cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сандово
Историја
Првите детални мапи на населбата се направени во 1745 година и 1792 година. Во 1775 година населбата, заедно со соседните населби, е приклучена на Весјегонската парохија. На почетокот на 19 век, во 32 домаќинства живееле 225 луѓе во населбата.
Во втората половина на 19 век, во населбата е отворено првото училиште, кое работело при локалната црква, додека во 1889 година е отворена првата амбуланта.
Сандовскиот округ е формиран во мај 1924 година, а по 1929 година откако е основан е Сандовскиот реон неговиот административен центар станало тогашно село Орудово, кое го сменило името во Сандово. Реонот првично бил дел од Безецкиот округ во Московската област, а бил во границите на Тверската област од 1935 година.
Сегашниот административен статус на гратчето Сандово постои од 1967 година.
Црква „Св. Никола“ - Присовјани
'''Св. Никола''' — главна црква во струшкото село Подгорци, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Струшкото архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм сместен на југозападниот крај на селото. Според ктироскиот натпис над вратата на јужниот ѕид, храмот е изграден во 1852 година и живописан од Аврам Дичов во 1874 г. Тој е автор и на натпрестолниот крст со Распетието.
Царските двери се од средината на XVI век и се дело на истакната работилница која дејствувала на територијата на Охридската архиепископија. Други дела на истата работилница се царските двери на „Прев. Богородица Перивлепта“ во Охрид (денес во Националниот историски музеј во Софија), дверите од „Големи Свети Врачи“ во Охрид (денес на иконостасот на „Пресв. Богородица Перивлепта“), дверите од непозната црква во Охрид (денес во Народниот музеј во Белград), дверите во „Св. Никола“ во Кореница, дверите од „Свети Ѓорѓи“ во Горна Влашка Маала во Охрид и дверите од „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези, Скопје.
На долгиот ктиторски натпис над влезната врата се наведени имињата на мештаните заслужни за зографисувањето, како и на охридскиот митрополит Натанаил и на мајсторот Аврам Дичов.
Дагња
Дагња (науч. Mytilus) е космополитски род на средни до големи морски школки од семејство Дагњи (Mytilidae).
Видови
Во родот Дагња спаѓаат следниве видови:
Како храна
Дагњите се експлоатираат како храна ширум светот, и тоа од многу одамна. Еден таков пример е Калифорнија, каде староседелското население ги користи веќе 12.000 години.
Преска тврдина
Прешка тврдина (албански:Kalaja e Prezë) е тврдина која се наоѓа во Преза, Албанија. Tврдината била изградена од страна на илирското племе Партини.
Ѓоко Танески
Ѓоко Танески ( во ) e македонски пејач.
Животопис
Ѓоко Танески е роден на 2 март 1977 година, во Охрид, каде што живее. Тој е четврто дете во семејството. Во Кавадарци завршил средно шумарско училиште. Ѓоко Танески е оженет и има две ќерки: Анастасија, родена во 2007 година, и Михаела, родена во 2011 година.
Музичка кариера
Своите музички почетоци, Танески ги направил во Кавадарци, кога за време на средношколските денови ја оформил својата прва група, со која настапувал на локалната сцена.
Евровизија 2010
На 20 февруари 2010 година, Танески победил на македонското национално финале за избор на песна за Евровизија. Така, тој ја претставувал Македонија на фестивалот „Евровизија 2010“, одржан во Норвешка, со песната „Јас ја имам силата“.
Халенбек-Ролсдорф
Халенбек-Ролсдорф (Halenbeck-Rohlsdorf) — општина во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија.
Венецијанска Лагуна
Венецијанската Лагуна е затворен залив на Јадранското Море, во северна Италија, во кој се наоѓа градот Венеција. Неговото име на италијански и венецијански јазици, ' — сродство на латинскиот ', „езеро“ - го дал англискиот назив за затворен, плитко осип на солена вода, лагуна.
Локација
Венецијанската лагуна се протега од реката Силе на север до Брета на југ, со површина од околу 550 квадратни километри. Тоа е околу 8% земја, вклучувајќи ја самата Венеција и многу помали острови. Околу 11% е трајно покриено со отворена вода, или канал, како што се нарекува мрежата на канали со багер, додека околу 80% се состои од калливи, плитки плитки и солени мочуришта. Лагуната е најголемото мочуриште во медитеранскиот басен.
211
211 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 211 година од новата ера, 211. од првиот милениум, 11. од III век и втора од 210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Венецијанска Лагуна
Локација
Блиската лагуна Марано-Градо, со површина од околу 160 квадратни километри, е најсеверната лагуна во Јадранското Море и понекогаш се нарекува „сестра близначка на венецијанската лагуна“.
211
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5719 и 5720 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4961 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3971 и 3972 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 964.
Венецијанска Лагуна
Развој
Лагуната во Венеција е најважниот преживеан од системот на вливни лагуни кои во римско време се протегале од Равена на север до Трст. Во шестиот век, Лагуната им давала сигурност на романизираните луѓе кои бегале од напаѓачите. Подоцна, таа обезбедила природно заштитени услови за раст на Венецијанската Република и нејзината поморска империја. Сè уште обезбедува основа за морско пристаниште, венецијанскиот Арсенал и за риболов, како и ограничена количина на лов и поновата индустрија за одгледување риби.
211
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 211 година се протега во 2847 и 2848, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2907 и 2908 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 754. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 424 и 423 година пред хиџра.
Венецијанска Лагуна
Развој
Лагуната е формирана пред околу шест до седум илјади години, кога морскиот престап по леденото доба ја поплави горната јадранска крајбрежна рамнина. Таложењето на речните седименти ја компензирало крајбрежната рамнина што тоне, а повлекувањето на брегот од устието на По има тенденција да ги затвори плимните доводи со песочни шипки. Сегашниот аспект на лагуната се должи на човечка интервенција. Во петнаесеттиот и шеснаесеттиот век, венецијанските хидраулични проекти за спречување на лагуната да се претвори во мочуриште ја сменија природната еволуција на лагуната. Пумпањето на водоносни слоеви од деветнаесеттиот век го зголеми слегнувањето. Првично, многу од островите во Лагуната беа мочурливи, но постепената програма за одводнување ги направи погодни за живеење. Многу од помалите острови се целосно вештачки, додека некои области околу пристаништето Местре се исто така рекултивирани острови. Останатите острови во суштина се дини, вклучувајќи ги и оние од крајбрежниот појас.
Венецијанската лагуна била населена од најстарите времиња, но само за време и по падот на Западното Римско Царство, многу луѓе, кои доаѓале од копното на Венеција, се населиле во доволно голем број за да го основаат градот Венеција. Денес, главни градови во внатрешноста на лагуната се Венеција и Кјоџа. Населени се и Лидо ди Венеција и Пелестрина, но тие се дел од Венеција. Сепак, најголемиот дел од жителите на Венеција, како и нејзиното економско јадро, аеродромот и пристаништето, стојат на западната граница на лагуната, околу поранешните градови Местре и Маргера. На северниот крај на лагуната, се наоѓа градот Јесоло, познато морско одморалиште; и градот Кавалино-Трепорти. Повремено, делфините влегуваат во лагуната, можеби за да се хранат.
Нивото на загаденост во лагуната долго време е загрижувачко Големите фитопланктони и макроалгите цути од доцните 1980-ти се покажаа особено катастрофални. Истражувачите ја идентификуваа лагуната како една од примарните области каде што неавтохтоните видови се внесуваат во Средоземното Море.
Негативните ефекти врз животната средина како што се загадувањето на воздухот, губењето на пејзажот, загадувањето на површинските води, ерозијата и намалувањето на квалитетот на водата се појавија поради емисиите и влијанијата на бродовите за крстарење кои транзитираат во венецијанската лагуна.
1471 п.н.е.
1471 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1471. година пред новата ера, 471. од вториот милениум п.н.е., 71. од 15 век п.н.е. и втора од 1470-тите п.н.е.
Венецијанска Лагуна
Развој
Од 1987 до 2003 година, Венециската Лагуна била оштетена од релевантното намалување на внесот на хранливи материи и на биомасите на макроалгите поради климатските промени. На распределбата на концентрациите на вкупниот азот, органскиот фосфор и органскиот јаглерод во горните седименти. Во меѓувреме, морските треви започнаа природен процес на реколонизација, обновување на недопрените услови на морскиот екосистем.
1471 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4037 и 4038 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3279 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2289 и 2290 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 718 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1471 година се протега во 1165 и 1166, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1225 и 1226 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 928 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2156 и 2155 исламска година пред хиџра.
Долно Седларце
Долно Седларце, локално именувано само како Седларце, — село во Општина Брвеница, во околината на градот Тетово. Селото е споено со селото Брвеница.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во регионот Горни Полог. Долно Седларце е рамничарско село од позбиен тип и е споено со селото Брвеница.
Историја
Во XIX век селото било дел од Тетовската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Седларце живееле 40 жители, сите Македонци.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, селото било дел од Брвеничка општина (со центар во Жеровјане) во Долнополошкиот срез и имало 17 куќи и 108 жители, Македонци и Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 693 жители, од кои 690 Македонци и 3 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 805 жители, од кои 778 Македонци, 5 Албанци, 2 Срби, 1 останат и 19 лица без податоци.
Родови
Долно Седларце е македонско село.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2032 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 610 гласачи.
Иселеништво
-->
Масимо Макароне
Maсимо Макароне (роден на 6 септември 1979, во Галијате) — италијански фудбалер, напаѓач на Емполи.
Неговиот прекар е Биг Мек (Big Mac).
NGC 7360
NGC 7360 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7360 се споменува и како UGC 12167, MCG 1-58-1, CGCG 404-36, CGCG 405-2.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7360 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 7360 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 43 м 34,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 9' 7"". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 7360 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69591. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 571. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 821.
Триатлон на Летните олимписки игри 2020
Натпреварите во триатлон на Летните олимписки игри 2020 во Токио се одржаа од 26 до 31 јули 2021 година. Олимписките игри првично биле планирани да се одржат во 2020 година, но биле преместени за 2021 година како резултат на пандемијата од КОВИД-19. По педесет и пет спортисти се натпреварувале во две конкуренции. За прв пат на програмата била вклучена и мешана тимска дисциплина.
Формат
Олимискиот триатлон се состои од три компоненти; 1.5 км пливање, 40 км возење велосипед и 10 км трчање. Натпреварувањето се состои од еден натпревар без квалификации.
Квалификации
Квалификацискиот период траел од 11 мај 2018 година до 11 мај 2020 година. Вкупно 110 натпреварувачи (55 во двете конкуренции) обезбедуваат место на игрите, притоа националните олимписки комитети можат да пријават по три натпреварувачи во двете конкуренции. Квалификациските места се доделуваат најпрво преку ИТУ мешаниот ранкинг од 31 март 2020 година, каде седум национални комитети добиваат по четири места (по две во двете конкурекции). Три останати национални олимписки комитети можат да добијат по четири места на мешаниот олимписки квалификациски турнир во 2020 година. Следно, предвид се земаат индивидуалните рангирања од 11 мај 2020 година, каде што најдобрите 26 натпреварувачи во двете конкурекции обезбедуваат место на олимпискиот турнир. Едно дополнително место за секој континент го добива највисоко рангираниот натпреварувач од тој НОК кој сè уште не квалификувал свој натпреварувач. Домаќинот, Јапонија, добива две гарантирани места во двете конкуренции. Последните две места се пополнуваат преку специјална покана од трипартитната комисија.
IC 1450
IC 1450 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1450 се споменува и како NPM1G +13.0269.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1450 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1450 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 44,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 20' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 1450 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1428682.
1642
1642 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1642 година од новата ера, 642. од вториот милениум, 42. од XVII век и трета од 1640-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7150 и 7151 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6392 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5402 и 5403 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2395.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1642 година се протега во 4278 и 4279, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4338 и 4339 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2185. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1051 и 1052 исламска година.
Олимп
Олимп (грчки: Όλυμπος) — планина што се наоѓа во Грција помеѓу Егејска Македонија и Тесалија, сместена неколку километри западно од Солунскиот Залив. Таа е највисоката планина во Грција (2917 м), во етничка Македонија и втора на Балканскиот Полуостров по Рила (2925 м). Често се нарекува и Дом на боговите. Уште од најстаро време Олимп бил граница меѓу Македонците и Грците.
Поради особените природни убавини, историското и научното значење на шумите и шумските предели на планината, богатството на растенија,еден дел со површина од 4 000 хектари, во 1938 година е прогласен за национален парк. Тој е и најстариот национален парк во Грција. Од 1981 година планината е под протекторат на УНЕСКО.
Местоположба
Наоѓа се во јужниот дел на Балканскиот Полуостров крај брегот на Егејско Море, оддалечена на околу 100 км југозападно од Солун. Олимп изнесува околу 600 км2. Од исток на запад планината има должина 25 км, а од север на југ 28 км. Ги дели рамнините на Пиерија (Егејска Македонија) и Тесалија. Исто така и административно денес планината е поделена меѓу покраините Тесалија и Централна Македонија, околија Пиерија.
Позначајни врвови
На планината постојат 46 врвови повисоки од 2000 метри и 47 повисоки од 1000 метри. Најзначајни врвови на Олимп се:
Од повеќето од овие врвови се гледа голема површина - Пиерија на север, Солунскиот Залив на исток, на југ планината Кишава (Оса) и рамнината на Тесалија, а на запад до Пинд.
Флора и фауна
Овде се забележани повеќе од 1700 видови растенија, што е околу 25% од целата флора на Грција. Голем е бројот на ендемските видови. Исто така има 32 видови цицачи, како дивокоза и диви свиња. Бројот на видовите птици е 108, клучувајќи и некои редки видови како Црн мршојадец (Aegypius monachus), Брадест мршојадец (Gypaetus barbatus), Еребица камењарка (Alectoris graeca), Шумски був (Strix aluco), Жолтоклуна галка (Pyrrhocorax graculus), Дрозд камењар (Monticola saxatilis), Снежно врапче (Montifringilla nivalis), Скалес лазач (Tichodroma muraria), Шареногуша завирушка (Prunella collaris) итн.
Клима и туризам
Планината има доста посетители. Во зимскиот период, температурата се движи од -17 до -5 °C, а лете од -2 до 3 °C. По падините на планината е развиено и сточарството.
Џонатан Волтерс
Џонатан Волтерс (англиски: Jonathan Walters) — ирски фудбалер кој е роден во Англија, напаѓач на Стоук Сити и Репрезентацијата на Република Ирска.
Кариера
Волтерс ја започнал својата кариера во Блекбурн Роверс, но таму никогаш не добил шанса да се докаже. Затоа поголемиот дел од својата кариера го поминал во помали клубови од подолните англиските дивизии. Во 2007 потпишал за Ипсвич каде одиграл три одлични сезони. Тие добри партии му носат можност во летото 2010 да потпише со Премиер лигашот, Стоук Сити за сума од £2.75 милиони. Своето деби за својот нов клуб го имал на 21 август против Тотенхем, а својот прв гол за грнчарите во лигата го постигнал против Блекбурн Роверс во победата на неговиот тим со 1-0. Во сезоната 2011-2012 тој за првпат играл во натпревар од Европските клупски турнири на 28 јули против Хајдук од Сплит каде токму тој го постигнал единствениот гол за победа на Стоук со 1-0. Во август 2011 Волтерс го продолжи својот договор со тимот за уште 12 месеци. Волтерс зема учество во 31 натпревар во првиот дел од сезоната и постигнал седум погодоци.
Едвард Блор
Едвард Блор (анг. Edward Blore; - ) е британски архитект и старинар. Роден е во Единбург, Шкотска. (Неко извори велат дека по потекло бил од Дерби, Англија. )
Блор е најпознат по изведбата на нацртот за Бакингемската палата на Џон Неш, по Нешовото отпуштање. Тој ја извел палатата во сличен, но поедноставен стил од оној замислен од Неш. Во 1847 Блор се навратил на палаата и ја дизајнирал големата фасада која гледа кон Шеталиштето, така заградувајќи го четириаголниот двор. Работел и на Ламбетскиот дворец и Сент Џејмсовата палата во Лондон, како и голем број други проекти во Англија и Шкотска, меѓу кои и реставрацијата на Солсберската кула на замокот Виндзор.
Блор бил пријател со Сер Волтер Скот, и како него, пројавувал силен интерес во баронската архитектура на шкотските замоци. Ова го навело кнезот Михаил Семјонович Воронцов да го покани да биде градител на неговиот Воронцовски дворец во Алупка, Крим (денешна Украина). Овој дворец е изграден во периодот од 1828 до 1846 г., во комбинација од стилови од неоготски, па до неомаваритански стил. Книгата-водич на дворецот го опишува зданието како „Блорово укажување на почит кон исламската архитектура“. Градбата има две фасади, спротивставувајќи ја „голотијата на шкотскиот баронски стил кон копнената страна, со арапската фантазија кон морето“.
Како признат и зацврстенархитект, Блор бил ангажиран во многубројни проекти на Британската Империја. Тука се вбројуваат Владиниот дом во Сиднеј, Австралија, кој го проектирал околу 1870 г. во облик на готски замок. Ваквите проекти биле необични и прикажуваат една авантуристичка страна на Блоровите дела која не може да се види во Лондон. Неговата јавна (источна) фасада на Бакингемската палата уште од почетокот била критикувана како банална улична архитектура, став кој го делел и кралот Џорџ V, кој се погрижил за редизајн на фаасадата во 1913 г. Во 1841 г. бил избран за член на Кралското друштво.
Блор починал во 1879 г., и погребан е во Хајгејтските гробишта (западни), во Хајгејт, Лондон. Ги подучувал архитектите Филип Чарлс Хардвик и Фредерик Марабл.
Ромул и Рем
Ромул (латински: Romulus) и Рем (латински: Remus) според римската митологија — браќа близанци, синови на богот на војната Марс и Реја Силвија. Се сметаа за основачи на Рим.
Ромул бил првиот Римски крал.
Митологија
Тројански јунак Енеја по падот на Троја долго лутал по светот, и на крај пристигнал во своето засолниште во Италија, во Лацију, каде го основал градот Албу Лонгу.
По смртта на Енеја, со Алба Лонга владале његовите потомци, а кога на престол дошол потомок на Енејев, Нумитор, од престол го свргнал братот Амулиј. По преземање на престол, Амулије го убил синот на Нумитор, а неговата ќерка Реја Силвија ја пратил во храмот на божицата на домашното огниште Веста. Амулиј Реја Силвија ја поставил за „весталка“ - свештеница Веста, заѓто знаел дека „весталке“ не смеат да се мажат, со што Нумитор ќе остане без потомство.
Иако Реја Силвија била свештенчка во неа се вљубил богот на војнаМарс, и таа наскоро му родила близанци - Ромул и Рем. Кога кралот Амулиј дознал што се случоло, плаѓејќи се дека браќата ќе му ја одземат власта кога ќе пораснат му наредил на својот роб близнаците да ги фрли во реката Тибар. Ромул и Рем водата ги исфрлила на брегот, во подножјето на планината Палатина, на еден од седумте ридови. Во близина на брегот била волчицата Мартиа - волчицата на богот Марс која е денас симбол на градот Рим. Таа ги нахранила децата со своето млеко и ги одгледала. По некое време децата и волчицата ги открил овчарот. Тој ги зел децата со помош на својата жена Аке Ларенција, ги одгледал без да знае кои се и која им е судбината.
Кога Ромул и Рем пораснале и ја дознале вистината го свргнале кралот Амулиј од власта, Ромул го убил кралот Амулиј и власта му ја вратил на својот дедо Нумитор.
По некое време браќата воочиле дека градот е мал и решиле да основат нов, поголем град. Се договориле основач на тој град да биде оној кој ќе здогледа повеќе птици. Ромул се искачил на ридот Палатин, а Рем на Авентин, Ромул здогледал дванаесет, а Рем шест птици, па така честа да основе нов град му припаднала на Ромул. Тој тогаш заорал бразда околу ридот Палатин.
Romulu Romul Romulus Rémus Ромул
Еди Пере
Еди Пере (Νεροφράκτης, Нерофрактис) — село во Општина Доксат во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 53 километри јужно од градот Драма и на 12 километри југозападно од Доксат.
Селото се наоѓа на надморска височина од 48 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 700 Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 719 жители.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Нерофрактис.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 120 грчки семејства со 493 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 493 лица, додека во 1940 година селото броело 837 жители.
NGC 2544
NGC 2544 — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2544 се споменува и како UGC 4327, MCG 12-8-34, MK 87, IRAS 08159+7409, KCPG 160A, KUG 0815+741, CGCG 331-36.
Список на финалиња на Купот на УЕФА и УЕФА Лига Европа
УЕФА Лига Европа, поранешен Куп на УЕФА, е фудбалско натпреварување основано 1971 година. Се смета дела Лига Европа е второто по квалитет меѓународно европско фудбалско натпреварување. Клубовите остваруваат право на учество врз основа на пласманот во националните првенства и купови.
NGC 2544
Откривање
Објектот е откриен на 7 септември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Список на финалиња на Купот на УЕФА и УЕФА Лига Европа
Севиља го држи рекордот за најмногу освоени титули (шест). Севиља и Реал Мадрид се единствените екипи кои успеале да ја одбранат титулата во ова натпреварување. Најмногу титули по држави освоиле екипите од Шпанија (13). Иако Купот на саемските градови се смета за претходник на Купот на УЕФА, УЕФА не го признава тоа натпреварување како официјално клупско организирано од УЕФА.
NGC 2544
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2544 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2544 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Список на финалиња на Купот на УЕФА и УЕФА Лига Европа
Белешки
A. Натпреварот е завршен со резултат 0–0 после регуларниот дел и продолженијата. Галатасарај победил по изведување пенали 4–1.
NGC 2544
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 21 м 40,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 73° 59' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 2544 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23453. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 7; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 680.
Список на финалиња на Купот на УЕФА и УЕФА Лига Европа
Белешки
C. Натпреварот е завршен со резултат 2–2 после регуларниот дел.
D. Натпреварот е завршен со резултат 2–2 после регуларниот дел и продолженијата. Севиља победила по изведување пенали 3–1.
E. Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел.
F. Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел.
G. Натпреварот е завршен со резултат 0–0 после регуларниот дел и продолженијата. Севиља победила по изведување пенали 4–2.
I. Натпреварот е завршен со резултат 1–1 после регуларниот дел и продолженијата. Ајнтрахт победил по изведување пенали 5–4.
J. Вклучувајќи ја и Западна Германија.
Пано Манев
Пано Николов Манев или известен како Пано Ветерски (с., Велешко – 15 јануари 1945, ) — македонски револуционер со пробугарска ориентација, деец на ВМРО, велешки војвода, а во Втората светска војна водач на бугароманска контрачета. Стрелан со други 52 двајца велешани соработници на бугарскиот фашистички окупатор.
Животопис
Пано Манев е роден во велешкото село Ветерско. Во 1920 година влегува во ВМРО (на Тодор Александров) и станува терорист на организацијата. Во периодот помеѓу 1920 до 1927 година тој заедно со Трајко Чундев и Стефан Петков влегуваат во Македонија каде што основуваат местни комитети на ВМРО. Заедно извршуваат атентати против српската власт во Велешко. Во 1927 година тој заедно со Трајко Чундев поставуваа бомба на линијата Велес - Скопје, при што настрадал пазачот на железничката линија. Кога Македонија 1941 е окупирана од Царството Бугарија, тој активно помага на бугарската окупациона фашистичка власт. Во ноември 1941 година тој станува намесник на селата Ветерско, Лугунци и Рудник. Кога се појавуваат првите партизански чети во Македонија, Манев ја формира првата про-бугарска Велешка контрачета со која се борат против македонските партизани и револуционери. Според бугароманскиот историчар Коста Црнушанов, тој е убиен заедно со уште 52 затвореници во велешскиот масакр на 15 јануари 1945 година. Убиен е поради неговата соработка со Бугарскиот фашистички режим и злосторствата кои тој и неговата контрачета ги вршела во реонот на Велешко, а во корист на Бугарија. Токму неговите контрачетници, заедно со бугарската полиција се оние кои и ја отсекуваат главата на малолетната Невена Георгиева - Дуња, ја наденуват на кол и ја шетаат по Велешките улици.
Признавање на неговите злодела
Признание на злоделата на Пано Манев (Ветерски):
212
212 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 212 година од новата ера, 212. од првиот милениум, 12. од III век и трета од 210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 212 година се протега во 2848 и 2849, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2908 и 2909 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 755. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 423 и 422 година пред хиџра.
1472 п.н.е.
1472 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1472. година пред новата ера, 472. од вториот милениум п.н.е., 72. од 15 век п.н.е. и трета од 1470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4036 и 4037 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3278 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2288 и 2289 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 719 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1472 година се протега во 1164 и 1165, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1224 и 1225 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 929 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2157 и 2156 исламска година пред хиџра.
Борен (Чеч)
Борен или Бураџик (грчки: Βραχοχώρι, Врахохори) — село во Драмско, Егејска Македонија, денес во Грција. Влегува во состав на општината Неврокоп Ова е најсеверното населено место во Егејска Македонија и се наоѓа во етнографската област Чеч.
Корјакски
Корјакски — активен стратовулкан на полуостровот Камчатка на Далечниот Исток во Русија. Се наоѓа во близина на главниот град на Камчатка, Петропавловск Камчатски. Заедно со соседниот вулкан Авачински, тој е прогласен за Декаден вулкан, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи, земајќи ја предвид неговата историја на експлозивни ерупции и близината до населените места.
Геологија
Корјакски се наоѓа на Тихиот Океан во точката каде Тихоокеанската Плоча доаѓа до допир со Евроазиската Плоча со стапка од околу 80 милиметри годишно. Вулканот веројатно бил активен десетици илјади години. Геолошките записи покажуваат дека имало три главни ерупции во последните 10.000 години, на 5500 п.н.е., 1950 п.н.е. и 1550 п.н.е. Овие три ерупции се смета дека биле главно ефузивни, создавајќи обемни лавини текови.
Еруптивна историја
Друга кратка, умерена експлозивна ерупција се случила во 1926 година, по што вулканот не бил активен до 1956 година. Ерупцијата од 1956 година била поексплозивна од претходните познати ерупции, со VEI = 3, и генерирал пирокластични текови и лахари. Ерупцијата продолжила до јуни 1957 година.
На 29 декември 2008 година, Корјакски избувна со пепел од 6.000 метри, првата голема ерупција по 3.500 години.
Корјакски бил прогласен за Декаден вулкан во 1996 година, заедно со блискиот вулкан Авачински.
NGC 7361
NGC 7361 — спирална галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7361 се споменува и како IC 5237, ESO 468-23, MCG -5-53-27, IRAS 22395-3019, UGCA 434, AM 2239-301.
Откривање
Објектот е откриен на 28 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7361 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7361 има привидни димензии од 3,9' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 42 м 17,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 3' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 4°.
Други поделби
Проучување на NGC 7361 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69539. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 384; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7498. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 16.
Градски парк (Киев)
Градскиот парк (украински: Міський парк) е еден од парковите во престолнината на Украина, Киев.
Поранешни имиња на паркот се: Царски парк во времето на Руската Империја и Првомајски парк во времето на Советскиот Сојуз. Денешното име, паркот го добило по добивањето на независност на Украина.
Паркот бил основан во 1743 година од страна на архитектот Бартоломео Растрели, врз основа на планот односно на местото на градината која датирала од времето на Петар Велики. Во 1763 година биле засадени неколку видови на овошје, кои биле ставени во стаклената градина. Во оваа област денеска се наоѓа стадионот на ФК Динамо Киев, Лобановски.
Самиот парк географски се наоѓа помеѓу Мариинскиот и Крештатискиот парк. Вкупната површина на паркот изнесува 11,7 хектари.
Милош Вељковиќ
Милош Вељковиќ (26 септември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра како централен бек за Вердер Бремен и за репрезентацијата на Србија.
Клупска кариера
Роден во Базел во Швајцарија од родители Срби, Вељковиќ ја започнал својата професионална фудбалска кариера во швајцарскиот ФК Базел.
Тотенхем Хотспур
Вељковиќ отишол на позајмица во Мидлсброу во Чемпионшип на 16 октомври 2014 година на три месеци. Поради формата на дуото од средниот ред Грант Лидбитер и Адам Клејтон во средниот ред, тој бил ограничен на неколку замени настапи и неговата позајмица не била продолжена во јануари.
Вердер Бремен
Вељковиќ му се приклучил на Вердер Бремен на 1 февруари 2016 година, потпишувајќи три и пол годишен договор, за пријавена сума од 300.000 евра. На 24 септември 2016 година, тој го направил својот прв настап за првиот тим во сезоната 2016–17 во победата со 2–1 против ВфЛ Волфсбург на 5. натпревар, првата победа на клубот во сезоната; тој ги одигра цели 90 минути како централен бек откако Ламине Сане отпаднал поради проблеми со коленото на загревањето за натпреварот.
Во јуни 2018 година, тој се договорил за продолжување на договорот со клубот.
Репрезентативна кариера
Вељковиќ е роден во Швајцарија од родители Срби, тој првично ја застапувал Швајцарија до 16 години пред да се заложи за верност кон Србија. Тој играл за репрезентацијата на Србија до 19 години, која го освоиле Европското првенство за играчи до 19 години на УЕФА во 2013 година. Во летото 2015 година, тој исто така го освоил Светскиот куп на ФИФА до 20 години за Србија како дел од Златната генерација која доаѓала за репрезентацијата на Србија. Вељковиќ на секој натпревар играл како централен бек.
Тој го имал своето деби за репрезентацијата на Србија на 11 ноември 2017 година на пријателски натпревар против Кина.
Во јуни 2018 година, тој бил вклучен во последниот тим од 23 играчи за Светското првенство во фудбал 2018 година, каде што се појавил на натпреварот против Бразил.
Стил на игра
Вељковиќ играл и како централен бек и како дефанзивен играч за врска. Тој открил дека претпочита да игра како дефанзивен играч за врска во клупскиот фудбал, а претпочитал да игра како централен бек за време на репрезентативниот фудбал.
Трофеи
Србија
Индивидуално
Маринфлис
Маринфлис (Marienfließ) — општина во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија.
Општини во Германија
Општини (Gemeinde) се најниското ниво на територијална поделба во Германија. Ова може да биде четврто ниво на територијална поделба во Германија, за разлика од оние покраини кои имаат и Regierungsbezirke (еднина: Regierungsbezirk), тогаш општините стануваат петто ниво.
Преглед
Со повеќе од 3.400.000 жители, најнаселена е градот Берлин; а најмалку населена е Виденборстел (8 жители во 2010), во Шлезвиг-Холштајн.
Бљерим Сејдиу
Бљерим Сејдиу ( во ) — македонски политичар и правник. Тој моментално е градоначалник на Општина Желино.
Политички живот
На локалните избори во октомври 2017 година, Сејдиу го добил градоначалничкиот мандат во Општина Желино. Тој бил кандидат за градоначалник од редовите на Беса. На 29 октомври 2021 година, за време на локалните избри, Бљерим Сејдиу победил во вториот круг и станал старо нов градоначалник на Општина Желино.
Приватен живот
Блерим Сејдиу е оженет и татко на две деца.
1641
1641 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1641 година од новата ера, 641. од вториот милениум, 41. од XVII век и втора од 1640-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7149 и 7150 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6391 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5401 и 5402 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2394.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1641 година се протега во 4277 и 4278, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4337 и 4338 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2184. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1050 и 1051 исламска година.
Розафа
Розафа или „Скадарско кале“ (Kalaja e Shkodrës) е тврдина која се наоѓа во близина на градот Скадар, во северозападна Албанија. Тврдината се издига на 130 метри надморска висина, обграден од реките Бојана и Дрим. Скадар е седиште на Општина Скадар и претставува еден од најстарите историски градови во Албанија.