cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6815
Други поделби
Проучување на NGC 6815 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 162; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2147. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 289.
Кирил Трајковски – Максим
Кирил Трајковски - Максим — македонски глумец, режисер и водител особено вклучен во пантомимата. Остварил улоги во повеќе македонски телевизиски сериски и играни филмови, меѓу кои: Болка на душата, Вистинска љубов, Македонски народни приказни и филмот „Максим“ каде тој покрај главната улоге е и режисер, сценарист и продуцент. Играл и во документарниот филм „Еднаш на истокот“, реклами како и во театарски претстави, посебно и со изведби на пантомима.
Биленски јазик
Биленскиот (ብሊና или ብሊን) е афроазиски јазик, дел од групата на кушитски јазици од подгрупата на агавски јазици. Биленскиот јазик е единствен агавски јазик кој се зборува во Еритреја (останатите се во Етиопија) и истиот го зборуваат околу 91.000 Биленци.
Фонологија
Сè уште не е познато дали биленскиот има тон, но можеби има тонски акцент. (Фалон, 2004).
Гебејова теорема за одвојување
Во математичката логика и компјутерската наука, Гебејовата теорема за одвојување, именувана по Дов Гебеј, вели дека секоја произволна временска логичка формула може да биде препишана во логички еднаков облика на „минато → иднина ". Односно, иднината станува она што мора да се задоволи. Овој облик може да се користи како правила за извршување; програмата MetateM е збир на такви правила.
Космос-335
Космос-335 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 24 април 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-335 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 391 км, а најмалото на 247.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Ѕвегор
Свети Јован Крстител — главна селска црква во пијанечкото село Ѕвегор, а воедно и парохиски храм на Ѕвегорската парохија.
Црквата е сместена во средишниот дел од селото, на десниот брег на реката Ѕвегор, спроти поранешната џамија од другата страна на реката.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм и содржи приземје и кат на кој е сместен главниот простор на храмот. Куполата на храмот е со осумаголна основа и на секоја од осумте страни има по една монофора. Во продолжение на западниот ѕид е догадена припрата до која водат скали изградени од камени блокови, додека на источниот ѕид од градбата се истакнува осумаголната апсида. Храмот содржи влезна врата на јужниот ѕид која води до приземниот простор, додека на страничните ѕидови забележителни се неколку монофори. Влезната врата е дрвена и над неа има црно-бела икона на Јован Крстител. Приземјето од градбата е изградено од камени блокови, ѕидовите во висина на првиот кат од тули, а куполата од камен. Градбата не е фасадирана и е покриена со ќерамиди, а куполета е покриена со метален кров над кој има крст.
Внатрешноста на црквата содржи иконостас кој бил изработен рачно од ореово дрво од страна на прилепски мајстор и е со благослов од митрополитот на Брегалничката епархија г. Иларион. Иконите кои се изложени во црквата биле дигитално изработени во Пловдив и, според ктиторот на црквата, имаат двојно подолг рок на траење од обичните.
Зилт
Зилт (Sylt; Sild; зелриншки: Söl) — остров во северна Германија, дел од округот Северна Фризија, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн. Островот е препознатлив по својот облик. Припаѓа на Севернофризиските Острови и е најголем остров во Северна Фризија.
Најсеверниот остров на Германија е познат по своите приморски одморалишта, особено Вестерланд, Кампен и Венингштет-Брадеруп, како и по неговата 40-километарска песочна плажа. Често е застапен во медиумите поради неговата изложеност во однос на Северното Море и постојната загуба на земја при плимните бури. Од 1927 година, Зилт е поврзан со морето преку Хинденбурговиот насип. Во поново време претставува одморалиште за германската естрада и високата класа и туристи во потрага по славни лица.
Географија
Со 99,14 км², Зилт е четвртиот најголем германски остров и најголем германски остров во Северното Море. Се наоѓа од 9 до 16 километри оддалеченост од копното, со кое е поврзан преку Хинденбурговиот насип. Југоисточно од Зилт се островите Фер и Амрум, на север се наоѓа данскиот остров Реме. Островот Зилт се протега 38 километри во насока север-југ. На неговиот северен крај „Кенигсхафен“ (Königshafen) — широк само 320 метри. Негова најголема ширина, од градот Вестерланд на западот до источниот „Несешпице“ (Nössespitze) близу Морзум, изнесува 12,6 километри. На западниот и северозападниот брег, постојат 40 километри песочни плажи. На исток од Зилт е Ваденското Море, кое припаѓа на Националниот парк Ваденско Море и главно се исушува при ниските плими.
Обликот на островот постојано се менувал низ времето, процес кој сè уште трае. Северниот и јужниот крај на Зилт се целосно направени од песочни седименти, додека средишниот дел на општините Вестерланд, Венингштет-Брадеруп и Зилт-Ост се состои од низинска кора, која се појавува и во облик на црвениот гребен кај Венингштет. Низинската кора кон Ваденското Море постепено ги претворило мочуриштата во плодна почва околу Зилт-Ост. Денес, изворите покажуваат дека Зилт станал остров по Големата поплава во 1362 година. Таканаречаната дина Уве (Uwe-Düne) — највисоката точка на островот со 52,5 метри.
На Зилт главно дејствува морската клима под влијание на Голфската струја. Со просечна температура од 2 °C, зимните месеци се малку поладни отколку на копното, додека летните месеци со медијана од 17 °C, се понекогаш поладни, и покрај подолгите сончеви часови. Просечно во денот на Зилт сонцето грее по 4,4 часа. Поради нискиот релјеф на брегот, Зилт имал вкупно 1899 сончеви часови во 2005 година, 180 часа над германскиот просек. Облаците не можат да се соберат доволно брзо и главно се разнесувани од постојаните ветришта.
Просечната годишна температура е 8,5 °C. Просечната брзина на ветерот изнесува 6,7 м/с, главно од западна насока. Годишните врнежи изнесуваат околу 650 мм. Од 1937 година се мери температура од страна на најсеверната станица на Германската временска служба на дината близу Лист, која во меѓувреме станала автоматска.
Островот во својот денешен облик постои само околу 400 години. Како и низините на копното, бил создаден од морени од постарото ледено доба, правејќи го јадрото на островот. Оваа песочна кора започнала да еродила откога била изложена на силните струи долж стрмниот дел на островот, кога започнало да се подигнува нивото на морето пред 8000 години. При процесот, седиментите биле насобрани на северот и југот од островот. Западниот брег, кој бил првично сместен на 10 километри од денешниот брег, бил постепено преместуван кон исток, додека во исто време, островот започнал да се шири на север и југ. По леденото доба започнале да се создаваат мочуришта.
Во 1141 година, Зилт е забележан како остров, иако пред Големата поплава (Grote Mandrenke) бил одвоен од копното само со плимен поток и во текот на ниска плима, до него можело да се стигне пешки. Од оваа поплава, создавањето на теснецот од седименти започнало да се создава моменталниот карактеристичен облик на Зилт. Северните и јужните рабови на Зилт биле и сè уште се под најголеми промени. На пример, Листланд бил одвоен од остатокот на островот во текот на век, а од крајот на  век натаму, Кенигсхафен (Königshafen) започнал да се создава.
Како дополнение на постојаната загуба на земја, жителите во текот на Малото ледено доба биле засегнати од песочни наноси. Дините се ширеле кон исток заканувајќи им се на населбите и обработливата земја и морале да бидат запрени со засадување на морска трева во век. Подоцна, сепак, материјалот на островот бил однесен и ширењето на островот започнало да опаѓа.
Рекордите за годишна загуба на земја постојат од 1870 година. Според нив, Зилт годишно губел 0,4 метри земја на северот и 0,7 метри земја на југот од 1870 до 1951 година. Од 1951 до 1984 година, стапката се зголемила на 0,9 метри и 1,4 метри, соодветно, додека крајбрежната линија на крајните ’ртови на островот кај Хернум и Лист се уште повеќе погодени.
Мерките за заштита против постојаната ерозија потекнуваат од ран век, кога биле изградени дрвени прегради на плажите. Овие биел изградени на прави агли во морето од брегот. Подоцна биле заменети од метал и на крајот од бетон. Изградбата не го имала посакуваниот ефект за запирање на ерозијата предизвикана од страничните струи.
Во 1960-тите години, моќта на морето се обидела да се скрши со тетраподи долж основите на преградите или со ставање во морето да служат како прегради. Бетонските тетраподи, направени во Франција и многуте тони тежина биле претешки за плажите на Зилт и биле подеднакво неспособни за спречување на ерозијата. Така, биле отстранети од западната плажа на Хернум во 2005 година.
Од почетокот на 1970-тите години, единствена делотворна мерка било фрлањето песок на брегот. Пловилата за копање биле користени за испумпување на мешавина на песок и вода на плажата каде биле израмнувани со булдожери. Така, олујните поплави можеле само да го отстранат вештачкиот песок, додека крајбрежната линија останувала недопрена и ерозоијата била намалена. Оваа постапка повлекува значајни трошоци. Моменталниот буџет од 10 милиони евра годишно се обезбедува од сојузната влада на Германија, покраинската влада на Шлезвиг-Холштајн и фондовите на Европската Унија. Од 1972 година се проценува дека се ставени 35,5 милиони кубни метри песок. Мерките досега чинеле повеќе од 134 милиони, но според научните пресметки тие се доволни за спречување на понатамошна загуба на земја најмалку следните три декади, па така користите за економската моќ на островот и за економски неразвиената област може да ги надминат трошоците. Во студијата „Климатско влијание за луѓето и брегот на пример на островот Зилт во Северното Море“ (Klimafolgen für Mensch und Küste am Beispiel der Nordseeinsel Sylt) од 1995 година се вели: „Ако Зилт не ја имаше сликата на еден привлечен остров за одмор, не би ја имал заштита на брегот во денешниот облик“ (Hätte Sylt nicht das Image einer attraktiven Ferieninsel, gäbe es den Küstenschutz in der bestehenden Form gewiss nicht).
Наметнувањето на природен гребен близу Зилт се расправа како алтернативно решение. Прв ваков обид бил спроведен од 1996 до 2003 година. Песочното исушување успешно користено на данските острови нема да биде возможно на Зилт, поради подводниот нагиб.
Паралелно на претстојното песочно фрлање започнало промислено отстранување на преградите особено на одредени плажи каде се покажале главно без никаков ефект. Оваа мерка ја запрела и веројатно најпознатата преграда на Зилт, „Бине 16“ (Buhne 16) — имењак на локална нудистичка плажа.
Меѓутоа, голем број на експерти, стравуваат дека Зилт сè уште ќе се соочува со значителни загуби на земја до средината на век. Постојаното глобално затоплување се верува дека ќе предизвика зголемена олујна активност, која може да предизвика загуба на земја и на прв удар, може да се најде укинувањето на осигурувањето на имот. Мерките покажале дека, за разлика од порано, енергијата на брановите на морето не е само во морето, туку носи уништувачки ефекти на плажите. Ова може да предизвика годишни загуби на песок од 1,1 милион м³. Дините на островот претставуваат природен резерват и може да бидат поминати на обележани патеки. Таканаречените „диви патеки“ поттикнуваат ерозија и не треба да бидат следени. Таму каде што растителноста е откорната, не се останати корења во песокот и ќе бидат отстранети од ветерот и водата.
Ваденското Море на источната страна помеѓу Зилт и копното е природен резерват и птичји резерват од 1935 година и е дел од Националниот парк Шлезвиг-Холштајн. Изградбата на насипи во областа ќе ја намалат седиментацијата и се користат за поврат на земја.
Флора и фауна
Флората на Зилт е обликувана од првобитната состојба на островот. До средината на век, Зилт бил остров на кој немало дрвја, туку само мали вештачки шуми и грмушки. И денес може да се познаат создадените шуми од луѓето „Фридрихсхајн“ и „Зидвелдхен“ во Вестерланд, дрвјата главно се во низа и во строј. Исто така, денешната раширена роза „Роза ругоза“, позната како „Зилтска роза“ на островот била увезена на Зилт. Потекнува од полуостровот Камчатка во Сибир. Оваа роза сретнала идеални услови на Зилт и се раширила толку брзо што сега е вообичаена глетка на островот. Нејзиното размножување е гледано критички од биолошка гледна точка, бидејќи се заканува да ги истреби локалните видови, особено на голетите.
Празните голети на источната страна на островот обезбедуваат станиште за многу ретки видови на растенија и животни кои се приспособиле на екстремните услови како суша, топлина и ветер. Досега се забележани околу 2.500 животински и 150 видови на растенија. 45% од овие растенија се на Црвениот список на МСЗП. Особено познати се 600 видови на пеперуги кои живеат во голетите, меѓу кои е и коприварка.
Со неколку илјади единки во динскиот појас на Зилт, ситната евроазиска жаба, загрозена во Германија, ја има една од најголемите колонии во Германија. Нивните места за мрестење се влажните дини и плитките базени. За живеалишта ги претпочитаат песочните области со растителност. Главната закана за овие видови на Зилт е патниот сообраќај.
Многуте водени птици, кои ги имаат своите гнезда на Зилт или го користат островот за одмор при нивните преселби сочинуваат орнитолошка особеност. Постојат две познати места за гнездење на Зилт, заливот „Кенигсхафен“ со малиот остров Утхерн во северниот дел и Рантум во југоисточниот дел. Птици кои се гнездат на Зилт се езерски галеб, сабјарка, црвенонога тринга, обичен галеб, калуѓерка, гусковидна патка и цуцулеста патка. Во текот на преселбата, Зилт е место за одмор на илјадници птици, меѓу кои се патка свиркач, обичен свиркач и златно блатарче. Среден пескар, шлука бекасина, бојник и други видови се помалку познати посетители на островот.
Што се однесува до копнените цицачи, нема значајна разлика од соседните области на копното во Северна Фризија. Главно се сретнуваат европски зајак, зајак дупкар и срна, кои се ловат за игра на островот. Кога островот бил поврзан со копното со насип, исто така се доселиле лисици јазовци.
Западно од Зилт е област за размножување на делфини. Дополнително, голем број на фоки може да се сретнат на песочните брегови близу Зилт.
Бројни здруженија и сојузи кои се грижат за откривањето и заштитата на загрозените животни и растенија имаат свои канцеларии на Зилт. Помеѓу нив се Институтот за поларно и морско истражување „Алфред Вегенер“, здружението „Јордзанд“ и заштитната станица „Ваденско Море“. Исто така, и Сојузната служба за животна средина поседува истражувачка станица на дините во Вестерланд.
Клима
Зилт е под влијание на океанска клима, односно под удар на Голфската струја. Во просек, зимото е малку потопло отколку на копното во Северна Фризија. Меѓутоа, летото е поладно и покрај поголемиот број на сончеви периоди. Просечно годишно има 4,4 часа на ден повеќе сонце отколку во цела Германија. Исто така, врнежите се помали на копното. Ова е поради нискиот релјеф на крајбрежјето на Зилт, каде облаците не можат да се соберат и да заврне.
Населби
Зилт е поделен на две административни единици: Општинската заедница Крај Зилт со седиште во Кајтум, во која се сите општини на островот, освен општината Зилт. До декември 2007 година, Зилт имал 21.190 жители, од кои 9.072 живееле во градот Вестерланд. Во овие бројки не се влезени сопствениците на летните вили.
Референдум одржан во мај 2008 година предизвикал спојување на општината Зилт-Ост со градот Вестерланд на 1 јануари 2009 година. Други групи се залагале за спојување на целиот остров во една општина.
Населби долж западниот брег
Шест општини се наоѓаат долж западниот брег на Зилт. Лист на крајниот север на островот претставува најсеверна општина во Германија, задржувајќи ја својата самостојаност поради оддалечената местоположба и долгогодишниот посед во рамките на Кралството Данска. На источниот брег, каде што се наоѓа пристаништетото, покрај туристичките бродови, испловува и ферибот кон Хавнеби до данскиот остров Реме. Венингштет-Брадеруп и Кампен влегувале во сојузот Северни села, кој денес постои само како училиштен сојуз. Додека Кампен, главно во 1950-тите и 1960-тите години бил познат за славните во Германија, Венингштет е познат како „семејно одморалиште“ повеќе од 100 години. Од 1855 година постои познатиот светилник во Кампен, кој е најстар на островот. Источно од него се наоѓа Брадерупскиот голет. Јужнот од Венингштет е градот Вестерланд.
По целосното уништување на селото Ајдум од бура на 1 ноември 1436 година, преживеаните основале ново село североисточно од нивниот стар дом: Вестерланд. Името било првпат забележано во 1462 година. Во 1865 година била изградена приморска бања, а 50 години подоцна добил градски права. Во 1949 година бил признаен како здравствен центар. Во 2007 година имал над 9.000 жители.
Јужно од Вестерланд, островот продолжува во облик на теснец долг 15 километри. Тука се наоѓа Рантум. Ова село, како ниедно на островот, мора да се бори со отсипувањето на песокот во текот на минатите векови. Многу фарми и црква морале да бидат напуштени поради преместувањето на дините кон исток. Само засадувањето на трева ги запрело дините ставило крај на оваа закана. На исток постојат мали мочуришта, додека областа е главно со дини.
Хернум на крајниот југ на островот е најмладото село, основано по 1900 година. Но, и порано на ненаселениот крај на Зилт имало засолништа на пирати и рибари.
Зилт-Ост
Зилт-Ост е поранешна општина која била создадена во 1970 година од неколку мали села на полуостровот Несе на Зилт. Населението било околу 5.500 жители. Селата во општината биле Тинум, Мункмарш, Морзум и Кајтум. Во 2009 година, Зилт-Ост се споила со Вестерланд и Рантум во општината Зилт.
Култура
Како и во многу области во Шлезвиг-Холштајн на Нова година, групи на деца со маски одат од куќа до куќа, кажувајќи песни. Ова е позната како „Румелпотлауфен“ (Rummelpottlaufen), а како награда, децата добиваат слатки и/или пари.
Зилт поседува и многу фризиски куќи со сламени покриви.
Знаме на Народна Република Кина
Значење на ѕвездите во митологијата
Во кинеската митологија петте ѕвезди го означуваат светот поделен на пет делови: средното кралство (симболизирано од жолта боја), источно кралство (зелена боја), западно (бела боја, северно кралство (црва боја) и јужно кралство (црвена боја). Секое кралство е претставено и од одредени животни.
Симболизам на знамето
Сегашното знаме на Кина е црвено со пет ѕвезди во жолта боја. Црвената боја ја претставува крвта која ја пролеале кинеските војници за време на револуцијата. Златната боја ја симболизира кинеската нација и култура. Големата ѕвезда го симболизира водството на комунистичката партија на Кина, додека четирите помали ѕвезди ги означуваат четирите кинески класи на граѓанство: работници, селани, мала буржоазија и висока класа.
Чувствителност кон знамето
Голем број на Кинези се однесуваат чувствително кон знамето на Кина. Сечење, лепење или пишување на знамето е табу.
Аеродром Вацлав Хавел Прага
Аеродром Вацлав Хавел Прага (IATA: PRG, ICAO: LKPR) е најголем аеродром кој го опслужува главниот град Прага. Аеродромот се наоѓа на 10 километри од центарот на градот и е централа на Czech Airlines. За првпат беше отворен на 5 април 1937 година. Аеродромот е најзафатен во Чешка, и со 12.4 милиони патници во 2007 година е најзафатен аеродром во новите земји членки на Европската Унија. Најголемиот број на летови заминуваат од Северниот Терминал (Север 1 и Север 2). Јужниот терминал се користи најмногу за чартер, ВИП и за генерална авијација. Аеродромот има две писти 06/24 и 13/31. Јавниот транспорт од и до аеродромот е можен со автобусот број 119 до метро станицата Дејвичка и потоа со трансфер до зелената метро линија до станицата Зличин, која е недалеку од центарот на Прага. Вообичаено, патувањето трае околу 40 минути. Од декември 2005 година, автобуската линија АЕ (Airport Express) нуди нонстоп транспорт од терминалите Север 1 и Север 2 и железничката станица Холешовице, секој ден од 5 часот наутро до 22 часот навечер, на секои 30 минути и цената во еден правец е 100 денари.
Историја
Чехословачка, денешна Чешка, беше една од водечките европски земји каде што беше воведена цивилна авијација. Аеродромот Прага Рузуње започна со операции на 5 април 1937 година, но воздухопловството во Чехословачка започна 1919 година на воениот аеродром Кбели во близина на Прага. Поради зголемениот сообраќај во 20-тите и 30-ти владата на Чехословачка одлучува цивилниот сообраќај да се премести на Рузуње аеродромот. Во 1937 година, аеродромот добива награда на International Art and Technical Exhibition во Париз за техничката концепција на централниот аеродром, најмногу поради архитектурата на терминалната зграда. Аеродромот има одлична положба поради близината со центарот на Прага како и поради близината со многу Европски земји.
Идни планови
Бидејќи капацитетот на аеродромот го достигнува својот максимум во последните неколку години, властите на аеродромот имаат во план изградба на нова писта паралелна со пистата 06/24, и се планира да влезе во употреба 2010 година. Со изградбата на новата писта, ќе се избегне бучавата која се произведува во населбите околу аеродромот.
Терминал "Север 1"
Сите домашни летови, летови вон Шенген зоната и интерконтинентални летови (Северна Америка, Азија, Африка, Близок Исток) како и Обединетото Кралство.
Терминал "Север 2"
Летови помеѓу земјите од Шенген зоната.
Терминал "Југ 1" и "Југ 2"
ВИП и приватни летови. Владини летови и чартер летови.
754 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4754 и 4755 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3996 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3006 и 3007 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 754 година се протега во 1882 и 1883, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1942 и 1943 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 211 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1417 и 1416 исламска година пред хиџра.
Фреденбек (општинска заедница)
Фреденбек (Apensen) — општинска заедница во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Фреденбек.
Општинската заедница Фреденбек се состои од следниве општини:
Требичино (археолошко наоѓалиште)
Требичино — археолошко наоѓалиште во Требичино, Општина Василево.
Претставува осамен наод од римско време. Од непознато наоѓалиште во атарот на селото потекнува мала плочка од ситнозрнест мермер со релјефна претстава на воин, поставен простум и ан фас. Облечен е во долга кошула со куси ракави и долги панталони, на градите му виси медалјон, а во десната рака држи копје. Плочката се чува во Заводот и музеј во Струмица
Смечице
Смечице (словенечки: Smečice) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Закосени наводници
Закосени наводници или гијме (« и ») — двоен интерпункциски знак кој во некои јазици се користи како наводници. Понекогаш еден закосен наводник се користи за друга намена. Знакот не е во официјална употреба во македонскиот јазик.
Закосените наводници наликуваат на математичките симболи за „помало од“ (<) и „поголемо од“ (>).
Знаме на Туркменистан
Знамето е зелено со вертикална лента од страна на знамето на кој се претставени пет шари од тепих поддржани од гранки од маслинка. До лентата се наоѓа бела полумесечина и над неа се наоѓаат пет бели петокраки.
Зелената и црвената боја се сметаат за историски за Туркменците. Белата полумесечина значи надеж на народот за подобра иднина додека ѕвездите ги означуваат петте покраини на Туркменистан.
Петте шари од тепихот го симболизираат петте најголеми туркменски племиња. Венецот од маслинка означува неутралност на земјата, но хералдички и естетски не се прифатливи за знамето.
753 п.н.е.
753 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 753. година пред новата ера, 753. од првиот милениум п.н.е., 53. од 8 век п.н.е. и четвртта од 750-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4755 и 4756 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3997 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3007 и 3008 еврејска година. Календарот на Римјаните започнува да ги брои годините токму од 753 г. п.н.е., кога се смета дека браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita).
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 753 година се протега во 1883 и 1884, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1943 и 1944 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 210 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1416 и 1415 исламска година пред хиџра.
Космос-336
Космос-336 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 април 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-336 бил комуникациски сателит.
NGC 4428/1
NGC 4428/1 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
IC 492
IC 492 — галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 492 се споменува и како ESO 188-16, IRAS 21384-5300.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 41 м 50,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 46' 24".
Други поделби
Проучување на IC 492 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67187.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
NGC 4428/1
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4428/1 се споменува и како MCG -1-32-12, IRAS 12248-0753.
Откривање
Објектот е откриен на 16 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4428/1 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4428/1 има привидни димензии од 1,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 79°.
Други поделби
Проучување на NGC 4428/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40860. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 283; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5527. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1066.
Обична пченица
Обична пченица (научно: Triticum aestivum) ― култивиран вид пченица. Околу 95% од произведената пченица во светот е обична пченица; таа е најраспространета од сите земјоделски култури и е житна култура со највисок монетарен принос.
Номенклатура и таксономија на пченицата и нејзините сорти
Бројни облици на пченица еволуирале под човечко избирање. Оваа разновидност довела до збунување во именувањето на пченицата, со имиња засновани и на генетски и на морфолошки одлики. За повеќе информации, видете ја таксономијата на пченицата.
Еволуција
Обичната пченица е алохексаплоид (алополиплоид со шест групи на хромозоми: две групи од секој од трите различни видови). Од шесте групи на хромозоми, два доаѓаат од Triticum urartu и два од видот поврзан со Aegilops speltoides. Оваа спонтана хибридизација го создала тетраплоидниот вид Triticum turgidum (предок на дивата пченица и тврдата пченица) 580.000–820.000  пред години. Последните две групи на хромозоми потекнуваат од дивата козја трева, Aegilops tauschii, 230.000–430.000  пред години. Неодамнешните истражувања покажуваат дека T. macha потекнува од хибридно вкрстување помеѓу T. aestivum и дивата пченица.
Слободното издвојување на пченица е тесно поврзано со спелтата. Како и со спелтата, гените придонесени од Aegilops tauschii и даваат на обичната пченица поголема отпорност на студ од повеќето пченици, и таа се одгледува низ умерените региони во светот.
Историја
Обичната пченица првпат била припитомена во Југозападна Азија за време на раниот холоцен, а од таму се проширила во Северна Африка, Европа и Источна Азија во праисторискиот период. Голи пченици (како што се Triticum aestivum/durum/turgidum) биле пронајдени во римските погребни места кои се движат од 100 п.н.е. до 300 година.
Ширум светот, обичната пченица се покажала добро прилагодена на современото индустриско печење и поместила многу други видови пченица, јачмен и 'рж кои некогаш вообичаено биле користени за правење леб, особено во Европа.
Одгледување растенија
Современите сорти на пченица се избирани со кратки стебла, резултат на гените за џуџести RHt кои ја намалуваат чувствителноста на растението на гиберелинска киселина, растителен хормон кој ги издолжува клетките. RHt гените биле воведени во современите сорти на пченица во 1960-тите од страна на Норман Борлог од сортата пченица Norin 10 одгледувана во Јапонија. Кратките стебла се важни бидејќи примената на високи нивоа на хемиски ѓубрива инаку би предизвикала стеблата да растат премногу високо, што ќе резултира со сместување (уривање на стеблата). Висините на стеблото се исто така изедначени, што е важно за современите техники на берба.
Сливје (Кршко)
Сливје (словенечки: Slivje) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Цртичка
Цртичка (-) — интерпункциски знак кој главно се користи за поврзување на зборови и делење на зборовите на слогови. Во македонскиот јазик, цртичката секогаш се употребува без белини од двете страни и е потребно да се разликува од знакот црта.
Употреба
Цртичка се употребува во следните случаи:
Градиште (Чанаклија)
Градиште — археолошко наоѓалиште во Чанаклија, Општина Василево.
Претставува градиште од доцноантичко време. На 3 км североисточно од селото, на висок рид со димензии од 200 × 50 м се зачувани остатоци од бедем граден од камен и варов малтер. Во внатрешноста на тврдината се забележуваат темели од неколку помали објекти
Знаме на Обединетите Арапски Емирати
Знамето на Обединетите Арапски Емирати (علم الإمارات العربية المتحدة) е националното знаме на ОАЕ кое било усвоено на 2 декември 1971. Знамето се состои од пан-арапските бои, црвена, бела и црна, кои ја симболизираат арапската унија.
Идоли
Идоли - рок-група од Белград, СР Србија која се смета за една од најголемите и највлијателните југословенски рок рок-групи, а нивниот албум од 1982 година, „Одбраната и последните денови“ (срп. „Odbana i poslednji dani“) бил прогласен од страна на критичарите како најдобар југословенски рок-албум на сите времиња.
Знаме на Обединетите Арапски Емирати
Поединечно боите значат:
Идоли
Мерлин и Звук улице
Корените на Идоли може да се најдат во групата наречена „Мерлин“ (да не се мешаат со сараевскиот поп-рок бенд со исто име), и тогашната „Звук Улице“ која се состоела од Влада Дивљан на гитара и вокал, басистот Зденко Колар, клавијатуристот Драган Митриќ, тапанарот Кокан Поповиќ, Бора Антиќ на саксофон и Драгана Милковиќ на пијано и вокал. Бендот свирел комбинација од џез и поп-рок. Покрај изведувањето на песни на познати странски бендови од шеесеттите години, бендот пишувал и свои песни. Во 1978 година, бендот настапил во Нови Сад на „БУМ“ фестивалот и наредната година на Зајечарската гитаријада. Иако бендот имал неколку сесии во Радио Белград, ништо од материјалот не било објавено. Митриќ отишол во Булевар, а Поповиќ отишол во групата на Слаѓана Милошевиќ.
Знаме на Обединетите Арапски Емирати
Емиратите
Секој емират во државата има свое знаме:
Идоли
ВИС Дечаци и формирање на бендот
Првите идеи за формирање Идоли се појавиле во 1979 година кога списанието за млади објавило фотографии на бендот наречен „Дечаци“ кои всушност биле фотографии на првата постава на Идоли. Сликите имале духовити забелешки како на пример на 8 март 1979, една фотографија била потпишана „Dečaci emancipuju žene“ („Момчињата еманципираат жени“). Во исто време, во Белград ѕидовите се украсувале со графити најавувајќи го формирањето на бендот. „Margita је dečak“ („Маргита е момче“, првиот графит во Белград посветен на Маргита Стефановиќ која подоцна станала клавијатуристка на Катарина II), „Dečaci ne plaču“ („Момчињата не плачат“) или „Srđane budi čovek“ („Срѓан биди човек“) се само неколку примери. Со ова бендот создал медиумска кампања и го добил вниманието на јавноста. Бендот морал да го докаже своето постоење и да започне да свири.
Во јуни 1980 година, бендот го имал своето прво појавување во живо во Белградскиот СКЦ (Студентски културен центар) со водечките југословенски нов бран бендови. По еден месец од постоењето,во магазинот наречен „Видици“ бендот го издал нивниот прв сингл кој се состоел од две песни, „Pomoc, pomoc“ („Помош, помош“) и „Retko te viđam sa devojkama“ („Ретко те гледам со девојки“), песна со хомосексуално навестување. Бендот снимил уште една верзија на песната како Б-страна на „Маљчики“ синглот, но овој пат во Загреб со продуцентот Горан Бреговиќ. Во 1980 на младинскиот фестивал во Суботица, каде што нов бран бендови од Загреб и Белград се состанале за првпат, тие се појавиле со песната „Zašto su danas devojke ljute?“ („Зошто девојките денес се лути?“) и добиле една од наградите.
Идоли заедно со Електричен оргазам и Шарло акробата учествувале во проектот наречен „Пакет аранжман“ со четири песни, "Schwule Über Европа" (гер. "Здодевноста на Европа") (пародија на односот на Југословените кон Германците) „Пластика“,„Maljčiki“ (рус. „Момчиња“, пародија на Советскиот Сојуз) и „Америка“. Промотивниот спот за „Maljčiki“ бил забранет на националната телевизија и на некои радио станици по реакцијата на советската амбасада.
Комерцијален успех
Бендот го имал својот прв самостоен концерт на 25 јуни во градината на белградскиот СКЦ. ВО препродажба билетите чинеле четири пати повеќе од оригинална цена. Предгрупи биле Безобразно зелено, Виа Талас, Марко Бречељ и Фео Волариќ.
Следното издание било ЕП-то или мини ЛП-то како што бело наречено во поранешна Југославија именувано „Идоли“, во кој шест песни вклучувајќи покритие верзија на Чак Бери е „Come on“ („Ајде“) и на Дарко Краљиќ „Девојко мала“. Членовите на Филм Младен Јуричиќ (исто така познат како Макс Вилсон) кој свирел хармоника и Јуриј Новоселиќ (исто така познат како Кузма Видеосекс) кој свирел орган направиле појавувања како гости. Плочата била продуцирана од друг член на Филм, Иван Станчиќ Пико. На омотот на албумот бил Црвениот Акт од Амадео Модиљани. Турнејата со Филм била во 1981 година кога тие патувале во чамец и свиреле само во одморалишта покрај морето. Во летото 1981, нов тапанар бил Кокан Поповиќ, кој претходно свирел со Дивљан и Колар во „Мерлин“ и „Звук улице“.
Бендот го започнал снимањето на првиот албум во есента 1981 година, со Горан Вејвода и Душан Михајловиќ Спира кои сакале да бидат асистенти продуценти бидејќи сакале да го продуцираат албумот сами. По краток период Михајловиќ се отакажал и како единствен помошник останал Миле Милетиќ. На снимањето на албумот биле потрошени повеќе од четиристотини часа, што е рекорд во поранешна Југославија кој сè уште треба да биде урнат. Гости на албумот се Беби Дол која е придружен вокал на „Одбрана“, Вук Вујачиќ, Горан Грбиќ и Слободан Гроздановиќ кои биле трубачкиот дел на „Senke su drugačije“ („Сенките се поинакви“).Албумот Odbrana i poslednji dani излегол во почетокот на 1982 година. Тој го добило името од книгата на Борислав Пекиќ со ист наслов на која е заснован и целиот албум. Албумот имал комплексен концепт и се занимавал со антрополошки приод кон православието. Песната „Poslednji dani“ („последните денови“) првично под наслов „Маршал“, посветена на поранешниот југословенски претседател Јосип Броз Тито, е снимена без последната строфа поради неодобрување од дискографската куќа. Детали од ткаенината на иконата на Свети Никола се искористени за омотот на албумот, а фонтот кој се користел на албумот бил кириличен сличен на оној што се користи во Евангелието на Мирослав. Бендот ја добил наградата за најдобар албум и најдобар омот во 1982 година. Во 1986 година југословенските рок критичари го изгласаа Odbrana i poslednji dani за најдобар југословенски рок албум на 20 век.
Во јули 1982 година, Зденко Колар заминал да служи воен рок во ЈНА и негова замена бил басистот на Булевар Бранко Исаковиќ. Бендот започна со снимање на нов албум во Лондон со продуцентот Боб Пејнтр. Иако тие го промениле својот стил во поп/рок, Čokolada била издадена во платинеста верзија а таа воедно била и нивниот најголем комерцијален хит. Имало мал скандал за песната која се сметало дека Душан Герзиќ ја создал за бендот Виа Талас, а Шапер ја презентирал како песна на Идоли. Сепак, Герзиќ бил заслужен соавтор на „Bambina“, која била издадена како сингл. За овој албум Дивљан ги напишал само „Radostan dan“ („Радосен ден“), „Vetar i zastave“ („Ветар и застави“) и „Ja sam tu“ („Јас сум тука“) (за која Дивљан додаде стих од песната на Мишо Ковач „Plakat ce zora“ („Ќе плаче зората“) напишана од Драго Бритвиќ), бидејќи тој требал да дипломира рударство и геологијата на Универзитетот во Белград. Во исто време Шапер дипломирал на академијата за филмска режија во Белград. Гости на албумот биле репортерката Вивиен Голдман и продуцент Боб Пејнтр, кој свиреше на клавијатури. Првобитната идеја била да се издаде двојно ЕП наречено „U gradu bez sna“, но Југотон одби и објави еден ЛП албум.
Распад
По настапот во Љубљана, во март 1984 година, поради конфликти меѓу членовите, бендот престанал да постои. Последната издадена песна на Идоли била темата од филмот „Šest dana juna“ („Шест дена на јуни“) во режија на Динко Туцаковиќ. Поголемиот дел од саундтракот е напишан од Дивљан, додека другите членови учествуваа во процесот на снимање. Шапер го снимил вокалот, Колар и Исаковиќ свиреле бас, Пико Станчиќ и Бобан Ѓорѓевиќ тропале на тапани, клавијатурите биле снимени од Ѓорѓе Петровиќ и Драган Илиќ, гитара свирел членот на Катарина II Драгомир Михајловиќ - Гаги и саксофон свирел Вук Вујачиќ. Гости вокалисти биле Мишо Ковач на „Da je moj dan duži“ („Ако мојот ден траеше подолго“) и фолк пејачот Јахија Грачанлиќ (исто така познат како Космичкиот Босанец) за „Ja je meni zovem da se vrate“ („Јас ја повикувам да се врати“) се појавува наместо Дивљан на народната песна „Zaljubljen sam u svog jarana“ („Заљубен сум во мојот другар“) што останува неиздадена до овој ден.
Наследството
Идоли се еден од највлијателните и најпрераборуваните југословенски рок-бендови. Бендови како Ева Барун, Ništa ali logopedi, Euforia, Kristali, Духовнa Пиротехника и други снимиле преработка на нивните песни. Дури и рап/хип-хоп артисти како што се GRU и Wikluh Sky направиле преработки на песни на Идоли.
На списокот на 100 најдобри домашни песни на Б92 има три песни на „Идоли“: „Maljčiki“ (18то место), „Rusija“ (25то место) и „Моја си“ (52ро место).
Пенчо Давчев
Животопис
Основно и средно образование завршил во Велес, по што студирал медицина во Софија и Белград. Бил учесник во НОБ. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Белград во 1948 година. Специјализација по внатрешни болести завршил во 1952 г. Го одбранил хабилитациониот труд „Прилог кон биолошката дијагностика на функционалните и органските заболувања на стомакот“ (1957). За редовен професор бил избран во 1969 г. Бил продекан во два мандатни периода. Декан на Медицинскиот факултет и шеф на Катедрата по интерна медицина.
Се усовршувал во клиниките за гастроентерологија во Париз, Лондон и Берлин. Под негово непосредно раководство е организирано Одделението за гастроентерологија во состав на Интерната клиника, кое подоцна прераснува во модерна Клиника за гастроентерологија и хепатологија, една од водечките во тогашната Југославија. Тој бил основач на модерната гастроентерохепатологија во РМ. Од воведените нови методи треба да се одбележат: интервентната трансабдоминална вирсунгографија изведувана под контрола на ехо, визуализација на жолчните патишта преку директно уфрлање на контрастно средство под контрола на ехо „real time“, техника со помош на тенка и фина игла, биопсиони техники на абдоминалните органи со сомнителни патолошки творби, ендоскопски истражувања на гастроинтестиналниот тракт, црниот дроб и перитонеумот. Притоа, основната и главна преокупација му е хепатоцелуларниот канцер и вирусниот хепатит, со што се афирмирал во југословенската медицинска научна јавност и во странство.
Негов особен научен придонес претставува изучувањето на црнодробниот карцином особено поврзан со 5-вирусната инфекција. На клиниката формирал имунолошка лабораториЈа за испитување на хепатит В и С антигените во хистолошките исечоци на црнодробно ткиво. Дал придонес во употребата на ендоскопијата во гастроинтестиналната дијагностика, како и во лекувањето на асцистот кај црнодробната цироза, за што издал и монографија. Бил претседател на МЛД, член на редакцискиот одбор на списанијата ММП и „Асta Medica Iugoslavica“. Основач е на Секцијата по гастроентерологија при МЛД и бил нејзин претседател повеќе од 20 години, претседател на Здружението за гастроентерологија на Југославија и организатор на повеќе конгреси и симпозиуми.
За својата успешна и мошне плодна работа, има добиено голем број признанија, меѓу кои: Орден на заслуги за народот со сребрени зраци, Орден на трудот со златен венец, Одрен на трудот со црвено знаме, повелбата „Д-р Трифун Пановски“, наградата „11 Октомври“, наградата „Климент Охридски“ и други. Автор и ко- автор е на повеќе од 400 научни и стручни публикувани трудови во наши и во странски медицински списанија. Автор е на учебникот „Клиничка гастроентерологија“, на монографијата „Прирачник по ендоскопија и биопсија во гастроентерологијата“ и на „Понови погледи во третирањето на циротичниот асцит со посебен осврт на тврдокорниот облик“. Соавтор е на југословенското издание на учебник по гастроентерологија и хепатологија во 1990 година. Раководел два научни проекта во МАНУ. За дописен член на МАНУ е избран на 21 декември 1983, а за редовен член на 7 октомври 1988 г. Бил секретар на Одделението за биолошки и медицински науки на МАНУ (1992- 1995). Починал на 25 ноември 1995 година.
Сенуше
Сенуше (словенечки: Senuše) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Голема палауанска летачка лисица
Големата палауанска летачка лисица (Pteropus pilosus) е изумрен вид на средно големи плодојадни лилјаци од Островите Палау во Микронезија. Имал кафеаво крзно со долги, сребрени влакна на стомакот, а крило од околу 60 см. Веројатно исчезнал околу 1874 година, најверојатно поради прекумерен лов. Познато е од два примерока, од кои едниот е во Музејот за природна историја во Лондон.
Црква „Св. Илија“ - Гризилевци
Свети Илија — главна селска црква на селото Гризилевци, во Општина Пробиштип.
Космос-337
Космос-337 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.