cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Филип Трајковиќ
Филип Трајковиќ (роден на во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Димпломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ со улога во претставата „Ништо без Трифолио“ во 2006 година. Во 2009 се вработил во Драмски театар - Скопје.
ОУ "Драга Стојановска" - Чифлик
Драга Стојановска — основно училиште во Чифлик, Општина Кисела Вода. .
Деци-
Деци- (симбол: д, меѓун. d) — претставка за единици во метричкиот SI-систем кој означува множител од една десеттина, односно десетти дел од единицата. Предложен е во 1793 и усвоена во 1795 г. Доаѓа од латинскиот поим, што значи „десетина“. Во 1960 г. претставката е воведена во Меѓународниот систем на мерни единици (SI).
Претставката често се користи за единицата децилитар (дл) за пијалаци и состојки во готвењето. Дециметарот (дм) изразува должина во математиката, иако е помалку застапен во секодјевниот живот. Во инженерството е застапен децибелот, со кој се изразува моќта/јачината на звукот и електричното засилување.
Борут Пахор
Борут Пахор (роден на ) — словенечки политичар. Тој беше премиер на Словенија од ноември 2008 до февруари 2012 година, и претседател на Словенија од декември 2012 до декември 2022 година.
Долгогодишниот претседател на социјалдемократите, Пахор, служеше неколку термини како член на Националното собрание и беше говорник од 2000 до 2004 година. Во 2004 година Пахор беше избран за член на Европскиот парламент. Откако социјалдемократите победија на парламентарните избори во 2008 година, Пахор беше назначен за премиер.
Во септември 2011 година, владата на Пахор изгуби гласање, поради доверба во услови на економска криза и политички тензии. Тој продолжи да ја извршува функцијата на премиер, додека не беше заменет со Јанез Јанша во февруари 2012 година. Во јуни 2012 година, тој најави дека ќе се кандидира за главно церемонијалната канцеларија на претседателот на Словенија. Тој го победи актуелниот претседател Данило Тирк во вториот круг од изборите одржани на 2 декември 2012 година, при што доби приближно две третини од гласовите. Во ноември 2017 година, Пахор беше повторно избран за претседател, на втор мандат.
Дивитдар Мехмед-паша
Дивитдар Мехмед Емин-паша („Мехмед Емин-паша стенографот“; познат и како Дивитар Емин Мехмед-паша или Емин Мехмед-паша или Мухамед-паша Амин; починал во 1753 година) — отомански државник кој служел како голем везир на Отоманската империја од 1750 до 1752 година. По ова, три години бил прогонет во Ретимно на Крит.
По враќањето од егзил, тој служел како османлиски гувернер на Египет во 1753 година. Починал или во мај 1753 или во август 1753 во Каиро откако ја презел функцијата гувернер на Египет. Тој бил погребан во близина на светилиштето и гробот на Ал-Шафи.
Израелска железница
Израелската железница (хебрејски: רַכֶּבֶת יִשְׂרָאֵל, Rakévet Yisra'él) се наоѓа во Ерусалим, Израел. Оваа железница е поврзана со сите краишта на Израел.
Хромозом 2 (човек)
Бројот на гени кои се наоѓаат на овој хромозом значително варира. Најверојатно овој хромозом содржи 1491 ген, вклучувајќи го и HOXD хомеобокс генскиот збир (кластер), кој ја одредува положбата на сите делови од телото (глава, гради, екстремитети).
Еволуција
Според горните тврдења, хромозомот 2 е силен доказ за заедничкото потекло на луѓето и останатите човеколики мајмуни.
Брита Закари
Брита Аманда Катарина Закари (родена на 13 јуни 1982 година во Умео ) е шведски сценарист и телевизиски презентер.
Закари го добила своето образование за уметничко училиште за комуникации Бергс и работеше како пишувач на копии во ПР-фирма наречена McCann Стокхолм. Таа работела за Nöjesguiden и Schulman Show. Заедно со нејзиниот сопруг Кале Закари Валстром, Микаел Сирен и Јохан Јохансон го напишала сценариото за хумористичната серија Söder om Folkungagatan, која ја имала својата премиера на Канал 5 во 2014 година.
Во текот на 2013 и 2014 година, таа го претставила утринското шоу на Rix Morronzoo на RIX FM заедно со Адам Алсинг и Марко Лехтосало.
Кон крајот на 2014 година, таа заедно со Феликс Хернгрен ја претстави емисијата Инте ОК која се емитувала на ТВ3. И во 2015 година таа го претстави Flickvän på försök што се емитувала на SVT.
Вокул-Дабелов
Вокул-Дабелов (Wokuhl-Dabelow) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ајдучка чаршија
Ајдучка чаршија — чаршија во стариот дел на Кратово, прогласена за културно наследство на Македонија.
Местоположба
Чаршијата се наоѓа на левиот брег на Кратовска Река. Поврзана е со нејзиниот десен брег со Чаршискиот и Грофчанскиот мост, кои исто така се споменици на културата. Главни улици во чаршијата се „Питу Гули“ и „Партизанска“.
Историја
Во 2014 г. Општина Кратово и Министерството за култура обновиле 5 дуќани во чаршијата во рамките на проектот за нејзина обнова.
Космос-1385
Космос-1385 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јули 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1385 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 389 км, а најмалото на 305.
Фирентинско сликарство
Фирентинското сликарство или Фирентинската школа се однесува на уметници во, од или под влијание на натуралистичкиот стил развиен во Фиренца во 14 век, главно преку напорите на Џото ди Бондоне, а во 15 век водечката школа на западното сликарство. Некои од најпознатите сликари на претходната Фирентинска школа биле Фра Анџелико, Ботичели, Филипо Липи, семејството Гирландајо, Мазолино и Мазачо.
Фиренца била родното место на високата ренесанса, но во почетокот на 16 век најважните уметници, вклучувајќи ги Микеланџело и Рафаело биле привлечени во Рим, каде што тогаш биле најголемите нарачки. До барокниот период, многуте сликари кои работеле во Фиренца ретко биле главни фигури.
Пред 1400 година
Најраната карактеристична тосканска уметност, произведена во 13 век во Пиза и Лука, ја формирала основата за подоцнежниот развој. Никола Писано го покажал своето ценење за класичните форми како и неговиот син Џовани Писано, кој ги пренел новите идеи на готската скулптура во тосканскиот народен јазик, формирајќи фигури на невиден натурализам.
Најстариот постоечки голем фирентински сликовен проект бил мозаичната декорација на внатрешноста на куполата на Крстилницата Свети Јован, која започнала околу 1225 година. Иако венецијанските уметници биле вклучени во проектот, уметниците од Тоскана создале експресивни, живи сцени, прикажувајќи емоционална содржина за разлика од преовладувачката византиска традиција. Копо ди Марковалдо бил одговорен за централната фигура на Христос и бил најраниот фирентински уметник вклучен во проектот.
Слични дела биле нарачани за фирентинските цркви Санта Марија Новела, Санта Тринита и Онисанти кон крајот на 13 век и почетокот на 14 век. Чувството за светлина на Џото било под влијание на фреските што ги видел додека работел во Рим, а во неговите ѕидни слики, особено оние нарачани од семејството Барди, фигурите биле сместени во натуралистички простор и поседувале димензија и драматичен израз. Сличен пристап кон светлината користеле и неговите современици како Бернардо Дади.
Во 13 век се зголемила побарувачката за религиозно сликарство, особено за жртвеници.
Натурализмот развиен од раните фирентински уметници опаднал во текот на третата четвртина од 14 век, најверојатно како последица на чумата. Големите нарачки, како што бил жртвеникот за семејството Строци (околу 1354-1357) во Санта Марија Новела, му биле доверени на Андреа ди Чионе.
Рана ренесанса, по 1400 година
Фиренца продолжила да биде најважниот центар на италијанското ренесансно сликарство. Најраните вистински ренесансни слики во Фиренца датирале од 1401 година. Тогаш се одржал натпревар за да се најде уметник кој ќе направи пар бронзени врати за најстарата преостаната црква во градот.
Вратите на Писано биле поделени на 28 прегради со четири фолии, кои содржеле наративни сцени од Животот на Јован Крстител. Натпреварувачите, од кои имало седум млади уметници, требало секој да дизајнира бронзена плоча со слична форма и големина. Лоренцо Гиберти, кој победил на натпреварот, ја искористил голата фигура на Исак за да создаде мала скулптура во класичен стил.
Капелата Бранкачи
Во 1426 година двајца уметници започнале да сликаат фреско-циклус на Животот на Свети Петар во капелата на семејството Бранкачи, во црквата Кармелит во Фиренца. И двајцата се викале Томазо и ги викале Мазачо и Мазолино.
Повеќе од кој било друг уметник, Мазачо ги препознал импликациите во работата на Џото. Практиката на сликање ја пренел од природата. Меѓу неговите дела, ликовите на Адам и Ева кои биле протерани од рајот, насликани на страната на сводот во капелата, биле познати по нивниот реалистичен приказ на човечката форма и човечките емоции. Тие биле во контраст со нежните и убави фигури насликани од Мазолино на спротивната страна: Адам и Ева кои го зеле забранетото овошје. Сликањето на капелата Бранкачи останало нецелосно кога Мазачо починал на 26 години. Работата подоцна ја завршил Филипино Липи. Делото на Мазачо станало извор на инспирација за многу подоцнежни сликари, вклучувајќи ги Леонардо да Винчи и Микеланџело.
Развој на линеарна перспектива
Во првата половина на 15 век, постигнувањето на ефектот на реалистичен простор во сликарството со употреба на линеарна перспектива била главна преокупација на многу сликари, како и на архитектите Брунелески и Алберти.
Во 1450-тите, Пјеро дела Франческа го покажал своето мајсторство над линеарната перспектива.
Разбирање на светлината
Тадео Гади во својата ноќна сцена во капелата Барончели покажал како светлината можела да се искористи за да се создаде драма. Паоло Учело, сто години подоцна, експериментирал со драматичниот ефект на светлината во некои од неговите речиси монохроматски фрески. Најпознат бил неговиот јавачки портрет на Џон Хоквуд на ѕидот на катедралата во Фиренца.
Пјеро дела Франческа го продолжил своето проучување на светлината. Леонардо да Винчи ја продолжил работата на Пјеро за светлината.
Богородица
Приказите на Богородица и детето биле многу популарна форма на уметност во Фиренца. Дури и Микеланџело, кој првенствено бил скулптор, ја насликал Дони Тондо, додека за Рафаело Богородица била меѓу неговите најпопуларни и најбројни дела.
Сликарство и печатење
Фиренца станала водечки центар во Италија на новата индустрија на графика. Ботичели бил еден од првите што експериментирал со цртежи за илустрации на книги, во неговиот случај со Данте Алигиери.
Покровителство и хуманизам
Во Фиренца, во доцниот 15-ти век, повеќето уметнички дела генерално биле нарачани и платени од приватни патрони. Голем дел од покровителството доаѓало од семејството Медичи, или оние кои биле тесно поврзани со нив.
Во средновековниот период, сè што е поврзано со класичниот период се сметало за поврзано со паганството. Во ренесансата фигурите на класичната митологија почнале да добиваат нова симболична улога во христијанската уметност, а особено божицата Венера. Ботичели ги направил двете познати слики во 1480-тите за внукот на Козимо, Пјерфранческо Медичи, Пролет и Раѓањето на Венера.
Фламанско влијание
Од околу 1450 година, со пристигнувањето во Италија на фламанскиот сликар Рожие ван дер Вејден, а можеби и порано, уметниците биле запознаени со медиумот за маслена боја. Високо флексибилниот медиум на масла, кој можел да се направи непроѕирен или транспарентен, и да дозволи менување и дополнување со денови по неговото поставување, отворил нов свет на можности за италијанските уметници.
Во 1475 година во Фиренца пристигнал огромен жртвеник на Обожувањето на овчарите. Насликан од Хуго ван дер Гоес по налог на семејството Портинари, тој бил испорачан од Бриж и наместен во капелата Сант Егидио. Во преден план била мртва природа, но највлијателниот аспект на триптихот бил исклучително природниот и реален квалитет на тројцата овчари. Доменико Гирландајо веднаш ја насликал својата верзија, со убавата италијанска Мадона на местото на Фламанката, а самиот како еден од овчарите.
Во 1477 година, папата Сикст IV ја заменил запуштената стара капела во Ватикан во која се одржувале многу од папските служби, со нова капела која била наречена Систинска капела во негова чест, каде меѓу другите, учествувале фиренски уметници во сликањето фрески во капелата.
Сцената на Пјетро Перуџино на која Христос му ги дава клучевите на Свети Петар била извонредна по јасноста и едноставноста на неговата композиција, убавината на фигуративното сликарство, а особено перспективниот градски пејзаж.
Висока ренесанса
Фиренца била родното место на високата ренесанса, но во почетокот на 16 век најважните уметници биле привлечени во Рим, каде што ги имале најголемите нарачки.
Леонардо да Винчи
Леонардо да Винчи, поради обемот на неговите интереси и извонредниот степен на талент што го покажал во толку многу различни области, се сметал за архетипски „ренесансен човек“. Леонардо бил набљудувач. Ги проучувал и ги цртал цветовите на полињата, витлите на реката, обликот на карпите и планините, начинот на кој светлината се рефлектирала од зеленилото и блескала во скапоцен камен. Конкретно, тој ја проучувал човечката форма, сецирајќи триесет или повеќе трупови со цел да ги разбере мускулите и жилите.
Повеќе од кој било друг уметник, тој го унапредил проучувањето на „атмосферата“. Во неговите слики како што биле Мона Лиза и Богородица на карпите, тој ги користел светлината и сенката со голема суптилност.
Тајната вечера на Леонардо, насликана во трпезаријата на еден манастир во Милано, станала репер за религиозно наративно сликарство. Многу други ренесансни уметници сликале верзии на Тајната вечера, но само онаа на Леонардо била предодредена да се репродуцирала безброј пати во дрво, алабастер, гипс, литографија, таписерија, и др.
Освен директното влијание на самите дела, студиите на Леонардо за светлината, анатомијата, пејзажот и човечкото изразување биле делумно распространети преку неговата великодушност на свитата студенти.
Микеланџело
Во 1508 година, папата Јулиј II успеал да го натера скулпторот Микеланџело да продолжи со украсувањето на Систинската капела. Таванот на Систинската капела бил конструиран на таков начин што имало дванаесет дела што го потпирале сводот и формирале идеални површини на кои можело да се насликаат Дванаесетте апостоли. Но, Микеланџело смислил сосема друго нешто, за што му биле потребни речиси пет години за да го заврши.
Рафаело
Со Леонардо да Винчи и Микеланџело, името на Рафаело било синоним за високата ренесанса, иако тој бил помлад од Микеланџело 18 години и од Леонардо речиси 30 години. Не можело да се каже за него дека тој многу ја унапредил состојбата на сликарството како што тоа го направиле неговите двајца познати современици. Наместо тоа, неговата работа била кулминација на сите случувања на високата ренесанса. Рафаело ја имал среќата да се роди како син на сликар. Неколку години по смртта на неговиот татко, тој работел во умбриската работилница на Пјетро Перуџино.
Во својот краток живот, Рафаело насликал голем број големи жртвеници, импресивна класична фреска на морската нимфа Галатеа, извонредни портрети на двајца папи и познат писател, и фрески во ватиканските одаи, меѓу кои сликата Атинската школа.
Оваа фреска прикажувала состанок на сите најучени антички Атињани, собрани во голема класична средина околу централната фигура на Платон. Замислената фигура на Хераклит, кој седел покрај голем камен, бил портрет на Микеланџело и бил упатување на сликата на пророкот Еремија во Систинската капела. Неговиот сопствен портрет бил десно, покрај неговиот учител Перуџино.
Но, главниот извор на популарноста на Рафаело не биле неговите главни дела, туку неговите мали фирентински слики на Мадона и детето Христос, од кои најпозната веројатно била „Мадона од прекрасната градина“, сега во Лувр. Неговото поголемо дело, Систинска Мадона, било користено како дизајн за бројни витражи.
Ран маниризам
Раните маниристи во Фиренца, особено учениците на Андреа дел Сарто, како Јакопо да Понтормо и Росо Фиорентино, биле забележливи по издолжените форми, несигурно избалансирани пози, срушена перспектива, ирационални поставки и театарско осветлување. Како водач на Првата школа во Фонтенбло, Росо бил главна сила во воведувањето на ренесансниот стил во Франција.
Пармиџанино (ученик на Кореџо) и Џулио Романо (главниот асистент на Рафаело) се движеле во слично стилизирани естетски насоки во Рим. Овие уметници созреале под влијание на високата ренесанса, а нивниот стил бил окарактеризиран како реакција или претерано продолжување на истиот. Нивниот стил често се идентификувал како „антикласичен“. Најраната експериментална фаза на маниризмот, позната по своите „антикласични“ форми, траела до околу 1540 или 1550 година. Марсија Б. Хол, професорка по историја на уметност на Универзитетот Темпл, забележала во својата книга По Рафаело дека прераната смрт на Рафаело го означила почетокот на маниризмот во Рим.
Подоцнежен маниризам
Бронѕино, ученик на Понтормо, главно бил дворски портретист на дворот Медичи, во малку формален маниристички стил. Во истата генерација, Џорџо Вазари бил многу подобро запаметен како автор на Животите на најизвонредните сликари, вајари и архитекти, што имал огромен и траен ефект во воспоставувањето на репутацијата на Фирентинската школа. Вообичаена грешка во сликарството во Фиренца во децениите по 1530 година била тоа што многу сликари пробувале да ги имитираат гигантите од високата ренесанса.
Барок
До барокниот период, Фиренца повеќе не била најважниот центар на сликарството во Италија, но сепак била важна. Водечките уметници родени во градот и кои, за разлика од другите, поминале голем дел од својата кариера таму, ги вклучува: Кристофано Алори, Матео Росели, Франческо Фурини и Карло Долчи. Пјетро да Кортона бил роден во Големото Војводство Тоскана и многу работел во градот.
Нортхајм
Нортхајм (Northeim) — град и административно седиште на истоимениот округ, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на германскиот пат на фахверк.
Тајмир (езеро)
Езеро Тајмир (Таймы́р, Таймы́рское о́зеро) е езеро кое се наоѓа во централните региони на полуостровот Тајмир во Краснојарскиот крај во Русија. Сместено е јужно од планините Биранга.
Нортхајм
Во минатото, градот бил дел од Ханзата. По површина, градот претставува втор најголем во Долна Саксонија.
Тајмир (езеро)
Географија
Езерото Тајмир има должина од 165 км приближно и се протега во правец исток-запад. Има неправилна форма со многу краци кои се простираат во различни насоки и покриваат поширок регион. Неговата максимална ширина е само околу 23 км, во нејзината најширока област, која е некаде кон крајниот источниот крај на езерото.
Нортхајм
Местоположба
Нортхајм се наоѓа во јужниот дел на Долна Саксонија. Се наоѓа 20 километри северно од Гетинген. Низ средиштето на градот поминува 10. степен географска должина.
Тајмир (езеро)
Географија
Езерото Тајмир е покриено со мраз од крајот на месец септември па сè до почетокот на месец јуни. Главната река што се влева во нејзиниот слив од запад е Горна Тајмира. Други реки што се влеваат во него се: реката Западнаја, реката Севернаја потоа Бикада-Нгуома, реката Јаму-Тарида и Каламисамо. А река која излегува или се создава од езерото е Нижљи Тајмира (Долна Тајмира) и потоа тече кон север преку планинскиот регион Биранга.
Нортхајм
Местоположба
Низ Нортхајм тече реката Руме со нејзиниот канал. Западно од градот поминува Лајне во насока југ-север. Во неа се влева Руме 4,5 километри северозападно од центарот на градот.
Тајмир (езеро)
Географија
Областите на тундра јужно од езерото Тајмир се полни со помали езерца и со мочуришни реони.
Нортхајм
Местоположба
Нортхајм се наоѓа во Нортхајмската Езерска Област, која се простира на 360 хектари.
Соседни општини
Нортхајм на север се граничи со градот Ајнбек и општината Калефелд. На исток се граничи со општината Катленбург-Линдау. Јужно од Нортхајм се наоѓа Нертен-Харденберг, а западно е градот Моринген.
Историја
Нортхајм првпат е споменат во 800 година во документ за пренос на имот од франконски благородник на манастирот во Фулда. Во век, областа станала грофовија, управувана од грофовите на Нортхајм. Прв од нив, Зигфрид е споменат во 982 година. Од 1061 до 1070 година, грофот Отон II го држел племенското војводство на Баварија како царски феуд, но повторно го загубил поради неговата вклученост во саксонската завера против кралот Хајнрих IV.
Тајмир (езеро)
Температури на водата
Просечна температура на водата во месец август е +7 °C.
Нортхајм
Историја
Манастирот „Св. Блазиј“ бил основан околу 1100 година. Во 1252 година, Нортхајм ги добил градските права, а од 1384 до 1554 година бил член на Ханзата. Кога било воведено протестантството во 1532 година, сите цркви биле предадени на протестантите.
Тајмир (езеро)
Температури на водата
Во текот на зимата и тоа месеците декември и јануари, температурата на водата е малку над 1 °C
Нортхајм
Историја
Дел од градот бил уништен од пожар во 1832 година, кога изгорело и претставителното Градско собрание од средниот век, како и 40 куќи. Поголема штета предизвика пожарот од 1892 година, кој уништил неколку значајни историски градби на плоштадот.
Откако железницата била изградена од Хановер до Гетинген, била изградена и делница до Нортхајм во 1854 година, со што градот добил на значење и станал железнички јазол. Железницата „Јужен Харц“ била отворена во 1868 година, а железницата „Золинг“ во 1878 година.
Во текот на Втората светска војна, Нортхајм бил бомбардиран во септември 1944 година, февруари 1945 година и во март 1945 година. Железничката станица, пет фабрики и 18 куќи биле целосно уништени, а 80 куќи биле оштетени. За среќа, стариот дел на градот не претрпел штети.
Знаменитости
Постојат многу зачувани куќи изградени во фахверк во стариот дел на градот. Најстарите фахверк-куќи биле изградени од дабово дрво во век.
Дел од стариот дел на градот е опкружен од средновековен бедем, кој бил изграден во периодот 1252-1305.
Најстара црква во Нортхајм е капелата „Св. Фабијан“ и „Св. Себастијан“, која била изградена во готски стил во средината на век и обновена во 1985/86 година. Црквата „Св. Сиксти“ била градена од 1464 до 1517 година. Поседува готски олтар од 1420 година и друг олтар од век. Откако црквата преминала на протестантите во 1539 година, повеќе не живееле католици во градот. Првата католичка црква која била изградена по реформацијата била Св. Богородица надвор од стариот дел на градот кон крајот на век.
Збратимени градови
Нортхајм е збратимен со следниве градови:
Сообраќај
Нортхајм има железнички врски со Гетинген и Хановер. Воедно, градот има мал аеродром источно од градот.
1135
1135 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1135 година од новата ера, 135. од вториот милениум, 35. од XII век и шеста од 1130-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6643 и 6644 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5885 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4895 и 4896 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1888.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1135 година се протега во 3771 и 3772, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3831 и 3832 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1678. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 529 и 530 исламска година.
ОУ „Д-р Трифун Пановски“ - Битола
Основно училиште „Д-р Трифун Пановски“ — основно училиште во централното градско подрачје на Битола, помеѓу улиците „Охридска“, „Вангел Мајоро“ и Бул. „1 Мај“. . Училиштето се состои од една градба со два краци. Едниот крак е стар дел изграден во 1932 година, а другиот крак е изграден 1956. Училиштето започнува да работи во далечаната 1932 година со стариот дел.
Училишната градба зафаќа површина од 1420,98 м2, а училишниот двор површина од 3088 м2. Училишниот двор има зелен дел и асфалтиран дел каде што се сместени спортските терени за реализација на спортски активности.
Во состав на ОУ „Д-р Трифун Пановски“– Битола работат четири подрачни училишта и тоа во Трново, Дихово, Брусник и Братин Дол. Подрачното училиште во Нижеполе не работи од 2011 година),
За патронот д-р Трифун Пановски
Трифун Пановски (1912-1944) е првиот партизански лекар во Народноослободителната војска на Македонија, и патрон на медицинскиот центар во Битола. Како лекар и хуманист со големи лекарски способности кај борците и народот уживал голем авторитет. Роден 1912 година во село Буф, Леринско, тоа што е сега Егејска Македонија, во печалбарско семејство. Основно училиште завршил во родното место. Потоа со родителите се преселил во Битола, каде завршил гимназија во учебната 1933/34 година. Се запишал на Медицинскиот факултет во Белград. Уште за време на студентските денови влегол во напредното студентско движење. По дипломирањето се вработил како лекар во Ниш, но набрзо, веднаш по окупацијата, се вратил во Битола и се приклучил во НОБ. Во 1941 година станал член на КПЈ, а во 1942 година, за време на априлската провала, Пановски бил затворен од бугарската окупаторска полиција. Во недостаток на сигурни сведоштва бил ослободен од обвинувањата. Во текот на 1943 година бил интерниран во матична Бугарија и мобилизиран како лекар во бугарската војска, од каде успеал да избега и да им се приклучи на партизаните (1944 година). Во партизанските редови работел прво како главен лекар во партизанските болници на Кожуф планина, а потоа како лекар во Првата македонско-косовска бригада и на крај во Првата македонска бригада (во Дебрца и Караорман). Ce одликувал co храброст и пожртвуваност, спремен да им помогне на ранетите борци во првите борбени редови. Заради неговата несебичност бил почитуван и сакан од сите борци. Д-р Трифун Пановски работел во партизанската болница што ја створил и организирал кај Песочани и Ехловец, во подножјето на планините Караорман и Славеј. Во оваа болница се лекувале тешко ранетите борци, а полесно ранетите, под негов стручен надзор се лекувале во своите единици.
На 22 јуни 1944 година партизанското движење претрпело голема загуба. Во близина на селото Буринец (Дебрца) при едно пробно гаѓање со минофрлач, од ненадејна експлозија бил тешко ранет заедно со командантот на Првата македонска бригада, Коле Канински, и уште тројца нивни соборци - партизани. Иако и самиот бил тешко ранет д-р Трифун Пановски им помагал на останатите повредени, сè додека сите не им подлегнале на раните.
Учество на натпревари и Освоени награди
Во учебната 2007/2008 година, на регионалниот натпревар по предметот Математика освоени се пофалници и освоено е второ место; На Регионалниот натпревар по предметот Физика освоени се второ и трето место; На Државниот натпревар по Физика освоена е пофалница; На Регионалниот натпревар по Германски јазик освоено е шесто место; На Регионалниот натпревар по Сообрајќајно воспитание, екипно е освоено трето место; На Државниот натпревар од Народна техника освоено е четврто место; Екипата од училиштето зело активно учество на Регионалниот квиз натпревар помеѓу учениците од основните училишта; На спортските натпревари, женската екипа го освои второто место во ракомет; На републичкиот пролетен крос во три категории биле освоени по едно прво, две трети и едно четврто место; На општинскиот натпревар во мал фудбал освоено е трето место; На општинскиот натпревар по информатика е освоено е второ место; На натпреварот по литературни творби „Поетски бранувања“ освоено е второ место; На регионалниот натпревар по Историја освоени се петто и шесто место; На олимпијадата во Струга во организацијата на колеџот „Јаха Ќемал“ по Англиски јазик освоено е петто место место; На републичкиот натпревар по Англиски јазик освоено е петто место; На Општинскиот натпревар по Англиски јазик е освоено петто и осмо место; На регионалниот натпревар од Народна техника освоено е првото место; На општинскиот квиз натпревар, учениците од четврто одделение го освоиле првото место.
Наставен кадар
Во 2009 година, наставен кадар биле: директор Снежана Терзиевска; Македонски јазик: Робертина Петровска, Борка Саздановска; Математика: Богоја Белокозовски, Мери Кушевска, Јованка Вангелова; Физика: Мери Кушевска; Англиски јазик: Татјана Трајковска, Гордана Јовчевска, Катерина Стојчевска; Германски јазик: Мирјана Пачовска; Информатика: Снежана Јошевска; Историја: Пеце Димовски; Географија: Виолета Нешкоска; Биологија: Тања Блажевска; Хемија: Марика Кожовска; Техничко образование: Игор Наумовски; Ликовно образование: Анета Ангелковска; Музичко образование: Јелена Ќепаповиќ; Физичко образование: Цане Грбевски, Михајло Силјановски; Одделенска настава: Лилјана Николовска, Анастасија Талевска, Вера Стојановска, Ирена Николовска, Јани Апостополовски, Лидија Костовска, Васка Белокозовска, Цветанка Љамчевска, Тања Николовска, Елизабета Вељановска, Лилјана Тасевска, Лилјана Вељановска, Снежана Тодоровска
Кошчаке
Кошчаке (словенечки: Koščake) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Старотуркиски јазик
Старотуркиски јазик, орхонски туркиски или староујгурски јазик — најстариот документиран туркиски јазик, пронајден на натписи од Ујгурите во периодот од 7 до 13 век. Не можеме да кажеме дека директно ујгурскиот јазик потекнува од овој јазик, но има доста елементи што укажуваат на таа теорија.
Фонологија
Стариот туркиски јазик има 9 самогласки a, e, ė, i, ï, o, ö, u, ü. Согласките се делат на звучни и безвучни и тие се следниве:
Четврта политичка теорија (книга)
Четврта политичка теорија (Четвертая политическая теория) — книга на рускиот политиколог и теоретичар Александар Дугин, објавена во 2009 г. Во неа, тој нуди сосема нова политичка идеологија која ја нарекува „четврта“ и за која тврди дека претставува надминување на трите досегашни теории: либерализмот, марксизмот и фашизмот. Според западните медиуми, книгата послужила како инспирација за Граѓанската војна во Украина, и современата крајна десница воопшто.
Инди рок
Музиката што вообичаено се смета за инди рок потекнува од тоа што било познато како алтернативен рок во текот на 1980-ти]]те; ова име се однесува на фактот што тој бил алтернатива на мејнстрим рокот. Алтернативните бендови во тоа време, пак, биле под влијание на панк рок, пост-панк и новобрановите движења од 1970-тите и раните 1980-ти. Во текот на првата половина на 1990-тите алтернативната музика, предводена од гранџ бендовите како Nirvana (Нирвана) и Pearl Jam (Перл Џем), продреле во мејнстримот и оствариле успех на комерцијалните топ листи. Набрзо, алтернативниот жанр станал комерцијализиран, бидејќи мејнстрим успехот привлекол големи продуцентски куќи кои инвестирале во комерцијално ориентирани песни со конзервативен пристап. Со ова, значењето на терминот "алтернативно" го променил своето оригинално контракултурно значење, и терминот "инди рок" почнал повеќе да се употребува.
Калушка област
Калушка област (рус. -Калужская область) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Калуга.
Инди рок
"Инди рок" е скратено име за "индипендент рок" (на англиски: independent rock, независен рок), тоа доаѓа од општото правило дека најголем број од музичарите имаат потпишано договори со независни дискографски куќи, наместо со главните дискографски куќи. Тоа не е строго жанр на музика (бидејќи музичкиот стил и независноста не се секогаш во корелација), но често се користи како групен термин што покрива широк спектар на музичари и стилови, поврзани со некој степен на посветеност на вредностите на андерграунд културата, и (најчесто) можат да се опишат како рокенрол. Жанрови и поджанрови поврзани со инди рокот се лоу-фај, пост-рок, шугејзер, гараж панк, емо, седкор, Це86, тви поп, и мет рок; други поврзани категории се алтернативен рок и инди поп.
Калушка област
Часовен појас
Калушката област е сместена во Московската часовен појас (MSK/MSD). UTC разлика од +0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Инди рок
Обично, инди музичарите му придаваат големо значење на одржувањето на комплетна контрола на нивната музика и кариери, често издавајќи албуми во нивни сопствени независни дискографски куќи и се потпираат на концертни тури, пропаганда уста-на-уста, и емитување во независни или колеџ радиостаници како промоција. Некои од попопуларните музичари, сепак, може да потпишат договори со поголемите дискографски куќи, но најчесто по поповолни услови здобиени како резултат на нивниот претходен независен успех.
Калушка област
Население
Според пописот во 2002 вкупното население изнесува 1.040,900 луѓе, од кои градското население брои 779,700 жители (74,9 %), а селското — 261,200 жители (25,1 %).
Касписки галеб
Каспискиот галеб (Larus cachinnans) е голем галеб и член на комплексот на сребренести и ситни галеби со црн грб. Научното име е од латински. Се чини дека Larus се однесувал на галеб или друга голема морска птица, а cachinnans значи „смеење“, од cachinnare „да се смееш“.
Опис
Тоа е голем галеб долг 56-68 сантиметри, со 137-155 сантиметри распон на крилјата и телесна маса од 680-1 590 г. Меѓу стандардните мерења, крилен хорд е од 38.5 до 48 сантиметри, клунот е 4.6 до 6.4 см и ткоските на нозете се 5.8 до 7.7 см. Каспискиот галеб има долг, тенок клун, нагласена со наведнатото чело. Нозете, крилјата и вратот се подолги од оние на галебот од сребренестиот галеб и жолтоногиот галеб. Окото е мало и често темно, а нозете варираат од бледо розова до бледо жолтеникава боја. Грбот и крилјата се малку потемна нијанса на сива боја од сребренестиот галеб, но малку побледи од жолтонигиот галеб. Најнадворешниот примарен пердув има голем бел врв и бел јазик што се протега по внатрешната мрежа.
Првозимските птици имаат бледа глава со темни ленти на задниот дел од вратот. Долните делови се бледи, а грбот е сивкав. Поголемите и средните покривки на крилата имаат белузлави врвови кои формираат две бледи линии низ крилото.
Рспространетост
Каспискиот галеб се размножува околу Црното и Каспиското Море, протегајќи се на исток низ Средна Азија до северозападна Кина. Во Европа се шири на север и на запад и сега се размножува во Полска и источна Германија. Некои птици мигрираат на југ до Црвеното Море и Персискиот Залив, додека други се распрснуваат во Западна Европа, во земји како Шведска, Норвешка и Данска или Бенелукс, па дури и северно од Франција. Сега редовно се забележуваат мали бројки во Британија, особено во Југоисточна Англија, Источна Англија и Мидлендс.
Размножување
Обично се гнезди на рамно, ниско тло покрај вода, за разлика од жолтонохиот галеб, кој главно се гнезди на карпи во областите каде што двете се преклопуваат. Сезоната на парење започнува од почетокот на април. Се ставаат две или три јајца и се инкубираат 27 до 31 ден.
Хранење
Тие се мршојадци и грабливци со многу разновидна исхрана. За време на сезоната на парење, тие често јадат глодачи, како што се стоболки, летајќи на одредено растојание во степите за да ги најдат.
Класификација и подвидови
Оваа форма има проблематична таксономска историја, сумирана во статијата за сребренест галеб. Каспискиот галеб порано се третираше како подвид насребренестиот галеб, но сега се третира како целосен вид од страна на многу власти (на пр. Комитетот за евиденција на Вританскиот сојуз на орнитолози ). Некои авторитети го вклучуваат жолтоножниот галеб ( L. michahellis ) во рамките на L. cachinnans, но тој сега најчесто се смета за посебен вид.
Монголскиот галеб ( L. (vegae/cachinnans) mongolicus ) може да се класифицира како подвид на каспискиот галеб, подвид на галебот Вега или како вид сам по себе. Се размножува во Монголија и околните области и мигрира кон југоисток во зима.
ОУ „Дрита“ - Копаница
„Дрита“ — основно училиште во Копаница, Општина Сарај. .
Плоштад Сафра
Плоштадот Сафра (хебрејски: כיכר ספרא‎, Kikar Safra) е square кој се наоѓа во Ерусалим, Израел. Се наоѓа блиску улица улицата Јафа, на исток граничи со улица Шивтеј Израел, стариот дел од Ерусалим и руската населба на север. Во времето на арапско-израелскиот конфликт и шестдневната војна, Мамила спагала во т.н. Зелена линија помеѓу Израел и Јордан. За време на овие конфликти, многу стари градби биле сосема нацелосно разрушени.
Бланкензе (Мекленбург)
Бланкензе (Blankensee) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Пат на свилата
Пат на свилата — поим што се однесува на низа трговски и културни патишта коишто имале централно значење во културната интеракција меѓу регионите на азискиот континент, поврзувајќи го западниот со источниот свет преку односите меѓу трговците, аџиите, свештениците, номадите и урбаното население од Кина до Средоземното Море.
Протегајќи се нво должина од 6.437 km, Патот на свилата го добил своето име по профитабилната трговија со кинеска свила којашто започнала да се превезува по овие патишта за време на династиајта Хан (206 п.н.е. - 220). Во време на оваа династија, околу 114 година п.н.е., средноазиските патишта биле проширени, најмногу благодарение на мисиите и истражувањата на Џан Циен. Тие посветиле голем интерес во безбедноста на своите производи што се тргувале и го прошириле Кинескиот Ѕид со цел да ги заштити трговските патишта.
Трговијата по Патот на свилата бил значаен фактор во развојот на цивилизациите во Кина, Индискиот Потконтинент, Персија, Европа и Арабија. Тој започнал политички и економски односи меѓу цивилизациите на голема оддалеченост. Иако свилата била големо трговско добро за Кина, во трговијата биле вклучени и многу други добра, а различните технологии, религии и филозофии, како и бубонската чума (наречена „црна смрт“) биле пренесувани низ патиптата. Освен за економска трговија, Патот на свилата служел и како еден од начините за културна трговија меѓу цивилизациите што ги поврзувал.
Во античкиот период, најголеми трговци биле индиските и бактриските трговци, од 5. до 8. век согдијанските, а потоа арапските и персиските трговци.
Хромозом 3 (човек)
125px|right|Генски локуси на 3 човечки хромозом. Третиот човечки хромозом или хромозомот 3 е еден од 23 пара на хромозоми кај луѓето. Луѓето обично имаат по две копии од овој хромозом. Хромозомот 3 опфаќа речиси 200 милиони базни парови (градбените единки на ДНК) и претставува околу 6,5% од вкупната ДНК во клетката.
Поради различните пристапи во истражувањето на бројот на гени кај секој хромозом, и тука тој варира. Најверојатно хромозомот 3 содржи помеѓу 11000 и 1500 гени.
Мутирани (рецесивни) гени и болести
На третиот човечки хромозом се картирани гени кои ги предизвикуваат следните генески болести:
IC 1841
IC 1841 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1841 се споменува и како Reiz 2682.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1841 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 1841 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 25,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 43' 54"".
Други поделби
Проучување на IC 1841 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1786619.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Јесен стиже
Јесен стиже може да означува две песни:
Глигор Стефанов Попев
Животопис
Роден е во богато прилепско трговско семејство, а и самиот станал крупен трговец. Завршил ІІІ клас во Солунска егзархиска машка гимназија. Од 1892 до 1896 година бил трговец. Во 1894 година бил вклучил во револуционерната организација од страна на Даме Груев и влегол во Битолскиот окружен комитет заедно со Пере Тошев и Ѓорѓи Пешков, а подоцна кон нив се приклучил и Ѓорче Петров. Во 1894 година учествувал во Ресенското советување, а по заминувањето на Ѓорче Петров за задграничен претставник во март 1897 година, Попев бил кооптиран на неговото место во Централниот комитет. Доаѓањето на Попев во Солун коинцидирало со започнувањето на судирот помеѓу Централниот комитет и членовите на Бугарското тајно револуционерно братство. Помошта на Попев во тој судир била голема бидејќи тој како роднина на Коне Самарџиев навремено дознал за плановите на Братството да се ликвидират некој од членови на Централниот комитет. Предвидените ликвидации не се оставриле, а самиот Попев за обидот за ликвидација на Даме Груев истакнал:
Во револуционерно движење учествувал долги години, а по Балканските војни војни се населил во Бугарија, а таму го завршил и својот живот.
Маркет Махан Џехуда
Маркетот Маханех Џехуда (хебрејски: שוק מחנה יהודה, Shuk Mahaneh Yehuda) се наоѓа во Ерусалим, Израел, помеѓу улицата Јафа и улица Агрипас. Маркетот располага со свежо овошје и зеленчук, облека, сувинири и слично.
Бланкензе
Бланкензе може да се однесува на следниве места во Германија:
NGC 680
NGC 680 — елиптична галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 680 се споменува и како UGC 1286, MCG 4-5-15, CGCG 482-19.
Откривање
Телото е откриено на 15 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 49 м 47,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 21° 58' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 680 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6719. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 128; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1212. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 896.
Црква „Св. Атанасиј“ - Мачево
Свети Атанасиј (позната и само како Свети Атанас) — главна селска црква во малешевското село Мачево. Црквата е сместена во југозападниот дел од селото, од леваата страна на патот кој води кон мост на реката Брегалница. Во нејзина непосредна близина, од спротивната страна на патот се сместени селските гробишта.
Историја
Според натписот над влезната врата, црквата е изградена во 1932 година на местото на постара црква.
ОУ „Дрита“ - Рашче
„Дрита“ — основно училиште во Рашче, Општина Сарај. .
Црква „Св. Атанасиј“ - Мачево
Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна и има правоаголна основа, со петострана апсида во задниот дел. Целата градба е малтерисана и е обоена во бела боја. Над влезната врата се испишани годините 1932, кога црквата најверојатно била изградена, и 1952. Иконите во црквата се изработени од локални зографи и се подарок од месното население.
Камбанаријата на црквата се издига од кровот над влезната врата. На нејзината предна страна е испишан датумот 8 октомври 1975 година. Од левата страна на црквата се наоѓа трпезаријата.
Корошче
Корошче (словенечки: Korošče) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Хакпфифел
Хакпфифел (Hackpfüffel) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од општината Брикен-Хакпфифел.
Lecanora solaris
Леканора соларис е вид на корстозни лишаи од фамилијата Lecanoraceae. Пронајден на планините Алтај во Русија, лишајот бил опишан како нов за науката во 2019 година од Лидија Јаковченко и Евгениј Давидов. Лишајот е сличен во општа морфологија со Lecanora somervellii, но може да се разликува од тој вид по малиот, сквамулозен (лушпест) до маргинално лобат папочен талус и постојаната маргина на неговата апотеција. Епитетот на видот упатува на светло жолтата (соларис = „сончево“) боја на лишаите.
NGC 5262
NGC 5262 — елиптична галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5262 се споменува и како UGC 8606, CGCG 353-22, NPM1G +75.0089, KCPG 386B.
Откривање
Објектот е откриен на 5 мај 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5262 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 5262 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.