cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 384
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 36 м 21,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 15' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 384 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63403.
Звонимир Вукелиќ
Звонимир Вукелиќ (српски: Звонимир Вукелић;, , Босна и Херцеговина - , ) — македонски хидротехничар, врвен експерт во делот на водоснабдување, канализација и мелиорации. Професор на повеќе факултети, меѓу кои и Градежниот факултет во Скопје и Факултетот за инженерство на животната средина во Скопје.
Прва струшка парохија
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Список на ѕвезди во соѕвездието Лебед
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Лебед, надолно подредени според сјајноста.
NGC 4296
NGC 4296 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4296 се споменува и како UGC 7409, MCG 1-32-17, CGCG 42-41, VCC 475, KCPG 331A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4296 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 4296 има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 4296 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39943. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 288. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Петерско Езеро
Петерско Езеро (Λίμνη Πετρών, Лимни Петрон; старо Πετέρσκο ) — езеро во Леринско, Егејска Македонија, дел од групата на Егејските Езера.
Езерото се наоѓа на териториите на Леринско, Општина Суровичево, во северниот дел на котлината Острово меѓу два крака на планината Ниџе. Надморската висина му изнесува 570-572 метри, а површината околу 12 км2. Поврзано е со соседното Рудничко Езеро, од кадешто добива вода. Неговите води пак се влеваат во Островското Езеро. На западниот брег се наоѓа селото Петерско, а во југозападниот Суровичево.
Заедно со Островското Езеро сочинуваат екосистем, во кој живеат повеќе од 130 видови птици, цицачи, риби. Овој простор е живеалиште на ретки и загрозени видови птици, од кои само во Петерското Езеро повеќе од 90 видови, како големиот корморан (Phalacrocorax carbo) и малиот корморан (Phalacrocorax pygmaeus). Се гнездат и ноќната чапја (Nycticorax nycticorax), жолтата чапја (Ardeola ralloides) и малата бела чапја (Egretta garzetta)
Вo 1977 г. Петерското Езеро е прогласено за место со посебна природна убавина. Заедно со соседното Островско Езеро е вклучено во мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1340004) и двете езера се прогласени за места од орнитолошка важнот (045).
Список на државни водачи во 1501 година
Ова е список на државни водачи во 501 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ракомет на Летните олимписки игри 2012 (жени)
Женскиот ракометен турнир на Летните олимписки игри 2012 ќе биде одржан од 28 јули до 12 август 2012. Натпреварите во групната фаза, и во четвртфиналето ќе бидат одиграни во салата Копер Бокс која е со капацитет од 7.000 места. Полуфиналето и натпреварите за медал ќе се одиграат во поголемата кошаркарска арена. На турнирот ќе учествуваат 12 репрезентации.
Најдобрите четири од групите ќе се пласираат во четвртфиналето, а последните две репрезентации во групите ќе разигруваат за 9-12 место.
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1)
Ждреб
Пред ждребката, ИХФ ги сместила репрезентациите во 6 шешира. Ждребката за групите била одржана на 30 мај 2012 година.
Група A
28 јули 2012 30 јули 2012 1 август 2012 3 август 2012 5 август 2012
Група B
28 јули 2012 30 јули 2012 1 август 2012 3 август 2012 5 август 2012
Петар Ангелов (ВМРО)
Петар Ангелов  — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.
Животопис
Ангелов е роден во 1895 година во преспанското село Граждано, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Во 1912 година емигрира во Америка, но се враќа при избувнувањето на Првата балканска војна и се запишува како доброволец во бугарската армија. По завршувањето на Првата светска војна учествува во создавањето на ВМРО и четник е при Илија Дигалов, а по неговата смрт во 1922 година станува преспански војвода со 16 четници. Во 1924 година е во четата на Георги Поп Христов. Во пролетта 1925 година ја поминува реката Вардар заедно со четите на Илија Лерински, Андон Попштерев, Тале Андонов и Наум Јосифов со курирска чета на Христо Андонов. По убиството на Александар Протогеров во 1928 година е на страната на протогеровистите. Петар Ангелов е убиен во 1932 година во Хасково од приврзаници на Иван Михајлов.
Едвард со рацете-ножици
Содржина
Филмот започнува така што една баба ѝ раскажува на внуката приспивна приказна за Едвард, човекот со раце-ножици: Еден научник (го игра Прајс) создава вештачки човек, но умира пред да го доврши, така што тој останува без раце. Притоа, наместо раце, Едвард (го игра Деп) има ножици со кои умее извонредно да обликува жива ограда. Едвард живее повлечено во напуштената куќа на својот создавач, но еден ден случајно го открива една жена, која го доведува во својот дом. Набргу, Едвард станува главна атракција во соседството, како и главен фризер на сосетките и на нивите кучиња. Еден ден, во домот се враќа ќерката Ким (ја игра Рајдер) и Едвард се вљубува во неа, но таа има момче. Ким сака да му помогне на Едвард да добие вистински раце и нејзиното момче добива идеја да ја ограбат неговата куќа. Обидот за кражба пропаѓа и Едвард е уапсен, но набргу го ослободуваат. Малку подоцна, една жена од соседството го обвинува Едвард за обид за силување, така што сите луѓе се свртуваат против него. Кога Едвард сака да го спаси братот на Ким, сите помислуваат дека тој сака да го повреди, па затоа тој се повлекува во напуштената куќа во која живеел во минатото. Соседите доаѓаат во дворот со намера да му се одмаздат, а во куќата пристигнува и момчето на Ким (со кого таа претходно ја раскинува врската), кој го напаѓа Едвард, но во текот на борбата Едвард го убива. Тогаш, Ким излегува во дворот на куќата и на насобраните соседи им кажува дека и Едвард погинал во борбата со нејзиното поранешно момче. Така, Едвард продолжува да живее осамен живот во куќата, а Ким никогаш повторно не се среќава со него.
Џентлменска спогодба (филм од 1947)
Џентлменска спогодба (англиски: Gentleman's Agreement) - американски филм од 1947 година, во режија на Елија Казан (Elia Kazan), според сценариото на Мос Харт (Moss Hart), засновано врз истоимената книга на Лора З. Хобсон (Laure Z. Hobson). Главните улоги ги граат: Грегори Пек (Gregory Peck), Дороти Мегваер (Dorothy McGuire), Селест Холм (Celeste Holm) и Џон Гарфилд (John Garfield). Иако предизвикал големи контроверзи, филмот бил номиниран за „Оскар“ во осум категории, а освоил три: Оскар за најдобар филм, Оскар за најдобра глумица во споредна улога (Селест Холм) и Оскар за најдобар режисер (Елија Казан).
Синопсис
Еден новинар (го игра Пек) се претставува како Евреин со цел да ги провери недовербата и антипатијата кон Евреите во Њујорк и во богатите населби во Конектикат.
Владимир Стојановски - Лале
Владимир Стојановски - Лале ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште и три класа гимназија. Потоа работел во Скопје и Нови Сад како слаткарски работник. Како симпатизер на народноослободителното движење учествувал во организираната борба против окупаторот. Бил член на воспитна група, во која се разработувала марксистичка литература. Дејствувал во редовите на младината за придобивање нови приврзаници за ослободителното движење. Собирал материјална помош за партизаните. Бил учесник и во одделни диверзантски акции. Во септември 1944 година станал борец на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во тешките борби против балистите во Скопска Црна Гора, како и против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Храбро загинал во уличните борби за ослободување на својот роден град - Скопје. Неговите посмртни останки биле закопани на скопските гробишта.
Тоа е само крајот на светот
Само крај на светот (француски: Juste la fin du monde) - француски филм од 2016 година, во режија на Ксавие Долан. Главните улоги ги играат: Гаспар Улиел, Натали Бае, Венсан Касел, Марион Котијар и Леа Сејду. Филмот бил номиниран за наградата „Златна палма“ на Канскиот фестивал, каде режисерот ги добил главната награда на жирито и наградата на екуменското жири.
Содржина
Драмскиот писател Луј (го игра) е смртно болен и затоа ги посетува своите најблиски, со кои не се видел 12 години. Во домот, сите се нервозни и се караат меѓу себе, а особено е непријателски настроен неговиот постар брат Антоан (го игра Касел). Единствено, жената на Антоан, Катарина (ја игра Котијар) делува мирно и пристојно се однесува кон него. Луј планира да им каже за својата болест, но Антоан набрзина го присилува да замине, лажејќи дека Луј има неодложен состанок. Мајката (ја игра Бае) и сестрата Сузан (ја игра Сејду) на Луј не веруваат и започнува остра кавга меѓу нив и Антоан, но Луј ја напушта куќата без да ја каже вистината.
Габрене
Габрене (Габрене) — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во Општина Петрич, Благоевградската област, западна Бугарија. Ова е најзападното населено место во Пиринска Македонија.
Get Him to the Greek
Get Him to the Greek е американска комедија од 2010 година, напишана и продуцирана од страна на Николас Столен, а главните глумци се Јонах Хил и Расел Бренд. Филмот беше објавен на 4 јуни 2010 година.
Габрене
Географија
Селото се наоѓа во полупланински предел во северното подножје на планината Беласица, познато како Подгорие. На помалку од 1 км западно од селото минува државната граница со Република Македонија, а уште толку понатаму е сместено струмичкото село Старо Коњарево во Општина Ново Село. Непосредно над селото во југозападен правец на Беласица се издига историскиот тромеѓен врв Тумба. На 4 км северно од Габрене се наоѓа ГП „Златарево“, сместено на меѓународниот пат Петрич – Струмица. Крај селото тече реката Струмица, која му го оградува атарот од север. Климата во Габрене е преодносредоземноморска.
До Габрене се стасува по патот Петрич – Првомај. Тука ппат се раздвојува на две, но и двата пата водат до селото. Првиот продолжува низ подгорските села и е малку пократок. Вториот оди напоредно на реката Струмица и покрај ГП „Златарево“ и границата со Р. Македонија исто така води до селото.
Историја
Селото Габрене е старо и има богата историја. Во атарот се откриени траги од антички и средновековни населби. Непосредно западно до селото во месноста „Сариев Камен“ се наоѓа Стапката на Крали Марко — култен карпест жртвеник, дел од тракиско светилиште од I-IV век. Подоцна мештаните го поврзале местото со епот за Крали Марко. Во месноста „Воена Црква“ (~ 1 км јужно од селото) се зачувани остатоци од средновековна црква. Северно од неа стојат основите на камена градба со трапезовиден облик, веројатно дел од тврдина која служела како стража.
Селото се споменува во османлиски записници од 1570 и 1664-1665 г. под името Габрани. Според податоците од првиот записник, во селото живееле 127 македонски-христијански и 2 муслимански домаќинства, а според вториот, има 43 христијански домаќинства.
Во XIX век населението на селото се занимавало со земјоделство (пченка, овес, ориз, сусам, афион, памук и др.), свилена буба и сточарство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. Габрене (Gabrené) е посочено како село со 32 домаќинства со 120 жители, сите Македонци. Во 1885 г. е отворено основно училиште. Во 1900 г. според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Габрене живеат 450 жители, од кои 400 Македонци-христијани и 50 Турци. Сите Македонци-христијани потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Габрене живееле 360 Македонци.
Габрене е ослободено од отоманската власт во Првата балканска војна во октомври 1912 г. Во 1913 г. во Втората балканска војна селото е заземено и запалено од грчката војска. Водно грчките единици убиле 29 селани, вклучувајќи и бебиња. На влезот од селото има споменик на настраданите.
Религии
Селото е православно. Во него се наоѓа црквата „Св. Петка“ со убав двор и голема чешма. Тука се одбележуваат сите празници и имендени. На 1, 2 и 3 јануари има кукерски игри – станчинари или џамалари. Селската слава е на летен Петковден (крајот на јули). На сретселото се приредува борење, пиво и скара.
Општествени установи
Селото има управно здание, каде е сместен кметот, селската амбуланта и поштата. Во истата зграда има и интернет-кафе. Во близина има продавнички и кафанчиња.
IC 385
IC 385 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 385 се споменува и како ESO 232-12.
Откривање
Објектот е откриен на 31 август 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 385 е од видот Im/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 385 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 37 м 38,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 4' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 73°.
Други поделби
Проучување на IC 385 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63433.
Дагоберт II
Прогон и лишување од престолот
Во 656, Сигеберт III е убиен на барање на мајордомот Гримоалд. Хилдеберт кој можеби му бил син на Сигеберт III посвоен од страна на Гримоалд или пак син на Гримоалд посвоен од страна на Сигеберт III ја добил поддршката на мајордомот.
Гримоалд впрочем го ошишал младиот Дагоберт што пак го лишувало од неговите права за кралско наследство и го испратил во прогон. Владиката Дидон од Поатје го однел Дагоберт во некој манастир во Ирска. Гримоалд тогаш ја раширил веста дека Дагоберт е мртов а со тоа Хилдеберт можел слободно да дојде на престолот и да владее со Австразија од 656 до 662.
Враќање во кралството
Дагоберт се вратил во 674 за да си го бара назад кралството на Австразија, но ги добил само регионите близу до Рона каде почнал да владее од 676, после убиството на неговиот братучед, кралот Хилдерик II во Лоњската шума во 675.
Дагоберт II на својот мајордом Пипин Хересталски му го одзел правото да управува со палатата. Тој се противел на желбата за независност што ја имале благородниците и на експанзијата на римската црква. Меровиншката престолнина била утврдена во Стенај.
Убиството на кралот
Оваа политика поттикнала завера против кралот од страна на мајордомот Пипин Хересталски (или според некои историчари, од страна на мајордомот на палатата на Неустрија, Еброин). На 23 декември 679, во тек на една партија лов во шумата Вевр (близу Стенај), кралот бил убиен.
Дагоберт II е закопан во базиликата Св. Реми од Стенај. На 10 септември 872, кралот Карло II Ќелавиот го пронашол неговиот гроб, и го пренел неговото тело во Дузи каде Дагоберт мистериозно бил канонизиран од синод на владици, под името Свети Дагоберт. Карло II во Стенај изградил базилика за тука да ги чува моштите на светецот, зачувани во сандак од сребро и злато; еден дел од ваквите реликвии бил доделен на опатијата во Живињи. Патронат на светецот во римокатоличката црква се прославува на 23 декември.
Рен-ле-Шато
Името на Дагоберт II станало познато во 20 век, кога било поврзано со една шпекулација која сакала Дагоберт II и неговите наводни наследници да го поврзе со тајната меровиншка лоза на вистински наследници кои неправедно биле симнувани од престолот од страна на каролинзите и Капетите сè до ден денешен. Централната легенда е пов рзана со француското село Рен-ле-Шато. Некоио луѓе предводени од Пјер Плантар, фалсификувале документи за да фабрикуваат доказ за постоење на наводно илјадагодишно постоење на некакво тајно друштво Сионски приорат. Едните документи, Тајните списи, биле подметнати во Националната библиотека. Другите биле објавени во шеесеттите години - ''Проколнатото богатство од Рен-ле-Шато’’. Во книгата имало (фалсификувани) латински документи кои наводно биле најдени од некој свештеник во 19 век. Шифрирана порака сокриена во еден од латинските документи ја откривала реченицата, "''На Дагоберт II крал и на Сион е ова богатство и тој тука е починат."
Боргзум
Боргзум (Borgsum; фериншки: Borigsem) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Историја
Името означува „населба на замокот“. Замокот се нарекува Лембексбург (Lembecksburg), кој всушност претставува средновековен прстенест ѕид со пречник од 95 метри и височина од десет метри. Според старите верувања бил изграден во век како упориште против Викинзите и е именувано по витезот Клаус Лембек, кој наводно живеел тука како претставник на кралот Валдемар IV од Данска во  век. Сепак, по прекршувањето на неговата феудална заклета, Лембек бил обесен од кралот. Некои го оспоруваат фактот дека Лембек некогаш стапнал на островот. Археолошките пронајдоци на островот Зилт кон крајот на 1970-тите навестуваат дека Лембексбург и слични објекти на Зилт потекнуваат од времето на Римското Царство.
Во 1991 година била изградена ветерница на местото на старата ветерница. Денес, Боргзум има околу 350 жители.
Економија
Боргзум главно се занимава со земјоделство и туризам. Дополнително постојат неколку занаетчии.
Танцов камп Херанг
Танцовиот камп Херанг (најчесто скратено ТКХ, официјално Herräng Dance Camp Aktiebolag) е најголемиот годишен танцов камп кој се фокусира на Линди Хоп, буги вуги, џез танц и балбоа. Се одржува 5 недели годишно од крајот на јуни до јули во Херанг, Шведска.
Во кампот се имаат претставено танчери од свинг ерата, вклучувајќи ги Френки Менинг, Норма Милер, Чаз Јанг и Доун Хемптон.
Со повеќе од 750 луѓе кои присуствуваат секоја недела во споредба со населението на селото Херанг од 400 до 600, кампот собира значителен број секое лето за да ги задоволи потребите на големиот број танчери. Некои од најзабележливите додатоци на Херанг за време на танцовиот камп Херанг вклучуваат неколку кафулиња; целосна кафетерија која служи оброци на шведска маса; продавница за опрема за танцување, додатоци и секојдневни неопходни работи; изнајмување велосипеди; домување од различни стандарди; и ноќна забава.
Кампот е во сопственост и управуван од Лоренц Илг, Фрида Сегердал, Фатима Тефахи, Даниел Хидман и Ленарт Вестерлунд.
Историја
Првиот Танцов камп Херанг траел една недела, почнувајќи од 1-ви август 1982 година, а бил организиран од страна на Шведското свинг друѓтво, организација за свинг танц со седиште во Стокхолм, Шведска. На него присуствувале околу 25 учесници и сѐ било предавано од страна на Џон Кленси од Њујорк. Присуството се зголемило на речиси 100 студенти во втората година. Во следните пет години, кампот станувал сѐ повеќе популарен во и околу Шведска, а присуствувале само шведски танчери.
За време на заживувањето на свингот во доцните 1980-ти, кампот почнал да привлекува меѓународно внимание. Во 1989 година, во Херанг биле организирани два посебни кампа, еден од Ритмичките Хот Шотс и друг од традиционалните организатори, Шведското Свинг Општество.
За кампот во 1989 година организиран од Ритмичките Хот Шотс, Френки Менинг, преживеан член од ерата на свингот, бил поканет да предава во кампот.
Натпреварувачките танцови кампови се одржувале пет години, до 1994 година, кога двете групи го одржале првиот обединет танцов камп Херанг.
Кампот за малку ќе банкротирал во 2003 година, а потоа бил преземен од неговите сегашни сопственици. Во 2020 година кампот бил откажан поради пандемијата КОВИД-19.
Список на државни водачи во 499 година
Ова е список на државни водачи во 99 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Русе Стојановски
Русе Ѓурев Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од многу сиромашно земјоделско семејство. Татко му се занимавал со земјоделство, а тој му помагал за потоа да работи како овчар. Во септември 1944 година, кога низ неговото село поминале партизаните, без двоумење ѝ се приклучи на Треттата македонска ударна бригада. Бил учесник во борбите кај Велес, Штип и други места. На 20 октомври 1944 година, на теренот на Треска, бил опколен од непријателот. За да не падне жив во непријателските раце, се фрлил во реката Треска и се удавил.
Тале Андонов
Тале Андонов Христов (Хаџиев) — македонски револуционер, ресенски војвода, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и Внатрешна македонска револуционерна организација.
Животопис
Тале Андонов е роден во 1890 година во ресенско село Царев Двор, тогаш во Отоманското Царство. Завршува IV простор и се приклучува на ВМОРО. Во 1906 година станува четник при Петар Христов Германчето. По обновувањето на револуционерната организација од 1910 до Балканските војни во 1912 година е четник при Крсте Трајков. По Втората балканска војна од 1913 до 1915 година е војвода на самостојна чета во Ресенско.
По 1919 година учествува во создавањето на ВМРО. Во 1923 година е со четата на Александар Протоѓеров и Георги Поп Христов во Битолско и во септември е делегат на окружниот конгрес во планината Томорица. Во пролетта 1925 година ја поминува реката Вардар заедно со четите на Илија Лерински, Андон Попштерев, Христо Андонов и Наум Јосифов и Петар Ангелов. Во 1925 година е делегат од Битолскиот револуционерен округ на Шестиот конгрес на ВМРО.
Махмуд (пејач)
Алесандро Махмуд е роден на 12 септември 1992 година, професионално е познат како Махмуд, и е италијански кантавтор. Тој стана познат откако се натпреваруваше во шестата сезона на италијанската верзија од X Фактор. Двапати победи на музичкиот фестивал во Санремо, во 2019 година со песната „Солди“ и во 2022 година заедно со Бланко со песната „Бривиди“. Неговите победи во Санремо му овозможија да ја претставува Италија на Изборот за песна на Евровизија во тие години, завршувајќи на второто место во 2019 и на шестото место во 2022 како домаќин.
Махмуд има издадено два студиски албуми, Gioventù bruciata и Ghettolimpo, од кои и двата стигнаа до првите две места на италијанската табела со албуми.
Раниот живот
Роден е во Милано, татко Египќанец и мајка Сардинија од Оросеи, Махмуд бил израснат околу Гратосољо, област во Милано. Кога имал пет години, неговите родители се развеле, а потоа го одгледала неговата мајка.
2012–2018: X Фактор и почетоци
Во 2012 година, Махмуд оди на аудиција за шестата сезона на италијанската верзија од X Фактор. Тој стана дел од категоријата момчиња менторирана од страна на Симона Вентура. Првично бил елиминиран во "куќите на судиите", а потоа вратен како џокер, пред да биде елиминиран во третата епизода. По ова искуство, работел во кафеана и посетувал музичко училиште, студирајќи пијано, солфеж и музичка теорија, каде што започнал и да пишува песни. Во 2013 година го издаде својот деби-сингл „Fallin' Rain“.
Во 2016 година, Махмуд учествувал на " Секција за новодојденци " на музичкиот фестивал во Санремо со песната „Диментика“. Во 2017 година го издава синглот „Пезоси“, со кој учествува на петтото издание на фестивалот „Ветерно лето“, подедувајќи во третата епизода од секцијата Млади. Во 2017 година, тој бил вклучен и во синглот на Фабри Фибра „Луна“. Во септември 2018 година, тој ја објави својата дебитантска продолжена драма, Залудно потрошена младост. Во ноември 2018 година, Марко Менгони го издаде својот петти албум, Атлантико, кој содржи три песни напишани од Махмуд, вклучувајќи го и синглот „Хола“.
2018–2020: Џовенту брусијата, Санремо и Евровизија
Во декември 2018 година, Махмуд бил еден од 24-те натпреварувачи избрани да се натпреваруваат во Санремо Џовани, телевизиски натпревар чија цел е да се изберат двајца новодојденци како натпреварувачи на 69-тиот музички фестивал Санремо. Махмуд бил на прво место во втората епизода од шоуто, со неговиот запис "Залудно потрошена младост“, кој исто така ја доби и наградата на критичарите меѓу актерите кои настапуваа во второто финале. „Солди“ подоцна би најавен како негов влез за музичкиот фестивал во Санремо 2019 година
Махмуд ја изведе песната за прв пат за време на првото шоу во живо на 69-тиот музички фестивал Санремо, кој се одржа на 5 февруари 2019 година. Дарио „Дардуст“ Фаини, ко-сценарист на песната, го режираше оркестарот Санремо за време на неговиот настап. За време на третата емисија во живо, „Солди“ била прва песна изведена вечерта. На 8 февруари 2019 година, Махмуд ја изведе песната во нова верзија, во која учествуваше раперот Гуе Пекено. За време на првиот круг од финалето, „Солди“ се пласираше на 7-то место во телевоутот, но бил најмногу изгласан од стручното жири, а втор најгласен од прес-жирито. Како резултат на тоа, Махмуд доби место во првите три дела на натпреварот и по дополнителна изведба, песната била прогласена за победник на 69-тиот музички фестивал Санремо. Махмуд ја доби и наградата „Енцо Јаначи“ за најдобра изведба и наградата „Награда Златен Баглиони“ за најдобра песна изгласана од уметниците-учеснички.
На 22 февруари 2019 година, Махмуд го реиздаде "Залудно потрошена младост" како целосен студиски албум, кој се најде на врвот на италијанската табела на албуми. Во април 2019 година, Махмуд го претстави синглот „Калипсо“ од Чарли Чарлс и Дардус, кој бил на врвот на италијанската табела за синглови. Во мај 2019 година, тој ја претставуваше Италија на Изборот за песна на Евровизија 2019 година во Тел Авив, Израел. Тој ја изведе „Солди“ во големото финале на натпреварот на 18 мај, пласирајќи се на второто место во конечниот пласман. Песната се најде на врвот на топ листите во Грција, Израел, Италија и Литванија и стигна до првите 10 во уште пет земји, на крајот стана најстримуваната евровизиска песна досега на платформата Спотифај, рекорд кој траеше до крајот на јануари 2021 година, кога бил надминат од победникот на Изборот за песна на Евровизија 2019 година со песната „Аркада“ од Данкан Лоренс. Махмуд настапи на церемонијата на затворање на Летната универзијада 2019 година во Неапол со три негови песни „Солди“, „ Gioventù bruciata “ и „90 години“.
2020–сега: Гетолимпо, враќање во Санремо и Евровизија
На 11 јуни 2021 година, Махмуд го издаде својот втор студиски албум, Гетолимпо. На издавањето на албумот му претходеа пет синглови: „ Рапид“, „ Дорадо “ (во соработка со италијански рапер Сфера Ебаста и колумбискиот пејач Феид), „Инујаша“, „Зеро“ (исто така вклучени во саундтракот на серијата на платформата Нетфликс од 2021 година со истото име ) и „ Клан “.
Махмуд се врати на фестивалот Санремо во 2022 година заедно со Бланко со песната „ Бривиди “, со која победија и на тој начин го стекнаа правото да ја претставуваат Италија на Евровизија 2022 година во Торино. Песната го достигна 15-тото место на табелата на Билборд Глобал 200 од 19 февруари 2022 година. На натпреварот во Торино, песната „Бривиди“ заврши на шестото место со 268 бодови.
Јавна слика
Во 2019 година, тој бил именуван во италијанскиот Форбс30 под 30 години, листа на која се прикажани претприемачи, забавувачи и познати личности кои се прославиле пред да наполнат 30 години.
Уметност
Махмуд ја опиша својата музика како марокански поп. Според него „она што ме издвојува се звуците од Блискиот Исток што се појавуваат овде и таму“. „Солди“, која е автобиографска песна за неговото „неконвенционално семејство“, вклучува реченица на арапски. Еден од неговите најрани музички спомени е слушањето арапска музика со неговиот татко, пред да го напушти семејството. Растејќи ги слушал и италијанските уметници како Лусио Батисти, Лусио Дала и Паоло Конте. Тој се смета себеси за многу поврзан со културата и фолклорот на Сардинија, што често делува како извор на инспирација за композицијата на неговите песни.
Махмуд го наведе американскиот пејач Френк Оушн како негово најголемо влијание. Други негови омилени уметници се Бијонсе, Тревис Скот, Џезмин Саливан, Розалија и СЗА.
Автор и текстописец за други уметници
Махмуд напиша и компонираше песни со многу италијански текстописци и продуценти, вклучувајќи ги Франческо Катити, Дардус, Чарли Чарлс, Алесандро Раина и уметници како Маракаш, Кјара, Марко Менгони, Фабри Фибра, Елоди и Микеле Брави. Во 2019 година, благодарение на неговата победа на музичкиот фестивал во Санремо, Могол му понуди на уметникот стипендија за подобрување на неговите вештини како текстописец во Европскиот центар во Тосколано за автори, композитори и уметници.
Блаже Стојановски
Блаже Иванов Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. По завршувањето на основното образоѕание, се занимавал со земјоделство и сточарство. На 6 септември 1944 година, стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите нејзини борби против балистичките банди и германските поробувачи. Во октомври 1944 година, за време на изведување воена вежба на една од единиците на бригадата, на теренот меѓу Ракотинци и Сопиште, смртно бил погоден од залутан куршум на стражарското место. Неговите посмртни останки биле закопани на селските гробишта.
NGC 490
NGC 490 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 490 се споменува и како ESO 352-53, MCG -6-4-11, IRAS 01190-3419.
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 490 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 490 има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 21 м 20,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 3' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 93°.
Други поделби
Проучување на NGC 490 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4914. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 27. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1201.
Дуенџоу
Дуенџоу (端州, ) — подрачје на градот Џаоќинг во покраината Гуангдунг, Кина.
Гега (село)
Гега — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во планински реон на планината Огражден, во близина на границата помеѓу Македонија и Бугарија. Селото се наоѓа на 25 километри северозападно од градот Петрич. Атарот на селото зафаќа простор од 15.772 км 2. Селото се наоѓа на надморска висина од 700 метри. Реката Градешница тече 900 метри источно од селото. Климата е средоземна. Селото е едно од погодните почетни точки за високите делови на планината Огражден и неговиот највисок врв на бугарската територија - Билска Чука (1644 метри).
Според името на селото е именуван истоимениот ’рт Гега на Антарктикот.
Историjа
Се смета дека селото било основано од страна на мигранти од Беровско во почетокот на XIX век. Во 1870 година била изградена Црквата Успение (споменик на културата).
До 1947 година, селото било дел и центар на селото Игуменец, составенао од 12 планински маала во Огражден, последователно одделени како села. Во периодот 1946 - 1956 година жителите на соседството Воденици се населиле во Гега, кое тогаш било напуштено. Во 1959 година, кон селото биле присоединети населбите Долни Крај и Учкунци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 672 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија. Во селото имало едно основно училиште со еден учител и 24 ученици.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, пет лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети.
==Население ==
Надворешни врски
Слики од Гега
Легенда за Зелда
Легендата за Зелда е франшиза за видео игри со големо ниво на акција-авантура, создадена од јапонските дизајнери на игри, Шигеру Мијамото и Такаши Тезука. Таа е првенствено развиена и објавена од Nintendo, иако некои реизданија потекнуваат од Capcom, Vanpool и Grezzo. Играта вклучува акција-авантура и елементи на акциони RPG игри.
Серијата се фокусира на различните инкарнации на Линк, храбар млад човек од Хајлијан, со шилести уши слични на елф; и принцезата Зелда, магична принцеза која е смртна реинкарнација на божицата Хајлија; додека се борат да ја спасат волшебната земја Хајрул од Ганон, злобен воен лидер кој стана крал на демонот, кој е главниот антагонист на серијата. Ганон сака да го користи Трајфорс, света реликвија која ја оставиле трите божици кои го создале Хајрул за да го преправи светот според неговата мрачна замисла. Кога ќе се собере заедно, моќта на Трајфорс може да ја исполни секоја желба што ќе ја посака неговиот корисник; сепак, ако некој со срце кое што не поседува рамнотежа на трите доблести на Моќта, Храброста и Мудроста се обиде да ја допре силата на Трајфорс, таа ќе се подели на три триаголници и ќе се поврзе со тројца луѓе чии срца ја отелотворуваат потребната доблест.
Иако нивните личности и животните приказни се разликуваат од игра до игра, инкарнациите на Линк и Зелда често имаат многу заеднички особини; како на пример Линк често е левак и се поврзува со зелената боја, додека принцезата Зелда често е член на кралското семејство. Додека конфликтот со Ганон служи како столб за серијата, некои игри имаат други поставки и антагонисти, при што Линк патува или е испратен во овие други земји во нивното време на потреба.
Откако оригиналата Легенда за Зелда беше објавена во 1986 година, серијата се прошири за да вклучи 19 записи на сите главни конзоли за игри на Nintendo, како и голем број на копии. Американска анимирана ТВ серија e базирана на игрите емитувани во 1989 година и индивидуални адаптации на манга нарачани од Нинтендо се произведуваат во Јапонија од 1997 година. Легендата за Зелда е една од најистакнатите и најуспешните франшизи на Nintendo; неколку од нејзините записи се сметаат за едни од најголемите видео игри на сите времиња.
Играње
Игрите Легенда за Зелда содржат мешавина од загатки, акција, авантуристичка/борбена игра и истражување. Овие елементи останаа непроменети во текот на серијата, но со подобрувања и дополнувања вклучени во секоја нова игра. Подоцнежните игри во серијата вклучуваат и прикриена игра, каде што играчот мора да ги избегнува непријателите додека продолжува низ ниво, а исто така и тркачките елементи. Иако може да се победи во играта со минимална количина на истражување и странични потраги, играчот често се наградува со корисни предмети или зголемени способности за решавање загатки или истражување на скриените области. Некои ставки се постојани и се појавуваат многу пати во текот на серијата (како што се бомби и цвеќиња од бомби, кои може да се користат и како оружје и да се отворат блокирани или скриени врати; бумеранзи, кои можат да убијат или парализираат непријатели; клучеви за заклучени врати; магични мечеви, штитови и лакови и стрели ), додека другите се единствени за една игра. Иако игрите содржат елементи за играње улоги ( Zelda II: The Adventure of Link е единствената што вклучува систем за искуство), тие ја нагласуваат директната борба во стилот на „ нападни и уби “ во текот на стратешката, пресвртна или активна временска борба на серии како Final Fantasy.
Нарација (Раскажување)
Нарацијата (раскажувањето) е употреба на пишан или говорен коментар за да се пренесе приказна на публиката. Нарацијата ја пренесува наратор (раскажувач): специфична личност или неодреден литературен глас, развиен од креаторот на приказната, за да достави информации до публиката, особено за заплетот (низата настани). Нарацијата е задолжителен елемент на сите напишани приказни (стории) романи, раскази, песни, мемоари и сл., со функција на пренесување на приказната во целост. Сепак, нарацијата е само изборна во повеќето други формати на раскажување приказни, како што се филмови, претстави, телевизиски емисии и видео игри, во кои приказната може да се пренесе преку други средства, како дијалог меѓу ликовите или визуелно дејство..
Наративниот режим го опфаќа збирот на избори преку кои креаторот на приказната го развива својот наратор и нарација:
Така, нарацијата вклучува и кој ја раскажува приказната и како е раскажана приказната (на пример, со користење на свеста или несигурна нарација). Нараторот може да биде анонимен и неодреден, или лик што се појавува и учествува во нивната сопствена приказна (без разлика дали е фиктивна или фактичка), или самиот автор како лик. Нараторот може само да ја поврзе приказната со публиката без да биде вклучен во заплетот и може да има разновидна свесност за мислите на ликовите и далечните настани. Некои приказни имаат повеќе наратори за да ги илустрираат приказните на различни ликови во различни времиња, создавајќи приказна со сложена перспектива.
Наративна гледна точка
Во тек е дебата за природата на наративната гледна точка. Различни различни теоретски пристапи се обидоа да го дефинираат гледиштето во однос на личноста, перспективата, гласот, свеста и фокусот. Наративната перспектива е позицијата и карактерот на раскажувачот, во однос на наративот.
Книжевна теорија
Временската гледна точка може да се однесува на наративното време, или може да се однесува на тоа колку е детална или сумирана нарацијата. На пример, кога настаните се раскажуваат откако ќе се случат (постериорна нарација), нараторот е во привилегирана позиција за ликовите во приказната и може да навлезе во подлабокото значење на настаните и случувањата, укажувајќи на погрешните чекори и пропуштените значења на ликови. Временската гледна точка, исто така, се фокусира на темпото на нарација. Наративното темпо може или да се забрза или забави. Наративната ретардација (забавување на нарацијата) ги става настаните во преден план и сугерира што треба да се забележи од читателот, додека сумирањето или забрзувањето на наративното темпо ги става настаните и случувањата во заднина, намалувајќи ја нивната важност.
Психолошката гледна точка се фокусира на однесувањето на ликовите. Лансер заклучува дека ова е „исклучително сложен аспект од гледна точка, бидејќи го опфаќа широкото прашање за оддалеченоста или афинитетот на нараторот кон секој лик и настан... претставен во текстот“. Негативните коментари го оддалечуваат читателот од гледна точка на ликот додека позитивните оценки создаваат афинитет со неговата или нејзината перспектива.
Фразеолошката гледна точка се фокусира на говорните одлики на ликовите и на нараторот. На пример, имињата, титулите, епитетите и натписите дадени на ликот може да ги оценат постапките или говорот на ликот и да изразат наративна гледна точка.
Прво лице
Ставот на прво лице ја открива приказната преку отворено самореференциран и учесник наратор. Прво лице создава близок однос помеѓу нараторот и читателот, повикувајќи се на ликот на гледиштето со заменки во прво лице како јас и јас (како и ние и ние, секогаш кога нараторот е дел од поголема група). Односно, нараторот отворено го признава нивното постоење. Честопати, нараторот во прво лице е главниот лик, чии внатрешни мисли се искажуваат на публиката, дури и ако не на некој од другите ликови. Раскажувач од прво лице со ограничена перспектива не е способен да биде сведок или да ги разбере сите аспекти на која било ситуација. Така, нараторот со оваа перспектива нема да може целосно да ги пријави околностите и ќе му остави на читателот субјективен запис за деталите на заплетот. Дополнително, ликот на овој наратор би можел да следи скриена агенда или може да се бори со ментални или физички предизвици кои дополнително ја попречуваат нивната способност да му ја кажат на читателот целата, точна вистина на настаните. Оваа форма вклучува привремена нарација во прво лице како приказна во приказна, каде што нараторот или лик што набљудува раскажувањето на приказна од друг се репродуцира целосно, привремено и без прекин, префрлајќи ја нарацијата на говорникот. Раскажувачот во прво лице може да биде и централниот лик. Ликот на гледиштето не е нужно централниот лик: примери на придружни ликови од гледиште се Доктор Вотсон, Скаут во ,,To Kill a Mockingbird“ и Ник Каравеј од Големиот Гетсби.
Второ лице
Ставот на второ лице е гледна точка каде од публиката се прави лик. Ова се прави со употреба на заменки во второ лице како тебе. Можеби нараторот буквално и се обраќа на публиката, но почесто референтот во второ лице на овие приказни е всушност некој лик во приказната. Романите во второ лице се релативно ретки; Наместо тоа, оваа гледна точка има тенденција да биде главно ограничена на песни и песни. Сепак, некои значајни примери ги вклучуваат романот Half Asleep in Frog Pajamas by Tom Robbins, If on a winter's night a traveler by Italo Calvino, the short fiction of Lorrie Moore and Junot Díaz, the short story The Egg by Andy Weir, and Second Thoughts by Michel Butor. Sections of N. K. Jemisin's The Fifth Season во кои се раскажува во второ лице.
Книгите за игри „ Избери сопствена авантура“ се напишани во второ лице. Слично на тоа, интерактивната фикција базирана на текст, како што се Колосалната пештера авантура и Зорк, конвенционално има описи напишани во второ лице, кажувајќи му на ликот што гледа и што прави. Оваа практика повремено се среќава и во текстуални сегменти од графички игри, како што се оние од Spiderweb Software, кои во голема мера го користат текстот со вкус од второ лице во полето за текст во pop-up со описи на знаци и локација. Романот на Чарлс Штрос Halting State е напишан во второ лице како алузија на овој стил.
Трето лице
Во наративниот начин на трето лице, нарацијата се однесува на сите ликови, како заменките во македонскиот јазик во трето лице: тој, таа или тие, а никогаш заменките  во прво или второ лице. Ова јасно покажува дека нарацијата е направена без потреба од наратор кој е идентификуван и персонифициран како лик во приказната. За споредба со приказните што имаат наратор, нарацијата во трето лице се опишува како анонимен наратор (некој кој не го гледаш, а тука е присутен).
Традиционално, раскажувањето во трето лице е најчесто користениот наративен начин во литературата. Не бара постоењето на нараторот да биде објаснето или развиено како одреден лик, како што би било случај со нараторот во прво лице. На тој начин се овозможува раскажување на приказна без да се наведат какви било информации за раскажувачот (нараторот) на приказната. Наместо тоа, раскажувачот од трето лице често е едноставно некаков бестелесен коментар, наместо целосно развиен лик. Понекогаш, нарацијата во трето лице се нарекува перспектива „тој/таа“, а во уште поретки прилики гледна точка на авторот/сезнајниот.