cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гравитациско забрзување
За точка маси
Овој модел претставува "далечното поле" гравитациско забрзување поврзани со големото тело. Кога димензиите на телото не се безначајно во однос на растојанија од интерес, принципот на суперпозицијата може да се користи за диференцијална масите за претпостави густина дистрибуција низ телото, со цел да се добие подетална модел на "близу-поле" гравитациското забрзување. За сателитите во орбитата, далеку областа модел е доволно за груби пресметки на надморска височина наспроти период, но не и за прецизност проценка на идните локација по повеќе орбити.
Повеќе детални модели вклучуваат испакнување на екваторот на Земјата, и неправилни концентрации маса (поради удари на метеори) за Месечината. Мисијата на Експеримент Гравитацијата Обнова и климатските лансиран во 2002 година се состои од две сонди, со прекар "Том" и "Џери", во поларна орбита околу мерење разлики Земјата во растојанието меѓу две сонди со цел да се поточно одредување на гравитациското поле низ земјата, и да се следат промените кои се случуваат во текот на времето. Слично на тоа, мисијата на гравитацијата Обнова и внатрешни работи Лабораторија од 2011-2012 се состои од две сонди ( "одлив" и "проток") во поларна орбита околу Месечината за попрецизно одредување на гравитациското поле за идните навигациски цели, и да заклучиме информации за физички шминка Месечината.
Гравитационен модел за Земјата
Ако тоа е пожелно да се моделира некој објект е тежината на Земјата како функција на географска ширина, може да се користат следниве изрази
каде
каде што:
M е масата на привлекување на објектот, е единица вектор од центарот на маса на привлекување објект на центарот на масата на објектот да биде забрзан, r е растојанието помеѓу два објекти, и G е гравитациски постојана.
Кога оваа пресметка е направено за објекти на површината на Земјата, или авиони кои ротираат со Земјата, еден има предвид, дека Земјата е ротирачки и центрифугалните забрзување мора да биде изваден од ова. На пример, равенката погоре дава забрзување на 9.820 m/s2, кога, На centripetal полупречник е , и centripetal време единица е приближно  го намалува ова, за  за да 9.79379 m/s2, кој е поблиску до забележани вредност.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2012 — до 69 кг за мажи
Натпреварувањето во кревање тегови во категорија до 69 кг во машка конкуренција на Летните олимписки игри 2012 се одржа на 31 јули во Ексел Центарот во Лондон.
Учествувале вкупно 24 натпреварувачи од 20 држави.
Формат на натпреварување
Секоја дисциплина во овој спорт се состои од два дела.
Во првиот дел тегот се крева во еден потег од земјата до над глава, а во другиот дел, најчесто со поголеми тежини, тегот се крева до над колена со еден потег при што кревачот најчесто се спушта на колена да би си олеснил себеси, а потоа повторно крева на рамења, повторно спуштајќи се кон земјата и практично го крева тегот со помош на нозете, и на крајот во вис, повторно со помош на нозете.
Секој натпреварувач има по три обиди во двата начини на кревање.
Ефемерки
Ефемерки (Драгана Заревска и Јасна Димитровска) се уметничко дуо кое работи во сферата на перформансот. Тие се првите уметнички од Македонија кои учествувале и свечено го отвориле престижниот Октомвриски салон (Oktobarski Salon) во Белград, а номинирани се и за наградата млад визуелен уметник ДЕНЕС за 2014 година.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2012 — до 69 кг за мажи
Рекорди
Пред натпреварувањето светските и олимписките рекорди беа:
Ефемерки
Важно е да се спомене и дека Драгана Заревска е единствена наградена личност од Македонија на Европското биенале за млади уметници до 35 години. Наградата ѝ била доделена во 2009 година.
Перформанси
2014 Дискурзор против Контекстер (во најава)
2013 Елегија за Рамно (во соавторство со Дарко Алексовски и Ребека Шентинел)
2012 Ретроспективна изложба на Јасна Димитровска и Драгана Заревска
2012 Ликовна колонија
2011 Методот “Леле”
Мрежно место
www.ephemerki.com
Наводи
Furtherfield Magazine (UK): De-familiarizing the Familiar: The Lele Method http://www.furtherfield.org/features/interviews/de-familiarizing-familiar-%E2%80%98lele%E2%80%99-method-interview-dragana-zarevska-jasna-dimitro
.dpi Magazine (Canada) Freedom Praxis: The Lele Method and Other Stories http://dpi.studioxx.org/demo/?q=fr/node/306
54. Oktobarski Salon (RS) The Lele Method http://oktobarskisalon.org/?umetnici=efemerki
Список на државни водачи во 1302 година
Ова е список на државни водачи во 302 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Херцберг (Елстер)
Херцберг (Елстер) (Herzberg (Elster)) — град и административно седиште на округот Елба-Елстер, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
Збратимени градови
Херцберг (Елстер) е збратимен со следниве градови:
Квелендорф
Квелендорф (Quellendorf) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Зидлихес Анхалт.
Квалификации за европското првенство во фудбал 2012 - група Ф
Резултати на натпреварите од квалификациската групата Ф на Европското првенство во фудбал 2012 година.
Резултати
<div id="Израел - Малта">
<div id="Латвија - Хрватска">
<div id="Грција - Грузија">
<div id="Грузија - Израел">
<div id="Малта - Латвија ">
<div id="Хрватска - Грција">
<div id="Грузија - Малта">
<div id="Израел - Хрватска">
<div id="Латвија - Грузија">
<div id="Грција - Израел">
<div id="Хрватска - Малта">
<div id="Грузија - Хрватска">
<div id="Израел - Латвија">
<div id="Израел - Грузија">
<div id="Хрватска - Грузија">
<div id="Латвија - Израел">
<div id="Грција - Малта">
<div id="Грузија - Латвија">
<div id="Израел - Грција">
<div id="Малта - Хрватска">
<div id="Малта - Грузија">
<div id="Латвија - Грција">
<div id="Хрватска - Израел ">
<div id="Грција - Хрватска">
<div id="Латвија - Малта">
<div id="Грузија - Грција ">
<div id="Малта - Израел">
<div id="Хрватска - Латвија ">
Лук де Јонг
Лук де Јонг (роден на 27 август 1990) — холандски фудбалер, напаѓач на ПСВ Ајндховен.
9 Лебед
9 Лебед — двојна ѕвезда и можна променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед.
Ѕвездата ја менува својата привидна величина меѓу 5,38 и 5,42 без да се забележи некоја периодичност.
Заниц
Заниц (Sanitz) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Географија
Заниц се наоѓа на околу 15 километри источно од Росток.
Општината е поделена на следниве единици:
Соња Мираковска
Соња Мираковска (р. во ) — македонска правничка и пратеничка во Собранието на Македонија од страна на НСДП.
Животопис
Дипломирала на Правниот факултет во Скопје.
Финале на Купот на европските шампиони во 1983 година
Финале на Купот на европските шампиони 1982 — фудбалски натпревар одржан на Олимпискиот стадион во Атина на 25 мај 1983 г. кој завршил со победа на Хамбург од Германија над Јувентус од Италија со 1–0. Исходот го решил фудбалерот Феликс Мегат уште во осмата минута од натпреварот, и со тоа клубот за првпат го освоил Европскиот куп.
Список на државни водачи во 698 година
Ова е список на државни водачи во 98 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Терор (вулкан)
Планината Терор — голем штитест вулкан кој се наоѓа на источниот дел на Росов Остров, Антарктик. Вулканот има бројни конуси и куполи на крилата и е главно покриен со снег и мраз. Тој е втор по големина од четирите вулкани кои се наоѓаат на Росовито Остров, и е малку засенет од својот сосед, Еребус, кој се наоѓа на 30 километри на запад. Терор бил именуван во 1841 година од страна на сер Џејмс Кларк Рос според неговиот втор брод, ХМС Терор. Капетан на Терор Френсис Крозиер, кој бил близок пријател на Рос.
Карпите на врвот не биле проучувани, но пониските области биле проучувани, а карпите од тие области се движат од 0,82 до 1,75 милиони години. Терор не покажува знаци на вулканска активност.
Ацтечки кодекси
Ацтечките кодекси се напишани книги од самите Ацтеки од пред периодот на шпанската колонизација. Овие кодекси се извор на сигурни информации за ацтечката култура и народ.
Овие пред-колумбиски кодекси се разликуваат од европските кодекси по својата содржина, бидејќи средноамериканските кодекси се сликовите и не биле наменети за симболизираат напишано или изговорено прераскажување на одредена тема. Покрај пред-колумбиските кодекси, постојат и кодекси напишани за време на колонизацијата, но овие се напишани на латиница и често напишани на наваталски, шпански или латински јазик.
Иако има малку пред-колонијални кодекси, научниците успеале да соберат околу 500 ацтечки кодекси.
Бентал
Бентал или бентосна зона — еколошка област на најниско рамниште на водно тело како што е океан, езеро или поток, кој ја вклучува и површината на седиментот и некои потповршински слоеви. Организмите кои живеат во оваа зона се нарекуваат бентос и вклучуваат микроорганизми (на пример, бактерии и габи) како и поголеми безрбетници, како што се ракови и многучетинести црви. Организмите овде обопшетно живеат во блиска врска со подлогата и многу од нив се трајно прикачени на дното. Бентосниот граничен слој, кој го вклучува долниот слој на вода и најгорниот слој на седимент директно под влијание на прекривната вода, е составен дел на бентосната зона, бидејќи во голема мера влијае на биолошката активност што се одвива таму. Примери за контактни слоеви на почва вклучуваат песочни дна, карпести изданоци, корали и заливска тиња.
Опис
Бентосната зона на океанот започнува од крајбрежната линија (меѓуплимна или литорална зона) и се протега надолу по површината на континенталниот гребен до морето. Континенталниот гребен е благо закосен бентосен регион кој се протега подалеку од копнената маса. На работ на континенталниот гребен, обично околу 200 метри длабоко, градиентот значително се зголемува и е познат како континентална падина. Континенталната падина се спушта до длабокото морско дно. Длабокото морско дно се нарекува бездна рамнина и обично е на длабочина од околу 4000 метри. Дното на океанот не е целосно рамен, но има подморски гребени и длабоки океански ровови познати како хадалска сзона.
За споредба, пелагичната зона е описен поим за еколошката зона над бентосот, вклучувајќи го и водениот столб до површината. Во зависност од воденото тело, бентосната зона може да вклучува области кои се само неколку сантиметри под водата, како што е поток или плитко езерце; на другиот крај на спектарот, бентосот на длабокиот океан ги вклучува долните нивоа на океанската бездна зона.
За информации за животните кои живеат во подлабоките области на океаните, видете афотична зона. Општо земено, тие вклучуваат облици на живот кои толерираат ладни температури и ниски нивоа на кислород, но тоа зависи од длабочината на водата.
Организми
Бентос се организми кои живеат во бентосната зона и се различни од оние на друго место во водниот столб. Многумина се приспособиле да живеат на подлогата (дното). Во нивните живеалишта тие може да се сметаат за доминантни суштества, но тие често се извор на плен за грабливци како што е лимонската ајкула. Многу организми прилагодени на притисокот на длабоката вода не можат да преживеат во горните делови на водениот столб. Разликата во притисокот може да биде многу значајна (приближно една атмосфера за секои 10 метри длабочина на вода).
Бидејќи светлината не продира многу длабоко во океанската вода, изворот на енергија за бентосниот екосистем често е морскиот снег. Морскиот снег е органска материја од повисоко во водниот столб која се спушта надолу кон длабочините. Оваа мртва и распаѓачка материја го одржува бентосниот синџир на исхрана; повеќето организми во бентосната зона се чистачи или детритивори. Некои микроорганизми користат хемосинтеза за производство на биомаса.
Бентосните организми може да се поделат во две категории врз основа на тоа дали тие го прават својот дом на дното на океанот или неколку сантиметри во океанското дно. Оние кои живеат на површината на океанското дно се познати како епифауна. Оние кои живеат закопани во океанското дно се познати како инфауна. Екстремофилите, вклучително и пиезофилите, кои опстојуваат при високи притисоци, исто така може да живеат таму.
Живеалишта
Современите технологии за мапирање на морското дно откриле врски помеѓу геоморфологијата на морското дно и бентосните живеалишта, во кои групите на бентосни заедници се поврзани со специфични геоморфни поставки. Примерите вклучуваат ладни корални заедници поврзани со морски планини и подморски кањони, шуми од алги поврзани со карпести гребени на внатрешната полица и карпести риби поврзани со карпести стрмнини на континенталните падини. Во океанските средини, бентосните живеалишта исто така може да се зонираат по длабочина. Од најплиток до најдлабоките се: епипелагичен (помалку од 200 метри), мезопелагичен (200-1,000 метри), батјал (1,000-4,000 метри), длабински (4,000-6,000 метри) и најдлабоките, на хадал (под 6.000 метри).
Долните зони се во длабоки области на океанот под притисок. Човечките влијанија се случиле на сите океански длабочини, но најзначајни се на плиткиот континентален гребен и живеалиштата на падините. Многу бентосни организми ги задржале своите историски еволутивни одлики. Некои организми се значително поголеми од нивните роднини кои живеат во поплитки зони, најмногу поради повисоката концентрација на кислород во длабоките води.
Не е лесно да се мапираат или набљудуваат овие организми и нивните живеалишта, а повеќето модерни набљудувања се направени со помош на подводни возила на далечина (ROV), а ретко и подморници.
Еколошки истражувања
Бентосните макробезрбетници имаат многу важни еколошки функции, како што се регулирање на протокот на материјали и енергија во речните екосистеми преку нивните прехранбени врски. Поради оваа корелација помеѓу протокот на енергија и хранливи материи, бентосните макробезрбетници имаат способност да влијаат на ресурсите на храна на рибите и другите организми во водните екосистеми. На пример, додавањето на умерено количество хранливи материи во реката во текот на неколку години резултирало со зголемување на богатството, изобилството и биомасата на безрбетниците. Овие за возврат резултираа со зголемени ресурси за храна за домашните видови риби со незначителна промена на структурата на заедницата на макробезрбетниците и трофичките патишта. Присуството на макробезрбетници како што е Амфипода, исто така, влијае на доминацијата на одредени видови алги и во бентоските екосистеми. Дополнително, бидејќи бентосните зони се под влијание на протокот на мртвиот органски материјал, спроведени се студии за врската помеѓу тековите на водите на потокот и реките и ефектите што произлегуваат врз бентосната зона. Настаните со низок проток покажуваат ограничување во транспортот на хранливи материи од бентосни супстрати до прехранбени мрежи и предизвикаа намалување на биомасата на бентосни макробезрбетници, што доведува до исчезнување на изворите на храна во подлогата.
Бидејќи бентосниот систем ја регулира енергијата во водните екосистеми, направени се студии за механизмите на бентосната зона со цел подобро да се разбере екосистемот. Бентосните дијатоми се користени од Рамковната директива за вода на Европската унија (WFD) за да се воспостават стапки на еколошки квалитет што го одредуваат еколошкиот статус на езерата во ОК. Се прават почетни истражувања на бентосни склопови за да се види дали тие можат да се користат како индикатори за здрави водни екосистеми. Бентосните склопови во урбанизираните крајбрежни региони не се функционално еквивалентни на бентосните склопови во недопрените региони.
Еколозите се обидуваат да ја разберат врската помеѓу хетерогеноста и одржувањето на биоразновидноста во водните екосистеми. Бентосните алги се користат како инхерентно добра тема за проучување на краткорочните промени и одговорите на заедницата на хетерогени услови во потоци. Разбирањето на потенцијалните механизми кои вклучуваат бентосни перифитон и ефектите врз хетерогеноста во потокот може да обезбеди подобро разбирање на структурата и функцијата на поток екосистемите. Бентосното бруто примарно производство (БПП) може да биде важно за одржување на жариштата на биолошката разновидност во приморските зони во големите езерски екосистеми. Сепак, релативниот придонес на бентосните живеалишта во рамките на одредени екосистеми се слабо истражени и потребни се повеќе истражувања.
Големо Штехлинско Езеро
Големо Штехлинско Езеро или едноставно Езеро Штехлин (Großer Stechlinsee) е езеро во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Дејствието на последниот роман на Теодор Фонтане, Штехлин, се одвива во близина на езерото.
Езерото има максимална длабочина од 69,5 метри, што го прави едно од најдлабоките езера во покраината Бранденбург. Исто така, тоа е едно од најчистите езера, со досег на погледот до 11 метри длабочина (просечно 6 метри). Водата во езерото е во можност да се пие. Во негова близина се наоѓа седиштето на Институтот Лајбниц за екологија и речно рибарство.
Куќа на Хаџиеви
Куќа на Хаџиеви — стара куќа во градот Охрид прогласена за културно наследство на Македонија.
Историја
Куќата се наоѓа во населбата Центар, на ул. „Димитар Влахов“ бр. 37. Изградена е во 1929 година от непознати мајстори.
Архитектура
Градбата е прва во низата од три исти куќи со неоренесанса и необарокна архитектура. Се состои од подрум, приземје и кат. Изградена е масивно, при што темелите и сутеренот се камени, а приземјето и катот се од полни тули. Меѓукатната и покривната конструкција се дрвени. Куќата има хоризонтална симетрија, хармонично распоредени прозорски отвори и други украси во стил класичниот академизам. Прозорците се со профилирани рамки, имаат вертикални пиластри и хоризонтални профилирани венци.
Сурферска зона
Како што површинските бранови на океанот се приближуваат до брегот, тие стануваат повисоки и се распаѓаат, формирајќи ја пенестата, шамчеста површина наречена сурф. Регионот на распаѓачки бранови ја дефинира зоната на сурфање, или зоната на распад. По пробивањето во зоната на сурфање, брановите (сега намалени во висина) продолжуваат да се движат и тие се надоврзуваат на наведнатата предница на плажата, формирајќи наплив на вода наречен сваш. Водата потоа повторно тече назад како одмивање. Блиската зона каде брановата вода доаѓа на плажата е зоната за сурфање. Водата во зоната на сурфање е плитка, обично помеѓу 5 и 10m (16 и 33 стапки) длабочина; ова предизвикува брановите да бидат нестабилни.
IC 741
IC 741 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Сурферска зона
Животни
Животните кои често живеат во зоната за сурфање се ракови, школки и полжави. Сурферски школки и кртски ракови се два вида кои се издвојуваат како жители на зоната за сурфање. И двете од овие животни се многу брзи копачи. Сурферската школка, позната и како променлива кокина, е филтер хранач кој ги користи своите жабри за филтрирање на микроалги, ситни зоопланктони и мали честички од морската вода. Кртскиот рак е хранител со суспензија што јаде така што го фаќа зоопланктонот со неговите антени. Сите овие суштества се закопуваат во песокот за да избегнат да бидат вовлечени во океанот од плимата и брановите. Тие исто така се закопуваат во песокот за да се заштитат од грабливци. Зоната за сурфање е полна со хранливи материи, кислород и сончева светлина што ја прави зоната многу продуктивна со животински свет.
Струи на отцепување
Зоната за сурфање може да содржи опасни струи на отцепување: силни локални струи кои течат на брегот и претставуваат закана за капачите. Тековните изгледи го користат следниов сет на квалификации:
IC 741
Откривање
Објектот е откриен на 6 мај 1888 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 741 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 741 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на IC 741 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 170209.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Пашман
Пашман — остров покрај брегот на Јадранското Море во Хрватска со површина од 60,11 км2, сместен на југ од Задар, опкружен со островите Угљан, Иж, Дуги оток и Корнати. Островот е населен со 2.845 луѓе (2011).
Островот се состои од 11 села: Ткон, Угриниќ, Крај, Пашман, Мали Пашман, Баротул, Мрљане, Невиџане, Добропољана, Бањ, Ждрелац.
Помеѓу сите острови во хрватскиот архипелаг, Пашман има најголема зелена површина со оглед на неговата вкупна површина. Островот е 12-ти остров во хрватскиот архипелаг според големина. Исто така е познат и по тоа што има најчиста вода во Јадранското Море.
Историја
Островот бил населен уште од праисторијата, иако од палеолитот има многу малку сознанија, но има многу урнатини од бронзеното и железното време. Островот бил дел од Либурнија, и од тој период најстарото познато име на еден од островите било Катан (Ткон). Во периодот на Римското Царство, во кој спаѓал и островот, островот бил познат како Флавеико или Инсула Постимана. Очигледно островот бил од античките времиња добро населен, но кон почетокот на средниот век бил напуштен, бидејќи Константин Порфирогенит го нарекол како „пустелија“.
Во средниот век, поголемиот дел од Пашман бил феудален имот на задарските манастири и аристократија.
Првото споменување на Пашман е документирано во 11 век, како сопственост на Задарскиот бенедиктински манастир. Но, се чини дека островот во тоа време бил дел од епархијата Биоград, затоа што (според некои извори), епископот на Биоград во 1076 година го дал манастирот „Св. Кузма и Дамјан“ на Чоковац. По венецијанското уништување на Биоград во 1125 година, седиштето на Роговската опатија било преместено во Пашман.
Францисканците на островот дошле во околу 1380 година и во 1390 година изградиле нов манастир, Св. Доминус кој бил целосно обновен во 16 век. Овде биле примени голем број на бегалци, кои побегнале од Османлиите.
„Св. Козма и Дамјан“ бил еден од центрите за глаголичкото ширење во северна Далмација. Во манастирот биле создадени бројни глаголички ракописи. Се претпоставува дека монасите од Пашман отишле во Прага како глаголички и старословенски учители.
Географија
Пашман има површина од 60,11 км2 и должина на брегот од 65,3 километри. Одделен е од континентот преку Пашманскиот канал, чија ширина е 2 до 3 километри, а должината над 20 километри. Во акваторијата има многу мали живописни острови. Правецот на морските струи се менува на секои шест часа, што помага за зачувување на вонредната чистина и бистрина на водата. Пашманскиот канал е омилено место за љубителите на вода, а особено за сурфањето на ветер.
Пасман е одделен од соседниот остров Угљан преку тесниот теснец Ждрелац, кој во минатото бил толку плиток што можело да се помине и пеш. Во 1883 година бил проширен и денес е достапн за мали пловни објекти. Од 1973 година, преку Ждрелац бил изграден мост, поврзувајќи го Пашман и Угљан со патниот сообраќај.
На запад од Пашман се наоѓа островот Дуги Оток и Корнати. Во Пашманскиот канал е сместен и островот Галешњак, кој станал познат во 2009 година, кога непосредно пред Денот на вљубените корисниците на Google Earth забележале дека островот наликува на срце.
Знаменитости
Пашман е познат како најзелен остров на јадранскиот брег. На северната страна, свртени кон копното, постојат прекрасни песочни плажи и борови шуми. Јужната половина е полна со недопрени места, чиста природа и бројни заливи со поглед на Корнати. Во овој дел од островот нема патишта.
На островот има два манастири - бенедиктскиот „Св. Козма и Дамјан“ во близина на Ткон од 1059 година и францисканскиот „Св. Доминус“ од 1392 до селото Крај.
Сретен Стојановиќ
Сретен Стојановиќ (2 февруари,1898 - 29 октомври 1960) — српски и босански вајар и уметнички критичар. Неговата уметничка индивидуалност најдобро била забележана во портретите изработени од разни материјали.
Биографија
Роден е на 15 февруари 1898 година во Приедор во Босна и Херцеговина, во куќата на православни свештеници кои „проповедаа вера за силата на луѓето и кои ја замислија Русија дека е нешто што е наше или поубаво, поголемо, поправославно, поблиску до Бог и помоќен од што било германско или турско“, како што напиша во својата автобиографија. Тој ја наследи цврстината и стабилноста на таквото патријархално семејство, од луѓе кои пораснаа токму во таа почва и целиот свој живот го помина толку вкоренет, не предавајќи се на најдлабоките и непроменети морални принципи. Тој му припаѓал на Движењето Млада Босна каде што бил, како ученик во средното училиште во Тузла, осуден на 10 години затвор. Тој исто така беше кратко време авантуристички ангажиран во национални интереси на крајот на Првата светска војна. Во Виена студирал скулптура и на почетокот на 1920те уживал во бурниот боемски живот во Париз, каде што исто така се посветил на студии. Со Драгиша Васиќ и Владислав Рибничар патувал низ Советскиот Сојуз во 1927 година. По Втората светска војна тој беше динамичен социјален и културен активист.
Стојановиќ станал вајар откако замина на студии, најпрво во Виена на почетокот на 1918 година, а подоцна и во Париз. Стипендиите ги доби од д-р Ѓурица Ѓорѓрвиќ и неговата сопруга Криста, со кои се запозна и потоа стана пријател. Тие биле големи бранители на модерната уметност во Југославија помеѓу војните и нивната куќа стана едно од најпознатите места за состаноци на уметници, писатели, млади левичарски политичари и интелектуалци. Тој им се препуштил на виенските револуционерни движења пред падот на црно-жолтата монархија. Бидејќи бил во средина на општествени случувања, тој се вратил во Босна веднаш по завршувањето на војната каде што бил ангажиран во создавањето на првата Југославија, со сета своја постигната политичка и казнена репутација, воинственост и револуционерно расположение.
Во 1919 година, Стојановиќ заминал во Париз за да ги посетува најдобрите студии по уметност, кои не само што го обезбедија со потребното образование, туку и блиските контакти со бројните животни предизвици и креативната стимулација од една од најголемите европски метрополи. Една адреса и информација што Србите ги собираа во кафулињата на булеварот Сен Мишел беа доволни за него, објави автобиографот, сеќавајќи се на неговата прва средба со уметничката метропола од тоа време.
Најживописниот приказ на Стојановиќ и целата атмосфера што доминирал во уметничките кругови и боемските друштва во Париз на крајот на втората и почетокот на третата декада од минатиот век го направи Л. Трифуновиќ:
„Таков убав и галантен човек, со блуза со кошула и црно офицерско палто, облечен во шапка Борсалино со широк раб, влезе во раните кругови на Боемите во Монпарнас, кои живееја околу кафулињата во Ротонда и Купола, каде што луѓето не пиеја премногу и трошење малку пари, зборување, рецитирање, дремење, поминување време. Тука може да се сретнат пријатели, познати и непознати уметници, самоуверен Задкин со куче, Фугита со неговата чудна фризура и неговата грда пријателка, гломазна Исидора Данкан, Шана Орлоу, Кислинг, луди Американци и пијани Швеѓани, Индијанци, Швајцарци, Руси. . . Монпарнас изгледаше како модерен Вавилон . Неговиот живот и младост беа презадоволни“.
Друг критичар на уметничкиот опус на Стојановиќ ја опиша промената што се случила по неговите студии и враќањето во татковината:
За време на Втората светска војна тој живеел во Белград со своето семејство и кога војната завршила дознал дека починал неговиот брат, д-р Младен Стојановиќ. Неговиот брат бил легендарен национален херој и една од клучните лица на партизанското движење на Јосип Броз Тито во западна Босна. По смртта на неговиот брат, Стојановиќ се вклучил во многу функции. Тој беше претседател на Националниот фронт во Белград, обичен, секретар на Здружението на сликари на Југославија, претседател на Здружението на сликари на Србија, директор на Уметничката академија, уредник на списанието „Арт“, член на Српската академија за уметност и наука во 1950 година, итн.
Починал во Белград во 1960 година, оставајќи го зад себе еден од највредните вајарски опуси во српската уметност на 20 век. За неговото родно место Приедор тој подарил важен дел од неговите уметнички дела. Неговите творби може да се видат и во галеријата Павло Беjански во Нови Сад, Националниот музеј и Музејот на модерна уметност во Белград. Во спомен зградите во Белград, Војводина, Црна Гора и Република Српска во Босна и Херцеговина има некои од неговите најважни монументални композиции.
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2004
Велосипедизмот на Летните олимписки игри 2004 се состоел од 18 настани во три дисциплини:
Вкупно, учествувале 464 велосипедисти: 334 мажи и 130 жени, од 61 земји. Најмладиот учесник бил Игнатас Коноваловас, со 18 години, додека најстара беше Жани Лонго, со 45 години. Најуспешен натпреварувач бил Бредли Вигинс, кој освоил три медали: по еден златен, сребрен и бронзен. . Најуспешна земја била Австралија, која освоила 6 златни од 11 вкупно медали. Русија и Велика Британија се нашле на второто место со 3, односно 2 злата. По дисквалификацијата, В. Екимов од Русија бил награден со својот втор златен медал во машки хронометар, бранејќи ја својата титула од 2000 година и третиот златен медал во целина. Својата прва победа ја постигнал во 1988 година, кога се натпреварувал со советскиот тим.
Славко Јаневски
Славко Јаневски (Скопје, — Скопје, ) — истакнат македонски раскажувач, романописец, поет, филмски сценарист, есеист и сликар. Долги години бил член на МАНУ и Друштвото на писатели на Македонија. Тој припаѓа на првата генерација македонски писатели по Втората светска војна, која ги поставила темелите на современата македонска книжевност. Неговиот роман „Село зад седумте јасени“ (1952) е првиот роман објавен на стандарден македонски јазик.
Поради својата плодна творечка кариера, Јаневски бил одликуван со поголем број награди и признанија, меѓу кои наградите „АВНОЈ“, „11 октомври“ и „Браќа Миладиновци“. Во негова чест во паркот „Жена-борец“ во Скопје е поставен споменик изработен од академик Томе Серафимовски. Покрај тоа, во негова чест е именувана и читална во Скопје, која била пуштена со работа во 2013 година.
Советот на Град Скопје, 2020 година ја прогласи за година на Славко Јаневски, во чест на стогодишнината од неговото раѓање.
Биографија
Јаневски е роден во Скопје, каде што завршил основно и стручно-техничко училиште. Учествувал во НОБ. Од 1945 година е уредник на првиот македонски весник за деца „Пионер“, а потоа бил главен уредник на повеќе книжевни списанија, како што се: списанието за деца „Титовче“, списанијата за литература и уметност „Нов ден“ и „Современост“, литературниот весник „Хоризонт“ и хумористично-сатиричниот весник „Остен“. Во меѓувреме работел како уредник во издавачките куќи „Кочо Рацин“, „Наша книга“ и „Македонска книга“.
Во 1946 година, во Скопје, Славко Јаневски, Блаже Конески, Ацо Шопов, Владо Малески и Коле Чашуле го формирале Друштвото на писателите на Македонија, кое тогаш броело седум члена. Потоа, Јаневски бил и претседател на Друштвото. Исто така, тој бил член на Македонскиот ПЕН центар, претседател на Советот на СВП, како и член на МАНУ од нејзиното основање во 1967 година.
Јаневски оставил трага и во македонската кинематографија, како автор на неколку филмски сценарија: во 1967 година, тој ја адаптирал класичната историска драма на Војдан Чернодрински „Македонска крвава свадба“, во режија на Трајче Попов; соработувал со Панде Ташковски на филмската адаптација на епскиот воен роман „Доследни на заветот“, пренасловен во „Македонскиот дел од пеколот“, во режија на Ватрослав Мимица; и ја адаптирал сопствената хуманистичка новела „Две Марии“ за филмот со наслов „Јазол“, во режија на Кирил Ценевски.
Творештво
Јаневски е автор на многуброjни книги за деца, патописна проза, збирки раскази, романи и поезија, коишто се преведени на повеќе светски јазици.
Библиографија
Творештвото на Јаневски ги опфаќа следниве дела:
Покрај редовните изданија, во повеќе наврати се издадени избрани дела на Јаневски, и тоа:
Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Критички осврт кон творештвото на Јаневски
Јадранка Владова истакнува дека Јаневски е автор без кој не може да се замисли какво и да е претставување на македонската книжевност вокоја тој има неодминливо место како книжевноста за возрасни така и во детската книжевност, како во прозата така и во поезијата. Притоа, негвото врвно место произлегува не само оттаму што тој е еден од зачетниците на современата македонска книжевност, туку тој е недопирлив според квалитетот на своето дело. Притоа, Јаневски има необично важно место во македонската книжевност за деца, која тој ја направил рамноправен соговорник на светските вредности.
Според Георги Старделов, поезијата на Јаневски се одликува со повеќе одлики, како: хумор, фантастика, критичност, магија, сублимација и жива човечка историја. Во основата на неговата поетска имагинација лежи хуморот, т.е. неговата поезија е неделива од хуморот, кој најмногу доаѓа до израз во разорувањето на конвенциите. Истовремено, тој дава една од најбезмилосните критика на балканската варварска идеологија. Тој е поет на изненадувањето, на авантурата, на овоземните миракули, поет на нескротлива, еруптивна поетска имагинација, кој го отфрла секој можен ред и поредок. Во поетското искуство на Јаневски се напластиле: словенско-паганска емоционалност, сетилност и хедонизам, пантеизам и во неговата поезија е сублимирана македонската поетска митологија, космологија, демонологија, етнологија итн.
Награди и признанија
Славко Јаневски e добитник е на многу награди и признанија, меѓу кои: „АВНОЈ“ (1968); „11 Октомври“; наградата на СВП „Браќа Миладиновци“; наградата на градот Скопје „13 Ноември“; „Кочо Рацин“; „Македонско слово“; наградата за книжевен опус на ИРО „Мисла“ и „Мирослав Крлежа“. Исто така, тој е добитник на две златни арени за сценарио на филмскиот фестивал во Пула, за филмовите „Волчја ноќ“ (1955) и „Македонскиот дел од пеколот“ (1974). Во спомен на неговото дело, на 29 јануари 2010 година, во паркот „Жена-борец“ во Скопје бил откриен негов споменик, дело на академскиот вајар Томе Серафимовски. Исто така, во Општина Центар во 2013 година била отворена читална именувана во негова чест.
Радегаст (Анхалт)
Радегаст (Radegast) — мал град во округот Анхалт-Битерфелд во Саксонија-Анхалт, Германија. Тој е најмалиот град во Саксонија-Анхалт и се наоѓа околу 13 километри јужно од окружниот главен град Кетен. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Зидлихес Анхалт.
Невзат Халили
Невзат Халили (Nevzat Halili; Порој, Тетовско, ) — македонски политичар, прв претседател на ПДП, водач на т.н. Албанска Републиканска Армија „Илирида“ и Албанското национално движење Илирида (АНДИ) и самопрогласен претседател на Република Илирида.
Животопис
Халили е роден е во тетовското село Порој во 1946 година. Тој е почесен претседател е на ПДП и прв претседател во историјата на таа партија. Во 1992 година се спасил од затвор, за разлика од други функционери на партијата, откако отишол на Косово, а в затвор завршиле генералниот секретар на партијата Митхат Емини и тогашниот заменик министер за одбрана Хисен Хаскај. Во пролетта 2001 година Халили се вратил од Косово во Македонија, со намера да застане зад политичките барања на вооружените Албанци за време на воениот конфликт, но тоа завршило безуспешно. Повторно се вратил на Косово, каде што почнал да работи на формирање Армија на Република Илирида. Се промовира како политички водач на таа армија, а во 2002 година властите на УНМИК во Косово го уапсиле. Бил обвинет за тероризам, за предизвикување и поттикнување етничко нетрпение и насилство во регионот и за недозволена трговија со оружје. УНМИК кај него нашол и му одзел огромно количество најразлично оружје. Тогашните косовски власти го осудиле на казна затвор од четири години, кои ги одлежал во приштинскиот затвор Дубрава. Ослободен е во јануари 2007 година, по што се вратил во Македонија.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1952
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1952 — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Хелсинки, Финска. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Индија, второто Холандија и третото Обединето Кралство.
Црква „Св. Илија“ - Речани
Свети Илија – манастирска црква на Речанскиот манастир.
Архитектура
Црквата има правоаголна основа со припрата на западната страна којашто е отворена и е оградена со ниска метална ограда. Влезот на црквата е сместен на западната страна. На источната страна од градбата се издига камбанарија со шестаголна основа којашто во еден дел навлегува во црквата. Во нејзиниот горен дел има по два вертикално поставени прозорци на трите надворешни страни и по еден прозорец на страните коишто навлегуваат во црквата. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.
14 Лебед
14 Лебед можна променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед.
Ѕвездата ја менува својата привидна величина меѓу 5,28 и 5,58 без да се забележи некоја периодичност.
Список на државни водачи во 1301 година
Ова е список на државни водачи во 301 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шолта
Шолта (Solta; Solentium) — остров во Хрватска. Се наоѓа во Јадранското Море во централниот далматински архипелаг, западно од островот Брач, јужно од Сплит (одвоено од Сплитскиот канал) и источно од Мал Дрвеник и Голем Дрвеник (одвоени од канал Шолта) Its area is 58.98 км2. Зафаќа површина од 58,98 км2 и има население од 1.700 (според податоци од 2011 година).
Највисокиот врв на Шолта е врвот Вела Стража кој е висок 236 метри. На североисточниот брег на островот се наоѓаат големите заливи Рогач и Нечујам. Во западниот дел на внатрешноста на Шолта има поле од околу 6 километри должина и 2 километри ширина.
Економијата на островот се заснова на лозови насади, маслинки, овошје, риболов и туризам.
951 п.н.е.
951 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 951. година пред новата ера, 951. од првиот милениум п.н.е., 51. од 10 век п.н.е. и втора од 950-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4557 и 4558 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3799 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2809 и 2810 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 198 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 951 година се протега во 1685 и 1686, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1745 и 1746 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 408 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1620 и 1619 исламска година пред хиџра.
Алтајски Планини
Алтај е планински систем во централна Азија разделен помеѓу Русија, Кина, Монголија и Казахстан.
Се наоѓа помеѓу пустината Гоби на југоисток и Западносибирската Низина на северозапад во должина од околу 2.000 км. Се состои од Рускиот Алтај (или Алтај во потесна смисла) Монголскиот и од Гобискиот Алтај. Највисок врв на целиуо систем е Белуха со 4.508 м, на Монголскиот Алтај.
Алтај е извориште на големите реки Об и Иртиш. Алтај е стара грамадна планина, составена од кристални шкрилци, гранит и паелозојски наслаги, кои се издигнале во квартарот. Палозоиските наслаги изобилуваат со железни, оловни, бакарни, цинкови и сребрни руди и јаглен.
Климата е континентална планинска со просечна јануарска температура од -15° (предгорјето) до - 32° (меѓупланинските котлини) и јулска од 14-16°. Годишната количина на врнежи во западниот и северозападниот дел на Алтај се од 1000 до 2000 мм, a а во југоисточниот од 200 до 300 мм. Околу 800 км2 се покриени со ледници кои ги напојуваат мноштвото на реки како: Катуњ, Бија, Бухтарма Чуја и др. Шумите заземаат околу 70% од површината на Алтај. Горната граница им е 1.700 до 2.000 м.
Паскал Сиакам
Паскал Сиакам (роден на во ) — камерунски кошаркар кој моментално настапува за екипата на Торонто Репторс од НБА лигата.
Угрофински јазици
[[Податотека:Uralic-Yukaghir.png|thumb|300px|Карта на распространетост на уралските јазици
]] Угрофинските јазици се зборувани во северна Европа и северна Азија. Оваа група се дели на две подгрупи и тоа: угарски јазици и финопермски јазици. Во оваа грипа спаѓаат јазици:
Грал-Мириц
Грал-Мириц (Graal-Müritz) — општина и приморско одморалиште во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, во Германија.
Грал-Мириц се наоѓа меѓу најпопуларните германски туристички одредишта, како и за лечење и одмор. Излегува на Балтичкото Море, а околу него се протега голема шума. Во општината има многу хотели, ресторани, голема плажа долга пет километри, простран јавен парк на родондендрони. Постојат возови на секој час до Росток, а патувањето трае триесетина минути.
Музеи
Грал-Мириц поседува сопствен музеј за локалната историја наречен Хајматштубе (Heimatstube). Во областа постојат неколку големи музеи, како Германскиот бродски музеј во Росток, Германскиот килибарен музеј во Рибниц-Дамгартен или Германскиот поморски музеј во Штралзунд.