cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јорданка Фулон-Христова
Животопис
Јорданка Фулон-Христова е романист, професор по македонски јазик, литература и цивилизација на ИНАЛЦО во Париз. Гимназијата и Филозофскиот факултет (Група романистика) ги завршува во Скопје (1949–1953). Се вработува како гимназијален професор по француски јазик првин во Скопје (1954), а во следната учебна година во Охрид (1955/56), по кое се преселува во Париз. Во 1960 г. дипломира и на Групата по руски јазик во Националниот институт за ориентални јазици и цивилизации (ИНАЛЦО, Сорбонне Ⅲ), каде што од следната година ги води вежбите по српско-хрватски јазик (1961–1972), потоа станува асистент по српско-хрватски (1972– 1981). Бидејќи се воведува и македонскиот како предмет (1962), а потоа и Лекторат по македонски јазик (1973), Фулон прво е предавач (1862–1981), потоа доцент (1981) и најпосле професор во ИНАЛЦО (1988). Првин го одбранува докторатот од Ⅲ степен по словенски студии со темата „Етуде цомпарее дес формес темпореллес ен мацедониен ет ен сербо-цроате“ (Париз Ⅷ, 1978), а потоа и државниот докторат по лингвистика на тема „Лес формес темпореллес данс лес струцтурес нарративес ду мацéдониен“ (Париз Ⅲ, 1990).
Ја води предметната настава по македонски јазик, литература и цивилизација, како и Лекторатот, до пензионирањето (1996). Членува во Научниот совет на универзитетите на Франција и во Комисијата на специјалистите. Автор е на студии од македонистиката во периодичните изданија „Цахиерс балканиљуес“, „Ревуе дес етудес славес“, „Цахиерс де л’оралите“ и „Македонски јазик“, како и на три одделни публикации: Лес модес де нарратион ен мацедониен, Л’Асиатхељуе, Лангуес ду Монде, Париз, 1995; Граммаире пратиљуе ду мацéдониен, Лангуес & Мондес, Париз, 1998; Мацéдониен Еџпресс. Гуиде де цонверсатион. Лес премиерс мотс утилес. Ренсеигнементс пратиљуес. Цивилисатионс. Нотионс де граммаире, Едитионс ду Даупхин, Париз, 2006.
Творештво
Во август 2010 година во угледното париско книгоиздателство „Дофен“, со поддршка и од нашето Министерство за култура, се појави обемниот долгогодишен истражувачки труд на проф. д-р Јорданка Фулон-Христова под продолжен објаснителен наслов: „Пословиците, поговорките стереотипни споредби од Македонија. Народна мудрост од Балканска Европа (Со текст во оригиналот на македонски и во превод на француски)“. Јорданка Фулон-Христова создаде едно ретко париско издание за македонските пословици.
Истражувањето е работено врз основа на материјалот содржан главно во петте најзначајни македонски зборници: 1. Кузман Шапкарев: Одбрани страници. Пословици и пословични изрази од Македонија (1989); 2. Марко Цепенков: Пословици, поговорки, гатанки, клетви и благослови (1972); 3. Филип Каваев: Народни пословици и гатанки од Струга и Струшко (1961); 4. Кирил Пенушлиски: Пословици и гатанки (1969) и 5. Кирил Пенушлиски: Малеш и Пијанец (1980). Тоа се зборниците што го опфаќаат пред се фондот од драгоцените записи на овие кратки жанрови во XIX век, освежен и со дел записи од современиот жив фолклорен материјал.
Во опширниот Вовед авторката откако дава историски информации за Македонците и за поделена Македонија во балкански и европски контекст, посебно се запира на македонските собирачи, издавачи и проучувачи на кратките жанрови во XIX и XX век. Притоа вниманието го задржува врз дејноста и придонесот на Ѓорѓија Пулевски и Кузман Шапкарев, поопширно ја разгледува дејноста и улогата на браќата Димитрија и Константин Миладинови и нивниот фундаментален зборник, па се запира на печатеното и ракописното фолклорно наследство на Марко Цепенков презентирано во неговите собрани дела во 1972 г. во Институтот за фолклор во Скопје. На крајот д-р Фулон-Христова ги претставува и современите истражувачи на овој жанр Кирил Пенушлиски, Харалампие Поленаковиќ, Томе Саздов, Филип Каваев, Марко Китевски и др. и прави обид да ги класифицира разните типови македонски пословици и поговорки и нивната функција во минатото и во сегашноста. По краткиот библиографски преглед, се објавени и 7 историски карти за судбината на Македонија во балкански и европски рамки во XX век, а целата книга е илустрирана со фотографски разгледи од сопругот на авторката и познат француски уметнички фотограф Г. Фулон.
Македонското усно народно творештво во избори и антологии е објавувано на многу јазици, но, колку што ни е познато, првпат странскиот корисник добива еден ваков систематизиран корпус од македонски пословици и поговорки, претставени во еден ваков исцрпен обем и со ваква двојазична стручна презентација. Затоа париското издание на делото на проф. д-р Јорданка Фулон-Христова претставува не само уникатна појава на меѓународната научна сцена, туку и битен принос кон етнокултурната афирмација на македонската усна традиција и на македонскиот јазик, па со тоа и афирмација на културниот код на идентитетот на македонскиот народ.
Космос-1426
Космос-1426 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 28 декември 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1426 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 50,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 310 км, а најмалото на 206.
Доброволна антикомунистичка милиција
Доброволна анти-комунистичка милиција (Milizia Volontaria Anti Comunista, скратено MVAC) била организација од локални вооружени помошни групи кои се бореле против партизаните во деловите на Кралство Југославија окупирани од силите на Кралство Италија.
Прва македонска кошаркарска лига 2014/15 - Разигрување
Првата македонска кошаркарска лига 2014/15 - Разигрување била конечната фаза на Првата македонска кошаркарска лига 2014/15. Разигрувањата започнале на 22 мај, а завршиле на 2 јуни 2015 година. Четири екипи играле во разигрувањето преку пласманот од Супер лигата. Разигрувањето го освоил МЗТ Аеродром и така станал првак на сезоната.
Керолов дијаграм
Во математиката, Керолов дијаграм — дијаграм за групирање на предмети во да/не категории. Предметите припаѓаат во една од двете категории, односно или ја имаат одликата (да) или ја немаат одликата (не).
Користење
Сите предмети под набљудување, т.е. U=универзалното множество, се дадени во кутиите во дијаграмот. Во дадените примери, U={1,2,3,...,24,25}. (Види и Венов дијаграм.)
Нова Маала (Серско)
Нова Маала или Ени Маала е село во Егејска Македонија, Република Грција.
Виктор Михајлов (глумец)
Виктор Василевич Михајлов е руски глумец. Роден е на 4 јули 1951. Тој глумел во повеќе од четириесет филмови од 1979 година.
Во 1972 година дипломирал на Белорускиот театарски институт.
Куќа – сопственик Алекса Муратовски (Галичник)
Куќата на Алекса Муратовски ― поранешна куќа која била во сопственост на галичкото семејство Муратовски. Градбата била заведена како културно наследство на Македонија.
Златица
Златица, вообичаено наречени златни шипки, е род од околу 100 до 120 видови на цветни растенија од семејството на астери, Главоцветни. Повеќето се тревни повеќегодишни видови кои се наоѓаат на отворени области како што се ливади, прерии и савани. Тие се главно родени во Северна Америка, вклучувајќи го и Мексико; неколку видови се родени во Јужна Америка и Евроазија. Некои американски видови се воведени и во Европа и во други делови на светот.
Опис
Видовите Златици се повеќегодишни растенија кои растат од дрвенести кауди или ризоми. Нивните стебла се движат од легнати (лазечки) до растечки или исправени, со опсег на висини од 5см до над еден метар. Повеќето видови се неразгранети, но некои покажуваат разгранување во горниот дел на растението. И листовите и стеблата варираат од голи (без влакна) до различни форми на пубертет (стригоза, стригилоза, хипид, жлезда-жлезда или вили). Кај некои видови, базалните лисја се фрлаат пред да цветаат. Маргините на листовите се најчесто цели, но често покажуваат потешки назаби. Некои листови може да прикажуваат тринервирана венција наместо шилеста венција вообичаена низ Главоцветнте. Цветот е исто така државен цвет на Кентаки.
Цветните глави обично се од типот на зрачење (типични глави од маргаритки со изразени цветови од зраци и дискови ), но понекогаш дискоидни (само со дискови цветови од мешани, стерилни, машки и типови). Само цветовите на зраците се женски, други се машки, хермафродитни или целосно стерилни. Вметнувачите на главите се кампанулирани до цилиндрични или ослабени. Цветните венчиња обично се жолти, но бели во зрачните цветови од неколку видови (како што е Златицата биколор ); тие се типично без влакна. Главите обично вклучуваат помеѓу 2 и 35 цветови на дискови, но кај некои видови тоа може да достигне и до 60. Филаментите се вметнуваат поблиску до основата на королата отколку неговата средина. Бројни глави обично се групирани во сложени сложени соцвети каде што главите се наредени во повеќе шипки, паничиња, коримби или втори низи (со цветови сите на иста страна).
Златиците Главоцветни се со тесно необичен до цилиндричен облик и понекогаш се малку компресирани. Обично имаат од 8 до 10 ребра и се без влакна или умерено ридови. Папусот е многу голем со влакна од мрена. Многуте видови златни стапчиња може да биде тешко да се разликуваат, поради нивните слични светли, златно-жолти цветни глави кои цветаат кон крајот на летото. Размножувањето е со семиња распространети од ветер или со ширење подземни ризоми кои можат да формираат колонии на вегетативни клонови на едно растение. Тие се претежно краткодневни растенија и цветаат кон крајот на летото и почетокот на есента. Некои видови произведуваат изобилен нектар кога влагата е обилна или кога времето е топло и сончево.
Делот Ptarmicoidei понекогаш се третира како посебен род Oligoneuron, и се испушта со рамни до заоблени коримбиформни цветови.
Таксономија
Златицата е во семејството Главоцветни растенија (порано познато како Compositae), разновиден и широко распространет клад кој содржи приближно 23.000 видови и 12 племиња, кои ги населуваат сите континенти освен Антарктикот. Во рамките на Главоцветните, Златицата е во племето Astereae и подплемето Solidagininaeae.
Родот Златица е монофилетски како што е наведено со морфолошки знаци и молекуларни докази. Сите видови Златици се тревни повеќегодишни растенија, кои растат од приближно 2 см до 2,5 м високи. Цветовите од жолта до бела боја и жолти, совршени цветови на диск се карактеристични за златичните соцвети, кои имаат широк спектар на форми. Молекуларните студии со користење на јадрена РДНК ги претпоставуваа границите на родот Златица, но имаше потешкотии во анализата на еволутивните односи на скалата на подродот и дефинирањето кои треба да бидат вклучени и одделени од Златицата.
Златица и сродни таксони
Сродните родови на Главоцветните, како што се Chrysoma, Euthamia и Oreochrysum, биле вклучени во Златица во еден или друг момент, но морфолошките докази сугерираат поинаку. Во една студија која ги споредува морфолошките карактери на Златицата и сродните подгрупи, авторите ја разгледуваат субјективноста на класифицирањето на родот и како да се дефинира во рамките на пошироките тенденции во врска со таксономијата на северноамериканските Главоцветни растенија. Малку или никакви разлики беа забележани помеѓу Златиците и подгрупите во однос на кариотипот. Како и да е, надворешните морфолошки знаци како навиката или општиот изглед на растението и како пакет на особини придонесуваат за неговиот фенотип; големина на папус; и точката на ослободување на филаментите на стамен од корола цевката, се корисни шеми за класификација за Златицата, бидејќи тие се применуваат за разликување помеѓу таксони Главоцветни. Една школа на мисла за таксономијата на Главоцветни растенија ги обединува сите таксони кои споделуваат слична структура на флорална глава и последователно го игнорира отстапувањето од оваа морфологија, додека друга дава поголема тежина на овие морфолошки отстапувања. Авторите тврдат дека треба да се примени последното мислење. Бидејќи не постои теоретска основа за релативната таксономска важност на особините, тие тврдат дека навиката треба да биде централна особина при дефинирањето на таксони, и последователно дека сите подгрупи разгледани во нивната студија ( Brachychaeta, Chrysoma, Euthamia, Oligoneuron и Petradoria ) треба да бидат сегрегирани од Златицата.
Резултатите од студијата за анатомија на листот што ги споредува разликите во мезофилот, продолжетоците на обвивката на снопови и структурата на средната вена, меѓу другото во пакет особини на листовите, се несогласни со оние во претходната студија. Врз основа на недостатокот на екстензии на обвивката на пакетот, се предлага Chrysoma, Euthamia, Gundlachia и Petradoria да бидат различни таксони и надвор од Solidago. Сепак, Brachychaeta, Brintonia, Oligoneuron, Oreochrysum и Aster треба да се сметаат како компоненти на Златицата. Да резимираме, односот на Brachychaeta и Oligoneuron со Solidago е неконзистентен врз основа на овие резултати. И двајцата го поддржуваат одвојувањето на Хрисома, Еутамија и Петрадорија од Златицата. Една студија ја прегледува таксономската позиција на Олигонеурон во однос на Златица, заснована на таксономски докази, го третира како одвоена од неа, слично како Капур и Бодри (1966). Првата молекуларна филогенија базирана на ДНК на хлоропласт ги третира Brachychaeta, Brintonia, Oligoneuron и Oreochrysum како составни делови на Златицата. Користејќи консензус дрвја од податоците на ИТС, друга студија најде поддршка за Олигоневрон како дел од Златицата, и наодите на Џанг (1996). Неодамна, анализата на комбинираните податоци на ИТС и ЕТС обезбеди дополнителна поддршка за вклучувањето на Олигонеурон како дел од Златицата.
До 1980-тите, родот Euthamia во голема мера се сметаше за дел од Златицата поради морфолошките сличности помеѓу видовите во двата рода и историјата на синонимите на Solidago lanceolata и Euthamia graminifolia. Како што беше споменато, недостатокот на екстензии на обвивката на пакетот во Euthamia во споредба со Златица, и отстапувањата во морфологијата на цветот претставуваат доказ за одвојување на овие таксони. Беше претставена таксономија на Euthamia како род, обезбедувајќи детален опис на разликувачките надворешни морфолошки знаци, како што се влакнести корени, неподвижни лисја и главно коримбиформни соцвети.
Еволутивни односи во Златицата
Бројот на хромозомите и напредокот во молекуларната систематика овозможија поголемо разбирање на еволутивните односи во Златицата. Во времето кога била објавена таксономијата на неа, поврзаните таксони кои предизвикувале расправии, како што се Chrysoma, Euthamia, Oligoneuron и Petradoria, биле исклучени од овој род. Бројот видови на Златица останал релативно стабилен, околу 120, со приближно 80 во Северна Америка. Поради монофилетската поддршка за таксоните на Новиот свет и таксономските потешкотии со таксоните на Стариот свет, таксономијата обезбедена во 1990-тите ги вклучува само северноамериканските таксони и на тој начин ја третира Златицата како немонофилетски. Постоечките филогении базирани на молекуларно обезбедуваат монофилетска поддршка за Златицата со оглед на неговото вклучување на Олигонеурон.
Бројот на хромозомите се покажа како вреден карактер во таксономијата на Златицата и во разјаснувањето на цитогеографската историја на родот. Слични броеви на хромозоми може да укажуваат на блиски еволутивни врски, додека различните броеви на хромозоми може да сугерираат далечни врски преку репродуктивна изолација. Бројот на хромозомите е опширно проучуван во Северна Америка; сите видови на растението Златица имаат основен хромозомски број x=9, но забележани се следните нивоа на плоидија: 2x, 3x, 4x, 6x, 8x, 10x, 12x и 14x.
Иако беа пронајдени занемарливи разлики во кариотипот помеѓу Златицата и сродните родови, тие таксони со повеќе цитотипови се почести отколку оние со еден. Иако бројот на хромозомите е корисна метрика за диференцирање меѓу таксоните на Златицата, тоа може да биде проблематично поради честите варијации во нивоата на плоиди. Беа забележани цитогеографски обрасци во комплексот Solidago gigantea, со тетраплоиди кои се појавуваат во источна Северна Америка и хексаплоиди во Орегон и Вашингтон. Цитогеографски обрасци се забележани и во комплексот Solidago canadensis : хексаплоидите во S. canadensis се забележани источно од Големите Рамнини и се третираат како Solidago altissima, а диплоидите и тетраплоидите што се појавуваат во Големите Рамнини се третираат како Solidago gilvocanescens. Таксономскиот статус на Solidago ptarmicoidei создаде обемна дебата поради честата хибридизација на S. ptarmicoidei со членовите на Ptarmicoidei делот на Златица. Беше тврдено дека S. ptarmicoides треба да се обедини со Златица наместо со родот Aster поради надворешните морфолошки одлики како што се сличната должина на папусот, како и истата база на хромозом (x=9). Информациите за бројот на хромозомите сè уште се клучен дел од сегашното разбирање и филогенијата на Златицата.
Употреба и одгледување
Младите листови од златна прачка се јадат. Домородните Американци користеле семиња на некои видови за храна. Билни чаеви понекогаш се прават со златна прачка.
Честопати неточно се вели дека Голденрод предизвикува поленска треска кај луѓето. Поленот што ја предизвикува оваа алергиска реакција се произведува главно од ајдучка трева ( Ambrosia sp.), која цвета во исто време со златното прачка и се опрашува со ветер. Поленот од златна прачка е премногу тежок и леплив за да се разнесе далеку од цвеќињата, а се опрашува главно од инсекти. Меѓутоа, честото ракување со златна шипка и други цвеќиња може да предизвика алергиски реакции, понекогаш доволно иритирачки за да ги принудат цвеќарите да го сменат занимањето. Златните прачки се атрактивни извори на нектар за пчелите, мувите, осите и пеперутките. Медот од златните стапчиња често е темен и јак поради примеси на други нектари. Меѓутоа, кога протокот на мед е силен, се добива лесен (често чист воден), монофлорален мед со зачинет вкус. Додека пчелите го зреат медот произведен од златни прачки, тој има мирис и вкус на ранг; готовиот мед е многу поблаг.
Златните прачки, на некои места, се сметаат за знак на среќа или добра среќа. Тие се сметаат за плевел од многумина во Северна Америка, но тие се ценети како градинарски растенија во Европа, каде што британските градинари го усвоија златното прачка како градинарски предмет долго пред Американците. Голденрод почна да добива одредено прифаќање во американското градинарство (освен градинарството на диви цвеќиња) во текот на 1980-тите.
Тие станаа инвазивни видови во многу други делови на светот, вклучувајќи ги Кина, Јапонија, Европа и Африка. Solidago canadensis, кој беше воведен како градинарски растенија во Средна Европа, стана вообичаен во дивината, а во Германија се смета за инвазивен вид кој ја поместува автохтоната вегетација од нејзиното природно живеалиште.
Видовите златни стапчиња се користат како извор на храна од ларвите на многу видови Lepidoptera. Напаѓачката ларва може да го поттикне растението да формира луковична ткивна маса наречена жолчка околу неа, од која потоа се храни ларвата. Различни паразитоидни оси ги пронаоѓаат овие жолчки и лежат јајца во ларвите, продирајќи во светилката со нивните ovipositors. Познато е дека клукајдрвците ги колваат жолчките и ги јадат инсектите во центарот.
Култивирани видови
Одгледуваните златни прачки вклучуваат S. bicolor, S. caesia, S. canadensis, S. cutleri, S. riddellii , S. rigida, S. shortii и S. virgaurea.
Сортите ' Goldenmosa ' и S. × luteus 'Lemore' ја добија наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.
Индустриска употреба
Пронаоѓачот Томас Едисон експериментираше со златна прачка за да произведе гума, која ја содржи природно. Едисон создал процес на оплодување и одгледување за да ја максимизира содржината на гума во секое растение. Неговите експерименти произведоа растение кое давало дури 12% гума. Гумите на моделот Т што му ги дал неговиот пријател Хенри Форд биле направени од златна прачка. Како Џорџ Вашингтон Карвер, Хенри Форд бил длабоко заинтересиран за регенеративните својства на почвата и потенцијалот на алтернативните култури како што се кикиритките и сојата за производство на пластика, боја, гориво и други производи. Форд долго време верувал дека на светот на крајот ќе му треба замена за бензинот и го поддржуваше производството на етанол (или жито алкохол) како алтернативно гориво. Во 1942 година, тој ќе покаже автомобил со лесна пластична каросерија направена од соја. Форд и Карвер почнале да се допишуваат преку писмо во 1934 година, а нивното меѓусебно восхитување се продлабочило откако Џорџ Вашингтон Карвер го посетил Мичиген во 1937 година. Како што пишува Даглас Бринкли во „Тркала за светот“, неговата историја на Форд, производителот на автомобили великодушно донирал на Институтот Таскеги, помагајќи во финансирањето на експериментите на Карвер, а Карвер за возврат поминал одреден временски период помагајќи да ги надгледува посевите на плантажата Форд во Вејс., Грузија.
До почетокот на Втората светска војна, Форд постојано патувал до Таскеги за да го убеди Џорџ Вашингтон Карвер да дојде во Дирборн и да му помогне да развие синтетичка гума за да помогне да се компензира недостигот на гума за време на војната. Карвер пристигна на 19 јули 1942 година и постави лабораторија во стара зграда за водоснабдување во Дирборн. Тој и Форд експериментирале со различни култури, вклучувајќи слатки компири и глуварчиња, на крајот смислувајќи начин да ја направат гумената замена од златна прачка, растителна трева комерцијално исплатлива. Карвер почина во јануари 1943 година, Форд во април 1947 година, но односите меѓу нивните две институции продолжија да цветаат: Неодамна кон крајот на 1990-тите, Форд додели грантови од 4 милиони долари во текот на две години на училиштето Џорџ Вашингтон Карвер во Таскеги.
За време на Втората светска војна бил спроведен обемен развој на процеси за да се комерцијализира златната прачка како извор на гума. Гумата се содржи само во листовите, а не во стеблата или цветовите. Типичната содржина на гума во листовите е 7%. Добиената гума е со мала молекуларна тежина, што резултира со прекумерно лепливо соединение со слаби својства на затегнување.
Традиционална медицина
Златицата се користи во традиционален тоник за бубрези од практичарите на хербалната медицина за да се спротивстави на воспалението и иритацијата предизвикана од бактериски инфекции или камења во бубрезите. Златната прачка се користи и во некои формули за чистење на бубрезите или мочниот меур за време на постот за лекување, во комбинација со калиумова супа и специфични сокови. Некои домородни американски култури традиционално ги џвакаат листовите за да ги ублажат болките во грлото, а корените за да ги ублажат забоболките.
Медицинско истражување
Во различни проценки на Европската агенција за лекови во однос на Златицата, неклиничките податоци покажуваат диуретик, антиинфламаторно, антиоксидативно, аналгетичко и спазмолитичко, антибактериско, антифунгално, антиканцерогено и имуномодулаторно дејство. Меѓутоа, бидејќи ниту една состојка не е одговорна за овие ефекти, целата хербална подготовка на соцветите на Златица мора да се смета како активна состојка.
Културно значење
Златната прачка е државен цвет на американските сојузни држави Кентаки (усвоен 1926 година) и Небраска (усвоен 1895 година). Солидаго алтисима, висок златно прачка, беше прогласен за државен див цвет на Јужна Каролина во 2003 година. Слатката златна прачка ( Solidago odora ) е државната билка на Делавер. Голденрод бил државен цвет на Алабама, но подоцна бил отфрлен во корист на камелија.
Во средниот запад на Соединетите Американски Држави, цветањето на златните прачки во август е потсетник дека наскоро ќе биде време децата да се вратат на училиште по летниот распуст.
Разновидност
Бројни видови кои порано се сметаа за членови на Златицата, сега се сметаат за подобро прилагодени на другите родови, вклучувајќи ги Brintonia, Duhaldea, Euthamia, Gundlachia, Inula, Jacobaea, Leptostelma, Olearia, Psiadia, Senecio, Sphagneticola, Xhiaphylotam, Symphylotam ,
Македонија во 1995 година
Фудбал
* Квалификации за Европско првенство во 1996 година во Англија:
Фокбек
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Селечки манастир (Крушевско)
Манастирот се сметал дека бил втор дом на познатиот македонски пејач Тоше Проески.
Во непосредна близина на манастирот е Крушевскиот крст, чија изградба исто така била замисла на Тоше Проески. Крстот бил подигнат во 2010 година.
Местоположба
Манастирот се наоѓа на граница на атарите на селата Селце и Арилево, во близина на градот Крушево.
Историја
Манастирот бил срушен во текот на век, а до 1950-тите години од него се познавале само остатоци на ѕидови.
Истиот започнал да се возобновува од 1986 година.
Космос-1427
Космос-1427 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 декември 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 497 км, а најмалото на 443.
Лудакрис
Кристофер Брајан Бриџис (роден на 11 септември 1977 година), подобро познат по неговото сценско име Лудакрис, е американски рапер и актер. Заедно со неговиот менаџер Чака Зулу, Лудакрис е соосновач на Disturbing tha Peace, издавачка куќа дистрибуирана од страна на Def Jam Recordings. Лудакрис е добитник на наградите: Screen Actors Guild, Critics' Choice Awards, МTV видео музичка награда, и три Греми награди за време на неговата кариера. Роден е во Шампеин, Илиноис, на возраст од девет години Лудакрис се преселил во Атланта, Џорџија каде што почнал да рапува. По краток престој како ди џеј, тој го издал својот деби албум Назад за првпат во 2000 година, кој ги содржи сингловите „Southern Hospitality“ и „What’s Your Fantasy“. Во 2001 година тој го објави Word of Mouf, проследен од Chicken-n-Beer во 2003 година. Тој пристапил посериозно со неговите следни три албуми, The Red Light District (2004), Release Therapy (2006), и Theater of the Mind (2008). Неговиот албум, Battle of the Sexes беше издаден во 2010 година. Неговиот последен албум е наречен Ludaversal, издаден во 2015 година.
Ран живот
Лудакрис (Кристофер Брајан Бриџис) е роден во Шампеин, Илиноис, единственото дете на Роберта Шилдс и Вејн Брајан Бриџис. Тој е од Афроамериканско и Индијанско потекло. Бриџис својата прва рап песна ја напишал на возраст од девет години, кога се пресели во Аталанта, три години подоцна се приклучи на аматерска рап група. Посетувал средно училиште во Атланта, Џорџија, а дипломирал во 1996 година. Од 1998 до 1999 година студирал музички менаџмент на Државниот Универзитет во Џорџија.
Радио диџеј и соработка со Тимбаленд
Бриџис бил стажант, а потоа како ди џеј во радиото во Аталанта Hot 97,5 (сега Hot 107,9) под името „Chris Lova Lova“.
Incognegro и Назад за првпат (1998-2000)
Во 1998 година, Лудакрис почнал да го снима својот деби албум „Incognegro“. Тој се одликува со уникатен стил за јужни рапери, со неговиот див рап. Тимбаленд управувал со дел од продукцијата. И покрај неговата лоша продажба, тој никогаш не е повлечен од продажба и сè уште се продава и ден денес. Лудакрис во 1998 година се појавува на деби албумот на Тимбаланд во „Phat Rabbit“, песна што подоцна ќе се употреби во неговото ре-издание на „Incognegro“, именуван „Назад за првпат“. Потоа во 2000 година, Лудакрис го издал својот голем деби албум Назад за првпат, во октомври 2000 година. Овој албум всушност е изменето ре-издание на албумот Incognegro, издаден во 1999 година. Тој беше продуциран со помош на подземниот продуцент Сеси Мелија, кој го направил за кратко време. Албумот достигнал високо четврто место на U.S. Билборд 200, и бил негов голем успех. Лудакрис се обележал во индистријата со неговите синглови како што се : “Southern Hospitality“и “What’s Your Fantasy“, заедно со неговиот прв сингл „Phat Rabbit“ од пред две години. Појавување на гости како 4-ize, I-20, Шана, Пастор Трој, Тимбаленд, Трина, Фокси Браун, UGK, и други. Лудакрис во неговото интервју за МТВ хип-хоп емисијата Direct Effect, изјавил дека неговото сценско име е врз основа на неговата „двојна личност“ дека тој се смета за „смешен “ и „комичен“.
Word of Mouf (2001)
Лудакрис набрзо го заврши неговиот следен албум, Word of Mouf, кој го објави на крајот на 2001 година. Спотот за првиот сингл од албумот „Rollout (My Business)“ беше номиниран за Греми наградите во 2002, и Лудакрис го извел во живо на доделувањето на наградите. Тој ги објавил сингловите "Saturday (Oooh Oooh)" со Слипи Браун, "Move Bitch" со Мистикал и I-20, и "Area Codes" со Нејт Дог. Овој е еден он неговите најуспешни албуми во однос на продажбите.
Chicken-n-Beer (2003)
Во текот на пролетта 2003 година, Лудакрис по кратка пауза се вратил на музичката сцена со новиот сингл "Act a Fool", саундтракот на филмот Брзи и фуриозни 2, во кој и тој самиот е глумец во филмот. Во исто време објавил насловен сингл од неговиот албум Chicken-n-Beer, наречен "P-Poppin" (скратено од "Pussy Poppin'). Ниту еден од неговите нови синглови не беше добро прифатен од страна на урбаната или поп публиката, туку како неговите претходни песни и двата музички спотови кои добија само ограничена слушаност. Chicken-N-Beer одекнал силно, но без популарен сингл, албумот пропаднал брзо.
Есента 2003 година, Лудакрис отскокнал со неговиот следен сингл "Stand Up", кој бил објавен во Chicken-n-Beer како и во саундтракот на тинејџерскиот хип-хоп/танц филм, You Got Served. Продуциран од страна на Кање Вест, "Stand Up" станал еден од најголемите мејнстрим хитови на Лудакрис до денес, искачувањето на врвот на Билборд хот 100, на мејнстрип поп, ритмички и урбани станици, како и на МТВ, МТВ2 и BET. Лудакрис бил тужен од групата I.O.F. од Њу Џерси кои тврделе дека "Stand Up" е крадена од една од нивните песни, но во јуни 2006 година, судот откри дека песната не ги крши авторските права, „Се надевам дека тужителите уживаа во нивните 15 минути слава“, изјавил Лудакрис по пресудата.
Следниот хит на албумот "Splash Waterfalls", бил објавен на почетокот на 2004 година. Голем хит (и покрај неговиот еротски спот и експлицитност, возрасно-ориентирана содржина и теми), тој подоцна станал хит на урбаното радио и на телевизијата BET, и тоа било единствен пат кога Лудакрис издал 10 синглови од соло албум, освен за Release Therapy (необјавена верзија на видеото, едниствено може да биде видено на BET's Uncut програмата). Тоа било најголемото еротско видео на Лудакрис досега, R & B ремикс во кој настауваат Рафаел Садик и примерокот Tony! Toni! Tone!'s "Whatever You Want". Лудакрис своето прво Греми го добил со Ашер и Лил Џон за нивниот хит-сингл "Yeah!". Лудакрис следно видео го издал "Blow It Out" и "Southern Fried Intro" заедно, проследени со нискобуџетен музички спот.
The Red Light District (2004)
Крис Бриџис имал позрел пристап кон неговиот четврт албум, Red Light District. Соаил Калид помогнал да се продуцира овој албум со различни уметници како што е: Лил Флип и Бан.Б. Лудакрис го режирал и го снимил синглот "Get Back" во кој тој се појавува како мускулеста мечка кој е малтретиран од медиумите и предупредува со критики да го остават на мира. Тој првпат се појавува во Saturday Night Live како специјален гостин, настапи заедно со гостинот Sum 41 во сезоната во 30 епизода со домаќинот Пол Џиамати. Потоа тој го сними "Get Back" со Sum 41 за да направат рок сингл. Следечки сингл беше "Number One Spot" инсириран од Остин Пауерс .Тој беше продуциран од New York City's Hot 97 лично со DJ Green Lantern. Употребува примерок од песната "Soul Bossa Nova" од Квинси Џонс и го забрзува темпото во рапот на Лудакрис. Гости во албумот се DJ Quik, DMX, Трик Деди, Слипи Браун и новодојденците од Disturbing tha Peace, Боби Валентино, Dolla Boi и Small World. Албумот дебитирал на прво место на Billboard топ листите.
Release Therapy (2006)
Во издание на магазинот XXL, Лудакрис бил пласиран на деветто место за најочекуваните албуми во 2006 година за Release Therapy. Албумот Release Therapy бил објавен на 26 септември 2006 година. Лудакрис го форматирал ЦД-то да има две страни, Release страна и Therapy страна на сингл ЦД-то. Појавување на гости ги вклучува Фарел Вилијамс, Р.Кели, Мери Џеj Блиџ, Филд Моб, Боби Валентино, Pimp C, C-Murder и Бини Зигел. Првиот сингл "Money Maker" во кој учествувал и Фарел Вилијамс, бил објавен на американското радио на 17 јули 2006 година. "Money Maker" стигнал до првото место на програмата на ТВ БЕТ, 106 & Park. Тоа било сингл број еден на раперот после шест години. Неговиот втор објавен сингл бил "Grew Up a Screw Up" во соработка со Јанг Џизи. Неговиот трет сингл "Runaway Love" набрзо се искачил на место број еден на Американскиот Billboard Hot за Рап песни и освоил награда за најдобра соработка на BET наградите во 2007 година. Неговиот албум достигнаl број еден на Билборд 200 албум топ листите со продажба од 309 000 илјади копии уште во првата недела. Со објавувањето на овој албум, Лудакрис направил промена во стилот, во неговата музичка кариера. Овој нов албум вклучувал исклучување на светлиот начин на претходните албуми, и вклучува потемна страна. За да го промовира овој албум Лудакрис се вратил во ток-шоуто Saturday Night Live (и како домаќин и како музички гостин ) на 18 ноември 2006 година. Ова е официјално и првиот албум во кој Лудакрис, ги скрати своите познати "плетенки".
Battle of the Sexes (2010)
Седмиот студиски албум на Лудакрис бил објавен на 9 март 2010 година со неговиот прв промотивен сингл "Everybody Drunk" кој го вклучува Калум Смит, оригинално со Шана. Првата концепт идеја на албумот била да има битка помеѓу Лудакрис и Шана, но потоцна била откажана по заминувањето на Шана од Disturbing thе Peace, прекинувајќи го договорот со Лудакрис и приклучувајќи се во продукцијата на T-Pain, Nappy Boy Entertainment. Првиот објавен сингл од Battle of the Sexes е "How Low", кој беше објавен на 8 декември 2009 година. Следниот објавен сингл бил "My Chick Bad" објавен на 23 февруари 2010 година. Третиот сингл е "Sex Room" кој се искачил на 69 место на Billboard 100. Battle of the Sexes на Лудакрис се искачил на првото место на листите со продажба од 137,000 копии во првата недела. Албумот во моментов е сертифициран со злато.
Ludaversal (2012-2015)
На 15 август 2010 година, Лудакрис на Твитер објавил дека тој се враќа во студио со The Neptunes работејќи на неговиот осми студиски албум , Ludaversal. Неговиот „продолжеток“ албум на Theater of the Mind. На 7 јули 2011, според неговиот Facebook профил, тој неодамна заминал во Париз, Франција за да работи на Ludaversal.
Иако "Jingalin" бил пуштен како прв сингл од албумот, испаднало дека тој сингл е всушност тргнат, и не е вклучен во албумот. Тој издава негов EP во 2014, во кој е вклучен синглот "Good Lovin" во кој подоцна ќе го додаде како прв сингл од Ludaversal. На 3 Март 2015, пуштени се на интернет неколку негови песни од Ludaversal.
Тој официјално албумот го пушта во продажба на 31 март 2015, после 5 години работа. На албумот гостувале: Ашер, пејачката Моника, Big K.R.I.T., и вклучува продукција од David Banner, соработникот на T.I., DJ Toomp, Just Blaze, и други.
Следен албум (2017-до денес)
Во Март 2017 година, Лудакрис потврди дека работи на неговиот деветти албум во интервју со Complex. На 31 март 2017 година, Лудакрис го пушти првиот сингл наречен "Vitamin D" во кој му гостувa Ty Dolla Sign.
Контроверзии
T.I .
Во 2007, T.I. го нападнал менаџерот на Лудакрис, Чака Зулу, од кој биле раздвоени, и T.I. потоа се извинил јавно на Bet Awards. Со тоа ја смирува тензијата со Лудакрис, и тие веќе следната година имаат направено песна заедно, и се појавуваат заедно на неколку колаборации подоцна.
Бил О'Рајли, Рекламата за пепси
-Во август 2002, политичарот Бил Орајли, ги повика американците да протестираат и да ги бојкотираат пијалаците на Пепси, кажувајќи дека човекот кој ги промовира, поточно Лудакрис, живее гламурозен гангстерски живот, полн со насилствно и слични работи. Поради ова, Лудакрис бил отпуштен од страна на Пепси, и поради тоа, резултирала на неколку навредливи песни од страна на Лудакрис кон Орајли, вклучувајќи ги и: Blow It Out, Hoes In My Room, Number One Spot. Во 2010, Лудакрис самиот потврди дека го решил конфликтот со Орајли на добротворен настан.
Личен живот
Лудакрис од неговата претходна врска ја има ќерката Карма Бриџис.
Во февруари 2007 година го изгубил својот татко кој боледувал од рак. Тој е ко сопственик на Conjure Cognac liquor и Soul headphones.
Во Костарика, на 26 декември 2014, Лудакрис се сврши со неговата партнерка, моделот Еудокси Мбоуанге. Во првиот дел на Јуни 2015, парот објави дека добиле прво бебе, девојче.
Филантропија
Во 2011 година Лудакрис се приклучи на еден заеднички напор помеѓу Dosomething.org и Better World Books за да се соберат книги да им асе помогно не библиотеките во Њу Орлеанс. Тој режирал јавно соопштение за поддршка на Epic Book Drive. Крис „Лудакрис“ Бриџис исто така ја стартувал Фондацијата Лудакрис на почетокот од неговата кариера во 2001 година. Целта на фондацијата е да ги поттикне младите преку едукација, незаборавни искуства и да им се помогне на младите да си помогнат себеси. Во фокусот е она што Лудакрис го нарекува "3Ls". водство и Едукација, живеење на здрав живот и LudaCares.
Eric Clapton (албум)
Eric Clapton е епонимниот соло албум од Ерик Клептон издаден во август 1970.
Микс на Том Дод, прв диск
Од 1-11 песна биле претходно издадени во 1970 како што може да се види погоре. Песната 12 оригинално била издадена на лимитираното бонус ЦД кое содржи и некои копии на блуз. Песната 13 оригинално била издадена на албумот „Get Ready“ на Кинг Куртис во 1970. Песната 14 претходно не била издадена.
Микс на Диланеи Бремлит - втор диск
„After Midnight“ оригинално е издадена на сетот „Crossroads“ на Клептон во 1988. „Comin' Home“ и „Groupie (Superstar)“ оригинално се издадени во 1969 како синглови на групата „Delaney & Bonnie and Friends“.
Антоан Жирар де Сент Аман
Антоан Жирар де Сент Аман (француски: Antoine Girard de Saint-Amant, роден на во  - починал на  во ) — француски поет и член на Француската академија.
Биографија
Антоан Жирар де Сент Аман има остварено многу големи дела во поезијата. Антоан Жирар де Сент Аман е роден на во, Франција, во имотно протестантско семејство. Тој често патувал во Европа. Во 1618 година заминал во Париз, каде се спријателил со тогаш најпознатите париски либертини. Во 1631 година за кратко живеел во Лондон, а потоа и во Рим. Служел на француската морнарица.
IC 1872
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1872 се споменува и како CGCG 71-5, VCC 1948.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1872 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 1872 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 58 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 40' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на IC 1872 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42754.
Елбаит
Елбаит — натриумски, литиумски, алуминиумски или борен силикат, со хемиски состав Na(Li1,5Al1,5)Al6Si6O18(BO3)3(OH)4, е минерален вид кој припаѓа на шестчлената прстенеста циклосиликатска турмалинска група.
Елбаит формира три серии, со дравит, со флуор-лидикоатит и со шорл.
Како скапоцен камен, елбаит е пожелен член на групата турмалини поради разновидноста, длабочината на неговите бои и квалитетот на кристалите. Првично бил откриен на островот Елба во Италија, во 1913 година. Оттогаш може да се пронајде во многу други делови на светот. Во 1994 година, голема количина елбаит била откриена во Канада, кај езерата О'Грејди во Јукон.
Елбаитот се формира во магматски и во метаморфни карпи и вени, во асоцијација со лепидолит, микроклина и сподумен, во гранитни пегматити; со андалузит и биотит, во шкрилци, со молибденит и каситерит и во масивни хидротермални заменски наоѓалишта.
Елбаит е алохроматичен, што значи дека трагите од нечистотии можат да ги обојат кристалите и да бидат силно плеохроични. Секоја боја на виножитото може да биде претставена со елбаит, а некои покажуваат и разнобојна зона. Микроскопските ацикуларни подмножества во некои елбаитни кристали го покажуваат ефектот на мачкиното око во полираните кабошони.
Нина Чернова
Нина Чернова била глумица на немиот филм на Руската Империја. Таа ја глумела улогата на Вера Дуброкскаја, хероината во филмот „Самрак на женска душа“ на Евгени Бауер (1913). Тоа ја прави „прва професионална женска изведувачка во руски филм“.
Бичинска џамија
Бичинска џамија — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Кичевското муфтиство на ИВЗ.
Џамијата е подигната во 1420 година и претставува најстарата сигурно датирана исламска градба во градот. Се наоѓа во приградската населба (а поранешно село) Бичинци, источно од ридот Китино Кале.
1100
1100 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1100 година од новата ера, 100. од вториот милениум, последна од 101 век и прва од 10100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6608 и 6609 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5850 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4860 и 4861 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1853.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1100 година се протега во 3736 и 3737, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3796 и 3797 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1643. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 493 и 494 исламска година.
Наша книга (Издавачка куќа)
Наша книга — македонска издавачка куќа, со седиште во Скопје.
Историјат
Седиштето на „Наша книга“ било во Скопје, на улицата „Партизанска“, број 17.
Организација и менаџмент
Директори на „Наша книга“ биле:
Главни и одговорни уредници на „Наша книга“ биле:
Како уредници во „Наша книга“ работеле:
Стојан Кипријановски
Стојан Ѓурков Кипријановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
NGC 7715
NGC 7715 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Стојан Кипријановски
Животопис
Одраснал во сиромашно земјоделско семејство. По завршување на основното четиригодишно училиште во родното село, го чувал добитокот на своите родители, а подоцна се занимавал ѝ со земјоделие. Во селото Шопско Рударе делувале единиците на НОВ, а тој активно ги помагал, подоцна го напуштил семејството ѝ пристапил во редовите на народноослободителната војска на Македонија, на 28 јули 1944 година, во составот на Треттатa македонска ударна бригада. Земал учество во борбите за ослободување на Куманово, Скопје, борбите на реката Треска, каде покажал посебна храброст и одлучност. По ослободувањето на Македонија, во декември 1944 година, со својата бригада заминал на Сремскиот фронт. Учествувал во повеќето борби за пробивање на Сремскиот фронт, во борбите кај Шид и други места. Последната борба му била на Врпоље, каде со група борци се борел против непријателот сè додека имал муниција. Кога снемал муниција бил принуден да ја напушти позицијата, па така на 12 април 1945 година при повлекувањето бил убиен.
NGC 7715
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7715 се споменува и како UGC 12700, MCG 0-60-18, CGCG 381-12, KCPG 587B, Arp 284, VV 51, near 16 Psc.
Откривање
Објектот е откриен на 4 ноември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7715 е од видот Im/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 7715 има привидни димензии од 2,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 36 м 21,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 9' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 73°.
Други поделби
Проучување на NGC 7715 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71878. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 585. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 431.
Ванче Лековски
Ванче Колев Лековски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.