cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Димитрије Милаковиќ
Биографија
На околу десет години се преселил во Дубровник со мајка му и постариот брат Јован, бегајќи од епидемија на чума. Јован станал трговец, а Димитриј, куци на едната нога, студирал науки. Основно училиште завршил во Дубровник, а гимназија во Нови Сад кај професорот Георгије Магарашевиќ. Дипломирал филозофија во Пешта и право во Виена.
Милаковиќ се преселил во Цетиње во 1831 година и станал државен секретар во Црногорската кнез-епископија. Две години подоцна, тој отпатува со архимандритот Петар II Петровиќ-Његош во Руската империја, каде отишол да прими ракополагање. Милаковиќ бил и личен пријател на Његош, а го придружувал и во различни дипломатски активности, како што се воспоставување на границата меѓу Австриската империја и Црна Гора и воспоставување мир во Дубровник меѓу принцот-епископ и Али-паша Ризванбеговиќ.
Во 1836 година, тој повторно отпатува во Руската империја, каде што останал околу една година. По ова, тој станал личен секретар на кнезот-епископ Његош. За време на престојот во Русија го добил Орденот на Свети Владимир. Станал дописен член на новооснованото Друштво на српското писмо во 1842 година
По смртта на кнезот-епископ Петар II, тој отпатува со кнезот-епископ Данило во Санкт Петербург, каде што стана секуларен принц на Црна Гора. По враќањето, Димитрије поминал извесно време во Трст, каде што барал информации за црногорската историја. После тоа, тој поминал две и пол години во Белград, од каде што се преселил во домот на неговиот брат во Дубровник. Во Дубровник бил три години, каде што се занимавал со литературна работа.
Откако австриската полиција запленила дел од неговите документи како дел од истрагата, Димитрије решил да замине во Санкт Петербург во февруари 1858 година. Сега во лоша здравствена состојба, тој се разболел во Варшава. Откако малку закрепнал, тој се преселил во Дрезден каде што имал намера да го продолжи лекувањето и оттаму да продолжи во Париз каде што ќе остане краток временски период. Сепак, тој починал во Дрезден на 27 август 1858 година. Неговиот брат наредил неговото тело да се пренесе од Дрезден во Липско, каде што бил погребан на православните гробишта.
Свиларче
Свиларчето е мала кафеава птица што живее во грмушки, низ јужна и централна Европа, северозападна Африка и југоисточна умерена Азија до Авганистан и северозападен Пакистан. Ја има и во Македонија. Ова е единствена птица од ова семејство што е распространета надвор од Азија. Taa e многу прикриена птица, односно тешко може да се види, како славејчето, и се покажуваат само еден краток момент.
Опис
Свиларчињата се мали птици, долги 13-14 см, тешки 12-15 грама. Имаат заоблена глава со тенка бледо сива лента што минува над впечатливо црните очи, и кратки заоблени крилја. Богатите костенливи или темноцрвенокафеави бои ги има на крилјата, и на горните делови: главата и грбот. Однапред се светлосиви, на грлото и стомакот. Опашката им е подолга и поширока од повеќето други трскарчиња и грмушарчиња.
Мажјаците и женките се слични. Мажјаците се 26% до 32% потешки од женките. Исто така, мажјаците имаат подолги пердуви на крилјата.
Поведение
Живеалиштето на свиларчето се влажните подрачја, вклучувајќи ги барите, езерата, мочуриштата и реките. Тие се хранат со инсекти, помали за полесно да ги свари.
Свиларчето го сигнализира своето присуство со многу гласна, и со висока честота, песна. Пеење на свиларчето на YouTube Преку лето, мажјаците голем дел од времето го минуваат создавајќи ја својата територија, а многу помалку за грижа околу јајцата и пилињата. Откако ќе ја означат територијата, мажјаците обично привлекуваат повеќе од една женка со своето пеење. Песната игра важна улога. Таа е карактеристична и им дозволува на своите видови да се пронајдат и да се спречи меѓувидово парење.
Статус
Во Европа има околу 600.000-1.600.000 пара свиларчиња. Популацијата е стабилна и во благ пораст, па затоа според Црвениот список на МСЗП е класифициран како вид со најмала загриженост.
Спилиска тврдина
Спилиска крепост (Κάστρο Σπηλαίου) — средновековна тврдина чии остатоци се наоѓаат во селото Спилио, Гребенско, Егејска Македонија. Датира од византиско време, но археолошките наоди ја поврзуваат со хеленистичкиот и римскиот период. Ископувањата во селото покажуваат дека подрачјето било населено уште од раното железно време.
Тврдината е прогласена за заштитен споменик во 1985 г.
Стефан Петрески
Животопис
Произлегувал од селско семејство кое се занимавало со земјоделие. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во септември 1944 година во редовите на Шестата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Крушево и Кичево. Загинал во ноември 1944 година во борба со балистите на Сува Гора при ослободувањето на Гостивар.
Бојков Дол (Витолиште)
Бојков Дол — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од доцноантичкото време. На 1 км југоисточно од работ на селото, на десниот брег на реката Сидорка, има мала површина на која се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и имбрекси, а се забележуваат и темели од објекти.
Рафаел Сабатини
Рафаел Сабатини (Јези, 29 април 1875 — Аделбоден, 13 февруари 1950) бил англо-италијански писател, најпознат како автор на авантуристички романи, од кои многу се прилагодени во престижните холивудски филмови.
Животопис
Роден е во Јези, во семејство на италијански оперски пејач и англиска оперска пејачка Во текот на детството живеел во голем број на држави, од Португалијадо Швајцарија, додека не се населил кај дедо му во Англија. Дотогаш, тој совршено владеел шест јазици, а подоцна тврдел дека англискиот јазик е јазик на кој се напишани сите најдобри приказни.
По краток обид за бизнис кариера, како млад човек, тој се посветил на пишувањето, почнувајќи со раскази во 1890 година, а подоцна и со романи. Меѓутоа, требало речиси една четвртина од век пред да постигне комерцијален успех со своите авантуристички романи од 1920-тите. Во меѓувреме се оженил за Рут Год Диксон, ќерка на богат ливерпулски трговец. Во 1927 година неговиот син Рафаел-Анѓело загинал во сообраќајна несреќа. Од сопругата се развела во 1931 година, а четири години подоцна во 1935 година се оженил повторно за Кристин Род, сестра на својата поранешна сопруга.
192 п.н.е.
192 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 192. година пред новата ера, 192. од првиот милениум п.н.е., 92. од 2 век п.н.е. и трета од 190-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5316 и 5317 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4558 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3568 и 3569 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 561.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 192 година се протега во 2444 и 2445, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2504 и 2505 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 351. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 838 и 837 исламска година пред хиџра.
Валенсија де лас Торес
Валенсија де лас Торес — општина сместена во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2005 година (Национален статистички институт (INE)), општината има население од 724 жители.
Дабова Река
Дабовска Река — река во Западна Македонија и притока на Рожденска Река.
Течение
Реката извира на планината Мариовски Козјак, северозападно од селото Рожден. Се влева во Рожденска Река.
Науката во 1666 година
1666 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Скалата (Чифлик)
Скалата — старохристијанска црква. На источната периферија на селото се гледаат темели од мала црквичка, обраснати со ниска вегетација.
Науката во 1665 година
1665 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Карл Мај
Карл Фридрих Мај (Karl May; Хоенштајн-Ернстал, 25 февруари 1842 – Радебојл, 30 март 1912) — германски книжевник. Преведени на триесет јазика, неговите книги се објавувани во рекордните количини, а најпознзнатите се:
„На Далечниот Запад“ „Ловци на мечки“ „Преку пустина“ „Винету“ „Во царството на сребрениот лав“ „Богатство во сребреното езеро“ „Во Балканските клисури“
Според неговите дела се снимени многу филмови и телевизиски серии, а пример се и за многу стрипови. Карл Мај напишал 73 романи вкупна дебелина од два метри и половина. Вкупниот број на неговите книги надминува и до 100 милиони примероци.
Карл Мај е роден во Ернстхал, во место недалеку од Хемнитза, тој дошол на светот 1842 година, како петто од четрнаесте ткајачи и акушерки. Таткото често останувал без работа, па семејството често останувало во беда.
Мај бил многу добар ученик. Во 14 година еден принц му дал стипендија да се школува во учителска школа во Валдернбруг. После две години кнежевскиот питомец бил исфрлен од школата поради кражба на шест свеќи. Можел да го продолжи школувањето во Плаунеа, но и тоа беше проблем. Човекот кај кого престојувал го тужел на училишната администрација, дека ја наговорубал својата сопруга на неморал. Веќе не можел да го продолжи школувањето за наставник. Осуден е на шест години затвор кога украл часовник на еден ученик.
Не можел да најде работа по излезокот од затворот, па покушал да живее од помали кражби и превари. Првата книга ја напишал во затворот. Во Америко за која толку пишувал и отишол пред крајот на животот.
Дела
Главните ликови на книгите чија работа се одвива на Далечниот Запад се Олд Шетерхенд и Апач Винету. Најбитние на тој циклус се:
Главните херои на книгата чија акција се одржала на Блискиот Исток се Кара Бен Немзи (Олд Шетерхенд од циклус Книгата на Дивиот Запад) и неговиот пријател Хаџи Халеф Омар. Книгите од овој „Арапски циклус“ се:
Во третиот циклус спаѓаат делата:
Вестдорф
Вестфорф — село и поранешна општина во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009, е дел од градот Ашерслебен.
Валенсија дел Момубеј
Валенсија дел Момубеј — општина во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Има население од 839 жители на површина од 75 км2.
Папа Александар VI
Александар VI (лат. Alexander PP. VI; 1 јануари 1431 - 18 август 1503) — римски папа од 11 август 1492 до 18 август 1503. Тој е најконтроверзниот секуларен папа во периодот на ренесансата. Бил внук на првиот шпански папа Алфонсо ди Борџија.
Цимери
Цимери - македонска комедија.
Извршен продуцент на серијата бил Тони Ристов, а се работело според идеја на Ефтим Трајчов.
Сценаријата ги напишале Ефтим Трајчов, Елена Стојановска и Зоран Бојаровски. Главните улоги ги толкувале: Кристина Атанасова Арсова, Снежана Киселичка, Миле Вратеовски, Милорад Ангелов, Ефтим Трајчов Ѓаурски, Бојан Велевски и други македонски артисти.
Заплет
Главните шест лика се Марко, Цветко, Митко, баба Цена, Финка и Свјатло Красимиров, кои ќе го прикажат животот на цимерите во Скопје низ комичните ситуации на нивниот секојдневен живот. Случките низ кои ќе ги градат ликовите се од современото живеење и се проткаени со хумористични и иронични заплети. Темите се актуелни, секојдневни и провокативни, од вработување и градење кариера до вљубување, сексуалност, па се’ до тоа како да се преживее во голем град.
Бишово (Албанија)
Бишово — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Сиње.
Науката во 1664 година
1664 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Десбах
Десбах (Deesbach) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Десбах е сместена во истоимената долина во Природниот парк Тириншка Шума.
Руси
Русите се најбројниот словенски народ кој припаѓа на источнословенската група на народи и јазици. Русите бројат околу 140 000 000 луѓе и главно се населени во Русија (81% од населението), а има големи руски заедници во поранешните републики на СССР, Летонија каде сочинуваат 26% од населението), Естонија (25% од населението), Казахстан (23% од населението), Украина (17% од населението), Белорусија (8% од населението), а во поново време се забележуваат и големи руски емигрантски заеднци во САД, Австралија и Канада.
Русите говорат на руски јазик кој е најзборуваниот словенски јазик и во огромно мнозинство се православни христијани.
Русите како тема во книжевноста
Во романот „Злосторство и казна“, Фјодор Достоевски пишува дека „Русите, воопшто, се широки луѓе... широки како нивната земја и необично се наклонети кон фантастичното и хаотичното...“ Во своето дело „Богатството на царот Радован“, српскиот поет Јован Дучиќ, кога ги опишува особините на руските жени, за ннив вели дека се само љубовници. Во романот „Подемот и падот на Паркинсоновата болест“, српскиот писател Светислав Басара вели дека Русите се наклонети кон претерување, гигантизам и вознесување над сите човечки мерки. Исто така, тој пишува дека гревовите на Русите се големи, зашто тие дрско се мешаат во божјата работа и сакаат да го спасат светот, како и дека Русите се по природа идеалисти дури и тогаш кога се приврзаници на материјалистичките доктрини.
Една песна на полскиот поет Збигњев Херберт се вика „Приказна за руските емигранти“.
Науката во 1663 година
1663 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Владовска тврдина
Владовска тврдина или Филокастро (Φυλόκαστρο) — тврдина над селото Владово, Воденско, Егејска Македонија.
Остатоците од твдината се наоѓаат на стратешко место на висок рид од левата страна на главниот пат Воден – Владово (ЕО2). Тврдината датира од османлиско време, но веројатно со постари фази. Природната карпа е вештачки издлабена и зачуван е низок ѕид од полуобработени камења прицврстени со малтер. На врвот на ридот има три рова покриени со камења.
Во 1995 г. тврдината е прогласена за споменик на културата.
Лилјана Николовска
Лилјана (Љиљана) Николовска (24 август 1964, Сплит, СР Хрватска, СФР Југославија) - југословенска и хрватска пејачка од македонско потекло. Нејзиниот татко како воено лице се преселил во Хрватска од реканското село Битуше. Најпозната е како пејачка на сплитската група Магазин. Со групата Магазин снимила 7 (седум) албуми и се појавувала на многу компилации од 1982 до средината на 1990 година.
Од 1995 година године Лилјана е во брак со музичарот Пит Мазик, со кој има син. Живее и работи во Сан Педро, Калифорнија, САД.
Албуми:
Нилтон Сантос
Нилтон дос Сантос (16 мај 1925-27 ноември 2013) бил бразилски фудбалер кој првенствено играл како крилен бек. На меѓународно ниво, тој беше член на бразилската репрезентација која ги освои Светските првенства во 1958 и 1962 година.
Се смета за еден од најголемите бранители во историјата на играта, Нилтон Сантос е член на Светскиот тим на 20-тиот век и беше прогласен од Пеле за еден од најдобрите 125 најдобри живи фудбалери на церемонијата на наградите на ФИФА во 2004 година. Во 2009 година, тој беше добитник на наградата Golden Foot Legends.Тој не беше поврзан со неговата честа одбранбена партнерка Џалма Сантос.
Клупска кариера
Роден во Рио де Жанеиро, тој беше пионерски офанзивен лев бек, како еден од првите бекови кои направија трчање по крилото за да учествуваат во офанзивната игра. Еднаш рече: „Никогаш не им завидував на денешните играчи на парите, туку на слободата што ја имаат, да одат напред“. Целата своја професионална клупска кариера ја играше за Ботафого де Футебол е Регатас.
Тој беше наречен „Енциклопедија“ поради познавањето на фудбалскиот спорт. Тој беше светска класа и во одбрана и во напад и поседуваше многу добра техника.
Меѓународна кариера
Нилтон бил клучен играч во одбраната за време на финалињата на Светското првенство во 1954, 1958 и 1962 година (тој исто така беше во бразилскиот тим за финалето во 1950 година, но не настапи) и стана познат по постигнувањето гол на турнирот во 1958 година кога Бразил играше со Австрија. Дриблинувајќи низ целиот терен, тој заврши со шут што го полуде неговиот тренер Висенте Феола (тој постојано инсистираше Нилтон да се повлече на одбранбеното поле, но бил игнориран додека не се постигне голот).
Нилтон Сантос играл само за два тима во својата професионална кариера; Botafogo de Futebol e Regatas и бразилската репрезентација собра 75 натпревари и постигна 3 гола.
Смртта
Сантос починал од инфекција на белите дробови на 27 ноември 2013 година, на 88-годишна возраст, во Рио де Жанеиро. Тој бил четвртиот шампион на Светското првенство во 1958 година што почина за неколку месеци, откако Џалма Сантос починал во јули 2013 година, Гилмар и Де Сорди и во август 2013 година и сите во рок од една година од Светското првенство на ФИФА 2014 во нивниот роден Бразил.
Наследство
Домот на Ботафого де Футебол е Регатас и стадионот домаќин на Летните олимписки игри 2016 година, Естадио Олимпико Нилтон Сантос, исто така наречен Енгенхао, е именуван по него.
Почести
Ботафого
Бразил
Индивидуален
Сушица (Скопско)
Сушица (позната и како Катлановска Сушица или Коњарска Сушица) — село во Општина Петровец, во областа Блатија, во околината на градот Скопје.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сушица живееле 550 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Сушица имало 760 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 139 жители, од кои 137 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Сушица e македонско село.
Според истражувањата од 1952 година, родови во Сушица се:
Личности
Личности родени во Сушица (Скопско):
Телесила
Телесила (грчки:. Τελέσιλλα; ет 510 п.н.е.) била грчка поетеса, родена во Аргос.
Историја
Кога била болна, Телесила отишла кај Питија да се консултира за своето здравје, а таа ѝ рекла: „τὰς Μούσας θεραπεύειν“, што значи „служи им на музите“ и така Телесила се посветила на поезијата.
Кога Клеомен, кралот на Спарта, извршил инвазија на Аргос во 510 п.н.е., тој ги поразил и ги убил сите мажи во битката. Бидејќи повеќе намло мажи за борба, Телесила, го собрала оружјето од светилиштата и домовите, и ги вооружила жените. Кога Спартанците се појавиле, Телесила и нејзината армијата не се исплашиле, туку се бореле храбро и ги победиле. Лакедемонците, сфаќајќи дека да победат жени би бил завиден успех, додека поразот би значел срамна катастрофа, отстапиле.
Според Павзаниј, во слава на херојската победа против спартанската војска, во Аргос имало статуа во предниот дел на храмот на Афродита посветен на Телесила. Статуата прикажувала жена која во раката држи шлем, во кој гледа занесено, и книги кои и лежат кај нозете. Фестивалот Хибристика или Ендиматиа, во кој мажите и жените разменувале облека, исто така го славел хероизмот на своите женски сонародници. Сепак, статуата видена од Павзаниј можеби не била посветена на Телесила; таа подеднакво би можела да ја претставува Афродита, како сопруга на Арес и воинствена божица (книгите, сепак, не се вклопуваат). А Хибристиката би можел да биде верски фестивал поврзан со обожавањето на некое андрогино божество.
Херодот (VI. 76) не ја споменува интервенцијата на Телесила, но тој спомнал оракул, изјавен од страна на Питинска свештеничка, која предвидела дека жената треба да го освои мажот.
Лукан споменува дека по победата на Телесила против Спартанците, Арес бил во Аргос меѓу боговите на жените.
Од песните на Телесила останале само два стиха, цитирани од страна на граматичарот Хефестион, од Пертенејон или песна за хорот на девојки.
Шумска јагода
Шумската јагода или ѕуница (науч. Fragaria vesca) — повеќегодишно растение што вирее во дивина ширум северната полутопка.
Сите видови на јагода имаат основен хаплоиден број од 7 хромозоми; Fragaria vesca се диплоидни, и со тоа имаат два пара на вакви хромозоми, значи вкупно 14.
Опис
Шумската јагода (Fragariavesca) е претставник од фамилијата рози Rosaceaeкоја брои повеќе од 4800 видови растенија. Тие со повеќегодишни растенија, а најзастапени се на Северната полутопка. Шумската јагода е карактеристична по своите троделни назабени листови и белите цветови. Најчесто се размножува вегетативно со столони, а поретко генеративно од семка. Се одликува со силна пријатна арома на плодовите, а исто така наоѓа примена и во традиционалната медицина како лек против стомачни болки.
Распространетост
Се среќава на високопланински пасишта, на рабови од шума како и на отворени терени најчесто на засенчени места.
Подвидови
Постајат низа подвидови и облици:
Одгледување и употреба
Шумската јагода се одгледувала насекаде во Европа пред да биде во голема мера заменета со градинарската јагода (Fragaria x ananassa и други хибриди), кои даваат многу поголеми плодови. Плодот на шумската јагода е многу посилен по вкус и арома, и сѐ уште се одгледува во мали количества кои се продаваат на гурмани.
За разлика од највеќето комерцијални сорти на јагоди, шумските јагоди ретко пуштаат надворешни коренчиња, и обично се размножуваат со семки или поделба на растението.
Некои сорти на F. vesca даваат зелени, бели или жолти јагоди при зрелост, покрај нормалните црвени јагоди.
F. vesca понекогаш се користи во билната медицина; билниот чај од листовите, стеблата и цветовите на ова растение се мисли дека лечи пролив.
Влајкова Чешма (Витолиште)
Влајкова Чешма — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од римското време. Во Моклишки Дол, кој се наоѓа на околу 1 км јужно од селото, и на двете страни од патот за селото Полчиште има остатоци од поголема населба. Присутни се фрагменти од керамички садови, градежен материјал, монети и една мермерна статуа на граѓанин, а во непосредната близина, постаменти и други архитектонски елементи.
Луј XV
{| align="right" Луј XV (роден на 15 февруари 1710 во дворецот Версај - починал на 10 мај 1774 во дворецот Версај) бил крал на Франција од Бурбонската династија и крал на Навара. Тој бил внук на кралот Луј XIV. На почетокот од своето владеење бил омилен владетел, па така го добил прекарот „миленик“. Неговите реформи и војувања не биле успешни, додека тој живеел расипнички живот со љубовници. Со тоа ја изгубил популарноста и умрел непопуларен. Неговото владеење се одликува со апсолутизам и засилени феудални односи, при што земјоделството станувало помалку значајно.
Џереми Бентам
Џереми Бентам (Jeremy Bentham; Лондон, 15 февруари 1748 — Лондон, 6 јуни 1832) бил британски филозоф, реформатор на правниот систем и основач на утилитаризам.
Дело
Го развил моралниот и филозофскиот систем кој се основува на идејата дака се људските суштевства рационални, себични суштевства, односно да тежат на што повеќе корист. Верувал дака тој пружа научен основ за правни и политички реформи. Користеиќи го принципот на најголемата среќа, неговите следбеници, филозофи радикали, биле иницијатори за големиот број на реформи во државната администрација, на правото, владата и земјоделието во Велика Британијаво деветнаестиот век. Како застапник „лесе фер“ на земјоделието подоцна станал и силен застапник на политичката демократија. Неговата утилитаристичка доктрина е развиена во делата „Фрагментите за владата“ (1776) и посебно во книгата „Вовед во начелата на моралот и законодавството“ (1789). Бентам исто така се смета за еден од зачетницитена борбата за права на животните. Во врска со оваа, позната е и неговата парола „Нее важно дали можат да мислат и зборуваат, туку дали можат да патат“.
Науката во 1662 година
1662 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Марко Девиќ
Марко Девиќ (роден на 27 октомври 1983 година) е украински пензиониран фудбалер.
Девиќ бил натурализиран украински државјанин од 2008 година, тој е со српско потекло. Својот прв меѓународен натпревар за репрезенатацијата на Украина го имал во 2008 година. Оттогаш одиграл над 30 натпревари и постигнал вкупно 7 меѓународни голови. Во 2013 година, тој станал првиот играч кој постигнал хет-трик за фудбалската репрезентација на Украина на официјален натпревар.
Почетна кариера
Марко Девиќ е роден во Белград (Србија, СФР Југославија). Својата фудбалска кариера ја започнал во неговиот роден град, во клубот на Ѕвездара, одигрувајќи на 14 натпревари и притоа постигнал два гола во сезоната 2001–02. Во таа сезона неговиот клуб испаднал од првата дивизија. Подоцна Марко играл за екипите на Железник, Раднички од Белград и Вождовац. Во секој од клубовите поминал само по една година. За екипата на Железник одиграл 20 натпревари и постигнал три гола, од кои еден гол во 19 лигашки натпревари, а два гола на еден од куп натпреварите. Потоа постигнал еден гол во вкупно 16 натпревари за клубот на Раднички, пред да му се приклучи на тимот на Вождовац каде постигнал четири гола на вкупно 14 настапи.
Металист Харков
Тренерот Мирон Маркевич го донел Девиќ во Виша Лиха во клубот Металист од Харков. Тој постигнал 4 гола во 27 лигашки натпревари во неговата прва сезона додека Металист завршил на 3-та позиција на крајот од натпреварувањето. Во сезоната 2007-2008, тој бил најдобар стрелец во Украинската Премиер лига со 19 гола на вкупно 27 одиграни натпревари. Близу зад него со постигнати голови биле Александар Хладки, Александар Косирин и Јевхен Селезњов. Сите тие постигнале по 17 голови. И покрај големите погодоци на Девиќ, клубот на Металист уште еднаш ја завршил сезоната на третото место. Девиќ имал доста спор почеток во сезоната 2008-09, но сепак во 13-то коло ги постигнал првите два гола во победата од 2:0 над екипата на Чорноморец од Одеса. Ја завршил сезоната со осум гола од 24 лигашки натпревари. Клубот и по трет пат завршил на третото место. Екипата на Металист таа сезона се пласирала во осминафиналето во Купот на УЕФА, но загубила од друга украинска екипа, тимот на Динамо од Киев, со вкупен резултат од 3:3, но со помалку постигнати голови на гостински терен. Девиќ во сезоната 2008-09, постигнал 8 голови на вкупно 24 лигашки натпревари. И таа сезона Металист завршил на легендарното за нив трето место. Во сезоната 2009-2010 Девиќ постигнал осум голови, но, на 20 лигашки настапи додека Металист завршил на третото место. Во сезоната 2010-11, Девиќ бил на врвот на табелата за асистенции со вкупно 9 проигрувања. Таа сезона постигнал 14 гола во 24 лигашки настапи за да стане вториот најдобар стрелец зад играчот Јевхен Селезњов од клубот на Днипро. И таа сезона Металист завршил на третата позиција. Во наредната сезона 2011-12 Девиќ постигнал 11 гола на 26 лигашки натпревари, додека неговиот тим по шести пат по ред го заземал третото место. Металист, таа сезона стигнал до четвртфиналната фаза од Лига Европа, губејќи од португалскиот Спортинг со вкупни 3:2. Девиќ постигнал пет гола и три асистенции за вкупно 484 минути игра во континенталното натпреварување, завршувајќи на осмото место на листата на стрелци.
Тој го напуштил клубот во 2012 година по шест сезони за да му се приклучи на актуелниот шампион на украинската Премиер лига, клубот на Шахтјор Доњецк. Девиќ успеал да постигне 64 гола во 148 првенствени натпревари за екипата на Металист, а 75 од вкупно 192 натпревари во сите натпреварувања.
Шахтјор Доњецк
Девиќ му се приклучил на тимот на Шахтјор во текот на сезоната 2012-13 во Премиер лигата со потпишан четиригодишен договор за сума од 4,4 милиони фунти. Иако во Металист го носел дресот со број 33, тој во новиот клуб го земал бројот 18, затоа што дресот со број 33 веќе му бил доделен на хрватот Даријо Срна. Својот прв натпревар за тимот на Шахтјор го одиграл откако во 77 минута го заменил Алекс Тешеира во победата со 2:0 над екипата на Металург од Доњецк во Суперкупот за 2012 година. Овој успех го одбележал првиот трофеј на Девиќ. Неговиот прв натпревар во првенството за тимот на Шахтјор бил во победата од 6:0 над составот на Арсенал од Киев. Девиќ влегол како замена за играчот Алекс Тешеира во 69 минута. На тој натпревар го постигнал и својот прв гол за својот Шахтјор, од пенал, во 94 минута од натпреварот. Неговиот прв натпревар како стартер дошол во победата над екипата на Волин Луцк со резултат од 4:0. Тој го постигнал првиот гол на натпреварот по само 4 минути игра на асистенција од Хенрих Мхитарјан. Постигнал уште еден гол во победата од 4:1 против составот на Ворскла.
Враќање во клубот на Металист
На 28 февруари 2013 година, Девиќ се вратил во Металист потпишувајќи четиригодишен договор.
Русија
На 27 февруари 2014 година, Девиќ потпишал четиригодишен договор со клубот на Рубин од Казан, каде одиграл 14 натпревари и постигнал 3 гола. Во јануари 2015 година, тој бил испратен како позајмен играч во катарскиот Ал Рајан, каде одиграл 18 натпревари и постигнал 11 голови. Тој му помогнал на својот тим да ја освои Лигата на ѕвездите на Катар.
На 17 јануари 2017 година, Девиќ потпишал договор на една година и половина во Руската Премиер Лига за тимот на ФК Ростов. На 17 јуни 2017 година, по само шест месеци, Девиќ го напуштил Ростов.
Подоцнежна кариера
На 7 август 2017 година, тој се приклучил на екипата на ФК Вадуц.
На 4 август 2018 година, Девиќ потпишал двегодишен договор со тимот на Сабах ФК.
На 16 јануари 2020 година, екипата на Сабах го објавила враќањето на Девиќ со договор до крајот на сезоната 2019-2020. Девиќ го напуштил клубот на Сабах на 24 април 2020 година.
Меѓународна кариера
Во јуни 2008 година, Девиќ станал натурализиран украински државјанин со надеж дека ќе игра за фудбалската репрезентација на Украина. Иако Девиќ не е првиот фудбалер надвор од поранешниот Советски Сојуз кој прифатил украинско државјанство, неговата одлука довела до бројни дискусии во медиумите за придобивање на странски играчи. Првиот интернационалец кој станал натурализиран Украинец бил Мамади Сангаре од Конакри, Гвинеја, кој во 2008 година играл за ФК Десна Чернихив, а претходно за ФК ЦСКА од Киев.
Девиќ имал многу успешна сезона во 2007-08, постигнувајќи 19 гола и станал најдобар стрелец, вршејќи притисок врз селекторот на репрезентацијата Олексиј Михајличенко за да го избере во составот на репрезентацијата. Но, Михајличенко се двоумел, изјавувајќи дека една одлична сезона можеби нема да биде доволна за да го оправда изборот на Девиќ за во составот на репрезентацијата на Украина. Како и да е, тој направил избор и Девиќ бил во составот за пријателскиот натпревар против репрезентацијта на Норвешка на 19 ноември 2008 година. Тој бил третиот натурализиран државјанин на Украина во фудбалската репрезентација во тоа време, заедно со Олександр Алиев и Артем Милевски. Девиќ го одиграл вториот дел од натпреварот и го носел дресот со број 10. Во следните неколку години, неговиот придонес во натпреварите значително опаднал, поради слабиот настап во Премиер лигата, како и не постигнувањето голови за државната репрезентација.
Девиќ бил член на тимот на Украина за УЕФА ЕВРО 2012 година. На 19 јуни 2012 година, тој бил во почетниот состав за натпреварот против репрезентацијата на Англија во последната рунда на натпревари пред четврт-финалето. Украина загубила со резултат од 0:1, со удар со глава на Вејн Руни. Овој натпревар се одиграл на Донбас Арената во Доњецк. На тој натпревар на Девиќ му бил поништен регуларен гол во вториот дел од натпреварот кога Џон Тери ја извадил топката од зад гол линијата. Англија на крајот била победник во групата Д и напредувала заедно со репрезенатацијата на Франција, додека екипата на Украина била елиминирана. „Голот-дух“ на Девиќ повторно ја отворила фудбалската дебата за воведувањето на технологијата во фудбалот, особено за гол-линијата. Следниот ден, сепак, УЕФА и нејзиниот главен судија, Пјерлуиџи Колина, ја донеле својата конечна пресуда. Имено, официјалните лица на натпреварот погрешно и неправедно ги оштетиле Девиќ и Украина со поништениот гол.
Машкулора
Машкулора — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Ѓирокастро.
Трактат
Трактат претставува систематична анализа на извесна тема. Познати писатели на трактати се филозофите како Сун-це, Аристотел, Џон Лок, Дејвид Хјум, Рене Декарт, Вилијам Годвин, Карл Маркс и други. Трактати исто така пишувале и низа теолози на теми поврзани со извесни аспекти на верата.
Унзебург
Унзебург (Unseburg) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Бердеауе.
Науката во 1661 година
1661 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Брезовица
Ски-центарот и одморалиште Брезовица првично беше основан во 1954 година во селото Брезовица, општина Штрпце, јужен дел на Република Косово.
Историја
Во 1979 година бил инсталиран првиот ски-лифт во одморалиштето. Иако Брезовица има престижно минатото служејќи како алтернативно место за спуст за настаните од Зимските олимписки игри во Сараево 1984 и откако беше домаќин на голем број меѓународни настани на Скијачката федерација во 1980-тите и 1990-тите, сегашната состојба не е задоволителна, односно нема добиено значајна инвестиција повеќе од две децении. Денес, со одговорните инвестиции, развој и функционирање, тој нуди огромен потенцијал за вредносно-ориентиран туризам. Гребенскиот терен нуди неспоредлив можност во регионот за развој на планинско одморалиште преку целата година. Во зима, снегот паѓа од средината на ноември до мај, со просек од 128 скијачки дена. Лете, екотуризмот нуди можности за пешачење, планински велосипедизам, голф и други отворено рекреативни активности.
Потенцијал
Едно од најпознатите села во Општина Штрпце е Брезовица, со голем потенцијал, во зима и лето. Брезовица обезбедува многу можности, и за љубителите на скијањето, тоа е од најпосетените туристички центар во текот на зимата. Скијачкиот центар „Брезовица“ се наоѓа на надморска височина од 1 718 m н.в. па сè до 2 522 m н.в. Скијачкиот центар Брезовица е идеално сместен на север и северозапад во пазувите на Шар Планина. Се протега 39.000 хектари на високо алпски планински терен и шуми, со многу различна и богата флора и фауна. Наоѓа на 90 минути на двата меѓународни аеродроми. Ски-центарот останува еден од последните недоволно развиени ски центри во Југоисточна Европа. Во оваа област се ски патеките со просечна должина до 3,5 километри,со просечен наклон од 38% флексибилност, на височина од 1 718 m н.в. Највисоката жичарница завршува на височина од 2 522 m н.в. Широките скијачки терени на скијачкиот центар Брезовица се направени од еден систем кој вклучува: 5 жичарници и 5 ски лифтови, поврзани со 16 km на ски патеките на просечната должина од 3.000 метри. Постојат 4 хотели во Брезовица. На патеките за слалом, велеслалом, спуст и супервелеслалом може истовремено да скијаат 50.000 скијачи. Голем број на успешни национални и меѓународни натпревари се одржуваат во одморалиштето, вклучувајќи го и белградскиот "Инекс скијачкиот центар Брезовица", меѓу другите. Голем број на косовски зимски спортски тимови се обучуваат во одморалиштево.
Тумба (Чифлик)
Тумба — могила од римското време. На јужната периферија на селото се наоѓа могила со пречник во основата од 12 метри и височина од 3,5 метри. Могилата е делумно оштетена, така што во профилот се гледаат камени плочи од неколку гробни конструкции.
Ĺ
Словачки јазик
Во словачкиот јазик се користи за гласот, односно согласно л, како во гласот 'лл' во 'каллив'.
Пацифик Хајтс (Сан Франциско)
Пацифик Хајтс (Pacific Heights) е населба во Сан Франциско, Калифорнија, САД. Таа, со своите панорамски погледи на мостот Голден Гејт, Санфранцискиот Залив, Алкатраз, Палатата на убави уметности и Президио, е позната како дом на многу славни личности.
Оваа населба се протега од улицата Јунион до улицата Буш во правец север-југ и од авенијата Ван Нес до авенијата Президио во правец исток-запад. Други извори ја ограничуваат населбата меѓу улиците Грин и Калифорнија во правец север-југ.
Во 2013 година, Пацифик Хајтс беше прогласена за најскапа населба во САД. Златниот Брег е делот на населбата каде живеат многу милијардери. Западното Проширување, оддалечено само 20-тина улици од Златниот Брег, има многу поевтини цени за недвижности. Титулата како најскапа населба во Сан Франциско ѝ беше потврдена во 2017 година, а вила во вредност од 40 милиони американски долари беше посочена како најскап дом во градот. Во оваа населба живеат и стари богаташи, но и новопечени милијардери од технолошкиот бизнис.
Пацифик Хајтс е сместена на срт во правец исток-запад, кој нагло се издига јужно од Марина и Кау Холоу да достигне максимална височина од 110 метри н.м.в. Населбата има два парка: Лафајет и Алта Плаза. Многу домови имаат поглед кон мостот Голден Гејт, Маринските ридови и островот Алкатраз. На југ се гледаат врвовите Близнаци и кулата Сутро.
Науката во 1660 година
1660 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Валенсија дел Вентосо
Валенсија дел Вентосо — општина сместена во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2006 година (Национален статистички институт (INE)), општината има население од 2.325 жители.
NGC 3670
NGC 3670 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3670 се споменува и како UGC 6427, MCG 4-27-33, CGCG 126-48.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3670 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3670 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Грос Ширштет
Грос Ширштет — село и поранешна општина во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009, е дел од градот Ашерслебен.
Кацхите
Кацхите (Katzhütte) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Ľ
Ľ/ľ — буква во словачката азбука. Буквата е создадена од буквата L со надреден знак. Буквата се користи за гласот, односно љ.
Кацхите
Географија
Општината Кацхите се наоѓа во северозападниот дел на Тириншките Шкрилни Планини и образува средиште за горниот дел на долината Шварца.
Општински единици
Општината Кацхите се состои од две единици: Кацхите и Елце.
Науката во 1659 година
1659 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Злато (хералдика)
Во хералдиката, златото (скратено З) ; (меѓународен француски назив „or“) е боја на злато и, заедно со среброто (argent), ја сочинува класата на светли бои наречена „метали“. На гравури, по пат на штрафирање, златото се претставува со рамномерно распределени точки. Оваа боја многу често стои прикажана како жолта, иако во многу илустрирани ракописи и пораскошни грбовници за ова е користен златен лист.
Славе Попоски
Славе Зорев Попоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Злато (хералдика)
Златото во хералдиката се смета дека ги симболизира следниве нешта:
Славе Попоски
Животопис
Произлегувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделие. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во септември 1944 година во редовите на Петнаесеттата бригада. Како борец учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево. Во една борба со балистите кај селото Зајас бил тешко ранет на 16 ноември 1944 година и пренесен во болницата во Битола каде умрел по кусо боледување.
Папа Пиј III
Пиј III (лат. Pius PP. III; 29 мај 1439 - 18 октомври 1503) — римски папа од 22 септември до 18 октомври 1503. По смртта на папата Александар VI, во изборот за папа учествувале и францускиот кардинал д'Амбуаз и Џулиано дела Ровере, кој се вратил од прогонство, но ни едниот ни другиот не освоиле мнозинство на гласови. За папа бил избран миленикот на папата Пиј II Пиколмини, кој во тоа време бил само ѓакон. Неговиот понтификат траел само 27 дена, а се претпоставува дека бил отруен, но за тоа нема докази.
Науката во 1658 година
1658 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Казарик
Казарик — река во Македонија, сместена на планината Кожуф.
Се наоѓа југоисточно од селото Рожден, а се влева кај него во реката Блаштица.
Загадување
Реката поминувајќи во близина на отворениот коп на рудникот ’Ржаново собира големи наноси земја, кои подоцна завршуваат во Блаштица, за на крај да се таложат во вештачкото езеро Тиквеш.
Матохасанај
Матохасанај — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Теплен и општината Синан.
Вртко Ливада (Витолиште)
Вртко Ливада — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од доцноантичкото време. На 3 км од југоисточната страна на селото, на десниот тек на реката Сидорка има блага падина на која се среќаваа фрагменти од керамички садови и градежен материјал од помала населба.
Костурска тврдина
Костурска тврдина (Κάστρο της Καστορίας) — важно средновековно утврдување во градот Костур, Егејска Македонија. Од тврдината се зачувани две квадратни кули на Горниот град (Акрополот). Во 1994 г. извршени се ископувања и конзервациски работи на двете кули. Во горниот град стои средновековната црква „Пресв. Богородица Куполна“. Делумно е зачуван и средновековниот бедем кој го преградувал полуостровот.
Во 1924 г. тврдината е прогласена за споменик на културата.
Зета-
Зета- (симбол: З, меѓун. Z) — претставка во метричкиот систем кој означува фактор од 10 <sup id="mwDg">21 или. Претставката била додадена како SI претставка на Меѓународниот систем на единици (SI) во 1991 година.
Зета е изведена од латинскиот број „седум“, и претставува 10007.
Примери:
Ваље де Матаморос
Ваље де Матаморос — општина со местоположба во покраината Бадахос, Екстремадура. Има населени од 442 жители и се протега на површина од 4,9 км2.
Железна Река (река)
Железна Река — река во Западна Македонија и притока на Вардар.
Течение
Реката извира на планината Челоица и поминува низ селото Железна Река. Се влева во Вардар.
NGC 6042
NGC 6042 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6042 се споменува и како NGC 6039, MCG 3-41-79, CGCG 108-104, DRCG 34-63.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1870 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6042 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6042 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 4 м 39,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 42' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 6042 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56972. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1507. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 83.
Науката во 1657 година
1657 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Амесдорф
Амесдорф — село и поранешна општина во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Гистен.
Шехадет
Шехадетот (, „сведоштво“) — едно од основните начела на исламот како сведочење за вербата во Бога. Изјавата гласи „Нема друг бог (кој е достоен да се обожува) освен Алах и Мухамед е Божјиот пратеник“). Шехадетот е клуч за да се биде дел од исламската вера, секој кој навистина верува во овие зборови се вбројува во муслимани. Меѓутоа, од практични причини за оние кои стануваат муслимани од претходно друга религија или пак оние кои го прифаќаат Илсламот од неверстно мора да ги изрецитират овие зборови во присуство на два сведока (машки пол) за да може да бидат сметани за муслимани од страна на другите членови на општеството.
Шесте одредби на верувањето
За сите муслимани важат шест основни одредби:
Исламската вероисповед на македонски:
Ť
Ť (мала буква ť) — буква во чешката и словачката азбука. Буквата е создадена од буквата T, со надреден знак. Буквата се користи за гласот, во македонскиот претставен со буквата ќ.
193 п.н.е.
193 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 193. година пред новата ера, 193. од првиот милениум п.н.е., 93. од 2 век п.н.е. и четвртта од 190-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5315 и 5316 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4557 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3567 и 3568 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 560.