cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на Старата скопска чаршија
XV век
На просторот на Доленград и средновековната чаршија започнала изградбата на голем број капитални и сакрални објекти, кои се јавиле како неопходни да ги задоволат потребите на нараснатото муслиманско население. Така, на темелите на тогашните црки започнала изградбата на џамии, а наскоро започнале да се градат и разни други објекти од стопански карактер. Уште во првите декади на 15 век, освојувачот на градот, Паша Јигит-бег, на местото на коешто тогаш се наоѓала црквата „Св. Врачи“ ја изградил Јигит-пашината џамија.
Големи промени на архитектонскиот карактер на чаршијата настанале во времето на вториот отомански намесник на Скопје, Исхак-бег, и во времето на неговиот син, Иса-бег. На темелите на манастирот „Св. Ѓорѓи Горгос Скоропостижник“ Исак-бег ја започнал изградбата на Султан-муратовата џамија, чијашто изградба била завршена во 1436 година. Во 1438, на просторот на манастирската ливада, тој ја започнал изградбата на Исхак-беговата (Шарена) џамија, во чиишто рамки е изградено и турбе, каде што бил погребан. По неговата смрт, започнувајќи од 1445, па сè до 1469 година, неговиот син и наследник, Иса-бег, изградил бројни објекти а просторот на чаршијата, кои биле неопходни за стопанскиот развој на градот. Така, во негово време биле изградени: Безистенот, Чифте амамот, караван-сарајот Сули ан и конакот Капан ан. По смртта на Иса-бег, по негов завет е изградена Иса-беговата џамија (1475), а подоцна и Хаџи-касамовата џамија (1489-1490) и Мустафа-пашината џамија (1492).
Во периодот од 1489 до 1497 година, познатиот дарител, Даут-паша, вложил во изградбата на повеќе објекти во чаршијата, меѓу кои најпознат е Даут-пашиниот амам. Истовремено, како придружни градби на големите џамии биле изградени и имарети, т.е. јавни куји во кои се приготвувала и служела храна за бездомниците и патниците кои престојувале во градот.
XVI-XVII век
Во периодот на 16. и 17 век, чаршијата го достигнала својот урбан и стопански зенит, развивајќи се во една од најголемите ориентални чаршии на Балканот. Забрзаниот развој на трговијата и изградбата на нови дуќани и објекти продолжила и понатаму. Во 1504 година, во непосредна близина на чаршијата, Јахја-паша изградил џамија, која денес во негова чест е позната како Јахја-пашина џамија. Забележително во тој период е што се појавиле повеќе помали чаршии, во зависност занаетите кои биле застапени на просторот. Така, на просторот на чаршијата постоеле: кожарско-ќурчиска, калајџиска, железарска, платнарска, кујунџиска и други помали чаршии. Освен тоа, во чаршијата започнала со работа и ноќна стража, која за чување на дуќаните наплаќала по 12 акчиња. Караван-сарајот Куршумли ан бил обновен кон средината на столетието, а во 1543 година започнала повторната изградба на црквата „Св. Спас“, којашто била прв христијански објект за кој Турците одобриле обновување. Силниот земјотрес, кој во 1555 го погодил Скопје, причинил огромни штети во чаршијата, но сепак градот набргу закрепнал и продолжил непречениот развој на трговијата. Голема улога во тоа имале многубројните трговци кои ја посетувале чаршијата и создавале свои колонии. Поголемиот дел од трговијата се одвилвал благодарение на влијателната еврејска колонија, а била создадена и колонија на дубровачките трговци.
Втората половина од 16 век ја одбележала изградбата на Саат-кулата во 1572 година, која била подигната во дворот на Султан-муратова џамија и набргу станала заштитен знак на градот.
Со оглед на фактот што градот прераснал во значаен развиен трговски град во европскиот дел од Отоманското Царство, во текот на 17 век бил псоетен од голем број трговци и патописци, кои во своите записи давале опис на изгледот на чаршијата и начинот на кои се водела трговијата во неа. Еден од нив е и познатиот отомански патописец, Евлија Челебија, кој двапати го посетил градот во периодот од 1660 до 1668 година и за време на неговата прва посета (1660-1661) за чаршијата забележал: Таа брои 2.150 дуќани. Тука има плоштади и пазари, со сводови и куполи. Од сите најубави се: чаршијата на безазите (Памучни ткаенини), чадорџиите, папуџиите, бојаџиите и ткајаџиите (капи). Тоа се големи чаршии изработени по план. Сокаците им се чисти и калдрмисани. Секој дуќан го красат зумбули, темјанушки, рози, босилек, јоргован и крин во вазни и саксии. Тие со својата миризба просто го опиваат мозокот на посетителите и трговците. Тука има образовани и многу чесни луѓе. За време на летните жеги сиот скопски пазар личи на багдадските сенки, зашто сите негови чаршии се со наткривени капаци и сводови како во Сараево и Халеп.
Англискиот лекар и патописец Едвард Браун, кој го посетил градот во 1669 година, бил воодушевен од безстенот во чаршијата со неговиот оловен покрив и наведва дека околу него имало улици покриени со штици и разновидни занаетчиски дуќани. Тој, исто така, споменува дека од Скопје во тој период биле извезувани најразновидни производи, како волна, восок, тутун, платно, свила, сребрени предмети и разни други украси.
XVIII-XIX век
По големите штети предизвикани со пожарот во 1689 година, чаршијата била обновувана во текот на целиот 18 век. Нејзиниот нов развој бил отежнат поради економски ослабнатата Отоманско Царство, но и поради големите епидемии на чума и други заразни болести.
Значајни промени во тој период настанале во целокупниот изглед на чаршијата, така што постојана била изградбата на нови дуќани и објекти. Кон средината на столетието, забрзан бил пробивот на нов, современ архитектонски стил, кој придонел чаршијата полека да започне да го губи својот ориентален облик. Голем број од градбите биле во стилот на староградската македонска архитектура, но се воочувале и елеменети од еклектицизмот и барокот. На просторот од Даут-пашиниот амам до Бит-пазар се простирале дуќани, анови и амами, а по улиците се движеле трговци од повеќе земји. Во тоа време, српскиот политичар и историчар, Стојан Новаковиќ чаршијата ја опишал како "„склоп тесни и криви улички со многу трговско-занаетчиски продавници и дуќани. Улиците биле покриени со штици, а дуќаните со ќепенци... Чаршијата е долга и има повеќе напречни улици, исто така покриени...“"
Според записите на голем број патописци кои ја посетиле чаршијата во втората половина на 19 век, во неа успешно работеле од 50 до 90 различни видови занаети, здружени во силни еснафски здруженија и поделени во одделни помали чаршии во рамките на единствената Скопската чаршија. Тоа придонело, Скопје, одново, да стане значаен трговски центар, не само на Балканскиот Полуостров, туку и на територијата на целата Отоманско Царство. Во својот патопис од 1896 година, Виктор Рерар запишал: Големите азиски пазари, како оние во Бурса, Алеп или Дамаск, во споредба со Скопската чаршија претставуваат само бледи и банални турски знаменистости.
Чаршијата од XX век до денес
Почетокот на 20 век се одликува со бројни немири и војни, како и големи промени во стопанскиот живот, предизвикани од раширувањето на капиталистичките општествени односи и развојот на градските населби. Во текот на Првата светска војна била причинета штета во чаршијата, па во првите години по војната е забележан нејзин развој преку обновување на старите трговски и занаетчиски објекти. Во тоа време, чаршијата територијално се проширила и преку Камениот мост, на десниот брег од реката Вардар, сè до железничката станица.
Појавата на Големата криза во светот во раните 1930-тите имала голем одраз и врз трговијата во чаршијата. Дошло до раслојување и осиромашување на занаетчиството, зголемување и на невработеноста и на задолженоста. За текот на овие години во чаршијата сведочи и репортажата на Љубо Стојовиќ во весникот „Вардар“ од 1934 година, во која тој ја исакнува монотоноста и здодевноста во чаршијата и како трговците ги молат купувачите да купат. Тој, исто така, ја споменува и запуштеноста на безистенот и тоа дека е затворен како тврдина и издаван под кирија.
За време на Втората светска војна, чаршијата била целосно економски умртвена и била користена за потребите на НОБ во Вардарска Македонија. Така, во неа биле подготвувани илегални акции, а служела и како засолниште за припадниците на НОБ. Во близина на Исхак-беговата (Шарена) џамија се наоѓа куќа во која од 1942 до 1944 година престојувале и се состанувале членови на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија и на Оперативниот штаб. Во непосредна близина пак на Камениот мост, на местото на денешната зграда на Комерцијалната банка, имало куќа во која била сместена првата илегална работилница за оружје, муниција и диверзантски материјал.
Периодот на војната е време во кое биле причинети огромни штети и загуби во самата чаршија и во нејзината околина. Чаршијата останала без своето еврејсо население, чијашто депортација кон концентрациониот логор Треблинка започнала на 11 март 1943 година. Истата 1943 година, бугарските фашистички власти ја ограбиле и опожариле црквата „Св. Богородица“, која се наоѓала во непосредна близина на чаршијата, а за време на бомбардирањата на Скопје била уништена и Јигит-пашината џамија. До темел била разурната и синагогата Бет Јаков. Од црквата „Св. Спас“, бугарските власти го разглобиле иконостасот, со намера да го префлат во трезорите на Народната банка, но по војната истиот бил вратен во црквата.
По завршувањето на Втората светска војна, просторот на чаршијата, повторно, се преворил во главен трговски центар во градот. Во тој период, под раководство на Заводот за заштита на спомениците и културата, за првпат започнало систематско истражување и проучување на чаршијата како споменик од непроценлива вредност, кое имало за цел да пронајде начини за нејзина понатамошна заштита.
NGC 2244
NGC 2244 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2244 се споменува и како NGC 2239, OCL 515.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2244 е од видот II3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 4,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 5,3 m. NGC 2244 има само една позната привидна димензија, која изнесува 24'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 32 м 19 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 51' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 2244 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 227; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 154. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 923.
Космос-486
Космос-486 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 14 април 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-486 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 227 км, а најмалото на 176.
Список на државни водачи во 1262 година
Ова е список на државни водачи во 262 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Вознесение Христово“ - Евла
Свети Спас односно Црква на Вознесението Христово — пештерна црква западно од преспанското село Евла. Црквата претставува главна манастирска црква на истоимениот манастир. Таа се наоѓа на шест километри патување од селото, до кој може да се стигне само пеш или со теренско возило. На празникот Св. Спас кој секоја година се прославува на различен датум доаѓаат луѓе од целата Преспа, а доаѓаат луѓе од околните села. Таа е единствена пештерска црква во преспанско-пелагониската епархија.
Ропотовски манастир
Ропотовски манастир — манастир во изградба во југозападна Македонија, во близина на селото Ропотово.
Историја
Темелите за изградба на манастирот биле осветени на 10 октомври 2016 година од страна митрополитот на Преспанско-пелагониската епархија г. Петар.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква и конак.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1984 (мажи)
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1980 година во машка категорија — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Лос Анџелес, САД. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Пакистан, второто Западна Германија и третото Обединетото Кралство.
Френк Шлек
Френк Рене Шлек (Fränk René Schleck; р. ) — поранешен луксембуршки професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2003-2016. Шлек е постариот брат на Анди, победникот на Тур де Франс 2010. Нивниот татко, Џони Шлек, бил професионален друмски велосипедист помеѓу 1965 и 1974, како и нивниот дедо, Густав Шлек, кој учествувал на неколку трки во 1930-тите.
Велосипедска кариера
Откако возел во спортската програма на луксембуршката армија, се преселил во Италија да вози за Де Нарди-Паста Монтеграпа. Во 2001 се обидел како стажант за, но кога екипата се распаднало по сезоната, Шлек останал без договор. Го контактирал менаџерот на Тим ЦСЦ Бјарн Рис преку заедничкиот пријател, младинскиот тренер Марсел Жил на аматерската екипа АКК Контерн. Шлек возел во 2002 како стажант на Тим ЦСЦ и потпишал професионален договор со Бјарн Рис во 2003.
2005
На почетокот на 2005, на Шлек му се приклучил неговиот помлад брат Анди на и тие се ги поделиле националните првенства помеѓу нив, па така Френк ја освоил друмската трка, а Анди го освоил хронометарот. Пробивот на Шлек стигнал во 2005, кога имал три места на подиум во последниот месец на сезоната. На сите три трки завршил зад Паоло Бетини (победник на олимписката друмска трка во 2004) и Џилберто Симони (двократен победник на Џиро д’Италија), губејќи на Цири-Мецгете зад Бетини, на Џиро дел’Емилија зад Симони и завршувајќи трет зад обајцата на Џиро ди Ломбардија. Шлек ја завршил 2005 на 13. место на крајниот пласман во ProTour. Го продолжил договорот со Рис и Тим ЦСЦ до 2008, еден од тројцата возачи во екипата со тригодишен договор.
2006
Во сезоната 2006 започнал со петто место на Париз-Ница. По падот на Трката околу Баскија доживеал потрес на мозок. Го имал своето враќање на Амстел Голд Рејс истиот месец. Останувајќи со фаворитите на десет километри пред крајот, Шлек се одвоил сам на Кауберг во Валкенбург за соло-завршница додека колегата Карстен Крон ја забавувал потерата. Три дена подоцна завршил четврти на Флеш Валон по силното возење на Мур де Хуј, каде шпанскиот возач Алехандро Валверде се покажал непобедлив. Формата на Шлек продолжила и неколку дена подоцна на трката Лиеж-Бастон-Лиеж, каде возел напред во поголемиот дел на трката и завршил седми. На Тур де Франс ја освоил етапата 15, каде се одвоил од Дамијано Кунего на 1,5 километри пред крајот.
2007
Во сезоната 2007 започнал со деветто место на Париз-Ница. На Амстел Голд Рејс, паднал на 47 километри пред крајот и на крајот завршил десетти. Се вратил на Флеш Валон, каде завршил седми, но ден пред Лиеж-Бастон-Лиеж, објавил дека има скршен пршлен. И покрај повредата возел и отпочнал одлучувачки напад на неколку километри пред крајот со Данило ди Лука. Ди Лука нападнал на еден километар пред крајот и Шлек завршил на третото место. Шлек ја освоил четвртата етапа на Тур де Свис, освојувајќи ја жолтата маичка; на крајот завршил седми. На Тур де Франс успеал да заврши само на 17. место, но бил дел од успешен напад на Светското првенство, завршувајќи четврти.
2008
На Амстел Голд Рејс 2008, Шлек завршил втор, зад Дамијано Кунего од Италија. На Лиеж-Бастон-Лиеж, Френк и неговиот помлад талентиран брат Анди Шлек прикажале претстава. Само два возача успеале да ги следат двајцата браќа, кога нападнале на последните ридови на трката: Алехандро Валверде и Давиде Ребелин. Во завршниот спринт Френк завршил на третото место.
На Тур де Свис Шлек паднал на опасен спуст и пропаднал во провалија. Чудесно поминал главно неповреден. Недела дена подоцна, Шлек станал национален првак по вторпат во неговата кариера. На Тур де Франс 2008 стигнал трет на првата планинска етапа. Ова го однело до второто место во генералниот пласман, само една секунда за жолтата маичка. Осум дена подоцна, Шлек ја преземал жолтата маичка и водството на Тур откако ја надокнадил едната секунда разлика од Кедел Еванс. На етапата 17 ја изгубил жолтата маичка од неговиот колега, Карлос Састре. На крајот на Тур, завршил на шесто место.
2009
Сезоната 2009 ја започнал на Трката околу Калифорнија, каде Шлек успеал да ја освоил осмата етапа. Во март, Шлек завршил втор на Париз-Ница. На 19 април, додека се обидувал да ја повтори неговата победа на Амстел Голд Рејс од 2006, Шлек лошо паднал заедно со Метју Лојд. Бил одведен во болница со потрес на мозокот, но бил пуштен истата вечер. Шлек брзо се вратил, освојувајќи ја неговата домашна трка, Трката околу Луксембург, во јуни. Ниеден луксембуршки возач не победил од 1983. На 22 јули ја освоил 17. етапа на Тур де Франс, достигнувајќи ја целта заедно со предводникот на трката Алберто Контадор и неговиот брат, Анди Шлек. Подоцна завршил петти на трката.
2010
Во 2010, Шлек ја освоил третата етапа на Тур де Свис и потоа изненадил на завршниот хронометар. На крајот ја освоил трката. Додека возел на третата етапа на Тур де Франс 2010, Шлек се здобил со тројна фрактура на неговата клучна коска, која се случила на калдрма и бил приморан да ја напушти трката. Подоцна возел на Вуелта а Еспања каде завршил на петтото место.
На 29 јули 2010, Шлек и неговиот брат Анди објавиле дека го напуштаат Тим Саксо Банк на крајот на 2010. Потоа основале сосема нова луксембуршка екипа со поранешниот директор на Тим Саксо Банк Ким Андерсен. Во октомври 2010, еден од менаџерите на проектот ја објавил официјалната страница под името Леопард Чру Рејсинг, што довело до шпекулација дека тоа е планираното име за екипата.
2012–2013
Шлек ја започнал сезоната како член на екипата РадиоШек-Нисан. Одлучил да вози на Џиро д’Италија, но се повлекол на етапата 15. Потоа, Шлек ја покажал неговата форма на Трката околу Луксембург, кога завршил трет и потоа завршил втор на Тур де Свис. Бил избран да вози на Тур де Франс. На шестата етапа на Тур, Шлек паднал на 25 километри пред крајот и изгубил само две минути, сериозно нарушувајќи ги неговите шанси за можна победа.
Шлек го напуштил Тур де Франс откако Меѓународниот велосипедистички сојуз открил дека бил позитивен на тестот за забранетата супстанца ксипамид.
На 4 јули 2013, објавил дека нема да го обновата договорот со Шлек, оставајќи го без екипа. Откако Трек ја купиле лиценцата на екипата за настап во Светската турнеја, објавиле дека Шлек ќе потпише со екипата за сезоната 2014.
2008
На 25 јули 2008, еден ден пред одлучувачката претпоследна етапа на Тур де Франс 2008, германскиот дневен весник Зидојче Цајтунг навел средба помеѓу Шлек и озлогласениот шпански доктор Еуфемијано Фуентес во декември 2005. Властите изјавиле дека нема таков доказ за да се потврди ова тврдење. Обвинувањата во врска со Шлек следеле по низата силни резултати.
Пред Светските друмски првенства 2008 во Варезе, Италија, на 26 септември 2008, весникот објавил подолга статија за врските помеѓу Шлек и Фуентес по тврдење за доказ за банкарска трансакција од 7.000 евра од Шлек на сметка во швајцарска сметка поврзана со Фуентес. Постоењето на доказот било пријавено во германската полиција и подоцна потврдено од луксембуршките обвинители.
По јавното признание на Шлек за тоа плаќање на 3 октомври 2008, Бјарн Рис и одлучиле привремено да го суспендираат Шлек од понатамошните трки додека потполно не се потврдат обвинувањата за допинг. Шлек бил прогласен за невин од сите обвинувања од допинг-властите на Луксембург на почетокот на декември.
2012
На 17 јули 2012, Шлек бил повлечен од Тур де Франс 2012 од неговата екипа во текот на вториот ден на одмор, откако А-примерокот покажал траги на ксипамид. Б-примерокот на Шлек го потврдил позитивниот резултат. По позитивниот примерок, екипата го суспендирала
Во јануари 2013 било објавено дека Шлек добил забрана од една година од луксембуршката анти-допинг агенција, која појаснила дека Шлек „не ја зел супстанцата намерно“ и поради суспензијата била намалена на една година, наместо вообичаено две години. Забраната започнала од моментот на позитивниот тест, 14 јули 2012.
Бозау
Бозау (Bosau) — општина на брегот на Големото Пленско Езеро, во округот Источен Холштајн, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 13 километри западно од Ојтин и 30 километри југоисточно од Кил.
Општински единици
Следниве села припаѓаат на општината Бозау: Бихел, Брак, Бракраде, Хасендорф, Хуцфелд, Кикбуш, Клајнојдорф, Кленцау, Линсфелд, Леја, Мајенфелде, Квисдорф, Тирк и Вебс.
Црква Св. Петар
Знаменитост на Бозау е црквата посветена на Св. Петар и била изградена во 1151/1152 година. Била основана во текот на христијанизацијата на тогашниот словенски источен Холштајн (Ostholstein). Мисионерот, Вицелин, бил назначен во 1149 година од Хајнрих Лавот како епископ на Олденбург во Холштајн, а Бозау бил привремено епископско седиште, кога била изградена и црквата. Во 1152 година, Вицелин добил удар и умрел во 1154 година во Нојминстер. Свештеникот Хелмолд фон Бозау го запишал ова во неговата Chronica Slavorum.
Летни концерти и академии
Преку 40 години, Евангелистичката лутеранска црква во Бозау организирала летни концерти во Бозау (Bosauer Sommerkonzerte) во црквата Св. Петар. Од 2003 година, музичарот и оргулист во Бозау, Сергеј Черепанов, бил уметнички директор на летните концерти. Фестивалот го направил привлечен со различни настани: оргулистички концерти на класичен начин, денови на алтернативна оргулистичка музика, концерти, камерна музика, хорски и и соло настапи. Од 2008 година, летните концерти биле спонзорирани од здружението „Пријатели на летните концерти во Бозау“ (Freunde der Bosauer Sommerkonzerte), кои помагале во настанот.
По првпат во 2009 година била одржена Меѓународната летна академија во Бозау (Internationale Sommerakademie Bosau), истовремено со летните концерти, со над 35 учесници од неколку земји. Летната академија била започната и организирана од Черепанов, но поддршката стигнала од кадарот на Високата музичка школа во Либек. Завршните концерти на студентите на академијата и наставниците се привлечен додаток на летните концерти. Летната академија се одржува како дел од летните концерти.
Администрација
Иако Бозау се наоѓа во округот Источен Холштајн, од 1 јануари 2007 година припаѓа на општинската заедница Големо Пленско Езеро, чии останати членови припаѓаат на округот Плен.
Грб
„Поделен. На лево во сино, сребрена стилизирана глава на орел со клун, на десно во црвено златен лав“.
Економија
Бозау е прогласен за воздушна бања (Luftkurort) со над 100.000 ноќевања годишно. Балтичкото Море се наоѓа на само 20 километри.
IC 802
IC 802 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 802 се споменува и како MCG 4-34-30, CGCG 133-60.
Откривање
Објектот е откриен на 16 јуни 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 802 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 802 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 27 м 50,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 50' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 802 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51643.
Ставрос Димас
Ставрос Димас (грчки: Σταύρος Δήμας, роден на во ) е грчки политичар и поранешен министер за надворешни работи на Грција.
Семејството на Димас потекнува од селото Кленија, Коринтија. Студирал право и економија на Универзитетот во Атина, а во Њујорк магистрирал. Во 1969 година започнал да работи како адвокат за фирма од Вол Стрит, а следната година заминал во Светска Банка. Во 1975 година се вратил во Грција и ја презел функцијата заменик гувернер на Грција.
Во 1977 година станал активен член на партијата Нова демократија, а како член на грчкиот парламент бил избран во десет последователни мандати. Тој ги има извршвано следните функции:
Од 11 ноември 2011 година станал министер за надворешни работи на Грција.
734
734 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 734 година од новата ера, 734. од првиот милениум, 34. од VIII век и петта од 730-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6242 и 6243 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5484 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4494 и 4495 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1487.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 734 година се протега во 3370 и 3371, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3430 и 3431 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1277. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 115 и 116 исламска година.
Марин Каталиниќ
Марин Каталиниќ (, –, ) — физичар, редовен професор во Загреб и Скопје, ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
Животопис
Каталиниќ е роден во Трогир на 20 август 1887 година. Студирал математика и физика во Загреб и дипломирал во 1913 година во Виена. Работел како гимназиски професор, а потоа на Универзитетот во Загреб. Докторирал во 1928 година во Белград со тема за стојни бранови на циркуларно и елиптички поларизирана светлина. Раководел со Институтот за физика на Природно-математичкиот факултет во првата деценија од неговото постоење, ги предавал основните предмети и ја оформил збирката со демонстрациони експерименти. Објавил 40 статии во странство и кај нас во врска со појавите на електролизата, капиларните бранови, расејувањето на светлината, детектирањето на честички со фотоемулзии и др. Автор е на првата статија од физика печатена во Македонија и на првиот учебник по физика објавен на Универзитетот во Скопје (Одбрани делови од механика, 1959). Бил раководител на Институтот за физика во Загреб од 1943 до 1946 година, проректор на Универзитетот во Скопје од 1949 до 1951 и ректор од 1954 до 1956 година. Во 1952 година бил претседател на Друштвото на математичари и физичари на Македонија.
Ҋ
Ҋ — дел од кириличната несловенска азбука. Буквата ја користи клидинсколапонскиот јазик. Потекнува од кириличната буква К со одредени измени. Буквата спрема МФА има звучна вредност /j/.
Ӄ
Ӄ — дел од кириличната несловенска азбука. Буквата ја користи хантиски јазик и чукчиски јазик. Буквата потекнува од кириличната буква К со одредени модификации. Буквата има звучна вредност /q/.
Космос-487
Космос-487 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 април 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-487 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 468 км, а најмалото на 262.
Миле Андоновски
Миле Стојанов Андоновски (20 октомври 1923 во Брезово, Демирхисарско — 3 септември 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Миле Стојанов Андоновски е роден во селото Брезово. По занимање бил земјоделец. Во НОБ пристапил на 10 август 1944 година. Бил борец во составот на Првата македонска бригада, учествувал во борбите што се воделе кај Врбјани, Бакарно Гумно, Сливово и Кичево. Загинал на 3 септември 1944 во Кичево.
Димче Милошевски
Димче Ставров Милошевски ( ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно градско семејство. Завршил основно училиште, а потоа изучил занает и работел како бравар. Како млад стапил во работничкото движење и собирал народна помош, за партизаните. На 20 април 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада. Подоцна станал командир на Првата чета во Првиот баталјон. Се истакнувал како способен воен раководител. Неговата чета успешно ги извршувала поставените воени задачи. Со Бригадата го изминал славниот пат на Третата македонска ударна бригада. Учествувал во сите борби во познатата Мајска офанзива, во ослободувањето на Кратово и бил на прагот на својот роден град. Водел успешни борби и против силните балистички сили на Водно. На 5 октомври 1944 година во една голема борба против многубројни германски сили кај селото Бузалково, Велешко, бил тешко ранет. Дванаесет часови партизанските лекари се бореле да му го спасат животот, но храбриот борец и командир подлегнал на смртоносните рани.
Една улица во неговиот роден град - Скопје, го носи неговото име.
Црква „Св. Атанасиј“ - Ропотово
Свети Атанасиј — манастирска црква во изградба на Ропотовскиот манастир.
Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 10 октомври 2016 година од страна митрополитот на Преспанско-пелагониската епархија г. Петар.
Архитектура
Градбата на црквата се очекува да биде крстокуполен храм со полукружна апсида на источната страна и две полукружни крила на северната и јужната страна. Влезот се очекува да биде сместен на западната страна. Објектот се гради од тули.
Ӆ
Ӆ — дел од кириличната несловенска азбука. Буквата ја користи клидинсколапонскиот јазик. Потекнува од кириличната буква Л со одредени измени. Буквата има звучна вредност /ɬ/.
Татјана Лебедева
Татјана Романовна Лебедева (руски:Татьяна Романовна Лебедева, родена на 21 јули 1976 во Стерлитамак) е руска атлетичарка која се натпреварува во техничките дисциплини скок во далечина и трискок.
Кариерата ја започнала во 1998 година, кога станала и шампион на Русија во трискок. Во 2000, на Европското првенство во сала одржано во Гент го освоила златниот медал. На светското првенство во Едмонтон во 2001, Татјана го освои златниот медал во трискок, а златото го одбрани и на светското првенство во Париз во 2003. На светското првенство во сала одржано во Москва во 2004, таа прескокна 15,36m со што постави нов светски рекорд во сала во дисциплината трискок.
Во 2005, Лебедева не настапи на светското пвенство поради повреда, но успеа да победи на сите 6 митинзи од Златната лига со што доби награди вредна злато во вредност од 1,000,000$.
Во 2007, Татјана настапи на светското првенство каде што го освои златниот медал во скок во далечина и сребрениот во трискок.
На Летните олимписки игри - 2008, таа настапи во дисциплините трискок во која го освои сребрениот медал и во скок во далечина каде имаше исто остварување.
Во септември 2002, Татјана стана мајка, со раѓањето на ќерка и Настја.
Александар Ѓорѓиев
Александар Ѓорѓиев (р. година во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Во 1975 година Дипломира на Факултет за драмски уметности - Скопје на отсекот за актерска игра во класата на Љубиша Георгиевски и Владимир Милчин, и истата година се вработува во Народен театар "Јордан Хаџи Константинов Џинот" во Велес и останува сė до неговото пензионирање во 2014 година.
Филмографија
Ѓорѓиев ги остварил филмските улоги:
Список на државни водачи во 738 година
Ова е список на државни водачи во 38 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Атанас Анчевски
Атанас Павлев Анчевски (1920 во Единаковци, Демирхисарско — 1945 во Единаковци) — македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Атанас Павлев Анчевски е роден во селото Единаковци. Тој се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1944 година. Како дел од НОБ учествувал во повеќе акции, и од болеста добиена за време на НОБ починал во своето родно село по подолго боледување во 1945 година.
Список на државни водачи во 1261 година
Ова е список на државни водачи во 261 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ӎ
Ӎ — дел од кириличната несловенска азбука. Буквата ја користи клидинсколапонскиот јазик. Потекнува од кириличната буква M со одредени измени. Буквата има звучна вредност /m̥/.
Космос-488
Космос-488 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 мај 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3600 килограми. Космос-488 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 274 км, а најмалото на 176.
NGC 2245
NGC 2245 — отсјајна маглина во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2245 се споменува и како LBN 904.
Откривање
Објектот е откриен на 16 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2245 е од видот RN. NGC 2245 има привидни димензии од 5' х 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 32 м 41,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 10° 9' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 2245 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 182; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 737. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 445.
Лазар Томов
Лазар Томов Крајнов исто познат како “Хораци“ (Годлево, 12 ноември 1878 - Софија, 3 март 1961) беше Македонски револуционер од Пиринска Македонија, беше член во МРО и раководител на Серскиот револуционерен округ. Лазар запишал неколку книги за Илинденското востание.
Детски години (1878 - 1889)
Роден е во 1878 во малото село Годлево, Разлошко, Пиринска Македонија, во семејство со шест други деца, од кои четири машки и две женски. Татко му бил Тома Марков Крајнов кој работеше како револуционер со МРО. Мајка му беше Кипра Томова.
Лазар се судри прв пат со Турската армија кога беше само десет години во 1888, група на 2-3 турски војници го зема неговиот татко и го однесоа во село Недобарско и го мачеле таму за три дена, после тоа се врати назад во Годлево. Заради овој случај Лазар се ориентирал кон анти-Отомански организаци
Образование во Банско (1889 - 1892)
Во 1889 кога заврши основно образование во Годлево почнал да патува кон Банско за да добие средношколско проегзархиско образование. Заедно со Лазар околу осум други деца од Годлево дојдоа за средношколско образование во Банско.
Со него беше познат Македонски опера пеачат од Пиринска Македонија Димитар Попиванов и нивниот наставник беше Симеон Попкостандинов. Тој имал други наставници како пример : Лука Поптеофилов (од градот Белица), Иван М. Бележков (од селото Годлево), Никола Иван Појаџиев (од градот Велес), Георги Басмаров (од градот Неврокоп) и други.
Сите овие настанвици биле членови во Македонската револуционерна организација во Пиринскиот орган на организација и некој од овие наставници активно соработивале и учествувале во Илинденското востание и некој од овие наставници биле раководители во негој региони во Пиринска Македонија и Источна Македонија,
Наставниците организирале часеви за неписмени и писмени ученици и секоја година на крајот на годината родителите на учениците ќе бидат покани за средба со сите наставниците од школото каде што најодличните ученици добиле книга за читање на крајот на годината, Лазар Томов доби неколку книги од неговите школски години
Факултелско образование во Ќустендил (1892 - 1895)
Помеѓу 1892 - 1895 учел во педалошкиот факултет во Ќустендил, тој си го почнач неговиот пат кон Ќустендил околу август 1892 од наредба од еден од неговите професори кој беше Димитар Попиванов и со помош со Симеон Попкостандинов. си го почнач неговиот пат кон Ќустендил.
Кога патувал низ Ќустендил тој поминал низ Благоевград и низ помалиот град Станке Димитров, кон крајот на август тие ќе стасат во Ќустендил но после требаше да се вратат назат. Во рано 1893 тие пак се вратиле во Ќустендил да се потпишат за училиште но кога ја поминувале границата со Турција и Бугарија се судрија со големо несогласување со војниците покрај границите но сепак на крајот биле пуштени да стасат покрај Ќустендил со другите ученици.
Според Лазар бројот на ученици беше големо и привлекуваше внимание за да се потпишаат ученици од секаде околу Македонскиот регион но голем дел од нив биле ученици што завршиле средно школско образование во солунската машка егзархиска гимназија во Солун кој се преселиле во Бугарија за подобар услов за образование.
Во факултетот голем број од наставниците биле членови на МРО и се бореле за ослободување на Македонија од Турската власт, еден од главните наставници беше познатиот македонски револуционер Стојан Заимов, кој работел за ослободувањето на Македонија.
околу тоа оваа време Лазар Томов со други ученици го формирале младото Македонско Книжевно Здружение за литература на младата македонска генерација во Пиринска Македонија.
Македонско Книжевно Здружение беше повеќе оринтирано кон социјализмот и комунизмот и ги шириле нивните про-социјалистички идеи во Пиринска Македонија, но заради нивните про-Македонски односи тие биле редовно нападната од про-Бугарски организаци или власти во Пиринска Македонија кој ја ширеле Бугарската пропаганда кон народот.
Македонски наставник во градот Мехомија (1895 - 1898)
Само Лазар и три други наставници биле вработени со завршено средно школско образование, остатокот на наставниците биле вработени без средно школско образование. Од прво школото беше повеќе ориентирано кон бугарската пропаганда но со помош на Лазар Томов и други наставници тие успешно ја избркале влијанието на Бугарската Егзархија.
После тоа тој станал еден од повеќето врховни наставници во школото, и тој редовно секоја неделе организирал екскурзи кон цркви низ градот и селата каде што ја ширил Македонскиот идентитет и соработувал со наставници за да ги научат учениците за тешката состојба на Македонците.
Помеѓу школските години 1896 - 1897 тој се сретнал со Гоце Делчев во Банско сред екскурзи, заради тоа тој станал член во МРО и активно почна да соработува за народното ослободување на Македонија, тој исто почнал да соработува заедно со Гоце Делчев да го шират Македонскиот идентитет во Пиринска Македонија.
Гоце Делчев го посетувал Лазар Томов во неговото школо секој понеделник и редовно соработувале заедно, имале и 2-3 средби каде што ја одлучуваа иднината на Македонскиот идентитет во Пиринска Македонија. Еден ден Гоце Делчев одлучи да остане цел ден покрај домот на Лазар, заедно со други наставници како Иван Белешков и Петар Лачинов.
Во една средба Гоце Делчев извади пиштол, нош и книга каде што му кажал на Лазар Томов да рецитира тоа што е пишано во книгата, и тој ја земал книгата и го прочитал делот, тоа што го прочитал беше молитва кон Македонското Револуционерна Организација каде што пишува :
''„Се колнам во Бога, во мојата вера и во мојата чест дека ќе се борам до смрт за слободата на нашата Татковина Македонија и Одринско, дека безусловно ќе ги слушам властите и несомнено ќе ги извршувам неговите наредби дека никому нема да изневерам. или со збор или со дело, организациски работи и се што од денес слушам, гледам и разбирам за случајот. Инаку нека ме убие некој од другарите, со револверот или со камата што ја бакнувам овде.“ ''
Протокол за откривање на адреси
Протоколот за откривање на адреси (ARP) е телекомуникациски протокол кој се користи за откривање на адреси од мрежниот слој ако е позната адресата од слојот за пристап до медиумот. Оваа операција е критична во мрежите каде има потреба од пристапување до истиот медиум од повеќе уреди. ARP е дефиниран од страна на RFC 826 во 1982. Овој протокол е Интернет стандард STD 37, а исто така се користи и како програма за манипулирање со MAC адреси во повеќето оперативни системи.
ARP се користи за претворање на IP-адресите во физички адреси како што е етернет адресата (попозната како MAC-адреса). Овој протокол е имплементиран во многу технологии: IPv4, Chaosnet, DECnet и Xerox PARC Universal Packet (PUP) со користење на IEEE 802 стандарди, FDDI, X.25, Frame Relay и Asynchronous Transfer Mode (ATM). Најкористена технологија е IPv4 со IEEE 802.3 и IEEE 802.11.
Во IPv6 мрежите, функционалноста на ARP е овозможена од протоколот за откривање на соседи (NDP).
Оперативен опсег
Протоколот за откривање на адреси е протокол од типот барање-одговор кој работи енкапсулирано во протоколот кој е моментално активен на линкот (линиски протокол). Комуницира само во рамките на една мрежа, никогаш не преминува надвор од меѓумрежните јазли. Овој објект го сместува ARP во слојот за пристап до медиум на Internet Protocol Suite, додека пак во Open Systems Interconnection (OSI) моделот многу често е опишан дека живее помеѓу слоевите 2 и 3. Работи енкапсулирано во протоколите кои имаат слој 2. Како и да е, ARP не е развиен во рамките на OSI.