cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Атанас Раздолов
Биографија
Раздолов е роден во 1872 година во Берово, Малешевско, во семејството Топаловци. Уште млад тој го напушта родното место и оди во Софија. Задоен со преродбенските и ослободителните борби во малешевскиот крај и наоѓајќи се во работничка средина во Софија, ослободителните идеи кај младиот Раздолов се издигнуваат на повисоко ниво. Тој ја поврзува националноослободителната борба со револуционерната борба на работничката класа. Познат е под псевдонимот „дедо Раздолчо“. Членува во Македонскиот револуционерен социјалдемократски сојуз, основан од Васил Главинов.
За време на Балканските војни, тој бил доброволец во втората бригада од Седмата кумановска дружина на Македонско-одринскиот доброволен корпус на бугарската армија, со командирот потпоручник Георги Светогорски.
Атанас Раздолов самиот си го одзема животот во Софија во 1931 година.
Творештво
Раздолов е автор на 15 книги, помеѓу кои се: „Песните на востаникот“ (1895), „Крвавиот исток и бездушна Европа“ (1889), „Пред министерските врати“ (1907), „Иднината на балканскиот полуостров“ (1914). Објавил и повеќе статии, стихови и брошури со револуционерна содржина. Дел од неговите брошури по курири биле испраќани во внатрешноста на Македонија, за потребите на Организацијата.
Пример од поезијата на Атанас Раздолов
Следната поема е извадок од „Песните на востаникот“.
NGC 7744
NGC 7744 — елиптична галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7744 се споменува и како IC 5348, ESO 292-17, MCG -7-48-17, AM 2342-431.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7744 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7744 има привидни димензии од 2,2' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 44 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -42° 54' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 7744 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72300. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 386; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8020. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
The road to Escondido
The road to Escondido е албум од Џ. В. Кејл и Ерик Клептон. Издаден е на 7 ноември 2006. Содржината на овој албум се последните снимки на Били Престон, на кој е и посветен албумот. Во 2004, Ерик Клептон го одржа „Crossroads Guitar Festival“, тродневен фестивал во Далас, Тексас. Помеѓу изведувачите е и Џ.В. Кејл, давајќи му на Клептон можност да произведе албум за него. Исто така и други високорангирани музичари се сложиле да работата на албумот меѓу кои: Били Престон, Дерек Тракс, Таџ Махал, Пино Паладино, Џон Меиал, Сиви Џордан и Доили Брамхал II. „Escondido“ е град во близина на родниот град на Кејл, Валеи Центар, Калифорнија.
1053
1053 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1053 година од новата ера, 53. од вториот милениум, 53. од XI век и четвртта од 1050-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6561 и 6562 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5803 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4813 и 4814 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1806.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1053 година се протега во 3689 и 3690, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3749 и 3750 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1596. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 444 и 445 исламска година.
Настани
Завршување на сто годишната војна помеѓу Велика Британија и Франција.
Стар град (Талин)
Ваналин (естонски за „Стар град“) ― маало (asum) во градскиот округ Кесклин (преведено: Градски центар), Талин, главниот град на Естонија. Има население од 4.437 жители (заклучно ).
Наводи
59.4374°N, 24.74539°W
ОУ „Никола Карев“ - Кочани
Никола Карев — основно училиште во Кочани, Општина Кочани.
Мачва
Мачва (српски: Мачва) е географска област во Србија, зафаќајќи најголем простор во северозападниот дел на Централна Србија. Сместен е помеѓу реките Сава и Дрина, во плодна котлина. Најголем град во областа е Шабац, седиште на Мачванскиот округ. Мал дел од северниот дел на Мачва се наоѓа во автономната покраина Војводина.
Глогова пеперутка
Глогова пеперутка (Aporia crataegi) е голема пеперутка од семејството на пеперутки Белци. Оваа пеперутка е доста честа и широко распространета. Таа живее од северозападна Африка, преку Кавказот и Сибир па сè до Јапонија. Пеперутката живее и во Македонија.
Подвидови
Подвидовите на Глоговата пеперутка се:
Живеалиште
Пеперугата живее на отворени ливади, градини и пасишта низ скоро цела Европа, умерена Азија сè до Кореја и Јапонија. This species is extinct in the British Isles.
Опис
Распонот на крилјата на пеперугата изнесува од 51 до 71 мм. Женките се во принцип поголеми од мажјаците. Крилјата се бели со изразени црни линии налик на вени. Долната страна на мажјаците е слична како и горната, но кај женките таа е со кафеави линии. Поради триење, крилјата кај женките стануваат скоро проѕирни. Јајцата првично се жолти, а подоцна потемнуваат. Гасениците се зеленкасти, а куклата е кремасто бела со црни бележници.
Биологија
Пеперугите летаат од април до јули. Возрасните се социјални. Јајцата се положуваат на плодови растенија но и на дрва и грмушки. Јајцата се положуваат во група од 30 до 100. Ларвите излегуваат за 3 седмици. Гасениците тежнеат да седат во групи. Овој вид има една генерација секоја година. Куклите траат околу 3 седмици.
Харкероде
Харкероде (Harkerode) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Арнштајн.
Андонис Самарас
Андонис Самарас (грчки: Αντώνης Σαμαράς) (роден на 23 мај 1951 во, Грција) е грчки политичар и поранешен министер за надворешни работи од 1989 до 1990 и од 1990 до 1992.
Самарас е силен противник на идејата зборот Македонија да се содржи во името на Република Македонија, и поради тоа ја напуштил владата на Мицотакис во 1992, односно поради несогласувањето со неjзината попустлива политика. Тој е голем противник на какви било преговори со Република Македонија.
Самарас е пратеник во Европскиот парламент од Европската Народна Партија
Од 8 јануари 2009 тој е повторно назначен за министер, овој пат како министер за култура. Бил министер за култура до ноември 2009.
На 29 ноември 2009 избран е за престседател на грчката партија Неа Демократиа. На 20 јуни 2012 Андонис Самарас станал премиер на Грција.
Подскрајник
Подскрајник (словенечки: Podskrajnik) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Кошарка (село)
Кошарка — напуштено село во Општина Демир Капија, во близина на градот Демир Капија.
Дел од мештаните на селото се имаат преселено во близина на регионалниот пат Демир Капија-Гевгелија во месноста Лаки.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во североисточниот дел на територијата на Општина Демир Капија, сместено на левата страна на реката Вардар, чиј атар се издига до сртот на Конечка Планина, каде што се допира со подрачјето на Општина Конче. Селото е ридско, на надморска височина од 500 метри. Од градот Неготино е оддалечено 33 километри.
Селото се наоѓа на присојна страна во близина на Демиркаписката Клисура. Низ селото поминува долот Липково, лева притока на Вардар. Во селото постојат три чешми, а над селото има повеќе извори.
Селото има збиен тип.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. во Кошарка живееле 702 жители, сите Турци.
Селото е мало, коешто во 1961 година и во 1994 година броело 44 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Кошарка имало 22 жители, сите Турци.
Линколново Море
Линколновото Море е водена маса во Северноледениот Океан, кое се протега од Кејп Колумбија, Канада на запад, па до Кејп Морис Џесап, Гренланд, на исток. Северната граница е дефинирана како голема кружна линија помеѓу овие две главни земјишта. Тоа е покриено со морски мраз во текот на целата годината, најдебелиот морски мраз во Северноледениот Океан, кој може да биде дебел до 15 метри (49 стапки). Длабочината на водата се движи од 100 метри (330 стапки) до 300 метри (980 стапки). Водата и мразот од Линколновото Море, поголемиот дел од времето, се празнат во каналот Робисон, најсеверниот дел од теснецот Нерис.
Џамија (Лопушник)
Џамија (Лопушник) — една од двете џамии во селото Беловиште, во Општина Гостивар, Македонија.
Кошарка (село)
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 14 жители, сите Турци.
Линколново Море
Морето го добило името според Роберт Тод Линколн, тогашниот американски секретар за војна, во експедицијата на Адолфус В. Грили на Арктикот од 1881-1884, во заливот Лејди Френклин.
Џамија (Лопушник)
Местоположба
Џамијата се наоѓа во некогашното село Лопушник, кое денес е целосно споено со Беловиште.
Кошарка (село)
Родови
Кошарка е јуручко село.
Линколново Море
Алерт, најсеверната станица на Канада, е единственото населено место на брегот на Линколновото Море.
Џамија (Лопушник)
Историја
Џамијата е изградена во 1904 година за мештаните од селото Беловиште (Гостиварско), но и тогашното село Лопушник, како заедничка џамија.
Линколново Море
Водената маса, источно од Линколновото Море (источно од Кејп Морис Џесап), е Ванделовото Море.
Кошарка (село)
Родови
Според истражувањата на Воислав Радовановиќ во 1924 година родови во селото се:
Линколново Море
Струи и циркулација на океанот
Океанографските мерења на Линколновото море биле невозможни, поради тешките временски услови со мраз, кои траат скоро во текот на целата година. Пред 80-тите години, можеле да се земат примероци само преку авиони со низок лет и теренски набљудувања од ледените острови; тие не скитале подалеку од бреговите на Гренланд и Канадскиот арктички архипелаг поради суровата околина. Помеѓу 1989 и 1994 година, во тек биле теренски експерименти од Проектот Спинеикер, кои вклучувале инструменти што ја измериле температурата и соленоста на водата, во срцето на Линколновото Море. Земени источно од местото каде што северно американскиот континент се сече со гребенот Ломоносов, овие набљудувања ги откриле океанографските одлики и моменталните формации во и околу Линколновото Море.
Кошарка (село)
Иселеништво
Во 1913 година, во Турција се иселиле околу 15 куќи.
Линколново Море
Струи и циркулација на океанот
По должината на континенталните маргини на басенот на Северноледениот Океан, тесни гранични струи се претпоставува дека сместиле интензивна голема адвертација (пренос на топлина или материја со проток на флуидот), која е критична за општата циркулација на арктичките води. Од Беринговиот теснец, водите на Тихиот Океан се движат спротивно од стрелките на часовникот (циклонично) по должината на северните брегови на Канада, поминувајќи низ Линколновото море. Водите на Атлантскиот Океан циклонично течат кон и се враќаат во Евроазискиот басен по должната на континенталниот наклон на Гренландското Море. Водите на овие басени се спојуваат во Линколновото Море, создавајќи тука уникатни вертикални температури и профили на салинитет. Мерењата даваат целосна информација, дека профилите на водите и на Тихоокеанскиот океан и на Јужниот Океан се јасно раздвоени еден од друг, важен аспект на хидрографијата на Линколновото Море.
Кошарка (село)
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Демир Капија, која била една од ретките општини која не била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така било дел од Општина Демир Капија.
Линколново Море
Струи и циркулација на океанот
По должината на континенталните маргини на басенот на Северноледениот Океан, тесни гранични струи се претпоставува дека сместиле интензивна голема адвертација (пренос на топлина или материја со проток на флуидот), која е критична за општата циркулација на арктичките води. Една од овие гранични струи е сместена по должината на раб на наклонот од гребенот на Линколновото Море, помеѓу основата и прекинот на гребенот на приближно 1600 метри. Јачината на струјата е 5–6 cm/s, според долгорочните мерења. Под претпоставка дека има подводната струја со просечна јачина од 4 cm/s и димензии 50 км во должина и 1000 м во длабочина, транспортот што се пренесува преку наклонот на гребенот од Линколновото Море би требало да биде 2 Свердрупа, каде што 1 Свердруп изнесува 106 м3/s. Мерењата откриваат дека оваа подводна струја има слични одлики како онаа што се наоѓа во Бофортовото Море, чиишто гранични струи се одговорни за големите адвертации во циркулацијата на Арктикот. Поради ова взаемно океанографско однесување, било утврдено дека подводните струи во Линколновото море постојано течат и се компонента од граничниот систем на струи што се протега помеѓу Алјаска и Гренланд, по должината на северните брегови на канадскиот архипелаг.
Кошарка (село)
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на некогашната општина Неготино во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот 1955-1957 селото влегувало во рамки на општина Демир Капија.
Линколново Море
Морски мраз
Во Мај 2004 и 2005 година, електромагнетните мерења од хеликоптерите направиле увид во дебелината на морскиот мраз во Линколновото море и околните води. Повеќегодишен мраз со дебелина помеѓу 3,9 и 4,2 м, доминира јужно од 84°N. Едногодишниот мраз, со дебелина помеѓу 0,9 и 2,2 m, укажува на повторно смрзнување на Линколн Полиниа мразот. Овие хеликоптерски мерења се согласуваат со сателитските радарски слики, како и со електромагнетните набљудувања од земјата. Пловечките маркери се изложени на пловење кон југ на морскиот мраз кон островот Елсмер и теснецот Нерис. Било заклучено дека прекинувањето на тесната гранична струја во Линколновото Море игра важна улога во менувањето и отстранувањето на морскиот мраз од арктичкиот регион.
Поголемиот дел од експортот на морскиот мраз се одвива преку источните рабови на циркулацијата на Северноледениот Океан, близу Гренланд, преку теснецот Фрем. Најпрво било претпоставено дека експортот на морски мраз преку канадскиот архипелаг е нула, но тоа не бил случај. Линколновото море содржи многу дебел повеќегодишен морски мраз, и така се сметало дека е стационарен, поради очигледниот недостаток на излези кон океанот. Сепак, според канадската студија за морски мраз, површина од приближно 22500 км2 со повеќегодишен морски мраз, секоја година, се одведува преку теснецот Нерис. За време на зимата на северната полутопка, површина од околу 225 km2 се преобликува во мраз, што резултира со 335 км2 вкупна дренажа на морски мраз. Иако ова претставува само еден од многуте патишта од басенот на Северноледениот Океан до канадскиот архипелаг, "... оваа [целосна дренажа] е од редот на големина помала од онаа на флуксот на морски мраз што поминува низ теснецот Фрем"].
Кошарка (село)
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Демир Капија, во која покрај селото Кошарка, се наоѓале и селата Бесвица, Бистренци, Демир Капија, Драчевица, Дрен, Иберли, Клисура, Копришница, Корешница, Человец и Чифлик. Во периодот 1950-1952, селото било дел на некогашната општина Бистренци, во која влегувале селата Бистренци, Војшанци, Иберли, Калањево, Корешница, Кошарка, Липа и Челевец.
Линколново Море
Спор
Се појавило несогласување за околу 200 квадратни километри од Линколновото море по 1973 година, кога Канада и Данска потпишале договор, со кој се утврдила крајбрежната границата северно од канадскиот остров Елсмер и Дански-контролираниот Гренланд, но останал дел од тој договор недефиниран.
Кошарка (село)
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1243 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Челевец. Во ова избирачко место се опфатени и селата Иберли и Челевец.
Линколново Море
Спор
Од гледна точка на Канада, точката на фокусирање во спорот околу Линколновото Море било приклучувањето на малиот остров Бумонт кон Данска (да не се меша со островот Бумонт од западниот брег на Грехам Ленд, Антарктик) на северозападниот брег на Гренланд при пресметувањето на границата. Границата во тој регион е определена по принципот на "еквидистанта", принцип кој исцртува линијата на половина пат помеѓу точките по должина на крјабрежјето од секоја земја. Канада, во основа тврдела дека, "карпата" Бумонт кој ѕиркала надвор од брановите, е премногу незначителна за да биде користена од Гренланд, за да помогне да се утврди меѓународната граница.
Кошарка (село)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 76 гласачи. На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 73 гласачи.
Линколново Море
Спор
Сепак, ова прашање не привлекува голем публицитет во канадско-данските односи.
Проширување
Меѓународната хидрографска организација ги дефинира границите на Линколновото Море како што следува:"На Север. Кејп Колумбија до Кејп Морис Џесап (Гренланд).""На Југ. Кејп Колумбија преку североисточниот брег на островот Елсмер до Кејп Шеридан до Кејп Брајант (Гренланд) преку Гренланд до Кејп Морис Џесап."
Ева Сетерберг
Ева Сетерберг (родена 1947 година) е политичар и дипломат од шведската лева партија. Таа служела како член на Риксдагот од 1991 до 2002 година. Таа подоцна била шведски амбасадор во Никарагва и во Чиле.
Џовани Антонио Куки
Џовани Антонио Куки ( Campiglia Cervo, активен 1750) бил италијански сликар.
Биографија
Тој бил активен во сликарството за Света Гора Варало. Тој исто така сликал за Палацо Брентано во Корбета, заедно со Џовани Батиста Саси.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Хитен (амт)
Хитен (Hütten) — поранешна општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Ашефел. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Витензе за да ја создадат општинската заедница Хитенер Берге.
Општинската заедница Хитен се состоела од следниве општини:
Андреј Ал-Асади
Андреј Ал-Асади (1996, Лондон, Обединето Кралство) — македонски писател.
Творештво
Ал-Асади започнал да пишува поезија уште во средношколските денови, а во 2013 година се појавила неговата прва стихозбирка, „Midnight Blues“, издание на Антолог. Пет години подоцна ја објавил стихозбирката „Под дервишовото сиќе“, издание на ПНВ публикации, а во 2019 година, истата издавачка куќа ја објавила и стихозбирката „Небесна геометрија“. Во 2018 година, ја објавил збирката раскази „Друго минато“, во издание на Темплум. Со неа ја освоил наградата „Новите!“ која ја доделува истата издавачка куќа. Ал-Асади е застапен и во антологијата „Очудувања 3“ (Бегемот, 2019), а во 2021 година се појавила и неговата втора збирка раскази, „Утрото на бессоните“, во издание на Бегемот. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Лајла Фрејвалдс
Лајла Лигита Фрајвалдс (родена на 22 јуни 1942 година) е шведска социјалдемократска политичарка која била министерка за правда од 1988 до 1991 година и повторно од 1994 до 2000 година, како министер за надворешни работи од 2003 до 2006 година и како заменик премиер на Шведска накратко. 2004 година.
Фрејвалдс е родена во Рига, Латвија, за време на Втората светска војна, и побегнала во Шведска со своето семејство. Дипломирала со кандидат за право ( juris kandidat ) на Универзитетот во Упсала во 1970 година, по што служела во шведскиот судски систем до 1976 година. Од 1976 година па наваму, таа била на високи позиции во Шведската агенција за потрошувачи, пред да биде назначена за министер за правда во 1988 година. Со исклучок на годините од 1991 – 1994 година, кога нејзината партија била во опозиција, таа продолжила да ја извршува таа функција сè додека не поднела оставка во 2000 година поради контроверзност во која била критикувана, како приватно лице, дека се обидела да го претвори нејзиниот закуп во владение, заобиколувајќи го контроверзниот закон за владеење на станови за кој таа била одговорна за воведување и застапување во нејзината јавна улога како министер за правда. Од овој скандал, нејзините односи со печатот се затегнати.
По убиството на шведската министерка за надворешни работи Ана Линд на 11 септември 2003 година, од Фрајвалдс било побарано да ја наследи како министер за надворешни работи.
Настаните што довеле до оставка во 2006 година
Лајла Фрајвалдс била жестоко критикувана во шведскиот печат за начинот на кој шведската влада се справила со земјотресот и цунамито во Индискиот Океан во 2004 година и цунамито во Азија, и признала дека нејзиното министерство „Требаше да реагира многу посилно уште во Боксинг Деј наместо да чека повеќе. информации“. Покрај тоа, таа била жестоко критикувана за тоа што отиишла на театар на 26 декември 2004 година, денот на катастрофата од цунамито, и затоа што изјавила дека не ги слушала вестите кога не работи.
На 21 март 2006 година, таа поднела оставка од нејзината функција како министер за надворешни работи, откако било потврдено дека ги лажела медиумите за нејзината вмешаност во затворањето на веб-локацијата што им припаѓале на шведските демократи, по карикатурите на Јиландс-Постен Мухамед. контроверзност. За време на контроверзноста, шведските демократи објавиле сличен цртан филм на нивните веб-страници, за набргу потоа да биде затворен од нивниот интернет-провајдер. Првично било откриено дека владата била во контакт со давателот на услуги и им предложила затворање, но Фрајвалдс изјавила за медиумите дека подредениот го сторил тоа без нејзино знаење.
Offentlighetsprincipen (Принципот на јавен пристап) - одредба за слобода на информации содржана во шведскиот устав - овозможил да се покаже дека тоа е неточно. Бидејќи сите документи во шведската држава во принцип се достапни за јавноста, на четири места биле пронајдени внатрешни документи кои јасно покажала дека таа била целосно информирана за настанот. Оваа информација затоа била објавена во „Риксдаг и департмент“, внатревладин весник. Потенцијалната вмешаност во затворањето на веб-локацијата многумина ја сметале за прекршување на делот од шведскиот устав кој се занимава со слободата на печатот.
Повеќето новинари сугерираат дека пресвртот дошол откако Горан Персон, премиерот на Шведска во ова време, јавно го критикувал државниот службеник кој му предложил на интернет-домаќинот да ја затворат веб-страницата, за подоцна да дознае дека постапил со одобрение. на Фрајвалдс. Се теоретизира, но не е потврдено дека премиерот приватно и предложил да поднесе оставка, што потоа и го направила.
Бо Рингхолм бил вршител на должноста министер за надворешни работи до 27 март, кога Јан Елијасон беше назначен на функцијата.
Базел II
Базел II (англиски: Basel II) или Нова базелска спогодба, е наследник на првата Базелска спогодба за капиталот. Taa e комплексна методологија за утврдување на адекватноста на капиталот, којашто во голема мера одговара и произлегува од тековните состојби на меѓународните финансиски пазари. Имено, појавата и развојот на новите банкарски производи и инструменти и новите методи за управување со банкарските ризици наметнале потреба за сериозни промени во Капиталната спогодба од 1988 година, со која се воспоставуваат основните принципи за утврдување на потребниот износ на капитал за покривање на ризиците на кои е изложена една банка во своето работење. Како резултат на ваквите движења и промени, Базелскиот комитет за банкарска супервизија во 1999 година го започнал процесот на ревизија на Капиталната спогодба, заради развивање на нова рамка за утврдување на капиталната база. Новите правила биле ревидирани во јануари 2001 и во април 2003 година, а исто така, биле направени неколку квантитативни студии за ефектите кои предложените правила би ги имале врз банките. Во јуни 2004 година, Базелскиот комитет го усвоил конечниот текст и го објавил документот „Базел II: Меѓународнa конвергенција за мерење на капиталот и капитални стандарди: ревидирана рамка“ (International Convergence of Capital Measurement and Capital Standards: А Revised Framework), а во јуни 2006 година, Комитетот го објавил документот „Базел II: Меѓународнa конвергенција за мерење на капиталот и капитални стандарди: ревидирана рамка-сеопфатна верзија“ (International Convergence of Capital Measurement and Capital Standards: А Revised Framework - Comprehensive Version) чија службена примена почнала во 2007 година.
Цели на Базел II
Новата капитална спогодба, Базел II, пред себе ги поставила следните цели:
И покрај настојувањата да се следат овие цели, сепак постојат одредени отстапувања во поглед на потребната големината на капиталот.
Структура на Базел II
Структурата на Базел II ја сочинуваат три столба, дефинирани како: минимум потребен капитал, супервизија и пазарна дисциплина.
Кредитен ризик
За пресметка на капиталот потребен за покривање на кредитниот ризик, Базел II предлага три пристапи: Стандардизираниот пристап претставува варијанта на пристапот од Базел I, меѓутоа предвидува поширока лепеза на пондери за кредитниот ризик, во зависност од видот на кредитната изложеност (држави, банки, фирми, итн.), а притоа пондерите зависат од кредитниот рејтинг на должниците.
Табела 1: Пондери за ризик на кредитната изложеност кон држави, банки и претпријатија
При примената на пристапот на внатрешно рангирање, банката најпрвин треба да ги класифицира сите кредитни изложености во следниве групи: држави, банки, фирми, банкарство на мало, проектно финансирање и капитални вложувања. Двата пристапа засновани врз внатрешниот рејтинг им дозволува на банките самите да го пресметаат кредитниот ризик со употреба на нивните внатрешни модели. Притоа, овие два пристапа вклучуваат пресметка на неколку елементи: веројатноста за неплаќање (Probability of default, PD), загубата во случај на неплаќање (Loss given default, LGD), изложеноста во случај на неплаќање (Exposure at default, EAD) и делотворната рочност (Maturity). Притоа, во основниот пристап, банките сами ја пресметуваат само веројатноста за неплаќање врз основа на податоците за најмалку пет година, додека другите елементи се зададени од страна на супервизорот. Во напредниот пристап, банките ги пресметуваат сите елементи врз основа на податоците за најмалку седум години. Исто така, во напредниот пристап, банката сама ја одредува делотворната рочност на кредитната изложеност, додека во основниот пристап се применува единствен урнек за сите изложености. За да ги применат двата напредни пристапа, банките мора да исполнат определени услови, зададени од страна на супервизорот.
Оперативен ризик
Вклучувањето на оперативниот ризик во основата за пресметка на капиталната база, претставува една од најзначајните новини на Базел II. Оперативниот ризик е многу значаен ризик на којшто се изложени банките, поради што тие треба да имаат соодветна заштита од евентуалните загуби коишто би можеле да настанат како резултат на овој ризик. Оттука, предвидена е примена на три различни методологии за вклучување на оперативниот ризик во утврдувањето на капиталната база:
Според првиот пристап, потребниот капитал за покривање на оперативниот ризик се пресметува така што просечниот годишен бруто-доход на банката во претходните три години се множи со 0,15. Вториот пристап е сличен на првиот, меѓутоа наместо единствениот пондер од 15% се предвидени различни пондери за одделните деловни линии на банката. Според третиот пристап, банката применува сопствен модел за пресметка на загубата од оперативен ризик при ниво на доверба од 99,9%.
Регулаторен капитал
Во однос на пресметката на регулаторниот капитал, Базел II прави разлика меѓу три нивоа на капитал: Во продолжение, при пресметката на регулаторниот капитал, некои ставки се одбиваат од горните три нивоа на капитал. На пример, такви ставки се: гудвилот, вложувањата на банката во подружници (под одредени услови), вложувањата во капиталот на други банки итн.
Втор столб: Надзор над адекватноста на капиталот
Вториот столб се однесува на процесот на супервизија на адекватноста на капиталот, како и на моделите и методите кои банките ги користат за управување со ризиците. Институциите за супервизија треба да утврдат дали банките формираат адекватен капитал во согласност со прописите. Овие институции ги контролираат и интерните методи кои банките сами ги создале и усвоиле. Тие обично очекуваат од банките да ја одржуваат адекватноста на капиталот на ниво повисоко од пропишаното, минималното, односно на ниво кое одговара на ризиците на кои е изложена конкретната банка. Така, супервизорите треба да ги поттикнат банките самостојно да ги мерат и контролираат ризиците, преку изградба на внатрешни системи, процедури и стратегии.
Исто така, вториот столб разработува некои прашања што не се опфатени со првиот столб, како:
Понатаму, во овој столб се дефинира процената на исполнетоста на условите за примена на напредните методи за мерење на потребниот капитал. Најпосле, вториот столб дефинира четири клучни супервизорски принципи:
Трет столб: Пазарна дисциплина
Третиот столб ја истакнува големата улога на пазарот во контролата на профилот на ризичност на банките. Тој се однесува на принципите на пазарна дисциплина, кои ги обврзуваат банките да ги објавуваат во јавноста сите релевантни информации за ризиците на банката. Овие информации им даваат можност на останатите учесници на пазарот да имаат увид и оценка за управувањето со ризиците и капиталот на банката. Утврдена е и обврска ваквите информации да се обелоденуваат годишно или полугодишно, а некои банки тоа го прават и квартално, преку објавување на соодветните политики кои ги води банката, целите, управувањето со ризикот и слично. Финансиските извештаи што ги објавуваат банките мора да бидат потпишани од надворешните ревизори и да бидат составени според меѓународно прифатените сметководствени стандарди. Банките што котираат на берзата треба да објавуваат и дополнителни информации во согласност со барањата на самата берза. Во однос на објавувањето информации, третиот столб го насочува вниманието кон структурата на капиталот, изложеноста на ризиците и адекватноста на капиталот на банката. Притоа, третиот стол бара овие информации да бидат „материјални“, т.е. оние информации „чие необјавување или погрешно објавување може да ја промени или да влијае врз процената или врз одлуката на корисникот што се потпира врз тие информации во економското одлучување“. Според третиот столб, повеќето банки треба да ги објавуваат информациите шестмесечно, со три исклучоци: малите банки со стабилен профил на риизчност може да ги објавуваат информациите еднаш годишно, големите меѓународни банки треба квартално да ги објавуваат информациите за адекватноста на капиталот и за капиталот од нивото 1, додека општите информации за политиките и процедурите може да се објавуваат еднаш годишно.
Базел II препорачува банките посебно да ги објавуваат годишните извештаи и извештаите за супервизорските органи. Третиот столб се однесува како на квантитативните така и на квалитативните информации, а тие треба да ги опфатат бакарските групи и подружниците, структурата на капиталот и адекватноста на капиталот. Квалитативните информации за профилот на ризчноста треба да ги опфатат целите и политиките за управување со ризиците, организацијата на функцијата за управување со ризиците и употребата на техниките за заштита од ризиците. Квантитативните информации за профилот на ризичноста треба да ги опфатат следниве прашања: кредитната изложеност според главните производи; географската, секторската и рочната распределба на кредитната изложеност според главните производи; како и кредитите, резервациите и отписите според секторите, географските области и клиентите. Најпосле, банките со изложеност на каматен ризик во банкарската сметка треба да објават информации за моделите со кои ја вршеле пресметката.
Стапка на адекватност на капиталот
Во однос на пресметката на стапката на адекватност на капиталот, Базел II бара, покрај кредитниот и пазарниот ризик, банките да обезбедат соодветно ниво на капитал и за покривање на оперативниот ризик. На тој начин, стапката на адекватност на капиталот според Базел II се пресметува така што капиталот на ниво 1, 2 и 3 се дели со збирот на кредитниот, пазарниот и оперативниот ризик. Минималната стапка на потребниот капитал за покривање на ризиците е утврдена на 8%.
Базел II и глобалната финансиска криза
Ноут Велинк, поранешен претседател на Комитетот, во 2009 година напишал статија во која ги истакнал стратешките активности кои треба да ги преземе Комитетот како одговор на настанатата криза. Тој предложил поцврста регулаторна рамка која се состои од пет клучни компоненти:
Базел II.5
За време на светската финансиска криза се наметнала потребата од определени промени во пресметката на капиталот за покривање на пазарниот ризик. Овие промени, познати како Basel II.5, вклучувале три области:
Всушност, уште во 2005 година, Базелскиот комитет предложил да се воведе дополнителен надомест за кредитниот ризик (incremental default risk charge) кој се пресметува со ниво на доверба од 99,9% и временски хоризонт од една година на финансиските инструменти во трговската книга кои се чувствителни на кредитниот ризик. Во 2008 година, Базелскиот комитет направил дополнителна промена со која се опфаќаат и промените на кредитниот рејтинг, проширувањето на крединиот распон и ризикот од неликвидност, па претходниот показател бил наречен дополнителен надомест за ризикот. Во февруари 2011 година, Базелскиот комитет направил ревизија на регулативата за мерење на пазарниот ризик, со барање, покрај вообичаениот ВаР, банките да пресметаат и ВаР во стресни услови, а тоа е ВаР пресметан врз основа на движењето на пазарните варијабли во текот на 250 денови во кои владееле нарушени пазарни услови. Овие два вида ВаР се комбинираат со што се добива вкупниот капитал за покривање на пазарниот ризик. Подоцна, во мај 2012 година, Базелскиот комитет објавил консултативен документ, предлагајќи големи промени во однос на пресметката на капиталот потребен за покривање на пазарниот ризик. овие промени се познати како „Фундаментален осврт врз трговската книга“ (Fundamental review of the trading book). Откако биле примени коментари од пазарните учесници, во октомври 2013 година, Базелскиот комитет објавил втор консултативен документ, а по дополнителните прибрани коментари, во декември 2014 година ја објавил и Студијата за квантитативното влијание (Quantitative impact study). Притоа, капиталот за покривање на пазарниот ризик не се заснова врз ВаР со ниво на доверба од 99%, туку врз очекуваниот кусок (expected shortfall) пресметан со интервал на доверба од 97,5% во текот на 12-месечен стресен период. Исто така, се бара 10-дневниот период пропишан со Базел I и со Базел II.5 да биде променет така што ќе ја земе предвид ликвидноста на пазарните варијабли за време на пет временски периоди: 10 дена, 20 дена, 60 дена, 120 дена и 250 дена.
NGC 735
NGC 735 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 735 се споменува и како UGC 1411, MCG 6-5-58, CGCG 522-78, 5ZW 146.
Откривање
Објектот е откриен на 13 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 735 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 735 има привидни димензии од 1,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 56 м 38,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 10' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на NGC 735 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7282. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2315. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Варошки Манастир
Варошкиот манастир се наоѓа во подножјето на Маркови кули во населбата Варош во непосредна близина на Прилеп. Манастирот се состои од црквата „Св. Архангел Михаил“ и двата манастирски конаци. Денот на манастирот е празникот Балаклија или Источен Петок. Манастирот е посветен на светиот Архистратиг Михаил (св. Архангел Михаил) - Началник и Војвода на сите небесни чинови. Во 1998 година, во манастирот е обновен монешкиот живот и денес, за него се грижи петчленото сестринство. Манастирот е масовно посетен од верниците, бидејќи во него се чуваат дел од моштите на св. Козма и Дамјан, како и моштите на св. Стилијан. „Св. Архангел Михаил“ се вбројува меѓу најубавите и најзначајните културни споменици и религиозни центри во Македонија поради што е ставен под заштита на државата како Споменик на културата.
Црквата
„Свети Архангел Михаил“ е главната и единствена манастриска црква во Варошкиот Манастир. Легендата за потеклото на манастирот започнува во X век, кога некој непознат ученик на св. Климент Охридски се населил во некоја од карпите каде што водел осаменички живот. Денес, неговото име не е познато, но во прилог на легендата зборува фактот што местото каде што се наоѓа манастирот се вика кај Светецот. Црквата е изградена на старо култно место за што сведочат античките мермерни столбови кои се употребени во нејзината изградба. На едниот од нив е исклесан стар натпис со кирилично писмо од 996 година кој е втор најстар кириличен натпис пронајден во Македонија.
Меѓу XI век и XIII век, црквата била повеќепати градена и разурнувана. Од тој период, постои трага само од северниот ѕид на црквата каде сè уште постојат делови од фрески од XII век. Исто така, од тоа време останале и фреските во подземјето на црквата кои образуваат тунел. Кон крајот на XIII век, големиот хартулариј Јован повторно ја изградил црквата и ја посветил на св. Архангел Михаил. Имајќи предвид дека од претходната црква останал само мал дел, може да се заклучи дека црквата во целост е ктиторско дело на владетелот Јован. За тоа сведочи и фреската на западната страна на црквата на која Јован е претставен како ктитор кој во рацете го држи моделот на црквата. Притоа, тој е насликан како великосхиник, а натписот кажува дека тој се замонашил во манастирот. Подоцна, прилепските владетели Волкашин и Крале Марко ја обновиле црквата за што сведочат двете фрески на влезот на кои се претставени двајцата владетели.
Живопис
Во црквата се забележуваат траги од богат фрескоживопис при што предност им е дадена на монашките ликови. Така, најдени се остатоци од фрески со прилично добро зачувани ликови на архијереи кои и припаѓаат веројатно на првобитната црква, или пак се остатоци од некогашната капела подигната и живописана во 12 век, како и остатоци од ѕид со зачувани фрески на владетелски портрети. Првата зона на светителите ги прикажуваат пустиножителите кои требало да бидат пример за монасите кои во тоа време го населувале манастирот. Ктиторската фреска, која го претставува св. Никола како ги води ктиторите кон престолот на Исус Христос, претставува претставителен пример на византискиот фрескоживопис. Исто така, на двете страни од влезот на црквата се прикажани фрески на кралот Волкашин и неговиот син Крале Марко.
Од зачуваните икони во црквата, најпознати се: „Христос пред Пилат“, „Патот на Голгота“ и „Симнување од крстот“.
Конаците
Конаците се изградени од двете страни на манастирот во XIX век, од страна на прилепскиот еснаф и претставуваат убав пример на староградска архитектура. Во дворот од манастирот се наоѓа извор со лековита вода, посветен на Св. Богородица.
Индиски лотос
Индиски лотос, исто така познато како лотос или лотус, свети лотос е еден од двата вида на водени билки од семејството Nelumbonaceae. Линеовскиот бином Nelumbo nucifera е моментално важечко научно име за овие видови. Ова е водена, повеќегодишна билка. Под поволни услови нејзините семенки можат да `ртат и следните години. Забележано е `ртење на семе на лотос старо 1.300 години, кое е откриено на североистокот во Кина на дното на исушено езеро.
По потекло е од тропска Азија и австралиската држава Квинсленд,  обично се одгледуваа во водени градини. Прогласен за национален цвет на Индија и Виетнам.
Класификација
Додека според сите модерни систематики на билките овој вид припаѓа на родот лотос, постојат разлики по прашањето за семејтвото и родот на кои припаѓа лотосот.
Лотоcот често се меша со течности (познати  како водени љиљани), посебно со врстата локвања (египетски) син лотус. Односно, во неколку стари системи на билки, како што е систематика на билки Бентама и Хукера (која е во употреба во Индија) научно име за индискиот лотос е Nymphaea nelumbo или Nymphaea stellata. Ова е, меѓутоа, еволутивно неточно, бидејќи Nymphaea и лотосот (Nelumbo) не се во каква било врска. Далеку од тоа да се во исто семејство, родовите Nymphaea и Nelumbo се членови на различини редови (Nymphaeales и Proteales респективно). Оваа конфузија воопшто не застанува со некои систематики на билки научно име Nymphaea stellata е користено за уште еден вид локвања познат под името син лотус или nil mānel на синхалески, кој е национален цвет на Шри Ланка, како и на Бангладеш.
Ботаника
Коренот на лотосот е закопан длабоко во калта на дното на бара или речно дно, додека листовите пловат на површината на водата или се далеку над неа. Цветовите обично се наоѓаат на дебело стебло, неколку сантиметари над листот. Билката обично расте до висине од околу 150 -{cm}- и ширина до 3 метра, ама преку некои непроверени податоци висината може да доостигне преку 5 метри. Листовите можат да бидат големи до 60 -{cm}- во пречникот, додека раскошните цветови можат да бидат до 20 -{cm}- во пречникот.
Истражувачите велат дека лотосот има исклучива способност да ја регулира температурата на своите цветови во потесниот опсег, топлокрв како кај животните и луѓето. Д-р Роџер С. Сејмур и д-р Пол Шулце-Мотел психолози од Универзитетот Аделејд во Австралија, утврдиле дека цветовите на лотосот кои цветаат во ботаничктаа градина во Аделејд одржуваат  температура од 30-35 °C (86-95 °F), дури и кога температурата на воздухотт е до 10 °C (50 °F). Тие се сомневаат дека цвеќињата ова го праваат за да ги привлечат ладнокрвните инсекти опрашувачи. Во студија објавена во списанието „Природа“, е најновото откритие во областа на терморегулацијата, производ за  топлината на билката. Двете други групи за кои е познато дека се во состојба да ја регулираат својата температура соSymplocarpus foetidus и Philodendron selloum
Единка од лотoсот може да живее преку илјада години и има ретка способност за р`тење на семето после стагнација. Во 1994 година, семето од светиот Лотос, старо околу 1.300 години ± 270 години, успешно е изртено.
Како што порано е споманто, традиционалниот свет Лотос (Nelumbo nucifera) е само во далеко сродство со (египатско) син лотусом (Nymphaea caerulea), ама има и сличен хемиски состав. И Nymphaea caerulea и Nelumbo nucifera соодржат алкалоиди, нуциферини и апорфини.
Генот на светиот Лотос е секвенциониран во мај 2013. година.
Употреба
Карактеристичната сува чаура, која изгледа како млазница на канта за полевање, е во голема продажба низ светот за декоративни цели и за икебани.
Цветовите, семенките, младите листови и „корениот” сите се погодни за јадење. Во Азија, латиците понекогаш се користат како украси, додека големите лисја се користат како замотувач за храна, која често не е погодна за јадење (на пример, како замотувач за зонгзи). Yeonkkotcha (연꽃 차) се прави со суви латици од белиот лотос, а yeonipcha (연잎 차) со листови. Младите лотоси се користат како состојка во салати во виетнамска кујна. Ризом (викан ǒu (藕) во кинески јазик, нгау во кантонски, тамбоу во манипуријански, камал какри во хиндуистички, ренкон (レ ン コ ン, 蓮 根) на јапонски, и yeongeun (연근) во корејски) се користи како зеленчук во супите, јадења пржени во фритеза, во динстани јадења, а корените се користат во традиционалната азиска билна медицина. Латиците, листовите и ризомот можат да се јадат сирови, но постои ризик од пренсување паразити, поради тоа се препорачува да се готват пред једење.
Лотосовите жилични корени се кисели со оризов оцет, шеќер, чили и / или бел локум. Киселите лотосови коренчиња имаат крцкава текстуруа и слаткасто-пикантен вукус. Во азиската кујна, се јаде со салата, ракови, сусамово масло и / или листови од коријандер. Лотосовиот корен е богат со прехранбени влакна, витамин Ц, калиум, тиамин, рибофлавин, витамин Б6, фосфор, бакар и манган, додека има многу мал процент заситувачки масти.