cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Паралово
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има празна ниша, а црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска на којашто е насликан Свети Ѓорѓи. Непосредно до главниот влез се издига камбанаријата којашто е прилепена до западната страна на храмот. Таа е со квадратна основа и во горниот дел на јужната, западната и северната страна има по една отворена монофора. Влезот на камбанаријата се наоѓа на јужната страна, непсоредно до главниот влез на црквата, и над него има празна ниша. Објектот на црквата и камбанаријата во целост е обоено во бела боја и се покриени со кров од ќерамиди.
Црквата е сместена во посебен дел од дворот на манастирот до којшто се влегува преку порта над којашто има бакрорез на којшто е прикажан Свети Ѓорѓи како ја убива ламјата. Во непосредна близина на црквата има мал помошен објект.
Нов Трабзон (Катеринско)
Нов Трабзон  (Νέα Τραπεζούντα, Неја Трапезунда) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 9 километри северно од градот Катерина и на 7 километри западно од центарот на општината, Коринос. Селото се наоѓа на надморска височина од 80 метри.
Историја
Сите жители на селото се бегалци од Понт, од каде доаѓа и името Нов Трапезунд, и зборуваат понтијски дијалект. Во 1930-те години во селото имало основно училиште со 76 деца. До 1951 година селото се викало Агиос Јоанис Офис.
Демографија
Во 1940 година селото броело 716 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 739 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 654 жители, во 1971 година имало 527 жители, во 1981 година имало 557 жители, додека во 1991 година имало 504 жители. Денеска, населението на селото е 423 жители според пописот од 2011 година.
Васко де Гама
Васко де Гама (1469 — 24 декември 1524) — истражувач и морепловец од Португалија. Тој бил првиот човек кој открил морски пат од Европа до Индија, тотално избегнувајќи го Патот на свилата кои минувал низ тогашната Отоманска империја. Тој придонел многу за развојот на Португалија како колонизаторска сила и за воспоставувањето врски со јужноазискиот свет.
Рани години
Васко Де Гама (на португалски: Vasco da Gama, се изговара Вашку да Гама) најверојатно е роден околу 1460 година или околу 1469 година, на југозападното крајбрежје на Португалија. Се претпоставува дека е роден во куќа која се наоѓала блиску до црквата Nossa Senhora das Salas.
Таткото на Васко се викал Естевао Де Гама. Во текот на 1460 години тој бил рицар во домаќинството на Дом Фернандо - херцег или граѓански гувернер од Визеу. Естевао Де Гама бил оженет со Дона Изабела Содра. За младите години од животот на Васко Де Гама е многу малку познато. Познато е дека тој е учел во градот Евора, каде се запознал со теориите и практиките на математиката и навигацијата, а исто така најмногу ја проучувал астрономијата каде учител му бил астроном Аврам Закуто.
Во 1492 португалскиот крал Жоао II (João II) го испратил во Сетубал, јужно од Лисабон сè со цел да преземе некои француски бродови како одмазда за грабежот и пљачките кои се случиле при некој транспорт на некои португалски стоки. Самата задача од страна на Васко Де Гама била успешно завршена.
Во почетокот на петнаесеттиот век, морското училиште на Енрике Навигаторот го работело на псотепено запознавање на западниот брег на Африка чија цел била заобиколување на континентот и конечно откривање на морскиот пат до Индија.
Ианку, во тој период, но и претходно (пред падот на Цариград) Република Венеција имала монопол во трговијата помеѓу Европа и Азија. Целта на овие напори, помеѓу другото, била и да се рабзие монополската позиција на Венеција.
Уште во времето, кога Васко Де Гама бил дете, на негови десет години, на овие долгорочни планови се гледало дека им се ближи крајот. Бортоломео Дијас (португалски истражувач), кој се враќал од своето патување поминувајќи низ реката Rio do Infante во јужна Африка, забележил дека неизвестен брег или крајбрежје се протега надалеку кон североисток.
Имајќи ја оваа информација, времето на владеење на португалскиот крал Жоао II, биле направени и копнени инстражувања кои покажале дека до Индија би можело се стигне преку морето и тоа преку Атлантскиот Океан. Овие истражувања биле направено од Пјеро Да Ковилха и Алонсо Де Паива кои биле испратени од Барселона преку Неапол,Родос и Александрија, а потоа продолжиле кон пристаништето Аден, (во денешен Јемен) на Ормускиот Проток (Персиски Залив) и стигнале до Индија со што претпоставките на Бартоломео Дијас биле проверени.
Прво патување
За првпат, Васко Де Гама тргнал на морско патување од Лисабон на 08.07.1497 година. Неговата експедиција вклучувала четири брода.
Од 16 декември, флотата ја преминала реката на Great Fish River — место од каде Дијас и неговата група се вратиле. Тие во тој миг всушност испловиле кон место кое до тогаш не било познато на европската јавност. Со ова Божиќно патување тие отишле до крајбрежјето и го крстиле Натал, кое го означува раѓањето на Христос.
Во 1498 година тие достигнале до денешната држава Мозамбик, која во тоа време била област на Африка, која ја контролирале арапите.
На 25 јануари пристигнале на ново копно и околу еден месец се задржиле таму поради поправка на бродовите и поради преголемата исцрпеност и умореност. На 3 март, Гама престигнал на малиот остров Мозамба, каде тамошното население на прв поглед сметале дека доаѓаат муслимани па им пружиле помош. Овде Гама повикал на помош неколку арапски пилоти сè со цел да стигнат до Индија. Експедицијата престигнала во Козкиход на 20.05.1498 година. Со кралот на Заморија постигнал договор за трговија иако арапските трговци во тоа не се согласувале. Тој од Заморина добил писмена дозвола дека смее да отвори трговско претставништво во Козкиход. Но со текот на времето овие недоразбирања сè повеќе се зголемувале.
Во август Васко Де Гама тргнал назад кон Португалија. Со себе понел уште шест кралеви сè со цел да може португалците да ги научат обичаите на другиот свет. Но поради лошото време, Арапското Море го преминале дури по три месеци, а и многу голем дел од екипажот загинале во ова невреме. Гама со бродот São Gabriel се вратил во Португалија на 10.06.1499 година. Кралот Мануел I на својот миленик го пречекал со големи честувања и притоа му доделил годишна премија од 1000 крузадовски.
Второ патување
Кога на Кабрал не му било понудено ново патување до Индија, или барем тој тоа го одбил, целата одговорност му била понудена на Васко Де Гама. Тој ја добил титулата “Адмирал на индискиот океан“ и тргнал на пат на 12.02.1502 година со 20 бродови. Гама го присилил владетелот на градот Килва за плаќање на данок на португалскиот крал, и затоа пристигнал на територијата на Гоа (која подоцна била главно упориште на португалската моќ во Индија). Гама пристигнал во градот Кананор, северно од Каликута. Овде тој го опљачкал арапскиот трговски брод кој пристигнал таму неколку денови после нив со околу 200-400 патници (меѓу кои и жени и деца). Тој наредил да бидат претресени сите патници со кое запленил многу скапоценети предмети. Овој чин и настан всушност претставува најкрутиот момент од неговата кариера. Исто така, Гама постигнал договор и со владетелот Кананореа, и по ова се упатил кон Каликут. Васко Де Гама му поставил ултиматум на Заморин да неговото население (хиндуистите) го напуштат местото, со кое подоцна градот бил бомбардиран. Потоа, Васко Де Гама отишол во друг град каде се добил договор со некој друг владетел, кој бил во непријателски односи со Заморин.
Трето патување
На 20.02.1503 година Гама тргнал на пат кон Португалија. Не се познати многу детали околу третото патување на Васко Де Гама кај Мануел I. Гама во меѓувреме се оженил со Caterinu de Ataide (околу 1500 година). На своето трето патување тој тргнал кон Индија кон 1524 година. Новиот португалски крал Иван III Португалски го именувал за поткралот на Индија. По три месеци во Индија, Гама се разболел и починал.
Бил погребан во црквата Св. Францис во тврдинта Kochi блузу градот Kochi. во 1539 година неговорот тело било поставено пренесенот во Португалија каде почива до денес во манастирот Јероним (Белем, Лисабон) кој бил подигнат во негова чест.
Минерална вода
Традиционално, минералните води се пиеле на изворот, и таквите места се сметале за бањи, лекувалишта или лековити извори. Честопати околу ваквите води настанувале туристички центри, дури и од стариот век.
Во Македонија
Во Македонија има повеќе минерални бањи: Косоврасти во Дебарско, Катланово во Скопско, Негорски бањи во Гевгелиско и др., како и извори на минерална вода: Меџитлија, Лешок и други.
Скопската населба Кисела Вода и истоимената општина е познат пример за место наречено по ваквата вода што течела во него.
Бодонал де ла Сиера
Бодонал де ла Сиера — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
NGC 5920
NGC 5920 — леќеста галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5920 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5920 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 21 м 51,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 42' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 5920 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54839. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 199; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 927. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1429.
Марија Петронијевиќ
Марија Петронијевиќ — српска глумица и ТВ-водителка.
Животопис
Марија е родена во Пожега, каде што завршила основно и средно училиште. Со глума се занимава од 2007 година. Таа се прославила со улогата на Јасна во филмот Завет, чија улога ја добила по кастингот каде учествувале над 4.000 девојки. Филмот Завет, на Емир Кустурица, бил прикажан на Канскиот филмски фестивал во 2007 година. По снимањето на филмот Завет, таа добила улога во серијата Село гори, а баба се чешла. Покрај глумата, таа се обидела и како водител како водител на емисијата 48 часа свадба. Потоа е во реалното шоу Првиот готвач на Србија, а потоа и во реалното шоу Фарма.
Лоберих
Лоберих (Lobberich) — село во сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија, Германија, сместено во близина на холандската граница до градот Венло. Има население од околу 14.000 жители. Од 1970 година селото му припаѓа на градот Нететал.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Шемолтос
Свети Ѓорѓи (Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1835 г. од истакнатиот мијачки мајстор Китан Петров. Живописот е изведен од крушевскиот мајстор Стојче Станков.
Перце
Перце (тргалка или плектрум) — помагало со кое се тргаат жиците на еден жичен инструмент. Кај гитарите, бенџата и сличните инструменти, перцето е посебно помагало кое се држи во раката на свирачот. Кај чембалата, тргалките се дел од механизмот на инструментот.
Гитарски перца
Гитарското перце обично има облик на тесен остроаголен триаголник со заоблени ќошиња; најостриот агол е оној кој најчесто се користи за тргање на жицата. Такво перце исто е разично од напрсното перце. Тие се изработуваат од разни материјали, меѓу кои желкини оклопи и целулоид, но денес пластиката е најчестиот материјал. Големината, формата и дебелината варираат во значителна мера. Предметите како малите монети може да се искористат како замена за перце доколку се укаже потреба, и всушност Брајан Меј (гитарист од групата „Квин“) ја направил употребата на стара паричка (од шест пенија) дел од неговиот препознатлив звук.
Свирачите на бенџо и на гитара често носат метално или пластично палечно перце монтирано на прстен, и свирачите на блуграс-бенџо скоро секогаш носат метално или пластично напрсно перце на врвовите на нивните прсти, коешто понекогаш се користи и од гитаристите.
Либанска војна (појаснување)
Либанска војна е поим којшто се употребува за означување на воените конфликти во коишто бил вмешан Либан. Такви се следниве:
142 (број)
142 (сто четириесет и два) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 141 а претходник на бројот 143.
Бланкенбург
Бланкенбург може да се однесува на следниве места во Германија:
Бадминтон на Летните олимписки игри
Бадминтон — спортска дисциплина која на Летните олимписки игри била воведена на Летните олимписки игри кои се одржале во Минхен во 1972 година како демо спорт, како и на Летните олимписки игри кои се одржале во Сеул во 1988 година. На Летните олимписки игри во 1992 година во Барселона биле официјално вклучени во програмата на игрите.
Сурмели Али-паша
Сурмели Али-паша (c. 1645 – 29 нај 1695 година) — отомански државник кој бил голем везир на Отоманското Царство од 1694 до 1695 година. Според историчарот фон Хамер, неговиот епитет сурмели значи „не си го знае местото“, додека пак Узунчаршили вели дека во буквален превод значи „намачкан со маскара“ на турски.
Али е роден во Дидимотика (денес Источна Македонија и Тракија, североисточна Грција). Тој бил бирократ од висок ранг, кој служел на бродоградилиштата и благајната. Тој исто така бил управник на Кипар и Триполи (денес Либан).
На 13 март 1694 година, бил назначен за голем везир од страна на султанот Ахмед II. Тој исто така се стекнал и со титулата сердар, што значело „командант на војската“ и се борел против Хабсбуршката Монархија. Тој поставил опсада на Петроварадин (денес Србија), но набрзо ја повлекол.
На 6 февруари 1695 година, Ахмед II починал, и по некое двоумење, новиот султан Мустафа II го разрешил Сурмели Али-паша на 22 април 1695 година. Постоеле неколку причини за оваа одлука. Мустафа се сомневал дека Сурмели Али-паша имал друг кандидат за престолот некој од помладите принцови и дополнително се сомневал дека Сурмели Али-паша бил против неговиот план тој лично да ја командува армијата. Дополнително, постоела и борба за превласт меѓу Сурмели али-паша и Фејзула Ефенди, султановиот советник (подоцна шеик ел ислам). Сурмели Али бил обвинет за измама и бил протеран во Чешме (денес Турција), но набрзо султанот се предомислил и наредил Сумерли Али-паша да биде погубен на 29 мај 1695 година.
По реката и спроти неа
„По реката и спроти неа“ — збирка раскази на македонскиот писател Димитар Солев од 1960 година.
За делото
Во третата книга на Солев, збирката раскази „По реката и спроти неа“, се забележува поинаков тематски интерес во споредба со неговите прве две дела: навистина, во првиот дел од збирката (расказите „Крај на пролетта II“, „Под небото“, „Стрмнина“, „Мост под лозјето“ итн.) провејува тематиката на војната, но потоа се појавуваат нови содржини, посветени на современиот живот. Но, повторно, Солев е свртен не кон површните, случајни појави и животни ситуации, туку кон суштинското и типичното за современото живеење. На тој начин се нагласува активниот однос на авторот, лишен од еднонасочна дескрипција. Најпосле, оваа збирка се одликува и со повисока интелектуална преокупација, особено нагласена во завршните раскази, како: „Сентиментална архива“, „Несентиментална архива“, „Терална архива“, „Маестрална архива“ и „Астрална архива“.
Бургиљос дел Керо
Бургиљос дел Керо — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Џамија Фатема Ал Захра
Џамија Фатема Ал Захра (арапски:جامع المرسي أبو العباس‎) е муслимански храм кој се наоѓа во Насар, Египет.
Глизе 581 d
Глизе 581 d (Gliese 581 d или Gl 581 d) е вонсончева планета на околу 20 светлосни години во соѕвездието Вага. Поради неговата маса, која е околу осум пати поголема од масата на Земјата, планетата се класифицира како „супер-Земја“. Кон крајот на април 2009 новите истражувања потврдија дека оваа планета се наоѓа во таканаречениот животопогоден појас каде можно е дека постои протечна вода, па според тоа и живот.
Фанер Хее
Фанер Хее (Fahner Höhe) — општинска заедница во округот Гота, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Тона.
Општинската заедница Фанер Хее се состои од следниве општини:
Кога ќе се мажиш?
Кога ќе се мажиш? (Quand te maries-tu ?) — масло на платно од 1892 година, дело на францускиот постимпресионистички уметник Пол Гоген.
Историја
Гоген првпат го посетил Тахити во 1891 година. Тој се надевал дека таму ќе најде „митски рај во кој може да создаде чиста, „примитивна“ уметност, наместо лажни, „примитивистички (идеализирани) дела создадени од сликари во Франција. По пристигнувањето, открил дека Тахити не е она што тој го замислувал: бил колонизиран во 18 век, а најмалку две третини од домородното население на островот починале од болести предизвикани од Европејците. „Примитивната“ култура била уништена. И покрај тоа, тој насликал многу слики на домородни жени: голи, облечени во народна носија на домородците на Тахити и облечени во фустани во европски стил, како и последната фигура на сликата „Кога ќе се мажиш?
Вагрант (софтвер)
Историја
Вагрант првпат бил започнат како личен спореден проект од Мичел Хашимото во јануари 2010 година. Првата верзија на Вагрант била објавена во март 2010 година. Во октомври 2010 година, Engine Yard изјавил дека ќе го спонзорираат проектот Вагрант. Првата стабилна верзија, Вагрант 1.0, била објавена во март 2012 година, точно две години по објавувањето на оригиналната верзија. Во ноември 2012 година, Мичел формираше организација наречена HashiCorp за поддршка на развојот на Вагрант со полно работно време; Вагрант остана софтвер со слободен пристап. HashiCorp сега работи на создавање комерцијални изданија и обезбедува професионална поддршка и обука за Вагрант.
Архитектура
Вагрант ги користи „Обезбедувачите“ и „Давателите“ како градежни блокови за управување со развојните средини. Обезбедувачите се алатки кои им овозможуваат на корисниците да ја прилагодат конфигурацијата на виртуелните средини. "Кукла" и "готвач" се двајцата најчесто користени обезбедувачи во екосистемот Вагрант (Ansible е достапен од најмалку 2014 година ). Даватели на услуги се услугите што Вагрант ги користи за поставување и создавање виртуелни средини. Поддршката за виртуелизација на VirtualBox, Hyper-V и Docker се испраќа со Вагрант, додека VMware и AWS се поддржани преку приклучоци.
Може да се каже дека Вагрант е во врвот на софтверите за виртуелизација како тн. обвивка и му помага на развивачот лесно да комуницира со давателите на услуги. Ја автоматизира конфигурацијата на виртуелните средини користејќи "готвач" или "кукла", а корисникот не мора директно да користи друг софтвер за виртуелизација. Барањата за машини и софтвер се напишани во податотека наречена "Vagrantfile" за да се извршат потребните чекори со цел да се создаде поле подготвено за развој. „Box“ е формат и екстензија (.box) за Вагрант средини што се копираат на друга машина со цел да се реплицира истата околина.
143 (број)
143 (сто четириесет и три) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 142 а претходник на бројот 144.
Прилепска пиварница
Прилепска пиварница — акционерско друштво од Прилеп, кое се занимава со производство на пиво и безалкохолни пијалаци.
Историја
Прилепска пиварница е основана во 1924 година. Тој период се одликува со мануелно производство, кое расте од година во година и на почетокот на Втората светска војна достигнува 8 000 хектолитри пиво годишно. Самиот почеток на Втората светска војна ги продлабочува финансиските тешкотии во кои запаѓа пиварницата и таа престанува да работи. Повторното активирање на погоните се случува во 1952 година за во наредната, 1953 година, да се инсталира и парен котел за варење на пивото. Со таа технологија и 40 вработени во пиварницата, во 1966 година производството скокна на 42 000 хектолитри пиво годишно. Во тој период најголемото производство беше на црно и на светло пиво, Крали Марко, што ферментираше во дрвени буриња, а се пакуваше во стаклени шишиња. Поголема инвестиција во пиварницата беше преземена во 1972 година кога и производството се зголеми на 86 000 хектолитри пиво. Со преземањето на раководството од страна на млади високообразовани кадри, во 1975 година почна и брзиот раст на "Прилепска пиварница" и во наредните 3 години производството скокна на 250 000 хектолитри пиво годишно. "Прилепска пиварница" во 1980 година добива и лиценца за производство на светските брендови пепси и миринда за да во 1991 година добие и признание за најголема продажба на Pepsi, во апсолутен волумен, во регионот на поранешна Југославија и во Албанија. Во 2000 година го лансирала пивото златен даб, а својот асортиман го проширила во 2002 година со добивање лиценца за производство на овошни сокови - нектари „Пригат“.Во јули 2010 година е извршена замена на лиценцниот бренд на овошни сокови Пригат со сопствен бренд „Bloom“. „Прилепска пиварница“ создала ново пиво во мај 2011 година, кога бил лансиран брендот „Мајсторско“ со помал процент на алкохол. Во август 2011 година уште еден член на „Pepsi Cola International“ почна да се полни во "Прилепска пиварница" - тоа е безалкохолниот освежителен пијалак Evervess. Денес "Прилепска пиварница" е во приватна сопственост. Инвестициите во високата технологија ја направија и една од најмодерните пиварници на Балканот. Годишниот капацитет на варилницата е 582.000 хектолитри пиво годишно. Покрај тоа, сѐ уште ги полни лиценцните пијалаци Pepsi, Mirinda, 7 UP, и Evervess, како и овошниот сок Bloom.
Мисија
Мисијата на Прилепска пиварница е унапредување на пазарните позиции, освојување нови пазари, чување на интересите на фирмата и исполнување на личните интереси на сите вработени. Тоа го остварува со врвен квалитет на своите производи и услуги, кои во целост ги исполнуваат барањата на потрошувачите, во согласност со важечките закони и прописи, почитувајќи ги барањата за безбедност на прехранбените производи.
Производи од прилепска пиварница
Заштитен знак на Прилепска пиварница е висококвалитетното пиво, почнувајќи од златен даб и Крали Марко, како едни од водечките домашни брендови на пиво, па сѐ до туборг и карлсберг, кои се едни од најквалитетните светски пива, а нивни единствен овластен дистрибутер е Прилепска пиварница. Прилепска пиварница произведува и освежителни газирани безалкохолни пијалаци, како што се газоза и портокалада. Тука се и овошните нектар-пијалаци од линијата „Bloom“ со 5 различни вкуса: јаболко, портокал, праска, шумско овошје и тропско овошје. Како овластен полнител на безалкохолни пијалaци, Прилепска пиварница ги полни пијалаците на Pepsi Cola International: пепси, пепси твист, пепси макс, „7UP“, миринда лемон и миринда оренџ. Mотивација за постојано усовршување Прилепска пиварница наоѓа кај крајниот потрошувач, кој секогаш мора да го добива најдоброто и најквалитетното. Тоа е мисијата што ја движи Прилепска пиварница, а тоа е и начинот со кој ја доби и постојано ја потврдува довербата на потрошувачите
Златен даб
Златен даб е пиво со уникатен, умерено-горчлив вкус, создадено за сите оние што уживаат во животот и што живеат на свој начин и по свои правила. Ова пиво на пазарот беше лансирано во 2000 година и за краток период стана едно од најбараните пива во Македонија и вистинска гордост на Прилепска пиварница.
Крали Марко
Крали Марко е пиво со традиција, пиво со историја, пиво создадено по традиционален македонски рецепт, со препознатлив вкус кој повеќе од 86 години ги освојува вистинските јунаци и најпробирливите љубители на пивото.
Мајсторско пиво
Мајсторско пиво - кога работата ќе премине во уживање, а создаденото дело во ремек дело, тогаш сте завршиле навистина добра работа. Мајсторски добра! Аирлија работа! Ова пиво е сосема нов производ, лансиран во 2011 година, со помош на потполно нова станица за филтрирање.
Пепси
Благодарение на Прилепска пиварница, во 1980 година во Македонија пристигна ново, поголемо и уште повкусно освежување – Прилепска пиварница ја доби лиценцата за производство на пијалаците на PepsiCo, кои оттогаш урнаа повеќе рекорди на пазарот на безалкохолни пијалаци.
Газоза
Со незаборавно впечатлива арома на круша и безброј меурчиња што скокоткаат, газоза е пијалак кој и по толку години успеа да го задржи високиот квалитет и да остане вистинско освежување за сите генерации.
Портокалада
Ако го сакате вкусот на портокал, тогаш портокалада е вистинскиот безалкохолен пијалак за вас, пијалак, кој го редефинира освежувањето и го подига на сосема ново ниво.
Туборг
Туборг е едно од најпрефинетите пива на светот. По рецептот на старите мајстори, со негување и надградување на традицијата на производство, туборг стана едно од најдобрите пива во светот со едноставен и нежен вкус.
Карлсберг
Карлсберг е синоним за врвно пиво. Тоа е стандард само по себе и квалитет што не може да се имитира. Поради тоа, карлсберг нуди вкус што никогаш не може да се замени со друг.
Производство
За постигнување на доследен висок квалитет на производите, во развојот на технологијата Прилепската пиварница инвестирала околу 20 милиони евра. Поважни инветсициски проекти во последните години биле: Опрема за одлежување, матурација и стабилизација на пиво со целосна автоматска контрола и регулација на производствениот процес од производителите ZIEMANN и GEA Tuchenhagen Brewery System. Обновување и реконструкција на одделение за производство на пареа
Признанија
Во септември 2014 година, „Прилепската приварница“ била прогласена за национален шампион на Европските бизнис-награди, кои ги доделува „RSM International“.
NGC 1541
NGC 1541 — леќеста галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1541 се споменува и како UGC 3001, MCG 0-11-40, CGCG 392-13.
Откривање
Објектот е откриен на 14 ноември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1541 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1541 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 1541 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14792. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 223; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 74. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 232.
Аероб
300px|thumb|right|Аеробната и анаеробната [[бактерија може да се идентификува со одгледување во епрувети со супа од тиогликолат: 1: Задолжителни аероби Кислородот е неопходен бидејќи тие не можат да ферментираат или да дишат анаеробно. Тие се собираат на врвот на епруветата каде што е најголема концентрација на кислород.
2:Задолжителни анаероби и се трујат со кислород, така што тие се собираат на дното на цевката каде што е најниска концентрацијата на кислород.
3:Факултативни анаероби и можат да растат со и без кислород, бидејќи тие можат да се метаболизираат со аеробни или анаеробни средства. Тие се акумулираат главно на врвот затоа што аеробното дишење генерира повеќе АТП отколку или ферментација или анаеробно дишење.
4:Микроаерофили им треба кислород затоа што не можат да ферментираат или дишат анаеробно. Сепак, тие се трујат при високи концентрации на кислород. Тие се собираат во горниот дел од епруветата, но не на самиот врв.
5:Аеролелерантни организми немаат потреба од кислород, бидејќи тие можат да вршат анаеробен метаболизам. За разлика од задолжителните анаероби, тие не се трујат со кислород. Тие можат да се најдат рамномерно распоредени низ цевката. ]]
Пол Семјуелсон
Пол Ентони Семјуелсон (роден на 15 мај 1915 – умрел на 13 декември 2009) беше американски економист и првиот американец кој ја добил Нобеловата награда за економија. Кога ја добил наградата, шведската кралска академија изјавила дека тој „има направено повеќе од било кој друг економист за подигнување на нивото на научни анализи во економската теорија“. Економскиот историчар Рендал И. Паркер го нарекува „таткото на модерната економија“. Тој е автор на најпродаваните економски учебници на сите времиња како на пример книгата „Economics: An Introductory Analusis“ која е за првпат издадена во 1948. Таа е вториот амрикански учебник кој ги објаснува приципите на Кејнзеновата економија и како да се размислува во областа на економијата, а е и првата успешна книга во овој домен на науката и сега се наоѓа во нејзиното деветнаесетто издание продадено во над 4 милиони примероци на 40 јазици. Џејмс Потерба, поранешен раководител на одделот за економија во МИТ, изјавил дека преку неговата книга Семјуелсон „остава огромно наследство како истражувач и учител, еден од гигантите на чии рамена се потпираат сите современи економисти“. Во 1996 кога Семјуелсон бил награден со националниот медал за наука, претседателот Бил Клинтон го пофалил за неговите „фундаментални придонеси во економската наука“ во последователните 60 години.
На 16 годишна возраст започнал со учење на универзитетот во Чикаго, односно за време на продлабочената голема депресија, а неговиот докторат го добил од Харвард. На 25 години, односно по дипломирањето, станал асистент на професор по економија во МИТ, а на 32 години станал самостоен професор. Во 1966 бил именуван за институционален професор, највисоката почест на МИТ.
Својата кариера ја довршил во МИТ каде што се потрудил да го претвори неговиот оддел за економија во светски реномирана институција со тоа што ќе привлече други познати економисти да му се приклучат на факултетот, меѓу кои биле и Роберт М. Солоу, Франко Модиглијани, Роберт К. Мертон и Џозеф И. Стиглиц, сите овие ја освоиле Нобеловата награда.
Семјуелсон служел и како советник на претседателите Џон Ф. Кенеди и Линдон Б. Џонсон и бил консултант во министерството за финансии на САД, буџетското одделение, а, исто така, тој бил и член на претседателскиот совет на економисти. Неделно пишувал колумни за магазинот „Newsweek“ заедно со економистот Милтон Фридман од училиштето Чикаго каде што Семјуелсон ја застапувал Кејнзовата перспектива, а Фридман ја застапувал монетаристичката перспектива. Пол Семјуелсон умрел на 13 декември 2009, на возраст од 94 години.
Животопис
За време на седумте декади како економист, професионалните позции на Семјуелсон ги вклучуваат:
Смртта
Семјуелсон починал после кратка болест на 13 декември 2009, на возраст од 94 години. Неговата смрт била објавена од МИТ. Џејмс М. Потреба професор по економија на МИТ и претседател на економското биро за економски истражувања, изјавил дека Семјуелсон „остава огромно наследство како истражувач и учител, како еден од гигантите на чии рамења се потпираат современите економисти“. Сусан Хокфилд, деканот на МИТ, рекла дека Семјуелсон „трансформирал сè што допрел: теоретското основање на неговото поле, начинот на кој економистите се учени низ целиот свет, филозофијата и растот на неговиот оддел, инвестиционите практики во МИТ и животите на неговите колеги и студенти“.
Влијание
Семјуелсон се смета за еден од основачите на неокејнзијанската економија и плодотворната фигура во развојот на неокласичната економија. При наградувањето со Нобеловата награда за економија комитетот изјавил:
Термодинамика и економика
Семјуелсон бил еден од првите економисти кои ги воопштиле и примениле математичките методи развиени за студирање на термодинамиката на економијата. Како дипломиран студент на Харвард тој бил единстевниот заштитник на првиот учен човек Едвин Бидвел Вилсон кој самиот бил студент на физичарот Вилард Гибс. Гибс, основачот на хемиската термодинамика, бил, исто така, ментор на американскиот економист Ирвинг Фишер и влијаел и врз двајцата во основањето на нивните идеи за рамнотежата на економскиот систем.
Семјуелсон издал една од првите книги за нелинеарна динамика во економските анализи.
Ремек делото „Foundations of Economic Analusis“ на Семјуелсон од 1947, од неговата докторска дисертација, е засновано на класичните термодинамички методи на американскиот термодинамичар Вилард Гибс, особено на Гибсоновата книга од 1876, „При рамнотежата на хетерогените субстанци“ (или на англиски јазик „On the Equilibrum of Heterogeneous Substances“).
Во 1947, засновано на принципот на Л Шателје и Браун за термодинамиката, принцип кој Семјуелсон го научил на предавање на Вилсон, тој го основал методот за компаративна статика во економијата. Овој метод ги објаснува промените во рамнотежното решавање на проблемот со ограничената максимизација (економија или термодинамика) која една од пречките е маргинално стесната или опуштена. Принципот Л Шателје е развиен од францускиот хемичар Хенри Луис ле Шателиер кој е познат по тоа што е меѓу првите кои ја превеле книгата за рамнотежа на Гибс (на француски во 1899). Употребата на овој принцип од страна на Семјуелсон се покажала како многу моќна алатка и наишла на широка примена во модерната економија.
Издавања
Книгата „Основање на економските анализи“ издадена од Семјуелсон, се смета за ремек-дело. Изведена е од неговиот докторат на универзитетот Харвард и ги користи класичните термодинамички методи на американскиот термодинамичар Вилард Гибс. Книгата предлага:
со цел да се изведе „општа теорија на економските теории“. Во книгата е покажано како овие цели можат успешно да бидат изведени со користење на применетата математика во различни поддомени на економијата. Во книгата се предложени две основни хипотези како доволни за овие потреби:
Во поглавјето за економската благосостојба се обидел да даде краток но прилично комплетен преглед за економската благосостојба (Семјуелсон, 1947, стр. 252). Исто така, го образложува и развива она што подоцна е нарекувано Бегрсон-Семјуелсонова социјална благосостојбена функција. Таа ни покажува како да ги претставиме (во максимизирани пресметки) сите реално вреднувани економски мерки од било кој систем на верување кој е потребен за постојано рангирање на различни социјални изводливи конфигурации во една етичка смисла секое посебно како „подобро од“, „полошо од“ или „индиферентно“ (стр.221). Денес има 388 страни во Семјуелсоновата „Собрани научни страници“. Стенли Фишер (1987, стр. 234) вели дека опфатени заедно тие се единствени во нивниот ентузијазам, опсег на економски и општи знаења и великодушност кон следните генерации.
Семјуелсон е, исто така, автор на влијателната принципиелна книга „Економија“ која за првпат била објавена во 1948, а денеска се наоѓа во нејзиното деветнаесетто издание. Книгата е преведена на 41 јазик и е продадена во повеќе од четири милиони копии поради што се смета за најпродаваната економска книга во историјата. Пишувана во сенка од големата депресија и втората светска војна, книгата потпомогнала во популаризацијата на Џон Мајнард Кејнз. Главно, фокусирана е на тоа како да се избегне, или да се ублажи, постојаниот пад на економската активност. Семјуелсон напишал: „Не е премногу доколку се каже дека широко распространетото создавање на диктаторството и резултатите од втората светска војна се вкоренети во неуспехот на светот за адекватно решавање на овој економски проблем (големата депресија)“. Ова ја покажало загриженоста на самиот Кејнз за економските причини во војната и на значењето на економската политика во промовирањето на мирот.
Семјуелсон се појавува како соработник во пишувањето на „Во внатрешноста во умот на економистите: Разговори со еминентни економисти“ (издадена од „Blackwell Publishing“ во 2007) заедно со Вилјам А. Барнет. Книгата е колекција на иксрени интевјуа со најдобрите економисти на дваесеттиот век.
Полиња на заинтересираност
Како професор во МИТ Семјуелсон работел на повеќе полиња вклучувајќи ги:
Тома Лемар
Тома Лемар (роден на 12 ноември 1995) — француски фудбалер, играч од средниот ред на Атлетико Мадрид и на француската фудбалска репрезентација.
Кариера
Лемар ја започнал својата фудбалска кариера во младинската школа на Солидарите Сколер, екипа од Гваделуп, каде што играл до 2010 година. Во 2010 година бил купен од страна на Кан, каде ја започнал својата кариера како професионалец. Дебитирал за првиот тим на Кан во Лига 2 на 2 август 2013, влегувајќи како замена на местото Жером Ротен во 78-мата минута, во победата на Кан на домашен терен со 3-1 над Дижон. На 26 јуни 2015 година бил купен од страна на Монако за 4 милиони евра, потпишувајќи договор кој го врзува за клубот од кнежевството на пет години. Својот првиот гол во дресот на Монако го постигнал против Тулуза во ремито на гости 1-1.
Васил Иванов
Васил Тодоров Иванов ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од бедно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во Скопје се доселил непосредно пред окупацијата на Македонија и работел како општ работник. Во септември 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Набргу се истакнал како искусен и бестрашен борец во својата единица. Во бригадата бил назначен за политички комесар на третата чета во четвртиот баталјон. На оваа должност се покажал како способен раководител. Посебно внимание посветувал на борбеното обучување на своите борци. Под неговото раководство, единицата која му била доверена нему, секогаш со успех ги извршувала поставените борбени задачи. Со својата чета учествувал во борбите против балистите, на јужните приоди кон Скопје. На 12 ноември во борбата за ослободување на Скопје, во близина на Долно Нерези, тој храбро загинал.
Твејтсов Леден Гребен
Тејтсов Леден Гребен Thwaites Ice Shelf — леден гребен на Антарктикот на Амундсеновото Море. Наречен е по Фредрик Твејтс, леднички геолог геоморфолог. Ова е еден од најголемите ледени гребени на Западниот Антарктик, иако е многу нестабилен и се брзо се распаѓа. Од 1980-тите, the Твејтсовиот Ледник го носи прекарот „Ледник на Судниот ден“ и досега има изгубено 600 милијарди тони мраз, иако припоеноста до Тејтсовиот Леден Гребен го има забавено овој процес. Тејтсовиот Леден Гребен има улога на источниот дел на ледникот, овозможувајќи бавно топење, за разлика од незаштитениот западен ден.
ФК Саутхемптон
ФК Саутхемптон — англиски фудбалски клуб, сместен во градот Саутхемптон, Хемпшир, кој моментално се натпреварува во Премиер лигата.
Клубот е основан во 1885 година, како црковен фудбалски клуб под името ФК Сент Мери, па оттаму го добиле и прекарот "светци" по кој се познати и денес. Саутхемптон го има освоено ФА купот еднаш во сезоната 1975-1976, а нивниот највисок лигашки завршеток на една сезона било второто место во Првата дивизија во сезоната 1983–1984. На 15 мај 2005 година, клубот испаднал од Премиер лигата завршувајќи ја низата од 27 сезони натпреварување во највисоката фудбалска лига во Англија. Сепак, во 2012 година по седум години пауза клубот повторно се вратил и таму се натпреварува и денес.
Од 2001 година својте домашни натпревари Саутхемптон ги игра на стадионот Сент Мери, кој има капацитет од 32,384 седечки места. Претходно клубот речиси од своето основање играл на стадионот Дел којшто во 2001 бил срушен. Најголемо соперништво Саутхемптон има со екипата на Портсмут поради близината на градовите. Натпреварите помеѓу овие два клуба се нарекуваат Дерби на Јужниот брег. Најчесто настапуваат во пругасти црвено-бели дресови и во црни шорцеви.
Твејтсов Леден Гребен
Според истражувањата, гребенот дава потпора на една третина од ледникот и со тоа спречува негово топење, кое инаку би било поголемо за 25 %. Од друга страна, гребенот веќе има раседување кое набргу може да го отпочне процесот на негово постепено уривање.
ФК Саутхемптон
Основање и натпреварување во Јужната лига (1885-1920)
St Mary's Y.M.A., како што биле често нарекувани од локалните медиуми, ги играле своите рани натпревари на ширината Комон каде што често биле попречувани од страна на жителите кои го поминувале времето на ширината. Поважните натпревари, куп натпреварите, биле одиграни на поранешниот локален крикет мини стадион во Нортлендс Роуд или крикет стадионот Антилоп кој штп бил во близина на црквата.
Клубот на почетокот бил познат како St. Mary's Young Men's Association F.C. (обично именуван со кратенката „St. Mary's Y.M.A.“) или само како St. Mary's F.C. во периодот 1887–88, за подоцна да биде преименуван во Southampton St. Mary's кога клубот се приклучил во Јужната лига во 1894 година. По освојувањето на Јужната лига во периодот 1896–97, клубот станал компанија и бил преименуван во Southampton F.C..
Твејтсов Леден Гребен
Европскиот геонаучен сојуз вели дека целосното топење на Твејтсовиот Ледник би го покачило светското морско ниво за 65 см. Соработниот институт за научно истражување на животната средина изјавило дека уривањето на Твејтсовиот Ледник може на подолг рок да го покачи нивото за цели 3 метри ако со себе го повлече Пајнајлендовиот Ледник и другите околни ледници поради нестабилноста на на морската ледена покривка.
ФК Саутхемптон
Основање и натпреварување во Јужната лига (1885-1920)
Овој успех бил причина за големи промени за тимот, како преместување во новоизградениот Дел стадион со вредност £10,000, којшто се наоѓал северозападно од центарот на градот во 1898 година.
Своето прво финале од четирите ФА Куп финалиња тимот го одиграл со Бари, резултатот бил 4-0 и победа на Бари. Две години подоцна Саутхемтон го доживеал и својот втор пораз во финалето од ФА Купот овој пат од страна на Шефилд Јунајтед со резултат 2-1.
Приклучување во Фудбалската лига (1920-1940)
По Првата светска војна, кога биле повеќепати распадната поради повиците од војската, Светците се придружиле во ново формираната Трета фудбалска дивизија во 1920 година која што се делела на Јужна и Северна година подоцна. Сезоната 1921-22 завршила со триумф, промоција и започнување на 31-годишниот престој во Втората дивизија.
Сезоната 1922-23 била уникатна „Еднаква сезона“ - 14 победи, 14 нерешени, 14 порази и вкупни 42 бода, или по просек еден бод по натпревар. Головите за и против исто така биле изедначени, тимот ја завршил сезоната на средината од табелата.
Во 1925 и 1927, Саутхемптон ги достигнал полуфиналињата во ФА Купот со нови два порази 2-0 од Шефилд и 2-1 од Арсенал.
Светците биле приморани да ги играат домашните натпревари на стадионот на нивниот соперник Портсмунт за време на Втората светска војна кога паднала бомба на Дел стадионот оставајќи 5 метарска дупка во ноември 1940 година која предизвикала поплава.
Поствоени години (1940-1966)
Промоцијата била промашена во сезоната 1947–48 кога тимот завршил на третата позиција, истото се повторило и следната сезона (иако имале осум бода предност со уште осум неодиграни натпревари) додека во сезоната 1949–50 им била одбиена промоцијата за гол разлика од 0,06 голови, препуштајќи им го второто место на Шефилд Јунајтед. Во сезоните 1948–49 и 1949–50, Чарли Вејман постигнал вкупно 56 голови. Подоцна релегацијата во сезоната 1952-53 ги вратила Светците во третата лига (Југ).
Тимот играл во третата лига сè до 1960 година кога Дерек Ривс постигнал 39 од 106-те шампионски голови. На 27 април 1963 година пред 68 илјадна публика на стадионот Вила Парк Саутхемптон изгубил со резултат 1-0 од Манчестер Јунајтед во полуфиналето од ФА Купот.
Промоција во Првата дивизија и победата во купот (1966-1977)
Фудбалскиот сон за Дивизијата 1 бил за првпат исполнет во 1966 кога на чело со Тим Бејтс тимот завршил како второпласиран. Најмногу постигнати голови во таа сезона имал Мартин Чиверс. Тој постигнал 30 од вкупно 85-те клупски лигашки голови. Оваа промоција за Саутхемптон претставува голем и важен дел од клупската историја.
Следната сезона по неговото пристигање, Рон Дејвис постигнал 43 голови во неговата прва сезона како нов играч. Клубот таа сезона постигнал 74, а примил 92 голови. Саутхемптон се натпреварувал во елитата осум години, со највисок пласман од седмо место (во сезоната 1968-69 и повторно во 1970-71).
Следната сезона, тимот се натпреварувал повторно во Европа во Купот на Победници, каде што стигнале до третата фаза каде што изгубиле од Андерлехт со резултат 2:3.
Враќање во Првата дивизија (1977-1992)
Во сезоната 1977–78, под капитенската трака на Алан Бал, Саутхемптон завршиле на второто место во Втората дивизија (зад Болтон Вондерерс) и повторно се вратиле во елитата. Следната сезона повторно играле на Вембли во Купот на Лигата каде што по иако добро одиграниот натпревар тие изгубиле од Нотингем Форест со резултат 3-2.
Во 1980, Мекменеми направил мошне добар потег, доведувајќи го „Европскиот фудбалер на годината“, Кевин Киган. Иако кариерата на Киган во Саутхемптон траела само две години, во тој период Саутхемптон имал доста силен тим сочинувајќи го Алан Бел, којшто бил добар стрелец, Тед Мекдагал, (кој сè уште го држи рекордот за најмногу постигнати голови во еден натпревар во ФА Купот, 9 за Борнмут против Маргејт, натпревар кој завршил со резултат 11-0 и победа на Борнмут). Напаѓачкиот колега на Мекдагал во Борнмут и Норвич, Фил Боер, Мик Шенон и Чарли Џорџ во сезоната 1980–81 заедно постигнале 76 голови, искачувајќи го тимот на дотогаш највисокото шесто место на табелата. Следната сезона, Кевин Киган помогнал во тоа клубот да заврши на врвот на Првата дивизија барем на некое време. Саутхемптон бил на врвот на лигата повеќе од 2 месеци, заземајќи го првото место на 30 јануари 1982 и останувајќи таму сè до 3 април 1982 година. Но на разочарувачкиот крај на сезоната, во кој Киган имал повреда на грбот, Саутхемптон победил на само 2 натпревари од последните 9, со тоа завршувајќи на седмото место. Киган постигнал 26 од вкупните 72 гола на Саутхемптон таа сезона.