cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Емили Фејтфул
Биографија
Во 1864 година, Фејтфул била вмешана во случај на развод помеѓу адмиралот Хенри Кодрингтон и неговата сопруга Хелен Џејн Смит Кодрингтон (1828-1876). Кодрингтон бил обвинет за обид за силување на Фејтфул; сепак, како што се развивал случајот, овие обвиненија подоцна биле отфрлени и Фејтфул одбила да даде сведочење. Исто така, било предложено дека Фејтфул и Хелен биле љубовници лезбејки. Како резултат на ограниченото вклучување и поврзаност на Фејтфул со случајот, нејзината репутација страда и таа била избегнувана од групата Лангам Плејс. Токму по оваа поврзаност со случајот, Фејтфул се преселила да ги уништи сите нејзини приватни трудови, особено писмата напишани до и од нејзиното семејство, оставајќи малку зад себе покрај нејзините професионални публикации и неколку скапоцени писма и исечоци.
Од нејзините внуци, еден бил глумецот Рутланд Барингтон и друг индологот Џон Фејтфул Флит, ИЦС. Меѓу нејзините пријатели таа го вброи Ричард Пикок, еден од основачите на Beyer, Peacock &amp; Company, кому му го посветила единбуршкото издание на нејзината книга Три посети на Америка со зборовите на мојот „пријател Ричард Пикок од Гортон Хол“ во 1882 година. Таа, исто така, била сведок на бракот на ќерката на Пикок, Џејн Пикок, со Вилијам Тејлор Бирченоу, синот на Џон Бирчено, друг производител цитиран во Три посети на Америка за неговиот третман кон жените вработени во неговата фабрика за свила во Маклсфилд, во унитарната црква Брукфилд, која Ричард Пикок изграден во Гортон.
Во 1888 година, на Фејтфул и била доделена пензија на граѓанската листа од 50 фунти. Таа починала во Манчестер.
Таа е протагонист на романот на Ема Доногју од 2008 година, Запечатеното писмо, роман кој се базира на случајот за развод на Кодрингтон од 1864 година.
Викторија прес и магазин Викторија
Со цел да се прошири нејзината сфера на трудот, која тогаш била многу ограничена, во 1860 година Емили Фејтфул основа во Лондон печатница за жени, наречена The Victoria Press. Од 1860 до 1864 година, Викторија Прес го објавува феминистичкото англиски женско списание. И Фејтфул и нејзиниот Прес Викторија набрзо се стекнале со репутација за својата одлична работа, а Фејтфул набргу потоа била назначена за печатач и издавач во обичен печат на кралицата Викторија, покажува дека Фејтфул била официјален печатач и издавач на кралицата Викторија.
Во 1863 година таа започнала да објавува месечник, списание Викторија, во кој осумнаесет години континуирано и искрено ги застапува барањата на жените за исплатливо вработување.
Активизам
Во јануари 1864 година го објавила првиот годишен извештај на Лејдис Лондонското здружение за еманципација и продолжила да објавува други дела во име на ова друштво. Во 1868 година го објавила романот „ Промени на промена“. Таа, исто така, се појави како предавач, и, со цел да ги унапреди интересите на жените, држеше широки и успешни предавања и во Англија и во Соединетите Американски Држави, кои подоцна ги посетува во 1872 и 1882 година.
Била член на Друштвото за поттикнување на вработувањето на жените. Таа сметала дека работата на композиторот (споредливо профитабилна занает од тоа време) е можен начин на вработување за жените. На ова се спротивставува Сојузот на печатачи во Лондон, кој бил отворен само за мажи и тврдел дека жените немаат интелигенција и физичка вештина да бидат композитори.
Архиви
Архивите на Емили Фејтфул се чуваат во Женската библиотека на Библиотеката на Лондонската школа за економија], ref 7EFA.
Наводи
This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Faithfull, Emily". Encyclopædia Britannica. 10 (11th ed.). Cambridge University Press.
Металика
Металика (Metallica) — американска хеви-метал музичка група од Сан Франциско, Калифорнија. Нивната музика е спој на треш и спид метал, со доста агресивни текстови и брза изведба. Основана е во октомври 1981 година, по објавениот оглас на Ларс Улрих во еден локален весник, на кој одговорил Џејмс Хетфилд. Во денешната постава на бендот освен споменатите двајца, членуваат уште Кирк Хамет и Роберт Трухиљо. Освен Хетфилд и Улрих, во првата постава на бендот членувале уште Дејв Мастејн и Рон МекГовни. Мастејн и Мекговни не се појавуваат на ниту еден студиски албум. Поранешни членови на Металика кои имале придонес барем на еден студиски албум биле Џејсон Њустед и покојниот Клиф Бартон.
Целокупната дискографија на Металика вбројува 9 студиски албуми, од кои пет се нашле на првото место на најпродавани албуми според Билборд, 13 ДВД изданија од концерти, како и една соработка со Лу Рид и една плоча со преработени верзии на култни хеви метал и хард рок композиции. Имаат свирено на преку 20 светски турнеи, а на последната нивна турнеја од 2008 до 2010 г. направиле финансиски обрт од 217 милиони долари. Во април 2009 година се примени во Рокенрол куќата на славните. Официјалната статистика во врска со нивната продажбата на албуми говори дека Металика во 2008 г. ја надминале бројката од 100 милиони продаден музички материјал низ светот.
Металика низ годините успеала да изгради лојално следбеништво и огромни фан-бази во многу земји од светот. Заедно со Мегадет, Слеер и Антракс ја сочинуваат големата Треш четворка, која е одговорна за популаризирање и етаблирање на хеви металот на глобалната сцена. Тие воедно важат и за еден од ретките претставници на екстремниот хеви метал што успеале да ги придобијат симпатиите на поголем дел од музичките експерти. Поради тој факт, во нивната збирка имаат собрано 9 Греми награди, како и две награди на MTV за најдобар видео запис за рок нумера. Групата во моментов работи на нивниот најнов, 10. по ред студиски албум, кој би требало да излезе во почетокот на 2014 година.
Во 2012 година, Металика формирале своја сопствена независка издавачка куќа Blackened Recordings, која ги обезбедила правата врз сите нивни студиски изданија.
Формирање (1981-1982)
Во 1981 година Ларс Улрих објавил оглас во весникот The Recycler со којшто барал заинтересирани музичари за формирање на бенд од жанрот на хеви металот. Било напоменато дека бендот би свирел музика слична на онаа од Дајмон Хед и Ајрон Мејден. Прв на огласот одговорил Џејмс Хетфилд на позицијата вокал и ритам-гитарист. Хетфилд со себе го донел и Хју Тенер од претходниот негов бенд Ледер Чарм. Иако бендот сѐ уште немал комплетна постава, Улрих побарал согласност од еден свој пријател, инаку сопственик на издавачка куќа, Брајан Слегел, да им дозволи на снимат своја песна за компилацискиот албум Metal Massacre. Слегел дал одобрување, а Улрих и Хетфилд започнале со првите музички активности.
Официјално бендот бил формиран во октомври 1981, пет месеци откако се запознале двајцата основачи Улрих и Хетфилд. Подоцна во The Recycler бил објавен и втор оглас за позицијата соло-гитарист. На овој оглас одговорил Дејв Мастејн. По добиените предлози Металика и Метал Манија, Улрих го одбрал името Металика за име на новоформираниот бенд. Занимливо, оригиналното име на групата се пишувало со едно „л“ на латиница, но поради недоразбирање со организаторот на свирката, во најавниот флаер бендот бил запишан со двојно „л“. Иако биле доста лути на луѓето кои стоеле позади настапот, сепак тоа име останало да фигурира до ден денес како нивно официјално.
Официјално првото јавно појавување на Металика било на 14 март на Radio City во Калифорнија, заедно со новиот басист Рон Мекговни. По извесно време местото на МекГовни, кој го напуштил бендот поради неговиот агресивен звук, го преземал Клиф Бартон. Условот под кој Бартон се приклучил на Металика бил целата постава да се пресели во Сан Франциско, на што останатите членови се согласиле, најмногу поради цврстата одлучност да го имаат Клиф во составот. Ова бил првичниот состав на Металика, но набрзо Дејв Мастејн бил исфрлен од бендот поради алкохолизмот и недоволната соработка со останатите членови. На негово место доаѓа Кирк Хамет, поранешниот член на Егзодус.
Kill 'Em All (1983)
Во мај 1983 Металика заминуваат во Њујорк, за да го снимат својот прв албум, Metal up Your Ass, под продукцентската палка на Пол Курцио. Токму во овој период членовите од бендот одлучуваат да го исфрлат Дејв Мастејн поради неговото недолично однесување и проблеми со алкохолот. Испразнетото место на главен гитарист го пополнил Кирк Хамет од Егзодус.
Во почетокот, нивната намера била албумот да се вика Metal up Your Ass, но поради негодувањето на дистрибутерите да ја издадат плочата под тоа име, албумот бил преименуван во Kill 'Em All. Издаден бил преку издавачката куќа Megaforce Records во Америка и Music for Nations во Европа.
Албумот се пласирал на 120-то место на Билборд 200 листата за најпродавани музички албуми. Албумот бил промовиран со турнејата Kill 'Еm All for One. Иако овој проект не бил инстант финансиски успех, успеал да ја промовира Металика како движечка сила на андерграунд сцената. Истата година Металика настапиле како предгрупа на концертот на Веном во гратчето Зволе, близу Амстердам, пред 7000 публика. Тоа воедно била и нивната прва поголема свирка на европско тло.
Ride the Lightning (1984-1985)
Вториот студиски албум наречен Ride the Lightning, бил снимен во студиото Sweet Silence во Копенхаген, Данска. Во продажба бил пуштен во август 1984. За разлика од првиот албум, темпото било забавено, се вметнале акустични гитари, текстовите обработувале посериозни теми. Накусо кажано - Металика музички созреале. Попознати песни покрај водечкиот сингл „Creeping Death“ се и третата нумера „For Whom the Bell Tolls“, баладата „Fade to Black“ и инструменталката „The Call of Ktulu“. За разлика од нивниот деби-албум, продукцијата и квалитетот на песните во Ride the Lightning биле на многу повисоко ниво. Ако со Kill 'Em All го најавиле своето доаѓање, со Ride the Lightning го зацементирале својот статус на предводници на треш метал движењето. Позитивните реакции околу новиот албум биле поттик нивното музичко творештво да го подигнат на уште повисоко ниво со нивниот претстоен албум.
Master of Puppets (1986-1987)
Успехот на втората издадена плоча не минал незабележан. Металика набрзо потпишале договор со Електра Рекордс, а како најава за новиот, трет по ред албум, го реиздале првенчето Kill 'Em All, со две бонус песни. Во март, 1986 г. бил пуштен во продажба Master of Puppets, кој се нашол на 29 место на Билборд списокот на најпродавани албуми во САД.
...And Justice for All (1988-1990)
По ненадејната смрт на Клиф Бартон, за нов басист во бендот бил назначен Џејсон Њустед. По оваа аудиција, Металика се вратиле во студиото за снимање на албумот ...And Justice for All. Овој албум бил најкомлексен во дотогашното нивно музичко портфолио, бидејќи една песна траела по седум минути во просек, а аранжманите биле премногу сложени за треш метал песни. Новиот член на бендот, Џејсон Њустед бил незадоволен од пристапот кон музиката, најмногу поради тоа што речиси сите негови идеи околу структурата на песните биле игнорирани. Се појавиле забелешки и околу продукцијата на албумот, бидејќи бас гитарата речиси и да не се слушала.
Содржински гледано, композициите зборуваат за политичката и социјална неправда, цензура на говорот и осуда за милитантните ставови. Критиката го смета овој проект како најава за прогресивните години во нивниот творечки опус, кои следеле подоцна. За промоција на албумот била организирана голема американска турнеја, насловена како Damaged Justice. На овој албум се наоѓа и легендарната хеви метал балада „One“, која својот култен статус го потврдила со Греми наградата за „Најдобар Метал Перформанс“ во 1990 г. Тоа признание ќе биде повод за Металика да го сними својот прв видео запис за споменатата песна. Тој спот ќе предизвика лавина негодувања помеѓу постарите нивни обожаватели, кои биле на ставот дека бендот почнал премногу да се комерцијализира. Спотот за песната бил заснован на исечоци од филмот Johnny Got His Gun.
Metallica (1991-1994)
Во времето кога се снимал овој албум, меѓу обожавателите попознат како Црниот Албум, Металика веќе беше етаблирана на хеви метал сцената. За продуцент беше назначен Боб Рок, кој претходно соработувал со култни музички имиња како Аеросмит и Бон Џови. Овој проект чинеше 1 милион долари и за време на неговото снимање, тројца од членовите на Металика се развеле. По долго одлагање, плочата излезе во август 1991 г. и дебитираше на местото број 1 во десет земји од Европа и Северна Америка.
Општо прифатено е мислењето дека овој албум е причината за комерцијализирање на хеви метал музиката и издигнување на Металика на меинстрим сцената. За овој факт говори и податокот дека вкупно 30 милиони копии се продадени на светско ниво, од кои 16 милиони во САД, што го прави The Black Album најпродаваниот музички албум во последните 20 години.
На ова ЦД се наоѓаат трите најпознати песни на бендот: „Enter Sandman“, „Sad but True“ и „Nothing Else Matters“. По ова следуваат две светски турнеи за промоција на албумот, кои ќе траат 4 години и ќе вбројуваат преку 400 концерти во живо. За време на еден концерт од турнејата, Џејмс Хетфилд се здобил со сериозни изгореници на раката како последица на пиротехнички инцидент на сцената. Поради неможност да свири на гитара, на местото на ритам гитарист привремено ќе дојде Џон Маршал од Metal Church, додека Хетфилд иако повреден, сепак ќе пее за време на преостанатите настапи од турнејата.
Load & ReLoad (1995-1999)
Поради долгата турнеја, следниот албум на Металика постојано се одложувал. Во летото 1994 г. членовите направиле краток одмор од музичките активности, за на почетокот на 1995 г. започат со подготовка на материјал за претстојниот студиски албум. Во овој период, од маркетиншкиот менаџмент на групата се решиле членовите на Металика да излезат во јавноста со изменет имиџ, т.е. кратко потшишани и да земат учество на повеќе фестивали на алтернативен рок. Втората поголема промена била смената на класичното лого на Металика со она од омотот на албумите Load & ReLoad.
Поради тоа што Металика снимиле преобемен музички материјал кој не можел да биде издаден на едно ЦД, во консултации со издавачката куќа се решиле од тој проект да произлезат два последователни албуми. Тие биле пуштени во продажба 1996 и 1997 г. одделно и биле брз финансиски и комерцијален успех. Песната „Until It Sleeps“ од Load биле прва песна на Металика која се пробила во Топ 10 песни на Билборд листата, додека од ReLoad најзабележителни песни биле сингловите „Fuel“ и „The Memory Remains“.
Кусата пауза (2000-2002)
Додека Металика ги правеле последните подготовки пред почетокот на студиските сесии за новиот албум, басистот Џејсон Њустед соопштил дека го напушта бендот. Официјалното негово објаснување поради кое ја донел одлуката беше дека му бил потребен одмор од динамичниот начин на живот како член на Металика. Но, вистинската причина за неговото заминување се претпоставува дека бил жестокиот вербален конфликт со Џејмс Хетфилд. Повод за таа расправија било тоа што Њустед трошел премногу време со Екобреин, вториот негов бенд по Металика во тоа време. Хетфилд сметал дека кога сите членови би почнале да се занимаваат со такви проекти, од Металика не би останало ништо.
Освен заминувањето на Њустед, тежок удар за Металика претставувала и терапијата на која заминал Хетфилд поради проблеми со алкохолот. Сите планирани концерти и проекти во студиото биле откажани поради неизвесната судбина на бендот. Од 2001 г. групата земала принуден одмор поради отсуството на двајцата членови. По закрепнувањето на Хетфилд, Металика повторно се обединиле во 2003 година. Била направена аудиција за нов басист, по што било решено Роберт Трухиљо да биде замената за Џејсон Њустед. Со оваа екипа Металика влегле во студиото за изработка на долгонајавуваниот студиски диск.
St. Anger (2003-2007)
Во 2003, Металика го издале нивниот долго одлаган осми студиски албум, насловен како St. Anger. Иако албумот го поларизирал критичкото и јавното мислење, нивната турнеја Madly in Anger with the World од 2004 г. била голем успех. Бил снимен и документарниот филм Some Kind of Monster поврзан со изработката на истоимениот албум, како и со причините за неофицијалното распуштање на бендот.
Овој албум бил проследен со многу контроверзи и забелешки од обожавателите поради смената на музичкиот правец и изоставање на гитарските соло делници. Ни музичките експерти не го дочекале со воодушевување новиот музички правец на бендот. Меѓу оние елементи од нивната музика кои биле особено критички нагласени, спаѓале невообичаената нова техника на тапанарот Ларс Улрих, како и целокупниот звук кој повеќе наликувал на алтернативен метал. И покрај сите јавни критики и остри коментари на нивна сметка, истоимената песна од албумот, „St. Anger“ добила Греми награда во 2004 г.
Денес е вистинска реткост групата во живо да отсвири некоја од песните кои се наоѓаат на овој диск. Статистиката говори дека ова е најнепопуларниот албум на Металика според вкупната продажба на примероци од ова издание. По две изминати години од нивното повторно обединување, во кои снимиле нов албум и направиле светска турнеја, 2005 била година за одмор на Металика. Одржале само два концерти таа година, додека остатокот го минале во кругот на нивните најблиски.
Death Magnetic (2008-2011)
Во 2006 г. беше објавено дека Боб Рок првпат во 15 г. нема да продуцира студиски проект на оваа група, туку таа одговорност ќе ја преземе Рик Рубин. Во 2008 година излезе и најновиот албум на Металика насловен како „Death Magnetic“ на кој се појави и третата „верзија“ на познатата песна „The Unforgiven III“.
Албумот беше меѓу првите пет најпродавани музички ЦД-а за таа година, со тоа што во првите три дена успеа да продаде 490 илјади копии. Со тој потфат, Металика стана првиот бенд во модерната музичка историја со пет последователни број 1 албуми.
Во декември 2011 г. составот прослави 30 години успешна кариера со 4 последователни концерти, каде како специјални гости се појавија Дејв Мастејн (поранешен член), Џејсон Њустед (поранешен член), Скот Јан (гиратист на Антракс), Џони Буш (поранешен вокалист на Антракс) Ози Озборн, Апокалиптика, Дајмон Хед и други големи имиња од хеви металот. Во таа прилика ги објавија и четирите песни кои не се најдоа во конечниот избор на песни за ова ЦД, во форма на мини-албум насловен Beyond Magnetic. Откако членовите на бендот ќе завршат со снимање на документарецот посветен на нивните кариери, се враќаат во студио за почнување со подготовки за наредниот студиски диск. Тој би требало да биде пуштен во продажба на почетокот на 2014 г.
Контроверзите со Напстер
Во 2000 г. Металика откриле дека демо верзијата на нивната песна „I Disappear“, која се нашла на саундтракот за филмот Невозможна мисија 2, била пуштена во радио етерот без претходно да биде официјално објавена. Барајќи го изворот од каде била преземена песната, дознале дека Напстер (мрежно место за симнување музика) бил доставувач на композицијата, а воедно и на тоа мрежно место можел да се симне целиот музички каталог на бендот. Веднаш била покрената кривична постапка против Напстер за музичка пиратерија и кршење на авторските права на композициите кои припаѓале на бендот.
Во кривичната пријава не биле обвинети конкретни лица, туку целата мрежа на луѓе кои стоеле позади тој проект. Обвинението било во три точки и во него се барало сите корисници на тој интернет посредник кои нелегално симнувале музички содржини од Металика (335 илјади корисници), да бидат блокирани и оневозможени да го повторат делото. На овој процес се приклучил и продуценто Д-р Дре, кој исто така побарал оние 230 илјади корисници кои симнувале негови песни да бидат исклучени од страницата на Напстер.
На 11 јули, 2000 г. федералниот суд во Калифорнија заседавал по овој предмет и донел одлука интернет посредникот Напстер да биде привремено исклучен за 48 часа, до донесување на конечна одлука. Во меѓувреме, германската корпорација Бартелсман БМГ направила обид да го купи Напстер за 94 милиони долари. Не успеала, бидејќи судот проценил дека Напстер бил банкротиран и практично оневозможил услужникот да добие нови сопственици. Раководните луѓе на Напстер се согласиле да ги отстранат корисниците кои симнувале музика од артисти кои тоа не го дозволувале. Со тоа случајот завршил во корист на Металика.
Овој судски процес предизвикал многу контроверзи и поделени мислења во американската јавност. Голем дел од обожавателите на Металика биле бесни и протестирале пред судот во кој течела постапката. Нивниот став бил дека бендот направил големо богатство благодарение на нив, а сега сакал дополнително финансиски да ги оштети. На MTV музичките награди во 2000, Ларс Улрих бил исвиркан од страна на публиката кога се појавил на сцената да ги додели наградите. Марлон Вејанс, домаќинот на церемонијата, направил мал сатиричен скеч со Ларс Улрих во кој се исмева овој случај. Истиот скеч бил емитуван пред почетокот на наградите. На бината се појавил и Шон Фенинг, создавачот на Напстер, во маица со логото на Металика, велејќи дека ја позајмил маицата од негов пријател, а ако му се допаднела, би ја купил. Овој случај бил повод и за анимираниот филм NapstallicA, каде се исмева ставот на Металика во врска со Напстер.
Членови на бендот
Металика е составена од вокалистот и ритам-гитарист Џејмс Хетфилд, водечкиот гитарист Кирк Хамет, тапанарот Ларс Улрих и басистот Роберт Трухиљо. Единствено Хетфилд и Улрих се членови на оригиналната постава, заедно со Дејв Мастејн и Рон Мекговни. Поради непремостливите недоразбирања и конфликти со Мастејн, Мекговни ја напушта Металика, а на негово место доаѓа басистот Клиф Бартон. Алкохолизмот и агресивното однесување биле причина Дејв Мастејн да биде набркан од групата, а за главен гитарист да биде назначен Кирк Хамет од Егзодус. По ненадејната смрт на Бартон за време на нивната турнеја во Шведска, Металика организирале аудикција за нов бас-гитарист. Џејсон Њустед бил нивниот избор, кој останува со нив сè до 2001 год, кога поради обврски кон неговиот нов бенд Екобреин ја напушта Металика. На негово место бил регрутиран Роберт Трухиљо, кој е член и до денешен ден.
Моментални членови
Поранешни членови
Фламански јазик
Фламанскиот јазик (Vlaams) е јазик кој спаѓа во групата на западногерманските јазици. Овој јазик се зборува во Холандија и Белгија. Самата Белгија е разделена на два дела, од кој во едниот- Фландрија, се зборува фламански, а во другиот дел-Валонија се зборува на француски јазик. Поголем број од населението на Белгија зборува на фламански јазик. Оваа меѓусебна етничка омраза од страна на двете групи кои зборуваат два различни јазици продолжува до ден денес.
Богдан Брецељ
'''Проф. др Богдан Брецељ''' (Горица, 5 јуни 1906 — Љубљана, 9 септември 1986) бил академик, учесник во Народноослободителната бојна, доктор на медицински науки, универзитетски професор, лекар, санитетски полковник на ЈНА и јунак на социјалистичкиот труд.
Животопис
Богдан Брецељ студирал медицина во Виена и Инсбрук, каде и докторирал во 1929 година. Специјализирал хирургија во 1935 година во Љубљана, а во Берлин, Болоња, Виена, Прага и Падова ортопедија во 1937 година. Истата година застанал на чело на хируршко-ортопедското одделение во Љубљана.
Народноослободителна војна
Бил еден од основачите на медицинскиот одбор на Ослободителниот фронт во Љубњана. Италијанските фашисти поради тоа двапати го уапсиле во 1943 година, но тој успеал да побегне и да се префрли на ослободената територија, каде ѝ се приклучил на НОБ. За време на војната обавувал различни функции, а од 1944 бил главен хирург во медицинскиот дел на Главниот штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Словенија. Во 1945 година станува регионален организационен сектретар на народноослободителниот одбор за словенското приморје и Трст.
Повоена кариера и медицина
По крајот на Втората светска војна, на 31 август 1945 годнина избран е за продекан на Медицинскиот факултет во Љубљана. Во 1946 основал катедра за Клиничка ортопедија на Медцинскиот факлултет. Исто така, заслужен е за организирање ортопедски болници за лечење остеоартикуларна туберколоза ширум Словенија и Истра и основање на институции за рехабилитација. Од 1947 година е лични лекар, а од 1951 година член на лекарската екипа која била задолжена за оперирање на Тито. Во 1948 година основал физиотерапевтска школа во Ровињ. На негов предлог во 1958 е воведен студиски предмет на студиите по медицина - Основи на физиотерапијата и рехабилитацијата. Под негово раководство воведени се и нови методи на лекување: атропластика со протеза, отворен третман на остеоартикуларна туберкулоза користејќи конзервативна хомоиотрансплантатова коска и основал коскена банка, прва од тој вид во Југославија. Вовел нов метод за хируршко лекување на вродена дислокација на колкот, користејќи остеосинтетички материјал. Исто така, го усовршил секторот за прва помош и 20 години ја водел Горската служба за спасување, организирајќи бројни курсеви поврзани со планинско спасување. За време на болеста на претседателот Јосип Броз Тито од 3 јануари 1980 до неговата смрт на 4 мај 1980 година бил шеф на лекарскиот конзилиум.
Академик Брецељ бил редовен член на Совенечката академија на науките и уметностите од 1949 година, дописен член на Српската и Хрватската академија од 1961, односно 1963 година, како и член на Советската академија на медицински науки, почесен член на Словенечката медицинска асоцијација и на Меѓународното друштво за ортопедска хирургија и трауматологија.
Носител е на Партизанска споменица 1941 и други југословенски одликувања, меѓу кои и Орден и за јунак на социјалистичкиот труд, Орден на југословенското знаме со лента, Орден на Републиката и др.
Добитник е на АВНОЈ-ската награда за 1968 година и наградата Кидрич за 1986 година.
1967 станува член на Советот на федерацијата. По заминувањето во пензија во 1976 година, избран е за почесен професор на Љубљанскиот универзитет. На стогодишнината на словенското лекарско друштво избран е за почесен член.
Автор е на неколку книги и над 100 стручни трудови во домашни и меѓународни списанија.
Неговиот татко Антон Брецељ бил лекар, додека неговиот брат Маријан Брецељ друштвено-политички работник и народен херој.
Лоренс Аегертер
"„Помислата дека сите работи поминуваат и ништо не останува на место може да биде изненадувачки смирувачка, бидејќи промената е најконстантниот елемент на животот“."Лоренс Аегертер (родена 1972 година во Марсеј ) е мултидисциплинарен француски уметник, жител на Амстердам и Марсеј. Нејзината работа се состои од фотографски серии, инсталации специфични за локацијата, проекти во заедницата, таписерии и книги за уметници. Во нејзиното уметничко истражување, Аегертер често користи постоечки слики или текстуален материјал, создавајќи алтернативи на историски и современи културни производи. Во нејзиното наградувано дело за 2016 година, Photographic Treatment, Аегертер се обиде да се вклучи и да се поврзе со лица со деменција преку спарување на визуелно слични, но сепак различни фотографии.
Личен живот
Лоренс Аегертер е родена во 1972 година во Марсеј, Франција во семејство на антиквари. Како дете, таа ја замислувала својата иднина како детектив, полициски комесар или шпион. Нејзината страст за истражување ја навела во Амстердам да студира историја на уметност од 1991 до 1997 година. Во 2001 година, Аегертер станала мајка на Алис, а во 2018 година се омажила за Уве.
Образование
Од 1991 до 1997 година, Лоренс Аегертер студирала Историја на уметност на Факултетот за писма и Универзитетот Вирјекаде што дипломирала и докторирала. Нејзината страст за уметност подоцна ја инспирирала да се стекне со диплома за визуелни уметности. Од 2001 до 2005 година, таа се занимавала со ликовна уметност на Академијата Герит Ритвелд и дипломирала со уште еден докторат.
Професионален живот
Лоренс Аегертер има неколку титули во наставата и советувањето. Од 2005 година, таа е инвеститорот и координатор на образовни уметнички програми за деца во: Државен музеј (Амстердам), Музеј Ермитаж, Нивекерк и Британско училиште во Амстердам. Од 2007 до 2009 година, Аегертер предавала теорија на уметност и ликовна уметност на Академијата Герит Ритвелд. Во 2012 година, таа предава ликовна уметност на Кралската академија за ликовни уметности. Од 2014 година, Аегертер е ментор на млади уметнички таленти, на задача за Фондот Мондријан и Култура претприемништво.. Дополнително, од 2017 до 2019 година, таа била советник за грантови за проекти за ликовни уметности за Фонд за уметност во Амстердам.
Уметничко дело
Од 1993 година, Лоренс Аегертер ја продолжила својата професија како уметник во Амстердам каде што живее и работи. Таа е позната по нејзините разновидни уметнички апликации, кои вклучуваат фотографски серии, инсталации специфични за локацијата, проекти во заедницата, таписерии и книги за уметници. Нејзината работа се фиксира на трајната трансформација што се наоѓа во суштината на сите нешта. Поместувањето и преводот сочинуваат значителни делови од нејзиното уметничко дело.
Самостојни изложби (избор)
Аегертер имала самостојни изложби во 2015 година во Музејот Фрис, Леуварден (НЛ), во 2016 година во Галеријата за уметнички работи, Амстердам, во 2017 година на Форумот за фотографии, Келн, Германија, во 2021 година во Петит Пале. Музеј на убави уметности во Вил де Париз.
Групни прикажувања (избор)
Аегертер учествувала во групни изложби во 2014 година на Фото фестивалот во Лагос. Во 2015 година во Музејот Гугенхајм во Билбао, во 2018 година во Музејот Харлем.
Знаме на Белиз
Знамето на Белиз е официјалното знаме на оваа средноамериканска држава. Ова знаме е создадено врз основа на постаро знаме на Британски Хондурас, име на Белиз за време на колонијалниот период. Знамето на Белиз е составено од сина позадина каде на горниот и долниот раб се наоѓаат црвени ленти. Во средината на знамето се наоѓа грбот на Белиз. Боите се инспирирано од боите на знамињата на политичките партии во државата. Ова знаме е единствено со дванаесет бои.
1535
1535 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1535 година од новата ера, 535. од вториот милениум, 35. од XVI век и шеста од 1530-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7043 и 7044 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6285 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5295 и 5296 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2288.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1535 година се протега во 4171 и 4172, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4231 и 4232 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2078. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 941 и 942 исламска година.
Мијат Гаќиновиќ
Мијат Гаќиновиќ (роден на 8 февруари 1995 година) — српски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за германскиот бундеслигаш клуб Ајнтрахт Франкфурт.
Список на руски математичари
Овој список на руски математичари ги содржи познатите математичари од Руската Империја, Советскиот Сојуз и Руската Федерација.
NGC 7437
NGC 7437 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7437 се споменува и како UGC 12270, MCG 2-58-41, CGCG 430-34.
Виктор Флеминг
Виктор Флеминг ( - ) — американски филмски режисер. Ги режираше филмовите „Однесено со виорот“, „Тортиља Флат“ и „Јованка Орлеанка“.
NGC 7437
Откривање
Објектот е откриен на 31 октомври 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7437 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 7437 има привидни димензии од 1,8' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 58 м 10,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 18' 31"".
Други поделби
Проучување на NGC 7437 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70131. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1159. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 800.
Оникс
Оникс — вариетет на калцедонот (кварцот) со слоевита градба во која на црна основа се нанесени бели линии. Ваква структура има т.н. арапски оникс, а постои и неслоевит црн кремен без бели линии кој се нарекува црн оникс и кој денес најмногу се употребува за изработка на накит.
Зборот “оникс” има латински корени, а е еквивалентен на грчкиот збор “onukha” веројатно како асоцијација на неговата слаба проѕирност. Освен за накит се употребува и за изработка на украсни предмети, садови и вазни.
Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Ониксот симболизира искреност, остроумност и духовна сила. Се смета дека е многу моќен камен. Според арапската традиција ги ослободува породилните болки доколку се стави во косата на родилката.
Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така тиркизот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: лав, јарец и водолија.
Надворешни врски
perlenoire.mk
Роби Милески
Роби Милески (роден на 16 мај, 1987) — австралиски фудбалер, кој игра во нападот. Моментално настапува во екипата на ФК Сиднеј во Австралија.
NGC 2583
NGC 2583 — елиптична галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2583 се споменува и како MCG -1-22-8.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2583 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2583 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 0' 9".
Други поделби
Проучување на NGC 2583 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23516. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 231; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4857. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1015.
Шестар
Шестарот — помошен алат за цртање (конструирање) на кружница со даден полупречник околу дадена точка или дел од кружен исечок. Исто така може да се користи и во навигацијата за пренесување на растојанија на мапи.
Шестарот е составен од два крака од кои едниот завршува со игла а другиот служи за пишување. вообичаено е кракот што служи за пишување да биде графит, иако често е и перо со туш. По мерењето на дадениот полупречник иглата се поставува во дадената точка којашто е центар на кружницата и со средството за пишување се исцртува кружницата.
Денес е вообичаено со шестар да се пренесува растојанието меѓу две точки, иако во античко време се сметало дека ако се подигне иглата, тој момент се губи величината на полупречникот.
Борисови камења
Борисови камења (Барысавы камяні, Борисовы камни), познати и како Двински камења (Двинские камни) – седум средновековни артефакти крај брегот на Западна Двина меѓу Полоцк и Дриса, Белорусија. Веројатно дека тие постојат во областа пред христијанството, но биле запишани во 12 век со текст и слика на Христос. Најголемиот од камењата има обем од 17 метра.
Историја
Иако овие обележја биле опишани во 16 век од Маќеј Стријковки, прв кој го свртел научното внимание на нив бил грофот Егор Канкрин во 1818 година. Канкрин открил дека на стената во близина на Орша било напишано:„Во оваа 1171 година, на 7. ден од март, завршен е овој крст. Господе, помогни му на твојот слуга Василиј, чие друго име е Рогволод, син Борисов.“
Подоцна, биле пронајдени и неколку други камења со Борисовото име. Во 1930-тите, два од нив биле разнесени од комунистичките власти како верски објекти и нивните останки биле искористени за калдрмисување на патот меѓу Минск и Москва. Друг бил фрлен во реката, каде лежел до неговото откривање во 1988 година. Кога бил направен обид да се врати, каменот се распаднал на три дела. Три други камења биле преместени за да бидат изложени во близина на катедралата Св. Софија во Полоцк, во Музејот на камења во Минск и во Коломенско во близина на Москва.
Опис
Двете имиња за камењата малку заведуваат: само четири од нив се наоѓаат долж бреговите на Двина, а еден од камењата воопшто не го спомнува Борис. Она што ги обединува е нивната програмска илустрација: „Во сите случаи, централното парче е огромен крст на кој се наоѓаат скратените елементи на конвенционалната грчка легенда која ја објавува победата на Исус“. Општо е прифатено дека Борис, спомнат во натписите, бил Рогволод Всеславич (крстено име „Борис“), син на Всеслав, иако е веројатно дека таквите камења биле почитувани од страна на паганските Словени долго пред земјата да е христијанизира.
Димитрија Трајковски
Димитрија Ацев Трајковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Пред да стапи во армијата се занимавал со земјоделство. На 22 ноември 1944 година, со Четириесет и втората дивизија заминал на Сремскиот фронт каде учествувал во ослободувањето на Војводина и другите краишта на Југославија. Подоцна бил распореден во дивизискиот инжинерски баталјон. Од недоволно писмено селско дете, со помошта на старешините, израснал во одличен миночистач. Своето знаење несебично го ставил на располагање на одговорната служба. Многубројни мински полиња, на Сремскиот фронт со неговата умешност биле исчистени. Во јуни 1945 година вршејки ја својата должност при чистење на минско поле во околината на Бихаќ, загинал со двајца другари. Посмртните останки му биле пренесени и закопани во неговото родно село.
Космос-918
Космос-918 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 јуни 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 87,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 197 км, а најмалото на 122.
Аре
Аре (Aare, Aar) — река во Швајцарија, притока на Рајна и најдолга река со целосно течение во рамките на Швајцарија.
Има вкупна должина од 295 км, долж која се спушта за 1.565 м, зафаќајќи слив од  — речиси половина од Швајцарија.
По течението има преку 40 хидроелектрани.
Името на реката потекнува барем од латенскиот период (V-I век пр. н.е.) и е посведочено како Нантарор (Арска Долина) на Бернската цинкова таблица.
Подоцна ова име е латинизирано како Арула/Арола/Арарис.
Течение
Аре извира од големите Арски Ледници на Бернските Алпи во кантонот Берн, западно од превојот Гримзел. Финстерарскиот и Лаутерарскиот Ледник се спојуваат и го образуваат Долноарскиот Ледник, кој е главен извор на вода за Гримзелското Езеро. Горноарскиот Ледник го напојува Горноарското Езеро, кое исто така се влева во Гримзелското. Аре го напушта езерото веднаш на исток од одморалиштето „Гримзел Хоспиц“, под превојот Гримзел, а потоа тече на северозапад низ долината Хаслитал, попатно образувајќи го величествениот водопад Хандег (46 м), откако ќе го одмине Гуттанен.
Веднаш по Инерткирхен ја прима првата поголема притока Гамдервасер. По помалку од 1 км речното корито е всечено во варовнички срт во облик на Арската Клисура. На ова место доаѓаат илјадници посетители кои шетаат по патеките во клисурата. Малку по Мајримген, а близу Бриенц, реката се проширува во Бриенчкото Езеро. Крај западниот крај на езерото посредно ја прима првата важна притока — Личине. Потоа тече низ мочурливата рамница Бедели, помеѓу Интерлакен и Унтерзен, па се влева во Тунското Езеро.
Близу западниот кај на Тунското Езеро, реката посредно ги прима водите на Кандер, кој тукушто ја примил Зиме. Тунското Езеро го бележи почетокот на пловнноста. Откако ќе го замине езерото, тече низ Тун, а потоа низ Берн, минувајќи под единаесет мостови и околу стрмниот полуостров на кој е сместен Стариот Град. Реката набргу врти на запад, но откако ќе ја прими Зане или Сарин врти на север со близината на Арберг. Овде се наоѓа Јурската водоисправка, едно од најголемите достигнувања на швајцарското инеженерство во XIX век. Реката претходно често ги поплавувала руралните предели северно од Берн и ги претворала во мочуриште, но со овој зафат била пренасочена во каналот Ар-Хагнек за да се влева во Билското Езеро. Од горниот крај на езерото кај Нидау, Аре излегува од каналот Нидау-Бирен (наречен и Арски Канал), и потоа тече на исток до Бирен. Езерото собира огромна количина одронат чакал истопен снег кој реката го носи од Алпите, па така некогашните мочуришта се претворени во плодна рамница: ова подрачје е наречено „бавчата на Швајцарија“.
Вештачки езера
Ова се вештачките езера изградени по течението на Аре, дадени со нивната надморска височина:
Андреас Бек
Андреас Бек (роден на 13 март 1987 година) — германски, одбранбен фудбалер кој игра за Бешикташ. Неговата редовна позиција е десен бек.
Штутгарт
Бек ја започнал својата фудбалска кариера во ДЈК Васералфинген пред на возраст од 14, тој да се пресели во Штутгарт како негов прв клуб. Во 2005 година, Бек потпишал професионален договор со клубот. Следната година, Бек го направи своето деби во Бундеслигата за Штутгарт на 11 февруари 2006 година против Арминија Билефелд. Пет дена подоцна, тој го направил своето европско деби појавувајќи се како замена во натпревар од Купот на УЕФА против Мидлзборо. Тој го постигнал својот прв гол за Штутгарт на 27 октомври 2007 година против Баер Леверкузен што резултирало со победа на Штутгарт од 1-0.
Хофенхајм
Откако не успеал да обезбеди постојано место во почетните единаесет на Штутгарт, Бек одлучил да го напушти клубот за да погледне кон нов предизвик и на крајот се преселил во Хофенхајм за вредност од околу 3.000.000 € на 4 јули 2008. Бек го направи своето деби за Хофенхајм во натпревар од Германскиот куп кога Хофенхајм забелажал победа од 1-0 над Чемницер на 10 август 2008 година. Бек го направи своето лига-деби за Хофенхајм во победата од 3-0 над Енерџи Котбус на 16 август 2008 година. Веднаш по неговото доаѓање во клубот, Бек се воспоставил како еден од клучните играчи на тимот и добил многу повеќе време за играње во клубот отколку во Штутгарт. Во неговата прва сезона, Бек направил 30 лигашки настапи и имал две асистенции. Само Тобијас Вајс и Демба Ба биле на теренот во повеќе натпревари во текот на сезоната.
Во сезоната 2010-11, Бек бил најавен како нов капитен на клубот, наследувајќи го Пер Нилсон, кој го напуштил Хофенхајм и му се приклучил на Нирнберг. Тој го одиграл својот прв натпревар како капитен на 14 август 2011 година кога клубот забележал победа 4-0 над Ханза Рошток во првиот круг на Германскиот куп.
Во летото 2010 година, италијанскиот Јувентус покажал интерест да го доведе Бек во својте редови. Нивната понуда била прифатена од страна на Хофенхајм, но новиот тренер на Јувентус, Антонио Конте, решил сепак да го "земе" десниот бек на Лацио Стефан Лихтштајнер. Така Бек останал во Хофенхајм и го продолжил договорот со клубот до 2014 година. Во сезоната 2011-12, Бек го постигнал својот прв гол за Хофенхајм на 28 април 2012 во поразот од Нирнберг.
Репрезентативна кариера
На 21 февруари 2007 година, тој го одигра својот прв натпревар за Германската репрезентација под 21-на година против Италија, откако претходно одиграл три натпревари за репрезентацијата под 19 години и под 18 години на DFB.
Поради неговите добри перформанси во Хофенхајм, Бек бил повикан на 5 февруари 2009 година за сениорската репрезентација и го направи своето деби против Норвешка во Диселдорф.
Бек бил вклучен и на прелиминарниот список од 30 играчи за Светското првенство 2010, но во конечните 23-ца играчи избрани од страна на Јоаким Лев се најдоа Денис Аого и Холгер Бадштубер, кој играат на неговата позиција. Откако беше изоставен од тимот за Светското првенство 2010, Бек верува дека неговото исклучување од тимот ќе му помогне да го забрза својот развој како личност и фудбалер.
В’дришта
В’дришта (Παλαιός Μυλότοπος, Палеос Милотопос; до 1927 г. Βούδριστα, Вудриста ), на турски: Сари Кади — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 720 жители (2011). Сè до 1924 г. било населено исклучво со Македонци, кои денес имаат двотретинско мнозинство.