cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трудова економија
Побарувачка за работна сила и одредување на плата
Платната разлика постои, особено во мешаните и целосно/делумно флексибилните пазари на труд. На пример, платата на доктор и медицинска сестра, двајцата вработени во иста институција, има голема разлика. Зошто? Има многу фактори кои се поврзани со овој проблем. Тука е вклучен и МПП-то (види погоре) на работникот. МПП-то на докторот е далеку поголем од тоа на медицинската сестра. Додатно на тоа, пречките во постанување на доктор се далеку поголеми од оние за постанување медицинска сестра. Имено, да се стане доктор е потребно многу повисоко образование и пракса, што само по себе чини многу повеќе пари и само оние со социјална и интелектуална предност можат да успеат во оваа професија. Во споредба со тоа, образованието и тренингот за медицинска сестра бара далеку помало вложување на труд и парични средства. Со оглед на претходно изнесените фактори, понудата на доктори ќе биде понееластична за разлика од понудата на медицински сестри. Побарувачката, исто така, ќе биде нееластична со оглед на тоа што докторите се основна потреба на институцијата. Следствено на тоа, истата ќе понуди многу повеќе пари за вработување на доктори, отколку за вработување на медицински сестри.
МПП-то од работникот е под влијание на други инпути на производството со кои работникот би можел да ја извржува својата должност (на пример: машинерија), често сумирани под поимот „капитал“. Типично за економските модели е тоа што поголемата достапност до капиталот на претпријатието го зголемува МПП-то на работникот. Образованието и тренингот на работникот се вбројуваат во „човечки капитал“. Со оглед на тоа што количината на физички капитал влијае врз МПП-то и приливот на финансиски капитал се одразува врз количината на достапниот физички капитал, МПП-то и платите можат да бидат под влијание на приливот на финансиски капитал во една и помеѓу повеќе држави, како и степенот на капитална мобилизација во една и помеѓу повеќе држави.
Макро и микро анализи на пазарите на труд
Постојат две страни на трудовата економија. Трудовата економија може генерално да биде сметана како примена на микроекономските или макроекономските техники во пазарот на трудот. Микроекономските техники на изучуваат улогата на поединците и поединечни претпријатија во пазарот на труд. Макроекономските техники ја изучуваат интерактивноста помеѓу пазарот на труд, пазарот на добра, финансискиот пазар и странските пазари. Поточно, изучуваат како овие интеракции влијаат врз макро варијабилите како ниво на вработеност, стапка на учество, вкупен приход и БДП.
Макроекономија на пазарите на труд
Работната сила е дефинирана како број на поединци од 18 или повеќе години, со исклучок на оние во војската, кои се или вработени или активно бараат работа. Стапката на учество е бројот на луѓе во работната сила поделен со големината на возрасната цивилна неинституционализирана популација (со популацијата која е на дозволена возраст за да стапи во работен однос, а не е институционализирана). Неработната сила ги вклучува оние кои не бараат работа, оние кои се институционализирани во места како затвор или психијатриска болница, сопруги кои работат само дома, деца и оние кои служат во војска. Нивото на невработеност е дефинирано како разлика помеѓу работната сила и бројот на моментално вработени луѓе. Стапката на невработеност е дефинирана како количник помеѓу нивото на невработеност и работанта сила. Стапката на вработеност е дефинирана како количник помеѓу моментално вработените луѓе и бројот на луѓе кои се доволно возрасни за да стапат во работен однос. Во овие статистички податоци, самовработените луѓе се сметаат за вработени.
Варијабилите како ниво на вработеност, ниво на невработеност, работна сила и неисполнети места се нарекуваат стоковни варијабили бидејќи се квантитативно мерени во одредени временски периоди. Тие можат да бидат во контаст со тековните варијабили кои ја мерат количината за одреден период. Промените во работната сила се должат на тековните варијабили како природен популационен пораст, нето имиграција, нови исполнувања на возрасната граница и пензионирања. Промените во невработеноста зависат од: приливи составени од невработени луѓе кои започнале да бараат работа и вработени луѓе кои го загубиле своето работно место и се во потрага по ново; одливи на луѓе кои нашле работа и луѓе кои престанале активно да бараат работа. Гледајќи во целокупноста на макроекономијата се идентификувани неколку видови на невработеност, меѓу кои: AП = C + I + G + (X-M)
Неокласична микроекономија на пазарите на труд
Неокласичните економисти гледаат на пазарот на трудот слично како и на останатите пазари во поглед на тоа што силите на понудата и побарувачката заедно ја детерминираат цената (во овој случај платежната стапка) и количината (во овој случај бројот на вработени луѓе.)
Сепак, пазарот на трудот се разликува од останатите пазари (како пазарите на добра и финансиските пазари) во неколку погледи. Можеби најважната од сите разлики е функцијата на понудата и побарувачката во одредувањето на цената и квантитетот. Во пазарите на добра, доколку цената е висока, постои долгорочна тенденција за прозиводство на повеќе добра сè додека не се задоволи побарувачката. Кај работната сила, прекумерната понуда не може делотворно да биде произведена поради тоа што дневните часови на луѓето се ограничени, а луѓе не се произведуваат.
Пазарот на трудот, исто така, игра улога на пазар кој не се чисти. Додека повеќето пазари имаат рамнотежна точка без вишок на понуда или побарувачка, за пазарот на трудот се очекува секогаш да има одредено ниво на невработеност. Во споредба со другите пазари, пазарот на трудот секогаш има и компензациони диференцијали помеѓу сличните работници. Конкурентната претпоставка води кон јасни заклучоци - работниците ја заработуваат маргиналниот прозивод на трудот.
Неокласичен микроекономски модел - Понуда
Домаќинствата се понудувачи на работна сила. Во микроекономската теорија, се претпоставува дека луѓето се рационални во обидот да ја максимизираат нивната корисност. Во овој модел на пазар на труд, нивната функција на корисност е одредена од изборот помеѓу приход и слободно време. Сепак, тие се ограничени од определените работни часови.
Нека w ја означува платата за еден час, k ги означува вкупно изработените часови, L да ги означува работните часови. π да ги означува другите приходи и придобивки и A да ги означува слободните часови.
Функцијата на корисноста и буџетските ограничувања можат да бидат изразени на следниов начин:
Ова може да биде прикажано во графа која го илустрира балансот помеѓу распределбата на времето помеѓу слободните активности и активностите кои генерираат приход. Линијата на линеарните ограничувања укажува на тоа дека постојат само 24 часа во денот и поединците мораат да изберат колку од ова време да го распределат за слободно активности, а колку за работа. (Доколку повеќе дена се земат како максимален број на часови кои можат да бидат распределени во работење и слободни активности, исите би биле околу 16 поради потребата за спиење) Оваа одлука за распределба е одредена од искривената индиферентна крива означена со IC. Кривата укажува на тоа дека комбинацијата на слободните активности и работата ќе му даде на поединецот одредено ниво на корисност. Точката каде највисоката индиферентна крива е само тангента на линијата за ограничување (точка А) ја илустрира краткорочната рамнотежа за овој нудител на работни услуги.
Краткорочен баланс помеѓу приходите и одморот
Доколку склоноста на потрошувачот е измерена од вредноста на стекнатиот приход, наместо работното време, овој дијаграм може да биде употребен да би се покажале различни ефекти на интересот. Тоа е поради тоа што искривувањето на буџетските ограничувања постанува платежна стапка. Точката на оптимизација (точка А) ја изразува еквивалентноста помеѓу платежната стапка и маргиналната стапка на супституција, одмор за приход (искривувањето на индиферентната крива). Бидејќи маргиналната стапка на супституцијата, одмор за приход, е, исто така, односот на маргиналната корисност на одморот (MUL) до маригиналната корисност на приходот (MUY) може да заклучиме:: Ефекти од зголемување на платата
Ефектите на приходот и супституцијата при зголемување на платата.
Но, тоа е само еден дел од сликата. Како што платежната стапка се зголемува, работникот ќе супституира работни часови за часови за одмор, што значи дека ќе работи повеќе часови за да ја искористи повисоката платежна стапка или, кажано со други зборови, заменува дел од слободното време поради неговите поголеми опортунитетни трошоци. Овој супститиционен ефект е претставен со промената од точка C во точка B. Вкупното влијание на овие два ефекти е прикажано со промената од точка А во точка В. Релативната големина на двата ефекти зависи од условите. Во некои случаи, супститициониот ефект е поголем од приходниот ефект (во кој случај, повеќе време е распределено за работа), но во други случаи приходниот ефект е поголем од ефектот на супституција (во кој случај, помалку време е распределено за работни активности). Интуицијата позади вториот случај е тоа што работникот ја достигнал точката каде неговата маргинална корист на одморот ја надминува неговата маргинална корисност на приходот. Кажано на поедноставен начин (и помалку точен), истот би звучело: нема зошто да се заработуваат повеќе пари кога немаш време истите тие да ги потрошиш.
Крива на понудата на труд
Доколку ефектот на супституција е поголем од ефектот на приход, кривата на понудата на труд (дијаграмот од лево) ќе се искриви нагоре на десно, како што прави од точката Е. Овој поединец ќе продолжи да ја зголемува неговата понуда на работна сила и услуги како што се зголемува платежната стапка до точката F каде тој/таа работи HF часа. Над оваа точка тој/таа ќе почне да ја намалува понудата на работни часови (на пример: во точката G ги намалил неговите работни саати до HG). Каде што кривата на понудата се искривува нагоре на десно (позитивна платежна еластичност на понудата на труд), ефектот на супституција е поголем од приходниот ефект. Каде што се искривува нагоре на лево (негативна еластичност), пеиходниот ефект е поголем од супституциониот ефект. Правецот на искривување може да се промени повеќе од еднаш кај некои поединци и кривата на понудата на труд најчесто се разликува кај различни поединци.
Други варијабили кои влијаат врз оваа одлука се и оданочувањето, благосостојбата, работното окружување и приходот како сигнал за способностите и социјалните придонеси.
Неокласичен микроекономски модел - Побарувачка
Побарувачката за труд на едно претпријатие се заснова на неговиот маргинален физички производ на трудот (MPPL). Ова е дефинирано како додатен аутпут (или физички производ) кој резултира од пораст на единица труд (или од многу мал пораст на труд). Доколку не сте запознаени со овие концепти, би било добро најпрво да прочитате за теорија на производство пред да продолжите со читање на оваа статија.
Маргинален физички производ на труд Во повеќето индустрии, маргиналниот физички производ на труд опаѓа. Тоа е поради причината што како повеќе и повеќе единици на труд се вработуваат, така нивниот дополнителен аутпут започнува да опаѓа. Тоа е прикажано со искривувањето на кривата MPPL во дијаграмот од десно. Доколку маргиналниот физички производ на труд се помножи со вредноста на аутпутот која ја произведува, се добива вредноста на маргиналниот физички производ на труд: Вредноста на маргиналниот физички производ на работна сила (VMPP_L) е вредност на дополнителниот аутпут произведен од дополнителна единица на труд. Ова е илустрирано во дијаграмот со кривата VMPPL која е над MPPL.
Во конкурентните индустрии, VMPPL-то е идентично со Маргиналниот приход од продуктивноста на работната сила (MRPL). Ова е поради причината што во конкурентните пазари цената е еднаква со маргиналниот приход и маргиналниот приходен производ е дефиниран како маргинален физички производ помножен со маргиналниот приход од аутпитот (MRP = MPP * MR).
Побарувачка на труд на едно претпријатие на краток рок
Маргиналниот приход од продуктивноста на работната сила може да биде употребен како крива за побарувачка на труд на кратко рок за ова претпријатие. Во конкурентните пазари, претпријатиесо се соочува со совршено еластична понуда на труд која кореспондира со платежната стапка и мартиналниот ресурсен трошок за труд (W = SL = MFCL). Во несовршените пазари, дијаграмот би морал да биде прилагоден бидејќи MFCL тогаш би било еднакво со платежната стапка поделена со маргиналниот трошок. Бидејќи оптималната алокација на ресурси бара факторот на маргиналниот трошок да биде еднаков со маргиналниот приходен прозивод, ова претпријатие би побарало L единици на труд како што е прикажано во дијаграмот.
Неокласичен микроекономски модел - Рамнотежа
Побарувачката за труд на ова претпријатие може да биде сумирана со побарувачката на труд на сите останати претпријатија во економијата да би се добила вкупната побарувачка на труд. На тој начин, кривите на понудата на сите поединечни рабоници (спомнати погоре) можат да бидат сумирани да би се добила понудата на труд. Овие криви на понудата и побарувачката можат да бидат анализирани на ист начин како и било која друга индустриска крива на понуда и побарувачка со што би се одредила рамнотежната плата и нивото на вработеност.
Пристап до информации
Во многу реални ситуации ова е далеку од вистинскиот случај. Претрпријатието не секогаш знае колку напорно работникот работи или колку е истиот продуктивен. Ова им овозможува на работниците да не вложуваат целосен напор во работата. Со оглед на тоа што работодавачот не може да идентификува кои работници работат напорно а кои се мрзеливи, не постои причина работниците да работат напорно со што производството опаѓа, а тоа води кон вработување на повеќе работници и пониска стапка на невработеност.
Енума Елиш
Енума Елиш — вавилонски мит за создавањето. Во 1849 година е реставриран од Хенри Лајард (во фрагменти) во разурнатата библиотека на Асурбанипал во Нинива (Мосул, Ирак), и печатен од Џорџ Смит, проучувач на асирската култура, во 1876 година.
Трудова економија
Критики
Од многуте анализи на пазарот на труд, исто така, недостасува и улогата на неплатениот труд. Иако овој труд не е платен, може да игра важна улога во општеството. Најдраматичен пример е израснувањето на деца. Во последните 25 години, зголемениот број на книжевни дела, обично насочени кон семејната економија, се обидуваат да го изучат процесот на донесување одлуки во домаќинствата, вклучувајќи ги и здружените понуди на труд, плодноста, израснувањето на деца, како и други области од тоа што генерално се смета за домашно производство.
Енума Елиш
Енума Елиш има околу илјада линии, составен е на стариот вавилонски јазик на седум глинени плочи, а секоја плоча содржи меѓу 115 и 170 линии текст. Најголемиот дел од Плочата V никогаш не е обновен, и освен ова, текстот е речиси целосно обновен. Дупликат односно копија на Плочката V е најден во Султантепе, древна Хузирина, сместен блиску до денешниот град Шанлаурфа во Турција.
Овој еп е еден од најважните извори за разбирање на вавилонскиот поглед на светот, во кој владеел Мардук, како и создавањето на луѓето како слуги на боговите. Неговата првобитна цел не е објаснување на теологијата или теогонијата, туку воспевањето на Мардук, главниот бог на Вавилон.
Енума Елиш постои во различни копии од Вавилонија и Асирија. Верзијата од библиотеката на Асурбанипал датира од 7 век п.н.е. Приказната сама по себе веројатно е од 18 век п.н.е., времето кога богот Мардук се стекнал со статусот, иако некои научници укажуваат на подоцнежен датум (14-12 век п.н.е.)
Космос-1806
Космос-1806 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 718,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9732 км, а најмалото на 633.
Тодор Мицов
Тодор Мицов — македонски поет, критичар и писател за деца.
Животопис
Мицов е роден на година, во с. Калиманци, Виничко. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи во ДНИГД „Трибина македонска“, Скопје, како главен и одговорен уредник на агро-списанието „Трибина“. Член на ДПМ од 1975 година. Автор е на книгите: КУД Григор Прличев, (монографија, 1980), Крепости (поезија, 1982), Збор и слика (поезија, 1988), Од 1 до 101, (поезија, 1990), Скалила, (поезија, 1992). Деца деца... Ах деца! (поезија за деца, 1993), Кратки фолкорни жанри од Виничко (1999), Приказни (рецензии за фолклорни и етнолошки изданија, 1999), Разговори (1999), Мали мудрости (афоризми, 2000).
Дајбог
Дајбог или Дабог, се претпоставува дека е име за хтоничното божество на волците кои биле инкарнација на починатите. Во Мачва е забележана сказна според која Дајбог претставува бог кој одзема души, во Босна пак се верувало дека Св. Арханѓел го зазел местото на Дајбог преземајќи ја улогата на богот на мртвите. Во Србија со името Дабо, Даба се означува врвниот ѓавол. Оттаму и верувањата во Србија дека Дајбог бил најголемиот непријател на Бога. Тој се појавувал и како заштитник на ситниот добиток. Но според името некаде се верува дека тој симболизирал божество кое подарувало, давало благосостојба, бог на благородните метали.
Според В. Чајкановиќ помнењето на Дајбог како врвно божество под влијание на христијанството бил пренесен врз повеќе христијански светци и народни јунаци: св. Сава, св. Мрато, св. Јован, св. Архангел, Крали Марко, кнез Лазар, па дури и ѓаволот имал негови обележја. Според своите обележја и обредниот пречек во време на новогодишните празници, Чајкановиќ ова божество го сместил во редот на хтонските битија.
Според Н. Нодило не доаѓа до потенцирање на божеството, но во потрага по сончевото божество кај српските и хрватските народи неговото име го наоѓа во следните ликови од митолошкото минато Дабо, Коледе, Божиќ, Богдан, Момчило и др.
Во обид да се прикаже митолошкиот лик на ова божество ќе се навратиме на Чајкановиќ; постар маж, понекогаш се јавувал како троглав, некогаш била сребрена, а некогаш со животински облик, облечен или во црно или во бело, имал капа или круна на главата, нозете му биле во обувки, но неретко бил прикажуван со една покуса нога. Својот изглед можел да го менува, често се појавувал како патник (оттаму обредна почит кон патниците и питачите), се појавувал и во ликот на коњаник на бел коњ, како заштитник. Се сметало дека со себе носел вериги (правдата), магичен стап за менување на судбината и др. Тој бил заштитник, родоначалник, судија или кум на народот.
Оросо
Оросо — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 72.38 км2, население од 6.155 жители (2004) и густина од 85,04 жит./км2.
Лозенска Планина
Лозенската Планина (Лозенска планина) се наоѓа во западна Бугарија, во непосредна близина на главниот град Софија и планината Витоша, однсоно, јужно од Софиското поле. Западната на планината е Панчаревската клисура на реката Искар, меѓу селата Панчарево и Пасарел, а југозападната е кај вештачкото езеро Искар. Во подножјето на планината се наоѓаат селата Лозен, Герман, Долни Пасарел и Габра. Од нив кон планината се трасирани пешачки планинарски патеки, кои во повеќето случаи се патишта и козарски патеки употребувани во минатото за стопански цели. Најпопуларни се патиштата околу врвот Полуврак и Панчаревското езеро. На Лозенската Планина се наоѓаат Германскиот, Лозенскиот, Панчаревскиот и Долнопасарелскиот манастир, како и средновековната тврдина Урвич.
Географија
Лозенската Планина е најзападниот дел на Ихтиманска Средна Гора. Планината има површината од 80 км2. Таа има два дела - северен и југоисточен, а нивна граница е малата река Ракита.
Северниот дел е поголем и повисок. На него се крева главното планинско било. Тоа започнува над селото Герман и ги достигнува врвовите Урвина Падина и Здравчов Камен. Од тука на исток се издигнуваат едни од највисоките врвови на планината - Бачун (1.150 м), Ланина Могила (1.188 м) и Половрак (1.182 м). Сртот се протега кон југ и завршува со првенецот на планината Попов Дел (1.190 м). Северните делови и деловите над реката Искар се стрмни и со шума. Јужните делови се спротивни на северните, односни тие се коси, со многу широки ливади и се спуштаат дури до долината на реката Ракита.
Југоисточниот дел е понизок. Северниот дел е повисок и е создаден главно од билото на локалниот првенец, врвот Шарбаница (1.101 м). На југоисток од него делот е составен од релативно длабоките Русамски и Беларски дол, кои се влеваат во реката Искар. Сртовите над нив слегуваат постепено и завршуваат со карпите на врвовите Гарванец, Загазе и Кале. Карпите Гарванец се еден од најинтересните туристички објекти на планината.
Шогун
Терминот шогун (или shogun ), јапонски (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">将軍 <sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">?  ) , значи "генерал" ; кратенка  е за (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">征夷大将軍 <sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">?  ) , што може да се преведе со „ големиот генерал миротворец со варварите ". Сепак, откако му била доделена оваа титула на Mинамото но Јоритомо (Мinamoto но Yoritomo), таа станала наследна кај родот Mинамото, и укажува на вистинскиот  водач на Јапонија (воен диктатор), иако царот правно останува владетел,  де јуре (на некој начин чувар на традициите). Титулата сеи таишогун ( seii taishogun ) потоа била напуштена во  при формирањето на казоку (kazoku),, односно, јапонското благородништво.
Освојување на Емиши (Emishis)
Се работи за титула првично давана на воени команданти од највисок ранг (принцови), на почетокот на ерата Еијан (Heian), во текот на кампањите против Емишите (Еmishi) (蝦夷), автохтон народ кој одби да се потчини на кралската моќ на принцот Yamamoto. Најпознат од шогуните бил Сакануе но Тамурамаро (Sakanoue не Tamuramaro) (坂上田村麻呂), кој ги поробил Емишите Emishi во името на царот Кану (Kanmu) (桓武, 桓武天皇). Подоцна во периодот Еијан (Heian), откако Емишите биле асимилирани или прогонети  Хокаидо (Ноkkaidō) (北海道), зборот „шогун“ не бил користи во оваа смисла.
Војната на Генпеи (Genpei)
Меѓутоа, подоцна во Еијан периодот, во текот на  на војната на Генпеи, бил назначен дополнителен шогун или генерал.
Генпеи е читање он“јоми (оn'yomi) на 2 канџи Mинамото (源) потоа Tаира (平).
Камакура Шогунат
По поразот на кланот Tаира за време на војната на Гемпеи во 1185 година, Mинамото но Јоритомот ја презел власта на царот и станал владетел и диктатор на Јапонија. Утврдил систем на феудалното владеење со седиште во Камакура (鎌倉), каде што војската и самураите ја презеле политичката  моќ која дотогаш ја имал царот и аристократи од неговиот двор во Кјото.
Во 1192, Јоритомо ја примил титулата на сеи таишогун од царот, и политичкиот систем кој тој го развива преку наследување на различни шогуни станал познат како бакуфу (bakufu) (幕府), или шогунат (ѕhogunate). Оттогаш, сите шогуни по традиција биле од кланот  Mинамото, и титулата се пренесувала од генерација на генерација на најстарите наследници.
Реставрација на Кенму (Кеnmu)
За време на реставрацијата на Kенму (建武), по падот на Kамакура шогунатот во 1333, се појавил друг шогун : Принцот Mоријоши (護良親王) — познат и под името "Принцот Mоринага" —, син на царот Го-Даиго (後醍醐, 後醍醐天皇). Тој ја добил титулата сеи таишогун и управувањето со војската. Поради Tакауџи Ашикага (Таkauji Ashikaga) (足利尊氏) — подоцна основачот на шогунатот, Муромачи) — во бунт против императорот, принцот Mоријоши бил фатен и убиен од  Tадајоши Ашикага (Таdayoshi Ashikaga) (足利直義), помладиот брат на Tакауџи.
Шогунатите на Муромачи
Периодот Муромачи одговара на времето помеѓу 1333 и 1573. Во текот на овој период, Јапонија беше контролирана од страна шогуните од семејството  Ашикага  кои живееја Кјото.
Периодот Азучи Момојама
„Преодните шогуни " од 1568-1598 всушност никогаш не ја добиле титулата сеи таишогун од царот и не воспоставиле бакуфу, но во определен период ја добиле  контролата од царот, на поголем дел или на целата територија на Јапонија.
Шогунатот Tокугава
Во 1603, по доделувањето на титулата шогун, со елиминирање на сите сопернички кланови, водејќи ја земјата кон обединување под негова власт, Tокугава Лејасу од селото  Едо ( (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">江戸 <sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">?, Porte de la rivière) , го создал новиот главен град на Едо, кој ќе стане Токио („главен град на Истокот ") почнувајќи од  ерата Меиџи. Лејасу бил првиот шогун на династијата Tокугава, кој  владее со Јапонија до реставрацијата Меиџи во 1867.
Титулата сеи таишогун била укината со  реставрацијата Mеиџи во 1868, во која вистинската моќ била „вратена" на царот и на неговите дворјани (види таисеи хокан (大政奉還)).
Во видео-игри
Во Луд Свет, Шогунот е еден од последните напаѓачи на крајот на нивото со кого се соочувате во вториот дел на градот.
Во Целосна Војна : Шогун 2, стратешка игра во реално време, полека полека, играчот ќе се најде на чело на феудален клан и мора да го покори Кјото за да стане shogun. Во Целосна Војна : Шогун 2 - Крајот на Самураите, играчот може да ја  поддржи Империјата или Шогунатот во текот на  војната Бошин .
Луцк
Луцк (Луцьк, Łuck, Луцак или Луцк) — град на реката Стир во северозападна Украина. Тој е административен центар на Волинската област и административен центар на околниот Луцки реон, во рамките на област. Градот е исто така означен како посебен реон во рамките на областа.
Список на ликовни уметници по националност
Ова е список на списоци на ликовни уметници по националност.
Ортигеира
Ортигеира — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 32.85 жит./км2, население од 7,697 жители (2004).
NGC 2860
NGC 2860 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2860 се споменува и како UGC 5007, MCG 7-20-3, CGCG 209-65, CGCG 210-5, IRAS 09216+4116.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2860 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2860 има привидни димензии од 1,5' х 0,6'.
Космос-1807
Космос-1807 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 декември 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1807 бил надгледувачки сателит.
NGC 2860
Други поделби
Проучување на NGC 2860 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26685. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2994. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 661.
Космос-1807
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 308 км, а најмалото на 160.
Список на кралеви на Белгија
Белгија е уставна и народна монархија. Монархот ја носи титулата Крал на Белгијците (Koning der Belgen, Roi des Belges, König der Belgier). Сегашен крал е Филип, кој дошол на престолот во 2013 г. откако абдицрал татко му, Алберт II.
Ова е список на кралеви од прогласувањето на првиот крал Леополд I (1831), откако Белгија стекнала незавсност од Обединетото Кралство Холандија со Белгиската револуција во 1830 г. Уште од самиот почеток, Белгија е уставна монархија.
Јосефин Лјунгман
Јосефин Софија Изабел Јунгман — шведска глумица.
Животопис
Јозефин Јунгман е родена на 26 декември 1981 година во Гетеборг, Шведска. Од 2005 година, таа се појавила во неколку театри, вклучително и театарот Бака во Гетеборг, театарот Рикс и Драматен. Во 2008 година глумела во „Дивата патка“ во режија на Томи Бергрен во Градскиот театар во Стокхолм, во таа нејзината улога била многу ценета. Таа исто така глумела во филмот „Хата Гетеборг“ од 2007 година. Во есента 2009 година, таа се одморила од глумата и отишла во Париз на повисоки студии. Во 2010 година, таа глумела во критички признатиот драмски филм „Небото е невино сино“ и хорор филмот „Псалм 21“. Во 2012 година, Јунгман се појавила во Радио театарот Црвено-црно, во режија на Џонас Корнел. Во филмот „Никого не сакам“ (2012), таа игра сама себе.
Лукас Нол
Лукас Нол (1968, Карл-Маркс-Штат, Демократска Република Германија) е германски сценограф и сценски дизајнер.
Животопис
Нол дипломирал на дрезденската Академија на уметностите во 1997. Базичните сценски знаења и соодветни сценографски вештини најпрвин ги стекнал во Државната опера во Берлин. Потоа работел како стручен соработник во Музејот на уметностите во Дрезден, за најпосле да стане асистент за сценски дизајн во повеќе театри. Во 2002, Нол се вработил како водител за сценскиот дизајн во Државниот театар во Гисен, Германија.
Творештво
Паралелно со неговата постојана работа, како сценски дизајнер, Нол бил ангажиран во многу независни проекти во театрите во Германија и во странство. Како сценски дизајнер бил ангажиран во Корејската национална опера во Сеул, каде работел во првата продукција на „Лулу“; операта во Вроцлав го ангажирала во „Парсифал“; Естонскиот национален театар му го доверила сценскиот дизајн за „Јулиј Цезар во Египет“.
Нол станал постојан соработник на повеќемина еминентни драмски и оперски режисери и кореографи. На двапати, во 2007 и 2013, германскиот магазин „Светот на операта“ („Opernwelt“) го номинирал за наградата за сценски дизајн на годината. Во 2013 бил поканет на изложбата „Светски сценски дизајн“ во Кардиф, каде неговите трудови биле избрани во најтесен избор за најдобар сценски дизајн.
Елен Фрис
Елен Фрис (23 септември 1855 година во Радслегард во Трнсфал, Калмар Лан - 31 март 1900 година во Стокхолм ) била шведска феминистка и писателка. Таа станала првата жена доктор на науки во Шведска во 1883 година.
Вркута
Вркута позната и како арсланска шепа, бисерок и моминска наметка (лат. Alchemilla vulgaris)  е зелјесто растение од семејството рози (Rosaceae). Научното име потекнува од арапскиот збор alkemelych, што значи небесна роса и латинскиот vulgaris што значи обичен.
Лековитост
Вркутата е позната како универзален лек за сите женски болести. Капките од лисјата се составен дел од многу напитоци. Цвета од крајот на мај до почетокот на есента, со мали зеленикаво-жолти цветчиња. Листовите може да се собираат во пролетта, но најдобро е да се собираат во времето на цветање. Содржи танини, флавоноиди, горчливи супстанции, органски киселини, фитостерин, салицилна киселина, етерични масла кои изобилуваат со витамин Ц. Има антибактериски ефекти, но имаат многу корисни ефекти. Таа е призната како една од најефикасните растенија против женските проблеми. Во народната медицина веќе долго време се користи за лекување на генитални инфекции. Таа го запира растот на ракот на дојката. Може да се користи од страна на жените од сите возрасти. Не се препорачува за бремени жени, доилки и луѓе со заболувања на црниот дроб.
Ана Одел
Ана Каролина Одел (родена на 3 октомври 1973 година) е шведска уметница и филмска режисерка. Таа освоила две награди Гулдбаге во 2014 година за нејзиниот филм „Собирот“ во категориите Најдобар филм и Најдобро сценарио. Во 2009 година, нејзиниот филм „Непозната, жена 2009-349701 добил големо внимание откако таа лажирала и снимила обид за самоубиство во Лилјехолмсброн во Стокхолм, како дел од филмот. Двата филма во кои учествувала - „Собирот“ и „Амалимбо“ се номинирани во категории и претставени на филмскиот фестивал во Венеција.
Детство
Одел студирала во училиштето Герлезборг во Танум, Констфак универзитетот за уметност, занаетчиство и дизајн и на Kungliga Konsthögskolan во Стокхолм.
Кариера и контроверзии
Филмот Okänd, kvinna 2009-349701 (англиски: Непозната, жена 2009-349701) бил студентски труд на Одел за време на студиите во Konstfack. Уметничкиот филм бил дел од изложбата на Констфак за 2009 година и исто така бил прикажан истата година во Калмарс Констмузеум. Уметничкиот филм е направен за да се реконструира сопствениот психолошки распад на Одел во 1995 година, не како терапија, туку за да се докажат структурите на моќта во здравството и гледиштето на шведското општество за психолошките болести.
Снимката на уметничкиот филм довел до контроверзии. На 21 јануари 2009 година, Одел на Лиљехолмсброн во Стокхолм организирала сопствен лажиран обид за самоубиство и психолошки слом и психоза. Полицијата ја однела на психијатриско лекување во болницата S:t Görans во Стокхолм. Следниот ден таа им открила на вработените во болницата дека ги лажирала своите ментални болести за нејзиниот уметнички филм.
Постапките на Одел за време на снимањето биле критикувани од Дејвид Еберхард, во тоа време шеф на болницата. Одел исто така била критикувана затоа што користела ресурси во болницата што можеле да се искористат кај вистински ментално болни кои барале помош истата вечер. Таа била обвинета за насилен отпор при апсење на полицијата и за лажен повик за помош. Судот ја прогласил Одел за виновна и и изрекол парична казна од 2,500 круни. Намалената казна била затоа што судовите сметале дека таа нема кривична намера во своите постапки. Таа не ја обжалила казната.
Во 2013 година, Одел дебитирала како режисер со филмот „Собирот“. Филмот ги опфаќа темите на малтретирање, структурите на моќ во општеството и нездравата хиерархија во училиштата. Одел донела многу свои искуства од сопственото училишно време, а исто така и искуства од нејзината училишна средба. Филмот ја имал својата премиера на филмскиот фестивал во Венеција истата година. Филмот ја имал својата шведска премиера на 15 ноември 2013 година и добил позитивни критики. Филмот освоил и две награди Гулдбаге за најдобар филм и најдобро сценарио.
Во 2016 година, таа дала гласовна улога во анимираниот краток филм „Амалимбо“ од Хуан Пабло Либосарт, а филмот бил номиниран во категоријата краток филм на филмскиот фестивал во Венеција во 2016 година.
Витомир Митевски
Витомир Митевски (роден на 14 октомври 1951 година во Куманово) — македонски филозоф и професор од областа на класичната антика, драматург и член на МАНУ.
Образование и работен век
Во родниот град завршил основно образование и гимназија, а во 1975 година дипломирал филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје, а во 1985 година на истиот факултет дипломирал на класични студии. Постдипломски студии завршил на Филозофкиот факултет во Белград (1983) на тема Ниче и грчка антика, а докторската дисертација на тема Поезијата на Прличев и Хомер ја одбранил во 1990 година на Филозофскиот факултет во Скопје. Неговиот прв работен ангажман бил професор по филозофија во гимназијата „Георги Димитров“ во Скопје (1976–1977), потоа работел како драматург во Драмскиот театар во Скопје (1977–1980). Од 1986 година работи на Филозофскиот факултет во Скопје – при Институтот за класични студии, прво како асистент држел вежби по старогрчки јазик (1986–1990), потоа како доцент (1990–1995), вонреден професор (1995–2000) и редовен професор држи предавања и вежби по античка литература (античка епика, филозофија и историографија) и по византиска литература. На општествен план бил ангажиран како секретар на Сојузот на друштвата за антички студии на Југославија (1986–1990) и бил и претседател на Друштвото за класични студии Жива Антика од 2002 година. Бил коорганизатор на повеќе домашни меѓународни научни собири: Научниот собир на Сојузот на друштвата за антички студии на Југославија (1989 година), Меѓународната конференција Antiquitas viva одржана во Охрид (2000 година), Меѓународниот научен собир Класика – Балканистика – Палеославистика (МАНУ, Скопје, 2005). Основачки уредник бил на списанието Театарски гласник (Скопје, 1977–1980), а одговорен уредник е на меѓународното научно списание за класични студии Жива Антика (Скопје) почнувајќи од 1991 година.
Научна дејност
Академик Витомир Митевски е преведувач од класичните јазици (Хесиод, Хераклит, претсократовци, Платон, Аристотел, Епиктет) кој се залага за поголемо присуство на словенската филозофска терминологија во преводите на македонски јазик. Во авторските дела од областа на филозофијата, негов основен филозофски став е дека античката култура и филозофија имаат клучно значење за разбирањето на човекот и неговата состојба во светот. Посебно се посветил на темите: Хераклит, претсократовска филозофија, Платоновото учење за душата, духовниот живот во антиката и раното средновековие. Истражува и од областа на античката и јужнословенската (посебно македонската) епска поезија. Посебна тема на научен интерес му е македонската филозофска терминологија во контекстот на кирилометодиевската традиција. Остварил студиски патувања во Париз, Франција (1980 и 1986) и во Коломбо, Шри Ланка (1995). За редовен член на Македонската академија на науките и уметностите на 27 мај 2009 година.
Космос-1808
Космос-1808 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 декември 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1808 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1019 км, а најмалото на 972.
Ролс-Ројс Фантом VI
Фантом VI (Phantom VI) — ултраексклузивен модел на Ролс-Ројс од 1970-тите и1980-тите произведен во Лондон во работилницата Малинер Парк Ворд (Mulliner Park Ward) од 1968 до 1991 г. Иако било јасно дека деновите на автомобилите од типот на „Фантом V“ се избројани, во 1968 Ролс-Ројс го лансираат „Фантом VI“ како негов логички наследник, држејќи сè до претходно воспоставените високи стандарди. Овој „Фантом“ е изработен со рестилизиран изглед и со мотор изработен врз основа на моделот „Силвер Шедоу“. Некои од новините биле зголемувањето на работната зафатнина на 6.750 см³ во 1979 г, како и автоматски менувач со 3 брзини наместо поранечниот автоматски менувач со 4 брзини. Ова е последен примерок на Ролс-Ројс со посебна каросерија и се произведувал сè до 1991 г.
Мотор
Фантом VI имал V8 мотор на 90° со работна зафатнина од 6.230 см³. која била зголемена на 6.750 см³ во 1982, доаѓајќи од моделот Силвер Спирит. Овој автомобил имал автоматски менувач со 4 брзини, а од 1979 г. 3-брзински автоматски менувач со претворач на влеча како стандарден и за идните модели.
Произведени се вкупно 374 возила.
NGC 984
NGC 984 — прстенеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 984 се споменува и како MCG -2-7-35, MK 1048, VV 285, KUG 0232-090, IRAS 02321-0900.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 984 е од видот Ring/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 984 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 34 м 37,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 47' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 69°.
Други поделби
Проучување на NGC 984 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9817. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1767. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 222.
Вресовидни
Вресовидни (науч. Ericales) — голем и разновиден ред на дикотиледони, каде припаѓаат разни познати растенија како чајот, рајското јаболко, боровинката, бразилскиот орев и азалејата. Во редот влегуваат дрва и грмушки, лијани и билни растенија. Покрај обичните автофитни растенија, во Вресовидните има и микохетеротрофни растенија сиромашни со хлорофил (на пр. Sarcodes sanguinea) и месојадни растенија (на пр. родот сарацении).
Многу видови имаат венче со по пет ливчиња, често сраснати. Сраснатоста на ливчињата е одлика според која редот традиционално се става во поткласата Sympetalae (сраснатолисни).
Интересна особина на Вресовидните е микоризата. Честа појава кај членовите на редот е симбиотичното присуство на габи на корењата, а постојат три посебни типа што се среќаваат само во кај Вресовидните (ерикоидни, арбутоидни и монотропоидни микоризи). Покрај ова, извесни фамилии во редот имаат исклучителна способност да насобираат алуминиум.
Вресовидните се космополитски ред. Распределеноста на членовите се разликува во голема мера - додека едни се ограничени на тропите, други постојат претежно на Арктикот или умерените краишта. Редот во целина содржи над 8000 видови, од кои во фамилијата Вресови (Ericaceae) спаѓаат 2000-4000 видови.
Стопанско значење
Од најголемо стопанско значење е чајната билка (Camellia sinensis) од фамилијата Чаеви. Во редот има и плодови што се користат во исхраната, како што се кивито (Actinidia deliciosa), рајското јаболко (род Diospyros), боровинката, брусницата, бразилскиот орев и сапотата. Тука влегува и дрвото ши (Vitellaria paradoxa), што претставува значаен извор на хранлива течност за милиони жители на потсахарска Африка. Многу видови од редот се одгледуваат заради нивната украсна вредност: познати примери се азалејата, рододендронот, камелијата, јагликата и цикламата.
Класификација
Следниве фамилии се типични за поновите класификации. Оние означени со ѕвездичка се признаени во системот APG III.
Овие ја сочинуваат базалната група на астериди. Кронквистовиот систем, Вресовидните опфаќаат помала група на растенија, сместени во Dilleniidae:
Уснено-заднонепчена приближна согласка
Уснено-заднонепчена приближна согласка — вид на согласка во некои јазици. Во англискиот, гласот е претставен со ⟨w⟩; и истата буква служи како симбол на гласот во меѓународната фонетска азбука (МФА) и X-SAMPA. Кај највеќто јазици гласот впрочем се јавува како лабијализираната заднонепчена приближна согласка, а нејзини полусамогласен пандан е затворената задна заоблена самогласка. Бидејќи уснено-задновенечните согласки тешко се вклопуваат табелите што имаат само уснени и заднонепчени колони, може да се смести во заднонепчената или (дво)уснената колона (или во обете), иако вториот случај е редок вон официјалната таблеа на МФА; сместувањето веројатно има повеќе врска со фонолошките критериуми отколку со фонетските.
При предавањето на странските јазици на македонски, гласот најчесто се предава со буквата „в“ (т.е. како усненозабната струјна самогласка )
Особености
Звучната лабијализирана заднонепчена приближна согласка ги има следниве особености:
Некои јазици како јапонскиот и можеби северните ирокески јазици имаат глас што обично се предава со каде усните се стиснати (или барем незаоблени), што претставува вистинска уснено-заднонепчена согласка (наспроти лабијализирана заднонепчена согласка). Местата што го предаваат гласот поблиску го избегнуваат стандардниот симбол или му додаваат подредно надесно опавче.
Сушица (Гостиварско)
Сушица — село во Општина Гостивар, во околината на градот Гостивар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Горен Полог од десната страна на реката Вардар во нејзиниот изворишен дел. Сушица е ридско село сместено на надморска височина од 680 метри. Сушица е оддалечена околу 6 километри јужно од градот Гостивар. До 2004 година селото било под општината Долна Бањица. Највисока точка во селото е врвот Викало кој се наоѓа над месноста Клен со околу 950 м. надморска височина на јужната страна од с. Сушица. Источно од местоположбата на селото тече Сушичка Река која во летниот период во јули, август, септември пресушува. Низ сушички атар поминува во должина од 7 км а цела нејзина должина од изворот во Ново Село до влевањето во река Бањешница во с. Долна Бањица а потоа во река Вардар изнесува околу 15-километри.Во пролет и после силни дождови редовно ги поплавува нивите по целото течение.