cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guitar Boogie
Guitar Boogie е компилационен блуз албум на Ерик Клептон, Џеф Бек и Џими Пејџ, со дополнителни заслуги на „The Allstars“. Повеќето песни на овој албум се напишани од Ерик Клептон, Џеф Бек или Џими Пејџ. Овој албум беше издаден како дел од „Британски Архиви“ (анг. British Archives). Албумот беше реиздаден во САД во 1977 од „Pickwick Records“. Само двајца од гитаристите се појавуваат на дадените песни (Клептон и Пејџ). Слично на тоа, Клептон не се појавува на песните на „The Allstars“. Двете песни на Џеф Бек се снимени во 1963 и можат да се најдат на неколку различни компилации. Овој албум е компилиран од Ричард Робинсон. Издавањето од 1971 содржи дел од рок критиките на Ричард Мелтзер.
Матија Квасина
Матија Квасина (Matija Kvasina; р. ) — хрватски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа.
Завршил како 56. во друмската трката и 38. на хронометарот на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг. Бил именуван од како дел од нивната екипа за сезоната 2016.
Во 2016 година ја освоил домашната Трка околу Хрватска.
Допинг
Квасина се покажал позитивен на експерименталниот лек познат како молидустат (BAY-85-3934) при два теста спроведени во текот на Флеш ди Сид 2017, трка која ја освоил. Молидустат претставува вид лек кој делува на многу сличен физиолошки начин како попознатиот еритропоетин (ЕПО). Квасина подоцна бил исфрлен од Трката околу Австрија 2017.
Специјален резерват на природата Увац
Специјалниот резерват на природата Увац е резерват на природата од прва категорија и се наоѓа на подрачјето на југозападна Србија. Зазема површина од 7,453 хектари и ги опфаќа деловите од територијата на општина Нова Варош и Сјеница. Под заштита на државата е од 1971 година и како природен резерват е од исклучително значење.
Птици
Овој резерват се одликува со исклучителна биоразновидност. Најзначајна птица на овие простори е белоглавиот мршојадец – вид на орел мршојадец со големи димензии (распон на крилата до три метри). Оваа птица освен во овој резерват може да се најде уште само во кањонот на реката Трешњица. Во резерватот има околу 300 единки, а за нив е специфичен единствениот начин на исхрана. Се хранат исклучиво се мрша на умрени животни и затоа претставуваат важен дел од синџирот на исхраната. До сега на оваа територија се забележани 104 вида на птици, меѓу кои се: златниот орел (Aquila chrysaetos), орелот змијар (Cricaetus gallicus), сивиот сокол (Falco peregrinus), кокаљката (Mergus merganser), прдавецот (Crex crex) и други. Најголемото место на гнездење на кокаљката на Балканот се наоѓа во овој резерват.
Заштита
Специјалениот резерват на природата Увац првпат бил заштитен 1971 година, на наоѓалиштето Павловиќ  Брод со површина од 267 хектари. Во 1995 година, проширено е подрачјето под заштита за околу десет пати (2,717 ха) за да во 2006 година ја добие конечната големина и облик. Формиран е фонд за заштита на птицата грабливка "Белоглав суп" со седиште во Нова Варош, кој се грижи за резерватот. Бидејќи е резерват од исклучително значење, секоја активност која може да го наруши екосистемот е строго забранета.
Космос-1448
Космос-1448 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 30 март 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1448 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1005 км, а најмалото на 960.
Напоритан
Напоритан или наполитан (ナポリタン) е популарно јапонско јадење со тестенини итамеши. Јадењето се состои од меко варени шпагети, доматен кечап, кромид, копче печурки, зелени пиперки, колбаси, сланина и по желба табаско сос. Се тврди дека Напоритан е од Јокохама.
Име
Готвачот го нарекол јадењето по Неапол, Италија (оттука и „Наполи“). Фонетски, јапонскиот јазик не ги разликува Р и Л како посебни звуци, и затоа ги користи истите знаци на катакана за да ги претстави Р и Л звуците на западните азбуки. Така, при конвертирање на катакана назад на англиски, само врз основа на јапонското пишување, правописот со англиската азбука е двосмислен и може да варира. Правописот Напоритан е изведен од вообичаената романизација на јапонскиот јазик, додека правописот Наполитан го зема предвид потеклото на името. Ова може грубо да се преведе како неаполски.
Умешноста на војувањето
„Умешноста на војувањето“ е една од најстарите и најпознатите студии на тема стратегија која извршила огромно влијание врз веоната стратегија и друго. За првпат во Европа делото го преведува францускиот езуит Жан Жозеф Мари Амијо во 1782. Делото се смета дека имало влијание на Наполеон, германскиот Генералштаб, па дури и на планирањето на операцијата „пустинска бура“. „Умешноста на војувањето“ има инспирирано многу светски водачи како Мао Це Тунг, Во Нуен Зиап и Даглас Мекартур.
Почнувајќи од дваесеттиот век, „Умешноста на војувањето“ се применува и кај бизнис и менаџмент-стратегиите со многу успех.
Содржина
Наслови на главите преведени од преводот на Лајонел Гајлс (1910)
Цитати
Стихови од книгата можат да се чујат во денешните кинески идиоми и фрази, како на пример последниот стих од Глава 3:
Ова е посодржајно толкувано и збиено во поговорката:
Слични стихови исто така се позајмени—следнава се однесува на победување „без борба“:
Воена примена
За време на Сенгоку Џидаи во Јапонија, самурај по име Такеда Шинген (1521-1573) станал речиси непобедлив во битки без да се потпира на пушки, заради тоа што добро ја изучил „Умешноста на војувањето“.
За време на Виетнамската војна, многу виетконговски офицери ја изучувале „Умешноста на војувањето“, па дури можеле и да рецитираат цели пасуси наизуст.
Штерјо Михајлов
Штерјо Михајлов, наречен Штерјо Влаха или Спиро, бил офицер во Бугарија, учесник во македонското револуционерно движење. Учесник во Разловечкото востание и војвода во Кресненското востание.
Биографиja
Михаjлов е роден во 1856 година во град Дебар, тогаш во Отоманското Царство. Тој е едeн од организаторите на Разловечкото востание во текот на 1876 година. Доброволец е во Српско-турската војна. Во 1877 година влегол како доброволец во Бугарското ополчение и се бори во Руско-турската војна во 4-та рота на 4-та дружина. За храброста е унапреден во унтерофицер и бил награден со орденот Свети Георги.
После Берлинскиот договор, во Кресненското востание Михајлов бил војвода на зборната чета во село Долно Драглиште. Во 1885 година е доброволец во Српско-бугарската војна, во којашто добива орден За храброст. После војната се вселува во село Рила и ги помагал четите на Македонската револуционерна организација. Умира во Рила, во 1911 година.
Улрика Ериксон
Улрика Ериксон (родена на 12 јули 1973 година) е шведска телевизиска водителка и модел. Ериксон работела за MTV Europe, TV3 и TV4 како водител за неколку емисии како што се Silikon, Spårlöst, Äntligen trädgård, Rampfeber и утринската емисија Nyhetsmorgon. Таа, исто така, го претставила шоуто за музички награди Грамисгалан во 2006 година.
Норберто Мурара Нето
Норберто Мурара Нето (роден на 19 јули 1989, во Араша) — бразилски фудбалер, голман на Валенсија и на бразилската репрезентација.
Атлетико Паранаенсе
Нето е роден во Араша, Минас Жераис и започнал да игра фудбал во екипата на Атлетико Паранаенсе. Дебитирал за првиот тим во Кампеонато Бразилеиро Серија А 2009, започнувајќи како стартер во натпрварот против Гремио Баруери на 16 август на Арена да Баишада. Првично Нето бил резервена опција на првиот голман Галато, но на 29 ноември бил избран од страна на тренерот на Антонио Лопес да го одигра својот втор натпревар, во растојание од три месеци - двобојот на домашен терен со Ботафого. Во јули 2010, Галато го напуштил клубот и заминал во шпанската Малага, а со тоа Нето станал прв избор на голот на Атлетико Паранаенсе, иако уште од мај истата година тој бил редовен стартер. За време на Бразилската Серија А 2010 Нето бил постојано на голот на својот тим и ги одиграл сите натпревари во лигата.
Фјорентина
На 17 јануари 2011, на 21-годишна возраст, бил купен од страна на Фјорентина, за 3 милиони евра, потпишувајќи договор на пет години. Во својата прва сезона во клубот не бил во преден план и не одиграл ниту еден натпревар.
Во сезоната 2011-2012 бил втор голман на виола зад стартерот Артур Боруч. На 24 ноември 2011, го направил своето деби во победата со 2-1 над Емполи во Купот на Италија. На 11 јануари 2012, го одиграл својот втор натпревар во дресот на Фјорентина, повторно во Купот на Италија, примајќи 3 гола од Рома во поразот со 3-0. На 29 април, го направил своето деби во Серија А во натпреварот Аталанта-Фјорентина (2-0).
За време на сезоната 2012-2013 повторно бил втор голман на екипата, овојпат зад Емилијано Вивиано, кој пристигнал на заем од Палермо. На 18 август 2012, го одиграл првиот натпревар за сезоната, сочувувајќи ја мрежата празна во победата над Новара (2-0) во Купот на Италија. Во Купот на Италија, исто така, ги одиграл следните три натпревари: Фјорентина - Јуве Стабија (2-0), Удинезе - Фјорентина (0-1) и Фјорентина - Рома (0-1) со Фјорентина била елиминирана во четврт-финалето. Својот прв натпревар во лигата го одиграл на 16 декември 2012 година, тосканското дерби против Сиена кое завршило со резултат 4-1. Нето играл уште пет натпревари до крајот на сезоната, примајќи вкупно 9 гола.
Во сезоната 2013-2014, благодарение на заминувањето на Вивиано, станал прв голман на тимот, пред својте колеги Густаво Мунуа и Кристијано Лупатели. Првиот натпревар од сезоната го одиграл на 22 август, во прелиминарната фаза од Лигата на Европа против Грасхопер (2-1). Првиот натпревар во лигата пристигнал на 26 август, победата со 2-1 над Катанија. Откако на почетокот од сезоната перформансите на Нето биле многу непредвидливи, правејќи одлични интервенции но и наивни грешки како онаа во реваншот против Грасхопер во Фиренца што го чинела неговиот тим пораз (0-1), подоцна станува еден од темелите на тимот давајќи сигурност на голот и ја потврдува својата позиција како прв голман. Во периодот од 12 декември 2013 до 23 јануари 2014 година, во 4 натпревари од првенството и два во Купот на Италија, ја сочувал својата мрежа нечепната вкупно 676 минути, што претставува рекорд во историјата на клубот.
Во неговата последна сезона во клубот продолжил да игра како прв голман сè до февруари, кога, најмногу заради одбивањето за продолжување на договорот кој му истекувал во јуни истата година, бил преселен на клупата а можност да брани добил вториот голман, Чиприан Татарушану. Сепак, откако романскиот голман се повредил, Нето се вратил меѓу стативите. Сезоната ја завршил со вкупно 38 настапи во сите турнири, на кој примил 46 гола.
Вкупно за четири и пол години во Фјорентина одиграл 101 натпревар и примил 113 голови.
Јувентус
На 3 јули 2015, потпишал четиригодишен договор со Јувентус за два милиони евра по сезона. Избрал да го носи дресот со број 25.
Репрезентативна кариера
Нето првпат бил повикан во бразилската репрезентацијата од страна на селекторот Мано Менесес во септември 2010.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 16 август 2015.
Список на најголеми одрони
Ова претставува список во којшто се прикажани најголемите одрони и бројот на жртви кои го одзеле.
Беспилотно летало
Б еспилотнo леталo (БЛ), беспилотник, попознато како дрон — авионски или хеликоптерски тип на летало без човечки [//en.wikipedia.org/wiki/Aircraft_pilot воздухопловец] на леталото. БЛ е составен дел на [//en.wikipedia.org/wiki/Unmanned_aerial_vehicle%23Terminology беспилотни авиони систем (UAS)]; кои вклучуваат беспилотно летало, копнен контролер, како и систем на општење меѓу нив. Летот на БЛ може да се врши со различни степени на [//en.wikipedia.org/wiki/Vehicular_automation автономија]: или под далечински управувач со човечки оператор или самостојно од страна на вграден процесор.
Сегозеро
Езерото Сегозеро (руски: Сегозеро, фински: Seesjärvi) претставува големо слатководно езеро во Република Карелија, северозападен дел на Русија. Се наоѓа на 63,3° севернa географска широчина и 33,75° источна географска должина. Реката Сегежа е голем одлив од езерото Сегозеро и се излева во езерото Вигозеро. Откако била изградена хидроцентралата на реката Сегежа, површината на Сегозеро се искачила од 815 км² на 906 км².
Сегозеро е езеро во Европскиот дел на Русија и по големина е рангирано на петнаесеттото место во државата.
Географска положба
Сегозеро се наоѓа во крајниот северозападен дел на Источноевропската рамница, во централниот дел на Република Карелија, на 120 метри надморска висина. Ова езеро има глацијално-тектонско потекло. Сегозеро има протегање по должина од северозапад кон југоисток со вкупно 49 км и по ширина од југозапад кон североисток со вкупно 35 км. Бреговата линија на езерото е богата со многу заливи и полуострови. Бреговата структура му е разновидна: карпести предели со ниска структура. Околу езерото постојат шумовити предели со иглолисна шума Регионот Като Цајало е слабо совладлив и тешко достапен за минување. Постојат над 70 острови во Сегозеро со вкупна површина од 29 км², сместени главно во северниот дел.
Сегозеро е релативно длабоко езеро. Околу 19% од површината на водата на имал далбочин од 0 до 10 метри, 18,7% - од 10 до 20 метри, 36,9% - од 20 до 30 метри, 15,6% - од 30 до 40 метри, 5,7% - од 40 до 50 метри, 3% - од 50 до 60 метри и 1% - длабочина над 60 м.
Слив
Слив на езерото заедно со одводниот слив е релативно мал и изнесува 7.480 км. Постојат многу реки што се влеваат во езерото и тоа: Лужма (Селецкаја), Волома (Сона), Санда, Пилва и други. Од најсеверната точка од југ на езерото истекува реката Сегежа.
Климатски и стопански одлики
Температурата на површината на водата на езерото е 13 - 17 °C, а во длабочините околу 19 °C. На длабочина под 40 метри, температурата е константна и изнесува некаде од 5 до 6° С.
Сегозеро замрзнува пред да започне месецот декември, а се топи некаде во месец мај.
Стопанските одлики се од висока важност и вредност за население. Еезерото е пловно и по него може да се врши секаков вид на пловидба како за индустриски и стопански потреби така и за туризам и рекреација. На брегот на езерото има неколку населени места и тоа: Падани, Термани и Погост на западниот брег и Карелскаја Маселга и Великаја Губа на југоисточното крајбрежје.
Систинска Мадона
Систинска Мадона, исто така наречена 'Мадона ди Сан Систо' — слика во масло на италијанскиот уметник Рафаело Санти. Сликата била нарачана во 1512 година од папата Јулиј II за црквата во Сан Систо, Пјаченца, а веројатно е изведена во 1513-1514 година. Платното било едно од последните со претстава на Мадона насликани од Рафаело. Џорџо Вазари го нарекол „навистина ретко и извонредно дело“.
Фридрихштат
Фридрихштат (Friedrichstadt; севернофризиски: Fräärstää; Frederiksstad; Frederikstad aan de Eider) — град во округот Северна Фризија, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа помеѓу реките Ајдер и Трене, околу 12 километри јужно од Хузум.
Систинска Мадона
Се верува дека е насликана во 1512 до 1513 година во чест на победата над Французите за време на италијанските војни. Потврда дека сликата е наменета за црквата е тоа што на неа се претставени светите Сикст II и Варвара, кои се нејзини патрони. Димензиите се совпаѓаат со централниот дел на заднината на црквата, каде што можела да се користи за замена на прозорецот што недостасува.
Фридрихштат
Градот претставувал административно седиште на истоимената општинска заедница.
Систинска Мадона
Сликата, која била малку позната до средината на 18 век, бидејќи се наоѓала во оваа провинциска црква, била купена по долги преговори од саксонскиот електор Август III, кој добил дозвола од Бенедикт XIV да ја однесе во Дрезден. Таму таа наскоро станала главно дело во збирката на Август III и станала широко позната во Европа. Во 2012 година, Дрезден одбележа специјална изложба по повод 500-годишнината од делото.
Фридрихштат
Историја
Бил основан во 1621 година од холандски доселеници. Војводата Фридрих III на Холштајн-Готорп ги повикал да инвестираат капитал и знаење во оваа областа, а за возврат им ветил верска слобода во врска со нивната менонитска и ремонстрантска религија и можноста да добијат мочуриште во близина на градот. Еден од нив бил Јоханес Нарсиус. Во тоа време, холандскиот јазик станал службен јазик во рамките на градот. До 1630 година, многумина се вратиле во Холандија. Во 1633 година, Фридрих III испратил амбасадор во Персија со цел да го претстави Фридрихштат како европски терминал. И покрај успешните најави, сепак проектот на крајот пропаднал. Градот не станал толку успешен како што се очекувало.
Систинска Мадона
Ова е едно од најпознатите дела на Рафаелo и на високата ренесанса воопшто. Таа денес доживува бројни репродукции во најразлични материјали. По многу нешта таа е култно дело во историјата на ликовната уметност воопшто. Големиот писател Достоевски, во својата работна соба каде што ги напишал најзначајните дела, постојано ја имал репродукцијата на ова извонредно дело. Денес е на истото место во неговиот спомен музеј.
Македонија Вечна
Македонија Вечна (англиски: Macedonia Timeless) е насловот за серија од спотови за светската и туристичка промоција на Република Македонија.
Македонија вечна 1
Снимањето на првото видео од серијата Македонија Вечна започнало во октомври 2008 година. Сценарист и режисер на спотот е Милчо Манчевски, со покровителство на Министерството за култура на Република Македонија со буџет од 190.000 €. Музиката е на Кирил Џајковски, како преработка од традиционалната македонска народна песна Учи ме мајко, карај ме. Спотот трае една минута.
Оваа верзија била пуштена на девет јазици и тоа: македонски јазик, англиски јазик, руски јазик, италијански јазик, холандски јазик, германски јазик, француски јазик, шпански јазик и албански јазик. Премиерата на спотот била на 24 декември 2008 година на телевизија CNN.
Македонија вечна 2
Продукцијата на вториот од серијата спотови наречени Македонија вечна започнала да работи во периодот од 1 април до 10 јуни, на познати и привлечни туристички локации во Охрид, Скопје, Матка, Витачево, Галичник, Јован Бигорски, Струмица, Стоби. Спотот бил снимен на 35 милиметарска филмска лента, а користена била високопрофесионална техника која вклучувала три филмски камери, специјална камера на хеликоптер, најсовремена сценска техника и осветлување. Пост-продукцијата се одвивала во Словенија, Австрија, Хрватска и Македонија. Финансиските средства за продукција на овој проект биле целосно обезбедени од Владата на Република Македонија.
Режисер на спотот е Игор Иванов-Изи, а сценарист е Игор Тошевски. Вкупниот буџет на проектот изнесува 200.000€.
Македонија вечна 3
Третиот спот од серијата спотови наречени Македонија вечна сѐ уште не е официјално промовиран. Негов режисер е Ѓорче Ставревски.
Македонски храмови
Во овој спот, Манчевски се обидува да го прикаже единството на природата и човекот во сакралните објекти на Македонија. Во контрапункт ноќните сцени се случуваат во хиперурбана средина. Како дел од циклусот повторно е употребена современа обработка на народната песна ‘Учи ме мајко, карај ме’ во аранжман на Кирил Џајковски“.
Спотот е снимен на повеќе локации како Зрзе, Варош, Матка, Вељуса, Велес, Мустафа-пашината џамија и во Градскиот трговски центар.
Охрид -град на светлината
Овој спот бил промовиран на 2 јуни 2009 година од страна на маркетинг-агенцијата „Њу момент“. Спотот се прикажува на телевизијата CNN. Во спотот се работи за видеоприказна за која инспирацијата за насловот е старото име на Охрид - Лихнид, т.е. град на светлината. Во шеесет секунди се претставени знаменитости на балканската лулка на културата, уметноста и религијата, цркви и манастири, добрата храна и и бисерите, а сето тоа раскажано низ визуелна игра на светлината и сенките.
Режисер и сценарист на спотот е Душан Дракалски, директор на фотографија е Слободан Трник-Трн, фотограф Ѓорѓи Клинчаров, а продуценти на спотот се Филип Димитров и Горан Саздановски. Спотот е сниман пет дена и ги прикажува препознатливите локации на Охрид - Плаошник, селото Трпејца, Св. Наум, Св. Перивлепта, стариот град и куќата на Робевци. Во создавањето е вклучена 70-члена екипа, а вкупниот буџет е 80.000 евра. Во спотот се појавуваат Мето Јовановски, Каролина Гочева и Николина Кујача.
Степа Бараба
Степа Бараба, позната и како Степа Барабинск, Степа Барабинскаја е тревна степа која се наоѓа во Западен Сибир.
Степата зафаќа површина од 117.000 км² и се протега помеѓу реките Иртиш и Об. Градот Барабинск е најголемиот град на степата. Оваа степа има и важна руска земјоделска област.
Во степата Бараба има и езеро по име Чани.
Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)
„Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)“ е песна од американската поп пејачка и текстописец, Лејди Гага од нејзиниот прв студиски албум, The Fame. Била издадена како трет синггл во Австралија, Нов Зеланд и неколку одбрани европски држави, а како четврт сингл во Франција. Песната е калипсо-стилизирана балада со средно темпо и се работи за раскинување со стар партнер и наоѓање некој нов. Песната имала претежно негативни мислења од музичките критичари; била критикувана бидејќи е „сува и безживотна“ и ја доловува „атмосферата на лоша девојка за забави“ од албумот.
Паѓајќи да ја достигне популарноста на претходниот сингл, песната се искачила на петнаесеттото место на австралиската ARIA Charts и на деветтото место на RIANZ charts во Нов Зеланд. За разлика од таму песната се покажала како успешна во Шведска каде се искачила на второто место на табелата Sverigetopplistan. Музичкото видео со италијанско-американска тема од 1950-тите ги прикажува Гага и нејзините пријатели како шетаат низ улиците во италијанска населба; Гага вози Веспа и пее додека е дома со нејзиното момче. Ја испеала песната на нејзината прва турнеја The Fame Ball Tour, носејќи црно-бел леотар и на емисиите од 2009 на The Monster Ball Tour додека стоела во огромен гироскоп.
Позадина
Синглот вил прво издаден во Нов Зеланд на 10 јануари 2009 а потоа во Австралија на 30 јануари 2009. „Eh, Eh“ била втората најставана песна на австралиското радио во почетокот на 15 декември 2008. Прво почнала да добива ерплеј на сите Today Network станици. Песната била потврдена дека ќе биде австралиски сингл на официјалната страница на Лејди Гага на 15 јануари 2009. Официјален ремиск бил исто така испратен на нејзината страница истиот ден. Друг официјален ремикс бил издаден на 3 март 2009 со нов омот. На 5 март 2009, ремикс од Pet Shop Boys можел да се спишти бесплатно на официјалната австралиска страница на Лејди Гага.
Списоци на песни и формати
''
IC 1891
IC 1891 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1891 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 33,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 12' 12".
Други поделби
Проучување на IC 1891 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ќе биде подобро (филм)
„Ќе биде подобро“ (српски: Биће боље) — српски филм од 1994 година, во режија на Милан Живковиќ по сценариото на Стеван Копривица. Главните улоги ги играат: Неда Арнериќ, Бранко Цвејиќ, Зоран Цвијановиќ, Драган Николиќ, Маја Сабљиќ и Оливера Марковиќ.
Космос-1449
Космос-1449 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 март 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1449 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 356.
Карло Ќелавиот
Карло Ќелавиот ( – ) — крал на Западна Франкија (843–77), крал на Италија (875–77) и цар на Светото Римско Царство (875–77, како Карло II). По низата граѓански војни за време на владеењето на неговиот татко, Лудвиг Побожниот, Карло според Вердунскиот договор (843) со што го стекнал во владение западниот дел од Франкиското Царство. Тој бил внук на Карло Велики и најмладиот син на Лудвиг Побожниот од неговата втора сопруга, Џудита.
1076
1076 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1076 година од новата ера, 76. од вториот милениум, 76. од XI век и седма од 1070-тите.
Керамика
Керамиката е една од најстарите и најраспространетите уметности за украсување, која се состои од предмети (најчесто од оние за употреба, како садови,чинии и вази) направени од глина и зацврстени со печење.
1076
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Карло Ќелавиот
Борбите со браќата
Роден на 13 јуни 823 година во Франкфурт, кога неговите постари браќа веќе биле возрасни и им биле распределени териториите за владеење односно нивните подкралства од нивниот татко. Обидите на Лудвиг побожниот и на него да му довери подкралство првично Алеманија и подоцна територијата меѓу Меза и Пиринеите (во 832 година, по неуспешното востание на Пипин I Аквитански). По бројните помирувања со бунтовните Лотар И Пипин, како и со нивниот брат Лудвиг Германецот, кралот на Баварија, ги направиле владенијата на Карло на во Аквитанија и Италија да бидат привремени, но неговиот татко не се откажал и го прогласил Карло за наследник на целото кралство кое порано било Галија и еден ден ќе стане Франција. На соборот во Ахен во 837 година, Лудвиг Побожниотги обврзал благородниците да му се поклонат на Карло како нивен наследник. Пипин Аквитански починал во 838 година, по што Карло најпосле го стекнал во владение царството, што ги разлутило Пипиновите наследници и благородниците во Аквитанија.
Керамика
Земјените садови се најстарите и наједноставните облици. Кинезите го почнале своето софистицирано производство на керамика во неолитот и правеле порцелан најрано во 17 век. Класичната грчка и исламска култура се, исто така, познати по своите уметнички и технички иновации во грнчарството.
1076
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6584 и 6585 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5826 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4836 и 4837 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1829.
Карло Ќелавиот
Борбите со браќата
Смртта на царот во 840 година довела до војна меѓу синовите. Карло стапил во сојуз со Лудвиг Германецот за да му се спротивстават на новиот цар Лотар I, и заеднички го поразиле Лотар во Битката кај Фонтеноа-Пијзе на 25 јуни 841 година. Следната година, двајцата браќа го потврдиле сојузот со прославената Стразбуршката заклетва. Со ова завршила војната со Вердунскиот доковор од август 843 година. Со оваа спогодба Карло ја добил во владение Западна Франкија, територијата на денешна Франција, сè до Меза, Саона и Рона, дополнета со владеењето на Шпанската Краина сè до Ебро. Лудвиг го стекнал источниот дел од Каролишкото Царство, познато под името Источна Франкија подоцна Германија. Лотар ја задржал кралската титула и Кралството италија. Тој исто така ги добил во владение и централните области од Фландрија па сè до Рајнската област and Бургундија како крал на Средна Франкија.
1076
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1076 година се протега во 3712 и 3713, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3772 и 3773 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1619. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 468 и 469 исламска година.
Карло Ќелавиот
Владеење со Зпадното царство
Првите години од владеењето на Карло до смртта на Лотар I во 855 година, поминале мирно. Во периодот на овие гопдини тројцата браќа го продолжиле системот на „собратското владение“, сретнувајќи се редовно меѓусебно, во Кобленц (848), Мерсен (851), и во Атињи (854). Во 858 година, Лудвиг Германецот, под влијание на незадоволните благородници сакал да го симне од власт Карло, па извршил напад на Западна Франкија. Карло бил толку непопуларен што не успеал да насобере војска па морал да пребегне во Бургундија. Тој бил спасен благодарение на поддршката на епарсите, кои одбиле да го крунисаат Лудвиг германецот за цар, и од верноста на Велфците, кои биле роднински поврзани со неговата мајка, Џудита. Во 860 година, и тој се обидел да го земе во владение кралството на својот внук, Карло Провански, но бил спречен во својата намера. По смртта на неговиот внук Лотар II во 869, Карло се обидел да ги стави под свое владение Лотаровите земји, но поради Мерсенскиот договор (870) бил обврзан да ги подели со Лудвиг Германецот.
покрај овие семејни недоразбирања, Карло имал и постојани немири и бунтувања во Аквитанија и Бретања.Предводени од своите поглавари Номиное и Ериспое, кои го поразиле кралот во Балонската битка (845) и Јегенландската битка (851), со што технички Бретонците се стекнале со независност. Карло исто така војувал и против Викинзите, кој ги постушеле северните делови на царството, долините на Сена и Лоара, сè до границит е на Аквитанија. Неколкупати Карло морал да ги поткупи за големи суми злато, за тие да се повлечат. Карло имал многу походи против натрапниците и според Пистрскиот указ од 864 година, ја направил војската поподвижна воведувајќи коњаница,претходницата на француското витештво која била позната во наредните 600 години. Според истиот указ, тој наредил и изградба на утврдени мостови на реките за да се спречат викиншките упади. Два од овие мостови го спасиле Париз за време на Опсадата од 885–886.
Керамика
Главни керамични производи се садовите за употреба во домаќинството, садовите за јадење, тулите и плочки.
Карло Ќелавиот
Царско владеење
Во 875 година, по смртта на царот Лудвиг II (синот на неговиот полубрат Лотар), Карло Ќелавиот, поддржан од страна на папата Јован VIII, отпатувал во Италија, каде бил крунисан во Павија а кралскиот печат го добил во Рим на 29 декември. Лудвиг Германецот, кој исто така бил кандидат за наследник на Лудвиг, се одмаздил така што ги плачкосал владенијата на Карло, поради што Кало морал веднаш да се врати во Западна Франкија. По смртта на Лудвиг Германецот (28 август 876), Карло се обиделда го заземе неговото царство, но претрпел тешки загуби во Андернашката битка на 8 октомври 876.
Во меѓувреме, Јован VIII, нападнат од страна на Сарацените, барал од Карло да се упати во Италија. Карло уште еднаш ги минал Алпите, но овој поход не бил поддржан од страна на благородниците, и дури и неговиот регент во Ломбардија, Босо, одбил да му се придружи во походот. Во истиот период Карломан, синот на Лудвиг Германецот, навлеол во северна Италија. Карло, болен и во паника, започнал да се повлекува кон Галија, но починал при преминувањето на Мон Сенис кај Брид ле Бен, на 6 октомври 877.
Според хрониките на Св. Бертин, Карло набрзина бил закопан во опатијата Нанту, во Бургундија поради неподносливата смрдеа која се ширела од трупот во распаѓање. Тој требал да биде погребан во базиликата Сен Дени и најверојатно е пренесен таму подоцна. ВО записите се сретнува текст според кој постоел месинган спомненик кој бил претопен за време на револуцијата.
Карло бил наследен од неговиот син, Лудвиг. Карло бил образован принц, пријател на црквата и свесен за поддршката која ја имал од епископијата против неговите благородници соперници, па затоа неговите највисоки советници биле од високото свештенството, како што бил случајот со Венило, кој о предал и Хинкмар.
Ќелавост
Претпоставено е дека прекарот на Карло бил користен иронично а не описно т.е. тој не бил ќелав, туку имал коса. Алтернатива или дополнително толкување засновано на првичниот недостиг на Карло за владение. „Ќелавиот“ во овој случај била изрека за неговата безвладејност, на возраст на која неговите браќа веќе имале свои подкралства.
Тогашните прикази на неговата личност, на пример во Библија од 845, и на неговиот печат |од 847 (како крал) како и на неговиот печат од 875 година како (цар) го прикажуваат со коса на главата, како и јавачката статуетка (о. 870) за која се смета дека го претставува токму него.
Според Генеологијата на Франкиските кралеви, запис од Фонтанел од почетокот на 869 година, запис во кој не се користи иронија, го спомнува како Karolus Calvus („Карло Ќелавиот“). Со сигурност, при крајот на X век, Рихер и Адемар Шабански повторно го нарекуваат „Карло Ќелавиот“.
Бракови и деца
Карло се оженил со Ирментруда, ќерка на Одо I, во 842 година. Таа починала во 869 година. Во 870 година, Карло се оженил со Рихилда Прпванска, која имала благородничко потекло од Лорена.
Со Ирментруда:
Со Рихилда:
Имандра
Имандра (руски: Имандра, фински: Imantero) е езеро во југозападниот дел на полуостровот Кола во областа Мурманск, Русија, малку подалеку од Северниот Поларник. Се наоѓа на 127 метри надморска височина; неговата површина е околу 876 км², максималната длабочина е 67 м. Обликот на крајбрежната линија е комплициран. Постојат голем број острови и најголемиот, островот Ерм се протега на 26 км². Постојат три главни делови на езерото поврзани со мали теснеци: Голема Имандра (Большая Имандра) или Кибинскаја Имандра на север (област 328 км², должина околу 55 км, ширина 3-5 км), Екостровскајамандара во центарот (област 351 км²), и Бабинскаја Имандра на запад (област 133 км²). Езерото се испушта во Заливот Кандалакса на Белото Море покрај реката Нива. Езерото е познато по чистотата на водата и изобилството на голем број на риби. Градови на езерото или во близина на него се: градот Мончегорск, сместен на влезот Монче-Губа покрај северозападниот дел на езерото, е познат како центар на зимските спортови. Во текот на летото, многу луѓе уживаат да пловат со брод по езерото, додека во зима замрзнатото езеро е популарно кај скијачите и љубителите на зимските авантури.
Внатрешен долг
Внатрешен долг или домашен долг — дел од вкупниот државен долг во земја која се должи на заемодавателите во земјата. Дополнување на внатрешниот долг е надворешен долг. Комерцијалните банки, другите финансиски институции и сл. претставуваат извори на средства за внатрешните долгови.
Внатрешниот јавен долг што го должи владата (пари што владата ги позајмила од своите граѓани) е дел од националниот долг на земјата. Тоа е форма на создавање пари во која владата не добива финансии, не создавајќи го де ново, туку со позајмување. Создадените пари се во форма на државни хартии од вредност или хартии од вредност позајмени од централната банка.
Тие може да се тргуваат, но ретко ќе се трошат на стоки и услуги. На овој начин, очекуваното зголемување на инфлацијата поради зголемувањето на националното богатство е помало отколку ако владата едноставно ги создаде парите поради ново и ги зголеми течните облици на богатство (т.е. паричната маса).
Драга Љочиќ
Д-р Драга Љочиќ (Шабац, 22 февруари 1855 година - Белград, 5 ноември 1926) — првата српска докторка, феминистка и суфражетка. Студирала медицина во Цирих, една од ретките жени студенти по медицина во тоа време.
Таа била голем филантроп и заштитник на децата. Таа искрено и енергично се залагала за отворање детски болници, изградба на домови за напуштени деца. Поради овие и слични ставови, таа честопати беше повикувана и јавно препознаена како личност што јавно говори за неморал. Нејзината упорност, искреност и посветеност отсекогаш биле посилни од каква било осуда, и благодарение на нејзината верба во себе и исправноста на нејзините цели, успеала да ги реализира тие идеи.
Драга Љочиќ е една од најинтересните жени во модерната историја на Србија. Уште кога ја започнува својата кариера како докторка, таа постојано се борела со мизогинистичкиот, мажествен свет што се обидувал да ја дисквалификува од секој поглед и да ја отстрани од местата што и припаѓала на секој поглед. Таа имала тешко време да се вработи во државната служба. Таа немала право на еднаква плата или пензија. Уште од мали нозе водела лична борба за професионално изедначување на мажите и жените, а таа борба ја префрлила на организации за жени, кои ги основала со неколку нејзини истомисленици. Таа јавно се залагала за правото на глас за жените и останала доследна на своите младински идеи за социјална еднаквост. Како медицински негувач, а подоцна и како доктор, учествувала во српско-турските војни, српско-бугарската војна во 19 век, како и во Балканските војни и Првата светска војна во XX век и со тоа го покажала својот безграничен и несомнен патриотизам и лојалност кон татковината што и не се возврати со еднаква почит и признание за нејзината професионална работа.
Образование, воена служба, кариера и борба
Драга Љочиќ е родена во Шабац на 25 февруари 1855 година. Таа е петтото дете на трговците Дима и Марија. Семејството Љочиќ - првично Љочи или Љоти - има потекло од Цинцар, се преселиле во Шабац околу 1820 година од Госпеш кај Ресен. Основно училиште Драга го завршува во Шабац, а средно во Женското средно училиште во Белград. По дипломирањето на Лицеј, 1872 година. станува првата Србинка што присуствувала на Медицинскиот факултет во Цирих. За време на студиите, Драга Љочиќ запознава руски студенти преку кои се запозна со идеите и учењата на руските нихилисти, кои имаа клучно влијание врз формирањето на нејзините политички ставови и го дефинирале нејзиниот став кон феминизмот. Кога во 1876 г. започнала на српско-турската војна (1876- 78 ) ги напушта студиите и се приклучува на српската војска како медицинска сестра. По учеството во битката на Шуматовац, и бил доделен чин поручник. По завршувањето на војната, Драга Љочиќ се враќа во Цирих, каде во 1879 година. дипломирал на темата Придонес во оперативната терапија на матката фимбриома и со тоа станала првата српска докторка.
По враќањето во Србија, таа безуспешно се обидувала да најде работа во државните институции. Таа испратила и официјално писмо до Министерството за внатрешни работи, во кое бара да и се издаде лиценца за работа заснована на диплома од Универзитетот во Цирих. Барањето било одбиено неколку пати, а изговорите за дискриминација биле различни, а најапсурдно е тоа што „ нејзиното барање не можело да биде прифатено затоа што жените не служат во војска “, што во нејзиниот случај била целосна глупост бидејќи таа имала и чин поручник Само по личните ургенции на кралицата Наталија, била назначена комисија чија задача беше да ја потврди или оспори експертизата на Драга. По темелното испитување, комисијата ги оценила професионалните квалификации на д-р Драга Љочиќ поволно, а потоа и било одобрено да се отвори приватна медицинска пракса. Во државната служба, таа не можела да добие еднаков статус со другите колеги. Дури во 1881 година успеала да се вработи, како медицински асистент, во државната болница во Белград. Таа ја извршувала должноста шеф на одделот за жени на Општата државна болница, но со плата и права на медицински асистент. Поради неверојатната посветеност и професионалност што ја покажала д-р Љочиќ за време на српско-бугарската војна од 1885 година, таа била унапредена како секундарен лекар, но и тогаш не била еднаква на нејзините колеги: нејзината нова плата биле две илјади динари годишно, додека нивната биле две и пол илјади, за неа не биле ни планирани периодични зголемувања, ниту пак можела да го искористи своето право на пензија со новото назначување.
Борбата на д-р Драга Љочиќ за професионалните права не завршила, па во 1889 г. повторно се обратила до Министерството за внатрешни работи, со многу јасен став и целосно решителен тон, што не била молба, туку барање до министерот „ сите медицински права да им бидат дадени на сите лекари, без оглед на полот, според законот за медицина... од практиката на претходниот министер произлегува дека можам како лекар да и служам на државата и над триесет години државна служба и да не одам подалеку, ниту во позиција ниту во плата “. Бидејќи нејзиниот став и барање биле порешителни, шефот на санитарната бил поканет да го искаже своето мислење. Од постапките и однесувањето на тој човек, можело да се забележи дека средината во која живее и работи Драга Љочиќ бело целосно неподготвена и непријателска кон образованите, вредни и независни жени. Шефот на санитарната ја започнал анализата со изјавата дека „ жената по својата физичка природа е повикана да се потпре на некој посилен од себе - на човек кој ќе ја води во нејзиниот живот “. Општата полова дисквалификација не била доволна, но тој отишол чекор понатаму и се обидел да ја оспори нејзината професионална компетентност во рамките на сексуалната инфериорност, „ дали г-ѓа Љочиќ може да биде окружен лекар, округ, општински или воен лекар... Кој ја знае природата на мажена жена, тој нема да бара многу со причина да каже дека г-ѓа Љочиќ не може да изврши ниту една од должностите наведени погоре “. Им се обратил и на кралот на Милано и на Државниот совет, но ништо не ја подобрила нејзината професионална позиција. Напротив, во декември 1889 година, таа добила решение за разрешување. Драга продолжува со својата приватна ординација и многу успешно ги лекувала пациентите до крајот на Првата светска војна. Сепак, по децении борба за професионално изедначување и еднакви права, на крајот на 1924 г. години, го остварува правото на пензија. Весникот објавил во 1925 година дека Драга Љочиќ-Милошевиќ тогаш имала 70 години и 46 години „многу плодна социјална активност“.
Иако во мир не била официјално изедначена со мажите, за време на војните, Драга Љочиќ имала целосно признат статус на лекар. Покрај српско-турските војни од 1876-1878 г. учествувала во Српско-бугарската војна (1885), Балканските војни и Првата светска војна. Во текот на војните, таа работела како лекар на рамноправно ниво со нејзините колеги. Во српско-бугарската војна од 1885 година, таа работела како единствен лекар во три болници во Белград: Општата државна болница, Инфективната болница и Болницата за ранетите, додека нејзините колеги биле на фронтот. За време на балканските војни, таа работела во Брза помош за државјанство и сиромашни и во болницата на Никола Спасиќ.
Филантропија
Драга čожиќ е запаметена во историјата на српската медицина како голем филантроп и како личност која честопати бесплатно лекувала деца, особено девојчиња, бидејќи имала увид во здравствената состојба на учениците во женските училишта. Заедно со д-р Лаза Лазаревиќ, бесплатно ги лекувала девојчињата од женското работничко училиште. Со д-р Јован Јовановиќ во 1904 година. основа Здружение на мајки и била нејзин прв претседател. Целта на здружението било да се грижи за напуштените деца и да се намали смртноста кај новороденчињата. Овој филантропски проект не помина незабележано од јавното мислење. Ова здружение било гласно критикувано во јавноста, со образложение дека неморалот се шири на тој начин, бидејќи повеќето штитеници биле вонбрачни деца. Благодарение на големата репутација која Драга сè уште ја уживала, успеала да се избори и да добие зграда во која ќе се сместени запуштени деца. Таа исто така се борела Здружението да добие одредена материјална поддршка од општината во Белград. Таа била една од основачите и првиот претседател на Здружението на жени лекари во Белград, 1919 година, која била многу активна во собирањето средства за изградба на првата болница за жени и деца, која била планирана да работи исклучиво за лекари. Драга Љочиќ била исклучително посветена на изградбата на болницата што е можно поскоро, но за жал таа не беше отворена дури во 1929 година поради војната, три години по смртта на Драга Љочиќ. Болницата го добила името по познатата шкотска докторка Елси Инглис.
Пишување
Била ангажирана во јавна и педагошка работа од областа на педијатријата. Таа ја превела од руски јазик книгата на д-р Марија Манасеина „Растење мали деца“. Свесна дека во Србија во тоа време свеста и информациите на мајките за одгледување новороденчиња била на незамисливо ниско ниво, таа напишала во предговорот на преводот „ Книгата им ја посветувам на мајките, бидејќи правилното родителство зависи од нивното знаење “. Рецензентите на преводот, лекарите Лаза Лазаревиќ и Лаза Докиќ, исто така, пишуваат за важноста на книгата. Драга Љочиќ била многу заинтересирана за достигнувањата во областа на гинекологијата и акушерството. Така е во списанието Српски архиви за целата медицина во 1895 година презентирани современи тенденции на гинеколошка пракса од француски и германски стручни списанија. Била во 1880 година и помошник уредник на Српскиот архив, но останала таму само неколку месеци откако отпатувала за Крим во септември 1880 година. Покрај преводот на стручни текстови, Драга Љочиќ зад себе остава белешки од дневникот, кои се многу вреден извор на податоци за создавање поцелосна слика за оваа храбра, паметна и вредна жена.
Приватен живот и семејство
Драга Љочиќ била во брак со Раша Милошевиќ, еден од основачите на Народната радикална партија. Животот со него бил полн со неизвесност, тоа е поради неговите активности во бунтот Тимок, по што тој бил уапсен и осуден на смрт во моментот на нејзиното раѓање. Таа казна била изменета и тој бил ослободен од затвор три години по пресудата поради политички промени. Тие имале пет ќерки. Со својата храброст, борба и професионална посветеност, Драга Љочиќ и дала пример на својата ќерка Радмила, која иако била целосно свесна за животот на една лекарка во Србија, реши да ја следи нејзината мајка и да ги заврши медицинските студии во Цирих.