cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Американски англиски јазик
Морфологија
Многу именски соединенија се составени од глагол плус предлог : add-on, stopover, lineup, shakedown, tryout, spin-off, rundown, shootout, holdup, hideout, comeback, cookout, kickback, makeover, takeover, rollback ("намалува"), rip-off, come-on, shoo-in, fix-up, tie-in, tie-up ("застој"), stand-in. Овие изрази се наречени phrasal verbs; некои предлошки и фразални глаголи се всушност од Американско потекло : spell out, figure out, hold up, brace up, size up, rope in, back up/off/down/out, step down, miss out on, kick around, cash in, rain out, check in и check out (во секоја смисла), fill in ("информира"), kick in ("придонесува"), square off, sock in, sock away, factor in/out, come down with, give up on, lay off (“од вработување”), run into и across, stop by, pass up, put up (“пари“), set up ("рамки"), trade in, pick up on, pick up after, lose out.
Разлики меѓу Британскиот англиски и Американскиот англиски јазик
Американскиот англиски и Британскиот англиски јазик според фонологијата, фонетиката, зборовниот фонд и помалку различни во граматиката и правописот. Разликите во граматиката се релативно мали и не претставуваат пречка во меѓусебното разбирање. Тука се вклучени: различна употреба на некои помошни глаголи, сооднос на збирните именки, различни завршетоци на некои глаголи во минато време (на пример learned/learnt, burned/burnt), различни предлози и прилози во даден контекст ( на пример: in school / at school). Разликите во пишувањето се исто така многу мали. Само неколку зборови се различни, како на пример color/colour, center/centre, traveler/traveller итн.
ПУ „Кирил и Методиј“ - Злетово
Подрачно училиште „Кирил и Методиј“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Кирил и Методиј“ - Злетово; скратено: ПООУ „Кирил и Методиј“) — подрачно основно училиште во селото Злетово, составен дел на училиштето „Браќа Миладиновци“ од градот Пробиштип.
Училиштето е именувано по словенските просветители Светите Кирил и Методиј.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Злетово, сместено на сретсело.
Историја
Училиштето е изградено во 1966 година.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Во училиштето се запишани 213 ученици, распределени во 10 паралелки.
IC 1788
IC 1788 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1788 се споменува и како MCG 2-32-131, CGCG 70-164, VCC 1491, ARAK 376.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1788 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1788 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 33 м 14 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 51' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 1788 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41682.
Демократски социјализам
Демократски социјализам — социјалистичка теорија што се залага за воспоставување на социјалистичко општество, кое ќе се одликува со проширување и продлабочување на демократијата во однос на ситуацијата во капитализмот, а за разлика од комунистичката визија за социјализмот. Покрај ова основно значење на поимот „демократски социјализам“, тој се користи и од страна на социјалдемократијата за означување на нејзината визија на изградба на држава на благосостојба во рамките на капитализмот.
Најчесто, оние што се сметаат за социјалисти сметаат дека социјализмот по дефиниција е демократски и дека нема потреба од нагласување на таа негова одлика, но бидејќи практиката покажа дека е можно градењето на социјалистичко општество да заврши во тоталитаризам, а не во демократија (како што покажа искуството со комунизмот), сепак оние што се сметаат за демократски социјалисти инсистираат на тоа дека нивната визија за социјализмот е демократска.
Демократските социјалисти во текот на историјата не беа познати само по овој назив, па дури овој назив и поретко беше користен, поради неговата употреба од страна на социјалдемократите. Најчесто демократските социјалисти се нарекуваа и се нарекуваат леви социјалисти, а останатите термини за означување на овој политички правец се: автономен социјализам, нова социјалистичка левица и слично.
Историја
При поделбата на дотогаш единствените социјалдемократски партии по Првата светска војна, се кристализираа три позиции: десницата, која го задржа називот социјалдемократија, левицата, чии приврзаници се нарекоа комунисти и центар, кого го претставуваа левите социјалисти. Најпознати леви социјалисти во тоа време беа австромарксистите, а истакнат лево-социјалистички проект претставуваше гилдскиот социјализам во Британија на Г. Д. Х. Кол.
По Втората светска војна, како застапници на левиот (демократскиот) социјализам се истакнуваа три партии, кои беа нарекувани автономни социјалистички: СП Италија, СП Јапонија и СП Чиле. Последната партија стана многу позната кога во 1970 за претседател на Чиле беше избран нејзиниот водач, Салвадор Аљенде.
Кон крајот на 50-тите и на почетокот од 60-тите се јави незадоволство во некои социјалдемократски и комунистички партии, кои се отцепија од матичните партии и формираа лево-социјалистички партии. Од тоа време потекнуваат Социјалистичката левичарска партија на Норвешка и Социјалистичката народна партија на Данска, претставници на таканаречениот „народен социјализам“.
Во 70-тите, некои комунистички партии почнаа да се осамостојуваат од влијанието на Советскиот Сојуз и полиберално да го толкуваат ленинизмот, како основа на комунизмот. Тие партии се нарекуваа еврокомунистички и иако тврдеа дека се комунистички, фактички стоеја на демократско-социјалистички позиции. Најпознати еврокомунистички партии беа: КП Италија, КП Франција и КП Шпанија.
По крахот на комунистичките системи во СССР и Источна Европа, повеќе западни комунистички партии преминаа на демократско-социјалистички позиции, или пак ги зацврстија истите, ослободувајќи се од последните комунистички рецидиви.
По доаѓањето на Уго Чавез на власт во Венецуела во 1998, а особено по неуспешниот воен удар од 2002, Венецуела тргна во насока на изградба на социјалистички систем, кој има многу заедничко со демократско-социјалистичките визии.
Во Република Македонија, Социјалистичка партија на Македонија по статут, програма и платформа од своето постоење па до денес се декларира себеси за демократско социјалистичка партија.
Црна дупка
Дејството на црнте дупки може да се објасни на следниов начин: Да замислиме дека фрламе тениско топче во воздухот. Колку посилно ќе го фрлиме топчето, толку побрзо тоа ќе патува и толку повисоко ќе појде нагоре. Ако го фрлиме доволно силно и никогаш да не се врати - значи гравитацијата не била доволно силна за да го повлече надолу. Брзината на топчето мора да биде 11,2 метри во секунда, односно тоа е познато како брзина на бегство и оваа вредност важи само за Земјата. Колку телото (Земјата) се намалува (собира во волумен), а неговата маса останува иста, тоа создава поголеми гравитациските сили. Со тоа, вредноста на брзината за бегство станува сè поголема и поголема. Работите треба да бидат фрлени нагоре со поголема сила за да избегаат на гравитацијата. На тој начин функционираат и црните дупки. Тоа се само мали точки-топчиња кои имаат маса голема колку на пример неколку сонца. На тој начин, тие создаваат огромна гравитација, толку голема што и нешто фрлено нагоре од нив со брзина 300.000 км во секунда (како светлината) не може да избега. Според тоа, ништо не може да патува побрзо од светлината, па затоа, сè што е привлечено од црната дупка, не може да излезе од неа!
NGC 7651/2
NGC 7651/2 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7651/2 се споменува и како MCG 2-59-36, CGCG 431-55.
Откривање
Објектот е откриен на 1 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7651/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 7651/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 24 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 58' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Езеро Авиоло
Езерото Авиоло е езеро во провинцијата Бреша, Ломбардија, Италија. На надморска височина од 1930 м, неговата површина е 6,65 хектари.
Бордесхолм
Бордесхолм (Bordesholm) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Бордесхолм е исто така име на поранешниот историски округ на Кралството Прусија и Вајмарската Република на кој бил окружно седиште. Округот Бордесхолм бил подоцна распуштен во 1932 година и поделен на соседните окрузи (делови од округот Бордесхолм биле приклучени на Зегеберг, а остатокот на Рендсбург-Екернферде).
Бордесхолм се развил околу 1330 година, кога манастирот од Нојминстер (основан во 1127 година од епископот Вицелин) бил преместен на остров во езерото кај Бордесхолм. Свети Вицелин е закопан тука. Потоа, селото растело крај брегот на езерото, во близина на манастирот. Покрај манастирот, Бордесхолм станал културен и стопански центар на Војводството Холштајн.
1201
1201 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1201 година од новата ера, 201. од вториот милениум, 1. од XIII век и втора од 1200-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6709 и 6710 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5951 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4961 и 4962 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1954.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1201 година се протега во 3837 и 3838, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3897 и 3898 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1744. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 597 и 598 исламска година.
Аларм (фестивал)
Фестивалот „Аларм“ е најголемиот летен музички фестивал на отворено во Република Македонија кој се одржува во авто-кампот „Љубаништа“, крај Охридското Езеро.
Локација
„Аларм“ се одржува во авто-кампот „Љубаништа“ на брегот на Охридското Езеро, на 1 километар од истоименото село, на 2 километри од манастирскиот комплекс „Свети Наум“ и граничниот премин кон Р. Албанија и на околу 28 километри од градот Охрид. Кампот се простира на површина од околу 10 хектари и располага со 92 стационирани камп-приколки или 400 легла, 2 бунгалови и со уште 1500 камперски единици (за поставување на шатори, приколки и др.). Изграден е во 1979 година.
Во кампот има ресторан, самопослуга, грил-киоск, спортски игралишта, санитарни јазли и др. Кампот „Љубаништа“ ја поседува најубавата песочна плажа на охридското крајбрежје, долга 1500 метри.
Историја
Првото издание на фестивалот се одржа од 12 до 14 јули 2002 година во организација на „Литиум рекордс“ и „Мултимедија“. Учество зедоа 45 бендови и 35 диџеи од Германија, Данска, Унгарија, СР Југославија, Хрватска, Бразил, Јамајка, Велика Британија, Бугарија, Белгија, Словенија, Грција, Албанија, Косово и Македонија.
Мотото на првото издание беше "Stop making tense" („Престанете со тензијата“), истакнувајќи ја пораката на фестивалот за надминување на наметнатите стереотипи и предрасуди, конкретно на македонското поднебје, преку музиката и уметноста воопшто што се докажа и на дело. Првото издание го посетија околу 5000 „фестивалџии“ од Македонија и од соседството.
Знаме на Вануату
Знаме на Вануату — официјалното знаме на државата усвоено на 13 февруари 1980 година. Боите на знамето потекнуваат од боите на знамето на политичката партија која се изборила за независност на државата, додека дизајнот бил усвоен врз основа на предлог од локален уметник.
Аларм (фестивал)
Историја
За жал второто официјално најавено издание на фестивалот кое требаше да се одржи од 13 до 15 јули 2003 година беше откажано поради недоразбирања меѓу организаторите на фестивалот и сопствениците на авто-кампот „Љубаништа“. Најавени беа Chumbawamba и Sonic Youth.
По цели осум години исчекување македонската публика повторно доби сопствен фестивал под отворено небо. Возобновениот „Аларм“, повторно во организација на „Литиум рекордс“ - Скопје, во соработка со невладината организација „Аларм за природата“ и со поддршка од повеќе спонзори, медиумски покровители и поединци се одржа од 25 до 27 јуни, 2010 година на истата локација. Пораката на фестивалот беше „Аларм за природата“, нагласувајќи ја заложбата на организаторите за поттикнување на еколошката свест кај младите. Фестивалот беше проследен со еколошки акции за чистење на охридското крајбрежје и со кампања посветена на заштитата на животната средина.
Атентат врз Тодор Паница
Атентатот врз Тодор Паница бил извршен на на 8 мај 1925 година во Бургтеатарот во Виена. Убиството било спроведено од страна на Менча Карничева по налог на раководството на ВМРО.
Аларм (фестивал)
За фестивалот
Изведувачи на првото издание: Канго, Т.Б. Трачери, Суперхикс, Рамбо Амадеус (СРЈ), Дел Арно Бенд (СРЈ), Санаториум, Ван Гог (СРЈ), UK Subs (В. Британија), Djambi (Бразил/Јамајка), Културно-уметнички работници, Корпус, Бадминтонс, Two Sides, Флукс, Лоши деца, New police state...
Атентат врз Тодор Паница
Предисторија
Уште во текот на 1918 година, на пат за Минхен, Карничева се запознала со Магдалена Измирлиева, сестра на жената на Тодор Паница. Подоцна, во 1920 година, при нејзиното бањско лекување од ревматизам, се запознала и со семејството Паница.
Аларм (фестивал)
За фестивалот
Изведувачи на второто издание: Zoster (БиХ), Letu Štuke (БиХ), Лет 3 (Хрватска), Bernays Propaganda, Суперхикс, Т.Б. Трачери, Мизар, Фолтин, Смат, The Glasses (Косово), Linda Në Botën E Çudirave (Албанија), Zebra Tracks (Грција), Новиот Почеток, Vibrator u rikverc (Србија), Lost Bear (Холандија), Ристо Гушиќ - Рила & Friends (БиХ/Македонија)...
Атентат врз Тодор Паница
Предисторија
Раководството на ВМРО, пред сè Иван Михајлов, сакало да го искористи нејзиното пријателство со семејството Паница, за извршување на атентат врз Тодор Паница, кој од страна на ВМРО бил обвинет за убиството на Иван Гарванов и Борис Сарафов во 1907 година, за комунистичка дејност и обвинение дека како федералист се ставил во српска служба.
Менча Карничева започнала да прави планови за неговото убиство уште во текот на 1923 година, но поради честите заболувања била спречена во тоа. Но веќе во летото 1924 година, атентаторката купила револвер за таа цел и планирала да го изврши убиството по свадбата на Магдалена Измирлиева за извесниот Бумбаров. Вистинската можност и се укажала во месец мај 1925 година.
Атентатот
На 7 мај 1925 година Менча Карничева ги поканила брачниот пар Бумбарови и Паница наредниот ден да отидат во Бургтеатарот, на претставата Пер Гинт, што од нивна страна било со задоволство прифатено. Заговорничката ја презела обврската за купување на билетите сè со цел да се осигури дека во критичниот момент Тодор Паница ќе биде со неа во истата ложа. Така на 8 мај, вечерта двата брачни парови, Карничева и Јане Богатинов за време на претставата се сместиле во ложата број 2, од десната страна близу до сцената.
Знаме на Вануату
Дизајн
Знамето на Вануату е составено од две хоризонтални ленти во црвена и зелена боја. Двете ленти се разгранчени од црвна лена низ која поминува потенка златна лента. Црната и златната лента составуваат црн триаголник со златни граници. На црниот триаголник има два прекрстени златни листа од папрат (намеле) и коска од вепер.
Атентат врз Тодор Паница
Атентатот
Часот бил некаде околу 10, кога користејќи ја темнината во салата, Менча Карничева го извадила револверот од чантата и истрелала два куршуми кон Паница. На излегување од ложата, истрелала уште пет куршуми, со кои покрај убиениот Тодор Паница, ги ранила и жена му и Богатинов.
Знаме на Вануату
Симболика
Коската од веперот симболизира просперитет бидејќи свињите во очите на Вануаќаните се богатство и поради фактот што за да може коската од свињата (забот) да се извие спирално истата треба да се храни, што пак автоматски означува дека стопанот е со статус и богатство и има можност да ѝ даде на свињата сè што е потребно. Исто така, забот се носи како орнамент од островјаните. Папратот симболизира мир и 39 листиња на папратот ги претставуваат 39 членови на вануатското собрание.
Атентат врз Тодор Паница
Истрага и судски процес
На излегување од ложата Карничева била фатена од еден прислужник, без давање на отпор, додека лекар ја констатирал смртта на Тодор Паница. При увидот направен од страна на официјалните австриски полициски власти, кај Тодор Паница биле пронајдени, револвер, извесна сума на пари и српски пасош со лажно име Димитар Арнаудовиќ. Атентаторката Карничева веднаш била затворена, но поради влошеното здравје до судењето била префрлена во еден санаториум.
Знаме на Вануату
Симболика
Жолтата боја на знамето симболизира сончева светлина (мир и просветителство донесено од Христијаните) и Христијанството. Зелената боја го симболизира богатството на островите. Црвената боја ја симболизира крвта на луѓето и свињите (при ритуални обреди, моќ на традицијата). Црната боја го симболизира меланезискиот народ. Премиерот (тогашен) побарал да се постават златни граници, заедно со црвните, за да се потенцира бојата која го симболизира народот. Златната и црната граница се во форма на буквата Y, што грубо одговара со местоположбата и географската распореденост на островите во океанот.
Атентат врз Тодор Паница
Истрага и судски процес
Процесот против Менча Карничева започнал на 30 септември 1925 година, а за нејзини бранители од страна на ВМРО биле ангажирани едни од најдобрите адвокати во Австрија, д-р Рихард Пресбургер и д-р Игнац Курт Розенфелд.
По судскиот процес на 2 октомври 1925 година била донесена пресудата, според која Менча Карничева за стореното дело се осудувала на осум години затвор. Меѓутоа од Врховниот суд во Виена таа била прогласена за неспособна да ја одлежи казната и по сила на тоа решение била ослободена и според пресудата и тамошните законски прописи, веднаш била екстернирана од границите на Австрија.
По враќањето во Софија во 1926 година, Менча Карничева се венчала со водачот на ВМРО, Иван Михајлов, со кого лично се познавала уште од порано.
Дилонг (диносаурус)
Опис и име
Тоа бил диносаурус со мала големина за тираносаурус, но имал типични одлики на тираносаурус, вклучувајќи големи вилици во споредба со остатокот од неговото тело, силна долга опашка и два развиени прсти. Бил покриен со перја, што му дозволувале да се загрее за време на студените утра и студените ноќи. Тој веројатно ловел пситакосаури или мали теризиносауруси во мали групи. Тој имал високо развиени мускули на вратот (типична тираносаурусна одлика) што му помагало на вилиците поцврсто да се затегнат. Пронајдените остатоци од овој диносаурус се состоеле од: пршлени, череп, клучна коска, ребра, карлица, коски на долните и горните екстремитети и стапало. Дилонг ​​бил лесно изграден и имаше силни коски на долните екстремитети, сведочејќи за брзината на овој диносаурус. Неговото откритие било објавено на светот на 6 октомври 2004 година. Станал најпознат симбол на провинцијата Љаонинг. .
Наоди од фосили и детерминизација
Живеел во раниот период на креда (пред околу 130 милиони години) во Азија. Должина на телото 1,6 м, висина 70 см, тежина приближно 30 кг. Неговите остатоци беа пронајдени во Кина (провинција Љаонинг). .
NGC 5216A
NGC 5216A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5216A се споменува и како UGC 8571, MCG 10-19-95, CGCG 294-49, IRAS 13329+6215.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5216A е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 5216A има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 5216A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47854. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 26; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1428.
Живко Пејоски
Живко Пејоски (, -, ) - македонски ликовен уметник, архитект и дизајнер.
Животопис
Пекоски е роден во Охрид во 1947 година. Негова ќерка е познатата македонска дизајнерка на накит Марта Пејоска. Пејоски првата самостојна изложба ја одржал во 1967 година во Прилеп, по што следеле изложби во Скопје(’73, ’94), Будва (’74, ’75), Капри (’75, ’76), Охрид (’95), Битола (’98). Своите дела ги презентирал и на повеќе групни изложби во Скопје (’73, ’94, ’95), Охрид (’93, ’94) и Битола (’96, ’97, ’98). Учествувал и на изложби за карикатура во Монтреал, Канада во 1974 година и во Скопје истата година, како и на изложби за таписерии во Прилеп во 1978 година и во Охрид во 1982 година. Во 1984 година, ток ја отворил неговата Галерија во стариот дел на Охрид. Во неговото творештво доминираат амбиенталните мотиви, а во неговиот израз присутен е македонскиот етнички белег со оригинална изведба. Неговите извонредни дела присутни се ширум светот. Дрвената статуа на Св. Климент и Св. Наум од 1998 година се наоѓа во конгресната библиотека во Вашингтон. Статуата на Св. Климент, подарок на премиерот на Македонија на претседателот на САД, Џорџ Буш во 2007 година, статуата на Кирил и Методиј, исто така изработена во дрво, подарок на Македонија на папата Бенедикт XVI во 2008 година, резбите подарок на Охридската академија на хуманизмот на Даисаку Икеда во 2007 година и на Мануел де Оливеира во 2008 година, се исто така дела на Пејоски. Многу од неговите дела поседуваат познати политичари, поети и мисионери коишто ја посетиле Македонија. Тој исто така ги изработил подароците за добитниците на Златниот венец на поезијата на Струшките вечери на поезијата од 1996 до 2000 година, како и за фестивалот „Охридско лето“. Починал во Охрид на 11 август 2010 година.
Манџурија
Манџурија е огромен географски регион во североисточниот дел на Кина. Најголем град е Пинкјанг.
Езеро Казер
Езерото Казер е езеро во провинцијата Бергамо, Ломбардија, Италија. Езерото е вештачко езеро и се наоѓа покрај општината Бранзи.
Далечно небо
„Далечно небо“ (српски: Далеко небо) — југословенски филм од 1982 година, во режија на Стјепан Чикеш. Улогите ги толкуваат: Ненад Ненадовиќ, Жарко Радиќ и Душица Жегарац.
Синопсис
Една ноќ, млад пилот на надзвучен авион, лета за време на силно невреме. Авионот е оштетен и тој со сите сили се обидува да го одржи во лет. Командантот го следи сето тоа на радарскиот екран и му наредува да скокне со падобранот. Подготвувајќи се за скокот, пилотот се сеќава на своите почетоци во обуката за пилот. Исто така, се сеќава на својот татко-пилот кој под слични околности се обидел да слета со оштетен авион и во таа прилика погинал. Во тој драматичен момент го мачи дилемата да ли да се обиде да го направи она што не му успеало на тако му...
Карл Колдевеј
Карл Колдевеј ( - ), германски поларен истражувач. Беше водач на првата германска експедиција на Северниот Пол.
Гостун (Кожанско)
Гостун — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Бриге
Бриге (Brügge) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Грб на Есватини
Грбот на Есватини го претставуваат различните симболи од културата на Есватини (до 2018 г. Свазиленд). Лавот го претставува кралот, а слонот кралицата-мајка. Лавот и слонот го држат традиционалниот Нгуни штит над кој се наоѓа круна од перја, а подолу има трака со натписот "Siyinqaba".
Папа Пелагиј I
Пелагиј I (лат. Pelagius PP. I; ? - 4 март 561) — римски папа од 16 април 556 до 4 март 561. Ја извршувал улогата на посредник, помеѓу Рим, Византија и германските кралства. Ја изградил базиликата Санти Апостоли. Го составил „Исповедување на верата“.
Биено сирење
Биено сирење или тепано сирење — автохтон македонски вид сирење којшто потекнува од подрачјето на Мариово и се изработувало по бачилата од овчо млеко. Биеното сирење порано се изработувало исклучиво од овчо млеко, а денес се изработува од мешавина на овчо и кравјо, како и од кравјо млеко.
Биеното сирење од кравјо млеко во однос на овчото има помала хранлива вредност, додека во поглед на органолептичките одлики не отстапува многу. Навиките на населението стекнати во минатото да консумираат биено сирење, како и високата продажна цена условуваат од ден на ден зголемување на производството. Биеното сирење претставува многу интересен производ бидејќи технологијата на изработување и конзистенцијата се доближуваат до технологијата на тврдите сирења, додека според начинот на зреење и чување се вбројува во типот на кисело–солени саламурени сирења, т.е. сирења кои зреат во солило.
Потекло на поимот
Името на овој вид сирење доаѓа од специфичноста на самата изработка, при што сирната маса се бие (се тепа), го носи името тепано или биено сирење.
Историја
Биеното сирење се произведува во Македонија уште од турско време, односно, најмалку 600-700 години. Според историските податоци, Турците земале данок од македонското население кој не бил само оној познат како данок во крв, туку постоел и данок во прехранбени производи, одземани за потребите на турската војска. Луѓето сакале да сочуваат храна за себе, па го биеле млекото за да ја соберат маста, а тоа што ќе останело внатре го солеле за да не се расипе и така правеле биено сирење кое нема маснотии, туку е чиста белковина. Турците не можеле да го јадат затоа што било многу солено, но и посуво од она на што биле навикнати.
Во еден период производството на ова сирење кај нас било запоставено. Во тоа време, во Македонија не се произведувало биеното сирење толку масовно како денес, и практично, од независноста на Македонија немало производство на биено сирење како индустриско производство.
Подготовка
Изработувањето на биеното сирење порано било условено од исхраната на населението, така што при изработувањето, млечната маст се одделувала и се консумирала како кајмак, додека обезмастеното млеко се преработувало во сирење кое се чувало во концентриран солен раствор. Овој производ бил многу значаен за исхраната на сиромашното население, затоа што се консумирало во помали количини, а како резултат на тоа што истото било прекумерно солено (5-7 % сол во сирното тесто). Овој начин на изработување на биено сирење се одомаќинил и во рамничарските предели каде што претежно се одгледува крупен добиток – крави, така што овој вид на сирење почнал да се изработува и од кравјо млеко.
Млекото се цеди за да се спречи влегување на раски и слични надворешни предмети, се затоплува на температура од 30 до 40 оС и се врши потсирување. Истото се врши со додавање на маја – сирило и трае околу 40 минути. Масата коагулира и се издвојува сирната маса и сурутката. Сурутката се вади и понатаму служи за добивање на други млечни производи, а пак на сирната маса се врши парење со додавање на загреана вода на околу 95 – 98 оС со постојано мешање. По парењето, сиренината се бие – меси и се остава да мирува. Со додавањето на жешката вода, параказеинот се одделува на дното од кадата, а дел од водата заедно со сурутката се отстранува и се пристапува со рачно месење на сиренината, а по мирувањето извадената сиренина се меси повторно, а во исто време по вторпат се додава жешка вода сè со цел да се отстрани што поголемо количество на лактоза. По завршеното месење, сиренината се цеди во платнено цедило – газа, која се подврзува спротивно на краевите. Тоа се изведува рачно и треба колку што е можно поголемо стегање на газата и истиснување на течниот дел, по што се обесува за да се исцеди. Цедењето на ваквата крушовидна форма трае неколку часа  (2 – 3 часа).
Во минатото при производството на биено сирење на традиционален начин погачите ги оставале да зреат на сонце на дрвени рафтови и во зависност од неговиот интензитет, процесот на зреење траел 4 – 7 дена. Благодарение на сончевите зраци сирењето добивало восочно жолта боја, а питите се сечеле и на долги ленти по цела должина со дебелина од 5 – 6 см и повторно се изложувале на сонце сè со цел пресечените страни да ја добијат истата боја. Покрај овој начин, подоцна питите се ставале и во автомобили кои биле изложени на сонце, бидејќи сончевите зраци коишто се одбиваат од стаклата ја зголемуваат температурата и со тоа се забрзувал процесот.
Меѓутоа, овие постапки со текот на времето и со развивањето на науките и технологијата веќе не се применуваат и процесот на зреење на биеното сирење се одвива во простории на дрвени рафтови и наместо сончеви зраци се користат тајфуни со кои се овозможува континуирано циркулирање на воздух во просторијата, со што се скратува процесот на зреење, а се добиваат истите резултати.
Откако ќе заврши процесот на зреење на биеното сирење, следува процесот на солење кое може да биде суво солење или пак во солило, меѓутоа често се комбинираат и двата начини. Најнапред се посолуваат исечените парчиња со крупна сол од сите страни и се редат во пластични канти или корита каде што отстојуваат околу 1 час. По завршувањето на сувото солење, сирењето се префрла во канти и се додава пресол со концентрација од 22% во количество доволно да го покрие сирењето. Вака соленото сирење во сувата материја има околу 3 – 4 % сол. Биеното сирење во кантите отстојува само неколку часа поради големата побарувачка.
Гастрономија
Биеното сирење најчесто се консумира со домати и пиперки (печени, толчени, ајвар), но добро оди и со јаткасти плодови. Како и повеќето сирења добро оди со крекери и леб.
Биеното сирење може да се подготви на скара, да се пржи и похува.
Космос-1320
Космос-1320 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 ноември 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1320 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 117,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1634 км, а најмалото на 1481.
Право на живот
Право на живот — елементарно право на човекот засновано на верувањето дека секој човек има право да живее. Концептот за правото на живот е централен во дебати поврзани со прашањата за евтаназија, смртна казна, абортус и самоодбрана.
Во член 3 од Универзалната декларација за човековите права од 1948 година стои: Секој има право на живот, слобода и сигурност.
Правото на живот е загарантирано и со Уставот на Република Македонија, според членот 10: Животот на човекот е неприкосновен. Во Република Македонија не може да се изрече смртна казна по ниту еден основ.
Рубен Гереиро
Рубен Антонио Алмеида Гереиро (Rúben António Almeida Guerreiro; р. ) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Во август 2016 година, објавила дека потпишале договор со Гереиро до 2018 година. Се приклучил на за сезоната 2019 со едногодишен договор. Во август 2019 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019.
Во октомври 2020 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2020. Ја освоил деветтата етапа и ја завршил трката како предводник на планинскиот пласман, станувајќи прв португалски возач кој освоил пласман на некоја голема трка.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Качество
Качество или квалитет (qualitas) — вродени или изразени карактеристки на една личност, објект, процес или нешто друго. Таквите одлики можат да ја направат личноста или нештото различна од сите други лица или нешта, или пак може да обележува одреден степен на достигнување или совршеност. Кога се користи во однос на луѓе, поимот исто така може да означува обична лична одлика или доблест.
Поимот некогаш се користи како спротивен на коцептот за количество. Во науката, делата на Аристотел се однесуваат на мерење качество, додека делата на Галилео Галилеј се резултат на изучување на квантитети.
Потекло на поимот
Потеклото на поимот во македонскиот јазик соодветствува на она во латинскиот јазик. Поимот „качество“ (qualitas) претставува одговор на прашањето „каков“ (латински: qualis).
Дебрец
Дебрец — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Белоруски воени специјалисти
Белоруски воени специјалисти (Ваенныя спецыялісты Беларусі) — сегашни и поранешни војници на Белоруската армија, поретко претставници на паравоени организации и припадници во претпријатија од воено-индустрискиот комплекс кои обезбедуваат поддршка на странски воени структури. Претставувани од државни воени специјалисти и воени советници.
Белоруските специјалисти и платеници учествувале во неколку конфликти како Нигерија, Либија (официјално само пред граѓанската војна), Судан, Брегот на Слоновата Коска, Јемен, Демократска Република Конго и Венецуела. Во доцните 2010-ти и раните 2020-ти, претставувале силна конкуренција за израелските и француските специјалисти и руските платенички војски.
Дуди Ханум џамија
Џамијата Дуди Ханум  е муслимански храм кој се наоѓа во Кочани, Македонија. Џамијата се наоѓа во составот на Штипското муфтиство. Џамијата е посветена на Дуди Ханум, која дала средства за изградба на џамијата.
Во текот на 2014 година било од темел срушено минарето на џамијата. Таква одлука донел џамискиот одбор откако било констатирано дека тоа е оштетено и постои можност од рушење. По ова, започнала донација за изградба на ново минаре.
Хо Ши Мин
Нгујен Тат Тан, алијас Хо Ши Мин ( - ), виетнамски државник, претседател на Демократска Република Виетнам од 1945 до неговата смрт во 1969 година.
Грб на Судан
Грбот на Судан е усвоен во 1969. Ја претставува птицата "секретар" која го носи штитот на средината на грбот. Под и над штитот се наоѓаат траки со натписите "Al-nasr lana" (Победата е наша) и "Jumhuriyat as-Sudan" (Република Судан). Претходниот грб на Судан се состоел од носорог и од дрво во пламен.
Традиционална музика
Традиционална музика е терминот што сега се користи во терминологијата на Греми награди за терминологошкиот дел од светскиот музички напис. Други организации направија слични промени, иако не се во академските кругови, како и на многу ЦД продажни мрежни места, фразата „народна музика“ се користи во многу сеопфатен начин.
Дефинирање на одликите
Од историска перспектива, фолк музика ги има следниве одлики:
Тоа беше културно особено - од одреден регион или култура. Во контекст на имигрантска група, фолк музика добива дополнителна димензија за социјална кохезија. Тоа е особено забележливо во Соединетите Американски Држави, каде што полјаците-американци, ирцките-американци и азијатите-американците настојуваат да се нагласат разликите од традицијата. Тие ќе научат песни и ора што потекнуваат од земјите од каде што дошле од нивните баби и дедовци.
На одредени денови од годината, како што се Велигден,1 мај и Божиќ- Ден на мотика(Christmas hoe), одредени песни го слават годишниот циклус. Свадби, родендени и погреби, исто така, може да се одбележат со песни, танци и специјални носии. Религиозните фестивали често имаат делови од фолк музиката. Хорската музика на овие настани носи деца и пејачи аматери да учествуваат во јавната арена, давајќи емоционално поврзување што не е поврзано со естетскиот квалитет на музиката.
Како придружен ефект, следниве одлики понекогаш се присутни :
На истиот начин на кој луѓето можат да имаат мешани потекла, со родители со потекло од различни континенти, па исто така и музиката може да биде мешавина на влијанија. Особена ритмичка шема или карактеристичен инструмент, е доволно да се даде традиционално чувство на музиката, па дури и кога е од неодамна составен. Лесно е да се препознае постоењето на гајдата или тапаните во парче музика. Младите обично се многу помалку навредени од разблажувањето или од адаптацијата на песни на овој начин. Подеднакво на електрична гитара може да се додаде една стара песна. Тоа е прашање на личен вкус за тоа дали ова е подобрување на музика, или евтин трик. Релевантните фактори може да вклучат инструментација, поставувања, гласови, фрази, предмет, па дури и производствени методи.
Прослави на културниот идентитет се повремено изведени без никаков профитабилен мотив. Отсуството на финансиска награда за организаторот беше многу често во минатото.
Ема Исаксон
Биографија
Родена во Лулео на 14 април 1880 година, Ема Јозефина Исаксон била ќерка на сопственикот на весник Нилс Петер Исаксон (1839–1907) и неговата сопруга Фредрика Вилхелмина родена Ериксон (1843–1902). Таа била осма во семејството со девет деца. Откако го посетувала основното училиште за девојчиња на Лулео, кога имала 17 години, таа почнала да работи во весникот на нејзиниот татко Норботенс-Куррен заедно со двајца нејзини постари браќа. Во текот на нејзиниот живот таа живеела во големата зграда во Лулео, во која биле сместени канцелариите и печатарските канцеларии на весникот, но била и семејна куќа. Во 1908 година, таа станала сметководител на весникот и во 1924 година била избрана во одборот. Во 1945 година, таа станала сопственичка и главна уредничка на весникот.
Традиционална музика
Предмети на традиционалната музика
Покрај инструменталната музика која претставува дел од традиционалната музика, особено танцовите музички традиции, повеќе традиционалната музика е вокална музика, бидејќи инструментот што ја прави таквата музика е најчесто вешт. Како таква, повеќето од традиционалната музика има значајни стихови.
Наративниот стих најмногу се појавува во традиционална музика на многу култури. Ова опфаќа такви форми како традиционална епска поезија, многу од кои првично беа наменети за орални перформанси, понекогаш придружени со инструменти. Многу епски песни на различни култури, беа поврзани заедно од пократки дела од традиционалните раскажувачки стих, што ја објаснува нивната епизодична структура и многу често во нивната средина на развојот на настаните. Други облици на традиционалниот наративен стих се однесуваат на резултатите од битки и други трагедии или природни катастрофи. Понекогаш, како и во победничката песна на Девора најдена во Библиските книги на судиите, тие песни ја слават победата. Жалењето за изгубени битки и војни, и животите изгубени во нив, се подеднакво истакнати во многу традиции; овие жалења ја одржуваат во живот причината за која се водеше битката. Раскажувачите на традиционални песни, исто така, често се сеќаваат на народните херои, како што се Џон Хенри на Робин Худ. Некои раскажувачи на традиционални песни се потсетуваат на натприродни настани или мистериозни смртни случаи.
Ема Исаксон
Биографија
Исаксон активно го поддржувала правото на глас на жените од почетокот на векот кога станала благајничка на новоформираната филијала Лулео на Националната асоцијација за право на глас на жените. Благодарение на нејзината вклученост, локалното здружение можело бесплатно да ги објави своите активности во Норботенс-Курирен. Таа подоцна претседавала со организацијата Лулео и организирал активности за право на глас во цела Норланд. Во годишнината напис во Норботен-Курирен во 1920 година, уредникот Ивар Фрик коментирал: „Таа застана на свои нозе и ги виде работите со свои очи“. Таа била „строга, но фер“.
Традиционална музика
Предмети на традиционалната музика
Химни и други форми на религиозна музика се често од традиционално и непознато потекло. Западна и музичката нотација беше првично создадена за да ги зачува линиите на Грегоријанската песна, која пред својот изум беше учена како орална традиција во монашките заедници. Традиционални песни, како што се Зеленилата растат брзо (Green grow rushes), о моментaлно религиозно знаење (O present religious lore) се во мнемонична форма. Во западниот свет, Божиќните песни и другите традиционални песниго зачуваат религиозното знаење во форма на песна.
Варијации во традиционалната музика
Музиката пренесена од уста на уста со време ќе развие многу варијанти, бидејќи овој вид на пренос не може да произведува точност збор-за-збор и забелешка-за-белешка. Всушност, многу од традиционални пејачи се доста креативни и намерно го менуваат материјалот што ќе го научат.
Бидејќи варијантите природно се зголемуваат, наивно е да се верува дека постои такво нешто како единствена "автентична" верзија на една балада, како што е "Барбара Ален". Истражувачи од областа на традиционалната песна се сретнале со безброј верзии на оваа балада низ во светот каде што се зборува англискиот јазик, и овие верзии често многу се разликуваат една од друга. Никој не може со сигурност да тврди дека е оригинал и сосема е можно дека без оглед на тоа каков бил "оригиналот", престана да се пее пред многу векови века. Било која верзија која може да ја утврди автентичноста, сè додека е вистинита од традиционалната пејачка заедница и не е дело на надворешен уредник.
Сесил Шарп имаше влијателна идејата за процесот на народната варијанта: тој почувствува дека натпреварувачките варијанти на традиционалната песна ќе го надминат процесот сличен на биолошката природна селекција: само овие нови варијанти, кои беа привлечни на повеќето обични пејачи ќе бидат собрани од другите и натаму пренесени низ времето. Така, со текот на времето ние ќе очекуваме секој традиционална песна да стане уште естетски привлечен - тоа ќе биде составено колективно до совршенство, како што беа, од страна на заедницата.
Регионална варијација
И покрај загубата на традиционалната музика во лицето на подемот на популарната музика е светски феномен, тоа не е оној што се појавува во еден единствен процент во целиот свет. Додека многу повеќе племенски култури ја губат традиционалната музика и народните култури, процесот е најнапреден " каде што индустријализацијата и комерцијализацијата на културите се најнапредни". Сепак, во земји или региони каде традиционалната музика е значка на културен или национален идентитет, губењето на традиционалната музика може да биде забавено, тоа се должи да биде вистинито, на пример во случајот на Бангладеш, Унгарија, Индија, Ирска, Латвија, Турција, Португалија, Бретања, Галиција и, Грција и Крит од кои сите ги задржат нивните традиционални музики до одреден степен, а во некои области како намалувањето на традиционалната музика и губењето на традициите е обратна. Ова е најочигледено каде што туристичките агенции маркираат некои региони со зборот "Келтски". Водичите и постерите од Ирска, Шкотска, Корнвол, Британија и Нова Шкотска се однесуваат на музиката изведена во живо. Локална самоуправа често спонзорира и промовира настапи за време на туристичката сезона, а оживува изгубену традиции.
19 век во Европа
Почнувајќи од 19 век, заинтересираните лица - академици и научни аматери – почнаа да забележуваат на она што беше изгубено, и тогаш пораснаа напорите за зачувување на музиката на луѓето. Еден таков напор е збирката од Џејмс Френсис Чајлд кон крајот на 19 век од текстови на повеќе од триста балади на англиски и шкотски традиции (наречени Чајлдовите балади). Во текот на 1960 и почетокот на средината на 1970-тите години, американскиот научник Бертран Харис Бронсон објави сеопфатен, на четири нивоа колекција на тогашните познати варијации на двете текстовите и евергрини поврзани со она што стана познато како Чајлд Канон. Тој, исто така напредна некои значајни теории во врска со работата на орално-слушната традиција.
Истовремено со Чајлд дојде и Пречесниот Сабине Беринг -Гулд, а подоцна и значајниот Сесил Шарп кој работел во почетокот на 20 век за да се зачува голем дел од англиската рурална традиционалната песна, музика и танц, под покровителство на тоа што станува и останува на Англиската заедница за традиционален танц и музика (EFDSS). Шарп, исто така, работел во Америка, на снимањето на традиционалните песни на Апалачите ( Appalachian Mountains) во 1916-1918 во соработка со Мод Карпелес (Maud Karpeles) и Олив Дејм Кембел(Olive Dame Campbell). Кембел и Шарп се претставени под други имиња од глумци во современиот филм „Собирач на песни“("Songcatcher").