cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 44
Други поделби
Проучување на IC 44 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3567.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Надворешни врски
IC 44
NGC 6638
NGC 6638 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6638 се споменува и како GCL 95, ESO 522-SC30.
Откривање
Објектот е откриен на 12 јули 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6638 е од видот VI. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,2 m. NGC 6638 има само една позната привидна димензија, која изнесува 7,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 30 м 56,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -25° 29' 45"".
Други поделби
Проучување на NGC 6638 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 340; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 173.
Фрагментација на диск
Фрагментација е компјутерски феномен при кој запишувањето на податотеките на диск, оперативниот систем не наоѓа секогаш доволно голем празен простор за да ги запише како една целина, туку ги запишува на повеќе празни места. Тоа се вика делење - фрагментација (англиски: fragmenting) на дискот/датотеките.
Ваквото делење ја успорува работата со дискот, бидејќи при читањето на фрагментирана податотека треба истата да се бара на повеќе места. Ова може да се реши со повеќе постоечки програми кои фрагментираните податотеки ги реаранжираат во континуални целини.
На пример, во Windows доколку сакаме да провериме дали и колку е дискот фрагментиран и доколку сакаме истиот да го дефрагментираме, тоа можеме да го направиме со вградената бесплатна програма за дефрагментирање на дискот (Disk Defragmenter). Start>Programs>Accessories>System Tools>Disk Defragmenter.
Трајче Јанчевски
Трајче Јанчевски (, -, ) — еден од најистакнатите македонски сликари.
Животопис
Јанчевски е роден на 29 јануари 1928 година во Куманово во скромно семејство како трето дете. Неговиот татко Коста имал сопствена пекарница (во приземјето на семејната куќа) во која правел вкусни и убаво украсени пецива, сомуни и леб, а мајка му Павлина била домаќинка. Од најраното детство малиот Трајче го развива чувството за моделирање. Тие почетоци ќе се случат во пекарницата, каде што заедно со својот брат и сестрите ќе го учи татковиот занает. Во родниот град го завршува основното образование, а средно уметничко училиште го завршил во Скопје 1949 година кај професорите Никола Мартиновски и Лазар Личеноски. Академија за применета уметност завршил во 1954 година во Белград. Таму, поради забележаниот исклучителен талент му било дозволено паралелно да заврши и сценографија. Од 1955 до 1957 година работел како професор по ликовно образование во Куманово. Во периодот 1964-1965 бил на специјализација во Париз. Од 1957 до 1988 г. работел како сценограф во Драмскиот театар во Скопје, а извесен период и како вонреден професор на Педагошката академија.
Учества, награди и признанија
Учествувал на бројни национални и интернационални изложби, почнувајќи од Петтата интернационална изложба на современа уметност во Њу Делхи (заедно со Пикасо, Шагал, Миро, Руо и др.), Интернационална изложба на современа уметност во Париз и др. За своите врвни уметнички остварувања со вонвременски ликовни вредности е добитник на бројни национални и инернационални награди. Во 1984, Награда „11 Ноември“ на град Куманово, во 1989, Награда „11 Октомври“ зас животно дело на Македонија и во 2007 г. награда на ДЛУМ „Нерешки мајстори“. Јанчевски во 1964 година ја добил наградата на фондацијата „Моша Пијаде“, во 1975 стана член на IAA AIAP UNESCO, во 1992 Издавачката куќа „Монд“ од Париз го претставува во едицијата „Мајстори и уметници од светот на 20 век“ и печати поштенски марки со две негови дела, во 1993 Издавачката куќа „Монд“ од Париз го претставува во „Златната книга на колекционери и љубители на уметноста“ со делото „Птичји ритуал“, во 1994/5 г. застапен е во едицијата “Who is Who” во меѓународната уметност во Лозана-Швајцарија, во 1996/97 г. од истата едиција е избран меѓу најзначајните светски уметници, а неговото дело „Во закрила“ е печатено во специјални изданија со поштенски марки.
Го има добиено престижниот „Златен медал“ за француска заслуга и посветеност во име на уметноста и културата од Академијата за ликовна уметност и култура за Средна Европа во Париз. Истата година е прогласен за член на „Академијата за ликовна уметност и култура за Средна Европа“. Американскиот биографски институт го вклучува меѓу најзначајните 1000 умови во светот и го одбира како дел од „Милениумската временска капсула“ за зачувување информации за идните времиња. Му била доделена и престижната награда „Златен медал“ од Американскиот биографски институт за „возвишени поединци“ од целиот свет кои со својот труд придонесуваат за социјално, научно, економско или политичко подобрување на своето општество.
По тешко боледување, Трајче Јанчевски починал во Скопје на 4 февруари 2015 година.
Недвижности
Недвижноста е "сопственост која се состои од земјиште и згради на неа, заедно со неговите природни ресурси како што се култури, минерали или вода, недвижен имот од ваква природа, интерес што е доделен на овој (и) предмет на недвижен имот, (поопшто) згради или домување воопшто. Исто така: бизнисот на недвижен имот, професијата за купување, продавање или изнајмување земјиште, згради или домување." Тоа е правен термин кој се користи во јурисдикции чиј правен систем е изведен од англиското обичајно право, како што се Индија, Велика Британија, САД, Канада, Пакистан, Австралија и Нов Зеланд.
Црква „Св. Илија“ - Бањане
'''Св. Илија Горни''' — црква во скопското село Бањане, Општина Чучер-Сандево. Му припаѓа на Северноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА. Претставува храм на истоимениот манастир. Црквата е прогласена за културно наследство на Македонија.
Сместена е на падините на Скопска Црна Гора, недалеку од селото и долината на Бањанска Река.
Манастирската црква мала еднокорабна градба со тристрана олтарна апсида од исток, изградена во XIV век. От северната страна црквата е споена со карпа која ѝ дава необичен изглед. Внатрешноста е покриена со живопис од кој се распознаваат два слоја. Првиот е постар и датира од самата изградба на црквата.
Во 1846 година иконостасните икони се обновени од Дичо Зограф, што е наведено на парапетната плоча на иконостасот под престолната икона на Исус Христос Седржител, потпишана и датирана со 1846. Негови се и осумте апостолски икони.
Јупитер (бог)
Јупитер е главниот бог во римскиот пантеон - господар на небото и на светот, син на Сатурн и на Реја. Во старогрчката митологија се среќава како Зевс.
Особености
Јупитер бил голем љубовник и имал повеќе жени: Јунона, Герера, Латона, Темида, Евринома), како и повеќе љубовници: Алкимена, Семела, Леда, Ија, Европа, Данаја итн.
Паганица (поток)
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Панагица (Παναγίτσα) е мал поток на југ од областа Патра во северносредна Ахаја, Грција. Изворот на Панагица е на западната падина на планината Облос, во близина на Облоскиот манастир. Тече северозападно по селата Крини и Оврија. Се влева во Патраскиот Залив во Паралија.
Лена Ендре
Лена Ендре (родена на 8 јули 1955 година) е шведска глумица за филм и телевизија, првенствено на шведскиот и норвешкиот пазар, позната по нејзините делови во филмот Неверен од Лив Улман (2000) и Милениумска серија (на пр. Девојката со тетоважа на змеј), базирана на истоименото трио книги на Стиг Ларсон. Ендре дебитираше на англиски јазик во 2012година, во филмот на Мајсторот на Пол Томас Андерсон, со Хоакин Феникс и Филип Сејмур Хофман во главните улоги.
Кариера
Ендре дипломирала Стокхолмска академија за изведувачки уметности во 1986 година и го постигнала својот пробив во шведската телевизиска серија Стоковната куќа и Камион во 1980-тите. Таа ја напуштила глумечката екипа на Стоковната куќа откако се идентификувала премногу тесно со нејзиниот лик. Ендре бил ангажиран од Кралскиот драмски театар во 1987 година. Пред нејзината улога во Стоковната куќа, таа имала мал дел во филмот Внатрешниот човек во 1984 година.
Историја на Евреите во Грузија
Пред анексијата на Грузија кон Руското Царство во 1801 година, 2.600-годишната историја на грузиските Евреи била обележана со речиси целосно отсуство на антисемитизам и видлива асимилација во грузискиот јазик и култура. Грузиските Евреи се сметале за етнички и културно различни од соседните планински Евреи. Тие, исто така, традиционално биле многу одвоена група од Евреите Ашкенази во Грузија, кои пристигнале по руската анексија на Грузија.
Лена Ендре
Кариера
Оттогаш, таа глумела во голем број телевизиски и филмски продукции, првенствено во Шведска и Норвешка.
Таа е позната по нејзиниот удел во филмот „Троласа“ од Лив Улман (2000), како и нејзината улога како Катарина, љубовниот интерес за Воландер во втората ТВ серија со тоа име. Ендре се појави и во два филма на данскиот режисер Симон Стахо, Ден и ноќ (2004) и Химленс Хјарта (2008), за што била номинирана како најдобра главна глумица на шведските филмски награди, „Гулдбаге“. Неодамна, Ендре го драматизирала ликот „Ерика Бергер“, уредник на измислениот истражувачки периодичен Милениум во трилогијата на филмови- Девојката со тетоважа на змеј, Девојката што си играше со оган и Девојката која го шутна гнездото на стршлените (цела 2009 година)-базирано на истоименото трио книги на Стиг Ларсон.
Ендре дебитирала на англиски јазик во филмот Пол Томас Андерсон The Master, заедно со Хоакин Феникс, Филип Сејмур Хофман, Ејми Адамс и Лора Дерн
Историја на Евреите во Грузија
Како резултат на големиот емиграциски бран во 1990-тите, огромното мнозинство грузиски Евреи сега живеат во Израел, а најголемата заедница во светот живее во градот Ашдод.
Лена Ендре
Награди
Лена Ендре ја доби наградата „Гулдбаге“ (шведска филмска награда) за најдобра глумица во споредна улога во 1997 година и за најдобра женска улога во 2000 година, и била домаќин на истите награди во 2006година.
Историја на Евреите во Грузија
Историја
Грузиските Евреи традиционално живееле одвоено, не само од околниот грузиски народ, туку и од Евреите Ашкенази во Тбилиси, кои имале различни практики и јазик.
Лена Ендре
Личен живот
Ендре има две деца од врската со глумецот Томас Ханзон, која траела од 1988 до 1998 година. Ендре била омажена со шведскиот режисер Ричард Хоберт од 2000 до 2012 година.
Историја на Евреите во Грузија
Потекло
Евреите што зборуваат грузиски се една од најстарите преживеани еврејски заедници во светот. Грузиските Евреи имаат приближно 2.600-годишна историја во Колхис. Се расправа за потеклото на грузиските Евреи, познати и како Гурџим или картвели ебраелеби. Најпопуларното гледиште е дека првите Евреи тргнале кон јужна Грузија по освојувањето на Ерусалим од Навуходоносор во 586 п.н.е. и егзилот во Вавилон. Ова тврдење е поткрепено со средновековниот грузиски историски извештај на Леонти Мровели, кој пишува:Мровели додал дека натамошното населување на Евреите во Грузија било за време на римскиот период на царотВеспазијан. Тој напишал дека Евреите живееле во Грузија многу пред 1 век од нашата ера. Според Мровели:Древната грузиска историска хроника, Преобразувањето на Картли, е најстариот и единствен грузиски извор за историјата на еврејската заедница во Грузија. Хрониката опишува верзија слична на онаа понудена со векови подоцна од Леонти Мровели, но периодот на еврејската миграција во Грузија му се припишува на Александар Велики: Грузиските извори исто така се повикуваат на доаѓањето на првите Евреи во Западна Грузија од Византија во текот на 6 век од нашата ера. Приближно 3.000 Евреи побегнале во Источна Грузија, која дотогаш била контролирана од Персијците, за да избегнат жестоко прогонство од Византијци те. Постоењето на Евреите во овие региони во овој период е поткрепено со археолошки докази, кои покажуваат дека Евреите живееле во Мцхета, античкиот главен град на источно грузиската држава Иберија-Картли.
Според грузиската хагиографија, еврејските заедници постоеле во Грузија во 1 век. За грузискиот Евреин, наречен Илија, се вели дека бил во Ерусалим за време на Распнувањето и ја вратил облеката на Исус со себе во Грузија. Ја добил од римски војник на Голгота.
Евреите зборувале грузиски, а подоцна еврејските трговци развиле дијалект наречен киврули, или јудео-грузиски, кој вклучувал голем број хебрејски зборови.
Во втората половина на VII век, Омејадите освоиле голем дел од грузиската територија, која станала провинција на арапскиот калифат. Арапските емири владееле во грузискиот главен град Тбилиси и околната територија речиси 500 години, до 1122 година.
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“ (Առաքելոց վանքի կռիվը  Ařak'elots vank'i křivë) — вооружен судир меѓу силите на Отоманското Царство и ерменската милиција во манастирот „Свети апостоли“ во близина на Муш, Отоманско Царство, во ноември 1901 година.
Историја на Евреите во Грузија
Потекло
Генетските студии спроведени врз грузиските Евреи како дел од поширокото истражување покажале блиски генетски врски со другите Евреи, а особено со ирачките и персиските Евреи. Се чинело дека ова ги докажува историските извештаи за еврејската миграција од Персија во Грузија.
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“
Позадина
До втората половина на XIX век, условите за живот на ерменското население во Муш станале неподносливи. Биле додадени официјални централни владини и неофицијални даноци и такси, а курдските поглавари ги изнудувале своите традиционални даноци, каде грабливите курдски племиња добиле официјален статус откако биле вклучени во полуредовните курдски коњанички единици познати како Хамидије. Како резултат на тоа, илјадници ерменски земјоделци ги изгубиле своите земји и својата егзистенција ја гледале како привремени ангажирани работници или мигрирање во Цариград и други градови. Повторените неуспеси на ветените реформи од Цариград довеле до тоа некои Ерменци да започнат локални мерки за самоодбрана. Социјалдемократската партија и Ерменската револуционерна федерација биле две ерменски политички групи активни во регионот. По масакрите врз Ерменците во Сасун во 1894 година и пошироко распространетите масакри во рамнината Муш во 1895 и 1896 година за време на настаните познати како масакри во Хамидија, политичката активност од 1880-тите се развила во вооружени единици за самоодбрана, познати како федаи, кои ги користеле планините како безбедни прибежишта и како области за политичка агитација.
Историја на Евреите во Грузија
Среден век
Нема многу документација за грузиските Евреи под арапска доминација. Кон крајот на 9 век, Абу-Имран Муса ал-Зафарани (подоцна познат како Абу-Имран ал-Тифлиси) основал еврејска караи секта наречена Тифлиска секта („Тифлисити“), која траела повеќе од 300 години. Сектата отстапувала од рабинската халаха во своите обичаи за брак и кашрут. Оваа секта не го претставувала големото мнозинство грузиски Евреи, кои се придржувале до традиционалниот рабински јудаизам додека одржувале силни верски врски со Багдад и другите Евреи од Ирак. Природата на почитувањето на рабинскиот закон од страна на грузискиот Евреин биле забележана и од Бенџамин од Тудела и Абрахам бен Давид (исто така познат како РАБАД или РАВАД).
Лезово
Лезово — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Историја на Евреите во Грузија
Среден век
Монголите ја освоиле Грузија во 1236 година, што поттикнало многу од Евреите од Источна и Јужна Грузија да се преселат во западниот регион, кој останал независен. Таму тие формирале мали заедници долж Црното Море, и на крајот нивната сиромаштија ги принудило на крепосништво. Во текот на 500 години, почнувајќи од крајот на 14 век, Евреите од Грузија припаѓале на камани, или кметска класа, под грузиската елита.
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“
Позадина
Во 1899 година биле убиени неколку ерменски команданти федаи, а Андраник Озанијан добил раководство на сите такви групи во областа Сасун. Под команда на Андраник биле триесет и осум села.
Лезово
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на јужниот дел на територијата на Општина Пробиштип, на десната страна на Злетовска Река, а недалеку од патот кој од градот Пробиштип води до регионалниот пат Штип-Кочани. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 400 метри. Од градот Пробиштип, селото е оддалечено 13 километри.
Историја на Евреите во Грузија
Среден век
Нивната ситуација се влошила во 15 и 16 век поради постојаните воени конфликти и инвазии на Тимур, Отоманското Царство и муслиманската Персија. До крајот на 15 век, Грузија била фрагментирана на три одделни кралства и пет феудални територии. Еврејските кметови биле продавани од господар на господар како семејство или поединци како исплати на долгови или подароци. Еврејските заедници биле растргнати и еврејскиот заеднички живот бил речиси невозможно да се одржи. Изолацијата и недостатокот на религиозен и духовен центар довеле до опаѓање на еврејското знаење.
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“
Битка
Во ноември 1901 година, Андраник Озанијан слегол од планините со 30-тина искусни војници (вклучително и Кеворк Чавуш и Хакоб Котојан) и околу 8-10 селани од селото Цронк. Гонети од турските вооружени сили, луѓето на Андраник на крајот се нашле во мртов агол и на 20 ноември се забарикадирале во манастирот Свети Апостоли сместен источно од Муш.
Лезово
Географија и местоположба
Селото е поврзано преку асфалтен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 1205.
Историја на Евреите во Грузија
Среден век
Бескрајна низа војни и бунтови ги карактеризирал крајот на 18 и почетокот на 19 век како резултат на руското мешање во регионот, оставајќи го регионот десеткуван. Еврејскиот имот често бил конфискуван и Евреите биле принудени да бараат заштита од локалните феудалци. Наместо да најдат сигурност, многу Евреи станале робови на овие господари. Кметовите, вклучувајќи ги и еврејските, според грузискиот закон биле поделени во три категории: кметови на кралот, феудални кметови и кметови на црквата.
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“
Битка
Еден полк од пет турски баталјони, околу 1.200 луѓе, командуван од пашите Ферих и Али, започнал да го опсадува утврдениот манастир. Во овој период турската армија имала големи загуби поради студеното време и епидемиите. По деветнаесет дена опсада и преговори во кои учествувале ерменски духовници, како и началникот на Муш и странски конзули, Андраник и неговите луѓе успеале тајно да го напуштат манастирот и да се преселат во мали групи назад во блиските планини. Според Лав Троцки, Андраник го организирал бегството облекувајќи се во униформа на турски офицер: „го обиколи целиот чувар, разговарајќи со него на одличен турски јазик“ и „истовремено покажувајќи им го излезот на своите луѓе "
Лезово
Историја
Подрачјето на Лезово е населено уште од доцноантичкото време, за што сведочат наоѓалиштата во неговата околина.
Историја на Евреите во Грузија
Среден век
Во овој период се случиле големи преселби на Евреи, доброволни или принудни. Во 15-тиот и 16-тиот век, голем број Евреи заминале за [недостасува збор; можеби Персија?], а многу Евреи во тој регион сè уште имаат грузиско потекло. Во 17 и 18 век, десетици илјади еврејски и нееврејски Грузијци биле насилно преселени во Персија од страна на исламските персиски напаѓачи.
Битка кај манастирот „Свети Апостоли“
Последици
По случувањата во манастирот, Андраник се здобил со легендарна репутација кај Ерменците во покраината. „Андраник не е човечко суштество, тој е дух“, кажувале Турците откако исчезна. Курдите верувале дека кога ноќе Андраник го соблекол палтото, од него паднале многу куршуми. Андраник командувал за време на Вториот отпор на Сасун во 1904 година, а потоа се повлекол со своите луѓе во Иран, се повлекол од редовите на партијата и потоа отпатувал во Европа, каде учествувал во Првата балканска војна.
Лезово
Историја
Во септември 1910 година, селото настрадало за време на младотурската акција на разоружување, при што 9 лица од селото биле уапсени и измачувани.
Историја на Евреите во Грузија
Анексија од Русија
Во 1801 година, Руското Царство ја анектирала Источна Грузија. Кметовите на кралот станале кметови на Министерството за финансии и биле обврзани да му плаќаат даноци на царот. Во 1835 година имало 1.363 Евреи со 113 Караити кои живееле во градот Кутаис (Кутаиси) и неговата околина, 1.040 во Гори, 623 во Ахалцихе и 61 во Тифлис (Тбилиси). Вкупното еврејско население во Грузија и регионот надвор од Кавказ изнесувало 12.234.
Лезово
Историја
За време на Првата балканска војна, од селото имало 5 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Историја на Евреите во Грузија
Анексија од Русија
Во 1863–71 година, руските власти го укинале крепосништвото, а еврејските поранешни кметови се преселиле во градовите и селата каде што веќе биле населени слободните Евреи. Конечно, Евреите од Грузија почнале да развиваат еврејски заедници. Секоја група се преселила заедно во истите градови и основале свои соодветни синагоги. Тие обично биле составени од голем број пошироки семејни групи кои опфаќале три или четири генерации. Секоја заедница имало габаи кои служеле како рабин, гледат, мохел и Чедер, и ги надгледувале верските и комуналните работи. Овие мали заедници се развиле во еврејскиот кварт на нивните одредени градови.
Лезово
Стопанство
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделска функција.
Историја на Евреите во Грузија
Анексија од Русија
Во почетокот на 19 век, одредени Ашкенази руски Евреи се преселиле во Грузија. Евреите Ашкенази и грузиските Евреи почнале да воспоставуваат контакт едни со други, но односите биле затегнати. Грузиските Евреи ги гледале Ашкеназите како безбожни и секуларни, додека тие ги гледале грузиските Евреи со презир.
Лезово
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Лезово имало 180 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лезово имало 240 жители, сите Македонци.
Историја на Евреите во Грузија
Анексија од Русија
Ционизмот бил обединувачка причина за двете групи. Ашкеназите се приклучиле на ционистичките организации и почнале да ги шират своите идеи во грузиските еврејски заедници. Во 1897 година, во Тбилиси била основана првата ционистичка организација. На 20 август 1901 година, во Тбилиси се одржал првиот конгрес на кавкаските ционисти. Рабинот Давид Базов го водел грузискиот ционизам кон крајот на 19 и почетокот на 20 век. Во 1903 година, Базов присуствувал на Шестиот ционистички конгрес во Базел, Швајцарија. Во 1918 година, се одржал Сееврејскиот конгрес во Тбилиси и вклучувал претставници од секоја грузиска и руска еврејска заедница во земјата.
Лезово
Население
Лезово преминало од средно во мало село по големина. Во 1961 година, селото имало 375 жители, од кои 358 биле Македонци, а 17 жители муслимани (етничка припадност), а во 1994 година само 89 жители, македонско население.
Историја на Евреите во Грузија
Анексија од Русија
Почнувајќи од 1863 година, групи Евреи почнале да прават алија, главно од религиозни причини. До 1916 година, 439 грузиски Евреи живееле во Отоманска Палестина, главно во Ерусалим во близина на Дамаската порта. Повеќето Евреи кои правеле алијах биле сиромашни и работеле како превозници во Ерусалим. Други поистакнати грузиски Евреи служеле како финансиери и трговци со килими. Истакнати грузиски еврејски семејства во светата земја пред 1948 година биле семејствата Дабра (Даварашвили) и Кокиа (Какиашвили).
Лезово
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Лезово живееле 44 жители, сите Македонци.
Историја на Евреите во Грузија
Антисемитизам под царската влада
Традицијата на односите меѓу Евреите и другите Грузијци нема знаци на антисемитизам, исклучувајќи ја царската влада. За многу векови, црквата во Грузија не поттикнувала против Евреите, а грузиските Евреи биле видно асимилирани во руралниот живот и културата на земјата.
Лезово
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 16 жители, сите Македонци.
Историја на Евреите во Грузија
Антисемитизам под царската влада
Во втората половина на 19 век, имало некои избувнувања на антисемитски дејствија, можеби произлезени од влијанието на Руската православна црква. Антисемитизмот бил дополнет со крајот на крепосништвото и урбанизацијата на еврејското население. Како што Евреите станувале трговци, така грузиските работници почнале да ги гледаат како конкуренти и економски закани. Антисемитизмот бил активен во Русија со векови и, под анексијата, почнал да влијае на не-Евреите во Грузија.
Лезово
Родови
Лезово е македонско село.
Историја на Евреите во Грузија
Антисемитизам под царската влада
Шест крвни клевети се евидентирани дека се случиле во Грузија. Првата крвна клевета била во Сурами во 1850 година. Мало момче од Гори исчезнало на гости кај родителите. Детето било пронајдено мртво по четири дена, а за неговата смрт биле обвинети Евреите. Докторот од Губернија го прегледал мртвото дете и заклучил дека е удавен. Народот ги обвинил Евреите и започнале немири против Евреите. Само интервенцијата на првиот човек на Вицекралството избегнало повеќе проблеми.
Лезово
Родови
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Историја на Евреите во Грузија
Антисемитизам под царската влада
Најлошиот и најозлогласениот случај бил во селото Сакхере во 1878 година, кога девет Евреи биле обвинети дека учествувале во ритуалното убиство на христијанско дете за да ја искористат крвта за да направат маца за Пасха. Судењето со голема публицитет се случило во Кутаиси и било наречено Судење Кутаиси. Обвинетите било прогласени за невини, но крвната клевета продолжила.
Лезово
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Лезово било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Историја на Евреите во Грузија
Револуција и независност
Првично, Советите им дозволиле на Евреите да ги задржат своите верски обичаи, но по грузискиот бунт во 1924 година, болшевичката влада ја прекинала сета ционистичка активност, вовела економски ограничувања и генерално ја дискриминирала еврејската заедница. Како резултат на тоа, многу еврејски бизниси биле банкротирани и 200 семејства аплицирале за излезни визи. Само на 18 им било дозволено да емигрираат.
Лезово
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Историја на Евреите во Грузија
Револуција и независност
Во средината на 1920-тите, Советите се фокусирале на индустријализирање и секуларизација на Евреите од Грузија. Масовен број Евреи биле принудени да работат во фабрики или да се приклучат на занаетчиски задруги и проекти за колективни фарми. Во 1927–1928 година, ОЗЕТ, организацијата за населување еврејски работници на фарми, основала голем број еврејски колективни фарми. Овие мали хомогени заедници станале изолирани еврејски заедници каде што еврејското учење продолжило. Признавајќи го ова, комунистите ги распуштиле заедниците во 1930-тите, расфрлајќи ги Евреите меѓу различни фарми и уништувајќи го еврејскиот комунален живот.
Лезово
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Историја на Евреите во Грузија
Револуција и независност
Во меѓувреме, крвната клевета продолжила со полна сила, со појавила во Сакхере во 1921 година, Тбилиси во 1923 година и Ахалцихе во 1926 година.
Лезово
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Трооло, во која покрај селото Лезово, се наоѓале и селата Бучиште, Гајранци, Гујновци, Зарапинци, Куково, Пестришино, Пуздерци, Стризовци и Трооло. Општината Трооло постоела и во периодот 1950-1952 година.
Историја на Евреите во Грузија
Револуција и независност
Поради советскиот прогон и опаѓачката економска ситуација, ционистичките водачи се фокусирале на зголемување на напорите на Алија. Советите цврсто се спротивставиле на еврејската емиграција и, во текот на 1930-тите, ги разбиле ционистичките организации, апсејќи или убивајќи многу членови. Во 1937–38, властите го задушиле учеството во еврејските верски служби или културни активности. Во септември 1937 година, девет хахами, од кои двајца биле Ашкенази, биле уапсени во Цхинвал (Сталинири во тоа време) и испратени во затвор без судење и убиени.
Лезово
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1548 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
Историја на Евреите во Грузија
Револуција и независност
Единствената преживеана еврејска институција била Историскиот и Етнографскиот музеј, но и тој набрзо бил затворен. Нејзиниот директор, Ахарон Крикели бил уапсен во 1948 година, а музејот затворен на почетокот на 1950-тите, што го означило уништувањето на еврејската култура во Грузија, која Советите ја изградиле во предвоените години.
Современа Грузија
За време на Втората светска војна, илјадници грузиски Евреи служеле во Црвената армија. По војната, властите уапсиле Евреи и затвориле или уништиле синагоги, а избиле антисемитски акти на насилство. Но, и покрај нивните обиди, Советите не можеле целосно да ја уништат практиката на јудаизмот и, дури и кон крајот на 1960-тите и 1970-тите, повеќето грузиски Евреи успеале да ги почитуваат нивните традиции. Грузиските Евреи можеле да го зачуваат својот идентитет подобро од Евреите во европските делови на Советскиот Сојуз, а помалку се асимилирале и се венчале. За време на советското владеење, Евреите останале жртвено јагне на општеството. Тие го сочинувале мнозинството Грузијци осудени за економски криминал и биле казнети построго од остатокот од населението. Крвните клевети продолжиле со инциденти во Цхалтубо во 1963 година, Зестафони во 1964 година и Кутаиси во 1965 година.
Лезово
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 9 гласачи.
Историја на Евреите во Грузија
Современа Грузија
По Шестдневната војна, огромен број советски Евреи почнале да протестираат за правото да имигрираат во Израел, а многумина аплицирале за излезни визи. Грузиските Евреи сочинувале голем процент од овој број. Тие биле меѓу првите кои почнале да протестираат и биле меѓу најборбените од активистите. Во август 1969 година, осумнаесет семејства и пишале на Комисијата за човекови права на Обединетите нации барајќи дозвола да направат алија. Ова било првото јавно инсистирање на советските Евреи за имиграција во Израел. Израелската влада и еврејскиот свет воделе големи кампањи во корист на маките на советското еврејство. Во јули 1971 година, група грузиски Евреи започнале штрајк со глад пред московската пошта. Решеноста на советските еврејски активисти и меѓународниот притисок ги навеле Советите да ја намалат својата сурова антиеврејска политика. Во текот на 1970-тите, Советите дозволиле ограничена еврејска емиграција во Израел, а околу 30.000 грузиски Евреи направиле алија, а илјадници други заминале во други земји. Приближно 17% од советското еврејско население емигрирало во тоа време. Во 1979 година, еврејското население во Грузија било 28.300, а до 1989 година се намалило на 24.800. Додека поголемиот дел од советската еврејска емиграција била индивидуална, грузиско-еврејската емиграција била комунална. Поради грузиско-еврејските традиции на силни, проширени семејства и строгата, патријархална природа на грузиските семејства, Грузијците имигрирале како цели заедници, при што емиграцијата на поединци предизвикала верижна реакција што довела до поголема емиграција и ги донеле со себе структурите на нивната заедница. На пример, речиси целото население од најмалку два грузиски града направило алија. Во времето кога започна емиграцијата, Израел имал политика на расфрлање на населението низ земјата и се соочувал со недостиг на станови, што резултирало со тоа што на Грузијците им биле доделени станови во различни делови на земјата. Грузијците почнале да бараат да бидат концентрирани заедно, а кризата достигна треска кога неколку семејства се заканниле дека ќе се вратат во Грузија, а новите имигранти, предупредени од претходниците, почнале да бараат да бидат сместени во одредени области по пристигнувањето. Иако премиерката Голда Меир ја критикувал желбата на Грузијците да се „изолираат во гета“, израелското Министерство за апсорпција на имигранти на крајот се поклонило на нивните барања и почнало да создава концентрации од околу 200 семејства во дванаесет области на земјата.
Во Израел, грузиските имигранти успешно се интегрирале во општеството, но се соочиле со одредени проблеми. Грузиските имигранти обично можеле лесно да најдат работа и често работеле во лесната индустрија, како што се пристанишни работници, портири и градежни работници, но се соочувале со одредени проблеми. Едно големо прашање била религијата; Грузиските Евреи честопати биле побожни и жестоко се држеле за нивните традиции во Советскиот Сојуз, и биле запрепастени кога откриле дека израелските Евреи биле главно секуларни. Како резултат на тоа, грузиските имигранти барале свои посебни синагоги да ги продолжат своите уникатни верски традиции, со што владата се согласила и ги запишала нивните деца во религиозни училишта наместо во редовни училишта.
Независност
По падот на Советскиот Сојуз, Грузија прогласила независност во 1991 година. Од независноста, земјата се соочила со континуиран воен конфликт, оставајќи го регионот во политички и економски превирања.
Ситуацијата на еврејската заедница во Грузија драстично се подобрила поради крајот на советската окупација. Во 1994 година, претседателот Шеварнадзе издал декрет за заштита на еврејските верски, културни и историски споменици. Покрај тоа, Евреите од Грузија успешно го задржале својот еврејски идентитет и традиции и покрај угнетувањето со кое се соочиле под Советите. Мешаните бракови отсекогаш биле ниски и нивоата на еврејско знаење се значително повисоки од оние на другите републики на ЗНД.
Во 1990 година, било основано здружението Рахамим, кое обезбедува финансиска и медицинска поддршка за Евреите од Тбилиси и одржува еврејски гробишта и синагоги. Функционира како чадор организација за Евреите Ашкенази. Здружението на грузиските Евреи (Дерех Јехуди) се фокусира на враќање на еврејскиот имот конфискуван за време на советската ера. Еврејската заедница сè уште се соочува со акти на насилство и со пречки во враќањето на правата на сопственост на синагогата на Ашкенази од 19 век, украдена од Советите. Главниот рабин на Грузија од Чабад Лубавич е рабинот Аврахам Михаелшвили, кој е таму од раните 1990-ти и е домаќин на грузиската заедница и на многу гости. Имало уште еден главен рабин Ариел Левин. Левин се вратил во Израел. Неговата улога ја презел рабинот Авимелех Розенблат, поврзан со Ваад л'Хацолас Нидчеи Јисроел. Не постои чадор организација за сите Евреи во Грузија, но постојат повеќе од 30 еврејски институции, покрај едно еврејско дневно училиште и четири дополнителни училишта. Се издаваат три еврејски весници - Менора, Шалом и 26 век, а има и еврејска радио и телевизија. Еврејското население во Грузија постојано се намалувало со текот на годините поради алија како одговор на политичките и економските прашања од независноста. Севкупно, од 1989 година, 21.134 Евреи се преселиле во Израел. Некогаш броеле дури 100.000, денес грузиското еврејско население е приближно 13.000. Тбилиси има најголемо еврејско население со 11.000 од 1,5 милиони. Еврејските заедници се наоѓаат во Тбилиси, Кутаиси, Батуми, Они, Ахалцихе, Ахалкалаки, Сурами, Карели и родниот град на Сталин Гори, а синагогите се наоѓаат во повеќето од овие градови. Провинциите Абхазија и Јужна Осетија се практично без Евреи поради воените конфликти во овие области. Многу Абхазиски Евреи емигрирале во Израел од Абхазија за време на војната во 1990-тите таму, додека малкумина што останале се главно постари. Во Сухуми сè уште е активна синагога. Останало уште еден Евреин во Јужна Осетија.
Во јануари 2001 година, како прв чекор кон воспоставување односи, Грузиската православна црква и Еврејската заедница во Грузија потпишале договор за соработка со взаемно почитување и поддршка. Сепак, односите меѓу Грузија и Израел се топли. Израелската амбасада се наоѓа во Тбилиси, а исто така служи и на Ерменија; Грузиската амбасада е во Тел Авив. Израел испорачал хуманитарна помош за Грузија неколку пати, вклучително и помош при суша и помош за жртвите од земјотресот.
Еврејската агенција за Израел (ЈАФИ) и Американскиот еврејски заеднички комитет за дистрибуција (ЕДК) имаат постојани претставници во Грузија. ЕДК и Хесед Елијаху дистрибуираат храна и медицинска помош на еврејските стари лица, кои сочинуваат повеќе од 50% од грузиската еврејска заедница.
Како резултат на војната во Јужна Осетија во 2008 година, околу 200 грузиски Евреи имигрирале во Израел со помош на Еврејската агенција. За време на таа војна, еврејскиот кварт Цхинвали бил уништен за време на битката кај Цхинвали.
Демографија
Според Пописот на Руското Царство од 1897 година, имало 12.194 луѓе чиј мајчин јазик бил „еврејскиот“ во двете провинции кои во голема мера ја покривале денешна Грузија: гувернератот Тифлис (5.188) и гувернерот Кутаис (7.006). Во градот Кутаиси имало 3.419 Евреи (10,5% од населението), 2.935 во Тифлис, 1.064 во Батуми.
Населението на Грузија речиси се удвоило помеѓу 1926 и 1970 година, а потоа почнало да се намалува, со драматичен пад во 1970-тите и 1990-тите, кога многу грузиски Евреи заминале и се преселиле во други земји, особено во Израел.
Јазик
Традиционалниот јазик на грузиските Евреи е јудејско-грузискиот, варијанта на грузискиот јазик, кој се одликува со голем број хебрејски заемки и напишан со употреба на грузиска или хебрејска азбука. Освен што зборуваат јудејско-грузиски, грузиските Евреи ги зборуваат и јазиците на народите околу нив. Во Грузија, тие вклучуваат грузиски и руски, во Белгија, холандски; во САД и Канада англиски јазик; а во Израел, хебрејски.
Алија и дијаспора надвор од Грузија
Многу грузиски Евреи сега живеат во Израел. Во Соединетите Држави, главната грузиска еврејска синагога е Конгрегацијата на грузиските Евреи во делот Форест Хилс во Квинс, Њујорк Сити. Во Белгија, повеќето грузиски Евреи се членови на еврејската заедница Антверпен.
Главната грузиска синагога во Белгија се наоѓа на Изабелалеи во Антверпен, а ја води рабинот Авишалом Калазан од јеменско потекло. Поголемиот дел од заедницата се занимава со трговија со накит, при што новата генерација оди во поразновидни насоки. Втората грузиска еврејска синагога станала активна околу 2012 година под раководство на рабинот Јицак Пичхадзе.
Еден значаен грузиски Евреин во САД е Тамир Сапир, роден Темур Сепиашвили, имигрант таксист кој станал бизнисмен од Њујорк. Друг познат грузиски Евреин е д-р Јури Буси (роден Јури Бусиашвили), кој бил познат по тоа што бил лекар на актерката Лусил Бол. Д-р Буси развил успешна кариера како кардиолог, служејќи претежно на емигрантската советска заедница во Лос Анџелес.
Во Израел, повеќето грузиски Евреи се населиле во близина на брегот во градови како што се Лод, Бат Јам, Ашдод и Холон. Во Ерусалим има и грузиски Евреи, со неколку истакнати синагоги. Овој тренд на концентрирани заедници на грузиски Евреи во Израел се променил и населението сега е многу поинтегрирано, е похомогено дисперзирани во земјата и сега е успешно интегрирано во секоја сфера на општеството.
Марго Херитсен
Марго Хертруј Херитсен ( холандски : Margot Geertrui Gerritsen, р. во Клотинге, Зеланд, Холандија) е холандско-американски научник. Таа е професор по инженерство на енергетски ресурси и постар продекан за образовни иницијативи при Школата на науки за Земјата, енергетика и животна средина при Стенфордовиот универзитет.
Живот и кариера
Марго Херитсен е родена во Холандија, каде и ги поминува раните години од својот живот. По магистрирањето во областа на применетата математика при Универзитетот за технологија во Делфт во 1990 година, таа ја напушта својата родна земја и работи низ северна Европа, Колорадо и Џорџија. Во 1997 година, докторира на Стенфордовиот универзитет во областа на бројчена математика и научни бројчени методи. Нејзин ментор за време на докторатот е професорот Џозеф Олиџер. По докторирањето, Херитсен кратко време е дел од наставно-истражувачкиот кадар при Оклендскиот универзитет во Нов Зеланд. Во 2001 година се враќа како професор на универзитетот „Стенфорд.“
Херитсен моментално живее во Скотс Вали, Калифорнија со својот партнер и син.
Нејзиното истражување е поврзано со компјутерската динамика на флуиди и бројчени симулации за производство на енергија од обновливи извори или фосилни горива. Професор Херитсен исто има работено на проблематики од областа на океанска динамика и дизајн на едреници.
Признанија
Марго Херитсен е добитник на бројни награди и признанија за нејзината наставна и научно-истражувачка дејност. Меѓу најбитните се вбројуваат:
NGC 232
NGC 232 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 232 се споменува и како ESO 474-15, MCG -4-2-40, VV 830, AM 0040-234, IRAS 00402-2350.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 232 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 232 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 42 м 45,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 33' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 232 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2559. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6421. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1271.
Квирин
Квирин (на латински:Quirinus) римски бог, споредуван со Ромул, основач на Рим. Неговото име е сврзано со сабинскиот град Кура (Cures), или со сабинскиот збор за копје – quiris. Во почетокот Квирин живеел на ридот Квиринал. Заедно со Јупитер и Марс ја опфаќале како главни богови.
Раздробувачка функција
Раздробувачка функција (раздробник) или хеш-функција (од hash function) — резултат со фиксна големина кој е добиен со примена на еднонасочна математичка функција (понекогаш таа се нарекува раздробувачки алгоритам) до произволна количина на податоци. Ако постојат промени во влезните податоци, се менува. Раздробувањето (наречено и „хеширање“) може да се користи во многу операции, вклучувајќи и проверка и дигитално потпишување. Се нарекува и извод на порака.
При добар раздробувачки алгоритам промените во влезните податоци може да се дојде до промена на секој бит во произлезената вредност; заради оваа причина, раздробувањата се корисни при утврдување на каква било видоизмена на големи објекти на податоци, како што се пораките.
Форум на Константин
Форумот на Константин е поранешен римски форум кој бил изграден надвор од старите ѕидини на градот Цариград, денешен Истанбул, Турција. Форумот имал кружна форма и имал две монументални порти од источната и западната страна. Столбот на Константин, кој постои и денес, бил ставен во центарот на ова место. Кон форумот се тргнувало од плоштадот Августајон.
Историја
Во почетокот, на овој столб имало поставено статуа на Константин Велики, но таа паднала во 1106 година во времето на Мануел I Комнин (1143-1180) и била заменета со крст. Според некои извори, форумот бил украсен со антички статуи на слонови, делфини, статуи од Атена, Артемида, Посејдон. Форумот останал во добра состојба до 1204 година, кога градот го зазеле крстоносците и го ограбиле. На северната страна од форумот се наоѓала Сенаторската куќа која според описот од 11 век, имала форма на ротонда и терм со четири големи столбови.
Централно место на форумот имал столбот на Константин. Во времето кога бил изграден, столбот се наоѓал во центарот на форумот на Константин, надвор од денешните градски ѕидини, во близина на т.н. западна порта на Антонинија. Столбот бил висок 50 метри, конструиран од девет цилиндрични порфирски блокови, а на нејзниот врв се наоѓала статуа на Константин. Се смета дека споменикот содржал фрагменти од Вистинскиот Крст. Во подножјето на столбот се наоѓало светилиште кое содржело остатоци од крстовите на двајцата разбојници кои биле распнати со Исус Христос на Калварија, дрвена статуа на Атена од Троја итн. Статуата на Константин од столбот паднала во 1106 година, а во времето на Мануел I Комнин (1143-1180) таа била заменета со крст.
Во времето на Четвртата крстоносна војна и зазимањето на градот од страна на крстоносците, тогашниот сенат дал дозвола за доградба на неговата северна страна каде биле додадени поголем број на антички статуи. Крстот бил отстранет по падот на Цариград во 1453 година и заземањето на градот од страна на Османлиите. Земјотресот од 1779 година предизвикал паѓање на столбот. Истата повторно била вратена од страна на Абдул Хамид I.
Раздробувачка функција
Историја
Терминот „хаш“ нуди природна аналогија со своето не техничко значење (да се „исечка“ или „направи хаос“ од нешто), со оглед на тоа како хаш-функциите ги мешаат нивните влезни податоци за да го изведат нивниот излез. Во своето истражување за прецизното потекло на терминот, Доналд Кнут забележува дека, додека Ханс Питер Лун од IBM се чини дека бил првиот што го користел концептот на хаш функција во меморандум од јануари 1953 година, самиот термин ќе се појави само во објави литература кон крајот на 1960-тите, за принципите на дигиталниот компјутерски систем на Херберт Хелерман, иако дотогаш веќе беше широко распространет жаргон.
Веста (божица)
Веста (Vesta) е римска божица на оганот и на домот, како и на гневноста, смиреноста и дисциплината. Во храмовите посветени на оваа божица служеле девојки, кои се нарекувале весталки.