cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Република Босна и Херцеговина
Според Вашингтонскиот договор од 1994 година, на Бошњаците им се придружиле и босанските Хрвати на Херцег-Босна, која држава која била укинато со овој договор, како поддршка на Републиката со формирањето на Федерацијата на Босна и Херцеговина, под-државен заеднички субјект. Во 1995 година, Дејтонскиот мировен договор ја приклучило кон Федерацијата на Босна и Херцеговина и српскиот ентитет, Република Српска, и од тој момент па наваму, официјално е признаена како политички под-државен субјект без право на отцепување, во државата Босна и Херцеговина.
Република Босна и Херцеговина постоела легално сè додека не го ко-потпишала Анексот бр. 4 од Дејтонскиот договор, во кој е содржан уставот на Босна и Херцеговина на 14 декември 1995 година, но официјалните документи откриваат дека државата постоела до крајот на 1997 година кога започнало спроведувањето на Дејтонскиот договор и кога официјално стапил во сила.
Историја
Парламентарните избори во 1990 година довеле до национално собрание во кое доминирале три етнички партии, кои формирале лабава коалиција за да ги соборат комунистите од власт. Последователните декларации за независност на Хрватска и Словенија и војната што ја започнеле трите конститутивни народи придонело до расцеп на системот и наскоро се развило и прашањето дали земјата да остане во југословенската федерација (претежно фаворизирана меѓу Србите) или да бара независност (идеја претежно фаворизиран меѓу Бошњаците и Хрватите). Декларацијата за суверенитет во октомври 1991 година била проследена со референдум за независност од Југославија во февруари и март 1992 година. Референдумот бил бојкотиран од мнозинството босански Срби, така што со излезност на гласачите од 64%, од кои 99% гласале за независност, и така Босна и Херцеговина станала суверена држава.
Додека се расправале за првата жртва на војната, позначајните српски напади започнале во март 1992 година во Источна и Северна Босна. По напнатиот период на ескалирање на тензиите и спорадични воени инциденти, отворено војување започнало во Сараево на 6 април.
Меѓународното признавање на Босна и Херцеговина значело дека Југословенската народна армија (ЈНА) официјално треба да се повлече од територијата на републиката, иако припадниците на босанските Срби се приклучиле на Армијата на Република Српска. Вооружени и опремени од складиштата на ЈНА во Босна, поддржани од волонтери, офанзивите на Република Српска во 1992 година успеале да стават голем дел од земјата под нејзина контрола. До 1993 година, кога избувнала хрватско-бошњачкиот конфликт помеѓу владата во Сараево и хрватскиот статут на Херцег-Босна, околу 70% од земјата била контролирана од страна на Србите.
Во 1993 година властите во Сараево усвоиле нов закон за јазици (Službeni list Republike Bosne i Hercegovine, 18/93): „Во Република Босна и Херцеговина официјално се користи ијекавискиот стандарден литературен јазик на трите конститутивни нации, означен од еден од трите термини: босански, српски, хрватски “.
Во март 1994 година, потпишувањето на договорот во Вашингтон помеѓу бошњачките и етничко-хрватските водачи довело до создавање на заедничка бошњачко-хрватска федерација на Босна и Херцеговина. Ова, заедно со меѓународниот бес поради српските воени злосторства (особено геноцидот во Сребреница на околу 8000 луѓе во јули 1995 година) помогнало конфликтот да се претвори во тотална војна. Потпишувањето на Дејтонскиот договор во Париз од страна на претседателите на Босна и Херцеговина ( Алија Изетбеговиќ ), Хрватска (Фрањо Туџман) и Србија (Слободан Милошевиќ) придонело борбите да престанат, приближно воспоставувајќи ја основната структура на денешната држава. Трите години војна и крвопролевањето оставиле меѓу 95.000 и 100.000 жртви, и повеќе од 2 милиони раселени.
Патни документи
Во октомври 1992 година, ограничен број на пасоши на Република Босна и Херцеговина биле испечатени и достапни на своите граѓани. Документот им овозможил на сопствениците да влезат и да ја напуштат новоформираната земја легално.
Официјалните документи и пасошите на Републиката важеле до крајот на 1997 година, кога преку спроведувањето на Дејтонскиот договор започнало делувањето на современата држава Босна и Херцеговина. Пасошите на Република БиХ биле заменети со пасошите на Босна и Херцеговина и личните карти на Босна и Херцеговина.
Образовен систем
За време на Босанската војна, школувањето продолжило првенствено во поголемите градови. Во опседнатото Сараево, училиштата работеле во дисперзирани подрумски училници во населби низ главниот град, под постојана закана од непријателски пиштоли и минофрлачки оган. Во зависност од делот на земјата, наставниот персонал требало да се прилагоди на воените околности, а училниците честопати се наоѓале во куќи и ходници. На некои места, училишните згради дури биле претворени во бегалски кампови, болници или воени штабови.
За учебната 1992-93 година, предметите и наставните програми биле тесно поврзани со оние од периодот на Социјалистичка Република Босна и Херцеговина. Сепак, образованието за време на војната имало многу недостатоци, како што е нестабилна инфраструктура, недостаток на наставници и сериозен недостаток на учебници.
Имињата на многу училишта во Сараево биле променети во периодот републиката и останале такви во денешна Босна. Идеологијата на социјалистичка Југославија и достигнувањата на Националната ослободителна борба ги смениле многуте имиња на училишта, особено оние што биле именувани по претежно не-бошњачки историски личности. Само 3 училишта од околу шеесет во главниот град биле променети.
Армија
Армијата на Република Босна и Херцеговина ги претставувала вооружените сили на Република Босна и Херцеговина за време на војната во Босна и Херцеговина. АРБИХ била основана на 15 април 1992 година, а најголем дел од структурата била пренесена од поранешната територијална одбрана на Босна и Херцеговина. Армијата по Дејтонскиот договор била дефинирана како бошњачка компонента на Армијата на Федерацијата на Босна и Херцеговина, а по реформите се трансформирала во Босански ренџери, една од трите бригади на вооружените сили на Босна и Херцеговина.
Валута
По воведувањето на босанските динари и замената на југословенскиот динар, босанскиот динар бил во оптек во поголемиот дел од територијата контролирана од Армијата на Република Босна и Херцеговина. Областите под хрватска контрола користеле хрватски динар и исто така куна, а територијата на Босна и Херцеговина што ја држеле српските сили, ја прогласила Република Српска, каде динарот исто така бил воведен како средство за плаќање. Кратко време по воведувањето на динарот, германската марка станала најпосакувана бидејќи новите средства за плаќање во Бошњаците и Хрватите доминирале во РБИХ. Во денешна Босна и Херцеговина, валутата се нарекува конвертибилна марка која го заменила динарот и германската валута во 1998 година. Еврото се користело како секундарна валута, но било забрането на 1 октомври, но многу продавници и бензински пумпи приватно го прифаќаат еврото како валута.
Кенигсфелд
Кенигсфелд може да се однесува на следниве места во Германија:
Ла Рока де ла Сиера
Ла Рока де ла Сиера — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Јован I (Франција)
{| align=right Јован I Посмртниот (Jean Ier le Posthume; во Париз -  во Париз) бил крал на Франција од Капетинската династија, крал на Навара и гроф од Шампањ за само 5 дена, колку што и живеел.
Пивара Хролш
Брендот на Хролш станал дел од јужноафриканската Саб Милер групација во март 2008 година. . Таа била наградена со кралската титула, Koninklijk (Royal) во 1995 година.
Како дел од договорите со регулаторите пред Анхојзер-Буш ИнБев им било дозволено да се здобијат со Саб Милер, и со тоа компанијата го продала Хролш на Асахи пивари на 13 октомври 2016 година.
Хролш бил продаден на Асахи пивари од Јапонија на 13 декември, 2016 година; договорот се очекувал да се затвори во текот на првата половина на 2017 година.
Кратки делтали
Пивара Хролш е основана во 1615 во Хрунло. Градот Хрунло тогаш бил познат како Хроле, па оттука и името Хролш, што значи 'Хроле. Хролш е најдобро познат по неговата 5% АБВ бледо бело, Хролш Премиум Пилснер. Пиварата првпат е управувана од страна на Вилем Нерфелд до 2007 година, кога одборот на Кралската  пиварница Хролш НВ ја прифатил понудата од 816 милиони евра  за компанијата од страна на Саб Милер. Превеземањето било комплетирано на 20 март 2008 година.
Саб Милер како последица на тоа ја продал компанијата на Анхеусер - Буш Инбев и во април 2016 година, подоцна ја прифатиле понудата на Асахи Групс Холдингс лтд.’с понуда со која нема да биде купен само Хролш, туку и Перони и Минтајм брендовите за пиво за 2.55 милијарди евра (УСД $2.9 милијарди). Со ова Хролш, станал јапонска сопственост.
Меѓународен пазар
Хролш е 21-от најголем снабдувач на пиво во светот, и е достапен во 70 земји. Хролш се фокусира првенствено на Велика Британија, САД, Канада, Австралија и Нов Зеланд. Овие основни пазари сочинуваат 78 проценти од меѓународна продажба на Хролш (по волумен). Хролш Премиум Пилснер е далеку најважното пиво во својот меѓународен профил, додека брендот Амстердам ја зголеми продажбата за 40 отсто во 2006 година, пред сè во Русија и Франција.
Хролш Премиум Пилснер се приготвува под лиценца во Велика Британија од страна Хролш (УК) лтд, со заедничко вложување на Корс Пиварите.
Во 2002 година, канадските Слиман пивари ги купи правата за дистрибуција на Хролш во Канада.
САД
Во 2006 година Хролш ја заврши својата петгодишна врска со увозникот во САД (United States Beverage), и потпишаа договор за дистрибуција со Анхеусе-Буш, кој бил применлив од 1 април 2006 година, што подоцна беше прекинат по стекнувањето аквизицијата со Саб Милер (SAB Miller) како А-Б, кој не сакал да го промовира производот на соперникот.
Четири пива се вклучени на пазарот во САД: ''Хролш Лагер, Хролш Амбер, Хролш Блонд и Хролш Светло. Хролш Премиум Пилснер'' е на располагање во широк спектар, и не се произведува во големи количини, вклучувајќи топ шишиња, мини-кригли и половина буриња. Другите само се потврди дека се достапни во 6 пакетен облик и 12 мл шишиња.
Пиварата
Иако изградена како среден објект, Енсхеде пиварницата во текот на годините стана главен производител на Хролш. Оваа пиварница беше тешко оштетена за време на една огнометна експолозија на 13 мај 2000 година со што пиварницата во Грунло беше затворена и се отвори нова пиварница во Букело, во близина на Енсхеде (за замена и Хрунло и стариот Енсхеде партнер) е отворена во 2004 година.
Да се истакне нивната врска со Енсхеде и со целиот регион, пиварницата Хролш потпишала договор со професионалниот фудбалски клуб Твенте за да го спонзорира стадион на кој започнал да игра од 2008/2009 сезона. Стадионот е именуван Де Хролш Весте (тврдина), со повикување на историјата на утврден град.
Пива
Хролш произведува голем број на пива, но главно пиво е 34/5000 Пале Лагер пива со без АБВ, па сè до 11.6%  АБВ :
Специјални пива:
Хемиска кинетика
Хемиската кинетика, позната и како реакциона кинетика, е наука за брзината на хемиските реакции. Во хемиската кинетика се вклучени истражувања за тоа како различни ескпериментални услови би можеле да влијаат на брзината на една хемиска реакција и да даде податоци за механизмот на реакцијата и преодните состојби, како и да создаде математички модели кои би можеле да ги опишат одликите на хемиската реакција. Во 1864, Питер Ваге и Като Максимилијан Гулдберг биле првите истражувачи кои го започнале развитокот на хемиската кинетика со формулирањето на законот за дејството на масата, кој вели дека брзината на хемиската реакција е пропорционална со квантитетот на реагирачките супстанци.
Пиршенбрег
Пиршенбрег (словенечки: Piršenbreg) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Кирил IV Цариградски
Атанасиј V — грчки духовник и вселенски патријарх од 1711 до 1713 г.
Бил извонредно образуван и владикувал како кизички митрополит.
Останал да живее во Цариград, каде починал во 1728 г.
863 Бенкоела
863 Бенкоела — астероид што кружи околу Сонцето, откриена од германскиот астроном Макс Волф на 9 февруари 1917 година во Хајделберг.
10µ радиометрички податоци собрани од Кит Пик во 1975 дале пречник приближно од 34 километри.
Бушати
Генеалошко стебло на фамилијата Бушати
│Мехмед Паша ├─> Дервиш Беј └─> Омер Беј │        └─> Сулејман Паша (беглербег на Румелија) │        ├─> Халил Паша ├─> Али Беј ├─> Хасан Паша ├─> Арслан Паша ├─> Дели Хусеин Паша └─> Капудан Мехмед Беј │            ├─>  Абдулах Паша └─> Мустафа Беј │                                  ├─> Хачи Сулејман Паша └─> Мехмед Паша Плаку (Постариот) │                                      ├─> Ибрахим Паша ├─> Ахмед Паша ├─> Карамахмуд Паша └─> Мустафа Паша Ќори │                                          └─> Мехмед Паша │                                              └─> Мустафа Паша │                                                  ├─> Шериф Махмуд Паша ├─> Јусуф Паша ├─> Хасан Паша └─> Риза Беј │                                                      └─> Келал Паша
Федир Панчук
Федир Панчук (Федір Панчук; роден 3 мај 1954, во село Свердливка, сега Пенкивка, Липовечки реон Липовец, Виничка област) - украински уметник и писател. Почесен уметнички работник на Украина.
Биографија
Роден е на 3 мај 1954 година во селото Пенкивка, Липовечки реон, Виничка област.
Во 1979 година дипломирал на Филолошкиот факултет на Педагошкиот институт во Виница. Работел како учител во осумгодишното училиште во селото Нова Прилука, особено на своите ученици им го посветил романот „Педагошки тест“. Дипломирал и на Факултетот за сликарство на Московскиот кореспондентен народен универзитет за уметности.
Во 1991 година бил избран за претседател на огранокот на Виница на Националниот сојуз на мајстори на народната уметност на Украина.
Во 2006 година отворил своја уметничка галерија во училиштето во селото Козинци, каде што студирал, што се наоѓа во зградата на поранешниот дворец Раковски.
Од 2007 г. член на Националниот сојуз на новинари на Украина.
Рипс
Рипс (Rieps) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Градби (Битола)
Книгата е опфатена со многубројни податоци и фотографии од градби значајни за Битола и тоа градби за војничка намена (касарни и други воени градби, Џепане, Исљахане, Офицерски дом, Воената болница, аеродромот и многу д-р), цивилни градби како квартот Бајлер Маалеси (Баир), квартот Димитри, објектите на Широк Сокак, еврејските населби. Опфатени се јавните градби кои се од посебна намена како затворите, пошти, школи, градби за стопанска дејност, пазари, Безистенот, Монополот, Царинарницата, Јавните зеленила, друмски и железнички врски, паркови, расадници и стаклени бавчи, битолските гробишта и друго.
Мрежна магистрала
Функционирање
Хостот на мрежната магистрала се нарекува „станица“ или „работна станица“. На мрежната магистрала секоја станица го прима целиот мрежен сообраќај и сообраќајот генериран од секоја станица е со еднаков приоритет за пренос. Мрежната магистрала формира единствен мрежен сегмент и домен на судири. За да оди пренос од сите јазли истовремено се користи топологија на пристапна контрола на медиумот (medium access control) како повеќекратен систем со детекција на носителот (carrier sense multiple access, CSMA) или контрола на магистралата (bus master)
Одликуван (Мопасан)
„Одликуван“ (француски: Décoré!) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 13 ноември 1883 година.
Содржина
Александар Сакреман уште од детството има огромна желба да биде одликуван со некој орден. Меѓутоа, тој нема никаква способност за да го заслужи одликувањето, дури не успеал да ја положи ни матурата. Со посредство на пратеникот Рослен, тој поднесува молба за одликување при што почнува да пишува разни бесмислени предлози од областа на народната просвета, со надеж дека тоа ќе биде доволна причина за да го заслужи одликувањето. За да му помогне, Рослен го испраќа во разни градови за да работи нешто по библиотеките. Еднаш, доцна во ноќта, тој решава да се врати дома, но ја затекнува сопругата заклучена. Најпосле, кога успева да влезе внатре, тој наоѓа туѓ капут накитен со орден. Тогаш, сопругата му објаснува дека тој веќе е одликуван, но сè уште не е известен за тоа, а таа имала намера да го изненади. Всушнот, капутот му припаѓа на Рослен, кој е скриен во гардероберот. Една недела подоцна, Сакреман навистина добил орден.
Ноќен воз (филм од 1959)
Ноќен воз (полски: Pociag) - полски филм од 1959 година, во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz), кој е и автор на сценариото, заедно со Јежи Лутовски (Jerzy Lutowski). Главните улоги ги толкуваат: Луцина Виницка (Lucyna Winnicka), Леон Њемчик (Leon Niemczyk) и Тереза Шмигјеловна (Teresa Szmigielówna), Збигњев Цибулски (Zbigniew Cybulski) и Игнаци Маховски (Ignacy Machowski). Во 1959 година, на Филмскиот фестивал во Венеција, Кавалерович добил Златна плакета за технички достигнувања во филмот и бил номиниран за „Златниот лав“, додека Виницка добила Посебно признание за нејзината улога.
Синопсис
Докторот Јежи набрзина влегува во возот кој патува до Балтичкото Море и бара да добие купе за спиење. Меѓутоа, во купето веќе се наоѓа девојката Марта, која одбива да го напушти купето. Во меѓувреме, патниците во возот го коментираат убиството за кое пишуваат сите весници. Во соседното купе патува една жена со сопругот, која му се додворува на Јежи, но тој не ѝ возвраќа. Исто така, во возот патува и Сташек, момчето на Марта, кое ја моли да не го напушта, но таа е решена да ја раскине врската со него. По првичната меѓусебна нетрпеливост, пстепено, Јежи и Марта се зближуваат. Меѓутоа, на една станица, во возот влегуваат полицајци, кои го приведуваат Јежи, мислејќи дека тој е убиецот закого пишуваат весниците. Тогаш, Марта го препознава човекот од кого го купила билетот и полицијата сфаќа дека тој е убиецот. Така, започнува потера по него, а откако убиецот скока од возот, голем група патници почнува да го брка. Најпосле, патниците го фаќаат убиецот. Подоцна, возот пристигнува на Балтичкото Море и Јежи и Марта се разделуваат.
Павла Јесих
Павла Јесих  (10 мај 1901 – 12 декември 1976) била словенечка планинарка и жена претприемач.
Родена во Љубљана а научила да планинари со словенечкиот клуб Скала. Во 1925 година таа и Дана Куралтова го завршија првото словенечко целосно женско искачување на Словенечката патека на северната страна на Триглав.
Помеѓу 1926 и 1933 година 18 пати била прва во искачувања на технички правци на врвови како што се Триглав (варијанта низ прозорецот, правец Скала, Столб југ), Шкрлатица (столб Леви, столб на скала), Широка Печ, Шпик (правец Шалек). ), Шите, Травник, Фрдамане, Јаловец, Ракова Шпица и некои други.
Таа најчесто се качувала во друштво на Миро Марко, Милан Гостиша, Јоже Липовец, Михе Поточник, Станка Томиншек и Јожа Чоп. Таа е можеби најпозната по искачувањето на централниот столб на Триглав, сега наречен Чоповиот столб („Чопов стебер“). На третиот ден од искачувањето на Чопскиот столб, Павла станала премногу исцрпена за да продолжи, па така нејзиниот партнер Јоча Чоп сам ја завршил рутата, а потоа тргнал да побара помош. Кога помота пристигнала бил на петти ден на патеката, Павла сама се искачила на патеката без помош додатни помагала за првото искачување заедно со Јожа.
Во 1933 година Павла паднала 30 m на карпестиот врв Мојстровка. За време на долгото закрепнување за време на Втората светска војна, таа отвори успешен ланец кина во Драва Бановина и Југославија, таа беше сопственик на киносалата Метропол и киното Унион во Целје, потоа во Птуј, и на крај киното Матица во Љубљана. Меѓу другото, таа беше и иноватор во техниките на титлување. .
Уд (македонски)
Уд — инструмент со жици од персиско-арапско потекло. Има мешлесто-крушковидно тело. Кај некои од нив вратот е подолг, а кај некои е пократок. Над вратот има глава со чивии на кои се затегнуваат жиците. Бројот на жици е различен и се движи од 8 до 12. Звукот се произведува кога со десната рака и со помош на трзалица (перце) се свири по жиците. Со притискање на жиците со прстите од левата рака се добиваат тонови различни по висина. Во инструменталната практика, удот најчесто се среќава како ансамблов инструмент, во состав на чалгиите. Понекогаш се користи и како солистички инструмент.
Љера
Лера  — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
204 (број)
204 (двесте и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 203 а претходник на бројот 205.
Черноменски Санџак
Черноменски Санџак (османски турски: Çirmen Sancağı/Liva-i Çirmen) ― османлиска покраина од второ ниво (санџак или лива) што го опфаќала регионот околу Черномен (Орменио на грчки) во Тракија, денес Грција. Во 1829 година бил наследен од Одринскиот Санџак.
Историја
Градот Черномен (Ὀρμένιον Орменион) бил освоен од Византиското Царство од Османлиите во 1371 година. Со некои прекини, потоа бил средипте на посебна покраина (санџак), прво на Румелискиот Пашалак, а по почетокот на 17 век на Силистренскиот Пашалак. Покраината се протегала над поголемиот дел од Родопите, средниот тек на Марица и горниот тек на Тунџа, понекогаш вклучувајќи го и градот Одрин, кој, како поранешен државен главен град (до 1453 година) во други времиња бил управуван како независен домен на круната. По распуштањето на Силистренскиот Пашалак во 1812 година, пашалакот припаднал под Одринскиот Пашалак, а во 1829 година, главниот град бил преместен во Одрин.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Филип V (Франција)
{| align=right Филип V, наречен Висок (Philippe le Long; роден на 17 ноември 1291 во Лион - починал на 3 јануари 1322 во Лонгшамп) бил крал на Франција од Капетинската династија, крал на Навара и гроф од Шампањ. Тој бил втор син на кралот Филип IV Убавиот и Јована I Наварска. Кога неговиот постар брат, Луј X починал, тој станал регент, додека се чекало раѓањето на Јован I, наследникот на престолот, којшто умрел по 5 дена од раѓањето. Постои сомнение дека Филип V е одговорен за смртта на новороденчето.
Катјуша (оружје)
Повеќеракетен ракетофрлач Катјуша (руски: Катю́ша) — вид на ракетна артилерија што првпат ја изградил и искористил Советскиот Сојуз во Втората светска војна. Повеќецевковниот ракетофрлач упатувал експлозив во целната област побрзо од конвенционалната артилерија, но со помала точност и барале подолго време за повторно полнење. Тие се покревки во споредба со артилериските пиштоли, но се поевтини, лесни за производство и се користат на која било шасија. Катјушите од Втората светска војна, првата самоодна артилерија масовно произведена од Советскиот Сојуз, обично се монтирала на обични камиони. Оваа подвижност давала на Катјуша и другата самоодна артилерија уште една предност: да може да зададе голем удар одеднаш, а потоа да се повлече бргу и да нападне преку контрабатирање.
Постојат многу различни мислења за тоа како советскиот ракетен лансер МБ-13 го добил женското име Катјуша. Некои дури и сметаат дека ова оружје за време на пукањето произведува звук кој е сличен на истоимената советска песна.
„Катјуша“ била користена во сите големи советски операции на Источниот фронт. Германската команда била непријатно изненадена кога во јули 1941 година се појавил овој ракетен фрлач со повеќе цевки, бидејќи проектилите на „Катјуша“ ги депримирале германските единици. Русите ваквиот ефект го постигнувале со користење блокови тринитротолуол кои по паѓањето се распрснувале на илјадници вжештени шрапнели. Овој систем бил мошне ефикасен против пешадијата, но не толку добар за да ги уништува германските тенкови и оклопната техника. Имено, ракетите имале чувствителни боеви глави, а немало специјални проектили за пробивање оклопи. Освен тоа, ова оружје служело како „тепих за ракетирање“, односно неговите проектили покривале голема површина, така што не можеле да бидат користени против помали поединечни цели.
NGC 1579
NGC 1579 — отсјајна маглина во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 27 декември 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1579 е од видот RN. NGC 1579 има привидни димензии од 12' х 8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 30 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 16' 47".
Други поделби
Проучување на NGC 1579 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 96; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2381. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1458.
Љерена
Лерена — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Шан (држава)
Шан е една од седумте држави на Мјанмар, кој го добила името по народот Шани. Претежно е рурална земја и главен град Таунџи.
Географија
Шан се граничи со Кина на север, Лаос на исток, и Тајланд на југ. Исто се граничи и со другите мјанмарски држави и окрузи. Шан има површина од 155.800 км2, што е скоро половина од мјанмарската територија.
Административна поделба
Шан е поделен на три поддржави: Северна Шан Држава, Источна Шан Држава и Јужна Шан Државаи на 11 дистрикти.
Демографија
Народот во Шан е провостепено поделен на 6 етнички заедници: Шани, кои според јазикот и културата се слични со Таите, Даи и Лао кои се будисти, потоа има Бамари, Кинези, Карени, Па-O и други.
Како ја запознав мајка ви
Како ја запознав мајка ви е американска комична телевизиска серија која имаше премиера на телевизискиот канал CBS на 19 септември 2005 година, и е дело на Крег Томас и Картер Бејс, во режија на Памела Фрајмен.
Дејствието се одвива во Менхетен, а Како ја запознав мајка ви ги следи социјалните и романтичните животи на Тед Мозби (Џош Раднор) и неговите пријатели Маршал Ериксен (Џејсон Сигел), Робин Шербатски (Коби Смолдерс), Лили Олдрин (Алисон Ханиган) и Барни Стинсон (Нил Патрик Харис). Како рамка на серијата, главниот лик, Тед, користејќи наративен коментар со гласот на Боб Сагет, во 2030 година на своите син и ќерка им ги раскажува настаните кои довеле до тоа како ја запознал нивната мајка.
Како ја запознав мајка ви е критично успешна серија и константно добива позитивни рецензии во текот на нејзиното прикажување. Серијата има освоено шест Еми награди, вклучувајќи ја и наградата за „Најдобра комична серија“ во 2009 година. Седмата сезона од серијата беше најавена во март 2011 година и ја имаше својата премиера на 19 септември 2011 година, со премиера од две последователни епизоди, заедно со потврда за осма сезона. Како ја запознав мајка ви ја освои наградата за најдобра Тв комедија на People's Choice Awards во 2012 година, а Нил Патрик Харис ја освои наградата за најдобар машки комичен глумец.
Продукција
Како ја запознав мајка ви е плод на идејата на Бејс и Томас да пишуваат во врска со нивните „пријатели и глупавите нешта кои ги правевме во Њујорк“. Двајцата црпеле инспирација од нивните пријателства при создавањето на ликовите. Ликот на Тед е отприлика заснован на Бејс а ликовите на Маршал и Лили се отприлика засновани врз Томас и неговата сопруга. Сопругата на Томас, Ребека, најпрвин се противела на идејата во врска со тоа некој лик да биде заснован врз нејзе но би се согласила доколку Алисон Ханиган би го глумел нејзиниот лик. Ханиган сакала да продолжи да работи на комедии, и била достапна.
Тематаската песна е дел од „Hey Beautiful“ од групата The Solids, чии членови се Бејс и Томас. Епизодите од првата сезона вообичаено започнувале со почетните кадри. Од втората сезона па натаму се користи таканаречено „ладно отворање“. Со тоа гледачите повремено ги гледаат децата на Тед седнати на кауч и го слушаат како им ја раскажува приказната за тоа како ја запознал нивната мајка. Како алтернатива, прикажани се сцени од претходните епизоди или кадри од Њјурок со тоа што Тед зборува во позадина. Томас експлицитно вели дека Тед од иднината не е веродостоен раскажувач бидејќи тој се обидува да раскаже приказна која се случила пред 20 години; во неколку епизоди токму овој елемент е главна точка на заплет како на пример во епизодите „Козата“, „Ох, Душо“, „Како ги запознав сите останати“ и „Теоријата за сирената“. Сепак, Томас обрнал многу внимание на одржувањето на јасен и постојан свет, како и обидувајќи се да избегне грешки во континуитетот, врз основа на неговите искуства како обожавател на други телевизиски шоуа. На почетокот на втората сезона била снимена сцена која е директно поврзна со идентитетот на мајката, сцена во која се вмешани децата на Тед и која била снимена за финалето на таа сезона..Причината за ова е тоа што глумците кои се тинејџери би биле возрасни во периодот на снимањето на последната сезона.. За време на Штрајкот на здружението на сценаристи на Америка, серијата Како ја запознав мајка ви престана да се снима; но кога штрајкот заврши, шоуто се врати во етер на 17 март 2008 година со девет нови епизоди. Била најавена и промена во временскиот период на прикажување во 8 и 30 часот според источната часовен појас менувајќи си ги местата со друга ТВ серија..Телевизиската мрежа CBS го обнови шоуто за четврта сезона на 14 мај 2008 година, со премиера на 22 септември 2008 година.
Во септември 2008 година, беше најавено дека телевизиската станица Лајфтајм ги откупила правата за прикажување на репризи од серијата со цена од 725 илјади американски долари од епизода..Четиригодишниот синдикатски договор прецизирал дека студиото мора да сними барем 110 епизоди кои траат по половина час до 2010 година, и да овозможи до 8 сезони од шоуто. На крајот од четвртата сезона само 88 епизоди биле продуцирани, а биле потребни уште 22 епизоди, и со тоа се гарантирало дека ќе има и петта сезона..На 19 мај 2009 година, беше најавена и петтата сезона од шоуто..На 20 мај 2009 година, CBS најавија дека Како ја запознав мајка ви повторно ќе се емитува во 20 часот, на местото на новата комична серија Случајно намерно. На 12 јануари 2010 година, шоуто ја емитуваше својата јубилејна 100-та епизода. Исто така, беше најавено дека серијата ќе продолжи и со шеста сезона на CBS..Во однос на синдикацијата, Томас изјавил, „Возбудени сме што шоуто ќе постои во други формати“, и тие биле горди од шоуто и тоа што имало големо барање за него. Меѓутоа, членовите на глумецската екипа изјавиле дека шоуто нема да има повеќе од осум сезони.
На 13 септември 2010 година, започнале да се прикажуваат репризи од серијата на локални американски ТВ станици и на суперстаницата WGN America во Чикаго. Во овие емитувања на CBS и Lifetime се прикажани претходно невидени логоа на продуцентите поради намалените воведни секвенци од страна на двете ТВ мрежи. Помеѓу завршните кадри, овие продуцентски логоа прикажувале делови од „Братскиот код“, кој е список на правила често спомеувани од страна на ликот на Харис, Барни Стинсон, за тоа како треба мажите да се однесувата еден со друг, со акцент на активностите каде се вклучени обидите за флертување со спротивниот пол. Најавната шпица за овие репризи е, исто така, малку монтирана, таа трае пократко и не ги користи сите слики кои се забележуваат во најаната шпица на ДВД-ата и оригиналните емитувања на CBS. Епизодите се, исто така, монтирани и изоставуваат неколку детали. Една од постојаните традиции на серијата е користењето на глумци-гости од различни продукции на Џос Видон, од кои многумина биле колеги со Ханиган од серијата Бафи убиецот на вампири. Бејс го препишува тоа што тој и Томас се огромни обожаватели на Видон и тие глумци претставуваат огромен дијапазон на талент.
На 4 март 2011 година, CBS најави дека шоуто е обновено за уште две сезони, со тоа што седмата сезона ќе ја има својата премиера на 19 септември 2011 година со две последователни епизоди. На 27 јули 2011 година, беше најавено дека каналот FX го купил шоуто за синдикација. FX започнал со емитување на шоуто на 5 септември 2011 година.
Прва сезона
Во 2030 година, Тед Мозби (Боб Сагет го позајмува гласот) седи со својата ќерка и син за да им ја раскаже приказната за тоа како ја запознал мајка им. Серијата започнува во 2005 година кога Тед (Џош Раднор) како 27 годишен архитект кој не е во врска и живее со своите двајца најдбори пријатели од колеџ; Маршал Ериксен (Џејсон Сигел), студент по право, и Лили Алдрин (Алисон Ханиган), учителка во градинка и надежен уметник. Лили и Маршал се во врска скоро девет години во моментот кога Маршал конечно и предложува брак. Нивното верење го предизвикува Тед да размислува за брак и конечно пронаоѓање на својата сродна душа, на големо незадоволство на неговиот само-назначен најдобар пријател Барни Стинсон (Нил Патрик Харис), кого тој го запознал во тоалетот во еден бар четири години претходно. Барни е голем женкар кој користи сложени измами, вообичаено користејќи костими и лажни идентитети, создадени со цел да спие со жени, кои тој ги напушта веднаш по самиот чин. Тед ја започнува својата потрага по совршената сродна душа и ја запознава амбициозната млада новинарка од Канада, Робин Шербатски (Коби Смолдерс), во која тој брзо се заљубува. Меѓутоа, Робин одлучува дека не сака да брза и веднаш да влезе во врска па затоа таа останува само пријател со Тед. Тед од иднината открива дека Робин не е мајка на неговите деца и тој ја нарекува „вујна Робин“. Тед започнуба врска со пекар, Викторија (Ешли Вилијамс), која ја запознава на венчавката на еден негов пријател, и со тоа предизвикува љубомора кај Робин кога таа сфаќа дека всушност има чувства за Тед. Викторија, која добива понуда за стажирање за правење слатки, се сели во Германија; и таа и Тед се обидуваат со врска на далечина. Кога Тед дознава дека Робин има чувства за него, и кажува дека тој раскинал со Викторија, иако тоа не е вистина. Тие скоро имаат секс кога Викторија се јавува а Робин одговара на повикот бидејќи го помешала телефонот на Тед со нејзиниот. Тед и Викторија раскинуваат а гневната Робин се дистанцира од Тед, но на крајот тие се смируваат и одлучуваат да влезат во врска. Во меѓувреме, Лили започнува да се прашува дали пропуштила некои животни шанси поради нејзината врска со Маршал, и се одлучува да оди во Сан франциско како дел од нејзините уметнички студии, воедно прекинувајќи ја врската со Маршал. Првата сезона завршува со тоа што Тед се враќа назад во станот, следниот ден откако тој ја поминал вечерта кај Робин за првпат, само да го најде Маршал како седи на дождот држејќи го вереничкиот прстен на Лили, скршен од нивното ненадејно раскинување.
Втора сезона
Тед и Робин сега се двојка; во меѓувреме разочараниот Маршал се обидува да продолжи со својот живот без Лили. По неколкуте емоционални сломови, пријателите на Маршал се обидуваат да му помогнат, и Барни, користејќи итри фрази и трикови, се обидува да му најде девојка на Маршал. Подоцна, откако сфаќа дека не í е судено да биде уметник, Лили се враќа во Њујорк. Таа повторно се враќа во врска со Маршал, а нивната веридба е повторно обновена. Кога Робин одбива да оди во трговски центар и не сака да објасни зошто, нејзините пријатели се сомневаат дека таа е или мажена или глумела во филмови за возрасни. „Комисарот за шамари“ Лили ја надгледува потрагата по вистината. Се открива дека Барни има хомосексуален, црн брат наречен Џејмс (Вејн Брејди) и тој верува дека Боб Баркер е неговиот татко, несвесен дека неговата мајка го излажала, и Барни патува во Калифорнија за да биде натпреварувач на шоуто Цената е вистинска за да се запознае со неговиот „татко“. Во финалето од сезоната, Тед му открива на Барни дека тој и Робин се раскинато веќе некое време поради нивните различни ставови во врска со бракот и децата. Тие не кажале на никој со цел да избегнат вниманието да падне на нив наместо на венчавката на Лили и Маршал. Сезоната завршува со тоа што Барни кој е возбуден бидејќи Тед и тој немаат девојки и се слободни да се забавуваат, ја завршува сезоната со тоа што вели „Ова ќе биде леген - чекај...“
Трета сезона
Барни ја започнува сезоната со зборот „-дарно!“ Робин се враќа од својот пат во Аргентина со нејзиното ново момче, Гаел (Енрике Иглесијас), а Тед мора да се прилагоди на животот како само пријател на Робин, додека гледа како Робин и Гаел уживаат во својата врска. Маршал и Лили одлучуваат да се отселат, заљубувајќи се во стан кој не можат да си го дозволат. Робин дознава за лошата кредитна состојба на Лили поради нејзините компулсивни навики за купување на дизајнерски брендови, и ја принудува Лили да му каже на Маршал. И покрај тоа, тие конечно го купуваат нивниот стан од соништата, само за да дознаат дека тој е на лоша локација и лошо изграден (подот е искривен). Барни е удрен шлаканица за третпат на Денот на благодарноста, празник кој Маршал го нарекува „Денот на шлаканицата“. Тед им кажува на своите деца дека тој ја запознал нивната мајка со помош на еден жолт чадор. Тој го наоѓа жолтиот чадор во една дискотека и го носи дома по забавата за денот на Свети Патрик каде неговата идна сопруга била присутна, иако тие не се сретнале. Тед се обидува да ја импресионира Стела (Сара Чок), која е дерматолог што му помогнува на Тед да ја отстрани засрамувачката тетоважа на пеперутка. Сето тоа кулминира со незборавен „дво-минутен состанок“, каде има празни муабети, вечера, филм, кафе, две возења со такси, и бакнеж за добра ноќ, во рок од две минути. Робин спие со Барни откако тој ја теши бидејќи таа раскинала со една поранешна љубов од Канада; Тед е гневен и одлучува повеќе да не биде пријател со Барни. Во меѓувреме, една непозната жена се обидува да ги саботира напорите на Барни за да спие со други жени. Подоцна се открива дека неговиот саботер е всушност Аби (Бритни Спирс), рецепционерката на Стела, која му се одмаздува на Барни бидејќи тој не í се јавил откако имале секс. Во финалето од сезоната, откако Тед и Барни доживуваат сообраќајни несреќи и завршуваат во иста болница, тие го обновуваат нивното пријателство. На крај се открива дека Барни има вистински чувства за Робин, додека пак Тед и предложува брак на Стела во една флиперница.
Четврта сезона
Стела го прифаќа предлогот на Тед. Робин прифаќа нова работа во Јапонија, но брзо дава отказ и се враќа во Њујорк за да присуствува на венчавката на Тед, откако сфаќа колку и недостигаат нејзините пријатели. Стела го остава Тед на олтарот за да му се врати на нејзиниот бивш сорпуг и татко на нејзината ќерка-Тони (Џејсон Џоунс). Барни се бори со сопствените чувства за Робин во периодот кога неговата компанија го префрла во новиот менаџерски тим во новата банка Goliath National Bank (GNB). Маршал и Лили се селат во нивниот нов стан и дебатираат дали се подготвени да имаат деца. Робин станува цимерка со Тед и добива работа како презентерка на вестите во 4 часот по полноќ откако Барни го испраќа нејзиното видео резиме. Тед и Робин одлучуваат да спијат заедно со цел да не се караат порадите нивните лоши навики на живеење. Барни се обидува да ги спречи нивните караници, притоа откривајќи му на Тед дека тој ја сака Робин. Тед дознаа дека Лили ги саботирала сите негови врски со девојките кои таа не ги сакала и можно е таа индиректно да е одговорна за неговото раскинување со Робин. Робин и Тед разговараат на оваа тема, и нивното пријателство добива позитивен тон. Откако Барни конечно спие со неговата 200-та жена (и се фали со тоа пред неговиот силеџија од детството кој всушност го предизвикал Барни да спие со 200 жени), тој започнува да се сомнева во целта на неговиот живот, и тој станува уште посигурен дека има чувства за Робин. Тед, додека го носи жолтиот чадор, налетува на Стела и Тони. Подоцна Тони одлучува да го постеи Тед, бидејќи сочувствува со него поради тоа што Стела го оставила на олтарот. Тони му нуди работа како професор по архитектура, која отпрвин Тед ја одбива. Во финалето од сезоната Робин дознава дека Барни ја сака, и отпрвин одбива да се посвети на што било друго освен на сексуална врска; тие сепак завршуваат заедно. Тед одлучува дека тоа што е архитект не го води никаде, и конечно одлучува да стане професор на колеџ. Финалето од сезоната завршува со тоа што Тед се подготвува за неговиот прв час а Тед од иднината открива дека една од девојките во неговиот клас е всушност мајката на неговите деца.
Петта сезона
Тед започнува со својата работа како професор по архитектура, стоејќи во средината на училницата - иако мајката е присутна, сепак се дознава дека тоа всушност е предавање по економија а Тед е во погрешната училница. Барни и Робин имаат сексуална врска во текот на летото а Лили ги заклучува во соба, принудувајќи ги да ја дефинираат нивната врска. Но по еден тежок период тие одлучуваат да ја прекинат нивната врска. Робин го опишува тоа како „двајца пријатели кои се сретнале пак“. Барни веднаш се враќа на неговите стари начини, користејќи ја книгата со тактики која му помогнува да спие со жени. Во текот на сезоната Барни и Робин покажуваат знаци на каење поради нивното раскинување. Тед започнува врска со студентка која се вика Синди (Рејчел Билсон) и подоцна се открива дека таа всушност е цимерка на неговата идна сопруга. Робин го сретнува Дон, нејзиниот нов колега од шоуто. Иако најпрвин таа воопшто не го сака, тие двајца започнуваат врска и таа се вселува во неговиот стан. На крајот од сезоната тие раскинуваат кога Дон прифаќа работа во Чикаго - работа која Робин ја одбила за да може да остане во Њујорк со Дон. Маршал ја користи својата четврта шлаканица и го удира Барни, исто така, на Денот на благодарноста. Тед купува куќа, на која очајно и требаат поправки, но потоа се открива дека тоа е идниот дома на Тед и неговите деца. Лили и Маршал сè уште не се сигурни дали треба да имаат деца. Откако ги виделе четирите двојници на нивната група (лезбејката Робин, мустаќлијата Маршал, стритизерката Лили и мексиканскиот борач Тед) тие одлучуваат да ја остават нивната одлука на „бескрајната мудрост“ на универзумот и се обидуваат да имаат дете кога ќе го забележат двојникот на Барни. Во финалето од сезоната, Барни се маскира со цел да има секс со секоја девојка од светот, а Лили и Маршал мислат дека тој всушност е последниот двојник. Кога Маршал дознава, тој одлучува да не и каже на Лили, стравувајќи дека таа ќе сака уште подолго да чека за да имаат деца. Лили на крајот дознава и одлучува да чека. Во финалето од сезоната, Лили мисли дека го гледа двојникот на Барни кој е продавач на хот дог, но всушност таа го гледа тоа што сака да го види и групата се согласува со нејзе. На крајот Барни се согласува дека бебињата не се глупава идеја кога Лили и Маршал одлучуваат да продолжат со своите планови. Сезоната завршува со тоа што Лили го замолува Маршал „да ѝ направи бебе“.
Тандорф
Тандорф (Thandorf) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Печице (Брежице)
Печице (словенечки: Pečice) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Тамара Каценеленбоген
Тамара Давидовна Катзенеленбоген  (руски: Тамара Давыдовна Каценеленбоген); (1894−1976) — Советски конструктивист архитект и урбанистички планер.
205 (број)
205 (двесте и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 204 а претходник на бројот 206.
470 Килија
470 Килија (1901 GJ) — астероид главниот појас со пречник од 26 км, откиен на 21 април 1901 г. од Лујџи Карнера во Хајделберг. Потенцијално потребни му се 290 часа за да направи едно свртување.
Одбранбени механизми
Кај фројдовата психоаналитичка теорија, одбранбените механизми се психолошки стратегии кои ги користат поединци, групи, па дури и нации за справување со реалноста и задржување на сликата и поимот за себеси. Здрави личности вообичаено користат разни одбрани во текот на животот. Одбранбените механизми на егото стануваат патолошки тогаш кога нивното упорно користење води кон неприлагодливо однесување, така што физичкото и/или менталното здравје на поединецот се во значително нарушени. Намената на одбранбените механизми на егото е да го заштитат умот/битието/егото од напнатост, од општествени санкции или да понудат бегство од состојба со која некој не може моментално да се справи.
Ваквите одбранбени механизми на егото може да се категоризираат соодветно на тоа дали импулсите на егото се конфликтни помеѓу себе, дали импулсите на егото се во конфликт со вредностите у убедувањата на суперегото или дали има надворешна опасност по егото.
За поимот “одбранбен механизам” често се мисли дека е израз за дел од личноста кој се јавува поради лична загуба или поради трауматично искуство, но посоодветно се однесува за неколку вида реакции кои се потврдени од ќерката на Зигмунд Фројд, Ана Фројд.
Структурен модел: Ид, его и суперего
Концептот за импулсите на ид-от е изведен од Зигмунд Фројд-овиот структурен модел. Според оваа теорија, импулсите на ид-от се засноваат на принципот на задоволство: итно задоволување на нечии желби и потреби. Фројд верувал дека ид ги претставува биолошките инстинктивни импулси кај луѓето, како агресијата (инстинктот на Танатос т.е. Смртта) и сексуалноста (инстинктот на Ерос т.е. Животот/Љубовта). На пример, кога ид импулсот (на пример, желба да се има полов однос со туѓинец) е во конфликт со суперегото (на пример, доследност на општествените обичаи да се избегнува секс со непознати лица), се јавува чувство на напнатост. За намалување на вакви негативни чувства, егото може да ги употреби одбранбените механизми.
Фројд верувал дека конфликтите помеѓу овиде две структури резултираат со конфликти поврзани со психосексуалните фази.
Одредување на поединечните психички структури
Фројд наведува три структури на психата (личноста):
Ид: себичен, примитивен, детинест, кон задоволство насочен дел од личноста, без способност за одложување на задоволувањето.
Суперего: интернализирани (прифатени) општествени и родителски стандарди за “добро”, “лошо”, “правилно” и “погрешно” однесување.
Его: посредник помеѓу ид-от и суперего-то кој тежнее кон компромисно помирување и на обата.
Примарни и секундарни процеси
Кај егото, има два тековни процеси. Првин, тука е несвесниот примарен процес, кај кој мислите не се организирани во складен тек, чувствата се променливи, спротивставеностите не се во судир или, пак, судирот не се согледува како таков, и има само зачетоци на смисленост. Нема логички и временски тек. Страста е важна кај овој процес. Спротивно на ова, го има секундарниот свесен процес, каде има цврсти граници и каде мислите се организирани усогласено. Најголем дел ос свесните мисли потекнуваат одовде.