cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мамутска пештера (национален парк)
Најдолгата пештера (1954–1972)
Експедицијата Ц-3 привлекла интерес кај јавноста, најпрво од фото-есејот објавен од Роберт Халми во јули 1954 година во издание на „Вистински магазин“, а подоцна и од објавувањето на двојна сметка од прва личност за експедицијата „Пештерите надвор: приказната за Експедицијата „Колинс Кристал Пештера“ од eо Лоренс, униор (тогашен претседател на Националното спелеолошко друштво) и Роџер Брукер. Експедицијата убедливо докажала дека пасажите во Кристалната пештера се протегале соодветно кон Мамутската пештера, барем надминувајќи ги границите на имотот на Кристалната пештера. Сепак, оваа информација внимателно ја држеле истражувачите: се стравувало дека службата на Националниот парк може да забрани истражување да бидат познати.
Во 1955 година Кристалната пештера била поврзана со истражување со Непозната пештера, прва врска во системот Флинт Риџ.
Некои од учесниците во експедицијата Ц-3 сакале да ги продолжат своите истражувања покрај заклучокот на експедицијата Ц-3 и биле организирани како откритие на Флинт Риџ под водство на Остин, Џим Дајер, Џон Лербергер и Е. Роберт Пол. Оваа организација била основана во 1957 година како Фондација за истражување на пештери. Организацијата се обидела да ја легитимира активноста на истражувачите во пештерите преку поддршка на оригинални академски и научни истражувања. Познати научници кои ја проучувале пештерата Мамут во овој период ја вклучуваат Пети Вотсон (видете го делот за праисторијата).
Во март 1961 година, имотот на Кристалната пештера бил продаден на Националната служба за национални паркови за 285.000 американски долари. Во исто време, имотот на Пештерата Голем Оникс, единствениот друг преостанат приватен имот, бил купен за 365.000 американски долари. На Фондацијата за истражување на пештери им било дозволено да продолжат со истражувањето преку Меморандум за разбирање со Службата за национален парк.
Колосалната пештера била поврзана со истражување со пештерата Солтс во 1960 година и во 1961 година пештерата Колосал-Солт била слично поврзана со пештерата Кристал-Непознат, создавајќи единствен систем на пештери под голем дел од Флинт Риџ. До 1972 година, бил испитуван пештерскиот систем Флинт Риџ, во должина од 139 км, што ја прави најдолгата пештера во светот.
Врската Флинт-Мамут (1972)
Во текот на 1960-тите, тимовите за истражување и мапирање на Фондацијата за истражување на пештери (CRF) пронашле патеки во пештерскиот систем Флинт Риџ, кои продираа под долината на Хоукинс и се наоѓаа на 240 метри од познати пасуси во Мамутската пештера. Во 1972 година, главниот картограф на ЦРФ, Џон Вилкокс, спровел агресивна програма за конечно поврзување на пештерите, спроведувајќи неколку експедиции од страната на Флинт Риџ, како и истражување на олово во Мамутската пештера.
Конечно, на 9 септември 1972 година, тим со CRF од шест лица, составен од Вилкокс, Кроутер, Зопф, Гери Елер, Стивен Велс и Кливленд Пиникс (ренџер на службата за национален парк) ја следеле изгубената река на Хансон низводно за да ја открие поврзаноста со реката Ехо во Каскадската сала на Мамутската пештера. Со ова поврзување на системите Флинт Риџ и Мамутската пештера, се искачи на „спелеологијата Еверест“. Интегрираниот систем на пештери содржи 232,4 км од прегледани пасуси и имаа четиринаесет влеза.
Неодамнешни откритија
Следувале понатамошни врски помеѓу Мамутската пештера и помалите пештери или пештерски системи, особено до пештерата Проктор/Морисон под блискиот гребен Јопа во 1979 година. Пештерата Проктор била откриена од Jonонатан Дојл, дезертер од Армијата на Унијата за време на Граѓанската војна, а подоцна бил во сопственост на железничката пруга Мамут, пред да биде истражена од ЦРФ. Пештерата Морисон е откриена од Џорџ Морисон во дваесеттите години на минатиот век. Оваа врска ја турка границата на истражувањето на Мамутската пештера југоисточно.
Во исто време, откритијата направени надвор од паркот од независна група нареле во истражување на десетици милји во пештерата Ропел источно од паркот. Откриена во 1976 година, пештерата Ропел накратко се нашла на списокот на најдолгите пештери на нацијата пред да се поврзе со делот Проктора/Морисон во системот на Мамутската пештера на 10 септември 1983 година. Врската бил направена од две мешани страни на истражувачи на ЦРФ и ЦККЦ. Секоја група влезе преку посебен влез и се сретнала на средина пред да продолжи во иста насока да излезе на спротивниот влез. Како резултат на вкупната истражена должина била близу 480 км.
На 19 март 2005 година, истражувањето на врската со дел од пештерата Ропел бил спроведен од мала пештера под гребенот Еудора, додавајќи приближно 4,5 км на познатата должина на системот на Мамутската пештера. Новооткриениот влез во пештерата, сега наречен „Влез Хувер“, бил откриен во септември 2003 година од Алан Канон и Џејмс Велс. Зголемените откритија од тогаш го поместиле вкупниот број на повеќе од 640 км.
Сигурно е дека уште многу километри од пештерските премини чекаат откривање во регионот. Откривањето нови природни влезови е редок настан: примарниот начин на откривање вклучува потрага по странични пасажи идентификувани за време на рутинско систематско истражување на пештерските пасажи влезени од познати влезови.
Поврзани и блиски пештери
Најмалку два други масивни пештерски системи лежат на кратко растојание од пештерата Мамут: Пештерскиот систем Фишер Риџ и Пештерскиот систем Мартин Риџ. Пештерскиот систем Фишер Риџ бил откриен во јануари 1981 година од група пештери во Мичиген, поврзани со Урбан грот во Детроит од Националното спелеолошко друштво. Досега, пештерскиот систем Фишер Риџ е мапиран на 201 км. Во 1976 година, Рик Шварц открил голема пештера јужно од границата на паркот Мамутската пештера. Оваа пештера станала позната како Мартин Риџ Пештерски Систем во 1996 година, бидејќи ново истражување ги поврза трите пештери во близина на Пештерата Вигпистл (оригиналниот влез на Шварц), Пештерата Мартин Риџ и Пештерата pек Пот. Почнувајќи од 2018 година, Мартин Риџ Пештерниот систем бил мапиран во должина од 55 км, а истражувањето продолжило.
Клима
Според системот на Кепеновата класификација на климата, Националниот парк Мамутска пештера има влажна суптропска клима (Cfa). Според Министерството за земјоделство на САД, зоната на цврстина на растенијата во Центарот за посетители на Националниот парк Мамутска пештера на кота од 220 м е 6b со просечна годишна екстремна минимална температура од -19,6 °C.
Биологија и екосистем
Следните видови лилјаци се населуваат во пештерите: лилјак од Индијана (Myotis sodalis), сив лилјак (Myotis grisescens), мала кафеава палка (Myotis lucifugus), голема кафеава палка (Eptesicus fuscus) и источен пипистрелски лилјак (Pipistrellus subflavus).
Сите заедно, овие и поретки видови лилјаци, како што е источната малонога лилјак, има проценето население од 9-12 милиони само во Историскиот оддел. Додека овие видови сè уште постојат во пештерата Мамут, нивниот број сега е во најдобар случај не повеќе од неколку илјади. Еколошката обнова на овој дел од пештерата Мамут и олеснувањето на враќањето на лилјаците е постојан напор. Не сите видови лилјаци тука живеат во пештерата. Црвената палка (Lasiurus borealis) е жител на шума, која се наоѓа под земја ретко.
Другите животни кои се населуваат во пештерите вклучуваат: два рода штурци (Hadenoecus subterraneus) и (Ceuthophilus stygius) (Ceuthophilus latens), пештерен саламандер (Eurycea lucifuga), два рода пештерска риба без очи (Typhlichthys subterraneus) и (Amblyopsis spelaea), пештерски рак (Orconectes pellucidus) и пештера ракчиња (Palaemonias ganteri).
Покрај тоа, некои површински животни можат да се засолнат во влезовите на пештерите, но генерално не се впуштаат во длабоките делови на пештерскиот систем.
Делот од Зелената река што тече низ паркот е легално назначен како „Дива река Кентаки“ од страна на Генералното собрание на Кентаки, преку програмата за диви реки на Канцеларијата на зачувувањата на природата Кентаки.
Според потенцијалните типови на природна вегетација на САД, Националниот парк Пештера Мамут има потенцијален вид вегетација од даб/Хикорија (100) со потенцијална вегетативна форма со умерено дрво и умерено дрво (25).
Вообичаени фосили на пештерата вклучуваат криноиди, бластоиди и гастроподи. Варовникот од Мисисипи донел фосили на повеќе од десетина видови ајкули. Во 2020 година, научниците известиле за откривање на дел од Saivodus striatus, вид споредлив по големина со модерна голема бела ајкула.
Име
Името на пештерата се однесува на големата ширина и должина на пасажите што се поврзуваат со Ротонда веднаш внатре во влезот. Името било користено долго пред пошироко истражениот и мапиран обемниот систем на пештери, за да се открие должината на мамутските патишта. Никогаш не се пронајдени фосили на волнениот мамут во пештерата Мамут, а името на пештерата нема никаква врска со овој изумрен цицач.
Надзорници на паркот
Списокот е нецелосен.
Археологија
Carstens, Kenneth C (1980) Archaeological Investigations in the Central Kentucky Karst, 2 vols., Doctoral dissertation, Dep't of Anthropology, Washington University, St.Louis. Carstens, Kenneth C (1973) Archaeological Reconnaissance in Mammoth Cave National Park. Master's thesis, Department of Anthropology, Washington University, St. Louis.
Суец (област)
Областа Суец ― една од областите (гувернерства) во Египет. Се наоѓа во североисточниот дел на земјата и е површински ист со градот Суец. Се наоѓа северно од Суецкиот Залив.
Општински единици
Гувернерството е поделено на следните општински единици за административни цели, со вкупно проценето население заклучно со јули 2017 година од 730.759.
Население
Според проценките на населението, во 2015 година сите 622.859 жители на областа живееле во урбани средини. Со стапка на урбанизација од 100%, Областа Суец е еден од најурбанизираните во земјата, заедно со Каиро и Порт Саид.
Индустриски зони
Според египетската Управа за инвестиции и слободни зони, во подредена на Министерството за инвестиции (МВР), следните индустриски зони се наоѓаат во оваа област:
Во средината на 2018 година бил склучен договор меѓу Русија и Египет за развој на руска индустриска зона.
Пристаништа
Постојат пет пристаништа во Областа Суец; имено пристаништето Ел-Сохна, пристаништето Тевфик/Теуфик, пристаништето Адабеја, пристаништето за бензин и рибарското пристаниште Ел-Атка.
Природни извори
Природните ресурси во Областа Суец вклучуваат варовник, глина, јаглен, нафта, мермер и вар.
Извозот
Главниот извоз на Суец се папаите.
Јавна слободна зона
Во 1975 година била основана Јавната слободна зона Суец. Поделена е на две главни места: Порт Теуфик и Адабеја.
Надворешни врски
29.98333°N, 32.55°W
Белокрстен свиркач
Белокрстен свиркач или кривоклуна пескарка — мала птица од семејството на мочварките, родот на пескарките , која се размножува во тундрите на северен Сибир. Таа е типична птица преселница која зимува во Африка, но и во југоисточна Азија и Австралија. Се среќава и во Македонија.
Опис
Белокрстниот свиркач е мала птица, само малку поголема од обичниот свиркач со должина од 19.5 до 21 см, но разликата е што има подолг, надолу свиен клун, подолг врат и нозе и бел задник. Возрасните единки во сезоната на парење имаат матно темносиви горни пердуви и цигла црвени долни делови. Во зима се светлосиви одозгора и бели одоздола и имаат јасна бела линија кај окото. Младенчињата имаат сив и кафен грб, бел стомак и розовикави гради.
Поведение
Мажјакот за време на додворувањето изведува воздушни акробации. Женката снесува 3-4 јајца на земја во тундрата и тајгата, претежно во Сибир. Многу е тешко да се каже каков е успехот од размножувањето зашто гнездата на птиците се распрскани во бескрајниот простор, а нивното место зависи од времето. Од сите крајбрежни птици, белокрстниот свиркач има најкуса сезона на парење. По размножувањето, птиците се селат далеку на југот од Африка, Австралија и Индија, понекогаш патувајќи и по 15.000 км. Овие птици формираат големи јата кога се селат мешајќи се и со други птици, особено со обичниот свиркач. На своето патување поминуваат низ Европа.
Исхрана
Овие птици најмногу се хранат со леминг (мали глодачи), но при преселбата тие обично пасат во мочуриштата крај бреговите и јадат разни  инсекти.
Статус
Пребројувањето на птиците во јужна Африка каде најголемиот број зимува, покажува дека во периодот од 1975 до 2009 година нивниот број опаднал за 40%. Сличен тренд е забележан и во Австралија, и можеби ова е поврзано со ефектот на глобалното затоплување на местата каде тие се размножуваат. Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни птици се однесува и на овој вид.
NGC 6480
NGC 6480 — астеризам во соѕвездието Скорпија, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6480 е од видот *Grp. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 12 m. NGC 6480 има само една позната привидна димензија, која изнесува 17'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 54 м 26 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 27' 6"".
Други поделби
Проучување на NGC 6480 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 377; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7378. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 90.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Википедија на луксембуршки јазик
Википедија на луксембуршки јазик е издание на Википедија на луксембуршки јазик.
NGC 73
NGC 73 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 73 се споменува и како MCG -3-1-26, NPM1G -15.0014.
Откривање
Објектот е откриен на 21 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 73 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 73 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 18 м 38,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 19' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 73 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1211. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 365.
Прибачево
Прибачево — село во Општина Кочани, во околината на градот Кочани.
Историја
Во XIX век, Прибачево е дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Прибачево е познато по оризот. Селото е заобиколено со ниви и има мн комарци.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Прибачево живееле 180 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Прибачево имало 192 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото живеат 388 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 280 жители, од кои 270 Македонци и 10 лица без податоци.
Родови
Прибачево е македонско село.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 892 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 308 гласачи.
Воден режим на почвата
Воден режим на почвата — севкупност од процесите на навлегување, придвижување и проток на влагата во почвата.
Основен извор на почвената влага се атмосферските врнежи, чие количество и распоред во времето зависат од климата на одредена област и метеоролошките услови во одделни години. Во почвата доаѓа помалку влага отколку што паѓа со врнежите, при што поголем дел ја задржува растителността, особено круната на дрвјата. Втор извор на влага во почвата е кондензацијата на атмосферската влага на површината на почвата и нејзините горни хоризонти (10–15 mm). Маглата може да има значително поголем удел за разлика од вкупните врнежи (до 2 mm/ден), иако се јавува поретко. Практичното значење на маглата се огледува првенствено во крајбрежните региони, каде ноќно време над површината на почвата се насобира значителна маса од влажен воздух.
Делот од влагата кој доаѓа на површината на почвата образува водотек кој може да се набљудува за време на топењето на снегот, но и по обилни дождови. Големината на површинскиот тек зависи од количеството на врнежите, наклонот на теренот и водопропусливоста на почвата. Се разликуваат страничен (внатрепочвен) тек кој се создава поради различната густина на почвените хоризонти. Притоа, водата која навлегува во почвата се филтрира низ горните хоризонти, а кога ќе дојде до хоризонтот со покрупен гранулометрички состав образува издан, наречен вадозен слој. Дел од влагата од вадозниот слој сè уште перколира во подлабоките слоеви, достигнувајќи ја површинската вода, кои заедно го образуваат површинскиот тек. Кога има присуство на наклон, водата од изданот може да истече во подолните делови на релјефот.
Освен преку водотекот, дел од почвената влага се оддава по пат на испарување. Како резултат на уникатноста и непостојаноста на почвените својства како што е површинската испарливост, при исти метеоролошки услови, честотата на испарување се менува соодветно на промената на почвената влажност. Големината на испарувањето може да достигне 10–15 mm/ден. Почвите со плитки површински води испаруваат многу повеќе вода отколку подлабоките.
Типови на почвена влажност
Движењето на водата во почвата зависи од степенот на навлажнување и дејството на различните сили. Како неопходен услов за придвижување на влагата се јавува разликата на силите (градиентот). Сите сили дејствуваат заеднички врз почвената влага, но преовладувачкиот сет од сили зависи од влажноста на почвата. Се среќаваат неколку типови на почвена влага:
Хемиски врзаната и кристалохидратната влага често се обединуваат под називот хидратна влага. Хидратната влага во почвата не се придвижува и е недостапна за растенијата.
Хигроскопната и максимално-хигроскопната влага се одделуваат од почвата при загревање до 100-105 °C; овие форми се недостапни за растенијата.
Краушвиц
Краушвиц (Krauschwitz, Krušwica) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија на граница со Полска. Се наоѓа на западните брегови на реката Лужичка Ниса, јужно од Бад Мускау. Општината била основана на 1 јануари 1994 со спојување на селата Клајн Прибус, Краушвиц, Пехерн, Подроше, Загар, Скерберсдорф и Вердек.
Кај Подроше (Podroždź) — патниот граничен премин до полското село Пжевуз.
Прамајански јазик
Прамајанскиот е хипотетички заеднички предок на 30 живи мајански јазици, како и на некои изумрени муѓе кои класичен мајански јазик.
Глобочица (езеро)
Глобочица — вештачко езеро на реката Црн Дрим. Се наоѓа на околу 20 км северозападно од Струга, а изградено е во 1965 година.
Особености
Браната е изградена од насипан камен, нејзината височина од темелот е 90 м, а од речното корито 82,5 м. Таа во основата е долга 270 м, на круната 202 м, а широчината на круната изнесува 6 м. Езерото е долго 12 км, најголемата широчина е 350 м, а просечната широчина 224 м. Во наведените рамки тоа зафаќа површина од 2,69 км2. При кота на максимално ниво на езерската вода (691,5 м) во него може да се акумулираат 68,3 х 106 м3 вода, при кота на нормално ниво (687 м) по 57,8 х 106 м2, а при кота на минимално ниво (682 м) се акумулираат 13,0 х 106 м3 вода. Наменето е за производство на електрична енергија преку хидроцентралата со моќност од 41,6 MW и за регулирање на протокот на Црн Дрим и нивото на низводно сместеното езеро Шпилје, со кое формира единствен електроенергетски систем.
Белтинци
Белтинци (словенечки: Beltinci) — мал град во Општина Белтинци во источна Словенија. Населбата е центар на општината Белтинци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Глобочица (појаснување)
Глобочица може да се однесува на:
Насадени камења
Насадени камења (Побити камъни) (до 29 јуни 1942 година Дикилиташ) - камени формации во Варненската Област во Бугарија.
Местоположба
Насадените камења се наоѓаат на 18 km од Варна, од двете страни на патот Варна – Софија околу селата Сленчево, Баново и Страшимирово и градот Девња. Распределени се во големи и мали групи на површина од 7 км2.
Потекло
За нивното потекло има многу хипотези, кои може да се поделат главно во две групи – за нивно органско и за нивно неорганско потекло. Првaта е поврзана со коралните организми. Според втората нивното потекло се објаснува со атмосферското влијание на карпите, односно нивната ерозија, или образувањето на песочно-варовни наслаги. За да бидат заштитени, во 1937 година се прогласени за природна знаменитост. Месноста во која се наоѓаат Насадените камења, е единствена природно формирана пустина во Источна Европа и една од двете природно формирани пустини во Европа. Втората е пустината „Табернас“ во Шпанија.
Славиша Јокановиќ
Физички спремен играч, со одрдени вештини, но и со одлична способност во воздухот, многу важен играч од средниот ред кој имресивно настапувал за Партизан пред да помине 7 години во шпанската Ла Лига со три различни клубови, настапувајќи на 208 натпревари и постигнувајќи 31 гол, главно за Тенерифе.Тој исто така настапувал две години за  Челзи кон крајот на неговата кариера, и ја претставувал репрезентацијата на Србија и Црна Гора на Светското првенство во Франција 1998 година и Евро 2000, при што забележал 64 настапи со десет постигнати голови.
На 5 мај 2014 година, шпанскиот фудбалски клуб ФК Херкулес потврдил дека Јокановиќ ќе го предводи клубот до крајот на сезоната, заменувајќи го Кике Хернандес кој добил отказ после завршувањето на последната позиција во шпанската Сегунда во тој дел од сезоната. Тој само еднаш успеал да дојде до победа во петте натпревари во сезоната 2013–14 година.
На 7 октомври 2014 година, Јокановиќ бил именуван за тренер на Вотфорд кој тогаш настапувал во англискиот Чемпионшип како четврти тренер од почетокот на сезоната. Тој добил краток договор да ја води екипата до крајот на сезоната. Под негово водство, Вотфорд бил промовиран во Премиер лига со една одлична игра со скор од 15 победи на 20 натпревари; На 5 јуни 2015 година, откако не успеал да се согласи на нов договор со управата, тој ја напуштил клупата и бил заменет од страна на Кике Санчез Флорес.
Список на прости броеви
Овој напис ги содржи првите 1000 прости броеви, а потоа список на некои специфични видови прости броеви.
Славиша Јокановиќ
На 14 јуни 2015 година, Јокановиќ бил назначен за тренер на Макаби Тел Авив. На 25 август, тој во третото коло од квалификациите на Лигата на Шампионите успеал да го внесе клубот во групната фаза во Лигата на Шампионите за првпат по 11 години, по елиминацијата на Базел.
Список на прости броеви
Колку има прости броеви
Има бесконечно многу прости броеви и густината на распределба е неправилна и непредвидлива, а нивниот број во некои опсези изнесува:
Славиша Јокановиќ
Улогата на Јокановиќ траела повеќе од шест месеци кога тој избрал да се врати во англискиот Чемпионшип, приклучувајќи сеФулам на 27 декември 2015 година. По обезбедувањето на опстанок во сезоната 2015-16, во новата сезона тој ја постави целта на тимот да биде на првите шест места во лигата како би обезбедиле повраток во Премиер лигата или најмалку квалификации за неа.
Список на прости броеви
Факториелни прости броеви
2, 3, 5, 7, 23, 719, 5 039, 39 916 801, 479 001 599, 87 178 291 199.
Палиндромни прости броеви
Палиндромни броеви се броеви кои исто се читаат одлево надесно и оддесно налево:
2, 3, 5, 7, 11, 101, 131, 151, 181, 191, 313, 353, 373, 383, 727, 757, 787, 797, 919, 929, 10 301, 10 501, 10 601, 11 311, 11 411, 12 421, 12 721, 12 821, 13 331, 13 831, 13 931, 14 341, 14 741, 15 451, 15 551, 16 061, 16 361, 16 561, 16 661, 17 471, 17 971, 18 181, 18 481, 19 391, 19 891, 19 991
Питагорини прости броеви
5, 13, 17, 29, 37, 41, 53, 61, 73, 89, 97, 101, 109, 113, 137, 149, 157, 173, 181, 193, 197, 229, 233, 241, 257, 269, 277, 281, 293, 313, 317, 337, 349, 353, 373, 389, 397, 401, 409, 421, 433, 449, 457, 461
Прости броеви составени само од единици
Броевите, составени од 2, 19, 23, 317 и 1031 единица се прости броеви.
Прости броеви близнаци
Прости броеви близнаци се прости броеви кои се разликуваат за 2:
(3, 5), (5, 7), (11, 13), (17, 19), (29, 31), (41, 43), (59, 61), (71, 73), (101, 103), (107, 109), (137, 139), (149, 151), (179, 181), (191, 193), (197, 199), (227, 229), (239, 241), (269, 271), (281, 283), (311, 313), (347, 349), (419, 421), (431, 433), (461, 463), (521, 523), (569, 571), (599, 601), (617, 619), (641, 643), (659, 661), (809, 811), (821, 823), (827, 829), (857, 859), (881, 883), (1019, 1021), (1031, 1033), (1049, 1051), (1061, 1063), (1091, 1093), (1151, 1153), (1229, 1231), (1277, 1279), (1289, 1291), (1301, 1303), (1319, 1321), (1427, 1429), (1451, 1453), (1481, 1483), (1487, 1489), (1607, 1609), (1619, 1621), (1667, 1669), (1697, 1699), (1721, 1723), (1787, 1789), (1871, 1873), (1877, 1879), (1931, 1933), (1949, 1951), (1997, 1999), (2027, 2029), (2081, 2083), (2087, 2089), (2111, 2113), (2129, 2131), (2141, 2143), (2237, 2239), (2267, 2269), (2309, 2311), (2339, 2341), (2381, 2383)
Регуларни прости броеви
3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 41, 43, 47, 53, 61, 71, 73, 79, 83, 89, 97, 107, 109, 113, 127, 137, 139, 151, 163, 167, 173, 179, 181, 191, 193, 197, 199, 211, 223, 227, 229, 239, 241, 251, 269, 277, 281, 313, 317, 331, 337, 349, 359, 367, 373, 383, 397, 401
Германско-грчка офанзива на Каракамен
Германско-грчка офанзива на Каракамен ― офанзивни воени операции водени од 22 до 27 април, 1944 година.
Силни германски и грчки квислиншки сили презеле низа воени воени операции против ЕЛАС на планината Каракамен, при што целосно ги изгореле селата Катраница и Крмско (Калјарско), Горно и Долно Граматиково.
Жртви
Во Катраница убиле вкупно 318 жени и деца. 170 жени и девојки, откако групно ги силувале, живи ги изгореле во плевни. Во Крмско убиле 150 жители, додека во Горно и Долно Граматиково биле убиени 13 жители. Жртвите главно биле Македонци.
Ломе (Германија)
Ломе (Lohme) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Дитирамб
Дитирамб — возвишена лирска песна, испеана во чест на некого.
Историја
Првобитно, во Стара Грција, дитирамбот претставувал обредна песна во чест на богот Дионис.
ОУ „Борис Трајковски“ - Бориево
„Борис Трајковски“ е училиште кое се наоѓа во село Бориево, Општина Босилово.
ФК Вождовац
Фудбалски клуб Вождовац е професионален фудбалски клуб сместен во Вождовац, општина Белград, во Србија.
Тоа се еден од ретките клубови во светот кои имаат модерен стадион на врвот на трговски центар, стадионот е изграден во 2012 година, а отворен во август 2013 година.
Клубот го носи прекарот „Змејови“. Тој доживеа мал успех во времето на Југославија, но станаа еден од најдобрите и најстабилните клубови во Белград во модерните времиња од независноста на Србија.
Името Вождовац потекнува од зборот Вожд што значи водач (буквално, „војвода“, „врховен војвода“), една од титулите што ги користел Караѓорѓе, водачот на Првото српско востание.
Историја
Клубот е формиран во 1912 година, под името СК Душановац и нејзиниот претседател, во таа година бил Данило Стојановиќ "Чика Дача" кој исто така бил тренер во таа година. Клубот го добил името по Душановац, предградие во Белград каде што бил формиран. Првично тоа било клуб чии играчи и следбеници биле претежно ученици од Економската гимназија. По крајот на Првата светска војна клубот значително се подобрил, но никогаш не се изборил да биде во врвот како другите клубови: БСК Белград или СК Југославија.
Во 1929 година е преименуван во Вождовачки СК (Вождовачки спортски клуб). Главниот успех во тој период било освојувањето на II Лигата на Белградската фудбалска подасоцијација во сезоната 1933–34 и III Лигата на Белград во 1948–49. Во сезоната 1963-1964, тие ја освоија Српската републичка лига, потоа југословенската трета лига и се промовираа во Втората југословенска лига. Откако новиот терен на Црвена Ѕвезда во Белград , Маракана бил изграден помеѓу 1959–63 година, Вождовачки СК ги играл своите домашни натпревари на секундарниот терен на Маракана со трибини околу него.
Во 1973 година, друг локален клуб, Слобода Белград, формиран во 1953 година и шампион на Лигата на Белград во 1968 година, бил распуштен. Општинските власти одлучиле да го предадат теренот на Слобода на Вождовачки, кој потоа го променил своето име во ФК Вождовац. Првото големо достигнување било освојувањето на Купот на фудбалскиот сојуз на Белград во 1975 година. Во текот на следните три децении Вождовац се натпреварувал најмногу во пониските српски лиги, сè до сезоната 2003–04, кога ја освоиле српската лига Белград без ниту еден пораз, постигнувајќи промоција во српската прва лига, националниот втор степен.
На 28 јуни 2005 година, Железник го освоил Купот на Србија и Црна Гора, но поради финансиски проблеми се споил со Вождовац. Како резултат на тоа, Вождовац добил пристап до Првата лига на Србија и Црна Гора 2005-06, завршувајќи на третото место и се квалификувале за европските натпреварувања. Сепак, поради континуираните финансиски тешкотии по спојувањето, клупските челници одлучиле да не ја бараат лиценцата за европските натпреварувања.
Од отворањето на новиот модерен стадион во август 2013 година, клубот е еден од најстабилните во српскиот фудбал поради силно спонзорство од трговските фирми кои работат под/во рамките на стадионот. Директорите на клубот презеле модерен пристап за да создадат помлада база на поддржувачи со фокусирање на нов атрактивен пристап; создадена е модерна веб-страница за клубот, кој станал убедливо најатрактивен од сите клубови во српскиот фудбал, освен големите два белградски клуба, исто така бил дизајниран нов модерен грб кој го вградува прекарот на клубот со црвен змеј. Целта била да се разликува од повеќето други српски клубови кои или го носат името од комунистичката ера или нивната технологија за презентација е непријатна.
Вождовац ја заврши сезоната 2019/20 на 8-то место под раководство на менаџерот Радомир Коковиќ кој бил отпуштен доцна во сезоната поради серија загуби, поранешниот играч Јован Дамјановиќ ја презел менаџерската улога и го одвел клубот до безбеден финиш на средината на табелата. Клучни играчи во сезоната 19/20 за клубот биле Немања Николиќ со 7 голови, Ален Масовиќ кој постигнал 5, Милош Стојчев кој исто така постигнал 5 гола, Марко Девиќ кој постигнал 4 гола и Јован Нишиќ кој постигнал 3 гола. Клучни дефанзивни играчи биле Стефан Хајдин, Ненад Цветковиќ, Немања Пејчиновиќ, Марко Живковиќ, голманите Марко Тркуља и Марко Илиќ и литванскиот интернационалец Јустас Ласикас кој беше импресивен на позицијата десен бек.
Стадион
Стариот стадион Вождовац бил повеќенаменски стадион. Се користел најмногу за фудбалски натпревари и бил домашен терен на Вождовац, со капацитет од 5.780 гледачи. Бил урнат во 2011 година.
Вождовац своите домашни натпревари ги игра на стадионот Вождовац кој се наоѓа на четвртиот кат во трговски центар и ги исполнува сите прописи на УЕФА. Има 5.174 седишта, теренот е 24 метри над земјата додека највисоките трибини се 45 метри над земјата.
Стадионот бил отворен за првенствен натпревар против Јагодина во четвртото коло од Суперлигата на 31 август 2013 година. Тоа е исто така, прв натрпевар од Суперлигата што се играл на вештачка трева.
Групи
Организираните поддржувачи на ФК Вождовац се Инвалиди. Сепак, првата организирана група за поддршка била формирана во 1987 година и била наречена Вилењаци. Првично броеле околу 30 членови, главно поранешни и млади играчи од соседството. Заедно со Вилењаци се појавила уште една група по име Змајеви, што е истовремено и традиционалниот прекар на клубот. Вилењаци со текот на времето растеле, а често предизвикувале немири. Тие се потрудиле да бидат оригинални во поддршката. Пиротехничкиот огномет станал вообичаен начин за предизвикување прекин на натпреварот.
Во 1989 година, на источната трибина на стадионот била формирана друга група по име Џеноес Јунајтед, а дотогаш Змајеви прифатиле да се приклучат на Вилењаци. Набргу потоа на западната трибина на Вилењаци им се придружиле и Џенова. Во сезоната 1989-90 била формирана друга група, Хасини Трафикари, именувана по поранешен играч на клубот, наречен Хаса. Првично формирани на јужната трибина, тие исто така завршиле со спојување со Вилењаци на западната трибина. Меѓутоа, кога мислеле дека групата е посилна од кога било, таа на крајот била распуштена.
Во 1990 година, била формирана нова група, која првично личела на улична банда отколку на фудбалски навивачи и била наречена Инвалиди. Во текот на 1990-тите групата постојано растела, а покрај фудбалот нивното присуство било забележано и на други спортски настани на кои клубот учествувал, пред се во женскиот ракомет. Очигледно најинспиративниот период за клупските навивачи бил периодот кога клубот се натпреварувал во највисоката лига. Денес групата се состои од околу 100 млади мажи.
Пријателства
Навивачите имаат силно пријателство со навивачите на ОФК Белград. Тие исто така имаат добри односи со навивачите на ЛКС Ломза.
Значајни поранешни играчи
Ова е списокот на играчи на ФК Вождовац со настапи во сениорската репрезентација:
NGC 6481
NGC 6481 — астеризам во соѕвездието Змијоносец, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6481 се споменува и како chain of 5 сtars.
Откривање
Објектот е откриен на 21 август 1859 година од страна на Кристијан Петерс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 52 м 49 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 10' 2"".
Други поделби
Проучување на NGC 6481 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 249; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 425. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 780.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Креба-Нојдорф
Креба-Нојдорф (Kreba-Neudorf) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија.
Најмрачниот час (филм од 2017)
Најмрачниот час (англиски: Darkest Hour) — американско-британско-кинески филм (од жанрот воена драма) од 2017 година, во режија на Џо Рајт (Joe Wright) по сценариото на Ентони Мекартен (Anthony McCarten). Главната улога во филмот ја игра Гери Олдмен (Gary Oldman), кој го толкува ликот на Винстон Черчил. Филмот ги прикажува првите денови на владеење на Черчил како британски премиер во текот на втората светска војна кога Нацистичка Германија ја збришува Западна Европа и се заканува дека ќе го порази Обединетото Кралство, што доведува до судири на највисокото ниво на владеење помеѓу оние кои сакаат да склучат мировен договор со Адолф Хитлер и самиот Черчил кој тоа го одбива. Во споредните улоги се појавуваат: Кристин Скот Томас (Kristin Scott Thomas), Лили Џејмс (Lily James), Бен Менделсон, Стивен Дилејн (Stephen Dillane), Роналд Пикап (Ronald Pickup) и Бен Менделсон (Ben Mendelsohn).
Филмот премиерно бил прикажан на филмскиот фестивал во Телјурајд на 1 септември 2017 година, а потоа бил прикажан и на филмскиот фестивал во Торонто. Филмот започнал ограничено да се прикажува во САД на 22 ноември 2017 година, пред да биде нашироко издаден на 22 декември во САД и на 12 јануари 2018 година во Обединетото Кралство. Филмот остварил заработка од 136 милиони долари во светски рамки и бил добро прифатен од критичарите.
Многу критичари ја истакнале изведбата на Гери Олдман како една од најдобрите во неговата кариера; покрај тоа што освоил Оскар за најдобар глумец, тој ги добил и наградите БАФТА за најдобар глумец, „Златен глобус“ за најдобар глумец во драма, како и наградата за најдобар глумец во главна улога која ја доделува Здружението на филмски глумци. На 90. доделување на наградите Оскар, филмот добил шест номинации, вклучително и во категоријата најдобар филм, и ги добил наградите во категориите најдобар глумец и најдобра шминка и фризура. На 71. доделување на наградите БАФТА, Најмрачниот час добил девет номинации и бил награден во две категории.
Заплет
Дејството започнува во мај 1940 година. Опозициската Лабуристичка партија во Парламентот бара оставка од британскиот премиер Невин Чемберлен поради тоа што го смета за премногу слаб во пресрет на нацистичкиот јуриш. Чемберлен на своите советници од Конзервативната партија им вели дека го сака Лордот Халифакс за свој наследник, но тој одбива. Чемберлен мора да го одбере единствениот друг човек кого останатите партии ќе го поддржат: Винстон Черчил, Првиот Лорд на Адмиралитетот.
Черчил сака да ја отпушти својата нова секретарка Елизабет Лејтон бидејќи таа погрешно ќе го слушне при диктирање на писмо, но за тоа тој добива прекор од својата сопруга Клементина. Кралот Џорџ VI против сопствената желба го поканува Черчил да состави влада во која ќе бидат членови и Чемберлен и Халифакс.
И покрај тоа што бил во право за опасноста од Адолф Хитлер, Черчил имал лошо реноме поради неговото досие во Адмиралитетот, Галиполската операција во првата светска војна, неговите ставови за Индија и неговата поддршка за Едвард VIII во текот на абдикацијската криза. Парламетот реагира ладно на првиот говор на Черчил во кој тој ветува „крв, труд, солзи и пот“, и за кој подоцна ќе биде казнет од Кралот. Черчил одбива да склучи мировен договор, сметајќи дека Германците се недоверливи, но францускиот премиер смета дека тој е во заблуда бидејќи не признава дека сојузниците ја губат Битката за Франција. Халифакс и Чемберлен се согласуваат, подготвени да го искористат италијанскиот амбасадор Џузепе Бастијанини како посредник за преговори со Германија. Нивниот план е да дадат отказ од владата доколку Черчил одбие да преговара за мировен договор, и да изгласаат негова недоверба, која ќе овозможи Халифакс да стане нов британски премиер.
Британските експедициски сили се заробени кај Динкерк и Кале. Против советот на воениот кабинет, Черчил му наредува на командантот на бригада Клод Николсон во Кале да ја води 30. пешадиска бригада во самоубиствен напад да го одвлече вниманието на противникот додека војниците во Динкерк се евакуирани.
Поразот во Франција предизвикува воениот кабинет да поддржи мировни преговори со Германија. Кралот Џорџ VI неочекувано го посетува Черчил; тој, не сакајќи да владее во егзил доколку Обединетото Кралство е окупирано, го охрабрува премиерот да продолжи да војува. Сè уште несигурен што да направи, Черчил решава да ги праша патниците во лондонската подземна железница; граѓаните едногласно велат дека сакаат да продолжат да се борат. Черчил се среќава со дел од членовите на воениот кабинет и со други членови на Парламентот, кои исто така му ја даваат поддршката. Евакуацијата на воените трупи од Динкерк, операцијата Динамо е успешна.
Додека Черчил се подготвува да се обрати во Парламентот, Халифакс му вели на Чемберлен да продолжат со нивниот план и да дадат отказ во владата, но Чемблерлен одлучува прво да го слушне обраќањето на Черчил. На крајот на неговиот говор, Черчил прокламира „ќе се бориме на плажите“ доколку Германците извршат опсада. Чемберлен одлучува да го поддржи Черчил и Парламентот аплаудира на пркосењето на премиерот.
Продукција
На 29 март 2016 година, било објавено дека Џо Рајт е во преговори за да го режира филмот. Во април 2016 година, било објавено дека Гери Олдмен е во преговори за да го толкува ликот на Винстон Черчил. На 6 септември 2016 година, било објавено дека Focus Features ќе го издаде филмот во САД на 24 ноември 2017 година, Бен Менделсон ќе го толкува ликот на Кралот Џорџ VI, а Кристин Скот Томас ќе ја толкува Клеметина Черчил. На 8 ноември 2016 година, Стивен Делејн добил улога.
Снимањето на филмот започнало во ноември 2016 година, и било објавено дека Дарио Маријанели ќе биде автор на филмската музика. За улогата како Черчил, Олдмен поминал околу 200 часови со шминка на себеси и испушил преку 400 пури (во вредност од 20,000 долари) во текот на снимањето.
Џон Херт првично бил назначен да го толкува британскиот премиер Невил Чемберлен. Сепак, според Олдмен, Херт бил подложен на третмани за рак на панкреасот и не бил во состојба да присуствува на читањата. Наместо него, Роналд Пикап ја добил улогата. Херт починал од рак во јануари 2017 година.
Заработка
До 2 март 2018 година, Најмрачниот час остварил заработка од 54,8 милиони долари во Северна Америка и 81,3 милиони долари во другите територии (вклучително и 28,8 милиони долари во Обединетото Кралство), за вкупна заработка од 136,1 милиони долари во светски рамки.
Во САД и Канада, филмот започнал ограничено да се прикажува на 22 ноември 2017 година. Во првите пет дена на прикажување, Најмрачниот час остварил заработка од 246,761 долари од четири кина. Филмот бил нашироко издаден на 22 декември 2017 година, заедно со филмовите Малиот голем живот, Совршен ритам 3, Се бара стариот и Обликот на водата, и заработил 3,9 милиони долари од 804 кина преку викендот, и 5,5 милиони долари во четиридневниот божиќен период. 85% од публиката имала над 25 години, а 30% имале 50 години или биле постари. Следниот викенд филмот заработил 5,5 милиони долари и вкупно 7 милиони долари во четиридневниот новогодишен период. Во првиот викенд по објавувањето на шесте номинации за Оскар, филмот заработил 2,1 милиони долари.
Златен фазан
Златниот фазан (науч. Chrysolophus pictus), познат и како кинески фазан и виножитен фазан — кокошковидна птица од семејството фазани (подсемејство фазани). Името на родот е од старогрчкиот хрусолофос, „со златна цуцулка“, а пиктус е латински за „насликан“ од пингере, „да наслика“.
Архитектура на Словенија
Архитектурата на Словенија има долга, богата и разновидна историја.
Златен фазан
Опис
Потекнува од шумите во планинските области на западна Кина, но е утврдено диво население во Обединетото Кралство, Канада, Соединетите Држави, Мексико, Колумбија, Перу, Боливија, Чиле, Аргентина, Уругвај, Фокландските Острови, Германија, Белгија, Холандија, Франција, Ирска, Австралија и Нов Зеланд. Во Англија може да се најдат во Источна Англија во густиот шумски пејзаж на Брекланд, како и Треско на Архипелагот Сили.
Архитектура на Словенија
Модерната архитектура во Словенија ја вовел Макс Фабјани, а во средината на војната Јоже Плечник и Иван Вурник. Во втората половина на 20 век, националниот и универзалниот стил биле споени од архитектите Едвард Равникар и Марко Мушич.
Праисторија и антика
Околу 2000 година п.н.е., Љубљанското Блато во непосредна близина на Љубљана било населено од луѓе кои живееле во наколни живеалишта. Праисториските наколни живеалишта и најстарото дрвено тркало во светот се меѓу најзначајните археолошки наоди од мочуриштето. Овие езерски луѓе живееле преку лов, риболов и примитивно земјоделство. За да го заобиколат мочуриштето, тие користеле издлабени чамци направени со вадење на внатрешноста на дрвата. Нивните археолошки остатоци, денес во Општина Иг, се прогласени за светско наследство на УНЕСКО од јуни 2011 година, во заедничкото именување на шест алпски држави. Околу 50 п.н.е., Римјаните изградиле воен логор кој подоцна станал постојана населба наречена Јулија Емона. Оваа вградена тврдина била користена од XV Аполонова легија. Во 452 година, бил уништен од Хуните под наредба на Атила, а подоцна од Остроготите и Ломбардите. Емона имала 5.000–6.000 жители и играла важна улога за време на бројни битки. Нејзините малтерисани куќи од тули, обоени во различни бои, веќе биле поврзани со систем за одводнување.