cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прва книга Царства
Содржина
По налог на Бога, Самуил оди во Витлеем за да го пронајде новиот цар избран од Бога, а тоа е Давид, најмалиот син на Јесеј. По некое време, Давид стапува во служба кај царот Саул, свирејќи му за да му го подобри расположението. Во тоа време, Филистејците повторно започнуваат војна против Евреите. Нивниот насилен војник, Голијат, ги предизвикува еврејските војници на двобој, но никој нема храброст да му се спротивстави. Во една прилика, младиот Давид ги посетува своите браќа во воениот логор и се пријавува за борба против Голијат кого го убива така што го погаѓа со камен во челото, а потоа му ја отсекува главата и ја носи кај царот Саул. По тој подвиг, Давид станува славен, а тоа предизвикува завист и омраза кај Саул. Од друга страна, неговито син Јонатан се спријателува со Давид. Поради храброста, Давид е назначен за воен старешина при што многу се истакнува со својата работа и станува омилен кај народот. Саул му ја нуди на Давид едната ќерка за жена, но тој ја одбива понудата поради своето скромно потекло. Тогаш, Саул го испраќа во борба против Филистејците, надевајќи се дека ќе погине, но Давид повторно ги победува непријателите, па Саул му ја дава втората ќерка за жена. Но, и покрај тоа, Саул се обидува неколкупати да го убие, но тој се крие потпомогнат од Јонатан. Потоа, Давид се крие на разни места, а Саул постојано го прогонува, убивајќи ги оние кои му помагаат на Давид. Најпосле, Саул влегува во една пештера во која се крие Давид со неговите приврзаници. Тогаш, Давид има прилика да го убие Саул, но се смилува и му го поклонува животот. Така, Саул го увидува своето зло и се покајува, молејќи го Давид да го поштеди неговото потомство. По некое време умира Самуил. Давид, пак, си зема две жени, додека неговата прва жена, Сауловата ќерка, се премажува. Саул повторно започнува да го гони Давид, кој во една прилика влегува во воениот логор и на Саул му го зема копјето. Така, Саул е уште еднаш посрамен, а Давид, пак, за да се спаси до Сауловиот прогон, се населува во земјата на Филистејците, кадешто тамошниот владетел го зема под своја заштита. Кога Филистејците започнуваат војна против Израилот, Саул оди кај една гатачка и таму зборува со духот на Самуил, кој му кажува дека ќе биде поразен и дека царството ќе го наследи Давид. Во редовите на филистејската војска се нааоѓа и Давид, но царот не му дозволува да се бори. Кога Давид се враќа назад, го затекнува својот град уништен и ограбен, а непријателот ги запленил и неговите две жени. Давид ги уништува злосторниците и си ги враќа жените, заедно со другиот плен. Најпосле, Филистејците ја поразуваат војската на Израилот. Во борбата се убиени трите сина на Саул, а тој се убива за да не падне во рацете на непријателот. Потоа, Филистејците му ја отсекуваат главата и ја носат во своето светилиште, но народот го зема неговото тело и го пали, а коските ги погребува.
Ванчо Трајанов
Ванчо Трајанов (роден 9 август 1978 година) ― македонски поранешен фудбалер кој игра како играч од средниот ред.
Тој беше првиот – и, до денес, единствениот кој не е Бугарин, кој забележал повеќе од 300 настапи во Првата бугарска лига (што го прави најпознатиот небугарин во историјата на Првата лига). На меѓународен план, Трајанов во периодот од 2001 до 2009 година играл 35 пати за македонската репрезентација.
Клупска кариера
Трајанов ја започнал својата кариера во ФК Брегалница од Делчево.
Во 2002 година, Трајанов бил потпишан од бугарскиот прволигашки клуб Локомотив од Пловдив, со кој ја освоил лигата во сезоната 2003/04.
По успехот во Бугарија, тој се преселил во Германија за да игра за Арминија Билефелд, но не успеал да се наметне во првата екипа. Трајанов го направил своето деби за Арминија во победата со 4–2 над 1. ФК Келн II во Купот на Германија (ДФБ-Покал) на 21 септември 2004 година, доаѓајќи како замена. Тој го направил своето деби во Бундеслигата на 12 декември 2004 година како замена во второто полувреме во поразот со 5-0 од Волфсбург на Фолксваген арена. Ова било неговиот последен настап за Арминија.
Во октомври 2006 година, Трајанов се вратил во Бугарија за да игра за Черноморец од Бургас. За две и пол сезони, тој стекнал 59 настапи и постигнал еден гол во победата со 1-0 на домашен терен против ФК Марек од Дупница на 26 октомври 2007 година.
На 15 септември 2010 година, Трајанов се приклучил на Мињор од Перник; четвртата бугарска екипа во кариерата. На почетокот на сезоната 2012/13 тој бил избран за нов капитен на екипата. На 6 ноември 2012 година, Трајанов го раскинал договорот поради финансиски причини.
На 8 јануари 2013 година, Трајанов повторно потпишал за Черноморец на слободен трансфер. На 20 февруари 2017 година, тој достигнал историска пресвртница - Трајанов стана првиот странски играч кој настапил на 300 натпревари во највисокото бугарско натпреварување. На второто место кај странските фудбалери е Србинот Небојша Јеленковиќ (со 293 натпревари).
На 14 јуни 2018 година, Трајанов го објавил своето пензионирање како активен фудбалер, иако потоа имал неколку настапи за ФК Обориште од Панаѓуриште.
Меѓународна кариера
Своето сениорско деби за Македонија го имал на квалификацискиот натпревар за Светското првенство на ФИФА во јуни 2001 година против Молдавија во Скопје. На 16 октомври 2002 година, Трајанов постигнал гол за време на квалификацискиот натпревар на Македонија за Евро 2004 против Англија на Стадионот „Сент Мери“, кој завршил 2–2. Севкупно, Трајанов забележал 36 натпревари, правејќи го својот последен настап за Македонија во поразот од 4-0 против Холандија на 1 април 2009 година.
Клупски
Локомотив
Царче-Жарче
Царче-Жарче — поема на македонскиот писател Велко Неделковски, издадена во 1989 година.
Содржина
Напишана во стилот на народна приказна, поемата ја раскажува приказната за царчето кое изгубило апетит и за чие здравје стравуваат неговите родители, царот и царицата. Царот бара лек, готвачи кои со своите јадења ќе го поттикнат апетитот на царчето. Како што бива во народните приказни, никој од четворицата готвачи кои се јавиле за исполнување на тешката задача, не успеал да го поттикне апетитот на малиот цар. Лекот го наоѓа питачот кој молел за корка леб во царството, преправен мудрец, кој ги советувал родителите да го остават детето да биде дете, да игра и да се забавува, а не да биде царче-кукла. Кога ќе го послушаат советот на стариот мудрец, царчето не само што побарало да јаде, туку и само си зготвило јадење.
Царче-Жарче претставува извонредно дело на македонскиот автор Велко Неделковски, со ритамот и римата наликува на поемите на Пушкин и е забавна приказна, сказна за родителството и растењето на децата.
ПУ „Кочо Рацин“ - Долно Српци
Основно училиште „Кочо Рацин“ (официјално: Подрачно основно училиште „Кочо Рацин“ - Долно Српци; скратено: ПОУ „Кочо Рацин“) — подрачно основно училиште во селото Долно Српци, составен дел на истоименото училиште во селото Ивањевци.
Училиштето е именувано по македонскиот поет Кочо Рацин.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во непосредна близина на сретселото.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Мирих
Реката извира од планината Сињак североисточно под истоимениот врв Сињак (2.110 м) и тече на север. По месноста Керамида свртува на североисток, а потоа ја прима десната притока Блацка Река, па свртува на запад. Ја прима левата притока Намата и излегува во Шишанската Котлина. Минува веднаш северно од Шишани, по што веднаш свртува на југ и до крајот тече во таа насока. Се влева во Бистрица во месноста Драхес, југозападно од Враништа и спроти Кинам.
Беранечки манастир
Беранечки манастир — манастир во југозападна Македонија, во близина на селото Беранци.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, помошни објекти, камбанарија, конак и трпезарија.
Црква „Свети Јован Крстител“
Црквата била осветена на 2 август 1879 година, поточно на верскиот празник Илинден, а од фрескописот во внатрешноста се забележува дека била обновена во 1979 година.
Камбанарија
Камбанаријата се издига непосредно на левата страна од влезот на манастирот. Таа има квадратна основа и во горниот дел целосно е отворена на сите страни.
Кратки поеми за најмладите боеми (македонска современа детска поезија)
Кратки поеми за најмладите боеми е книга поезија за дечиња на македонскиот поет и лекар Александар Саша Трајковски. Збирката поезија е во издание на првата независна издавачка куќа во Македонија „ЃУРЃА“, пуштена во печат месец декември 2021 година. Детската поезија „Кратки поеми за најмладите“ на поетот Александар С. Трајковски го носи CIP-записот ISBN: 9786082014708
Опис на книгата
Генерално опфатени се најважните животни вредности за кои секое дете треба да има почит и да ги негува.
Библиографија за авторот:
Дипломиран м-р. доктор, македонски поет, преведувач и толкувач, од 29 јуни 2021 година, официјално е член и дел од МАКЕДОНСКОТО НАУЧНО ДРУШТВО - БИТОЛА (МНД-Битола), од 07 октомври 2022 година член во Клубот на писателите “КОСТА СОЛЕВ РАЦИН” - Велес и во Здружението на преведувачи и толкувачи на Р. Македонија (ЗПРМ).
Книги на Александар С. Трајковски (авторски книги):
- 2021. ,,Кратки поеми за најмладите боеми”. Скопје: (Ѓурѓа).
- 2022. “Поеми од Балканот”. Битола: (Дата Песнопој).
- 2023. “Анатомија на поезијата”. Битола: (Дата Песнопој).
Александар С. Трајковски е добитник е на наградите:
- ПРВА НАГРАДА за НАЈДОБРА ПОЕТСКА ТВОРБА на Меѓународниот литературен фестивал “Божиќна литература 2022” во организација на писателката Милица Паулус.
- Награда за несплатно печатење и за НАЈДОБРА ПОЕТСКА КНИГА за возрасни „Поеми од Балканот“ на Дата Песнопој 2021'
- Награда за НАЈДОБРА ПОЕТСКА КНИГА “Лирски елегии” за 2023 год. на поетско - музичкиот настан “Уметност преточена во музика и поезија” - 2023 год.
- ЗЛАТНА ПЛАКЕТА за НАЈДОБРА ПОЕТСКА ТВОРБА “Навидум случајно” на поетско - музичкиот настан “Уметност преточена во музика и поезија”- 2023 год.
- ПРИЗНАНИЕ/MЕДАЛ за допринос во светската култура на меѓународниот фестивал - Европски книжевни “РАСКУСИ 2023” од светската асоцијација на поети и светската академија за литература.
Учествувал на бројни поетски читања низ Македонија и Европа.
* Струшки вечери на поезијата
* „Песнило“ – Младински културен центар
* Бела ноќ – Скопје
* Софија: Поетики - Софија, Бугарија,
* Меѓународен македонски фестивал за поезија и литература “Струшките Книжевни Средби” 2022
* Меѓународен романски фестивал за поезија и литература 2021 г.
* Самостојна книжевна вечер во Американскиот универзитет во Благоевград, Бугарија, 2016 г.
* Астални проекции – Менада, 2014 г. и 2016 г.
* Денови на младата македонска проза - Софија, 2015 г.
* Барски летопис, самостојна книжевна вечер, Бар, 2015 г.
* СУР - Стих у регији, Загреб, 2015 г.
* Меѓународен поетски фестивал - Европски Книжевни  Раскуси , (Пресеци) 2023 г.
Содржина на книгата:
Двата петли гладни ........................................ 9
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Долно Српци
Свети Архангел Михаил — црква во селото Долно Српци. Црквата се наоѓа во крајниот источен дел од селото, на височина која ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
Кратки поеми за најмладите боеми (македонска современа детска поезија)
Содржина на книгата:
Зима ................................................................ 10
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Долно Српци
Историја
Црквата била ограбена ноќта меѓу 31 август и 1 септември 2019 година, кога од неа биле одземени пари и вредни предмети.
Кратки поеми за најмладите боеми (македонска современа детска поезија)
Содржина на книгата:
Болното запче ............................................... .13
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Долно Српци
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има фреска во лоша состојба на која е прикажан Архангел Михаил. На јужната страна има спореден влез, како и еден прозорец. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Во дворот на црквата се сместени селските гробишта и помошен објект.
Кратки поеми за најмладите боеми (македонска современа детска поезија)
Содржина на книгата:
Градинката најубава ..................................... .14
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Долно Српци
Галерија
однадвор, помошниот објект и селсктие гробишта
Кратки поеми за најмладите боеми (македонска современа детска поезија)
Содржина на книгата:
Деловите на човечкото тело ........................ .15
Млада дама .................................................... .16
Која сум јас? .................................................. .17
Мирисот на баба ............................................. 18
Игра на зборови со буквата Ѕ
Прваче на првиот школски час .................. 19
Смог свири на греда ................................... 20
Време е за сон .................................................. 21
На пат кон градинката .................................... 23
Добри дечиња .................................................. 24
Добро утро ....................................................... 25
Поуки од дедо .................................................. 26
Мудростите на книгата ................................... 28
Пет прста .......................................................... 29
Драго мое внучe ............................................... 31
Временска прогноза ........................................ 32
Тато ................................................................... 33
Глувчето со мустаќи ....................................... 34
Бабичката моја ................................................. 35
Мравката ........................................................... 36
Поезија за македонска азбука ......................... 37
Игра на зборови со буквата Ш
Државен пат 15 (Грција)
Државен пат 15 или ЕО15 (Εθνική Οδός 15) — пат во Егејска Македонија и Тесалија, Грција. Почнува од Герман во Голема Преспа близу границата со Македонија и завршува со приклучок во патот ЕО6 кај Каламбака. Минува низ градовите Костур, Сачишта и Гребен.
Има две ленти, по една во секој правец и вкупна должина од 188 км. Денес е практично заменет од автопатиштата „Егнатија“ (А2) и А29, па затоа претежно има месно значење.
Државен пат 12 (Грција)
Државен пат 12 или ЕО12 (Εθνική Οδός 12) — пат во Егејска Македонија, Грција. Ги поврзува градовите Солун и Кавала, минувајќи низ Сер и Драма. Воедно го опслужува сообраќајот кон границата со Бугарија. Делницата од Солун до Сер е во состав на Европскиот пат Е79. Дел од ЕО12 е заменет со автопатот А25 (Солун - Сер) и магистралата „Егнатија“ (А2).
Историја
Патот почнал да се асфалтира во 1920-тите и 1930-тите. Последните делнци се осовремени во 1950-тите. Помеѓу 1990-тите и 2004 г. јужната и северната делница се надградени како автопат, а целосната надоградба до Сер е завршена во 2010-тите.
Правец
ЕО12 се протега кон север, почнувајќи од центарот на Солун како градска артерија наречена „Лагадински пат“. Оваа делница е заедничка со патот ЕО2. Близу Лембет (Евкарпија) правецот се приклучува на автопатот А2 („Егнатија“) и го следи во североисточен правец до Ајватово, а потоа продолжува во истиот правец, овојпат напоредно на автопатот А25. Минува низ Лахна и ја преминува реката Струма кај Орљак. Го одминува Сер, па оди на исток низ Зелјахово и кон Драма. Овде свртува на југоисток и преку Рахче завршува во Кавала.
Населени места
Ова се населените места со свои излези на патот, наведени по возен редослед од запад кон исток:
Смиксина Река
Смиксина Река или Смиксиотико (Σμιξιώτικο ρέμα) — река во Гребенско, Егејска Македонија, дел од сливот на Бистрица.
Течение
Реката извира на Пинд од езерото Гура на североисток под врвот Василица (2.249 м), на границата меѓу Гребенско во Македонија и Јанинско во Епир. Тече на југоисток, минува низ влашкото село Смикси (по кое е наречена), ја прима десната притока Дамбас и излегува во Меданија Тегу. Тука свртува на североисток и се спушта меѓу врвовите Свети Илија (1.338 м) и Бална (1.404 м), па малку потоа ја прима левата притока Кало Исиома (Пандертијати, Филипјо). Тука навлегува во малата клисура Цурјака или Стомио Аетијас, каде се наоѓа хидроелектраната „Аетија“. Проаѓа на север од селото Туз каде се влева во Дуска Река (Доцикиотико). На ова место е камениот Нидруски мост.
Притоки
→ лева, ← десна
Каталин Макрај
Каталин Макрај (родена на 5 април 1945 година) е унгарска поранешна гимнастичарка која се натпреварувала на Летните олимписки игри 1964 и 1968 година. На Олимписките игри во Токио, освои сребрен медал во нерамни шипки (1964).
Таа е сопруга на поранешниот претседател на Унгарија Пал Шмит и била прва дама на Унгарија од 2010 до 2012 година, за време на претседателството на нејзиниот сопруг во палатата Шандор.
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://alchetron.com/Katalin-Makray
Ада Лавлејс
Августа Ада Кинг, грофица од Лавлејс (р. Бајрон; Augusta Ada King, Countess of Lovelace; — ) — англиски математичар и писател, главно позната по својата работа на предложениот механички компјутер на Чарлс Бебиџ. Таа била прва што препознала дека машината има примена над чиста пресметка и го објавила првиот алгоритам наменет да биде извршен од таква машина. Како резултат, таа понекогаш се смета за прва што го препознава целосниот потенцијал на „компјутерската машина“ и еден од првите компјутерски програмери.
Лавлејс била единственото законско дете на поетот Џорџ Гордон Бајрон и неговата сопруга Лејди Бајрон/ Сите други деца на Бајрон се родени од брак со други жени. Бајрон се разделил од сопругата еден месец откако Ада се родила и четири месеци подоцна ја напуштил Англија засекогаш. Тој ја одбележа разделбата во поемата што започнува: „Дали твоето лице е како на мајка ти, мое дете! АДА! единствена ќерка на мојата куќа и срце?“. Починал кога Ада имала осум години, поради болест во грчката војна за независност. Нејзината мајка останала горчлива и го поддржувала интересот на Ада за математика и логика во обид да ја спречи да ја развие лудата перцепција на нејзиниот татко. И покрај ова, Ада останала заинтересирана за Бајрон. По нејзината смрт, таа на нејзино барање била погребана до него. И покрај тоа што честопати била болна во детството, Ада вредно ги завршувала студиите. Таа се омажила за Вилијам Кинг во 1835 година. Кинг станува гроф од Лавлејс во 1838 година, а Ада со тоа станала грофица на Лавлејс.
Нејзините образовни и социјални интереси ја довеле во контакт со научници како Ендрју Кросе, Чарлс Бебиџ, Сер Дејвид Брустер, Чарлс Витстоун, Мајкл Фарадеј и авторот Чарлс Дикенс, контакти кои ги користела за понатамошно образование. Ада го опишала својот пристап како „поетска наука“, а самата себеси како „аналитичар (и метафизичар)“.
Кога била тинејџерка, нејзините математички таленти ја довеле до долга работна врска и пријателство со колегата британски математичар Чарлс Бебиџ, кој е познат како „татко на компјутерите“. Таа особено била заинтересирана за работата на Бебиџ на „аналитичкиот мотор“. Лавлејс за првпат го запознала во јуни 1833 година, преку нивната заедничка пријателка и нејзината приватен учител, Мери Сомервил.
Помеѓу 1842 и 1843 година, Ада превела статија за пресметувачкиот мотор од италијанскиот воен инженер Лујџи Менабреа, дополнувајќи го со детален пакет белешки, едноставно наречен Белешки. Овие белешки го содржат она што многумина сметаат дека е прва компјутерска програма - тоа е алгоритам дизајниран да го изврши машина. Други историчари ја отфрлаат оваа перспектива и посочуваат дека личните белешки на Бебиџ од годините 1836/1837 ги содржат првите програми за моторот. Белешките на Лавлејс се важни во раната историја на компјутерите. Таа, исто така, развила визија за способноста на компјутерите да го надминат само пресметувањето или притискањето на број, додека многу други, вклучително и самиот Бебиџ, се фокусирале само на тие способности. Нејзиниот начин на размислување за „поетска наука“ ја натерало да постави прашања во врска со аналитичкиот мотор (како што е прикажано во нејзините белешки), испитувајќи како поединците и општеството се однесуваат на технологијата како алатка за соработка.
Детството
Лорд Бајрон очекувал неговото дете да биде „славно момче“ и се разочарал кога Лејди Бајрон родила девојче. Детето го добило името на полусестрата на Бајрон, Августа Ли, и било наречено „Ада“ од самиот Бајрон. На 16 Јануари 1816 година, по наредба на Лорд Бајрон, Лејди Бајрон заминала во домот на нејзините родители во Киркби Мајор, земајќи ја со себе петнеделната ќерка. Иако англискиот закон во тоа време им давал целосно старателство над децата на татковците во случаи на разделување, Лорд Бајрон не се обидел да ги бара неговите родителски права, но побарал од неговата сестра да го задржи информиран за благосостојбата на Ада. На 21 Април, Лорд Бајрон ги потпишал документтите за развод и ја напуштил Англија неколку дена подоцна. На страна од акроминозниот развод, Лејди Бајрон продолжила да го обвинува својот сопруг за неморалното однесување. Овие настани ја направиле Лавлејс озлогласена кај Викторијанското општество. Таа не била повразана со својот тако.Тој починал во 1824 година кога таа имала осум години.Нејзината мајка била единствената битна родителска фигура во нејзиниот живот. На Лавлејс не и бил покажан семејниот портрет од нејзиниот татко сè до нејзиниот 20-ти роденден.
Ловелце немала блиска врска со нејзината мајка. Таа честопати била оставана за грижа кај нејзината баба Јудит, Хон. Меѓутоа, поради општествените ставови на времето - што го фаворизираше мажот во секој поглед, со добробит на секое дете што делува како ублажување - Лејди Бајрон мораше да се претстави како сакана мајка во остатокот од општеството. Ова вклучувало пишување анксиозни писма до Лејди Милбанк за благосостојбата на нејзината ќерка, со белешка во која се вели дека треба да ги задржи писмата во случај таа да треба да ги употреби за да покаже право за грижа. Во едно писмо до Лејди Милбанк, таа ја нарече својата ќерка како „тоа“: „Јас зборувам со неа за ваше задоволство, а не за мое, и ќе му биде многу драго кога ќе го имате под свое“. Лејди Бајрон својата ќерка тинејџерка ја оствала под надзор од блиски пријатели за какви било знаци на морално отстапување. Лавлејс ги нарекла овие набљудувачи „Фурии“ и подоцна се пожалила дека истите претерувале и измислувале приказни за неа. Лавлејс беше често болна, почнувајќи од раното детство. На осумгодишна возраст, таа доживеала главоболки што го оштетиле нејзиниот вид. Во јуни 1829 година, таа била парализирана по еден период на сипаници. Таа беше подложена на постојан одмор во кревет скоро една година, нешто што можеби го продолжила нејзиниот период на инвалидитет. До 1831 година, таа била во можност да оди со патерици. И покрај болестите, таа ги развила своите математички и технолошки вештини.
"When Ada was twelve years old, this future "Lady Fairy", as Charles Babbage affectionately called her, decided she wanted to fly. Ada Byron went about the project methodically, thoughtfully, with imagination and passion. Her first step, in February 1828, was to construct wings. She investigated different material and sizes. She considered various materials for the wings: paper, oilsilk, wires, and feathers. She examined the anatomy of birds to determine the right proportion between the wings and the body. She decided to write a book, Flyology, illustrating, with plates, some of her findings. She decided what equipment she would need; for example, a compass, to "cut across the country by the most direct road", so that she could surmount mountains, rivers, and valleys. Her final step was to integrate steam with the "art of flying"."
Ада Бајрон имала афера со учител на почетокот на 1833 година. Таа се обидела да се појави со него откако била фатена, но роднините на учителот ја препознале и ја известиле нејзината мајка. Лејди Бајрон и нејзините пријатели го прикриле инцидентот за да спречат јавен скандал. Лавлејс никогаш не ја запознала нејзината помлада полусестра, Алегра, ќерка на Лорд Бајрон и Клер Клермонт. Алегра почина во 1822 година,на петгодишна возраст. Ловлејс остварила контакт со Елизабет Медора Ли, ќерка на полусестрата на Бајрон, Августа Ли, која намерно ја избегнувала Лавлејс колку што е можно повеќе, кога била воведена на суд.
Возрасни години
Лавлејс стана блиска пријателка со нејзината учителка Мери Сомервил, која ја запознала со Чарлс Бебиџ во 1833 година. Таа имаше силна почит и љубов кон Сомервил, и тие биле заедно многу години. Други познаници беа научниците Ендру Кросе, Сер Дејвид Брустер, Чарлс Витстоун, Мајкл Фарадеј и авторот Чарлс Дикенс. Таа беше однесена на суд на седумнаесетгодишна возраст „и стана популарна славина на сезоната“ делумно заради нејзиниот „брилијантен ум“. До 1834 година Ада била редовна на суд и започнала да присуствува на разни настани. Таа танцуваше често и беше во можност да шармира многу луѓе, а од повеќето луѓе беше опишана како нежна, иако Џон Хобхаус, пријател на Бајрон, ја опиша како „голема, груба млада жена, но со нешто од одликите на мојата пријателка, особено устата “. Овој опис уследи по нивната средба на 24  Февруари 1834 година во која Ада му објасни на Хобхаус дека не го сака, веројатно заради влијанието на нејзината мајка, што ја натерало да не ги сака сите пријатели на нејзиниот татко. Овој прв впечаток не требаше да трае, а подоцна тие станаа пријатели.
Смрт
Лавлејс почина на 36-годишна возраст  - истата возраст на која почина нејзиниот татко   - на 27   Ноември 1852 година, од карцином на матката. Болеста траела неколку месеци, во кое време Анабела ја презела командата Ада и ги исклучила сите нејзини пријатели и доверници. Под влијание на нејзината мајка, таа имаше религиозна трансформација и беше принудена да се покае за претходното однесување и да ја направи Анабела за нејзин извршител. Таа изгубила контакт со нејзиниот сопруг, откако му признала нешто на него на 30 Август што го натера да се откаже од креветот. Не е познато што му рекла. Таа била погребана, на нејзино барање, веднаш до нејзиниот татко во црквата Света Марија Магдалена во Хакнал, Нотингемшир. Спомен плоча на латински за неа и нејзиниот татко се наоѓа во параклисот прикачен на Хорсли кули.
Работа
За време на нејзиниот живот, Лавлејс беше сериозно заинтересирана за научни случувања за денот, вклучително и френологија и месмерство. После нејзината работа со Бебиџ, Лавлејс продолжила да работи и на други проекти. Во 1844 година, таа дискутирала со својот пријател Ворнзов Грејг за нејзината желба да создаде математички модел за тоа како мозокот дава чувства и нерви на чувства („пресметка на нервниот систем“). Таа никогаш не го постигнала тоа. Делумно, нејзиниот интерес за мозокот потекнува од долготрајна пред окупација, наследна од нејзината мајка, за нејзиното „потенцијално“ лудило. Како дел од своето истражување за овој проект, таа го посетила електроинженерот Ендру Кросе во 1844 година за да научи како да спроведува електрични експерименти. Во истата година, таа напишала преглед на трудот на Барон Карл фон Рајхенбах, Истражувања за магнетизам, но ова не било објавено и се чини дека не напредувало во текот на првиот нацрт. Во 1851 година, една година пред да добие карцином, таа пишала на мајка си спомнувајќи „одредени продукции“ на кои работела во врска со односот математика и музика.
Лавлејс првпат се запозна со Чарлс Бебиџ во јуни 1833 година, преку нивната заедничка пријателка Мери Сомервил. Подоцна истиот месец Бебиџ ја поканил Лавлејс да го види прототипот за неговиот мотор за разлика. Таа била фасцинирана од машината и ја искористила нејзината врска со Сомервил за да го посетува Бабич онолку често колку што можела. Бебиџ бил импресиониран од интелектот и аналитичките вештини на Лавлејс. Ја нарекол „Волшебникот на број“.
Прва компјутерска програма
Белешките на Ада Лавлејс беа означени по азбучен ред од А до Г. Во белешката Г, таа опишува алгоритам за аналитичкиот мотор за да ги пресмета броевите на Бернули. Се смета дека е првиот објавен алгоритам некогаш специјално прилагоден за имплементација на компјутер, а Ада Лоулас често се наведува како прв компјутерски програмер поради оваа причина. Моторот никогаш не бил завршен, така што нејзината програма никогаш не била тестирана.
Во 1953 година, повеќе од еден век по нејзината смрт, белешките на Ада Лавлејс за аналитичкиот мотор на Бебиџ беа објавени како додаток на Б.Б. Боуден, „Побрзо од мислата: Симпозиум за дигитални компјутерски машини“. Моторот сега се смета како ран модел за компјутер и нејзините белешки како опис на компјутер и софтвер.
Увид во потенцијалот на компјутерските уреди
Во своите белешки, Лавлејс ја истакна разликата помеѓу аналитичкиот мотор и претходните машини за пресметување, особено нејзината способност да се програмира за да се решат проблемите со која било сложеност. Таа го сфатила потенцијалот на уредот кој се протега далеку од обичен број. Во своите белешки, таа напиша:
"[The Analytical Engine] might act upon other things besides number, were objects found whose mutual fundamental relations could be expressed by those of the abstract science of operations, and which should be also susceptible of adaptations to the action of the operating notation and mechanism of the engine...Supposing, for instance, that the fundamental relations of pitched sounds in the science of harmony and of musical composition were susceptible of such expression and adaptations, the engine might compose elaborate and scientific pieces of music of any degree of complexity or extent."
Оваа анализа беше важен развој од претходните идеи за можностите на компјутерските уреди и ги предвидуваше импликациите на современите компјутери сто години пред да бидат реализирани. Волтер Исаксон го припишува увидот на Лавлејс во врска со примената на пресметување на кој било процес заснован на логички симболи на набудување за текстилот: „Кога видела некои механички разбои кои користеле патеки за правење ткаење на убави обрасци, ја потсетило како моторот на Бебиџ користи картички за да се направат пресметки “. Овој увид се смета за значаен од писателите како Бети Алат и Бенџамин Волли, како и програмерот Џон Греам-Каминг, чиј проект Планот 28 има за цел да го конструира првиот комплетен аналитички мотор.
Според историчарот на компјутери и Бебиџ специјалист Дорон Свад : "Ада виде нешто што Бебиџ во извесна смисла не успеа да го види. Во светот на Бебиџ, неговите мотори беа врзани за број... Она што го виде Лавлејс - што го виде Ада Бајрон - беше дека тој број освен количина, може да претставува субјект. Па некогаш сте имале машина за манипулирање со броеви, ако тие броеви претставувале други работи, букви, музички ноти, тогаш машината би можела да манипулира со симболи од кој број е една инстанца, според правилата. Тоа е оваа фундаментална транзиција од машина која е број на притиснати во машина за манипулирање со симболи според правила, што е основен премин од пресметка до пресметка - во пресметка со општа намена - и гледајќи назад од сегашната висока основа на современото сметање, ако ја бараме и просејуваме историјата за таа транзиција, тогаш таа транзиција ја направи експлицитно Ада во тој труд од 1843 година."
Доктор Младен
„Доктор Младен“ — филм на режисерот Мидхат Мутапџиќ од 1975 година. Автор на сценариото е Раде Башиќ, а главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Павле Вуисиќ, Љубиша Самарџиќ, Јелена Жигон.
Ада Лавлејс
Во популарната култура
Лавлејс е прикажана во претставата „Детето на Бајрон“ на Ромлус Лини во 1977 година, во новелата од 1990 година „Разликата на моторот“ од Вилијам Гибсон и Брус Стерлинг, во 1997 година, во филм “зачнување на Ада“, и во 2005 година новелата на Џон Кроули „Роман на лордот Бајрон: Вечерната земја“, каде е претставена како невиден лик чија личност е присилно прикажана во нејзините прибелешки и анти-херојски напори за архивирање на изгубениот роман на нејзиниот татко.
Комеморација
Компјутерскиот јазик Ада, создаден во име на Министерството за одбрана на Соединетите држави, го добил името по Лавлејс. Референтниот прирачник за јазикот бил одобрен на 10 Декември 1980 година и Воениот стандард на Министерството за одбрана за јазик, МИЛ-СТД-1815, го доби бројот на годината на нејзиното раѓање.
Во 1981 година, Здружението за жени во компјутерството ја инаугурираше својата награда Ада Лавлејс. Од 1998 година, британското компјутерско друштво (БЦС) го доделува медалот Лавлејс, и во 2008 година иницираше годишен натпревар за жени студенти. BCSWomen го спонзорира Lovelace Colloquium, годишна конференција за жени студенти. Колеџот Ада е колеџ за понатамошно образование во Тотенхем Хале, Лондон, фокусиран на дигитални вештини.
Денот на Ада Лоулас е годишен настан кој се слави на вториот вторник во октомври, кој започна во 2009 година. Целта е да се „...  да се подигне профилот на жените во науката, технологијата, инженерството и математиката "и да се" создадат нови модели на улоги за девојчиња и жени " во овие области. Настаните ги вклучуваат Википедија уредувања со цел подобрување на застапеноста на жените на Википедија во однос на членовите и уредници со цел да се намали несакана родова пристрасност на Википедија. Иницијативата Ада беше непрофитна организација посветена на зголемување на вклученоста на жените во слободната култура и движењата со отворен извор.
Во 2018 година, „Њујорк Тајмс“ објави заостанат некролог за Ада Лоулас.
На 27 јули 2018 година, сенаторот Рон Виден поднесе, во Сенатот на Соединетите држави, означувањето на 9 октомври 2018 година како Национален ден на Ада Лавлејс: „Да го испочитуваме животот и придонесите на Ада Лавлејс како водечка жена во науката и математиката“. Резолуцијата (С.Рес.592) беше разгледана и се согласи да се донесе без измените и со преамбулата со едногласна согласност.
Двестења
Двогодишнината од раѓањето на Ада Ловелце се славеше со голем број настани, вклучувајќи:
Специјални изложби беа изложени од Музејот на науки во Лондон, Англија и библиотеката Вестон (дел од Библиотеката Бодлејан ) во Оксфорд, Англија.
Историја на публикација
Шест примероци од 1843 од првото издание на Скица на Аналитички мотор со белешки Ада Лавлејс бил пронајден. Три се задржани на универзитетот Харвард, еден на Универзитетот во Оклахома и еден на Академијата за воздушни сили на Соединетите држави. На 20 јули 2018 година, шестиот примерок беше продаден на аукција на анонимен купувач за 95.000 фунти. Дигитален факсимил на една од копиите е достапен на Интернет во библиотеката на универзитетот Харвард.
Agar.io
Agar.io (македонски: Агар.ио) — бесплатна двомерна масовна повеќеиграчка семрежна игра од 2015 г. создадена од бразилскиот развивач Матеус Валадарес. Во неа, бактериските клетки се движат наоколу во Петриева шолја, впивајќи хранителни гранули, а исто така се јадат заемно. Тоа е прелистувачка игра, има и мобилна верзија за андроид и iOS. Играта го добила името по агар (англ. agar) — хранлива средина за размножување бактерии Agar.io добил потврдни одзиви од критичарите, кои особено ја пофалиле едноставноста и механиката на проектот. Одречните гледишта на играта вклучуваат повторувачки играчки процес. Во голем дел благодарение на усно предавање на друштвените мрежи, Agar.io станала една од најпопуларните прелистувачки и мобилни игри во првата година од постоењето. Верзијата на Стим била најавена за 3 мај 2015 г., но никогаш не била објавена. Издавањето за андроид и iOS се случило на 24 јули 2015 г. и било објавено од Миниклип. Agar.io вдахнал слични веб-игри наречени „.io-игри“.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Ново Хајдарли
Ново Хајдарли (Νέος Κλείτος, Неос Клитос) — село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Кожани на Кожанскиот округ на областа Западна Македонија, Грција.
Географиja
Селото се наоѓа на 6,5 км југозападно од градот Кожани.
Историја
Ново Хајдарли е наследник на селото Хајдарли, кое се наоѓа северно од Кожани. Тоа било едно од местата раселени заради отворањето на рудник.
Мостот (поема)
„Мостот“ — поема на македонскиот поет Блаже Конески, првпат објавена во 1945 година од издавачката куќа „Култура“. Потоа, поемата била вклучена во стихозбирката „Земјата и љубовта“ од 1948 година, кога авторот извршил неколку поправки. Во 1963 година, поемата била објавена како дел од збирката „Песни“ (издание на „Кочо Рацин“) при што, повторно, авторот извршил низа поправки во „Сказната на стариот мајстор“ во која изоставил неколку стиха и поправил две-три рими. Подоцна, Конески извршил уште една поправка на поемата, кога извршил значителни кратења на оние места кои претставувале само декларативен коментѕар. Освен кратењето, тој извршил и ситни измени во неколку стихови и така поемата го добила дефинитивниот облик.
Содржина
Поемата се состои од седум дела (песни): По завршувањето на Втората светска војна, народот ја започнува обновата на земјата, вклучувајќи ја и изградбата на железничките пруги. Притоа, првиот воз го започнува патувањето и пристига во еден тунел, потоа продолжува низ полето и најпосле запира до една река, зашто мостот преку неа е уништен за време на борбата против непријателот. Меѓутоа, во тек е работата на поправката на мостот. Во шестата песна е дадена сказната на стариот мајстор чиј син погинал во борбата за ослобосување токму кај мостот. За време на погребот на синот, пред насобраниот народ, таткото се заколнал дека повторно ќе го подигне разурнатиот мост. И навистина, мостот е конечно изграден и возот ја минува реката преку него.
Стенска тврдина
Опис
Не е познато кога е изградена тврдината. Наодите укажуваат на постојана населеност на ова место од доцното доцнобронзеното време до скорешни времиња. Пронајдени се бедеми, ѕидови, улици, темели од куќи, цистерни, водовод и други наоди, денес изложени во археолошкиот музеј во Калјани.
Денес овие наоди се помалку видливи за посетителите, но тие биле присутни во XIX век, за што сведочи историчарот Ѓорѓи Димзо од Охрид (1829 - 1903) во своето дело „Античка географија на Македонија“. Веројатно е дека доста камења се однесени од населението за свои потреби, притоа наполно уништувајќи ја тврдината.
Во 1649 г. населението на Стени нашло прибежиште во тврдината при напад на албанска банда, но бандата ја ставила под тримесечна опсада и успеала да ја заземе.
Во 2012 г. наоѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.
Едит Брук
Едит Брук (родена на 3 мај 1931 година) е писателка, режисерка и преживеана од Холокаустот родена во Унгарија. Поголемиот дел од животот го живеела во Италија и пишува на италијански.
Раниот живот
Ќерка на сиромашни еврејски родители, таа е родена Едит Штајншрајбер во селото Тизаберцел во близина на украинската граница. Во 1944 година, со нејзините родители, двајцата браќа и една сестра, била испратена во Аушвиц, каде што починала нејзината мајка. Семејството било префрлено во Дахау, каде што починал нејзиниот татко, потоа во Кристијанштат и на крајот во Берген-Белзен, каде што останатите деца биле ослободени од сојузниците во 1945 година. Во концентрационите логори загина и еден брат. Се вратила во Унгарија, а потоа заминала во Чехословачка, каде што живеела друга сестра со нејзиното семејство.
Кариера
Во 1959 година, таа ја објавила својата автобиографија Chi ti ama così, подоцна преведена како Кој те сака вака (2001).
Во 1971 година, таа ја напишала својата прва драма, Сула Порта. Брук била основач на театарот Театро дела Мадалена во Рим. Од 1970-тите до 1990-тите, таа работела за RAI како режисер и сценарист.
На италијански има преведено дела од унгарските поети Атила Јожеф и Миклош Радноти. Нејзиното дело е преведено на други јазици, вклучувајќи унгарски, дански, холандски, англиски и германски.
Личен живот
Кога имала 16 години, се омажила за Милан Грун и се преселила во Израел ; парот се развел следната година. Таа потоа се омажила за Дени Рот, но и тој брак заврши со развод. Таа потоа се омажила за познаник по име Брук за да го одложи нејзиниот задолжителен воен рок; таа се разведе од него на 20 години, но го задржа неговото презиме. Во 1954 година, Брук се преселил во Рим и подоцна се оженил со италијанскиот писател и режисер Нело Риси.
Џума (Кајларско)
Џума или Џумаја (Χαραυγή, Харавги, до 1961 г. Αμύγδαλα, Амигдала, до 1928 Τζουμά, Ѕума ) — село во Кајларско, Егејска Македонија, денес во општината Кожани на Кожанскиот округ на областа Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото наоѓа во рамницата Сариѓол, во западното подножје на планината Каракамен.
Османлиско време
Своревемено Џума била најголема населба во Кајларската каза и нејзино седиште. Кога Сариѓолското Блато почнало да се прошитува, се појавила маларија и седиштето е префрлено во Кајлари, поради што тоа почнало да расте повеќе.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Џумаја (Djoumaya) било село во Џумалиската каза со 600 домаќинства од 1180 жители муслимани.
Во 1889 г. Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) напишал за Џума:
Во Грција
По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција. Во 1920-тите години турското население е иселено и на негово место се грчки доселеници од Мала Азија. Во 1928 г. селото е заведено како чисто дојденско, сочинето од 299 семејства на 1256 грчки доселеници. Истата 1928 г. селото е преименувано во Амигдала, а во 1961 г. во Харавги. Подоцна е преместено и почнува да се нарекува Нова Џума (Неја Харавги). Старото село Џума во 2011 година се води со 6 жители.
Државен пат 14 (Грција)
Државен пат 14 или ЕО14 (Εθνική Οδός 14) — пат во Егејска Македонија и Западна Тракија, Грција. Ги поврзува градовите Драма и Скеча (Ксанти), минувајќи низ Бук (Паранести) and Крстополе (Ставруполи). Патот има две ленти, по една во секој правец, и долг е 87 км.
Таракчилар
Таракчилар (Κτενάς, до 1927 г. Ταρακτσιλάρ, Таракцилар ) — иселено село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Кожани на Кожанскиот округ на областа Западна Македонија, Грција. Веќе подолго време се смета за дел од Димирџилер.
Географија
Селото е сместено на јужните падини на планината Карталдаг, на надморска височина од 1.020 м. Лежи на 21 км на северозапад од Кожани, на 29,5 км југоисточно од Кајлари и на 3 км источно од Димирџилер.
Историја
Селото традиционално било турско. На пописот од 1913 г. се води со 164 жители, сите Турци. Во 1918 г. по службена наредба престанало да биде самостојно и е припоено кон Демирџилер, иако продолжило да се попишува одделно. Во 1920 г. населението броело 211 жители. По иселувањето на Турците по сила на Лозанскиот договор, во 1923 г. во Таракчилар биле доведени грчки семејства од Мала Азија. Во 1928 г. нивниот број изнесувал 162 жители.
Таракчилар е напуштен на почетокот на 1970-тите, за во 1971 г. да се сведе на само 29 жители. Камените куќи се оставени на забот на времето, а се одржува само црквата „Св. Димитриј“. Во наредните пописи неговото население се вбројувало во склоп на Демирџилер, а во 2011 г. е попишано одделно како село без ниеден жител.
Ервиг
Ервиг (Flavius Ervigius; по 642 – 687) ― крал на Визиготите во Хиспанија (680–687).