cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лајнус Полинг
Други активности
Во истата година, тој се повлекол од Калифорнискиот институт за технологија и станал професор по истражувања во Центарот за проучување на демократските институции во Санта Барбара, Калифорнија. Тука тој бил во можност да посвети повеќе време на прашања од меѓународно разоружување. Во 1967 година бил назначен за професор по хемија на Универзитетот во Калифорнија, Сан Диего, со надеж дека ќе помине повеќе време во истражување на молекуларна медицина. Две години подоцна, тој станал професор по хемија на универзитетот Стенфорд во Пало Алто (Калифорнија).
Теорија за посебната улога на витамин Ц.
Во доцните 60-ти години, Полинг се заинтересирал за биолошките ефекти на витамин Ц. Во книгата „Витамин Ц и обична настинка“ (1971), тој накратко практично и теоретски ги покажал терапевтските својства на витамин Ц. Во раните 70-ти, тој ја формулирал Теоријата на ортомолекуларна медицина, во која ја истакнал важноста на витамини и аминокиселини за животот и животинскиот свет.
Во своите дела, тој потврдил дека човечките потреби за витамин Ц се движат од 0,1 до 0,2 g. дневно. Недоволното внесување на овој витамин може да доведе до голем број компликации, пред сè на срцето, па дури и карцинозни заболувања. Земање на големи дози на витамин Ц (5, 10, па дури и 15 g. )може да доведе до реверзибилна реакција - активирање на природни механизми за уништување на заболените клетки. Ова може да се користи за лекување на некои видови кардиоваскуларни заболувања и рак. Заштитниот ефект на витамин Ц во некои случаи на карцином е многу зависен од формата на карцином и може да биде отсутен. Теоријата на Полинг за улогата на високи дози на витамин Ц во третманот на карцином неодамна е маргинализирана.
Како и да е, некои идеи за ортомолекуларна медицина ја задржуваат нивната важност денес, наоѓајќи израз во концептот на „додатоци во исхраната“.
Портрет на генерал
Портрет на генерал ― портрет на непознат генерал од 1550 година, од венецијанскиот уметник Тицијан. Сега е во Галеријата на старите мајстори во Касел.
Ули Едел
Ули Едел (роден на 11 април 1947 година во Неушател на Рајн) е германски телевизиски и филмски режисер. Неговите најпознати филмови се Кристијана Ф. - Ние децата од станицата Зоо, Последниот излез од Бруклин и Комплексот Баадер Меинхоф.
Освоени награди
Едел бел награден со баварски и германски филмски награди во 1990 година, во категоријата најдобар режисер за неговиот филм Последен излез Бруклин. Во 2009 година, тој добил нова номинација во истата оваа категорија за неговата работа на филмот комплексот Баадер Меинхоф.
Кире Неделковски
Кире Неделковски — македонски поет.
Животопис
Неделковски е роден на година во Битола. Завршил Педагошка академија во Битола група Македонски јазик. До пензионирањето работел во П.П. „Неделковски Арт-Мак“ во Битола. Поезија објавува од 1972 година, а првата стихозбирка ја издал во 1982 година. Од 1981 година бил повеќепати уредник во списанијата: „Развиток“, „Стожер“ и „Раст“. Член на ДПМ од 1989 година. Бил секретар за меѓународна соработка во ДПМ, а со формирањето на „Битолскиот книжевен круг“ бил негов секретар.
Учесник е на бројни книжевни колонии, работилници, средби и други книжевни манифестации:
Неговото творештво е застапено во бројни изданија на книжевни списанија и избори на песни:
Бил член на жирито на БКК за доделување на наградата „Книжевен круг“, како и за наградата „Ѓорѓи Котевски“
За неговите дела свое видување во облик на критики и рецензии дале повеќе автори: Петар Т. Бошковски, Ефтим Клетников, Радован П. Цветковски, Владимир Костов , Петре Димовски , Мерсиха Исмајлоска
Книжевно творештво
Кире Неделковски е автор на стихозбирките: Преведуван е на англиски, француски, аромански, романски, турски, српски и словенечки јазик.
Награди
Добитник е на наградите :
Франкенхајн
Добро е позната по нејзиниот клуб за биатлон. Позната биатлонка е Катрин Апел.
Местоположба
Франкенхајн се наоѓа на крајниот западен дел од округот Илм.
Соседни места
Местото се граничи со следниве места почнувајќи од север: Кравинкел, Либенштајн, Грефенрода, Оберхоф и Луизентал.
Луис Хенри Морган
Луис Хенри Морган (Lewis Henry Morgan) (21 ноември 1818 – 17 декември 1881) бил американски етнолог и социолог. Неговите студии за животот на американските Индијанци му послужија на Енгелс како основа за книгата „Потеклото на фамилијата, приватната сопственост и државата“.
Катуништа (Клиново)
Катуништа  — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Клиново.
Кај утоката на реката Блашница во Црна Река, на простор од 300 × 200 м се наоѓаат грамади од градежен камен, фрагменти од керамички садови и питоси. Откриен е и фрагмент од надгробна стела.
Чорново
Чорново (Φυτεία или Φυτιά, Фитија, до 1926 година: Τσόρνοβον, Цорновон ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција. До денес е населено исклучиво со Македонци.
Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 14 километри северозападно од градот Бер и 10 километри југоисточно од градот Негуш, на надморска височина од 480 метри. Површината на селскиот атар изнесува 44 квадратни километри.
Селото е сместено на источните падини планината Каракамен, на десет километри југозападно од селото Јанчишта.
Историја
Селото од своето основање, па сè до денес е населено со чисто македонско население и како такво не претрпело никакви етнички промени.
На пописот во 1912 година, селото е забележано со македонски јазик и христијанска вера.
Селото било преименувано во текот на 1926 година му било доделно името Фитија (Φυτεία).
Потекло и значење на името
Селото Чорново (понекогаш и Чернова) означува „црно вино“ и веројатно било така наречено поради големите лозови насади во областа и неговото црно вино.
Стопанство
Како полупланинско село, населението се занимава со земјоделство и сточарство. Се произведува овошје, пченица и други земјоделски производи. Прилично е развиено и самото сточарство, за кое постојат погодни услови.
Воедно, населението во селото отсекогаш се занимавало и со лозарство и винарство.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 280 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Чорново (Tchornovo) имало 384 жители.
Во 1910 година во Чорново (Τσόρνοβον) имало 550 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 483 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 409 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Добра со седиште во селото во Јанчишта, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Чорново, во кој покрај Чорново припаѓаат и Костемар, Љановрохи и Свети Никола.
Иселеништво
Голем дел од населението на селото поради барање за подобри услови во последните години се иселуваат од селото, претежно во градот Бер.
Национален центар за пеперутки
Националниот центар за пеперутки е приватен природен објект што служи како конзерваториум за пеперутки на отворено. Сместено е во непосредна близина на Државниот парк долина Бентсен-Рио Гранде, во близина на градот Мисија во округот Идалго во САД Тексас.
Позадина
Националниот центар за пеперутки се занимава со зачувување на 340 видови пеперутки пронајдени во долината Рио Гранде преку обновување на живеалиштата. Се смета за „најразновидно светилиште“ за пеперутките во САД.
Околината на центарот е засадена со природни видови кои обезбедуваат нектар за пеперутки и служат како домаќини на гасеници.
Над 200 видови пеперутки се идентификувани во просториите на центарот, вклучително и монархот пеперутка, мексиканската сина и пикси со црвена граница. Реставрацијата на живеалиштата привлече птици во центарот, што не може да се види на друго место на континенталниот дел на САД, како што се зелените бури и чахалаки.
Граничен ѕид САД – Мексико
Предложениот граничен ѕид САД - Мексико треба да помине низ просториите на Националниот центар за пеперутки. Кинематограферот Криста Шлиер, дел од женски тим кој создава документарен филм за пеперутките и граничниот ѕид, Ај Марипоса, проценува дека изградбата би поставила „70 проценти од зачуваното живеалиште зад граничниот ѕид“.
На 20.07.2018 година, вработен во Националниот центар за пеперутки бил изненаден кога откри екипажот од булдожер кој чистеле вегетација со моторна пила и косилка за четки, во област што била обновена со природни видови од претходната употреба како поле со кромид. Екипажот немал документи што укажувале дека имаат овластување да ја расчистат оваа земја. И покрај тоа што од Министерството за правда требало писмено да го извести сопственикот на земјиштето, ниту основачот на центарот, Џефри Гласберг, ниту директорот на центарот не биле информирани за плановите за расчистување на земјиштето. На 1 август 2018 година, началникот на секторот на долината Рио Гранде на пограничната патрола посочил дека иако округот Стар, Тексас, бил неговиот прв приоритет за ѕид, блискиот Национален бегалски центар за диви животни Санта Ана е избран наместо првична изградба, бидејќи нејзиното земјиште било во сопственост на владата.
На почетокот на декември 2018 година, предизвикот за изградба на ѕидови во Националниот центар за пеперутки бил отфрлен од Врховниот суд на САД. Според Новините на Сан Антонио Експрес, „високиот суд ја остави жалбата со која се дозволува администрацијата да заобиколи 28 федерални закони“, вклучително и Законот за загрозени видови, Законот за безбедна вода за пиење и Законот за заштита и враќање на гробовите на домородните американци.
Во 17 декември 2018 година, дел од мислењето во Вашингтон пост, фотографот на природата и координаторот за теренски активности изразил загриженост за губење на живеалиштето и нарушување на ноќните видови и рекол: Во моментов, во Мисија, Тексас, не се грижиме за имигрантите кои нелегално ја минале границата или шверцерите со дрога. Ние се грижиме за тоа што треба да го браниме нашиот приватен имот од запленување од страна на федералната влада. Директорот на центарот истакнал дека локалното економско влијание ќе биде исто така значајно и изјавил дека „еколошкиот туризам" придонесува повеќе од 450 милиони американски долари за окрузите Идалго и Стар“.
Булдожерите се очекувале да пристигнат на почетокот на 2019 година за да продолжат со изградбата а на 5 февруари била видена тешка опрема на местото, а демонстрантите ја пречекале.
Законодавни и судски постапки
Во февруари 2019 година, Конгресот го измени постојниот нацрт-закон за издвојувања, додавајќи јазик што конкретно забранува нови средства да се користат за изградба на гранични бариери во Националниот центар за пеперутки, капелата Ла Ломита, Националниот бегал за диви животни, Државниот парк долината Бентсен-Рио Гранде, и областа "во рамките или источно од" трактатот Виста дел Мар Ранч на Националниот засолниште за диви животни во долината Рио Гранде. Наскоро потоа, претседателот Трамп прогласил Национална вонредна состојба во врска со јужната граница на САД, за која администрацијата тврди дека не ги поништува ограничувањата наметнати од Конгресот. Како резултат, статусот на заштитените страници сè уште бил под знак прашалник.
На 24.05.2019 година, федерален судија го блокирал планот на администрацијата на Трамп за пренасочување на средствата што не се експлицитно присвоени од Конгресот, пресудувајќи дека „апсолутната“ контрола на Конгресот над федералните трошоци - дури и кога таа контрола може да ги наруши желбите на Извршната гранка во врска со иницијативите ставовите како важни - не е грешка во нашиот уставен систем. Тоа е одлика на тој систем и суштина. “
Бедри Халими
Бедри Халими (албански: Bedri Halimi; Непроштено, ) е поранешен член на ОНА.
Во редовите на ОНА се приклучил уште во почетокот на конфликтот во Македонија, како војник во првите единици на Бригадата 112 “Мујдин Алиу”.
Загинал на 6 август 2001 година. По ова, неговото тело било префрлено и погребано во селото Непроштено. За неговата смрт има две, сѐ уште неразјаснети верзии. Според весникот на албански јазик "Факти", тој бил убиен од снајпер, два дена по постигнатото примирје ос страна на македонските полициски сили. Додека според медиумите на македонски јазик се дознава дека тоа го направиле екстремистите поради тоа дека не сакал да биде мобилизиран од страна на ОНА.
Илфесбил
Илфесбил (Uelvesbüll; Ylvesbøl) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 2883
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2883 се споменува и како ESO 372-24, MCG -6-21-5, VV 768, AM 0923-335, IRAS 09232-3353.
Откривање
Објектот е откриен на 7 април 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2883 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,9 m/лм2. NGC 2883 има привидни димензии од 2,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 25 м 18,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 6' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 176°.
Други поделби
Проучување на NGC 2883 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26713. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 364; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7161.
Далечинско пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 25км во машка конкуренција
Натпреварот во 25км за мажи на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 23 јули.
Резултати
Финалето се одржа на 23 јули.
Лазањи
Лазањите (итал. lasagne) се карактеристично италијанско јадење, особено застапено во италијанските региони Емилија-Ромања и Марке, односно во целата Централна Италија. Лазањите се јадат низ целиот свет и се еден вид на синоним за италијанската кујна.
Подготвување
Најраспространетата рецепта и воедно наједноставна, предвидува како додаток на лазањите сос рагу, бешамел и пармезан. Во поново време е воведена употребата и на сирењето моцарела и многу често, наместо обичните лазањи направени од јајца, се употребуваат лазањи со зелена боја кои се направени со додавање на спанаќ.
Исто така мошне распространети се и белите варијанти на лазањи кои како додаток често имаат печурки.
Регионални варијанти
Во Тоскана таканаречените lasagne bastarde или lasagne matte („луди лазањи“) од Луниџана, се произведуваат со додавање на брашно од костени покрај она од пченица, со различна процентуална застапеност која може да варира од 20% до 60%.
Во Северна Италија терминот лазањи исто така може да означува долги и широки (околу 2 cm) правоаголни тестенини направени со јајце и кои треба речиси секогаш да се јадат суви, поретко во чорби.
Лавчани
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Копачка, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, од левата страна на реката Треска, недалеку од десната страна на регионалниот пат Кичево-Охрид. Селото е ридско, на надморска височина од 1.050 метри. Од градот Кичево е оддалечено 11 километри.
Селото има лоша местоположба, сместено на стрмна падина, поради што пристапот до него е тежок. Селото било основано толку високо само поради изворската вода.
Селото има особено збиен тип. Не постојат маала, бидејќи е мало, но сепак има родовско групирање. Такви групи се Ивановци, Јанковци, Џајковци, Кордовци и други.
Историја
Лавчани претставува старо село во Кичевско. Под името Влашчани се споменува во втората половина на век, кога имало 13 словенски христијански куќи.
Поради некоја причина, селото било напуштено. Подоцна, кон крајот на век, Лавчани било обновено, заедно со соседното село Подвис. Го обновиле три македонски домаќинства доселени од некогашниот град Закамен. Од доселениците потекнуваат сите денешни родови. Првите доселеници биле браќа, а нивниот татко бил свештеник.
Според преданието, доселениците наишле на извор со вода и решиле таму да основаат село. Земјиштето околу изворот било под шума.
Во век, Лавчани било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Во 1903 година, селото било запалено од страна на арбанашките арамии. Тогаш, мештаните побегнале на планината Голјак, десно од реката Треска. Арбанасите есента доаѓале девет пати и го одземале стоката.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 15,7 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 858 хектари, на пасиштата отпаѓаат 568 хектари, а на обработливото земјиште само 70 хектари.
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 18 домаќинства со 70 жители христијани (Македонци).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лавчани имало 384 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Лавчани имало 440 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Лавчани:
Поради иселување на населението, Лавчани преминало од средно во мало село. Така, селото во 1961 година броело 449 жители, додека во 1994 година само 36 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Лавчани живееле 10 жители, сите Македонци.
Родови
Лавчани е чисто македонско православно село. Сите родови во селото се доселенички, а поголемиот број родови доселени се крајот на XVIII век од градот Закамен.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Јанковци (15 к.), Џајковци (11 к.), Ивановци (10 к.) и Станковци (10 к.), староседелци; Ивановци (7 к.), доселени од месноста Корито; Ѓорѓевци (11 к.), доселени од селото Турје и Кордовци, нивниот предок дошол од селото Јудово.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Другово.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Другово, во која покрај селото Лавчани, се наоѓале и селата Горно Добреноец, Долно Добреноец, Другово, Јаворец, Манастирско Доленци, Подвис, Пополжани и Србјани. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Подвис, во која влегувале селата Горно Добреноец, Долно Добреноец, Лавчани и Подвис.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0772 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 13 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 12 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 12 гласачи.
Иселеништво
Родот Столевци (2 к.) се иселил во Манастирско Доленци. Родовите Лавчани (2 к.) и Ќипревци (2 к.) се иселиле во селото Србјани. По Втората светска војна, од селото имало голем бран на иселувања. Има иселено во селото Другово, во градовите Кичево и Скопје, и во селото Јабука покрај Панчево.
Маргинален трошок
Маргинален трошок е трошокот што се прави при зголемување на производството за една дополнителна единица. Поинаку кажано, маргиналниот трошок е дополнителниот трошок при зголемување на производството за еден производ. Маргиналниот трошок (MC) се пресметува како:
MC = ΔC / ΔQ
каде: ΔC е порастот на вкупните трошоци, а ΔQ е порастот на вкупното производство.
Табела 1: Пресметка на маргиналните трошоци
Во конкурентски пазар, порастот на вкупните трошоци е еднаков на порастот на варијабилните производни фактори помножен со нивната цена. Оттука, маргиналниот производ може да се пресмета и така што цената на варијабилниот производен фактор ќе се подели со маргиналниот производ на варијабилниот производен фактор. Според тоа, при дадена цена на производниот фактор, маргиналниот трошок е инверзна вредност на маргиналниот производ на факторот. Оттука, во услови на конкуренција, законот за опаѓачки маргинални приноси е еквивалентен на законот за опаѓачки маргинални трошоци. Меѓутоа, кога сите поединечни фирми ќе го зголемат производството,тогаш доаѓа до пораст на вкупното производство во рамките на индустријата. Тоа ќе предизвика промена на продажните цени на производот, како и на цените на производните фактори. Поради тоа, маргиналните трошоци на ниво на индустријата (набљудувана во целина) ќе се разликуваат од маргиналните трошоци на ниво на поединечната фирма. Оттука, за разлика од маргиналните трошоци на фирмата, кои секогаш имаат позитивен наклон (растат при поголем обем на производството), маргиналните трошоци на индустријата може да растат или опаѓаат.
Balkan Journal of Medical Genetics
Првиот број е отпечатен во 1998 година.
Жигрски Врх
Жигрски Врх (словенечки: Žigrski Vrh; германски: Siegersberg) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Портрет на Елеонора Гонзага дела Ровере
Портрет на Елеонора Гонзага дела Ровере ― слика на Тицијан од 1538 година, која моментално е во галеријата Уфици која е ликовен музеј и содржи ликовни дела во Фиренца, заедно со нејзиниот пар, „Портрет на Франческо Марија дела Ровере“, на кој е сопругот на Елеонора. Сликата го створила прототипот за некои од неговите подоцнежни портрети, како на пример „Портретот на Изабела Португалска“.
Чарлстаун (Свети Кристофер и Невис)
Чарлстаун е главниот град на островот Невис во карипската држава Свети Кристофер и Невис. Чарлстаун се наоѓа во западниот дел од островот. Чарлстаун е административен центар на парохијата Сент Пол Чарлстаун. Гратчето има околу 2204 жители.
Особености
Во близина на гратчето, во јужниот дел, се наоѓа тврдината Чарлс, која имала значајна улога за заштита на населеното место во историјата. На север од гратчето се наоѓа тврдината Блек Рокс. Повеќето од двоспратните камени куќи во гратчето биле уништени од земјотреси. Таквата природна појава довела до градење на двоспратни куќи, каде долниот дел е изграден од камен, а горниот од дрво.
Чарлстаун е родното место на Александар Хамилтон, каде и го поминал своето детство. Родната куќа на Хамилтон денес е реставрирана и во неа, во долниот спрат, се наоѓа Музејот на историјата на Невис, а на горниот спрат се наоѓа Административното собрание на островот Невис. Во градот има уште два музеја, Музејот Нелсон и Спортскиот музеј на Невис.
Со своите 2000 жители, Чарлстаун е главен административен и трговски центар на островот. Градот е најнаселено место на Невис и поради тоа е главно сообраќајно место. Во Чарлстаун има современо пристаниште.
Тајтус Брамбл
Татус Малачи Брамбл (роден 31 јули 1981 година) — англиски фудбалер, централен одбранбен играч, кој во моментов е без клуб.
Ипсвич Таун
Роден во Ипсвич, Сафок, Брамбл ја започнал својата кариера во родниот град во тимот на Ипсвич Таун. Откако го направил своето деби во сезоната 1998/99, Брамбл запишал 48 лигашки настапи за клубот, а исто така и изминал период на заем во тимот на Колчестер Јунајтед. Тој постигна четири гола додека играше за Ипсвич, затресувајчи ги мрежите на Сандерленд во лигата, Милвол и Ковентри во Лига купот и Торпедо Москва во Купот на УЕФА.
Њукасл Јунајтед
Брамбл му се приклучуа на Њукасл Јунајтед во јули 2002 година за сума од £ 6.000.000, ветувајќи многу во тоа време дека ќе стане незаменлива алка во тимот.
На крајот на сезоната 2003-04, читателите на фудбалскиот весник е-пошта гласале за Брамбл како најлош играч на годината во англиската Премиер лигата поради големиот број грешки и подарени голови кои тој ги направи во текот на кампањата.
Во финишот на превенството 2005-06 година Брамбл постигна спектакуларен погодок со фантастичен волеј удар против Челзи на 8 мај 2006 година за да му ја донесе победата на својот тим од 1-0 со што го прати Њукасл во Интертото купот.
На 10 август 2006 година, популарниот Тајти постигна уште еден многу важна погодок за Њукасл во Купот на УЕФА во втората квалификациска рунда кога со глава ја погоди мрежата на латвијскиот претставник Вентспилс. Во возвратниот натпревар на Сент Џејмс'с Парк, Брамбл имаше солидна партија и беше водач во добрата игра на Њукасл во одбраната за конечно 0-0, со што Страчките се пласираа понатаму.
Во декември, Брамбл завршил во болница откако се здобил со повреда на листот.
По една серија на слаби резултати кој кулминираа со пораз од 2-0 на Њукасл од холандскиот АЗ Алкмар, Брамбл беше отфрлен од страна на менаџерот Глен Редер. По враќањето од повредата на Крег Мур и константната добра игра на Стивен Тејлор и на Огучи Онијеву, Редер изјавил дека Брамбл повеќе не е дел од неговите плановите со клубот.
Виган Атлетик
Откако му истече договорот, Брамбл потпиша за Виган Атлетик со слободен трансфер, согласувајќи се на три-годишен договор на 4 јуни 2007 година. На 2 јануари 2008 година, Брамбл постигна еден незаборавен гол на Енфилд во нерешениот резултат 1-1 против Ливерпул - стрелајќи прецизно од 20-јарди израмнувајќи го резултатот и носејќи му бод на Виган.
Брамбл постигна уште еден израмнувачки погодок истата година во драматичен натпревар против неговиот поранешен тим Њукасл Јунајтед на Сент Џејмс'с Парк во натпревар што заврши 2:2 на 15 ноември 2008 година. По натпреварот Брамбл изразил благодарност до својот менаџер Стив Брус поради тоа што покажал верба во него, кога никој друг повеќе не го сметал за квалитетен играч. Неговите настапи во текот на сезоната 2008-09 му носат четири награди, меѓу кој и 'Играч на годината' на Виган. На 14 јули 2009 година, тој беше награден со нов договор, кој го чува во клубот до 2010 година.
Сандерленд
На 23 јули 2010 година, Брамбл му се приклучи на Сандерленд за сума кој се верува дека е околу £ 1.000.000, и потпиша три-годишен договор со клубот од Stadium of Light, приклучувајќи му се на својот поранешен менаџер од Виган Стив Брус. Неговиот трансфер беше означен како "добра зделка" од страна на многу фудбалски експерти по неговиот трансфер во Сандерленд, имајќи ги предвид неговите настапи порано во сезоната 2010-11. Брамбл беше исклучен во Tyne–Wear дербито против неговиот поранешен клуб Њукасл на 31 октомври 2010 година, каде Сандерленд загуби со убедливи 5-1. Сепак, Брамбл демонстрираше фантастична игра во победата од 3-0 на Сандерленд над Челзи на Стемфорд Бриџ што беше прва нивна победа над овој противник во гости по 2001 година. Во остатокот од сезоната поради проблеми со повреди тој игра многу малку. Тој го постигна својот прв гол за Сандерленд против Стоук Сити на 18 септември 2011 година. Во продолжение од сезоната 2011-2012 со доаѓањето на клупата на Мартин О'Нил кој го смени Стив Брус Брамбл го губи своето место во почетната постава. Подоцна одново заработува повреда и го пропушта поголемиот дел од сезоната, пред да се врати за мечот од последното коло од лигата против Манчестер Јунајтед.
На почетокот од сезоната 2012-13 Брамбл воглавно е на клупата за резерви како неисористена резрва. Својот прв настап го направи на 15 септември 2012 влегувајчи од клупата на полувремето против екипата на Ливерпул како замена за Карлос Куељар. Следното коло на 22 септември 2012 тој беше стратер и ги одигра сите 90 минути нагостувањето кај Вест Хем Јунајтед во ремито 1-1.
Миле Неделкоски
Миле Неделкоски (Прилеп, 25 ноември 1935 — Скопје, 21 јуни 2020) — македонски поет, романописец, раскажувач и драмски писател.
Животопис
Неделкоски е роден е на 25 ноември 1935 година во Прилеп. Бил уредник во издавачката куќа „Култура“. Член бил на ДПМ од 1963 година. Добитник е на наградите: „Браќа Миладиновци“, „Кочо Рацин“, „Рациново признание“. Починал на 21 јуни 2020 година во Скопје.
Награди
Неделкоски е добитник на наградата:
Велешна (Белград, Албанија)
Велешње — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Ура Вајгуроре и во општината Велебиште.
Душан Домовиќ Булут
Душан Домовиќ Булут (Нови Сад, 23 октомври 1985) е српски професионален кошаркар кој моментално е рангиран на првото место на ранг-листата на кошаркари во категоријата кошаркари на Меѓународната кошаркарска федерација (ФИБА). Се смета за еден од најдобрите кошаркари на сите времиња.
Кошаркарска кариера
Домовиќ Булут е роден и израснат во Нови Сад. Тој играл кошарка уште од детството, го освоил својот прв турнир во 1996 година, а почнал да тренира една година порано. Професионално се занимава со кошарка од 2012 година. Играл за Нови Сад Ал-Вахда.
Од крајот на јули 2021 година, тој игра во американската Биг3 лига за тимот на Пауер. Тој бил трет пик на драфтот Биг3, пред само Ајсе Остин и Ерл Кларк, поранешни играчи на ФМП и Будуќност од Подгорица. Некогаш бил прогласен за играч на неделата Биг3.
Српска репрезентација
Домовиќ Булут ја претставувал српската репрезентација во кошарка 3 на 3. Тој освоил два златни медали на Светското првенство на ФИБА, во 2012 година во Грција и во 2016 година во Кина и сребрен медал на турнирот во Русија во 2014 година. Тој го освоил Светското првенство во 2017 година, тоа е 3. златен медал за Србија и биле избрани за најдобар тим на турнирот.
Тој се натпреварувал за Србија на Олимпијадата во Токио 2020 година (одржана во 2021 година поради пандемијата на корона вирусот); за прв пат кошарката 3 на 3 била вклучена во олимписката програма. Со репрезентацијата стигнале до полуфиналето, ја победиле Белгија во борбата за третото место со 21:10 и со тоа го освоиле бронзениот медал.
Кошаркарска кариера
Булут играл кошарка во Меридијан и Војводина во кошаркарската лига на Србија Б (2. ранг). Играл и за Кожув во македонската прва лига.
Бостон Селтикс
Бостон Селтикс (Boston Celtics) е кошаркарски клуб од Бостон кој настапува во НБА лигата, во Атлантската дивизија. Домашен терен на Селтикс е „ТД Бенкнорт Центар“ во Бостон, Масачусетс. Селтикс се најуспешниот тим/организација во НБА лигата со 17 освоени титули. Второто место го заземаат Лос Анџелес Лејкерс со 16.
Бадинерија
Бадинерија (фр. badinerie) или бадинаж (badinage) — кратко живо танцово музичко дела чие име доаѓа од францускиот збор badiner („шегување“). Изразот се јавил за време на XVIII век кога бадинеријата за првпат била вклучена како став во барокната свита. Најпознатиот пример за вакво дело е свитата „Бадинерија“ (Badinerie) од Јохан Себастијан Бах, дел од делото „Оркестрална свита бр. 2 во х-мол“ за флејта и гудала, BWV 1067.
Бостон Селтикс
Селтикс се основани во 1949 и после една сезона во Кошаркарска Асоцијација на Америка (БАА), настапуваат 59 години во НБА лигата. Предводени од легендарниот тренер Ред Оербах, првата титула ја освоија во 1957. Од 1959 до 1969, во тек беше првата династија на Селтикси, и со легендарни играчина чело со Бил Расел, освоија 11 титули во 13-те сезони што Расел ги одиграл. Втората династија беше во 80-те, со играчи како Лери Брд, Кевин Мекхјел и Роберт Париш, освоија титули во 1981, 1984 и 1986, во луто соперништво со Лејкерси предводени од Меџик Џонсон. Двете династии беа поврзани со млад тим, предводен од Дејв Кавенс, кои освоија титули во 1974 и 1976.
Во НБА сезоната 2007/08, Селтикс ја вратија титулата во Бостон после 22 години. Тој преоден рок во тимот била доведена „големата тројка“ сочинета од Реј Ален, Пол Пирс и Кевин Гарнет. Во почетната петорка играле уште Кендрик Перкинс и Рејџон Рондо, кој подоцна прераснал во најголема ѕвезда на екипата. Во НБА финалето 2008 ги победиле лутите соперници ЛА Лејкерс со резултат 4-2. Во сезоната 2009/10 овие два тима повторно играле во финалето, но овој пат Лејкерс славеле со 4-3 во последната серијата.
Светско првенство во фудбал 2022 - група Д
Светско првенство во фудбал 2022 - група Д била една од осумте групи на Светското првенство 2022 и во неа се натпреварувале актуелниот шампион и бранител на титулата Франција, како и репрезентациите на Австралија, Данска и Тунис.
Натпреварите се одиграле од 22 до 30 ноември 2022 година.
Двете првопласирани репрезентации во групата, Франција и Австралија, продолжиле понатаму во осминафиналето.
Данска - Тунис
<section begin=Д1 /><section end=Д1 />
Франција - Австралија
<section begin=Д2 /><section end=Д2 />
Тунис - Австралија
<section begin=Д3 /><section end=Д3 />
Франција - Данска
<section begin=Д4 /><section end=Д4 />
Австралија - Данска
<section begin=Д5 /><section end=Д5 />
Тунис - Франција
<section begin=Д6 /><section end=Д6 />
Гелберг
Географија
Гелберг се наоѓа на северниот раб од Тириншката Шума помеѓу долините на Вилде и Цаме Гера. Местото се наоѓа на височина од 680 до 750 метри. Кон селото припаѓа и местото Гелбергер Грунд. Западно од местото се наоѓа Шнекопф („Снежна Глава“), втор највисок врв во Тирингија.
Соседни места
Гелберг се граничи со следниве места, почнувајќи од север: Гератал, Елгерсбург, Илменау (сите во округот Илм), Шмидефелд на Ренштајг, Голдлаутер-Хајдерсбах, Зул (сите во градот Зул) и Оберхоф (округ Шмалкалден-Мајнинген).
Од најблиското место Грефенрода е оддалечен 10 километри, со што Гелберг е едно од најизолираните места во Германија.
Бурим Хусеини
Бурим Хусеини (албански: Burim Huseini; Слатино, ) е поранешен член на ОНА.
Загинал на 31 јули 2001 година во една престрелка со македонските безбидносни сили. По ова, неговото тело било префрлено и погребено во неговото родно село Слатино.
Колиби (Клиново)
Колиби  — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Клиново.
Наоѓалиштето претставува утврдување од среден век.
Преку реката Сушица, на ридот Стојанова Дупка, кој е на 7 км западно од селото, се среќаваат грамади од кршен камен и фрагменти од покривни ќерамиди, што упатуваат на помала фортификација.
Солунски безистен
Солунскиот безистен (Μπεζεστένι Θεσσαλονίκης) е создаден од османлискиот султан Мехмед II (1455-1459) во Солун, Грција.
Безистенот се наоѓа на раскрсницата меѓу улиците „Венизелос“ и „Соломос“, наспроти Хамза-бегова џамија и старата општина. Денес во безистенот се сместени различни продавници.
Поврзано
Безистен
Уранија
Во старогрчката митологија Уранија (Οὐρανία), што значи „небесна“, била муза на астрономијата и астрологијата. Таа обично е насликана со глобус во својата лева рака и (зашилен) стап во десната, додека нејзината нога е поставена на желка, симболот на молчењето. Таа била способна да ја предвиди иднината од позицијата на ѕвездите. Честопати е поврзувана со универзалната љубов и Светиот Дух. Облечена е во наметка на која се извезани ѕвезди, а нејзините очи се фокусирани кон небото. Најмили и се луѓето кои се занимаваат со филозофија и со небесните работи.
Dolerus triplicatus
Dolerus triplicatus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
Опис
Ларвите достигнуваат должина од 25 мм. Нивната глава жолтеникава, челната плочка со темнокафеава дамка. Телото дорзално жолто или зеленикаво. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Juncus.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-12 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа и Турција. Во Македонија видот се среќава во селото Катланово, Маврово и планината Галичица.
Евровизија 1998
Евровизија 1998 — 43. натпревар за избор на најдобра песна. Се одржал во Бирмингем во Велика Британија на 9 мај. Учествувале 25 земји, а победила Дана Интернационал од Израел, со песната Diva.
Учество на Македонија
На оваа Евровизија, Македонија и официјално зела учество. Ја претставувал Владо Јаневски со песната „Не зори зоро“. Учеството на фестивалот било без спонзори, ТВ камери, стилист, шминкер и без ниту еден новинар од Македонија. Владо дури сам си ја купил облеката од Милано, бидејќи го одбиле од фирмата „Тетекс“. Поради помали средства, спотот за „Не зори зоро“ од МРТВ 80% е измонтиран од стари архивски снимки на планини и езера. Владо песната ја напишал за неговата тогашна девојка од Русија со која живеел во Москва.
Друшче
Друшче (словенечки: Drušče) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Илјада чудесни сонца (книга)
Илјада чудесни сонца (англиски: A Thousand Splendid Suns) — роман на Халед Хосеини кој првпат бил објавен во Велика Британија во 2007 година.
Тема
Романот Илјада чудесни сонца е незаборавен портрет на една ранета земја (Авганистан) и вистински трогателна приказна за семејството и пријателството, неизбришлива слика на горчливата судбина на многу жени од муслиманскиот свет.
Халед Хосеини започнува со својата приказна раскажувајќи на еден сосема обичен начин, за постепено да почне да ја открива трагичната драма на ликовите преку силно крешендо на емоции.
Главните ликови на романот се Маријам и Лејла. Нивните судбини, на прв поглед сосема различни (филозофијата на трпеливост и помиреност со судбината на едната со борбеноста и плановите за иднина на другата), стануваат една заедничка трогателна приказна. На само 15-годишна возраст Маријам ја праќаат во Кабул да се омажи за несреќниот и огорчен Рашид кој е триесет години постар од неа. Речиси две децении подоцна, во земјата која забрзано тоне во пропаст, трагедијата ја погодува петнаесет годишната Лејла која по смртта на своите родители мора да го напушти домот и да стане дел од несреќното домаќинство на Маријам. Лејла и Маријам ќе пронајдат заемна утеха а нивното пријателство ќе стане толку силно како врската меѓу две сестри, нераскинливо како онаа меѓу мајка и ќерка во хаосот на војните кои се испреплетуваат на авганистанското тло.
Со тек на години во Авганистан на власт доаѓаат талибанците, улиците на Кабул горат од бомби и истрели, а животот се претвора во очајничка борба против гладот, суровоста и стравот. Истрајноста на двете жени, Лејла и Маријам, наидува на искушенија кои не можеле да ги сонуваат ниту во своите најстрашни кошмари. Но сепак, љубовта умее да го натера човекот на незамисливи дела, да му помогне со чудесно јунаштво да ги надмине и најстрашните препреки. Маријам го убива Рашид во мигот кога тој се нафрла на Лејла и се обидува да ја задави. Маријам е подготвена да ја плати најстрашната цена - стрелање, кое за Лејла ќе значи слобода и нов живот во семејството со љубовта на својот живот — Тарик.
Мирче Нешовски
Мирче Нешовски — македонски поет.
Животопис
Нешовски е роден на година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи во Народната и универзитетска библиотека „Свети Климент Охридски“ - Скопје. Член на Друштво на писатели на Македонија од 1994 година.
Дела
Автор е на книгите: Прозорец на сводот (поезија, 1975);
Комитска заклетва (поезија 1991);
Духовна галаксија (поезија, 1996);
Ентелехија (поезија, 1999);
Врховниот шеф на ѓаволот,(роман);
Небесната Пијета (роман)
Гешвенда
Гешвенда (Geschwenda) — село и поранешна општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од општината Гератал.
Местоположба
Гешвенда се наоѓа на северниот раб од Тириншката Шума на околу 470 метри височина. Низ местото тече потокот Вирбах.
Соседни места
Гешвенда се граничи со следниве места, почнувајќи од север: Либенштајн, Ангелрода, Гераберг и Грефенрода.
Ханс Гуде
Ханс Фредрик Гуде ( – ) бил норвешки сликар на национален романтизам и се мисли дека е еден од најдобрите сликари на пејзаж во Норвешка.
Почетоци
Гуде е роден во Осло 1852 година како син на судијата Ове Гуде и Марија Елизабет Брант.
Својата уметничка кариера му започнува со приватни часови кај Џоханес Фринто, а од 1838 година оди на неговите вечерни часови во Кралевското школо за цртање во Осло. На есен 1841 година Цохан Себастијан Велхавен му предложил на малиот Гуде да го испрати во Диселдорф на понатамошно усовршување на уметноста.
Академија за уметност во Диселдорф
На академијата за уметност во Диселдорф го сретнал Џон Вилхелм Шимера - професор во сликарскиот предел - кој го советувал да се повлече од неговите амбиции да стане сликар и да се врати на редовните студии додека не закаснил. Академијата му одобрила да го прими, но Гуде го привлекло вниманието на Андреас Ахенбах кој му давал приватни часови.
Студентски денови
Гуде на есен во 1842 година конечно бил примен на Академијата и таму се придружил на курсот на Шимера за сликање пејзаж каде што многу брзо напредувал. Тогаш тоа било новоуведен курс во 1839 година, како другар во тоа време го престигнал во сликањето човечки тела. На крајот на првиот семестар, преформансот на Гуде е прогласен за добар а тој поишан како талентиран, што во студентската книшка во 1843-1844 година тој бил единствен во класот од 12 за кого било пишувано дека е многу талентиран.
Гуде бил на Академијата до 1844 година, каде што заминал за Осло. На 25 јули 1850 година, Гуде се оженил за Бетси Шарлот Анкер (1830-1912), ќерка на генералот Ерик Анкер.
Професорски денови
Годината 1854, Гуде бил именуван за професор на Академијата во пределот на сликање на пејзаж и така го заменил својот професор. Со своите 29 години станал најмлад професор на Академијата. Неговото поставување донекаде било и политичка одлука заради конфликтот кој владеел помеѓу другите кандидати. Предавал шест часови курс, два часа работа во канцеларија, бил ментор со другите професори но и присуствувал на состаноците на колективот. Во 1857 година, Гуде поднесува оставка, наводувајќи приватни причини здравствена состојба, иако во своите мемории како причина се води опозицијата на двајца ученици. Неговата професорка била слабо плаќана и на дното на листата останатата плата на Академијата и Гуде бил еден од неколкуте професори на кои им е повисока но одбиена. Во 1855 година, Гуде бил подобро третиран од страна на Академијата кога ја најавил оставката и му требало цели пет години да го напушти Диселдорф. После тоа тој се преселил во Велс каде што се посветил на сликањето.
Училиште за уметност во Баден
Во декември 1863 година, Гуде добил понуда и ја прифатил како професор во Училиштето за уметност во Баден, каде што повторно го наследил својот професор и го напуштил Велс. Таму продолжил да репродуктира пејзажи за кои мислел дека бил стил којшто го пренел на своите студенти. Таму поминал 6 години додека не се префрлил на Академијата за уметност во Берлин. Пензионирал во 1901 година. Починал во Берлин две години подоцна.
Униреа
Униреа (Unirea, Felvinc, Oberwinz) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 5.808 жители. Комуната е сместена покрај реката Муреш, и покрај истоименото село се состои од уште пет села.
Покраини во Ирска
Ирска е првостепено поделена на 4 покраини. Кои понатаму се делат на грофовии.
Сите три покраини се под контрола на Република Ирска, додека четвртата Алстер (околу 80%) е под контрола на Велика Британија, односно таа е Северна Ирска.
Мал крвоток
Малиот крвоток кај птиците и цицачите е циркулација на крвта од десната комора на срцето, преку белодробните артерии до белите дробови, каде што се врши размена на гасовите (јаглерод диоксид и кислород). Оксидираната крв (крвта богата со кислород) преку белодробните вени се враќа во левата преткомора на срцето. Од левата преткомора крвта оди во левата комора каде што започнува големиот крвоток.
Медб
Медб (Старо-ирски правопис: [mɛðv]; понекогаш англицизирано како Маев) е кралица на Конахт во Алстерскиот Циклус на ирската митологија. Таа владее од Крухан (сега Ратгроган, Каунти Роскомон). Таа е непријател (и поранешна сопруга) на Конхобар, син на Неса, крал на Алстер, а е најпозната по започнувањето на Táin Bó Cúailnge ("Препадот за добитокот на Кули") за да го украде наградниот бик на Алстер. Медб инсистираше таа да биде еднаква во богатство со нејзиниот сопруг, и го започна препадот за добитокот на Кули кога открила дека мажот и Ајлил, син на Мата бил еден моќен бик побогат од неа. Даир првично се согласи да и го даде бикот кој го барала. Но, кога пијан гласник изјави дека, ако не се согласи, бикот би бил одземен со сила, Даир ја повлече својата согласност, и Медб се подготви за војна.
Некои историчари сугерираат дека таа веројатно првично беше "сувернитетска божица", со која кралот ритуално ќе се ожени, како дел од неговата инаугурација. Медб Летдерг, која врши слична функција во Тара е веројатно идентична или инспирација за оваа Медб. Аргументот на Медб со нејзиниот консорт содржи предлози за матрилинеарност, како и фактот што Ајлил го преземал неговото име од својата мајка Мата Мјуириск, а Конхобар од својата мајка Неса. Од неодамна, ирски и ирско-американски поети ја сметаат Медб за слика на моќта на жената, вклучувајќи ја сексуалноста, како во "Labhrann Medb" ("Медб зборува") од ирскиот поет Нуала Ни Домнејл и "Интоксикација" од ирско-американскиот поет Патриша Монаган.
Дејан Недев
Дејан Недев (роден на година во ) — македонски каратист.
Рани години
Дејан Недев е роден на 28 јануари 1980 година во Скопје. Основно образование завршил во „Кузман Јосифовски Питу“ во Скопје, а средно училиште во СЕПУГС „Васил Антевски Дрен“ во Скопје. Дипломирал на Факултетот за Физичка култура во Скопје при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј„ со што се здобил со звање дипломиран професор по физичка култура. На истиот Факултет во 2011 година успешно магистрирал и официјално станал Магистер по кинезиологија, по кое се стекнал и со докторски степен на образование. Има објавено повеќе од 20 научно стручни трудови во престижни научни списанија.