cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фленсбург
Соседни градови
Фленсбург има развиено административни врски со Гликсбург (околу 5.700 жители), како и заедничка соработка во рамките на основаниот европски регион Јужен Јитланд-Шлезвиг од 1997 година, во кој на германската страна се окружните градови Хузум (22.000 жители) во округот Северна Фризија и Шлезвиг (23.600 жители) во округот Шлезвиг-Фленсбург, поранешен главен град на Војводството Шлезвиг, како и данска страна со Тендер (7.500 жители), Обенро (15.700 жители), Хадерслев (21.400 жители) и Сенербор (27.300 жители). По некои од овие градови се наречени некои историски излезни улици, како и по Лек (7.600 жители), Капелн (8.700 жители) и Екернферде (21.700 жители). Во рамките на проектот на гранично тромеѓе, областа со површина од 1.494,2 км2 и со околу 240.000 жители, градот соработува со општините Обенро и Сенербор. Заедничката соработка ги опфаќа областите на инфраструктура, туризам, работа, регионално планирање и култура.
Во географска гледна точка, блиски големи градови се главниот град на Шлезвиг-Холштајн, Кил (239.800 жители), како и Оденсе (170.300 ) и Орхус (256.000 жители) во Данска; најблизок милионски град е Хамбург (1,75 мил. жители) на 141 километар на југ. Арнис, најмал град во Германија по број на жители (300 жители) и по површина (0,45 км2), се наоѓа околу 36 километри од Фленсбург.
Растојанието помеѓу Фленсбург и дадените градови е измерено преку воздушна линија.
Природни заштитени подрачја
Од 2003 година постои првото и единствено природно заштитено подрачје во Фленсбург, Тветер Фелд (89 ha), кое се наоѓа во градскиот дел Мирвик. Покрај него, познати се уште 14 ареали како заштитени подрачја, во источниот дел на градот Фогерлзанд (околу 278 ha) и Осбектал (62 ha), во западниот дел се Мариенаутал (137 ha) и големата шума на градот, Мариенхелцунг (250 ha), како и во северозападниот дел Клисризер Гехелц (106 ha).
Потекло на името
Потеклото на името „Фленсбург“ кое првпат се споменало во 1248 година не е докрај јасно. Едни велат дека војводата Кнуд Лавард му дал договор на витезот Флено да изгради замок на крајот на фјордот. Овој замок „Флено“ најверојатно го донел името на градот. Една понова теорија вели, дека името потекнува од името на една мала тврдина, чии основи се најдени во близина на црквата Св. Богородица и кои лежат на еден вид мал остров, полуостров или земјен дел.
Почетоци
Во средината на век постоеле трговски и рибарски населби на местото на подоцнежните цркви Св. Јован, Св. Никола, Св. Богородица и Св. Гертруд. Прва и најстара населба била поновиот дел на Хусбихарде на Ангелн. Останатите се наоѓале западно од фјордот, покрај потокот Шеребек и Висхарде. Целата област некогаш припаѓала на Кралството Данска. Историчарите посочуваат дека имало повеќе причини за овој избор. Местото служело како сигурно пристаниште во фјордот со заштита од силните ветришта. Покрај тоа, во Фленсбург се вкрстуваат два значајни трговски патишта: низ Јитланд поминувал „говедскиот пат“, како и трговските пат помеѓу Северна Фризија и Ангелн. Уште една причина била големиот улог на харинги.
По уништувањето на вендските владетели од страна на Данците со Валдемар I и Саксонците со Хајнрих Лавот, областа добила поголема значајност. Во ова време постоеле еснафи, кои веќе се стекнале со одредени права и затоа можеле да влијаат на градската власт.
Откако градот бил уништен во борбата во 1248 година помеѓу данскиот крал Ерик IV и неговиот брат и следбеник Абел, Абел започнал со повторна изградба.
Во 1284 година, новото место добило градски права, одобрени од данскиот крал Ерик V и војводата Валдемар IV. Фленсбург прераснал во најзначаен град во Војводството Шлезвиг. Војводството Шлезвиг претпоставувало дански вазал, а данските владетели биле совладетели и за разлика од јужниот сосед Холштајн не припаѓало на Светото Римско Царство. Како и другите шлезвишки градови, Фленсбург не бил член на Ханзата. Сепак, одржувал тесни трговски контакти со германските и европските ханзеатски градови. Значајно трговски добро во секое време биле посолените харинги. Биле испорачувани во многу европски земји. Голема моќ во Фленсбург до времето на реформацијата имале еснафите.
Се претпоставува дека во 1263 година или порано бил изграден францисканскиот манастир.
Трговскиот град во средниот век и во раниот нов век
Од 1409 година започнале разјаснувањата помеѓу Холштајн и Данска за превласта над Шлезвиг. Во 1411 година кралицата Маргарета I донела закон на сила со што презела голем дел од Војводството Шлезвиг и го предала на Данска. Во истата година била изградена и тврдината Дубург над градот.
На 28 октомври 1412 година умрела Маргарета I на еден брод во Фленсбуршкото пристаниште од чума. Чумата и другите заразни болести биле голем проблем за средновековните градови. Во потешки ситуации се појавувале сипаници, како и болест од стаорците, црвена треска и други болести поради кои голем дел од населението на Фленсбург умрело. Лепрата била изолирана во болницата „Св. Јирген“, која била сместена пред портите на градот (денес: црква „Св. Јирген“). Во 1500 година се раширил сифилисот. Црковната болница „Свет Дух“ (денес: црква „Св. Дух“) се наоѓала во Големата улица (денес Фленсбуршката пешачка зона).
Секојдневието на Фленсбуржаните било тешко, а превозните средства лоши. Главните улици не биле калдрмисани и осветлениt. Прозорци имале само малкуте богати куќи. Секое домаќинство имало добиток во куќата и во дворот. Граѓаните имало неколку крави и свињи, кои секојдневно биле изнесувани од градот за хранење.
За време на војната на Данска против Ханзата и Холштајн, Фленсбург бил освоен и уништен од данските војници во 1426 година, подоцна освоен од холштајнските и ханзините војници во 1431 година. Во 1485 година во градот се случил голем пожар. Воедно, градот не останал поштеден ниту од олујните поплави. На портата Компањи и денес стои нивото на водата кое го оставила поплавата.
Од 1526 година влегла лутеранската црква. Претходно проповедал хузумскиот реформатор Херман Таст. Поддржан од младиот војвода Кристијан, доминиканскиот монах Герд Слеверт ја предводел реформацијата. Подоцна, Фленсбург се отворил кон германската култура и јазик, додека во околината владеел данскиот јазик.
По пропаѓањето на Ханзата во век, Фленсбург добил улога на еден од најзначајните трговски градови во Скандинавија. Постоеле трговски врски од фленсбуршките трговци до Средоземно Море, до Гренланд, како и до Карибите. Најважни трговски добра покрај харингите биле шеќерот и китолово масло. Со крајот на Триесетгодишната војна завршил страшниот период за градот и граѓаните. Падот на царските сили на Валенштајн во 1627 и 1628 година, како и данско-шведските војни во периодите 1643–1645 и 1657–1660 му нанеле штети на самиот градот.
Повторно издигнување како трговски град во / век
Во текот на век, благодарение на трговијата со румот, Фленсбург доживеал втор бум. Суровиот шеќер бил увезуван од Данска Западна Индија и бил рафиниран во Фленсбург. Дури во век, со почетокот на индустријализацијата, фленсбуршките шеќерани не можеле повеќе да се борат со конкуренцијата од соседните метрополи Копенхаген и Хамбург.
Румот произведен во Фленсбург бил главно средство во трговијата со Западна Индија, од каде бил извезуван и во цела Европа. По Втората шлезвишка војна во 1864 година, суровиот шеќер не бил носен повеќе од Данска Западна Индија, туку од некогашната британска Јамајка. Од некогашните над 20 куќи со рум, кои ги имало во градот, денес постојат само куќата на Јохансен во Мариенштрасе.
Градот започнал во век да се шири и надвор градските бедеми. Се појавил градскиот дел Нојштат и со Хафермаркт и со поголемиот плоштад во близина на Св. Јоханис. Помеѓу 1460 и 1864 година, Фленсбург бил по Копенхаген второ најголемо пристаниште во Данска, а надвор од Кралството најголемо. Во 1848 година се случила Битката кај Бау од трговски причини кај фленсбуршкиот Нојштат. По Втората шлезвишка војна (1864) градот припаднал на Прусија и стандардниот германски јазик, кој бил присутен во градот особено од реформацијата, станал главен говор во секојдневниот живот на градот. Сепак, и денес постои бројно малцинство на Фленсбуржани кои припаѓаат на данската јазична група.
Лекарот Петер Хенингсен во 1875 година заедно со трговци основал морска бања и се обидел да го етаблира Фленсбуршкиот Фјорд. Од плановите останала само бањата на плажата Остзебад.
На 1 април 1889 година, Фленсбург станал слободен град во рамките на Покраината Шлезвиг-Фленсбург, но останал седиште на округот Фленсбург-Ланд.
Референдум во Шлезвиг
Во 1920 година се случило народното изјаснување за разграничувањето во Шлезвиг (Јужен Јитланд). Во Северен Шлезвиг, 75% од населението се изјаснило за Данска, иако бројно население во јужните градови во оваа областа се изјасниле за Германија, но биле надгласани од другото население. Така, градовите Тондерн (со 76% гласови за Германија), Хојер (со 73% гласови за Германија), Тинглеф (со 64% гласови за Германија), Зондербург на истокот (со 55% гласови за Германија) и Апенраде на северот (со 54% гласови за Германија), како и јужните области на народното изјаснување, со околу 40-59%, делумно со изјаснување за Германија, отколку за Данска. Во другата половина, Јужен Шлезвиг заедно со Фленсбург гласале со големо мнозинство за останување во Германија. Надежта на данската страна, дена една или повеќе општини ќе се определат за другата страна, не се остварила. Само во три општини имало послабо данско мнозинство, на островите Зилт и Фер. Во Версајскиот договор биле одредени измените на гласачките зони и измените во гласањето, како големите делови на внатрешноста, особено на округот Фленсбург, Колундер Валд на Данска, а Фленсбург станал пограничен град.
Градот Фленсбург како благодарност од германската влада за прогерманското изјаснување добил повеќе објекти, со кои се развил самиот центар на градот, а градот станал средиште на данските Фленсбуржани.
Националсоцијализмот и Втората светска војна
За време на Втората светска војна, градот доживеал само делумна штета од 41 бомба која паднала врз него, вкупно 176 загинати и само 4,7% од целиот град бил уништен. На 19 мај 1943 година загинале 15 деца и 2 воспитувачки во една данска градинка. Во текот на 41. воздушен напад на Фленсбург биле целосно уништени околу 1000 станови. Од 1943 година, во градот се појавиле групи на отпор, каде член бил и Хани Матизен. Во 1944 година бил поставен кампот Фреслев, кој не се наоѓал далеку од границата со градот. На 30 ноември 1944 година бил погубен Фленсбуржанецот Јенс Јесен како дел од отпорот во Берлин-Плецезе.
Кратко по војната во Фленсбург се случила несреќа во еден магацин за муниција во Килсенг со бројни жртви.
Седиште на последната влада
Во 1945 година, Фленсбург-Мирвик неколку недели било последното седиште на владата под водство на адмиралот Карл Дениц, кој таму ја префрлил по самоубиството на Адолф Хитлер на 30 април 1945 година и по освојувањето на Берлин. Оваа привремена влада се наоѓала на работ на поморската школа Мирвик, во спортската школа. Таму биле фатени и уапсени нејзините членови на 23 мај 1945 година од британските трупи.
Повоено време
По крајот на Втората светска војна, Фленсбург потпаднал под британската окупациска зона. Британската воена администрација отворила два логори за згрижување на раселените лица. Мнозинството од нив биле поранешните принудни работници од Полска, Украина, Балтикот и Југославија.
Во времето по војната пристигнале многу избркани Германци во градот, па така бројот на жители се искачил над 100.000 и Фленсбург неколку години бил голем град. Во овој период во Фленсбург постоела служба на германскиот Црвен крст. Како и во целиот Шлезвиг, и во Фленсбург по 1945 година се развило релативно силно проданско движење. Целта на многумина било припојување на градот кон Данска. Фленсбург неколку години по 1945 година имал градоначалник од данското малцинство.
По основањето на Сојузната Република Германија, во Фленсбург се сместиле воени единици. По германското повторно обединување бројот на војници повторно се искачил над 8000, бидејќи воените објекти биле обновени или преместени во источните сојузни покраини. Особено, големите поморски единици биле делени со пешадиските единици на Мекленбург-Западна Померанија. Денес, на местото на поранешните објекти на пристаништето на германската војска, се наоѓаат јахти и спортски бродови (марина Зонвик).
Голема улога до денес има германско-данската погранична трговија. Некои дански претпријатија како Данфос, чисто од даночни причини, се преселиле јужно од границата во Фленсбург и во неговите соседни општини.
Во 1970 година, округот Фленсбург-Ланд се проширил со општините на општинските заедници Меделби во округот Јужен Тондерн, а во 1974 година со округот Шлезвиг се здружиле во новиот округ Шлезвиг-Фленсбург, чие окружно седиште станал градот Шлезвиг. Со тоа, Фленсбург ја изгубил својата функција како окружен град, но самиот останал слободен град.
За време на снежното невреме во Северна Германија кон крајот на 1978 година, Фленсбург бил отсечен од светот. Дури и тешките моторни возила на германската војска не успеале да го исчистат автопатот А7, а железничкиот сообраќај кон Кил бил прекинат. Невремето било проследено и со плима, која ги поплавила улиците со вода од 1,6 метри над нормалната кота.
век
Денес, Фленсбург е најголем град во делот Шлезвиг и средишто на германско-данската погранична област. Градот е универзитетско седиште и до денес зависи од морнарицата, пограничната трговија како и својата историја како град на румот. Поради лошата финансиска состојба, градот ја продала Колундската шума во 2006 година на приватно лице.
Припојувања
Првото припојување се случило во 1398 година, кога бил припоен Руде. Кон крајот и почетокот на век, големи делови на источниот брег биле припоени, со што се зголемила површината на Фленсбург. Во 1970-тите години сите општини во близина на Аделби биле припоени, освен Таструп.
Припојувања До средината на век, градската област на Фленсбург имала површина од вкупно 2639 хектари (ha). Со тек на време, следниве општини биле припоени во градот Фленсбург:
Население
Со почетотокот на индустријализацијата во век, Фленсбург доживеал силен пораст на населението. Во 1835 година, во градот живееле околу 12.000 жители, додека во 1900 година овој број достигнал скоро 50.000. Во 1945 година, градот Фленсбург ја поминал границата од 100.000 жители, со што станал голем град. Во 1949 година, бројот на жители го достигнал својот историски врв со 108.585 жители (заедно со бегалците). Во 1952 година опаднал повторно бројот под 100.000 и оттогаш е во постојан пад.
На 31 декември 2012 година, бројот на жители според Статистичката служба на Хамбург и Шлезвиг-Холштајн изнесувал 83.462 жители. Според пописот од 2011 година на Европската Унија, чии резултати биле објавени во 2013 година, биле избројани 82.258 жители, додека регистарот за пријавување на градот во истото време изброил 88.807 жители — разлика од околу 6.500 лица. Додека Фленсбург за тоа мора да издвојува секоја година 3,5 милиони евра, градот во април 2015 година најавил, дека по поднесување на приговор против резултатите на Сојузната статистичка служба била поднесена и тужба.
Од околу 90.000 жители (состојба 2014) — Статистичката служба на градот Фленсбург објавила дека до крајот на јуни 2015 година имал 91.499 жители — Данците со состојбата од 31 декември 2013 година (со 2.305 лица) го сочинуваат најголемиот дел од странското население, следени од Турците (861), Полјаците (737), Грците (255), Русите (250), Ирачаните (155), Босанците (136) и Хрватите (136), Романците (112), Бугарите (111), Авганистанците (108), Италијанците (105), Косоварите (103) и Иранците (101). Најголемиот дел од 7.565 странци доаѓаат од Европа (вкупно 6.108; состојба 31 декември 2013 г.) и живеат во Нордштат (вкупно 1.748; состојба 2014).
Во пошироката област на Фленсбург живеат околу 108.000 жители (состојба крај на 2012 г.). Близу Фленсбург се наоѓа површина од 170,28 км2 на општините Харисле (11.000 жители), Хандевит (10.800 жит.), Таструп (близу 400 жит.) и Вес (2200 жит.). Тоа претставува густина на населеност од 634,2 жит./км2.
Јазици
До денес се забележува дека главно говорениот германски јазик главно се зборува со изразен долногермански акцент, особено во мелодијата и висината на тонот.
Поголема вредност од долногерманскиот јазик поседува данскиот јазик и не само кај данското малцинство. Данскиот јазик е дел од наставната програма во сите германски училишта каде се изучува по англискиот јазик како втор (или трет) странски јазик, додека во училиштата (и градинките) кои ги води Данскиот училиштен сојуз за Јужен Шлезвиг е наставен јазик. Германскиот јазик повлијаел да се предава стандардниот дански јазик, па така покрај стандардниот дијалект јужнојитландски, другите дијалекти се скоро изумрени, како ангелскиот дански јазик.
Од Фризите населени од Северна Фризија, денес уште малкумина си го говорат својот севернофризиски јазик. Потеклото во фленсбуршката област на нашироко раширениот поздрав Moin Moin се претпоставува дека е во долногерманскиот и во источнофризиските јазици.
Една особеност, еден јазичен феномен е фленсбуршкиот пету, кој поврзува елементи од стандардниот германски јазик, долногерманскиот јазик, стандардниот дански јазик и јужнојитландскиот јазик.
Евангелистичко-лутерански цркви
Фленсбург и околината на градот биле традиционален дел на Фленсбуршката епископија, основана во 948 година. Во 1526 година, со првиот лутерански предикт во црквата „Св. Никола“ се вовела реформацијата. Во 1540 година се создала во војводствата Евангелистичко-лутеранската црква на Шлезвиг-Холштајн, која во 1977 година се споила со црквите во Либек и Хамбург во Северноелпска црква, а во 2012 година во Северна црква.
Градот се наоѓа во областа Шлезвиг-Холштајн со епископско седиште во Шлезвиг и во црковниот округ Шлезвиг-Фленсбург со седиште исто така во Шлезвиг. Црковниот округ бил создаден на 1 мај 2009 година со спојување на претходните црковни окрузи Фленсбург, Шлезвиг и Ангелн. Нему му припаѓаат 24 црковни општини во рамките на бискупијата Фленсбург, која опфаќа од Фленсбург преку Шафлунд до Егебек. Трите главни цркви во Стариот град (Св. Никола, Св. Богородица и Св. Јован) припаѓаат на Северната црква.
Римокатолички цркви
Во век повторно се населиле католици во градот. Во 1899 година била изградена католичката парохиска црква „Св. Богородица“ во центарот на градот. Бидејќи Бискупијата Шлезвиг од реформацијата повеќе не постоела, католичките општини на Фленсбург припаѓале на Апостолскиот Викаријат на Северна Германија. Во 1930 година, областа на Шлезвиг-Холштајн била припоена на Оснабричката епископија. Од северните области на оваа бискупија во 1993 година била создадена новата Хамбуршката архиепископија. Во рамките на Хамбуршката архиепископија припаѓаат петте парохиски општини „Св. Богородица (во центарот на градот), „Св. Ансгар“ (во Мирвик), како и „Св. Ана“ (во предградието Харисле), „Св. Лаврентиј“ (во Гликсбург) и „Св. Мартин“ (во Тарп).
Евангелистички слободни цркви
Покрај гореспоменатите цркви во фленсбуршките општини постојат и евангелистички слободни цркви. Овие се баптисти, методисти, адвентисти од седмиот ден, слободната христијанска општина на Фленсбург и архе-евангелистичко слободна црква во Фленсбург-Вајхе.
Други цркви
Други цркви кои се сретнуваат во Фленсбург: од 1899 година Новоапостолска црква со две општини, Христијанската заедница, Прахристијанска општина, Црквата на Исус Христос и Јеховини сведоци со две општини.
Секуларен институт на светата Ангела Меричи
Во Фрирлунд постои Секуларен институт на светата Ангела Меричи, едно од малкуте места во Германија, дел од Урсулинките, кој е заснован на основите на светата Ангела Меричи (1474–1540).
Јудаизам
Во 1933 година живееле 39 Евреи во Фленсбург. Со доаѓањето на националсоцијализмот се влошиле животните услови и симпатијата кон дотогаш интегрираните граѓани — градот важел за „типичен пример во Германија“, што може да донесе антисемитизмот. Некои се иселиле во Палестина. Од 1999 година повторно постои мала еврејска општина со над 50 членови, кои најголем дел дошле во Фленсбург по падот на Советскиот Сојуз во 1990-тите години. Нивниот општински центар се наоѓа во улицата Тосбиј.
Ислам
Во Фленсбург постојат три муслимански општини, кои се врзани со една џамија. Од 2009 година муслиманите од над 20 земји може да ја посетуваат новоотворената џамија „Масјид ас-Суна“, во која се наоѓа и исламски културен центар, верска настава на германски и арапски јазик и библиотека. Општинскиот центар нуди помош на мигрантите за разни прашања и курсеви по германски јазик. Други џамии се Фленсбург Ками на здружението Интеграција и образование во Фленсбург (со седиште во Келн) и Фатих Ками на здружението ДИТИБ - Турско-исламската унија за религија, исто така со седиште во Келн.
Будизам
Во Фленсбург се наоѓа и будистички центар по линијата Карма-Кагју.
Хиндуизам
Со хиндуизмот се поврзува фестивалот „Холи“, фестивалот на боите, кој секоја година се одржува во кампусот на Фленсбуршкиот универзитет како поздравување на летото. По Ганеша, најомилениот обллик на светост во хиндуизмот, е наречена една продавница.
Управување
На чело на градот Фленсбург со векови стоел Совет, со двајца градоначалници, по еден за Северниот град (Св. Богородица) и еден за Јужниот град (Св. Никола и Св. Јован). Членовите на Советите и градоначалниците биле самите одредувани. Ако си одел член на советот, се бирал наследник од преостанатите членови на Советот, каде секоја од обете градски половини имала исто членови во Советот. Членовите на Советот ја носеле титулата „сенатор“.
Советот постоел во Фленсбург до 1742 година; потоа „градоначалникот на Северот“ бил признаен како „управувачки градоначалник“ од земјопоседниците и од данскиот крал. Од титулата „управувачки градоначалник“ подоцна се појавила „прв градоначалник“. „Вториот градоначалник“ ја носил титулата само „градоначалник“. По преминот на градот во Прусија, градоначалникот од 1870 година бил избиран од страна на граѓаните, додека „Првиот градоначалник“ ја добил титулата „градоначалник“ (Oberbürgermeister). За време на националсоцијализмот, градската управа била под директно водство на НСДАП.
По Втората светска војна, за време на британската администрација постоела двостепена административна управа. На чело на градот стоел претседачот на Советот и магистрантот избран од советот. Покрај тоа имало предводник на администрацијата. Во 1950 година стапила на сила новата територијална поделба. Потоа била воведена (повторно) титулата „градоначалник“, која го заменила предводникот на администрацијата. Потоа бил избиран од страна на Советот. Претседачот на Советот ја добил титулата „градски претседател“. Бил избиран исто така од Советот по секои општински избори. Од 1999 година, градоначалникот исто така е директно избиран од страна на граѓаните.
Градоначалник
Првиот директно избран градоначалник Херман Штел (CDU) починал на 4 мај 2004 година, откако доживеал удар два дена пред финалето во Германскиот куп. За негов наследник на 14 ноември 2004 година со 59% од гласовите бил избран независниот кандидат Клаус Чојшнер, предложен од страна на CDU.
Во октомври 2010 година бил избран нов градоначалник во Фленсбург. На изборите на 31 октомври 2010 година имало вкупно девет кандидати. Од нив во вториот круг се нашле Елфи Хеш (со 25,1%, CDU/Зелени) и Зимон Фабер (19,4 %, SSW). На 21 ноември 2014 година победил Фабер со 54,8% од гласовите пред Хеш (45,2%).
Совет
Советот е општинско собрание на градот Фленсбург. За местата гласаат граѓаните на секои пет години. Последните избори се одржале на 26 мај 2013 година.
Градско собрание
Старото Градско собрание на градот се наоѓало на поранешниот плоштад Тинг во близина на денешниот Градски театар. Подоцна, како привремено Градско собрание бил користен Регирунгсхоф на Холм. Денес, двете градби повеќе не постојат. Во 1964 година следело преселувањето на градската администрација во новото Градско собрание, сива бетонска градба од 17 ката, која била обновена во 1990-тите години со околу 50 милиони марки. Во непосредно соседство на Градското собрание се наоѓа матичната служба.
Грб
Двата шлезвишки лава го претставуваат симболот на поранешното Војводство Шлезвиг. Копривата стои за Холштајн и била првпат употребена од страна на шауенбуршките грофови на Шлезвиг во век, која за време на царот била повторно дел од грбот. Кулата ги претставува старите градски права на Фленсбург и на поранешната тврдина, од која веројатно градот го добил своето име. Брановите ја означуваат положбата на Фленсбуршкиот Фјорд.
Најстарото поставување на грб на Фленсбур потекнува од средината на век. Со тек на време се отстранувале одредени делови. Правото за веење на грбот било донесен од страна на кралот Вилхелм II од Прусија во 1901 година и во некој преработен облик на 19 јануари 1937 година од претседателот на Покраината Шлезвиг-Холштајн. Овој денешен облик повторно се враќа на потеклото на грбот. Логото на Фленсбуршката пиварница, кое се наоѓа на пивските амбалажи на „Фленс“, поседува одредени елементи на фленсбуршкиот грб.
Химна
Покрај овие симболи постои исто така и Фленсбуршка песна. Песната била напишана во 1909 година од учителката Ида Марквардсен (1868–1941), која предавала во училиштето Августа-Викторија. Во 1993 година, текстот на песната бил подновен.
Општинска заедница
Од 1 јануари 2008 година, Фленсбург се наоѓа во рамките на една општинска заедница, вршејќи ги административните работи на Гликсбург.
Збратимени градови
[[Податотека:Flensburger Städtepartnerschafts-Denkmal vom Bahnhofsvorplatz beim Carlisle Park, Bild 02.JPG|мини|Споменик за збратимените градови во паркот Карлајл:
Во периодот 1954-1956 година, Фленсбург бил партнерски град на Свинеминде. Партнерскиот статус не се засновал на врските со полската градска управа, туку на врските со избрканите германски граѓани на градот Свинеминде. Подоцна, граѓаните на Свинеминде се населиле во Фленсбург. Во 1965 година, граѓаните на Свинеминде ја одбележиле 200-годишнината од постоењето на градот. На 3 јуни 1765 година, Фридрих Велики му ги доделил градските права на Свинеминде.
Фленсбург одржува врски со Карлајл во Англија (од 1961 г.), со Нојбранденбург во Мекленбург-Западна Померанија (од 1987 г.) и со Слупск во Полска (од 1988 г.). Карлајл, Фленсбург и Слупск имаат и тројно партнерство. По англискиот град бил именуван парк во близина на железничката станица. Во мај 2014 година, во Фрирлунд, бил именуван парк во чест на полскиот град Слупск, иако била направена грешка при именувањето.
Со истоименуваниот мал град Фленсбург во американската сојузна држава Минесота, градот не одржува никакви официјални врски.
Дански генерален конзулат
Данска, покрај амбасадата во Берлин, еден конзулат во Минхен и дванаесет други почесни конзуларни претставништа во Германија, има и генерален конзулат во Фленсбург. Речиси еден месец по референдумот во Шлезвиг во јули 1920 година отворила биро за пасоши и визи.
Театар
Претходник на театарскиот живот во Фленсбург биле — скитниците како улични уметници и куклен претстави — во играта на страста во црквата „Св. Богородица“ во 1450 година и од 1560 година претстави на евангелистичкото латинско училиште, денес Старата гимназија, која понекогаш додава латински делови во училишната комедија на германски јазик. Од 1732 година, магистратот доделил концесии на театарски групи, чии претстави до 1795 година се одржувале во првата сала на Старото Градско собрание (1445–1883).
Во Ратхаусхоф на местото на денешниот Градски театар, на 17 септември 1795 година се отворила првата театарска зграда во Фленсбург (Schauspielhaus), каде на почетокот свои претстави имале само претстави од дворот на замокот Готорф. Од средината на век настанале уште два други театри, чии претстави се одигрувале исклучиво лете и чии имиња биле претстава на Тиволи од Копенхаген: првиот, стариот „Тиволи“ се наоѓал во една двокатна станбена зграда со отворена бина; вториот „Нов Тиволи“, имал бина во еден од омилените локални на Фленсбуржани. До 1906 година, кога пожар ја уништила Халата, во нејзе исто така се одржувале театарски претстави и големи концерти.
Претходно, во 1883 година, се одлучил градот за нацртот на театарот, кој единаесет години подоцна бил изграден на истото место на Градскиот театар. Неговиот прв управник, Емил Фрицше, го отворил на 23 септември 1894 година.
Театар без свои постојани претстави е „Руско-германската сцена“, „ИмПроГрам“, импровизирачки театар, и од 1996 година групата „Брошман & Финке“ (Broschmann & Finke Theater-Compagnie).
Кино
На 8 септември 1906 година било отворено првото кино во градот, „Косморама“ со 123 седишта. Следеле бројни други отворања на кина, меѓу кои биле она во театарот Паласт со 230 места и Лихтшпилхаузес Опера, првото новоизградена кино, кое подоцна било познато како „Германија“ и „Централ Тонфилмтеатер“. По Првата светска војна биле отворени „Еденс“ (подоцна „Корзо“), „Колосеум“ (со околу 1000 места било најголемото кино во градот), „Глорија“ и „Шауенбург“ (подоцна „Капитол“).
Денес, во Фленсбург останале само две кина. Отвореното програмско кино „51 скала“ (51 Stufen) во старата музичка сала на Германската куќа прикажува филмови надвор од редовните, има 120 места и воедно е седиште на фленсбуршките денови на краткиот филм. Името на киното се однесува на искачувањето на скалите до вториот кат и е поттикнато од претходниот класик на Алфред Хичкок, 39 скали од 1935 година.
Од 2000 година постои мултиплекс-кино на Централната автобуска станица, кое било дел од ланецот на кина Кинополис. Од 2004 година, киното е дел од ланецот Киноплекс и го земало името на новиот ланец. По уште едно преземање од UCI Kinowelt, името се променило уште еднаш. Кино поседува скоро 2000 места во осум сали и е најголемо во градот.
Фленсбург како филмски град
Во Фленсбург се снимала телевизиската серија Der Landarzt во периодот 1986-2012. Исто така, уште една серија од телевизијата ZDF, Da kommt Kalle (од 2006 г.) била снимана главно во Фленсбург. Освен нив биле снимани и делови на комичниот филм Werner – Beinhart! од 1990 година во Фленсбург.
Во 2004 година режисерот Тил Францен, роден во Фленсбург, го снимал својот прв филм Сината граница (Германија 2004/2005 ) во Фленсбург и во соседниот регион Јужна Данска. Отприлика во истиот период снимал документарен филм за Фленсбург, Минесота, во истоимениот град во Минесота.
Во кримикомедијата на ZDF Das geheime Leben meiner Freundin (Германија 2004/2005 ), главните улоги ги играле Мариеле Милович и Јирген Фогел. За филмувањето на книгата Die Sonnenuhr oder das geheime Leben meiner Freundin Roos од Мартен ’т Харт бил избрана плажа во Гликсбург, Стариот град на Фленсбург и поморската школа во Мирвик.
Архиви и библиотеки
За заинтересираните читатели од данското малцинство постои данската Централната библиотека за Јужен Шлезвиг во улицата Нордер. Таму се наоѓа „Шлезвишката збирка“ (герм. Schleswigsche Sammlung; дан. Den Slesvigske Samling)'', литература за историјата на Северен и Јужен Шлезвиг на германски, дански, долногермански, севернофризиски, јужнојитландски и пету. Посебна библиотека имаат студентите на Фленсбуршкиот универзитет, кои за студиски цели можат да позајмат научна литература во Централната универзитетска библиотека Фленсбург. Околу 60.000 дела се сместени во библиотеката на Поморската школа Мирвик.
Музејска планина
Одлучувачка улога за туризмот на градот на фленсбуршката музејска сцена постојат два изложбени комплекси. Првиот комплекс е западно од Стариот град во блиската Музејска планина (Museumsberg). Изложбите од 1876 година на тогашниот основан градски музеј се сместени во две градби со шлезвишката уметничка и културна историја од средниот век до денес. Спектарот се движи од рурални соби преку изработки во југендстил и уметнички дела на Емил Нолде и Ерих Хекел.
Во приземјето на куќата „Хајнрих Зауерман“ од 2001 година се наоѓа природонаучниот музеј, во кој е прикажан животинскиот и растителниот свет на северниот дел на Шлезвиг-Холштајн. Во блискиот парк Кристијансен се наоѓа „куќа од леденото време“, сместена во една поранешна градба од 1920 година, која претставува збирка на земјата. Кон музејот припаѓа и Старите гробишта, на кои се подигнати Фленсбуршките лавови од 1862 година, кои потсетуваат на меѓусебните разместување на Германците и Данците.
Историско пристаниште
Втор комплекс и значајно туристичко одредиште е историското пристаниште на западната страна на фјордот на Фленсбуршкото пристаниште, на кое се одржуваат разни манифестации и привлекува многу посетители, особено лете. Во 1984 година тука бил отворен бродскиот музеј, сместен во една поранешна царинарница, кој како музејската планина се наоѓа во градски раце и во 2012 година бил повторно отворен во нова градба, по двегодишна градба. Оттогаш, исто така, и поранешната царинарница е дел од бродскиот музеј. Во подрумот се наоѓа музеј посветен на румот, во која се прикажува илјадагодишната историја на фленсбуршката трговија со румот, вклучувајќи ја и трговијата со робови. До отворањето на производствениот музеј Браш Рум во 2014 година во Роте Штрасе претставувал единствен музеј за рум во Германија.
Во соработка со музејското пристаниште на Фленсбург, од 1979 година постојат бројни историски едрилици сместени на пристаништето една до друга. Постојан гостин е тукашниот брод Дагмар Аен, изграден во 1931 година. На крајот се наоѓа новоградба од 1991 година, која потсетува на фленсбуршкиот пристаништен кран, кој постоел од 1726 до 1889 година. На другата страна се наоѓа музејското бродоградилиште, кое од 2001 година ја прикажува бродоградбата во минатото. Малку појужно се наоѓа парниот брод „Александрија“ од 1908 година. Последниот пловен патнички парен брод важи за поморска знаменитост на Фленсбург.
Рибарски музеј
Туристички обележани се знаменитостите на историското пристаниште преку измислениот фленсбуршки капитенски пат, културна прошетка, на која се додадени други знаменитости во центарот на градот. Точка на патот е старото рибарско пристаниште на источниот брег, на кој се наоѓа мал рибарски музеј, од кое во неговите најдобри времиња прехранувало 150 семејства. Било основано на иницијатива од рибарското здружение основано во 1872 година, во кое денес членуваат 80 рибари (состојба 2012 г.). Музејот се простира на површина од 50 м² и поседува еден аквариум од 1500 литри, во кој се дава претстава за фауната и флората на Балтичкото Море.
Други објекти
Во современи услови постои „Феномента“, научен центар на Фленсбуршкиот универзитет, во кој се проучува природата и технологијата од средината на 1990-тите години. Спорното проширување од неговото отворање во 2008 година претставува силен контраст со блиската Северна порта.
Посеверно од него се наоѓа колиба на заштитената ветерница Бермиле од 1792 година. Последната од околу триесетина ветерници во градот ги отвора повеќепати годишно своите врати за посетителите.
Во градскиот дел Мирвик постои еднаш неделно пристап до збирката за илјадагодишната поморска историја. Се наоѓа во просториите на Поморската школа во Мирвик, која по правило е забранета за цивилите.
Стар град
Фленсбург располага со добро зачуван Стар град со бројни знаменитости од неколку векови. Карактеристична е положбата паралелна со водата. Три од четирите четврти на Стариот град се протегаат долж насоката север-југ кон фјордот. Градежниот бум во царското време довело до делумна надградба на Стариот град и донел значајно проширување на градот. Во Втората светска војна останал скоро неуништен, поставувајќи градежна политика во Фленсбург како и во другите места во повоениот период, каде што биле изгубени старите градби и биле градени нови во преголеми димензии. Ова било попречено од недостигот на пари. Бројни стари градби биле срушени и биле изградени новоградби. Дури кон крајот на 1970-тите години овој тренд прекинал. Подоцна, биле подигнати значајни стари градби или биле изградени современи градби во историски стил. И покрај големата штета во Фленсбург постаи добро зачуван Стар град. По крајот на Првата светска војна, на рабовите на Стариот град се изградиле голем број училишни градби, од кои Старата гимназија е најстара. Нејзината градба и градбата на другите училишта и денес преовладуваат во панорамата на фленсбуршкото внатрешно пристаниште.
Загрозени градби
Следниве градби се загрозени, им се направени големи промени и не се сметаат повеќе за историски:
Значајни споменици
Најстариот споменик е могила, која потсетува на борба помеѓу црковната парохија Св. Никола и црковната парохија Св. Марија. За паднатите во Битката кај Бау од 1848 година е поставен обелик во Нојштат и споменик во Бергмиле.
Најпознат споменик во градот се Фленсбуршките лавови на Старите гробишта. Споменикот бил откриен во 1862 година, во 1867 година бил пренесен во Берлин, од 1945 до 2011 година стоел во Копенхаген и од септември 2011 година повторно е поставен во Фленсбург на Старите гробишта.
Во 1903 година, Хелмут Шифелкамп во чест на Ото фон Бизмарк на Јужниот плоштад поставил негов споменик во облик на Бизмарковата фонтана. Фонтаната била отстранети поради идеолошки причини во времето на националсоцијализмот. Исто така, во 1903 година бил поставен споменикот на Врангел на скулптурот Адолф Брит во Градскиот парк и споменикот „Блихер“ посветен на експлозијата на истоимениот брод во 1907 година. Паднатите на поранешната општина Тветер Холц во Првата светска војна имале споменик од 1920 година во облик на двеметарска пирамида и со написи на 15. жртви.
Особено значаен споменик бил и за фленсбуршките загинати во Германско-француската војна од 1870 до 1871 година на плоштадот Кристијан Фридрих Фогт. Обелискот со полетан орел на врвот содржел националпатриотски написи, кои во повеќе наврати од непознати лица — последен пат во јануари 2015 година — се вандализирани. Слична судбина имал и споменикот „На стража“ за паднатите војници од региментата „Кралицата“ во Првата светска војна поставен на Бургплац од 1926 до 1874 година.
Помеѓу 2003 и 2013 година се поставени вкупни 23 „Штолперштајне“, повеќето во центарот на градот. На жртвите од националсоцијалистичкиот период потсетува и спомен-плочата од 1969 година поставена во паркот Карлајл, како и споменик, висок 2,35 метри, на раскрсницата кај Централната автобуска станица, поставен од скулптурот Клеменс М. Штругала и откриен од министерката за правда, култура и Европа на Шлезвиг-Холштајн Анке Шпорендонк на 1 септември 2013 година. Во јануари истата година, Шпорендонк учествувале и во празничното поставување на спомениците на дезертерите.
Паркови, зелени површини и плажи
Вкупни 197 хектари во Фленсбург се прогласени за рекреативни површини, што претставува 3,5% од вкупна површина на градот, од нив 129 хектари (2,3%) зелени површини (состојба 2011 г.).
Паркови
Најголем парк со 75 хектари е Фолкспарк („Народен парк“), кој бил отворен во 1925 година во источниот дел на фјордот. Други паркови, покрај другите, се: Кристијансенпарк од 1797 година (4,2 ha), остаток од голем парк, Градскиот парк (2,2 ha) од 1903 година, паркот Карлајл по англискиот збратимен град (1 ha) и паркот Колунт (1 ha) и паркот Лутер. Најмал парк во градот е паркот Флено.
Шуми и гробишта
Најголема шума е Мариенхелцунг (Marienhölzung), сместена во западниот дел на градот, во остатоците на некогашната тврдина Едебе. Клизер Валд, исто така во западниот дел, се протега до Васерслебен.
Како едни од најстарите зачувани комунални гробишта во Северна Европа, Старите гробишта со површина од 2,6 хектари, денес претставуваат парк со значајни гробни споменици од век. Од 1813 до 1953 година, таму се вршеле закопувања. Поради недостиг на простор, во 1872 година биле отворени новите гробишта Милен, кои денес се протегаат на 11 хектари и поседуваат 4000 гробни места. Друг гробишта се Фриденсхигел, отворени во 1911 година. Со 12.000 гробни места на 25 хектари претставуваат најголеми гробишта во градот, додека со 8 хектари, гробиштата Аделби се најмали. Во историската капела на гробиштата Милен и на гробиштата Фриденсхигел се одржуваат погреби. На страничниот влез на гробиштата Фриденсхигел се наоѓа објект за мулисмански и еврејски погреби.
Заштитени подрачја
До 2003 година, прво и единствено природно заштитено подрачје во Фленсбург било Тветер Фелд (Twedter Feld; 89 ha), која се наоѓа во градскиот дел Мирвик. Понатаму, постоеле 14 ареали прогласени за природни подрачја, во источниот дел се Фогелзанг (околу 278 ha) и Осбектал (62 ha), во западниот дел Мариенаутал (137 ha) и најголемата шума во градот, Мариенхелцунг (250 ha), како и во северозападниот дел Клизер Валд (106 ha).
Плажи
DLRG Flensburg со седиште во Фаренсоде има станици за спасување од 1982/1983 година во Остзебад и од 1999 година во Золитиде. Месната група на Германското здружение за спасување на животи (Deutsche Lebens-Rettungs-Gesellschaft; повторно основана во 1976 г.) била основана во 1950-тите години и се занимава со чување на плажите (Strandwache). Во 2011 година нудела 20 позиции за ренџери на плажа. Таканаречените „работник за едно евро“ се грижи за редот, собира стакло, ги предупредува сопствениците на кучиња за забраната за кучиња и внимава на сигурноста на плажите. Целогодишна плажа за кучиња постои западно од плажата во Золитиде, додека друга плажа за кучиња постои во Остзебад. Во зимата (1 октомври - 31 март) кучињата смеат да бидат на сите плажи.
Други одредишта за излети се во Данска, Лиле Штранд во Колунд (13 км), како и на јужниот брег на фјордот плажите во Гликсбург во Квелентал (7 км), Зандвиг (8 км), Шаузенде (15 км) и Драј (15 км), како и во Мункбраруп (14 км) и во општината Лангбалиг (17 км).
Пристанишни фестивали и регати
Од 1993 година друг голем настан во непарни години претставува Дампф Рундум, кој во 2009 година привлекол 350.000 посетители. На најголемиот собир во Европа на парни бродови и локомотиви (по коњска сила), домашниот парен брод „Александра“ претставува брод-домаќин.
Секоја година од музејското пристаниште на Фленсбург се тргнува на регатата Рум. Со околу 120 бродови (2012) важи за најголем собир во Северна Европа. Покрај неа има уште неколку помали регати, како Kongelig Classic 1855 кон крајот на август, која вози од Фленсбург преку Зендерборг кон Обенро, како и Flensburger Regatta (von) 1855 кон крајот на септември. Првата регата од 1855 година ја засновала регатата како спорт во Балтичкото Море. Од здружението на музејското пристаниште се одржува „Јаболковото возење“ во октомври (од 1980 г.) и Грогтерн, зимска регата на вториот ден на Божиќ.
Внатрешното пристаниште е редовно место за трките со змејски бродови во август (од 2004 г.), која привлекла дузина екипи и 12.000 гледачи.
Фестивали и панаѓури
Најголемиот фестивал во Стариот град на Фленсбург, посетен од неколку стотици илјаци посетители, е „Тумелум“, чие име потекнува од дијалектот пету и значи нешто како „неред“. Тридневниот фестивал започнал на 700-годишнината на градот во 1984 година и се одржува на секои две години во пролетта/летото.
Во ноември/декември во центарот на градот се одржува Божиќниот панаѓур. Се поставуваат штандови на кои има пиво, пунч, варено вино и други алкохолни пијалаци. Војската е позната по нивната супа од грашок, а од 1985 година супата и пунчот се наплаќаат. Годишно се собираат околу 10.000 евра за социјални организации во Фленсбург и Гликсбург. Во 35 години (до 2011 г.), доброволно над 2000 војници собрале повеќе од 280.000 евра „за добри цели“.
Ексе (скратено од „Ексерцирплац“) во градскиот округ Фризишер Берг е местото на панаѓурите кои се одржуваат двапати годишно. Уште од средината на век на местото се одржувале слични панаѓури.
Музички и културни настани
Кон значајните музички настани во германско-данскиот пограничен регион се вбројуваат меѓународниот народен фестивал „Фолкбалтика“ (Folkbaltica) во април/мај (од 2005 г.), на кој учествува и данското малцинство, и во лето фестивалот на оргули Јужен Јитланд-Шлезвиг, основан во 2003 година од црковната општина Свети Никола и данското црковно музичко училиште. Друг важен настан во градот е фестивалот „Фленсбуршка дворска култура“ (Flensburger Hofkultur) кон крајот на летото. Овој културен фестивал од 1995 година им нуди на трговците од Стариот град за настани од најразличен вид. Живата музика се прикажува на Flensburg unplugged во март и на фестивалот Honky Tonk во септември, основан во 1999 година. За филмските љубители постојат Фленсбуршките денови на краткиот филм (од 2000 г.), кои заедно со фестивалот на анимација tricky (од 2005 г.) се одржуваат секоја година во октомври. Заедничко место на одржување е киното 51 Stufen во Германската куќа.
Со заедничка соработка на Германците и Данците од 2010 година се одржува меѓународниот литературен фестивал litteraturfest.nu, на кој се покануваат познати писатели од нордиските земји. Писателите поврзани со морето од 2013 година одржуваат поетски читања во рамките на книжевниот фестивал Literaturboot Festival, на палубата на парниот брод „Александрија“.
Данското малцинство се собира во мајјуни на годишна средба (Årsmøde). Здружението на Јужен Шлезвиг е организатор на годишните средби, кои првпат се одржале во Фленсбург една година по народното изјаснување во 1920 година.
Клубови
Во 2012 година имало пријавено над 22.500 членови во 76 спортски клубови, од кои најбројни се гимнастиката со осум клубови; потоа фудбалот (11 клубови), како и едрењето (8 клубови), ракометот (6 клубови), тенисот (6 клубови) и пливањето (2 клуба).
Најголем спортски клуб во градот и во целиот Шлезвиг со над 4000 членови е ТСБ Фленсбург (состојба 2013 г.), кој заедно со Хандевитер СВ 1990 го основал РК Фленсбург-Хандевит. Ракометниот машки дел на клубот, најпознат спортски клуб на Фленсбург, чии домашни натпревари ги одигрува во повеќенаменската Фленс-Арена, е повеќекратен германски и европски освојувач, влегувајќи во Бундеслигата во 2004 година. Други спортски клубови со над 1000 членови покрај ТСБ се и СВ Аделби, ПСВ Фленсбург и спортското друштво на претпријатијата на Фленсбург.
Собиралишта
Најголемо спортско собиралиште е Фленсбуршкиот стадион изграден во 1927 година во Народниот парк, домашен терен на Фленсбург 08. На стадионот има место за 10.000 гледачи, од кои 1000 седишта. Друг стадион е Стадионот „Манфред Вернер“ во Вајхе, каде игра ФК Вајхе. Стадионот е наречен по поранешниот играч Манфред Вернер, кој бил прв претседател најпрвин од 1970 до 1972 година во ТСВ Вајхе-Вест, а потоа од 1972 до 2002 година на ФК Вајхе. На рекордниот натпревар на Вајхе против бундеслигашот ФК Хамбургер кон крајот на јуни 2014 година, на кој Хамбургер победил со 3:2, имало 2.834 гледачи. Фудбалските настапи на ТСБ Фленсбург ги одигрува на Екенер Плац.