cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1492 година
Ова е список на државни водачи во 492 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Декалог 2
„Декалог 2“ (полски: Dekalog, dva) — полски телевизиски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski), кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјесјевич (Krzysztof Piesiewicz). Филмот е вториот дел од низата составена од десет едночасовни филмови на Кишловски, инспирирани од десетте божји заповеди. Главните улоги ги играат: Кристина Јанда (Krystyna Janda), Александер Бардини (Aleksander Bardini), Олгјерд Лукашјевич (Olgierd Łukasiewicz) и Артур Барциш (Artur Barciś).
Содржина
Дорота го посетува во болницата својот сопруг Анджеј, кој е на умирање. Таа е бремена, но со друг човек. Затоа, го прашува лекарот дали Анджеј ќе умре, со намера да изврши абортус ако тој преживее, а да го роди бебето ако тој умре. Лекарот ѝ кажува дека Анджеј нема да преживее, меѓутоа пациентот неочекувано закрепнува...
Црква „Св. Никола“ - Варош
'''„Св. Никола“''' се наоѓа во Варош, Прилеп. Црквата е изградена во 1298 година.
Црквата Св. Никола е мала еднокорабна градба со триаголна апсида и засводена со полуцилиндричен свод. Со своите мали димензии, а голема висина потцетува на црквите од Костур. Градена е од необработен камен, а во горните зони има богата керамопластика. Живописуванњето во внатрешноста е слично на она во Нерези во Св. Пантелејмон. Датира од крајот на 12 век и почетокот на 13 век. Живописана е 1191 година.
Анатема
Анатема — црковно проклетство, во потесна смисла на зборот. Во поширока или попроста форма, анатема се изречени зборови од страна на црковно лице (свештеник, владика, јеромонах, итн.) кои всушност означуваат проколнување или некој вид на клетва.
Фанкониев синдром
Фанкониев синдром е болест на проксималните ренални тубули во бубрегот при која глукозата, аминокиселините, мочната киселина, фосфатите и бикарбонатите се екскретираат со урината, наместо да се реапсорбираат. Фанкониевиот синдром ги зафаќа проксималните тубули, кои се првиот дел од тубулата во која поминуваат течностите откако се филтрирани во гломерулот. Може да биде наследна, или предизвикана од лекови или тешки метали.
Дива маслинка
Дива маслинка (научно: Elaeagnus angustifolia) ― вид на родот Elaeagnus, домородна во западна и средна Азија, Иран, од јужна Русија и Казахстан до Турција, делови од Пакистан и делови од Индија. година, широко е воспоставена во Северна Америка како воведен вид.
Опис
Elaeagnus angustifolia е обично трнлива грмушка или мало дрво кое расте до 5-7 м во висина. Нејзините стебла, пупки и лисја имаат густа обвивка од сребрени до 'рѓосани лушпи. Листовите се наизменични, ланцетни, 4-9 см долги и 1-2.5 см широки, со мазна маргина. Растенијата почнуваат да цветаат и да плодат од 3 години. Високо ароматичните цветови, создадени во здружени единки од еден до три, се 1 цм долга со четирислојна кремаста жолта чашка; тие се појавуваат на почетокот на летото и се проследени со грстови на плодови, мала рогашка слична на цреша 1-1.7 цм долга, портокалово-црвена покриена со сребрени лушпи. Плодовите се околу 1 цм широки и слатки, иако со сува, јадлива текстура.
Видот е воспоставен и размножуван првенствено со семе, со одредено вегетативно размножување кое исто така се случува. Гранките имаат трње што може да биде 2-7 цм долги.
Таксономија
Видот бил опишан како Zizyphus cappadocica од Џон Џерард, а бил одгледуван од Џон Паркинсон до 1633 година. Неговото народно име доаѓа од сличноста по изглед со маслинката (Olea europaea) која е во различно ботаничко семејство, маслинки.
Екологија
Грмушката може да го сврзе азот во своите корени, овозможувајќи му да расте на голи минерални подлоги.
Гасениците на големовисочинскиот алпски молец Lachana alpherakii го користат како растение домаќин. Овошјето лесно се јаде, а семињата се шират од многу видови птици.
Инвазивно однесување
Видот бил воведен во Северна Америка кон крајот на 19 век, и бил засаден и распространет преку консумирање на неговите плодови (кои ретко созреваат во Англија), од птици, кои ги распрснуваат семињата. Дивата маслинка се смета за инвазивен вид на многу места во Соединетите Држави, бидејќи успева на сиромашна почва, има високи стапки на преживување на садници, созрева за неколку години и не се натпреварува со домашната вегетација. Често ги напаѓа крајбрежните живеалишта каде што изумреле крошните од памучното дрво. Неговиот корен систем кој брзо се шири може да го направи налик на штетници.
Употреби
Во Иран, сувиот прав од овошјето се користи помешан со млеко за ревматоиден артритис и болки во зглобовите. Постојат докази кои ги поддржуваат корисните ефекти на воден екстракт од персиско масло во намалувањето на симптомите на остеоартритис со ефикасност споредлива со онаа на ацетаминофен и ибупрофен.
Тоа е еден од седумте предмети што се користат во Хафт-син, традиционално поставување на трпези на Новруз, традиционалната персиска пролетна прослава. Сувото овошје, месно познато како сенџед, е едно од седумте послужени во сопствен сируп во овошна салата што се јаде за време на Новруз во Авганистан.
Ниблум
Ниблум (Nieblum; фериншки: Njiblem) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Географија
Ниблум се наоѓа на јужниот брег на Фер, на околу половина пат помеѓу источниот и западниот крај на островот. До селото Ниблум, во рамките на општината, се наоѓа селото Готинг. Во Готинг постојат карпи високи неколку метри.
Историја
Многу од старите фризиски куќи припаѓале на морските капетани, кои направиле богатство како китоловци на холандските бродови. Тоа било тешка и опасна работа, која одзела многу животи. Гробниците во гробиштата на црквата Св. Јован, т.н. „Фризиска катедрала“, во селото сведочат за ова. Црквата била изградена во век и е најголема од трите цркви на Фер.
Култура и знаменитости
Главна знаменитост во Ниблум е црквата Св. Јован со нејзините историски зачувани гробишта. Исто така, погледот на Ниблум со неговите сламени куќи и многуте дрвја е пријатен.
Молитвено правило
Молитвено правило е правило кое го дава духовниот татко, во зависност од личноста, во него спаѓаат псалми, молитви, метании и се извршува во текот на денот.
Список на државни водачи во 508 година
Ова е список на државни водачи во 08 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Гифхорн
Гифхорн (Gifhorn) — град и административно седиште на истоимениот округ, во источниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Има население од околу 42.000 жители и е под влијание на блиската оддалеченост од поголемите градови, Брауншвајг и Волфсбург. Гифхорн претставува дел од метрополитенската област Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург.
Список на државни водачи во 508 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гифхорн
Најстаро спомнување за постоењето на градот е од 1196 година.
Во градот се наоѓа Меѓународниот музеј за ветерници и воденици, кој содржи опфатна збирка и реплики на ветерници и воденици.
Местоположба
Градот се наоѓа помеѓу Хановер, Брауншвајг и Волфсбург, околу 20 километри северно од Брауншвајг и околу 15 километри западно од Волфсбург. Во градското подрачје, реката Изе се влева во Алер.
Соседни општини
Следниве општини се граничат со градот Гифхорн. Почнувајќи од север надесно се (сите во округот Гифхорн): Вагенхоф, Везендорф, Варенхолц, Засенбург, Калберла, Изенбител, Рибесбител, Лајферде, Миден и Умерн.
Градски единици
Градот Гифхорн се состои од градското јадро со својот Стар град, како и местата Гамзен, Кешторф, Нојбокел, Вилше и Винкел.
Историја
Гифхорн бил првпат споменат во 1196 година. Бил сместен на преминот на две важни трговски патишта: „Солениот пат“ (Salzstraße) како главна рута за сол помеѓу Линебург и Брауншвајг и „Пченкарниот пат“ (Kornstraße) помеѓу Целе и Магдебург.
Образование
Во градот се наоѓаат повеќе средни училишта и гимназии.
Сообраќај
Железничката станица во Гифхорн се наоѓа во јужниот дел на градот. Во близина на градот се пресретнуваат правците Б4 и Б188.
Меѓународни односи
Гифхорн е збратимен со следниве градови:
IC 401
IC 401 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 401 се споменува и како ESO 233-8, FAIR 875.
Откривање
Објектот е откриен на 31 август 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 401 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 401 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 56 м 45,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 3' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на IC 401 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63848.
Тахир Кадриу
Тахир Кадриу (албански: Tahir Kadriu) — македонски економист и политичар од албанско потекло. Роден е на во Тетово, Македонија. Завршил Економски факултет. Бил претседател на Околискиот комитет на Сојузот на младината, член на Околискиот комитет на СКМ и потпретседател на  Собранието на општина Тетово. Исто така, бил член на ЦК на СКМ и член на постојаниот дел на Конференцијата на СКМ, пратеник во Републичкиот собор на Собранието на СРМ, пратеник во Соборот на народите и пратеник во Општествено-политичкиот собор на Собранието на СФРЈ.
Репруа
Репруа (რეპრუა) — река во Гагрскиот реон на Абхазија, Грузија. Со должина од само 27 м е кандидат за најкратка река на светот.
Извира од карстната пештера Крубера, па по многу кусо растојание се влева во Црното Море, во југозападните предградија на Гагра.
NGC 4305
NGC 4305 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4305 се споменува и како UGC 7432, MCG 2-32-13, CGCG 70-31, VCC 522, KCPG 333A.
Откривање
Објектот е откриен на 2 мај 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 4305 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40030. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Духовен татко
Духовен татко е монах или свештеник преку кого ги чистиме нашите гревови, покајуваме,тој го дава молитвеното правило, разговара со духовното чедо во врска со тешкотиите што тоа духовно чедо ги има.
40М Нимрод
Самооден топ 40М Нимрод — унгарски самооден топ од Втората светска војна.
Историја
Една од ретките работи во кои Хонвед бил во предности пред своите современици, била сопствената на самоодноста ПВО на артиљеријата. Шведската фирма Ландсверк го направила самоодното ПВО возило Л-62, поставувајќи го топот Бофорс од 40 mm на шасијата на лесниот тенк Л-60. Возилото било проверено во Унгарија, а во 1939 и 1940 година започела сериското производство по лиценците.
Особености
40М Нимрод било шведско ПВО возило Л-62, правено по лиценци. Се состоело од шасиите на лесен тенк 38М Толди и отворените куполи за трочлена посада наоружана со еден топ, Бофорс калибра 40 mm (со 160 метци), без помошем митралез. Направени биле 2 тури на возила, првите 46 со германски, а останатитњ 89 со унгарски мотор.
Во борба
Оригинално предвиден за ПВО, 40М Нимрод воглавно бил користен како ловец на тенкови (со противоклопна муниција), и покрај тенкиот оклоп и мал, иако јак топ. Првиот батаљон на овие возила е формиран во 1942 година и се покажал како користен како возило за поддршка, но и оклопот и топот бил многу слаб за долги против-тенковски борби.
Милан Јовановски
Милан Стефанов Јовановски  ( во Тетово) — специјалист по патолошка анатомија, редовен професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје од 1990 година, директор на Институтот за патологија.
Животопис
Основно образование учел во Тетово и Скопје, а средно образование завршил во Скопје. Дипломирал медицина во Скопје во 1960 година, а хабилитирал за микроскопските промени на дисеминирана интраваскуларна коагулација кај фулминантни форми на хепатит во 1972. Се усовршувал во Шведска и во југословенските центри. Формирал и организирал лабораторија за примена на имунофлуоресцентниот метод за дијагностички и научни цели, особено кај автоимуните и кај ендокрините заболувања. Бил продекан (1978–1980) и декан (1988–1990) на Медицинскиот факултет во Скопје, проректор на УКИМ (1991 - 1992), директор на Институтот и шеф на Катедрата по патолошка анатомија (1982–1988, односно 1986) и претседател на МЛД и на Сојузот на лекарите на Југославија. Публикувал над 85 трудови и авторизирана скрипта од предавањата по предметот патолошка анатомија.
Носител е на високи државни одликувања, како што се: Орден на заслуги за народот со сребрени зраци, Орден на Републиката со бронзен и сребрен венец, и други.
Епи
Епи (бислама: Epi) е остров во покраината Шефа во Вануату.
Население
Според податоците од 1986 година островот имал население од 3.035 жители, а според пописот од 2009 година островот имал население од 5.200 жители.
На островот Епи се зборуваат: бјериски јазик, маиски јазик, бакиски јазик, бјерепски јазик и ламенски јазик. На островот функционирал Средното училиште Епи, како и болницата Ваенали.
Географија
Островот е долг 43 километри, широк до 18 километри со вкупна површина од 444 км2. Вкупниот брег на островот е 130 километри. Епи е остров со вулканско потекло и највисока точка е Помаре со 833 метри надморска висина. Во непосредна близина на Епи се островите Намука и Ламен.
Во северозападниот дел на островот се наоѓа Ламенскиот Залив, каде има песочни плажи. Во заливот има и корален гребен. ’Ртот Форланд се наоѓа на западниот брег на Епи. Во североисточниот дел на островот се наоѓа Драмондскиот Залив каде се наоѓа и Заштитената морска област Никаура. Оваа област била основана во 2000 година. На островот има три мали езера со свежа вода.
Историја
Епи претрпел иселување во 19 век, до степен што ова иселување било најголемо од сите острови во Вануату. Има податоци дека во минатото островот бил многу повеќе јазично разновиден, за разлика од денес. Луѓето од внатрешноста на островот биле преселени на брегот.
Сообраќај
На Епи има два аеродрома, односно писти: Аеродром Ламенски Залив и Аеродром Валесдир.
Жути Камен (Новосељане)
Жути Камен или Чилак — археолошко наоѓалиште во кумановското село Новосељане. Претставува населба од римско време.
На 1,5 км северно од селото, во нивите на Т. Серафимовски и Ж. Лазаревски, од двете страни на патот се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Ефенум
Ефенум (Oevenum; фериншки: Ööwenem; Øvenum) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Историја
Во 1796 година, 23 куќи во соседното село Ниблум биле уништени од пожар. Подоцна било поставено ѕвоно над училиштето во Ефенум за да ги предупредува луѓето во случај на пожар. Ѕвоното ѕвонело наутро и напладне и било користено како предупредување при бури. Во 1882 година, првите млади противпожарникари биле регрутирани во Ефенум. Така, младинската противпожарна служба во Ефенум се смета дека е најстара од таков вид во Европа.
Кон крајот на Француско-пруската војна во 1871 година бил посаден даб во Ефенум за да се прослави подоцнежниот мир.
Музеј
Во поранешниот амбар бил основан музеј каде можат да се видат документи и земјоделскиот развој на Фер. Исто така, прикажани се предмети за поморството, изградбата на браните и островот Фер.
Леон ван дер Торе
Лендерт (Леон) ван дер Торе — професор по информатика при Луксембуршкиот универзитет и шеф на одделот за компјутерски науки и комуникации. Леон ван дер Торе врши истражување во областа на нормативни мулти-агентни системи и деонтичка логика. Основач е на лабораторијата за роботика на Луксембуршкиот универзитет.
Животопис
Ван дер Торе ги завршил докторските студии на Ротердамскиот универзитет Еразмус, Холандија, во 1997 година. После повеќе места во Холандија, Франција и Германија станал професор по компјутерски науки на Луксембуршкиот универзитет во 2006 година. Во периодот од јануари до јули 2013 година предавал на Универзитетот Станфорд. Во 2015 година станал почесен член на ECCAI.
Ламен
Ламен (бислама: Lamen) е ненаселен остров во покраината Шефа во Вануату.
Географија
Ламен се наоѓа на само 1 километар западно од Епи. Во правец север-југ островот е долг 1.6 километри, а во правец исток-запад е 1.2 километри широк. Островот е рамен и се проценува дека надморската висина на островот е околу 34 метри.
Население
Според податоците од 2015 година, на островот имало население од 459 жители и 93 домаќинства. На островот се зборува ламенскиот јазик.
NGC 499
NGC 499 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 499 се споменува и како IC 1686, UGC 926, MCG 5-4-38, CGCG 502-59.
Откривање
Објектот е откриен на 12 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 499 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 499 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 499 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5060. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Планинарски дом „Димитар Илиевски-Мурато“
Планинарски дом „Димитар Илиевски-Мурато“ или Планинарски дом „Големо Езеро“ — планинарски дом во Македонија, сместен на надморска височина од 2.218 метри, на самиот брег на Големото Езеро, на планината Баба.
Местоположба
Домот се наоѓа на надморска височина од 2.218 метри на самиот брег на Големото Езеро, на околу 40 километри од градот Битола.
До Големо Езеро се стигнува и од страната на Преспанско Езеро. Од селото Брајчино времетраењето на искачувањето изнесува околу 4 часа. Од Претор и Сливница преку Два Гроба, а исто така пристап има и по Кранска Река од селата Крани и Арвати.
Освен по патеки за пешачење, до Големо Езеро се стигнува по земјен автомобилски пат со помош на теренско возило, со крос-мотоцикл и со велосипед. Должината пак на оваа дестинација од Битола, преку Палиснопје, Широка до Големо Езеро изнесува околу 40 километри.
Историја
Планинарскиот дом познат бил изграден во 1951/52 година. Истиот изгорел во пожар во 1975 година, а сегашниот дом бил изграден во 1978/79 година во негова непосредна близина.
Особености
Планинарскиот дом располага со шест големи простории за спиење со вкупно 30 кревети и околу 20 душеци, голема трпезарија, кујна, затоплување на дрва, струја на агрегат, вода. Тоалетот е јавен на 30 метри од домот.
IC 402
IC 402 — галаксија во соѕвездието Октант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 402 се споменува и како ESO 25-16.
Откривање
Објектот е откриен на 22 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 402 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 402 има привидни димензии од 1,1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 6 м 49,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -77° 21' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 41°.
Други поделби
Проучување на IC 402 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64115.
Григориј Турски
Григориј Турски (латински: Gregorius Turonensis, 30 ноември 538 - 17 ноември 593/594) бил гало-римски историчар и епископ на Тур (Turs).
Животопис
Григориј e роден на 30 ноември, околу 538 година, во Клермон, во централната галска провинција Оверњ. Тој се родил како Georgius Florentius, но подоцна го додал името Gregorius во чест на својот предедо по мајчина страна.
Починал на 17 ноември во 593 или во 594 година.
Творештво
Најзначајното дело на Григориј Турски е „Десет историски книги“ (Decem Libri Historiarum), попознато како „Историја на Франките“ (Historia Francorum). Во него, тој ги прикажал историјата на владетелите на Франките и христијанизацијата на Галија, но на повеќе места детаљно зборува за теолошките расправи кои се воделе меѓу католиците и кривоверците-аријани во кои учествувал и тој самиот.
Важен дел од творештвото на Григориј заземаат хагиографиите, кои претставуваат т.н. мали книжевни форми, се одликуваат со концизно излагање, а нивната централна тема се чудата кои ги правеле светците. Од нив, најпознате се неговите „Книга за чудата“ (Libri miracolorum), „Книга за славата на праведните исповедници“ (Liber de gloria beatorum confessorum) и „Житијата на отците“ (Vitae patrum) во кои ги опишува чудата на светците, како и „Четири книги за чудата на светиот епископ Мартин“ (De miraculis s. Martini). Тие се напишани на прост јазик и имале дидактичка улога, т.е. биле наменети за читање или прераскажување за време на црковните проповеди, вообичаено на празникот на конретниот светец. На пример, во „Книгата за чудата“, тој не наведува никакви теолошки аргументи во одбрана на верата, туку го опишува двобојот во кој аријанскиот еретик го предизвикува католикот да докаже дека е во право со помош на „божјиот суд“. За таа цел, двајцата наизменично да го извадат прстенот од казанот со врела вода; најпосле, откако долго време ја држел во водата, раката на правоверниот останала неповредена, додека еретикот ја изгорел раката до коската.
Сортно вино
Сортно вино е вино направено првенствено од различно грозје, и кое обично се прикажува името на таа сорта на етикетата на виното.. Примери за сорти на грозје кои вообичаено се користат во сортните вина се Каберне Совињон, Шардоне и Мерлот. Вината што на нивната етикета го прикажуваат името на две или повеќе сорти, како што е шардоне- виоњје, се мешавини, а не сортни вина. Терминот често се злоупотребува наместо сортата лоза; поимот сорта се однесува на винова лоза или грозје додека сортно се однесува на вино произведено од сорта.
Како што лозарите и потрошувачите станаа свесни за одликите на поединечните сорти на винско грозје, вината исто така почнаа да се идентификуваат по сортните имиња.
Терминот бил популаризиран во САД од страна на Мејнард Америн на Универзитетот во Калифорнија, Дејвис по забраната во обид да ги поттикне одгледувачите да избираат оптимални сорти на винова лоза, а подоцна бил промовиран од Френк Шунмејкер во 1950-тите и 1960-тите, на крајот стана широко распространет за време на калифорнискиот вински бум на 1970-тите. Сортните вина вообичаено се поврзуваат со вината од Новиот свет воопшто, но постои и долготрајна традиција на етикетирање на сортата во Германија и другите вински региони под германско влијание, вклучувајќи ги Австрија, Алзас и Чешката Република.
Маркетинг релевантност
Алтернативите на маркетиншката диференцијација на вината по сорта на грозје се брендираното вино, како што е срдечно бургундско, или географските називи, како што се Шампањ или Бордо. Лошиот квалитет и непознатото потекло на многу брендирани вина и мноштвото потенцијално збунувачки ознаки го оставаат етикетирањето на сортата како можеби најпопуларно за квалитетни вина на многу пазари. Ова е многу помалку случај во местата каде ознаките имаат долга и силна традиција, како на пример во Франција. Во минатото, сортата на грозје била многу невообичаено споменувана на етикетите на француските шишиња за вино и била забранета за речиси сите вина AOC. Сортните вина од Новиот свет од новодојденците како Австралија и Чиле направиле значителен пад на традиционалните француски извозни пазари како ОК, и затоа Французите во некои случаи прифаќаат етикетирање на сортата, особено за vin de pays. Исто така, на свој начин, Шардоне сега е моќен бренд.
Австралија
Австралија практично заврши тридецениска транзиција од етикетирање по стил, на пр. „кларет“, „бордо“, „хок“, „шаблис“ до сортен систем. Иако ова било направено како одговор на притисокот од ЕУ, особено Франција, го отвори патот за зголемен интерес кај австралиските потрошувачи за таканаречените алтернативни сорти, како што се Пинот григио / (Пинот Грис), Сангиовезе и Темпранило.
Европа
Во рамките на Европската унија, виното што користи сортна ознака мора да содржи најмалку 85% од таа сорта. 85% е заеднички минимален стандард; националните регулативи може да ја постават границата повисока во одредени случаи, но не и пониски.
Франција
Во повеќето региони на Франција, се смета дека тероар го надминува влијанието на сортата, така што речиси сите француски вина традиционално немаат воопшто наведена сорта и во многу случаи не би биле дозволени за вината AOC. Шампањот, на пример, обично е мешавина од Шардоне, Пино ноар и Пино Меуние, но тоа не е означено никаде на етикетата. Во Алзас, винарите го прифаќаат германскиот обичај за означување на сортите.
Во последниве години, сортните етикети станаа почести за француските вина. Повеќето од овие вина се Vin de pays наместо AOC вина, но сортните имиња се гледаат и на некои регионални АОС.
Соединети Држави
Во Соединетите Американски Држави, регулативите на Бирото за даноци и трговија за алкохол и тутун одредуваат минимална содржина на сорта од 75% од означеното грозје, за вината Витис винифера и 51% за вината Витис лабруска..Нема ограничување за идентитетот на билансот. Многу држави во Соединетите Држави бараат специфични композиции за да се квалификуваат за продажба под одредена сортна етикета. На пример, во Орегон, вината што се предмет на нејзино регулирање мора да се идентификуваат според сортата на грозје од која е направено, а одредени сорти мора да содржат најмалку 95% од таа сорта, иако новата под- АВА „Јужен Орегон“ дозволува минимум 75% бројка.
Млеко
Млекото најчесто значи хранлива течност произведена од женките цицачи. Тоа ја обезбедува основната исхрана на новороденчињата пред нивниот организам да може да дигестира различни видови храна. Млекото се преработува во млечни производи како што се павлака, путер, јогурт, сирење, лактоза, кашкавал, суво млеко и други производи. Истиот поим може да се користи и за:
- белиот сок и обработеното месо на кокосот, најчесто во течна форма, кои се користат во тајландската, индиската и полинезиската кујна.
- неживотинска замена на млекото, како што се млекото од соја, ориз и бадем.
Разни содржини
Други состави кои се наоѓаат во сировото кравјо млеко се живи бели крвни зрнца, клетки на млечните жлезди, разни бактерии, витамин Ц и голем број активни ензими.
Список на државни водачи во 1491 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Горно Нерези
„'''Св. Пантелејмон'''“ — манастирска црква во истоимениот манастир во с. Горно Нерези, на планината Водно, осум километри југозападно од Скопје. Манастирскиот комплекс е ограден со високи ѕидови, а во него се наоѓаат црквата изградена во македонски стил и манастирските конаци. На ѕидовите на овој споменик на културата е сочувано фрескосликарство, коешто по своите квалитети се вбројува меѓу врвните дострели на византиското сликарство од времето на династијата Комнини.
Историја
Црквата била подигната од византискиот принц Алексеј Ангел син на Константин Ангел и Теодора, ќерка на византискиот цар Алексеј I Комнин (1081 - 1118). За подигањето на црквата во 1164 година сведочи натписот на мермерниот надвратник помеѓу нартексот и наосот на црквата, а чија содржината вели:
„Се разубави овој храм на светиот и славен Великомаченик Пантелејмон со средства на господинот Алексеј Комнин, син на перфирородна госпоѓа Теодора во месец септември индикт 13 година 6673 (=1164), при игуменството на Јоаникиј монах“
Градба
Црквата која е изградена во македонски стил, според своите димензии, спаѓа во редот на помалите цркви од типот впишан крст во правоаголен простор, односно комбинација со слободен крст. За градење на црквата бил употребен обичен кршен камен, изваден во околината на манастирот и тули, кои со големо мајсторство се претворени во полихромни површини што го нагласува впечатокот како објектот да израснал од една монолитна стена, која во горниот дел завршува со една поголема осмострана и четири помали четиристрани куполи.
Од времето на градењето на црквата во 1164 година до 1555 година, кога во овој крај се случил еден од посилните земјотреси, манастирот бил целосно сочуван. Какви биле и колку настрадале старите манастирски конаци не е познато, но за црквата со сигурност се знае дека ја загубила централната купола во којашто, може да се претпостави, бил насликан Исус Христос Седржител, со фигурите на пророците фланкирани од страните на осумте прозорци. Биле оштетени и некои од сводовите, во кои биле насликани композиции што ги илустрираат Големите празници. Работејќи врз новиот живопис зографите настојувале да го сочуваат секој квадратен сантиметар од стариот, подредувајќи го својот цртеж и композиција кон фрагментарно сочуваните фигури од стариот живопис. Овие настојувања посебно ги илустрира композицијата „Причестувањето на апостолите“ насликана во просторот на апсидата, каде што под некои од новонасликаните светители се распознаваат и делови од телата на светителите што биле насликани во рамките на стариот живопис.
Живопис
Над цоклето кое имитира разнобојни мермерни плочи, во првата зона се насликани фигури на светители во цел раст - неповторлива галерија на ликови со максимално издиференцирани физиономии. Во просторот на олтарот, по столбовите и на ѕидовите на црквата се насликани допојасни претстави на светители во медалјони, меѓу кои, со својот прекрасен колорит и ненадминлива експресивност, посебно се истакнуваат ликовите на светите врачи Кузман и Дамјан.
Во источниот дел на црквата, на челната страна, во посебни, копаничарски обработени штукатурни рамки украсени со орнамент од преплет на лозница широки листови и стилизирани пауни, се насликани од едната страна патронот на црквата Св. Пантелејмон, а од другата Св. Богородица со малиот Христос во раце. Св. Пантелејмон е претставен како висок, нежен и облагороден младич, кој во десната рака држи скалпел, а во левата кутија за лекови. Овие фигури со своите штукатурни рамки сочинуваат една целина со камениот иконостас од кој до денес останале: архитривната греда, еден столб со капител и дел од парапетна плоча.
Живописот во нерешката црква, е дело на повеќе раце, пред сè на рацете на двајцата главни мајстори. Тие се разликуваат помеѓу себе не толку спорèд цртежот колку според колоритот. В. Лазарев смета дека живописот го работеле неколкумина мајстори (четворица или петмина) и  дека главниот мајстор е повиканиот мајстор кој дошол од Цариград. Неговата рака го извела живописот на најодговорните и најосветлените делови во црквата, а на тој дел му припаѓаат и најзначајните досега сочувани композиции: Сретение, Преображение, Лазарево воскресение, Раѓање на Св. Богородица, Воведение на Св. Богородица во храмот, Влегување во Ерусалим, Симнување од крстот и Оплакување Христово. Вториот зограф, според Лазарев, најблискиот помошник на главниот мајстор кој ја работел композицијата на Евхаристијата (Причестувањето на апостолите) и некои од ликовите на светите воини, работи во помалку сигурен манир и слика со нешто поразводнети бои. На овие двајца главни мајстори им помагале и двајца или тројца ученици чии раце можат да се распознаат во живописот изведен во нартексот и страничните простории. Врвно дело на главниот зограв се композициите Оплакување Христово и Симнување од крст.
Предвесништво на ренесансата
Композицијата „Оплакување Христово“ е позната тема која се сретнува речиси во сите цркви насликани пред и после живописувањето на нерешката црква. Но Оплакувањето во Нерези од сите нив се разликува, не толку по иконографските посебности, колку по извесни елементи што се покажуваат како достоинство на непознатиот зограф од Нерези. Во прв ред тоа е нагласеното истакнување на внатрешните чувства на прикажаните личности. Св. Богородица е насликана како мајка која плаче над својот мртов син. Нејзиното лице покажува болен израз на длабока болка, а погледот е вперен во лицето на мртвиот син кого што го држи во драматична прегратка.
Џудо на Летните олимписки игри 2012 – жени до 52 кг
Турнирот во џудо до 52 килограми во женска конкуренција на Летните олимписки игри 2012 во Лондон се одржа на 29 јули во Ексел Центарот.
Распоред
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1)
Саво Костовски
Саво Костовски (с. Леуново, Гостиварско, - Скопје, ) — македонски комунист, учесник во НОВ. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Животопис
Завршил гимназија во Тетово, каде што се вклучил во прогресивното младинско движење во 1937 година. Бил член на СКОЈ од 1941 година, член на КПЈ од 1942 година, секретар на Организација на КПМ во с. Леуново (1943), борец на Кичевско-мавровскиот партизански одред (мај 1943), политички комесар на Мавровската НОП чета, секретар на СКОЈ во втората чета на Македонско-косовската НОУБ (ноември 1943) и политички комесар на баталјон (1944).
По Ослободувањето бил во воена служба до 1956 година. Бил секретар на Општински комитет на СКМ во Гостивар.
Цервак (Новосељане)
Цервак или Црница — археолошко наоѓалиште во кумановското село Новосељане. Претставува населба од доцната антика.
На 2 км јужно од селото, во нивите на ЗИК „Клечовци“ се пронајдени темели од градби, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Галска група
Галска група — група на напредни неправилни месечини на Сатурн кои следат слични орбити. Нивните големи поуоски се движат од 16 до 19 Гм, наклоните им изнесуваат од 35° до 40°, а занесеноста им е околу 0,53. Меѓународниот астрономски сојуз користи имиња од келтската митологија за овие месечини.
Сличноста на средните орбитални елементи довела до мислење дека телата се од заедничко потекло, настанати со распад на првобитно тело. Подоцна е утврдено дека групата физички еднообразна, при што сите месечини имаат светлоцрвена боја (бојни показатели B − V = 0,91 и V − R = 0,48) и слични показатели во инфрацрвениот спектар
Во октомври 2019 г. е објавено дека се откриени уште две месечини во групата. Тие се дел од поголемото откритие на 20 месечини на Скот Шепард со телескопот „Субару“ на Мауна Кеја, сите со пречник од околу 5 км. Младата месечина S/2004 S 24, исто така има напредно движење, но кружи на многу поголемо растојание од Сатурн за разлика од останатите членови на Галската група. Таа сепак ќе добие име според личност од галската митологија.
Членови
Ова се членовите на групата, подредени по близина до Сатурн:
Пост
Пост — воздржување од храна (или само некои видови на храна) во оние денови кои се одредени според каноните односно црквата. Постот и молитвата ги осветил и ни ги подарил Господ, Исус Христос, од времето кога постеше во пустината четириесет дена и четириесет ноќи и често се повлекуваше насамо на молитва. Оттогаш па наваму, постот и молитвата во Црквата се запазуваат и се живеат како една од нашите најголеми светости.
Христијаните кои побожно и редовно го запазуваат постот, го прават тоа како подготовка за Света Причест со Телото и Крвта Христови. Најстрог пост има во Исламската вера и Православното Христијанство. Во Католичката црква, постот не е толку значителен како во православието.
Православни пости
Православната Црква има еднодневни и повеќедневни пости.
Еднодневни пости
Среда и петок (освен т.н. редовни седмици)
Повеќедневни пости
Во среда и петок се блажи во следниве седмици:
Бајковски гробишта (Киев)
Бајковите гробишта (украински: Байкове кладовище) се познати историски гробишта кои се наоѓаат во Киев, Украина. Гробиштата во употреба се од 1833 година. Овде биле закопани неколку познати Украинци, како Михајло Хрушевски, Лесја Украинка, Владимир Шчербицки и Валериј Лобановски.
Гордана Вуњак-Новаковиќ
Гордана Вуњак-Новаковиќ ( Serbian Cyrillic  ) е српско-американски биомедицински инженер и универзитетски професор. Таа е универзитетски професор на Универзитетот Колумбија, како и професор по биомедицинско инженерство и медицински науки на Фондацијата Микати. Таа, исто така, раководи со лабораторијата за матични клетки и инженерство на ткиво на Универзитетот Колумбија. Таа е дел од факултетот во Центарот за сеопфатен рак Ирвинг и Центарот за човечки развој, кои се наоѓаат на Универзитетот Колумбија. Таа е исто така почесен професор на Технолошко-металуршкиот факултет на Универзитетот во Белград, почесен професор на Универзитетот во Нови Сад и вонреден професор на Катедрата за биомедицинско инженерство на Универзитетот Тафтс.
Бајковски гробишта (Киев)
Историја
Гробиштата биле основани во 1833 година. Името на гробиштата доаѓа од генералот Бајков. Покрај православни, овде се наоѓаат и католички и лутерански гробови.
Гордана Вуњак-Новаковиќ
Нејзиниот фокус е инженеринг на човечки ткива за регенеративна медицина, истражување на матични клетки и моделирање на болести. Заедно со нејзиниот тим има објавено над 380 научни трудови, 70 поглавја од книги и три книги за инженерство на ткиво. Вуњак-Новаковиќ има одржано и 380 поканети предавања низ светот и е именувана како ко-пронаоѓач на 100 лиценцирани, издадени и во тек патенти. Надоврзувајќи се на овие патенти, таа е ко-основач на четири биотехнолошки компании: EpiBone, TARA Biosystems, Xylyx Bio и Immplacate Health. Дополнително, таа е чест советник на федералната влада за инженерство на ткива и регенеративна медицина.
Биографија
Вуњак дипломирала, магистрирала и докторирала на отсекот по хемиско инженерство на Универзитетот во Белград, во Белград, Србија, нејзиното родно место. По постдипломските студии во Германија, таа се вратила како факултет на Универзитетот во Белград на отсекот за хемиско инженерство. Таа беше Фулбрајт соработник на Одделот за здравствени науки и технологија Харвард-МИТ на Масачусетс од 1986 до 1987 година и имаше заеднички назначувања како научник за истражување на Витакер колеџот за здравствени науки и технологија на МИТ (1993-1998) и како дополнителен професор на Катедрата за биомедицинско инженерство на Универзитетот Тафтс (1994–2004). Во 1998 година таа станала главен истражувачки научник со полно работно време со Одделот за здравствена наука и технологија Харвард-МИТ на МИТ, каде што соработувала, меѓу другите, со биомедицинскиот инженер Роберт С. Лангер. Во 2005 година, таа ја прифатила позицијата како редовен професор на Катедрата за биомедицинско инженерство на Универзитетот Колумбија.
Бајковски гробишта (Киев)
Историја
Во текот на советската ера, гробиштата станале главна некропола на киевската интелигенција.
Гордана Вуњак-Новаковиќ
Истражување
Бројните научни достигнувања на Вуњак-Новаковиќ значително влијаеле на полето на ткивното инженерство конкретно и на полето на биомедицинскиот инженеринг воопшто. Фокусот на нејзиното истражување е на инженерските функционални човечки ткива, со интегрирана употреба на матични клетки, скелиња за биоматеријали и биореактори, кои се системи за култура дизајнирани да го регулираат и стимулираат развојот на ткивото. Во својата работа таа ја поставила теоретската и експерименталната основа за развој на нови биоматеријали и архитектура на скелиња за регенерирање на ткивото. На пример, серија од 5 трудови за биореактори, сеење полимерни скелиња за инженерство на ткивото на 'рскавицата, параметри за одгледување и карактеризација на структурата на ткивото, објавени во 1998 и 1999 година се цитирани над 2.000 пати. Надоврзувајќи се на овие напори, Вуњак-Новаковиќ продолжила да врши сложени клеточни биолошки студии кои се занимаваат со фундаментални проблеми како што се растот и диференцијацијата на матичните клетки за функционална скелетна и срцева механика, растот на клетките на цицачите во микрогравитациската средина и улогата на хондроцитите во биомеханика на ткивото на 'рскавицата. На начини што не ги постигнал ниту еден друг истражувачки тим, групата на Вуњак-Новаковиќ успеале да го контролираат растот на клетките, метаболизмот и функцијата на инженерските човечки ткива. Ова ја собрало нејзината најголема пофалба и признание од научната заедница. Таа сега почнала да ја преведува оваа основа во клинички апликации.
Поправање на коските и срцата
Приближно 35 милиони мажи и жени во Соединетите Американски Држави страдаат од проблеми со ТМЗ, а дури еден од четири луѓе доживува симптоми на нарушувања на ТМЗ, вклучувајќи болка во мускулите за џвакање, вкочанетост на вилицата, кликање, пукање или решетки или болка од артритис. . Темпоромандибуларниот зглоб, или TMJ, е виличниот зглоб што лежи пред секое уво, поврзувајќи ја мандибулата (долната вилица) со черепот, обезбедувајќи мобилност неопходна за гризење, џвакање, голтање храна, зборување и изразување на лицето.
Гордана Вуњак-Новаковиќ и нејзиниот истражувачки тим успеаја да одгледуваат коскени графтови кои ќе одговараат на оригиналната коска на вилицата на пациентот за операција за реконструкција на лицето за поправка на повреди, болести или вродени дефекти. Овој спектакуларен напредок во инженерството на коскеното ткиво ги обезбедува сите предности на оригиналната коска на вилицата на телото. Тимот користеше вистинска коска како скеле за да го одгледува новиот графт на ТМЗ. Земајќи ги зглобовите на коленото на телињата, им ги одзеле сите живи клетки и ги издлабиле на делови од човечка вилица со големина од кубен сантиметар.
Користејќи мезенхимални матични клетки, кои можат да се диференцираат во многу типови клетки, за да се засадат скелето, тие ги хранеле со потоци на хранливи материи, фактори на раст и кислород во биореактор. Следниот чекор ќе биде да се одреди најдобриот начин за растење на крвните садови во коскените графтови за да се продолжи нивната одржливост.
Препознавање
Во 2007 година, Вуњак-Новаковиќ стана првата жена инженер што ја добила наградата за предавање директор во Националниот институт за здравство. Во 2008 година, таа беше примена во Меѓународната куќа на славните на жените во технологијата, и во 2009 година, таа беше избрана за Академијата на науките во Њујорк. Една година подоцна ја добила наградата Клемсон на Друштвото за биоматеријали „за значаен придонес во литературата за науката или технологијата на биоматеријали“. Вуњак-Новаковиќ моментално служи во Советот на NIBIB, и претходно служеше како претседател на стипендисти на Американскиот институт за медицинско и биолошко инженерство. Таа е соработник на Друштвото за биомедицинско инженерство, член на АААС и основач на ТЕРМИС. Таа е членка на Academia Europaea, Српската академија на науките и уметностите, и една од 100-те водечки глобални мислители за надворешна политика за 2014 година Таа е добитник на наградата за истакнати предавања на Роберт А. Прицкер за 2017 година, главна награда на Друштвото за биомедицинско инженерство.
Во 2012 година, таа била избрана за Националната академија за инженерство „за биореакторски системи и пристапи за моделирање за инженерство на ткиво и регенеративна медицина“, станувајќи првата жена во Колумбија која некогаш ја заслужила таа престижна разлика. Две години подоцна ова беше проследено со избори за Националната академија за медицина, и Националната академија на пронаоѓачи. Во 2019 година, таа била избрана во Американската академија за уметности и науки.
Нејзината работа е прикажана во Њујорк Тајмс, Scientific American, Forbes Magazine, Националното јавно радио ( NPR ), и BBC. Таа се појавила во 2018 година кво своја улога во документарниот филм Tesla Nation.