cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на национални паркови во Шведска
Националните паркови во Шведска се под раководство на Службата за заштита на природата (швед. Naturvårdsverket). Целта на службата за е да создаде систем на заштитени подрачја кои ги претставуваат сите карактеристични природни предели во земјата. Првиот национален парк е основан во 1909, а истата година со парламентарна одлука де основани уште осум. Ова се првите национални паркови во Европа. Во периодот помеѓу 1918 и 1962 се отворени уште седум парка, проследени од уште тринаесет помеѓу 1982 и 2009 г. Најнов национален парк е Костерхавет. Моментално во Шведска постојат 29 национални паркови, со вкупна површина од 731.589 хектари. До 2013 се предвидени уште шест.
Предвидени национални паркови
Во 2008 Службата за заштита на природата направила план за воведување на 13 нови национални паркови во блиска иднина. Според планот, седум од нив ќе бидат отворени во периодот од 2009 до 2013. Првиот од нив е националниот парк Костерхавет, отворен во септември 2009. Моментално не се знае кога ќе се отворат преостанатите шест парка.
Вароша
Вароша или Мараш (Maraş, некогаш се среќава и како Kapalı Maraş) — напуштена градска населба сместена во јужниот дел на крајбрежниот град Фамагуста (на турски Газимагуса) на островот Кипар, сега де факто дел од самопрогласената Турска Република Северен Кипар. Пред Турската инвазија на Кипар во 1974, Вароша била модерна туристичка населба во градот и имала околу 39 илјади жители. По инвазијата сите мештани пребегнале и населбата останала напуштена и под контрола на Турските вооружени сили. Денеска влезот во населбата е забранет. е област на Кипарски град Фамагуста, кој се наоѓа во Турска Република Северен Кипар. Пред Турска инвазија на Кипар, извршена во 1974, Вароша беше модерна и туристичка област на Фамагуста. Нејзините жители биле протерани од турската војска за време на инвазијата и оттогаш е напуштен. Областа на Вароша е 6,19 Km².
Историја
Во 1970-тите, Фамагуста беше број еден туристичка дестинација на Кипар. За да се задоволи зголемениот број туристи, беа изградени нови хотели и големи згради. За време на својот врв, областа Вароша не само што беше првата туристичка дестинација на Кипар, туку, помеѓу 1970 и 1974 година, една од најпопуларните туристички дестинации во светот, станувајќи дестинација на избор за богатите и познати личности како што е Елизабет Тејлор, Ричард Бартон, Ракел Велч и Брижит Бардо.
Одлики на Вароша
Главните одлики на областа Вароша ја вклучуваа авенијата Џон Ф. добро познати луксузни хотели, вклучително и „Кинг Џорџ хотел“, „Хотел Астериас“, „Грциан Хотел“, „Хотел Флорида“ и „Хотел Арго“ кој беше Елизабет миленик на Тејлор. Хотелот Арго се наоѓа во близина на крајот на „JFK Avenue“ свртен кон Протарас и заливот Fig Tree. Друга главна улица во Вароша беше „Леонидас“ (Λεωνίδας), голема сообраќајница што се протега западно од „Авенијата ЏФК“ кон „Виенскиот агол“. Леонидас беше главниот трговски центар на Вароша и улица за забава, со неколку барови, ресторани и ноќни клубови.
Судски случаи
Според Кипарските Грци има 425 парцели на плажата Вароша, која се протега од хотелот Контандија до хотелот Златни Песоци. Комплетниот број на парцели во Вароша е 6082.
Има 281 случај на Кипарски Грци кои поднеле барање до Комисијата за недвижен имот (ИПЦ) на Северен Кипар за компензација.
n 2020 година, Кипарски Грци Деметриос Хаџихамбис поднесе тужба барајќи државна компензација за финансиските загуби.
Од 1974 година до денес
По Турска инвазија на Кипар, на 20 јули 1974 година како одговор на државен удар „прогрчкиот“, кипарската грчка армија ги повлече своите сили во Ларнака. Турската армија напредуваше до Зелена линија, која е сегашната граница меѓу двете заедници. Неколку часа пред кипарската турска и грчка армија да разменуваат оган на улиците на Фамагуста, целото население, плашејќи се од масакр, побегна. Многу од неговите жители се засолниле на југ, во градовите Паралимни, Деринеја и Ларнака. Паралимни оттогаш стана нов главен град на област кипарски на Фамагуста.
Кога турската армија ја презеде контролата врз областа за време на инвазијата, тие го оградија. Оттогаш го забрани пристапот, освен за турската војска. Планот Анан би го вратил Вароша под контрола на кипарските Грци, но тоа никогаш не се оствари бидејќи беше отфрлено од гласачите на кипарските Грци на референдумот во 2004 година.
Причината поради која Вароша е напуштен е поради Резолуција 550 од Совет за безбедност на Обединетите нации (земено на 11 мај 1984 година), кој наведува дека „недозволиви се обиди за населување во кој било дел на Вароша од кој било друг освен неговите жители“. Затоа, Турските вооружени сили (ТСК) не можат повторно да ја населат областа под нивна контрола, што доведе до напуштање на областа Вароша.
Отсуството на население, а со тоа и поправки, значи дека зградите малку по малку се рушат. Природата добива на сила, металот кородира, прозорците се кршат, а растенијата ги шират своите корени по ѕидовите и тротоарите. морски желки се исто така видени како ги несат своите јајца на нејзините напуштени плажи. Застапниците се замрзнати со стари возила од 1974 година, а неколку години откако беа напуштени, луѓето велат дека виделе светилки кои сè уште светат низ прозорците на празните згради.
Еден таков план за населување беше Планот Анан за повторно обединување на островот кој предвидуваше враќање на Вароша на првобитните жители. Но, ова беше отфрлено од Кипарските Грци на референдумот во 2004 година. Советот за безбедност на ОН Резолуцијата 550 вели дека таа „смета за недозволиви обиди за колонизација на кој било дел од Вароша од страна на лица кои не се негови жители и повикува на трансферот на оваа област на администрацијата на Обединетите нации“.
Во отсуство на човечко живеалиште и одржување, зградите продолжуваат да се влошуваат. Со текот на времето, природата почнала да ги обновува делови од градот бидејќи металот кородира, прозорците се кршат, а растенијата се вкорениле на ѕидовите и тротоарите и дивеат во старите прозорски кутии. Во 2014 година, BBC објави дека Морските желки биле забележани како се гнездат на плажите во градот.
За време на кипарската ракетна криза (1997-1998), водачот на Кипарските Турци, Рауф Денкташ се закани дека ќе го преземе Вароша доколку кипарската влада не отстапи.
Повторно отворање за цивилното население
Населението на Вароша беше 226 на пописот на Северен Кипар во 2011 година.
Во 2017 година, плажата Вароша беше отворена за ексклузивна употреба на Турци (и кипарски Турци и турски државјани).
Во 2019 година, Владата на Северен Кипар објави дека ќе го отвори Вароша за колонизација. На 14 ноември 2019 година, Ерсин Татар, премиерот на Северен Кипар, објави дека Северен Кипар има за цел да го отвори Вароша до крајот на 2020 година.
На 9 декември 2019 година, Ибрахим Бентер, генерален директор на администрацијата на верската фондација на кипарските Турци ЕВКАФ, изјави дека целиот Мараш/Вароша е во сопственост на ЕВКАФ. Бентер рече дека „ЕВКАФ може да потпише договори за изнајмување со кипарските Грци доколку прифатат дека оградениот град му припаѓа на Евкаф“.
На 22 февруари 2020 година, Кипар објави дека ќе стави вето на средствата на Европската унија на кипарските Турци доколку Вароша се отвори за зделки.
На 6 октомври 2020 година, Ерсин Татар, премиер на Северен Кипар, објави дека областа на плажата Вароша повторно ќе биде отворена за јавноста на 8 октомври 2020 година. Претседателот на Турција, Реџеп Таип Ердоган, рече дека Турција целосно ја поддржува Одлуката. Овој потег дојде пред претседателските избори во Северен Кипар во 2020 година, на кои Татар беше кандидат. Вицепремиерот Кудрет Озерсај, кој претходно работеше на повторното отворање, рече дека ова не е целосно повторно отворање на областа, дека тоа е едноставно едностран изборен трик на Татар. Неговата Народна партија се повлече од татарскиот кабинет, што доведе до колапс на владата на кипарските Турци. Главниот дипломат на ЕУ го осуди планот, опишувајќи го како „сериозно кршење“ на договорот на ОН за прекин на огнот. Понатаму, тој побара од Турција да ја прекине оваа активност. Генералниот секретар на ОН изрази загриженост поради одлуката на Турција.
Во октомври 2020 година, претседателот на Турција, Реџеп Тајип Ердоган, заедно со премиерот на самопрогласената Турска Република Северен Кипар (ККТЦ), Ерсин Татар, нареди повторно отворање на Вароша.
Речиси веднаш, на 9-ти тој месец, Советот за безбедност на Обединетите нации го потврди статусот на Вароша како што беше воспоставен во претходните резолуции на Советот за безбедност на Обединетите нации, вклучувајќи ја резолуцијата 550 (1984) и резолуцијата 789 (1992). Исто така, тој повтори дека не треба да се преземаат дејствија во однос на тој локалитет што не се во согласност со тие резолуции.
На 8 октомври 2020 година беа отворени некои делови на Вароша од Офицерскиот клуб на Армијата на Турците и Кипарските Турци до хотелот Златни Песоци.
На 27 ноември, Европскиот парламент ја повика Турција да ја повлече својата одлука за повторно отворање на дел од Вароша и да ги продолжи преговорите за решавање на кипарското прашање врз основа на би-комунална и бизонална федерација и ја повика Европската Унијата ќе воведе санкции против Турција, доколку работите не се сменат. Турција ја отфрли резолуцијата, додавајќи дека ќе продолжи да ги штити и своите права и на Кипарските Турци. Претседателството на Турската Република Северен Кипар, исто така, ја осуди резолуцијата.
На 20 јули 2021 година, Татар, претседателот на Северен Кипар, го најави почетокот на втората фаза од отворањето на Вароша. Тој ги охрабри кипарските Грци да поднесат барање до Комисијата за недвижности на Турската Република Северен Кипар за враќање на нивните имоти доколку имаат такви права.
Џамијата Билал Ага, изградена во 1821 година и деактивирана во 1974 година, беше повторно отворена на 23 јули 2021 година.
Како одговор на одлуката на владата Северен Кипар, претседателската изјава на Советот за безбедност на Обединетите нации од 23 јули рече дека населбата во кој било дел од напуштеното кипарско предградие Вароша, „од други лица освен жители, тоа е „недозволиво“. Истиот ден, Турција ја отфрли претседателската изјава на Советот за безбедност на Обединетите нации за Марас (Вароша) и рече дека овие изјави се засновани на грчко-грчка кипарска пропаганда, се неосновани и неосновани тврдења и не се во согласност со реалноста на островот. . На 24 јули 2021 година, Претседателството на Северен Кипар ја осуди претседателската изјава на Советот за безбедност на Обединетите нации од 23 јули, во која се наведува дека „ја гледаме и ја осудуваме како обид да се создаде пречка за носителите на правата на сопственост во Вароша да ги постигнат вашите права“.
До 1 јануари 2022 година, речиси 400.000 луѓе ја посетиле Вароша откако таа беше отворена за цивили на 6 октомври 2020 година.
На 19 мај 2022 година, Северен Кипар отвори плажа со должина од 600 метри X 400 метри на плажата Голден Сандс (од хотелот Кинг Џорџ до зградата Океанија) во Вароша за комерцијална употреба. Беа поставени шезлонги и чадори.
UNFICYP рече дека ќе ја подигне одлуката донесена од властите на кипарските Турци за отворање на тој дел од плажата во Вароша пред Советот за безбедност, рече во петокот портпаролот на мировните сили Алим Сидик. ОН објавија дека нивната „позиција за Вароша не е променета и внимателно ја следиме ситуацијата“.
Во октомври 2022 година, кипарските Турци објавија дека во градот ќе бидат отворени јавни институции.
Културни референци
Вароша беше анализиран од Алан Вајсман во неговата книга Светот без нас како пример за незапирливата моќ на природата.
Режисерот Кипарски Грци Мајкл Какојани го опиша градот и ги интервјуираше неговите прогонети граѓани во филмот Атилас '74, произведен во 1975 година.
Во 2021 година, белоруската група Main-De-Gloire му посветува песна на овој град кој стана духовно место
Бабарога (албум)
Бабарога е четвртиот албум по ред на српската пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца. Издаден е во 1991 година.
На албумот се наоѓаат следните песни:
Џиро д’Италија 2015
Џиро д’Италија 2015 — 98. издание на Џиро д’Италија, една од големите велосипедски трки. Трката започнала во Сан Лоренцо ал Маре на 9 мај со екипен хронометар на растојание од 17,6 километри, а завршила во Милано на 31 мај со рамна етапа на растојание од 185 километри. Трката била петнаесетта по ред во сезоната на Светската турнеја. Вкупно 197 возачи од 22 екипи настапиле на трката, која била освоена од Шпанецот Алберто Контадор од екипата. Второто и третото место биле освоени од Италијанецот Фабио Ару и Шпанецот Микел Ланда, соодветно.
Во другите пласмани на трката, Италијанецот Џакомо Ницоло од екипата го освоил бодовниот пласман, возачот на  Џовани Висконти го освоил планинскиот пласман, додека Ару од  го завршил Џиро како најдобар возач под 26 години во генералниот пласман, завршувајќи на второто место. Астана завршила како победник во Трофеј Брза екипа, освојувајќи најмало вкупно време од сите екипи, како и Трофеј Супер екипа.
Екипи и велосипедисти
Бидејќи Џиро д’Италија е дел од Светската турнеја, сите 17 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. Организаторите на трката на пет професионални континентални екипи им доделиле специјална покана и така била заокружена групата од 22 екипи. Првично, секоја екипа испратила состав од девет возачи на трката. Меѓутоа, Џорџ Бенет бил приморан да се повлече пред да започне трката, оставајќи го со само осум возачи. Така, Џиро започнал со група од 197 возачи. Од нив, 163 возачи успеале да завршат на целта во Милано.
Екипи во Светската турнеја биле:
Екипи кои добиле специјални покани биле:
Фаворити пред трката
Други велосипедисти за првите пет места во генералниот пласман ќе се борат Доменико Поцовиво (завршил во првите пет минатата година), Јурген ван ден Брук (завршил меѓу првите десет на сите големи трки), Илнур Закарин (победник на неодамна завршениот Тур де Романди) и Рајдер Хесједал (победник на Џиро д’Италија 2012).
Етапи
Рутата за Џиро д’Италија 2015 била прикажана од директорот на трката Мауро Вењи на 6 октомври 2014 година во Милано. Содржела две хронометарски етапи, еден екипен и еден поединечен хронометар. Имало пет етапи со големи искачувања, од кои четири со завршница на нагорнина: осмата етапа до Кампитело Матезе; петнаесеттата етапа до Мадона ди Кампилјо; деветнаесеттата етапа до Червинија и дваесеттата етапа со Сестриере. Етапите 4 и 12, иако биле категоризирани како среднопланински, завршуваат на Абетоне и Монте Берико, соодветно. Како што било вообичаено за минатите години, организаторите вклучиле два дена за одмор. Кога се споредува со претходните изданија на трката, трката била подолга за 36,3 километри, содржела помалку еден ден за одмор, како и еден поединечен хронометар.
Две етапи започнувале или завршувале надвор од Италија, обата пати во Швајцарија. Седумнаесеттата етапа завршувала во Лугано, додека осумнаесеттата етапа започнувала во Мелиде.
Преглед на трката
Трката започнала со екипен хронометар во Санремо. Екипата ја освоила првата етапа, со што Сајмон Геранс бил првиот кој ја облекол розовата маичка. Втората етапа, обележана со неколку падови, била освоена од возачот на Скај, Елија Вивијани, кој ја презел црвената маичка како предводник во бодовниот пласман. Мајкл Метјус ја презел розовата маичка од неговиот колега Геранс. Потоа, ја освоил третата етапа, која била обележана како среднопланинска и вклучувала искачување од втора категорија, но, можеби неочекувано, завршила со масовен спринт од намалената главна група. Меѓутоа, на етапата се случила страшна несреќа на фаворитот Доменико Поцовиво, кој бил приморан да се откаже од трката. Четвртата етапа била прва која предизвикала поголеми временски разлики. Давиде Формоло ја освоил етапата по бегство, следен од група на тринаесет возачи со најголем дел од фаворитите.
Петтата етапа завршила на нагорнина во Абетоне. Словенецот Јан Поланц ја освоил етапата по бегство и дошол до крајот на втор ден по ред. На етапата се случиле повеќе напади од главните фаворити Контадор, Ару и Порт. Тројката завршила 1' 31" зад Поланц. Контадор ја преземал розовата маичка, главно поради второто место на неговата екипа,, на воведниот екипен хронометар на трката. Наредните две етапи завршиле со спринтови, освоени од Андре Грајпел и Диего Улиси, соодветно.
Осмата етапа го имала првото искачување од прва категорија. Била освоена од Бењат Инчаусти. Контадор успешно ја одбранил маичката, возејќи со изместено рамо по падот во последните метри на шестата етапа. Деветтата етапа вклучувала повеќебројни категоризирани искачувања, како завршница на првата недела. Била освоена од Паоло Тиралонго. На етапата се случил и напад на Ару, но бил достигнат од Контадор, Порт и Ланда. Меѓутоа, Ару успеал да добие една секунда од Контадор во завршниот спринт на крајот.
По првиот ден за одмор, со десеттата етапа започнала втората недела. Никола Боем ја освоил етапата по бегството кое било успешно до крајот. Кон крајот, третопласираниот Порт имал механички проблем (дупната гума) и изгубил 47 секунди во однос на главната група. Добил и дополнителни две минути казна поради тоа што имал недозволена промена на тркало од страна на Сајмон Кларк, возач од друга екипа. Следниот ден, бегството повторно било успешно, овој пат победувајќи Илнур Закарин. Дванаесеттата етапа, со завршница на нагорнина, била освоена од Филип Жилбер.
Тринаесеттата етапа била освоена од Сака Модоло во спринт, но била одбележана од пад на 3,1 километар пред целта. Контадор, кој изгубил 40 секунди и Порт, кој изгубил дополнителни две минути, биле вклучени во падот. Розовата маичка преминала кај Ару, на радост на домашните обожаватели.
Четиринаесеттата етапа била единствениот поединечен хронометар на трката. На растојание од 59,4 километри бил долг тест и се покажал важен за генералниот пласман. Васил Кириенка ја освоил етапата, а Алберто Контадор бил најдобар помеѓу фаворитите, преземајќи ја розовата маичка од Фабио Ару и добивајќи значајно време пред соперниците. Ару изгубил повеќе од две и пол минути, а Ричи Порт доцнел повеќе од четири минути зад Шпанецот, губејќи ги сите шанси за победа на Џиро. Следниот ден била првата етапа на Доломитите. Екипата на Ару, Астана, имале солиден настан на планинската завршница на Мадона ди Кампиљо, но не успеала да го оддалечат Контадор. Микел Ланда ја освоил етапата, Контадор бил трет, освојувајќи дополнителни седум секунди во однос на Ару. Ричи Порт, сè уште под ефект од падот, изгубил 27 минути и ја напуштил трката на последниот ден за одмор додека Ригоберто Уран, по слабиот резултат на хронометарот, изгубил уште осум минути, со што ги изгубил шансите за подиумот.
Шеснаесеттата етапа била кралска етапа со пет алпски врвови, вклучувајќи ги Тонале, Мортироло и планинска завршница на Априка. Контадор имал импресивна потера на Мортироло откако доживеал проблем со гумата и заостанувајќи скоро минута зад групата на подножјето. Ланда ја освоил втората етапна победа по ред, додека Контадор го потврдил своето водство. Ару продолжил да се мачи, губејќи уште две минути во однос на Контадор и паднал на третото место, зад неговиот колега, Ланда. Сака Модоло ја освоил седумнаесеттата етапа во Лугано, единствената точка во странство на Џиро.
Во текот на осумнаесеттата етапа, Филип Жилбер ја обезбедил својата втора етапна победа од бегство по долгиот спуст од последното искачување, на кое имало напад од Контадор и од Рајдер Хесједал, кои добиле минута во однос на своите соперници. Во текот на следниот ден, кој имал три искачувања од прва категорија, вклучувајќи го завршното искачување на Червинија, Ару, по мачењето на претходните планински етапи, стекнал сила и ја освоил етапата. Исто така, го повратил второто место во генералниот пласман, откако Ланда и Контадор завршиле во група со неколку други фаворити со повеќе од една минута зад Ару. Дваесеттата етапа го имала последниот врв на целта и последна планинска етапа на Џиро, завршувајќи на Сестриере, по поминувањето „Чима Копи“ на трката, Коле деле Финестре. Ару ја освоил својата втора етапа по ред, откако Контадор отпаднал на Коле деле Финестре. Изгубил 2' 25" во однос на Ару и околу две минути во однос на другите фаворити, но сепак успеал да ја одбрани розовата маичка.
Последната етапа била традиционално во Милано. Иако, се очекувало да заврши во спринт, бегство од двајца возачи успеало до крајот и Илјо Кејсе ја освоил етапата. Предводниците од четирите пласмани завршиле кратко потоа, во главната група, за обезбедување на нивните победи и традиционалното доделување на наградите кратко по трката.
Поредок
На Џиро д’Италија 2015 се доделуваат четири различни маички. Во генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси (10, 6 и 4 секунди соодветно) за првите тројца велосипедисти на етапите, предводникот ја добива розовата маичка. Овој пласман се смета за најважен на Џиро д’Италија 2015 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Дополнително, постои и бодовен пласман, кој се наградува со црвената маичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добиваат бодови доколку завршат на некое од првите петнаесет места на етапите. До пред две години, видот на етапата немала никаков удел во расположливите бодови — на секоја етапа можеле да се освојат исти бодови во ист сооднос. Од минатата година, етапите се поделени во пет категориии и за секоја категорија постои одреден број на бодови кои можат да се освојат за бодовниот пласман. Рамните етапи носат повеќе бодови од планинските етапи, означувајќи дека овој пласман ќе биде во корист на спринтерите. Дополнително, бодови може да се освојуваат и на средните спринтови.
Постои и планински пласман каде се доделува сината маичка. Во планинскиот пласман, бодовите се добиваат доколку велосипедистите се искачат на врвот на некое искачување пред другите велосипедисти. Секое искачување е категоризирано како прва, втора, трета и четврта категорија, каде за повисоките категории постојат повеќе бодови. На „Чима Копи“, највисоката точка на трката, се доделуваат уште повеќе бодови отколку на оние искачувања од прва категорија. Со 2.178 метри, „Чима Копи“ за 2015 година ќе биде неасфалтираниот врв Коле деле Финестре.
Четвртата маичка го претставува пласманот за млад возач каде се доделува бела маичка. Овој пласман се смета на истиот начин како генералниот, но тука влегуваат во игра само возачите родени по или на 1 јануари 1990 година.
Постојат два пласмани за екипите. Во пласманот Трофеј Брза екипа се сметаат времињата на тројцата најдобри велосипедисти од секоја екипа; водечката екипа е екипата со најниско вкупно време. Пласманот Трофеј Супер екипа претставува екипен бодовен пласман, каде најдобрите 20 возачи на секоја етапа заработуваат бодови (20 за првото место, 19 за второто, 18 за третото итн., сè до еден бод за 20. место) за нивната екипа.
Помали пласмани
Постојат и други помалку познати пласмани, чии предводници не добиваат специјална маичка на Џиро. Овие награди се пресметуваат на бодови собрани во текот на трите недели на трката. На секоја етапа има два средни спринтови. Средните спринтови носат бонус секунди за генералниот пласман, бодови за бодовниот пласман и бодови за пласманот на средни спринтови. Овој пласман бил познат со разни имиња во претходните години и претходно бил и временски пресметуван. Предводен е од Италијанецот Марко Бандиера. Премио дела Фуга (Premio della Fuga) ги наградува возачите кои учествуваат во бегствата пред главната група. Секој возач во бегство со десет или помалку возачи добива еден бод за секој изминат километар во кој групата не била достигната. Моментално, Никола Боем е предводник на пласманот.
Мише Андрески
Мише Ќиров Андрески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно земјоделско семејство. Се занимавал со земјоделие, бидејќи не се школувал. Како младинец бил симпатизер на ослободителното движење, а потоа доброволно се приклучил во НОВ на Македонија во пролетта 1944 година и бил распореден во единиците на Првата македонска бригада. Со борците од Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Охрид, Кичево и другите градови, а потоа во состав на Четириесет и осмата дивизија заминал на Сремскиот фронт, каде што загинал во април 1945 година кај месноста Шид.
Вебинар
Веб конференциите или познати како вебинари — презентации, работилници, состаноци или семинари кои се одржуваат преку интернет. На вебинарот секој учесник седи пред својот компјутер/лаптоп, и преку интернет е поврзан со другите учесници и презентери.
За да присуствувате на кој било вебинар потребно е најпрво да го регистрирате вашето присуство, и по потреба да го инсталирате софтверот кој се употребува за конкретниот вебинар. Најчесто при регистрацијата ќе треба да ги внесете вашите лични податоци (име, презиме, е-пошта, компанија и слично) и потоа ќе добиете мејл со потврда за вашата регистрација и врска до вебинарот.
Шта је то у твојим венама (албум)
Шта је то у твојим венама е петтиот по ред албум на српската пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца, издаден во 1993 година.
Список на песните коишто се наоѓаат на албумот:
Надја Петровиќ
Надја Петровиќ (р. во Битола) — македонска академска сликарка од домашно и меѓународно значење која живее и работи во Скопје и во Фиренца.
Работа и стил
Петровиќ твори дела од фигуративната уметност со големи размери, кои сепак вклучуваат и елементи на апстракција, симболично значење, како и елементи на концептуалност. Според признанието на авторката, главната тема во нејзините дела е човекот и неговите состојби како резултат на неговото дејствување.
Дела
Надја Петровиќ има изработено голем број на дела, групирани во серии. Некои од нив се следниве:
Требниц (Саксонија-Анхалт)
Требниц (Trebnitz) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Тојхерн.
Француска книжевност
Француската книжевност го претставува развојот на книжевноста и создавањето на книжени дела на француски јазик. Нејзиниот развој може да се следи од XI век на територијата на Франција па сè до развојот во Канада, Белгија и Швајцарија. Таа се развивала (и се развива) на територијата на денешна Франција.
Според српскиот поет Јован Дучиќ, Французите секогаш биле под туѓо влијание. Така, во времето на ренесансата, француските поети биле под влијание на латинската книжевност, а Ронсаровата школа залудно се обидела да ја хеленизира француската книжевност. Подоцна, и во периодот на Луј XIV, книжевноста била поблиска до латинизмот отколку до хеленизмот, а и поетите од XVIII век продолжиле да ги имитираат латинските поети. Тоа продолжило до моментот кога како книжевни примери биле прифатени Шекспир и Гете. Оттука, според Дучиќ, иако се генијални, Французите отсекогаш ги имитирале имитаторите.
Зачетоците и јуначките песни
Од VI век потекнуваат некои меморијални песни за пејачи и некои песни на народен јазик. Постојат и неколку хагиографии од IX и X век кои немаат некоја уметничка вредност, но Животот на свети Алексиј од XI век е вистинско книжевно дело.
Од XI век се развива и богата херојска поезија, т.н. шансон де жест (фр. јазик: chansons de geste), како резултат на расположението и аспирациите на военото феудално општество. Песна за Роланд (околу 1100 година), со околу 4.002 стихови во својот најстар ракопис, е најдобар пример за таа поезија, од која се сочувани околу милион стихови.
Љубовна лирика и епика (од XII век)
Од XII век, покрај херојската поезија, за високото општество се создава и љубовната лирика и епика. Покрај некои романи со херои од античкиот свет (Александар III Македонски, Енеј и други), во оваа епика спаѓаат итн. бретонски романи или романите на Тркалезната маса, најнапред во стих, чии херои поаѓаат во авантури за да ја добијат наклоноста на некои дами. Главен претставник на таа куртоазна (дворска) литература е Кретјен де Троа. Романот Тристан и Изолда, исто од ова време и напишан во оваа традиција опева различна, страствена љубов.
XVI век (време на ренесансата)
Од XVI век, со зајакнувањето на кралската моќ, организирањето на државата, збогатувањето на граѓанскиот сталеж и со општиот културен и материјален напредок, во идејниот и литературниот живот на Франција настанува преобразба означена како ренесанса. Таа веќе настапила во Италија, по чиј пример се водат Франција и останатите земји од Западна Европа. Во припремата и изведувањето на тие големи обнови, значајна улога играат хуманистите, кои, отфрлајќи ги средновековните методи на коментирање, пристапиле кон директно и сестрано проучување на античката литература и мисла.
Во првата половина на XVI, поезијата сè уште не се ослободила од средновековните формули (Клеман Маро). Прозата целосно ги одразила огромните промени кои настапувале во тоа време. Франсоа Рабле повлекол силна разлика помеѓу старите сфаќања и новите стремежи во литературата, науката, религијата, моралот, воспитувањето и политиката. Жан Калвин се одвоил од хуманистите, и иако бил црковен реформатор, остро ги напаѓа претставниците на новите идеи. Целосна преобразба на поезијата почнува да настапува дури од 1549 година, кога излегол манифестот на новата поетска школа „Плејади“, чиј најпознат претставник е Пјер де Ронсар, еден од најголемите француски поети. Во втората половина на XVI век се јавува големиот уметник и моралист Мишел де Монтењ, кој со својата богата и заводлива мисла значајно ќе влијае на идните книжевници.
XVII век
На почетокот на XVII век настапува нова фаза во развојот на француската книжевност во која постепено се формира нов стил, се изнесува ново сфаќање на книжевната постапка, се применува нова поетика, со еден збор, се формира новата книжевна школа позната како класицизам. Францускиот класицизам претставува доктрина, збир на елементи кои создаваат нов систем на поими и квалитети кои се заеднички за француските автори од XVII век. Во прв ред, класицизмот е време на хиерархиска потчинетост, кога во сè и пред сè се бара ред. Притоа, во книжевноста се наметнале строго утврдени принципи кои поаѓале од сфаќањето дека уметноста не е ниту фантазија ниту забава, туку таа има дидактичка намена, т.е. треба да служи за поука и воспитување. Проблемите на моралот со кои се занимавале писателите од XVII век ги одвеле во подробно анализирање на човечката душа при што на разумот му се дава централна улога во откривањето на човековиот карактер. Оттука, речиси целата книжевна постапка од ерата на класицизмот се сведува на анализата - драмската анализа на страстите кај Пјер Корнеј, Жан Расин и Молиер, моралната анализа кај Ларошфуко и Лабриер, религиозната анализа кај Босие и Блез Паскал итн. Речиси целата книжевност од ерата на класицизмот го проучува човекот, кој се смета за единствен објект на поезијата, додека надворешниот свет е само рамка и декор. Притоа, тогашните писатели сметале дека способноста на разумот е универзална, така што се залагале да ја откријат универзалната вистина која важи за сите народи и за сите времиња. Поради таа универзалност, книжевноста од класицизмот се одликува со извесна здрвеност, изнасиленост и апстрактност. Тоа е псоледица на тогашното сфаќање дека постои универзална убавина, така што сите уметници се стремеле да го достигнат идеалот на совршенството.
Теоријата на класицизмот била формирана веќе кај со Малербо, но во потполност се применувала за време на апсолутистичката власт на Луј XIV. Рене Декарт со својот нов метод на расудување и теоријата на волјата се појавил во исто време кога Пјер Корнеј ги создал своите силни ликови во театарот. Строгиот, јансенистички морал на Блез Паскал и неговите внатрешни драми пронашле извонреден уметнички израз. Истовремено се појавиле и спротивните тенденции во редовите, т.н. либертени (слободни мислители), кои не се помируваат со духовните, моралните и литературните стеги (Скарон, Гасенди, Сирано де Бержерак и други). Класичниот идеал се остварил во потполност во 1660 година, кога книжевните дела добиле посовршен облик. Иако ја познавале италијанската литература, Жан де Лафонтен и Жан Батист Поклен Молиер и понатаму се потпирале врз француската традиција; Ларошфуко и Босје го изразиле својот поглед на светот преку грижливо дотераната проза; трагедиите на Жан Расин се сметаат за најсовршени остварувања на францускиот театар; додека Фенелон и Ла Бријер ги навестиле новите тенденции.
XVIII век
Во XVIII век, под влијание на Декартовиот рационализам, се јавува критичкиот и научниот дух, а литературата често обработува прашања од областа на општествените и природните науки. Покрај тоа се негуваат и традиционалните литературни родови (комедијата ја негуваат Рењар и Мариво, а трагедијата Франсоа Мари Аруе Волтер и Кребијон, опатот Прево и Ласаж романот, додека најоскудна е лирската поезија), но главни претставници на литературата се филозофи кои тежнеат со своите идеи да влијаат на преобразбата на општеството. Покрај Волтер, кој имал највеќе дела, се истакнале и Монтескје, Бифон, Дени Дидро, Д'Аламбер и други. Жан Жак Русо, кој заедно со Дидро соработувал на Енциклопедијата, се одделил од својот пријател бидејќи имал други филозофски и литературни сфаќања. Со неговото истакнување на чувствата, станал претходник на романтизмот, а со своите идеи во општеството влијаел на револуционерите. Во очи на самата револуција, Бомарше доживеал голем успех со своите духовити и бунтовни комедии. За време на самата француска револуција, Андре Шеније напишал неколку лирски песни поради кои подоцна ќе биде присвоен од романтичарите.
Во времето на револуцијата и царството, литературата станува борбена и пригодна. Политичките и воените потреси и коренитите општествени промени влијаат на нејзиниот натамошен развој. Мадам де Стал придонесува во напорите за распространувањето на новите литературни сфаќања, а Шатобријан влијае на создавањето на новите духовни расположенија.
Време на романтизмот
Романтизмот, за чиј развој придонесуваат и странските влијанија, ја ослободува литературата од стегите на класицизмот, ги разбива старите ограничувања и правила и им дава предност на чувствата и мечтите, а го збогатува и поетскиот јазик. Ламартин ја издава првата збирка на песни во 1820, но романтичната школа се формира дури по неколку години подоцна, така што околу 1830 таа извојува победа во сите литературни родови. Виктор Иго станува неспорен водач на француските романтичари, а со него се истакнуваат и Ламартин, Алфред де Вињи, Алфред де Мисе, Александар Дима и други. Во периодот на романтизмот се обновува историјата (Тјери, Мишле и други). Некои писатели, како Стендал, Оноре де Балзак и Мериме, иако не останале на страната на романтизмот, се развиваат на друг начин и стануваат претходници на новите правци.
Според српскиот поет Јован Дучиќ, чудно е како романтизмот се развил кај Французите, кои немале чувство за него, туку тој бил увезен од странство. Притоа, француските уметници го прикажувале туѓиот романтичен живот и на тој начин настанал францускиот романтизам. Всушност, бидејќи Французите биле помалку романтични од другите народи, кај нив романтизмот се развил во XIX век, подоцна од другите.
Време на реализмот
Околу 1850 во филозофијата владее позитивизмот, а во литературата се јавуваат нови струи. Реализмот ги добива своите поборници (Шамфлери), а ремек-дело на тој правец е Гистав Флоберовата Госпоѓа Бовари (1856). Во поезијата се формира објективната Парнасовска школа, чиј претходник е Теофил Готје, а главен претставник е Леконт де Лил. Од Парнасовската школа се Шарл Бодлер, Верлен, Маларме, кои се развивале оригинално, а со Рембо придонеле за појавата на симболизмот.
Во романот преовладува спротивна тенденција: натурализам (Емил Зола, Ги де Мопасан), кој произлегол од реализмот. И театарот исто така поминал низ овие фази, од Александар Дима (синот) и Ожје до Бека и Ростан.
Уште пред Првата светска војна, после појавата на унанимистите, се запазуваат длабоки промени во поезијата (Аполинер и други), а за време на војната, под влијание на странските поети се јавува дадаизмот, додека по војната стапува надреализмот (Андре Бретон, Арагон, Елијар). Надреалистите тежнеат да ја ослободат поезијата од сите традиции, давајќи му поттик на ирационалното. Наспроти ова, Пол Валери верува во интелектот и бара строги форми, иако во почетокот бил симболист. Наспроти „булеварските“ театри, помеѓу двете војни, се основаат чисти уметнички театри со нови сфаќања на режисерите Копо, Дилен, Бати, Жуве. Во нив постигнуваат успех со своите дела и романописците како Жироду, а по Втората светска војна и Моријак и Монтерлан. Во романот има најмногу остварувања (Марсел Пруст, Мартен ди Гар, Жил Ромен, Моријак, Малро и други). Литературната критика, многу разновидна и активна, е застапена и во дневниот печат. За време на Втората светска војна се развива т.н. Литература на отпорот со антифашистички тенденции.
Егзистенцијализмот
По Втората светска војна, егзистенцијализмот со своето песимистичко сфаќање за човекот и животот ја освоил, по филозофијата, и книжевноста (Жан Пол Сартр). Меѓутоа, неговото влијание слабеело (се одвојува Албер Ками), но и понатаму бил присутен. Литературната критика барала нови методи, а лирската поезија нови патишта, додека во театарот (Франсоа Бекет, Жан Јонеско) и романот (Роб Трије, Натали Сарот) се извршувале интересни книжевни експерименти.
Новиот роман
Францускиот „нов роман“ во прв ред претставува експеримент, разновиден и индивидуално определен кај секој писател посебно: Ален Роб Грије, Клод Симон, Натали Саро, Маргерит Дирас итн. Експериментот во нивното творештво е поттикнат од феноменолошкото барање за враќање кон нештата и тоа е единствениот заеднички именител кој ги поврзува припадниците на „новиот роман“. Долго време, ова движење останало затворено во својата експериментална лабораторија, интересно само за тесниот круг на интелектуалците и луѓето од книжевноста. Важна одлика на „новиот бран“ е тоа што тој настанал под силно влијание на законите на филмската камера и нејзината супериорна способност за раскажување. Притоа, монтажата е онаа постапка која ја разурнува класичната постапка на раскажување, а припадниците на ова движење настојуваат монтажата да ја применат во книжевноста. Имено, монтажата обезбедува лесно и брзо воспоставување на времето и просторот на самото дело, така што романот ја воспоставува а не ја раскажува стварноста. Оваа постапка Дирас ја нарекува „écriture courante“, т.е. лизгачко пишување кое потсетува на лизгањето на филмската камера. Овој книжевен процес најмногу е изразен во познатиот роман на Дирас, „Љубовникот“ во кој брзата монтажа на раскажувачките секвенци се доближува до поетското.
52. северен напоредник
52. северен напоредник или 52° СГШ — напоредник кој лежи 52 степени северно од екваторот. Минува низ Европа, Азија, Тихиот Океан, Северна Америка и Атлантскиот Океан.
Во Канада, овој напоредник исцртува дел од границата меѓу покраините Квебек и Њуфаундленд и Лабрадор, иако во Квебек постои тврдење дека на покраината ѝ припаѓа и извесна територија северно од оваа линија.
Пошироото подрачје на Лондон со околните населени места што тежнеат кон него лежи на 51. и 52. напоредник.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 16 часа и 44 минути за време на долгодневицата лете и 7 часа и 45 минути за време на краткодневицата зиме.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан (западно од селото Барвеј во Хартфордшир, Англија), па кон исток, 52° СГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северно Море ! scope="row" | 🇳🇱 ! scope="row" | 🇩🇪 ! scope="row" | 🇵🇱 ! scope="row" | 🇧🇾 ! scope="row" | 🇺🇦 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇲🇳 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Татарски Проток ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Охотско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Берингово Море ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Берингово Море ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Берингово Море ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Берингово Море ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Берингово Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Џејмсов Залив ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Џејмсов Залив ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇮🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Светигеоргиев Проток ! scope="row" |
Рационална функција
каде P(x) и Q(x) се полиноми. Со други зборови, рационална функција е во облик:
каде a_i, b_j се константни броеви, а m и n се цели ненегативни броеви. Рационалната функција е дефинирана за сите вредности на аргументот x освен кога вредноста на именителот Q(x) е нула.
Збир, разлика, производ и количник на рационални функции е рационална функција. Кога m=0 рационалната функција се нарекува цела рационална функција или полином. Кога n=m=1 тогаш рационалната функција се нарекува билинеарна и има облик:
Седешница
Седешница — вид на жичница, направа за превоз на луѓе и товари. Седешниците најчесто се користат во скијалиштата, за превоз на скијачи. Постојат два вида седешници: фиксни и исклучни. Фиксните, како што навестува името, се фиксирани на челичен кабел. Овие направи се прилично бавни (брзини од 2-3 m/s). Исклучните, како што сугерира името, на станиците се исклучуваат од челичниот кабел и забавуваат. Овие уреди се побрзи (најчесто нивната брзина е 5 m/s). Во зависност од бројот на седишта постојат седешници: едноседи, двоседи, троседи, четириседи, шестоседи и осумседи.
NGC 2990
NGC 2990 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2990 се споменува и како UGC 5229, MCG 1-25-21, CGCG 35-51, ARAK 214, IRAS 09436+0556.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2990 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 2990 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 46 м 17,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 5° 42' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 2990 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28026. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 188; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 242. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 233.
Машин Ган Кели (рапер)
Ричард Колсон Бејкер (роден на 22 април, 1990),  познат професионално како Машин Ган Кели (скратено како МГК), — американски рапер, пејач и глумец од Кливленд, Охајо. МГК се појавил во музичката кариера уште како тинејџер, објавувајќи еден микс од песни во 2006 година. Подоцна требало да објави уште четири микс песни.
МГК потоа обезбедил договор за снимање со Бед Бој и Интерскоп Рекордс во 2011 година. Неговиот голем деби албум, Лејс ап (Lace Up), бил издаден во октомври 2012 и имал голем број на позитивни критики. Албумот ги содржел сингловите: „Диво Момче“, „Непобедлив“, „Стерео“, и „Почекај, замолчи“, и дебитирал на бројот четири на американската Билборд 200 табела. Подоцна било потврдено дека се продале повеќе од 178.000 копии. Во почетокот на 2015 година, тој ги објавил сингловите „Додека да умрам“ и „Малку повеќе“ за неговиот втор студиски албум, Општи услови за прием, кој бил објавен во октомври 2015 година, а дебитирал на место број четири во САД. Албумот содржел  потемни тонови, рап, рок, Р&Б, и раскажување приказни. Својот трет студиски албум, Блум (Bloom)  бил објавен на 12 Мај, 2017, проследен од страна на "Лошите Работи" (Bad Things) со Камила Кабело, искачувајки се на број 4 на Билборд Хот 100, со што го достигнал неговиот највисок рејтинг.
МГК е исто така и глумец,го направил своето филмско деби во 2014 година во романтичната драма Надвор од Светлата (Beyond the Lights). Тој се има појавено во неколку други филмови и имал периодична улога на Шоутајм (Showtime) серија Roadies во 2016 година.
1990 — 2009: Ран живот и почетоци на кариерата
Ричард Колсон Бејкер е роден на 22 април, 1990, во Хјустон. Бејкер и неговото семејство се селиле низ целиот свет и заземале престој во странство од Египет во Германија, со текот на времето живееле и во САД, Чикаго, Денвер, Кливленд. Тие се населиле во Денвер, заедно со неговиот татко, откако неговата мајка ја напуштила куќата, па тие се преселиле во куќата на тетката на Бејкер. Неговиот татко пател од депресија и невработеност,па Бејкер бил малтретиран од другите деца во соседството. Тој почнал да се слуша рап во шесто одделение, кога го посетувал основното училиште Хамилтон, во Денвер, Колорадо. Првите три рапера којшто го навеле во жанрот на хип-хопот како дете се Лудакрис, Еминем и DMX, Бејкер стекнал интерес во жанрот по слушање на DMX „Ние токму тука“ од албумот Големата депресија (2001).