cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бета-завојница
Првата бета-завојница била забележана во ензимот пектатна лиаза, кој содржи завојница со седум свртувања, а достигнува должина од 34 Å (3.4 nm). Белковината на опашката на бактериофагот P22 има 13 свртувања, а неговиот интегриран хомотример е долг 200 Å (20 nm). Неговата внатрешност е густо спакувана, без централна пора, а содржи и хидрофобни аминокиселински остатоци и наелектризирани остатоци кои се неутрализираат со градење на солени мостови.
Бета завојниците можат ефикасно да се асоцираат меѓусебе, или лице-в-лице (доближувајќи ги лицата на нивните триаголни призми) или крај-со-крај (со формирање на водородни врски). Оттука, β-завојниците можат да се користат како „приврзоци“ за да индуцираат асоцијација со други белковини, слични како сегментите на извиена завојница.
Членовите на фамилијата на пентапептидно повторување поседуваат квадрилатерална бета-завојна структура.
NGC 6604
NGC 6604 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Змија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6604 се споменува и како OCL 56.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јули 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6604 е од видот I3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,5 m. NGC 6604 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Други поделби
Проучување на NGC 6604 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 294; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5685. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 503.
Јанис Папајоану
Јанис Папајоану (Γιάννης Παπαϊωάννου ; 18 јануари 1914 – 3 август 1972 година) ― познат грчки музичар и композитор роден во Киос (сега Гемлик), Отоманската Империја. Најактивен во 1940-тите, тој напишал многу песни, од кои некои денес се сметаат за класици на народниот музички стил ребетико. Тие вклучуваат: Πέντε Έλληνες Στον Άδη (изг.: Пенте Елинес стон Ади; букв.: Петмина Грци во Адот), Καπετάν Αντρέα Ζέππο (Капетан Андреа Зепо), Μόδιστρούλα (изг.: Модиструла; букв.: Модистрола), Πριν Το Χάραμα Μοναχός (изг.: Прин ти харама монахос; букв.: Монах пред зората) и Φοβάμαι Μη Σε Χάσω (изг.: Фовамај ми се хасо; букв.: Се плашам дека ќе те изгубам). Неговиот стил задржува голем дел од музичкиот квалитет на класичната ребетика на Маркос Вамвакарис, иако тематската содржина на стиховите има тенденција да не се насочува толку многу на вообичаено мрачните теми - дрогата, смртта и затворот - на раната ребетика.
Починал во Атина на 3 август 1972 година во сообраќајна несреќа и бил погребан на гробиштата во Калитеа, југозападно од Атина во близина на областа Ѕиѕифис во јужна Калитеа, каде што тој, како и многу други ребетико и лаико музичари, често настапувал.
3EG J2020+4017
3EG J2020+4017 — извор на гама-зрачење во соѕвездието Лебед.
Качарево
Качарево — град во Јужнобанатскиот округ во Војводина, Србија. Во градот во 2011 година живееле 7,100 жители. Качарево е град со значително македонско население, односно според пописот во 2002 година, во градот живееле 1,467 Македонци или 19,24 % од вкупниот број на жители.
Име
Градот првично бил именуван со германското име Францфелд, изведено од австрискиот цар Франц I. На унгарски, градот бил познат како Francföld, Ferencfalva или Ferenchalom.
До 1918 година, тој бил познат на српски како Краљевиќево и Банатско Краљевиќево. По втората светска војна, населбата била именувна Качарево во чест на националниот херој Светозар Качар.
Географија
Качарево се наоѓа на рамна и плодна рамница, приближно 11 километри северно од Панчево и 21 километар северозападно од Белград. Градот се наоѓа во Јужнобанатскиот округ, во автономната покраина Војводина, која се наоѓа во северниот дел на Србија. Градот се наоѓа на надморска височина од речиси 81 метар.
Историја
Градот бил основан во 1791 година од царот Леополд II и изграден во 1792 година од германски доселеници. До 1921 година населението вклучувало 4,450 Германци, кои сочинувале 97.7 проценти од вкупното население во тоа време. Тука исто така се наоѓал концентрационен камп за локалните граѓани од германско потекло држен од партизаните по втората светска војна.
По втората светска војна, градот бил колонизиран од Срби кои дошле од Босна, Краина, Лика, и Далмација и од Македонци кои дошле од Македонија.
Попис од 1971 година
Според пописот од 1971 година, градот бил етички мешан, и Македонците сочинувале релативно мнозинство (41.13 %).
Попис од 2002 година
Бројот на регистрирани жители во градот во 2002 година бил 7,624, во 2,529 домаќинства. Мнозинството жители биле Срби (5,042 или 66.13%), додека Македонците сочинувале 19.24% од населението или 1,467 луѓе. Околу осум проценти од населението се или бегалци или интерно раселени лица, како последица на војните во Косово и Босна.
Македонски родови во Качарево
Во Качарево се населиле македонски родови од следните области и села во Македонија, населени во периодот од 1946 до 1956 година:
Кривопаланечко
Порече (Општина Македонски Брод)
Велешко
Кумановско
Демирхисарско и Крушевско
Охридско
Мала Преспа (денес во Албанија)
Кичевско
Полог (Гостиварско и Тетовско)
Тиквеш (кавадаречко, неготинско и демиркаписко)
Битолско и Прилепско
Преспа (Општина Ресен)
Скопско
Гевгелиско
Струшко
Во Качарево има уште 30 семејства доселени од Македонија, но со непознато потекло.
Стопанство
Главното занимање на луѓето во градот е земјоделството, како и во многутте други локални населби. Сепак, многу од жителите во градот, исто така, работат во фабрики во соседниот град Панчево.
Фестивал
Градот е познат по фестивалот за сланина наречен „Сланинијада“, кој е организиран од Туристичката асоцијација на Качарево. Фестивалот првпат бил организиран во 1988 година и се одржува секоја година во претпоследната недела од месец февруари.
IC 6
IC 6 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 6 се споменува и како IC 1963, ESO 358-26, MCG -6-8-31, FCC 153.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 6 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 6 има привидни димензии од 2,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 35 м 31,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 26' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 84°.
Други поделби
Проучување на IC 6 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13277.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Ер (река)
Ер (Eure) — река во северна Франција, лева притока на Сена. Извира во местото Маршенвил во департманот Орн и се влева во Сена кај Пон де л'Арш. По реката се наречени два департмана: Ер и Ер и Лоар.
Насселени места по течението
Главни притоки на Ер се Авр и Итон.
Галактичка рамнина
Галактичка рамнина — рамнина на која лежи највеќето маса на една галаксија. Нормалата низ нејзиното средиште ги опишува двата галактички пола. Поимите „рамнина“ и „пол“ почесто се користат за нашата галаксија, Млечниот Пат.
Некои галаксии се неправилни и немаат јасно изразен диск. Дури и во случаи на пречкеста спирална галаксија како Млчениот Пат, галактичката рамнина се определува со мала произволност и неуточнетост бидејќи ѕвездите не се совршено копланарни. Во 1959 г. Меѓународниот астрономски сојуз одредил дека Северниот Пол на Млечниот Пат лежи точно во рек. = 12:49:0, дек. = 27°24′ во тогашната епоха B1950; во денешната епоха J2000 за Северен Пол се смета рек. 12:51:26.282, дек. 27°07′42.01″. Местото се наоѓа во соѕвездието Береникина Коса, близу сјајната ѕвезда Арктур; Јужниот Пол пак, е во соѕвездието Вајар.
Во 1959 г. е определена и нултата должина (меридијан) на галактичките координати како положбениот агол 123° од северниот небесен пол. Тогаш тој бил во 17:42:26.603, −28°55′00.445″ (B1950) или 17:45:37.224, −28°56′10.23″ (J2000), а денес по J2000 е положбениот агол 122,932°. Галактичкото средиште е сместен во положбениот агол 31,72° (B1950) или 31,40° (J2000) источно од северниот.
Црква „Свети Спас“ на Нередица
Црква „Свети Спас“ на Нередица (Церковь Спаса на Нередице) – православен храм на Руската православна црква посветен на преображението Господово. Храмот се наоѓа на околу 1,5 км јужно од градот Велики Новгород во селото Спас-Нередици, на десниот брег на реката Мал Волховец.
Од 1992 година црквата се наоѓа во списокот на „Светското наследство на УНЕСКО“ како дел од комплексот „Историски споменици на Новгород и околината“. Храмот исто така се наоѓа на списокот на културното наследство на Руската Федерација под број 5310113002.
Историјат и архитектура
Црквата била изградена во 1198 година под ктиторство на новгородскиот кнез Јарослав Владимирович како помен на двајца негови настрадани синови. Градежните работи завршиле за помалку од година дена, а веќе наредната 1199 година, црквата била фрескописана. Црквата во Втората светска војна била на самата линија на борбените дејства и претрпела значителни оштетувања, а првобитните оригинални фрески се изгубени во неповрат (останал само мал сегмент на западниот ѕид). Занимливо е дека целата внатрешност на црквата била фрескописана, а на нивна изработка работеле и до десет мајстори фрескописци во различни стилови. Фреската на црковниот ктитор, кнезот Јарослав, дополнително е додадена на јужниот ѕид во 1246 година.
Фреските од оваа црква се сметаат за најубави и најдрагоцени примероци на руското средновековно фрескосликарство. Акварелните копии на фреските кои ги направил сликарот Николај Мартинов (1842 – 1913) биле изложени на Светската изложба во Париз во 1867 година каде биле наградени со бронзен медал. Првата голема реставрација на фреските била извршена во текот на 1903 и 1904 година, а во работата учествувал и во тоа време еден од најголемите руски сликари Николај Рерих.
Благодарени на археолошките истражување извршени во внатрешноста на црквата во текот на 2001 година откриени се фрагменти од оригинално житие од 1199 година, а пронајдена е и гробницата на кнезот Афанасиј Данилович кој е тука погребан во 1322 година.
Целосната архитектонска реставрација на храмот е завршена во текот на 2004 година. Денес овој храм главно служи како музејски објект.
Расмус Елм
Почетна кариера
Во неговото детство, Елм играл за Јохансфор ИФ и Емабода ИС, пред да потпише во јануари 2005 година за тимот на Калмар ФФ.
Калмар ФФ
За четири и и половина години минати во клубот Алсвенскан, Елм одиграл 96 натпревари, а постигнал 17 гола. Додека бил во Калмар, тој му помогнал на тимот да ги освои Купот на Шведска во 2007, Алсвенскан во 2008 и Шведскиот Суперкуп во 2009 година.
АЗ
На 27 август 2009 година, Елм потпишал четиригодишен договор со екипата од Ередивизија, АЗ Алкмар. Тој својот прв натпревар го одиграл на 12 септември 2009 година во поразот од 2:1 против тимот на АДО Ден Хаг.
Поранешниот селектор на шведската репрезентација Ларс Лагербек еднаш прокоментирал дека Елм е најголемиот талент што Шведска го имала уште од времето на Златан Ибрахимовиќ. Во првите две сезони од претстојот во АЗ тој страдал од чести повреди и болести. Елм имал успешна сезона 2011-12. Тој успеал да добие неколку награди за играч на натпреварот во текот на таа сезона и бил пофален од страна на новинарите, весниците и навивачите. Пофалбите биле за неговите проигрувања, слободни удари, како и за неговите убави голови.
Елм одиграл вкупно 83 натпревари за тимот АЗ пред да го напушти клубот во текот на летото 2012 година.
ЦСКА Москва
На 30 јули 2012 година, Елм потпишал тригодишен договор во Руската премиер лига за тимот на ЦСКА Москва, добивајќи го дресот со број 20. На 21 октомври 2012 година, го постигнал својот прв гол за тимот, откако го реализирал пеналот на домашен терен против Рубин Казан во победата од 2:0. На 3 јануари 2015 година, на Елм му бил раскинат договорот со ЦСКА со заедничка согласност од негова и клупска страна. Овој период му бил повеќе од потребен за да може да се рехабилитира и да се одмори од напорните од тренинзи, но и од долгото стомачно заболување.
Враќање во клубот на Калмар ФФ и негово пензионирање
Елм се вратил во тимот на Калмар и Шведска пред да започне сезоната во лигата Алсвенскан 2015 година. На почетокот на 2020 година, Елм го објавил своето повлекување од професионалниот фудбал, наведувајќи здравствени проблеми поврзани со неговата стомачна болест.
Меѓународна кариера
Елм бил капитен на шведскиот тим до 19 години. Во август 2007 година, го имал првиот настап за тимот до 21 година. На 11 февруари 2009 година, Елм го постигнал својот прв гол за шведскиот сениорски тим на пријателски натпревар против екипата на Австрија. Тој ја претставувал Шведска на ЕВРО 2012 во Украина и Полска. На 16 октомври 2012 година, тој го постигнал четвртиот и израмнувачки гол во одличното реми на тимот на Шведска од 4:4во Берлин против Германија во квалификациите за Светското првенство во ФИФА 2014 година – Група Ц на УЕФА. Швеѓаните губеле со резултат од 0:4 до последните 29 минути од натпреварот кога налетот на тимот со голови бил неверојатен. Голот на Елм бил последен, бил во судиското надополнување и воедно бил израмнувачки за 4:4. Овој натпревар бил прогласен за еден од најдобрите на Шведска во својата историја.
Приватен живот
Сите деца од неговата фамилија играле фудбал. Тоа било случај со неговите двајца браќа, но и со неговите сестри. Неговиот брат Дејвид, играл за тимот на Фулам, а неговиот друг брат Виктор, помеѓу другите тимови играл и за холандски АЗ.
Клупска кариера
Објавено на 19 март 2021 година
Сарџали
Географија и местоположба
Сарџали опфаќа површина од 44 квадратни километри.
Историја
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војници а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Македонија или Бугарија, и на негово место било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1930 година, селото било преименувано во Хрисопетра.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 103 жители-бегалци. , додека во 1940 година селото броело 195 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 207 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 194 жители, во 1971 година имало 199 жители, во 1981 година имало 213 жители, додека во 1991 година имало 188 жител. Денеска, населението на селото е 139 жители.
Стопанство
Бидејќи самото село се наоѓа во Солунското Поле, тоа е богато со пченица. Населението се занимава и со сточарство.
Терористички напади од 11 септември 2001 година
Терористичките напади од 11 септември 2001 биле координирани терористички напади на неколку видни цели во САД организирани од Ал-Каеда. Терористичката група се состоела од вкупно 19 учесници од арапските земји, од кои повеќето биле од Саудиска Арабија. Тие, управувајќи четири киднапирани патнички авиони полни со гориво, се урнале во кулите-близначки на Светскиот трговски центар во Њујорк и во зградата на Пентагон близу до Вашингтон. Како резултат на пожарот што настанал од авионското гориво, дошло до структурни оштетувања на кулите во Њујорк, после што и двете кули се урнале, по нив и две соседни згради, а уште три згради биле тешко оштетени.
Во нападите загинале вкупно 2.998 луѓе, од кои 2.603 во Светскиот трговски центар, 246 патници во киднапираните авиони, 125 во Пентагон и уште 24 лица се исчезнати. Во овој збир не се вклучени загинатите 19 терористи.
Терористичките напади предизвикале огромни економски штети: отштетните побарувања од осигурителните компании достигнале вкупен износ од 20,7 милијарди УСД, а акциите на њујоршката берза изгубиле во вредност 1,2 трилиони долари.
Хронологија
Терористите намерно одбрале за киднапирање големи авиони кои биле тргнати на подалечни одредишта, и поради тоа полни со гориво, секој со по околу 90.000 литри. Во секој од авионите имало барем по еден грабнувач кој имал пилотска обука. Терористите го убиле екипажот со мали скалпери, и го презеле управувањето во авионите.
Управувајќи ги авионите, терористите во многу краток временски интервал ги урнале во нивните цели:
Човечки жртви
Жртвите во најголем дел биле граѓани на САД, а останатите се од 79 други земји.
Според подоцнежната истрага, околу 16.000 луѓе биле во опасната зона на Светскиот трговски центар во моментот на нападите. Околу 92% од нив навремено се евакуирале и преживеале.
Терористи
Групата се состоела од 6 организатори, меѓу кои биле и четирите пилоти. Сите грабнувачи биле добро образувани возрасни мажи. Во групата 15 биле од Саудиска Арабија, двајца од Обединети Арапски Емирати, еден од Египет и еден од Либан. Постојат сомневања дека во нападите требало да учествуваат вкупно 27 терористи, но дека некои од нив не успеале да влезат во САД.
Tеорија на заговор
Занимливо е дека наши бројни политички аналитичари дури и оние потполно независни го прифаќаат ова како званична верзија па и понатаму го форсираат како права вистина за настаните од 11 септември. Американскиот конгрес, меѓутоа и после 10 години и понатаму избегнува и да ги изнесе во јавноста деталите околу злосторството правдајќи се со законската одредба (Патриотскиот закон) за да се откријат некои од детаљите што ја загрозија националната безбедност на Соединетите Американски Држави. Ниту обвинителството не покренува процес против виновниците за пропустот, а медиумите пред сè оние највлијателните, упорно ја форсираат приказната за Ал Каеда и Осама Бин Ладен. Но незванични истражувачи сепак тераат по свое па така веќе се објавени на десетина книги и формирани се десетина сајтови каде што се изнесуваат несоборливи докази за тоа дека претседателот Буш и неговите најблиски соработници - го лажат сопствениот народ и манипулираат со податоците. Докази дека кулите се демолирани со контролирана експлозија и дека зад терористичките напади стојат кртови во самата влада и во службите на ЦИА, како и во кабинеот на претседателот Буш, секојдневно се зголемуваат. Како еден од главните стратези на оваа завера се наведува потпретседателот на САД, Дик Чејни. Покрај тоа, за нападот исто така се обвинува и Израел, зошто целата надворешна политика на САД веќе одамна е во рацете на ционистите и нивните лобија. Така во својата книга Д-р Алберт Пастор ги изнесува најмонструозните оптужби на сметка на ционистите. Тој се повикува на анализата на моќните ционистички кланови (кои ги водат воглавно евреи) а чии прсти допираат дури до Пентагон, ЦИА, ФБИ. Овој клан веќе стотина години ја има во раце централната американска банка (Федералните резерви). Нивната политичка тактика по д-рПасторе се заснива на начелото на прикриено војување, по пат на превара. Крајната цел освен финансиска секако е и предизвикување на тотална конфузија и хаос, па во таква глобална конфузија би се формирал Нов Светски Поредок - под нивна апсолутна контрола. А идејата за Нов Светски Поредок во една прилика ја истакна и самиот претседател Џорџ Буш сениор.
Материјални штети
Како резултат на пожарот што настанал од авионското гориво, дошло до структурни оштетувања на кулите. Најпрво почнале да се уриваат најгорните катови, над местата на удар на авионите, а потоа од нивната тежина кулите целосно се урнале. Јужната кула се урнала во 09:59, а северната во 10:28 по месно време.
Од падот на кулите, две соседни згради исто така се урнале, а останатите 3 од комплексот на Светскиот трговски центар биле тешко оштетени и прогласени за непоправливи.
Уште неколку околни згради биле уништени или станале небезбедни за користење: Православната црква Св. Никола, зградата на Дојче банк и зградата Фитерман на Колеџот на Менхетен.
Зградата на Пентагон исто така била тешко оштетена во еден дел.
Економски штети
Терористичките напади предизвикале огромни економски штети, како од директните материјални оштетувања и човечки жртви, така и поради падот на довербата во интегритетот на економскиот и финансискиот систем на САД. Веднаш по нападите биле затворени Њујоршката берза и НАСДАК, и останале затворени дури 6 дена. Сите летови над САД биле приземјени, а меѓународните летови од и кон САД биле пренасочени. Никакви летови не биле дозволени над територијата на САД во текот на следните 3 дена.
Самите напади предизвикале отштетни побарувања од осигурителните компании во вкупен износ од 20,7 милијарди УСД.
Поради падот на довербата на инвеститорите, вредноста на акциите на Њујоршката берза паднала во првиот ден од тргувањето по нападите, на 17 септември 2001., за 7,1%, а до крајот на таа недела паднала вкупно 14,3%. Американската економија со ова изгубила во вредност 1,2 трилиони долари.
Најтешко биле погодени авио-превозниците, осигурителните компании и финансиските компании. Неколку авио-компании пропаднале по нападите. Туризмот во Њујорк секнал.
Последици од нападите
Светот се променил по терористичките напади во Њујорк. Развиените земји почнале да обрнуваат многу поголемо внимание и да трошат повеќе средства на безбедноста и борбата против тероризмот. Во многу земји се донела нова легислатива за борба против тероризмот.
САД објавиле Војна против теророт во рамките на која презеле широки воени, полициски и разузнавачки мерки за апсење и уништување на познатите терористички групи ширум светот. Во рамки на Војната против теророт, НАТО го нападнал и освоил прво Авганистан во 2001, а потоа коалиција предводена од САД го освоила и Ирак во 2003, како земји кои го поддржувале тероризмот.
Пат околу светот за 80 дена (филм од 2004)
„Пат околу светот за 80 дена“ (англиски: Around the world in 80 days) — американски филм од 2004 година, во режија на Френк Кораси. Главните улоги ги играат: Џеки Чен, Стив Куган, Сесил де Франс и Џим Бродбент, а во споредни улоги настапуваат и Арнолд Шварценегер, Овен Вилсон, Кети Бејтс, Џон Клиз и самиот режисер. Филмот е „добитник“ на две награди за најлош филм и за најлош спореден глумец, а имал уште две други такви номинации.
Синопсис
Филеас Фог (го игра Куган) е ексцентричен англиски пронаоѓач, кој сонува да измисли машина со која ќе може да лета. Претседателот на Кралската академија, лордот Келвин (го игра Бродбент) го предизвикува на опклада која Фог ја прифаќа, со цел да докаже дека може да го заврти светот за 80 дена. Тој заминува на пат со својот слуга, Кинезот кој се претставува како Паспарту (го игра Чен), а кој од Банката на Англија ја украл статуата на Буда, со намера да ја врати во своето село во Кина. Најпрвин, Фог и Паспарту одат во Париз, каде ја запознаваат младата сликарка Моник ла Рош (ја игра де Франс), која им се придружува во патувањето. Потоа, тие заминуваат во Истанбул, каде се принудени да му бидат гости на нарцисоидниот принц Хапи (го игра Шварценегер), кој сака да ја земе Моник за жена, но Паспарту и Фог успеваат да ја спасат. Во Индија, Паспарту ѝ го открива својот вистински идентитет на Моник, кажувајќи ѝ дека мора да заминат во Кина за да ја врати статуата на Буда. Истовремено, нив ги напаѓа една кинеска банда која сака да им ја одземе статуата. Сепак, тие успеваат да стигнат во селото на Паспарту, а таму Фог дознава дека е измамен и сам заминува за Сан Франциско, каде е орграбен и мора да живее како просјак. Меѓутоа, Паспарту и Моник доаѓаат по него и го извлекуваат од бедната положба, а додека патуваат низ пустината, тие ги среќаваат браќата Рајт, кои им ги покажуваат своите нацрти на авионот. Во Њујорк, тројцата патници во последне миг се качуваат на брод, а додека пловат кон Англија, од материјалите на бродот конструираат авион и успеваат да слетаат точно пред Кралската академија. Таму ги пречекуваат многу луѓе, членовите на Академијата, но и полицијата. Фог и Паспарту се обвинети како крадци, но тогаш пристигнува кралицата Викторија (ја игра Бејтс) која го спасува Фог. Така, тој ја добива опкладата, а лордот Келвин е разобличен за сите измами.
Бернау кај Берлин
Бернау кај Берлин (Bernau bei Berlin, или познат само како Бернау) — град во округот Барним, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Градот се наоѓа на околу 10 километри североисточно од Берлин.
Историја
Археолошките ископувања од мезолитот докажуваат дека оваа област била населена и пред околу 8800 п.н.е.. Градот бил првпат споменат во 1232. Вистинската причина за неговото основање не е позната. Според легендата, Алберт Први го основал градот во 1140 поради доброто пиво кое му било понудено. Вистина е дека пивото било произведувано со водата од реката Панке. Затоа било забрането со закон да се загадува реката со отпад и измет пред деновите кога се произведувало пивото.
Бернау напредувал добро пред Триесетгодишната војна. Големи делови на одбранбените ѕидини и градските порти и шанците се потсетник на тоа време. Ова му помогнало на Бернау да се одбрани од напаѓачите, како Хуситите во 1432. По чумата и војната, Бернау бил сиромашен и мрачен. Фридрих Први населил 25 семејства во 1699.
Во 1842 била отворена железничката линија. Една од првите електрифицирана железничка линија во светот започнала со работа во 1924. Оваа линија на берлинската С-Железница го поврзувала Бернау со Берлин. Конфедерацијата на германските трговски комори отворила школа во 1930. Валдзидлунг („населба во шума“) — дел од градот, каде живееле политичките водачи на Источна Германија.
Музеи
Музејот за локалната историја има две седишта. Едното е градската порта со поранешниот затвор. Таа е една од трите поранешни градски порти, кои биле дел од одбранбените ѕидини. Денес, тука се прикажани оружјето и алатите за мачење од средниот век. Обичниот мебел од неколку епохи и приборот на извршителот се прикажани во Хенкерхаус со цел да го прикажат животот во малиот град.
Во 2005 бил отворен музејот Волф Кален, во кој се прикажани медиумите.
Градби
Црквата Св. Богородица преовладува на панорамата на градот. Наосот бил изграден во 15 век.
Големи делови од градските ѕидини и шанците од средниот век се зачувани. Ѕидините се составени од неколку кули, оружарницата и градската порта.
Поранешната школа на трговските комори се наоѓа североисточно од градот. Таа е најголема градба во баухаус стил, покрај самиот Баухаус.
Праполинезиски јазик
Праполинезиски јазик — хипотетички јазик од кој се развиле денешните полинезиски јазици. Историската лингвистика го реконструирала јазикот со помош на споредбениот метод, слично како што се реконструирани праиндоевропскиот и прауралскиот јазик. Овој метод ја поддржал теоријата дека татковината на праполинезискиот јазик е во Тонга, Самоа и околните острови.
Бернау кај Берлин
Сообраќај
Линијата С2 на берлинската С-Железница го поврзува Бернау со Берлин. Регионалните возови го поврзуваат Бернау со Еберсвалде, Швет, Штралзунд, Франкфурт на Одра на север и со Берлин и Елстерверда на југ. Возови на долги релации постојат до Штралзунд, Дортмунд, Диселдорф, Дрезден и Амстердам.
Праполинезиски јазик
Фонологија
Реконструкцијата потврдува дека јазикот имал 13 согласки и 5 самогласки.
Бернау кај Берлин
Сообраќај
Автопатот А11 од Берлин до Пренцлау и Шчеќин има два излеза во близина на градот.
Збратимени градови
Бернау е збратимен со следниве градови:
Праполинезиски јазик
Самогласки
Јазикот имал 5 самогласки, без присуство на должина на самогласките. Самогласките биле: a, e, i, o и u.
Белешки
<references group="N" />
Тирозинемија тип I
Наследна Тироцинемија Тип 1 (Hereditary Thyrocinemia) е ретко генетско заболување каде новороденчињата немаат способност да ја разградат аминокиселината тирозин. Како резултат на овој недостаток, токсични супстанци се напластуваат во крвта и може да предизвикаат откажување на црниот дроб, дисфункција на бубрезите и неволошки проблеми. Има две различни форми на болеста - акутна и хронична. Акутната форма е почеста.
Во светот од наследна тирозинемија тип 1 заболува 1 на 100.000 деца. Ризикот да се роди дете со ова заболување, односно да ги наследи двата дефектни гени од родителите е 25%. Ова е автосомно рецесивно заболување.
Симптоми
Децата со Наследна Тироцинемија Тип 1, покажуваат симптоми како што се неможност да ја зголемат тежината. Се појавува дијареја, повраќање, зголемен црн дроб, акумилација на течност во перитонеалната празнина, откажување на бубрезите, омекнување на коските и појава на тумори на црниот дроб.
Акутна форма
Акутната форма вообичаено се појавува во првите месеци од животот. Детето има ниска тежина, треска, дијареаа, крв во изметот и повраќа. Црниот дроб е зголемен и кожата заедно со белките во очите пожолтуваат. Често се јавува и крварење од носот. Слезината исто може да биде зголемена, а нозете со отоци. Без третман многу проблеми продолжуваат да се појавуваат и да го отежнуваат животот. Кај децата со хронична форма на тирозинемија тип 1, симптомите се развиваат постепено. Детето може да има зголемен црн дроб и абдомен, промени во скелетот, откажување на црниот дроб и на бубрезите. Симптоми како болки во стомакот, оштетување на периферните нерви и висок крвен притисок исто така може да се појават. Ако не се третира, детето ќе развие потешка форма на откажување на црниот дроб и ќе се развијат тумори на црниот дроб.
Дијагноза
При сомневање за појава на ова заболување се прават испитувања и анализи на аминокиселините, суцинилацетон и алфа-фетопротеинот. Типичните биохемиски испитувања покажуваат зголемена суцинилацетон концентрација во крвта и урината; зголемено ниво на плазма концентрација на тирозин; метионин и фенилаланин; зголемена уринарна концентрација на тирозински метаболити и состојката бета-АЛА.
Третман
Денес ова заболување се третира со диета, лекови и пресадување на црн дроб. Пред 1991 година, кога бил развиен првиот лек, ова заболување се третирало само со пресадување на црн дроб. Диетата и специјалната терапија со замена на белковини се важен дел од доживотниот третман. Најчесто се користи комбиниран третман со нитисинон и диета во која има ниско ниво на тирозин, бидејќи на ваков начин се овозможува нормален раст, подобрена функција на црниот дроб, превенција од цироза, и подобрување на скелетот.
Совети
најнапред што треба да се направи е секако едукација, што повеќе за да се знае за сите симптоми и компликации што можат да се појават и да како да се реагира за да се помогне. Да се држат до исхрана со ниски нивоа на фенилаланин и тирозин. Витаминот Д како додаток во исхраната може да помогне во подобрување на состојбата. Потребна е редовна проверка на крвта и на урината за да се држат под контрола нивоата на аминокиселините, суцинилацетон и алфа-фетопротеин. Треба да се прави и проверка на функционирањето на црниот дроб и бубрезите. Треба да се биде свесен за фактот дека може да се јави потреба од пресадување на црн дроб, со цел да се спречи појава на тумори на црниот дроб. Затоа се прават и скенови на црниот дроб за во случај на појава на тумори да се откријат рано и да може да се отстранат. Потребна е и консултација со лекари од гастроентерологија и нефрологија.
Превенција на симптоми и компликации
Третманот со нитисинон треба да започне веднаш откако пациентот е дијагностициран за да се спречат главните манифестации на заболувањето. За да се спречат вторични компликации, како недостаток на карнитин, остеопороза и рахитис, треба да се започне третман кој би помогнал во олеснување на таква состојба, како додаток на витамин Д во исхраната. Посетите на лекар и редовните контроли за важни за контрола на заболувањето и на сите последици што може да настанат. Со цел да се започне со третманот што порано, важно е децата на родителите кои имаат тирозинемија да се тестираат веднаш после раѓање со цел рана дијагноза и третман.
Бременост и тироцинемија
Не постојат податоци кои би прикажале проблеми при бременоста од користење на третман со нитисинон. Но фетусот кој се развива е под ризик од промените на тирозинот.
Прогноза
Со третман 90% од пациентите имаат нормален живот со норамлен раст, стабилизација на функцијата на црниот дроб, превенција од цироза, исправка на оштетување на скелетот и рахитис. Со ран третман, намалена е и инциденцата за рак на црниот дроб.
Потсдамска декларација
Потсдамска декларација, или Прокламација која ги дефинира условите за јапонско предавање е заедничка декларација објавена на 26 јули 1945 година како дел од Конференцијата во Потсдам во име на владите на трите сили: Велика Британија, Соединетите Американски Држави и Република Кина. Со Постдамската декларација се барало безусловно предавање на Јапонското Царство и јапонската армија во Втората светска војна. Тоа било ултиматум даден на Јапонија, а ако го одбие, сојузниците ѝ се заканиле на Јапонија со „брзо и целосно уништување“.
Услови
На 26 јули, Соединетите Држави, Велика Британија и Кина ја објавиле декларацијата со која ги објавиле условите за предавање на Јапонија, со предупредување како ултиматум: „Нема да отстапиме од нив. Нема алтернативи. Нема одложување“. Условите на декларацијата наведувале:
Од друга страна, декларацијата нудела:
На крајот на декларацијата се спомнало и „безусловното предавање“:
Клаузулата за „брзо и целосно уништување“ се толкува како прикриено предупредување дека Америка поседува атомска бомба, која била успешно тестирана во Ново Мексико на 16 јули 1945 година, ден пред почетокот на конференцијата.
Летоци и радио преноси
Декларацијата била објавена од печатот во Потсдам вечерта на 26 јули и истовремено била пренесена до Канцеларијата за информации за војната (OWI) во Вашингтон. Попладнето, предавателите од западниот брег на насочени кон јапонските острови, го емитувале текстот на англиски, а два часа подоцна почнале да го емитуваат на јапонски. Истовремено, американски бомбардери над Јапонија фрлиле преку 3 милиони летоци, на кои се опишувала декларацијата. Декларацијата не била пренесена до јапонската влада по дипломатски канали. Земањето непријателски пропагандни летоци и слушањето странски радио преноси било забрането со закон во Јапонија.
Фудбалска репрезентација на Јужен Виетнам
Фудбалска репрезентација на Република Виетнам (виетнамски: Đội tuyển bóng đá quốc gia Việt Nam Cộng hòa; Équipe du Sud-Vietnam de Football) ― поранешна фудбалска репрезентација што ја претставувала Држава Виетнам и Јужен Виетнам помеѓу 1949 или 1954 и 1976 година. Репрезентација учествувала во првите две завршници на Азискиот куп (1956 и 1960 година), завршувајќи четврти и двата пати од 4 екипи.
Потсдамска декларација
Последици
Немањето одговор од Јапонија во врска со декларацијата САД го толкувале како „отфрлање преку игнорирање“. Затоа Белата куќа одлучила да ја спроведе заканата за уништување. По одлуката на Белата куќа, воздухопловните сили на Соединетите Американски Држави на 6 август 1945 година ја фрлиле првата атомска бомба врз јапонскиот град Хирошима, а на 9 август 1945 година и втората атомска бомба врз јапонскиот град Нагасаки. Двете бомби ги опустошиле двата града, биле убиени десетици илјади луѓе и најголем дел од градската инфраструктура била уништена, како и воени бази и фабрики во полупречник од повеќе од 1,6 километри за неколку секунди.
Фудбалска репрезентација на Јужен Виетнам
Репрезентацијата престанала да постои кога северниот и јужниот регион се соединиле во Социјалистичка Република Виетнам. Не биле одиграни натпревари помеѓу 1976 и 1990 година и првиот турнир на кој комбинираниот тим играл, бил по 1991 година. Агенциите за фудбалски учиноци ги сметаат натпреварите во Јужен Виетнам како дел од учинокот на сите времиња на репрезентацијата на Виетнам, додека ја сметаат репрезентацијата на Северен Виетнам за посебна репрезентација за статистички цели.
Потсдамска декларација
Последици
На 9 август 1945 година, Јосиф Сталин, врз основа на таен договор на Конференцијата во Јалта (февруари 1945), еднострано го укинал советско-јапонскиот пакт за неутралност (1941) и ѝ објавил војна на Јапонија. Со тоа започнала Советско-јапонската војна, а Советите ја нападнале Манџурија на три фронта.
Фудбалска репрезентација на Јужен Виетнам
Квалификации за Светското првенство 1974
Единствената квалификациска кампања за Светското првенство во која влегол Јужен Виетнам било за Светското првенство 1974. Тие биле сместени во зоната А на квалификациите за АФК и ОФК во Сеул, Република Кореја. На 16 мај 1973 година тие го победиле Тајланд со 1-0 за да се квалификуваат во Групата 1. На 20 мај, Јужен Виетнам го загубил првиот натпревар со 0–4 од Јапонија, а четири дена подоцна загуби со 1–0 од Хонгконг и бил елиминиран. Хонгконг и Јапонија напреднале, но ниту еден не стигнал понатаму, губејќи го баражот за следната рунда од Република Кореја и Израел, редоследно.
Потсдамска декларација
Последици
На 15 август 1945 година, точно на пладне по јапонско време императорот објавил дека ја прифаќа Постдамската декларација, а официјалната капитулација била потпишана на бродот Мисури на 2 септември 1945 година.
Фудбалска репрезентација на Јужен Виетнам
Меѓусебен учинок
Списокот прикажан подолу го прикажува севременскиот меѓународен учинок на фудбалската репрезентација на Јужен Виетнам против противничките држави.
NGC 4006
NGC 4006 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4006 се споменува и како UGC 6951, MCG 0-31-6, CGCG 13-15.
Откривање
Објектот е откриен на 15 април 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4006 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4006 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 4006 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37655. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 237; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4932. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Одбојка на Летните олимписки игри 1992 (жени)
Одбојката на Летните олимписки игри 1992 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Барселона, Шпанија. На турнирот учествувале вкупно 8 репрезентации.
Првото место го освоил Куба, второто Обединета екипа и третото САД.
Нако Ташков
Нако Ташков e роден на 30 јануари 1952 година во с. Брусник, Неготинско. Средно угостителско училиште и виша угостителско-туристичка школа завршил во Охрид и се стекнал со звање - економист по угостителство. Дипломирал на Факултетот за туризам и угостителство во Охрид при Универзитетот „Св. Климент Охридски” во Битола и се стекнал со звање - дипломиран економист по туризам и угостителство. Ташков своето образование го продолжил на постдипломските студии на Факултетот за туризам и угостителство во Охрид, каде што во 2002 година успешно го брани својот магистерски труд „Туристички вредности на бањите во Република Македонија” и се стекнал со звање – магистер на науки од областа на туризмот и угостителството. Во 2008 година ја одбранил докторската дисертација под наслов „Економската евроинтеграција на земјите од Централна и Југоисточна Европа” на Меѓународната отворена академија во Киев, Република Украина.
Богато работно искуство, кое започнува во ЗИК „Црвена ѕвезда” и непрекинато од 1977 до 2002 година, во МК „Астибо” - ООЗТ „Стандард”. Во меѓувреме од 1979 година, па сѐ до 1994 година работи како хонорарен наставник во СОУ „М.М. Брицо” во Делчево со дисперзирани паралелки во Македонска Каменица. Во истиот временски период учествува на повеќе сојузни и републички натпревари во областа на гастрономијата и послужувањето каде има освоено повеќе од 30 медали. Како иницијатор за отворање на угостителски паралелки во СОУ „Коле Нехтенин” од 2002 до 2008 година работи во истото училиште каде што учествува на републички угостителски натпревари и има освоено пет медали. Во учебната 2007/2008 година хонорарно е ангажиран на Високата медицинска школа при Универзитетот „Гоце Делчев“ - Штип. Од 2008 година па сѐ до денес, д-р Нако Ташков работи како доцент на Факултетот за туризам и бизнис логистика при Универзитетот „Гоце Делчев“ - Штип, а истовремено ја извршува и функцијата декан на Факултетот. Ташков зема активно учество во наставно-образовна дејност преку: подготвување на интерни и рецензирани скрипти за предавања; изработка на презентации за предавањата; подготвување на интерни и рецензирани практикуми за вежби; одржување на предавања на прв и втор циклус студии; организирање на теренска настава и посета на објекти кои се во интерес на студентите; организирање и следење на практичната настава на студентите во земјата и странство (Грција, Германија и Шпанија); ментор на дипломски трудови; ментор на магистерски трудови; рецензент на наставници и соработници и др. Во научноистражувачката дејност се афирмира преку учество и презентација на стручни трудови на конгреси, конференции, симпозиуми, семинари и отворени трибини во земјава и во странство.
Европско првенство во ракомет за мажи 2012
Европското првенство во ракомет за мажи 2012 година е десетто европско првенство во овој спорт. Првенството се пдржало во Србија од 15 до 29 јануари во четири града: Белград, Вршац, Ниш и Нови Сад.
Влечење за групи
Влечењето за групи се одржало на 15 јуни 2011 година во Белград.
Групна фаза
Распоредот на натпреварите бил објавен и потврден на 18 април 2011. Првично само за четири репрезентации било назначено каде ќе играат, и тоа: Србија во Белград, Македонија во Ниш, Унгарија во Нови Сад и Хрватска во Вршац.
Најдобри стрелци
Согласно со 29 јануари
Извор: EHF
Судии
За првенството биле најавени следните судиски двојки:
WorldCat
WorldCat е заемен каталог каде се заведени збирките на 72.000 библиотеки од 170 земји и територии што учествуваат во глобалната задруга OCLC. Неговата изградба и одржување ја вршат сите членки заеднички.
Историја
Каталогот е создаден во 1971 и денес содржи над 246 милиони записи кои се однесуваат на над 1,77 милијарди физички и дигитални материјали на повеќе од 470 јазици. Со тоа, ова е најголемата библиографска база на податоци на светот. OCLC го нуди WorldCat бесплатно на библиотеките, но каталогот е основа и за други бесплатни услуги на OCLC (како споделување на ресурси и раководење со збирки). Организацијата е основана во 1967 од американскиот библиотекар Фред Килгур во 1967.
Во 2003, OCLC го започнале пилотниот програм „Open WorldCat“, со кој записите од WorldCat во скратен облик им се нудат мрежни места и книгопродажни претпријатија, сè со цел да ја зголеми достапноста на збирките на библиотеките-членки. Во 2006 е пуштено во употреба непосредното пребарување на самото мрежно место на WorldCat. Во 2007 е воведена услугата „WorldCat Identities“, каде се нудат страници од над 20 милиони „идентитети“, претежно автори и лица од објавените наслови.
Опсада на Триполи (1821)
Опсадата на Триполи или Падот на Триполи (грчки: Άλωση της Τριπολιτσάς) се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност во летото 1821 година. Оваа опсада е една од првите поголеми победи на грчките револуционери во борбата за независност од Османлиското Царство. Настанот е познат и како масакрот во Триполи, кој следувал откако Грците го зазеле градот врз муслиманското и еврејското население. Ова го пишува и историчарот В. Алисон Филипс, кој истакнал дека следеле страшни сцени по заземањето на градот.
Позадина
Триполи се наоѓа во средниот дел на Пелопонез и бил најголемиот град во јужниот дел на Грција како административен центар на Османлиската власт во Пелопонез. Во градот живееле многу богати Турци и Евреи, заедно со муслимани кои во градот нашле засолниште по започнувањето на немирите на Пелопонез. Од друга страна, во минатото локалните христијански жители честопати биле малтретирани од страна на Османлиската власт. Во 1715 година, во текот на повторното освојување на Пелопонез од страна на Османлиите, било масакрирано грчкото население на овие простори. Во 1770 година следувал неуспешен обид за заземање на градот. Обидот е познат како Орловски бунт, и истиот е дел од Руско-турските војни.
Големите победи на грчките револуционери во Валтетси, како и победничките судири во Долијана и Верваина означувало дека грчките револуционери имаат делотворна контрола над поголемиот дел од централниот и јужниот дел на Пелопонез.