Флитвуд_Мек
Транзициона ера (1970–1975)
Следните 2 и пол години се покажаа како најпредизвикувачки за групата. За три албуми колку што издаваат во овој период, постојано го менуваат составот.Во септември 1972 година, групата го додаде гитаристот Боб Вестон и вокалистот Дејв Вокер, претходно член на Савој Браун. Боб Вестон беше добро познат по свирењето слајд гитара и ја познаваше групата од периодот на турнеи со Лонг Џон Балдри. Флитвуд Мек исто така го ангажираше менаџерот на Савој Браун, Џон Кариџ. Мик, Џон, Кристин, Велч, Вестон и Вокер го снимија Пингвин, кој излезе во јануари 1973 година. По турнејата, групата го избрка вокер бидејќи нековиот вокален стил и став не соодвествуваа со остатокот од групата. Преостанатите пет продолжија понатаму и го снимија Мистери ту ми шест месеци подоцнаОвој албум ја содржеше песната „Хипнотајзд“ која што долго време се вртеше на радио и стана една од најпрепознатливите песни на групата сè до денес. Групата со право беше горда на новиот албум и беа достоинствени да го направат хит. Сепак, нештата не се одвиваа добро внатре во групата. Бракот на Мек Ви во тоа време беше под голем стрес, што беше загрозено од нивното постојатно заедничко работење и значителното прекумерно конзумирање на алкохол од Џон Мек Ви. За време на турнејата, Вестон имаше афера со сопругата на Флитвуд, Џени Бојд Флитвуд, сестрата на Пети Бојд Харисон. Наскоро Флитвуд го избрка Вестон а турнејата се откажа. Поради недостаток на турнеи, албумот се продаде во помал број отколку неговиот претходник. Една од најбизарните случки во рок историјата е тоа што менаџерот на групата, Клифорд Дејвис, тврдеше дека го поседува правото врз името Флитвуд Мек и објави дека се работи за „лажно Мек“. Никој во „лажното Мек“ некогаш бил во вистинската група, иако некои од нив подоцна настапуваа како студиска група на Дени Кирван. На обожавателите им беше кажано дека Боб Велч и Џон Мек Ви ја напуштиле групата и дека Мик Флитвуд и Кристин Мек Ви се приклучиле кон групата подоцна, откако некое време мирувале. Организаторот на турнеи на Флитвуд Мек, Џон Кариџ, организираше еден настап пред да сфати дека составот кој свиреше е лага.На крај Кариџ ја криеше вистинската опрема на Флитвуд Мек, што помогна да се скрати турнејата на лажната група. Но, спорот кој следуваше им го одзеде правото на Флитвуд Мек за приближно една година. Проблемот беше кој всушност го поседува името „Флитвуд Мек“. Додека изгледаше очигледно дека групата е именувана според Флитвуд и Мек Ви, тие потпишаа договори со кои групата ги губи правата врз името. За време на овој период, Велч остана во Лос Анџелес и се поврза со адвокатите надлежни во областа на забавата. Велч набргу сфати дека групата е запоставена од Ворнер Брос. и дека ако сакаат тоа да се смени, тие би требало да се преселат во Лос Анџелес. Остатокот од групата веднаш се согласи. Рок промовирачот Бил Грем напиша писмо до Ворнер Брос. да ги убеди дека „вистинските“ Флитвуд Мек се всушност Флитвуд, Велч и Мек Ви-еви. Додека ова не значеше крај на судскиот спор,групата можеше да снима повторно под името Флитвуд Мек. Наместо да бараат нов менаџер, Флитвуд Мек решија да се менаџираат самите. Лажните Мек се состоеја од Елмер Гантри (вокали, гитара), Кирби Грегори (гитара), Пол Мартинез (бас гитара), Џон Вилкинсон (клавијатури) и Крег Колинџ (тапани). Гантри и Грегори станаа членови на Стреч, подоцна Гантри се придружи на Алан Парсонс Проџект а Мартинез стана басист на соло обидите на Роберт Плант.