cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ослободителна народна армија
Состав и воени способности
Се проценува дека бројот на припадниците на ОНА бил околу 5.000. Дел од членовите на ОНА биле обучувани британските сили. Исто како во случајот со ОВК, тие во почетокот биле во своите битки, користеле лесно пешадиско оружје од германско, американско, кинеско, албанско и југословенско потекло. Тие биле опремени со автоматски и полуавтоматски пушки, рачни минофрлачи, противтенковски и противпешадиски мини, рачни бомби, противавионски митралези, снајперски пушки со голем дострел. Како што војната напредувала, така и бунтовниците успевале да се снабдат со тешко оружје, вклучувајќи Т-55 тенкови и оклопни возила, кои ги заплениле во битките со македонските безбедносни сили.
Воени злосторства
И покрај тоа што конфликтот во Македонија бил краток, тој не бил миновен за воените злосторства. Припадниците на ОНА се служиле и со други осетливи дејства, како на пример убивањето на осумте припадници на безбедносните сили кај Вејце каде по смртта ги масакрирале нивните трупови. Некои очевидци велат дека од вкупно осум полицајци, само еден бил убиен од огнено оружје, додека другите биле малтретирани со најразлични ладни оружја. Други злосторства од страна на ОНА е и сопирањето на Липковската брана, со кое градот Куманово со околината останале без вода за пиење, оштетување на столбот од далновод за напојување со електрична енергија во месноста Попова Шапка, каде околината останала без електрична енергија. Во текот на кризата во Македонија имало и повеќе случаи на киднапирање на цивилно население. Така, на 18 јули во село Отушиште биле киднапирани тројца Македонци по потекло цивили, и биле брутално малтретитирани. Исто така, веќе на 7 август, албанската војска грабнала пет работници на градежната компанија „Маврово“, кои биле физички малтретирани и сексуално злоупотребени. Како за крај, на сите пет работници со нож на телото им биле напишани по една буква, која се претпоставува дека се иницијалите на злосторниците. Исто така, од страна на албанската војска бил разрушен и манастирот во Лешок.
По „стабилизирањето“ на државата и воспоставувањето на ред и мир, во Република Македонија биле закажани парламентарни избори кои се одржале во 2002 година. Рејтингот на владејачката ВМРО-ДПМНЕ бил опаднат, а од друга страна оној на СДСМ доживувал раст. Пред само три месеци од одржувањето на изборите, од страна на веќе поранешните членови на ОНА била формирана политичка партија, а за нејзин водач бил избран Али Ахмети. На изборите победила СДСМ, а кај албанскиот блог, новата партија освоила дури 70% од вкупното албанско гласачко тело. Со ова била создадена коалиција меѓу овие две партии.
Во 2004 година, бил одржан Референдум со цел изјаснување околу ново-усвоениот закон за нова територијална поделба на Република Македонија. Референдумот главно бил одржан во корист на етничките Албанци во Македонија. Според истиот, многу градови и општини, каде Македонците биле мнозинство, со новата територијална организација тие станале „малцинство“. Така, во Општина Гостивар која според старaта поделба имаше 26,54% Македонци, со припојување на нови општини бројот на Македонците се намалил на 19,77%. Во Општина Тетово според старата поделба имаше 28,17% Македонци со припојување на нови општини бројот на Македонците се намалил на 23,16%. Во Општина Струга според старата поделба имаше 47,94% Македонци со припојување на нови општини бројот на Македонците се намалил на 32,09%. Во Општина Чашка според старата поделба имаше 7,47% етнички Албанци со припојување на нови општини бројот на Албанците се зголемил на 33,06%.
Последните случувања
Во текот на ноември 2007 година, во селото Бродец по неколку месечните закани, од страна на македонските безбедносни сили била спроведена акција наречена Планинска бура. Во полициската акција „Планинска бура“ биле убиени 7 албански екстремисти, а биле уапсени се 12 екстремисти и запленето е големо количество на огнено и тешко оружје, кое според полициските извори било доволно за вооружување на 150 лица и за водење на повеќе месечни вооружени борби.
Во април 2010 година, во близина на границата со Србија, било запленето големо количество на оружје, кое било наменето за УЧК.
На 11 мај 2010 година, во близина на македонско-косовската граница се случила престелка. Таа започнала откако четворица вооружени луѓе отвориле оган над македонските безбедносни сили. По ова, тие биле ликвидирани, и притоа било најдено огромно количество на оружје, кое се проценува дека било наменето за незадоволните членови на ОНА.
На 28 Октомври 2014 беше стрелано према Владата на Република Македонија со ракетен фрлач. Одговорноста за нападот го презеде ОНА.
На 21 Април 2015 околу 3 часот наутро вооружена група од околу 40 луѓе со униформи на УЧК ја нападнала караулата кај с.Гошинце. При што четворицата гранични полицајци ги држела во залошништво неколку часа по што ги пуштила и им порачала "...Сакаме своја држава и не признаваме никакви Охридски договори...".
Во почетокот на Мај 2015 група од најмалку 44 терористи се стационирала во градот Куманово. На 9 мај полицијата започнала акција за разбивање на групата. Акцијата траела 28 часа и завршила со 8 загинати полицајци и 14 загинати терористи.
Месје 34
NGC 1039 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Персеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1039 се споменува и како M 34, OCL 382.
Откривање
Телото е откриено во 1654 година од страна на Џовани Батиста Ходиерна, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од - cm.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1039 е од видот II3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,2 m. NGC 1039 има само една позната привидна димензија, која изнесува 25'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 42 м 5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 42° 45' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 1039 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2853. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Решани
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на дваесетина километри североисточно од градот Бер, исто толку километри јужно од Ениџе Вардар и четири километри западно од градот Гида, крај главниот пат од Гида за Бер, на надморска височина од 14 метри. Површината на селскиот атар изнесува 9 квадратни километри.
Сместено е во областа Урумлак.
Историја
Жителите на Решани, како и на другите околни села, по народност се Грци или погрчени Македонци.
По Првата светска војна во 1922 година во селото се населени грчки бегалци. Во 1928 година, селото станало мешани со 46 бегалски семејства со вкупно 174 жители. Во 1927 година селото е преименувано во Врисаки (Βρυσάκι).
Стопанство
Селото е доста богато, бидејќи земјиштето е многу плодно и дава високи приноси. Основни земјоделски производи се памукот и шеќерната репка.
Население
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Решани е село во Берската каза и во него живееле 45 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Решани (Rechani) живееле 45 Грци.
Во пописот од 1913 година во селото се забележани 11 жители. Во 1920 година, Решани имало 127 жители, меѓу кои и бегалци, бидејќи тука непосредно по Балканските војни биле населени бегалски семејства со 174 жители. Во 1928 година селото имало 292 жители, а во 1940 година бројот на жителите пораснал на 533, благодарение на исушувањето на Ениџевардарското Блато и ослободувањето на нови обработливи површини, со што се создале можности да се населат и други, претежно бегалски семејства. Решани во 1951 година имало 557, во 1961 година 638, во 1971 година 629, во 1981 година 615, а во 1991 година 700 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 716 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 669 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Решани, во кој е единствено село.
NGC 2959A
NGC 2959A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2959A е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 2959A има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 45 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 68° 36' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 137°.
Други поделби
Проучување на NGC 2959A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27958. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4383. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 685.
Надворешни врски
NGC 2959A
Делфино Пескара 1936
Делфино Пескара 1936 (попознат и како Пескара Калчо или само Пескара) е италијански фудбалски клуб, од градот Пескара, Абруцо.
Клубот е формиран во 1936 година и во моментов се натпреварува во Серија Б, втората лига по ранг во Италија. Во својата историја клубот одиграл 7 сезони во највисокото ниво на италијанскиот фудбал познато како Серија А: 1977-1978, 1979-1980, 1987-1988, 1988-1989 и 1992-1993, 2012-2013 и 2016-2017.
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот Адриатико кој има капацитет од 20,515 седечки места. Официјалните бои на клубот се светлосина и бела, а најчесто настапуваат во пругасти дресови со наизменични светлосини и бели пруги и бели шорцеви.
Историја
Со исклучок на една сезона во Серија Б во 1940-тите, од самото формирање Пескара имала релативно безлична историја до промоцијата во Серија Б во 1974 година. Со играчи како Џорџо Репето и Бруно Нобили во средниот ред, тие успеале да изборат промоција во нивната прва сезона во Серија А во 1977 година по победата во плејофот, но на крајот од нивната прва сезона во Серија А, Пескара завршила на последното место. По една сезона во Серија Б тие одново преку плејофот се вратиле во Серија А, но по новиот неуспех и уште едно испаѓање тие испаднале и од Серија Б во следната сезона, па така тимот се спушти во Ц1 лигата за две сезони.
Сепак враќањето во Серија Б по една година, го означуваше оживувањето на Пескара по назначувањето на Џовани Галеоне во 1986 година. Неговата филозофија на напаѓачки фудбал ги донела популарните Бјанкаѕури до нова промоција во Серија А како шампиони во 1987 година, каде што тие играле две години едноподруго предводени од играчи како Жуниор и Блаж Слишковиќ кои во тој период биле ѕвездите на клубот. Галеоне ќе се врати на функцијата за време на сезоната 1990-1991 и го однел тимот до уште една промоција и настап во елитата следната сезона.
На почетокот на сезоната 2009-2010, Еузебио ди Франческо бил назначен за нов тренер. Пескара завршила како втора во Ц1-Б лигата и се квалификувала за промотивни баражи. Тие ги победиле Реџана во полуфиналето и Верона во финалето, и така се вратиле во Серија Б по 3 години отсуство. Следната сезона започнала со назначувањето на Зденек Земан за нов тренер; чешкиот тренер веднаш ја вратил Пескара на правиот пат благодарение на неговиот добро познат напаѓачки стил на игра, кој се покажал како одличен во комбинација со млади талентирани фудбалери што многу ветуваат, како што биле Марко Верати, Чиро Имобиле и Лоренцо Инсиње, кои го воделе клубот до освојување го првото место во Серија Б во сезоната 2011-2012 и нова промоција во Серија А. Промоцијата во највисокото ниво на италијанскиот фудбал после 19 години отсуство била осигурана со победата над со 3–1 на гости на 20 мај 2012. Во последната минута од последниот натпревар од регуларниот дел на сезоната, пак напаѓачот на бјанкоаѕурите Рикардо Маниеро постигнал победнички погодок во натпреварот против Ночерина со кој и ја донел на Пескара втората титула во Серија Б, откако дотогашниот водач во лигата, Торино, одиграл нерешено на гостувањето кај Албинолефе.
Сезоната 2012–2013 Пескара ја започнала со потрага по нов тренер откако Зденек Земан го напуштил клубот и ја преземал Рома. Исто така, клубот го напуштиле и клучните играчи од претходната сезона Имобиле и Инсиње се вратиле во клубовите од кои дошле во Пескара на заем и, додека Верати бил продаден на Париз Сен Жермен за клупски рекорд. Откако Џовани Стропа во јуни бил избран да ја води Пескара во повратничката сезона во Серија А, тие дебитирале со пораз од 3–0 од Интер и останале без победа до петтото коло, кога го совладале со 1–0. По три месеци Стропа бил отпуштен и заменет со Кристијано Бергоди, тој пак во март со Кристијан Буки, но ниту еден од трите тренери не успеал да направи позитивна низа на резултати и клубот по само една сезона испаднал од Серија А назад во Серија Б, завршувајќи на последното 20-то место со само 6 победи, 4 нерешени и 28 порази. Меѓу играчите кој најмногу се истакнале во оваа сезона бил младиот голман Матија Перин, кој поставил рекорд на сезоната со најмногу одбрани на еден натпревар (15) во победата со 2-0 над Фјорентина, и Владимир Вајс кој бил најдобар стрелец на клубот.
Навивачи
Главната навивачка група на Пескара е позната под името Пескара Ренџерс, и тие имаат пријателски однос со навивачите на Виченца, поради тоа што овие два града се сметаат за збратимени градови.
Соперници
Пескара има соперништва со и, покрај традиционално регионалните соперници Кјети, Виртус Ланчано и Л'Аквила, сепак, тие не се соочиле со некој од овие клубови (со исклучок на Ланчано со кого играле во Серија Б) од 2002 година, кога играле таму поради финансиски проблеми. Исто така Пескара има соседни регионални соперништва со клубови како што се: Анкона, Асколи и Самбенедетесе.
Мосфет
Металоксиден полуспроводник транзистор со ефект на поле (MOSFET, MOS-FET или MOS FET) — тип на транзистор со ефект на поле (FET),најчесто произведен од контролирана оксидација на силициум. Има изолирана порта, чиј напон ја определува спроводливоста на уредот. Ваквата способност да се менува спроводливоста согласно големината на применетиот напон може да се користи за зголемување како и вклучување и исклучување електрични сигнали. Металоксидниот изолатор полуспроводнички транзистор со ефект на поле или MISFET е термин којшто безмалку е синоним со MOSFET. Друг синоним е IGFET што се користи за изолирана порта на транзистор со ефект на поле.
Основниот принцип на транзистор со ефект на поле бил патентиран за првпат од страна на Џулиус Едгар Лиленфелд во 1925 година.
Најголемата предност на MOSFET е дека не бара никаква влезна струја за да ја контролира струјата на оптоварување, за разлика од биполарните транзистори. Напонот кој се применува на терминалот на портата на MOFSET-отво „режим на зголемување“ја зголемува спроводливоста на уредот. Напонот кој се применува на портата во „режим на трошење“ја намалува спроводливоста на уредот.
Историја
Основниот принцип на овој тип на транзистор бил за првпат патентиран од страна на Џулиус Едгар Лиленфелд во 1925 година. Дваесет и пет години подоцна, кога луѓето од Лабораториите на Бел Телефон се обиделе да го патентираат биполарниот транзистор, откриле дека Лиленфелд имал патент за сè што во себе го содржи зборот транзистор. Лабораториите на Бел Телефон успеале да издејствуваат договор со Лиленфелд, кој во тоа време бил сѐ уште жив (не е познато дали му платиле или не му платиле пари за да го добијат договорот). Лабораториите на Бел Телефон во тоа време на транзисторот му го дале името биполарен транзистор, или едноставно поврзан транзистор, а дизајнот на Лиленфелд го добил името транзистор се ефект на поле.
Во 1959 година, Давон Канг и Мартин М. (Џон) Атала кои работеле во Лабораториите на Бел Телефон го пронашле металоксидниот полуспроводник транзистор со ефект на поле (MOSFET) како изданок на патентираниот дизајн на транзистор (FET). MOSFET, којшто оперативно и структурно бил поразличен од поларниот транзистор, бил направен со поставување на изолациски слој на полуспроводникот и потоа на него била додадена метална електрода како порта. Како полуспроводник се користи кристален силициум, а за изолација се користи силициум диоксид што оксидира на топлина. MOSFET-от од силициум не создава локални замки за електрони на местото на интерфејсот помеѓу силициумот и неговиот природен оксидиран слој, па така тој по природа не ги заробува и расејува преносителите, што претставувало недостаток кај претходните транзистори со ефект на поле.
Состав
Вообичаено за полуспроводник се користи силициум, што се добива со користење на локални методи за оксидација (LOCOS). Од неодамна, некои производители на чипови, меѓу кои најпознати се IBM и Intel, започнаа со користење на хемиско соединение од силициум и германиум (SiGe) во каналите на MOSFET. За жал, многу полуспроводници со подобри електрични својства од силициумот, како на пр.: галиум арсенид, не формираат добри интерфејси помеѓу полуспроводникот до изолаторот, и како такви не се соодветни за изработка на MOSFET. Испитувањата за создавање на изолатори со прифатливи електрични одлики на други материјали за полуспроводници продолжуваат и понатаму.
За да се спречи зголемената потрошувачка на електрична енергија поради истекувањето на струјата кај портата, наместо силициум диоксид се користи диелектрик со висок К како изолатор за портата, додека пак полисилициумот се заменува со метални порти (видете во соопштенијата објавени од страна на Intel).
Портата е поделена од каналот со тенок слој на изолатор, вообичаено со силициум диоксид, или од поново време со силициум оксинитрид. Некои компании за портата веќе користат комбинација од диелектрик со висок К и метал добиена со 45-нанометриска технологија.
Кога на портата и терминалите на телото се применува напон, електричното поле што се создава го пробива оксидот и создава „слој на инверзија“ или „канал“ на интерфејсот помеѓу полуспроводникот и изолаторот. Слојот на инверзија овозможува проток преку кој електричната енергија може да помине помеѓу терминалите на изворот и излезот. Големината на напонот помеѓу портата и телото ја определува спроводливоста на овој слој и така се контролира протокот на електричната енергија помеѓу излезот и изворот. Ова е познато како „Режим на зголемување“.
Режими на работа
Работата на MOSFET може да се подели во три различни режими, во зависност од напонот на терминалите. Во следнава дискусија, се користи упростен математички модел. Одликите на современиот MOSFET транзистор се далеку покомплексни од алгебарскиот модел што е претставен тука.
Трите режими на работа при „режим на зголемување“, за MOSFET со n-канал се следниве:
Режим на исклучување, напон потпрагот и слаба инверзија Ако VGS < Vth: Каде V_{GS} е негативен напон на портата и изворот а V_{th} е напонот на прагот на самиот уред. Согласно основниот модел за напон на прагот, кога транзисторот е исклучен нема спроводливост помеѓу изворот и излезот. Еден попрецизен модел ги зема предвид влијанијата на топлинската енергија согласно дистрибуцијата по Ферми-Дирак на енергијата на електроните што дозволува некои електрони на изворот кои имаат повеќе енергија да продрат во каналот и да протечат кон изворот. Ова резултира во струја со напон под прагот што е експоненцијална функција од напонот на портата и излезот. Додека идеално е струјата помеѓу изворот и излезот да биде нула кога транзисторот се користи како прекинувач за исклучување, има струја поради слаба инверзија, што понекогаш се нарекува протекување на струја под прагот. При слаба инверзија кога изворот е поврзан со главен електроенергетски систем, струјата варира експоненцијално со V_{GS} како што е дадено подолу:
каде \kappa е делителот на каналот и истиот е претставен со:
каде што C_D = капацитетот на слојот за трошење, а C_{OX} = оксидиран слој. Кај уред со долг канал, напонот на излезот не е зависен штом, но кога должината на каналот е намалена со индуцираната бариера за намалување на излезот истата прави напонот на излезот да зависи и тоа зависноста е комплексна и зависи од формата на уредот (на пример од додавањето на примеси во каналот, додавање на примеси кај спојката и сл.). Често, напонот на прагот Vth за овој режим е дефиниран како напон на портата при што се појавува определена вредност за ID0, како на пример ID0 = 1 μA, што може да не е иста вредност како вредноста на Vth  што се користи во равенките за следните режими.
Некои аналогни микороенергетски струјни кола се дизајнирани така што да можат да ја искористат спроводливоста на напонот под прагот. Преку работа во регионот со слаба инверзија, MOSFET кај ваквите кола одржуваат најголем можен однос на спроводливост и струја, имено:, без малку како оној кај биполарните транзистори. Кривата I-V на напонот под прагот зависи експоненцијално од напонот на прагот, со што се воведува голема зависност на било која варијација што е произведена и истата влијае врз напонот на прагот;на пример:варијации во дебелината на оксидниот слој, дебелина на спојката, или примеси во телото што го менуваат степенот на индуцираната бариера за намалување на излезот. Чувствителноста на транзисторот што зависи од видот на производството го отежнува оптимизацијата на протекувањето и изведбата.
Режим на триода или линеарна област (исто така познато како омско подрачје)
каде \mu_n е делотворната подвижност на пренесувачот на полнежи, W е ширината на портата, L е должината на портата и C_{ox} е капацитетот на оксидот во единица површина. Преносот од експоненцијалната област со напон под прагот до областа на триодата не е така остар како што сугерира самата равенка.
Заситување или активен режим
Кога VGS > Vth и VDS ≥ ( VGS – Vth): Транзисторот е вклучен, и се создава канал што овозможува струја да протече помеѓу изворот и излезот. Бидејќи напонот на излезот е поголем од напонот на изворот, електроните се шират и спроводливоста не е низ тесен канал туку низ широка дво или тридимензионална дистрибуција на струја што се протега од интерфејсот длабоко во подлогата. Почетокот на оваа област е исто така познат како потштипнување (pinch-off) што укажува на недостаток на област на канал во близина на излезот. И покрај тоа што каналот не се протега по целата должина на уредот, електричното поле помеѓу излезот и каналот е многу големо и така продолжува спроводливоста. Струјата на излезот сега малку зависи од напонот на излезот и примарно е контролирана со напонот излез-извор, и апроксимативно се пресметува како:
Дополнителниот фактор го вклучува, параметарот за пресметување на должината на каналот, и ја пресметува зависноста на напонот на излезот поради раниот ефект, или модулацијата на должината на каналот. Согласно оваа равенка, главениот параметар за дизајнирање, за спроводливоста на MOSFET е:
каде комбинацијата Vov = VGS – Vth се нарекува прекумерен напон и каде VDSsat = VGS – Vth се зема за мал прекин во I_Dшто во спротивно би се појавил при преносот помеѓу областите на триода и заситување.
Друг клучен параметар во дизајнот е излезниот отпор на MOSFET rout што е зададен со:
.
rout е обратно пропорционален од gDS каде. ID е изразот во заситената област. Ако се земе дека е нула, неопределените резултати за отпорот на излезот на уредот водат до нереални пресметки за струјното коло, особено кај аналогни кола. Како што должината на каналот станува сè помала, овие пресметки стануваат сè понеточни. Се создаваат нови физички влијанија. На пример:транспортот на носителот во активен режим може да стане ограничен поради брзината на заситувањето. Кога доминира брзината на заситување, заситувањето на струјата на излезот е повеќе линеарно отколку квадратно во VGS. Дури и при помали должини, транспортот на носителот со расејување скоро еднакво на нула, е познат како квазибалистичен транспорт. Во балистичен режим, носителите патуваат со брзина на поттик што може да ја надмине брзината на заситување и се доближува до Фермиевата брзина при висока инверзија на густина на полнеж. Понатаму индуцираната бариера за намалување ја зголемува струјата при мирување и бара зголемување на напонот под прагот со цел да се компензира, што пак причинува намалување на струјата на заситување.
Фабио Капело
Фабио Капело (роден на година) — пензиониран италијански фудбалер, тренер, а последниот ангажман го имаше како селектор на репрезентацијата на Русија, каде што беше отпуштен во 2015 година. Карактереистично за Капело е тоа што тој има освоено шампионска титула во домашните првенства со сите тимови кои ги водел во неговата кариера. Во првите сезони како менаџер тој освои четири скудета (шампионски титули во Италија) со Милан, и исто така ја освои Лигата на шампионите во 1993-94 година каде што ја порази Барселона со 4-0 во финалето што ќе се запамти. Потоа тој помина една година во Реал Мадрид, каде ја освои шампионската титула во домашното првенство (Ла Лига), и во 2001 година тој премина во Рома и ја доведе до првата шампионска титула во Серија А. Капело исто така има освоено две титули со Јувентус (кои подоцна беа одземени со скандалот Калчополи), и во 2006 година се врати во Реал Мадрид, каде освои уште една домашна титула во Ла Лига. Сè на сè` тој има освоено титули во седум домашни првенства (девет ако ги сметаме и тие на Јувентус) во неговите 16 сезони како тренер, и е еден од малкуте менаџери кој освоил титули во четири големи градови во Европа: Милано, Мадрид, Рим и Торино. Откако беше назначен за селектор на Англија во декември 2008 година, тој изјави дека ова ќе биде последна улога во неговата кариера. Договорот на Капело со Англиската фудбалска федерација стапи на сила на 7 јануари 2008 година, и првенствено беше во план Капело да ја води репрезентацијата 2 и пол години. На 24 јануари 2008 година, Капело беше назначен за претседател на Асоцијацијата за менаџери на Англија, вообичаена улога на секој селектор на репрезентацијата. Во мај 2010 година беше објавено дека договорот со Капело беше продолжен до 2012 година.
Ран живот
Тој беше роден во Сан Канцијан д’Изонцо (Шкоцјан на Соча) близу Горица , во североисточна Италија, тогаш попознато како Јулијската покраина во окупираната зона А. Неговиот вујко Марио Тортул беше фудбалер, кој настапуваше за Тристина,Падова, Сампдорија и за Италијанската репрезентација во шеесеттите години.
Клупска кариера
Како среден играч, Капело за првпат играше за локалниот младински клуб (Пјерис во околината на Бисјакарија, меѓу Соча и Тимаво) кој го предводеше неговиот татко, Гуерино. Тој потпиша договор со Паоло Маца, претседателот на СПАЛ, во вредност од две милиони лири и покрај интересот на ФК Милан. Во неговата втора сезона тој му помогна на младискиот тим да го освои италијанското младинско првенство и првпат заигра за првиот тим против Сампдорија на 29 март 1964 година. Тој имаше четири настапи за неговиот тим кој се бореше за опстанок во Серија А и на крајот испадна, што нему му беше и позитивно и негативно искуство во една сезона. Откако се вратија во првата лига наредната година тој беше клучен играч во сезоната 1965-66 година, тој ги изведуваше пеналите и му помогна на тимот да не испадне во Серија Б. Тој исто така беше повикан и во италијанската репрезентација под 23 години со неговиот соиграч Еди Реја. Сепак, повредата на левото колено го спречи да изигра повеќе од 16 натпревари во тековната сезона. Во 1967 година, тој премина во Рома каде што стана клучен играч за клубот. Во неговата прва сезона, тој му помогна на клубот да биде на првото место по само осум меча, вклучувајќи ја и победата со 10-9 против Јувентус. И покрај тоа, повторното појавување на повредата на левото колено го спречи да ја доигра таа сезона и ФК Рома заврши на десеттото место, со само повеќе 5 бода од испаѓање. Наредната сезона, со новиот менаџер Хеленио Херера, добро подготвениот Капело постигна 6 голови а тимот заврши на осмото место и ја освои првата титула во Купот на Италија. Со победата Рома се квалификува да игра во Англо-Италијанскиот Лига Куп, против Свидон Таун кој го победи Арсенал во Купот на лигата во Англија во 1969 година. Капело ги играше двата натпревара против Свидон, на домашен терен Рома победи со 2-1 а на гостинскиот меч загубија со 4-0 во Свидон на Каунти Граунд стадионот, што беше првпат да осети англиски фудбал. Потоа тој беше продаден во Јувентус каде беше главна потпора во седумдесеттите. Јувентус беше најуспешен италијански тим на декадата, и тој ја освои Серија А трипати со клубот. Капело ја заврши кариерата како играч на Милан во 1980 година, каде по четврти пат ја освои титулата на италијанската клупска лига во 1979 година.
Италијанска репрезентација
Капело исто така има настапено 32 пати за репрезентацијата на Италија. Тој особено беше запаметен со голот против Англија каде Италија победи со 1-0 на Вембли за првпат во историјата (14 ноември 1973 година), тоа тој го смета за негов најголем блесок во неговата играчка кариера. Капело го постигна едиствениот гол против Полска каде Италија загуби со 2-1 и не се квалификува за втората рунда на натпреварувањето. Тој не беше повикан за Светското првенство во 1974 година и покрај тоа што имаше одлична сезона во Милан. Тогашниот селектор, Енцо Беарцот повеќе им даваше поддршка на дефанзивните средни играчи како Марко Тардели за разлика од напаѓачкиот Капело. По неколку години како фудблалски стручњак за италијанската телевизија СПВ ( TV SPW) набрзина беше формално назначен за менаџер на Милан во 1991 година.
Тренерска Кариера
Пред да стане менаџер, Фабио помина неколку сезони од 1987 година до 1989 година како тренер во ФК Аталанта со неговиот пријател менџерот Емилиано Мондрико.
Менаџерска кариера
Како студент на Коверчијано, во 1984 година тој го промовираше написот со наслов „Системот за зонско маркирање“
Првпат во Милан
Неговото прво искуство беше водењето на Милан во последните пет натпревари во сезоната 1986/87 година во Серија А, кога го заменуваше Нилс Лајдхолм и оствари квалификации во Купот на УЕФА во мечот против Сампдорија. И покрај тоа, наредната сезона, Аеиго Сачи стана нов менаџер на Росоњерите и Капело беше тргнат од позицијата, но тој сè уште работеше таму. Капело неговото второ и најдобро запаметено излагање го направи на почетокот на 1990 година повторно со Милан, кога го замени Ариго Саки и го водеше тимот со големи имиња како Марко ван Бастен, Руд Гулит, Паоло Малдини, Дејан Савиќевиќ, Звонимир Бобан и Франко Барези до четири титули во пет години во италијанската Серија А и тимот го доби името „Непобедливите“. Во тоа време Милан беше финансиран од многу богатиот медиски тајкун Силвио Берлускони. Со Капело, Милан немаше пораз на 58 натпревари од 19 мај 1991 година до 21 март 1993 година, вклучувајќи ги и настапите во лигата без пораз во целата сезона. Најпосле тие беа поразени од Парма со 1-0 а голот го постигна Фаустино Асприлја. Со стил на игра кој го оспори италијанскиот стереотип на Катанаџото, во 1994 година Милан ја победи фаворизирината Барселона со 4-0 во Лигата на шампионите, и им даде репутација на една нова ера фудбалери. И покрај тоа Милан ја изгуби титулата во Серија А во 1995 годиина, завршувајќи на разочарувачкото четврто место, Капело го заврши шест годишниот договор со Росоњерите откако пак ја освои титулата во лигата наредната година. На неговото место дојде Уругваецот Оскар Табарез кој беше избркан по само неколку натпревари во Серија А. До сега, Капело важи за еден од најдобрите менаџери во Европа. Тој исто така стана познат по неговата дисциплинираност, кој без страв ги казнува играчите, па дури и најголемите ѕвезди, ако осети дека тие не го даваат својот максимум за тимот. Пред неговиот крај во Милан тој имаше расправии со играчот Паоло Ди Канио кој потоа беше продаден на Селтик од Глазгов.
Првпат во Реал Мадрид
Капело беше назначен за нов менаџер на Реал Мадрид. Неговата главна задача беше да ги комбинира напаѓачките таленти Давор Шукер, Предраг Мијатовиќ и Раул во една постава, што Капело го направи со тактиката со три напаѓачи, и го порекна неговиот углед како претпазлив и одбранбен менаџер. Тој беше на чело на клубот една сезона кога со Реал ја освои титулата на шпанското првенство во 1997 година. Само со два бодови повеќе од нивните вечни соперници Барселона. Без разлика на неговиот мандат од само една сезона со Кралевите, тој имаше придонес со донесуввањето на голем број на играчи како Шукер, Мијатовиќ, Роберто Карлос и Кларенс Сидорф кој подоцна му помогнаа на клубот да биде доминантен во Лигата на шампионите во наредните неколку години.
Вторпат во Милан
И покрај надевањата на сопственикот на Лацио Сергио Крањоти кој со Капело имаше вербален договор дека ќе го предводи клубот Фабио пак се врати во Милан за краток и помалку успешен временски период. Некои играчи од поранешниот состав беа заминати како Франко Барези кој ја заврши кариерата. Екипата имаше потреба од повторно ојакнување, и многу од новокупените играчи не се покажаа во добра форма. Екипата имаше само 11 победи во целата сезона, со особено слабиот натпревар против Јувентус во март 1998 година кога загубија со 4-1 и против Рома во мај кога Капело беше исклучен од натпреварот поради расправии со судијата а тимот загуби со 5-0. Во сезоната 1997-98 во Серија А Милан заврши на 10-то место, со 30 бодови заостанување од првакот Јувентус, и тоа беше времето кога Капело го напушти Милан. Некои од играчите се изјаснија дека Капело во таа сезона покажал по лабави тренинзи за разлика од првиот пак кога го предводеше Милан. Предводењето на Капело заврши кога Милан беше поразен од Лацио во италијанскиот куп со 3-2, иако на првиот меч Милан победи со 1-0. Капело си препиша придонес кога наредната сезона Милан беше шампион и тврдеше дека тој го зацврстил тимот и дека тоа бил „негов“ тим.
Јувентус
Во 2004 година, Капело ја напушти задолжената Рома и потпиша договор со Јувентус. Неговиот потег беше изненадувачки, бидејќи тој одлучи да биде таен, и бидејќи тој беше во војна со семејството Моџи. Кога Капело изјави дека премина во Јувентус, Франко Балдини мислеше дека тоа е шега. Еден од ппрвите потези на Капело беше, купувањето на Емерсон Фереира од Рома, што потоа имаше голем број разлутени критики кои кажуваа дека тој ја предал Рома. Јувентус го освои Скудетото во сезоните 2004-5 и 2005-6 година под раководство на Капело, но подоцна овие титули му беа одземени за пресудите за нивна вмешаност во скандалот за италијански наместени натпревари. Скандалот го пропадна клубот во земја, и во 2006 година тие беа преместени во втората лига во Италија од страна на властите. Во јули 2006 година, за време на гореспоменатиот скандал со наместени натпреватри, Капело си даде оставка од позицијата менаџер на Јувентус. Медиумите постојано го поврзуваа со негово враќање во Реал Мадрид, новиот претседател на клубот Рамон Калдерон јавно изјави дека се надева за повторно враќање на Капело во клубот на 5 јули 2006 година, и официјалното мрежно место на Реал Мадрид го објави неговото назначување. Капело беше критикуван од капитенот на Јувентус Алесандро Дел Пјеро, бидејќи и главните играчи Фабио Канаваро и Емерсон Фереира преминаа во Реал Мадрид, со негово верување дека во приватни разговори тој ги убедил тие да го придружуваат во Реал Мадрид. Откако се помирија со реалноста дека се во втората лига, Јувентус се бореше да ги задржи играчите-водачи на клубот.
Вторпат во Реал Мадрид
Капело пристигнаа во Реал Мадрид кога зад Реал беше најдолг период без никаква освоена титула. Тој одма ја заработи омразата на верните навивачи на Реал Мадрид за неговата одбранбена игра. Во интервјуата, Капело одговори на ова со изјавата дека убавината на напаѓачкиот фудбал е застарена. Тој изјави дека резултатите се многу поважни од убавата за око игра. Тој исто така додаде „тие времиња се завршени“. Негова обврска беше да ја врати титулата во Мадрид, задача која беше преголем залак за последните пет менаџери од 2003 година. Во Шпанија, тој често беше именуван како „Дон Фабио“. Во Реал Мадрид, Капело имаше неколку многу коментирани расправии. Тој беше критикуван за тоа што не му дозволуваше на Дејвид Бекам да игра поради несогласувањата во неговиот договор, и Роналдо кој се напорно се бореше да влезе во форма и кондиција. Тој исто така имаше и расправија со неговиот сонародник Антонио Касано, со кој имаше и претходни несогласувања во Рома. Во март, Реал Мадрид повторно беше рано исфрлен од Лигата на шампионите и завршија на незадоволителното четврто место во штанската лига и беа шест бодови зад Барселона. На 20 февруари 2007 година, Реал Мадрид ги отфрли гласините дека Капело ќе го напушти клубот после натпреварот на тој ден. И покрај несогласувањата, Капело го врати Бекам, чие враќање беше многу значајно за опоравувањето на клубот. Врзувањето на позитивни резултати за време на вториот дела од сезоната го донесе Реал Мадрид на врвот на табелата, додека резултатите на Барса не беа постојани. Реал Мадрид ја освоија нивната 30-та титула во шпанското првенство во последното коло победувајќи ја Мајорка со 3-1 на домашен терен. Победата беше обезбедена кога Капело го повлече на клупа повредениот Бекам, и го стави во игра Хозе Антоние Рејес. Реал губеше со 0-1 пред да влезе Рејес и да постигне два голови и да го сврти натпреварот во нивна корист. И покрај освојувањето на Ла Лига, Капело беше отпуштен на 28 јуни 2007 година што се должеше на фрагматичната игра на Реал со свежи сеќавања на поединечната и слободна, но крајно неуспешната ера Галактико.
Назначување
По заминувањето на Стив МекКларен по неуспехот да ја донесе Англија на Европското првенство во 2008 година, Капело беше поврзан, заедно со некои други менаџери како Жозе Мурињо, Марчело Липи и Мартин О Нил за раководење на англиската репрезентација, тој тогаш призна дека е заинтересиран за работната понуда. Откако Мурињо сам се откажа од трката за потенцијален кандидат за таа позиција, медиумите во тој момент го ставија Капело на врвното место како најпосакуван. Алекс Фергусон, Арсен Венгер и Рафаел Бенитез ја дадоа нивната поддршка за Капело и вестите во кои и самоит Капело имаше ангажман како ТВ-коментатор што се пренесуваа во Италија РАИ подоцна потврдија дека Капело е најпосакуваниот шеф на Англиската репрезентација. Беше спомнато и тоа дека слабото познавање на англискиот јазик може да претставува пречка за неговата позиција, но Фудбалската асоцијација ја отфрли таа шпекулација. Тој формално беше назначен за селектор на англиската репрезентација на 14 декември 2007 година, и договорот стапи на сила на 7 јануари 2008 година, со трајност од четири и пол години. Проценето е дека неговиот годишен приход е 6 милиони фунти. Откако беше потврдена работата, тој изјави дека ќе биде последна во неговата фудбалска кариера. На денот на неговото свечено назначување тој изјави дека неговиот сон да биде селектор на англиската фудбалска репрезентација се оствари и дека се надева дека во наредниот месец ќе научи англиски на првиот официјален состанок со играчите. Добредојде на Капело му посакаа голем број на англиски навивачи и медиуми кои го објавија неговото назначување како победа, наглазувајќи го неговиот импресивни постигнувања и титули исто така и неговата репутација како дисциплинер за разлика од двата негови претходници кои беа многу попустливи. На пример тој во февруари 2010 му ја одзема капитенската лента на Џон Тери за неговиот едногодишен скандал. Тој исто така ги нарече членовите на англиската репрезентација „богати момчиња“ и рече дека секој од нив треба да жртвува нешто за време на светското првенство. Во Италија, веста за неговото назначување беше поздравена со чувство на гордост бидејќи човек од нивната земја беше назначен за селектор на елитната англиска репрезентација. Исто така, неговото пристигнување побуди и критики, особено од претседателот на ФИФА Сеп Блатер, кој рече „ќе кажам дека е малку изненадувачки дека родната земја од каде потекнува репрезентацијата го игнорираше неприкосновениот закон и верување дека селектор на репрезентација треба да биде од родната земја на играчите“. Италијанецот ја одведе англиската репрезентација на светското првенство со 9 победи на 10 натпревари во квалификацискиот период, со победи на сите домашни натпревари и само еден пораз од Украина, така што квалификацијата беше обезбедена во октомври 2009 година.
2008 година
Првиот наптревар на Капело како селектор на Англија беше против Швајцарија на Вембли на 6 февруари 2008 година. Најголем дел од шпекулациите во врска со тој наптревар беа насочени кон тоа дали Капело ќе го почести Бекам со неговиот 100-ти натпревар за репрезентацијата. Другите осборувања беа за тоа кого Капело ќе го назначи за капитен. Неколкумина од постојаните прво-тимци беа загрижени за нивната понатамошна позиција во репрезентацијата. На 31 јануари 2008 година, беше потврдено дека некои повозрасни играчи како Сол Кемпбел и Бекам не се избрани за дебитанскиот настап на Капело, со оправдување на италијанецот дека не се „кондициски спремни“ што важеше за Бекам, кој немаше изиграно професионален натпревар од 21 ноември 2007 година. По непостојаната форма, Пол Робинсон исто така отпадна од списокот на играчи. Дебитанти на тој натпревар беа Куртис Дејвис и Габриел Агбонлахор, и двајцата од Астон Вила. Капело одлучи да му ја додели капитенската лента на Стивен Жерард на првиот натпревар, и ја започна неговата менувачка политика. Џермејн Џенас го постигна првиот гол за англиската репрезентација под водство на Капело во 40-тата минута против Швајцарија на Вембли. Шон Врајт-Филипс кратко откако беше пуштен во игра во 61-та минута го обнови водството. По слабиот почеток, Англија победи на натпреварот со 2-1, што му ја обезбеди на Капело првата победа на неговиот прв настап како селектор на Англија. Тој беше топло пречекан од навивачите пред почерокот на натпреварот. Во вториот пријателски натпревар против Франција, Капело конечно му го додели јубилејниот 100-ти настап на Бекам за Англија. Тој исто така ја промени и капитенската улога, и лентата му ја додели на Рио Фердинанд. Англија претрпе пораз на тој натпревар со 1-0, после постигнатиот пенал на Френк Рибери, што беше и првиот пораз на Капело како селектор. Третиот натпревар на Капело беше против САД на 28 мај 2008 година. Тој за капитен го назначи Џон Тери од Челзи. Англија победи на натпреварот со неоспорлив резултат 2-0. На 31 мај 2008 година, Капело за капитен го назначи Дејвид Бекам за натпреварот против Тринидат и Тобаго на 1 јуни 2008 година. Тоа претставуваше прв капитенски натпревар за Бекам после светското ппрвенство во 2006 година. Англија убедливо победи со 3-0. На 19 август 2008 година, Капело изјави дека го назначува Џон Тери за постојан капитен на англиската репрезентација за вторпат во неговата кариера. На 20 август 2008 година, Англија на натпреварот против Чешката Република на Вембли изигра со нерешен резултат 2-2. Англија ја заокружи 2008 година со победата над Германија во Берлин со 2-1, со постигнатиот погодок на Џон Тери со глава, и тоа беше прв пораз за Германија на домашен терен во последните 35 години.
2009 година
Во пролетта 2009 година, Англија изигра уште два пријателски натпревари, со пораз од европскиот шампион Шпанија од 2-0, и со победа над Словачка со 4-0. Во летото во 2009 година Англија изигра уште еден пријателски натпревар против Холандија, на натпреварот тие се вратија со 2 постигнати погодоци за да го завршат нерешено 2-2 на гостински терен. Словенија беше поразена со 2-1 на Вембли истата година. Во ноември 2009 година, Англија претрпе пораз од Бразил со резултат 1-0 во Катар, третиот пораз на Капело како селектор на Англија.
2010 година
Во март 2010 година, Англија играше пријателски натпревар со Египет и ги победи прваците на африканскиот куп со 3-1. Со ист резултат два месеци подоцна го добија и натпреварот со Мексико на домашен терен пред светското првенство.
Квалификации
Натпреварувачкиот походот на Капело со Англија започна со победа пртив Андора со 2-0, во Барселона, на 6 септември 2008 година. Четири дена подоцна, на 10 септември, Англија играше против Хрватска, репрезентацијата што на нивна сметка се квалификува за европското првенство во 2008 година. Англија победи со 4-1, особено беше извонреден Тео Волкот од Арсенал кој постигна три погодоци. Наредниот квалификациски натпревар беше само еден месец подоцна на Вембли, на 11 октомври, против Казахстан. Првото полувреме беше без голови, но на крајот Англија победи со 5-1. Откако ја победија Белорусија со 3-1, беше четврта победа по ред што беше најдобар почеток на Англија на квалификациите на светските првенства. На 1 април 2009 година, Англија ја победи Украина со 2-1 на Вембли. На 6 јуни, тие патуваа во Алмати да го победат Казахстан со 4-0, и четири денови подоцна, тие се вратија на Вембли и јас победија Андора со 6-0, што ја направи Англија да има седум победи на седум одиграни натпревари на квалификациите. Значителен белег за овој поход беа 8-те постигнати погодоци на Вејн Руни на седум натпревари (односно во последните 6). Со неговите два голови против Словачка на пријателскиот натпревар во март 2009 година, Руни имаше десет погодоци на последните осум натпревари.
Првенство
Англија со Капело првиот натпревар го одигра нерешено 1-1 со САД, потоа тој изјави дека официјалната топка на Адидас Џабулани е „невозможно да се контролира“. Потоа следеше разочарувачкиот настап против Алжир со краен резултат 0-0 и бројни критики за Капело и англиската репрезентација. На 23 јуни, Капело ја водеше Англија во осмина-финалето на првенството каде ја победија Словенија со 1-0. Сепак тие беа поразени од Германија со 4-1 на првиот испаѓачки натпревар и беа испратени дома. На 2 јули 2010 година, Фудбалската асоцијација ги отфрли гласините дека Капело ќе биде разрешен од функцијата како селектор на англиската репрезентација
Квалификации
Англија ги запошна квалификациите за европското првенство 2012 година со две победи, 4-0 со Бугарија и на гостински терен 3-1 со Швајцарија, но сепак не успеаа да постигнат гол на Вембли против водачот на табелата Црна Гора. Потоа Капело направи некои измени, и ги отфрли Фердинанд и Жерард. Традиционалната 4-4-2 формација беше променета во 4-3-3 со Дарен Бент како централен напаѓач и Вејн Руни како крилен напаѓач од левата страна. До сега резултатите се успешни, со победата на Англија против Велс со 2-0 на 26 март 2011 година.
Статистики како играч
341||45|||||||||||| 341||45||||||||||||