cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кирил З’мбов
Животопис
Од научната активност на д-р З’мбов потекнале ред технички реализации, оригинални по концепцијата и изведувањето. Неговите научни резултати се објавуваат во угледни домашни и странски публикации, а некои од неговите решенија спаѓаат во редот на најсовршените од тој тип во светот. Тој активно учествувал и во научните дејности на научните институции во Р. Македонија, соработувајки на повеќе научни проекти.
Починал ненадејно во Грција на 8 септември 2009 г. .
Летни олимписки игри 1944
Летните олимписки игри во 1944 или 13-те Летни олимписки игри не се одржале поради Втората светска војна. Игрите требале да се одржат во Лондон кој на сесијата на МОК во јуни 1939 година ги победил Рим, Детроит, Лозана, Атина, Будимпешта, Хелсинки и Монтреал.
Во чест на јубилејот од 50 години постоење на Меѓународниот олимписки комитет којшто требал да се прослави на Олимписките игри во 1944, прославата се одржала во Лозана како „Јубилеј на прославите на МОК“ од Карл Дим, творецот на патувањето на Олимпискиот факел од Олимпија до градот-домаќин.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Дели Хасан
Свети Ѓорѓи (Ἁγίου Γεωργίου Μοναστηρακίου или Μπουτκόβου) — црква во селото Дели Хасан, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е се наоѓа на рид кај селото. Изградена е во 1834 г. Претставува единствената преостаната градба од поранешниот Бутковски манастир. Градбата е трикорабна куполна базилика со полукружна апсида на исток и отворен трем од југ и запад. Прозорците се украсени со гранит, а двете врати имат фино изработени мермерни довратници. На иконостасот има икони од XIX век. Внатрешноста е живописана во 1858 г. Манастирот бил база на андартите за време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија на почетокот на XX век.
Полумајмуни
Полумајмуните (или Prosimii) ги вклучуваат лемурите, раконогот, лорите и аветите. Лемурите живеат во шумите на Мадагскар и на околните острови, а се хранат со инсекти, мали `рбетници, израстоци и лисја. Времето го поминуваат, главно, во дрвјата симнувајќи се на земјата повремено за храна. Повеќето имаат долги опашки и голем број се активни ноќе. Лорите потекнуваат од Африка и од Јужна Азија. Имаат огромни тркалезни очи и се хранат со инсекти. Аветите (тарзиерите), кои живеат во шумите во Индонезија и на Филипини, исто така, имаат огромни очи. Иако не растат повеќе од 16 cm, можат да прескокнат над 1,8 m од едно дрво на друго.
Приматите се поделени во два подреда: просимијани и антроподи. Во подредот просимијани се вклучени неколку групи мали, главно арбореални и ноќни животни од тропски предели на Стариот Свет кој се протега од Африка до Филипинските острови. Поповите прасиња од дрвјата на Индија и Југоистична Азија се мали животни, кои надворешно многу личат на верверици.
Бугарски национален сојуз - Нова Демократија
Бугарски национален сојуз - Нова демократија (БНС-НД) е ултранационалистичка политичка партија со седиште во Софија, Бугарија. Партијата тврди дека е патриотска и се залага за заштита на бугарските вредности. Нејзин водач е Бојан Расате.
Партијата се спротивставува на прославата на, како што смета, небугарските празници во земјата, вклучително и 9 мај, „Денот на победата“. Тоа привлекува внимание со искажување протести и со практикување граѓанска непослушност. Софија Глоуб ја сметал за десничарска, националистичка партија и коментирал дека има „беспрекорен рекорд никогаш да не освои ниту едно место на избори“.
Цели на партијата
Партијата сака силна централизирана државна моќ и ја отфрла сегашната повеќепартиска парламентарна демократија, нарекувајќи ја „компромитирана“. Таа сака да ги распушти сите политички партии и сите организации за кои тврди дека ги поткопуваат темелите на бугарската држава и општество. Според нив, националното собрание треба да биде составено од професионалци, избрани на регионална основа и компетентни во својата област претставници од различно потекло и професија. Средствата за производство и националната економија можат да бидат приватни и јавни, но стратешките сектори на економијата и јавниот живот треба да бидат во сопственост на бугарската држава.
Се залага за војска од мажи и жени и смета дека бугарската „татковина“ е поголема од сегашните граници. Бугарските малцинства надвор од Република Бугарија се составен дел на бугарската нација и државата треба да ги штити нивните интереси со какви било средства - во таквите региони спаѓаат Тракија, Македонија и Добруџа.
Избори
За парламентарните избори од 26 Март, 2017, Централна изборна комисија одбила да ја регистрира партијата на Бугарската национална унија - Нова демократија за учество на парламентарните избори.
Коменсализам
Коменсализам е партнерски однос помеѓу два организми, при кој едниот партнер има корист, а неговото дејствување нема никакво влијание врз другиот партнер.
Пегуеринос
Пегуеринос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Главна судетска патека
Главна судетска патека „Мјечислав Орлович“ (Główny Szlak Sudecki imienia Mieczysława Orłowicza или GSS) — пешачко-планинарска патека обележана со црвена боја која поминува од Швјерадув-Здруј до Прудњик низ најинтересните делови на Судетите.
Историја
Идејата за патеката се појавила на средба на Судетската комисија на Полското татренско друштво којашто се одржала на 24 октомври 1947 година. Една година подоцна се започнати работите на обележувањето на патеката. По повод стогодишнината од туризмот во Полска во 1873 година, Комисијата за планинарство на Главното управување на ПТТК ја именувала Главната Судетска патека по Мјечислав Орлович како признание за неговите заслуги за туризмот и знаење на земјата.
Рута
Со текот на годините рутата на патеката се менувала. Во моментов започнува во Швјерадув-Здруј, минува низ Изерските планини (Висока Копа, 1126 м; Високи Камењ, 1058 м) до Шкљарска Поремба, потоа низ Крконоше (Водопадот Камјењчик, Вјелки Шишак – 1509 м, Преминот под Сњежка – 1389 м) до Карпач; следните етапи се планините Рудави Јановицки (Скалник, 945 м) до Кжешув, Камените и Црните планини до Једлина-Здруј, Совите планини (Вјелка Сова, 1015 м), Сребрен преминот двоејќи ги од Барѕките плалини. Понатаму, низ Вамбјежице, патеката води во Столовите планини (“планините со форма на маса”)
Масните планини и до судетските одморалишта: Кудова-Здруј, Душники-Здруј; понатаму: Орлицките и Бистжицките планини, водопад Вилчки, Масив от на Сњежник, планините Кровјарки, Лондек-Здруј, Златните Планини до Пачкув (каде со години завршува на железничката станица) и понатаму низ Калкув, Глухолази, Опавските планини до Прудњик.
Патеката одбегнува некои важни судетски точки, вклучувајќи врвови: Сњежка и Сњежник.
NGC 1465
NGC 1465 — леќеста галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Главна судетска патека
Рута
Должина на патеката е околу 440 километри, а времето на поминување – 104 часа.
NGC 1465
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1465 се споменува и како UGC 2891, MCG 5-10-3, CGCG 508-4.
Главна судетска патека
Планинарство
Патеката е достапна преку целата година, иако некои од нејзините делови можат да бидат затворени во текот на зимата, поради можноста на лавини (Крконоше), како и опасните мочуришта (Столовите планини). Има многу планинарски домови, управувани од ПТТК (Полското туристичко друштво). Полските планинарски домови се должни да сместат секое лице кое не е во можност да се најде друго место, пред зајдисонце или во итни случаи, иако во примитивни услови.
NGC 1465
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1465 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1465 има привидни димензии од 1,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 53 м 31,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 29' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 1465 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14039. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 95; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2360. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1468.
Јогјакарта (покраина)
Посебниот регион Јогјакарта (Daerah Istimewa Yogyakarta) е автономен регион на покраинско ниво во Индонезија, во јужниот дел на Јава. Тој е граничи со Индискиот Океан на југ, како и со споделување на сите копнени граници со покраината Централна Јава. Управувана од Султанатот Јогјакарта, регионот е единствената официјално призната монархија во рамките на владата на Индонезија. Градот Јогјакарта е главен град и економски центар на регионот.
Султанатот Јогјакарта е основан уште од 1755 година и давал непоколеблива поддршка за независноста на Индонезија за време на националната револуција во Индонезија (1945-1949). Како поделба на прво ниво во Индонезија, Јогјакарта е управувана од султанот Хаменгкубувоно како гувернер и принцот Паку Алам како заменик-гувернер. Со површина од 3.185.8  км², тоа е втора најмала покраина во Индонезија по Џакарта.
Девелики
Девелики (Δεβελίκι) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Гомати бил дел од општина Ревеник.
Географија и местоположба
Девелики се наоѓа на 7 километри југозападно од градот Ерисово и на 28 километри северно од Ревеник, во југоисточниот дел на Халкидик.
Историја
По крајот на Балканските војни, местото каде денес се наоѓа селото било вклучено во составот на Грција.
Бесарапска ослободителна кула
Ослободителната кула (Turnul Dezrobirii Basarabiei) била кула во Кишинев, Бесарапската губернија односно Бесарабија. Кулата имала висина од над 30 метри. Кралот Михај Романски, неговата мајка, Елена Грчка и Данска и Михај Антонеску присуствувале на церемонијата на отворање на 1 ноември 1942 година, во Гидигичи. Кулата била уништена во 1944 година, по повторното окупација на Советскиот Сојуз.
Мршојадни животни
Мршојадни животни — месојади што се хранат со месо кое е веќе мртво. Тие го крадат месото од мртвиот плен на другите животни или "расчистуваат" кога ќе се засити поголемото животно.
Административна поделба на Сомалија
Сомалија е официјално поделена на 118 административни региони („гоболи“), кои потоа се делат на окрузи.
Фактичката ситуација е поинаква од правната. Северот на Сомалија денес е поделен помеѓу автономните региони Пунтленд (себеси се смета за автономна сојузна држава) и Сомалиленд (самопрогласена, но непризнаена суверена држава). Во средна Сомалија, јужно од Пунтлент е сместена и регионалната целина Галмудуг. (погл. Сојузни држави и региони во Сомалија)
Браник (организација)
Браник (бугарски: Бранник) — бугарска профашистичка младинска организација за време на Втората светска војна. Организацијата „Браник“ е основана на иницијатива на тогашниот премиер проф. Богдан Филов на XXV Национален младински состанок на 29 декември 1940 година. Тој бил направен според нацистичката младина Хитлер. Нејзиното мото било: „Борис, Бугарија, Господ!“ На лентите што се носеле на униформите и на транспарентите, била напишана буквата „Б“. Организацијата била тесно поврзана со бугарските власти и со царот Борис III.
Организациски, таа била поделена на 3 структури: за деца од 10 до 14 години, за помладиот дел од младите од 14 до 16 години и за постари млади од 16 до 21 година. Младите биле концентрирани во тимови (момчиња) и венци (девојчиња), а над нив биле четите (40-50 луѓе). Од април 1941 година, односно окупацијата на делови од територијата на Југославија од страна на бугарската армија, во неа биле вклучени и претставници на окупирана Вардарска Македонија. Во 1942 година, членовите на бугарскиот Црвен крст се приклучил на „Браник“. Организацијата станала масовна, достигнувајќи население од приближно. 450,000 членови. На 9 септември 1944 година, откако Бугарија се префрлила на сојузничката страна, „Браник“ била забранета и прогласена за фашистичка организација. Многу членови биле осудени или репресирани во повоените години од комунистичките власти.
Минхенбернсдорф
Историја
Населбата била основана во втората половина на 12 век. Документот од 17 август 1251 од фогтот на Вајда (Вајда) првпат го споменува Минхенбернсдорф како населба. Поделбата од Лајпциг во 1485 го доделила местото на благородничката линија Ернестин. Потоа, во 1571, станал дел од Саксонија. Поради казна на Кралството Саксонија за неговата поврзаност со Наполеон и Франција, Виенскиот конгрес од 1815 ги одзел териториите на кралството, со што Минхенбернсдорф припаднал на Големото војводство Саксо-Вајмар-Ајзенах, потоа владеен од Карл Август. На крајот на 19 и почетокот на 20 век, населбата доживеала економски раст преку воведувањето и растот на фабриките за теписи, со што ги добил градските права во 1904. Самиот град Минхенбернсдорф е член и седиште на општинската заедница Минхенбернсдорф од 9 март 1992.
Волин
Волин (Wolin; Wollin) — полски остров во Балтичко Море. Се наоѓа на север на полскиот брег, и административно припаѓа на Западнопоморското војводство. Волин е одделен од островот Узедом (Узнам) со теснецот на Швина, и од копното Померанија со теснецот на Ѓивна. Островот има површина од 265 км2 и највисока точка е планината Гживац на 116 м.н.в. Бројот на жители е 30.000. Во средината на островот се наоѓа Волинскиот национален парк.
Водата од реката Одра се влева во лагуната Шчеќински Залив и оттаму преку Пене западно од Узедом, Швина и Ѓивна во Поморскиот Залив во Балтичкото Море.
Канун на Лек Дукаѓин
Канунот на Лек Дукаѓин е збир на традиционални албански закони. Канунот првенствено беше усен и дури во XX век беше објавен во писмена форма. Постои само еден Канун од дамнешни времиња, а тоа е "Канунот на Лека", од кој подоцна се појавија шест варијации, групирани според областа, личноста и времето на потекло: Kanuni i vjetër (Стариот Канун), Kanuni i Lekë Dukagjinit (Канунот на Лек Дукаѓин), Kanuni i Çermenikës (Канунот на Черменика), Kanuni i Papa Zhulit (Канунот на Папа Жули), Kanuni i Labërisë (Канунот на Лабрија) и Kanuni i Skenderbeut (Канунот на Скендербег), исто така познат како Kanuni i Arbërisë (Канунот на Арбрија).
Канунот на Скендербег е најблизок и најсличен со Канунот на Лек Дукаѓин, а вториот, исто така, се смета за синоним на зборот Канун. Канунот на Лек Дукаѓин беше развиен од страна на Лек Дукаѓин, кој изврши кодификација на постоечките обични закони. Тој се користи претежно во северна, средна Албанија и околните области кои порано беа во Југославија, каде што има големо етничко албанско население: Црна Гора, Косово и Македонија. Тој беше првпат кодификуван во 15 век, но е употребуван многу порано. Се користи во таа форма до 20 век, а неодамна оживеа по падот на комунистичкиот режим во раните 1990-ти.
Потекло
Практиката на усните закони кои Лек Дукаѓин ги кодифицира во Канун беше предложено од страна на Едит Дурам што датира од бронзеното време. Некои автори претпоставуваат дека Канунот може да потекнува од племенските закони на античките Илири. Други автори сугерираат дека Канунот задржа елементи од индоевропските праисториски епохи. Некои други автори сугерираат дека постојат многу сличности меѓу Канунот и Maнусмрти, најраната работа на Дарамсатра, текстуалната традиција на хиндуизмот, што укажува на заедничко потекло.
Според српските автори Т.О. Ораовац и С.С. Ѓуриќ, Канунот во голема мера се заснова на Законот на Душан, уставот на Српското царство (донесен 1349), кој во тоа време се одржа на целата територија на Албанија. Ноел Малком шпекулира дека еден напис во Кодексот на Душан беше ран обид во одредувањето на само-администрација на обичајното право во планините, како што подоцна беше кодифицирано во Канунот на Лек Дукаѓин, и ако е така, ова ќе биде најран доказ дека таквите обичајни закони биле во сила.
Развиток
Лек Дукаѓин , наводно, бил првиот кој изврши кодификација на "Канунот" во 15 век. Кодот е запишан во 19 век од страна на Стефан Гечов и делумно објавен во Hylli i Drites периодично во 1913. Целосната верзија се појави во 1933 година по смртта на Гечов во 1926 година. Во 1989 година двојна англискo-албанската верзија беше објавена, а потоа повторна верзија во 1992 година.
Иако законите се припишуваат на Лек Дукаѓин, законите еволуирале со текот на времето, како начин да се донесе закон и владее во овие земји. Канунот беше поделен на следните 12 делови: црква, семејство, брак, куќа, добиток и имот, работа, пренос на имот, кажан збор, чест, штети, закон во врска со кривични дела, судскиот закон, изземања и исклучоци; и верзијата на Гечов има 1262 членови кои ги регулираат сите аспекти на планинскиот живот: економската организација на домаќинствата, угостителство, братство, клан, граници, работа, брак, земјиште, итн. Besa (честа) е од примарна важност во текот на кодот како камен-темелник на личните и социјалните однесувања. Канунот се однесува и на христијанските и муслиманските Албанци.
Некои од најконтроверзните правила на Канунот (особено Книга 10 Дел 3) се одредите како треба да се постапува со убиството, често во минатото, но и сега се доведува до крвна одмазда, кои траат сè додека сите мажи во инволвираните семејства се убиени. Жените се гледаат само како производители на деца и се третирани на дискриминирачки начин и така не се сметаат за достојни. Во некои делови од земјата, Канунот наликува на италијанска одмазда. Овие правила се вратија во текот на 1990-тите години, во северна Албанија, бидејќи луѓето немаат верба во немоќната локална власт и полицијата. Постојат организации кои се обидуваат да посредуваат меѓу раскараните семејства и да се обидуваат да ги натера да ја "простат крвта" (албански: Falja е Gjakut), но често единствениот прстој за мажите е да останат во своите домови, кои се сметаат за безбедно засолниште од Kaнунот, или да пребегаат од земјата. Албанското име за крвната одмазда е Gjakmarrja.
Поранешниот комунистички водач Енвер Хоџа, Албанија ефикасно ја запре практиката на Канунот со тешка репресија и многу силна полициска држава. Но, по падот на комунизмот, некои заедници се обидуваат да ги откријат старите традиции, но некои од нивните дела биле изгубени, што доведува до стравови за погрешно толкување.
Имено, сегашниот албански Кривичен законик не содржи никакви одредби од Канунот кои се занимаваат со крвната одмазда, а непризнавање на овој кодекс е направен во современиот албански правен систем. Во 2014 година околу 3.000 албански семејства се проценува дека биле вклучени во крвни непријателства и од падот на комунизмот тоа доведе до смрт на 10.000 луѓе.
Канунот во литературата и филмовите
Албанскиот писател Исмаил Кадаре смета крвната одмазда не треба да биде исклучиво албански феномен, туку историска одлика на Балканот во целина. Неговиот роман Скршениот април (албански: Prilli i Thyer) ги истражува социјалните последици на крвната одмазда меѓу две семејства сопственици на земјиште. Бразилската филмска адаптација на романот под наслов Зад Сонцето (португалски: Abril Despedaçado) пренесува акција од рурална Албанија во бразилските пустински предели, но на друг начин темите останаа недопрени. Американско-албанскиот филм The forgiveness of blood, исто така се занимава со последиците од крвна одмазда на семејствата во оддалечените области на денешна Албанија.
NGC 5836
NGC 5836 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5836 се споменува и како UGC 9664, MCG 12-14-16, CGCG 337-26, 7ZW 576.
Откривање
Објектот е откриен на 16 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5836 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5836 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 5836 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53554. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 10; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4417. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 752.
Универзитет „Св. Кирил и Методиј“
'''„Св. Кирил и Методиј“ (УКИМ''') — најстар и најголем универзитет на македонски јазик со седиште во Скопје. Формиран е на 24 април 1949 година со три факултети, а денес претставува заедница на 24 факултети, 9 научни институти (5 составни и 4 кои соработуваат со универзитетот) и 6 други институции. За прв ректор е избран Кирил Миљовски, а сегашен ректор е Никола Јанкуловски.
Состав на универзитетот
Универзитетот е составен од 23 факултети, 5 составни институти и 4 јавни научни установи, како и 6 други организации кои соработуваат со универзитетот.
Факултети
Денес во универзитетот постојат 23 факултети од сферата на природните, медицинските, техничките, општествените и биотехничките науки како и уметноста.
Универзитетска библиотека
Академска библиотека на „Св. Кирил и Методиј“ е НУБ „Св. Климент Охридски“, која е воедно и национална библиотека на Македонија. Отворена е во 1920 година како библиотека на Филозофскиот факултет, а подоцна станала јавна Народна библиотека и библиотека на универзитетот во сегашната зграда.
Награди
Во 2007 година Универзитетот „Кирил и Методиј“ е одликуван со Орден на Република Македонија за постигнатите исклучителни резултати во долгогодишната научна, наставна и апликативна дејност, давајќи значителен придонес за севкупниот развој и афирмација на Република Македонија како современа демократска држава во светот.
Пењалба де Авила
Пењалба де Авила — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
NGC 3362
NGC 3362 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3362 се споменува и како UGC 5857, MCG 1-28-5, CGCG 38-7.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3362 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3362 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 3362 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32078. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 260. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 722.
Тревовидни
Тревовидните (науч. Poales) е голем ред на цветни растенија од групата монокотиледони. Тука спаѓаат растителните семејства како тревите, бромелиевите и остриките. Денес ботаничарите признаваат 16 семејства во склоп на тревовидните.
Според неодамнешните проучувања тревовидните растенија водат потекло од Јужна Америка, и тоа пред речиси 115 милиони години. Најстарите пронајдени фосили се полен и плодови што датираат од доцната креда. Цветовите им се мали, затворени во брактеи и распоредени во соцветие (освен кај родот Mayaca, каде има по еден цвет на крајот од растението). Кај многу видови опрашувањето го врши ветерот. Семето обично содржи скроб.
Системот APG III (2009) го прифаќа редот и го сместува во кладот комелиниди, во рамките на монокотиледоните. Ги опфаќа следниве фамилии:
Стопанска важност
Тревовидните се стопански најзначаен ред на растенија. Во рамките на редот, во голема мера најзначајна е фамилијата на треви (Poaceae), каде спаѓа јачменот, пченката, просото, оризот и пченицата. Таа е воедно и најголемата фамилија во редот, со многу повеќе видови од останатите:
Алилица
Алилица — пештера во Македонија на планината Бистра во непосредната близина на селото Тресонче. Пештерата е сместена во тешко пристпаен предел, во преслап помеѓу планините Бистра и Стогово, веднаш од десната страна на Тресонечка Река, на јужната падина на Бистра позната како Брзовец. Од селото Тресонче, пештерата е оддалечена 4 километри во источен правец. Пештерата е сочинета од 2 пештери, Горна и Долна Алилица, повзрани со кос стрмен канал.
Преданија за пештерата Алилица
За пештерата и настанокот на нејзиното име постојат повеќе преданија.
Според првото предание, понапред си бил некој овчар по име Алил, кој во месноста Гуменце си ги чувал овците и шилежињата. Овците оттаму презимувале во Солунско, крај реката Галик, а шилежињата останувале во Гуменце. Но, Алил се покажал голем арамија, па ги крадел јагнињата што останувале во планината. Ги колел едно по едно и ги пуштал кон Тресонче по реката, каде ги дочекувала сестра му. Сточарите го забележале, па и него го отепале и го фрлиле во пештерата, што подоцна ја завикале Алилица. Според второто предание, во старо време си бил некој Алил Паша. Еден ден се враќал од собирање арач (данок), но во близина на пештерата го нападнале арамии. Тој го засолнил азното во пештерата, па според некои кажувања после се вратил и си го земал, а според други, азното сè уште е некаде во пештерата?!
Николас Талјафико
Николас Алехандро Талјафико (роден на 31 август 1992) — аргентински фудбалер, лев бек на Ајакс и на аргентинската репрезентација.
Рамномерна распределба
Рамномерна распределба (униформна распределба) — модел на веројатносна распределба. Таа е многу едноставна и има примена во голем број на апликации, игри на среќа и компјутерски симулации. Секоја вредност на X (случајна променлива) има еднаква веројатност за реализирање. Ова е основна особина на рамномерната распределба.
Николас Талјафико
Технички одлики
Поради неговата издржливост, одличната техника и континуираната активност, како и играњето на неговата позиција, Талјафико потсетува на својот познат сонародник и поранешен лев бек на репрезентацијата, Хавиер Санети.
Рамномерна распределба
При проверка на хипотези со хи-квадратна проверка во облик на распределба се користи ваков вид на распределба, т.е. рамномерна распределба.
Рамномерната распределба е непараметарска распределба.
Оваа распределба може да биде прекината (дискретна, дисконтинуирана) или непрекината (континуирана).
Прекината рамномерна распределба
Ако анализираме едно множество A, кое се состои од вкупно n елементи (n е конечен број на различните вредности кои може да ги земе случајната променлива Х) и притоа веројатноста да се извлече еден од елементите е еднаква со веројатноста да се извлече било кој друг елемент од множеството, станува збор за дискретна рамномерна распределба. Со математичка формула едноставно може да се пресмета веројатноста да се добие некој од елементите во множеството А:
Ако земеме еден график каде на апцисата се наоѓаат вредностите кои може да ги земе непознатата променлива Х, а на ординатата се нанесени веројатностите на соодветните вредности на Х, ќе го добиеме следниот дијаграм. (погледни слика 1)
За да се пресмета аритметичка средина на рамномерната распределба се користи истата формула како и за пресметка на очекувана вредност:
Пример: Правиме опит (експеримент) со фрлање коцка. При фрлање на коцката секоја страна има иста веројатност да се појави заедно со соодветниот број на страната (од 1 до 6). Поради овој факт станува збор за рамномерна распределба. Случајната променлива Х може да ги земе вредностите во интервал од 1 до 6. Поради тоа, веројатноста да се појави било која страна од коцката е еднаква на 1/6. На пример веројатноста да падне бројот 1 е иста со веројатноста да падне било кој друг број.
Непрекината рамномерна распределба
Во статистиката и теоријата на веројатност непрекинатата рамномерна распределба може да се објасни на следниот начин. Случајната променлива може да се реализира помеѓу интервал од а до b (каде a е помало од b), притоа веројатноста случајната променлива да земе некоја од вредностите во тој интервал е еднаква на:
за
Заклучуваме дека веројатноста да ја избереме било која вредност од интервалот е иста. Додека веројатноста да избереме вредност надвор од интервалот е 0. Кога вредноста на случајната променлива е во определениот интервал многу често се случува веројатноста да е многу блиску до 0. Тоа се случува поради големиот број вредности кои можат да земат место во некој интервал, всушност помеѓу било кои 2 броја може да се постават бесконечно многу други броеви.
Лесно е да се заклучи дека површината под сината крива на слика број 2 изнесува 1. Тоа претставува збир на веројатностите за сите можни вредности на реализација на случајната променлива Х.
Аритметичка средина, а воедно и очекувана ведност на оваа распределба се пресметува со следната формула:
Варијансата на непрекинатата рамномерна распределба се пресметува со формулата:
Кога a=0 и b=1 станува збор за стандардна рамномерна распределба. Равенката за оваа распределба гласи:
F(x)=1
ПРИМЕР:
Процесот генератор претставува множество на инструкции кој генерира случајни вредности за определен процес или распределба. Excel има функција наречена RAND кој создава вредности помеѓу 0 и 1 што одговара на униформната дистрибуција. Excel xp користи непрекината рамномерна распределба за развивање на други распределби.
Аксиома
Под аксиома (од грчки ἀξίωμα = достоинство, чест) се подразбира она што е исправно, став што не треба да се докажува, а е основа на секое докажување. Поимот ги означува првите принципи на логиката, метафизиката, етиката како и на математичките постулати. Аксиомите или највишите принципи (maximae propositiones) на секоја наука, оние ставови со кои се толкува нивниот предмет и нивните суштински ознаки, се непосредно евидентни и сигурни, служат за заклучување и докажување, додека самите не можат да се докажат. Според Аристотел аксиома е оној принцип кој треба да се прифати ако се сака нешто да се разбере, односно тоа е првата поставка од која почнува докажувањето, а самата не се докажува. За стоиците аксиома е „она што е вистинито или лажно". За Кант аксиомите се „априорни синтетички принципи, доколку се непосредно сигурни".
Во математиката под аксиома се подразбира тврдење чија вистинитост (точност) не се проверува. Спротивно од аксиомите, пак, се теоремите кои се математички тврдења чија точност се покажува преку доказ. Непроверувањето може да биде од две причини. Првата, ако тврдењето е интуитивно и очигледно точно и преку негова практична примена не може да се востанови дека тоа е неточно, т.е. не постои случај кога тоа е неточно. Втората причина е ако тврдењето не е така очигледно и не може да се докаже, но исто така се покажува точно при секој случај.
Во првиот случај спаѓа една од аксиомите за множества, Аксиомата за постоење на бесконечно множество: Постои множеството на природни броеви. Точноста на тврдењето е очигледна: никој не може да ги преброи природните броеви!
Во вториот случај спаѓа една од основните аксиоми на Евклидовата геометрија (изложена околу 300 п.н.е. во Евклидовите „Елементи“): „Низ две точки минува една и само една права“. Тврдењето важи само во рамките на дво- и тридимензионалниот Евклидов простор. Тогаш не постои начин да се покаже неговата точност, но ниту да се покаже спротивното. Останатото е јасно: досега никој не повлекол повеќе од една права низ две точки во Евклидов простор!
Теориите кои се засноваат на аксиоми се нарекуваат аксиоматски теории. Во нив може слободно да се воведуваат аксиоми, но во рамките на една теорија не е дозволено употребената аксиома да ја негира употребата на друга. Во општиот случај во математиката се избегнува воведувањето на аксиоми, но некогаш тоа е нужно, бидејќи на овој начин математиката губи од својата егзактност.
Блекинге (округ)
Блекинге (швед. Blekinge län) е округ (län) во јужниот дел на Шведска. Се граничи со окрузите Сконе, Крунуберг, Калмар и Балтичкото Море. Административен центар е Карлскруна. Со 0,7 % од површината на земјата, ова е најмалиот округ во Шведска.
Покраина
Историската покраина Блекинге ги има истите граници како денешниот округ.
Управа
Во периодот од 1680 до 1683 територијата на округот Блекинге била дел од Калмар поради основањето на поморска база во Карлскруна.
Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.
Окружниот совет на Блекинге (Landstinget Blekinge) е задолжен за здравството и јавниот превоз.
Населени места
Еве ги петте најголеми населени места во округот Блекинге:
Пиедрахита
Пиедрахита — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Електрична моќност
Електрична моќност е дефинирана како однос од потрошената или пренесената електрична енергија и времето потребно за,таа да се потроши односно пренесе. Во системот SI мерка за моќност е Ват W (Вт).
Кога електричната струја тече во коло во кое постои отпорност, таа извршува работа. Уредите ја претвораат оваа работа во многу корисни форми како што е топлина, движење или звук. Електричната енергија може да се произведе со помош на генератори или да се земе од извор како што е батерија.
Во електричните кола
Електричната моќност исто како и механичката се претставува со буквата P во електричните равенки. Изразот ватажа се користи да се изрази „електрична моќност во вати“.
Во еднонасочните резистивни кола, моментална електрична моќност може да се пресмета со помош на Џулов закон, кој е наречен по британскиот физичар Џејмс Џул, кој бил првиот што покажал дека топлината и механичката енергија се изменливи.
На пример:
Џуловиот закон може да се комбинира со Омовиот закон за да се добијат уште 2 равенки:
Темена коска
Tемена коска (os parietale) претставува парна плоската коска којашто учествува во градбата на средниот дел од черепниот покрив (calvaria). Таа напред се зглобува со сквамата од челната коскa (oss frontale) а одзади се зглобува со тилната коска, долу поголемиот дел се зглобува со слепоочната коска(oss temporale)а со помал дел се зглобува со со клинестата коска (oss sphenoidale).Темената коска по форма претставува четвртеста коска и на неа се забележуваат 2 страни 4 раба и 4 агли.
Електрична моќност
Во електричните кола
каде што
и Во колата со наизменична струја складирањето на енертијата во елементи како што се индуктивитет и кондензатор може да резултира со периодични измени на насоката на текот на енергијата. Делот од моќноста кој за време од една периода на наизменичната струја резултира во вкупен трансфер на енергијата во една насока е познат како реална моќност (позната и како активна моќност). Останатиот дел од моќноста кој поради складираната енергија се враќа во колото за секој период е познат како реактивна моќност.
Темена коска
На linea temporalis superior се прицрврстува слепоочната фасција fascia temporalis. На linea temporalis inferior kako и на делот од надворешната страна страна на темената коска која се наоѓа под линијата учествува во градба на fossa temporalis и се припојува слепоочниот мускул musculus temporalis.
Електрична моќност
Во електричните кола
Односот на реалната моќност, реактивната моќност и привидната моќност се исразува квантитативно преку вектори. Реалната моќност е претставена како хоризонтален вектор а реактивната е претставена како вертикален вектор. Привидната моќност е хипотенуза на триаголникот. Оваа репрезентација често се нарекува и триаголник на моќности. Користејќи ја Питагорината теорема, се добива дека односот помеѓу овие моќности е: Односот на реалната моќност спрема привидната моќност се нарекува фактор на моќност и секогаш изнесува помеѓу 0 и 1.
Во простор
Електричната моќност секогаш тече каде што постојат електрично и магнетно поле на едно место. Најпрост пример за ова се електричните кола како што е покажано во претходниот дел. Во општ случај, едноставната равенка P=IV мора да се замени со покомплексна пресметка, односно:
Резултатот е скаларна големина затоа што пресметуваме површински интеграл на Поинтингов вектор.
Росова Зависност
Росова Зависност (Ross Dependency) — зависна територија на Антарктикот (и други копнени маси во Јужниот Океан) под управа на Нов Зеланд, кој воедно и полага право на неа. Подрачјето има облик на исечок кој започнува во Јужниот Пол, минувајќи низ географска должина 160° ИГД до 150° ЗГД, и завршува на географска ширина од 60° ЈГШ. Зависноста е со големина на Шведска и го сочинува најголемиот дел од Кралството Нов Зеланд. Го носи името на истражувачот Џејмс Кларк Рос, кој го открил Росовото Море.
Зависноста зафќа еден дел областа Викториина Земја и речиси сет Росов Леден Гребен. Кон Росовата Зависност припаѓаат и Росовиот Остров, Балените и малиот Скотов Остров, како и зармзнатиот Рузвелтов Остров.
Населеност
Единствените постојани живеалишта во зависноста се научните бази „Скот“ (Нов Зеланд) и „Мекмердо“ (САД), ако не се брои јужнополарната база „Амундсен-Скот“ на самиот раб на територијата. Зависноста има една снежна писта на Вилијамс Филд, и зависно од условите и годишното време, две ледени писти. Ова ја гарантира пристапноста на авиони со тркала и скии во текот на целата година.
Секое лето Италија врши научни истражувања во нивната база „Цукели“ во заливот Тера Нова, а од 1969 до 1995 г. Нов Зеланд имал летна база наречена „Ванда“ во суводолицата на територија на зависноста.
Од 1987 до 1992 во Росовата Зависност организацијата Гринпис имала своја станица наречена База на Светскиот парк, која била сместена на Росовиот Остров. Бидејќи оваа база била невладина, земјите не смееле да пружаат поддршка и помош од каков било вид.
Црвен грав (бубрег)
Црвениот грав е сорта на обичниот грав (Phaseolus vulgaris). Тоа е име за својата визуелна сличност по форма и боја на бубрезите.
Јадења
Црвениот грав најчесто се користи во Чили кон карне и се составен дел на кујната во северните региони на Индија, каде гравот е познати како рајма и се користи во јадење со истото име. Црвениот грав се користи во Њу Орлеанс и голем дел од јужниот дел на Луизијана за класичен понеделнички "Creole" појадок од црвен грав и ориз. Помал, потемен црвен грав исто така се користи, особено во семејствата на Луизијана  со неодамнешно Карибско наследство. Мал "бубрег" грав се користи во Ла Риоха, Шпанија, се нарекува капаронес. Во Холандија и Индонезија, “бубрег“ гравот, обично се служи како супа и се нарекува Бренебон. Во Левант заедничкото јадење се состои од чорба подготвена од “бубрег“ грав, која обично се служи со ориз и е позната како фасулиа.
Токсичност
Не приготвен “бубрег“ грав содржи релативно високи количества на фитохемаглутинин, и поради тоа е повеќе токсичен отколку повеќето други сорти на грав. Претходно треба да се натопи, потоа треба да се загрее до точка на вриење, најмалку 10 минути. Прехранбената и лекарската администрација на САД препорачува да се вари најмалку 30 минути за да се осигура дека ќе се постигне температура доволно долго време за целосно да се уништи токсинот. Готвење на пониска температура од 80 °C, како што е бавен шпорет, може да ја зголеми оваа опасност и да се подигне концентрација на токсинот дури за петпати повеќе. Конзервиран црвен грав е безбеден да се користи веднаш.
Pacta conventa (Хрватска)
Pacta conventa (лат. согласни договори), е наводен договор склучен помеѓу унгарскиот крал Коломан и хрватското благородништво во 1102, дефинирајќи го статусот на Хрватска во унија со Унгарија. Најраниот ракопис на документот е од XIV век.
Документот со наслов Pacta conventa или Qualiter (првиот збор во документот) бил пронајден во библиотека во градот Трогир. До 19 век се сметало дека документот датира од 1102 година, но повеќето историчари денес сметаат дека тој не е автентичен документ од 1102 и дека, најверојатно, е фалсификат од 14 век. Сепак, содржината на Pacta conventa одговара на политичката ситуација во Хрватска во тоа време. Документот се чува во Унгарскиот национален музеј во Будимпешта.
Позадина
Откако Петар Свачиќ, последниот хрватски крал од хрватско потекло, бил убиен во 1097 година на бојното поле, Хрватите одбиле да се предадат. За да се стави крај на војната, бил постигнат договор, најверојатно во 1102 година. Хрватските благородници, наводно, ја склучиле Pacta conventa со кралот Коломан пред неговото крунисување како хрватски крал во Биоград.
Унгарскиот крал понудил "договор што им е угоден" на дванаесетте благородни хрватски племиња од семејствата на Качиќ, Кукар, Шубиќ, Сначиќ, Полечиќ, Могоровиќ, Гушиќ, Чудомериќ, Карињанин и Лапчан, Лисничиќ, Јамометиќ и Тугомериќ.
Услови
Договорот утврдил дека хрватските благородници кои го потпишале документот со кралот Коломан ќе ги задржат своите имоти. Исто така ги ослободил наведените семејства од данок и разни други давачки. Секој од дванаесетте благородни хрватски племиња биле должни да одговорат на повикот на кралот доколу некој ги нападне неговите граници, и да испратат најмалку десет вооружени коњаници во војна до реката Драва (северната граница на Хрватска со Унгарија) на сопствен трошок. Секој трошок кој го надминувал овој, било договорено да го плаќа унгарскиот крал.
Валидност на документот
Валидноста на документот е дискутабилна. Додека некои тврдат дека најраниот текст во врска со наводниот договор датира од втората половина на 14 век, други го карактеризираат како доцно-средновековен фалсификат, а не изворен ракопис од 12 век. Додека разни ставки од текстот некои ги сметаат за анахрони, други историчари тврдат дека можеби станува збор за преработка на текст од вистински договор.
Од 19 век, голем број на историчари тврделе дека Pacta conventa не е вистински документ.
Во 1915 година, а потоа и во 1925 година, Милан Шуфлај го спомнал документот во некои од неговите дела, при што најпрво го прогласил за потполн фалсификат, а подоцна тврдел дека тој претставува додаток од 14 век во ракописот на Тома Архиѓакон. Унгарскиот историчар Јанош Карачоњи сметал дека документот е фалсификат од 14 век; словенечкиот историчар Људмил Хауптман сметал дека тој датира од 13 век; хрватските историчари Михо Барада и Марко Костенчиќ верувале дека е напишан во 1102 година, додека хрватскиот историчар Нада Клаиќ верувала дека е фалсификат од 14 век. Хрватскиот историчар Стјепан Антољак сметал дека Pacta conventa е нецелосен историски извор, но не и фалсификат. Нада Клаиќ го разјаснила нејзиниот став во врска со прашањето во една статија од 1959 година, во која го оспорува претходното дело на хрватскиот писател Олег Мандиќ за ова прашање.
Спорот и неизвесноста околу Pacta conventa се поклопува со севкупната несигурност за односот меѓу хрватското и унгарското кралство во 10 и 11 век, така што хрватскиот историчар Фердо Шишиќ и неговите следбеници, сметале дека хрватскиот крал Томислав владеел со најголем дел од областите населени со Хрвати, вклучувајќи ја и Славонија, додека унгарските историчари Ѓула Кристо, Балинт Хоман и Јанош Карачњони сметале дека областа меѓу Драва и Сава не припаѓала ниту на Хрватска ниту на Унгарија во тоа време, мислење кое Нада Клаиќ рекла дека нема да го исклучи, бидејќи генеричкото име "Славонија" (земја на Словени) можеби го подразбирало тоа.
Иако валидноста на документот е спорна, постоел барем непишан договор со кој се регулирале односите меѓу Унгарија и Хрватска на приближно ист начин, бидејќи од 1102 до 1918 година, унгарските кралеви биле, исто така, и кралеви на Хрватска, репрезентирани од гувернерот (бан), но Хрватска го задржала својот парламент (Сабор) и значителна автономија.
Изворот на инспирација за текстот на документот мора да бил политичкиот и општествениот развој кој се одвивал во тривековниот периодот по 1102 година, кога двете кралства биле обединети под унгарската круна, независно дали тоа било со доброволен избор на хрватското благородништво или по насилен пат. Хрватското благородништво ги задржало своите закони и привилегии, вклучувајќи го и ограничувањето на воениот рок кој му го должеле на кралот во границите на Хрватска.