cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
АК-47
Дизајнерски концепт
Михаил Калашников ја започнал својата кариера како конструктор на оружје во 1941 година додека се оправувал од раната на рамото што ја доби за време на битката кај Брајанск. Самиот Калашников изјави... „Бев во болница, а еден војник во креветот покрај мене праша: Зошто нашите војници имаат само една пушка за двајца или тројца наши, кога Германците имаат автомати?' Така дизајнирав еден. Бев војник и создадов митралез за војник. Се викаше Автомат Калашников; автоматското оружје на Калашников — АК — и ја носеше годината на неговото прво производство, 1947 година(АК-47.
АК-47 најдобро се опишува како хибрид од претходни технолошки иновации. „Калашников одлучил да дизајнира автоматска пушка која ќе ги комбинира најдобрите одлики на американскиот М1 и германскиот StG 44 (познат и како MP-44). Тимот на Калашников имал пристап до ова оружје па затоа немал  потреба да го „измисли тркалото“. Самиот Калашников има кажано: „Многу Руски војници ме прашуваат како може да се стане конструктор и како е дизајнирано новото оружје. Ова се многу тешки прашања. Се чини дека секој дизајнер има свои патишта, свои успеси и неуспеси. Но, едно е јасно: пред да се обидете да создадете нешто ново, од витално значење е добро да го цените сето она што веќе постои на ова поле. Јас самиот имав многу искуства кои потврдуваат дека е така".
AК-47 во културата
АК-47 е светски најпознато оружје на сите времиња и е исто така едно од најприозведуваните. Калашниковиот учествувал во многу војни околу светот. Тоа предизвикало да некои народи и држави го освоиле АК-47 како национален симбол. Така на пример, на знамето и грбот на Мозамбик може да се види АК-47 како симбол на револуцијата, потоа на грбот на Зимбабве, Источен Тимор, Буркина Фасо и други комунистички и посткомунистички земји како што се Виетнам. АК-47 ги симболизира комунистите од Виетнамската војна и од многу други војни.
Корисници
АК-47 се користи во многу земји во светот:
NGC 6175/1
NGC 6175/1 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6175/1 се споменува и како UGC 10422, MCG 7-34-87, CGCG 224-50.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6175/1 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6175/1 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 29 м 58 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 37' 41"".
Други поделби
Проучување на NGC 6175/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58362. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3066. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Поновиче
Поновиче (словенечки: Ponoviče) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Гамарус станкокарамани
Гамарус станкокарамани (Gammarus stankokaramani) е ендемичен вид ракче во Охридско Езеро.
Машки единки
Должина на телото на овој вид достигнува до 19 мм. Последен сегмент на мезозомот и сите триметазосемсегменти со група елементи на грбната површина која се состои од неколку боцки мешани со единечни множества. Урозом како оној на G.ochridensis.
Латерални цефалични лобуси подземни очи слабо рениформни. Антена 1 едвај се поставува, достигнувајќи 1/2 - 3/5 од телото. Сегменти на педикули 1-3 постепено пократки кон сегментот 3. Сегменти на педикули 1 со 4 групи сет на вентрална маргина, педангелен сегмент 2 со 6, сегмент 3 со 4 групи на множества на вентрална маргина (сетовите се пократки од пречникот на сегментите). Основен флагелум до 29-сегментиран, слабо сетозиран, сите сета се долги или пократки од пречникот на сегментите.
Мандибуларна палпа: прв сегмент со еден сет, втор сегмент со 20-26 сетови, трет сегмент со 32-39 Д-сетови, 6-7 Е-сетови, една група на А-сетови и 3 групи на Б-сетови. Кокса 1 со малку конкавна предна маргина.
Гнатопод 1: сегмент 6 пириформен со една средна и две аголни боцки: помеѓу аголниот и средниот рбет се јавува и еден пар боцки. Три подкорнички 'рбети се присутни на меѓупросторот. Дактил тесен, рецидив, носи 2-3 сета на горната маргина (повеќе се јавува до 5 сета).
Гнатопод 2: сегмент 6 слабо подолг од оној на Гнатопод 1, неговата дланка со една средна и три аголни боцки, како и едно вртење помеѓу просечните и аголните боцки. На внатрешната површина на сегментот 6 се појавуваат две или три подкожни боцки. Дактил со 2-3, а повеќе 4 сета на горната маргина.
Переоподите 3-4 слабо сетозирани, нивниот сегмент 4 со 4-5 групи кратки стапки на задната маргина (сетовите се долги или пократки од пречникот на сегментот). Сетовите на задната маргина на сегментите 5-6 се многу оскудни и кратки, мешани со кратки боцки. Переоподите умерено долги 5-7, нивните сегменти 3-6 носат боцки на обете маргини. Инфериорна површина на сегментот 2 од пероподите 5-7 без засеци. Дактили умерено тенки.
Епимер 2-3 умерено зашилен, или епимера 3 речиси остар зашилен; обете епимерни носечки 'рбети на дистална маргина, понекогаш' рбетниците се мешаат со 1-2 единечни множества.
Уропод 3 умерено долг: внатрешниот рамус умерено сетозиран, достигнувајќи 3/5 - 2/3 од првиот сегмент на надворешниот рамус, носејќи плумозни сетови на обете маргини, помешани со боцки. Надворешни рамус-лого групи на 'рбети се мешаат со неколку едноставни множества на надворешната маргина, и носечки плумозни мразови придружени со 1-2 боцки на внатрешната маргина.
Телсон е скоро долг колку што е широк, секој лобус со 2-4 дистални боцки се меша со 1-2 сета, грбна површина на секој лобус обезбедена со 1-2 сета или еден 'рбет.
Женски единки
Дланка на гнатхоподите кои носат медијален 'рбет. Филагелум на антената 2 со калцеола (и кај опасни женки). Пилотијата на антената 1 и флагелум на антената 2 како оние кај мажјаците. Монтажите на педалот од антената 2 се малку подолги од оние кај мажјаците.
Множествата на пероподи 3-4 се малку подолги од оние кај мажјаците. Пареоподи 5-7, епимера и уропод 1-3 како кај мажјаците. Жабри оваидни, големи оостегити.
Варијабилност
Присуството на калцеола на знамелум на антена 2 кај женките и присуство на среден палмарен 'рбет кај женките се многу стабилни карактери, што се разликува од сите други познати езерски видови.
Забелешки и афинитети
Гамарус станкокарамани се разликува од сите други видови Гамарус од Охридското Езеро со присуство на калцела на знамелум од антена 2 кај жени и со присуство на среден палмарен 'рбет кај женките.
Екологија
Гамарус станкокарамани живее во подлабоките езерски води: пронајдено е мешање со G.solidus, G.macedonius и G.lychnidensis.
471 п.н.е.
471 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 471. година пред новата ера, 471. од првиот милениум п.н.е., 71. од 5 век п.н.е. и втора од 470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5037 и 5038 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4279 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3289 и 3290 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 282.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 471 година се протега во 2165 и 2166, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2225 и 2226 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 72. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1126 и 1125 исламска година пред хиџра.
Бокеј Орда (округ)
Бокеј Орда е округ во Казахстан во покраината Западен Казахстан. Центар е Сајкин.
Кавика Шоџи
Кавика Шоџи (Kawika Shoji, р. година во Хонолулу, Хаваи, САД) е американски одбојкар, член на американската машка одбојкарска репрезентација и играч за полскиот одбојкарски клуб „Асеко Ресовија“. Тој е златен медалист на Светската лига во 2014 година и Светскиот куп во 2015 година.
Тополница (Радовишко)
Тополница — село во Општина Радовиш, во областа Јуруклак, во околината на градот Радовиш.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат се сретнува во историските документи како Тополница во век (1573 г.). Се претпоставува дека доаѓа од дрвото топола.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северозападниот дел на територијата на Општина Радовиш, сместено во малото Дамјанско Поле, а во непосредна близина на рудникот „Бучим“. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 520 метри. Од градот Радовиш е оддалечено 10 километри.
Селото се наоѓа во југозападниот дел на областа Јуруклак, на јужните падини на Плачковица.
До селото води асфалтен пат.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 16,2 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 565 хектари, на шумите отпаѓаат 489 хектари, а на пасиштата 472 хектари.
Во основа, селото има мешовита земјоделска функција. Во селото работи продавница.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Тополница живееле 400 жители, сите Турци.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година, во селото имало 381 жител, сите Турци.
Селото е средно по големина коешто во 1961 година броело 533 жители, од кои 274 биле Турци, 156 Албанци и 98 жители Македонци. Во 1994 година селото имало 532 жители, од кои 425 биле Турци, 92 Македонци и 13 жители Албанци.
Според пописот од 2002 година, во селото Тополница живееле 562 жители, од кои 55 Македонци, 7 Албанци, 499 Турци и 1 останат.
Речица (Горно Коњаре)
Речица — археолошко наоѓалиште во кумановското село Горно Коњаре. Претставува населба и некропола од римско време.
Во дворот на ЗИК „Куманово“ и на запад од него, во просторот што се протега сè до патот Куманово-Табановце (А1) се утврдени гробови и многуброен градежен материјал.
Тополница (Радовишко)
Население
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Тополница:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Самоуправа и политика
Во век, Тополница било село во Радовишката каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Радовиш, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со Општина Подареш. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Радовиш.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Ињево, во која покрај селото Тополница, се наоѓале и селата Бучим, Воиславци, Горна Враштица, Дамјан, Дедино, Долна Враштица, Ињево, Погулево и Сулдурци. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Тополница, во која влегувале селата Али Коч, Бучим, Коџалија, Прналија, Супурге и Тополница.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1599 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 497 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 495 гласачи.
Екатеринбуршко време
Екатеринбуршко време (Екатеринбу́ргское вре́мя, крат. ЕКТ) — часовен појас кој е 5 часа напред од UTC (UTC+5) и два часа напред од Московското време (МСК+2).
Часовниот појас се однесува на Уралскиот федерален округ и Башкортостан, Оренбуршката Област и Пермскиот крај во Приволшкиот федерален округ.
Сергеј Гранкин
Сергеј Гранкин (руски: Сергей Юрьевич Гранкин, роден на ) — руски одбојкар.
Тој е роден во.
Акош Тулипан
Акош Тулипан (роден на 16 ноември 1990) — унгарски професионален фудбалер кој игра за ФК Ајка - но има гласини дека ќе потпише за познатите Глазгов Селтик. Роден е во Егер, Унгарија.
Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 3 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 3''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Хондорф
Хондорф (Hohndorf) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Куп (Горно Коњаре)
Куп (или Ќуп) — археолошко наоѓалиште во кумановското село Горно Коњаре. Претставува населба од римско време.
На околу 500 м источно од селото се забележува големо количество градежен материјал и фрагменти од керамички предмети.
UTC+08:45
UTC+08:45 — часовен појас со отстапување од +08:45 часа од UTC.
Шестево
Шестево, Шештево или Шестеово (Σιδηροχώρι, Сидирохори, до 1928 Σίστεβο, Систево) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.
UTC+08:45
Примена
UTC+08:45 важи во 5 мали населени места во Австралија: Бордер Вилиџ во Јужна Австралија, како и Коклбиди, Јукла, Мадура и Мандрабила во Западна Австралија. Се протега од границата со Јужна Австралија, малку поисточно од Кејгуна.
Шестево
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 10 километри северно од градот Костур и Костурското Езеро во историско-географската област Пополе во јужните делови на Нередска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 1040 метри.
Антика и средновековие
Источно од Шестево има остатоци од тврдина (наречена Градиште) која Николаос Муцопулос ја поистоветува со стариот град Лонга од средновековните извори.
UTC+08:45
Во минатото
Интересно е да се напомене дека ова време се применувало и во Владивосток пред воведувањето на часовните појаси Русија во 1919 г. .
Шестево
Антика и средновековие
Bо 1979 г. додека копал на нива, мештанинот Никола открил камен саркофаг со погребан големец. Главата била ставена врз издлабен камен, на градите стоеле четири сребрени парчиња накит, на половината остатоци од кожен колан со сребрени токи, кај нозете делови од црвени чизми. По испитувањето во Германија, каменот е датиран од IX-XI век. Подоцна на местото копал и Муцопулос.
Во Османлиското Царство
Според Тодор Симовски селото било основано по доаѓањето на Османлиите на овие простори, односно од битолски сточари кои побегнале од околината на градот и се населиле на местото каде денеска се наоѓа селото. Во текот на XV век, во селото биле евидентирани 60 глави на семејствата. Во отоманскиот збирен даночен список на немуслиманското население било споменато дека селото има 22 глави на семејства и еден неженет: Крузо, Јано, Стано, Коста, Никола, Димос, Герг, Никола, Јано, Герг, Никола, Јанос, Димо, Васил, Мано, Јано, Стефан, Јован, Ѓурко, Михо, Јано, Димо и Васил. Вкупниот приход за државата од селото изнесувал 1.574 акчиња.
UTC+08:45
Надворешни врски
Huso horario Zeitzonen_in_Australien
Шестево
Во Османлиското Царство
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Шестево се состоело од 80 семејства со 140 жители муслимани и 400 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Шестево имало 890 жители Македонци.
Поради активното учество на месното население во Илинденското востание, селото настрадало четири пати од страна на османлиските војски. Според писмото на водачите на востанието во Костурско, Васил Чекаларов, Лазар Поптрајков, Пандо Кљашев, Манол Розов и Михаил Розов, кое било испратено до сите странски конзулати во Битола на 30 август 1903 година, во селото од 180 куќи биле изгорени 27 и биле убени Јанаки Илиев (110 г.), Илија Новачков (70), Настовица Валковска (80), Николица Гавалова (70), Наковица Србинова (25), Султа Атанасова (30). Според друг извор, во селото бле изгорени 30 куќи и 22 плевни. Од селото, 57 лица учествувале во востанието, од кои Јанаки Спасков бил убиен.
Во Грција
Во текот на Втората балканска војна, селото настрадало и било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 602 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 573 жители. Во 1927 година, селото било преименувано во Висинија. Во текот на Првата светска војна, според официјалните бугарски документи, 14 жители се засолниле во Бугарија, додека 12 заминале во Бугарија по 1919 година. Во селото имало 12 политички убиства. . Според Симовски, во периодот меѓу војните во Бугарија се иселиле 55 семејства или 239 лица.
Во текот на Втората светска војна, селото било окупирано од страна на Германците, по кое било предадено на бугарските сили. Во 1945 година биле регистрирани 550 Македонци.
Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. 159 деца од селото биле протерани како деца бегалци
По крајот на војната започнала масовна емиграција од селото кон Австралија, САД и Канада. Поради ова, бројот на населението започнал да се намалува.
Демографија
Селото во пописот од 1951 година броело 315 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 190 жители, во 1971 година имало 162 жители, во 1981 година имало 182 жители, додека во 1991 година имало 155 жители. Денеска, населението на селото е 125 жители според пописот од 2001 година.
NGC 3827
NGC 3827 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 29 декември 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3827 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3827 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 3827 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36361. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Пинк Пантер 2
Пинк Пантер 2 (англиски: The Pink Panther 2) е американски шпионска комедија– филм од 2009 год. Филмот својата премиера ја имаше на 6 февруари 2009 и забележа успех во киноблагајните.
Можеби всушност и во тоа лежи тајната на (не)успехот на Пинк Пантер од 2006. година и за овој негов постар брат. Во вториот дел на глумечката екипа се наоѓаат и Енди Гарсија, Жан Рено и Џереми Ајронс. Режисерката работа ја одради холандскиот режисер Харалд Цварт.
Синопсис
Инспекторот Жак Клусо (Стив Мартин) е легендарен француски детектив на кој ниту еден случај не му е претежок. Убиства, грабежи и разноразни уцени за него не претставуваат никаква препрека, но сепак, неговиот ‘талент’ најмногу доаѓа до израз кога станува збор за кражби на скапоцени уметности. Спрема тоа, воошто не не чуди што нашиот Клусо пред шест месец, без ничија помош го пронајде украдениот дијамант – непроценливиот Пинк Пантер – и со тоа го реши случајот. Сосема е небитен фактот дека при тоа направи штета во вредност од неколку милиони долари, но можеби впрочем овде лежи одговорот на прашањето бидејќи од тогаш работи како обичен уличен полицаец. На таа позиција го смести неговиот надреден, шеф на полицијата Дрејфус кој не го поднесува Клусо и сака да биде што подалеку од себе.
На сите им е кристално јасно дека овде се работи за чисто глупирање наспрема одличниот полициски талент, но тоа нема да трае долго. Набргу непроценливи богатства почнуваат да исчезнуваат низ цел свет. Се чини дека така никој нема да биде поштеден од мистериозниот крадец кој подеднакво ги напаѓа и музеите, како и приватните збирки. Наскоро се дознава дека одговор за тоа е лукавиот крадец Торнадо и поради тоа се формира тим од детективи од цел свет. Се работи за најдобрите од најдобрите, но сепак им недостасува една клучна карика – Клусо. Недолго после основувањето на овој ‘тим од соништата’ Дрејфус добива испорака дека и инспекторот Клусо мора под итно да му се приклучи на другите во тимот Торнадо. Тоа и се случува, а за тоа време Торнадо го кради и Пинк Пантер.
Филмски критики
Коментарите на мрежното место Rotten Tomatoes се откриваат дека се работи за многу нестабилно и лизгаво ‘земјиште’. Оцената од 13% говори и сама за себе, а на кој тоа не му е доволно, тука е и концензус критиката која гласи отприлика вака – филмот изгледа како еден од големите низа лоши шали па со своето катастрофално сценарио и режија успеал да поткупи и големи глумечки таленти. Со таквото мислење се сложуваат повеќето критичари, меѓу кои го издвојуваме коментарот од Rolling Stone списанието: ‘Зар не беше доволно лошо првиот пат?’
Хлорохин
Хлорохинот е лек кој се користи во превенција и третман на маларија во подрачја за кои е познато дека маларијата е чувствителна на неговите ефекти. Одредени видови на маларија, резистентни соеви, и компплицирани случаи обично се третираат со други или дополнителни лекови. Исто така се употребува во третманот на екстраинтестинална амебијаза, ревматоиден артритис, и лупус еритематозус. Се зема преку уста.
Погоник
Погоник (словенечки: Pogonik) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Чешка (историска област)
Чешка (чеш. Čechy) или Бохемија (лат. Bohemia од герм. Böhmen) е историска област во Средна Европа, која се протега на западниот и централниот дел од денешна Чешка Република. Понекогаш „Чешка“ се користи да се означи и целата територија на Чешка, вклучувајќи ги и Моравија и Чешка Шлеска, особено во историски контекст како што е Кралството Чешка (Бохемија).
Областа Чешка има вкупна површина од 52.065 км2 и денес е дом на околу 6 милиони од вкупно 10,3 милиони жители во државата. На југозапад, запад и северозапад се граничи со Германија, на североисток со Полска, на исток со Моравија и на југ со Австрија.
Потекло на поимот
Новата територија која ја населиле Боите од страна на Римјаните била наречена Boihaemum, а најстар запис за името е во книгата „Германија“ од Такитиј. Така, зборот е составен од зборот за народот „Бои“ и зборот „хајм“ (xaim- - „дом“) што во превод значи „дом на Боите“. Изворно, Чешка ја опфаќала денешна Јужна Чешка и делови од Баварија и Австрија.
NGC 1744
NGC 1744 — спирална галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1744 се споменува и како ESO 486-5, MCG -4-12-29, IRAS 04579-2605.
Откривање
Објектот е откриен на 20 ноември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1744 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,8 m/лм2. NGC 1744 има привидни димензии од 7,4' х 3,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 59 м 57,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 26° 1' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Иларион Брегалнички
Митрополит Иларион (световно име Ивица Серафимовски, р. во ) — Митрополит Брегалнички.
Образование
Роден е на 13 јануари 1973 година во Куманово со мирско име Ивица од православни родители - Македонци.
По завршувањето на основното образование во Куманово, во 1989 година се запишува во Македонската православна богословија во Скопје, каде, покрај примерноста и набожноста, покажува посебен интерес за монашкиот подвиг.
По завршувањето на петгодишното школување во богословијата, своето образование го продолжува на Православниот богословски Факултет во Скопје, каде и дипломирал.
Монашки живот
На 9 октомври 1994 година, е потстрижен за монах, а на 10 октомври 1994 година е ракоположен за јероѓакон во манастирот „Свети Наум Охридски“ во Охрид, од надлежниот архијереј Тимотеј Дебарско-кичевски. Во манастирот „Свети Наум“ престојува 1 година, а во 1995 година, заедно со сегашниот архимандрит Партениј, го возобновуваат како првомонаси манастирот „Свети Јован Бигорски“, во кој манастир на 11.9.1996 година, од митрополитот Тимотеј, е ракоположен за јеромонах. Од 21.6.1997 година, со дозвола на старешината на Бигорскиот манастир и благослов на надлежниот архијерејТимотеј Дебарско-кичевски, заминува во Брегалничката епархија, односно во Лесновскиот манастир, каде од надлежниот архијереј Митрополитот Брегалнички г. Стефан,е поставен за старешина на манастирот. На 28 јануари 1998 година е произведен за игумен на Лесновски манастир од страна на Митрополитот Стефан, а на 7 април 2003 година, во Соборниот храм „Свети Николај“ во Штип, согласно одлуката на Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква бр. 63/03 од Митрополитот Брегалнички г. Агатангел е произведен во архимандрит.
Архијереј на МПЦ-ОА
По предлог на надлежниот архијереј на Брегалничката епархија, Неговото Високопреосвештенство Агатангел Повардарски, Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква на својата седница одржана на 29 јуни 2006 година, со одлука бр. 140 го избра за епископ на Македонската православна црква, со титула Баргалски. Наречението беше извршено на 12 јули 2006 година, а хиротонијата на 13 јули 2006 година, во Соборниот храм „Свети Николај“ во Штип.
Со одлука на САС бр. 178 од 22 август 2006 година е назначен за епархиски архијереј на Брегалничката православна епархија, а со одлука на САС бр. 179 од 22. 08. 2006 година, има добиено Митрополитско достоинство, со титула Митрополит Брегалнички. Интронизацијата, согласно одлуката на САС бр. 180 од 22. 08. 2006 година, е извршена на 19.11.2006 година, во Соборниот храм на Брегалничката епархија "Свети Николај" во Штип.
Сергеј Тетјухин
Сергеј Јуриевич Тетјухин (руски: Сергей Юрьевич Тетюхин, роден на ) — руски одбојкар.
Тој е роден во.
470 п.н.е.
470 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 470. година пред новата ера, 470. од првиот милениум п.н.е., 70. од 5 век п.н.е. и прва од 470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5038 и 5039 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4280 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3290 и 3291 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 283.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 470 година се протега во 2166 и 2167, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2226 и 2227 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 73. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1125 и 1124 исламска година пред хиџра.
Градови во Унгарија
Во Унгарија официјално има 3.152 населби (јануари 2008 г.). Од овој број, преку 10% се градови (официјално 328), а остатокот се села - 2.854 селски населби.
Населбата официјално станува град со повелба со потпис на претседателот на државата. За добивање официјален статус на град најчесто е потребно населбата да има повеќе од 3.000 жители, но има и градови со помалку жители, а кои овој статус го добиле благодарение на други заслуги (историски, културни, политички).
Акжаик (округ)
Акжаик е округ во Казахстан во покраината Западен Казахстан. Центар е градот Улбишин.
Костараџа
Костараџа (Костерјак или Коштерјак; на грчки: Κωσταράζι, Костарази) е историско село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 7 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 7''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Џастин Барта
Џастин Барта (англиски: Justin Lee Bartha; ) — американски глумец. Својата слава ја стекнал со улогите во филмовите Национално богатство и Мамурлок.
Ајзенхитенштат
Ајзенхитенштат (Eisenhüttenstadt, буквално „железарски или металуршки град“) — град во округот Одра-Шпре, во сојузната покраина Бранденбург, Германија, на границата со Полска. Градот бил основан во 1950 (под името Шталинштат (Stalinstadt) покрај новата челичарницата како социјалистички град. Порано бил поврзан со Клопот со мост.
Месното население обично го нарекува градот само Хите или Хитенштат.
Географија
Ајзенхитенштат се наоѓа на реката Одра. Каналот Одра-Шпре се влева во Одра во самиот град. Ајзенхитенштат се наоѓа 25 километри јужно од Франкфурт на Одра, 25 километри северно од Губен и 110 километри источно од Берлин.
Фирстенберг
Фирстенберг (Fürstenberg) бил основан околу 1250 од маркгрофот Хајнрих Трети. Хајнрих ги добил имотите северно од Шидло од шлескиот војвода Болеслав II и ја припоил територијата кон Лужичката марка. Од 1316 до 1817 градот бил управуван од опатијата Нојцеле, сместена на северната граница на Долна Лужица со соседната територија на Маркгрофовијата Бранденбург.
Откако императорот Карло Четврти ја припоил Долна Лужица во Бохемија во 1367, ја започнал изградбата на градските ѕидини. Според Прашкиот мир во 1635, Фирстенберг станал дел од Изборното кнежевство Саксонија, а по Виенскиот конгрес во 1815 преминал на пруската покраина Бранденбург. Во 1830 населението изнесувало 1.686. Со изградбата на железничката линија од Франкфурт на Одра до Бреслау во 1846 и изградбата на Каналот Одра-Шпре во 1891, започнал развојот на Фирстенберг. Помеѓу 1871 и 1900, населението двојно се зголемило на 5.700 и достигнало 7.054 во 1933. Во 1925 било изградено речно пристаниште.
Во време на нацизмот биле изградени железарски и хемиски фабрики. Работната сила била донесена од блискиот подкамп на Заксенхаузен и подоцна воени заробеници. На 24 април 1945, Фирстенберг бил освоен од Црвената армија. Преостанатите трупи на Вермахтот го разнеле мостот на Одра до Клопиц, кој никогаш не бил повторно изграден. По стапувањето на сила на Потсдамскиот договор од 1945, Фирстенберг станал источногермански пограничен град на линијата Одра-Ниса.
Ајзенхитенштат
Третиот конгрес на партијата за социјалистичко единство на Германија (20–24 јули 1950) одлучил да изгради челичарница, Ајзенхитенкомбинат Ост и станбена област во близина. Изградбата започнала на 8 август 1950. Првата печка била ставена во функција една година подоцна. Станбената област го добила името Сталинштат („Stalinstadt“) во чест на Јосиф Сталин на 7 мај 1953.
Ајзенхитенштат бил рекламиран како „првиот социјалистички град на германска почва“. Како другите нови социјалистички градови, како Нова Хута во Полска, го следел примерот на Магнитогорск во Советскиот Сојуз и бил изграден околу новиот државен комбинат. Во првите години, архитектурата била под силно влијание на сталинизмот и неокласицизмот. Подоцна, како во сите други источногермански градови, се преминало на изградба на станбени блокови. Градскиот план бил изработен од архитектот и проектант Курт Валтер Лојхт.
Како последица на десталинизацијата, името на градот било променето во Ајзенхитенштат на 13 ноември 1961. На истиот ден, соседната населба Фирстенберг, била припоена кон градот. На 1 јануари 1969, Ајзенхитенкомбинат Ост и другите челичарници биле споени во државниот комбинат „Херман Матерн“.
По повторното обединување на Германија, комбинатот бил преименуван во ЕКО Штал АГ и подготвен за приватизација. Поради зголемената конкуренција од западногерманските челичарници и падот на пазарите во Источна Европа, ЕКО Штал АГ морал да отпушта работници и да затвори неколку печки. Во 1995, челичарницата била приватизирана и продадена на белгискиот производител „Кокерил-Самбр“, сега дел од Арчелор Митал.
Архитектура
Првите планови за новите станбени квартови биле од модернистичкиот и баухаус архитект, Франц Ерлих, во август 1950. Неговиот модернистички план бил отфрлен од страна на Министерството за обнова. Истото се случило со планот презентиран од архитектите Курт Јунгханс и Ото Гајлер. На крајот бил спроведен планот на Курт Валтер Лојхт.
Економија и инфраструктура
Економијата на Ајзенхитенштат е предводена од челичарницата „АрчелорМитал Ајзенхитенштат“ (порано EKO Stahl GmbH), подружница на Арчелор Митал. Стапката на невработеност постојано била во пораст од повторното обединување на Германија, а во 2013 изнесувала 10,2 проценти.
Ајзенхитенштат е поврзан со два сојузни автопата, Б112 и Б246, до Франкфурт на Одра, Губен и Шторков. Градот има железничка станица со врски до Берлин, Франкфурт на Одра и Котбус. Градот е исто така поврзан со Берлин и преку каналот Одра-Шпре.
Збратимени градови
Ајзенхитенштат е збратимен со:
Жига
Жига (gigue, giga) — жив барокен танц, обично со сложен такт како 6/8, 6/4, 9/8 или 12/16. Жига компонирана во прост такт како 3/8 е реткост, но постојат некои примери.
Жигата како музички облик обично се среќава во бинарен облик во рамките на поголеми дела како концерти и сонати. Ова е најчестиот последен став во барокната свита. Исто така жигата е често контрапунктна.
Виз Халифа
Камерон Џибрил Томаз (англиски. Cameron Jibril Thomaz; 8 септември 1987), познат по своето уметничко име Виз Халифа (англ. Wiz Khalifa) — американски рапер, текстописец и глумец. Својот дебитантски албум Show and Prove го издал 2006 година, а веќе 2007 година потпишал со издавачката куќа Warner Bros Records. Неговиот сингл,„Say Yeah“, добил големо радијско внимание и стигнал на Rhythmic Top 40 и Hot Rap Tracks листата во 2008. години.
За времето со издавачката куќа Warner Bros. Records го издал својот втор албум „Deal or No Deal“, во ноември 2009 година. Во април 2010 година го издал мисктејпот „Kush and Orange Juice“ кој бил бесплатен за преземање од интернет. После тоа потпишал со издавачката куќа Atlantic Records. Многу е познат по својот дебитантски сингл за издавачката куќа Atlantic Records, „Black and Yellow“ кој стигнал на 1 место на Billboard Hot 100. Неговиот дебитантски албум за оваа куќа бил Rolling Papers кој бил издаден 29 март 2011 година. Тој албум е попратен со албумот O.N.I.F.C (анг. Only Nigga In First Class, мак. Единствен Црнец Во Првата Класа) кој е издаден на 4 декември 2012 година, со познатите синглови "Work Hard, "Play Hard" и "Remember You".
Детство
Виз Халифа е роден во Мајот во Северна Дакота во Соединетите Американски Држава 8 септември 1987 година од мајката и таткото кои служеле во војска. Родителите се развеле кога имал околу 3 години. Службата на неговите родители во војската предизвикало Виз Халифа често да се сели.
Живеел во Германија, Велика Британија и Јапонија пред доаѓањето во Питсбург, каде учел во “Taylor Allderdice” средното училиште.
Неговото уметничко име настанало од зборот wisdom (мак. „мудрост“, односно првите три бувки wiz - како мал го нарекувале „Young Wiz“ бидејќи бил успешен во сè што правел) и арапскиот збор Khalifa (анг. successor, мак. наследник), така го нарекувал неговиот дедо кој бил муслиман. Виз Халифа на својот 17 роденден направил тетоважа од своето уметничко име. Неговите музички идоли биле Џими Хендрикс, Camp Lo, The Notorious B.I.G. и Bone Thugs-n-Harmony.
Личен живот
Виз почнал да се гледа со моделот Амбер Роуз во почетокот на 2011 гоидна. Парот се верил на 1 март 2012. година. Имаат син Себастијан кој е роден на 21 февруари 2013 година.
Виз Халифа матурирал во средното училиште „Тејлор Алдердис“ и во јануари 2012 купил куќа во близина на Кенонсбург во Пенсилванија
Халифа е отворен во врска со своето користење на канабис (марихуана), исто и потврдил во многу интервјуа дека троши 10.000 $ месечно на канабис и дека го користи на дневна база.
UTC+09:45
UTC+08:45 — часовен појас со отстапување од +09:45 часа од UTC.
Историја
Појасот се нарекувал централнозападно летно време (CWST). Се користел во заселоци со услужни објекти крај автопатот „Ејр“ во Западна и Јужна Австралија во текот на летото додека во Јужна Австралија важело летно време. Иако не е официјален часовен појас признаен од владата, неговите граници се јасно одредени и познати и често се прикажани на патните карти.
UTC+08:45 се применувал во 5 мали населени места во Австралија: Бордер Вилиџ во Јужна Австралија, како и Коклбиди, Јукла, Мадура и Мандрабила во Западна Австралија. Денес овие места се во појасот UTC+08:45 бидејќи Западна Австралија нема летно сметање на времето.
NGC 6175/2
NGC 6175/2 — леќеста галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6175/2 се споменува и како UGC 10422, MCG 7-34-87, CGCG 224-50.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6175/2 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6175/2 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 29 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 37' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 92°.
Ѓошо Бојаџиев
Ѓошо Бојаџиев е роден 1 Мај 1892 година во с. Ваташа, основно образование завршува во с. Ваташа а нижа гимназија завршува во Гевгелија.
Животопис
Уште од најраната младост се приклучува кон движењето за ослободување на Македонија. Во 1913 година заедно со брат му Александар Бојаџиев учествуваат во Тиквешкото востание во кои брат му Александар загинува, а по угушување на востанието Ѓошо од страна на српските буржуаски власти заедно со Диме Пинџуров се мобилизирани и се испратени по фронтовите на Цер и Колубара во првата светска војна. Од страна на Австроунгарската војска Ѓошо е заробен и однесен во логор во Австрија. По завшување на првата светска војна во 1918 година Ѓошо сега како прекален револуционер се враќа во с. Ваташа и веднаш се поврзува со пријателите од Тивкешкото востание. Ристо Михов со кого се подготвуваат за основање на Работничка партија Комунисти. На локалните избори во 1920 година Ѓошо и Ристо Михов се избрани за одборници а Ристо Михов е избран за претседател на општината во тоа време наречена Црвена Комуна. Српската буржуаска власт гледајќи каков замав зема работничкото движење го донеува законот државата (обзнана) со кој ја забранува работата на комунистичката партија. Ристо Михов ја губи државната служба а Ѓошо Бојаџиев емигрира во Бугарија и во бугарија Ѓошо продолжува во револуционерните активности така што во 1926 година е извршено масовно убиство на неколку илјади македонски патриоти меѓу кои е фатен и Ѓошо Бојаџиев но успева да побегне и со фамилијата да се врате во с. Ваташа.
На парламентарните избори во 1938 година Ѓошо заедно со Страшо Пинџур, Тошо Кимов, Тошо Велков-Пепето и други вршат широка агитација за Илија Чулев за пратеник во Белград. Вредно е да се напомене дека активностите (состаноците) се одвивале во куќата на баба Наца и куќата на Ѓошо Бојаџиев во с. Ваташа а во Кавадарци во берберницата и куќата на Пане Шахпазов и куќата на Ифтим Поцев од кои куќи подозна произлегоа Лазо и Ване Шахпозов и Диме и Рада Поцеви првоборци за ослободување на македонски народ. Во 1939 година Ѓошо Бојаџиев е член на обновената партиска организација. Кон крајот на 1940 година во Кавадарци е формиран месен комитет на кој членува Ѓошо Бојаџиев. По 6 април 1941 година Ѓошо со Страшо Пинџур организираат акција за собирање на оружје и друг воен материјал. Во почетокот на 1942 година во куќата на Ѓошо Бојаџиев е сместена илегална техника на главниот штаб на НОБ и ПОМ кој од Прилеп ја донел Борка Талески кој заедно со Ристо Џунов неколку дена остануваат во с. Ваташа како инструктори. На враќање за Прилеп Борка Талески загинува кај с. Плетвар. Во куќата на Ѓошо покрај пропаганден материјал отпечатен е и билтенот на главниот штаб на НОБ и ПОМ и основи на Ленинизмот. Во летото на 1942 година во лозјето на Ѓошо Бојаџиев во месноста Катуниште престојуваат како илегалци Димката Ангелов-Габерот и Мито Хаџи Василев-Јасмин. Ѓошо Бојаџиев во континуитет од тиквешкото востание па до конечно ослободување на Македонија во сите поважни настани кои се како гордост на Кавадарци е организатор и директен учесник, а во НОБ ја вклучува и сопругата Маријка Бојаџиева и синовите Љупчо, Цандо и Димо.
NGC 3828
NGC 3828 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ѓошо Бојаџиев
Животопис
Ѓошо Бојаџиев загинува на 5 Септември 1956 година во месноста Градот при уривање на ридот. Судбината сакала и на Ѓошо Бојаџиев, Диме Пинџуров и Страшо Пинџур да не му се знае гробот.
NGC 3828
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3828 се споменува и како MCG 3-30-57, CGCG 97-75.
Откривање
Објектот е откриен на 28 март 1886 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3828 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3828 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Подшентјур
Подшентјур (словенечки: Podšentjur) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Калабарзон
Калабарзон е регион на Филипините. Исто така е регистриран како Регион IV-A и регионален главен град е Каламба Сити кој се наоѓа во покраината Лагуна. Регионот е составен од 5 покраини, и тоа: Кавите, Лагуна, Батангас, Ризал, и Кезон. Името на регионот потекнива од првите букви на покраините..
Регионот е сместен во југозападниот дел на островот Лузон, јужно од Метро Манила и е втор регион по населеност.
Вадим Хамутцких
Вадим Хамутцких (руски: Вадим Анатольевич Хамутцких, роден на - 2021/12/31) — руски одбојкар. Тој е роден во Чељабинската област.
Лошница
Лошница (на грчки: Γέρμας, Гермас) е село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
469 п.н.е.
469 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 469. година пред новата ера, 469. од првиот милениум п.н.е., 69. од 5 век п.н.е. и последна од 460-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.