cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ансел Адамс
Детство
Неговиот татко купил три инчен телескоп и двајцата ќе ја земат аматерската астрономија како хоби со посетувањето на Лик Опсерваторијата. Неговиот татко почнал да работи како секретар за финансии на Тихоокеанското Астрономско Здружение од 1925 до 1950.
Бизносот на таткото на Ансел претрпел големи финансиски загуби по смрттана дедото на Ансел и последиците од Банкарската Паника во 1907. Дел од загубите се должат на вујкото на Ансел, Ансел Истон и таткото на Чедрик Врајт, Џорџ Врајт, кои тајно ги продале нивните акции од компанијата на Хавајскиот Шеќерен Фонд за голема сума на пари, со тоа свесно создале контролна камата. Во текот на 1912 стандардот на живот на семејството опаднал драстично.
Ансел бил одбиен од неколку приватни училишта поради тоа што бил непослушен и нередовен, и со тоа неговиот татко одлучил да го отпише од школување на 12 годишна возраст. Адамс потоа бил образован од приватни тутори, неговата тетка Мери, и неговиот татко. Неговата тетка Мери била следбеник на Роберт Г. Ингерсол, агностик од 19 век, аболиционист, и адвокат за правото на глас на жените. Поради неговата тетка, учењата од Ингерсол биле од голема важност за воспитувањето на Ансел.. За време на Панамско-Тихоокеанското Експо во 1915 година, таткото на Ансел инсистирал да Ансел ги проучува изложбите како дел од неговата едукација. По некое време Ансел се вратил во училиште и го завршил неговото формално образование во Кејт М. Вилкинс приватното училиште. Школувањето до осмо одделение го завршил на 8 јуни 1917 година. Во неговите подоцни години ја закачил дипломата над гостинската спална во неговиот дом.
Рана младост
Адамс започнал да се интересира за пијано на 12 годишна возраст, и музиката станала главниот фокус на неговата понатамошна младост. Неговит татко го пратил кај учителот за пијано Мери Батлер, кој се фокусирал на прецизност и перфекционизам. По четири години учење кај нејзе, тој продолжил кај други учители, еден од нив бил композиторот Хенри Коуел. Следните 12 години, пијаното била главната окупација на Ансел и до 1920 била неговата посакувана професија. Иако подоцна тој се откажал од музиката за да се занимава со фотографија, пијаното му донело суштина, дисциплина, и структура на неговата фрустрирачка и избувлива младост. Понатаму, внимателното тренирање и прецизност потребна за еден музичар ја превел во визуелна уметност, како и во неговото влијателно пишување и учење за фотографија.
Адамс првпат го посетил Јосемити Национален Парк во 1916 со неговото семејство. Тој ги запишал неговите први гледишта кон долината: „сјајот на Јосемити експлодираше кон нас и беше величествено... едно чудо по друго се спуштаа кон нас... имаше светлина насекаде.. Целосно нова ера започна за мене.“ Неговиот татко му го дал првиот фотоапарат тогаш Кодак Брауни коцкест Фотоапарат и тој ги направил првите фотографии со неговиот вообичаен хиперактивен ентузијазам. Тој се вратил во Јосемити пак следната година со подобри фотопарати и стативи. во зимата, тој научил основни техники за работа во темна соба работејќи за развивач на фотографии во Сан Франциско. Адамс константно читал списанија за фотографија, учествувал на собири од клубови за фотографија, и константно посетувал уметнички и фотографски изложби. Тој ја истражувал Висока Сиера во летниот период, додека во зима со пензионираниот геолог и аматер орнитолог Френсис Холман. За време на овој период тој развил способности и кондиција потребни за фотографирање на големи висини во тешки временски услови.
Ансел се здобил со Шпански Грип за време на Епидемијата на Грип во 1918 и бил сериозно болен, но по неколку месеци оздравел и продолжил со неговиот живот.
На 27 годишна возраст, Адамс се приклучил на Клубот Сиера, група која има за цел да ги заштитува дивите предели на планетата, и бил најмен како летен одржувач на центарот за посета на Клубот Сиера во Долината Јосемити, Меморијалната Ложа Леконт, од 1920 до 1924. Тој останал член целиот негов живот и служел како директор, како што правела и неговата жена. Тој бил првиот избран на одборот на директри на Клубот Сиера во 1934 и служел на тој одбор 37 години сè до 1971. Адамс учествувал во годишните високи искачувања, а подоцна бил одоговрен за неколку први искачувања во Сиера Невада.
Во неговите дваесетти години, поголемиот дел од неговите пријатели дошле од врски со музиката, особено виолинистот и аматер фотограф Чедрик Врајт, кој подоцна станал негов најдобар пријател какои негов филозофски и културен ментор. Нивната заедничка филозофија дошла од Кон Демократија на Едвард Карпентер, пишано дело кое ја прикажува потерата кон убавина и уметност. Неколку години Адамс носел со него џебна верзија додека бил на Јосемити и таа станала неговата лична филозофија исто така. Тој подоцна изјавил „Јас верувам во убавина. Јас верувам во камења и вода, воздух и почва, луѓе и нивната иднина и нивната судбина“. Тој одлучил дека целта на неговата уметност, без разлика дали фотографија или музика, ќе биде да ја открие таа убавина кај другите и да ги инспирира и нив на истата инспирација.
Во лето, Адамс уживал живот со планинарење, кампување и фотографирање, а остатокот од годината работел на подобрување на свирењето пијано, и музичкото изразување. Тој исто така давал часови по пијано за додатна заработка, со која купил големо пијано соодветно на неговите музички амбиции. Ран ученик по пијано бил планинарот и колега водач на Клубот Сиера Џулс Еихорн.
Св. Никола (Кривогаштани)
'''Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Се наоѓа во црквата „Св. Никола“, каде се чува надгробна стела од мермер со релјефна претстава во две полиња. Во горниот дел лево има две мали фигури на постамент, а десно три фигури што лежат и десно од нив жена што седи. Во долното поле стојат три фигури.
Ансел Адамс
Рана младост
Неговите први фотографии биле објавени во 1921, и Бест Студиото почнало да ги продава неговите принтови од Јосемити следната година. неговите рани фотографии веќе покажувале внимателни композициии чувствителност на тонален баланс. Во писмата и картичките до неговото семејство, тој пишувал за предизвиците во искачувањето на најдобрите видиковци и храброто поразување на лошите елементи. До сега, сепак, Адамс сè уште планирал кариера во музика, иако чувствуавл дека неговите мали раце му го ограничувале репертоарот. Потребни биле седум дополнителни години за Ансел да заклучи дека, во најдобри услови, би бил концертен пијанист со ограничен опсег, поддршка во пијано, или учител по пијано.
Во средината на дваесеттите години, Адамс експериментирал со мек фокус, резбање, Бромоил Процес, и други техники од пикторијал фотографите, како што е водачот во Фотосецесија водена од Алфред Штајглиц кој целел да ја постави фотографијата на исто уметничко ниво со сликарството обидувајќи се да го симулира. Сепак, Адамс се држел настрана од рачно боење кое исто така било популарно во тој период. Тој користел различен асортиман на објективи кои создавале различни ефекти, но со тек на време престанал да се држи до пикторијализмот со цел да стекне пореалистичен пристап кој се засновал многу на остар фокус, засилен контраст, прецизна експозиција, и мајсторство во темната соба.
1920-тите години
Во 1927, Адамс го создал неговото прво портфолио во неговиот нов стил Пармелиски Принтови од Високите Сиери, кое ја содржело неговата добро позната фотографија Монолит, Ликот na полусводот фотографирана со неговата Корона камера користејќи стаклени плочи и темноцрвен филтер (за да се зголемат тоналните контрасти). На таа екскурзија, тој имал само уште една плоча останата, и морал да го „визуелизира“ ефектот на затемнетото небо пред да го ризикува последниот обид. Тој подоцна рекол, „Успеав да ја реализирам посакуваната слика: наместо изгледот на субјектот во реалноста, да се добие тоа како што јас го чувствувам и така мора да се прикаже во финалниот принт“. Во април 1927 тој напишал, „Моите фотографии сега стигнуваат стадиум каде што се достојни за критичкото испитување од светот. Одеднаш дојдов до нов стил за кој верувам дека ќе ја постави мојата работа еднаква на било што од тој вид“.
Првото портфолио на Адамс било успешно, заработувајќи околу 3900 долари со спонзорствата и промоциите од Алберт Бендер, стопанственик врзан со уметноста. За кратко време добил комерцијални задачи да фотографира богати патрони кои го купиле неговото портфолио. Тој разбрал колку е важно да неговите внимателно создадени фотографии бидат репродуцирани во најдобро издание. На покана од страна на Бендер, тој се приклучил на Клубот Роксбург, асоцијација задолжена за фин принт и високи стандарди во книжевни уметности. Тој научил многу за техники за печатење, мастила, дизајн, и поставување кој подоцна го применил на други проекти. Во тоа време поголем дел од работата во темната соба ја правел во подрумот од куќата на неговите родители и со тоа бил ограничен со не доволно опрема.
1930-тите години
Помеѓу 1929 и 1942 делата на Адамс созревале и станал попознат и попризнат. За време на неговата 60 годишна кариера, 1930-тите биле особено продуктивни и експериментални. Тој ја проширил неговата работа со фокусирање на детални крупни кадри, какои големи форми од планини до фабрики. Неговата прва книга Таос Пуебло била објавена во 1930 со текст од писателот Мери Хантер Остин. Во Ново Мексико тој бил запознаен со значајни луѓе од кругот на Штајглиц, вклучувајќи го сликарот Џорџа Окиф, уметникот Џон Марин, и фотографот Пол Странд. Комуникативната и позитивна природа на Адамс, во комбинација со неговото одлично свирење пијано го направило доста популарен во неговите кругови на пријатели уметници. Странд се покажал исклучително влијателен, споделувајќи тајни на неговата техника со Адамс и убедувајќи го Адамс да ја следи фотографијата со целосна енергија и талент. Една од сугестиите на Странд која Адамс ја прифатил е да користи сјајна хартија за да ги зголеми тоналните вредности на фотографиите.
Адамс успеал да ја направи неговата прва соло изложба во музеј на Институтот Смитсонијан во 1931 преку пријател кој имал врски во Вашингтон. Изложбата имала 60 испринтани фотографии фотографирани во Високата Сиера. Тој добил одлични критики од Вашингтон Пост:„Неговите фотографии се како портрети од огромни врвови, кои изгледаат како да се населени од митски богови“. Без разлика на успехот, Адамс чувствувал дека сè уште не е блиску до стандардите на Странд. Тој решил да го рашири спектарот на субјекти со тоа што вклучува мртва природа и фотографии со крупен кадар, и да постигне поголем квалитет со „визуелизација“ на секоја фотографија пред да ја фотографира. Тој стваил акцент на користење на мали отвори на бојективот и долги изложувања на природно светло, кои создавале остри детали со широко поле на фокус, како што е демонстрирано во „Розата и Гранките“ (1933), една од неговите најдобри фотографии со мртва природа.
Во 1932, Адамс имал групно шоу во Музејот М. Х. де Јанг со Имоген Канингам и Едвард Вестон тие за кратко време ја формираат Групата ф/64 која имала за цел да претставува „чиста и правилна фотографија наспроти пикторијализам“. Ф/64 претставува многу мал отвор на објективот кој дава многу широко поле на фокус и повеќе детали во фотографиите. Манифестото на групата читало, „Чистата фотографија е дефинирана како фотографија која не поседува други квалитети, техники, композиции или идеи кои се деривати од други форми на уметност“.
Милош Стојановиќ (фудбалер роден во 1997)
Милош Стојановиќ (18 јануари 1997) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за Билис Балш.
Позајмици
Во текот на пролетната половина од сезоната 2014–2015, Стојановиќ бил позајмен на српскиот прволигаш Колубара, каде што поминал одреден период на двојна регистрација, запишувајќи 6 настапи главно како страничен бек. Во летото 2015 година, Стојановиќ се преселил во Бежанија со двојна регистрација, заедно со голманот Филип Манојловиќ. Во првата полусезона пропушти одреден период поради повреда и одигра само 5 лигашки натпревари. По потпишувањето на новиот договор со својот матичен клуб, Стојановиќ остана во Бежанија до крајот на сезоната. Иако летуваше на тренинг со ОФК Белград, Стојановиќ продолжи да игра со Бежанија во сезоната 2016–17. Откако Немања Матовиќ ја напушти Бежанија на почетокот на 2017 година, Стојановиќ ја започна втората полусезона како заменик капитен, зад Филип Осман. Во летото 2017 година, Стојановиќ му се приклучи на Синѓелиќ Белград на едногодишна позајмица. На средината на сезоната, договорот за позајмица беше раскинат и Стојановиќ се врати во Црвена Звезда Белград.
Вождовац
На 23 јануари 2018 година, Стојановиќ му се приклучил на Вождовац, потпишувајќи две и пол годишен договор со новиот клуб.
Трофеи
Црвена звезда Белград
Отерндорф
Отерндорф (Otterndorf; Oterndörp) — мал град во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на устието на реката Медем, дел од делтата на Елба.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Ланд Хаделн.
Стариот дел на градот вклучува бројни фахверк-куќи.
Местоположба
Отерндорф се наоѓа на северниот брег од Долна Елба, во рамките на округот Куксхафен, во Долна Саксонија, припаѓајќи на историската област Хаделнски крја.
Историја
Отерндорф припаѓал на Ланд Хаделн, најпрвин како ексклава на Саксо-Витенберг, а подоцна по поделбата на династијата во 1296 година како дел на Саксо-Лауенбург. Прв пишан доказ за постоењето на градот Отерндорф потекнува од 1261 година во документ напишан од Годефридус, кој бил свештеник. Во 1400 година, Отерндорф ги добил градските права од војводата Ерих IV, војвода на Саксо-Лауенбург.
Припојувања
На 1 август 1929 година самостојните општини Остеренде Отерндорф и Вестеренде Отерндорф биле припоени кон градот.
Движење на населението
1 Податоците од 1929 г. за припоените места: Остеренде Отерндорф (1.280 жит.) и Вестеренде Отерндорф (997 жит.)
2 Резултатите од пописот на 6 јуни
3 Резултатите од пописот на 27 мај
4 податоци на 31 декември
Градски совет
Градскиот совет се состои од 20 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 7.001 и 8.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Градскиот совет го избрал членот на советот Томас Булвинкел (CDU) за градоначалник за претстојниот период.
Збратимени градови
Отерндорф е збратимен со следниве градови:
Стопанство
Денес, Отерндорф е омилено туристичко одредиште. Постојат неколку бањски езера близу плажата, камп-места, бројни апартмани и хостели. Градот е средиште на туризмот во т.н. Куксланд.
Азовска тврдина
Азовска тврдина (Азовская крепость) — тврдина која се наоѓа во Азов, Ростовска област, Русија, со поглед на реката Дон и Азовското пристаниште на север. Вклучува бедем, караули и порти. Азовската тврдина (порано позната како тврдина Азак) била изградена од Турците за време на Отоманското Царство во 1475 година. Таа ги чувала северните пристапи кон царството и пристапот до Азовско Море. По серијата конфликти, во Цариград на 13 јули 1700 година бил потпишан мировен договор меѓу Царство Русија и Отоманското Царство. Султанот го признал поседувањето на Русија на областа Азов.
Потекло
Азов бил венецијанска и џеновска колонија пред втората половина на 15 век. Еден град наречен Тана служел како главна транзитна точка за трговија меѓу Западот и Истокот. Тана бил окупирана од Отоманското Царство во 1471 година. Османлиите изградиле огромна тврдина на тоа место, која се состоела од ѕид со 11 кули околу еден рид. Тврдината поседувала гарнизон со 200 топови.
Козачки период
Донските и Запорошките Козаци ја нападнале тврдината во јуни 1637 година. Козачката коњаница со сила од 400 коњаници ја бранела тврдината од степската страна. Турската армија се обидела да го преземе Азов во 1641 година. Тврдината претрпела тешки гранатиња со оружје што го намалил најголемиот дел од тврдината бидејќи била делумно разрушена. Османлиите трошиле 700-1000 гранати дневно. Ѕидините билњ целосно уништени. Само три кули од 11 биле поштедени за време на битката. Силите на Отоманското Царство ја нападнале тврдината, но тие претрпиле тешки загуби и се повлекле. Откако Османлиите организирале голем напад врз тврдината, Козаците биле принудени да се повлечат во цитаделата. Опсадата на Азов завршила со големи загуби (20-70 илјади ранети или загинати во рок од три месеци).
Козаците предложиле анексија на Азов од страна на Царство Русија. Рускиот цар Михаил Романов ја одбиле понудата, бидејќи тоа ќе резултирало со нова руско-турска војна на која Русија не била подготвена. Козаците немале ресурси за реконструкција на тврдината.
Руски период
Петар Велики го започнал Азовскиот поход од 1695-96. Воената експедиција напредувала по копно и вода (реките Воронеж, Волга и Дон). Првиот обид за освојување на Азовската тврдина, под команда на генерал адмирал Франц Лефорт, започнала на 5 август 1695 година и истата завршила без успех. Руската армија успеала да ја окупира само караулата. Бројот на мртви и повредени руски војници достигнал над 1500. Вториот обид за освојување на Азовската тврдина започнал на 25 септември на чело со Фјодор Апраксин, и во овој обид руските сили окупирале најголем дел од тврдината и биле во можност да влезат во градот. Меѓутоа, Османлиите имале време да се регрупираат и напредокот на Апраксин не успеал без поддршка на други единици на војската. Опсадата била повлечена на 2 октомври.
Втората Азова кампања се одржала во јули 1696 година. Потребните подготовки биле завршени за да се спроведе напад на 16 јули 1696 година. 1.500 Козаци нападнале на 17 јули и гарнизонот на тврдината се предал на 19 јули за време на долг период на гранатирање. Во 1700 година, со склучувањето на договорот од Цариград, Османлиите повторно го потврдиле признавањето на руското владение на тврдината Азов.
Договорот од Прут од 1711 година го предвидел враќањето на Азов во Отоманското Царство. Царство Русија било принудено да го потпише договорот поради тешката состојба на својата војска на брегот на реката Прут на крајот на Руско-турската војна од 1710-11.
Глаголска придавка во македонскиот јазик
Глаголска придавка — дел од групата прости глаголски форми со кои функционира македонскиот јазик. Овие зборови се придавки кои ги имаат истите одлики како обичните придавки, но за разлика од нив овие се добиени од глаголи. Исто така, тие можат да функционираат и како обични глаголи. Карактеристична особина за македонскиот глаголски систем е тоа што глаголската придавка може да се создаде од преодни и од непреодни глаголи.
Образување
Формите на глаголската придавка се образуваат со наставките: -и, -на, -ни и -т, -та, -то, -ти. Со наставката -т се образуваат глаголски придавки од глаголите со општ дел на н и се додаваат на основните самогласки а и е.
Освен глаголите од а-група, основната самогласка а е застапен и кај некои глаголи од е-група, како на пример скине - скинат, и од и-група како на пример задржи - задржан. Покрај тоа, основната самогласка е го имаат и и глаголите од е-група и и-група.
Од некои глаголи се образуваат по две глаголски придавки, како на пример: дере - дерен и дран, бере - берен и бран или пере- перен и пран. Со двојните форми обично се изкажува разлика во опфатеноста на дејството или признакот.
Особини
Глаголската придавка има одлики и на глагол и придавка. Во промената се однесува како придавка и има форми за трите рода, дават броја и се членува, а според значењето и службата некогаш е поблиску до глаголот, а некогаш до придавката.
Во конструкции со помошните глаголи сум и има, глаголската придавка има глаголско значење:
Ако глаголската придавка оди како определба на некоја именка, односно во атрибутска служба, таа има придавно значење (пр. развиорено знаме), а употребена самостојно таа може да се поименичи т.е. да стане именка како на пример во реченицата Минатото не може да се избрише.
Во македонскиот јазик глаголските придавки се образуваат не само од преодните глаголи (викан, креп) туку и до непреодниоте глаголи (дојден, станат). Ова е една од покарактеристичните особини на македонскиот глаголски систем.
NGC 3006
NGC 3006 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3006 се споменува и како MCG 7-20-55, CGCG 210-37, NPM1G +44.0144, KUG 0946+442.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јануари 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3006 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3006 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 49 м 17,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 44° 1' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 3006 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28235. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2999. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 661.
NGC 1083
NGC 1083 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1083 се споменува и како MCG -3-8-15, IRAS 02433-1534.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1083 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 1083 има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 45 м 40,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 21' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 17°.
Други поделби
Проучување на NGC 1083 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10445. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5863. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Космос-1958
Космос-1958 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 411 км, а најмалото на 366.
Алеко (скијалиште)
Алеко (Алеко) ― скијалиште на планината Витоша во Бугарија сместена во северното подножје на врвот Малак Резен (2191 м), во сливот на Јанчевска Река што истекува на исток кон селото Бистрица.
Алеко е главен туристичко и зимско спортско средиште на Витоша, кој нуди сместување во вилата Алеко (1820 м) и неколку хотели, и неколку седешници, влечници и скијачки патеки, кафетерии и ресторани и училишта за скијање и сноуборд. Најстарата и најпозната ски патека е Стената, додека најдолгата и најтешката е „Витошко Лале“ првично изградена за Зимската универзијада 1983 одржана на Витоша. Денес, Алеко е меѓу најдобрите бугарски скијалишта заедно со Банско во Пирин, Боровец во Рила и Пампорово на Родопите.
Местото е достапна со гондолска жичарница од 6,27 километри од софиското предградие Симеоново и по пат од предградието Драгалевци. Алеко е и почетна точка на голем број туристички патеки кои водат до Црн Врв (бугарски: Черни връх)и понатаму на југ до селата Чујпетлово и Јарлово, до природниот резерват Бистришко Браниште на исток и до Златните Мостови на северозапад.
Споменик на блиската Мечја Полјана (бугарски: Меча поляна“) го слави министерот за надворешни работи на Бугарија, Иван Башев кој загина во декември 1971 година во снежна бура што ја зафатило областа. Ваквите несреќи не се невообичаени за Витоша, со несоодветно опремени или преуверени посетители преплавени од брзото влошување на времето. Алеко е главната база на мрежата на планинската служба за спасување на планината Витоша.
Алеко го има своето име од истоимената вила изградена во 1924 година (втора во Бугарија по вилата Скакавица во планината Рила), именувана по писателот Алеко Константинов кој го организирал првото групно искачување на Црн Врв на 27 август 1895 година.
Никола Бабунски
Никола Бабунски ( во ) ― револуционер, македонски партизан и учесник во НОВ.
Животопис
Тој е еден од организаторите на НОВ во Велес. Член на СКОЈ од 1934 година, а на КПЈ од 1935 година. Секретар на Месниот комитет на КПЈ за Велес (со прекини) од 1938 година до мај 1940 година, кога бил затворен. Од затвор се вратил во мај 1941 година, по што бил избран за секретар на МК КПЈ за Велес. Од декември 1941 година до март 1942 година бил во скопскиот затвор, а од август 1942 година до 1943 година, во затворот во Златоград, Бугарија. Од септември до декември 1944 година, ја вршел должноста секретар на ОК КПМ за Велес. По војната работел во Народниот фронт и во МВР на Македонија. Поради симпатии кон Советскиот Сојуз, двапати бил испратен на Голи Оток.
Lactococcus
Lactococcus е род на бактерии на млечно-киселинско вриење кои порано беа вклучени во родот Streptococcus Група N1. Овие бактерии се хомоферментери што значи дека тие создаваат само еден производ со ферментација на глукозата, а во овој случај тоа е млечната киселина. Сепак, нивниот хомоферментативен карактер може да се промени со прилагодување на условите, како што се pH, концентрацијата на глукоза, итн. Лактококите се Грам-позитивни, каталаза-негативни, неподвижни коки, чии клетки може да се најдат како поединечни, во парови или да формираат вериги. Родот содржи видови кои можат да растат под температура од 7˚C.
Моментално се признаени девет видови на овој род, заедно со четири подвидови. Тие се: Овие организми се користат во млечната индустрија во производството на ферментирани млечни производи како сирења. Тие може да се користат во стартер култури составени од еден вид, или во мешани стартер култури составени од неколку видови на бактерии на млечно-киселинско вриење, како што се претставници на Lactobacillus и Streptococcus. Од посебен интерес се подвидовите L. lactis subsp. lactis и L. lactis subsp. cremoris, бидејќи тие највеќе се користат во прехранбената индустрија. Главната цел во производството на млечни производи е брзото закиселување на млекото; ова предизвикува брз пад на pH вредноста на ферментираниот производ, што го спречува растот на бактериите кои предизвикуваат расипување. Бактериите, исто така, играат улога во вкусот на крајниот производ. Лактококите се користат и во биотехнологијата. Тие лесно да се култивираат во индустриски размери на медиуми засновани на сурутка.
Air Liquide
Air Liquide е меѓународна француска индустриска групација специјализирана за индустриски, здравствени, еколошки и истражувачки гасови. Присутен е во осумдесет земји низ светот и опслужува повеќе од 3,6 милиони клиенти и пациенти.
Групацијата Air Liquide котира на париската берза, како и на индексот CAC 40, Euro Stoxx 50 и FTSE4Good.
Криејтив комонс
Организацијата е основана во 2001 г. од Лари Лесиг, Хал Абелсон и Ерик Елдред со поддршка од Центарот за јавна сопственост. Првиот збир лиценци е издаден во декември 2002. Се проценува дека во 2008 имало 130 милиони дела заведени под Криејтив комонс лиценца. Со Криејтив комонс раководи одбор на директори и технички советодавен одбор. Моментален претседател на одборот е Естер Војчицки, наставник по новинарство од Паоло Алто, САД. Многуимна го имаат прифатено Криејтив комонс како начин творците на содржини да добијат конрола врз начинот на којшто ја споделуваат нивната интелектуална сопственост. Некои го критикуваат дека Криејтив комонс не пружа доволно слобода, и дека лиценцирањето треба да се олабави уште повеќе.
Задача и влијание
Криејтив комонс се смета за предводник на движењето „авторско лево“ (копилефт), кое се стреми да ја поддржува изградбата на што побогата јавна сопственост (јавна сопственост) овозможувајќи алтернатива на автоматското авторско право кое наложува задржување на сите права, која гласи „некои права задржани“. Дејвид Бери и Гајлс Мос на Криејтив комонс му го припишуваат поттикот на интерес за проблематиката на интелектуалната сопственост како и за значајниот придонес кон преиспитувањето на улогата на заедничката ризница (commons, „комонс“) во епохата на информациите. Покрај ова, Криејтив комонс овозможува и „институционална, практична и правна поддршка на поединци и групи кои сакаат послободно да експериментираат и општат со културата“
Раководство
Моменталниот главен извршен директор на Криејтив комонс е Џои Ито. Мајк Врскасвејер е заменик-претседател, Џон Вилбенкс е потпретседател за наука, а Ахраш Бисел е извршен директор на ccLearn.
Одбор
Составот на сегашниот одбор на Криејтив комонс е следниов: Хал Абелсон, Глен Отис Браун, Мајкл Керол, Катерина Фејк, Дејвис Гугенхајм, Џои Ито, Лоренс Лесиг, Лори Расин, Ерик Залцман, Моли Шафер Ван Хаувелинг, Џими Велс и Естер Војчицки (претседател).
Технички советодавен одбор
Техничкиот советодавен одбор (Technical Advisory Board) брои пет члена: Хал Абелсон, Бен Адида, Барбара Фокс, Дон Мекгаверн и Ерик Милер. Хал Абелсон воедно членува и во одборот на Криејтив комонс.
Ревизиона комисија
Криејтив комонс има и Ревизиона комисија (Audit Committee), составена од два члена: Моли Шафер Ван Хаувелинг и Лоренс Лесиг. Двајцата се членови на одоборот на Криејтив комонс.
Видови на Криејтив комонс лиценци
Криејтив комонс има шест главни лиценци:
Криејтив комонс има четири главни услови: Наверди извор (BY) - бара наведување на изворниот автор; Сподели под исти услови (SA) - за изведени (адаптирани) дела под иста или слична лиценца (подоцнежна или локализирана верзија); Некомерцијално (NC) - наложува делото да се користи само за недоходовни цели; и Без адаптирани дела (ND) - што дозволува да се корсити само тоа изворно дело, без создавање на негови адаптации (изведени дела).
Според сегашните верзии, сите Криејтив комонс лиценци го даваат „основното право“ на редистрибуција на дело за некомерцијални цели без негово менување. Со примена на можностите NC и ND делото станува неслободно.
Покрај ова, има и дополнителни можности како CC0, т.е. „Без задржани права“. За софтвер Криејтив комонс нуди три вида лиценца: BSD лиценца, CC ГНУ НОЈЛ (LGPL), и CC ГНУ ОЈЛ (GPL).
Употреба на Криејтив комонс лиценци во разни проекти
Криејтив комонс има свое вики што служи како попис на сите содржини за сите организации и проекти што користат Криејтив комонс лиценци. На мрежната страница Криејтив комонс исто така дава случаи за проучување - проекти кои користат нивни лиценци од најразлични земји во светот. До содржини со Криејтив комонс лиценци се доаѓа и преку разни пописи на содржини и пребарувачи.
Вирдум (Источна Фризија)
Вирдум (Wirdum) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Вирдум се наоѓа околу 13 километри од безокружниот град Емден и 7 километри југозападно од општината Мариенхафе.
Пристап на напредно мерење (Advanced measurement approach, AMA)
{| class="wikitable" ! Содржина
Квалитативни стандарди
Квалитативните стандарди кои банката треба да ги исполни за да го применува овој пристап се однесуваат на:
Квантитативни стандарди
Иако овој пристап им овозможува значајна флексибилност на банките, тие мора да имаат ригорозни процедури за развој на модел за оперативен ризик и независно потврдување на моделот. Имено, банката мора да демонстрира дека со пристапот кој го користи го задоволува стандардот на комплетност споредено со тој на пристапот заснован на внатрешен рејтинг (internal rating-based approach) за кредитен ризик (на пример, споредено со период на една година и ниво на доверба 99,9 %). Дел од квантитативните стандарди кои можат да се применат како интернационално генерирани мерки за оперативен ризик се следниве:
Основни квантитативни елементи
Се појавуваат во практиката случаи каде процените со ниво на доверба од 99,9% се неверодостојни за деловни линии со остри опашки за дистрибуција на загуби и мал број на настанати загуби. Во други случаи пак, податоците за настани со загуби од оперативен ризик проценети со ниво на доверба 99,9 % се покажуваат целосно веродостојни. Решение на проблемот е користење на интерно доследен пристап кој ги вклучува четирите основни елементи за мерење и кој настојува да избегне двојно броење на квалитативните процени на ризик кои веќе се состојат во другите елементи на рамката. Во четирите основни квантитативни елементи влегуваат:
База на податоци
За да го применува напредниот пристап за мерење на оперативниот ризик, банката треба да има пристап до богата база на сопствени или надворешни податоци за настани и загуби предизвикани од оперативниот ризик.
Интерни податоци
Интерните податоци за загуби кои ги поседува банката се од клучно значење за поврзувањето на банкарските процени за ризик со реалното искуство за загуби. Интерно генерираните мерки за оперативниот ризик треба да бидат засновани на минимум петгодишен период на набљудување на интерни податоци за загуби, во зависност од тоа дали се користат за директно конструирање или потврдување на одредена мерка.
Надворешни податоци
Користењето на надворешните податоци е исто така од особена важност, особено во периоди кога постои веројатност банката да е изложена на ретки, потенцијално сериозни загуби. Банката би требало да има системски процес за утврдување на ситуации во кои надворешните податоци мора да се користат и мора да има методологии за утврдување на податоците.
Сценарио анализа
Банката мора да користи сценарио анализа која се заснова на експертско мислење во комбинација со надворешни податоци за оцена на изложеноста на настани со голема острина. Проценките произлегуваат од претпоставките за корелација вградени во банкарската рамка за мерење на оперативниот ризик и особено внимание се посветува на загубите поврзани од неповолн и настани кои се одвиваат паралелно.
Деловна средина и фактори на внатрешна контрола
Со користење на овие фактори проценките се насочуваат кон иднината, притоа директно се одразуваат на квалитетот на контролана банката и работната средина и овозможуваат помош во усогласување на капиталните процени со целите на управување со ризиците и препознаваат подобрувања и влошувања во профилот на ризичност.
Типови на настани со загуба
Во четирите основни извори на оперативен ризик влегуваат внатрешни процеси, луѓе, системи и надворешни настани. Оваа генерализирана поделба не овозможува прецизно лоцирање на изворот на ризики и со цел да се надмине овој недостаток Базелскиот комитет дефинирал поразгранета поделба на типови на настани со загуба, која вклучува три ниво. На првото ниво се наоѓаат:
Вирдум
Вирдум може да се однесува на следниве места:
Рибера Алта/Ериберагоитија
Рибера Алта/Ериберагоитија — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
1887 во филмот
Ова е преглед на настаните од 1887 година во филмот, вклучувајќи список на филмови и значајни луѓе кои биле родени или кои починале оваа година.
Консепсион (департман во Парагвај)
Консепсион е департман во Парагвај. Департманот се наоѓа во Источен Парагвај. Главен град на департманот е Консепсион.
Географија
Департманот се наоѓа во централниот дел на Источен Парагвај. На север департманот се граничи со Бразил, на југ се граничи со Сан Педро, на исток со Амамбај и на запад со Пресиденте Ајес и Алто Парагвај.
Температурата во летниот период во департманот достигнува до 39 степени Целзиусови, додека во зимскиот период паѓа до 2 степени. Просечна годишна температура е 24 степени. Дождлив период е од ноември до јануари.
Окрузи
Департманот е поделен на 8 окрузи:
Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија
Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија (Ιερά Μητρόπολη Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου) — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Гуменџе, Егејска Македонија. Создадена е во 1991 г. со одвојување на територија од Полјанско-кукушката епархија. Од 1991 г. епархијата ја возглавува митрополитот Димитриј.
Епархијата има три архијерејски намесништва: Гуменџиско, Бојмичко и Ругуновско.
Парохиски цркви
Епархијата има 49 парохии со нивни храмови:
Средоземни игри 1987
X Средоземни игри се одржале во Латакија, Сирија од 11 до 25 септември 1987. На игрите учествувале спортисти од 18 земји, кои се натпреварувале во 19 спортови.
Освојувачи на медали
Табелата е составена според бројот на освоени златни медали. При ист број на златни медали, се зема предвид вкупниот број на сребрени, а потоа и вкупниот број на бронзени медали. При еднаков број на освоени златни, сребрени и бронзени медали, местото е исто за сите земји со ваков резултат, при што во табелата се подредени по азбучен редослед. Овој систем го користи и МОК.
Горна Ливада (Горно Татеши)
Горна Ливада — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Горно Татеши. Наоѓалиштето претставува некропола од доцниот среден век. Се наоѓа на 1 км североисточно од селото, на мало зарамнето плато на кое денес се простираат ниви. На местото се забележливи камени плочи од гробни конструкции.
Агураин/Салватиера
Агураин/Салватиера — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Саманиего (Шпанија)
Саманиего — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Космос-1959
Космос-1959 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 јули 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-1959 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1006 км, а најмалото на 957.
Солунско метро
Солунско метро (грчки: Μετρό Θεσσαλονίκης) — проект за изградба на брз транзит во вториот по големина град во Грција, градот Солун. Проценките за цената на мегапроектот се 1,62 милијарди евра за главната линија и 640 милиони евра за продолжувањето на Каламарија, или вкупно 2,26 милијарди евра. Проектот првенствено е финансиран со заеми од Европската инвестициска банка (ЕИБ) и Европскиот фонд за регионален развој (ЕРДФ) и средства од Грчката влада. Изградбата од грчко-италијански конзорциум ја надгледува Атико Метро, ​​грчката државна компанија која ја надгледува изградбата и на Атинското метро.
Проектот првернствено бил предложен во во текот на 1910-тите и посериозно бил планиран во 1980-тите. Изградбата на главната линија започнала во 2006 година и продолжението кон Каламарија во 2013 година. Системот во изградба има 18 станици и 14,4 км.
Давид Хилберт
Давид Хилберт (германски David Hilbert; Кенигсберг,  - Гетинген, ) бил германски математичар кој направил важен придонес во неколку гранки на математиката.
Хилберт во 1888 година објавил една важна Јорданова теорема на системите од повискиот ред, за во 1899 година да ги објави своите основи во геометријата (Grundlagen der Geometrie) во кои таа тема конечно, ја ставил на строга аксиоматска основа. Тој исто така покажал дека геометријата е исто толку доследна како и аритметиката на реални броеви. Во 1900 година, Хилберт издвоил дел од 23-те проблеми како предизвик за математичарите од 20 век; решенија или некој вид на подобрување бил направен за околу три четвртини од нив. Подоцна, Хилберт се посветил на работата на теоретската физика и основите на математиката. Тој го развил математичкиот формализам кој го довел до делот на Основите на математиката (Grundlagen der Mathematik, 1934-1939), заедно со Пол Бернајс. Другите работи на Хилберт го вклучуваат неговиот доказ за проблемот со Варинг, т.е. претпоставката поставена од Варинг 1770, а првото целосно решение било пронајдено од Хилберт 1909, тогаш развојот на т.н. Хилбертовиот простор и придонес кон проучување на интегрални равенки и алгебарска теорија на броеви.
Биографија на Давид Хилберт
Хилберт бил единствениот син на Ото и Марија Тереза (Ердман) Хилберт, роден во Вехлау (Знаменск) во близина на Калининград во Прусија. Во есента во 1872 година, тој се запишал во Гимназијата Фридрих, но во 1879 година се преселил и во 1880 година ја завршил својата научно-ориентирана гимназија во Вилхелм. Во есента истата година се запишал на факултетот во Кенигсберг. Таму станал пријател со талентираниот Херман Минковски.
Во 1884 година, Адолф Хервиц, од факултетот во Гетинген, станал вонреден професор на факултетот во Кенигсберг. Оттогаш, нивната меѓусебна размена на научни идеи имала значително влијание врз нивната научна кариера. Хилберт го добил својот докторат во 1885 година, со дисертација "За непроменливите својства на специјални бинарни форми, со акцент на сферични хармониски функции" (гер. Über invariante Eigenschaften spezieller binärer Formen, insbesondere der Kugelfunktionen).
На истиот факултет тој останал како професор од 1886 до 1895 година. Се оженил во 1892 со Кети Ерош со која имале еден син. Во 1895 година, Феликс Клејн бил назначен за раководител на Одделот за математика на факултетот во Геттинген, во тоа време најдобриот центар за научни истражувања од областа на математиката во светот, каде што се пензионирал во 1930 година. Неговиот најдобар пријател, Минковски умирел во 1909 година.
Гетингерско образование
Меѓу учениците на Хилберт биле: Херман Вајл, шах-шампионот Емануел Ласкер, Ернст Цермело, Карл Густав Хемпел и подоцна познати математичари: Ото Блументал (1898), Феликс Бернштајн (1901), Херман Веил (1908), Ричард Курант (1910), Ерих Хек (1910), Хуго Штајнхаус (1911), Вилхелм Акерман (1925). На факултетот тој бил опкружен со некои од најважните математичари на 20 век, како што се Еми Нетер и Алонцо Черч. Помеѓу 1902 и 1939 година, Хилберт бил уредник на „Mathematische Annalen“, водечки математички весник од тоа време.
Подоцнежни години од животот
Хилберт претрпел нацистичкиот прогон на голем број истакнати членови на факултет во 1933 година, меѓу нив Херман Вајл, кој го наследил на катедрата по пензионирањето во 1930 година Германија била принуден да ја напушти, и Пол Бернајс, соработник во областа на математичката логика и соавтор на важни книги Die Grundlagen der Mathematik (издадени во 1934 и 1939). Тоа било продолжение на книгите на Хилберт и Акерманн Начел на теоретската логика на 1928 година. До смртта на Хилберт во 1943 година, нацистите управувале на повеќето научници од факултетот, така што на неговиот погреб присуствуваа само мал број на академици.
На неговиот споменик во Гетинген пишува:
Треба да знаеме.Ќе знаеме.
Хилбертова основна теорема
Првото дело на Хилберт за непроменливи функции го донл во 1888 година на добро позната теорема на конечност. Дваесет години претходно, Пол Гордан демонстрирал теорема за конечноста на бинарните генератори користејќи многу комплицирани пресметки што го направиле невозможно да се примени самиот метод за да функционира со повеќе од две променливи. Хилберт ја видел потребата за сосема поинаков пристап. Како резултат на тоа, тој демонстрирал "основна теорема на Хилберт" која покажува постоење на конечен генератор поставен независно од бројот на променливи во апстрактна форма.
Основната теорема на Хилберт вели дека ако k е поле, тогаш секој идеал во прстенот е составен од неколку променливи полиноми, k [x1, x2, ..., xn] конечно е генериран. Од аспект на алгебарската геометрија, алгебарскиот сет на k може да се опише како заеднички сет на решенија на конечно многу полиноменски равенки.
Хилберт дошол до доказ со контрадикција користејќи математичка индукција. Неговиот метод не обезбедува алгоритам кој ќе произведе многу многу основни полиноми за дадениот идеал, туку само го покажува нивното постоење.
Поедноставна верзија на основната теорема на Хилберт вели: ако R е левиот (односно десен) нетерев прстен, тогаш полиномот прстен R [X] е исто така лев (или десен) нетерев прстен.
Ако е така, a ≠ 0, тогаш degf: = n и an е водечки коефициент на f. Нека I биде идеален во R [x] и да претпоставиме дека I конечно не е генериран. Потоа индуктивно изградена серија f1, f2, ... од елементите на I така што fi + 1 има минимален степен помеѓу елементите на, каде што идеалниот идеал се генерира од f1, ..., fi.