cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Калиум нитрат
Подготовка на храна
Во западноафриканската кујна, калиум нитратот (солера) е широко користен како средство за згуснување на супи и чорби како што се супа од бамја и isi ewu. Исто така се користи за омекнување на храната и намалување на времето за готвење при варење грав и тврдо месо. Солтрата е исто така суштинска состојка во правењето специјални каши, како што е kunun kanwa буквално преведено од јазикот на Хауса како „каша од солена жлезда“.
На Шетландските Острови (Велика Британија) се користи за лекување на овчо месо за да се направи локален деликатес од овчо месо.
Во фолклорот и популарната култура
Некогаш се мислело дека калиум нитратот предизвикува импотенција и сè уште се шпекулира дека е во институционалната храна (како што е воениот билет) како анафродизијак; сепак, не постојат научни докази за такви својства.
Во Bank Shot, Ел (Џоана Кесиди) му дава предлог на Валтер Балантин (Џорџ С. Скот), кој и кажува дека бил нахранет со шалитра во затвор. „Знаеш зошто те хранат со шалитра во затвор? Ја прашува Балантин. Таа одмавнува со главата бр. Тие се бакнуваат. Тој фрла поглед надолу во меѓуножјето, правејќи гест што открива дека неговото тело не реагирало на нејзиниот напредок и вели: „Затоа те хранат со шалитра во затворот“.
Во One Flew Over the Cuckoo's Nest, медицинските сестри го замолуваат Рендл да му ги земе лековите, но не знаејќи што се тие, тој споменува дека не сака некој да ми „лизне шалитра“. Тој потоа продолжува да ги имитира движењата на мастурбацијата во однос на нејзините наводни ефекти како анафродизијак.
Во 1776, Џон Адамс ја замолува својата сопруга Абигејл да направи шалитра за континенталната армија. Таа, на крајот, може да го стори тоа во замена за иглички за шиење.
Во Star Trek епизодата „Arena“, Captain Kirk го повредил Gorn користејќи рудиментарен топ што тој го конструирал користејќи калиум нитрат како клучна состојка на барут.
Во 21 Jump Street, Џенко, кој го игра Channing Tatum, дава римувана презентација за калиум нитрат на неговиот час по хемија.
Во „Јадејќи го Раул“, Пол најмува доминатрикс да се претстави како медицинска сестра и да го измами Раул да конзумира шалитра со трик за да го намали сексуалниот апетит за неговата сопруга.
Во „Симпсонови“ епизодата „El Viaje Misterioso de Nuestro Jomer (Мистериозното патување на Хомер)“, г-дин Барнс се гледа како истура шалитра во неговиот влез со чили, насловен како Јеил-стил на Стариот Елиху Салитра чили.
Во "Sharpe" серијата романи од Бернард Корнвел, се споменуваат многубројни поволни набавки на шалитра од Индија како клучна компонента на британската воена надмоќ во војната со Наполеон. Во „Havoc на Шарп“, францускиот капетан Арџентон се жали што Франција треба да ги оттргне своите резерви од cesspit.
1899 во уметноста
Во 1899 година во уметноста се случиле некои значајни настани.
Слупчане
Слупчане — село во Општина Липково, во околината на градот Куманово.
Историја
Подрачјето на Слупчане е населено уште од римско време, за што сведочи наоѓалиштето Плачковица на 3 км источно од селото.
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Слупчане живееле 420 жители, од кои 330 Албанци и 90 Роми. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Слупчане имало 160 жители, христијани— патријаршисти.
Слупчане е голема населба и според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 3.789 жители, од кои 3.789 Албанци, 1 Влав и 19 останати.
Наинска џамија
Наинската џамија е џамија која се наоѓа во Наин, Иран. Ова е една од најстарите џамии во Иран, градена во 9 век и реконструирана во 11 век.
Токутаро Укон
(роден ) — јапонски фудбалер.
NGC 5723
NGC 5723 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Токутаро Укон
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1936.
NGC 5723
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5723 се споменува и како MCG 8-27-15, CGCG 248-16, NPM1G +46.0302.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5723 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5723 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 38 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 41' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Други поделби
Проучување на NGC 5723 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52354. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3473. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1368.
Западно играорно подрачје
Под Западни ора се подразбираат македонските народни ора што потекнуваат од: Горни Полог (или Гостиварско), Долни Полог (или Тетовско), селата под Сува Гора, Мала, Долна и Горна Река - Мијаци, Дебарско Поле, Дебарски Дримкол и пределите Голо Брдо и Гора.
Одлики на ората
Главна специфика на западното играорно подрачје во однос на орската традиција е големиот број на ороводни песни. Ова играорно подрачје во споредба со другите играорни подрачја има помал број на ора кои се изведуваат со инструментална придружба. Главни инструменти се зурлата и тапанот. Можеби поради недостигот на инструменталисти, во ова играорно подрачје се сретнуваат голем број на ороводни песни. Во западното играорно подрачје се забележани пет глувонеми ора, односно ора без музичка придружба, кои во другите играорни подрачја се вистинска реткост.
Женските ора се елегантни и грациозни, а машките ора се тешки и со многу комплексни движења. Ора од овој регион се: Тешкото, Невестинското, Чамче, Меткалистето и други.
Ѕвездена нуклеосинтеза
Ѕвездена нуклеосинтеза — процес во кој природните количества на хемиски елементи во ѕвездите се менуваат поради реакции на јадрено соединување во јадрата и внатрешните слоеви на ѕвездите. Со тек на времето, поради овие промени, ѕвездите еволуираат (стареат). Соединувањето во јадрото ја зголемува атомската тежина на гасовитите елементи, што предизвикува губење на притисок и контракција, придружено со зголемување на температурата. Ѕвездите го губат поголемиот дел од својата маса кога таа е исфрлена во подоцниот период од нивните ѕвездени животи, и на тој начин се зголемува количеството на елементи потешки од хелиум во меѓуѕвездената средина. Терминот нуклеосинтеза на супернова се користи да се опише создавањето на елементи за време на еволуцијата и експлозијата на ѕвезда пред супернова, како што предвидел Фред Хојл во 1954. Поттик за развојот на теоријата за нуклеосинтеза била варијацијата на количеството на хемиски елементи во Вселената. Графикот на овие количества претставен како функција од атомскиот број на елементите има назабена форма која варира до стапки од десетици милиони. Ова укажува на природен процес различен од случајна распределба. Ваков график може да се види во теоријата за историја на нуклеосинтеза. Процесот на ѕвездената нуклеосинтеза е главен од неколкуте процеси именувани како нуклеосинтеза Втор поттик за разбирање на процесот на ѕвездената нуклеосинтеза се појавил во 20 век, кога било откриено дека долговечноста на Сонцето како извор на светлина и топлина се должи на енергијата ослободена од реакции на јадрено соединување. Соединувањето на јадра во ѕвезда, почнувајќи од изобилието на почетен водород и хелиум, ја обезбедува енергијата и синтетизира нови јадра како спореден производ. Ова било откриено една деценија пред Втората светска војна. Производите од соединувањето се ограничени само на оние елементи кои се малку потешки од оние кои се врзуваат и поради тоа не придонесуваат многу кон промена на количината на елементите во природата. И покрај тоа, ова откритие придонело кон можноста за објаснувањето на овие количини на овој начин. Основната реакција која произведува енергија во Сонцето е јадреното соединување на јадра на водород, при што се формира хелиум, што се случува во јадрото на Сонцето на температура од 14 милиони келвини.
Историја
Во 1920, Артур Едингтон, користејќи ги прецизните мерки за атомска маса на Франсис Вилијам Астон и првичниот предлог на Жан Батист Перен, предложил дека ѕвездите ја добиваат својата енергија од јадрено соединување на водород при што се добива хелиум и дека постои можност дека и потешките елементи се синтетизираат во ѕвезди. Ова било првичен чекор кон идејата за нуклеосинтеза. Во 1928 Георгиј Гамов го извел Гамовиот фактор, квантно-механичка формула за веројатноста две јадра да се доближат доволно за да силната јадрена сила ја совлада Кулоновата бариера. Гамовиот фактор бил искористен во следната деценија од Аткинсон и Хоутерман и подноцна и од самиот Гамов и Едвард Телер за да се изведе брзината по која би се одвивале јадрените реакции на високите температури кои постојат во внатрешностите на ѕвездите. Во 1939, во статијата “Производство на енергија во ѕвездите”, Ханс Бете ги анализирал различните можности за реакции во кои водород се врзува во хелиум. Ги дефинирал двата процеси кои верувал дека се извор на енергија во ѕвездите. Првиот, реакцијата на протон-протон низата, е доминантен извор на енергија во ѕвезди со маса до таа на Сонцето. Вториот процес, јаглерод-азот-кислород циклусот, бил сметан за поважен во помасивни ѕвезди, како и од Бете, така и од Карл Фридрих фон Вајзекер. Ова дело го засегало создавањето на енергија способно да ги одржува ѕвездите жешки. Чист физички опис на п-п низата и CNO циклусот се појавуваат во книга од 1968г. Двете статии на Бете не се однесувале на создавањето на потешки јадра. Таа теорија ја основал Фред Хојл во 1946 со неговиот аргумент дека повеќе многу вжештени јадра би се формирале во железо. Хојл го доследил тоа во 1954 со опширна статија која опишувала како напредни стадиуми на соединување во ѕвездите би синтетизирале елементи со маса меѓу јаглерод и железо. Ова е доминантното дело во ѕвездена нуклеосинтеза, и покажало како најчестите елементи на Земјата биле синтетизирани од почетен водород и хелиум. Овие елементи стануваат се почести како старее галаксијата. Набрзо, Хојловата теорија била проширена да важи и за други процеси, почнувајќи со издавањето на славната критичка статија од Бурбиџ, Бурбиџ, Фаулер и Хојл (често именувана Б2ФХ статија) Оваа статија ги собрала и префинила раните истражувања во едно големо дело кое го образложило постоењето на измерените релативни количества на елементите, но не ја објаснило Хојловата претстава за настанокот на примарните јадра од 1954 толку колку што претпоставиле многу. Само придонело за разбирањето на нуклеосинтезата на елементите потешки од железо. Значајни придонеси биле направени од Аластер ГВ Камерон и Доналд Д. Клејтон. Камерон го презентирал сопствениот самостоен пристап (следејќи го Хојловиот пристап) на нуклеосинтеза. Тој вовел компјутери во временските пресметувања на еволуцијата на јадрени системи. Клејтон го пресметал првиот временски модел на S-Процесот и на R-процесот, како и горењето на силициум во изобилие на алфа-честичка јадра и елементи од групата на железото. и открил радиогенски хронологии за определување на староста на елементите. Целото поле на истражување брзо се ширело во 1970-тите.
Главни реакции
Најважните реакции при ѕвездена нуклеосинтеза се:
Горење на водород
"Горење на водород" е израз кој астрономите го користат за ѕвездениот процес при кој се случува соединување на четири протони при што се добива хелиум-4. (Ова не треба да се помеша со хемиското горење на водород во оксидирачка атмосфера). Има два доминантни процеси при кои се одвива горењето на водородот. Во јадрата на ѕвезди од главната низа со помала маса, како Сонцето, доминантен процес е протон-протон низата. Ова создава хелиум-4 јадро со низа на реакции кои започнуваат со соединување на два протони при што се формира јадро на девутериум. Последователниот процес на горење на девтериум го конзумира претходно постоечкиот девтериум во јадрото. П-П низата е релативно неосетлива кон температурата, па така горењето на водород може да се одвива во област до една третина на полупречникот на ѕвездата и може да зазема половина од масата на ѕвездата. Како резултат, кај ѕвезди со маса 35% поголема од сонцето, енергетскиот флукс кон површината е доволно низок за да јадрото остане зрачен слој, не станува струевито. Во секој комплетен циклус на соединување, п-п низата ослободува 26.2 MeV.
Во ѕвезди со повисока маса доминантен процес е јаглерод-азот-кислород циклусот (CNO циклус), кој е каталитички циклус кој користи јадра на јаглерод, азот и кислород како посредници за да создаде јадро на хелиум. За време на целосен CNO циклус, се ослободува 25.0 MeV енергија. Разликата во енергија во споредба со п-п низата се објаснува со енергијата изгубена со емисија на неутрина. CNO циклусот е многу осетлив кон температура и се одвива само во внатрешните 15% од масата на ѕвездата Ова резултира кон интензивен надворешен енергетски флукс, кој не може да биде одржан од зрачниот пренос, и јадрото станува струевит слој, што предизвикува мешање на регионот каде гори водородот со околните региони богати со протони. Оваа конвекција се случува кај ѕвезди каде CNO циклусот придонесува за повеќе од 20% од вкупната енергија. Како што ѕвездата старее и температурата на јадрото се зголемува, струевиот слој се смалува од 20% од масата, до највнатрешните 8% од масата.
Кога ѕвезда со маса од 0.5 до 10 пати таа на Сонцето ќе го конзумира речиси целиот водород во своето јадро, започнува да еволуира до црвен џин. Горењето на водород се одвива во слој кој опкружува инертно јадро од хелиум сè додека растечката температура на јадрото не достигне. Тогаш започнува горењето на хелиум со термален процес наречен хелиумов блесок, а водородот продолжува да гори во тенок слој кој го опкружува сега активното јадро на хелиум.
Општина Центар
Општина Центар — општина во состав на градот Скопје и е негова централна општина. Се наоѓа во средишниот и јужниот дел на градот, го опфаќа плоштадот Македонија, двата брега на реката Вардар и дел од планината Водно. Како централна општина на градот Скопје, а воедно и на Република Македонија на нејзината територија се наоѓаат Владата, Собранието, неколку министерства и многу државни заводи, агенции и управи. На територијата на општината се наоѓаат и ректоратот на скопскиот универзитет „Св. Кирил и Методиј“ заедно со неколку факултети и собранието на град Скопје.
Општинско обележје е митолошката птица Феникс, која ја симболизира преродбата на градот по земјотресот во 1963 г.
Географија
Општина Центар зафаќа површина од 7,52 км2 и има густина на населеност од  6 032,18 жители/км2.
Врист
Врист (Wrist) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Општина Центар
Демографија
Според пописот од 2021 г. општината брои 46.749 жители,
Населби во Општина Центар
Под подрачјето на Општина Центар не влегуваат села и одделни наслени места, односно целото подрачје на општината се протега на урбаната територија на градот Скопје.
Во состав на општината влегуваат следниве населби и маала: Центар, Капиштец, Пролет, Буњаковец, Маџир Маало, Дебар Маало, Ново Маало, Пајко Маало, Водно, Крњево Маало, Парк Маало и Тасино Чешмиче. Во населбата денес како топоним односно месност постои Еврејско маало на чие место било еврејска населба сè до нивната депортација за време на Втората светска војна.
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Центар е Саша Богдановиќ од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Центар е составен од 23 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Совет
Советот на Општина Центар се состои од 23 члена, на чело со претседател. При советот функционираат и комисии по разни области:
Урбани заедници
Целокупното подрачје на Општина Центар е поделено на 17 урбани заедници. Тие имаат свое седиште, а со нив раководат претседателите на урбаните заедници. Највисок орган на урбаната заедница е Советот на урбаната заедница, составен од 7 членови на Советот, од кои еден е претседателот на урбаната заедница, кој и ги води седниците на Советот.
Заради подобра координација на активностите на урбаните заедници, на иницијатива на претседателите на урбаните заедници е формирано Координативно тело на урбаните заедници во кое партиципираат сите урбани заедници претставувани од нивните претседатели. Со Координативното тело на урбаните заедници раководи претседателство во состав Мирчевски Дамјан- претседател на Координативното тело на урбаните заедници, Марковски Благоја, Игор Лешко, Драган Атанасовски и Стојан Донев - членови на претседателството на Координативното тело на урбаните заедници на општина Центар.
Вработени
Во 2017 година, општината имала вкупно 792 вработени, од кои 98 биле вработени во општинската администрација, а останатите во општинските јавни претпријатија.
Проект „Безбедност за сите“
Урбаните заедници на општина Центар, организирани преку Координативното тело на урбаните заедници, отпочна со реализација на проектот „Безбедност за сите“, проект за зголемување на безбедноста на граѓаните преку интензивирање на соработката со полицијата. Проектот е финансиран од Мисијата на ОБСЕ во Р. Македонија и претставува пилот проект од ваков карактер во Р.Македонија и во земјите од соседството. Носител на проектот е Координативното тело на урбаните заедници, а соработници претставници од МВР - ПС Центар, Општина Центар, невладини организации и агенциите за обезбедување.
Културни и природни знаменитости
На подрачјето на општината се наоѓаат многу културно-историски споменици и знаменитости по кои е препознатливо Скопје и Македонија. На подрачјето на општината се наоѓаат познатите Камен мост и скопското Кале (кои се застапени на грбот на градот Скопје). Исто така во Дебар Маало е остатокот од влезниот дел на првата македонска гимназија по Втората светска војна, потоа се наоѓаат црквите Свети Димитрија и соборниот храм Свети Климент Охридски (за жал со новата територијална поделба на Општина Чаир и беше придодадена една од најстарите и најбогатите македонски цркви „Свети Спас“ во која се наоѓа гробот на македонскиот херој и великан Гоце Делчев и извонреден резбан иконостас со непроценлива вредност).
Филхнер-Ронеов Леден Гребен
Ледениот гребен Филхнер-Роне — леден гребен на Антарктикот што се граничи со Веделовото Море.
Опис
Морската страна на ледениот гребен Филхнер-Роне е поделена на источна (Филхнер) -79°N, -40°W и поголемата западна (Роне) -78.5°N, -61°W од Беркнеровиот Остров. Ледениот гребен покрива околу 430.000 км2, што го прави вториот по големина леден гребен на Антарктикот (и на Земјата), по Росовиот Леден Гребен. Расте постојано поради протокот на ледени плочи во внатрешноста. Од време на време, кога напрегањата на смолкнување ја надминуваат јачината на мразот, се формираат пукнатини и големи делови од ледената покривка се одвојуваат од ледената плоча и испливаат и се распрснуваат како ледени брегови. Ова е познато како паѓање на дел од мразот на ледникот.
Роновиот гребен е поголемиот и западниот дел од ледениот гребен Филхнер-Роне. На запад се граничи со основата на Антарктичкиот Полуостров (Греамова Земја со брегот Зумберге и брегот Орвил) и Елсвортовата Земја. Командантот Фин Рон, USNR, водач на Роновата Антарктичката истражувачка експедиција во 1947–48 година, открила и фотографирала лента долж целиот северен дел од овој леден гребен во два лета на авиони во ноември и декември 1947 година. Тој го нарекол „Ласитерски леден гребен“ и го дал името „Земја на Едит Роне“ на земјата за која се претпоставува дека се наоѓа јужно од неа. Во 1957-1958 година, групата во САД на станицата Елсворт, под капетан Рон, утврдила дека ледената плоча е поголема од претходно наведената карта, дека се протега на југ за да го спречи поголемиот дел од „Земјата на Едит Рон“. Со оглед на тоа што името на капетанот Џејмс Ласитер е доделено на брегот на Палмеровата Земја, Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот (US-ACAN) го одобрил името Ронеов Леден Гребен за овој голем леден гребен, врз основа на првото видување и истражување на ледениот гребен од страна на Роне и групите под негово водство.
Филхнеровиот Леден Гребен е источниот дел од Филхнер-Ронеовиот Леден Гребен. На запад се граничи со островот Беркнер и на исток со Коутсовата Земја. Источниот дел од овој гребен бил откриен во јануари-февруари 1912 година од страна на германската антарктичка експедиција под водство на Вилхелм Филхнер. Филхнер ја именувал оваа одлика за кајзерот Вилхелм, но царот побарал да биде именувана за нејзиниот откривач.
Во 2021 година, било пријавено дека сунѓери и други неидентификувани хранилки за суспензија растат на карпа под западната маргина на ледениот гребен Филхнер, блиску до островот Беркнер, на длабочина од 1.233 m (од кои 872 беа мраз), 260 км од отворена вода.
Паѓање на мраз
Во октомври 1998 година, ледениот брег А-38 го откинал ледениот гребен Филхнер-Роне. Имал обем од приближно 150 на 50 км и затоа бил поголем од Делавер. Подоцна повторно се распаднал на три дела. Едно породување со слична големина во мај 2000 година создал санта мраз 167 на 32 км во обем, наречен А-43 - се смета дека распаѓањето на ова е одговорно за во ноември 2006 година забележано неколку големи санти од брегот на Јужниот Остров на Нов Зеланд, прв пат од 1931 година кога било забележано било какви санти. од копното на Нов Зеланд. Голема група мали санти (најголемите околу 1000 метри во должина) биле видени на југоисточниот брег на островот, при што една од нив се доближила доволно блиску до брегот за да биде видлива од ридовите над градот Данедин. Ако ова навистина биле остатоци од ова паѓање, тогаш во текот на пет и пол години тие полека патувале на север, а исто така и на исток околу половина од Земјината топка, патување од околу 13.500 км.
Од 12 јануари и 13 јануари 2010 година, површина на морски мраз поголема од државата Род Ајленд, или една седмина од големината на Велс, се отцепила од ледениот гребен и се распарчила на многу помали парчиња. Спектрорадиометарот за сликање со умерена резолуција (MODIS) на сателитите Аква и Тера на НАСА го снимиле овој настан во оваа серија слики слични на фотографии.
Во мај 2021 година, Ајсберг А-76 го откинал северозападниот агол на гребенот. На 4320 km2, е поголем од Мајорка, неколку пати поголем од Iceberg A-74 или приближно 14% од големината на Белгија.
Мразот на гребенот може да биде дебел до 600 m; водата долу е околу 1400 m длабока во најдлабоката точка.
Меѓународна програма за ледениот гребен била иницирана во 1973 година за проучување на ледениот гребен.
Студијата објавена во Nature во 2012 година од страна на научниците од Институтот за поларни и морски истражувања Алфред Вегенер во Германија, а финансирана од иницијативата Ice2Sea, предвидува исчезнување на огромен леден гребен на Антарктикот од до крајот на векот, која индиректно може да додаде до 4,4 мм пораст на нивото на морето секоја година.
Дебој (Охрид)
Дебој — археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Претставува некропола од хеленистичкото и римското време и од средниот век и старохристијанска базилика. Го зафаќа јужниот простор на зарамнетото плато на источниот рид од стариот дел на Охрид, источно од комплексот Св. „Климент“ и северно-североисточно од црквата Св. Константин и Елена. Овде е откриена централната некропола на Лихнид и на средновековниот Охрид. Досега се откриени вкупно 180 гроба. На просторот се пронајдени и остатоци од старохристијанска базилика со мозаични подови.
Џамија Насир ел-Мулк
Џамијата Нашир ал-Мулк е џамија која се наоѓа во Шираз, Иран.
Цезиум бромид
Synthesis
Цезиум бромид може да се подготви преку следните реакции: Директната синтеза е енергична реакција на цезиумот со други халогени. Поради високата цена, не се користи за подготовка.
Употреба
Цезиум бромидот понекогаш се користи во оптика како компонента на разделувачот на зракот во спектрофотометрите со широк опсег.
Космос-2440
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 27 јуни 2008 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на км, а најмалото на.
Химна на Швајцарија
Швајцарски псалм (Schweizerpsalm, Cantique suisse, Salmo svizzero, Psalm svizzer) — државна химна на Швајцарија. Музиката била целосно завршена во 1841 година од Алберт Цвисиг. Таа била работена според текстот на поема напишана една година претходно од швајцарскиот поет Леонард Видмер.
Повеќе од еден век „Швајцарски псалм“ се пеела како патриотска песна. Статусот на државна химна де факто го имала „Rufst du, mein Vaterland“ од Јохан Рудолф Вис, чија мелодија била заснована на химната на Обединетото Кралство. Во 1960-тите „Швајцарски псалм“ почнала да се толкува како државна химна, а ваквиот статус официјално го добила во 1981 година.
Црква „Св. Мина“ - Негуш
Свети Мина (Ιερός Ναός Αγίου Μηνά) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува еден од парохиските храмови во Негуш.
Црквата се наоѓа во градскиот центар на местото на стар храм. Овој храм бил уништен на 18 август 1947 г. за време на Граѓанската војна. Изградбата на новата црква траела од 1952 до 1972 г. Дело е на архитектите Д. Калицанцис, К. Ставринос и К. Хамилоторис. Чинела 15 милиона драхми, обезбедени од прилози на верниците. Црквата е отворена во 1981 г. со прв свештеник Јорданис Хаѕистилис.
Храмот зафаќа површина од околу 500 м2 и претставува крстокуполен храм во византиски стил. Живописувањето е почнато во 1989 г. од зографите Ан. Ламлброс, Ст. Господинис и К. Деспудис. Фреските исто така се во византиски стил. Иконостасот дрвен, изрезбан во 1976 г. Иконите се современи, иако се изведени во преродбенички стил.
Во сутеренот на храмот има културен центар.
ФК Мидлсбро
ФК Мидлсбро познат и само како  Боро  е англиски фудбалски клуб со седиште во Мидлсбро, Северен Јоркшир. Моментално се натпреварува во Чемпионшип, второто ниво на англискиот фудбал.
Клубот е основан во 1876 година, и настапува на стадионот Риверсајд од август 1995 година, нивниот трет дом откако клубот станал професионален во 1889 година. Нивниот домашен стадион со најдолг временски период бил Ејрсом парк, каде што настапувале цели 92 години, во периодот 1903-1995.
Формирање и рани години (1876–1914)
ФК Мидлсбро бил формирани во 1876 година и го освоиле ФА аматерскиот куп во 1895 година и повторно во 1898 година. Клубот се претворил во професионален во 1889 година, но потоа го вратиле статусот на аматерски во 1892 година. Во 1899 година тие официјално станале професионален клуб на трајна основа и се приклучиле на фудбалската лига. По три сезони играње во Втората дивизија, тие избориле промоција во Првата дивизија - највисокото ниво во тогашниот лигашки систем на Англија - каде што останале во следните 22 години.
Во 1903 година, клубот се преселил на Ејрсом парк, нивниот дом во следните 92 години. Во 1905 година, клубот го реализирал трансферот на Алф Комон за рекордна сума од 1.000 £. Во текот на следните неколку години, нивната форма варирала во огромни амплитуди, искачувајќи се на шестото место во сезоната 1907-1908 пред да се паднат на 17-тото, две сезони подоцна. Клубот го забележал својот највисок пласман во лигата до денес, завршувајќи на третото место, во сезоната 1913–1914. Една година подоцна, започнала Првата светска војна и фудбалот бил суспендиран.
Успони и падови (1914-1966)
Пред да продолжи фудбалот во лигата, Мидлсбро ја освоил Северната лига - Виктори, но клубот не бил во можност да ја задржи претходната форма и во сезоната 1919-1920 завршил на средината на табелата. Тие останале во Првата дивизија следните неколку сезони, пред да испаднат во сезоната 1923–1924 завршувајќи на дното, со 10 бода помалку од нивните најблиски конкуренти. Три сезони подоцна, тие ја освоиле титулата во Втората дивизија и повторно се вратиле во елитата. За време на сезоната во која избориле промоција, дебитантот Џорџ Камсел - кој бил доведен од членот на Третата дивизија - Север, Дурам Сити - завршил со рекордни 59 гола во лигата, вклучувајќи и девет хет-трика. Тој бил најдобар стрелец на Боро и во секоја од следните 10 сезони. Нивниот престој назад во највисокиот ранг на англискиот фудбал траел само една сезона, по која клубот повторно испаднал. Сепак, тие избориле уште една промоција и се вратиле во Првата дивизија уште во првиот обид во сезоната 1928–1929, освојувајќи уште една титула во Втората дивизија. Клубот останал во Првата дивизија до 1954 година.
Во деценијата пред војната се појавиле Вилф Манион и Џорџ Хардвик, двајца играчи кој станале англиски репрезентативци во следните години. Мидлсбро се искачил на четвртото место во последната целосна сезона пред Втората светска војна и се очекувало да се бори сериозно за титулата следната сезона, но војната го прекинала фудбалот. По војната, клубот не бил во можност да ја повтори формата од претходните сезони и се движел околу средината на табелата и соочувајќи се со рани испаѓања во ФА Купот. Наскоро потоа, тимот започнал да се распаѓа, за на крајот да претрпе испаѓање во сезоната 1953-1954. Ова бил само почетокот на 20-годишна период на клубот надвор од највисоката дивизија, но за тоа време се појавил еден од најдобрите стрелци на клубот, Брајан Клаф, кој постигнал 204 гола на 222 натпревари, пред да замине во Сандерленд. Во тој период, кај Мидлсбро се гледал постепен напредок во Втората дивизија, но никогаш не биле сериозен кандидат за промоција. По завршувањето на четвртото место во сезоната 1962-1963, клубот претрпел постојан пад и за прв пат во клупската историја испаднал во Третата дивизија во 1966 година.
Оживување и финансиска криза (1966–1994)
Новиот менаџер Стен Андерсон го вратил клубот во второто ниво на англискиот фудбал уште при првиот обид. Мидлсбро не завршил под деветтото место во ниту една од следните осум сезони. Во 1974 година, Џек Чарлтон ја презел функцијата менаџер и го водел клубот до враќање во највисоката дивизија за првпат по 20 години. Промоцијата била обезбедена уште на 23 март, со осум натпревари до крајот на сезоната, станувајќи шампиони на Втората дивизија со рекордни 65 поени. Мидлсбро го освоил своето прво одличје како професионална екипа во сезоната 1975–1976, подигнувајќи го трофејот во Англо-шкотскиот куп во неговата инаугуративна сезона по победата во финалниот двомечот над Фулам.
Менаџери
<div style="float:left; font-size:90%; width:720px; border:0px; padding:0px; margin-left:1em; margin-right:5px;margin-bottom:0px; text-align:left">
Мирослав Миша Алексиќ
Мирослав Миша Алексиќ (Белград, 16 август 1953 година - Белград, 29 ноември 2020 година) — српски музичар, најпознат бас гитарист на српската и југословенската рок-група „Рибља чорба“.
Животопис
Миша Алексиќ ја започнал својата кариера во 1970 година во бендот наречен „Ројали“ како бас гитарист и вокал. Во 1970 година бендот го освоил второто место на натпреварот организиран од уредникот на емисијата Радио Белград, „Вечер со радио“.
Во 1971 година Алексиќ отишол во САД каде што завршил во гимназијата Пајксвил во Пајксвил. Со други студенти основал рокбилистички бенд Шаи-Мух-Фух.
Под влијание на музиката на Grand Funk Railroad, Deep Purple и Лед зепелин, по враќањето во Југославија, Алексиќ ја формира групата СОС со Драган Штуловиќ (гитара), Драган Тасиќ (гитара) и Стеван Стевановиќ (тапани). Откако Тасиќ го напушти бендот, СОС продолжи да настапува како трио. Штуловиќ и Стевановиќ го напуштија бендот во 1977 година и беа заменети со Рајко Којиќ и Вико Милатовиќ. Алексиќ, Којиќ и Милатовиќ во1978 година ја формираа групата Рибља чорба со поранешниот вокал на групата Рани мраз, Бора Ѓорѓевиќ.
За време на неговата кариера, Алексиќ пишувал песни за Здравко Чолиќ, Билјана Петровиќ, Џези бел, Милорад Мандиќ и Рун го. Тој бил и продуцент на албуми и покрај албумите на Рибља чорба, тој продуцирал и албуми за бендовите Ратници подземља, Џези бел, Минџушари, Рун го и Прозор.
Рахим Бурхан
Рахим Бурхан (ромски: Rahim Burhan;, ) — македонски режисер.
Животопис
Бурхан е роден во Скопје на 24 ноември 1949 година. Тој е основач и раководител на Театарот на Ромите „Пралипе“ (на македонски „Братство“) во 1971 година во Скопје. Од 1991 година театарот „Пралипе“ соработува со театарот „Андер Рур“ во Милхајм, Германија. Режирал многу претстави како: „''Не! Не“, „Божицата на виолината“ („Маутие“), „Крвави свадби“, „Бибахтали“ („Несреќа“), „Соске“ („Зошто“), „Тхагар Едип“ („Кралот Едип“), „Орестија“, „Отело“, „Јерма“, „Ѕидот, водата“'' и други. Живее во Нојс, Германија.
Preply
Историја
На инаутуративната IDCEE конференција за интернет технологии и иновации, Приплај е прогласена за една од најнадежните стартап компании во Украина. Веднаш потоа, стартапот e повлечен од инкубаторот Истлабс, па по почетна инвестиција од $175.000, го лансира мрежното место preply.com во ноември 2012. Основана од Сергеј Лукјанов, Дмитро Волошин и Кирил Бигај – нејзиниот моментен директор – компанијата првично ги освојува украинскиот, рускиот, белорускиот и казахстанскиот пазар, пред да се прошири на полскиот и да добие уште еден грант од $120.000 преку берлинската подружница на TechStars. На почетокот од 2016 година, влегува и на бразилскиот пазар. Откако добива уште еден грант во вредност од 1,3 милиони долари во јуни 2016, Приплај објавува план да се прошири и на уште три пазари: Велика Британија, Германија и Шпанија.
Услуги
Според една статија од февруари 2017 година, на preply.com се регистрирани над 47.000 ментори, кои нудат помош за 40 различни предмети, 27 од кои се исто толку светски јазици. До јули 2017 година, според интерните статистики на самата компанија, речиси 100.000 ученици успешно нашле ментор користејќи ја платформата. Се проценува дека менторите одржуваат околу 30.000 часа месечно за цена што варира меѓу $2 (минимум) и $100.
Forever Living Products
Forever Living Products е американска мулти-левел маркетинг компанија за производство и дистрибуција на производи од алое вера и пчели. Forever Living Products е најголем производител на алое и тоа 92% од вкупното светско производство, а другите 8% се распоредени во околу 1000 други компании во светот. Во 2006 година била рангирана на #340 место на Форбс меѓу 500 најголеми приватни компании.
Податоци за компанијата
FLP е основана во 1978 година. Годишен профит е 1200 милиони долари. Опфаќа повеќе од 5.500.000 членови, а секој член во ланецот учествува во распределбата на доходот. Има повеќе од 100.000.000 потрошувачи во 76 држави. Производите се купуваат само преку дистрибутерска мрежа на фирмата. Најголеми корисници се Јапонците. Во Америка оваа компанија е на шесто место според списокот на компании со најбрз развој. FLP има потврда за квалитет од Меѓународниот научен совет на алое, чиј знак носи секој производ.
Општи упатства за производите
Пред името на производот секогаш стои карактеристичен број. Сите производи со алое имаат потврда од Меѓународниот научен совет за алое. Производите се фабрички затворени со фолија врз отворот и на амбалажата е напишано предупредување заради сопствена заштита, да не се употребува ако е веќе отворено. Штом еднаш се отвори гелот од алое вера, се чува во фрижидер. Сите производи имаат рок на употреба 4 години. Производите на FLP можат да се класифицираат во неколку групи:
Југозападно играорно подрачје
Под Југозападни ора се подразбираат македонските народни ора што потекнуваат од Брсјачката етнографска целината, а тоа се регионите: Дебрца, Малесија, Железник, Порече, Струшки Дримкол, Струшко Поле, Мариово, Тиквеш, Прилепско Поле, Битолско Поле, Цапарско Поле, Горни битолски села, Кичевија и Охридско Поле.
Одлики на ората
Од аспект на традиционалната игра, Брсјаците во однос на нивните соседи, Мијаците, секогаш биле поимани коко многу послободни во изразувањето на традиционалната игра. Главен инструмент во придружба на играта е гајдата, која може да се свири соло, а може и во пар. Брсјаците биле особено талентирани за инстументот гајда, така што во едно село можеле да се сретнат и до дваесет гајдаџии.
Женски стилски одлики на ората од ова подрачје се: поголема слобода во играчкото изразување, посложени играчки чекори, ситни и умерени метро-ритмички обрасци, балансирани чекори, држење за раце во долна позиција или подигнати во висина на половината.
Машки стилски одлики на ората од ова подрачје се: чекори со подскоци, скокови, сложени играчки обрасци, држење за рамо и за подигнати раце во висина на гради.
Свакопмунд
Свакопмунд (Swakopmund) — град во Намибија со околу 35,000 жители. Тој е основниот крајбрежен центар на Намибија. Административен центар на регионот Еронго и центар на администрацијата на Намибија во топлите месеци на годината. Воедно, тој претставува и едно од најзачуваните примери на германската колонијална архитектура во светот. Градот бил основан во 1892 како главно пристаниште на германската Југозападна Африка.
Намското име беше сменето во "Свашауб" од страна на германските доселеници, а со прогласувањето на Свакопмунд за независна област од германската Југозападна Африка во 1896, денешниот начин на пишување на името на Свакопмунд дојде во употреба.
Историја
Свакопмунд е основан во 1892 година, две години подоцна од Виндхук, од Капетан Курт фон Франсоа. Тој бил наменет за главно пристаниште на германска Југозападна Африка. Зголемениот сообраќај помеѓу Германија и нејзината колонија се зголемил, па затоа било потребно да се создаде сопствено германско пристаниште, бидејќи постоечкото Валфис Беј, на 33 км појужно, било заземено од Британците. Изборот паднал на место северно од реката Свакоп, бидејќи водата била достапна, а и бидејќи другите места биле непогодни.
NGC 5724
NGC 5724 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5724 се споменува и како MCG 8-27-16.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5724 е од видот C. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 16,9 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 39 м 2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 41' 32"".
Други поделби
Проучување на NGC 5724 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52360. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3473. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1368.
Основен суд Крушево
Основниот суд Крушево — суд со основна надлежност сместен во градот Крушево и го опфаќа подрачјето на Општина Крушево.
Претходници на Основниот суд Крушево
Првиот суд во Крушево бил создаден во 1918 година под називот Општински суд. Овој суд во тоа време работел предмети од областа на прекршоците и граѓански спорови чија вредност изнесувала до 500 тогашни динари. Од 1918 до 1934 г. претседатели на Општинскиот суд Крушево биле кметовите на тогашната општина. Истиот постоел до 1934 година, кога се создаден Срески суд кој постоел до 6 април 1941 година. Срескиот суд ги решавал сите кривични и граѓански предмети кои биле ставени во надлежност на среските судови според тогашните прописи. Од 1934 година до 1941 година претседател на судот бил Јоксимовиќ Н., а како судија работел Никола Ѓурковиќ сè до 1936 година. Од 1936 година до 1938 година судија бил Никола Ембулаев, додека од 1938 година до 1941 година судија бил Реља Димитриевиќ. Во периодот од 1934 година до 1947 година, со постоењето на судот во Крушево постоеле и три адвокатски кантори канцеларии со адвокатите: Тача Јанакиески, Иван Јошески и Иван Чапароски. Во април 1941 година бил создаден бугарски Околиски суд кој постоел до 1944 година. За време на окупацијата 1941-1944 година, во судот работеле судии поставени од страна на бугарските окупатори. Од 1944-1947 година во Крушево постоел Околиски суд на чело со претседателот и судија Ванѓел Ацески, кој потоа станал судија во Врховниот суд на Македонија. Од крајот на 1947 година до 1957 година во Крушево се одржувале расправи под надлежност на Околискиот суд во Прилеп.
Основање
Во 1957 година во Крушево бил создаден формиран Околиски суд кој потоа преминал во Општински суд. Во 1960 година судската зграда се запалила и изгорени се сите списи и предмети кои постоеле при судот, како и предмети што се решавале во текот на постоењето на судот во Крушево. По пожарот поголем дел од предметите чие решавање било во тек, постапката за истите била обновена и довршена при овој суд. Во 1980 година Општинскиот суд во Крушево бил префрлен во ново изградена градба заедно со судот за прекршоци.
Претседатели на судот
Од неговото основање, претседатели на ОС Крушево биле следниве:
Приземје
На приземјето, на влезот од судската зграда сместени се судската полиција, телефонската централа, доставната служба како и следните одделенија:
На приземјето предвидена е просторија за шалтерско работење која моментално се користи како архива. Исто така на приземјето се сместени и канцелариите на информатичарот, домаќинот - магационерот. Обезбедена е просторија за адвокатите и една просторија за одземени предмети.
Прв кат
На првиот кат сместени се: кабинетот на Претседателот на судот, кабинетите – канцелариите на судиите, канцелариите на стручните соработници, дактилобиро, граѓанско и кривично одделение, книговодствена канцеларија, две судници и канцеларијата на судскиот преведувач.
Поткровје
Во поткровјето сместена е архивата на граѓанско и кривично одделение.
Судската зграда располага и со подрумски простор во кој е сместена котларата на судот како и гаражата за судските возила.
Јужно играорно подрачје
Под Јужни ора се подразбираат македонските народни ора што потекнуваат од: Тиквеш, Гевгелија, Валандово, Дојран и Струмица.
Во ората од овој регион често се среќаваат борбени и ритуални елементи. Ора од овој регион се: Русалии, Тиквешко, Кавадарка, Право Тиквешко, Џамалари и други.
Стража (село)
Стража — село во Општина Липково, во северниот дел на Македонија. Денес нема жители.
Географија и местоположба
Селото е планинско, сместено под североисточната падина на Скопска Црна Гора, до самата граница со Србија (Општина Прешево).
На околу 500 м на северозапад од главната населба е Табак Маало, сместено на повисок дел од падината.
Историја
На крајот на XIX век Стража било албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Стража се состоела од 100 „Арнаути муслимани“.
Демографија
Иако на претходните етнографски прегледи населението е укажано како албанско (т.е. „арнаутско“), на пописот во 1951 г. тоа се води со 171 жител, од кои 162 Турци и само 9 Албанци. Во текот на 1950-тите деценија бројот на Турци и Албанци се изедначил, веројатно поради иселувањето на Турците. Во 1971 г. Стража се свела на 89 жители — сите Албанци. Селото е целосно напуштено во текот на 1970-тите години. Според пописот од 2002 година, нема ниеден постојан жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Мостови во Скопје
Низ Скопје минуваат дваесетина километри од реката Вардар, која е премостена со дваесеттина моста. Најстариот е Камениот мост,. изграден во 6 век, додека најнов е мостот Око. Мостови има на Серава и на Лепенец.
Мостови над Вардар
Ова е список на скопските мостови над Вардар. Можно е списокот да не е целосен:
Други
Реката Серава е премсотена со десеттина моста, додека Лепенец со неколку, од кои поимпресивен е Железничкиот Мост.
Марлене Фавела
Животопис
Силвија Марлен Фавела Мераз (шпански: ‎Silvia Marlene Favela Meraz; во, Дуранго, Мексико) е мексиканска глумица. Студирала во Центарот за глумска едукација на Телевиза во Град Мексико. Позната е по улогата на Росаура Риос Оливарес во теленовелата “Дива мачка” (Gata Salvaje - 2002), улогата на Наталија Руиз во “Против ветрот и олујата” (Contra viento y marea - 2005) и улогата на Есмералда Санчез де Монкада во теленовелата на Телемундо “Зоро: Мечот и ружата” (Zorro: La espada y la rosa - 2007). Моментално е дел од филмската екипа на “Лицето на одмаздата” (Еl Rostro de la Venganza - 2012-2013)
Вајмарска Република
Вајмарска Република (германски: Weimarer Republik) или официјално Германски Рајх (Deutsches Reich) се нарекува Германија во периодот од 1919 до 1933 год. Овој период е познат како Вајмарски период. Името го добила по градот Вајмар, каде што се оддржал национален собир за донесување на нов устав (којшто стапил насила од 11 август 1919 г.) за Германија по поразот во Првата светска војна.
Сепак во овој период официјалното име на државата било „Германски Рајх“, а името „Вајмарска Република“ е употребувано само од историчарите денес. Вајмарската Република била создадена во февруари 1919, а престанала да постои со доаѓањето на Адолф Хитлер на власт во март 1933, кога Германија била позната како Третиот Рајх.
Првиот обид за создавање на либерална демократска Германија пропаднал со доаѓањето на Хитлер и Нацистичката партија на власт, иако уставот од 1919 бил задржан, промените што биле направени во 1933 (познати како Gleichschaltung) тотално го уништиле принципот на слободна демократија. Овие промени во уставот се бележат како крај на Вајмарската Република.
1898 во уметноста
1898 година во уметноста содржи некои значајни настани.