cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Синапса
Постсинаптичка мембрана
Постсинаптичката мембрана претставува електрогена мембрана во која се наоѓаат рецепторите. Во моторната плочка присутни се холинрецептори. Рецепторите од постсинаптичката мембрана се изградени од специјални белковини кои реагираат на дејство на соодветна трансмитерска материја. Градбата на периферните синапси е проста. Тие се состојат од два члена, додека синапсите во централниот нервен систем имаат сложена структура, бидејќи се состојат од повеќе членови. Тоа произлегува оттаму што во централниот нервен систем една клетка најчесто стапува во контакт со повеќе аксони.
Механизам на пренесување на импулси во мионевралната синапса
Пренесувањето на импулсот низ синапсата се остварувана следниот начин. Дејствениот потенцијал на нервното влакно предизвикува деполаризација на пренапсичката мембрана и ослободување на ацетилхолинот. Тој минува низ синаптичката пукнатина и реагира соодветниот холинрецептор. Оваа реакција на медијаторот со рецепторот доведува до зголемување на пропустливоста на постсинаптичката мембрана за јоните на натриум и калиум. Движењето на овие јони низ порите на мембраната доведува до нејзина деполаризација, всушност, се создава ексцитациски постсинаптички потенцијал. Овој потенцијал претставува локална биоелектрична реакција, а тоа значи, дека потенцијалот не се шири во вид на електричен бран. Во овој момент имаме ситуација при која постсинаптичката мембрана е деполаризирана, а мембраната на мускулното влакно поларизирана, тоа значи, дека меѓу овие две мембрани постои потенцијална разлика. Со тоа, создадени се услови за кружни движење на струјата меѓу постсинаптичката мембрана и мембраната на мускулното влакно. Кога интензитетот на локалната струја ќе го достигне праговниот интензитет, во мембраната на мускулното влакно ќе се дејствен потенцијал. Откако ќе ја изврши својата функција медијаторот веднаш се разградува од соодветниот ензим. Со тоа синапсата е подготвена за трансмисија на нов импулс. Пренесувачката улога на синапсите накчесто ја вршат ацетил холинот и адреналинор, меѓутоа, има синапси во кои оваа улога ја вршат други медијатори (ксеротонин, глутамат, аспаргат, гама - аминобутерна киселина и др.)
Надворешни врски
Нервно ткиво
NGC 1239
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1239 се споменува и како MCG -1-9-12, NPM1G -02.0104.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1239 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1239 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 10 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 33' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 44°.
Други поделби
Проучување на NGC 1239 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11869. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4711. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1456.
Звучни зид (музички албум)
Звучни зид (во превод „Звучен ѕид“) е името на осмиот студиски албум на македонската џез/рок група Леб и сол. Албумот бил издаден во 1986 година, преку издавачката куќа Југотон.
NGC 3182
NGC 3182 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3182 се споменува и како UGC 5568, MCG 10-15-62, CGCG 290-27.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3182 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3182 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 19 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 58° 12' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 3182 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30176. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 45; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3821. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1331.
Цибла (општина)
Цибла (Ciblas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2003 година.
Уануко
Уануко или Хуануко (Huánuco) е град во Перу и има население од околу 75,000 жители. Уануко е главен град на регионот Уанико и центар на епархијата Уануко. Уануко бил основан во 1539 година од страна на шпанскиот конкистадор Гомез де Алварадо во тогашниот град на Инките Јаровилка.
Зидброкмерланд
Зидброкмерланд (Südbrookmerland) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 7 километри западно од окружниот град Аурих. Нејзиното седиште е во селото Викторбур.
Општината била основана на 1 јули 1972 година во рамки на административната реформа на Долна Саксонија со спојување на десет поранешни општини, кои денес се места во Зидброкмерланд. Таа денес е трета најголема општина по број на жители во округот, зад градовите Аурих и Норден.
Местоположба
Зидброкмерланд се наоѓа во северозападниот дел на Германија во областа Источна Фризија, во средишниот дел на округот Аурих и триаголникот на градовите Аурих, Емден и Норден. Со градовите Аурих и Емден, општината се граничи непосредно.
Општината има површина од 96,8 квадратни километри, со што е на 15. место по површина од сите источнофризиски општини. Во рамки на округот Аурих, Зидброкмерланд е шеста најголема опшштина по Аурих, Крумхерн, Гросефен, Илов и Норден.
Административното седиште на општината е во Вест-Викторбур, кој се наоѓа околу девет километри западно од Аурих и околу 18 километри североисточно од Емден. Големи градови во близина се Олденбург, Бремен и Гронинген.
Соседни општини
Општината се наоѓа средишно во округот Аурих и се граничи на југозапад со општината Хинте, на запад и северозапад со општините Вирдум, Упгант-Шот и Рехтсупвег (сите три припаѓаат на општинската заедница Брокмерланд), на север со општината Гросхајде, на исток со градот Аурих и на исток и на југ со општината Илов. Сите општини припаѓаат на округот Аурих. На југ, општината во мал дел се граничи со безокружниот град Емден.
Општински единици
Зидброкмерланд се состои од десет поранешни општини и кои до административната реформа во 1972 година биле самостојни општини.
Три најголеми места се Мордорф (6.436 жители), Викторбур (3.966 жители) и Минкебе (1.753 жители). Викторбур е административното седиште на општината.
Општината е составена од следниве места.
Бројките за жители се од 1 јули 2008 година.
1921 во архитектурата
Во 1921 година во архитектурата се случиле некои значајни настани.
Канал 5+
Канал 5 плус е поранешен сателиски канал во Република Македонија во сопственост на Канал 5 телевизија. Каналот почна со работа во 2010 година. Моментално сигналот се емитува на Еутелсат 16A и Интелсат 901 до гледачите од Европа, САД, Канада и Австралија.
Као какао (музички албум)
Као какао (српски: Како какао) е деветтиот студиски албум на македонската рок група Леб и сол. Албумот бил издаден во 1987 година од издаваката куќа „Југотон“ од Загреб.
Позадина
Во текот на 1986 година, Влатко Стефановски и Бодан Арсовски ја компонираа музиката за ТВ емисијата Бушава азбука. Паралелно со нив со песни настапи и членот на Бастион, Ана Костовска. Во групата се приклучија Гоце Мицанов и уште еден член на Бастион, Кирил Џајковски. Тапанарот Гарабет Тавитијан се врати во група по 6 години.
На крајот на 1987 година, списанието „Покрет“ опишува дека Влатко повторно е мамурлен од тоа да ја држи ноќта будна, додавајќи дека неговиот свет е како какао и дека единствената оаза е Скопје. Во следниов текст се наведува дека се сретнал со фаталната жена која редовно ја носел на натпреварите на ФК Вардар.
Технички информации
„Како какао“ е првиот албум на Леб и Сол во кој нема ниту една инструментална композиција. Автор на текстовите на нумерите: 1, 2, 4, 5, 7 и 8 е Влатко Стефановски, а Горан Стефановски е автор на текстовите за 6 и 8 песна. Автор на текстот на песната „Femme Fatale“ е Арсен Дедиќ, а во таа песна настапува Драгана Шариќ, позната со своето сценско име Беби Дол. На оваа песна гостува и перкусионистот Мишко Михајловски, а на последната песна гостува Рони Вотен (Ronnie Wathen) кој свири на ирска гајда. На неколку песни гостува Ана Костовска во улога на помошен вокал. Влатко Стефановски ги пее сите песни, освен песната „Автопат“ која ја пее Бодан Арсовски. Автори на аранжманите на песните се членовите на групата, а албумот го продуцирале Влатко Стенавоски, Бодан Арсовски и Брацо Зафировски, кој бил снимател и миксер на албумот. Албумот е снимен и миксиран во текот на зимата 1986/1987 година, во студиото „М2“ на Радио-телевизија Скопје. На предната страна на албумот е ставена сликата „Ta Matete“ на Пол Гоген од 1892 година (која ја фотографирал Федор Џамоња), а албумот го дизајнирал Иван Пико Станчиќ.
Каракорум (град)
Каракорум (класичен монголски, Кара Корум; Хархорум, Хархорин) — главниот град на Монголското Царство во 13 век, во времетраење од само 30 години. Рушевините на градот се наоѓаат во северозападна Монголија, блиску денешниот град Харахорин и манастирот Ердене Зу.
Космос-2236
Космос-2236 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 17 февруари 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2236 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9162 км, а најмалото на 9096.
Предминато време во македонскиот јазик
Образување
Формите на предминатото време во македонскиот јазик се образуваат со употреба на сум конструкцијата во минато определено несвршено време и со глаголската л-форма која најчесто е од свршен глагол. За полесен преглед на формите на глаголите следува табеларен приказ на три сменети глаголи по лица.
Употреба
Иако има и други значења надвор од основното значење, предминатото време во современиот македонски јазик има многу поограничена употреба во споредба со останатите македонски глаголски времиња и начински форми. Ова време го истиснуваат минатото неопределено или определено време и конструкциите со глаголска придавка, посебно кога се употребуваат без сопоставување со друго минато дејство. Така реченицата Беше се облекол како за на свадба може да се искаже и како Беше облечен / се имаше облечено/ се облекол како за на свадба.
Лазар Татиќ
Лазар Татиќ (роден на 1 април 1994 година) — српски фудбалер, кој настапува на позицијата голман. Моментално тој ги брани боите на ФК Будуќност од Добановци.
Слога од Краљево
Со потекло од Трстеник, Лазар Татиќ е роден во Краљево. Својата фудбалска кариера ја започнал во локалниот клуб Слога од Краљево. Откако си заминал претходниот голман, Татиќ му се приклучил на првиот тим за младинската екипа во втората половина на сезоната 2011–12. Откако голманот Александар Божовиќ се повредил, а Михајло Пантовиќ на извесен период си заминал од клубот, Татиќ неколку пати бил во протоколот и тоа како резервен голман на првиот избор. На почетокот на новата сезона, Александар Божовиќ постепено се опоравувал од повредата и се вратил на голот по само 7 натпревари од почетокот на сезоната. Немања Настиќ го напуштил клубот за време на зимската пауза, а екипата на Слога потпишала со поискусниот голман Бојан Шејиќ, па Лазар Татиќ останал како трет избор. Тој бил во младинскиот тим до крајот на сезоната 2012-13 заедно со Владан Грбовиќ, кој бил две години помлад натпреварувач. Напуштајќи ја младинската екипа, Лазар Татиќ станал конкурент на двајца постари колеги, на Божовиќ и на Шејиќ. Во првата половина од сезоната 2013–14 тој настапувал само на пријателски натпревари, па раководството на клубот и тренерот Вељко Доведан решиле да го испратат како позајмен играч во некој од клубовите за да стекне повеќе искуство. Во зимската пауза, надвор од сезоната, како млад голман, Татиќ се преселил во екипата на БАСК, и тоа како позајмен играч. Играјќи за составот на БАСК, Татиќ настапил на 4 натпревари во српската лига на Белград. За сезоната 2014–15, екипата на Слога решила да им даде шанса на играчите кои пораснале во младинската академија, а Лазар Татиќ се вратил од тимот во кој бил даден како позајмен играч. Најдолг период минал како резерва на капитенот Александар Божовиќ. Во меѓувреме одиграл 2 првенствени натпревари, едниот против екипата на Радник од Сурдулица, а другиот против составот на Инѓија и 1 куп натпревар против тимот на Вождовац. Во пролетната половина од сезоната 2014–15, Лазар Татиќ настапувал во екипата на Колубара. Во новиот клуб бил трет избор на голманската позиција, по Урош Матиќ и Ненад Ранковиќ. За екипата настапил на последниот натпревар од лигашкиот дел против составот на Инѓија.
Јагодина
Лазар Татиќ во летото 2015 година ѝ се приклучил на екипата на Јагодина. Ја започнал сезоната 2015–16 како резервна опција за првиот голман Ѓорѓе Николиќ. Својот прв натпревар во Суперлигата, го имал на 23 септември 2015 година, на натпреварот против составот на Војводина. На наредните два натпревари бил поставен на голот како прва опција. Во првата половина од сезоната 2015–16, Татиќ најчесто ги добивал можностите за да настапи во првиот тим, на куп натпреварите. Подоцна, во 21 коло истата сезона, првиот голман на екипата, Николиќ, се повредил во натпревар од српската Суперлига, против екипата на Војводина. Така Лазар Татиќ станал прва опција за голманската позиција до крајот на сезоната. По крајот на сезоната, кога екипата на Јагодина испаднала од српската прва лига, Татиќ одлучил да го напушти клубот.
Радник од Сурдулица
Откако поминал одреден период, за време на претсезонските тренинзи со клубот, Лазар Татиќ и официјално му се приклучил на составот на Радник од Сурдулица. Тоа се случило во последните денови од преодниот рок за 2016 година. Во тој период за екипата на Радник, потпис ставиле неколку играчи и тоа на договор со траење од една година. По еден месец поминат во екипата на Радник од Сурдулица без официјални одиграни натпревари, тој го напуштил клубот и се преселил на пробен период во екипата на Црвена ѕвезда од Белград.
ОФК Бачка од Бачка Паланка
На 11 јуни 2018 година, Лазар Татиќ потпишал едноиполгодишен договор со екипата на ОФК Бачка од Бачка Паланка. Тој ја започнал претсезоната 2018-19 со новиот клубот, во српската Суперлига како еден од тројцата конкуренти за голманската позиција, заедно со Растко Шуљагиќ и Кристијан Жупиќ.
Дагда (општина)
Дагда (Dagdas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Ајфел
Ајфел (Eifel) — планински венец на средна височина во западниот дел на Германија.
Географија
Се протега од југозападната сојузна државата Северна Рајна-Вестфалија до северозападната држава Рајнска област-Пфалц, помеѓу Ахен на север и Трир на југ. На запад, овој планински ланец се протега до Ардените во Белгија и Луксембург. На југ и исток планината Ајфел, се ограничува со долините Рајна и Мозел.
Највисокиот врв на Ајфеловите планини е висок 747 метри. Планините се состојат од варовник, кварцит, латит и базалтска вулканска карпа. Пред околу 10.000 години овде имало многу активни вулкани.
Целата површина покрива околу 5300 км2. Северниот дел на Ајфел е заштитен од 2004 година како национален парк (110 км2). Во оваа област има патека од Формула 1 Нирнбергринг.
МедијаВики
МедијаВики е напишана во PHP програмскиот јазик и може да го користи или MySQL или системот за управување со бази PostgreSQL. МедијаВики се дистрибуира под условите на ГНУ-овата општа јавна лиценца додека нејзината документација е објавена под условите на ГЛСД и е делумно во јавна сопственост, а со тоа самиот програм е слободна и отворена програмска опрема.
Развој
МедијаВики има активна волонтерска заедница за развој и одржување. Корисниците кои дале значаен придонес во проектот со испраќање закрпи, обично, на барање, добиваат пристап за да извршат ревизии до складиштето на проектот Git/Gerrit. Има и платени програмери кои првенствено развиваат проекти за Фондацијата Викимедија. Програмерите на MediaWiki учествуваат во Google Summer of Code со тоа што го олеснуваат доделувањето ментори на студентите кои сакаат да работат на основни и екстензивни проекти на MediaWiki. Во текот на годината пред ноември 2012 година, имало околу двесте програмери кои извршиле промени во јадрото или екстензии на MediaWiki. Главните изданија на МедијаВики се генерираат приближно на секои шест месеци со правење снимки од развојната гранка, која постојано се чува во состојба на работа;
МедијаВики е развиен на модел на континуиран развој на интеграција, во кој промените на софтверот редовно се пренесуваат во живо на сајтовите на Викимедија.
МедијаВики, исто така, има јавен трагач за грешки, phabricator.wikimedia.org, кој работи на Phabricator. Веб-страницата исто така се користи за барања за функции и подобрувања.
Германски агол
Германски агол ( германски : Deutsches ЕК), е место каде е во градот Кобленц реката Мосел се влева во Рајна. Ова место и тврдината Еренбрајштајн над него се популарна туристичка атракција. Споменикот на императорот Вилхелм I (на германскиот агол) бил подигнат во 1897 година. како симбол на германското единство, но бил уништен во војната во 1945 година. Тој бил повторно изграден во 1953 година.
Во текот на 1980-тите, оваа статуа била прикажана со интонација на химната на крајот на дневната ТВ-програма во Западна Германија.
Алмерија
Алмерија е пристаништен град во автономните заедници на Андалузијанците и главен град на покраината Алмерија во јужна Шпанија и се наоѓа во широкиот средоземен залив. Алмерија потсетува на северноафриканските градови: има тесни улици, стари бели куќи, градини и алеи на палми. Исто така е и главен град на истоимената покраина.
Географија
Градските кварти на овој средоземен град многу се разликуваат. На запад живеат Роми, особено во квартот Ла Чанка, во многу лоши услови, делумно во пештери. Во останатите проблематични кварти на запад на градот изразена е дрога и проституција, а остатокот од градот е релативно мирен со исклучок на мал криминал.
Клима
Алмерија е град со највеќе сончеви часа во година во Шпанија, скоро околу 3.000. Годишна просечна температура е околу 18ºС, 19ºС, а во зима температурарата на водата е поголема од температурата на ваздухот. Честпати дува силен ветер.
Историја
Името на градот е изведено од арапски јазик и значи огледало на море. Алмерија ја основал Абд ар-Рахман III во 955 година како главно пристаниште на своето големо царство. Во 1489 година го освоиле каталонските владетели Фердинанд и Изабела во времето на реконкиста. 16 век за Алмерија бил век на големи природни непогоди. Градот доживеал најмалку четири земјотреси од кои оној во 1522 бил најсилен. Освен тоа, во секој век имало редовни напади од страна на Пиратите кои се задржале сè до XVIII век. Тогаш луѓето кои живееле на брегот претежно биле одведувани во ропство.
Население
Според проценките, во градот во 2008 живееле 187.521 жител.
Култура
Голем дел од градот е уништен во 16 век, така да Алмерија нема некоја особена културна значајност. Универзитетот на градот со помош на европските донации бил основан во 1993 година со комплет нова опрема. Алмерија има многу студенти (околу 15.000) кои претежно живеат во квартовите на исток и во центрот на градот.
Стопанство
Во стопански поглед градот долго заостанувал. Пристаништето на градот Алмерија е значајно за извоз на различни производи од покраината, како и на минералните производи од Сиера де Аламиља.
NGC 5587
NGC 5587 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5587 се споменува и како UGC 9202, MCG 2-37-5, CGCG 75-20.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5587 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5587 има привидни димензии од 2,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 22 м 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 55' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на NGC 5587 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51332. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 915. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 65.
NGC 1240
Откривање
Објектот е откриен на 12 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1240 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 13 м 26,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 30' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 1240 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 94; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2340. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 847.
Наша ТВ
Наша ТВ е приватен национален и сателитски канал во Република Македонија. Каналот претежно ги преведува емисиите кои ги продуцира.
1920 во архитектурата
1920 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Мозел (река)
Мозел (Moselle, Mosel; Musel) — река што тече низ Франција, Луксембург и Германија. Таа е лева притока на Рајна, во која се влева кај Кобленц. Мал дел од речното подрачје на Белгија истекува во Мозел преку реката Ур.
Името на реката е изведено од латинскиот поим Mosella („Мала Меза“). По неа се именувани два департмани во Франција: Мозел и Мерт и Мозел.
Речното корито на Меза е прилагодено за сообраќај на големи товарни бродови до должина до 110 м.
Географија
По течението на реката се среќаваат следниве населени места:
Притоки
Леви: Мадон, Теруан, Еш, Рип де Ма, Орн, Фенш, Гандер, Сир, Зауер, Кил, Залм, Лизер, Алф, Ендерт, Бролбах, Елцбах.
Десни: Мозелота, Волоња, Мерт, Сеј, Сар, Олевигер Бах, Авелсбах, Рувер, Фелер Бах, Дрон, Арингсбах, Каутенбах, Лицбах, Флаумбах, Алтлајер Бах, Бахбах, Ербах.
Коринт
Коринт (грчки: Κόρινθος) е град во Грција и административен центар на истоимениот округ Коринтија, во рамки на периферијата Пелопонез.
Градот Коринт спаѓа во градови во Грција најблиски до Атина (78 км оддалеченост).
Име
По легендата градот Коринт го добил своето име по неговиот митски основач Коринтос, потомство на богот на сонцето Хелиос.
Природни услови
Градот Коринт се наоѓа во североисточниот дел на грчкиот полуостров и историската покраина Пелопонез, а во средишниот дел на префектурата. Градот е сместен на стратешки важно место каде полуостровот се поврзува со копното на Грција преку Коринтскиот земјоуз. Денеска тој е прокопан со образување на Коринтскиот канал, со што се споени Коринтскиот и Саронскиот Залив, а Пелопонез е направен како голем вештачки остров. Градот Коринт се наоѓа блиску до излезот на Коринтскиот канал во Коринтскиот Залив (4 км западно). Источно од градот се наоѓа најблиската планина Геранија, висока 1.351 m н. в.
Колку положбата на градот Коринт е добра стратешки и сообраќајно, толку е неповолна од сеизмичко гледиште. Градот повеќепати во текот на историјата страдал од силни земјотреси.
Климата во Коринт е средоземна, со жешки и долги лета и благи и дождливи зими. На околните планини таа добива пооштри црти.
Историја
Најстарите археолошки наоѓалишта во подрачјето на Коринт зборуваат дека оваа подрачје било населено уште во времето на неолитот (6 милениум п.н.е.). Пред Микенскиот период на овој простор се населиле Дорците. Позначајни населби на оваа место се јавиле во текот на Микенската цивилизација (1580—1100 година п.н.е.) и веројатно градот бил утврден. Во текот на Тројанската војна Коринќаните се бореле во Агамемноновата војска.
Во класичниот период на старата Грција античкиот Коринт бил богат град и по тоа соперник на Атина и Теба. Градот во 6 век п.н.е. бил познат по керамика. Градот подоцна станал поим на добар живот и забава, како и супериорен уметнички вкус. Градот благодарејќи на богатството бил активен во меѓународната трговија по Средоземјието и како основач на повеќе колонии. Коринт ја сочувал својата важност и во текот на хеленистичкиот период, кога бил еден од најважните градови на просторот на тогашната Грција. Падот на ваков значаен град под власта на Стариот Рим во 146 п.н.е. се смета и како година на покорување на просторот на Грција. Под Римска власт Коринт ја задржува својата значајност и станува космополитски: (Римјани, Грци, Евреи). Исто така, градот бил едно од првите места на христијанизацијата во Европа — свети Павле го посетил во 51 и 52 година од н.е. (Прво послание на Коринќани)те. Кон крајот на овој период опаѓа значајоста на градот и тоа благодарејќи на земјотресите од 375 година и 551 година. Падот го потпомогнале и упадите на Варвари во текот на 4 век.
Во текот на поголемиот дел од средниот век Коринт во рамки на Византија, бил како важен градски центар со развиени занати и трговија со свила. Во 1204 година градот, како и поголемиот дел од Византија, го освоиле крстоносците. Крстоносците наишле на голем отпор кај грчкото население. Тие во овој дел од Грција го основале Кнежевството на Ахајците. Под нивната власт градот останува сè до 1388 година, кога за кратко време се наоѓа повторно во рацете на ослабената Византија.
Патрас Турците во Османлија го освојуваат во 1458 година под водство на Мехмед II. Градот добива ново име „Гурдес“ и станува центар на новооснованиот санџак на Мореите. Градот бил во рацете на Османлиите во текот на следните векови со исклучок на периодот од 1699—1715 година кога бил во рацете на Млечаните. Во 1821 година започнал Грчкото востание и Грците од Коринт и неговата околина активно учествуваат. Градот бил еден од кандидатите за нова престолница во новоосоздадената Грција, но таа привилегија ја добила Атина. За брзо Коринт почнал да се развива у важен град во државата, пре се заблагодарувајќи и на поволната положба и битните пристанишки активности. Меѓутоа, стариот Коринт потполно бил избришан во земјотресот од 1858 година. Новиот град со исто име бил издигнат за 3 км подалеку од стариот. Градот бил поштеден од многу разорувања во текот на војните во XX век. Меѓутоа, после Грчко-турската војна во 1923 година во градот масовно почнале да се доселуваат и грчки побеглици од Мала Азија, што доведува до нагло зголемување на градот и масовни диви градби. После тоа почнува изградба на градот и тој во последните децении бргу семодернизира.
Во Коринт во осумдесеттите години на 19 век имало многу Срби од Босна, Црне Гора и Србија. Тоа биле економски и политички емигранти кои тука живееле и работеле, од кои многу на копање на Коринтскиот канал. Во 1889 година тука постоеле нови српски гробишта во кои до тогаш биле сахранети 128 Срби. Најпознатот од нив бил Миленко Стазиќ, роден во Сплит, кој учествувал во босанско-херцеговачкото востание.
Население
Коринт денеска има околу 35.000 становници во градот и уште толку во околието. Населениците претежно се етнички Грци, иако во последните децении се доселиле и доста странци. На последните два пописи бројот на жителите се движел на следен начин:
Движење на бројот на населението во општината по пописи:
Стопанство
Коринт во последните децении израснал во важен индустриски центар на Грција. Оваа првенствено дошло порадиширењето на подрачјето на Атина и преместуњето на нејзината индустрије кон поширок раб. Најважнијот индустриски комплекс е рафинеријата во близина. Како Коринт се наоѓа на околу 80 км од Атина, станал привлечно место за новите индсутриски погони.
Во текот на последните децении Коринт сè повеќе станува туристичко подрачје и тоа највеќе за жителите на Атина, кои тука го проведуваат во своето слободно време. Особено е популарен источниот део од градот, Лутраки, каде постојат големи песковити плажи, а во последните години се изградени бројни хотели и одморалишта, како и најголемото казино во Грција.
Сан Џорџо (планина)
Планината Сан Џорџо (буквално Свети Ѓорѓи) - шумска планина (1.097 метри надморска височина) на Луганските Предалпи, со поглед на Езерото Лугано во Швајцарија. Лежи во јужниот дел на кантонот Тичино, помеѓу општините Брусино Арсицио, Рива Сан Витале и Мериде. Сан Џорџо станала светско наследство на УНЕСКО во 2003 година, бидејќи „е единствениот најпознат запис за морски животи во средниот триазиски период и запишува важни остатоци од живот и на копно“. Италијанскиот регион западно од Пончоне д' Арѕо (Порто Сересио) бил додаден како продолжение на Светското наследство во 2010 година.
Во Мериде е Музејот на фосили од Сан Џорџо, дизајниран од тичинскиот архитект Марио Бота.
Хај-фај
Хај-фај е драмско дело напишано 1982 година од македонскиот драматург Горан Стефановски.
Ликови и сцени
•Борис
•Соња
•Мира
•Американецот
•Русинот
Дали еден човек може целосно да биде верен на себе? Да не отстапува од своите принципи без разлика на сè?
Одговорот на овие прашања зависи од личноста за која зборуваме. Но, понекогаш и личноста со најцврст карактер може да попушти под навалите на општеството. Ги гледаме младиот Матеј како претставник на слободоумната младина, стариот Борис и средновечната Соња како претставници на денешното конзеравативно општество заедно со Мира, Американецот, Русинот и Арапот. Сите се вклучени во една борба на стереотипи меѓу различни годишта, општествени средини и држави.
Дали стереотипноста владее со сите нас и дали правилата на општеството секогаш победуваат?!
“Матеј: Јас не сум при себе. Професорот е при себе. Јас сум глуп. Професорот е паметен. Професорот ги прочитал сите книги на светот, а некои и ги напишал. Да, професоре. Така е, професоре. Вие како што ќе кажете, професоре. Јас не разбирам. Јас сум глуп. Леле ама сум глуп. Зошто сум толку глуп професоре? Професоре, нели нема никој поглуп од мене? Да, професоре. Така е професоре, само кажете што сакате. Смеам да ве носам учка? Сакате да ми го опнете професоре? Вие мене се најдобро ми мислите, а јас само гледам како да ве заебам. Вие ме раните, а јас ве лаам. Вие цел живот се борите за мое добро, а јас не сум свесен… Јас не заслужувам да живеам. Удавете ме, професоре, ама полека, да се мачам!”
“Што ако сум Хи – фи кога ова се куси ракави а надвор студи? Некоја цена мора да се плати!”
Во една прилика, читајќи за делото на Горан Стефановски, налетав на една многу интересна споредба: на Стефановски му беше доделен епитетот: македонскиот чирак на Шекспир. Што го оправдува ваквото насловување на доајенот на македонската современа драма?
Генијалноста на Стегановски се содржи во неговата вонсериска проникливост, да ги препознае и олицетвори македонските, а притоа општочовечките болести силно впиени во општествената и морална черга на народот, со таквата прецизност која му пркоси на секое временско врамување.
Ваквата прозорливост се должи на една исконска поврзаност на Стефановски со македонската срж која го освестува изворниот македонски сентимент пронижан во мотивите на неговите драми.
Карактеристично за драмата на Горан Стефановски е тоа што своите размислувања и дијагнози ги олицетворува во меѓучовечките, а поконкретно семејните односи помеѓу ликовите. Следствено, неговата драма е крик на вонвременото човечко во уздите на актуелната дијагностика на векот.
Во драмата Хај- Фај авторот говори за еден неодминлив судир помеѓу две генерации претставени во ликовите на дедото Борис и внукот Матеј, развиени во две различни општествени прилики кои диктираат различни вредности кои се меѓусебно некохерентни. Притоа, Горан Стефановски дава непосредна критика на манипулативниот апарат применет врз младата популација која се осудува да посегне по патот на идентификување на младиот човек.
Имено, Борис е 60 годишен човек кој се враќа дома по петгодишен престој во затвор. Во меѓувреме, во негоиот стан се населува 20- годишниот внук Матеј кој е на почетокот на својот пробив во професионалниот свет како музичар. Со него живее неговата девојка Мира, а домот е претворен во една раскрсница на која минуваат многу личности, несвојствени за македонското опкружување ( Арапот и Американецот). Борис не може да го препознае својот стан, а најмалку да го прифати начинот на живеење на својот внук.
Тука се согледува тој генерациски јаз кој бил доста очебиен во периодот на транзиција од еден во друг вид на општествено уредување, силно почувствуван во времето кога било напишано делото.
Сакајќи да го „исправи“ својот „застранет“ внук, Борис станува суров мачител на младиот Матеј посегнувајќи непосредно по неговиот личен идентитет со цел да го измени согласно со своите веќе одминати принципи. Ваквата намера ќе ја срози личноста на Матеј, уништувајќи го уште во својата срж на начин на кој младиот човек целосно ќе се изгуби себе си и ќе остане една нескладна лушпа на она што некогаш бил.
На тоа, Борис ќе ја увиди суровоста на својот пристап, но нема да постои начин на кој може да го врати она што го одзел сакајќи да го вкалапи младиот човек на новото време во формата соодветна за веќе одминатите времиња кои според својата природа не можат и не треба да бидат вратени.
Човекот е производ на времето во кое живеел и општеството во кое се развивал. Попречувајќи го природниот тек на личносниот развој подобно на личните ставови и фанатизмот кон минатото, создава една несигурна, длабоко извитоперена младина- неотповиклива штета која е доволно голема да срози многу времиња.
Според тоа, колку е човекот Хај – Фај? (high fidelity- висока доследност) Колку успеваме да останеме вистински доследни на себе си е прашањето кое ова дело ќе возбуди кај читателот, а насушни се неговите одговори. „Ќе бараш хи- фи? Нема, хи- фи Матеј. Тоа е измислица. Боговите ги мачат луѓето. Каде ти е косата? Убава ти беше. Јас не сакав да бидеш ваков. Не сакав вака да излезе. Зошто излезе вака? Зошто си ваков? Не смееше да дозволиш да ти го направам ова. Кој сум јас ова да ти го направам!? Што се случува со нас, Боже? (пауза) Кажи нешто, Матеј! “Што ако сум Хи – фи кога ова се куси ракави а надвор студи? Некоја цена мора да се плати!”
Јагодина
Име
Градот првпат беше споменат во 1399 година како Јагодина, произлезено од зборот јагода. Од 1946 до 1992 година градот беше именуван Светозарево, според српскиот социјалист Светозар Марковиќ.
Население
Според пописот од 2011 година, етнички групи во општина Јагодина се:
Како последица на српската независност од Османлиите на почетокот на 19 век, турските семејства се иселуваат од Јагодина. Последното турско семејство ја напуштило Јагодина во 1832 година, а градот е етнички хомоген (српски) оттогаш. До 1837 Јагодина имаше 5.220 жители, додека Србија имала население од 41.374. На пописот во 1866 година, имало 4.429 жители. Во 1876 година, Јагодина беше уште еден земјоделски град, односно 91,88% од населението се на некој начин поврзани со земјоделството.
До 1930 Јагодина имаше 6.950 граѓани, а од 1960 година градот имал 19.769 жители. До 1971 бројот се зголеми на 27.500. На претходниот попис одржан во 1991 година во општина Јагодина имаше 77.000 граѓани, додека самиот град има 36.000. На пописот од 2002 година, општина Јагодина имаше 70.894 жители и 35.589 градот Јагодина. На последниот попис во 2011, градот има 36.092, а општината 71.195 жители.
Образование
Првото основно училиште во Јагодина е отворено во 1808 година. Денес, постојат 11 основни училишта, од кои 6 се во градот и 5 во селските средини. Постојат и четири средни училишта и два универзитети, државен, отворен во 1898, и еден приватен.
Стопанство
Јагодина беше индустријализирана по Втората светска војна. Најголемата фабрика во Јагодина е фабриката за кабли (FKS). Таа е основана во 1947 година и редовно производство започна во 1955 година. Покрај кабли, се произведуваат и конектори и слични кабелски производи. FKS вработува околу 8.000 работници, а со тоа е најголемата српска фабрика за кабли. 50% од вкупното српско производство на кабелска индустрија е произведено во Јагодина. FKS е еден од најголемите извозници на српски кабелски производи. Околу 2/3 од производството се пласира на странските пазари, што претставува повеќе од 60% од вкупниот извоз на српската кабелска индустрија.
До 1930 Јагодина имаше 6950 граѓани, а од 1960 година градот имал 19.769 жители. До 1971 бројот се зголеми на 27.500. Во претходниот попис одржан во 1991 година во општина Јагодина имаше 77.000 граѓани, додека самиот град има 36.000. Во последниот попис од 2002 година, општина Јагодина имаше 70.894 жители и 35.589 град Јагодина. Таа доби статус на градот во 2008 година се оценува дека градот Јагодина себе има меѓу 55.000 и 60.000 жители сега. На наредниот попис ќе се одржи по 2010 година.
Уанкајо
Уанкајо или Хуанкајо (Huancayo или Santísima Trinidad de Huancayo, кечуански: Wankayuq) е град во Перу и главен град на регионот Хунин. Градот се наоѓа во планинските предели на Перу, во долината Мантаро. Градот се наоѓа на надморска височина од 3,271 метри и има население од 323,054.
Жунињо (фудбалер роден во 1986)
Пауло Роберто Валура Жуниор (20 март 1986), попознат како Жунињо, ― бразилски професионален фудбалер кој игра за Форталеза како дефанзивен играч.
Клупска кариера
Во јуни 2014 година, Јунињињо се одлучил да не го продолжи договорот со Дуке и потпиша за Томбензе. Откако ја завршил годината како стартер и шампион на Сери Д, тој се согласил на договор со Макае.
Еден од важните моменти на Серие Б во 2015 година, Јунињињо потпишал договор со тим од истата лигата Баија. Неспорен стартер за кампањата, тој придонел шест голови во лигата на 33 настапи, откако неговиот тим се врати во главната категорија по две години.
На 14 мај 2017 година, Јунињињо го направил своето деби во Серија А на 31-годишна возраст, почнувајќи од домашниот терен против Атлетико Паранасенс со 6-2.
Во мај 2019 година тој бил позајмен на Форталеза од Баија до крајот на сезоната.
NGC 3183
NGC 3183 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3183 се споменува и како NGC 3218, UGC 5582, MCG 12-10-28, IRAS 10176+7425, CGCG 333-23, CGCG 351-18.
Откривање
Објектот е откриен на 28 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3183 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3183 има привидни димензии од 2,3' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 21 м 48,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 74° 10' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 161°.
Други поделби
Проучување на NGC 3183 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30323. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 8; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4390. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 685.
Надворешни врски
NGC 3183
Даугавпилс (општина)
Општина Даугавпилс (Daugavpils novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Врска крај со крај
„Крај со крај“ е еден од централните принципи на проектирање на Интернет, и е имплементиран во дизајнот на основните методи и протоколи во еден протоколен комплет. Тоа исто така се користи и во други системи. Во принцип се наведува дека, секогаш кога е можно, комуникациските протокол операции треба да се дефинираат за да се случи на крајот, точки на комуникацискиот систем, или што е можно поблиску до ресурсот кој се контролира. Според принципот „крај со крај“, протокол одликите се оправдани само во пониските слоеви на системот, доколку тие се една претстава за оптимизација, па оттука, Пренос протоколот за контрола (TCP) реемитувањето за сигурност сè уште е оправдано, но напорите за подобрување на сигурноста на TCP треба да престане откако врвот во перформансите е постигнат
Историјат
Концептот и истражувањето на поврзувањето „крај со крај“ и мрежната интелигенција на крајнитете јазли, возвраќа пакет-комутација мрежи во 1970, в. Киклади. А во 1981 презентацијата на тема "од крај до крај аргументи во дизајнот на системот од Џером Х. Салцер, Дејвид П. Рид, и Дејвид Д. Кларк, тврди дека во доверливите системи има тенденција да се бара од крај до крај обработка за да работат правилно, во прилог на секоја обработка во интермедијален систем. Тие истакнуваат дека повеќето од функциите на најниско ниво на систем за комуникации имаат трошоци за секој нареден повисок слој клиенти, дури и ако тие клиенти не се карактеристични и се непотребни доколку на клиентите треба да им се реимплементираат одликите на основата „крај со крај“.
Ова води кон модел на една глупава, минимална мрежа со паметни терминали, сосема поинаков модел од претходната парадигма на паметни мрежи со неми терминали. Сепак, од крај до крај принципот секогаш значи да се биде прагматичен во инженерската филозофијата за мрежни систем дизајни каде едноставното поставување претпочита интелигенција. Тоа не забранува интелигенција во мрежата ако тоа се прави повеќе од практичност, во смисла да се стави одредена интелигенција во мрежата, а не на крајните бодови. Дејвид Д. Кларк заедно со Marjory С. Блументал напиша во 2001 година во осмислување на дизајнот на интернетот: На крај до крај аргументите против храбриот Нов Свет од самиот почеток на крај до крај аргументи, сè се врти околу условите кои би можеле да се имплементираат правилно на крајот-бодови, ако спроведување на внатрешната мрежа е единствениот начин да се оствари условот, а потоа на крај до крај аргумент не е потребен на прво место.
Оригиналниот Интернет вклучува три поединечни мрежи, имено ARPANET, Packet Radio мрежата и пакетот сателитски мрежи, сите три, од кои бил развиен со DARPA поддршка. Раното предвидување дека би бил одбиен е со цел да се промени секоја од овие мрежи, за да може да се протолкува и пат на интернет пакети, така што нема да има потреба од надворешни уреди за насочување на сообраќајот. Сепак, за ова би биле потребни големи промени во сите три мрежи и потреба од синхронизирани промени во сите три за да се приспособат на еволуирачките протоколи. Наместо тоа, беше одлучено да се создаде она што се нарекува "портал", претходникот на денешните насочувачи, да се справи со IP протокол-заснованите мрежи. Сигурната пакет комуникација беше ракувана со комбинација на фактори, но, во крајна линија, на протоколот ТЦП предвидени средства за „крај со крај“ за составување на пакет фрагменти, грешна проверка и потврда назад до изворот. Како резултат на фактот дека не се потребни промени во поединечните мрежи беше толкувано од страна на некои што имплицира дека интернет дизајнот претпоставува само нема мрежа со сите smarts се во граници. Ништо не можеше да биде подалеку од вистината. Првичниот избор на користење портали /насочувачи е чисто прагматичен и треба да значи ништо за тоа како интернетот може да работи во иднина.
Во 1995 година, Федералното вмрежување на Советот усвои резолуција за дефинирање на Интернетот како "глобален информациски систем", што е логично поврзан заедно со глобалното единствено на просторот за адреси засновани на Интернет протокол -IP или нејзините понатамошни проширувања/следат, е во состојба за поддршка на комуникација со помош на Пренос протоколот за контрола/Internet Protocol (TCP/IP) сопствена или нејзините понатамошни проширувања/следат додатоци, и/или други IP компатибилни со протоколите; и обезбедува, користи или прави достапни, било јавно или приватно, високо ниво на услуги слоевито на оваа комуникација и инфраструктурата поврзана со.