cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кобни јајца
Содржина
Владимир Ипатјевич Персиков професор по зоологија, познат во целиот свет како специјалист за водоземци и влекачи. Во периодот 1919-1920 година тој се соочува со тешкотии во работата и во приватниот живот, зашто, поради лошите услови, умираат повеќето животни во неговиот институт. Сепак, подоцна, условите за работа се подобруваат и тој повторно започнува вредно да работи. Летото 1928 година, тој случајно доаѓа до необично откритие: изложени на дејството на еден посебен зрак светлина од електричната светилка, амебите се размножуваат многу брзо при што новите поколенија стануваат агресивни и лоши. Кога го повторува експериментот со жаби, професорот ги добива истите резултати. Иако откритието го чува во тајност, тоа набрзо се раширува и сите почнуваат да зборуваат за необични зрак што го открил професорот. Оттука, него го опседнуваат новинари, а му пристапува и еден странски агент, нудејќи му пари за ги продолжи истражувањата во странство.
Тјумењ
Историја
Во 1836 г. во Тјумењбил изграден првиот пароброд во Сибир, а во 1885 г. градот бил поврзан со Транссибирската железница.
Кобни јајца
Содржина
Истовремено, во малото место Стекловск се појавува необична болест што ги уништува кокошките, а потоа болеста се проширува низ целата земја. Поради тоа, власта ја забранува употребата на јајца и на пилешко месо, а формира и специјална комисија со цел да најде лек за епидемијата. Притоа, професорот е дел од државната комисија. Набргу епидемијата е совладана, а професорот пак се враќа на својата работа. Меѓутоа, еден ден, него го посетува Александар Семенович Рок, кој му соопштува дека власта решила набрзина да го зголеми бројот на кокошките во земјата, искористувајќи го необичниот зрак. Затоа, нему му ги одземаат коморите за производство на зракот, увезуваат јајца од странство и во близината на Смоленск ги изложуваат јајцата на дејството на зракот. Проблемите настануваат поради една банална грешка: во исто време, професорот Перисков порачува јајца од змии, но нему му доставуваат кокошкини јајца, додека на Рок му даваат јајца од змии, крокодили и ноеви. Наскоро, од јајцата излегуваат џиновски змии, крокодили и ноеви при што тие ја убиваат жената на Рок и неговите помошници на фармата, а тој успева да побегне, целиот престрашен. Набргу, наезда од влекачи ја преплавува целата земја, уништувајќи сè пред себе, така што мора да интервенира Црвената армија, додека населението бега во паника. Група бесни граѓани влегуваат во институтот и го убиваат професорот Персиков, а назедата на влекачите е сопрена благодарение на неочекуваниот поларен студ.
Тјумењ
Историја
За време на Руската граѓанска војна, Тјумењ отпрвин бил под власта на адмиралот Александар Колчак и неговата сибирска бела армија, но во јануари 1918 г. градот го зазема Црвената армија.
За време на 1930-тите Тјумењ станал важен индустриски град во СССР. Тука се произведувале пароброди, товарни бродови, мебел, крзно и кожна галантерија.
За време на Втората светска војна, телото на Ленин било преместено од Москва во маскирана гробница во денешниот Тјумењски земјоделски институт. За време на војната многу фабрики од европскиот дел на СССР биле евакуирани во Тјумењ. Во градот се произведувале многу видови на воена опрема. На 14 август, 1944 Тјумењ станал главен град на големата Тјумењска област.
Во 1948 г., во Тјумењската област била откриена нафта, а во 1960-тите и 1970-тите нафтената индустрија станала клучна стопанска гранка на градот.
Познати личности родени во или близу Тјумењ:
Денешниот град
Градскиот центар е мешавина од понови згради и стари украсени брвнари. Населбите се состојат од мешавина од голем број на излитени советски станбени згради и понови кули и куќи-брвнари.
Температурата во Тјумењ е потопла од најголемиот број на сибирски градови. Зиме оди до -30 C°, но ова е ретко.
Комуникации и транспорт
Меѓународниот повикувачки број за Тјумењ е: 7 3452.
Спорт
Само 10 минути вон градот има парк за скијачко трчање до кој може да се стигне и со автобус. Градот има и олимписки базен, помала спустна скијачка патека и разни други места за спортски активности.
Да живееш живот
Да живееш живот (португалски јазик: Viver a Vida) е бразилска теленовела. Теленовелата започна да се емитува во ударниот термин на Реде Глобо телевизијата, заменувајќи ја успешницата на Глорија Перез, „Патот на Индијките“. Ова е првата новела на Маноел Карлос каде што главниот лик Елена ја глуми црна девојка и тоа популарната глумица Таис Араухо.
Синопсис
Елена е модел, млада и убава која секогаш има голем успех во нејзините модни дефилеа. Но, таа не е свесна дека нејзината судбина ќе се промени драстично од моментот кога ќе се заљуби во Маркос. Маркос е човек кој е 20 години постар од неа, и кој терба да му стави крај на својот брак кој го има веќе 30 години. Маркос е поранешен сопруг на Тереза, со која имал три прекрасни ќерки: Лусијана, Изабела и Миа, која е најмладата ќерка а и посвоена. Секој си има своја приказна и своја различна сопственост. Лусијана е разгалена девојка и добар модел, а што е уште полошо, таа е и најголемиот соперник на Елена. Лута од новата врска на неговиот татко, Лусијана заедно со нејзината мајка Тереза ќе се борат против таа љубов. Изабела е фина девојка која живее во тотално спротивни ставови од Лусијана. Миа е најмладата, која е секогаш пријателски настроена.
Лусијана се гледа со Хорхе, заљубен човек, но не и‘ се допаѓа тоа што тој е против идејата таа да биде модел. Хорхе, одговорен и сериозен има проблеми дома со неговиот брат близнак Мигел, кој е тотално различен карактерно од него. Единствената преокупација на Мигел е неговата девојка Рената. Таа, која што не е спремна да со оствари својот сон да стани глумица, започнува опасна навика со пиењето и алкохолот.
Оливер Стоун
Вилијам Оливер Стоун (англиски: Oliver Stone, роден во Њујорк на 5 септември 1946 година) — американски филмски режисер и сценарист. Станал познат во доцните 1980-ти и раните 1990-ти години за режирање на серија филмови за Виетнамската војна во Виетнам, каде учествувал како член на американската пешадија. Неговата работа главно е фокусирана на современи политички и културни теми, честопати контроверзни. Тој за време на својот живот добил три Оскари, за најдобро адаптирано сценарио за „Midnight Express“ (1978), како и за најдобар режисер за „Вод“ (1986).
Животопис
Стоун е роден во Њујорк, во семејството на Жаклин и Луј Стоун. Тој израснал во Меннет и Стамфорд. Неговиот татко, како и неговата мајка биле евреи. Како религиозен компромис, Оливер станал член на Американската Епископска Црква. Стоун исто така се образувал во училиштето Тринити, псоле одредено време неговите родители го испратиле да се студира во школата Хил во Потстан, Пенсилванија. Неговата мајка честопати била отсутна, па поради тоа неговиот татко имал големо влијание во неговиот живот.
Стоун бил примен во Универзитетот Јеил, но по една година се откажал. Тој се откажал, бидејќи добил инспирација од романот Џозеф Конрад, „Лорд Џим“, како и од песната „Гркот Зорба“ од Џорџ Харисон, да предава англиски јазик во Јужен Виетнам. Стоун предавал шест месеци, а потоа работел на трговскиот брод на морнарицата на САД, кој патувал во Орегон и во Мексико. Во септември 1967 година тој се пријавил во Армијата на САД и во Виетнамската војна се борел со 25-та пешадиска дивизија, но подоцна и со Првата конен дивизија ја заработил бронзената ѕвезда и пурпурното срце со Oak Leaf пред да биде отпуштен во 1968 година, по 15 месеци.
Филмско творештво
Стоун снимил три филма за Виетнамската војна: „Упатство за смртта“ (1986), „Роден е на 4 јули“ (1989) и „Небото и Земјата“ (1993). Тој овие три филмови ги нарекол трилогија, иако тие се занимаваат со различни аспекти на војната. Линијата на смртта е полуавтобиографски филм за искуството на режисерот во битката. „Роден на 4 јули“ е филм заснован на автобиографијата на Рон Ковик. За време на истиот период, Стоун го режирал филмот „Вол Стрит“ (1987), при што глумецот Мајкл Даглас освоил „Оскар“ за најдобар глумец. Во 1991 година фго режирал филмот „ЏФК“ посветен на атентатот на претседателот Џон Кенеди.
За „Годината на змејот“ (1985) добил номинација за „Златната малина“ во категоријатата „Најлошото сценарио“. Други филмови во кои учествувал како сценарист се: „Конан Варваринот“ (1982), „Скарфејс“ (1983), „8 милиони начини да умрат“ (1986) и „Евита“ (1996). Тој исто така напишал или учествувал во пишување на сите филмови што ги снимил, освен за „Full Turn“ (1997).
Интервјуа со Путин
Во периодот од јули 2015 до февруари 2017 година, тој направил серија интервјуа со рускиот претседател Владимир Путин. Интервјуата се претставени како четиринасочен документарен филм "Интервју со Путин".
210 (број)
210 (двесте и десет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 209 а претходник на бројот 211.
Крива Паланка
Крива Паланка — град во североисточниот дел на Република Македонија, сместен во областа Славиште, под падините на Осоговските Планини на двата брега на Крива Река. Во непосредна близина на градот се наоѓа граничниот премин Деве Баир кон Република Бугарија. Крива Паланка од Куманово е оддалечена 62 км, а од Скопје 100 км во источен правец.
Потекло на поимот
Името на градот Крива Паланка доаѓа од така обликуваната долина на Крива Река. Поранешното име на градот било Егри Дере, што на турски јазик значи „крива река“. Подоцна, зборот „Паланка“ го заменил турскиот збор „дере“.
Историја
Градот е еден од помладите градови на територијата на Република Македонија. Градот бил формиран од Турците, поточно од Бајрам-паша и градот имал важност како воен и одбранбен центар. Тој центар имал за цел да го зајакне тој регион на Македонија. Основањето на градот е забележано во турските документи од 1043 година по муслимански календар или по стандардното христијанско броење во 1633 година. Тој документ, поточно плоча, се чувала на влезот во тврдината и била испишана со арапска азбука. Подоцна плочата се пренела во џамијата што се наоѓала во центарот на градот. Денес плочата се чува во Музејот на Македонија во Скопје.
Турскиот патописец Евлија Челебија во своите белешки за Крива Паланка од 1661-1662 година меѓу другото запишал: „Одбранбениот објект-тврдината, во обем има 800 чекори. Има една порта која се отвора кон југоисток. Во неа има складишта за муниција, житни амбари, десет шахи-топови, 200 војници, градски заповедник (диздар). Градската капија и ѕидовите-бедеми биле многу високи. Во самата тврдина имало 50 куќи, една џамија и купола за воена музика. Надвор од неа имало подигнато град (паланка) со околу 800 куќи, една џамија, голем ан, како и караван-сарај и мал амам...За патниците кои минувале низ ова место храна имало во изобилство...Во касабата (гратчето) имало доволно дуќани, особено занаетчиски, во кои се изработувале метални предмети (клинци и сл.). Постоеле и мајстори-железари. Постоеле и работилници за железна руда...“
Добрата положба на оваа мала населба ѝ овозможила да прерасне во поголемо населено место. Според пописите од 19 век, градот се сметал како населено место со христијанско македонско и со турско муслиманско население.
Во овој период во Крива Паланка, делува и еден од првите македонски преродбеници Јоаким Крчовски, којшто со помош на локалните трговци, во периодот 1814-1819, во Будим ги печати своите познати пет книги, на жив народен говор. Крчовски не само што ја развил потребата од описменување, туку извршил и пресудно влијание за основање на црковно–ќелијно училиште во 1817 г. коешто било сместено во Енгеровата куќа, во чија близина подоцна со големо залагање на градските првенци и самиот ктитор Давид Јереј, во 1833 г. ќе биде изградена градската црква Свети Димитрија.
Како резултат на црковно–просветната дејност, во Крива Паланка, уште во 1833 година дејствува црковно-епитропска општина, која во 1861 се трансформира во црковно–училишна општина, а веќе истата година ќе се самоуправува без официјално да се откаже од јурисдикцијата на скопскиот патријаршиски митрополит.
Првата и Втората светска војна
По Првата светска војна, по 1918 година, Крива Паланка за првпат добива статус на општина во рамките на Вардарската Бановина на кралството СХС, го добива првиот домороден претседател (градоначалник), и го добива ликот којшто во голем дел го задржала и до ден-денес. Во тие години, Крива Паланка добива неколку значајни објекти: зградата на општината, Офицерскиот дом, училиштето Партизан, Старата болница, и ја добива првата регулација на коритото на Крива Река на потегот од Осичко маало до Нумулија. Исто така била започната изградбата на првата електрична централа во североисточна Македонија, на Дурачка Река, но истата подоцна била прекината.
Географија и клима
Градот се наоѓа во крајниот североисточен дел на Република Македонија, во областа Славиште, под падините на Осоговските Планини. Претставува единствената градска населба во Славиште, при што игра улога како локално средиште и административен центар на педесетина населени места во овој регион.
Крива Паланка има умерено-континентална клима со умерено ладна зима, умерено топло лето, свежа пролет и релативно топла есен, што се должи на географската расположеност и на извесни влијанија кои навлегуваат од Егејското Море преку Крива Река. Високите делови на Осоговијата се под влијание на степската клима. Просечната годишна температура изнесува 10,2оС. Во текот на годината најтопол месец е јули со просечна температура од 20,0оС. Најстуден месец е јануари со просечна температура од -0,3оС. Просечното годишно температурно колебање изнесува 20,3оС. Во споредба со областите што ја опкружуваат, Кривопаланечката област добива значителни врнежи. Ова се должи на апсолутно големата висина која претставува природен кондензатор за водената пареа, што ја носат западните и јужните ветрови. Просечниот датум на првиот снежен покривач во оваа област е 30 ноември. Појасот над 1700 метри надморска височина има доста ниски средни годишни температури, затоа врвовите Руен и Царев Врв се под снежна покривка од октомври па до почетокот на јуни. На Руен снежната покривка се задржува и во јули.
Население
Во првиот организиран попис на СФР Југославија од 1948 година, во Кривопаланечкиот срез имало 28.828 жители, од кои 1.967 во градот Крива Паланка, а 26.861 во селата во Славиште. Од етнички аспект, населението го сочинувале 27.300 (94,6 %) Македонци, 1.199 (4,15 %) Срби, 194 Роми и 135 останати.
Според пописот на населението од 2002 година, во градот имало 14.558 жители и спаѓал во групата на средни градови. Етнички гледано, населението е составено од:
Во Крива Паланка се застапени следните религиски групи :
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во градот Крива Паланка:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Градот има поволна демографска слика со пораст на населението. Забележлив е високиот наталитет кај Македонците, со оглед на тоа дека во градот и неколку околни села живеат повеќе семејства од македонска националност со 4, 5, 8 и 10 деца.
Религија
Мнозинството од населението во Крива Паланка е од православна вероисповед. Православието е длабоко навлезено во животот и традицијата на паланчани, а за тоа сведочат големиот број на цркви и манастири што се наоѓаат во градот, но и во непосредната околина. Крива Паланка во Македонија и пошироко е позната по еден од најубавите манастирски комплекси - манастирот Свети Јоаким Осоговски.
Стопанство
Од стопанството во Крива Паланка најразвиена е трговијата поради близината со бугарската граница. Други развиени гранка се земјоделието (најмногу се одгледува компир, а во помала мерка и пченка, пченица, јачмен, ’рж, овес, и др.) и рударството (познати се рудниците Тораница (за олово и цинк) и „Бентомак“). Во центарот на Крива Паланка постојат повеќе стари занаетчиски дуќани, како часовничари, казанџии, опинчари и други занаети кои сѐ уште активно работат. Во центарот на градот работи и стоковна куќа, а на ридовите во близина на градот работат и повеќе пилани и сечи за огревно дрво и дрво за мебел.
Во градот работат повеќе градинки, три основни училишта и гимназија.
Поради својата местоположба на европскиот коридор Г-8, од поодамна во план е продолжување на железничката пруга до Крива Паланка и бугарската граница која во моментов е изградена до селото Бељаковце.
Туризам
Во последните години, локалните власти во Крива Паланка сѐ повеќе вложуваат во туризмот како едно од важните гранки на стопанството во Македонија. Со својата природна убавина и богатата културно-историска традиција, Крива Паланка сѐ повеќе се промовира како кај домашните, така и кај странските туристи. Во својата програма, Крива Паланка ги понудува посетите на манастирите и историските места во градот и во својата околина, потоа организира посети и сместувања во еден од најубавите македонски манастири - манастирот Свети Јоаким Осоговски. Исто така, наоѓалиштата Градец, Трново и Станци се отворени за туристите во секое време.
Ликовна колонија „Свети Јоаким Осоговски“
Ликовната колонија „Свети Јоаким Осоговски“ за првпат се одржала на 5 септември 1987 година. Колонијата се одржува секоја година од 5 до 20 септември и е со поддршка на Неговото Високо Преосвештенство, митрополитот полошко-кумановски, Господин Кирил. Во 1993 година колонијата се здобила со меѓународен карактер и во него земаат учество повеќе уметници од различни земји.
Фолклорен фестивал „Свети Јоаким Осоговски“
Фолклорниот фестивал „Свети Јоаким Осоговски“ е фестивал со меѓународен карактер и се одржува на 28 и 29 август во Крива Паланка. Досега, се одржале две изданија на фестивалот и во него зеле учество повеќе фолклорни друштва од Македонија, Бугарија, Србија и Црна Гора.
Спорт и рекреација
Во Крива Паланка се одржуваат неколку спортски настани, меѓу кои најпознати се спортските настани за планинарење и искачување на околните врвови. Најпознати спортски настани во Крива Паланка се:
Ноќен живот
Ноќниот живот во Крива Паланка се сведува на неколкуте дискотеки/кафичи што се наоѓаат во центарот на градот.
Боро Поле
Боро Поле (познато и како: Борово Поле) — карстно поле и висорамнина на планината Караџица на масивот Мокра, кое припаѓа во рамки на подрачјето на природниот резерват „Јасен“.
Местоположба и природни одлики
Има издолжен облик и се протега во меридијански правец север - југ со отклонување кон југоисток. На север е оградено со гребенот на врвот Миленков Камен (2.217 м) и Велешка Рупа односно врвот Крајни Камен (2.093 м), на исток е оградено со гребенот на највисокиот врв Караџица (2.472 м), на југ е заградено од гребенот Завој и врвот Иванов Камен (2.108 м) додека кон запад е отворено како висока тераса над длабокиот дол на реката Оча во Поречието на чиј западен крај е месноста Сугаре Пештера од која започнуваат стрмни долови и ограноци. Надморската височина на Боро Поле се протега меѓу 1.642 и 1.750 метри, со просек околу 1.678 метри. Долг е 4, а широк — 1,5 киломери. Боро Поле е многу тешко пристапно и до него постои само колски пат од строго заштитеното подрачје на „Јасен“.
Растителност и животински свет
Од животинскиот свет на Боро Поле живее доста дивеч при што се застапени дивите кози, зајците, лисиците, волците поради што тоа е посетувано и од ловци.
Опсада на Прешов (1685)
Опсадата на Прешов — битка која се поводела меѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна.
Список на острови на Нов Зеланд
Нов Зеланд се состои од поголем број острови. Двата главни острова, кои се многу поголеми од останатите и каде живее најголемиот број на населението се Северниот и Јужниот Остров. Од овие, Јужниот е поголем по површина, но северниот има побројно население. Стјуартовиот Остров (Ракиура) е во голема мера најголемиот од останатите острови, додека островот Ваихеке близу Окленд има највеќе жители од сите помали острови.
Шони
Шоните или само Шона (vaShona) се банту-народ (Бантуанци) кои се автохтони во регионот Јужна Африка, поточно Зимбабве. Тие сочинуваат доминантна етничка група во Зибабве. Шоните се поделени на пет главни клана.
Регионална класификација
Шоните се подеени на различни племиња во источниот и северниот дел на Зимбабве.
Ангелко Чупаров
Ангелко Аврамов Чупаров е роден во село Папрадиште, Азот, Велешко, во 1878 година.
Тој беше еден од најпреданите месни организациски дејци. Во есента, 1907 година, по наредба дадена од реонскиот војвода, Михаил Змијата да однесе едно писмо во Велес и да го предаде на градското раководно тело, тргнал од селото Бистрица за град Велес. Но агенти на српската пропаганда соопштуваат на деврието да го стигне Ангелко и да го претресе. Деврието (група турски војници) го престигнуваат Ангелко меѓу селата Чашка и Еловец и бараат од него да го претресат. За писмото да не падне во рацете на власта и да не настанат масовни апсења, Ангелко го голта писмото и се застрелува. Така, на својата служба, умре Ангелко за да го зачува родот и честа на својот тврд мијачки род.
Станица Баница
Станица Баница (Σταθμός Βεύης, Статмос Вевис) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на Леринскиот округ, Грција. Населението брои 118 жители (2001).
Географија
Населбата се наоѓа на 3 километри северозападно од селото Баница (Веви) и на 3 километри југоисточно од селото Росен (Ситарија) во јужниот дел на Леринското Поле.
Историја
Селото е основано во 1920-те години од Грци бегалци од Турција. Во 1928 година Станица Баница е чисто бегалска населба со 39 бегалски семејства и 155 жители вкупно.
Оклукова Гора
Оклукова Гора (словенечки: Oklukova Gora) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
211 (број)
211 (двесте и единаесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 210 а претходник на бројот 212.
Наводи
Nombre 210
1069 Планкија
1069 Планкија — астероид од главниот астероиден појас. Откриен од Макс Волф на 28 јануари 1927 година со привремена ознака 1927 BC. Именуван е по познатиот германски физичар Макс Планк.
Фотометриските мерења направени во 2000 година, кога биле комбинирани со првичните набљудувања, прикажани на светлинската крива со период од 8,643 ± 0,05 часови. Од 2013 година, предвидувањата за периодот за вртењето е 8,665 часови.
NGC 5961
NGC 5961 — спирална галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5961 се споменува и како UGC 9918, MCG 5-37-5, CGCG 166-13, ARAK 478, IRAS 15332+3101.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5961 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5961 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 35 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 51' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 97°.
Други поделби
Проучување на NGC 5961 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55515. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 112; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2564. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 121.
Хунан
Хунан е не-крајбрежна покраина во Народна Република Кина, дел од регионот Југо -средишна Кина. Сместено на средното достигнување на сливот на Јангце, ги граничи аднимистративните единици на Хубеи на север, Џиангши на исток, Гуангдунг и Гуангши на југ, Гуижоу на запад и Чонгќинг на северозапад. Главен град и најголем град е Чангша, низ кој исто така поминува реката Шијанг. Со население од нешто над 67 милиони во 2014 година кои живеат на површина од приближно 210,000 км2, таа е 7-та најнаселена покраина во Кина по население и 10-та најобемна покраина по површина. Неговиот номинален БДП за 2018 година бил повеќе од 500 милијарди долари на САД, што е меѓу првите 30-та најголема под-национална економија во светот со својот ПКМ на БДП над 1 билион долари на САД.
Името Хунан буквално значи „јужно од езерото“. Езерото за кое се споменува е Донгтингското Езеро, езеро на североисток од покраината; хунанските таблички за возила се означени како (на кинеско писмо: 湘), според реката Шијанг, која поминува од југ кон север преку Хунан и претставува дел од најголемиот систем за наводнување за покраината.
Околината на Хунан првпат била под кинеска власт околу 350 година од старата ера, кога покраината станала дел од државата Чу. Хунан била родно место на кинескиот комунистички револуционер Мао Це Тунг, кој стана основачки татко на Народна Република Кина. Хунан денес е дом на некои етнички малцинства, вклучително и Туѕите и Мјао народот, заедно со Хан Кинезите, кои сочинуваат мнозинство од населението. Варијанти на кинески говори вклучуваат шијанг, ган и југозападен мандарински.
Хунан се наоѓа на јужниот брег на реката Јангце. Местото Вулингјуан било заведено како Место на светско наследство на УНЕСКО во 1992 година. Чангша, главниот град, се наоѓа во источниот дел на покраината; сега е важен трговски, производствен и превозен центар.
Туризам
Сместена во јужниот централен дел на државата, Хунан е познат по својата природна околина. Опкружена е со планини на исток, запад и југ, и со реката Јангце на север. Со илјадници години, регионот е главен центар на земјоделството, одгледувајќи ориз, чај и портокали. Првиот кинески висечки мост со стаклен под, исто така, бил отворен во Хунан, во Националниот геолошки парк Шинизуај.
Спорт
Професионалните спортски тимови во Хунан вклучуваат:
NGC 1582
NGC 1582 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Персеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1582 се споменува и како OCL 407.
Откривање
Објектот е откриен на 3 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1582 е од видот IV2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7 m. NGC 1582 има само една позната привидна димензија, која изнесува 24'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 31 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 43° 44' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 1582 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 65; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2892. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 644.
Тропски појас
Тропски појас (жежок појас) — регион на Земјата што се наоѓа околу екваторот. Појасот во ширина е ограничен од Северниот Повратник на 23° 26′ 16″ СГШ и Јужниот Повратник на 23° 26′ 16″ ЈГШ, што е во склад со осниот наклон на Земјата. Во тропскиот појас влегуваат сите подрачја на Земјата каде Сонцето доаѓа нормално на Земјината површина барем еднаш во текот на сончевата година. Во тропскиот појкас живее околу 40% од населението во светот (2008), а до 2060 се очекува да достигне 60%, поради високиот природен прираст и преселбите.
Сезони и клима
Многу тропски подрачја имаат сува и дождовна сезона. Дождовната сезона е период од еден или повеќе месеци кога паѓа поголемиот дел од просечните годишни врнежи во регионот. Подрачјата со дождовни сезони се распоредени по разни делови од тропскиот и суптропскиот појас. Според Кепеновата класификација, дождовната сезона тропските клими е месецот со просечни врнежи над 60 мм. Тропските дождовни шуми немаат вистинска сува и дождовна сезона бидејќи добиваат рамномерно количество на врнежи во текот на целата година. Подрачјата со изразени врнежливи сезони претрпуваат прекин на дождовите во средината на сезоната кога екваторскиот појас или монсунското корито ќе се поместат кон половите во средината на топлата сезона.
На местата каде дождовна сезона е воедно и топла сезона (или летото), врнежите претежно се јавуваат во текот на во доцните попладневни и раните вечерни часови. Во текот на оваа сезона се подобрува квалитет на воздухот и водата, а растенијата доживуваат подем и растат сè до жетвата во завршниот дел од сезоната. Обилноста на водата води до преплавување на реките и повлекување на некои животни на повисоки места. Со ова се намалува хранливоста на почвата и се создава ерозија. Во подрачјата со високи температури за време на дождовната сезона се зголемува присутноста на маларија.
Не сите региони во тропскиот појас имаат тропска клима. Планинските тундри и снежните врвови се пристуни на планини како Мауна Кеја, Килиманџаро, и Андите на југ до северните делови на Чиле и Аргентина. Според Кепеновата класификација, климата во голем дел од географскиот тропски појас не е тропска, туку „сува“ (пустинска или степска). Вакви примери се пустините Сахара, Атакама и австралиските голештари.
Тропски екосистеми
Тропскиот појас има карактеристични животни и растенија својствени за тие подрачја. Во појасот се среќаваат разни екосистеми: дождовни шуми, суви листопадни шуми, бодликави шуми, пустини и други видови на живеалишта. Дождовните и сувите листопадни шуми имаат значајна биолошка разновидност и висока стапка на ендемизам кај видовите. Позначајни примери за вакви подрачја се: Националната шума Ел Јунке во Порторико, дождовните шуми во Костарика и Никарагва, Амазонската прашума во Бразил и Венецуела, сувите листопадни шуми во Мадагаскар, биосферниот резерват Ватерберг во ЈАР и дождовните шуми во источен Мадагарскар.
Во биогеографијата, тропискиот појас се дели на палеотропски (Африка, Азија и Австралија) и неотропски (Кариби, Средна и Јужна Америка) со заеднички назив „пантропски“. Неотропскиот регион е различен поим од истоимената екозона; во Стариот Свет не се јавува таква двосмисленост бидејќи палеотропскиот појас ја опфаќа афротропската, индомалајската и делумно австралазиската и океаниската екозона.
ДСУ „Св. Кирил и Методиј“ - Неготино
'''Средното општинско училиште „Св. Кирил и Методиј“''' — средно училиште во Неготино, Општина Неготино.
Основање и развој
Во рамките на СОУ “Св. Кирил и Методиј”- Неготино постои и билингвална паралелка од I до IV година. Иницијативата за отворање на оваа паралелка ја покрена Иницијативен одбор во состав Коста Ќупов - директор, Трајков Атанас - педагог, Ѓорѓиева Марика - професор по физика и Лазова Радица - професор по француски јазик. По изработениот елаборат, Министерството за образование донесе одлука за започнување на реализација на проектот.
Во октомври 1996 г. започна обуката на група професори со подготвителни курсеви по француски јазик од претставниците на француските универзитети. Посебно ги истакнуваме придонесите што ги даде Ана Малиплат-Миладинова во подготвување на професорите и воведување љубов кон францускиот јазик. Јазичното усовршување на професорите продолжува и во наредните години со нивни престои во разни лингвистички институции во Франција.
Во учебната 97-98 г. Започнува реализацијата на проектот. Професорите и првите ученици во паралелката (20) се пионери, први во оваа работа, која мораме да ја признаеме дека беше тешка, но со добрите услови и желбата за работа, тешкотиите беа надминати.
Електро-техничка Струка
Во рамките на училишниот центар за средно образование во 1979 за потребите на Фабриката за кабли ,,9 мај” - Неготино започнува со работа електротехничка струка 3 – степен со следните занимања”
Во 1984 година се проширува во 4-ти степен од електротехничар и мернорегулациона техника. 1992 година продолжува со работа електромеханичка струка со нови занимања:
Денес во електротехничките струки постојат занимањата:
Занимањата од 3-ти степен после неколку годишно егзистирање се менуваат зависно од потребите на индустријата и заситување на истата со стручен кадар. Во перидот од 25 години постоење на електротехничка струка се школувале повеќе од 2500 ученици.
Прехранбена струка
Во рамките на училишниот центар од 1972/73 г. е запишана првата генерација прехранбени техничари во Средното хемиско техничко-технолошко-прехранбено училиште ,Луи Пастер“.Во 1974 г. како резлутат на интеграцијата на прехранбеното училиште и гимназијата во Неготино запчнаа да функционират две струки: Гимназиска и Прехранбена. Во фокусот на вниманието таа далечна 1972 г. во него се школуваат ученици од многу градови во Републикава: Неготино, Кавадарци, Гевгелија, Куманово, Валандово,Кочани, Струмица и др.
Рибница (Брежице)
Рибница (словенечки: Ribnica) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Опсада на Нове Замки (1685)
Австрискиот командант Енеј де Капрара го нападналградот и го освоил на 17 август, убивајќи го целиот отомански гарнизон.
Четириока патка
Четириоката патка (Bucephala clangula) е со средна големина. Тие се слични со нивните најблиски роднини Bucephala islandica и ги има во Македонија.
Опис
Во англискиот, името го добиле поради нивните златно-жолти очи (Common Goldeneye), а во македонскиот поради белите кругови под очите. Возрасните мажјаци имаат темна глава со зеленикав сјај и бели кругови под очите, темен грб, бел врат и бел стомак. Возрасните женки имаат кафена глава и сиво тело. Нивните нозе и стапала се портокалова-жолта боја. Возрасните мажјаци се долги 45–52 см и тежат од 888 до 1400 g, а женките се долги 40–50 см и тежат 500 до 1182 g.
Распространетост
Нивното главно живеалиште е тајгата. Тие се наоѓаат во реките и езерата на северните шуми во Канада и северниот дел на Америка,Скандинавија и северна Русија. Прават гнезда во шуплините на големите дрвја. Тие се доста честа појава во зима околу езерата на Велика Британија, а некои од нив прават гнезда за да останат преку целата година.
Живеалиште и размножување
Обично, гнездата ги прават од скршени гранки, или, пак, ги користат дупките во дрвата направени од црниот клукајдрвец, единствената дрвена празнина доволно голема за да се сместат четириоките патки. Просечната големина на снесените јајца е ширина од 43,3 мм со должина од 59,3 мм и тежина од 64 грама. Инкубациониот период трае од 28 до 32 дена. За време на инкубацијата, мажјаците ги напупштаат женките за период од 1 до 2 недели. Новорденчињата по раѓањето не го напуштаат гнездото за околу 24-36 часа. Доста честа појава е да се сретне новороденче измешано со друг вид патка. Познато е дека новореденчињата често се убиени од друга мајка, на пример од црвеноврат нуркач. Малите се способни за лет по 55-65 дена од испилувањето.
Исхрана
Овие птици имаат способност да нуркаат под вода. Во текот на целата година 32% од нивниот плен се ракови, 28% се водни инсекти и 10% се мекотелите. На локално ниво, икрите и водните растенија се важни во нивната исхрана. Тие се жртви на разни други птици како јастреб, був и орел, додека женките и нивните легла ги следи опасност од мечка, лисица и црвена верверица.
Статус
Четириоките патки се законски заштитени со Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици (AEWA). Околу 188 300 четириоки патки се убиени од страна на ловците во Северна Америка, што претставува околу 4% од вкупниот број патки убиени во тој регион во 1970-те.
Фабио Енцо
Фабио Енцо (22 јуни 1946 - 11 јануари 2021) - италијански професионален фудбалер кој играл како напаѓач. Енцо е роден во Кавалино-Трепорти.
Ракија
Ракија (срп., хрв., бос. ракија / rakija, буг. ракия, унг. pálinka, алб., тур. raki, ром. rachiu (дијал. răchie), сло. žganje, свк. pálenka ) — жесток алкохолен пијалак популарен на Балканот. Се прави речиси исклучиво од овошје, но постојат и ракии кои се прават и од мед или од ореви. Во индустриското производство вообичаено е процентот на алкохол да биде помеѓу 40 и 45 проценти, но во домашното производство овој процент се движи на пати дури и над 60.
Фабио Енцо
Кариера
Играл четири сезони (46 натпревари, 8 гола) во Серија А за Рома и Хелас Верона.
Ракија
Во Македонија традиционалната ракија е лозовата ракија со процент на алкохол помеѓу 40 и 60 проценти. Во другите земји на Балканот, покрај лозовата ракија, многу често се среќава и сливовата ракија (срп. шљивка) која е особено популарна во Србија. Ракија се прави и од кајсии, круши, јаболка, праски, дудинки и други сочни овошја. Покрај чистата ракија, при процесот на производство може да се додадат најразлични зачини. Особено позната и популарна зачинета ракија е мастиката или узо која содржи анасон и има сладок вкус, а е карактеристична за јужните предели на Македонија и Бугарија и Грција. Друга позната зачинета ракија е т.н. пелинковец кој содржи пелин и има горчлив вкус.
Ракијата обично се консумира во друштво и секогаш со мезе. Не се препорачува пиење ракија „на голо“, т.е. без мезе или само со вода. Како мезе најчесто се користат разни зеленчукови салати (традиционално тоа е шопската салата), иако во Далмација, Црна Гора и Србија неретко како мезе се користат и месни или сувомесни производи (најчесто пршута).
Фабио Енцо
Смрт
Тој починал од компликации од КОВИД-19 за време на пандемијата КОВИД-19 во Италија.
Ракија
Покрај индустриското производство, ракија се произведува и во рамките на едно домаќинство, за неговите потреби. Многу домаќинства имаат „традиционални“ начини на приготвување на ракијата, специјални места и опрема за чување и складирање на истата кои наводно се пресудни за квалитетот на производот.
Производство и потрошувачка на ракија во Македонија
Во април 2014 година, жолтата лозова ракија со ознака "VS" на винарската визба „Тиквеш“ била наградена со златен медал за виок квалитет на меѓународниот натпревар на вина и жестоки пијалаци, одржан во Пловдив. Оваа ракија, со јачина од 45 степени, се произведува на природен начин, од гроздов дестилат кој стареел повеќе од пет години, чуван во дабови буриња.
Прометот на ракија во 2017 година изнесувал 2,2% од вкупниот промет на алкохолни пијалаци.
Полнолетните македонски граѓани во 2017 година испиле по 0,9 литри ракија.
Знаме на Аризона
Знамето на Аризона се состои од 13 зраци на црвена и заварено-жолта боја на првата половина. Црвената и жолтата боја исто така го симболизираат живописниот пејзаж на Аризона. Централната ѕвезда означува производство на бакар (Аризона произведува повеќе бакар од која било друга држава во земјата).
Висината на знамето е висока две единици додека ширината е широка три единици. Сончевите зраци на врвот се поделени на 13 еднакви сегменти, почнувајќи со црвено и наизменично со злато сè додека зраците не завршат. Во центарот на знамето, бакарната ѕвезда е висока една единица, додека остатокот од знамето е покриено со сина секција со јачина од една единица и ширина три единици. Боите на црвена и сината боја се иста сенка што се користи на знамето на Соединетите држави. Предложената големина на знамето е четири на шест метри, при што ѕвездата е висока две стапки.
Целебеско Море
Целебско Море или Сулавеси — дел од Тихиот Океан. Се наоѓа меѓу архипелагот Сулу и островите Минданао на север, источно од морето се наоѓаат островите Сангихе, островите Сулавеси се наоѓаат на југ и островите Борнео на запад. На југозапад, морето е поврзано со Јаванското Море преку Макасарскиот Проток. Целебското Море достигнува максимална длабочина од 6,200 м, долго е 837 км во правец исток-запад и 675 км во правец север-југ, со вкупна површина од 280.000 км2. Целебското Море има голема разновидност на риби и морски животни. Морето има топла и бистра вода, овозможувајќи живот за околу 580 од 793 видови на корали, делфини, китови, морски желки, баракуда и други видови. Ова море е исто така богато со туна и жолта туна. Целебското Море е значаен транспортен пат за тргување во регионот. Морето е многу популароно место за длабоко нуркање и лукзусни крстарења. Морето е познато во светот по пиратството која ги погодува малите рибарски бродови како и големите бродови коишто носат контејнери (танкери).
Кенткаус III
Кенткаус III, честопати нарекувана Кентакавес III од страна на медиумите, била древна египетска кралица која живеела за време на Петтата династија околу 2450 п.н.е.
Кенткаус најверојатно била ќерка на кралот Нефериркаре Какаи и кралицата Кенткаус II, додека нејзиниот сопруг најверојатно бил фараонот Неферефре, а нејзиниот син бил фараонот Менкаухор Каиу.
Откривање на гробот
На 4 јануари 2015 година, откривањето на нејзината гробница од страна на чешки археолози било објавено од страна на египетските власти. Според египетскиот министер за антиквитети Мамдух Елдамати, немало сознанија за постоењето на Кенткаус III пред ова откритие. Меѓутоа, претходно биле идентификувани две претходни египетски кралици со исто име.
Гробот на Кенткаус III, означен како AC 30, бил ископан во Абусир, каде што има неколку пирамиди посветени на фараоните од Петтата династија, вклучувајќи го и Неферефре. Гробницата била пронајдена во близина на погребниот комплекс на Неферефре од страна на чешкиот археолошки тим предводен од Мирослав Барта од Универзитетот Чарлс во Прага, во соработка со Египет.
Името и рангот на Кенткаус биле впишани на внатрешните ѕидови на гробот, веројатно од градителите. Погребана е во мастаба со подземна гробница до која се постигнува преку шахта. Цртежите во гробот ја идентификувале како „жената на кралот“ и „мајката на кралот“, што значи дека нејзиниот син подоцна бил на престолот. Во гробот биле пронајдени и статуетки и дваесет и четири предмети од травертин, заедно со четири бакарни предмети (кои биле дел од погребните предмети). Гробот е датиран од средината на Петтата династија.
Археолозите кои ја откриле гробницата верувале дека тоа е на сопругата на Неферефре, бидејќи била блиску до неговиот комплекс, на мали гробишта југоисточно од комплексот. Елдамати изјавил: „Ова откритие ќе ни помогне да откриеме некои непознати аспекти на Петтата династија, која заедно со Четвртата династија, била сведок на изградбата на првите пирамиди“.
Список на универзитети во Истанбул
Ова е список на универзитети и колеџи во градот Истанбул, Турција.
Американска Хорор Приказна: Изроди
Американска Хорор Приказна: Изроди е претсојната четврта сезона од серијата Американска Хорор Приказна. Серијата треба да започне со емитување од октомври 2014.
Приказна
Четвртата сезона ќе се заснова во Јупитер, Флорида. Приказната ќе се центрира на едно од малкуте преостанити шоу-а во Америка кои прикажуваат изроди. Серијата ќе ги прикажува напорите на водичот на изродите (Џесика Лејнг) да го спаси шоуто а воедно и изродите од целосно исчезнување.
Џон Адамс
Џон Адамс (John Adams, 30 октомври 1735 - 4 јули 1826) бил американси политичар и вториот претседател на Соединетите Американски Држави (1797 - 1801), после кога бил првиот заменик-претседател (1789–1797).
Историја на еврото
Целта на Европската унија и нејзините претходници уште од 1960 г. e да се воведе еврото и за првпат да се пушти во употреба на 1 Јануари 1999 година.По долги преговори,главно се должи на опозицијата од Обединетото кралство каде во 1993 г. стапи во сила Мастришкиот договор со цел да се создаде економски и монетарен сојуз и во 1999 г. договорот стапи во сила во сите држави во ЕУ освен во Велика Британија и Данска. Во 1999 г. валутата виртуелно се создаде и во 2002 г. бакнотите и монетите започнаа да кружат.Набрзо ги зазедоа поранешните национални валути и бавно се проширија во останатите земји во ЕУ.Во 2009год. Договорот од Лисабон го одреди политичкото власништво на Евро групацијата заедно со Европската централна банка.
Први идеи
Првите идеи на економскиот и монетарен сојуз во Европа се развија долго пред градењето на Европските заедници. На пример, веќе во некои нации, Густав Стресман во 1929 праша за европската валута наспроти зголемената економска девизија која се должеше на новите национални земји во Европа по Првата светска војна. Во тоа време сеќавањата на Латинскиот монетарен сојуз вклучувајќи ги главно Франција, Италија, Белгија и Швајцарија и од практични причини се распаднаа по Првата светска војна и заземаа значајно место во мислите на создавачите на политики.
Првиот обид за создавање економска и монетарна политичка унија меѓу членовите на ЕЕЗ се должеше на иницијативта од Европската комисија во 1969 г. каде се прикажа потребата за „подобро управување на економските политики и монетарната соработка“. Ова се прикажа на средбата на Европскиот совет во Хаг во декември во 1969 година. Европскиот совет го назначи Пјер Вернер за премиер на Луксембург за да пронајде начин да се намали испарливоста на валутата на курсната листа. Неговиот извештај е објавен во октомври во 1970 г. и истакна дека централизацијата на националните макроекономски политики го содржат „целосното и непоправливото зацврстување на стапката на паритетот и слободното движење на капиталот“. Но тој не ја предложи само единствената валута или централното банкарство. Тој се обиде да ги ограничи влијанијата на Европските валути кој отпаднаа со користењето на змија во тунел измама.
Во 1971 г. Американскиот претседател Ричард Никсон ја отстрани златната позадина од американскиот долар, предизвикувајќи рушење на системот на Бретон Вудс кој ги управува светските валути. Широката валута ги остави копнежите за Европскиот монетарен сојуз поради промените и девалбациите. Сепак, во март 1979 година се создаде Европскиот монетарен систем(ЕМС), фиксниот девизен курс на Европската единица за валута(ЕCU-ЕЕВ) и валутите со цел цел да се стабилизира девизниот курс и да им се спротивстават на инфлацијата. Исто така се создаде и фондот за Европска монетарна соработка(EMCF).
Во февруари 1986 година Единствениот европски акт оствари политичка соработка со Заедницата вклучувајќи ја спремноста во монетарната политика. Европскиот совет на самитот во Хановер на 14. јуни 1988 г. започна да ги прикажува главните црти на монетарната соработка. Франција, Италија и Европската комисија ја повлекоа целосниот монетарен сојуз со Централната банка на која и се спротивстави Британската премиерка Маргарет Тачер.