cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јан Јансен
Крај на кариерата и личен живот
Последната трка во кариерата на Јансен била Тур Луксембург, каде освоил една етапа. „Знам дека сум Јан Јансен, победник на Тур де Франс и светски шампион и тогаш дојде време да кажам стоп“, изјавил Јан Јансен.
Еленско уво
Еленско уво (Polyporus umbellatus порано Boletus umbellatus) ) е јадлива печурка од родот Polyporus од семејството Polyporaceae. Вклучено е во несистематската група на печурки кои растат на земја, на пенушка или на живи листокапни дрвја.
Опис
Мали светлосиви или сиви бројни шапки со заоблена форма, распоредени како плочки. Достигнуваат 2-3 см во пречник, правилни, најпрвин конвексни, па отворени и потоа во средината вдлабнати. Бојата на шапката е сива, понекогаш кафеава, често лушпесто распукана. Жабрите се аголни, бели или светложолти, со пречник од 1-3 мм. Основата на дршките често им се поврзани. Основата е со псевдосклеротија, од каде се развиваат индивидуални плодни тела. Месото е цврсто, бело или кремасто. Споровиот прав е бел.
Расте од јули до пред зимата под дабови и букови стебла, најчесто во непосредна близина на пенушките и стеблата. Јадливо со инзвонреден квалитет додека е младо.
NGC 458
NGC 458 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 458 се споменува и како ESO 51-SC26, in SMC.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 14 м 51,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 33' 4".
Други поделби
Проучување на NGC 458 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9139.
Горица (Кршко)
Горица (словенечки: Gorica) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 471 година
Ова е список на државни водачи во 71 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Грега Боле
Негова најголема победа е ГП Западна Франција 2011, каде започнал соло напад на 2 километри пред целта. Се одржал пред групата иако сè повеќе се доближувале до него, така што второпласираниот Сајмон Геранс го добил истото време како Боле. Во 2015 година, Боле ја освоил првата етапа на воведната Трка околу Хрватска, откако преминал низа кривини каде се случиле две несреќи.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Црква „Св. Троица“ - Блаце
Свети Троица или на Светото Тројство — една од трите селски цркви во тетовското село Блаце. Таа е главна манастирска црква, каде во самиот објет има извор на т.н. „Самовилска Вода“. Главниот празник се прославува на Духовден. Манастирската црква е изградена на постар сакрален објект во наоѓалиштето „Самовилска Вода“.
Моравице
Моравице (хрв. Moravice, до 1991. Српске Моравице) е населено место во состав на градот Врбовско, Приморско-горска жупанија, Хрватска.
Население
Според последниот одржан попис во 2011. година имало 664 жители.
Суџук
Суџук е сув зачинет колбас кој се јаде на  Балканот и на Блискиот Исток и Средна Азија.
Име
Името суџук не е променето во регионот. Во Бугарија, Русија, Србија и на други места се вика со името суџук. .
Состојки
Суџук се состои од мелено месо (обично говедско месо, или овчо месо; во некои рецепти се користи и месо од коњ, во Казахстан и Киргистан, на пример), и разни зачини, вклучувајќи ким, руј, лук, сол и црвен пипер. Суџукот се суши неколку недели. Суџукот може да биде повеќе или помалку лут, сосема е солен и има висока содржина на масти.
Иван Мрквичка
Иван Мрквичка (Иван Мърквичка) (23 април 1856 – 16 мај 1938) е сликар родум од Чешка и активен деец во уметничкиот живот на новоослободената Бугарија во доцниот 19 и почетокот на 20 век. Се смета за еден од основачите на современата бугарска уметност.
Животопис
Бил роден во селото Видим, во близина на Дуба. Студирал на академијата за ликовни уметности во Прага, а потоа на Минхенската академија. Во 1881 година по покана на властите во Источна Румелија дошол во Пловдив, каде бил назначен за учител во гимназијата „Св. Кирил и Методиј“ и каде соработувал со значајни културни дејци од градот — Иван Вазов, Константин Величков, Петко Каравелов, Петко Славејков.
Првата изложба ја реализирал во 1886 и одржал и две изложби со Антон Митов, кој исто бил учител во гимназијата. За време на престојот во Пловдив, Мрквичка создал некои од неговите најдобри дела: Пловдивски пазар (1883), Сакаџии (1886), Циганска веселба (1887), Продавач на птици (1887), Пазар во Пловдив (1888) и други.
Мрквичка се преселил во Софија во 1889, каде бил еден од основачите на Националната уметничка академија во 1896, но кратко се вратил во Пловдив во 1892 да учествува на специјална изложба во главниот павилјон на Саемот во Пловдив. Тука изложил 15 слики, меѓу кои Улица во Пловдив, и скулптура Бугарија — покровителка на земјоделството и занаетите. Тој го изработил и официјалниот плакат на изложбата.
Сликал сцени од секојдневниот живот, иако има и дела со историска тематика и е автор на повеќе портрети. Тој е еден од авторите на тогашниот грб на Бугарија и грбот на Софија. Станал дописен член на Бугарската академија на науки во 1918.
Синот на Иван Мрквичка, кој го носел неговото име, загинал на фронтот во Првата светска војна како бугарски офицер.
Горење Доле (Кршко)
Горење Доле (словенечки: Gorenje Dole) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Холестерил естер
Холестерил естри претставуваат естрите на холестеролот. Холестерил естрите имаат помала растворливост во вода поради нивната поголема хидрофобност. Поврзани се со појава на атеросклероза.
Астероид од типот R
Астероиди од типот R — вид на умерено сјајни, релативно ретки астероиди од внатрешниот појас кои чиј спектар е преоден помеѓу типовите V и A. Покажува изразен оливински и пироксенски особини при 1 и 2 μм, со можност за плагиоклас. На должини покуси од 0,7 μ, спектарот е многу црвеникав.
Мисијата IRAS ги класификува 4 Веста, 246 Аспорина, 349 Дембовска, 571 Дулсинеја и 937 Бетгеја како тела од типот R; меѓутоа, прекласификацијта на Веста (архетип на V) е спорна. Од овие тела, само 349 Дембровска е признаена како тело од типот R кога ќе се земат предвид сите бранови должини.
Список
Во февруари 2019 г. биле познати барем 5 астероиди од типот R:
Список на државни водачи во 1528 година
Ова е список на државни водачи во 528 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Његушка пршута
Његушката пршута е специјалитет на Његуш, село во Црна Гора. Његушката пршута има посебен вкус и мирис, како резултат на мешање на морскиот и планински воздух и дрво, кои горат во процесот на сушење.
Грофовија
Грофовија или грофовство (Grafschaft/grāveschaft) — подрачје со кое во средниот век владееле грофови како вазали на монархот.
Историја
Корените на грофовијата се наоѓаат уште кон крајот на Римското Царство како comitatus. За време на раниот среден век самостојно се прошириле на просторот на бившата римска провинција Галија. Нивната територија често била иста со римските административни единици цивитас. Со развојот на феудализмот Франките го презеле тој облик на управа и го прошириле по цела континентална Европа. Вдолж своите граници, заради одбрана на територијата, Каролинзите спојувале по неколку грофовии во маркгрофовии.
Во Светото Римско Царство, бројни царски грофови (Reichsgrafen) владееле со своите грофовии скоро потполно суверено сè до Виенскиот конгресво 1815 година. После него настојувале да ги сочуваат своите привилегии, протуркувајќи ги членовите на своите семејства во „диети“ (собранија) и на тој начин осигурувајќи делумен имунитет пред судовите.
Во деловите на Европа каде благородништвото немало големи феуди, грофовите уште долго задржале одредени феудални привилегии над земјата и селата во својата грофовија, како што е правото на селанските услуги, до повремени надоместоци за користење на шумите, мелниците, бунарите и пасиштата.
Тие права со време се смалувале, па во голема мера се прекинати пред или во текот на 19 век.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Блаце
Свети Свети Константин и Елена — една од трите селски цркви во тетовското село Блаце. Патронот на црквата се Свети Константин и Елена,  кој се одбележува на 3 јуни.
Црква „Св. Никола“ - Врбен
Свети Никола — главна селска црква во горнореканското село Врбен. Црквата е сместена во крајниот западен дел од селото.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во задниот дел. Изградена е од камен и е покриена со лимен кров. Влезната врата е изработена од дрво, а на ѕидот непосредно над неа е изрезбан натпис, над кој е закачена икона на Свети Никола. На сите страни од црквата има бројни квадратни прозорци и монофори. Камбанаријата се издига непосредно пред влезната врата и нејзината градба е прилепена до онаа на црквата. Таа има квадратна основа и се состои од два дела. Првиот е во висина на влезната врата од црквата и е отворен од сите четири страни, при што една од нив води кон внатрешноста на црквата. Вториот дел се издига во продолжение. Тој има осумаголна основа и е обоен во бела боја. Во неговиот горен дел е забележително што на секоја од осумте страни има по една затворена монофора. Камбанаријата е покриена со полукружен лимен кров над кој има крст. Дворот на црквата е ограден со камена ограда.
Гликозилиран хемоглобин
Гликозилиран хемоглобин (хемоглобин A1c, HbA1c, A1C, или Hb1c) е форма на хемоглобин која се мери првенствено за да се идентификува тримесечниот просек на плазматската концентрација на гликоза. Тестот е ограничен на тримесечен просек бидејќи животниот век на еритроцитите изнесува четири месеци (120 дена).
При дијабетес мелитус повисоки концентрации на гликозилиран хемоглобин, укажуваат на лоша контрола на глукозата во крвта.
NGC 4274
NGC 4274 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Зајачарка
Зајачарка или зајачка габа (Grifola frondosa — јадлива печурка од родот грифола (Grifola) од семејството фомитопсис (Fomitopsidaceae).
NGC 4274
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4274 се споменува и како UGC 7377, MCG 5-29-60, CGCG 158-71, IRAS 12173+2953.
Зајачарка
Распространетост и екологија
Зајачката габа расте од крајот на јуни до крајот на септември во листопадни шуми на дабови пенушки, на корења или привидно на земја, поретко јавори (на југ, во близина на буки и костени), тоа е ретко, на годишно ниво. Расте брзо, предизвикувајќи бело гниење.
NGC 4274
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Зајачарка
Биолошки опис
Плодните тела на печурката се со пречник до 80 см и тежина до 10 кг. Тие се состојат од бројни рамни, тенки, полукружни или шпатуларни шапки со пречник од 0,5-10 см, чии дршки се поврзани на заедничка месеста основа.
NGC 4274
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4274 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4274 има привидни димензии од 6,8' х 2,4'.
Зајачарка
Биолошки опис
Шапките со пречник од 0,5-5 см, со месести кожести, клиновидни заострени до стеблото, радијално збрчкани, со груба површина, со нерамен, брановиден раб, кои потсетуваат на латици од некој цвет, сиво-кафеава или жолтеникаво-сива боја или кадифести, а одоздола се бели.
NGC 4274
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Зајачарка
Биолошки опис
Спорот во прав е бел.
NGC 4274
Други поделби
Проучување на NGC 4274 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39724. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1991. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Зајачарка
Јадење
Печурката е јадлива додека е млада.
Физиолошка активност
Зајачката габа е во состојба да ја инхибира (делумно) циклооксигеназата; фармаколошката инхибиција на циклооксигеназите ги намалува симптомите на воспаление и болка (примери за такви инхибитори се аспирин и ибупрофен).
Универзална историја на бесчестието
„Универзална историја на бесчестието“ (шпански: Historia universal de la infamia) — збирка раскази на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес. Расказите во книгата биле напишани во текот на 1933-1934 година, а според кажувањето на авторот во предговорот на првото издание (напишан на 27 мај 1935 година), тие настанале под влијание на делата на Стивенсон и Честертон, од првите филмови на фон Штернберг и од биографијата на Еваристо Кариега.
Содржина
Книгата ги содржи следниве раскази:
На крајот од книгата се наоѓа и список на изворите користени при пишувањето на расказите. Инаку, подоцна, во изданието од 1954 година, расказот „И така натаму“, Борхес го дополнил со три нови текста.
Викинзи
Викинзи — воинствени припадници на Норманите, страствени корисници на бродови, истражувачи и трговци. По потекло биле од Скандинавија, но помеѓу доцниот VIII и XI век успешно напаѓале, освојувале и пљачкале места на бреговите на Британија, Франција и други делови од Европа. Периодот на европска историја помеѓу 793 и 1066 година често се нарекува „викиншко доба“.
Викинзите биле познати по нивните долги бродови и способности за навигација. Во рок од неколку стотина години тие успеале да ги колонизираат бреговите и реките на Европа, Шетландските Острови, Оркниските Острови, Фарските Острови, Исланд, Гренланд како и привремено (околу 1000 година), Њуфаундленд.. Истовремено успеале да пљачкаат и тргуваат јужно дури до Северна Африка а источно до Русија и Цариград. Викиншките патешествија почнале да се намалуваат откако христијанството се проширило низ Скандинавија во доцниот 10 и 11 век. Викиншкото доба се вели дека завршило со Битката на мостот Стемфорд во 1066 година.
Во англискиот јазик, фразата „to go a-viking“ значи да се напаѓа, да се направи рација. Самиот збор се состои од два дела: вик (залив) и инг (потекло). Со други зборови, зборот вик-инг буквално значи „тие што живеаат во заливот“.
Религија на викинзите
Викинзите биле пагани и верувале во таканаречената нордиска митологија. Нордиската митологија се смета дека потекнува од германската митологија, за која, пак, некои научници сметаат дека потекнува од камено време. За време на христијанизација на Скандинавија, викинзите многу тешко се откажувале од својата религија, така што може да се каже дека и денеска има доста пагани во Скандинавија кои веруваат во боговите на своите предци.
Во нордиската митологија има вкупно девет света, кои се поставени на големото светско дрво, таканаречено дрвото на животот, Игдрасил: Позначајни и попознати богови во нордиската митологија се: Один (бог на победата, радоста и мудроста),Тор (бог на громот и на војната), Хајмдал (чувар на Азгард), Хел (божица на подземјето), Ходр (божица на зимата), Идун (бог на младоста), Јорд (бог на земјата), Локи (бог на злото), Мани (божица на месечината), Нјорд (бог на морето и ветрот), Сиф (божица на жетвата), Сол (божица на сонцето), Тир (бог на војната), Вали (бог на одмаздата), Видар (бог на шумите) и други
Викинзите верувале дека помеѓу Азгард и Мидгард има мост во вид на виножито, преку кој душите на храбрите воини кои загинале и биле избрани од Один и Валкирите (најубавите жени, кои имале крилја и биле воини, испратени од Один) ги пренесувале во Валхала, каде заедно со боговите, воините кои живееле и умреле чесно, јаделе и пиеле, а навечер се мечувале.
Урмашица
Урмашица е источна пита направена од тесто со јајца и путер. Формата е слична како на урма, така и го добила своето име. Го има за јадење на масите од Србија и Босна и Херцеговина, како и во многу други кујни.
Урмашица најчесто се подготвува од бело остро брашно, прелиена е со шеќер, а се додава и лимон. Се прави така што тестото се притиска на рапавата страна од рендето, а потоа се прави така од сите страни, по што колачето останува со карактеристична шара. А во средината на урмашицата често се ставаат и ореви.
Список на државни водачи во 472 година
Ова е список на државни водачи во 72 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Зандеснебен-Нусе
Зандеснебен-Нусе (Sandesneben-Nusse) — општинска заедница во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Зандеснебен. Била создадена на 1 јануари 2008 година од поранешните општински заедници Зандеснебен и Нусе. Општинската заедница Зандеснебен-Нусе се состои од следниве општини:
Астероид од типот Q
Астероиди од типот Q — релативно редок вид на астероиди од внатрешниот појас со спечатливи и широки оливински и пироксенски особини на 1 μм, и спектрална косина која го посочува присуството на метал. Имаат впивни особини покуси и подолги од 0,7 μм, и преоден спектар помеѓу типовите V и S.
Овие астероиди се спектрално послични на обичните хондритски метеорити (типови H, L и LL) отколку на другите типови астероиди. Ова ги навело научниците на мислење дека тие се изобилни, иако во овој тип се сместени само 20 члена. Примери за астероиди од типот Q се: 1862 Аполон, 2102 Тантал, 3753 Круитне, 6489 Голевка и 9969 Брај.
IC 351
IC 351 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 351 се споменува и како ESO 183-37, AM 1858-565, IRAS 18580-5700.
Откривање
Објектот е откриен на 16 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 351 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 351 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 2 м 17,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -56° 55' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.
Други поделби
Проучување на IC 351 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62696.
Миконазол
Миконазолот е имидазолен антифунгален агенс, кој се употребува топикално на кожата или мукозните мембрани во третманот на габични инфекции. Дејствува преку инхибиција на синтезата на ергостеролот, важна компонента на клеточните мембрани кај габите. Исто така се користи против некои видови на Leishmania, кои се едноклеточни паразити кои исто така содржат ергостерол во нивните клеточни мембрани.
Мост на воздишките (појаснување)
Мост на воздишките е еден од многуте мостови во Венеција.
Но може да се однесува и на:
Горења Вас кај Лесковец
Горења Вас кај Лесковец (словенечки: Gorenja vas pri Leskovcu) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
NGC 459
NGC 459 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 459 се споменува и како UGC 832, MCG 3-4-17, CGCG 459-24.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 459 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 459 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 18 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 33' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Други поделби
Проучување на NGC 459 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4665. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 127; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1200. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1251.
Агата
Агата (X-XI век), била македонска царица, втора жена на царот Самоил. Потекнувала од византиска благородничка фамилија од градот Драч. Нејзиниот татко Јован Хризал (некаде се сретнува како Јован Хрисилиј) бил протеуон на Драч и имал големо влијание во градот и во околината. Се смета дека таа стапила во брак со Самоил, во шеесеттите години на X век. Во бракот со Самуил Агата имала четири ќерки (?, Катун Анастасија, Мирослава и Теодора Косара) и синот Гаврило Радомир.
Список на државни водачи во 1527 година
Ова е список на државни водачи во 527 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Битка кај Баку
Битката кај Баку (Bakı döyüşü, Битва за Баку, Bakü Muharebesi) — битка помеѓу Отоманското Царство и Демократска Република Азербејџан од една страна и сојузничките сили на антантата од друга страна предводени од Обединетото Кралство, Белата руска армија. Битката претставува дел од Кавкаски поход во текот на Првата светска војна и почеток на Ерменско-азербејџанската војна.
Позадина
Во 1917 година рускиот кавкаски фронт се распаднал по абдикацијата на Николај II. На 9 март 1917 година бил формиран Закавскаски комитет во областите заземени од руските сили и била формирана привремена влада во која учествувале претставници на ерменскиот, грузискиот и азербејџанскиот народ. Во ноември 1917 година била формирана првата влада на Закавказјето во градот Тбилиси позната како Закавкаски комесаријат. Ова следувало по болшевичкото заземање на власта во Санкт Петербург. Во декември новата влада го поддржала мировниот договор од Ерзинџан меѓу руските и османлиските сили. Голем дел од руските војници заминале на Персиската кампања, спротивно од правилата на мировниот договор. Во 1918 година британските сили ги поканиле на ерменските да формираат своја дезизија и да се вклучат во Персиската кампања која сè уште траела. На 24 февруари 1918 година комесаријатот прогласил независност на новата држава Закавкаска Демократска Федеративна Република. Според своите убедувања оваа држава била против комунистичката власт во Москва.
На 3 март 1918 година големиот везир Талат Паша го потпишал Брест-литовскиот договор со Руска СФСР според кој биле утврдени границите на двете земји а градовите како Батум, Карс и Адрахан биле вклучени во османлиската територија. На 14 март започнала мировна конференција во Трабзон меѓу Османлиите и делегација на Транкавкаскиот комераријат. На 30 март 1918 година, десеттиот ден од мировната конференција пристигнала вест за внатрешните конфликти и масакрот брз Азербејџанци и другите муслимани во градот Баку и соседните области околу Баку. Следните денови биле исполнети со меѓуетничка војна која во историјата е позната како Мартовски денови кој резултирал со убивање на повеќе од 12,000 муслимани од страна на болшевиците и вооружените ерменски единици. Додека пред овие настани муслиманите во Азербејџан посакувале автономија во рамките на новата руска држава, по овој настан започнале да бараат независност и како најголема надеж им станала Османлиското Царство.
На 5 април 1918 година претставниците на Закавказјето го прифатиле Брест-литовскиот договор. Од друга страна Енвер Паша сакал земјата да ја стави под свое влијание како дел од неговите планови за понатамошни војувања кон Британска Индија. На 11 мај била отворена нова мировна конференција во Батум, на која турските сили барале во нивна територија да се вклучат градовите Тифлис, Александропол. По одбивањето следувале битките кај Сардарпад, Кара Килис и Абаран.
На 26 мај 1918 година Грузија објавила независност, а истото го направиле Ерменија и Азербејџан. Грузија потпишала договор со Германија за заштита од советска интервенција а во замена Германија добила една четвртина од производството на нафта во Баку. Германија побарала Османлиското Царство да не започнува никакви офанзиви, но тоа било одбиено. Во мај на Персискиот фронт, силите на Нури Паша, брат на Енвер Паша во градот Тебриз ја организирале т.н. Отоманска армија на исламот која требало да се бори не само против Ерменците туку и против болшевиците. Неговата армија окупирала големи делови од Азербејџан. На 4 јуни 1918 година Османлиите потпишале договор со Азербејџан за пријателство и соработка.
Конфликт
Отоманската Армија на исламот броела околу 14,000 војници со 500 коњаница и 40 артилеристи. 30% од оваа армија била составена од Турци, додека останатиот дел биле по потекло од Азербејџан и Дагестан. Баку во тоа време бил под команда на рускиот генерал Докучаев и ерменскиот началник Аветисов, и располагале со сила од околу 6,000 војници. На 6 јуни 1918 година била издадена наредба за напад кон градот Ганја од страна на руските сили. Азербејџан побарал османлиска поддршка согласно претходниот договор.
Во Баку советските сили ги убиле муслиманите а оние кои побегнале се населиле во Ганја. Кога била побарана руска поддршка, Јосиф Сталин не ја пуштил ветената армија која се наоѓала во Волгоград, а житото кое било собрано во Северен Кавказ за гладните жители на Баку било пренаменето исто за Волгоград. По ова Шахумијан, ерменски комунист, испратил протесна нота до Ленин во кој го обвинил Сталин за стореното. Така на 27 јуни 1918 година Армијата на исламот ја поразиле Црвената армија кај Гејчај и започнала да напредува кон Баку.
На 26 јули 1918 година во Баку бил направен државен удар против болшевиците, а новата Централна Касписка диктатура сакала да го убие на водачот на болшевиците Степан Шахумијан, но тој успеал со околу 1,200 војници на Црвената армија да се упати кон Астрахањ, но Касписката флота му го свртила грбот. Така, до 30 јули османлиските сили биле пред градот Баку кое ги предизвикало на британските сили веднаш да испратат свои контигенти кон градот, кои пристигнале на 16 август. Битката за градот Баку започнала на 26 август. Во почетокот и покрај недостиг од артилерија британските сили успеале да пружат отпор. На 29 август започнало турското бомбардирање на градот но повторно биле одбиени од британските артилеристи. Во периодот од 1 до 13 септември Турците не нападнале, туку постојано испраќале авионски патроли над градот.
Британскиот генерал во градот, Лионел Денстервил во својот дневник запишал дека во тој период биле убиени голем број од муслиманското население во градот од страна на ерменските милитанти. Главниот турски напад започнал на 13 септември но по првичниот успех ситуацијата останала безнадежна. По ова било наредено британско евакуирање на градот, по кое конфликтот завршил со победа на Османлиите.
На 30 октомври Османлиите потпишале мировен договор во Мудрос според кој тие се повлекле од градот.
IC 352
IC 352 — галаксија во соѕвездието Јужна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 352 се споменува и како ESO 282-3, IRAS 18574-4523.
Откривање
Објектот е откриен во мај 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 352 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 352 има привидни димензии од 2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 1 м 7,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -45° 18' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 352 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62686.
NGC 4275
NGC 4275 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4275 се споменува и како UGC 7382, MCG 5-29-58, CGCG 158-73, ARAK 358, IRAS 12173+2753.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4275 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39728. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1991. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Црква „Св. Атанасиј“ - Герман
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Герман, Преспанско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1816 г. Претставува мал еднокорабен храм. Има вредни икони од истиот период. Јужната и северната страна на храмот се живописани со наивистички фрески.
Во 1962 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Покровски манастир (Киев)
Покровскиот манастир  (украински: Покровський монастир) е манастир кој се наоѓа во Киев, Украина. Христијанскиот објект бил основан во 1889 година од страна на големата војвотка Александра Петровна. Манастирот се наоѓа на улица Артем.
Денеска манастирот се наоѓа под контрола на Украинската православна црква - Московски патријарх и денеска тој е женски православен манастир. Името на манастирот доаѓа како синоним од Покровителството на Пресвета Богородица.
Историја
Во 1889 година, парализираната војвотка Александра, која од 1881 година живеела во Киев, одлучила да изгради манастир во Лукјанивка. Таа започнала да собира средства, и за околу 50.000 рубли биле купени две соседни парцели. За изградба на комплексот, кој вклучувал црква, болница за сиромашни, чии медицински задачи ги вршиле монахините како главен архитект бил избран Владимир Николаев.
Во следните дваесет години, од 1889 до 1911 година, во комплексот биле изградена околу 30 објекти. Комплексот болници нудел бесплатно лекување, хируршка интервенција, засолниште за слепи лица, амбуланта. Во периодот околу 1903 година, во болницата имало поминато повеќе од 5.000 пациенти и направено повеќе од 2.200 операции.
NGC 460
NGC 460 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 460 се споменува и како ESO 29-SC39, in SMC.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 460 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота m, додека површинскиот сјај изнесува  m/лм2. NGC 460 има привидни димензии од 1' х '.
Други поделби
Проучување на NGC 460 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 461; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9142.
Црна Армија на Унгарија
Црната Армија (Fekete sereg), исто така наречена Црна Легија / Полк - веројатно по нивниот црн оклоп - е заедничко име дадено на воените сили кои служат под власта на кралот Матија Корвин од Унгарија. Предците и јадрото на оваа платеничка армија се појавиле во ерата на неговиот татко Јанош Хунади во раните 1440-ти години. Идејата за професионална платеничка војска потекнува од текстовите што ги читал Матија додека бил млад за животот на Јулиј Цезар.
Црната армија на Унгарија традиционално ги опфаќа годините од 1458 до 1494 година. Платеничките војници на другите земји во тоа време биле регрутирани од народот за време на криза, а во поголемиот дел од годината војниците работеле како пекари, земјоделци, производители на тули, итн. Спротивно на тоа, војниците на Црната армија се бореле како добро платени, со полно работно време платеници и сосема биле посветени на уметноста на војувањето. Црната Армија била постојана платена војска која освоила големи делови од Австрија (вклучувајќи го и главниот град Виена во 1485 година) и повеќе од половина од Бохемија (Моравија, Шлеска и двете Лужици), а другата важна победа на армијата била  против Османлиите во Битката кај Лебово Поле во 1479 година.
Матија ја препознал важноста и клучната улога на раното огнено оружје во пешадијата, што во голема мера придонело кон неговите победи. Секој четврти војник во Црната армија имал аркебуза, што во тоа време било невообичаен однос. Високата цена на средновековниот барут ги спречила да го зголемат овој однос. Дури и една деценија по распуштањето на Црната армија, до крајот на 16 век, само околу 10% од војниците на западноевропските војски користеле огнено оружје. Главните војници на армијата биле пешадијата, артилеријата и лесната и тешката коњаница. Функцијата на тешката коњаница била да ја заштити лесната оклопна пешадија и артилеријата, додека другиот корпус вршел спорадични, изненадувачки напади врз непријателот.
Во почетокот, јадрото на армијата се состоело од 6-8.000 платеници. Во 1480-тите, бројот бил помеѓу 15.000 и 20.000, меѓутоа бројките на големата воена парада во Виена достигнале 28.000 војници (20.000 коњаници, 8.000 пешадија) во 1485 година. Војниците биле главно Боеми, Германци, Срби, Полјаци и, од 1480-та, Унгарци. Со тоа, Црната армија била далеку поголема од армијата на Луј XI од Франција, единствената друга постојана професионална европска армија во тој период.
Смртта на Матија Корвин значело крај за Црната армија. Благородниот сталеж на парламентот успеал во намалување на даночното оптоварување за 70 до 80 отсто, на сметка на способноста на земјата да се брани, со што новоизбраниот цар Владислас II не бил во можност да ги покрие трошоците на војската. Кралот Владислас II донирал поголем дел од кралските имоти, оддели и авторски права на благородништвото. По распадот на Црната армија, унгарските магнати исто така ги уништиле националните административни системи и бирократијата низ целата земја. Одбраната на земјата се распаднала бидејќи граничарите и гарнизоните на замоците останале неплатени, тврдините западнале во лоша состојба, и биле задушени иницијативите за зголемување на даноците за зајакнување на одбраната.
Потекло на поимот
Неколку шпекулации се појавиле за когноменот на армијата. Првите записи за користење на придавката "црна" се појавуваат во писмени меморандуми веднаш по неговата смрт, кога остатокот од армијата ги ограбувала унгарските и подоцна австриските села кога не добиле плата. Постои теорија дека тие ја прифатиле придавката од капетанот "Црно", Џон Хаугвиц, чиј прекар веќе му заработил доволно слава за да биде идентификуван со армијата како една целина.
Машка кошаркарска репрезентација на Шкотска
Машката кошаркарска репрезентација на Шкотска е репрезентацијата кој ја претставува државата на меѓународните турнири. Шкоткса нема учество на олимписките турнири, нема учество на светските турнири и има две учества на Евробаскетот. Англија, Велс и Шкотска се обединиле под една репрезентација во 2005 позната како Машка кошаркарска репрезентација на Велика Британија.
Пандорини документи
Пандорини документи ― 11,9 милиони протечени документи со 2,9 терабајти податоци што Меѓународниот конзорциум на истражувачки новинари (МКИН) почнал да ги објавува од 3 октомври 2021 година. Протечените информации ги откриле тајните офшор сметки на 35 светски лидери, меѓу кои има актуелни и поранешни претседатели, премиери и шефови на држави, како и преку 100 милијардери, познати личности и деловни луѓе. Новинските организации на МКИН го опишале протекувањето на документите како најобемно разоткривање на финансиска тајна дотогаш, кое содржи документи, слики, е-пошта и табели од 14 компании за финансиски услуги, во држави како Панама, Швајцарија и Обединетите Арапски Емирати, со што се надминува нивното претходно разоткривање на финансиски тајни во Панамските документи од 2016 година, кои содржеле 11,5 милиони доверливи документи (2,6 терабајти). При објавувањето на документите, МКИН истакнал дека не го објавува изворот на документите.
Проценките на МКИН за парите што се чуваат на офшор сметки (надвор од матичната земја) се движат од 5,6 трилиони американски долари до 32 трилиони американски долари.
Разоткривање
Вкупно, имиња на 35 актуелни и поранешни водачи на држави се појавуваат во протечените документи, заедно со имињата на 400 јавни службеници од скоро 100 земји и преку 100 милијардери. Меѓу имињата се поранешниот британски премиер Тони Блер, чилеанскиот претседател Себастијан Пињера, поранешниот кениски претседател Ухуру Кенијата, црногорскиот претседател Мило Ѓукановиќ, украинскиот претседател Володимир Зеленски, катарскиот емир Тамим бин Хамад ел Тани, премиерот на Обединетите Арапски Емирати Мохамед бин Рашид ел Мактум, габонскиот претседател Али Бонго Ондимба, либанскиот премиер Наџиб Микати, еквадорскиот претседател Гилермо Ласо, членовите на семејството на поранешниот аргентински претседател Маурицио Макри, Еквадорецот Хаиме Дуран Барба,   и кипарскиот претседател Никос Анастасијадес.
Јорданскиот крал Кралот Абдула II е една од главните личности наведени во документите, кои покажуваат дека инвестирал преку 100 милиони американски долари во имот низ Обединетото Кралство и САД. Една британска компанија во доминантна сопственост на Шери Блер се испоставило дека купила имот во Лондон вреден 6,45 милиони фунти преку компанија на Британските Девствени Острови. Името на Тони Блер се појавува во изјавата за заеднички приход од хипотеката.
Зандеснебен (амт)
Зандеснебен (Sandesneben) — поранешна општинска заедница во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Зандеснебен. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Нусе и ја создале општинската заедница Зандеснебен-Нусе.
Пандорини документи
Разоткривање
Документите, исто така, откриваат како канцеларии во сопственост на семејството Алиев кое е на чело во Азербејџан за 66 милиони фунти биле продадени на претпријатие во јавна сопственост во 2018 година, со што семејството Алиеви стекнале добивка од 31 милиони фунти. Според Лас Вегас Сан, „Членовите на потесниот круг на пакистанскиот премиер Имран Кан се обвинети дека криеле богатство од милиони долари во тајни компании или трустови“. Блиски соработници на рускиот претседател Владимир Путин, како Светлана Кривоногих и Генадиј Тимченко, било откриено дека имаат тајни средства во Монако, а чешкиот премиер Андреј Бабиш, кој водел кампања дека ќе се бори против корупцијата и даночното затајување, не изјавил дека употребил офшор инвестициска компанија за купување на осум имоти, како и две вили во Мужин на француската ривиера за 12 милиони фунти.
Зандеснебен (амт)
Општинската заедница Зандеснебен се состоела од следниве општини:
Пандорини документи
Разоткривање
Други познати имиња се Шакира која основала нови офшор друштва додека одела на суд за затајување данок; манекенката Клаудија Шифер; Индиски крикет играч Сачин Тендулкар; Индискиот милијардер Анил Амбани; пакистанскиот министер за финансии Шаукат Фајаз Ахмед Тарин, некои од највисоките членови на семејството генерали на Пакистан, извршен директор на Канал 1 Русија Константин Ернст. Наведени се и Мигел Бозе, Пеп Гвардиола и Хулио Иглесијас.
Човеков полов сооднос
Во антропологијата и демографијата, човековиот полов сооднос е содносот на мажите и жените во населението. Достапни се повеќе податоци за луѓето отколку за кој било друг вид, а односот меѓу човечките полови е повеќе проучен од кој било друг вид, но толкувањето на овие статистики може да биде тешко.
Како и повеќето полови видови, односот на половите кај луѓето е близу 1:1. Кај луѓето, природниот сооднос при раѓање меѓу мажјаците и женките е малку пристрасен кон машкиот пол: се проценува дека е околу 1,05 или 1,06 или во тесен опсег од 1,03 до 1,06 мажјаци по жена. Половиот сооднос на вкупното население е под влијание на различни фактори, вклучувајќи природни фактори, изложеност на пестициди и загадувачи на животната средина, воени жртви, полово избирачкиабортуси, чедоморство, стареење, родова смрт и проблеми со регистрација на раѓање.
Половиот сооднос за целата светско население е приближно 101 маж и 100 жени (проценка од 2021 година). Човековиот полов сооднос, или при раѓање или во населението како целина, може да се пријави на кој било од четирите начини: односот на мажјаците и женките, односот на женските и машките, пропорцијата на мажите или пропорцијата на женските. Ако има 108.000 мажи и 100.000 жени, односот на машките со женските е 1.080, а процентот на машките е 51,9%. Научната книжевност често го користи процентот на мажи. Оваа статија го користи односот машки и женски, освен ако не е поинаку наведено.
Природен сооднос при раѓање
Во една студија околу 2002 година, природниот полов сооднос при раѓање се проценува дека е во тесен опсег од 1,07 до 1,03 машки/женски. Некои научници наведуваат дека земјите кои се сметаат за значајни практики на пренатален избор на пол се оние со сооднос на полови при раѓање од 1,08 и повисоко (избор против жени) и 1,02 и пониски (избор против мажи). Оваа претпоставка е доведена во прашање од некои научници.