Павија
Рана историја
Владеењето на Одоакер како крал на Италија не траело долго, бидејќи во 488 година Остроготските народи предводени од нивниот крал Теодерик ја нападнале Италија и војувале против Одоакер. По 5 години борба, Теодерик го победил Одоакер и на 15 март 493 година, го убил Одоакер на банкет наменет за преговори за мир меѓу двајцата владетели. Со основањето на кралството Острогот со седиште во северна Италија, Теодерик ја започнал својата огромна програма за јавна градба. Павија била меѓу неколкуте градови што Теодорик ги избрал да ги обнови и прошири. Тој ја започнал изградбата на огромниот комплекс на палатата што на крајот ќе стане резиденција на монарсите на Ломбардите неколку децении подоцна. Теодерик, исто така, ја нарачал изградбата на комплексот амфитеатар и бањи во римски стил во Павија; во седмиот век овие ќе бидат меѓу ретките сè уште функционални бањски комплекси во Европа надвор од Источното Римско Царство. При крајот на владеењето на Теодерик, христијанскиот филозоф Боетиј бил затворен во една од црквите во Павија од 522 до 525 година пред да биде погубен поради предавство. За време на заробеништвото на Боетиј во Павија, тој го напишал своето главно дело Утеха на филозофијата. Павија одиграла важна улога во војната меѓу Источното Римско Царство и Остроготите која започнала во 535 година. По победата на источниот римски генерал Белисариј над остроготскиот водач Витигис во 540 година и губењето на повеќето земји на Остроготите во Италија, Павија била меѓу последните центри на отпорот на Остроготите кои ја продолжиле војната и се спротивставиле на источноримското владеење. По капитулацијата на раководството на Остроготите во 540 година, повеќе од илјада луѓе останале во гарнизони во Павија и Верона посветени на спротивставувањето на источноримското владеење. Од 540 година, Павија станала постојан главен град на Остроготското Кралство, стабилно место на дворот и кралското богатство. Отпорноста на упориштата на Остроготите, како Павија, против напаѓачките сили им овозможило владеење на Остроготите, додека конечно не бидат поразени во 561 година. Павија и полуостровот Италија не останале долго под власта на Источното Римско Царство, бидејќи во 568 н.е. нов народ ја нападнал Италија: Ломбардите (инаку наречени Лонгобарди). Во нивната инвазија на Италија во 568 година, Ломбардите биле предводени од нивниот крал Албоин (р. 560–572), кој ќе стане првиот ломбардски крал на Италија. Албоин зазел голем дел од северна Италија во 568 година, но неговиот напредок бил запрен во 569 година од утврдениот град Павија. Павле Ѓаконот „ Историја на Ломбардите“ напишана повеќе од сто години по опсадата на Тицинум дава еден од ретките записи за овој период: „Градот Тицинум (Павија) во тоа време се држел храбро, издржувајќи ја опсадата повеќе од три години, додека војската на Лангобардите останала на западната страна. Во меѓувреме, Албоин, откако ги избркал војниците, зазел сè до Тоскана, освен Рим и Равена и некои други утврдени места што се наоѓале на брегот на морето. Опсадата на Тицинум конечно завршила со заземањето на градот Павија од страна на Ломбардите во 572 година. Стратешката локација на Павија и палатите Остроготи сместени во неа ќе ја направат Павија до 620-тите главен град на Ломбардското Кралство Павија и главна резиденција за ломбардските владетели.