cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Милко Бамбич
Живот
Бамбич бил роден во Трст, каде што го посетувал основното училиште Кирил и Методиј на словенечки јазик како наставен јазик, лоцирано во Свети Иван, Трст. Потоа, бил ученик во едногодишното германско подготвително училиште и во првиот клас на германското средно техничко училиште во Трст. Во 1919 година учел во приватното училиште на браќата Рендиќ, а потоа и во средното техничко училиште „Идрија“, каде што се запознал со движењата на модерната уметност на Лојзе Спазапан, словенечко-италијански модернистички сликар, кој во тоа време служел во Идрија како математичар и учител по цртање. Бамбич станал водечки илустратор на словенечкиот печат во Трст. Бил спречен од фашистите да влезе во Accademia di Belle Arti во Венеција кон крајот на 1920-тите. Во 1927 година учествувал на подземна изложба на словенечки уметници од Трст, забранета од италијанската фашистичка влада.
Лука Групчев
Биографја
1938-1939 година, заедно со Лазар Томов и Христо Танушев е член на редакциониот комитет на списанието „Илустрација Илинден“.
Починал во Софија, на 30 јули 1947 г.
Милко Бамбич
Живот
Бамбич ја објавил својата детска приказна за Буци-Бу, црниот крал кој со својата лажна мудрост го одвел својот народ во пропаст. Бидејќи италијанските фашистички власти ја препознале пораката како политички мотивирана, Бамбич морал да го напушти Трст во Југославија за да избегне апсење. Таа година се преселил во Љубљана, каде што се занимавал со студии по архитектура, но не ги завршил. Во 1929 година се преселил во Загреб, каде што водел графичка компанија и објавил уметнички преглед. Во 1931 година, ги дизајнирал Трите срца (Tri srca) бренд за Раденска. Во 1932 година посетувал курсеви по историја на уметност во Љубљана. Во 1935 година, издавачката куќа „Младинска матика“ му ја доделила на неговата младинска сликовница „Крал Хонолулу“ (словенски: ). Се вратил во Трст во 1943 година, по капитулацијата на Италија, и таму живеел до својата смрт. Дури во 1959 година го создал својот втор стрип. Во 1975 година му била доделена наградата Марчело Маскерини, а во 1978 година одржал изложба во библиотеката Сежана, која го зголемила интересот за него во словенечките кругови. Во 1980 година, тој имал ретроспективна изложба во Вила Опицина, и голема изложба во Трст во 1985 година.
Работа
Севкупно, Бамбич илустрирал над 70 книги, меѓу кои и стихозбирката Тичистан од Алеш Дебељак. Покрај неговите стрипови и карикатури, тој ја изработил и првата словенечка младинска книга во литографија во боја, Ноќта на Свети Никола, напишана од Јосип Рибичич. Зборувал девет јазици и преведувал песни, на пример од рускиот поет Александар Блок и од италијанската поетеса Мишел Шоние, со објавени неколку дела. Имал седум патенти во различни европски земји. Во поголемиот дел од својот живот, тој бил многу поврзан со родниот град Трст, каде што бил водечки словенечки илустратор. Пишувал и илустрирал и литература за деца. Неговата слика била заснована на Виенската сецесија и словенечкиот импресионизам. Неговите карикатури и илустрации се опишани како лесни, иновативни, хумористични и анегдотски. Во италијанскиот печат, тој бил ценет ликовен критичар и објавувал написи за уметност, образование, технологија, национални прашања и други теми. На стогодишнината од неговото раѓање била организирана конференција и три изложби на неговите дела.
Наводи
<references group="" responsive="0">
936
936 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 936 година од новата ера, 936. од првиот милениум, 36. од X век и седма од 930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6444 и 6445 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5686 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4696 и 4697 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1689.
Мренога
Мренога — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југозападниот дел на Општина Демир Хисар, од десната страна на Црна Река. Селото е ридско, на надморска височина од 760 метри.
Мренога се наоѓа во средишниот дел на Општина Демир Хисар, во долината на Мренога се наоѓа на 19 км северозападно од градот Демир Хисар.
Мренога е сместена во долината на Боишка Река. Источно од селото се наоѓа ридот Илиница, западно од него Плакенска Планина, а на север од селото долината на Боишка Река се отвора за да направи пат да се влее во Црна Река. Од општинското средиште градот Демир Хисар, селото е оддалечено 19 километри.
Атарот на селото зафаќа простор од 14,4 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 1.184 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 183 хектари, а на пасиштата само 45 хектари.
Историја
Во XIX век, Мренога било христијанско село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманското Царство. Се наоѓало под црковно-пропагандното влијание на Бугарската егзархија. Селото се спомнува во спомените на Алексо Стефанов (војвода на ВМОРО), во контекст на борбите за време на Младотурската револуција од 1908. Исто така, се спомнува во спомените на Кирил Прличев, во примерите кои тој ги дава за ѕверствата врз месното население од страна на српската војска по окупацијата на Вардарска Македонија за време на Втората балканска војна (1913).
До 2004 година, Мренога било во составот на веќе непостоечката Општина Сопотница (се наоѓало во јужниот дел на оваа општина).
Стопанство
Во селото најзастапено е полјоделството и шумарството. Обработливото земјиште зафаќа 183 хектари, пасиштата зафаќаат 45 хектари, додека шумите доминираат со 1184 хектари. Најголем дел од селаните имаат ниви (вкупно 56). Во селото функционираат услужни објекти.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Мренога имало 380 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мренога имало 400 жители.
Во текот на втората половина на XX век, од Мренога се иселил значителен број од населението, така што, населбата преминала од средно, во мало село. Во 1961 година селото имало 414 жители, а во 1994 година 185 жители, македонско население. Според последниот попис во 2002 година, бројот на жители во Мренога е 107. Половата дистрибуција е 51 мажи и 56 жени. Бројот на домаќинства е 44, а бројот на станови 71, што укажува на голем број на напуштени куќи.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 55 жители, од кои 53 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Мренога е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Сопотница.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.
Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во тогашната Општина Жван, во која покрај селото Мренога, се наоѓале и селата Вирово, Жван, Радово, Слоештица, Сопотница, Суво Грло и Церово. Општината Жван постоела и во периодот 1950-1952, кога влегувале селата Жван, Мренога, Слоештица, Сопотница и Суво Грло.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 652 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 74 гласачи.
Иселеништво
Постари иселеници до 1952 година има во Србија (3 семејства), Бугарија (4 семејства), САД (1 семејство), Битола (1 семејство) и во Канада (1 семејство).
Пабло Алборан
Неколку месеци по издавањето на овој албум беше издаден и акустичниот албум En acústico, прв негов концерт кој бил снимен, кој исто така го достигна првото место во Шпанија. Неколку недели подоцна албумот бил издаден и во Португалија, каде исто така неколку недели се наоѓал на првото место.
Грб на Доминиканската Република
Грбот на Доминиканската Република се состои од штит во чија основа има бел рамнокрак крст со наизменични 2 црвени и 2 сини полиња (видете Знаме на Доминиканската Република), од чија хералдчики лева страна се наоѓаат гранки од палма, а од хералдчики десната страна се наоѓаат маслинови гранчиња. Над штитот се наоѓа сина трака на која е испишано националното мото: Dios, Patria, Libertad (Бог, Татковината, Слобода). Под штитот, на црвена трака (чии краеви се прикажуваат и ориентирани нагоре) е испишано Republica Dominicana. Во центарот на штиот е Библијата, отворена на Евангелието по Јован, 8:32, каде што пишува Y la verdad os hará libres (И вистината ќе ве избере вас), со мал крст погоре. Со секоја страна на Библијата и крстовите се наоѓаат по три копја од кои по две го носат знамето на Доминиканската Република.
Грбот се појавува и во средината на знамето на Доминиканската Република
Бунариште (Сопотница)
Бунариште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Сопотница. Претставува населба од средниот век. Се наоѓа на 2 км западно од селото, каде се гледаат остатоци од урнати објекти. На овој терен минувал патот што ги поврзувал Доленци, Брезово и Кичево.
Розацеа
Розацеа - хронично заболување на кожата на лицето.
Симптоми
Розацеата се изразува преку појава на црвенило на лицето, придружено со испукани капилари и гнојни брончиња. Не постои јасна причина за настанувањето на ова заболување, но дефинитивно се должи на претераната реактивност на капиларите, на претераниот одбранбен и воспалителен одговор на кожата на вообиачените дразби и на присуството на одредени паразити во поголем број. Најчесто се јавува кај жените на средна возраст, со нежен, светол тен на кожата.
На почетокот, розацеата се појавува во вид на минливо, краткотрајно црвенило на лицето, обично по влегување во топла просторија, по изложеност на сонце и по јадење лута или зачинета храна или пиење топли напивки. Исто така, црвенилото се појавува и при најмало возбудување и стрес, а со текот на времето, црвенилото трае подолго и, најпосле, станува постојана појава на лицето. Оваа прва фаза може да трае од неколку месеци до неколку години, со повремена појава на ситни гнојни брончиња, кои наликуваат на акни. Постојаното црвенило е последица на проширените крвни садови во кожата на лицето, кои поради постојаното наизменично стегање и опуштање ја губат еластичноста и стануваат трајно проширени.
Бавност (сеизмологија)
Бавноста (s) - количина воведена во сеизмологијата што е реципрочна брзина. Така, времето на патување на бран е растојанието што бранот го поминува повеќе пати од бавноста на медиумот (во сеизмологијата, тој се однесува на различни слоеви на Земјата кои покажуваат различна густина) Така,
Бавност = 1/Брзина
Ако ја поделиме патеката проследена со зракот на N сегменти со број i = 1, 2.. N вкупното време на патување на бранот е
Затоа, преостанатото време на патување се должи на заминувањата во бавноста што ги доживува бранот долж патот на зракот.
Сонично мерење
Мерења на времето на интервален премин, назначено {\Delta} t, направени за време на жично мерење се користат за да се утврдат звучните брзини на ѕидниот камен во дупнатини. Користената алатка има извори и приемници кои се во контакт со бунарот и го мери одложувањето помеѓу изворот што се активира и сигналот што се прима. Мерењата се вообичаени во единиците на микросекунди по стапка и се снимаат на дневникот на бунарот.
Лента во спротивна насока
Во номенклатурата на транспортното инженерство, лента во спротивна насока или контранасока е лента во која текот на сообраќајот е во спротивна насока од околните ленти.
Лентите во спротивна насока често се користат за велосипеди или брз автобуски транзит на она што инаку би биле еднонасочни улици.
Велосипедски ленти во спротивна насока
„Контранасока" или лентa во спротивна насока е чест дел од пристојната велосипедска инфраструктура и често се појавува на еднонасочни улици. Стандардниот пример е таков што автомобилскиот и другите типови моторен сообраќај може да имаат само една коловозна лента, додека од двете страни постојат велосипедски ленти; една којашто оди во иста насока како моторниот сообраќај, а друга (контранасочна лента) којашто им овозможува на велосипедистите да се движат безбедно и во спротивна насока од автомобилите. Ова е дозволено кога патот не е доволно широк за две ленти за автомобилски сообраќај, но постои доволно простор за да се овозможи дополнителна велосипедска лента; и без тоа велосипедистите би биле принудени да прават долги и можеби небезбедни заобиколувања.
Другиот случај е сличен како случајот погоре со тоа што постои само една велосипедска лента, лентата во спротивна насока, и велосипедите кои се движат во иста насока како автомобилите ја споделуваат автомобилската лента. Ова решение е посоодветно за многу тесни патишта или патишта со неоптоварен сообраќај. Во Белгија од 2005 година, а во Франција од 2010 година, основната позиција во градовите е еднонасочните улици да бидат достапни за возење велосипед во која било насока, на француски јазик познато како sens unique limité (SUL). Во овој случај, лентата во спротивна насока е често обележана со боја, со точкести бели линии и идеограми на велосипед, или по целиот тек на улицата ако е прометна, или повообичаено само на крстосници.
Во Холандија, повеќето еднонасочни улици се двонасочни за велосипедистииако ова не е секогаш означено со лента во спротивна насока. Ова е означено како „еднонасочна улица, освен за велосипедисти“.
Возењето велосипед во спротивна насока често се асоцира со повисок ризик од судир, но онаму каде што е соодветно оценето, возењето во спротивна насока всушност го намалува ризикот од судири.
Виру (јазик)
Виру (võro kiil) — јазик од групата на балтофински јазици од семејството на угрофински јазици. Традиционално јазикот се сметал за дијалект на јужниот естонски јазик или на естонскиот јазик, но сепак јазикот си има свои пишани стандарди и барање за признавање како автохтонен јазик во јужна Естонија. Јазикот го зборуваат околу 70.000 луѓе.
Самогласки
Јазикот има самогласна хармонија, која е типична за многу уралски јазици, но отсутна во современиот стандарден естонски.
Согласки
Сите согласки (осен и ) може да се палатализирани. Гласилната избувна согласка (q, т.е. ) е многу чест глас во јазикот.
83 п.н.е.
83 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 83. година пред новата ера, 83. од првиот милениум п.н.е., 83. од 1 век п.н.е. и четвртта од 80-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5425 и 5426 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4667 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3677 и 3678 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 670.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 83 година се протега во 2553 и 2554, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2613 и 2614 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 460. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 726 и 725 исламска година пред хиџра.
Екернферде
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Шлај-Балтичко Море, иако самиот град не е член на заедницата.
Име
Името на Екернферде е од мешано потекло, но изведено од името на дански замок порано сместен близу денешниот град, кој исто така се сретнува во името на градскиот округ Борби. Ова утврдување е запишано во век како Ykærnæburgh. Во 1441 година, градот го користел официјалниот печат во неговото име како Ехернеборг (Eherneborgh). Првиот слог се однесува на денешниот дански збор „егерн“ кој означува верверица, додека „-ферде“ доаѓа од долногерманскиот јазик и означува фјорд. Вториот слог -ферде е забележан во латинизираната форма на двата официјални печати користени во градот во 1602 и 1624 година. Етимологијата на името на градот е прикажана преку верверицата во грбот на градот, првпат забележан во печатот од 1441 година.
Стопанство
На почетокот на век, Екернферде бил познат по неговото пристаниште, рибарството, трговијата со земјоделски производи и производството на сол и железни добра.
Сите подморници на Германската морнарица се сместени во Екернферде. Покрај тоа, во градот се наоѓа и седиштето на БЕХН, претпријатие за алкохолни пијалаци, основано во 1792 година. Седиштето на СИГ Зауер исто така се наоѓа во градот.
Сообраќај
Железничката линија Кил—Фленсбург поминува низ градот, на која се наоѓа и железничката станица во Екернферде, сместена во западниот дел на градот. Главната автобуска станица е поврзана со железничката станица. Железницата припаѓа на Германските железници. Екернферде има четири автобуски линии низ градот, кои ги опслужува со нископодни автобуси. Во градот не сообраќаат трамваи или тролејбуси.
Во Екернферде се наоѓаат два пункта за изнајмување велосипеди, една близу плажата и еден во пешачката зона.
Поголем меѓународен аеродром претставува Хамбуршкиот аеродром.
Збратимени градови
Екернферде е збратимен со следниве градови:
Дејан Ѓорѓевиќ
Дејан Ѓорѓевиќ (20 септември 1992) е српски фудбалер, кој играл како напаѓач за Вестри.
Клупска кариера
Ѓорѓевиќ својата сениорска кариера ја започнал во Слога Бајина Башта во 2011 година. Во својата дебитантска сезона за првиот тим имал 23 натпревари во српската лига Запад. Ѓорѓевиќ останал во клубот до 2015 година, а играл и за Слога Пожега одреден период во сезоната 2014–15. Во летото 2015 година, Ѓорѓевиќ се приклучил на Слобода Ужице. Ѓорѓевиќ го постигнач првиот хет-трик во својата професионална кариера за Слобода Ужице во 24 натпревар од сезоната 2015–16 во Првата лига на Србија против Раднички Крагуевац, одигран на 28 април 2016 година. Постигнувајќи 10 гола на 30 одиграни натпревари, Ѓорѓевиќ бил номиниран за најдобар играч на сезоната, по избор на навивачите. Следното лето потпишал со малтешкиот прволигаш Биркиркара, каде забележал 5 натпревари на сите натпреварувања за првата полусезона. На почетокот на 2017 година се враќа во Србија и се приклучил на ФК Земун. Подоцна, во април истата година го раскинал договорот и го напуштил клубот, забележал само 2 настапи како резервен играч. Во летото 2017 година, Ѓорѓевиќ се врати во Слобода Ужице.
Лешек Белиот
Лешек I Белиот (пол. Leszek Biały; ~ – ) — кнез на Сандомјеж и (од 1202 до 1206 г.), Кнез на Краков. Лешек бил владетел на Полска од 1194-1227 освен во кратките периоди кога бил симнуван од власт во 1200, 1201 и 1206 г. Неговото право на престолот го оспорувале Мјешко III Стариот и Владислав III Тенконогиот. Лешек бил официјално крунисан во 1202 г.
Други извори даваат уште посложена слика за владеењето на Лешек, каде помеѓу 1198 и 1211 г. Лешек бил симнуван од престолот на уште повеќе наврати. Според овој план, се смета дека тој бил отстранет во 1198, вратен во 1199, симнат во 1202 и повторно поставен во 1206, па потоа отстранет по третпат во 1210 и поставен во 1211 г. При неговото трето симнување од власт, за врховен владетел на полска бил назначен Мјешко IV Плетоногиот.
Лешек бил син на Казимјеж II Праведниот и жена му Хелена Зноемска. Со смртта на Казимјеж, Лешек се повикал на правото врз територии од Сандомјеж.
Во 1205 г. Лешек го поразил Роман Мстиславич, Кнез на Киевска Русија, во Битката кај Завихост во Малополска.
По ова, Лешек влегол во потесна соработка со архиепископот Хенрик Кјетлич во имплементацијата на реформите на папата Инокентиј III.
Лешек војвуал со Унгарија за власта над Галиција, но не успеал да ја прошири својата власт над тие територии. Меѓутоа Лешек постигнал спогодба со Унгарија за ширење кон исток, според која унгарскиот принц би се оженил за една од Лешековите ќерки и така што биде поставен за вазал на Унгарија, со очигледна корист и за Полска. Меѓутоа кралот Данило Галички, син на починатиот крал Роман Мстиславич, во 1214 успеал да ја дограби власта во Галиција и така намерите на Полска за превласт и ширење на католицизмот во тие краеви пропаднале.
Брак
Лешек се оженил за Гшимислава Луцка во 1207 г. Таа била ќерка на Ингвар Луцки, владетелот на Луцк и околината, како дел од Галиција. Така овој брак станал дел од Лешековата политика за експанзија на исток.
Деца
Лешек има ќерка, Саломеја Краковска, родена во 1211 г. Таа се омажила за војводата Коломан. Коломан бил син на унгарскиот крал Андреј II (Андраш II). Венчавката се одржала околу 1215 г. кога Саломеја имала 4 години, а Коломан имал 7. Било предвидено тие да бидат владетели на Галиција, но во согласност со гореспоменатото, нештата се измениле и ова никогаш не се остварило.
Лешек и Гшимислава имале и син - Болеслав V Срамежливиот.
Смрт
Во 1227 г., за време на собрание на полските властелини во Гонсава Лешек бил убиен (веројатно по наредба на војводата Свјентопелк II Поморски). Ова се случило бидејќи Лешек се обидел да го натера Свјентопелк да му се потчини нему.
Во една позната анегдота, Лешек еднаш му објаснил на папата дека полските витези не можат да учествуваат во крстоносната војна бидејќи во Палестина нема медовина/пиво.
Во културата
Во 1809 г. била изведена опера за Лешек под наслов „Лешек Белиот“. Нејзин автор бил Јозеф Елснер.
NGC 5386
NGC 5386 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5386 се споменува и како UGC 8890, MCG 1-36-10, CGCG 46-24, IRAS 13558+0634.
Откривање
Телото е откриено на 29 април 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5386 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 5386 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 58 м 22,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 20' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 5386 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49719. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 315. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 96.
Краиште (Сопотница)
Краиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Сопотница. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на 1,5 км јужно од селото, каде се наоѓа грамада од градежен материјал. Според преданието, овде се наоѓала црква, а во непосредната близина биле откривани и гробови.
Тико Вилка
Тико Константинович Вилка (Тыко Константинович Вылка; 16 (28) февруари 1886 година - 28 септември 1960 година) - ненецки уметник, наратор, јавна и политичка личност. Тој застана на потеклото на литературата на ненци. Автор на епски приказни.
Гунел Карлсон
Ганел Џени Ен Карлсон, родена Персон (родена на 25 ноември 1956 година) е шведска новинарка, авторка и телевизиски презентер на тема градина. Таа е позната по претставувањето на шоуто за градинарство SVT Gröna rum. Таа исто така е автор на неколку книги и е редовна во шоуто на SVT Go'kväll.
Список на филмови од Стивен Спилберг
Ова е список на филмови од режисерот Стивен Спилберг, вклучувајќи ги оние кои ги режирал, продуцирал и во кои глумел. Интересна работа што треба да се напомене за Спилберг е дека тој се грижи за неговото име. Ако бил продуцент на некој филм што тој смета дека не е доволно добар, бара името да му биде отстрането од филмот.
NGC 7808
NGC 7808 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7808 се споменува и како MCG -2-1-13, NPM1G -11.0001, IRAS 00009-1101.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7808 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7808 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
NGC 803
NGC 803 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 803 се споменува и како UGC 1554, MCG 3-6-28, CGCG 461-38, IRAS 02010+1547.
NGC 7808
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 3 м 32,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 44' 39"".
82 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
NGC 803
Откривање
Телото е откриено на 15 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
82 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5426 и 5427 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4668 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3678 и 3679 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 671.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 82 година се протега во 2554 и 2555, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2614 и 2615 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 461. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 725 и 724 исламска година пред хиџра.
NGC 7808
Други поделби
Проучување на NGC 7808 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 243. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 260; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5263. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 788.
NGC 803
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 803 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 803 има привидни димензии од 3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 3 м 44,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 16° 1' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Робот
Робот — автоматски управувана машина која е способна сама да извршува задачи, скоро секогаш преку електронски програмирани инструкции. Друга одлика е тоа што преку неговите движења роботот често спроведува чувство дека има своја намера.
Потекло
Од почетокот на цивилизацијата човекот имал замисла за создавање на суштество кое ќе личи на самиот човек. Општествата во раниот дел на првиот милениум ангажирале робови и ги користеле за да извршуваат задачи кои биле физички тешки и валкани. Имајќи ги робовите за да ги хранат робовладетелите, за да го одржуваат нивното општество и да се концентрираат на тоа што го согледале како поважна задача како бизнисот и политиката. Човекот открил механизми како на воденицата кои подоцна преранале во роботи. Технолошкиот развиток бил бавен, имало покомплексни машини, генерално ограничени на многу мал број, кои извршувале пограндиозни функции како тие тие инвентирани од Херојот на Александрија.
Во првата половина на вториот милениум човекот почнал да развива покомплексни машини и сè повеќе да ги открива грчките инженерски методи. Луѓето како Леонардо да Винчи во 1495 преку Жак де Вокансон во 1739 направиле планови и изградиле автомата и роботи водејќи на книги од дизајни како во јапонската Karakuri zui (илустрирана машинерија) во 1796. Како што механичките техники се развивале низ индустриската ера, можеме да најдеме повеќе практични апликации како на Никола Тесла во 1898 кој дизајнирал радио-контролирано торпедо и Westinghouse Electric Corporation творба Телевокс во 1926. Одавде ние можеме да најдеме поголем развиток на андроидите како што конструкторите се обидувале да изведуваат почовечки движења кај роботите вклучувајќи ги нацртите на биологот Макото Нишимуја од 1929 г. и неговиот робот Гакутенсоку, кој плачел и ги менувал изразите на лицето и порубиот „Електро“ од Вестингхаус во 1938.
Електрониката сега стана водечка сила во развитокот на механиката со откривањето на првиот аутономус робот создаден од Вилијам Греј Валтер во Бристол, Англија, 1948. Првиот дигитален и програмиран робот беше откријан од Џорџ Девол во 1954 и се викаше Унимате.
Од тогаш можеме да видиме посовремени роботи како роботите АСИМО кои можат да одат и да се движат како луѓе. Роботите ги заменија робовите во извршувањето на тешките задачи, кои човекот претпочита да не ги работи или се опасни по неговиот живот, како оние во вселената и на дното на морето каде човекот не може да ги преживее екстремните услови.
Роботите се појавуваат во две форми: оние коишто можат да прават и да поместуваат предмети, како индустриските или мобилните роботи, и оние кои можат да се користат наместо луѓе, како андроидите на АСИМО и ТОПИО, и оние кои играат поспецифични улоги како Нано роботите и Рој роботите.
Човекот развил страв од роботите и тоа како тие можат да реагираат во општеството, како во научно-фантастичните филмови Shelley's Frankenstein и EATR, и ние сѐ уште ги користиме роботите за извршивање на разни задачи како правосмукалки, косачки за треви, машини за чистење, роботи за истражување на други планети, правење коли, за забава и за војување.
Потекло на поимот
Зборот робот беше претставен на јавноста од Чешкиот писател Karel Čapek во неговата претстава R.U.R. (Rossum's Universal Robots), издадена во 1920. Претставата започнува во фабрика која прави роботи, но тие се блиску до модерната идеја за андроиди, суштества коишто можат да бидат замена за луѓето. Тие можат да мислат за себе, и да бидат среќни што му служат на човекот.
Во колумна за чешкиот весник Lidové noviny во 1933, Карел Чапек то изјавил дека сакал да ги нарече тие суштества laboři (од латинскиот збор Labor што значи работник). Како и да е, нему не му се допаѓаше зборот и го прифати предлогот на неговиот брат тие суштества да се викаат Роботи. Зборот robota значи работа, или работник, или некој кој многу работи во Чешкиот и многу други Словенски јазици.
Историја
Многу антички митологии вклучуваат вештачки луѓе, како на пример механичките службеници изградени од страна на грчкиот бог Хефест (Вулкан до Римјаните) од глината golems на една еврејска легенда и глина Великани на Нордиска легенда, и Galatea, митската статуа на Pygmalion дојде во живот. Во грчката драматика, Deus ex machina беше неприроден како драмски уред што обично се вклучени за намалување на божество со жици во претставата за да се решиат навидум невозможни проблеми.
Во 4 век п.н.е., на грчки математичар Archytas на Тарентум претставил механичка птица на парен погон која ја нарекол "The Pigeon". Херон Александриски (10-70 н.е.), грчки математичар и пронаоѓач, создал многубројнии автоматизирани кориснички-конфигуративни уреди, и опишал машини напојувани со воздух под притисок, пареа и вода. Су Сонг изградил Саат кула во Кина во 1088 со механички фигурини кои божем потврдуваа часа.
Рани модерни случувања
Леонардо да Винчи (1452-1519) скицирал планови за humanoid робот околу 1495. Бележниците на Да винчи, разоткриени во 1950 година, содржат детални цртежи на механички витез сега познат како робот на Леонардо, можност да седне, да ги движи рацете и да се движи со главата и вилицата. Дизајнот беше веројатно заснован на анатомски истражувања снимени во неговиот Виртуелен човек. Не е познато дали тој се обиде да го изгради.
Во 1738 и 1739, Жак де Вокансон изложил неколку животно-големински автомати : флејта плеер, луле плеер и патка. Механичката патка може да размавта со крилја, да движи со вратот, и да проголтува храна од страна на излагачот. Комплекс механички играчки и животни изградени во Јапонија во 1700-тите биле опишани во Karakuri zui (Ѕ машини, 1796).
Современи случувања
Јапонскиот сликар Hisashige TANAKA (1799-1881), познат како "Јапонскиот Едисон" или "Karakuri Giemon", создаде низа на крајно комплексни механички играчки, од кои некои служеле чај, фрлале запалени стрели составени од треперат, па дури и насликани со јапонски Канџи знак. Во 1898 Никола Тесла јавно демонстрирал радио-контролирано торпедо. Врз основа на патенти за "teleautomation", Тесла се надевал да го развие во оружје систем за морнарицата на САД.
Првите електронски автономни роботи беа создадени од страна на Вилијам Греј Волтер од невролошкиот институт во Бристол, Англија во 1948 и 1949 година. Тие беа именувани Elmer и Elsie. Овие роботи можат да почувствуваат светлината и контакт со надворешни објекти, и ги користат овие стимули за навигација.
Модерни роботи
Мобилни роботи
Мобилните роботи имаат способност за движење во околината, односно не с ефиксирани на едно место.Пример на мобилни роботи кои денес се употребуваат се automatic guided vehicle (AGV). Тоа се роботи кои следат исцртани линии или жици по подот, или користат ласерски сензор за движење. За овие роботи ќе збруваме подоцна во статијата.
Мобилните роботи исто така се употребуваат во индустријата, како борбени машини и за безбедносни причини. Мобилните роботи сè уште се истражуваат и надоградуваат во многу светски универзитети за роботика. Модерните роботи се користат во посебни услови во лаборатории бидејќи тие не се сè уште развиени до ниво кога ќе можат сами да се движат без никакви тешкотии.
Индустриските роботи најчесто се немобилни и составени од една подвижна рака прикачена на фиксна основа која може да извршува само неколку команди. Меѓународната организација за стандардизирање (International Organization for Standardization) дава дефиниција за манипулирање со индустриски роботи во ISO 8373:
-Автоматски контролиран,способен за репрограмирање, повеќенаменски манипулатор, прогамибилен во три или повеќе оски, кој може да биде или фиксен или мобилен, за користење во индустриски апликации за автоматизација.
Оваа дефиниција е искористена од “Интернационалната Федерација на робитите” (International Federation of Robotics), “Европската организација за истражување на роботите “ (EURON) и голем број други националцни стандардни комисии.
Услужни роботи
Најголем број од индустриските роботи се фиксирани роботски раце и манипулатори кои главно се користат за производство и дистрибуција на стоки.вIFR, предложи пробна дефиниција за услужен робот, "Услужен робот е робот кој работи полуили целосно автономно и врши услуги од корист на благосостојбата на луѓето и опремата, со исклучок на производствени операции."вВо Јужна Африка зборот “Робот” најчесто с екористи за уличните семафори.
Современи Користи
Роботите можат да се класифицираат според нивната специфична намена. Еден робот може да биде дизајниран да извршува една задача екстремно добро, или спектар на задачи многу подобро. Се разбира секој робот може да се репрограмира и да извршува различна работа од претходната, но спеак има роботи кои се ограничени од нивната физичка форма. На пример фабричката Рака робот може да извршува неколку задачи како сечење, заварување, лепење и друго.
Општа намена на автономните роботи: Тоа се роботи кои можат да извршуваат повеќе задачи независно. Можат да се движат независно во просторот и самостојно да ги задоволува своите обврски.
Дефиниции
Зборот робот може да се однесува на на физички и виртуелни софтверски агенди, но поимот обично се однесува на двата вида. Нема концензус во кој машините се квалификуваат како роботи, но има општа согласност помеѓу експертите, и публиката, дека роботите имаат тенденција да прават нешто или с`е од следното: да се движат, да работат со механичките екстремитети, да ја осетат и манипулираат нивната животна средина, и да стекнат интерегентно однесување-посебно однесување со кое се емитираат луѓе или некои животни. Не постои дефиниција за робот која ги задоволува сите и многу луѓе имаат своја дефиниција. На пример Џозеф Енгелбергер, пионер во индустриската роборика, еднаш забележа: “Не можам да дефинирам што е робот, но можам да препознаам кога ќе видам.” Според ‘Енциклопедија Британика’ робот е ‘било која автоматски управувана машина која го заменува човечкиот напор, иако во изгледот не можи да личи на човечко суштество или да извршува некои функции на човечки начин. ‘Merriam-Webster’ го опишува роботот како ‘машина која изгледа како човек и врши разни сложени дела (како одење или зборување) како човекот, или ‘уред кој автоматски врши комплицирани и често повторливи задачи’, или ‘механизам воден од автоматска контрола’.
Дефинирање на одлики
Иако нема ни една точна дефиниција за робот, еден робот ќе ги има неколку или сите од следните одлики. Тоа е електрична машина која има способност да комуницира со физички објекти и да биде дадено електронско програмирање да работи одредена задача или да прави цела низа од задачи или акции. Таа исто така може да има способност да согледува и собира податоци од физички објекти, или на нејзината локална физичка средина, или да обработува податоци, или да одговара на различни стимули. Ова е во контраст со едноставен механички уред како опрема или хирдауличен прес или било која друга точка која нема обработлива способност и која извршува задачи преку чисто механички процеси и движења.
Ментална агенција
За роботските инженери, физичкиот изглед на машината е помалку важен од начинот на кој неговите акции се контролирани. Колку повеќе системот за контрола се чини дека има своја агенција, толку поголема е веројатноста машината да биде наречена робот. Важна одлика на агенцијата е способноста да направи избор. Когнитивни функции на повисоко ниво сепак не се потребни, како што е прикажано на мравка-роботите. *Механизираниот автомобил никогаш не се смета за робот. *Далечински управувано возило понекогаш се смета за робот (или телеробот).
Физичка агенција
Сепак, за многу лаици, ако се гледа дека машината е способна да ги контролира своите раце или екстремитети, а посебно ако тоа појавува како антропоморфно или зооморфно (пример ASIMO или Aibo), таа ќе биде наречена робот. *CNC машина понекогаш се одликува како робот. *Фабричката автоматизирана рака скоро секогаш се одликува како робот.
Дури и за триоскината CNC машина за мелење, користејќи го истиот контролен систем како роботска рака, тоа е рака која скоро секогаш се нарекува робот, додека CNC машината е обично само машина. Имањето на очи може исто така да направи разлика во тоа дали машината е наречена робот, бидејќи луѓето инстинктивно ги поврзуваат очите со чувствителност. Сепак, да се биде антропоморфен не е доволен критериум за нешто да биде наречено робот. Роботот мора да стори нешто, безживотен објект обликуван како ASIMO не би се сметал за робот.
Жибек Нукеева
Жибек Нукеева (27 февруари 1995 година - 16 јули 2017 година) била киргистанска манекенка и носител на титулата за избор на убавина, кога била крунисана за Мис на Киргистан 2013.
Ран живот
Нукеева била студент по бизнис менаџмент и зборувала киргистански и француски јазик. Порано живеела неколку месеци во Гренобл, Франција. Научила француски јазик во училиштето „Француски сојуз“ (Alliance Française), со седиште во Гренобл.
Семејство
Жибек Нукеева станала мајка на машко бебе родено во ноември 2016 година, со нејзиниот сопруг Бакит.
Мис на Киргистан 2013
Нукеева била крунисана за Мис на Киргистан 2013, претставувајќи го Бишкек.
Мис на светот 2013
Нукеева се натпреварувала на Мис свет 2013 во Нуса Дуа, Бали, Индонезија. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (September 2017)">потребно е цитирање  ]
Смрт
Жибек починала на 16 јули 2017 година од хондросаркома, редок рак кој влијае на коските и зглобовите. Таа живеела во Бишкек, Киргистан, но нејзиното семејство ја испратило во Турција да добие поквалитетно лекување. За лекувањето, на „GoFundMe“ за Жибек и биле потребни 80.000 долари (САД), за да се оперира во Прага, Чешка. Но, откако собрале 6.172 долари, таа починала бидејќи ракот веќе се проширил на другите делови од телото. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2018)">потребно е цитирање  ]
Лука Ќеловиќ
Лука Ќеловиќ бил еден од најбогатите луѓе во Србија во почетокот на XX век, водечки финансиер и еден од највлијателните Срби со потекло од Херцеговина, еден од основачите на Српскиот комитет на четничката акција и најголем добротвор на Белградскиот универзитет.
Животопис
Тој е роден во селото Придворци кај Требиње, денешна Република Српска. Во 1875 година учествувал во Херцеговското востание. Потоа се вратил во Србија и учествувал во Српско-турската војна. По војната се посветил на трговија и стекнал големо богатство. Со својот пријател Милорад Гоѓевец го основал Српскиот комитет на четничката акција. Во текот на Борбата за Македонија бил главен финансиеер на четничките акции.
Меѓу другото бил и голем добротвор и член на друштвото „Свети Сава“. Бидејќи немал потомци целото свое богатство го оставил на Србија.
Длабочина на фокус (тектоника)
Во сеизмологијата, длабочината на фокусот или фокусната длабочина се однесува на длабочината на која се јавува земјотрес. Земјотреси се случуваат на длабочина помала од 70 км се класифицирани како земјотреси со плиток фокус, додека оние со фокусна длабочина помеѓу 70 км и 30 км обично се нарекуваат земјотреси со среден фокус или средна длабочина. Во зоните на субдукција, каде постарата и постудена океанска кора тоне под друга тектонска плоча, може да се појават земјотреси со длабок фокус на многу поголеми длабочини во наметката, кои се движат од 300 км до 700 км.
Причината за земјотресите со длабок фокус сè уште не е целосно разбрана, бидејќи субдуктираната литосфера при тој режим на притисок и температура не треба да покажува кршливо однесување. Можен механизам за генерирање на земјотреси со длабок фокус е дефект предизвикан од оливин кој претрпува фазна транзиција во структура на шпинел со која се верува дека се поврзани. Земјотресите на оваа длабочина на фокус обично се јавуваат на океанско-континенталните конвергентни граници, долж Вадатиово-Бениофовите зони.
Откривање
Доказите за земјотреси со длабок фокус биле откриени во 1922 година од страна на Х.Х. Тарнер од Оксфорд, Англија. Претходно, се сметало дека сите земјотреси имаат мала длабочина на фокусот. Постоењето на земјотреси со длабок фокус било потврдено во 1931 година од студии за сеизмограми на неколку земјотреси, што пак довело до изградба на патувачко-временски кривини за средни и длабоки земјотреси.