cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Артуро Видал
Репрезентативна кариера
Во јуни2015 година, Видал настапил за репрезентацијата на Чиле на „Копа Америка 2015“, каде во првите две кола постигнал три гола. Потоа, ноќта меѓу 16 и 17 јуни, во алкохолизирана состојба, тој предизвикал сообраќајна несреќа, а по јавното извинување, останал во репрезентацијата.
Натпревари на кои постигнал хет-трик
Досега во својата кариера Артуро Видал само еднаш успеал да постигне три гола на еден натпревар или т.н. хет-трик. Тоа се случило на 27 ноември 2013, кога како играч на Јувентус постигнал два гола од пенал и еден со глава против ФК Копенхаген во групната фаза од Лигата на шампионите за сезоната 2013-2014.
Бела Паланка
Географија
Бела Паланка е мал град во југоисточниот дел на земјата и е опкружен со села и планини. Градот е достапен до блискиот град Ниш со автобуси на Ниш Експрес кои работат од Ниш до Пирот, Бабушница, Димитровград, и Софија.
Демографија
Етнички групи во општината(2002 попис):
Историја
Градот првично бил заземан од страна на Дакијците и бил познат како Аиадава или Аеадаба. Тракијците ја населувале оваа област, сè до нивната асимилација од страна на Римјаните.
Во античкиот период, во областа на денешна Бела Паланка, постоел важниот град Ремезијана. Основана околу 280 година пр. Хр., Ремезијана најверојатно го добила своето име по келтското племе Реми (чие присуство на овие простори не е потврдено), или по тракиското лично име Ремезис или Ромезис. Во различни антички патни карти, Ремезијана се споменува под неколку имиња како патна станица (mansio). Скоро ништо не е познато за најраната историја на населбата. Во IV век епископ на Ремезијана бил Св. Никита Ремезијански кој го покрстил Тракијското племе Беси и најверојатно ја превел Библијата на нивниот јазик.
Шарл де Гол
Шарл де Гол (, -, ) бил француски генерал и државник, претседател на Петтата Француска Република од 1959 година, голем светски политичар и борец против фашизмот.
Политичка кариера
Како претседател на Франција, де Гол му го признал правото на алжирскиот народ на самоопределување и со спогодбата во Евијан (во 1962 г.) ја завршил седумгодишната војна. Истовремено со стабилизацијата на економската политика во земјата, ја поведол Франција по патот на самостојна надворешна политика и ги повлекол француските сили од НАТО.
Национален парк Швајцарија
Тој е дел од светските Бисферни резервати на УНЕСКО.
Опис
Основана е на 1 август 1914 година, национален празник на Швајцарија. Тој бил еден од најраните национални паркови во Европа.
Од 2009 година, тој е единствениот Национален парк во Швајцарија, иако има планови да се создадат повеќе. Има површина од 174.2 км² и е најголемото заштитено подрачје на земјата.
Центар за посетители се наоѓа во градот Ерненез. Патот низ паркот води преку превојот Фуорн (или Офенсап) до Јужен Тирол во Италија.
Покрај Швајцарскиот национален парк, Швајцарија има и шеснаесет регионални паркови за природа.
IC 1528
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1528 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 30 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 54' 32".
Други поделби
Проучување на IC 1528 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 2640
NGC 2640 — елиптична галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 26 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2640 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2640 има привидни димензии од 2,2' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 37 м 24,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 55° 7' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 104°.
Други поделби
Проучување на NGC 2640 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24229. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 425; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8572.
1460
1460 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1460 година од новата ера, 460. од вториот милениум, 60. од XV век и прва од 1460-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1460 година се протега во 4096 и 4097, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4156 и 4157 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2003. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 864 и 865 исламска година.
Миом на матка
Mиомот (myoma uteri) е најчест  доброќуден  тумор на утерусот.Граден е од глатки мускулни влакна (како и миометриумот) и од сврзно ткиво заради што и е наречен фибромиом. Може да се развие во кој и да биоло дел од утерусот и на повеќе места истовремено. Миомите се обично сместенио само во корпусот, а дури во 2% се јавуваат и во цервиксот. Миомот е тумор кој расте постепено. Го обвиткува глатка капсла преку која добива храна.
Поделба според локализација
Миомите ги делиме според локализација на три главни групи:
Интрамуларни миоми
Интрамуларните миоми се сместени во ѕидот на матката. Кога се мали, обично не прават никакви пречки, но кога стануваат мултипни или се наголемуваат, се наголемува и големината на утерусот. Некои од овие стануваат супсерозни, а некои субмукозни. Миомот може да се шири и помеѓу листовите на пликалата.
Субмукозни миоми
Субмукозните миоми се избочуваат во празнината на матката. Ендометриумот над миомот станува потенок, а по менструацијата потешко се опоравува. Затоа кај субмукозниот миом се чести менструациските неуредности, менорагиите и метрорагиите. Контрациите на утерусот можат субмикозниот миом, кој често виси на дршка, да го истисне во цервикалниот канал и да го „роди“ во вагината.
Субсерозен миом
Субсерозен миом (миом кој е локализиран на самата површина на матката и е покриен со серозната обвивка), Ако се големи и притискаат на бешиката можат да предизвикаат проблеми со мокрењето, ако се на задниот дел од матката можат да предизвикаат болки во долниот дел од грбот, ако пак притискаат на ректумот можат да предизвикаат опстипација.
Секундарни промени и компликации
Миомите нормално атрофираат во постменопаузата. Во бременоста растат, но по бременоста повторно ја добиваат поранешната големина. Хијалната дегенерација ја предизвикува намаленото снабдување со крв на хомогеното безбојно ткиво ги надоместува мускулните клетки. Таа хијална материја може да ресорбира и во неа настануваат празнини, тогаш зборуваме за цистична дегенерација. Наталожувањето на калциомовите соли се нарекува калцификација. Некроза настанува од во околу 5% од случаевите  (често во пурпериумот) поради престанување на крвотокот во еден дел или во целиот миоматозен јазел. Сарком се развива во 1-2% од случаевите на миомот, а што порано се сметало за магилна алтернација. Компликации можат да настанат и поради инфекција копја најчесто настанува во субмукозните миоми. Могу сериозна и неочекувана компликација може да предизвика торзија-зголемување на субсерозниот миом на дршка, со слика на акутен абдомен.
Клинички слики
Миомот, тумор на генеративната фаза на жената, најчесто се јавува помеѓу 35 и 50 година од животот на жената. Касј секоја четврта или петта жена по 40 година од животот може да се утврди помал или поголем миом. Најчесто тој тумор не причинува никакви пречки.
Симптоми
Симптомите зависат од големината и бројот на миомите, од нивното сместување, дегенеративните промени и компликации.Миомите понекогаш не предизвикуваат никакви симптоми и често можат да бидат откриени при рутински гинеколошки прегледи. Но најчестите симптоми кои ги предизвикуваат се: Важно е да се зане дека повеќето мали, особено интрамуралните и субсерозните миоми, не прават пречки ниту предизвикуваат какви и да било објективни симптоми. Бременоста и раѓањето често имаат нормален тек. Миомите обилно се наголемуваат, меѓута по раѓањето се враќаат во претходната големина. Можнна и се, иако ретки, и многу сериозни компликации во бременоста, раѓањето и пуерпериумот. Најчесто е тоа поради некрозата на миомот.
Експектативно
Многу од миомите не се третирaат, т.е не се подложувaат на лекување. Малите асиптоматски миоми се откриваат дури во текот на гинеколошкиот преглед. Бидејќи кај миомот можат да настанат дегенеративни промени и компликации, потребно е на секоја жена со миом да и се советувa редовни гинеколошки прегледи.Ако се појават неуредни крвавења, болки или кој и да било други симптоми, болната треба веднаш да бара довет од лекарот.
Палијативно
Ако симптомите се благи, слаби, на пр. туку што назначени монорагии, тогаш се препорачува палијативна постапка, мирување во постела, давање на егрометрин во текот на крвавењето, евентуално давање на машки полови хормони. Така се постапува сè до менопаузата, кога миомите сами атрофираат. Слично се постапува и кај миомите без поголеми компликации( се мисли на миомите кои не даваат поголеми компликации), а постојат контраиндикации за оперативен зафат(срцеви, бубрежни болести)
Хируршка терапија
Таа е индицирана кога туморите се поголеми, кога растат, кога крвавењата се значителни и кога настапуваат компликации. Кај младите жени најчесто доаѓа предвид кистерктомија, отстранување на целата матка ппо абтоменален и вагинален пат. За лекувањето на миомите се користат следните хируршки зафати: А исто така се прави и хемотерапија, радиоактивно зрачење.
Трифулчево
Трифулчево (Τριφύλλι, Трифили; до 1926 г. Τριφούλτσοβο, Трифулцово ), на турски: Кадиќој — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 481 жител (2011). Сè до 1924 г. било населено со Македонци и Роми, а денес е населено со грчки доденици и малку Македонци.
Географија
Селото е сместено во Солунското Поле, 4 км северно од Кадиново, близу патот од Пазар за Воден.
Во Отоманското Царство
На почетокот на XX век Трифулчево било село во Ениџевардарска каза на Османската империя. Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) вели дека во 1900 г. Трифулчево (Кади Ќој) броело 240 жители Турци, што е погрешен податок. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни селото имало 20 куќи, од кои 5 на Македонци христијани и 15 на Роми муслимани.
Во Грција
Поради поволните услови, во 1940 г. населението нараснало на 469 лица и продолжило умерено да се развива.
Стопанство
Селото се смета за богато бидејќи лежи во поле. Се произведува овошје, памук, жито, бостан и др. Застапено е и краварството.
Амел Тука
Амел Тука (роден на 9 јануари 1991 г.) е босански атлетичар кој е специјализиран за трката на 800 метри. Во сопственост на Тука се босанските рекорди на трките на 400 и 800 метри.
На Светското првенство 2015, Тука го освоил бронзениот медал на трката на 800 метри, со што на својата земја ѝ го донел првиот медал од светските првенства.
Кариера
Тука со атлетика почнал да се занимава сосема случајно во 2008 година, кога како ученик во трета година во СТУ „Кемал Капетановиќ“ од Какањ, учествувал на мали олимписки игри во Зеница и победил на трката на 400 метри. Тренерот на АК Зеница, Халид Седиќ го повикал на разговор, после кој Тука станал член на клубот. Тој живеел во Какањ, па така морал секој ден да доаѓа на тренинзи во Зеница. Само неколку месеци подоцна, Тука постигнал одлични резултати на јуниорското првенство на БиХ, победувајќи на трките на 400 и 800 метри. Тука станал дел од репрезентацијата и учествувал на Балканското првенство во Грција, каде завршил на третото место. После овие успеси, тој бил прогласен за атлетско откритие на годината во БиХ.
Во јуни 2013, Тука победил на трката на 800 метри од третата лига на Европското екипно првенство, забележувајќи време од 1:51,11. Еден месец подоцна, тој го освоил бронзениот медал на Европското првенство до 23 години на трката на 800 метри, забележувајќи државен рекорд од 1:46,29. По првенството, Тука се преселил во Верона, Италија за да тренира со тренерот Џани Џидини.
На Европското првенство 2014 во Цирих, Тука завршил на 6 место во финалето на трката на 800 метри, соборувајќи го сопствениот рекорд и поставувајќи нов од 1:46,12.
На 1 јули 2015, Тука бил победник на трката на 800 метри на меѓународниот митинг во Велење, Словенија и обезбедил пласман на Летните олимписки игри 2016 истрчувајќи време од 1:44,19, со што повторно поставил нов сопствен и државен рекорд. Десет дена подоцна, тој истрчал уште побрзо, победувајќи на трката на 800 метри во Мадрид со време од 1:43,84. На 17 јули 2015, на митингот од дијамантската лига во Монако, Тука повторно го подобрил сопствениот и државниот рекорд на 800 метри истрчувајќи за 1:42,51, резултат кој го прави единаесетти на сите времиња. Тој на целта завршил пред олимпискиот сребрен медалист Најџел Амос и пред светскиот шампион Мохамед Аман.
Ив Монтан
Ив Монтан ( -, ) e француски шансониер, театарски и филмски актер. Главни филмови: „Хероите се уморни“, „Вештерките од Салем“ и „Го сакате ли Брамс“,.
Бетелн
Бетелн (Betheln) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од градот Гронау.
Елса Ленд
Елса Ленд (родена Елса Дикен) е почесен пензиониран професор по Оперативни Истражувања на одделот за менаџмент на Лондонското училиште за економија. Таа е најпозната по ко-дефинирањето на алгоритамот сепарација и евалуација заедно со Алисон Доиг, додека спроведувале истражување во Лондонското училиште за економија во 1960 година. Таа е омажена со Френк Ленд, кој исто така е почесен пензиониран професор на ЛСЕ.
Образование
Ленд докторирала на Лондонското училиште за економија во 1956 година, а нејзината дисертација била насловена како "Примена на техниките за линеарно програмирање во транспортот на јаглен".
Награди и признанија
Ленд била наградена со Харолд Лардер наградата на Канадското оперативно истражувачко здружение во 1994 година, за остварување на меѓународна разлика во оперативните истражувања.
Лез Ањо
Лез Ањо (француски: Les Agneaux) ― планина која е дел од Екринскиот Масив во Горните Апли, Франција. Надморската височина изнесува 3,664 м и се наоѓа во комуната Пелву.
Искачувањата обично започнуваат од југ и со погледот одозгора можат да се видат сите главни екрински врвови.
Сулфидни минерали
Сулфидни минерали или сулфиди — минерали кои содржат сулфид (S2−) или дисулфид (S22−) како главен анјон. Некои сулфидни минерали имаа стопанско значење како руди. Сулфидната класа ги опфаќа и селенидите, телуридите и арсенидите, антимонидите, бизмутинидите, сулфарсенидите и сулфосолите. Сите сулфидни минерали се неоргански соединенија.
Минерали
Почести и поважни сулфидни минерали се следниве:
Сулфарсениди: Сулфосоли:
Детерн
Детерн (Detern) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Местото се наоѓа околу 50 километри од границата со Холандија и 50 километри од брегот на Северното Море. Реката Јиме тече низ општината.
Историја
Битката кај Детерн била водена во 1426 година.
Океан
Океан (од грчки Ὠκεανὸς, "океанос" ) е голем резервоар на солена вода, и главна компонента на хидросферата. Околу 71% од површината на Земјата (~3.61 X 1014 m2) е прекриена со океани, споен резервоар на вода кој условно е поделен на неколку главни океани и помали мориња. Скоро половина од светските води се длабоки над 3000 метри.
Овој споен резервоар на солена вода, наречено Светски Океан, главно се дели според континентите и архипелазите на: Тихи Океан, Атлантски Океан, Индиски Океан, Јужен Океан и Северноледен Океан. Последниот океанографски се нарекува Средоземно Море. Помалите региони од океаните се нарекуваат мориња, заливи, теснеци и др.
Геолошки, океанот е област од океанска кора покриена со вода. Океанска кора е тенкиот слој од стврднат вулкански базалт кој ја покрива Земјината површина каде нема континенти. Од овој аспект, денес постојат три „океани“: Светскиот Океан, Црното и Касписко море, кои се формирале со колизија на Цимерија со Лауразија. Средоземното Море е скоро свој „океан“, поврзано со Светскиот Океан преку Гибралтарскиот Теснец, и повеќепати во последните неколку милиони години движењето на Африканскиот континент го затворило теснецот целосно, правеќи го Средоземното Море четврт „океан“.
Светскиот Океан зафаќа површина од 361 милиони км2, волумен од 1.340 милиони км2, а просечната длабочина е 3.711 метри. Скоро половина од светските води се длабоки над 3.000 метри. Ова не вклучува мориња кои не се поврзани со Светскиот Океан, како Каспиското Море. Вкупната маса на хидросферата е скоро 1.4 × 1021 kg, ca. 0.023 % од вкупната Земјина маса.
Партиски дом (Софија)
Партиски дом (Партиен дом) — главната зграда на ЦК на Бугарската комунистичка партија во времето на Народна Република Бугарија. Зградата се наоѓа во центарот на Софија, Бугарија, на плоштадот „Александар I“. Денеска, оваа е втора зграда на Народното собрание на Бугарија.
Објектот бил изграден по проект на Пецо Златев во 1954 година. Има површина од од 40.000 м2. Во времето кога била градена оваа зграда, биле срушени неколку други објекти. На врвот од објектот се наоѓала комунистичката црвена петокрака, која по падот на комунизмот, на 4 октомври 1990 година била симната, а денеска овде се наоѓа државното знаме. Претходно, на 26 август 1990 година, објектот бил опожарен.
За последен пат објектот бил реновиран во 1999 година.
Латив
Лативот е граматички падеж кој означува движење до некоја локација. Наставките кои се додаваат за лативот и самата функција на лативот во македонскиот јазик се заменети со предлозите „на“ и „во“. Овој падеж е дел од групата на падежи што означуваат местоположба.
Лативот е типичен за уралските јазици и бил дел од протоуралскиот јазик. Денес, овој падеж може да се сретне во финскиот, мокшанскиот, ерзјанскиот и марискиот јазик. Покрај уралските јазици, со лативот се служат и некои североисточни кавкаски јазици, како на пример цескиот, бештанскиот и хваршискиот јазик.
Фински јазик
Во финскиот јазик, лативот е со ограничена употреба. Сепак, сè уште може да се сретне кај некои прилози како на пример alas („долу“), kauemmas („подалеку“(, pois („оддалечување“), и rannemmas („кон и близу брегот“). Во финскиот јазик лативот вообичаено се образува со додавање на наставка - s.
Цески јазик
Во североисточните кавкаски јазици, како што е цескиот, лативот ја презел функцијата на дативот кога се означува корисникот или примачот на дејството. За двата падежа, датив и латив, во овие јазици има исти наставки, но и при тоа некои јазичари сметаат дека овие два падежа се различни. Од другата страна пак, постојат јазичари кои сметаат дека двата падежа се различни водени од самото значење на искажаното дејство.
Александар Букарски
Александар Букарски (Букаро) — претставник на сајбер-литературата во Република Македонија. Роден е во во 1984 год. и моментално е студент на Филолошкиот факултет во Скопје, на катедрата за Компаративна книжевност. Букарски е контраверзен автор, познат по својот блог како и по колумната за весникот „Време“.
Ѓавато
Ѓавато или Ѓавото е име што се употребува за повеќе поими поврзани со Македонија. Името Ѓавато е добиено од именка од грчко потекло, со значење премин.
Жак Лакан
Жак Мари Емил Лакан (Jacques Marie Émile Lacan; ; 13 април 1901 – 9 септември 1981) — француски психоаналитичар и психијатар, наречен „најконтроверзниот психоаналитичар после Фројд“. Преку своите годишни предавања во Париз од 1953 до 1981, Лакан влијае врз многу водечки француски интелектуалци во 1960-ите и 1970-тите, особено оние поврзани со пост-структурализмот. Неговите идеи имаат значително влијание врз пост-структурализмот, лингвистиката, филмската теорија, клиничката психоанализа и воопшто филозофската мисла во XX век.
Окрузи во Доверливите Територии на Тихоокеанските Острови
Окрузите во Доверливите Територии на Тихоокеанските Острови биле првостепени поделби на Доверливите Територии на Тихоокеанските Острови.
Историја
Во 1962 година постоеле шест окрузи со следното население:
„Во плебисцитот од 1975 година групата на Северните Маријански Острови гласала за да стане комонвелт на Соединетите Држави и, од 1976 година, била администрирана одделно од останатата територија. Останатите островски групи биле реорганизирани повторно во шест окрузи...“, Округот Кошрај бил создаден од Округот Понпеј, задржувајќи се на шест окрузи.
Селенидни минерали
Селенидни минерали (селениди) — минерали кои имаат селениден анјон како нивна главна составница.
Селенидите се слични на сулфидите и често се групираат заедно со нив.
Примери
Еве некои примери за селенидни минерали:
Бриген (Лајне)
Бриген (Brüggen) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од градот Гронау.
Список на културно наследство на Македонија
Ова е список на објектите прогласени за културно наследство на Македонија според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН) заклучно со 30 септември 2014 година. Заклучно со тој датум, за културно наследство се прогласени 1.235 градби и места. Согласно состојбата во февруари 2023, прогласени се 1.329 градби и места.
Спомениците се наведени по општини и по населените места (градови и села и сл.) кајшто се наоѓаат.
Општините Аеродром, Арачиново, Богданци, Боговиње, Босилово, Илинден, Кривогаштани, Македонска Каменица, Сопиште, Чешиново-Облешево и Шуто Оризари засега немаат заштитени споменици на културата.
Јулија Александрату
Јулија Александрату (грчки: Τζούλια Αλεξανδράτου) е грчка манекенка, пејачка и глумица. Во 2002 година, таа ја освоила наградата за МИС Грција. Во 2006 година победила на МИС Грција.
Јулија е родена на година на Кефалонија. Нејзиниот татко е машински инженер, а нејзината мајка е поранешна манекенка. Таа, исто така, има сестра, три години постара од неа, Артемида Александрату. По разделбата на своите родители, таа со својата мајка отишла да живее во Лондон, каде го научила англискиот јазик.
11
11 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 11 година од новата ера, 11. од првиот милениум, 11. од I век и втора од 10-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5519 и 5520 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4761 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3771 и 3772 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 764.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 11 година се протега во 2647 и 2648, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2707 и 2708 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 554. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 630 и 629 година пред хиџра.
Надворешни врски
10er
Етилендиаминтетраоцетна киселина
Етилендиаминтетраоцетна киселина е полиамино карбоксилна киселина. Таа е безбојна цврста супстанца, растворлива во вода. Нејзината конјугирана база се вика Етилендиаминтетраацетат.
Бриген (појаснување)
Бриген може да се однесува на:
Раде Шишков
Раде Миров Шишков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Подоцна се преселил во селото Глуво, Скопско. Со навлегувањето на балистите во овој крај и доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, стапил во нејзините редови на 10 октомври 1944 година. Учествувал во борбите против балистите и Германците во Скопска Црна Гора и во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Скопје, заминал со Бригадата во Косово, за ликвидирање на преостанатите балистички банди. На 12 април 1945 годинa веќе бил учесник во пробивот на Сремскиот фронт. Загинал на 16 април 1945 година во една битка за ослободувањето на Винковци. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во Глуво.
Моник Лорен
Моник Лорен (родена година) — француски компјутерски научник и математичар, која е експерт за математичка оптимизација. Таа е истражувач во Центарот вискунде и информатика во Амстердам, каде е исто така и член на менаџерскиот тим. Лорен, исто така, ја држи позицијата, со скратено работно време, професор по економетрија и операциски истражувања на Тилбуршкиот универзитет.
Лорен докторирала на Париз Дидро универзитетот во 1986 година, под надзор на Мишел Деза. Таа работела во ЦНРС од 1988 до 1997 година, кога се преселила во ЦВИ. Таа ја презела втората позиција во Тилбург во 2009 година.
Со Деза, Лорен е автор на книгата Геометрија на Пресеците и Метрика (Алгоритми и Комбинаторика 15, Спрингер, 1997).
Пионе Систо
Пионе Систо (дански: Pione Sisto; роден 4 февруари 1995 година) — дански професионален фудбалер кој игра како лево крило за шпанскиот клуб Селта Виго и на данската репрезентација.
Рана кариера
Роден е во Кампала во Уганда,  Систо се преселил во Данска на возраст од два месеца. Тој бил забележан од страна Тјеринг АКО во 2002 година, на возраст од седум.
Селта
На 31 јули 2016 година, шпанскот прволигашки клуб Селта Виго склучил договор за трансфер на Систо, и за цената се шпекулирало дека е 5 милиони евра. Тој го направил своето деби во клубот на 22 август.
До Кармо (Северно Рио Гранде)
Реката До Кармо ― река во сојузната држава Северно Рио Гранде. Оваа река е сместена во североисточен Бразил.
NGC 5031
NGC 5031 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 17 март 1881 година од страна на Едвард Синглтон Холден, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5031 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 5031 има привидни димензии од 1,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 14 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 7' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 114°.
Други поделби
Проучување на NGC 5031 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46006. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6113. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 737.
Влашки Дол (Псача)
Влашки Дол — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Псача. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време.
Во нивата на Трајко Маринин, која зафаќа простор од над 1 хектар, се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и многу градежен материјал.
Анкаш (регион)
Анкаш (Ancash) е регион во северно Перу. Регионот се граничи со Ла Либертад на север, со Уануко и Паско на исток, Лима на југ и на запад излегува на Тихиот Океан. Главен град на регионот е Уараз, а најголем град е Чимботе. Името на регионот е од кечуанско потекло и значи „сино“.
Административна поделба
Регионот е поделен на 20 покраини и 166 окрузи.
NGC 7496B
NGC 7496B — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7496B се споменува и како ESO 291-7, AM 2309-440.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7496B е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 7496B има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 12 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 46' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 7496B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 415; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8012. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
IC 1529
IC 1529 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1529 се споменува и како MCG -2-29-38.
Откривање
Објектот е откриен во мај 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1529 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 1529 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 30 м 28,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 5' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на IC 1529 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35469.
NGC 2641
NGC 2641 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2641 се споменува и како UGC 4577, MCG 12-9-12, CGCG 331-65, CGCG 332-12, NPM1G +73.0042.
Откривање
Објектот е откриен на 30 септември 1802 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2641 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 2641 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 47 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 72° 53' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 2641 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24722. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 7; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4381. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1325.
Георги Тодоров
Георги Атанасов Тодоров (роден во — ? ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Материјално ја помагал нелегалната чета, поради што е осуден на пет години строг темничен затвор. Ги одлежал сите години од неговата пресуда во затворот.
Тома Прошев
Тома Прошев (, -, ) — македонски композитор, еден од најплодните музички творци во земјата. Се категоризира во третата генерација македонски повоени композитори.
Музика студирал во Загреб и Љубљана во класата на Проф. Луцијан Марија Шкерјанц, каде што ги завршил и постдипломските студии по композиција. Работел како професор во Загреб (1959-1967), а потоа предава на Факултетот за музичка уметност во Скопје (1967-1991).
Во 1968 г. го формирал ансамблот за современа музика “Света Софија“ со кој доживува големи успеси во земјата и во странство, изведувајќи современи дела од композитори од поранешна Југославија.
Во неговиот опус се издвојуваат три творечки фази. Во првата фаза покажува афинитет кон актуелностите на времето, внесувајќи извесна доза на романтичарски сензибилитет, што ќе го задржи и подоцна. Во втората фаза, од почетокот на шеесеттите години на XX в., тој тргнува во авантура кон неистражените простори на звукот, искористувајќи повеќе композиционо-технички и стилски насоки на современата музика на времето. Третата творечка фаза се одвива од почетокот на седумдесеттите години до крајот на неговиот живот и творештво.
Во своите најзрели остварувања Тома Прошев користи прочистена и ненаметлива техника, стремејќи се кон што поедноставен и смирен музички говор, како резултат на дефинитивното оформување на сопствената уметничка физиономија.
Македонската музика ја збогатил со бројни дела од камерниот, симфонискиот и концертниот, а посебно ораториумскиот и музичко-сценскиот жанр. Познати се неговите опери „Пајажина“, „Малиот принц“ и „Аретеј“.
Древни астронаути
Теориите за древни астронаути или палеоконтакти се претпоставки дека вонземјани ја посетувале планетата Земја и дека таквите контакти водат до почетоците или развојот на човештвото, културата, технологијата и/или религиите.
Некои од овие теории сугерираат дека божествата од повеќето, ако не и од сите религии се всушност вонземјани, а заради нивната технолошка надмоќност им е доделен божествен статус.
Теориите за древните астрономи не се поддржани од научната заедница, а статиите на таа тема ретко се објавуваат во научните списанија. Овие теории се популаризирани во втората половина од XX век, од писателите Ерик вон Деникен, Зехарија Сичин и Роберт Темпл.
Теориите за древните астрономи најчесто се тема на научната фантастика.
Жан Валжан
Жан Валжан (Jean Valjean) — протагонистот на романот Клетници на Виктор Иго. Иго го опишува животот на Валжан откако е ослободен од затвор, каде служи казна за кражба на леб. Целиот роман Валжан се обидува да води морален и исполнет живот криејќи се од инспекторот Жавер. Валжан има неколку лажни имиња во романот, меѓу кои месје Медлен, Ултим Фошлеван, Месје Леблан и Урбен Фабре.
Валжан и неговиот главен соперник, Жавер, се денес книжевни архетипи. Според многумина, ликот на Жан Валжан се поистоветува со самиот Иго, а истовремено прераснува во отелотворение на левичарската политика. Опишан е како крупен, борбен човек со висок морал, кој откако доживува духовно будење се посветува на доблесен живот, останувајќи доследен до своите идеали до крајот на животот.
Професор
Професор е личност која изведува, односно се занимава со предавање одреден предмет во средно училиште, факултет или некаква академија. Најчесто, професорот е човек со завршен факултет и положен стручен испит. Факултетските професори мора да имаат завршено магистратура и докторат и да бидат избрани во научно звање.
Франческо Боки
Франческо Боки (1548 – 31 март 1613 или 1618) бил италијански писател од доцната ренесанса, активен во Фиренца.
Професор
Постои и титула „емеритус“ (Emeritus), којашто се дава на пензионирани професори, кои и понатаму остваруваат значајни достигнувања од одредена научна област.
Франческо Боки
Боки е роден и умрел во Фиренца. Тој бил син на Лизабета Папи и Бартоломео Боки, умерено сигурна двојка. Таткото на Франческо починал кога тој имал единаесет години, а тој бил оставен да се школува за литература и реторика од неговиот вујко Донато Боки, генерален викар на бискупот од Фиезоле. Тој се преселил во 1572 година во Рим на неколку години. Тој се вратил во Фиренца, каде што се вработил како учител за аристократски деца, како на пример, Улисе Бентивољо и децата на Бенедето Вивалди и Пјеро Антонио Строци. Тој, исто така, работел во составувањето на говори (како што се погребни говори) и трактати наменети за истакнати патрони. Меѓу неговите покровители бил Лоренцо Салвијати и неговото семејство, Филипо Валори, Пјеро Ветори и други членови на Курија во кругот на кардиналот, а подоцна и Големиот војвода, Фердинандо де Медичи.
Како писател, тој често елаборирал дела со дворска ерудиција, во кои имало повеќе стил отколку аргументирана содржина, иако имале длабоки факти. Меѓу неговите дела бил и водич за уметнички дела во Фиренца: Le bellezze della citta' di Firenze, оригинал од 1594 година Тој бил прв од ваков тип за италијански град и може да се спореди со верзијата на Филипо Тити за Рим од 1674 година.
Тој, исто така, ја напишал „Историја на фламанските бунтови“ за Џован Винченцо Вители, кој посакал да ја слави улогата на таткото Чиапино Вители, кој се борел таму како платеник. Напишал и водич за уметничките и архитектонските дела во градот Фиренца. Тој бил погребан во црквата Сан Пјер Маџоре, која оттогаш била срамнета со земја.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Хауард Картер
Хауард Картер ( - ), англиски египтолог, кој во 1922 година ја откри гробницата на фараонот Тутанкамон.
Кучиња
Кучињата се развиле во олигоценот на подрачјето на Северна Америка од животно кое било со големина на лисица и потсетувало на неа, но сè уште можело да ги вовлекува своите канџи.
Физички опис
Градбата на телото на кучињата на прв поглед не се разликува многу од тоа на мачките. Сите кучиња се со помал раст од оној на големите мачки. Телото им е витко, додека главата е мала, а издадената нуска е затапена. Трупот им е задлабен во пределот на слабините, а нозете се високи со мали шепи. На задните нозе кучињата поседуваат по четири целосно развиени прсти како и четири (кај родот Lycaon), односно пет (кај родовите Canis, Cyon, Icticyon, Otocyon) прсти на предните шепи. Силните канџи не се вовлекуваат во шепата, па затоа се тапи. Опашката не е долга, а често е обрасната со гривести влакна.
Имаат 42 заба, при што секогаш по четири предкатници од двете страни на горната и на долната вилица. Според тоа, забната формула е следна:
Формулата на првите "млечни" заби е: 3 1 3. Кога се млади, членовите на ова семејство немаат катници, додека како возрасни имаат по два на горната и три на долната вилица од секоја страна. Поседуваат крупни очи, а ушите им се зашилени и поголеми од мачкините. Женките имаат бројни млечни жлезди на градите и стомакот. Поплодни се од мачките и најчесто имаат четири до девет младенчиња, иако се познати и случаи со 18 и 23 младенчиња при едно парење.
Филогенетска поврзаност
Кај кучињата (Canidae), резултатите на алозимските и хромозомските анализи сугерираат повеќе филогенетички поделби: ДНК анализите покажуваат дека првите три форми формираат монофилетички клади. Волците и јужноамериканските кучиња заедно го формираат племето Canini. Молекуларните податоци укажуваат на североамериканското потекло на Canidae пред околу десет милиони години и африканско потекло на волците (Canis, Cuon и Lycaon), каде шакалите се најосновни во групата. Сивата лисица и исландската лисицата се основа за другите клади; меѓутоа, оваа типолошка разлика не е силно поддржана.
Долниот кладограм се заснова на Линдблад-Тох филогенијата (2005), преиначена за да ги вклучи последните откритија за видовите кучиња (Canis) и лисици (Vulpes)
Однесување
Тешко е да се донесе заеднички заклучок за однесувањето на сите видови во ова семејство, бидејќи тие премногу се разликуваат меѓусебе. На пример, сите видови од ова семејство се по дефиниција месојади и затоа сите имаат нагон за лов и убивање, но тој значително се разликува меѓу волците и домашните кучиња.
Разликите во однесувањето кај, на пример, волците и лисиците се изразени уште кај младенчињата во времето меѓу четвртата и петтата недела од староста. Зоологот Ерик Зимен, набљудувајќи ги младенчињата, забележал дека младите лисици парчињата храна најпрво ги земаат и ги закопуваат некаде во околната средина и дури потоа започнуваат да ги јадат; младите волци најпрво јадат колку можат, а дури потоа ги закопуваат остатоците од храната.
Како слично однесување кај сите претставници од семејството на кучињата, Мајкл В. Фокс го опишува воведот во социјална средба меѓу припадниците на ист вид. Средбата започнува со заемно душкање на гениталното и аналното подрачје, но и делумно ушите, нуската и аналните жлезди. Душкањето на подрачјето на опашните жлезди е забележано само кај црвените, арктичките и сивите лисици, поретко кај прериските волци, но никогаш кај домашните кучиња, бидејќи тие многу ретко поседуваат опашни жлезди.
Делумно се забележани и исти начини на однесување и меѓу различни видови; така, Фокс ја опишува успешната покана за игра меѓу чивава и степски волк, со заемно покажување на подреденост меѓу младите којоти и волци, како и мигови од играта на возрасниот волк и возрасни црвени лисици.
Карбазол
Карбазол е органско соединение.
Линцура
Линцура (латински: Gentiana punctata), е незагрозен вид тревни видови на цветни растенија од фамилијата Gentian Gentianacea e. Расте во Средна и Југоисточна Европа на надморска височина од 1.500−2.600 метри. Таа е висока 20−60 cm.
Дешпетал
Дешпетал (Despetal) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од градот Гронау.
Џидимирци
Џидимирци e топоним кој може да се однесува на:
Потекло, настанок и значење
Џидимирци е име кое што го носат две села во Македонија, едно во Велешко и едно во Неготинско. Голема занимливост е тоа што иако двете села носат исто име, настанокот, потеклото и значењето на имињата се сосема различни и настанати во сосема различни историски периоди и околности. Велешкото село Џидимирци е доста постаро и за него постојат пишани записи од средновековниот период, при што во најстариот историски запис од 1573 година селото е запишано како Жидмирци, а во манастирски поменик од XIV век е запишано и како Жемирци. Според научните истражувачи името на селото означува фамилиска населба, задруга или слично, па оттаму, не е исклучено името на селото да потекнува од личното име на некој кој бил основач или стопан на селото на пр. Жидимир (од гл. жадати - сака, пожелува) кое е познато и присутно име во средновековието или пак Хаџи Димитар. Научните истражувања потврдуваат дека името на селото потекнува од личното име Жидимир или од топонимот Жидимир (дол, рид) што подоцна во изговорот било турцизирано при што настанал денешниот облик Џидимирци. За настанокот на името на неготинското село Џидимирци во книгата „Тиквеш и Раец“ од 1914 од Воислав Радовановиќ, е запишано дека на левата страна на Вардар спроти вливот на Велика (Црна Река), е раселено селиштето Драдња, чиј еден дел од жителите христијани преселувајќи се под Кожуф го основале истоименото село Драдња, а близу до селиштето повторно се населило дел од неговото старо население заедно со Јуруци кои населбата ја нарекуваат Хаџи Демирли, подоцна под влијанието на христијаните преобразено во Џидимирци. Селото Џидимирци во Велешко постоело пред доаѓањето на Османлиите кои го затекле и во своите пописни дефтери го запишале како Зидмирци, а неготинското село било (повторно) основано од јуруци кои му го дале името Хаџи Демирли. Оттаму, велешкото село Џидимирци има македонско словенско јазично потекло, кое под влијание на турцизираниот изговор го добило денешното име, додека неготинското село Џидимирци има турско јазично потекло кое под влијание на македонскиот јазик и изговор го одбило сегашното име. Сето ова докажува дека настанокот и јазичното потекло на имињата се различни, но со меѓусебното влијание на двете етнички и јазични групи тие се изедначиле и го добиле истото име кое што го носат и денес.