cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Народен музеј (Велес)
Поставки
Музејот има 3 спрата кои се временски разграничени.Историја на Уметноста, Археологија и Етнологија со поставки на трите спрата во музејот. На првиот спрат е поставка од Археолошкото одделение со поставени артефакти од праисторијата до среден век. Изложени се различни предмети за домаќинство и орудија за работа пронајдени во времето на неолитот, бронзеното, железното време, раната антика, римскиот период и ренесансата. На вториот спрат се поставките од Историја и историја на уметност каде се поставени фотографии од историјата, старата велешка архитектура, оружје и други предмети. Најинтересна на овој спрат е поставката на оружјето од Илинденско востание. На третиот спрат е етнолошкото одделение.Таму се поставките на селската и градската куќа, народни носии, накит и сл.
Поврзано
Список на музеи во Македонија
Надворешни врски
Службено мрежно место
Б’с
Б’с (понекогаш: Бас ) — село во областа Дурачка Река, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка. Б’с е населено место со најкратко име во Македонија.
Потекло на името
Името на селото се верува дека потекнува од дијалектичната форма на „боз“ или од „баз“, што означува парче земја ископана заедно со тревата.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дурачка Река, во југоисточниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, на северните падини на Осогово, а во изворишниот дел на Крива Река. Селото е планинско, на значителна надморска височина од 1.200 метри. Од градот Крива Паланка е оддалечено 12 километри.
Б’с е многу високо осоговско село, сместено во сливот на Дурачка Река. Околни села се: Станци од југозапад и Кркља од североисток.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Раскрсје, Крушки, Света Вода, Долни и Горни Рид, Шашевица, Чука, Заметина, Средни Рид, Топила, Рид, Долга Нива, Њивче, Дубежевица, Ечмиште и Ливади.
На север се граничи со селото Варовиште, на североисток со селото Кркља, на југозапад со селото Станци и на запад со селото Дурачка Река.
Историја
Народната традиција наведува дека денешното село е нова населба. Било основано од група доселеници од селото Караманица, од околината на Босилеград. Се претпоставува дека тоа се случило околу 1860 или 1870 година. Првите доселеници го купиле атарот од некој кривопаланечки Турчин.
Доселениците ја раскрчмиле шумата и тука направиле колиби. Таа населба била сточарска и од привремен карактер, додека не се преминало на земјоделство. Овој развој бил вообичаен во овие планински села. Сепак, сточарството останало доста развиено и многу домаќинства поседувала многу грла стока.
Во век, Б’с било село во Кривопаланечка каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 6,7 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 353 хектари, на пасиштата отпаѓаат 259,3 хектари, а на обработливото земјиште 133 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Б’с имало 123 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Б’с имало 72 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
По Првата светска војна селото било дел од општина Дурачка Река и имало 103 жители.
Б’с е мало село со негативно популациско салдо. Така, во 1961 година броело 186 жители, а во 1994 година 74 жители, македонско население.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 29 жители, од кои 27 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Б’с е населено со православни Македонци. Сите родови во селото се доселенички. Првите групи на доселеници дошле во периодот 1860-1870 година од селото Караманица, во околината на Босилеград.
Родови во Б’с се: Караманци или Јаневи (7 к.), Величковци (6 к.), Цветкови (5 к.), Јакимовски (2 к.), Јовчеви (1 к.) и Младеноски (1 к.). Во родот Караманци се знае следнава генеалогија: Спасо (жив, 70 години)-Стојан-Јанко, еден од првите селски доселеници. Кочанци или Тасевци (2 куќи) потекнуваат од предокот Стојмен, кој се доселил од некое село во Кочанско.
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Кривопаланечка градска општина, во која покрај градот Крива Паланка, се наоѓале и селата Б’с, Варовиште, Дренак, Дрење, Дурачка Река, Киселица, Конопница, Кошари, Лозаново, Мартиница и Станци. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Дурачка Река, во која влегувале селата Б’с, Дренак, Дурачка Река и Станци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0959 според Државната изборна комисија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 27 гласачи.
Редовни настани
Во текот на годината, селаните одбележуваат три собори:
Иселеништво
Родот Басјанци (4 к.) се иселил во соседното село Мартиница. По Втората светска војна се иселиле 10 до 15 семејства во низинските делови на областа.
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1953 година.
Ананиј I Струмички
Ананиј (Ανανίας, Ananias) — струмички епископ на Охридската архиепископија во XVI век. Тој го наследува Јоаким како струмички епископ. Ананиј се споменува како учесник на соборот одржан на 15 јануари 1565 година во Цариград, претседаван од охридскиот архиепископ Пајсиј, на кој е сменет вселенскиот патријарх Јоасаф II.
Долови (Пекљани)
Долови — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Пекљани. Претставува населба од римско време.
На 300 м северозападно од селото, од левата страна на патот се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Административна поделба на Кирибати
Административната поделба на Кирибати ја опфаќа поделбата на државата поради статистички или економски причини. Денес Кирибати официјално не е поделена на административни единици, а до независноста на државата била поделена на окрузи. Сепак, државата може да се подели на географски региони, односно:
Поранешни окрузи
До независноста, Кирибати била поделена на 6 окрузи:
Островски совети
Денес во државата има 21 островски совет. Секој населен остров има свој совет. Советите во државата се:
Чука (Вељуса)
Претставува населба од доцноантичко време. На околу 500 м јужно од селото, на површина од околу 100 м2, во нивата на Г. Ефтимов се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
PSR J2032+4127
PSR J2032 + 4127 (J2032) — пулсар во придружба на масивна B(e)-ѕвезда именувана како MT91 213 (или 2MASS J20321312 + 4127243 ). Системот е со местоположба во соѕвездието Лебед на растојание од околу 1,4 kpc (~ 4570 с.г. ) од Сонцето. Системот е припадник на ѕвезденото здружение Лебед OB2.
Гонг
Гонг е вид на ударен инструмент со неодредена висина на тонот. Води потекло од Кина и Јапонија. Направен е од легура, чиј состав е непознат и се чува во тајност. Во форма начинија е. Звукот се добива со удирање со палка по средина на чинијата. Се користи за музички ефекти во симфониски и џез оркестар. Не е секогаш составен дел на оркестарот. Се употребува само за ретки звучни акценти или во доловување на  атмосфера од Далечен Исток, поднебје од каде води потекло. Инструментот се состои од голема бронзена чинија, по која изведувачот удира со палка која има глава од филц.
Регионален пат 2249
Регионален пат 2249 (ознака: Р2249) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 21,2 километри и само 1 исцртана делница. Патот започнува кај Мелнички мост и се движи низ селата Центар Жупа и Брештани, завршувајќи кај ХЕЦ „Глобочица“.
Патот помеѓу Елевци и ХЕЦ „Глобочица“, иако е предвиден и завршен со асфалтирање, не е проектиран со соодветни делници и таа должина на патот не е прикажана во вкупната негова должина.
Делници
Регионалниот пат 2249 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Мала Буковица
Мала Буковица (словенечки: Mala Bukovica) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 274 година
Ова е список на државни водачи во 74 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Пилат (Висока Маала)
Пилат — археолошко наоѓалиште во Висока Маала, Општина Василево.
Претставува градиште од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 2,5 км северно од селото, крај левиот брег на реката Турија. Претставува висок рид што доминира над околниот терен. Сите страни му се стрмни, со исклучок на источната на која има ископан одбранбен ров. На зарамнетото плато на врвот се гледаат остатоци од темели на бедем граден од кршен камен и варов малтер. На источната страна ширината на бедемот изнесува 2 м.
Атанас Близнаков
Атанас Близнаков (Д’мбени,, Егејска Македонија, — , ) — македонски национален деец, иселеник и повратник од САД, основач на Фондацијата „Атанас Близнаков“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ за стипендирање на талентирани студенти. Во 1920 година емигрирал во САД. Работел во Гери, Индијана и бил активен член на Македонско-американскиот народен сојуз (МАНС). Еден е од основачите на друштвата „Александар Македонски“ и „Лазар Поптрајков“ и главен иницијатор за изградба на првата македонска православна црква во Гери. Бил претседател на Болничкиот комитет во Гери за собирање парични средства за изградба на Државната болница во Скопје.
Животопис
Близнаков е роден на 15 декември 1901 година во селото Д’мбени, Костурско, Егејскиот дел на Македонија. Уште немал наполнето ни две години, кога мајка му Доча го криела по планините пред налетот на разулавениот аскер. За тоа време, неговиот татко Иван, кој со другите жители на селото се приклучил на револуционерните чети, со пушка во рака се борел за ослободување на Македеонија и создавње на самостојна држава на македонскиот народ. Релативно млад, со само деветнаесет години, Близнаков го напуштил својот роден крај и заминал во тогаш ветената земја Америка. На 16 декември 1920 година, Близнаков пристигнал во градот Медисон Сити, во сојузната американска држава Илиноис, каде постоела голема македонска колонија и се вработил како фабрички работник. По поминати година и пол, Атанас се преселил во градот Гери, Индијана, каде се вработил во тамошната Железарница. Во железарницата, која била една од најголемите индустриски гиганти на американската држава Индијана, тој останал да работи цели 34 години, сè до своето пензионирање.
Близнаков доста инвестирал во купопродажба на недвижности и берзанска трговија со акции. На тој начин тој го зголемил својот капитал. По петнаесет години поминати во САД, Близнаков се вратил во своето родно место Д’мбени, каде ја сретнал својата животна сопатничка Славка Попова. По венчавката, Атанас и Славка заминале за Гери и никогаш повеќе не го виделе своето родно огниште. Близнаков бил активен член на Македонско-Американскиот Народен Сојуз (МАНС), чија главна цел била борбата за ослободување и обединување на Македонија во независна република. Во текот на Втората светска војна, заедно со другите македонски патриоти, преку МАНС, Близнаков морално и материјално ја помагал народно ослободителната борба на македонскиот народ. По завршувањето на војната, учествувал во прибирање помош за настраданите од воените дејства, а потоа бил назначен за претседател на Комитетот за помагање на изградбата на Интерната клиника на Медицинскиот факултет во Скопје, што бил формиран во градот Гери, Индијана. Македонските иселеници дале огромен придонес успешно да се заврши изградбата, а денес на клиниката стои ознака со која се оддава признание за големата помош и љубов на македонските иселеници кон својата земја и народ. По забраната и распуштањето на Македонско-Американскиот Народен Сојуз (МАНС) во 1949 година, македонските иселеници нашле нови форми на здружување и помагање на македонската кауза. Атанас Близнаков, покрај што бил еден од основачите на помагателните друштва „Александар Македонски“ и „Лазар Поптрајков“, тој бил еден од инцијаторите за изградба на првата македонска православна црква „Св. Петар и Павле“ во Гери. Иницијативата започнала по Вториот македонско црковен – народен собор, одржан од 4 до 6 октомври 1958 година во Охрид, кога бил прифатен предлогот за обнова на Светата Климентова Охридска Архиепископија, олицетворена во самостојната Македонска православна црква. Истата 1958 година, Близнаков со својата сопруга ја посетил Македонија. Изградбата и осветувањето на првата македонска православна црква Св. Петар и Павле во 1963 година, станува пример за основање на нови цркви на просторите на САД и Канада. Помагајќи ги сите кои тргнале по истиот пат, првата македонска црква станала темел на црковно-националниот и културниот живот на македонските иселеници во Америка.
Атанас Близнаков повторно дошол во Македонија во 1968 година, кога учествувал на Илинденските свечености. Во 1976 година заедно со сопругата се преселил во Скопје, а наредната година ја основале Фондацијата „Атанас Близнаков“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во Фондацијата тој донирал дел од стекнатиот капитал, во износ од 800.000 долари, средства наменети за стипендирање на талентирани студенти. Со помош на оваа фондација, голем број студенти дипломирале и се вклучиле во образовниот процес на универзитетот како асистенти, доценти и вонредни и редовни професори. Неговиот чекор бил инспирација и за други македонски дарители, како што се иселениците Петар Стаматов од САД и Константин Стојанов од Франција.
Близнаков долги години активно соработувал со Матицата на иселениците во Македонија (денес Агенција за иселеништво), со Македонската православна црква и со други невладини организации. Покрај дарителството, тој ги објавил трудовите: монографијата „Д`мбени“ и „Спомени за националната, политичката и културната дејност на Македонците во САД и Канада“. Пишувал статии и дал повеќе интервјуа за печатениот и електронскиот медиум.
Атанас Близнаков во Скопје живеел повеќе од дваесет години. Починал на 10 јули 1998 година во Скопје. За своето животно дело, тогашното Претседателство на СФРЈ го одликувало со Орден за заслуги за народ со сребрена ѕвезда, а го добил и највисокото републичко признание Наградата “11 Октомври”. Атанас Близнаков бил првиот добитник на медалот “Св. Климент Охридски”, како и на многубројни плакети. Неговото име зазема почесно прво место на Спомен плочата на дарители кои дадоа значаен придонес во создавањето и развојот на творечкиот подем на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во март 2018 година во Флорида била промовирана монографијата за Близнаков, чиј автор бил публицистот Славе Катин.
Снежана Лупевска
Снежана Лупевска Созен (родена 1973 година во Скопје, Македонија) — македонска новинарка и продуцентка.
Животопис
Снежана Лупевска Созен дипломирала на Интердисциплинарни студии по новинарство на Правниот Факултет во Скопје 1996 година и посетувала магистерски студии по Криминологија при Правниот факултет во 2013 година. Од 1994 работи како новинарка во А1 Телевизија и репортерка за внатрешна политика, криминал и корупција. Од 1997 година е уредничка на вестите во оваа телевизија.
Новинарска и продуцентска дејност
Од 2007 година Снежана Лупевска Созен е продуцентка и авторка на емисијата КОД која беше прикажувана на А1 Телевизија. Во 2009 година преминува во телевизијата Канал 5 и ја основа својата продукција Тринити плус. Освен КОД, која е единствената емисија во Македонија со истражувачки карактер која третира теми од корупција и криминал, Тринити плус од 2009 година па наваму ги бележи проектите „Агенти на промените” - серијал емисии за ПР и менаџмент водачи во светот, „Добра идеја” - промоција на иновативни бизниси во Македонија, „Калдрма” - емисија за децантрализацијата во Македонија,„Запознај ме” - емисија за маргинализирани групи, „Еднакви” - емисии за правата на ЛГТБ заедницата во Македонија. Сите емисии се емитуваат на локалните и националните телевизии во Македонија.
Киднапирање во селото Танушевци
На 16 февруари 2001 година Снежана Лупевска Созен е киднапирана, а потоа ослободена заедно со телевизиската екипа во селото Танушевци на северната граница со Косово од страна на припадниците на ОВК. Следниот ден во Македонија почнува вооружен конфликт меѓу припадниците на ОВК, кои се откриени од страна на Лупевска и македонската војска и полиција.
Вранешнички апостол
Вранешнички апостол — одломка од кирилички полн апостол од втората половина на XIII век. Наречен е според македонското село Вранештица - Кичевско, од каде што му е испратен на А. Михановиќ. Содржи фрагмент од Делата на Светите Апостоли (А1:1-17:15 со две лакуни: А14:4-15:13, А15:37-16:35). Препишан е од архаична предлошка со траги од глаголичната охридска традиција, која наоѓа одраз пред сè во лексиката на краткоапракосните четива, додека комплеторните се дополнувани од предлошка поврзана со преславските традиции. Вранешничкиот апостол е еден од ретките претставници на апостолите од првата редакција со целосен текст. По правописно-јазичните особености е карактеристичен претставник на Кратовската книжевна школа: едноеров правопис (само ь), тенденција кон употреба само на малата носовка, ограничено мешање на носовките под влијание на охридските традиции, потврди за изговорот на ѫ како у во согласност со северномакедонската средина. Издаден и проучен е од Блаже Конески.
Жужа Кормочи
Жужа Кормочи  (25 август 1924 - 16 септември 2006) била тенисерка од Унгарија. Таа достигнала кариера високо на Светскиот број 2 во женскиот тенис, и го освои Францускиот Опен во 1958 година на возраст од 34 години.
Саботините Гробишта (Пекљани)
Саботините Гробишта — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Пекљани. Претставува населба и рударска јама од доцната антика.
Жужа Кормочи
Ран живот
Таа е родена во Пели, Унгарија, и била Еврејка.
Саботините Гробишта (Пекљани)
На 1 км северно од селото, во нивата на Геро Христов, при обработувањето на земјата е откриена рударска јама вкопана 2,5 м под површината, со окно високо 1,5 м и широко 1,40 м. На површината на нивата има многу фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Жужа Кормочи
Тениска кариера
Во Унгарија, како 16-годишна во 1940 година, таа ги освоила националните двојки и мешани титули во двојки, а подоцна ја освоила националната титула шест пати, а во двојки или мешани двојки освоила 10 трофеи.
Според Ланси Тигнеј од Дејли Телеграф и Дејли Мејл, Кормочи била рангиран во првите десет во светот во 1953, 1955, 1956 и 1958 година и повторно од 1959 до 1961 година (нема рангирање издадено од 1940 до 1945 година), постигнувајќи високо ниво на кариера од Светскиот број 2 на оние рангирања во 1958 година на возраст од 34 години.
Таа ја освоила титулата на француското првенство во 1958 година на возраст од 33 години и стигнала до полуфиналето на Вимблдон во 1958 година. Таа била прогласена за Унгарска спортистка на годината во 1958 година, откако го освоила француското првенство истата година. Таа станала првата спортистка која ја доделила оваа награда. Таа освоила осум од деветте турнири во кои влегла во 1958 година и стигнала до полуфиналето на Вимблдон. Во 1959 година на "Вимблдон" од осум, завршила шеста, а била и финалист на француските отворени синглови.
Таа се повлекла од натпреварот во 1964 година за да работи како тренер на Вашас (спортски клуб на унијата на железарските работници) и да работи како менаџер на националниот тениски асоцијација. По падот на комунизмот, таа била украсена од новите демократските влади во 1994 и 2003 година.
Во 2007 година, таа била посмртно инволвирана во Меѓународната еврејска спортска сала на славните.
Гранд слем синглови времетраење на турнирот
(В) Победа; (Ф) финалист; (ПФ) полуфиналист; (ЧФ) четвртфиналист; (#Р) рунди 4, 3, 2, 1; (РР) рунди-Робин фаза; (К #) квалификациска рунда; (О) отсуствува; (НО) не се одржува. Ш = штрајк (победи / натпреварувања) СР = односот на бројот на турнирите на Гренд-слем турнирите освоени на бројот на овие турнири.
Електрон
Електрон (некогаш нарекуван негатрон; симбол e−) — субатомска честичка. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Зборот електрон потекнува од грчкиот збор ηλεκτρον, што значи килибар. Додавката -он, ја делат повеќето субатомски честички и се користи како аналогија на поимот јон.
Електроните имаат електричен полнеж и кога се движат, тие создаваат електрицитет. Поради тоа што од електроните зависи на кој начин еден атом се однесува во однос на другите атоми, тие имаат темелна улога во хемијата.
Црква „Св. Петка“ - Јабланица
Света Петка — нова црква во селото Јабланица.
Црквата претставува мала градба и е изградена во поново време.
Слава
На празникот Петковден на 27 октомври е црковната слава, но исто така се посетува и на третиот ден на Духовден, Св.мч. Сава Страилат (втор ден на Ѓурѓовден) и Водици.
NGC 2071
NGC 2071 — отсјајна маглина во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2071 се споменува и како LBN 938.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2071 е од видот RN. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 8 m. NGC 2071 има привидни димензии од 7' х 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 47 м 7,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 17' 39".
Други поделби
Проучување на NGC 2071 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 226; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 116. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 435.
Архивска зграда
Архивска зграда е објект или пак тоа се повеќе објекти, што според локациската, градежно-архитектонскаа и др. пропишани норми ги задоволува основните архивистички стандарди и норми, за да може успешно да се извршува основната дејност на архивот, а тоа е преземање, чување, зашттита, средување, обработка и користење на архивската граѓа.
Архивската зграда треба да исполнува одредени услови, што се однесуваат на:
Додека пак, објектот треба да исполнува основни стандарди:
Проституција во Грција
Проституцијата во Грција е легална на 18 години и е регулирана. Се проценува дека помалку од 1.000 жени се легално вработени како проститутки и приближно 20.000 жени, од кои половината било со странско потекло, а другата половина се Гркинки, кои се занимаваат со нелегална проституција. Многу жени погодени од економската криза се свртеле кон проституција поради сиромаштијата.
Сексуалната работа во Стара Грција
Сексуалната работа постои во основа во секое општество уште од античко време. Во случајот со Стара Грција, проституцијата била легална и слободно се практикувала во организирани бордели. Сексуалните работници обично биле робови („Порнаи“), неспособни да се венчаат или да учествуваат на јавни настани. Сосема поинаква била ситуацијата на Хетаираите, образовани проститутки ангажирани да се забавуваат на банкети и други настани. Хетаираите имаа многу повеќе слобода од Порнеите, но сепак беа на многу ниска позиција во општеството.
Правна состојба
Грчките власти одлучиле да спроведат закон од 1999 година кој предвидувал дека сите бордели мора да имаат дозволи. Дозволите ги издавала државата, најчесто на постари жени. Многу од овие жени се поранешни проститутки. Борделите морале да бидат на најмалку 200 метри од јавните згради. Било предложено ова да се намалело на 100 метри пред Олимпијадата во Атина во 2004 година, но грчката влада не постапила по предлогот.
Барањето е незаконско, но вообичаено, а бројот на улични проститутки се зголемува. Подведувањето и набавките се незаконски.
ХИВ
Помеѓу 2011 и 2015 година, инфекциите со ХИВ се зголемиле за 200% во Грција. Во април 2012 година, откако стапката на ХИВ се зголемила за 60% за една година, властите во Атина уапсиле многу зависници од дрога и проститутки; и спроведување на задолжително тестирање за ХИВ на овие лица. Медиумите биле соучесници во акцијата и објавиле имиња и фотографии на оние кои се ХИВ позитивни. Оваа акција ги натерала сексуалните работници да бидат претпазливи да се тестираат во случај нивните имиња да бидат објавени ако тестот е позитивен.
Употребата на кондоми помеѓу сексуалните работници и клиентите е ниска (проценета на 4,7% од УНАИДС ). Ова го зголемувало ризикот од пренесување на ХИВ и други СПИ.
Сексуална трговија
Во текот на 2016 година, Грција продолжила да доживува бран на миграција од Блискиот Исток, Африка и Јужна Азија, кој се состое од мешавина на баратели на азил, потенцијални бегалци, економски мигранти и популации ранливи на трговија, меѓу другото. Една меѓународна организација процени дека Грција примила повеќе од 170.000 мигранти и баратели на азил во 2016 година; некои од овие лица, како што се децата без придружба и самохраните жени, се многу ранливи на трговија со луѓе. Децата без придружба, првенствено од Авганистан, се впуштаат во секс за преживување и се ранливи на трговија со луѓе. Регрутерите ги таргетираат мигрантите во бегалските кампови од нивните земји. Се верува дека повеќето мигранти и баратели на азил се потпираат на шверцери во одреден момент од нивното патување, а во некои случаи се принудени на експлоатација по пристигнувањето во Грција.
Канцеларијата на Стејт департментот на Соединетите Американски Држави за следење и борба против трговијата со луѓе ја рангира Грција како земја „ Тиер 2 “.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Русевица (Владиевци)
Русевица — археолошко наоѓалиште во Вељуса, Општина Струмица.
Мало (Вануату)
Географија
Овој мал остров има и неколку мали островчиња блиску неговиот брег: Асулека, Малоболеболе, Малотина и Малокиликили со Оневуту и Маловелео (и плус неколку карпи). Северно од островот е Еспириту Санто, а јужно е островот Малекула.
Демографија
Според податоците од 1979 година, островот имал население од 2.312. Според пописот од 1999 година островот имал население 3.532 жители. На пописот од 2009 се покажало дека островот имал население од 4,273. Главно населено место е Авунатари.
На островот има две културни групи, Аутанците кои го населуваат западниот дел на островот и Тинивоанците кои го населуваат источниот дел. Двете групи збориваат на дијалекти на тамамбоанскиот јазик.
NGC 4099/1
NGC 4099/1 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4099/1 се споменува и како NGC 4098-1, UGC 7091, MCG 4-29-23, CGCG 128-26, VV 61.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4099/1 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4099/1 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 4099/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38365. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Надворешни врски
NGC 4099/1
Хаџи Проданова Пештера
Се состои од влезен канал, централна сала и радијално распоредени странични канали. Вкупната должина на каналот е 420. Пештерата е живеалиште на голема колонија лилјаци. Сите четири видови на лилјаци се заштитени со Правилникот за прогласување и заштита на строго заштитени и заштитени диви видови растенија, животни и габи. Пештерата на Хаџи Проданова го добила името по војводата на Караѓорѓе Хаџи-Продан Глигоријевиќ, кој загинал за време на српското востание во 1814година, познато како бунтот на Хаџи Продан, го презел водството против турската одмазда и ги засолнил бегалците во пештерата.
Заштитните ископувања започнале во 2003 година по повод намерата да се обнови црквата Свети Архангел Михаил, која се наоѓа пред пештерата. При работите на уредување на влезот во пештерата откриени се остатоци од праисториска керамика и плеистоценска фауна. Целта на ископувањето било да се провери стратиграфската положба на наодите. Извршени се ископувања на површина од 16 ², на почетокот на пештерскиот коридор и на платото пред пештерата. Биле истражени пет хоризонти, во кои биле пронајдени остатоци од пештерска мечка, волк, козорог и разни глодачи и птици. Повеќето од палеолитските наоди се откриени на платото пред пештерата.
Географска положба и област
Пештерата се наоѓа во југозападна Србија, во селото Шуме, до селото Рашчиќи. Од Ивањица е оддалечено 7 км. Заштитеното подрачје е 7 хектари, 12 декари и 47 квадратни метри. Пештерата е загрозена од работата на блискиот приватен каменолом.
Геолошки материјал
Најзастапени карпи се филомикоти, албит-серицитни шкрилци и серицитни шкрилци од долна и средна карбониферна возраст.
Варовниците во оваа област се во седиментен режим на седиментација и може да се издвојат три суперпозициски членови:
Спелеоморфолошки одлики
Пештерата Хаџи-Проданова се одликува со сложена морфологија со повеќе странични канали на различни нивоа, што одговара на типот на сложена, разгранета пештера. Се состои од:
Палеолитски наоди
Откриени се вкупно 16 наоди. Во хоризонтот 5, откриени се кварцитна керамика и артефакти, две дедукции и една стругалка за рамо. Наодите од горниот палеолит се откриени во слојот 2: алатки со стрмно ретуширан гребен, алатки со ретуширана фрактура и ретуширани и неретуширани ламели и дедукции, според кои е извршено датирање до гробтијен или епиграветиен. Во слојот од средниот палеолит биле откриени предмети направени од чист кварц и кристал.
Заедно со Шалитрена Пештера, пештера Хаџи Проданова е единственото гробатско или епиграветско место во планинските предели на централниот Балкан.
Сушица (Пекљани)
Сушица или Дуборово — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Пекљани. Претставува населба римско време.
Југозападно од селото, во подножјето на ридот Колник, во нивите и бавчите на Т. Трајчев и С. Костадинов се среќава голем број фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Силистра (област)
Силистренска област е една од 28-те области на Бугарија. Таа се наоѓа во историскиот регион на Добруџа.
Список на населените места во Силистренска област
''Градовите се со удебелен фонт. ''
Општина Алфатар
Алеково, Алфатар, Бистра, Васил Левски, Кутловица, Цар Асен, Чуковец
Општина Главиница
Баштино, Богданци, В'лкан, Главиница, Дичево, Долно Рјахово, Зафирово, Звенимир, Зебил, Зарица, Калугерене, Коларово, Косара, Листец, Мал'к Преславец, Ножарево, Осен, Падина, Подлес, Сокол, Стефан Караџа, Суходол, Черногор
Општина Дулово
Боил, Водно, Вокил, Врбино, Грнчарово, Долец, Дулово, Златоклас, Козјак, Колоб'р, Межден, Овен, Окорш, Орешене, Паисиево, Полковник Таслаково, Поројно, Правда, Прохлада, Раздел, Рујно, Секулово, Скала, Черковна, Чернолик, Черник, Јаребица
Општина Кајнарџа
Војново, Голеш, Господиново, Давидово, Добруџанка, Зарник, Кајнарџа, Каменци, Краново, Полковник Чолаково, Попрусаново, Посев, Светослав, Средиште, Стрелково
Општина Ситово
Босна, Гарван, Добротица, Ирник, Искра, Љубен, Нова Попина, Полјана, Попина, Ситово, Слатина, Јастребна
Општина Тутракан
Антимово, Белица, Бреница, Варненци, Дунавец, Нова Черна, Пожарево, Преславци, Старо Село, Сјаново, Тутракан, Трновци, Царев Дол, Цар Самуил, Шуменци
NGC 288
NGC 288 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Вајар, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Иван Јастребов
Иван Јастребов (Иван Степанович Ястребов) (1839—1894) бил руски историчар, етнограф и дипломат. Се школувал во Астрахањската богословија и во Казањската духовна академија.
Дипломатската кариера ја започнал во 1864 година кога стапил на служба во Министерството за надворешни работи. Работел во руското дипломатско претставништво во Цариград, потоа во рускиот конзулат во Скадар, бил руски вицеконзул во Призрен и Јанина. Бил руски генерален конзул во Солун (1886-1894).
NGC 288
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Иван Јастребов
Со собирање етнографски и културно-историски материјали започнал по одењето во Скадар како службеник во Рускиот конзулат, а оваа дејност ја продолжил и како руски вицеконзул во Призрен. Објавува голем број прилози во „Гласник“ на Српското учено друштво, поврзани со историјата на српската црква, а дава и податоци за населението, за разни легенди и преданија. Етнографски материјал има и во „Стара Србија и Албанија“ (објавена посмртно). Негово најзначајно дело со србофилска ориентација е зборникот Обычаи и песни турецкихЪ СербовЪ, во која фолклорниот материјал од Дебарско е запишан од Васил Апостолов Икономов (подоцна објавен во збирката од 1893 г.). Објавениот материјал од Македонија предизвикува долга и остра српско-бугарска дискусија во периодичните изданија во Русија и на Балканот за историското минато, етно-културниот и јазичниот карактер на населението во Македонија.
NGC 288
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 288 е од видот X. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,1 m. NGC 288 има само една позната привидна димензија, која изнесува 13'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 52 м 45,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 26° 35' 51".
Други поделби
Проучување на NGC 288 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 307; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6424. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 21.
Список на државни водачи во 1725 година
Ова е список на државни водачи во 725 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Регионален пат 2250
Регионален пат 2250 (ознака: Р2250) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 16,2 километри и само 1 делница. Патот започнува кај селото Киселица и се движи низ селата Добровница и Голема Црцорија, завршувајќи на македонско-српската граница.
Делници
Регионалниот пат 2250 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Радмила Трифуновска
'Радмила Трифуновска (, -,  ) е новинарка, поетеса и писателка.
Трагично си го одзела животот поради егзистенцијалниот притисок со кој се соочувала, растргната помеѓу улогата на сопруга, мајка и поетеса.
Мушама
Мушама — памучна или ленена ткаенина обложена со слој од варено ленено масло за да се направи водоотпорна. Денес мушамите се изработуваат од памучно платно на кое е нанесен слој од ПВЦ (поливинил хлорид) или само од ПВЦ или силикон.
Изработка
Вареното ленено масло се приготвувало со долго вриење на ленено масло со метални соли, пред сèоловен оксид. Современото масло е помалку токсично, но и помалку погодно за изработка на мушама. Мушамата што се користи за заштита од атмосферски врнежи користела мешавина од соли на олово и манган, пигменти од сиена и умбер, за да биде поотпорна на влага.
Ткаенината најпрво била растегнувана на дрвена рамка и премачкувана со животински желатин. Маслото потоа се нанесувало и се оставало да се стврдне помеѓу слоевите. Бидејќи премазот се потпира на оксидација со воздух, потребни се тенки слоеви и долго време на стврднување.
Преклопувањата помеѓу листовите свежа мушама се спојуваат природно кога ќе се притиснат заедно. Ова исто така доведува ткаенината да се лепи кога се превиткува. Платното се премачкувало со восок и прав за да се намали лепењето при виткање.
Шевовите во традиционалната мушама може да се премачкаат по шиењето за да се намали навлегуње на течности. Ова е генерално незадоволително за облека, па затоа капутите од оваа ера вградувале една или повеќе кратки наметки преку рамениците. Овие наметки биле изработени во едно парче и ги покривале неизбежните рабови на рамената на главната облека.
Во 19 век, се развиле восочен памук и Мекинтош мантили за дожд и почнале постепено да ги заменуваат масла, особено за облека.
Примена
Историски гледано, пред 19 век, мушамата била еден од ретките флексибилни, водоотпорни материјали кои биле широко достапни. Кожата била скапа - многу скапа во големи парчиња - и барала редовно одржување ако често се мокри. Мушамата се користела како надворешен водоотпорен слој за багаж, дрвени ковчези и флексибилни торбички и за водоотпорна облека.
Најпознатата неодамнешна примена била за кујнски покривки за маса со светли печати. Масленото платно со досадна боја се користело за кревети за кревети, вестери и шатори. До крајот на 1950-тите, мушамата станала синоним за винил (поливинил хлорид) врзан или за фланелирана ткаенина или за печатен винил со синтетичка неткаена подлога.
Битка кај Торвиол
Битката кај Торвиол, исто така позната и како Битката кај Виликарди или Битката кај Дебар, се одвила на 29 јуни 1444 година помеѓу албанската армија на чело со Скендербег од една страна, и Османлиското Царство од друга страна на чело со Али Паша. Овој бунт е еден од првите поголеми во кој Скендербег ги започнал против Османлиите.
Позадина и битка
По Битката кај Ниш во ноември 1443 година, Скендербег ја напуштил османлиската војска со околу 300 други албански војници и се вратил во Албанија. Тој по ова успеал да создаде сојуз од тогашните албански кнежевства, основајќи ја т.н. Лешка лига. Веќе во пролетта 1444 година, станало јасно дека албанските земји ќе бидат нападнети од Османлиите. Поради тоа, Скендербег започнал со подготовка на војната.
По само неколку месеци, Скендербег успеал да регрутира огромна војска, составена од околу 8.000 коњаници и 7.000 пешадија. Битката се одвила во близина на денешната граница помеѓу Албанија и Република Македонија, кај градот Дебар. Во крајна сметка, Албанците им нанеле голем пораз на Османлиското Царство, убивајќи околу 8.000 војници, а според некои извори овие бројки се движиле и до 22.000 војници.
Тамара Чаусидис
Тамара Чаусидис — новинарка и поранешна претседателка на Самостојниот синдикат на новинари и медиумски работници и активистка за работничките права на новинарите и слобода на медиумите.
Образование
Чаусидис студирала на Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје На Факултетот по Филозофија и е дипломиран антрополог.
Професионално искуство
Кариерата ја започнува во Македонското Национално Радио во 1987 година и таму останува до 2001 годна. Таму работи во одделот за надворешна политика. Известува за преговорите помеѓу НАТО и Српските сили помеѓу интервенцијата на НАТО во 1999. Коренспондент е во хрватското „Obiteljkso radio“ во првите месеци додека трае воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Понатаму е уредничка на вестите кои ги покриваат главните политички настани на Националното Радио.
Помеѓу 2001 и 2005 година е кореспондентка на Македонскиот оддел на Радио Слободна Европа, но пишува и за Српскиот, Хрватскиот и Босанскиот оддел.
Од 2005 до 2007 година работи како дел од BIRN (Balkan Investigative Reporting Network), во делот на тренинг и помагање на младите новинари.
Од 2008 до 2011 е уредничка мрежното место на ALSAT на македонски.
Од 2011 наваму е работи како самовработена на различни проекти, како кореспондентка на хрватскиот портал Forum, BIRN, како претседателка на ССНМ и активистка за работничките права на новинарите и слободата на медиумите.
Список на микродржави
Ова е список на досега познати микродржави.
{| class="wikitable sortable" ! | Официјално име ! | Знаме ! | Основана ! | Опис
Моклишко Езеро
Езерото е едно од најмладите хидрографски објекти во Европа и е единствен пример за урниско езеро, настанато со уривање на една од долинските страни на Ваташка Река (месен назив на Луда Мара).
Историја
Езерото настанало во 1956 година со урнување на ридот познат под името „Градот“, така што ја преградило долината на Бунарска Река во месноста Моклиште и таа е заезерена.
Утрото на 5 септември 1956 година меѓу 6 и 7 часот додека се вршело меринизација на овците од Земјоделската задруга „Возарци“ во месноста Градот, при тектонско поместување на земјиштето, се одронил огромен комплекс на земјишна маса со камења, при што буквално бил затрупан и покриен простор во должина од 1.000 метри и ширина 400 метри. На одредени места натрупаната земја достигнувала и до 100 метри длабочина. Се проценува дека при оваа катастрофа се поместила земјишната маса од 12 до 15 милиони кубни метри. Во оваа несреќа животот го загубиле 11 луѓе и 1.200 овци.
NGC 6692
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6692 се споменува и како UGC 11330, MCG 6-41-18, CGCG 201-33, KAZ 491.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6692 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6692 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 41 м 41,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 50' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 6692 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62268. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 117; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2645. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 148.
Црквиште (Пекљани)
Црквиште — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Пекљани. Претставува населба доцната антика.
На 1 км североисточно од селото, на ритче со доминантна местоположба се забележуваат остатоци од темели на ѕидови и градежен материјал.
W75N(B)-VLA2
W75N(B)-VLA2 — масивна протоѕвезда на растојание од околу 4.200 светлосни години од Земјата, и со маса 8 пати поголема и сјајност 300 пати поголема од онаа на Сонцето, набљудувана во 1996 и 2014 година од страна на Многу големата мрежа (VLA). Во 2014 година нејзиниот ѕвезден ветер се променил од компактен сферичен облик во поголем топлински, јонизирачки елиптичен облик, со што се добил увид во многу раните фази на создавањето на масивните ѕвезди. Можејќи да се набљудува нејзиниот брз раст како што се случува е единтвена можност, според Хулб ван Лангевелде од Лајденскиот универзитет, еден од авторите на трудот поврзан со ова тело.
Авторите на трудот сметаат дека W75N(B)-VLA2 се создава во густа, гасовита околина, обиколена со тороид од прашина. Ѕвездата непосредно исфрла жежок јонизиран ветер веќе неколку години. Првично ветрот може да се шири во сите насоки создавајќи сферна обвивка, за подоцна да се судри со тороидот од прашина, каде успорува. Постои помал отпор на половите на тороидот па ветрот таму се движи побрзо, со што се добива издолжениот облик.
IC 110/1
IC 110/1 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 110/1 се споменува и како ESO 156-4.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.