cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Едмунд Берк
Во книгата „Размисли за Француската револуција“, Берк вели дека Француската револуција го уништува ткивото на доброто општество, традиционалните институции на државата и го осудува прогонот на Католичката црква кој резултирал од револуцијата. Ова ќе го направи да стане клучна политичка фигура во кругот на конзервативците.
Негов политички противник бил Чарл Џејмс Фокс.
Берк ќе биде запаметен по големата поддршка кој ја дал на католичката еманципација, импичментот на Ворен Хејстинг и по цврстото спротивставување кон успехот на Француската револуција.
Во деветнаесеттиот век, Берк ќе добие јавно признание за неговото значење во сферата на политиката од страна на конзервативците, но и од либералите. Потоа, во XX век тој ќе биде широко прифатен како основач на современиот конзервативизам.
IC 1999
IC 1999 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1999 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,3 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 55 м 38,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 59' 44".
Други поделби
Проучување на IC 1999 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Хајст
Хајст (Heist) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Господ-Отецот
Господ Отецот (во христијанството) е едно од лицата на Светото Тројство. Според христијанската традиција Отецот го создал светот од ништо со учество на другите две личности: Синот и Светиот Дух.
Александар Зиновјев
Александар Александрович Зиновјев (руски: Александр Александрович Зиновьев; — ) — познат руски филозоф, социолог, есеист и книжевен сатиричар. Зиновјев беше еден од најзначајните советски дисиденти од периодот на владеењето на Јосиф Висарионович Сталин па сè до режимот на Леонид Брежнев.
И покрај тоа што беше член на КПСС, Зиновјев никогаш не се согласуваше со практикуваната политика во Советскиот Сојуз. Во 1977 година советските власти му го одзедоа државјанството и принудно ја напушти својата родна земја. Според неговите зборови, за него тоа била вистинска казна/проклетсво. Протеран од СССР заминува за Минхен, тогашна Сојузна Република Германија. Во Минхен останува сè до 1999 година, кога одлучува со семејството да се врати во својата родна земја - Русија. Непосредната причина за неговото враќање во Русија беше бомбардирањето на Сојузна Република Југославија од страна на НАТО. Меѓутоа, суштинската причина за неговото враќање беше целосното разочарување од степенот на (не)демократија.
Научна и универзитетска кариера
Непосреден предмет на филозофскиот интерес на Зиновјев беше полето на нетрадиционалната логика. Од оваа област има објавено повеќе научни трудови. Голем дел од нив преведени се на англиски и на германски јазик.
Во периодот 1954-1976 година работи како во Руската академија на науките, така и како професор на Државниот универзитет во Москва. Кон крајот на шеесеттите и почетокот на седумдесеттите години од минатиот век, против Зиновјев покренат е цел процес на преиспитување на неговите научни и политички ставови. Од Советскиот Сојуз протеран е 1978 година, при што му се одземени професурата и докторатот. Непосреден повод за неговото протерување е неговата антисоветски интонирана книга Разјапени висини, објавена во Лозана 1976 година.
Во Минхен работи како професор на тамошниот Универзитет, истовремено предавајќи и на многу други универзитети во светот. Покрај бројните меѓународни награди и признанија (на пр. од областа и на книжевноста), тој беше член на Финската академија на науките, како и на Академијата на науките на Италија.
Критика на западната цивилизација
Разочаран од односите кои владееја во СССР, Зиновјев набргу се разочарува и од вредностите врз кои се темели западната цивилизација, особено онаа која сè повеќе е под доминација како на економските и политичките интересите на САД, така и на нивните вредности. Сеедно што му беше овозможено да предава на повеќе значајни универзитети на Запад и слободно да ги објавува своите книги, Зиновјев дојде до заклучокот дека и западниот систем е исто толку тоталитарен и недемократски, како и системот кој владееше во СССР. Доминатниот модел на владеење на Запад - особено оној во САД - Зиновјев го именува како демократски тоталитаризам или како тоталитарна демократија. Крајната цел е овладување со целиот свет. Како средство во остварувањето на оваа цел во САД се создава особен вид на луѓе - западоиди. Западоидите се обичните граѓани на САД и имаат две битни одлики: не мислат, но чувствуваат. САД, преку својата пропагандна машинерија, можеле да создадат немислечки и без чувства суштества. Сепак, одлучиле да создадат немислечки, но емотивни суштества, бидејќи со емоциите многу полесно се манипулира, особено ако не се проследени со критичноста на мислењето. Воедно, на Запад се формираат надопштество и наддржава, кои се над националните интереси на која било држава, освен во функција на економските интереси на САД. Заложници на овие деперсонализирани надтела стануваат и земјите на Европската Унија. Привидно секоја од овие земји поседува национален суверенитет, суштински и со нив раководат овие надтела. И со нив раководи т.н. светска администрација, која единствено се грижи за економските интереси на САД. Конечно, зад идејата за глобализација се крие идејата за американизација. Непосредно после бомбардирањата на Сојузна Република Југославија (јуни, 1999), Зиновјев се враќа во Русија, убеден дека демократија веќе ја нема и на Запад.
Соработува со Ремзи Кларк, некогашен државен обвинител на САД. Помеѓу другото, обајцата одлучно се бореа против постоењето на Хашкиот трибунал, сметајќи го за инструмент на владеачките светски структури, застанувајќи, наедно, во одбрана и на Садам Хусеин - Ремзи Кларк беше еден од неговите официјални адвокати.
860
860 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 860 година од новата ера, 860. од првиот милениум, 60. од IX век и прва од 860-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6368 и 6369 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5610 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4620 и 4621 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1613.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 860 година се протега во 3496 и 3497, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3556 и 3557 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1403. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 245 и 246 исламска година.
Родени
Одо (Франција) крал на Франките
Земјоделска народна партија на Македонија
Земјоделската народна партија (ЗНП) — поранешна политичка партија во Република Македонија, која се залага за одбрана на правата на селското население. Првиот конгрес на партијата се одржал на 18 јуни 2005 година, кога за претседател на партијата бил избран Марјан Ѓорчев. По формирањето на партијата група независни пратеници, кои претходно ја напуштиле ВМРО-ДПМНЕ, станале пратеници на ЗНП: Марјан Ѓорчев, Михајло Георгиевски и Ванчо Стаменков, како и Аднан Ќахил од Партијата за движење на Турците.
По неуспешните преговори со ВМРО-ДПМНЕ, ЗНП се одлучила да учествува самостојно на парламентарните избори во 2006 година освојувајќи околу 12.500 гласови (1,35%). Земјоделската народна партија била распуштена при крајот на 2006 година. Целото членство на ЗНП преминало во ВМРО-ДПМНЕ, партијата на која претходно ѝ припаѓало.
Ворен Бејти
Хенри Ворен Бејти (30 март 1937 година) е американски глумец.
Тој не е поврзан со американскиот глумец Нед Бејти.
Није љубав ствар
Није љубав ствар (српски: Није љубав ствар или Nije ljubav stvar), во превод: Љубовта не е Објект) е песна на српскиот пејач, Жељко Јоксимовиќ како уште една од неговите познати балкански балади. Тоа била српската песна за Евросонг 2012 во Баку, која завршила на третото место.
Стиховите биле напишани од страна на Марина Туцаковиќ и Милош Рогановиќ, додека песната е составена од Јоксимовиќ. Со оваа песна Јоксимовиќ по вторпат настапил на Евросонг; за првпат, во 2004 година, претставувајќи ја Србија и Црна Гора со песната „Лане моje“. И тогаш исто така, завршил на третата позиција како композитор, додека во 2006 година ја искомпонирал песната на Хари Мата Хари „Лејла“, која ја претставувала Босна и Херцеговина и завршила трета.
Европски пат Е121
Европски пат Е121 ― европски пат од А класа во Русија, Казахстан и Туркменистан, што ги поврзува градовите Самара - Орал - Атирау - Бејнеу - Туркменбаши.
Рута
🇰🇿
NGC 843
NGC 843 — тројна ѕвезда во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 843 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 11 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 5' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 843 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2313. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1248.
Нојендајх
Нојендајх (Neuendeich) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1657
Космос-1657 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 273 км, а најмалото на 257.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Лопатица
'''Рождество на Пресв. Богородица''' — црква во битолското село Лопатица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен на источниот крај на селото. Изградена е во 1857 година. Претставува голема камена базилика со полукружна апсида на исток. На запад подоцна во продолжение е доградена трпезарија. На југозапад има куловидна камбанарија изградена подоцна.
Храмот е забележителен по западниот ѕид на тремот однадвор, каде околу влезот во наосот има голема композиција (2,94 × 1,72 м), на која е претставен двобој помеѓу Крале Марко и Муса Кесеџија на коњи. Таа е дело на мајстор од Дебарската школа, изработена во 1884 година
За време на Првата светска војна, бугарската војска во цркват погребала загинати војници од VI пешадиски трновски полк.
Свето Тројство
Светото Тројство (Света Троица) — христијанско учење според кое Бог претставува една единка што постои истовремено и вечно како како три личности: Господ-Отецот, Исус Христос и Светиот Дух, кои заедно се Света Троица.
Во книгите на Библијата всушност на ниедно место не се споменува зборот Света Троица. Најблиску до овој поим е кога Господ Исус Христос им заповедал на Апостолите да ги потопуваат верните во вода: „крштавајќи ги во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух.“ (Мат. 28:19).
Хронологија
Хронологијата за утврдување на погледот за Светата Троица произлегува од Никејскиот симбол на верата од 325-381 година како и од Атанасискиот симбол на верата од околу 500 година каде имало големи обиди за стандардизација на големите несогласувања кои се појавиле во верата на христијаните. Овие симболи биле утврдени како официјални од страна на црквата во текот на 4 век и почетокот на 5 век како реакција против некои хетеродоксални погледи за Светата Троица. Овој симбол на религијата бил приман од страна на православната и католичката црква. Од страна на протестанската црква тој се применува само од некои верници.
Никејскиот симбол го користи терминот "homoousios" (гр.- еден и единствен) за за односот помеѓу Синот и Отецот, за разлика од терминот "homoiousios" (гр. - со подобна единственост), кој од страна на црквата во овие векови било сметано како. Разликата е во една единствена буква која води до големи религиозни разликувања. На еден од соборите во околу 264-266 г. Павел Самосатски бил осуден како еретик поради адопционистичкото си видување за Синот, а исто така бил осуден и терминот "homoousios". Значењето на овие старогрчки зборови "усија" и "ипостас" било различно сфаќано бидејќи за едни ипостас значело "единство или еднаквост", а за други "лице". Атанасиј од Александрија го појаснил овој термин.
Во западната црква Августин од Ипон бил познат по својата формула за Света Троица, а додека Василиј Велики, Григориј Ниски и Григориј Назиански се биле попознати на исток. Според симболот на Анастасиј, сите три Божествени лица се вечни, кои имаат голема моќ и се еднакви помеѓу себеси. Секој од нив поседува Божествено единство и дејствувајќи заедно тие го образуваат Бог. Поради тоа било апсолутно погрешно да се каже, дека постојат три Богови или три Господи. Отецот е Бог, Синот е Бог и Свитиот Дух е Бог. Но Бог е Отецот, Синот и Светиот Дух. Се верува дека постои само еден Бог при кое Исус Христос го сведува човечката Му природа. Според православието, сите три личности во едниот Бог имаат иста природа. Сите три личности заедно го создаваат светот и се што постои. Дел од црквата на Исус Христос веруваат пак дека Отецот, Синоти Светиот Дух се три независни личности, кои поседуваат поединечни тела, души и духови. Според оваа идеологија трите поединечни личности го претставуваат Божественото семејство. Освен тоа се смета дека секоја од овие личности има свој сопствен повисок господар. Во основа има различни сфаќања од страна на христијанските религии (православие, католицизам, протестантство, Асриската источна црква. Една од причините за разделување на христијанството е токму погледот за Света Троица. Еден од доказите кои се наоѓаат во Светото Писмо можеме да го најдеме во Првото послание на Јован Богослов во петтата глава, седмиот стих, кој вели: „Зашто Троица се кои сведочат на небото: Отецот, Словото и Светиот Дух; и Тројцата се едно“.(I Јован: 5,7).
Разлика помеѓу истокот и западот
За источните црковни отци една од основите на Отецот е дека Синот е вечно роден од Него, а Духот вечно произлегува од Отецот. Поради тоа западната идеја за излегувањето на Духот и од Синот е се прима како еретична од истокот и е станала основа за разликите помеѓу овие цркви. Западните отци најпрвин говораат за Бога и неговите атрибути а потоа за односот помеѓу овие лица, при кое се обидуваат повеќе тоа да го објаснат од филолошка гледна точка. Според западното католичко богословие излегувањето на Духот е поврзано поради љубовта помеѓу Отецот и Синот.
Европски пат Е251
Европски пат E251 ― европски пат од Б класа во Германија, кој ги поврзува градовите Засниц – Штралзунд – Нојбранденбург – Берлин.
ФК Орихуела
Орихуела Клуб де Футбол е шпански фудбалски тим со седиште во Орихуела во Валенсија. Основан е во 1993 година, и игра во Сегунда Б дивизион, а домашните натпревари ги игра на Лос Арсос стадионот, со капацитет од 5.000 седишта.
Откриена кабала
Книгата „Откриена кабала: Упатство за пронаоѓање на среќата“, е книга која ни кажува како со помош на автентичната кабала можеме да изградиме среќен живот, во хармонија со природата. За првпат, на достапен јазик за обичниот читател, се објаснети вечните принципи на автентичната кабала, од светски признатиот кабалист д-р Михаил Лајтман. Оваа книга е наменета за луѓе од секаква возраст, вера и националност, кои сакаат подобро да ја разберат целта на нивниот живот, притоа добивајќи го клучот за среќата.
Реакции
Во својот предговор кон книгата, професорот Ервин Ласло (Италија/Унгарија), основач и претседател на Будимпештанскиот клуб (Club of Budapest) и на Светскиот Совет на Мудроста (World Wisdom Council) пишува:
„Како што научив преку запознавање со текстовите на д-р Лајтман, кабалата во својата изворна форма ги промовира единството и интегритетот на човештвото и универзумот. Авторот не ми е само драг и личен пријател, туку според мене и најголем жив кабалист, вистински претставник на мудроста која била скриена повеќе од две илјадалетија.“
“Од сè срце препорачувам внимателно да ја прочитате оваа книга, бидејќи содржи многу повеќе од општо знаење за древната мудрост. Ни го дава и клучот за осигурување на благосостојбата на човештвото во овие критични времиња, кога сме соочени со досега невидени предизвици... “
Д-р Џефри Сатиновер – автор на седум книги за квантна физика и психијатрија, меѓу кои: “Квантниот мозок“ и “Пробивање на библискиот код“, катедра за физика, универзитет во Ница, Франција:
„Ја имав таа голема привилегија и чест лично да го запознам д-р Михаел Лајтман. Тој ја претставува оваа древна дисциплина, со топло срце, длабока ученост и искуство, како и темелно сфаќање на современите емпириски принципи. Големи умови низ вековите нашле во автентичната кабала (во споредба со нејзините разни површни варијанти,) извор на не-секташко, хумано, духовно водство. “
NGC 5436
NGC 5436 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 28 јуни 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5436 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5436 има привидни димензии од 1,1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 41,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 34' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на NGC 5436 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50104. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Холм (Пинеберг)
Холм (Holm) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Дарио Фо
Дарио Фо е роден на 24 март 1926 во ломбардското село Сан Џано, во близина на Верезе, Италија. Тој е италијански драмски писател, режисер, сценарист, глумец и борец за човековите права и еднаквост, добитник на Нобеловата награда за литература во 1997 година за "угледување на средновековните шутови во потсмевање на власта и воздигнувањето на дигнитетот на погазените".
Животопис
Дарио Фо е син на шеф на мала железничка станица. Мајка му била домаќинка. Во брак е со глумицата Франка Раме. Бил член на Комунистичката партија на Италија, а потоа станал член на Партијата на дмократската архитектура и театарската академија.
Творештво
Дарио Фо во своите дела ги третира социјалните прашања, критички ги изнесува неправдите на власта, а особено критички е расположен спрема црквата и спрема фашистите. Поради тоа, веста за наградата во Италија била примена со тотално негирање и незадоволство од страна на црквата и политичарите од десницата, а со огромно одушевување на прогресивната јавност. А Фо изјавил:"Морам да признам дека ми е многу жал, и тоа сосема искраено, што веста за моето наградување ја примија толку очајно.Жал ми е кога гледам колку страдаат поради тоа што оваа вест е вистинска. Навистина жалам". Негови најпознати дела се - "Случајна смрт на еден анархист", "Мистеријата Буфо", "Госпоѓа за фрлање", "Смрта и воскреснувањето на една кукла", "Киндапирани фанфари", "Историјата на тигарот и други приказни", "Не плаќам, не плаќам", "Женски делови", "Папата и вештерката" и други. Неколку дела на Фо се изведувани на сцените на Драмскиот театар и на Театарот на народности во Скопје, а во 1997 година "Детска радост" ги издаде делата "Случајна смрт на еден анархист" и "Мистеријата Буфо" во превод од италијански јазик на Марија - Грација Цветкоска.
Орлаковите раце
Орлаковите раце (германски: Orlacs Hande) е австриски хорор нем филм од 1924 година во режија на Роберт Вине и во овој филм глумат глумците Конрад Вајдт,Александра Сорина и Фриц Кортнер. Заплетот во филмот е заснован на приказната Лес Мајнс д'Орлак напишана од страна на Морис Ренард. Музиката во филмот е создадена од Пјер Осер. Филмот трае 90 минути и бил достапен на германски, англиски и француски јазик.
Заплет
Пианистот Паул Орлак ги губи своите раце во страшна железничка несреќа.Неговата жена, Ивона,разговара со еден хирург и со него се договара да ги спасат Орлаковите раце. Хирургот врши пресадување на раце. Рацете кои ги добива Орлак се од убиец кои скоро бил погубен кој се викал Восер. Откако Паул ќе дознае за ова, се соочува со хорор. Тој е измачуван од појавата на нож во неговата куќа, нож кој бил ист како оној кој го користел Восер, и од неговата голема желба да убива. Орлак верува дека заедно со рацете, ја наследил и склоноста кон насилство која ја имал Восер. Затоа оди и му го кажува ова на хирургот и го замолува да му ги извади рацете, но хирургот одбива велејќи му дека рацете не може да влијаат како тој ќе се однесува и дека тоа можат да го прават само срцето и разумот. Новите раце на Орлак не можат да свират на пијано, па по одредено време брачниот пар останува без пари. Даден им е рок од само уште еден ден да ги платат сите сметки. Ивона оди кај таткото на Паул за да му побара пари, но е одбиена од негова страна. Подоцна самиот Паул оди да разговара со својот татко, но го наоѓа избоден до смрт со истиот нож кој го поседувал Восер. Орлак почнува да мисли дека лично тој го извршил убиството и оди во кафуле. Во кафулето се среќава со човек кој тврди дека е Восер. Овој човек му кажува на Паул дека истиот оној хирург кој нему му ги наместил рацете, му ставил нова глава на Восер. Исто така му бара пари доколку сака да не се дознае за убиството. Во меѓувреме полицијата наоѓа отисоци од прсти на Восер на местото на злосторството и ова доведува до забуна. Брачниот пар заминува во полиција и таму објаснува за Орлаковите раце и исто така Паул вели дека не може ништо да се сети за убиството на неговиот татко. Исто така им раскажува за човекот кој тврди дека е Восер и за уцената од негова страна и одземаните пари. На крајот се дознава дека всушност човекот од кафулето бил обичен измамник кој и бил добро познат на полицијата. Орлаковиот куќен помошник и кажува на полицијата дека тој му бил пријател на Восер и дека тој направил ракавици на кој ќе има отисоци од прстите на Восер. Овие ракавици биле искористени при извршувањето на убиството.
Продукција
Филмот е заснован на книгата напишана од страна на Морис Ренард која го имала истиот наслов на француски јазик(Les Mains d'Orlac). Овој филм бил еден од првите филмови во кои бил застапен мотивот рацете да дејствуваат по нивна желба, независно дали тие биле раце прикачени на нечиво тело. Исто така можеме да го забележиме тогашниот голем страв кој го имале луѓето од хируршките пресадувања, во време кога овие пресадувања сè уште биле невозможни. Филмот се снимал во студио во Виена и бил сниман од страна на продукциската компанија Пан-Филм. Премиерата на филмот била во Австрија на 6 Мај 1924 година. Подоцна за првпат филмот во Германија бил прикажан во кино во Берлин на 24 Септември 1924 година. Во Америка филмот бил прикажан дури во 1928 година.
Михаил Сарафов
Михаил Константинов Сарафов бил бугарски револуционер, политичар, просветен деец и дипломат. Тој учествувал во неколку бугарски влади како претставник на Либералната, а подоцна на Прогресивнолибералната партија - како просветен (1880-1881), финансиски (1884, 1902-1903) и министер за внатрешни работи (1901-1902).
Животопис
Михаил Сарафов е роден на 26 февруари (14 февруари стар стил) 1854 година во Трново. Брат е на генералот Иван Сарафов и докторот Георги Сарафов. Првично учел во родниот град, а во 1875 година завршил гимназија во Загреб. Потоа учествувал во работата на Бугарскиот револуционерен централен комитет во Букурешт и во раководството на револуционерниот комитет во Трново, каде бил учител во периодот меѓу 1875-1876 година. Бил уапсен за кратко, по што ја напуштил земјата и ги посетува универзитетите во Загреб, Минхен и Париз. По враќањето во Бугарија, Михаил Сарафов бил поставен за министер за народното просветителство во владата на Петко Каравелов (1880-1881). За време на Режимот на полномошното (1881-1883) го предводел новоформираниот Заводот за статистика при Министерството за финансии, на таа функција го организирал првиот попис во Бугарија. Во 1884 година е министер за финансии во владата на Цанков Драган. Во истата година станал член на Бугарското книжевно друштво (БКД).
Во периодот меѓу 1893 и 1896 година, Сарафов бил директор на Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а од 1895 до 1896 и на Солунската женска гимназија. Поради своите погледи, во Солун дошол во судир со македонското егзархиско граѓанство и основачите на Македонската револуционерна организација. Меѓутоа под влијание на Организацијата, авторитетот на Сарафов меѓу солунското граѓанство опаднало, a за овие случувања Петар Поп Арсов во Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници вели дека:
Сарафов откако не можел да се наметне во Солун се вратил во Бугарија. По враќањето во Софија бил поставен за заменик-директор на осигурителната компанија Балкан (1897-1900) и благајник на БКД (1898-1904). Учествувал како министер за внатрешни работи во коалиционата влада на Петко Каравелов (1901) и како министер за финансии во трите самостојни прогресистички влади на Стојан Данев.
Во следните години Михаил Сарафов заземал различни дипломатски функции. Тој бил дипломатски претставник на Бугарија во Виена (1904-1909) и Цариград (1909-1913) и претставник на Министерството за надворешни работи во Солун за време на Балканските војни (1913). Учествува и во бугарската делегација за потпишување на Нејскиот договор во 1919 година
Михаил Сарафов умрел во Софија на 13 декември 1924 година.
Бел бог (филм од 2014)
Бел бог (англиски: Fehér isten) - унгарски филм од 2014 година, во режија на Корнел Мундручо (Kornél Mundruczó). Главните улоги ги граат: Зофија Псота (Zsófia Psotta) и Шандор Зотер (Sándor Zsótér). Филмот освоил осум награди (од кои две на Канскиот филмски фестивал) и имал 21 номинација.
Синопсис
Лили (ја игра Псота) е 13-годишно девојче кое има куче (Хагњн). Нејзината мајка заминува на студиски престој во Австралија и затоа ја остава кај татко ѝ Даниел (го игра Зотер). Тој ја принудува Лили да го пушти кучето на улица. Така, започнува тешкиот живот на Хаген: најпрвин, еден месар сака да го убие; потоа, едвај се спасува од шинтерската служба; па, еден скитник го продава на човек кој се занимава со недозволена трговија со кучиња за улични борби; така, Хаген завршува кај еден човек кој го тренира за борба со други кучиња; во неговата прва и последна борба, Хаген го убива кучето со кое се бори; најпосле, тој е заробен од шинтерската служба. За тоа време, Лили тагува и се обидува да го најде по улиците на Будимпешта. Истовремено, таа запаѓа во неволји и по една забава е уапсена поради поседување дрога. Дури по таа немила сцена, Лили се зближува со татко ѝ. На денот кога Лили свири на концерт со својот оркестар, Хаген убива еден од чуварите во шинтерската служба и успева да побегне од прифатилиштето за куќиња, следен од стотици други кучиња. Кучињата излегуваат на улиците на Будимпешта и предизвикуваат хаос, напаѓајќи ги луѓето. Поради тоа, во градот е воведена вонредна состојба. Хаген и кучињата упаѓаат во салата и Лили го напушта концертот, свесна дека само таа може да го запре Хаген. Во меѓувреме, тој ги убива сите луѓе кои му направиле зло. Кога најпосле се соочува со Лили, таа почнува да свири со трубата и Хаген легнува, а него го следат и другите кучиња, но и Лили и татко ѝ.
Крајот на љубовната врска (филм)
Крајот на љубовната врска (англиски: The end of the affair) - американско-британски филм од 1999 година, во режија на Нил Џордан, кој е автор и на сценариото, засновано врз истоимениот роман на британскиот писател Греам Грин од 1951 година. Главните улоги ги толкуваат: Ралф Фајнс, Џулиен Мур, Стивен Риа. Филмот бил номиниран за „Оскар“ во две категории (најдобра глумица и најдобра фотографија), а Џордан ја освоил наградата БАФТА за надобро сценарио.
Синопсис
Една дождлива вечер, во Лондон, 1946 година, Бендрикс (го игра Фајнс) случајно го среќава Хенри Мајлс, сопругот на својата поранешна љубовница Сара (ја игра Мур), која две години претходно наеднаш ја прекинала нивната љубовна врска. По оваа средба, Бендрикс повторно станува заинтересиран за Сара, а потоа кај него се раѓа љубомора и тој повторно се враќа во нејзиниот живот...
Карабобо
Карабобо е една од 23 држави (estados) на Венецуела.
Главен град е Валенсија и е најголем индустриски центар.
Карабобо се наоѓа на само 2 часа возење по автопатот што води до Каракас. Државата има 4,650 км2 и, во 2007, имаше 2,227,000 жители.
"Битката во Карабобо" на 24 јули 1821 беше решавачка за Венецуела за нејзиното отцепување од Шпанија. Точното место на битката се вика "Estado Carabobo" (државата Карабобо).
Холм
Холм може да се однесува на:
Исхрана
Исхраната (уште наречена прехрана или храна) претставува обезбедување на клетките и организмите со потребни материи (во форма на храна) за живот. Со здрава исхрана можат да се спречат или олеснат многу чести здравствени проблеми.
Исхраната на еден огранизам е она што тој го јаде, кое во најголема мера е одредено од тоа колку храната се смета за вкусна. Диететичари се здравствени професионалци чија специјалност се човекова исхрана, планирање на оброци, економичност и подготовка. Тие се обучени да обезбедуваат сигурни совети за исхраната врз основа на докази, како и насоки за управување со храната за поединци (здрави и болни) и за институции. Клинички нутрицисти се здравствени професионалци кои повеќе се фокусираат на улогата на исхраната кај хроничните болести, како и можна превенција или лечење притоа првично барајќи ја вината во недостатокот на хранливи материи пред прибегнување кон лекови. Додека за употребата на овој професионален термин, владината регулатива е помалку универзална отколку за терминот "диететичар", полето е поддржано од мноху високоакадемски програми, сè до и вклучувајќи го Докторатот, и има свој Доброволен одбор за сертификација, професионални здруженија и рецензирани списанија. На пр. "Американското друштво за исхрана" и "Американскиот дневник за клиничка исхрана".
Лошата исхрана може да нанесе удар врз здравјето и да предизвика болести како резултат на недостаток на храна како што се скробут и квашиоркор, состојби кои го загрозуваат животот како дебелина и метаболичен синдром, како и чести хронични системски болести како што се кардиоваскуларната болест, дијабетес и остеопороза.
Краток преглед
Науката за исхрана ги истражува метаболичните и психичките телесни одговори на исхраната. Со напредување во полињата на молекуларната биологоја, биохемијата и генетиката, предметот на исхраната сè повеќе се занимава со метаболизмот и метаболичните патеки: секвенците на биохемиските чекори низ кои супстанциите во живите суштества се менуваат од едно во друго.
Месојадната и хербиворната исхрана се спротивни, со основни азотни и јаглеродни пропорции чие ниво варира во одредена храна. Кога се мери иста количина, месојадите консумираат повеќе азот отколку јаглерод додека хербиворите консумираат помалку азот отколку јаглерод.
Човечкото тело содржи хемиски соединенија како што се вода, јаглехидрати (шеќери, скроб и влакна), аминокиселини (во белковините), масни киселини (во липидите) и нуклеински киселини (ДНК и РНК). Овие соединенија во себе содржат елементи како што се јаглерод, водород, кислород, азот, фосфор, калциум, железо, цинк, маглезиум, манган итн. Сите овие хемиски соединенија и елементи се јавуваат во различни форми и комбинации (на пр. хормони, витамини, фосфолипиди, хидроксиапатити), како во човечкото тело така и во растенијата и во животинските организми кои луѓето ги јадат.
Поручувањата за исхраната мора да ја земаат предвид состојбата на телото пред и по експериментите, како и хемискиот состав на целата храна и составот на сите материи излачени и исфрлени од телото (во урина и измет). Споредувањето на храната со отпадот може да помогне да се одредат точните апсорбирани и метаболизирани соединенија и елементи во телото. Ефектите од хранливите материи можат да се забележат само во одреден временски период во кој сета храна и отпад мора да бидат анализирани. Бројот на променливи кој е вклучен во такви експерименти е висок, што ги прави проучувањата за исхрана време-консумирачки и скапи, што пак од своја страна објаснува зошто науката за човековата исхрана с'е уште се развива полека.
Општо гледано, јадењето широка разновидност од свежа, цела (непреработена) храна се покажало корисно за здравјето во споредба со монотона исхрана која се заснова на преработена храна. Особено, консумирањето на целосно-растителна храна ја забавува дигестијата и овозможува продобра апсорпција и покорисна рамнотежа на важни хранливи состојки на калорија, што резултира со подобро управување со растот на клетките, одржување и митоза (делба на клетките), како и подобро регулирање на апетитот и шеќерот во крвта. Редовните оброци (на неколку часа) се покажале како поцелосни отколку нередовните или случајните, иако едно неодамнешно проучување ги поврза честите оброци со повисок ризик од рак на дебело црево кај мазжите.
Хранливи материи
Постојат шест основни класи на хранливи материи: јаглехидрати, масти, минерали, белковини, витамини и вода. Овие класи на хранливи материи можат да се категоризираат како макронутриенти (потребни во релативно големи количини) или микронутриенти (потребни во мали количини). Макронутриентите вклучуваат јаглехидрати (вклучувајќи растителни влакна), масти, белковини и вода. Микронутриенти се минералите и витамините.
Макронутриентите (не вклучувајќи ги растителните влакна и водата) обезбедуваат структурални материи (аминокиселини од кои се изградени белковините, и липиди од кои се изградени мембраните на клетките и некои сигнализирачки молекули) и енергија. Некои од структуралните материи можат да се користат за генерирање на внатрешна енергија, но во кој било случај се мерат во џули или килокалории (често наречени "калории" и напишани со голема буква К за да се разликуваат од малата к за калории). Јаглехидратите и белковините обезбедуваат приближно 17 џули (4 калории) енергија на грам, додека мастите обезбедуваат 37 џули (9 калории) на грам, иако мрежната енергија од двете зависи од други фактори како што се апсорпцијата и дигестивниот труд, кои значително се разликуваат од случај во случај. Витамините, минералите влакната и водата не обезбедуваат енергија, но се потребни поради други причини. Трета класа на хранливи материи, растителното влакно (односно несварлива материја како што е целулозата) исто така е потребна, како од механички така и од биохемиски причини, иако точните причини с'е уште остануваат нејасни.
Молекулите на јаглехидратите и мастите се состојат од јаглеродни, водородни и кислородни атоми. Јаглехидратите варираат од едноставни моносахариди (гликоза, фруктоза, галактоза) до сложени полисахариди (скроб). Мастите се триглицериди, направени од избрани масни киселински мономери врзани за ’рбетот на глицеролот. Некои масни киселини, но не сите, се важни во исхраната: тие не можат да се синтетизираат во телото. Белковинските молекули содржат азотни атоми како додаток на јаглеродните, кислородните и водородните. Основните компоненти на белковините се аминокиселините кои содржат азот, од кои некои се клучни бидејќи луѓето не можат да ги создадат внатрешно. Некои од аминокиселините (со проширување на енергија) се претвораат во гликоза и можат да се искористат за создавање на енергија исто како обичната гликоза во процесто познат како глуконеогенеза. Со разградување на постоечки белковини, дел од гликозата може да се произведе внатрешно; останатите аминокиселини се отфрлаат, првенствено како уреа во урината. Ова обично се случува само во случај на подолго гладување. Други макронутриенти вклучуваат антиоксиданси и фитохемикалии, кои влијаат на (или заштитуваат) некои телесни системи. Нивната потребност не е одредена како што е на пример кога станува збор за витамините.
Повеќето видови на храна содржат мешавиина од некои или од сите класи на хранливи материи заедно со други супстанции, како што се токсини од најразличен вид. Некои хранливи материи може да се складираат внатрешно (на пр. витамини растворливи во масти), додека другите се потребни повеќе или помалку цело време. Лошата здравствена состојба може да биде предизвикана како резултат на недостаток на потребни хранливи материи или во екстремни случаи, вишок од потребните хранливи материи. На пр. солта и водата (и двете апсолутно потребни) можат да предизвикаат болест, па дури и смрт кога се земаат во преголеми количини.
Јаглехидрати
Јаглехидратите може да се класифицираат како моносахариди, дисахариди или полисахариди во зависност од бројот на мономерни (шеќерни) единици кои ги содржат. Тие претставуваат голема група на храна како што се ориз, тестенини, леб и други производи врз основа на жито. Моносахаридите, дисахаридите и полисахаридите поединечно содржат една, две или три единици шеќер. Полисахаридите се наречени сложени јаглехидрати бидејќи тие се типично долги, разгранети синџири од шеќерни единици. Традиционално, се смета дека простите јаглехидрати брзо се апсорбираат и поради тоа го подигнуваат шеќерот во крвта побрзо од сложените јаглехидрати. Сепак ова не е точно. Некои прости јаглехидрати (на пр. фруктозата) се варат многу бавно, додека многу сложени јаглехидрати се варат со иста брзина како и простите.
Растителни влакна
Растителното влакно е јаглероден хидрат (или полисахарид) кој луѓето и некои животни го апсорбираат нецелосно. Како и сите јаглехидрати, кога ќе се преработи може да произведе четири килокалории енергија на грам. Сепак во повеќето услови се смета дека произведува помалку поради ограничената апсорпција и сварливост. Растителното влакно главно се состои од целулоза, голем јагленохидратски полимер кој е несварлив поради тоа што луќето ги немаат потребните ензими да го разградат. Постојат две поткатегории: раствросливи и нерастворливи влакна. Целите зрна, овошјето (особено сливите, сушените сливи и смоквите) и селенчукот се добар извор на раситителни влакна. Хранливите влакна помагаат во намалување на можноста за добивање на гастроинтестинални проблеми како што се запек или дијареа со зголемување на тежината и големината на изметот, како и негово омекнување. Нерастворливите влакна, кои може да се најдат во пченичното брачно, бадемите, лешниците, оревите и зеленчукот особено ја стимулираат пересталтиката - ритмичките мускулни контракции на цревата кои ја движат храната во дигестивниот тракт. Растворливите влакна кои може да се најдат во овесот, грашокот, гравот како и во многу други овошја се разградуваат во вода во дигестивниот тракт за да произведат гел кој го забавува движењето на храната низ цревата. Ова може да помогне во намалување на степенот на гликоза во крвта бидејќи ја забавува апсорпцијата на шеќер. Исто така, се смета дека влакната, особено оние добиени од цели зрна, помагаат во намалување на инсулинските жили со што го намалуваат ризикот од дијабетерс тип 2. Врската помеѓу зголемената консумација на растителни влакна и намалување на ризикот од рак на дебелото црево е с'е уште несигурна.
Масти
Една молекула на мастите од исхраната се состои од неколку масни киселини (кои се состојат од долги синџири од јаглеродни и водородни атоми) поврзани со глицерол. Тие особено се наоѓаат кај триглицеридите (три масни киселини кои се прикачени за стожерот на еден глицерол). Мастите може да се класифицираат како заситени и незаситени масти во зависност од детализираната структура на вклучените масни киселини. Јаглеродните атоми во синџирите од масни киселини на заситените масти се поврзани со водородни атоми, додека некои јаглеродни атоми на незаситените масти се двојно поврзани, така што нивните молекули содржат релативно помал број на водородни атоми отколку заситена масна киселина од иста должина. Незаситените масти понатаму можат да се класифицираат како мононезаситени (една двојна врска) или полинезаситени (многу двојни врски). Исто така, во зависност од местото на двојната врска во синџирот на масни киселини, незаситените масти се класифицираат како омега-3 или омега-6 масни киселини. Транс мастите се вид на незаситени масти со транс-изомерни врски; овие се ретки во природата и во храната од природни извори; обично се создаваат во индустриски процес наречен (делумна) хидрогенизација.
Заситените масти (обично од животински извори) со милениуми се основен производ на многу светски култури. Незаситените масти (на пр. растителното масло) се сметаат за поздрави, додека транс мастите треба да се избегнуваат. Заситените и некои транс масти обично се цврсти на собна температура (како путерот или свинската маст), додека незаситените масти обично се течности (како на пр. маслиновото масло или масло од ленено семе). Транс мастите се многу ретки во природата и се покажало дека можат да бидат многу штетни по ловековото здравје, но исто така содржат состојки кои се корисни во индустријата за преработка на храна, како на пр. отпорност кон расипување.
Неопходни масни киселини
Повеќето масни киселини не се неопходни, што значи дека телото може да ги произведува кога му се потребни, воглавно од други масни киселини, но секогаш со проширување на енергија. Сепак, кај луѓето најмалку две масни киселини се од суштинско значење и мора да бидат вклучени во исхраната. Соодветната рамнотежа на неопходни масни киселини - омега-3 и омега-6 киселини - исто така се смета дека е потребна за здравјето, иако крајна пробна демонстрација не е остварена. Двете "омега" долго-ланчани полизаситени масни киселини се супстрати на класата екосаноиди познати како простагландини, кои имаат улоги низ целото тело. Во некои погледи тие се хормони. Омега-3 екосаноидната киселина (ЕСК) која може да се создаде во човековото тело од неопходната омега-3 киселина, алфа-линоленската киселина (АЛК) или да биде внесена преку морска храна, служи како основа за простагландини од серија 3 (на пр. слабо воспалително ПГЕ3). Омега-6 диомо-гама-линоленската киселина (ДГЛК) служи како основа за простагландини од серија 1 (на пр. против-воспалително ПГЕ1) додека арахидонската киселина (АК) служи како основа за простагландини од серија 2 (на пр. про-воспалителни ПГЕ2). ДГЛК, како и АК можат да се создадат во човековото тело од омега-6 линоленската киселина (ЛК), или може да се внесат директно преку храна. Соодветното избалансирано внесување на омега-3 и омега-6 делумно го одредува релативното производство на различни простагландини, што е причината зошто се смета дека рамнотежа меѓу омега-3 и омега-6 е важна за кардиоваскуларното здравје. Во индустријализираните општества, луѓето обично консумираат големи количества на преработени растителни масла, кои ја намалиле количината на неопходните масни киселини, заедно со премногу омега-6 масни киселини поврзани со омега-3 масни киселини.
Стапката на претворање на омега-6 ДГЛК во АК во голема мера влијае на производството на простагландини ПГЕ1 и ПГЕ2. Омега-3 ЕСК го спречува испуштањето на АК од мембраните, со пренасочување на простагландинската рамнотежа од про-воспалителното ПГЕ2 (кое се создава од АК) кон анти-воспалителното ПГЕ1 (кое се создава од ДГЛК). Покрај тоа, претворањето (десатурацијата) на ДГЛК во АК е контролирана од ензимот делта 5 одзаситувач, што потоа е контролирано од хормоните како што е инсулинот (нагорно контролирање) и глукагонот (надолно контролирање). Количината и видот на консумираните јаглехидрати како и некои видови на аминокиселини, можат да имаат влијание врз процесите кои вклучуваат инсулин, глукагон и други хормони; според тоа соодносот помеѓу омега-3 и омега-6 има широк ефект врз општата здравствена состојба, одредени ефекти врз имунолошкиот систем и воспаленија, како и врз митозата (односно делба на клетките).