cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Места во Хари Потер
Улицата на предачката
Влезната врата од куќата на Снејп се отвора директно во дневната соба која дава чувство на темна, тапацирана ќелија, содржејќи ѕидови исполнети со книги, излитен мебел и пригушена светлина која доаѓа од лустер со закачена свеќа што виси од таванот. Скриена врата води до тесни скалила. Улицата на предачката првпат се појавува во Полукрвниот Принц, кога Снејп е посетен од Белатрикс Лестрејнџ и Нарциса Малфој. Во Реликвиите на смртта, откриено е дека Снејп живеел на Улицата на предачката како дете и дека Лили и Петунија Еванс живееле во истото гратче.
Бобатон
Бобатон академија за магија (Académie de Magie Beauxbâtons, Beauxbatons Academy of Magic) е измислено волшебно училиште, за првпат претставено во Пламениот пехар. Бобатон има историја која датира барем 700 години наназад, кога за првпат започнува да учествува во Тробојот. Иако никогаш не е јасно утврдено, училиштето најверојатно се наоѓа во Франција. Бобатонските ученици следат строг систем на протокол кога станува збор за нивното однесување кон професорите, кое е забележително различно од тоа во Хогвортс (пр. стоењето кога нивната директорка ќе влезе во просторијата). Училиштето следи и различен испитен систем: во Хогвортс, главните наставни испити се земаат во петта и седма година, додека бобатонските ученици ги полагаат тестовите во шеста година. Во овој поглед, Бобатон споделува сличности со типично француско училиште.
Академијата е сместена во блескава палата. Храната, барем според поранешната ученичка Флер Делакор, е превкусна. Учениците носат сино-сиви свилени униформи. Наместо костими со оклопи, статуи од мраз кои блескаат како дијаманти за време на божиќната сезона се наоѓаат по страните на ходниците во Бобатон. Додека само женски бобатонски ученички се прикажани во филмот, книгите споменуваат дека училиштето има и машки и женски ученици, како доказ за ова тврдење е споменувањето дека, Парвати и Падма Патил (како ученички од Хогвортс) седат на маса полна со бобатонски момчиња на јулскиот бал.
Beaux bâtons на француски буквално значи „прекрасни стапчиња“, а може да се преведе како „чисти волшебни стапчиња“.
Дармстранг
Дармстранг институт за волшебна обука (Durmstrang Institute for Magical Learning) е измислено училиште за магии кое првпат е претставено во Пламениот Пехар. Училиштето постои барем 700 години кога за првпат почнува да учествува на Тробојот. Дамблдор ги претставува учениците од Дармстранг како „нашите пријатели од север“. Дармстранговите ученици носат огромни крзна со како крв црвени наметки. Учениците од Дармстранг споменувани по имиња се Бугари.
Дармстранг е познат по ставање нагласок на изучувањето на мрачните вештини. Додека останати училишта за магии во серијалот се ограничуваат до изучување на одбрана од мрачните вештини, дармстранговите ученици всушност ги изучуваат вештините. Во Релквиите на смртта, откриено е дека мрачниот волшебник Гелерет Гринделволд учел во Дармстранг. Тој исто така го изгравирал и симболот на реликвиите на смртта на еден од училишните камени ѕидови. Иако Дармстранг ги предаваат мрачните вештини како дел од нивната наставна програма, изгледа дека не дозволува волшебно експериментирање или тортура, ограничувајќи сè до изучување на теорија. Гринделволд бил изфрлен од Дармстранг поради изведување на такви дела на неговите соученици.
Името „Durmstrang“ е најверојатно алузија од германската фраза Sturm und Drang (Бура и стрес).
Дијагоналната уличка
Дијагоналната уличка (Diagon Alley) (игра од зборот „дијагоналност“), позната како алејата Дијагон или Дијагон алејата во македонскиот превод на шестиот роман, е измислена уличка сместена во Лондон. Уличката е пристапна за волшебничкиот свет, за кој е некој вид на економско средиште, но скриено од Нормалните. Како и да е, дозволено им е на Нормалните да влезат во неа ако имаат потреба да ги придружат своите Нормално-родени волшебнички деца. Ако некој волшебник или вештерка има потреба од нешто, шансисите се големи да тоа биде пронајдено токму овде.
Еден од влезовите во уличката може се достигнува пешки со преминување преку Дупнатиот котел. Гостилницата, невидлива за Нормални, лежи некаде покрај лондонскиот автопат Черинг Крос Роуд, помеѓу книжара и продавница за снимани видео записи. За да се влезе во Дијагоналната уличка, мора да се премине преку Дупнатиот котел до задниот двор и да се чукне една тула на ѕидот, која се наоѓа со броење на три нагоре и три преку, трипати. Поради дадената природа на областа, патувањето до и од Дијагоналната уличка најверојатно се прави преку повеќе волшебни начини како материјализирање или со користење на лет мрежата.
DVD-то на Хари Потер и Одајата на тајните вклучува видео „предводена обиколка“ на Дијагоналната уличка, очигледно снимена на оригиналните филмски сцени.
Подем и пад
Подем и пад (Flourish & Blotts, во македонскиот превод на шестиот роман именувано како Брашнавко и дамкавко) продава мношто книги поврзани со магии, вклучувајќи учебници за Хогвортските предмети и други книги од општо магичен интерес. Позади има агол посветен единствено на предвидување, кој вклучува мала маса натрупана со наслови како Предвидувајќи го непредвидливото: Заштитете се од шокови и Скршени топки: Кога претскажувањето излегува грешно. Уште еден мал оддел ја има книгата Смртоносни предзнаци: Што да направите кога знаете дека најлошото доаѓа.
Постави и тантели
Постави и тантели (Twilfitt and Tatting's) е волшебничка продавница за облека сместена на Дијагоналната уличка, спомената во Полукрвниот Принц од Нарциса Малфој, која тврди дека повеќе би купувала таму отколку во продавницата на Мадам Малкин во присуство на Хермиона.
Бошавски манастир
Бошавскиот манастир (познат и како Бошавички манастир) — манастир во селото Долна Бошава, сместен по течението на реката Бошава, во срцето на истоимената етногеографска област. Манастирот има една црква - „Св. Архангел Михаил“.
Градба
Манастирската црква е трокорабна со два реда колони што формираат три кораби. Во горните делови на јужниот и северниот ѕид се наоѓаат прозорците што ја осветлуваат внатрешноста на црквата. Сводовите се покриени со дрвени таваници, од кои страничните се пониски од средниот кораб. Постојат два влеза на црквата, еден од северната, а друг од западната страна. Манастирската црква има отворен трем откај западната и мал дел од северната страна.
Фрескоживопис
Живописот во црквата потекнува од 1880 година, за кој има натпис кој се наоѓа над истиот влез само од внатрешната страна. Во натписот се вели дека зографи биле браќата Коста, Никола и Вангел со синот Наки од Крушево, во годината 1880, месец јули.
Чаршаф (асталски)
Асталски чаршаф (çarşaf) – покривка на маса - обично од памучно или ленено платно. Чаршафот се поставува целосно да ја покрие масата за заштита и украс. Обликот на асталските чаршафи зависи од обликот на масата и може да бидат тркалезни, квадратни, правоаголни и сл.
Историја
Во 19 век се појавуваат восочести чаршафи како и чаршафи со тантела. После Втората светска војна во угостителството се воведуваат хартиени чаршафи.
Занимливости
Прочуен магионичарски трик, заснован на инерција, се состои во брзо извлекување на чаршафот на кој е поставена трпеза, но да се остави приборот и садовите на место.
Шаренградска Ада
Шаренградска Ада (Šarengradska ada, Шаренградска ада) ― остров односно средорек на реката Дунав сместен во близина на селото Шаренград во Хрватска. Зафаќа површина од 9 км2.
Старото речно корито на Дунав предизвикувало проблеми во пловидбата поради силното свиткување на овој простор. Со цел да се реши проблемот, Австроунгарија почнала да копа канал кој ќе го исправи текот на реката во 1892 година. По 17 години, каналот Моховскошаренградскиот Канал конечно бил завршен, а како резултат на тоа била створена Шаренградската Ада во 1909 година.
За време на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, островот бил дел од Социјалистичка Република Хрватска. За време на Хрватската војна за независност, Југословенската народна армија и српската милиција го зазела островот.
Во 1998 година, преку Ердутскиот договор, Источна Славонија, Барања и Западна Сирмија биле повторно вклучени со Хрватска. Сепак, Шаренградската Ада заедно со Вуковарската Ада останале под југословенска воена контрола.
Во 2002 година, југословенска војска отворила оган од островот врз управникот на Вуковарско-сирмиската Жупанија, Никола Шафер и неговата придружба во која биле вклучени четири деца навреме кога тој одел на средба со својот колега од СР Југославија. Ова се случило и покрај тоа што дружината имала формална согласност од југословенските службени лица.
Во 2004 година Србија и Црна Гора ја повлекла својата војска од островот, која била заменета со српскоцрногорска полиција. Секој граѓанин на Хрватска може лда се приближи до тој остров преку границата Бачка Паланка - Илок. Со книшките за регистрација на земјиштето управуваат хрватските власти, но српската страна не ги признава овие сопствености. Во 2009 година, островот бил отворен за рекреативни цели откако бил воспоставен привремен аранжман.
Хрватскиот претседател Иво Јосиповиќ во својата изјава за дневниот весник „Novi list“ во февруари 2012 година рекол дека на две земји им треба флексибилно решение за граничните спорови на реката Дунав, што ќе биде комбинација од решенијата предложени од две земји. Хрватскиот претседател рекол дека кое било решение ќе биде усвоено, би било добро Вуковарската Ада на крајот да се најде на хрватската страна на границата. Во својата изјава претседателот не го спомнал вториот дунавски остров, Шаренградската Ада.
1682 во уметноста
1682 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Тарп
Тарп (Tarp) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 18 километри јужно од градот Фленсбург.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Еферско Езеро.
Отоманско-венецијанска војна (1537–1540)
Третата османлиско-венецијанска војна се водела во периодот од 1537 до 1540 година меѓу Османлиското Царство во сојуз со Франција и Венецијанската република која била во сојуз со Папската Држава, Шпанија, Џенова, Кралство Неапол итн. Најпознати битки од оваа војна се Опсадата на Крф и Битката кај Превеза.
Војната завршила со капитулација на Венецијанската Република на 2 октомври 1540 година. Опсадата на Кастелнуово била последната битка во војната.
Хемингов код
Во телекомуникациите, Хеминговите кодови се фамилија линеарни грешки и исправени кодови, кој се генерализираат како Хемингов (7,4)-код, а кои ги измислил Ричард Хеминг 1950година. Хеминговите кодови можат да детектираат дво-битни грешки или да исправат едно-битни грешки без откривање на неисправените грешки. Наспроти тоа, едноставниот парен код не може да исправа грешки, а може да открие само непарен број битови во грешката. Хеминговите кодови се совршени кодови, т.е. тие достигнуваат највисока можна брзина за кодови со своја блок должина и минимално растојание од 3.
Математички, Хеминговите кодови се класа бинарни линеарни кодови. За секој цел број r \ge 2 постои код блок со должина n=2^r-1 и должина на пораката k=2^r-r-1. Одтука брзината на Хеминговите кодови е, што е најголема можна за кодови со растојание 3 и должина на блокот 2^r-1. Матрицата за парна проверка на Хеминговиот код е конструирана така што се наведени сите колони со должина r кој не се нула, што значи дека двојниот Хемингов код е пробиен Хадамардов код. Матрицата за парна проверка има својство да било кои две удвоени колони се линеарно независни.
Историја
Хеминг работел во Bell лабораториите 1940. година на Bel Model V компјутер, машина заснована на електромеханички релеа со временски циклус во секунди. Влезот е хранет на бушени картици, кои сигурно би ја прочитале грешката. Во текот на деновите од неделата, посебниот код би пронашол грешки и флеш светла така што операторите можеле да го решаваат проблемот. Во текот на повеќе-часовни периоди и викенди, кога немало оператори, машината едноставно преминувала на следната работа.
Кодови кои се претходници на Хеминговиот код
Одреден број едноставни кодови за детектирање на грешка биле користени пред Хеминговите кодови, но ниеден не бил толку ефикасен како Хеминговиот код за напред наведениот простор.
Парност
Парност е додавање на едан бит кој покажува дали број од 1 бит во претходните подаци бил паран или непаран. Ако непаран број битови се менува во преносот, пораката ќе ја промени парноста и грешката може да биде откриена во овој момент. (Треба да се има на ум дека битот којшто се меува може сам да биде паран!) Најчеста конвенција е дека парноста на вредноста 1 покажува дека постои непарен број во подаците, а парноста на вредноста 0 покува дека постои парен број. Ако сè уште се менува бројот на битовите, проверениот бит ќе важи и грешката нема да биде откриена. Тоа значи, парноста не означава кој бит ќе содржи грешка, дури и кога може да се детектира. Подаците мора да бидат во потполност одбиени и повторно емитирани од нула. На гласни преносни медиуми, успешен пренос може да трае долго или никогаш да не се појави. Меѓутоа, иако квалитетот на проверка на парноста е лош, затоа што се користи само едан бит, овој метод резултира во најмала рака во горе наведениот дел. Освен тоа, проверката на парноста дозволува обнова на погрешниот бит кога неговата положба е позната.
Два-од-пет код
Два-од-пет код е шема за кодирање која користи пет бројки, кои се состојат од точно три 0 и две 1. Ова обезбедува десет могжни комбинации, доволно за прикажување на броеви од 0 до 9. Ова шема може да ги открие сите поединачни грешки на битот и сите непарни грешки на битот. Меѓутоа, ова сè уште не може да доведе до исправка на оваа грешка.
Повторување
Такви кодови не можат точно да ја поправат оваа грешка. Во нашиот пример, ако каналот преврти два бита и приемникот добие "001", системот ќе детектира грешка, но ќе заклучи дека оригиналниот бит бил 0, што е неточно. Ако се зголеми бројот на патишта, се дуплира секој бит на четири, и можат да се откријат сите дво-битни грешки, но неможат да се исправат (гласови "машна"); во пет, можат да се исправат сите дво-битни грешки, но не и сите тро-битни грешки.
Хемингови кодови
Ако повеќе битови за исправање на грешки се вклучат во порака, и ако овие битови можат да се организираат така да различни погрешни битови дадат различни резултати на грешки, тогаш лошиот бит може да се идентификува. Во 7-битна порака постојат 7 можни еднобитни грешки, па 3 бита за контрола на грешка можат потенцијално да прецизираат, не само појаван на грешка туку и битот којшто ја предизвикал грешката.
Хеминг ја проучувал постојната шема за кодирање, вклучувајќи два од пет и го генерализирал нивниот концепт. За почеток, тој ја развил номенклатурата за опис на системот, вклучувајќи го и бројот на битни податоци и битови за исправање на грешка во блокот. На пример, парноста содржи еден бит за било кој збор податоци, па под претпоставка ASCII збор со 7-бита, Хеминг ова го опишал како (8,7) код, со осум бита вкупно, од кој 7 се податоци. Пример за повторување би бил (3,1), кој ја следи истата логика. Кај вредностите на кодот вториот број се дели со првиот, во нашиот пример на повторување, 1/3.
Хеминг исто така воочил проблем со вртењето на два или повеќе бита, и го опишал тоа како "растојание" (после него наречена Хемингово растојание). Парноста има растојание 2, било кој два бита да се завртат тие ќе бидат невидливи. Повторување на (3,1) има растојание 3, ако три бита треба да бидат завртени во иста тројност за да се добие друг код без видливи грешки. Повторување на (4,1) (секој бит се повторува четири пати) има растојание 4, така да вртењето на два бита може да се открие но не и да се исправи. Кога три бита ќе се најдат во иста група не може да се случи ситуација во која кодот исправува спрема погрешен коден збор.
Хеминг бил заинтересиран за два проблеми истовремено; зголемување на растојанието што е можно повеќе, и во исто време зголемување на кодната вредност што е можно повеќе. Во текот на 1940-те год. развил неколку шеми за кодирање кои се драстично подобрување на дотогаш постоечките кодови. Клучот на неговите системи е да имаат преклопување на парни битови, така што тие успеваат да се проверат еден со друг а истовремено да ги проверат и податоците.
Општ алгоритам
Следниот општ алгоритам го генерализира кодот за исправање на една грешка (SEC) за било кој број на битови.
Обликот на парност е неважен. Дури и парноста е едноставна од гледна точка на теоретската математика, но во пракса не постои разлика.
Ова опшсто правило може визуелно да се прикаже на следниов начин:
!colspan="2"| Позиција на битот ! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !colspan="2"| Шифриран податок за битот !style="background-color: #90FF90;"| p1 !style="background-color: #90FF90;"| p2 !! d1 !style="background-color: #90FF90;"| p4 !! d2 !! d3 !! d4 !style="background-color: #90FF90;"| p8 !! d5 !! d6 !! d7 !! d8 !! d9 !! d10 !! d11 !style="background-color: #90FF90;"| p16 !! d12 !! d13 !! d14 !! d15 !rowspan="5"|Парност на битна покриеност !style="background-color: #90FF90;"| p1 !style="background-color: #90FF90;"| p2 !style="background-color: #90FF90;"| p4 !style="background-color: #90FF90;"| p8 !style="background-color: #90FF90;"| p16
Како што може да се види, ако постојат m парни битови, тој може да покрива битови од 1 до 2^m-1. Ако ја одземеме парноста на битот, останува 2^m-m-1 на битот кој можат да се користат за податоци. Како што варира m, така се добиваат сите Хемингови кодови:
Хемингови кодови со додатна парност (SECDED)
Како лек за овој недостаток, Хеминговите кодови можат да се продолжат со помош на екстра парен бит. На овај начин, могжно е да се зголеми минималното растојание на Хаинговиот код на 4, којшто овозможува декодерот да направи разлика миѓу едно-битни грешки и дво-битни грешки. Така декодерот може да ја открие и исправи едната грешка и истовремено да ја открије (но не и да ја исправи) двојната грешка. Ако декодерот не проба да ги исправи грешките, тогаш тој може да детектира до 3 грешки.
Вака проширен Хаминогов код е популарен во компјутерските мемориски системи, каде што е познат како SECDED ("single error correction, double error detection" – "исправка на едне грешка, детекција на дупла грешка"). Посебно е популарен (72,64) кодот, скратен (127,120) Хемингов код плус додатен парен бит, кој има ист простор као горниот (9,8) парен код.
[7,4] Хемингов код
Во 1950 година, Хеминг го вовел [7,4] Хемингоиот код. Тој кодира 4 битни податоци во 7 битови со додавање на 3 парни бита. Тој може да открие и исправи едно-битни грешки. Со додавање на вкупната парност на битот, исто така може да се открие (но не и да се исправи) двојна грешка.
Конструкција G и H
Матрица се вика (Канонична) генератор матрица на линеарниот (n, к) код,
и се вика матрица за проверка на парност.
Ово е конструкција G i H во стандарден (или систематски) облик. Без оГлед на формата, G i H за линеарни блок кодови морааат да се задоволат.
, е цела нулта матрица.
Следна е [7,4,3]=[n,k,d]=[2m − 1, 2m−1-m, m]. Матрица за проверка на парност H, на Хеминговиот код е изработена со помош на листинг на сите колони со должина m кои се "pair-wise" независни.
Така H е матрица чија лева страна во све е не нулта н-торка каде редоследот на н-торката во колоните на матрицата не е битна. Десната страна е само (n-k) - матрица на идентитет.
Така G може да се добие од H преземајќи транспонирање на левата страна H со идентична матрица к-идентитот на левата страна G.
Кај генераторска матрица \mathbf{G} и матрица за проверка на парност \mathbf{H} се:
и
Конечно, овие матрици можат да мутираат во еквивалентни несистематски кодови со помош на следните операции:
Кодирање
Пример
Од горе наведената матрица имаме 2 k=24=16 кодни зборови. Во кодираните зборови на овој бинарен код можат да се дибијат од. Sо со a_i постои во F_2 (Во поле со два елементи и тоа 0 и 1).
Така кодираните збориви се 4-торки (К-торки).
Поради тоа,
(1,0,1,1) се кодира како (1,0,1,1,0,1,0).
[7,4] Хемингов код со дополнителен бит за парност
thumb|300px|Ист [7,4] горен пример со екстра парен бит. Дијаграмот со овој пример не одговара на Х матрицата.
[7,4] Хеминговиот код може лесно да се прошири [8,4] код со додавање на екстра парен бита на врвот (7,4) кодиран збор (да се види Хеминг (7,4)). Ово може да се сумира со проверена матрица:
и
На пример, првиот ред на оваа матрица е збир на вториот и третиот ред на H во не-систематскиот облик. Кога се користи систематска изградба за Хеминговите кодови, Мартрицата А е очигледна а систематскиот облик G е напишан како:
Несистематскиот облик G може да биде редуциран ред (користење на основни редни операции)за да одговара на оваа матрица.
Со додавање на четвртиот ред ефикасно се пресметува збирот на сите кодни зборови на битот (податоци и парност) како и четвртиот парен бит.
На пример, 1011 е кодиран во 01 1 0 011 0 каде што сините бројки се податоци, црвените бројки се парност [7,4] Хеминговиот код, и зелената бројка е парност додадена со [8,4] код. Зелената бројка претставува парност во [7,4] кодот.
Конечно, може да се покаже дека минималното растојание (оддалеченост) се зголемува од, со [7,4] кодот, до 4 со [8,4] кодот. Поради тоа, кодот може да се дефинира како [8,4] Хемингов код.
Литература
Категории:Теорија на кодирање Категории:Детекција на грешки и исправка Категории:Компјутерска аритметика
Средна Горица (Велмеј)
Средна Горица — археолошко наоѓалиште во охридското село Велмеј, Општина Дебрца. Претставува некропола од ранословенско време.
Се наоѓа на 2,2 км западно од селото, на потегот меѓу Грко Поле и Велмеј, на средната од трите „горици“ - тумби, што се протегаат на овој простор. Според В. Лахтов, по западната падина се забележувале остатоци од поголем број растурени гробни конструкции од бигорни камени плочи, со насоченост исток-запад. Од сопственикот на нивата (Злате Наумоски од Велмеј) во 1953 г. било откупено керамичко сатче со временска припадност на доцната антика. При копањето на една мала контролна сонда во 1957 година В. Лахтов открил разурнат гроб и во него златен прстен. Денес просторот е обраснат со трева, а од гробните конструкции нема видливи траги.
Список на оживеани јазици
Оживеан јазик е јазик кој подлегнал на процесот на јазично оживување. Загрозените и скоро исчезнати јазици се честа цел за јазичното оживување. Најчеста причина за исчезнувањето на еден јазик е маргинализација создадена од некој друг подоминантен јазик.
Белоруски јазик
Целата нација Белоруси била скоро „невидлива“ во изминатите 150 години. Нацијата била под силна полонизација, а подоцна и под силна русификација. Белорускиот јазик бил заживеан по Руската револуција од 1917 година, но повторно бил запуштен.
Вториот обид за јазично оживување се случило по осамостојувањето на Белорусија во 1990 година. Спрема јазикот се покажал силен интерес. Сепак, актуелниот претседател на Белорусија се обвинува за активист на русификацијата на Белорусија.
Корнски јазик
Корнскиот јазик бил јазик за секојдневна употреба во Корнвел во Обединетото Кралство сè до 18 век. Мал број на лица продолжиле да го користат јазикот во 19 век и најверојатно во раниот 20 век. Сепак, корнишката литература, некои фрагменти и граматики од 17, XVIII и XIX век преживеале, и со тоа се овозможило јазикот да биде оживеан во 20 век. Оживувањето било проследено со несогласувања во поглед на правописот, но тоа било решено со стандардот прифатен во 2008 година. Јазикот денес го зборуваат илјадници и истиот е воведен во образованието. Јазикот не се смета повеќе за мртов, туку за загрозен.
Хавајски јазик
Во минатите декади обидите за заживување на хавајскиот јазик се зголемиле. Денес има отворено училишта за хавајски јазик, се користи во некои весници и владини гласници.
Хебрејски јазик
Хебрејскиот јазик бил оживеан во усна форма два милениума по неговото исчезнување како усен јазик и овој процес на оживување се смета за успешна приказна. Јазикот бил мртов сè до 19 век кога тој бил оживеан од Елиезер Бен-Јехуда. Пред оживувањето, јазикот бил литургиски, се користел во јудаизмот при пбреди и се сметал за свет јазик кој не бил прилагоден за секојдневна употреба. Денес јазикот го зборуваат над 7 милиони луѓе, јазикот е службен во Израел и се користи меѓу еврејската дијаспора.
Леонски јазик
Леонскиот јазик бил сметан за сериозно загрозен од УНЕСКО во 2006 година. Покраината Леон го поддржува совладувањето на јазикот преку организирани курсеви, преку прослави и преку спонзорирање книжевни дела на леонски. Леонската локална власт го користи јазикот во некои од нивните тела и јазикот се изучува во две училишта во Леон.
Мански јазик
Манскиот е келтски јазик кој се зборува на островот Ман во Обединетото Кралство. Јазикот престанал да се користи во секојдневната комуникација во првата половина на 20 век. Сепак, јазикот бил оживеан во периодот кога имало уште мал број активни говорници. Иако во еден момент јазикот не бил зборуван од никого и можел да смета за мртов во 1975 година, оживувањето зело замав во последните години. На Манското радио има редовна програма на мански јазик и во 2006 година имало 46 деца кои учеле на мански.
Маорски јазик
Маорскиот е староседелски јазик во Нов Зеланд, каде бил најдоминантен јазик до 20 век. Во последните години, во државата биле преземни мерки за заживување на јазикот како усна комуникација.
Аранески дијалект
Аранескиот дијалект, кој е дел од окситанскиот јазик, се зборувал во Аранската долина во северозападна Каталонија. Некогаш јазикот се сметал за загрозен, кој се зборувал само од постаро население, но денес јазикот доживува јазично оживување. Во долината јазикот е коофицијален со каталонскиот и шпанскиот и од 1984 година е воведен во образованието.
Вампаноашки јазик
Во 21 век, вампаноашкиот јазик станал првиот староседелски јазик во САД кој бил оживеан.
Денис Черишев
Денис Дмитревич Черишев (Денис Дмитриевич Черышев; роден на 26 декември 1990 година) — руски фудбалер, лево крило на Валенсија на заем од Вилјареал и на руската репрезентација.
Како младински производ на Реал Мадрид, тој го направил своето сениорско деби за Реал Мадрид Кастиља во 2009 година и неговото деби за првиот тим во 2012 година. Од тогаш тој бил испратен на повеќе позајмици во Севиља, Вилјареал и Валенсија пред да му се приклучи на Вилјареал со договор на трајна основа во 2016 година.
За репрезентацијата има одиграно 45 натпревари и постигнато 23 гола во младинските категории, додека своето деби за сениорската репрезентација на Русија го имал во 2012 година. Во мај 2018, се нашол на списокот на играчи на селекторот Станислав Черчесов за Светското првенство 2018 година токму во Русија. Во првиот натпревар на турнирот против Саудиска Арабија, Черишев влегол од клупата за резерви во раната фаза од натпреварот на местото на повредениот Алан Ѕагоев, и постигнал два гола во победата на Русија со 5-0 а подоцна бил избран и за играч на натпреварот.
Корнати
Корнати или Корнатски Архипелаг – островје кое се наоѓа во средна Далмација, западно од Шибеник и јужно од Задар, во рамките на Шибенско-книнската Жупанија. Архипелагот се состои од околу 150 островчиња и зафаќа површина од 320 км2.
Во 1980 година Корнати е прогласен за национален парк. Вкупната површина на паркот е 220 км2, а се состои од 89 острови, островчиња и карпи. Од вкупната површина на паркот, само околу 1/4 е копно, додека преостанатиот дел е морски екосистем.
Корнат, со површина од 32,44 км2 е најголем остров во овој архипелаг и зазема две третини од националниот парк. Островот е долг 25,2 км, а широк е до 2,5 км.
Во август 2007 година избил пожар кој однел 12 животи на пожарникари.
Поврзано
Список на острови во Хрватска
Кокарал (поранешен остров)
Кокарал (Көкарал што значи Зелен остров) ― остров кој постоел до 1973 година, во Казахстан, во северниот дел на Аралското Море. Имал површина од 273 км2 (1960 година), а највисоката точка му била 163 метар висок рид наречен Даут. На нејзиниот северен брег се наоѓале рибарските села Кокарал, Аван и Акбасти.
1683 во уметноста
1683 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Кокарал (поранешен остров)
Наводи
46.24167°N, 60.73611°W
NGC 3880
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3880 се споменува и како MCG 6-26-33, CGCG 186-43, NPM1G +33.0230.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3880 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3880 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 3880 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36712. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2524. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 109.
1684 во уметноста
1684 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Емсбирен
Емсбирен (Emsbüren) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Емс, околу 15 километри јужно од градот Линген и 15 километри северозападно од градот Рајне.
Местоположба
Емсбирен се наоѓа на реката Емс во триаголникот на градовите Линген–Рајне–Нордхорн.
Општински единици
Општината се состои од осум места.
Договор од Цариград (1533)
Цариградскиот договор бил потпишан на 22 јули 1533 година помеѓу Османлиско Царство и Австрија.
Според договорот, Фердинанд ги повлекол своите сили од Унгарија, Јанош Запола бил признаен како крал на Унгарија под османлиски суверенитет, Австрија се согласила да плаќа 30.000 дукати годишно на Османлиите.
Ериниа
Ериниа (грчки: Ερηνιά) — мал грчки остров, кој е дел од Спорадите.
NGC 1796B/2
NGC 1796B/2 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1796B/2 се споменува и како ESO 119-37A.
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1796B/2 е од видот S/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1796B/2 има привидни димензии од 1,1' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 7 м 55,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 61° 11' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 1796B/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16789. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8877.
Молика
Молика или македонски бор — вид борово дрво што вирее по планините во Македонија. Може да се најде и во делови од Бугарија, Албанија, Србија, Црна Гора и во мали предели во Егејска Македонија, обично на (600-) 1.000-2.200 м надморска височина. Честопати ја достигнува алпската шумска граница во оваа област. Растат 35-40 м во височина, со пречник на трупот од 1,5 м. Меѓу боровите се класификува како „бел бор“, и како и сите борови, листовите (игличките) стојат во фасцикли (снопови) од пет, со менлива обвивка. Долги се од 6 до 11 см. Шишарките на моликата во должина се од 8 до 16 см, а понекогаш достигнуваат и до 20 см. Семињата се долги 6-7 мм со крилца од 2 см кои можат летаат со ветрот, но нив најчесто ги разнесува птицата лешникарка.
Како и други европски и азиски бели борови, моликата е мошне отпорна на габично заболување. Заболувањео било случајно пренесено во Северна Америка, каде направило пустош по автохтоните северноамерикански бели борови (на пр. Вејмутов бор, шеќерен бор, белокорест бор) во многу региони. Моликата е од големо значење во истражувањата за вкрстување и генетска модификација за создавање на отпорност од габи кај овие дрва.
Моликата е популарно украсно дрво по паркови и големи градини, давајќи постојан и бавен раст на најразлични терени. Многу е отпорна на големи студови, најмалку до -45 °C, како и на ветер.
Пелистер
Моликата е симбол на националниот парк Пелистер на планината Баба кај Битола, Република Македонија. Таму моликовите шуми се издвоени во две заедници: моликови шуми со папрат (Pteridio pinetum peucis) и моликови шуми со боровинка (Murtila Pinetum peuces).
На 2 јули 1839 година, познатиот ботаничар Август Гризебах, на падините на Пелистер ја открил моликата, ја класифицирал како специфичен растителен вид, карактеристичен за Балканот, најкомпактно застапен на Пелистер.
Ајушова Бавча (Долни Радеш)
Ајушова Бавча — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Долни Радеш. Наоѓалиштето претставува населба од железното време.
ПУ „Страшо Пинџур“ - Војшанци
Основно училиште „Страшо Пинџур“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Војшанци; скратено: ПООУ „Страшо Пинџур“) — подрачно основно училиште во селото Војшанци, составен дел на истоименото училиште од градот Неготино.
Училиштето е именувано по македонскиот народен херој Страшо Пинџур.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Војшанци.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Ајдарли, Казахстан
Ајдарли е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Петровиќ-Његош
Династија Петровиќ-Његош била истакната духовна и световна фамилија (братство) од црногорското племе Његоши во Катунската нахија. Таа дала повеќе истакнати духовни и световни водачи кој управувале или владееле со Црна Гора во текот на XVIII, XIX и почетокот на XX век.
Власта на Османлиското Царство на територијата на Црна Гора била ограничена, особено во планинските предели на оваа земја. Кон крајот на 16 и почетокот на 17 век, султанот и Високата порта ја признале и прошириле автономијата на Црна Гора, а самоуправните органи добиле сè поголемо значење и биле признати за официјални престваници на Црногорците. Османлиите ја препуштиле власта на црногорскиот митрополит и владика. Во 1697 година, Данило I Петровиќ Његош од страна на Црногорското општо собрание бил избран за владика, а во 1700 година бил потврден од патријархот Арсеније III Црнојевиќ. Данило I бил првиот избран владика од куќата Петровиќ-Његош, а воедно и последен владика кој бил избран од Црногорското општо собрание, по неговиот избор за владика, станало традиција владичкото место да се наследува во куќата Петровиќ-Његош, од чичко на внук.
Владиците од куќата Петровиќ-Његош станале едни од главните предводници на борбата на Црногорците за целосна независнот. Кон крајот на 18 и почетокот на XIX век, се истакнал владиката Петар I Петровиќ Његош кој како сојузник на рускиот цар Александар I, особено жестоко постапувал со војниците на Наполеон, кој скитале низ Црна Гора. Прв голем претставник на куќата Петровиќ-Његош бил владиката Петар II Петровиќ - Његош, поет и деликатен политичар кој бил на власт во периодот помеѓу 1830 - 1851 година. Тој ја прифатил патриотската политика на своите претходници и отворено ги поддржувал сите востанија во Херцеговина и Албанија против Османлиското Царство.
Неговиот внук, Данило II не припаѓал на свештенството и во 1852 година со помош на Руското царство се прогласил за кнез на Црна Гора ., прв световен владетел од куќата Петровиќ-Његош. Данило започнал со модернизација на Црна Гора: го зацврстил својот авторитет, разбојништвото и крвната освета меѓу црногорските племиња биле забранети и објавил граѓански законик по француски модел. Во 1858 година, неговиот брат Мирко Петровиќ Његош кај Грахово ги поразил османлиските сили со што била зацврстена самостојноста на Црна Гора. Во 1860 година, Данило II бил убиен во Котор.
Внукот на Данило, Никола I бил малолетен и во негово име управувал неговиот татко Мирко Петровиќ Његош. Во 1863 година, османлиските власти во Црна Гора го испратиле Омер Паша со 60 000 војници за да ги скроти Црногорците. Османлискиот притисок бил жесток, меѓутоа благодарение на големите сили, Црногорците ја сочувале својата самостојност. Во 1875 година, за време на востанието во Босна и Херцеговина, Црногорците испартиле помош за востаниците, а полнолетниот Никола I склучил сојуз со српскиот владетел Милан Обреновиќ против Османлиското Царство. Со Берлинскиот конгрес од 1878 година, Црна Гора добила целосна независност. Никола I ги продолжил реформите на својот чичко, ја реорагизирал државната администрација, во 1905 година, донел устав, меѓутоа се истакнувал со својот автократизам. Својата најстара ќерка, Зорка ја омажил за Петар I Караѓорѓевиќ, Милица за големиот руски војвода Петар, Анастасија - првиот пат ја оженил за војводата Ѓорѓија од Лихтемберг, а подоцна за рускиот војвода Николај. Неговата пета ќерка, во 1897 година, станала сопруга на Франц Јосиф Батенберг. Четвртата ќерка, во 1896 година, Никола I ја омажил за принцот Виктор Емануел Савојски, син на италијанскиот крал Умберто I. На пеесетгодишнината од своето владеење, во 1910 година Никола I се крунисал за крал на Црна Гора, прв и последен од куќата Петровиќ-Његош. Никола I ја предводел Црна Гора во Балканските војни. Положбата на кралот Никола I и династијата Петровиќ-Његош се усложнила со започнувањето на Првата светска војна. Во февруари 1916 година во Битката кај Мојковец, црногорската армија била поразена од австроунгарските сили, Никола I се обидел да издејствува сепаратен мир со Австроунгарија со цел да ја одвои судбината на Црна Гора од Србија, меѓутоа под притисок на црногорските првенци, се качил на брод во Котор и заминал за Франција. Никогаш повеќе Никола I не се вратил во Црна Гора. Со Версајскиот мировен договор, Црна Гора престанала да постоие како независна држава и станала дел од Кралството СХС, под скипатарот на династијата Караѓорѓевиќ. Никола I починал во 1923 година, а на неговиот погреб не присуствувале неговите зетови: Виктор Емануел III и Петар I Караѓорѓевиќ. Династија Петровиќ-Његош повеќе не биле владетелска куќа на Црна Гора.
Во пролета 1941 година, Кралството Југославија било уништено од Хитлер, а кралството Црно Гора повторно било возобновено како италијански протекторат. Мусолини, црногорскиот престол му го понудил на кнезот Михајло, син на принцот Мирко, кој пак бил втор син на Никола I. Меѓутоа, кнезот Михајло го одбил овој предлог. Престолот му бил понуден на принц од Савојската куќа која имала наследни права на куќата Петровиќ-Његош преку италијанската кралица Елена, сопруга на Виктор Емануел III и ќерка на Никола I. Синот на Михаило Петровиќ Његош, Никола II Петровиќ кој роден во 1944 година во Франција е претендент на црногорскиот престол.
Потекло
Во периодот, помеѓу пропаѓањето на старите средновековни држави и воспоставувањето на Османлиското Царство, во Црна Гора и Балканскиот Полуостров се појавил вакуум кој создал услови за развој на сточарството од номадски и полуномадски тип. Сточарите со своите стада почнале да се населуваат од еден крај во друг. Токму во овој период на миграција, според едно предание, Петровиќите се населиле во Црна Гора од местото Зеница, Босна. Има претпоставки дека тие се населиле за време на владеењето на Иван Црнојевиќ (1471-1490). По пристигнувањето во Црна Гора, Петровиќите за постојано се населиле во Катунската нахија, каде подоцна се создало племето Његоши.
За потеклото и животот на Петровиќите пред нивното доселување во Црна Гора, има многу малку оскудни информации. Освен преданието кое пренесува дека тие кратко време претојувале во Требиње, а потоа на планина Његош, кај местото Мужевиц. Во 15 и 16 век, на територијата на тогашната Црна Гора од сточарските катуни настанала кнежинската организиција на чело со кнезови. Во Катунската нахија, во 16 век постоеле територијални едници (настанати од постарата катунска организиција), а овие територијални единици ги носеле имињата на подоцнежните племиња. Тие едници во турските дефтери биле нарекувани села и биле заосновани врз територијален принцип, а не крвен принцип. Меѓутоа внатре во тие територијални едници, постоеле крвни заедници: мали и големи семејства, родови, мали и големи братства. Тие биле носители на патријахалната демократија на родовско племенското друштво. По населувањето на Петровиќите во Катунската нахија, биле крвна заедница која живеела во кнежинската организација, од која подоцна настанало племето Његоши.
Кое било нивното име пред населувањето во Црна Гора не е позната и најверојатно поминале три или четири генерации, сè додека не се родил Радул (кој кога станал калуѓер и го зел името Петар) по кое семејната куќа или братството го добило своето име Петровиќи. Во XVIII век, започнале да се формираат црногорските племиња. Внукот на овој Петар, Шќепан Калуѓеровиќ - татко на владиката Данило бил кнез на Његошите. Шќепан Калуѓеровиќ често заминувал во странство кај патријархот во Пеќ и поради својата правичност стекнал големо почитување меѓу народот. Куќата Петровиќи успеало да се издигне над останатите во племето Његоши и да ја преземе власта. Во 1697 година, Данило Шќеповиќ од страна на општото црногорско собрание бил избран за владика, прв од куќата Петровиќ.
Владетели
Куќата Династија Петровиќ-Његош на Црна Гора и дала седум владетели, пет од нив, истовремено биле и црковни поглавари - митрополити. Најпрво биле световни владетели, а подоцна го преземале високото црковно достоинство, со што се обединувала црковната и световната власт. Владиката Данило најпрво три години од народот бил избран за поглавар (старешина), а дури потоа го примил митрополитското достоинство. Помеѓу 1830 - 1833 година, владиката Раде (Петар II Петровиќ Његош) себеси се именувал како: „Со божја милост, јас ѓакон Петар II Петровиќ-Његош, господар Црногорски“, а дури шодоцна станал митрополит. Освен тоа, тие не се облекувале како црковни поглавари, туку носеле народна облека и оружје.
1685 во уметноста
1685 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Умирачката и смртта на Кинкас Рикачот за вода
Умирачката и смртта на Кинкас Рикачот за вода - (португалски: A Morte e a Morte de Quincas Berro D'água) - новела на бразилскиот писател Жорже Амадо од 1959 година.
Содржина
Еден ден, Жоаким Соарес да Куња, службеник во Даночната управа, неочекувано одлучил да го напушти семејството и да живее како просјак по улиците на Баија, а неговото семејство, засрамено од неговата постапка, го прогласило за мртов. Сепак, еден ден, до семејството допира веста дека тој навистина умрел во својата соба, во сиромашниот дел на градот. Неговата ќерка, Ванда ги презема сите чекори за да му приреди достоен погреб. Сепак, таа не сака неговиот труп да се донесе во семејната куќа, туку оди да го посети во собата каде што умрел. Кога останува сама со него, нејзе ѝ се причинува дека татко ѝ прозборува. Истовремено, веста за неговата смрт се проширува низ сиромашните предградија на Баија и сите го оплакуваат. Неговите најблиски пријатели доаѓаат да бдеат над мртвото тело, но се опијануваат и го земаат со себе Кинкас по улиците на Баија, цело време мислејќи дека е пијан. Потоа, групата скитници, заедно со Кинкас, се качуваат на еден едреник, но поради немирното море, тој паѓа во водата.
Грамаѓе (Велмеј)
Грамаѓе — археолошко наоѓалиште во охридското село Велмеј, Општина Дебрца. Претставува некропола од железното време.
Се наоѓа на 1,5 км југоисточно од селото, во југоисточното подножје на Пејков Рид, лево од меѓуселскиот пат Велмеј-Брежани за околу 800 м, а од десната страна на Суви Дол. Во нивата на Серафим и Јордан Божиноски е пронајдена некропола. При обработувањето биле откривани групации на камења и фрагментирана керамика, кои се депонирани по западниот раб на Суви Дол и западната меѓа на нивата каде што и денес можат да се забележат. Во близината на овој простор, во нивата на Петре и Чедомир Илчески бил откриен гроб со конструкција од бигорни плочи, во кој била најдена тока за ремен.
NGC 6225
NGC 6225 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6225 се споменува и како UGC 10556, MCG 1-43-3, CGCG 53-11.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 48 м 21,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 13' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 6225 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59024. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 202; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 396. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1056.
Валакса
Валакса (грчки: Βάλαξα) — мал грчки остров, кој е дел од Спорадите.
1686 во уметноста
1686 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ѓуров Дол (Долни Радеш)
Ѓуров Дол — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Долни Радеш. Наоѓалиштето претставува тумул од железното време.
На 1 км југоисточно од селото, кај составот на Радешка Река и Ѓуров Дол се наоѓа тумул со мали димензии, делумно обраснат во шума.