cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ден на независноста на Македонија
Историја
Истиот ден заедно со Словенија, врз основа на одлука на Соборот независност прогласила и Хрватска. На 6 мај избиле нереди, а потоа дошло и до престрелки во и околу поморската база „Лора“ во Сплит. Прва жртва на немирите бил војникот Сашо Гешковски од Кавадарци, кој извршувал стражарска служба.
Гванозин трифосфат
cGTP
Цикличниот гванозин трифосфат (cGTP) му помага на цикличниот аденозин монофосфат (cAMP) да ги активира јонските канали контролирани од циклични нуклеотиди, како, на пример, оние во олфакторниот систем.
Ден на независноста на Македонија
Историја
Тоа создало и хаотична состојба и во БиХ со прогласувањето на Источна Херцеговина, областа Романија и Босанската Краина за Српски автономни области кои се ставиле под директна јурисдикција на сојузната власт, односно на раководството во Србија.
553
553 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 553 година од новата ера, 553. од првиот милениум, 53. од VI век и четвртта од 550-тите.
Ден на независноста на Македонија
Историја
Со цел мирно решавање на кризата, на 27 август Европската заедница ја донела Декларацијата за Југославија. Биле потпишани и два документа - Спогодба за прекин на огнот, една од многуте безуспешни што потоа ќе следат и Меморандум за проширување на посматрачките активности на ЕЗ во Југославија со кои се операционализираше Декларацијата.
Потпис на Декларацијата ставиле тогашниот претседател на претседателството на СФРЈ Стипе Месиќ, од име на Сојузниот извршен совет Анте Марковиќ, како и претседателите на сите шест републики. Од името на ЕЗ Декларацијата ја потпиша Ханс Ван ден Брук, претседател на Министерскиот совет и шеф на дипломаријата на Холандија, која тогаш претседаваше со Заедницата. Со Декларацијата се гарантираше неповредивост на надворешните и внатрешните граници, право на изјаснување на народите за сопствениот суверенитет, негирање на употребата насила како политика на свршен чин, а во спротивно се предвидуваа ригорозни санкции.
553
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Ден на независноста на Македонија
Историја
ЕЗ како последен обид да ја спречи граѓанската војна која се наѕирала од развојот на југословенската криза, на 7 септември во Хаг организира Мировна конфренција за Југославија.
553
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6061 и 6062 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5303 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4313 и 4314 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1306.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 553 година се протега во 3189 и 3190, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3249 и 3250 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1096. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 71 и 70 година пред хиџра.
Ден на независноста на Македонија
Историја
Согледувајќи ја состојбата во Југославија, првиот повеќепартиски македонски парламент ја усвоил Декларацијата за независност на 25 јануари 1991 година. По што следуваше и одлуката за распишување на референдум на 8 септември 1991.
IC 1049
IC 1049 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 22 декември 1894 година од страна на Гијом Бигурдан.
Ден на независноста на Македонија
Референдум
На гласањето, според официјалните податоци, од 1.495.626 гласачи излегле 1.132.981 граѓанин со право на глас или 71,85 отсто, а од вкупниот број граѓани кои гласале на Референдумот позитивно се изјасниле 1.079.308 граѓани односно 95,09 отсто (односно 72,16 % од вкупниот број на граѓани со право на глас). Резултатите само по себе говорат за успешноста на Референдумот. Во официјалниот извештај на Комисијата за спроведување на Референдумот се вели дека за начинот на кој бил спроведен не биле поднесени приговори или жалби поради неправилности или повреди на одредбите на Законот за републички Референдум. Комисијата ја констатирала масовноста на граѓаните со право на глас во Македонија кои се изјасниле „за“ самостојна и суверена Македонија.
IC 1049
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1049 е од видот *.
Ден на независноста на Македонија
Домашни
Македонците самите резултати ги прифатиле со голем оптимизам и еуфорија. Исто така и вискоките функционери се големи оптимисти.
IC 1049
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 35 м 42,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 33' 44".
Ден на независноста на Македонија
Странски
По референдумот, водечките светски медиуми излегоа со оценка дека мнозинството гласачи се изјасниле за независност на Македонија и оти тоа ќе значи чекор поблиску до распадот на Југославија.
Референдумското изјаснување во соседните земји не наишло на одобрување. Атина го оценува референдумот како скопска опасност за Грција. Бугарија најавува дека ќе ја признае државата, но не и нацијата, а Албанија го одобрила бојкотот на албанската етничка заедница во земјата. Честитки до претседателот Глигоров меѓу првите упатил словенечкиот претседател Милан Кучан. САД го повториле својот став за политиката на македонскиот државен врв даден пред референдумот во кој изразиле задоволство од нејзиниот умерен пристап и духот на компромис што ги покажувала Македонија. Уставното име на Македонија, САД го признаа за време на администрацијата на Џорџ Буш Помладиот на самиот почеток од неговиот втор претседателски мандат во 2004 година.
IC 1049
Други поделби
Проучување на IC 1049 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ден на независноста на Македонија
Првата прослава
По затворањето на избирачките места, граѓаните спонтано се собирале на плоштадот „Македонија“ во центарот на Скопје. каде Македонското радио организирала свеченост насловена Глас за Македонија со настап на стотина естрадни ѕвезди. Меѓу настапите на уметниците пред насобраните граѓани се читале извештаите кои општинските изборни одбори ги доставуваа до Републичката комисија за спроведување на референдумот.
Идниот прв Претседател на Република Македонија, Киро Глигоров, се обратил кон македонскиот народ со историскиот говор: „Граѓани и граѓанки на Македонија дозволете вечерва на вас и на сите граѓани и граѓанки на Македонија, да ви ја честитам слободна, суверена и самостојна Македонија“. Вакви спонтани прослави биле организирани и во Битола, Охрид и во другите градови низ новата Република.
Прославување на празникот
Денот на независноста како државен празник е неработен ден во Македонија. Претседателот и Владата на Македонија организираат разни свечености. Претседателот традиционално го доделува Орденот „8 Септември“. Народот традиционално оди на излети во познатите излетнички места. Македонскиот олимписки комитет организира спортски пикници, а додека Мотоциклистичката федерација на Македонија го организира Меѓународното мото рели „Македонија 2008“ во Скопје.
Сите македонски амбасади, конзулати и претставништва приредуваат пригодни коктели и свечености во земјите во кои се наоѓаат.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Допио
Спротивно на тоа, една шолја еспресо се нарекува соло („сингл“) и е развиена затоа што била максималната количина мелено кафе што практично може да се извлече од машините за еспресо со лост. Во повеќето кафулиња надвор од Италија, допиото е стандардна опција. Бидејќи соло бара помала корпа за портафилтер, соло пијалоците често се произведуваат со правење („влечење“) на допио во портафилтер со два изливника и сервирање само на еден од стримите; другиот поток може да се исфрли или да се користи во друг пијалок.
Видингшо
Видингшо е градска област јужно од Линшепинг, Шведска со население од 4.297 лица (2010). Зградите се состојат главно од домови за едно семејство изградени во 1960-те, 1970-те и 1980-те години. Има фитнес центар, пицерија и еден супермаркет. Тинербекен реката поминува низ Видингшо.
Музичарот Ларс Винербек и комичарот Андерс Јохансон потекнуваат од Видингшо.
58.37972°N, 15.64639°W
Изборна единица 7
Изборната единица 7 е изборна единица при парламентарни избори во Република Македонија во која е овозможено да гласа македонската дијаспора. Од оваа изборна единица се избираат тројца пратеници за Собранието на Република Македонија, под услов да биде освоен одреден минимум на гласови. Преструктуирањето на Изборната единица 7 е извршено со измените на Изборниот законик во ноември 2015 година.
Претходно, Изборната единица 7 беше една од трите изборни единици во кои ја претставуваат македонската дијаспора. Таа ги опфаќаше македонските државјани од Европа и Африка и од неа се избираше еден пратеник за Собранието на Република Македонија. Заедно со останатите две изборни единици што ја претставуваат дијаспората, беше воведена со измените на Изборниот законик во октомври 2008 година.
Избирачки места
Во 2011 година во оваа изборна единица биле предвидени 28 избирачки места. Од нив 27 биле во Европа, ниту едно во Африка, а едно во Азија (Анкара).
На изборите во 2014 година биле предвидени 27 избирачки места. За разлика од 2011, не биле предвидени избирачки места во Атина, Будимпешта и Мадрид, а биле воведени избирачки места во Тирана и во Осло.
Бернхард Ајзел
Кариера
Тој ја освоил неговата прва трка, кога имал 11 години. Оттогаш тој освоил многу трки. Кога имал 17 години се преселил во Италија да се трка за екипата Ринаскита Ормеле, со седиште во Тревизо. Потоа, се преместил во Љи Амичи Пјаве, екипата на Морено-Аргентин. Во 2001 ѝ се приклучил на екипата и станал професионален велосипедист, од 2003 се придружил на.
Во 2007, Ајзел се приклучил на. Ајзел имал успеси во првата сезона со неговата главна победа на втората етапа на Волта ао Алгарве. Ајзел се доживува себеси како помогач на спринтерот и колегата Марк Кевендиш, заштитувајќи го низ рамните и планинските етапи и го создава делот на водечкиот воз на ХТЦ, кој му донел многу победи на Кевендиш на Тур де Франс и на други трки. Ајзел исто така гледа можности да вози за себе, главно на класиците. Тој го освоил Париз-Бурж во 2008 и Гент-Вевелгем во 2010, а во 2011, Ајзел го забележал неговиот најдобар пласман на монументот Париз-Рубе завршувајќи седми. Ајзел бил назначен како член на новата Спортска комисија на UCI во 2011 година.
По најавата, дека би се распуштил на крајот на 2011, Ајзел му се придружил на Марк Кевендиш во преселбата во. Откако Кевендиш објавил дека сака да го раскине тригодишниот договор со екипата пред истекот и да се префрли во, Ајзел објавил дека ќе остане со до крајот на сезоната 2015.
На 28 септември 2015 година, објавил дека Ајзел ќе биде помеѓу возачи кои ќе ја напуштат екипата на крајот на годината, по четири поминати сезони со екипата. Следниот ден било објавено дека ќе му се приклучи на Кевендиш (и Марк Реншо, нивен поранешен колега во ХТЦ) при потпишувањето за — која ќе биде преименувана во.
На 14 јануари 2020 година го објавил своето пензионирање од професионалните трки. Кратко потоа започнал да биде водител, известувач и коментатор за Евроспорт и Глобал Сајклинг Нетворк (GCN). Во ноември 2021 година, објавил дека Ајзел ќе им се приклучи како спортски директор од сезоната 2022.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Изборна единица 8
Изборната единица 8 — поранешна изборна единица при парламентарни избори во Република Македонија во која можеа да гласаат македонските државјани од Северна и Јужна Америка. Од оваа изборна единица се избираше еден пратеник за Собранието на Република Македонија. Заедно со останатите две изборни единици што ја претставуваа дијаспората, беше воведена со измените на Изборниот законик во октомври 2008 година и во неа се гласаше на два парламентарни избори, во 2011 и 2014 година. Со измените на Изборниот законик во ноември 2015 година, Изборната единица 8, заедно со Изборната единица 9, влезе во составот на преструктуираната Изборна единица 7.
Избирачки места
Во 2011 година во оваа изборна единица биле предвидени 5 избирачки места. Од нив 4 биле во САД, едно во Канада, а ниту едно во Јужна Америка.
Во 2014 година, покрај овие избирачки места, било воведено уште едно избирачко место, во Отава.
Вкупен број регистрирани гласачи
Регистрирани гласачи за изборите во 2011 година беа 1.824, а за изборите во 2014 година - 3.337. Вкупниот број на Македонци во оваа изборна единица се проценува дека се движи околу 350.000.
NGC 4718
NGC 4718 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4718 се споменува и како MCG -1-33-20, IRAS 12479-0500.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4718 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4718 има привидни димензии од 1,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 50 м 32,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 16' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 4718 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43463. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4956. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
Барзингхаузен
Барзингхаузен (Barsinghausen) — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е на ридскиот масив Дајстер, околу 20 километри западно од покраинскиот главен град Хановер. Барзингхаузен припаѓа на историската област Каленбершки крај и првпат бил споменат во 1193 година.
Местоположба
Барзингхаузен се наоѓа на ридскиот масив Дајстер помеѓу средногерманските ридски масиви и Северногерманската Низина. Градот административно припаѓа на регионот Хановер и се наоѓа во рамки на историската област Каленбершки крај. Дајстер е оддалечен околу 200 метри од градскиот центар.
Градски единици
Градот се состои од следниве единици (бројот на жители во загради):
Историја
Во Барзингхаузен се наоѓа стар манастир, кој бил основан во текот на доцниот среден век. Во тоа време, плодната почва и бројните потоци на реката Зидауе биле погодни за земјоделство и бројни ветерници во Каленбершки крај. Барзингхаузен станал рударски град помеѓу 1871 и 1957 година. По Втората светска војна почнале да се развиваат други сектори.
Население
(на 31 декември)
Главни знаменитости
Во градот се наоѓаат следниве знаменитости:
Збратимени градови
Барзингхаузен е збратимен со следниве градови:
Аваруа
Аваруа (Avarua) — градче и округ во северниот дел на островот Раротонга, воедно и главен град на Куковите Острови. Населението брои 5.445 жители. Централното градско подрачје лежи на 21°12′ ЈГШ и 159°46′ ЗГД на морско ниво, на подножјето на острите планински врвови на Раротонга (надм. вис. 208 м). Гратчето има неколку супермаркети, две банки, неколку ресторани и барови, како и други наменски продавници каде се нудат црни бисери и разни ракотворби. Отворениот пазар работи во недела, кадешто може да се најдат најразлични артикли, од шарени фустани на замотување (пареу), до цветни венци, свежа риба и тропско овошје.
Градот го опслужува Меѓународниот аеродром Раротонга (IATA-код: RAR). Аваруа има 5.445 жители, кои главно живеат од туризам, трговија, рибарство и земјоделство. Главната улица во Аваруа е наречена „Ара Маире Нуи“, обично на англиски наречена „Марин Драјв“ или „Мејн Стрит“, која потоа на обата краја на градот станува обиколница наречена „Ара Тапу“, што го кружи околу целиот остров Раротонга.
Аваруа е поделена на 18 месности наречени „тапере“ (од вкупно 54 во Раротонга). Од запад кон исток, тие се следниве:
Копар
Свежиот копар има силна арома и слатка, зачинета арома. Ги подобрува салатите, млечните и мајонезните сосови и сирењата. Се користи при подготовка на кисели краставички, стерилизирани краставици, таратор. Тој е погоден за зачинување на риба, јадења од зеленчук (тиквички, свеж компир, боранија, зелка), на лиснати супи. За Швеѓаните, копарот е национален зачин.
Константин Кирков
Константин Кирков (познат и како Костадин Кирков; 1882 - 18 април 1903) — македонски револуционер - анархист, член на тајниот терористички кружок Гемиџии кој ги извел познатите Солунски атентати кон крајот на април 1903 година во Солун.
Животопис
Роден е во Велес во видно македонско трговско семејство. Го сметале за инкарнација на „возвишен идеализам“, за голем индивидуалист и фанатичен приврзаник на анархизмот. Надворешно важел за младич со префинет изглед.
На 28 април 1903 година (нов стил) Кирков прво ги минира цевките низ кои поминува вода и гас кај т.н. серска железничка станица во Солун, а потоа фрла една бомба помеѓу луѓето пред „Гранд Хотел“.
На 18 април загинал при обидот да ја крене во воздух телеграфската станица во текот на Солунските атентати, а тоа воедно бил и последен атентат.
Кирков бил вљубен во убавата внука на сопственикот на тогашната Отоман банк, Алис.
1059 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4449 и 4450 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3691 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2701 и 2702 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 306 пред основањето на Рим.
Војнички манастир
Војнички манастир — манастир во селото Војница, сместен надвор од селото, до кој се стигнува преу земјен пат.
Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, кои се во градба, како и други помошни објекти.
Црква „Св. Атанасиј“
Главната манастирска црква е посветена на Свети Атанасиј Александриски, по која е и наречен целиот манастир.
Конаци
Започната е изградба на манастирски конаци.
Нептун (митологија)
Нептун, пред да биде поврзуван со морето, бил поврзан со изворите на свежа вода. Како и Посејдон, така и Нептун бил почитуван од страна на Римјаните и како бог на коњите, под името Neptunus Equester, заштитник на трките со коњ.
Потекло на поимот
Етимологијата За Нептун е нејасна и спорна. Античкиот граматичар Варо го извел името од nuptus односно покривка (opertio), со повеќе или помалку експлицитни алузии на nuptiae, бракот на Небото и Земјата.
Неодамна, во неговите предавања, претставени на различни прилики во доцните години на минатиот век, германскиот научник Х. Петерсман предложил етимологија од матичните корени на IE * nebh-поврзано со облаците и маглата, плус наставката-tu кој означува апстрактно-вербална именка, и придавната наставка -no што се однесува на домен на активноста на лицето или неговите привилегии. Коренот IE * nebh-, со оригинално значење на влажно, мокро, ги има дадено санскритското nábhah, хетејското nepis, латинското nubs, nebula, германското nebel, словенското nebo итн. Kонцептот e близок со оној изразен во името на грчкиот бог Όυράνος, добиен од коренот IE * h2wórso-, до вода, наводнување и * h2worsó-, средство за наводнување. Оваа етимологија e посогласна со Варо.
Различна етимологијата, втемелена во легендарната историја на Latium и Etruria, била предложена од страна на Прелер и Милер-Дике: етрурски Nethunus, Nethuns би била придавна форма на топонимот Nepe (t), Nepete (во моментов Nepi), град на полето Faliscuc блиску до Falerii. Областа е традиционално поврзувана со култот на боговите: Mесап и Халес, истоимениот херој на Falerii, за кои се верува дека се негови синови. Meсап ги предводел фалерците и другите во војна во ''Аеneid. Nepi и Falerii'' се познати од античката доба по одличениот квалитет на водата на нивните извори, расфрлани во ливади
Богослужба и теологијата
Теологијата на Нептун може да се реконструира само до одреден степен бидејќи уште од најрани времиња тој бил идентификуван со грчкиот бог Посејдон. Ваквата идентификација може добро да се втемели во строгиот однос помеѓу латинските и грчките теологии на две божества. Се тврди дека индоевропскиот народ, намајќи директно познавање за морето, бидејќи потекнувал од внатрешните области, повторно ја користел теологијата на божеството кое првично било хтонско или ја користело моќта над слатките води во внатрешноста како и богот на морето. Оваа функција е сочувана особено добро во случајот на Нептун кој бил дефинитивно бог на изворите, езерата и реките пред да стане, исто така, бог на морето, како што сведочат бројните наоди од натписите во кои тој се споменува во близина на таквите локации. Сервус, граматичар, исто така, експлицитно наведува дека Нептун е задолжен за сите реки, извори и води.
Тој може да најде паралела со ирскиот бог Нехтан, господар на доброто од кои сите реки во светот истекуваат и течат назад.
Посејдон, од друга страна, бил подложен на процесот на станување главен бог на морето уште многу порано, како што е прикажано во Илијадата.
Во претходните времиња тоа бил богот Портун или Фортун, на кој му се заблагодарувале за поморските победи, но Нептун го заменил во оваа улога уште од првиот век п.н.е. кога Сектус Помпеј себеси се нарекувал "син на Нептун". Едно време тој бил поврзуван со Салација, божицата на солената вода.
Нептуналија
Нептуналија е фестивал на Нептун на 23 јули, во екот на летото. Датумот и изградба на засолништа од гранки од дрва укажуваат на примитивната улога на Нептун како бог на изворите на вода во летната суша и топлина.
Најстариот римски календар го постави празникот на Нептуналија на 23 јули, два дена по Лукарија на 19 и 21 јули и два дена пред Фуриналија на 25 јули. Г. Висова веќе забележал дека фестивали кои паѓаат во низа од три дена се поврзани едни со други. Думецил појаснил дека овие фестивали се сите на некој начин поврзани со значење на функцијата на вода во текот на летната топлина (canicula), кога реките и изворски води се на најниско ниво. Основајќи ја неговата анализа на делата на Паладиј и Колумел, Думецил тврди дека додека Лукарија била посветена на облекување на шумата, чистејќи ги подземните грмушки со сечење на 19-ти, а потоа со искоренување на 21-ви, (и палејќи ги подоцна), Нептуналија го прославувале со излети под  колиби (umbrae, casae frondeae), во шума помеѓу Тибар и Виа Саларија, пиејќи изворска вода и вино за да избегаат од топлината. Изгледало дека овој фестивал бил време на општа слобода и неконтролирана распиштоленост во која мажите и жените се мешале без вообичаените римски традиционални и општествени ограничувања. Овој карактер на фестивалот, како и фактот дека на Нептун му била понудена жртва од бик, укажуваат на концепт на земјоделска плодност.
Фуриналија, посветен на Фурина, божица на изворите, се однесувал на оние извори кои морало да бидат откриени со дупчење, односно била потребна работа од страна на човекот, па така се создала кореспонденција со Лукарија од 21-ви, подеднакво подразбирајќи аналогна човечка акција врз почвата. Думецил ја објаснува Фурналија, со хидраулична работа како што е пропишана и според Паладиј, односно со дупчење на бунари за откривање на подземни води; патенти и скриени води се третирале одделно на наредни прилики.
Храмови
Нептун имал два храма во Рим. Првиот изграден во 25тата година пред нашата ера, поставен близу до Circus Flaminius, римската патека за трки, а содржела славни скулптури на морнарска група од Scopas. Вториот, базиликата Neptuni, била изградена на Campus Martius и посветен од Agrippa во чест на воено морската победа на  Actium.
Принесување жртви
Нептун е еден од единствените три Римски богови на коишто било погодно да им се понудат жртви од бикови, другите два биле Аполо и Марс. Погрешното понудување би барало помилување ако е заради невнимателност или неопходност.Типот на понудување вклучува прецизна врска помеѓу божественото и земскотото кралство.
Езеро Албанус
Излевањето на езерото Албанус се случило на датата на Нептуналија. Овој необичен настан(чудо) кој го претскажал падот на Веи е историски настан којшто Думецил го препишува на римскиот обичај на проектирање легендарно наследство во нивната сопствена историја. Ливи поврзува дека еден haruspex од Веи кој бил земен како затвореник невнимателно го дал пророштвото дека Веи ќе падне, ако водите на езерото се излеат во правец на внатрешноста. Напротив, фактот ќе води кон непогодности за Рим ако водите се излееле кон морето. Предвидувањето било потврдено со пророштвото на Делфи консултиран од римскиот сенат.
Оваа легенда ќе го прикаже обемот на моќи скриени во водите и религиозната важност на нивна контрола: Веинтанците,знаејќи го овој факт копале канали долго време како што потрвдуваат последните археолошки пронаоѓања. Постои временска коинциденција помеѓу предвидувањето на необичниот настан (чудото) и работењето на деривација препорачано од Паладиус и Колумела во време на canicula, кога водите се на нивно најниско ниво.
Paredrae
Paredrae се суштества кои се спаруваат или придружуваат некој бог. Тие ги претставуваат основните аспекти или моќите на богот со кој тие се здружени. Во Римската религија тие се често од женски род. Во подоцнежните времиња под хелинистичко влијание тие почнале да се сметаат за одделни божици и сопруги на богот. Сепак ова погрешно сваќање можеби било широко распространето во поранешното фолклорно верување. Во гледиштето на Думецил, двете paredrae на Нептун, Салација и Венилија ги претставуваат надмоќните и смирувачките аспекти на водата, обата природни и припитомени: Салација би го претставувала излевањето, доминантните води, а Венилија мирните или водите кои течат тивко.
Салација и Венилија беа предмет на внимание на научниците и на древното и на модерното време. Варо го поврзува првото со salum, море, а второто со ventus, ветер. Фестус пишува за Салација дека таа е божица која го создава движењето на морето. Додека Венилија би предизвикала брановите да дојдат на брегот, Салација би предизвикала нивно повторно враќање кон големото море. Овој настан бил дискутиран во многу пасуси од христијанскиот доктор Аурелиј Аугустин. Тој посветил едно цело поглавје од неговиот De Civitate Dei на подбивање на недоследното подразбирање на теолошката дефиниција за двете суштества (ентитети): бидејќи Салиција би го означувала долниот дел од морето, тој се прашува како тоа би можело да биде можно дека таа исто така ги повлекува и брановите (Венилија е таа, од која што брановите доаѓаат на брегот), бидејќи брановите се очигледно феномен на површината на морето. На друго место тој пишува дека Венилија ќе биде “надеж која доаѓа” еден од аспектите или моќите на сите опфаќајки го и Јупитер сфатен како anima mundi.
Сервиус во неговиот коментар за Aeneid исто така пишува за Салација и Венилија во различни пасуси,пр. V 724: "(Venus) dicitur et Salacia, quae proprie meretricum dea appellata est a veteribus": "(Венус) е исто така наречена Салација, која што поточно била именувана божица на жените платенички од древните. На друго место тој пишува дека Салација и Венилија се всушност исто лице.
Помеѓу модерните научници Думецил со неговите следбеници Блох и Шилинг го насочуваат нивното толкување за Нептун на подиректна, конкретна, ограничена вредност и функции на водата. Според нив Салација би го претставувала силниот и насилен аспект на пробивни води и води кои се излеваат, Венилија смирувачкиот, нежен аспект на мирната или водата која тече полека.
Прелер, Фоулер, Петерсман и Такас и припишуваат на теологијата на Нептун пошироко значење како бог на универзалната световна плодност, особено релевантен за земјоделството и човековата репродукција.Оттаму тие ги толкуваат Салација како олицетворение на страста и Венилија како поврзана со venia, став на грациозност, привлечност, поврзани со љубов и желба за репродукција.
Л. Прелер забележал значаен аспект на Венилија спомнувајки дека таа е забележана во каталогот за божества и како божество на копнеж, желба. Тој смета дека овој факт ќе им овозможи да се објасни теонимот на ист начин како оној на Венера. Други податоци се чини дека покажуваат во иста насока дека Салација би била паралела на Тетида како мајката на Ахил, додека Венилија ќе биде мајка на Турнус и Иутурна, кои таа ги доби со Даунус кралот на Рутулианците. Според друг извор Венилија ќе биде сопруга на Јанус со кого ја добива нимфата Каненс сакана од Пикус. Овие митски податоци ја нагласуваат репродуктивната функција олицетворена во фигурите на нептуновите паредраеи особено онаа на Венилија при породувањето и мајчинството. А легендарниот крал Венулус беше запамтен во Тибур и Лавиниум.
Плодност божество и предци на божиците
Германскиот научник Х. Петерсман предложил поинаква интерпретација на теологијата на Нептун. Развивајки го неговото разбирање за теоним како вкоренето во IE * nebh, тој тврди дека бог би бил древно божество на облачното и дождливо небо во друштво и во спротивставување на Зевс/Јупитер, богот на јасното, светло небо. Слично на Каелус,тој ќе биде татко на сите живи суштества на Земјата преку оплодувачката моќ на дождовницата.
Овие hieros gamos на Нептун и Земјата ќе се рефлектираат во литературата, на пример во ''Vergil Aen. V 14 pater Neptunus''. Виталната потенција на Нептун ќе биде претставена преку Салација (добиено од salax, salio во неговата оригинална смисла порнографски, похотлива која посакува полов однос, прикривајки). Салација потоа ќе ја претставува желбата на богот за односи со Земјата, неговата витална генерирачка потенција, манифестирана во врнежи од дожд. Додека Салација ќе го означува облачното небо, другиот карактер на богот би бил рефлектиран од неговата друга паредра Венилија која го претставува јасното небо полно со облаци од добра вода. Теонимот Венилија ќе биде вкоренет во не посведочената придавка *venilis, од IE коренот *ven што значи да се сака,  посакува, реализирано во санскритот vánati, vanóti, тој сака, Стар Остров. vinr пријател, германски Wonne, латински Venus, venia. Сеќавања за овој двоен аспект на Нептун, ќе се најдат во ''Catullus 31. 3'': "uterque Neptunus".
Во претпоставка на Петерсман, покрај Зевс / Јупитер, (вкоренети во IE * dei (h) да блесне, кој првично ги претставувал светлиот бел ден на небо во убаво време), древните индоевропејци почитуваат еден бог на небесната влага или влажност како генератор на животот. Овој факт ќе биде посведочен од Хетеецот theonyms nepišaš (D)IŠKURaš IŠKURaš или nepišaš (D)Tarhunnaš "господар на небото мокро", што бил почитуван како суверен на Земјата и мажите. Иако со текот на времето оваа функција била префрлена на Зевс / Јупитер кој стана и суверен на временските услови, реминисценциите  на старата функција преживејаа во литературата: на пример, во Vergil Aen. V 13-14 читање:"Heu, quianam tanti cinxerunt aethera nimbi?/ quidve, pater Neptune, paras?": Whow, зошто толку многу облаци го опкружуваат небото Што подготвувате, татко Нептун?"  Неопходноста на водатата  за квалитет на оплодувањето и нејзината строга врска со репродукцијата е универзално позната . Такас премногу укажува на имплицитната сексуалност и значењето за плодноста на двете и Салација и Венилија врз основа на контекст на култови на Нептун, на толкувањето на Варо за Салација како желна за полов однос и на поврзаноста на Венилија со нимфата или Венера.
Милер Дике и Дике веќе ја имаат толкувано теологијата на Нептун како онаа на божествениот предок на латинската лоза, имено Фалисканите, како и таткото на нивните  херои основачи Месап и Халес. Споделувајки го овој ист пристап Фаулер ја смета Салација за персонификација на витална потенција која  генерира латински луѓе, паралелно со Марс, Сатурн, Јанус, па дури и Јупитер меѓу другите Латини.
Neptunus equestris
Посејдон бил поврзуван со коњ од најрани времиња, многу пред да биде потврдено било кое друго негово поврзување со морето, а може дури и оригинално да бил замислен под форма на коњ. Таквата одлика е одраз на неговата сопствена chtonic, насилна, брутална природа како земјо-тресач, како и врската на коњот со изворите, односно подземните води, и psychopompous карактер својствени на ова животно. Не постои таква директна врска во Рим. Нептун не покажува никаков директен коњски карактер или поврзаност.
Тоа бил римскиот бог Консус кој има поврзаност со коњи: неговиот подземен олтар бил сместен во долината на Circus Maximus во подножјето на Палатин, местото на коњски трки. На денот на неговиот летен фестивал (21 август), на Consualia aestiva, било вообичаено да се донесат во поворка коњи и маски крунисани со цвеќиња и потоа да се задржат коњските трки во циркусот. Се чинело дека овие игри имаат селски карактер: тие го означуваа крајот на годишниот земјоделски циклус, кога жетвата беше завршена. Според преданието, оваа прогода беше избрана за да изврши киднапирање на Сабинските (и Латински) жени. Епизодата може да има одраз на традиционалната сексуална лиценца за такви прилики. На тој ден flamen Quirinalis и калуѓерки девици биле жртвувани на подземниот олтар на Консус. Фактот дека двата фестивала на Consus следеа по еднаков интервал од четири дена од двата фестивала на Ops (Opeconsivia на 25 август и Opalia на 19 декември) сведочи за строгиот однос помеѓу двете божества, како однесување за наградување на земјоделството, или во терминологијата на Думецил на третата функција. Овој факт покажува радикално различна симболична вредност на коњ во теологијата на Посејдон и таа на Консус.
Можеби под влијание на Посејдон Ίππιος Консус бил реинтерпертиран како Neptunus equestris и за неговиот подземен жртвеник, кој исто така се идентификува со Посејдон Ένοσίχθων. Архаичниот и таинствен карактер на неговиот култ, кој бара откопување на олтарот, се знаци на голема антика на ова божество и на неговиот хтонски карактер. Тој секако бил божество на аграрната обилност и на плодноста. Думецил го толкува неговото име како изведено од condere. крие, зачувано како вербална именката во-u паралелно на Санкус и Јанус, што значи бог на складирани зрна.
Мартиан Капела ги сместува Нептун и Консус заедно во регионот X од небото: може да биде дека тој ја следел веќе старата interpretatio graeca на Консус или тој може да биде одраз на етрурсата идеја за хтонски Нептун. На Етрурците им биле особено драги коњските трки.
Нептун во Етрурија
]]Нетунс]] е етрурското име на богот. Во минатото се верувало дека римскиот теоним е добиен од етрурски, но од неодамна ова гледиште е одбиено.
На огледало од Тусканија (ES 1. 76) Nethuns е претставен додека зборував со Uśil (Сонцето) и Thesan (божицата на Зората). Nethuns е на левата страна, седи, држи Trident со два краја во десната рака, а неговата лева рака е подигната во став на давање на инструкции, Uśil стои во центарот на сликата, држејќи го во десната рака лакот на Aplu, и Thesan е на десната страна, со десната рака врз рамото на Uśil : двајцата богови гледаат насочени во слушање на Nethuns-овите зборови. Идентификација на Uśil со Aplu (и неговата поврзаност со Nethuns) е дополнително истакната од демонот anguiped кој држи два делфина. Сцената ги нагласува идентитетите и асоцијацијата на Nethuns и Aplu (тука идентификуван како Uśil) како главени божества од световното царство и животниот циклус. Thesan и Uśil-Aplu, кој е идентификуван со Сури (Soranus Pater, богот на подземното Сонце) за да се разјасни минливиот карактер на световниот живот. Здружувањето на Nethuns и Uśil-Aplu е во согласност со една верзија на теоријата на Етрурскиот Пенат.
Во описот на Небесата на Мартиан Капела, Нептун се наоѓа во регионот Х заедно со Lar Omnium Cunctalis (на сите), Неверита и Консус. Присуството на Lar Omnium Cunctalis може да биде поврзано со теологијата на Нептун како бог на плодноста, вклучувајќи го и човекот, а Неверита е теоним добиен од архаична форма на Nereus и Nereid, пред падот на digamma. Поставувањето на Нептун од Мартиан е полно со прашања: според редоследот на главните три богови тој треба да биде сместен во регионот II, (Јупитер е навистина во регионот I и Плутон во регионот III). Сепак во регионот II можат да се најдат две божества поврзани со Нептун, имено Фонс и Лумфае. Стивен Веинсток претпоставува дека додека Јупитер е присутен во секој од првите три региони, во секој под различни аспекти поврзани со карактерот на самиот регион, Нептун треба првично да се наоѓа во вториот, што е посведочено со присуството на Фонс и Лумфае, и Плутон во третиот. Причината за поместување на Нептун во регионот Х останува нејасна, но може да се посочи на второто појавување на тријади во третиот квартал, кој се изедначил со локацијата на Нет во случај 7 на Liver. Тоа е, сепак, во согласност со колокацијата во третиот квадрант на божества директно поврзани со човечкиот свет.
Блох го забележува можниот  хтонски карактер и построгата врска  на Nethuns со Посејдон, на кои би алудирале серии  на околности, особено поради фактот дека тој бил меѓу четирите богови (Јупитер, Сатурн, Нептун и Телус во редослед)  жреците ова го прикажале како потребна политика на смирување за чудото кое се однесува на De haruspicum responso 20, од Цицерон ,односно звук на напукнување што се смета дека  доаѓа од подземјето во ager latiniensis.
Нептун и Етрурскиот Пенат
Меѓу античките извори Арнобиј обезбедува важни информации во врска со теологијата на Нептун: тој пишува дека според Nigidius Figulus Нептун бел сметан за еден од Етрурските Пенати, заедно со Аполон, двете божества се наградени со поседување на бессмртните ѕидови на Троја. На друго место од неговата работа, книга VI, Nigidius напишал дека според Etrusca Disciplina, неговиот бил еден меѓу четирите родови, видови на Penates: на Јупитер, на Нептун, на подземјето и на смртниот човек. Според друга традиција поврзана со Каесиј исто така врз основа на истиот извор, етрурскиот Пенат ќе биде Фортун, Церера, Genius Iovialis и Палес, овој последниот бил машки Етрурски бог (ministrum Iovis et vilicum, домашни и селанец на Јупитер).
Антика
Францускиот Оддел за нуркачите на подземните археолошки истражувања (на чело со Мајкл Л'ор) открија мермерна статуа на Нептун со негови вистински димензии, во реката Рона кај градот Арл; датира од почетокот на четвртиот век. Статуата е една од стоте артефакти што тимот ги ископал помеѓу септември и октомври 2007 година.
Етрурските репрезентации на богот се ретки, но значајни. Најстарата е можеби врежаната carnelian scarab од Vulci на 4 век п.н.е.: Nethuns клоца една карпа и создава пролет. (Париз: Националната библиотека, Кабинетот des Medailles ).
Друга етрурска скапоценост (од збирката на Luynes, впишан Nethunus ) отсликува бог кој прави коњски скок надвор од земјата со удар од својот Тридент.
Бронзено огледало од крајот на 4 век во Музеите во Ватикан (Museo Gregoriano Etrusco: C.S.E. Vaticano 1.5a) на кое е насликан богот со Анимон, ќерка на Дан, кого тој го спречува да биде нападнат од сатир кого тој ќе го учи на уметноста на создавање извори. Во близина има лавовска глава која истура вода од неговата отворена уста и сад со рачки.
Ренесанса
Ренесансата со неа донесе будење на паганската уметност, и многу пагански богови беа прикажани во истиот класичен модел кои се користат во грчките и римските времиња. Меѓутоа, со Нептун постоеле неколку такви модели, дозволувајќи им на уметниците на ренесансата да го отсликат Нептун како и да одберат. Резултатите вклучуваат лица и дејствијата што се чинеле повеќе смртни, како и асоцијации со Херкулес. Севкупниот ефект е да се промени сликата на Нептун до помалку обожуван статус.
Марин Држиќ
Марин Држиќ (Marino Darza или Marino Darsa) (1508, Дубровник - 2 мај 1567, Венеција) бил хрватски ренесансен драмски писател и поет.
Животопис
Марин Држиќ растел во многудетно семејство: тој бил едно од дванаесетте деца на Анухла и Марин Држиќ (и татко му го носел истото име). Меѓу шесте браќа, веројатно Марин бил најмладиот. За него и неговото семејство има малку записи, така што не е познато како го поминал детството. Првпат неговото име се споменува во еден акт од 1526 година, кога на возраст од 18 години Марин го добил првото свештеничко звање - станал клерик, т.е. управник-лектор на црквата „Сите свети“ - Домино, и на црквата „Св. Петар“ на островот Колочек. Таа управа му била предадена по семеен пат, по неговиот стрико, свештеникот Андреја, брат на татко му.
Бидејќи семејството било осиромашено, Марин бил принуден да го заработува лебот за себе и за семејството како свирач на органа во црквата „Св. Марија“ во Дубровник. Ова е значајно, затоа што се поврзува и со нешто друго: во семејството имало поет Ѓоре Држиќ; постариот брат на Марин, Влахо, во Венеција се занимавал со сликарство, а Марин бил талентиран музичар. Од 1538 година, кога Марин почнал да свири во црквата во Дубровник, тој започнал да живее немирен живот на патник, комедијант, поет и драматург, заговорник за државен удар, со еден збор - живот на ренесансен човек кој сака сè да проба, во сè да се замеша.
Годините во Италија
По банкротот на нивната семејна трговска фирма, семејството Држиќ морало да ги продаде имотите во Конавле, Груж и Стон за да ги исплати долговите. Марин Држиќ, на возраст над 30 години, решил да отпатува во Италија на студии и за таа цел упатил молба до Сенатот да му се овозможи престој во Италија при што Републиката му дала пари на заем. Можеби сакал само да се извлече од семејниот брод што тонел, а можеби навистина го влечела желбата за знаење. Како и да е, Марин Држиќ со малку пари и со продажба на некои свои права, заминал за Италија, каде живеел динамичен живот. Најверојатно, најмногу престојувал во Сиена. Не се знае точно што студирал ни дали завршил, затоа што на ниеден италијански универзитет не е запишан меѓу дипломираните студенти. Се споменува наводно дека во Италија го усовршувал музичкото знаење, но тогашните студии по уметност давале можност да се изучува и книжевноста. Сепак, се знае дека во 1541 година Марин Држиќ станал студентски ректор на студентскиот дом со 200 студенти и проректор на Универзитетот во Сиена. Наспроти таа функција, тој тешко излегувал на крај со својата работа, со администрацијата, па дури имал проблеми и со полицијата. За неговиот приватен живот во Сиена малку се знае: познато е дека бил љубител на театарот, а присуствувал дури и на забранетите драми. Според еден запис од тоа време, за време на еден полициски упад, меѓу гледачите на забранетата претстава бил и „господинот ректор Марино од Дубровник“, кој поради угледот поминал само со укор.
За престојот на Марин во Италија има и други податоци. Се знае дека во Венеција, на почетокот на 1545 година работел како писар во некоја фабрика за волна. Овој факт сведочи за тешкиот и макотрпен живот на Марин Држиќ, кој веќе имал 37 години, а сè уште го немал најдено своето место во животот.
Враќањето во Дубровник
Во 1545 година Марин Држиќ се вратил во Дубровник со несредена семејна и материјална состојба, но веќе со репутација на човек со жив дух, снаодлив, разговорлив, забавен, шегобиец, и тогаш го добива прекарот „Мачка“ заради својата снаодливост. Веројатно ваквата репутација придонела на почетокот на 1547 година да го повикаат да биде придружник на грофот Кристоф Рогендорф, кој од Виена на патување до Истанбул, свратил во Дубровник. Официјалната позиција на Марин кај грофот била - собар. Грофот Рогендорф го зел со себе во Виена, каде Држиќ поминал три месеци. Подоцна, Држиќ го придружувал грофот Рогендорф во Истанбул. Притоа, бидејќи едниот негов брат работел во Скопје, во Куршумли-ан, тој наминал и во Скопје. Ова патување му го задоволило немирниот дух, иако дошло до конфликт со грофот: не можеле да се сложат, за што Марин Држиќ ќе му се одмазди за вечни времиња - грофот е прототип на ликот Уго од комедијата „Дундо Марое“. Истовремено, за време на својот престој во Цариград, Држиќ дошол во судир со еден млад дубровчанин, поради што по враќањето во Дубровник бил повикан на сослушување. Потоа следеле годините во кои Држиќ работел во различни служби, а пролетта 1553 година бил назначен за писар во соланата.