cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Степан Бандера
Бандера останува многу контроверзна личност во Украина;  додека некои Украинци го слават како ослободител кој се борел против советските, полските и германските држави и се обидел да воспостави независна Украина, од други Украинци и од Полјаци и Руси тој е осудуван како фашист и воен злосторник, кој со своите следбеници (Бандеровци) е во голема мера одговорен за масакри на полски цивили и делумно за холокаустот во Украина.
1566 во архитектурата
1566 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Вера Велјановска
Вера Велјановска ( во ) — една од највлијателните битолски спортистки во државата и пошироко. Во нејзината спортска кариера има освоено седумдесет златни, петнаесет сребрени, и три бронзени медали, една златна плакета и две сребрени плакети, многу пехари, награди и признанија. Се натпреварувала во поранешна Југославија како и во други држави. Прогласена е за спортист на Македонија во 1973 и 1974 година.
Животопис
Има направено рекорди што се сѐ уште несоборени. Тие се 7,3 секунди на 60 метри во сала во Букурешт, 7,5 секунди на 60 метри во сала во Сплит, 11,6 секунди на 100 метри на отворено во Букурешт, 200 метри на отворено - 24 секунди во Софија. Вера настапила и била успешна на Европскиот куп во Холандија и на Европското првенство во Дујсбург во Германија.
Четирипати се наоѓа на списокот на најдобри спортисти во Битола. Во 1973 и 1974 година го добива и првото место, станувајќи спортист на Македонија.
Признанијата и наградите на кои Вера е добитник вклучуваат Плакета по повод 30 година физичка култура во Битола, награда „4 Ноември“ во Битола, „Седум секретари на СКОЈ“, како и Сребрена плакета од Светската атлетска федерација во 1998 година.
Gerridae
Додека 90% од Gerridae се инсекти во слатководните реки, езера, итн., океанските Halobates го прават семејството прилично исклучително меѓу инсектите. Родот Halobates првпат било подлабоко проучен меѓу 1822 и 1883 година кога Бучанан-Вајт насобрал неколку различни видови за време на експедицијата „Челинџер“. Истовремено, Ешолц открил три видови на Gerridae, привлекувајќи внимание кон видовите на Gerridae, иако малку од нивната биологија била позната. Оттогаш, Gerridae се изучуваат континуирано заради нивната можност да одат на вода и нивните уникатни социјални одлики. Мали Gerridae често биле грешени со другите инсекти што живеат близу до вода, Veliidae. Најконзистентна одлика што се користи за раздвојување на овие две семејства се разликите во внатрешните гениталии. Но бидејќи за да се испитаат внатрешните гениталии потребна е специфична обука и алатки, скоро е невозможно да се разликуваат со надворешен изглед. Треба да се проучат нивните живеалишта и однесување за правилно да се разликуваат без да се погледне во нивната специфична анатомија.
Опис
Семејството Gerridae е физички карактеризирано со повлечени предкапични канџи и издолжени нозе и тело.
Семејстовот Gerridae имаат мали влакненца со повеќе од илјада микровлакна на мм. Целото тело е покриено со овие влакна, обезбедувајќи ја отпорноста на прскањата или капките на вода. Овие влакна ја одвраќаат водата, спречувајќи капки да тежат по телото.
Големина
Тие вообичаено се мали инсекти со долги нозе и должината на телото на повеќето видови е меѓу 2 и 12 мм. Неколку се меѓу 12 и 25 мм. Меѓу раширените родови, Aquarius од Северната полутопка ги вклучува најголемите видови, генерално надминувајќи 12 мм, барем кај женките, а најголемиот вид има просек од околу 24 мм. Женките вообичаено се просечно поголеми од машките од сопствениот вид, но тоа е обратно кај најголемиот вид, релативно слабо познатите Gigantometra кои живеат на потоците во северниот дел на Виетнам и соседниот јужен дел од Кина. Обично достигнува должина на тело од околу 36 мм кај мажјаци без крилја и 32 мм кај крилестите женки (крилести машки, сепак, се само маргинално поголеми од женките). Кај овој вид секоја средна и задна нога може да надмине 10 см.
Давид Аројо
Давид Аројо Дуран (David Arroyo Durán; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа.
Кариера
Бил еден од најдобрите искачувачи во екипата, каде бил Аројо од 2005 до 2012, заедно со предводникот на екипата Алехандро Валверде. Откако Валверде паднал во првата недела на Тур де Франс 2006, Аројо бил назначен за предводник на екипата, додека Переиро ја преземал водечката жолта маичка. Потоа, Аројо го заштитил Переиро на планинските превои и ја осигурал неговата победа.
Најголема победа за Аројо е етапата 19 на Вуелта а Еспања 2008. Пред тоа, негови единствени победи биле на Волта а Португал 2004, каде освоил две етапи, планинскиот пласман и пласманот за млад возач.
На Џиро д’Италија 2010, Аројо ја носел розовата маичка како предводник на трката пет дена. Бил дел од среќното бегство на етапата 11 на трката и имал 13 минути предност во однос на фаворите на трката и ја презел маичката три дена подоцна на планинска етапа. Ја носел две планински етапи и хронометарот до Кронплац, но ја загубил од крајниот освојувач на Џиро Иван Басо на етапата 19. Ја завршил трката на второто место во генералниот пласман и се докажал како најдобар спуштач во групата.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Малтешкиот сокол (филм од 1941)
Малтешкиот сокол (англиски: The Maltese Falcon) - американски филм од 1941 година, во режија на Џон Хјустон. Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт, Гледис Џорџ, Мери Астор, Питер Лоре, Сидни Гринстрит, итн. Во 1942 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во три категории: најдобар филм, најдобро сценарио и најдобра машка споредна улога. Во 1989 година, тој бил вклучен во Националниот филмски регистер на САД.
Содржина
Сем (Хемфри Богарт) е приватен детектив во Сан Франциско. Еден ден, во неговата канцеларија влегува непозната жена која се нарекува себеси Рут (Мери Астор), која тврди дека ѝ треба заштита и дека сака да ја пронајди и да ја заштити од некој човек по име Флојд Трзби. Сем го испраќа својот помошник и партнер Мајлс Архер (Џероме Кован) да ја следи девојката, но истата ноќ него го убива некој непознат. По некое време е убиен и Флојд за кој се мисли дека е убиецот, а полицијата смета дека Сем е вмешан во едно од тие убиства, бидејќи тој е во врска со сопругата на својот соработник (Гладис Џорџ). Сем е посетен од еден Џоел Каиро, кој е по потрага на средновековна фигура на сокол. Сем му кажува на својот клиент за Џоел и се дознава дека тие се знаеле од порано. Подоцна Сем го посетува шефот на Џоел во еден хотел и се среќава со млад човек Вилмер кој го имаше следено. Шефот на Џоел и Вилмер, Гутмен, му нуди 25,000$ и една четвртина на Сем за фигурата на црниот сокол, но Сем се онесвестува бидејќи му ставија нешто во пијалакот, a Гутмен си заминува заедно со своите соработници. Сем започнува сериозна истрага и открива дека тројца чудни луѓе, односно криминалци, се во некаква врска со девојката, Рут Рандерли, која подоцна се нарекува Бригид'О'Схаухнеси, тие се во потрага по црниот сокол. Со истрагата на Сем се случуваат и серија од настани Така, во кулминацијата, Сем се договара со овие тројца криминалци. Гутмен му дава 10,000$ на Сем, но Сем сака и некој да го предаде на полицијата, затоа го предлага Вилмер. Неговите соработници Џоел и Гутмен се согласуваат и Сем го онесвестува Вилмер, но Вилмер подоцна успева да избега во хаосот кога Гутмен ја анализира статуетката на соколот и дознава дека е лажна. Гутмен и Каиро решаваат да се вратаат во Истанбул, но Сем вика полиција за да бидаат фатени. Сем дознава и дека Бригид го убила неговиот партнер и дека го направила тоа за да биде обвинет Флојд. Сем решава да ја предаде Бригид на полицијата, и покрај неговите чувства кон неа.
1565 во архитектурата
1565 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Вештерот 2: Атентатори на кралеви
Вештерот 2: Атентатори на кралеви (англиски: The Witcher 2: Assassins of Kings; Wiedźmin 2: Zabójcy królów) - акциона видео игра во улоги од 2011 година развиена од страна на CD Projekt Red, врз основа на серијалот на фантазиски романи - „Вештерот“ од Анджеј Сапковски. Таа е продолжение на играта „Вештерот“ од 2007 година и второ главно дело од серијалот видео игри - „Вештерот“. Објавена била за Microsoft Windows, Xbox 360, OS X и Linux.
Играчот ги насочува дејствијата на Гералт од Ривија, ловец на чудовишта познат како Вештер. Светот на фантазијата во кој се случуваат неговите авантури сѐ должи многу на полската историја и словенската митологија.
Играта била критички и комерцијален успех, продавајќи над 1,7 милиони примероци до мај 2012 година. Третото дело од серијалот, Вештерот 3: Див лов“, била објавена во мај 2015 година.
Начин на играње
Играњето на „Вештерот 2“ е значително отргнување од она на нејзиниот претходник. Борбата, на пример, е многу посложена, со додатоци во облик на способности за поставување стапици и за нишанење и фрлање оружје. Главниот јунак, Гералт, има подобрен напажачки и одбранбен арсенал, со широк спектар на блиско и опсежно оружје, оклопи, бомби, стапици и второстепено оружје, како што се секирчиња и лопати. Надградбите се поделени на четири различни патеки: почетна патека за обука, која вклучува општи надградби за разни основни способности и мора да се вложува пред да се пристапи до другите патеки; мечување, што ги подобрува способностите на Гералт за борба против мечувалските способности; алхемија, која вклучува поволности како што се намалување на негативните ефекти на напивките; и магија, што ги подобрува „Вештеровите знаци„.
Вештерот 2 вклучува прикриен режим во одредени делови од играта, каде што играчите мора да останат неоткриени додека се пробиваат до одредена цел. Играчите имаат можност да ги онесвети непријателите ако Гералт успее да застане зад нив, но играчот може да избере да земе помалку суптилен пристап и да ги вклучи чуварите во борба.
Приказна
Играчот го контролира Гералт од Ривија, кој е еден од ретките преостанати вештери - подобрени и обучени луѓе со посебна моќ кои ловат чудовишта за заработка. Вештерот 2: Атентатори на кралеви содржи многу различни патишта и приказни, заедно со повеќе завршетоци.
На почетокот на играта, Гералт е во затвор под сомнение за убиство на Фолтест, кралот на Темерија. Шефот на специјалните единици на Темерија, Вернон Роуш, го испрашува Гералт и ја дознава приказната што довело до тоа Гералт да биде десна рака на Фолтест до затвореник. Пред и за време на настаните на „Вештерот“, Фолтест имал тајна врска со една бароница по име Марија Луиза Ла Валет, што довело до две деца, Анаис и Буси. Некое време откако Гералт го спасил Фолтест од вештер-атентатор (на крајот од првата игра), Фолтест се обидел да ги поведе своите деца и да ги донесе да живеат со него во Визима. Марија не била подготвена да се откаже од децата, а Фолтест водел војна за да ги добие. Гералт успеал да го придружува Фолтест до неговите деца, но непознат напаѓач го убил Фолтест пред да исчезне, оставајќи го Гералт како единствен осомничен. По испрашувањето, Роуш одлучува дека Гералт е невин и му помага во бегството од затворот. Двајцата, заедно со волшебничката Трис Мериголд, одат во потрага по кралоубиецот.
Триото пристигнува во трговскиот град Флотсом и се заседнати од страна на Јорвет, бунтовнички виленик. На групата и се чини дека еден вештер, за кој се верува дека го убил кралот Демавенд од соседната земја Едирн, е во сојуз со бунтовниците. Гералт ги спасува своите стари пријатели, поетот Јаскер и џуџето Золтан Чивеј, од бесење на градскиот плоштад. Со помош на волшебничката Шиле де Тансарвил, Гералт убива Кајран, џиновско чудовиште што ги нарушува трговските патишта во градот. Гералт открива дека Лоредо, наводниот темериски командант на градот, има намера да му го продаде градот на кралот Хенселт од Кедвен. Тој исто така открива дека кралевиот убиец, вештерот познат како Лето, планира да го предаде Јорвет и го убедува виленикот на вистината. Додека Гералт и Јорвет се соочуваат со Лето, Роуш пристигнува со вооружени сили. Играчот избира помеѓу помагајќи на Јорвет или Роуш, поставувајќи го патот на второто поглавје. Без оглед на изборот, Лето ја киднапира Трис и ја принудува да ги телепортира двајцата во Едирн.
Ако Гералт му помогне на Роуш, Роуш го тера Гералт да го ликвидира Лоредо за предавство. Гералт и Роуш пловат до горен Едирн. Таму, тие исто така се впуштаат во бунт против кралот Хенселт, но му помагаат на кралот наместо да се борат против него. Гералт открива бунт во кедвенската војска: лојалисти кои се убедени дека Хенселт прави заговор со империјата Нилфгард. Гералт завршува три мисии: утврдување на местоположбата на Трис (заробена од дипломатската делегација од Нилфгард и однесена во Лок Муин), укинување на проклетството на кралот Хенселт и укинување на проклетството на бојното поле што го спречува кралот да маршира кон градот Верген. Гералт го брани Хенселт од двајца вештерски атентатори и му помага на маѓепсникот Детмолд и кралски советник на Хенселт во ритуалот за некроманција за да открие дека се во сојуз со Шиле де Тансарвил, која веќе побегнала во Лок Муин со колешката волшебничка Филипа Ејлхарт и ја привлекла бунтовничката-водач Саскија како придружба. Откриено е дека Роуш заговарал против Кедвен, а Хенселт ги убива повеќето луѓе на Роуш како одмазда. Додека Хенселт го напаѓа Верген, Гералт го победува личниот чувар на Хенселт и или му дозволува на Роуш да го убие Хенселт во одмазда (што предизвикува граѓанска војна во Кедвен) или го убедува да го поштеди кралот. Гералт и Роуш потоа одат во Лок Муин, по трагите Трис и Филипа.
Гералт пристигнува во Лок Муин или со Јорвет или со Роуш, во зависност од тоа кому претходно му помагал. Маѓепсниците свикале состанок за воспоставување на ново магично владејачко тело познато како Конклавата, а сите кралски водачи се наоѓаат во Лок Муин. Филипа Ејлхарт и Шиле де Тансарвил имаат намера да го искористат состанокот за да воспостават своја моќ, со сè уште навлечената Саскија како потпора.
Ако Гералт пристигне со Јорвет, тој мора да избере помеѓу спасување на Трис или спасување на Филипа, која е единствената личност способна да ја крене магијата од Саскија, но која била заробена и ослепена од кралот на Реданија. Ако Гералт пристигне со Роуш, тој мора да избере помеѓу спасување на Трис или спасување на киднапираната принцеза Анаис од Темерија. Во зависност од изборот, маѓепсничко-кралската средба е прекината кога пристигнуваат силите на Нилфгард со Лето, кој го открива целиот заговор на волшебничките, или ако Трис е спасена - без оглед на кого помагал Гералт - таа наместо тоа го открива заговорот на волшебничките. Состанокот повторно го прекинува Саскија во облик на змеј, која сè уште е под умствена контрола од страна на Филипа. Гералт ја брка Шиле, која се обидува да го искористи својот мегаскоп (магичен телепортер) за да избега. Сепак, Лето го саботирал мегаскопот, во кој Шиле се заглавува. Гералт може или да ја спаси Шиле или да не стори ништо, во тој случај Шиле е распарчена. Конечно, Гералт е во двобој со Саскија, по што тој може да ја убие, да ја остави да живее или (ако ја спасил Филипа порано) да ја поништи магијата над умот на Саскија.
Ако Трис е спасена, Конклавата е обновена и маѓепсниците работат да го затворат Лок Муин. Ако Трис не е спасена, крвав погром на волшебни корисници се јавува во Лок Муин и низ северните кралства. Гералт конечно се соочува со Лето, кој открил нилфгардски заговор за дестабилизација на Северните кралства. Откако ја слушнал приказната на Лето, Гералт може или да го пушти или да се соочат до смрт. Гералт потоа се обединува со Трис и или Јорвет или Роуш и тргнува на југ. Истовремен заплет на играта се обидите на Гералт да ги врати изгубените спомени од неговиот претходен живот, учејќи повеќе за неговата љубовничка Јенефер и митскиот Див лов. После-заслужната сцена прикажува селанец што собира дрва како сведок на нилфгардска инвазија.
Развој
„Вештерот 2: Атентатори на кралеви“ била најавена на 18 септември 2009 година. „CD Projekt Red“ развил сопствен соодветен двигател, „REDengine“, за играта, разлика од првото дело, кое работело на изменета верзија на „Aurora Engine“ на „BioWare“. Играта го вклучувала физичкиот двигател „Havoc“.
„Вештерот 2“ располага со систем за разгранување на дијалози со целосна гласовна глума, која била изведена, режирана и снимена во Лондон, Англија Програмерите рекле дека играта ќе има 16 различни завршетоци, иако тоа подоцна било разјаснето како 16 „држави на светот“ до крајот на играта. Играта произлегла од влијанија како што се „Демонови души“, „Порој“, и „Бетмен: Аркамски азил“.
„CD Projekt Red“ го објавиле првото видео на играње на 25 март 2011 година, прикажувајќи различни методи со кои играчот може да заврши ниво. Уште едно видео на играње било откриено на „Gamescom“ 2011, прикажувајќи ги многуте ликови и поставки на играта. Верзијата на Xbox 360 била објавена на 2 јуни 2011 година, со „CD Projekt Red“ потврдувајќи дека ќе биде објавена до крајот на годината. Сепак, на 1 август 2011 година, датумот на објавување на Xbox 360 бил поместен за првиот квартал од 2012 година за да му се даде на тимот „повеќе време за проширување и полирање на одредени елементи од играта“ и да им се овозможи на програмерите да се справат со правните проблеми околу дистрибутивните права за играта.
Пуштање за продажба
На 14 април 2011 година, „CD Projekt Red“ објавил за време на нивната Пролетна конференција Денови на ЦДП 2011 дека малопродажните копии на играта ќе содржат управување со дигитални права SecuRom (DRM). Како и да е, заштитата сепак би овозможила бесконечна инсталација на бесконечен број компјутери, со можност за играње до пет компјутери во исто време. Потврдено е дека играта нема да има цензура меѓу регионите. „Вештерот 2“ била дистрибуирана и преку неколку дигитални дистрибутивни услуги како што се Steam и сопствениот сервис CD Projekt Red, GOG.com. Верзијата продадена на GOG.com била единствената верзија што немала никаков DRM при излегувањето.
На 3 мај 2011 година, „Bandai Namco Entertainment“ потврдиле дека австралиското издание на играта ќе биде изменето за да се исполни рејтингот MA15 +. Уредувањето конкретно се однесува на споредна задача во која на Гералт му се нуди секс како награда за завршување на задачата. Во австралиската верзија се гледа како Гералт автоматски ја одбива задачата. Три недели пред оваа објава, играта била отстранета од австралиските продавници на Steam, предизвикувајќи негодување кај гејмерската заедница во Австралија. Дополнително, услугата за дигитална дистрибуција на „CD Projekt Red“, GOG.com објави дека цената на австралиската верзија ќе се зголеми поради проблеми со лиценцирањето, но дека клиентите сепак можат да ја нарачаат играта по нејзината првична цена 17 часа пред промената.
На 30 јуни 2011 година било објавено дека „THQ“ ќе биде дистрибутер на играта за Западна Европа, Австралија, Нов Зеланд и Средниот Исток. На 8 јули 2011 година, „Bandai Namco“ го тужел „CD Projekt“, обвинувајќи го „CD Projekt“ за кршење на договорните обврски со издавачот. На 8 декември 2011 година, Бандаи Намко ја добил тужбата, а договорот за издавање на „CD Projekt Red“ со „THQ“ бил откажан.
„Вештерот 2: Атентатори на кралеви“ била издадена за компјутер на 17 мај 2011 година во продавниците за малопродажба и дигиталните дистрибутивни услуги како што се „GOG“ и „Steam“. Ланецот на супермаркети во Обединетото Кралство „Tesco“ ја издал верзијата на конзолата на играта во петокот на 13 април 2012 година - четири дена пред закажаниот датум на објавување - и биле замолени да ја повлечат играта од полиците до првичниот датум на објавување.
Рекламирање
„GOG“ ја промовирале играта со намалување на цената на „Вештерот“ една недела пред објавувањето на продолжението. Тие ги охрабрувале играчите да ги увезуваат своите зачувани податотеки од првата до втората игра. „Steam“ понудиле три рекламни предмети на „Вештерот 2“ за „Тимска тврдина 2“. Овие биле перика, меч и ѓердан, кои биле ограничени во класата извидник во играта. Во изданието од полската верзија на „Playboy“ во мај 2011 година, на насловната страница се нашол полуголиот лик на Трис. Во Русија, издавачите „1C Company“ објавиле реален гол календар со копии од играта. Кога претседателот на САД, Барак Обама, ја посетил Полска во мај 2011 година, полскиот премиер Доналд Туск му подарил неколку подароци, вклучувајќи го и Колекционерското издание на „Вештерот 2“.
Напреднато издание
На 27 јануари 2012 година, „CD Projekt Red“ најавиле „Напреднато издание“ на „The Witcher 2“ преку нејзината сестринска компанија „GOG.com“. Издадено на 17 април 2012 година на Xbox 360 и на „Microsoft Windows“ преку „Steam“ и „GOG.com“. Сите постојни сопственици на „Вештерот 2“ добиле бесплатни надградби на подобреното издание, и можеле да го пред-вчитаат ажурирањето почнувајќи на 11 април 2012 година. Сите нови копии на сметач и Xbox 360 се испраќале со дополнителната содржина. „Вештерот 2: Атентатори на кралеви - Напреднато издание“ додало над 10 GB нова содржина, вклучувајќи четири часа игра, режим на арена, ново упатство, 36 минути кинематика вклучувајќи и ново вовед создаден од “Platige Image“ и завршни заслуги, како и еден куп поправки на играта и интерфејсот.
Критички прием
Вештерот 2: Атентатори на кралеви добила општо поволни критики. Добитник била на над 50 награди за најдобра графика, најдобра адаптација или употреба на лиценца, најдобра приказна, најдобра сметачка игра, најдобра игра со улоги и Игра на годината.
Критичарите ја пофалиле борбената механика, прилагодувањето, графиката, околината, внесувањето и раскажувањето приказни. „PC Gamer“ сметал дека борбената механика и крајот на играта се послабите точки на играта. Том Чик од „1UP“ и дал на играта блескав рејтинг „А“ и ги навел нејзините „богати графики кои не мора да бидат светкави, сложени борбени предизвици и суперлативно пишување со ниска фантазија“. Играта собрала неколку совршени резултати, а „GamePro“ рекле дека „Вештерот 2: Атентатори на кралеви“ олицетворува сè што е добро за сметачкиот развој и сè што ја прави, според мене, најдобрата платформа таму. „Game Informer“ и дал на играта „платинест резултат“ и споменале дека „брилијантната темна авантура во фантазијата е исто толку добра и на конзолата“, како што била на сметач.
Главен извор на расправија за играта била тешкотијата во борбата, особено за време на првите неколку часа на играта. Некои извори, како што е „Eurogamer“, ја пофалиле тешкотијата на почетокот, објаснувајќи дека „[играта] не ве третира како играч... туку како возрасен, слободно да правите свои грешки и да претрпите заплет во кој не сите го добиваат она што го заслужуваат “.
Играта бил критикувана и за она што „Rock, Paper, Shotgun“ го карактеризирале како бесплатна голотија, особено во топлес сцената на ликот Марија Луиза Ла Валет, за која се вели дека покажува „дрски гради“ додека и се заканувало мачење, а нејзините гради сексуализирале сцена што треба да биде мошне сериозна. Други критичари сметале дека сцената е едноставно вистинита, со тоа што една жена во реалниот свет, која е пред измачување, веројатно ќе има голи гради.
Во јуни 2014 година, играта добила главно медиумско покритие кога претседателот на Соединетите Држави Барак Обама ја спомнал видео играта во својот говор во Полска. Тој рекол:"Последен пат кога бев тука, [полскиот премиер] Доналд [Туск] ми даде подарок, видео играта развиена овде во Полска, која ги освои обожавателите ширум светот, Вештерот. Признавам, не сум многу добар во видео игрите, но ми беше кажано дека тоа е одличен пример за местото на Полска во новата глобална економија. И тоа е почит кон талентите и работната етика на полскиот народ, како и мудрото управување на полските водачи како премиерот Туск."
Продажба
Вештерот 2, наводно, продал повеќе од 940.000 примероци до август 2011 година, стапка на продажба што „CD Project Red“ ја проектирале. Од продадените 940 000 примероци, 200 000 биле продажби преку Интернет (дигитална продажба).
Дополнителни статистички податоци за продажба преку Интернет биле пријавени во ноември 2011 година. Комбинираната продажба на „Direct2Drive“, „Impulse“ и „Gamersgate“ била вкупно 10.000 единици. „GOG“ продале 40 000 примероци. Во истиот временски период, 200 000 примероци од „Вештерот 2“ биле продадени на „Steam“.
До мај 2012 година, играта се продала во 1,7 милиони примероци. До февруари 2013 година, комбинираната продажба на играта и нејзиниот претходник надминале 5 милиони. До март 2014 година, серијалот „Вештерот“ имал продадено 7 милиони примероци од обете игри. До септември 2014 година, серијалот достигнал 8 милиони примероци.
Продолжение
„Вештерот 3: Див лов“ била најавена од „CD Projekt Red“ на 5 февруари 2013 година и била објавена на 19 мај 2015 година за „Microsoft Windows“, „PlayStation 4“ и „Xbox One“.
Еденска градина (Хемингвеј)
Еденска градина (The Garden of Eden) — вториот постхумен роман на Ернест Хемингвеј започнат во 1946 година и објавен во 1986 година.
Ракописот на романот не бил завршен до смртта на писателот. „Уредникот се задоволил со мали корекции; направил неколку резови (авторот веројатно ќе направел повеќе) но ништо не беше додадено во текстот“, објаснува Мишел Морт во предговорот на книгата.
Врбица
Врбица може да се однесува на следниве села:
Атоналност
Атоналноста во нејзината најопшта смисла е музика без тонален центар или тоналитет. Атоналноста, во таа смисла, вообичаено се однесува на композициите напишани од околу 1908 година до ден денес, каде што хиерархијата на висината на нотите коишто се фокусираат на еден единствен централен тон или централна нота не постои и нотите од хроматската скала функционираат независно (Kenedy 1994). Поконкретно, терминот атоналност се однесува на музика која не се прилагодува на тоналните системски хиерархии кој се одликуваат со европскиот класицизам од 17 до 19 век (Lansky, Perle, and Headlam 2001). „Репертоарот на атоналната музика се одликува со можноста за нови комбинации на висините на нотите, како и можноста за познати нотни комбинации во непознати средини“ (Forte 1977, 1).
Уште поконкретно, терминот понекогаш се однесува да се опише музика која ниту е тонална, ниту серијална, особено во пред-додекафонскиот период на Втората виенска школа, однесувајќи се на Албан Берг, Арнолд Шенберг и Антон Веберн (Lansky, Perle, and Headlam 2001). Како категорична етикета, 'атонално' се однесува на дело од западната традиција кое не е 'тонално' (Rahn 1980, 1); "серијализмот произлегува од потребата да се организиаат покоерентно односите присутни во предсеријалната 'слободно атонална' музика" (Rahn 1980, 2).
Композиторите од доцниот 19ти и раниот 20 век како Александар Скрјабин, Клод Дебиси, Бела Барток, Пол Хиндемит, Сергеј Прокофиев, Игор Стравински и Едгар Варез пишуваат дела кои се делумно атонални (Baker 1980, 1986; Bertram 2000; Griffiths 2001; Kohlhase 1983; Lansky and Perle 2001; Obert 2004; Orvis 1974; Parks 1985; Rülke 2000; Teboul 1995–96; Zimmerman 2002).
За Македонската нација
За Македонската нација — книга и научен труд-студија во вид на историско-политиколошки и социолошки есеистички трактат, посветена на одбраната на постоењето и посебноста на македонската нација. Напишана е од македонскиот историчар и социолог Драган Ташковски во 1976 година како одговор на отворените и засилени напади на негирање од бугарската држава и нејзината влада и највисоки научни установи.
Содржина
Книгата е составена од 7 делови, кои започнуваат со актуелните состојби во кои се наоѓа македонската нација во рамки на СР Македонија како единствен ослободен дел на Македонија конституиран како национална држава на Македонците и сè уште поробените делови на Пиринска Македонија под Бугарија и Егејска Македонија под Грција, по што преку историски преглед на настанокот и етногенезата на македонската и бугарската нација и појавата и изблиците на македонската национална свест, дава аргументирани одговори на нападите на негирање на постоењето и посебноста на македонската нација од страна на БКП и БАН. Повикувајќи се на различниот историски пат и процес на создавање на македонската и бугарската нација уште од раниот Среден век со доселувањето на Словените на Балканот и нивното мешање со домородните и романизирани антички Македонци во Македонија и мешањето со Турано-бугарските племиња во Бугарија и спротивставеноста на нивните државни творби Самуловото и Аспаруховото царство, книгата продолжува кон разгледување процесот националното будење и преродба во Македонија истакнувајќи ги јасните истакнувања на свеста за припадност и посебност на Македонците, со посебен нагласок на повикувањата на поврзаноста со „старите Македонци и Античка Македонија“ на славните цареви Филип II и Александар Македонски, црковно-просветната и учебникарска дејност и спротивставувањето на големобуржоаските-националистички грчки, бугарски и српски претензии и тврдења. Преминувајќи на спротивставеноста во времето на создавањето и дејствувањето на МРО и осврт кон борбата за национално ослободување и афримација во меѓувоениот период и Втората светска војна, трудот завршува со оцена на правилното марксистичко-ленинистичко постапување на Коминтерната и КПЈ во признавањето на македонската нација истакнувајќи ја и исправната политика на БКП и бугарската држава во периодот на владеење на Георги Димитров во 1946 - 1947 кога со законски одредби биле признаени македонската национална посебност - потврдена со слободното изјаснување како Македонци на 70% од населението на Пиринска Македонија на пописите во 1946 и 1956 година, и националните права на степен на културна автономија на Македонците во Пиринска Македонија преку отворање на училишта со настава на македонски јазик, македонски книжарници, библиотеки и театар, како преодна фаза кон законски предвидена територијална автономија за нејзиното припојување и обединување со СР Македонија, што било официјално изгласано од Народното собрание на Бугарија, а било потврдено и со Бледската спогодба помеѓу владите на Бугарија и ФНР Југославија во 1947 година.
Мисли и извадоци
За настанокот и процесот на етногенезата на македонскиот народ:
За прифаќањето на името Македонија и неговото значење за настанувањето и постоењето на македонската нација:
1564 во архитектурата
1564 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 6336
NGC 6336 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6336 се споменува и како UGC 10786, MCG 7-35-57, CGCG 225-89.
Откривање
Објектот е откриен на 11 јули 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6336 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6336 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 16 м 16,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +43° 49' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
NGC 1911
NGC 1911 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1911 се споменува и како NGC 1920, ESO 85-EN71, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 23 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 20 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 46' 43".
Други поделби
Проучување на NGC 1911 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Надворешни врски
NGC 1911
Ристо Кузмановски
Ристо Кузмановски (, -, ) бил истакнат македонски новинар и публицист и долгогодишен дописник на „Нова Македонија“ од Белград.
Животопис
Кузмановски е роден на 10 април 1932 година во Охрид, каде завршил гимназија. Во Белград отишол во 1951 година каде студирал Историја на уметноста. Од 1954 година од Белград хонорарно соработувал во дневниот весник „Нова Македонија" од Скопје. Две години подоцна бил примен за постојан дописник. На ова дописничко место работел скоро четири децении до 1992 година кога се пензионирал.
Во текот на повеќегодишната новинарска работа, покрај другото, обезбедувал специјални искажувања, изјави и интервјуа од најеминентни писатели, филмски работници (режисери и артисти) композитори, сликари и други личности од земјата и странство. По налог на редакцијата на „Нова Македонија" известувал од повеќе општествено - политички и други настани во земјата. Повеќепати бил известувач од посетите на претседателот Тито во земјата и странство. Информирал од стотина посети на шефови на држави или претседатели на владите и министри за надворешни работи на Југославија. Кузмановски е еден од ретките новинари кој добил ексклузивни интервјуа од писателите Иво Андриќ и Мирослав Крлежа.  Во својата новинарска активност Кузмановски пишува повеќепати, како прилози на "Нова Македонија", за најзначајните откритија од историското и уметничко минато на Охрид. Ристо Кузмановски интензивно се занимава со публицистичка работа. Досега како автор, објавил неколку публикации за родниот Охрид. Во 2004 година од печат излегува јубилејното издание “Охрид и неговите ризници“ по повод 50 годишнината од објавувањето на првата книга за Охрид, во 1954 година. Кузмановски објавил повеќе книги за Охрид и неговите ризници секогаш во издание на Општината Охрид кои денес како прирачници и литература ги користат посетителите на Охрид и новите генерации на водичите - толкувачи на историското културното и уметничкото минато на Охрид и на Охридското Езеро како ризница на прастар растителен и животински свет. Ристо Кузмановски е наградуван неколкупати:
Починал во Белград по кратко боледување на 5 мај 2013 година.
Хемија на лепила чувствителни на притисок
Хемијата на лепила чувствителни на притисок ја опишува хемиската наука поврзана со лепилата чувствителни на притисок (PSA). ПСА лентите и етикетите станале важен дел од секојдневниот живот. Тие се потпираат на леплив материјал прицврстен на подлога како хартија или пластична фолија.
Дизајнот на лентите бара рамнотежа на потребата за долг работен век и прилагодување на различни влијанија врз животната средина и луѓето, вклучувајќи температура, изложеност на УВ, механичко абење, контаминација на површината на подлогата и деградација на лепилото.
Состав
Типичната PSA лента се состоела од лепило чувствително на притисок (лепливиот дел од лентата) обложено со материјал за подлогата. За да се спречи лепилото треба да се залепи за подлогата кога се намотува во ролна, се нанесува средство за ослободување на подлогата или се става облога за ослободување на лепилото. Понекогаш се премачкува прајмерот помеѓу лепилото и подлогата што ја зголемува таа врска.
Заеднички лепила
Лепилата чувствителни на притисок се вискоеластични полимери со нивната реологија прилагодена на посакуваните одлики за поврзување и де-врзување. Вообичаените материјали што се користат за изработка на лепилото треба да вклучат:
Овие материјали често се мешаат со залепувач за да се добие трајно лепење („моќ на лепење“) на одредена собна температура, кои изгледаат деформабилни, имаат мала површинска енергија, и се отпорни на влага. За да се исполнат овие барања, овие материјали се типично со ниска густина на вкрстено поврзување, низок вискозитет (η < 10.000 cP), и широка дистрибуција на молекуларна тежина за да се овозможи деформација на лепливиот материјал на грубата површина на подлогата под различни температури и услови за лупење.
Две компоненти често го сочинуваат лепилото: материјал со висока лепливост и мал леплив материјал. Материјалот со висока лепливост е полимер со ниска температура на транзиција на стакло и висока молекуларна тежина на заплеткување, додека полимерот со ниска лепливост има висока температура на транзиција на стакло и ниска молекуларна тежина на заплеткување. Материјалот со висока лепливост опфаќа околу 95% од лепилото и обезбедува најголем дел од лепливоста на лепилото. Покрај овие 2 компоненти, често се додаваат сурфактанти за да се намали површинската енергија на лепилото и да се олесни адхезијата на супстратите со висока површинска енергија (метали, други полимерни материјали). Список на типични акрилатни мономери и нивните температури на стаклена транзиција ( {T_g} ) и површинските енергии ( \gamma ) се прикажани во табелата. На T_g на бинарна адхезивна мешавина од акрилатни мономери може да се процени со помош на равенката Гордон-Тејлор, каде што {\phi_1} и {\phi_2} се зафатнинските фракции на хомополимерите со температури на стаклена транзиција {T_{g, 1}} и {T_{g, 2}}, соодветно.
[Равенка Гордон-Тејлор]
Производство
Полиакрилатите кои се користат во лепливи ленти лесно се синтетизираат со полимеризација со слободни радикали. Овие полимеризации може да се иницираат термички или фотокаталитички користејќи иницијатори базирани на азо и пероксид. Ваквите полимеризации обично се изведуваат во растворувач за да се добие водоотпорна, хомогена обвивка. Бидејќи водопропустливите лепила се непожелни, лепилата не се синтетизираат со емулзиска полимеризација која внесува вода во лепилото.
Печење
Лепилото е обложено на флексибилен материјал (подлога) како хартија, фолија, ткаенина или пластична фолија (како што е биаксијално ориентиран полипропилен или поливинил хлорид ) за да обезбеди цврстина и да го заштити лепилото од деградација од околината фактори вклучувајќи влажност, температура и ултравиолетова светлина. Јачината на истегнување на подлогата, издолжувањето, вкочанетоста и отпорот на кинење може да се усогласат со намената употреба на лентата. Лепилото може да се врзе за подлогата преку површински третмани, прајмери, загревање или УВ стврднување.
Интерфејс со лепило за подлога
Пластичните филмови може да ја изменат површината со третман со корона или со обработка на плазма за да се овозможи зголемено поврзување на лепилото. За таа цел може да се користи и еден прајмер слој. Некои подлоги треба да се запечатат или на друг начин да се обработат пред да биде леплива облогата. Ова е особено важно кога внесувањето нови материјали во лепилото може да ја загрози работата на лепилото.
Апликација
Лепливите ленти чувствителни на притисок обично бараат лесен притисок за да се обезбеди спојување со подлогата. Овој услов за низок притисок овозможува лесно нанесување на површини со едноставно користење на прстите или рацете за да се изврши притисок. Притисокот што се применува на лентата овозможува лентата да има подобар контакт со површината и овозможува да се наталожат физичките сили меѓу двете. Вообичаено, зголемениот притисок на нанесување ја зголемува врската на лепилото со подлогата. Лабораториското тестирање на PSA лента често се спроведува со 2 kg валјак за зголемување на униформноста на тестот. PSA се способни да ја задржат својата лепливост на собна температура и не бараат употреба на адитиви како што се вода, растворувачи или топлинска активација за да вршат силни лепливи сили на површините. Поради ова, PSA се способни да се применат на различни површини како што се хартија, пластика, дрво, цемент и метал. Лепилата имаат кохезивно држење и се исто така еластични што овозможуваат рачно манипулирање со PSA и исто така може да се отстранат од површината без да остават остаток.
Фактори на животната средина
Повеќето PSA се најпогодни за употреба при умерени температури од околу 59-95 °F. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">] Во овој температурен опсег типичните лепила ја одржуваат својата рамнотежа во вискозното и еластичното однесување каде што може да се постигне оптимално навлажнување на површината. При екстремно високи температури, лентата може да се протега повеќе отколку што можеше првично. Ова може да предизвика проблеми по нанесувањето на површината бидејќи ако температурата падне, лентата може да доживее дополнителен стрес. Ова може да доведе до тоа лентата да изгуби дел од својата контактна површина, да ја намали нејзината адхезија на смолкнување или да ја задржи моќта. При пониски температури полимерите за лепило стануваат поцврсти и поцврсти што ја намалува вкупната еластичност на лентата и почнува да реагира како стакло. Пониската еластичност го отежнува контактот на лепилата со површината и ја намалува нејзината влажност. Може да се формулира лепило за да се задржи лепливоста на пониски температури или може да биде потребна поголема количина на леплива облога на лентата. Подлогата на лепилата може исто така да се пластифицира за да се намали температурата на стаклена транзиција и да се задржи неговата флексибилност.
Јачина на врзување
Површинската енергија на подлогата одлучува колку добро лепилото се врзува за површината. Подлогите кои имаат мала површинска енергија го спречуваат навлажнувањето на лепилата, додека подлогите со висока површинска енергија ќе им овозможат на лепилата спонтано да се навлажнуваат. Површините со висока енергија имаат поголеми интеракции со лепилото, што му овозможува да се шири и да ја зголеми површината за контакт. Површините со ниска површинска енергија може да подлежат на обработка на корона или пламен со цел да се зголеми нејзината површинска енергија. Сепак, дури и ако површината има висока енергија, загадувачите на површината може да ја попречат способноста на лепилото да се врзува со површината. Присуството на загадувачи како прашина, хартија и масла ќе ја намали површината за контакт на лепилата и ќе ја намали јачината на врзување на лепилата. Доколку се присутни загадувачи, може да биде потребно да се исчисти површината со соодветен растворувач како што се бензен, алкохоли, естри или кетони. Површините со текстура, исто така, може да ја намалат јачината на врзување на лепилото. Текстурите создаваат нерамна површина што ќе го отежне контактот на лепилата со површината, со што се намалува нејзината способност за мокрење. Водата или влагата од која било форма ќе ја намалат адхезијата на површината и ќе ја намалат лепливоста на лентата. Влагата може да се отстрани од површината со какви било физички или хемиски методи. Меѓутоа, отстранувањето на влагата врз основа на силикон исто така ќе предизвика намалување на адхезијата, а со тоа и неуспех.
Животен процес
Лепилото чувствително на притисок ќе доживее низа услови во текот на својот животен век. Овие состојби влијаат на еден од следните делови на лентата: површината или најголемиот дел. Површината е само дел од лентата што е изложена на околината во текот на целиот свој животен век. Најголемиот дел е сè што е под површината на лентата, тоа се интеракциите што се случуваат помеѓу подлогата и лепливиот дел од лентата.
Услови на површинска изложеност
Површината на лентата ќе доживее различни услови наметнати на неа, како што се различни температури, нивоа на влажност, нивоа на изложеност на УВ зрачење, механичко абење или дури и деградација на лепилото изложено на површината. Додека најголемиот дел ќе доживее механичко абење и деградација на лепилото, овие ефекти не се толку распространети или големи по големина во најголемиот дел како што се во површината. Одговорот на лентата на различни услови во голема мера се должи на составот на лепилото и подлогата, како и на својствата на лепилото како што се температурата на транзиција на стаклото и интеракциите на лепило-подлогата поради јачината на адхезија.
Услови на животната средина
Многу фактори во околината можат да влијаат на абењето на површината на леплива лента. Дури и можноста за брзо менување на условите на животната средина може да биде доволна за да предизвика дефект на подлогата. На пример, брзото ладење може да предизвика подлогата драматично да се собира додека лепилото останува неподвижно. Оваа сила на влечење може да биде доволна за да предизвика кинење на подлогата што ја намалува адхезијата на подлогата. Така, неуспехот на подлогата зависи од одговорот на подлогата на различни услови на животната средина, како и брзината со која тие услови се менуваат. Леплива лента нанесена во умерено поставување ќе доживее помал опсег на температури од онаа што се нанесува во топла пустина. Неуспехот на подлогата во голема мера се должи на температурните промени бидејќи тие се со најголема веројатност да се појават и најверојатно ќе влијаат на подлогата на кој било начин.
Сепак, подлогата сè уште може да биде под влијание на влажноста и изложеноста на УВ доколку подлогата се нанесува во средина за која не е дизајнирана. На пример, може да дојде до дефект на подлогата со употреба на лента што е направена да се користи во пустина на место како што е во Флорида. Разликата во температурата можеби не е многу голема, но има огромна разлика во влажноста. Секој еколошки ефект врз подлогата зависи од идентитетот и намената на подлогата.
Механичко абење
Механичкото абење во голема мера зависи од амплитудата и насоката на силите што се вршат врз системот. Овие сили би можеле директно да се применат на самата леплива лента како во обидот да се олупи лентата или може да се применат индиректно на лентата преку манипулација со подлогата на која е залепена леплива лента. Последново е прикажано на сликата десно. Мора да се забележи дека фигурата претпоставува дека леплива лента држи две одделни делови од подлогата заедно и дека не е забележано извртување на двата дела во спротивни насоки.
Абењето на леплива лента додека се лизга преку подлогата може да се процени со помош на Арчардовиот закон за абење на лепилото, каде што H и k_w се цврстината и коефициентот на абење на леплива лента, \nu е растојанието со кое лепилото се влече низ површината на подлогата, F_L е вкупното нормално оптоварување кое делува на леплива лента и \Psi е волуменот на леплива лента изгубена при влечење. [Законот на Арчард за абење на лепилото]