Жаклин_Кенеди_Оназис
Подоцнежните години
Смртта на Оназис во 1975 година ја прави, тогаш речиси 46, вдовица по вторпат. Сега кога нејзините деца се постари, таа одлучи да најде работа што ќе биде детектирана со неа. Таа отсекогаш уживала во пишување и литература, во 1975 година Жаклин прифати понудата за работа како уредник во Викинг прес. Но, во 1978 година, претседателот на Викинг прес, Томас Х. Guinzburg, овластен за купувањето на романот на Џефри Арчер Shall We Tell the President?, Кој беше формиран во измислена иднина на претседателството на Едвард М. Кенеди, и го опиша како заговор за атентат против него. Иако Guinzburg расчисти со откупот на книгата и објавувањето со Оназис, по објавувањето на негативните Њујорк тајмс прегледи кои тврдеа дека Оназис одржува некаква одговорност за објавување, таа ненадејно поднесе оставка од Викинг Прес следниот ден. Таа потоа се преместила во Doubleday како соработник уредник под еден стар пријател, Џон Sargent, живеејќи во Њујорк, Martha's Vineyard и Kennedy Compound во Хајанис, Масачусетс. Од средината на 1970 до нејзината смрт, нејзин придружник беше Морис Tempelsman, белгиски роден индустријалец и дијаманти трговец, кој долго време беше одвоен од својата сопруга. Таа исто така продолжи да биде предмет на големо внимание од страна на медиумите, повеќето фамозно вклучување на фотографот Рон Galella. Тој ја следел секаде и ја фотографирал, каде и да оди и во правење на нејзините активности, добивање искреност, иконични фотографии од неа. Таа на крајот поднесе за негова забрана за приближување и со тоа го привлече вниманието на папараците фотографи. Во 1995 година Џон Ф. Кенеди Џуниор дозволи Galella да го фотографира на јавни настани. Меѓу многуте книги што таа ги објави беа Larry Gonick's The Cartoon History of the Universe. Тој изрази благодарност во признанијата во Том 2. Жаклин Оназис, исто така, го цени придонесот на афроамерикански писатели на американскиот книжевен канон. Таа ги охрабри Дороти Запад, нејзиниот сосед на Martha's Vineyard и последниот преживеан член на Харлем ренесансата, за да се заврши романот The Wedding (1995), мулти-генерациска приказна за раса, класа, богатство и моќ во САД. Романот доби големи книжевни признанија, кога беше објавен од страна Doubleday во 1995 година; подоцна беше претставен телевизиски филм со исто име каде глуми Хали Бери. Таа, исто така, работела за да се зачува и заштити културното наследство на Америка. Извонредните резултати од нејзината напорна работа го вклучуваат Лафајет плоштадот во Вашингтон, Д.Ц., и Grand Central Terminal, Њујорк- историската железничка станица. Додека таа беше прва дама на САД, таа помогна да се запре уништувањето на историски куќи во Лафајет плоштадот, затоа што таа почувствува дека овие згради се важен дел од главниот град на државата и суштинска улога во нејзината историја. Подоцна, во Њујорк, таа водеше кампања за историско зачувување да се спаси од уривање и реновирање на Grand Central Terminal. Плочата  во терминалот ја признава нејзината улога во зачувување. Во 1980 година, таа беше главна фигура во протестите против планираните облакодери во Columbus Circle кој прави големи сенки во Централ парк, проектот бил откажан, но голем близнак облакодер ќе го пополни местото во 2003 година, актуелниот Time Warner центар. Од нејзиниот стан во Њујорк, таа имаше прекрасен поглед ограден од стаклено крило од "Метрополитен" музејот на уметност што ги прикажува Храмот на Dendur. Тоа беше подарок од Египет на САД во знак на благодарност за великодушноста на администрацијата на Кенеди, која беше инструмент во зачувувањето на неколку храмови и предмети од египетската антиката, кои инаку би биле поплавени по изградбата на Асуанската брана.