cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лабрадор ретривер
Официјални одлики на расата Лабрадор
Бидејќи бојата на крзното кај Лабрадорот ја контролираат гените, можно е рецесивни гени да се појават кај некоја од следните генерации, па затоа и можна е појавата на неочекувани бои на различни делови од телото. Ефектите од пигментацијата се најзастапени кај Лабрадорите со жолта боја на крзното, како и кај оние со кафена боја, па затоа најголемиот број на дамки од пигментација е забележлив токму кај Лабрадорите со жолта боја. Најчестите места каде доаѓа до пигментација се носот, усните, непцата, стапалата, опашката и површината околу очите која може да биде црна, кафена, жолто-кафена, црвеникава боја или може да се јави во неколку други бои. Еден Лабрадор може да поседува гени кои можат да дадат различни бои. Така на пример еден црн Лабрадор може да има рецесивни гени за кафена и жолта боја, и Лабрадор со жолта боја може да носи гени кои содржат една од двете останати бои на крзното. ДНК-анализата може да открие некои од тие аспекти. Иако пигментациите кои не се толку чести, но сепак се појавуваат кај Лабрадорот се сметаат за недостатоци,а не за причини за дисквалификација, на тие кучиња не им е дозволено учеството на изложби. Јачината на црниот пигмент кај жолтите Лабрадори ја контролира посебен ген кој е независен од бојата на крзното. Жолтите Лабрадори обично имаат црна боја на носот, кој е возможно со текот на годините да стане розова. Ова се должи на намалување на ензимот тирозиназа кој пак индиректно го контролира производството на меланинот (одговорен за темната боја). Тирозиназата е ензим кој е зависен од температурните промени, па затоа може да се појават мали разлики во бојата во зависност од годишното време. Како резултат на тоа, бојата на носот кај повеќето жолти Лабрадори станува розова со стареењето на кучето. Можна е и појава на пигментација позната под името ,,Dudley,,. За кучињата со ваква пигментација карактеристично е тоа што иако имаат жолта боја на крзното кај нив не се јавува пигментација на носот и наместо да имаат црна или кафена боја околу очите нивната боја е иста како и бојата на крзното. Ако жолт Лабрадор има кафена пигментација или кафен лабрадор има друга нијанса на кафена пигментација, тоа не значи дека тоа куче е ,,Dudley,,. Сепак, според денешните стандарди на Американското друштво за Расни Кучиња тоа ќе биде сметано како ,,Dudley,, доколку има кафена боја околу очите. Стандардите за Лабрадори ја сметаат оваа одлика за причина за дисквалификација доколку кучето учествува на изложба. Тука спаѓаат и оние кучиња со розова боја на носот, како и кучињата без пигментација. Сепак, кучињата со вакви одлики се навистина ретки. Вкрстувањето на кучиња со цел да се намали пигментацијата не може да гарантира сигурност. Бидејќи бојата ја одредуваат голем број гени, од кои некои се рецесивни, вкрстувањето на Лабрадор со жолта боја со Лабрадор со црна боја не секогаш може да ја промени пигментацијата и со тоа да спречи појава на истите рецесивни гени кај следните генерации. Поради истите причини се избегнува и вкрстувањето на жолти и кафени Лабрадори.
Разлики меѓу Лабрадори од англиско и американско потекло
Постојат значителни разлики меѓу Лабрадорите кои се одгледуваат за натпревари во Америка и Лабрадорите кои се одгледуваат во Англија за истата цел. Тие разлики настануваат како резултат на специјализираните различни типови на одгледување на Лабрадорите. Кучињата кои се одгледуваат за лов и работа на терен се ценат поради нивните способности за работа, додека кучињата кои се одгледуваат за изложби се ценат за постигнување на стандардите кои се важни за судиите на тие изложби. Иако постојат разлики кај кучињата, во целина Лабрадорите кои се одгледуваат за изложби имаат потешка конструкција, пократко тело и погуста опашка и крзно. Лабрадорите кои се одгледуваат за работа на терен имаат подолги нозе, полесни се од оние кои се одгледуваат за изложби и имаат поеластична градба. Главата кај Лабрадорите кои се одгледуваат за изложби е поширока од главата на оние Лабрадори одгледувани за теренска работа. Тие имаат подобро дефинирани црти на лицето и моќен врат, додека за теренските Лабрадори карактеристична е нешто потесна глава и долга муцка. Теренските лабрадори обично имаат високо ниво на енергија и се потемпераментни за разлика од Лабрадорите кои се одгледуваат за изложби и поради тоа тие повеќе се чуваат како кучиња за работа отколку како домашни миленичиња. Некои одгледувачи, особено оние кои се специјализирани во одгледувањето на кучиња за работа, признаваат дека на изложбите не се признаваат овој тип на кучиња, што доведува до повремени расправи во врска со тоа дали оваа раса треба да се групира со помош на поттипови. Во САД, клубот за Лабрадори и Американското друштво за расни кучиња поставија стандарди за оваа раса со цел да овозможат вклопување на Лабрадорите кои се одгледуваат за работа на терен. На пример стандардите на Американското друштво за расни кучиња дозволуваат висина на кучињата поголема од таа висина која е дозволена по стандардите на Англиското друштво за расни кучиња. Сепак се поретки се кучињата кои се успешни на изложби и на терен истовремено.
Темперамент
Американското друштво за расни кучиња ги опишува Лабрадорите како добри, дружељубиви и послушни кучиња. Сетилото за мирис на Лабрадорот може да се изостри да прима одреден вид мириси и да го следи нивниот извор. Обично тие остануваат на трага сè додека не го пронајдат изворот на мирисот. Лабрадорите инстинктивно држат предмети во устата и тоа го прават со голема нежност. Тие со забите може да држат човечка рака без притоа да нанесат повреди. Тие се познати по нежниот стисок со вилицата, бидејќи се одгледувани за изнесување на уловените птици од водата. Склони се кон џвакање предмети, но можат да бидат одвикнати од ваквото однесување. Крзното на Лабрадорот е водоотпорно до некој степен, што му овозможува да учествува подолг временски период во ловот на водни птици. Лабрадорите важат за раса со мирен карактер и се одлични за чување по семејства. Тие се добри со деца од секаква возраст и со други животни. Но, некои крвни линии Лабрадори (посебно тие кои се одгледуваат за работа на терен) се прилично брзи и активни. Поради нивната палавост и бестрашност понекогаш потребни се дресура и строгост, за да не се однесуваат неконтролирано и своеволно. Женките понекогаш се однесуваат понезависно од мажјаците. Лабрадорите созреваат на 3 годишна возраст, а пред да помине тој период тие се однесуваат како мали кутриња, па често ги нарекуваат хиперактивни. Поради ентузијазмот кој го поседуваат Лабрадорите, препорачливо е дресирање со употреба на ланец уште кога кучето е мало, за да се спречи истото да го влече ланецот кога ќе биде потполно израснато. Лабрадорите често уживаат во игри како враќање на топчето кај нивниот сопственик како и во други активности (учество во натпревари за кучиња, враќање на фризби и др.). Иако понекогаш се случува да лаат при појава на звуци, а особено при звуци за кои не знаат од каде потекнуваат, Лабрадорите обично не се бучни и територијални. Тие обично се мирни и имаат доверба во непознати луѓе, па затоа не се погодни за кучиња чувари. Лабрадорите се познати по големиот апетит,а некои од нив дури и не можат да се одвикнат од џвакањето предмети кои не се јадат. Тие се упорни и убедливи кога бараат храна од сопственикот. Поради тоа сопственикот мора да го контролира хранењето на Лабрадорот за да се избегнат прекумерната тежина и други здравствени проблеми. Мирниот карактер на кучињата од расата Лабрадор, како и способноста за учење, ја прават оваа раса погодна за спасувачки операции, потраги и работа во која помагаат во терапијата на луѓето. Оваа раса располага со голема интелигенција. Лабрадорите се рангирани на 7 место во книгата ,,Интелигенцијата кај кучињата,, на Стенли Корен. Американското друштво за расни кучиња ја опишува оваа раса како идеална за чување во семејство и учество во спортски активности. Сепак првобитната улога на Лабрадорите е улогата на ловечко куче.
Истражување
Лабрадорите вообичаено не копаат дупки и не прескокнуваат високи огради, но поради нивниот активен карактер некои од нив го прават тоа од забава. Оваа раса кучиња е многу интелигентна и е способна да се фокусира на одредена задача. Затоа, во присуство на вистински услови и стимул, Лабрадорот може да се претвори во вистински ,,уметник за бегство,,.
Лабрадорите како раса се љубопитни, сакаат да истражуваат и се многу дружељубиви, па затоа сакаат да бидат во близина на луѓе, да следат мириси, да бараат внимание и нови, интересни случувања. Така, се случува тие понекогаш да исчезнат или да се оттргнат од сопственикот на некое време без притоа да бидат забележани. За жал многу кучиња се украдени на тој начин. Поради големата љубопитност и способноста да се оттргнат од сопственикот, како и поради ризикот од тоа да бидат украдени, голем број од клубовите за кучиња препорачуваат на Лабрадорите да им се вградува микрочип, а на нивниот ланец да стојат ознаки со адресата и името на сопственикот.
Употреба на Лабрадорот за работни цели
Лабрадорите се интелигентна раса на кучиња која поседува голем морал за работа и добри карактерни особини (податоците за оваа раса покажуваат дека дури 92,3 % од тестираните Лабрадори го положиле американскиот тест на карактерните особини). Вообичаени работни улоги на Лабрадорите се : учество на лов, следење на траги и нивно откривање, помагање на луѓе со посебни потреби, влечење (санки и помали запреги), како и учествување во терапијата кај одредени луѓе. Околу 60-70 % од кучињата-водичи во Канада се Лабрадори, додека останатите се Златни Ретривери и Германски овчари. Лабрадорите се добри и неуморни пливачи, познати по својата способност да издржат подолг период дури и во студена вода. Нивната способност да работат тивко додека се на лов, да ја запамтат локацијата каде погодените птици паѓаат, како и нивното исклучително развиено сетило за мирис се заслужни за вбројување на Лабрадорите во ,,Кралевите на ретриверите кои ги носат уловените водни птици,,. Лабрадорите исто така се користат и за покажување и бркање на пленот, што ги прави одлични партнери во ловот. Доказ за големата интелигенција, иницијативата која ја поседува, како и способностите за самостојно снаоѓање во работни услови е примерот со кучето Ендал, кое во 2001 година за време на спасувачка операција најпрво пронајдениот онесвестен човек го поставило во лежечка положба, го пронашло мобилниот телефон од под автомобилот, довлекло ќебе врз повредениот, а потоа отишло до хотелот кој се наоѓал во близина за да донесе помош. Голем број Лабрадори се дресирани и оспособени да им помогнат на своите сопственици да извлечат пари и кредитни картички од банкоматите. Лабрадорите се користат и при спасувачки операции во вода. Тие и денес се користат при такви операции заедно со кучињата од расите Leonberger, Newfoundland и Golden Retriever. Тие исто така се користат и во италијанската школа за кучиња спасители.
Наследни болести
- Лабрадорите се склони на дисплазија која може да се јави на нивните колкови и лакти, особено кај крупните кучиња. Сепак оваа болест не се јавува толку често како кај другите раси. Пред вкрстувањето препорачливо е да се внимава на состојбата на колковите и се препорачуваат додатоци во исхраната.
- Кај Лабрадорите исто така доаѓа до проблеми со колената. Luxating patelia е чест проблем кој се појавува во колената на Лабрадорот. Притоа коленото излегува од своето лежиште.
- Кај Лабрадорите можна е и појава на проблеми со видот. Возможни болести на очите се напредна атрофија на очите, перде, дистрофија на рожницата и дисплазија на мрежницата. Кучињата кои се предвидени за вкрстување треба да ги прегледа ветеринарен офталмолог.
- Наследна миопатија, ретка болест која предизвикува недостаток на мускулни влакна од втор вид. Симптомите вклучуваат: краток од, па затоа изгледа како кучето да потскокнува и во ретки случаи доаѓа до вкочането држење на телото и неправилна положба на вратот.
- Постои и ретка појава на други автоимуни болести и проблеми со слухот кои кај Лабрадорите може да бидат вродени или да се појават во подоцнежните години.
Дебелина
Лабрадорите многу сакаат да јадат, па затоа се случува без соодветно движење да се здебелат. Кон тоа придонесува и нивната мрзеливост. Дебелината е најсериозниот проблем во исхраната на кучињата. Едно истражување покажува дека дури 25 % од кучињата во САД имаат прекумерна тежина. Затоа Лабрадорите мора почесто да се движат и да се стимулираат на движење. Здрав Лабрадор може да плива со голема брзина цели 2 часа, треба да има тенка половина, да биде лесен и да има кондиција. Дебелината кај Лабрадорите може да предизвика дисплазија на колковите и други заболувања како на пример дијабетис. Остеопорозата е честа кај старите Лабрадори со зголемена тежина. Едно 14 годишно истражување во кое биле опфатени 48 кучиња, а кое е изведено од производителот на храна Пурина покажало дека кучињата кај кои се внимавало на исхраната и на телесната тежина живеат и до 2 години подолго од оние кучиња кај кои не се внимавало на исхраната, приота нагласувајки ја важноста кучето да не се прејадува. Лабрадорите треба да се однесат на прошетка двапати дневно барем на половина час.
Распоространетост низ светот
Во САД оваа раса стана позната по статијата наречена ,,Запознајте се со Лабрадор Ретриверот ,, издадена од Американското друштво за расни кучиња во 1928 година. Пред тоа, ова дрштво регистрирало само 23 Лабрадори во државата. Лабрадорите станале популарни ловечки кучиња во текот на 1920-те години и особено по Втората светска војна, станувајки препознатливи по своите особини карактеристични за кучињата кои трагаат по пленот и кучињата кои го вадат пленот од водата. Лабрадорот како раса пристигнал прво во Северна Америка и Западна Европа, а потоа и во другите држави. На пример во Руското друштво на сопственици на Лабрадори се смета дека расата таму пристигнала во доцните 60-ти години и овие кучиња биле домашни миленици на амбасадорите и другите вработени во Министерството за надворешни работи. Распространувањето на оваа раса во поранешната СССР било оневозможено поради големината на државата и релативно малиот број Лабрадори, што довело до тешкотии во нивното размножување. На почетокот на 1980-те години и понатаму се увезувале кучиња од другите држави. Ваквите потешкотии довеле до вкрстување на Лабрадорите со други раси Ретривери. Оваа ситуација е ставена под контрола во 1990-те години со олеснувањето на присуството на изложби во други држави.
Демографска распределеност
Лабрадорите се исклучително популарна раса на кучиња. На пример од 2006 година наваму тие:
Не постои глобален регистар на Лабрадори, ниту детален број колку Лабрадори живеат во земјите од светот. 5-те држави во кои популацијата на Лабрадори е најголема во светот се: 1. Обединетото Кралство 2.Франција 3.САД 4.Шведска 5. Финска. Во Шведска и Финска бројот на Лабрадори е далеку помал отколку во останатите 3 држави, но гледано од 2005 година наваму, овие 2 држави ја имаат најголемата пропорција на Лабрадори според бројот на милион жители. Податоците на OFA покажуваат дека бројот на жолти и црни Лабрадори е речиси еднаков, додека кафените Лабрадори ги има во помал број.
Познати Лабрадори
Бидејќи Лабрадорите се најпозната раса за одгледување и за работа во повеќе држави, од признавањето на оваа раса па до денес постојат повеќе Лабрадори кои се познати. Изборот на најпознатите Лабрадори по неколку категории ги вклучува :
Лабрадори присутни во медиумите и фикционите филмови
Лабрадорите играат улоги на миленичиња и имаат други важни улоги во комедиите и другите телевизиски емисии. Лабрадорот Bouncer во серијата ,,Соседи,, и Луат во ,,неверојатно патување,, го потврдуваат тоа. Марли е Американски Лабрадор, кој игра улога во ,,Марли и јас,, книга и филм кои се засновани на животот на Џон Гроган. Дигер е мало кученце од расата Лабрадор кој игра во детските емисии Big Barn Farm на BBC. Rowdy од серијата Scrubs е познат препариран жолт Лабрадор кој се користи во комичните сцени.
Лабрадори- маскоти и Лабрадори во рекламите
Во 1972 година малиот жолт Лабрадор Андрекс се појавуваше како рекламен симбол за тоалетната хартија Cottonelle. Традиција на Државниот универзитет во Мичиген е Зик- чудото од куче. Првиот Зик, како и актуелниот Зик се жолти Лабрадори, додека Зик 2 и 3 беа црни Лабрадори.
Мешавини од Лабрадори
Лабрадудл е куче добиено со вкрстување на Лабрадор и Пудла. Овој концепт потекнува од Австралија, а неговата цел е да се создаде раса која е истовремено погодна за работа и не е опасна по здравјето на луѓето кои се алергични. Сепак, не потои гаранција дека кучето добиено на тој начин ќе го наследи хипо-алергенското крзно од Пудлата. Некои групи кои ги користат кучињата во нивната работа сметаат дека со вкрстување на Златниот ретривер и Лабрадорот се добиваат кучиња со одлични одлики. Организацијата Мира која користи мешавина од кучиња добиени со вкрстување на Лабрадори и Бернардинци бележи големи успеси.
Марко Деспотоски
Живот, војната 2001 и сведоштва
Марко Деспотоски е роден на 28 септември 1973 година во прилепското село Новоселани. Деспотоски на 12 години останал сирак, и оттогаш бил постојано со својот дедо. Работел за двајцата во селото разни аргатски работи за да донесе парче леб. Една година пред војната 2001 година, Деспотоски ги пасел селските крави и така заработувал за себе и за својот дедо, но и за мајка му, која живее кај својата сестра во Скопје. Сиромаштијата била постојано присутна во трошното куќарче во Новоселани, но Марко се надевал дека еден ден ќе спечали некоја паричка и ќе се ожени, ќе оформи семејство и тој, како што оформија неговите три браќа и две сестри, кои одамна веќе не живеат во селото. Дедо му вели дека уште од 15 години работеше како аргатче по селото, и дека така му помина животот, со мака, со аргатување. Имаше златен табиет, но среќа никаква. Дојде еден ден и кај нив човекот што носи позиви, влезе во дворот и вели: „''Во селото донесов многу позиви, но сите ги вратија. Ти размисли што ќе правиш. Знаеш што те чека ако ја примиш, ама и што ти следува ако не ја примиш''“. Јас седев под крушката и не реков ништо, не се помешав. Марко малку се подума и му вели:
Дедо му Тренко, кои имал 88 години кога му загина внучето, вели дека Марко просолзил кога курирот му ја даде поканата. Дојде кај него и му вели: Дедо ние сме сиромашни, ќе ме затворат ако ја вратам, мора да одам! Отиде и не се врати. Како што отидоа и не се вратија и децата на богатите. Но, тие отидоа во странство, а внук ми во црната земја новоселска. Марко Деспотоски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Аристофан
Аристофан (грчки: APIΣTOФANOΥΣ) (450 година п.н.е - 388 година п.н.е) бил грчки драматург.
Аристофан бил голем непријател на Сократ кого не само што го напаѓал во своите комедии, туку се смета дека бил еден од непријателите кои биле повод за обвинението и судењето на Сократ.
Творештво
Најголем дел од неговите драми се во духот на Старата комедија, во која мимиката, хорот и бурлеската се најважни особини. Неговата сатира, остроумност и немилосрден коментар го направиле најголем комичен драмски писател во Стара Грција.
Изгубени драми
Дел од Аристофановите драми се, за жал, целосно изгубени или фрагментирани. Дел од нив, пак, се датирани:
Сепак, постојат и недатирани изгубени драми на Аристофан:
Преводи на македонски јазик
Благодарение на професорите (Весна Томовска, Валериј Софрониевски, Даниела Тошева-Николовска, Елена Колева), но и на дипломците (Ивица Весов) од Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет - Скопје на македонски јазик се преведени речиси сите дела на Аристофан:
Остануваат непреведени две, најстарите Аристофанови зачувани драми:
NGC 5627
Откривање
Објектот е откриен на 4 април 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5627 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5627 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 28 м 34,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 22' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 5627 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51705. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 913. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 65.
Острилци
Острилци — село во Општина Крушево, во околината на градот Крушево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Крушево, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Демир Хисар. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 860 до 920 метри. Од градот Крушево е оддалечено 4 километри. Непосредно до селото минува регионалниот пат 1306.
Историја
Со оглед на повеќе археолошки наоѓалишта во близина на селото може да се претпостави дека селото е стара населба, но и дека некогаш се наоѓало на друга местоположба.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 11,3 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 832 хектари, на пасиштата отпаѓаат 176 хектари, а на обработливото земјиште 80 хектари.
Во основа, селото има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Острилци имало 300 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година, во Острилци имало 216 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Острилци е мало село, населено со македонско население. Во 1961 година броело 230, а во 1994 година 42 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Острилци живееле 32 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, сите Македонци.
Родови
Острилци е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Во XIX век, Острилци било христијанско село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Крушево, која била една од ретките општини во Македонија која не била изменета при територијалната поделба во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Крушево.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крушево.
Во периодот 1950-1955, селото било дел од тогашната Крушевска градска општина, во која влегувале градот Крушево и селата Бирино и Острилци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1193 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 21 гласач. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 18 гласачи.
Летна универзијада - 1970
VI Летна универзијада — универзијада одржана од 26 август до 6 септември 1970 во Торино, Италија.
Начално, Универзијадата требало да се одржат во Лисабон во 1969, но потоа одлуката била променета и за град-домаќин бил избран градот Торино, а Универзијадата се одржала во 1970, со што бил нарушен континуитетот на одржување на секои две години.
Бугарски револуционерен централен комитет
Бугарскиот револуционерен централен комитет (БРЦК) била бугарска организација на бугарското националнореволуционерно движење, основана во Букурешт, со цел да ги пропагира револуционерните идеи и да биде поддршка за политичката и идејна подготовка на бугарската национална револуција. Бугарскиот револуционерен централен комитет бил наследник на идеите на Георги Сава Раковски, кој ја поставил основата на организираното бугарското националнореволуционерно движење. Во бугарската историографија нема согласност по прашањето за датумот на создавањето на БРЦК. Има претпоставка дека бил основан во 1869 година, според други бил создаден од Васил Левски во 1870 година, кога биле поставени основите на Внатрешната револуционерна организација, а според трети во мај 1872 година во Букурешт било свикано Генералното собрание на кое било избран заеднички БРЦК со претседател Љубен Каравелов.
По распуштањето на Втората бугарска Легија во Белград во 1868 година и поразот на четата на Хаџи Димитар и Стефан Караџа во јули истата година, се појавила идејата за изградба единствен бугарски револуционерен центар. Дел од дејци на поранешниот Таен централен бугарски комитет заедно со приврзаниците на револуционерните идеи на Георги Сава Раковски ја основале групата Млада Бугарија. Со поддршка на оваа група во 1868-1869 година Васил Левски ги презел првите две обиколки низ бугарските земји и изградбата на револуционерни комитети во нив.
Во октомври 1869 година бил формиран Бугарски револуционерен централен комитет (БРЦК) во Букурешт. Љубен Каравелов бил задолжен да ја создаде првата програма на Комитетот. Програмата на БРЦК најпрво била објавена во руското емигранско списанието "Народност дело" (август 1870), а потоа и на страниците на весникот "Свобода" (октомври истата година). Целосната програма на Комитетот била објавена во брошурата "Бугарски глас" (1870), гога биле прокламирани следните идеи: Во 1870 година биле создадени два центри: надворешен и внатрешен. Првиот е со седиште во Букурешт со цел да развива револуционерна пропаганда и да ги обедини силите на бугарската емиграција. Негов раководител бил Љубен Каравелов. Вториот, наречен Бугарски револуционерен централен комитет (БРЦК) за Бугарија или Привременно влада на чело од Васил Левски. Тој ги насочил своите активности во бугарските земји, каде Левски развивил неуморна активност за изградба на основите на внатрешната организација.
Од 29 април до 4 мај 1872 година во Букурешт се одржало Генералното собрание, на кое се дискутирало за идната револуционерна дејност и биле донесени нова програма и статут. Проектоуставот, насловен како ""Нареда на работниците за освобождението на българския народ"", бил изработен од Васил Левски и ја утврдил веќе изградената од него Внатрешна револуционерна организација. Земајќи ги предвид условите во Бугарија и меѓународната ситуација на Балканот, Генералното собрание на БРЦК донело одлука за преминување кон итни револуционерни активности. Васил Левски е одреден за главен апостол во (Северна) Бугарија, Тракија и Македонија, и со полномошно се вратил во Бугарија каде ја продолжил изградбата на Внатрешната организација. Како резултат на активностите на Димитар Општи кој ја ограбил орханијската каса (даночните приходи од Орханијската каза) во преминот Арабаконак врз Внатрешната револуционерна организација е нанесен удар, кој се одразува тешко и на самиот Бугарски револуционерен централен комитет (БРЦК). Биле фатени голем број револуционери, меѓу кои и Левски, кој е осуден на смрт и обесен во Софија во 1873 година.
По смрта на Васил Левски настапил нов период во работата на Комитетот. Биле преземени неколку обиди за возобнова на Внатрешната организација. Во април 1873 година за заменик на Апостолот е одреден Атанас Узунов, но тој не успева да отствари посебна активност. Во есента, истата година, функциите на Централен комитет за внатрешноста ги презел Трновскиот револуционерен комитет. Преку соработка на Панајот Хитов, бил направен обид за воспоставување на контакт со српската влада, иако за тоа немало согласност на БРЦК во Букурешт. Како резултат на влијанието на Панајот Хитови во Револуционерната организација започнало да се наметнува повторно четническата тактика. Сепак идејата за изградба на Внатрешна организација и општо востание не е напуштена. Во август 1874 година, на иницијатива на Трновскиот и Русенскиот револуционерен комитет, во Букурешт се одржало ново Општо собрание, каде Стефан Стамболов бил избран за наследник на Левски во Бугарија. Во раководството на самиот комитет во Букурешт заедно со Љубен Каравелов, Кирјак Цанков и други, влегува и Христо Ботев кој станал централна фигура. Функциите на ЦК во Бугарија ги презел Русенскиот револуционерен комитет. По затворање на Генералното собрание, Стефан Стамболов се префрлил Бугарија и стапил во контакт со некои од старите револуционерни комитети. На крајот на декември 1874 година помеѓу членовите на БРЦК настапило сериозно несогласување по прашањето за насоките на идната револуционерна активност, а како резултат на тоа во летото 1875 година Љубен Каравелов бил отстранет од Комитетот. Револуционерната пропаганда му била доделува на Христо Ботев. Тој стана и уредник на неговиот печатен орган - весникот "Знаме".
Во 1875 година почнува третиот период во постоењето на БРЦК. Најсилно влијание врз неговата дејност во тоа време имаат радикално-револуционерните ставови на Христо Ботев. Во летото истата година избувнува востание во Босна и Херцеговина, кое ги поттикнало раководителите на БРЦК кон идејата за организирање на востание и Бугарија.
Била развиена силна дејност за негова подготовка. Од различни причини, тоа избувнало предвреме во есента 1875 година и било ограничено на територијата на Стара Загора, Шумен и Трново, познато како Старозагорско востание. Неговиот неуспех довел до нова криза во Бугарскиот револуционерен централен комитет, а како резултат на тоа Христо Ботев поднел оставка. Набргу потоа и самиот комитет се распаднал.
Артемизија Џентилески
Артемизија Џентилески (8 јули 1593 - околу 1656) била италијански барокен сликар, денес се смета за една од највештите сликари на генерацијата по Караваџо. Во време кога жените сликари не биле лесно прифатени од страна на уметничката заедница или клиентите, таа беше првата жена да стане членка на Accademia di Arte del Disegno во Фиренца.
Таа насликала многу слики на силни жени и жени кои патат инспирирани од митови и Библијата - жртви, самоубиства, воини. Нејзиното најпозно дело е Џудит убивајќи го Олоферн - добро позната средновековна и барокна тема во уметноста. Тоа што била женски уметник во 17 век и што била силувана и учествувала во покренувањето на судска постапка против силувачот, долго време ги засенувало нејзините достигнувања како уметник. За многу години таа беше оценета како куриозитет. Денес таа се смета за една од најпрогресивните и експресионистички сликари на нејзината генерација.
Животопис
Првото дело на младата седумнаесет-годишна Артемизија беше Susanna e i Vecchioni (Сузана и старешините). Таа е една од ретките слики на оваа тема кои ова го прикажуваат како трауматичен настан. Во 1611, нејзиниот татко работел со Агостино Таси за декорација на трезорите на палата во Рим, и Оразио го ангажирал сликарот да ја учи неговата ќерка приватно. Во текот на ова туторство, Таси ја силувал Артемизија. Друг маж, Козимо Куорлис, исто така бил вмешан. Оразио покренал обвиненија против Таси. Оразио исто така тврдел дека Таси украдел слика на Џудит. Големо прашање на овој судски процес беше дали Артемизија била девица. Ако Артемизија не била девица пред Таси да ја силува не би била во можност да поднесе пријава. Во текот на понатамошниот 7-месечен судски процес, беше откриено дека Таси планираше да ја убие својата сопруга, беше вклучен во прељуба со својата сестра, и планирал да украде некои од сликите на Оразио. За време на судењето, Артемизија беше подложена на гинеколошки преглед и тортура. На крајот од судењето Таси беше осуден на казна затвор од една година, но тој никогаш не отишол во затвор. Судењето влијаело на феминистичкиот поглед на Артемизија во текот на крајот на 20 век.
Фиренциски период (1614-1620)
Таа била ценета од страна на Микеланџело Буонароти помладиот (внук на големиот Микеланџело): зафатен со изградбата на Каза Буонароти за да го прослави својот роднина, тој предложил Артемизија да произведе слика за декорација на таванот од галеријата на сликите.
Уметнички профил
Роберто Лонги, важен италијански критичар, во 1916 година напишал за Џудит убивајќи го Олоферн: "Има околу 57 дела од Артемизија Џентилески и 94% (четириесет и девет дела) ги претставуваат жените како протагонисти или еднакви на мажите." На овие карактери намерно им недостигале стереотипнте "женски" особини: чувствителност, несмелост и слабост, и биле храбри, бунтовни, и моќни личности. Таа беше свесна за тоа како жените и женските уметници биле гледани од страна на мажите, затоа нејзините дела во почетокот на нејзината кариера биле храбри и пркосни.
Бидејќи Артемизија повторно и повторно се враќала на насилни теми како Џудит и Олоферн, теорија за потисната одмазда била постулирана.
Артемизија и современи уметнички
За жена во почетокот на 17 век, тоа што Артемизија била сликар претставало невообичаен и тежок избор, но не и исклучителен. Пред Артемизија, меѓу крајот на 1500 и почетокот на 1600 други жени уметници имале успешни кариери, вклучувајќи ја Софонисба Ангисола. А подоцна и Феде Галиција која сликала мртви природи и Џудит со Олоферн.
Други жени сликари ја започнале својата кариера додека Артемизија била жива. Артемизија продолжува да биде меѓу најценетите женски уметници, и го има остварено своето место меѓу големите уметници од барокот.
Џон Мекарти
Џон Мекарти (4 септември 1927 - 24 октомври 2011) е американски компјутерски научник и когнитивен научник. Мекарти е еден од основачите на дисциплината вештачка интелигенција. Тој е соавтор на документот што го смислил поимот „ вештачка интелигенција “ (AI), го развил семејното јазично програмирање Lisp, значително влијаел на дизајнот на програмскиот јазик АЛГОЛ, го популаризирал споделувањето на времето, го измислил собирањето ѓубре и бил многу влијателен во раниот развој на АИ.
Поголемиот дел од својата кариера Мекарти го поминал на универзитетот Стенфорд. Тој добил многу признанија и почести, како што е наградата Туринг во 1971 година за неговиот придонес на темата АИ, Националниот медал на науката на Соединетите држави и наградата Кјото.
Ран живот и образование
Он Мекарти е роден во Бостон, Масачусетс, на 4 септември 1927 година, од татко ирски имигрант и мајка имигрант од Еврејка од Литванија, Џон Патрик и Ида (Глат) Мекарти. Семејството било обврзано често да се преселува за време на Големата депресија, сè додека таткото на МекКарти не нашол работа како организатор на Амагамираните работници на облека во Лос Анџелес, Калифорнија. Неговиот татко потекнувал од рибарското село Кроман во округот Кери, Ирска. Неговата мајка починала во 1957 година.
Мекарти бил исклучително интелигентен и го завршил средното училиште во Белмонт две години порано. Мекарти бил прифатен во Калтек во 1944 година.
Мекарти покажал рана способност за математика ; за време на тинејџерските години тој предавал математика на колеџ со проучување на учебниците што се користат во блискиот Институт за технологија во Калифорнија (Калтек). Како резултат на тоа, тој бил во можност да ги прескокне првите две години математика на Калтех. Мекарти бил суспендиран од Калтек поради неуспех да посетува курсеви по физичко образование. Потоа служел во американската армија и бил повторно примен, примајќи диплома по математика во 1948 година.
Токму на Калтех присуствувал на предавање на John von Neumann кое ги инспирирало неговите идни потфати.
Мекарти првично завршил постдипломски студии на Калтек пред да се пресели на Универзитетот Принстон. Докторирал по математика од Принстон во 1951 година по завршувањето на докторската дисертација, насловена како „ Оператори на проекции и парцијални диференцијални равенки “, под надзор на Доналд Ц. Спенсер.
Академска кариера
По краткорочни назначувања на Универзитетот Принстон и Стенфорд, Мекарти станал асистент на Дартмут во 1955 година.
Една година подоцна, Мекарти се преселил во МИТ како научен соработник во есента 1956 година.
Во 1962 година, Мекарти станал редовен професор на Стенфорд, каде останал до пензионирањето во 2000 година. До крајот на неговите рани денови на МИТ, неговите студенти веќе го нарекувале „чичко Џон“.
Мекарти се залагал за математичка логика за вештачка интелигенција.
Прилози во компјутерската наука
Johnон Мекарти е еден од „основачите“ на вештачката интелигенција, заедно со Алан Туринг, Марвин Мински, Ален Newуел и Херберт А. Симон. Мекарти, Мински, Натаниел Рочестер и Клод Е. Шанон го измислиле изразот „вештачка интелигенција“ во предлогот што тие го напишале за познатата конференција Дартмут во летото 1956 година. Оваа конференција ја започна ВИ како поле. (Мински подоцна му се придружил на Мекарти на МИТ во 1959 година. )
Во 1958 година, тој го предложил примателот на совети, кој инспирирал подоцнежна работа на одговарање прашања и логичко програмирање.
Мекарти го измислил Лисп кон крајот на 1950-тите. Врз основа на ламблскиот калкулус, Лисп стана програмски јазик по избор за апликации за АИ по објавувањето во 1960 година.
Во 1958 година, Мекарти служел во ад хок комитет за јазици на АЦМ, кој станал дел од комитетот што го дизајнираше АЛГОЛ 60. Во август 1959 година тој предложил употреба на рекурзивни и условни изрази, кои станале дел од АЛГОЛ. Потоа се вклучил во развивање на меѓународни стандарди во програмирање и информатика, како член на Меѓународната федерација за обработка на информации (IFIP) IFIP Работна група 2.1 за алгоритамски јазици и калкули, што ги специфицираше, одржува и поддржува ALGOL 60 и ALGOL 68
Околу 1959 година тој ги измислил таканаречените методи за „ собирање смет “ за да ги реши проблемите во Лисп.
Мекарти бил клучен во создавањето на три од најраните системи за споделување време ( компатибилен систем за споделување време, систем за споделување време и систем за споделување време Дартмут ). Неговиот колега Лестер Ернест изјавил за Лос Анџелес Тајмс: „Интернетот немаше да се случи скоро веднаш штом се случи, освен фактот дека Џонсон започна и развој на системи за споделување време. Продолжуваме да измислуваме нови имиња за споделување на времето. Таа почна да се нарекува опслужувачи. . . Сега ние го нарекуваме cloud computing. Тоа е сè уште само споделување на времето. Џонсон го започна тоа “.
Во 1961 година, тој бил можеби првиот кој јавно ја предложил идејата за комунални компјутери, во говорот одржан за да ја прослави стогодишнината на МИТ: таа компјутерска технологија за споделување време може да резултира со иднина во која компјутерската моќ, па дури и специфичните апликации ќе можат да се продаваат преку комунален деловен модел (како вода или електрична енергија ). Оваа идеја за компјутер или алатка за информации била многу популарна во доцните 1960-ти, но исчезнала до средината на 1990-тите. Сепак, од 2000 година, идејата повторно се појавила во нови форми (видете давател на услуги за апликации, мрежни компјутери и облачни компјутери ).
Во 1966 година, Мекарти и неговиот тим од Стенфорд напишале компјутерска програма со која се играат серија шаховски игри со колегите во Советскиот Сојуз ; Тимот на Мекарти загубил два натпревари и ремизираше два натпревари (види Коток-Мекарти ).
Од 1978 до 1986 година, Мекарти развил circumscription метод на немонотоно расудување.
1923 во музиката
1923 година во музиката содржи некои значајни настани.
Мирни (Архангелска област)
Мирни (Ми́рный) — град во Архангелската област, Русија.
1922 во музиката
1922 година во музиката содржи некои значајни настани.
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 400 м краул за жени
Пливачката трка на 400 метри краул за жени на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 7 август 2016 година во Олимпискиот центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
Златото го освои Кејти Ледецки од САД, поставувајќи нов светски и олимписки рекорд.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Следниве рекорди беа поставени за време на натпреварувањето:
Квалификации
Квалификациите започнале во 14:28 часот.
Милцау
Милцау — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Бад Лаухштет.
Крибич
Крибич (Kriebitzsch) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија.
Матурска (2020)
„Матурска“ (The Prom, 2020 година) е американска музичка комедија во режија на Рајан Марфи. Филмот, кој е заснован на истоимениот бродвејски мјузикал, треба да излезе во 2020 година на Нетфликс. Главните улоги ги толкуваат Мерил Стрип, Џејмс Корден, Никол Кидман, Ендру Ранелс и Киган-Мајкл Ки.
Александар Македонски (група)
Александар Македонски - легендарна македонска панк група од Скопје.
Елдра
Елдра ― британски драмски филм од 2003 година во режија на Тимоти Лин. Бил избран како британски кандидат за најдобар странски филм на 75-тото доделување на Оскарите, но не бил номиниран.
Самба (танц)
Самбата е вид латиноамерикански танц. По своето потекло танцот е африкански, но подоцна е развиен во Бразил. Музиката за самба има карактеристичен ритам создаден од барабани и има 50-52 такта во минута (4/4). Самбата е национален танц на Бразил најголема латиноамериканска земја. На познатите бразилски карневали се играат повеќе варијации на овој популарен танц, со нешто изменети ритми. За да се долови вистинскиот карактер на танцот, танчерот мора да создаде впечаток на лагоден живот полн со забава и флерт. Повеќетo танчери се согласуваат дека самбата го прикажува сексуланиот нагон кај луѓето во својата првобитна (животинска) форма, чија цел е уживање и репродукција, поштедена од лажните цивлизациски правила и лажната куртоазија. Големиот број на фигури во денешната самба се засновуваат на два вида движења: боунце и контракции. Ова е многу тешко, но без овие два елементи танцот губи од својата изворна форма. Исто така, за разлика од другите латино танци каде двојките незачително се движат, самбата е патувачки танц и паровите користат големи делови од подиумот, користејќи се со прошетки, спинови и сл.
Космос-2310
Космос-2310 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 март 1995 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 825 килограми. Космос-2310 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1009 км, а најмалото на 979.
Камчатска струја
Камчатска струја е струја на ладна вода што тече југозападно од Беринговиот Проток, по должината на брегот на Сибирн Пацифик и Полуостровот Камчатка. Дел од оваа струја потоа станува Ојашио струја додека остатокот се приклучува на потоплата Северна пацифичка струја.
Бурлеска
Бурлеска (претстава) е сценска претстава компонирана од скечеви, хумор, хорски песни и соло-танци.
Потекло
Воведена била во САД, во 1868 година од англискиот женски хор. Се развила како верзија на пејачкото шоу, поделена на три дела:
Претставата завршувала со егзотичен танчар или боксерски натпревар.
Историјат
Во почетокот на 20 век многу изведувачи, вклучувајќи ги Фани Брис, Ал Џолсон и В.Ц.Фидлс, своите кариери ги започнале со бурлески. Додавањето на стриптизот во 1920 година направило ѕвезда од циганката Роза Ли, но цензурата и конкуренцијата од филмот наскоро довеле до крај на бурлеската.
Џамија Ал Куба
Ал Куба (арапски مسجد قباء) е џамија која се наоѓа во Медина, Саудиска Арабија. Се смета дека таа е една од првите џамии односно се смета дека е најстарата џамија на светот. Нејзиниот прв камен темелник бил поставен од страна на пророкот Мухамед кога се преселил од Мека во Медина, а подоцна била доградена од неговите сопатници и истомисленици.
Белингсхаузен (поларна станица)
Белингсхаузен (станция Беллинсгаузен) — руска, поранешна Советски Сојуз  Истражувачки станици на Антарктикот во Пристаниште Колинс, на Островот Кинг Џорџ од Јужни Шетландски Острови.
Кепеда ла Мора
Кепеда ла Мора — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Белингсхаузен (поларна станица)
Таа била една од првите истражувачки станици основани од Советската антарктичка експедиција во 1968 година. Тоа е исто така локацијата на Црквата Св. Троица, единствената со постојан персонал Источна православна црква во Антарктик.
Станицата е именувана по рускиот истражувач на Антарктикот од 19 век Фабијан фон Белингсхаузен.
Тоа е антиподално до локација на руски Сибир, ~400 км западно од Јакутск.
Клима
Се смета дека Антарктичкиот Полуостров и неговите блиски острови имаат најблаги услови за живот на Антарктикот. Климата на станицата Белингсхаузен е под силно влијание на околниот океан. Според Кепен систем, таа е една од ретките локации на Антарктикот класифицирана како клима на тундра наместо како клима на ледена капа. Со само 591,2 часа сончева светлина годишно, времето е често нестабилно и облачно во текот на годината со врнежи во форма на снег, дожд и дожд кои често се случуваат. Во просек, 729 mm врнежи паѓа годишно.
Во популарната култура
На 21 јануари 2014 година, американскиот уметник за тетоважи Лајл Татл постави импровизирана станица за тетоважи во гостилница на еден научник, каде што ја истетовира својата тетоважа со потпис - неговиот автограм - на асистентката на проектот / историчарот за тетоважи д-р Ана Фелисити Фридман, со што стана прва личност што тетовирала на сите седум континенти.
Наратологија
Наратологијата е проучување на наративот и наративната структура и начините на кои тие влијаат на нашата перцепција. Иако, во принцип, зборот може да се однесува на било кое е систематско проучување на наративот, во практика неговата употреба е многу поограничена. Поимот е англизам од францускиот поим narratologie, скован од страна на Цветан Тодоров. Наратологијата се применува ретроспективно, на дела кои потекнуваат уште пред времето кога овој поим е скован. Нејзиното теоретско потекло може да се следи сè до Аристотел, меѓутоа одлучено е дека модерната наратологија е започната со Руските Формалисти, особено со Владимир Проп (Морфологија на народна приказна, 1928).