cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црвено поместување
Историја
Историјата на оваа тематика започнува со развојот на брановата механика во век и со истражувањето на појавите кои се поврзани со Доплеровиот ефект. Овој ефект е именуван по Кристијан Доплер, кој бил пррвиот кој понудил физичко објаснување за оваа појава во 1842 година. Ова тврдење било тестирано и потврдено за звукот од страна на холандскиот научник Кристофер Балот во 1845 година. Доплер точно предвидел дека појавата треба да важи за сите видоцви на бранови, и особено навел дека променливоста на боите на ѕвездите се должи на нивното движење во однос на Земјата. Но пред ова тврдење да биде потврдено, сепак, било утврдено дека боите на ѕвездите најпрво се должат на ѕвездената површинска температура, а не на движењето. Дури подоцна ќе биде потврденоова тврдење на Доплер преку извршените набљудувања на црвеното поместување.
Првото Доплерово црвено поместување било опишано од страна на францускиот физичар Иполит Физо во 1848 година, кој укажал на промената во спектралните линии на набљудуваните ѕвезди како последица на Доплеровиот ефект. Ефектот понекогаш се нарекува и "Доплер–Физоов ефект". Во 1868 година, британскиот астроном Вилијам Хагинс бил првиот кој ја одредил брзината на ѕвезда која се оддалечувала од Земјата користејќи го овој метод. Во 1871 година, оптичкото црвено поместување било потврдено кога појавата е набљудувана кај Фраунхоферовите линии користејќи го сончевото вртење, при што е забележано поместување од 0,1 Å кон црвената боја. Во 1887 година, Вогел и Шајнер го забележале годишниот Доплеров ефект, годишната промена во Доплеровото поместување за ѕвездите чија местоположба е во близина на еклиптиката поради орбиталната брзина на Земјата. Во 1901 година, Аристарх Белополски го потврдил оптичкото црвено поместување лабораториски користејќи систем на вртечки огледала.
Најраното спомнување на поимот црвено поместување во печатен облик е она на Волтер Адамс од 1908 година, во кое го спомнува во насловот "Два методи за истражување на природата на црвеното поместување кај маглините". Овој поим не се спомнува сè до 1934 година од кога е употребен од Вилем де Ситер.
Започнувајќи со набљудувања во 1912 година, Весто Слајфер забележал дека повеќeto спирални галаксии, за кои се сметало дека се спирални маглини, имале значајни црвени поместувања. Слајфер е првиот кој дал запис за овие мерењата во годишниот том на Вести од Ловеловата опсерваторија. Три години подоцна, тој напишал труд во списанието Популарна астрономија. Во овој труд тој тврди дека "првичното откритие дека големата спирална галаксија Андромеда имала соста исклучителна брзина од –300 km(/s) со што се покажало дека постои можност за истражување ина брзините а не само на спектрите на спиралните галаксии." Слајфер ги пресметал брзините на 15 спирални маглини кои се биле забележани низ целата небесна сфера, од кои сите освен три имале "позитивни" (осносно оддалечувчки) брзини. Последователно, Едвин Хабл го забележал приближното заемнодејство меѓу црвените поместувања како оние кај "маглините" и растојанијата до нив со записот на познатиот Хаблов закон. Овие набљудувања ја потврдиле работата на Александер Фридман од 1922 година, во која тој ги извел познатите Фридман–Леметерови равенки. Денес тие се сметаат за силен доказ за ширењето на универзумот и теоријата за големата експлозија.
Мерење, опис и толкување
Спектарот на светлината која потекнува од извор (Погледајте ја сликата од идеалниот спектар горе десно) може да се измери. За да се определи црвеното поместување, потребно е да се трага за појави во спектарот како што се впивните линии, оддавните линии, или други промени во јачината на светлината. Доколку се забележани, овие појави може да се споредат со познати појави во спектарот на различни хемиски соединенија кои биле дел од експериментални испитувања и се соединенија кои постојат на Земјата. Многу чест атомски елемент во вселената е водородот. Спектарот на обична светлина која сјае низ водород ќе има спектар кој е специфичен за водородот и ги има истите одлики на определени повторувачки интервали. Ако е ограничен само на впивните линии ќе биде налик на оној на сликата (горе десно). Ако истиот шаблон на интервали е забележан во набљудуваниот спектар од далечен извор, но се поместиле брановите должини, тогаш може да се каже дека е препознаено присуството на водород. Ако истата спектрална линија е препознаена во двата спектри, но при различни бранови должини, тогаш црвеното поместување може да се пресмета со со употреба на табелата која е дадена подолу. Определувањето на црвеното поместување на тело на овој начин побарува честота или бранова должина. За да се пресмета црвеното поместување, потребно е да се знае брановата должина на оддадената светлина во почетниот појдовен систем на изворот: со други зборови, брановата должина која може да се измери од набљудувачот кој е веднаш до и се движи заедно со изворот. Бидејќи во астрономската примена овие мерења не можат да се направат директно, од причина што мерачот би требало да отпатува до далечната ѕвезда за која постои интерес, методот при кој се користат спектрални линии и е опишан во овој текст, е методот кој се користи. Црвените поместувања кои се пресметани со набљудување на непрепознаени одлики чија појдовна честота е непозната или пак станува збор за спектар без одлики или бел шум (случајни превирања во спектарот).
Црвеното поместување и (синото поместување) може да се окарактеризираат со релативната разлика меѓу набљудуваната и оддадената бранова должина (или фркевенција) на тоа тело. Во астрономијата, обичај е оваа промена да биде бездимензионална величина означена со
z
. Ако
λ
ја претставува брановата должина и
ја претставува честотата (треба да се има на ум дека
при што
е брзината на светлината), тогаш
се дефинира со равенките:
Откако ќе се определи
, разликата меѓу црвеното и синото поместување е само работа на тоа дали
е со позитивен или негативен знак. На пример, сините поместувања при Доплеровиот ефект (
z < 0
) се надоврзани со тела кои се приближуваат до набљудувачот и притоа светлината преминува во повисоки енергии. Соодветно, Доплеровите ефекти при црвеното поместување (
z > 0
) се поврзани со тела кои се оддалечуваат од набљудувачот и светлината преминува на пониски енергии. Слично, гравитационите сини поместувања се поврзуваат со светлина оддадена од извор кој се оддалечува во послабо гравитационо поле, а набљудувањето се врши од посилно гравитационо поле, додека пак црвеното поместување наведува на спротивното тврдење.
Равенки за црвено поместување
Во општата релативност може да се изведат неколку специјални равенки за црвеното поместување во одредени специјални време-просторни геометрии, како што е прикажано во следнава табела. Во сите случаи величината на проемната (вредноста на
z
) е независна од брановата должина.
Доплеров ефект
Ако светлински извор на светлина се оддалечува од набљудувачот, тогаш се случува црвеното поместување(
z > 0
z < 0
). Ова бажи за сите електромагнетни бранови и се објаснува со помош на Доплеровиот ефект. Последователно, овој вид на црвено поместување се нарекува Доплерово црвено поместување. Доколку пак ако изворот се движи од набљудувачот со брзина
v
, која е значително помала од брзината на светлината (
), црвеното поместување се пресметува со:
c
е брзината на светлината. Во класичниот Доплеров ефект, фреквенцијата на изворот не се менува, но оддалечувалкото движење создава илузија за пониска фреквенција.
Поцелосна слика за Доплеровото црвено поместување побарува да се разгледаат релативистичките ефекти поврзани со движењето на извори кои се движат со брзини блиски до брзината на светлината. Целосното математичко изведување може да се види во статијата за релативистичкиот Доплеров ефект. Накратко, тела кои се движат со брзини блиски до брзината на светлината ќе бидат подложни на изменет облик на равенакат од погоре поради постоењето на временска дилатација како ефект на специјалната релативност што може да се отстрани со употреба на Лоренцовиот фактор
γ
во класичната равенка за Доплеровиот ефект на следниов начин (за движења кои се во видното поле):
Оваа појава првпат била набљудувана при експеримент изведен во 1938 година од страна на Херберт Ајвис и Г. Стилвел, познат под името Ајвис–Стилвелов експеримент.
Бидејќи Лоренцовиот фактор зависи само од големината на брзинат, токму ова е причината за црвеното поместување со релеативистичката исправка која е независна од насоката во која се движи изворот. За споредба, класичниот дел од равенката зависи од проекцијата на движењето на изворот во полето на набљудување што пак дава различни резултати за различни насоки. Ако
Шведски календар
Шведскиот календар (Svenska kalendern) или шведски стил (Svenska stilen) бил календар во употреба во Шведска и нејзините поседи од 1 март 1700 до 30 февруари 1712 година (види подолу). Бил еден ден пред јулијанскиот календар и десет дена зад грегоријанскиот календар. Велигден се пресметувал астрономски, со мал исклучок, од 1740 до 1844 година.
Црвено поместување
Доплеров ефект
θ
Шведски календар
Сончев календар
Во ноември 1699 година, Владата на Шведска одлучила, наместо целосно да го усвои Грегоријанскиот календар, постепено да му се приближува во период од 40 години. Планот бил да се прескокнат сите престапни денови во периодот од 1700 до 1740 година. Секоја четврта година, јазот меѓу шведскиот календар и грегоријанскиот се намалувал за еден ден, додека конечно не се построиле во 1740 година. Во меѓувреме, овој календар не бил во согласност со ниту еден од главните алтернативни календари и разликите би се менувале на секои четири години.
Црвено поместување
Доплеров ефект
е аголот меѓу насоката на релативното движење и насоката на оддавањето од појдовниот систем на набљудувачот (нултиот агол е директно оддалечување од набљудувачот), целосниот облик на релативистичкиот Доплеров ефект се запишува како:
Шведски календар
Сончев календар
Во согласност со планот, 29 февруари бил испуштен во 1700 година, но Големата северна војна спречила да се направат дополнителни пропусти во следните години.
Црвено поместување
Доплеров ефект
и за движење само во полето на набљудување(
Шведски календар
Сончев календар
Во јануари 1711 година, кралот Чарлс XII изјавил дека Шведска ќе го напушти календарот, кој не бил во употреба од ниту една друга нација, во корист на враќање на постариот јулијански календар. Дополнителен ден бил додаден на февруари во престапната 1712 година, со што му се дало единствена должина од 30 дена.
Црвено поместување
Доплеров ефект
), равенката се сведува на:
Шведски календар
Сончев календар
Во 1753 година, една година подоцна од Англија и нејзините колонии, Шведска го вовела Грегоријанскиот календар. Скокот од 11 дена бил остварен во еден чекор, а на 17 февруари следел 1 март
Велигден
Велигден требало да се пресметува според велигденските правила на јулијанскиот календар од 1700 до 1739 година, но од 1700 до 1711 година, Велигденската недела била датирана во аномалниот шведски календар, опишан погоре.
Црвено поместување
Доплеров ефект
При специјалните случаи кога светлината се движи под прав агол (
Шведски календар
Велигден
Во 1740 година, Шведска конечно го усвоила „подобрениот календар“ кој веќе бил усвоен од протестантските држави на Германија во 1700 година (кој го користеле до 1775 година). Неговото подобрување било да се пресметаат полната месечина и пролетната рамноденица на Велигден, според астрономските табели, особено Кеплеровите табели Рудолфин на меридијанот на опсерваторијата Ураниборг на Тихо Брахе. Покрај вообичаеното средновековно правило дека Велигден е првата недела по првата полна месечина по пролетната рамноденица, астрономската Велигденска недела требало да биде одложена за една недела, ако оваа пресметка би ја ставила на истиот ден со првиот ден од Еврејска пасхална недела, 15 нисан. Тоа било во конфликт со Јулијанскиот Велигден, кој не можел да се случи на 14-тиот ден од месечината (14 нисан), но бил дозволен од 15 до 21 нисан, иако тие датуми биле пресметани христијански, а не еврејски. Добиените астрономски датуми на Велигден во јулијанскиот календар користен во Шведска од 1740 до 1752 година се случиле во истата недела како и Јулијанскиот Велигден на секои три години, но биле порано од најраната канонска граница за Велигден од 22 март во 1742, 1744 и 1750 година.
Црвено поместување
Доплеров ефект
) релативо од насоката на релативното движење на појдовниот систем на набљудувачот, релативистичкото црвено поместување е познато како трансверзно црвено поместување, и равенката го има следниот облик:
Шведски календар
Велигден
По усвојувањето на Грегоријанскиот соларен календар во 1753 година, три астрономски датуми на Велигден биле една недела подоцна од Грегоријанскиот Велигден во 1802, 1805 и 1818 година. Пред Шведска официјално да го усвои Грегоријанскиот Велигден во 1844 година, уште два требало да бидат одложени во 1825 и 1829 година, но не биле.
Црвено поместување
Доплеров ефект
Црвеното поместување се определува, иако телото не се оддалечува од набљудувачот. Дури и кога изворот се движи кон набљудувачот, ако постои трансверзна компонента на движењето, тогаш постои некоја брзина при која дилатацијата го поништува очекуваното сино поместување и при повисоки брзини изворот кој се приближува ќе со црвено поместување.
Ширење на вселената
На почетокот на 20 век, Слифер, Вритц и останатите ги направиле првите мерења на црвените и сините поместувања на галаксиите кои се далеку од Млечниот Пат. Првично тие ги толкувале овие црвени и сини поместувања, како последици од случајни движења, но подоцна Леметр (1927) и Хабл (1929), користејќи ги податоците добиени од претходните мерења, забележале груба линиска поврзаност меѓу зголемувањето на црвеното поместување и растојанијата до галаксиите. Леметер забележал дека овие набљудувања може да се објаснат со помош на механизам кој создава црвени поместувања абележани во Фридмановите решенија на Ајнштајновите равенки на општата релативност. Поврзаноста меѓу црвените поместувања и растојанијата е задолжително од сите овие модели кај кои ширењето на просторот е метричко. Како резултат, брановата должина на фотоните кои се шират низ просторот е издолжена, создавајќи го на тој начин космолошкото црвено поместување.
Постои разлика меѓу црвеното поместување во космолошки контекст споредбено со она кое е забележано кога блиски тела пројавуваат месно Доплерово црвено поместување. Наместо космолошко црвено поместување кое последица на релативните брзини кои се тема на разгледување на законите на специјалната релативност (а со тоа се опфатени од правилото дека две соседни тела може да имат релативни брзини поголеми од брзината на светлината кога се разгледуваат во движење едно кон друго), и овие фотони ја зголемуваат својата бранова должина и црвено поместување поради светската одлика на време-просторот низ која тие се движет. Еднио толкување на овој ефект е идејата дека самиот простор се шири. Поради самото ширање на просторот на растојанијата се зголемуваат, а сот тоа и растојанието меѓу две далечни галаксии може да се зголемува и за брзини поголеми од 3 m/s, но ова не потврдува дека самите галаксии се движат со брзини поголеми од бризината на светлината во просторот во кој тие се движат (ова е забрането од Лоренцовата коваријанса).
Математичко изведување
Последиците од набљудувањето на овој ефект може да се изведат со употреба на равенките од општата релативност кои опишуваат хомоген и изотропен универзум.
За да се изведе црвеното поместување, се користи геодезиската равенка за светлински бран, и тоа:
каде
ds
е време-просторниот интервал
dt
е временскиот интервал
dr
е просторниот интервал
c
е брзината на светлината
a
е временки зависниот размерен фактор
k
е закривеноста во единица површина.
За набљудувач кој ја набљудува грпката на светлинскиот бран во местоположба
и време
, и притоа грпката на тој светлосен бран е оддадена во време
во минатото и на далечно растојание
. Интегрирајќи по патеката по која се двиѓи сбветлиснкиот бран по времето и по просторот истовремено се добива:
Општо гледано, брановата должина на светлината не е подеднаква за двете местоположби и времиња поради променливите својства на метриката. Кога бранот бил оддаден, имал бранопва должина
λthen
. Следната грпка од светлосниот бран била оддадена при време
Набљудувачот ја набљудува следната грпка на набљудуваниот светлински бран
λnow
кој пристигнува во време:
Бидејќи последователната грпка е повторно оддадена од
и е набљудувана при
, равенката може да се презапише на следниов начин:
Десната страна на двоинтегралната равенка од погоре се подеднакви што значи
Користејчи го следново разрешување:
се добива дека:
За сите мали промени во времето (за периодот на циклусот на светлиснкиот бран) размерниот фактор е всушност константен (
денес или во минатото
Користејќи ја равенката за црвено поместување дадена преку од погоре се добива:
Во универзум кој се шири како нашиот, размерниот фактор монотоно се зголемува како што поминува времето, па така,
z
е позитивно и затоа галаксиите се навидум поместени кон црвено.
Користејќи го моделот за ширење на универзумот, црвеното поместување може да се поврзе со староста на набљудуваното тело, т.н. космичко време. Означува сооднос на густини со
Ω0
притоа истото е еднакво на:
ρcrit
, се добива:
H0
е моменталната Хаблова константа, и
е црвеното поместување.
Разлика меѓу космолошките и месните ефекти
За космолошките црвени поместувања при
се забележуваат дополнителни Доплерови црвени и сини поместувања со сопствени движења на гаслаксиите релативно во однос на една кон друга предизвикува расејување од стандардниот Хаблов закон. Настанатата ситуација може да се прикаже преку честата космолошка споредба која се користи за да се опише ширењето на просторот или универзум кој се шири како опна. Ако две тела се претставени како лагери а време-просторот како гумена опна, Доплеовиот ефект е предизвикан од вртењето лагерите преку опната и се создава сопственото движење. Космолошкото црвено поместување се случува кога лагерите стојат во едно место а опната се растегнува.
Црвените поместувања на галаксиите вклучува и компонента поврзана со повлекувачката брзина од ширењето на универзумот, и компонента од сопственото движење (Доплерово поместување). Црвеното поместување кое се должи на ширењето на универзумот зависи д повлекувачката брзина на начин определен од избраниот космолошки модел за да се опише ширењето на универзумот, кое е многу поразлично од тоа како Доплеровото црвено поместување зависи од месната брзина. Опишувањето на потеклото на космолошкото ширење на црвеното поместување, според космологот Едвард Харисон, "Светлината ја напушта галаксијата, која е неподвижна во месниот простор и по одреден период е восприемена од набљудувачи кои се пак неподвижни во нивниот месен простор. Меѓу галаксијата и набљудувачот, светлината патува големи растојанија низ простор кој се шири. Како резултат, сите бранови должини на светлината се развлечени од ширењето на просторот. И е едноставно толку просто..." подоцна Стивен Вајнберг појаснува, "зголемувањето на брановата должина од оддавањето до впивањето на светлината не зависи од чекорот на промена на
a(t)
[тука
е Робертсон-Валкеровиот размерен фактор] при периодот на впивање или оддавање, но кога се зголемува
Во научната литература честопати се користи изразот "Доплерово црвено поместување" наместо "космолошко црвено поместување" за да се опише црвеното поместување на галаксиите каде доминира ширењет на време-просторот, но космолошкото црвено ширење не се пресметува со употреба на релативистичката Доплерова равенка која пак е окарактеризирана преку специјалната релативност; па така
v ≥ c
е невозможно, досека пак за споредба,
Штефан чел Маре (Бакау)
Штефан чел Маре (Ştefan cel Mare) — општина во округот Бакау во Романија, во која живее 7.161 жител. Се состои од шест села: Штефан чел Маре, Богдана, Гутинаш, Негојешти, Радеана и Вијшвар.
NGC 5971
NGC 5971 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5971 се споменува и како UGC 9929, MCG 9-26-2, CGCG 297-19.
Откривање
Објектот е откриен на 5 август 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5971 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5971 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 5971 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55529. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3872. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1413.
Црн цвет
Прием
Кирстен Џ. Бишоп: „ Црниот цвет е вистинска магична приказна со безвременски квалитети на легенди и бајки. Напишан со софистицираност и елеганција, ги поставува неопходните прашања за традиционалниот херој, човекот со сила и храброст.“
Зоран Стефановиќ: „Европски епски песни, балкански етнички наративи, бајки, геополитички и заговорни митови, модерен меч и магиски жанр, роман на потокот на свеста. . . Според мојот ум, Блак Блумсом е единствената книга што ја знам и која прецизно и беспрекорно ги интегрира традиционалните и модерните жанрови на сосема различни техники на раскажување приказни. Резултатот е остар и трогателен, јунгова драма со долгорочни одгласи.“
Шерил Морган: „Приказната во суштина е медитација за улогата на херојот врзан за мускули во народните приказни и фантастичната фикција, и како таква е многу поинтелигентна од просечниот фабрикуван, екструдиран фантастичен производ чијшто издавачите ги сакаат овие денови. Тоа е исто така благословено кратко.“
Поткралство Нова Шпанија
Поткралство Нова Шпанија (Virreinato de Nueva España) — поткралство кое било под директно влијание на Кралство Шпанија во периодот од 1535 до 1821 година. Териториите на ова поткралство се наоѓале во Северна Америка, односно териториите на денешните држави: Мексико, југозападните делови на САД и Флорида, Гватемала, Белиз, Никарагва, Салвадор, Костарика и Куба, како и Филипините и други острови во Тихи Океан.
NGC 3525
NGC 3525 — леќеста галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Поткралство Нова Шпанија
Нова Шпанија била раководена од страна на поткрал, кој бил директно назначуван од страна на кралот на Шпанија. Првиот поткрал на Нова Шпанија бил Диего Колумбо, син на Кристофер Колумбо кој во 1509 година градот Санто Доминго го избрал за своја престолнина. По 26 години, престолнината била преместена во Град Мексико.
NGC 3525
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3525 се споменува и како NGC 3497, NGC 3528, IC 2624, MCG -3-28-37, ESO 570-6.
Поткралство Нова Шпанија
Улогата на поткралот во поткралството дирекно ја определувал кралот на Шпанија. Тој командувал со војската, избирал кандидати за виши црковни училишта, имал контрола врз сите колинии во северна и Јужна Америка, но немал право да воведува нови закони и неговиот мандат бил ограничен.
По поразот во 1821 година од страна на мексиканците предводени од Агустин де Итурбид, Шпанија ги загубила сите територии во Северна Америка. Куба и Филипините останале под нејзиното владеење до 1898 година.
NGC 3525
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3525 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3525 има привидни димензии од 2,6' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 59°.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Надворешни врски
NGC 3525
Шорштет
Шорштет (Schorstedt) — село и поранешна општина во округот Штендал, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Бизмарк.
240 (број)
240 (двесте четириесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 239 а претходник на бројот 241.
Грос Ниндорф
Грос Ниндорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Trendkill (музичка група)
Биогафија
Почетоците на групата датираат од 2012 година, кога браќата Дамјан и Симеон Јаневи заедно со басистот Милош Дејановиќ, со кого Дамјан Јанев заедно свирел во бендот Serpentine Fire, започнуваат со заедничко свирење и правење на песни. Во групата како вокал се приклучува Дамјан Стефановски со кого започнуваат да ги прават првите песни на македонски и англиски јазик и првите свирки, меѓу кои првата е кон крајот на мај 2012 на познатата сцена - Школка во Градскиот парк на прославата на освоената титула на ФК Вардар. Во пролетта 2014 година излегува првото EP со 4 песни насловено како Nothing to prove. Првиот албум насловен Colors of self на кој се наоѓаат 10 песни излегува во 2015 година. Во 2016 година во бендот се приклучуваат нови членови: Калин Марковиќ кој претходно бил вокал на Furion и Никола Силјаноски на бас гитара, откако Дамјан Стефановски и Милош Дејановиќ го напуштаат бендот поради семејни обврски како стапување во брак и заминување на работа во странство. Со новиот состав бендот во ноември 2017 го снима и првиот спот за песната Приградски хардкор што воедно е и името на второто EP издание со 3 песни кое излегува кон крајот на 2017 година. Со снимањето на спотот Приградски хардкор, групата добива популарност ширум Македонија и Балканот и е вброена во една од 10 највлијателни македонски хардкор групи. Во текот на 2017 и 2018 остваруваат повеќе свирки ширум Македонија: во МКЦ во Скопје на фестивалите „Востание“ (декември 2017) и „Земјотрес“ (февруари 2018), во Охрид и Битола (март 2017) на концертната турнеја по повод 10 годишнината од постоењето на групата Hardfaced, на фестивалите Д Фестивал во Дојран и DreamOn во Струга (јули 2017), клупски свирки во клубот „Браво“ во Скопје со Последен Удар (ноември 2018) и клубот „Барфлај“ во Кичево со Skullcrush и Inner Hate (декември 2018) итн, а настапуваат и надвор од границите на Македонија на фестивалот Into the Pit во Ниш, Србија. Песните на Trendkill се одликуваат со силни и тешки гитарски рифови и изразити бас линии и тапани, а нивните текстови обработуваат теми од општеството, насилство, омраза, борбатa против неправедите, политичка некоректност. Музичко влијание црпат од американските посебно њујоршките хардкор бендови како Agnostic Front, Sick of it All, Madball, холандскиот Born from Pain и др.
Геолог
Геолог е научник кој се занимава со проучување на Земјата, нејзиното настанување и процесот со кој се обликувала. Геолозите во нивните проучувања применуваат и други науки, како: физика, хемија, биологија, итн. Во споредба со другите научници, геолозите се повеќе изложени на теренска работа отколку во лабораторијата, и, се разбира, со оглед на предметот на проучување - Земјата. Како прв геолог се смета Џејмс Хатон, кој во 1785 година објавил труд со наслов: „Теорија на Земјата“.
Геолозите се вклучени во истражувањата што се однесуваат на пронаоѓање метали, нафта, градежен камен и други природни ресурси. Покрај тоа, тие се во првите редови во текот на предвидувањето на природните опасности и катастрофи, изучувајќи ги земјотресите, вулканските активности, цунами, поплави, лизгање на земјиштето, и друго, резултатот од нивното изучување се користи за алармирање на јавноста за можноста на овие феномени, и нивниот размер.
Климатските промени во Земјината историја, што ги забележале геолозите се користат во модерните изучувања на климатските промени.
Геолошки истражувања се вршат и за потребите на изградбата, а резултатите од геолошките истражувања се користат за проектирање на мостови, патишта, аеродроми, брани, тунели, гасоводи, електрични централи, згради и други градежни проекти.
Ако предметот на проучување и истражување е свртен кон другите планети, а не Земјата, тогаш научникот кој се занимава со тоа е наречен планетарен геолог.
Кариера во геологијата
Професионални геолози обично работат во широк спектар на владините служби, во приватни компании, непрофитни и академски институции.
Горски венец
Горски венец (српски: Горски вијенац - Историческо собитије при свршетку XVII вијека) е драма во стихови на црногорскиот и српски писател Петар Петровиќ Његош.
Ликови
На почетокот на драмата се наведeни следниве ликови:
Меѓутоа, во драмата се јавуваат и други ликови кои авторот пропуштил да ги наведе, и тоа: Вук Марковиќ, војник, втор војник, еден Цуца, деца, дете и момче, како и неколку ликови кои немаат дијалог, но се појавуваат во делото (Вук Бориловиќ, трите слуги на владиката – двајцата по име Новак и бајрактарот Пима, еден калуѓер и еден млад човек).
Содржина
На Ловќен се собрани сите црногорски главатари (кнезови, сердари и војводи). Владиката Данило е замислен и нерешителен, насетувајќи ја неизбежната борба меѓу православните и потурчените Црногорци. Пред црквата, народот игра, а сите ја проколнуваат лошата историска судби на Србите и ги слават големите српски јунаци. Поглаварите го повикуваат владиката да преземе некаква акција, но тој најпрвин ги повикува видните луѓе од редовите на потурчените. Започнуваат преговори со нив, во кои Црногорците ги повикуваат да премиинат во православната вера, но потурчените одбиваат да го прифатат тоа. Потоа, доаѓаат гласници од Подгорица кои на владиката Данило му носат писмо од везирот Селим, кој бара од Црногорците да се покорат, плашејќи ги со големата турска војска, а владиката му враќа решителен одговор.
Црногорските првенци ги раскажуваат своите соништа, искажувајќи ја желбата за борба со Турците. Потоа доаѓа војводата Драшко кој им раскажува за својот престој во Млетската република, чудејќи се на нивните животни навики и обичаи. Поглаварите набљудуваат како во полето поминуваат сватови од двете вери, кои пеат песни во слава на својата вера и на своите јунаци. Потоа, доаѓа сестрата на младиот јунак Батриќ која ја оплакува неговата смрт, а потоа самата се убива. Сите поглавари ја оплакуваат смртта на јунакот и на сестра му.
На гумното пристигнуваат вооружени луѓе од повеќе црногорски племиња. Тие со себе носат една баба за која мислат дека е вештерка, а таа признава дека била уценета од Турците да внесе раздор меѓу Црногорците. Додека седат поглаварите, планините се тресат, а меѓу нив доаѓа слепиот игумен Стефан кој ги повикува на јуначка борба. Откако сите поглавари ги раскажуваат своите соништа, влегуваат во црквата за да се заколнат дека ќе се борат против потурчените Црногорци. На Божиќ од сите страни пристигнуваат вооружени Црногорци кои раскажуваат за своите борби со потурчените Црногорци кои ги заклале или ги протерале.
Осврт кон делото
„Горски венец“ е круна на творештвото на Његош и најпопуларното и, веројатно, најмисловното дело во српската книжевност. Делото доживеало над 50 изданија, а преведено е на голем број јазици. Мотивот за ова дело е земен од еден вистинит историски настан што се одиграл на почетокот од XVIII век - истребувањето на потурчените Црногорци од страна на христијанското население, но идејната концепција е поширока и се однесува на стремежот за ослободување од турското ропство. Исто така, како еден вид претходник на ова дело се јавува и драмскиот спев „Гордост црногорска“ (Дика црногорска) на Сима Милутиновиќ, учителот на Његош. Најпосле, драмата е пишувана по угледот на античката драма.
Во „Горски венец“, мислата ја заменува суштината на сцената, а дикцијата се јавува како замена за движењата и акцијата. Поради оваа мисловна тежина, често се јавуваат различни коментари и толкувања на одредени делови од драмата. На пример, во стиховите 583-584 се вели:
„Јунаку се често пута хоħе -
Ведро небо насмијат грохотом -“
Според еден коментатор, овие стихови значат дека често небото му се насмевнува (силно засветлува) на јунакот како одраз на неговото јунаштво. Меѓутоа, кај Његош, зборот „грохот“ означува грмотевица, со што стиховите добиваат сосема поинакво значење, т.е. често се случува јунакот како гром од ведро небо ненадејно да удри на непријателот. Слично е и со стиховите 2513-2514, кои гласат:
„Море стење под силом небесном,
колебљу се у мору небеса,“
И овие стихови коментаторите ги толкуваат нејасно, т.е. според некои, тие значат дека небото го тормози морето, а морето пак му се заканува на небото, а други ги толкуваат како наивно-реалистична слика, додека најправилно би било тие да се сфатат метафорично, т.е. земната сила (морето) е во судар со надземната сила (небото).
Душко Родев
Душко Родев (, -, ) — македонски  раскажувач, романописец, драмски писател, преведувач, роден е на 17 април 1932 година во Скопје.
Животопис
Душко Родев дипломирал на Филолошки факултет во Скопје, на група за романска книжевност. Работел како уредник во Македонската радио-телевизија и во весникот Нова Македонија. Работел и како новинар, дописник, слободен репортер и како уредник во издаваштво. Член на друштво на писатели на Македонија од 1965 година.
Со својата книжевна дејност Родев во периодот на социјализмот во родната Македонија бил занемаруван, премолчуван, па дури и забрануван, случак со неговата книга: „Разговори со Дојрански“ која беше објавена во Србија, а дури две години потоа се појави во Македонија, каде што примериците од Србија се криеа во магацини и беа недостапни за читателите.
Бил наградуван на анонимни конкурси за раскази. За романот „Човекот што ги сакаше калинките“ 2010 ја доби наградата Роман на годината на Утрински весник.
Македонците во Тетово од ала турка до ала франга
Македонците во Тетово од ала турка до ала франга со поднаслов „Општествено-политичкиот живот и културата на живеењето во првата половина на 20 век“ е книга од авторот Бранислав Светозаревиќ од 2015 година, во издание на Академски печат Скопје. Во книгата се содржани шест глави, предговор, прилози, библиографија, именик на лични имиња и именик на прекари.
Содржина
Книгата е поделена на следниве поглавја:
Книгата изобилува со архивски фотографии. Како извори за овој труд се користени необјавени документи од преку 90 архивски фондови, објавени документи од преку 60 изданија на збирки на документи, 330 објавени трудови (книги, зборници, студии, периодика, елаборати и друго) од областа на историјата, социологијата, етнологијата со етнографијата, ономастиката со топонимијата и дијалектологијата, архитектурата, културата, антропогеографијата, географијата, антропологијата и други области, преку 100 новинарски статии и весници, околу 40 информатори, современици и учесници на настани, и 13 приватни зборки на фотографии, разгледници и други картофилски материјал. Сите овие извори поединечно се содржани во делот од книгата под наслов: Библиографија.
Сигеберт I
Сигеберт I или Сигисберт I, роден во 535, починат во декември 575 во Витри-ен-Артоа, е меровиншки крал, син на Хлотар I и на Ингонда. Неговото име значи « Сјаен во победа » на старофранкиски јазик.
Животопис
Хлотар I одвај го обединил франкиското кралство на Хлодовик I но не го поделил пред својата смрт која се случила во 561. Неговите синови отишле да го акопаат во Соасон, во базиликата Света Марија која тој започнал да ја гради врз гробот на Св. Медар.
Во 562, Аварите, блиски со Хуните, навлегуваат во Турингија. Сигеберт треба тогаш да ја премести престолнината од Ремс во Мец, и успева да ги истурка напаѓачите од другата страна на реката Рона. Хилперик го искористил отсуството на брат му за да си го присвои Ремс и други градови на Австразија. Сигеберт отишол во противнапад и го победил Хилперик I.
Во 566, се оженил за Брунехилда, ќерка на визиготскиот крал Атанагилд. Впрочем, според Григур Турски, Сигеберт смета дека жените на неговите браќа не се достојни за својот ранг, и дека само кралска ќерка може да ја носи титулата кралица на Австразија. Под влијание на Сигеберт и на свештениците, Брунехилда морала да се преобрати во католик.
Во 567, Галзвинта, сестрата на Брунехилда и жена на брат му Хилперик I, крал на Неустрија, е убиена (задавена во својата постела, веројатно по наредба на Фредегонда, идната жена на Хилперик I . Сигеберт, под влијание на Брунехилда, е решен да ја одмазди сестрата на жена му : тоа е почеток на војна меѓу Неустрија и Австразија која ќе трае долго, дури и по смртта на Фредегонда. Гунтрам, крал на Бургоња, се обидува да посредува, и Сигеберт прифаќа пет града во Аквитанија како надомест за убиството на сестрата на жена му.
Во 567, по смртта на неговиот брат Хариберт I добил дел од Аквитанија.
Тој ненадејно го нападнал градот Арл, сопственост на Гунтрам, кој сакал да го има после поделбата на кралството на Хариберт, меѓутоа Целзус го освоил Авињон и го презел Арл. Откако Гунтрам го вратил Авињон се ставило крај на таа војна.
Хилперик I ја искористил таа војна за да го испрати Хлодовик, помладиот син на Одовер, против Сигеберт, кој ги имал заземено Турена и Поату. Гунтрам ја здружил својата војска со трупите на Сигеберт и го испратил Мумол да ги води воените операции, по што трупите на Хилперик побегнале во Тур и Поатје. Хлодовик се повлекол во Бордо но бил нападнат од еден од офицерите на Сигеберт. Хлодовик кога ги слушнал звуците на роговите и на трубите побегнал. Во 573, Хилперик повторно ја разгорува кавгата околу убиството на Галсвинта, и опустошува дел од Аквитанија кој припаѓал на брат му испраќајќи го својот син Теодеберт кој бил заробен од страна на Сигеберт кој го натерал да се заколне дека повеќе нема да го напаѓа во замена за неговото ослободување. Тогаш, Теодеберт тргнал да го освојува Тур и напредувал сè до Поатје каде се соочил со војводата Гондебо чија војска ја масакрирал. Теодеберт изгорел еден дел од Турена. Ги нападнал Лимож и Каор, пустошејќи ја цела земја, напаѓајќи го дури и свештенството. Следната година, Сигеберт ги повикал варварите од онаа страна на Рона за да се борат заедно со него против брат му Хилперик. Му се заканил и на Гунтрам, кој од страв од варварите склучил договор за меѓусебна помош со Хилперик I. Сигеберт го гонел Хилперик сè до Албиј каде се помириле, под услов тој да ги врати сите градови коишто му ги одзел Теодеберт. Но варварите кои му биле сојузници на Сигеберт и покрај мировниот договор го опљачкале Париз. .
Хилперик тогаш го прекршил мировниот договор, влегол во сојуз со Гунтрам, и ја нападнал Австразија сè до Ремс. Сигеберт морал да ги повика своите трупи, да побрза кон Тур и да се соочи со Теодеберт кој напуштен од своите војници бил убиен при обид да даде отпор заедно со неколкумина кои му останале верни. Еден од слугите, го емал телото на принцот за да го закопа во Ангулем.
Сигеберт тогаш ја освоил долината на Сена и градот Руен додека пак брат му побегнал во Турне во 575.
Се вратил во Париз за да се сретне со жена му Брунехилда и со децата. Франките од кралството на Париз испратиле делегација а да му оддаде почит, вртејќи му го грбот на Хилперик.
Кога тргнал накај Турне, владиката на Париз Герман го предупредил со следниве зборови :
..
Во Витри-ен-Артоа, војската на Хилперик го признала за крал на Неустрија ; но кога тргнал да се крунисува, убиен е со нож во слабините од пажовите на Фредегонда.
Хилперик излегол од Турне, го закопал Сигеберт во Ламбр, потоа го преместил во Опатијата Св. Менар во Соасон, за да биде закопан до Хлотар I.
Сигеберт умрел на возраст од 40 години, после четиринаесет години владеење.
Неговиот син Хилдеберт II, кој имал само 5 години, бил прогласен за крал на Австразија во Мец.
Во тек на владеењето на Сигеберт, должноста мајордом а првпат е спомената.
Фехим Хусковиќ
Фехим Хусковиќ (босански: Fehim Husković; Горно Оризари,, ) — македонски академски сликар и графичар и исто така академик кој ѝ припаѓа на помладата генерација уметници.
Животопис
Хусковиќ е роден на 25 мај 1967 година во велешкото село Горно Оризари. Завршил ФЛУ во Скопје, магистрирал графика, а докторирал на Универзитет за ликовни уметности во Софија, Бугарија. Реализирал преку 95 самостојни изложби во Македонија и низ светот, излагал дела на над 700 групни изложби и учествувал на повеќе од 100 Меѓународни колонии и симпозиуми. Добитник е на дваесетина награди во државава и надвор од неа, како и на 9-то ноемвриското признание на Општина Велес. Хусковиќ е добитник на наградата „Никола Мартиновски“ за 2006 што ја доделува Друштвото на ликовните уметници на Македонија. Д-р Хусковиќ работи како редовен професор на Факултетот за ликовна уметност во Скопје.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ловча
Свети Архангел Михаил или Собор на Архангелите (Συνάξεως Ταξιαρχών Ακρινού) — црква во некогашното село Ловча, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е единствениот остаток од селото.
Црквата е изградена во 1848 г. според плочите од северната и источната страна. Храмот е доста голем (25,50 × 17,90 м). Градбата претставува трикорабна базилика со трансепт и женска црква на вториот кат. Во средиштето на западната страна во 1884 г. е изградена монументална камбанарија. Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била под врховенството на Патријаршијата. Живописот во храмот е дело на зографот Серги Георгиев од Неврокоп, изработени во 1860 – 1870 г.
Емили Ман (модел)
Емили Ман е англиски модел и музичарка. Родена е во Стрејтам, Лондон. Таа студирала на архитектонската школа Бартлет. Во 2005 година, таа зазема дел во реалното шоу на програмата "Channel 5" - „Направи ме супермодел“ во соработка со агенцијата Селект, каде работи со филмски работници и фотографи, а особено со Перу (анг. Perou) и Дејвид Лам.
Ман e прикажанa во ЌНајлонската книга за глобален стилЌ и „100 кул брендови“ за „Будистички панк“. Таа исто така се појавува во Vogue (Италија и Велика Британија), "Vanity Fair", "FHM", "ELLE", "Cosmopolitan", "Grazia", "Telegraph Magazine", Marmalade, Dazed и i-D списанијата. Таа има искуство како модел во првата сезона на Хана Маршал, снимена од Давид Лам.
Ман се појавува во реклами и за музички видеа на MTV, Girls of FHM, Zongamin, Whitey и Zoot Women.
Под диџејското име „Емили Стрејнџ“, Ман била и редовен диџеј во Лондон. Емили Ман го основа „Теско диско“ со колектив на пријатели кои ги курираат неделните настани.
Ман има искуство и како басист во групата Клиент, во која е позната како „Клиент Е“.
241 (број)
241 (двесте четириесет и еден) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 240 а претходник на бројот 242.
Ниндорф
Ниндорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Парк Ротнерос
Паркот Ротнерос е цветен и скулптурен парк во Ротнерос, локалитет кој се наоѓа во општината Суне (Шведска), и западно од езерото Фрајкен Има површина од 22 хектари.
Паркот бил изграден - почнувајќи од 1932 година - од Сванте Палсон, кој во тоа време бил мелничар во Ротнерос и живеел таму во куќа. Пред тоа, старата куќа во Ротнерос била уништена од пожар во текот на ноќта на празникот Света Луси во 1929 година
Во 1950-тите, Палсон изградил нов дом како одраз на Екеби од романот на Селма Лагерлоф , Госта Берлинг. Тој се погрижил - како и во другите класични паркови - да се зачуваат двете оски (оската север-југ и исток-запад), кои се вкрстуваат кај замокот. Манорската куќа не може да се посети, бидејќи е приватен дом на внукот на Палсон.
Не постои вистински мастер план за паркот. Одвреме-навреме, на просторот на паркот се поставуваат нови скулптури. Има повеќе од 100 скулптури. Покрај скулптурите, паркот содржи и огромен број цветни леи. Исто така постои и игралиште, авантуристичкиот парк на Нилс Холгерсон за деца.