cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гибралтарска фунта
Гибралтарска фунта (GIP) е валута која ја издава владата на Гибралтар. Тоа е облик на Британската фунта. Парите имаат сопствен дизајн, но како и шкотската фунта, не е платежно средство во Англија, но може да се замени по курсот 1:1.
ISO 4217 кај Гибралтарските фунти е: GIP, а бројчено: 292.
Историја
Сè до 1872 година, ситуацијата во Гибралтар била комплицирана, со систем заснован на реалното вработување кое опфаќа британски, шпански и гибралтарски монети. Од 1825 година фунтата била со стапка од 1 шпански до 4 шилинзи и 4 пензии (еквивалентни на 21,67 фунти денес). Меѓутоа, во 1872 година, шпанската валута станала единствена законска понуда во Гибралтар. Во 1898 година, шпанската американска војна направила алармантен пад на шпанската пунта и фунта и биле воведени како единствени валути на Гибралтар, првично во форма на британски монети и банкноти.
Во 1898 година британската фунта била единствена законска понуда, иако шпанската пезета продолжила да циркулира до Граѓанската војна во Шпанија. Од 1927 година, Гибралтар издал сопствени банкноти, а од 1988 година и свои сопствени монети. Гибралтар се означил во 1971 година истовремено со Велика Британија, заменувајќи го системот од 1 фунта = 20 шилинзи = 240 пени со една од 1 фунта = 100 (нови) пени.
Врската со Британската фунта
Откако се укинал Законот за валутни белешки од 1934 година тоа ѝ дало на Владата на Гибралтар право да печати сопствени белешки.
Белешките издадени или поддржани од страна на Банката на Англија бележеле постапки од една фунта на фунта, или можеле да бидат поддржани со хартии од вредност издадени од Владата на Гибралтар. Иако забелешките на Гибралтар се деноминирани во "фунта стерли", тие не биле законско средство никаде во Обединетото Кралство. Монетите на Гибралтар биле со иста тежина, големина и метал како британските монети, иако дизајните биле различни и повремено се наоѓале во промет низ Британија.
Според Законот за валутни белешки од 2011 година, банкнотите и кованите пари издадени од Владата на Гибралтар се законско средство и тековната монета во рамките на Гибралтар. Британските монети и банкнотите на Банката на Англија исто така циркулирале во Гибралтар и се универзално прифатени и меѓусебно разменливи со прашања од Гибралтар.
Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 17 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 17''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Отошничко Езеро
Отошничко Езеро — вештачко езеро во близина на селото Отошница. До езерото води асфалтен пат од самото село Отошница. Изградбата на езерото била со првична намера за наводнување на земјоделските посеви долж долината на Отошничка Река во целокупната Општина Ранковце. Во поново време, езерото се користи за риболов и рекреативни цели, особено во текот на летниот период.
Брана
Браната на Отошничко езеро е земјена. Состојбата на браната Отошница била прогласена за критична и воедно било препорачано ургентно да биде санирана од страна на Министерството за животна средина и просторно планирање.
Чук
Чук (англиски и чучки: Chuuk) е сојузна држава во СД Микронезија. Чук формира група острови кои се наоѓаат во западниот дел на Тихиот Океан, поточно во Каролинските Острови. Чук е најнаселена држава во Микронезија со население од околу 54,595 во 2000 и има вкупна површина од 127 км2. Главен град на државата е Вено.
Потекло на поимот
Чук во минатото бил познат под различни имиња, како што се Трук, Рук, Хогелеу, Торес, Угулат и Лугулус. Името на државата потекнува од чучкиот збор за планина.
Општини
Чук е составен од 40 општини, од кои 16 се дел од Лагуната Трук и 24 се надвор од неа.
NGC 1737
NGC 1737 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1737 се споменува и како ESO 56-EN20, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 11 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1737 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 53 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 10' 28".
Други поделби
Проучување на NGC 1737 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Орден Илинден - 1903 година
Орденот Илинден - 1903 година е високо македонско одличие за разни заслуги за државата. Именуван е во чест на Илинденското востание кое се одиграло во 1903 година.
Особености
Орденот е всушност редизајн на Илинденската споменица од 1951 година. Орденот има основна форма на четворокрака ѕвезда со димензии од 71 мм. Изработен е од сребро и позлата и не се носи на лента.
Редниот број на орденот, жигот за чистота на металот од кој е изработен и жигот на производителот се втиснати на задниот дел на орденот.
Секој орден и медал има соодветна кутија, во одредена боја, која димензионално одговара на димензиите на одличјата. На поклопецот на кутијата со златовтиснување е името на одличјето.
Лентите за ордените се изработени од маорирана свила во пропишаната боја и димензија.
Критериуми
Орденот Илинден - 1903 година се доделува на:
Осоговија
Областа ги опфаќа ниските источни и југоисточни делови на Осоговската Планина по горното течение на реката Елешница во Бугарија и по течението на Каменица и другите десни притоки по средното течение на Брегалница во Македонија. На југоисток Осоговијата се простира до Црна Скала и се прелива постепено во областа Пијанец.
Осоговијата се простира на територијата на повеќе општини во Република Македонија: Македонска Каменица, Кочани, итн. и во Бугарија: Невестино.
Иго (остров)
Иго (или Виктор Иго — изолиран остров покриен со мраз 1 nmi долг, со неколку карпести островчиња и врвови од неговата источна страна, сместен од западната страна на Антарктичкиот Полуостров, околу 40 nmi југозападно од Кејп Монако, Островот Анверс.
Најверојатно бил откриен од C.J. Евенсен, капетан на „Полуостровот“ во 1893 година, бидејќи неименуван остров со слична големина и локација првпат се појавил на топ листите во тоа време.
Островот бил изготвен од Француска антарктичка експедиција, 1903–05, под водство на д-р Џ.Б. Шарко, кој го именувал по францускиот поет и романсиер Виктор Иго, дедо на првата сопруга на Шарко, чие моминско презиме било Жана Иго.
Реконструкцијата на напредувањето и повлекувањето на минатите ледени плочи обезбедува важен долгорочен контекст за неодамнешните промени(и) и ни овозможува подобро да ги разбереме одговорите на ледената покривка на механизмите за принудување и надворешните гранични услови кои го регулираат повлекувањето на линијата за заземјување.
Оваа студија применува различни техники за датирање со радио јаглерод, водени од детални седиментолошки анализи, за да се реконструира глацијалната историја на Анверс-Иго Корит (AHT), едно од најголемите батиметриски корита на западниот полуостров на Антарктикот (WAP). Постоечките записи од AHT покажуваат дека проширената ледена покривка на Антарктичкиот Полуостров (APIS) напреднала до, или блиску до работ на континенталниот гребен за време на последниот глацијален максимум (LGM; 23-19 cal kyr BP [= калибрирани килограми пред сегашноста]), со деглацијација на надворешната полица по ~ 16,3 cal kyr БП. Нашите нови хронолошки податоци покажуваат дека APIS се повлекол на средната полица за ~ 15,7 cal kyr BP. Во текот на овој 600-годишен интервал, два големи клинови на заземјувачката зона (GZW) беа депонирани низ средината (GZW2) и внатрешната полица (GZW3), што сугерира дека нивното формирање се случило на стогодишни, а не на милениумски временски скали.
Проширени секвенци на седименти на под-ледената полица се појавуваат кон морето на внатрешниот GZW3, што сугерира дека линијата за заземјување останала стационарна подолг период над средната полица. Стапките на повлекување од заземјувањето укажуваат на побрзо повлекување низ надворешната до средната полица во споредба со повлекувањето преку средната до внатрешната полица. Повлекување се однесуваат на морфологијата на коритото од широк размер, која се одликува со релативно мазно, ретроградно морско дно на надворешната до средната полица и груба морфологија со локално плитко корито кон копното и длабок слив на внатрешната полица. Забавување на стапката на повлекување, исто така, би можело да биде промовирано со конвергентен проток на мраз преку внатрешната полица и достапноста на точките за прицврстување поврзани со батиметриските издигнувања околу островот Анверс и островот Иго.
Историја на коритото Анверс-Иго, полица на западниот полуостров на Антарктикот, од последниот глацијален максимум.
Ледената покривка на Антарктичкиот Полуостров (APIS) моментално ја губи масата со забрзана стапка (Паоло и сор., 2015; Кук и сор., 2016; Рињот и сор., 2019 година). Губењето на масата во голема мера е одговор на океанското топење на ледниците и ледените полици што завршуваат со морето, што резултира со нивно повлекување и забрзување на протокот и намалување на APIS (Кук и сор., 2016; Рињот и сор., 2019). Дополнително, разредувањето и повлекувањето на полиците на мразот се случија во тандем со атмосферското затоплување од почетокот на дваесеттиот век, што доведе до зголемено топење на површината и пропагираше колапс преку хидрофрактура (Scambos et al., 2004). Иако овие клучни процеси сега се добро разбрани, останува неизвесноста за идната еволуција на АПИС и особено неговиот последователен придонес во порастот на нивото на морето. Процесите како што се нестабилноста на морските ледени плочи и нестабилноста на ледените карпи (MISI и MICI, соодветно) се претпоставуваа како главни двигатели на брзото повлекување на ледената покривка, но не се забележани на Антарктикот (MICI) или биле предмет на ограничено набљудување (MISI ) (Schoof, 2007; Joughin et al., 2014; Favier et al., 2014; Rignot et al., 2014; Pollard et al., 2015; DeConto и Pollard, 2016). Во овој контекст, податоците за напредокот и повлекувањето на APIS за време на претходните глацијално-меѓуглацијални циклуси можат да обезбедат витален увид во одговорот на заземјениот мраз на низа двигатели, вклучително и минатите епизоди на атмосферско и океанско затоплување и влијанието на ретроградното кревет за олеснување на брзото повлекување. Понатаму, деталните палео-глациолошки реконструкции даваат информации за клучните субглацијални процеси, на пример, улогата на субглацијалната топена вода и деформацијата на седиментот во олеснувањето на брзиот проток, што помага да се подобри нашето разбирање за динамиката на ледниците (на пр., Ó Cofaigh et al., 2005; Kirkham et al., 2019; Larter et al., 2019; Greenwood et al., 2021). На крајот на краиштата, овој доказ може да се искористи за да се потврдат моделите на ледените плочи, а со тоа да се подобри нивната способност за прецизно предвидување на идните промени (на пр., King et al., 2012; Whitehouse et al., 2012a, 2012b; Briggs and Tarasov, 2013; Bracegirdle et. al., 2019; Siegert et al., 2020).
Неколку фактори моментално ја ограничуваат нашата способност прецизно да ја реконструираме динамиката на минатите ледници. Главното меѓу нив е веродостојното датирање на минатите промени, бидејќи без ова е тешко да се проценат стапките и двигателите на промените. Акцелераторската масена спектрометрија (AMS) 14C датирањето на варовнички (микро-)фосили се смета дека обезбедува најсигурни возрасти од седиментите на антарктичката полица во последните 40 кирс (на пр. Andrews et al., 1999; Heroy and Anderson, 2005, Hillenandbr. 2007; et al., 2010a; Ó Cofaigh et al., 2014), иако недостигот на варовнички (микро-)фосили во седиментите на антарктикот значи дека често се применуваат алтернативни методи за датирање, на пр., датирање на органска материја нерастворлива во киселина (AIO) дел од (обемни) седименти (Licht et al., 1998; Andrews et al., 1999; Heroy and Anderson, 2007; Hillenbrand et al., 2010a, 2010b; Smith et al., 2011). Фракцијата AIO може да биде „загадена“ со преработен фосилен органски јаглерод кој е еродиран и транспортиран на оф-шор со ледени потоци и излезни ледници (Andrews et al., 1999; Hillenbrand et al., 2010a). Овој проблем е особено акутен во преодните средини, помеѓу повлекувањето на линијата за заземјување и почетокот на сезонски отворени морски услови, каде што внесот на свеж органски јаглерод (од примарната продуктивност во водениот столб) е низок, додека снабдувањето со остатоци еродирано и транспортирано од страна на ледникот, кој може да вклучува фосилна органска материја, е висока (Домак, 1992). За да се надминат овие ограничувања, неколку студии примениле специфични соединенија 14C датира (Ohkouchi et al., 2003; Yokoyama et al., 2016). Дополнително, датирањето со засилена пиролиза (RPO) 14C ја „разделува“ седиментната органска материја на помлади, поиспарливи компоненти и постари, дијагенетски постабилни компоненти користејќи согорување со скалести температури (Rosenheim et al., 2008). Се претпоставува дека помладите, испарливи компоненти се состојат од автохтона органска материја добиена од алги, произведена во отворени води и тоа се рефлектира во староста на радиојаглеродот што се споредливи со оние добиени од варовнички (микро-)фосили во истиот хоризонт на седименти (Розенхајм и сор., 2008; Subt et al., 2017). Методот RPO нуди големо ветување за воспоставување робусни палео-реконструкции - и во комбинација со други пристапи за датирање - ни овозможува да ги поставиме неодамнешните промени на ледената покривка во долгорочен контекст и, на крајот, да обезбедиме валидација за предвидливи модели на ледени плочи.
Томо Смилјаниќ - Брадина
Томо Смилјаниќ - Брадина (Тресонче,, – , ) — македонски и српски етнограф, филолог, поет, прозаист, драмски автор и публицист.
Лентероде
Лентероде (Lenterode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
NGC 6169
NGC 6169 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Рамнило, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Песто
Песто — сос кој потекнува од Џенова, главниот град на Лигурија, Италија. Традиционално се правел од толчен лук, пињоли, морска сол, листови од босилек и тврдо сирење како што се пармиџано реџано (познат и како пармезан) или пекорино сардо (сирење од овчо млеко), и на сето тоа се додава маслиново масло.
Етимологија
Името потекнува од минатото време на џеновскиот глагол pestâ (итал: pestare), што значи „удира“, „толчи“, а се однесува на оригиналниот начин на подготовка: според традицијата, состојките се „толчат“ или се гмечат во мермерен аван со кружни движења на дрвен толчник.
NGC 6169
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6169 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,6 m. NGC 6169 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Песто
Етимологија
Песто е општ термин за сè што е направено со удирање; затоа зборот во Италија се користи за неколку сосови направени на сличен начин. Сепак, песто ала џеновезе („џеновско песто") и понатаму е најпопуларно песто во Италија и на цел свет.
NGC 6169
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 34 м 5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 2' 43"".
Песто
Историјат
Се верува дека пестото има два претходника, од кои едниот датира уште од римско време. Римјаните користеле сличен сос наречен моретум, кој се правел од толчен лук, сол, сирење, тревки, маслиново масло и винска киселина. Употребата на сосов во римската кујна се споменува во Додатокот на Вергилиј, древна збирка поеми, во која авторот детално ја опишува подготовката на моретум. Во средниот век, постои популарен сос во џеновската кујна наречен аглијата, кој во принцип е каша од лук и ореви.
NGC 6169
Други поделби
Проучување на NGC 6169 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 407; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7866. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Песто
Историјат
Воведувањето на босилек, главната состојка на современото песто, се случува покасно и за првпат е документирано во средината на 19 век, кога гастрономот Џовани Батиста Рато во 1863 година ја објавува својата книга: "„Земете чешне лук, босилек или, ако немате, мајоран и магдонос, рендано холандско и пармезанско сирење и измешајте ги со пињолите и сите заедно толчете ги во аван со малку путер додека не се сведе на хомогена смеса. Потоа растворете ја со квалитетно и обилно масло. Овој сос се додава во лазањи и трофи, кој е потечен ако му се додаде малку топла вода без сол“"Босилекот, иако најверојатно потекнува од Индија и е одомаќинет таму, е вкоренет во кулинарските традиции во регионите на Лигурија во Италија и Прованса во Франција. Го имало во изобилие во овој дел на Италија, сепак само во сезона, поради што мајоранот и магдоносот се препорачуваат како алтернативи кога нема босилек. Рато споменува холандско сирење (formaggio olandese) наместо пекорино сардо, затоа што северноевропските сирења тогаш често се користеле во Џенова, како резултат на повеќевековните трговски врски на оваа поморска република.
Овој рецепт за песто ала џеновезе претрпувал измени во следните години (забележана е измената на Емануеле Роси од 1865 година, само две години по делото на Рато), и за брзо станал главна намирница во лигурската кулинарска традиција, при што секое семејство си имало свој рецепт за песто (со мали разлики од традиционалните состојки). Ова е главната причина зошто рецептите за песто честопати се разликуваат меѓусебе.
Состојки и подготовка
Пестото традиционално се подготвува во мермерен аван со дрвен толчник. Прво се ставаат лукот и пињолите и се толчат додека не се добие крем, а потоа се додаваат измиените и исушени листови од босилек заедно со морската сол и се толчат додека се добие хомогена кремаста смеса. Најпосле се додава мешавината од пармиџано реџана и пекорино. За да се олесни здружувањето на сирењето во смесата, се додава малку екстра-девствено маслиново масло. Во фрижидер, и во затворена тегла (или во херметички затворен пластичен сад) покриена со слој од екстра девствено маслиново масло, пестото може да издржи до една недела и може да се замрзне за подоцнежна употреба.
Песто обично се користи на тестенини, традиционално со mandilli de sæa („свилени салфетки“ на џеновски дијалект), трофие или тренет. Во чинијата се додаваат компири и боранија, кои претходно се сварени во истиот сад во кој се готвеле тестенините. Тестенините измешани со песто денес се прочуено јадење во многу земји, а на интернет можат да се најдат голем број рецепти за „тестенини со песто сос“.
Варијанти
Рецептите за правење на песто ги има во мноштво варијанти, некои традиционални, а други современи, затоа што самата именка песто е општ термин за сѐ што може да се направи со удирање.
Оригиналното песто ала џеновезе, рецептот за типично песто, е направен од џеновски босилек, морска сол, лук, лигурско екстра девствено маслиново масло, пињоли (понекогаш препечени) и рендано сирење, како пармиџано реџано или грана падано и пекорино сардо или пекорино романо. Здружението Палатифини подготвува предлог за вклучување на песто ала џеновезе на листата на УНЕСКО за нематеријално културно наследство. Постои биенален меѓународен Џеновезе песто ал Мортаио (итал: Genovese Pesto al Mortaio) натпревар, во кој 100 финалисти подготвуваат песто со горенаведените состојки користејќи традиционални авани и толчници, кои потоа се оценувани од 30 локални и меѓународни судии. Малку поинаква верзија од овој сос има во Прованса, каде е позната како писту. За разлика од песто ала џеновесе, писту се прави само од маслиново масло, босилек и лук; иако понекогаш може да се додаде и сирење. Во традиционалниот писту сос нема пињоли, зошто таму нема борови дрва кои даваат вакви плодови. Сепак, во сосот првично немало босилек; наместо него, главни состојки биле сирење и маслиново масло.
Вон Италија, наместо пињоли понекогаш се користат бадеми, бразилски ореви, индиски ореви, лешници, макадамиски ореви, пекан, ф'стаци, ореви па и кикирики; а неретко и коријандер, копар, нане, магдонос, спанаќ или лисја од лук се мешаат со лисја од босилек. Се наведува дека со која било комбинација од вкусни лисја, ореви, тврдо сирење, маслиново масло, лук, лимонов сок може да се направи сос сличен на песто.
Сицилијанско песто (Pesto alla siciliana), кое понекогаш се вика и црвено песто (pesto rosso), е сос од Сицилија сличен на песто ала џеновезе, но се додаваат домати и бадеми наместо пињоли и се користи многу помалку босилек.
Песто ала калабрезе е калабриски сос кој се состои од печени (на скара) бабури, црн бибер и други состојки; овие намирници му даваат пикантно лут вкус.
Нетрадиционални варијанти
Поради цената или достапноста, наместо пињоли понекогаш се користат бадеми, бразилски ореви, индиски ореви, лешници, макадамиски ореви, пекан, ф'стаци, ореви па дури и кикирики. Исто така, иако оревите традиционално се користат сурови, според некои рецепти треба претходно да се испржени или испечени. Иако не се пожелно, други кулинарски јаткасти плодови може да се користат зошто некои луѓе може да доживеат вознемирување на вкусот по консумирањето на пињоли. Многу рецепти за песто препорачуваат да се стави црн пипер или бел пипер, а ги нема во традиционалниот Џеновски рецепт. Со цел за намалување на трошоците на производство, во пестото што се продава во продавница, екстра девственото маслиново масло често се заменува со поевтини масла како пченкарно масло, масло од памучно семе, масло од семки од грозје, масло од кикирики, масло од маслодајна репка, соино масло, сончогледово масло или други растителни масла. Во рецептите за песто на некои земји босилекот или пињолите се заменуваат со:
NGC 3823/1
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3823/1 се споменува и како MCG -2-30-17.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3823/1 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3823/1 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на NGC 3823/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36331. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5516. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1562.
Самуел Арментерос
Клупска кариера
Роден во местото Мастугет, Гетеборг, Шведска, од татко по потекло кубанец и мајка швеѓанка, Арментерос се преселил во Холандија на 16-годишна возраст за да се приклучи на младинскиот тим СЦ Херенвен и успеал да влезе во првиот тим под водство на главниот тренер Гертјан Вербек. Тој бил постепено ослободен од тимот на Херенвен во 2009 година. Подоцна избрал да му се придружи на тренерот Вербек во тимот Хераклес Алмело, каде што се докажал како доста надежен напаѓач. Тој успеал да ги постигне своите први голови во Ередивизијата (холандската лига).
Во септември 2015 година, Арментерос потпишал двегодишен договор со актуелниот шампион во Премиер лигата на Азербејџан, ФК Карабаг.
На 29 август 2016 година, Арментерос се вратил во Хераклес Алмело, потпишувајќи едногодишен договор со клубот.
Позајмица на Портланд Тимберс
Во февруари 2018 година, Арментерос бил позајмен од Беневенто на Портланд Тимберс од Мејџор Лигата на фудбал (МЛС). Тој го постигнал голот на седмицата во МЛС лигата и тоа двапати по ред во месец мај 2018 година. Неговиот договор за позајмица истекол на 31 декември 2018 година и тој се вратил во тимот на Беневенто.
Позајмица на Кротоне
На 30 јануари 2020 година, тој му се приклучил на тимот на Кротоне како позајмица од Бевененто.
Фуџаира
На 5 октомври 2020 година, Арментерос потпишал да игра во емиратскиот клуб Фуџаира (Обединети Арапски Емирати).
Меѓународна кариера
Арментерос играл за шведските У17 за играчи до 17 години, У19 за играчи до 19 години и У21 за играчи до 21 година и тоа вкупно 18 пати. Тој го одиграл својот прв натпревар на меѓународно ниво за тимот на Шведска на 13 јуни 2017 година во пријателскиот натпревар против Норвешка, кој завршил со нерешен резултат од 1:1. Тој, исто така, на тој натпревар го постигнал својот прв гол и тоа по 13 минути откако влегол како замена на играчот Џон Гвидети.
Арментерос за прв пат заиграл на еден официјален натпревар од натпреварувачки карактер за Шведска на 31 август 2017 година во квалификациите за Светското првенство за ФИФА во 2018 против тимот на  Бугарија. Тогаш тој влегол во игра во 82ра минута како замена заЈакоб Јохансон во 82ра минута, но натпреварот за жал завршил со пораз од 2-3.
Личен живот
Арментирос е оден во Шведска. Тој има афро-кубанско потекло.
Статистика за кариерата
Од одигран натпревар 31 јули 2020
Меѓународени натпревари за Шведска
Меѓународни голови
Аквадукти на Инките
Аквадуктите во Империјата на Инките биле градби за пренос и чување вода. Вештината за градбата на аквадуктите била многу усовршена и тие биле градени од големите архитекти на Инките. Најчесто аквадуктите биле градени од камен, но и директно копани во камени дупки. Често овие мајстори и оваа усовршена архитектура се споредувала со градбите и архитектурата на Римјаните.
Мартовски Иди
Мартовските Иди (латински - „Idus Martii“ или „Idus Martiae“) е името на датумот 15 март од римскиот календар, најверојатно потенцирајќи го денот на полната месечина. Терминот „Иди“ се користел за петнаесеттиот ден од месеците март, мај, јули и октомври и за тринаесеттиот ден од останатите месеци. Мартовските Иди биле ден на кој се одржувал фестивал посветен на богот Марс и обично биле одржувани воени паради. Во помодерните времиња, терминот „Мартовски Иди“ е најдобро познат како датум на кој е убиен Гај Јулиј Цезар во 44 г. п.н.е. Јулиј Цезар бил избоден (23 пати) до смрт од членови на Римскиот сенат предводени од Марк Јуниј Брут, Гај Касиј Лонгиниј и 60 други ко-заговорници.
На патот до Помпеовиот театар (каде што е извршен атентатот) Цезар бил заедно со претскажувач кој му рекол дека голема несреќа ќе му се случи најкасно до Мартовските Иди. Цезар на тоа се нашалил, „Па Мартовските Иди веќе дојдоа“, на што претскажувачот одговорил: „Да, тие дојдоа, но сè уште не заминаа“. Овој состанок е популарно драматизиран во Шекспировата драма „Јулиј Цезар“ кога Цезар бил предупреден од претскажувач на иднината да „се пази од Мартовските Иди“.
UTC−08:00
UTC−08:00 — часовен појас кој отстапува −8 часа од UTC. Се користи на следниве места:
Океанија
Huso horario
Сухадоле (Литија)
Сухадоле (словенечки: Suhadole) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Лауто
Лауто било дел од облеката која ја носел Сапа Инка за време на неговото владеење со Империјата на Инките. Тоа се состоела од турбан со боите на Империјата. Традиционално тоа било исткаено од волна во различни бои. На предната страна имало лента од волна наречена маскипача. Исто така на предната страна стоел симболот корекенке.
Сламите (Рапеш)
Сламите — археолошко наоѓалиште во битолското село Рапеш. Претставува тумул — некропола од железно и доцноримско време. Се наоѓа во југозападниот дел на Мариовската висорамнина, на околу 1,5 км североисточно од селото, на сртот од ридот што се издига и го обградува левиот брег на Маковска Река. Се работи за две локации, оддалечени 400 метри една од друга, на кои се гледаат камени конструкции од гробови оштетени со земјоделските работи. Со пробните археолошки ископувања во 1989 година од страна на Заводот и музеј од Битола на локацијата Возишта, со површина од 70 × 20 м, се откриени три погребувања во гробови од камени плочи – цисти, под тумул со калота од нафрлени камени плочи и прстен во основата од обичен и кршен камен. Исто така се најдени и други 4 гроба што биле секундарно вкопани во доцноантичкото време. На втората локација, Каменот – зарамнет дел од падината, истражувачите откриле 6 гроба, со доста оштетени конструкции и скромни прилози од железното време. Концентрацијата на камењата и поставеноста на гробовите асоцираат на погребувања под тумули, и тоа на два мали со по неколку покојници. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Лисичин Камен (Рапеш)
Лисичин Камен — археолошко наоѓалиште во битолското село Рапеш. Претставува населба од римско време.
Кривичен акт
Actus reus (кривичен акт), понекогаш наречен надворешен елемент или објективен елемент на едно кривично дело, е латинскиот термин за "кривичен акт" кој, кога ќе се докаже без основано сомнение во комбинација со mens rea, "кривична намерa", создава кривична одговорност во судските надлежности засновани врз прецедентното право во областа на кривичното право во Канада, Австралија, Индија, Нов Зеланд, Англија, Ирска и Соединетите Американски Држави. Во Соединетите Американски Држави, некои кривични дела исто така бараат придружна околност.
Концепти
Термините actus reus и mens rea развиени во Англиското право, се изведени од принципот наведен од Едвард Коук (Edward Coke), имено, actus non facit reum nisi mens sit rea, што значи: "актот не го прави човек виновен освен ако и (неговиот) ум не е виновен исто така"; според тоа, општиот тест за вина бара доказ за вина, одговорност или виновност и во однесувањето и во умот.
Акт
За да биде извршен actus reus мора да имало некаков акт. Некои судски надлежности со прецедентно право различно го толкуваат актот но општо, акт е телесно движење без разлика дали е намерно или неref>Model Penal Code § 1.13(2) .Во Робинсон против Калифорнија (Robinson v. California),, Врховниот суд на Соединетите Американски Држави досуди дека тоа што законот на Калифорнија направи да биде противзаконски да си зависник од дрога беше противуставно бидејќи самиот статус да бидеш зависник од дрога не беше акт а оттаму не и кривичен. Еден акт може да се состои од извршување, неизвршување или поседување.
Неизвршување
Така, доколку законодавството преку закон јасно го прогласува за противзаконско неизвршувањето; или обврска што во нормални услови се очекува да се исполни не била извршена и предизвикала повреда, се случило actus reus.
Поседување
Поседувањето има посебно место со тоа што е прогласено за противзаконско дело а според прецедентно правото не претставува акт. Некои земји како Соединетите Американски Држави го анулирале заклучокот на прецедентното право во случајот Дугдејл (Dugdale) правно дефинирајќи го поседувањето како доброволен акт. Како доброволен акт, ги исполнува условите за да се утврди actus reus.
Доброволност
Во овој поглед, улогата на автоматизмот е од големо значење за давање позитивно објаснување за потребата да се демонстрира доброволноста на однесувањето за да се утврди како одговорно. Ова е поткрепено од англискиот случај Хил против Бакстер (Hill v. Baxter), според кој актот мора да биде доброволен за обвинетиот да биде прогласен за виновен. Доброволноста е една од клучните точки во утврдувањето дали било извршено actus reus. Лице што доживува удар прободува некој за да му помогне, тоа не извршило actus reus бидејќи тоа не било доброволен акт. Дефинициите за доброволен и принуден т.е. недоброволен акт се менувале со текот на времето но познавачите на правото развиле тестови со текот на времето. Оливер Вендел Холмс (Oliver Wendell Holmes), во неговата книга од 1881 година Прецедентно право (The Common Law) објаснил дека „Грч не е акт“. Згрчувањето на мускулите мора да биде по волја“. Навистина, Кривичниот закон (Model Penal Code, што се користи од многу земји во Соединетите Американски Држави при создавањето на нивните кривични закони, експлицитно објаснува кои акти се сметаат за недоброволни па според тоа и не за кривични:
Доброволноста не го исклучува неизвршувањето бидејќи при неизвршување имплицитно е дека чинителот доброволно избира да не извршува некое телесно движење и на тој начин нанесува повреда. Намерното, невнимателното или небрежното отсуство на акција се смета за доброволен акт и го задоволува условот за доброволност за actus reus.
Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 21 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 21''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Втора космичка брзина
За сферично симетрично масивно тело како ѕвезда или планета,втора космичка брзина во дадено растојание се пресметува според дадената формула, каде што G е универзална гравитациона константа (G = 6.67×10−11 м3 кг−1 s−2), M масата на телото да ссе избега, и r растојанието на  центарот ма масата на тело на објект. Односот е независен од масата на објкетот на телесната маса M.Спротивно,тело што паѓа под силата на гравитацијата на маса M од бесконечност почнувајќи од нула брзинатаб,ќе удри на масата со брзина еднаква на нејзината втора космичка брзина.
When given a speed V greater than the escape speed v_e, the object will asymptotically approach the hyperbolic excess speed v_{\infty}, satisfying the equation:
Во овие равенки атмосферското триење (воздушно влечење)не се зема предвид.Ракетата се движи надвор од гравитацијата и всушност не треба да се постигне втората космичка брзина да избега,но може да се постигнеистиот резултат на било која брзина со соодветен режим да избега.Втората космичка брзина е потребно само да се испрати балицистички објект на траекторија која им овозможи на објектот да избегаат од гравитацијата и од масата M.
Преглед
Барицентричната брзина е брзина на едно тело во однос на центарот на масата на систем на органи. Релативната брзина е брзина на едно тело во однос на друго.Релативната брзина се дефинира само во системи на две тела.За системи на две тела терминот втора космичка брзина е двосмислен, но тоа обично се наменува за барицентричната брзина која се однесува на брзина на бегство на нула од масата честички во однос на тежиштето маси генерирање на теренот.
Постоењето на втората космичка брзина е последица на зачувување на енергија. За објект со дадена вкупната потрошувачка на енергија, кој се движи предмет на конзервативните сили (како полестатична гравитација) тоа е само можно за објектот да се постигне комбинација на места и брзина кои имаат што вкупната потрошувачка на енергија; и места кои имаат повисока потенцијална енергија од тоа не може да се постигне на сите.
За дадена гравитациска потенцијална енергија на дадената позиција, брзина на бегство е на минимум брзина  објект без  движечка сила треба да биде во можност да "избега" од гравитацијата (на пример, така што гравитацијата никогаш нема да успее да го повлече). За волја на едноставноста,доколку не е поинаку, ние ќе претпоставиме дека објектот се обидува да избега од униформа сферични планети со поместување директно далеку од него (по должината на линијата на полупречникот од центарот на планетата) и дека единствената значајна сила што дејствува на подвижен предмет од гравитацијата на планетата.
Escape velocity is actually a speed (not a velocity) because it does not specify a direction: no matter what the direction of travel is, the object can escape the gravitational field (provided its path does not intersect the planet). The simplest way of deriving the formula for escape velocity is to use conservation of energy. Imagine that a spaceship of mass m is at a distance r from the center of mass of the planet, whose mass is M. Its initial speed is equal to its escape velocity, v_e. At its final state, it will be an infinite distance away from the planet, and its speed will be negligibly small and assumed to be 0. Kinetic energy K and gravitational potential energy Ug are the only types of energy that we will deal with, so by the conservation of energy,
Kƒ = 0 затоа што конечната брзина е нула, и Ugƒ = 0 затоа што во својата завршно растојание е бесконечно ,така што
Истиот резултат се добива со релативистичка пресметка,во кој случај променливата r птретставува радијални кординати или да се намали обемот на Швајцарски метар.
Дефинирани се повеќе формално, "втора космичка брзина" е почетната брзина која бара да се оди од почетната точка во гравитациското потенцијално поле до бесконечност и завршуваат во бесконечност со остаток брзина од нула, без никакви дополнителни забрзувања. Сите брзини и брзински мери се мерат во однос на областа. Покрај тоа, космичката брзина е брзина во една точка во просторот и е еднаква на брзината дека објектот ќе има ако тоа почне во остатокот од бесконечна брзина и беше повлечен гравитацијата на таа точка.Во секој дневна употрeба, почетната точка е на површината на планетата или месечината. На површината на Земјата, втората космичка брзина е околу 11.2 км/s, што е околу 33 пати поголема од брзината на звукот (Максимум 33) и неколкупати поголема од брзината на муцката на пушка куршум (до 1.7 км/s).Сепак, на 9.000 километри надморска височина во "простор", тоа е малку помалку од 7.1 км/s.
Втората космичка брзина во однос на на површината на вртечко тело зависи од насоката во која патува избегнувањето тело.На пример, како вртежна брзина на Земјата е 465 м/с, на Екваторот ,ракета лансирана тангенцијално од екваторот на Земјата на исток бара почетна брзина од околу 10,735 км / s во однос на Земјата да избега со оглед на ракета лансирана тангенцијално од екваторот на Земјата на запад бара почетна брзина од околу 11,665 км / s во однос на Земјата.Брзината на површина се намалува со косинус од географска ширина ,па просторот лансирање објекти често се наоѓа во близина на екваторот што е можно,на пример, Американскиот Кејп Канаверал (ширина 28°28' N) и Француска Гвајана Вселенскиот центар (ширина 5°14' N).
The barycentric escape velocity is independent of the mass of the escaping object. It does not matter if the mass is 1 кг or 1,000 кг, what differs is the amount of energy required. For an object of mass m the energy required to escape the Earth's gravitational field is GMm / r, a function of the object's mass (where r is the radius of the Earth, G is the gravitational constant, and M is the mass of the Earth, M=5.9736×1024 kg).
На маса еднаква на Сатурн V ракета,втората космичка брзина во однос на лансираната рампа е 253.5 am/s (8 нанометри преку годината) fпобрзо од брзината на бегство во однос на взаемниот центар на маса.Кога масата ќе достигне Андомеда, Земјата ќе има одвратна 500m далеку од заедничкиот центар на масата.
Ignoring all factors other than the gravitational force between the body and the object, an object projected vertically at speed v from the surface of a spherical body with escape velocity v_e and radius R will attain a maximum height h satisfying the equation
кои,за решавање на h резултати во where is the ratio of the original speed v to the escape velocity v_e.
Аврелија Кота
Аврелија Кота (лат. Aurelia Cotta, 120-54 п.н.е) е мајка на римскиот диктатор Гај Јулиј Цезар (100 г. п.н.е - 44 г. п.н.е)
Втора космичка брзина
Орбита
Ако објектот постигнува втора космича брзина, но не се насочува директно далеку од планетата, тогаш тоа ќе го следат закривена патека. Иако овој пат не формираат затворена форма, сè уште се смета за орбита. Под претпоставка дека гравитацијата е единствената значајна сила во системот, брзината на овој објект е во било која точка во орбитата ќе биде еднаква на брзина на бегство во тој момент (заради зачувување на енергија, од вкупната енергија секогаш мора да биде 0, што значи дека таа секогаш има избега брзина, види изведувањето погоре). Обликот на орбитата ќе биде парабола во чиј фокус се наоѓа во центарот на масата на планетата. Вистинското бегство бара разбира со орбита која не се сечат со планетата, или нејзината атмосфера, бидејќи тоа ќе предизвика објект да се сруши. Кога се движат подалеку од извор, овој пат се нарекува бегство на орбитата.Бегството орбити се познати како C3 = 0 орбити. C3 е одлика на енергијата, = −GM/a каде што a e големата полуоска, кој е бесконечен на параболичните орбити.
Аврелија Кота
Семејство
Аврелија Кота била ќерка на Рутилија и Луциј Аврелиј Кота. Нејзиниот татко бил конзул во 119 г. п.н.е, а исто така и нејзиниот дедо (од страната на татко ѝ) бил конзул во 144 г. п.н.е. Сејемството Аврелии бил позната во ерата на римската република. Нејзината мајка, Рутилија, била член на фамилијата Рутилии, од когноменот Руфиј. Тие биле римска фамилија од конзуларен ранг.
Тројца од нејзините полубраќа биле конзули: Гај Аврелиј Кота, во 75 г. п.н.е, Марк Аврелиј Кота, во 74 г. п.н.е и Луциј Аврелиј Кота, во 65 г. п.н.е; тие биле синови на нејзината мајка Рутилија од нејзиниот втор брат со нејзиниот чичко Гај Аврелиј Кота.
Аврелија се омажила за преторот Гај Јулиј Цезар. Нејзиниот маж умрел во 85 г. п.н.е или 84 г. п.н.е. Нивни деца биле:
Втора космичка брзина
Пресметување на втората космичка брзина
Да се прошири врз дериватот дадени во делот Преглед   ,
where v_e is the barycentric escape velocity, G is the gravitational constant, M is the mass of the body being escaped from, r is the distance between the center of the body and the point at which escape velocity is being calculated, g is the gravitational acceleration at that distance, and μ is the standard gravitational parameter.
The escape velocity at a given height is \sqrt 2 times the speed in a circular orbit at the same height, (compare this with the velocity equation in circular orbit). This corresponds to the fact that the potential energy with respect to infinity of an object in such an orbit is minus two times its kinetic energy, while to escape the sum of potential and kinetic energy needs to be at least zero. The velocity corresponding to the circular orbit is sometimes called the first cosmic velocity, whereas in this context the escape velocity is referred to as the second cosmic velocity.
For a body with a spherically-symmetric distribution of mass, the barycentric escape velocity v_e from the surface (in m/s) is approximately 2.364×10−5 m1.5kg−0.5s−1 times the radius r (in meters) times the square root of the average density ρ (in кг/м3), or:
Изведување на равенката за втората космичка брзина
Ајде G нека биде гравирациска константа и ајде t M нека биде масата од земјата (или други гравитираат со телото) и  m да иде поголема од масата на телото или проектил. На одредиште r од центарот на гравитација на телото се чувствува привлечна сила Работата потребна да го движи телото во текот на мала оддалеченост dr против тоа и оваа сила е дадена со where the minus sign indicates the force acts in the opposite sense of dr.
Вкупната работа е потребна да се движи телото на површината r0 на гравитационото тело до бесконечност е тогаш Ова е минимумот на кинетичката енергија за да биде во можност да стигнат до бесконечност ,па втората космичка брзина v0 задоволи што резултира со
481 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5027 и 5028 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4269 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3279 и 3280 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 272.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 481 година се протега во 2155 и 2156, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2215 и 2216 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 62. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1136 и 1135 исламска година пред хиџра.
Стрмец (Литија)
Стрмец (словенечки: Strmec) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Трка околу Баскија 2017
Трка околу Баскија 2017 — 57. издание на велосипедската етапна Трка околу Баскија, која се одржала помеѓу 3 и 8 април како четиринаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена по првпат од Алехандро Валверде од, кој го презел водството на трката на претпоследниот ден по победата на кралската етапа во Ејбар, пред да го продлабочи своето водство завршувајќи втор на завршниот поединечен хронометар; со овие завршница, Валверде го презел и бодовниот пласман од возачот на , Мајкл Метјус. Валверде завршил 17 секунди пред четирикратниот победник Алберто Контадор додека сешпанскиот подиум бил заокружен со националниот хронометарски првак, Јон Изагире, уште четири секунди зад Контадор од екипата.
Во другите пласмани на трката, возачот на, Алекс Хаус, ја освоил точкастата маичка како победник на планинскиот пласман, Љуис Мас бил победник на пласманот на средните спринтови, додека  го освоил екипниот пласман.