cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1388 п.н.е.
1388 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1388. година пред новата ера, 388. од вториот милениум п.н.е., 88. од 14 век п.н.е. и деветта од 1380-тите п.н.е.
Фламанци
Државни симболи
Официјалното знаме и грб на Фламанската заедница претставува црн лав со црвени канџи и јазик, на жолто поле (или лав исправен на задните нозе, вооружен со крзно од самур и јазик во црвена боја). Знаме со целосно црн лав беше во широка употреба пред 1991 г. кога Фламанската зедница ја усвои сегашната верзија. Поранешното знаме понекогаш беше признаено од владините извори (заедно со верзијата со црвените канџи и јазик). Денес, Белгискиот закон единствено го признава знамето на кое има лав со црвени канџи и јазик, додека пак Фламанските сепаратистички движења најмногу го користат знамето со целосно црниот лав. Исто така, Фламанските власти користат две логоа на високо стилизиран црн лав кој ги покажува канџите и јазикот било во црвена или црна боја. Првата употреба на Фламанскиот лав во документи беше на печатот на Филип Д'алзас, грофот од Фландрија од 1162 г. Од тој датум, употребата на Фламанскиот грб („или лав исправен на задните нозе со крзно од самур“) остана во употреба во текот на владеењето на д’Алзас, Фландрија (2-ро) и Дампјер грофовските династии. Мотото "Vlaanderen de Leeuw" (Фламански лав), наводно, било присутно на грбовите на Питер де Конинк на Битката на златните мамузи на 11 јули 1303 г. Откако војводите од Бургундија ја презеле Фландрија, лавот бил користен единствено на штитовите. Дури по создавањето на Обидинетото Кралство на Холандија грбот (на кој бил поставен водач со ознака на Кралскиот грб на Холандија) повторно станалофицијалниот сумбол на новата провинција Источна Фландрија.
1388 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4120 и 4121 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3362 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2372 и 2373 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 635 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1388 година се протега во 1248 и 1249, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1308 и 1309 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 845 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2071 и 2070 исламска година пред хиџра.
334
334 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 334 година од новата ера, 334. од првиот милениум, 34. од IV век и петта од 330-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5842 и 5843 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5084 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4094 и 4095 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1087.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 334 година се протега во 2970 и 2971, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3030 и 3031 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 877. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 297 и 296 година пред хиџра.
Бура (Гребенско)
Бура — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција.
NGC 4984
NGC 4984 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4984 се споменува и како MCG -2-34-4, 2SZ 6, IRAS 13062-1514.
Откривање
Објектот е откриен на 8 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4984 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4984 има привидни димензии од 3,6' х 2,5'.
Red Hot Chili Peppers
Red Hot Chili Peppers е aмерикански бенд основан во Лос Анџелес во 1983 год. Сегашниот состав на бендот е Антони Кидис (вокал), Мајкл „Фли“ Балзари (бас), Чад Смит (тапани), и Џон Фрушанте (гитара). Нивниот музички стил содржи елементи на алтернативен рок, фанк, панк рок, хард рок, хип хоп и психоделичен рок. Со над 120 милиони продадени плочи ширум светот, Red Hot Chili Peppers се еден од најпродаваните бендови на сите времиња. На Листата за алтернативни песни од Билборд ги држат рекордите за најмногу синглови на прво место (14), најмногу кумулативни недели на првото место (85) и најмногу топ десет песни (25). Имаат освоено шест Греми награди, во 2012 година биле примени во Куќата на славните на рокенролот, а во 2022 година добиле ѕвезда на Булеварот на славните во Холивуд.
NGC 4984
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 8 м 57,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -15° 30' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 18°.
Други поделби
Проучување на NGC 4984 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45585. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6112. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1061.
Red Hot Chili Peppers
Ред хот чили пеперс имаат освоено 6 греми награди. Бендот има продадено над 60 милиони албуми ширум светот, имал осум песни во топ 40 на билборд 100 најслушани песни од кои три биле во топ 10, пет број еден синглови на рок листата, и држи рекорд од 11 број еден синглови на Модерен рок листата.
1983–1988: Ран период
The Red Hot Chili Peppers биле основани во Лос Анџелес од пејачот Антони Кидис, гитаристот Хилел Словак, басистот Фли и тапанарот Џек Ајронс, соученици во средното училиште Ферфакс. Поради обврски кон други бендови, Словак и Ајронс не свиреле на истоимениот деби албум на групата од 1984 година, а биле заменети од гитаристот Џек Шерман и тапанарот Клиф Мартинез. Словак им се приклучил повторно за нивниот втор албум, Freaky Styley (1985), а Ајронс за третиот, The Uplift Mofo Party Plan (1987).
Нивниот прв настап бил на Ритам Лонг пред публика од околу 30 луѓе. Создадена е песна за оваа пригода, која вкучувала импровизирање на музика од бендот додека киедис повторувал поема која тој ја напишал со наслов Надвор во Л.А. бидејќи Словак и Ајронс биле посветени на друга група ВАт ис дис, имале намера тоа да биде еден единствен настап. Мегутоа настапот бил толку жив што бендот бил поканет да настапи повторно наредната недела. Поради овој неочекуван успех бендот го променил името во Ред хот чили пеперс, кои имале уште неколку големи шоуа во различни клубови во Л.А. Шест песни се снимани од овие почетни настани со што била создадена првата демо лента на бендот.
Неколку месеци по нивниот прв настап Ред хот чили пеперс се известени од ЕМИ дека имаат потпишано договор. Две недели порано ВАт ис дис? Исто така потпишале договор но со МЦА. Словак и Ајронс сè уште го сметале Ред хот чили пеперс како нивни спореден проект и се откажале за да можат да се посветат на Ват ис дис. Наместо да го растурат бендот киедис и Флеа одлучиле да регрутираат нови членови. Чиф Мартинес, пријател на Флеа, бил повикан да се приклучи на бендот, а аудицијата за нов гитарист го дала Џек Шерман. Гитаристот на Ганг оф фор, Енди Гил бил повикан да го продуцира нивниот прв албум. И покрај негодувањата од Киедис и Флеа тој ги натерал да свират почист и попријатен за ушите звук. Нивниот деби албум Д ред хот чили пеперс бил одбјавен на 10 август 1984 година. Иако албумот не постигнал којзнае какова продажба, радиото и МТВ помогнале да се создаде и група на обожаватели. На крај албумот бил продаден во 300 000 копии. За време на првата турнеја, имало постојана тензија помеѓу Киедис и Шерман која ги комплицирала работите во самиот бенд. Шерман бил избркан набргу, со враќањето на Словак нба кој му здосадило од What is This?.
Фрики Стајли и турнејата The Uplift Mofo Party Plan (1985-88) ред хот чили пеперс во 1988 за време на The Uplift Mofo Party Plan турнејата Џорџ Клинтон бил избран за продуцент на следниот албум на бендот Фрики Стајли. Албумот е сниман во познатото Детроитско студио Арби и Фанки јунајтед саунд систем кое се наоѓа во кругот на кампусот на Вејн Стејт универзитетот. Клинтон комбинирал многу стилови и елементи од панк и фанк во репертоарот на бендот, со што му дал на бендот да инкорпорира различни стилови во музиката на бендот. Бендот имал подобра врска со Клинтон отколку со Гил, но Фрики Стајли објавен на 16 август 1985, не постигнал некој значителен успех и не се издвоил на ниту една листа. А и турнејата за албумот се сметала за непродуктивна.
Елена Корналба
Елена Корналба (Elena Cornalba) е италијанска балерина која настапувала во театарот Ла Скала (од 1880 година) и во театарот Мариински (1887-1889).
Red Hot Chili Peppers
1983–1988: Ран период
Во песната "Yertle the Turtle" од овој албум слушнат е глас како како вели : "Look at that turtle go bro." Ова било спомнато во автобиографијата на Киедис кој вели дека овој глас е на дилерот на кокаин на Клинтон, којшто не можел да го плати и затоа го ставил во песна.
Елена Корналба
Биографија
Таа е ученичка на Катерина Берета. Од 1880 година настапувала на сцената на миланскиот театар „Ла Скала “. Во 1887-1889 година танцувала на царската сцена во Санкт Петербург. За неа, Мариус Петипа го вознобил балетот на Артур Сен-Леон „Фијамет “ ( 1887 ), а исто така ги поставил балетите „Вестал“ (1888) и „Талисман“ (1889), во изведба на балерината. Според тогашната практика, диригентот на Мариинскиот театар, композиторот Рикардо Дриго, особено за балерината, компонирал дополнителни соло нумери за балетите што ги изведувала.
Red Hot Chili Peppers
1983–1988: Ран период
Бендот се појавил во филмот трашин во 1986 каде ја исполниле песната Blackeyed Blonde од албумот Freaky Styley. Во овој период бендот се појавил и во филмот Таф Гајс каде настапувале Брт Ланкестер и Кирк Даглас, каде ја извеле песната Set It Straight во еден клуб во Лос Анџелес.
Елена Корналба
Биографија
Корналба совршено ја совладала виртуозната танцова техника карактеристична за италијанското балетско училиште: скок во височина и балон (способност да се задржува во воздухот), техника на ротација, но нејзиниот стил на изведување бил нешто помек од оној на другите италијански балерини.
Red Hot Chili Peppers
1983–1988: Ран период
Клиф Мартинез бил избркан од групата во летото 1986, а Киедис рекол дека осеќа дека мартинез сакал да си замине. Џек Ајронс, кој бил без работа и ослободен од какви било обврски повторно се приклучил кон бендот заедно со Кеида, Фли и Словак. Бендот се обидел да го најми Рик Рубин за нивниот следен албум, но тој не го прифатил бизнис предлогот. Бендот потоа го најмиле Мајкал Беинхорн кој бил последен избор за бендот. Песните се оформувале брзо, и сеоформил албумот, кој бил спој на панк и фанки како и претходниот албум, но имал поголем пристап до панкрок. Повторното обединување на четирите првични членови на бендот ја обновило нивната креативност за време на процесот на снимање.
На 29 септември 1987 објавен е Д уплифт мофо парти плен, првиот албум на овој бенд кој се нашол на топ листите. Иако бил на 148 место на билборд 200 наслушани албуми ова било огромен успех за бендот во споредба со претходните два албуми. За време на овој период, Кидис и Словак развиле сериозни зависности од дрога, често напуштајки го бендот. Зависноста на Словак довела до негова смрт на 25 јуни 1988, набргу по завршувањето на турнејата. Киедис избегал од градот и не присуствувал на погребот на Словак. Ајронс исто така ја напуштил групата, велејки дека несака да работи во група каде неговите пријатели умираат. Тој потоа се приклучил на грипата Прел Џем; мегутоа во 1998 тој ја напуштил групата со објаснение дека не е задоволен од турнеите. Мајчино млеко (1989-90)
1988-1993: Прегрупирање, Blood Sugar Sex Magik и стекнување популарност
Во обид да се справат со смрта на Словак и со заминувањето на Ајронс, киедис и Фли привремено го ангажирале тапанарот на Дед Кенедис Д.Х. Пелигро и гитаристот Двејн Блекбрд Мекнајт. Ниеден не покажал некој особен интерес па така тие биле заменети набрзо. Меѓутоа присуството на пилегро имало една витална, долгорочна последица за бендот, неговата поврзаност со Џон фрусцианте, познаник на Пелигро, кој се пријавил за празното место за гитарист во бендот. Фрусцијанте бил фасциниран од бендот, и затоа се пријавил, а набргу бил и примен во бендот.
Хијатус и второто заминување на Фрусцианте (2007-09) Следејки ги последните настани од промоцијата на албумот, членовите на бендот земале подолг одмор. Киедис кажал дека бил изморен од долгогодишната непрекината работа од калифорникејшн па наваму. Тој кажал дека моментално е преокупиран со одгледунање на неговиот штотуку роден син, и накратко учествувал во емисијата Спајдер и Сан, која се смета за негова автобиографија, додека Фли се запишал на курс за музика на еден факултет на УФЦ, Фрусцианте ја продолжил неговата соло кариера и го објавил соло албумот Д емпиријан а Чад Смит работел соСеми Хагар, Џо Сатарини, и МАјкл Ентони во супергрупата Чикенфуд, како и на неговиот соло проект Чад Смит бомбастик митбалс.. Бендот планирал да остане во хибернација минимум усте една година. Единствената снимка за тоа време била во 2008 со Џорџ Клинтон со кој работеле претходно. Во мај 2009 Киедис, Фли, и Смит настапиле под името 'The Insects' заедно со Рон Вуд, Џош Клинхофер и Иван Невил на петгодишнината наМјузикерс, па му дале почит и на Киедис. Тој ја добил нбаградата Стив реј вон за неговата посветеност кон музиката и неговата посветеност на помагање на зависниците од дрога и нивното рехабилитирање. Џон Фрусцианте не бил во можност да присуствува на доделувањето на наградата поради обврски во Европа. Во декември 2009, Фрусцианте открива дека го напуста бендот ред хот чили пеперс пред почетокот на годината. Фрусцианте објаснил на неговите обожаватели преку профилот на мајспејс дека немало драма или никакви расправии за неговото напуштање на бендот и дека другите членови дури покажале разбирање и го поддржале. Фрусцианте кажал дека чувствувал дека неговиот музички интерес го одвел во друга насока и дека требе целосно да се посвети на неговата соло кариера. Бендот ја завршил двегодишната пауза во октомври 2009 година и почнале да пишуваат за нивниот за нивниот 10-ти албум. Бендот се соединил во студиото од гитаристот Џош клингхофер, копј настапувал како втора гитара за време на нивната последна турнеја. Бендот, заедно со Клингхофер на гитара, га направиле нивното враќање на 29 јануари 2010. На 8 февруари 2010 година клигхофер бил именуван како постојан член на бендот од страна на Чад Смит, како постојана замена за Фрусцианте. На 6 мај 2010, Чад Смит кажал дека бендот има напишано околу 20 песни и дека снимањето на наредниот албум ќе започне во јули 2010. Рик Рубин повторно бил најмен како продуцент. Смит коментирал на новиот звук, објаснувајќи дека Клингхофер исто така ќе пее и ќе свири на пијано за бендот. Тој спомнал дека како резултат на неговото студирање на музичка теорија, Фли ќе вклучи многу пијано мелодии. На 8 декември 2019, Ред Хот Чили Пеперс објавија на Инстаграм дека се враќа нивниот поранешен гитарист Џон Фрушанте по 10 години пауза.
Торнау (Витенберг)
Торнау — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Грефенхајнихен. Бил дел од заедницата на општини Тор цур Дибенер Хајде.
1389 п.н.е.
1389 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1389. година пред новата ера, 389. од вториот милениум п.н.е., 89. од 14 век п.н.е. и последна од 1380-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4119 и 4120 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3361 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2371 и 2372 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 636 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1389 година се протега во 1247 и 1248, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1307 и 1308 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 846 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2072 и 2071 исламска година пред хиџра.
Кемијоки
Кемијоки (Kemijoki, Kemi älv, Giemajohka = „Кемска Река“) — најдолга река во Финска, со должина од 550 км. Тече низ градовите Кемијарви и Рованиеми, па се влева во Ботнискиот Залив кај Кеми.
Денес на реката има 21 хидроелектрана, во сопственост на претпријатијата „Кемијоки“ и „Похјолан“. Во 2003 г. електраните произвеле вкпно 4,3 TWh или 34,5% од хидроенергијата во земјата.
1714
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7222 и 7223 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6464 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5474 и 5475 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2467.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1714 година се протега во 4350 и 4351, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4410 и 4411 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2257. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1125 и 1126 исламска година.
NGC 7305
NGC 7305 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7305 се споменува и како MCG 2-57-3, CGCG 429-7, NPM1G +11.0539.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7305 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7305 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 32 м 13,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 42' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 7305 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69091. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 212; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1154. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 875.
Северн
Реката Северн — река во Велс. Извира од Плинлимонските Планини во западен Велс, а нејзиниот горен тек се спушта 455 м по должината на првите 24 км до долината Повис. По поминувањето низ клисурата Ајронбриџ што се наоѓа на границата меѓу Англија и Велс, реката има полукружен тек низ централна Англија. Една од притоките на нејзиниот средиштен тек, Ејвон во Ворикшир, тече низ родниот град на Вилијам Шекспир, Стратфорд на Ејвон. Јужно од Глостер реката се ширии кривули сè до естуарот, кој се влева во Бристолскиот Залив под градот Њупорт. На месните жители долниот тек на Северн им е познат според ѕидот од прилив, т.н. бор, бранот што се движи со брзина од околу, достигнуваќи висина од речиси 3 м.
Чорневиц
Чорневиц — село и поранешна општина во југозападниот дел на округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Грефенхајнихен. Бил дел од заедницата на општини Тор цур Дибенер Хајде. Се наоѓа околу 4 километри западно од поранешното окружно седиште Грефенхајнихен, точно на границата со Саксонија.
Балтино
Балтино или Болтино (Καλλιθέα, Калитеја; до 1927 г. Μπάλτινον, Балтинон, 1927-1961 г. Καταφύγιον, Катафигион ) — село во Гребенско, југозападна Егејска Македонија, денес во општината Гребен на областа Западна Македонија, Грција, крај границата со Тесалија.
Според пописот од 2011 г. Населението брои 122 жители, во кои се вбројани и жителите на с. Бозово (Прионија) кое се води како дел од една месна заедница. Балтино е најјужно населено место во цела Македонија.
Географија
Селото се наоѓа на јужната граница на Македонија, недалеку од тромеѓата што ги дели Македонија на север, Тесалија на југ и Епир на запад. Атарот на селото на југ и југозапад се граничи со тесалиската општина Каламбака. Сместено е на околу 40 км јужно од градот Гребен, во северните делови на планината Хасија, која е дел од венецот Пинд.
Османлиско време
Се смета дека на сегашното место Балтино е основано околу 1770 г. од 11 влашки семејства.
Во 1881-1912 напосредно на југ од селото поминувала границата меѓу Османлиското Царство и Кралството Грција. Тогаш Балтино е влашко христијанско село на јужниот крај на Гребенската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Болтино живеат 100 Власи. Според грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. Μπάλτινο има 178 влахојазични жители, од кои ниеден не е пороманчен.
Во Грција
Во Балканската војна во 1912 г. селото го окупираат грчки единици, а по Втората балканска војна во 1913 година Балтино влегува во состав на Грција.
Стопанство
Во селото се застапени разновидни земјоделски гранки, со особен нагласок на краварството.
Бунунски јазик
Бунунскиот јазик (布農語) е дел од подгрупата на формозански јазици од семејството австронезиски јазици. Јазикот се зборува во јужен Тајван од околу 38.000 жители. Бунунскиот јазик станал прв јазик и на Сароасците и Канаканабуците, исто така австронезиски народи.
Дијалекти
Ли (1988) го дели бунунскиот јазик на три главни дијалектни групи..
Ванско
Ванско — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција.
Кампечки Залив
Кампечки Залив (Bahia de Campeche) — залив во јужниот дел на Мексиканскиот Залив. Обиколен е мексиканските сојузните држави Кампече, Табаско и Веракрус. Зафаќа површина од и достигнува најголема длабочина од 180 м. Името му го дале конквистадорите Франциско Ернандез де Кордоба и Антон де Аламинос за време на нивната експедиција во 1517 г.
Нафтено лежиште
Под заливот лежат петте нафтени полиња на Кантарел. Во 2003 г. бил второ најпродуктивно наоѓалиште во светот, и сочинувал две третини од мексиканското производство на сирова нафта, но потоа продуктивноста почнала нагло да опаѓа.
На 3 јуни 1979 г. истражното нафтено окно „Ишток I“ доживеало катастрофален избув, што го предизвикало третото најобемно пролевање на нафта во историјата.
Клима
Во текот на јуни и јули, Кампечкиот Залив се смета за жариште во создавањето на атлантски урагани. Заливот се смета за источна граница на главниот преселбен пат на птиците од американските континенти.
IC 1383
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1383 се споменува и како CGCG 67-47.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1383 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 1383 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 16 м 25,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 48' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на IC 1383 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34387.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Историја на Србија во Југословенските војни
Историја на Србија во текот на Југословенските војни го опфаќа периодот од историјата на Србија од десет години, кој започнал со десетдневната војна во Словенија и војната во Хрватска во 1991 година, a завршил со Прешевскиот конфликт во 2001 година. На самиот почеток од тие случувања, Србија била дел од т.н. слаба СФРЈ заснована на уставот од 1974 година, a од 1992 до 2003 била дел од новоформираната Сојузна Република Југославија која со потсмев се нарекувала Краткославија.
Самата територија на Србија, не вклучувајќи ги неколкуте артилериски и минофрлачки напади на пограничните места и градови во 1991 и 1993 година, останала поштедена од воените операции сè до почетокот на Косовската војна, односно бомбардирањето на НАТО на СР Југославија во 1999 година. Меѓутоа, Србија од самиот почеток на Југословенските војни учествувала во војните во Хрватска и БИХ, прво со српски резервисти, регрути и офицери кои служеле во ЈНА, потоа преку разните доброволни и паравоени формации, односно воени, логистички, информативни и технички поддршки дадени од оружените формации од самопрогласените српски ентитети во Хрватска и БиХ - Република Српска и Република Српска Краина.
Поддршка за независноста на босанските и хрватските Срби била официјална политика на српските власти на чело со претседателот Слободан Милошевиќ, под чија доминација се наоѓал и сојузниот апарат. Милошевиќ со распадот на Југославија се обидел да создаде единствена, Голема Србија, која би ги опфаќала териториите на Србија, Црна Гора, Република Српска Краина и Република Српска.
Србија со Милошевиќ уште од 1992 година во меѓународната, а посебно во западната јавност се сметала за одговорна за воведување и додатно водење на војни, односно се смета за главен виновник за извршените воени злосторства, што довело до економски санкции од ООН, во периодот меѓу 1992 - 1996 година, потоа резултираше и со меѓународна изолација на СРЈ, која имала значителни негативни економски, политички и културни последици.
Подготовка на војните - Настани кои им претходеле на војните
Половината на 80-тите, Српската академија на науките и уметностите го донесува Меморандумот на САНУ, кој доведува до заклучок дека „Србите биле дискриминирани во Југославија и дека над нив се врши геноцид од страна на Албанците во Косово“. Потоа дошло до будење на српскиот национализам во рамките на т.н. Антибироктатска револуција - бран на организирани протести на Србите и Црногорците во земјата. Под притисок на демонстрациите, дошло до рушење на власта во Војводина, Косово и Црна Гора и поставување на луѓе верни на режимот на Слободан Милошевиќ. Милошевиќ користел строга контрола врз медиумите што би му помогнало да организира пропагандска кампања со тезата дека Србите биле жртви и потребата за прекројување на Југославија (поради стравот од српскиот национализам). Како резултат на Антибирократската револуција владите на Војводина, Косово и Црна Гора поднеле оставки. Со тоа Милошевиќ се стекнал со контрола на 4 гласови од вкупно 8 во претседателството на СФРЈ и контрола врз СКЈ
Новоформираните српски националистички партии ја означувале Југославија како најголема катастрофа на Србија, сметајќи ја за кобна грешка што Србија се согласила на Југословенска држава наместо да формира Голема Србија во поволниот период по Првата светска војна. Во текот на Југословенските војни во 90-тите, српските политичари ја застапувале идејата за обединување на Србите по пат на ревизија на границите, во спротивност од настојувањето на меѓународната заедница за зачувување на постоечките граници на југословенските републики. Големосрпската идеја многу поотворено од Социјалистичката партија на Србија (СПС) на Слободан Милошевиќ, ја застапувале партиите Српска Радикална Странка (СРС) на Воислав Шешељ и Српското движење за обнова (СПО) на Вук Драшковиќ.
Српскиот претседател Слободан Милошевиќ кој исто така бил и водач на СПС, неколкупати кажал дека сите Срби би требало да ги уживаат сите права за да бидат вклучени во Србија. Михајло Марковиќ, потпретседателот на главниот комитет СПС, одбивал решенија кои би ги направиле Србите надвор од Србија малцинство. Тој предложил да се направи федерација која би се состоела од Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Македонија и Србите во српскиот автономен регион Краина, Славонија, Барања и Срем.
Улогата на Србија во Југословенските војни
Српската влада негирала каква било поврзаност на официјална Србија во војните во Хрватска и Босна и Херцеговина. Меѓутоа, пред Меѓународниот суд за воени злосторства подоцна се обидувала да се докаже точната улога и одговорноста на Србија во овие конфликти.
Бившиот началник на генералштабот на Војската на Југославија (ВЈ)Момчило Перишиќ бил обвинет дека бил одговорен за материјална и логистична помош на Војската на Република Српска (ВРС) и Српската Војска во Краина (СВК); Хашкиот суд потоа наведува дека ВЈ го обезбедувала и го плаќала офицерскиот кадар на ВРС и СВК, вклучувајќи бенефиции и унапредувања. Според обвинувањата, ова обезбедување на офицерите на ВЈ е тајно вршено, за да се прикрие вмешаноста на СРЈ во конфликтите во Хрватска и БиХ, каде што се кршени резолуциите на Советот за безбедност на ОН.
Потанаму се наведува дека во ноември 1993 година, Момчило Перишиќ при генералштабот на ВЈ основал кадровски центри со посебна намена, за да се прикрие обезбедувањето и плаќањето на офицерите во Босна и Херцеговина и во Хрватска. Тие центри се познати како „30. кадровски центар” за припадниците на ВЈ кои служеле во ВРС и „40. кадровски центар” за припадниците на ВЈ кои служеле во СВК.
Српската воена пропаганда
Српските медиуми во текот на ерата на Милошевиќ беа познати како воздигнувачи на српскиот национализам и на култот на личноста на Милошевиќ. Медиумите, исто така, промовирале ксенофобија кон другите националности во Југославија. Етничките Албанци беа идентификувани како анти-југословенски револуционери, силувачи и закана за српската нација. Кога војната еруптирала во Хрватска, Српскиот весник Политика, го промовираше српскиот национализам и омраза кон Хрватска, и насилство. На 5 јуни 1991 година, Политика Експрес напишала статија наречена „Србите мораат да земат оружје“. На 25 јуни 1991 и на 3 јули 1991 година, Политика започнала отворено да промовира поделба на Хрватска, пишувајќи „Ние не можеме да ја прифатиме Хрватска да ги задржи овие граници“, „Краина во иста држава со Србија, Црна Гора и Босна и Херцеговина“, и неколкупати интервјуирајќи го Јован Марјановиќ од Нова Србија, кој рекол „ЈНА мора да дојде во Хрватска и да ја окупира линијата Бенковац, Карловац, Пакрац и Барања“, каде што било потребно да се окупираат сите територии во Хрватска кои беа зацртани од страна на националистите кои се залагаа за Голема Србија. Новозбраната хрватска влада не ја криела својата нетрпеливост кон Србите. ОД друга страна, пак, за да се промовира дополнителен страв и лутина кај Србите кон Хрватска, на 25 јуни 1991 година, Политика ги потсетува Србите за злоделата направени од хрватските фашисти, Усташи, против Србите во текот на Втората светска војна, пишувајќи дека „Јасеновац“, усташкиот концентрациски камп во Втората светска војна не смее да биде заборавен. Истовремено новите хрватски власти се обидуваат да ги намалат размерите на злоделата направени во Втората светска војна, а тоа доведува до дополнителен револт кај Србите.
Српските национални медиуми во текот на војните емитуваа извештај во кои се зборува само за загрозеноста на српскиот народ. Во една програма, Србинка од Хрватска ги објавила старите комунистички закони во Хрватска, кажувајќи дека „под нив мнозинството Срби би биле асимилирани за десет години“, додека друга личност изјавила „Каде што српската крв била леена од страна на шшУсташите, тоа ќе биде наша граница.“ Неколку репорти од државната телевизија го прикажиле гостинот Јован Рашковиќ кој рекол дека Хрватите имале „геноцидски ум“. Овие негативни медиумски извештаи претставуваат примери низ кои се илустрира контролата која ја воспоставил Милошевиќ врз медиумите промовирајќи стравотни и ксенофобични националистички чувства со кои требало да се обезбеди поддршка на Србите за започнување на војните. Директорот на Радиотелевизија Србија (РТС) во ерата на Милошевиќ, Душан Митевиќ, во еден американски документарец вели дека „нештата кои се случиле во државната телевизија, со воено расположение, се нешта кои можеме да ги признаеме сега: грешни информации и пристрасно известување. Тоа беше диктирано од Милошевиќ до главниот во националната телевизија“.
Србија во војната во Словенија
Веднаш по словенечкиот референдум за независност, ЈНА објави нова одбранбена доктрина која би ја искористила во целата држава.
Генералот Вељко Кадијевиќ бил де факто комантант на ЈНА во текот на десетдневната војна за независност во Словенија. Со оглед на тоа што околу половината на населението на СФРЈ биле етнички Срби и најголемиот број на офицери во ЈНА биле Срби. Рангот и останатите чинови и трупи биле оние кои немале голема мотивација да се борат против Словенците. Околу 30% од Војниците од Петтата воена област, која ја опфаќала територијата на Словенија, биле Албанци. Српската влада на Слободан Милошевиќ немала интерес во останувањето на Словенија во Федерацијата - таа република немала значителен број на Српско население. На 30 јуни, генералот Кадијевиќ му сугерирал на Југословенското претседателство масовен напад на Словенија за да се елиминира сецесионистичкото расположение. Но српскиот претставник во претседателството, Борисав Јовиќ кои ги застапувал интересите на политиката на Милошевиќ, ги шокирал воените команданти кога изјавил дека Србија не поддржува понатамошни воени акции во Словенија. Србија во тој момент била повеќе загрижена за ситуацијата во Хрватска поради заштитата на српското малцинство во таа република.
Словенија се здобила со големи симпатии во западната јавност како случајот со Давид против Голијат или борба помеѓу демократија и силниот и авторатитен комунистички режим. Западната јавност беше потсетена од настаните во Кина две години претходно. Десетдневната војна беше формално завршена со потпишување на Брионскиот договор под политичко спонзорство на Европската заедница. Беше согласно дека сите Југословенски воени единици ќе ја напуштат Словенија, со ветување од владата во Белград дека до крајот на Октомври би се завршил тој процес.
Србија во војната во Босна и Херцеговина
Според документите на Обвинителството, ЈНА во текот на „лажното повлекување од Босна” во 1992 година, оставила околу 70.000 парчиња оружје исто и муниција со ознаките на СР Југославија, чии остатоци биле пронајдени во Сребреница.
Србија во Косовската војна
Во текот на 1998 година, ОВК помасовно започнала герилски борби со српските безбедносни сили. Од март 1998, српските сили започнале со артилериски дејствија против албанските села под контрола на ОВК. Борбите помеѓу специјалните единици на МУП на Србија и ОВК, која држела под контрола околу третина од цело Косово, кон средината на 1998 година, прераснуваат во Косовска војна. Тоа што започнало како операција против ОВК се претворило во систематско етничко чистење на покраината од нејзините Албански жители.
Српската Полиција и Војската на Југославија во текот на Натовото бомбардирање на СРЈ, во 1999 година спроведувале координирани операции на насилство над албанското население со цел да го протераат од Косово и така Белград да одржи контрола врз покраината.. Српските власти вршеле организирани убиства, депортации и масовни прогонувања на косовските Албанци, со позначајна употреба на државни ресурси. Владините сили убиле на илјади цивили кои не биле борци, вклучувајќу жени и деца, ширејќи страв меѓу косовските Албанци да ги натера на напуштање. Овие активности на Српските сили резултирале со напуштање на најмалку 700.000 албански бегалци од Косово во краткотраен временски период Според статистиките на УНХЦР, вкупниот број на бегалци од Косово на 9 јуни изнесувал 862.979
Повеќе месечните кампањи на убивање и депортација на силите донела до подигнување на тужба против Слободан Милошевиќ и неговите помогнувачи како и до судење на српските политички и воени водачи за наводни воени злосторства во Косовската војна.
Последици
Србите во Хрватска го одбиле планот Z-4, кој им нудел широка автономија во делот на Република Хрватска. Потоа, меѓународната мислење за Србите конечно е искристализирано по масакрот во Сребеница на 11 јули 1995 година, што довело до санкции на ООН против СРЈ.
На 4 август 1995 година, Хрватска ја спровела Операцијата Олуја, која завршила со пад на самопрогласената Република Српска Краина и со бран на српски бегалци кои во најголема мерка се доселуваат во СРЈ. Од 30 август до 14 септември НАТО ги бомбардирал воените објекти на Војската на Република Српска и Српските објекти во Босна и Херцеговина со која е прекината српската опсада на Сараево. Во ноември истата година е потпишан Дејтонскиот мировен договор, со кој е завршена војната во Босна и Херцеговина и каде што Србија конечно ја признала сувереноста и територијалниот интегритет на Босна и Херцеговина и Хрватска.
Неуспехот за прекројување на државните граници во Југословенските војни имал големи последици по Србија и поширокиот регион. Србите и Србија во текот на војните, а подоцна и преку судењата за воени злосторства се стекнале со ужасна репутација во светската јавност. Злосторствата направени во текот на Југословенските војни ги поучиле западните земји побрзо да реагираат во случајот на Косово. По избувнувањето на Косовската војна во 1998 година и првите масакри на Албанците во Косовската војна, доаѓа до НАТО-во бомбардирање на СРЈ во 1999 година, каде што Србија ја изгубила контролата над таа област. По неколку години, Црна Гора ја напуштила државната заедница со Србија. На 17 февруари 2008 година, парламентот на Косово со поддршката од ЕУ и САД прогласува еднострана независност од Србија.
Црнобуки
Црнобуки — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Црнобуки е пелагониско село со четиристотини жители и се наоѓа на стратешка позиција на само неколку километри пред Битола, помеѓу двете патни артерии кон Демир Хисар и Прилеп. До таму води патот за Демир Хисар преку Кукуречани, а веднаш потоа забраздува низ полето сè до реката Шемница, околу која се изградени куќите. Селските ниви се распослани кон утробите на Пелагониската Котлина до „прилепското џаде“ кај месноста Петилеб, а на другата страна над црквата се ридовите кои од памтивек селаните ги викаат Градиште. Од кај Лисолај, село со најубавото битолско грозје, земјен пат се искачува кон височините. Таму под самиот врв, во сува рида, зад едно големо дрво, од стените извира кладенецот Самовилец, кој никогаш не пресушил. Тука секогаш има оставено крпи, пари и други дарови. Селаните го сметаат за петочна вода. Од секаде доаѓаат жени што немаат пород. Оваа вода со својата мистичност и моќ, испиена во петок, помогнала намерничките да го добијат најпосакуваниот божји дар, породот и мајчинството, велат селските преданија. Оттаму, кон долината на Шемница распослан е големиот рид Стари Град. На самиот врв има две пештери, во кои девет децении никој не влегол. Најстарите од Макаловци, Белокозовци, Брдаровци и другите црнобучки семејства раскажуваат дека таму биле стационирани војските од Прва светска војна. Во едната пештера бил лазаретот, а друга била магацин со муниција. Долу под селото се пресекувал фронтот и по Шемница течела крв до колена. До денес, овие тајни останаа неразгатнати, а уште помалку тајните од далечните времиња.
Историја
Од памтивек по нивите и селските дворови, селаните од Црнобуки наоѓале разни предмети од античко време: ќупови, амфори, мермерни предмети и монети. Кога се направија колективите во времето на социјалистичките егзалтации и селски мачнини, возрасните биле загрижени за опстанокот на нивните семејства, а децата си играле со тие предмети. Никој не помислувал дека тоа се скриените камчиња на еден голем мозаик, што по половина век и подоцна, ќе ги создаде дилемите, дека тука се крие колевката на последниот македонски цар Персеј и дека во утробите на Стари Град се крие царството Персеида. "Селската чешма, која се напојува со изворска вода близу црквата, ја преместивме малку погоре од патот. Тука го поставивме мермерниот мозаичен камен, кој е пронајден во нивите и е од прастаро време. Сакавме да ја украсиме чешмата и симболично да потсетува за преданијата што со векови се плетат за ова место", велат селаните.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Црнобуки живееле 460 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Црнобуки имало 360 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Црнобуки живеат 406 жители, сите Македонци.
Со миграционите движења кои ја доживеале својата поголема масовност во текот на 80-тите години, селото од големо преминало во средно по големина.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 264 жители, од кои 218 Македонци и 46 лица без податоци.