cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рибниц-Дамгартен
Историја
Во 1934, Валтер Бахман ја преместил својата фирма за поправање и производство на авиони од Росток во Рибниц. Фирмата била специјализирана во хидроавиони, за кои близината на отвореното море било неопходно. Walter-Bachmann-Flugzeugbau KG како што подоцна била наречена го претворила рибарскиот и фармерскиот град во седиште на воената индустрија. Приливот на работници за фабриката, помеѓу другите фактори, го зголемило населението на Рибниц од 4.772 во 1930 на 8.925 во 1942.
Во исто време како што Бахман работел во Питниц, близу Дамгартен, се изградила и воздухопловна база. Како што фабриката на Бахман влијаела за Рибниц, така базата го зголемило населението во Дамгартен, кое двојно се зголемило од 1933 до 1939. Првично имало центар за обука за поморскиот персонал. По Втората светска војна, оваа база станала една од главните на советскиот воздухопловни сили во Источна Германија.
На 5 јули 1950, поранешните градови Рибниц и Дамгартен биле споени. Иако обата градски совета претходно гласале против спојување, се претпоставува дека оваа одлука била направена со политички притисок.
Килибарен град
Рибниц-Дамгартен самиот се нарекува „Килибарен град“ (Bernsteinstadt), поради неговата историја за производство на накит и други работи од килибар. Со прифаќањето на прекарот се вовело ново лого на новиот град, кое сега се користи во официјалната преписка. Може да се види на Градскиот весник (Stadtblatt), информативен весник издаван од Градскиот совет.
Денес, килибарот е произведуван во т.н. Schaumanufaktur, каде што производството може да се види од посетителите. Накитот исто така може да се купи. Голем број на продавници продаваат килибар и ракотворби направени од килибар.
Во Рибниц се наоѓа германскиот Килибарен музеј, кој се наоѓа во поранешниот манастир на сиромашните дами. Овој музеј поседува постојана поставка која го покажува потеклото и примената на килибарот. Современите уметнички дела направени од килибар се прикажани во посебен дел. Дел од музејот е посветен на историјата на градот.
Меѓународни односи
Рибниц-Дамгартен е збратимен со:
Вештар
Вештар е ненаселен остров во хрватскиот дел на Јадранското Море.
Неговата површина изнесува 0,020528 км2. Должината на крајбрежната линија изнесува 0,523 km. Во државниот програм за заштита на користење на мали, повремено населени и ненаселени острови и околното море, Министертсвото за регинален развој и фондови на Европска Унија, го именувал како "мало островче". Припаѓа на градот Ровињ.
Избори за градоначалник на Истанбул (јуни 2019 година)
Изборите за градоначалник на Истанбул во јуни 2019 година — избори за градоначалник на Истанбул, кои се одржале на 23 јуни 2019 година. Изборите биле прегласување на изборите за градоначалник во март 2019 година, кои биле поништени од Врховниот изборен совет (ВИС) на 6 мај 2019 година. Првичните избори резултирале со тесни маргини на победа од 0,2% за опозицискиот кандидат Екрем Имамоглу, предизвикувајќи владејачката Партија на правдата и развојот (АКП на турски, ППР на македонски) успешно да поднесе барање за прегласување.
Националната алијанса (формирана од Републиканската народна партија (ЦХП на турски, РНП на македонски) и Партијата на доброто) го поставиле својот првичен кандидат Екрем Имамоглу, кој водел позитивна кампања под слоганот Her Şey Çok Güzel Olacak (Сè ќе биде во ред). Владејачката Народна алијанса (формирана од АКП и Партијата на националистичкото движење ) повторно го номинирала нивниот првично неуспешен кандидат Бинали Јилдирим. Неврзаната Демократска партија на народите (ХДП) не дала свој кандидат и најавила поддршка за Имамоглу. Пред изборите се одржала телевизиска дебата меѓу двајцата главни кандидати, прва во Турција од 2002 година. Кампањата се фокусирала многу на соперникските обвинувања за лошо однесување за време и по првичните избори во март 2019 година, при што обете страни тврделе дека биле жртва на лудориите на другиот.
Резултатите покажале значителен замав во корист на Имамоглу, кој ја удвоил својата првична разлика од 13.700 гласови, освојувајќи 54,2% од гласовите наспроти 45,0% на Јилдирим. Победата на опозицијата им пркосела на анкетите, кои предвидувале многу потесна победа и била рекорд во историјата на локалните избори во Истанбул, и според народниот глас и според процентот. Исто така, Имамоглу освоил мнозинство во 28 од 39 окрузи во Истанбул. Јилдирим, пак, изгубил 11 области што ги освоил во март и забележал пад од 4 проценти на претходниот удел на гласови, признавајќи го поразот наскоро откако индикативните резултати станале јавни. Резултатот се смета за огромен удар за претседателот Реџеп Таип Ердоган, кој еднаш изјавил дека ако неговата партија „го изгуби Истанбул, ќе ја изгуби и Турција“. Коментаторите сметале дека резултатот е реакција против Ердоган, поради првичното поништување на гласањето во март (што во голема мерка се сметало за антидемократски маневар), економско лошото управување и негативната кампања. Исто така, резултатот дава шанса како последен обид на владата да се вклучи забранетата Курдистанска работничка партија (ПКК) во процесот, каде бил затворен нивниот лидер Абдула Оџалан, во обид да го убеди ХДП гласачите да ги бојкотираат изборите.
Одливот на опозицијата бил окарактеризиран како „почеток на крајот“ за Ердоган, со меѓународните коментатори кои го нарекле прегласувањето огромна погрешна проценка на владата што довела до потенцијална кандидатура на Имамоглу на следните закажани претседателски избори. Се смета дека размерот на поразот на владата може да предизвика реконструкција на кабинетот и предвремени општи избори, кои во моментов се закажани за јуни 2023 година.
Резултати од изборите
По одржувањето на локалните избори на 31 март 2019 година, претседателот на Врховниот изборен совет, Сади Гувен, објавил дека Екрем Имамоглу добил 4.159.650 гласови и дека тој е пред кандидатот за градоначалник на Истанбул од Партијата за правда и развој (АКП) Бинали Јилдирим. Истанбулската провинциска организација на АКП побарала пребројување на неважечките гласови и корекција на евиденцијата на гласачките ливчиња на 2 април, што било одобрено од Врховниот изборен совет. На крајот од процесот на пребројување на 17 април 2019 година, било објавено дека Екрем Имамоглу ги завршил изборите со 4.169.765 гласа, 13.729 гласови пред неговиот соперник Бинали Јилдирим, кој доби 4.156.036 гласа. Истиот ден, Имамоглу го започнал својот мандат со добивање на потврда за избор од Провинцискиот изборен совет во Истанбул на Врховниот изборен совет.
Поништување на изборите
На 6 мај 2019 година, со одлука од 7 спрема 4, Врховниот изборен совет донел одлука изборите за градоначалник на Истанбул да бидат поништени и повторени на 23 јуни 2019 година. Оваа одлука се засновала на приговорите изнесени од АКП во врска со фактот дека и покрај законот, некои претседатели и членови на комисиите за гласање не биле јавни службеници. И покрај одлуката, претседателот на Врховниот изборен совет Сади Гувен бил еден од четворицата членови кои гласале против поништувањето. Подоцна тој јавно изјавил дека не бил за обновување на изборите.
Распоред на изборите
Врховниот изборен совет го утврдил изборниот распоред врз основа на неговата одлука на 6 мај 2019 година за поништување на првичните избори и повторување на 23 јуни 2019 година:
Изборно однесување
Врховниот изборен совет објавил дека изборниот список ќе биде потполно ист со избирачите во март 2019 година. Бидејќи гласањето било повторено, гласачите кои наполниле 18 години од 31 март до 23 јуни 2019 година немало да бидат вклучени во изборниот список. Меѓутоа, Врховниот изборен совет ги отстранил лицата со ментална попреченост од избирачките списоци. Ова се должело на бројните поплаки од сите партии на локалните избори во март, според кои лицата со ментална попреченост, кои не можат да вршат слободно размислување, биле искористени за нивниот глас. Како резултат на тоа, електоратот во Истанбул паднал од 10.570.939 на 10.570.354 (вклучително и смртни случаи и осудувања за ова време).
Кандидати
Номиниран за владејачката Партија на правдата и развојот (АКП) бил Бинали Јилдирим, поранешен премиер на Турција и актуелен член на Големото национално собрание. Како дел од Народниот сојуз, кандидатот на АКП имал безусловна поддршка од Партијата на националистичкото движење (МХП). Екрем Имамоглу бил кандидат на Републиканската народна партија (ЦХП) и поддржан од Партијата на доброто, сојузничка на ЦХП, која е дел од Народната алијанса.
По поништувањето на изборите на 31 март, кандидатот на Демократската лева партија (ДСП) Муамер Ајдин, кандидатот на Партијата на независна Турција (БТП) Селим Котил, кандидатот на Демократската партија Ерсан Ѓокгоз, турскиот комунистички кандидат Зехра Ѓунер Караоглу, независниот кандидат за поддршка на Работничкото движење Озге Акман, независниот кандидат на Турското комунистичко движење Ајсел Текерек  и независниот кандидат Хазер Оруч Каја  објавиле дека тие нема да се кандитираат на претстојните избори.
Кандидатот на Партијата на среќата Неџдет Ѓокчинар, на Патриотска партија Мустафа Илкер Јуџел, и независните кандидати Доган Думан и Мухамет Али Џанџа,  обратно објавиле дека ќе учествуваат на изборите за градоначалник во Истанбул кои ќе се повторат на 23 јуни 2019 година.
На 27.05.2019 година била објавена конечната кандидатска листа за изборите на 23 јуни 2019 година. На списокот објавен од Истанбулскиот изборен совет, имало 17 независни кандидати, освен партиските кандидати Екрем Имамоглу, Бинали Јилдирим, Неџдет Ѓокчинар и Мустафа Олкер Јуџел.
Партија на правдата и развојот
Во написите објавени на 9 мај 2019 година во врска со стратегијата на АКП, било речено дека АКП ќе оди од врата до врата за да ги убеди неодлучните гласачи и оние кои не гласале на 31 март, дека АКП ќе ја ублажи својата реторика, дека проектите во врска со Истанбул и неговите окрузи ќе бидат нагласени и дека АКП ќе учествува на заеднички митинзи со МХП. Настрана од овие напори, претседателот и лидер на АКП, Реџеп Таип Ердоган, се придружувал на ифтарските вечери во текот на Рамазан, правел домашни посети на гласачите и одржувал митинзи во секоја од 39-те области на Истанбул. Под опфатот на овие стратегии бил создаден центар за изборна координација, а Мехмет Озхасеки, кандидат на АКП за градоначалник на Анкара од 31 март 2019 година бил избран да ја води оваа операција.
Како дел од нивната изборна кампања, целите на АКП биле следните:
Кампања кон огорчените гласачи на АКП
Се користела поинаква реторика кон проценетите 400 000 до 700 000 гласачи на АКП кои не гласале за Бинали Јилдирим на 31 март како реакција против политиката на партијата. Во овој контекст, особено внимание привлекле изјавите на владиниот портпарол Махир Унал и заменик-претседателот на групата АКП, Нуман Куртулмуш.
Кампања кон курдските гласачи
За време на кампањата за изборите на 31 март, АКП заедно со нејзиниот партнер МХП го потенцирала „проблемот со опстанокот“ во својата реторика. После тоа, АКП утврдила дека многу конзервативни Курди кои претходно гласале за АКП не гласале на 31 март, поради фактот што реториката за поврзување на Курдите со тероризмот за време на кампањата била многу успешна. Соодветно на тоа, АКП одлучила да продолжи со посебен напор за приближно 230.000 конзервативни Курди кои не гласале на 31 март. АКП одлучила да спроведе кампања со пораки дека тие ќе ги „поправат своите грешки“ на луѓе како што се водачи на мислења, деловни луѓе, невладини организации во југоисточните провинции како и во Истанбул. Преку ова, АКП планирала да комуницира директно со курдските гласачи. Од друга страна, АКП апелирала до МХП, која го поддржувала Бинали Јилдирим на изборите, да не прави кампања во Истанбул.
На 6 мај 2019 година, на адвокатите на затворениот лидер на ПКК, Абдула Оџалан, им било дозволено да го посетат Оџалан во невиден потег. Следувало укинување на забраната за посета на Оџалан од министерот за правда Абдулхамит Ѓул. Овие активности, комбинирани со промена на реториката за Оџалан од страна на Агенцијата Анадолу од „главен терорист“ пред 31 март во едноставно „ имрали“, упатувањето на Оџалан од страна на членот на Советот за безбедност и надворешна политика на Претседателот Бурханетин Дуран како и барањето на Оџалан за прекин на штрајковите со глад започнати за подобрување на неговите затворски услови на 26 мај сето тоа предизвикало шпекулации за соработка меѓу АКП и Оџалан. Од друга страна, се шпекулирало и дека целта на состаноците со Оџалан е да се предизвика пад на гласовите на Имамоглу со тоа што или ХДП треба да има кандидат за градоначалник, или со тоа што ХДП ќе ги бојкотира изборите. И обратно, лидерот на МХП, Бахчели, во врска со посетата на Оџалан од неговите адвокати, изјавил дека „Ако ме прашате мене, тој треба да се состане со неговиот адвокат“. На 9 мај, Имам Ташчиер понудил курдска поддршка за кандидатот на АКП во замена за ослободување на Курдите кои биле затворени неправедно, признавајќи ги легитимните курдски права во Турција и воспоставувајќи добри односи со сириските Курди.
Бинали Јилдирим го посетил Дијарбакир на 6 јуни со цел да ја добие поддршката од курдските гласачи во Истанбул. Таму, тој ги поздравил оние кои дошле да го слушаат со курдски зборови, тврдејќи дека има „членови на парламент од Курдистан во инаугуративното Големо национално собрание на Турција и го изговарале името на ПКК. поинаку од начинот на кој се изговара најчесто, сето тоа предизвикало реакција. Овие дејствија од страна Јилдирим во Дијарбакир биле критикувани од страна Партијата на доброто и нејзиниот лидер Мерал Акшенер како „прво повикување кон курдските терористи, а потоа плачење во Дијарбакир за да се добијат нивните гласови во Истанбул". Лидерот на МХП Девлет Бахчели, изјавил дека „не постои Курдистан или Лазистан во Турција. Ниту ќе има во иднина. Ако има такви што сакаат да има, тие секогаш ќе го најдат националистичко - идеалистичкото движење “. Изјавата на Бахчели била игнорирана од медиумските организации блиски до АКП. Ко-водачот на ХДП Сезаи Темели исто така ги критикувал постапките на лицемерието на Јилдирим.
На 22 јуни 2019 година, неодамна инаугурираниот претседател на регионот Курдистан Нечирван Барзани го посетил Истанбул и се состанал со турскиот претседател Таип Ердоган, кој го опишал Барзани како свој „специјален гостин“. Тоа било прва официјална странска посета на Барзани како претседател на КРИ. Целта на посетата е толкувана од повеќе медиуми, вклучувајќи го и Гласот на Америка, како да се добие курдска поддршка за кандидатот на владејачката Партија на правдата и развојот Бинали Јилдирим, на претстојните избори за градоначалник во Истанбул на 23 јуни 2019 година.
„Бидејќи тие украдоа“
По поништувањето на изборите на 31 март, Бинали Јилдирим на прашањето зошто се поништени изборите, тој одговорил дека одговорот е многу едноставен „затоа што ги украдоа“. По ова, Партијата за правда и развој (АКП) започнала редовно да тврди дека Републиканската народна партија (ЦХП) украла гласови. Како дел од ова, претседателот Ердоган тврдел дека постојат снимки кои докажуваат дека ЦХП извршила кражба на гласови, но оваа снимка никогаш не се појавила на површина. Сепак, и покрај тоа, Ердоган продолжил да го изнесува ова тврдење.
Од друга страна, во врска со обвинението дека ЦХП украло гласови, Јилдирим тврдел дека претседателите на советот за гласање не ги дале релевантните гласачки ливчиња за оние што ги идентификувале како гласачи на АКП на изборите на 31 март. Во меѓувреме, министерот за внатрешни работи Сулејман Сојлу тврдел дека гласовите биле украдени по табелирањето на гласовите.
Критики кон соперниците
Членовите на АКП извеле одредени обвинувања за време на кампањата кон Екрем Имамоглу и ЦХП:
Внатрепартиски приговори
Во меѓувреме, другите членови на АКП упатиле одредени критики кон поништување и кампања водена од АКП:
Како одговор на овие случувања, претседателот Ердоган изјавил дека „бидејќи турската нација дава една од најкритичните борби во својата историја, ние нема да им дадеме дозвола на оние што сакаат да ги спроведат своите агенди по цена на слабоста на нашата партија“. Покрај ова, се видела и одлуката за доделување на должности на оние кои не биле неодамна активни, но кои се познати во партијата АК, како што се Абдулкадир Аксу, Садик Јакут, Мевлут Ујсал, Фарук Челик и Булент Аринч како мерки за запирање на внатрепартиската опозиција.
Републиканска народна партија
Како дел од изборната кампања, Републиканската народна партија ја испланирала следната стратегија:
Општи резултати
{|
Следната табела ги детализира прелиминарните резултати од изборите за градоначалник на Истанбул, со преброени повеќе од 99% од гласачките ливчиња. Официјалните резултати ќе бидат објавени од Врховниот изборен совет. И Јилдирим и Ердоган го признале поразот и му честитале на Екрем Имамоглу за реизборот за градоначалник на Истанбул.
In Through the Out Door
In Through the Out Door е осмиот студиски албум на англиската рок група Лед Зепелин снимен е во период од три недели во ноември и декември 1978 година во студиото на групата АББА, Полар Студиос во Стокхолм, Шведска. Албумот е издаден преку издавачката куќа на Лед Зепелин, Суан Сонг Рекордс на 15 август 1979 година и е шестиот и последен албум кој се искачува на врвот на топ листите во САД. Бидејќи е последен албум пред смртта на Џон Бонам во 1980 година и бидејќи албумот издаден по него, Соdа, е компилација со неколку нови песни, In Through the Out Door се смета и за последен албум на групата пред да се распадне.
Позадина
Името на албумот доаѓа од тешкиот период на бендот по смртта на синот на пејачот Роберт Плент, Карач во 1977 година, како и даночното прогонство на групата од Велика Британија. Со тоа им е забрането да одржуваат концерти на британско тло цели две години и обидот за враќање им е како да се обидуваат да влезат низ задната врата (анг. get in through the out door).
За разлика од претходните албуми каде најмногу се чувствуваат електричната гитара на Џими Пејџ и тапаните на Џон Бонам, на овој албум влијанието на сестраниот Џон Пол Џонс и текстовите на пејачот Роберт Плент се истакнуваат. Џими Пејџ, кој досега или сам ги склопува песните или им дозволува мала заслуга на другите членови, нема никаква заслуга за песните All My Love и South Bound Saurez, а освен за песната Darlene, која всушност се издава со следниот албум, Џон Бонам не добива никаква заслуга за песните од сесиите во Полар Студиос.
Тоа се должеше на мојата нова играчка. Имав еден огромен нов синтисајзер. И јас и Плент дојдовме порано за пробите. Додека се појавија и другите ние веќе напишавме 3-4 песни и почнавме да ги вежбаме за да имаме што да правиме.' По снимањето во Полар Студиос албумот се микса во личното студио на Џими Пејџ во неговиот дом во Пламптон. Wearing and Tearing, Оzone Baby и Darlene се снимаат во овие сесии а се појавуваат на следниот албум Соdа.
Опаковка
Оригиналната опаковка има еден интересен детаљ: надворешната опаковка е направена да изгледа како обична хартиена кеса, а внатрешната соджи црно-бела слика која се обојува кога ќе се измие со вода. Постојат шест различни опаковки со различни слики и надворешната 'хартиена кеса' ги прикрива за да не знаат купувачите што добиваат. Има код на работ од опаковката кој го открива тоа, а сликите содржат сцени од барот Апсинт во Њу Орлеанс Луизијана, каде човек гори писмо од некој Џон и секоја слика покажува аголот од кој го гледаат другите луѓе во барот кои исто така се појавуваат на сликите. Ѕидовите на барот се покриени со банкноти и бизнис картички и тој е направен во студио во Лондон за да се фотографира за албумот. Уште еднаш фирмата Хипносис ги дизајнира сликите и се номинирани за Греми за опаковката на албумот.
Критики
Намерата е албумот да се издаде пред двојниот концерт на групата во Кнеборт во 1979 година, но поради разни одложувања во продукцијата се издава по концертите, на концеротот на 4 август Плент го исмејува овој факт.
Иако не добива позитивни оценки од критичарите, In Through the Out Door се искачува на првата позиција на топ листите во својата втора недела од издавање и сите песни од албумот се појавуваат на топ листите што е невиден подвиг. Останувајќи на првата позиција на топ листата во САД седум недели и продавајќи се во три милиони копии до крајот на септември 1979 година и 6 милиони копии на денешен ден, заедно со Лед Зепелин 2, In Through the Out Door се двата албума од нивниот каталог кои најдолго остануваат на првата позиција на топ листата. По издавањето членовите искажуваат одредена незадоволност со албумот:
'In Through the Out Door не е најдобрата работа светот, ама барем се потрудивме да комбинираме за наше добро. Од сите наши албуми беше малку поповлечен бидејќи долго време бевме изолирани од целиот хаос. Во 1977, кога го изгубив синот, не ми беше дојдено до песни како Black Dog или слично. In Through the Out Door е повеќе совесен отколку див.' Изјавува Плент. Во 1998 година за Гитар Ворлд, по прашањето дали ја губат желбата за уште еден хард рок албум, Пејџ изјавува:
'Никогаш. Никогаш. Всушност, јас и Бонзо (тапанарот) веќе планиравме еден таков албум по ова. Двајцата мислевме дека овој албум е малку мек и не бев луд по All My Love, можев да ги замислам луѓето како ги мавтаат рацете на рефренот и воопшто не ми се допаѓаше тоа. Си помислив: Тоа не сме ние. Тоа не сме ние. Тоа е добра песна, но не сакав да тргнеме во таа насока со нашата музика.'
Во истото интервју Пејџ објаснува дека ЏПЏ е многу инспириран да создаде нови песни по купувањето на неговиот нов синтисајзер и почнува да работи повеќе со Плент, нешто што дотогаш не се случило. Во 2004 година Пејџ изјавува дека мора да направат нешто повеќе хард рок по In Through the Out Door, дека не е најлесниот албум, беше како премин кон нешто друго, нешто што би било кога би било. Од друга страна менаџерот Ричард Кол во својата книга Скали до Рајот, вели дека го слушнал Бонам тврдејќи дека Плент најубаво пее во песната All My Love. Ова е последниот албум пред смртта на Бонам на 25 септември 1980 година.
Лсита на песни
ЏПЏ, Плент и Пејџ ги пишуваат сите песни, освен каде што има дополнителни заслуги.
Манастир Св. Атанас (Кованец)
'''Манастир Св. Атанас''' — археолошко наоѓалиште кај гевгелиското село Кованец. Претставува населба од железното време и доцната антика.
На околу 1,5 км северозападно од селото, на десниот брег на Кованска Река, а во непосредната близина на манастирот „Св. Атанас“ се пронајдени фрагменти од керамички садови со груба фактура (железновременски), како и фрагменти од питоси, тегули, имбрекси и многуброен градежен материјал.
Октав Банчила
Октав Банчила (4 февруари 1872 – 3 април 1944) — романски реалистички сликар и левичарски активист. Тој бил брат на Софија Н'дежде, феминистка, новинар, и зет на Јоан Н'дежде, атеист и социјалистички мислител, уредник на списанието Контемпоранул.
Животопис
Бил роден во Ботосани, тој останал сирак на 4 години и бил воспитан во Ласи од неговата многу постара сестра и нејзиниот сопруг, кои за првпат го охрабриле за неговата страст кон уметноста.
По завршувањето на основното училиште, тој се запишал на Сликарство дипломирал во 1893 година. Помеѓу 1894 и 1897 година, живеел и студирал во странство добивајќи стипендија за: во Италија и Франција, како и к во Германија, каде студирал  на Академија дер Билденден Кансте во Минхен (не е познато дали тој некогаш дипломирал).
Тој останал низ целиот свој творечки пат критичен кон општествените и политичките случувања во Голема Романија, и ја користел својата уметност за да ги нападне антисемитичките трендови на романската политика. Неговата уметност била длабоко социјална, реалистичка и ангажирана,.
Ерик Робертс
Ерик Ентони Робертс (Eric Anthony Roberts) е роден на 18 април 1956 година во Билокси, Мисисипи и е американски филмски глумец, најпознат по своите улоги во филмовите: Runaway Train, Најдобар помеѓу најдобрите, Специјалистот и Пророштвото 2. Тој е постар брат на глумицата Џулија Робертс, татко на глумицата Ема Робертс и очув на пејачот и текстописец Китон Симонс.
Австралиско-сиднејска епархија
Австралиско-сиднејска епархија — една од 15-те епархии на Македонската православна црква. Таа е една од четирите епархии надвор од Македонија и има јурисдикција за дел од територијата на Австралија, За почеток на оваа епархија се смета 2012 година кога било регистрирано здружение на граѓани кое не ја признавала администрацијата на владиката Петар.
Проблемите и создавањето на епархијата
Австралиско-сиднејската епархија потекнува од Австралиско-новозеландската епархија во која имало големи недоразбирања за концептот и мислењето на црквите, парохиите и црковните општини, односно меѓу оние што сакаат да имаат литургиски живот и не сакаат да ги мешаат работите што се однесуваат на културниот живот. Во одделни црковни општини не сакаат да посветат внимание на литургискиот живот и на верата и се занимаваат во други активности што за Австралија не се задолжителни да се случуваат во црквата бидејќи има мвногу одделни друштва и организации што се занимаваат со тие нешта. Станува збор за две концепции на луѓе што се организирани во црквите и црковните општини - едните што сакаат да бидат и да останат како компании и инкорпорирани асоцијации, а другите што сакаат имотот на црквите да биде во доверба на Македонската православна црква. Поради тоа голем дел на црковни општини не го прознаваат Петар за митрополит и се водат самите себе. Поради тоа МПЦ-ОА на еден собир свикан во 2012 година донел одлука епархијата да се подели на 2 посебни епархии. Едната би го задржала името, а другата би се викала Епархија за Канбера, Австралија и Тасманија. Со двете епархии би раководел еден митрополит. Ова решение е сеупте во мирување. Подоцна едната епархија е наречена Австралиско-сиднејска. Во февруари 2016 година светиот Синод на МПЦ-ОА донел одлука оваа епархија да биде формирана, со што се решил спорот кој траел 20 години.
Шумата на обесениот (роман)
„Шумата на обесениот“ (Pădurea spânzuraților) е роман на романскиот писател Ливиу Ребреану. Објавен во 1922 година, делумно е инспириран од судбината на неговиот брат Емил Ребреану, офицер во Австроунгарската армија обесен за шпионажа и дезертерство во 1917 година, за време на Првата светска војна.
Романот послужил и како подлога за играниот филм Шумата на обесениот снимен во 1965 година.
Романот навлегува во некои од клучните драматични, цивилизациски и историски драми, противречности и цивилизациски катаклизми на почетокот од 20 век.
NGC 6567
NGC 6567 — планетарна маглина во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6567 се споменува и како PK 11-0.2, ESO 590-PN8, CS=15.0.
Откривање
Објектот е откриен на 18 август 1882 година од страна на Едвард Чарлс Пикеринг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6567 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m. NGC 6567 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 13 м 45,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 4' 32"".
Ҁ
Копа била буква од старословенското писмо која била добиена од грчката буква Копа. Денес не се користи во ниту едно кирилично писмо. Во рамките на старословенскиот јазик се користела главно за транслитерација на истоимената грчка буква.
Во словенските јазици оваа буква немала никаква звучна вредност, туку се користела исклучиво како бројка за бројчената вредност 90, но за таа намена набргу била заменета со буквата Ч, која изгледала слично и дотогаш немала бројчена вредност. Изолирани примери за употреба на Ч како бројка наоѓаме во источни и јажни словенски текстови веќе од XI век, додека копа продолжила редовно да се употребува и во XIV век. Меѓутоа кај некои варијанти на западната кирилица, копа си ја задржала функцијата, а буквата Ч се користела за бројката 60, наместо Кси (кирилица).
Гроздени Дупки (Кованец)
Гроздени Дупки — археолошко наоѓалиште кај гевгелиското село Кованец. Претставува населба од железното време.
Се наоѓа на околу 1,5 км западно од селото, високо над десниот брег на Кованска Река. На платото што е зарамнето и со површина од 120 × 70 м се среќаваат фрагменти од рачно изработени керамички садови со груба фактура.
Список на државни водачи во 140 година
Ова е список на државни водачи во 40 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Теодоро Ласкарис
Теодоро Ласкарис-Комнено (27 октомври 1921 – 20 септември 2006 година), или само Теодоро Ласкарис, ― шпански професор по филозофија и најстар син на Еухенио Ласкарис, шпански адвокат кој фалсификувал роднински врски со средновековното семејство Ласкарис, кое владеело со Никејската Империја од 1204 до 1261 година. По смртта на Евхенио во 1962 година, Теодоро продолжил со претензиите на неговиот татко, тврдејќи дека е титуларен император на Константинопол како Теодор IX Ласкарис Комнин (Theodore IX Lascaris Comnenus), како и Голем мајстор на Константинскиот ред на Свети Ѓорѓи.
Откако неколку години предавал во Колумбија, Ласкарис се преселил во Венецуела, каде што станал професор по филозофија на Универзитетот Карабобо. Ласкарис ја пропагирал идејата дека Америка ја претставува „Новиот Византион“ и „Четвртиот Рим“; каде што ќе продолжат да опстојуваат христијанската вера, западната мисла и грчката цивилизација. По смртта на Теодоро во 2006 година, неговиот син Еухенио (роден на 10 октомври 1975 година) го зел кралското име Евгениј III Теодор Емануел Ласкарис Комнин (Eugene III Theodore Emmanuel Lascaris Comnenus), одржувајќи ги претензиите на неговото семејство. '''
Драгана Дујовиќ
Драгана Дуjoвиќ (Нови Са), 22 октомври 1984 година) е српско-американски модел и моден дизајнер. Таа ги претставуваше Србија и Црна Гора на изборот за Мис Универзум во 2004 година.
Биографија
Драгана е родена во главниот град на покраината Војводина, каде што и пораснала. Нејзиниот татко е од Црна Гора, а нејзината мајка е од Босна и Херцеговина. Растејќи без татко во семејство од работничка класа, таа морала да се бори посилно од нејзините врсници за да ги оствари своите соништа. Завршила Хемиско-технолошко училиште и на Факултетот за менаџмент во Нови Сад. Во едно интервју во 2004 година објавено по повод учеството на изборот за Мис Универзум, таа открива дека откако татко и починал кога таа имала само две години, мајка и и постариот брат и помогнале да има нормално детство и како посебност од својот живот ја издвојува хуманитарна работа на бездомните деца и други хуманитарни акции.
Манекенсто
Уште во раните нејзини години, почнала да се занимава со моделинг. Кога имала тринаесет години, ја прифатила понудата да оди на курс во локална модна агенција. Подоцна станала детски инструктор и ги учела помладите како да позираат пред камера и како да се однесуваат на модната писта. На шеснаесет години за прв пат учествувала на натпревар за убавина и била првата придружничка на тинејџерката Мис Југославија. Не само нејзиниот физички изглед, туку и нејзиниот талент и одлучност и помагнале да ги претставува Србија и Црна Гора на осумнаесетгодишна возраст на изборот за Мис Универзум во Еквадор. Тамошните медиуми пишувале за неа како фаворит меѓу осумдесет учеснички, а онлајн анкетите покажале дека шансите Драгана да победи се дури 92 отсто. Таа исто така ги бранела боите на Србија и Црна Гора на меѓународно ниво на Miss Model of the World 2009 година и Top Model of the World 2010 година.
Заминување во САД
По патувањето низ Европа, таа почнала да живее во САД во 2012 година за да го усоврши своето образование и кариера. Две години подоцна потпишала договор со престижната модна агенција „Wilhelmina Models“, а во 2016 година дипломирала во областа на дизајнирање аксесоари на Универзитетот за уметност и дизајн во Мајами. Во јуни 2021 година објавила автобиографија „Драгана: Моето патување од Србија во Америка“.
Денес, таа е успешен претприемач кој дизајнира чанти и додатоци со ознаката на брендот што го носи нејзиното име. Таа е во брак со светски познатиот хирург Брет Болтон со кој има три деца, синовите Нико и Лука и ќерката Ники. Живее и работи во Мајами, на брегот на Бискејн.
Интересни факти
Драгана Дујовиќ се испробала и во глумата, појавувајќи се во краткиот филм „Гавран“, снимен во 2013 година базиран на познатата поема на Едгар Алан По.
Голем тетреб
Голем тетреб (Tetrao urogallus) е вид птица од семејството тетреби. Ја има во Македонија.
Опис
Мажјаците многу лесно можеме да ги разликуваме од женките, поради нивната големина и боја. Должината на тетребите изнесува 74–85 см, распонот на крилјата им е 90–125 см. а тежат околу 4.1 кг. Пердувите на телото им се темносиви-темнокафени, а кај градите им се светликаво зелени. Во зависност од расата, пердувите кај опашот и стомакот се бели или црни. Женките се дури околу двапати помали од мажјаците, долги се 54-64 см, а распонот на крилјата им е 70 см. Пердувите на горниот дел им се кафени со црно и сиво, а на долниот дел имаат и светло-жолта нијанса. Двата пола имаат пердуви на нозете, особено во зима за заштита од студ.
Исхрана и живеалиште
Се хранат со лисја, треви, плодови, инсекти. Нивните живеалишта се старите густи шуми, каде што продира само толку сонце колку што им е потребно.
Размножување
Сезоната на размножување започнува во периодот помеѓу Март и Април, и отприлика трае до Мај-Јуни. Три дена по парењето, женката почнува да ги лежи јајцата. Женката несе осум јајца, некогаш и дванаесет, а ретко кога несе четири-пет. Според времето и надморската висина, одгледувањето трае 26-28 дена. По големина, јајцата им се исти како на кокошките, но имаат и попрскано-кафена боја.
Христо Шалдев
Христо Шалдев, со псевдоним Лефтер, — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Христо Шалдев е роден на 25 декември 1876 година во Гуменџе, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од познатиот гуменџиски род Шалдеви, дедо му Христо Шалдев е еден од борците за црковна независност и често е затворан во Ениџе Вардар и Солун. Младиот Христо Шалдев е испратен да учи во духовната богословија во Цариград. На 17 август 1895 година наставникот Григор Мокрев, близок пријател на неговиот чичко, го покрстил во Македонската револуционерна организација.
Во Цариградската богословија, заедно со Христо Манчев, Спас Цветков, Милан Јорданов и Петар Каркалашев Делев, создава револуционерна група и револуционерна библиотека, во неа биле собрани дела од Христо Ботев, Љубен Каравелов и Иван Вазов. Учествувал во издавањето на весникот "Бунтовник".
Во 1899 година Христо Шалдев се преселил во Санкт Петербург за го продолжи школувањето. Во Русија учествувал во создавањето на комитети на Тајното македонско-одринското студентско друштво во Петербург, Казан, Киев и Одеса, како и во Македонското научно-литературно другарство. ЦК на ВМОРО му дава за задача да ги следи и да известува за активностите на овие комитети пред Организацијата. Учествувамн на тајна средба на украински револуционери во Полтава, каде што завршува богословија и ги објаснува проблемите на македонското прашање. Во март 1903 година испраќа 1 100 наполеони.
За време на престојот во Санкт Петербург, Шалдев не се согласува со погледите на Македонското научно-литературно другарство и Димитрија Чуповски, дека македонските Словени се етнос различен од Бугарите. Според него, главните идеолозите на македонскиотн национален сепаратизам се Стојан Новаковиќ, а исто така и професорите Јован Цвииќ и Александар Белиќ. Откако разбирал за подготовката на Илинденското востание, Христо Шалдев заминува за Ќустендил, каде влегува во Македонија со четата на Димитар Мирасчиев. Потоа, заедно со Тодор Паница, се приклучува во скопската чета на Никола Пушкаров. На 22 јули четата се сместила во манастирот Св. Јован над селото Ветерско, недалеку од реката Пчиња. Од манастирот четата заминала за селото Новачани. На 1 август во 11 часот бил извршен атенатат на железничката линија Скопје - Солун. Расчистувањето на пругата траело два дена. Потоа едено одделение на чело со Димитар Бојанов имале судир со турска потера, во судирот загинале 10 војници, а останатите се разбегале. Четниците ги зазеле каменестите висови над Козле, а отаму сакале да ја привлечат потерата кон нив, но Турците заминале кон селото Козле, таму Турците фатиле 50 селни и ги повеле со себе. Тогаш четата отворила огин, а престрелката траела со вечерта. Следниот ден Пушкаров имал судир со аскерот кај Ветренскиот манастир, комитетите немале жртви. По судирот кон четата на Пушкаров се присоединила четата на светиниколскиот војвода Боби Стојчев, кој тргнал за помогне во судирот.
Се вратил во Санкт Петербург и го завршува образованието во духовната академија во летото 1905 година, по што заминува за Цариград. Уапсен е за 10 дена, а потоа се враќа во Гуменџе, а потоа за кратко време учителствувал во Едрене, каде што е член на Одринскиот окружен револуционерен комитет. Бугарската егзархија го назначува како учител по литература, поради неговиот труд од 300 страници "Духовната состојба на Бугаринот за време на негово ропство под Турско". Христо Шалдев се зазема за воведување на црковното пеење на старословенски и објавил голем број на написи во "Музички весник", а во 1916 година ги објавил "Psalm Mass of the Old and New Bulgarian Songs", а како основа користел народни песни од Лозенградско. Со помош на наставникот Мале Малеев го издава весникот "Борба".
Потоа е преместен во Скопје во 1906-1907 година, каде ја предводел Скопскиот окружен револуционерен комитет, заедно со Стефан Петров, Атанас Албански, Христо Поп Пандов и Јанчев од Штип. Во Скопје, Шалдев е учител во Скопското педагошко училиште. Ги претставил документи на министерот за надворешни работи на Бугарија за активностите на Хилми паша во Македонија, координираните активности на грчката и српската вооружена пропаганда за контрола на Порече, Азот, Струма, Меглен, Лерин и Мариово. По завршувањето на учебната 1906-1907 година Христо Шалдев е отпуштен од Бугарската егзархија како учител по наредба на Хилми паша и до Младотурската револуција учителството во Софија, во меѓувреме е делегат на Ќустендилскиот конгрес. Тогаш е назначен за началник на сите училишта во Прилепското и ја врши функцијата до 1912 година, по што е назначен во Солунската женска гимназија до почетокот на Првата балканска војна. По Втората балканска војна е уапсен и е испратен на островот Итака. По заточението заминал за Бугарија.
Во учебната 1913-1914 е професор во Ајтос, а потоа во Ќустендил. Во Првата светска војна се бори во Петтиот македонски полк под команда на Борис Дрангов. По војната учителствувал во женска гимназија и во наставниќки институт, во тоа време српскиот печат го именувал за главен организатор на ВМРО во Вардарска Македонија, поради неговите силни контакти со Тодор Александров и Иван Михајлов. Учителстувал уште во Пазарџик, и во Софија, каде што е секретар на Илинденската организација и на изданието "Илустрација Илинден", и за четири години е уредник на списанието "Geographic Reading Matters". Трајко Благоев, К. Рачев и Христо Шалдев го издаваат заедничото списание "Географска читанка".
Во 1933 година на Големиот македонски собор заедно со раководителите на другите бегалски македонски организации го потпишува Повикот кон македонскиот народ. Се пензионирал во 1934 година. По Деветосептемврискиот удар во 1944 година се противи на културната автономија во Пиринска Македонија. Христо Шалдев умира во Софија на 2 февруари 1962 година. Автор е на книгите Македонија и нејзиниот копнеж за слобода и Градот Прилеп во бугарската преродба.
Толуен
Толуен (исто така познат како толуол) е супституиран ароматичен јаглеводород. Тоа е безбојна течност нерастворлива во вода со мирис поврзан со разредувачите на бои.Тоа е моно-супституиран дериват на бензен, кој се состои од метил група (CH3) поврзана со фенилна група. Како такво, неговото систематско име според МСЧПХ е метилбензен. Толуенот претежно се користи како индустриска суровина и како растворувач.
Како растворувач во некои видови разредувачи на боја, трајни маркери, контактен цемент и одредени видови лепила, толуенот понекогаш се користи како рекреативен инхалатор и има потенцијал да предизвика сериозна невролошка штета.
Историја
Соединението за прв пат беше изолирано во 1837 година преку дестилација на борово масло од Пјер Џозеф Пелетие и Филип Нериус Валтер, кој го нарече rétinnaphte (ретинафте). Во 1841 година, Анри Етјен Сент-Клер Девил изолирал јаглеводород од балзам од Толу (ароматичен екстракт од тропското колумбиско дрво Myroxylon balsamum), кој Девил го препознал како сличен на Волтеровата rétinnaphte и на бензенот; оттука тој го нарече новиот јаглеводород benzoène (бензоен). Во 1843 година, Јонс Јакоб Берзелиус го препорачал името toluin (толуин). Во 1850 година, францускиот хемичар Огист Каурс од дестилат од дрво изолирал јаглеводород кој го препознал како сличен на benzoène на Девил и кој Каурс го нарекол toluène (толуен).
Хемиски својства
Растојанието помеѓу атомите на јаглеродот во прстенот на толуен е 0,1399 nm. Врската C-CH3 е подолга на 0,1524 nm, додека просечната должина на врската C-H е 0,111 nm.
Толуенот реагира како нормален ароматичен јаглеводород при електрофилна ароматична супституција. Бидејќи метил групата има поголеми својства за ослободување електрони (позитивен индуктивен ефект) од атом на водород во иста положба, толуенот е пореактивен од бензенот кон електрофилите. Се подложува на сулфонирање за да се добие р-толуенсулфонска киселина и хлорирање со Cl2 во присуство на FeCl3 или бромирање со Br2 и FeBr3 за да се добијат орто и пара изомери на хлоротолуен или бромотолуен.
Поважно, метил страничниот ланец во толуенот е подложен на оксидација. Толуенот реагира со калиум перманганат за да се добие бензоева киселин а, а со хромил хлорид за да се добие бензалдехид (Етард реакција).
C-H врските на метил групата во толуен се бензилни, што значи дека се послаби од C-H врските кај поедноставните алкани. Одразувајќи ја оваа слабост, метил групата во толуен се подложува на халогенињаре во услови на слободни радикали. На пример, кога се загрева со N-бромосуцинимид (NBS) во присуство на AIBN, толуенот се претвора во бензил бромид. Истата конверзија може да се изврши со елементарен бром во присуство на УВ светлина или дури и сончева светлина.
Толуенот, исто така, може да биде бромиран со негово третирање со HBr и H2O2 во присуство на светлина.
Метил групата во толуен се подложува на депротонирање само со многу силни бази; неговата pKa се проценува на приближно 41. Целосна хидрогенизација на толуен дава метилциклохексан. Реакцијата бара висок притисок на водород и катализатор.
Мешливост
Толуенот се меша (растворлив во сите пропорции) со етанол, бензен, диетил етер, ацетон, хлороформ, глацијална оцетна киселина и јаглерод дисулфид, но не се меша со вода.
Производство
Толуенот природно се појавува на ниски нивоа во суровата нафта и е нуспроизвод во производството на бензин од каталитички реформатор или етиленски крекер. Тоа е исто така нуспроизвод од производството на кокс од јаглен. Конечното раздвојување и прочистување се врши со кој било од процесите на дестилација или екстракција со растворувач што се користат за ароматиката на BTX (бензен, толуен и ксиленски изомери).
Други подготвителни правци
Толуенот може да се подготви со различни методи. На пример, бензенот реагира со метанол во присуство на цврста киселина и дава толуен:
Прекурсор на бензен и ксилен
Толуенот главно се користи како прекурсор на бензенот преку хидродеалкилација:
Втората рангирана употреба вклучува нејзина диспропорција со мешавина од бензен и ксилен.
Нитрирање
Нитирањето на толуен дава моно-, ди- и тринитротолуен, од кои сите се широко користени. Динитротолуенот е прекурсор на толуен диизоцијанат, кој се користи во производството на полиуретанска пена. Тринитротолуенот е експлозивот кој обично скратено се пишува TNT.
Оксидација
Бензоевата киселина и бензалдехидот се произведуваат комерцијално со делумна оксидација на толуен со кислород. Типични катализатори вклучуваат кобалт или манган нафтанати.
Растворувач
Толуенот е вообичаен растворувач, на пр. за бои, разредувачи на бои, силиконски заптивки, многу хемиски реактанти, гума, мастило за печатење, лепила (лепила), лакови, кожари за кожа и средства за дезинфекција.
Гориво
Толуенот може да се користи како засилувач на октанскиот број во бензинските горива за мотори со внатрешно согорување, како и за млазното гориво. Толуенот со 86 % по волумен ги хранеше сите турбо мотори во Формула 1 во текот на 1980-тите, првпат пионер од тимот на Хонда. Останатите 14 % беа „полнител“ на n-хептан, за да се намали бројот на октани за да се исполнат ограничувањата за гориво во Формула 1. Толуенот на 100 % може да се користи како гориво и за двотактни и за четиритактни мотори; сепак, поради густината на горивото и други фактори, горивото не испарува лесно освен ако претходно не се загрее на 70 °C (158 °F). Хонда го реши овој проблем во нивните Формула 1 болиди со насочување на линиите за гориво преку разменувач на топлина, црпејќи енергија од водата во системот за ладење за да го загрее горивото.