cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мегалит
Мегалит претставува сложенка од двата старогрчки збора - μέγας (мегас), што значи голем, и λίθος (литос), што значи камен. Кога ќе се каже дека нешто е мегалитско, на пример гроб, опсерваторија и слично, се подразбира дека е направено од прилично огромни камења кои се употребени како основа за некаква структура или споменик. Ги има несекаде во светот, некои се сместени долж Средоземјето, концентрирани во Западна Европа, или само во Англија. Сите тие архитектонски праисториски споменици во суштина имаат свои составни елементи:
Исландско Море
Исландско Море  е мала водна површина ограничено со Јан Мајен зона на фрактура на север, Гренланд на запад, Данскиот теснец на југ и Гребенот Јан Мајен на исток.
Според Меѓународната хидрографска организација, во нејзиното издание од 1953 година на стандардот „Граници на океаните и морињата“, кој од 2021 година сè уште е во сила, Гренландското Море ја опфаќа областа на Исланд Море.
Морски живот
SeaIceland има за цел да ви ги отвори очите за опсегот на можности за лично искуство со овој природен свет на Арктикот и културата што беше клучна за опстанокот на Исланд во последните 1100 години.
Се трудиме да претставиме информативен, концизен текст за да ги опишеме прекрасните фотографии, повеќето направени под површината, од различните морски животни и растенија со кои можете да комуницирате.
Полн со живот, Море Исланд ги претставува морските чуда на северниот брег на Исланд. Ве молиме истражете!
NGC 1216
NGC 1216 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1216 се споменува и како MCG -2-8-56, HCG 23C.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 7 м 18,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 36' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 1216 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11693. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5294. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 917.
Гувернанта
Гувернанта е вработено лице чија задача е да ги учи и подучува децата во едно семејство. За разлика од дадилката или бебиситерката гувернантата игра улога на учителка во домот, која ги учи децата оние работи кои се очекувале од жената од средна класа: француски или друг јазик, свирење на пијано или друг музички инструмент и малку сликање и поезија. Кога момчињата ќе потпораснат, гувернантата ја заменува тутор.
1970 во архитектурата
1970 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
А1-телевизија
А1-телевизија или само А1 — поранешен приватен електронски медиум во Република Македонија. Иако првите новинари биле дојдени главно од Македонско радио, оваа телевизиска куќа создала свој кадар, кој се одликувал со препознатлив репортерски стил. Првиот сигнал во телевизијата го добила на 22 јануари 1993 година, а национална концесија добила во 2001 година. А1-телевизија пред нејзиното затворање била една од најгледаните телевизии во Република Македонија. Во 2012 година започна со работа и интернет верзијата на А1, А1он.мк
По повеќе од 18 години најстарата, приватна телевизија престана да емитува програма на 31 јули 2011 год. поради одлука на АЕК. Директорот на АЕК донел решение на кое се повикува по член 62 став 1 алинеја 4 од Законот за радиодифузна дејност, бидејќи компанијата А1-телевизија ДООЕЛ — Скопје има отворено стечајна постапка. Дел од македонските експерти сметаат дека ова е пресметка на владејачката партија со А1-телевизија која известувала од опозициска страна. Сопственикот на А1-телевизија и уште неколку негови соработници во исто време се во притвор поради основано сомнение за кривично дело, затајување на данок. На 1 јули 2008 година, во рамките на А1-телевизија била оформена и нова А2-телевизија.
Џулфа (округ)
Џулфа (Culfa) — административен округ во Азербејџан. Административен центар е градот Џулфа.
Патра
Патра или Патрас (грчки: Πάτρα) е трет по големина град во Грција и главен град на периферијата Западна Грција и округот Ахаја. Се наоѓа во северниот дел на полуостровот Пелопонез, на брегот на Патраски Залив, 215 километри западно од главниот град Атина.
Метрополитската област на Патра со над 280.000 жители е трета по големина во Грција, го вклучува градот и голем број на општини и населени места долж заливот.
Патрас беше прогласен за европска престолнина на културата 2006.
Природни услови
Градот Патрас се наоѓа на крајниот северен дел на грчкиот полуостров и историска провинција Пелопонез, на местото каде што полуостровот најмногу се доближува до копното на Грција. Градот е приморски кој излегува на Патраски Залив и тоа на неговиот краен источен дел, во близина на теснецот на Рио-Антирио (7 км), каде што се надоврзува Коринтски Залив. Градот и неговата околина спаѓаат во деловите на Грција со најголема сеизмичка активност.
Брегот на Патрас не е широк, и недалеку од него се издига планината Панахаико (1926 м). Ова предизвика поделба на градот на долен и горен, поврзан еден со друг преку скали. Горниот град е постар и има зачувана тврдина. Долниот дел се појави во текот на изминатите 200 години, на некогаш мочурливата област и е тесно поврзан со пристаништето. Двата дела на градот се развиле околу малите реки и Глафкос и Харадрос.
Патра има средоземна клима, со топли и долги лета и благи и врнежливи зими. На околните планини зимата е поостра.
Историја
Најстарите археолошки наоди од областа на Патрас укажуваат на тоа дека областа е населена уште од праисториско време (трет милениум п.н.е.). Позначајни населби се појавија за време на микенската цивилизација (1580-1100 п.н.е.). Населбата во тоа време ја населиле Ахајците. Тоа не играло значајна улога за време на Стара Грција, но во времето пред доаѓањето на Римјаните прерасна во развиено пристаниште. Потоа градот станал седиште на т.н. "Ахајска лига". По римското освојување на градот 146 п.н.е. ја задржува позицијата на важен град во провинцијата Ахаја. Исто така, градот бил еден од првите места на христијанизацијата на Европа.
Население
Патра има околу 230.000 жители во градот и околината, додека само градот 171.000. Населението се главно етнички Грци, иако во последните децении се доселиле многу странци. Голем Патрас (градот со предградијата) е трет по големина во целата земја. За него е карактеристичен издолжениот облик, 25 км долг. Најбрз раст имаат предградијата на запад, каде што приморските рамнини се многу пошироки.
Горобинци
Горобинци — село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Географија и местоположба
Горобинци влегува во поголемите и попознати села во Овчеполската Котлина. Сместено е во северозападниот дел на котлината, во тесна долина во насока југозапад-североисток. Околни села се Трстеник и Сопот на северозапад, Кнежје на југозапад и други. Во минатото вода за пиење се добивала од чешми и од бунари.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Крс-баир, Качкалица-баир, Аџи-баир, Лука-баир, Орле-баир, Коџа-шмрк, Големи-баир, Дивљак, Лопотеш, Кинечузи, Рук-баир, Перачко, Сулиште-баир, Коџа-ѓубре, Тупанче, Старо Село или Ѓаур-евлери (Каурски Куќи) и Орта-колиба.
Селото има многу збиен тип. Поради положбата во долината има низински тип. Додека било населено од Турци, селото било поделено на бројни маала наречени по турски родови. Денешни маала во селото се Петраличко (по потекло на жителите), Сретсело, Долно и други.
Горобинци се наоѓа десно од автопатот А4, на кој најблизок излез е тој кај селото Преод. Низ него поминува и регионалниот пат Скопје-Свети Николе.
Историја
Горобинци претставува старо село во Овче Поле. Во пишаните извори се споменува во 1704 година, кога во него преноќил Јеротиј Рачанин. Во селото најпрвин биле населени само православни Македонци. На почетокот на век во него се доселиле Турци. Поголем број Турци дошле во 1878 година, кога многумина дошле од Србија и Бугарија. Меѓу доселените имало и Черкези (околу 30 куќи).
Куќите на старите Македонци се наоѓале во месноста Старо Село, кое се наоѓа југозападно од денешното село, кај што се наоѓа јавор и чешма.
Помеѓу народот се говори дека доселувањето на Турците започнало така што Македонците најпрвин најмиле сиромашен Турчин за говедар. Подоцна, тој повикал и други свои сонародници. Со текот на времето и нивното доселување, Македонците започнале да стануваат малцинство.
Во век, Горобинци било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Според записите на Јован Цвииќ кон крајот на век, селото имало околу 500 жители Турци и 30-40 Македонци. Поради многубројните Турци, Македонците се иселувале и последните македонски семејства се иселиле во 1903 година. Домаќините на последните 7 македонски куќи биле Иљо, Лазо, Грозде, Темелко, Доне, Мане и Миленко. Првите двајца се преселиле во Кнежје, Доне и Мане отишле во гратчето Свети Николе, додека Миленко го убиле Турците. Во 1912 година, селото било чисто турско.
Од постарите македонски родови денес се знаат следниве: Ристеви (2 к.) и Ордеви (1 к.) во соседното село Кнежје; Чекови (1 к.) населени во Ѓуземелци; Јованови (1 к.) населени во Лигунци, Велешко, преселени од Ѓуземелци; Спасеви живеат во Рудник, Велешко, по потекло од Горобинци.
Турското население од селото започнало да се иселувало од селото во периодот 1924-1927 година, кога се отселиле близу 70 куќи. На нивно место дошле Македонци од околината на Крива Паланка и Горна Пчиња. Во 1940 година, селото имало 115 турски и 80 македонски куќи. Иселувањето на Турците продолжило по Втората светска војна, кога во периодот 1954-1958 се иселиле 130 куќи. На нивно место повторно се доселувале Македонци.
Стопанство
Атарот е голем и зафаќа простор од 21,8 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.201,8 хектар, на шумите отпаѓаат 468,8 хектари, а на пасиштата 368,1 хектар.
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција. Во селото постои земјоделска задруга.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горобинци имало 440 жители, сите Турци.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година, во селото имало 70 Турци.
Селото е големо, но со намалување на бројот на населението. Во 1961 година селото броело 1.223 жители, од кои 1.148 биле Македонци, 51 Србин и 12 жители Турци, а во 1994 година броело 890 жители, од кои 868 Македонци, а 21 жител Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Горобинци живееле 820 жители, од кои 811 Македонци, 8 Срби и 1 Турчин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 602 жители, од кои 567 Македонци, 1 Албанец, 10 Срби, 1 останат и 23 лица без податоци.
Родови
Горобинци е чисто православно село, во кое низ вековите живееле и бројни турски родови.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1957/58 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Горобинци, во која покрај селото Горобинци, се наоѓале и селата Ѓуземелци, Крушица, Преод, Сопот и Трстеник. Општината Горобинци постоела и во периодот 1950-1952, кога во нејзе влегувале селата Горобинци, Ѓуземелци, Преод, Сопот, Трстеник и Џидимирци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1686 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 605 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 604 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во минатото во селото постоела џамија без минаре во Горно Маало, од која денес не е ништо останато.
Редовни настани
Секоја година на Први мај се одржуваат традиционалните Првомајски трки и натпревари, кои ги посетуваат гости од целата држава. Од пред неколку години на истиот ден се одржува и Меѓународната велосипедска трка „Делчо Ангелов“.
Култура и спорт
Активно работи културно-уметничко друштво, кое пред сè го негува македонскиот фолклор.
Во селото работи фудбалскиот клуб „Стрела“.
Иселеништво
Турското население се отселило во два големи брана, првиот помеѓу двете светски војни, околу 70 семејства, а вториот за време на СФРЈ, околу 130 семејства. Тие главно живеат во Измир, или во Дургут во близина на Измир.
Во поново време, дел од жителите се иселуваат и работат во Италија, Австрија, Швајцарија, Германија, како и мал дел во САД (Њу Џерси).
Вработување
Вработувањето е договор меѓу две страни, од кои едната претставува работодавач а другата вработен. Под вработен се подразбира: „Лице кое е во служба на друго лице под каков било договор за ангажирање, прецизен или имплициран, устен или на писмено, со кој работодавачот има моќ или право да го контролира и воведе вработиот во материјалните детали околу тоа како функционира работното место“. Речник на Блеково право (Black's Law Dictionary), стр. 471 (5 - то издание, 1979).
Во комерционалното регулирање, работодавачот започнува продуктивна дејност, главно со намера да создаде профит, а вработениот внесува труд во претпријатието, обично во замена му се исплатува плата. Вработувањето исто така постои и во јавниот, непрофитабилниот сектор и во домаќинството. Наспроти вработувањето/ вработеноста која не е универзална стои невработеноста.
Работодавач
Работодавач е лице или институција која вработува и ангажира работници. Работодаваците нудат надница или плата во замена за работната моќ на работникот, во зависност од тоа дали работникот е платен по час или е одредена основа за исплата за даден период. На вработениот кој прима плата обично не му се плаќа за повеќе од часовите кои се минимално предвидени, додека пак во случај на надница се исплаќа за сите часови што биле работени, вклучувајќи и прекувремено.
Под работодавач влегуваат од лица кои вработуваат дадилки до влади и служби кои вклучуваат повеќе илјадници вработени. Во повеќето западни општества, владите се најголемите единечни работодавци но поголемиот дел од работната сила е вработен во мали и средни претпријатија во приватниот сектор.
Иако и вработените може да дадат придонес кон едно претпријатие, работодавачот е тој што ја одржува контролата врз продуктивната основа на имотот и капиталот, и е ентитетот наведен во договорите. Работодавачот типично останува сопственик на интелектуалната сопственост создадена од страна на еден вработен во доменот на вработувањето како и во функција на истото. Овие изуми или дела стануваат сопственост на работодавачот врз основа на концептот познат како „дела за плата“.
Релативното ниво моќ што работодавците го имаат врз вработените зависи од бројни фактори; од кои највлијателна е оној што се однесува на природата на работодавен однос. Односот меѓу работодавците и вработените е под влијание на три значајни фактори - вложувања, контрола и мотивација. Работодавците се оние кои треба ефикасно да се справат со и да ги врамнотежат овие фактори за да осигураат складен и продуктивен работен однос.
Вложувањата може најдобро да се опишат како парични ограничувања и економски притисоци ставени врз организациите во нивната потрага по профит. Ги покриваат аспектите како што се трудова продуктивност, плати и ефектот на финансиските пазари врз службите.
Вуд и останати (Wood et al.)(2004, стр 355) ја опишуваат контролата или како фокусирана врз крајниот резултат, а при тоа се концетрираат врз посакуваните цели со дефинирање на управителите и користат нивни сопствени методи за постигнување на одредени цели, или извршуваат контроли, кои го специфицираат начинот на кој треба да се постигнат (Ибид (Ibid), стр. 357). Контролата од страна на работодавачот и управителите во рамките на организацијата лежи на многу нивоа и има големо значење како за вработените така и за продуктивноста, при што контролата ја создава врската меѓу посакуваните резултати и самите процеси. Работодавците треба да ги изблансираат интересите како што се намалувањето на ограничувања на плати со максимална трудова продуктивност со цел да постигнат профитабилен и продуктивен работодавен однос.
Мотивацијата е третиот и најтешкиот од факторите за работодавците ефикасно да се постават во работодавниот однос. Мотивирањето на вработениот често може да биде во директен судир со контролните механизми на работодавците, а опсежно може да се опише како она што му дава енергија на, што го насочува и одржува човековото однесување (Стоун (Stone), 2005, стр. 412). Дабин (Dubin)(1958, стр. 213) натамошна разработка на ова, ја опишува мотивацијата како „нешто што го движи лицето кон дејствување и го одржува во тек со дејствието што е започнато“.
Вработен
Вработениот се труди да придонесе труд и стручност. Вработените ја изведуваат дискретната активност на економско создавање. Од трите фактори за производство, вработените го обезбедуваат трудот.
Експлицитно, еден вработен е секое лице ангажирано или вработено од страна на еден работодавач за да изврши одредена „работа“. Во повеќето современи стопанства, терминот вработен се однесува на специфично дефиниран однос меѓу едно лице и едно претпријатие, кој се разликува од оној наспрема корисник, или клиент.
Стапување во работен однос
Повеќето лица статусот вработен го добиваат по едно интервју со одредена компанија. Ако се одреди дека лицето го задоволува местото, тој или таа добиваат официјална понуда за вработување во рамките на компанијата со дефинирани почетна плата и место. Ова лице тогаш ги стекнува сите права и привилегии на еден вработен, кои моше да вклучуваат здравствено осигурување и денови за одмор. Односот меѓу корпорацијата и вработените обично се одвива преку одделот за човечки ресурси, која се справува со воведувањето на новите вработени и со исплаќањето на сите бенефиции со кои може да се здобие или со сите поплаки кои вработениот може да ги има.
Престанок на работен однос
И покрај сето тоа, понудата за вработување не гарантира вработување за кое било одредено време и секоја од страните може да го прекине односот во кое било време. Станува збор за вработува по слободна волја. Во некои професии вообичаено е да се даде известување две недели пред напуштањето на работното место. Меѓутоа, известувањето две недели пред напуштањето не мора да е законски применливо.
Австралија
Во Австралија постои мошне контроверзен Австралиски договор за работно место - Australian Workplace Agreement.
Индија
Во Индија постојат Закон за договорна работа (Contact Labour Act), Закон за минимална плата (Minimum Wages Act) и Закон за економични средства (Provident Funds Act). За договорната работа во Индија мора да исплати минална плата и многу можности треба да се обезбедат за истата. Но, потребни се големи напори за потполно да се имплементираат овие Закони.
Филипини
На Филипините, Приватното вработување се регулира преку Работниот кодекс на Филипините - Labor Code of the Philippines - од страна на Министерството за работа и вработување - Department of Labor and Employment.
САД
Во САД, стандардниот договор за вработување се смета дека се заснова по волја што значи дека и работодавачот и вработениот може да го прекинат договорот во секој момент, од која било причина или пак без некоја одредена причина. Меѓутоа, во случај вработениот да смета дека прекинувањето на договорот од страна на работодавачот е неправедно, може да се воведе легално испитување за природата на прекинувањето. Неправедно прекинување на работниот однос подразбира прекинување поради дискриминација во однос на раса, национално потекло, пол или род, бременост, возраст, физичка или ментална онеспособеност, религија, воен статус а во Калифорнија се додава брачниот статус, предците, сексуалната ориентација или здравствената состојба. Без оглед на договорот помеѓу работодавачот и вработениот околу платата на вработениот, секој вработен има право на одредена минимална плата одредена од страна на федералната власт. Државите може самите да ги одредат минималните плати кои може да се повисоки од оние одредени од страна на федералната власт со цел да обезбедат повисок животен стандард или најниска плата за нивните жители. Според Законот за еднакви плати од 1963 година еден работодавач не може да дава раљзлични плати врз основа исклучиво на полот.
Во средини каде нема синдикати, во САД, поплаките за неправедно прекинување на работниот однос може да се достават до Министреството за труд на САД.
Работнички синдикати во САД
Во синдикалните работни заедници особено, вработените на кои им е заведена дисциплина, сè до и вклучувајќи го прекинувањето на работниот однос може да побараат помош од нивниот синдикален претставник да се заземе за нив. Доколку преку неформалното преговарање помеѓу синдикалниот претставник и компанијата не се реши проблемот, синдикалниот претставник може да упати приговор, кој потоа може да се реши во рамките на компанијата, или посредување или судење, кои типично се финансираат и од страна на синдикатот и од страна на компанијата.
Периодот на депресија
Депресијата ја стави работата на преден план кога беше толку оскудно што да не се работи значеше да се гладува. Семејствата беа раздвоени бидејќи мажите заминаа во потрага каде било по работа, без оглед на тоа каква е, ниту пак колку слугинска да е. Должината на животот во 1930 – тите не беше како што е денес (2008), така што можноста за семејството да се „всели повторно кај родителите“ не беше вредно за трудот, бидејќи родителите или не се живи, или пак немаат средства за да издржуваат уште едно „гнездо“.
Втора светска војна
Втората светска војна драматично го преврте набавувањето и побарувачката и на работа и на труд. Произведувањето на војни резерви создаде доволно работа, но отсуството на мажите како последица на нивното регрутирање ѝ даде слободен простор на побарувачката за работа кој ќе биде исполнет од страна на жени и оние кои не можеле да стапат на служба во војска и да се борат.
Период по Втората светска војна
Во повоениот период, работното место се измени поради тоа што жените кои се пријавија на работа за да ги заменат мажите кои заминаа да се борат во странство останаа на работните места во доста голем број. Додека побарувачката за производство не беше висока бидејќи војната беше завршена, новиот оптимизам и новиот социјален феномен кои вклучуваа урбано ширење создаде нови побарувачки за снабдување кои отворија нови работни места во градењето на патишта, развивањето на трговија со недвижнини, итн. Работата се задржа високо на скалилото на општетсвените вредности.
Бејби бум конкуренција
Како што бејби бумерите го напуштија школото и почнаа да работат во 1970 – те, нафтната криза и економското задоцнување го забавија нивното ангажирање во потрошувачката. Со почетокот на 1980 – те, најшироката генерација се најде во своите врвни работни години, достигнувајќи го максимумот во однос на приходите и сега беа потполно внесени во купувањето, дали на домови, дали на возила, или во инвестирањето во иднината.
Огромниот број на луѓе во работната сила во текот на овој период создаде висока конкуренција за работа, па така корпорациите кои даваа работа стануваа мошне селективни и имаа големи побарувања, а работниците работеа сè повеќе и повеќе и сè со цел да ја зачуваат работата што ја имаат. Следствено, посветеноста на работата стана пожртвуваност, бидејќи имањето работа и општествената положба која таа ја обезбедува стана сè на светот за многумина. Ова беше периодот означен најзабележително од страна на стандардниот вовед „па, што работиш“?
Бејби бустот и одекот
Бејби буст генерацијата, или Генерација Х, е најмалата во текот на последните 50 години. Со повлекувањето на бејби бумерите, нема доволна резерва на работници кои би ги замениле, така што компаниите мораа да станат попресретливи со цел да ги привлечат најдобрите од оваа група, кои наишле на помала конкуренција и поголема флексибилност отколку претходните генерации. Поимите од типот „рамнотежа на работен век“, „телекомуникација и работа од дома“ ("telecommuting and work from home") и флексибилни пакети со бенефиции се развија во дел за да понудат попривлечни можности за една генерација која имаше поголем избор.
Капитализам
Капитализмот ја разграничува „работата“ како нешто што се обезбедува од страна на „сопствениците“ а се побарува од страна на „не - сопствениците“ во голем степен. Во оваа точка на гледање, ризикот поврзан со поседувањето и управувањето со бизнис со право го наградува преземачот на ризик со кралскиот дел од профитот, иако во реалноста тој дел од „работата “ за да се обезбедат добрата или услугата се обезбедуваат на ниво на работникот. Небезбедните и неправедните работни услови и недостигот од профитен дел се меѓу клучните фактори кои придонесоа за воспоставувањето на синдикатите.
Синдикати
Целта на синдикатот е пишан договор меѓу работодавачот и вработениот, кој ги појаснува правата и должностите на секој од нив.
Противници на капитализмот
Противниците на капитализмот, како што се Марксистите му се спротивтсавуваат на капиталистичкиот систем на вработување, сметајќи дека е некоректно луѓето коишто најмногу придонесуваат во работата на една организација да не добијат пропорционален дел од профитот и дека во услови на капитализам ретко се достигнува до целосно вработување.
Други „изми“
Марксистичкиот комунизам ја реорганизира хиерархијата за да упати на тоа дека сите граѓани на едно општетсво се еднакви сопственици, па на тој начин имаат право на еднаков дел од богатството на тоа општетство.
Вредноста на работата
Вредноста на работата е исто така соопштена преку економскиот систем во кој функционира.
Капитализмот дозволува, или изгледа како да дозволува, пазарот на трудот да ја одреди вредноста на некое добро или услуга врз основа на побарувачка, повеќе отколку да наметнува вредност на некое добро или услуга. Во комунистичките услови, државата ја одредува вредноста која работата може да ја има, а исто така може да овозможи или попречи пристап кон тие работни места, создавајќи помалку јасна ситуација околу слободниот избор на оној кој може да ги заземе тие места.
На тој начин се тестираат социјално – психолошките концепти за слобода, само – актуелизација, мотивација и аспирација во едно општество во кое едно лице не е учено „можеш да правиш што ќе посакаш“, или „не мораш да работиш тешко за да поминеш со во ред е“. Капиталистичкиот систем упатува на тоа дека успехот е неограничен или правопропорционален на тоа колку едно лице сака да работи, додека пак противниците упатуваат на тоа наметнувањето вредност ја отфрла мотивацијата која прави некој да биде подобар во својата работа отколку следниот што нема да работи толку вредно но вредноста на она што го работи е одредена без оглед на изведбата.
Додека дебатата се заострува, а различните земји се насочуваат кон и го градат своето општество врз различни пристапи, очигледно е дека „работата“ игра голема улога во дефинирањето на едно општество и културата на една влада која ќе биде соодветна за да управува со неговото функционирање.
Алтернативи
Еден модел на вработување које во развивање, како што е ставен во пракса од страна на компании како што се Semco, Google, DaVita, Freys Hotels and Linden Labs, тежнее кон тоа да ја стави настрана „врската господар - слуга“ која е во завиена форма сместена во традиционалниот договор за вработување. Придружните практики за вработување често се групираат под наслов Демократија на работно место и се одликуваат со високи нивоа на ангажираност на вработените; работни односи кои попрво се врз основа на принципи отколку врз основа правила; и во решавањето на конфликтите на местото се користи пристап кој подразбира решавање на проблемот. Во овој модел на раководство (кој ја вклучува и неговата функција на вработување) ефикасно станува домен кој го споделуваат раководството и вработените. Оживеаното движење на Нов синдикализам го промовира овој модел на вработување и тежнее кон тоа да го рашири.
Работниците кои не добиваат плата, како што се доброволците (волонтерите), обично не се сметаат за вработени лица. Исклучок во овој случај е стажирањето, каде станува збор за ситуација на вработување при кое работникот стекнува искуство и пракса (а во некои случаи и средства за високо образование) како основен облик на компензација.
Оние кои работат поради обврзаност со цел да исплатат некој долг, како што се договорни слуги, или како дел од имот на едно лице или ентитетот каде тие работи, односно како роб, тие не се исплатени за своите услуги и не се сметаат за вработени. Некои историчари велат дека ропството е постаро од вработувањето, но и едното и другото уредување постојат во текот на целата забележена историја.
Глобализацијата и работните односи
Рамнотежата на економската ефикасност и социјалната непристрасност е врвната дебата во полето на работните односи. Преку излегувањето во пресрет на потребите на работодавачот; создавањето профит за да се воспостави и одржи економската ефикасност; додека се одржува рамнотежа со вработеното лице и се создава социјална непристрасност која е од полза за работникот така што тој/ таа може да основа и ужива во здрав начин на живот; се чини дека е тема која постојано се врти со општествата кои вовеле западна култура.
Глобализацијата ги погоди овие теми преку создавањето на одредни економски фактори кои недозволуваат или дозволуваат разновидни прашања врзани за вработувањето. Економистот Едвард Ли (Edward Lee) (1996) ги проучува ефектите на глобализацијата и ги сумира во четири главни точки на загриженост кои влијаат врз работните односи:
Она што исто така можеше да се забележи во наодите на Ли (Lee) (1996) е дека индустријализираните земји во просек од речиси 70 проценти од работниците се вработени во секторот на услуги, а кој во најголем дел се состои од некомерцијални активности. Како резултат, работниците се принудени да се стекнат со повеќе квалификации и да се остручуваат во занимањето, или пак да најдат други начини за преживување. Најпосле, ова е резултатот на промените и стремежите во вработувањето, една унапредувачка работна сила, а глобализација која е претставена од постручна и сè поразновидна работна сила, кои растат во нестандардни облици на вработување (Мерки, Р. и останати (Markey, R. et al.) 2006).
Надворешни врски
Arbeitnehmer Employment Empleo Emploi יחסי עובד מעביד 雇用 Werknemer Anställning 雇佣
206 Херсилија
206 Херсилија (1961 WG, 1974 PM) е астероид од Главниот астероиден појас откриен на 13 октомври 1879 година од страна  на Кристијан Хајнрих Фридрих Петерс.
1969 во архитектурата
1969 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Бела Црква
Бела Црква — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат се сретнува во историските документи како Бела Црква во век (1335 г.). Името доаѓа од бел со значење „што има боја на снег, на млеко“ и црква со значење „христијански храм“. Ова значење се поклопува со кажувањето на мештаните, дека името на селото доаѓа од белите ѕидови на селската црква, за која се верува дека е доста стара.
Според легенда, пак, пред многу години, за време на голема поплава на Црна Река кога сѐ било поплавено и не се гледало ништо во рамнината освен една бела црква и луѓето се собрале таму, па местото останало да се вика Бела Црква.
Географија и местоположба
Низ селото поминува регионалниот пат 2339, кој ја поврзува Пелагонија со Железник.
Селото се наоѓа во најплодниот дел на Прилепското Поле, покрај коритото на реката Црна. Околни села се Воѓани, Обршани и Пашино Рувци. Во минатото, водата за пиење се добивала од бунари.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Сува Река, Висои, Кукларица, Маџарица, Гола Нива, Бел Камен, Мртвица, Јазо, Друм и Коњска Нива.
Во минатото, Црна Река течела преку Бела Црква во Обршани. Овој крак денес е наречен Сува Река и тој порано се вливал во Блато.
Историја
Во селската црква на Бела Црква се наоѓа соѕидан натпис во кој се споменува древниот град Алкомена, додека во селото Чепигово се споменува градот Дериопос, поради што се претпоставува дека тие места несомнено се наоѓале близу денешните села.
Во пишаните извори, Бела Црква за првпат се споменува во 1335 година, кога кралот Стефан Душан го прилoжил селото на манастирот Трескавец. Следното споменување е во турските документи во периодот 1650-1750 година.
При копање на селските бунари, мештаните наоѓале големи земјени ќупови, а еден таков ќуп се чувал на влезот во црквата. За црквата се верува дека е подигната уште во времето на Крале Марко.
Денешното село го основале македонски доселеници, кои дошле од планините. Тоа биле браќата Петре и Митре. Земјата на која дошле не била обработувана. Од едниот брат потекнуваат родовите Кукевци и Грујовци (кои слават Митровден), додека од другиот брат се родовите Станковци и Шипинковци (кои слават Петковден).
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 4,5 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 343,2 хектари, на пасиштата отпаѓаат 16 хектари, а на шумите отпаѓаат само 0,2 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција. Во селото постојат продавници и угостителски објекти.
За време на отоманскиот период, селаните работеле на свои ниви, а само едно семејство работело на чифлиг. Пред крајот на отоманскиот период, еден битолски Турчин основал чифлиг на површина од 10 хектари. Земјата ја купил од Ујгуновци, кои се иселиле.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бела Црква живееле 500 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бела Црква имало 352 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Бела Црква живееле 498 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 442 жители, од кои 427 Македонци и 15 лица без податоци.
Родови
Бела Црква е македонско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1955 година родови во селото се:
Иселеништво
Се знае за следниве иселеници од Бела Црква: Ѓоревци (16 к.), Чалевци (7 к.), Никовци (6 к.), Сидоровци (5 к.), Попевци (2 к.), Благодушовци (2 к.), Кукевци (1 к.), живеат во Воѓани; Деспотовци (3 к.) и Трипуновци (2 к.), живеат во Новаци; Пачешки (4 к.), живеат во Бучин; Бежановци (2 к.), живеат во Пашино Рувци; Пусовци (5 к.), живеат во Свето Митрани; Белоцркванци (2 к.), живеат во Чепигово; Петковци (2 к.), живеат во Присад; Горјановци (2 к.), живеат во Свето Тодори; Јанчевци (5 к.) и Емровци (2 к.), живеат во Беровци. Од родот Грујовци има иселеници во Прилеп, од родот Трпеновци има иселеници во Могила. Целосно е иселен родот Ујгиновци.
Самоуправа и политика
Во век, Бела Црква било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Кривогаштани, која била една од ретките општини во Македонија која не била изменета при територијалната поделба во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Кривогаштани.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Прилеп. Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната Општина Кривогаштани.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Бела Црква, во која покрај селото Бела Црква, се наоѓале и селата Бучин, Воѓани, Обршани, Пашино Рувци, Пресил и Света. Општината Бела Црква постоела и во периодот 1950-1952.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1514 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на младинскиот дом.
Куќа – сопственик Симон Поповски (Галичник)
Куќата на Симон Поповски ― поранешна историска куќа во Галичник, која е заведена како културно наследство на Македонија. Таа била во сопственост на семејството Поповски.
Бела Црква
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 391 гласач. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 377 гласачи.
Паркинсонова болест
Паркинсоновата болест е невродегенеративна болест која ги напаѓа моторните функции на заболениот, говорот и други функции. Оваа болест е позната и како ПД (Parkinson’s disease). Болеста се јавува како резултат на дегенерација на допаминергичните неврони во базалните ганглии, поточно во substantia nigra и locus coeruleus. Главните моторни симптоми со заедничко име се нарекуваат „паркинсонизам“ или „паркинсонов синдром“. Симптомите генерално прогредираат со текот на времето. Во раниот стадиум на болеста, највоочливи се тресење, ригидност, бавно движење и отежнат од. Исто така можат да се појават и мисловни и проблеми во однесувањето. Деменцијата е честа во напредните стадиуми на болеста. Депресија и анксизност се појавуваат кај повеќе од третина од пациентите со ПБ. Други симптоми вклучуваат сетилни, емоционални и проблеми со спиењето.
Не постои лек за Паркинсонова болест, а третманот е воглавно насочен кон подобрување на симптомите.
Во 2015, ПБ имале 6.2 милиони луѓе што резултирало со 117,400 смртни случаи на глобално ниво. Паркинсоновата болест типично се појавува кај луѓе над 60 години, кај кои околу еден процент ја имаат болеста. Почесто се појавува кај мажи отколку кај жени во сооднос од околу 3:2. Именувана е според англискиот аптекар Џејмс Паркинсон, кој направил детален опис на болеста во еден негов есеј во 1817 г.
Симптоми
Примарни симптоми:
Секундарни симптоми:`
Етиологија
Од оваа болест боледуваат познатите личности: боксерот Мохамед Али и глумецот Мајкл Џ. Фокс кој годишно инвестира милиони долари за истражување на болеста и откривање на лек. Од неа боледувал и покојниот папа Јован Павле II. Причинителите на Паркинсоновата болест не се точно познати, но има некои помали причини за кои се појавува оваа болест, на пример, генетски пореметувања, токсини, трауми на главата, церебрална аноксија, и болест предизвикана од лекарства. Најчест фактор за ПД е мутиран глукоцереброидален ген. Носачите на овие мутации имаат ризик од развивање на ПД. Има и докази дека генски дефект придонесува за појавување на ПД и на Алцхајмеровата болест.
Дијагноза
Дијагнозата се заснова на медицинската историја и невролошкото испитување кое се спроведува со прашување и набљудување на пациентот во живо користејќи ја унифицираната скала за Паркинсоновата болест. Се дијагностицира со помош на јадрена медицинска томографија која користи гама-зраци. Болеста е тешка да се дијагностицира точно, посебно во раните фази. Заради поклопувањето на симптомите со други болести, само 75% од дијагнозите се потврдуваат дека е идиопатска ПД на аутопсија. Раните знаци и симптоми можат да се сметаат како резултат на нормалното стареење. Можно е лекарот подолго време да го набљудува пациентот, сè додека не стане очигледно дека симптомите се постојано присутни. Обично лекарите гледаат за мрдање на нозете или намалено мавтање на рацете. Понекогаш е потребно мозочно скенирање или тестови во лабораторија за да ги исклучат другите болести. Сепак, скенирања со КТ и МНТ на луѓе со ПД обично излегуваат нормални.
Терапија
Соодветната терапија овозможува ублажување на симптомите и нивно 3-5 годишно одложување, но самата болест е неизлечива.
Медикаментозна терапија
Се заснова на дополнување на редуцираниот допамин. Како лек од прв избор, во раните стадиуми на болеста, сè повеќе се користат МАО-Б инхибиторите, тие ја инхибираат разградбата на допаминот до хомованилинска киселина и со тоа ги подобруваат симптомите. Амантадин е исто така корисен во раниот стадиум, тој го зголемува ослободувањето на допамин во мозокот. Доколку дејството на овие лекови е недоволно, кај млади пациенти се отпочнува со не-ерголински допамин-агонисти(пр. Ropinirol, Pramipexol), коишто само во раните стадиуми на болеста се еднакво ефективни како и L-Dopa. Кај постари пациенти се започнува веднаш со L-Dopa, во комбинација со Decarboxylasa-инхибитор, којшто ја инхибира раната разградба на L-Dopa во организмот. Понекогаш во комбинацијата се додава и COMT-инхибитор (пр.Entacaponum, Tolcaponum),којшто дополнително ја зголемува биорасположливоста на Допаминот.
Хируршка терапија
Се состои од имплантација на стимулатори во одредени јадра на таламус или Globus Pallidum. Особено длабоката мозочна стимулација во Nucleus Subthalamicus или Globus Pallidus, дава задоволителни резултати како хируршка метода.
Физикална терапија
Покрај медикаментозната терапија, физикалната терапија е задолжителна кај овие пациенти. Со неа се постигнува подобрување на движењата и координацијата. Препорачлива е и логопедска терапија.
Дополнителна терапија
Психичко згрижување и едукација како на пациентот така и на неговите најблиски, се покажало како целисходно.
Лична слугинка (жени)
Во описот на ова работно место спаѓа одржување на дамската гардероба и придружните нешта, како и експертиза во везење и фризерство. Порано господарката ја ословувала својата лична слугинка по нејзиното презиме, додека денеска таа би била ословувана по личното име.
Оваа работа подразбирала посветеност и потенцијално долго работно време; некои жени барале од своите лични слугинки да ги причекуваат доколку се излезени некаде навечер, на пример, но за возврат добивале своја удобна соба, патувања и подобар општествен статус; ваквата слугинка била ословувана со Г-ѓица и презиме од страна на слугите од понизок ранг или во посета на други слугински хали. Во слугинската хала, личната слугинка имала првенство слично на она на нејзината господарка.
Јован Атанасов Прилепчанин
Јован Атанасов Будимов (Прилеп, 1846 - Прилеп, 1908, познат како Јован Атанасов Прилепчанин, Јован Прилепчанин или Јован Зограф е македонски зограф од XIX век. Честопати е именуван како „последниот прилепски иконописец“.
Трнка
Трнка е село во Егејска Македонија, Република Грција.
Менхир
Зборот менхир бил присвоен, од францускиот, од страна на археолозите од 19 век врз основа на зборовите во бретонскиот јазик кои значат „долг камен“ (споредете со модерен велшки: maen hir = долг камен). Во модерниот бретонски јазик се користи зборот peulvan. Најпознат менхир е Локмаријакерскиот менхир.
Изглед
Менхирите се основата на многу праисториски мегалитски споменици во Западна Европа. Можат да бидат распоредени линиски (алинјемони) или кружни (кромлеси). Менхирите се омилена тема за шпекулација во псевдоархеологијата. Тие се толку препознатливи од праисториските култури што дури одвреме-навреме ќе се појавуваат и во некој друг медиум (како на пример филмот Астерикс).
Тихи Океан (картографија)
Тихиот Океан (картографија), попрецизно наречена Descriptio Maris Pacifici („Опис на Тихиот Океан“), беше првата посветена карта на Тихиот Океан што беше испечатена. Се смета за важен напредок во картографија.
Оваа карта е нацртана од Абрахам Ортелиус во 1589 година, врз основа на карта на Америка од истата година што ја нацртал Франс Хогенберг]. Некои детали од картата можеби биле под влијание на описот на Јапонија од 1568 година во ракопис на Фернао Ваз Дурадо Ваз Дурадо, наместо карта, па оттука и нејзината чудна форма.
Копнената маса илустрирана на југ од целиот Пацифик и Јужна Америка е претстава на Terra Australis.
Во потрага по овој остров, холандската источноиндиска компанија ќе испрати во 1639 и 1643 година. две експедиции, како резултат на кои ќе бидат откриени бреговите на земјиштето во морето северно од Јапонија, карта на овие откритија ќе биде објавена од Јохан Јансон во Амстердам во 1650 година. На оваа карта, пронајдените земји, на кои имало дури ни знак од сребро, носеа холандски имиња: t' Landt van Eso, Staten Eylant и Kompagnies Land - сега ги носат имињата на околу. Хокаидо, ох Итуруп и околу. Уруп. Дури и еден век по откривањето на овие земји, европските географи правеле различни претпоставки за овие земји, понекогаш сметајќи ги како дел од Азија и Америка, понекогаш дел од Камчатка. Во исто време, Втората експедиција на Камчатка на капетанот Беринг, која беше прекината во 1743 година, исто така не можеше да даде јасен одговор за овие земји.
Космос-2226
Космос-2226 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 22 декември 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1500 килограми. Космос-2226 бил геодетски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 116,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1525 км, а најмалото на 1478.
Бабек (округ)
Бабек е административен округ во Азербејџан.
Дијабетес мелитус тип 2
Дијабетес мелитус тип 2 (или дијабетес мелитус независен од инсулин (NIDDM), дијабетес кај возрасните) — метаболично нарушување што се одликува со висока крвна гликозаво контекст на отпорност на инсулин и релативна дефициенција на инсулин. Наспроти него е дијабетес мелитус, тип 1, каде што има апсолутна дефициенција на инсулин поради уништување на островски клетки во панкреасот. Класични симптоми сепрекумерна жед, често мокрење и постојан глад. Дијабетесот од тип 2 го има кај 90 % од случаите на дијабетес, а другите 10 % се должат на дијабетес мелитус, тип 1 и гестациски дијабетес. Се смета дека примарна причина за дијабетесот од тип 2 кај луѓето со генетски предиспозиции е дебелината.
Дијабетесот од тип 2 првично се лекува со зголемување на вежби и со измени во исхраната. Ако нивото на гликоза во крвта не се спушти со овие мерки, потребни се лекови како метформин или инсулин. Кај луѓето што примаат инсулин обично се потребни рутински проверки на нивото на шеќер во крвта.