cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бојан Матиќ
Почетните години
Бојан Матиќ е роден во градот Зрењанин. Младинските категории ги минал во екипата на Јединство од Нови Бечеј. Во првиот тим се приклучил во 2008 година на 16 годишна возраст. Тој постигнал еден гол на осум натпревари до крајот на сезоната 2007/08 за клубот. Откако постигнал 6 гола на вкупно 15 натпревари во првата половина од сезоната 2009–10, Матиќ во 2009 година бил избран за најдобар млад спортист на градот Нови Бечеј. Тој бил прогласен и како еден од најважните играчи за клубот во избегнувањето на испаѓањето од лигата по крајот на сезоната. Матиќ вкупно на првиот тим бил член шест сезони додека истиот се натпреварувал во Војводинската лига Исток. Со 18 постигнати голови на 27 натпревари, Матиќ му помогнал на тимот да го освои првото место на натпреварувањето во сезоната 2012-13. Со тоа клубот станал член на српската лига на Војводина. Во летото 2013 година, тој го напуштил клубот и се приклучил на составот на Сента, помагајќи му на тимот да го заземе првото место на средината од сезоната. Подоцна, Матиќ се преселил на пробен период во екипата на Партизан, каде што постигнал неколку гола на неколку пријателски натпревари, но сепак не успеал да потпише договор со клубот. Во своите две сезони со екипата на Сента, Матиќ одиграл вкупно 52 натпревари и постигнал 25 гола. По краткиот период кон крајот на 2015 година, во составот на Земун, Матиќ на почетокот на 2016 година се приклучил на екипата на Лозница. Во составот на Лозница одиграл седум натпревари, и тоа најмногу како резервен избор и притоа постигнал вкупно три гола.
Мачва Шабац
Во летото 2016 година, Бојан Матиќ потпишал договор со екипата на Мачва од Шабац. На првиот свој натпревар за новиот клуб тој постигнал гол на натпреварот против тимот на Слобода од Ужице. Тој постигнал вкупно осум голови во првата половина од сезоната и уште шест дополнителни во втората половина, завршувајќи како втор најдобар стрелец во лигата, веднаш зад играчот Урош Ѓериќ. Бил вклучен во најдобрите единаесет играчи од сезоната 2016–17 во Првата лига на Србија. Изборот го направил српскиот весник Спортски журнал. На 29 јули 2017 година, Матиќ го постигнал својот прв гол во сезоната 2017-18 во српската Суперлига во победата од 1:0 над неговиот поранешен клуб, екипата на Земун. Со тоа тој и ги обезбедил на екипата на Мачва првите бодови во историјата на клубот како колектив кој е член на највисоката лига на српскиот фудбал. Бојан Матиќ на наредниот натпревар постигнал два гола во победата од 4:0 на гостински терен, кај екипата на Јавор од Ивањица, по што бил избран за играч на седмицата во домашното натпреварување. Откако во месец август 2017 година постигнал вкупно пет гола на четири натпревари, Бојан бил избран за играч на месецот во српската Суперлига.
ФК Сеул
На 17 јули 2018 година, Бојан Матиќ потпишал договор со траење од една година и половина со екипата на ФК Сеул од корејската К Лига 1.
На 24 јануари 2019 година, договорот на Матиќ со ФК Сеул бил раскинат со заедничка согласност.
Војводина
На 8 февруари 2019 година, Матиќ потпишал двегодишен договор со составот на Војводина. Кон крајот на месец јули 2019 година, Бојан го продолжил договорот со екипата на Војводина до крајот на месец јуни 2021 година.
193 (број)
193 (сто деведесет и три) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 192 а претходник на бројот 194.
Список на ѕвезди во соѕвездието Мрежичка
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Мрежичка, надолно подредени според сјајноста.
Бибов
Бибов (Bibow) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Војна на Петтата коалиција
Војна на Петтата коалиција — европски конфликт во 1809 година кој бил дел од Наполеоновите војни и Коалициските војни. Главниот конфликт се случил во Средна Европа помеѓу Австриското Царство на Франц I и Француското Царство на Наполеон. Французите биле поддржани од нивните држави-клиенти, вклучувајќи го Кралството Италија, Рајнскиот Сојуз и Војводството Варшава. Австрија била поддржана од Петтата коалиција во која беа вклучени Обединетото Кралство, Португалија, Шпанија и кралствата Сардинија и Сицилија, иако последните две не учествувале во борбите. До почетокот на 1809 година, голем дел од француската армија била посветена на Полуостровската војна против Велика Британија, Шпанија и Португалија. Откако Франција повлекла 108.000 војници од Германија, Австрија ја нападнала Франција за да ги врати териториите изгубени во војната на Третата коалиција од 1803-1806 година. Австријците се надевале дека Прусија ќе ги поддржи како нивен поранешен сојузник, но Прусија избрала да остане неутрална.
На 10 април 1809 година австриските сили под водство на надвојводата Чарлс ја преминале границата на Баварија, француска сателитска држава. Францускиот одговор, под Луј-Александре Бертие, првично бил неорганизиран, но војската брзо била консолидирана со доаѓањето на Наполеон на 17 април. Наполеон напредувал до Ландшут, надевајќи се дека ќе ја отсече австриската линија на повлекување и ќе влезе во нивниот заден дел. Чарлс го преминал Дунав во Регенсбург, што му овозможило да се повлече кон исток, иако не успеал да стигне до австриската престолнина Виена, пред Французите. Францускиот напад преку Дунав бил одбиен на 21-22 мај во битката кај Асперн-Еслинг, но повторениот напад бил успешен во јули. Наполеон извојувал голема победа во битката кај Ваграм од 5 до 6 јули, која ги принудило Австријците да потпишат Знаимското примирје на 12 јули. Австриските инвазии на Војводството Варшава и Саксонија (каде што се бореле заедно со Црните Бранзвикери) биле одбиени и протерани од нивните територии во Италија. Британските сили се истовариле во Валчерен, во француската сестринска држава Холандија, но не биле во можност да ја остварат нивната цел да го заземат Антверпен и подоцна биле повлечени.
Поларис (лик)
Поларис (Лорна Дејн) е фиктивен лик кој се појавува во стриповите објавени од „Марвел Комикс“, конкретно таа е лик од изданијата на стриповите „Иксмен“. Поларис ја создале Арнолд Дрејк, Дон Хек, Вернер Рот и Џим Стеранко. Таа првпат се појавува во „Иксмен“ # 49 (октомври, 1968 година). Низ поголемиот дел од нејзината историја таа е суперхерој и член на групата Иксмен или на некоја нејзина сестринска група како што е Икс Фактор, но во периодот од 1987 година до 1989 година е опседната од злосторничко телепатско битие и функционира како негативец под името Малис.
Поларис е мутант кој може да го контролира магнетизмот, слично како негативецот Магнето за кој долго се сомневаше дека е нејзиниот биолошки татко. Овој факт е потврден во „Анкени Иксмен“ #431 (2003) што ја прави полусестра на Скарлетната вештерка и Квиксилвер. Поларис имаше долга и комплицирана врска со членот на Иксмен, Хавок за кој беше и верена.
Поларис ја создал писателот Арнолд дрејк и уметникот Џим Стеранко, а за првпат се појавува во „Иксмен“ # 49 (октомври 1968). Првично се појавува како член на Иксмен во „Иксмен“ том 1. # 60, во 1969 година каде останаува сè до најавата на новиот Иксмен тим во „Џајант сајз Иксмен“. Поларис неколку години се појавува како спореден карактер во тимот пред да се приклучи на новосоздадениот тим Икс Фактор во „Икс - Фактор“ # 70 (септември 1991) каде останува до „Икс - Фактор“ # 149 (септември 1998).
Под контрола на умот
Лорна добива нов костум со Ши`ар дизајн, кога нејзиниот ум е под контрола на Ши`ар разузнавачкиот агент Даван Шакари, познат и како Ерик Црвениот. Тој е оној кој и го даде „тајното име“ Поларис кое Лорна ќе го користи до крајот. Во тоа време Шакари му служи на Д`Кен, тогашниот владател на Ши`ар галаксијата. Алекс Самерс и Лорна ќе бидат подложени на моќна форма на контрола на умот кога Шакари ќе ги киднапира. Тој ќе ги сврти против Иксмен со умисла да го убие професорот Чарлс Ксавиер. Огромна битка помеѓу нив и Иксмен избива на меѓународниот аеродром Кенеди. Сторм ја поразува Поларис, но Шакари успева да побегне со Поларис и Хавок. На крај, профеорот Ксавиер ги ослободува Поларис и Хавок од контролата на Шакари. Поларис и Хавок ќе останат неактивни членови на Иксмен, но се враќаат да му помогнат на тимот од време на време. Тие се борат со Иксмен против Протеус. Поголемиот дел од времето таа и Алекс живеат цивилен живот, ќе се преселат во Ново Мексико и ќе дипломираат. Тие се принудени да им помогнат на Иксмен во светот Мурдерворлд на Аркејд. Нивниот нов живот се прекинува со заседата на Мародерите во Масакрот на мутантите. Умот на Поларис паѓа под влијание на психичкото битие Малис. Под контролата на Малис, Поларис ги напаѓа Иксмен како водач на Мародерите. Набрзо, битието Малис дознава дека е врзано за телото на Лорна засекогаш. Таа ги предводи Мародерите за време на Инферно. Откако Мистер Синистер навидум е убиен, моќта на Малис врз Лорна ослабнува. Лорна привремено ја повраќа контролата врз своето тело и успева да им се јави на Иксмен од Австралија за да и помогнат, но тие пристигнуваат предоцна. Лорна ја носат да престојува со нејзината, наводно, полусестра и свештеничка на Сончевите луѓе од Севеџ Ленд земјата, Заладејн. Иксмен пристигнуваат токму кога Заладејн успева да побегне. Хавок успева да се инфилтрира во нејзината армија, а Иксмен се веднаш зад нив. Кога Иксмен пристигнауваат во Севеџ Ленд дознаваат дека Заладејн регрутирала цела армија на Севеџ Ленд домородци чии умови се под контрола на Ворм, еден од мутантите од Севеџ Ленд. Заладејн открива дека таа и е сестра на Лорна и употребувајќи ја машината на Хај Еволушенери ги зема магнетните моќи на Лорна за себе. Покрај моќите, процесот успева да ја оддели Малис од Лорна. Заладејн и нејзините сили се судидаат со Ка-Зар и Иксмен. Тогаш, второстепената мутација на Лорна се активира: расне во височина, станува несоборлива и се здобива со натчовечка сила. Армијата на Заладејн се ослободува од контролата на Ворм, а Лорна конечно ја добива својата слобода.
Бидејќи нема каде да оди, Лорна патува во лабораторијата за истражување на мутантите на Моира МекТагерт на островот Муир. На пат кон лабораторијата се активира второстепената мутација на Лорна и таа ненадејно расне во височина и открива дека оваа мутација има ефекти и на оние околу неа со тоа што буди негативни емоции кај луѓето како што е лутина и омраза.
Островот Муир
По прегледот, д-р МекТагерт не може да ја објасни новата мутација на Лорна, но потврдува дека единствениот начин на кој Заладејн може да и ја преземе моќта е ако и е биолошка сестра. Лорна се придружува на Муир Ајланд Иксмен основани од Моира и поранешниот член на Иксмен, Банши. Овој тим го брани островот Муир од Риверите кои го ловат Волверин. До сега, не е познато дека Поларис всушност ја добива својата енергија преку тоа што е спроводник на негативните емоционални енергии. Негативецот Шедоу Кинг ја забележува спроводната моќ на Поларис. Тој ја употебува Поларис како порта од астралното поле за да може да предизвика гнев, омраза и насилство ширум светот. Икс Фактор и ИксМен ја ослободуваат Поларис од Шедоу Кинг за време на Муир Ајленд Сага. По поразот на Шедоу Кинг, магнетните моќи на Поларис се враќаат со смртта на Заладејн и невро-подривачкото психо-сечило на членот на Иксмен Сајлок отстранувајќи ги сите второстепени мутации.
Икс Фактор
Валари Купер ја бара Поларис да се придружи на новосоздадениот тим Икс Фактор, а Поларис прифаќа бидејќи е уморна од криење на островот Муир. Хавок и Поларис се поставени како водачи на тимот. Иако со прикчучувањето во Икс Фактор Поларис добива шанса да се смири со Хавок, нивната врска останува нерешена. Поларис се помирува со нејзиното искуство со контрола на умот благодарение на психијатарот д-р Леонард Самсон кој и помага да си ја изгради самодовербата. Таа силно верува во идеологијата на Ксавиер додека е член на Иксфактор. Поларис станува владино тајно оружје против ппотенцијален напад од Магнето откако владата го најмува Рандом за да ги тестира нејзините способности. Подоцна, Малис се враќа и ги измачува Хавок и Поларис, но од љубов еден за друг двајцата пробуваат да ја апсорбираат со што ја спречуваат да ги обземе. На крајот, Мистер Синистер ја убива Малис.
Набрзо потоа, агентите на Дарк Бист го киднапираат Хавок и фалсификуваат порака која објаснува дека на Хавок му треба да биде подалеку од Поларис. Тоа ја уништува Поларис, која се чувствува напуштено и изневерено. Атмосферата во Икс Фактор се нарушува со доаѓањето на негативците Мистик и Сајбертут кои владата ги принудува да се придружат на тимот. Ова ја тера Поларис да се сомнева за нејзиното место во тимот кога и поголемиот дел од оригиналните членови повеќе не се активни. Поларис дознава за судбината на Хавок кога тој, најверојатно под контрола на умот, ги напаѓа Икс Фактор со агентите на Дарк Бист. По поразот на Хавок, Поларис пробува да допре до него, но кога ќе помисли дека може да му верува тој ја напаѓа и тешко ја повредува. Таа завршува тешко повредена и кога Сајертут ќе го преде и нападне тимот. Откако Поларис се опоравува и дознава дека нападот на Хавок бил дел од тајна мисија, таа му простува, но го одбива на романтичен план. Таа се согласува да биде во новиот Икс Фактор тим под водство на Хавок. На првиот тимски состанок Поларис го гледа Хавок како навидум умира кога експлодира лажната временска машина на мутантот Грејстоун од иднината. Иако Хавок ја остава Поларис одговорна за тимот додека тој го нападна Грејстоун, таа не се чувствува способна да се грижи за тимот кој кусо време потоа се распадна. Закосен текст
Дванаесеттемина
Неколку недели подоцна, Најткролер ја среќава Лорна во црква каде таа му се доверува дека се чувствува како некој да ја следи и дека е сигурна дека Алекс е сè уште жив. Се дознава дека навистина ја следеле група Скрулови кои работат за Апокалипсис кои провалиле во нејзиниот стан за да најдат делови од оригиналниот костум на Хавок. Лорна набрзо дознава дека е една од Дванаесеттемина, тим на мутанти кој наводно е создаден за да помогне светот да влезе во нова златна доба за мутантите. Поларис патува во Египет со Иксмен за да се борат со Апокалипсис. За време на средбата Магнето, кој е еден од дванаесеттемина, открива дека може да ја искористи Лорна за да влијае врз магнетното поле на Земјата со неверојатна сила што би ги скрила тогашните недостатоци на неговите моќи.
Аколити
По поразот на Апокалипсис, Поларис патува со Магнето во Геноша за да го снабдува со моќ и да му помага во одржувањето на редот. Таа верува дека работи за општото добро и ужива во лекциите за нејзината моќ. Магнето го напаѓа и последниот град кој се спротивставува на неговото владееше, Корион Ков, со цел да добие пристап до технологија која целосно ќе му ја поврати моќта. Поларис се обидува да го спречи, но откако не успева ја напушта земјата со Авенџерс. Таа подоцна се враќа со Квиксилвер за да му се спротивстават на тиранството на Магнето. Квиксилвер го откриваат и го протеруваат од Геноша, но Поларис успева да остане и скришно да помага на бегалците да пребегнуваат во други земји и да ги следи активностите на Магнето. Откако Волверин му го крши ’рбетот на Магнето, Поларис успева да земе примерок од крвта на Магнето кој потврдува дека тој и е биолошкиот татко. Поларис е една од малкуте преживеани откако Сентинелите на Касандра Нова ја уништи Геноша. Поларис остана емоционално осакатена откако го сведочеше масакрот во Геноша.
Траума
Подоцна, Иксмен патуваат во Геноша за да истражат што се случило. Таму ја откриваат голата и пореметена Поларис по нападот на Сентилите на Касандра Нова. Поларис се придружува на Иксмен, но крајно трауматичното искуство во Геноша ја направило помрачна, безмилосна личност која дури убива неколку членови на анти мутантската Црква на човечноста. Хавок раскинува со Поларис кога треба да се венчаат и ја остава пред олтарот за медицинската сестра Ани Газикенан. Трауматизирана и понижена, Поларис побудалува што речиси резултира со убиство на Алекс. Џагернот успеа да ја собори. Таа Продолжува така до психотерапиите со професор Ксавиер. Поларис ветува дека нема да прави повеќе проблеми и повторно е примена во Иксмен. Потврден е фактот дека Магнето и е татко, а мајка и е студентот Сузана Дејн. Врската на Сузана со Магнето била кратка и по нејзината смрт во авионска несреќа Поларис била оставена на неименуваните тетин и тетка.
Ајсмен по кратко време и признава на Поларис дека сè уште има чувства за неа и по кратко додворување завршуваат заедно. Нивната врска не трае долго поради нерешените проблеми од претходната нејзина врска со Хавок. Хавок открива дека сè уште ја сака откако медицинската сестра Ани го остава, но Поларис го одбива.
Децимација
Поларис ги губи своите моќи на М-денот, но не им соопштува на другите членови на Иксмен. Кога ќе се соочи со Валери Купер која знае дека Поларис ги изгубила своите моќи Поларис тврди дека загубата е психолошки поттикната и дека верува дека таа самата се спречува да ги користи моќите. Таа на крајот е принудена да си признае дека ги загубила моќите и да им соопшти на другите членови од тимот. Поларис и Хавок ја напуштаат палатата Ксавиор во потрага по нејзините „загубени“ моќи убедени дека се кај вонземјанинот кој Поларис неодамна го видела на вселенска мисија, Дап кој е навидум близнакот на покојниот Доп од Екс Статикс тимот. Набрзо Дап паѓа на Земјата и ги киднапира Поларис и Кралицата Лепер, водачот на анти мутантскиот тим Сапиен Лигата.
Јавач на Апокалипсата
Апокалипсис ги грабнува двете, Кралицата Лепер ја затвора,а Поларис присилно ја трансформира во Првиот јавач на Апокалипсата. Таа проголтува вируси од Светската здравствена организација и се обидува да создаде мета-чума. Во главната битка помеѓу Иксмен, Авенџерс и Апокалипсис, Волверин открива дека Лорна е првиот јавач на апокалипсата. Претходните јавачи на апокалипсата Гамбит и Санфајр доаѓаат да ја земат Поларис додека таа закрепнува во Икс- палатата. Таа се буди и одбива да оди со нив, но исто така решава да се откаже и од Иксмен. Поларис таа вечер решава да отпатува во Египет да го пронајде Апокалисис каде ја заробуваат. Подоцна, Хавок и новите Анкени Иксмен ја спасуваат. Ема Фрост истакнува дека и нејзините моќи мутираат и дека Апокалипсис соединил непозната технологија со нервниот систем на Лорна за да ги реплицира нејзините загубени моќи.
Старџемерс
Откако Вулкан го убива Корсер, Поларис се придружува на најновиот тим на Старџемерс со намера да го убие Вулкан и да ја врати Лиландра Нерамани на престолот на Ши`Ар. Мисијата се покажа како неуспешна, а Вулкан ги зароби и затвори Поларис, Хавок, Ч`Од и Раза на подводна планета.
Иксмен: Кингбрејкер
Лорна сè уште е затвореник на Вулкан и додека е измачувана се открива дека има некој вид моќ на исцелување што и помага при справување со токсини и отрови. Вулкан наредува да ја успијат под анестезија за да можат да ја истражуваат оваа моќ. Хавок и останатите Старџемери ја ослободуваат и се колнат дека ќе го убијат Вулкан.
Војна на кралевите
Поларис и Старџемерите одиграа голема улога во приказната Војна на Кралевите во која се среќаваат и Вулкан, Инхјуманс, Нова и чуварите на Галаксијата. Откако успева да избега од Суперуништувачот на Ши`Ар, Лорна го користи фактот дека е снаа на Кристал за да им овозможи на Старџемерите да го преминат дефензивниот штит на Крите. Откако Кристал е нападната на свадбата на Ронан од кралската гарда на Ши`Ар, Лорна игра мала но клучна улога во враќањето на поддршката на народот Кри за народот Инхјуманс со тоа што овозможува на сите Кри мрежи да се емитуваат хуманитарните акции на Кристал за сите повредени Кри цивили. По ова, таа повторно им се придружува на Старџемерите за да ја спасат Лиландра. Тие веднаш успеваат да заробат оклопен вселенски брод на Ши`Ар (со помош на способноста на Поларис која го магнетизира Старџемерот за нивниот труп) со кој ја инфилтрираат главната флота на Ши`Ар додека не ги откријат кога ќе го спасат Рокет Ракун и неговите чувари на галаксијата. Лорна, Хавок и Марвел Грл остануваат на домашниот свет на Ши`Ар откако Инхјуманс ги победуваат Ши`Ар.
Моќи и способности
Моќта на Поларис е да насетува и контролира магнетизам, како и манипулација со метали кои се подложни на магнетизам. Моќта и доаѓа од технологијата во нејзиниот нервен систем која ги симулира нејзините загубени мутантски моќи на магнетизам. Поларис може да создава енергетски магнетни пулсови, да создава енергетски полиња и да лета. Ако се концентрира, Поларис може да го перцепира светот околу неа како шаблони на магнетни и електрични енергии. Таа може да ги перцепира и природните магнетни полиња околу живите суштества. Има светлозелена коса која е првиот знак на нејзината мутација. Поларис ја бои косата кафено за да го скрие овој факт, но подоцна се појавува со нејзината карактеристична зелена коса. На кратко Поларис ги има загубено своите магнетни моќи, но се здобива со моќта да апсорбира негативни емоции од околината и да ги канализира во сила, издржливост, несоборливост и способност да ја зголеми својата тежина и висина. Таа најпосле ги губи овие способности и се враќа нејзината моќ да го контролира магнетизмот. Поларис е една од мутантите кои ги загубија своите моќи заради Скарлетната вештерка за време на приказната Куќата на М и повеќе ги нема своите природни мутантски способности. Но, со манипулациите на Апокалипсис, ја вградија технологијата на Целестијалите во нејзиниот нервен систем (и во череп и `рбетот) која вештачки ја симулира нејзината природна магнетна моќ. Границите на нејзината нова моќ не е позната, но Лорна тврди дека е слична на нејзината претходна моќ, но дека е поопасна и е потешка за контролирање. Во Анкени Иксмен # 476, кибернетската гарда, кралските Шокерс на Ши`Ар ја споменуваат Поларис како најголемата закана од целиот тим. Во приказната „Императорот Вулкан“ станува очигледно дека нејзината моќ е значително зголемена со тоа што го одбранува Старџемер од нападот на цела флота вселенски бродови и уништува најмалку еден непријателски воен брод со магнетен бран. Како првиот јавач на апокалипсата, Поларис покажува способност да внесе опасни болести во својот организам без да си наштети, да ги апсорбира нивните одлики, и според Апокалипсис да создаде и рашири мета-чума која ќе го убие секој што ја нема вакцината против вирусот - крвта на Апокалипсис. Исто така, таа може да се бори против токсини и отрови побрзо од нормално. Лорна има стручност во геофизика и има магистарска диплома од тоа поле.
Добата на Апокалипсис
Во реалноста на Добата на Апокалипсис, Поларис е една од многуте затвореници во Ќелиите за одгледување на Синистер и жртва на тестирањата на Дарк Бист. Во пресретот со Роуг кога Роуг сè уште не е примена во Иксмен, Поларис останува без моќите затоа што Роуг ги апсорбира засекогаш. Скот Самерс ја ослободува, но таа не го препознава и мисли дека е Магнето, за кој верува дека и е татко. Нејзината судбина по ослободувањето сè уште не е позната.
Куќата на М
Магнето е во романтична врска со Сузана Дејн, американски студент на размена во Европа, која помага да го шверцуваат од едно на друго место. Кога Магнито дознава дека Сузана очекува дете ја праќа дома затоа што тоа што таа го прави ќе ги убие нејзе и нејзиното дете. Лорна Дејн расте во Калифорнија и гледа како Магнито му објавува војна на човештвото. Најпосле, Магнето и открива на Лорна дека и е татко кога ќе стане господар на Геноша. Поларис е во шок и бега од него затоа што никогаш го немало кога и требал. Таа подоцна се справува со тоа и можеме да ја гледаме на почетокот на Новиот Светски поредок каде мутантите се владеачката класа со Магнето како нивни монарх. Таа сè уште живее во Геноша со сите деца на Магнето. Поларис, Квиксилвер и Скарлетната вештерка ги сметаат за кралско семејство во оваа реалност и таа развива близок однос со својот татко.
Мутант Икс
Откако Магнето ја презема работата на болниот професот Ксавиер, Поларис долго време е член на Иксмен. Оваа Поларис знае дека Магнето и е татко. Има кратка борба помеѓу Иксмен кои губат, и лудата Медлин Приор. Подоцна преживуваат и атомска експлозија во која се мисли дека загинале. Поларис е жртва на битката опасна за реалноста помеѓу Приор и Бијондер и умира во рацете на татко и кој ја уверува дека сè ќе биде добро.
Ултимат Поларис
Во Ултимат Марвел, продолжението на Ултимат Иксмен, Поларис е привлечна мутантска тинејџерка која е член на Академијата на Утрешнината - мутантски мировен тим предводен од Ема Фрост. Во ова продолжение таа е девојка на Хавок, но како пресврт таа е и претходна девојка на неговиот брат Сајклопс кој Хавок го мрази. На една мисија за спасување, Поларис ја местат за убиство на десетици луѓе и ја затвораат во Трискелионот на Ултиматите со мутантскиот терорист Магнето. Откако таа го победува неколкупати во шах за време од 12 часа, тој ја удира со стол додека не изгуби свест и ја користи за Хавок да ја спаси при што тој би можел да избега од затворот со тоа што ќе ги замени местата со Мистик. На крај, Поларис е ослободена од обвиненијата и таа се враќа во Академијата на Утрешнината. Магнито ги убива сите од Академијата освен Хавок. Нема знаци дека оваа Поларис е ќерка на Магнето, освен тоа што имаат слични моќи.
Прогонетите
Една верзија на Поларис се среќава и во тимот на интердимензионалните суперхерои Прогонетите. Со потекло од Земја-8149,Поларис е извлечена од битка со Сентинели создадени за да ја уништат момент пред да ја убијат за да им се придружи на Прогонетите.
Телевизија
Поларис се појавува во анимираната телевизиска серија „Иксмен“ во епизодата „Колд Комфорт“ како член на Икс Фактор. Таа е член на Иксмен заедно со нејзиниот дечко Ајсмен, но тие заминуваат за да живеат нормално. Но, Поларис го остава Ајсмен и се придружува на Икс Фактор каде се заљубува во Хавок.
Лиза дел Мундо го позајмува гласот на Поларис во анимираната серија Волварин и Иксмен. За разлика од стриповите оваа Поларис има близок однос со својот татко Магнето во Геноша. Во епизодата „Бедлендс“ во иднината Магнето во последен момент ја спасува Поларис која е единствената преживеана во Геноша што ја прави ментално нестабилна. Во сегашноста таа има кратка врска со Гамбит, кој се обидува да го украде шлемот на Магнето како дел од поголем заговор, иако тој подоцна ја прекинува врската. Во „Форсајт“ 3. дел таа им помага на Иксмен да го победат Мастер Молд, но тој е премногу силен за нив.
Видео Игри
И покрај тоа што Поларис може само на кратко да се стретне во некој агол од филмското платно, таа се појавува во Иксмен Леџендс 2: Рајз оф ди Апокалипс каде ја киднапираат на почетокот на играта. Можеме да ја видиме и на крајот од играта каде Апокалисис ги губи моќите што ги украл и се претвора во мутантите од кои ги зел моќите. Таа игра улога и во претходно објавениот стрип за играта. Поларис е една од четирите мутанти со хармонична ДНК меѓу Квиксилвер, Ема Фрост и Сејбертут кои Апокалипсис планира да ги искористи за да дојде до поголема моќ.
Парава
Парава (Parava) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 3.337 жители.
Рајцажет (Бериково)
Рајцажет — археолошко наоѓалиште во кичевското село Бериково. Претставува рудник од доцниот среден век. Се наоѓа на 2 км северно од селото, на висок рид што има неколку преслапи. Непосредно под врвот теренот е прекопуван и се гледаат траги од рударски копови. Овде во поново време се изведувани геолошки истражувања.
1038 Такија
1038 Такија — астероид, откриен од германскиот астроном Макс Волф на 24 ноември 1924 година. Привременото име било 1924 TK. Подоцна, објектот е именуван според Едвард Тук и неговата сопруга. Биле направени три орбити за секои два објекта Јупитер.
Некропола 2 (Демир Капија)
Некропола 2 - Будур Чифлик  — археолошко наоѓалиште во градот Демир Капија.
Наоѓалиштето претставува некропола од железно време
Истражување е извршено во 1948 година.
Игера де ла Серена
Игера де ла Серена — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура, Шпанија.
Маркулија
Маркулија е словенски топоним што во слободен превод означува Маркова Кула. Како топоним може да се однесува на:
194 (број)
194 (сто деведесет и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 193 а претходник на бројот 195.
Зепто-
Зепто- (симбол: з, меѓун. z ) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10 −21, односно.
Усвоен во Меѓународниот систем на единици (SI) во 1991 година, тој е изведен од латинскиот, седум, бидејќи е еднаков на 1000−7.
Примери за негова употреба:
Масакр кај Вејце
Масакр кај Вејце — најкрвав и најбрутален масакр во поновата историја на Македонија. Масакрот се случил на 28 април 2001 година во 17:45 часот откако од заседа и ѕверски биле убиени, а потоа масакрирани и живи запалени осуммина специјалци и полицајци припадници на специјалните единици „Волци“ и на „Посебната единица на СВР Битола“. Покрај осуммина убиени, имало и шестмина повредени. При нападот, од колоната успеало да се извлече последното возило и да јави за невидениот масакр.
Иако нападнати од заседа и во безизлезна правлива кривина, на планинскиот пат помеѓу селата Селце и Вејце - тетовско, војниците и полицајците давале получасовен отпор, бранејќи го суверенитетот и територијалниот интегритет на Македонија. Вејце од 2001 останува во колективната меморија на Македонците како место на беспримерно злосторство, симбол на можеби најстрашното од мноштвото предавства со кои е исполнета македонската историја, најголем пораз на државните институции од група терористи и бандити, зашто до денес не се оформи, а камоли да се заокружи некаква судска разврска и некој да биде земен на одговорност.
Национален парк Фангануи
Националниот парк Фангануи (англ. Whanganui National Park) е национален парк на Северниот Остров на Нов Зеланд. Основан е во 1986, и зафаќа површина од 742 км2. Се граничи со реката Фангануи. Составен е од крунско земјиште, поранешна државна шума и разни поранешни резервати. Самата река технички не му припаѓа резерватот.
Масакр кај Вејце
Позадина
Воениот конфликт неофицијално во Македонија започнал кон крајот на јануари 2001 година во пограничното село Танушевци. По двонеделни препукувања, бојното поле се префрлило во Тетово. Во месноста Кале во Тетово, на 14 март биле регистрирани вооружени напади врз безбедносната полиција.
Веќе на 23 март, од страна на властите во Македонија била донесена одлука за голем напад врз позициите на ОНА. Македонската армија им нанела голем пораз на припадниците на ОНА. Според некои извори, Албанците сепак не биле спремни и не очекувале таков напад во тоа време од страна на македонската полиција.
После успешната акција за освојување на Тетовското Кале, стивнаа вооружените пресметки. Се сметаше дека терористите беа целосно разбиени од територијата на Македонија. Две недели пред масакрот кај Вејце немало никакви борби. Ова е можеби една од причините за високиот број на жртви. Во меѓувреме имаше секој ден рутински контроли, кој до 28 април 2001 завршија мирни и без некакви инциденти или борби.
Настан
На 28 април 2001 година, комбинираната патрола, составена од 16 припадници на безбедносните сили, и тоа осум од Баталјонот за специјални намени „Волци“ при АРМ и осум од Посебната единица на СВР Битола, во 17 часот тргнала на задача од касарната во Тетово и требало да се врати околу 20 часот. Биле распоредени по четворица во две лади ниви и два хамера. Пред селото Селце, кај чешмата, направиле мала пауза каде се сретнале со претходната патрола, која се враќала од селото Бродец. Во разговорот им сугерирале да се вратат зашто немало потреба да одат во Вејце, но тоа не било прифатено. Дисциплинирано и професионално патролата без проблеми поминала низ селото Селце и по тесен планински правлив пат се упатила кон селото Вејце. Во околу 17:45 часот на патот помеѓу селата Селце и Вејце - тетовско, патролата навлегла во тесна, непрегледна кривина, засечена од двете страни со косини до три метри визочина. Кога првите три возила навлегле во кривината, во вид на потковица, од три страни биле нападнати од терористите. Се пукало од золји, снајпери, бомби, рачни минофрлачи, пиштоли и друго автоматско оружје. Се пукало без престанок од 17:45 до 18:20 часот. Припадниците на безбедносните сили биле изненадени и непоготвени, но сепак почнале да излегуваат од возилата и да даваат отпор, но станале отворени цели, така што многумина веднаш биле смртно погодени.
Со првото возило „хамер“, во кое биле четири припадници на БСН Волци, управувал Миле Јаневски. Откако стивнала канонадата од истрели од страна на терористите, прв од возилото излегол Миле Јаневски, кој иако бил ранет, успеал да залегне под возилото и да дава отпор. На совозачот Бобан Трајковски, само што излегол од возилото, смртно му се нанесени неколку рани. Како резултат на хеморалгичен шок, порадни огнострелан канал на срцето и загубата на поголемо количество крв, Бобан умира. Тоше Крстевски уште во „хамерот“ бил ранет во левата подлактица и градниот кош, со што бил онеспособен да се брани. Излегол од возилото и се упатил назад кон последното возило „лада нива“ каде што биле битолските полицајци, кои не биле на видик на напаѓачите, за да му укажат прва помош. При повлекувањето Тоше Крстевски бил повторно погоден, сега во десната предна страна на градниот кош. Потоа заедно со командирот на патролата Кире Крстев се спуштиле по стрмнината и слегле до реката Пена и во 21:15 часот, стигнале во село Селце каде биле прифатени од „волците“. Со санитетско возило Тоше Крстевски бил пренесен во воената болница во Скопје, каде што му се санирани раните. Четвртиот „волк“ од првото возило Бранко Стојковски задобил најтешки повреди во стомакот (две влезни рани и повреди на внатрешните органи). Сепак, тој успеал да излезе од клопката и заедно со преживеаните полицајци, пешки стигнал до село Селце, од каде со санитетско возило бил префрлен во воената болница во Скопје, каде што му се извршени неколку тешки хирурски зафати, со што му е спасен животот.
Уште при првите истрели, тројцата полицајци Марјан Божиновски, Кире Костадиновски и Бошко Најдовски, зазеле позиции зад возилото, но, за жал, брзо се здобиле со тешки рани од кои некои се смртоносни. Четвртиот нивни колега Илче Стојановски, успеал да се повлече и да стигне до третото возило „хамер“, каде што заедно со ранетиот „волк“ Игор Костески давале отпор. Преку мобилниот телефон Илче Стојановски се јавил на двапати кај неговиот претпоставен во базата во Тетово и му пренесол дека се нападнати, дека има ранети и загинати и бара да им се испрати итна помош, која за жал, не ја добиле. Еден близок другар на Илче има изјавено:„...му го препознав гласот и му реков на командирот да се вратиме и да им помогнеме.“ Уште еднаш очајнички и беспомошно се јави гласот на Илче преку радиостаница:
'''
И радиостаницата замолкна. Така загинуваат Игор Костески и Илче Стојановски. Третото возило од колоната војничкиот „хамер“ го возел потпоручникот Кире Крстев од Свети Николе, кој наедно бил и командир на патролата. Остануваат дилемите зошто како командир на патрола, наместо во првото се наоѓа во третото возило. Потоа, зашто го земал да го вози „хамерот“ кога Роберт Петковски бил задолжен со возилото, а според кажувањето на неговиот татко Тоде, Роберт повеќепати му кажувал дека во негово присуство, за жива глава не го давал „хамерот“ да го вози друг. Покрај војничката среќа има нелогичност, како тоа Кире Крстев го напушта возилото, ја искачува и преминува стрмнината на патот висока неколку метри, без куршум да го погоди, ги напушта колегите, се спушта до реката Пена, а потоа и до селото Селце, каде што го прифаќаат неговите колеги „волци“. Постариот водник Роберт Петковски, како совозач на „хамерот“, излегол од возилото и на самата врата смртно бил погоден во десното рамо и главата и паднал веднаш мртов. Со куршуми бил погоден и во левата и десната потколеница. Водникот Јонче Дончев седел зад Роберт и кога почнал нападот, го скршил прозорецот и дејствувал од возилото. Кога ја проценил ситуацијата како безизлезна, го напуштил возилото и се повлекол назад до четвртото возило од колоната кај „лада нива“ кај дугите четворица битолски полицајци. При повлекувањето, во пределот на рбетниот столб бил повреден од шрапнел од бомба, на која полицајците му ставаат газа. Им пренесол на полицајците дека од претходните три возила нема преживеани и затоа им предложил да го напуштат местото без да дејствуваат борбено.
Водникот Игор Костески, од задното седиште, се префрлил на возачкото, кое веќе го напуштил командирот Кире Крстев и се обидел со маневрирање на тесниот пат да го донесе „хамерот“ во коса, заштитна позиција, која би служела како заклон за дејствување. Во тие кратки мигови на одлука и размислување, на нишан од терористите и соочен со смртта, тоа што го направил Игор е вистински, професионален, војнички и херојски подвиг. По се изгледа уште на воланот Игор бил изрешетан со седум смртоносни куршуми. Нешто подоцна, за да бидат сигурни во неговата смрт, терористите, од непосредна близина, со пиштол му пукаат во чело и во десното стапало. Во четвртото и последно возило „лада нива“ имало четворица полицајци од Битола. Прво, нејасно е и сомнително заостанувањето на ова возило од колоната, односно од договореното растојание за движење на возилата од патролата. Исто така, дали случајно, не се навлезени во кривината ина видното поле за напад на терористите. Кога го слушнале пукањето, тие без да видат што се случува со претходните возила, се вратиле десетина метри наназад, излегле од возилото, се затскриле, но не дејствувале. Кога до нив дошле двајцата ранети „волци“ кои им кажале дека нема други преживеани, се спуштиле по стрмнината кон реката Пена, при што се здобиле со огреботини по рацете од гранките на шумата. Околу 19:30 часот пристигнале во село Селце, каде што биле прифатени од „волците“ а потоа и пренесени во воената болница во Скопје. Навистина и тие преку радио врска и мобилен телефон јавиле на базата околу 18:00 часот дека патролата е нападната и бараче помош. Генералштабот на АРМ информацијата дека е нападната патролата ја добива во 18:10 часот, но помош од никаде не добила, ниту со борбени возила, ниту со хелихоптери.
По оружениот напад кој траел дваесеттина минути, врз мртвите тела е направен грозоморен масакр, а тројца сè уште со знаци на живот биле живи запалени. Веднаш по осумкратното убиство, очевидци кои присуствувале на увидот потврдија дека специјалците биле ѕверски касапени и мачени со ножеви, а потоа живи запалени. По убиството, бандата ги масакрирала жртвите, а потоа се повлекла во шарпланинските села и се упатила кон граничниот реон, од каде што пребегнала во Косово. Според сведоштва на очевидец, кој успеал да се спаси од масакрот - во заседата биле неколку десетици луѓе, меѓу кои и луѓе со долги бради и ножеви со кои го завршиле масакрот до крај. Станува збор веројатно за муџахединска група, која имала свој штаб и дејствувала под команда на Даут Харадинај. Терористите убиле со пукање само една од жртвите, додека другите седум биле сечени на парчиња или биле живи изгорени. Даут Харадинај бил шеф на Косовскиот заштитен корпус, а било лесно да се идентификува, бидејќи бил без една рака откако ја загубил другата при инцидент со мина. Неговиот брат Рамуш Харадинај, исто така, е под сомнение дека е одговорен за убиствата барем на 50-ина косовски Срби.
Според очевидецот кој бил ранет со три куршуми и врз кои се извршени три сложени операции, заседата била поставена на добро подготвено место, терористите биле распоредени во форма на потковица па џиповите и хамерите биле засипани со гранати и куршуми буквално од сите страни. Неколкумина од полицајците и војниците што успеале да излезат од возилата, биле покосени и паѓале веднаш крај нив. Тој бил погоден трипати и благодарејќи само на среќата и на оние неколку десетина секунди дури терористите се спуштале кон труповите на македонските бранители, успеал да скокне во провалија и оттаму да се повлече неколку стотина метри подалеку од местото на грозоморниот чин. Кога излегол од провалијата, наишол на средовечен Албанец со мало дете кој нешто работел на една ливада. Му го ставил ножот под грклан, и, благодарејќи на детето, за кое му станало жал, не ги убил на самото место. Само му наредил на Албанецот да го симне до првиот пункт на македонските безбедносни сили. Подолу Албанецот му предложил да ја земе колата, да го скрие во сеното и така да го извлече до Тетово. Се разбира, тоа било само трик за да биде предаден. Иако со тешки рани, кога видел дека Албанецот не се враќа и дека ќе го предаде, ранетиот продолжил надолу, криејќи се низ шумичките. За своја среќа наишол на полициска патрола која се обидувала да им пружи помош на настраданите кај Вејце. Тој ја негира приказната дека некој Албанец наводно го скрил под сеното и го спасил. Сашо Гилевски, припадник на Посебната единица на СВР Битола, е еден од првите кој пристигнуваат на кобното место. Тој масакрот го опишува вака:
Многу докази укажуваа дека терористите биле известени преку радиоврска за движењето на мешаната полициско-војничка патрола. Според полициски извори, само неколку дена по грозоморниот настан, имало обид за уште една заседа во близина на истото место. Меѓутоа, полицијата навреме ја откри заседата и ја разби терористичката група. Полициска радиостаница „моторола“ беше пронајдена на местото, што укажуваше на тоа дека терористите цело време биле во постојан контакт со некои членови од полицијата во Тетово.
Во две од колибите што се наоѓаа во непосредна близина на патот, во правец кон селото Вејце, пронајдени се проектили од автоматско оружје, рамка од автоматска пушка, ќебиња, двоглед, кујнски прибор и остатоци од храна, што укажува дека терористите претходно престојувале во колибите. Врз основа на овој и на другите извештаи и изјави е поведена постапка за преземање истражни дејства против непознати лица за кривично дело најтешки форми на тероризам. Истражниот судија Нехад Исмаили не ја почнува навреме постапката, со оправдување дека преживеаните сè уште се во шок-состојба. Но, за жал, таква постапка не е поведена ни до ден денес, по изминување повеќе од седумнаесет години од масакрот.
Многу дилеми за масакрот
Постојат многу нејасности околу масакрот кај Вејце. На каква задача била испратена патролата и тоа токму на тоа место, до сега одговор никој не дал. Од 16 члена половина загинале и тоа по четворица „Волци“ и четворица полицајци. Се поставило прашањето како е можно тројца ранети „Волци“ да бидат пуштени, а командирот на патролата да помине без никакви рани? Нејасно е исто така зошто четвртото полициско возило лада нива заостанало зад вообичаеното договорено растојание меѓу возилата во движење и не навлегло во кривината на смртта. Останува енигма зошто полицајците од ова возило не дејствувале и не им помагале на колегите кои крвавеле и умирале?
Во книгата „Масакрот во Вејце од 2001 година“ од Миливој Костески, татко на загинатиот Игор во масакрот, тој во неговата книга наведува разни гласини, кои тој ги пренесува како размисла и можеби можна варијанта. Додека еден од тешко ранетите лежел на патот и се преправел дека е мртов на крај слушнал разговор на Српски јазик: „Ајде идемо, доста је било!“ Друга гласина е дека наводно еден час по нападот на патролата, преку радиоврска во командата е јавено: „Задачата е завршена, дојдете да си ги подигнете труповите“. Во прилог на тоа дека патролата е жртвувана се и следниве два момента: Неколку дена пред масакрот, врховниот командант за специјални намени повлекува триесетина „Волци“, членови на ВМРО-ДПМНЕ за да бидат на сигурно до него, а и да ја чуваат претседателската резиденција на Водно. Втор момент е пројавеното сомневање околу правењето на списокот за патролата, која се знаело дека ќе биде жртвувана. На 27 април 2001 година во 20:30 часот Игор Костески добива повик од неговата мајка. Таа го прашува што е таа врева во позадината. Игор одговара: ''„Некои се прават многу паметни, правиме претумбации во смените, некои не сакаат да одат во патрола, болни се, глупости. Нервозен сум, ми иде да прснам!“''.
Според сознанија на неделникот „Македонско сонце“, теренот односно местото Бреза или Брезовица каде што се случи грозоморниот масакр врз телата на загинатите или во моментот на дејствието можеби (ранетите) припадници на безбедносните сили на РМ, во 90 проценти се ливади. Шума има само на ивиците и на меѓите. Изворот ја познава секоја педа на Шар Планина. Тој претпоставува дека терористите дошле од Косово и се движеле во правец на месноста Плоче, односно Кучибаба. И наместо да се симнат кон селото Вејце, кое го контролираат безбедносните сили на РМ, преку планинските сртови и месноста Дупин Камен, за кое се зборува дека има подземни пештери, терористите дошле до кобното место Бреза(овица). Се претпоставува дека една друга група дошла од страна на познатиот планински премин кај Караниколичките езера, кој тетовчани го викаат Караниколичка шија.
Истите „фукционери“ изјавуваа дека теренот се чисти од мини, а притоа се запленети големи количества оружје, кое не можело да се собере во пет камиони. Покрај оптимистичките најави за разбивање на терористичките банди, сепак разузнувачките информации говореа дека тие ги консолидираат редовите и дека сериозно се подготвуваат за нови екстремистички акции на територијата на Македонија. Тоа се потврди во нивната акција, односно класична воена заседа, која се случи меѓу селата Селце и Вејце и се претвори во невиден масакр.
Жртви
Треба да се спомне дека тројцата полицајци од Битола биле поставени еден до друг до нивната „лада нива“, со главите свртени кон „хамерот“ и запалени. Останува енигма, зошто се запалени само загинатите полицајци, а не и „волците“ и на кого му е испратена таквата порака. Нелогичност има и ако се анализираат снимките од целосно изгорените први две возила од патролата. Ако биле погодени во прв момент со тромблонски мини, тие целосно би биле разнесени и изгорени, заедно со бранителите во нив. Според начинот на извршување на масакрот, кој траел десетина минути, предизвиканите рани можеле да го направат добро обучени специјалци и ладнокрвни убијци. Но, бидејќи раководството на ОНА никогаш не обелодени дека во својата формациска воена структура има специјална единица, тогаш со право се наметнува прашањето, кој го изврши масакрот, по чија наредба, со каква цел и за колкава парична награда.
Кобното претчувство на Игор Костески
"„Пролетва на Скопска Црна Гора и Шара, наместо кокичиња 'ртеше највеличественото македонско достоинство кое се полева, а можеби и ќе се полее и со мојата младешка крв без да го почувствувам вкусот на плодовите. Ќе биде како што Бог сака!?“"
- Игор Костески (†26), напишано неколку часа пред масакрот кај Вејце
Учество на домашни, странски терористи и муџахедини
Дел од извршителите биле добро обучени како поранешни припадници на ОВК од Косово. Тие неколку дена пред нападот се подготвувале и вршеле обука во логорот во Косово кој се наоѓал во непосредна близина со границата со Македонија. Диверзантско-терористичката група имала конкретно задача да ја ликвидира живата сила од патролата и да ги уништи возилата и воената техника. Тие, во содејство со група терористи од Тетовско, ја организирале заседата и го извршиле терористичкиот напад врз патролата на македонските безбедносни сили, за што имале широка поддршка и од месното население. По нападот некои од нив се засолниле во селата Вејце, Бродец и Бозовце, а некои се повлекле во Косово, при што го минирале патот по кој се повлекувале, пишувало во службената белешка на МВР, наведе „Време“.