cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Наруто
Наруто (NARUTO -ナルト-) е тековен јапонски манга серијал напишан и илустриран од Масаши Кишимото. Заплетот ја кажува приказната на Наруто Узумаки, бучен, хиперактивен и адолесцентен нинџа кој константно бара признавање и се стреми да стане Хокаге, нинџа во неговото село која се препознава како водач и како најсилна од сите. Серијалот е заснован на one-shot стрип од Кишимото, кој беше издаден во изданието Akamaru Jump за август 1997.
Мангата за првпат беше издадена во 1999 од страна на јапонската издавачка куќа Shueisha во 43-то издание на јапонското списание Weekly Shōnen Jump. Мангата сè уште се серијализира, со 47 танкобон томови издадени досега. Мангата подоцна беше адаптирана во аниме, кое беше продуцирано во студијата Pierrot и Aniplex. Премиерата се прикажа низ Јапонија на телевизијата TV Tokyo и на сателитската телевизија Animax на 3 октомври 2002. Првата аниме серија содржи 220 епизоди, додека Наруто: Шипуден, продолжение на првобитната серија, се прикажува од 15 февруари 2007. Во дополнение на аниме серијата, студиото Pierrot разви пет филмови и уште неколку оригинални видео анимации (ОВА). Други видови на трговска стока како романи, видеоигри и карти за менување се произведени од неколку компании.
Серијализиран во списанието Shonen Jump на Viz, Наруто е еден од најпродаваните манга серијали на компанијата. Сè од 36 издание, мангата има продадено над 71 милион копии во Јапонија. Англиската адаптација на серијалот исто така се има појавено и во USA Today неколкупати, а 11 том ја освои Квил наградата во 2006. Критичари за серијалот ја имаат пофалено рамнотежата помеѓу борењето и комичните сцени, како и карактерите на ликовите. Како и да е, некои од критичарите имаат забележно дека серијалот има концепти кои се појавуваат во неколку shōnen серијали.
Приказна
Наруто Узумаки е младо момче кој ја има Девет-опашестата демонска лисица запечатено во него. Дванаесет години пред почетокот на серијата, Девет-опашестата демонска лисица го нападнала нинџа селото Конохагакуре, крвопролевајќи многу животи. Поради тоа, водачот на Конохагакуре – Четвртиот Хокаге, го жртвувал својот живот запечатувајќи го демонот во едно новороденче по име Наруто. Конохагакуре, и покрај фактот дека тој го спасил селото, се однесувале кон Наруто како тој да е демонската лисица и го малтретирале низ поголемиот дел од неговото детство. Во едно соопштение направено од Третиот Хокаге, кој го заменил Четвртиот Хокаге по неговата смрт, се забранило воопшто да се споменува нападот на демонската лисица, со надеж дека Наруто би можел да има барем малку нормално детство. Години подоцна, Наруто е измамен од отметничката нинџа Мизуки да украде забранет свиток, но е спречен од неговиот учител, Ирука Умино. Кога Ирука речиси умира обидувајќи се да го заштити Наруто од Мизуки, Наруто го поразува Мизуки користејќи ја моќта на свитокот, кој му помага да ја развие натприродната техника Клонови на сенки која создава клонови од него. Оваа средба му овозможува на Наруто да сфати дека тој е содржателот на демонската лисица.
Главната приказна го следи растењето и созревањето на Наруто и неговите пријатели. Наруто е ставен во тим со уште две млади нинџи, Сасуке Учиха и Сакура Харуно, кој се назначени да формираат тим од три лица именуван како Тим 7 под водство на искусниот сенсеи по име Какаши Хатаке. Како сите нинџа тимови од секое село, така и Тим 7 е задолжен да извршува мисии по барање на селаните. Во текот на мисиите, Наруто се спријателува и со други ликови кои ги запознава низ серијата. Тие изучуваат нови способности, се запознаваат подобро меѓусебно и со други селани и доживуваат патување на развој и растење како што Наруто сонува да стане Хокаге на Конохагакуре. По неколку мисии, Какаши му дозволува на Тим 7 да учествува во „Чунин испитот“ во кој можат да си го подобрат својот нинџа ранк, а со тоа да бидат дел од потешки мисии. За време на испитот, Орочимару, криминалец на врвот на списокот на најбарани криминалци, ја напаѓа Коноха, убивајќи го Третиот Хокаге како одмазднички чин. Ова придонесува да еден од трите легендарни нинџи, Џираија да ја побара својата поранешна партнерка Цунаде, да стане петтиот Хокаге. За време на потрагата, се открива дека Орочимару посакува да го придобие Сасуке Учиха како неговото следно тело. Верувајќи дека Орочимару ќе му ја даде силата потребна да го убие својот брат Итачи, кој го уништил сиот негов клан. Сасуке оди кај Орочимару. Цунаде праќа група нинџи вклучувајќи го и Наруто за да го вратат Сасуке во Коноха, но Наруто не успева да го победи. Наруто не се откажува од Сасуке, напуштајќи ја Коноха и започнувајќи две и пол години долго тренирање под раководстово на Џираија за да се подготви себеси за следниот пат кога ќе наиде на Сасуке.
По тренирањето, мистериозна организација наречена Акатски се обидува да ги зароби деветте моќни опашести ѕверови вклучувајќи ја и Девет-опашестата демонска лисица запечатена во Наруто. Неколку нинџи од Конохагакуре, вклучувајќи го и Тим 7, се борат против членовите на Акатски и го бараат нивниот партнер Сасуке. Иако успеваат да го спасат содржателот на Едно-опашестиот ѕвер, Гаара, Акатски успева да зароби седум од суштествата. Сасуке, во меѓувреме го предава Орочимару и се соочува со Итачи за да добие одмазда. Иако Итачи умира во борба, подоцна основачот на Акатски Мадара Учиха му кажува на Сасуке дека му било наредено на Итачи од водството на Конохагакуре да го уништи својот клан. Растажен од откритието, Сасуке им се придружува на силите на Акатски за да го уништи Конохагакуре. Во меѓувреме, иако неколку членови на Акатски се поразени од некои нинџи на Конохагакуре, водачот, Пеин, навлегуваа во селото за да го фати Наруто. Сепак, Наруто ги победува сите тела на Пеин и го убедува вистинското да замине. Додека селаните го преградуваат Конохагакуре Цунаде е отпуштена од позицијата Хокаге порди тоа што е во кома откако ја употребила целата своја енергија во заштитување на селаните од Пеин. Оттаму, старешината Данзо ја презема улогата.
Продукција
Масаши Кишимото прво создал one-shot стрип од Naruto за изданието на Akamaru Jump за во август 1997. И покрај позитивните резултати на анкетите за читачите, Кишимото мислел дека дизајнот на ликовите е хаос, и дека приказната не е добра. Кишимото оригинално работел на Каракури за Hop Step наградата, кога, незадоволен од грубите планови, одлучил да работи на нешто поинакво, кое подоцна се формираше во манга серијата Наруто. Кишимото се грижел дека користењето на чакра и знаци со раце ја правело серијата Наруто премногу јапонска, но сепак верувал дека би била убава за читање.
Музеј Торлонија
Музејот Торлонија бил музеј во Рим, во кој била сместена колекцијата Торлонија (Collezione Torlonia) на антички скулптури.
Историја
Колекцијата од 620 статуи од мермер и алабастер и саркофази кои датираат од периодот на Римската империја е опишана како „најважниот приватен музеј на скулптурата во светот“ од италијанскиот уметнички критичар Федерико Зери и, според Дејли Телеграф, вели дека им се ривал на [древните скулптури] на Ватикан. Енциклопедијата Британика смета дека најзначајните од делата се релјефот на Херакле кој ги ослободил Тезеј и Пеиритос (IV век п.н.е., припишан на училиштето на Фидијас) и скулптурата на „Хестија Џустиниани“ (5 век п.н.е., припишана на Каламис). Севкупно, колекцијата содржи 20 статуи на Херкулес, околу 30 на Венера и 100 на Цезарите и нивните семејства, меѓу нив и бистата на Јулиј Цезар. Освен тоа, вклучува и скулптури на боговите од римската митологија и римски копии на грчки статуи.
Според весникот Дејли Телеграф, истоименикот на колекцијата, а потоа и музејот, семејството Римски Торлонија, ја добиле сопственоста на колекцијата околу 1800 година или на почетокот на 19 век. Претходните сопственици, семејството Џустиниани, подигнале заем од династијата Торлонија и го обезбедиле со наплата, но потоа не успеале да го вратат заемот. (Според претходните информации на истиот весник, сепак, самиот принц Џовани Торлонија бил основач на колекцијата кога, во 1810 година, „купил некои дела, а другите ги ископал на неговата земја во Портус“. )
Алесандро Торлонија, наследникот на Џовани, ја отворил колекцијата за посетителите во нивната семејна палата на Виа дела Лунгара, во близина на реката Тибар, во 1893 година. Во 1960-тите, музејот бил демонтиран, а палатата со 77 соби била незаконски претворена во станбена зграда со 93 единици. Колекцијата била претворена во складиште и не била јавно прикажана. Во мај 2005 година, владата се обидела да ја купи колекцијата за 1,2 милијарди, но понудата била одбиена.
Хорнбург
Хорнбург може да се однесува на следниве места во Германија:
Ангстрем
ангстрем (ångström, симб. Å) — единица за должина еднаква на (десетмилијардити дел од метарот) или 0,1 нм. Единицата е наречена во чест на шведскиот физичар Андерс Јонас Ангстрем (1814–1874).
Во природните науки и техниката, ангстремот често се користи за изразување на големината на атомите, молекулите, микроскопските биолошки стуктури, должината на хемиските врски, распоредот на атомите во кристапи, бранова должина на електромагнетното зрачење и димензии на деловите на интегралното коло. Атомите на фосфорот, сулфурот и хлорот имаат ковалентен полупречник од 1 Å, додека пак атомот на водородот е со полупречник од 0,25 Å.
Примена
Единицата наоѓа широка примена во кристалографијата, физиката на тврдите тела и хемијата како единица за d-растојанија, ќелијни параметри, меѓуатомско растојание и рендгенски бранови должини. Сите овие имаат вредност помеѓу 1 и 10 Å.
Историја
Андерс Јонас Ангстрем е пионер на полето на спектроскопијата, познат и по проучувањата од областа на астрофизиката, пренесувањето на топлината, Земјиниот магнетизам и поларната светлина.
Во своето дело „Оптички проучувања“ (Optiska undersökningar, 1852) го поставува законот за впивање (апсорпција), подоцна изменет и наречен Кирхофов закон за топлинското зрачење.
Во 1868 г. Ангстрем направил шема на спектарот на сончевото зрачење во кој брановите должини на зрачењето се изразени во кратна на десетмилионити дел од милиметарот Бидејќи човечкото око е чувствително на бранови должини од  до  Å (видлива светлина), единицата изразува доволно точни вредности без да има потреба од дропки. Подоцна ангстремот се проширил во други научни области кои работат во атомски размери.
Иако е предвиден да соодветствува на метри, практичната спектрална анализа наложила поуточнето дефинирање на ангстремот. Сè до 1960 г. за појдовна основа се земал метарскиот еталон во облик на прачка и поради тоа ангстремот отстапувал за.
Во 1907 г. Меѓународниот астрономски сојуз го утврдил меѓународниот ангстрем како брановата должина на црвена линија од кадмиум во воздухот еднаква на 6438,46963 меѓународни ангстреми. Во 1927 г. оваа дефиниција е прифатена од Меѓународното биро за тегови и мерки. Од 1927 до 1960 г. ангстремот останал споредна мерна единица во спектроскопијата, дефиниран независно од метарот. Во 1960 г. самиот метар бил предефиниран на спектроскопски начин, па со тоа ангстремот бил утврден на точно 0,1 нанометри.
Иако ужива меѓународно признание, ангстремот формално не е дел од Меѓународениот систем на мерни единици (SI). Најблиската единица од овој систем е нанометарот. Меѓунраодниот одбор за тегови и мерки официјално препорачува ангстремот да не се користи, и затоа не е вклучен во каталогот на мерни единици на ЕУ за употреба во внатрешниот пазар.
Мејн
Мејн (англиски: Maine) е сојузна држава во Соединетите Американски Држави и е една од 50 држави во САД. Се наоѓа во североисточниот дел и излегува на Атлантскиот Океан. Главен град е Огаста, а најголем град е Портланд. Според површината е на 39 место во САД. Површината изнесува 86 542 км2. Долга е 515 км, а широка е 338 км. Мејн има 1 274 923 жители. Густината на населението изнесува околу 16 жители/ km2. На 15 март 1820 година Мејн влезе во сојузот на САД.
Грчки устав (1973)
Грчкиот Устав од 1973 година (грчки: Σύνταγμα του 1973) — изменета верзија на Грчкиот устав од 1968 година (кој никогаш не бил целосно донесен) од грчкиот диктатор Јоргос Пападопулос, со цел укинување на грчката монархија. Преписот на Пападопулос на уставот од 1968 година ги заменил термините „парламентарна монархија“ и „крал“ со „републиканска демократија“ и „претседател на Грција“. Уставот никогаш не бил донесен поради неуспешниот обид на Пападопулос за либерализација на неговиот режим.
Позадина
Во почетокот на 1973 година, режимот на Пападопулос за првпат доживеал организирани протести против својата диктаторска влада. Во февруари 1973 година, востанието на Правниот факултет започнало кога студентите по право го окупирале Правниот факултет во Атина, протестирајќи против диктаторите и било претходник на Атинското политехничко востание. Јавните немири против режимот биле проследени со обид за државен удар против Пападопулос во организација на грчката морнарица.
Диктаторите силно се сомневале дека кралот Константин II, кој веќе бил во егзил, поради обид за претходен удар против нив во декември 1967 година, исто така, стоел зад обидот за вториот морнарски удар. Диктаторот го искористил обидот на морнарскиот државен удар како изговор за зајакнување на својата позиција со отстранување на кралот. Еден месец подоцна, во јуни 1973 година Пападопулос продолжил да ја укине монархијата и да ја прогласи Грција за претседателска република, истовремено назначувајќи се на новата позиција како шеф на државата на Грција.
Анализа
Уставот од 1973 година е втор устав во современата грчка историја, по претходниот устав од 1968 година, што произлегол од неуспешниот обид за државен удар на грчката морнарица. Уставот од 1973 година е во спротивност со член 137 став 1 од својот претходник Уставот од 1968 година кој гласи: „Основните одредби на Уставот, како и оние кои ја одредуваат формата на власта како крунисана демократија никогаш не можат да се ревидираат“. Поради ова спротивставување на член 137 од неговиот претходник, уставот од 1973 година се одликува како „револуционерен“. Уставот од 1973 година бил заменет со сегашниот грчки устав во 1975 година.
Овластувања на претседателот
Според уставот од 1973 година, претседателот имал моќ да номинира и ги отпушти министрите и замениците министри за јавен ред, надворешни работи и национална одбрана. Член 49, став 2 од Уставот од 1973 година, му овозможувало на претседателот директно да ги командува вооружените сили и, исто така, да го избере врховниот командант и командантот на гранките на вооружените сили. Уставот од 1973 година, исто така, им давал законодавни овластувања на претседателот, како и на парламентот на Грција The 1973 constitution also gave legislative powers to the president as well as the parliament of Greece. .
562
562 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 562 година од новата ера, 562. од првиот милениум, 62. од VI век и трета од 560-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6070 и 6071 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5312 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4322 и 4323 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1315.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 562 година се протега во 3198 и 3199, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3258 и 3259 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1105. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 62 и 61 година пред хиџра.
Дуке Бојаџиев
Дуке Бојаџиев — македонски композитор, продуцент и пијанист, кој живее и работи во Њујорк.
Животопис
Уште од мал Дуке Бојаџиев имал можност да биде во допир со музиката и медицината, како син на Тодор Бојаџиев, македонски композитор на забавни мелодии и гинеколог по вокација. Свири пијано од три годишна возраст, а компонира од свои десет години. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје, и потоа заминал за Бостон, каде дипломирал на колеџот Беркли во 2001 година. Од таму се сели во Њујорк, каде и денес живее и работи.
Долги години работи во студио како композитор и продуцент, а од 2005 година и како музички директор и пијанист на култната њујоршка театарска група „Д Ситизенс Бенд“ (The Citizens Band), со која работел две и пол години на големи сцени низ цела Америка. Во неговата кариера остварил соработка со холивудската глумица Џина Гершон како музички директор и пијанист на нејзиното кабаре шоу во Њујорк, потоа со добитници на Оскар, како Џонатан Деми и Данис Тановиќ, меѓу кои и македонскиот режисер, номиниран за Оскар, Столе Попов. Работел на рекламни кампањи на големи фирми, како Мерцедес, Лореал, Пежо, Ланком и други, но и како продуцент на ремиксови на пејачката Синди Лопер.
Со свои концерти започнал од 2011 година, најнапред во Античкиот Театар во Охрид, а потоа и во „Карнеги хол“. Соработува со Македонската филхармонија, Тања Царовска, Мартин Ѓаконовски, Каролина Гочева, Анѓела Мекласки, и други имиња од музичкиот свет.
Творештво
Дуке Бојаџиев досега има издадено седум соло албуми. Неговата музика е дел од светски познатите компилации „Буда Бар” (Buddha Bar), „Маракеш Експрес” (Marrakech Express) и „Чил аут ин Париз“ (Chill out in Paris). Исто така, продуцирал ремикс за Синди Лопер и за „Блу Мен Груп“, а соработувал со Џонатан Дем и Данис Танович. Има изработено авторска музика за повеќе македонски и странски филмски остварувања, меѓу кои за филмот „Страв од паѓање“ на Џонатан Дем, и за македонскиот филм „До балчак“ на режисерот Столе Попов.
Реклами
Дуке Бојаџиев работел на рекламните кампањи за: Мерцедес, Крајслер, Ланком, Лореал, Мејбелин, Ана Суи, Куерво, Крест, Пежо, Веризон.
Златан Ибрахимовиќ
Златан Ибрахимовиќ (роден на 3 октомври 1981 година во Малме) — поранешен шведски фудбалер и репрезентативец на шведската фудбалска репрезентација.
Ибрахимовиќ ја започна својата професионална кариера кон крајот на 90-тите години во фудбалскиот клуб Малме од Шведска, под раководство на Роланд Андерсон. Во 2001 година бил купен од страна на холандскиот клуб Ајакс каде што го изградил својот играчки идентитет под раководството на Роналд Куман. Неколку години подоцна тој потпишал за италијанскиот клуб Јувентус за 16 милиони евра. Ибрахимовиќ стекнал огромна слава во Серија А, благодарение на партнерството со Давид Трезеге во нападот на Јуве. Во 2006 година, потпиша за големиот соперник на Јувентус, Интер од Милано, каде што освоил голем број поединечни награди како што се италијанскиот “Oscar del Calcio” (Најдобар фудбалер во Италија), шведското признанине “Guldbollen” (Најдобар спрортист на Шведска) и бил именуван во најдобриот тим на УЕФА за 2007 и 2009 година. Освоил три скудета по ред, а сезоната 2008-09 ја завршил како најдобар стрелец во Серија А. Во летото 2009 година Златан се преселил во Барселона за сума од 69 милиони евра, втора најолема сума во фудбаската историја. Во Барселона се задржа само една сезона за подоцна повторно да се врати во Италија, но сега во Милан каде потпишал договор кој го направил еден од најплатените фудбалери во светот, а самиот трансфер го чинел Милан 24 милиони евра. Во јули 2012 потпишал за Париз Сен Жермен.
Животопис
Ибрахимовиќ е роден во Шведска и е син на Бошњакот Шефик Ибрахимовиќ емигрант во Шведска и Јурка Гравиќ која е со потекло од Хрватска. Неговиот татко е од Бјелина, Босна и Херцеговина, а неговата мајка e од мало село близу Задар, Хрватска. Ибрахимовиќ израснал во Розенград соседство во Малме познато по имигрантските заедници, заедно со неговите три сестри и двајца браќа. Ибрахимовиќ почнал да игра фудбал на возраст од шест години во два фудбалски клуба, “ФК Босна” и “ФБК Балкан”. Во едно интервју изјавил дека младиот тим на Балкан на еден натпревар губел со 4 – 0 на полувреме, но кога тој влегол во игра во второто полувреме постигнал 8 голови. Во тинејџерските години му се приклучил на малдинскиот тим на Малме каде бил стандарден играч. На 15 години бил блиску до откажување од фудбалот за да работи на доковите во Малме, но неговиот тренер го убедил да продолжи да игра. Ибрахимовиќ успешно го заврши средното училиште и иако бил примен во “Borgarskolan” (шведска гимназија), тој го напуштил школувањето за да се фокусира на неговата фудбалска кариера.
Ибрахимовиќ е во брак со неговата долгогодишна сопруга Хелена Сегер со која има две деца, Максимилијан роден во септември 2006 година и Винсент роден во март 2008 година.
Името Златан (Златан Ибрахимовиќ) бил патентирано во 2003 година во Шведска, со што тој доби ексклузивни права на користење на името за одредени производи и реклами вклучувајќи спортска обрема, облека и чевли. Има договор со Најк се појавува во нивните реклами. Ja носи “Nike Mercurial boot” линијата на копачки. На надворешниот дел од копачките му се впишани датите на раѓање на неговите синови.
Во есента 2008, Ибрахимовиќ со помош на Најк ја создаде организацијата “Zlatan court” со која изгради модерни фудбалски терени во соседството Розенград во неговиот роден град Малме. Во 2008, донираше најк дресови на неговиот младински тим ФБК Балкан.
Технички одлики
Силен и агилен центрелен напаѓач, кој игра одлично кога свртен со грб кон голот. Тој е еден од фудбалерите со најдобар финиш и фантастична контрола на топката. Често бил критикуван дека игра слабо на големите натпревари, но Ибра ги замолчил критичарите постигнувајќи голови во најголемите фудбалски дерби натпревари, Ел Класико и Миланското дерби во тешките наатпревари од Лигата на шампионите и на Европските првенства против најсилните противници. Тој е единствениот фудбалер кој има постигнато барем по еден гол за шест различни клубови во Лигата на шампионите.
Малме
Ибрахимовиќ го потпишал својот прв договор со Малме во 1996 година, а во сезоната 1999 започнал да игра во првиот тим на Малме кој се натпреварувал во најсилната лига на Шведска. Таа сезона Малме завршил 13-ти и испаднале во втората лига за веднаш по една сезона да се вратат назад во најсилната конкуренција. Арсен Венгер не успеал да го убеди Ибрахимовиќ да му се приклучи на Арсенал, но голем интерес за него покажал и техничкиот дирекотор на Ајакс Лео Бенхакер, гледајќи го настапот на Ибрахимовиќ на пријателскиот натпревар против норвешкиот клуб Мос. На 22 март 2001 година бил објавен договорот меѓу Ајакс и Малме за трансфер на Ибрахимовиќ во Амстердам и во јули Ибрахимовиќ официјално станал играч на Ајакс за сума од 80 милиони шведски круни.
Ајакс
Ибрахимовиќ не добил вистинска шанса кај тренерот Ко Адрианс, но во ноември 2001 кога тој бил отпуштен, а за негов заменик беше назначен Роналд Куман, неговиот статус во клубот се променил. Куман веднаш го вметнал Ибрахимовиќ во првиот тим на Ајакс и и тој му помогнал на клубот да ја освои титулата во холандскоото првенство во сезоната 2001–02. Следната сезона, на своето деби во Лигата на шампионите Ибрахимовиќ постигнал два гола во победата на Ајакс против францускиот шампион Олимпик Лион од 2–1. Тој постигна вкупно четири гола во Лигата на шампионите за таа сезона во која Ајакс стигнал до четврт-финалето каде бил елиминиран од Милан. Во неговата последна сезона за Ајакс, тој ја зголемил својата репутација постигнувајќи неверојатен гол против НЕК кој подоцна бил изгласан за гол на годината од страна на Еуроспорт. Сезоната ја завршил со 13 првенствени гола и два во европските натпреварувања против Селта на 22 октомври. На 18 август 2004 Ибрахимовиќ го повреди својот тимски колега Рафаел Ван дер Варт за време на напреварот меѓу Шведска и Холандија, што довело до обвинување од страна на Ван дер Варт дека Ибрахимовиќ намерно го повредил. Ова довело до неочекуван трансфер на Ибрахимовиќ во Јувентус на 31 август 2004.
Јувентус
Кон крајот на летниот трансферен прозорец 2004 година, Јувентус го доведува Ибрахимовиќ во своите редови за 16 милиони евра. Своето деби го направил во првото коло од сезоната 2004-05, влегувајќи како замена на полувремето и во 69-тата минута од натпреварот го постигнал третиот гол за Јувентус во победата со 3-0 на гостувањето против Бреша. Наскоро поради повредата на Давид Трезеге, веднаш бил вклучен во почетниот тим како партнер на Алесандро Дел Пјеро во нападот и постигнал 16 гола во својата прва сезона. Тој бил одлучувачки фактор за Јувентус во освојувањето на 28-мото скудето. Кон крајот на сезоната од Јувентус соопштиле дека одбиле понуда од 70 милиони евра за Ибрахимовиќ од страна на Реал Мадрид, но подоцна било откриено дека тоа е само лажна информација иницирана од агентот на Ибрахимовиќ, Мино Раиола за да ја зголеми неговата цена на трансфер маркетот. На 14 ноември 2005 година ја добил наградата за Најдобар фудбалер во Шведска (Guldbollen).
Следната сезона (2005-06) за него била очајна во споредба со претходната; неговата улога во нападот на Јувентус се променила со враќањето на опоравениот Трезеге, па тој повеќе не бил главен напаѓач туку најчесто играл на страничните позиции и во создавањето на играта со што се зголемил бројот на неговите асистенции. Во текот на сезоната навивачите на Јувентус често биле фрустрирани од неговите игри на големите натпревари посебно во двомечот со Арсенал во Лигата на шампионите. На Јувентус му биле одземени последните двете скудета како дел од пресудата од скандалот Калчополи и бил исфрлен во Серија Б. Новата управа се обидела да го наговори Ибрахимовиќ и другите првотимци на Јувентус да останат со клубот, но Ибрахимовиќ решил да го послуша неговиот агент кој му понудил други опции за продолжување на кариерата. Раиола со легална процедура го ослободил Ибрахимовиќ од договорот со Јувентус.
Интер
На 10 август 2006, Ибрахимовиќ го комплетираше четиригодишниот договорот со Интер од Милано вреден 24,8 милиони евра, ова се случи неколку дена по трансферот на дефанзивниот играч од средината на теренот на Јувентус, Патрик Виера во Нероаѕурите. Ибрахимовиќ откри дека кога бил млад навивал за Интер. Под водство на Роберто Манчини, Ибра ја зпочна својата кариера во клубот со асистенција и гол во натпревар од Серија А против Фиорентина и ја заврши оваа сезона како најдобар стрелец на Интер со 15 гола.Итнер го освои Скудетото после 17 години. Нероаѕурите ја завршија сезоната со 97 бода рекорд во Серија А, подвиг кој Ибра ќе го повтори и со Барселона. За време на оваа сезона 2006 – 07 Интер постави рекорд во најсилните пет лиги во Европа од 17 победи по ред. Рекорд кој сè уште е во сопственост на Интер. Ибрахимовиќ го одигра својот 100-ти натпревар во Серија А на 16 септември 2007 година.Неговиот договор беше обновен во 2007 до јуни 2013.Со новиот договор стана еден од фудбалерите со најголема плата. Тој постигна два гола во групната фаза од Лигата на Шампионите против ПСВ на 2 октомври 2007, први два гола во Европа после декември 2005 и први голови за Интер во Лигата на Шампионите. Постигна вкупно 5 голови на 7 натпревари во ова натпреварување во сезоната 2007-08. Против Парма во последниот натпревар од Серија А на 18 мај 2008 се врати од повреда и постигна два драматичми гола со кои Интер победи со 0 – 2 и го освои третото Скудето по ред. На 16 ноември 2008 година, Ибрахимовиќ изјави дека нема да се врати како активен играч во Шведското првенство туку дека целата кариера ќе ја помине играјќи во странство. Сезоната 2008-09 за Ибра започна брилијантно постигнувајќи гол во првиот натпревар на интер од првенството.Неговиот гол против Болоња беше прогласен за гол на годината. Тој постигна гол од место со пета на асистенција на Адријано. Формата на Ибра во оваа сезона беше извонреден, со луцидни движења со и без топката и неговите пасови беа неверојатни посебно акробатскиот пас против тимот на Лацио. Го заврши постот од цел месец без голови против Џенова, задавајќи им го првиот пораз на домашен терен со што Интер остана еднинствениот тим без пораз на домашен терен оваа сезона. Ибрахимовиќ постигна два гола против Аталанта со што си ја осигура Capocannoniere (наградата за најдобар стрелец во Италија) со еден гол предност пред Марко Ди Вајо и Диего Милито кои постигнаа по 25 погодици.
Манчестер Јунајтед
На 1 јули 2016 Ибрахимовиќ му се приклучил на Манчестер Јунајтед како слободен играч, потпишувајќи едногодишен договор.
Лос Анџелес Галакси
На 23 март 2018, Ибрахимовиќ се преселил во американската МЛС лига потпишувајќи договор со екипата на Лос Анџелес Галакси. Своето деби го направил на 31 март во градското дерби против ФК Лос Анџелес, влегувајќи како резерва во 71-вата минута при негативен резултат на неговиот тим од 1-3, и во продолжение тој постигнал два гола со кои му донел пресврт и победа на својот тим од 4-3, од кој првиот гол бил посебно фантастичен со волеј од преку 40 метри.
AliExpress
AliExpress е онлајн услуга за малопродажба со седиште во Кина, сопственост на Alibaba Group. Таа била лансирана во 2010 година и составена е од мали бизниси во Кина и на други места, како Сингапур, кои нудат производи на купувачи од целиот свет преку интернет. Компанијата ја има најпосетуваното мрежно место за е-трговија во Русија и била 10-та најпопуларно мрежно место во Бразил. Мрежната страница им овозможува на малите бизниси да им продаваат на клиенти низ целиот свет. AliExpress се споредува со eBay, бидејќи продавачите се независни и ја користат платформата за да им понудат производи на купувачите.
AliExpress започнал како портал за купување и продажба во форма бизнис до бизнис. Оттогаш се има проширено и како малопродажба, потрошувач до потрошувач, cloud computing. AliExpress е достапен на англиски, шпански, холандски, француски, италијански, германски, полски, португалски и руски. Клиентите надвор од границите на земјите со наведените јазици автоматски се поврзуваат на англиската верзија на мрежната страница. AliExpress често се користи од продавници за е-трговија кои се користат со drop shipping метод.
Продавачите на AliExpress можат да бидат компании или поединци. AliExpress е различен од Amazon бидејќи делува само како платформа за е-трговија и не продава производи директно на потрошувачите. Порталот директно ги поврзува кинеските бизниси со купувачите. AliExpress се разликува подружницата на Alibaba Taobao во тоа што AliExpress првенствено е насочен кон меѓународни купувачи.
AliExpress не дозволува клиенти од Кина да купуваат од платформата, иако повеќето трговци на мало се самите Кинези. Мрежната страница нуди партнерски маркетинг преку кој партнерите се наградени за носењето нови посетители на страницата со комисија за продажба.
Тимулин
Тимулин е нонапептид кој го создаваат две различни популации на епителни клетки во тимусот, прв пат опишан во 1977. За неговата биолошка активност неопходен е цинк. Неговата пептидна секвенца е H-Pyr-Ala-Lys-Ser-Gln-Gly-Gly-Ser-Asn-OH.
Се смета дека тимулинот е вклучен во диференцијација на T-клетките.
Ратече
Ратече (словенечки: Rateče) — населба во Општина Крањска Гора во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Азиз Кељменди
Азиз Кељменди (албански: Aziz Kelmendi, во Липљане —  година во Параќин) — војник на ЈНА, од албанска националност позна по тоа што на 3 септември 1987 година, вооружени со автоматска пушка убил четири регрути на ЈНА, Сафет Дудаковиќ, Хазим Џенановиќ, Горан Бегиќ и Срѓан Симиќ. Овој настан е познат како Масакрот во Параќин.
Википедија на астурски јазик
Википедија на астурски јазик (Wikipedia n'asturianu) е издание на Википедија, дел од Фондацијата Викимедија, која објавува статии на астурски јазик. Оваа Википедија била основана во јули 2004. До 14 декември 2009, оваа Википедија имала 13.555 статии.
Мирјарх
Подоцна во 1060 година, Мирјарх водел голема армија за да ги заземе Таранто, Бриндизи, Орија и Отранто во вчудоневедувачка пресвртница на судбината на норманите. Тој успел да стигне и до ѕидините на Мелфи, но неговата опсада била прекината од Робер Гискар, кој неодамна ги поразил муслиманите во Сицилија. Мирјарх бил наследен од Марули во 1061 година во моментитите кога Гискар напредувал низ Апулија.
Марули (катепан)
Тој бил наследен од страна на Сиријан.
Ана Камнер
Ана Камнер, родена 1977 година, е шведска современа уметничка, во Стокхолм. Камнер е сликарка, која е позната по нејзините интензивни и прецизно нацртани слики во масло на плекси стакло. Магистрирала на Кралската академија за уметност во Стокхолм. Камнер има изложувано во Стокхолм, Њујорк и Лондон и била добитник на наградата Бекерс за уметност во 2017 година.
Претходната работа на Ана Камнер била фокусирана на темните теми на Ванитас; Сликите порано биле исполнети со зеленило, цвеќиња, инсекти, пајакови мрежи, полжави и глодачи, сите во различни фази на распаѓање. Новиот начин на сликање од 2015-2016 година означува јасно отстапување од тоа. Концептуално, таа сè уште се движела како уметник во мрачната граница помеѓу животот и смртта, но нејзините теми, секогаш насликани на цврста црна позадина, станале рафинирани, со посилен фокус и минималистички карактер, заедно со чувство на вродена мистерија и неизвесност. за тоа дали прикажаниот субјект е всушност жива или мртва материја. Новиот начин на сликање бил изложен во Стокхолм и објавен во голем број шведски весници, како што се Dagens Industri, и Svenska Dagbladet, меѓу другите.
Работата на Камнер е застапена во уметничката колекција на УБС, Шведскиот уметнички совет и Магасин 3 Стокхолм Констхал.
Во 2012 година, Ванас Конст Форлаг објавил сликовница со делата на Ана Камнер, насловена како Болната роза.
Четирилисна крива
Четирилисната крива (или квадрифолиум) е вид на роза (рамна крива) со n=2. Има поларна равенка, која гласи:
со соодветната алгебарска равенка
Свртена за 45°, станува
Во обата облика, ова е рамна алгебарска крива од родот нула.
Дуалната крива на четирилисната крива е
Плоштината на внатрешноста на кривата изнесува, што е точно половина од плоштината на кружницата опишана околу неа. Должината на кружницата изнесува 9,6884.
Биргита Валберг
Биргита Валберг ( — ) — шведска глумица. Таа била најпозната по нејзината работа во неколку филмови на Ингмар Бергман снимени во период од 30 години, вклучувајќи го и Рајското место во продукција на Бергман (1977). За нејзината улога во овој филм, кој го режирал Гунел Линдблом, друг член на репертоарската компанија на Бергман, таа ја освоила наградата за најдобра глумица на 13. доделување на наградите Гулдбаге.
Брдски топ 75мм Шкода М.28
Брдскиот топ 75mm Шкода модел 1928 (75мм М.28) се произведувал во Шкодините заводи во П’лзењ, Чехословачка, исклучиво за Југословенската Кралска војска. Претставува модернизирана верзија на Шкодиниот брдски топ од 1915 година.
Тенис на Летните олимписки игри 2004 - мажи поединечно
Тенискиот турнир во машка поединечна конкуренција на Летните олимписки игри 2004 во Атина се одржал од 15 до 22 август во Олимписки тениски центар во Атина, Грција. Учествувале 64 натпреварувачи од 32 земји. Лимитот на играчи по земји бил сведен на четири почнувајќи од претходните игри во 2000 година.
Евгени Кафелников бил бранител на златниот медал, кој го освоил со победата на турнирот во 2000. Сепак, Кафелников се пензионирал во 2003 година и не бил во можност да го брани насловот и златниот медал. Николас Масу од Чиле го победил Марди Фиш од САД со 6-3, 3–6, 2–6, 6–3, 6–4 во финалето и го освоил златниот медал во машка поединечна конкуренција на Летните олимписки игри 2004. Само последниот натпревар бил одигран во систем подобар во три добиени сета; сите други биле подобар во два добиена сета. Натпреварот за бронзен медал резултирал со успех на уште еден чилеанец: Фернандо Гонсалес го победил американецот Тејлор Дент.
Најголемото изненадување се случило уште во првото коло кога Јиржи Новак ја искористил непостојаната игра на Тим Хенман во оваа календарска година, совладувајќи го во два сета 6-3, 6-3. Второто коло донело уште неколку шокантни елиминации на фаворитите, но ниту една поголема од поразот на светскиот рекет број еден, Роџер Федерер, кој бил елиминиран од чехот Томаш Бердих, рангиран на 74-тото место на АТП листата. Надежите за златен медал на поранешните светски играчи број еден Хуан Карлос Фереро и Марат Сафин, исто така избледеле брзо по раните елиминации на турнирот. Двата медали на чилеанските тенисери биле први за оваа јужноамериканска земја во машка поединечна конкуренција.
Општо
Машкиот турнир во поединечна конкуренција на Летни олимписки игри 2004 се одржал во Олимпискиот тениски центар во Атина, Грција од 15 до 22 август 2004 година. Тенисот бил еден од спортовите застапени на првите Летни олимписки игри во 1896 година. Сепак, тенисот бил тргнат од олимписката програма по Летните олимписки игри во 1924 година поради несогласувања помеѓу раководното тело на спортот, Меѓународната тениска федерација (ИТФ) и независната олимписка организација, Меѓународниот олимписки комитет (МОК) за тоа како да се дефинираат спортистите-аматери. МОК го вратиле тенисот во олимписката програма како демонстративен спорт на игрите во 1968 и 1984 пред да се врати како спорт во кои повторно се доделуваат медали, отворен за сите играчи во 1988 година. Турнирот во 2004 година, бил 12-тото издание на кое се доделувало медали во машка поединечна конкуренција.
На овој турнир во 2004 година, се вратиле петмина од вкупно осум четвртфиналисти од претходното олимписко издание, турнирот во Сиднеј 2000 година: меѓу нив бил освојувачот на сребрниот медал (поразен во финалето во Сиднеј) Томи Хас од Германија, четвртопласираниот на турнирот Роџер Федерер од Швајцарија и тројца играчи елиминирани во четвртфиналето: Макс Мирни од Белорусија, Хуан Карлос Фереро од Шпанија и Густаво Куертен од Бразил.
Гледано по држави, Алжир, Кинески Тајпеј и Кипар го имале своето деби на олимписки турнир во машка поединечна конкуренција. Франција пак, го забележала 11-тиот настап, најмногу меѓу сите нации, пропуштајќи го само турнирот во 1904 година.
Квалификации
Квалификациите за турнирот во поединечна конкуренција биле ограничени на четири играчи по Национален олимписки комитет (НОК), организација што ја претставува секоја земја на Олимписките игри. Националните тениски федерации кои биле членки на ИТФ пред 1 јануари 2004 година, имале право да номинираат играчи за настап на натпреварувањето. На турнирот учествувале вкупно 64 играчи од кои 48 се квалификувале преку нивниот ранкинг на Светската ранг-листа на ИТФ објавена на 14 јуни, а двајца играчи добиле специјални покани од Трипартитната комисија. Секој НОК кој имал повеќе од четири играчи кои можеле да се квалификуваат според Светската ранг-листа, биле приморани да ги изберат своите највисоко рангирани играчи со право да се натпреваруваат на турнирот. Преостанатите 14 квалификувани тенисери стекнале право на учество преку специјални покани од организаторот (т.н. вајлдкарти): осум играчи биле избрани врз основа на нивниот светски ранкинг, а останатите шест биле избрани врз основа на неговиот светски ранг, без разлика дали нивната земја има репрезентација во тенис, бројот на играчи кои биле во Атина и нивната географска локација.
Играчите кои заработиле автоматски влез во ждрепката, но се повлекле од натпреварувањето поради болест или повреда пред полноќ на 7 август, биле заменети со друг тенисер од неговата земја или следниот играч кој имал највисоко рангирање а не бил во можност да настапи на турнирот. Да не беше така, тогаш ИТФ би избрал највисоко рангиран номиниран играч или квалификуван натпреварувач ако некоја земја има повеќе од четворица играчи на турнирот.
Поени за рангирање
Подолу е прикажана распределбата на АТП бодови кои играчите можат да ги добијат од овој турнир:
Светска АТП листа
Годишна АТП листа
Распоред
Времињата се според грчкото време (UTC+2)
Распоредот бил преправен во споредба со претходните игри, така што овојпат тенискиот турнир траел само 8 дена наместо 11.
Пред почетокот: носители, откази и изјави
Турнирот е игран според системот на единечна елиминација со натпревар за бронзен медал. Натпреварувањето е одиграно на тврда подлога по системот подобар во два добиени сета, освен натпреварот за златниот медал, кој се одиграл во три добиени сета. Шеснаесет играчи биле поставени за носители на турнирот, базирано според нивната последна позиција на светската АТП ранг-листа непосредно пред турнирот. Победникот на овогодинешниот Вимблдон, Роџер Федерер бил прв носител, Енди Родик бил втор носител, Карлос Моја трет, а Тим Хенман бил четврти носител. Светскиот рекет број три и финалист на овогодинешниот Ролан Гарос, аргентинецот Гиљермо Корија, имал повреда на десното рамо поради што морал да се повлече од натпреварувањето, а неговото место го заземал неговиот сонародник и светски рекет број 40 - Маријано Сабалета. Играчот кој го победил Корија во финалето на Ролан Гарос 2004, светскиот рекет број пет, Гастон Гаудио ја влошил повреда на десната пета и исто така чувствувал болката во десното рамо додека играл на Мастерсот во Синсинати по што станал вториот аргентински топ-10 играч кој се повлекол од натпреварувањето. Бил заменет од неговиот сонародник светскиот рекет број 50 - Агустин Каљери. Давид Налбандијан, поставен за шести носител на турнирот, се повлекол непосредно пред неговиот почеток поради истегнување на левото бедро со што станал третиот аргентински играч што го напуштил настанот. Фредерик Нимејер го заменил во ждребот. Меѓу останатите играчи кои го откажале настапот биле и холанѓанецот Мартин Веркерк, заменет од Вејн Артурс, и Иракли Лабадзе, кој бил заменет од Владимир Волчков.
Федерер бил сметан од медиумите за голем фаворит пред турнирот. Хенман, кој играл на претходните две Олимписки игри, ги коментирал неговите шанси за победа: "Федерер влегува како фаворит на турнирот, нема сомнеж во тоа. [Енди] Родик, исто така, има свој шанси на тврда подлога. Но, јас ги победив и двајцата оваа година, па ако можам да останам здрав и да го извршам планираниот план за игра, тогаш има шанса и за мене. Ќе излажам ако кажам дека не сум сонувал да го освојам златниот медал“. Родик ја искористил својата прес-конференција пред турнирот за да изјави дека сака да освои медал на Олимписките игри и дека бил загрижен за неговиот противник во првото коло.
Прво коло
Ждребот за турнирот бил извлечен на 12 август 2004 година во Атина.
Првото коло на турнирот, во кое учествувале 64 играчи, се одржало од 15 до 16 август. Во текот на првиот ден се играле натпревари од долната половина на ждребот, а фаворитите релативно добро поминале и се пласирале во следната рунда. Родик остварил победа со 6–3, 7–6 над Флавио Сарета, петтиот носител Хуан Карлос Фереро бил подобар од Хишам Арази (6-3, 6-1), осмиот носител Себастијен Грожан го совладал Луис Орна (6-2, 7-5), а деветтиот носител Марат Сафин се изборил за второто коло совладувајќи го Карол Кучера со 6-0 и 6-4. Од носителите првата препрека ја минале уште Николас Кифер (14. носител) кој го добил Владимир Волчков во два сета (6-2, 6-4) и Фернандо Гонсалес (16. носител) кој бил подобар од домашниот претставник Константинос Економидис. Најголемото изненадување на првиот натпреварувачки ден го приредил 27-мо рангираниот тенисер во светот Јиржи Новак од Чешка. Новак во два сета (6-3, 6-3) за само 68 минути го елиминирал Тим Хенман, четвртиот носител и освојувач на сребрен медал во двојки на игрите во 1996, користејќи ја неконзистентната игра со многу неприсилени грешки на британецот. Покрај за Хенман, турнирот по првиот ден завршил и за уште еден носител, 11-тиот Хуан Игнасио Чела од Аргентина, кој бил поразен од Макс Мирни со 3-6, 7-6, 6-4.
Во вториот ден е видена голема драма и многу неизвесни натпревари. На првиот носител Роџер Федерер му биле потребни три сета и речиси два часа игра да го елиминира Николај Давиденко со 6–3, 5–7, 6–1. Тој добил и официјално предупредување за злоупотреба на топчиња, кога исфрлил едно топче на покривот на централниот терен во фрустрација поради неговата игра во вториот сет. На третиот носител Карлос Моја, му биле потребни скоро три часа и вкупно пет меч топки во последните два сета за да го совлада Томас Енквист со 7-6, 6–7, 9–7. Во второто коло од горната половина на ждребот уште се пласирале Никола Масу (10. носител), кој го победил поранешниот светски рекет број 1 Густаво Куертен, Томи Робредо (15. носител) и Оливје Рокус, последниот го изненадил Марк Филипусис двократен Гренд Слем финалист. Турнирот завршил за седмиот носител Рајнер Шутлер од Германија, поразен од Игор Андреев 6-7, 7-6, 6-2, дванаесеттиот носител Парадорн Сричафан кој загубил од Јоаким Јохансон (6-2, 6-3) и тринаесеттиот носител Андреј Павел кој бил елиминиран во три сета од хрватот Иво Карловиќ.
Второ коло
Родик направил 17 асови, 30 винери и 57 неизнудени грешки во натпреварот во кој спасил две меч топки за да може да го елиминира освојувачот на сребрениот медал од 2000 година, Томи Хас, со 6–4, 3–6, 9–7 во натпревар од 2 часа и 19 минути. И додека Родик го "преживеал" второто коло, најголемата сензација на турнирот се случила кога највисоко рангираниот играч на турнирот, Федерер, загубил во второто коло од светскиот рекет број 74 Томаш Бердих со 4–6, 7–5, 7–5 поради лошиот сервис и низата неизнудени грешки. Бердих за победата рекол: "Ова беше сè. Ова момче ги освои Вимблдон и Австралија опен и сега јас сум играчот којшто го победи. Неверојатно". Моја го совладал Рокус со 6–0, 7–6 додека десеттиот носител Николас Масу го победил Винсент Спејдија со 7–6, 6–2.