cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црвен крст (концентрационен логор)
Позадина
На 6 април 1941 година, силите на Оската го нападнале Кралството Југославија. Кралската југословенска армија брзо била поразена и Белград бил заземен до 12 април. Земјата потоа била окупирана и распарчена, при што Вермахтот ја основал територијата на воениот командант во Србија под влада на воена окупација. Територијата опфаќала поголем дел од самата Србија, со додавање на северниот дел на Косово (со центар на Косовска Митровица) и Банатот. Тоа била единствената област на поделена Југославија во која германските окупатори воспоставија воена влада. Ова било направено за да се искористат клучните железнички и речни транспортни правци што минуваа низ него, и поради неговите вредни ресурси, особено обоените метали. Воениот командант во Србија ги назначи српските марионетски влади „да ги извршуваат административните работи под германско раководство и надзор“. На 29 август 1941 година, Германците ја назначиле Владата на националниот спас (Влада Националног Спаса) под генералот Милан Недиќ, за да ја замени краткотрајната администрација на Комесарот. Предвоен политичар за кој се знаеше дека има наклонетост кон Оската, Недиќ беше избран затоа што Германците веруваа дека неговото жестоко антикомунизам и воено искуство може да се искористи за задушување на вооруженото востание во српскиот регион Шумадија. Не можејќи да донесат засилување поради потребата да се испратат војници на Источниот фронт, Германците одговориле на револтот со изјавата дека за секој убиен германски војник ќе бидат погубени сто Срби и дека за секој ранет германски војник ќе бидат погубени педесет. До октомври 1941 година, оваа политика резултираше со смрт на 25.000 Срби. Германците, исто така, ги нападнале Евреите, кои биле подложени на принудна работа, казнени даноци и рестриктивни декрети. Евреите исто така биле регистрирани кај германските власти и принудени да носат ленти за идентификација додека еврејскиот имот бил конфискуван. Тие, а во помал степен и Ромите, биле мета на расна основа, иако повеќето не биле целосно убиени. По почетокот на антигерманското востание, германската пропаганда почнала да ги поврзува Евреите со комунизмот и антигерманската идеологија. Следеа погубувања и апсења на српски Евреи.
Кога Германците го окупирале југоисточниот српски град Ниш во април 1941 година, тие им забраниле на Ромите да ги напуштаат своите домови без препознатлива жолта лента со натписот Zigeuner (Циган). Германските војници потоа поминале низ ромскиот кварт и насилно ги избричиле главите на сите Роми во Ниш под изговор дека имаат вошки.
Операција
Концентрациониот логор Црвен крст бил основан од германскиот Гестапо во Ниш во средината на 1941 година. Името го добил по објект на Црвениот крст сместен во близина на камповите. Првично наменет како транзитен камп, до септември истата година билпретворен во концентрационен логор.
Имало четири категории на затвореници. Првите категории билезаложници. Тие служеле за одмаздничка погубување. За еден убиен окупаторски војник 100, а за еден ранет 50 заложници. Втората категорија беа Евреите. Третата категорија на затвореници беа лица уапсени под сомнение дека припаѓаат или соработувале со комунистичкото Националноослободително движење и нивните воени единици на Јосип Броз Тито. Четвртата категорија на затвореници ја сочинуваа оние кои беа уапсени под обвинение за припадност или соработка со Југословенската армија во татковината, под команда на воениот министер, полковник Дража Михаиловиќ. Мажите, жените и децата Роми биле затворени во Црвен крст набргу по неговото создавање. Во октомври 1941 година, во логорот биле донесени 200–300 локални и странски Евреи кои живееле во Ниш. Повеќе пристигнаа подоцна од градовите во српската внатрешност. Законите донесени од Германците во септември гарантираа дека тие ќе бидат притворени одвоено од другите затвореници. Германците почнале да егзекутираат возрасни машки затвореници на почетокот на ноември. Во јануари, група српски партизани го нападнаа логорот, ослободувајќи мал број еврејски затвореници. масовни погубувања се случија на планината Бубањ во февруари 1942 г. Тој месец, група затвореници направи организиран обид да избега од логорот. Иако петнаесет затвореници успеале да побегнат, четириесет и двајца не успеале во тоа и биле убиени. Втората масовна погубување вклучува стрелање на голем број српски и преостанати еврејски затвореници чии тела биле фрлени во масовни гробници кои Германците ги принудиле ромските затвореници да ги копаат. Таа пролет, жените и децата затворени во Црвен крст биле префрлени во концентрациониот логор Сајмиште на периферијата на Белград, каде што биле убиени со бензински комбиња. Кампот останал во функција во следните две години пред да биде ослободен од партизаните во 1944 година. Од повеќе од 35.000 затвореници кои биле држени во логорот за време на војната, се проценува дека 10.000 биле убиени.
Наследство
По војната, на планината Бубањ е подигнат споменик на жртвите од логорот. Меморијалниот музеј бил отворен на поранешните кампови во 1967 година. Поставката ја подготвиле кустосите историчари Ивана Груден Милетињевиќ и Небојша Озимиќ. Во 1979 година, камповите биле прогласени за културен споменик од исклучително значење и потпаднаа под заштита на Социјалистичка Република Србија. Филм со детали за настаните во логорот насловен Лагер Ниш бил објавен во Југославија во 1987 година. Тоа бил единствениот филм кој се врти конкретно околу затворениците во концентрационен логор некогаш објавен во земјата.
Татјана Дмитриева
Татјана Борисовна Дмитриева била руски психијатар, член на Руската академија на медицински науки и министер за здравство. Таа се родила на 21 декември 1951 година, а починала на 1 март 2020 година на 58 годишна возраст. За време на периодот од 1998 до 2010 година таа била на чело на Центарот Сербски.
Публикации
Татјана Дмитриева објавила 350 научни трудови и 22 монографии. Некои од нејзините значајни трудови се:
Рубикова тријамида
Рубиковата тријамида - механичка загатка измислена од Ерне Рубик и објавена во 1991 година од Matchbox.
Загатката е слична на Рубиковата коцка по тоа што целта е да се манипулира со сложувалката додека сите страни не се еднооблични во боја. Загатката сама по себе создава триаголна пирамида, така што има четири страни и бои.
Правила
За разлика од Коцката, Триамидата е лесна за расклопување бидејќи е составен од десет поединечни парчиња (секое со четири обоени страни) и четири спојни делови. Следејќи ги правилата, за да ја реши загатката, корисникот мора да отстрани мала пирамида (од четири парчиња) од која било од четирите крајни точки, да ја ротира и повторно да ја закачи.
Загатката е површно слична на Пираминкс, но, за разлика од таа сложувалка, можно е да се поместат парчиња помеѓу странична и аголна положба.
Парчиња
Секое парче од сложувалката има четири лица. Од десетте парчиња:
Фудбалот во 1980 година
1980 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Грајфсвалд
Грајфсвалд (Greifswald), служб. Универзитетски и Ханзин град Грајфсвалд (на германски Universitäts- und Hansestadt Greifswald) — град во североисточниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, во Германија. Градот претставува административно седиште на новосоздадениот округ Западна Померанија-Грајфсвалд, создаден со административната реформа во 2011 година.
Се наоѓа на еднакво растојание од околу 250 километри од двата најголеми града во Германија, Берлин и Хамбург. Градот се наоѓа на Балтичкото Море, а низ самиот град тече малата река Рик. Исто така, градот се наоѓа во близина на двата најголеми острова во Германија, Риген и Узедом, и е близу до трите од 14. германски национални паркови. Порано бил урбан округ или слободен град, додека денес е сведен на окружен главен град.
Заедно со Штралзунд, Грајфсвалд создава еден од четирите високоурбани центри на Мекленбург-Западна Померанија.
Населението во градот изнесува 55.000 жители, вклучувајќи многу од 12.500 студенти и 5.000 вработени на Универзитетот во Грајфсвалд. Грајфсвалд е меѓународно познат поради истоимениот универзитет, неговата блиска Долина БиоКон, гасоводот Северен поток и проектите за јадрено соединување Венделштајн 7-Х.
Географија
Грајфсвалд е сместен во североисточниот дел на Германија, на приближна иста оддалечност од двата најголеми острова во Германија, Риген и Узедом. Градот е сместен во јужниот дел на Грајфсвалдскиот Залив, историскиот стар дел на градот е на околу 5 километри спротиводно по реката Рик, која поминува низ градот. Областа околу Грајфсвалд е главно рамна и едвај достигнува повеќе од 20 метри надморска височина. Двата острова, Кос и Римс, се исто така дел од Грајфсвалд. Три од четинаесетте национални паркови на Германија можат да се посетат од Грајфсвалд со автомобил за не повеќе од еден час возење.
Грајфсвалд е исто така приближно еднакво оддалечен од двата најголеми германски града, Берлин (240 км) и Хамбург (260 км). Најблиски поголеми градови се Штралзунд и Росток.
Крајбрежниот дел на Грајфсвалд на устието на Рик, именуван Грајфсвалд-Вик, се развил од рибарско село. Денес поседува мала плажа, марина и главното пристаниште во Грајфсвалд.
Соседни општини
Грајфсвалд се граничи со следниве општини (почнувајќи од десно, надесно): Мезекенхаген, Нојенкирхен, Лесин, Кемниц, Дидрихсхаген, Вајтенхаген, Хинрихсхаген, Левенхаген и Вакеров (сите општини во округот Западна Померанија-Грајфсвалд).
Рана историја
Грајфсвалд бил основан во 1199 година, кога цистерцијанските монаси го основале манастирот Елдена. Во 1250, Вартислав III му доделил градски права на Грајфсвалд.
Средниот век и реформацијата
Во средновековни времиња, територијата на Грајфсвалд била ненаселена пошумена област, која претставувала граница помеѓу данското Кнежевство Риген и померанското Грофовија Гицков, кое во тоа време било исто така под данска власт. Во 1199, ругенскиот принц Јаромар I им дозволил на цистерцијанските монаси да го изградат манастирот Хилда, сега манастир Елдена, на устието на реката Рик. Помеѓу земјите кои им биле доделени на монасите била и природната солана, во близина на реката, место низ кое поминувал и важниот трговски пат Вија Регија. Ова место било именувано Грип(хе)сволд(е) (Gryp(he)swold(e)), кое претставува долногермански претходник на современото име на градот. Меѓутоа, легендата вели дека на монасите им било покажано најдоброто место за населување од моќниот грифон, кој поставил дрво кое се претпоставувало дека израснало на најстарата улица во Грајфсвалд, „Шухаген“ (Schuhagen). Изградбата на градот се одвивала врз основа на шема на правоаголни улици, со цркви и плоштади во средишните места. Првично бил населен со Германци во текот на нивното населување на овие простори, но биле привлечени и доселеници од други народи и Вендите.
Кога Јаско Залцведелски од Гицков го основал францисканскиот манастир во рамките на ѕидините на Грајфсвалд, цистерцијанците од Елдена го изгубиле поголемиот дел од влијанието на понатамошниот развој на градот. Веднаш зад западните граници на Грајфсвалд, никнувало ново предградие, во вид на град, (Neustadt), одвоен од Грајфсвалд со каналот. Во 1264, Нојштат бил припоен, а каналот бил пополнет.
Манастирот Елдена и други градби во Грајфсвалд биле изградени со тули во готски стил.
Доживувајќи силен пораст на населението, Грајфсвалд станал еден од најраните членови на Ханза кон крајот на век, со што дополнително се развила трговијата и богатството. По 1296, граѓаните на Грајфсвалд не требало повеќе да служат во војската на Померанија, а померанските војводи не престојувале во градот.
Во 1456, градоначалникот на Грајфсвалд Хајнрих Рубенов ги поставил темелите на еден од најстарите универзитети во светот, Грајфсвалдскиот универзитет, кој бил еден од првите во Германија, и периодично, бил настар во Шведска и Прусија, соодветно.
При реформацијата, манастирот Елдена престанал да ја извршува својата функција. Неговите поседи припаднале на померанските војводи; тулите од неговите готски градби биле искористени од месното население за друг градби. Елдена го изгубила својот одвоен статус и подоцна била припоена во градот Грајфсвалд. Верските објекти во рамките на градските ѕидини, манастирите на црните фратри (доминиканци) во северозападниот дел и на сивите фратри (францисканци) во југоисточниот дел, биле секуларизирани. Зградите на доминиканците („црниот манастир“) биле претворени во универзитет; местото сè уште се користи како дел од средновековниот кампус. Францисканскиот манастир („сивиот манастир“) и неговите подоцнежни градби сега се дел од Померанскиот покраински музеј.
Во текот на Триесетгодишната војна, Грајфсвалд бил окупиран од царските сили од 1627 до 1631, и потоа од шведските сили.
1631/48—1815: Шведска
Кога шведските сили влегле во Војводството Померанија во 1630 и постепено биле истуркувани царските сили, Грајфсвалд станал последното царско упориште во Померанија. Бил опколен од Шведска на 12 јуни 1631 и поразен на 16 јуни, кога царскиот командант Перузи бил убиен во текот на јавање. Густав II Адолф Шведски дури и се вратил од Бранденбург да ја надгледува опсадата и по неговото пристигнување ја добил универзитетската почит за слобода. По Триесетгодишната војна (1618–1648), Грајфсвалд и областа околу него, службено станал дел од Кралството Шведска како последица на војната. Шведска Померанија, како што била тогаш наречена, останала дел од шведското кралство до 1815, кога станала дел од Прусија, како Покраина Померанија.
Триесетгодишната војна предизвикала појава на глад низ цела Германија и до 1630, населението на Грајфсвалд се намалило за две третини. Многу градби останале празни и започнале да се распаѓаат. Наскоро се случиле други војни: Шведско-полска војна и Шведско-бранденбуршка војна, во кои бил вклучен тогашниот шведски град Грајфсвалд. Во 1659 и 1678, трупите на Бранденбург го бомбардирале градот. Првите бомбардирања главно се случиле во североисточниот дел на градот, кога 16 куќи биле запалени. Второто бомбардирање срамнило 30 куќи и оштетило уште стотици низ целиот град. Топовските ѓулиња од ова второ бомбардирање сè уште можат да се видат во ѕидините на Црквата Св. Богородица.
Во текот на Големата северна војна (1700–1721, градот бил вклучен во 1711–1713), Грајфсвалд бил дом на многу војници, кои уништиле неколку домови. Кога бил опколен соседниот Штралзунд, рускиот цар Петар Велики се здружил со Џорџ I со Грајфсвалдскиот договор. Во 1713, градското собрание и шталите биле запалени. Во 1736, уште поголем пожар уништил 26 куќи и оштетил неколку куќи. Веќе во 1669 и 1689, шведската влада издала декрет (Freiheitspatente) кој го иззел од данок секој кој градел или обновувал куќа. Овие декрети важеле, иако често изменувани, до 1824.
Во 1763 била основана ботаничката градина во Грајфсвалд.
1815—денес: Германија
Во текот на 19 век Грајфсвалд, познат како Грифија („Gryfia“) на полски бил еден од главните центри на полските студенти во Германија По Вроцлав и Берлин, Грифија бил трет најголем град по број на полски студенти.
Околу 1900, градот по првпат од средниот век значително се проширил надвор од старите градски ѕидини. Исто така, голема железничка линија го поврзала Грајфсвалд со Штралзунд и Берлин, а подоцна била изградена и локална железничка линија до Волгаст.
Градот ја преживеал Втората светска војна без многу уништување, иако бил дом на голем воен гарнизон. Во текот на војната во градот се наоѓал камп за затвореници, наречен Сталаг II-C Во април 1945, Оберст Рудолф Петерсхаген го предал градот на Црвената армија без борба.
Од 1949 до 1990, Грајфсвалд бил дел од Источна Германија. Во тоа време, многу историски градби во средновековните делови на градот биле запоставени, а голем број на стари згради биле срушени. Населението значително се зголемило поради изградбата на атомската централа во Лубмин, која била затворена во почетокот на 1990-тите. Биле изградени нови предградија во карактеристичниот ист индустриски социјалистички стил, т.н. станбени блокови. Тие сè уште се дом на голем дел од градското население. Овие нови предградија биле изградени во источните и југоисточните делови на средишниот Грајфсвалд, преместувајќи го поранешниот центар на градот кон северозападниот крај на новите делови.
Востание на Матија Губец
Словенија и Хрватска долго време се наоѓале под власта на австриската држава. Тогаш селаните живееле во тешка положба, во беда и немаштија. Господарите од нив барале повеќе да работат, повеќе да произведуваат, за да можат тие што побогато да живеат без труд.
Грајфсвалд
1815—денес: Германија
Обновата на стариот град започнала кон крајот на 1980-тите. Скоро целиот град бил повторно обновен. Пред тоа скоро сите градби во стариот северен град до самото пристаниште биле уништени и подоцна обновени. Историскиот плоштад е особено вреден за споменување и е еден од најубавите во северна Германија. Градот привлекува многу туристи, поради неговата близина до Балтичкото Море.
Востание на Матија Губец
Селаните не можеле повеќе да трпат и во 1573 година кренале востание. Тоа зафатило краишта во Хрватска и Словенија. На чело на востанието застанал храбриот селанец Матија Губец.
Во почетокот востаниците имале успех. Тие храбро се бореле, но не можеле докрај да ги издржат немилосрдните напади на значително повооружениот непријател. Така востанието било задушено. Матија Губец бил убиен на ѕверски начин, а многу луѓе биле измачувани и убиени.
Грајфсвалд
Стопанство
Грајфсвалд и Штралзунд се најголемите градови во делот на Западна Померанија во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Од големо значење за градската економија е локалниот универзитет со неговите 12.000 студенти и близу 5.000 вработени, како и други вработени во независните истражувачки објекти како Институтот Фридрих Лефлер и независните фирми.
Туризмот игра огромна улога бидејќи Грајфсвалд се наоѓа помеѓу островите Риген и Узедом на популарниот германски балтички брег, кој привлекува многу туристи.
1114
1114 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1114 година од новата ера, 114. од вториот милениум, 14. од XII век и петта од 1110-тите.
Грајфсвалд
Стопанство
Еден од најголемите производители во Европа за сончеви плочи, фирмата од Берлин Солон СЕ, има производствен објект во Грајфсвалд. Третиот најголем производител во светот за јахти, Ханза Јахти, е основан во Грајфсвалд. Во енергетскиот сектор, меѓународниот гасовод од Русија до Германија завршува во Лубмин (близу Грајфсвалд). Riemser Arzeimittel е фармацевтска компанија основана на островот Римс, кој е дел од градот Грајфсвалд. Сименс комуникации има свој објект во градот.
1114
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Грајфсвалд
Стопанство
Во студија од 2008, Грајфсвалд бил прогласен за најдинамичен град во Германија. Според друга студија од 2008 година, Грајфсвалд е „најмлад град“ во Германија, бидејќи има највисок процент на домаќинства помлади од 30 години.
1114
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6622 и 6623 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5864 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4874 и 4875 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1867.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1114 година се протега во 3750 и 3751, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3810 и 3811 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1657. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 507 и 508 исламска година.
Грајфсвалд
Градски Совет
Политиката во Грајфсвалд, како во поголемиот дел на Западна Померанија, е традиционално преовладаен од партијата од десниот центар ДХС. Градскиот Совет е избран на петгодишен мандат. Од последните избори на 7 јуни 2009, 43 градски советници припаѓаат на следните партии:
Универзитет
Основан во 1456, Грајфсвалдскиот универзитет е еден од најстарите универзитети, како во Германија и Европа. Моментално, околу 12.300 студенти студираат на пет факултет: теологија, право/економија, медицина, општествени науки и математика/природни науки.
Култура
Грајфсвалд има голем број на музеи и изложби, од кои најпознати се Померанскиот покраински музеј (Pommersches Landesmuseum): историја на Померанија и уметност, вклучувајќи дела од Каспар Давид Фридрих, роден во Грајфсвалд. Грајфсвалдскиот универзитет исто така нуди голем број на збирки, некои од нив се достапни на јавноста.
Со оглед на неговата големина и број на население, Грајфсвалд нуди широк избор на настани:
Сообраќај
Според студија од 2009 година, 44% од сите луѓе во Грајфсвалд ги користат нивните велосипеди за секојдневен превоз низ градот, што е највисока таква стапка во Германија. Во градот постои и јавен градски и регионален автобуски превоз. Локалните автобуси се управувани од градското претпријатие Грајфсвалд.
Грајфсвалд се наоѓа на подеднакво растојание од околу 250 километри од двата најголеми града, Берлин и Хамбург, до кои може да се дојде преку автопатот А20 со кола за околу два часа. Исто така, постојат железнички врски до и од Хамбург (преку Штралзунд и Росток), и Берлин. Омилените летни туристички одредишта Узедом и Риген се достапни и со кола и со воз.
Железничката станица Грајфсвалд го поврзува градот со Штралзунд, Цисов, Узедом, Ангерминде, Еберсвалде и Берлин. Станицата е исто така опслужувана од возовите ИЦЕ и EuroCity до градови во Германија и во Чешка.
Грајфсвалд поседува пристаниште на Балтичкото Море, како и неколку марини. Историскиот градски центар е на околу 3 километри од брегот и може да се стигне до него со јахти и мали бротчиња преку реката Рик. Грајфсвалдскиот Залив е омилено место за едрење и сурфање, додека најголемите германски острови, Риген и Узедом, се наоѓаат на неговите брегови.
Гинковидни
Гинковидните се ред на голосеменици, кој содржи само еден опстанат вид — гинкото (Ginkgo biloba). Станува збор за монотипски таксон во класата Ginkgoopsida (Гинкови), која исто така е монотипски таксон во склоп на одделот Ginkgophyta (Гинкови). Редот вклучува пет семејства, од кои само семејството Гинка (Ginkgoaceae) има живи претставници.
Историја
Првите фосилни гинко листови кои биле пронајдени потекнуваат од периодот тријас, но постоеле и мноштво други видови на гинко за време на периодите јура и креда. Овие периоди, познати колективно како мезозојска ера, се одликувале со огромна разновидност и дистрибуција на скоро сите растителни групи, вклучително и гинковите растенија. Во почетокот на кенозојскиот период, особено во раните периоди на креда и терцијар, речиси сите гинковите растенија изумреле.
Естерификација
Естерификацијата е општо име за хемиска реакција во која две хемиски соединенија (обично алкохол и киселина) образуваат естер како реакционен продукт. Естерите се користат како мирисни или арома агенти. Естерификацијата е повратна реакција.
Примери на естерификациски реакции се:
H3C-COOH + HO-CH2-CH3    →     H3C-COO-CH2-CH3 + H2O (во присуство на концентрирана сулфурна киселина)
H3C-COO- Na+ + HO-CH2-CH3 + H+ → H3C-COO-CH2-CH3 + H2O + Na +
H3C-CO2-Ag+ + Cl-CH2-CH3 → H3C-COO-CH2-CH3 + AgCl
H3C-COCl + HO-CH2-CH3 → H3C-COO-CH2-CH3 + H-Cl
H3C-CO-O-CO-CH3 + HO-CH2-CH3 → H3C-COO-CH2-CH3 + H3C-COOH
Антоан де ла Сал
Антоан де ла Сал (француски: Antoine de la Sale, роден во - починал во ) — француски писател.
Биографија
Антоан де ла Сал е роден во година во Франција. Тој бил паж кај Луј II Анжу, кралот на Сицилија и на неговиот наследник Луј III. Во дипломатските работи, тој ја посетил Италија, Белгија и Англиија. Еден период бил задолжен за воспитување на синовите Рене I и Луј. Последните години од својот живот ги поминал повлечено, во пишување, инспириран од големиот број на патувања и посети на најразлични владетелски дворови.
Загатлив прстен
Загатливиот прстен ― прстен составен од повеќе меѓусебно поврзани ленти, што е еден вид механичка загатка најверојатно развиена како елаборација на европскиот гимален прстен.
Антоан де ла Сал
Биографија
Најпознато негово дело е романот Малиот Жан од Сантра, кој го напишал во 1456 година, а за првпат било објавено во 1517 година. Во романот се раскажува за еден млад паж. Неговата љубов кон една дама од високото друштво, која љубов му била возвратена, го воздигнала до највисокиот степен на управување, за да на крајот неговата сакана жена му го заврти грбот и замине со богат калугер. Првиот дел од романот е исполнет во куртоазен дух и е опишан отмениот живот на средновековните владетели, а вториот дел претставува сатира на неморал на таа класа, како и на свештенството.
Загатлив прстен
Загатливиот прстен понекогаш се нарекува и „турски венчален прстен“ или „харемски прстен“. Според популарната легенда, прстенот би го дал сопругот како венчален прстен, бидејќи ако жената го отстрани (најверојатно за да изврши прељуба), прстените на прстенот ќе се распаднат и таа нема да може повторно да го состави пред да ќе се забележи отсуство. Сепак, загатливиот прстен може лесно да се извади без лентите да се распаднат.
Во Шведска, загатливите прстени често ги носат воени ветерани, каде што бројот на прстени одговара на бројот на направени патувања, почнувајќи од 4 прстени за 1 турнеја.
Автомобилски регистарски таблички во Чешка
ОД 2007 година, во Чешката Република постојат два вида на автомобилски регистарски таблички.
Формат
Новиот чешки систем на автомобилски таблички беше претставен помеѓу 29 јуни 2001 и 17 јули 2001. Прата буква почнувајќи одлево го претставува регионот - (Kraj), а потоа следат комбинации од букви и бројки почнувувајќи од 1X0 0001 - каде X е буквата на регионот. Во 2009, и Прага (A) и Středočeský kraj/Централна Бохемија (S) стигнаа до комбинација од шест 9ки во нивните регистарски таблички и започнаа да издабааат таблички со две букви - 1XA 0000, каде X е буквата на регионот и А е буквата по алфабетски редослед (по 1AA 9999, следи 1AB 0000).
Од 2004 со влегувањето на Чешката Република во европската унија, a blue European strip со буквите CZ и европските ѕвезди.
1932 - 1954
Овој систем беше претставен во Чехословача во 1932. Првата буква го претставува регионот. X-NN-NNN, бели букци на црна позадина X-NNNNN, Црни букви на бела позадина
1954 - 2001
This system was introduced in Czechoslovakia in 1960. After the dissolution of Czechoslovakia, Slovak Republic introduced a new system of car registration plates in 1997 while the Czech Republic kept issuing the old one until 2001. In the old system, the two first letters represented the district (okres). Registrations in Prague began with A, while the vehicles used by the government had registration plates beginning with AA.
XX-NN-NN or XXX-NN-NN XX NN-NN or XXX NN-NN
(X = letters, N = numbers.) Commercially used vehicle and heavy goods vehicle had a yellow background. Vehicles with foreign owners had a blue background and yellow letters.
ОУ „Кирил и Методиј“ - Ораовица
Кирил и Методиј — основно училиште во село Ораовица, општина Радовиш. .
Лична карта
ООУ ,,Кирил и Методиј’’ се наоѓа во с. Ораовица - Радовиш и ги опфаќа децата од самото село. Училиштето е изградено во 1946 година, а во истото наставата се изведува во две училишни згради кои денес се комплетно уредени и реновирани.
Ученици
Во учебната 2013/14 година училиштето го посетуваат 132 ученици од кои 68 момчиња и 64 девојчиња. Училиштето има 16 вработени, а додека наставата од VI-VIII одд. се реализира со 15 наставници од кои 6 наставници се вработени во ООУ ,,Кирил и Методиј’’ а другите се вработени во другите училишта во општината, а истовремено ја дополнуваат наставата и во оваа општинско основно училиште.
Инфраструктура
Во сколоп на училиштето е и салата која се користи за настава по предметот Физичко и здравствено образование, а е пуштена во употреба во 2008 година, истата целосно е опремена со спортски реквизити - потребни за успешна реализација на наставата по ФЗО. Училиштето располага со дворна површина од 5,439 m2 кој до пред извесен период истиот беше делумно асфалтиран и неуреден, но сега училишниот двор доби нов лик - и е уреден со тревни парцели, поставени се бехатон патеки, целосно е ограден, поставени се клупи, корпи за отпадоци и реновирани се надворешните спортски терени.
Од оваа учебна година посебно важен сегмент е вградувањето на парното греење во двете училишни згради, училишната библиотека и салата за ФЗО.
Мото на училиштето
Развивање на позитивни навики и воспитно-образовни вредности како столб врз кој ученикот ќе се изгради во целосно позитивна и карактерна личност, со свои работни и морални квалитети и вредности.
Визија на училиштето
Нашето училиште го гледаме како безбедна и дисциплинирана средина во која учениците ќе се образуваат, воспитуваат и оспособуваат за понатамошен развој во едно прилагодено, современо, дисциплинирано училиште.
Слогани
Воспитно-образованите ученици се со поглед кон иднината ! Училиштето е мојот втор дом ! Дисциплинирано, делотворно и ефикасно ЕКО училиште со своја култура и современ начин на однесување ! Квалитетни планирања – успешна реализација на работата ! Активни методи за работа – активни ученици ! Муѓето немаат ништо против да бидат на бродот кој се ниша, ако знаат каде одат и ако таму и самите сакаат да стигнат !
ОУ „Кирил и Методиј“ - Романовце
Кирил и Методиј — основно училиште во Романовце, Општина Куманово. .
NGC 7706
NGC 7706 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7706 се споменува и како UGC 12686, MCG 1-60-6, CGCG 407-15.
Откривање
Објектот е откриен на 16 октомври 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7706 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7706 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 35 м 10,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 57' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 7706 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71817. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 588. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 796.
Епифиза
Епифизата (пинеална или надмозочната жлезда) се јавува во текот на ембрионалниот развиток кај сите ‘рбетни животни, а во нивната возрасна состојба таа се задржува само кај најпримитивните ‘рбетници, и тоа во улога на епифизарно око, осетливо на светлината. Кај останатите ‘рбетници таа е ендокрина жлезда.
Епифизата кај човекот е во вид на шишарка со големина на зрно од пченка. Во детството е најразвиена, а по настапувањето на половата зрелост се намалува. Излачува хормони кои го кочат предвременото полово созревање. Се наоѓа одозгора на задниот дел на меѓумозокот. Се смета дека припаѓа на жлездите од ендокриниот систем и дека делува на растењето и развојот на јајчникот и семеникот.
NGC 5279
NGC 5279 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5279 се споменува и како UGC 8678, MCG 9-22-102, MK 271A, Arp 239, CGCG 271-58, CGCG 272-3, VV 19, KCPG 390B, 1ZW 69.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5279 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5279 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 41 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 40' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 29°.
Други поделби
Проучување на NGC 5279 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48482. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3854. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Превалец (Велес)
Превалец — приградска населба на градот Велес која се води во статистиките од 1971 година.
Географија и местоположба
Превалец е всушност населба на градот Велес на неговата периферија, сместена на превалот помеѓу градот и селото Горно Оризари.
Историја
Превалец е формирана како перифена приградска населба на градот Велес од страна на доселеници од велешките села особено од областа Азот. Првите доселеници се населени кон крајот на шеесеттите години на минатиот век, а официјално во статистиката Превалец се води од 1971 година. Со зголемувањето на бројот на жителите и станбените објекти населбата изрши процес на конурбација со градот Велес.
Стопанство
Населбата првенствено има секундарни дејности како трговија и транспорт, а голем дел од нејзиното население е вработено во фабриките во кои се наоѓаат во Превалец („Киро Ќучук“, „Порцеланка“ и др.). Од земјоделието, во Превалец е застапено бавчанџиството, односно полјоделство во бавчи, кое пред сè има фукција за куќно снабдување со зеленчук, овошје, тутунарството итн.
Демографија
Превалец како градска населба на градот Велес бележи голем пораст на бројот на своите жители од 505 жители во 1971 година, на 2192 жители во 1994 година (од кои 2147 се Македонци и 26 Срби,). Според пописот од 2002 година во населбата Превалец живеат 2974 жители од кои:
Родови
Превелец е мешано село.
Според податоците од 1967 година, родови во селото се
Сите се доселени после Втората светска војна.
Културни и природни знаменитости
Палеонтолошко наоѓалиште кое се наоѓа на оддалеченост од 4 км југозападно од Велес. Значењето на објектот е во тоа што претставува прво откриено наоѓалиште со фосилни коски од цицачи, т.н. “пикермиска фауна” во Република Македонија. Наоѓалиштето случајно го открил германскиот истражувач Југман во 1917 година за време на Првата светска војна. Староста на фауната е одредена како долно плиоценска а детерминирани се многубројни родови и видови на фосилни цицачи и тоа: мајмуни, трипрсни коњи (хипариони), жирафи, антилопи, газели, елени, мастодонти, носорози, свињи, хиени и др.
Акциско-авантуристичка игра
Акциско-авантуристичка игра е видеоигра што спојува својства од авантуристичкиот жанр и акционите игри. Веројатно е најширокиот и најразновиден жанр во видеоигрите и содржи многу игри што може да се сместат во потесни поджанрови. Првата позната игра од овој жанр е Adventure (1979) за Atari 2600.
Делот „авантуристичка“ од изразот „акциско-авантуристичка игра“ не се однесува на тематиката на играта (како на пример во авантуристичките филмови), туку на начинот и стилот на играње. Слично и делот „акциона“ (односно „акциско-“) не мора да значи дека играта содржи насилни дејствија (како тепање), туку дека играта воглавно содржи физички предизвици, како брзи рефлекси и добра координација.
Бидејќи акциско-авантуристичкиот жанр е мешан жанр, игрите од овој жанр содржат и физички и умствени предизвици, без разлика дали има и насилство.
Некои истражувања покажуваат дека машките повеќе уживаат во акциско-авантуристичките игри од женските.
Рина Френкел
Рина Френкел е израелски политичар. Таа била член на Кнесет од 2013 до 2015 година. Се родила на 17 септември 1956 година.
Биографија
Се родила во Смоленск во Советскиот Сојуз (денес во Русија ), но Френкел се преселила во Израел во 1990 година. Таа е жител на Нахарија и работи како помошник директор на организација за обука и вработување во Маалот-Таршиха.
Бавно враќање дома
Бавно враќање дома (германски: Langsame Heimkehr) - роман на австрискиот писател Петер Хандке од 1979 година.
Содржина
Романот се состои од три дела:
Осврт кон делото
Хандке го опишал пишувањето на ова дело како еден од најзначајните настани во животот. Според неговото признание, во тоа време, тој повеќе не знаел како може да се пишува и со секоја реченица морал да ги бара јазикот, приказната, раскажувањето и премините од една во друга реченица.
Во рецензијата на книгата „Бавно враќање дома“, Дринка Гојковиќ ја оценува како една од најдобро напишаните книги на Хандке, велејќи дека таа се одликува со извонредна стилска зрелост и стилско совршенство кое ретко се среќава во модерната книжевност. Иако станува збор за прозен текст, тој е напишан според правилата на поезијата, а секоја реченица претставува мелодина единка која прави совршена рамнотежа и единство со претходната. На тој начин, прозата добива впечатлив, сугестивен лирски ритам кој ја создава атмосферата и го определува пулсирањето на дејството.
Граници на Општина Центар
Границите на Општина Центар, Скопје се опишуваат на следниов начин:
Микро Скопски организми
Список на песни
Сите песни се напишани и компонирани од Тони Зен.
Котел
Котел (Котел, Κότελ) е град во централна Бугарија, дел од Сливенската област. Тој е административен центар на истоимената општина Котел. Во 2016, градот имал население од 5,329 жители.
Котел е познат по бројни личности од бугарската преродба кои на различни начини се поврзани со градот, како што се политичарите Александар Богориди и Стефан Богориди, просветителите Софрониј Врачански и Петар Берон, јавниот деец Гаврил Крстевич, револуционерот Георги Раковски, како и премиерот Добри Божилов.
Космос-1408
Космос-1408 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“. На 15 ноември 2021 г. сателитот е уништен од во проба на противсателитско оружје изведена од руската војска, што предизвикало расфрлање на вселенски отпад во орбити од 300 и 1.100 км над Земјата. Ова предизвикало можност за потенцијален судир со Меѓународната вселенска станица, поради што нејзиниот екипаж морал да се засолни во спасителните капсули. Сепак, утврдено е дека пробата не предизвикала опасност по никого.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 септември 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2200 килограми. Космос-1408 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 666 км, а најмалото на 631.
1113
1113 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1113 година од новата ера, 113. од вториот милениум, 13. од XII век и четвртта од 1110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6621 и 6622 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5863 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4873 и 4874 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1866.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1113 година се протега во 3749 и 3750, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3809 и 3810 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1656. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 506 и 507 исламска година.
Нарбона
Нарбона (навахо Tachíí'níí -Клан на црвенокошци што трчаат во вода) (1766–31 август 1849) бил Навахо поглавица. Тој бил убиен во конфронтацијата со американските војници на 31 август 1849.
Нарбона бил најбогат навахо поглавица поради големиот број на овци и коњи што ги поседувал тој или неговата фамилија. Тој не бил само обичен навахо поглавица, туку бил многу почитуван воопшто и уживал голем статус за време на преговорите со американците.
Узбечки јазик
Узбечкиот (узбечки: O'zbek tili / O'zbekcha или Ўзбек тили / Ўзбекча) е туркиски јазик кој воглавно се зборува во азиската држава Узбекистан. Узбечкиот е службен јазик во Узбекистан и истиот го зборуваат околу 25,5 милиони луѓе. Узбечкиот е дел од подгрупата на карлучките (или ујгурски) јазици, па така, големи сличности во поглед на граматиката и зборовниот фонд дели со ујгурскиот јазик, со одредени влијанија од персискиот, рускиот и арапскиот јазик. Денес Узбекистан е во процес на промена на азбуката, односно се заменува кирилицата со латиница. Една од најзначајните одлики на узбечкиот јазик е промена на гласот со  или, фонетска одлика типична за персискиот јазик.
Демографија
Во рамките на Заедницата на независни држави, околу 24,7 милиони луѓе зборуваат узбечки или на некој од узбечките дијалекти. Во Узбекистан околу 21 милион жители зборуваат узбечки како мајчин јазик. Во Таџикистан има околу 1,2 милиони жители кои зборуваат на узбечки. Понатака, во Авганистан има 1 милион жители кои зборуваат узчеки, во Киргистан 550.096 жители и во Тукменистан има 317.333 жители кои го користат узбечкиот. Во Кина има исто така узбечка заедница, но поради големата сличност со Ујгурите, Узбеците се асимилираат.
Странско влијание
Влијанието на Исламот, а преку тоа и влијанието на арапскиот, врз узбечкиот јазик е очигледно. Покрај тоа, врз узбечкиот јазик има одреден степен на влијание и од рускиот јазик, кое е последица на историските развои. Голем број од арапските позајмени зборови во узбечкиот се прифатени преку персискиот јазик. Поради географската близина на персискиот јазик и неговиот дијалект, таџички јазик, узбечкиот претрпел влијание и од овој јазик.
Дијалекти
Узбечкиот јазик има поголем број дијалекти, кои варираат од регион до регион. Сепак, меѓу нив има еден задничка стандардна форма која е разбирлива за сите и која служи како база за стандардниот узбечки јазик. Едни од најпознатите дијалекти на узбечкиот се тие во Авганистан, односно ферганскиот, хорезмскиот, чимкентско-туркестанскиот и суркандарјанскиот дијалект.
Писмо
Во 1940 година, узбечкиот почнал да користи кирилица наместо латиница. Кирилицата се користела до 1992 година, но денес латиницата била и официлајно воведена во Узбекистан. И покрај официјализирањето на латиницата, кирилицата сè уште се користи во државата. Промената од кирилица на латиница имала временски рок, но рокот бил на двапати продолжен.
Во поголем број области во Узбекистан латиницата се користи во образованието и во 2001 година латиницата се искористила и на узбечките пари. Од 2004 година латницата почнала да се користи и на некои владини портали.
Во Кина, узбечкиот нема стандардизиран пишан систем. Некои Узбеци користат кирилица, додека други користат ујгурска азбука. Узбечката кирилица и латиница се :
<references group=N />
Илија Јовановски
Илија Јовановски - Цветан или познат и како Илија Игески – Цветан или Иле Игески - Цветан (Топлица, јули 1920 – Здуње, 28 август 1944) − македонски комунист, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ. Прогласен е за народен херој на Југославија на 2 август 1952 година. Од неговите соборци, поради својата храброст, бил нарекуван „Чапаев“, по името на рускиот командант во Црвената Армија Василиј Иванович - Чапаев. Цветан е еден од првите партизани кои зеле активно учество и партизан кој прв ја информирал општата јавност за почетокот на востанието во Македонија.