cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Генетика
Природна селекција и еволуција
Со споредување на хомологијата меѓу геномите од различни видови, можно е да се пресмета еволутивното растојание меѓу нив и времето на нивната дивергенција (метод на молекуларен часовник). Генетските споредби се сметаат за поточен метод за одредеување на стапката на сродност меѓу видовите, за разлика од фенотипските одлики. Еволутивните растојанија меѓу видовите може да се искористат за формирање на еволутивни дрва; овие дрва го претставуваат заедничкото потекло и дивергенцијата на видовите во времето, но тие не го прикажуваат преносот на генетски материјал меѓу неповрзани видови (процес познат како хоризонтален пренос на гени, кој е многу чест кај бактериите).
Моделни организми
Краткото време за добивање на нови поколенија и лесното генетско манипулирање ги направи некои организми популарни алатки во генетските истражувања. Широко користени моделни организми се цревната бактерија ешерихија коли (Escherichia coli), растението тенкоѕиден урочник (Arabidopsis thaliana), лебен квасец (Saccharomyces cerevisiae), цевчестиот црв Caenorhabditis elegans, винска мушичка Drosophila melanogaster, како и обичниот куќен глушец (Mus musculus).
Медицина
Медицинската генетика се обидува да разбере на кој начин генетската варијација е поврзана со здравјето на човекот и болестите. Кога се бара непознат ген кој би можел да причинува болест, истражувачите најчесто користат дијаграми на генетско сврзување и генеалошки дијаграми, со помош на кои се бара подрачјето во геномот асоциран со болеста. Кога ќе биде пронајден генот-кандидат, понатамошните истражувања често продолжуваат на кореспондирачкиот ген (наречен ортологен ген) кај модел организмите. Паралелно со истражувањата на генетските заболувања, зголемената достапност на методите за генотипирање доведе до појава на фармакогенетиката, која проучува како генотипот може да влијае на одговорот на организмот што е предизвикан од одреден лек.
Единките се разликуваат по нивната наследена тенденција да развиваат рак, а ракот е генетско заболување. Процесот на развиток на рак во телото е комбинација од настани. Во текот на делбата на клетките повремено се случуваат мутации. Иако овие мутации нема да бидат предадени на потомството, тие може да влијаат врз однесувањето на клетките, понекогаш предизвикувајќи ги да растат поинтензивно и да се делат многу почесто. Постојат биолошки механизми кои се наменети да го запрат овој процес; се даваат сигнали на клетките кои несоодветно се делат кои ќе поттикнат клеточна смрт, но некогаш се јавуваат дополнителни мутации кои ги поттикнуваат клетките да ги игнорираат овие пораки. Во телото се одвива внатрешен процес на природна селекција и на крајот се акумулираат мутации во клетките кои го промовираат нивниот сопствен раст, создавајќи притоа канцерозен тумор кој расте и врши инвазија на различни ткива во телото.
Во нормални услови клетката се дели само како одговор на сигнали — „фактори на растот“, таа престанува да расте кога остварува контакт со околните клетки (контактна инхибиција) и како одговор на сигналите за инхибирање на растот, се дели ограничен број пати и умира (апоптоза), останува во епителот и не е во можност да мигрира во други органи. За да стане канцерозна клетка, клетката треба да акумулира мутации во одреден број гени (3-7) кои и овозможуваат да ги заобиколи сите овие регулаторни механизми: тогаш на неа не ѝ се потребни фактори на растот, продолжува со раст кога остварува контакт со соседните клетки и ги игнорира инхибиторните сигнали, таа ќе продолжи бесконечно да расте и е бессмртна, ќе излезе од епителот и на крај може да биде способна да избега од првичниот тумор, да го премине ендотелот на крвните садови, да се транспортира со крвотокот и да колонизира нов орган, образувајќи смртоносни метастази. Иако постојат некои генетски предиспозиции кај мал дел канцери, главниот дел е како резултат од низа на нови генетски мутации кои најпрво се јавуваат и акумулираат во еден или мал број клетки кои ќе се поделат и ќе образуваат тумор и кои не се предаваат на потомството (соматски мутации). Најчести мутации се губитокот на функцијата на белковината p53, кој е туморски супресор, како и функционалните мутации во ras-белковините, или во други онкогени.
Методи на истражување
ДНК може да биде манипулирана во лабораторија. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. ДНК фрагментите можат да се визуелизираат со употребата на гелна електрофореза со која се одвојуваат фрагментите според нивната должина.
Со употреба на лигациски ензими (ензим „генско лепило“) се овозможува поврзување на ДНК фрагментите, а со лигација на фрагменти од ДНК од различно потекло истражувачите може да добијат рекомбинантна ДНК. Често поврзувана со генетски изменети организми, рекомбинантната ДНК обично се користи во контекст на плазмиди — кратки и кружни ДНК фрагменти со само неколку гени. Со вметнување на плазмиди во бактериите и растење на овие бактерии на агарни плочи (за да се изолираат клонови од бактериски клетки), истражувачите можат клонално да го амплифицираат вметнатиот фрагмент на ДНК (процес познат како молекуларно клонирање).
ДНК може да биде амплифицирана и со процедурата наречена полимеразна верижна реакција (ПВР). Со специфични кратки низи на ДНК, со ПВР може да се изолира и експоненцијално да амплифицира целно подрачје од ДНК. Поради тоа што може да амплифицира од многу мали количини на ДНК, ПВР е исто така често користена за откривање на присуството на специфични ДНК-низи.
Секвенционирање на ДНК и геномика
Една од најфундаменталните технологии развиени со цел проучување на генетиката на организмите е секвенционирањето на ДНК. Овој процес овозможува да се одреди низата од нуклеотиди во ДНК фрагментите. Развиена во 1977 од Фредерик Сангер и неговите соработници, секвенционирањето со терминација на веригата сега рутински се употребува. Со помош на оваа технологија истражувачите биле во можност да ги проучат молекуларните низи поврзани со многу заболувања на човекот.
Со поевтинувањето на секвенционирање, секвенционирани се геномите на многу организми со користење на компјутерски алатки за да се закрпат низите од многу различни фрагменти (процес познат како геномско асемблирање). Овие технологии се искористени за секвенционирање на човечкиот геном, што довело до довршување на проектот за човечкиот геном во 2003. Новите технологии значително ја намалуваат цената на ДНК секвенционирањето, што им дава надеж на истражувачите да ја доведат цената на повторно секвенционирање на човечкиот геном до илјада долари.
Големото количество на достапни податоци од секвенционирањето довело до создавање на геномиката, поле на истражување кое користи компјутерски алатки за откривање и анализирање на закономерности во целосниот геном на организмите. Геномиката може да се смета и како гранка на биоинформатиката, која употребува компјутерски приод во анализирањето на голема количина на биолошки податоци.
7 јули
7 јули — 188-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (189-и во престапна година). Остануваат 177 денови до крајот на годината.
8 јули
8 јули — 189-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (190-и во престапна година). Остануваат 176 денови до крајот на годината.
10 јули
10 јули — 191-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (192-и во престапна година). Остануваат 174 денови до крајот на годината.
Турнау (Австрија)
Населени места
Општината опфаќа шест населени места:
11 јули
11 јули — 192-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (193-и во престапна година). Остануваат 173 денови до крајот на годината.
Опел Монца
Монца А (1978–1982)
Монца била испланирана како наследник на Опел Комодоре Купе. Во доцните 70-ти, моделот Комодоре C бил направен како верзија со 2 врати (како и Рекорд E1), но сепак како автомобил од седан. Првиот модел на серијата „Комодоре“ од „А“ поседувал редовно купе во производната линија и Опел посакал да направи понова верзија на нивното големо луксузно купе. Работата започнала во 1976 година и во 1978 година првите модели на Монца веќе биле достапни за купување. Автомобилите со кои би се натпреварувале би биле Мерцедес W126 купе и моделите од BMW серија 6 Ц (модели на купе) и кое било друго големо луксузно купе. Но, она што Опел не го сфатил е дека нивните стари технологии биле премногу стари. Автомобилот бил голем без да биде огромно луксузен. Ова не значело дека Монца не бил пријатен автомобил. Поседувал многу простор во внатрешноста на автомобилот, а огромните седишта на патниците би ги оставиле со чувство дека седат во многу поизразен бренд од Опел.
Внатрешноста на моделот се состоела од делови главно позајмени од Рекорд Е1, а подоцна и од Е2, што значело пластични седишта, и многу пластика на таблата и внатрешните врати. Моделот доживеал проблем со менувачот. Опсегот на моторот за Монца A1 се состоел од 3.0S, 2.8S, ново развиен 3.0E, а подоцна и 2.5E (3,0 имал 180 КС и 248 Nm со вбризгување на гориво). 3-брзинскиот автоматски менувач „Борг Ворнер“ од опсегот „Комодоре“ требало да се модифицира за да се справи со новите и подобрените излезни напори. 4-брзинските менувачи на не биле доволни за работата, и наместо да стават посовремен 5-степен рачен менувач, Опел се свртел кон производителот Гетарг, и го инсталирал неговиот 4-степен менувач во раните модели на Монца.
Сепак, Монца, споделувајќи го истиот изглед како Сенатор А1, имал многу добри возни способности. Работел доста добро, благодарение на новоразвиениот систем за MacPherson за предниот дел на автомобилот, како што се користел и на Рекорд E1 и E2. Независната задна суспензија му дала на автомобилот одлична стабилност за толку голем автомобил. Опсегот на мотори, колку и да е економичен, бил исто така многу добар. 6-цилиндричните мотори биле сите од типот CIH. Многу делови на моторот, како што е пумпата за вода и возниот погон, всушност биле истите делови како што се користат во верзијата со 4 цилиндри. Ова значело дека станува збор за мотор не само што тестирал многу години во опсегот на „Комодоре“, „Адмирал“ и „Дипломат“, туку и многу сигурен. Иако првата генерација на 3.0E мотори во Монца А1 имала проблеми со прегревање при мирување, ова лесно можело да се поправи со вградување ладилник за нафта.
Кога Опел сфатил дека на јавноста не му се допаѓа на ентериерот на Рекорд, тие го вовеле пакетот „Ц“. Автомобилите „Ц“ биле опремени со дополнителни инструменти (притисок на маслото, волтметар итн.), А внатрешноста била црвена, темносина, зелена или кафеава. Бидејќи сите делови од ентериерот биле обоени, се чинело за повеќе луксузно отколку порано.
А1, исто така, дошол со спортски пакет или „С“ пакет. Автомобилите обележани како „S“ модели на предните крила, имале 15-инчни алуминиумски тркала и 45% ограничен диференцијал на лизгање.
Монца А2 (1982-1986)
Во 1982 година, сите модели на Монца, Рекорд и Сенатор добиле фејслифт и биле наречени А2 (Е2 за Рекорд). А2 изгледал слично на моделот А1, но со неколку слаби промени на предниот крај. Предните фарови забележително се зголемиле во големина, а предниот дел бил повеќе насочен од оној на А1. Автомобилот бил многу лизгав, со отпорност на влечење надолу за околу десет проценти. Исто така, хроматските делови како браници биле променети во мат црна боја или со пластични делови. Браниците биле изработени од пластика и на моделот му дале изглед на спортски автомобил, а всушност изгледал слично на Опел Манта, и покрај големата разлика во големината. Задните светла биле исти, а портокаловите предни индикатори биле со чисто стакло, давајќи многу помодерен изглед на автомобилот. Севкупното ажурирање се сметало за успешно, иако ретроспективно се изгубиле некои од линиите на раниот автомобил.
Во време на зголемувањето на цените на горивата, потребата за ефикасност на горивото станувала најголема, а Опел одлучил да ги промени спецификациите на моторот на Монца. Ова значело воведување четирицилиндричен CIH 2.0E мотор од Рекорд Е2 (заменет со вртежен момент од 2.2 во октомври 1984 година). Сепак, со оглед на тоа што Монца тежи скоро 1400 кг, со оглед на 115 КС на двата мотори, автомобилите биле непопуларни. На 2,5Е му бил додаден нов систем за вбризгување на Бош, па бил достапен со 136 и 140 КС. 2.8S бил повлечен од производство. Моторот 3.0E останал на врвот на опсегот. На 3.0E му било додадено ажурирано вбризгување на гориво од Бош и потрошувачката на гориво донекаде се подобрило.
Монца GSE
Последната верзија на Монца бил моделот ГСЕ од средината на 1983 година, во основа моделот на А2, но модел со голема спецификација кој имал спортски седишта на Рекаро, дигитални ЛЦД инструменти, поцврста суспензија, петстепен рачен менувач, и подобрен црн ентериер. Исто така, на задниот дел имало и голем заден спојлер. Исто така, моделите на GSE се опремени со ограничен диференцијал за лизгање од 40%, додаток што требало да се нарача одделно на претходните автомобили 3.0E при купувањето.
До моментот кога Опел Сенатор бил ажуриран во новиот Сенатор Б и Монца била откажана, биле произведени 43.812 единици од Монца. Моделот немал директна замена, иако идејата за голем спортски автомобил на „Опел“ била спроведена во салонот „Лотус Чарлтон/Лотус Омега“
9 јули
9 јули — 190-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (191-и во престапна година). Остануваат 175 денови до крајот на годината.
14 јули
14 јули — 195-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (196-и во престапна година). Остануваат 170 денови до крајот на годината.
13 јули
13 јули — 194-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (195-и во престапна година). Остануваат 171 денови до крајот на годината.
12 јули
12 јули — 193-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (194-и во престапна година). Остануваат 172 денови до крајот на годината.
Марушица
Марушица – планински врв на планината Баба, во рамки на националниот парк Пелистер во југозападниот-западниот дел на Република Македонија. Врвот се наоѓа источно од селото Крани и југоисточно од Ресен. Неговата надморска височина изнесува 2.090 метри.
17 јули
17 јули — 198-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (199-и во престапна година). Остануваат 167 денови до крајот на годината.
18 јули
18 јули — 199-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (200-и во престапна година). Остануваат 166 денови до крајот на годината.
Баба (Баба Планина)
Баба – планински врв на планината Баба, во рамки на националниот парк Пелистер во југозападниот-западниот дел на Република Македонија. Врвот се наоѓа западно од селата Острец и југозападно од Битола. Неговата надморска височина изнесува 2.080 метри.
Голо Брдо (Клепа)
Голо Брдо — врв на планината Клепа со висина од 798 м. Врвот се наоѓа северно од селото Подлес и југозападно од градот Велес.
Лош Камен
Лош Камен – планински врв на планината Баба, во рамки на националниот парк Пелистер во југозападниот-западниот дел на Република Македонија. Врвот се наоѓа западно од селото Острец и југозападно од Битола, блиску до границата со Грција. Неговата надморска височина изнесува 2.052 метри.
Варфарин
Медицинската употреба на варфаринот е почеста во САД, додека во Европа во поголема мера се употребува кумаринот фенпрокумон. Мешање на двата препарати не е препорачливо поради многу различните полуживоти.
Хемиско претставување и добивање
Варфаринот се произведува со реакција на 4-хидроксикумарин со бензилиденацетон во хемиската реакција наречена Михаелова-адиција. Синтетичкиот пат го дава рацематот.
Стереохемија
Варфарин содржи еден стереоцентар и се состои од два енантиомери. Се работи за рацемат, т.е. 1:1 мешавина од (R) и (S) форма:
Дејство
Варфаринот е индиректен антагонист на витамин К и делува како фенпрокумон со инхибиција на карбоксилацијата на факторите на коагулација II, VII, IX, X и белковините C и S. Дејството на варфарин може да значително да варира од пациент до пациент, 25% од разликите во ефективноста може да се објаснат со полиморфизмите на генот VKORC1; дополнителни 10% поради полиморфизми на цитохром P450 ( CYP2C9 ). Ова објаснува зошто Афроамериканците помалку реагираат на варфарин отколку Азиските Американци. Генетските варијации во друг цитохром P450 (CYP4F2) објаснуваат уште дополнителни 8% од варијабилните одговори на пациентите на варфарин.
Поради големата варијабилност во ефективната доза кај различни пациенти, неопходни се редовни тестови за коагулација за прилагодување на дозата за да се обезбеди оптимална ефикасност на лекот и да се избегнат несаканите несакани ефекти. Една од тешкотиите овде е тесниот терапевтски опсег на варфарин: дури и мало предозирање може да доведе до крварење, а ако дозата е премногу ниска, лекот не е ефикасен и постои ризик од формирање на тромб. Индивидуално оптималната доза зависи од различни параметри на пациентот како што се возраста, индексот на телесна маса, полот и генетските фактори.
Варфаринот речиси целосно се апсорбира, како и фенпрокумонот, има голем удел на врзување за плазмени белковини. Се метаболизира во црниот дроб (т.е. преку црниот дроб), а се излачува преку жолчката. Полуживотот на елиминација е скратен во споредба со фенпрокумонот и е околу 38 до 50 часа.
Несакани ефекти
Најчестиот и најважен несакан ефект е крварењето. Ризикот од крварење се зголемува со намалувањето на вредноста на Quick. Често доаѓа до крварење од носот (епистакса), гастроинтестиналниот тракт, мозокот, надбубрежната жлезда или мрежницата.
Ретки несакани ефекти вклучуваат уртикарија, екцем и реверзибилно (повратно) дифузно опаѓање на косата.
Парадоксално, друг несакан ефект се тромбоемболичните компликации, кои главно се јавуваат во првите 30 дена од почетокот на примање на лекот. Ова се случува затоа што синтезата на белковината S и белковината Ц, кои имаат антикоагулантни ефекти, е исто така е инхибирана.
Поради високото врзување за плазмените белковини, кумарините имаат интеракција со многу други активни супстанции. Можните интеракции мора секогаш да се земаат предвид при препишување на лекот поради сериозноста на можните компликации.
P2Y12
P2Y 12 е хеморецептор за аденозин дифосфат (ADP). Рецепторот P2Y 12 е вклучен во тромбоцитната агрегација и затоа е биолошка цел за третман на тромбоемболии и други нарушувања на коагулацијата.
Овој рецептор припаѓа на класата Gi од групата на G белковина-споени (GPCR) пуринергични рецептори. Оваа фамилија на P2Y рецептори има неколку подтипови на рецептори со различна фармаколошка селективност, која во некои случаи се преклопува за различни нуклеотиди на аденозин и уридин.
Во областа на пуринергичното сигнализирање, рецепторот P2Y 12 се наоѓа главно, но не исклучиво на површината на тромбоцитите, и претставува важен регулатор во згрутчувањето на крвта. Во централниот нервен систем, овој рецептор е пронајден исклучиво на површината на микроглија клетките, каде што е има улога во различни физиолошки и патолошки активности на микроглија клетките, како на пример следење на фунцкијата на невроните и заштита на невроните (невропротекција).
Инхибитори на рецепторот P2Y12
Лековите клопидогрел (Плавикс), прасугрел (Ефиент), тикагрелор (Брилинта) и кангрелор (Кенгреал) и ја спречуваат неговата активација и дејство. Овие лекови се продаваат како антитромбоцитни агенси.
За акутен коронарен синдром
Комбинацијата од инхибитор на P2Y 12 и аспирин, наречена двоен антитромбоцитен третман претставува третман од прва линија за акутен коронарен синдром. Рандомизирано испитување од 2019 година (ISAR-REACT-5 студија) сугерираше дека прасугрел е супериорен во однос на тикагрелорот.
Антитромбоцитен третман на СТЕМИ
Кај пациенти кои се подложени на примарна перкутана коронарна интервенција (PCI) за миокарден инфаркт со покачување на ST сегментот (STEMI), упатствата за лекување од САД, европските упатства, како и канадските препорачуваат администрација на инхибитор на P2Y 12 веднаш штом можно, иако не е јасно дали администрацијата на овие лекови пред пациентот да пристигне во болница дава дополнителни придобивки во споредба со администрацијата на лекот во болница.
Од друга страна, инхибиторите на P2Y 12 не го менуваат ризикот од смрт кога се даваат како предтретман пред рутински PCI кај луѓе кои имале миокарден инфаркт без ST-елевација (NSTEMI), иако, кај повеќето пациенти со NSTEM е потребен третман со инхибитор на P2Y12 во период до 12 месеци. Сепак, во ваков случај постои зголемен ризик од крварење и истовремено намален ризик од дополнителни кардиоваскуларни проблеми. Поради ова, нивната рутинска употреба во овој контекст е од сомнителна вредност.
19 јули
19 јули — 200-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (201-и во престапна година). Остануваат 165 денови до крајот на годината.
20 јули
20 јули — 201-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (202-и во престапна година). Остануваат 164 денови до крајот на годината.
21 јули
21 јули — 202-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (203-и во престапна година). Остануваат 163 денови до крајот на годината.
22 јули
22 јули — 203-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (204-и во престапна година). Остануваат 162 денови до крајот на годината.
24 јули
24 јули — 205-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (206-и во престапна година). Остануваат 160 денови до крајот на годината.
Инхибитор на фактор Xa
Под поимот инхибитор на фактор Xa (Х, римски десет) се подразбираат сите супстанции од класата на антикоагуланси, кои функционираат со инхибиција на активираниот фактор на коагулација X, кој е централна компонента на плазматското згрутчување на крвта.
Супстанции
Директни инхибитори на фактор Xa:
Индиректни инхибитори на фактор Xa:
23 јули
23 јули — 204-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (205-и во престапна година).
Во астрологијата - првиот цел ден на хороскопскиот знак лав.
Остануваат 161 денови до крајот на годината.
25 јули
25 јули — 206-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (207-и во престапна година). Остануваат 159 денови до крајот на годината.
27 јули
27 јули — 208-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (209-и во престапна година). Остануваат 157 денови до крајот на годината.
Китка (Китка)
Китка — врв на планината Китка со висина од 1.568 м. Врвот се наоѓа на територијата на Општина Зелениково, поточно сместен е југоисточно од селото Црвена Вода 3,6 км (воздушна линија), Општина Студеничани и 2 км (воздушна линија) северно од Палиград, Општина Зелениково.
29 јули
29 јули — 210-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (211-и во престапна година). Остануваат 155 денови до крајот на годината.
Ерфтштат
Ерфтштат (Erftstadt) — град во округот Рајна-Ерфт, Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Се наоѓа на 20 км југозападно од Келн, а наречен е по реката Ерфт која тече низ него.
28 јули
28 јули — 209-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (210-и во престапна година). Остануваат 156 денови до крајот на годината.
Ерфтштат
Ова е родно место на деецот Карл Шурц, германски револуционер кој подоцна станал американски државник и реформатор, генерал на Сојузната армија во Американската граѓанска војна, кој бил од денешната населба Либлар. Тука е роден и Јозеф Кантених, католички свештеник од редот на Палотинците и основоположник на црковното Шенштатско движење. Запомнет е и како мислител, богословец и просветар.
Збатимени градови
Ерфтштат е збратимен со следниве градови:
Градски единици
Според управната уредба градот Ерфтштат се дели на следниве градски окрузи и населби:
30 јули
30 јули — 211-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (212-и во престапна година). Остануваат 154 денови до крајот на годината.
2 август
2 август — 214 ден во годината според грегоријанскиот календар (215 во престапна година). Остануваат 151 денови до крајот на годината.
31 јули
31 јули — 212-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (213-и во престапна година). Остануваат 153 денови до крајот на годината.
3 август
3 август — 215-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (216-и во престапна година). Остануваат 150 денови до крајот на годината.
Босанска куќа
Босанската куќа е име на основната архитектонско-урбанистичка целина во градовите на Босна и Херцеговина во периодот од 16 век до 19 век, направен во стилот на отоманската архитектура. Оригиналниот стил во сите куќи од османлискиот период потекнува од Анадолија
Станбен комплекс и станбена култура
Станбена зграда не е само куќа, туку архитектонски ансамбл кој се состои од: куќа, двор и градина. Овој принцип бил правило во станбената архитектура од отоманската ера. Во зависност од регионот, толкувањето на овој принцип би можело да биде различно, но секогаш е препознатливо.
Куќа
Живеењето во босанска куќа се одликува со строго одвојување на просториите за домашни работи од собите за живеење. Во текот на денот, собата служела како простор за трпезарија, дружење и спиење. Мебелот и внатрешната опрема на куќата се одредувале според начинот на живеење и користење на просторот. Вградениот мебел овозможува флексибилно користење на сите станбени простории и се состои од:
Побогатите луѓе имале побогато решение на куќата, со два посебни дела И двата дела имаат посебен двор и целиот неопходен простор во внатрешноста. Еден дел од куќата, наречен селамлук, е наменет за машки членови. Вториот дел е само за женски членови и деца, а пристапот до тој дел е забранет за странци и подалечни роднини, па тој дел се нарекува харемлук.
Двор
Дворот е дел од комплекс во кој се извршуваат домашните работи. Во него се сместени: кујната, тоалетот, шталата, магацин, фонтана, капија и цветна градина. Бил опкружен со висок ѕид, покрај кој понекогаш се поставувал и дрвен параван. Дворовите се поплочени со камен а околу се наоѓа винова лоза, цвеќиња и зеленило.
Династија Гирај
Гирај (آل جنكيز), исто така Гиреј, — Џингизидска/ турска династија која владеела во Кримското Ханство од неговото формирање во 1431 година до неговото пропаѓање во 1783 година. Династијата исто така дала неколку ханови на Казањ и Астрахан помеѓу 1521 и 1550 година. Освен кралските гираи, постоела и странична гранка, Чобан Гирај. Пред да наполнат полнолетство, младите Гираи биле воспитани во едно од черкеските племиња, каде што биле поучени за војните уметности. Гирајските ханови биле избрани од други кримски татарски династи, наречени мирза (мирзалар). Тие, исто така, избирале наследник, наречен калга султан (qalğa султан). Во подоцнежните векови, османлискиот султан го добил правото на поставување и соборување на хановите по негова волја.
Нивниот ран предок бил Тогај Тимур, помлад син на Јочи. Приказната за Гираите започнува со Еренг Тимур, син на Тогај Тимур.
Босанска куќа
Градба
Традиционална куќа е резултат на работата на народен градител. Изградбата е прилично едноставна, имајќи предвид дека приземјето се повторува на првиот кат. Темелите и приземјето биле изградени од камен, а како врзивно средство се користел вар ов малтер. Изработениот камен се користел за изработка на детали, агли на зградата, дограма, свод ови на вратите.
За разлика од каменот, дрвото насекаде го задржило својот природен изглед и структура, како конструктивен елемент и како архитектонски декор.
Династија Гирај
Отоманска власт
Според некои научници, Гираите биле сметани  како второ семејство воОтоманското Царство веднаш по Отоманската династија: „Ако Рим и Византија претставуваа две од трите меѓународни традиции на царскиот легитимитет, крвта на Џингис Кан беше трета. ''. . Ако некогаш изумреле Османлиите, се разбирало дека Џингизидите ќе ги наследат''“
Во текот на 15-тиот и почетокот на 16-тиот век, ханот бил втор по Отоманскиот султан - а со тоа и супериорен во однос на Големиот везир според отоманскиот протокол. По непослушноста и смената на Мехмед II Гирај во 1584 година, султанот го деградирал Кримското Ханство и ханот го ставил на ниво на Голем везир. Гирајските ханови исто така биле суверени на своето царство. Тие можеле да коваат монети, да донесуваат закон со декрет и да имаат свои тугри.
Босанска куќа
Градба
За зацврстување на ѕидовите се користеле дрвени греди наречени хатула.
По правило, таваните над приземјето биле направени од дрвени греди, меѓу кои често се притиска конструкцијата на „шазавац“, кои преземаат дел од напрегањето на гредите под притисок. Подот на горната соба е направен од табли кои се поставени вертикално на гредите.
Династија Гирај
Сојузи
Кримскиот хан склучил сојуз со Полско-литванскиот Комонвелт и со Запорошкиот Сич. Помошта на Ислам III Гирај за време на востанието Хмелницки во 1648 година во голема мера придонела за почетниот момент на воени успеси на Козаците. Врската со Полско-литванскиот Комонвелт исто така била силна - династијата Гирај барала засолниште во Литванија во 15 век пред да се воспостави на полуостровот Крим.
Босанска куќа
Градба
За преградните ѕидови се користел потенок ѕид направен од чатма.
Прозорците од приземјето се поретки, со помали димензии, во камениот ѕид, со рамна надвратница свртена кон надвор и релјефна ниша свртена кон внатре. Прозорците на првиот кат се побројни, со поголеми димензии и често со заоблени надвратници, а како заштита од погледот и сонцето често имаат ролетни (кои најчесто се дрвени), кои во зависност од положбата можат да бидат надворешни и двојни, внатрешни со хоризонтално лизгање.
Династија Гирај
Пад
По анексијата на ханството од страна на Русото Царство во 1783 година, последниот хан Шахин Гирај останал номинално на власт до 1787 година, кога се засолнил во Отоманското Царство и бил погубен во Родос.
Босанска куќа
Градба
Најчесто, покривната конструкција е составена од хатули (рабови), рогови, корнизи. Како покривка се користеле ќерамиди или варовнички плочи долги 30-80 сантиметри и дебелина од 2-5 сантиметри.
Украсување
Важна одлика на босанската куќа е нејзината декорација односно украсување, во дрво и камен, како и метал и ткаенина. Се појавува на дрвени архитектонски елементи, тавани и мебел. Понекогаш резбата во дрво била украсена со натписи со пластични букви. Текстовите имале талисмански (апотропески) карактер, но често и историски карактер.
Династија Гирај
Пад
На други династи им било дозволено од руските власти да престојуваат во нивната палата Бахчисарај. Малиот син на Селим III Гирај, Кати Гирај, мисионерите го убедиле да го прифати протестантизот по кое тој се оженил со шкотската наследничка Ен Нилсон.
Босанска куќа
Украсување
Во резбарството се користеле разни видови дрво, разни мотиви и разни техники. Карактеристичниот ориентален третман „без почеток и крај“ е присутен во копаничарскиот декоративен третман на архитектурата во Босна и Херцеговина, каде што елементите обично се наредени еден до друг.
Династија Гирај
По падот
По погубувањетo на Шахин Гирај од страна на Абдул Хамид I, неговото семејство живеело во Бургазада, Истанбул.
Босанска куќа
Подваријанти
Со оглед на должината на периодот како и различните регионални влијанија на кои била изложена босанската куќа во различни области, куќата со текот на времето претрпела одредени промени, но основните принципи биле задржани и применети во секој поединечен случај. Голем број куќи се прогласени за национален споменик на Босна и Херцеговина. Може да се разликуваат неколку подтипови.
Куќи за производство и трговија
Во занаетчиските и трговските населби ( Крешево, Фојница, Фоча) се граделе куќи за производство и трговија. Освен за домување, тие содржеле и деловен простор, најчесто во правоаголна форма, со пократката страна свртена кон улицата, така што покрај улицата можеле да се сместат поголем број згради.
Династија Гирај
По падот
Денешниот шеф на Куќата на Гирај е принцот Џезар Памир Гирај, кој сега живее во Лондон.
4 август
4 август — 216-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (217-и во престапна година). Остануваат 149 денови до крајот на годината.
Шупла Стена
Шупла Стена — врв во средишниот дел на главниот срт на протегање на планината Кораб, во Република Македонија. Неговата височина изнесува 2.431 метар.
Местоположба
Се наоѓа во средишниот дел на планината Кораб на главниот срт, во непосредна близина односно на самата гранична линија меѓу Македонија и Албанија. Според местоположбата на врвот Шупла Стена се наоѓа на координатите 41°43'29" северна географска широчина и 20°31'06" источна географска должина. Сместен е на главниот срт на протегање на планината Кораб, помеѓу врвовите Црн Камен (2404 м.) и Дерза (2403 м.) веднаш непосредно на север и превојот Шкртец (2020 м.) и малото зарамнето поле Фуша е Лимует на југ. Во неговата најнепосредна близина, на истиот планински гребен определен со превоите Шкртец и Цигански Проход, со Шупла Стена се и зашилените остри врвови Црн Камен и Дерза, поради што погледнати од повеќе места од далечина тие три врвови даваат особено убава налик „алпска“ глетка. Шупла Стена се одликува со многу величествена глетка, каде источната падина е многу грамадна и огромна, прошарана со бујна трева и сипар од ситни раздробени камења, додека западната е стрмна пресечена карпа при што сртот на самиот врв е многу тесен, карпест и раздробен односно испресечен со провалии од двете страни. Веднаш под сртот непосредно под врвот, помеѓу две карпести плочи кои го сочинуваат сртот, има поголема кружна дупка, процеп која делува и му дава изглед на врвот и самата стена како да е шуплива, што впрочем и самите карпи на врвот се шупливи, поради што најверојатно врвот го добил името Шупла Стена. На постарите топографски карти врвот е запишуван и како Шуплја/Шупља Стена, најверојатно под влијание на југословенското картографирање на српскохрватски, додека во некои пишани извори врвот е познат и како Шуплив Камен. Искачувањето на врвот Шупла Стена е многу тешко бидејќи неговите падини се многу стрмни, при што југоисточната е повеќе тревната, а северната и западната се каменести и земјени каде има опасност од лизгање. Самата највисока точка на врвот е многу тесна, при што на нејзе има место сда застанат највеќе 3 до 4 луѓе. Врвот Шупла Стена може да се искачи по доброразгазената граничарска патека која води и го заобиколува по неговата јужна, источна и северна падина, а најдобрата можност за искачување е по тревнатата југоисточна падина низ малото зарамнето поле Фуша е Лимует, веднаш на неговото југоисточно подножје.
Опел Сенатор
Опел Сенатор (германски: Opel Senator) — автомобил дизајниран и произведен од германскиот производител на автомобили Опел, кој се произведувал во периодот од 1978 до 1993 година. Седанот, станал достапен заедно со купе на Опел Монца и Воксхал Ројал Купе.
Преку меѓународните поделби на „Џенерал моторс“, тој бил познат на разни пазари „Шевролет Сенатор“, „Даеву Империал“ (во Јужна Кореја), „Опел Ројал“ (до 1983 година) и Воксхал Ројал во Обединетото Кралство. Брендот Воксхал Ројал бил отстранет во 1983 година и заменет со Воксхал Сенатор. Исто така, бил продаван како Опел Кикинда во Југославија, каде бил произведуван под лиценца на ИДА-Опел во Кикинда, Србија, по кој град бил именуван и самиот модел.
Сенатор A (1978–1986)
Сенатор А претставува издолжена верзија на Опел Рекорд E, надополнета со купе-верзија за брзо враќање на три врати на истата платформа наречена Опел Монца, која била планирана како наследник на купето на Опел Комодоре.
Мотори
Опсегот на моторот за првата фаза од животот на моделот вклучувал 2.8S и ново развиен 3.0E, кој поседувал 180 КС (132 kW; 178 КС) и 248 N⋅m (183 lb⋅ft) со вбризгување на гориво. Три брзинскиот автоматски менувач бил сопствен дизајн на Опел претставен во 1969 година, а бил произведен во Стразбур.
Сопствениот рачен менувач на Опел со четири брзини не ги исполнил очекувањата и компанијата се свртела кон производителот Гетраг, кој го инсталирал својот четирибрзински рачен менувач во раните модели на Монца со четири цилиндри. Истиот бил заменет за пет брзини со менувачот 240 за моторите 2,5 и 2,8, и менувачот 265 за 3.0E.
Фејслифт
Оригиналниот Опел Сенатор и Монца добиле фејслифт во ноември 1982 година, иако Аенатор „А2“ (како што обично се нарекува) излегол на продажба во март 1983 година. Во Велика Британија, првично се продавал само како Опел, пред да биде преработен како Воксхал во 1984 година. А2 Монца била продавана единствено како Опел.
Подобрениот автомобил изгледал слично на неговиот претходник, со релативно мали промени: измазнети фарови кои биле зголемени во големина, а хромираните делови биле променети во мат црна боја.
Внатрешноста на автомобилот била подобрена, а моторите сменети. По фејслифтот, моделот бил достапен со мотор од 2 Л и 110 КС (81 kW) со вбризгување гориво од Рекорд Е2 и 2,5Л од Комодоре, кој престанал да се произведува во 1982 година. Моќта на 2,0Л наскоро се зголемила на 115 КС (85 kW). Во март 1983 година, бил ставен на располагање 2,3-литарски турбодизел (споделен со „Рекорд“), а неколку месеци подоцна ABS-сопирачките станале достапни како опција во целиот опсег на Сенатор/Монца. Во септември 1984 година во Париз, на моторот 2.5Е му бил даден нов систем за вбризгување на гориво LE-Jetronic Bosch со моќност до 140 КС (100 kW). 2.0E бил заменет со 2.2E. Само моторот 3.0E останал недопрен, иако неговото име било променето како 3,0i. На страната на менувачот, три-брзинскиот автомат изграден во Стразбур бил исто така заменет.
Набргу потоа, во ноември 1984 година била прикажана суперплатена верзија (Comprex) - во тоа време, единствениот производствен автомобил во светот што ја користел оваа техника. Излегувајќи во продажба во 1985 година, оваа многу ретка експериментална верзија (планирани 1.000 единици) официјално била произведена од Ирмшер, а не од Опел. МОделот понудил 95 КС (70 kW) и 172 км на час. Од септември 1985 година до крајот на производството кон крајот на летото 1986 година, била достапна катализирана верзија на 3.0E, со моќност до 156 КС (115 kW).
Сенатор B (1987–1993)
Имало различни верзии на Сенатор Б: дванаесет вентили со мотор со големина од 2,5 L и 3,0 L биле претставени во 1987 година заедно со луксузниот модел „ЦД“ со мотор 3.0 L. Верзијата на ЦД се пофалила со електронска прилагодлива суспензија „ЕРЦ“ за првпат во масовно произведен европски автомобил. климатизација, загреани седишта, исто така, во задниот дел, оригинални панели, централна конзола покриена со кожа, патнички компјутер и контрола при патување.
Автомобилите биле достапни со пет брзински рачен или четири брзински автоматски менувач. Исто така, тој бил опремен со одложување на вртежен момент при секоја промена на менувачот. Во зимски режим, автомобилот започнувал на третата брзина и се префрлал веднаш на четвртата што е можно поскоро за да се спречи вртењето на тркалата и нестабилноста. Овој режим останувал на брзина од 80 км на час и потоа автоматски се исклучувал. Менувачот имал вграден систем за дијагностицирање и програма за итни случаи. Подоцна Lexus и Volvo користеле слични верзии на овој пренос. Како луксузен автомобил, имал многу опции, со кони седишта и загревачки седишта на предната и задната страна, електронска климатизација.
Во 1989 г. бил воведен модел со 24 вентило и мотор од 3.0 Л, генерирајќи 204 КС (150 kW). Овој модел бил многу популарен кај полициските сили во Велика Британија, при што неколку автомобили биле снабдени за надградена полициска спецификација. Главната одлика на новиот мотор бил системот „Dual Ram“, зголемувајќи го вртежниот момент при мала брзина на моторот со помош на систем за пренасочен проток на воздух, ангажиран на 4.000 врт/мин.
Со втората генерација „Омега“ претставена на крајот на 1993 година, а достапна за продажба од март 1994 година, „Опел“ сметал дека е доволно застапен во горниот крај на пазарот од страна на врвната спецификација која ја поседувал моделот на „Омега Б“ Производство на Сенатор завршило во есен 1993 година со разочарувачки 69.943 автомобили произведени од лансирањето на автомобилот шест и пол години порано. Годишното производство паднало од 14,007 во 1990 година на 5,952 во 1992 година, со само 2.688 автомобили произведени во 1993 година.
Прокопис Павлопулос
Тој работел како министер во многу влади во Грција и долги години како член на Новата демократија.
Од 2015 е седмиот претседател на грчката Република  кога неговиот мандат заврши Каролос Папуљас.
Животопис
Тој е син на Василис Павлопулос, филолог во оваа професија.
Ги завршил кружните студии во Каламата и студирал право на Универзитетот во Атина. На постдипломски студии, тој ги продолжи студиите во Париз и особено на универзитетот Пантеон-Аса. Во 1974 година ја прими јавната DEA de Droit, а во 1977 година беше награден со почесен докторат (докторат d 'анат).
Предаваше како визитинг професор (1986) на Универзитетот Пантеон Асам.
Таа е член на Управниот одбор на Грчката фондација за култура и потпретседател на Одборот на директори на ЕРТ.
Тој е оженет со Власија Пелтем - Павлопулу и има три деца: Василис, Марија и Зое.
Постојано престојува во Нео психико.
Академска кариера
Во 1986 година беше визитинг професор на Универзитетот Пантеон Асам. Враќајќи се во Грција, специјализирала правник, одржувајќи некое време заедничка правна фирма со професорот по јавно право, Никос Аливизатос.
Заедно следат академска кариера првично преземање на позицијата уредник (1980 - 1982) во седиштето на јавното право на Правниот факултет на Универзитетот во Атина, а потоа избран  предавач во 1982 година, доцент во 1983 година, вонреден професор во 1985 година и редовен професор  управно право во 1989 г.
Во периодот од 1991 - 1992, тој беше директор  на Одделот за јавно право на Правниот факултет на Универзитетот во Атина и кој служи како визитинг професор од Законот за јавни со акцент во управно право на Правниот факултет (Правен факултет "Големи грчкиот закон") на Европскиот универзитет на Кипар.
Тој е почесен докторат на различни универзитети. Индикативен на Универзитетот во Сорбона, Универзитетот во Пантеон-Аса, Европскиот универзитет во Кипар (Правен факултет, Оддел за право „Грчко право“)  на Универзитетот Коимбра (Португалија), Универзитет Кипар, Универзитет Кипар на Јонскиот универзитет (Катедра за историја), Меѓународниот универзитет во Грција (Школата за економија, администрација и правни науки), Универзитетот во Македонија (Одделот за бизнис администрација и менаџмент), Демокрит универзитет во Тракија (Тракија) Универзитетот во Пелопонез (Оддел за политички науки и меѓународни односи)
Политичка кариера
Во 1974 година стана секретар на првиот претседател на Третата грчка Република Михалис Стасинопулос. Во декември 1989 година, тој беше назначен за заменик министер за претседателство (владин портпарол) на владата на Еквадор.
Во септември 1995 година тој беше назначен за политички советник на претседателот на Нова демократија, Милтијадис Еверт , а една година подоцна портпарол на Нова демократија.
На изборите во 1996 година, тој беше избран за грчки парламент за првпат на второто место во гласачката кутија Нова демократија. На следните избори, пратеник беше избран на следниов начин: 2000 (59.810 крстови, 3-то место), 2004 година (5то место), 2007 година (43.417 крстови, 4то место), 2009 година (28.164 крстови, 3-то место) и 2012 година (11.550 крстови), 7-та позиција ( мај и јуни ) беше реизбрана за член на 1-ви област во Атина. Во периодот 2000-2004 година тој бил назначен за парламентарен портпарол на Нова демократија.
Во март 2004 година тој беше назначен за министер за внатрешни работи, јавна администрација и децентрализација на Владата на Константинос Караманлис, каде што остана до септември 2007 година,  кога Караманлис беше назначен за министер за внатрешни работи во новото Министерство  со спојување на Министерството за внатрешни работи, јавна администрација и децентрализација и Министерството за јавен ред.
Вработување
Со претседателски указ издаден од Павлопулос, биле сместени околу 35.000 изведувачи, иако тој вели дека бил должен затоа што повеќе вработени биле ангажирани на неодредено време и биле заложници од страна на владата на Костас.
За време на петгодишното грчко владеење од страна на Костас Караманлис со одобрение од Павлопулос, 865.132 биле ангажирани во јавниот сектор, некои велат за 302.151  познатите фази, од кои 60% биле направени со постапки кои не биле надгледувани од АСЕП.
Сепак, содржината на оваа публикација во весникот „Та Неа“ ги оспорува официјалните бројки на грчката држава на начин што може да ја направи оваа публикација неточна.
Политички став
За него се верува дека припаѓа на карамелното крило на партијата Нова демократија.
Преглед и SIEMENS скандал
По големите пожари во Парнита и Халкидик, Прокопис Павлопулос беше остро критикуван за катастрофата што се случи, бидејќи државната машинерија се чинеше дека не може да функционира правилно, што резултираше со огромни шуми. Граѓаните и медиумите го повикаа тогашниот министер за внатрешни работи да си даде оставка, но тој одби.
Како министер за внатрешни работи, тој беше во јавноста во поглед на настаните што уследија по убиството на 16-годишниот Алексис Григоропулос од страна на полицијата во Егзархија. По инцидентот, тој поднесе оставка  од причини за пијанство, но не беше прифатен од тогашниот премиер Костас Караманлис.
На почетокот на 2011 година дојде заклучокот на Комисијата за распит во Домот, во кој беше вклучен Прокопис Павлопулос во големиот скандал во СИЕМЕНС. Наодот, меѓу другото, се наведува: „Под микроскоп на парламентарно испитување, се предлага да остане постапувањето со комитетот на г-дин Павлопулос. Акциите на поранешниот министер за внатрешни работи (2007-2009) за C4I, а особено за подсистемите на CDSS, поставуваат прашања за членовите на комисијата кои сметаат дека е очигледно дека г. Прокопис Павлопулос не управува правилно со јавниот имот, кој му беше акредитиран како министер “.
Претседателот на Република
На 17 февруари 2015 година, тој беше номиниран од премиерот Алексис Ципрас за функцијата претседател на Републиката.
На 18 февруари тој беше избран за претседател на Република Грција по предлог на коалицијата на Радикалната левица и независните Грци со поддршка на Новата демократија, при што доби 233 гласови против Никос Аливизату, не-кандидат , кој доби 30 гласови.
На 13 март 2015 година тој беше заклетва пред Претставничкиот дом и ги презеде своите должности заменувајќи го Каролос Папуliас.
6 август
6 август — 218-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (219-и во престапна година). Остануваат 147 денови до крајот на годината.
5 август
5 август — 217-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (218-и во престапна година). Остануваат 148 денови до крајот на годината.
7 август
7 август — 219-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (220-и во престапна година). Остануваат 146 денови до крајот на годината.
8 август
8 август — 220-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (221-и во престапна година). Остануваат 145 денови до крајот на годината.
9 август
9 август — 221-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (222-и во престапна година). Остануваат 144 денови до крајот на годината.
10 август
10 август — 222-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (223-и во престапна година). Остануваат 143 денови до крајот на годината.
11 август
11 август — 223-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (224-и во престапна година). Остануваат 142 денови до крајот на годината.