cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Огнен ѕид
Втора генерација: апликациски слој
Огнениот ѕид на апликациско ниво е многу посигурен и подоверлив во споредба со огнените ѕидови со филтрирање на пакет затоа што работи на сите седум слоеви на OSI моделот, од апликацискиот до физичкиот слој. Ова е слично на огнениот ѕид со филтрирање на пакети, но тука исто така може да се филтрираат информациите врз основа на содржината. Најдобар пример за апликациски огнен ѕид е ISA (Internet Security and Acceleration) опслужувачот. Апликацискиот огнен ѕид може да филтрира повисок слој протоколи како што се FTP, Telnet, DNS, DHCP, HTTP, TCP, UDP и TFTP (GSS). На пример, ако некоја организација сака да го блокира сите информации поврзани со "foo" тогаш филтрирањето на содржини може да биде овозможено во огнениот ѕид за да го блокира тој збор. Софтверски заснованите огнени ѕидови се многу побавни од хардверски заснованите огнени ѕидови кои содржат информации за состојбата, но специјално наменетите уреди (McAfee & Palo Alto) овозможуваат многу повисоки нивоа на изведба за апликациска проверка.
Анемија
Причини за појава на анемија
Постојат повеќе причини коишто може да доведат до намалување на еритроцитите во крвта: Во продолжение, зголемен ризик од појава на анемија имаат: доенчињата, децата до тригодишна возраст, постарите луѓе, хроничните пациенти, алкохоличарите, работниците изложени на отровни хемикалии, луѓе кои боледуваат од анорексија или булимија, луѓето со позитивна семејна анамнеза на анемија итн.
Огнен ѕид
Втора генерација: апликациски слој
Во 2009/2010, фокусот на продавачите на безбедност на огнен ѕид се сврте кон проширување на списокот на апликации, таквите огнени ѕидови сега опфаќаат стотици, а во некои случаи илјадници апликации кои може автоматски да се идентификуваат. Многу од овие апликации, не само што може да бидат блокирани или дозволени, туку можат да бидат манипулирани од страна на понапредни производи за заштита, за да се дозволи одредено спроведување на функционално овозможување на мрежна безбедност, за да им даде на корисниците функционалност без овозможување на непотребни пропусти. Како последица,оваа напредна верзија на „втората генерација“. огнените ѕидови се нарекуваат „следна генерација“, а ги надминуваат огнените ѕидови од „третата генерација“. Поради природата на малициозни комуникации, се очекува дека овој тренд ќе мора да продолжи да им овозможува на организациите да бидат навистина безбедни.
Трета генерација: филтри со податоци за состојбата на врската
Од 1989-1990 година тројца колеги од лабораторијата АТ&Т Бел, Дејв Пресето, Џанардан Шарма и Кшитиј Нигам ја развија третата генерација на огнени ѕидови.
Славка Манева
Славка Манева (, 2 февруари 1934 -, 8 јануари 2010 ) — македонска писателка.
Човек
Човек (множина: луѓе) — вид на животно кое систематски е познато како Homo sapiens (свесен човек), и е единствениот преживеан член на родот Homo од двоножните примати во Hominidae, семејството на големи човеколики мајмуни. Сепак, во некои случаи, зборот „човек“ се користи за означување на било кој член од родот Homo.
Славка Манева
Животопис
Родена во на. Завршила студии по книжевност на скопскиот Философски факултет. Работела како професор по македонски јазик и литература во гимназиите „Цветан Димов“ и „Јосип Броз Тито“ во Скопје. Пишува поезија и проза за деца подолг период. Досега се објавени книгите:
Во библиотеката „Јунаци и јунаштва“ печатени се книгите „Кирил Пејчиновиќ“ и „Климент Охридски“. Има подготвено и преведено антологија на детскиот расказ „Децата на светот“. Преведувана е на српски, турски, албански, руски, бугарски, полски, ерменски, грузиски и литвански јазик. Застапена е во повеќе антологиски избори кај нас.
За книгата сказни „Ѕвездени перничиња“ добитник е на награда „Ванчо Николески“ за 1996 година, што ја доделува друштвото на писатели во Македонија. Починала во на  година.
Човек
Особености
Луѓето имаат високо развиен мозок, способен за апстрактно мислење, јазик, интроспекција и решавање на проблеми. Овој умствен капацитет, заедно со исправениот став на телото кој ги ослободува рацете за раководење со предмети, им дозволил на луѓето многу поголема корист од алати во споредба со било кој друг вид. Доказите основани врз митохондриска ДНК и врз фосили покажуваат дека современите луѓе потекнуваат од Африка од пред околу 200.000 години. Луѓето се космополитски вид, раширен на сите континенти на планетата, освен на Антарктикот. Од мај 2010, светската популација на луѓето се проценува дека изнесува околу 6,8 милијарди. Во просек, човекот може да доживее 70-80 години, иако се забележуваат и случаи на старост поголема од 100 години. Најстариот човек за кого постојат веродостојни докази (со лична карта на којашто пишува дека е роден во 1870 година) е Мба Гото од Индонезија, кој во 2016 година го прославил својот 146. роднеден.
Како и повеќето вистински мајмуни, луѓето се социјални суштества. Сепак, луѓето се уникатно прилагодени кон користење на системи за комуникација за самоизразување, размена на идеи и организација. Луѓето создаваат сложени општествени структури составени од многу соработувачки и натпреварувачки групи, од семејства до нации. Социјалната интеракција меѓу луѓето создала голем број на вредности, општествени норми и ритули кои заедно ја создаваат основата на човечкото општество.
Луѓето имаат изразена желба да ја разберат и да влијаат врз нивната околина и сакаат да ги објаснат и да раководат со природните појави преку наука, филозофија, митологија и религија. Оваа природна љубопитност довела до развивање на напредни алатки и вештини кои културолошки се пренесуваат низ генерациите; човекот е единствениот познат животински вид кој создава огнови, ја готви својата храна, се облекува себеси и користи многубројни други технологии.
Настанок на човекот
Има две различни гледишта за настанокот на човекот. Првото гледиште е засновано врз религиозните учења и е различно во секоја религија. На пример, Сумерите верувале дека боговите ги создале првите луѓе од глина, според нивниот лик. Вавилонците верувале дека човекот бил создаден од глина и крв. Хелените, пак, мислеле дека првиот човек бил направен од земја, и дека една божица му дала животен здив. Според христијанските учења, човекот го создал Господ, кој заповедал човекот да биде господар на целата земја и на живиот свет. Според исламските учења, Алах го создал првиот човек од земја, а потоа му вдишал душа. Второто гледиште го дава науката. Според научните истражувања, човекот се развил постепено, од еден вид човеколик мајмун. Најстариот предок на човекот го викаме прачовек. Тој најпрвин се појавил во Источна Африка. По својот изглед, многу се разликувал од денешните луѓе. Бил наведнат, обраснат со коса, а главата му била помала. За да може да опстане во природата и да преживее, човекот морал да размислува, односно да го употреби својот разум. На тој начин човекот се одделил од животните. За да го дофати плодот од гранките, човекот се поткревал на прсти и го издолжувал телото. Така човекот се извишувал и растел. Првите луѓе не умееле да зборуваат и се разбирале меѓу себе со извици, со мимики и со други знаци.
Начин на живеење
Во почетокот, првобитниот човек живеел во пештери. Тој се хранел со животните што ги ловел, како и со плодови и корења од растенијата што ги наоѓал во природата. Најважно орудие и оружје му бил каменот. Затоа овој период се вика камено време. Тоа се дели на старо и младо камено време. Првобитниот човек почнал да работи со орудијата што ги правел сам од дрво, од камен и од коски. Така станал многу посилен. Помалку се плашел од дивите животни и полесно доаѓал до храна. Неговите орудија станувале сè поусовршени и поразновидни. Собирајќи плодови од дрвјата, започнал повеќе да се исправа и да се движи на задните нозе. Во исто време, започнал и да говори. Говорот станал многу значаен за разбирањето меѓу луѓето. Затоа имал голема улога во натамошниот развој на човекот. На тој начин човекот започнал сè повеќе да се разликува од животните. Тоа траело многу долго, стотици илјади години.
Првобитниот човек долго време се плашел од огнот што го среќавал во природата при удари на гром, и бегал од него. Со време сфатил дека огнот грее, свети и дека од него бегаат дивите животни. Затоа почнал да го чува и да го одржува. Подоцна научил сам да пали оган – со триење суви дрва или со искри од камен. Употребата на огнот во животот на човекот претставувала големо откритие. Огнот овозможил луѓето да преживуваат и на постудените места, да го печат месото и да ја варат растителната храна која станала повкусна и поразновидна. Подоцна, луѓето научиле на огнот да печат садови од глина, да топат руди и да леат метални орудија и оружје. Пред околу милион години, првите луѓе започнале пешки да преминуваат од Африка во Азија и Европа. Така се ширеле луѓето по земјата. Поради тоа што живееле во различни климатски и географски услови, постепено се менувале и нивните физички одлики и изгледот: добивале темна или светла боја на кожата, темна или светла коса и слично.
Животот на луѓето во камено време
Каменот бил најважно орудие и оружје на првобитниот човек. Затоа најстариот период се вика камено време. Тоа се дели на старо и младо камено време. Во старото камено време, човекот го употребувал каменот така како што го наоѓал во природата, или пак го дотерувал и грубо го обликувал со кршење. Во младото камено време, човекот го обработувал каменот и му давал разни облици според своите потреби. Од каменот изработувал ножеви и секири. Ги користел и коските од животните, и од нив правел шила, игли и украси.
Човекови заедници
Првите луѓе живееле и се движеле во групи, наречени орди. Така се чувствувале посигурни за опстанок и одбрана од нападите на животните и другите луѓе. Се смета дека првите заедници се состоеле од 15 до 20 луѓе. Нивен водач бил најсилниот маж во групата. Подоцна, кога го направил лакот и стрелата, човекот станал ловец. Во младото камено време луѓето почнале да се занимаваат со примитивно земјоделство и сточарство. Започнале да ги припитомуваат и да ги одгледуваат животните. Од нив добивале месо, млеко, кожа и волна. Така од ловци станале сточари. Луѓето од младото камено време знаеле да изработуваат садови од печена глина. Ваквите предмети се викаат грнчарија или керамика. Првите земјоделци и сточари граделе постојани живеалишта на земја и на вода (наколни живеалишта). Во младото камено време граделе и примитивни куќи од гранки и кал. Во младото камено време луѓето живееле во заедници, во кои биле крвно поврзани – биле роднини. Таквата заедница се вика род. Целиот род водел потекло од една заедничка прамајка. Неколку родови сочинувале братство, а неколку братства сочинувале племе. На чело на овие заедници стоеле старешини. Тоа уредување се вика родовско уредување. Сите членови на заедницата биле еднакви и сè што произведувале било заедничко.
Жената имала многу важна улога во родовската заедница. Таа се грижела за децата, за куќата, подготвувала храна, изработувала облека и друго.
Мажите го одгледувале добитокот и оделе на лов. Ваквите човечки заедници, во кои жената имала водечка улога, се викаат матријархат.
Животот на луѓето во метално време
Додека трагал по камен за обработка, човекот ги запознал рудите и научил од нив да добива метали. Така започнала епохата на металното време. Најпрвин бил пронајден бакарот. Орудијата и оружјето почнале да се изработуваат од бакар. Но, тој бил многу мек, па орудијата изработени од него лесно се виткале. Кога го пронашол калајот, човекот почнал да го меша со бакар и добил нов метал – бронза. Орудието и оружјето од бронза биле поцврсти и потрајни. Потоа, човекот пронашол нов метал – железото, кое било поцврсто и од бронзата.
Земјоделство, занаетчиство и размена
Откако биле усовршени орудијата, а посебно ралото и железниот плуг што го влечеле животни, се орало подлабоко, а земјата давала повеќе жито и повеќе плодови. Така, земјоделството и сточарството станале главни занимања на луѓето. Животот на луѓето станал многу полесен и побезбеден. Во исто време се развило и занаетчиството. Занаетчиите почнале да произведуваат разни алатки, како секири, мотики, копја и други потребни орудија. Своите производи започнале да ги разменуваат за земјоделски и сточарски производи, на пример: копје за жито, овца за жито и слично. Размената се вршела производ за производи.
Анемија
Анемијата и исхраната
За превенција на анемијата важна улога има исхраната, којашто треба да биде богата со железо (зоб, леќа, грав и другите мешункасти растенија, цвекло, пиперки, зелен лиснат зеленчук, интегрални житарки, јаткасти плодови, суви сливи и кајсии, темно чоколадо итн.). Исто така, витаминот Ц има голема улога во апсорпцијата на железото. Во случај на анемија треба да се избегнува поголемо внесување калциум, којшто ја намалува апсорпцијата на железото во крвта, а истиот негативен ефект го имаат и производите што содржат танин (чај, кафе, газирани пијалаци итн.).
Огнен ѕид
Трета генерација: филтри со податоци за состојбата на врската
Третата генерација огнени ѕидови, како дополнување на она што им беше потребно на оние од прва и втора генерација, ја зема предвид положбата на секој поединечен пакет во рамките на серијата пакети. Оваа технологија е позната како проверка на состојбата на пакетите, која што води евиденција за сите врски што минуваат низ огнениот ѕид, и е во состојба да утврди дали еден пакет е почеток на нова врска, дел од веќе постоечка врска или е невалиден пакет. Иако сè уште постои серија од статички правила во таков огнен ѕид, состојбата на самата врска може да биде еден од критериумите за дефинирање на одредени правила.
Овој вид на огнен ѕид, може да биде искористен од одредени DDoS напади кои можат да ја пополнат табелата со нелегитимни врски.
Понатамошни развивања
Во 1992 година, Боб Бреден и Анет Дешон на Универзитетот во Јужна Калифорнија (USC) го подобриле концептот на огнениот ѕид. Производот познат како " Visas " бил првиот систем кој имал визуелен интегриран интерфејс со бои и икони, кој можел лесно да се имплементира и пристапи на компјутерски оперативен систем како што е Microsoft's Windows или MacOS на Apple. Во 1994 година Израелска компанија наречена Check Point Software Technologies го вградила во веднаш достапниот софтвер познат како Firewall-1.
Постојната длабока функционалност на проверка на пакетите на модерните огнени ѕидови може да биде поделен од Intrusion-prevention systems (IPS).
Во моментов, Middlebox Communication Working Group на Internet Engineering Task Force (IETF) работи на стандардизирање на протоколите за управување со огнените ѕидови.
Уште една оска на развојот е интегрирањето на идентитетот на корисниците во правилата на огнениот ѕид. Многу огнени ѕидови обезбедуваат такви одлики со врзување кориснички идентитети за IP или MAC адреси, што е многу несигурно и лесно може да се промени. Огнениот ѕид NuFW обезбедува заштита заснована на вистинскиот идентитет, со барање на кориснички потпис за секоја врска. authpf на BSD системите ги вчитува правилата на огнениот ѕид динамично за секој корисник, по проверката преку SSH.
Типови
Постојат неколку класификации на огнените ѕидови во зависност од тоа каде е врската, каде врската е прекината и состојбата која се следи.
Огнени ѕидови на мрежен слој и со филтрирање на пакети
Огнените ѕидови на мрежниот слој, исто така наречени филтрирање на пакети, работат на релативно ниско ниво на TCP/IP протокoлниот стек, не дозволувајќи пакетите да поминат низ огнениот ѕид, освен ако не ги исполнуваат утврдените правила. Администраторот на огнениот ѕид може да ги дефинира правилата; или да ги примени стандардните правила. Терминот „филтрирање на пакет“ потекнува од контекстот на оперативниот систем BSD.
Огнените ѕидови на мрежен слој генерално се делат на две поткатегории, со и без податоци за состојбата на врската. Огнените ѕидови со податоци за состојбата на врската, одржуваат контекст за активните сесии, и ја користат таа „информација за состојбата“ за да ја забрзаат обработката на пакетот. Секоја постоечка мрежна врска може да се опише со неколку особини, меѓу кои IP-адресата на изворот и одредиштето, UDP или TCP портовите и моменталната фаза на врската(вклучувајќи отпочнување на сесија, ракување, пренос на податоци, или завршување на врската). Ако еден пакет не се поклопува со веќе постоечка врска, ќе се оценува според правилата за нови врски. Ако еден пакет оствари постоечка врска врз основа на споредбата со табелата за состојбата на огнениот ѕид, ќе му биде дозволено да помине без понатамошна обработка.
Огнените ѕидови без податоци за состојбата на врската бараат помалку меморија, и може да бидат побрзи за едноставни филтри за кои е потребно помалку време за филтрирање, и за кои не е потребна целосна сесија. Тие, исто така може да бидат потребни за филтрирање на мрежни протоколи без податоци за состојбата, кои немаат концепт за сесијата. Сепак, тие не можат да донесат посложени одлуки врз основа на фазата која ја достигнала врската помеѓу домаќините.
Современите огнени ѕидови можат да филтрираат сообраќај врз основа на многу атрибути на пакетот, како IP-адреса на изворот, порт на изворот, одредиштето на IP-адреса или порт, сервиси како WWW или FTP. Тие можат да филтрираат врз основа на протоколи, TTL вредности, блок од адреси на изворот, на изворот и многу други атрибути.
Најчесто употребуваните пакет филтри за различни верзии на Unix се ИПС (различни), ipfw (FreeBSD / Mac OS X), pf (OpenBSD, и сите други BSDs), iptables/ipchains (Linux).
Човек
Појава на државата
Мошне рано, човекот почувствувал потреба да се организира и да го уреди своето живеење. Тој сфатил дека заедницата, ако е организирана, полесно може да преживее, да се бори против природните непогоди, да се одбрани од непријателите и да ја менува природата според своите потреби. Со текот на времето, родовските заедници се распаднале на помали семејства, кои се обединувале во нови заедници – општини. Во нив луѓето биле соседи и не биле крвно поврзани. Најголеми заедници и понатаму останале племињата.
Старешините на племињата ја задржувале за себе најдобрата земја, а земале најмногу и од воениот плен. Тие им давале подобра земја и поголем плен на своите роднини и придружници. Тоа им овозможувало на старешините и на нивните придружници да имаат повеќе земја, добиток, орудија и оружје од другите членови на племето. Така настанала поделба меѓу луѓето на побогати и посиромашни.
Племенските водачи со своите дружини почнале да водат војни и да освојуваат нови територии. Така стекнувале богатства, но и заробеници, кои ги употребувале како робови за работа. На освоените територии тие почнале да поставуваат управители, судии, свештеници и службеници. Така, постепено, на одредена територија била создадена уште поголема организирана заедница, наречена држава. Начело на државата стоел владетел. Првите држави биле создадени во четвртиот милениум пред н.е., во долините на големите реки во Египет, Месопотамија, Индија и Кина.
Верувањето и толкувањето на природните појави
Луѓето во праисторијата не можеле да си ги објаснат појавите во природата: громот, молњата, дождот, снегот, годишните времиња, болеста, денот и ноќта, сонцето и други. Тие се плашеле од овие појави и создале свои објаснувања за нив. Верувале дека природните појави ги предизвикуваат натприродни и невидливи сили. Тие невидливи сили ги замислувале како духови. Верувале дека има добри и лоши духови, дека добрите духови им помагаат на луѓето и ги штитат од лошите духови. За некои од нив изработувале статуи од глина. Кога имал потреба, човекот им се обраќал на духовите и ги молел да исполнат некоја негова желба, на пример: да заврне дожд, да огрее сонце, да биде родна годината. Луѓето во праисторијата, а и подоцна, најмногу ги обожавале сонцето, земјата и водата.
Тотеми и многубоштво
Праисториските луѓе верувале дека водат потекло од некое животно, и дека нивниот живот и опстанок зависи од него. Таквото верување се нарекува тотемизам, според зборот тотем, кој значи предок- зачетник на родот или на племето. Додека работеле на земјата, земјоделците сфатиле дека нејзината обработка и плодноста зависат од природните појави – особено од сонцето и дождот, кои најмногу придонесувале за добар род на посевите. Затоа на тие појави им придавале натприродни својства и почнале да ги сметаат за божества. Нашите далечни предци најмногу ја почитувале божицата-мајка, која ја сметале за прародителка на живиот свет на земјата. Луѓето во праисторијата, а и подоцна, се плашеле од боговите, ги почитувале и им принесувале подароци за да им помагаат во неволја.
Материјални остатоци
Праисториските луѓе создавале претстави за светот што ги опкружувал преку цртежи. Тие цртале на ѕидовите од пештерите во кои живееле. Оружјето и орудијата ги украсувале со цртежи. Ловците најчесто ги цртале дивите животни што ги ловеле, како бизони, мечки, мамути, коњи и елени. Такви цртежи се најдени во многу пештери во Европа. Праисториските луѓе изработувале разни статуи на животни, богови и луѓе од глина и од коски.
Филозофски сфаќања за човекот
Според Ерих Фром, во капиталистичкото општество, човекот е претворен во производ, тој ја доживува својата животна енергија како инвестиција која мора да донесе најголема можна добивка, земајќи ги предвид неговата положба и состојба на пазарот на персоналноста. Неговата основна цел е корисната размена на неговите вештини и знаења, на самиот себе, на својот „пакет на личноста“ со другите кои се, исто така, подготвени за чесна и корисна размена. Во тие услови, човечкиот живот нема никаква друга цел, освен да се движи, никаков принцип, освен принципот на чесната размена и никакво задоволство, освен еден - потрошувачката.
Човекот како тема во уметноста и во популарната култура
Човекот се јавува како тема во уметноста и во популарната култура.
Човекот како тема во книжевноста
Според италијанскиот поет Џакомо Леопарди, единствената титула која му доликува и со која може да се гордее човекот е титулата човек, а неа може да ја носи само оној која ја заслужува, а тоа е вистинскиот и природен човек. Во таа смисла, треба да се гордееме со името човек, зашто тој е главното дело на природата.
Огнен ѕид
Апликациски слој
Огнените ѕидови на апликациски слој работат на апликациско ниво од TCP/IP стек (т.е. сообраќајот на прелистувачот, или сите телнет или FTP сообраќаи), и може да ги пресретнува сите пакети кои патуваат до или од некоја апликација. Тие блокираат други пакети (обично ги намалува без потврда на испраќачот). Во принцип, апликациските огнени ѕидови на можат да ги спречат заштитените машини од надворешни напади.
Проверувајќи ги сите пакети за несоодветна содржина, огнените ѕидови може да го ограничат или спречат ширењето на мрежните компјутерски црви и тројанци. Дополнителниот критериум за проверка може да додаде дополнителна латентност на проследувањето на пакетите до нивното одредиште.
Проксија
Прокси уредот (кој работи или на специјализиран хардвер или како софтвер на машина за општа намена) може да делува како огнен ѕид преку дејствување на влезните пакети (на пример, барања за врска) како апликација, додека ги блокира другите пакети.
Проксијата го прави потешко упаѓањето со внатрешен систем од надворешната мрежа и злоупотребата на еден внатрешен систем нема да предизвика експлоатирачко нарушување на безбедноста надвор од огнениот ѕид (сè додека апликацискиот прокси останува недопрен и правилно конфигуриран). Спротивно на тоа, натрапниците може да го користат како прокси за сопствени цели системот достапен за јавноста; проксито тогаш се однесува како тој систем во други внатрешни машини. Иако употребата на внатрешна адреса ја подобрува безбедноста, кракерите сè уште можат да користат методи како што се IP измама, за да се обидат да преминат пакети до саканата мрежа.
Превод на мрежната адреса
Огнените ѕидови често имаат функционалност на превод на мрежна адреса (NAT), а домаќините заштитени зад огнен ѕид најчесто имаат адреси во "приватниот адресен опсег", како што е дефинирано во RFC 1918. Огнените ѕидови често имаат таква функционалност, за да се скрие вистинската адреса на заштитените домаќини. Првично, функцијата NAT била развиена за да одговори на ограничен број на IPv4 насочувачки адреси кои може да се користат или доделат на фирми или поединци, кои го намалуваат износот и цената на добивање доволно јавни адреси за секој компјутер во организација. Криењето на адресите на заштитените уреди стана многу значајна одбрана против мрежното извидување.
1944 во книжевноста
1944 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Археолошко наоѓалиште „Пионирски парк“
Пионирски парк — едно од најважните археолошки наоѓалишта во Србија. Заштитните и систематски истражувања на античкиот Сингидунум траат повеќе од сто години. За жал, на почетокот на 21 век, знаењето за овој град е сè уште мало во споредба со познавањето на историјата на другите антички градови кои биле истражувани толку долго. Една од причините за тоа е фактот што над античкиот Сингидунум израснал модерен Белград чија изградба ги уништила претходните културни слоеви.
Вовед
Античкиот Сингидунум кој опфаќал каструм, граѓански живеалишта и некропола е прогласен за археолошко наоѓалиште-културен споменик со Одлуката на Институтот за заштита на културното наследство од Белград бр.176/8 од 30 јуни 1964 година. Овој град бил важен урбан центар во провинцијата Горна Мизија во 1 век од нашата ера. Сместен на патот помеѓу двата главни археолошки наоѓалишта Парк Пионирски 7 града, Сирмиум и Виминациум, Сингидунум се развивал како нивна важна врска. Специфичната стратешка положба претставувала предуслов за појава на урбана структура на градот, која се состоела од легионски камп, некропола и занаетчиски активности.
Населбата со текот на времето се ширела и стеснувала, но во периодот на својот најголем развој се проширила на просторот на денешен Косанчиќев Венац, преку улиците Краља Петра, Узун-Миркова, Студентскиот плоштад и просторот околу Филозофскиот факултет, одејќи до север и североисток.
Античките некрополи се откриени и на територијата на денешен Белград. Имало три од нив: едната мала, која го зафаќала просторот околу денешната улица Поп Лукина, Бранков мост и Зелени Венац, 8 9 другата, која е означена како сесевероисточна, вклучувајќи ја зоната од улицата Тадеуша Кошќушког и падините на Дунав до Плоштадот на Републиката. Југоисточна некропола се простира од Плоштадот на Републиката преку улицата Дечанска, булеварот крал Александар до Техничкиот факултет и до споменикот на Вук Караџиќ, каде што се најдени најголем број гробови.
Заштитни археолошки истражувања
Во 2003 година, при изградбата на подземната паркинг гаража во Пионирски парк, биле извршени заштитни археолошки истражувања и во оваа прилика беа откриени и ископани 15 римски гробници, 4 слободно закопани гробови без можност за датирање и 1 камен саркофаг.
Овие наоди потврдија дека наоѓалиштето „Пионирски парк“ било дел од југоисточната некропола на Антички Сингидунум, каде што погребувањето на покојникот се вршело во 3 и 4 век од нашата ера. Претставени се повеќе видови гробни конструкции:
Сите погребни конструкции се изградени од римски тули, фиксирани со варов малтер, додека внатрешноста е малтерисана со хидростатички малтер. Некои од нив беа украсени со зајачка шепа или исечени на латински S, а многумина имаат печат LEG IIII FF што покажува дека тулите биле направени во локалната работилница на Четвртата легија на Флавија која била стационирана во Сингидунум.
Повеќето од погребните структури биле ограбени, веројатно за време на инвазијата на варварските племиња. Само еден гроб (девојче на околу 14 години) не бил ограбен и бил основа за последователно прикажување на археолошките наоди. Во овој гроб, покрај остатоците од скелетот, откриени се гробни наоди, положени при погребувањето: глазирана стомна, два бронзени прстени, златен прстен со затворач со тока.
Меѓу другите движни археолошки наоди откриени на наоѓалиштето „Пионирски парк“ треба да се споменат: стаклен бисер откриен во саркофагот, бронзена монета со ликот на Константин II како Цезар (324-337) на аверсот и двајца војници со два стандарда – на задната страна и еден балсамариум со сино-зелена боја.
Презентација на движниот археолошки материјал
Во 2010 година, Институтот за зачувување на културното наследство од Белград покренал иницијатива за обележување на просторот каде што се откриени археолошките наоди и остатоци преку презентирање на постојана изложба на копии од откриените наоди во подземната гаража за паркирање. Оваа идеја била реализирана на 17 март 2011 година кога во салата беше поставена изложба со копии од движниот археолошки материјал не само од локалитетот „Пионски парк“, туку и од другите локалитети кои припаѓаат на југоисточната некропола на Античкиот Сингидунум. гаражата, пред патарина.
Оваа изложба е постојана и во мај 2011 година била дополнета со оригиналите - движен археолошки материјал што беше откриен на локалитетот „Пионирски парк“. Во моментов, во витрината има: копии од стомната, неколку чинии и лампи со масло, а оригиналите: античка тула, која припаѓа на најстариот културен слој на овој локалитет и неколку парчиња „турски“ цевки, кои припаѓаат до најмладиот културен хоризонт во „Пионирски парк“.
Замок Содертуна
Содертуна е средновековен замок сместен на мал остров во езерото Фросјон во општина Гнеста, Шведска. Датира од 14 век и сега е луксузен хотел и конференциски центар. Главната зграда е од средновековно потекло, но е реставрирана во текот на 17 век и крајот на 18 век. Последното големо реновирање било во 1892 година.
Пљавињас (општина)
Пљавињас (Pļaviņu novads) — општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Семеј
Семеј (казашки: Семей, Semeı; руски: Семей), до 2007 година познат како Семипалатинск (руски: Семипалатинск), а од 1917–1920 како Алаш-кала (казашки: Алаш-қала, Alaş-qala), е град во Казахстан, во Источноказахстанската област и во казашкиот дел на Сибир. Лежи покрај реката Иртиш и е близу до границата со Русија, на околу 1.000 километри северно од Алмати и 700 километри југоисточно од рускиот град Омск. Неговото население е 324 043 жители (2019 година).
Замок Содертуна
Припаѓал на членови на неколку семејства: Спар, Ловисин, Палменфелт, Еренсвард, Вахтмајстер, Аделборг и фон Екерман. Замокот и паркот се раздвоиле во 1985 година од семејството фон Екерман. Новите сопственици, заедно со дополнителни двојки норвешки инвеститори, ја направиле палатата хотел и конференциски центар, кој бил отворен во 1986 година од принцезата Кристина. Во 2007 година, замокот бил продаден на семејството Остром.
Семеј
Историја
Првата руска населба во областа потекнува од 1718 година, кога Русија изградила тврдина покрај реката Иртиш, во близина на урнатините на антички будистички манастир, каде можеле да се видат седум згради. Тврдината (а подоцна и градот) го добила името Семипалатинск (руски јазик „Седум-коморен град“) според манастирот. Тврдината честопати страдаше од поплавување предизвикано од топењето на снегот во Иртиш.
Во 1778 година тврдината била преместена на 18 километри северно. Мал град се развил околу тврдината и во голема мера служел за речната трговија меѓу номадските народи од Средна Азија и растечката Руска Империја. Изградбата на железничката пруга Туркестан-Сибир во почетокот на 20 век ја додаде важноста на градот, што го прави главна точка на транзит помеѓу Средна Азија и Сибир. На 19 мај 1854 година, Семипалатинск беше назначен за главен град на Семипалатинска област во рамките на Руската Империја.
Помеѓу 1917 и 1920 година, градот e главен град на непризнатата држава Алаш, основана по избувнувањето на октомвриската револуција во Русија. Градот бил наречен Алаш-кала за време на автономијата на Алаш. Силите на Црвената армија лојални на Петроград ја презедоа контролата над областа во 1920 година.
Во 1949 година, на 150 км (93 милји) западно од градот беше локацијата за тестирање на јадрена бомба. Со децении, Курчатов (тајниот град во срцето на полигонот именуван за Игор Курчатов, татко на советската атомска бомба) беше дом на многу тестови на советската наука за оружје. Советскиот Сојуз управуваше со полигонот Семипалатинск (СТС) од првата експлозија во 1949 година до 1989 година; Таму се одржаа 456 јадрени тестови, вклучувајќи 340 подземни и 116 атмосферски тестови. Семеј претрпе сериозни ефекти врз животната средина и врз здравјето на жителите од времето на нејзиниот атомски просперитет. Големиот број на атомски атмосферските тестови и неконтролирано изложување на работниците на зрачење, од кои повеќето живееја во градот, резултираа со високи стапки на рак, леукемија кај децата, импотенција, и дефекти при раѓање кај жителите на Семеј и соседните села.
Денес Семеј е универзитетски град, има население кое надминува 300.000 жители. Заради нејзината близина до границата со Казахстан со Руската Федерација и големата научна заедница приложена кон лабораториите на СТС и универзитетот, во кој има многу Руси, за Семеј се вели дека има повеќе руски карактер од другите градови во Казахстан.
Семипалатинска област се спои со поголемата Источноказахстанската област, чиј главен град е Оскемен, на 23 мај 1997 година.
Во 2007 година, Градскиот совет на Семипалатинск едногласно гласаше за промена на името на градот во Семи. Претседавачот рече дека постојното име има негативни асоцијации поради обемното атомско тестирање таму.
Географија
Градот Семej се наоѓа во западниот дел на Источноказахстанската област и е втор по големина град во регионот. Сместен е на двата брега на реката Иртиш, што тече низ градот. Областа на градот заедно со руралните области е 27.490 км2, од кои самиот град зафаќа 210 км2. Се наоѓа на 200 км од Оскемен.
Клима
Семеј има влажна континентална клима со топли лета и многу студени зими. Врнежите се мали во текот на целата година, освен за јули, кој има просек од 50 милиметри во споредба со помалку од 30 милиметри во другите месеци. Снегот е вообичаен, иако слаб, во зима. Најниската регистрирана температура е −48,6 °C (−55,5 °F), евидентирана во ноември 1938 година, а највисоката температура е 42,5 °C (108,5 °F), евидентирана во август 2002 година.
Население
На почетокот на 2020 година, населението на градот изнесувало 324 043 жители, додека на метро областа на градот Семеј живеат 349 957 лица.
Етнички состав
Етничкиот состав на жителите на Семеј (на почетокот на 2020 година):
Транспорт
Семеј се наоѓа на железничката пруга Туркестан-Сибир и нуди врски со Алмати, Барнаул и Новосибирск.
Мостот Семеј, висечки мост преку реката Иртиш, ги поврзува двата делови на Семеј. Има главен распон од 750 метри (2.460 стапки) и вкупна должина од 1.086 метри (3.563 стапки). Изградбата започна во 1998 година, а мостот беше отворен за сообраќај во ноември 2000 година.
Образование
Семеј е познат по својата интелектуална медицинска заедница со водечкиот Државен медицински универзитет Семеј, кој го обезбедува регионот и државата со високо професионални здравствени специјалисти.
Бељаковце
Бељаковце или Бељаковци — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Историја
Подрачјето на Бељаковце е населено уште од римско време, за што сведочат две наоѓалишта околу селото.
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 54 жители, од кои 25 Македонци, 23 останати и 6 лица без податоци.
Родови
Бељаковце е македонско село
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:
Ѓуревско Mаало
Чивлак Mаало
Mаало Качаровци
Mаало Вардарци
Mаало Шавтировци
Mаало Големиновци
Mаало Неделинци
Mаало Средоречани
Иселеништво
Портарци се иселиле во селото Зубовце. Јовановски се иселиле во селото Умин Дол. Постари иселеници од селото има и во кривопаланечкото село Добровница.
После Втората светска војна иселувањето продолжило кон градовите.
Замрачување (роман)
Замрачување (Eclipse) е третата книга од серијалот „Самрак“ на Стефани Мајер. Во оваа книга продолжува приказната за 18 годишната Бела Свон и нејзината љубов, вампирот Едвард Кален. Замрачување е продолжение на Млада месечина а е проследена од Зазорување. Книгата е издадена на 7 август 2007 со почетен тираж од 1 милион копии, од кои во првите 24 часа се продадени повеќе од 150 000.
Заплет на романот
Приказната започнува со откривањето дека, Сиетл е погоден од многу мистериозни и нерешливи убиства, за кои Едвард се сомнева дека се предизвикани од новородени вампири кои не се способни да ја контролираат својата жед. Додека Едвард и Бела ги пополнуваат апликациите за колеџ, Бела му ја кажува на Едвард нејзината желба да го види својот пријател врколак Џејкоб Блек. Иако Едвард се плаши за нејзината безбедност Бела инсистира дека ниту Џејкоб ниту останатите врколаци ќе и наштетат. Во меѓувреме Алис Кален добива визија дека Викторија, вампирот кој ја прогонува Бела за да се одмазди, се вратила во Форкс. По неколку дена, Едвард ќе ја побара за жена Бела, и покрај тоа што таа има одбивност од брак, Бела се согласува.
Бела и Каленови откриваат дека убиствата во Сиетл се извршени од армија на новородени вампири предводени од Викторија. Тие се здружуваат со пакот на врколаци за да се одбранат од оваа закана. Додека сите се подготвуваат за борба Едвард, Бела и Џејкоб кампуваат на планина и остануваат скриени во шумата за време на битката, а подоцна им се придружува Сет Клиарвотер, млад член на пакот на врколаци.
Утрото, Џејкоб го наслушнува разговорот помеѓу Едвард и Бела за нивното свршување, и се решава дека ќе оди во Битката за да умре. Бела за да го спречи во намерата го бакнува Џејкоб и сфаќа дека и кон Џејкоб има чувства. За време на битката, Викторија го намирисува Едвард по што тргнува по него во шумата каде што се скриени и Едвард е присилен да се бори. Откако Викторија и нејзината армија се успешно победени и уништени, Бела му објаснува на Џејкоб дека иако го сака и него, нејзината љубов кон Едвард е многу поголема. Кога Џејкоб добива покана за свадба од Едвард, бега во својата форма на врколак за да ја избегне болката и бесот од одлуката на Бела да стане вампир.
Корица
Корицата на книгата прикажува растргната црвена лента. Иако требала да биде покажана на јавноста во мај 2007 година, на забавата за Замрачување, Стефани Мајер ја објавила корицата на својата официјално мрежно место во март 2007 заедно со кратката содржина на книгата. Растргнатата лента претставува избор, односно изборот на Бела помеѓу нејзината љубов кон вампирот Едвард Кален и нејзиното пријателство/љубов кон врколакот Џејкоб Блек. Мајер исто така изјавила дека лентата претставува и неподготвеноста на Бела засекогаш да го напушти нејзиниот човечки живот.
Предвремено издание
На 25 јули, инцидент сличен на предвременото издание на седмата книга од Хари Потер, се случи со Замрачување. Ланецот книжарници Барнс & Ноубл случајно испратиле предвремени копии на Замрачување на некои од клиентите кои ја нарачале книгата пред да биде издадена. Тие изјавиле дека тоа било компјутерска грешка, бидејќи нивната on-line продавница е компјутеризирана.
За да спречат сите изненадувања од книгата да се појават на интернет, многу форуми на обожавателите на Самрак серијалот биле затворени, како што е Twilight Lexicon. Стефани Мајер исто така го затворила својот MySpace профил, за да спречи какви било коментари во врска со новата книга. Во отворено писмо кон обожавателите, Стефани Мајер ги замолила читателите кои веќе го дознале крајот на книгата да не го експонираат во јавност за да можат останатите обожаватели на Самрак серијалот да ја прочитаат Замрачување и да уживаат комплетно во книгата.
Предвремено издавање исто така се случи откако Сефани Мајер го издаде специјалното издание на Замрачување, кое ја вклучуваше првата глава и корицата на продолжението на Самрак серијалот - Зазорување. Специјалното издание било на полиците на книжарите на 31 мај 2008 но поголем број на копии биле издадени една недела претходно.
Критика
Уште со првото издание на Замрачување, книгата главно имаше позитивни критики. Ани Ројер од School Library Journal напиша: "Мајер знае што сакаат нејзините обожаватели, возбуда, морници и многу романса, и таа тоа им го овозможува во секоја смисла на зборот." Селби Гибсон Бојс од Tulsa World напиша: “ Читав без да запрам сè додека не ја завршив книгата. Книгите на Мајер не сакаа да се одлепат од моите раце. Сосема истото се случи и со Самрак и со Млада Месечина.”
Меѓутоа, Келан Рајс од Blast Magazine ја критикуваше книгата кажувајќи: “Не само што Мајер на своите два главни лика им доделила очигледно нездрава дури и насилна врска, но исто така дури и ја идеализира и романтизира, покрај Бела и Едвард, и врската помеѓу Бела и Џејкоб исто така.“
Филмска адаптација
Филмот за Замрачување е закажан за прикажување на 30 јуни 2010 година. Тоа ќе биде третиот дел од филмскиот серијал Самрак, следејќи го Самрак од 2008 и Млада Месечина од 2009. Бидејќи режисерот на Млада Месечина, Крис Веитц ќе ја прави постпродукцијата на овој филм, тој нема да учествува во снимањето на третиот дел. Затоа Замрачување ќе биде снимен од Дејвид Слејд, а Мелиса Розенберг се враќа како сценарист. Снимањето на филмот се очекува да започне во август 2009.
Космос-2342
Космос-2342 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
1943 во книжевноста
1943 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Глигор Брезовски
Глигор Брезовски ( во —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од селско печалбарско семејство. Завршил основно училиште во родното место. Од 1926 година работел како печалбар во разни места, но најмноrу во Скопје и Белград. Априлските настани го затекнале како митралезец во митралеската чета во 47от пешадиски полк. По паѓањето на Дебар и капитулацијата на бившата јуrословенска војска, избегал за да не падне во заробенштво. Премрзнат и со отечени нозе едвај стигнал во родното село. Во срединaта на мај 1941 година се префрлил во Белград каде работел со неговиот брат. Таму останал до октомври 1942 година. Како напреден работник материјално ги помагал партизаните. По добивањето на позив за присилна работа, се префрлил одново во Македонија. Во родниот крај и Скопје одржувал врска со движењето на отпорот. На 15 септември 1944 година стапил во 12та македонска ударна бригада. Во октомври истата година се префрлил во 16та македонска ударна бригада, како борец во Втората митралеска чета на вториот баталјон. Активно учествувал во сите борби на својата Бригада за ослободувањето на Македонија. Како дел од Бригадата заминал на Сремскиот фронт и како нишанџија на митралезот „Максим", храбро загинал на 30 април 1945 година кај селото Уљаник во Хрватска.
Замок Дагнес
Замокот Дагнес е замок во Шведска, сместен на 9 километри јужно од Скара кај езерото Хорнборга.
Со текот на годините неколку плочи од регионот биле преместени на подрачјето на замокот, вклучувајќи Vg 59 од Нора Херен, Vg 67 од Салеби, Vg 122 од Aбрахамстоп, Vg 184 од Смула и Vg 186 од Тимел.
58.28431°N, 13.49486°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css">
Toss a Coin to Your Witcher
Toss a Coin to Your Witcher (во буквален превод „Фрли му паричка на твојот вештер“) е оригинална песна од нефликсовата ТВ серија Вештерот, компонирана од Соња Белоусова и Џина Остинели, и отпеана од Џои Бејти (во улогата на Јаскер) во втората епизода. Стана вирален хит веднаш по објавувањето на серијалот кон крајот на декември 2019 година. Песната била преработена од обожавателите во видеа на ЈуТјуб и доби нови препеви за неколку дена.
Развој
Песната е создадена специјално за ТВ серијата, и не се појавува во романите на кои се заснова серијата. Потеклото на песната е иницирано од сценаристот Џени Клајн, која била задолжена да го напише сценариото за втората епизода од шоуто. Утврдено е дека епизодата ќе биде воведот на поетот Јаскер (игран од Џои Бејти) за Гералт од Ривија (Хенри Кевл). Како што муабетот на Јаскир би го тормозел Гералт, писателите требале да најдат причина зошто Гералт би дозволил Јаскер да патува со него, а водачот на емисијата Лорен Хисрич дошла до идеја дека меѓу песните на Jаскер ќе има една што ќе помогне да се докаже општо мирољубивите намери на Гералт кон оние кои не му веруваат и помалку го почитуваат, што исто така би било огледало на приказната за Јенефер од Венгерберг (Ања Чалотра), волшебничка со четврт вилењачко потекло, која исто така се обидува да постапува со добро и покрај нејзиниот изглед; во епизодата, песната се изведува над слики од Гералт и Јенефер. Бидејќи Клајн била писател за оваа епизода, таа исто така била задолжена да го измисли и текстот. Покрај тоа што ја разработувала потребната поезија, Клајн ги разгледала изворните романи на „Вештерот“ и ја изненадило тоа што Гералт никогаш не бил платен за работата што ја вршел, инспирирајќи се на клучната строфа „Фрли му паричка на твојот вештер“. Клајн рекла дека откако ја смислила оваа строфа, за останатите стихови и биле потребни десетина минути за да заврши.
Стиховите потоа им биле дадени на композиторите Соња Белоусова и Џина Остинели да ги обработат како едни од првите музички елементи што биле направени за емисијата. Тие планираа да испробаат низа стилови за да видат што најдобро одговара на песната но сочувувајќи некои елемент, вклучувајќи и можен рап стил. Како и да е, еден од нивните најрани обиди им удрил во глава и тие решиле да го задржат тоа, работејќи во текот на следните осум месеци да го добијат вистинскиот звук што го посакувале, доведувајќи низа музички инструменти од целиот свет за тестирање. Конечната снимка за песната користена во шоуто била направена во Лондон на 4 јули 2019 година, во момент кога Бејти бил болен, иако Белоусова му дала заслуги на Бејти за тешкиот труд на неговиот пат низ неа за да им даде доволно материјал за да можат да работат со тоа. Кога завршното правење на емисијата било направено околу шест месеци подоцна, Бејти извел усна синхронизација за песната.
Бидејќи Нетфликс ја објавува својата содржина со превод на повеќе јазици, песната е официјално преведена и изведена на најмалку 12 други јазици: полски, чешки, јапонски, германски, руски, француски, италијански, португалски, унгарски, шпански, латински шпански и турски.
Нетфликс објави официјална верзија на песната до дигитални и стриминг музички услуги на 22 јануари 2020 година.
Содржина
Стиховите на песната се засноваат на настаните од втората епизода на емисијата, што е исто така првата средба со поетот Јаскер (автор на песната во светот на Вештерот) и Гералт од Ривија, насловниот вештер и главниот протагонист на емисијата.
Влијание
Песната станала многу популарна за неколку дена, станала вирален хит веднаш по објавувањето на серијата. Песната била преработена стотици пати од обожавателите, на YouTube видеа со што некои преработки добиле милионски прегледи, додека корисниците создале модови за да ја закачат песната во адапциите на видео игрите Вештерот. Некои препеви се неофицијални преводи на различни јазици, на пример, изведувањето на песната на полскиот шлески дијалект се здобил со популарност кај полските Интернет-корисници.