cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чудовиште од Лох Нес
Хидролокаторно проучување на БИФЛН (1967 — 1968 година)
Професорот ДГ Такер (DG Tucker), претседател на Одделот за електронско и електрично инженерство на Универзитетот од Бирмингем, Англија, волунтирал како хидролокаторен развивач и експерт во Лох Нес во 1968 година. Гестот бил дел од поголем напор од БИФЛН од 1967-1968 година и вклучувал соработка помеѓу волонтери и професионалци на различни полиња. Такер го одбрал Лох Нес како тест-место за прототипски хидролокаторен претворач со максимален опсег од 800 метри (2600 стапки). Направата била поставена под вода во Темпл Пјер во заливот Уркјухарт (Urquhart) и насочена кон спротивниот брег, со делотворно составена акустична ,,мрежа” по ширината на Нес преку која ниту еден објект кој се движи не може да помине незабележан. За време на двонеделното тестирање, биле идентификувани повеќекратни живи мети од шест метри во должина (20 стапки) со искачување и нуркање кон дното на езерото. Анализата на нуркачките профили открила воздушни дишачи затоа што метите никогаш не испловувале ниту пак се движеле поплитко од средната вода. Краток печат реализиран од БИФЛН и соработниците поттикнати од хидролокаторните податоци и со поголемо доближување кон напорот од 1968 година:
Одговорот на прашањето на тоа дали или не постои необичниот фенономен во Лох Нес, Шкотска, и ако е така, каква може да биде неговата природа, напредна со чекор напред во текот на 1968 година, како резултат на хидролокаторните експерименти спроведени од тим на научници под раководство на Д. Гордон Такер... Професорот Такер изјавил дека неговиот зацврстен хидролокаторен зрак дошол во контакт со големи движечки објекти кои понекогаш достигнувале брзини од најмалку 19 километри на час. Тој заклучил дека објектите се само животни и ја открил можноста дека тие можат да бидат посебни риби. ,,Високата стапка на порасти и падови, прави да изгледа многу необично за тоа дека тие можеби се риби, и рибните биолози коишто ги консултиравме не можат да речат за каква риба се работи. Да се претпостави дека тие можеби се волшебните чудовишта од Лох Нес е предизвик, сега за првпат набљудувани во нивните подводни активност.
Хидролокаторното проучување на Ендру Керол (Andrew Carrol) (1969 година)
1969 година, Ендру Керол, теренски истражувач за Аквариумот Њујорк во градот Њујорк, предложил операција на мобилно хидралокаторно скенирање во Лох Нес. Проектот бил финансиран од фондацијата на Грифис (Griffis) (именувана по Никсон грифис, потоа директор на аквариумот). Ова било крајот на трагата (и најуспешниот дел) од напорот на БИФЛН од 1969 година со инволвирани нуркачи со biopsy harpoons. Мрежното скенирање, во истражувањето на Керол со отпочнувањето на Ренгитеа, зазело место во октомври. Еден замав од езерото направил контакт со силно, живо ехо за околу три минути, северно од Фојерс (Foyers). Идентитетот на контактот останува мистерија. Подоцните анализии одредиле дека интензитетот на ехото кое се враќало било двапати појако отколку што се очекувало од кит од 10 стапки (3 метри). Пресметувањата ја поставиле должината на контакот од 20 стапки (6 метри).
Нуркачки истражувања
Почетните работи со нуркање дале жални резултати. Под спонзорство на Светската книга енциклопедија, водачот Ден Тејлор (Den Taylor) го развил Viperfish при Лох Нес на 1 јуни, 1969 година. Неговите нуркања биле придружени со технички проблеми и не дале нови податоци. Deep Star III направен од Општите Динамики и неименувана нуркачка опрема за двајца направена од Вестингхаус (Westinghouse), биле одредени да испловат, но тоа никогаш не се случило. Само кога пристигнале Pisces во Нес, БИФЛН се здобил со нови податоци. Во сопственост на Vickers, Ltd., нуркачката опрема била изнајмена за правењето на филмот Шерлок Холмс (Sherlock Holmes) во придружба на макета на чудовиште од Лох Нес. Кога макетата-чудовиште се откинала од Pisces за време на филмот и потонала на дното од езерото, извршителите на Викерс се концентрирале на загубата и на ,, чудовишната треска" со што му дозволиле на SUB да истражува малку. За време на една од овие екскурзии, Pisces регистрирале голем движечки објект на хидролокаторот на оддалеченост од 200 стапки (60 метри) и 50 стапки (15 метри) над дното на езерото. Полека, водичот се приближил на половина од тоа растојание, но ехото брзо избегало од хидролокаторниот опсег и исчезнало.
,,Големата експедиција" од 1970 година
За време на таканаречената ,,Голема експедиција” од 1970 година, биолог кој учел 20 години на Универзитетот од Чикаго, смислил систем од хидрослушалки (подводни микрофони) и ги поставил на интервали низ езерото. На почетокот на август, поради склопување на хидрослушалка, таа се спуштила на заливот Уркјухарт и се прицврстила на 700 стапки (215 метри) под вода. Две хидрослушалки биле поставени на длабочина од 300 и 600 стапки (180 метри). По две ноќи на снимање, лентата (запечатена во 44 империјални галони (55 САД галони/200 литри) челичен цилиндар заедно со другите чувствителни компоненти на системот) била повратена и пуштена пред вознемирен БИФЛН. Било снимено ,,цврчење како од птица”, и интензитетот на цврчењата на оние хидрослушалки од длабочината, сугерирале на тоа дека биле произведени на поголема длабочина. Во октомври биле снимани ,,чукања” и ,,крцкања” од друга хидрослушалка на заливот Уркјухарт, со навестување на звучна локација. Овие звуци биле проследени со ,,турбулентно шумолење” кое сугерирало на движење на опашка на големо водно животно. Чукањата, крцкањата и последното шумолење се верувало дека биле звуци на животно кое по звукот го лоцира пленот пред да тргне да го убие. Звуците престанувале штом поминувал брод на површината на езерото близу хидрослушалката—и продолжувале откако бродот се оддалечувал. Во претходниот експеримент, било запазено дека интензитетите на звукот биле најголеми на длабочини помали од 100 стапки (30 метри). Членовите на БИФЛН решија се обиделе на комуникација со животните со пуштање на звуци кои биле претходно снимени во водата и со слушање на резултатите преку хидрослушалка, што варирало многу. Понекогаш начините или интензитетите на звукот се менувале, но некогаш немало никаква промена. Макел забележал дека нема сличност помеѓу снимките од стотиците познати звуци произведени од водни животни. ,,Поточно", тој реkол, ,,компетентните власти изјавија дека ниедна од познатите форми на живот во езерото немаат анатомски способности за произведување на такви звуци.”
Проучувањата на Роберт Ринис (Robert Rines) (1972, 1975 и 2001 година)
Во раните 70-ти, група од луѓе преводени од Роберт Х. Ринис, направиле неколку слики под вода. Две од нив биле неодредени слики, можеби слики од ромбоидни перки (иако други ја отфрлиле сликата бидејќи биле воздушни меурчиња или рибна перка). Наведената перка била фотографирана од различни позиции, покажувајќи движење. На основа на овие фотографии, британскиот природонаучник Питер Скот објавил во 1975 година дека научното име на чудовиштето оттогаш ќе било Nessiteras rhombopteryx (на грчки за „Чудовиштето од Нес со перка во облик на баклава") Скот сметал дека ова ќе овозможи Неси да биде додаден на британскиот регистар за официјално заштитен растителен и животински свет. Шкотскиот политичар Николас Феирбеирн (Nicholas Fairbairn) навел дека името било анаграм за ,,Измама за чудовиште од Г-дин Питер С”.
Подводните слики биле наводно направени со болно проучување на езерните длабочини со хидролокатор за необични подводни активности. Нуркачката камера со фиксирано, јако светло (потребно за пробивање на злогласната темнина на Лох Нес) било развиено за да слика фотографии под површината. Неколку од фотографиите, покрај нивниот очигледен темен квалитет, всушност покажуваат животно кое наликува на плесиосаур во различни позиции и светлини. Една фотографија ја покажува главата, вратот и горното торзо на животно кое наликува на плесиосаур. Фотографија која е ретко објавувана,опишува две тела на налик на плесиосаур.
Друга слика пак опишува рогата ,,одводна глава”, која е доследна на неколку видувања на чудовиштето. Некои веруваат дека оваа последната е дрвено колче пронајдено за време на Операцијата Deepscan. Неколку приближувања на тоа што се мисли дека е перка во облик на баклава од животното, биле сликани во различни позоции, иако животното се движело. Но ,,фотографијата на перката" била високо ретуширана од оригиналната слика. Музејот на измами ја покажува оригиналната незголемена фотографија. Чарли Викоф (Charlie Wyckoff) тврдел дека некој ја ретуширал сликата за да ја стави перката една врз друга, додека пак оригиналното зголемување покажува многу помала перка. Никој не е сосема сигурен како оригиналот станал зголемен на овој начин.
Во 2001 година, Академијата на Роберт Ринис за применета наука, снимила моќна трага во облик на V која ја пресекла тивката вода во мирен ден. ААS исто така снимила објект на дното на езерото кое наликува на труп од заклано животно, пронајдоци од морски школки и печурки кои обично ги нема во свежите води на езерата, што сугерираат на тоа дека дава врска со морето и можниот влез на Неси. Во 2008 година, Ринис го изразил својот страв дека чудовиштето може да исчезне како резултат на глобалното затоплување, со наведување на недостатокот од значајните хидролокаторни знаци и одбивањето на очевидните извештаи. Ринис планира уште една последна експедиција во потрага по остатоците од чудовиштето пред тој да стане премногу стар.
Откривање на Лох Нес (1993 година)
Во 1993 година Discovery Communications започнале со истражување на екологијата на езерото. Проучувањето не се концентрирало на чудовиштето, туку на езерските нематоди (при што биле откриени нови видови) и рибата. Очекувајќи дека ќе најдат мала рибна популација, истражувачите фатиле дваесет риби во еден обид, со што се зголемиле претходните проценувања за рибната популација во езерото за девет пати.
Со употреба на хидролокатор, тимот наиде на еден вид на подводен немир (наречен сеише) заради резервната енергија (како од ветер) што предизвикал неурамнотеженост помеѓу потоплите и поладните слоеви на езерото (познато како термоклин). Додека ги прегледувале исписите од настанот следниот ден, тие откриле што се трите хидролокаторни контакти, секој проследен со моќна трага. Овие настани подоцна биле прикажани на програма наречена Лох Нес откриен, во согласност со анализите и зголемувањата од снимката на Динсдејл од 1960 година, сликата на хирургот и сликата на Ринис од перка.
Експедиција на ГТПИ (2001 година)
Контроверзна експедиција од Глобалниот тим на подводно истражување (ГТПИ) била спроведена со унапредена хидролокаторна опрема за потрага по чудовиштето. При друга прилика, неодреден немир бил овековечен на филм. Експедицијата била прикажана на програма наречена Чудовиштето од Лох Нес: Потрага по вистината.
Објаснувања
Разни објаснувања биле постулирани низ годините за образложување на забележувањата на чудовиштето од Лох Нес. Овие објаснувања можат да бидат категоризирани како: погрешно идентификување на обични животни; погрешно идентификување на неживи објекти или ефекти; погрешна интерпреатација на традиционалниот шкотски фолклор; измами; егзотични видови на големи животни.
Траги од птици
Има забележувања од траги кои се појавуват кога езерото е многу мирно или кога нема брод во близина. Бармен, по име Дејвид Мунро (David Munro) тврди дека бил сведок на трага за која верува дека е животно кое се тетеравело, нуркало и се појавувало и пак го снемувало. (Имало и 26 други сведочења од блиско паркиралиште.) Некои забележувања се опичашни како почетоко на трага во облик на V, како да имало нешто под вода. Понатаму, многу забележувања од трага биле опижани како нешто кое не се согласува со обликот на брод. Во услови на мртва тишина, животно кое е многу мало за да биде видливо со голо око, можело да остави јасна трага во облик на V. Посебно, група од пловни птици можеле да дадат трага на појавата на објектот. Група од птици можат да ја напуштат водата и потоа пак да слетаат, со што оставаат секвенца од траги како објект кој крши површината, за што Дик Рејнор вели дека е веројатно објаснување за овој филм.
Јагула
Една од првите претпоставки е дека е огромна јагула. Јагули има во Лох Нес, и невообичаено голема јагула вклопува многу забележувања. Ова било опишано како конзервативно опишување. Јагулите не се познати по тоа нивниот врат да штрчи од водата и според тоа не се земаат предвид забележувањата на глава и врат. Динсдејл го отфрлил ова твдрење затоа што јагулите се движат во странично брановидно движење. На 2 мај 2001 година: Две морски јагули биле пронајдени на брегот од езерото, но бидејќи морските јагули се животни во солените води и Лох Нес е слатководно тело во вода, се верува дека тие биле ставено како примерок од ,,Мини-Неси".
Слон
Во една статија од 1979 година, биологот од Калифорнија Денис Пауер (Dennis Power) и географичарот Доналд Џонсон (Donald Johnson) тврделе дека фотографијата од хирургот всушност била горниот дел од глава, растегната сурла и раширена носница на слон кој плива, која најверојатно е сликана каде било и за која се тврдело дека е од Лох Нес. Во 2006 година, палеонтологот и уметник Нил Кларк слично сугерирал дека патувачките циркуси можеби дозволиле на слоновите да се освежат во езерото и според тоа сурлата може да биде главата и вратот, со главата и задниот дел на слонот кои ги прават грпките. За да го поткрепи ова тој приложил слика.
Локални животни
Кога се гледа низ телескоп или двоглед Лох Нес има локални видри и има слики од нив дадени од Бинс (Binns), коишто можат да бидат погрешно сфатени. Исто така тој дал и слики од видри како пливаат во Лох Нес, и птици коишто можат да бидат земени како забележување од ,,глава и врат".
Фоки
Многу фотографии биле сега сликани и многу видеа биле снимени што потврдува дека фоките се присутни во езерото, во моментов веќе со месеци. Во 1934 година експедицијата на Господинот Едвард Маунтин ја анализирал снимката која е напревена истата година и се заклучи дека чудовиштето било посебен вид на фока, што било објавено во националниот весник како ,, Loch Ness Riddle Solved - Official"-(Загатката за Лох Нес решена-официјално). Питер Костело за Неси го поддржувал тоа дека е фока со долг врат како и за други познати езерски чудовишта. Р.Т. Гулд напиша ,,Сива фока со долг и изненадувачки продолжлив врат; плива со веслачка акција; бојата е токму таква каква што се бара; и нема ништо изненадувачко во тоа да се види на брегот од езерото, или како го поминува патот. Ова објаснување ги покрива забележувањата на копно од езерските чудовишта, за време на кои животното наводно со нишање влегло во езерото откако се преплашило, на начин како што прават фоките. Фоки исто така можат да се сметаат и за сонарните траги кои се однесуваат како живи објекти. Против ова имало расправи дека сите познати видови на пинипеди се вообичаено видливи на копно за време на денските часови како се сончаат, нешто по кое Неси не е познато. Сепак, фоките биле набљудувани и фотографирани во Лох Нес и забележувањата се доволно ретки за да дозволат повремено посетување на животни отколку постојна колонија.
Дрвја
Во 1933 година, во Дејли Мирор (Daily Mirror) била прикажана слика со следниов наслов ,, Ова дрвено стебло со чуден облик, наносено на брегот на Фојерс, се мисли дека е причината за соопштеното појавување на ,,чудовиштето". (Фојерс е во Лох Нес.)
Во 1982 година во серија од статии за Њу Саентист (New Scientist), д-р Маурис Бартон предложил дека забележувањата од Неси и слични животни, всушност може да биде ферментирање на трупци од шкотските борови, кои излегуваат на површината од ладните води на езерото. Во почетокот, гнил трупец не може да ослободи гасови предизвикани од распаѓањето, поради високото ниво на смола запечатено во гасот. На крајот, гасниот притисок го прекинува смолното запечатување на крајот од трупецот, и го става во движење кон водата- а понекогаш и кон површината. Бартон тврдел дела обликот на трупците од дрвја со нивните пропратени гранки, многу одговараат на различните описи на чудовиштето.
Четири шкотски езера се многу длабоки, вклучувајќи ги Морар, Нес и Ломонд. Само езерата со борови на нивните брегови имаат легенди за чудовишта; Лох Ломонд - без борови - нема. Гасните испуштања и водните причинители како последица од распаѓањето на трупците можат да ги предизвикаат пенливите траги опишани во некои забележувања. Всушност, пронајдени се крајбрежни трупци од бор кои докажуваат за фермантација во длабоките води. На друга страна пак, постојат верници кои тврдат дека некои езера немаат искази за чудовишта, и покрај отсуството на борови; значаен пример се ирските езерски чудовишта.
Сеишеа и траги
Лох Нес, поради својот долг и прав облик, е предмет на некои невообичаени појави кои влијаат на неговата површина. Сеише е големо, периодично осцилирање на езеро, предизвикано од враќање на водата на своето природно ниво откако било таа била извеана на едниот крај од езерото. Стимулацијата од ова враќање продолжува кон тој крај на езерото на каде што дува ветерот и потоа се враќа назад. Во Лох Нес, процесот се појавува на секои 31.5 минути.
Браздите од брод исто така произведуваат чудни ефекти во езерото. Како што се шири и дели браздата од брод кој поминува низ средината на езерото, ги погодува и двете страни речиси истовремено и скршнуваaт назад за да се најдат пак во средината. Движењата взаемно произведуваат вертикални бранови кои се многу поголеми од оригиналните бразди, и кои можат да имаат грбава појава. Сè додека се случува ова, бродот веќе поминува и се што може да се види се невообичаени бранови.
Оптички ефекти
Условите за ветар можат да дадат незначителен и во налети темен изглед на водата, со повремени мирни дамки кои се појавуваат во темна јајчеста форма (која ги отсликкува планините) од брегот, кои можат да им изгледаат како грпки на посетителите кои не се запознаени со езерото. Во 1979 година, Лен покажа дека атмосферското прекршување може да ги изобличи обликот и големината на објектите и животните, и подоцна покажа фотографија од фатаморгана на карпа која може да претставува глава и врат.
Сеизмичен гас
Италијанскиот геолог Лујџи Пикарди (Luigi Piccardi) предложил геолошки објаснувања за некои древни легенди и митови. Тој истакнал дека во најстарото снимено забележување на животното, Животот на Св. Колумба, појавувањето на животното било придружено со ,,cum ingenti fremitu” (со многу гласно рикање). Лох Нес е сместен по Грејт Глен Фолт (Great Glen Fault), и ова може да биде опис на земјотрес. Понатаму, во многу забележувања, описот се содржи од ништо повеќе освен од голем немир на површината на водата. Ова може да биде предизвикано од испуштање на гас преку пукнатината на карпа, иако лесно може да се помеша со големо животно кое плива под самата површина.
Фолклор
Според шведскиот природонаучник и автор Бенгт Сјорген (Bengt Sjögren) (1980 година), денешните верувања во езерски чудовишта како што е Неси се поврзани со стари легенди на келпи (воден дух најчесто во форма на дух). Тој тврди дека објаснувањата за езерските чудовишта се променувале низ годините, кои оригинално опишувале животни со појава слична на коњ; тие тврделе дека ,,келпите" излегувале од езерото и се претварале во коњ. Кога изморен патник ќе се качел на грбот на келпито, тоа галопирало во езерото и го проголтувало својот плен. Овој мит успешно ги држел настрана децата од езерото, што било и негова цел. Сјорген заклучува дека легендите за келпите се развиле во сегашни описи за езерски чудовишта, кои го одразуваат модерното знаење за плесиосаури. Со други зборови, келпите од фолклор се трансформирале во ,,пореална'‘ и ,,привремена'‘ идеја за животното. Верниците сметаат дека сведоците кои веќе одамна се мртви, можеле животното да го споредуваат со тоа што им било познато, а тие немале познавање за плесиосаури. Специфично спомнување за келпи како воден коњ во Лох Нес, имало во шкотски весник во 1879 година, и било комеморирано во насловот на книга Проект воден коњ од Тим Динсдејл (Tim Dinsdale).
Измами
Во 1930-тите, голем ловец по име Мермадјуке Вердерел (Marmaduke Wetherell) отишол во Лох Нес да го бара чудовиштето. Тој тврдел дека пронашол некои отисци од стапало, но кога отисците биле испратени на научниците за анализа, откриле дека тие биле отисци од хипопотамус. Шегаџија употребил положба од чадор за да ги направи отисците од стапало на хипопотамус.
На 2 јули 2003 година: Џералд Мексорели (Gerald McSorely) пронашол фосил кој наводно припаѓал на Неси кога тоа се препнало и влегло во езерото. По испитувањата, станало јасно дека фосилот не е од Лох Нес и дека и дека таму били забиено. Во 2004 година, тим за документарец од телевизискиот канал Фајв (Five), со употреба на специјални ефекти од филмови, се обидел да направи луѓето да веруваат дека има нешто во езерото. Тие конструирале анимиран модел на плесиосаур, и го озвучиле како ,,Луси”. И покрај препреките, како на пример кога Луси паѓала на дното на езерото, биле соопштени околу 600 забележувања на местата каде што тие ги спроведувале измамите.
Плесиосаур
Во 1933 година, била направена сугестија дека чудовиштето ,,има вчудовидувачка сличност со наводниот изумрен плесиосаур", воден влекач со долг врат кој изумрел за време на изумрувањето Критасиус-Тетриари (Cretaceous–Tertiary). Во тоа време тоа било познатото објаснување. Следниве аргументи биле поставени против тоа: "„Остеологијата на вратот не прави апсолутно сигурни дека плесиосаурот не може да ја крене својата глава како лебед од водата.“"
Сепак, ова не ги одредува исказите каде што глава и врат не се видени.
Како одговор на овие критики, заштитниците како Тим Динсдејл, Питер Скот и Рој Мекел постулираат морско животно кое било уловено и евулирало или како плесиосаур или во обликот на плесиосаур во еволуцијата на спојување.
Водоземец
Р.Т. Гулд предложил нешто како саламандер со долг врат и Рој Мекел ја дискутирал оваа можност, давајќи му најмногу бодови (88%) на својата листа од можни кандидати.
Безрбетник
Во 1968 година Френк Холидеј (Frank Holiday) предложил дека Неси и другите езерки чудовишта како што е Мораг можат да бидат објаснети со огромен безрбетник, и го навел изумрениот Тилимонструм како пример на обликот. Тој вели дека ова овозможува објаснување на забележувањата на копно и за променливиот облик на грбот, и се однесува на примитивниот опис на змејови како ,,црви”. Мекел ова го зел предвид, но сметал дека е помалку убедливо од јагула, без'рбетни или плесиосаурни видови на животно.
Апулеј
Луциј Апулеј (латински: Apuleius, 125 - 180) — латински писател, научник, реторичар и маг.
Животопис
Апулеј е роден во градот Мадаур, во денешен Алжир. Во Атина студирал платонистичка философија, а во Рим реторика. Често патувал низ земјите на денешна Италија, Мала Азија и Египет. Освен од традиционалната религија, своите искуства ги црпел и од ориенталните култови на Изида, Митра и Озирис кои ги комбинирал со новопитагорејското учење и со платонскиот спиритуализам. Тој се гордеел со својот почесен назив philosophus Platonicus. Патувајќи во Александрија, се оженил со една богата вдовица, но бил обвинет дека искористил магија за да ја убеди на бракот со него.
Буково (превој)
Буково — планински превој во југозападниот дел на Македонија, кој ги поврзува планините Галичица на запад и Плакенска Планина на исток, а ги раздвојува Охридско-струшката Котлина на север и Преспанската Котлина на југ.
1771 во музиката
1771 година во музиката содржи некои значајни настани.
Интерквартилна разлика
Интерквартилната разлика,(англиски: interquartile range) како апсолутна мерка на дисперзија ја претставува разликата помеѓу третиот и првиот квартил, односно ја мери распрсканоста на 50% од вкупните податоци. Според тоа,
- Q3 е сместен во 0,75(n+1) –тата позиција;
- Q1 е сместен во 0,25(n+1) –тата позиција; каде што податоците и во двата квартила се во растечки редослед.
Оваа мерка, при својата пресметка го исклучува влијанието на 25% од податоците со најниски вредности и 25% од податоците со највисоки вредности.
|————————————|————————————|————————————|———————————|          Xmin	        Q1         Q2=Me 	  Q3        Xmax
Xmin – најмалата вредност во статистичката серија.
Квартили се вредности коишто ја делат статистичката серија на четири еднакви делови.
Првиот квартил (Q1) ја претставува првата четвртина на подредената статистичка серија и уште се нарекува подмедијална вредност, бидејќи неговата вредност е помала од медијаната. Се пресметува според следнава формула:
N – број на членови во серијата;
f Q1 – честота на интервалот во првиот квартил;
i – ширина на интервалот на првиот квартил.
Вториот квартил (Q2) ја дели серијата на два еднакви дела и се наоѓа на истата позиција како медијаната, т.е Q2 = Me
Q3 е третата четвртина од подредената статистичка серија. Оваа вредност е поголема од медијаната, па затоа се нарекува уште и надмедијална вредност. Формулата за одредување на третиот квартил е:
каде што:
N = број на членови во серијата;
Σfi = збир на честоти во интервалот пред третиот квартил;
fме = честота на интервалот во третиот квартил;
i = ширина на интервалот на третиот квартил.
пример:Направена е анкета за должината на телефонските разговори на едно семејство. Податоците се прикажани во дадената табела:
=> Q1 = 5
=> Me = 5
=> Q3 = 9
пример: Во следната табела дадени се податоци за бројот на изработени производи по работник.
Алтенплен (амт)
Алтенплен (Altenpleen) — општинска заедница во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Алтенплен.
Општинската заедница Алтенплен се состои од следниве општини:
NGC 1681
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1681 се споменува и како MCG -1-13-26, IRAS 04493-0553.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1681 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1681 има привидни димензии од 1,3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 51 м 50,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 48' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на NGC 1681 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16195. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 269; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4748. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1519.
Владо Манчевски
Владо Манчевски (1962) — македонски музичар, писател и уметник.
Творештво
Како музичар, Манчевски е основач на ансамблите „Господа Тенекиеви“, „Ла колони волвокс“, „Лост дегенерос“ и „Волтер Мани Ал Хаким“ кое истовремено е неговото алтер его, со два објавени музички албума: „Света вода“ и „Брсјачки сказни“.
Тој објавил кратки раскази во списанијата „Маргина“, „Арт Република“, „Зрак“ итн. Тој е автор на следниве книги: „Дрогераш“ (1993, заедно со А. Станковски), „Космичка лжа“ (2003) и „Американски раскази“ (2017). Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Никола Ќаќиќ
Никола Ќаќиќ (Никола Ћаћић; Бања Лука, 7 декември 1990) — српски тенисер.
Тениска кариера
Ќаќиќ се натпреварувал и поединечно и во двојки, најмногу на ИТФ фјучерси и на АТП челинџер турнири. Тој има освоено вкупно пет титули поединечно и триесет и две титули во двојки на ИТФ фјучерс турнирите.
Играл заедно со своите сонародници, како Марко Ѓоковиќ, Илија Бозољац и Душан Лајовиќ, а учествувал и на трите главни турнири на АТП светската турнеја одржана во Белград (2010 и 2012) и Умаг (2012 години).
Ќаќиќ не учествувал на ниту еден турнир во текот на 2015 година. поради повреда, што предизвикало пад од светската ранг-листа во поединечно и двојки.
Икона
Вовед
Икона (од грчки εἰκών, eikon, "претстава") е слика; таа е знак или симболична сличност која постои како резултат на значењето или претставата на еден објект/субјект, или само аналогно, како во семиологијата; во информатиката, икона е симбол кој се употребува кај компјутерите кои имаат графички посредник - се наоѓа на мониторот, и заменува некоја команда. Понатаму, зборот икона се користи и во поп-културата, како замена за зборот симбол - т.е. име, лик, слика или дури и човек кој има препознатливо значење и е отелотворување на определени квалитети.
Никола Ќаќиќ
Тениска кариера
Првата победа на АТП светската турнеја ја постигнал во првото коло на Хрватскиот опен 2016 во Умаг, каде во три сета го победил Аљаж Бедене, кој во тоа време бил 69. на листата.
Икона
Вовед
Во православието, иконата претставува слика на која е претставена некоја светија, како Господ Исус Христос, Богородица Марија, светци, ангели или Крст. Иконите, исто така може да бидат изведувани во метал, издлабени во камен, изрезбани во дрво, навезени на облека, изградени како мозаик, испечатени итн.
Иконите во христијанството
При разгледувањето на иконите во рамките на христијанството првенствено мора да се има на ум дека христијанството е старозаветна религија (значи, потекнува од Јудаизмот), создадена во време кога во јудаизмот постоела голема загриженост околу идолопоклонството. При тоа, не постои никакво сведоштво за правење или користење на насликани икони од страна на христијаните во Новиот завет. Иако зборот „икона“ е забележан во Новиот завет, тој ја нема денешната конотацијата. Сепак, од друга страна, многубројните катакомби и катакомбни цркви од ранохристијанскиот период изобилуваат со голем број насликани икони.
Никола Ќаќиќ
Тениска кариера
Ќаќиќ го освоил АТП купот со колегите од српската репрезентација во 2020 година, со победата од 2:1 во финалето против Шпанија. Покрај него во српската екипа се најдоа и Новак Ѓоковиќ, Душан Лајовиќ, Виктор Троицки и Никола Милојевиќ и селекторот Ненад Зимоњиќ.
Магија на детството
„Магија на детството“ — стихозбирка за деца на македонскиот поет Васе Тодоров - Шлеговец. Книгата е објавена од Редакцијата за издавачка дејност „александар & александар“ при САНО-МК, во рамките на библиотеката „Допири“ и едицијата „Книги за деца“. Нејзиното издавање било финансиски помогнато од претпријатието „Директ комуникации“. Рецензенти на книгата се Данило Коцевски и Петко Домазетовски. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-49-033-3.
Никола Ќаќиќ
Поединечно: 10 (5 титули, 5 други места)
=== Двојно: 48 (32 титули, 16 други места) ===
Икона
Иконите во ранохристијанскиот период
По признавањето на христијанството во Римското Царство за време на владеењето на Константин Велики (Соборот во Никеја), и неговото прифаќање како официјална државна религија за време на Теодосиј I, христијанската уметност почнала да се менува. Оаа промена била резултат пред сè на слободата која христијаните ја добиле во однос на изразувањето и декларирањето на нивната религија. Тогаш за првпат се појавиле сликите на мачениците, а со нив почнала да се шири и критиката за идолопоклоничката и паганска позадина која тие (наводно) ја имале. Од друга страна, бројни биле и поборниците за употребата на иконите, посочувајќи примери кога пророците од Стариот завет сонувале сонови во кои им се појавувале повеќе небесни фигури, вклучувајќи го и видението на Даниил, кому Бог му се појавил како старец. Во овој период, исто така, за првпат се споменува и иконата на Пресвета Богородица Марија; како автор на оваа икона Теодор Лектор во неговата „Историја на црквата“ го посочува Апостол Лука. Бројот на икони чие авторство се припишува на овој апостол во иднина ќе се зголеми.
Магија на детството
Содржина
Збирката е поделена на два дела: „Магија на гората“ и „Магија на градот“.
Осврт кон делото
Збирката е поделена на два тематски дела: во првиот дел поетот претежно се движи во градската средина, додека во вториот дел е опеан чудесниот свет на животните, гората и односите со луѓето. Притоа, авторот се обидува да го претстави градот со неговите возбуди, а природата со нејзините законитости.
Икона
Православни канони за иконите
Поради сите овие причини, иконите се сакаат, почитуваат и бакнуваат со наголема стравопочит. Познат е голем број на чудотворни икони, чија тајна останува неоткриена. Без разлика дали се насликани од светци, или пак поради силната вера на верникот, тие се едно од најсилните завети на богоносните отци.
Делови од Новиот завет каде се говори за иконите
Во Новиот завет овој термин се користи во повеќе наврати со различно значење, и тоа од Исус Христос, како икона на невидливиот Бог( Колошаните 1:15), преку сликата на Цезар на римска паричка (Матеј 22:20), па сè до сликата на Ѕверот во Апокалипсата (Откровение 14:19).
Теологија
Теологија (од грчки θεος, theos, „Бог“, + λογος, logos, „збор“ или „разум“) или богословие — дискурс што ја поврзува религијата, спиритуалност и Бога. Теолозите се стремат кон употреба на рационални анализи и аргументи, а сè со цел дискусија, интерпретација и учење на религиозните теми.
Во своето дело „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски ги критикува и исмејува теолозите, затоа што зборуваат со измислени изрази и зборови кои никој не ги разбира. Притоа, според него, теолозите се занимаваат со мистериозни прашања, како што се: по кои канали гревот стигнал до потомците на Адам; на кој начин и за колку време Христос созреал во утробата на Марија; на кој начин во сакраментот акциденцијата постои без материјата; дали е потребно време за божественото создавање; дали во Христос има повеќе од едно синство итн. Оттука, Еразмо ги обвинува теолозите дека го знаат одговорот дури и на оние прашања на кои не можеле да одговорат ниту самите апостоли. Понатаму, тој им се потсмева на теолозите за нивната практика „Светото писмо да го растегнуваат како кожа“, т.е. да ископааат неколку зборови овде-онде и да им ја изменат смислата онака како што им одговара, дури кога тие имаат и спротивно значење.
Столбови на општеството
Ликови
Во драмата се појавуваат следниве ликови:
Содржина
Дејството се случува во мало норвешко приморско место, во куќата на семејството Берник.
Прв чин
Во домот на семејството Берник собрано е женско друштво: г-ѓа Берник, г-ѓа Румел и г-ѓа Холт со нивите ќерки, г-ѓа Линге, Марта и Дина, а со нив е и Рерлунд, додека надвор си игра Олаф. Тогаш пристигнува Ауне, кој бара прием кај конзулот, но Крап не му дозволува, обвинувајќи дека со своите говори влијае штетно врз работниците. Присутните во собата зборуваат за лошиот морал и пропаста на современото општество. Притоа, во отсуство на г-ѓата Берник, другите госпоѓи зборуваат за скандалите поврзани со братот на г-ѓа Берник и нејзината полусестра, Јохан и Лона, кои потоа се иселиле во САД.
Втор чин
По доаѓањето на Јохан и Лона, никој веќе не сака да доаѓа во домот на Берник, но тој бара од домашните да бидат љубезни кон гостите. Кога Ауне го посетува Берник, тој му се заканува дека ќе го избрка од работа, ако веднаш не биде поправен американскиот брод. Кога во домот на Берник пристигнуваат Јохан и Лона, Берник топло му се заблагодарува на Јохан за големата услуга што му ја направил во минатото. Така се открива дека Јохан ја презел вр себе вината за нешто што го направил Берник во младоста: љубовната врска со глумицата Дорф (мајката на Дина). Исто така, по заминувањето на Јохан во САД, Берник го обвинил за кражба на парите на неговата мајка, иако таа воопшто немала пари, туку била банкротирана.
Малку подоцна, Берник останува сам со Лона и во разговорот со неа признава дека не се оженил од љубов, туку само поради тоа што му биле потребни пари за да го продолжи бизнисот на семејната фирма. Исплашен дека Лона дошла за да му се одмазди, Берник е многу вознемирен и одговара збунето кога го повикуваат на состанок во врска со железницата. Јохан ја кани Дина да замине со него во САД, но тогаш доаѓа Рерлунд кој во присуство на Дина го обвинува Јохан дека ги украл парите и дека ја упропастил неа.
Трет чин
Крап му соопштува на Берник дека Ауне ја саботира поправката на американскиот брод и дека постои голема опасност тој да потоне доколку исплови. Берник застанува на страната на Ауне, но подоцна добива идеја како да го искористи тоа, особено откако Јохан се заканува дека ќе му се одмазди поради изгубената чест. Во разговорот со Лона и Јохан, Берник признава дека тој ја купил целата земја во областа каде треба да помине железницата, очекувајќи да оствари големо богатство. Меѓутоа, низ градот веќе кружат приказни за тоа и Берник не сака да се открие кој го направил тоа. Исто така, Берник признава дека, своевремено, Јохан не ги украл парите од мајка му, туку дека семејното претпријатие било во лоша финансиска состојба, а тој не направил ништо за да ги спречи озборувањата против Јохан. Лона целосно го разобличува Берник, кој цело време нагласува дека работи за доброто на општеството, иако ги следи само личните интереси. Рерлунд доаѓа во домот на Берник и пред сите соопштува дека тој и Дина се веќе верени и дека таа не може да се омажи за Јохан. Јохан одлучува да замине во САД, а Берник дозволува американскиот брод да исплови, знаејќи дека ќе потоне.
Четврти чин
Откако е веќе одлучено да се гради железницата, граѓаните доаѓаат во домот на Берник со овации поради неговото жртвување за доброто на градот. Берник е многу загрижен и не ја посакува свеченоста. Олаф бега од дома со намера да замине со стрико му во САД. Лона и Марта ја убедуваат Дина да замине со Јохан и таа прифаќа, водена од љубовта кон него и од желбата да стане самостојна. Потоа, Марта ѝ признава на Лона дека целиот живот била вљубена во Јохан. Лона го наговара Берник да проговори јавно за лагите кон Јохан. Хилмар ја носи страшната вест дека Олаф избегал со бродот, а Берник паѓа во очај, мислејќи дека ќе го загуби синот и бара итно да го врата бродот на брегот. Но, тогаш доаѓа неговата жена, кажувајќи му дека го вратила детето, со помош на Ауне, кој не дозволил бродот да исплови. Јохан и Дина, пак, заминале со друг брод. Зборувајќи пред граѓаните, Берник се покајува за своите гревови и јавно признава дека тој ја купил земјата, но ветува дека ќе им дозволи на сите граѓани да учествуваат во тој потфат. Исто така, делумно ги признава гревовите направени кон Јохан, на својот син му дозволува слободно да го избере својот живот, а на сопругата и на Лона им ветува дека целосно ќе се промени.
За драмата
Идејата за драмата Ибзен ја добил во летото 1874 година, кога за првпат по емигрирањето ја посетил Норвешка. Во тоа време избувнала една голема афера во Англија, по што се открило дека и норвешките бродоградилишта не биле потполно чесни, бидејќи понекогаш испраќале во половидба неисправни бродови, загрозувајќи ги човечките животи. Ибзен ја запаметил оваа тема и по враќањето во Германија започнал да ја пишува драмата, која ја завршил дури во 1877 година. Во оваа драма тој ги прикажал лажниот морал и хипокризијата на норвешкото малограѓанско општество во кое угледните граѓани се подготвени на разни нечесни работи. Сепак, оваа остра критика, присутна во драмата, малку е разблажена на крајот со неуверливиот пресврт и со наивната и апстрактна теза за правдата и вистината. Сето тоа овозможило европската буржоазија да ја прифати драмата не како разобличување на системот, туку како морална поука. Оттука, драмата постигнала голем успех: само во февруари 1888 година, дури пет театри во Берлин истовремено ја прикажувале на својата сцена.
Марко Симоне
Марко Симоне (роден на ) — италијански професионален фудбалски менаџер и поранешен играч. Како играч, тој играл на позиција напаѓач и крилен напаѓач.
Тој најмногу настапувал за Милан, со кого освоил четири шампионски титули во Серија А и две титули во Лигата на шампионите на УЕФА, како и во француската Лига 1 за Париз Сен Жермен и Монако. На меѓународно ниво, Симоне одиграл четири натпревари за италијанската репрезентација.
Како менаџер, Симоне бил тренер на Монако, Турс, Лавал и Шатору. Тој, исто така, имал кратки авантури во Швајцарија, Тунис, Тајланд и Мароко.
Рана кариера
Тој се вратил во Комо за сезоната 1988-89 во Серија А, во која постигнал 6 гола. Комо завршил последен на турнирот и испаднал во Серија Б.
Милан
Неговата најдобра сезона за Милан била за време на сезоната 1994-95 во Серија А, каде што постигнал 17 гола на 30 натпревари, како и 4 во Лигата на шампионите, за вкупно 21 голови во сите натпреварувања, а Милан стигнал дофинале на Лигата на шампионите во 1995 година, каде бил поразен од Ајакс. Тој, исто така, постигнал 11 гола во сите натпреварувања во текот на сезоната 1995-1996, од кои 8 биле во Серија А, завршувајќи како втор највисок стрелец на клубот зад Џорџ Веа додека Милан ја освоил титулата во Серија А. И покрај тоа што се натпреварувал за напаѓачките места во Милано со тројцата победници на ФИФА за најдобар светски играч Марко ван Бастен (1992), Роберто Баџо (1993) и Џорџ Веа (1995) (како и присуството на Руд Гулит, Дејан Савиќевиќ, Даниеле Масаро, Паоло Ди Канио, Жан-Пјер Папен, Кристоф Дугари и Брајан Лаудруп ), тој постигнал вкупно 74 гола на 245 натпревари во сите натпреварувања за Милан.
Подоцнежна кариера
Во 1997 година, Симоне се преселил во странство за да игра за францускиот клуб Париз Сен Жермен, со кого ги освоил двата домашни купа во својата прва сезона. Тој постигнал гол и во финалето на Купот на Лигата и во финалето на Купот на Франција против Бордо и Ленс, соодветно. Тој направил трансфер во Монако во 1999 година. Тој постигнал 21 голови и имал 15 асистенции во 34 натпревари во текот на сезоната 1999-2000, и му помогнал на Монако да го освои првенството во Лига 1 во 2000 година. Тој се вратил во Милан за делови од сезоната 2001-02 во Серија А, постигнувајќи го својот последен гол со Росонерите во Копа Италија против Лацио во 2002 година. Тој се вратил во Монако, но ретко играл за време на сезоната 2002-03 во Лига 1.
По неуспешната сезона играјќи за Ница, тој се повлекол од фудбалот во 2004 година, на 35-годишна возраст. Тој направил кратко враќање додека одиграл еден натпревар за клубот од Серија Ц2 Лењано во 2005 година.
Меѓународна кариера
За време на неговиот престој во Милан, Симоне, исто така, го направил и своето деби за сениорската репрезентација на Италија на 19 декември 1992 година, под водство на тогашниот национален тимски менаџер Ариго Саки, во победата со 2-1 на гостински терен во квалификациите за Светското првенство 1994 година против Малта. Тој одиграл вкупно четири натпревари за државната репрезентација помеѓу 1992 и 1996 година, но не постигнал ниту еден гол за Италија.
Стил на игра
Симоне бил минијатурен напаѓач, надарен со темпо, добро движење, око за гол и одлична техника. Тој бил способен да игра на неколку напаѓачки позиции, а најдобро се користел како втор напаѓач, поради малиот раст и витката физичка градба, иако бил способен да игра и во централна улога како главен напаѓач, па дури и како крилен напаѓач.
Монако
На 12 септември 2011 година, Симоне ја добил својата прва менаџерска работа во поранешниот клуб Монако, наследувајќи го Лоран Баниде во 17-тиот клуб во Лига 2. Тој бил отпуштен на крајот на сезоната бидејќи клубот завршил на 8-то место и не ја исполнил својата цел за моментална промоција, и покрај инвестицијата на новиот сопственик на милијардерот Дмитриј Риболовлев.
Лозана-Спорт
Симоне станал технички директор во Лозана-Спорт на швајцарската Челинџ лига во ноември 2013 година, а 11 месеци подоцна го заменил Франческо Габриеле како менаџер. Тој бил отпуштен на 24 март 2015 година со тимот на седмото место, откако освоил еден поен од шест натпревари во календарската година.
Турс и Лавал
На 25 јуни 2015 година, Симоне се вратил во второто ниво на Франција со Турс ФК. Тој ја завршил сезоната на 9-тото место и се откажал иако имал една година од договорот, поради спорови со одборот.
Сè уште во истата лига, Симоне бил ангажиран во 18-то пласираниот Лавал на 8 ноември 2016 година. Следниот 11 април тој бил отпуштен, а тимот бил на последната позиција.
Африка
Во јули 2017 година, Симоне му се приклучил на Клуб Африка во Тунис. Четири месеци од двегодишниот договор, тој се откажал од 12-топласираниот клуб. Преку ФИФА, тој го тужел клубот за остатокот од неговата плата и освоил 630.000 евра во јули 2019 година Во април 2018 година тој бил еден од 77-те апликанти за испразнетото работно место во репрезентацијата на Камерун.
Ратбури Митр Фол и Мохамедија
Симоне станал менаџер на ФК Ратбури Митр Фол од тајландската Премиер лига на 25 март 2019 година Тој си заминал во јули, со рекорд од осум победи од 18 натпревари, како што рекол дека имал понуда од европски клуб. Наместо тоа, тој се приклучил на Мохамедија во мароканската Ботола 2 лига. Во рок од уште четири месеци, тој бил отпуштен и покрај тоа што тимот водел во лигата, и одбил задна работа во клубот.
Шатору
На 10 март 2021 година, Симоне станал менаџер на клубот Шатору во Лига 2. Тој бил назначен по преземањето од страна на саудискиот принц Абдула бин Мусаад бин Абдулазиз Ал Сауд и неговата Обединета светска групација. Шатору бил на последното место во времето кога бил ангажиран, и останал на таа позиција до крајот на сезоната, испаѓајќи во третолигашкото Национално првество. Тој бил отпуштен од Шатору на 11 октомври 2021 година, по поразот на домашен терен од Конкарно, со клубот на средината на табелата.
Почести
Милан
Париз Сен Жермен
Монако
Индивидуални
Полукс (ѕвезда)
Полукс, каталогизиран како Бета Близнаци (β Gem / β Geminorum), е портокалов џин ѕвезда оддалечена на околу 34 светлосни години од нас, и се наоѓа во соѕвездието Близнаци. Полукс се наоѓа на списокот на најсјајни ѕвезди, а во соѕвездието е посјајна од Кастор, која е означена како Алфа (Alpha Geminorum). Во 2006 година е потврдено дека Полукс има вонсончева планета.