cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Политика на едно дете
Човекови права
Во теорија и во пракса, се смета дека политиката на едно дете го нарушува човековото право на одредување на големината на сопственото семејство. Еден извештај од 2001 година, откри дека во округот Хуај, во провинцијата Гуангдунг за една година била одредена квота од 20 000 абортуси и стерилизации коишто требало да се извршат како резултат на пријавеното непочитувањето на политиката на едно дете. За таа цел биле користени преносливи ултразвучни уреди со коишто се утврдувале кандидатките за абортус коишто живееле во оддалечените села. Поодамнешни извештаи исто така сведочат за тоа дека жените коишто биле во 8,5 месец од бременоста биле принудени да абортираат со вбризгување на инјекција со солен раствор. Исто така, забележани се случаи на жени во 9-тиот месец од бременоста или веќе со породилни болки чиишто деца се убиени уште додека биле во нив или пак веднаш по раѓањето. Стивен Мор од Институтот „Като“ изјави дека политиката на едно дете е „тековен геноцид“. Тој тврди дека слободниот пазар и капитализмот ќе ги решат проблемите со пренаселеноста и преголемата потрошувачка коишто се присутни кај нациите коишто се во развој. Во 2002 година, во Кина беше забрането користењето физичка сила за присилување на жените да извршат абортус или стерилизација, но тоа не се почитува целосно. При спроведувањето на политиката на едно дете многу локални влади и понатаму налагаа да се вршат абортуси, во случај ако таа бременост претставува кршење на локалните одредби.
Иако Кина е позната како земја со политика на нечувствителна евгеника, како дел од нејзините политики за планирање на населението, Владата во последно време се повлекува од ваквите политики за што сведочи ратификацијата на Конвенцијата за правата на лицата со хендикеп, којашто ја обврзува земјата значително да ги измени своите закони за генетско тестирање. Едно неодамнешно научно истражување исто така ја нагласи потребата од разбирање на безбројните сложени општествени односи коишто влијаат врз она што всушност е информираната согласност во Кина. Исто така во 2003 година, Кина ги ревидираше одредбите за регистрирање бракови со што двојките повеќе не мораат да прават предбрачен лекарски преглед и генетско истражување со цел да добијат дозвола за брак.
Во Соединетите Држави, Фондот за население на Обединетите нации (УНФПА) којшто ја финансира оваа политика е подложен на остри критики. Конгресот на Соединетите Американски Држави за време на претседателството на Реган го напушти УНФПА, а претседателот на САД, Џорџ Буш не му ги исплати на УНФПА 40-те милиони долари во почетокот на 2002 година, повикувајќи се на нивната злоупотреба на човековите права. Во почетокот на 2003 година, Државниот секретаријат на САД даде соопштение за печатот велејќи дека нема повеќе да го поддржува УНФПА на начин на којшто го правел тоа досега, затоа што веруваат дека УНФПА не постапува правилно со практиките на принуденото, ограничено раѓање. Владата на Соединетите Држави изјави дека правото на „формирање семејство“ е заштитено со преамбулата на Универзалната декларација за човекови права. Ова, како и ставот на Меѓународната конференција за население и развој дека човекот го има тоа право да одлучува за бројот на деца, а не државата претставува јасен конфликт помеѓу политиката на Кина и прифатените и усвоени конвенции за човековите права на САД.
Набрзо по стапувањето на функција во 2009 година, претседателот Обама го продолжи финансирањето на УНФПА од страна на Владата на САД. – Со нетрпение ја очекувам соработката со Конгресот за обновување на финансирањето на Фондот за население на Обединетите нации од страна на САД. Со повторното финансирање на УНФПА, САД ќе им се придружи на 180-те други земји-дарители коишто работат заедно на намалување на сиромаштијата, на подобрување на здравјето на жените и децата, на превенција од ХИВ/ СИДА и на обезбедување помош на жените од 154 земји при планирањето семејство. - изјави Обама.
Проблемот „четири-два-еден“
Кога првата генерација деца, резултат на спроведувањето на законот за едно дете, дојдоа на возраст на којашто и самите треба да станат родители, останаа единствениот возрасен којшто треба да ги издржува своите двајца родители и четворицата баби и дедовци. Проблемот „четири-два-еден“ ја зголеми веројатноста постарите генерации да зависат од пензиските фондови или пак да чекаат милосрдие за да можат да се издржуваат. Доколку останат без личната заштеда, пензиите или социјалната помош од државата, тогаш повеќето стари граѓани целосно ќе зависат од своите мали семејства или пак од соседите. Ако од која било причина, детето-единец не може да се грижи за своите постари роднини, тогаш најстарите генерации би биле соочени со недостаток на средства и не би можеле да ги задоволат своите основни животни потреби. За таа цел, во одредени провинции на брачните двојки им беше дозволено да имаат две деца, во случај ако и двајцата родители се единици. Од 2009 година, ова беше усвоено во сите провинции во земјата. Според една анкета од 2010 година, повеќето жени од провинцијата Ѓангсу на коишто им е дозволено да имаат две деца, по сопствена волја би имале само едно.
Генерацијата деца-единци соочени со можни општествени проблеми
Некои родители премногу го размазуваат своето единствено дете. Медиумите овие размазени деца-единци ги нарекуваат „мали императори“. Од 1990-тите години некои луѓе изразија загриженост дека ова ќе доведе до послаба општествена комуникација и послаба соработка помеѓу новата генерација, бидејќи тие дома немаат ниту брат ниту сестра. Не е направена ниту една општествена студија за тоа колкав е бројот на овие размазени деца-единци и колку всушност тие се размазени. Овие грижи се намалуваат откако првата генерација деца родени под политиката на едно дете, којашто им беше наложена на оние брачни двојки чиишто деца биле родени во 1979 година како и во текот на 1980-тите години, влегуваат во зрелата доба.
За време на на Кинеската народна политичка консултативна конференција во март 2007 година, околу 30-тина пратеници ја повикаа Владата да ја укине политиката на едно дете, повикувајќи се на „општествените проблеми како и на психолошките проблеми коишто се присутни кај младите. Една изјава гласеше: - Не е здраво децата да си играат само со своите родители и исто така не е здраво родителите да ги разгалуваат своите деца. Но, ниту ограничувањето на семејството на две деца не е правилно.- Професорот Је Тингфанг од Кинеската академија за општествени науки даде предлог ако ништо друго Владата барем одново да го воспостави правилото со коешто на брачните двојки им беше дозволено да имаат најмногу две деца. Според еден научник ограничувањето на едно дете е премногу екстремно и го прекршува законот на природата. На долгорочен план, ова ќе направи мајката природа да се одмазди.
Нееднакво спроведување
Владините службеници и богаташите и покрај паричните казни честопати ја прекршуваа политиката. На пример, Комисијата за планирање семејство откри дека во провинцијата Хунан во централна Кина, во периодот од 2000 до 2005 година ни помалку ни повеќе туку 1 968 службеници ја прекршиле оваа политика. Исто така, Комисијата откри 21 национални и локални законодавци, 24 политички советници, 121 претприемачи и 6 искусни интелектуалци коишто ја прекршиле политиката на едно дете. Иако Владата ги зголеми паричните казни и ги повика локалните службеници да ги откријат славните и оние луѓе со големи примања коишто ја прекршуваат политиката на едно дете, сепак некои од службениците коишто го прекршиле законот не беа казнети.
Несакани последици врз женското население
Претпочитањето синови наместо ќерки е традиција којашто долго време е присутна во Кина како и во многу други азиски земји. Општо прифатеното објаснување за оваа појава е дека семејствата коишто живеат во руралните области имаат поголема помош од синовите кога станува збор за работата на фарма. Претпочитањето синови наместо ќерки е предводено од економски и традиционални мотиви, вклучувајќи ги широко распространетите остатоци од Конфуцијанството коишто се присутни кај населението од руралните и урбаните области. Синовите се попожелни затоа што тие обезбедуваа примарна финансиска помош за своите родители откако ќе се пензионираат и во пракса, родителите на синот се подобро згрижени отколку тие на жената. Освен тоа, традиционално верување на Кинезите е дека ќерките штом стапат во брак стануваат дел пред сè од семејството на младоженецот. Соодносот помеѓу мажите и жените во денешното кинеско население е висок како во руралните така и во урбаните области.
Несразмерност во стапката на наталитет на машки и женски деца
Соодносот помеѓу машките и женските новороденчиња, на копното на Кина во 2000 година изнесуваше 117 спрема 100, што е значително поголем од природниот сооднос којшто се движи од 103 спрема 100 до 107 спрема 100. Соодносот се зголеми од 108 спрема 100, што е всушност на границата на природниот сооднос, во 1981 година на 111 спрема 100 во 1990 година. Според извештајот на Државната комисија за население и планирање семејство, во 2020 година ќе има 30 милиони повеќе мажи отколку жени, што најверојатно ќе доведе до општествена нестабилност како и до емиграција поради наоѓање партнерка. Изгледа дека корелацијата помеѓу зголемувањето на несразмерен соодносот помеѓу половите и имањето само едно дете е предизвикано од политиката на едно дете.
Исто така и други азиски региони имаат поголем соодносот од просечниот, вклучувајќи ги Тајван (110 спрема 100) и Кореја (108 спрема 100) коишто немаат политика за планирање семејство како и Јужна Кореја чиишто сооднос во почетокот на 1990-тите години се зголеми дури на 116 спрема 100 но, оттогаш значително се подобри враќајќи се кон една нормална граница, па во 2005 година соодносот изнесуваше 107 спрема 100. Многу студии ја истражувале причината за несразерноста во стапката на наталитет на машки и женски деца во Кина како и во многу други земји. Според една студија од 1990 година, големиот број на машки деца родени на копното на Кина коишто се пријавени се должи на четири главни причини: болестите од коишто повеќе заболуваат женските отколку машките, непријавувањето на родените женските деца коешто е широко распространето низ цела Кина, нелегалната практика на селективен абортус на женски фетуси коешто е овозможено со широката достапност на ултразвучните прегледи како и напуштањето на децата и чедоморството. Во периодот од 1990 година до 2005 година бројот на ергени во Кина веќе беше зголемен, што значи дека недоволниот број на невести во Кина не е единствено поврзан со политиката на едно дете, бидејќи политиката со којашто на семејствата им беше дозволено да имаат само едно дете беше спроведена во 1979 година.
Во 2005 година, Моника Дас Гупта покажа дека: - Дали претставничките од женскиот пол ќе „исчезнат“ или не, зависи од постоечкиот полов состав на семејството во коешто тие се зачнати. Девојките коишто немаат постари сестри имаат слични шанси за преживување како и момчињата. Оние девојки коишто се зачнати во семејства коишто веќе имаат ќерка е поверојатно да бидат посвоени или пак да умрат за време на раното детство.- Гупта тврди дека културните чинители даваат убедливо објаснување за „исчезнатите“ деца од женскиот пол.
Несразмерниот соодносот помеѓу машките и женските новороденчиња се зголемува драстично по првото раѓање поради што во текот на временскиот интервал од 20 години, односно од 1980 година до 1999 година, соодносот остана непроменет во рамките на природната граница. Според тоа, изгледа дека голем број брачни парови го прифаќаат првороденото дете, без разлика дали е машко или женско. Доколку првото дете е женско, а родителите можат да имаат уште едно дете, тогаш тие ќе преземат невообичаени мерки за да се осигураат дека второто дете ќе биде машко. Ако еден брачен пар веќе има две или повеќе машки деца, тогаш половиот сооднос на поголем паритет видливо се усмерува кон женски деца.
Овие демографски податоци укажуваат на тоа дека додека семејствата придаваат голема вредност на имањето машко дете, честопати во игра влегува секундарно правило на имање женско дете или на постоење на некаква балансираност помеѓу половите. На пример, Ѕенг ет ал. во 1993 година јавно изнесе една студија којашто беше заснована на попис од 1990 година и според која соодносот помеѓу половите беше само 65 или 70 машки деца на 100 женски деца, родени во семејства коишто веќе имаа две или повеќе машки деца. Студија од 1995 година, којашто беше направена од страна на Андерсон и Силвер покажа постоење на сличен шаблон кај Хан-Кинезите како и кај другите националности во провинцијата Синѓанг: семејствата коишто веќе имаат два или повеќе сина претпочитаат наредното дете да им биде девојче. Друг истражувач со своето проучување потврди дека: - За повеќето семејства од руралните области идеално е да имаат едно момче и едно девојче или најмногу две момчиња и едно девојче.-
Мондо (филм)
Мондо ― француски драмски филм од 1995 година, напишан и режиран од Тони Гатлиф, заснован на расказот на Ж.М.Г. Ле Клезио. Филмот дебитирал на Францускиот филмски фестивал „Унифранс“ во Јапонија во 1995 година, а премиерно бил прикажан во Франција на 17 април 1996 година.
Позадина
Ѕвездата на филмот, Овидиу Балан, имал 11 години кога бил сниман филмот. Тој е романски циган кој бил земен под режисерската палка со помош на француската влада. Гатлиф го создал филмот како дело на темите на „немирниот и слободен“ Циган, за разлика од поимните населби предложени за синтските и ромските населенија во ЕУ. За разлика од сличните филмови за деца на улица, како што се Салам Бомбај или Пиксот, овој филм бил наменет како бајка за еден вид митски дух кој ги допира животите на отфрлените луѓе во општество исполнето со предрасуди кон Циганите.
Политика на едно дете
Несразмерност во стапката на наталитет на машки и женски деца
Авторите на друга критичка статија „Преживувањето на женските деца во Кина: историја, моментална состојба и изгледи за иднината“ којашто беше претставена на една конференција во 2005 година, а беше поддржана од Фондот за население на Обединетите нации, дојдоа до заклучок дека: - Кинеската влада веќе си поставила цел за постигнување на нормален сооднос помеѓу машките и женските новороденчиња до 2010 година, како и за постигнување на прелиминарни резултати во воспоставувањето на ново културно сфаќање на бракот и имањето деца. Владата работи на промена на системот, на начинот на размислување како и на отстранување на други пречки и на коренот на овој проблем. Хармоничниот и одржливиот развој на општеството е можен само со интензиво промовирање на еднаквоста на мажите и жените.-
Напуштени деца или деца-сираци и посвојување
Општествениот притисок настанат под влијание на политиката на едно дете се одрази на бројот на родители коишто ги напуштаат непосакуваните деца од коишто многу живеат во сиротилиштата финансирани од страна на државата. Секоја година од овие сиротилишта се посвојуваат илјадници деца од страна на брачни двојки не само од Кина туку и од многу други земји низ светот, односно тоа е т.н меѓународно посвојување. Во 1980-тите и во раните 1990-тите години, недоволната грижа и високите стаки на морталитет во некои државни институции доведоа до создадавање на силен интернационален притисок за реформи.
Мондо (филм)
Прием
Претходниот филм на Гатлиф, Лачо Дром, претставил романтичен портрет на циганската музика и култура. Тој го носи истиот сензибилитет на овој лирски Мондо, слика со тажни очи на универзалниот аутсајдер, најнепосакуваниот во Франција. Се опишува дека Mondo визуелно потсетува на оние ретки денови кога светот блескал како да е сосема нов, сместен на улиците и пристаништата на францускиот пристаништен град Ница.
Политика на едно дете
Напуштени деца или деца-сираци и посвојување
Според Стен Јохансон и Ола Нугрен (1991 година), посвојувањата се одговорни за половина од таканаречените „исчезнати девојки“ во 1980-тите години во Кина. Во текот на 1980-тите години, со стапувањето на сила на политиката на едно дете, во некои случаи родителите коишто посакуваа син, но добиваа ќерка го одложуваа или не го пријавуваа нејзиното раѓање кај надлежните органи. Но, наместо родителите да ги запоставуваат или да ги напуштаат непосакуваните женски деца можно е тие да ги дале на формално или на неформално посвојување. -Повеќето деца коишто во доцните 1980-ти години беа посвоени по законски пат, во Кина беа девочиња и со тек на време нивниот број се зголеми.- велат Јохансон и Нугрен (1991 година).
Практиката на посвојување непосакувани женски деца е согласна како со тоа што многу брачни двојки во Кина претпочитаат да имаат син како и со заклучоците на Ѕенг ет ал. од 1993 година и оние на Андерсон и Силвер од 1995 година дека во одредени околности семејствата претпочитаат женски деца, особено доколку веќе ја исполниле својата цел да имаат синови. Веиго Ѕанг во 2006 година го истражуваше посвојувањето девојчиња во руралните делови на Кина и откри дека ваквото посвојување наишло на добар прием кај брачните двојки коишто се неплодни и коишто немаат деца.
Во 1992 година, Кина го воведе првиот Закон за посвојување. Бројот на официјално пријавени посвојувања се зголеми од 2 000 во 1992 година на 55 000 во 2001 година. Според еден научник овие бројки претставуваат мал процент од посвојувањата во Кина затоа што многу деца се посвоени неформално без официјално пријавување...
По раните 1990-тите години, стапките на интернационалното посвојување драстично се зголемија и тоа само во САД се зголемија од 200 во 1992 година на повеќе од 7 900 во 2005 година.
Според „Лос Анџелес Тајмс“ (Los Angeles Times) голем број од децата дадени на посвојување не биле напуштени од страна на нивните родители туку биле одземени од страна на службениците за планирање семејство.
Чедоморство
Во Кина селективниот абортус, напуштањето деца и чедоморството се нелегални. Меѓутоа, Државниот секретаријат на САД, Парламентот на Обединетото Кралство и Организацијата за човекови права „Амнести интернешнл“ (Меѓународна амнестија) изјавија дека програмите за планирање семејство на Кина придонесуваат за појавата на чедоморството.
Антропологистот Г. Вилијам Скинер од Универзитетот во Калифорнија, Дејвис, и кинескиот истражувач Јуан Ѓенуа тврдат дека пред 1990-тите години, чедоморството било прилично честа појава во Кина. Не се знае колку чедоморството е застапено во последните години.
Лекови за плодност
Во една репортажа во весникот Чајна Дејли (China Daily) од 2006 година, се вели дека поради недостатокот на казни против брачни двојки коишто при првото раѓање добиваат повеќе од едно дете, богатите двојки сè повеќе користат лекови за плодност што резултира со повеќеплодова бременост. Според извештајот, до 2006 година се удвои бројот на близнаци, тројки итн. коишто годишно се раѓаат во Кина.
Теофраст
Теофраст (грч.: Θεόφραστος) (372-287 г. п.н.е.) — книжевник и филозоф, роден во Ерез, град на островот Лезбос, денешна Грција.
Живот
Вистинското име му било Тиртам. Првиот учител му бил Леосип, ученикот на Зенон. Потоа Теофраст отишол во Академијата на Платон, и на крај преминал кај Аристотел, каде бил најзабележителен меѓу учениците. Новиот учител Аристотел му го променил името од Тиртам → во Ефраст, што значи: кој зборува добро, а потоа заради неговата генијалност и красноречие го нарекол Теофраст т.е. чиј јазик е божествен.
Според Авел Гелиј, кога Аристотел бил обвинет од Еримонд, свештеник на божицата Церера, како непријател на боговите, а за да ја избегне судбината на Сократ, ја напуштил Атина и отишол во Калис, на островот Евбија. Академијата му ја оставил на својот ученик Теофраст од Лезбос, како и сите свои дела за да ги чува како тајна, по што филозофските и другите книги Теофраст ги издал во името на Аристотел.
Теофраст се прославил во целиот антички период за време на Македонската империја, во Академијата која ја наследил од Аристотел, имал повеќе од 2.000 ученика. Тоа предизвикало завист кај Софокол (не е поетот трагичар), син на Амфиклид, кој тогаш бил претор, па издал Закон против собирањето на групи, забрана за филозофите да предаваат, под закана со смртна казна. Теофраст и неговите ученици му се потчиниле на овој Закон; но следната година, кога Фелон ја зазел функцијата претор на Атина, Атињаните го укинале овој срамен Закон, го осудиле Софокол да плати казна од пет таланти и им ги вратиле правата на Теофраст и на сите филозофи.
Дела
Теофраст активно учествувал во политичкиот живот.
Умрел на 85-годишна возраст.
За Теофрастовите Карактери
Во своите „Карактери” Теофраст без правилен редослед скицирал триесет смешни и грди човечки карактери, кои се одраз на начинот на нивното однесување во секојдневниот живот. На почеток од секое поглавје е наведена дефиниција која го карактеризира одредениот вид на човековото однесување, а во продолжение следат примери кои го илустрираат таквото однесување. Дадените примери се наредени без некој последователен распоред.
Теофрастовите „Карактери“ се претстави на разновидни недостатоци или морални слабости на човековото секојдневно однесување кои во себе кријат комични елементи. Иако Теофраст одделните црти на човековата личност ги земал непосредно од атинското секојдневие, сепак неговите Карактери не се посветени на начинот на однесувањето само на Атињаните, туку на човекот воопшто, кој е насликан без оглед на полот, возраста, националноста, звањето и другите случајни разлики, а секоја така насликана личност претставува општ характер. Зборот „карактер“ има старогрчко потекло и значи острам, зашилувам, врежувам, цртам. Денес значењето на овој термин е пошироко, па под зборот карактер се подразбира збир на особини или на својства со кои се одликува некој човек, трајна особина на волјата и на начинот на дејствување на еден човек според која тој е поинаков од сите други луѓе.
Теофраст скицирал триесет карактери: лицемерство, ласкавост, дрдорливост, недоделканост, додворливост, расипаност, брборливост, измислување новости, бесрамност, скржавост, лакрдијаштво, нетактичност, претерана услужливост, тапоглавост, горделивост, суеверност, негодување, сомничавост, гнасност, невоспитаност, малограѓанштина, скаперништво, фалбаџиство, високомерност, кукавичлук, олигархија, доцноукост, озборување, наклонетост кон ништожниците и тамаќарство.
Огњен Јарамаз
Огњен Јарамаз (Крушевац, 1 септември 1995) е српски кошаркар. Игра како плејмејкер и бек, а моментално игра за Баерн Минхен. Неговиот постар брат Немања исто така игра кошарка.
Биографија
Како ученик во основното училиште „Јован Поповиќ“, Јарамаз почнал да се занимава со кошарка на седумгодишна возраст во ОКК Јуниор, каде што го тренирал наставникот по физичко образование, Бошко Вранеш. Во 2006 година се приклучил на помладите категории на Партизан. Почетокот на неговата сениорска кариера била означен со доаѓањето на Мега Визура во сезоната 2012/13, но тој немал некоја значајна минутажа во текот на истата. Следувала позајмица на Смедерево во 1953 година за време на првиот дел од кошаркарската лига на Србија 2013/14. каде имал забележителна улога и бил најдобар стрелец во таа фаза од натпреварувањето, а пред почетокот на српската Суперлига во 2014 година се вратил во Мега Визура. Во сезоната 2014/15 постигнувал по околу 5 поени по натпревар во АБА лигата од 2015/16 година сезона, просекот се искачил на 11 поени по натпревар во истото натпреварување, а сличен ефект имал и во сезоната 2016/17. Тој учествувал во најголемиот клупски успех на Мега кога го освоил Купот Радивоје Корач во 2016 година.
1931 во спортот
1931 година во спортот содржи некои значајни настани.
Огњен Јарамаз
Биографија
Во летото 2017 година, тој се пријавил и на НБА драфтот, каде што бил избран за 58-ми пик од Њујорк Никс, за кои играл во Летната лига. Сепак, тогаш почнале големи здравствени проблеми. Њујорк го испратил во болница, каде му била дијагностицирана белодробна емболија, поради што бил надвор од кошарката неколку месеци. Штом повторно заиграл за Мега на почетокот на 2018 година и почнал да се враќа во форма, му пукнала шаката и морал да направи нова пауза. Се вратил дури на крајот од домашната Суперлига, по што го напуштил Мег. Во јуни 2018 година, тој потпишал двегодишен договор со шпанскиот Сан Пабло Бургос. Таму, на 18 првенствени натпревари, просечно постигнувал 6,4 поени за 14 минути на паркетот. На 12 февруари 2019 година Јарамаз дошол во Партизан како позајмен играч до крајот на натпреварувачката сезона 2018/19. Во јули 2019 година, тој го раскинал договорот со Бургос, и следниот месец се приклучил на подготовките на Партизан за новата 2019/20 сезона. Со Партизан освоил еден Суперкуп на Јадранскиот куп (2019) и два Купа на Радивоје Корач (2019, 2020). По истекот на договорот, на крајот од сезоната 2020/21, Јарамаз го напуштил Партизан. На почетокот на јули 2021 година потпишал тригодишен договор со Баерн Минхен.
Со репрезентацијата на Србија освоил бронзен медал на Европското првенство за играчи до 20 години во 2014 година.
Луисана Лопилато
Луисана Лопилато (родена 18 мај 1987) е аргентинска глумица и пејачка.
Луисана Лопилато е родена во Буенос Аирес, Аргентина. Кариерата ја започнува уште како многу мала, кога снимала реклами. Во 1995 во детската серија „Дечиња“ (Chiquititas) станува позната во улогата на Луисана Маза. Во 2002 ја снима првата, а во 2003 втората сезона од добро познатата младинска серија „Млади бунтовници“ (Rebelde Way) во улогата на Миа Колучи. Тие две години ја оформува групата „Erreway“ заедно со своите колеги Камила Бордонаба, Бенхамин Рохас и Фелипе Коломбо. Во 2004 го снимаат филмот „Еревеј 4 патишта “ (Erreway 4 caminos) и истата година Луисана го напушта бендот. Тие прават кратка пауза, и во декември 2006, Камила, Фелипе и Бенхамин повторно ја оформуваат групата, но без Луисана. Тогаш таа започнува кариера како глумица и во 2005 ја снима серијата „Венчани, со деца“ (Casados con hijos) во улогата на Паола. Во 2006 ги снима сапуниците „El Capo“ (El Capo) во улогата на Орнела и „Пиратска душа“ (Alma Pirata) во улогата на Алегра, а во 2007 го позајмува гласот во анимираниот филм „Plumfieros“ за ликот Феифи. Во 2008 ја снима серијата Atraccion x 4 со својата колешка и пријателка Камила Бордонаба, во 2009 филмот "Papa por un dia" (Татко за еден ден), а во 2010 серијата Alguien que me quiera. Исто така, има работено неколку театарски претстави како што се Пепелашка (Princesa Cenicienta) и Арлекин (Arleqin). Во 2011 снима 2 епизоди за серијата „Малтретирани“ Maltratadas заедно со Хуан Хил Наваро, а во 2012 има главна негативна улога во серијата "Lobo" (Волк), и исто така поминува неколку месеци во Италија снимајќи ја серијата "Una buona stagione"(Убави времиња). Во 2013 нејзиниот живот добива поинакво значење, поради раѓањето на нејзиниот син и заради тоа оваа година се одлучува да глуми во мини-серијата ,En terapia(На терапија). Во 2014 го снима филмот "Las insoladas" (Исончаните)
Во брак е со канадскиот пејач Мајкл Бубле од 2011, со кој има еден син, Ноа ,роден во 2013 година.
Зондерсхаузен
Зондерсхаузен (Sondershausen) — град во сојузната покраина Тирингија, Германија, кој претставува административно средиште на округот Кифхојзер, сместен околу 50 километри северно од покраинскиот главен град Ерфурт. На 1 декември 2007 година, поранешната општина Шернберг била припоена кон Зондерсхаузен.
До 1918 година, градот бил резиденција на Кнежевството Шварцбург-Зондерсхаузен, а до 1920 одина главен град на Слободната Држава Шварцбург-Зондерсхаузен.
Местоположба
Зондерсхаузен се наоѓа во долината на Випер, опколен од ридските масиви Хајнлајте на југ и Виндлајте на север. Највисока точка е Фрауенберг со 411 метри.
На југ се наоѓа градот Ерфурт оддалечен околу 50 километри, додека на север се наоѓа градот Нордхаузен.
Градски единици
Градски единици се:
Градски совет
Градскиот совет на Артерн бил избран на општинските избори на 26 мај 2019 година, што довело до следнава распределба:
Градоначалник
Градоначалник на градот Зондерсхаузен е Штефен Грим (независен).
Збратимени градови
Зондерсхаузен е збратимен со следниве градови:
Астана
Астана (, Астана) — главен град на Казахстан, кој се наоѓа на реката Ишим. Градот бил основан во 1824 година под името Акмоли, а подоцна преименуван во Целиноград, Акмола и Нур-Султан. На 20 март 2019 година градот е конечно преименуван во Нур-Султан, во чест на поранешниот претседател на Казахстан Нурсултан Назарбаев. На 17 септември 2022 година, претседателот Токаев потпиша указ за преименување на главниот град назад во Астана. Уредбата стапи на сила од денот на објавувањето.
Иван Јорданов
Иван Јорданов е роден 21.07.1988 година во Ново Село, Штип. Основно образование завршил во Штип, а средно училиште во СОУ „Љупчо Сантов” во Кочани. Во 2010 година дипломирал на Економски факултет на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип, отсек Меѓународна економија.
Во 2014 се вработил во Управата за јавни приходи во Штип, најпрво како асистент за поврат,пребивање и насочување на данок,а подоцна како асистент за утврдување на данок на физички лица.
Уште во средношколските денови покажал организациски и лидерски способности, станувајќи претседател на Унијата на млади сили на ВМРО ДПМНЕ во Штип, која успешно ја водел од 2012 до 2016 година, потоа продолжувајќи и како прв човек на Општинскиот комитет на ВМРО ДПМНЕ во Штип. Бил член и на Централниот комитет на ВМРО ДПМНЕ од 2014 година.
Од 2013 година до 2020 година беше советник во Советот на Општина Штип.
Од 2020 година беше пратеник од ВМРО ДПМНЕ во Собранието на Република Македонија, каде што учествувал во работата на повеќе комисии: Комисија за финансирање и буџет, Комисија за економија, Комисија за локална самоуправа, а беше член и на неколку пратенички групи за соработка со парламенти на други земји.
Живеејќи во Штип во континуитет, Иван Јорданов добро ги запознал своите сограѓани, нивниот менталитет, нивните проблеми и потреби. Поаѓајќи од своите демохристијански убедувања, тој се води според високи морални и етички норми и го гради концептот на своето живеење и работење токму врз високи морални принципи. Својата визија за подобро уреден, чист и зелен град кој ќе биде подобро место за живеење ја пренесува во својата програма за градоначалник.
На локалните избори во 2021 година во прв изборен круг е избран за градоначалник на Општина Штип.
Казах (округ)
Казах е административен округ во Азербејџан.
1930 во спортот
1930 година во спортот содржи некои значајни настани.
Грб на Естонската Советска Социјалистичка Република
Грбот на Естонската Советска Социјалистичка Република е усвоен во 1940 година од страна на владата на Естонската ССР.
Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Во средината на грбот се наоѓа изгрејсонце и срп и чекан, симбол на комунизмот. Над нив се наоѓа црвена ѕвезда. Околу грбот се наоѓаат гранки од четинари и пченица, замотани во црвена трака со мотото на СССР „Пролетери од сите земји, обединетете се“, напишано на естонски и руски јазик, а под траката пишува „Eesti NSV“ (Естонска скратеница за „Естонска Советска Социјалистичка Република“)
Грбот бил на сила сè до 1990, кога бил заменет со денешниот грб на Естонија
Олимписки пламен
На модерните олимписки игри пламенот за првпат бил запален на IX Олимписки игри во Амстердам во 1928, а начинот за штафетното пренесување на факел бил воведен во склоп на припремите и отворањето на XI Олимписки игри во Берлин, во 1936 година.
Во истата година факелот за 8 дена помина од Олимпија до Берлин од 3422 километри а факелот го носеле 3422 тркачи. Карл Дим ја смислил идејата Олимпискиот пламен да се донесе од Олимпија до Берлин со штафета.
Христо Андоновски
Христо Андоновски (Цакони,, - 15 октомври 2006 во Скопје) — македонски новинар.
По доаѓањето во Република Македонија работел како уредник на програмата на грчки јазик на Радио Скопје, а бил уредник и на весникот „Глас на Егејците“ и на списанието „Македонија“. Во својата историографска работа најголемо внимание им посветува на темите од Егејскиот дел на Македонија.
1929 во спортот
1929 година во спортот содржи некои значајни настани.
Космос-2199
Космос-2199 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 13 јули 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2199 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1425 км, а најмалото на 1414.
Лиршау
Лиршау (Lürschau; Lyrskov) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Во 1043 година, Лиршау било место битка помеѓу данско-норвешката војска под водство на кралот Магнус Добриот и вендската војска, во која Вендите биле поразени со многубројни жртви.
Медуза
Во зоологијата, поимот медуза се однесува на морски претставници од типот жаркари кои припаѓаат на три посебни класи:
Сирење
Сирење е прехренбен производ кој се добива со коагулација на беловините во млекото и сурутката. Сирењата се произведуваат насекаде во светот во различни вкусови и форми. Сирењето се состои од млечни белковини и масти, и најчесто се прави од кравје, овчо, козјо и млеко од бафало. Се произведув со додавање на кимозин во млекото или со помош на бактери кои млечниот шеќер го претвораат во млечна киселина. Со овој процес се згрутчува млечната белковина казаин. Цврстата супстанца со притисок ја добива својата форма. На некои сирења намерно се додава мувла на рабовите или во целата смеса.
Вкусот и конзитенцијата на сирењето зависи од: видот на млекото, начинот на исхрана на животните, содржината на млечните масти, пастеризација, начинот на изработка на видот на бактериите и мувлата што се користат, како и од староста на самото сирење. На сирењата често се додаваат билки, се чадат или им се додаваат некакви ароми. При изработка на некој видови сирења млекото се згрутчува и со додавање на лимонска киселина.
Сирењето е покомпатно и подолго трае од млекото но рокот на траењето на сирењето зависи од неговиот тип, а многу видови на сирење вообичаено е да се конзумираат 3-5 дена по отворање на пакетчето од продавница. Тврдите сирења траат подолго од меките.
Постојат различни мислења за тоа како треба да се чува сирењето. Некои сметаат дека е најдобро да се чува во хартија за сирење, бидејќи од внатрешната страна таа хартија е пластифицирана, со што сирењето е заштитено од губење на влажноста.
Постои специлизирана професија продавач на сирење. Стекнување на експертско знаење на ова поле бара формално образование и долготрајно искуство. Експертите се одговорни за сите аспекти при подготовка на сирењето.
Уго Чавез
Уго Рафаел Чавез Фријас (шпански: Hugo Rafael Chávez Frías, - ) — претседател на Венецуела. Неговото претседателствување со Венецуела од 1998 година, демократско-социјалистички ориентирано, донесе радикални промени во земјата, вклучувајќи нов Устав, многу нови социјални програми и нова надворешна политика насочена против хегемонизмот на САД.
Рани години
Кога наполни 17 години, Чавез се вклучува во падобранската легија на венецуелската војска и се запишува на Венецуелската академија за воени науки. Дипломира во 1975. Подоцна се запишува на Универзитетот Симон Боливар во Каракас на студии по политички науки, но се откажува пред да дипломира. Се вработува во војската, при што неколкупати е одликуван и со текот на времето стигнува до чин падобрански потполковник.
Фасциниран од Симон Боливар, на 200-годишнината од неговото раѓање, на 24 јули 1983, Чавез го основа Револуционерното боливарско движење 200. На 4 февруари 1992 Чавез и Револуционерното боливарско движење 200 извршија воен удар против тогашниот претседател Карлос Андрес Перез, поради прифаќањето на програмите на ММФ насочени против сиромашните слоеви на населението. Ударот брзо е сузбиен, по што Чавез е затворен. Во ноември истата година неговите приврзаници повторно се обидуваат да извршат воен удар, но повторно без успех. Откако одлежа две години во затвор, во 1994 Чавез е помилуван од претседателот Рафаел Калдера. По излегувањето од затвор, тој го преструктуира своето движење како политичко движење наречено Движење за Петта република.
Претседател на државата
Во 1998 Чавез се кандидира за претседател на државата и извојува победа на изборите со 56,2% од гласовите, што претставува најголема поддршка за некој претседателски кандидат во Венецуела во претходните четири десетлетија. Набрзо по стапувањето на должноста, Чавез пристапи кон процедурата за измена на Уставот. Новиот Устав беше усвоен по пат на референдум, кој се одржа во декември 1999. Според новиот Устав Венецуела е преименувана во „Боливарска република Венецуела“, мандатот на претседателот е продолжен на шест години и е овозможен негов реизбор, беше воведена нова процедура за отповикување на претседателот, а Парламентот од дводомен стана еднодомен. На изборите за новиот, еднодомен парламент, кои се одржаа во јули 2000, партиите што го поддржуваа Чавез освоија 2/3 од мандатите.
Палеж на Скопје
Позадина
По битката кај Ниш поразената отоманска војска започнала да се повлекува кон Софија, Косово и Скопје. Во Скопје се прибрале до 40.000 души-бегалци, но градот послужил и како пункт за собирање на војници. Од друга страна, австриската страна покажала големаактивност во зацврстувањето на заземените позиции, и во зајакнувањето на воениот потенцијал. Набргу по победата кај Ниш австриската војска се поделила на два дела. Главниот дел на војската на чело со Лудвиг Вилхелм Баденски се упатила кон Видин. Вториот дел на војската што бил под команда на Силвио Пиколомини започнал да напредува кон Ново Брдо, Качаник и над патот што од Врање водел кон Скопје. Целта на Пиколомини била да го расчисти теренот околу Скопје, пред да го освои. По судирот кој се случил кај Качанак, отоманскиот гарнизон се повлекол кон Скопје, а тоа дополнително го охрабрил на царскиот корпус да го продолжи маршот кон Скопје.
Уго Чавез
Државниот удар против Чавез
На 9 април 2002 тогашната најголема синдикална организација во Венецуела, Конфедерацијата на работниците на Венецуела, прогласи дводневен генерален штрајк. Генералниот штрајк беше веднаш поддржан од организацијата на работодавците. На 11 април избија судири помеѓу противниците и приврзаниците на Чавез. Чавез, откако увиде дека мнозинството од военото раководство е против него, ја понуди својата оставка, но под услов да биде почитуван Уставот, согласно на кого требаше да го наследи неговиот потпретседател. И покрај договорот со воените водачи, наместо неговиот потпретседател на местото претседател е назначен водачот на организацијата на работодавците, Педро Кармона.
Смената на власта веднаш предизвика немири во Каракас во знак на поддршка на Чавез. Охрабрени од масовната поддршка од народот, воените водачи лојални на Чавез ја освоија претседателската палата и ноќта на 13 април Чавез се врати на функцијата претседател на државата.
Палеж на Скопје
Позадина
Појавата на австриската војска во близината на Скопје како и дејствувањето на австриската артилерија предизвикале паника во редовите на отоманската војска која пред тоа излегла надвор од градот за да го пресретне непријателот. Тогаш, во тој решителен момент турскиот командант пашата Мамуд Беговиќ останал скоро без војска, бидејќи голем дел од неговите сили дезертирале.
Во хаосот кој следувал, Отоманците имале околу 100 мртви и околу 200 заробени војници. Скопските жители не го дочекале исходот од битката, туку започнале да бегаат од градот уште пред да попушти османлиската одбрана на градот.
Уго Чавез
Претседателствувањето по државниот удар
Веќе во декември 2002 Чавез се соочи во нов предизвик. Започна штрајк во нафтената индустрија со цел Чавез да се повлече од власт. Штрајкот заврши со неуспех, бидејќи голем дел од работниците во нафтената индустрија се спротивставија на штрајкот што го поведе синдикалното раководство.
Палеж на Скопје
Причини
Во тоа време Скопје го зафатила епидемија на колера. Пиколомини наредил градот да се запали за да се сопре епидемијата. На 25 октомври 1689 Скопје било запалено и горело два дена. До темел изгореле голем број куќи и дуќани, но епидемијата не сопрела. Дури и самиот генерал Пиколомини се заразил од колера и набрзо умрел.
Иако повеќе извори тврдат дека причината за палежот на Скопје била епидемијата на колера, други сметаат дека тоа било одмазда за Опсадата на Виена во 1683 година. Покрај тоа, Пиколомини се разлутил што го нашол градот целосно евакуиран и напуштен, дури и мислел дека се работи за некаква заседа.
Уго Чавез
Претседателствувањето по државниот удар
Во април 2003 водачите на опозицијата ја отпочнаа процедурата за отповикување на претседателот, која беше воведена со Уставот од 1999. Гласањето за доверба на Чавез се одржа на 15 август 2004. Против отповикувањето на Чавез гласаа 59% од гласачите, по што Чавез ја зачува власта со обновена поддршка од народот.
На претседателските избори во 2006 година, Чавез е реизбран за претседател на Венецуела со 63% од гласовите.
Палеж на Скопје
Причини
Еве што напишал Пиколомини непосредно пред да го запали градот: Скопје е простран град, не многу помал од Прага или колку неа. Го најдов напуштен, без скапоцености, богато снабден со производи. Малкуте луѓе што останале, исплашено врват по улиците. Жал ми е што зградите, какви што досега не сум видел, џамиите од најубав мермер и украси од злато на кои и во Рим би им посветил внимание, убавите старини и градини, морам да му ги предадам на пламенот.
Последици
Стравотниот пожар што на 25 октомври 1689 година го предизвикала австриската војска под водство на генерал Пиколомини, насилно го прекинал молскавичниот процут на градот. Останале само градбите од камен, Калето, неколку џамии, црквите „Свети Димитрија“ и „Свети Спас“ и големиот Карван-Сарај. Во тоа време Скопје бил развиен град и најголем трговски центар на Балканот: Пропатував низ цела Румелија сиве овие години, видов многу прекрасни градови благословени од Бога, но ниту еден од нив не ме импресионираше со својата убавина како рајскиот град Усќуп низ кој тече реката Вардар. Со овие зборови, напишани пред 350 години, турскиот писател Дулгар Деде го опишал Скопје, воодушевен од неговиот изглед во средината на 17 век. Во патописите на познатите светски патници од тој период, Скопје е претставен како голем град со развиено занаетчиство и индустрија, крстосница на трговските патишта од Белград до Солун, омилено место за пазар на богатите трговци од Дубровник, град во кој имало дури 700 кожарници.
Цели два века Скопје не можело да се опорави од трагедијата. Од 60.000 жители, бројот на населението по пожарот се намалил на 10.000. Градот се обновувал мошне бавно и не можел да го врати стариот сјај и значењето од 17 век. Во следните 200 години бил мал и непознат град, се' до средината на 19 век кога повторно се вратила трговијата, занаетчиството и почнале да се градат нови објекти. Во обновата и развојот многу помогнала и изградбата на пругата Белград-Солун во 1873 година, која поминувала низ Скопје.
Кирил Џајковски
Кирил Џајковски е меѓународно признат македонски музичар и композитор. Тој е еден од најценетите електронски артисти од регионот и еден од првите продуценти кои ги воведоа балканските звуци во модерната електронска музичка продукција. Кирил е и успешен композитор на филмска и театарска музика.
Биографија
Својата музичка кариера ја започнал со формирањето на Бастион, еден од првите електронски бендови на Балканот, а настапува и со еден од најпознатите македонски бендови Леб и сол, со кои сними два албума и беше дел од турнеите низ Балканот и Европа.
Откако се сели во Австралија зачочнува со соло кариера, и своите музички експерименти со комбинирање на етно македонска музика и електроника, го водат до неговото прво самостојно издание, Synthetic Theatre, ЕП што е многу добро прифатено од австралиските независни радио станици.
Следува неговиот прв соло албум „Homebound“ издаден од американската издавачка куќа Tone Casualties, каде Џајковски го продолжува концептот на комбинирање на македонски етно елементи и електроника. За „Homebound“ добива одлични критики од критичарите ширум светот, вклучувајќи ги САД, Канада, Велика Британија, Шпанија и Јапонија.
Потоа следат серија синглови и ЕП објавени за Filter Label како: Jungle Shadow, Lion’s Den, Reminder, Music Man, Red Safari, Spin Off и Hell of a Road.
Електронската музика на Кирил е промовирана преку неговите настапи на некои од најголемите музички фестивали во Европа како: Pohoda, Cruilla, Pol'and'Rock Festival, Exit Festival, Alrumbo, Fusion Festival, Rock for People, Sziget, Rototom Sunsplash, Les Vieilles Charrues, Au Foin De La Rue, Les Z'éclectiques, и многу други. Во неговите настапи во живо тој инкорпорира инструменти и разни гости вокалисти и соработници, меѓу кои: TK Wonder, MC Wasp, Ghetto Priest, Lion D, Rootsman I.
Филмска и театарска музика
Кирил е еден од најпознатите композитори на филмска и театарска музика во регионот. Работеше со режисерот номиниран за Оскар Милчо Манчевски и ја компонираше музиката за неговите филмови: „Прашина“ и „Врба“, како и дополнителна музика за неговиот филм „Сенки“. Тој ја компонираше и музиката за филмот „Бал-кан-кан“ на Дарко Митревски, македонскиот филм со најголема заработка до сега. Митревски и Џајковски имаат соработувано и на филмот „Трето полувреме“.
Неколку композиции на Џајковски беа искористени во австралиската минисерија „Underbelly“ која е позната од критичарите.
Кирил Џајковски ја компонираше музиката за филмот на Иво Трајков „Големата вода“ (награда за најдобра музика - Филмски фестивал во Валенсија, Шпанија) и за нивната последна соработка за словачкиот филм „Piargy“.
Дополнително, тој има успешна кариера како композитор на театарска музика работејќи најмногу со познатиот театарски и филмски режисер Александар Поповски на преку 20 театарски проекти премиерно изведени во различни престижни театарски куќи на Балканот и Европа, како и компонирање на саундтракот за неговиот филм „Балканот не е мртов“.
Дискографија
Дискографија
Музика за филм
Музика за театар
Синглови
Компилации
Музика за докуменатрни филмови
1928 во спортот
1928 година во спортот содржи некои значајни настани.
Градец (Кривопаланечко)
Градец — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Славиште, речиси во средишниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, недалеку во западен правец од самиот град Крива Паланка, на оддалеченост од околу 4,4 километри. Од тие причини, селото припаѓа на рурбалната зона на градот. Селото е ридско и од раштркан тип, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 680 до 1.000 метри.