Хенри_VIII_(драма)
Резиме
Драмата започнува со предговор (лик, непознат во дrуги околности), кој нагласува дека публиката ќе види сериозна драма, и апелира до публиката, „првите и најсреќни слушатели од градот” да „бидете тажни, како што ќе ве направиме”. Чин I започнува со разговор помеѓу Војводите на Норфолк и Бакингам и Лорд Ејбергавени. Нивните говори ја искажуваат нивната заемна огорченост поради немилосрдната моќ и арогантната горделивост на Кардиналот Волси. Волси поминува преку сцената со своите придружници и го искажува своето непријателство кон Бакингам. Подоцна Бакингам е уапсен поради обвиненија за предавство – дело на Волси. Втората сцена во драмата ги претставува Кралот Хенри VIII и ја покажува неговата доверба во Волси како негов миленик. Кралицата Кетрин влегува да приговори на злоупотребата на Волси врз даночниот систем за свои цели; Волси се брани, но кога Кралот ги отповикува мерките на Кардиналот, Волси шири гласови дека тој самиот е одговорен за постапката на Кралот. Кетрин, исто така, повикува на апсење на Бакингам, но Волси го брани правејќи го надзорникот на Војводата главен осомничен. По сослушувањето на надзорникот, Кралот наредува да се започне со судењето на Бакингам. На гозба организирана од Волси, Кралот и неговите придружници влегуваат маскирани. Кралот танцува со Ан Болејн. Двајца анонимни господа го отвораат вториот Чин, едниот давајќи му на другиот извештај за судењето на Бакингам за предавство. Самиот Бакингам влегува, под стража откако е прогласен за виновен и се збогува со своите следбеници и со публиката. По неговото излегување, двајцата господа го озборуваат кралството, особено непријателството на Волси кон Кетрин. Следната сцена го покажува Волси кој почнува да презема чекори против Кралицата, додека благородните Норфолк и Сафолк набљудуваат критички. Волси ги запознава Кардиналот Кемпиус и Гардинер со Кралот; Кемпиус е дојден да служи како судија во судењето коешто Волси го подготвува за Кетрин. Ан Болејн е прикажана како разговара со Старата Дама која е нејзина придружничка. Ан го искажува своето разбирање за проблемите на Кралицата; но потоа управникот на кралскиот имот влегува да ја информира дека Кралот ја назначил за маркиза на Пембрук. Штом управникот си заминува, Старата Дама се шегува со Ан за неочекуваната наклонетост на Кралот кон неа. Екстравагантно поставената сцена на судење, го прикажува сослушувањето на Кетрин пред Кралот и неговите двојрани. Кетрин му забележува на Волси за неговите интриги против неа, и одбива да остане за пресудата. Но, откако Кралот го брани Волси и наведува дека неговите сопствени двоумења во врска со легалноста на нивниот брак довеле до судењето. Кемпиус протестира дека сослушувањето не може да продолжи во отсуство на Кралицата, а Кралот со тешко срце ја одложува пресудата. Волси и Кемпиус се соочуваат со Кетрин среде нејзините дворски дами; Кетрин емоционално протестира заради начинот на кој е третирана. Норфолк, Сафолк, Сури и Управникот на кралскиот имот се прикажани како планираат заговор против Волси. Пратка од писма на Волси за Папата се преадресирани до Кралот; писмата покажуваат дека Волси игра дволична игра, се спротивставува на планираниот развод на Хенри од Кетрин кај Папата, додека го поддржува кај Кралот. Кралот го искажува своето незадоволство кон Волси и тој за првпат сфаќа ја изгубил наклонетоста на Хенри. Благородниците го исмеваат Волси, а Кардиналот го испраќа својот следбеник Кромвел настрана, за да не биде убиен кога Волси ќе го изгуби статусот. Двајцата господа се враќаат да ја проследат и прокоментираат богатата поворка, за крунисувањето на Ан Болејн за Кралица, која поминува преку сцената во нивно присуство. Подоцна им се придружува трет господин, кој им носи нови вести за кралското озборување – зголемувањето на кралската наклонетост кон Томас Кромвел и заговорот против Кренмер, Архепископот на Кантербери. Прикажана е Кетрин, болна; има привидение на духови кои танцуваат. Кардиналот Кемпиус ја посетува; Кетрин ја искажува својата непрекината лојалност кон Кралот и покрај нивниот развод и и посакува се најдобро на новата Кралица. Кралот го повикува нервозниот Кранмер да се појави и ја искажува својата поддршка; подоцна, кога непочитување е искажано кон Кранмер од страна на Кралскиот совет, Хенри ги критикува и ја искажува својата наклонетост кон свештеното лице. Ан Болејн раѓа ќерка, идната Кралица Елизабета. Во последните сцени од драмата, портирот и неговите луѓе негодуваат за обидувањето да ја контролираат големата и ентузијастична толпа од луѓе која присуствува на крштевката на бебето Елизабет; друга пространа поворка е проследена со предвидување за идното величествено владеење на новородената принцеза, и епилогот на драмата.