cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1903
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7411 и 7412 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6653 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5663 и 5664 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2656.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1903 година се протега во 4539 и 4540, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4599 и 4600 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2446. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1320 и 1321 исламска година.
1904
1904 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1904 година од новата ера, 904. од вториот милениум, 4. од XX век и петта од 1900-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7412 и 7413 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6654 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5664 и 5665 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2657.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1904 година се протега во 4540 и 4541, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4600 и 4601 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2447. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1321 и 1322 исламска година.
Постмодерна филозофија
Постмодерна филозофија е еклектично и широко движење што се одликува со постмодерна критика и анализа на Западната филозофија.
Душан Крстевски
Душан Крстевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Поради недостатни приходи од земјоделството, бил принуден да работи како патар. Со разгорувањето на оруженото востание и појавувањето на силен партизански одред на Шар Планина, учествувал во организираниот отпор против окупаторот. Станал член на првиот народноослободителен одбор во своето село. По провалата на партизанскиот одред на Шар Планина на 21 октомври 1943 година, бил стрелан заедно со други родољубци и заднински работници од бугарскиот фашистички окупатор.
Поврзано
Партизани и селани стрелани после првата провала на Шарпланинскиот одред биле ѝ:
Малокорапска Стена
Малокорапска Стена (познат и како Мала Корапска Врата) — врв во средишниот дел на главниот срт на протегање на планината Кораб во Македонија. Неговата височина изнесува 2.725 метри.
Местоположба
Се наоѓа во средишниот дел на планината Кораб на главниот срт на протегање, во најнепосредната близина, веднаш наспроти врвот Мал Кораб. На самиот тесен и карпест срт на врвот се протега и линијата на границата меѓу Македонија и Албанија. Според местоположбата врвот Малокорапска Стена се наоѓа на координатите 41°46'28" северна географска широчина и 20°32'03" источна географска должина. Поточно, врвот Малокорапска Стена е сместен непосредно на север над долината на Длабока Река и познатиот Корапски водопад, при што непосредно на југ (во правец на долината) преку седло со камењар-сипар тој е веднаш директно поврзан со понискиот врв Мал Кораб (2683 м.), додека на североисток е поврзан со превојот Мала Корапска Врата (2478 м.), а кон запад со стрмен процеп со сипари се спушта кон висорамнина на албанска територија. Се одликува со величествен изглед, поради стрмниот и совршено вертикален карпест, стеновит блок кој ја сочинува неговата источна страна, додека на јужната падина има остар процеп кој го оделува од Мал Кораб и сипарот од камења, а на северната падина каде неговата северна и североисточна падина стрмно се спуштаат до преслапот Мала Корапска Врата, поради што е забележителен и видлив и од многу големи далечини. Искачувањето на врвот Малокорапска Стена е многу тешко и опасно поради многу тешкопристапниот стрмен терен со големи процепи, карпи и ронливи сипари со раздробени камења на трите страни, при што искачувањето е единствено можно од североисточната страна од кај превојот Мала Корапска Стена. Поради тежината и опасноста овој врв е исклучително многу ретко искачуван од планинарите.
Име
На речиси сите географски карти врвот воопшто не е обележан и именуван. Поради непосредната близина до превојот Мала Корапска Врата, голем број на планинари, алпинисти и посетители врвот го именуваат и тој е познат исто така како Мала Корапска Врата. Сепак, бидејќи самиот врв претставува огромна стена (карпа, ѕид) во непосредната близина на врвот Мал Кораб, најсоодветно именување на овој врв би било „Малокорапска Стена“. Поради забележителниот изглед кој го има Малокорапска Стена со својот изразито карпест и стеновит изглед заедно со непосредно блискиот карпест врв Мал Кораб, нивниот заеднички гребен има налик на кораб, односно брод кој плови, поради што тој е така нарекуван од месните жители и овчари и воедно така именувана и е добиено името на целата планина.
Ѓорѓи Крстевски (партизан)
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал на Косово и учествувал во уништувањето на одметнатите балистички банди. По успешното завршување на оваа задача заминал за Срем, каде се борел во завршните операции против непријателот на СФРЈ. Со Бригадата учествувал во пробивот на силно утврдените германски позиции кај Шид - Товарник. Во борбите за ослободување на Сремска Митровица во април 1945 година, загинал на бојното поле.
Миломир Крстевски
Миломир Милчев Крстевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско и сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, па се занимавал со земјоделство, но поради слабите приходи работел како рудар во Радуша. На 9 септември 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада. Со истата единица учествувал во борбите за уништување на балистичките банди околу Кучково, кај реката Треска, за ослободувањето на Велес, а на 13 ноември 1944 година и за ослободувањето на Скопје. Потоа продолжил со Бригадата на Косово за да земе учество во дефинитивното ликвидирање на балистичките банди. Во Срем стигнал како командир на чета, со која се нашол на истурените позиции во пробивот на Сремскиот фронт. На 24 април 1945 година во една од битките, храбро загинал.
Анче Кузмановски
Анче Аврамов Кузмановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од изразито сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил веднаш по нејзиното формирање и со неа се борел против балистите оневозможувајќи им да навлезат и да го ограбат неговото родно село. Учествувал и во сите други борби на Бригадата до ослободувањето на Скопје. По овие борби продолжил да се бори против фашистичките банди на Косово, а потоа заминал на Сремскиот фронт. Храбро загинал во завршните борби кај Будровци, на 16 април 1945 година.
Динзен
Динзен (Dünsen) — општина во округот Олденбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината Динзен се наоѓа во средишниот дел на Природниот парк „Вилдесхаузер Гест“, околу 25 километри јужно од Бремен. На голем дел од површината се наоѓаат шуми.
Низ Динзен тече потокот Динзенер Бах.
Соседни општини
Соседни општини од север надесно се:
Градски стадион Македонска Каменица
Градскиот стадион Македонска Каменица - фудбалски стадион со сместивост од околу 2.500 гледачи. Со него стопанисува Општина Македонска Каменица, а главен корисник е Каменица Саса.
Историја
На 13 мај 2017 година, во рамки на стадионот, била отворена таканаречената „Куќа на спортот“. Објектот претставувал спортски музеј, а истовремено служел како административна зграда на ФК Каменица Саса. Инвеститор била Општината Македонска Каменица и со помош од Рудникот Саса.
Догуш Балбај
Догуш Балбај ( Doğuş Balbay ; Истанбул, 21 јануари 1989 година ) е турски кошаркар. Тој играл како плејмејкер и во моментов игра за Анадолу Ефес.
Животопис
Тој ја започнал својата сениорска кариера во Фенербахче, каде го направил своето деби во сезоната 2004/05. Тој исто така ја спроведил следната 2005/06 година сезона во овој клуб по што заминал во Соединетите држави. Тој учел во средното училиште и после тоа играл  кошарка на Универзитетот во Тексас од 2008 до 2011 година. Откако не бил избран во НБА драфт во 2011 година, се вратил на турската кошарка и потпишал за Анадолу Ефес. Со нив освоил два Купа во Турција и Супер купови.
Играл со турската репрезентација на два Европски првенства - 2013 година и 2017 година.
Живорад Лазиќ
Живорад Раденко Лазиќ ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Југославија.
Животопис
По завршувањето на четири класа гимназија се запишал во учителското училиште ѝ со успех го завршил. Работел како учител во Скопје. За време на окупацијата извесно време живеел во Куманово. Подоцна бил принуден од бугарскиот окупатор да се пресели во Србија. На 5 октомври 1944 година стапил во Петтата космајска бригада. Се пројавил како совесен и активен борец. Бил зафатен од епидемијата на стомачен тифус и починал во Приштина на 7 јануари 1945 година.
1901
1901 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1901 година од новата ера, 901. од вториот милениум, 1. од XX век и втора од 1900-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7409 и 7410 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6651 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5661 и 5662 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2654.
Јован Лазаровски
Јован Дамев Лазаровски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно градско семејство. Завршил IV одделение, а потоа станал општ работник. Организирано се приклучил во борбите против окупаторот во градот. Учествувал во разни акции, особено во собирање на народна помош за партизаните. Во првите есенски денови на 1944 година стапил во Осмата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби против балистичките банди, особено во близината на Скопје. Во Бригадата бил поставен за политички комесар на чета. Својата единица ја оспособил за извршување на сложени борбени задачи. На 8 ноември 1944 година учествувал во борбите за ослободувањето на Велес, а подоцна во борбите против преостанатите балистички банди. Во една ваква борба храбро загинал на 23 декември 1944 година.
Сфигмоманометар
Сфигмоманометар или притисокомер — уред кој се користи за мерење на крвниот притисок, составен од манжетна на надувување за да се притисне и потоа ослободи артеријата под манжетната на контролиран начин, и жива или анероиден манометар за мерење на притисокот. Рачни сфигмоманометри се користат со стетоскоп кога се користи аускултаторната техника.
Видови
Во моментов се користат рачни и дигитални мерачи, со компромиси во точноста наспроти практичноста.
Рачни
Потребен е стетоскоп за аускултација (види подолу). Рачните мерачи најдобро се користат од обучени практичари. Иако е можно да се добие основно само со палпација, ова го дава само систолниот притисок.
Дигитални
Дигиталните мерачи користат осцилометриски мерења и електронски пресметки наместо аускултација. Тие можат да користат рачно или автоматско надувување, но и двата типа се електронски, лесни за ракување без обука и може да се користат во бучни средини. Тие го мерат систолниот и дијастолниот притисок со осцилометриска детекција, користејќи или деформабилни мембрани кои се мерат со употреба на диференцијален капацитет или диференцијална пиезоотпорност, и вклучуваат микропроцесор. Го мерат средниот крвен притисок и брзината на пулсот, додека систолниот и дијастолниот притисок се добиваат со помала прецизност отколку со рачни мерачи, исто така и калибрација е потребна. Дигиталните осцилометриски монитори можеби не се препорачливи за некои пациенти, како што се оние со артериосклероза, аритмија, прееклампсија, pulsus alternans и pulsus paradoxus, бидејќи нивните пресметки може да не се корегираат за овие состојби, и во овие случаи, аналоген сфигмоманометар се претпочита кога се користи од обучено лице.
Дигиталните инструменти може да користат манжетна поставена, според точноста и обратен редослед на преносливост и практичност, околу надлактицата, зглобот или прстот. Неодамна, група истражувачи од Државниот универзитет во Мичиген развиле уред базиран на паметни телефони кој користи осцилометрија за да го процени крвниот притисок. Употребениот осцилометриски метод на откривање дава отчитувања на крвниот притисок кои се разликуваат од оние што се одредуваат со аускултација и се разликуваат според многу фактори, како што се пулсниот притисок, отчукувањата на срцето и артериската вкочанетост, иако се тврди дека некои инструменти ја мерат и артериската вкочанетост, а некои можат да детектираат неправилни отчукувања на срцето.
Функционирање
Кај луѓето, манжетната обично се поставува непречено и цврсто околу надлактицата, на приближно иста вертикална висина како срцето додека субјектот седи со потпрена рака. Другите места на поставување на манжетната зависат од видот и може да вклучуваат перка или опашка. Неопходно е да се избере правилната големина на манжетната за пациентот. Премногу мала манжетна резултира со превисок притисок, додека преголемата манжетна резултира со премногу низок притисок. За клинички мерења вообичаено е да се измери притисокот на двете раце во првичните прегледи за да се утврди дали има значителна разлика во притисокот од едната рака до другата. Разлика од 10 mmHg може да биде знак за коарктација на аортата. Ако отчитувањата на двете раце се различни, при подоцнежните прегледи се врши мерење на раката која покажала повисок притисок. Манжетната се надувува додека артеријата целосно не се запре.
Со рачен инструмент, слушајќи ја брахијалната артерија со стетоскоп, испитувачот полека го ослободува притисокот во манжетната со брзина од приближно 2 mmHg по отчукување на срцето. Како што паѓа притисокот во манжетните, се слуша звук на „замавнување“ или удирање (видете Звуци на Коротков) кога протокот на крв прво ќе започне повторно во артеријата. Притисокот со кој започнал овој звук се забележува и евидентира како систолен крвен притисок. Притисокот на манжетната дополнително се ослободува додека звукот веќе не може да се слуша. Ова се запишува како дијастолен крвен притисок. Во бучни средини каде што аускултацијата е невозможна (како што се сцените со кои често се среќаваме во медицината за итни случаи), систолниот крвен притисок може да се чита само со ослободување на притисокот додека не се палпира (чувствува) радијалниот пулс. Во ветеринарната медицина, аускултацијата ретко се користи, а палпација или визуелизација на пулсот дистално од сфигмоманометарот се користи за откривање на систолниот притисок.
Дигиталните инструменти користат манжетна која може да се постави, според инструментот, околу надлактицата, зглобот или прстот, во сите случаи подигната на иста висина како срцето. Тие ја надувуваат манжетната и постепено го намалуваат притисокот на ист начин како рачно мерач, а крвниот притисок го мерат со осцилометриска метода.
Значење
Набљудувајќи го живиниот столб или покажувачот на анероидот, додека го ослободува воздушниот притисок со контролен вентил, операторот ги забележува вредностите на крвниот притисок во mmHg. Вршниот притисок во артериите за време на срцевиот циклус е систолниот притисок, а најнискиот притисок (во фазата на мирување на срцевиот циклус) е дијастолниот притисок. Во аускултаторната метода се користи стетоскоп, лесно нанесен над артеријата што се мери. Систолниот притисок (прва фаза) се идентификува со првиот од континуираните Короткови звуци. Дијастолниот притисок е идентификуван во моментот кога звуците на Коротков исчезнуваат (петта фаза).
Историја
Сфигмоманометарот бил измислен од Самуел Зигфрид Карл Ритер фон Баш во 1881 година. Шипионе Рива-Рочи вовел полесна верзија во 1896 година. Во 1901 година, пионерскиот неврохирург д-р Харви Кушинг донел пример на уредот на Рива-Рочи во САД, го модернизирал и го популаризирал во медицинската заедница. Дополнително подобрување дошло во 1905 година кога рускиот лекар Николај Коротков вклучил мерење на дијастолниот крвен притисок по неговото откритие за „звуците на Коротков“. Вилијам А. Баум го измислил брендот Бауманометар во 1916 година, додека работел за Институтот за продолжување на животот кој врши осигурување и физичко вработување. Во 1981 година, Доналд Нун ја измислил првата целосно автоматизирана манжетна за осцилометриски крвен притисок.
Етимологија
Зборот сфигмоманометар го користи комбинираниот облик на сфигмо- + манометар. Вклучените корени се следните: грчки сфигмос „пулс“, плус научниот поим манометар (од француски manomètre), односно „мерач на притисок“, и самиот кованица од  manos „тенок, редок“ и  метрон „мерка“.
Повеќето сфигмоманометри биле механички мерачи со копчиња или живини столбови, во поголемиот дел од 20 век. Од појавата на електронските медицински уреди, може да се применат и имиња како „метар“ и „монитор“, бидејќи уредите можат автоматски да го следат крвниот притисок на постојана основа.
1902
1902 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1902 година од новата ера, 902. од вториот милениум, 2. од XX век и трета од 1900-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7410 и 7411 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6652 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5662 и 5663 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2655.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1902 година се протега во 4538 и 4539, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4598 и 4599 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2445. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1319 и 1320 исламска година.
Горивомер
Моторни возила
Како што се користи во возилата, горивомерот се состои од два дела:
Единицата за испраќање обично користи пливка поврзана со потенциометар, типично дизајн со печатено мастило во модерен автомобил. Како што резервоарот се празни, пливката паѓа и лизга подвижниот контакт долж отпорникот, зголемувајќи го неговиот отпор. Дополнително, кога отпорот стигне над одредена точка, на некои возила се вклучува и светло за „ниско ниво на гориво“.
Во меѓувреме, показателната единица (обично монтирана на контролната табла) ја мери и прикажува количината на електрична струја што тече низ единицата што испраќа. Кога нивото на резервоарот е високо и тече максимална струја, иглата покажува на „F“ што покажува полн резервоар. Кога резервоарот е празен и тече најмалку струја, иглата покажува на „E“ што покажува празен резервоар; некои возила наместо тоа ги користат индикаторите „1“ (за полно) и „0“ или „R“ (за празно). Системот може да има заштита од дефекти. Ако се појави електричен дефект, електричното коло предизвикува показателот да го прикаже резервоарот како празен (теоретски предизвикувајќи го возачот да го наполни резервоарот) наместо полн (што ќе го доведе возачот во ситуација да остане без гориво без претходно известување). Корозијата или абењето на потенциометарот доведува до погрешни отчитувања на нивото на горивото. Сепак, овој систем има потенцијален ризик поврзан со него. Електрична струја се испраќа низ променливиот отпорник на кој е поврзан пловка, така што вредноста на отпорот зависи од нивото на горивото. Во повеќето автомобилски горивомери, таквите отпорници се наоѓаат на внатрешната страна на мерачот, т.е. внатре во резервоарот за гориво. Испраќањето струја низ таков отпорник има опасност од пожар и ризик од експлозија поврзан со него. Овие сетилници за отпор, покажуваат зголемена стапка на дефект при зголемени додатоци на алкохол во автомобилскиот бензин. Алкохолот ја зголемува стапката на корозија на потенциометарот, бидејќи може да пренесува струја како вода. Апликациите со потенциометар за алкохолно гориво користат методологија со периодичен сигнал што се испраќа за да се одреди нивото на горивото. На таков начин се намалува потенцијалот на корозија. За да се избегне корозијата се бара друг побезбеден, бесконтактен метод за одредување нивото на гориво.
Мојланова стрелка
Од раните 1990-ти, многу мерачи за гориво вклучуваат икона со пумпа за гориво и стрелка, што ја означува страната на возилото на која се наоѓа полнењето гориво. Употребата на иконата и стрелката биле измислени во 1986 година од Џим Мојлан, дизајнер на Ford Motor Company. Откако ја предложил идејата, Ford Escort и Mercury Tracer од 1989 година биле првите возила во кои била вградена. Другите автомобилски компании го забележале додатокот и почнале да го вградуваат во нивните сопствени горивомери.
Летала
Нивовските сетилници на принцип на магнетоотпорност кои денес стануваат вообичаено се применуваат за мали авиони, нудат потенцијална алтернатива за автомобилската употреба. Овие сетилници за нивото на гориво работат слично на примерот на потенциометарот, но запечатениот детектор на пловниот столб ја одредува аголната положба на парот магнети на крајот на пливачката рака. Овие се многу прецизни, а електрониката е целосно надвор од горивото. Неконтактната природа на овие сетилници ја намалува опасноста од пожар и експлозија, а исто така и проблемите поврзани со какви било комбинации на гориво или адитиви на бензин или какви било смеси на горива од алкохол. Сетилниците на основа на магнетоотпорност се погодни за сите комбинации на гориво или течности, вклучувајќи ТНГ и ЛНГ. Овие сетилници, исто така имаат заштита во случај на дефект, со тоа што тие обезбедуваат излез на нивото или ништо.
Системите што мерат големи резервоари за гориво (вклучувајќи подземни резервоари за складирање) може да го користат истиот електромеханички принцип или може да користат сетилник за притисок, понекогаш поврзан со живин манометар.
Принцхефте
Принцхефте (Prinzhöfte) — општина во округот Олденбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа јужно од автопатот 1, кој поминува низ општината.
Општински единици
Кон општината Принцхефте припаѓаат местата:
Општината ја поседува и ексклавата Хенгстерхолц, која се наоѓа во самата општина Гандеркезе.
Кирхзелте
Кирхзелте (Kirchseelte) — општина во округот Олденбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Потокот Клостербах поминува во насока југ-север низ местото. Ја образува источната општинска граница и се влива по 16 километри во Охтум.
Општински единици
Кон општината Кирхзелте покрај главното место припаѓа и местото Клостерзелте. Постои и имотот Ердекенбрик.
Миодраг Лазиќ
Животопис
Неговото семејство се преселило во Скопје. По завршувањето на основното училиште изучил занает. Работел како папуџија. Од првиот ден на вооружената борба на југословенските народи активно се вклучил во борбата против окупаторот. Во 1941 година стапил во партизанска единица. При формирањето на Четвртиот краљевачки баталјон стапил во неговите редови и учествувл во сите битки што ги водел браталјонот против непријателот. Во 1941 година во борба со непријателот, храбро загинал.
СОНЦЕ. Коалиција за Европа
На вонредните парламентарни избори во 2008 година, коалицијата „СОНЦЕ. Коалиција за Европа“ доби 23,31% од гласовите и 27 пратенички места, значително губејќи ја владејачката партија ВМРО-ДПМНЕ.
Ретапамулин
Ретапамулин е локален антибиотик. Тоа е првиот лек од новата класа на плевромутилински антибиотици што е одобрен за човечка употреба. Се продава како маст под брендовите Altabax и Altargo.
Ретапамулинот беше одобрен од Управата за храна и лекови на САД во април 2007 година за третман на бактериски инфекции на кожата како што е импетиго. Во мај 2007 година, ретапамулин доби одобрение во ЕУ од Европската агенција за лекови за истата индикација.
Клиничките испитувања покажале ефикасност на лекот против одредени грам-позитивни бактерии, вклучително и MRSA.
Индикации
Ретапамулин е индициран за локален третман на импетиго поради Staphylococcus aureus (S. aureus осетлив на метицилин) или Streptococcus pyogenes.
Механизам на дејство
Ретапамулин е инхибитор на синтезата на белковините. Лекот селективно ја инхибира бактериската белковинска синтеза преку интеракција на место на 50S подединица на бактерискиот рибозом преку интеракција која се разликува од другите антибиотици.
Градски стадион Пехчево
Градскиот стадион Пехчево - фудбалски стадион со сместивост од околу 1.200 гледачи. Со него стопанисува компанијата Кит-Го, а корисник на стадионот е ФК Кит-Го. Стадионот претставува дел од спортскиот комплекс Гогов.
Историја
Во 2016 година, била изградена нова северна трибина со сместивост од околу 1,200 седишта. Инвеститори биле Кит-Го компанијата и Хотел Гогов, односно главните спонзори на ФК Кит-Го, како и Општина Пехчево.
Лос Анџелес Чарџерс
Лос Анџелес Чарџерс (англиски: Los Angeles Chargers) ― професионален фудбалска екипа од Соединетите Држави со седиште во метрополитенската област Лос Анџелес. Чарџерс се натпреваруваат во Националната фудбалска лига (НФЛ) како член на Западната дивизија на Американската фудбалска конференција (АФК) и ги играат своите домашни натпревари на Стадионот Софи во Инглвуд, Калифорнија, кој го делат со Лос Анџелес Ремс.
Чарџерс биле основани во Лос Анџелес, во 1959 година, а почнале да играат во 1960 година како основачки член на Американската фудбалска лига (АФЛ). Тие ја поминале својата прва сезона во Лос Анџелес пред да се преселат во Сан Диего во 1961 година за да станат Сан Диего Чарџерс. Тимот се приклучил на НФЛ како резултат на спојувањето на АФЛ-НФЛ во 1970 година. Во 2017 година, Чарџерс се преселиле во Лос Анџелес по 56 сезони во Сан Диего, една година откако Ремс се преселиле во градот откако поминале 21 сезона (1995–2015) во Сент Луис. Тимот претходно играл во Меморијалниот Колосеум во Лос Анџелес за време на нивниот прв престој во Лос Анџелес, стадионот Балбоа и стадионот Сан Диего (исто така познат како Стадионот „Џек Марфи“ и Стадионот Квалком) додека бил во Сан Диего и Дигнити хелт спортс парк (порано наречен СтубХаб сентер) од 2017 до 2019 година, додека Стадионот СоФи бил во изградба.
Чарџерс го освоиле првенството во АФЛ во 1963 година, и стигнале до разигрувањето на АФЛ пет пати и натпреварот од првенството на АФЛ четири пати пред да се приклучат на НФЛ. Оттогаш, Чарџерс направиле 15 учества во разигрувањето и забележале четири настапи во натпреварот од првенството на АФК. Во 1994 година, Чарџерс го освоиле своето прво и единствено првенство на АФК и се соочиле со Сан Франциско 49ерс (Фортинајнерс) во Супер Боул XXIX, губејќи со 49–26. Чарџерс имаат осум играчи и еден тренер примени во Куќа на славните за професионален фудбал: широк примач Ленс Алворт (1962–1970), одбранбен краен играч Фред Дин (1975–1981), заден четвртерец Ден Футс (1973–1987), главен тренер и главен раководител Сид Гилман (1960-1969, 1971), широко примач Чарли Џојнер (1976-1986), напаѓачки линиец Рон Микс (1960-1969), тесен заден играч Келен Винслоу (1979-1987), линиски заден играч Џуниор Сеу (19290) и повратен заден играч Ладејнијан Томлисон (2001–2009).
Години на Сид Гилман (1960–69)
Чарџерс биле основани со седум други екипи од Американската фудбалска лига во 1959 година. Тие започнале да играат во АФЛ во Лос Анџелес следната година во 1960 година. Првичниот сопственик на Чарџерс бил наследникот на хотелот „Барон“ Хилтон, син на основачот на Хилтон Хотели Конрад Хилтон. Според службената мрежна страница на Куќата на славните за професионален фудбал, Барон Хилтон се согласил откако неговиот главен раководител, Френк Лихи, го избрал името Чарџерс, кога купил франшиза од АФЛ за Лос Анџелес: „Ми се допадна затоа што извикуваат „тргни“ (англиски: charge, чарџ) и слушајќи го клеронот на Стадионот Доџер и на натпреварите во УСК“.
Преселба во Сан Диего (1961)
По сезоната 1960, имало гласини дека тимот размислувал за преселба во Сан Диего, Атланта или Сиетл. Во јануари 1961 година франшизата објавила дека бил склучен договор со Сан Диего да игра на Стадионот Балбоа во Балбоа Парк.
Тие играле за целото десет сезонско постоење во АФЛ, пред да се спои новата лига со постарата НФЛ. Нивниот единствен тренер за десетгодишниот живот на АФЛ бил Сид Гилман, член на Куќата на славните, кој бил широко признат како голем напаѓачки изумител. Раните години во АФЛ на Сан Диего Чарџерс биле истакнати со извонредната игра на широкиот примач Ленс „Бамби“ Алворт со 543 приеми за 10.266 јарди во неговата кариера во 11. АФЛ/НФЛ сезона. Покрај тоа, тој поставил професионален фудбалски рекорд на последователни натпревари со прием (96) во текот на неговата кариера.
Ера на Јуџин Клајн (1966-1983)
Хилтон ги продал Чарџерс на група предводена од Џин Клајн и Сем Шулман во август 1966 година.
Во 1970 година, Чарџерс биле ставени во дивизијата АФЦ Запад по завршувањето на спојувањето АФЛ/НФЛ. Но, дотогаш, Чарџерс паднале во тешки времиња; Гилман, кој се вратил како главен раководител, се пензионирал во 1971 година, а многу од играчите на Чарџерс од 1960-тите веќе или се пензионирале или биле разменети. Чарџерс добиле играчи ветерани како Дикон Џонс и Џони Јунитас; сепак, тоа било во подоцнежните фази од нивните кариери и екипата се борела, ставајќи се на третото или четвртото место на АФЦ Запад секоја година од 1970 до 1978 година. Во текот на сезоната 1973 година, Чарџерс биле вклучени во првиот голем скандал со дрога во НФЛ. Меѓутоа, истата година, дебитантот од Орегон по име Ден Футс послужил како катализатор за враќањето на Чарџерс на слава како што течеле 1970-тите.
Години на Дон Кориел (1978-1986)
Чарџерс го ангажирале главниот тренер Дон Кориел во 1978 година, кој останал да ја тренира екипата до 1986 година. Кориел развил напаѓачка шема и филозофија позната како Ер Кориел, позната и како „Кориелов напад“ или „вертикален напад“. Со Ден Футс како заден играч, нападот на Сан Диего Чарџерс бил меѓу најголемите и највозбудливите додавачки напади во историјата на НФЛ, поставувајќи лигашки и поединечни напаѓачки рекорди. Чарџерс ја воделе лигата со рекорд во НФЛ шест последователни години од 1978 до 1983 година и повторно во 1985 година. Тие, исто така, ја воделе лигата во вкупни јарди во нападот 1978-83 и 1985 година. Под покровителство на Кориел, Ден Футс, широкиот приемач Чарли Џојнер и тесниот краен играч Келен Винслоу процветале на теренот и сите ќе бидат примени во Куќата на славните на професионалниот фудбал. Чарџерс се стекнале со четири последователни настапи во разигрувањето (1979-82) за време на ерата на Ер Кориел, вклучително и три првенства во Западната дивизија на АФК (1979-81). Како и да е, тие не успеале да стигнат до Суперболот, вклучително и два последователни порази во натпреварот од првенството на АФК во 1980 и 1981 година.
И покрај тоа што повторно се пласирале во разигрувањето за време на скратената, поради штрајк, сезона во 1982 година, Чарџерс го пропуштале разигрувањето секоја сезона од 1983 до 1991. Во 1984 година, Клајн ја намалил платата подготвувајќи се за продажба на франшизата, испраќајќи ги одбранбените играчи Џонсон и Келчер во Сан Франциско, каде што му се придружиле на Дин и го нападнале Били Шилдс за уште едно првенство на 49ерс во Супер Боул XIX.
Ера на семејството Спанос (1984–денес)
Алекс Спанос купил мнозински посед во Сан Диего од Клајн на 1 август 1983 година. Семејството на Спанос сè уште поседува 97% од тимот, а до неговата смрт во 2016 година, Џорџ Перникано ги поседувал останатите 3%. Ал Саундерс бил именуван за седми главен тренер во историјата на Чарџерс во 1986 година по оставката на Кориел во средината на таа сезона. Во 1988, Футс се пензионирал по 15-годишна кариера во која поставил седум рекорди во НФЛ и 42 клупски рекорди, и станал вториот најплоден пасувач во НФЛ на сите времиња со 43.040 јарди. Бројот на дресот на Фоутс (14) бил повлечен на полувремето од натпреварот „Ден Футс“ во Сан Диего. Во 1989 година, Ден Хенинг, поранешен заден четвртерец на Чарџерс, помошник на Вашингтон Редскинс и главен тренер на Атланта Фалконс, бил прогласен за осми главен тренер во историјата на Чарџерс. Првата година, повратниот заден играч Мерион Батс поставил клупски рекорд со 39 носења и рекорд на екипен дебитант со 176 јарди во победата на Чарџерс од 20–13 во Канзас Сити. По тригодишен престој како директор за фудбалски операции, Стив Ортмаер бил ослободен по сезоната и заменет со Боби Бетард.
Години на Боби Рос (1992-1996)
По трисезонскиот престој на Хенинг со Чарџерс, Боби Рос бил ангажиран како деветти главен тренер во 1992 година. Дополнително, Чарџерс го купиле задниот четвртерец Стен Хемфрис во трампа со Вашингтон Редскинс. Чарџерс ги загубиле своите први четири натпревари од сезоната и се вратиле за да станат првиот тим со 0-4 што влегол во плеј-офот бидејќи победиле на 11 од последните 12 натпревари и ја освоиле титулата во АФЦ Запад. Рос бил прогласен за тренер на годината во НФЛ за драматичниот пресврт на Чарџерс од Професионалната фудбалска недела. Во првата рунда од разигрувањето, Чарџерс ги елиминирале Чифс со 17-0, но Делфинс ги елиминирале Чарџерс во дивизиското разигрување за да ги елиминираат Чарџерс. Во 1993 година, Чарџерс завршиле со 8-8 (четврти во нивната дивизија).
Тарантела
Со терминот тарантела се означуваат некои традиционални танци и соодветните музички мелодии од Јужна Италија, кои се главно со брзо темпо.
Историски развој
Првиот историски извор датира од почетокот на XVII век и од неговото прво појавување танцот е поврзан со сложениот и ритуален феномен на апулскиот тарантизам. Иако знаеме некои мотиви на тарантела од седумнаесеттиот и осумнаесеттиот век, не би можело со сигурност да се знаат формите на танц во тие векови поради недостатокот на кореографски анотации од тоа време и се однесуваат на популарните класи кои го практикувале овој танц.
Веројатно потекнува од околината на Таранто, во 19 век тарантелата станала еден од најпознатите амблеми на Кралството Две Сицилии и нејзиното име ги заменило имињата на различни танци, кои постоеле претходно во различни области на Јужна Италија, со што станал најпознат италијански танц во странство. Проширувањето на терминот било току големо, што го објаснува фактот што денес разни видови популарни танци и танцова музика го носат името „тарантела“.
Помеѓу 18 и 20 век, многу учени композитори биле инспирирани од мотивите и ритмите на јужните традиции, така што компонирале и формирале посебен жанр на културна тарантела за себе. Најпознатата „културна“ варијанта е веројатно онаа компонирана за глас и пијано од Џоакино Росини, насловена La danza, која била осмислена за оркестарска изведба, заедно со други пијанистички дела од Росини, од Оторино Респиги во 19 век. Друг пример за тарантела во класичната музика е Тарантела на Фрајдерик Шопен од 1841 година; згора на тоа да се потсетиме и на Тарантела од балетот Пулчинела на Стравински од 1920 година и Тарантела, преземена од Дванаесетте детски парчиња оп. 65, компонирана од Сергеј Прокофјев во 1936 година.
Етимологија
Името „тарантела“ потекнува од „taranta“ (тарантула), дијалектален термин на јужните италијански региони за да го означи Lycosa tarentula, отровен пајак, распространет во Јужна Европа, а особено во селата на Таранто, од каде што го добил и своето име. Во тие области танцот на тарантелата е делумно поврзан со терапијата на каснувањето од тарантула. Според традицијата, отровот на овој пајак има различни ефекти, според локалните верувања: меланхолија, грчеви, психичка нелагодност, вознемиреност, физичка болка и морално страдање.
Оној кој бил каснат или верувал дека е каснат од тарантула (но и од скорпии, инсекти или разни влекачи) тежнеел кон претерана активност и користел кореографско-музички терапии, особено ефективни за време на празникот Свети Петар и Павле, кои преку инсистирањето на практикување на танцот, предизвкувале исфрлање на отровот преку потта и лимфата. За проучување на феноменот на тарантизам во Италија, е особено важно делото на Ернесто де Мартино (La terra del rimorso). Меѓутоа, не сите форми на танц биле поврзани со оваа појава: се играло и на јавни настани (верски празници, одење на аџилак во светите места, земјоделски прослави) и приватни (свадби, крштевки итн.) како израз на религиозност и радост.
Не е незначително потеклото што некои музички историчари му го припишуваат на градот Таранто поради потеклото на танцот, порано наречено Tarantedde.
Во двата случаи, терминот потоа ќе продолжи да ги опишува сите „народни“ форми на музика и танц во Централно-Јужна Италија.
Варлам Шаламов
Варлам Тихонович Шаламов (1907-1982) - руски писател, поет и новинар.
Животопис
Шаламов бил затвореник во логорот Гулаг. Во 1956 година, тој бил рехабилитиран и му било дозволено да се пресели во Москва, каде работел како дописник на книжевното списание „Москва“.
Творештво
Своите искуства од заробеништвото во Гулаг, Шаламов ги опишал во збирката раскази „Приказни од Колима“. Неговите логорски раскази биле прокриумчарени на Запад, каде биле издадени во 1966 година, а во Русија биле објавени како самиздат. Целосното издание на овие раскази се појавило во Лондон во 1978 година, и тоа на руски и на англиски јазик.
Црни бисери (филм)
„Црни бисери“ — филм на режисерот Тома Јаниќ од 1958 година. Главните улоги ги играат: Северин Бијелиќ, Михајло Викторовиќ, Милан Ајваз и Ѓорѓе Јелисиќ.
Синопсис
На островот Бадија во близината на Корчула се наоѓа казнено-поправен дом. Воспитувачите настојуваат позитивно да влијаат врз „црниет бисери“, како што ги нарекуваат децата-штитеници на домот, а кои управата ги смета за непоправливи. Набргу, децата го запознаваат Марсовец, турист кој им предлага да го поправат стариот заринкан брод и со него да заминат на патување по светот. Децата веднаш го прифаќаат Марсовец и воодушевено ја прифаќаат идејата, но набргу откриваат дека тој е, всушност, новиот управник на домот, Марко. Соочени со забраната за работа на бродот и со бројните последици од нивните постапки, децата прават сè за да му докажат на новиот управник дека треба да има доверба во нив.
Фелисберто Ернандез
Фелисберто Ернандез (шпански: Felisberto Hernández; 1902-1964) - уругвајски писател.
Животопис
Ернандез е роден во Монтевидео, во 1902 година. На шестгодишна возраст се запишал во католичко училиште, на деветгодишна возраст почнал да учи да свири на клавир, кога имал 15 години, веќе свирел на проекциите на немите филмови, а подоцна одржувал концерти по провинциските места.
Творештво
Ернандез е најпознат како автор на кратки раскази. Свежината на стилот, необичните метафори и јасниот, богат јазик го прават различен од другите латиноамерикански писатели. Неговото книжевно дело е тесно поврзано со музичката кариера. Неговата најпозната книга е „Никој не ги палеше светилките“ која ги содржи неговите најпознати раскази, како: „Изгубениот коњ“, „Балкон“, „Никој не ги палеше светилките“, „Крокодил“, „Поплавената куќа“ итн.
Рено Клио
Рено Клио (Renault Clio) – автомобил што го произведува француската фабрика за автомобили Рено. Се произведува од 1990 година.
Историјат
Рено Клио е супермини возило, кое било лансирано во 1990 година, и моментално е актуелна четвртата генерација од 2012 година. Клиото има голем комерцијален успех и константно е еден од најпродаваните автомобили во Европа. Му се припишуваат големи заслуги за враќање на Реноовата репутација која било сериозно разнишана во текот на 1980-тите години. Рено Клио е единствен автомобил, покрај Фолксваген голфголфот кој двапати бил прогласуван за најдобар европски автомобил на годината, 1991 и 2006 година. Во Јапонијау се продава под називот Лутеција (Renault Lutecia), бидејќи Хонда го поседува правото на името „Клио“.
Клио I (1990–1998)
Клиото од првата генерација било претставено на саемот во Париз во 1990 година, како замена за Рено 5. Во 1991 година ја добило титулата европски автомобил на годината. Било редизајнирано во 1994 и 1996 година. Биле вградувани бензински мотори од 1,2 (54 и 58 КС), 1,4 (75 и 79 КС), 1,8 (88, 90, 107, 109 и 135 КС), 2,0 Клио Вилијамс (147 КС) и дизел-мотор од 1,9 (64 КС).
Клио II (1998–2005)
Рено Клио 2 се појавил во 1998 година, а освежувања доживеал во 2001 и 2004 година. Во понудата на мотори доминирале малите бензински мотори 1,2 со 58 и 75 КС, но понудени биле мотори и од 1,4 (75, 95 и 98 КС), 1,6 (90 и 107 КС), 2,0 Клио спорт (169, 174 и 180 КС) и 3,0 л (226 и 254 КС). Од 2002 година добил еластичен дизел-мотор со 65 и 82 КС. Голема популарност стекнал со доверливоста на едноставната конструкција и добра понуда на простор напред. Во 1999 година Рено ја лансирал верзијата седан со четири врати со име Рено симбол за пазарите во Турција и Источна Европа, односно рено талија за Средна Европа. Моделот бил наменет за пазари во развој каде седаните се традиционално посакани од хечбек верзиите, пред сè во Источна Европа каде талија била поевтина од Клиото.
Клио III (2005–2012)
Третата генерација се појавила во 2005 година на саемот за автомобили во Франкфурт. Развиен е во соработка со Нисан. Значително е поголем и потежок од претходните генерации. Првпат се користела картичка за стартување на автомобилот.. Клио III во 2005 година на креш тестовите Euro NCAP добил максимални пет ѕвездички. Во 2006 година ја добил титулата европски автомобил на годината. Верзијата караван била претставена во 2007 година под името спортс турер. Редизајниран бил во 2009 година кога го добил новиот изглед на предниот дел. Во ентериерот биле вградувани поквалитетни материјали и бил подобро опремен од моделите пред редизајнот. Користел бензински мотори од 1,0 (58 и 77 КС), 1,2 (54, 58, 60, 76 и 101 КС), 1,4 (75, 80 и 98 КС), 1,6 (88, 110 и 112 КС), 1,7 (90 КС), 1,8 (95, 110 и 137 КС), 2,0 (135, 145, 172, 182 и 197 КС), 3,0 (230 и 255 КС) и дизел-мотори од 1,5 (65, 68, 82, 86, 90, 101 и 106 КС) и 1,9 (68 и 80 КС).
Клио IV (2012–2019)
Четвртата генерација била претставена во 2012 година на саемот за автомобили во Париз. Значајна разлика од претходната генерација е меѓуоскиното растојание кое е значително поголемо и е близу до она на компактен автомобил. Незначително е подолг и поширок од претходната генерација. Клио IV на пазарот е достапен исклучиво како модел со пет врати, за разлика од претходните генерации кога моделите биле со три и пет врати. Во почетокот на 2013 година излегла верзијата караван. Рачките на задните врати се скриени во столбот. Ентериерот се одликува со елегантен дизајн, со инструмент-табла чиј изглед потсетува на облик на авионско крило. Опремен е со дигитален брзиномер, додека на централната конзола со минималистички изглед се сместени инфо-забавниот систем и навигацијата, а 7-инчниот екран е стандарден во одредени пакети опрема. . Осим у Француској модел се производи и у Турској.
Клио IV во 2012 година на креш тестовите Euro NCAP добил максимални пет ѕвездички. Користи бензински мотори од 0,9 (90 КС), 1,2 (75 КС) и дизел-мотори од 1,5 (75 и 90 КС
Маргарет Атвуд
Маргарет Атвуд (англиски: Margaret Atwood; 1939, Отава, Канада) — канадска писателка.
Животопис
Маргарет Атвуд е родена во Отава, државата Онтарио, во 1939 година.