cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хипи-движење
Дополнителни потреси (1970-до сега)
Значителен број на елементи од хипи движењето беа вклучени во главната струја на американското општество до раните седумдесетти години. Големи рок концерти, чии првенци беа поп фестивалот во Мотереј во 1967 година и фестивалот Аил оф Вајт во 1968 година, станаа норматив, водејќи до рок концерти на стадиони. Во средината на седумдесеттите години, со крајот на војната во Виетнам, обновените патриотски чувства се поврзаа приближувањето на двестегодишнината на Соединетите Држави, а со појавата на панкот во Лондо, Манчестер, Њујорк и Лос Анџелес, главните медиуми го изгубија интересот за хипи културата. Истовремено, дојде до заживување на подкултурата Мод, на скинхедците, теди боиз, како и до појава на нови младински култури како што се Готите (еден огранок на панкерството) и Фудбалските хулигани. Асид рокот му отстапи место на прог рокот, хеви метал музиката и диско и панк рокот.
Обичаи и одлики
Хипиците тежнееја кон ослободување од општествените ограничувања, одбирање на свој сопствен пат и наоѓање нова смисла во животот. Еден одраз на хипи независноста од општествените норми се најде во нивниот начин на облекување и дотерување, што ги правеше хипиците лесно и веднаш препознатливи меѓу себе, па како такви служеа како визуелен симбол на нивното почитување на правата на индивидуалецот. Преку нивното појавување, хипиците ја објавуваа нивната подготвеност да го изразат својот сомнеж во однос на власта и се оградија од „правите“ и „неправите“ (односно, конформистичките) сегменти на општеството. Истовремено, голем број на промислени хипици се оддалечија и од самата идеја дека начинот на кој некој се облекува може да биде еден сигурен сигнал за тоа кој е тој всушност, особено откако очигледни криминалци како Чарлс Мејсон, почнаа да прифаќа некои површински одлики на хипиците, а и откако полицајците обично облечени во едноставна униформа почнаа „да се облекуваат како хипици“, со цел да ги поделат и победат легитимните членови на контракултурата. Френк Запа даде прекорен коментар на својата публика, велејќи дека „сите ние носиме униформа“:кловнот/хипик од Сан Франциско, Вејви Грејви, рече во 1987 година дека тој сè уште може да види чувства во очите на стопанственикот од Маркет Стрит, кој се облекуваше конвенционално за да преживее.
Како во бит движењето кое им претходеше и панк движењето кое наскоро следеше, хипи симболите и иконографијата беа намерно позајмени од други или „ниски“ или „примитивни“ култури, при што хипи модата претставуваше одраз на еден бунтовен, честопати бездомничко-питачки стил. Како и кај другите адолесцентни движењата на белата средна класа, девијантното однесување на хипиците вклучуваше и предизвикување на доминантните разлики во половите од нивнот време: и мажите и жените во хипи движењето носеа фармерки и долга коса, а обата рода носеа сандали или одеа босоноги. Мажите честопати носеа брада, додека жените имаа малку или воопшто никаква шминка и повеќето се движеа без прслук. Хипиците честопати избираа облека во силни, светли бои и носеа невообичаени стилови, како на пример, ѕвонарки, елеци, облека со жарени апликации, широки наметки, лесни летни блузи и долги сукњи; незападњачки инспирирана облека со американски, азиски, африкански и латиноамерикански мотиви беше исто така популарна. Поголемиот дел од облеката хипиците ја правеа сами, пркосејќи ѝ така на бузнис културата, а некои од хипиците честопати ја купуваа облеката од пазар за стари работи и од продавници за половна стока. Омилени украси и за мажите и за жените беа северноамерикански накит, шарпи за глава, траки за чело и долги ѓердани од монистри. Домовите, возилата и другите сопствености на хипиците беа честопати украсувани со психоделична уметност.
Патување
Самиот број на млади луѓе кои живееја во тоа време така, претставувал можности без преседан за патување и доживување секакви доживеалици. Врвно искуство од овој тип беше Вудсток фестивалот близу Бетел, Њујорк, од 15 до 18 август во 1969 година, кој привлече 500.000 луѓе.
Едно патувачко доживување во кое се впуштија стотици и илјадници хипици помеѓу 1969 и 1971 година, беше патот за Индија наречен Хипитреил. Со малку или без никаков багаж и со мала готовина пари, речиси сите ја следеле истата маршрута автостопирајќи низ Европа до Атина и понатаму, до Истанбул, потоа со воз низ централна Турција, преку Ерзурум, продолжувајќи со автобус низ Иран, преку Тебриз и Техеран до Машхад, преку авганистанската граница во Херат, низ јужен Авганистан, преку Кандахар до Кабул, па до Кибер Пас, во Пакистан, преку Равалпинди и Лахор, до индиската граница. Откако ќе пристигнеа во Индија, хипиците одеа на различни места, но во голем број се собираа на плажите Гоја, или ја преоѓаа границата влегувајќи во Непал, за да поминат неколку месеци во Катманду. Во Катманду повеќето хипици се движеле во едан мирна околина, место наречено Фрик Стрит (Непалска Васа: Џоо Кен), кое сè уште постои близу Катманду Дурбар Сквер.
Религија
Многу хипици ги отфрлија главните организирани религии, прифаќајќи едно лично духовно доживување, кое честопати се засновало врз домородечки верувања и народни религии, меѓу другото. Ако се приклонеа кон главната вера, тогаш таа беше будизам, хиндуизам и движењето на Исус. Многу хипици го прифатија и неопаганството (особено Вика).
Политика
Симболот за мир се роди во Обединетото Кралство, како лого за кампањата за јадрено разоружување, но беше прифатен и од американските демонстрирачи против војната, во текот на 1960 години (иако беше заштитен со авторски права). Хипиците честопати беа пацифисти и учествуваа во ненасилни политички демонстрации, како што беа маршевите за граѓански права, маршевите во градот Вашингтон и демонстрациите против војната во Виетнам, вклучувајќи ги и демонстрациите против задолжителната воена обврска и протестите во 1968 година против Демократската национална конвенција. Степенот на политичка инволвираност варираше значително меѓу хипиците, од оние кои беа активни во демонстрациите за мир, до поригорозните улични демонстрации против власта на Јипите, кои беа политички најактивната хипи подгрупа. Боби Сил ги дискутираше разликите помеѓу јипиците и хипиците со Џери Рубин кој му кажа дека јипиците беа политичкото крило на хипи движењето, бидејќи „хипиците уште не се политизирале“.Што се однесува до политичката активност на хипиците, Рубин рече: „Тие воглавно сакаат да бидат „хаи“, но повеќето од нив сакаат мир и крај на оваа глупост.“
Покрај ненасилните политички демонстрации, хипи опозицијата на виетнамската војан вклучи организирање политички акциони групи кои се спротивставија на војната, одбивање на служење на воената обврска и спроведување на „предавања“ на кампусите од колеџите, во кои се обработувала историјата на Виетнам и политичката позадина на војната.
Предавањето на Скот Мекензи за песната на Џон Филипс Сан Франциско (Не заборавај да ставиш цвеќиња во косата)“, која помогна во инспирирањето на хипиското Лето на љубовта, стана песна за добредојде при враќање од Виетнам на воените ветерани, кои пристигнуваа во Сан Франциско од 1967 година. МекКензи ја посвети секоја изведба на Сан Франциско на ветераните од Виетнам и пееше на дваесетгодишницата од посветувањето на споменикот на ветераните од Виетнамската војна, во 2002 година. Хиписките политички изрази честопати добиваа облик на „отпадништво“ од општеството, за да се спроведат промените по кои тие трагаа. Политички мотивираните движења потпомогнати од хипиците го вклучуваат движењето Враќање во природата од 1960 година, кооперативни деловни претпријатија, алтернативна енергија, движењето за слобода на печатот и за органска храна.
Политичките идеали на хипиците имаа влијание и врз други движења, како што се анархопанкот, рејв културата, зелената политика, стоунер културата и движењето Њу Ејџ. Пени Римбауд од англискиот анархопанк состав Крас велеше во интервјуата, а и во еден есеј по име Последниот хипик, дека составот Крас бил оформен во спомен на неговиот пријател Вали Хоуп. Римбауд исто така рече дека членовите на Крас биле прилично инволвирани во хипи движењето во текот на шеесеттите и седудесеттите години, при што Даиал Хаус беше основан во 1967 година. Многу панкери честопати беа критички настроени кон членовите на Крас за нивната инволвираност во хипи движењето. Како Крас, Џело Бијафра беше под влијание на хипи движењето и тврдеше дека јипиците се клучното влијание врз неговата политичка активност и размислување, иако тој навистина пишуваше песни во кои ги критикуваше хипиците.
Дроги
Кањонот Тахквиц, Палм Спрингс, Калифорнија, 1969 година, споделување на џоинт Следејќи ги добропознатите стапки на битовите, хипиците исто така употребуваа канабис (марихуана) и ја сметаа за нешто пријатно и неопасно. Тие ја зболемуваа нивната духовна фармакопеа (список со лекови) со вклучување на халуциногени дроги како што е ЛСД, псилоцибинот и мескалинот, но го отфрлаа конзумирањето на алкохо. На источниот брег од Соединетите Држави, харвардските универзитетски професори Тимоти Лири, Ралф Мецнер и Ричард Алперт ги препорачуваа психтропските дроги како психотерапија, самоистражување и за религиозна и духовна примена. Што се однесува до ЛСД, Лири рекол: „Проширете ја вашата свесност и најдете ја екстазата и откровениеото во неа (ЛСД)“.
„Според хипиците, ЛСД е лепилото кое ги држело сите споени. ЛСД-то беше хипискиот сакрамент, детергент за умот способен да збрише години на општествено програмирање, направа за повторно впечатување, проширувач на свеста, алатка која ќе нè крене една скала погоре на еволутивната скала.“
Наследство
Хипи наследството продолжува да се шири во западните општества. Во суштина, невенчани парови од која било возраст слободно патуваат и живеат заедно без осуда од општеството. Отвореноста во поглед на сексуалноста стана се' почеста, а правата на хомосексуалците, бисексуалците и транссексуалците, како и на луѓето кои избираат да не се стават во ниедна категорија, се зголемени. Има поголемо прифаќање на религиската и културната разновидност. Кооперативните бизнис компании и аранжманите за живеење во креативни заедници се повеќе прифатени од порано. Некои од хипи прикаските за здрава храна од ’60-тите и ‘70-тите се сега големи и профитабилни бизниси, што се должи на зголемениот интерес за природна храна, лекови од тревки, витамини и други нутриционистички додатоци во исхраната. Авторите Стевард Бренд и Џон Маркоф тврдат дека развојот и популаризацијата на личните сметачи и интернетот ги пронаоѓаат своите корени во анти-авторитативните обичаи промовирани од хипи културата.
Различноста во изгледот и облеката е една од директните наследства низ целиот свет. За време на ‘60-тите и ‘70-тите, мустаќите, брадите и долгата коса станаа вообичаени и колоритни, а мулти етничката облека доминираше во светот на модата. Од тоа време наваму, широкиот спектар на стилови на облекување и личен изглед, вклучувајќи ја и голотијата, станаа повеќе прифатливи, а сите тие беа невообичаени пред хипи ерата. Хипиците исто така го поттикнале опаѓањето на популарноста на вратоврската и други бизнис облеки, кои биле неизбежни за мажите во времето на ‘50-тите и раните ‘60-ти.
Култура
Хипи наследството во културата ја вклучува и постојаната популарност на книгите кои го отсликуваат хипи искуството, како на пример ,,Електричниот кул ацид тест’’. Во музиката, фолк рокот и психоделичниот рок се развија во стилови како што се ацид рокот, светски ритам и хеви метал музика. Психоделичниот транс (познат и како псајтранс) е вид електронска музика која била под влијание на психоделичниот рок од 1960. Традицијата на хипи музичките фестивали започна во САД во 1965 со ацид тестовите на Кен Кесеј, каде Грејтфул дед свиреа под дејство на ЛСД и поттикнаа психоделично журкање. Во текот на наредните неколку децении, многу хипици и нео-хипици станаа дел од Дедхед заедницата, присуствувајќи музички и уметнички фестивали низ земјата. Грејтфул дед постојано правеа турнеи, со неколку прекини од 1065 до 1995 година. Фиш и нивните обожаватели (наречени Фиш хедс), функционираа на ист начин, бендот постојано беше на турнеи од 1983 до 2004 година. Многу современи бендови кои настапуваат на хипи фестивали и на фестивали од исто потекло, се нарекуваат журка бендови бидејќи свират песни кои имаат долги инструментални делови слични на оригиналните хипи бендови од 1960-тите.
Со исчезнувањето на Фејтфул дед и Фиш, хипиците номади кои одат на турнеи присуствуваат на сè поголемиот број на летни фестивали, меѓу кои најголемиот е фестивалот на музика и уметност Бунару, кој првпат се одржа во 2002. Орегонскиот фестивал каде се промовираат рачни изработки, образовни излагања и претстави(забава) со костими.
Фестивалот Брнинг мен запона во 1986 во Сан Франциско на една забава на плажа а сега се одржува во пустината Блек Рок североисточно од Рено, Невада. Иако малку од учесниците би прифатиле да се етикетирани како хипици, Брнинг Мен е модерен одраз на алтернативна заедница  во истиот дух како на раните хипи случувања. Собирот постанува привремен град (со 36.500 учесници во 2005 година), со разбиени кампови, изложби и многу уметнички коли. Други настани кои уживаат голема посетеност се семејните собири Реионбоу, Собирот на вибрации, Мир во заедница и Вудсток фестивалите.
Во Велика Британија има многу современи номади кои се познати како хипици за странците, но тие претпочитаат да се викаат себеси Конвојот на мирот. Тие го започнаа Стоунхенџ фри фестивал во 1974, но Англиското наследство подоцна го забрани фестивалот, што резултираше со фестивалот Бетл оф д Бинфилд во 1985. Со забраната за Стоунхенџ како фестивалско место, модерните номади се собираат на годишниот [Гластонбериски фестивал|Гластонберискиот фестивал].
Во Нов Зеланд од 1976 до 1981 година десетици илјади хипици се собирале од целиот свет на големи фарми околу Ваики и Ваикино за музика и алтернативни фестивали. Фестивалите се нарекувале Намбаса и биле фокусирани на мир, љубов и балансиран животен стил. Настаните биле карактеристични по практичните работилници и изложби кои промовираат алтернативни стилови на живот, самобитие, чиста и витална енергија и витален живот.
Во Белика Британија и Европа, периодот од 1987 до 1989 година беа одбележани по големо обновување на многу одлики на хипи движењето. Ова подоцнежно движење, кое го сочинувале луѓе од 18 до 25 години, ги присвоило многу од примарните хипи филозофии за љубовта, мирот и слободата. Летото во 1988 стана познато како „Второ лето на Љубовта“. Иако музиката која била омилена на ова движење е модерната електронска музика, особено хаус музиката и ацид хаус, на журките во собите за опуштање можеле да се слушнат песни од ерата на хипи движењето. Во Велика Британија, многу од добро познатите личности на движење прво живееле во заедница во Страут Грин, област во северниот дел на Лондон сместена во паркот Финсбури.
Познати филмови кои ги отсликуваат хипичките обичаи и стил на живеење се Вудсток, Слободен јавач, Коса, Д Дорс, Преку универзумот, Пивлечниот Вудсток и Ронка.
383
383 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 383 година од новата ера, 383. од првиот милениум, 83. од IV век и четвртта од 380-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 383 година се протега во 3019 и 3020, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3079 и 3080 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 926. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 246 и 245 година пред хиџра.
Куќа на село
Во Британија и Ирска, изразот куќа на село (англ. country house) се однесува на голема куќа (дом) која е изградена на земјоделски посед на село како приватна резиденција на земјопоседникот. Речиси сите вакви куќи во Британија и Ирска биле изградени пред 1914.
Дефинирање на куќа на село
Куќата на село некогаш била средиштето на земјоделскиот посед кој бил доволно голем за да му овозможи на сопственикот доволен приход за да може да влезе во аристократијата или благородништвото. Во 19 век и пред тоа ова значело дека поседот треба да биде поголем од 1000 акри (4 км²). Некои великопоседници (но само малкумина) поседувале имот повеќе од сто пати поголем од овој минимум, и оваа нееднаквост во рамките на владеачката класа се отсликувала во опсегот на куќите.
Куќата на село била градено во било кој архитектонски стил. Секоја имала најмалку 25 соби и најмалку 740 м² внатрешна површина, вклучувајќи ги и собите за послугата. Постојат разни имиња кои се употребувале кај разни куќи, како „куќа“ (house), „хала“ (hall), „замок“ (castle), „парк“ (park), „дворец“ (palace), „двор“ (court), „опатија“ (abbey), „приорат“ (priory) или „чифлик“ (grange), и ова често ни кажува нешто за историјата на куќата, особено ако истата датира пред 1800. Од друга страна, името може да било цеосно измислено од сопственикот, особено ако куќата била изградена по 1800. На пример, многу куќи на село кои се наречени „замок“ никогаш не служеле никаква воена улога.
Куќите на село имаат големи терени со градина близу куќата и поголем парк по градината во кој живеат животни, но кој исто така има естетска и рекреациона улога. Многу од најубавите градини во Британија се градини во склоп на куќи на село.
Ваквите куќи обично стојат барем неколку стотини метри раздалечени од други куќи, но може да бидат и блиску до средиштето на некое село, па дури и близу средиштето на некое гратче. (Што поголема е населбата, тоа поголема треба да биде куќата за да може да се смета за „куќа на село“—Алнвишкиот замок е пример за многу голема куќа која се наоѓа во гратче, но генерално се смета за куќа на село.)
Од друга страна, некои големи куќи во Британија кои биле изградени на рурални локации сега се опкружени со населби. Меѓутоа овие сѐ уште се сметаат за куќи на село во некои контексти, особено од историчарите на архитектурата. Сионскиот парк во лондонските населби е еден ваков пример.
Во британија „куќа на село“ не е едноставно куќа во рурално место. Изразот се употребува само за куќи кои се доволно големи за да бидат сметани за резиденции. Постојат неколку типа на помали куќи кои се наоѓаат често по британската рурала, но кои не се „куќи на село“ во тој смисол. Тие можат да бидат куќа на фармакуќи на фарма, куќички, парохии, хмелски сушилници и преправени амбари; секој кој поседува една од ваквите куќи и ја нарекува мојата „куќа на село“ е сметан за екстремно претенциозен човек во Британија.
Поимот достоинственички дом (stately home) е тесноповрзан со поимот „куќа на село“, но нема баш исто значење. „Куќа на село“ е израз кој историчарите на архитектурата и сопствениците на куќите го претпочитаат. Од друга страна, изразот „достоинственички дом“ често се користи по медиумите, од туристичките оператори и од јавноста. Кога некој го употребува изразот „достоинственички дом“, истиот веројатно мисли на некои 10 % од најголемите најграндиозните куќи на село, особено на оние кои се отворени за јавноста. За употребата на поимот „достоинственички дом“ се зборува поподробно во посебна статија. Во оваа статија се употребува поимот „куќа на село“.
Кој и зошто ги изградил куќите
Историчарот на архитектурата Марк Жироар вели со својата книга Животот во англиската куќа на село (Life in the English Country House), дека куќите на село во основа биле „погони“ изградени за да ја подобрат можноста на сопствениците да влијаат врз локалната и националната политика. Некои од овие велики куќи, како Кедлстонската хала и Холкамската хала, биле изградени да импресионираат и да го доминираат пејзажот. Исто така треба да се спомене дела не сите кои граделе куќи на село се интересирале за политика, дури и во неформален смисол. Како и да е, куќите на село често служеле како места за среќавање на владеачката класа за дискутирање, на пример, на изборни кампањи. Исто така многу сопственици на куќи на село и членовите на нивните семејства служеле како претседатели на судови и мировни судии, и локалните судови биле сместени во куќите на село дури и во XIX век; овој обичај е остаток од средновековните достојнички судови. Членовите на аристократијата и благородништвото кои поседувале куќи на село продолжиле, но сѐ помалку, да држат високи позиции долго во 20 век. Лордот Карингтон бил веројатно последниот од ваквите аристократи.
Во XIX век, политичката моќ на земјопоседничката класа почнала полека да опаѓа со Големиор реформски закон од 1832, и новата класа на индустријалци полека почнала да го надминува богатството на аристократијата и благородништвото. Многу од иве луѓе купиле или изградиле куќи на село и претходно виталната врска со земјопоседништвото почнала да се губи. Некои куќи на село од доцниот 19-ти и раниот XX век, како Крегсајд, никоаш не биле издржувани од земјоделски посед.
Првите куќи на село: пред 1500
Бадесли Клинтон
Распуштање на манастирите
Многу куќи на село во Британија биле всушност преправени црковни имоти на големите опатии и приорати по рапсуштањето на манастирите по указ на Хенри VIII.
Повеќе информации:
Прв паладијански период
Повеќе информации:-
Барокната куќа на село
Барокниот стил дошол во Анgлија ц. 1680. Додека Сер Кристофер Рен и неговите современици биле повлијаени од барокната архитектура од Европа, првата барокна куќа во Англија вила Чатсвортската куќа од архитектот Ричард Талман за Војводата од Девоншир, изградена през 1690-тите. Овој стил бил набргу развиен од архитекти како Сер Џон Ванбру во стилот наречен Англиски или барок или силот на Кралицата Ана. Веројатно најпознатата барокна куќа во Англија е Бленхајмскиот дворец, завршен во раните 1720-ти. Меѓутоа, највистинскиот пример за барокот во Англија е првата значителна куќа на Ванбру, Хавардскиот замок, започнат во 1699. Барокот никогаш не станал вистински популарен во Англија и во средината на 1720-тите истиот речиси целосно е заменет од движењето за Паладијанска возобнова.
Други англиски барокни куќи:-
Треба да се напомене дека през овој период, многу помалу куќи на село продолжиле да се градат во полудомашни стилови со само минимално барокно влијание.
Класичниот идеал: 1730–1790
XVIII век бил период во кој академскиот интерес за архитектурата меѓу владеачките класи бил во својот цут. ВО првите дваесет години од тој век доминирал барокниот стил, но набргу проследиле други големи движења.
Паладијанската куќа на село (втор период)
Повеќе информации:-
Неокласичната куќа на село
Повеќе информации:-
Вон Англија
Велшката куќа на село се разликувала од англиската само по ситни нешта, но шкотската, ирската и континенталната европска куќа на село се разликувале многу повеќе.
Галин Иванов
Галин Стефанов Иванов (роден на 15 април 1988 година во Казанлак, Бугарија), е бугарски фудбалер кој во моментов игра во првата бугарска фудбалска лига за тимот на Литекс Ловеч.
Кариера
Галин Иванов најчесто игра како десен надворешен играч (десно крило), но може да игра и на левата страна. Во 2005 година Петко Петков го привлекува во Левски Софија и тој станува републикански шампион за младинци на негова возраст за сезоната 2005/06. По крајот на сезоната Петков ја презема Академијата на Литекс, а на Галин не му е предложен професионален договор и тој оди во тимот на Берое. Дебито во А група го прави на 5 август 2006 година во средбата Марек - Берое која завршила 1:1. Неговиот прв гол во елитата е во вториот круг на 12 август 2006 во средбата Берое - Родопа см ., која завршува со резултат 2:1 за неговиот тим. Во следната сезона испаѓа од лигата со тимот, а во летната пауза на сезоната 2008/09 Стевица Кузмановски го привлекува во Славија (Софија). Во летото 2011 година е пред трансфер во ЦСКА (Софија), но двата клуба не се разбираат и Иванов иако малку неочекувано преминува во германскиот Арминиа Билефелд, кој се натпреварува во тоа време во втората Бундеслига. Договорот кој го потпишува му е за 6 месечна позајмица + 2,5 година договор со право на откуп. Условот е тимот да го задржи своето место во групата. Во тој период Иванов пропушта многу мечеви поради повреда, а освен тоа неговиот тим испадна во третиот ешелон на германскиот фудбал и летото се враќа во Славија. Во декември 2011 година е купен од страна на актуелниот бугарски шампион, Литекс за да го заземе местото на продадениот бразилец Том.
Литекс
По доаѓањето во Литекс во зимскиот преоден рок тој чекаше околу два месеци на своето деби, затоа што пролетниот дел од првенството во Бугарија продолжува во месец март. Своето деби го има на 3 март 2012 против екипата на Видима, кога почна во почетните единаесет но во 68-ата минута беше заменет од страна на Армандо Вајуши.
Дипломиран инженер
Дипломиран инженер е академска и стручна титула што се стекнува со завршување факултет од областа на техничките науки, со времетраење од 4 или 5 години, во зависност од струката.
Поединечни варијанти пред Болоња
Во земјите со значајно германско влијание во високото образование, инженерската диплома вообичаено се издаваше по 5 години настава. Покрај Германија, ова вклучува и земји како Австрија, Белорусија, Белгија, Бугарија, Хрватска, Чешка, Финска, Грција, Унгарија, Македонија, Холандија, Норвешка, Полска, Португалија, Романија, Русија, Србија, Словачка, Шпанија, Шведска, Швајцарија и Украина.
Во Хрватска, стариот систем ја вклучуваше титулата дипломиран инженер (diplomirani inženjer (скр. dipl.ing.)). што се издаваше од универзитетските факултети, и пониско рангираната инженерска титула (inženjer (скр. ing.)).
ПУ „Дешка Тошева“ - Бегниште
Основно училиште „Дешка Тошева“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Дешка Тошева“ - Бегниште; скратено: ПООУ „Дешка Тошева“) — подрачно основно училиште во селото Бегниште, составен дел на основното училиште „Тоде Хаџи Тефов“ од градот Кавадарци.
Училиштето е именувано по партизанката Дешка Тошева.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Бегниште.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Горно Лакочереј
Свети Јован Крстител — македонски православен храм во Охридското село Горно Лакочереј. Свети Јован Крстител е една од петте цркви во Горно Лакочереј и осветувањето и положувањето на камен темелник за изградба се одржало на 12 ноември 2006 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј. Веќе на 1 јуни 2014 година кога црквата била изградена таа била осветена истот така од митрополитот г. Тимотеј. Ктитор е Нада Димитриеска од Горно Лакочереј а целата црква е изградена со доброволните прилози на жителите на селото и пошироката околија. Зограф на црквата бил Марјан Ристески од Велгошти.
Кинески Татари
Кинеските татари (поедноставен кинески: 塔塔尔族; Кытай татарлары - Китај татарлари) ― една од 56-те народносни групи службено признати од НР Кина.
Нивните предци се волшкотатарските трговци кои престојувале претежно во Синѓанг и Кримските Татари кои страдале од протерувањето на Јосеп Сталин во 40-тите години на 20 век.
Бројот на кинески Татари изнесувал 3.556 заклучно со 2010 година и тие живеат главно во градовите Јининг, Таченг и Урумќи во Синѓанг. Нивна титуларна татковина е селото Дакуан Татар во округот Китај во автономната префектура Чанѓи Хуј, Синѓанг.
Кинеските Татари зборуваат архаична варијанта на татарскиот јазик, незафатена од позајмици во 20 век и ја користат арапската варијанта на татарската азбука, која опаднала во СССР во 30-тите години на минатиот век. Бидејќи е опкружен со говорители на други турски јазици, кинескиот татарски делумно ја менува татарската висока самогласна инверзија. Тие немаат систем за пишување.
Кинеските Татари се сунитски муслимани.
Џадидски училиштата биле основани во Синѓјанг за кинеските Татари на почетокот на 20 век.
IC 1429
IC 1429 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1429 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 21 м 25 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 41' 35".
Други поделби
Проучување на IC 1429 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Хутово Блато
Хутово Блато – резерват на природата и птичји резерват во Босна и Херцеговина. Првенствено се состои од мочуришта создадени од системот подземни води на реката Крупа. Се напојува од варовничкиот масив Острво кој ги дели Деранско и Свитавско Езеро.
Резерватот се наоѓа на списокот на важни птичји подрачја на „Бердлајф интернешенел“. Тој е најголемиот резерват од ваков вид во регионот, како во големина така и во разновидност. Дом е на повеќе од 240 вида преселнти птици и десетици со постојан дом во субмедитеранското моклишка околина на Деранско Езеро. Во сезона на преселба, десетици илјади птици го полнат езерото и неговата околина.
Моклиште
Долината долж последните 30 километри од реката Неретва, како и самата река, содржат извонреден предел. Низводно од вливот на нејзините притоки, реките Требижат и Брегава, долината се шири во алувијален стожец кој покрива 20.000 хектари. Горната долина, која опфаќа 7.411 хектари, во Босна и Херцеговина, се вика Хутово Блато.
Рамсарска локација
Делтата на Неретва била признаена за рамсарска локација во 1992 година, а Хутовото Блато во 2001. Двете подрачја формираат интегрална рамсарска локација која е природен ентитет поделен со државна граница.
Важна програма за птичјите подрачја, која ја води Бердлајф интернешенел, ги покрива заштитените подрачја во Хрватска и Босна и Херцеговина.
Национален парк Хутово Блато
Од 1995 година, Хутово Блато е заштитено како Парк на природата Хутово Блато и истото е во надлежност на јавно претпријатие. Целото подрачје е добро заштитено од човечкото влијание и функционира како важен хабитат за многу билки и животни. Историското место Стара тврдина Хутово Блато се наоѓа во подрачјето на паркот на природата.
Паркот на природата "Хутово Блато" се наоѓа во југозападниот дел на Босна и Херцеговина, 30 км од градот Мостар и блиску до хрватската граница. Се протега на површина од околу 7.411 хектари и претставува еден од најбогатите моклишки резервати во Европа. До 1995 година, кога била основано кантоналното заштитено подрачје, Хутово Блато било познато главно по ловниот и риболовниот туризам. Секоја зима над 200 вида птици го наоѓаат своето засолниште во оваа недопрена природа.
Посетителите може да уживаат во одмор, рекреативни активности во природата, спортски риболов, велосипедизам и главната туристичка атракција - фото сафари.
Горно Блато – Деранско Езеро
Горно Блато – Деранско Езеро се напојува од карстни водни извори од реката Требишница, која извира во близина на околните ридишта. Таа хидрогеолошки е поврзана со реката Неретва преку реката Крупа во која таа се влева, формирана од 5 езера (Шкрка, Дерања, Јелим, Орах, Дријен) и од големи делови кои се постојано поплавени, исто така изолирани со широки површини со дрвја и трски, па претставува најинтересното заштитено подрачје.
Река Крупа
Реката Крупа е лева притока на Неретва и главен воден тек на Хутово Блато, кој ги води водите од Деранско и Свитавско Езеро во реката Неретва. Крупа е долга 9 km со просечна длабочина од 5 метри. Крупа нема извор, туку се излева од Деранското Езеро. Исто така, Крупа е единствена река во Европа, бидејќи таа тече во двете насоки. Таа тече „нормално“ од „изворот“ кон устието и обратно, од устието кон „изворот“. Тоа се случува, заради нивото на водата и големата количина вода, Неретва ја „турка“ Крупа во спротивна насока.
Птичарење
Список на регистрирани видови на 13 април 2001:
Новаќе
Новаќе — село во Општина Боговиње, во околината на градот Тетово.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Новаќе живееле 175 жители, од кои 135 Албанци и 40 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Новаќе имало 32 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година селото било дел од Брвеничка општина во Долнополошкиот срез и имало 22 куќи со 117 жители, Албанци и Македонци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 304 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 174 жители, од кои 167 Албанци и 7 лица без податоци.
Родови
Новаќе е албанско село.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2064 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 353 гласачи.
Иселеништво
Стари македонски православни иселеници има во Тетово. Таму се иселени. Србиновци, Аврамовци, Мишковци, Димовци, Никодиновци, Ѓоровци, Атанасовци, Велјановци и Дамјановци. Цветковци се иселиле во Долно Седларце.
Александар Матковски
Александар Матковски (влашки: Leko Matku, Леко Матку;, - , ) — прв доктор на историски науки од Македонија и прв ориенталист. Автор на познатото хералдичко дело „Грбовите на Македонија“.
Живот
Подолго време (до 1936 година) живеел во Гостивар, а потоа се преселил во Скопје. Како член на КПЈ и учесник во НОБ (од 1941 година), бил уапсен на 2.VI.1942 и како малолетник бил осуден на 10 години строг затвор, а казната ја издржувал во Скопје, Варна и Идризово (Скопско, до 29.VII.1944). По бегството од затворот се вклучил во Петтата македонска НО бригада на НОВ и ПОМ. Во затворските денови напишал многу песни на македонски јазик, зачувани во архивот на МАНУ, дел од нив и објавени по ослободувањето. Завршил учителска школа 1947 година во Скопје, виша педагошка школа во 1949 во Белград, филизофски факултет (историска група) во 1951 година во Скопје, докторска дисертација на тема „Ѓурчин Кокалески (1775-1863)“ одбранил во 1957 година на загрепското Сеучилиште, завршил филолошки факултет (група ориентална филологија) во 1961 година во Белград. Добитник е на повеќе награди и признанија. Членувал во МАНУ од 1985 година.
Чурхли
Чурхли — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција. Според пописот од 2011 година во селото има 452 жители
Под Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Чурхли е големо мешано гркојазично муслиманско-христијанско во Гребенската каза на Османлсикото царство. Според статистиката на Васил К’нчов во 1900 година во Чурхли (Зурхли, Џурхли) живеат 400 Валахади (гркојазични муслимани), 200 Грци христијани и 40 Роми. Според статистика на грчкиот конзулат во Еласона од 1904 година во Τσούρχλι има 600 валахади и 400 Грци-христијани.
Грчка окупација
Во средината на 20-те години на минатиот век муслиманското население е иселено во Турција според Лозанскиот договор и на негово место се доселени Грци кои пребегнале од Турција. Во 1928 година селото е целосно христијанско со месни жители и новодојденци бегалци броејќи 124 семејства со вкупно 413 жители.
Во 1927 година името на селото е сменето во Агиос Георгиос.
Личности
Познати личности родени во ова село се:
Горно Езеро
Горното Езеро или Супериор (анг. Lake Superior), кое се граничи со Онтарио и Минесота на север и Висконсин и Мичиген на југ, е најголемо од северноамериканските Големите Езера. Тоа е второ по големина езеро во светот, како и најголемото слатководно езеро по површина во светот.
Бајкалското Езеро во Сибир е подлабоко од Горното Езеро, како и езерото Тангањика. Каспиското Езеро, иако е многу поголемо од Горното Езеро и по површина и по длабочина, е солено; иако тоа е денес изолирано, во минатото било поврзано со Средоземното Море преку Црното Море.
Горното Езеро (48°00’N, 88°00’W) има површина од 82,100 км2, што значи дека е поголемо од Јужна Каролина. Има максимална должина од 563 km и максимална ширина од 257 км. Неговата просечна длабочина е 149 m со максимална длабочина до 406 m. Горното Езеро содржи 12.100 км3 вода. Во ова езеро има доволно вода за да се покрие целата копнена маса на Северна и Јужна Америка, со висина од 30 cm. Бреговата линија на езерото се протега на околу 4385 км (вклучувајќи ги и островите). Надморската висина на езерото е 183 m над морското ниво.
Горното Езеро е важен воден пат за железна руда и е дел од Водниот пат на Големите Езера.
Дендрологија
Дендрологија, од старогрчки: δένδρον - „дрво“ и λόγος „наука“, е наука на дрвата, или поопшто изучувањето на дрвенести растенија. Овие можат да бидат дрва, грмушки и лијани. Не постои остра граница помеѓу растителна таксономија и денодрологијата. Меѓутоа дрвенестите растенија не само што припаѓаат на многу различни фамилии, туку и овие фамилии може да се сочинети од дрвенести и недрвенести членови. Во некои фамилии има само малку дрвенести видови. Ова во огромна мера ја ограничува корисноста на строго дендролошкиот приод. Дендрологијата повеќе се фокусира на стопански корисни дрвенести растенија, нивното распознавање и нивните хортикултурни и силвикултурни својства.
Завидово
Национален парк Завидово ( Национальный парк Завидово) е заштитено природно подрачје со статус на национален парк на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е на границата помеѓу Тверската и Московската област, во подрачјето долж горниот тек на реката Волга позната како Горноволшка низина. Паркот е основан во 1972 година на местото на поранешниот ловечки резерват, основан во 1929 година. Се наоѓа на околу 150 километри северозападно од Москва, или околу 30 километри југоисточно од Твер. Паркот зафаќа површина од околу 125 000 хектари, од кои шумите сочинуваат над 79 000 хектари, ливадите сочинуваат над 17 000 хектари, додека околу 1,1 илјади хектари се водни површини.
Релјефот на паркот е рамничарски, со ретки ридски издигнувања од моренско потекло. Просечната надморска височина е 150 метри. Неколку реки течат низ територијата на паркот, од кои најважни се Шоша, Лама и Јауза. Заедничка одлика на сите реки што течат низ паркот се прилично ниски и мочурливи брегови и висок степен на заезерени крајбрежните подрачја. Во границите на паркот се наоѓа најзападниот дел на Иваљковско езеро на Волга, т.н. Шошински Залив.
Во подрачјето на паркот се наоѓа резиденцијата на претседателот на Русија „Рус“ (рус Русь), а во рамките на паркот има 90 населени места во кои живеат вкупно околу 20.000 луѓе. Најголемото населено место е градтчето Козлово.
Територијата на паркот е поделена на три дела според степенот на заштита; на строго заштитени, заштитени и слободни подрачје.
Жив свет
На територијата на паркот доминираат мешани шуми од бреза, бор, јасика и евла. Значителен дел од територијата се состои од ливадска вегетација и вегетација на мочуришни предели.
Во фауната доминираат цицачи, од кои најзастапен лос, зајак, лисица, дива свиња, срна, невестулка, кафеава мечка и рис. Најчести птици во шумските подрачја се тетреб и еребица, додека дивата патка живее во мочуришта. Ихтиофауната е претставена со деверика, крап, смуѓ, лињак, штука, клен, маниќ.Од животни кои не се автохони во паркот живеат елените и европските дабари кои донесени се овде во 1935 година како ловечки видови.
УНЕСКО го вклучи националниот парк Завидово меѓу најчистите подрачја на Земјата.
Историја
Во 1929 година во атарот на гратчето Козлово основан е воениот камп и ловечкиот центар на московскиот воен округ, на територија со површина од околу 13 000 хектари. Иако центарот беше привремено расформиран по наредба на тогашниот советски претседател Јосиф Сталин во 1951 година, повтотно беше воспоставен како државно ловиште во раните 1960-ти. Во Завидовското ловиште доаѓале најмногу државни делегации кои биле во официјални посети на Советскиот Сојуз, а некои од најпознатите светски лидери кои престојуваа таму беа Јосип Броз Тито, Фидел Кастро, Урхо Кеконен, Јанош Кадар, Ерих Хонекер.
По наредба на претседателот Леонид Брежнев, во Козлово беа изградени двокатна луксузна вила и луксузен хотел со 12 соби, кино и билјард. Самиот Брежнев често остануваше во тој комплекс за време на неговиот мандат.
Со одлука на претседателот на Руската Федерација Борис Елцин од февруари 1992 година целата област на националниот парк и руското одморалиште беа ставени под заштита на федералната служба за заштита ( Федеральная служба охраны Российской Федерации), додека комплексот „Завидово“ во 1996 година прогласена за официјална резиденција на Претседателот на Русија.
Салцбург (покраина)
Положба
Салцбург се наоѓа во Средна Австрија и се граничи со:
Географија
Со површина од, Салцбург е шеста по големина покраина во Австрија. Според релјефот, ова е планинско место во срцето на Алпите. Само крајниот северен дел е претежно низински со надморска височина под 500 метри. Поради високата надморска висина, климата е претежно континентална, само во највисокиот дел има планинска клима. Во средниот дел на покраината течи реката Залцах, додека пак во источниот дел извираат реките Мура и Енс. Покрај овие водотеци има и многу леднички езера.
Тања Робертс
Викторија Ли Victoria Leigh Blum; 15 октомври 1955 година - 4 јануари 2021 година), попозната како Тања Робертс Tanya Roberts), била американска филмска глумица. Нејзините најпознати филмови се: Мајсторот на ѕверот, Шина: Кралицата на џунглата и Поглед кон убиството. Со висина од 1,73 см и димензии 36-21-34, таа била еден од холивудските секс симболи во раните осумдесетти.
Биографија
Таа пораснала во Бронкс, Њујорк. Нејзиниот татко бил Евреин, а нејзината мајка Ирска. Нејзините родители се развеле пред таа да започне средно училиште. На 15-годишна возраст го напуштила училиштето за да се омажи и патувала автостоп низ САД.
Таа се вратила во Њујорк за да работи како модел и учител по танц. По некое време, таа го запознала студентот по психологија Бери Робертс и се омажила за него. Додека Бери Робертс работел како сценарист, Тања Робертс почнала да посетува часови по глума во Акторското студио на Ли Стразберг и Јута Хаген. Нејзиниот дебитантски филм бил Violent Entry (1975), а една година подоцна добила улога во филмската комедија Yum-Yum Girls (1976). Нејзиниот сопруг подоцна направил сценариска кариера и парот се преселил во Холивуд.
Во 1980 година, таа била избрана меѓу 2.000 кандидати како замена за глумицата Шели Хак во ТВ серијата Ангелите на Чарли. Тој глумела заедно со Марк Сингер во 1982 година во „Господарот на ѕверот“ (меч и магија) и глумела во Плејбој истата година за да го промовира филмот. Стрипот на Вил Ајснер, по што таа се појавила како девојка на Бонд во „Убиството“ 1985) со Роџер Мур како Џејмс Бонд.
На почетокот на деведесеттите, таа започнала да снима еротски трилери, а во тоа време често ја споредувале со големата ѕвезда од тој жанр, Шенон Твид. Подоцна глумела во ТВ серии како Hotline (1994) и Happy Seventies (1998).
Таа починала на 4 јануари 2021 година, иако имало извори според кои таа починала ден претходно.
NGC 7341
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7341 се споменува и како ESO 534-11, MCG -4-53-27.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7341 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7341 има привидни димензии од 2,4' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 7341 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69412. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 347; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6963. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1181.
1442 п.н.е.
1442 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1442. година пред новата ера, 442. од вториот милениум п.н.е., 42. од 15 век п.н.е. и трета од 1440-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4066 и 4067 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3308 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2318 и 2319 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 689 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1442 година се протега во 1194 и 1195, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1254 и 1255 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 899 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2126 и 2125 исламска година пред хиџра.