cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Токомериј
Име
Унгарецот Ласло Рашоњи му го наоѓа името од едно куманско и татарско име, Ток-тамир („стврднат челик“), и се однесува на џингиски кнез, Токтомер, наведени во Руските анали во 1295 година како им се верни во Крим. Според Иштван Вашари, дури и ако таткото на Басараб имал туркиско име, оваа личност во никој случај не може да се поистовети со џингиски кнез, бидејќи потеклото од Џингис Кан било прашање од такво значење што никој не можел, ниту би сакал, да го прикрие.
NGC 2971
NGC 2971 — спирална галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2971 се споменува и како UGC 5197, MCG 6-22-5, CGCG 181-87, CGCG 182-5.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2971 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 2971 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 43 м 46,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 10' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 2971 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27843. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 104; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2507. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1345.
Зебек
Зебек е мал поток во Хамбург, Германија, која тече од езерото Брамфелдер во јужен правец.
Montenegro Airlines
Историја
Авиокомпанијата беше формирана на 24 октомври 1994 година од страна на владата на Црна Гора, но првиот авион, Фокер 28 беше купен есента 1996 година, додека првиот лет беше направен на 7 мај 1997 година во 22:30 на релација Подгорица - Бари. Уште еден авион од истиот тип беше додаден во јули 1998 година. Привремената забрана за летање кон Европската Унија беше отстранет на 23 октомври 1999 година. Нови летови започнаа кон Франкфурт, Германија. До крајот на годината, Montenegro Airlines започна со летови кон Цирих, Љубљана, Скопје, Истанбул и Будимпешта. Во јуни 2000 година, првиот Фокер Ф100 беше испорачан на авиокомпанијата, додека вториот авион од овој тип беше примен во флотата во мај 2001 година, како и третиот во јуни 2002 година. Авиокомпанијата се вклучи кон системот Amadeus CRS на 5 март 2003 година. Во 2004 година, пилотите на Montenegro Airlines беа првите пилоти во регионот што имаа добиено IIIA сертификат. Montenegro Airlines го пренесе својот милионит патник на 2 јули 2004 година. Истата година тие пренесоа рекордни за нив 370.000 патници. Бројката од два милиони патници ја достигнаа на 14 јуни 2006 година. По изгласувањето на независноста на Црна Гора, Србија стана меѓународен пазар за компаниите од Црна Гора. Со тоа, авиокомпанијата мораше да стави крај на, за нив профитабилната линија Ниш - Цирих. Авиокомпанијата се обиде да регистрира своја сестринска авиокомпанија во Србија под името Master Airways, но Српската влада не и додели дозвола за летање, со што идејата за обнова на постоечката линија згасна. На 23 јули 2007 година, Montenegro Airlines направи нарачка за 2 авиони од типот Ембраер 195. Авионите ќе бидат изнајмени од GECAS на период од 8 години. Првиот од двата авиони пристигнаа на аеродромот во Подгорица на 5 јуни 2008 година. Со пристигањето на првиот од двата авиони, авиокомпанијата започна со летови кон аеродромите Лондон Гетвик и Милано Малпенза. На 16 септември 2008 година, авиокомпанијата објави дека уште еден авион од типот Ембраер 195 ќе биде додаден кон флотата. Авиокомпанијата моментално е во процес на приватизација. Првично е планирано приватизација на 30% од сопственоста, и како најконкретен партнер се јавува Европската банка за обнова и развој.
Флота
Флотата на Montenegro Airlines се состои од следниве авиони:
Џејмс Меклеин
Џејмс Меклеин (англиски: James McClean) — ирски фудбалер роден во Северна Ирска, крило на Вест Бромвич Албион и на ирската репрезентација.
Тој играл за младата репрезентација на Северна Ирска до 21-на година, но за своја сениорска репрезентација ја избрал селекцијата на Република Ирска.
Сандерленд
Во својата кариера Меклеин играл за тимовите на Институт во Северна Ирска и Дери Сити во Република Ирска пред да стигне во Сандерленд во август 2011 година. Тој потпишал за Сандерленд кога на клупата бил менаџерот Стив Брус, но сè додека тој бил водич на клубот, Меклеин не запишал ниту еден меч. Откако Брус бил отпуштен, и на неговото место дошол новиот менаџер Мартин О'Нил, МекКлеин доби шанса да дебитира во Премиер лигата и станал редовен член во првиот тим на црните мачки. Тој дебитирал за Сандерленд на 11 декември 2011 против Блекбурн, во првиот натпревар на Мартин О'Нил како менаџер на овој клуб. Својот прв гол во Премиер лигата за Сандерленд тој го постигнал на 3 јануари 2012 против Виган Атлетик во победата нагости со 4-1. Нешто подоцна, МекКлеин го постигнал единствениот гол во мечот со Стоук Сити на Британија во снежни услови за да донесе победа за неговиот тим од 1-0. Само една недела подоцна тој го отворил резултатот и во натпреварот против Арсенал, кога Пер Мертезакер лошо згазнал и самиот се повредил оставајќи му ја топката да излезе сам пред голманот, но сепак Сандерленд на крајот загубил со 1-2.
Изер
Изер (на франкопровансалски изговор: Изера; на Изера) е департман во регионот Оверњ-Рона-Алпи  во источниот дел на Франција, именуван по реката Изер.
Историја
Изер е едно од првичните 83 департмани создадени за време на Француската револуција на 4 март 1790 година. Создаден е од главниот дел на поранешната провинција Дофин. Неговата област е намалена двапати, во 1852 година и повторно во 1967 година, во двата наврати изгубила територија на сметка на Рона.
Во 1852 година како одговор на брзиот урбан развој околу работ на Лион, (досега Исер) општините Брон, Волкс-е-Велин, Венисие и Вилебан биле префрлени во Рона. Во 1967 прецртувањето на границите на локалната самоуправа довело до создавање на Урбана заедница на Лион (неодамна позната едноставно како Голем Лион/Гранд Лион). Во тоа време меѓуопштинските групирања од ваков карактер не смееле да ги омекнуваат департманските граници и, според тоа, уште 23 изерски општини (заедно со 6 општини од Ен) се нашле пренесени во Рона. Зафатените изерски општини бил Шапона, Шасие, Комура, Корба, Десине-Шарпие, Фејзин, Жена, Жонаж, Жон, Марене, Мејзие, Мион, Пусињан, Сен-Боне-де-Мур, Сен-Лорен-де-Муре, Сен-Пјер-де-Шандие, Сен-Приес, Сен-Симфорие-д'Озон, Серези-ду-Рон, Симандре, Солаиз, Терна и Тусие.
Изер исто така било името на францускиот брод што испорачал 214 кутии со кои се наоѓала Статуата на слободата.
Географија
Изер е дел од сегашниот регион Оверњ-Рона-Алпи и е опкружен со департманите Рона, Ен, Савоја, Горни Алпи, Дром, Ардеш и Лоара.
Изер вклучува дел од француските Алпи. Највисока точка во департманот е Суб-Пик „Пик Лори“ на 4.088 метри, подружница на Бар де Екрин на 4102 метри во соседниот департман Горни Алпи. Самитот на Ла Меиж на 3.988 метри е исто така добро познат. Платото Веркор естетски доминира во западната област на департманот.
Демографија
Жителите на департманот се нарекуваат Изерци (Isérois; Изероа).
Развој на населението од 1801 година:
Народна Република Полска
Народна Република Полска (полски: Polska Rzeczpospolita Ludowa, PRL) - историска полска држава во Средна Европа во период на студена војна. Постоела од 1944 година до 31 декември 1989 или до 4 јули 1989 година. По Втората светска војна бела сателитска држава на СССР.
Музеј на литературата и уметноста на Украина
Музејот на литературата и уметноста на Украина (украински: Архів-музей літератури і мистецтва України) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Во музејот за литература и уметност се чуваат и се изложени документи и материјали за историјата на украинската култура, литература и уметност. Основан е во 1966 година. Експонатите претставуваат документи на литературата, уметноста и културата на Украина во периодот од 18 век до 20 век. Музејот вклучува и биографски материјали, ракописи, дела, графики, слики на писатели, книжевни научници, композитори, сликари, вајари, архитекти, глумци, пејачи, режисери, диригенти, хорски мајстори, кореографи и други уметници.
Меѓународен кинолошки сојуз
Меѓународниот кинолошки сојуз, познат и по меѓународната кратенка ФЦИ (Fédération Cynologique Internationale, FCI), е светска кинолошка организација, основана со цел да се унапредува и заштити кинологијата и чистите раси на кучиња, со седиште во Белгија. Таа вклучува 84 членки и договорни партнери (по еден член од секоја земја) кои издаваат свои педигреа и ги обучуваат своите судии. сојузот се грижи педигреата и судиите да бидат меѓусебно признаени помеѓу членките. Покрај тоа, сојузот води регистар на раси на кучиња со прецизен опис. Според регистарот, денес има 339 признаени видови на кучиња. Исто така, сојузот води список на овластени судии од сите државни организации.
Спротивно на раширеното мислење, ФЦИ не издава педигреа, ниту пак чува информации за одгледувачите на кучиња. Овие задачи ги извршуваат државните кинолошки здруженија кои се членки на ФЦИ.
Натпревари
ФЦИ го дефинира календарот на меѓународните изложби на кучиња. Според тој календар, секоја земја-членка организира меѓународни натпревари во убавина како и во работни проби на кучињата.
Наградите соодветно се нарекуваат:
Резултатите ги потврдува сојузот. После определен број на освоени награди, едно куче може да добие титула меѓународен шампион во работа или во убавина.
Историја
Меѓународниот кинолошки сојуз е создадена на 22 мај 1911 со цел да се унапредува и заштити кинологијата и чистите раси на кучиња. Основачи на ФЦИ биле кинолошки здруженија од Германија, Австрија, Белгија, Франција и Холандија. Сојузот се распуштил во текот на Првата светска војна, и бил повторно создаден во 1921 г. Во 1968 г. организацијата станала правно лице.
Структура
ФЦИ се состои од следниве тела:
Знаме на Коморите
Дизајн
Дизајнот на знамето се состои од бела полумесечина со четири бели ѕвезди во внатрешноста на зелен триаголник. На знамето исто така има четири ленти, кои ги претставуваат четирите острови на нацијата: жолтата е за Мохели, белата лента е за Мајоте, црвено е за Анјоуан, и сината лента е за Гранде Коморе. Ѕвездата и полумесечината го претставуваат исламот што воедно е и официјална вера во Коморите.
Софи фон Кноринг
Софи Маргарета фон Knorring (28 септември 1797 - 13 февруари 1848) била шведски писател и благородничка. Таа се смета за пионер на реалниот роман во Шведска. Повеќето од нејзините романи се романтични љубовни приказни во аристократско опкружување.
Работа
Нејзиното дебитантско дело Cousinerna (Братучедите) го третира предметот љубов наспроти должноста. Повторувачка тема во целата нејзина работа била трагедијата кога требала да се откаже од забранетата љубов, иако тоа било и нешто морало да се случи на крајот. Нејзините љубовни приказни вообичаено ја отсликуваат страсната љубовна врска помеѓу демонски машки лик и доблесна жена, која трагично, но херојски ја победува својата забранета желба со смисла, религија и должност, дури и кога признава дека во животот нема ништо поболно од напуштањето љубов. Во нејзиниот роман Förhoppningar (Надежи), херој на приказната бил шеснаесетгодишниот посинок и неговата поранешна маќеа, вдовицата Отилија, што била контроверзна комбинација во 19 век. Според критичарот Бак: „Таа милува желби паралелно со пофалбата за должноста“, што повторно се појавува во нејзината работа. Самата фон Кноринг изјавила дека нејзиниот вистински елемент е „најдлабоките тајни на човекот од секојдневниот живот“. Во нејзиниот роман Torparen (Земјоделецот), нејзиниот прв роман не сместен во аристократско опкружување, таа го бранела правото на „луѓето од понискиот ред“ да им бидат раскажани нивните приказни без предрасуди, бидејќи „тие мислат, чувствуваат, глумат, се радуваат страдаат исто како и ние - иако под различни околности ". Во текот на 1830-тите и 40-тите години, нејзините книги биле преведени на германски, француски, англиски и дански јазик.
Римско ракописно писмо
Римско ракописно писмо или римски курзив (може и римско курзивно писмо) е вид на ракописно писмо кое се користело во Стариот Рим и донекаде во средниот век. Ова писмо се дели на старо (античко) и ново ракописно писмо (курзив).
Стар римски курзив
Големите букви кај стариот римски курзив или мајускул се исто така ракописни. Ова било секојдневното писмо и се користело за за пишување на писма, трговски сметки, учениците го користеле учејќи ја латиницата, па дури царевите го употрребувале за издавање наредби. Поформалниот систем на пишување се засновал на римските големи букви, но курзивот бил побрз и понеформален. Се користел од ц. I век п.н.е. до III век, но веројатно постоел и од пред тоа; комичарот Плавт во неговото дело Псевдол (Pseudolus) во еден дел рапсрава за нечитливоста на ракописното (курзивно) писмо:
<blockquote xml:lang="la">Calidorus: Cape has tabellas, tute hinc narrato tibi quae me miseria et cura contabefacit.
Pseudolus: Mos tibi geretur. Sed quid hoc, quaeso?
Calidorus: Quid est?
Pseudolus: Ut opinor, quaerunt litterae hae sibi liberos: alia aliam scandit.
Calidorus: Ludis iam ludo tuo?
Pseudolus: Has quidem pol credo nisi Sibylla legerit, interpretari alium posse neminem.
Calidorus: Cur inclementer dicis lepidis litteris lepidis tabellis lepida conscriptis manu?
Pseudolus: An, opsecro hercle, habent quas gallinae manus? Nam has quidem gallina scripsit.
Калидор: Земи го писмово, и преслушај се каква каква беда и грижа ме истрошуваат.
Калидор: Што е?
Калидор: Се шегуваш со мене?
Псевдол: Навистина, жими Полукса сметам дека ако пророчицата не може да ги прочита буквиве, никој друг не може да ги разбере.
Калидор: Зошто зборуваш лошо за овие красни писма и таблици, напишани од една красна рака?
Псевдол: Жими Херкула ти се молам, дали дури и кокошките имаат вакви раце? Зошто токму кокошка ги има напишано ова.
Стариот римски курзив е тежок за читање за денешните читатели. Писмото користи многу лигатури, некои од буквите се нерепознатливи - „a“ изгледа слично како современото ракописно, „r“, „b“ и „d“ се речиси идентични, „e“ се состои од две исправени линии, „r“ и „t“ се многу слични, а „v“ личи на права линија напишана речиси како надзнак, наместо да стои на основата.
Нов римски курзив
Новиот римски курзив или минискул се развил од стариот римски курзив. Се користел од околу III до VII век, и користи букви попрепознатливи за денешниот читател; „a“, „b“, „d“, и „e“ се послични на денешните, а другите букви се меѓусебно пропорционални и не варираат по големина и поставеност на линијата. Ова писмо се корситело во царската канцеларија во доцноримско време и раниот среден век. Писмата унцијала и полуунцијала најверојатно се развиле од ова писмо; „a“, „g“, „r“ и „s“ се особено слични.
Според Јан-Олаф Тједер, новото римско ракописно писмо, покрај унцијалата, извршило влијание и врз сите други писма кои се користеле во средниот век.
Теодора Влашка
Теодора Влашка ― ќерка на Басараб I Влашки (вл. 1310–1352) и дамата Маргарета. Се омажила за Јован Александар Бугарски како негова прва сопруга. Овој брак створил четири деца - Михаил Асен, Јован Страцимир, Иван Асен и Василиса. Во 1345 година царот Јован Александар се развел од царицата Теодора и ја испрати во манастир како калуѓерка под името Теофана.
Дијамантинасаурус
Дијамантинасаурус — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на денешна Австралија пред околу 94 милиони години. Типскиот вид на родот е D. matildae, за прв пат опишан и именуван во 2009 година од Скот Хокнал и неговите колеги врз основа на фосилни наоди во формацијата Винтон. Во превод, името на овој диносаурус значи „гуштер Дијамантина“, и името потекнува од местото на блиската река Дијамантина и грчкиот збор саурос, „гуштер“. Специфичниот епитет е од австралиската песна Валцинг Матилда. Познатиот скелет вклучува поголем дел од предниот екстремитет, рамениот појас, карлицата, задниот екстремитет и ребрата на холотипот и едната рамена коска, полупречникот и некои пршлени на паратипот.
Ботаничка градина Вандсбек
Ботаничката градина Вандсбек (1,5 хектари) е општинска ботаничка градина, која се наоѓа во Eichtalpark, Вандсбек, на Walddörferstraße 273, Хамбург, Германија. Градината започнала во 1926 како училишна градина и станала општинска градина во 1956. Отворена е секој ден без плаќање влез.
Птоломеј XV Цезарион
Птоломеј XV Цезарион (23 јуни 47 п.н.е.- август 30 п.н.е.) бил крал на Египет, последниот крал од Птоломејската династија, а со тоа и последниот македонски крал на територијата освоена од Александар III Македонски. Тој на власт дошол само со 3 години, на 2 септември 44 г.п.н.е. кога на престолот застанал заедно со својата мајка Клеопатра VII. Но, во август 30 г.п.н.е. и двајцата биле убиени од Октавијан.
Дијамантинасаурус
Историја на откритието
Холотипот на Дијамантинасаурусот најпрвин бил откриен во текот на четирите сезони на ископувања во близина на Винтон, Квинсленд, Австралија. Коските, биле пронајдени заедно со холотипот на Австраловенатор и крокодиломорфи и мекотели. Двата пронајдени диносауруси, познати од примероците каталогизирани како AODF 603 и 604, биле опишани во 2009 година од Скот Хокнал и неговите колеги. Примерокот AODF 603 станал основа за родот Дијамантинасаурус и видот D. matildae. Името на видот е упатување на песната „Валцинг Матилда“, напишана од Банџо Патерсон во Винтон, додека генеричкото име потекнува од реката Дијамантина, во близина на локалитет комбиниран со грчки саурос, што значи „гуштер“. AODF 603, холотипот, ја вклучува десната скапула, и рамена коска, десната лакотна коска, и двете нецелосни раце, дорзалните ребра и гастралијата, делумната карлица и десниот заден екстремитет што го нема стапалото. Паратипот, под истиот примерок, вклучува грбни и сакрални пршлени, десната градната плоча денес се смета дека претставува остаток од коракоид, палечна коска и една рачна фаланга. Сите овие коски потекнуваат од AODL 85, со прекар „Матилда локалитет“, сместен околу 60 километри запад-северозапад од Винтон во централниот дел на Квинсленд. Овој локалитет се наоѓа во горниот дел на средната секција на формацијата Винтон, која датира од кеноманскиот период.
Птоломеј XV Цезарион
Птоломеј XV бил најстариот син на кралицата Клеопатра VII, а на неговото име често се среќава и наставката „Цезарион“ што историчарите го објаснуваат со можноста дека тој бил син на Гај Јулиј Цезар, по чиешто презиме и ја добил таа наставка.
Дијамантинасаурус
Историја на откритието
Откривањето на Дијамантинасаурусот ставил крај на паузата во откривањето на нови диносауруси во Австралија, како прв сауропод именуван по повеќе од 75 години. Заедно со Австраловенаторот, Дијамантинасаурусот го добил прекарот по австралиската песна „Валцинг Матилда“, со тоа што Австраловенаторот бил наречен „Банџо“, а Дијамантинасаурусот бил наречен „Матилда“. Винототитанот, исто така од оваа формација, бил наречен „Кланси“. Откритието било очигледно најголемото на диносауруси во Австралија кое било документирано уште од откривањето на Мутабурасауруотс во 1981 година.
Дополнителен примерок, AODF 836, бил опишан во 2016 година. Вклучува делови од черепот, вклучително и лев сквамозал (коска на черепот), скоро целосна мозочна кутија, десен сурангулар и разни фрагменти. Дополнително, примерокот исто така вклучува атлас, оска, уште пет други цервикални пршлени, три грбни пршлени, дополнителни дорзални ребра, делови од колк и друга десна скапула. Во 2021 година, темелно бил опишан наведениот материјал.
Опис
Дијамантинасаурусот бил релативно мал за титаносаурус, можеби достигнувајќи 15-16 метри во должина и 15-20 тони во тежина. Некои од неговите роднини се познати по тоа што поседуваат оклопни остеодерми, иако не е познато дали Дијамантинасаурусот ги имал овие. Како и другите сауроподи, Дијамантинасаурусот би бил голем четириножен диносаурус кој јадел раститрлна храна. Од оригиналниот опис, единствените големи ревизии вклучуваат погрешна идентификација на „градната коска“, погрешно поставување на рачните фаланги III-1 и IV-1 како III-1 и V-1, соодветно и идентификување на исчезнатиот дел од фибула та.
Черепот на Дијамантинасаурусот е нецелосно познат, со зачуван само заден покрив на черепот. Слично на Салтасаурусот и Рапетосаурусот и за разлика од Немегтосаурусот, supratemporal fenestra се граничела со челната коска. Спротивно на двата пола, Дијамантинасаурусот имал ниска тилна коска над кранијалниот отвор. Сепак, сите овие одлики се споделуваат со Салтасаурусот. Како што е типично за Титаносауриформите, сите цервикални и дорзални пршлени на Дијамантинасаурусот се со многу мали внатрешни комори. Пршленската оска на родот е краток, потенцијална одлика на Салтасауридите. Спротивно на Салтасаурусот и Рапетосаурусот, prezygapophyses на Дијамантинасаурус се протегаат пред центарот.
Преден екстремитет
Скоро целиот десен екстремитет е познат кај Дијамантинасаурусот, иако левата коска е позната покрај десната, а левата прва метакарпала е позната додека десната не е зачувана. Дијагностицирањето на Дијамантинасаурус, артикулацијата на гленоид (хумерус) на скапулата се ротира кон надвор, се разликува од сите други сомфоспондилани. Слично на Аламосаурус и таксоните околу основата на Титаносаурија, познат е барем еден вентрален процес, иако е слабо зачуван. Скапулата на Дијамантинасаурусот е робусна, има поокружен пресек од другите сомфоспондилани. Коракоидот, погрешно идентификуван како стернален во оригиналниот опис, е обичен, спротивставувајќи се на Хуабеисаурус, Лираиносаурус и Опистоцеликаудија. Проксималната површина на 1,068 метри а рамената коска е видливо закривена како и кај изведените титаносауруси Опистоцеликаудија и Салтасаурус. Латералниот агол е исто така на квадрат, ставајќи го во рамките на Сомфоспондили. Полупречникот на Дијамантинасаурусот е поцврст од сите титаносауруси, освен Опистоцеликаудија. Улната е 70 сантиметри долга, додека полупречникот е 67,5 снтиметри. Поради комплетноста на материјалот од предните екстремитети, отсуството на карпални коски меѓу зачуваниот материјал се претпоставува од Поропат и неговите колеги (2014) да бидат поврзани со нивното вистинско отсуство во животот, како во „ Опистокоеликадија“ и „ Аламосаурус“. Манусот на Дијамантинасаурусот компаративно прикажува некои плесиоморфни одлики, вклучувајќи: средниот метакарпал е најдолг (41,2 сантиметри) Mc III во споредба со следната најдолга 37,5 сантиметри, Mc II; присуство на палец на ноктот; и присуство на повеќе фаланги, со формула на фалангата 2 – 1 – 1 – 1 – 1. Сепак, манусот е целосно цилиндричен и вертикален како и другите титаносауруси. Присуството на голем број фаланги го користеле Поропат и неговите колеги за да се сугерира дека сите титаносауруси всушност имале осифицирани фаланги како контрастни претходни студии. Следејќи ја оваа логика, тие сугерирале дека за „ Опистокоеликадиудија“ и „ Епахтосаурус“, кои зачувале една фаланга од четвртиот прст, отсуството на други лица се должи на тоа да се изгубат пред фосилизацијата за претходните цифри, наместо за отсуство. Целосното отсуство на зачувани фаланги во Аламосаурус, Рапетосаурус, Неукенсаурус и Салтасаурус потенцијално се должи на дискартикулација наместо отсуство на осификација.
Hindlimb
Левата бедрена коска, левата и десната препонска коска, левата и десната седална коска и целата десна нога кои немаат стапало се зачувани, иако некои коски се многу расцепкани и слабо зачувани. Бедрената коска е добро зачувана однадвор, но нејзината големина и кршливост значи дека внатрешната страна не може да се види за анатомски одлики. Горниот раб на бедрената коска е скршен, откривајќи бројни мали внатрешни комори, присутни во титаносаурусите како Аламосаурус, Епахтосаурус, Лираиносаурус, Салтасаурус и Сонидосаурус. Споделувајќи со други изведени титаносаури, предниот процес на бедрената коска се распламтува настрана и ротира така што вертикалното тело на станува хоризонтална полица. Овој диносаурус исто така ги прикажува добиените одлики на сауропод на заоблена бедрена коска, намалена артикуларна површина за препонската коска и испакнатост над нејзината артикулација (споделена само со Опистоцеликаудија меѓу Титаносауроформите). Артикулацијата кај препонската коска, како и кај напредните сауроподи, е зарамнета коска, и зафаќа 46% од срамната должина, како и кај повеќето макронари, но е во спротивност со Аламосаурусот и Опистоцеликаудија, каде што е намалена. Целата бедрената коска е само 68% од должината на пубисот како и кај другите титаносаури, а исто така се шири медијално, така што целиот под на карлицата е затворен. За разлика од некои титаносауруси, бедрената коска не покажува стегање на нејзината ширина. Бедрената коска, 1,345 метри во должина, е приближно двојно поширока отколку што е долга, како и кај другите изведени сауроподи, иако е малку смачкана. Мелењето не го спречило зачувувањето на linea intermuscularis cranialis, исто така присутен и кај Салтасаурус, Неукенсаурус, Бонатитан, Рокасаурус и Аламосаурус. Како што е типично за сауропод, главата на фемурот е малку над поголемиот трохантер и има блага трохантерична полица. Присутна е умерена странична испакнатост, над која фемурот е поместен медијално, како и повеќето макронари, освен Опистоцеликаудија, Салтасаурус и Рапетосаурус. Кондилите за артикулација со тибијата и фибулата се протегаат високо на задната површина на фемурот, но за разлика од Неукенсаурус и Опистоцеликаудија не се протегаат на предната површина. Депресијата го дели фибуларниот кондил, кој носи мал гребен, исто така, пронајден во Маѓаросаурусот и другите титаносауруси, иако истакнувањето на истата е единствено за Дијамантинасаурусот. Фибуларниот кондил е поголем од тибијалниот дел и се протега подалеку надолу, давајќи му на фемурот засечен изглед, потенцијално дијагностички за Салтасауридите, но исто така може да се најде и кај Рапетосаурус и нетитаносаурусот Донгбеитаитан.
Големата писка е 59% од должината на фемур от, а како што е нормално кај неосауроподите е поширока отколку што е долга на проксималната површина. Дијамантинасаурусот носи повеќе јами и гребени на големата писка кои не се забележани кај другите сауроподи, што ги прави пакет со дијагностички одлики. Како и кај многу титаносауруси, дисталниот крај на тибијата е разгорен за двојно поголема од ширината на средното вратило, иако тенка прирабница долж средното вратило може да биде дијагностичка за Дијамантинасаурусот. Првично реконструираниот дел од вратилото што недостасува, фибулата е 76,9 сантиметри во должина, и е робустен. Коската е слабо зачувана, но сепак покажува дијагностичко проширување на лузната на фибуларниот мускул и дијагностички медијален гребен со околните жлебови.
Класификација
Кога првично бил опишан, Дијамантинасаурусот бил вклучен во родот на Литостротија. И во двете филогении во кои бил ставен, Дијамантинасаурусот бил или непосредно надвор од Салтасауридите или сестрин таксон на Опистоцеликаудија во семејството. Во студија од 2014 година, било откриено дека родот бил ставен како литострот во обете големи филогении, во релативно изведена позиција во Титаносаурија. Нивната прва филогенија била изменета од онаа на Карбадило и Сандер (2014), матрицата индиректно се заснова на филогенијата на Вилсон од 2002 година. Во тој кладограм, откриено е дека тој е сестрински таксон на Тапуијасаурус, нивната врска надвор од Салтасауридите. Во оваа филогенија, поддршката на Бремер за секоја група била најмногу 1. Пет одлики на скелетот го поддржале поставувањето на Дијамантинасаурусот во Литостротија. Во истата студија, односите користејќи ги Манион и неговите колеги (2013) биле тестирани матриците. Тие го поставиле решија со Дијамантинасаурусот како Салтасаурид, во сестринска врска на Опистоцеликаудија. Пронајдени се два знака кои го поддржуваат поставувањето на Дијамантинасаурус во Литостротија, а третиот не може да се оцени.
Друга филогенетска анализа во 2016 година, делумно репродуцирана подолу, ,го сместува како не-литостротски титаносаурус и сестрински таксон на современиот Саванасаурус. Студијата од 2021 година пронашла слична топологија, наоѓајќи блиска врска со Саванасаурус, како и Сармиентосаурус од раната креда во Патагонија, кој череп има сличности со наведениот кранијален материјал на Дијамантинасаурус. Кладот што ги содржи овие таксони беше наречен Дијамантинасаурија.
Раст
Во 2011 година бил опишан најмалиот позитивно идентификуван ембрион на титаносаурус. Иако е откриен во Монголија, ембрионот има најмногу одлики со Дијамантинасаурус и Рапетосаурус. Ембрионот, од релативно сферично 87,07 - 91,1 милиметри јајце, бил идентификувано дека опстојува на литострот. Ембрионот бил малку робустен, среден меѓу робусноста на Рапетосаурус и Дијамантинасаурус. Јајцето е дел од целото место за гнездење за литостротски титаносаури.
Палеоекологија
Дијамантинасаурусот е пронајден околу 60 километри северозападно од Винтон, во близина на станицата Елдерсли. Обновен е од делот на Формацијата Винтон, богат со фосили, кој може да се датира пред приближно 93 милиони години. Дијамантинасаурус е пронајден во глинест слој помеѓу слоевите со песочник, толкуван како наноси од езерото. Исто така, пронајден е и Австраловенватор, кој бил директно поврзан со Дијамантинасаурус, бивалви, риби, желки, крокодили и разни растенија. Формацијата Винтон имала фауната вклучувајќи школки, полжави, инсекти итн., како и неколку видови на диносаурусите, како гореспоменатите Австраловенатор, сауроподите Винтонотитан, Саванасаурус и Австросаурус, а неколку анкилосауруси итн. Коските на Дијамантинасаурусот можат да се разликуваат од другите сауроподи поради целокупната робустичност, како и повеќе специфични одлики. Растенија познати од формирањето вклучуваат папрати, голосеменици и скриеносеменици.
Големо Нишел
Големо Нишел (Νησέλι, Нисели, книжевно: Νησέλιον, Ниселион) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на пет километри јужно од градот Гида, крај главниот пат што води од Гида за Катерина, на надморска височина од 10 метри.
Сместено е во областа Урумлак, на левиот брег на реката Бистрица.
Историја
К’нчов и Бранков го претставуваат како македонска населба со 265 жители Македонци.
По Првата светска војна во 1922 година во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, во Големо Нишел биле сместени 22 бегалски семејства со вкупно 86 жители. .
Население
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Големо Нишел (Бујук Ајнисел, Ниши) е село во Берската каза и во него живееле 265 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Големо Нишел (Golemo-Nichal Beyouk-Aï-Nessel, Nichi) живееле 265 Македонци.
Со пописот од 1913 година било забележано со 260, а во 1920 година со 279 жители. По 1923 година, бидејќи селото било чифлигарско, грчките власти во него сместиле 22 бегалски семејства со вкупно 86 жители. Така селото станало мешано, во кое во 1928 година биле попишани 338 жители, во 1940 година 559, во 1951 година 658, во 1961 година 794, во 1971 година 761, во 1981 година 794, а во 1991 година 791 жител. Зголемувањето на бројот на населението по 1928 година се должело на извршените мелиорации, на новодобиените плодни обработливи површини, поради кои биле доселени и други семејства, како и на добрите комуникации.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 733 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 653 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Гида, во кој покрај градот Гида, влегуваат и селата Големо Нишел и Шкинат.
Тешан Подруговиќ
Тешан Подруговиќ (српски: Тешан Подруговић, околу 1775 - ?) - српски ајдук од Херцеговина.
Архиепископ Лав
Архиепископ Лав може да се однесува на:
Тешан Подруговиќ
Животопис
Тешан Подруговиќ се родил околу 1775 година во селото Казанци, во близината на Гацко, Херцеговина. Најпрвин, тој бил трговец, но откако убил некој Турчин (кој сакал да го убие него), заминал во ајдуци, а во 1807 година пребегал во Србија. Вистинското презиме му било Гавриловиќ, но луѓето го завикале Подруг или Подруговиќ зашто бил многу голем човек, т.е. „по друг човек“. Според Вук Караџиќ, тој бил паметен и чесен човек. Притоа, Караџиќ го истакнува Подруговиќ како најдобриот пејач на епски народни песни, кој знаел повеќе од 100 јуначки песни, особени песни за разни приморски, босански и херцеговски ајдуци и четобаши (15 песни за Мијат арамбаша). Иако знаел многу убаво да свири на гусли, Подруговиќ не ги пеел песните, туку ги раскажувал, и тоа го правел со големо чувство. Од Подруговиќ, Караџиќ запишал околу 20 песни, како што се: „Женидбата Душанова“, „Марко Крале и Љутица Богдан“, „Марко Крале и Вуча џенерал“, „Цар Лазар и царица Милица“, „Марко Крале и Муса Кесеџија“, „Сењанин Тадија“ итн.
Вооружена престрелка во Куманово (2015)
Вооружена престрелка во Куманово — полициска акција за разбивање на вооружена терористичка група, која траела на 9 и на 10 мај 2015 година во Куманово. Полициската акција се одвивала во кумановската населба „Диво насеље“, дел од градската месна заедница „Тоде Мендол“, во близина на автопатот Е75.
Акцијата започнала рано утрината во 04:30 часот во саботата на 9 мај и траела речиси непрекинато 28 часа, сѐ до 10:00 часот во неделата на 10 мај. Акцијата завршила со победа на македонските специјални сили и целосно неутрализирање и елиминирање на терористичката група, која дел ѝ се предале на македонските власти во текот на вечерта во саботата на 9 мај.
Настаните во Куманово се случиле во период на сериозна политичка криза во Македонија и во период кога, од 5 мај, започнаа антивладини протести.
Мотив
Во првичните разговори со лицата, кои претходно се предале на полицијата, било посочено дека цели на групата биле напади на државни и цивилни цели, кои би започнале со спроведување од средината на мај.
Организатори
Според сомненијата, како што кажал и портпаролот на Министерството за внатрешни работи, Иво Котески, истакнати членови на групата се претпоставува дека биле: Мухамед Красниќи т.н. Малишева, Мирсад Ндрецај т.н. командант Нато, Сами Укшини т.н. командант Соколи, Бег Ризај алијас командант Бегу и Дем Шеху, алијас Јунику, сите косовски државјани.
Според искажаното од надлежните во македонското Министерство за внатрешни работи може да се заклучи дека станувало збор за една од најопасните терористички групи, а самиот портпарол на македонското МВР има истакнато дека групата била закана за целиот регион и била вклучена во бројни напади, а нејзините членови биле барани со меѓународни потерници.
По утврдувањето на индетитетот на уапсените препознаени се Мухамед Красниќи, Сами Укшини и Деме Шеху. Меѓу убиените се Мирсад Ндрецај и Бег Ризај.
Завршница
Соопштението дадено на конференција за печатот за тоа дека операцијата за разбивање на терористичката група во Куманово е завршена го дал портпаролот на МВР и изјавил дека „групата која беше стационирана во неколку објекти и претставуваше закана по безбедноста на граѓаните на Република Македонија е целосно неутрализирана и елиминирана“.
Претходно, околу триесетина членови на терористичката група се предала безусловно на полицијата, кои главно биле македонски државјани и еден албански државјанин. Меѓу кои биле и тројца од водачите Мухамед Красниќи, Сами Укшини и Демe Шеху.
Жртви и загуби
Убиени биле следниве припадници на специјалните единици на македонската полиција:
На страната на терористите, на лице место биле пронајдени 14 мртви тела во униформи, чиј идентитет сѐ уште не е познат. Како што изјавил и портпаролот на македонското МВР „во моментов не може да се исклучи дека има и други загинати терористи со оглед на фактот што објектите од кои ја напаѓаа полицијата се значително оштетени и можно е во други простории кои дополнително треба да се проверат да има други тела“.
Нема цивилни жртви.
Обвинение
Јавното обвинителство на Република Македонија покренало постапка за приведените во акцијата во Куманото веднаш по самото нивно приведување, откако МВР поднело кривична пријава до Основното јавно обвинителство за гонење организиран криминал и корупција против определен број лица за „терористичко загрозување на уставниот поредок и безбедност“.
Од 37 обвинети за тероризам и терористичка организација, 33 луѓе беа осудени за делата а за четири лица е донесена ослободителна пресуда. За седуммина беше изречена казна од доживотен затвор.
Реакции
За самата полициска акција стигнале бројни реакции од страна на амбасадата на САД во Скопје, руското Министерство за надворешни работи, мисијата на ОБСЕ во Скопје, делегацијата на Европската Унија во Скопје и други организации испратиле пораки за смиреност на населението и жалење за жртвите.
Во соопштението на руското МНР издадено уште на 9 мај 2015 година, само неколку часа по акцијата, се велело дека „со загриженост ги следиме информациите за вооружен инцидент кој се случи на 9 мај во Куманово. Се надеваме дека во најскоро време ситуацијата ќе биде нормализирана, а сите околности ќе бидат темелно истражени“.
По изречените казни, во Скопје се организираше протест во знак на поддршка на обвинетите, а во Косово беше запалено македонското знаме од револтирани граѓани. Исто така, Владата на Косово додели вкупно 219 илјади евра за семејствата на осудените во случајот, кои според приштинската новинска агенција „Ботапрес.инфо“, средствата се доделуваат на семејствата на осудените за тие да ги покријат трошоците во судската постапка.
57-годишен човек се појавил пред Врховниот суд за време на читањето на пресудите со петарди и објект во налик на експлозив, при што во обид да ги нападне полицајците кои го обезбедувале објектот бил уапсен.
Архиепископ Теодул
Архиепископ Теодул може да се однесува на:
Св. Ахил (базилика)
Свети Ахил ― црква на островот Ахил (Аил) во Мала Преспа, од крајот на 10 век, основана по заложба на царот Самоил.
По освојувањето на Лариса, Самоил ги пренел во Преспа моштите на епископот Св.Ахил Лариски (учесник на Првиот вселенски собор во Никеја) и изградил голем и убав храм, којшто го добил името на ларискиот епископ. Црквата била подигната како монументална трикорабна базилика, ѕидана од камен, со жртвеник и ѓаконик во облик на смален впишан крст, пресведен со купола. На западната страна бил изграден нартекс со правоаголна форма.
Живопис
Од живописот, изведен непосредно по подигнувањето на црквата, денес се зачувани остатоци во источниот дел. Во олтарната апсида биле насликани елементи од троновите на црковните седишта на епархиите што влегувале во составот на Самоиловата црковна институција, придружени со текстови кои се однесуваат на овие административни седишта на тогашната црковна институција. Тоа говори дека во еден период црквата имала катедрален карактер.
Вториот слој живопис, делумно зачуван во источниот дел од храмот, што настанал како резултат на подоцнежните интервенции во црквата, потекнува од средината на 11 век, а фрагментарно зачуваните фрески врз третиот слој малтер во ѓаконикот, се од крајот на 11 и почетокот на 12 век.
Марија Ланге
Книжевна кариера
Нејзиниот прв роман, Mördaren ljuger inte ensam ( Убиецот не е единствениот лажго ), бил објавен во 1949 година и предизвикал одредени полемики затоа што двајца од главните ликови живееле во хомосексуална врска. Книгата добила позитивна рецензија од Барбро Алвинг во Дагенс Нихетер.
Ланге напишала повеќе од 40 детективски романи, како и криминалистичка фантастика за млади лица. Повеќето нејзини книги се сместени во измислениот шведски град Скога, кој се заснова на родниот град на Ланг, Нора. Таа била една од првичните 13 члена на Шведската академија за писатели на криминал кога била основана во 1971 година.
Воен логор
Воен логор е полупостојано место за сместување на војска. Логорите се прават кога војската патува далеку од поголеми инсталации или утврдувања за време на обука или операции, и често заземаат облик на големи кампувалишта. Во римско доба воениот камп имал високостилизирани параметри и опслужувал цела една легија. Археологијата има разоткриено многу подробности за овие римски логори на наоѓалиштата како Виндоланда (Англија) and Редикс (Шкотска). Во Македонија, некои примери се Скупи и Баргала.
Поврзано
מחנה צבאי Acantonamento
Протези
Протези или (исто така познат како ортодонтски протези) се уреди што се користат во ортодонтски индустрија кои им помагаат на усогласување и исправете заби и да ви помогне да ги позиција во врска со залак на една личност, а исто така работи на подобрување на здравјето на забите.Тие често се користат да се поправи под каснување како и малоклузии врз гриз крстот каснувања, отворен каснување , гризе длабоко , искривени заби, и разни други недостатоци на забите и вилицата. Протезите се биде или козметички или структурни. Стоматолошки загради или ортодонтски протези, често се користи во комбинација со други ортодонтски апарати да им помогне на проширување на непцето или вилици и на друг начин да помогнат во обликувањето на заби и вилиците.
Античките Времиња
Протезите датумот на целиот пат назад кон античките времиња според многу научници и историчари, и постоеле во времето 2022-2030 г. Многу експерти велат дека околу 400-500BC, Хипократ и на Аристотел помислиле за начините за да се исправи заби и да се утврдат различни стоматолошки услови. Археолозите се да се откријат многу мумифицирани антички поединци со појавата на метал бендови обвиткана околу нивните заби. Тоа е се смета дека струна, која е еден вид на кабелот што е направен од природни влакна на цревата на животните е, дали работат дека е направено од страна на ортодонтски жица денес се користи за да го затворите дупки во забите и устата. Во меѓувреме, во Грција, Етурканците, се гледа како на почетокот на Римјаните, се погребуваат своите мртви со стоматолошки апарати во место кое се користи за одржување на просторот и да се спречи колапс на забите за време на по живот. Иако не постои датум документирани, овој процес, најверојатно, пред почетокот на нашата ера. Непознат истражувач најде римски гроб со голем број на забите врзани со злато жица документирани како лигатура жица, која е мала еластична жица која се користи за да го стави на сводот жица на заграда. Во раните години на нашата ера, филозоф и лекар, Аврелиј Корнелиј Целзус, првата снимена третман на забите со прст притисок.За жал, поради недостаток на докази, сиромашните зачувување на телата, и примитивни технологија, не многу Истражувањето беше направено на стоматолошки протези до околу 17 век, иако стоматологија како професија е прави големи достигнувања.
18 век
Постојат многу ортодонтски научници кои може да се смета како "татко на Ортодонција", кој живеел во 17-ти, 18-ти, па дури и почетокот на 19 век. Стоматолозите се размислува за начините да се поправи лошо каса. Во 1728, францускиот стоматолог Пјер Savagn, кој ја презеде ортодонција од мрачниот среден век, објави целата книга наречена "Хирургот стоматолог" на методи за исправање на забите.Савагна во неговата практика, се користи уред наречен "Бландеу", која е во облик на потковица парче од скапоцени железо што му помогна на проширување на арх. Години подоцна, во 1754, уште еден француски стоматолог, Луис Бордет, кој исто така беше стоматолог на кралот на Франција, а потоа книгата Савагна со "На забар уметност", која исто така посветена на глава на расипување на усогласување и примена. Тој совршенство "Бландеу" и беше првата стоматолог на евиденција за да се препорача екстракција на заби Промолар да се олесни натуткани и да се подобри вилица раст. Пациентите често се рече да јаде грозје, како киселина во грозјето ќе го запре железо ќе 'рѓосан во устата.
19 век
Иако заби зацрвстувањето и влечење се користи за подобрување на усогласување на преостанатите заби и се практикува уште од најрани времиња, ортодонција, како наука за свој, навистина не постои до средината на 19 век. Некои важни стоматолози помогна да се унапредат стоматолошки протези со посебни инструменти и алатки кои е дозволено загради да се подобри. Во 1819 година, Делабере воведе жица креветчето, кои го обележаа раѓањето на современата ортодонција и гуми за џвакање жартиери за првпат беа вработени од страна на Мејнард во 1843 година. Такер беше првиот да се намали гумени ленти од гума цевки во 1850 година, но тоа беше ништо во споредба со напредокот во ортодонција во 20 век. Норман В. Кингсли кој беше стоматолог, писател, сликар, вајар и во 1858 година ја напиша првата статија на ортодонција и во 1880 година, својата книга, "Расправа за усмени деформитети" беше објавен. Исто така стоматологот име JN Farrar е заслужен за пишување два тома под наслов "расправа за неправилностите на забите и нивните исправки". Farrar беше многу добар во дизајнирање на голема заграда апарати и тој беше првиот да укажуваат на употреба на благ сила во временски интервали да се движи заби.
20 Век
Во почетокот на 20 век Америка, Едвард Агол планирам првиот едноставен систем на класификација за малоклузии, како што се Класа I, Класа II, и така натаму. Неговиот систем на класификација сè уште се користи денес е начин за стоматолозите да се опише како се искривени заби (заби кој начин се укажува) и како забите се вклопуваат заедно. Агол на многу придонесе за дизајн на ортодонтски и стоматолошки апарати, со што многу поедноставувања. Тој го основал првото училиште и колеџ на ортодонција, во организација на Американското друштво на Ордонтиа во 1901 година која стана на Американската асоцијација на Ортодонтите (AAO) во 1930-тите, и го основал првиот ортодонтски весник во 1907 година. Други иновации во ортодонција во доцниот 19 и раниот 20 век вклучени првиот учебник на ортодонција за деца, објавена од страна на Џ. Гилфорд во 1889 година, како и користењето на гума жартиери, пионер од Келвин С. дело, заедно со Х. Бејкер.