cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џанлука Вијали
Џанлука Вијали (, -, ) — бил поранешен италијански фудбалер и фудбалски тренер, кој играл на позицијата напаѓач.
Вијали ја започнал својата кариера во екипата на Кремонезе во 1980 година, каде што тој направил 105 лигашки настапи, постигнувајќи 23 гола. Со неговите настапи го импресионирал раководството на Сампдорија, со која потпишал во 1984 година. За тоа време тој постигнал 85 лигашки голови, освоил 3 Купа на Италија, едно скудето и Купот на победниците на куповите. Во 1992 се преселил во Јувентус за светски рекордна сума од 12.500.000 фунти. За време на неговиот престој во Торино тој со клубот ги освоил речиси сите можни трофеи: Скудетото, Купот на Италија, Суперкупот на Италија, Лигата на шампионите и Купот на УЕФА. Во 1996 година Вијали му се приклучил на Челси, а следната сезона станал играч-менаџер. Во Англија тој го освоил ФА купот, Лига купот, Купот на победниците на куповите и Суперкупот на Европа. Тој е еден од само деветте фудбалери кој ги имаат освоено сите три главни европски клупски натпреварувања и е единствениот играч во европската фудбалска историја кој има победнички и вицешампионски медали во сите три главни европски клупски натпреварувања.
За италијанската репрезентација играл на две Светски првенства во 1986 и 1990 и на едно Европско во 1988. За време на неговата дваесетгодишна кариера како професионален фудбалер, тој има постигнато 259 голови на клупско ниво, 16 гола за репрезентацијата и 11 гола за репрезентацијата под 21 година што прави вкупно 286 гола во повеќе од 500 настапи.
Почетоци
Вијали доаѓа од семејство од Кремона, а својте први фудбалски чекори ги направил во младинскиот центар Ораторио, во селото По ди Кремона.
Кремонезе
Неговата кариера на професионално ниво започнала во 1980. Во првата сезона со Кремонезе, 1980-1981 во Серија Ц1, тој имал два настапи без постигнат гол. Наредните три години играјќи во Серија Б секогаш постигнувал голови за Кремонезе, за вкупно во 103 натпревари да постигне 23 гола. Две сезони во тој период тренер на клубот бил Емилијано Мондонико.
Сампдорија
Во 1992 година Сампдорија играла во финалето на Лигата на шампионите, но тоа единствено финале досега во нивната истотрија го загубиле од шпанската Барселона. Вијали играл до 100-тата минута од натпреварот кога бил заменет, а 12 минути по неговото излегување од игра Барселона го постигнала единствениот гол за победа во тоа финале преку Роналд Куман.
Јувентус
Во сезоната 1992-1993 тој се преселил во Јувентус за рекордна сума од 12.5 милиони фунти во која била вклучена и размена на четири играчи (Микеле Серена, Еугенио Корини, Никола Занини и Мауро Бертарели), кој од Јувентус отишле во Сампдорија.
Во тимот на Јувентус, тој играл во нападот првично со Раванели и Баџо, а потоа со Раванели и Дел Пјеро.
Своето деби за Јувентус, Вијали го направил на 6 септември 1992 во натпреварот без голови нагости против Каљари. Во следното-второ коло од првенството тој го постигнал својот прв гол за новиот клуб во победата од 4-1 над Аталанта на домашен терен. На 4 септември, Вијали го постигнал третиот погодок за Јуве во победата над Наполи во Неапол со 2-3, со прекрасно изведен слободен удар во десниот горен агол. Во 11-тото коло од првенството во дербито на градот, Вијали го израмнил резултатот во 75-тата минута, а неколку минути пред крајот на натпреварот фудбалерите на ФК Торино си постигнале автогол и Јувентус победил со 2-1. Потоа тој реализирал и во последните минути од натпреварот против Парма, кога со волеј ја зафатил топката која ја нафрлил Андреас Мелер од левата страна за да го спаси својот тим од пораз. Неговите последни два првенствени гола Вијали ги постигнал на Деле Алпи против Фоџа и Лацио. Сепак, со оглед на вложените средства за неговиот трансфер, може да се каже дека Вијали разочарал во својата прва сезона во Торино, која ја завршил со само 6 првенствени гола и останал во сенката на Роберто Баџо кој бил убедливо најдобар стрелец на клубот. Но затоа пак, во неговата деби-сезона во клубот тој го освоил Купот на УЕФА, кој бил единствениот освоен трофеј на Јуве во оваа сезона.
Две години подоцна, во текот на сезоната 1994-1995, Вијали го освоил скудетото, проследено исто така со насловот во италијанскиот Суперкуп каде бил победен неговиот поранешен клуб Сампдорија.
На почетокот од сезоната 1995-96, Вијали станал новиот капитен на клубот по заминувањет на Баџо во Милан. Оваа сезона тој го предводел својот клуб до насловот во Лигата на шампионите победувајќи го во финалето во Рим, Ајакс по изведување на пенали. Така Вијали успевал да го освои трофејот, кој го загуби со Сампдорија четири години порано.
Со Бјанконерите од Торино тој одиграл вкупно 102 натпревари во Серија А во четири сезони, и постигнал 38 голови.
Челси
По финалето во Лигата на шампионите, Вијали го напуштил Јувентус и се преселил во Англија, потпишувајќи за лондонскиот Челси каде играл три години и ја завршил својата фудбалска кариера. Тука тој ја започнал својата менаџерска кариера, откако во неговата последна сезона како фудбалер тој бил назначен за играч-менаџер.
Класика де Сан Себастијан 2016
Класика де Сан Себастијан 2016 — 36. издание на велосипедската еднодневна трка Класика де Сан Себастијан, која се одржала на 30 јули.
Била освоена од холандскиот возач Бауке Молема.
Екипи
Бидејќи Класика де Сан Себастијан е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Две професионални континентални екипи – and  – биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 20 екипи.
Варници (Демир Капија)
Варници или Манастир — археолошко наоѓалиште во градот Демир Капија. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од римското време, базилика и некропола од доцноантичкото време и средновековна црква со некропола. На 2 км источно од центарот на Демир Капија, во Клисурско Маало, над десниот брег на Вардар на стариот магистрален пат се издига стрмен рид. На него се наоѓа месноста Манастир на која се откриени најстарите траги од живеење, од почетокот на антиката. Во периодот 1948/54 Aрхеолошкиот музеј вршел ископувања и притоа открил остатоци од профана архитектура од римското време, ѕидани гробници од V до VI век, како и 30 гроба од средниот век. Откопан е и поголем дел од старохристијанска базилика, чиј централен дел бил во употреба и во средниот век. Најдени се и римски монети од XII до XIII век и камена икона со претстава на светителот Јован Претеча. Во северозападното подножје на ридот се наоѓа месноста Варници во која се откриени гробови од римското време.
Алфред Драјфус
Алфред Драјфус (фр. Alfred Dreyfus) бил француски артилериски офицер од еврејско потекло чие судење во 1894 година за предавство и шпионажа предизвикало голема политичка афера во француската и европската понова историја. Оваа афера и денес е позната како Аферата Драјфус. Пензиониран е со чин потполковник во 1918, откако бил рехабилитиран во 1906 и служел сѐ до крајот на Првата светска војна.
Велике Маленце
Велике Маленце (словенечки: Velike Malence) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Бабел (филм од 2006)
Бабел (англиски: Babel) е американски филм од 2006 година во режија на Алехандро Гонзалез Ињариту, а според сценариото на Гуљелмо Аријага. Главните улоги ги толкуваат: Бред Пит, Кејт Бланшет, Хариет Валтер, Ринко Кикучи, Адријана Бараза итн. Во 2007 година, филмот добил „Оскар“ за најдобра филмска музика, а имал уште шест други номинации. Истата година, филмот добил „Златен глобус“ во категоријата „најдобар филм - драма“, а бил номиниран уште во шест други категории. Исто така, филмот ја добил и наградата на БАФТА за најдобра филмска музика. Претходно, во 2006 година, филмот добил три награди на Канскиот филмски фестивал, каде бил во трката за „Златната палма“.
Содржина
Во филмот се прикажуваат три приказни што се поврзани иако се случуваат на три различни континенти. Брачниот пар од САД, Ричард (го игра Пит) и Сузан (ја игра Бланшет) се наоѓаат на патување низ Мароко при што Сузан е ранета од истрел на пушка. Автобусот со туристите застанува во едно зафрлено село, каде ја сместуваат Сузан во една куќа, додека чекаат да дојде брза помош. Борејќи се за животот на сопругата, Ричард наидува на голема помош од месното население. Во меѓувреме, полицијата спроведува истрага, откривајќи дека нападот го извршиле две деца, кои ја украле пушката од татко им. Во претрелката со полицијата, едното од децата е убиено, по што неговиот брат ја крши пушката. На крајот, во селото пристигнува хеликоптер којшто ја носи Сузан во болницата и таа останува жива.
Во исто време, во САД, дадилката (ја игра Бараза) која ги чува децата на Сузан и Ричард оди на свадбата на својот син во Мексико, земајќи ги со себе и децата. на враќање во САД, нејзиниот роднина (кој го вози автомобилот), под дејство на алкохол, им бега на граничните полицајци, а жената и децата ги остава во пустината. Со последните сили, дадилката ја наоѓа полициската патрола и децата се спасени, но таа е протерана во Мексико, бидејќи полицијата открива дека таа нема работна дозвола.
TCP/IP модел
TCP/IP моделот (Трансмисиски контролен протокол/Интернетски протокол) е описна рамка за компјутерски мрежни протоколи создадена во 1970 од страна на DARPA, агенција на Министерството за одбрана на САД. Моделот еволуирал од ARPANET, кој беше првата светски широкопојасна мрежа и е претходник на Интернет.
TCP/IP модел понекогаш се нарекува Интернет модел или DoD модел. TCP/IP модел, или Internet Protocol Suite, опишува множество на општи насоки за дизајн и имплементација на специфични мрежни протоколи за да се овозможи компјутерите да комуницираат преку компјутерска мрежа. TCP/IP обезбедува крај-крај поврзување и конкретизирање на тоа како треба да се форматирани податоците, адресирани, пренесени, насочени и примени на одредиштето. Протоколи постојат за различни типови на комуникациски услуги помеѓу компјутери.
TCP/IP моделот има четири издвоени слоеви како што е дефинирано во RFC 1122. Овој слој архитектура често се споредува со седум-слојниот OSI Референтен модел, користејќи термини како што e Интернет референтен модел. Сепак, ова е неправилно поради тоа што TCP / IP моделот е описен, додека OSI Референтен модел би требало да биде наменет за давање упатства, па оттука и се вика референтен модел.
TCP/IP моделот и слични протоколи се одржуваат од страна на специјална единица за интернет инжинерство (IETF).
Клучни принципи на архитектурата
Ран архитектонски документ, RFC 1122, го нагласува значењето на архитектонските принципи над слоевитоста. Дури и кога слоевите се испитуваат, избрани архитектонски документи (не постои единствен архитектонски модел како ИСО 7498, OSI референтен модел) имаат помалку и помалку строго дефинирани слоеви од OSI моделот, и на тој начин овозможуваат полесно вклопување во вистинските светски протоколи. Всушност, еден документ на кој често се повикуваат, RFC 1958, не содржи многу слоеви.Недостатокот на истакнување на наслојувањето е силна разлика помеѓу IETF приодот и OSI приодот. Ова се однесува само на постоењето на "интернет слој" и, воопшто, на "горните слоеви", овој документ беше наменет како "слика" од 1996 на архитектурата: "Интернетот и неговата архитектура се израснаа на еволутивен начин повеќе од скромни почетоци, а не од некој голем план. Иако овој процес на еволуција е една од главните причини за успех на технологијата, сепак се чини корисно да зачува слика на тековните принципи на интернет архитектурата. "
Документот RFC 1122, насловен како „Побарувања на Хостот“, е структуиран во вид на параграфи кои се однесуваат на слоевите. Меѓутоа, документот се однесува на многу други принципи на архитектурата, притоа не нагласувајќи го наслојувањето. Лабаво дефинира четири-слоен модел, со имиња на слоевите, а не бројки, како што се следниве: Интернет протоколот Suite и дизајнот на множество од протоколи биле користени пред OSI моделот да биде воспоставен. Од тогаш, TCP/IP моделот се споредува со OSI моделот во книги и училници, што често резултира во конфузија, бидејќи двата модели користат различни претпоставки, вклучувајќи ја и релативната важност на строгото раслојување.
Слоеви на TCP/IP моделот
Оваа апстракција исто така дозволува горните слоеви да обезбедат услуги кои пониските слоеви не можат, или избираат да не ги обезбедат. Повторно, оригиналниот OSI Референтен модел бил проширен за да вклучи услуги без врска (OSIRM CL). На пример, IP не е дизајниран да биде сигурен и е протокол за најдобар напор испорака. Ова значи дека сите имплементации на Транспортниот слој мора да изберат дали треба или не да се обезбеди сигурност и до кој степен. UDP обезбедува интегритет на податоците (преку проверка) но не гарантира испорака; TCP обезбедува и интегритет на податоците и гаранција за испорака (со постојано ретрансмитирање сè додека примателот не го признае приемот на пакет).
На овој модел му недостасува формализмот на OSI референтниот модел и придружните документи, но IETF не користи формален модел и не го смета ова како ограничување, како што кажува во својот коментар, Давид Д. Кларк, "Одбиваме: кралеви, претседатели и гласање. Ние веруваме во: груб консензус и извршен код". Критиките на овој модел, кои се направени во однос на OSI Референтен модел, често не ги сметаат подоцнeжните ISO екстензии за тој модел. Следново е опис на секој слој на TCP/IP мрежниот модел почнувајќи од најниско ниво.
Линк слој (Мрежен пристап или Домаќин-Мрежа)
Линк слој е мрежниот обем на локалната мрежна врска на која домаќинот е приклучен. Овој режим е наречен линк во интернет литературата. Ова е најнискиот составен слој од интернет протоколите, бидејќи TCP/IP е дизајниран да биде независен од хардвер. Како резултат на ова TCP/IP е имплементиран на врвот на речиси секоја хардверска мрежна технологија во постоење.
Линк слојот се користи за движење на пакети помеѓу интерфејси на Интернет Слој на два различни домаќини на истиот линк. Процесите на пренесување и примање пакети на даден линк може да се контролираат во драјверот на софтверскиот уред за мрежната картичка, како и специјализирани множества од чипови. Овие ќе извршат податочни линк функции како додавање на еден заглавје пакет за да се подготви за пренос, а всушност рамката ќе биде пренесена преку физички медиум. TCP/IP моделот ги вклучува спецификациите за преведување на мрежните адресирачки методи кои се користат во интернет протокол за податочно линк адресирање, како што е Контрола на медиумски пристап (MAC), но сепак, сите други аспекти под тоа ниво се претпоставува дека имплицитно постојат во Линк слојот, но не се експлицитно дефинирани.
Линк слојот е слој каде пакетите може да бидат избрани да бидат испратени преку виртуелна приватна мрежа, или друг мрежен тунел. Во ова сценарио, податоците на Линк слојот може да се сметаат за апликациски податоци кои преминуваат друга инстантација на множество IP за пренос или прием преку друга IP врска. Таква врска, или виртуелен линк, може да се воспостави со протокол за транспорт или дури и апликациски обем протокол кој служи како тунел во Линк слојот на множеството протоколи. Така, TCP/IP моделот не диктира строга хиерархиска херметичка низа.
Интернет слој
Интернет слојот го решава проблемот за испраќање на пакети низ една или повеќе мрежи. Оваа врска бара испраќање на податоци од изворната мрежа до мрежата која е одредиште. Овој процес се нарекува насочување.
Во Интернет протоколот Suite, Интернет протоколот врши две основни функции: IP може да носи податоци за голем број на различни протоколи од погорните слоеви. Секој од овие протоколи се идентификува со единствен број на протокол: на пример, Интернет протокол за контрола на пораки (ICMP) и Интернет протокол за групно управување (IGMP) се протоколи 1 и 2, соодветно.
Некои од протоколите извршени од страна на IP, како што се ICMP (се користи за пренос на дијагностички информации за IP пренос) и IGMP (се користи за управување со IP мултикаст податоци), се подредени на врвот на IP но вршат функции за поврзување. Ова ги илустрира разликите во архитектурата на TCP/IP множество на Интернет и OSI моделот.
Транспортен слој (Домаќин-Домаќин)
Обврските на транспортниот слој вклучуваат способности за крај-крај трансфер на пораки независно од основната мрежа, заедно со контрола на грешки, сегментација, контрола на проток, контрола на метеж, и адресирање на апликации (броеви на порти). Крај-крај преносот на пораки или поврзувачките апликации кај транспортниот слој може да се категоризираат или како конекциски ориентирани, имплементирани во Протоколот за контрола на пренос (TCP), или безконекциски, имплементирани во Протоколот за кориснички датаграм (UDP).
Транспортниот слој може да се смета како транспортен механизам, на пример, возило со одговорност да се осигура дека неговата содржина (патници / добра) ќе стигне безбедно и сигурно до своето одредиште, освен во случај кога друг слој на протокол не е одговорен за безбедна испорака.
Транспортниот слој ја обезбедува оваа услуга на поврзување на апликациите преку употреба на услужни порти. Бидејќи IP обезбедува само најдобар напор за испорака, транспортниот слој е првиот слој на TCP/IP множеството кој може да понуди сигурност. IP може да работи на линк протокол на стабилни податоци како што е Контрола на податочен линк со високо ниво (HDLC). Протоколи над транспорт, како што е RPC, исто така може да обезбедат сигурност.
На пример, Протоколот за контрола на пренос (TCP) е конектирачки ориентиран протокол кој посветува внимание на бројни сигурносни прашања за да обезбеди стабилен бајт поток: Поновиот Преносен протокол за контрола на текот (SCTP) е исто така сигурен, конекциски ориентиран транспортен механизам. Тој е ориентиран кон тек на пораки — а не е ориентиран кон тек на бајтови како што е TCP — и обезбедува повеќе струи мултиплексирани над една врска. Исто така обезбесува и multi-homing поддршка, во која крајот на врската може да биде претставен со повеќе IP-адреси (кои претставуваат повеќе физички интерфејси), така што ако некоја не успее, врската не се прекинува. Првично бил развиен за телефонски апликации (за транспорт на SS7 преку IP), но исто така може да се користи и за други апликации.
Протоколот за кориснички датаграм е безконекциски датаграм протокол. Како IP, тој е најдобар напор, "нестабилен" протокол. Стабилноста е покриена со откривање на грешки со користење на алгоритам слаба проверка. UDP обично се користи за апликации како што се стриминг медиуми (аудио, видео, Глас преку IP и сл.) каде што навременото пристигнување е многу поважно отколку сигурноста, или за едноставни пребарување / одговор апликации како  DNS пребарувања, каде прекумерната контрола за создавање на стабилна врска е несразмерно голема. Транспортен протокол во реално време (RTP) е датаграм протокол кој е наменет за податоци во реално време, како што е стриминг аудио и видео.
Апликациите во било која дадена мрежна адреса се разликуваат по својата TCP или UDP порта. Со конвенција одредени познати порти се поврзуваат со специфични апликации. (Видете Список на TCP и UDP броеви на порти.)
Апликациски слој
Апликацискиот слој се однесува на протоколи од повисоко ниво кои се користат од страна на повеќето апликации за мрежна комуникација. Примери за апликациски слојни протоколи се Протоколот за трансфер на податотеки (FTP) и Протоколот за едноставен трансфер на пошта (SMTP). Податоците кодирани според апликациски слојни протоколи потоа се енкапсулираат во еден или (понекогаш) во повеќе транспортни слојни протоколи (како на пример Протоколот за контрола на пренос (TCP) или Протоколот за кориснички датаграм (UDP)), кои пак ги користат долните слојни протоколи за да влијаат на вистинскиот трансфер на податоци.
Бидејќи IP множеството не дефинира слоеви помеѓу апликацијата и транспортните слоеви, апликацискиот слој мора да ги вклучи сите протоколи кои дејствуваат како презентација на OSI и сесиските слојни протоколи. Ова обично се прави преку библиотеки.
Протоколите на апликацискиот слој го третираат транспортниот слој (и пониските) протоколи како "црни кутии" кои обезбедуваат стабилна мрежна врска преку која ќе се комуницира, иако апликациите обично се свесни за клучните квалитети на врската на транспортниот слој како што се IP-адреси со крајна точка и броеви на порти. Како што е наведено погоре, слоевите не мора да се јасно дефинирани во интернет протокол suite. Протоколите на апликацискиот слој се најчесто поврзувани со клиент–опслужувач апликации, и позастапените опслужувачи имаат одредени порти кои им се доделени од страна на IANA: HTTP ја има порта 80; Telnet ја има порта 23 итн. Клиентите, од друга страна, пак, имаат тенденција да користат краткотрајни порти, односно броеви на порти доделени по случаен избор од голем број резервирани за таа цел.
Транспортниот и слоевите од пониско ниво не се заинтересирани во голема мера за подробностите на протоколите на апликацискиот слој. Насочувачите и преклопниците не "гледаат во внатрешноста" на затворениот сообраќај за да видат каков тип на апликациски протокол претставува тој, туку тие само обезбедуваат еден вид канал за тоа. Сепак, некои заштитни ѕидови и апликации за пригушување на опсег се обидуваат да утврдат што има внатре, како што е Протоколот за резервација на ресурси (RSVP). Исто така, понекогаш е потребно објекти за Превод на мрежна адреса (NAT) за да се земат предвид потребите од одредени апликациски слојни протоколи. (NAT овозможува домаќините на приватни мрежи да комуницираат со надворешниот свет преку една видлива IP-адреса со користење на портно пренасочување, и е речиси насекаде одлика на модерните домашни широкопојасни насочувачи).
Имплементацијa на хардвер и софтвер
Нормално, апликациските програмери се занимават само со интерфејси во Апликацискиот слој, а често и во Транспортниот слој, додека пониските слоеви се услуги обезбедени од страна на TCP/IP множеството во оперативниот систем. Микроконтролер во мрежниот адаптер обично се справува со линк прашања, поддржан од драјверски софтвер во оперативниот систем. Не-програмабилна аналогна и дигитална електроника вообичаено е задолжена за физичките компоненти во Линк слојот, обично со користење на чипсет со специфично за апликацијата интегрално коло (ASIC) за секој мрежен интерфејс или друг физички стандард.
Сепак, имплементација на хардвер или софтвер не е наведена во протоколите или слоевитиот референтен модел. Насочувачите со високи перформанси се во голема мера засновани на брза не-програмабилна дигитална електроника, која го спроведува префрлањето на линк нивото.
Разлики во слоевите помеѓу OSI и TCP/IP
Три горни слоеви на OSI моделот Апликацискиот слој, Презентацискиот слој и Сесискиот слој не се разликуваат одвоено во TCP/IP моделот каде што тие се претставени само како Апликациски слој. Додека некои чисто OSI протокол апликации, како што е X.400, исто така, ги комбинираат, не постои услов дека TCP/IP протокол множеството треба да наметне монолитна архитектурата над Транспортниот слој. На пример, апликацискиот протокол на Мрежниот даточен систем (NFS) работи преку презентацискиот протокол за Надворешно претставување на податоците (XDR), кој, пак, работи преку еден протокол со функционалност на сесиски слој, Далечен процедурален повик (RPC). RPC овозможува сигурен пренос на евиденција, па може да работи сигурно преку транспортот на Протоколот за кориснички датаграм (UDP).
Сесискиот слој грубо соодветствува со функционалноста на виртуелниот терминал на Telnet, кој е дел од протоколите засновани на текст како HTTP и SMTP TCP/IP модел протоколи со Апликациски слој. Тој, исто така соодвествува и со TCP и UDP портното нумерирање, кое се смета како дел од Транспортниот слој во TCP/IP моделот. Некои функции кои би биле вршени со презентацискиот слој на OSI се реализира во интернет апликацискиот слој со користење на MIME стандард, кој се користи во апликациски слој протоколи како HTTP и SMTP.
Бидејќи IETF при развојот на протоколите не се занимава со строго раслојување, некои од нејзините протоколи може да не се вклопуваат целосно во OSI моделот. Ваквите конфликти, сепак, се почести кога се разгледува оригиналниот OSI модел, ISO 7498, без да се гледа во анекси на овој модел (на пример, ISO 7498 / 4 Управувачка Рамка), или ISO 8648 Внатрешна организација на мрежниот слој (IONL). Кога документите IONL и Управувачка Рамка се земаат предвид, ICMP и IGMP се уредно  дефинирани како слој на управувачки протоколи за мрежниот слој. На сличен начин, IONL обезбедува структура за "конвергентни објекти кои се подмрежно зависни" како што се ARP и RARP.
IETF протоколите може да се енкапсулираат рекурзивно, како што е покажано со тунелирањето протоколи како што е Општата Рутинг Енкапсулација (GRE). Додека основните OSI документи не го прифаќаат тунелирањето, има некој концептот за тунелирање во уште еден продолжеток на OSI архитектурата, конкретно порталите на транспортниот слој во состав на Меѓународната Стандардизирана Профил рамка [10]. Поврзаните со ова развојни напори на OSI, сепак, биле напуштени со оглед на огромното усвојување на TCP/IP протоколите.
Имиња на слоеви и број на слоеви во литературата
Следната табела ги прикажува имињата на слоевите и бројот на слоеви на мрежни модели претставени во RFCs и учебниците кои се во широка употреба во универзитетските курсеви за компјутерски мрежи.
Интернет слојот обично е директно мапиран во Мрежниот слој на OSI моделот, ова е еден поопшт концепт на мрежна функционалност. Транспортниот слој од TCP / IP моделот, понекогаш опишуван и како домаќин-домаќин слој, е мапиран на OSI Слој 4 (Транспортен слој), понекогаш, исто така, вклучувајќи аспекти на функционалноста на OSI Слој 5 (Сесиски слој). Апликацискиот слој, Презентацискиот слој на OSI и останатата функционалност на Сесискиот слој се урива во Апликацискиот слој на TCP/IP. Факт е дека овие OSI слоеви обично не постојат како одвоени процеси и протоколи во Интернет апликации.
Сепак, интернет протокол множеството никогаш не е променето од страна на Специјалната Единица за Интернет Инжинерство од четирите слоеви дефинирани во RFC 1122. IETF не прави никакви напори да го следи OSI моделот иако RFCs понекогаш се однесуваат на него и често ги користат старите OSI слој броеви. IETF во неколку наврати изјави дека интернет протоколот и развојот на архитектурата не е наменет да биде компатибилен со OSI. RFC 3439, правејќи осврт на интернет архитектурата, содржи дел насловен како: „Слоевитоста се смета за штетна“. [18]
Знаме на Саксонија-Анхалт
Знамето на Саксонија-Анхалт има две главни варијанти. Граѓанското знаме е жолто и црно во две линии во традиционалните бои на пруската Провинција Саксонија, освен што се превртени од историското знаме. Од 1953, германската покраина Баден-Виртемберг користи црно-жолта варијанта во две линии. Покраинското знаме е за официјална употреба од покраинскиот парламент. Тоа е истото знаме, освен со покраинскиот грб на средината на знамето.
Историја
Во 1947, покраината Саксонија-Анхалт била создадена во Источна Германија. Прифатено е знаме слично на тоа на Баден-Виртемберг. Во 1952, покраините биле распуштени во текот на реформите во Источна Германија. По падот на Берлинскиот ѕид, Саксонија-Анхалт повторно била основана како покраина во октомври 1990. За да се разликува од знамето на Баден-Виртемберг, знамето на Саксонија-Анхалат била, на 29 јануари 1991, прифатено како жолта над црна линија во неговиот дизајн. Ова било прифатено и од покраинскиот устав на 17 јули 1992, каде членот 1 ги дефинира покраинските симболи.
Македонија Втора
Македонија Салутарис била римска доцноантичка провинција во рамките на Илирската префектура, за првпат спомната во 379 година. Провинцијата ја опфаќала северозападна Македонија (претежно денешната Република Македонија) и била формирана за засилување на одбраната на империјата од варварите. Провинцијата била укината некаде околу 402. година, со припојување на нејзини делови на соседните провинции Нов Епир и Превалитана.
Дата Дурбар
Џамијата Дата Дурбар е светилиште кое се наоѓа во Лахор, Пакистан. Во овој објект се наоѓа гробот на суфистот Сиед Абул Хасан Бин Осман Бин Али Ал-Хаџвери. Комплексот ја вклучува и џамијата Хаџвери.
Хајн (Тирингија)
Хајн (Hain) — село и поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Лангенвецендорф. Малото село Хајнсберг, исто така дел од општината Лангенвецендорф, се наоѓа на 1,8 километри југоисточно од Хајн.
Црква „Св. Димитриј“ - Мрежичко
Свети Димитриј (понекогаш позната како Свети Димитрија) — главна селска црква во селото Мрежичко.
Црквата е сместена над селото.
Историја
Црквата Свети Димитриј во селото Мрежичко е од поново време. Нема фрескоживопис. На иконостасот има икони од руски зограф, а се наоѓаат и неколку икони од XIX век.
Архитектура
Таа е трикорабна црква.
Јана Филиповска
Јана Филиповска (родена 6 јули 1993; мом. Бурческа) — македонска пејачка. Таа ја претставувала Македонија на Изборот за песна на Евровизија во Украина со песната „Dance Alone“. За време на Евровизијата, таа била запросена од своето момче Александар, што се случило за првпат на тој натпревар. Бурческа станала популарна во јавноста преку нејзиното учество на Македонски идол, каде завршила на петтото место.
Надин Гордимер
Надин Гордимер (англиски: ''Nadine Gordimer, 20 ноември 1923, Спрингс, Трансвал, денес ЈАР) - јужноафриканска писателка, добитничка на Нобеловата награда за литература во 1991 година, „за опусот што, преку убавиот епски стил, е подарок за човештвото“.
Творештво
Веќе на возраст од 13 години, Гордимер го објавила својот прв расказ во локалното списание, а нејзината прва книга се појавила кога имала неполни 20 години. Таа пишувала на англиски јазик и нејзините дела претежно биле објавени во Англија, а во ЈАР често биле забранети, поради тоа што во нив ги опишувала односите меѓу белците и Црнците. Нејзините први книги (пишувани на англиски јазик), збирката раскази „Тихиот глас на земјата“ и романот „Лажливи дни“ (1953), се одликуваат со совладана техника и со задржан тон, карактеристични за нејзиното целокупно творештво. Подоцна, Гордимер ги објавила збирката раскази „Ќерката на Бургер“ (1979) и романите „Војничка прегратка“ (1980) и „Луѓето на Џулај“. Исто така, таа ги има објавено и збирките раскази: „Мекиот глас на змијата“, „Петочни траги“, „Ливингстоновите другари“, „Нема слично место“, „Нешто таму надвор“. Нејзини најзначајни дела се: „Луѓето на Џулај“, „Свет на странци“, „Почесен гостин“, „Конзервативец“, „Доцнобуржоаскиот свет“, „Бургеровата ќерка“ и „Спорт во природа“.
Манган хептоксид
Chemical compound Манган хептоксид (манган(VII) оксид) ― неорганско соединение со формула Mn2O7. Оваа испарлива течност е многу реактивна. Тој е опасен оксидирач и првпат бил опишан во 1860 година. Тој е киселински анхидрид на перманганската киселина.
Надин Гордимер
Осврт кон творештвото на Гордимер
Во своите дела, Гордимер ги застапува идеите на класичниот англиски либерализам, а тоа се отсликува во темите што ги обработува. Така, во нејзините романи се зборува за пријателството меѓу Европјанин и Африканец; за самоубиството на еден белец кој застанал на страната на Црнците и се вклучил во терористичка акција против власта; за исцрпувачкото илегално скитање на Црнец и бела жена, итн. Во својот најмрачен роман, „Конзервативец“, таа раскажува за богат европски индустријалец кого го напуштаат љубовницата и синот, а тој се затвора на една јужноафриканска фарма, каде му се замрачува умот пред очите на рамнодушните црни слуги. Во „Бургеровата ќерка“, таткото (стар комунист) умира во затворот, а ќерката расте сама, бега и најпосле се враќа во Јужна Африка и ја продолжува борбата што ја воделе нејзините родители, поради што и таа завршува в затвор. Големо значење имаат и расказите на Гордимер, поради која често ја сметаат за најдобрата англиска раскажувачка, како од гледна точка на стилот, така и според моралниот набој. Нејзините раскази се одликуваа со чеховска сила и живописно ги прикажуваат трагичните настани во Африка, т.е. личните и политичките елементи на поделбата во општеството. И покрај тоа што тие имаат и политички конотации, во нив Гордимер се покажува како префинет уметник во описите на африканските пејзажи, во анализата на ликовите, во интензивната евокација на луѓето и во прикажувањето на љубовните сцени проткаени со нежен еротизам. Притоа, речиси секогаш нејзините јунаци се насликани како антијунаци, а во тој поглед особено се издвојуваат женските ликови.
Награди
Гордимер е добитничка на повеќе награди, меѓу кои и: италијанската награда „Малапарте“, германската награда „Нели Сакс“, наградата на Шкотскиот совет за уметност и француската меѓународна награда „Голем златен орел“. За романот „Конзервативец“, таа ја добила престижната Букерова награда.
Еренфестова теорема
Еренфестова теорема — теорема во физиката именувана според австрискиот теоретски физичар Паул Еренфест. Го поврзува временскиот извод на очекуваната вредност за квантномеханички оператор во однос на очекуваната вредност на комутаторот на тој оператор со помош на Хамилтоновиот оператор на системот и на овој начин во квантната механика, равенките на движење што се аналог на Њутнвите равенки важат за средните вредности на соодветните величини и овој резултат е познат како Еренфестова теорема.
Манган хептоксид
Својства
Кристалниот облик на ова хемиско соединение е темно зелена. Течноста е зелена од одбиената светлина и црвена од пренесената светлина. Растворлив е во јаглерод тетрахлорид и се распаѓа кога е во допир со вода.
Еренфестова теорема
Равенката на Еренфестовата теорема може да се запише како
Манган хептоксид
Структура
Неговите својства на растворливост укажуваат на неполарен молекуларен вид, што е потврдено од неговата структура. Молекулите се состојат од пар тетраедри кои делат заедничко теме. Во темињата има атоми на кислород, а во средиштата на тетраедрите се средишта на Mn(VII). Поврзаноста е означена со формулата O3 Mn−O−MnO3. Крајните растојанија Mn−O се 1,585 Å и премостувачкиот кислород е 1,77 Å оддалечен од двата атоми на Mn. Аголот Mn−O−Mn е 120,7°.
Еренфестова теорема
каде A е некој квантномеханички оператор е очекуваната вредност.
Манган хептоксид
Структура
Дисулфат, дифосфат и дихромат прифаќаат структури слични на онаа на Mn2O7. Веројатно најслична главна група видови е Cl2O7. Фокусирајќи се на споредбите во низите на преодниот метал, Tc2O7 и Mn2O7 се структурно слични, но аголот Tc−O−Tc е 180°. Цврстиот Re2O7 не е молекуларен, туку се состои од вкрстено поврзани средишта Re со тетраедрални и октаедрални места; во фазата на пареа е молекуларен со слична структура на Tc2O7.
Еренфестова теорема
Еренфестовата теорема е најочигледно присутна во Хајзенберговата претстава на квантната механика, каде ја претставува очекуваната вредност на Хајзенберговата равенка на движење.
Манган хептоксид
Синтеза и реакции
Mn2O7 настанува како темно зелено масло со додавање на концентрирана сулфурна киселина во калиум перманганат. Реакцијата првично произведува перманганска киселина, HMnO4 (структурно, HOMnO3), која се дехидрира со ладна сулфурна киселина за да го образува својот анхидрид, Mn2O7.
Еренфестова теорема
Теоремата е во потесна врска со Лиувиловата теорема од Хамилтоновата механика, која ги вклучува и Поасоновите загради како замена за комутаторот. Дираковото практично правило го потврдува фактот во квантната механика дека присуството на комутатор е исто со тврдењето во класичната механика каде комутаторот е заменет со Поасонова заграда и е помножен со
Манган хептоксид
Синтеза и реакции
Mn2O7 може дополнително да реагира со сулфурна киселина за да даде извонреден манганил (VII) катјон, кој е изоелектронски со хром триоксид:
Еренфестова теорема
iħ
Манган хептоксид
Синтеза и реакции
Mn2O7 се распаѓа блиску до собна температура, експлозивно толку над 55 °C. Експлозијата може да биде започната со удар на примерокот или со негова изложеност на оксидирачки органски соединенија. Производите се манган диоксид и кислород. Се произведува и озон, кој и дава силен мирис на супстанцијата. Озонот може спонтано да запали парче хартија на која е ставен алкохолен раствор.
Манган хептоксид реагира со водород пероксид во присуство на сулфурна киселина, ослободувајќи кислород и озон:
Наводи
<references group="" responsive="1">
Мирко Марјановиќ (кошарка)
Мирко Марјановиќ (2 мај 1926 - непознато) бил српски кошаркар и тренер. Тој ја претставуваше кошаркарската репрезентација на Југославија на репрезентативно ниво.
Играчка кариера
Марјановиќ играше за белградските тимови Југословенската армија и Партизан од Првата југословенска лига. Во сезоната 1945 година, тој го освоил Југословенското првенство со Југословенската армија.
Во јуни 1951 година, Марјановиќ одигра два натпревари за Црвена звезда на меѓународниот куп турнир во Милано, Италија. На 18 јуни, тој забележал 10 поени во поразот од 46–35 од Борлети Милано. Следниот ден, тој забележа 17 поени во победата од 54–24 над Гинастика Рома.
Репрезентативна кариера
Марјановиќ беше член на кошаркарската репрезентација на Југославија на Европското првенство на ФИБА 1947 година во Прага, Чехословачка. Во текот на пет натпревари на турнирот, тој имаше просек од 9,2 поени по натпревар. На Европското првенство на ФИБА во 1953 година во Москва, Советскиот Сојуз, тој постигна просек од 6,5 поени по натпревар во текот на единаесет натпревари на турнирите.
Тренерска кариера
Како играч-тренер Марјановиќ беше тренер на Партизан во последните четири сезони додека настапуваше за нив.
10BASE5
Потекло на името
Името 10BASE5 потекнуваод неколкуте одлики на физичката средина. 10 се однесува на брзината на пренесување на податоците од 10Mbit/s. Base се однесува на baseband сигналите и 5 се однесува на максималната должина на сегментот од 500 метри (1600 ft).
Дизајн на мрежата
10BASE5 коаксијалниот кабел има максимална должина од 500 метри (1640 стапки). Максималниот број на јазли што може да се поврзат на 10BASE5 сегмент е 100. Трансиверот (примопредавачот) може да биде инсталиран само на прецизни интервали чија должина е 2.5 метри. Оваа должина е избрана да не одговара на брановата должина на сигналот, со ова се осигурува дека рефлексиите од повеќе славини не се во фаза. Овие прикладни точки се означени на кабелот со црни ленти. Т-врски не се дозволени. Како што е случајот со повеќето други високо брзински автобуси (high-speed bus) сегментите мора да завршуваат со отпорник на секој крај. За коаксијалните кабли Ethernet, на секој крај на кабелот има прикачено отпорник од 50 омови(Ω). Обично овој отпорник е изграден врз машки N connector и прикачен на крајот на кабелот после секој уред. Ако недостасува свршеток, или ако има нешто скршено во кабелот, AC сигнал е рефлектиран од страна на автобусот, наместо да биде растурен кога ќе го достигне крајот. Овој рефлектиран сигнал е различен од судир, и така понатамошна комуникација не е можна. Примопредавачот (Transceiver) може да биде поврзан со кабелските сегменти со N connectors, или пак преку таканаречен вампирски чеп, кој дозволува неколку јазли да се додадат, додека постоечките врски се живи. Вампирскиот чеп се стега врз кабелот, принудувајќи шилото да се пробие низ надворешниот оклопник за да го контактира таканаречениот внатрешен кокдуктор, додека другите шилки гризат врз надворешната плетенка штит. Оваа мерка мора да преземена за да може да се штити надворешниот оклопник од допирање на шилките.
ThickNet
Главната предност на 10BASE5 e способноста да ги надмине рестрикциите на кабелот што се појавуваат кај 10BASE2. Треба да се следат неколку правила, заедно со правилото 5-4-3, кога се конфигурира ThickNet мрежа:
Ултранационализам
Ултранационализмот е „екстремен национализам што промовира интерес на една држава или народ над сите други“, или едноставно „екстремна посветеност на сопствената нација“. Кога се комбинира со поимот национално препораѓање, ултранационализмот е клучна основа на фашизмот. Некои ултранационалистички организации се означени како терористички движења од одредени нации.
Според Јануш Бугајски, „во неговите најекстремни или развиени форми, ултра-национализмот наликува на фашизам, обележан со ксенофобично непочитување на другите нации, поддршка на авторитарните политички аранжмани што се однесуваат на тоталитаризмот и митскиот акцент на„ органското единство “помеѓу харизматичен лидер, партиски организациски аморфен тип на движење и нација“.
Роџер Грифин тврдел дека ултранационализмот е суштински ксенофобичен и е познато дека се легитимира „преку длабоко митизирани наративи за минати културни или политички периоди со историска величина или стари резултати за да се реши против наводните непријатели“. Може исто така да се потпира на „вулгаризирани форми на физичка антропологија, генетика и евгеника за рационализирање на идеите за национална супериорност и судбина, за дегенерација и потхуманост“.
Во моментов е застапен во националните законодавни тела
Следните политички партии се одликуваат како ултранационалистички.
Музичко училиште „Тоше Проески“ - Битола
Музичкото училиште „Tоше Проески“ е државно музичко училиште во Битола, Општина Битола со уметничка струка - музичката уметност. Достапни се насоките музичар теоретичар и музичар изведувач. Во состав на училиштето работи и основно музичко училиште каде се образоваат 238 ученици распоредени во 14 паралелки.
Основање и развој
Музичкото училиште од Битола е меѓу најстарите во Македонија. Формирано е со решение на Министерството за народна просвета на Народна Република Македонија бр. 5290 од 5 октомври 1946 година. Со настава училиштето започнало наредната 1947 година откако биле обезбедени основните услови за започнување на наставата.
Уште на самиот почеток голем бил интересот за посетување на училиштето. Во тие оскудни услови биле запишани 148 ученици во трите отсеци: клавирски, гудачки и дувачки. Наставата ја започнале седум наставници меѓу кои и Петровски Велко - Паскали, кој бил и првиот управник на училиштето. Наставата се изведувала на еден клавир, две труби и неколку виолини што биле премалку, па затоа наставниците одржувале часови до доцна навечер. Но постојната грижа на народната власт за развојот на училиштето овозможувало полека да се создадат услови за подобро работење, па така училиштето седум пати се преселувало од зграда до зграда сè до неговото вселување во денешните две згради.
Од започнувањето со настава низ училиштето поминале повеќе од три илјади ученици. Денес наставата се одвива во 4 паралелки за средно образование, и 14 паралелки за основно образование.
Учество на натпревари
За својата плодна и сестрана активност Музичкото училиште е добитник на повеќе награди и признанија меѓу кои најзначајна е наградата “4 Ноември“ на градот Битола доделена од страна на Општината Битола во 1987 година.
Покрај учеството на учениците на натпревари Музичкото училиште e успешен организатор и домаќин на регионални и државни натпревари.
Освоени награди
За својата плодна и сестрана активност Музичкото училиште е добитник на повеќе награди и признанија меѓу кои најзначајна е наградата „Четврти Ноември“ на градот Битола која Општината Битола му ја доделила на училиштето во 1987 година.
Покрај учеството на учениците на натпревари, музичкото училиште било и успешен организатор и домаќин на регионални и државни натпревари.
Осоговски Планини
Осоговските Планини или Осогово — висок и громаден планински масив кој доминира во источниот дел на Република Македонија. Расположен е помеѓу Славишката Котлина на север, Кумановската Котлина на северозапад, Пробиштипско-злетовскиот слив на запад, Кочанската Котлина на југ, Пијанец на југоисток и Струмскиот басен со Ќустендилската Котлина на исток на територија на Република Бугарија.
Географија
Како природна целина која се протега во две држави, Осоговскиот планински масив зафаќа вкупна површина од 1.535 км2, од кои на Република Македонија припаѓаат 1.102 км2 или 71,8%, додека 443 км2 или 28,2% на Република Бугарија. По својата површина е втор планински масив во Република Македонија, по планинскиот масив Јакупица (Мокра Планина). Највисок врв e Руен (2.252 м), а покрај него уште 5 врва се повисоки од 2000 м.
Осоговскиот планиски масив тектонски припаѓа на српско-македонскиот масив, кој претставува старо копно на Балканскиот Полуостров. Тектонските движења со кои била зафатена оваа планина условиле да биде издигната, раседната и раздробена при што е формирана како хорст. Геолошкиот состав е претставен со прекамбриски метаморфити и палеозојски шкрилци. За време на терцијарот се одвивала интензивна вулканска активност, што овозможило создавање на големи резерви на оловно-цинкова руда.
Релјефот на Осоговскиот планински масив е претставен со високи, зарамнети и долги планински била, кои меѓу себе се расчленети со длабоки речни долини, вулкански купи и кратери. Најпознати била се Руенското било, претставува вододелница помеѓу сливот на Вардар и Струма; Соколско било; Калинкаменско било; Костадинечко-лисечко било кое е вододелница помеѓу Пчиња и Брегалница; Лопенско било; Д'лгиделско било и др. Покрај билата значаен релјефен елемент се речните долини кои се одликуваат со клисури. Најпознати се долините на Тораничка Река (извориште на Крива Река), Каменичка Река, Оризарска Река, Злетовска Река и др.
Вегетација
Потпланинска зона до 1.000 м каде виреат дрва од типот на даб, брест, габер, јасен, леска и слично; Планинска зона од 1.000-1.800 м, каде што преовладува буката; Субалпска зона која е прекриена со трева и грмушки од смрека.
Во самото срце на планината постојат многу мотели (меѓу кои и одморалиштето Пониква), планински куќи, викендички, како и базите „Тораница“ и „Тошино боиште“.
Поголеми градови во подножјето на Осоговските Планини се Кочани и Крива Паланка во Македонија, и Ќустендил во Бугарија.
Ендемити
На Осогово се среќаваат некои ендемски видови т.е видови кои се распространети на мал географски простор. Некои од нив живеат единствено на Осоговските Планини. Такво е растението Genista fukarekiana кое се среќава на највисоките врвови, Лесновскиот лопен - Verbascum lesnovoensis околу Лесновскиот кратер и еден од инсектите- тркачи [Molops piceus osogovensis] кој живее во дабовите и буковите шуми.
Потекло на името
Постојат многу легенди за тоа како Осогово го добило името, но најпозната е онаа според која тоа потекнува од старите саксонски рудари кои во минатото на ова подрачје ископувале злато и сребро. Приказната вели дека името настанало со спојување на зборовите од старогерманскиот јазик „osso” (господ) и „gov” (место), што значи „Божјо место“.