cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 110
Откривање
Објектот е откриен на 29 октомври 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 110 е од видот IV1p. NGC 110 има само една позната привидна димензија, која изнесува 19'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 27 м 25,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 71° 23' 26".
Струма
Струма (Струма, грчки: Στρυμόνας) — река во Пиринска Македонија, Бугарија и Егејска Македонија. Извира на планината Витоша, блиску до нејзиниот највисок врв — Црн Врв, и се влева во Струмскиот Залив (наречен и Орфански Залив) во Белото Море. Вкупниот тек на реката е 415 километри од кои во Бугарија се 290 км. Реката има и околу 42 притоки од кои ја добива својата вода.
Список на државни водачи во 73 година
Ова е список на државни водачи во 3 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хеген
Хеген (Hägen) — село и поранешна општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Од 1 јануари 2009 година е дел од општината Зидерхајштет.
Огист Браве
Огист Браве (Auguste Bravais, Анонеј, - ) бил француски физичар и еден од основачите на кристалографијата како научна дисциплина.
Огист Браве во 1849 ја поставил основата на кристалографијата со систематизирање на кристалните решетки во 14 групи, подоцна познати како Бравеовите решетки.
Сашо Гешовски
Сашо Гешовски (, -, ) бил првата жртва од Македонија во воените конфликти кои избија во 1991 година во СФРЈ. Тој бил застрелан на 6 мај додека чувал стража во касарната во Сплит за време на демонстрациите на поддржувачите на независноста на Хрватска.
Во конфликтите кои започнаа во СФРЈ загинаа четириесетина македонски војници кои се најдоа во редовите на некогашната ЈНА.
На 6 мај во 2011 година точно во 11 часот кога во Сплит 1991 година бил убиен Сашо Гешовски, во организација на кавадаречкиот градоначалник и фамилијата Гешовски на градските гробишта во Кавадарци била одбележана дваесетгодишнината од трагичниот настан. Почит кон Гешовски и кон жртвите од распадот на СФРЈ оддал и претседателот на Република Македонија Ѓорге Иванов.
Јосипа Лисац
Јосипа Лисац ( во ) — хрватска пејачка која во 1960–тите била член на групата Златни Акорди. Нејзиниот прв солистички албум Dnevnik jedne ljubavi бил издаден во 1973 година, и критиката го смета за едно од позначајните остварувања во хрватската музичка историја. Во 1987 Лисац конкурирала на Југовизија со цел да ја претставува Југославија на Евровизија, каде со песната „Gdje Dunav ljubi nebo“ завршила деветта од вкупно 24 натпреварувачи. Освен рок нумери, Лисац пеела и босански севдалинки и хрватски божиќни песни. Била почитувана на југословенската музичка сцена поради силниот глас и автентичниот моден стил.
Виктор Вазарели
Виктор Вазарели (Victor Vasarely ; Печ, 9 април 1906 година - Париз, 15 март 1997 година) е француски сликар и графичар од унгарски потекло.
Вазарели често го нарекувале татко на уметноста. Во раните 1930-ти години се населил во Париз каде работел како графичар. Овде го направил своето прво значајно дело Зебра, кое се состоело од заоблени црно-бели линии, што укажувале на тоа во кој правец сака да продолжи да создава. Зебраѕа сега се смета за прв дел од жанрот по уметноста.
Животот и работата
Вазарели е роден во Печ и го поминал своето детство во Будимпешта. Од 1919 година се преселил во Словачка во Пјештјани. Од 1925 година Студирал на Медицинскиот факултет во Будимпешта, а од 1928 година. Почнал да присуствува на Графичката школа во Будимпешта, наречена "Будимпешта Баухаус", која постоела од 1938 година.
Во 1929 година Вазарели ги насликал своите сликите на Синото студио и Зелената студија, а една година подоцна се оженил со својот колешка, Клер Спинер, со која подоцна имал две деца. Работел во Будимпешта во компанијата за производство на топчести лежишта и правел постери. Во тоа време Вазарели станал графички дизајнер и уметник во сликање на постери.
Вазарели ја напуштил Унгарија и отпатувал за Париз кај што работел како графичар од 1930 година. 1944 година под влијание на конструктивизмот 1947 година. преоѓа во геометриска апстракција и станува претходник на уметноста. Тој ја засновал својата геометриска апстракција врз искуствата на Мондријан и Малевич. Вазарели изработил серија под насловот "Омаж Малевич" (1952 - 1958) со црн квадрат на бела позадина.
Неговото творештво се потпира на социјално-утописки идеи кои тој сакал да создаде нова фер животната средина со квалитетна и вредна уметност која би била достапна за сите. За него, оригиналот бил само прототип за копии направени сериски во печатењето на екранот. Со цел да ги прошири своите прототипови во 1970 година. основа "Фондација Вазели" во Гарде а во 1976 година. "Екс ан Прованс", како и "Вазарели центар" во 1982 година. во Осло. Починал во Париз на 15 март 1997 година.
Тој го изјавил следново: "Секоја форма е основа за боја, секоја боја е своја форма ".
NGC 6511
NGC 6511 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6511 се споменува и како NGC 6510, UGC 11051, MCG 10-25-114, CGCG 300-92, IRAS 17540+6049, KAZ 172, KUG 1754+608.
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6511 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6511 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 54 м 39,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 49' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 6511 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61086. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 53; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4200. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1102.
Венијамин Мачуковски
Му помогнал на фолклористот Стефан Верковиќ во собирањето на народни песни и умотворби од Македонија. 1864 г. составува опис на неговото родно село Мачуково и на Мегленската каза. Во 1865 г. станува учител во Кукуш, па со препорака од руската мисија, се запишува во Херсонската духовна богословија (1866-1869), но поради здравствени причини се враќа во Македонија. Наредната година станува учител во Солун, “во полза на народот”, како што запишал духовникот Павел Божигропски со кого што се сретнал. На 16. VIII 1872 г. во бугарскиот весник Право Мачуковски го пишува познатото свое “Објавление” за „бугарска граматика според македонското наречие“,  бидејќи тукушто усвоената бугарска граматика за Егзархиските училишта е “бестолковна”, тешко разбирлива за македонските деца, бидејќи била несообразена со македонските говори. По острата реакцја на бугарскиот печат, издавањето на македонската граматика е спречено, а Мачуковски е пратен од Бугарскиот Егзарх на Московската духовна академија. Но, повторно се разболува и повторно се враќа назад, сега како учител во Гуменџе, каде предава граматика според својот ракопис. Пишува во весниците “Источно време”, “Цариград” и некои грчки весници. 1877 г. бил наклеветен и пратен на заточеништво на островот Родос. По руско-турското примирје во 1878 г. тешко болен се вратил во Цариград, каде и починал.
Стара зграда на Рускиот конзулат во Битола
Зграда на Рускиот конзулат — архитектонска знаменитост во градот Битола. Се наоѓа на улица Климент Охридски бр. 37 и Пеце Матичевски бр. 31 и е прогласена за споменик на културата.
Историја
Зградата е изградена во 1905 година за Рускиот конзулат во градот. Во 1915 година конзулатот бил затворен.
Архитектура
Зградата е една од најтипичните за архитектурата на почетокот на дваесеттиот век. Има јасни влијанија на неоренесансната и неокласичната архитектура во поделбата на фасадата, распоредот на отворите, украсите и односот на модулите вертикално и хоризонтално.
20D/Вестфал
Кометата последен пат била видена помеѓу 27 септември и 26 ноември 1913 година, прво од Пабло Т. Делаван (Астрономска опсерваторија Ла Плата), а потоа и други. Се предвидувало да се врати во 1976 година но никогаш не била забележано, и сега се смета за загубена комета.
Црква „Св. Троица“ - Муклен
Света Троица (Αγίας Τριάδος) — црква во поранешното село Муклен, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XIX век од истакнатиот мијачки мајстор Китан Петров. Претставува единствената преостаната градба од некогашното село.
Аврелијан
Лукиј Домитиј Аврелијан (на латински: Lucius Domitius Aurelianus) (септември 214 или 215 –септември или октомври 275), познат само како Аврелијан, (римски владетел 270–275), бил вториот по ред најуспешен војник-владетел кој и помогнал на Римското Царство да ја придобие повторно нејзината моќ кон крајот на третиот и почетокот на четвртиот век.
За време на неговото владеење, империјата била обединета целосно, после петнаесет години немири, биле повратени голем дел од нејзините изгубени територии и намалени нападите на варварите.
Зидерхајштет
Зидерхајштет (Süderheistedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1992-2002
1992-2002 е албум на Underworld, како компилација на двојно ЦД, издаден во 2003 година. Албумот е излезен заедно со синглот „Born Slippy .NUXX 2003“.
Оваа компилација го направи првото албумско претставување на „Bigmouth“, „Dirty“, „Spikee“ и „8 Ball, коишто претходно биле достапни само како синглови.
Песни
Сите песни се од Underworld, освен ако нема забелешка.
2xCD/DVD: V2, V2CP 172-174 (JP)
Како погоре
2xCD: Sum, 0340028102 (AR); V2, LC 01801 (DE) promo; V2, (JP) promo
Многу мал број на изданија содржеа продолжени верзии на „Dirty“ и „Jumbo“.
Јосиф I Цариградски
Јосиф I Цариградски (п. ) — византиски монах кој начествувал двапати како Вселенски патријарх, од 1266 до 1275 година и од 1282 до неговата смрт во 1283 година. Познат е како противник на царот Михаил VIII, кој планирал да ги обедини православната црква и католичката црква, поради што е познат како исповедник во православната црква.
Живот
Откако осум години бил во брак тој станал монах. Тој служел како лектор од 1222 до 1254 година, во 1259/60 година станал опат во Лазаровскиот манастир на планината Галесија. Јосиф I станал исповедник на имперааторот Михаил VIII (1259–82). Во ова својство, тој бил пратен во 1264 година кај патријархот Арсениј да побара отстранување на изопштувањето од царот поради ослепувањето на младиот Јован IV (1258–61). Арсениј опстојал, сепак, Михаил фо расчинил на 28 декември 1266 го именувал Јосиф I за патријарх. Јосиф наскоро издал помилување за царот, што ги разгневело поддржувачите на неговиот претходиник со што започнала т.н. „Арсенова шизма“.
Во 1272 Јосиф го спровел крунисувањето на Андроник II како совладетел, но наскоро се скарал со Михаил VIII поради подоцнежниот предложената унија меѓу православната црква и католичката црква. За Михаил VIII, кој бил под закана на амбициите на Карло I Анжујски, унијата била единствениот инструмент за спречување на целосен напад над неговата империја од страна на западните сили, но византиското свештенство и луѓе едногласно се спротивставиле на барањата на папата за работи поврзани за доктрината и папоцентризмот. Во 1273 година, Јосиф I се заколнал дека нема да ја прифати унијата под условите понудени од папата, и на почетокот на 1274 година, како што се припремала византиската делегација да отпатува за Италија за потврдување на унијата, тој се повлекол од неговите официјални обврски во манастирот Перилепта.
Јосиф I се повлекол од позицијата на 9 јануари 1275 година, повлекувајќи се во манастир во Арнавуткој а подоцна и во градот Шиле на брегот на Црното Море, пред да се врати во Цариград во летото 1280 година во манастирот во Ејуп. По смртта на Михаил VIII во 1282, Андроник II ги сменил татковите одлуки поврзани со верата, расчинувајќи го проунистот Јован XI и го повикал Јосиф повторно да го преземе патријархувањето на 31 декември 1282 година. Слабото здравје го приморало Јосиф да се повлече кратко пред неговата смрт на 23 март 1283 година.
Поради издржливиот став против унијатството, тој бил прогласен за исповедник од страна на неговиот наследник Григориј II. Подоцна бил канонизиран за светец, и се чествува на 30 октомври.
ISO 639
ISO 639 е еден од неколкуте меѓународни стандарди кои ги дефинираат кратките кодови за имињата на јазиците на земјите. ISO 639 е составен од неколку делови од кои 2 дела се објавени. Останатите делови сѐ уште се во работна фаза.
Дебој амам
Амамот Дебој — поранешен амам кој се наоѓал во градот Битола.
Чифте амамот Дебој се наоѓал во состав на старата битолска чаршија, но денес, по уништувањето на голем дел од чаршијата, тој се наоѓа насамата нејзина граница. Постоењето на објекти кои во минатото биле во непосредна близина на Дебојот, како што е Ајдар-кади џамија, урнатата Сунгур Чауш-бег џамија, потоа ановите на познатиот Овчи пазар, остава простор да сметаме дека токму со некои од нив била образувана урбанистички функционална целина: џамија – амам - ан, типична за ориенталните градски средини, со цел задоволување на хигиенските, верските и потребите за сместување првенствено на посетителите на градот, но и на месното население кое живеело во блиските маала кои граничеле со чаршијата.
Врз основа на податоците од турските извори, како и конкретно во Битолските кадиски сиџили, почнувајќи од 15 век, па сè до 1912 година се јавуваат имиња на десетина амами, чии локации во најголем број случаи не се познати. Токму затоа, не може со сигурност да се каже кој од наведените амами подоцна го добил називот Дебој - складиште. Доколку е тоа Ески, познат како Атик, односно Стар амам чиј ктитор бил газијата Сункур Чауш-бег, Дебојот би датирал од 15 век.
Иако не постојат прецизни податоци ниту за ктиторот, ниту за годината на изградбата на овој претставителен објект, монументалноста на градбата, ѕидаријата и пребогатиот украс од сталактити, штуко декорација по ѕидовите и бројните ѕвездички на куполите, архитектонските одлики на објектот согледани со метод на компарација со точно датирани амами од крајот на 15-16 век, укажуваат дека се работи за објект кој припаѓа на златниот век на османлиската архитектура.
Амамот, како и сите монументални објекти во наведениот период бил граден во алтернација на камени квадри и тули со спојници на хидрауличен малтер кој бил користен и за малтерисување на ентериерот, што е сосема оправдано со оглед на функцијата на објектот и можноста од оштетувања предизвикани од влага.
Организацијата на просторот во овој двоен (чифте) амам е следна: женскиот дел, кој е поголем по димензии, побогато украсен и одвоен со ѕид од машкиот, се состои од: шадрван (голема подкуполна просторија со квадратна форма, со шестострана лантерна во центарот на куполата и шадрван под неа - наменета за гардероба), потоа капалук (наменета за одмор), мејдан (наменета за масажа) и две помали простории, лево и десно од мејданот траш хани (наменети за депилација), после што следат простории кои припаѓаат на халветот (наменети за капење). Машкиот дел се состои само од: шадрван (решен на ист начин како и кај женскиот дел), капалук и халвет, кои се помали по димензија. Неопходниот мобилијар - маси за масажа- губек таш, курни и сл. не е сочуван.
Денес недостасуваат и деловите хазна (водосклад) и ќулхан (ложиште), кои секогаш се заеднички за двата дела, кои биле констатирани во текот на истражувачките работи во 1967 година, при реставрацијата и конзервацијата на амамот. Инаку, загревањето на амамот се обезбедувало по принципот на хипокаусти, односно со струење на топол воздух меѓу подовите и ѕидовите. Богатиот украс на тромпите, како и фризовите од флорални и геометриски орнаменти на ѕидовите е од типот на плиток релјеф и е изведен во штуко. Сите простории се засводени со: куполи носени од тромпи, полуобличести или огледаласти сводови со ѕвездести отвори кои овозможуваат осветлување на ентериерот. Пред конзервацијата, амамотимашепокривод турски ќерамиди, а денес е од поцинкован лим што придонесе разиграната петта фасада да дојде до полн израз ..
121P/Шумејкер–Холт
121P/Шумејкер–Холт (меѓународно: 121P/Shoemaker – Holt), исто така позната како Shoemaker-Holt 2, – периодична комета во Сончевиот Систем.
Златен велосипед
Златен велосипед (името доаѓа од Vélo d'Or) — велосипедска награда, создадена во 1992 година од француското велосипедско списание Vélo Magazine. Наградата се доделува секоја година на велосипедист, кој е сметан за најдобар таа година.
Првично, Ленс Армстронг ја освојувал наградата пет пати, но неговите резултати биле поништени откако УСАДА му ги одземала сите победи на Тур. Наградата за тие години не била доделена на второпласираните возачи. До 2014 година, Алберто Контадор го држи рекордот за освојување на наградата, дури четири пати. До 2006, победникот на Тур де Франс скоро секогаш завршувал на првото или второто место во пласманот на наградата.
Нордерхајштет
Нордерхајштет (Norderheistedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 111
NGC 111 — засега неутврден објект во соѕвездието Кит, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 111 е од видот NF.
30 февруари
Според грегоријанскиот календар, февруари има 28 дена или 29 кога станува збор за престапна година. Сепак некои од светските календари го имале февруари со 30 дена.
Шведски календар
Шведското кралство кое ја вбројувало и Финска во тоа време, планирало да се префрли од јулијанскиот календар на Грегоријанскиот на почетокот на 1700, со тоа што би ги исфрлило престапните денови во следните 40 години. Оттука 1700 не била престапна во Шведска. Спротивно на планот испаднало дека 1704 и 1708 се престапни години, што предизвикало Шведскиот календар да биде 1 ден понапред од Јулијанскиот, а 10 дена позади Грегоријанскиот. Потоа во 1712 повторно се вратиле на јулијанскиот, а конечното свртување кон грегоријанскиот е направено во 1753.
NGC 111
Други поделби
Проучување на NGC 111 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4668. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 314.
30 февруари
Советски револуционерен календар
Во 1929 Советскиот Сојуз вовел нов револуционерен календар, со кој секој работен месец имал 30 дена а останатите 5 или 6 биле безмесечни празнични денови. Сепак во 1931 овој календар е напуштен.
Вештачки календари
Вештачките календари можат да имаат и по 30 дена во февруари, на пример во климатски модел статистиките можат да бидат поедноставени со создавање 12 месечна година од по 30 дена.
Список на државни водачи во 74 година
Ова е список на државни водачи во 4 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Броеви (библиска книга)
„Броеви“ или „Четврта книга Мојсеева“ — четвртата книга на Стариот завет од Библијата.
Содржина
На првиот ден од вториот месец во втората година по излегувањето на Евреите од Египет, Господ им дава заповед на браќата Мојсеј и Арон да ги пребројат сите машки постари од 20 години. Исто така, тој ги определува и старешините на дванаесетте родови (племиња). Пребројувањето покажува дека Израиловите потомци изнесуваат 603 550. Потоа, Мојсеј и Арон ги пребројуваат посебно и левитите, односно потомците на Леви на кои Господ им дава задача да се грижат за скинијата. Броењето покажува дека левитите постари од еден месец изнесуваат 22 000. Исто така, Господ издава и заповед како да се распоредат припадниците на различните племиња, а левитите се распоредуваат околу скинијата. Најпосле, по налог на Господ, Мојсеј ги брои и сите првородени деца, кои изнесуваат 22 273. Во продолжение, Господ издава заповед за постапката што треба да ја примени надлежниот свештеник во случај кога мажот се сомнева дека го изневерува жената, како и за постапката во случај кога некој човек сака да му даде завет на Бога.
Старешините на племињата принесуваат жртви во скинијата, а Арон ги осветува левитите и така започнува нивната служба во скинијата. Следејќи ја божјата заповед, на 14. ден од првиот месец, Израиловите потомци за првпат ја прославуваат Пасха. Инаку, секој ден над скинијата се спушта облак и тоа е знак дека луѓето треба да мируваат, а кога облакот го нема, тогаш можат да тргнат на пат. На тој начин, Господ ги води Израиловите потомци во текот на нивното патување. Еден ден, Господ му наложува на Мојсеј да направи две труби со кои ќе го повикува народот и тогаш Евреите ја напуштаат Синајската пустина. Меѓутоа, народот почнува да негодува, поради што Господ остро ги казнува. Исто така, тој го казнува и Арон така што неговата жена Маријам заболува од лепра. По налог на Господ, Мојсеј испраќа извидници во земјата Хананска, кои соопштуваат дека таа е богата, но го заплашуваат народот дека не ќе може да ја освои ветената земја. Бидејќи народот повторно негодува, Господ се разбеснува и одлучува да ги уништи сите кои се свртеле против него, а само на нивните деца да им дозволи да пристигнат во ветената земја, и тоа по четириесетгодишно скитање низ пустината.
Неколкумина левити се бунтуваат против Мојсеј и Арон, барајќи да бидат свештеници. Поради тоа, Господ ги казнува така што се отвора земјата под нивните шатори и тие пропаѓаат живи во пеколот, а потоа, Господ фрла оган и ги убива оние што негодуваат против него (вкупно 14 700 луѓе). Тогаш, Арон го моли Бога за милост и така го запира натамошниот помор на народот. По налог на Бога, Мојсеј и Арон ставаат пред ковчегот на сведоштвото даванесет жезла од сите племиња, а жезолот на Арон пушта гранки и раѓа плодови, со што Господ им покажува на луѓето кого го избрал за свој свештеник. Кога народот се жали дека нема вода за пиење, Мојсеј удира со жезолот во една карпа и од неа потекнува голема вода. Исто така, поради непослушноста на народот, Господ му заповеда на Арон да се искачи на планината Ор и тој умира таму во присуство на целиот народ, а неговата свештеничка облека ја презема неговиот син Елеазар.
Негодувањето на народот не престанува, па Господ им праќа наезда на змии, која престанува така што Мојсеј изработува бакарна змија и секој што ќе погледне во неа е заштитен од змискиот отров. На патот кон Хананската земја, Евреите се борат против повеќе месни владетели при што ги уништуваат непријателите и ги разурнуваат нивните градови. Исплашен од напредувањето на Евреите, Валак, владетелто на моавската земја, бара од Валаам да ги проколне Евреите. Меѓутоа, на Валаам му се јавува ангелот божји, а потоа Господ ги претвора неговите клетви во благослов. Тогаш, Валаам пророкува дека Израилот ќе завладее со сите народи и дека ќе ги уништи непријателите свои.
Кога Евреите почнуваат да водат љубов со Мадијамките, Господ истребува 24 000 луѓе пред да се смири. Потоа, тој му заповеда на Мојсеј повторно да ги преброи племињата, а пребројувањето покажува дека има 601 730 возрасни мажи (над 20 години) и 23 000 левити постари од еден месец. Меѓу нив нема ниту еден од луѓето од претходното пребројување, туку овие се потомците луѓето кои изумреле во текот на четириесетгодишното скитање низ пустината, освен двајцата преживеани — Халев и Навиновиот син Исус. Тогаш, Господ го определува правилото за наследување на имотот: во случаите кога луѓето немаат машки деца, имотот го наследуваат ќерките; ако воопшто немаат деца, имотот преминува на браќата на покојниот; а ако немаат браќа, имотот преминува на блиските роднии. Господ му соопштува на Мојсеј дека негов наследник ќе биде Навиновиот син Исус.
По налог на Господ, Мојсеј собира голема војска која ги победува Мадијамците при што ги убива сите мажи и жени, ги уништува нивните градови и села и го граба целиот нивни имот, кој потоа им се распределува на војниците, на левитите и на народот. Еден дел од Евреите одлучува да не оди во Хананската земја, туку да остане на подрачјето околу реката Јордан. На преостанатите племиња, Господ им ја распределува Хананската земја и ги определува нејзините граници, заповедајќи да им се дадат 48 градови на левитите, а шест града да се остават како засолниште на оние кои извршиле ненамерно убиство.
NGC 6512
NGC 6512 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6512 се споменува и како MCG 10-25-115, CGCG 300-93, NPM1G +62.0226.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 54 м 50,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 38' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 6512 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61089. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4204. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 512.
HD 203857
HD 203857 — доцен тип на џиновска ѕвезда од тип K во соѕвездието лебед, сместена на растојание за малку покусо од 920 светлосни години од Сонцето. За ѕвездата се смета дека е систем на видливи двојни ѕвезди од тип F и сјаен џин BDS 10966 A, иако е можно истите да не се гравитационо поврзани. Ѕвездата најверојатно поседува и вонсончева планета, која уште е непотврдена.
Подѕвезден придружник
Екипата на планетарната потрага Окајама бјавила труд подоцна во 2008 година каде се направени истражувања на промените во радијалната брзина набљудувани кај збир од развиени ѕвезди, со што се наговестува постоење на подѕвезден придружник во орбита на џинвската ѕвезда HD 203857. Проценето е дека орбиталниот период изнесува 2,3 години, но сè уште постои потреба за да се потврди планетата.
Маркова кула (Кавадарци)
Марковата кула, позната и како Турска кула - кула во градот Кавадарци. Кулата е наведена како културно наследство на Македонија.
Градба
Кулата е градена од камен и малтер. Нејзините ѕидови достигаат дебелина од еден метар. По својата форма, таа е четвртеста и достигнува височина од околу 20 метри. Кулата е на пет ката. Првиот и вториот кат се без прозорци, а на четвртиот и петтиот кат се по три прозорци со железни решетки. На јужниот ѕид од четвртиот кат поставен е отвор за одбрана, а на петтиот постои отвор што служел за одвод на нечиста вода. Единствената врата е на вториот кат и пристапот до неа бил направен со камени скали.
Согласно до 2018 година, поради негрижа, покривот и внатрешната дрвени скалила со текот на времето се оштетиле и денес веќе ги нема.
Историја
Историски е познато дека првите градски куќи во Кавадарци почнале да се градат околу Марковата кула, кон крајот на XVIII век. Постои поделено мислење околу изградбата и адаптирањето на кулата, но таа веројатно е подигната периодот на втората половина на 17 век до XVIII век.
Виетнам
Социјалистичка Република Виетнам (виетнамски: Cộng Hoà Xã Hội Chủ Nghĩa Việt Nam), или скратено Виетнам е земја во југоисточна Азија. Се протега на полуостровот Индокина, и граничи на север со Кина, на запад со Лаос, на југозапад со Камбоџа, како и со Јужнокинеското Море на исток. Таа е најнаселена земја на копното на Југоисточна Азија.
Административна поделба
Виетнам се дели на 58 покраини (tỉnh) и 5 општини од ист степен како покраините (thành phố trực thuộc trung ương). Владата ги групира покраините во 8 региони, но истите се користат нередовно и класификацијата не е строга и постојат други алтернативни групирања.
Покраините се делат на окрузи (huyện), покраински градови (thành phố trực thuộc tỉnh) и околиски градови (thị xã), кои пак се поделени на општински градови (thị trấn) или општини (xã).
Општините се поделени на рурални окрузи (huyện) и урбани окрузи (quận), поделени на реони (phường).
Со покраините раководи „народен совет“ кој го избираат жителите. Советот назначува „народен комитет“, кој претставува извршен огранок на покраинската управа. Ваквата поставеност е упростена варијанта на државната управа на земјата. Покраинските управи се потчинети на централната влада.
Христо Настев
Животопис
Христо Настев е роден во 1876 година во градот Штип, тогаш во Османлиското Царство. Учи во Скопското егзархиско педагошко училиште (1895 - 1898), и влегува во ВМОРО. Во 1898 го завршува училиштето и една година е главен учител во Виница, каде што станува претседател на револуционерниот комитет на Организацијата. Настев го крева на нозе револуционерното дело во Виничко, којшто бил парализира од Виничката афера од 1897 година и ги возобновил каналот на потегот Ќустендил - Штип.
Осомничен од Турците дека се занимава со револуционерна дејност тој бега од Виница во Ќустендил, каде што добива од Бугарската егзархија назначување за главен егзархиски учител во градот Бунархисар, Одринско. Таму Настев го формирал првиот околиски комитет на ВМОРО, во кој влегуваат Димитар Спиров од Урумбеглија, Костадин Боруџиев и Георги Кехајов од Бунархисар, Димитар Ташев и Иван Котков од Колибите. Настев е избран за претседател на Комитетот. Ги обиколувал околните села - Урумбеглија, Курудере, Јана, Чонгара и Килибите и создава месни комитети. Стапил во контакт и со Георги Најденов, учител во Пенека, единственото село во Визенско со егзархиски учител и со помош и на Тодор Шишманов создава и таму револуционерен комитет.
Во 1900 година Настев го пречекува во Бунархисар Гоце Делчев и Стојан Лазов при нивната обиколка на Одринско. Војводата Георги Тенев одлучил да го одвлече некој побогат Грк за откуп. Киднапиран е чифликчијата Костаки Керемидчиоглу, но како последица на оваа акција турската полиција во т.н. Керемидчиоглува афера презема масовни апсења на бугарското население од Лозенградско и Бунархисарско. Христо Настев пребегнува во Бугарија и е осуден во отсуство на 101 години затвор. Како главен учител во Бунархисар го наследува Јани Војнов.
Христо Настев е делегат на Смилевскиот конгрес на Битолскиот револуционерен округ, одржан од 20 до 27 април 1903 година. За време на Илинденското востание дејствува со чета во Леринско, под раководство на Георги Поп Христов.
По востанието од почетокот на 1904 година е раководител на граничниот ќустендилскиот пункт на ВМОРО. По објавената амнестија на учесниците во востанието, Настев се враќа во родниот град Штип, но е уапсен и осуден на 5 години затвор. Лежи во Скопскиот затвор Куршумли ан до Хуриетот во 1908 година, кога е ослободен.
По војните се населува во Бугарија. Работи како службеник во Варна. Од јануари 1923 година е член на Илинденската организација. Ја опишува смртта на војводата Дине Кљосов во претставата "Како умира македонскиот четник", одиграна на 18 февруари 1939 година во Македонскиот дом во Варна.
Умира на 20 јуни 1962 година во Варна
Депс (филм)
„Депс“ — хрватски и југословенски филм од 1974 година, во режија Антун Врдољак, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Беким Фехмиу, Милена Дравиќ, Фабијан Шоваговиќ, Реља Башиќ, Звонко Лепетиќ, Мато Ерговиќ, Зденка Хершак и Крешимир Зидариќ. Снимен во ноќен градски амбиент (пусти улици, зачадени барови, полициска чекалница итн.) со одличната камера на Вјенцеслав Орешковиќ и со џезерската музика на Алфи Кабиљо, „Депс“ со својата тематика бил атипичен филм за своето време и претставува социолошка критика на општеството и на репресивните органи кои не трпат поинакво мислење. За својата улога, Милена Дравиќ била наградена со „Сребрена арена“ на Пулскиот филмски фестивал.
Синопсис
Во центарот на Загреб е ограбена Кредитната банка. Полициските инспектори се сомневаат дека грабежот е дело на 36-годишниот криминалец Депс (го игра Фехмиу). Ноќта кога Депс пристигнува во градот, полицијата го следи неговото возило, но тој успева да им побегне на двајцата инспектора, а потоа прави неред во еден ноќен клуб. Сепак, најпосле, тој е уапсен и одведен во полициската станица каде не го признава грабежот. Депс е сомнителен зашто има богато криминално минато: тој бил повеќепати осудуван и бил в затвор дури 15 години. Во меѓувреме, тој ја запознава убавата девојка Лела (ја игра Дравиќ), се заљубува во неа и набргу тие почнуваат заеднички живот, но тие немаат мир од полицијата, која често го посетува нивниот стан. За време на идентификацијата, банкарската службеничка не го препознава Депс, па полицијата е принудена да го ослободи, а главниот полициски инспектор (го игра Шоваговиќ) сфаќа дека Депс навистина се обидува да започне чесен живот и му нуди работа како возач на камион. На крајот од филмот, Депс ја продава семејната куќа и заедно со Лела заминува на пат со својот камион.
Куќа на Данабаш
Куќа на Данабаш, Поранешен објект на Народниот музеј — куќа на ул. „Широк Сокак“ бр. 91, архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра на Министерството за култура под реден број 11 во Битола.
Изградба
Куќата ја изградило богатото семејство Данабаш (Данабаши, Данабаси) како нивно живеалиште. Изградбата на куќата завршила во 1911 година. Во првата половина од минатиот век се состоело од двајца браќа, Петар и Јанко, трговци, од кои едниот, Петар, основал семејство и имал три ќерки, вториот, Јанко, останал неженет и животот го завршил насилно при грабеж додека спиел.
Опис
Куќата на Данабаш е еден од најубавите во битолското градежништво од пред Првата светска војна. Се состои од приземје и кат и два влеза, јужен и источен. Јужниот е главниот и раскошниот што остава и посебен впечаток, кој ги прифаќа посетителите што доаѓаат од „Широк Сокак“. Заради визбените простории, кои се целосно над земјата, влезот до приземјето води преку мермерни скали, со странична ограда изведена со украсни столпчиња и со поширок одмор над кој поздравуваат плафонски сликарски изведби. Внатрешното предворје води во 4 простории и кон скалите за првиот кат. Источниот влез е засебен и е само за првиот кат. Собите насекаде дишат со изобилен воздух и заради пространоста и заради високите тавани и се добива впечаток дека тука не се штедело пари, но и стручно умеење во изведбата. Нема да се згреши ако се констатира дека архитектот е надворешен, имајќи ги сознанијата дека Петар и јавно се декларирал за гркофил, дека направил обид да основа и грчка партија во Битола, уште повеќе дека го милувал и солунското градежно искуство.
Користење
По Втората светска војна, куќата им била конфискувана. Извесен период се користела како Народен музеј.
Денес во објектот се сместени:
Непочин-поле
„Непочин-поле“ (српски: Непочин-поље) — збирка песни на српскиот поет Васко Попа. За неа, Попа ја освоил Змаевата награда.
Содржина
Збирката ги содржи следниве поетски циклуси:
Изданија
Првобитно, збирката била објавена во 1956 година од „Матица српска“ во Нови Сад. Во 1963 година се појавило скратено издание на збирката (без „Сутјеска“ и „Ќеле-Кула“), објавено од издавачката куќа „Просвета“ од Белград (како 35. книга во рамки на библиотеката „Бразди“), а со предговор на Миодраг Павловиќ со наслов „Од каменот до светот“ (српски: Од камена до света).
Критички осврт кон збирката
Во својот осврт, српскиот поет Миодраг Павловиќ истакнува дека книгата може повеќе да се опише како збирка од поетски циклуси наместо како збирка песни. Притоа, поетските циклуси од оваа книга стојат во поблиска или подалечна врска со оние од првата книга на Попа, „Кора“ (1953), така што понекогаш се чини дека во „Кора“ се прелудирани сите циклуси од „Непочин-поле“. На пример, импресивната космологија на циклусот „Балкамен“ е зачната во циклусот „Список“ од првата збирка на Попа, дијалошката алегорија „Коската на коските“ е претскажана во два стиха од песната „На масата“, додека циклусот „Игри“ поминал низ претходниот оган на „Опседната ведрина“. Така и е и со историските циклуси „Ќеле-кула“ и „Сутјеска“, кои се надоврзуваат на „Исправна земја“ од првата збирка.
Во циклусот „Белкамен“, Попа го претставува белкаменот како камен-суштество кое личи на човекот, на свеста и на силата на животот. Иако со своите состојби, белкаменот постојано ни дава слика на човечката егзистенција, тој не е никаква алегорија и не може да се иссцрпи со ниеден збор. Тој е необично, самостојно космичко суштество, комично и мудро, и своја сопствена причина. Неговиот пат постојано го следат искушенија, а тој се лизга по работ на уништувањето,а најголем копнеж му предизвикува неговата спротивност - сината бескрајност. Во копнежот за таа средба, белкаменот сака да излезе од себе и така ја доживува критичната точка во својата дијалектика: тој станал уметник.Во циклусот „Коската на коските“, интересот на Попа е насочен кон историјата на коските при што низ седум разговори следиме што се случува со еден пар коски од мигот кога тие станале самостојни суштества надвор од целината на телото. Притоа, нè воодушевува нивната гордост во апокалиптичниот самрак, но нивното самозадоволство набргу станува комично и на крајот завршува како ништожност. Но, нивниот краткотраен револт ги освојува нашите симпатии, зашто тие го саботираат споменот на своејот поранешен сопственик - телото. Всушност, однесувањето на коската е поврзано со она на белкаменот: освен тоа што двете се антропоморфни, секој нивни гест има и езотерна смисла. Според Попа, целото космичко движење се сведува на игра, но неговата визија воопшто не е идилична. Збирот на параграфите на таа игра е даден во циклусот „Игри“ во кој сè учествува во неколку типски игри. Притоа, играта претставува стилизирана убавина на човечкото однесување која е цел на самата себеси. Реквизитите во овој циклус нè потсетуваат на детството, на уличното и пасторалното, на народните обичаи. Тие игри се поетски ритуал на расчинувањето кое води кон најдалбоко спознавање на себеси. На тој начин, неговите „Игри“ се трагедија во класичната смисла на зборот, глума на стремежот и глума на ужасот кој чека на крајот од стремежот. Меѓутоа, во „Непочин-поле“ е изместен класичниот распоред на фазите на трагичните емоции, и то ане по формалниот распоред, на кој Попа воопшто не инсистира, туку по тоа што разните степени на искуството се вградени еден во друг. Така, во историските медитации „Ќеле-Кула“ и „Сутјеска“ откриваме дека за Попа сè почнува со страдањето, со трагичната катастрофа, а дури потоа доаѓа сознанието за човечката судбина, размислувањето за животот и стремежот кој неограничено се проектира во просторот и во иднината. Основната порака на поетските слики на Попа, засновани врз хуманистичкиот активизам и револтот, е дека човекот треба да тргне во дејство и да ја прифати борбата на полето во кое нема починка при што целите не се важни, зашто самата борба носи свои цели.
Стара џамија (Поповјани)
Стара џамија — главна селска џамија во селото Поповјани, во Општина Кичево, Македонија.
Историја
Џамијата била подигната помеѓу двете светски војни, но без минаре.
Стар град (Ерусалим)
Стариот град во Ерусалим е оддалечен на околу 1 километар од модерниот Ерусалим. До 1860 година овие простори на градот ја сочинувале внатрешноста на градот. Стариот град е под формата на неправилен круг, во него може да се влезе од 7 различни порти од градот, најпознати од кој се Јафа и Сион. Стариот град е место каде се наоѓаат некои од клучните религиозни знаменитости на трите религии во градот: Ерусалимски храм заедно со Ѕидот на плачот за евреите, Светиот Гроб за христијаните, и џамиите Кубат Ал Сахра и Ал Акса на муслиманите.
Во 1980 година, стариот град во Ерусалим е заштитен под УНЕСКО.
Историја
Денешниот Стар град во Ерусалим е 3-4 пати помал од древниот Ерусалим од периодот на Ирод Велики. Кон 66 година, кон почетокот на востанието против Рим, градот го достигнал својот најголем расцвет. Неговото население било околу 100.000 луѓе и бил четвртиот град по големина во светот по Александрија, Антиохија и Рим. Ерусалим бил заобиколен од големи ѕидови. Неговите кули достигнувале и до 40 метри. Центарот и главен објект бил Ридот на храмовите. Но, територијата на денешниот современ Стар град се оцртува од ѕидините кои биле изградени во 1536 година од страна на турскиот султан Сулејман Величествениот.
Населението на градот е околу 25.000 жители.
Муслиманската населба
Вистинскиот камен на храмот се наоѓа под џамијата Ал Акса, која е точно зад Ѕидот на плачот. Зад неа пак се наоѓа џамијата Кубат Ал Сахра (катедрала на каменот).
Христијанска населба
Во стариот град на Ерусалим се наоѓа црквата на Воскресувањето или позната како брдото Голгота, каде според Библијата бил распнат Исус Христос. Исто така во стариот град се наоѓа и Светиот Гроб, место кое се смета дека е гробот на Исус Христос.
Ерменска населба
Ерменската населба е најмала во стариот град која се наоѓа до христијанската населба.
Глен Милеров оркестар
Глен Милеровиот оркестар бил формиран во 1937 од Глен Милер. Бил распореден околу еден кларинет и тенор саксофон кои ја свиреле мелодија, додека трите фруги саксофони свиреле хармонија. Милер претходно имал формирано уште еден бенд во 1936, но го распуштил зошто сметал дека е премногу сличен на бендовите во тоа време.
Новиот бенд бил многу популарен и снимил бројни хитови - меѓу кои и популарните, „Месечева серенада“ („Moonlight Serenade“), „Во добро расположение“ („In the Mood“), „Смокинг раскрсница“ („Tuxedo Junstion“), „Чатануга чу чу“ („Chattanooga Choo Choo“) и „Имам девојка во Каламазу“ („I've Got a Gal in Kalamazoo“).
По трагичната смрт на Милер во 1944, бендот повторно се реоформил под водство на Текс Бенеке кој бил гланиот тенор саксофонист, пејач и долгогодишен пријател на Милер. Неколку години подоцна, оставнината на Милер се разделила со Бенеке и го најмила Реј МекКинли кој бил главен тапанар во Милеровиот воен воздухопловен бенд за да оформи нов „сенишен бенд“ во 1956.
Глен Милеровиот окрестар изведувале и снимале плочи под раководство на разни музичари. Бендот сѐ уште прави турнеи и дене. Моменталниот водач на бендот е тромбонистот Лари О'Брајан.
Стара зграда на Српскиот конзулат во Битола
Зграда на Српскиот конзулат — архитектонска знаменитост во градот Битола. Се наоѓа на улицата „Св. Кирил и Методиј“ бр. 18.
Историја
Зградата е изградена кон крајот на XIX век. Таму се наоѓал Српскиот конзулат во градот.
Золтан Штибер
Золтан Штибер (Zoltán Stieber, роден на 16 октомври 1988 година) — унгарски професионален фудбалер кој игра за ФК Јунајтед MЛС и за фудбалската репрезентација на Унгарија. Поминувајќи време во голем број на унгарскиот младите страни Штибер помина четири години со Академијата на Премиер Лигата од страна на Астон Вила, пред да се пресели во Германија, каде што работел својот пат до систем лигата. Тој стана редовен меѓународен играч за Унгарија, вклучително и во финалето на Евро 2016.
Клупска кариера
Стиберот првично играше за Будимпешта, Голдбал '94, заедно со помладиот брат Андрас, пред да се пресели во унгарските гиганти Ујпешт. Откако импресионирал за главната страна, му биле понудени судења со избор на англиски клубови. Тој имаше неуспешни судења со Арсенал и Манчестер Јунајтед пред да потпише договор за млади со Астон Вила, каде што играше четири години.
Астон Вила
Стиберот потпиша двегодишен договор со Астон Вила во мај 2005 година и брзо го импресионирал Тони Мекендру со неговите настапи за Академијата. Вкупно, тој направи 30 настапи за Академијата, постигнувајќи 4 гола во дебитантската сезона. Тој беше дел од тимот кој стигна до финалето на плеј-офот на ФА Премиер Академијата Лига во мај 2006 година, која Вила изгуби 3-2 против Саутемптон. Тој, исто така, направи шест замени настапи за резервите во сезоната 2005-06.