cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Папа Јован XII
Јован XII (лат. Ioannes PP. XII; 937 - 14 мај 964) — римски папа од 16 декември 955 до 14 мај 964. Тој бил син на Алберих II и Алда Рлска. По мајчина линија бил седмо поколение на Карло Велики, а бил и внук на Марозија. Тој бил последниот папа во периодот на порнократијата.
По папата Јован II (533-535), тој бил вториот папа кој го сменил своето име со доаѓањето на папската столица.
Животопис
Јовн станал папа на само 18 години. Правел голем број на злосторства, па неговите современици го сметале за олицетворение на ѓаволот. Против Беренгар II, Јован побарал помош од Отон I, и кога германскиот крал победнички влегол во Рим, папата нему му ја доделил императорската круна. Отон го утврдил дотогашното влијание на црквата, па дури и го проширил, а за таа услуга папата и Римјаните му ја ветиле својата верност и му обеќале дека при изборот на папа, строго ќе се политуваат канонските правила и избраниот ќе го посветат повторно по утврдувањата на императорот. По желба на отон, папата Јован се подготвувал за обраќањето на Словените во архиепископијата во Магдебург и епископијата во Мерзебург. Откако императорот се оддалечил од Рим, папата се здружил со неговиот непријател, па по враќањето на Отон, на собор го содуил Јован, кој бил заменет со Лав VIII.
Смртта
По оддалечувањето на императорот Отон, Јован повторни завладеал со Рим и го исфрлил својот противник. Но скоро потоа, починал од рани, кои се смета дека ги добил во љубовните авантури.
Месхари
Месхари (Meshari, што значи молитвеник на албански јазик) – име на книгата која ја напишал Ѓон Бузуку во 1555 година и која е прва книга во која се наоѓаат зборови на албанскиот јазик (дијалект на Гегите) со буквите на латинскиот јазика и една буква (ћ) од српската кирилица. Книгата содржи 188 страници напишани во две колони и претставува испис на изговорот на најважниот дел на католичка литургија на албански јазик. Оригиналот се чува во библиотеката во Ватикан.
Месхари бил откриен од Јован Никола Казази во 1740 година. Потоа бил изгубен и повторно откриен во 1909 година. Отецот Јустин Рота прв го фотокопирал Месхари во 1930 година и донел копија во Албанија. Фототипско издание било издадено во 1968 година со транслитерации и лингвистички коментари.
Идно проширување на Европската Унија
Прашањето околу идното проширување на Европската Унија (ЕУ) теоретски е отворено за секоја држава која се наоѓа на европскиот континент, која е демократизирана, земја во која функционира организацијата на слободен пазар и земја која е подготвена да ги спроведе сите претходни закони кои ги налага законодавството на ЕУ. Денеска, Европската Унија претставува наднационална и меѓувладина унија (заедница) на 27 демократски земји-членки. Таа е најголемата конфедерација на независни држави во светот, основана под ова име во 1992 со Мастришкиот договор. Сепак, многу аспекти од Унијата постоеле и пред оваа година преку серија на претходни договори, кои датираат од 1951. Сепак, дали една земја ќе пристапи кон унијата е предмет кој се оценува од страна на институциите на ЕУ.
Постојат пет кандидати за членство во Европската унија: Турција (аплицирала во 1987), Северна Македонија (аплицирала во 2004), Црна Гора (аплицирала во 2008), Албанија (аплицирала во 2009) и Србија (аплицирала во 2009). Сите имаат започнато со пристапните преговори. Косово (чија независност не е признаена од пет ЕУ земји-членки) и Босна и Херцеговина се признаени како потенцијални кандидати за членство во ЕУ. Босна и Херцеговина има формално поднесено апликација за членство, додека Косово има Спогодба за стабилизација и асоцијација (ССА) со ЕУ, што вообичаено претходи на апликацијата за членство. Црна Гора и Србија, како најнапредни кандидати, се очекува да влезат во Унијата непорано од 2022, најверојатно во 2025. Додека другите полека напредуваат, преговорите со Турција се засега замрзнати.
Од четирите главни западно европски земји кои не се ЕУ-членки, Исланд, Норвешка и Швајцарија имаат поднесено апликации за членство во минатото, но ги имаат замрзнато, додека Обединетото Кралство е поранешна членка. Норвешка, Швајцарија, Исланд и Лихтенштајн учествуваат во внатрешниот пазар на ЕУ и во Шенген-зоната, што ги прави доста блиски со ЕУ. Во 2014, ЕУ потпишува договори за соработка со Грузија, Молдавија и Украина. Европскиот парламент има донесено резолуција која ја признава „европската перспектива“ на сите три земји.
За земјите од Источна Европа, Хедер Граби од Центарот за европски реформи рекол: „Белорусија е премногу авторитарна, Молдавија премногу сиромашна, Украина премногу голема, и Русија премногу страшна за ЕУ која би требало да размисли за понудата за нејзино членство во било кое време." Сепак, Украина покажала силен интерес за членството во ЕУ.
Албанија
Албанија е првата земја официјално признаена како потенцијална земја за кандидат за членство во ЕУ. Земјата во 2006 година го потпишала договорот за асоцијација и стабилизација. Но и покрај тоа, примањето на Албанија во ЕУ зависи главно од нејзината економска и политичка сигурност. Официјално Албанија поднела кандидатура во 2009 година. Советот на ЕУ посакал од Европската комисија да изработи односно да даде оценка за спременоста на Албанија за започнување на преговори со ЕУ. Во извештајот од ноември, 2016, Европската комисија дала препорака ЕУ да ги отпочне пристапните преговори со Албанија. Во Јуни, 2018, Европскиот совет се согласува на отпочнување на преговорите до крајот на 2019.
Пристапувањето на Албанија кон ЕУ е врзано со приклучувањето на Северна Македонија. Албанија мора да исполни неколку пред-услови за започнување на пристапните преговори, како реформирање на судството, нов изборен закон, судење на корумпираните судии и почит кон човековите права на тамошното грчко малцинство. Во мај, 2019, европскиот комесар Јоханес Хан ја потврдува препораката. Сепак, во јуни, Унијата одлучува уште еднаш да ги одложи преговорите, поради преговори од Холандија и Франција. Ставено е повторно вето во октомври истата година. На 25 март, 2020, Европската унија одлучува да ги почне преговорите.
Македонија
Македонија аплицирала за членство во ЕУ на 22 март 2004 година. На 9 ноември 2005 година, Европската комисија на Македонија решила да и додели статус на кандидат. Така, на 17 декември 2005 Претседателството на Европскиот совет во Брисел на Македонија и доделила статус на кандидат за членство во Европската Унија. Сепак, датум за започнување на преговори со ЕУ Република Македонија сѐ уште не добила.
Република Македонија, по конфликтот од 2001 година, денеска мирот се одржува главно поради спроведувањето на Охридскиот договор, според кој етнички Албанци добиле големо автономно управување. За разлика од Србија, Македонија успеала да го задржи својот суверенитет над целата своја територија. Премиерот Никола Груевски изјавил дела земјата ќе биде подготвена да се приклучи кон унијата во 2012 или 2013 година. Сепак, ЕУ не се сложува околу наведениот период. На 17 декември 2005 година, Европскиот совет ја поздравила земјата за нејзините достигнувања во спроведувањето на поголем број на реформи (Критериумите од Копенхаген, Стабилизација и асоцијација, Охридскиот договор).
Можеби најголемиот проблем на земјата околу започнувањето на преговори со ЕУ е спорот со името со соседна Грција. Грција го отфрла името Македонија бидејќи според неа, тоа имплицирало територијални амбиции кон сопствената територија на Грција односно северниот дел на провинцијата Македонија. Поради тоа, ЕУ земјата ја нарекува "Поранешна Југословенска Република Македонија" (ФИРОМ). Решавањето на проблемот со името станало услов за пристапување кон унијата,. Грција, постојано потврдува дека ќе го искористи своето право да го блокира пристапот без претходно да биде најдено решение. , односно изјавува дека ќе употреби вето, исто како што го употребила при блокадата на земјата за влез во НАТО пактот. Други позначајни тешкотии со кои се среќава Република Македонија е остварувањето на европски стандарди на владеење на правото и економијата.
Молдавија
Владата на Молдавија изјавила дека земјата има европски аспирации и покрај тоа што има мал напредок во голем број на сфери. Нерешениот територијален спор односно интегритет со Приднестровие е главната пречка за каков било напредок на земјата. На 6 октомври 2005 година, ЕУ ја отворила својата постојана мисија во Кишинев, главниот град на Молдавија. Денеска земјата се стреми кон зачленување во ЕУ и е во спроведување на својот прв тригодишен акционен план во рамките на Европската политика за добрососедство.
Потпишувањето на договорот за партнерство и соработка била првата правна врска помеѓу ЕУ и Молдавија. Спогодбата била потпишана на 28 ноември 1994 година и стапила во сила на 1 јули 1998 во траење од 10 години. Договорот предвидува соработка од политички, комерцијални, економски, правни, културни и научни области.
Во август 2009 година, четири молдавски партии се согласиле да се создаде владејачка коалиција, наречена Алијанса за Европска Интеграција. Либерално демократската партија, Либералната партија и Демократската партија, се обврзиле да се постигне таква цел. Некои политички партии во рамките на Молдавија и Романија се залагаат за обединување на двете земји. Такво сценарио според тие партии предвидува Молдавија да стане член на ЕУ преку Романија, но сепак проблемот околу Приднестровие ќе остане.
Србија
Србија, по распаѓањето на сојузот со Црна Гора, започналча преговори околу можното членство на земјата во ЕУ. На 29 април 2008 година, земјата го потпишала договорот за асоцијација и стабилизација со ЕУ. По ова, српскиот претседател побарал Србија да стане официјален кандидат за членство во ЕУ, кон крајот на 2008 година .Сепак, Холандија откажала да го ратификува договорот сè додека не биде испорачан Ратко Младиќ пред судот во Хаг. Во почетокот на 2009 година земјата започнала да ги исполнува главните барања од ЕУ. Ефектите од работата на српските власти остануваат да бидат оценети од Европската комисија. И покрај неуспесите во областа на политиката, Србија добила на 19 декември безвизен режим, и официјално подала молба за членство на 22 декември 2009 година. .
Турција
Статусот на Турција во однос на нејзиното приклучување кон ЕУ во последните години е едно од најделикатните и најсериозните противоречија во последните години. Преговоритње за зачленување во ЕУ Турција ги започнала во 1987 година. Во текот на историјата, по десетте земји, основачи на ЕУ, Турција била една од првите земји која станала член на Советот на Европа во 1949 година. Исто така, Турција била една од основачите на Организацијата за безбедност и соработка на Европа во 1973 година и Организацијата за економска соработка и развој во 1961 година. Од 1992 година земјата е член на т.н. Западноевропска унија. Во 1995 година земјата потпишала царински договор за соработка со Европската унија (англиски: European Union–Turkey Customs Union).
Во 1999 година Турција формално била признаена како земја кандидат за членство во ЕУ на самитот на Советот на Европа во Хелсинки. Преговорите службено започнале во 2005 година заедно со Хрватска. Турција денеска има седма по големина економија во Советот на Европа и петнаесетта во светот по големина,. Таа е дел од Царинската унија по потпишување на договорот од 1996 година со ЕУ, член и основач на Г-20 како земји со најголеми економии во светот и тесни врски со ЕУ, член на Western European and Others Group во ООН.
Голем број на поддржувачите на земјата кон нејзиното приклучување во ЕУ сметаат дека Турција претставува клучна регионална сила со голема и развиена економија и втората по големина воена сила во НАТО. Нејзиното приклучување во ЕУ, според нејзините поддржувачи, би означувало засилување на позициите на ЕУ како глобален геостратегиски играч. Турција е земја која, поради својата местоположба има големо политичко, економско, културно и историско значење за регионот. Во нејзина непосредна близина се наоѓаат Средоземно Море и Црно Море, Блискиот Исток, Касписко Море и Средна Азија.
Според Карл Билд, министер за надворешнји работи на Шведска, приклучувањето на Турција кон ЕУ би дало решавачка улога за стабилноста на регионот околу Средоземно Море и би имало стратегиски големи интереси за Европа. Еден од најголемите поддржувачи на Турција за нејзината кандидатура е Обединетото Кралство. Во мај 2008 година, Елизабета II, при нејзината посета на Турција изјавила дека земјата претставува уникатен мост помеѓу истокот и западот како исклучителен пат на ЕУ кон светот воопшто. Поддржувачите исто така сметаат дека Турција исполнува голем дел од условите за приклучување. Некои тврдат дека ЕУ повеќе нема да може да и откаже на Турција бидејќи таа имала откриена кандидатура која трае веќе 40 години, а од друга страна пак во земјата се подобриле правата на човекот.
Сепак, најголеми противници против зачленувањето на Турција во ЕУ се Франција и Германија, на чело со Никола Саркози и Ангела Меркел. Противниците тврдат дека Турција сѐ уште не ги почитува основните принципи за една либерална демокатија како и слободата на изразување. Проблем за Германија исто така е и големата популација на Турција која во голема мера ќе ја промени структурата на европските институции. Доколу Турција стане дел од европското семејство, таа со своите 70 милиони жители ќе биде втората најголема земја во Европскиот парламент според број на пратеници. Демографските прогнози пресметуваат дека Турција ќе ја надмине Германија според бројот на парламентарците до 2020 година. Доколку Турција биде дел од ЕУ, во тој случај би се отворило прашањето околу идното приклучување на Мароко во ЕУ. Сепак, според поголем број на иследувачи, планот околу Мароко е отфрлен главно поради географските причини, за разлика од Турција која делумно се наоѓа во Европа. Според Никола Саркози, доколку Турција влезе во ЕУ, Европа би загубила голем дел од својата најголема ценетост - христијанството. Ова произлегува од фактот што 99% од населението на Турција е со муслиманска вероисповед. . Друго, со кое не се слагаат голем дел од француските политичари е местоположбата на Турција. Според нив, само еден мал дел од турската територија се наоѓа во Европа, и покрај тоа што европскиот дел на Истанбул е поразвиен од анадолскиот.
Сепак, можеби најголемиот проблем на Турција е Кипарското прањање. Островот е разделен на два дела, од кој едниот е член на ЕУ, а во другиот живеат Кипарски Турци со своја самопризнаена држава. Турција не го признава Кипар од една страна, а од друга страна пак северен Кипар не е признает од голем број на земји во светот. Во 2006 година, претседателот на ООН, Кофи Анан направил план за обединување на островот. Сепак, за разлика од северот, југот не се согласил на референдум и истиот план бил одбиен.
Украина
На 17 јуни 2022 година, Европската комисија препорача Европскиот совет да и додели на Украина кандидатски статус за пристапување во Европската унија.
На 23 јуни 2022 година, Европскиот парламент усвои резолуција со која се повикува на итно доделување кандидатски статус за членство во Европската унија на Украина. На 23 јуни 2022 година, Европскиот совет ѝ додели на Украина статус на кандидат за пристапување во Европската унија.
Црна Гора
По успешниот референдум за независност на 21 мај 2006 година, Црна Гора станала независна држава. Црна Гора како официјална валута го користи еврото. Потпретседателот на Владата и министер за надворешни работи на Луксембург Жан Аселборн изјавил дека наредната земја од регионот која по Хрватска ќе стане полноправна членка на Европската Унија е Црна Гора. Земјата официјално на 15 декември 2008 година побарала да стане земја кандидат за членство во ЕУ. Европската комисија прашалникот на Црна Гора и го доставил на 22 јули 2009 година, а на 9 декември 2009 година земјата дала одговор на прашалникот.
Преговарачки земји
Сегашната програма за проширување на Европската Унија главно е насочена кон земјите од Западниот Балкан. Турција има долгогодишни преговори со ЕУ, но преговорите се очекуваат да траат уште многу години.
Босна и Херцеговина
Босна и Херцеговина сѐ уште се соочува со големи економски и политички проблеми. Преговорите на земјата за стабилизација и асоцијација започнале во 2005 година, а требало да бидат завршени во 2007 година. Но поради неспроведените реформи во полицијата, роковите за членство биле продолжени до 2008 година. Договорот за стабилизација и асоцијација земјата го потпишала на 4 декември 2007 година. Поради големите политички проблеми на земјата, според Романо Проди Босна има шанса да се присоедини кон ЕУ веднаш по Хрватска, но сепак тоа целосно зависело од самата земја. Шефот на босанската дипломатија Свен Алкалај изјавил дека Босна ќе побара членство во ЕУ до крајот на 2010 година.
Грузија
Актуелниот претседател на Грузија, Михаил Сакашвили, изразил желба Грузија да се приклуи кон ЕУ. Ова гледиште е најмногу се одразува во фактот поради кој САД, ЕУ и НАТО сакаат земјата да ја оддалечат од руската сфера на влијание. Аџарија е еден од територијалните проблеми на земјата. По крајот на т.н. Војна на ружи, водачот Аслан Абашидзи бил принуден да поднесе оставка (мај 2004). Сепак, по решавање на ова прашање, земјата има голем територијален проблем со Јужна Осетија и Абхазија. Како резултат на тоа избила војна во Јужна Осетија во 2008 година.
Исланд
Исланд своето приклучување кон ЕУ го започнал во 2009 година, главно како резултатот од големата рецесија во земјата. Пред тоа, односите помеѓу ЕУ и Исланд биле регулирани главно преку Европскиот економски простор и Шенгенскиот договор, кое означува дека голем дел од регулативите и законските прописи на ЕУ се веќе спроведени. Така, главно поради членството на земјата во ЕЕП, се очекува земјата бргу да биде дел од ЕУ. На 16 јули 2009 година, парламентарците со тесно мнозинство поддржале брза апликација за членство во ЕУ, а еден ден подоцна следувало и официјалното поднесување на барањето за пристапување кон Унијата од страна на владата под раководство на премиерката Јохана Сигурардотир.
Поранешните исландски влади главно не гледале никаква неопходност за полноправно членство во ЕУ. Главната причина за тоа било губењето на контролата врз рибарството и земјоделството. По приемот во унијата овие области ќе се регулираат преку заедничката аграрна и политика за рибарство на ЕУ. Изгледите за брзо членство во еврозоната во моментов е еден од главните аргументи за зачленувањето во ЕУ, зашто исландската круна и натаму губи од својата вредност. Сепак, се смета дека крајниот збор за пристапување кон унијата ќе го има народот на референдум. Според голем број на иследувачи, референдумот ќе биде успешен.
Косово
Единствената пречка засега за присоединувањето на Косово во ЕУ е нејзината успешна декларација за независност од 2008 година. Независноста на земјата не е признаена едниствено од Шпанија, Словачка, Кипар, Романија и Грција, како членки на ЕУ. Високиот претставник на Европската Унија за надворешна политика, Кетрин Ештон, изјавила дека иако сите земји членки на унијата не го признале Косово, сепак постооела согласност дека Косово и регионот имаат европска перспектива. Покрај Црна Гора, и Косово како своја официјална валута го користи еврото.
Европската комисија во својот годишен доклад за напредокот на земјите кандидати и потенцијални кандидати изјавила дека Косово се наоѓа пред голем предизвик. Според комисијата, земјата треба многу бргу да се справи со корупцијата и организираниот криминал, заштита на српското малцинство, изгласување на европски закони итн. Политичкиот свет во Косово очекуваат земјата во ЕУ да се приклучи во 2015 година.
Норвешка
Во 1962 и 1967 Франција ставила вето за влез на Норвешка во унијата. Референдумот одржан во 1972 и 1994 година покажал дека Норвежаните сакаат да останат надвор од Европската Унија. Но, Норвешка, заедно со Исланд и Лихтенштајн, учествува во единствениот пазар на Европската Унија преку договорот за Европската Економска Зона (EEA). Норвешка е исто така потписник на Шенгенскиот договор и неколку други договори помеѓу неа и останатите ЕУ членки.
Еден од најголемите проблеми на Норвешка е риболовните ресурси, кои земјата несака да ги изгуби доколку се зачлени во ЕУ. Норвешка има висок БНП по глава на жител, ограничено земјоделство и неколку недоволно развиени подрачја кое означува дека земјата би имала мала поддршка околу нејзиното зачленување. Земјата е член на Европската економска зона, потписник на Шенгенскиот договор и член на т.н. Западноевропска унија како и други договори кои обично се сметаат како под покровителство на ЕУ. Таа била еден од основачите на НАТО.
Швајцарија
Швајцарија учествувала во преговорите за зачленување на земјата во ЕУ, и притоа потпишала договор на 2 мај 1992 година а по ова и апликација за членство на 20 мај 1992 година. Сепак, референдумот кој бил одржан на 6 декември 1992 година бил неуспешен околу можното нејзино приклучување во ЕУ. Како резултат на ова, владата на Швајцарија решила да ги прекине преговорите со ЕУ. Иницијативата под мотото “Да во Европа“, чија цел била отворање на нови преговори со ЕУ биле отфрлени на 4 мај 2001 година, на референдум. Се смета дека стравот од губење на својата неутралност и независност се главните причини против членството во ЕУ.
Микроземји
thumb|300px|Петте [[Европски микроземји
во границите на ЕУ (сино)]] Во рамките на Западна Европа, постојат пет микроземји: Андора, Монако, Сан Марино, Ватикан и Лихтенштајн. Последниот од овие е член на ЕФТА. Монако, Сан Марино и Ватикан имаат потпишан договор дозволувајќи им на нив да го користат еврото како своја национална валута. Сите тие, исто така, се де факто дел од Шенгенскиот договор или имаат отворена граница кон ЕУ. Овие земји имаат многу блиски односи со земјите од ЕУ. На пример Монако, кој единствен сосед му е Франција и да имаат блиски односи со своите соседна држава, има потпишано царински договор со ЕУ. Ова на земјата и користи во преден план околу ДДВ и акцизите при увоз и извоз. Државата има силни врски со Франција па така официјална валута е еврото. Пред воведувањето на еврото, во државата се користел Монегашки франк.
Ерменија
Во споредба со античка Ерменија, современа Ерменија географски целосно се наоѓа во рамките на Западна Азија. Сепак, како и Кипар, таа културно е поврзана со Европа, главно поради својите долги историски врски со европското општество, вклучувајќи и голем дел од дијаспората. Поголем дел од ерменските политичари и официјални лица на земјата изразиле желба земјата еден ден да влезе во составот на Европската Унија. Некои иследувачи предвидуваат дека земјата во блиска иднина ќе поднесе официјална кандидатура. Според анкетите и јавното мислење на народот, 64% сметаат дека земјата треба да стане дел од ЕУ, а 12% сметаат дека тоа не треба да биде приоритет на Ерменија.
Ерменија во последната декада била во конфликт околу статусот на Нагорно Карабах со соседен Азербејџан. По прекинот на огнот, тензиите помеѓу двете земји продолжиле. Иако економијата на земјата во последните години доживува голем раст, сепак во земјата владее рецесија. Според индексот на економска слобода, земјата е рангирана на 28 место и според тоа рангирање Ерменија се наоѓа пред Австрија, Франција, Португалија и Италија. Атомската централа Метсамо, која се наоѓа на околу 40 километри од Ереван, во последните неколку години била тема на поголем прој преговори помеѓу земјата и ЕУ. Во 2007 година, земјата го одобрил планот да ја затвори централата согласно договорот со ЕУ. This is likely to take place by 2016 when the operating term of the Metsamor facility expires.
Азербејџан
Азербејџан, земја со мнозинство шиитски муслимани, доколку сака да влезе во ЕУ ќе треба да ја промени секуларната политика во земјата. Земјата е богата со нафта. Средствата од нафтата придонеле земјата да ја подобри својата инфраструктура. За економијата на земјата голем проблем е т.н. холандска болест, како и корупција. Последните избори во земјата не биле признаени од страна на опозицијата и власта добила големи критики од страна на меѓународните набљудувачи. Земјата исто така треба да го реши проблемот со Нагорно-Карабах со соседна Ерменија.
Белорусија
Односите помеѓу ЕУ и Белорусија во последно време се затекнати, главно поради тоа што ЕУ ги осудила властите на Белорусија неколкупати за нивната антидемократска политика, па дури и вовела санкции за земјата. Белорусија е во составот на т.н. унија на Русија и Белорусија. Сепак, по затоплувањето на односите, земјата станала член на Источното партнерство, и покрај тоа што земјата не е член на Европската политика за добрососедство.
Казахстан
Од 2002 година, ЕУ се заложила да стане најголемиот трговски партнер на Казахстан, како земја која би била одредиште на околу 40% од својот извоз. Во во 2007 година увозот на стоки од Казахстан изнесувал € 13.35 милијарди долари и услуги од € 1.52 милијарди долари. Извозот на ЕУ во Казахстан бил € 6.04 милијарди долари во стока и € 1.92 милијарди долари во услуга. Половина од казахстанските директни странски инвестиции во 2006 година дошле од ЕУ и изнесувале $ 7.3 милијарди. Како главен снабдувач на енергија во ЕУ, таа го поддржува пристапувањето на земјата кон Светската трговска организација. Договорот за партнерство и соработка стапил во сила во 1999 година. Во ноември 2006 година бил потпишан меморандум за соработка во областа на енергетиката помеѓу ЕУ и Казахстан. Се очекува во иднина европската комисија да се фокусира на следниве приоритетни области: промоција на тековниот процес на реформи во политичките, економските, судските и социјалните области.
Русија
Меѓу најгласните поддржувачи на руското членство во ЕУ е италијанскиот премиер Силвио Берлускони. Во октомври 2008 година тој изјавил: "Чувствувам дека Русија е западна нација. Мислам дека наредните години Руската Федерација може да стане членка на ЕУ. Рускиот постојан претставник во ЕУ Владимир Чижов коментирал на ова, велејќи дека Русија нема планови за приклучување кон ЕУ. Рускиот премиер Владимир Путин изјавил дека руското приклучување кон ЕУ нема да биде во интерес на ниту на Русија ниту на ЕУ, иако тој се залага за блиска интеграција во различни димензии, вклучувајќи воспоставување на четири заеднички простори меѓу Русија и ЕУ.
Денеска, евентуалниот влез на Русија во ЕУ е минимален. Според некои аналитичари, Русија била далеку од квалификациите за членство во ЕУ. Поранешниот германски канцелар Герхард Шредер, исто така, рекол дека иако Русија "мора да го најде своето место и во НАТО, и на подолг рок, во Европската унија “ сепак такво решение во моментот било неизводливо.
Британски прекуморски територии
Единствената земја со статус на Британска прекуморска територија која е дел од ЕУ е Гибралтар. Гибралтар се приклучил кон ЕЕЗ заедно со Обединетото Кралство во 1973 година. Островот Ман и Каналските Острови не се дел од Европската унија. Овие острови имаат врски кои се однесуваат на слободниот проток на стоки. Така, тие се дел до Заедничката царинска зона и заедничката надворешна тарифа. Со ова, тие го уживаат правото за пристап до земјите од ЕУ без тарифни бариери.
Фарски Острови
Фарските Острови, кои се наоѓаат под управување на Данска, не се дел од ЕУ, според Договорот од Рим. Односите со ЕУ се регулирани со Спогодбата за рибарство (1977) и Договорот за слободна трговија (1991, ревидиран 1998). Главните причини островите што се надвор од ЕУ се несогласувања во врска со Заедничката рибарска политика.
Сепак, постојат политичари, главно десноориентирани кои сметаат дека Фарските Острови треба да станат дел од ЕУ. Според претседателот Хогни Хојдал, доколку земјата влезе во ЕУ, постои можност таа да се изгуби во внатрешноста на земјата. Во 2008 година на изборите победила десницата, која најавила дека главен нејзин приоритет би бил влегувањето во ЕУ.
Гренланд
Гренланд претставува самоуправна заедница која е дел од Кралство Данска. Островот во 1972 година се приклучил кон ЕУ, но по само десет години, во 1982 година преку референдум, граѓаните се изјасниле дека ја напуштаат унијата, тогаш Европска економска заедница. Во почетокот на април 2008 година земјата објавила дека сака поголема автономија кога е во прашање искористувањето на природните ресурси од Данска. По спроведениот референдум, во 2009 година земјата ја постогнала својата цел. Според референдумот, полицијата, судството и природните ресурси паднале под управа на властите во Гренланд. Сепак, прашањето околу надворешната политика на земјата се решава од страна на Данска.
Холандски земји на Карибите
Аруба и Холандските Антили се конструктирвни држави под суверенитетот на Холандија. Сепак, островите не се дел од ЕУ. На овие острови се применуваат некои закони приоложени од ЕУ. доколку во иднина станат дел од Еу, тие ќе станат најоддалечените точки од територијата на ЕУ.
Северен Кипар
Официјално, целиот остров е дел од Европската унија во рамките на де јуре суверенитетот на Република Кипар. Кипарските Турци се државјани на Кипар, а со тоа и на ЕУ, и имаат право на глас во Европскиот парламент, иако само стотици тоа го направиле во 2004 година. Грчката кипарска заедница го отфрлила планот на Кофи Анан за решавање на кипарскиот спор на референдумот од 24 април 2004 година, според кој двата дела од Кипар требало да се соединат.
Земји надвор од Европа
]]
Мастришкиот договор наведува дека секоја европска земја треба да ги почитува принципите при примањето ан нови членки во унијата. Во договорот не е споменато какво било приклучување на земја која не се наоѓа на европскиот континент. Според тоа, во моментот не е можно некоја не-европска земја да стане дел од ЕУ. И покрај тоа, Зелено’ртската Република изразила желба да се приклучи кон ЕУ.
Зелено'ртски Острови
Зелено'ртските Острови се наоѓаат во Атлантскиот Океан, и се поранешна португалска колонија. Во март 2005 година, поранешниот португалски претседател Марио Соарес покренал петиција барајќи од ЕУ да започнат договори за членство на островите во унијата, велејќи дека островите би можело да бидат како мост помеѓу Африка, Латинска Америка и на ЕУ.
БНП по глава на жител во Зелено'ртските Острови е понизок од било која земја членка на ЕУ, кандидат или потенцијален кандидат. Најголем дел од увозот и извозот на Зеленортските Острови се од и кон Европската унија. Островите географски припаѓаат во Африка, но и покрај тоа можеби земјата има шанси да се приклучи кон унијата. Во историјата, таков е примерот со Кипар, кој географски припаѓа во Азија а веќе е дел од ЕУ.
Израел
Идејата Израел да се приклучи кон Европската унија веќе била поддржана од страна на некои политичари во Израел и Европа, вклучувајќи го и поранешниот израелски министер за надворешни работи, Силван Шалом, поранешниот израелски министер за стратешки прашања Авигдор Либерман и италијанскиот премиер Силвио Берлускони. Двајца италијански европратеници моментално водат кампања во корист на израелското членство. Анкетата во 2004 година покажала дека 85% од Израелците би го поддржиле барањето за членство во унијата.
Израелската влада најавила неколкупати дека предлогот за членство во ЕУ е можен, но самата ЕУ предлага наместо блиска интеграција земјата да биде "нешто помалку од полноправно членство." Брзото унапредување на ваквите планови е малку попречени од страна на сегашната нестабилност во Блискиот Исток и конфликтите во Западниот Брег, Појасот Газа и Либан. Европското јавното мислење укажуваат на тоа дека пристапувањето ќе помогне во промовирањето на мирот во светот и Блискиот Исток.
Мароко
Мароко поднел апликација за членство во ЕУ (тогаш ЕЕЗ) во јули 1987 година, но истата била одбиена од страна на Европскиот совет врз основа на мислењето дека "Мароко не е европска земја".
Растителна онтологија
Растителна онтологија (ПО) е збирка на онтологии развиени од Конзорциумот за растителни онтологии. Овие онтологии ги опишуваат анатомските структури и фазите на раст и развој низ Viridiplantae. ПО е наменета за повеќе апликации, вклучувајќи ги генетиката, геномиката, феноменот и развојот, таксономијата и систематиката, семантичките апликации и образованието.
Статер
Статер била античка македонска монета која циркулирала од околу 700 п.н.е. до 50 н.е. Била многу употребувана и од келтските племиња. Оваа единица мошне често ја употребувале и македонските кралеви.
Според првичните монетковања на оваа монета, како во Атина, статерот вредел една тетрадрахма (4 драхми), иако на други места зборот „статер“ се применувал за монетата дидрахма (2 драхми).
Постоел и „златен статер“, но се ковал само на некои места, и бил главно пресметковна единица со вредност од 20-28 драхми, зависно од местото и времето, со тоа што атинската единица вредела 20 драхми. (бидејќи златниот статер тежел околу 8.5 грама, двапати повеќе од драхмата, додека паритетот злато:сребро, по извесно отстапување, бил утврден на 1:10) Најпознатите видови на златен статер се оној од 28 драхми наречен Кизикенос од Кизик, и златните статери сковани во Галија кои галските родоначалници ги обликувале по урнек на оние на Филип II Македонски, кои биле донесени на Западот од платениците кои служеле во неговата војска, или во војските на Александар или неговите наследници.
1731 во музиката
1731 година во музиката содржи некои значајни настани.
Список на средновековни тврдини во Македонија
Ова е список на досега откриени средновековни тврдини и крепости во Република Македонија. Ова се население места од адмнистративна, стопанска, религиозна и културна важност или пак само укрепени населби. Често функцијата им е мешана. Средновековните тврдини и крепости во Македонија грубо се делат на:
Ова е азбучна список на тврдините по месности:
Лихтентане
Лихтентане (Lichtentanne) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Христос градинарот
Христос градинарот – слика од францускиот сликар Едуар Мане, една од неколкуте дела со религиозна тема. На сликата е прикажан воскреснатиот Христос во епизодата Noli me tangere, но невообичаено не е прикажана Марија Магдалена. Денес се наоѓа во приватна колекција.
Књажево
Књажево е кварт на бугарскиот главен град Софија, кој се наоѓа на излезот на градот кон југозападниот дел на земјата, меѓу булеварот "Цар Борис III", "Никола Петков" и населбата "Горна бања", како кај булеварот "Цар Борис III" Княжево се наоѓа од двете страни на булеварот до крајот на куќите во подножјето на Витоша. Западниот дел на Књажево лежи на склон на Љулин планина, каде Владајската река ја дели Витоша од Љулин планина.
Мираз (Мопасан)
„Мираз“ (француски: La Dot) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 9 септември 1884 година.
Содржина
Нотарот Симон Лебриман се оженува со Жана, која има голем мираз. По една недела исполнета со меѓусебна љубов, тие одат во Париз, а Симон го зема со себе целиот мираз, со намера да го исплати долгот направен за купување на нотарската канцеларија. По пристигнувањето во Париз, тие се качуваат во омнибус, но на последната станица Жана открива дека го нема сопругот. Таа го посетува својот роднина Анри, кој ѝ кажува дека, најверојатно, Симон избегал во Белгија со нејзините пари. Разочарана, таа омалаксува и Анри ја прибира во својот дом.
Драган Стојановски
Драган Стојановски (роден на 5 декември 1967 во Тетово) — македонски новинар, писател и блогер. Во професијата поминал петнаесетина години за време на кои работел или соработувал со повеќе електронски и печатени медиуми. Автор е на четири документарни филмови и на еден роман, Тивкиот чекач.
NGC 1687
NGC 1687 — спирална галаксија во соѕвездието Длето, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1687 се споменува и како ESO 361-13, MCG -6-11-5.
Други поделби
Проучување на NGC 1687 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16166. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 357; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7049.
Замбија
Замбија (англиски: Zambia) или официјално Република Замбија (Republic of Zambia) е независна држава во Јужна Африка. Замбија се граничи со ДР Конго на север, со Танзанија на североисток, со Малави на исток, со Мозамбик, Зимбабве, Боцвана и Намибија на југ и со Ангола на запад. Главен град на Замбија е Лусака, кој се наоѓа во јужниот дел од земјата. Според пописот од 2000 година, Замбија имала население од 9,885,591 жител. Поголем број од населението е сконцентрирано во јужниот дел од земјата, во регионот на главниот град, како и во покраината Копербелт. Замбија има вкупна површина од 752,618 км2 и службен јазик во државата е англискиот.
Територијата на Замбија била првично населена од коисански народи. Во 13 век истиот тој регион бил населен од банту-народите. По првичните посети на европските експедиции во XVIII век, Замбија станала британска колонија позната како Северна Родезија. Северна Родезија прогласила независност од Британија на 24 октомври 1964 година, но, под новото денешно име.
Потекло на поимот
Територијата на Замбија од 1911 до 1964 година се нарекувала Северна Родезија, која била британска колонија. Името Родезија потекнува од името на Сесил Родс. По независноста на колонијата, официјално името било сменето во „Замбија“ и името потекнува од името на реката Замбези.
Историја
Населена уште пред милион години, територијата во претколонијалното време била користена за формирање на различни племенски заедници. Во 17 и XVIII век биле основани државните формации Бароце и Лунда. Од втората половина на XIX век земјата започнала да потпаѓа под британска колонијална власт, по 1911 година под името Северна Родезија.
Независност
Ослободителната борба, под водството на Кенет Каунда, била крунисана во 1964 година со прогласувањето на независна Република Замбија. Во новите услови, Замбија се определила за неврзаната политика, а во економски поглед воспоставила тесни врски со Кина. Национализацијата на странските рударски и петролејски компании (започната во 1969 година) предизвикала бранувања и во политичката сфера со големи притисоци од надворешниот фактор. Во 1970 Лусака била домаќин на Третата конференција на неврзаните земји. Големите долгови и нестабилните економски состојби довеле до изборен пораз на Каунда (1991). Земјата започнала да се ориентира кон имплементирање на повеќепартиски систем (процес почнат и порано) и кон приватизација во стопанството.
Географија
На територијата на Замбија се наоѓаат речните басени Замбези и Конго. Реката Замбези се протега во централниот, западниот и јужниот дел од земјата, додека реката Конго се наоѓа во северниот дел од земјата. Мал дел во североисточниот дел на Замбија е дел од басенот на езерото Руква во Танзанија. Позната географска одлика на Замбија се Викторините водопади.
Реки
Некои од поголемите реки во Замбија се:
Езера
Позначајни езера во Замбија се:
Клима
Замбија има претежно тропска клима, влажна со врнежи од ноември до април (околу 1.500 mm годишно). Средна годишна температура 15-27 °C.
Политика
Замбија е претседателска република. На чело на државата, а воедно и на владата е претседателот. Државата има повеќепартиски систем. Извршната власт во Замбија е во рацете на владата, додека законодавната власт е поделена меѓу владата и собранието. Моментален претседател на Замбија е Мајкл Чилуфја Сата.
Административна поделба
Замбија е поделена на 10 покраини Секоја од нив се дели на окрузи, вкупно 72. Покраините се:
Стопанство
Земјоделска и индустриска земја со значајно рудно богатство (бакар, камен јаглен, олово, цинк, кобалт) и гранки развиени и засновани врз домашните ресурси. Во земјоделството доминираат пченката, оризот, кикиритките, сончогледот и памукот, а во сточарството говедата, козите и свињите. Извонредно значење за стопанскиот развој имаат нафтоводот и железничката линија Тан-Зам (Танзанија – Замбија) кои водат од танзаниското океанско пристаниште Дар ес Салам до Ндола, односно до Лусака. Железницата беше финансирана и изградена од Кина. Постојат три големи (Лусака, Ндола и Марамба) и околу 130 локални аеродроми. Патната мрежа се состои од над 39.000 км патишта (околу 6.000 км асфалтирани).
Демографија
Замбија е една од најурбанизираните држави во суп-сахарска Африка. 44% од населението се наоѓа во неколкуте урбани центри, додека руралните средини се слабо населени. Невработеноста во урбаните средини е голем проблем за државата, но руралното население воглавно се занимава со земјоделство и сточарство. Во државата живеат околу 72 различни народи, од кои најмногу се припадниците на Банту-народите. Според пописот од 2000 година, во државата живеат 9,885,591 жител.
90% од населениет се припадници на една од деветте етно-лингвистички групи: Чеванци, Бембајци, Тонганци (народ во Замбија и Зимбабве)Тонганци, Тумбукуанци, Балунѓани, Баловалејци, Каондејци, Нкојанци и Лозијци. Во Лусака, главниот град на државата, има и бело население, кое воглавно е од британско или јужноафриканско потекло. Според податоците од 1964 година, во Замбија имало 70.000 Европејци. Во државата има и мало азиско население, кои повеќето се Индијци или Кинези. Денес се проценува дека во државата има околу 80.000 Кинези Во скоро време, во државата се доселиле и Зимбабвејци кои работаат како фармери.
Службен јазик во Замбија е англискиот, кој се користи во трговијата и образованието. Главен домашен јазик е Њанџа, кој се зборува особено во Лусака. Покрај Њанџа, во државата има поголем број на говорници и на јазикот бемба. Вкупно во државата се зборуваат 73 јазици.
Официјално Замбија е христијанста нација според уставот од 1996 година. Сепак, во државата сè уште се практикуваат локалните ритуали и истите се вметнати во христијанските традиции. Околу 87% од насеелнието се Христијани.
Култура
Иако недоволно проучени, за културните и за уметнички дејности со векови наназад сведочат зачуваните предмети од уметничките занаети и традиционалните танци. Врз основа на тие корени, независна Замбија првите чекори на тоа поле ги направила со формирање на танцови групи, подоцна и на театар со забележлива музичка и танцова димензија. Во 1964 година била формирана и литературната асоцијација Група на нови писатели, а биле направени и првите обиди за филмско производство. Првиот замбиски универзитет бил исто така отворен во 1964 година во Лусака.
Лов на вештерки
Лов на вештерки е потрага по вештерки или докази за практикување на магии, која често вклучувала паника, масовна хистерија и јавно линчување, но низ историјата се појавуваат и официјални судења на вештерки.
Класичниот период на лов на вештерки во Европа е околу 1480 до 1700 година, што резултирал со десетици илјади погубувања.
Терминот „лов на вештерки“ често се користи за да означи слична масовна панична потрага по погрешни луѓе, а не само за вештерки. Најпознат пример е веројатно потрагата по комунисти во САД за време на Студената војна, која делумно е дискредитирана заради споредбата со ловот на вештерките од Салем.
Антика
Казнувањето за правење магии го среќаваме уште во најраните законски прописи од древниот Египет и од Вавилон. Законикот на Хамураби од 18 век пред нашата ера наложува:
Пред-христијанските римски закони одредувале казни против лоши магии.
Сеад Колашинац
Сеад Колашинац (роден на 20 јуни 1993 г.) — босански професионален фудбалер кој игра на позицијата лев бек за Арсенал во Премиер лигата и за репрезентацијата на Босна и Херцеговина.
Клупска кариера
Колашинац ја започнал својата кариера во клубот во родниот град, Карлсруе. По осум години поминати во Карлсруе, тој се преселил во Хофенхајм, во чии редови бил само една сезона, а потоа бил купен од Штутгарт. Колашинац бил член на Штутгарт само една сезона, и потоа се приклучил на Шалке 04.
Шалке 04
Откако една сезона бил дел од младинскиот тим на Шалке 04, Колашинац бил промовиран во вториот тим на клубот, Шалке 04 II, кој се натпреварувал во германиските пониски лиги, во регионалната лига запад. Откако одиграл седум натпревари и постигнал два гола за Шалке 04 II, тој бил префрлен во првиот тим. На 15 септември 2012 година, тој дебитирал во Бундеслигата во победата од 2–0 на Шалке 04 над Гројтер Фирт. Во декември 2012 година, Колашинац бил дел од тимот на Шалке 04 кој ремизирал со резултат 1–1 против францускиот Монпелје во Лигата на шампионите. Тоа бил прв натпревар за Колашинац во европските натпреварувања.
Во јуни 2013 година, Колашинац го продолжил договорот со Шалке 04 до јуни 2017 година.
На почетокот на сезоната 2014–15, Колашинац го скинал предниот вкрстен лигамент на неговото десно колено и бил надвор од фудбалските терени околу шест месеци. По закрепнувањето од повредата, Колашинац многу тешко успевал да ја пронајде својата форма и да се избори за првотимскиот статус во клубот.
Колашинац својот прв гол за Шалке 04 го постигнал на 13 декември 2015 година, во ремито од 1–1 против Аугзбург.
Во мај 2017 година, Колашинац донел одлука да не го продолжува договорот со Шалке 04, напуштајќи го клубот по поминати шест години. На крајот на сезоната 2016–17, тој бил изгласан во тимот на сезоната во Бундеслигата.
Арсенал
На 6 јуни 2017 година, англискиот премиерлигаш Арсенал го потврдил ангажирањето на Колашинац, кој во лондонскиот клуб пристигнал како слободен играч. Тој бил најавен како прво летно засилување за Арсенал за новата сезона. Колашинац постигнал гол на својот прв натпревар за Арсенал, и тоа против Челзи во Комјунити Шилд натпреварот, кој Арсенал го добил по изведување пенали. Тој дебитирал во Премиер лигата во првото коло од новата сезона, и бил асистент на гол во победата од 4–3 над Лестер Сити.
Никола Пашиќ
Никола Пашиќ (1845-1926) — српски политичар и државник, а подоцна претседател на владата на Србија и на Кралството Југославија. Еден од основачите на Радикалната партија и нејзин водач.
Животопис
Роден на 18 декември 1845 во Заечар, Србија. Според некои податоци и тврдење на самиот Пашиќ, неговиот татко бил од Рогачево, Тетовско. Според други татко му бил Бугарин од Габрово, а мајка му Бугарка од Видин, која по смртта на таткото се омажила за Србинот Пашиќ. Според некои тврдења тој бил Цинцар. Бидејќи живеел во регион во кој биле чести миграциите, не е можно точно да се утврди неговото потекло.
Татко му бил трговец, а неговиот дедо пекар. Потекнува од скромно семејство, а своето образование го започнал доцна, дури на 11-годишна возраст.