cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цензура во Белорусија
Државна контрола
На руските медиуми им е дозволено да пренесуваат телевизиска програма, да продаваат весници и да спроведуваат новинарски активности во Белорусија (иако некои руски новинари биле протерани од белоруската влада), со што им се дава на некои членови на јавноста, обично оние во големите градови со многу руски жители, пристап до алтернативна гледна точка на руски јазик (скоро сите Белоруси разбираат и повеќето од нив зборуваат руски). Неколку опозициски медиуми емитуваат програма од блиските земји за да им дадат на Белорусите алтернативни гледишта. Ова ги вклучува ТВ-станицата Белсат и Европското радио за Белорусија.
Во 2014-2015 година, десетици хонорарни новинари биле казнети за работа со странски медиуми (вклучувајќи медиуми на белоруски јазик со седиште во ЕУ) без официјална државна акредитација од Министерството за надворешни работи, како што е предвидено со член 22.9(2) од белорускиот Кодекс за административна Навреда. Новинарите биле казнети со неколку стотици евра затоа што објавувале преку странски медиуми, а не врз основа на содржината на нивната работа. Била запленета и компјутерска опрема. Казнетите новинари објавувале на полската телевизија Белсат, Дојче веле. Процедуралните гаранции, вклучително и сослушувањето на сведоците во судот, наводно не биле следени од белоруските власти, но жалбите биле отфрлени. Прогонството на хонорарците било осудено од Белоруското здружение на новинари (БАЈ), кое го оценил како грубо кршење на стандардите на слободата на изразување, како и од Претставникот на ОБСЕ за слобода на медиумите и од Европската федерација на новинари ( EFJ). Од април 2014 година, 38 хонорарни новинари биле казнети со парична казна од 200 до 500 евра, во вкупна вредност од над 8.000 евра - некои од нив постојано биле гонети и казнети.
Во 2012 година, најголемата белоруска државна мрежа МТИС го прекинала емитувањето на Еуроњуз од непознати причини. Euronews бил последниот независен ТВ канал достапен во Белорусија.
2010-ти
Во 2014 година медиумското опкружување во Белорусија останало крајно рестриктивно. Повеќе од 20 новинари биле испрашани, опоменати или казнети во 2014 година за „незаконско производство и дистрибуција на медиумски производи“. Многумина станале цел на придонес без акредитација за странски медиуми во Полска и Литванија. На некои странски новинари им била одбиена акредитација на Светското првенство во хокеј на мраз. Некои биле вратени назад на границата, а други требало да добијат посебна акредитација за покривање на прашања кои не се поврзани со спортот.
Во Белорусија е норма самоволно притворање, апсење и малтретирање на новинари. Законодавството против екстремизмот е насочено кон независното новинарство, вклучувајќи материјали што се сметаат за спротивни на честа на претседателот на Белорусија. Независното известување го одвраќа заканата од затворање на медиуми.
Цензурата во Белорусија, иако е забранета со уставот на земјата, се спроведува со голем број закони. Тие вклучуваат закон со кој навредата на претседателот се казнува со до пет години затвор, а друг со кој критикувањето на Белорусија во странство се казнува со до две години затвор.
2020-ти
На 1 септември биле приведени 6 новинари од весникот Комсомолскаја правда, веб-порталот tut.by и новинската агенција BelaPAN кои известувале за протестниот собир на студентите во Минск (првично - за проверка на нивните документи). Подоцна тие биле обвинети за „учество во неовластен масовен настан“. Пријавено било дека носеле добро видливи јакни и имале лични легитимации. Тие биле обвинети и за координација на протестите.
На 18 февруари 2021 година, 2 белоруски новинари на полската телевизија Белсат Катарина Андреева ( Кацярына Андрэева) и Дарја Чулцова (Дар'я Чульцова) биле осудени на 2 години затвор за пренесување во живо на масовните протести.
Во мај 2021 година, Репортери без граници процениле дека повеќе од 50 независни новинари биле принудени на егзил од изборите во 2020 година, а 12 биле затворени.
Во мај 2021 година, врвната страница за вести tut.by, која ја читале околу 40% од интернет корисниците во Белорусија, била блокирана и неколку нејзини новинари биле приведени. Во јули 2021 година, сајтот за вести Наша Нива бил блокиран со истовремено притворање на уредниците. Редакцијата на Радио Слободна Европа во Минск била претресена со искршени врати, биле претресени и домовите на неколку негови новинари. Покривањето на овие напади врз независните медиуми од страна на државните ТВ канали се смета за обид за заплашување на луѓето. Според телевизијата Current Time, државните медиуми изнеле лажни обвинувања за активностите на новинарите и измислиле лажни докази за нивната вина без никакво судење. Амнести интернешнал го осудил нападот врз невладините организации од страна на белоруските власти.
Во јули 2021 година, биле укинати регистрациите на Белоруското здружение на новинари, Клубот за печат Белорусија и белорускиот огранок на писателскиот ПЕН центар како дел од нападот врз невладините организации.
На 13 август 2021 година, целата содржина на tut.by и новиот проект на неговите новинари zerkalo.io била прогласена за екстремистичка од страна на Централниот окружен суд во Минск.
Од 9 септември 2021 година, главните уредници на најголемите белоруски независни медиуми биле приведени и се соочиле со кривични пријави: Марина Золатава (Tut.by), Ирина Левшина (БелаПАН), Егор Мартинович (Наша Нива).
Самоцензура
Министерството за информации само во 2015 година предупредувало до 34 медиуми. Со оглед на тоа што може да се затвори медиум кој добива две банкноти во текот на една година, ова се смета за начин да се поттикне самоцензура од страна на Белоруското здружение на новинари (БАЈ).
Друга работа што ги турка новинарите на самоцензура е огромната сума на казните за клевета и плаќањата на функционерите што може да ги наметнат судовите.
Во 2010 година претседателот го издал указот #60 со кој „обезбедува регистрација на сите интернет ресурси, создавање црни листи на веб-страниците до кои треба да се блокира пристапот и редица други рестриктивни мерки“. Дури и да не се искористат сите, после тоа „некои популарни интернет-медиуми станаа повнимателни и ги ублажија критиките кон власта“.
Интернет цензура
Во 2006, 2007 и 2008 година, Репортери без граници (РБГ) ја навеле Белорусија како „интернет непријател“. Во 2009 година, Белорусија се преселила во списокот на земјите „под надзор“ на РБГ каде што останала во 2010 и 2011 година Во 2012 година, Белорусија била вратена на списокот на интернет непријатели на РБГ.
Иницијативата OpenNet ја класифицирала цензурата на Интернет во Белорусија како селективно во политичко, социјално, конфликтно/безбедносно и интернет алатки во ноември 2010 година
Владата на Белорусија се префрлила на контроли од втората и третата генерација за да управува со својот национален информативен простор. Контролата над интернетот е централизирана со владиниот Белтелеком кој управува со интернет порталот во земјата. Регулативата е тешка со силно учество на државата на пазарот на телекомуникациите и медиумите. Повеќето корисници кои објавуваат онлајн медиуми практикуваат одреден степен на самоцензура поттикната од стравот од регулаторно гонење. Претседателот воспоставил силна и елаборирана политика за безбедност на информациите и ја објавил својата намера да врши строга контрола над Интернет под изговор на националната безбедност. Политичката клима е репресивна, а опозициските лидери и независните новинари често се приведуваат и гонат.
Новиот закон за медиуми кој стапил на сила во февруари 2009 година бара домашните и меѓународните веб-локации да се регистрираат во Министерството за информации или да бидат блокирани. Во август 2010 година, Јавното обвинителство ја објавил својата намера да ги заостри кривичните казни за ширење на клеветнички информации преку Интернет. Од 2007 година, од сопствениците на интернет кафулињата се бара да водат евиденција за идентитетот на нивните клиенти и мрежните места што тие ги посетуваат, со што се олеснува инспекцијата од безбедносните служби.
Во март 2014 година Белтелеком го блокирал мрежното место на весникот Наша Нива - веројатно како тест за претстојните претседателски избори во 2015 година.
На 08.08.2020 година, интернет страницата afn.by (Агенција за финансиски вести) била блокирана од Министерството за информации од непознати причини.
На 9 август 2020 година, за време на белоруските претседателски избори во 2020 година и подоцна, протестите против реизборот на Лукашенко, Интернетот во Белорусија бил делумно блокиран. Според владините претставници, причината бил тежок DDoS-напад, но независните ИТ специјалисти тврделе дека белорускиот државен интернет монопол Белтелеком и поврзаните државни агенции намерно користеле технологија за длабока инспекција на пакети (DPI) или обликување на сообраќајот.
На 21 август, 72 или 73 веб-страници биле блокирани во Белорусија, вклучително и неколку независни портали за вести (Радио Либерти/Слободна Европа во Белорусија svaboda.org, by.tribuna.com спортски вести, euroradio.fm, belsat.eu, gazetaby.com, the-village.me/news и други), изборните локации на Цепкало и Бабарико, платформите „Голос“ и „Зубр“, порталот за човекови права spring96.org, неколку VPN услуги. Euroradio.fm била рангирана на 118. најпопуларна страница во Белорусија, svaboda.org — 133., gazetaby.com — 148., belsat.eu — 158., tribuna.com — 167., udf.by — 318.
На 18 мај 2021 година, најпопуларната независна страница за вести tut.by била де факто затворена од владата: нејзиниот интернет домен бил блокиран, серверите исклучени а главната канцеларија запечатена. Менаџментот на Tut.by бил обвинет за затајување данок, а 15 вработени биле приведени, меѓу кои и новинари кои не се поврзани со финансиските прашања на компанијата. На 28 октомври 2021 година, во Белорусија се блокирани сите верзии на веб-локациите на Дојче веле на 32 јазици.
Напади на Википедијанци
На 11 март 2022 година, ГУБОПиК, белоруската главна дирекција за борба против организираниот криминал и корупција, го привела уредникот на Википедија Марк Бернштајн во Минск. Провладините Телеграмски канали објавиле видео снимка од притворањето на Бернштајн и го обвиниле дека на Википедија шири лажни „антируски“ информации во врска со руската инвазија на Украина во 2022 година.
На 7 април 2022 година, локалниот суд во Брест го осудил активниот корисник на Википедија Павел Перникат на 2 години затвор за 3 уредувања на Википедија за цензура на Белорусија и смртни случаи за време на протестите во 2020 година: 2 уредувања на руски и 1 уредување на белоруски (Тарашкиевица). Тој бил прогласен за виновен за „сторување дела што ја дискредитираат Република Белорусија“ (член 369-1 од Кривичниот законик на Белорусија ).
Сајбер-напади
DDoS сајбер напади биле пријавени, на претстојните претседателски избори во 2015 година, на веб-страниците на новинската агенција BelaPAN (Belapan.com и Naviny.by ) и веб-порталот TUT.by, откако тие објавиле критички напис за нарачани студенти да присуствуваат на официјални настани. Белоруското здружение на новинари изрази загриженост.
Музичка цензура
Во изминатите неколку години, на многу белоруски музичари и рок бендови неофицијално им бил забранет пристапот на радио и телевизија, им биле одземени дозволите за концерти и им биле цензурирани интервјуата во медиумите. Истражувачите Маја Медич и Лемез Ловас во 2006 година известиле дека „независното создавање музика во Белорусија денес е сè потешко и ризично претпријатие“ и дека белоруската влада „врши притисок врз „неофицијалните“ музичари - вклучително и „забрана“ од официјалните медиуми и наметнување сериозни ограничувања за настап во живо“.
Политиките на белоруската влада имаат тенденција да ги поделат белоруските музичари на провладини „официјални“ и продемократски „неофицијални“ табори. Поставени се економски бариери против различни уметници, што доведува до самоцензура.
NGC 4368
NGC 4368 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4368 се споменува и како NGC 4325, MCG 2-32-19, CGCG 70-37, VCC 616, NPM1G +10.0298.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4368 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4368 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 4368 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40183. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 876. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Струма (појаснување)
Струма може да се однесува на:
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 100 метри со пречки
100 метри so пречки за жени на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 2 i 3 септември.
Прелиминации
Квалификации: Првите 4 од секоја група (Q) и следните 4 најбрзи (q) продолжуваа во полуфиналето.
Полуфинале
Квалификации: Првите 2 од секоја група (Q) и следните 2 најбрзи (q) продолжуваа во финалето.
Список на ѕвезди во соѕвездието Лисица
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Лисица, надолно подредени според сјајноста.
Анастасија Димитрова-Божикова
Животопис
Димитрова е родена во бугарскиот град Перник на 16 ноември 1940 година, а своите оперски студии ги завршила на Софиската музичка академија во 1963 година. Веќе следната сезона застанала на оперските штици на тогашниот Македонски народен театар каде настапувала две години. Потоа заминала во Загребската опера и останала до 1969 година од каде повторно се вратила во македонската национална куќа и била еден од главните носители на оперскиот репертоар сè до 1993 година. Во својата оперска кариера, Димитрова остварила над 25 главни улоги од драмскиот и мелодрамскиот фах, меѓу кои позначајни се ролјите на Аида, Норма, Леонора (Трубадур), Елизабета (Дон Карлос), Сантуца (Кавалерија рустикана), Марженка (Продадена невеста), Мими (Боеми), Абигаила (Набуко), Маргарета (Фауст), Бес (Порги и Бес), Симка (Разделба). Покрај оперските остварувања, Димитрова имала блескави настапи и во повеќе вокално-инструментални дела, а реализирала гостувања во Германија, Унгарија, Романија, Мексико, Ирска, Луксембург. Анастасија Димитрова била сопруга на вонредниот македонски оперски бас Георги Божиков и мајка на истакнатиот рок гитарист Димитар Мичо Божиков. По кратко боледување починала во бугарската престолнина Софија на 13 мај 2015 година.
Нордорф
Нордорф (Norddorf; емраншки: Noorsaarep; Nordtorp) — општина на островот Амрум во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Историја
Заедно со Зидорф, Нордорф е најстарото село на островот. Во 1890 година, Фридрих фон Боделшвинг основал повеќе приморски домови за стари лица во Нордорф и северно од него. Поради ова, местото се развило во приморско одморалиште. Во 1925 година, големи делови на селото биле уништени во пожар, па така денешниот изглед на селото е главно со современи куќи без сламени покриви. Денес, домовите повеќе не постојат или не се наменети за тоа.
Во почетокот на век, т.н. пристаниште Книпхафен (Kniephafen) постоело северно од Нордорф. Пристаништето било пловно за поголеми пловила и повеќето од нив го опслужувало поморскиот сообраќај помеѓу Амрум и пристаништето Хернум на соседниот остров Зилт. Пристаништето било поврзано со железничката мрежа на островот. Во 1938 година, докот бил префрлен на север поради постојано наклонување. Поради соседната плажа Книпзанд на западниот брег на Амрум, пристаништето морало да биде напуштено.
До 31 декември 2006 година, Нордорф заедно со Небел и Витдин биле во рамките на општинската заедница Амрум.
Знаменитости
Туристичките атракции вклучуваат мамец за патки јужно од селото, средиште за природоисторија со насока на заштита на животната средина, како и плажата Книпзанд на запад.
Од Нордорф може да се стигне до најсеверниот дел на Амрум, наречен Оде (Odde). Таму се наоѓа важна област за птиците, каде бекасови птици и други видови може да се видат. Достапни се и тури во овие подрачја.
Синџир на дини се шири северно, јужно и југозападно од Нордорф. Највисоката дина на Амрум (32 м) — наречена Зијатлер (a Siatler). На неа постои платформа за набљудување. На југозапад може да се дојде до светилникот во Нордорф. Бил поставен во 1906 година и служи за помош во каналот Фортраптиф (Vortrapptief).
Економија
Со 422.319 ноќевања од 43.316 гости во 2005 година, општината се вбројала помеѓу првите десет туристички места во Шлезвиг-Холштајн.
NGC 4369
NGC 4369 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4369 се споменува и како UGC 7489, MCG 7-26-4, MK 439, IRAS 12221+3939, CGCG 216-2, KUG 1222+396.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4369 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4369 има привидни димензии од 2,1' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Битуменски песоци
Битуменски песоци, катрански песоци или нафтени песоци — мешавина од песок, глина, вода, нафта и други различни јаглеводороди, од кои индустриски може да се добие сурова нафта. Најважните наоѓалишта се во Канада и Венецуела. Засега, битуменските песоци главно се ископуваат површински, додека подлабоките слоеви стануваат сè попривлечни. Поради растот на нафтената цена и технолошкиот напредок, производството станува сè поисплатливо. Владата на Канада на пр. го поттикнува добивањето нафта од битуменските песоци и го гледа ова како важен стратешки фактор за иднината на националната економија.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
No Code
„No Code“ — четвртиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 27 август 1996 година преку Епик Рекордс. По проблематичната турнеја за својот претходен албум, Vitalogy (1994), каде Pearl Jam започнал бојкот на Ticketmaster како многу рекламиран, бендот влегол во студио за да ги сними своите следни песни. Музиката на овој албум е поразновидна од она што бендот го направил на претходните изданија, со елементи на гаражен рок.
Иако No Code дебитирал на првото место на Билборд 200, тој оставил голем дел од обожавателите на бендот незадоволни и бргу паднал од топ листите. Критичките осврти биле исто така измешани, со пофалби за музичката сорта, но албумот се смета за неконзистентен.
Крис Робшо
Крис Робшо, роден на 4 јуни 1986 г. е професионален рагби играч и капитен на англиската репрезентација кој моментално игра за Премиер лигата на Арлекинс.
Биографија
Висок 188 см, тежок 110 килограми, Робшо од почетокот на кариерата игра за Арлекини. За репрезентацијата на Англија досега одигра 43 тест натпревари и постигна 2 есеи.
Растителни оси
Возрасните единки живеат кратко, со животен век од 7-9 дена, иако фазата на ларва може да трае со месеци или години, во зависност од видот. Партеногенезата е вообичаена во подредот, односно не треба да се парат за да произведат оплодени јајца, се вообичаени во подредот, иако многу видови имаат мажјаци. Возрасните се хранат со полен, нектар, медлика, сок, други инсекти, вклучувајќи хемолимфа на домаќините на ларвите; тие имаат парчиња од устата прилагодени на овие видови на хранење.
Распространетост
Видови на растителни оси може да се најдат низ речиси сите подрачја на светот, а најмногу се застапени во умерените области на палеарктичкиот и неоарктичкиот регион. Ги населуваат претежно повлажните станишта и шумски биотопи.
Во Македонија, во повисоките планински региони се среќаваат средноевропските видови на пиласти оси, а во пониските и јужните подрачја се среќаваат видовите што се карактеристични за западномедитеранските и источномедитеранските области.
Харви Силвермен
Харви Фокс Силвермен (Harvey Fox Silverman, р. 1943 година во Хартфорд, Конектикат, САД) е американски инженер. Тој е еден од пионерите во областа за обработка на дигитални сигнали во реално време и за обработка на говор. Моментално е професор по инженерство на Брауновиот универзитет.
Силвермен дипломира на колеџот „Тринити“, а потоа магистрира и докторира на Брауновиот универзитет. Десетина години работи во приватниот сектор како дел од персоналот на истражувачкиот центар „Томас Џ. Вотсон“ на Ај-Би-Ем во Њујорк, САД, за потоа да се врати на Брауновиот универзитет како професор. Основач и директор е на Лабораторијата за инженерски човечко-машински системи. Во текот на својата кариера, служел на многу одговорни позиции вклучувајќи декан на Дивизијата за инженерство, на надзорниот одбор на колеџот „Тринити“ и техничката комисија на ИЕЕЕ АССП.
Во текот на својата кариера, професорот Силвермен објавил повеќе од 200 научни труда и добитник е на бројни патенти. Тој добил неколку награди вклучувајќи и Медал во чест на стогодишнината на ИЕЕЕ.
Прва кичевска парохија
Прва кичевска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кичевското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Нејзиното седиште е во кичевската градска соборна црква „Св. Петар и Павле“. Покрај дел од градот Кичево, парохијата ги опфаќа и селата: Атишта, Бигор Доленци, Вранештица, Дупјани, Карбуница, Козичино, Крушица, Лисичани, Миокази, Орланци, Патец, Рабетино, Речани, Светораче, Староец и Челопеци.
Парохиски свештеник е протојереј-ставрофор Ѓорѓи Лапоски.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Михново
Михново — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Михново се наоѓа во јужното подножје на планината Огражден, на 8 километри северно од општинскиот центар Петрич. Климата е преодно средоземна, со топли лета и благи зими. Атарот на селото зафаќа простор од 18.839 км2. Селото се наоѓа на надморска висина од 116 метри. Раното производство на зеленчук било развиено во околината на селото. Реката Струмица тече јужно од селото. Соседни села се Крналово и Орман.
Османлиско Царство
Селото се споменува во османлиски дефтери од 1570 година под името Михново. Според првиот дефтер, во селото живееле 50 христијански и 14 муслимански семејства.
Во текот на 19 век, селото е чисто македонско, и припаѓа на Петричката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Михново (Mihnovo) се состоело од 60 куќи и 214 Македонци Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 270 жители, сите Македонци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 320 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Бугарија
Селото било ослободено од отоманската власт во октомври 1912 година. Во 1913 година, за време на Балканските војни, селото било окупирано и запалено од грчката армија. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. По војната, бегалци од Кукушко, Дојранско и подоцна од Струмичко се населиле во селото.
Денес, селото е добро развиено, електрифицирано, водоснабдено и со делумна канализација. Биле изградени и комуникациски мрежи, како што се телефонско покривање, телевизија (вклучувајќи кабелска), радио и интернет. Улиците се поплочени, а пристапот е преку целата година. Редовен автобуски превоз има до соседните населби.
==Население ==
Редовни настани
Традиционалниот собир на Михево се одржува секоја година на Спасовден, а името на црквата е „Свети Спас“. Кметството и читалиштето организираат презентација на концертна програма, спроведување спортски игри и народно борење.
Портрет на млад човек (Ботичели, Вашингтон)
Портрет на млад човек или Портрет на младич - портрет кој му се припишува на Сандро Ботичели (1446–1510), е пример за италијанското ренесансно сликарство. Насликана е во раните 1480-ти (c. 1482/1485) со темпера на пано и сега е сместена во Националната уметничка галерија во Вашингтон. Сликата била припишана на Ботичели од историчарот на уметност Бернард Беренсон во 1922 година. Одлики на ова парче го вклучуваат неговиот интересен израз и елегантен гест на рацете, што некои го толкуваат како ран приказ на младешки артритис или Марфанов синдром.
Кабуки
Кабуки (јапонски: 歌舞伎) е традиционална форма на јапонски театар која прикажува историски, романтични и љубовни драми со музичка придружба и игра каде што женските улоги обично ги играат мажи. Кабуки започна во стариот главен град на Јапонија - Кјото, во почетокот на Едо Периодот во 1603.
Социјална средина
Социјалното опкружување, социјалниот контекст, социокултурниот контекст или средина се однесува на непосредната физичка и социјална средина во која живеат луѓето или во која нешто се случува или се развива. Ја вклучува културата во која поединецот се образувал или живее, како и луѓето и институциите со кои комуницираат. Интеракцијата може да биде лично или преку комуникациски медиуми, дури и анонимни или еднонасочни, и може да не имплицира еднаквост на социјалниот статус. Општественото опкружување е поширок концепт од оној на социјалната класа или општествениот круг.
Физичката и социјалната средина е одлучувачки фактор за активно и здраво стареење, што е централен фактор во проучувањето на геронтологијата на животната средина.
Солидарност
Луѓето со иста социјална средина често развиваат чувство на социјална солидарност. Луѓето често имаат тенденција да си веруваат и да си помагаат еден на друг и да се собираат во општествени групи. Тие често размислуваат во слични ставови и обрасци, иако заклучоците до кои доаѓаат, може да се разликуваат.
Природна/вештачка средина
Со цел да го збогатат својот живот, луѓето ги користеа природните ресурси и во тој процес и пртоа донесоа многу промени во природната средина. Тоа се: Човечки населби, патишта, обработливи површини, брани и многу други елементи, кои се развиле низ процесот. Сите овие вештачки компоненти се вклучени во човековата културна средина, Ервинг Гофман особено ја нагласува длабоко социјалната природа на индивидуалната средина.
Милије/општествена структура
C. Рајт Милс го спротивстави непосредното опкружување на работните места, семејството, соседството со пошироките формации на социјалната структура, особено истакнувајќи ја разликата помеѓу „личните невољи на околината“ и „јавните кризи на социјалната структура“.
Феноменологија
Феноменолозите спротивставуваат две алтернативни визии за општеството, како детерминистичко ограничување (милје) и како негувачка обвивка (амбиент).
Макс Шелер прави разлика помеѓу милјето како искусен вредносен свет и објективното социјално опкружување од кое се потпираме за да го создадеме првото, забележувајќи дека социјалната средина може или да го поттикне или да го ограничи нашето создавање на лично милје.
Социјална хирургија
Пјер Жанет ја гледал неврозата, делумно како производ на социјалната средина на идентификуваниот пациент – семејство, друштвена мрежа, работа итн. – и сметал дека во некои случаи она што тој го нарекол „социјална хирургија“ за создавање поздрава средина може да биде корисна мерка.
Оттогаш, слични идеи се прифатени во психијатријата во заедницата и семејната терапија.
Хебриди
Хебриди (Hebrides, Innse Gall) — архипелаг долг околу 200 километри крај западниот брег на Шкотска во Хебридското Море. Овие острови понекогаш се нарекуваат „Западни Острови“.
Архипелагот го сочинуваат околу 500 острови со вкупна површина од. Населени се само 70 до 80 острови. Бројот на жители изнесува 44.759. Во геолошка смисла, карпите на Хебридите се најстари карпи на Британските Острови. Највисокиот врв се наоѓа на островот Скај, и е висок 993 метри.
Мнозинството од говорниците на гелскиот јазик живее на Хебридите, или е по потекло од овие острови. Оттука е необичното галско име на овие острови Innse Gall, што значи „негaлски острови“ или „острoви на странците“. Ова име потекнува од времето на Викинзите.
Клима
На острoвите владее блага клима под влијание на Голфската струја. Јануарските температури се околу, а лете. Дождовите се чести, а годишната количина на врнежи е 1.000-1.200 мм. Хебридите се секогаш изложени на јаки ветрови. Просечната брзина на ветровите е преку, а често достигнуваат брзина од.
Историја
Во најголем дел историјата на Хебридите се поклопува со историјата на Шкотска. Во времето на Кралството Далријада островите ѝ припаѓале на Ирска. Во периодот 572-1266 г. биле под власт на Норвежаните. Во X и XI век овде се јавила мешана галско-нордиска култура. Од XIII век Хербидите биле централен дел на власта на кланот Доналд. Тоа било шкотско поткралство кое на врвот на својата моќ ја зафаќало Северна Ирска и западниот брег на Шкотска. Малиот остров Јона бил центар на овие територии и традиционално духовно средиште на Шкотска. Христијанството од Ирска се проширило на Шкотска преку овој остров, почнувајќи од 563 година.
Воиславски манастир „Св. Јован Крстител“
'''Манастир „Св. Јован Крстител“''' — манастир во југоисточниот дел на Македонија, во Радовишко Поле, во близина на селото Воиславци.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, печка и помошни објекти.
Портрет на Џулијано де Медичи (Ботичели, Берлин)
Портрет на Џулијано де Медичи - слика прикажувајќи го Џулијано де Медичи (1453-1478) од италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели, веројатно насликана непосредно пред Џулијано да биде убиен во Пациевиот заговор во 1478 година. Припаѓа на Берлинските државни музеи и се наоѓа во Сликарската галерија (Gemäldegalerie) во Берлин.
Се верува дека е најраната од бројните верзии на Ботичели.
Мадона од павилјонот (Ботичели)
Мадона и Детето со три ангели  или позната како Мадона од павилјонот ((Madonna del Padiglione) е слика од италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели, создадена околу 1493 година. Денес е сместена во Пинакотека Амбросијана во Милано..
Богородица е портретирана како држи книга на градите и му гестикулира на Детето. Ангелите ја повлекуваат драперијата на павилјонот. Заедно, книгите и отворената драперија означуваат откровение, дека старозаветното пророштво е исполнето при раѓањето на Христос, дете на Богородица.
Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.
Ени Чифлик (Пиринско)
Османлиско Царство
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Јени чифлик (Yéni-tchiflk) се состоело од 16 куќи, од кои 65 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 56 жители, од кои 6 Турци и 50 Македонци.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. Поголемиот дел од населението на селото се населиле од селото Кономлади, Костурско, кое по крајот на Балканските војни било вклучено во составот на Грција. На 14 август 1934 година, името на селото било променето во Ново Кономлади.
Јордан Икономов
Јордан Икономов (роден во година во  - починал на  година во ) — македонски градежен инженер, вонреден професор на Градежниот факултет во Скопје (1949 г.) по предмети од областа на комуналната хидротехника, хидрологијата и мелиорациите. Завршил Технички факултет во Виена. Напишал скрипти за предметите хидрологија и за Канализација.
Ени Чифлик (Пиринско)
Бугарија
Во 1985 година селото имало 302 жители. Во времето кога кмет на селото бил Андон Кузов, била изградена чешмата на селскиот плоштад и споменик на водачот на селото, Христо Цветков.
Кметови:
Ораовичко-воиславска парохија
Ораовичко-воиславска парохија — македонска православна парохија, дел од Радовишкото архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА. Нејзино седиште е црквата „Св. Атанасиј“ во селото Ораовица. Парохиски свештеникот е Стојанче Илиев.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Шимширов синец
Шимширов синец (Celastrina argiolus) е пеперуга од видот на пеперуги синци.
Опис
Горната страна на крилјата на пеперугите се сини со сивкаста нијанса. Врвовите на крилјата имаат црни нијанси, кои кај женката се поизразени. Самите краеви на крилјата се бели. Долниот дел на крилјата се кремасти со црни дамки покрај краевите на крилјата. Дамките варираат по големина и распоред. Јајцата на пеперугата се рамни, бели. Ларвите се зелени или кафени. Возрасните единки летаат на пролет во јули, а некогаш и до септември. Во Европа првата генерација најчесто се храни со растението Ilex aquifolium.
Таксономија
Овој вид првично бил опишан како Papilio argiolus од страна на Карл Линеус во 1758, и се однесува на примероците кои живеат во Европа. Според Елиот и Кавазое (1983) овој вид на пеперуги е поделен на следните подвидови:
Северна Африка и Европа
Јужна Азија
Далек Исток
Северна и Средна Америка
Распространетост
Пеперугата се наоѓа на голем географски простор, поточно во Северна Америка, Средна Америка, Европа и Азија до Индија.
Покраини во Боливија
= Департмани =
= Покраини =
Џу Си
Џу Си или (朱熹; ; – ) — конфуцијански мислител од времето на династијата Сунг, водечки деец на Школата на раководното начело и највлијателен рационалистички неоконфуцијански мислител во Кина. Дал големи придонеси во кинеската филозофија и придал посебна важност на делата како Аналекти, Менг-це, Големото учење и Учење за средниот пат (Четирите книги). Придавал големо значење на размотрувањето (геву) и направил синтеза на сите клучни конфуцијански концепти, со тоа втемелувајќи ги во образованието на јавните личности во Кина цели 700 години. Се смета за втор најзанчаен мислител во историјата на Кина, веднаш по самиот Конфуциј.
Живот
Џу е роден во Јоуси, Фуѓен, во семејство на месен управник од Вујуен, Хуејџоу (денес во Ѓангси). Татко му бил истеран од работното место порадинеговото противење на политиката на умируавње на династијата Џурчените во 1140 г., па се посветил на образованието на синот. Со смртта на татка си во 1143 г. Џу продолжил со образованието кај семејните пријатели Ху Сјен, Љу Ѕехуј, и Љу Мјенџе. Во 1148 г., на возраст од 19 години, го положил државниот испит (кеѓу) и ја добил титулата на изучувач. Најпрвин се вработил како месен записничар на Тунган, каде службувал од 1153 до 1156 г. Во 1153 г. ја продолжил наобразбата кај Ли Тунг, следбеник на неоконфуцијанската мисла на Ченг Хао и Ченг Ји, а во 1160 г. формално станал негов ученик. По подолго време вон служба, во 1179 г., Џу е назначен за управник на Нанканшкиот воениот округ (南康軍), каде ја возобновил академијата „Белоеленска Пештера“ (白鹿洞書院). но 3 години подоцна е уназаден по чин поради неговиот напад на неспособноста и потдмитливоста на извесни видни функционери. Ова назначување на повисока служба и уназадување се повторило неколкупати. Со последниот отпуст, обвинет е за поголем број злодела и поднесена е молба за негово погубување. И острите критики упатени кон неговите учења од водечки личности, на неговиот погреб дошле речиси илјада луѓе. Осум години по неговата смрт, во 1208 г. царот Нингѕунг го рехабилитирал, почестувајќи го со посмртното име Вен Гунг (文公, „достоинственик на културата“). Околу 1228 г. царот Лиѕунг дополнително го почестил со посмртната благородничка титула „војвода од Хуеј“ (徽國公), местото на неговото семејно потекло. ВО 1241 г. е поставена негова спомен-плоча во познатиот Храм на Конфуциј во Ќуфу, и е прогласен за светец. Денес Џу Си се почитува како еден од Дванаесетте мудреци (十二哲) на конфуцијанството. Денешните синолози и Кинезите воопшто, го нарекуваат и Џу Вен Кунг (朱文公).
Четирите книги
За време на династијата Сунг, учењата на Џу Си се сметале за исравни и правоверни. Наместо да се задржи на Книгата на промените („И ѓинг“) како другите неоконфуцијанци, Џу решил да им се посвети на четирите списи Големото учење, Учење за средниот пат, Аналекти и Менг-це како главно градиво во образованието на секој државен службеник и изучувач. Напишал опширни и подробни осврти на овие четири дела. Стручната јавност своевремено не ја согледувала нивната важност, но подоцна овие станале главни учебници во конфуцијанското образование. Четирите книги продолжиле да бидат основно градиво за државниот испит во Кина сè до 1905 г., а освртите на Џоу Си играле суштинска улога во нивното изучување.
Животна сила (氣, ќи), раководно начело (理, ли) и врвната крајност (太極, тајѓи)
Џу Си сметал дека сите нешта настануваат од спојот на два општоприсутни аспекта на стварноста: ќи (чи) — животната или витална сила (физичкиот, материјален чинител) и ли — раководното начело (принцип или законитост) на разумот. Исходот од овој спој се нарекува тајѓи (тајчи) — „врвната крајност“. Џу не кажува сосем јасно што всушност е изворот на ќи, поради што постои двојба; некои го сметаат за монист, а други го толкуваат како дуалист.
Според теоријата на Џу, секој физички предмет и секој човек има ли и затоа е во допир со тајѓи во метафизичката срж. Она што го нарекуваме човечка душа, ум или дух е тајѓи (врвното творечко начело) овоплотено во една личност.
Ќи и ли делуваат заеднички и се зависни едно од друго и како двојка се составни делови од сите нешта во вселената. Овие два аспекта се пројавуваат во сите суштински битија. Кога се во живост и пораст, тука е енергетски присутен јанг, а кога се собираат и намалуваат, тогаш се гледа енергетското присуство на јин. Овие две фази постојано заемодејствуваат, при што еднаш преовладува едното, па потоа другото. Во овој процес на наизменичност се развиваат [[пет елементи (кинеска филозофија)
Оваа замисла за метафизичкиот двоец на Џу Си е мошне слична на будистичките претстави за 理 ли (раководно начело) и 事 ши (случки, работи), иако Џу и неговите следбеници нагласувале дека не станува збор за заемка од будизмот, и дека овие претстави веќе постоеле многу одамна, во Книгата на промените.
Џу сметал дека Врвната крајност за која тој зборува складна со начелото на таоизмот, но дека тајѓи има поинаква смисла од тао во таоизмот. Тајѓи е разликувачко начело што се отелотворува со изродувањето на нешто ново, додека дао е нешто тивко што работи да ги сведе сите нешта на еднообразност и неразличивост. Џу тврди дека постои тежнеење кон складност која не е статична и празна, туку динамична, и дека самата Врвната крајност постојано делува и твори.
Човековата природа
Џу Си сметал дека неговиот претходник, конфуцијанскиот мислител Сјин-це, бил кривоверник бидејќи застранил од ставот за вродената добрина на човекот која ја застапувал Менг-це. Дури и кога луѓето постапувале неморално, на крајот врховниот поредок секогаш е добар. Причината за неморалните постапки е ќи. Според неговата метафизика, сè во природата има ли и ќи. Ли е начелото што раководи со вселената и се содржи во сите нешта. Секој човек има совршено ли и како таков, секој треба да постапува совршено морално. Меѓутоа, другиот елемент, имено ќи, исто така е во сите нешта и го заматува нашето морално совршентво. Задачата на моралното воспитание е да се исчисти нашето ќи. Доколку тоа е чисто и врамнотежено, тогаш чицето може да постапува совршено морално.
Познанието и делувањето
Според епистемологијата на Џу Си, спознавањето и делувањето се нераздвојни делови од постапките на умниот човек. Иако делувањето подразбира претходно размислување, Џу вели дека „Познанието и делувањето не можат едно без друго. Како што човек не може да оди без нозе, а има очи, и не може да гледа без очи, а има нозе“. По редослед прво доаѓа познанието, но по важност делувањето е побитно."
Размотрување на нештата и дополнување на знаењето
Како рационалист, Џу Си се залагал за приодот на размотрување на нештата (格物致知, геву џеџе). Се поставува прашањето како треба да размотруваме и за какви нешта станува збор. За Џу, нештата се моралните начела, а размотрувањето подразбира обраќање внимание на сенешто, било да е она што го читаме во книгите или тоа со кое се среќаваме во секојдневниот живот because "moral начела are quite inexhaustible".
За верата
Џу Си не ги прифаќал традиционалните претстави за Господ или Небото (тјен), иако зборува дека неговите сопствени идеи се одраз на традиционалните. Ја поттикнувал агностичката струја во конфуцијанството бидејќи сметал дека Врвната крајност има рационално начело, како интелигентна и поредочна волја која владее со вселената. Сметал дека Небото и Земјата сами по себе немаат ум, туку имаат задача да ги израѓаат нештата. Џу не дава јасен став дали станува збор за свесни и интелигентни постапки.<See W.T.Chan Source-Book Zhu Xi, Ch. 11, # 127, pg. 643> Не го поддржувал обожувањето на духови и принесувањето дарови за икони. Сметал дека култот кон предците треба да биде чин на споменување и благодарност, но не го признавал постоењето на мртви души.
Медитација
Џу секојдневно применувал медитација наречена ѓингѕуо слична на будистичката дјана или чан динг, но не сосема иста како неа. Таа не подразбира престанок на сите мисли како во некои облици на будизмот, туку се одликува со спокојно созерцание со цел да се врамнотежат различните страни на личноста и да се овозможи сосредоточена мисла и задлабочување.
Ваквата медитација ја сметал за конфуцијанска бидеќи со неа лицето го користи разумот за да стекне чувство на единство со вселената.
За образованието
Џу Си сметал дека мудроста доаѓа само преку образованието и силно се посветувал на учителската работа, со желба да им пружи можност на сите да работат кон таа цел.
Имал негативен став кон печатарството и размножувањето на книги, сметајќи дека учениците нема да им се посветуваат на книгите што ги читаат поради големата достапност на сеакви материјали. Разочаран од постоечките училишта, решил да започне просветна дејност во склад со неговите убедувања и основаал своја академија наречена „Белоеленска Пештера“.
Таоистички и будистички влијанија
Трудовите на Џу се од големо значење за конфуцијанското толкување на таоизмот и будизмот, кое по неговата смрт станало норма за сите конфуцијанци. Иако прифатил идеи од овие учења, Џу се разликувал од претходните неоконфуцијанци по тоа што строго се придржувал до конфуцијанското учење за моралното воспитание како постојана дејност. Сметал дека будистичките убедувања го поматуваат и заблудуваат исконскиот ум на човекот, воедно водејќи го до расипување на меѓучовечките односи.
Оставнина
Од 1313 па сè до 1905 г. Џуовиот осврт на Четирите книги претставувал темел на образованието на јавните личности во Кина. Неговото учење игра суштинска улога во мислата неоконфуцијанските филозофи како Ванг Фуџе, иако по два и пол века се јавуваат и неистомисленици како Ванг Јангминг и претставниците на Школата на умот.
Филозофија на Џу Си нашла свој продолжеток во Интелектуалната револуција од 1917 г. а подоцна и претолкувана во облик на метафизичката мисла на Фенг Јоулан.
Неговата мисла стекнала влијание во Јапонија, каде се нарекува шушигаку (朱子学, „Школа на учителот Џу“) и во Кореја, под називот чучахак (주자학, „Учење на учителот Џу“).
Краснопис
Уште од детството, Џу Си учел краснопис (калиграфија) од татка си, а потоа и од големите мајстори на тоа време. Најпрвин го научил стилот Цао Цао, но подоцна се доостручил во обичното писмо на Џунг Јао и слеаното косо писмо на славниот краснописец Јен Ченгќинг. Иако оставил само делчиња од неговите раскописи, неговата исклучителност како мајстор на убавото пишување е позната и до денес, но засенета од филозофските дела. Бил вешт во слеано и косо пишување, особено со големи знаци, но она што преостанува денес се кратки прибелешки и слеани реченици. Неговите ракописи денес се чуваат во Музејот на Нанѓинг, Дворскиот музеј во Пекинг, Покраинскиот музеј на Љаонинг, Дворскиот музеј во Тајпеј и Националниот музеј во Токио, Јапонија. Некои парчиња се чуваат во лични збирки во Кина и прекуокеанските земји. Значаен пример за последниот случај е познатиот спис Сламеница.
Железник
Железник или Демир Хисар — историско-географска област во југозападниот дел на Република Македонија по горното течение на Црна Река и нејзините притоки. Областа се наоѓа на северозапад од Пелагонија. Западната граница на Железник ја образуваат планините Илинска, Бигла и Плакенска кои ја одделуваат областа од Горна Преспа на југозапад и Дебрца на северозапад. Поради богатството на овие планини со железна руда и областа го добила името Железник. Во областа се наоѓаат 45 села, со центар во градот Демир Хисар (поранешно с. Мургашево).
NGC 4370
NGC 4370 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Железник
Населени места
Следува табела на движењето на бројот на населението низ сите пописни години:
NGC 4370
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4370 се споменува и како UGC 7492, MCG 1-32-51, CGCG 42-89, VCC 758, IRAS 12223+0743.