cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Диви палми
Романот има единствена структура. Вклучува два дела со независни заплети - трагичната љубовна приказна на маж и жена наречена „Диви палми“ и приказна за затвореник кој поплавата го однела на брод,се обидува да се врати во затвор, наречен е „Стариот Човек“. Секој од деловите е поделен на пет поглавја, кои се наизменични: поглавјето „Диви палми“ и поглавјето „Старецот“, а поглавјата исто така се напишани наизменично. Самиот Фокнер во едно интервју ја објасни структурата на романот на следниов начин:На почетокот тоа беше една приказна - приказната за Шарлот Ритенмаер и Хари Вилбурн, кои жртвуваа сè за љубовта, а потоа ја изгубија. И додека не седнав на маса, немав поим дека ќе добијам две посебни приказни. Меѓутоа, кога стигнав до крајот на она што ќе стане првото поглавје на Дивите палми, одеднаш сфатив дека нешто недостасува; дека приказната треба да се зајакне, некако да се издигне, како контрапункт во музичко дело. Потоа почнав да го пишувам „Старецот“ и го пишував додека темата „Диви палми“ повторно не се издигна; потоа го отсеков Старецот на местото каде што сега завршува неговиот прв дел и ја продолжив приказната за Дивите палми и ја расплетував додека неговиот заплет повторно почна да слабее ...
NGC 1150
NGC 1150 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1150 се споменува и како MCG -3-8-48, NPM1G -15.0156.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1150 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1150 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 57 м 1,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 2' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 73°.
Други поделби
Проучување на NGC 1150 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11144. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5864. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Космос-2066
Космос-2066 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1463 км, а најмалото на 1385.
Флорин Ламбагиу
Флорин Ламбагиу (роден на 8 април 1996 година) е романски професионален кик -боксер, самбист и мешан боречки уметник, моментално потпишан за Dynamite Fighting Show (DFS).
Тој ја претставуваше својата земја на Светското првенство во самбо 2018 во Букурешт и на Европското првенство во самбо 2018 во Атина. Ламбагиу го освои државното првенство во самбо Романија во 2018 година Покрај самбо, тој е и државен првак во ММА и кик бокс.
Во мај 2018 година, Ламбагиу се бореше со Артур Кишенко до нерешено во меч три на еден. Во септември 2019 година, Ламбагиу победи на Dynamite Fighting Show 5: Team Moroșanu vs. Екипата Боњаски поранешниот шампион во полутешка категорија СУПЕРКОМБАТ Даниел Стефановски со едногласна одлука.
Рекор во кик бокс
! style=background:white colspan=9 | ! style=background:white colspan=9 | ! style=background:white colspan=9 | ! style=background:white colspan=9 |
Личен живот
Оженет е и има син Јанис Матеи (р. 2021 година). Себастијан Козманка е кум на ова дете.
Зеланд (покраина)
Зеланд (холандски: Zeeland, зеландски: Zeêland) — покраина во Холандија. Зеланд е најзападната покраина во Холандија, која се наоѓа во југозападниот дел на државата. Покраината е составена од поголем број острови во близина на Белгија. Главен град на покраината е Миделбург. Зеланд има вкупно население од околу 380.000 жители, и вкупна површина од 2,930 км2, од кои 1,140 км2 се вода.
Зеланд на холандски значи „морска земја“, односно името се однесува на местоположбата и самата географска структура на покраината. Поголем дел од Зеланд е под надморска височина. Последната голема поплава во регионот била во 1953. Главна економска гранка во покраината е туризмот. Океанската држава Нов Зеланд е именувана по оваа покраина.
Географија
Покраината Зеланд е голема речна делта на неколку реки, меѓу кои Шелда, Рајна и Меза. Поголем дел од покраината е под надморската височина и дел од копното било повратено со тек на времето (водата се повлекувала, приридно или вештачки). Луѓето граделе вештачки брда, кои со тек на времето станувале суви острови.
Демографија
Покраината има население од 380.186 жители и густина на население од 210 жители на километар квадратен. Таа е 12 најголема покраина во државата по население и 11 најнаселена во Холандија
Кодификација на македонскиот стандарден јазик
Кодификацијата е прифаќање и систематизација на јазични правила и закони и пропишување задолжителна јазична норма. Таа претставува значаен чин во историјата на еден народ.
Кодифицираниот јазик е нормиран јазик.
Кодификацијата на Македонскиот јазик е поврзана со следниве историски настани:
Македонската државност се зацврстува со историските решенија на Првото заседание на АСНОМ. Меѓу тие решенија од особено значење е Решението за воведување на македонскиот литературен јазик како службен во македонската држава.
Исто така Президиумот на АСНОМ како највисоко тело на македонската држава, во ноември 1944 година назначил комисија која требало да поднесе предлог за азбука и правопис на македонскиот јазик.
Првата комисија не ги оформила целосно своите ставови, па, со извесни измени во составот на комисијата прашањето за азбуката и правописот се изјаснило во мај 1945 година. Притоа се поставиле следниве принципи:
(Блаже Конески, Граматика на македонскиот литературен јазик, Култура, Скопје, 1982, стр. 56.)
Комисијата за азбука и правопис во дефинитивна форма ги формулира своите ставови во Резолуција, донесена на 3 мај 1945 година. Таа е усвоена на 5 мај 1945 година од Народната влада на федерална Македонија.
Правописот на македонскиот јазик е озаконет на 7 јуни 1945 година.
Донесувањето на азбуката и правописот претставува значаен придонес во чинот на кодификацијата на македонскиот литературен (стандарден) јазик. Со тоа се олеснува стандардизацијата на јазичната норма во јазичната практика.
Норманијасаурус
Норманијасаурус — род на род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на рана креда на територијата на денешна Франција.
Откривање и именување
Нормандијасаурус првпат бил опишан и именуван од Жан Ле Лоф во 2013 година, а типскиот вид е Normanniasaurus genceyi. Генеричкото име потекнува од Норманија, латинското име на Нормандија каде биле откриени коските и од саурос, што на старогрчки значи „гуштер“. Специфичното име, genceyi, го почитува г-дин Пјер Генси кој ги открил остатоците во јули 1990 година. Нормандијасаурус е познат од холотипот MHNH-2013.2.1.1 преку MHNH-2013.2.1.12 сместен во Музејот на историјата во Авр, делумен скелет со фрагменти од пресакални пршлени, делумен сакрум, предни и средни каудални пршлени, десна скапула, фрагменти и од бедрена коска, проксималниот крај на бедрената коска и проксималниот дел на фибулата. Заден каудален центар, сместен во Музејот на историјата Натурел де Руан, откриен на крајот на деветнаесеттиот век и опишан во 1984 година, исто така се однесувал на овој вид.
Различни одлики
Подолу е список на автопоморфии пронајдени од Ле Лоф и сор. при проценка на холотипот на Нормандијасаурус :
Класификација
Нормандијасаурус е базален титаносаурус. Споделува неколку примитивни ликови со малку помлади базални титаносауруси како што се Епахтосаурус и Андесаурус.
Биогеографија
Доцното ранообразовно зрачење на базалната Титаносаурија во Јужна Америка, Европа и Африка е невообичаено.
Во Европа, албинските сауроподи сè уште се слабо познати. Изолирани откритија (северна Франција и јужна Франција) укажуваат на тоа дека европските титаносауруси коегзистирале во Алб со други групи сауроподи.
Речко Крајречје
Речко Крајречје или Зал Реч (Zall-Reç) — село во општината Дебар од истоимената област во Албанија. До 2015 г. бил самостојна општина, а денес има статус на општинска единица во рамките на Општина Дебар.
Нарамбенатитан
Нарамбенатитан — род на род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на северна Патагонија на Аргентина.
Нарамбенатитанот е познат по холотипот MAU-Pv-N-425, нецелосен скелет. Тој бил собран во 2005 и 2006 година од формацијата Анаклето ( Група Неукен ) во северна Патагонија. Првпат бил именуван од Леонардо С. Филипи, Родолфо А. Гарсија и Алберто Ц. Гаридо во 2011 година и типскиот вид Narambuenatitan palomoi. Општото име се однесува на Пуесто Нарамбуена. Специфичното име му оддава чест на откривачот, Салвадор Паломо.
Нарамбенатитанот бил вклучен на кладот на Китострорија во трихотомија со Епахтосаурус.
Црквиште (Водоврати)
Пред селската џамија има база од бел мермер со старогрчки натпис. Во еден од надворешните ѕидови на џамијата е вѕидана мермерна стела украсена со розета. Според податоците добиени од месното население,спомениците се донесени од локалитетот Видин Град.
Нигер на Олимписките игри
Нигер испраќала спортисти на сите Летни олимписки игри од 1694 година освен на 1976 година и 1980 година. Само еднаш освоила олимписки медал: Исака Даборг, кој освоил бронзен медал во бокс на Летните олимписки игри 1972 година. Ниеден спортист од Нигер никогаш не настапил на некои Зимски олимписки игри.
Македонскиот јазик меѓу двете светски војни
Поделбата на Македонија меѓу соседните држави, по Балканските војни, го отежнал општествено-културниот и просветно-образовниот живот и ја усложнил јазичната ситуација во Македонија. Овој настан има погубно значење за македонскиот народ. Притоа во периодот меѓу двете свтески војни во Македонија, во зависност од нејзината поделба, во официјална употреба се наметнуваат јазиците на соседните држави: во јужниот дел (Егејска Македонија) - грчкиот; во севернот дел (Вардарска Македонија) - српскиот; во источниот дел (Пиринска Македонија) - бугарскиот.
Овој период се одликува со асимилаторска политика на соседните држави кон македонскиот народ. Оваа политика речиси го згаснува македонското национално осознавање, особено до триесеттите години на XX век. Оваа ситуација се подобрува во периодот од триесеттите до почетокот на четириесеттите години, иако се одвива во мошне неповолни историски околности. Македонскиот јазик во текот на целиот овој период е забранет во официјална употреба, во согласност со законските акти на државите во чиј состав влегоа деловите од Македонија.
Најостри мерки против македонскиот народ се спроведуваат во Егејска Македонија, во составот на Грција: македонскиот јазик се забранува со посебен закон дури и од домашна употреба, а врз Македонците кои не го почитуваат овој закон се применуваат строги казнени мерки. Ваквата политика на Грција била поставена и пред Друштвото на народите. Под тие притисоци грчката влада пристапила кон изготвување на буквар по македонски јазик - Абецедар (1924).
Абецедарот содржел кратки четива на македонски јазик, наменет за учење на азбуката, бил напишан на лерински говор, на латиница, но никогаш не нашол практична примена, поради отпорот на грчките власти. И покрај тоа, Абецедарот значи официјално признавање на македонското население и македонскиот јазик.
Во Вардарска Македонија, во составот на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците (подоцна преминува во Кралство Југославија), во официјална употреба бил наметнат српскиот (односно српскохрватскиот јазик). Тој бил јазик на администрацијата, на образованието и се применувал во сите сфери на јавната комуникација. Македонскиот јазик бил сведен на дијалектен јазик за домашна употреба. И покрај тоа, македонскиот јазик наоѓа своја поиздигната употреба под форма на регионална литература.
Тој станува јазик на театарската сцена: се пишуваат и се изведуваат драми на македонски јазик. Оваа форма се сообразувала со театарската традиција да се пишуваат и сценски да се изведуваат фоклклорни драми на народен говор на повеќе театарскр сцени во тогашна Југославија. Ваквата активност во Македонија започнува со драмата „Ленче Кумановче“ (1928), подоцна преименувана во „Бегалка“, од Васил Иљоски, напишана на кумановски говор, но е позабележителна со изведувањето на драмата „Печалбари“ (1935).
Наместо на својот роден говор, струмичкиот, Антон Панов го напишал својот драмски текст на западномакедонско наречје. Со тоа се сообразил со воспоставената практика на издигање на западното македонско наречје на рамниште на јазик на литературата. На овие заложби се надовзува и Ристо Крле со драмата „Парите се отепувачка“, што ја напишал на својот роден струшки дијалект.
Рациновите „Бели мугри“ (Хрватска, Самобор - 1939)]] и ја зацврстиле улогата на централните македонски говори како основа за македонскиот литературен, стандарден јазик.
Од 1944 до 1948 година во Пиринска Македонија (во составот на НР Бугарија) заживува употребата на македонскиот литературен јазик преку отворање на училишта, театар и преку други форми на културна еманципација на македонскиот народ.
Глишиќ
Глишиќ (понекогаш нарекувана Глишик) — приградска населба на градот Кавадарци, во областа Тиквеш. Поради својата близина со градот Кавадарци, ова некогаш големо село прераснало во приградска населба, како што и официјално е означено во статутот на Општина Кавадарци.
Географија и местоположба
Ова големо село се наоѓа во североисточниот дел од Општина Кавадарци, но бидејќи лежи на само три километри од градот Кавадарци, селото влегува во рурбалната зона на централното место. Сместено е на самиот регионален пат Кавадарци-Неготино. Селото е рамничарско, на надморска височина од 235 метри. Од градот Кавадарци, селото е оддалечено околу 3 километри.
Поради непосредната близина, Глишиќ во текот на времето прераснал во приградска населба на градот Кавадарци. Приградската населба се наоѓа на десната страна од реката Луда Мара, во рамница и на блага падина под отсекот Градиште. Горното и Долното Маало ги раздвојува само патот.
Атарот зафаќа простор од 7,4 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 548,2 хектари, на пасиштата отпаѓаат 93,2 хектари, а на шумите само 19,5 хектари.
Селото е од збиен тип, поделено на две маала, Горно и Долно Маало.
Историја
Селото било христијанско-муслиманско и не било чифлик во турско време.
Во век, Глишиќ било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото во основа има полјоделска функција.
Во минатото, селаните главно се занимавале со земјоделство.
Население
Муслиманските родови од селото се иселиле пред Втората светска војна, што може да се забележи и од податоците од спроведените пописи по војната.
Според пописот од 2002 година, во селото Глишиќ имало 1.562 жители, од кои 1.547 Македонци, 4 Власи, 5 Срби и 6 останати.
Родови
Според истражувањата од 1920-1924 година родови во селото Глишиќ се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Кавадарци.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Кавадарци, во која се наоѓале градот Кавадарци и селото Глишиќ.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Кавадарци.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.
Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0662 според Државната изборна комисија, кое го опфаќа селото Глишиќ и дел од градот Кавадарци, кое е сместено во основното училиште во селото Глишиќ.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 723 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 717 гласачи.
Кларенс Битанг
Кларенс Жуниор Битанг (роден на 2 септември 1992 во Дуала) е камерунски фудбалер, играч од средниот ред на Вардар и на камерунската репрезентација.
Кариера
На 6 февруари 2018, Битанг потпишал шестмесечен договор со Вардар со можност за продолжување за уште две години.
Катанија
Катанија — втор град по големина во Сицилија, по Палермо, и меѓу десетте најголеми градови во Италија. Сместен е на источниот брег на Сицилија, свртен кон Јонското Море. Тој е главен град во регионот со 58 општини, познат како Метрополитен град Катанија, и е седми град по големина во Италија. Вкупниот број на жители во градот Катанија изнесува 1.107.702.
Катанија е основана во 8 век пр.н.е од страна на Халкидските Грци. Градот претрпел повеќе геолошки катастрофи и бил речиси целосно уништен од катастрофален земјотрес во 1169 година. Во 1669 година градот претрпел сериозно уништување од земјотресот на Сицилија.
Во текот на 14 век и во ренесасниот период, Катанија била еден од најважните културни, уметнички и политички центри во Италија. Токму во Катанија во 1434 година е основан првиот универзитетет на. Катанија е дом на многу познати уметници и писатели.
Катанија денес е индустриски, логистички и комерцијален центар на Сицилија. Нејзиниот аеродром, Катанија е најголем во Јужна Италија. Стариот град на Катанија е со барокна архитектура и е под заштита УНЕСКО Светското Наследство На Унеско.
Географија
Како што забележал Страбон, локацијата на Катанија во подножјето на планината Етна била и проклетство и благослов. Од една страна, насилните изливи на вулканот низ историјата уништиле големи делови од градот, додека од друга страна вулканскиот пепел давал плодна почва, особено погодна за растење на винова лоза. (Штраб. vi. стр. 269)
Две понорници течат под градот; Аменано, која се појавува на површина во една единствена точка на југот на Пјаца Дуомо, и Лонгане (или Лоњина).
Клима
Зимските ноќи понекогаш можат да се симнат и под 0 степени Целзиусови.
Снег, поради присуството на Етна кој го штити градот од северните ветрови, е невообичаена појава, но повремени снег наноси се забележани во текот на последниве години, особено во ридските области. Лесни снежни врнежи се случиле на 9 февруари 2015 година, 6 јануари 2017 и 5 јануари 2019, но последниот голем снежен бран датира дури од 17 декември 1988 година.
Демографијата
Во јануари 2015 година, вкупниот број на жители во Катанија изнесувал 315.601, од кои 47,2% биле мажи и 52,8% биле жени. Малолетните лица (лица под 18 годишна возраст) бил 20,50 проценти од населението во споредба со пензионерите лица кои биле 18,87 проценти.
Просечната возраст на жителите на Катанија е 41 година во споредба со италијанскиот просек од 42 години. Во петте години помеѓу 2002 и 2007 година, населението на Катанија се намалило за 3,35 проценти, додека Италија како целина се зголемила за 3,85 проценти.
Обична зебра
Има неколку подвида, меѓу кои денес изумрената квага и шест постоечки подвида, иако постои голема разновидност на шари меѓу единките. Претставуваат единствени копитари со шари, чијашто улога не е конечно утврдена. Според едни, шарите служат да го збунат непријателот кога зебрата е во движење, додека пак според други им помагаат на единките меѓусебно да се препознаат.
Живеалиштето не им е целовидно, но се протега во голем дел од јужна и источна Африка, јужно од Сахара. Обично живеат во бездрвни тревести предели и савански кории од тропски и умерен тип. Избегнуваат пустини, густи шуми и трајни мочуришта, и ретко се оддалечуваат повеќе од 30 километри од поило.
Примероци од ова животно можат да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
Подвидови
Понекогаш во источно Зимбабве и западен Мозамбик се разликува и уште еден подвид:
Физички опис
Обичната зебра е со средна големина, во просек помала од другите два вида зебри, има дебело тело и релативно кратки нозе. Постојат извесни разлики во големината, зависно од состојбата на животното и подвидот на кој му припаѓа. Возрасните единки од обата пола се високи по 1,1-1,45 м, долги по 2,17-2,46 м (не сметајќи ја опашката од 47-56 см) и тежат 175-385 кг. Мажјаците тежат до 10% повеќе од женките.
Како и сите зебри, по телата имаат црно-бели пруги, и шарата е различна кај секоја единка. Муцките им се црни или темни, а ждребињата се раѓаат со кафеаво-бели пруги. Сите имаат исправени пруги на предниот дел од телото, кои стануваат водорамни кон задникот. Единките што живеат на север имаат потесни и поизразени пруги, а оние на југ имаат помалку пруги на долниот дел, нозете и задникот. Јужните имаат пруги од побледа боја помеѓу белата и црната боја, кои се отсутни или неистакнати кај северните.
Ембриолошките наоди укажуваат на тоа дека позадинската боја на зебрата е темната, а дека пругите се бели. Денес изумрениот подвид квага имала кафеава задница. Постојат и разни мутации на обоеноста на зебрата, од претежно бела до претежно црна.
Распространетост и живеалиште
Ареалот на обичната зебра на север завршува кај Сахара (Јужен Судан и јужна Етопија), а се протега во источна Африка до Замбија, Мозамбик и Малави, па се шири низ највеќето јужноафрикански земји. Порано била присутна и во Бурунди и Лесото, а се претпоставува дека живееле и во Алжир во новото камено време.
Обично живеат во тревни предели без дрвја и савански кории но се среќаваат во најразлични живеалишта од тропски и умерен тип. Не опстојуваат во пустини, густи дождовни шуми и трајни мочуришта. Висински, живеат од морско ниво, па сè до надморска височина од 4.300 м на планината Кенија. За исхрана и напојување зависат од дождот, па затоа одат на големи преселби, следејќи ги дождовите. Познати се преселби за храна до 1.100 км. Во голема мера зависат од вода и ретко се среќаваат подалеку од 25–30 км од поило.
Исхрана и непријатели
Се проценува дека исхраната на зебрата се состои од 92% треба, 5% билки и 3% грмушки. За разлика од многу африкански копитари, на обичната зебра не ѝ е неопходна кратка трева за да се прехрани, но сепак ја претпочита ако ја има. Се храни со многу различни треви, по можност млади. Повремено брсти листови и фиданки, па поради оваа разновидност во исхраната, распространета е на многу поголема територија од највеќето животни. Зебрите имаат едноделен стомак, со чија помош сваруваат поголеми количества зеленило во едно деноноќие. Тоа им овозможува да бидат помалку пребирливи при брстењето, но затоа ги приморува да трошат повеќе време јадејќи. Кога еден предел ќе раззелени, зебрите најчесто се првите животни што ги пасат растенијата, подготвувајќи го теренот за попребирливите тревопасни животни како обичното гну и Томсоновата газела, на кои им треба пократка и похранлива трева.
Главни грабливци на обичната зебра се лавот и дамчестата хиена. Особена опасност во реките претставува и нилскиот крокодил, кој ги напаѓа кога ги преминуваат реките во потрага по храна и вода. Меѓу другите напаѓачи се вбројуваат и дивото куче, гепардот и леопардот, иако тие претставуваат помала закана и напаѓаат претежно ждребиња. Маслинестиот павијан исто така напаѓа ждребиња, но е безопасен за возрасните единки. Од своја страна, зебрата дава значаен отпор со силен загриз и клоцање кое може да усмрти. Од поголемите непријатели се бранат со бегање, а од помалите непосредно со борба.
Општествена структура
Мажјаците ги составуваат и прошируваат своите хареми со грабнување на млади женки од нивните родни хареми. Кога женката ќе достигне полова зрелост, таа сигнализира со соодветна поза, што ги привлекува мажјаците со и без харем. Пастувот (нејзиниот татко) од своја страна настојува да ги набрка овие млади мажјаци или да се бори со нив. Дури и по изолирањето на младата женка од родниот харем, борбата за неа продолжува сè до крајот на естралниот циклус, и започнува со следниот. Затоа, ретки се случаите кога првичниот грабнувач на женката ја задржува до крај. . Кога женката конечно ќе овулира, мажјакот што ќе ја забремени го добива правото да ја задржи и со тоа таа станува траен член на нов харем. Кога ќе достигне извесна старост, позата на женката станува помалку воочлива и затоа не постои борба за постари женки. Кобилите живеат во хиерархија — женката со статус „алфа“ прва се пари со пастувот и има улога на предводник. Новите кобили харемот наидуваат на непријателски реакции од другите женки, што значи дека мажјакот мора да ги брани додека не се смири агресијата. Најновата кобила има најнизок ранг, но понизок ранг добиваат и женките се изнемоштени или во друга неповолна состојба. Составот на харемот останува ист, дури и ако го преземе друг мажјак. Општествените односи се зајакнуваат со меѓусебно тимарење, односно триење на вратот, рамената и грбот и нивно поткаснување со забите и усните. Највеќе се тимарат мајката и младото, а по нив следуваат браќата и сестрите меѓусебно. Ова е начин да се покаже општествениот статус и да се олеснат тензиите меѓу единките.
Општење
Кај обичната зебра се забележани барем шест различни огласувања. За контакт, извикот гласи „а-ха, а-ха, а-ха“ или „ква-хља, кав-ха, ха, ха“. Кога ќе види грабливец, зебрата прави двосложен извик. Кога одат да се скријат од потенцијална опасност, се огласуваат со силно фучење. Кога се спокојни, фучат на поразвлечен начин. Кога се повредени, мажјаците испуштаат кус висок писок, а ждребињата испуштаат издолжен вик кога се во неволка. Кога се поздравуваат, зебрите ги начулуваат ушите, а ги спуштаат кога се во опасност.
Размножување
Пастувот се пари со сите негови кобили. Секоја раѓа по едно ждребе, еднаш годишно. Највеќе млади се раѓаат во влажната сезона, а цицаат една година. Мажјакот обично не трпи ждребиња кои не се негови, па ги брка или убива. Како и коњите, зебрите можат да стојат, одат, трчаат и цицаат набргу штом ќе се родат. Кога се пораѓа, кобилата се држи настрана од сите други единки, а потоа го доведува и станува дел од семејството. Со самото раѓање, ждребето го добива истиот ранг како мајката. Младите ги штитат нивните мајки, главниот мажјак и другите женки. И покрај ваквата заштита, дури до 50% умираат во својата прва година поради грабливци, болест или глад.
Младите мажјаци ја напуштаат семејната група штом ќе се роди следното младо бидејќи со тоа го губат односот со мајката. Тогаш младиот мажјак бара своја дружина, сочинета од други млади мажјаци како него. Младите женки остануваат во харемот сè додека не дојде надворешен мажјак и ги приграби за себе.
Димитрие Османли
Димитрие Рули Османли (, -, ) — првиот македонски дипломиран филмски и театарски  режисер, прв македонски автор на игран филм („Мирно лето“), автор на првата ТВ-драма снимена во скопското ТВ студио(„Домот на мојот татко“, 1967) и на првиот македонски ТВ филм („Враќање во рајот“, 1969), снимени во студиото на ТВ Скопје  и автор на поголем број радио-драмски режии. Единствен е македонски мултимедијален режисер со така широк и континуирано реализиран творечи опфат.
Животопис
Димитрие Османли станува член на глумечкиот состав на Народниот театар во Битола, примен на аудиција со повеќемина млади ентусијасти, неколку денови по ослободувањето на градот во ноември 1945 година и земал учество во првата национална театарска дејност на оваа сцена. Со административно насочување запишал и завршил три години Градежен факултет во Белград, а по успешно поминатиот приемен испит на југословенскиот конкурс, запишал студии по филмска режија на Високата филмска школа во Белград во 1948. Оваа високошколска установа две години подоцна, се фузионирала во новоформирната Академија за театарска уметност во Белград, кадешто освен филмска, следел и настава по театарска режија. Дипломирал со одличен успех, воедно филмска и театарска режија со поставувањето на претставата „Ѓаволштините на Скапен“ од Молиер, инаку првата македонска дипломска претстава воопшто, премиерно изведена на 12 март 1952 година. Работел како уметнички раководител и режисер во Народниот театар Битола (1953-1954). Преминал на редовна работа во Скопје, каде во статус на слободен филмски работник (1954-1965) работел повеќе филмски и театарски режии. Специјализирал филмска режија на Институтот за високи филмски студии (IDHEC) во Париз 1948 година. Се вработил како раководител на уметничката реализација и режисер во Радиотелевизија Скопје (1965-1969). Уредник е на Забавната програма и режисер во Радио-телевизија Скопје (1969-1972).
Димитрие Османли бил избран за продекан од страна на Одделот за драмска уметност при Факултетот за музичка уметност, потоа и за прв декан на осамостоениот Факултет за драмски уметности во Скопје. Покрај среднометражниот („Бунт на куклите“, 1957) и четирите долгометражни играни филмови, Османли режирал 16 ТВ драми, 5 ТВ филмови и 2 телевизиски серии, пред сѐ продукции на македонското, но и на белградското телевизиско студио. Реализирал и серија од едночасовни музичко-забавни ТВ емисии под наслов „Млади за млади“; Пет новогодишни едночасовни музичко-забавни ТВ емисии; музичките продукции „101-от километар“ и „Веселата дружина“.
Режирал повеќе од 60 театарски претстави на дела од различни автори, жанрови, епохи и театарски средини. Автор е на првите петстави од Молиер, Крлежа, Лопе де Вега... реализирани на македонски јазик. Претставите „Вејка на ветрот“ во биолскиот НТ и „Ана Франк“ во Македонскиот народен театар во Скопје, внесуваат нов режиски јазик на македонската театарска сцена. Претставите „Фармерки“ и „Двајца на нишалка“ носат модерен израз и теми и на сцената на Дамскиот театар. Во таа сценска куќа ги режирал едни од најдолговечните и најпопуларни театарски претстави, комедиите „Свадба“ од В. Илјоски и „Болва в уво“ на Фејдо создавајќи парадигма во водвиљскиот стил на нашите сцени. Неговата претстава „Без крилја“ од Вуди Ален режирана во театарот од Воден (Едеса, Грција) во 1982 година ја добила првата награда на Грчкиот национален фестивал на алтернативни театри во Коринт, Грција.
На 11 март 2003 година се одржала премиерата на неговата театарска режија на претставата „Спилиони“ во битолскиот Народен театар, а кон крајот на 2005 и неговата последна театарска режија, Аристофановите „Жени во народното собрание“ на сцената на МНТ. На репертоарот на Македонскиот национален театар, веќе 15 сезони, со 200 изведби, сè уште се игра неговата постановка на „Народен пратеник“ од Бранислав Нушиќ како жива театарска трага од неговото богато сценско присуство.
Неговото видување на „Народен пратеник“ од Б. Нушиќ, поставена на сцената на Македонскиот народен театар во стил на филмска слепстик-комедија, со своите 200 претстави го надживеа и режисерот.
Годфроа де Блоне
Годфроа де Блоне (25 јули 1869 во Нидершонтал - 14 февруари 1937 во Бискра, Алжир) бил швајцарски барон и цршител на должноста претседател на Меѓународниот олимписки комитет во периодот од 1916 до 1919 година.
Де Блоне станал првиот Швајцарец, член на Меѓународниот олимписки комитет во 1899. Во 1912 година станал претседател на Швајцарскиот олимписки комитет, а на таа функција останал до 1915. Тој бил голем пријател со барон Пјер де Кубертен, па кога во 1916 Кубертен и се приклучил на француската армија во борбите во Првата светска војна, барон Годфроа де Блоне ја презел функцијата претседател на МОК. Таа функција ја задржал сè до 1919 кога неа повторно си ја повратил барон Пјер де Кубертен.
Лука Циндриќ
Со неговата височина од 1,85 метри и тежина од 90 килограми, првпат настапил во 2012 година со РК Карловац во хрватската Премиер Лига и учествувал на ЕХФ Челинг Купот во сезоната 2013/14. Во неговата прва сезона 2012/13 забележал 243 голови на 33 натпревари (од кои 38 како пенали) и станал најдобар стрелец. Во вториот дел на сезоната на 15 натпревари постигнал 131 гол. Во јануари 2014 година се преклучил на македонскиот клуб РК Металург, со кој стигнал до четвртфиналето во Лигата на шампиони 2013/14, како и го освоил македонското првенство во 2014 година.
Лука Циндриќ бил избран за настап на Светското младинско првенство 2013, на кое Хрватска завршила на четврто место. Во хрватската сениорска репрезентација настапил на 5 април 2014 година против Шведска. Оттогаш имал два репрезентативни настапи, на кои досега не постигнал гол.
Чил Плеј
Чил Плеј (Chill Play) — македонска музичка група формирана во Скопје. Гитаристот Даниел Шилев и пејачката Мила Миливоевиќ се членови од неговото создавање во 2013 година. Како покривен бенд тие се активни веќе две години со бројни настапи во пабови и локации и неколку настапи на фестивали низ целата земја.
Репертоарот на овој млад бенд се состои од стари евергрини и нови хитови од различни жанрови како хип-хоп, тапан и бас, даб степ и други, кои се обработени во сопствена поп-рок верзија на бендот.
Азра
Азра — рок-група од Загреб која била популарна во Југославија во текот на 1980-те години. Азра е формирана во 1977 година од водачот на групата Бранимир „Џони“ Штулиќ. Останатите двајца членови од почетокот на групата се Мишо Хрњак (бас гитара) и Борис Лејнер (тапани). Името на групата е според истоимената песна од Хенрих Хајне „Der Azra“. Групата Азра се смета за една од највлијателните групи од бившата Југославија.
Тејлор Фини
Тејлор Карпентер-Фини (Taylor Carpenter-Phinney; р. ) — поранешен американски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2009-2019 за екипите, и. Фини специјализирал за хронометрите во друмскиот велосипедизам, како и за поединечните потери во велодромскиот велосипедизам, освојувајќи го светското првенство во дисциплината во 2009 и во 2010 година.
Ран живот и аматерска кариера
Фини е роден на 27 јуни 1990 година и е син на поранешниот професионален друмски велосипедист Дејвис Фини и поранешен носител на олимписко злато и лизгачката Кони Карпентер-Фини.
Фини започнал со велосипедизам на 16-годишна возраст во јуниорската екипа Тим Слипстрим. Менаџерот на екипата Џонатан Вотерс потпишал со Фини пред тој да настапи за трка, откако му укажале за неговите способности на групните возења во Булдер. Во тоа време, Фини се запознал со велодромскиот велосипедизам. Во август 2007 го освоил Светското јуниорско хронометарско првенство. Оттогаш настапувал во велодромски велосипедизам на националните и светските првенства. Фини завршил седми во дисциплината поединечна потера на Летните олимписки игри 2008. Подоцна истата година, на националните велодромски првенства ги освоил златните медали на хронометарот, индивидулната потера и екипната потера.
Трек-Лајвстронг (2009-2010)
На 24 септември 2008, Ленс Армстронг објавил дека Фини ќе биде во тимот под 23 години, организиран од Армстронг. На 26 март 2009 ја освоил поединечната потера на Светското велодромско првенство UCI и повторно на 25 март 2010 на Светско велодромско првенство UCI. Потоа се насочил кон друмскиот велосипедиза, победувајќи на Париз-Рубе под 23 години, Трката Олимпија (и првите четири етапи) и хронометрите на Тур де л’Авенир и Трката околу Јута.
На 29 јули 2010 било објавено дека Фини и неговите колеги Џеси Сарџент и Клинтон Авери би можеле да возат на Трката околу Данска за, возејќи како стажанти.
БМЦ Рејсинг (2011-2016)
Фини ја започнал сезоната 2012 со победа на неговата екипа на екипниот хронометар на Џиро дел Трентино, каде ја носел водечката маичка еден ден. Првичната цел во сезоната 2012 на Фини била воведната етапа на Џиро д’Италија, кој навистина ја освоил со што ја облекол водечката маичка (maglia rosa), станувајќи само третиот Американец кој успеал во тоа, по Енди Хемпстен во 1988 и Кристијан Ванде Велде во 2008. Потоа, Фини се насочил кон Олимписките игри, настапувајќи на друмската трка и хронометарот и завршил четврти во двете дисциплини. Тргнал на победа на седмата етапа на поединечен хронометар на САД Про Сајклинг Челинџ. Фини учествувал на Светските друмски првенства 2012. Бил дел од екипата на БМЦ, која го освоила среброто на екипниот хронометар, додека Фини исто така завршил втор зад Тони Мартин во поединечниот хронометар.
Во превирањата во аферата Ленс Армстронг-УСАДА, Фини испратил твит-порака, каде му честитал на неговиот колега Стив Камингс за неговата етапна победа на Трката околу Пекинг, велејќи „Тој (Камингс), ме сака, ја следи мојата сопствена политика на не пиење кофеински апчиња и лекови за болки. Најчистиот од чистите!“ Подоцна, Фини го објаснил неговиот коментар со што кажал дека иако легалните кофеински апчиња и одредени апчиња за болки биле често користени во групата во текот на трките и дека некои возачи дури ги дробеле и ги мешале во бидоните со вода. Подоцна изјавил дека е целосно против таа практика и допингот општо.
На претпоследната етапа на Тирено-Адријатико 2013, Фини се нашол во групето на тешката етапа, која вклучувала искачување на Сант’Елпидио а Маре со наклони до 27% во услови на пороен дожд. Околу триесет други возачи од групата се откажале на околу 100 километри пред целта, но Фини возел сам со надеж дека ќе ја достигне временската граница, за да може да вози на хронометарот следниот ден. На крајот, Фини ја пропуштил рампата за над десет минути.
Во првиот дел на сезоната 2014, Фини ја освоил првата Трка Дубаи по победата на воведниот хронометар. Во мај, Фини освоил етапа на Трката околу Калифорнија, користејќи ги одличните вештини за спуштање за да избега од намалената главна група на повеќе од 23 километри до целта и успевајќи да се одржи за победа со разлика од 12 секунди. Наскоро, Фини бил победоносен по вторпат на националното хронометарско првенство, но на националното друмско првенство два дена подоцна, Фини имал лош пад избегнувајќи мотор на спуст. Му требало операција откако имал фрактура на неговата голема писка и на лигаментите. Фини никогаш не ја облекол националната маичка бидејќи останал надвор од трките таа година, иако првично се предвидувал период од шест до осум недели.
На крајот на 2015 година, Фини учествувал во „Thereabouts 2“ со Ангус Мортон, Лахлан Мортон и Камерон Вурф. „Thereabouts 2“ било велосипедско авантуристичко патување од Булдер, Колорадо до Моаб, Јута, обидувајќи се да се долови што го прави велосипедизмот толку посебен: авантура, пријателство и недостиг на структура.
Фини го поминал првиот дел од сезоната 2016 опоравувајќи се од неговите повреди, при што прва трка во годината му била Тур ди От Вар во февруари и пролетните класици пред да се врати од Европа во Колорадо. Во мај 2016 година, Фини го освоил третото национално хронометарско првенство, победувајќи го Том Зирбел за минута: Фини изразил задолство со резултатот и неговиот настап, надевајќи се дека ќе му помогне да го обезбеди изборот за Летните олимписки игри 2016. Настапил на Олимпијадата, но и покрај тоа што влегол со надеж за медал на друмскиот хронометар, завршил на 22. место, над пет минути зад победникот Фабијан Канчелара.
Канондејл-Драпак (2017-2019)
Во септември 2016 година, Фини потврдил дека се согласил на двегодишен договор со од сезоната 2017, со цел настап на класиците и настап на Тур де Франс 2017. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс, со што го имал својот прв настап на трката. Во интервју пред Тур, Фини изјавил дека сѐ уште прима терапија за повредите и дека неговата лева страна била скоро 25% во споредба со десната страна кога правел експлозивен напор. Фини го предводел планинскиот пласман и ја носел точкастата маичка на втората етапа.
Повлекување
Во октомври 2019 година, Фини објавил дека ќе се повлече од професионалните трки на крајот на сезоната 2019. Ги навел последиците од повредата што ја здобил во 2014 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Грамади (Уланци)
Грамади  — археолошко наоѓалиште во велешкото село Уланци. Претставува населба од римско време. На 750 м источно од локалитетот Топот, од левата страна на патот Уланци-Убого и во близината на утоката на Брегалница во Вардар, по површината на нивите на ЗИК „Лозар“ се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и грамади од градежен материјал.
Гравелинска битка
Гравелинска битка е име дадено на две битки:
Згербоње
Згербоње — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Вертоп.
Полска злота
Злота — парична единица на Полска од 1924 година. Една злота се дели на 100 гроша.
Инфлацијата во април 2015 г. изнесувала -1,3%.
Космос-2067
Космос-2067 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 април 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 45 килограми. Космос-2067 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1463 км, а најмалото на 1400.
Холандски Антили
Холандски Антили (Nederlandse Antillen, Antia Hulandes ) — автономна составна земја на Кралството Холандија. Оваа автономна држава била составена од две групи острови, едните составени од Аруба, Курасао и Бонер во близина на Венецуела, а другата група составена од Саба, Свети Мартин и Свети Евстахиј во близина на Свети Кристофер и Невис.
Холандските Антили почнале да се распаѓаат во 1986 година, кога Аруба излегла од федерацијата и станала посебна автономна држава во рамките на Кралството. На 10 октомври 2010 Холандските Антили целосно се распаднале и денес Кралството е составено од четири уставни држави и три јавни тела, нешто слично како специјални општини. Уставните држави се: Аруба, Курасао, Холандија и Свети Мартин, додека специјални општини се: Бонер, Саба и Свети Евстахиј кои се нарекуваат со заедничкото име Карипска Холандија.
Маренска парохија
Маренска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кавадаречкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Од 1994 година, парохиски свештеник е Благој Ѓорѓиев (сос. 2017). Во состав на оваа парохија се селата: Марена, Бегниште, Брушани, Галиште, Глишиќ, Дабниште, Добротино, Кесендре, Кошани, Праведник, Ресава, Сопот, Шешково, Шивец, Возарци, Фариш, Раец и Паликура.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Камила Хорн
Камила Хорн (од 25 април 1903 до 14 август 1996) била германска танчерка и филмска ѕвезда од немиот и звучниот период. Таа глумела во неколку холивудски филмови кон крајот на 1920-тите и во неколку британски и италијански продукции.
Животопис
Родена е како ќерка на државен службеник, Хорн се школувала за костимограф и работела во Ерфурт. Во 1925 година, заедно со Марлен Дитрих, таа работела како статист во германскиот филм Госпоѓата не сака деца. Таа направила голем чекор напред во 1926 година, кога ја заменила Лилијан Гиш како "Гретхен" во продукцијата на Фридрих Вилхелм Мурнау во Фауст.
Од 1930 до нејзиното пензионирање во 1953 година, таа останала омилена во германските, британските и италијанските филмови, а подоцна во животот, таа била поканета да се врати на екранот во 1987 г. во филмот Шлос Конигсвалд. Таа ја поминала својата старост во Хершинг и умрела во Гилхинг во близина на Штарнберг, каде што живеела во последната година од својот живот.
Помеѓу април 1972 г. и февруари 1973 г. за неа била напишана песна од тогаш непознатиот Брус Спрингстин. За оваа сè уште неиздадена песна се дознало дури во 1990-тите години.
Зиген-Витгенштајн
Зиген-Витгенштајн (герм. Siegen-Wittgenstein) — округ во југоисточниот дел на покраината Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Се граничи со окрузите Олпе, Горен Зауерланд, Валдек-Франкенберг, Марбург-Биденкопф, Лана-Дил, Вестервалд и Алтенкирхен.
Историја
Во 1816–1817 г. се создадени окрузите Зиген и Витгенштајн како дел од пруската покраина Вестфалија. Во 1974 истите се споени, а во 1984 е усвоено името „Зиген-Витгенштајн“.
Географија
Округот ги опфаќа ридовите југоисточно од Зауерланд, наречени Зигенски и Витгенштајнски крај.
Макфакс
Макфакс e еден од првите приватни медиуми во Република Македонија и првата приватна новинска агенција во поширокиот регион, основана во август 1992 година.
Макфакс претставува генерален дистрибутер на информациите кон сите позначајни информативни гласила во Македонија и регионот, а нивните сервиси и услуги ги користат голем број странски мисии и амбасади во земјата, компании и државни институции. Член е на Медиумската организација за Југоисточна Европа СЕЕМО при Меѓународниот институт за печат (IPI).
Макфакс спаѓа во групата на најпосетувани он-лајн гласила, со регистрирани 700.000 посетители или во просек по 40.000 во работен ден. Според постарите анализи, тоа се повеќе од 300.000 уникатни посетители месечно, кои го користат Макфакс како основен ресурс за вести. Вкупно се читаат над 900.000 страни месечно, и тоа ја сортира Агенцијата Макфакс како една од најдобрите информативни македонски сајтови.
Макфакс спаѓа во групата на он-лајн медиуми, со регистрирани 304.730 посетители. Според некои анализи, тоа се повеќе од 771.328 уникатни посети месечно и над 1.000.000 прегледи. Според овие податоци, Агенцијата Макфакс еден од најпосетуваните информативни македонски сајтови и основен извор на вести.
Редакција
За Макфакс, работат врвни и одговорни професионалци, афирмирани независни новинари, преведувачи и организатори.
Жерви
Историја
Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович го опишал Жерве како македонско село. Меѓу 1896 и 1900 г. селото потпаднало под врховенството на на Бугарска егзархија.
Жерви значајно настрадало во Граѓанската војна, поради што неколку семејства и поединци пребегнале во Р. Македонија, а другите се засолниле на побезбедни места. По нормализацијата на состојбите, повеќемината се вратиле во селото.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Ослово, каде спаѓа и селото Ослово.