cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Проклетие
Геологија
Проклетие се планински венец долг 1.000 километри во склоп на Динарските Алпи. Проклетие е типичен висок планински масив со нагласена стрмнa топографија и леднички функции. Земјишни облици од 1.800 метри се наоѓаат покрај долините на реките Валбона, Грбаја, Ропојани и Циевна. Надвиснатте ѕидови и гребени кои формираат зашилени врвови се типични за западно и централно Проклетие. Источните планини се помалку стрмни и се поблаги облици на релјеф. Долините се карактеристични за силна плеистоценска глацијација. Повеќето од областа беше формирана од страна леднички влијанија со карстни предели во западните делови.
Масивот беше формиран со превиткување на Африканската плоча, која се наоѓа под Европската плоча. Никаде на Балканот ледниците не оставиле толку многу докази за ерозија. По Алпите, овие планини се најледнички во Европа јужно од Скандинавската ледена покривка. Тие имаат многу стрмни падини направени од варовник и се најголеми карстни планини на Балканот. Проклетие е голем, цврст и тешко прооден планински масив. Таа е една од ретките планински венци во Европа кои не се истражени целосно.
Во некои области, Проклетие се протега скоро паралелно со Шар Планина во Македонија, Албанија и Косово. Ова тектонски прави необична цик-цак форма на Проклетие, и исто така и нивното искривување од Динарската насока северозапад - југоисток кон североисточниот дел.
Клисури и долини
Ерозијатата на Проклетие во ледници оставила многу приказни и особености зад себе. Клисури на длабоки реки и рамни долини се наоѓаат околу сртови на планините. Најголемата и најпопуларна клисура или кањон е Руговската Клисура. Таа се наоѓа во Косово и е долга 25 км од границата со Црна Гора до градот Пеќ и е длабока 1.000 метри. Таа има многу стрмни планински падини вертикално на двете страни.
Долините се наоѓаат на пониски височини на алпско ниво, создавајќи планински превои и долински корита. Најпознатата долина на повисока кота е Буни Језерце во Албанија. Името значи „Долина на езерата“, а содржи шест мали леднички езера, најголемото е наречено Големо Езеро.
Реки
Проклетие вбројува голем број на важни реки на југоисточниот дел од Западен Балкан. Реките во оваа категорија спаѓаат приближно во две главни категории, оние кои се влеваат во Лим и оние кои влеваат во Бел Дрим и го среќаваат Црн Дрим по течението на Дримскиот слив. Jужните и источните падини на Проклетие спаѓаат во втората категорија.
Реките Тара и Лим, двете главни извори на Динарската речна мрежа, потекнуваат од северната граница на Проклетие. Вермош потекнува од северозападниот дел во Црна Гора, во близина на границата со Албанија. Како притока на Дрина плови во Дунав, а потоа во Црно Море. Лим тече низ Плавско Езеро. Ибар, кој потекнува од падините на Хајла, има сличен правец влевајќи се во Дунав преку реката Морава во Србија.
Во јужниот дел на Проклетие, доминира Дрим. Таа се движи со своите притоки и ако се мери од изворот на Бел Дрим во Радавце до устието на Дрим во близина на Леска, долга е 335 километри. Сепак, не сите притоки на Дрим се во близина или течат низ Проклетие. Една од притоките на Дрим е Валбона, која се влева во Јадранско Море, а источната притока е реката Гаши. На запад на Проклетие е Циевна, која тече низ северозападниот дел на граничната област на црногорско-албанската, па до Јадранско Море. Нивоата на водите се менуваат заради карстната и хидролошка суша во Проклетие. Некои реки или потоци, како што Парои и Тат во Албанија, пресушува целосно во текот на летните месеци. Иако реката Пеќка Бистрица во Косово е кратка, таа е многу моќна и врежана во Руговската Клисура.
Езера
Постојат околу 20 мали леднички езера од алпско потекло во Проклетие. Многу езера се во граничната област Богичевиќ меѓу Косово и Албанија и Буни Језерц во близина на врвовите Језерца и Бојс. Некои езера, како што е езерото Езеро Лиќенат во Косово и во Хридско Езеро во Црна Гора, станаа туристичка атракција поради нивната местоположба и сценографијата.
Најголемото езеро е Плавско Езеро во Црна Гора. Езерото се наоѓа на надморска височина од 906 метри, во долината Плав, сместена помеѓу Проклетие и масивот Визитор. Површината на езерото е 1,99 квадратни километри и се протега од север кон југ за некои 2160 метри.
Водопади
Водопадите, исто така, се наоѓаат во некои делови на планинскиот венец. На Белодримскиот Водопад во Косово достигнува височина од 25 метри. Поради тоа што не е далеку од градот Пеќ, тој е лесно достапен и често посетуван од многу посетители. Водопадот Грунас во Албанија е висок 30 метри и се наоѓа во Националниот парк Тети. Природните извори Али Паша во Црна Гора, во близина на градот Гусиње се главната атракција за градот.
Маџар Чифлик
Маџар Чифлик или Идромили, (Λυδία, Лидија) — село во Општина Кавала во Кавалскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 19 километри северозападно од градот Кавала на надморска височина од 252 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Саришабанската каза во составот на Отоманското Царство.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Лидија.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 72 грчки семејства со 260 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 260 лица, додека во 1940 година селото броело 511 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 800 жители, во 1981 година имало 875 жители, додека во 1991 година имало 843 жители. Денеска, населението на селото е 808 жители според пописот од 2011 година.
Киргистан на Олимписките игри
Киргизстан се има појавено на пет Летни олимписки игри и пет Зимски олимписки игрикако независна држава и има освоено три медали. Претходно се натпреварувала како дел од Советскиот Сојуз. Во 1992 година, Киргизстан се придружил на натпреварувањето како дел од Обединетата екипа, додека пак во 1994 година, Киргизстан за првпат се појавува на Зимските олимписки игри и на Летните олимписки игри во 1996 по распадот на Советскиот Сојуз.
Ранко Стојиќ
Ранко Стојиќ (роден 18 јануари 1959 година) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како голман. Тој заработи 14 натпревари за Југославија во средината на 1980-тите. По својата играчка кариера, Стојиќ започнал да работи како агент за играчи.
Клупска кариера
Стојиќ започна во неговиот роден тим Искра Бугојно во Втората југословенска лига. Тој го направи своето деби за сениорите во сезоната 1976-77. Во 1978 година, Стојиќ се преселил во Белград и се приклучил на нисколигашот Звездара. Тој беше префрлен во југословенскиот прволигаш Партизан во летото 1980 година. Во текот на следните четири сезони на Стадионот ЈНА, Стојиќ забележа над 100 натпреварувачки настапи за Црнобели, помагајќи им да го освојат државното првенство во 1983 година. Тој се префрли во Динамо Загреб следното лето, останувајќи во Модрите во следните три години.
Во летото 1987 година, Стојиќ се преселил во странство и се приклучил на белгискиот клуб РФЦ Лиегоис. Тој играше во земјата во текот на следните 10 години и исто така ги претставуваше Андерлехт, Шарлроа (две сезони), РФЦ Сересиен и Ројал Антверпен, пред да се повлече од играта.
Репрезентативна кариера
Стојиќ го направи своето меѓународно деби за Југославија на пријателски натпревар на гости кај Шкотска на 12 септември 1984 година, под водство на новоименуваниот менаџер Милош Милутиновиќ, додека тимот сè уште се опоравуваше од катастрофалниот настап на УЕФА Евро 1984 претходно истото лето. Покрај Стојиќ, тој ден во Глазгов дебитираа уште шест играчи; стартери Един Бахтиќ, Фадиљ Вокри, Петар Георгијевски и Зоран Батровиќ, како и играчите Давор Јозиќ и Дарко Панчев. На полувремето, Стојиќ беше донесен за Драган Пантелиќ со заостанување на Југославија со 1–3. Тој примил уште три гола, а натпреварот завршил со срамен пораз за Југославија со 1–6. Сепак, Стојиќ остави доволно добар впечаток во Шкотска за да започне две недели подоцна за воведниот натпревар од квалификациите за Светското првенство 1986 година дома против Бугарија. Натпреварот заврши нерешено без голови.
Кариера после играње
Во 1997 година, Стојиќ ја основа Dynamic Agency, компанија за спортски менаџмент и консалтинг. Некои од неговите клиенти беа француските интернационалци Луј Саа, Жан-Ален Бумсонг, Оливие Капо и Џибрил Сисе. Тој беше одговорен и за трансферите на бројни српски фудбалери во странство, меѓу кои и оние на Ненад Томовиќ, Филип Ѓорѓевиќ и Немања Пејчиновиќ, меѓу другите.
Покрај неговиот бизнис, Стојиќ стана главен спонзор на српскиот клуб Рад во раните 2000-ти. Тој остана на оваа улога повеќе од една деценија, пред да ја напушти функцијата во 2013 година. Потоа, Стојиќ беше спортски директор на словенечкиот клуб Олимпија Љубљана во два наврати, и двата пати под претседателското владеење на Милан Мандариќ.
Признанија
Андерлехт
Ѓаволот од Луден
Ѓаволот од Луден е опера во три чина напишани во 1968 и 1969 од истакнатиот полски композитор Кшиштов Пендерецки, потоа ревидиран во 1972 и 1975 година. Либретото го напишал композиторот според делото на Џон Витинг кој направил драматизација на книгата на Хаксли. Во содржината се  зборува за католичкиот свештеник, Урбен Грандје, кој бил уапсен и осуден за вештерство и запален на клада во 1630 година.
Сушност
Сушност или ентитет — нешто што има јасно издвоено постоење. Најчесто претставува збир на својства и нивните придружни акции во еден полузатворен систем, кои вршат заедничка, поврзана функција или функции, и кои можат јасно да се одделат од нивната околина.
Сушноста е апстрактен поим. Вообичаено како сушности се спомнуваат живи или неживи материјални објекти, но тоа не го ограничува дијапазонот на концептот позади поимот. Сушности можат да бидат и нематеријални поими, како во случајот на правната фикција, на програмите во информатичката технологија и др.
NGC 1652
NGC 1652 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1652 се споменува и како NGC 1649, ESO 55-SC32.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1652 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m. NGC 1649 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Други поделби
Проучување на NGC 1652 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9154.
Тамбовска област
Тамбовска област (руски:Тамбо́вская о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Тамбов.
Атинагора Атински
Атинагора Атински (грчки: Αθηναγόρας ο Αθηναίος) бил христијански апологет, филозоф и учител.
Од неговите дела денеска најпознато е "Legatio pro Christianis" (Молба за християните) како и "De resurrectione mortuorum" (За воскресувањето на мртвите), кое го напишал во околу 180 година.
Атинагора ги заштитувал христијаните од обвинувањето дека се атеисти, неморалисти. Во текот на својот живот, Атинагора, одбивајќи ги незнабожечките оптужби против христијаните за божемна антропофагија (човекојадство) кажал: “Како ние христијаните би можеле да убиваме луѓе, кога тврдиме дека оние жени кои употребуваат средства за пометнуваето се убијци и дека за тоа ќе одговараат пред Бога''”.
НОПО „Малесија“
Народноослободителниот партизански одред „Малесија“ била партизанска единица на НОВ и ПОМ. Формирана од 76 новопристигнати борци од Малесија, Дримкол и други струшки села, кон средината на август и октормви 1943 година. Неговата цел била да го штити населението од балистичките сили и качачките банди, да врши агитација и мобилизација со митинзи по селата. Водел борби кај с. Селци (кон крајот на август), во Дебарска Малесија, Жупа, Дримкол, кај с. Нерези, учествувал во ослободувањето на Дебар, ја спровел Англиската воена мисија до ГШ на НОВ и ПОМ од с. Горна Белица до с. Црвена Вода. Нараснал на околу 120 борци (септември), прераснал во батаљон (октомври), а потоа влегол во составот на Групата батаљони (ноември).
Вајсенберг
Вајсенберг (Weißenberg, Wóspork) — град во округот Бауцен, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 11 километри северно од Лебау и 16 километри источно од Бауцен.
Кроп
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Кроп-Штапелхолм.
Јукио Мишима
Кимитакe Хираокa (平岡 公威, Токио, 14 јануари 1925 - Токио, 25 ноември 1970), подобро познат под книжевниот псевдоним Јукио Мишима (三島 由紀夫), бил јапонски писател, поет, драматург, националист, глумец, модел, режисер и основач на паравоената организација Татенај. Трипати бил номиниран за Нобеловата награда за литература и се смета за еден од највлијателните јапонски писатели на 20 век. Неговите авангардни дела ја отсликуваат комбинацијата на современа и традиционална естетика, поттикнување на културни и политички промени.
Раното детство
Мишима е роден во Јокохама (денес Шинџуку) од регионот Токио. Неговиот татко (Азуса Хираока) бил владин претставник; и неговата мајка, Шиџо, ќерка на директорот на училиштето во Токио. Имал помлада сестра Мицуко, која починала од тифус и помлад брат Чуки. Неговата баба Нацу го оставила најголемо влијание на неговото детство, каде што поминал неколку години одвоено од своето семејство. Таа го задржува значителниот дел од аристократското наследство, дури и по бракот со Јотаро Хираока (дедо Јукио Мишима); бирократ кој создал големо богатство за време на новиот колонијализам и се преправал дека е генерален градоначалник на Карафуто. Таа му забранувала да излегува, да се дружи со своите врсници и да тренира некаков спорт.
Мишима се враќа во неговото семејства на дванаесет години. Неговиот татко, дисциплиниран во воен дух, ја употреби суровата тактика на предавање на младиот Мишима.
Образование и дела
На шестгодишна возраст, Мишима е запишан во елитно основното училиште во Гакушуин (学習 院). Веќе во дванаесеттата година почнува да пишува, најчесто приказни. Тој бил фасциниран од делата на Оскар Вајлд, Рајнер Марија Рилке и голем број јапонски класични писатели. По шест години одење на училиште, тој станува најмлад член во книжевниот оддел. Привлечен од делата на Микезо Тахихара (立 原 道 造), тој е исто така заинтересиран за класичната форма на Вака песни. Тоа влијаело на неговите први дела поврзани со поезијата, со цел да размислува за прозата подоцна.
Повоена литература
Мишима пишувал романи, популарни сериски романи , раскази, есеи , како и познати дела за театарот Кабуки и модерна драма. Исто така, во 1945 година, расказот за Мисаки не е моногатари (Приказна за Кејп - 岬 に て の 物語) и продолжил да пишува до крајот на Втората светска војна. Веќе во 1946 година, во посета на познатиот јапонски писател Јсунари Кавабата во Камакура. На препорака на Кавабат, 1946 година. Табако е објавен во новиот литературен магазин Нинген (Човечност - 人間).
Грб на Општина Кочани
Грбот на Општина Кочани е официјалниот грб на општината. Грбот е составен од голем црвен штит на кој во горниот дел има хоризонтално поставени оризови класја во жолта боја. Во средината има жолт помал штит на кој има приказ на оризови класја во црвена боја. Автор на грбот е Стојанче Величковски, член на Македонското хералдичко здружение.
На главата на грбот е аплицирана посебната симболика за Кочани - геотермален извор и оризово класје.
Поранешни грбови
Грбот на Општина Кочани е дело на кочанскиот сликар Драги Тасевски - Јелда. Тој симболизира штит со сина основа на која е насликана оризова жетварка, облечена во стилизирана македонска народна носија, која над главата држи сноп оризови класје. Жената стои во канал полн со вода, на кој со кирилско писмо е испишано името на Кочани. Каналот го симболизира хидросистемот Брегалница, а зад жетвараката е сончевата полутопка која осветлува средновековна кула, како еден од препознатливите симболи на Кочани. На долниот дел од штитот е претставен дел од запченик, што ја симболизира металската индустрија во градот.
Шарл V Мудриот
{| align=right Шарл V Мудриот (роден на 21 јануари 1338 во Венсен - починал на 16 септември 1380 во Бат на Марна) бил крал на Франција од династијата Валоа. Неговото владеење се одликува со враќање на изгубените територии од почетокот на Стогодишната војна. Бил многу млад кога станал регент, време во кое неговиот татко, кралот Јован II Добриот бил во заробеништво на Англичаните. Неговите победи биле поништени со неуспесите на неговите наследници, и вратените територии биле повторно загубени.
NGC 3586
NGC 3586 — оддавна маглина во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3586 се споменува и како ESO 129-EN13.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3586 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3586 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 449; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8959. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Виктор Фајзулин
Виктор Фаjзулин (руски: Виктор Игоревич Файзулин, роден на во ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Зенит Санкт Петербург.
Фаjзулин својата професионална кариера ја започнал во 2004 година како играч на ФК Океан Находка, и во истиот тим се задржал до 2004 година, кога преминал во ФК СКА Енергија Хабаровск. Во 2007 година настапувал за ФК Спартак Наљчик, а следната 2008 потпишал за Зенит.
Огар
Огар претставува митолошко суштество, големо и злобно човеколико чудовиште. Огрови најчесто се среќаваат во бајките, фолклорот и книжевните дела како се хранат со луѓе. Во уметноста, оргите често се прикажани како суштества со огромна глава, со бујна коса и брада, голем стомак и мускулесто тело.
Потекло на поимот
Зборот огар наоѓа широка примена по неговата употреба во делата на на Шарл Перо (Charles Perrault)(1628-1703), како и Мари Катрин Џумел де Берневиљ. Други извори, пак, велат дека името доаѓа од зборот Hongrois што значи Унгарец. Овој збор му дава често инспирација и на италијанскиот автор Џанбатиста Басил (1575-1632), кој го користи зборот uerco или на стандарден италијански orco.
Огрите во современата белестристика и филмови
-	Во филмот Шрек на Мајк Мајрс огарот Шрек ја игра главната улога, користејќи шкотски акцент. Шрек е антисоцијален, но не и лош огар, кој живее во мочуришна област. Неговата сопруга, Принцезата Фиона, е родена како човек но подоцна се претвора во огар поради нивната фасцинантна љубов. Во последниот излезен дел на Шрек, наречен Шрек Трети тука се и трите нивни мали деца-огрови.
-	Овие филмови за Шрек се засноваат на детска книга, исто така, наречена Шрек од Вилијам Стејг.
-	Во филмовите на Дизни се честопати присутни овие или слични ликови на огри, како штом се Адвентурите на мечињата Џуми.
-	Книгата на Рут Менинг-Сандерс, Книга за огрите и мамците, содржи 13 приказни за доживувања со огри.
-	Во цртаниот филм фови, огрот Голема Уста се појавува повремено во улогата на помошник на штрумпфовите од злобинот волшебник Гаргамел.
Огар честопати се употребува со метафорско значење, како во делата на Жак Ческс и Нејсер Кемир од кои постои цела колекција на бајки.
Огрите во современите игри
Огрите се појавуваат во многу популарни фантазиски филмски игри како и видеоигри.
Александар Сариевски
Александар Сариевски ( — ) — македонски пејач на македонска народна музика и композитор на новосоздадени фолклорни песни.
Животопис
Сариевски е роден во Галичник, а средното образование го завршил во Скопје, кога и започнал да свири хармоника. Во 1946 г. во Македонското радио ја снимил песната „А бре невесто око калешо“. Исто така, Сариевски е еден од основачите на ансамблот „Танец“.
Сариевски починал на 19 декември 2002 година. Притоа, по повод смртта на Сариевски, телеграма со изрази на искрено сочувство до неговото семејство упатил и министерот за култура Благој Стефановски во која истакнал дека „со смртта на овој доајен замина човекот, кој низ звукот на тапанот во „Тешкото“, низ народната песна, низ целиот свој живот од Галичник до легендата ја опеваше душата и битот на македонскиот народ“.
Творештво
Сариевски е композитор и текстописец на познатата песна „Зајди, зајди јасно сонце“. Во своите песни, тој ги опеал родниот Галичник, невозвратената љубов, печалбарството, а познат е и по многуте хумористични песни. Неговиот музички опус претставува дел од македонското културно богатство. Исто така, Сариевски е еден од основачите на ансамблот „Танец“ со кој постојано патувал низ светот, ширејќи го оригиналниот македонски народен мелос.
Сариевски е најмногу запаметен по интерпретацијата на следниве песни:
Исто така, тој компонирал и поголем број песни, како:
Томска област
Томска област (руски:То́мская о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Томск.
Дане Петковски
Дане Петковски (Брусник, Битола, 25 декември 1922 - Белград, 2005) — учесник во Народноослободителната борба и генерал-полковник на ЈНА.
Животопис
По војната бил командант на дивизија и воено подрачје, началник на управа во Сојузниот секретаријат за народна одбрана и помошник сојузен секретар за национална одбрана.
Завршил Виша партиска школа „Ѓуро Ѓаковиќ“, Виша воена академија и Воената школа на ЈНА.
За член на ЦК на СКЈ бил биран од Осмиот до Единаесеттиот конгрес на СКЈ.
Починал во 2005 година во Белград.
Носител е на Партизанска споменица од 1941 година. и повеќе југословенски одликувања.
Грција (појаснување)
Грција може да се однесува на:
Црква „Св. Илија“ - Рогачево
Свети Илија — манастирска црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа на местото викано Калуѓер над самото село. Амбионтот околу црквата е уникатен поради тоа што тука се наоѓаат изворите на Калуѓерска Река и вековните дабови. Во минатото ова бил жив манастир кој бил основан од монаси кои избегале за време на косовската битка. Подоцна манастирот бил уништен од страна на Турците. Денес е останата само црквата кој е обновена во 70тите години на XX век. Најголемиот празник се празнува за Илинден кој воедно е и селска слава. Во ова време се собираат сите жители на селото и доаѓаат локалните иселеници кои ги има на наколку стотини. Тоѓаш мо месноста се слави и се готви свечен ручек.
Легенда
Секоја година за Илинден се коле курбан. Според старата селска легенда пред многу години на Илинден од падините на Шара слегувал елен. Ова животно доаѓало пред готвачите. Откако ќе му дале вода на еленот го колеле како курбан и правеле јадење. Така било со векови. Меѓутоа, една година не дошол елен. Готвачите се снашле со теле. А кога сè било готово, сепак, еленот се симнал, но веќе се било доцна. Оттогаш рогачевци за курбан колат теле.
Рашко Катиќ
Рашко Катиќ (роден на 8 декември 1980 година) е српски професионален кошаркар на Крагујевачки Раднички од Кошаркарската лига на Србија. Тој ја претставуваше српската кошаркарска репрезентација на меѓународен план. Висок е 2.08 м, играше на позицијата центар.
Професионална кариера
Катиќ ја започна својата професионална кошаркарска кариера во КК Застава во Крагуевац, каде што играше до средината на сезоната 2003–04. Во јануари 2004 година бил ангажиран во Црвена Ѕвезда, каде што поминал една година.
Во јануари 2005 година, тој потпиша со турскиот клуб ИТУ каде беше ослободен откако се појави на само шест натпревари. Потоа се вратил во Србија и одиграл два натпревари со КК Ергоном. Капацитетот за играње е целосно демонстриран во униформата на германскиот тим Walter Tigers Tübingen, каде што стана миленик на локалната публика. Со нив, тој играше четири сезони (2005–2009).
Во 2010 година, Катиќ дојде во Хемофарм каде играше една сезона. Во 2010 година потпиша со белградски Партизан. Со нив помина две сезони, а за прв пат во кариерата играше во Евролигата.
Во август 2012 година, Катиќ се врати во Црвена звезда потпишувајќи двегодишен договор. На 29 септември 2014 година, Катиќ потпишал едногодишен договор со шпанскиот клуб КАИ Сарагоса. На 16 јули 2015 година, Катиќ потпишала договор од една плус една година со белгискиот клуб Теленет Остенде. На 10 јуни 2016 година, тој повторно потпиша со Остенде уште една сезона. На 6 јуни 2017 година, Катиќ потпишал за Спиру Шарлроа за сезоната 2017–18.
Во јули 2019 година, Катиќ објави дека се повлекува од играчката кариера. И покрај неговата најава, на 1 август потпишал за Крагујевачки Раднички од Втората машка лига на Србија.
На 10 октомври 2020 година, 40-годишниот Катиќ постигна 41 поен во победата од 91–80 над Напредак ЈКП.
Репрезентативна кариера
Катиќ ја претставуваше машката кошаркарска репрезентација на Србија на Евробаскет 2013 година. Катиќ беше член на српската кошаркарска репрезентација која го освои сребрениот медал на Светското првенство во кошарка ФИБА 2014 година.
Беким Земоски
Беким Земоски, успешен германски/македонски претприемач со богато меѓународно искуство е сопственик на консалтинг компанијата Де-Инвест која е присутна во Македонија од 2007 година и чија главна дејност е консалтинг, проектен менаџмент и инвестиции, а е дел од групацијата која е присутна во ЕУ, Југоисточна Европа, Азија и во Среден Исток, а во својата кариера има и богато политичко искуство.
Животопис
== Образование == Земоски го завршува своето средно образование во 1991 година во средното стручно училиште во Охрид на насоката по механичко инжинерство во училиштето [https://emucohrid.edu.mk/ Св. Наум Охридски]. Своето образование го продолжува во Германија каде што во 1991 ги започнува своите студии по надворешна трговија на Баварската Академија во Минхен. Беким Земоски дипломира на Академијата во 1995 година.
== Кариера == Во 2007-та година Земоски ја формира компанијата Де-Инвест. Де-Инвест, чија цел е да воспостави мостови и да ги поврзе бизнис партнерите користејќи го нивното сеопфатно искуство во повеќе области, давајќи посебен аспект на потенцијални капитални инвестиции во Република Северна Македонија. 15 години подоцна по своето формирање, Де-инвест е дел од успешната приказна со раст во ЕУ, Југоисточна Европа, Азија и Среден Исток. "„Со нашето присуство во ЕУ, Југоисточна Европа, Азија и Средниот Исток им помагаме на нашите клиенти делотворно да ги совладаат предизвиците со кои би можеле да се соочат во нивниот делокруг и воедно да ги достигнат нивните цели. Во делот на консалтингот нудиме стратешка и оперативна поддршка при пристап на пазарот, локална оперативна поддршка, но и целосно застапување на фирми. Благодарение на поддршката која ја нудиме, секојдневно сме сведоци на резултатите кои ги достигнуваат нашите клиенти, а нашата цел е и да продолжиме да делуваме во оваа насока“, вели Беким Земоски."Во втората половина на 2021, Земоски најавува и конкретни инвестиции во Република Северна Македонија на ДЕ-Инвест во партнерство со интернационални компании. По пристапувањето во НАТО и отпочнување на процесите на преговори со ЕУ, компанијата најави инвестиции на реномирани фондови и капитални проекти.
Покрај Де-Инвест, Земоски до 2018 беше сопственик и на уште една успешна компанија со седиште во Германија. DEUMAK Trading & Consulting GmbH нуди консултантски услуги за изработка на развојни стратегии, поддршка за освојување на нови пазари, како и извоз на индустриска опрема.
Помеѓу 2000-та и 2002-та година ја презема функцијата на регионален менаџер за Североисточна Европа на германската компанија ТЕРТИА АГ. Во својот ангажман како регионален менаџер за ТЕРТИА, Земоски е одговорен за формирањето на претставничките канцеларии на компанијата за Североисточна Европа. За време на својот ангажман работи на проекти со владини институции, како и проекти со бизнис секторот.
Непосредно по своето дипломирање, во 1996 година започнува да работи како менаџер за извоз во компанијата Техно Компекс, Старнберг, Германија. Како дел од ова професионално искуство се занимава со дозволи за извоз, регулативи, процедури, како и процеси со државите од Среден Исток.
== Членства и функции == Покрај претприемничкото, Земоски има и меѓународно политичко искуство. Поради своето германско државјанство, тој бил активно вклучен во развојот на германско-македонските односи, а воедно е и еден од основачите и член на одборот на Bayerisch-Makedonische Gesselschaft e.V во Минхен, кој се занимава со билатерални и социјални проекти меѓу двете земји.
Во 2005 година, Земоски станува советник на тогашниот премиер, Владо Бучковски, проширувајќи го владиниот тим со звучни имиња како д-р Ото Шили, поранешен германски Сојузен министер за внатрешни работи и д-р Тео Вајгел, поранешен германски Сојузен министер за финансии во Владата на Хелмут Кол, кои пружаа активна поддршка на Владата сè до 2008 година. Во овој период, Македонија значително го унапреди својот кандидатски статус во Европската Унија и меѓународните позиции, меѓу другото и поради иницирањето стратешки соработки со повеќе германски институции и компании како Сименс и EADS.
Ања Андерсен
Ања Андерсен (родена во 1969 година) е позната поранешна данска ракометарка.
Биографија и кариера
Во својата кариера Андерсен играла за Олборг, Икаст, Виборг, Бекелагет (во два наврати) и Вердер Бремен.
Андерсен била моторот на данската женска ракометна репрезентација во 1990-тите. За данската репрезентација одиграла 133 натпревари во периодот меѓу 1989 и 1999 година, при што, постигнала 725 голови. Во моментов е трет стрелец на данската репрезентација на сите времиња. Со репрезентацијата на Данска, таа освоила повеќе медали, како што се:
Ања Андерсен се смета за најдобрата данска ракометарка, а според многумина, и најдобрата светска ракометарка на сите времиња. Во 1997 година, од страна на "Меѓународната ракометна федерација" (IHF) била прогласена за ракометарка на годината, како единствена Данкиња која има добиено такво признание.
Поради проблеми со срцето, Андерсен ја прекинала кариерата во 1999 година, но веднаш продолжила да работи како тренер на клубот "Слагелсе", кој успеала да го внесе во првата лига на Данска. Под нејзиното водство, "Слагелсе" трипати станал шампион на Данска, а во 2004, 2005 и 2007 година победил и во ракометната Лига на шампионите. Подоцна, кратко време, Андерсен била тренер на клубовите "Копенхаген" и "Валча" и селектор на репрезентацијата на Србија, со кои не постигнала никаков посериозен успех. Потоа, Андерсен работела како коментатор за телевизијата "ТВ2".
Супституција (хемија)
Во супституциската реакција (или реакција на замена), една функционална група од некое хемиско соединение се заменува со друга група.
Во органската хемија, електрофилната и нуклеофилната супституциска реакција се од првенствена важност. Органските супституциски реакции се класифицирани во неколку главни органски реакции во зависност од тоа дали реагенсот што доведува до ваква реакција се смета за електрофилна или нуклеофилна честичка, потоа дали меѓупроизводот во реакцијата е карбокатјон или карбоанјон или слободен радикал и дали супстратот е алифатичен или ароматичен. Деталното разбирање на една реакција помага да се предвиди производот од таа реакција.
Постојат неколку видови на супституции:
Гросхартау
Гросхартау (Großharthau) — општина на истокот од Саксонија, Германија. Припаѓа на округот Бауцен и се наоѓа југозападно од истоимениот град.
Географија
Општината се наоѓа во северниот дел на Лужичките Планини, близу Бишофсверда.
Села
Неколку села припаѓаат на општината:
Аска и волкот
Аска и волкот е расказ кој го напишал Иво Андриќ. Приказната симболично ја прикажува вечната борба помеѓу доброто и злото, убавото и грдото. Аска е необична овца која со играње се обидувада да го маѓепса волкот, и така да ја победи сигурната смрт. На крајот успева во тоа.
Тема
Играта за живот на Аска.
Случка
Уште како мала овчичка Аска се разликувала од своите врсници. Додека останатите овчички биле добри и мирни, Аска била мала, расејана, немирна и нескротлива. Не ја следела својата мајка, а ни останатите овци од стадото, туку талкала по патиштата кои сама ги наоѓала. Била љубопитна и смела, самостојна и упорна во своите намери. Имала чудна и опасна навика да заскита далеку од овчјите пасишта и да бара пасиште на некои непознати и оддалечени места. Нејзината занесеност и опиеност од пределот кој ја опкружувал ја довеле во опасност и таа еден ден се нашла лице в лице со страшниот волк. Соочена со смртта, исплашена и свесна, дека во тој момент никој не може да и помогне Аска одлучила да игра, со својата игра да си го продолжи нејзиниот живот. Нејзините први движења биле не сигурни и не внимателни, како во грч. Тоа била скромна игра на смрт на осуденото тело, но доволно убава да го изненади итриот волк и да го привлече неговото внимание. Со ужасно чувство во срцето дека не смее да застане. Аска искористувајќи го сето свое знаење научено од училиштето, тргнала со својата игра, која била надвор од сите училишни правила и се што се учи и знае. Од нејзиното тело ги извлекувала неочекуваната сила и вештина, а нејзините движења биле се поубави и поубави. Невнимателна и скромна игра се претворила во чудесна игра и совршен призор на убавина. Иако била млада и неискусна, Аска успеала со својата игра за живот да го надигра и превари искусниот и итар волк, кој занесен и воодушевен од убавината пред себе, станал не внимателен и лесна мета за овчарите. Нејзината игра и помогнала да го совлада стравот од смртта и да ја преброди опасноста во која се нашла.
За Аска смртта не бил единствениот избор. Таа избрала нејзиното последно движење да биде игра и играла како никогаш досега. Нејзината игра не била само игра, таа била чудо не видено. Со својата воља за живот, сила и уметничка убавина, Аска ја победила смртта, и им покажала на сите дека уметноста и волјата за отпор го победуваат секое зло, па и самата смрт.
Епипалеолит
Терминот епипалеолит ги има следните значења: хронолошко (од 8 000 до околу 5 000/4 000 г.), економско (се продолжува со ловечко-собирачкиот начин на живот) и културно (се продолжува со елементите карактеристични за доцен палеолит). Овие заедници се определуваат за интензивна експлоатација на локалните ресурси, населувајќи се во нивна близина, па тоа се и првите праисториски заедници кои воспоставуваат трајни населби и обичај да ги погребуваат своите мртви во простор специјално наменет за тоа.
ФК Челси
ФК Челси (Chelsea F.C.) — професионален англиски фудбалски клуб основан во западен Лондон во 1905 година, со седиште во Фулам. Тренер на екипата е Френк Лампард. Сопственик е Роман Абрамович од Русија. Челси има четири титули во англискиот фудбал (една во Прва дивизија и три во Премиер лигата). Домашните натпревари ги игра на стадионот „Стемфорд Бриџ“, со капацитет од 42.500 луѓе, кој се наоѓа во Фулам (Западен Лондон).
Историјат
Познат и како „сините“, или во подамнешно време како „пензионерите“, фудбалскиот клуб „Челси“ во најголем дел од својата историја играл во елитната англиска Премиер лига. Првиот голем успех било учеството во финалето на Англискиот куп, каде што загубил од „Шефилд“. Сепак, во 1955 година, „Челси“ успеал да го освои тогашниот Англиски куп. Својот најголем подем клубот го доживеал со трите победи во Премиер-лигата (2004-2005, 2005-2006 и 2009-2010), како и со двете финалиња во Лигата на Шампионите, каде во првото финале загубува од својот соперник „Манчестер Јунајтед“ (2008), додека во второто финале извојувал победа над „Баерн Минхен“ со резултат 4-3 (пенали).
Првото поголемо обновување на својата екипа го забележува со доаѓањето на селекторот Тед Дрејк (1952), а набрзо го освојува и купот на УЕФА. Својот прв пад клубот го доживува со доаѓањето на селекторот Томи Дочерти (1960-1970). Но седмата декада од дваесеттиот век не е ништо во споредба со следните две за судбината на Челси. Во 70-ите и 80-ите Стемфорд Бриџ бил честопати напаѓан од страна на противничките навивачи, за на крај да биде даден на аукција со почетна цена од една фунта, што значи и губење на нивниот дом. По ваквиот сплет на настаните во 1983 година клубот паѓа дури до Втората Англиска Дивизија. За голема среќа селекторот Џон Нил го обновува клубот за мала сума на пари по што Челси се враќа во Англиската Премиера за 2-ве години.
Својот “кам-бек” Челси го пронаоѓа со двата Италијански селектори: Џанлука Вијали, и Клаудио Раниери (1994-2003). Во 2003 клубот е продаден на Рускиот милијардер Роман Абрамович за сума од дури 140 милиони фунти. Тогаш беа потрошени дури 100 милиони фунти на нови играчи, но Раниери не беше веќе способен за нови освојувања, па затоа беше заменат со Португалскиот селектор Жозе Мурињо. Набрзо Мурињо освојува две Лигашки и една Куп победа на островот, по што е заменет со селекторот Аврам Грант (2007). Ни овoј селектор не останува подолго на клупата, па набрзо е сменет со Луис Фелипе Сколари (2008).
Луис не направил многу за клубот, и од таа причина на кормилото на Челси дојде ветеранот Гус Хидинг (2009). Два дена по завршувањето на договорот со Гус Хидинг, Челси потпиша договор со Карло Анчелоти, поранешен менаџер на Милан. Анчелоти ги одведе Челси до нивната прва двојна титула, во лигата, и на ФА купот. Анчелоти беше избркан од Челси во мај 2011, и беше заменет од Андре Вилаш-Боаш, кој дојде од португалскиот Порто. По слабите резултати, во март 2012, Андре Вилаш-Боаш бил разрешен, и за привремен менаџер бил именуван италијанецот Роберто Ди Матео. Со него, Челси го освоил својот 7-ми ФА Куп, и својата прва титула во УЕФА Лигата на Шампионите, победувајќи го Баерн Минхен со 4-3 на пенали и станувајќи прв Лондонски клуб со титула во Лигата на Шампионите.
Во сезоната 2016-2017 за тренер бил ангажиран Антонио Конте, под чие водство екипата прикажала добри игри, остварувајќи 13 победи во низа, т.е. само една помалку од рекордот на „Арсенал“ од 2002 година. Победничката серија била прекината во јануари 2017 година, со поразот на гостувањето кај „Тотенхем“, со резултат 0:2.
Стамфорд Бриџ
Челзи имале само еден терен Стамфорд Бриџ каде играле од кога бил создаден клубот (1905г.). Официјално бил отворен на 28 април 1877, но тој 28 години бил користен од London Athletics Club како арена за атлетика, состаноци, а воопшто не за фудбал. Во 1904 година земјата била купена од страна стопанственик Гус Mears и неговиот брат Јосиф, кој исто така купија и околните земјиште (порано голем пазар ). Димензиите на теренот се 103 x 67 метри. Капацитетот му е 41,663 места.
Штапелхолм
Штапелхолм (Stapelholm) — поранешна општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала на северниот брег на реката Ајдер, околу 25 километри југозападно од градот Шлезвиг. Седиштето на општинската заедница било во Нордерштапел. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Кроп за да ја создадат Кроп-Штапелхолм.
Општинската заедница Штапелхолм се состоела од следниве општини:
Тверска област
Тверска област (руски:Тверска́я о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Твер.
Марта Греам
Марта Греам (англиски Martha Graham; 11 мај 1894 - 1 април 1991) е американска балерина и кореографка по модерен танц која извршила толку големо влијание врз танцот како што Пикасо извршил врз модерната визуелна уметност., Стравински врз музиката и Френк Ллојд Врајт врз архитектурата. Таа танцувала и правела кореографии преку 70 години. Греам е првата танчарка која некогаш танцувала во Белата куќа, патувала во странски земји како културен амбасадор и ја примила наградата за највисоко цивилно мирновременско одликување. Во текот на нејзиниот живот добила големи почести од ,, клучот на градот‘‘ на Париз до јапонскиот Орден на ,,Скапоцената круна‘‘. Таа еднаш рече- ,,Јас го поминав целиот мој живот со танцот, како танчарка. Тоа ти дава можност да го живееш животот со полн интензитет. Некогаш и не е толку пријатно. Некогаш е застрашувачки. Но и покрај се тоа е неизбежно.‘‘
Рана биографија
Греам е родена во 1984 година во Алегени кој денес припаѓа на Питсбург, Пенсилванија. Нејзиниот татко бил она што во Викторијанско време е познато како ,,алиенист‘‘ односно рана форма на психијатрија. Греамови се презвитеријанци (протестантска црква). Др Греам бил трета генерација од ирска фамилија која се преселила во Америка а нејзината мајка Џејн Бирс е десетта генерација на војникот Мајлс Дејвис, Пуританскиот капетан.
Во средината на 1910 година таа го започнала своето школување во Denishawn School of Dancing and Related Arts, основано од Рут Денис и Тед Шон, каде останува сè до 1923 година.
Нова ера во танцот
Во 1925 година Греам се вработува во музичкото училиште ,,Истман‘‘ каде Рубен Мамулиан ја води школата за драма. Покрај голем број на изведби тие заедно направиле краток филм наречен,,Флејтата на Кришна‘‘ во кој играат студентите од училиштето Истман. Подоцна Мамулиан го напушта Истман а по него и Греам се одлучува на истиот чекор иако и било понудено да остане да работи таму.
Во 1926 година таа го основа ,,Марта Греам- Центар за Современ Танц‘‘. На 18 април истата година на 48от Уличен театар Греам дебитира со нејзиниот прв самостоен концерт составен од 18 кратки соло и трио изведби кои таа сама ги кореографирала. Таа подоцна ќе изјави : Се што создадов тогаш беше под влијание на Денишо. Една од ученичките на Греам е и нејзината наследничка Бетсабе де Ротшилд, со која станала многу блиска пријателка. Кога Ротшилд се преселила Во Израел и ја основала Batsheva Dance Company Греам, била таа која станала прв директор на школата.
Во 1936 година Греам ја создала кореографијата ,,Хроники‘‘ која претставува нејзиното прво обележје а воедно и почеток на нова ера во модерниот танц. Овој танц покренал сериозни прашања кај пошироката публика во однос на драматичноста. Инспирирана од кризата на Вол Стрит, Големата депресија и Граѓанската Војна во Шпанија ова парче имало депресивен и изолаторски карактер покажан со мрачност на поставката и костумите.
Во 1938 година Ерик Хокингс е првиот маж кој танцувал за нејзината школа. Следната година тој официјално се приклучил на нејзината танцова трупа танцувајќи бројни машки улоги во нејзините претстави. Тие се венчале во 1948 година. Тој ја напуштил нејзината трупа во 1951 година а тие се разведуваат во 1954 година.
Нејзиното најголемо дело ,,Клитемнестра‘‘ е создадено во 1958 година со партитура на египетскиот композитор Халим ел Даб. Таа соработува со композитори како Арон Копланд на Appalachian Spring, Луис Хорст, Самуел Барбер, Вилијам Шуман, Карлос Суринак, Норман Дело Џојо и Џан Карло Меноти. Мајката на Греам умира во 1958 година. Нејзиниот стар и добар музички соработиник Луис Хорст умира во 1964 година. Во негова чест таа рече- ,,Неговата склоност и разбирање, но првично неговата верба, ми оставија цел пејзаж за да можам да продолжам понатаму. Без тоа јас сигурно ќе бев изгубена.‘‘
Има неколку впечатливи исклучоци во нејзините документирани танци. На пример таа работела ограничен период со фотографот Имоген Канингам во 30 години и Барбара Морган во 40 години. Греам ја смета фотографијата во Dark Meadows на Филип Халсман за најкомплетно овековечување од сите нејзини танци. Халсман исто така го фотографирал во четириесеттите Letter to the World, Cave of the Heart, Night Journey и Every Soul is a Circus. Во подоцнежните години нејзиното размислување еволуирало па некои ја убедувале да има дозволи да го создадат повторно она што било изгубено.
Греам ја создала нејзината кариера на возраст која се сметала доцна за танчер. Таа сè уште танцувала во средината на шеесеттите години и нејзините дела од овој период биле изведби во кој таа самата ги играла и биле повеќе одглумени отколку танцувани. Во нејзината биографија ,,Марта‘‘ авторката Агнес де Мил ја наведува нејзината последна изведба во мај 1968 година на Time of Snow. Но подоцна биографот Расел Фридман во Животот на танчерите наведува дека последната изведба на Греам е во 1969 година. Во нејзината автобиографија во1991 година таа спомнува дека за последна изведба се смета онаа во 1970 година на точката Cortege of Eagles на возраст од 76 години.
Во следните години нејзиното заминување од сцената било проследено со голема депресија поттикната од погледот на младите младите танчери кои ги изведувале точките кои таа самата ги кореографирала за себе и нејзиниот поранешен сопруг. Во ова време здравјето на Греам нагло се влошило со злоупотребата на алкохол за да ја ублажи болката. Во Blood Memory таа напиша:
'',,Требаше да поминат години за да можам да поднесам да го гледам балетот кој го создадов танцуван од друг танчер. Јас верувам дека не треба да се враќате назад, никогаш да не и се предадете на носталгијата или сеќавањата. Но како може да ја заобиколите кога гледате на сцената танчерка направена да личи таква каква што сте биле вие пред 30 години и танцувајќи точка која сте ја создале со некој во кој сте биле длабоко вљубени, вашиот сопруг? Мислам дека тоа е кругот во пеколот која Данте го заборавил.‘‘ ,,Кога престанав да танцувам ја загубив волјата за живот. Седев дома сама, малку јадев, пиев премногу и размислував. Моето лице беше упропастено и луѓето ми велеа дека изгледам чудно со коешто се согласував. На крајот мојот организам се предаде при што останав во болница долго време, повеќето во кома.‘‘
''
По неуспешниот обид за самоубиство таа била хоспитализирана. Греам не само што го преживеа престојот во болницата туку се и созема. Во 1972 година таа престана да пие, се врати во нејзиното студио, ја реорганизирана нејзината танцова компанија и создаде уште десет нови балетски дела како и многу обновувања. Нејзиното последно балетско дело е Maple Leaf Rag во 1990 година.
Багдад (Вирџинија)
Багдад (Bagdad) — населено место во округот Каролајн во сојузната држава Вирџинија, САД.