cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Московски кремљ
Царски ѕвонец
Царскиот ѕвонец е најголемиот ѕвонец на светот, кој се наоѓа во Успенската катедрала. За создавањето на ѕвонецот, лично царицата Ана Ивановна дала налог на 26 јули 1730 година за нејзина изработка. Како главни мајстори биле избрани браќата Иван Моторин и Михаил Моторин, кои на 25 ноември 1735 година ја завршуваат. Лиењето на камбаната продолжило околу еден час, но растопувањето на металот траело околу 36 часа. Украсите и портретите околу камбаната биле изработени од страна на познатите руски уметници во тоа време: Б. Кобелев, П. Галкин, П. Коктев.
Ѕвонецот тежи 216 тони со висина од 6,14 м, пречник и од 6,6 м. Еден дел од бронзата, кој бил користен при лиењето на царскиот ѕвонец, бил од друг ѕвонец, кој исто бил познат под истото име, кој пак бил создаден во 1654 година, и имал тежина од 130 тони. Тој ѕвонец бил уништен при пожар во 1701 година. Во 1836 година, ѕвонецот бил преместен на Московскиот кремљ.
Ариети
Ариети (借りぐらしのアリエッティ) е јапонски анимиран фантазиски филм од 2010 година во продукција на Студио Гибли, заснован на фантазискиот роман The Borrowers од англиската писателка Мери Нортон. Гласовите ги позајмуваат Мираи Шида, Рјуносуке Камики и Тацуја Фуџивара.
Филмот беше објавен на 17 јули 2010 во Јапонија и го означува режисерското деби на Студио Гибли-виот аниматор Хиромаса Јонебајаши - најмладата личност да режира филм на Гибли, иако продукцијата беше стално надзирана од основачот на Гибли - Хајао Мијазаки.
Кратка содржина
Шо се сели во куќата на неговата тетка каде наскоро го открива присуството на мали луѓе, Позајмувачите. 14-годишната позајмувачка Ариети се стреми да се докаже себеси на тој начин што му помага на татко си да соберат материјали од новиот дом на Шо кои се потребни на нејзиното семејство. Но на своето прво „позајмување“ Ариети е невнимателна и заради тоа нејзиното присуство е по вторпат забележано од Шо. Кај Позајмувачите владее правило дека не смеат да бидат видени од луѓе, затоа наскоро родителите на Ариети одлучуваат дека е време за селење. Со цел да го замоли Шо да не ја вознемирува неа и нејзиното семејство Ариети се покажува на Шо и го крши правилото кое владее во нејзиниот мал свет. Како што пријателството меѓу двајцата се развива, човечка рамнодушност го загрозува животот на Позајмувачите. Ариети и Шо соработуваат и се обидуваат да го заштитат начинот на живот на Позајмувачите.
Музика
Музиката за филмот е компонирана од француската (бретонска) музичарка Сесил Корбел која ја издаде главната мелодија именувана Arrietty's Song (Песната на Ариети) на јапоснки, англиски и француски.
Студио Гибли дознале за Корбел преку писмо кое им го испратила и во кое им кажала за својата љубов кон нивните филмови. Откако го слушмале CD-то што им го испратила во истото писмо, се одлучиле да ја задолжат за компонирање на музиката за нивниот следен филм.
Аргентина на Летните олимписки игри 2004
Аргентина учествувала на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција од 13 до 29 август 2004 година. Ова бил дваесет и првиот настап на нацијата на Олимписките игри. Аргентина не присуствувала на Летните олимписки игри во Сент Луис во 1904 година, на Летните олимписки игри во Стокхолм во 1912 година и во Москва на Летните олимписки игри во 1980 година, поради нејзината поддршка за бојкотот предводен од САД. Карлос Еспинола бил носител на знамето на нацијата на церемонијата на отворањето. 152 натпреварувачи, 106 мажи и 46 жени, учествувале во 86 дисциплини во 22 спортови.
Вкупниот број на медали, шест на број, го означил најдобриот учинок на Аргентина од Летните олимписки игри 1948 година, заработувајќи ги своите први златни медали од Летните олимписки игри во 1952 година и најдобрата позиција на табелата, односно земјата се нашла на 35 место.
Кошарка
Аргентина се квалификувала на ЛОИ 2004 во машка репрезентација. Аргентина освоила златен медал.
Машки турнир
Аргентина го освоила златниот медал.
Веслање
Легенда за квалификации: ФА = Финале А (медал); ФБ = Финале Б (немедал); ФК = Финале Ц (немедал); FD = Финале Д (немедал); FE = Финале Е (немедал); FF = Финале F (немедал); СА / Б = Полуфинале А / Б; SC / D = Полуфинале C / D; SE / F = Полуфинале E / F; R = репешажа
Едрење
М = трка со медал; OCS = Од страната на курсот на почетната линија; DSQ = Дисквалификуван; DNF = Не завршил; DNS = Не започнал; RDG = Дадена исправка
Пливање
Аргентинските пливачи добиле квалификациски стандарди во следните настани (најмногу до 2 пливачи на секој настан во А-стандардно време и 1 во Б-стандардно време):
IC 1401
IC 1401 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1401 е од видот *.
Други поделби
Проучување на IC 1401 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Фудбалска репрезентација на Лесото
Фудбалската репрезентација на Лесото го претставува Лесото во машкиот меѓународен фудбал и е управувана од Фудбалската асоцијација на Лесото. Прекарот на тимот е „Ликуена“ (Крокодили). Тимот никогаш во историјата не се квалификувал за завршницата на Светското првенство на ФИФА и за завршницата на Африканскиот куп на нации. Тимот ги претставува и ФИФА и Конфедерацијата на Африканскиот фудбал (ЦАФ).
Историја
Составот го одиграл својот прв меѓународен натпревар во 1970 година, победа со 2-1 против Малави. Тие сè уште не се квалификувале за Светско првенство или Африкански куп на нации.
Нивната најголема победа досега беше 5-0 против Свазиленд во април 2006 година.
Од 2004 до 2006 година, Германецот Антоан Хеј беше тренер на државната репрезентација. Амбициозната цел биле квалификациите за Светското првенство 2010 во соседна Јужна Африка. Сепак, по една и пол година, Хеј бил отпуштен поради неуспех. Наследник било Србинот Завиша Милосављевиќ, кој исто така бил разрешен во септември 2009 година и бил заменет со Лесотонецот Лесли Ноши, кој претходно бил помошник тренер на државната репрезентација. Во 2014 година Зефеф „Мошини“ Матете го тренирал составот, поранешен интернационалец. Мозес Малихе станал тренер во 2016 година.
Најголемиот успех на репрезентацијата бил пласманот во финалето на Купот на КОСАФА 2000. Во 2005 година, репрезентацијата до 20 години се квалификувала за Африканското младинско првенство 2005. Тие завршиле на третото место во групата Б, со победа и два порази.
Прекарот на репрезентацијата е Ликуена (сесотски за „крокодили“).
Драгана Костадиновска
Драгана Лошкова (моминско Костадиновска;, ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Демохристијански сојуз на Германија
Демохристијански сојуз на Германија или ДХС (Christlich Demokratische Union Deutschlands или CDU, букв: Христијанско-демократски сојуз на Германја) — демохристијанска и конзервативна политичка партија во Германија. Одредена е како партија на десниот центар во германскиот политички систем. Заедно со нејзината братска партија во Баварија, Христијанско-социјален сојуз на Баварија, ДХС ја образува групата CDU/CSU, позната и како Сојуз, во Бундестагот.
Драгана Костадиновска
Животопис
Драгана Костадиновска е родена на 10 декември 1983 година во Скопје. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, на отсекот за глумечка игра во класата на Кирил Ристоски и Зоја Бузалковска во 2006 година. Вработена е во Македонскиот народен театар од 2008 година.
Демохристијански сојуз на Германија
Водачот на партијата, Ангела Меркел, е моменталниот канцелар на Германија. ДХС е член на европската народна партија (EPP) и припаѓа на групата на таа партија во Европскиот Парламент. Ова е втора по големина политичка партија во Германија, гледано според бројот на членови.
Драгана Костадиновска
Животопис
Покрај исполнувањето на театарски и филмски улоги, Костадиновска учествувала на театарските фестивали „Град театар“ во Будва (2005), „МЕСС“ во Сараево (2006), „БИТЕФ“ во Белград (2006), „Пост Југославија“ во Рим (2006) и Меѓународниот театарски фестивал „Богота“ во Богота (2010); а учествувала и во образовни работилници, како на пример „Сараево талент кампус на Сараевскиот филмски фестивал (2009), Меѓународната летна театарска школа на Сојузот на театарските работници од Русија во [[Москва (2009) и „Берлин талент кампус“ на Берлинскиот филмски фестивал (2010).
NGC 7318B
NGC 7318B — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Вулкански пепел
Вулкански пепел — материјал произведен од вулканска активност кој се состои од фрагменти на карпа, минерал и вулканско стакло, создадени за време на вулкански ерупции и со пречник помал од 2 милиметри. Поимот вулкански пепел честопати се употребува и за сите експлозивни еруптивни производи (правилно се нарекува тефра), вклучувајќи честички поголеми од 2 милиметри. Вулканскиот пепел се образува за време на експлозивни вулкански ерупции кога растворените гасови во магмата се шират и бегаат насилно во атмосферата. Силата на гасот ја разложува магмата и го врти во атмосферата, каде што се зацврстува во фрагменти од вулканска карпа и стакло. Пепелот се произведува и кога магмата доаѓа во допир со вода за време на фереомагматските ерупции, кое води до раздвојување на магмата. Кога ќе пристигне во воздухот, пепелот од страна на ветерот може да биде пренесена до илјадници километри.
NGC 7318B
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7318B се споменува и како NGC 7318-2, UGC 12100, MCG 6-49-40, CGCG 514-62, Arp 319, VV 288, HCG 92B, NPM1G +33.0464, Stephan's quintet.
Вулкански пепел
Поради нејзиното ширење, пепелот може да има голем број влијанија врз општеството, вклучувајќи ги и здравјето на луѓето и животните, нарушување на воздухопловството, нарушување на критичната инфраструктура (на пример, системи за електрично напојување, телекомуникации, мрежи за вода и отпадни води, сообраќај), примарни индустрии (на пример, земјоделство), згради и структури.
NGC 7318B
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Вулкански пепел
Хемиски состав
Видовите на минерали присутни во вулкански пепел се зависни од хемискиот состав на магмата од која избувнува. Сметајќи дека најзастапени елементи што се наоѓаат во силикатната магма се силициум и кислород, различните видови магма (а со тоа и пепел) произведени за време на вулканските ерупции најчесто се објаснуваат во однос на нивната содржина на силика. Ниските енергетски ерупции на базалт произведуваат карактеристична темна боја на пепел што содржи приближно 45-55% силика, која е генерално богата со железо и магнезиум. Најексплозивните риолитски ерупции произведуваат пепел од песок кој има висока содржина на силика (> 69%), додека другите видови на пепел со средна композиција (на пример, андезит или дацит) имаат содржина на силика од 55-69%.
NGC 7318B
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 35 м 58,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 58' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на NGC 7318B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69263. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Вулкански пепел
Хемиски состав
Главните гасови ослободени за време на вулканска активност се вода, јаглерод диоксид, сулфур диоксид, водород, водороден сулфид, јаглерод моноксид и водороден хлорид. Овие сулфурни и халогени гасови и метали се отстрануваат од атмосферата преку процеси на хемиска реакција, суво и влажно таложење и со адсорпција на површината на вулканскиот пепел.
Веќе долго време се смета дека голем број соединенија на сулфат и халид (првенствено хлорид и флуор) лесно се мобилизираат од свеж вулкански пепел. Најверојатно е дека овие соли се формираат како последица на брзото киселинско растворање на честички од пепел во ерупцијата, што се смета дека ги снабдува катјоните вклучени во таложењето на сулфатните и халидните соли.
Вулканските честички од пепел, исфрлени за време на магматичните ерупции, се составени од различни видови на вулканско стакло. Пепелот произведена за време на магматични ерупции со мала вискозност (на пример, хавајски и стромболијански базалтни ерупции) произведува голем број на различни пирокласти зависни од еруптивниот процес. На пример, пепелот собран од хавајските лавини фонтани се состои од светлокафеави базалтни стакла и пирокласти кои содржат ретки мали кристали за гас и фенокристали.
1409 п.н.е.
1409 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1409. година пред новата ера, 409. од вториот милениум п.н.е., 9. од 15 век п.н.е. и последна од 1400-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1409 година се протега во 1227 и 1228, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1287 и 1288 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 866 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2092 и 2091 исламска година пред хиџра.
Синдски јазик
Синдскиот е индоариски јазик, дел од групата на индоирански јазици од семејството на индоевропски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Синдите, автохтон јазик на историскиот регион Синд и службен јазик на пакистанската покраина Синд. Исто така, јазикот има службен стгатус во Индија.
Синдскиот јазик претрпел посилно влијание од јазикот санскрит, поточно некогашната негова локална форма, но и од белуџискиот јазик. Повеќето од Синдите се наоѓаат во покраината Синд во Пакистан, и во Куч, Гуџарат во Индија.
Географска распространетост
Синдскиот се зборува во Синд и Белуџистан во Пакистан. Како прв јазик се изучува во Синд. Како втор јазик се користи низ училиштата во Карачи и Белуџистан. Карачи е најголем синдски град, со околу 3-4 милиони Синди.
Покрај Пакистан, синдскиот се зборува и во Индија, особено во државите Раџастан, Гуџарат и Махараштра. Јазикот исто така се зборува и во Уласнагар и Мумбај, каде се наоѓа најголемата синдска енклава во Индија.
353
353 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 353 година од новата ера, 353. од првиот милениум, 53. од IV век и четвртта од 350-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5861 и 5862 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5103 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4113 и 4114 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1106.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 353 година се протега во 2989 и 2990, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3049 и 3050 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 896. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 277 и 276 година пред хиџра.
Стевчо Јакимовски
Стевчо Јакимовски (р. 27 август 1960 во с. Подржи Коњ, Кривопаланечко) — претседател на партијата Граѓанска опција за Македонија (ГРОМ) и градоначалник на Општина Карпош.
Биографија
По дипломирањето на Економскиот факултет во Скопје во 1987 година, Стевчо Јакимовски волонтирал како новинар во спортската и во информативно-политичката редакција на втората програма на Радио Скопје. Исто така, Јакимовски е поранешен репрезентативец на Македонија во карате и петкратен републички првак.
Јакимовски е оженет, има два сина, Дамјан и Гоце Јакимовски, кој е сопственик и управител на „Транс Медитор“ ДООЕЛ, претпријатие што претежно се занимава со патен транспорт.
Политичка кариера
Стевчо Јакимовски влегол во политиката во 1988 година, како стручно-политички работник во Претседателството на младината на Југославија. Оттогаш, тој бил на повеќе раководни функции, меѓу кои: министер за економија и министер за труд и социјална политика. Во текот на својата политичка кариера, Јакимовски променил неколку политички партии: најпрвин бил член на Либерално-демократската партија, потоа преминал во СДСМ, за подоцна да ја формира партијата ГРОМ.
Функцијата градоначалник на општина Карпош, Стевчо Јакимовски ја вршел во периодот од 2000 до 2003 година, а потоа во 2009 година, повторно бил избран за градоначалник на општина Карпош. првиот мандат како градоначалник на Карпош, Јакимовски го добил како кандидат на Либерално-демократската партија, втората градоначалничка функција ја освоил како кандидат на СДСМ, додека третиот пат настапил како независен кандидат. За време на неговиот мандат како градоначалник, општина Карпош е прогласена за најпосакувано одредиште за живеење, според анкетата на ЦИА спроведена во декември 2011 година. Исто така општината е прогласена за општина со највисока транспарентост (во 2010 година од страна на Форум Аналитика), општина со најголема социјална инклузија (од страна на Институтот „Евро Балкан“ во 2010 година), најтранспарентна општина меѓу 12 општини во државата (од фондацијата ФИООМ и ЦРЛД за периодот 2011-2012), а општина Карпош стана единствена општина-членка на Европското тело за хигиенско инженерство и дизајн (EHEDG), кое се грижи за контролата и безбедноста на храната во градинките на територијата на целата општина.
Во 2013 година, Стевчо Јакимовски ја формирал политичка партија Граѓанска опција за Македонија (ГРОМ), со која првпат настапил на претседателските избори во 2014 година, како и на предвремените парламентарни избори во 2016 година.
На локалните избори во 2017 година, Јакимовски повторно се кандидирал за градоначалник, како кандидат на ГРОМ. Кампањата за локалните избори ја завршил со хомофобен говор.
Награди и признанија
Стевчо Јакимовски за својата активност е добитник на повеќе меѓународни награди и признанија.
Карло Емилио Гада
Карло Емилио Гада  (Carlo Emilio Gadda; 14 ноември 1893 – 21 мај 1973) бил италијански писател и поет. Тој ѝ припаѓа на традицијата на јазичните иноватори, писатели кои си поигрувале со малку крутиот стандард на предвоениот италијански јазик, бил јазичен иноватор, внесувал технички жаргон и игра на зборови.
Биографија
Гада бил инженер од Милано и ја сакаше и ја мразеше својата работа. Критичарите го споредувале со други писатели со научно потекло, како што се Примо Леви, Роберт Музил и Томас Пинчон - сличен дух на точност проникнува во некои од книгите на Гада. Меѓу стиловите и жанровите на Гада се барок, експресионизам и гротеска.
Карло Емилио Гада е роден во Милано во 1893 година. Прекарот на Гада е „Ил гран Ломбардо“, Големиот Ломбард: упатување на познатите редови 70-3 од Рајот XVII, кои ја предвидуваат заштитата Данте Алигиери | Скалите ја носат светата птица“ („Вашето прво засолниште и гостилница ќе биде учтивост на големиот Ломбард, кој ја носи на скалата светата птица“).
Таткото на Гада починал во 1909 година, оставајќи го семејството во намалени економски услови; Меѓутоа, мајката на Гада никогаш не се обидела да присвои поскромен стил на живот. Татковската деловна неспособност и мајчинската опсесија за задржување на „лицето“ и изгледот силно се појавуваат во Спознанието на болката.
Студирал во Милано, а додека студирал на Политехника во Милано (универзитет специјализиран за инженерство и архитектура), а потоа се приклучил во Првата светска војна. За време на војната тој бил поручник на корпусот Алпини, водел митралески тим. Бил заробен со неговиот одред за време на битката кај Капорето во октомври 1917 година; неговиот брат бил убиен во авион - оваа смрт ја опишал во Познавањето на болката. Гада, кој во тоа време бил жесток националист, бил длабоко понижен од месеците што мораше да ги помине во германски логор за заробеници.
По војната, во 1920 година, Гада конечно дипломирал. Работел како инженер до 1935 година, три од тие години поминал во Аргентина. Меѓу помалку познатите достигнувања на Гада е изградбата, како инженер, на електраната во Ватикан за Пие XI. Гада го искористил искуството за измислениот јужноамерикански амбиент на „Спознавање на болката“. После тоа, во 1940-тите се посветил на литературата. Тоа биле годините на фашизмот, кои го затекнаа како огорчен песимист. Со возраста, неговата горчина и мизантропија се интензивирала.
Во Ерос и Приапус (1945) Гада ги анализирал колективните феномени кои го фаворизираа подемот на италијанскиот фашизам, италијанската фасцинација со Бенито Мусолини. Го објаснувал фашизмот како суштински буржоаско движење. Во 1945 година од страна на едно списание поради неговата наводно непристојна содржина било прогласено за непристојно дело, а за прв пат ќе биде објавено во 1967 година, од Гарзанти. Меѓутоа, изданието од 1967 година било исчистено од некои од оние што Гада ги сметаше за најтешки сатирични потези. Неисчистеното оригинално издание од 1945 година ќе биде објавено во 2013 година.
Лавда
Лавда — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Џо Хисаиши
, професионално познат по името, е јапонски композитор, диригент и режисер познат по над 100 саундрак изданија и соло албуми почнувајќи од 1981. Хисаиши е исто така познат по неговите дела за пијано.
Поседувајќи посебен стилски звук, музиката на Хисаиши е позната и по тоа што истражува и вклучува различни жанрови, вклучувајќи минималистичка, експериментална електронска, европска класична и јапонска класична музика. Помалку познати се неговите други музички улоги; тој е транскрипор, автор, аранжер и диригент.
Обично се поврзува со аниматорот Хајао Мијазаки за чии филмови компонирал музика од 1984 година, меѓу кои спаѓаат: „НАУСИКАА ОД ДОЛИНАТА НА ВЕТРОТ“ (1984 г.), „ЛАПУТА: ЗАМОК НА НЕБОТО“ (1986 г.), „ТОТОРО“ (1988 г.), „СЛУЖБА ЗА ИСПОРАКА НА КИКИ“ (1989 г.), „ПОРКО РОСО“ (1992 г.), „ПРИНЦЕЗАТА МОНОНОКЕ“ (1997 г.), „ПАТУВАЊЕ СО ДУШИТЕ“ (2001 г.), „ПОДВИЖНИОТ ЗАМОК НА ХАУЛ“ (2004 г.) и „ПОНЈО“ (2008 г.).
Тој добил и признанија за саундтраците што ги создал за режисерот Такеши Китано, вклучувајќи ги филмовите „СЦЕНА ОД МОРЕТО“ (1991 г.), „СОНАТИНА“ (1993 г.), „ДЕЦАТА СЕ ВРАТИЈА“ (1996 г.), „ХАНА-БИ“ (1997 г.), „КИКУЏИРО“ (1999 г.), и „КУКЛИ“ (2002 г.), како и за серијалот видео игри „НИ НО КУНИ“. Тој бил студент на аниме композиторот Такео Уатанабе.
Ран живот
Хисаиши е роден во Накано, Нагано, Јапонија, како. На четиригодишна возраст, кога започнал да учи виолина во Виолинското училиште Сузуки Шиничи, тој ја пронашол својата страст во музиката. Од оваа возраст, тој исто така започнал да гледа по 300 филмови годишно со неговиот татко, кој влијаел на неговата кариера. Сфаќајќи ја својата љубов, тој го посетувал Музичкиот колеџ Кунитачи во 1969 година на насоката за специјализација на музичка композиција. Хисаиши соработувал со минималистички уметници како транскриптор, напредувајќи со своето искуство во музичкиот свет.
Прв успех во бизнисот имал во 1974 година кога ја компонирал музиката за аниме серијалот „ГИАТРУС“. Ова и другите рани дела се создадени под неговото родено име. Во овој период, тој компонирал и за „САСУГА НО САРУТОБИ“ („Нинџа академија“) и „ФУТАРИ ДАКА“ („Последна брзина“).
Во 1970-те години, јапонскиот поп, електронската музика и „њу ејџ“ музиката зацветале; овие жанрови, како и Yellow Magic Orchestra (јапонски електронски бенд од 1978–1983 г.), влијаеле на композициите на Хисаиши. Тој ја развил својата музика од минималистичките идеи, проширувајќи се кон работа со оркестар. Околу 1975 година, Хисаиши го претставил својот прв јавен настап, ширејќи го своето име околу неговата заедница. Исто така, од 1978 година, тој долго работел на композиции за лимени инструменти. Неговиот прв албум, „MKWAJU“, бил издаден во 1981 година, а албумот „Information“ бил објавен една година подоцна. Неговите први големи аниме саундтрак дела беа за „ГИАТРУС“ (1974 г.) и „РОБОКО БЕЕТОН“ (1976 г.).
Бидејќи неговите дела станувале добро познати, Хисаиши создал алијас инспириран од Квинси Џоунс, американски музичар и продуцент. Запишан на јапонски, „Квинси Џоунс“ станал „Џо Хисаиши“ („Квинси“ се изговара „Куиншии“ на јапонски јазик, па може да се запише со користење на истиот канџи како што се пишува „Хисаиши“; „Џо“ потекнува од „Џоунс“.)
1981–98 година: Аниме филмска индустрија
Во 1981 година, Хисаиши, со своето ново име, го издал својот прв албум со уметничка музика, „MKWAJU“, а во 1982 година го издал електропоп-минималистичкиот албум „Information“. Потоа, во 1983 година, Хисаиши бил препорачан од Токума, кој му го издале последниот албум, да создаде албум со слики за анимираниот филм „НАУСИКАА ОД ДОЛИНАТА НА ВЕТРОТ“. Хисаиши и режисерот на филмот Хајао Мијазаки станале одлични пријатели и соработувале на многу идни проекти.
Во 1985 година, тој го основал своето студио за снимање — „Чудесната станица“. Соработката со Мијазаки била споредена со онаа на Стивен Спилберг и Џон Вилијамс. Оваа голем пробив довел до огромен успех за Хисаиши како композитор на филмски дела. Во 1986 година, „ЛАПУТА: ЗАМОК НА НЕБОТО“ бил првиот филм што ќе се појави под името на Студио Гибли, а неговиот нежен, лесно меланхоличен тон ќе стане познат заштитен знак за голем дел од подоцнежните изданија на студиото. Подоцна, во 90-тите години, „ПОРКО РОСО“ и „ПРИНЦЕЗАТА МОНОНОКЕ“ биле издадени. Како што Хисаиши ја зајакнувал својата репутација како еден од најголемите музички соработници во аниме индустријата, неговите композиции (вклучително осум кино филмови и едно ОВА) ќе станат некои од главните белези на раните аниме серии од 1980-те и 1990-те години. Хисаиши компонирал и за ТВ и филмски хитови како „САСУГА НО САРУТОБИ“, „ДВАЈЦА ДОЛУ ПОЛНА БАЗА“, „ТОНДЕ МОН ПЕ“ и анимето „ТЕХНО ПОЛИЦИЈА 21Ц“ (1982 г.), „САСУРАГИ“ (1983 г.), „ФУТАРИ ДАКА“ (1984 г.), „АРУПЕН РООЗЕ“ (1985 г.) и „ОЗ НО МАХОТСУКАИ“ (1986 г.). Тој работел и на научно-фантастичната серија „МОСПЕАДА“ (1983 г.), која подоцна била преработена (без неговата музика) во третиот сегмент од компилацијата на Карл Мачек — „РОБОТЕК“. Други филмови на кои што работел се „МОБИЛЕН КОСТУМ ГАНДАМ 2: ВОЈНИЦИ НА ТАГАТА“ (1981 г.), „МОБИЛЕН КОСТУМ ГАНДАМ 3: СРЕДБИ ВО ВСЕЛЕНАТА“, (1982 г.), „РАЃАЊЕ“ (1984 г.), „АРИОН“ (1986 г.), „РОБОТСКИ КАРНЕВАЛ“ (1987 г.), „ТОТОРО“ (1988 г.), „ГРБОТ НА КРАЛСКОТО СЕМЕЈСТВО“ и „МАИСОН ИККОКУ“ (1988 г.), „ВОЈНИ НА ВЕНЕРА“ (1989 г.), „СЛУЖБА ЗА ИСПОРАКА НА КИКИ“ (1989 г.), „ПОРКО РОСО“ (1992 г.) и „ОКЕАНСКИ РАЈ“ (2010 г.). Тој исто така правел аранжмани за тематски песни и компонирал музика за почетни, крајни и меѓусценски аниме песни во „ЛАЛАБЕЛ“ (1980 г.), „ЗДРАВО! СЕНДИБЕЛ“ (1981 г.), „БЕЛА И СЕБАСТИЈАН“ (1981 г.), „ВОЛТРОН“ (1981 г.), „АИШИТЕ ВИТЕЗ“ (1983 г.), „КРИМИ МАМИ, ВОЛШЕБНИОТ АНГЕЛ: ПОСЛЕДЕН ПОВИК“ (1986 г.) и „КИМАГУРЕ ПОРТОКАЛОВ ПАТ“ (1988 г.).
Колку повеќе Хисаиши работел во аниме индустријата, неговата кариера растела. Како што започнал соло кариера, започнал да произведува музика и создал своја сопствена етикета (Wonder Land Inc.) во 1988 година. Една година подоцна, Хисаиши го издал својот соло албум „Pretender“ како прв албум под новата етикета.
1998–2004: Светски успех
Во 1998 година, Хисаиши го обезбедил саундтракот за Зимските параолимписки игри во 1998 година. Следната година, тој ја компонирал музиката за третиот дел од серија за популарни компјутерски анимирани образовни филмови за човечкото тело. Во истата 1999 година, тој ја компонирал музиката за филмот на Такеши Китано, „КИКУЏИРО“, а насловната песна „Лето“ станала една од најпрепознатливите композиции на Хисаиши.
Во 2001 година, Хисаиши ја продуцирал музиката за новиот филм на Китано, „БРАТ“, и анимираниот филм на Хајао Мијазаки, „ПАТУВАЊЕ СО ДУШИТЕ“. Тој исто така служел како извршен продуцент на „Движење Ноќна фантазија 4“ на Јапонското експо во Фукушима во 2001 година. На 6 октомври, Хисаиши дебитирал како филмски режисер во „КВАРТЕТ“, дополнително пишувајќи ја музиката и сценариото. Филмот добил одлични критики на Филмскиот фестивал во Монтреал. Неговиот прв саундтрак за странски филм, „Л' Пети Пусе“ („Малиот Палчко“), бил објавен истата година. Друг филм од Мијазаки, „ПОДВИЖНИОТ ЗАМОК НА ХАУЛ“, за кој Хисаиши ја компонирал музиката, бил објавен на 20 ноември 2004 година во Јапонија. Од 3 до 29 ноември 2004 година, Хисаиши ја започнал својата турнеја „Џо Хисаиши слобода – приказни за пијано 2004“ со канадски музичари. Во 2005 година, тој го компонираше саундтракот за корејскиот филм, „ДОБРЕДОЈДОВТЕ ВО ДОНГМАКГОЛ“ Тој исто така го компонирал саундтракот за корејската, историски обележана, големо буџетска, драмска серија на МБЦ „ЛЕГЕНДАТА“ (, „Приказната за четирите богови на првиот крал“), објавена во 2007 година. Хисаиши има голема обожавателска база во Кореја поради популарноста на филмовите од Мијазаки.
2006–2013 година
Во 2008 година, Хисаиши го компонирал саундтракот за филмот „ЗАМИНУВАЊА“, добитник на Оскар за Најдобар странски филм, и за, филмска драма за судењата на воените злосторства по Втората светска војна, која се заснова на романот на Тетсутаро Като од 1959 година, а во моментов се преработува во нов филм во режија на Катсуо Фукузауа, во кој ќе играат Масахиро Накаи и Јукие Накама.
Во август 2008 година, тој аранжирал и настапил на концерт диригирајќи со World Dream Symphony Orchestra, притоа и свирејќи на пијано по повод за 25 годишнината од работата со анимираните филмови на Хајао Мијазаки. На овој концерт учествувале над 1,200 музичари и бил распродаден светски познатиот Будокан.
На почетокот на 2009 година, тој издал соло албум со песни од филмовите РАДО БИ СТАНАЛ ШКОЛКА и ЗАМИНУВАЊА.
Во 2010 година, тој станал поканет професор на Јапонскиот национален музички колеџ.
Во 2013 година, Хисаиши ја компонирал музиката за документарниот филм за диви животни, „ЛЕГЕНДИ НА ДЛАБОЧИНИТЕ: ЏИНОВСКАТА ЛИГНА (世界初撮影! 深海の超巨大イカ),  со првата снимка од ова притаено суштество.
Во 2016 година, тој беше поставен како уметнички директор на Музејот на уметност во Нагано.
Во мај 2018 година, Хисаиши настапил на пет распродадени концерти во своето деби во Северна Америка во Калифорнија, САД во Центарот за изведувачка уметност во Сан Хозе со симфонијата „Силициумска Долина“.
Тој исто така го компонирал саундтракот за анимираната драма „ВО ОВОЈ АГОЛ ОД СВЕТОТ“.
2020 година - сегашност
На 21 февруари 2020 година, бил објавен албумот „Песни од соништата: Суштински Џо Хисаиши“. Албумот вклучува 28 композиции објавени во текот на неговата кариера.
Награди и признанија
Како резултат на неговата работа низ годините, Хисаиши е седумкратен добитник на наградата на Јапонската академија за Најдобра музика — во 1992 г., 1993 г, 1994 г., 1999 г., 2000 г., 2009 г. и 2011 г. Тој, исто така, ја добил 48-та Новодојденец награда во 1997 година од Министерството за образование (Оддел за јавна забава) меѓу бројни други награди, признаен како влијателна фигура во јапонската филмска индустрија. Во 1998 година, тој ја освоил Наградата за уметност за нов изведувач (Оддел за популарни изведувачки уметности). Во 2005 година, тој ја освоил 31-та музичка награда од Здружението на филмски критичари во Лос Анџелес, за „ПОДВИЖНИОТ ЗАМОК НА ХАУЛ“. Во 2008 година, ја добил 10-та награда на Меѓународната асоцијација на филмски музички критичари од Телевизискиот оддел за најдобра оригинална музика, за корејската драма „КРАЛИЦАТА ШИКИГАМИ“.
Ауслебен
Ауслебен (Ausleben) — општина во округот Берде во Саксонија-Анхалт, Германија.
Споменик на Методија Андонов Ченто (Скопје)
Споменикот на Методија Андонов - Ченто претставува спомен обележје на плоштадот Македонија во Скопје посветен на првиот претседател на Президиумот на АСНОМ. Споменикот кој е висок 5 метри и тежок 25 тона е дело на вајарот Димитар Филиповски. Поставен е во јуни 2010 година. Тој е работен во италијанската галерија Пиедро Базанти и за него се чинел 780 илјади евра. Тој е поставен до Ристиќевата палата, на местото на кое пред земјотресот во 1963 година се наоѓал Хотелот Македонија, каде што Ченто живеел додека бил на чело на президиумот на АСНОМ. На поставувањето на споменикот присуствувале голем број на граѓани, меѓу која и внуката на Ченто. Споменикот на Методија Андонов Ченто е дел од проектот Скопје 2014.
1697
1697 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1697 година од новата ера, 697. од вториот милениум, 97. од XVII век и осма од 1690-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7205 и 7206 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6447 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5457 и 5458 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2450.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1697 година се протега во 4333 и 4334, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4393 и 4394 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2240. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1108 и 1109 исламска година.
Стерџ-Веберов синдром
Стерџ-Вебер синдром (Sturge-Weber syndrome (SWS)) — заболување од групата на факоматози кои се одликуваат со појава на туморски промени на кожата, нервниот систем и многу други органи, особено очите. Синдромот се нарекува и енцефалоотригеминална ангиоматоза. Тоа е многу ретко невролошко нарушување на кожата кое се манифестира само на едната страна на главата, а од таа страна се појавуваат физички знаци како што се дамки на кожата со боја на  црвено вино.
Ангиомите се тумори кои потекнуваат од крвните садови и се наоѓаат на обвивките на мозокот, а промените на кожата се наоѓаат во пределот на лицето. Ангиомите можат да бидат сместени на едната или од двете страни. Во зависност од промените, постојат три вида на овој синдром. Тип I се одликува со постоење на ангиоми и на лицето и на мозочните обвивки, типот II се одликува со постоење на ангиоми само на лицето, а типот III се одликува со постоење на ангиоми само на обвивките на мозокот без промени во кожата. Се јавува со честота од 1:50 000 новороденчиња и е подеднакво честа појава кај момчиња и девојчиња и во сите раси.
Причина
Стерџ-Веберовиот синдром е предизвикан од некој недостаток за време на ембрионалниот развој поради заостанување на крвните садови во нервните структури каде што не треба да бидат. Оваа грешка се јавува помеѓу  6-9-тата недела од ембрионален развој. Поради постоењето на овие патолошки крвни садови во мозочните структури, се јавува феноменот на кражба на крв, предизвикувајќи епилептични напади, но и оштетување на нервните ткива со невролошки дефицити. Промените  на очите доведуваат до глауком, зголемен притисок на очите и испакнати очи. Не е целосно познато зошто се јавува Стерџ-Веберовиот синдром, но постојат претпоставки дека постои генетска склоност, односно грешка на хромозомот 4.
Клиничка слика
Бидејќи туморите со потекло од крвните садови можат да се најдат на која било локација во внатрешноста на черепот, симптомите и знаците можат да бидат различни и да вклучуваат:
Дијагностика
Дијагнозата за Стерџ-Веберовиот синдром се поставува  врз основа на анамнеза, клиничка слика и објективно испитување. Потребни се дополнителни тестови за да се направи конечна дијагноза. Треба да се направи и рендген на черепот, скенер и јадрена магнетна резонанса. Позитронската емисиона томографија може да покаже ангиоми и области на хипоперфузија (намален проток на крв) во мозочното ткиво. Електроенцефалограмот (ЕЕГ) ја проценува електричната активност на мозокот, особено ако има напади.
Третман
За Стерџ-Веберовиот синдром нема лек, па затоа и третманот е само симптоматски. Поради промените во лицето, може да се користи ласерска терапија која често дава многу добри резултати. Употребата на антиконвулзивни лекови против епилептичните напади е задолжителна, како и употребата на лекови против зголемен очен притисок. Главоболките се третираат со анелетици или антимигренски лекови.
Во случај на повторливи невролошки проблеми, треба да се земе предвид дневна примена  на 100 mg  аспирин за да се спречи агрегација на тромбоцити. Доколку постои нереагирање  на терапијата против епилептични напади и глауком, може да се примени хируршки третман (во доменот на неврохирурзи, офталмолози), а ортопедскиот третман се смета во случај на промени според видот на сколиозата (искривување на 'рбетот).
Фил Баухаус
Фил Баухаус (Phil Bauhaus; р. ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017. Во август 2018 година било потврдено дека Баухаус ќе се приклучи на за сезоната 2019 на едногодишен договор. Во август 2019 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Лебиново
Лебиново е гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Михришах султан
Михришах султан (1745 – 16 октомври 1805) била жена на османлискиот султан Мустафа III и мајка на Селим III каде де-факто владеела како регент во периодот од 1789 до 1805 година. По потекло била од Џенова.
Во текот на нејзиното регенство таа била преукопирена со реформите во воените училишта и во воспоставувањето на дипломатски односи со земјите. Освен тоа таа започнала со изградба на неколку џамии и училишта во 1790-тите. Во 1805 наредила изградба на фонтана во Ејуп, Цариград.
Михришах во превод значи сонце на султанот.
NGC 7319
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7319 се споменува и како UGC 12102, MCG 6-49-41, CGCG 514-64, IRAS 22337+3342, NPM1G +33.0466, HCG 92C, Arp 319, VV 288, Stephan's quintet.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7319 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 7319 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 7319 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69269. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
IC 1402
IC 1402 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1402 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 18 м 29,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 32' 56".
Други поделби
Проучување на IC 1402 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Кропенштет
Кропенштет (Kroppenstedt) — град во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа југозападно од Магдебург. Дел е од заедницата на општини Вестлихе Берде.
354
354 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 354 година од новата ера, 354. од првиот милениум, 54. од IV век и петта од 350-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5862 и 5863 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5104 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4114 и 4115 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1107.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 354 година се протега во 2990 и 2991, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3050 и 3051 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 897. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 276 и 275 година пред хиџра.
Лебис
Лебис — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Руско-турска војна (1735-1739)
Руско-турската војна (1735–1739) се одвила помеѓу Руската Империја и Османлиското Царство. Како една од најголемите причини за започнувањето на оваа војна е постојаните напади на кримските Татари во Украина во 1735 година и воениот поход на Кримското ханство во Кавказ, како и противречностите околу војната за полското наследство во 1733-1735 година.
Руска дипломатија пред војната
Пред започнувањето на војната, Русија усоеала да склучи мировен договор со Персија со кое и ја вратила целата територија која била зазедена по Руско-персиската војна. Освен тоа Русија обезбедила поддршка за полскиот престолонаследник Август III кој во 1734 година седнал на престолот наспроти францискиот кандидат кој бил со османлиска поддршка. Претходно во 1726 година Русија и Австрија стапиле во сојуз.
Текот на војната
Формалниот повод за објава на војната била постојаните напади на Кримските Татари во Украина кон крајот на 1735 година и воениот поход на кримскиот кан во Кавказ во 1736 година. Претходно, русите потпишале договор со Персија, со кој им биле вратени териториите на Персија кои Русија ги зазела по Руско-персиската војна (1722-1723). Русите по ова започнале акција за заземање на Крим и Азов. На 20 мај 1736 година руските сили кои броеле околу 60.000 војници завладеале со Перекоп. Во исто време во регионот избила епидемија која ги принудила на Русите да се повлечат.