cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Леарко Гуера
'Леарко Гуера' , роден во Сан Николо По, на Багноло Сан Вито во Ломбардија, се здоби со прекарот "човек локомотива" за неговиот траен квалитет во едноставни фази. По неколку обиди да игра фудбал, Гуера станал професионален велосипедист во 1928 година, на 26 години. Следната година тој стана италијански шампион, како независен или полупрофесионален.
Во 1930 година тој го освои својот прв трофеј Италијанското национално друмско првенство, првата од петте директни победи. Истата година тој го освои второто место на Тур де Франс откако водачот во Италија, Алфредо Бинда, се покажа во лоша форма. Трката била освоена од страна на Французинот, Андре Ледик. Во 1931 година Гуера освои четири етапи на Џиро д'Италија, но не и конечна победа. Истата година тој го освои светското велосипедско првенство.
Во 1933 година Гуера повторно бил втор на Тур де Франс, но тој ја освои трката Милано-Санремо. Во 1934 година дојде до неговиот најголем успех,  победа на 10 етапи на Џиро д'Италија и  победник во генералниот пласман. Тој исто така беше на второто место на светското првенство.
Гуера постави рекорд за победи во една година, кој беше победен само во 1970-тите. Неговата слава е експлоатирана од страна на фашистката влада, која профитираа од неговиот херојски статус. Починал од Паркинсонова болест, во Милано во 1963 година.
Павлина Николовска
Павлина Николовска (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како дефанзивец за прволигашкиот клуб ЖФК Драгон 2014 и женската репрезентација на Македонија.
NGC 2366
NGC 2366 — галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 2366 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21102. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 21; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4360.
Космос-695
Космос-695 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 ноември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-695 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 449 км, а најмалото на 268.
Чајна билка
Чајна билка (лат. Camellia sinensis) е вид растение чии лисја и пупки се користат за правење на чај. Од овој ист вид се добива бел чај, зелен чај, улонг и црн чај, но потоа подлежат на различна обработка за добивање на различни нивоа на оксидација.
Потекло и особености
Чајната билка потекнува од јужна и југоисточна Азија, но денес се одгледува ширум светот, во тропски и суптропски краишта. Растението е зимзелена грмушка или мало дрво кое се кастри до под два метра кога се одгледува за лисјата. Има силен главен корен. Цветовите се жолто-бели, со пречник од 2.5–4 см и 7 до 8 ливчиња.
Семињата на оваа билка и билката маслодајна камелија (Camellia oleifera) се притискаат за добивање на чајно масло, сладок додаток и масло за готвење (кое сепак не е исто што и маслото од чајно дрво). Ова е етерично масло кое се користи за медицински и козметички цели и се добива од листовите на различни растенија.
Листовите се долги 4–15 см и широки 2–5 см. Свежите листови содржат околу 4% кофеин. Младите, светлозелени листови се претпочитаат за производство на чај; на опачината имаат кратки влакненца. Постарите листови пак, се со потемна зелена боја. Квалитетот на чајот зависи од староста на листовите, заради нивниот хемиски состав. Обично врвот (пупката) и првите 2-3 листа се оние кои се берат за чај. Оваа рачна берба се повторува секоја недела до две.
Сорти
За производството на чај се користат неколку сорти на чајни билки:
Камбоџанска сорта
Камбоџанската сорта (лат. C. sinensis var. parvifolia) има листови со големина помеѓу оние на асамската и кинеската сорта и е мало дрво со неколку стебла. Понекогаш се вели дека е вкрстена од гореспоменатите две сорти.
686
686 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 686 година од новата ера, 686. од првиот милениум, 86. од VII век и седма од 680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6194 и 6195 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5436 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4446 и 4447 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1439.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 686 година се протега во 3322 и 3323, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3382 и 3383 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1229. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 66 и 67 исламска година.
Починале
680'erne
Пастрмка (риба)
Пастрмка — вообичаено име за голем број видови слатководни риби кои припаѓаат на родовите Oncorhynchus, Salmo и Salvelinus, сите потсемејство Салмонина од семејството Салмонида. Зборот "пастрмка" исто така се користи како дел од името на некои не-salmonid риби, како што се Cynoscion nebulosus, пастрмка со точки или попрскана пастрмка.
Пастрмката е тесно поврзана со лосос и чар: видови наречени лосос и јагода се јавуваат во ист род како риба (Oncorhynchus - Пацифик лосос и пастрмка, Salmo - Атлантски лосос и разни пастрмки, Salvelinus - char и пастрмка).
Повеќето пастрмки, како што е езерска пастрмка, живеат исклучиво во слатководни езера и реки, додека пак има други, како што се виножитото пастрмка, кои како такви ги живеат своите животи во свежа вода, или поминуваат две или три години на море пред да се вратат во свежа вода за да остават потомство, се нарекува steelhead (навика повеќе типична за лосос). Арктичкиот карактер и ручната пастрмка се дел од фармерската фамилија.
Пастрмката е важен извор на храна за луѓето и живиот свет, вклучувајќи ги и кафеавите мечки, птиците грабливки како орли и други животни. Тие се класифицирани како мрсна риба.
Видови
Името "пастрмка" најчесто се користи за некои видови во три од седумте родови во подфамијата Salmoninae: Salmo, атлантски видови; Oncorhynchus, тихоокеански видови; и Salvelinus, кој вклучува риби, исто така, понекогаш се нарекува char или charr. Риба наречена пастрмка вклучува:
Анатомија
Пастрмката што живее во различни средини може да има драматично различни бои и модели. Најчесто, овие бои и обрасци се камуфлирани, врз основа на околината, и ќе се променат додека рибата се движи кон различни живеалишта. Пастрмката во, или новооткриената од морето, може да изгледа многу сребрена, додека истата риба што живее во мал поток или во алпско езеро може да има изразени обележја и поживописна боја; исто така е можно дека кај некои видови тоа значи дека тие се подготвени да се парат. Во општата пастрмка кои се во состојба да оставаат потомство имаат исклучително интензивна обоеност. Тие можат да изгледаат како сосема друга риба надвор од сезоната на мрестење. Виртуелно е невозможно да се дефинира одредена шема на боја како припадник на одредена раса; сепак, генерално, дивите риби тврдат дека имаат поживописни бои и шари.
Пастрмката има перки целосно без боцки, и сите од нив имаат масна масна перка долж грбот, во близина на опашката. Кармините перки седат добро назад на телото, на секоја страна од анусот. Пливањето на мочниот меур е поврзано со хранопроводот, овозможувајќи гулање или брзо исфрлање на воздух, состојба позната како филозом. За разлика од многу други фистростомни риби, пастрмката не го користи мочниот меур како помошен уред за навлегување на кислород, потпирајќи се единствено на нивните жабри.
Езерската пастрмка (Salvelinus namaycush), како пастрмка, припаѓа на родот на јаглен. Езерската пастрмка живее во многу поголеми езера во Северна Америка, и живее многу подолго од виножито пастрмка, која има просечен максимален животен век од 7 години. Езерската пастрмка може да живее многу децении, и може да прерасне во повеќе од 30 килограми (66 фунти).
Живеалиште
Пастрмката најчесто се наоѓа на ладно (50-60 °F или 10-16 °C), јасни потоци и езера, иако многу од видовите имаат анадомолошки соеви. Младата пастрмка се нарекува пастрмка, парење или пржење. Тие се дистрибуираат природно низ Северна Америка, северна Азија и Европа. Неколку видови пастрмка биле воведени во Австралија и Нов Зеланд од страна на аматерски рибари ентузијасти во 19 век, ефикасно раселувајќи ги и загрозувајќи неколку природни рибни видови. Воведените видови вклучуваат кафена пастрмка од Англија и пастрмка од Калифорнија. Пастрмката со виножито беше вирус на челик, општо прифатен како доаѓа од Sonoma Creek. Пастрмката со виножито од Нов Зеланд сè уште ја покажува тенденцијата на мрестење во зима
Во Австралија, пастрмката од виножито беше воведена во 1894 година од Нов Зеланд и е исклучително популарен gamefish во рекреативниот риболов. И покрај силното влијание врз дистрибуцијата и изобилството на австралиските риби, како што се качувачките галаксии, милиони виножити и други видови пастрмки се пуштаат секоја година од владини и приватни мрестилишта.
Најблиското слично на пастрмката и другата пастрмка може да се најде во Хималајскиот регион Индија, Непал, Бутан, Пакистан и во планините Тјан Шан на Киргистан.
Исхрана
Пастрмката генерално се храни со други риби и меки телесни водни безрбетници, како што се муви, елени, кадифли, камења, мекотели и вилински коски. Во езерата, различни видови на зоопланктон често формираат голем дел од исхраната. Генерално, пастрмката подолга од околу 300 милиметри (12 инчи) плен речиси исклучиво на риба, каде што се на располагање. Возрасната пастрмка ќе ги проголта помалите риби до 1/3 од нивната должина. Пастрмката може да се храни на ракчиња, крвави црви, инсекти, мали делови од животни и јагула.
Како храна
Како група, пастрмката е малку коскена, но месото обично се смета за вкусно. На вкусот на телото е под силно влијание на исхраната на рибата. На пример, пастрмките кои се хранат со ракови, имаат тенденција да бидат повеќе вкусни од оние што се хранат првенствено со животот на инсектите. Покрај тоа, тие обезбедуваат добра борба кога се фатени со кука и линија, и се барани по рекреација. Поради нивната популарност, пастрмките често се одгледуваат на рибни фарми и се засадени во многу рибни води, во обид да ги маскираат ефектите од прекумерниот риболов. Фармерската пастрмка и чар се продаваат комерцијално како храна риба. Пастрмката понекогаш се подготвува со пушење на скара.
Според British Nutrition Foundation, пастрмката содржи една од најниските количини на диоксини (еден вид загадувач на животната средина) од сите мрсни риби.
1 филе на пастрмка (79 g) содржи:
Риболов на река
Додека пастрмката може да биде фатена со нормална прачка и ролна, мувлато риболовот е карактеристичен метод развиен првенствено за пастрмка, а сега се прошири и на други видови. Разбирање на тоа како движечката вода ја формира каналот на поток, го олеснува наоѓањето на пастрмка. Во повеќето струи, струјата создава модел кој се движи во пукање кој се повторува одново и одново. Длабокиот базен може да држи голема кафеава пастрмка, но виновите и помалите кафеави се најдени во трките. Риплите се таму каде што ќе најдете мала пастрмка, наречена трупљ, во текот на денот и поголема пастрмка се натрупува во текот на утринските и вечерни периоди на хранење.
Риболов на мраз
Риболов за пастрмка под мраз генерално се јавува во длабочина од 4 до 8 стапки. Бидејќи пастрмката е риба со ладна вода, во текот на зимата се движат од длабоко до плитки, заменувајќи ги малите риби кои живеат во областа во текот на летото. Птицата во зима постојано крстара во плитки длабочини кои бараат храна, обично патуваат во групи, иако поголемите риби можат сами да патуваат и во вода што е нешто подлабоко, околу 12 стапки. Виножито, Браун и Брук пастрмката се најчестите видови пастрмка, фатени низ мразот.
Хемофагоцитна лимфохистиоцитоза
Хемофагоцитниот лимфохистиоцитоза, познат и како хемофагоцитен лимфохистицитоза ( британски правопис- Hemophagocytic lymphohistiocytosis), и хемофагоцитен или хемофагоцитен синдром, е невообичаено хематолошко нарушување кое се гледа почесто кај деца отколку кај возрасни. Оваа болест е предизвикана од неконтролирано размножување на активирани лимфоцити и макрофаги, кое се одликува со размножување на морфолошки доброќудни лимфоцити и макрофаги што лачат големи количини на воспалителни цитокини. Тој е класифициран како еден од синдромите на цитокин бура. Постојат наследни и ненаследни причини за хемофагоцитна лимфохистиоцитоза (ХЛХ). Таа претставува група на болести со потекло макрофагите кои се одликувани со брз, фатален тек. Главните клинички симптоми вклучуваат треска, масивна спленомегалија, би- или панцитопенија, гипофибриногенемија, хипертриглицеридемија, симптоми на ЦНС. Лимфохистиоцитозата се дели на две групи - основни (семејни и спорадични) од автосомно рецесивен  начин на наследување  и секундарни поврзано со разни инфекции, слаб имунитет, автоимуни заболувања и друг вид на клеточна хистиоцитоза.
Епидемиологија
Примарната (семејна и спорадична) хемофагоцитна лимфогистиоцитоза се јавува во различни етнички групи и е распространета ширум светот. Инциденцата на примарна хемофагоцитна лимфогистоцитоза, според J.Henter, е околу 1,2 на 1.000.000 деца на возраст под 15 или 1 на 50.000 новороденчиња. Овие показатели се споредливи со распространетоста кај новороденчињата на фенилкетонурија или галактоземија.
Односот на заболени момчиња од девојчиња со примарна хемофагоцитна лимфогистоцитоза е приближно еднаков. Кај 56-80% од децата болеста се развива во првата година од животот, а кај некои од нив се дијагностицира уште при раѓање,а додека кај кај околу 20% од децата првите клинички знаци на болеста се јавуваат по 3-годишна возраст. Постојат и податоци за развој на болеста на подоцнежна возраст: 6, 8, 12, 25 години. Важно е да се напомене дека возраста на афектираните браќа и сестри е многу често иста. Околу половина од случаите имаат позитивна семејна историја.
Овој тип на хистиоцитоза може да биде примарен или секундарен. Во првиот случај, болеста се пренесува од родители (автозомно рецесивен начин на наследување) со клинички тек од потежок степен (без третман завршува со смртта). Појавата на секундарна лимфохистиоцитоза е поврзана со инфективен или неопластичен процес, како и болести на имунитетот.
Знаци и симптоми
Почетокот на ХЛХ се јавува на возраст под една година во приближно 70% од случаите. Семејната ХЛХ се дијагностицира ако симптомите се повторуваат кога терапијата е запрена.
Пациентите со ХЛХ, особено кога не се лекуваат, може да имаат потреба од интензивна терапија. Затоа, ХЛХ треба да биде вклучен во диференцијалната дијагноза на единици за интензивна нега пациенти со цитопенија и хиперферитинемија.
Причини
Примарната ХЛХ е предизвикана од мутации за губење на функцијата, (т.е. онеспособување)]] во гените кои кодираат цитотоксични Т-клетки на белковини и НК-клетки кои користат за убивање на насочени клетки, како што се оние заразени со патогени микроорганизми како што се вирусот Епштајн-Бар (ЕБВ) или Денга вирус. Овие мутации ги вклучуваат оние во следниве гени: UNC13D, STX11, RAB27A, STXBP2, LYST, PRF1 1, SH2D1A, BIRC4, ITK, CD27 и MAGT1.
Секундарната ХЛХ се смета дека е промовирана, од злоќудни и незлоќудни заболувања кои исто така ја ослабуваат способноста на имунитетниот систем да ги напаѓаат клетките заразени со ЕБВ. Злоќудните заболувања поврзани со секундарниот ХЛХ вклучуваат Т-клеточен лимфом, лимфом на Б-клетки, акутна лимфоцитна леукемија, акутна миелоидна леукемија и синдром на миелодиспластичен. Не-злоќудни заболувања поврзани со секундарна ХЛХ вклучуваат: автоимуни нарушувања како што се малолетни идиопатски артритис, малолетничка болест Кавасаки, системски лупус еритематозус, малолетнички почетоци и форми на почетокот на возрасни на Стиленска болест и ревматоиден артритис ; нарушувања на имунодефициенцијата, како што се тешка комбинирана имунодефициенција, синдром ДиГеорге, синдром Вискота - Олдрич, атаксија-телеангиектазија и дисператоза конгенита ); и инфекции предизвикани од ЕБВ, цитомегаловирус, ХИВ / СИДА, бактерии, протозои и габи . Секундарната ХЛХ исто така може да биде резултат на јатрогени причини како што се коскена срцевина или други пресадувања на органи; хемотерапија; или терапија со имуносупресивни агенси;
Околу 33% од сите случаи на ХЛХ, 75% од случаите на азилна ХЛХ и скоро 100% од случаите на ХЛХ предизвикани од мутации во SH2D1A (видете X-поврзана лимфопролиферативна болест тип 1 ). Овие случаи на ХЛХ се класифицирани како припаѓаат на класата на лимфопролиферативни заболувања поврзани со вирусот Епштајн-Бар и се нарекуваат EBV + HLH.
Документирано е дека случаите можат да бидат предизвикани од вакцинација, најверојатно заради имунолошка стимулација. Документираните случаи се поврзани со вакцинација против грип.
Патофизиологија
Основните причини, или наследни или стекнати, доведуваат до непроверен имунолошки одговор кога се изложени на предизвикувачи. Влошената цитотоксичност на НК-клетките е белег на ХЛХ. Сите генетски дефекти за семејната ХЛХ се поврзани со цитотоксичност зависна од гранула. Оваа неспособност да се отстранат заразените и антигени-клетките присутни и да се прекине имунолошкиот одговор доведува до неконтролирано размножување и активирање на имунолошкиот систем со ослободување на прекумерна цитокини. Овие клетки потоа се инфилтрираат во органи, ослободувајќи повеќе цитокини, што дава клиничка слика. Треската е предизвикана од IL-1, IL-6 и TNF-алфа ; цитопенијата се должи на потиснувачкиот ефект врз хематопоезата од страна на ТНФ-алфа и ТНФ-гама. ТНФ-алфа и ТНФ-гама, исто така, може да доведат до инхибиција на липобелковинска липаза или да ја стимулираат синтезата на триглицерид. Активирани макрофаги лачат феритин и плазминоген активатор што доведува до хиперфибринолиза.
Генетика
Опишани се пет генетски поттипови (FHL1, FHL2, FHL3, FHL4 и FHL5), со проценета општа застапеност на еден од 50 000 и еднаква распределба на полот. Молекуларното генетско тестирање за четири од предизвикувачките гени, PRF1 (FHL2), UNC13D (FHL3), STX11 (FHL4) и STXBP2 (FHL5), е достапно на клиничка основа. Симптомите на FHL обично се видливи во првите неколку месеци од животот, па дури може да се појават и во матката. Сепак, симптоматска презентација во текот на детството, па дури и кај младите возрасни години, е забележана во некои случаи.
Петте поттипови на ФХЛ се поврзани со специфичен ген:
Скоро половина од случаите на семејна хемофагоцитна лимфохистицитоза од тип 2 се должат на дво-алелични PRF1 мутации.
Дијагноза
Пребројувањето на крвта обично покажува намален број на крвни клетки - вклучително и намален број на циркуларни црвени крвни зрнца, бели крвни зрнца и тромбоцити. Земање на примерок на коскената срцевина или биопсија на зафатеното ткиво ќе помогне да се потврди дијагнозата. Дијагнозата на хистиоцитозата X се заснова на типични клинички, лабораториски и радиолошки податоци. Сепак, за да се потврди, неопходно е да се изврши пункција на коскената срцевина или биопсија на местото на лезија (коска, лимфен јазол), по што следи патолошка анализа.
За да се избегнат дијагностички грешки, мора да се направи диференцијална дијагностика на следниве болести:
Коскената срцевина може да покаже хемофагоцитоза.
Тестовите на функцијата на црниот дроб обично се покачени. Ниско ниво на белковински албумин во крвта е вообичаено.
Нивото на серумскиот фибриноген е обично ниско, а нивото на Д-димер е покачено.
Сфингомиелиназата е покачена.
Биопсијата на коскената срцевина покажува хистиоцитоза.
Класификација
Примарната ХЛХ, позната и како семејна хемофагоцитна лимфохистиоцитоза (ФХЛ) или семејна еритрофагоцитна лимфохистиоцитоза, е хетерогено автосомно рецесивно нарушување, за кое се смета дека е застапено кај родителската совесност.
Секундарната хемофагоцитна лимфохистиоцитоза (стекната хемофагоцитна лимфохистицитоза) се јавува после силно имунолошко активирање, како што е она што може да се појави со системска инфекција, имунодефициенција или основна злоќуднитет.
Двете форми се одликуваат со огромно активирање на нормални Т лимфоцити и макрофаги, што постојано предизвикува клинички и хематолошки промени и смрт во отсуство на третман.
Опишан е поттип на примарна ХЛХ каде воспалението е ограничено на централниот нервен систем.
Дијагностички критериуми
Тековните (2008) дијагностички критериуми за ХЛХ се
1 Молекуларна дијагноза во согласност со ХЛХ. Овие вклучуваат идентификација на патолошки мутации на PRF1, UNC13D или STX11.
°F,> 38  °C)
Покрај тоа, во случај на семејна ХЛХ, не треба да се појавуваат докази за злоќуднитет.
Не се потребни сите пет од осумте критериуми за дијагностицирање на ХЛХ кај возрасни, а потребен е висок индекс на сомневање за дијагностицирање, бидејќи доцнењето резултира во зголемена смртност. Критериумите за дијагностицирање беа развиени кај педијатриско население и не се потврдени за возрасни пациенти со ХЛХ. Обидите за подобрување на дијагностицирањето на ХЛХ вклучуваат употреба на HScore, што може да се искористи за да се процени ризикот на поединецот од ХЛХ. Кај возрасните, откриено дека растворливиот IL-2 е многу чувствителен маркер за ХЛХ, покажувајќи 100% чувствителност под прекин од 2400 U / ml.
Диференцијална дијагноза
Диференцијалната дијагноза на ХЛХ вклучува секундарна ХЛХ и синдром на активирање на макрофагите или други примарни имунодефициенти кои се присутни со хемофагоцитна лимфохистиоцитоза, како што е Х-поврзаната лимфопролиферативна болест.
Дијагнозата на стекнатата или секундарната ХЛХ обично се прави во врска со инфекција со вируси, бактерии, габи или паразити или во врска со лимфом, автоимуна болест или метаболичко заболување. Стекнатиот ХЛХ може да има намалена, нормална или зголемена активност на НК клетки.
Синдром Грисели
Главна диференцијална дијагностика на ХЛХ е синдром Гришели (тип 2). Ова е ретко автосомно рецесивно нарушување кое се одликува со делумно албинизам, хепатоспленомегалија, панцитопенија, хепатит, имунолошки абнормалности и лимфохистиоцитоза. Повеќето случаи се дијагностицирани помеѓу 4 месеци и 7 години, со просечна возраст од околу 17 месеци.
Третман
Во секундарните случаи, индициран е третман на причината. Покрај тоа, обично е потребен третман за саматаХЛХ.
Додека сè уште се расправа за оптималниот третман на ХЛХ, тековните режими на третман обично вклучуваат кортикостероиди со голема доза, етопозид и циклоспорин. Интравенска имуноглобулин е исто така се користи. Исто така, користени се метотрексат и винкристин. Другите лекови вклучуваат терапија со цитокин насочена. За третман на лицата кои страдаат од хистиоцитоза Х се користат различни опции за комбинирана конзервативна терапија. Добар ефект дава комбинација на кортикостероиди со цитотоксични лекови. Покрај тоа, во третманот може да се користи:
Со ограничени манифестации на кожата се препишуваат масти со кортикостероиди или ПУВА терапија (терапија со ултравиолетово зрачење во комбинација со фотосензибилизатор). Во примарната хемофагоцитна лимфохистиоцитоза, алогенското пресадување на коскена срцевина се смета за најефикасен третман. Третманот на хемофагоцитна лимфохистиоцитоза вклучува хемотерапија за стабилизирање на пациентот пред да се изврши пресадување на коскена срцевина. Дополнително, се администрираат антифунгални агенси, интравенски имуноглобулини. Во тешка спленомегалија се врши спленектомија (отстранување на слезенката). Прогнозата на болеста е сериозна, дури и со соодветен третман, само кај 25% од пациентите стапката на преживување е 5 години. Ремисиите се привремени. Пресадувањето на коскената срцевина е единствениот третман за ова ретко заболување. Третманот кај децата со хистиоцитоза бара мултидисплинарен пристап, однсоно вклучување на имунолог, хематолог, ортопедхирург, стоматолог, специјалистза уво, нос и грло, дерматолог, ендокринолог и други.
На 20 ноември 2018 година, ФДА го одобри анти- МФН -гама моноклонално антитело емапалумаб (комерцијално име Гамифант) за третман на педијатриски и возрасни примарни ХЛХ.
Прогноза
Прогнозата се чува со вкупна смртност од 50%. Лошите прогностички фактори вклучуваат ХЛХ поврзани со злоќуднитет, при што половина од пациентите умираат за 1,4 месеци споредено со 22,8 месеци кај пациенти кои не се поврзани со тумор ХЛХ.
Секундарната ХЛХ кај некои лица може да биде самоограничена затоа што пациентите се во можност целосно да се опорават откако добиле само придружен медицински третман (т.е. само IV имуноглобулин ). Како и да е, долгорочната ремисија без употреба на цитотоксични и имуно-потиснувачки терапии е мала веројатност кај повеќето возрасни лица со ХЛХ и кај оние со вклучување на централниот нервен систем (мозок и / или ’рбетниот мозок).
Истражување
Од систематскиот преглед неодамна пријавен процент на содржина е треска 97,2%, хепатомегалија 70,2%, спленомегалија 78,4%, тромбоцитопенија 90,1%, анемија 76,0% и серумски феритин ≥500 μg / L 97,1%. Стапката на смртност во случајот е 14,6% кај пациенти со денга хемофагоцитна лимфохистиоцитоза.
Тодор Павлов
''Оваа статија е за комунистот Тодор Павлов. За дипломатот Тодор Павлов видете Тодор Павлов ''
Тодор Димитров Павлов — комунист, политичар и филозоф од Бугарија со потекло од Македонија. Во светски рамки е познат како еден од главните застапници на теоријата на одразот.
По доаѓањето на Отечествениот фронт на власт во Бугарија, Павлов е еден од тројцата регенти на Царството Бугариjа во периодот 1944-1946. Потоа бил член на Централниот комитет на Бугарската комунистичка партија од 1957, член на Политбиро од 1966, двапати член на Президиумот на Народното собрание (1947-1954 и 1962-1971), претседател на Бугарската академиjа на науките (БАН) во периодот 1947-1962, по 1962 - почесен претседател на БАН, директор на Институтот по филозофија во БАН (1949-1952 и 1960-1977), почесен претседател на Сојузот на бугарските писатели.
По повод испраќањето на посмртните останки на Гоце Делчев за Народна Република Македонија на 7 октомври 1946 година одржал свечен говор во Народниот театар во Софија.
IC 939
IC 939 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 4 ноември 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 939 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 939 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 6 м 28,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 32' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на IC 939 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 164479.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Либери
Либери — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Бохињска Бела
Бохињска Бела (словенечки: Bohinjska Bela) — населба во Општина Блед во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
687
687 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 687 година од новата ера, 687. од првиот милениум, 87. од VII век и осма од 680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6195 и 6196 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5437 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4447 и 4448 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1440.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 687 година се протега во 3323 и 3324, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3383 и 3384 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1230. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 67 и 68 исламска година.
Починале
680'erne
Елена Наумоска
Елена Наумоска (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како играч од средниот ред за репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Наумоска дебитирала за репрезентацијата на Македонија на 22 април 2020 година, против Холандија.
Месје 68
NGC 4590 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Водна Змија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4590 се споменува и како M 68, GCL 20, ESO 506-SC30.
Откривање
Телото е откриено на 9 април 1780 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4590 е од видот X. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,3 m. NGC 4590 има само една позната привидна димензија, која изнесува 11'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 28 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -26° 44' 32"".
Други поделби
Проучување на NGC 4590 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 329; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6691. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 979.
Список на државни водачи во 863 година
Ова е список на државни водачи во 63 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Подварок
Подварок — јадење од традиционалната македонска кујна, кое се прави од ситно сечкана поткиселена зелка (расол) и се пече односно запекува во тава. Може да се комбинира и пече и со парчиња месо како: свинска коленица, мисирка и др. Подварокот е јадење кое се прави во зимскиот период.
Ќебапче
Ќебапче – валчесто парче од мелено месо, печено на скара. Се јавуваат во сите краишта од Балканскиот Полуостров, а особено во краиштата од бивша Југославија кои биле под османлиска власт. Видовите месо од кои се прават ќебапчињата се разликува од место до место, а тоа зависи и од вероисповедта која преовладува во тој крај. Може да се најдат и како вид брза храна во лепиња и со прилози.
До XX век не биле користени машини за мелење месо, па тоа ситно се сечкало. Се тврди дека сè уште тоа е најдобар начин на ситнење на бидејќи месото останува посочно и не може да загори. На месото му се додаваат зачини, се меси и се истиснува низ вид инка која му го дава карактеристичниот облик и потоа се печи на скара. Посебно се цени доколку скарата се ложи на ќумур од буково или дабово дрво.
Угостителскиот објект во кој се подготвуваат ќебапчињата се вика ќебапчилница, а оној што ги прави, пече се вика ќебапчија
Етимологија
Името ќебапче, ќебап изворно потекнува од персискиот збор كباب и во изворниот облик е користен за месо кое не е печено, туку пржено. Употребата на истиот назив во арапскиот јазик најверојатно потекнува од арамејскиот כבבא, кој од своја страна има корен во акадскиот јазик (kabābu – она што е изгорено, испржено, јагленисано). Во XIV век „ќебап“ се споменува како синоним за персискиот збор tabahajah, јадење кое се состои од испржени парчиња месо. Во средниот век, зборот ќебап почесто се споменува во персискиот јазик, каде во сочуваните готвачи од тоа време се споменува во смисла месни топчиња од мелено пилешко или јагнешко месо. Во поново време називот се асоцира со шиш-ќебап, кој делумно потекнува од арапскиот збор شواء (shiwa), месо од скара.
Историја
Иако коренот на сегашниот назив за ќебапчиња потекнува од неевропски јазици, ова јадење во Европа е присутно од античко време. Најраната верзија на ќебап се спомнува во Стара Грција, уште во VIII век п.н.е. Јадење од месо во облик на „обелиск“ се споменува во Хомеровата Илијада, Одисеја , како и во делата на Аристофан , Ксенофонт и Аристотел.
Рецепт
Ќебапчињата може да се купат во повеќето месарници спремни за печење. Секоја месарница како и гостилница има свој рецепт за нивно спремање кој се разликува како според видовите употребено месо, нивниот сооднос, така и од нивните додатоци. Главно се употребува јунешко, свинско и јагнешко месо.
Катерина Коцевска
Катерина Коцевска (родена на во ) — македонска театарскa, филмскa и телевизискa глумица. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Скопје, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“, во 1982 година во класата на проф. Вукан Диневски. Од 1983 година е член на ансамблот на Драмски театар - Скопје. Од тогаш остварува бројни главни и споредни улоги во претстави на Драмскиот театар, но и во другите театарски институции во Македонија. Од 2019 до 2023 година е директор на Драмски театар - Скопје. Како глумец игра и во филмски, ТВ и радио проекти.
Наталиа Наумоф
Наталиа Наумоф (р. ) — македонска фудбалерка, која игра на позицијата дефанзивец. Била членка на женската репрезентација на Македонија.
Роналд Реган
Роналд Вилсон Реган (Ronald Reagan; - ) бил политичар, државник и актер, најпознат како четириесеттиот претседател на САД.
Животопис
Роналд Реган е роден во Тампико, сојузната држава Илионис, на 6 февруари 1911 година. Реган растел во сиромашно семејство, во мало место во северниот дел на Илиноис. Во 1932 година дипломирал на Универзитетот Еурека, каде работел како спортски коментатор на неколку регионални радио станици. По преселувањето во Холивуд 1937, тој станал глумец.
Филмска и телевизиска кариера
Реган имал долга кариера како глумец во Холивуд (од 1937 година). Притоа, тој бил избиран за претседател на „Screen Actors Guild“, синдикалната организација на глумци, каде работел со цел да го отстрани комунистичкото влијание кое било присутно во неа. Во 1950-те, тој преминува во телевизиската индустрија, каде работи како водител и мотивациски говорник.
Исто така, тој во педесетите години на дваесеттиот век бил ангажиран како водител во театарот на Џенерал Електрик, серија неделни драми кои постигнале голема популарност. Договорот за овој проект барал од него да ги посети фабриките на Џенерал Електрик 16 недели во годината, што честопати подразбирало дека тој треба да одржува 14 говори дневно. Тој од овој ангажман заработил приближно 125.000 тогашни американски долари (што е еквивалентно на 1,1 милион долари во 2020 година).
Од 1964 до 1965 година, Реган за последен пат во неговата филмска кариера се појавува во телевизиската серија „Денови на долината на смртта“.
Во ноември 1994 година му била дијагностицирана Алцхајмерова болест. По десетгодишно боледување, како резултат на Пневмонија, тој починал во својот дом, на 5 јуни 2004 година.
Политичка кариера
До 1962 година, Реган ги прифаќал идеалите на Демократската партија, а од 1962 до крајот на животот тој бил голем бранител на Републиканската партија (САД) и чувар на конзервативната политичка мисла. Својата политичка кариера, Реган ја започнал како 33. гувернер на државата Калифорнија, а оваа функција ја извршувал во периодот од 1967 до 1975 година при што на оваа функција бил повторно избран во 1970 година. Потоа, Реган во 1968 и 1976 година, двапати се обидел да се номинира за претседател на САД, како кандидат на Републиканската партија, но тие обиди не биле успешни. Четири години подоцна, во 1980 година, тој лесно ја освоил Републиканската номинација и со победата над тогашниот претседател Џими Картер станал најстариот избран претседател на САД. Со преземање на функцијата, тој спровел нови политички и економски иницијативи. Дел од неговите популарни политики биле: намалување на даночните стапки, економска дерегулација и намалување на владините трошоци. Роналд Реган служел како претседател на САД во периодот од 1981 до 1989 година.
Во својот прв мандат, тој преживеал атентат, но тој продолжил да ги реализира своите конзервативни политики, кои позитивно влијаеле врз економијата на САД: инфлацијата се намалила од 12,5% на 4,4% со просечен годишен раст на БДП од 3,4%. Во вториот мандат тој се насочил кон надворешната политика: прекинувањето на Студената војна, бомбардирањето на Либија, обединувањето на Германија и подобрувањето на односите со Советскиот Сојуз. Роналд Реган на симболичен начин, преку неговиот јавен говор пред Бранденбуршката капија во Берлин, го предизвикал тогашниот претседател на С.Сојуз, Михаил Горбачов со позната реченица: „Г-дине Горбачов, срушете го овој ѕид“ (Mr. Gorbachev, Tear Down This Wall!), сакајќи да покаже отвореност и демократско водство. Долгите разговори и дипломатски пресметувања помеѓу Реган и Горбачов резултирале со Договорот за намалување на јадреното оружје, ) кој ги обврзал двете страни да ги намалат јадрените арсенали. Само десет месеци откако заминал од функцијата, Берлинскиот ѕид бил урнат.
Кога Реган ја напуштил својата претседателска функција во 1989 година, тој успеал да ја задржи популарноста која изнесувала високи 68 проценти, со што станал највисокорангиран претседател на САД во модерната ера. Исто така, тој е првиот претседател кој бил реизбран после претседателот Ајзенхауер, додека сите претседатели пред него служеле само еден мандат. Иако планирал да остане активен и по неговото претседателствување, во ноември 1994 година му била диагностицирана Алцхајмерова болест. Како што напредувала болеста, неговите јавни појавувања биле се поретки. Тој е икона помеѓу републиканците, почитуван водач од страна на светот и заштитник на конзервативните вредности.
Афера „Големо уво“
Афера „Големо уво“ — афера која избувнала во Македонија кон крајот на 2000 година, кога било откриено дека Министерство за внатрешни работи на Македонија прислушкувало стотици политичари, новинари и дипломати.
Тек
Аферата „Големо уво“ започнала кога водачот на опозициската СДСМ, Бранко Црвенковски, на 17 јануари 2000 година на прес-конференција во седиштето на партијата обелоденел стенограми од разговори на политичари, новинари и дипломати кои биле прислушкувани. На 22 јануари, Основното јавно обвинителство испратило барање до Основниот суд Скопје 1, барајќи да се спроведат истражни мерки и сослушување на 70 сведоци. Обвинителот Марко Зврлевски во текот на спроведување на истрагата барал одговор од Бранко Црвенковски да каже кој му ги дал транскриптите, но тој одбил да одговори. Се смета дека материјалите на Црвенковски му биле дадени од страна на Зоран Верушевски, поранешен директор на Управата за безбедност и контраразузнавање.
Последици
Вештачењето што било направено во 2001 година, покажало дека Министреството за внатрешни работи и Македонски телекомуникации имале соодветна опрема за прислушување.
Во 2003 година за аферата биле обвинети министерката за внатрешни работи Доста Димовска и началникот на управата за оперативна техника во МВР, Александар Цветков. Двајцата, скопското обвинителство ги товарело како нарачатели.
Аферата завршила кога претседателот Борис Трајковски ги аболицирал Доста Димовска и Александар Цветков. Поради незадоволство од исходот, дел од новинарите кои биле прислушкувани, ја тужеле Македонија и пред судот во Стразбур во 2006 година. Во 2013 година, 17 новинари го добиле случајот во судот во Стразбур.
Космос-696
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 ноември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-696 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 319 км, а најмалото на 203.
Фарадеев закон за индукција
Фарадеевиот закон за индукција опишува еден важен феномен кој е и основен закон на електромагнетизмот и кој се применува во рабоатата на трансформаторите, електричните генератори и други електрични машини. Законот гласи:
Квантитативно, законот се изразува со следнава формула:
кајшто
Насоката на електромоторната сила (ЕМС) е дадена со Ленцовиот закон.
Во принцип, постојат два начини да се врши промена на магнетниот тек низ електрично коло. Едниот, кој се користи кај трансформаторите, е со наизменична струја која создава променливо магнетно поле, а другиот, кој главно се користи кај генераторите, е кога електричното коло, (во случајов намотките на генераторот) ротираат низ статично магнетно поле, со што текот се менува.
Електромагнетна и електростатичка индукција
Феноменот на електромагнетната индукција не треба да се меша со електростатичката индукција која создава електрицитет преку триење или допир помеѓу два различно наелектризирани објекти.
Фарадеев закон во интегрална форма
Максвел во 1855 ја ревидирал математичката формула на фарадеевиот закон, а во 1884 Оливие Хевисајд ѝ ја дал следната форма која се користи и денес: кајшто
Оваа форма на равенката е позната и како Максвел-Фарадеева равенка, или една од четирите Максвелови равенки. <!--
Тек низ површина и ЕМС низ кружница
[[Податотека:Vector field on a surface.PNG|right|thumb|250px|Слика 2.:
Figure 2: A vector field F ( r, t ) defined throughout space, and a surface Σ bounded by curve ∂Σ moving with velocity v over which the field is integrated.]] Faraday's law of induction makes use of the magnetic flux ΦB through a surface Σ, defined by an integral over a surface:
where dA is an element of surface area of the moving surface Σ(t), B is the magnetic field, and B•dA is a vector dot product. See Figure 1. For more detail, refer to surface integral and magnetic flux. The surface is considered to have a "mouth" outlined by a closed curve denoted ∂Σ(t). See Figure 2.