cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Домородни народи во Сибир
Историја
Во Камчатка биле разбиени востанијата на Ителменците против руското владеење во 1706, 1731 и 1741 година. За време на првото востание Ителменците биле вооружени само со каменото оружје, но во подоцнежните востанија тие користеле оружје од барут. Руските Козаци се соочиле со поостри отпори на Корјаците, кои се побуниле со лакови и стрели од 1745 до 1756 година, па дури биле принудени да се откажат од обидите да го избришат Чукчите во 1729, 1730–1 и 1744–7. По рускиот пораз во 1729 година од Чукчите, рускиот командант Дмитриј Павлутски бил одговорен за руската војна против Чукчите и масовните колежи и ропство на жените и децата во 1730–31, но неговата суровост ги натерало да се борат уште повеќе жестоко Царицата Елисавета во 1742 година наредила војна против Чукчите и Корјаци за да ги протера целосно од нивните родни земји и да ја избрише нивната култура преку војна. Командата била домородците да бидат „тотално истребени“ во војна која траела од 1744 до 1747 година и која со помош на Козаците „и со помош на Семоќниот Бог и на среќата на Нејзиното Царско височество“, биле заробени овие домородни народи. Сепак, оваа фаза на војната завршила безубедливо, кога Чукчите ги принудиле да се откажат убивајќи го Павлутскиј и обезглавувајќи го.
Михаил Бахтин
“Говорни жанрови и други доцни есеи“
”Проблемите на говорните жанрови” се занимава со разликата помеѓу Сосировата лингвистика и јазикот како жив дијалог (транслингвистика). На релативно кус простор, овој есеј зазема тема за која Бахтин планирал да напише книга, правејќи го овој есеј збиен и тежок за читање. Тука Бахтин ја прави разликата помеѓу книжевниот и секојдневниот јазик. Според Бахтин, жанровите не постојат само во јазикот, туку и во комуникацијата. Проучувајќи ги жанровите, Бахтин укажува на тоа дека тие биле проучувани само во доменот на реториката и литературата, но секоја дисциплина се заснова главно на жанрови кои постојат надвор од доменот на реториката и литературата. Овие жанрови останаа во голема мера неистражени. Бахтин прави разлика помеѓу примарните и секундарните жанрови, при што примарните жанрови ги прифаќаат оние зборови,фрази и изрази кои се прифатени во секојдневниот живот и секундарните жанрови се карактеризирани од различни видови на текст како што е правен, научен и др.
Домородни народи во Сибир
Историја
Русите исто така започнувале војни и колежи против Корјаци те во 1744 и 1753-4 година. Потоа Русите се обиделе да ги принудат домородците да го прифататхристијанството но различните домородците како Корјаци, Чукчите, Ителмените и Јукагирите ги обединиле своите сили против Русите надвор од својата земја во 1740-тите, кулминирајќи во од 1746 година. Во Камчатка денес со само 2,5% зборуваат домороден јазик, и околу 10 000 луѓе, по нивното намалување од 150 000, поради заразни болести, како што се сипаници, масовно самоубиство и масовни колежи од страна на Козаците по нејзиното припојување во 1697 година. Геноцидот од страна на руските козаци ги уништило домородните народи на Камчатка и истребило голем дел од нивното население. Покрај тоа што извршиле геноцид, Козаците го уништиле и дивиот свет со колење огромен број животни за крзно. Деведесет проценти од жителите и половина од Мансите биле убиени во 18 и 19 век, а брзиот геноцид врз домородното население довел до целосно уништување на цели етнички групи, со околу 12 истребени групи кои можеле да бидат именувани од Николај Јадринцев од 1882 година.
Михаил Бахтин
“Говорни жанрови и други доцни есеи“
”Проблемите на текстот во лингвистиката, филологијата и хуманистичките науки: Експеримент на филозофската анализа” е компилација од мислите на Бахтин запишани во неговите забелешки. Овие забелешки се фокусираат главно на проблемите на текстот, но многу други делови од забелешките дискутираат теми кој Бахтин ги дискутирал на друго место, како говорни жанрови, статусот на писателот и различната природа на хуманистичките науки. Сепак, “Проблемите на текстот” се занимава главно со дијалогот и начинот на кој текстот се поврзува со својот контекст. Изговарачите, тврди Бахтин, оформуваат изговарање според три променливи: објектот на дискурсот, моменталниот примател и суперпримателот. Ова е тоа што Бахтин го опишува како терцијална природа на дијалогот.
Домородни народи во Сибир
Историја
Во 17 век, домородните народи од регионот Амур биле нападнати и колонизирани од Русите, кои станале познати како „црвени бради“. Руските Козаци биле именувани како luocha (羅剎). Тие се плашеле од напаѓачите бидејќи безмилосно ги колонизирале племињата во Амур, напаѓачи кои биле поданици на династијата Кинг за време на конфликтите меѓу Кина и Русија.
Михаил Бахтин
“Говорни жанрови и други доцни есеи“
”Од забелешките направени во 1970-71“ се појавува збирка на фрагменти извадени од забелешките на Бахтин кој тој ги чувал од 1970 до 1971. Тука Бахтин дискутира за толкувањето и неговите бескрајни можности. Според Бахтин, луѓето имаат навика да прават ограничени толкувања, но овие ограничени толкувања само служат да го ослабат богатството на минатото.
Последниот есеј, “Кон методологијата за хуманистичките науки”, потекнува од забелешки кој Бахтин ги напишал во текот на средината на седумдесеттите години и е последно дело напишано од Бахтин пред да умре. Во овој есеј тој прави разлика помеѓу дијалектика и дијалогика и коментира на разликите помеѓу текстот и естетскиот предмет. Тука, исто така, Бахтин се разликува од формалистите, кои, тој вели, ја потценуваат важноста на содржината и ја преедноставуваат, и структуралистите кои премногу строго го почитуваат концептот на “кодот ”.
Јел Хасан
Jел Хасан (француски: Yaël Hassan, роден на во ) — француско-израелска писателка родена во Париз во 1952 година.
Домородни народи во Сибир
Преглед
Класифицирање на разновидната популација според јазик, тоа вклучува говорници на следниве јазични семејства (бројот на говорници го одразува рускиот попис во 2002 година):
Михаил Бахтин
Спорни текстови
Некои од делата кои ги носат имињата на блиските пријатели на Бахтин – В. Н. Волошинов и П. Н. Медведев се припишуваат на Бахтин – особено “Формален метод на наука за литературата“ и “Марксизам и филозофија на јазикот“. Овие тврдења потекнуваат од почетокот на 1970-тите и добија своја најрана целосна артикулација на англиски јазик во биографијата на Бахтин од Кларк и Холквист во 1984. Од тие години па наваму, повеќето научници се сложуваат дека Волошинов и Медведев не се вистинските автори на овие дела. Иако Бахтин несомнено влијае на овие научници и можеби имал и улога во создавањето на овие дела, сега е јасно дека ако е потребно да се припише авторство на овие дела на еден човек, Волошинов и Медведев треба да добијат признание.
Домородни народи во Сибир
Преглед
Поедноставено, домородните народи на Сибир наведени погоре може да се стават во четири групи,
Јел Хасан
Биографија
Нејзиниот прв роман „Un grand-père tombé du ciel(„Дедо паднал од небо“), освоил награда за роман за млади во 1996 година на Министерството за млади и спорт и најголемата награда за млад писател на PEEP во 1998 година.
Михаил Бахтин
Влијание
Тој денес е познат по неговиот широк интерес за различни теми, идеи, лексикони и периоди, како и неговото користење на авторска маска, и за неговото влијание (заедно со Ѓерг Лукач) на развојот на романот како литературен жанр на Западот. Како резултат на широчината на темите со кој тој располагал, Бахтин влијаел на западните школи на теорија како неомарксизам, структурализам и семиотика. Сепак, неговото влијание на таквите групи парадоксално резултира во намалување на обемот на работа на Бахтин. Ретки се оние кои ги вклучуваат идеите на Бахтин во нивните теории и ги ценат неговите дела во целост.
Домородни народи во Сибир
Група Јукагир
Јукагир се зборува во две меѓусебно неразбирливи сорти во долните Колима и Индигирка. Другите јазици, вклучително и Чувантскиолт, кои се зборуваат на копно и на исток, сега се изумрени. Според некои, Јукагир е роднина на уралските јазици во семејството Уралик - Јукагир.
Михаил Бахтин
Влијание
Додека Бахтин е традиционално сметан за книжевен критичар, не може да се негира неговото влијание врз реторичката теорија. Меѓу неговите многубројни теории и идеи, Бахтин укажува на тоа дека стилот е развоен процес, кој се појавува кај корисникот на јазикот и самиот во јазик. Неговите дела ја поттикнуваат свеста на читателот за тон и израз кои произлегуваат од внимателното формирање на вербално фразирање. Со помош на неговите дела, Бахтин го обогатил искуството на вербални и напишани изрази кои довеле до помагање на формалното учење на пишување.Некои дури укажуваат на тоа дека Бахтин дава ново значење на реториката поради неговата тенденција да го одбие отцепувањето на јазикот и идеологијата.
Домородни народи во Сибир
Група Јукагир
Јукагирите се луѓе од Источен Сибир, кои живеат во сливот на реката Колима. Тундра јукагирите живеат во регионот Долна Колјма во Република Саха; Тајга во регионот Горна Колјма во Република Саха и во областа Магадан. Во времето на руската колонизација во 17 век, племенските групи (Чувани, Кодинии др.) заземале територии од реката Лена до устието на реката Анадир. Бројот на Јукагирите се намалил помеѓу 17 и 19 век поради епидемии, меѓусебни војни и царска колонијална политика. Некои од Јукагирите се асимилирале со Јакутите, Евенсите и Русите. Во моментов Јукагирите живеат во Република Саха и автономниот округ Чукотка на Руската Федерација. Според пописот од 2002 година, нивниот вкупен број е 1.509 лица, наспроти 1.112 запишани на пописот во 1989 година.
Михаил Бахтин
Влијание
Бахтин е споредуван со Дерида и Мишел Фуко.
Домородни народи во Сибир
Монголска група
Според пописот во 2010 година, Буријатите бројат 461.389 во Русија, што ги прави втора по големина група на етнички малцинства во Сибир. Тие главно се концентрирани во својата татковина, Република Бурјат, федерален субјект на Русија. Тие се најсеверната голема монголска група.
Бурјатите делат многу обичаи со своите братучеди од Монголија, вклучително и номадско сточарство и поставување колиби за засолниште. Денес, мнозинството Бурјати живеат во и околу Улан Уде, главниот град на републиката, иако многумина живеат повеќе традиционално на село. Нивниот јазик се вика Бурјат.
Турска група
Најважните примери за шаманизмот во Сибир се Јакутите, Долганите и Туваните.
Тунгузичка група
Евенките живеат во Евенкија во Русија.
Удеж, Улч, Евенс и Нанаи (исто така познати како Хежен) се исто така домородни народи на Сибир и се знае дека имаат заеднички генетски афинитет кон домородните народи на Америка.
„Палеосибирски“ групи
Четири мали семејни јазици и изолати, за кои не се знае дека имаат никаква јазична врска, ги сочинуваат палеосибирските јазици:
Односи со домородните народи на Америка
Палео-Индијанците од денешен Сибир се смета дека преминале во Америка преку копнениот мост Берингија пред 40 000 и 13 000 години.
Исто така, користена е анализа на генетски маркери за поврзување на двете групи домородни народи. Студиите се фокусирале на гледање на маркери на хромозомот Y, кој секогаш го наследуваат синовите од нивните татковци. Хаплогрупа П е единствена мутација, споделена меѓу повеќето домородни народи на Америка. Истражувањата откриле дека 93,8% од сибирскиот народ Кети и 66,4% од сибирскиот народ Селкупи поседуваат мутација. Анализата на главната компонента сугерира тесна генетска поврзаност помеѓу некои северноамерикански Американци
Култура и обичаи
Токојото или „Ракот“ бил богот на морето.
Чукчите, исто така, ги почитуваат ирвасите и во смртниот и во светиот живот.
Врховното божество на јукагирите се нарекува Пон, што значи „Нешто“. За него се вели дека е многу моќен.
Манастир Зограф
Манастирот „Свети Ѓорѓи Зограф“ е бугарски манастир, кој се наоѓа во северозападниот дел на Автономната Монашка Држава Света Гора на полуостровот Халкидик, Егејска Македонија, Грција. Истиот e на 9-то место во хиерархијата на манастири во монашката држава и е еден од трите словенски манастири во Света Гора. Според манастирската легенда, запишана во "Сводна грамота", бил основан во 9 или 10 век од три браќа од Охрид - Моjсеj, Арон и Иван Селима. Наjстарите зачувани документи, кои се сведоштво за постоењето на монашкото братство, се од 980 година. Денес има скоро 40 монаси.
Ана Зипел
Ана Зипел, исто така напишана како Сипел или Сипела (починала на 29 април 1676 година), била наводна шведска вештерка, една од најпознатите на судењето на вештерките на Катарина во Стокхолм за време на шведската манија на вештерки „Det stora Oväsendet“ („Големата Бучава“) од 1668–1676 година; Ја нарекувале „ Кралицата на Блокула “ и заедно со нејзината сестра Брита Зипел била најпознатата вештерка во шведската историја, позната по својата горда одбрана.
Заедно со нејзината сестра, Брита Зипел, и нејзината пријателка и деловна партнерка Ана Мансдотер, таа била првата жена во Стокхолм која била обвинета за киднапирање на деца во Вештерскиот Сабатот на Сатаната во Блокула.
Општини во Хрватска
Општини во Хрватска (općine) — административна единица во Хрватска која заедно со градот претставува второстепена управна целина на која се делат жупаниите во земјата.
Ана Зипел
Позадина
Ана била опишана како висока, горда жена со елегантно држење на телото, а изгледа дека била заинтересирана за модата. Децата ја опишувале како „Кралицата на Блокула“, облечена во скапа облека, во дијаманти и со коса во кадрици. Тинејџерките тврделе дека таа ги облекла за брак со Ѓаволот во пеколот. Можно е да била обвинета поради нејзината сестра и нејзината пријателка. Нејзината сестра, Брита, била обвинета за волшебство двапати претходно, а нејзината пријателка Ана Мансдотер ја нарекувале „Вип-ап-мед-насан“ („Угоре-со-носот“) поради нејзината провокативна самодоверба, неперцепирање на озборувањата и јавното мислење и нејзиниот бизнис со продажба на лекови на богати луѓе. Ана Мансдотер, исто така, ги научила ќерките на Ана Зипел да шијат.
Општини во Хрватска
Во 2017 г. Хрватска со нејзината 21 жупанија била поделена на 128 градови и 428 општини.
Ана Зипел
Обвинение
Дете ја покажало на улица, врескајќи „Таа беше таа што ме одведе кај Ѓаволот!“ пред да се онесвести. Луѓето тврделе дека нејзините лекови биле навистина магични напивки. Нејзината поранешна слугинка се појавила со низа тврдења: Зипел ја испраќала на мистериозни мисии среде ноќ, Зипел се сретнала со Ана Мансдотер во нејзината соба во текот на ноќта, Ѓаволот редовно го полнел подрумот на Зипел со пари, дух на куче ја чувал нејзината градина, а таа се капела секогаш кога правела лекови. Слугинката, исто така, ја обвинила Зипел дека и ја побарала првата крв од менструацијата, велејќи и да го намачка телото со неа и да ја искористи за да и напише име на челото. Собарката, исто така, тврдела дека била болна три години откако го напуштила работниот однос на Зипел. Сопругот на Ана Зипел исто така бил обвинет дека киднапирал деца на Блокула.
Општини во Хрватска
Надлежности
Општините се задолжени со задачи од месно значење кои непосредно ги задоволуваат потребите на граѓаните, а за кои не е надлежна државната власт по пропишан закон. Меѓу нив се вбројуваат: инфраструктурата, урбанизмот и домувањето, јавните служби, социјалата, здравството, образованието, културата и спортот, заштитата на потрошувачот, заштитата на животната околина, противпожарните бригади и цивилната заштита, месниот превоз и др.
Ана Зипел
Обвинение
Кога децата на нејзината сестра и таа биле испрашувани, тие тврделе дека ги однела на Сабатот на Сатаната. Децата на нејзината сестра уште повеќе сакале да вперат прст кон неа отколку кон нивната мајка, велејќи дека таа ги однела кај Ѓаволот кога нивната мајка била изнемоштена. Пријателката на Зипел, Ана Мансдотер, исто така била обвинета за киднапирање деца и за стружење на златото од црковните ѕвона на нејзиниот пат кон Блокула. Ана Зипел се сметала за многу моќна вештерка. Кога ја одвеле во затвор, таа плукнала маж кој и викал и тој паднал мртов. Починал и чуварот во затворот кој ја погледнал во лице.
Космос-1334
Космос-1334 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Ана Зипел
Судење
Ана Зипел се однесувала со големо достоинство за време на судењето, бранејќи се со бестрашност и самодоверба. Против неа сведочеле 50 сведоци. Таа изјавила дека таа и нејзиниот сопруг го стекнале своето богатство со напорна работа и содружништво и дека таа и нејзината пријателка Ана Мансдотер имале голема вештина во правењето лекови. Таа рекла дека е горда на начинот на кој се однесувала со нејзините деца и нејзините слуги и дека луѓето дошле со овие обвинувања поради љубомора. Таа рекла дека не е важно колку луѓе сведочеле против неа — таа сè уште била невина — и дури и ако сите свештеници и епископи во кралството сведочеле против неа, тоа немало да го промени тој факт.
Космос-1334
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јануари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1334 бил надгледувачки сателит.
Ана Зипел
Судење
Таа ги негирала сите обвиненија упатени против неа, нејзината сестра и нејзината пријателка, нарекувајќи ги обвинувања од зло и агресија. Кога трите жени биле осудени на обезглавување и палење на клада, таа одговорила: „Па! Сè уште сум невина! Бог да ви прости за пресудата која штотуку ја донесовте!“
Космос-1334
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 289 км, а најмалото на 225.
Ана Зипел
Погубување
За време на погубувњето, Ана изгледала како да ја изгубила сета волја за борба. За разлика од нејзината сестра, Брита Зипел, која се борела при секој чекор и привлекла големо внимание кога била изнесена, Ана била опишана како целосно вкочанета, како да не знаела што и се случило. Таа била изнесена последна. Таа не рекла ништо, не ги слушала свештениците и не се ни помрднала. Помошниците на џелатот ја воделе до платформата како да е кукла. На платформата и била отсечена главата, нејзиниот труп бил прикован на скала, а скалата пуштена на кладата.
Општини во Хрватска
Општинска управа
За месната самоуправа на општината е надлежен општинскиот совет (općinsko vijeće). Советниците се избираат на секои четири години на непосредни избори со пропорционален систем по Донтовиот метод. На чело на извршната власт на општината стои општинскиот началник (općinski načelnik), кој, заедно со неговиот заменик, се бира со мнозинско гласање, а може да се разреши со референдум. Општината има одделенија, предводени од одделенски началници назначени од општинскиот началник на основа на јавен конкурс.
Општините понатаму се делат на месни одбори (mjesni odbori) со избрани совети.
Список на општини
Во 2017 г. во Хрватска имало 428 општини. Тука се наведени по жупаниите на кои им припаѓаат:
1192
1192 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1192 година од новата ера, 192. од вториот милениум, 92. од XII век и трета од 1190-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6700 и 6701 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5942 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4952 и 4953 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1945.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1192 година се протега во 3828 и 3829, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3888 и 3889 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1735. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 587 и 588 исламска година.
NGC 7657
NGC 7657 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7657 се споменува и како ESO 148-12.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7657 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7657 има привидни димензии од 1,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 26 м 47,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 48' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 106°.
Други поделби
Проучување на NGC 7657 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71456. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 415; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8838. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Нематеријално културно наследство
Нематеријалното културно наследство или нематеријалното културно добро — како што е дефинирано од УНЕСКО, е практика, презентација, изразување, како и комбинирани знаења и неопходни вештини, кои заедниците, групите, а во некои случаи и поединците ги препознаваат како дел од нивното културно наследство.
Општи информации
Нематеријалното културно наследство, понекогаш наречено живо културно наследство, се манифестира, меѓу другото, во следните области:
Пренесено од генерација на генерација, постојано обновувано во општествените заедници и групи, како реакција на околината, како интеракција со природата и историските услови на постоење, нематеријалното културно наследство буди чувство на идентитет и континуитет.
Посебното значење на ова наследство се одразува во фактот што тоа не е исклучиво поврзано со особините на домородните култури или со помалку развиените заедници и малцинства во поразвиените општества. Туку тоа придонесува за чувство на припадност на поединецот на заедницата од која доаѓа, како и на човештвото воопшто, бидејќи ги поврзува човековото минато, сегашност и иднина во една единствена низа.
Нематеријалното културно наследство е урбано колку што е и рурално.
УНЕСКО идентификува пет области во кои се манифестира нематеријалното (живо) културно наследство, и тоа:
Треба да се напомене дека индивидуалниот израз на нематеријалното наследство не може да се сведе на една област како што е наведено погоре, но едно наследство припаѓа на неколку области во исто време.
Материјално и нематеријално наследство
Елементите, во содржината на материјалното наследство, постојано се испреплетуваат со нематеријалните елементи и обратно, а нематеријалното наследство е придружено и составено од материјални предмети кои се негов производ. И како секое материјално добро има историја, порака, контекст, амбиент кои се дел од материјалното наследство; креативност, митологија, верувања, усна историја, традиционална изработка, тоа истото го има и нематеријалното наследство.
Затоа, треба да се има предвид дека нематеријалното наследство не е крајниот производ, туку целиот процес, сите знаења и вештини вклучени во процесот на создавање на крајниот производ, како и процесот на пренесување на тоа знаење.
Значење
Значењето на нематеријалното културно наследство е во тоа што тоа е важен чинител за зачувување на светската културна различност, кој ја промовира, одржува и развива културната различност и човечката креативност.
Разбирањето на нематеријалното културно наследство на различните заедници го олеснува меѓукултурниот дијалог и поттикнува меѓусебно почитување на другите начини на живот. Значењето на ова културно наследство се рефлектира во самиот културен настан, но и во богатството на знаења и вештини кои се пренесуваат низ генерациите.
Ако некој обичај не се практикува и не се одржува, или веќе не е ни во колективната меморија, тој престанува да биде дел од нематеријалното културно наследство, како нешто што е живо.
Клуч (брава)
Клуч (погрешно: кључ) — направа што служи за отворање брава.
Природна застапеност
Природна застапеност (ПЗ) — поим во физиката кој ја означува застапеноста на изотопите на еден хемиски елемент во природата на една планета, како да речеме Земјата. Релативната атомска маса (прилагодена согласно молскиот удел) на овие изтотопи е атомската тежина наведена за секој од елементите периодниот систем. Застапеноста на еден изотоп се разликува од една планета до друга (па дури и од едно до друго место на Земјата), но е постојано иста низ времето (во кратлорочна смисла). __СОДРЖИНА__ На пример, ураниумот има три природни изотопи: 238U, 235U и 234U. Застапеноста на нивните молски удели се 99,2739–99,2752%, 0,7198–0,7202% и 0,0050–0,0059%. На пример, ако анализираме 100.000 атоми на ураниум, треба да очекуваме да најдеме околу 99.274 атоми на 238U, 720 атоми на 235U и многу малку (најверојатно 5-6) атоми на 234U. Причината за ова е тоа што 238U е многу постабилен од 235U or 234U, што се забележува од периодот на полураспад на секој од нив: 4,468×109години за 238U споредено со 7,038×108 години за 235U и само 245.500 години за 234U.
Поради различните полураспадни периоди на ураниумските изотопи, изотопниот состав на ураниумот бил поинаков кога Земјата била млада. На пример, пред 1,7 милијарди години, застапеноста на 235U била 3,1%, а денес таа изнесува 0,7%; така, во тој период можеле да се јавуваат природни реактори на јадрено цепење, што денес не е можно.
Сепак, природната застапеност на еден изотоп зависи и од веројатноста да биде создаден во нуклеосинтеза (како во случај на самариумот — радиоактивните 147Sm и 148Sm се многу позастапени од стабилниот 144Sm) и од неговото производство од страна на природни радиоактивни изотопи (како во случај на изотопите на оловото).
Отстапувања од природната застапеност
Од проучувањето на Сонцето и примитивните метеорити познато е дека Сончевиот Систем првобитно имал речиси еднороден изотопски состав. Отстапувањата од галактичкиот просек (со развојот), locally sampled around the time that the sun's nuclear burning можат да се објаснат со изотопното издвојување на масата, како и ограничен број на процеси на распад и трансмутација на јадрата. Има наоди и за вбризгување на краткотрајни (денес исчезнати) изотопи од експлозии на недалечни супернови кои може да го предизвикале колапсот на сончевата маглина. Оттука, отстапувањата од природната застапеност на Земјата се мерат во промили (‰), бидејќи не сочинуваат ни еден отсто. Единствениот исклучок од оваа законитост се среќава во претсончевите гранули што се среќаваат на примитивните метеорити. Тие го имаат заобиколено воедначувањето, и често носат јадрени белези на поединечни процеси на нуклеосинтеза во кои се создадени нивните елементи. Кај нив, отстапувањата од природната застапеност се изразуваат во делители на 100.
NGC 5223
NGC 5223 — елиптична галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5223 се споменува и како UGC 8553, MCG 6-30-40, CGCG 190-25.
Откривање
Телото е откриено на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5223 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5223 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 34 м 25,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 41' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Други поделби
Проучување на NGC 5223 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47822. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2539. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 116.
Неитхотеп
Неитхотеп или Неит-Хетеп била древна египетска кралица која живеела и владеела за време на почетокот од Првата египетска династија. Некогаш се сметало дека е машки владетел: нејзината извонредно голема мастаба и кралскиот серех околу нејзиното име на неколку печати претходно ги наведоа египтолозите и историчарите на погрешно уверување дека таа можеби е непознат крал.
Како што се развивало разбирањето на раното египетско писмо, научниците дознале дека Неитхотеп всушност била жена со извонреден чин. Таа потоа била сметана за жена на првиот фараон на обединетиот Египет, Нармер, и мајка на Хор-Аха. Неодамнешните откритија укажуваат на тоа дека Неитхотеп можеби била сопруга на Хор-Аха, и мајка и регент на наредниот владетел Џер. Археолошките докази, исто така, укажуваат на тоа дека таа можела да владее како фараон само по себе, и како таква би била најраниот познат женски владетел во историјата.
Име
Името Неитхотеп е поврзано со Неит, божицата на војната и ловот. Ова било традиција која особено се практикувала за време на првата династија: многу кралици (како што е Меринеит / Меринејт, друг можен женски фараон и потомок на Неитхотеп) и принцези (како Аха-Неит, Хер-Неит, Нахт-Неит и Ка-Неит), исто така, имале имиња кои се однесуваат на божицата.
Титули
Како кралица, Неитхотеп имала неколку елитни и побожни титули:
Можно е Неитхотеп да имала повеќе кралски титули, но тие сè уште не се откриени. Во времето кога владеела Неитхотеп, многу кралски титули за кралеви и кралици сè уште не биле воведени. Во оваа рана состојба од развојот на хиероглифите, раните Египќани можеби не знаеле како да запишат одредени титули. Од друга страна, можеби верувањето во династичките улоги на кралиците било различно од она во времето на Меритнеит.
Потврди
Името на Неитхотеп било пронајдено во Хелуан, Абидос и Накада. Се појавува на глинени печати, на тагови од слонова коска, и како натписи на камени садови. Повеќето од предметите биле пронајдени во нејзината гробница и во гробовите на Аха и Џер. На неколку глинени печати, името на Неитхотеп било напишано во двоен серех. Еден необичен печат го дава името Hetepjw.
Нови откритија
Името Неитхотеп е пронајдено во Вади Амејра на Синајскиот Полуостров. На местото, неколку карпести резби датираат до кралевите Ири-Хор, Нармер, Џер и Небра. Натписот на кралот Џер го прикажува лево поворка на кралските празнични чамци, на десно е кралскиот серех со името на Џер. Хорусовиот сокол на врвот на серехот држи воено жезло, кое се бори против клекнатите непријатели. Името на Неит-Хотеп се појавува на левата страна дијагонално над серехот.
Гроб
Гробницата на Неитхотеп е откриена во 1897 година од страна на францускиот археолог Жак де Морган во местото Накада. Подоцна повторно го истражувал германскиот археолог Лудвиг Борхарт во 1898 година. Градбата се состои од огромна мастаба направена од тули од кал, од кои надворешните ѕидови се ниши. Сега е целосно уништена поради ерозија. Поради големината, некогаш се верувало дека гробот е на кралот Менес. Изборот на место за гробот може да покаже дека кралицата Неитхотеп потекнува од северен Долен Египет. Исто така, некогаш се верувало дека Неитхотеп се омажила за Нармер, во обид да го олесни обединувањето на Египет.
Универзитет „Македонија“ – Солун
Тој е втор по големина универзитет во градот (по универзитетот „Аристотел“). Во моментов се состои од осум одделенија кои се занимаваат главно со општествени, политички и економски науки.
Историја
Пред 1991 година, универзитетот бил познат како Солунско више училиште за индустриски науки (грчки: Eν Θεσσαλονίκη Ανωτέρα Σχολή Βιομηχανικών Σπουδών). Во 1985 година биле формирани две одделенија - „Економија и менаџмент“ и „Бизнис администрација“. Во 1990 година универзитетот го добиле денешното име - Македонија, кога биле создадени три нови катедри.
Кампус
Универзитетот се наоѓа на ул. Егнатија 156. Кампусот е составен од група згради со вкупна површина од околу 40.000 квадратни метри, составена од амфитеатри, простории за настава и семинари, канцеларии и области на административни делови, ресторан (кој работи во текот на целата академска година), гимназија и книжарница. Исто така, постојат две соби каде може да се сместат 4-8 лица (претежно официјални посетители).
Факултети
Универзитетот на Македонија е поделен на четири академски училишта, кои понатаму се поделени во осум одделенија.
Коне Самарџиев
Константин Георгиев Самарџиев, познат како Коне Самарџиев — македонски просветен деец, книжар, печатар и издавач во Солун. Учествувал во македонското револуционерно движење кон крајот на 19 и почетокот на XX век. Тој бил еден од дејците на егзархиска групација во Македонија и приврзаник на Бугарското тајно револуционерно братство, а по саморастурањето на Братството станал член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Секоја година Самарџиев го печати и издава "Македонски календар - Св Кирил и Методиј ", под редакцијата на Димитар Ризов, кој собира статии, истражувања и песни од истакнати бугарски и македонски научници и општественици во Бугарија, како Иван Вазов, Петко Славејков, Марин Дринов, Трајко Китанчев, Константин Мишајков, Андреј Љапчев, Константин Величков и ги праќа за печатење во Солун. "Македонскиот календар" и "Книжици за читање" се единствените периодични македонски печататени изданија во Отоманското Царство, во тоа време.
Во 1892 година Самарџиев и Насте Стојанов се уапсени и испратени на заточение поради печатена и растурање на литература. Во средината на 90 - те години на 19 век, Коне бил во егзархиската групација во Македонија, а од 1897 година приврзаник на Бугарското тајно револуционерно братство. По растурањето на Братството, бил покрстен од страна на Пере Тошев во Македонската револуционерна организација.
Во 1903 година печатницата на Самарџиев била затворена, а повторно почнала да работи по Младотурската револуција во 1908 година. Самарџиев ги печател списанијата "Културно единство", "Татковина " (1909) и "Искра" (1911 - 1912). Во јуни 1911 година Самарџиев ја поддржал иницијативата за основање на легална политичка партија на Бугарите (Македонците-егзархисти) во Отоманското Царство, но проектот пропаднал поради избувнувањето на Балканската војна.
Самарџиев починал во Солун, во мај 1912 година. На следната 1913 година, неговата печатницата била опожарена за време на Втората балканска војна.
Јусќуплер
Јусќуплер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Острава
Острава (Ostrava, Ostrau, Ostrawa) — трет град по големина во Чешка и седиште на Моравскошлескиот крај. Низ Острава течат реките Остравица, Одра, Лучина и Опава. Во минататото градот го нарекувале „челичното срце на републиката“ ().
Во март 2008, градот броел 336.909 жители, кои живееле во 23 окрузи формирани од 34 градчиња и села. Острава има поврзина од 212 км2. Густината на населението изнесува 1.589 жит/км2.
Родопска пустарка
Coenonympha rhodopensis или родопска пустарка е пеперутка од семејството Шаренци. Ја има во Италија, Романија, Бугарија, Албанија, Северна Грција и територијата на поранешна Југославија.
Вафларник
Вафларник или апарат за вафли ― куќен прибор или апарат што се користи за правење вафли.
Врсти
Традиционалните вафларници се закачуваат на клешти со дрвени рачки и се држат на отворен пламен или се поставуваат на шпорет. Повеќето современи се самостојни електрични апарати за на маса, кои се загреваат со електричен елемент за греење контролиран од внатрешен термостат. Електричните пегли доаѓаат со отстранливи или неотстранливи плочи. Професионалните вафларници обично се направени од необложено леано железо, додека домашните модели, особено оние од леан алуминиум, често се обложени со тефлон. Многумина имаат светло што се гаси кога пеглата ќе достигне одредена температура.
Современите верзии нудат повеќекратни избори. Некои прават многу тенка вафла, способна да направи конуси од вафли или пицела. Иако не постои одреден стандард за облици или дебелини на вафли, моделите што ги произведуваат најчестите облици и дебелини често се етикетирани како „традиционални“ или „класични“. Моделите што прават подебели и/или поголеми вафли со џеб често се етикетирани како „белгиски“. Во Соединетите Држави, најчесто користената одлука за тоа дали вафлата е „белгиска вафла“ или не е дебелината и/или големината на џебот, иако рецептите за белгиските и вафли од САД се разликуваат.
Историја
Најраните вафларници потекнуваат од Ниските Земји околу 14 век. Тие биле правени од две железни плочи со шарки поврзани со две долги дрвени рачки. Плочите често биле правени за да се втиснат елаборирани обрасци на вафлите, вклучувајќи грбови, пејзажи или религиозни симболи. На огништето биле печени вафли.
Во 1891 година Џон Климбах, германски иселеник кој живеел во Шамокин, Пенсилванија, станал патувачки продавач на вафли откако направил вафларник за хотелот Mansion House. Климбах продавал вафли за по едно пени од вафла или десет центи за 12 вафли. Ова било популарно на Светскиот саем во Чикаго.
Дури во 1911 година General Electric произвеле прототип на електричниот вафларник, а производството започнало околу 1918 година. Подоцна, како што вафларникот станал поприсутен, неговиот изглед бил подобруван.
Градец
Градец може да се однесува на:
Охридски мренец
Охридскиот мренец (Gobio ohridanus) — вид на риба која е мала и слатководна, од семејството крапови. Ендемичен вид е на Охридското Езеро во Македонија и Албанија.
Основни биолошки одлики
Охридскиот мренец полово созрева од втората до четвртата година од животот при должина од 6 до 8 см. Се мрести во пролет, мај и јуни, порционо, и тоа на песокливо дно. Икрата е леплива и се прилепува со честичките од песок. Плодноста изнесува од 1000 до 3000 јајца кои имаат пречник од околу 2 мм. Развојот на ембрионот во нив најчесто трае седум до десет дена. Охридскиот мренец во Езерото нараснува до 15см. во должина и 30 грама во тежина и живее во мали јата при дното, каде ја бара храната. Подмладокот на Охридскиот мренец се хранат со ситни без’рбетници, а возрасните со ларви од хиромониди, ситни мекотели, икра од други риби и со растителна храна.
Значење
Месото на Охридскиот мренец е многу вкусно. Порано поголеми количини се извезувале во Франција поради тоа што месото е посебно ценета и од него се прават специјалитети. Кај нас не е ценета поради малата големина и не е застапена во ловините на рекреативните риболовци.
NGC 646/2
NGC 646/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Мала Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 646/2 се споменува и како ESO 80-2, VV 443, AM 0135-650.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 646/2 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 646/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 37 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 53' 45".
Други поделби
Проучување на NGC 646/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6014. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8853.
Благој Истатов
Благој Истатов (роден на година во Струмица -  година во  ) — поранешен македонски фудбалер, кој играл на позицијата голман.
Фудбалска кариера
За ФК Беласица настапувал до 1968 година, кога потпишал за ФК Победа од Прилеп, и за која екипа имал одиграно 31 натпревар. Во 1973 година потпишал за белградски ФК Партизан, за која екипа имал одиграно 44 натпревари, и со оваа екипа го има освоено првото место во сезоната 1975-1976 година во Југословенската прва фудбалска лига. Од 1976 до 1978 година настапувал за ФК Утрехт.
Истатов има настапувано и за Фудбалската репрезентација на Југославија.
Тренерска кариера
Кариерата ја завршил во ФК Беласица, по кое станал и нејзин тренер, време кога ФК Беласица доживеала голем успех во тогашната Втора југословенска фудбалска лига. Во следните години, Благој Истатов тренер и на ФК Малеш, ФК Дојранско Езеро, ФК Скопје. Освен тоа бил и тренер и на голманите на Фудбалската репрезентација на Македонија, како дел од стручниот штаб на македонската репрезентација, член на УО на ФФМ.
Приватен живот
Во последните години од животот Истатов живеел и работел во Дојран, каде основал фудбалска школа во Дојран, а во 2010 година истото го направил и во Струмица (Градско Балдовци). Школата на Истатов е под патронат на Партизан и има потпишано долгогодишен договор за соработка во месец август 2010 година. Како стопанственик го поседувал и Хотел „Истатов“ во Нов Дојран.
Истатов починал на 27 септември 2018 година.
Космос-1335
Космос-1335 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 јануари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 511 км, а најмалото на 474.
Орбелски триод
Орбелскиот триод претставува средмомакедонски кирилски ракопис. Потекнува од XIII век. Има 241+4 пергаментни листа. Ракописот е кирилски. Ги содржи двата дела на триодот, посниот и цветниот, како и пирамии и делови на уставот. Во ракописот се спомнуваат и имињата на Св. Кирил Филозоф и на Св. Методиј, како и имињата на преподобните пуснтиножители Јован Рилски, Јоаким Сарандапорски (Осоговски) и Прохор Пчински. Името го носи според дебарското село Ербеле (или Орбеле, денес во Албанија) каде што е пронајден. Има еден запис. Потекнува од Охридската книжевна школа. Химнографскиот текст во Орбелскиот триод покажува жанровско единство со химнографските делови во минеите и во октоисите. Се чува во Санкт Петербург. (РНБ, F. n. I. 102, збирка на Вериковиќ (241 л.) + Вјз. F. 124/4 (2 л.), Вјз. F. 124/10 (2 л.)
Одлики
Орбелскиот триод на сите рамништа покажува основни одлики на ракописите што припаѓаат кон македонската редакција на црковнословенскиот: употребува само ь, еровите се вокализираат ъ > о, ь > е, се употребуваат двата знака за назалите ѫ и ѧ, а исто така и ѭ, ретки се примерите со деназализација, присутна е појавата на мешање на назалите.
IC 1796
IC 1796 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1796 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. IC 1796 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 46,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 10' 32"".
Други поделби
Проучување на IC 1796 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1375716.
Студва
Студва е река во источна Хрватска и северна Србија долга 37 километри. Целото течение на реката се наоѓа во регионот Срем.
Студва извира во западен Срем во Хрватска, близу селото Гуња. Тоа е спора, кривулеста река и се прелева во неколку мочуришта како што тече во селата Ѓуриќи, Дреновци, Сољани и Врбања.
Покрај средновековните рушевини на градот Звезданград, Студва станува гранична река помеѓу Хрватска и Србија. Кај селото Моровиќ во Војводина, Студва се влева во реката Босут.
Анри Перушо
Анри Перушо (француски: Henri Perruchot, роден на во  - починал на  во ) — француски литературен и уметнички критичар, уредник и писател на биографски романи за уметниците импресионисти и постимпресионисти.
Биографија
Анри Перушо е роден на 27 јануари 1917 година Монсо ле Мен, Франција, но пораснал и учел во Марсеј и Екс ан Прованс и завршил со диплома по историја на литературата и англиски јазик. По завршувањето станал професор, но како работа тоа не го привлекувало па се преселил во 1945 година во Париз. Работел како уредник и пишувал монографии за уметноста. Подоцна го основал списанието за уметност и дизајн „Градините на уметноста“. Член е на Друштвото на писателите.