cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Личен сметач
Апликации
Типични примери на софтверски апликации се обработувачи за обработка на текст, табеларни пресметки и медиа плеери. Повеќе апликации врзани заедно како пакет се понекогаш наречени апликациски комплет. Мајкрософт Офис (Microsoft Office) и ОпенОфис. Орг (OpenOffice.org), кои врзуваат заедно текстуален обработувач, табеларен уредувач како и неколку други дискретни апликации, се типични примери. Одделните апликации во комплет обично имаат кориснички посредник што има некои сличности правејќи го полесен за корисникот да ја научи и користи секоја апликација. И често тие може да имаат некоја способност да комуницираат едни со други начини во корист на корисникот. На пример, една табела може да биде во можност да биде вградена во документот на текстуалниот обработувач иако била создадена во одделна апликација за табеларни пресметки.
Крајниот кориснички развој ги прилагодува системите да ги задоволат специфичните потреби на корисникот. Корисничкиот напишан софтвер вклучува табеларни шаблони, макроа на текстуалниот обработувач, научни симулации, графика и анимациски скрипти. Дури филтрите за електронка пошта се еден вид на кориснички софтвер. Корисниците го создаваат овој софтвер на себеси и често не забележуваат колку е важен.
Часослов
Часослов (῾Ωρολόγιον) — црковно-богослужбена книга која се користи во православната богослужбена практика. „Часословот“ содржи псалми, молитви, песнопенија и други текстови од дневната богослужба, вон текстовите од светата литургија, кои се во Служебник. Името го добил по часовите на црковната служба кои ги содржи. Во православната црква секојдневно има шест служби. „Часословот“ служи како водич чтеците и певците во црквата.
Жандармерија
Жандармерија — воена компонента во јурисдикција на цивилните закони. Овој поим произлегува од средновековниот француски израз gens d'armes кој во превод значи „вооружен човек“. Во Франција и повеќето франкофонски нации, жандармеријата е гранка на вооружените сили надлежни за внатрешна безбедност во време на војна. Овој концепт беше воведен во неколку други земји во Западна Европа за време на Наполеоновите војни. Во средината на дваесеттиот век, бројни поранешни француски мандати или колонии како Сирија и Република Конго воведоа жандармерии по својата независност.
Растот и проширувањето на жандермериските единици се поврзани со сè помалата желба од страна на некои влади да ги користат воените единици, обично надлежни за надворешна одбрана во борба против внатрешните закани. Феномен поврзан со оваа е формирањето на паравоени единици кои се ставаат под надлежност на цивилните полициски агенции. Бидејќи тие не се строго воени единици, не се сметаат како жандармерија.
Потекло на поимот
Зборот gendarme произлегува од старофранцускиот збор gens d'armes кој има значење за вооружен човек. За време на доцниот среден век и раниот нов век овој поим се користел за да се опише силно оклопна кавалерија од благородничко потекло која во главно и служела на француската армија. Изразот добил полициски конотации по Француската револуција кога локалните сили за заштита познати како maréchaussée биле преименувани во жандармерија.
Називи и состојба
Овие служби, покрај своето првично име "жандармерија" може да се сретнат и со други називи, како на пример Карабиниери (Carabinieri) во Италија, Национална Републиканска Гарда (Guarda Nacional Republicana) во Португалија, Цивилна Гарда (Guardia Civil) во Шпанија, Кралска Воена Полиција (Koninklijke Marechaussee) во Холандија или Внатрешна Војска/Национална Гарда (Внутрішні Війська/Національна Гвардія) во Украина.
Жандармеријата може да е под надлежност на министерство за одбрана (пр. Италија), министерство за внатрешни работи (пр. Романија, Украина) па дури и под двете (пр. Чиле, франција, Шпанија и Португалија). Генерално има координација помеѓу министерствата за одбрана и внатрешни работи околу учеството на жандармеријата.
Некои служби кои повеќе не се сметаат за воени го задржуваат називот "жандармерија" поради своите традиции. На пример, називот на Кралската канадска коњаничка полиција (англиски: Royal Canadian Mounted Police) во францускиот јазик може да се сретне како Кралска жандармерија на Канада (француски: Gendarmerie royale du Canada) бидејќи оваа служба претходно имала функции во воен стил иако била одвоена од Канадската Армија), и ја задржала состојбата како полк од коњаници. Ангертинската Жандармерија е воена сила во случај на тренинг, идентитет и јавна перцепција, и била инволвирана во битка во Фолкландската војна, сепак се категоризира како "безбедносна сила" а не "вооружена сила", за да ги извршува своите должности над цивилното население во аргентинскиот закон.
Поради тоа што различни земји, различно ја користат институционалната смисла на жандармеријата, постојат случаи во кои терминот може да биде збунувачки. На пример, во франкофонските Кантони во Швајцарија жандармеријата е униформираната цивилна полиција. Во Чиле зборот "жандармерија" поради историски причини се однесува на затворската служба, додека пак вистинската жандармерија се нарекува "Карабинера" (шпански: Carabineros).
Во одредени случаи, војни полициски служби се двосмислени и е тешко да се одлучи дали тие се жандармерија или не (пр. Мексиканската федерална полиција, Бразилската воена полиција или пак поранешната Британска јужноафриканска полиција). Некои историски воени единици, како Југозападната Африканска "Кувут", била дефинирана како полиција само поради политички причини. Служби како италијанската Финансиска Гарда (италијански: Guardia di Finanza) ретко би се дефинирале како жандармерија поради тоа што службата се наоѓа во двосмислена воена ситуација и нема полициски должности помеѓу цивилното население. Во Русија, модерната Внатрешна Војска е составена од воени единици со квазиполициски должности но историски, различни тела во царскиот специјален корпус на жандарми вршела функции како вооружена рурална полиција, единици за контрола на урбани протести, гранични чувари, интелегентни агенти и политичка полиција. Со формирањето на Ирската Слободна Држава во 1922 г. британската управа се засновала на Кралската Ирска Полиција — обучена и вооружена сила сместена во рурални касарни која била жандармерија по сè освен по името.
Во 2014 година, мексиканската федерална полиција, вооружена сила која има атрибути на жандармерија, основала нова седма филијала на служба наречена "Национална Жандармериска Дивизија". Новата служба брои околу 5,000 персонал и е основан со помош на француската жандармерија.
Харуо Арима
Харуо Арима — поранешен јапонски фудбалер.
Петко (Коџаџик)
Петко — археолошко наоѓалиште во дебарското село Коџаџик. Претставува средновековна населба. Се наоѓа на околу 1 км западно од селото, во приватна нива, каде се наоѓаат фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди, тули и многу кршен камен.
Железничка пруга Скадар–Вора
Железничка пруга Скадар–Вора (албански: Hekurudha Shkodër-Vorë) — железница меѓу Скадар и Вора во Албанија. Пругата се поврзува со пругата Подгорица–Скадар во Скадар, незавршената пруга Милот–Клос во Милот и железницата Драч–Тирана во Вора.
Железничката пруга Скадар–Вора е стандардна железничка пруга долга 103,6 километри. Како и другите железници низ Албанија, пругата не е електрифицирана.
Постои проектирана железница која треба да сообраќа од Вора до меѓународниот аеродром во Тирана. Сепак, проектот допрва треба да започне со изградба.
Историја
Железничката линија од 20 километри меѓу Лач и Леска била завршена помеѓу 1980 и 1981 година. Пругата официјално била отворена во април 1981 година.
Светска турнеја на UCI 2016
Светска турнеја на UCI 2016 — осмо издание на системот за рангирање започнат од Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI) во 2009 година. Турнејата ќе започне со воведната етапа на Тур Даун Андер на 19 јануари, а ќе заврши со екипниот хронометар на Светското првенство на 9 октомври. Шпанецот Алехандро Валверде ќе биде двократен бранител на титулата.
Валверде не успеал да ја одбрани титулата, откако завршил како четврти во генералниот поединечен пласман. Титулата по првпат ја освоил словачкиот велосипедист Петер Саган за екипата, освојувајќи 669 бодови во текот на сезоната. Ова ги вклучувало победите на Гент-Вевелгем, Трката околу Фландрија и Гран при Квебек. Второто место му припаднало на колегата на Валверде од, Наиро Кинтана, 60 бодови зад Саган; Кинтана исто така освоил три трки во генералниот пласмна: Волта а Каталуња, Тур де Романди и завршната голема трка, Вуелта а Еспања. Третото место во поединечниот пласман го освоил Крис Фрум, 45 бодови зад Кинтана и 105 бода зад Саган. Фрум освоил две победи во Франција во текот на сезоната на Светската турнеја, освојувајќи ги Критериум ди Дофине, како и Тур де Франс.
Имало и два други подпласмани. Во екипниот пласман, завршила на врвот четврта година по ред, освојувајќи 1471 бод. Второто место го освоила, 110 бода зад нив, додека завршил на третото место. Националниот пласман бил освоен од Шпанија, со бодовна предност од 29 од Колумбија, додека Велика Британија имала 400 бода помалку од Шпанија за третото место.
Екипи
Професионалните велосипедски екипи се поделени на неколку нивоа: врвните екипи се UCI World Tour екипите и се автоматски поканети и обврзани да учествуваат на сите трки од Светската турнеја. Организарорите на секоја трка се исто така обврзани да поканат други екипи — главно профеционални континентални екипи — да настапуваат заедно со Светските екипи. UCI ги одбира екипите засновано на спортски, етички, финансиски и административни критериуми. Бројот на UCI World Tour е ограничен на 18. Во октомври 2015 година, 17 екипи имале ваков статус; тоа биле истите екипи кои се натпрерувале во Светската турнеја 2015. Во ноември, последната лиценца била доделена на, кои претходно настапувале како професионална континентална екипа под името. Со тоа, вкупно 18 екипи биле избрани за Светската турнеја 2016.
Екипи кои имаат право на настап на секоја од трките за 2016 година се следниве:
Настани
Сите настани од минатата сезона биле вклучени, освен Трката околу Пекинг, која повеќе немало да се организира. За 2016 година, UCI вовел нов систем на пласмани кој ќе биде заедно со Светската турнеја. Новиот Светски пласман ќе трае 52 недели, слично како пласманот во тенисот.
Сите настани од минатата сезона биле вклучени, иако некои настани биле закажани на различни датуми од претходните изданија.
Екипниот хронометар на Светското првенство 2016, закажано да се одржи на 9 октомври, требало да придонесе со бодови за екипниот пласман. Во август 2016 година, Меѓународниот сојуз на професионалните велосипедски екипи (AIGCP) го одобрило барањето на сите професионални екипи да се бојкотира екипниот хронометар, поради инсистирањето на UCI дека екипите треба да настапат на настанот како обврска за добивање на лиценца без да обезбеди учеснички надомест, како што е случај со другите екипи од Светската турнеја. Било објавено дека и професионалните континтентални екипи кои присуствувале на Генералното собрание на AIGCP го поддржале барањето. UCI изразил разочарување со потегот и изјавил дека „продолжува да очекува одлично учество на овогодишнешниот екипен хронометар на Светското првенство“. Меѓутоа, еден месец подоцна, било објавено дека екипите ќе настапат на настанот, иако незадолжително, и дека не да бидат доделени бодови за Светската турнеја.
Екипен
Екипниот пласман се пресметува преку додавање на бодовите на најдобрите пет велосипедисти од секоја екипа.
Национален
Националниот пласман се пресметува преку додавање на бодовите на најдобрите пет велосипедисти од секоја држава. Националниот пласман, исто така, се користи за одредување колку возачи може да има една земја на Светското првенство.
Виншендорф/Елстер (општинска заедница)
Виншендорф/Елстер (Wünschendorf/Elster; пред 8 февруари 2013: Лендерек) — општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Виншендорф/Елстер.
Општинската заедница Лендерек се состои од следниве општини:
Џамија Ал-Азим
Џамијата Ал-Азим е муслимански храм кој се наоѓа во Малака, Малезија. Овој објект бил изграден во периодот помеѓу 1989 до 1991 година, а официјално била отворена во 1990 година. Џамијата може да прими 12.000 верници
Порторико на Олимписките игри
Порторико  првпат настапил на Олимписките игри во 1948 година и оттогаш настапил на сите натпреварувања.
Порторико на Зимските олимписките игри за првпат учествувал во 1984 година. Порториканските спортисти на Олимписките игри имаат освоено 8 медали.
Хлорофил
Молекулата на хлорофилот содржи едно порфиринско јадро што е изградено од четири пиролови прстени, во средината комплексно сврзани со еден атом на магнезиумот. Карбоксилната група од третиот пиролов прстен е естерифицирана со метил алкохол, а карбоксилната група од четвртиот пиролов прстен е естерифицирана со фитол.
Хлорофилот во растителниот свет е застапен со неколку видови, и тоа:
и
Хлорофилот, пак, кој се наоѓа во некои автотрофни бактерии, се нарекува бактериохлорофил.
Сириска азбука
Сириска азбука или сириско писмо — систем на пишување кој воглавно се користи за пишување на сирискиот јазик уште од 1 век. Сириското писмо е согласно писмо, абџад, каде секоја буква претставува согласка. Писмото е создадено од арамејското писмо, кое пак потекнува од феникиското, па така, истото споделува сличности со современите хебрејско, арапско и монголско писмо. Сирискиот јазик се пишува од десно кон лево во хоризонтален правец. Секоја буква е согласка, но постојат и посебни знаци за бележење на самогласки.
Особености
Денес постојат три форми на ова писмо: класична форма или естрангела, источна форма и западна форма.
Најстарата и класичната форма на писмото се нарекува „естрангела“ (ܐܣܛܪܢܓܠܐ). Иако оваа форма денес не се користи како главна форма за пишување на јазикот, сепак оваа форма доживеала оживување од 10 век па навака. Често писмото се користи во научните изданија. Оваа форма вообичаено не користи специјални симболи за самогласки.
Источната форма се користи за источните дијалекти на сирискиот јазик. Оваа форма е поблиска со класичното писмо за разлика од западното.
Западната форма се користи за пишување на западните дијалекти на сирискиот јазик. Повеќето од буквите потекнуваат од класичното писмо, но се упростени.
NGC 1496
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1496 се споменува и како OCL 396.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1496 е од видот II1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m. NGC 1496 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 4 м 31,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 52° 39' 41".
Други поделби
Проучување на NGC 1496 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 39; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3718. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1236.
1751 во книжевноста
1751 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1750 во книжевноста
1750 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Тамоцу Асакура
Тамоцу Асакура — поранешен јапонски фудбалер.
Мартин Шеридан
Мартин Шеридан ( - ) бил поранешен атлетичар што се натпреварвал за САД.
Шеридон се родил во Триндоф, Каунт Мајо во Ирска, а умрел во Менхетен во Њујорк. Во САД се преселил кога имал 16 години.
Во својата спортска кариера, Шеридон освоил 9 Олимписки медали (5 златни, 3 сребрени и еден бронзен), но од нив сепак само 4 се вистински Олимписки медали (3 златни и еден бронзен). Тоа е поради тоа што, тој учествувал и освоил 5 медали на Летните олимписки игри - 1906 одржани во Атина коишто не сметаат за олимписки.
Мартин шеридон освоил злато во фрлање диск на игрите во Сент Луис одржани во 1904, а на наредните Олимписки игри одржани во Лондон во 1908, го одбранил олимпиското злато во фрлање диск, а победил и во фрлање на грчки диск, а го освоил бронзениот медал во скок во далечина од место.
Мартин шеридан бил знаменоносецот на САД на Летните олимписки игри - 1908 одржани во Лондон којшто го поддржал Ралф Роуз во предавањето на знамето на кралот Едвард VII изјавувајќи дека знамето не може да се предаде на кој било крал. Неговата изјава го пробудила неговиот ирски, но и американски патриотизам насочен кон Велика Британија.
I Want It All (песна на Queen)
"I Want It All" е песна на англискиот рок бенд Queen (Квин), која се наоѓа на нивниот тринаесетти албум од 1989 година The Miracle. Песната е напишана од страна на гитаристот на групата како и придружен вокал Брајан Меј (но сепак препишана на Queen) и продуцирана од страна на Дејвид Ричардс, песната беше издадена како водечки сингл на албумот на 2 мај 1989 година. „I Want It All“ го достигна третото место на англиската UK Singles Chart како и на американската Билборд Hot Mainstream Rock Tracks табела. Песната исто така го достигна и 50-то место на Billboard Hot 100 табелата како и првото место во повеќе европски држави, вклучувајќи ја и Шпанија, каде што радиото Los 40 Principales ја емитуваше оваа песна редовно во месецот јули 1989 година.
Браунихсвалде
Браунихсвалде (Braunichswalde) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Смртта на велосипедистот
„Смртта на велосипедистот“ (шпански: Muerte de un ciclista) — филм на режисерот Хуан Антонио Бардем (Juan Antonio Bardem) од 1955 година. Автори на сценариото се Бардем и Луис Фернандо де Игоа (Luis Fernando de Igoa), а главните улоги ги играат: Лусија Босе (Lucia Bosè), Алберто Клосас (Alberto Closas) и Бруна Кора (Bruna Corrà). На Меѓународниот фестивал во Кан, филмот ја освоил наградата ФИПРЕСЦИ.
Региони во Еритреја
Еритреја е поделена на 6 региони („зоби“). Регионите потоа се делат на подрегиони. До 1996 г. земјата се делела на покраини со културно-историско потекло. Новата делба е според според речните сливови, и се води според стопански и развоен модел.
Смртта на велосипедистот
Синопсис
По завршувањето на тајниот љубовен состанок, еден универзитетски професор и неговата љубовница, слугинка во високото општество, случајно со автомобилот удираат еден велосипедист. Иако гледаат дека велосипедистот е жив, тие не викаат прва помош за да не се дознае за нивната врска. Така, тие си заминуваат и го оставаат велосипедистот да умре. Откако весниците известуваат за неговата смрт, кај професорот и неговата љубовница се зголемува стравот дека ќе бидат откриени...
Региони во Еритреја
Секој регион има локално избрано собрание и управник назначен од претседателот.
Регионалните собранија се задолжени за изготвување на буџети за локални проекти и да се занимаваат со претставките на локалкното население. Во програмите спаѓаат активности како културни настани, инфраструктура и пошумување.
Алмохадска династија
Потекло
Династијата потекнува од Ибн Тумарт, кој бил член на берберското племе кое потекнува од регионот на планината Атлас. Ибн Тумарт бил син на свештеник, и како мал бил познат по својата побожност. Како мал тргнал на аџилак кон Мека. Пристигнал во Багдад каде се приклучил на ортодоксниот ислам каде на чело се наоѓал Ал Ашир. Тој всушност сам се стекнал со своето учење односно создал посебна идеологија комбинирајќи го учењето на Ал Ашир. На некој начин тој бил против антропоморфизот во муслиманската ортодоксија.
Основање
Кога се вратил во Мароко, Ибн Тамарт имал 28 години. Тој се занимавал со проповедање. Жестоко се спротивставувал на продажбата на вино и други луксузни стоки кои биле спротивни на исламските учења. Бил толку храбар што ја нападна сестрата на алморавидскиот емир Али Ила. По ова, емирот му дозволил да ја одбегне казната.
11 (број)
11 (единаесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 10 а претходник на бројот 12.
Алмохадска династија
Основање
Тој се засолнил кај својот роднина Масмуд кај планината Атлас. Овде се сретнал со еден Бербер од Алжир по име Абд ал Мумин, кој бил војник и висок државник. Со основање на војска, во почетокот тој претрпел пораз во борбата со Алморавидите. Починал во 1128 година. Во 1130 година Абд ал-Мумин воспоставил своја власт, од каде започнале и успешните војни со Алморавидите.
Во 1147 година бил заземен градот Маракеш во Мароко. Во 1148 година ја зазел Кордоба, во 1154 година Гранада. Преку овие освојувања се прогласил за халиф. До неговата смрт, неговите територии се протегале од цела Северна Африка до Египет, ја имал заземено и Маварска Шпанија односно ел-Андалуз. Негов наследник бил синот му Абу Јакуб Јусуф (влаеел во периодот од 1163-1184) и Јакуб ал-Мансур (1184-1199). Севиља во 1163 година станала престолнина на ел-Андалуз.
Во почетокот, халифите протерале голем број на евреи и христијани во Кастиља, Арагон и Португалија. Јакуб ал-Мансур ја добил титулата победник по неговата победа во 1195 година над кралот на Кастиља Алфонсо III од Кастиља. Сепак не успеал да го зазеде Толедо.
Пропаѓање
Наследник на Ал-Мансур бил Мухамед ал-Насир (1199-1214). Во 1212 година доживеал тежок пораз од страна на Кралство Кастиља, Кралство Арагон, Кралство Навара и Португалија. Тој пораз го означил пропаѓањето на династијата. Набргу доживеал нови порази од страна ан христијаните на Пиринејскиот Полуостров. Во 1236 година била изгубена Кордоба, во 1248 година Севиља. По ова, како единствена маварска држава останала Гранада. Истото се слуќувало и во Северна Африка. Династијата започнала да ги губи своите територии и таму. Нивни најголеми непријатели им биле Маринидите, кои ја основале следната мароканска династија. Последен емир бил Ирдис Ил, кој го поседувал само Маркеш а во 1269 година бил убиен од страна на негов роб.
Ѓерѓ Лигети
Ѓерѓ Лигети (György Sándor Ligeti) се родил на 28 мај 1923 во Трансилванија, починал на 2 јуни 2006 во Виена) бил унгарски композитор со еврејско потекло.
Период во Унгарија
Лигети се родил во еврејско семејство на уметници. Неговиот дедо бил професионален сликар, а неговиот чичко бил познатиот унгарски виолинист Леополд Ауер. Во период од 1941 до 1943 го посетува Конзерваториумот во Коложвер со Фаркас, каде се преселил со целото семејство. Во 1945 се префрла на Конзерваториумот во Будимпешта каде повторно учи композиција со Фаркас, но и со Верес и Јердени. По неговото дипломирање, во 1949 се враќа на Конзерваториумот, овој пат како професор по хармонија и контрапункт. Во период кога Кодаљ е национална гордост во Унгарија, Русија длабоко навлегува во структурите на унгарското општество, Лигети компонира користејќи фолклорни извори за да добие внимание. На тој начин, се усовршува при компонирањето, без да успее да ги развива своите иновации. Притиснат од социјалистичките политички доктрини во уметноста, во период помеѓу 1949 и 1953, Лигети бара начини да биде информиран околу најновите музички струи во Западна Европа. Радио-емитувањата на првите електронски дела на Карлхајнц Штокхаузен и музиката на Антон Веберн, ќе влијаат врз неговите понатамошни музички идеи. Во последните години, пред да замине за Виена и Келн, Лигети го компнира Musica ricercata, секвенца од 11 дела за пијано, каде секоја секвенца е систематско истражување на ограничен број на интервалски класи.
1956 - 1978
Во декември 1956, Лигети ја напушта Будимпешта и заминува за Виена и потоа за Келн. Посветува една година да ги изучува новите техники и музиката на Веберн и неговите современици. Во атмосфера кога серијализмот е една од водечките музички истражувања во Европа, Лигети изработува анализа на делото за пијано Structures 1a на Пјер Булез, каде го критикува тоталниот серијализам. Во Електронското Студио во Келн го изработува неговото најпознато електронско дело Artikulation, кое тој го нарекува комичен пандан на Gesang der Jünglinge на Карлхајнц Штокхаузен. Работи и на реализирањето на неизмерливи ритми, кои ќе ги искористи во Apparitions за оркестар во 1959, каде истовремено, но сепак независно го истражува користењето на кластери заедно со Криштоф Пендерецки, Јанис Ксенакис и Штокхаузен. Овие студии за кластерите, ќе го доведат до нивна уште похомогена употреба во Atmosphères за оркестар од 1961, каде за првпат ги применува неговите микрополифонии, густи напластувања на унисони канони, каде секоја линија се движи со различна брзина и не се препознаваат одвоено. Овој вид на користење на непаралелни комплексни структури, како микрополифонии и кластери, го продолжува и во Volumina од 1962 за оргули, а кулминацијата ја доживува со Poème symphonique, дело за 100 метрономи каде сите се стабилизираат со различни брзини. Слична употреба доживуваат и Aventures и Nouvelles aventures, како и Реквиемот од 1965, каде главното внимание е посветено на нетрадиционалната употреба на гласот. Кластерите често се разрешуваат во едноставни интервали како октави и тритонуси, како што е случај во последниот став на Реквием, истражувањето на хармонски центри во Lux Aeterna од 1966 и во Lontano за оркестар од 1967. Сепак, овие феномени немаат никаква поврзаност со тоналитетот, бидејќи според Лигети, овие интервали се резултат на канонските движења. Како контраст на спорите музички гестови, во делото за чембало Continuum од 1968, брзите механички репетиции му служат при создавање на звучни илузии и спори постепени промени. Од 1969 со Ramifications, камерните дела од почетокот на 70-тите, оркестарското дело Melodien, се години кога музиката на Лигети доживува експанзија во поглед на микротонални интервали и текстури. Во 1972 станува професор на Универзитетот “Стенфорд”, каде се запознава со американската авангарда и композитори како Стив Рајх, Тери Рајли и Хери Парч. По нарачка на Шведската Кралска Опера, Лигети ја создава операта Le Grand Macabre во период помеѓу 1974 и 1977, каде сите негови дотогашни истражувања ќе бидат остварени во едно единствено дело. Ова ќе му донесе и голем успех и многу успешни изведби.
По 1978
По операта, Лигети продолжува да ги истражува начините на создавање несиметричност во симетрични елементи, коишто се наоѓаат во Етидите за Пијано. Во делото Monument за пијано, користи алгоритамски начин на речиси автоматско создавање на структурата, фасциниран од компјутерската музика која ја запознава на неговиот престој во САД. Многумина наоѓаат сличност помеѓу делата на Лигети и графичкиот уметник Мауриц Корнелис Ешер. Нови инспирации при истражувањето на ритамот ќе ги бара во африканските, како и во балканските неправилни ритми. Во 90-тите години, Лигети доаѓа до идеја да изработи втора опера, заснована на книгата за Алиса, на Луис Керол. Но, тоа останува нереализирано.
Литературен нихилизам
Нихилизам во литературата
Самиот збор нихилизам има историско потекло, ставот кој го застапува е НЕ, како што може да се види во последниот пасус на Шекспировиот Макбет-преку незборувањето на Макбет за универзалното пропаѓање ниту за експанзијата туку за животинскиот и моментален факт на човечката смрт.
Во културата на 19-сетиот век, на нихилизмот посебна моќ му дава рускиот писател Иван Тургењев во неговиот роман “Татковци и синови”(1862) за да ја опише точката на гледање на радикалната руска интелегенција, која се состоела од студенти од високата класа кои гајат илузии за бавниот од на реформистите. Првиот гласноговорник на оваа нова филозофија е Д. И. Писарев (1840-1868) кој артикулирал програма на револуционерни утилитарианисти и се залагаат за насилството како инструмент за социјални промени. Самиот збор нихилизам се користи на индицира група на филозофи кои немаат морален сензибилитет, не веруваат во вистина, убавина и љубов или каква било вредност на социалните конвенции. Делата на Алберт Ками може да се одликува како нихилистичко дело.
Во современата литература темите на нихилизмот може да се најдат кај Курт Вонегат, Чак Палахник, во неговото дело “Fight Club” од 1996 година, бидејќи главната цел во романот е “проектот mayhem” кој претставува уништување на модерната цивилизација за да се реизгради човештвото, иако авторот тврди дека не го промислил овој фокус на субјектот.
Џамија Ал Хидајах
Џамијата Ал-Хидајах е муслимански храм кој се наоѓа во Шах Алам, Малезија.
Крма (соѕвездие)
Крма (лат. Puppis, Pup) — соѕвездие на јужното небо. Неговото латинско име означува „крма на брод“, и првобитно било дел од поголемото соѕвездие, Брод Арго (Argo Navis), кое подоцна е поделено на три дела. Останатите соѕвездија се: Кобилица и Едро. Соѕвездието Крма е најголемото од трите.
Планетарни системи
Пронајдени се неколку системи со вонсончеви планети околу ѕвездите во ова соѕвездие, меѓу кои:
Месецослов
Месецослов или минеј – црковен или народен календар со посочени денови во спомен на светци и годишен круг на црковни празници.
Исто така може да содржи упатства за особености на богослужбата на соодветниот ден. Во православието календарот влегува во состав на богослужбени книги како служебник и типикон.
Месецословот содржи само неподвижни празници од годишниот богослужбен круг.
Понекогаш во календарот се користи систем од знаци за да ги означи особеностите во богослужбата на црковните празници.
Зборникот од житија на светци, наречен чети-минеј (т.е. наменет за читање, а не за богослужба), е подобно подреден по месеци и дати, поврзани со светците.
Шнефердинген
Местоположба
Шнефердинген се наоѓа во средишниот дел на Линебуршкото Поле, помеѓу Золтау на југ, Ротенбург (Виме) на запад и Буххолц во Нордхајде на север. Источно од градот се наоѓа Природниот парк Линебуршко Поле.
Историја
Шнефердинген припаѓал на Бискупијата Верден, основана во 1180 година. Во 1648 година, бискупијата станала Кнежевство Верден, кое првин била владеено како личен сојуз со Шведска - прекинат од данската окупација (1712–1715) - и од 1715 година од хановерската круна. Кралството Хановер го вклучило кнежевството како реален сојуз и територијата на кнежевството, а со тоа и Шнефердинген, станале дел од новиот регион Штаде, основан во 1823 година.
Политика
Шнефердинген е поделен на самото градско подрачје и 10 единици. Секоја единица има свој месен претставник. Тие се избирани од Градскиот совет на предлог од некоја партија или избирачка група, која освоила најмногу гласови во таа единица на последните избори.
Градоначалничка
Градоначалничка на градот од 1 ноември 2011 година е Мајке Мог-Штефенс (независна, иако поддржана од SPD).
Градски совет
Градскиот совет поседува 32 членови.
На општинските избори од 2016 година биле добиени следниве резултати:
Збратимени градови
Шнефердинген е збратимен со следниве градови:
NGC 5864
NGC 5864 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5864 се споменува и како UGC 9740, MCG 1-39-2, CGCG 49-15.
Откривање
Објектот е откриен на 27 мај 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5864 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5864 има привидни димензии од 2,8' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 9 м 33,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 3' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 68°.
Други поделби
Проучување на NGC 5864 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54111. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 339. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1429.
Остеоцит
Остеоцитите се клетките од кои се составени коските. Овие клетки се најбројни клетки во целосно равиените коските и можат да живеат колку и самиот организам. Просечниот полураспад на остеоцитите е 25 години.
Општина Другово
Општина Другово — поранешна општина во Западна Македонија. Центар на општината било селото Другово. Општината била создадена со територијалната поделба од 2004 г., а престанала да постои согласно предлог-измените за територијална поделба од 2013 година, кога била припоена кон Општина Кичево, заедно со општините Зајас, Вранештица и Осломеј со воспоставување на новата локална власт по изборите на 24 март 2013.
Територијата на Општина Другово е дел од Југозападниот Регион. Општината се граничела со: Општина Дебрца (порано Општина Белчишта) и Општина Демир Хисар (порано Општина Сопотница) на југ, Општина Дебар и Општина Маврово и Ростуше (порано Општина Ростуша) на запад, Општина Кичево и Општина Зајас на север и Општина Пласница и Општина Крушево на исток.
Географија
Територијата на општина Другово' се наоѓала во Западна Македонија. Всушност, таа била и најголема општина во Кичевската Котлина која го зафаќа нејзиниот западен и јужен дел и припаѓала на горното сливно подрачје на реката Треска, која извира на овој простор. Релјефно таа се наоѓала меѓу планините Бистра на север, Стогово на запад, Илинска планина на југ, на тесен простор на исток со Бушева и на североисток со дел од рамништето на Кичевско Поле. Таа граничела со општините Кичево, Зајас, Маврово и Ростуше, Центар Жупа, Демир Хисар, и на тесен дел со Крушево и Пласница. Преку неа водел главниот пат Гостивар-Кичево-Охрид, а има и локални и регионални патишта. Територијата на општина Другово зафаќала површина од 385 км2 и се вбројувала во поголемите со простор општини во Република Македонија. Просечна густина на населеноста изнесувала само 8,48 жители на км2, што укажува на мошне малата населеност во општината ,а која располага со добри природни ресурси.
Економија
Главно стопански гранки на населението биле земјоделството, шумарството и сточарството.
Демографија
Според пописот на население од 2002 година, општината имала вкупно население од 3.249 жители со густина на население од 8,48 жители на километар квадратен. Оваа општина била една од најмалите во државата. Етничкиот состав на општината бил следниот :
Мајчин јазик на населението според пописот од 2002 :
Вероисповед на населението според пописот од 2002 година:
Иселеништво
Населените места во општина Другово забележале пад на населението поради миграцијата село-град. Добар дел од луѓето се иселувале во поголемите урбани центри во Македонија.
Спроед податоците заклучно со 2011 година, вкупниот број на ученици во Општина Другово во 2011 паднал за над 30% во однос на вкупниот број на ученици во 2007. Другово е трета општина по падот на вкупниот број на ученици.
Општествени установи
Во рамките на општината функционирале: ЦОУ „Христо Узунов“ - Другово и ЈП „Хигиена“ - Другово.
Администрација и политика
Последен градоначалник на општина Другово бил Добре Никоски. Општината имала вкупно 9 советници кои го претставуваат 28 села од општината.
Во склоп на општина Другово биле следниве села: Белица, Брждани, Видрани, Големо Црско, Горна Душегубица, Горно Добреноец, Долна Душегубица, Долно Добреноец, Другово, Ехлоец, Иванчишта, Извор, Јаворец, Јудово, Кладник, Кленоец, Козица, Лавчани, Малкоец, Мало Црско, Манастирско Доленци, Подвис, Попоец, Пополжани, Прострање, Свињиште, Србјани и Цер. Дел од селата, географски, се демирхисарски.
Култура и спорт
Во Другово функционирале: КУД „Гоце Делчев“ - Другово и ФК Гоце Делчев - Другово.
Шигеру Такахаши
Шигеру Такахаши — поранешен јапонски фудбалер.
Л-Кредит Лион
Л-Кредит Лион (Le Crédit Lyonnais) — француска банка, која работи само во Франција, наследник на познатата француска банка Кредит Лион.
Во 2003 година Кредит Агрикол создала нов банкарски субјект, а во 2005 го променила името ЛСЛ Кредит Лион.
Банката има над 6 милиони корисници и поседува над 2000 филијала (2005 г.). Во 2005 година имала 26.000 вработени.
Етолија-Акарнанија
Етолија-Акарнанија (грчки: Αιτωλοακαρνανία) е еден од окрузите во Грција. Таа се наоѓа во западниот дел на Грција. Округот претставува комбинација на регионите Етолија и Акарнанија. Нејзиниот главен град поради историски причини е Месолонги, а нејзиниот најголем град и економски центар е Агринион. Областа е сега поврзана со полуостровот Пелопонез со мостот Рио-Андирио. Околните окрузи се Арта во Епир, Кардица од Тесалија, Евританија на североисток и Фокис на исток. Таа е најголемиот округ по површина во Грција.
Географија
Планините доминираат на север, североисток, запад и југоисток, особено во Акарнинските Планини. Најдолгата и главна река е реката Ахелоос која што завршува со делта во мочурливите земјишта на југоисток. Округот не ги опфаќа островите кои лежат на запад бидејќи тие припаѓаат на округот Кефалинија. Постои еден резервоар како и езеро во централниот дел. Во планините на овој округ спаѓаат и планините Панетолико на североисток и Акарнинските Планини каде што постои компанија за флаширање на изворска вода.
Клима
Климата тука варира од топли лета до умерени зими во пониските области, додека пак во планинските области со највисока надморска височина доминираат ладни зими, студени зими и ладно време во зимските месеци.
Џамија Ал Муџахедин
Џамијата Ал-Муџахедин е муслимански храм кој се наоѓа во Селангор, Малезија.
Ендшиц
Ендшиц (Endschütz) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Соседни општини
Општини близу Ендшиц се градот Берга (Елстер), Линда кај Вајда и Виншендорф; како и слободниот град Гера.
Општински единици
Во склоп на Ендшиц се наоѓа и единицата Лецендорф.
Австралиски брадест змеј
Австралиски брадест змеј — вид на гуштер од семејството агамиди, кој може да се забележи во поголем предел на суви и полусуви области во Австралија. Овој вид е честопати чуван како милениче или пак како изложбено животно во зоолошките градини.
Опис
Возрасните единки на овој вид можат да достигнат должина и до 61 см, при што половина од должината отпаѓа на опашката. Половите разлики меѓу единките не се мошне изразени, но мажјаците можат да се разликуваат од женките, поради фактот што мажјаците имаат поширока клоака, основата на опашката е поширока, главата е поголема со поголема брада (четопати црна) и поседува хемипенис. Мажјаците исто така имаат поизрразени бутни пори, за разлика од оние кај женките (истите можат да се забележат како восочни израстоци на долниот дел од задните нозе). Брадестите змејови можат да имаат најразлична боја, кафена, сива, црвено кафена, црвена, жолта, бела и портокалова. Тие можат да минат умерени промени на бојата кога се во сенка, на начин што им помага да ја регулираат температурата. Специјализираните крлушки по странична должина на грлото, вратот и главата образуваат остри боцки кои се протегаат по должина на телото и опашката. Кога истите ќе почувствуваат закана, брадестиот змеј ќе го приближи своето тело кон почвата, ќе го надува своето боцкасто грло и ќе ги отвори своите вилици со цел да изгледа поголем. Брљадестиот змеј своето име го добил поради своето торбесто налик грло (наречено и воздушна торба) сместено на долната страна на вратот и брадата, која вообичаено постанува потемна од остатокот на телото. На истото има и шпицасти израстоци. И двете особини се на некој начин слични со човековата брада. Вообичаено е мажјаците да имаат потемна „брада“ од женките, за време на сезоната на парење и додворување вообичаено е истата да потемни, односно да стане скоро црна. Брадестиот змеј, како и повеќето агамиди, има силни нозе кои му овозможуваат да го поткрене целото свое тело земјата додека се движи. Ова се должи на фактот што на овој начин се намалува количеството на топлина кое се впива од тлото, а воедно и да се зголеми протокот под стомакот за понатамошно изладување.
Австралискиот брадест змеј за првпат е опишан од Ернст Ал во 1926 година, кој го сместил во видот амфиболури.
Во едео испитување спроведено во 2014 година, го потврдило постоењето на биолошки ритам при промената на пигментацијата кај Австралискиот брадест змеј. Со други зборови, светлината и темнината можат да влијаат на промената на бојата кај овој вид на гуштери. Доколку бидат изложени на светлина, кожата на грбот на гуштерот постанува потемна и доколку истата е изложена на темнина, станува посветла. Под постојана темнина, кожата на грбот на гуштерот е најсветла.
Животна средина и особености
Различните клатења на главата кои се карактеристични се:
Кога се изложени на напад, австтралискиот брадест змеј ја отвора својата уста за да ги покаже своите жолти опни и да ја надува својата брада. Ја затемнува својата боја на кожата и го сплоснува своето тело при што започнува да шишти и да прави мали скокови кон напаѓачот. Не е познато брадестите змејови да нападнале луѓе.
Размножување
Возраста на сексулното созревање досега не е определена, но се смета дека истата изнесува една до две години. Големината на телото и стапката на раст се мошне поважни отколку возраста при определувањето на половата зрелост. Мажјаците постануваат доста агресивни еден кон друг во случаиите кога треба да се воспостави доминантност со надувување нба нивните бради и со брзо клатење на главата. Размножувањето најчесто се одвива на почетокот на пролетта. Женките ќе снесат од 11 до 30 јајца во плиткото гнездо во песокот. Откако ќе ги снесат јајцата, ги закопуваат јајцата и тука завршува грижата за истите. Јајцата ќе се изведат приближно 60 до 80 денови по снесувањето, во зависност од инкубационата температура. Во заробеништво, тие можат да се инкубираат во стиропорна кутија од риби, но без присуство на мажјак, јајцата на женката остануваат неоплодени. Сепак женката на брадестиот змеј може да задржи дел од спермата, за подоцна да ги оплоди јајцата иако претходно била одвоена од мажјакот.
Разможување во заробеништво
Неколку видови од погоните се раззмножуваат во заробеништво како милениции двата најпопуларни видови се: австралискиот брадест змеј, западниот брадест змеј. Поголемиот број на змејовите во заробеништво се верува дека потекнуваат од илегално пратена пратка од Австралија за време на 1970-ите.
Змејовите одгледувани во заробеништво се изложени на опасност од агамидскиот аденовирус, станува збор за вирус кој го загрозува имунолошкиот систем на змејот, ашто пак доведува до смрт од други болести. Сепак, поголемиот број на инфекции се асимптоматични. Асимптоматично заразените животни не покажуваат симптоми на заболувањето, но се активни носители на заразата и притоа можат да заразат и други змејови.
12 (број)
12 (дванаесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 11 а претходник на бројот 13.
Содржатели на бројот дванаесет се сите броеви кои го содржат во себе и кога ќе бидат поделени со истиот, резултатот ќе изнесува цел број.
Едни од содржателите на 12 се:
Дванаесет е парен број.
Јаник Вестергор
Јаник Вестергор (роден на 3 август 1992 во Копенхаген) — дански фудбалер, играч од одбраната на Саутхемптон и на данската репрезентацијата.
Шуховска кула
Шуховска кула (Шуховская башня), познатa и каkо кула Шаболовка – радиокула во Москва. Споменик на архитектурата и објект на светското наследство.
Оваа кула е 160-метарски слободностоечка челична рамка од револуционерни хиперболоиди. Градена е од 1920 до 1922 година, као радиопредавател за пренос на сигнал ширум Русија.
Градена е како хиперболоидна структура (поточно, како хиперболоидна лушпа).
Географска положба
Се наоѓа на 55°43'02" северна географска ширина и 37°36'41" источна географска должина.
Историја
Величествената кула, една од околу 200 кои ги дизајнирал Владимир Глигориевич Шухов, изворно била проектирана да биде со висина од 350 метри, но оскудицата од челик во граѓанската војна во РУсија довеле до тоа изворната проектирана висина морала да се смали на 160 метри. Шухововите методи биле и иновативна: кулата била подигната според негова сопствена телескопска метода на склопување.
Шуховската кула има елегантна оригинална конструкција, заради која трпи минимални налети на ветар, кој е главна опасност за високите градби. Отворената челична конструкција ги комбинира снагата и леснотијата: по единица висина за Шуховската кула се користи трипати помалку челик во однос на Ајфеловата кула. За првобитниот проект на кулата од од 350 метри проценетата маса била само 2200 тона, додека 300-метарската Ајфелова кула е тешка околу око 7300 тона.
Питбул (рапер)
Армандо Кристиан Перез (Armando Christian Pérez) (роден 15 јануари 1981) е американски рапер познат по своето сценското име Питбул (Pitbull). Неговата прва сценска изведба била со албумот на Лил Џон, „Kings of Crunk“ од 2002, по што го издаде својот деби-албум во 2004 насловен „ M.I.A.M.I.“ (скратеница за „Money Is a Major Issue“ што значи „парите се огромен проблем“) под продукцијата на ТВТ Рекордс. Оттогаш издаде уште два албума под етикетата на ТВТ Рекордс, „El Marie“l во 2006 и „The Boatlift“ во 2007. Домаќин е и на своето шоу со програма на шпанско-англиски јазик на кабелкиот канал Мун 2 (Mun2) наречено La Esquina (Аголот).
Шуховска кула
Историја
Шуховската кула е прогласена за споменик на архитектурата. На меѓународната конференција „Heritage at Risk. Зачувување на архитектурата на 20 век и светското наследство“ која била одржана во 2006 година во Москва, Шуховската кула со својата единствена конструкција е призната како ремек-дело на руската авангардна архитектура и објект на светското наследство.