cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хенгџен
Хенгџен (кин. 恒镇, пинјин: Héngzhèn) од кланот Ајсин Гјоро, се среќава и како Хенг Чен, Хенг-шен, а познат и како Јуен Јуен (р. 1944 г.) е син на Јијен, потомок на царот Даогуанг. Работел како кинооператор при Единицата за производство на прехранбени култури на Кинеската војска во Шихеце. Тој е поглавар на кланот Ајсин-Гјоро од 1997 г., позиција која ја наследил по смртта на татко му Јијен. Хенгџен е оженет со вдовицата Ту Јенлинг, и има еден син, Џин Сјинг (р. 1977 г.)
Хенгџен е претендент на кинескиот престол, како и титуларен цар на Кина.
ФК Палермо
ФК Палермо или само Палермо е италијански фудбалски клуб од Палермо, Сицилија, кој се натпреварува во Серија Ц. Формиран во 1900 година како Англо Панормитан Атлетик и Фудбал клуб, клубот имал различни имиња, а последното го добиле во 2019 по банкротот и испаѓањето во Серија Д.
Палермо е на најдобро рангиран фудбалски клуб од островот Сицилија. Во текот на својата историја, Палермо играл во сите професионални лиги на Италија, и учествувал во неколку сезони во Серија А во текот на 1960-тите и раните 1970-ти, исто така, бил финалист во Купот на Италија двапати во тој период. По нивното враќање во Серија А во 2004 година, клубот станал еден од најистакнатите во Италија, исто така, дал четири играчи во италијанската репрезентација кој победила на Светското првенство 2006. Палермо настапувал во Купот на УЕФА во сезоните 2005-06, 2006-07, 2007-08, стигајќи најдалеку до осминафиналето во првото учество. Во 2011 го губат третото финале во Купот на Италија.
Официјалните бои на тимот се розова и црна боја, кои доведуваат до прекарот росанеро; поретко го користат прекарот Акиле, осврнувајќи се на орелот на официјалното клупско лого.
Палермо ги игра својте натпревари на Стадионот Ренцо Барбера кој од 2007 година има капацитет од 36.349 луѓе. Тој бил првично изграден во 1932 година, но бил реновиран во доцните 1980-ти и служел како место на кое биле играни натпревари од Светското првенство 1990.
Историја
Клубот бил основан во ноември 1900 година. Палермо е најстариот фудбалски клуб од Сицилија и втор најстар во Јужна Италија после Лацио, кој бил формиран во јануари истата година.
Рана историја
Клубот, како и некој други италијански клубови, има потекло од Англија. Фудбалот во Палермо го донеле англиските морнари, кој во слободното време го играле овој спорт на градската улица. Точната дата на основањето на клубот не е одредена. Многумина тврдат дека клубот бил основан во 1898 година врз основа на некој листови хартија на кој Џосеф Витакера (тогашен англиски конзул во Палермо) бил одреден како прв претседател на клубот.
Првиот запишан натпревар во историјата клубот го одиграл на 30 декември 1900, и завршил со убедлив пораз од 0-5 од непозната англиска аматерска екипа. Боите на клубот првично биле сина и црвена. Дванаесетте играчи, колку што ги имал клубот, во почетокот се собирале и тренирале на теренот на Виа Нотарбартоло, кој му припаѓал на Витакер. Првиот официјален натпревар одигран е на 18 април 1901, против Месина, а ова била воедно и првата победа, остварена со резултат 3-2. Од 1905 се играл Витакер Челенџ купот, и одржан е трипати, а Палермо го освоил еднаш.
Клубот во 1907 година го променил името во Палермо фудбал Клуб (Palermo Foot-Ball Club), а клупските бои биле променети во розова и црна, и таа комбинација на бои клубот ја користи и денес. Во писмото од тоа време пишувало дека овие бои претставуваат слатко и горко, а некој извори тврдат дека овие бои се добиени поради незгодата при перење на првобитните сини и црвени дресови. Од 1908 до 1914 Палермо играл на Липтон купот, организиран од шкотскиот стопанственик Сер Томас Липтон. Натпреварувањето им донело соочување со Наполи, а Палермо победил трипати, вклучувајќи ја и убедливата победа со 6-0 во 1912. Од почетокот до крајот на Првата ветска војна клубот немал никакви фудбалски активности.
По завршувањето на Првата светска војна клубот бил обновен од страна на млади студенти и спортски функционери со баронот Серџо на чело. На 16 февруари 1919 името на клубот е променето во Унионе Спортива Палермо (Unione Sportiva Palermo). Во раните 1920-ти УС Палермо се натпреварувал на сицилијанскиот фудбалски куп (Coppa Federale Siciliana), а во следните пет година настапувале во Првенството на Јужна Италија (Campionato Lega Sud), каде во 1924 стигнале до полуфиналето. На 10 јули 1927, Палермо бил приморан да се повлече од националната лига заради големи финансиски проблеми. Четири дена подоцна се споил со екипата на Вигор Палермо под името Палермо Фудбал Клуб (Palermo FootBall Club). Новиот клуб бил примен во тогашната Прва дивизија, која е аналогна со денешната Серија Ц1. На Палермо му требале четири године да избори промоција во Серија Б, а тоа конечно им успеало во 1930 благодарение на Карло Радиче и неговите 15 голови. Во првата сезона во Серија Б екипата за малку неуспеала да се избори за третото место на табелата кое водело во првата лига, но сепак на крајот тоа место го зазела екипата на Бари со три бода повеќе. И покрај тоа, веќе во следната сезона Палермо успеал да ја освои Серија Б и за првпат во историјата на клубот да избори промоција во Серија А, а јунак бил повторно Радиче со 27 постигнати голови. Во првата сезона во Серија А клубот се преселил на новиот стадион под името Стадио Литорио, денес попознат како Стадион Ренцо Барбера, во населбата Фаворита. Првиот натпревар на овој стадион е одигран на 24 јануари 1932 против Аталантa и Палермо победил со 5-1. Клубот неколку сезони ја барал вистинската форма во лигата, а во сезоната 1934-35 завршиле како седми. Следната сезона клуб не успеал да се избори за опстанок во лигата и испаѓа во Серија Б. Палермо во следните три сезони играл во втората лига и завршувал на седмото место. Во 1936 година е одиграно првото дерби со Катанија, познато под името Дерби на Сицилија.
Истата година фашистичкиот режим го приморал клубот да ги промени боите во жолта и црвена. Четвртата сезона на клубот во Серија Б била најпроблематична; финансиските проблеми станувале сè поголеми, сè додека клубот не бил исфрлен од лигата заради економската состојба. Со спојувањето со локалниот клуб Унионе Спортива Јувентина Палермо клубот се вратил во Серија Ц во 1941 година играјќи во светлосини дреесови. Во 1942 Палермо си ги вратил својте оригинални бои; розова и црна. Во 1943 повторно се повлекува од лигата заради Втората светска војна.
Годините по војната (1947-2002)
По Втората светска војна, тимот се вратил во Серија А откако ја освоиле титулата во Серија Б во сезоната 1947-1948. Новиот тим на Палермо бил опремен со квалитетни играчи како што биле легендата на Чехословачка, Честмир Вицпалек кој дошол од Јувентус заедно со Конти, потоа Ди Бела и Павези. Палермо играл во Серија А до 1954, кога тимот претрпел испаѓање. Масовните промени во одборот, како и работата на тренерот на тимот се покажале како успешни и клубот се вратил во Серија А во 1956 година. Палермо потоа станал Јо-јо клуб, правејќи влези-излези помеѓу двете највисоко рангирани италијански лиги. Неколку ѕвезди играле за Палермо во текот на овој период, како што се аргентинскиот напаѓач Сантјаго Вернаца (51 гол во 115 натпревари со росанеро), голманите Роберто Анзолин и Карло Матрел, Џузепе Фурино и Франко Каузио. Палермо ја одбележал својата најдобра кампања во сезоната 1961-1962, завршувајќи на 8.место во Серија А. Сепак, во 1963 година тие повторно биле потиснати во Серија Б, и играле таму пет сезони. Палермо играл повторно во Серија А помеѓу 1968-1970.
Во 1990-тите, Палермо се натпреварувал помеѓу Серија Б и Серија Ц1 со неколку издигнувања, како што биле сезоната 1995-1996 во Серија Б и четврт-финалето во Купот на Италија, и голем број на падови, како што се испаѓање во Серија Ц2 во 1998 година по поразот во плеј-аутот од Батипаљезе, но подоцна овој плеј-аут бил поништен од страна на федерацијата за да се пополни слободното место во лигата.
Во март 2000 година, претседателот на Рома, Франко Сенси ја предводел холдинг компанијата која го купила Палермо и Серџо Д'Антони станал претседател на клубот и Палермо изборил промоција во Серија Б една година подоцна, во драматично последно коло од сезоната, кога Палермо се вратиле од негатива до победа за да го земат прво место во лигата пред сицилијанските соперници Месина. Првата повратна сезона во Серија Б, со Бортоло Мути како тренер, завршува на средината на табелата.
Ерата на Ѕампарини: враќањето во Серија А и настапите во Европа (2002-2013)
Во летото на 2002 година, стопанственикот од Фриули и сопственик на Венеција, Маурицио Ѕампарини го купил клубот од Франко Сенси со понуда од 15.000.000 €, со јасна намера да го врати Палермо во Серија А, а потоа и да го направи клубот редовен учесник во Серија А и да се вмеша во борба за позициите кои водат во европските натпреварувања. Палермо неуспеал во својот прв обид да стигне до Серија А во сезоната 2002-03, бидејќи шансите биле загубени во последното коло од сезоната. Затоа пак, успеале една сезона подоцна откако со освојување на првото место во Серија Б во сезоната 2003-04, што била нивната четврта титула првак на Серија Б. Со овој успех клубот изборил промоција во Серија А по 31 година отсуство, под водство на одличниот тренер Франческо Гвидолин, кој бил ангажиран во јануари 2004 година како замена за разрешениот Силвио Балдини. Исто така за одбележување е и придонесот на напаѓачот Лука Тони кој постигнал 30 гола и бил најдобар стрелец во Серија Б во сезоната.
Во сезоната 2004-05, првата на Палермо во Серија А уште од 1973 година, завршила со одличното шесто место, со кое обезбедиле квалификации за Купот на УЕФА за првпат во својата историја. Лука Тони повторно бил ефикасен и го скршил рекордот на постигнати голови од еден играч на Палермо во Серија А, постигнувајќи 20 првенствени погодоци. Гвидолин го напуштил клубот во 2005 година и бил заменет од Лујџи Делнери, кој не успеал да ги повтори успесите на неговиот претходник, а подоцна бил заменет од страна на Џузепе Пападопуло. И покрај безначајното осмо место во Серија А, Палермо стигнал до последните 16 во Купот на УЕФА, како и до полуфиналето на Купот на Италија. Враќање на Гвидолин било проследено со враќање на Палермо на место кое води во Купот на УЕФА најмногу заради скандалот во италијанскиот фудбал во 2006 година. Во летото на 2006 играчите на Палермо Андреја Барцаљи, Кристијан Ѕакардо, Симоне Бароне и Фабио Гросо беа дел од шампионската селекција на Италија која го освои трофеиот на Светското првенство 2006 кога во финалето ја совладале Франција на пенали, а токму играчот на Палермо Фабио Гросо го реализирал решавачкиот пенал и донел радост за целата нација. Голем број на импресивни засилувања биле донесени за да се воспостави амбициозен тим, и добриот почеток во сезоната 2006-07 го потврдил ова. Сепак 11 натпревари без победа, предизвикале Палермо да падне од третото на седмото место, а потоа ја завршиле сезоната на петтото место и обезбедиле ново учество во Купот на УЕФА.
За следната сезона 2008-09 било потврдено дека тренер ќе остане Колантуоно. Во текот на летниот трансферен прозорец, некој од ѕвездите на клубот како Амаури, Барцалји, и Ѕакардо беа продадени. Како нови засилувања дошле некој поранешни и сегашни италијански репрезентативци Марко Амелија, Фабио Ливерани и Антонио Ночерино. Сезона тргнала разочарувачки за Палермо со пораз на домешен терен од Равена екипа од третата лига со 2-1, во третиот круг на Купот на Италија. По само еден натпревар од новата кампања, поразот со 3-1 од Удинезе, Ѕампарини го отпуштил Колантуоно, а улогата на тренер тогаш му била дадена на Давиде Балардини. Со Балардини како тренер, Палермо ја завршил сезоната на респектабилното осмото место, а исто така ја освоил својата прва титула во Кампиоато Примавера, под водство на тренерот на младинците Росарио Перголици. По завршувањето на сезоната, Палермо го отфрлил Балардини од тренерскиот пост поради несогласувањата со одборот, и го заменил со Валтер Зенга. Владеењето на Зенга, сепак, траело само 13 инатпревари, така што тој бил разрешен на 23 ноември 2009 година, поради лошите настапи, а иронично отказот дошол по нерешените 1-1 дома со сицилијанските соперници Катанија, кој Зенга ги водел во претходната сезона. Поранешниот тренер на Лацио, Делио Роси ја презел функцијата на Зенга. Под негово водство, резултатите драматично се подобрени, и Палермо се стабилизирал остварувајќи седум последователни победи на домашен терен, а во нив исто така влегуваат двете победи со 2-0 против гигантите Милан и Јувентус; втората победа, постигната во месец февруари, го искачи Палермо над бјанконерите до четвртото место, воспоставувајќи се како сериозен кандидат за место во Лигата на шампионите, битка која тие на крајот ја загубија од Сампдорија со само еден бод помалку. Како сезона одминувала, се појавувале новите ѕвезди на Палермо, како што се играчот од средниот ред Хавиер Пасторе, напаѓачот Единсон Кавани и голманот Салваторе Сиригу, кој биле повикани во својте соодветни државни репрезентации за Светското првенство што се играло летото 2010.
Стадион
Палермо ги игра својте домашни натпревари на Стадион Ренцо Барбера, кој се наоѓа во соседството Фаворита. Стадионот бил отворен во 1932 година, за време на фашистичкиот режим, со името Стадион Литорио. Свечениот прв натпревар се одиграл на 24 јануари 1932 година, против Атланта; Палермо победил во тој натпревар со 5-1. Во 1936 година, тој бил преименуван во Стадион Мишел Мароне, по фашистичкиот херој кој починал во Шпанската граѓанска војна.
Првично била присутна тркачката патека, и немало криви делови, само тераси и трибини. Во 1948 година, по завршувањето на Втората светска војна и падот на фашистичкиот режим, стадионот претрпел промена на името во Стадион Ла Фаворита, по соседството каде што тој се наоѓал, и бил, исто така, во голема мера реконструиран, без тркачката патека и со две криви секции, со што се зголемува неговиот капацитет до 30.000. Во 1984 година трибините повторно биле проширени, давајќи му капацитет на стадионот од околу 50.000. Овој поголем капацитет сепак, бил целосно пополнет само двапати, односно во натпреварот од Серија Ц1 лигата против Месина и во пријателски натпревар против Јувентус. По повод Светското првенство 1990 година, стадионот бил обновен со додавање на седишта, но капацитетот, кој бил постигнат само во два наврати пред 1990 година, бил намален за 37,619. За време на реновирачката дејносѕ во 1989 година, пет вработени починале по падот на дел од стадионот. Во 2002 година стадионот го добива денешното име Ренцо Барбера, во чест на легендарниот претседател на Палермо 1970-тите.
Во 2007 година биле објавени плановите на актуелниот претседател и сопственик на Палермо Маурицио Ѕампарини за преместување на клубот на нова локација и изградба на нов стадион. Новиот стадион се очекува да биде изграден во областа Велодромо Паоло Борселино (помал стадион на кој Палермо исто така играл некои домашни натпревари во минатото) во соседството ЗЕН на градот Палермо.
Титули
Вицешампиони (2) : 1955–56, 1958–59.
Вицешампион (2) : 1984–85, 1990–91.
Вицешампиони (3) : 1973–74, 1978–79, 2010–11.
Вицешампиони (3) : 1909, 1911, 1914.
NGC 2676
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2676 се споменува и како UGC 4627, MCG 8-16-32, CGCG 237-22, NPM1G +47.0123.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2676 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 2676 има привидни димензии од 1,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 51 м 35,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 47° 33' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 2676 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24881. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 70; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3420. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1004.
Паукартамбо (покраина)
Паукартамбо е покраина во Перу во регионот Куско. Главен град на Паукартамбо е градот Паукартамбо.
Административна поделба
Покраината е поделена на шест окрузи. Окрузите и главните градови се:
Голема црноглава сипка
Големата црноглава сипка е член на семејството сипки (Paridae), во родот Poecile.
Распространетост
Распространета е во југоисточна Европа, вклучувајќи ја и Македонија, и југозападна Азија. Таа е постојан жител (резидентна), односно не е птица преселница.
Опис
Големата црноглава сипка е слична со планинската сипка, само е малку поголема и потемна од страните. Должината на телото се движи 13-14 см, а тежината од 15 до 20 грама. Клунот е кус, конусен и релативно силен. Врвот на главата и вратот кај мажјаците е кафеавоцрн, а кај женките тој дел е кафеав.
Остатокот од горниот дел од пердувите е светлокафеава боја, лицето и страните на вратот се малку посветли, а долниот дел од телото е белузлав со сивокафени страни.
Повикот ѝ е карактеристичен зиррра звук. Се огласува слично на модроглавата сипка со ци-ци-ци и врапчевото кер-р-р, како и со чечече, слично како големата сипка. Песната е слична, само малку погруба од малата црноглава сипка - чрив-чрив-чрив.
Гнездење
Големата црноглава сипка гнездото го прави во шуплините на дрвјата, а понекогаш и во карпите.
Тауер Бич (Лондон)
Тауер Бич ― поранешна градска плажа на северниот брег на реката Темза во Лондон, во непосредна близина на Лондонската кула, од 1934 до 1971 година.
Историја
Свештеникот Таби Клејтон (1885-1972) бил викар на црквата на Сите Светци од 1922 до 1962 година и основач на христијанското движење Ток Х. Во 1933 година тој и д-р Лефтвич го објавиле „Pageant of the Tower Hill“ (Longmans, Green &amp; Co), во кој била претставена шема за подобрување на Тауер Хил. Тоа доведе до создавање подоцна истата година на „Tower Hill Improvement Trust“. (Довербата сè уште постои: од 2006 година се вика Доверба на Тауер Хил.)
Едно од најраните акции на организацијата било да се создаде вештачка плажа во Тауер Хил во време кога патувањата на море биле луксуз за семејствата на Ист Енд. Повеќе од 1.500 товари песок биле донесени за да се создаде плажа помеѓу скалите на Свети Кетрин и Кулата. Плажата била отворена за јавноста од потполковникот-гувернер на кулата на 23 јули 1934 година, Џорџ V со одлука дека плажата треба да ја користат децата од Лондон кои требале да имаат „бесплатен пристап засекогаш“. Имало чамци за изнајмување.
Плажата секогаш била затворена при плима и била затворена за време на Втората светска војна. Повторно била отворен во 1946 година од гувернерот на Кулата, полковник Едвард Хамилтон Каркит-Џејмс, но, поради загадување на реките, била затворена во 1971 година. Пристаништето Тауер Милениум делумно се наоѓа на местото на поранешната плажа.
Отворени денови
Поранешната плажа е сопственост на кралицата, бидејќи кулата се протега до високиот воден знак и вообичаено не е отворена за јавноста. Како дел од Лондонскиот отворен викенд, остатоците од плажата биле отворени за посетители во септември секоја година од 2014 до 2016 година. МОЛА, исто така, нуди повремени водени прошетки на плажа, неодамна во 2018 година.
63
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5571 и 5572 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4813 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3823 и 3824 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 816.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 63 година се протега во 2699 и 2700, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2759 и 2760 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 606. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 576 и 575 година пред хиџра.
Квадратна равенка
Во математиката, полиномната равенка од втор степен се вика квадратна равенка. Општиот облик на равенката е:
Во равенката a, b и c се коефициенти, при што a ≠ 0, додека самата равенка е равенка по променлива x. Името е дадено според степенот на водечкиот коефициент.
Решавање на квадратната равенка
Решението на квадратната равенка е целосно определено со изразот:
што значи дека квадратната равенка има две решенија. Решението се добива на следниов начин:
Дадена ни е равенката:
Согласно формулата за бином на квадрат:
на левата страна на равенката додаваме и одземаме :
од каде се добива:
Ја коренуваме равенката и конечно се добива:
Дискриминанта и зависност на решенијата од дискриминантата
Во решението на квадратната равенка фигурира изразот:
кој се нарекува дискриминанта на квадратната равенка. Според нејзиниот знак може да се одреди природата на решенијата на равенката. Имено:
Факторизација на квадратната равенка
Ако е зададена квадратната равенка:
која има решенија условно означени со x1 и x2, тогаш равенката може да ја запишеме како:
Ваквото презапишување на равенката се вика факторизација на квадратната равенка или разложување на квадратната равенка на линеарни множители. Овој процес е честопати корисен при решавање на конкретни задачи и проблеми.
Виетови формули
За решенијата на квадратната равенка важат следниве равенства:
кои се нарекуваат виетови формули за квадратна равенка (т.е. полином од втор степен) и претставуваат специјален случај на општата Виетова теорема.
Равенки кои се сведуваат на квадратни
Равенките од облик:
може да се сведат на квадратни, ако се стави смената:
која се решава според погорните формули. Решенијата на почетната равенката се добиваат кога ќе се пресмета n-ти корен од обете решенија на трансформираната равенка. На овој начин се добиваат 2n решенија, онолку колку што и треба да има. Специјално, за n=2, равенката е од облик:
и таа се нарекува биквадратна равенка, која јасно има четири решенија.
Примери
Според формулата имаме:
Значи решенија на равенката се: x1=1 и x2=-3
Добиените решенија се комплексно конјугирани.
Оваа равенка е биквадратна. Ставаме замена:
и равенката се сведува на квадратна равенка од облик:
Ова се решенијата на квадратната равенка (т.е. на трансформацијата на биквадратната равенка). Но, бидејќи:
тогаш:
Така се добиваат четири решенија, и тоа:
Конечно, решенијата на биквадратната равенка се:
Софија (кралица на Шпанија)
Кралица Софија (шпански: Su Majestad doña Sofía de Grecia) е кралица на Шпанија, и сопруга на моменталниот шпански крал Хуан Карлос I.
Таа е родена на година во, Грција, како ќерка на грчкиот крал Павле и неговата сопруга Фредерика. Кралица Софија е сестра на последниот крал на Грција, Константин II. Освен со грчкото кралско семејство, таа е во блиски роднински врски и со кралските семејства на Велика Британија и Данска.
Во брак со шпанскиот крал стапила на 14 мај 1962 година, кој го сретнала на еден грчки остров во 1954 година. За да се омажи за шпанскиот крал, православната Софија морала да се откаже од правата на грчкиот престол и да стане католик. Во 1975 година, по смртта на Франсиско Франко, Хуан Карлос I се качил ан шпанскиот престол, а Софија била објавена за кралица на Шпанија. Тие имаат три деца:
Замбат
Замбат — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Иван Цветковиќ
Клупска кариера
Додека играше за Звездара, Цветковиќ дебитираше во Првата лига на СР Југославија во кампањата 2001-02, прва сезона на клубот во највисокиот натпревар во земјата. Потоа се пресели во ОФК Београд летото 2002 година. За време на неговата прва сезона со „ Романтичарите“, Цветковиќ беше регуларен играч  во првиот тим, оствари 30 настапи во лигата и постигна два гола.
По кратко играње во Јавор Ивањица, Цветковиќ повторно се пресели во странство и летото 2010 година потпиша со клубот Зетису од Премиер лигата на Казахстан. Тој одигра 56 настапи во лигата и постигна три гола во следните две години. Во август 2012 година Цветковиќ се врати во Србија и се приклучи на Јагодина. Тој му помогна на клубот да го освои Купот на Србија во 2013 година, нивниот прв голем трофеј досега, и да се пласира во финалето следната година. На почетокот на 2015 година, Цветковиќ се врати во Казахстан и неговиот поранешен клуб Зетису. Тој исто така играше за Окџетпес во втората половина на годината. На почетокот на 2016 година Цветковиќ се врати во Јагодина.
Лампертсвалде
Лампертсвалде (Lampertswalde) — општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија.
Иван Цветковиќ
Клупска кариера
Летото 2016 година Цветковиќ повторно се приклучи на Јавор Ивањица. Во јуни 2020 година, Цветковиќ ја заврши својата играчка кариера, по српската СуперЛига средба помеѓу Инција и Јавор.
Меѓународна кариера
На меѓународно ниво, Цветковиќ одигра еден настап за СР Југославија до 21 година, играјќи го првото полувреме од 1: 2 на пријателски пораз на гостувањето кај Шпанија У21 во април 2002 година.
Фазани
Фазаните се семејство на птици каде спаѓаат фазаните, еребиците, бисерките, кокошките, потполошките и пауните. Поради нејзината големина, фамилијата напати се раздвојува на две потсемејства: фазани (Phasianinae), и еребици (Perdicinae). Некои стручњаци во фамилијата вклучуваат и птици од други фамилии. Така, Американскиот сојуз на орнитолози ги вбројува тетребите (Tetraonidae), бисерките (Numididae) и мисирките (Meleagrididae) како потсемејства на фазаните.
Лампертсвалде
Општински единици
Лампертсвалде ги вклучува следниве единици:
Фазани
Систематика и еволуција
Кладот на фазаните е најголем огранок на кокошковидните птици и опфаќа над 150 вида. Во групата спаѓаат фазаните, еребиците, банкивските кокошки, потполошките и пауните. Се смета дека мисирките и тетребите потекнуваат од птици налик на фазаните и еребиците.
Најстарите фосилни наоди на птици од групата на фазаните датираат од доцниот олигоцен, пред околу 30 милиони години.
Опис
Фазаните се земни птици. По големина се движат од 43 гр (кинеска потполошка) до 6 кг (индиски паун). Се одликуваат со полов диморфизам во големината, мажјаците се претежно поголеми од женките. По облик се заоблени, имаат широки и релативно кратки крила и силни нозе. Многу видови на нозете имаат мамуски, што постојат само во оваа група и кај бисерките и мисирките. Клунот е краток и силен, особено кај видовите што се хранат копкајќи во земјата. Мажјаците од поголемите видови имаат шарено перје со живи бои и украси на лицето како подбрадок или кикиришка (грива).
Географска застапеност и живеалиште
Птиците од оваа фамилија живеат во најголемиот дел од Европа и Азија (освен во најсеверните делови), цела Африка (освен најсувите пустини) и источна Австралија. Најголема разновидност се среќава во југоисточна Азија и Африка. Конгоанскиот паун го има само во Конго. Потсемејството на еребиците е многу пораспространето. Во својот ареал, присутни се во сите можни живеалишта освен субарктичките шуми и тундрата.
Фамилијата е претежно непреселничка, со исклучок на некои потполошки, кои одат на големи преселби. Неколку вида од фамилијата се воведени нашироко во целиот свет, особено фазаните, кои се доведени во Европа, Австралија и Америка. Постоајт популации на пауни и кокошки што живеат подивени во природата, откако избегале од стопаните.
Поведение и екологија
Фазаните и еребиците имаат разновидна исхрана: некои имаат чисто растителна исхрана (семки, листови, плодови, кртоли и корења), а некои се хранат со мали животинки како инсекти, ларви, па дури и гуштерчиња. Највеќето видови се построго поделени на месојадни и тревопасни, со тоа што пилињата кај сите видови јадат инсекти.
Покрај разликите во исхраната, членовите на фамилијата се разликуваат и по начинот на парење. Доста видови не се моногамни, што е необично за птиците во целина. Гнездата ги градат на земја. Само трагопаните се гнездат повисоко, во пенушки и грмушки. По облик, гнездата се движат од растителни купови до мали вдлабнатини во земјата. Обично снесуваат 7-12 јајца, но можат да снесат дури и 18. Просечниот број на снесени јајца е помал кај тропските видови. Јајцата ги квачи само женката, во период од 14–30 дена, зависно од видот.
Бенебител
Бенебител (Bönebüttel) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Во рамките на општината влегуваат и Брамерсдорф, Брунскопел и Хусберг.
На 5 август 2009 година, Бенебител излегла од општинската заедница Бокхорст-Ванкендорф и оттогаш е слободна општина, додека нејзините административни работи ги извршува градот Нојминстер.
Душан Војновиќ
Душан Војновиќ (Белград, 11 октомври 1950) е српски актер.
Декларација на Конференцијата на Обединетите Нации за човековата околина
Декларацијата на Конференцијата на Обединетите нации за човековата околина или Стокхолмска декларација била усвоена на 16 јуни 1972 година од Конференцијата на Обединетите нации за човековата околина на 21-от пленарен состанок како прв документ во меѓународното еколошко право што го признава правото на здрава животна средина. Во декларацијата, нациите се согласиле да прифатат одговорност за какви било влијанија врз животната средина предизвикани од нивните постапки.
Содржина на Декларацијата
Документот започнува со седум прокламации кои ја покриваат глобалната природа на еколошките проблеми и наведува дека за решавање на нив ќе биде потребна голема соработка меѓу народите. Овие прокламации заклучуваат дека напорите за зачувување и подобрување на животната средина ќе имаат корист за сите луѓе и нивните потомци. Потоа, во декларацијата се наведени дваесет и шест принципи кои треба да ги водат нациите преку нивните одговорности. Акциониот план е поделен во три категории, вклучувајќи проценка на животната средина наречена Земјенчасовник, управување со животната средина и 109 мерки за поддршка.
Следење
Декларацијата од Рио од 1992 година ја „реафирмира“ Декларацијата од Стокхолм и се обидува да ја надгради истата.
Рајсдорф (Тирингија)
Рајсдорф (Reisdorf) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 година е дел од градот Бад Зулца.
Ешеде
Ешеде (Eschede) — општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри североисточно од окружниот град Целе, на границата со Природниот парк Зидхајде. Околу 20 мали села припаѓаат на општината.
Во 1975 година, голем пожар уништил огромни површини на шумата во областа. Местото е познато и по железничката несреќа во 1998 година, кога брз воз ICE излетал, при што загинале 101 лице, што претставува најлоша железничка несреќа во Германија по Втората светска војна.
Општината претставувала административно седиште на истоимената општинска заедница.
Географија
Ешеде се наоѓа 19 километри североисточно од Целе, на работ на една голема шумска област.
Општината Ешеде се состои од средишното место Ешеде, Хабигхорст, Хефер, Шарнхорст, Дале, Ендехолц и Марведе. Покрај нив се сретнуваат и помали места како Ашенберг, Ашаутајхе, Бургхорн, Хабигхорстер Хее, Хезело, Краген, Маринезидлунг, Ое, Квело, Реберла, Шелпло, Штарксхорн и Вајхаузен.
Хуајангосаурус
Хуајангосаурус — род на стегосауриски диносаурус од Средна Јура во Кина. Името потекнува од „Хуајанг“ (華陽), алтернативно име за Сечуан (провинција каде што бил откриен) и „саурус“, што значи „гуштер“. Живеел за време на етапите од Бат до Каловиум, пред околу 165 милиони години, околу 20 милиони години пред неговиот познат роднина, Стегосаурус да се појави во Северна Америка. Со должина од само 4,5 метри, тој бил исто така многу помал од неговиот славен роднина. Пронајден во формацијата Долна Шаксимијао, Хуајангосаурусот го делел локалниот пејзаж на Средна Јура со сауроподите Шуносаурус, Датоусаурус, Омеисаурус и Протогнатосаурус, орнитопод Сјаосаурус и месојадниот Гасосаурус. Пронајден е во Хуајанг во Кина.
Опис
Како и другите стегосауруси, Хуајангосаурусот бил четириножен тревојаден диносаурус со мал череп и тагомизер. Како и неговиот попознат роднина, Стегосаурус, Хуајангосаурусот носел карактеристичен двоен ред плочи што ги карактеризираат сите стегосауруси. Овие плочи се издигале вертикално по заоблениот грб. Како и Стегосаурусот, и Хуајангосаурусот имал два пара долги шила кои се протегале хоризонтално близу до крајот на опашката.
Хуајангосаурусот имал неколку видови на остеодерми. На вратот, грбот и опашката биле два реда спарени мали вертикални плочи и шила. На задниот дел на опашката, биле присутни парови шила кои формирале таканаречен „тагомизатор“, одбранбено оружје. Секое крило имало ред помали остеодерми, а кулминирал со долг 'рбет, закривен кон задниот дел.
Хуајангосаурусот бил еден од најмалите познати стегосауруси, со само 4,5 метри (15 стапки) во должина.
Откритие и видови
Во 1979 и 1980 година, остатоци од дванаесет стегосауриски поединечни животни биле извлечени од каменоломот Дашанпу во Сечуан. Тие биле именувани и опишани од Донг Зиминг, Танг Зилу и Шиву во 1982 година. Типскиот вид е Huayangosaurus taibaii. Генеричкото име се однесува на Хуајанг, старо име на Сечуан, но истовремено алудира на Хуа Јанг Гуо. Специфичното име му оддава чест на големиот кинески поет Ли Бај чие учтиво име било Таибаи.
Холотипот, IVPP V6728, е пронајден од слојот на долната формација Шаксимајо датира од етапите од Бат до Каловиум, пред околу 165 милиони години. Се состои од делумен скелет. Содржи релативно комплетен череп, три пршлени на вратот, три грбни пршлени, четири крсни пршлени, дваесет пршлени на опашката, два метатарзали, три фаланги, три плочи, шип и уште три остеодерм и. Биле упатени неколку примероци: ZDM T7001: покомплетен скелет што содржи череп, шеснаесет грбни, четири сакрали, триесет и пет каудали, комплетен рамен појас, лева коска, две бедрени коски, лева рамена коска, и двете седални коски, три метатарзали, три фаланги и единаесет плочи; ZDM T7002: пршлени; ZDM T7003: пршлени и карлица; ZDM T7004: пршлени на опашки ; CV 720: череп, дваесет и осум пршлени и дваесет плочи; и CV 721: седум пршлени.
Во 2006 година, Сузана Меидмент, Гуангбиао Веи и Дејвид Б. Норман го разгледале материјалот. Во неколку примероци, ZDM T7002, CV 720 и CV 721, не може да се утврдат споделени одлики со холотипот; тие сметале дека повеќето од нив не се однесуваат на Хуајангосаурусот. За CV 720 причината била тоа што овој примерок не може да се најде во колекцијата. Се покажало дека CV 721 е толку различен што сугерираат дека може да биде посебен таксон.
Монтирани скелети на Хуајангосаурусот се изложени во музеј.
Класификација
Хуајангосаурусот понекогаш е сместен во сопственото таксономско семејство, Huayangosauridae, иако оваа група нема формална дефиниција или друга содржина. Исто така, морфолошки се разликува од подоцнежните (стегосауридни) форми. Неговиот череп бил поширок.
Палеобиологија
Како и многу други стегосауруси, тој имал шилци на опашката. Двете големи шила биле над неговите колкови и можеби биле користени за одвраќање од напад одозгора (со оглед на тоа што бил прилично краток во висина во споредба со подоцнежните стегосауруси). Неговите плочи биле помали од оние на Стегосаурусот, со многу помала површина. Така, тие би биле многу помалку ефикасни регулатори на топлина, една од постулираните функции на плочите.
Ленгенфелд
Ленгенфелд може да се однесува на следниве места:
Јужни бантоидни јазици
Јужните бантоидни јазици (широки банту-јазици, бин) се гранка на бантоидните јазици од групата на нигер-конгоански јазици. Според Ethnologue, тука влегуваат вкупно 643 јазици, вклучувајќи ги најважните од мошне распространетото семејство на банту-јазици.
Групирањето е воведено во 1989 како дел од предлогот да се поделат бантоидните јазици на северни и јужни. Подоцна, исправноста на северната група е доведена во прашање, но јужните неоспорливо се сметаат за целина,
Јужните бантоидни јазици се делат на разни „тесни“ банту-јазици како џараванските, тивоидните, бебоидните, мамфе (њанг), полјанските и екоидните. Тивоидните, момо и бебоидните може да образуваат своја група заедно со неопределените јазици есимби и буру:
Калиште
Калиште — село во Општина Врапчиште, во околината на градот Гостивар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горни Полог, во источното подножје на Шар Планина, оддалечено 16 километри северозападно од Гостивар.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 681 жител, од кои 1 Македонец, 668 Албанци и 12 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 511 жители, од кои 482 Албанци и 29 лица без податоци.
Родови:
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:
Доселеници
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 452 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 814 гласачи.
Иселеништво
Од Албанците покрај наведените иселеници во Тетово, Гостивар, Турција и некои полошки села. Иселени се и Таироски во селото Новаќе. Калишт во селото Сенокос. Калиш во селото Радуша.
Дарувар
Дарувар — град во Хрватска кој се наоѓа во Бјеловарско-билогорската жупанија. Оддалечен е 125 км од главниот град Загреб и околу 130 км од Осиек. Сместен е во западниот дел на Славонија, во влажниот предел под планината Папук, во Поиловската висорамнина на плодните наноси од плеистоцен. Според резултатите од пописот спроведен во 2011 година во градот заедно со приградските населби живееле 11.633 жители, а во самиот град живееле 8.567 жители.
Градски населби
Градот Дарувар се состои од 9 населби: Дарувар, Даруварски Виногради, Долјани, Долен Дарувар, Горен Дарувар, Липовац Мајур, Људевит, Марковац и Врбовац.
Управа
Дарувар има статус единица на локална самоуправа - еден од 127. градови.
Телата на градот Дарувар се:
Едмунд (војвода од Сомерсет)
Едмунд  ( - ) — шесто дете на англискиот крал Хенри VII и Елизабета Јоршка.
По неговото раѓање, тој се здобил со титулата војвода од Сомерсет. На 24 февруари, односно по три дена од неговото раѓање, Едмунд бил крстен.
Тој починал кога имал само 15 месеци од непознати причини. По ова тој бил побребан во Вестминстерската опатија.
Киспиканчи (покраина)
Киспиканчи е покраина во Перу во регионот Куско. Главен град на покраината е Уркос.
Административна поделба
Покраината е поделеба на дванаесет окрузи. Окрузите и главните градови се:
Порекло
Потекло (на Порекло) — српско генеалошко општество со седиште во Белград. Основана е на 1 октомври 2012 година. Во структурите на друштвото е формиран и Српски ДНК проект, водечки проект во областа на генетичката генеалогија во Европа. Тој поттикнува соработка со научната заедница, а позната е во соработката со Етнографскиот институт САНУ, д-р Ивица Тодоровиќ и ДНК Центар за генетика.
Зелени несулфурни бактерии
Зелените несулфурни бактерии (Chloroflexia) се една од шестте класи на бактерии во коленото Chloroflexi, кои се исто така познати како филаментозни аноксигени фототрофи. Тие произведуваат енергија од светлината и се именувани според зелениот пигмент бактериохлорофил с кој се наоѓа во посебни фотосинтетски тела наречени хлорозоми.
Зелените несулфурни бактерии се обично филаментозни, и може да се движат со помош на бактериско лизгање. Тие се факултативни аероби, но не произведуваат кислород во процесот на фототрофија како цијанобактериите. Овие бактерии се фотохетеротрофи и не се вистински фотосинтетски бактерии.
Додека повеќето бактерии, во смисла на разновидност, се дидермални и се бојат Грам-негативно (со исклучок на Firmicutes, Actinobacteria и Deinococcus-Thermus, кои се Грам-позитивни), членовите на коленото Chloroflexi се монодермални и најчесто се бојат Грам-негативно.
Таксономија и молекуларни обележја
Компаративните геномски анализи неодамна ја имаат ажурирано таксономијата на класата Chloroflexia, делејќи го редот Chloroflexales во подредот Chloroflexineae кој ги содржи фамилиитеOscillachloridaceae и Chloroflexaceae, и подредотRoseiflexineaeкој ја содржи фамилијатаRoseiflexaceae''. ''Ревидираната таксономија беше заснована на идентификација на бројни CSIs (анг. соnserved signature inserts and deletions) кои претставуваат ефикасни молекуларни маркери за одредување на заедничко потекло. Дополнителна поддршка за поделбата на Chloroflexales во двата подреда се разликите во физиолошките одлики, каде што секој подред има различен профил на каротеноиден, хинонски, и масно киселиниски состав. Во прилог на демаркирање на таксономската припадност, CSIs може да играат улога во специфичните одлики на членовите во рамките на одреден таксон. На пример, сегмент од четири аминокиселини во ензимот пируват флаводоксин/фередоксин оксидоредуктаза, белковина која игра важна улога во фотосинтетските организми, најдена е исклучиво кај членовите на родот Chloroflexus, и се смета дека игра значајна функционална улога. Со користењето на CSIs дополнителна истрага е направена за демаркација на филогенетската позиција на Chloroflexia во однос на соседните фотосинтетски групи како што е Cyanobacteria. Најдено е дека Chloroflexia и Chlorobi споделуваат CSI, а се толкува дека настанал како резултат на хоризонтален трансфер на гени.
Потекло на поимот
Името "Chloroflexi" е неолатински множина од "Chloroflexus", што е името на првиот опишан род. Именката е комбинација од грчкиот збор chloros (χλωρός) што значи "зеленикаво-жолт" и латинскиот flexus (од flecto) што значи "виткање", со значење "зелено свиткување". Името нема врска со хемискиот елемент хлор.
IC 1572
IC 1572 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1572 се споменува и како MCG 6-26-24, CGCG 186-31, KUG 1141+336, ARAK 315.
Откривање
Објектот е откриен на 11 јуни 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1572 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 1572 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 44 м 17,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 21' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1572 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36508.
Лимбах
Лимбах може да се однесува на следниве места во Германија:
Лимбах исто така се однесува и на следниве места:
1415
1415 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1415 година од новата ера, 415. од вториот милениум, 15. од XV век и шеста од 1410-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6923 и 6924 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6165 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5175 и 5176 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2168.