cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бориќ
Војување
Бан Бориќ подоцна бил вклучен во борбата за наследство на унгарскиот престол. Победникот во борбите, Стефан IV, се заблагодарил, и во 1163 година на банот Бориќ му подарил имот во Славонија. Бан Бориќ го оставил имотот кога Мануил I Комнин повторно влегол во војна со Унгарија. Мануил во 1166-1167 ги совладал: Далмација, дел од Славонија, Срем и Босна. Во 1166 година, Мануил испратил војници во Срем, и ја освоил Босна, но војската немала сила да го продолжи нападот, па Мануил склучи мир во 1167 година, со што византиско-унгарскиот конфликт привремено бил завршен. Со поделбата на Срем, Унгарија остана на териториите северно од Сава, а Византија го зазела јужниот дел. Во Босна, се случувале длабоки политички промени во моментот кога потпаднала под византиската сфера на влијание.
Семејство
Голем кнез Мирослав, брат на Стефан Немања, се оженил со Вера, ќерка на бан Бориќ. Овие семејни врски меѓу двете семејства да го зајакнат веќе силна пријателски односи и от ќе се бори за зајакнување на Босна како господар и неговата позиција како наследно пренесување на неговиот син Кулин. Жената на банот беше Лавица ќерка на големиот војвода Томаш Вукмировиќ, и имаше неколку деца, од кои најпознат беше Кулин. Бан Бориќ почина во 1168., по 27 години на власт. По смртта на бан Бориќ, неговите потомци се вратија во семејството имоти во Славонија, како што беше потврдено од историските повелби во кои наследниците на бан Бориќ споменува за многу години.
V1817 Лебед
V1817 Лебед (BD+55 2215, HD 184398, SAO 31741, HR 7428) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна величина од 6,37, при ректасцензија 19:31:13,6 и деклинација +55°43′55″.
IC 510
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 510 се споменува и како ESO 405-7, MCG -6-49-1, IRAS 22158-3703.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 510 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 510 има привидни димензии од 1,8' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 18 м 46,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 48' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 106°.
Други поделби
Проучување на IC 510 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68548.Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 383.
876 п.н.е.
876 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 876. година пред новата ера, 876. од првиот милениум п.н.е., 76. од 9 век п.н.е. и седма од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4632 и 4633 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3874 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2884 и 2885 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 123 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 876 година се протега во 1760 и 1761, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1820 и 1821 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 333 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1543 и 1542 исламска година пред хиџра.
NGC 4479
NGC 4479 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4479 се споменува и како UGC 7646, MCG 2-32-100, CGCG 70-134, VCC 1283.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 4479 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41302. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Кале (Лера)
Кале — археолошко наоѓалиште во битолското село Лера. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа западно од селото, на блага височинка со надморска височина од 810 м, на левиот брег на реката Шемница каде се гледаат контурите на одбранбен бедем обраснати со вегетација. По површината се среќаваат доста фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Калето зафаќа површина од околу 1 хектар, а претставува дел од одбранбениот систем поврзан со калињата во селата Доленци и Стрежево.
Азербејџанска државна академска опера и балет
Ахундова азербејџанска државна академска опера и балет ( Азербејџан:Axundov adına Azərbaycan Dövlət Akademik Opera v Balet Teatrı ),  познат во минатото како театарот „Маилов“ — оперска куќа во Баку, Азербејџан. Изградена е во 1911 година.
Историја
Театарот е изграден на барање на магнатот Даниел Маилов и е финансиран од магнатот Зејаналабдин Тагијев. Во 1910 година, славниот руски сопранист Антонина Неџданова при посета на Баку при што одржала повеќе концерти во различни клубови и места за изведба. На балот организиран по повод заминувањето на Неџданова во месното казино, била прашана дали би сакала повторно да го посети Баку. Нејзиниот одговор бил негативен, проследен со загриженост дека во град со толку многу богати луѓе никој нема да финансира изградба на пристоен оперски театар каде пејачите би можеле целосно да го покажат својот музички талент. Даниел Маилов, кој пораснал восхитувајќи се на гласот и личноста на Неџанова, за време на нејзиното патување, решил да ја искористил оваа можност и и рекол да го преиспита своето мислење за Баку, и за една година да присуствува на отворањето на новиот оперски театар, кој по негова наредба ќе го изгради во нејзина чест. Според една урбана легенда, Маилов и неговиот брат не биле поканети на балот во домаќинството на позната оперска пејачка од Баку чија нова куќа (денешното седиште на СОКАР ) била една од најистакнатите архитектонски дела во градот. Затоа, Маилови решија да подигнат зграда за прослави и собири за да ја надминат „неумесната“ пејачка.
Рускиот архитект и градежен инженер со ерменско потекло Николај Бајев ја изработил архитектонската скица на театарот. Сепак, изградбата на ваква грандиозна зграда за една година беше непознато во тоа време и се побарувало преземање на бројни безбедносни мерки. Маилови решиле да не чекаат одобрение од Градскиот совет, но им било наредено да запрат со изградбата бидејќи ги нарушиле прописите за градење. Набрзо Бајев успеал да го убеди градското законодавство и го добил одобрението за градба. Азербејџанскиот магнат Зејнхалабдин Тагијев, кој претходно ја спонзорираше изградбата на театарот Тагиев (денешен Азербејџански државен театар за музичка комедија ), изразил сомнеж дека новиот театар може да биде целосно изграден во толку краток временски период. Даниел Маилов предложил облог: ако Маилови не успеат да го изградат театарот навреме, тие ќе му го понудат на Тагијев како подарок, но доколку театарот е изграден до 1911 година, Тагијев требал да ги покрие сите градежни трошоци. .
Во 1916 година, театарот се надополнил со постојана организација (оперската група на Павел Амираго ) и започна да функционира на постојана основа. Во 1920 година, тој стана државен театар познат како Театар за опера и балет. Во 1925 година, Азербејџанската оперска трупа, Руската оперска група и драмската група се обединиле и стануваат официјалната постојана организација, а во 1927 година театарот го добива името на писателот Мирза Фатали Ахундов. Во 1959 година, куќата го стекнува статусот академски театар.
Во 1985 година, новообновениот театар мистериозно изгорува. Во 1987 година, сите реставраторски дела се завршени и театарот повторно ги отвори вратите.
Пејачи кои се поврзани со оперската куќа се: Азербеј Зејнајлов, Џавид Самадов и Шовкат Мамадова.
Ронгерик
Ронгерик или Ронгдрик (маршалски: Ron̄dik ) е ненаселен корален атол во Тихиот Океан составен од 17 мали островчиња. Атолот е дел од Раличките Острови во Маршалските Острови. Атолот е оддалечен околу 200 км источно од Бикини. Вкупната површина на атолот е 1.68 км2, а лагуната има 144 км2.
Историја
Во 1884 година атолот бил под германска контрола и дел од Германска Нова Гвинеја. По Првата светска војна атолот бил под јапонска контрола, а по Втората светска војна под американска. Во 1986 година Маршалските Острови станале независни и атолот станал дел од новата држава.
По американските јадрени тестирања на Бикини, населението било преселено на Ронгерик за краток период. Меѓу Маршалците атолот е познат по приказните за Демините-девојчиња од Уџае, кои влијаеле атолот да биде ненаселен.
SunWireless
SunWireless е водечки услужник на безжичен интернет во Република Македонија со седиште во Скопје. SunWireless е присутен во 14 градови низ републиката со повеќе од 550 хотспотови.Компанијата ексклузивно со Wi-Fi ги обезбедува аеродромите во Скопје и Охрид, најголемите македонски хотели, сите студентски домови, автобусите на ЈСП-Скопје, главната автобуска станица во Скопје, кафе-барови, ресторани и др.
Формирање
Самите почетоци на компанијата датираат од 1999 година кога почна да работи под името Аниц-Системи.Компанијата започна со понуда на услуги за веб-дизајн и софтверско програмирање за корисници на македонскиот пазар и за многу брзо време ги прошири своите дејности и обем на работа во регионот и пошироко. Со самиот раст на компанијата се зголемуваше и портфолиото на услуги, односно компанијата започна да дизајнира и имплементира проекти од областа на системска интеграција и мрежни инфраструктури.
Во 2007 година компанијата го насочи своето работење во областа на безжични мрежни комуникации и реализираше успешен пилот-проект. Овој успех овозможи поддршка и средства за имплементирање на сопствена безжична мрежа, односно потребна инфраструктура за станување на национален оператор за безжични телекомуникации.
Брендот SunWireless
Комерцијалните активности како оператор под сегашниот бренд SunWireless започнаа во септември 2008 година a во моментов ја прошируваaт својата мрежа во сите поголеми градови во Македонија. Седиштето на компанијата е во Скопје, а со свои канцеларии е застапена и во Струмица,Кавадарци, Струга и Тетово,
Партнери
SunWireless соработува со повеќе домашни и странски оператори. На почетокот од Maj 2012 година, SunWireless стана ексклузивен соработник на подрачјето на Р.Македонија на два од најголемите светски оператори за безжичен интернет во светот - Boingo и iPass.
Услуги
Во својата понуда SunWireless вклучува повеќе при-пејд и пост-пејд  можности дизајнирани спрема различните потреби на клиентите. Исто така, прв на пазарот SunWireless понуди и услуги за таргетирано огласување на хотспотови, преку својата услуга HotZone Advertising.
Мапа на покриеност
SunWireless во Македонија е присутен во следниве општини: Скопје, Струмица, Кавадарци, Тетово, Струга, Охрид, Битола, Неготино, Вевчани, Прилеп, Куманово, Кочани,Штип и Крушево. Мапата на хотспотови може да се прегледа на компанискиот мрежно место.
Продажни места
Услугите на SunWireless се достапни за корисниците на повеќе продажни места ширум Македонија преку малопродажната мрежа или online на компаниското мрежно место.
Планови за развој
Плановите за развојот на компанијата вклучуваат вложувања во развој на мрежата и воведување на нови услуги и решенија. Компанијата покрај целосното покривање на сите градови низ Македонија, најавува и влегување во повеќе соседни пазари.
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 1500м краул во машка конкуренција
Пливачката трка на 1500 метри краул за мажи на Летните олмписки игри 2012 се одржа на 4 август во базенот од Олимпискиот центар за водени спортови во Лондон.
Златото го освои кинезот Сун Јанг кој доплива со резултат 14:31.02 поставувајќи нов светски рекорд. Зад него завршија Рајан Кохрејн од Канада и Усама Мелули од Тунис.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд беа:
Следниве рекорди беа поставени за време на натпреварувањето:
NGC 4480
NGC 4480 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4480 се споменува и како UGC 7647, MCG 1-32-87, CGCG 42-139, VCC 1290, IRAS 12278+0431.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4480 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4480 има привидни димензии од 2,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 4480 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41317. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 292. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
V1934 Лебед
V1934 Лебед (BD+48 3376, HD 204131, SAO 50817, HR 8206) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна величина од 6,58, при ректасцензија 21:24:55,5 и деклинација +49°19′24″.
Штефанија Жипа
Како младинка, таа завршила на петтото место на Младинското европско првенство 2019.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Пештани
Местоположба
Црквата е сместена во јужниот дел на селото Пештани. Се наоѓа зад првиот ред куќи покрај регионалниот пат Охрид-Свети Наум.
Историја
Црквата е возобновена во 1844 година. Се верува дека на ова место се наоѓала црквата „Св. Богородица Одигитрија“ (Патеводителка), која е спомената во натписот од црквата „Св. Константин и Елена“ во Охрид. Археолошките остатоци од оваа стара црква се познати како Црквиште.
Архитектура
Била градена од кршен камен, кој бил обработен на вратите и прозорците. Венецот е изграден од бигор. Црквата поседува седумстрана апсида.
Од надворешна страна бил дограден трем со дрвена конструкција.
Фрескоживопис
Црквата го добила својот живопис во 1944 година од страна на зографот Рафаил Крстов со синовите Крсте и Владимир од Лазарополе, додека олтарот и пантократот биле фрескоживописани во 1997 година од страна на уметникот Драган Ристески од Охрид.
Иконостас
Црквата поседува иконостас, каде се наоѓаат 17 новонасликани икони. Сепак, истиот поседува и вредни икони, кои се евидентирани од страна на Управата за заштита на културното наследство.
Список на државни водачи во 1455 година
Ова е список на државни водачи во 455 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Мајки (филм)
Содржина
Филмот е триптих, во чиј состав влегуваат три различни и една од друга сосема независни приказни. Првата приказна се одвива во Скопје, а во фокусот се две деветгодишни девојчиња, кои решаваат да пријават манијак во полиција, иако воопшто не го виделе. Поради нивната лага, полицијата приведува еден невин човек.
Втората приказна се одвива во Мариово: новинарска екипа, составена од новинар, камерманка и снимач на звук, снима документарен филм за животот во напуштените села во Македонија. Така, тие се среќаваат со единствените жители на едно напуштено село - брат (го игра Билал) и сестра (ја игра Радмановиќ) на околу 80-90 години, кои се скарани од нивната младост и кои не попуштаат да се помират и покрај тоа што се целосно осамени и во селото и во животот. Дури кога братот умира, старата и немоќна сестра, со помош на камерманката (ја игра Стојановска), се обидува да му ископа гроб во тврдата земја.
Третата приказна е фактографска и овој дел од филмот е со документарен карактер. Станува збор за приказна за познатиот македонски сериски убиец - новинарот Владо Танески од Кичево, кој бил осуден за силување и убиство на пензионирани чистачки. Притоа, се прикажуваат искажувањата на блиските роднини и пријатели на жртвите, но и на сопругата на Танески.
Филмот „Мајки“ бил сниман на повеќе локации низ Македонија: Скопје, Мариово, Кичево, Тетово и Гостивар. Монтажата на филмот се вршела во неколку постпродукциски студија во Париз, Лондон и Минхен. Филмот започнал да се прикажува во 2010 година.
874 п.н.е.
874 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 874. година пред новата ера, 874. од првиот милениум п.н.е., 74. од 9 век п.н.е. и петта од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4634 и 4635 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3876 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2886 и 2887 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 121 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 874 година се протега во 1762 и 1763, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1822 и 1823 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 331 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1541 и 1540 исламска година пред хиџра.
Наксос
Наксос — грчки остров и најголем од Киклади. Островот претставувал центар на архаичната Кикладска цивилизација. Островот е познат како извор на ерери, карпа богата со корунд, која во денешно време е една од најдобрите достапни абразиви.
Најголемиот град и главен град на островот е Наксос, со 6.533 жители (попис од 2001 година). Главните села се Филоти, Априрантос, Вивлос, Агиос Арсениос, Коронос и Глинадо.
Митологија
Според старогрчката митологија, младиот Зевс бил воспитан во пештера на планината Зас. Хомер споменува за Дија додека Карл Керењи објаснува:
Една легенда вели дека пред Тројанската војна, Тезеј ја донел Аријадна на овој остров откако помогнала да го убие Минотаур и да избега од лавиринтот. Дионис (бог на виното), кој бил заштитник на островот, се запознал и се вљубил во неа. Но, на крајот, Аријадна била убиена од Артемида.
Праисторија
Пештерата Зас, населена за време на неолитската ера, содржи предмети од камен од Мелос и бакарни предмети. Присуството на злато и други предмети во пештерата им покажало на истражувачите дека местото било населено.
Класичен период
Во текот на 8 и 7 век п.н.е., Наксос доминирал во трговијата во Киклади. Наксос била првата грчка градска држава која се обидела да ја напушти Делианската лига околу 476 п.н.е. Атина брзо ја отфрлила идејата и насилно ги отстранила сите воени поморски бродови од контролата на островот. Атина потоа побарала сите идни исплати од Наксос да бидат во форма на злато, а не во форма на воена помош.
Во 502 п.н.е., неуспешниот напад на Наксос од страна на персиските сили довел да неколку истакнати луѓе во грчките градови Јонија да се побунат против Персија во т.н. Јониски револт, а потоа и во војната помеѓу Грција и Персија.
Византиски период
Папата Мартин бил затворен на островот Наксос речиси една година откако бил уапсен од страна на византиските власти во Рим, поради неговото одржување на синод на кој го осудил монотелитизмот. Тој бил задржан на островот пред да биде одведен во Цариград за да му се суди. Додека бил на островот, тој му пишувал често на некој Теодор кој живеел во Цариград.
Во времето на Византија, Наксос бил дел од темата Егејско Море, која била основана во средината на 9 век.
Војводство Наксос
По завршувањето на Четвртата крстоносна војна, венецијанецот Марко Санудо го освоил островот и наскоро го окупирал остатокот од островите на Киклади. Од сите острови, единствено Наксос пружел отпор, чија опсада на главниот замок продолжила пет недели, кога замокот се предал.
Наксос станал седиште на Војводство Наксос, каде Марко Санудо владеел со титулата Војводата од Наксија. Дваесет и еден војвода во две династии владееле со Наксос, до 1566. Венециското владеење продолжило до 1714 година. Под венецијанско владеење, островот бил наречен според неговото италијанско име, Насо.
Османлиска контрола (1566-1821)
Отоманската администрација останала во рацете на Венецијанците; загриженоста на Портата била задоволувана преку враќањето на даноците. Многу малку Турци некогаш се населиле на Наксос, а турското влијание на островот секогаш било мало. Под османлиско владеење островот бил познат како Накша. Османлискиот суверенитет траел до 1821 година, кога островот станал дел од Грција во 1832 година.
Географија
Најголемиот град и центар на островот е Хора, понекогаш нарекуван и град Наксос, со население од околу 11.000 жители. Во општи црти островот има jajцевидна форма и географски се дели на планински Наксос (на исток и север) и рамен Наксос (на запад и југ).
Наксос се пресекува од север на југ од планинско место кое е речиси насекаде голо и карпесто со геолошки формации главно во централниот дел, блиску до Керамоти, додека на југ се формираат два масиви - Зевс (999 метри) и Коронас (997). Друг висок врв е Фанари (908 метри). Зевс е највисоката точка на Кикладите. Планината е природна бариера за влажни воздушни маси кои предизвикуваат значителни дождови на островот. Релативно високите височини ја прават климата помека на лето. Во зима, понекогаш врвовите на Зевс се покриени со снег.
Во западниот дел на островот е сместен полуостровот Стелис (Стелида) кој го затвора Заливот Свети Прокопиј, во северниот дел на кој се наоѓа и пристаништето на главниот град на островот. Првите работи на создавање на пристаништето на Хора започнале во 1919 година преку поврзувањето на островите Палатија, Стронгилис и Вакхос. На север, пристаништето на Панмормос ги брани бродовите од северните ветрови.
Климата е средоземна, со релативно благи зими и многу топли лета.
Геологија
Од геолошка гледна точка Наксос е изграден од различни типови кристалинни шкрилци, гнајс, како и мермер. Карпи со плеистоценска возраст се откриваат на полуостровот Стилидас како и на север и североисток, во близина на брегот. Карпи од вулканско потекло се наоѓаат во близина на Енгарес и на други места. Покрај мермерот во централниот дел и североисточниот дел, во близина на Коронос, постојат и депозити од песочник.
Туризам
Наксос денес пертставува популарно туристичко одредиште. Има голем број на плажи, како што се оние во Агиа Ана, Агиос Прокопиос, Аликос, Кастраки, Микри Вигла, Плака и Агиос Георгиос, повеќето од нив во близина на Хора. Како и другите острови, Наксос се смета за ветровито место совршено за сурфање на ветер. Постојат седум спортски клубови на островот кои ги нудат и овие спортови и други активности за вода.
Земјоделство
Наксос е најплодниот остров на Кикладите. Има добро снабдување со вода во регион каде што водата обично е несоодветна. Планината Зевс (1.004 метри) е највисокиот врв на Кикладите. Ова го направи земјоделството важен економски сектор со различни растителни и овошни култури, како и сточарството, што го направи Наксос најосновниот остров во Кикладите. Наксос е добро познат во Грција по сирењето, компирот и Китрон, локален лимон-цитрус.
NGC 6851B
NGC 6851B — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6851B се споменува и како ESO 233-23, FGCE 1429.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6851B е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6851B има привидни димензии од 1,1' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 5 м 39,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 58' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 6851B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64082. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8395. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Одбојка на Летните олимписки игри 2008
Одбојката на Летните олимписки игри 2008 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Пекинг, Кина и тоа во машка и во женска конкуренција.
Кора (Лера)
Кора или Тумба, Анови и Трла — археолошко наоѓалиште во битолското село Лера. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на северните падини на наоѓалиштето Кале, каде по површината има многубројни фрагменти од керамички садови, делкани блокови од бигор, а според кажувањето на жителите, овде биле наоѓани и монети. Во нивите на Тнеколку месни жители биле откриени ѕидови градени од камен со варов малтер.
Николас Риера
Николас Риера (роден на 29 мај 1985) е аргентински глумец и пејач. Познат е по неговата улога на Хуан „Тачо“ Моралес во телевизиската серија Casi Ángeles и како член на музичката група Teen Angels.
873 п.н.е.
873 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 873. година пред новата ера, 873. од првиот милениум п.н.е., 73. од 9 век п.н.е. и четвртта од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4635 и 4636 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3877 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2887 и 2888 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 120 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 873 година се протега во 1763 и 1764, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1823 и 1824 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 330 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1540 и 1539 исламска година пред хиџра.
IC 511
IC 511 — галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 511 се споменува и како ESO 146-17, AM 2215-595.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Чудовишта (филм)
Чудовишта — компјутерски анимиран филм од 2001. Овој филм е четвртиот долгометражен филм на Пиксар. Чудовишта првпат беше реализиран во кино салите на Дизни на 2 ноември 2001 во САД, на 26 декември 2001 во Австралија, и на 8 февруари 2002 во Обединетото Кралство. Овој филм беше режиран од страна на Петер Доктер, Ли Анкрич и Дејвид Силверман. Филмот Чудовишта доби големи пофалби од критичарите, и заработи 525,366,597 долари низ целиот свет. Овој филм исто така беше номиниран и за академска награда за Најдобар анимиран филм.
IC 511
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 18 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -59° 38' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на IC 511 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68539.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Црква „Св. Никола“ - Пештани
Свети Никола — понова селска црква во охридското село Пештани.
Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото Пештани, веднаш до трафостаницата. Се наоѓа зад првиот ред куќи покрај регионалниот пат Охрид-Свети Наум.
Историја
Црквата започнала да се обновува на 19 мај 2007 година, кога бил поставен камен-темелникот врз старите темели од страна на митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски.
Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана.
Иконостас
Црквата поседува иконостас.
Ловџиски појадок (Гистав Курбе)
Ловџиски појадок ― голема слика со масло на платно завршено во 1858 година од францускиот реалистички сликар Густав Курбе, кое сега се наоѓа во збирката на Валраф-Рихарцовиот музеј во Келн, Германија. Била насликана во Германија за време на долгиот престој на уметникот во Франкфурт и веројатно никогаш не ја напуштил земјата.
Агар
Агар е желатинозна супстанца, добиена од црвени алги, откриена во 1658 од страна на Миноја Тароземон од  Јапонија, каде што агарот се нарекува кантен. Агарот е изведен од полисахариди агароза, која ја формира потпорната конструкција во клеточните ѕидови на одредени видови алги, и која се ослободува при  вриење. Овие алги се познати како agarophytes и припаѓаат на Rhodophyta (црвена алги) phylum. Агар е всушност резултат на мешавина од две компоненти: линеарни полисахариди агароза, и хетерогена мешавина на помали молекули наречени агаропектин. Во текот на историјата во модерните времиња, агарот главно се користи како состојка во десерти низ Азија, а исто така како солидна подлога за раст и развој на микроорганизмите. Агарот ( агар -агар ) може да се користи како лаксатив, аперитив , замена за желатин, згуснувач за супи, конзервирање плодови , правење сладолед, и други десерти, ,во текстилната индустрија и во индустријата за изработка на хартија.
Ловџиски појадок (Гистав Курбе)
Сликата прикажува оброк на отворено од страна на дружина која лови елени и е ран пример за жанрот реализам чиј пионер бил Курбе. Реализмот барал таквите вистински настани, кои се разликуваат од високо структурираните замислени митолошки или религиозни композиции, да бидат верно снимени, како што било во овој случај.
Агар
Откривање и историја
Агарот бил откриен во 1658 од страна на Миноја Тароземон во Јапонија (каде што тоа се нарекува Kanten ( ладно време )), Еден гостилничар исфрлил некои вишок алги  од супа. Подоцна забележал дека супата почнува да се гелира во студената  зимска ноќ. Зборот " агар " доаѓа од агар- агар, малајско  име за црвените алги ( Gigartina, Gracilaria ) од кои  се произведува желе. Уште се нарекува и Кантен, јапонски желатин , Цејлон мов или Jaffna мов. Агарот првпат почнал да се користи во микробиологијата во 1882 од страна на германскиот микробиолог Валтер Хесе, асистент кој работел во лабораторија на Роберт Кох, на предлог на неговата сопруга Анџелина Фани Елишеминус Хесен. Тој открил дека агарот повеќе е  корисен за згуснување  од желатинот, поради неговата подобра  температура на зацврснување. Агар првпат бил подложен на хемиски анализи во 1859 година од францускиот хемичар Анселме Пејен, кој изолирал агар од морските алги Gelidium corneum.
Ловџиски појадок (Гистав Курбе)
Седум години подоцна, Клод Моне ќе го наслика своето ремек дело Појадок на трева, во кое се појавува самиот Курбе, во уште поголем обем.
Агар
Хемиски состав
Агар се состои од мешавина на агароза и агаропектин. Агарозата, доминантна компонента на агарот , е линеарен полимер , составен од повторување мономерни единици на агаробиоза. Агаробиозата е дисахарид составен од D - галактоза и 3,6 - дихидро -L- галактопираноза. Агаропектин е хетерогена мешавина на помали молекули кои се јавуваат во помал износ, и се состои од наизменични единици на D- галактоза и L- галактоза силно изменет со кисели несакани групи, како што се сулфат и пируват. Агарот почнува да се топи на 85 °C ( 358 К, 185 °F) а почнува да се зацврснува на 32-40 °C ( 305-313 К, 90-104 °F). Оваа особина дава соодветен баланс помеѓу лесното топење и добра гелна стабилност на релативно високи температури. Бидејќи многу научни апликации бараат инкубација на температури близу до човековата телесна температура ( 37 °C), агарот е посоодветен од другите супстанци за гелирање кои се топат на оваа температура, како што е желатинот.
Постапка за добивање
Алгите од кои се изолира агарот се собираат во лето со посебни мрежи или чингели и беднаш се сушат на сонце. При сушењето тие побелуваат. Исушени се складираат во магацин или во складишта. Во текот на зимскиот период се вадат и се варат со цел да се екстрахира слузта. Добиената слуз се пречистува со киселини кои ги таложат белковините. Вака слузта се избиструва и потоа се лие во садови во кои преку ноќ замрзнува. Постапката се повторува неколкупати сè додека не се добие слуз што не се раствора во студена вода. Кога ќе се постигне саканиот квалитет, слузта се пропушта низ посебни сита со одреден размер, при што се формираат тесни и долги ленти што потоа се стврднуваат и сушат. Агарот може да дојде и сомелен во фин, бел прашок.
Употреба
Агар плоча или садот Петри, се користи за да се обезбеди медиум за растење на микроорганизмите користејќи мешавина на агар и други хранливи материи во која микроорганизми, вклучувајќи бактерии и габи може да бидат  забележани под микроскоп. Агарот е несварлив за многу организми, така што микробниот раст не влијае на гелот кој се користи и останува стабилен. Агар обично се продава комерцијално како прашок кој може да се меша со вода и  се подготвува слично како  желатин пред употреба како медиум за растење. Други состојки се додаваат на агарот со цел да се задоволат нутритивните потреби на микробите. Многу специфични формулации се достапни, бидејќи некои микроби претпочитаат одредени услови на животната средина во однос на другите. Како гел, агарот или агарозниот медиум е порозен и затоа може да се користи за мерење на мотилитет и подвижност на микроорганизмите. Порозноста на гелот е директно поврзана со концентрацијата на агароза во медиумот, па различните нивоа на делотворната вискозност (од “гледна точка” на клетката) можат да бидат избрани во зависност од експерименталните цели. Заедничката идентификациона анализа вклучува култивирање примерок на организмот длабоко во блок на хранлив агар. Клетките ќе пробаат да растат во рамките на гел структурата. Подвижните видови ќе бидат во можност да мигрираат, иако полека, од гел структурата и тогаш може да се визуелизираат стапките на инфилтрација , додека неподвижните видови ќе покажат раст само по должината на сега веќе празниот  пат воведени од страна на инвазивниот примерок. Агарот најчесто се користи за мерење на хемотаксата и хемокинезата, се користи за под - агарозна клеточна миграциона  анализа , при што еден слој на агарозен гел е ставен меѓу мобилното население и хемоатрактант. Како градиент на концентрација од дифузија на хемоатрактант во гел, разни мобилни популации кои бараат различни нивоа на стимулација за да мигрираат тогаш ќе може да се видат  користејќи микрофотографија. Тие формираат нагорен тунел преку гелот кој се противи на законите на гравитацијата. Агарот се користи широко во биологијата што се занимава со растенијата поради тоа што содржи хранливи материи и витамини, мешавина која овозможува  'ртење  расад во петриеви садови под стерилни услови. Агарот исто така се користи и во кулинарството за правење десерти. Фармацевтскиот агар се користи во фармацевтската и медицинската индустрија за многу апликации, за цревната регулација, хируршки зафати и во подготовките на емулзии, суспензии, капсули, итн.
875 п.н.е.
875 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 875. година пред новата ера, 875. од првиот милениум п.н.е., 75. од 9 век п.н.е. и шеста од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4633 и 4634 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3875 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2885 и 2886 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 122 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 875 година се протега во 1761 и 1762, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1821 и 1822 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 332 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1542 и 1541 исламска година пред хиџра.
Список на државни водачи во 545 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Музи
Музи (грчки: Μουσαι = песна) биле божици во старогрчката митологија, поезија и литература кои го инспирирале творењето во литературата и во уметноста. Класичните поети редовно ги повикувале музите, кога се наоѓале пред тешка задача. На пример, на почетокот од еповите „Илијада“ и „Одисеја“, Хомер ги повикува музите. Во второто пеење од „Илијада“, при набројувањето на бродовите, Хомер ги повикува на помош музите бидејќи самиот не би можел да го заврши набројувањето макар да има гради од бронза и стотина усти. Исто така, и Вергилиј, во почетните стихови на „Енеида“ ги повикува музите да му помогнат. Тие биле ќерки на врховниот грчки бог Зевс и на Мнемозина, божицата на умот и паметењето. Тие живееле на ридот Хеликон, во Беотија, кој често се зема како синоним за Пинд и Парнас. Постоеле девет музи, а нивен водач бил Аполон. Култот кон музите најпрвин бил раширен во македонската област Пиерија, поради што музите биле познати и како Пиериди.
Се верувало дека музите ги инспирираат сликарите, музичарите и поетите. Тие ги развеселувале боговите и ги вдахнувале поетите, ја потпомагале комуникацијата. Славејќи ги боговите, ја дополнувале и својата слава; фалејќи ги смелите јунаци, ги запишале и своите имиња во историјата. Денес зборот муза, воопштено, во преносно значење, се користи за некој кој го инспирира уметникот.
Постои верување дека оној кој ќе ги повтори имињата на музите според овој редослед не може да погреши, затоа што почетните букви од нивните имиња на латински го даваат изразот: Tum Peccet, што значи: “нека греши”, или “тогаш нека греши”.
NGC 4481
NGC 4481 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4481 се споменува и како MCG 11-15-57, CGCG 315-40.
Откривање
Објектот е откриен на 7 октомври 1866 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4481 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 4481 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 4481 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41222. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4158. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Modern Talking
Modern Talking се германска музичка поп-група, која се состои од Томас Андерс (вокал) и Дитер Болен.
Modern Talking имаат продадено повеќе од 120 милиони копии ширум светот.
Калуѓери (Лера)
Калуѓери — археолошко наоѓалиште во битолското село Лера. Претставува населба од среден век. Се наоѓа на 1 км североисточно од селото, на падините на планината, и на десниот брег на реката Шемница, каде при изградбата на шумскиот пат биле откриени два питоса. По површината има грамади од градежен материјал.
872 п.н.е.
872 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 872. година пред новата ера, 872. од првиот милениум п.н.е., 72. од 9 век п.н.е. и трета од 870-тите п.н.е.