cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Едвардсов синдром
Генетика
Здрава клетка на јајце-клетка и / или сперма содржи поединечни хромозоми, од кои секоја придонесува за 23 парови хромозоми потребни за формирање на нормална клетка со типичен хуман кариотип од 46 хромозоми. Бројчени грешки може да се појават кај која било од двете мејотички поделби и да предизвикаат неуспех на хромозомот да се оддели во ќерските клетки ( недисјункција ). Ова резултира во дополнителен хромозом, правејќи го хаплоидниот број 24 наместо 23. Оплодување на јајца или оплодување со сперматозоиди кои содржат дополнителен хромозом резултира во тризомија, или три копии на хромозом отколку во две.
Мал процент на случаи се јавуваат кога само некои од клетките на телото имаат дополнителна копија на хромозомот 18, што резултира во мешана популација на клетки со различен број на хромозоми. Таквите случаи понекогаш се нарекуваат мозаичен Едвардсов синдром. Многу ретко, парче хромозом 18 се прицврстува на друг хромозом (преместен) пред или по зачнувањето. Засегнатите лица имаат две копии на хромозомот 18 плус дополнителен материјал од хромозомот 18 прикачен на друг хромозом. Со транслокација, едно лице има делумна тризомија за хромозомот 18, а абнормалностите честопати се помалку сериозни отколку за типичниот синдром на Едвардс.
Дијагноза
Ултразвукот може да го зголеми сомневањето за состојбата, што може да се потврди со амниоцентеза.
Нивоа на PAPP-A, AFP, uE3, бесплатен β-hCG, сите тие генерално се намалуваат за време на бременоста.
Прогноза
Околу 95% од засегнатите бремености не резултираат во живороденче. Главните причини за смрт вклучуваат апнеја и абнормалности во срцето. Невозможно е да се предвиди точна прогноза за време на бременоста или неонаталниот период. Половина од живите доенчиња не преживуваат над првата недела од животот. Средниот животен век е пет до 15 дена. Околу 8-12% од новороденчињата преживуваат подолго од 1 година. Еден процент од децата живеат на возраст од 10 години. Сепак, овие проценки може да бидат песимистички; ретроспективно канадско истражување на 254 деца со тризомија 18 покажа десетгодишно преживување од 9,8%, и друг откри дека 68,6% од децата со хируршка интервенција преживеале во повој.
Епидемиологија
Едвардсовиот синдром се јавува кај околу едно од 5000 живородени деца, но повеќе концепции се погодени од синдромот, бидејќи мнозинството од оние со дијагностицирана состојба пренатално нема да преживеат до раѓање. Иако жените во нивните 20-ти и раните 30-ти можат да забременат бебиња со синдром Едвардс, ризикот од зачнување на дете со него се зголемува со возраста на жената. Просечната мајчинска возраст за зачнување на дете со ова нарушување е 32½.
Третман
Не постои специфичен лек за третман на Едвардс-синдромот. Неопходно е да се обезбеди соодветна грижа и да се третираат поврзаните абнормалности. Потребно е детално следење на срцето и стабилизацијата на децата со овој синдром, а кардиохирургијата може да се земе предвид за потешки срцеви маани. Исто така, другите состојби, како што се хранопроводната атрезија и пилорната стеноза бараат хируршки третман. Скелетните малформации пак, вклучуваат ортопедски третман. Бебињата родени со овој синдром, често страдаат од запек поради лошиот тонус на стомачните мускули, а овој проблем се јавува во текот на целиот живот. Во овие случаи, хранењето е најголем проблем затоа што бебињата често пати се фрустрирани и нервозни поради грчевите. Оваа состојба се третира со специјални млечни формули против гасови кои ја омекнуваат столицата на бебето. Треба да се преземат превентивни терапии за уринарни и респираторни инфекции, како и дневно внесување лаксативи и ензими на панкреасот за да се одржи нормалното варење. Детските активности во голема мера се ограничени поради менталната ретардација, бавниот развој на моториката и скелетните мани. Генетичар-дизморфолог, педијатар, кардиолог, кардиохирург, офталмолог, ортопед и многу други специјалисти, се вклучени во третманот и грижата за децата со синдромот Едвардс.
Список на тела во Сончевиот Систем по големина
Ова е делумен список на тела во Сончевиот Систем по големина, дадени според среден зафатнински полупречник и поделени на неколку големински класи. Овие списоци можат да се подредат и според масата на телото, а за најгоелмите тела, и според зафатнината, густината и површинската гравитација, онаму кјашто тие податоци се достапни. Опфатени се Сонцето, планетите, џуџестите планети, многу од поголемите мали тела во Сончевиот Систем (каде спаѓаат астероидите), сите именувани месечини, како и низа помали тела од историски и научен интерес како комети и близуземски тела.
Откриени се голем број на заднептунци; во многу случаи нивната положба на списокот е приближна, што се должи големата неизвесност за нивните пречници поради оддалеченоста од Земјата.
Телата од Сончевиот Систем помасивни од 1021 килограми (еден јотаграм [Јг]) се со сферен облик. Астрономските тела налегнуваат во округли облици (сфероиди), достигнувајќи хидростатичка рамнотежа, кога нивната опствена тежа е доволно голема за да ја надмине структурната јачина на материјалот од кој се сочинети. Се сметало дека прагот за округло тело е некаде помеѓу 100 и 200 км во пречник ако содржат големо количество мраз; меѓутоа, подоцна е утврдено дека има достатно големи месечини како Јапет (1,470 км во пречник) кои не се во хидростатичка рамнотежа, а во 2019 г. е проценето дека многу заднептунци во големинскиот опсег од 400-1000 км може да не се ни наполно цврсти тела, а уште помалку гравитациски заоблени. Телата кои се елипсоидни поради нивната гравитација овде воопштено се нарекуваат „округли“, без оглед дали тековно се во рамнотежа, додека пак оние кои очигледно не се елипсоидни се наречени „неправилни“.
Сфероидните тела обично имаат извесно зарамнување на половите поради центрифугалната сила на нивното вртење, и напати да имаат прилично различни екваторски пречници (разнострани елипсоиди како ). За разлика од телата како Хаумеја, неправилните тела имаат изразено неелипсоиден профил, честопати со остри рабови.
Постојат потешкотии во утврдувањето на пречникот за типичните тела подалеку од Сатурн (на пр. 2060 Хирон). Кај пречниците на заднептунците постои одредена извесност, но во случај на недвојните нептунци, масата и густината не се познати со убедлива точност. Кај доста заднептунци се претпоставува дека ја имаат густината на Плутон од 2,0 г/см3. но поденакво можно е да имаат густина на комети од само 0@5 г/см3, На пример, ако имаме заднептунец со неточно претпоставена маса од 3.59 кг врз основа на полупречник од 350 км и густина од 2 г/см3. но подоцна се открие дека полупречникот му изнесува само 175 км и густината 0@5 г/см3. тогаш неговата вистинска маса би изнесувала само 1,12 кг.
Големините и масите на многу од месечините на Јупитер и Сатурн се прилично добро познати поради бројните набљудувања и кружечките летала „Галилео“ и „Касини“; меѓутоа, доста месечини со полупречник под ~100 км, како што е Јупитеровата Хималија, многу понеизвесни маси. Кога се оди подалеку од Сатурн, големините и масите на телата стануваат понеодредени. Досега не е пуштено кружечко летало околу Уран и Нептун кое долгорочно би ги изучувало нивните месечини. За малите надворешни неправилни месечини на Уран како што е Сикоракса, кои не биле откриени со прелетот на „Воџајер 2“ постојат противречни информации од самата НАСА, како оние од Националниот центар за вселенски податоци наспроти оние од Лабораторијата за реактивен погон. Овие извори даваат различни податоци а големината и албедото, зависно од користените научни трудови.
Постојат неизвесности и во податоците за масата и полупречникот, како и неправилности во обликот и густината, при што точноста честопати зависи од близината на телото до Земјата и дали е посетено од сонда.
Поголеми од 400 км
Некогаш се сметало дека секое ледено тело со полупречник над 200 км би ребало да биде во хидростатичка рамнотежа. Меѓутоа, (r = 470 км) е најмалото тело во таква рамнотежа, а пак Јапет (r = 735 км) е најголемото откриено тело кое не е во хидростатичка рамнотежа.
За полесна споредба направено е упростување, при што се зема сферност од 1, Во големината на телата не се вбројуваат нивните атмосфери. На пример, Титан изгледа поголем од Ганимед, но самото негово тело е помало. Кај џиновските планети, полупречникот се дефинира како растојанието од средиштето каде атмосферата достигнува атмосферски притосок од 1 бар.
Од 50 до 99 км
На овој список се телата со полупречник од 50 до 99 км (100 км до 199 км во пречник). Тука се опфатени највеќето тела од астероидниот појас и и месечините на џиновските планети од овој големински опсег, но недостасуваат многу новооткриени тела од надворешниот Сонечв Систем. Спектралните типови се претежно според Толен, но може да има некои според SMASS.
Од 20 до 49 км
На овој список има ограничен број примери бидејќи постојат околу 589 астероиди во астероидниот појас со измерен пречник помеѓу 20 и 49 км. Многу илјадници тела со овој големински опсег треба допрва да се откријат во заднептунската област. Вредностите во табелата се движат од кг до  кг (Ег). Највеќето од нив се претпоставени.
Од 1 до 19 км
Овде се вклучени некои примери за тела со полупречник од 1 до 19 км. Ова е мошне честа големина за астероиди, комети и неправилни месечини.
Под 1 км
На овој список се ставени примери за тела со полупречник помал од 1 км. Ова значи дека неправилните тела може да имаат подолга тетива во некои правци, па така средниот полупречник се упросечува.
Се проценува дека само во астероидниот појас постојат помеѓу 1.1 и 1.9 милиони тела со полупречник над 0@5 км, од кои голем број имаат помеѓу 0@5–1.0 км. Оние под 0@5 км се небројано многу.
Највеќето прикажани тела со маса од 109 до 1012 кг (под 1000 тераграми (Тг)) се близуземски астероиди. Атонскиот астероид има помала маса од Кеопсовата пирамида во Гиза, 5.9 × 109 кг.
Шипков Дол (Стојаково)
Шипков Дол  — археолошко наоѓалиште во богданското село Стојаково. Претставува археолошки наод - населба од хеленистичко време На 2 км западно од селото, на јужните падини од Голем Рид, во нивите на Спасо и Ѓорѓи Каеви, на површина од 300 × 100 м се гледаат грамади од кршен камен, тегули, имбрекси и многу фрагменти од керамички садови и питоси. Најдени се и повеќе камени плочи од гробни конструкции - тип циста. Сопствениците на нивите нашле сребрени монети од Александар Велики и бронзени монети од доцноантичкото време. Наодите се чуваат во Музејот во Гевгелија и кај сопствениците на нивите од Стојаково.
Гренада
Гренада (англиски: Grenada) — островска држава во Средна Америка, дел од Карипските Острови Мали Антили. Државата е составена од најголемиот остров Гренада и уште шест островчиња дел од островската група Гренадини, од кои остатокот припаѓаат на Свети Винсент и Гренадини. Источно од државата се наоѓа Карипското Море, додека западно од неа се наоѓа Атлантскиот Океан.
Болница (Петрово)
Болница— археолошко наоѓалиште во  гевгелиското село Петрово.
Гренада
Гренада има вкупна површина од 344 км2 каде живеат околу 110.000 жители. Главен град на Гренада е Сент Џорџ и службени јазици се англиски јазик и патоа. Северно од Гренада се наоѓа државата Свети Винсент и Гренадини, додека пак јужно се наоѓа Тринидад и Тобаго.
Болница (Петрово)
Претставува населба  од  доцна антика.
Гренада
Потекло на поимот
За името на Гренада има пишани докази уште од првото доаѓање на Кристофер Колумбо на островот во 1498 година. Тој го именувал островот како „Консепсион“. Малку е познато како се променило името од Консепсион во Гренада, но се верува дека шпанските морепловци започнале да го именуваат островот според шпанскиот град Гранада.
Болница (Петрово)
По површината на селската утрина што се наоѓа на околу 3 км северно од селото се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и многу кршен камен. .
Гренада
Географија и клима
Државата е составена од неколку острови. Најголем остров е островот Гренада, додека останатите се помалу. Сите острови, освен Гренада се дел од островската група Гренадини. Остатокот од островите на Гренадини се дел од државата Свети Винсент и Гренадини, а во склоп на Гренада се: Каријаку, Ронде, Каил, Дајмонд, Голем Остров, Салин и Фригат. Најголем дел од населението на државата живее на островот Гренада. Најголеми градови каде има поголема концентрација на население на островот Гренада се Сент Џорџ, Гренвил и Гујав. Најголеми населени места на останатите острови се Хилсбороу и Каријаку.
Островите се со вулканско потекло и поради тоа почвата е доста богата. Највисок врв во државата е Маунт Сент Кетрин со 840 метри. Климата во државата е тропска. Вкупната површина на земјата изнесува 344 км2 каде живеат околу 110.000 жители. Главен град е Сент Џорџ.
Политички систем
Гренада е уставна монахија и на чело на државата е кралот Чарлс III. Кралот во Гренада е претставен од генралниот генерал, кој моментално на оваа позиција е Карлил Глин. Извршната власт во државата е во рацете на владата, односно премиерот на Гренада. Иако е назначен од страна на гувернерот, премиерот најчесто е и водач на најголемата политичка партија во собранието на Гренада.
Собранието на Гренада е дводомно, односно се состои до сенат со капацитет од 13 членови и Претставнички дом со капацитет од 15 членови. Сеноторите се назначени од страна на владата и опозицијата, додека претставниците во Домот се избрани на избори за петгодишен мандат.
Стопанство
Со економските и фискалните реформи во државата се забележал годишен економски пораст од 5 до 6%. Туризмот е голема економска гранка во државата. Официјална валута на Гренада е источнокарипскиот долар и заедно со уште седум карипски држави се дел од заедничка централна банка.
Гренада се нарекува „островот на зачините“ бидејќи таа има големо производство на различни зачини, особено на индиски орев, каде 20% од светкото производство доаѓа од Гренада. Како дел од туризмот, популарни се водните спортови, но во последно време и екотуризмот е во подем во државата.
Административна поделба
Гренада е поделена на 6 парохии. Парохиите на Гренада се:
Демографија
Голем дел од населението се со африканско потекло, луѓе кои биле донесени од Африка како работници на плантажите. Покрај нив има и староседелско население, но и мал број на Индијци и белци. Вкупното население е околу 110.000 жители.
Гренада, како и останатите карипски острови, се соочува до голем процент на миграција, каде се верува дека двојно повеќе Гренаѓани од населението на државата живеат во странство.
Службен јазик во Гренада е англискиот јазик, но јазикот патоа се смета за лингва франка во државата, кој пак се зборува само од 10 или 20 % од населението. Скоро целото население во државата се Христијани.
Култура
Иако француската култура е помалки видлива одошто кај останатите карипски острови, во Гренада се зачувани француските топоними и секојдневниот јазик има примеси од францускиот. Француската култура е повеќе видлива во кулинарството и облеката, но има и малку зачувана француска архитектура од 1700-те. Целокупната култура на островите е под силно влијание на африканската.
Космос-223
Космос-223 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 јуни 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-223 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 329 км, а најмалото на 202.
Бели Мост (Петрово)
Бели Мост — археолошко наоѓалиште во  гевгелиското село Петрово.
Претставува населба  од  железно време.
На 3 км источно од селото, на десниот брег на Стара Река, во подножјето на ридот Марков Манастир, во нивите на Т. Танков, Л. Велков, М. Митрев и Р. Петков се наоѓаат фрагменти од керамички садови со груба фактура, рачно работени. Поголема концентрација на археолошки материјал има во непосредната близина на средновековниот мост, и тоа од двете страни на патот за селото Петрово. Површински наоди се чуваат во Музејот во Гевгелија. .
Вишова Нива (Петрово)
Вишова Нива — археолошко наоѓалиште во  гевгелиското село Петрово.
Претставува градиште  од  доцна антика.
На 700 м југозападно од селото, на висок доминантен рид со зарамнето плато, чии димензии изнесуваат 120 × 100 м, се гледа трасата на темели од масивен одбранбен бедем. По површината има грамади од градежен камен, а фрагментите од керамика се спорадични. .
Неготино (појаснување)
Неготино може да се однесува на следново:
Лакавица
Лакавица може да се однесува на следново:
Космос-226
Космос-226 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јуни 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 96,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 639 км, а најмалото на 575.
Крушица
Крушица може да се однесува на следниве села во Македонија:
Анри Пози
Анрѝ Позѝ (Henri Pozzi), (, - ) — француски политичар, дипломат, новинар и публицист. Работел долги години за француските и британските тајни служби на Балканот и во Источна Европа.
Неговиот однос кон Балканскиот Полуостров
НаБалканот тој е познат по книгата „Војната се враќа“ од 1934 година (објавена на француски јазик како „La Guerre Revient...“, а на англиски јазик како „Black Hand over Europe“), во која ја опишува српското малтретирање на мирното македонско население во Вардарска Македонија. Исто така пишува и за српската пропаганда меѓу нивХрватите и Бошњаците во Кралска Југославија. Еве дел од неговите впечатоци: "„Одеднаш сè што ми беше кажано во Загреб, Софија, Белград за начините на распит, користени во српските затвори: нос и уши исечени, дланките и стапалата стегани, стискање на брадавиците со вжарена маша, кинење на половите органи, вжарени железа, положени на крстот и под нозете - се вратија во мојата меморија.“"
Францускиот писател и поранешен најдобар пријател на српскиот народ ги опишува во својата книга ужасните работи за кои тој бил сведок во Македонија. "„''Го видов следново: Во Битола, на стотина метри од местото, на една од најфреквентните улици во градот, ужасни извици, се слушаше вистинска врева од отворените прозорци на основно училиште. Двајца учители со удари со линијар, би претепале шест момчиња кои се врзани за своите редови. "Валкан бугарски! Македонска свиња! Јас ќе те научам српски!“"
"„Ја напуштив Македонија потиснат, возбуден. Згрозен од она што го видов таму, слушнав, сфатив, проверив лично јас - благодарение на можностите за истражување, со кои располагав и покрај големите напори на белградските агенти да ме спречат по секоја цена да откријам вистината. И велам, јас, Французин, кој длабоко ја сака Србија и кој го докажа тоа доволно веќе дваесет години - изјавувам со чувство дека мојата пресуда изразува многу помалку отколку што е во реалноста, луѓето што ја претставуваат Македонија денес сегашните господари на Југославија, кои се службеници, судии, свештеници или полицајци, ја замаглуваат својата страна. Пред да отидам на местото, пред да видам со свои очи, одбив да ја прифатам, и покрај нивната точност, реалноста на обвиненијата упатени од македонските организации во Бугарија против српската администрација во Македонија. Сега го признавам тоа: тие не содржат погрешни зборови. Сите случаи на суровост, насилство, деспотизам, неморал што можев да ги проверам, им признавам вистински - без никаков исклучок. Материјално и морално поробените се угнетувани, ограбувани, измачувани и надвор од секоја идеја. Нема можност за нив да бараат правда, нема помош, нема заштита за никого, без оглед на неговиот социјален статус, полот, неговата возраст. Во Македонија тие конфискуваат, затвораат, измачуваат, убиваат легално, систематски, смирено, сурово.“"
Во францускиот печат книгата била игнорирана и оклеветена, а во земјите од Малата Антанта - Чехословачка, Романиjа и Jугославиjа била забранета затоа што ги загрозувала империјалистичките интереси на Романците, Србите и Чесите.
Дела 2
Дела 2 — втора глава од Дела на светите апостоли во Новиот завет на христијанската Библија. Книгата што ја содржи ова глава е анонимна, но ранохристијанска традиција потврдува дека Лука ја составил оваа книга, како и Евангелието според Лука. Оваа глава ги запишува настаните на денот на Педесетница, околу 10 дена по вознесението на Исус Христос.
Текст
Оригиналниот текст е напишан на старогрчки јазик и е поделен на 47 стихови.
Некои рани ракописи што содржат текст од оваа глава се:
Доаѓање на Светиот Дух на денот на Педесетница (2: 1–43)
Библискиот наратив на Педесетница е даден во втората глава од Дела на светите апостоли. Присутни биле околу сто и дваесет Христови следбеници (Дела 1:15), вклучително и Дванаесетте апостоли (т.е. единаесет верни ученици и Матиј кои го заменил Јуда Искариот), Исусовата мајка Марија, разни други жени ученици и „браќата на Исус“ (Дела 1:14).
Стих 15
„Третиот час во денот“ (околу 9:00 часот): Петар објаснува дека е само време за појадок.
Стихови 16–21
Продолжениот цитат од Јоил 2: 28–32 е да се поддржи дека овој настан е нешто што е предвидено во Светото Писмо, и објаснува неколку точки за апостолското објавување:
Космос-227
Космос-227 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Дела 2
Стихови 22–24
Потоа, Петар се свртува кон прашањето „Кој бил Исус?“, раскажувајќи им на многу луѓе во публиката кои биле сведоци на чудата што ги извршил Исус, како божествено потврдување на својата служба среде својот народ (стих 22). Смртта на Исус е одговорност на три групи: (1) „беззакониците“, (2) „блиска мотивациска сила“ (локалната публика која била сведок на служењето за Исус, стихови 22-23); и (3) „божествениот план“ (стих 24).
Убав синец
Убавиот синец (Lysandra bellargus) е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперутката живее во Европа, Мала Азија и Кавказот, а ја има и во Македонија.
Космос-227
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 јуни 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-227 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 270 км, а најмалото на 190.
Убав синец
Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е околу 3 см. Како и останатите синци, така и овој вид на пеперутки има физички разлики помеѓу мажјакот и женката. Горната страна на мажјакот е светлосина, со изразени црн вени, бели рабови и црна бордура. Телото е сино, а антените црно-бели. Женката е темнокафена, со сино тело, бели рабоци, црна бордруа и црно-бели точки со портокалови дамки во долниот дел. Долната страна на пеперугите е различна, односно кај двата пола е светлокафена со црни и бели точки и портокалови дамки во различна големина и форма. Гасеницата на оваа пеперуга дотигнува должина од 1,6 см и е темнозелена. Возрасните единки летаат од мај до јуни и повторно во август, што значи имаат две генерации годишно. Сакаат отворени тревни поцршини. Презимува како гасеница.
Дела 2
Стих 38
Стих 2:41 тогаш известува дека биле крстени околу 3000 луѓе и додадени на бројот на верниците.
Стих 41
Фактот што многумина го разбрале на својот мајчин јазик, она што го зборувал Духот покажува дека првото чудо што го извршил Светиот Дух е преводот на Евангелието. Додека човештвото во Вавилон било поделено на различни јазици, во Педесетница таа поделба била надмината.
Местоположба на првата Педесетница
Традиционалното толкување тврди дека Слегувањето на Светиот Дух се случило во Горната просторија, односно Сионската горница, на денот на Педесетница. Горната просторија за прв пат е спомената во Лука 22: 12–13. Оваа Горна просторија би требало да биде местото на Тајната вечера и установата на Светата Причест. Друго споменување на „Горната соба“ е во Дела 1:13-14.
Опис на првата Црква (2: 44–47)
Дела 2: 44–47 содржи опис на најраната црква, дава практично гледиште за тоа како постапувале членовите на црквата. Стиховите опфаќаат неколку аспекти од животот:
Главата (Петрово)
Претставува населба  од  доцна антика.
Лесков Дол (Петрово)
Лесков Дол — археолошко наоѓалиште во  гевгелиското село Петрово.
Претставува населба  од  доцна антика.
На 4 км западно од селото, на левиот брег на Лесков Дол, а на 1 км од утоката на Стара Река, во нивите на К. Ѓуров, Ѓ. Мицев и С. Мицев се гледаат темели од повеќе објекти, грамади од речен камен, како и фрагменти од керамички садови и питоси. .
Жолтонога многубојка
Жолтонога многубојка е пеперутка од семејството на шаренците. Пеперугата ја има од Источна Европа па сè до Јапонија,а на има и во Македонија.
Опис
Горната страна на пеперугата е во портокалова боја. На самите крилја ги има карактеристичните црни дамки со различна форма и големина. Забележителна е бордурата на крилјата. Покрај рабовите има неколку бордури со различна големина, од која најголемата е во црна боја, а помалите во црна и синкаста боја. Телото и антените се кафени. Долната страна на крилјата се кафени, со различна нијанса на темнокафена боја. Наликува на кора на дрво. Распонот на крилјата на пеперутката е од 63 до 68 мм. Ларвите се кранат со растенијата Celtis australis, Pistacia integerrima , Salix elegans и Salix excelsa.
Космос-228
Космос-228 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 јуни 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5900 килограми. Космос-228 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 245 км, а најмалото на 205.
Индија
Индија, служб. Република Индија (भारत गणराज्य ) — држава во Јужна Азија и го зафаќа поголемиот дел од индискиот потконтинент, опфаќајќи многу значајни и историски трговски патишта. Со крајбрежје од преку 7,000 километри, Индија дели граници со Пакистан, Народна Република Кина, Мјанмар, Бангладеш, Непал, Бутан, и Авганистан. Шри Ланка, Малдивите и Индонезија се одделни островски нации. Индија е втора земја по број на жители во светот со 1,147,995,904 жители и седма по географска големина со 3,287,590 км2. Главен град е Њу Делхи.
Дом на прастарата Цивилизација на Индиската Долина и област на историските трговски патишта и пространи империи, индискиот потконтинент бил идентификуван со своите комерцијални и културни богатства во поголемиот дел од својата долга историја. Четири од главните религии во светот: хиндуизмот, будизмот, џаинизам и сикизмот, потекнуваат од тука,  додека зороастризмoт, јудаизмот, христијанството и исламот, пристигнуваат во првиот милениум пред нашата ера  и го оформуваат регионот на разновидни култури. Постепено, припиена од страна на Британската источноиндиска компанија од почетокот на 18 век и колонизирана од страна на Велика Британија од средината на 19 век, Индија станува независна држава во 1947 година, по борбата за независност која била одбележана како ненасилен отпор предводен од Махатма Ганди.
Индија е федерална уставна република со парламентарна демократија што се состои од 28 држави и унија на седум територии. Составена од плуралистичко,повеќејазично и мултиетничко општество, Индија исто така е дом на разновиден жив свет во најразлични заштитени животни средини. Индиската економија е единаесетта по големина светска економија според номиналниот БДП и четврта по големина од паритетот на куповната моќ. Од воведувањето на пазарна економија и економските реформи во 1991 година, Индија станува една од брзорастечките економии во светот, сепак, земјата продолжува да се соочува со сиромаштијата, неписменоста, корупцијата и предизвиците поврзани со јавното здравство. Индија е класифицирана како една од ново индустријализираните земји и таа е едена од четирите БРИК нации. Таа е шеста во светот де факто држава со јадрено оружје и е трета по големина вооружена сила во светот, а нејзините воени трошоци се рангирани на десеттото место во светот. Индија е регионална сила во Јужна Азија.
Таа е една од основачите на Обединетите нации, на Движењето на неврзаните земји, на Светската трговска организација, на Јужноазискотоздружение за регионална соработка, на Самитот на Источна Азија, на Г-20 и на Г8 +5; членка на Комонвелтот на нациите; и држава набљудувач во Шангајската организација за соработка.
Античка Индија
Индија имала значајна улога во историјата на светот, бидејќи била место каде што се развивале четирите најголеми стари цивилизации кои биле центри на трговијата и големата владетелност. Во Индија се развивале три големи религии: будизам, ламаизам и хиндуизам, а и исламот оставил неизбришлива трага. Цртежите од каменото време сведочат за постоењето на Индијците. Остатоците од првите населби во Индија се стари 9000 години, а луѓето најчесто се населувале по долините на реките Инд и Ганг поради поволните услови за живот. Оваа земја имала неколку владетели кои биле од различни религии и на различен начин придонесувале за нејзиниот развиток. По долга борба за независност, под водство на Махатма Ганди и Џавахарлал Нехруа, Индија била прогласена за независна држава во 1947 година. Камените засолништа од каменовреме со слики на Bhimbetka камени засолништа во Мадја Прадеш се најраните познати траги на човечки живот во Индија. Првата позната постојана населба се појавува пред околу 8.500 години и постепено се развива во Цивилизација од долината на Инд, која датира од 3400 пред нашата ера во западниот дел на Индија. Тоа е проследено со Ведскиот период, кој ги поставил основите на хиндуизмот и други културни аспекти на раното индиското општество, а завршува во 500 п.н.е.. Од околу 550 години п.н.е., многу независни кралства и републики познати како Махајанападас биле основани низ целата земја. Во 3 век п.н.е., најголем дел од Јужна Азија бил обединет во империјата Маурија од страна на Чандрагупта Маурија, која цутела во времето на Ашока Велики. Од 3 век од нашата ера, династијата Гупта владеела во период кој антички се нарекувал " Златното доба на Индија". Империја во јужниот дел ги вклучува оние на Чалукјас, на Чолас и империјата Виџајанагара. Науката, технологијата, инженерството, уметноста, логиката, јазикот, литературата, математиката, астрономија, религијата и филозофијата цветале под покровителство на овие кралеви.
Средновековна Индија
По Исламската инвазија од Средна Азија меѓу 10 и 12 век, голем дел од северна Индија потпаднал под власт на султанатот Делхи и подоцна на империјата Мугхал. Под власта на Акбар Велики, Индија постигнува голем културен и економски напредок, како и религиозна хармонија. Императорите Мугхал значително ги прошириле своите империи и покриле големи делови од потконтинентот. Сепак, во североисточна Индија, доминантна сила било царство Ахом на Асам, дел од неколкуте кралства кои се спротивставиле на покорувањето на Мугхал. Првата голема закана за империјалната моќ на Мугхал потекнува од Хинду Раџпут, кралот Маха Рана Пратап од Мевар во 16 век. До почетокот на 1700-тите, царството на Сиките и царството Маратас се појавиле како сериозни непријатели на Мугхал. По смртта на Аурангзеб, империјата Мугхал во се наоѓала во период на постепен пад и до средината на 18 век, голем дел од територијата на Мугхал се нашол под контрола на империјата на Хинду Марата. Од 16 век, европските сили, како Португалија, Холандија, Франција и Велика Британија воспоставиле трговски врски, а подоцна ги искористиле внатрешните конфликти за воспоставувње на колонии во земјата. До 1856, поголемиот дел од Индија е под контрола на Британското источноиндиско друштво. Една година подоцна, се организира национално востание од побунетите воени единици и царства, познато како Првата војна за независност на Индија или бунтот Сепој, кој сериозно ја предизвикал контролата на Друштвото, но на крајот бил неуспешен. Како резултат на нестабилноста, Индија била ставена под директна власт на британската круна.
Современа Индија
За време на Првата светска војна, во Индија се пријавиле 1 300 000 доброволци кои се бореле за Британската Империја од кои погинале над 100 000. За време на војната владееле воени закони за политичкото дејствување (познати како Раулатови закони) кои забранувале секакво политичко агитирање, а тие закони останале во важност и по завршувањето на војната. Во знак на протест против забраната на слободниот говор, Махатма Ганди го организирал познатиот „хартал“, односно прекинувањето на сите деловни активности во градот Амрицар. Притоа, на 13 април 1919 година, демонстрантите се собрале на едно поле заградено со ѕид, британскиот генерал Даер, заедно со одред од 50 војници, отворил оган врз невооружените луѓе. Во таа прилика биле убиени 379, а ранети биле 1208 лица. Тој настан имал големо влијание врз разгорувањето на индиската национална свест, така што дури и умерените индиски политичари, кои дотогаш се задоволувале само со внатрешна самоуправа, станале поборници за национално ослободување.
Во септември 1939 година, Индија ѝ објавува војна на Германија и во екот на Втората светска војна, повеќе од 2,5 милиони индиски војници се бореле против силите на Оската. Индиската армија претставувала еден од најголемите контингенти во сојузнички сили кои учествувале во борбите во Северна и Источна Африка, Западната пустина и италијанската акција и одиграла клучна улога во запирањето на навлегувањето на силите на  кралството Јапонија на фронтот во југоисточна Азија. Сепак, некои индиски националисти соработувале со силите на Оската за соборување на британскиот Раџ. Индиската национална армија (ИНА), предводена од Бозе, создала коалиција со силите на Оската и водела неуспешна воена акција против британската Индија. Во 1943 година, предвидениот недостиг на храна кој довел до трупање залихи на храна и скокање на цените на храната, во комбинација со лошиот механизам на дистрибуција на храна и неадекватен одговор на британските власти, резултирал со катастрофален глад во бенгалскиот регионот од кој настрадале околу 1,5-3.000.000 луѓе. По Втората светска војна, избувнале неколку побуни во воздухопловните сили и морнарицата, и судењата на ИНА предизвикале значителни јавни немири.
По завршувањето на Втората светска војна, во 1946 година бил воспоставен новиот Конгрес, што било дочекано со црни знамиња на милиони муслимански куќи. За нов вицекрал на Индија бил назначен прославениот командант на сојузничките воени операции во Југоисточна Азија, лордот Маунтбатен. Истата година, во Калкута избувнале големи немири кои резултирале со шест илјади мртви муслимани и Хиндуси. Најпосле, летото 1947 година станало јасно дека поделбата на Индија е неизбежна, а десетина милиони Хиндуси, муслимани и Сики од Кашмир и Пенџаб ја започнале една од најмасовниет преселби на народите во историјата при што патем умреле околу милион луѓе. По раздвојувањето на Пакистан од Индија, некое време, двете земји формално продолжилe да бидат британски доминиони (како две републики со заедничка круна). На 15 август 1947 година, Британско-индиската Империја се распаѓа по што областите со муслиманско мнозинство биле поделени за да се формира посебна држава Пакистан. На 26 јануари 1950 година, Индија станува република и стапува на сила нов устав, според кој Индија била поставена како секуларна и демократска држава.
Од осамостојувањето, Индија се соочила со предизвиците на верско насилство, кастаизам, наксализам, тероризам и регионални сепаратистичките конфликти, особено во Џаму и Кашмир и во североисточна Индија. Војната меѓу Индија и Пакистан околу поделбата на Кашмир довела до тоа, во втората половина на 1947 година, милиони хиндуски бегалци да се доселат во Делхи, што пак предизвикало нов масакр на муслиманското население кое живеело во таа област. Гандиевиот напор да стави крај на крвопролевањето со пост и со исламски молитви предизвикало незадоволство кај дел од хиндуското население, така што, на 30 јануари 1948 година, еден Хиндус извршил атентат врз него. Смртта на Ганди привремено ја запрела хиндуско-муслиманските нетрпеливост, но не за долго. Во 1965 година, повторно дошло до воен судир меѓу Индија и Пакистан поради спорното гранично подрачје во пределот на солените мочуришта, а војната набргу се проширила во Кашмир и Пенџаб. Подоцна, во 1971 година, кога воениот терор на Западен Пакистан врз Источен Пакистан предизвикал бран на десетини милиони муслимански бегалци од Источен Пакистан, Индија реагирала со воена интервенција, што довело до создавањето на Бангладеш. Истовремено, неколку години по приклучувањето на Тибет кон Кина во 1950 година, кинеската власт започнала да гради пат кој би го поврзал Тибет со Синкјанг преку Ладак, кој дотогаш припаѓал на Кашмир. На индиските погранични патроли им биле потребни две години за да ја откријат изградбата на патот, Нехру се обидел да го реши спорот по дипломатски пат, но по неуспешниот крај на преговорите, во 1962 година, тој издал наредба за исфрлање на кинеската војска од спорната територија. Меѓутоа, индиската војска била поразена во краткотрајната војна и министерот за одбрана Кришна Менон морал да поднесе оставка. Покрај воените судири со соседите, Индија се соочила и со внатрешнополитички проблеми, особено во однос на јазичните прашања. Поради тоа, веќе во 1952 година бил забележан првиот лингвистички штрајк со глад, а во 1960-тите, древните староседелци на јужна Индија се свртеле кон своето тамилско, дравидско јазично наследство и започнале да ги уништуваат државните установи кои го ширеле хиндускиот јазик. Наскоро, државата Бомбај била лингвистички поделена на Гуџарат и Махараштра.
Индија е држава вооружена со нуклеарно оружје, и ја спроведува својата прва јадрена проба во 1974 година, по што следеле уште пет тестови во 1998 година. Од 1950-тите до 1980-тите години, Индија ги следи социјалистички инспирираните политики. Економијата е отежната со обемна регулатива, протекционизам и државна сопственост, што довела до продор на корупцијата и забавен економскиот раст. Од 1991 година, значајни економски реформи ја трансформирале Индија во една од најбрзо растечките економии во светот, зголемувајќи ја нејзината глобална моќ.
Географија
Индија се наоѓа во јужните делови на Азија. Областа која подпаѓа под голем дел на индиска територија лежи на север од екваторот помеѓу 6 ° 44 'и 35 ° 30' северна географска ширина  и 68 ° 7 'и 97 ° 25' источна географска должина. Земјата се наоѓа на индиската тектонска област и помал дел од Индо-австралиската област. Дефинирањето на геолошки процеси на Индија започнува пред 75 милиони години, кога на индискиот потконтинент, тогашен дел од јужниот потконтинент Гондвана, започнува северноисточниот отклон, со траење од педесет милиони години, во тогашниот неоформен Индискиот Океан. Индија претставува полуостровска земја која се граничи со: Кина, Непал, Бутан, Бангладеш, Мјанмар и Пакистан. Последователниот судир на потконтинентот со Евроазиската плоча и нивното поместување, ги воздигнува Хималаите, највисоките планини на оваа планета, кои стануваат потпора на Индија во северниот и североисточниот дел. Во праисториското морското дно, веднаш јужно од новите Хималаите, движењето на плочата создал огромен вал, кој, постепено се полнел со речни наноси, и потоа ја оформил Индоганшката Низина. Западно од оваа рамнина, и отсечена од страна на планинскиот појас Аравали, се наоѓа пустината Тар. Оригиналната индиски плоча, која преживеала како индискиот полуостров, најстариот и геолошки најстабилен дел на Индија, и се протега на север, до Сатпура и Виндја до централна Индија. Овие паралелни венци се протегаат од Арапското Море во Гуџарат во западниот дел и богатата јаглена висорамнина Чота Нагапур во Џарканд на исток. Јужно од нив, на останатата полуостровска земјена маса, на висорамнината Декан, заградени се крајбрежните предели од левата и десна страна, соодветно од Западен и Источен Гхат; висорамнината ги содржи најстарите камени формации во Индија, некои стари над една милијарда години. Обрзувана на ваков начин, Индија Крајбрежјето на Индија е долго 7.517 километри (4,700 mi), од оваа оддалеченост, 5.423 километри (3,400 mi) припаѓаат на полуостровот Индија, а 2.094 километри (1,300 mi) на Андаманските, Никобариските и Лакадивиските Острови. Индија има поволна географска местоположба, таа излегува на: Бенгалскиот Залив, Аралско Море и Индиски Океан. Според индиските поморски хидрографски карти, брегот се состои од : 43% песочни плажи, 11% карпест брег, вклучувајќи карпи и 46% каллив или мочурлив брег. Големите реки кои водат потекло од Хималаите и течат низ Индија вклучително и Ганг (Ganga) и Барамапутра, се влеваат во Бенгалскиот Залив. Главни притоки на реката Ганг се реките Јамуна и Коси, чија екстремно ниска структура секоја година предизвикува катастрофални поплави. Реките на големиот полуостров чии пострмни структури ги спречува нивните води од поплави вклучувајќи ги Годавари, Маханади, Кавери и Кришна, исто така истекуваат во Бенгалскиот Залив; додека пак Нармада и Тапти, истекуваат во Арапското Море. Меѓу забележаните приморски одлики на Индија се мочурливиот Ран на Куч во западниот дел на Индија, и алувијалните делти на Сундарбан, кои Индија ги дели со Бангладеш. Индија има двa архипелази: Лакадиви, корален атол кој го сочинува југо-зпадниот брег на Индија и Андамани и Никобари, вулкански ланец во Андаманското Море.
Клима
Климата во Индија е под силно влијание на Хималаите и пустината Тар, низ кои се распростираат монсуните. Хималаите ја спречуваат Средна Азија од студениот Катабатски ветер, со што се одржува главниот дел од Индискиот континент потопол од повеќето локации со слична географска ширина. Пустината Тар игра клучна улога во привлекувањето на влажниот југозападен летен монсун, во период од јуни до октомври, кој обезбедува значителен процент на врнежи во Индија. Четири големи климатски групации доминираат во Индија: тропски влажен, тропски сув, суптропски влажен и планински. Планински климатски тип се јавува на планините: Хималаи, Хиндикуш и Каракорум. Монсунски кл. тип се јавува на Индогангската Низина. Степски кл. тип се јавува на висорамнината Декан. Пустински кл. тип се јавува на пустината Тар.
Биоразновидност
Индија, која се наоѓа во рамките на Индомалајската екозона, покажува значајна биолошка разновисност. Како една од седумнаесетте земји со богат жив свет, е дом на 7,6% од сите цицачи, 12,6% од сите птици, 6,2% од сите влекачи, 4,4% од сите водоземци, 11,7% од сите риби, а 6,0% од сите видови на цветни растенија. Голем број на еколошки региони, како на пример шола шумите, кои покажуваат исклучително високите стапки на ендемизам, а генерално, 33% од индиските растителни видови се ендемски. Шумите во Индија опфаќаат дел од тропските дождовни шуми на Андаманските Острови, Западен Гхат, и североисточниот дел на Индија со зимзелени шуми од Хималаите. Помеѓу лежат листопадните сал влажни шуми од Ииточна Индија, доминантни се сувите листопадни шуми на тиково дрво во централна и јужна Индија и доминантната трнлива бабул шума на централната висорамнина Декан и западниот дел на Индоганшката Низина. Како важни индиски дрвја се вклучува и медицинскиот Ним, широко употребувани во руралните индиски делови како растителни лекови. Големото дрво на смоквата е прикажано на печатите како Мохенџо-даро, дрвото на Сидарта Гаутама Буда додека се обидувал да го најде просветлувањето. Според последниот извештај, помалку од 12% од земјената маса на Индија е покриена со густи шуми. Многу индиски видови се потомци на таксони од Гондвана, до кои е разделена Индиската плоча. Последователното движење на полуостровска Индија кон, и со судир со, земјената маса на Лауразија предизвикала масовна размена на видовите. Сепак, вулканите и климатските промени пред 20 милиони години предизвикале исчезнување на многу индиски ендемски видови. Набргу потоа, цицачите навлегле во Индија од Азија преку двата зоогеографски премини од другата страна на новите Хималаи. Како резултат на тоа, меѓу индиските видови, само 12,6% од цицачите и 4,5% од птиците се ендемски, за разлика од 45,8% влекачи и 55,8% водоземци. Значајни ендемски видови се видот на мајмун Нилгири лингур и кафена и црвена кармин жаба Бедомево земјите од Западен Гхат. Индија содржи 172, или 2,9%, видови на МСЗП- на најзагрозени видови. Тука се вклучени азискиот лав, бенгалскиот тигар, а на бенгалскиот мршојадец му се заканувало истребување како последица на дигестија на мрши на добиток третирани со диклофенак.
Во последниве децении, човековото вмешување претставува закана за дивиот свет на Индија, и како одговор на тоа системот на националните паркови и заштитените области, кој првобитно бил воспоставен во 1935 година бил значително проширен. Во 1972 година, во Индија е донесен Закон за заштита на дивиот свет и Проект Тигар, за заштита на живеалиштата, а освен тоа, донесен е и Закон за заштита на шумите во 1980 година. Заедно со повеќе од петстотини светилишта на флора и фауна, Индија е домаќин на тринаесет резервати на биосферата, од кои четири се дел од Светската мрежа на Биосферните резерви. 25 мочуриштата се регистрирани според Законот за Рамсарската конвенција.