cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Децентрализација на Република Македонија
Клучни сегменти
Со реформата на локалната самоуправа ќе се зајакнат фискалниот капацитет, капацитетот на човечки ресурси и политичкиот капацитет на општините, за:
За да се постигнат овие цели, Владата на Република Македонија:
Реформата на локалната самоуправа во Република Македонија не се соочува само со вообичаените проблеми што ги следат ваквите сложени реформи, туку се соочува и со проблемите кои се специфични за земјите во транзиција.Реформата не може да се спроведе без да се земе предвид поширокиот контекст на економската состојба во земјата.
Динамика на процесот на децентрализација
Во 2002 година бил донесен Законот за локална самоуправа со кој се дефинирале надлежностите на општините. Така, според овој закон, „општините самостојно, во рамките на законот, ги уредуваат и вршат работите од јавен интерес од локално значење, утврдени со овој или друг закон и се одговорни за нивното вршење.“
Спроведувањето на процесот на децентрализација во Македонија започнал со т.н. „нулта фаза“ односно фазата во која се обезбедиле минимум неопходните капацитети за финансиско управување од страна на општините; потоа следела првата фаза, во која било предвидено преземање на имотот и обврските во со врска децентрализираните надлежности; и втората фаза, во која општините ги презеле надлежностите за донесување одлуки во врска функционирањето на буџетските корисници.
Варваринден
Варваринден или Варвинден — еден од поголемите христијански празници од зимскиот циклус којшто е непроменлив празник и секогаш се паѓа на 4 декември, односно на 17 декември по стариот календар. Меѓу народот постои верување дека не се оди никаде на гости на овој ден, туку дека се седело дома. Се верува дека денес кој прв влезе дома таква ќе биде годината. Кој ќе те полази таква среќа ќе ти донесе, затоа народот верувајќи во ова гледал прво мало дете да ти стапне прво дома па среќа ,радост, мила да ти биде годината. Или пак тој што ќе влезе да носи леб со него – за бериќет. Празникот на Светата великомаченица Варвара народот најчесто го поврзува со заварување (затекнување), варење и сл. Во народните сфаќања Варвара се поврзува со преминот од есен во зима. Се верува дека од Св.Варвара до Св.Игнатиј Богоносец денот се „крева“, се зголемува колку иглен врв; дека на Св.Варвара денот и ноќта се еднакви или дека Сонцето се врти кон летото. Најчесто Св.Варвара се сфаќа како покровителка на сипаницата и други детски болести, а конкретната претстава за неа ја сочинува митолошкиот лик на болеста- стара, грозна и зла бабичка. Света Варвара е типично женски празник. Народните претстави за празникот и обредноста на Св.Варвара упатуваат на древните женски култови, преосмислени во христијански дух и врзани со култот на Светицата-Големата Божица Мајка.
Житие
Света Варвара е родена во градот Илиопол Мисирски, од богат татко по име Диоскор, но во верата незнабожец. Својата ќерка единица, мудра во умот и убава во ликот, Диоскор ја затвори во висока кула, ја опкружи со секакви удобности, ѝ даде слугинки да ја служат, ѝ постави идоли за поклонување, ѝ изгради бања со два прозорци. Гледајќи ги низ прозорецот земјата долу и ѕвезденото небо во висините, на Варвара ѝ се отвори умот со Божествената благодат, па Го позна единствениот вистински Бог и Создател, иако немаше никого од луѓето за учител во тоа. А кога нејзиниот татко еднаш се оддалечи од градот, таа излезе од кулата и по Божја Промисла се сретна со некои христијанки коишто ѝ ја јавија вистината на Христовата вера. Срцето на Варвара пламна со љубов кон Господ Христос. Таа нареди да се пресече и трет прозорец на бањата за да бидат трите прозорци симбол на Света Троица; на една карпа во бањата нацрта со прстот крст и крстот се вдлаби во каменот како врежан со железо; од нејзините стапала на подот од бањата избиваше извор со вода којашто подоцна на мнозина им донесе исцеление од болестите. Кога дозна Диоскор за верата на својата ќерка, сурово ја биеше, ја протера од кулата и ја гонеше за да ја убие. Карпата се отвори и ја скри Вравара од суровиот татко. Кога му се јави повторно, татко ѝ ја однесе пред началникот Мартијан, на кого што му ја предаде за мачење. Невината Варвара ја расоблекоа и ја биеја, додека целото тело не ѝ го прекрија во рани и крв. Во затворот ѝ се јави Самиот Господ со ангели и ја исцели. Кога го виде тоа една жена Јулијанија и самата посака мачеништво. Обете беа ужасно мачени и со исмевање ги водеа по градот. Им ги отсекоа градите и од нив истече многу крв. Најпосле ги изведоа на губилиште, каде што таткото самиот си ја закла ќерката, а војниците ја заклаа Јулијанија. Истиот тој ден удри гом во куќата на Диоскор и ги уби него и Мартијан. Света Варвара пострадала во 306 година. Нејзините чудотворни мошти почиваат во Киев. Прославена во Небесното Царство, Св. Варвара многупати им се јавува на мнозина, понекогаш сама, а понекогаш со Пресвета Богородица.
Македонија
Култот на Светата маченица Варвара особено популарен бил во Разлошко каде што се верува дека таа била од овој крај и дека тука настрадала. Овде се изведуваат интересни обичаи, се празнува со собири и панаѓури. Тогаш девојките и момчињата се облекувале во специјална облека, со специјални капчиња на главите оделе кај црквата „Света Петка“ над селото, таму играле и пееле, а потоа се враќале и во групи, ужинале во некоја куќа каде што специјално за нив се готвела храна. Потоа пак играле и пееле повеќе обредни песни меѓу кои и „Света Варвара букосава Свети Никола“. Останало запишано дека на 4 декември луѓето се собирале кај изворот со топла и лековита вода да се измијат за здравје и исцелување од секакви болести. Од 1850 година ова празнување било пренесено на средата по Велигден зашто во зима било студено, со снег. Инаку, преданието вели дека светата маченица Варвара потекнувала од овој крај и тука страдала. На местото каде што е убиена излегла вода со црвеникава боја за која се смета дека е од нејзината крв.
Во Радовиш на овој ден подготвувале пченка за варење за да се заварат (затечат) бучуци жито. Во овој крај со Варвара бил поврзан обичајот „полазувајне“ што се среќава и во други краишта на Македонија, иако во некои места овој обичај е поврзан и со некои други празници. Имено тој прв што ќе влезе во куќата наутро се вика „полезник“. Се смета дека е добро тој да е човек со „лесен полез“ поради што поканувале луѓе што ги сметале за среќни први да дојдат наутро и да бидат полезници. Полезникот носел неколку сламки и велел: „Дујде Света Варвара сус гуденца, сус пиленца, сус детенца, и бериќет и здравје и ксмет да имате во куќата“. Полезникот го честеле со кафе, слатко и др. а му давале и пари.
Обичаи поврани со полезник се изведувале и во Гевгелиско каде што овој обичај се изведувал на Мартинци. Освен тоа домаќинката мешала повеќе житни култури (пченка, јачмен, овес, просо и др.) ги варела и им ги давала на кокошките да им се разварат цревата и да несат повеќе јајца во текот на годината.
Варење жито на овој ден се среќава и во Кумановско. Овде најчесто во ѓезве вареле пченка и пченица (мешан бериќет) и сите од куќата каснувале утрото пред да одат на работа. Тоа се правело за да не се запече полето да биде влажно како водата во ѓезвето и да тера бериќетот. Истиот ден се јадел варен грав за да не го тепа град полето. Во Велешко верувале дека од Варвара до Игнат денот се кревал колку врв од игла, а од Игнат до Васил пак како врв од игла.
Во Велешко верувале дека од Варвара до Игнат денот се кревал колку врв од игла, а од Игнат до Васил пак како врв од игла. Култот на Света маченица Варвара особено популарен бил во Разлошко каде што се верува дека таа била од овој крај и дека тука настрадала. Овде се изведуваат интересни обичаи, се празнува со собири и панаѓури. Се вели дека празникот Варвара е на средината на Божиковите пости. Тогаш девојките и момчињата се облекувале во специјална облека со специјални капчиња на главите оделе кај црквата Света Петка над селото,тамо играле и пееле, а потоа се враќале и во групи ужинале во некоја куќа каде што специјално за нив се спремало храна. Потоа пак играле и пееле повеќе обредни песни меѓу кои и "Света Варвара букосава Свети Никола".
Бугарија
За да ја умилостиват и прогонат „баба Шарка“ жените подготвуваат на денот на Света Варвара обредно вариво „варвара“ од различни пченични и грашести зрна, го засладуваат со мед и го раздаваат на соседите и децата. Во регионот на Софија (Дупнишко), непарен број деца палат голем оган на крстопат, секое од нив во свое (или зедничко) грне вари леќа и лапнуваат по три зрна. Покрај огнот мајките им раздаваат пченични пити (погачи) и ракија. Секое од нив по трипати го прескокнува огнот по што заминуваат. Леќата и гламните (остатокот од дрвата во огнот) се користат за лекување од голема сипаница и други болести. Постои и верување односно забрана да не се варат грав и леќа на Св.Варвара за да не остава сипаницата белези со големина на тие зрна. Во Добруџа и Тракија жените раздаваат намачкани со мед пресни пити за здравје на децата или некаде тоа се прави за здравје на сите луѓе и добитокот. Една од питите ја оставаат на полицата или на греда на таванот „за баба Шарка ако дојде да ја земе и да не ги зафаќа луѓето“. Спроти Варвара крај измачканото огниште се поставува трпеза за сипаницата со медена пита, мед, сол, вода; оставаат крпа и перница до софрата. Во југоисточните бугарски краеви спроти празникот е првата “кадена вечера“. Свеќа од неа се чува, се вика варварска и се пали при тешки пораѓаи на добитокот, кога грми и кога паѓа град. Св.Варвара се почитува и како празник во чест на домашните птици. Утредента домаќинката им дава на кокошките од варивото, на кое црта со јаже круг- да се множат и да се чуваат. Претходниот карактер на празникот се врзува со моминските гатања за мажење. Иако ретко - христијанизираниот лик на светицата покажува врска со наречниците (митол.). Само во одделни села на Североисточна Бугарија трите дена на светците Варвара, Сава и Никола се почитуваат и како волчји празници. Се среќава и верувањето дека Сава и Варвара се два куци волка, коишто одат последни од групата од пет волци. Во Годечко, Трнско, Радомирско и Ќустендилско, каде што Света Варвара се нарекува „Женска Коледа“ дотерани девојки и момци со торбички на рамо-варварки, варварици – ги обиколуваат селските домови, пеат обредни песни и благословуваат за здравје и бериќет.
Дујгас (Долно Лакочереј)
Дујгас  — археолошко наоѓалиште во охридското село Долно Лакочереј. Наоѓалиштето претставува населба од римско време. Во лозјето на Ј.Грозданоски, кое лежи на околу 100 м североисточно од селото, се откриени делови од хипокауст кои упатуваат на постоење на терми. Во лозјето на К. Маноски се откриени остатоци од градби, а по површината има грамади од камења, фрагменти од питоси и керамички садови. .
Тордоја
Тордоја — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 125 жит./км2, население од 4847 жители (2004).
Антибиограм
Антибиограм е резултатот на in vitro испитување на осетливоста на еден бактериски сој кон антибиотици. Најпрво од добиениот примерок (крв, спутум, урина) се подготвува култура на бактеријата. Потоа постојат два начини да се добие антибиограм:
Хуан де Диос Рамирез Ередија
Хуан де Диос Рамирез Eредија (роден на 29 јули 1942 година) е шпански политичар, со ромско етничко потекло. Тој е член на Шпанската социјалистичка работничка партија. Во 1986-1999 година тој бил пратеник во Европскиот парламент. Ередија е роден во Пуерто Реал, Кадиз.
Живот
По професија, тој е правник и дипломирал во информатички науки на Автономниот универзитет во Барселона, доктор по информатички науки и магистер по општо основно образование. Тој бил директор на Факултетот за стручна рехабилитација, „Сан Хуан Боско“ за тие кои се физички хендикепирани, во Барселона помеѓу 1970 и 1990 година.
Политичка кариера
Како член на шпанската ромска заедница, тој бил вклучен во истакнувањето и бранењето на правата на Ромите. Како признание за ова дело, во февруари 2008 година него го наградиле со почесен докторат од Универзитетот во Кадиз, првиот Ром кој ја доби оваа одлика во светот. Рамирез Ередија, исто така, промовира Романо-Кало, варијанта на Интернационал Романи, збогатена со Кало. Неговата цел е повторно да ги обедини корените на Кало и на Ромите.
Бел План (Албанија)
Бел План — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Клос.
Изабел Акселсон
Изабел Акселсон (родена 2000/2001 ) е шведска активистка за клима од Стокхолм.
Синан Сакиќ
За неговата популарност во извесни делови од Србија сведочи графитот на еден српски автопат кој вели „Бог на небу - Синан на земљи“ (Бог на небото - Синан на Земјата).
Космос-1845
Космос-1845 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 мај 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1845 бил воен сателит за фотографска картографија.
Етика (Спиноза)
Етика (лат. Ethica, ordine geometrico demonstrata, „Етика, прикажана на геометриски начин“) — филозофско дело од холандскиот мислител Барух Спиноза. Оригиналот е на латински. Иако книгата е издадена посмртно, во 1677, ова е најпознатото дело на Спиноза, и се смета за негов магнум опус.
Во „Етика“ Спиноза се обидува да исложи „наполно издржан филозофски систем кој се стреми да ни прикаже целосна слика за стварноста и да ја разбере суштината на етичкиот живот. Следејќи постепен логички формат чекор по чекор, делото ја дефинира природата на Бога, умот, човековото робување на своите чувства, и моќта на сфаќањето -- разгледувајќи го вечното, размислува за местото на човекот во придорниот поредок, слободата, и патот кон досежната среќа.“
Стил
Стилот и системот на книгата, според зборовите на Спиноза, е „прикажан на геометриски начин“ со предговори, дефиниции, аксиоми и леми. Потоа следат искази кои може да се состојат од белешки, докази и королари (следства). Тука се употребуваат и приложени додатоци со објасненија. Ваквиот формат на излагање го имитира Евклидовото дело „Елементи на геометријата“.
Германскиот филозоф Артур Шопенхауер тврди дека „Општо земено, Спиноза е виновен за голема грешка заради неговото намерна злоупотреба на зборови со цел да изрази концепти што целиот свет ги нарекува поинаку, а и, од друга страна, лишувајќи ги од значењата кое тие насекаде го имаат. Вака тој го нарекува „Бог“ она што секаде се нарекува „свет“; „правда“ она што насекаде се нарекува „моќ“; и „волја“ она што секаде се нарекува „расудување“."
Црква „Вознесение Христово“ - Мренога
Вознесение Христово (позната и како: Свети Спас) — главна селска црква во селото Мренога, во Општина Демир Хисар, Македонија. Црквата се наоѓа на почетокот на селото, од левата страна покрај патот.
Се работи за средновековна црква, која веројатно била изградена во текот на - век.
Архитектура
Градбата на црквата има четириаголен облик и е покриена со ќерамиди. Камбанаријата е со четириаголна основа и на секоја од четирите страни во горниот дел има отвори со правоаголен облик и полукружен горел дел.
Поет
Во денешно време, поет често се сфаќа како писател кој е надарен да претстави одредени апстрактни идеи или идеали на симболичен, но лесно разбирлив и естетски вреден начин за својата околина.
Некои држави имале, а некои сè уште имаат институција на официјален државен поет.
Тој што изведува песни со пеење се нарекува пејач.
Историја
Поимот на поет претрпел низа промени во текот на историјата. Веќе во Стара Грција се разликувале две концепции: поет како пророк (poeta vates) и поет како творец (poeta doctus). Според првата, идеите, сликите, зборовите и стиховите му доаѓаат на поетот од некое надворешно, возвишено место. За грчките поети, тоа е заслуга на музите, а за христијанските поети, тоа е дар од Бога.
Во зората на романтизмот, таквата теорија била заменета со учење за имагинација. Тоа значи дека наместо надворешен извор, сега станува збор за внатрешен извор на вдахновение, па поетот веќе не е алатка во туѓи раце. Изворот на тој начин е преместен кон самото јас на поетот. Поетот може да види облици и начини на живот недостапни за обичниот вид, а тоа гледање е резултат на состојби како што се сон, мечтаење, возбуда (природна или побудена). Така, исчезнало старото сфаќање, според кое таквите состојби се резултат на дејството на некоја повисока сила.
Друга старогрчка концепција за поетот како творец била обележана со барања за признавање на поетската активност како вештина. Првите метафори ја прикажувале поезијата како фино ткаење. Грците ја препознале и истакнале важноста на поетската вештина (на пр. Пиндар ). Така, Хомеровото повикување на музите во „Илијадата“ и „Одисејата“ се однесувало првенствено на содржината, а не на обликот, т.е. што сакал да каже, а не како ќе го каже. Таквата дефиниција за поет-занаетчија ја прифатил и староримскиот поет Хорациј, а посланието во кое тој ја нагласува важноста на обликувањето на поезијата станало клучен поетски текст на средниот век под наслов Ars poetica.
Освен значењето на поимот поет, низ вековите се менувал и неговиот општествен статус. Во племенското општество, поетот припаѓал на владејачката свита како носител на племенската мудрост, па понекогаш било тешко да се разликува неговиот опсег од оној на врачевите или свештениците. Со појавата на првите државни целини, положбата на поетот се институционализирала. Така дворскиот поет го зазел местото на бардот. Имаше обичај да се наградува квалитетот на поетот, така, на пример, Франческо Петрарка бил крунисан со лаворов венец (poeta laureatus). Поетот долго време бил поврзан со владетелот, мецената, сè до 18 век, кога полека се обликувал книжевниот пазар.
Во 19 век, во екот на индустријализацијата, се појавил ликот на отуѓениот поет, проклетник (poète maudit), кој бил претерано чувствителен кон целно насоченото граѓанско општество од тоа време. Успехот и победата на масовните медиуми и потрошувачкото општество во 20 век уште повеќе ја истакнала отуѓеноста на поетот. Современата книжевна теорија ги признала, ги препознала и ги истакнала бројните невидливи и софистицирани механизми на маргинализација на поетите засновани на различни, но меѓусебно поврзани оски на дискриминација.
Истакнати поети како што се Вергилиј во Енеида и Џон Милтон во Изгубениот рај ги повикувале музите во нивните дела, но и заради своите дела биле издигнати во музи.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вранештица
Свети Ѓорѓи — доцносредновековна селска црква во кичевското село Вранештица, Македонија. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.
Самата црква всушност е означена како археолошко наоѓалиште од типот доцносредновековна црква и некропола.
Мештаните за црквата кажуваат дека е „римска“. Околу нејзе се наоѓаат гробишта за жителите на Горното Маало на селото Вранештица.
Местоположба
Црквата се наоѓа непосредно до селото, од јужната страна, на мала височинка. Сместено е во Горно Маало на селото.
Околу неа има некропола со гробови од камени плочи.
Историја
Била подигната во XVI-XVII век. Според историчарите на уметноста црквата била изградена кон крајот на XVI век.
Сепак, други извори наведуваат дека таа е подигната и живописана со помош на „мали и велики“ (жители) во времето на турскиот султан Бајазит и епископот кир Герасим, најверојатно во 1498/1499 година.
Архитектура
Има правоаголна основа со мали димензии и покрив на две води од камени плочи, а на источната страна мала полукружна апсида. Црквата е еднокорабна.
Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис. Била живописана за само 20 дена од Димитар Зограф, кој се потпишал инверзно на крајот од ктиторскиот натпис.
Во сликаната програма внимание привлекува царскиот Деисис, со Христос, Богородица и Јован Крстител, потоа претставата на патронот Св. Ѓорѓи во благородничка облека и Св. Никола со епитет Крмител.
Црквата поседувала фасаден живопис, кој е делумно зачуван.
Јехова
Јехова, Јахве или Јах — национален бог на кралствата Израел (Самарија) и Јудеја.
Светско првенство во фудбал 2022 - група Ф
Светско првенство во фудбал 2022 - група Ф била една од осумте групи на Светското првенство 2022 и во неа се натпреварувале Белгија, Канада, Мароко и Хрватска.
Натпреварите се одиграле од 23 ноември до 1 декември 2022 година.
Двете првопласирани репрезентации во групата продолжуваат понатаму во осминафиналето.
Мароко - Хрватска
<section begin=Ф1 /><section end=Ф1 />
Белгија - Канада
<section begin=Ф2 /><section end=Ф2 />
Белгија - Мароко
<section begin=Ф3 /><section end=Ф3 />
Хрватска - Канада
<section begin=Ф4 /><section end=Ф4 />
Хрватска - Белгија
<section begin=Ф5 /><section end=Ф5 />
Канада - Мароко
<section begin=Ф6 /><section end=Ф6 />
Џакомо Ницоло
Леопард Трек (2011–2018)
Ницоло ја освоил својата прва победа на трка од Светската турнеја во август 2012, на петтата етапа на Енеко Тур. Го започнал својот спринт на 300 метри пред целта и бил скоро одминат на самата линија од Јирген Рулантс, кој помислил дека победил, но со фотофинишот се покажало дека Ницоло бил победник.
Го освоил бодовниот пласман две години по ред во 2015 и 2016 без да освои ниту една етапа.
Во 2018 година, Ницоло бил именуван во почетниот состав на Вуелта а Еспања, каде завршил на подиум на три различни етапи.
NGC 2893
NGC 2893 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2893 се споменува и како UGC 5060, MCG 5-23-5, MK 401, IRAS 09273+2945, CGCG 152-18, KUG 0927+297.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2893 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2893 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 30 м 16,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 32' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 79°.
Други поделби
Проучување на NGC 2893 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26979. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1965. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 466.
Централна џамија (Велешта)
Централна џамија — една од двете џамии во селото Велешта, во Општина Струга, Македонија.
Ингер Холмлунд
Ингер Холмлунд (1927–2019) била шведски екологист и активист за мир. Во 90-тите, заедно со нејзиниот партнер Вернер Бауер, основала женски центар во заливот Хома во западна Кенија, кој се фокусирал на засадување дрвја и занаетчиски проекти за жени во селата. Потоа се вратила во Шведска каде што во 2007 година поттикнувала на акција на жените за постигнување свет без јадрено оружје.
Санта Марија дела Спина
Санта Марија дела Спина е мала црква во италијанскиот град Пиза. Црквата, подигната околу 1230 година во пизански готски стил и проширена по 1325 година, првично била позната како Санта Марија ди Понтеново поради поновиот мост што постоел во близина, кој се урнал во 15 век и никогаш не бил повторно изграден.
Името на дела Спина („од трнот“) произлегува од присуството на трн, наводно дел од трнната круна поставена на Христос за време на неговото страдање и Распнување. Остатокот е донесен во оваа црква во 1333 година. Во 1871 година црквата била демонтирана и повторно изградена на повисоко ниво поради опасната инфилтрација на вода од реката Арно. Меѓутоа, црквата била изменета во процесот, а Џон Раскин, кој ја посетил Пиза во 1872 година, бил огорчен поради реставрацијата. Во црквата повеќе не се наоѓа „трнот“, сега е изложена во црквата Санта Кјара на Виа Рома.
Црквата Санта Марија дела Спина отсекогаш била управувана од градот, со исклучок на кратки прекини во седумнаесеттиот и осумнаесеттиот век кога паднала на одговорност на локалната болница.
Надворешен
Црквата е скапоцен камен на готската архитектура во Италија. Малата градба е со правоаголна планина и е изградена од мермер, поставен во полихромни ленти. Надворешниот изглед е означен со лакови, фронтони и табернакули, заедно со богата скулптурална декорација со тарсии, рози-прозорци и бројни статуи од главните уметници од Пизан од почетокот на 14 век. Тука спаѓаат Џовани Писано, Лупо ди Франческо, Андреа Писано со неговите синови Нино и Томазо и Џовани ди Балдучио.
Фасадата има две порти со лакови со надвратници. Меѓу нив се наоѓа табернакулот со статуите на Мадона со детето и два ангела, кои му се припишуваат на Џовани Писано. Во горниот дел на фасадата се отвораат две ниши: во нив е сместена статуата на Христос меѓу двете Благовештение и уште два други ангели.
Јужната фасада, покрај улицата, е исто така изобилно опремена со рабови и тринаесет статуи на апостолите и Христос од работилницата на Лупо. Малите скулптури над тимпаните кои ги прикажуваат светците и ангелите се од работилницата на Нино Писано, додека нишата во десниот столб има Мадона и дете од Џовани ди Балдучио.
На источната страна има три кружни лаци со едноставни прозорци. Тимпаните се украсени со симболите на евангелистите, во интервал од ниши со статуите на светите Петар, Павле и Јован Крстител. Високите кубиња кои личат на пирамида завршуваат со статуите на Мадона со дете меѓу два ангела, од Нино Писано.
Внатрешност
Ако се спореди со богатата надворешност, внатрешноста изгледа прилично едноставна. Има еднокреветна соба, со таван насликан за време на реконструкцијата во 19 век. Во центарот на презвитериумот е едно од највисоките ремек-дела на готската скулптура, Мадона од розата од Андреа и Нино Писано. На левиот ѕид е скинијата во која некогаш била моштината на круната, од Стагио Стаги (1534). Друга статуа на Пизаносите, Мадона дел Лате, некогаш била тука, но е преместена во градскиот Национален музеј Сан Матео.
Черкези
По доселувањето во Османлиското Царство дел од Черкезите биле населени во Македонија, особено во кумановскиот крај каде ги основале селата Черкези, Косматац и Слатина.
Тоуро
Тоуро — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 115.1 жит./км2, население од 4,634 жители (2004).
Пеперминт фрапе (филм)
„Пепрминт фрапе“ (шпански: Peppermint Frappé) — филм од 1967 година, во режија на Карлос Саура (Carlos Saura), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Џералдин Чаплин (Geraldine Chaplin), Хосе Луис Лопес Васкес (José Luis López Vázquez) и Алфредо Мајо (Alfredo Mayo). Во 1968 година, на Берлинскиот филмски фестивал, режисерот Саура ја освоил наградата „Сребрена мечка“, а филмот бил номиниран за главната награда „Златна мечка“.
Музеј Ото Лилиентал
Музеј Ото Лилиентал (Otto-Lilienthal-Museum) — музеј во Анклам, Германија, посветен на „едриличарскиот крал“ Ото Лилиентал, авијатичарски пионер, како и пионер во разни технички, општетствени и културни проекти.
Историја
Анклам е родниот град на Лилиентал. Разни објекти претставуваат дел од животот и работата на Ото Лилиентал, помеѓу нив и обновата на едрилицата од 1925 година, која е дел од локалниот историски музеј, основан во 1927. Музејот Ото Лилиентал бил отворен во 1991 како биографско-технички музеј. Денес, музејот ја поседува најголемата збирка на обновени воздухоплови од Лилиентал.
Збирки
Архивите на музејот содржат сè што е познато за првиот успешен летач на едрилици, есеи, документи, како и архива на слики, реплики и модели на сите познати едрилици и воздухоплови на Лилиентал. Освен тоа, браќата Ото и Густав Лилиентал биле пронаоѓачи на парни мотори, играчки, како и иницијатори на бројни општествени и културни проекти.
Награди
Во 1996 музејот ја добил наградата од Меѓународната воздухопловна федерација (FAI), а во 1999 музејот станал првиот од поранешната Источна Германија, кој бил награден со наградата „европски музеј на годината“ од Европскиот музејски форум. Сојузниот министер за култура и медиуми на Германија му ја доделил наградата „германски национален споменик“.
Марина Раскова
Марина Михаиловна Раскова (Раско́ва Мари́на Миха́йловна, 28 март 1912 - 4 јануари 1943) била познат советски навигатор. Таа подоцна станала една од над 800.000 жени во воената служба, основала три женски воздухопловни полкови, кои летале над 30.000 летови во Втората светска војна.
Раскова станала познат воздухопловец и како пилот и како навигатор во Русија во 1930-тите. Таа била првата жена која станала навигатор во Советските воздухопловни сили во 1933 година. Една година подоцна таа исто така станала првата жена вработена како учител во Жуковската воздухопловнс академија.
Таа поставила голем број на рекорди, највеќе во 1937 и 1938 година, додека сè уште предавала на воздухопловната академија. Во 1938 ја добила наградата Херој на Советскиот Сојуз.
Уште пред Втората светска војна, имало голем број жени кои имале обука како пилоти кои веднаш станале доброволци. Иако немало формални ограничувања за жените кои сакале борбени улоги, нивните пријави често биле блокирани што можно подолго, со цел да ги обесхрабрат. Раскова ги користела нејзините лични врски со Сталин да ја убеди војската да формира три борбени полкови за жени. Не само што жените биле пилоти, но и персонал за поддршка и инженери за овие полкови. Поради одличните постигнати резултати, женските борбени полкови биле опремени со најнови и најдобри советски борбени авиони и бомбардери.
Марина Раскова загинала на 4 јануари 1943, на 30 годишна возраст, при неуспешен обид за принудно слетување на брегот на реката Волга во близина на Сталинград, на помалку од месец дена пред одлучната победа на Црвената Армија во Битката за Сталинград на 2 февруари 1943, која претставува пресвртница во Втората светска војна. Нејзиниот погреб бил првиот државен погреб во Советскиот Сојуз од почетокот на Втората светска војна. Нејзиното тело било кремирано, а нејзината пепел била закопана во гробницата во Кремљскиот Ѕид, веднаш до посмртните остатоци од Полина Осипенко, која исто така загинала во авионска несреќа во мај 1939 година пред почетокот на Втората светска војна, а која заедно со Марина Раскова и Валентина Гризодубова се прославиле во септември 1938 откако го извеле првиот непрекинат лет од Москва до Охотското Море. Посмртно, на Марина Раскова и бил доделен Орден на Големата патриотска војна од 1. класа, а по нејзино име бил именуван и советски брод.
Бело Гури
Бело Гури — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Ура Вајгуроре и во општината Ура вајгуроре.
Модерни времиња (филм од 1936)
Модерни времиња (англиски: Modern Times) - американски филм од 1936 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Чарли Чаплин, Полет Годар, Хенри Бергман, Тајни Сандфорд и Ал Ернест Гарсија. Филмот трае 87 минути и бил снимен во црно-бела техника и со моно-звук. Во 2007 година, Американскиот филмски институт (American Film Institute) го поставил филмот на 78. место на списокот на најдобрите филмови на сите времиња.
Содржина
Еден фабрички работник (го игра Чаплин) никако не може да го фати ритамот на производната лента. Темпото на работата е убиствено, а директорот (го игра Гарсија) ги надгледува сите работници, со цел да ја зголеми продуктивноста. Не можејќи да го издржи притисокот, работникот полудува. По излегувањето од болницата, тој случајно се наоѓа меѓу демонстранти и по грешка ќе биде уапсен. Во затворот, сосема случајно, тој успева да го спречи бунтот на затворениците и да ги спаси полицајците, по што ужива посебен третман во затворот. Набргу, него го ослободуваат и му даваат препорака со која може лесно да најде работа. Најпрвин, тој се пријавува во бродоградилиштето, кое веднаш го напушта, предизвикувајќи голема штета. Не можејќи да се снајде во цивилниот живот, тој прави сè да се врати во затворот. Така, скитајќи низ градот, тој се пријавува себеси како крадец, со намера да ја спаси една сиромашна девојка (ја игра Годар), која станала бездомник откако нејзиниот татко бил убиен.
Двајцата се уапсени, но успеваат да избегаат од полициското возило. Потоа, тие наоѓаат една напуштена колиба во која се населуваат, со намера да најдат работа и да оформат семејство. Тој повторно се вработува во фабриката во која работел порано, но за време на штрајкот на работниците, тој случајно повредува еден полицаец, така што повторно е уапсен и затворен. Девојката, пак, успева да најде работа како танчерка во една кафеана, а по излегувањето од затворот, таму се вработува и фабричкиот работник. Меѓутоа, во кафеаната доаѓаат полициските детективи, кои имаат налог да ја уапсат девојката. Девојката и фабричкиот работник успеваат да им побегнат на детективите и заедно заминуваат во потрага по поубав живот.
Лак (Долно Лакочереј)
Лак - Предикамница  — археолошко наоѓалиште во охридското село Долно Лакочереј. Наоѓалиштето претставува населба од римско време. На влезот од селото, непосредно покрај патот Охрид - Долно Лакочереј, до мостот на Коселска Река случајно е откриена женска статуа од бел мермер, висока 0,80 м, која денес се чува во Музејот на Македонија во Скопје. Исто така, од ова наоѓалиште потекнуваат мермерна база и мермерно стебло од столб кои се наоѓаат во дворот на селската црква Св. Недела. .
Елизабет и Викторија Лејонјерта
Елизабет Лејонјерта и Викторија Лејонјерта ( родени на 9 октомври 1990 година, Норботен, Шведска ) се шведски модели близнаци, блогери, писатели и личности од друштвените мрежи, најпознати по соработката со канадскиот рапер Дрејк.
Мери Џеј Блајџ
Мери Џејн Блајџ (англиски: Mary Jane Blige; родена на 11 јануари 1971 година) позната како Мери Џеј Блајџ (Mary J. Blige) ― американска пејачка, текстописец и глумица.
Честопати се нарекува „Кралица на хип-хоп соулот“ и „R&B кралица“; Мери Џеј Блајџ има освоено девет Греми награди, Еми награда, четири Американски музички награди, дванаесет NAACP награди и дванаесет Билборд музички награди, меѓу кои и Наградата за икона на Билборд. Била номинирана за три награди Златен глобус и две награди Оскар, една номинација за споредната улога во филмот „Мадбаунд“ (2017) и уште една за нејзината оригинална песна „Mighty River“, со што станала прва личност номинирана за глума и пишување песни во истиот година.
1971–1991: Ран живот и почетоци на кариерата
Мери Џеј Блајџ е родена на 11 јануари 1971 година, во Бронкс, Њујорк. Мајка ѝ Кора била медицинска сестра, а татко ѝ Томас Блајџ бил џез-музичар.
Раното детство го поминала во Ричмонд Хил, Џорџија, каде пеела во пентекостална црква. Подоцна со семејството се преселила во Јонкерс во Њујорк. Откако нејзиниот татко го напуштил семејството кон средината на 1970-тите нејзината мајка го издржувала семејството. Татко ѝ бил ветеран од Виетнамската војна и страдал од посттрауматско стресно растројство и алкохолизам.
Сакајќи да започне музичка кариера, Блајџ кратко време била член на бенд од Јонкерс - Pride. Во 1989 година потпишала за Uptown Records како резервен вокал за уметници, и станала најмлад уметник и прва жена која потпишала со продукциската компанија.
1992–1996: What's The 411? и My Life
Откако потпишала за Uptown, Блајџ започнала да работи со продуцентот на плочи Шон Комбс, познат и како Паф Деди. Тој станал извршен продуцент и го продуцирал најголемиот дел од нејзиниот прв албум. На 28 јули 1992 година, Uptown / MCA Records го објавил What's the 411?, кој бил добро примен од критичарите. Со албумот Мери Џеј Блајџ се етаблирала како динамичен раскажувач чиишто изведби на љубовниот наратив се засноваат на нејзините музички влијанија и на нејзините искуства како жена од хип-хоп генерацијата. Албумот се искачил на шестото место на Билборд 200, и на врвот на топ листите за ар-ен-би/хип-хоп албуми. Бил трипати сертифициран за платинест од RIAA. Блајџ станала најуспешна нова R&B музичарка во САД за 1992 година.
По успехот на нејзиниот деби албум и ремикс верзијата од 1993 година, Блајџ зимата 1993 година започнала да го снима својот втор албум, My Life. Блајџ во тој период била во клиничка депресија, се борела со дрогата и со алкохолот - а била и во навредлива врска со Кеј-Си Хејли. На 29 ноември 1994 година, Uptown/MCA го објавил албумот My Life кој исто така добил позитивни критики. Албумот се искачил на седмото место на американскиот Билборд 200 и на првото место на топ листите за ар-ен-би/хип-хоп албуми; во првата недела се продал во 481.000 примероци и останал на врвот на топ-листата за R&B/хип-хоп албуми цели осум недели. Во 2002 година, магазинот Blender на својата листа од 100 најдобри американски албуми на сите времиња го рангирал албумот My Life на 57-то место. Следната година, Ролинг Стоун го ставил на 279 место на нивната листа 500 најдобри албуми на сите времиња, и во 2006 година, албумот се нашол на листата од 100 најдобри албуми на сите времиња од магазинот Тајм.
1997–2000: Share My World и Mary
На 22 април 1997 година, MCA Records го издала третиот албум на Мери Џеј Блајџ, Share My World. Албумот бил направен во време кога Блајџ се обидувала да си го „среди животот“, и се обидувала да прекине со дрогата и алкохолот, како и да стави крај на врската со Хејли. Во февруари 1997 година, Блајџ била номинирана за најдобра женска R&amp;B вокална изведба за песната „Not Gon' Cry“. На почетокот од 1998 година, на Американските музички награди ја освоила наградата за „Омилен соул/Р&Б албум“. Летото тргнала на турнеја „Сподели го мојот свет“, од која произлегол албум во живо објавен подоцна истата година, насловен „The Tour“.
2001–2004: No More Drama и Love & Life
На 28 август 2001 година, MCA го издала петтиот студиски албум на Блајџ, No More Drama. Првиот сингл на албумот, „Family Affair“ (продуциран од д-р Дре ) станал нејзин прв и единствен сингл кој се искачил на првото место на Billboard Hot 100, каде што останал шест последователни недели. Иако албумот се продал во речиси два милиони примероци во САД, MCA била незадоволна продажбата, и го препакувала и повторно го објавила албумот на 29 јануари 2002 година. Повторното објавување No More Drama имала нова обвивка, биле избришани три песни од оригиналната верзија, и биле додадени две сосема нови песни. Блајџ добила Греми за „Најдобра женска R&amp;B вокална изведба“ за песната „He Think I Don't Know“. Во април 2002 година, на шоуто VH1 Divas во живо во Лас Вегас, Блајџ заедно со Шакира ја испеала песната „Love Is a Battlefield “, а исто така ги извела „ No More Drama “ и „Rainy Dayz“ во дует со повратничката Витни Хјустон.
На 22 јули 2002 година, MCA го објавила Dance for Me, збирка од клубски ремикси на некои од нејзините поранешни хитови.
На 26 август 2003 година, шестиот албум на Блајџ Love &amp; Life беше издаден од Geffen Records (која ја купила MCA Record) Блајџ за овој албум соработувала со нејзиниот поранешен продуцент Шон Комбс. Поради нивниот успех со What's the 411? и My Life, очекувањата од овој албум по повторното обединување биле големи.
Иако албумот дебитирал на првото место на Билборд 200 и бил четврти последователен албум на Блајџ во топ десет во Обединетото Кралство, носечкиот сингл „Love @ 1st Sight“ продуциран од Диди, а отпеан со Метод Мен, едвај се пробил меѓу првите десет на Hot R&B/Hip-Hop Songs, а не се нашол ни меѓу првите дваесет на Hot 100. Следниве синглови, „Ooh!", "Not Today" "Whenever I Say Your Name" со Стинг, и "It's a Wrap" поминале уште полошо.
Овој албум станал прв албум на Блајџ по шест години кој дебитирал на првото место на Билборд 200, и во првата недела биле продадени 285.298 примероци. Албумот бил номиниран за најдобар современ R&amp;B албум на 46-те Греми награди.
2005–2006: The Breakthrough и Reflections – A Retrospective
Geffen Records го издале седмиот студиски албум на Блајџ, The Breakthrough на 20 декември 2005 година. Дебитирал на првото место на топ листите на Билборд 200 и на листите за топ R&B/хип-хоп албуми. Со продадени 727.000 примероци во првата недела, станал најпродаван R&B албум во првата недела од соло женски изведувач во историјата на SoundScan, петти најпродаван албум во првата недела од женски изведувач и четвртото најголемо деби во 2005 година.
Во декември 2006 година била објавена компилација насловена како Reflections (A Retrospective). Ги содржела најголемите хитови на Блајџ и четири нови песни, меѓу кои била и „We Ride (I See the Future)“. На саундтракот од филмот Боби од 2006 година, Блајџ заедно со Арета Френклин и Harlem Boys Choir ја отпеала главната песна „Never Gonna Break My Faith“ која била напишана од Брајан Адамс. Песната била номинирана за Златен глобус и ја освоила наградата Греми за најдобра госпел изведба на 50-тото годишно доделување Греми награди.
2007–2008: Growing Pains
Осмиот студиски албум на Блајџ, Growing Pains, бил објавен на 18 декември 2007 година. Дебитирал на второ место на Билборд 200 и на прво место на топ листите за R&B/хип-хоп албуми. Во својата прва недела бил продаден во 629.000 примероци. Во својата втора недела, албумот се искачил на прво место со што станал четврти број еден албум на Блајџ. Песната „Just Fine“ била номинирана за наградата Греми за „Најдобра женска R&B вокална изведба“, а на наградите Блајџ ја освоила наградата за „Најдобра R&B изведба на дуо или група со вокали “ за дуетот со Чака Кан „Disrespectful“ (од албумот на Кан, Funk This), песна напишана од Блајџ.
Блајџ заедно со 50 Cent ја отпеале песната „All of Me“ која се нашла на неговиот албум од 2007 година, Кертис. Во март 2008 година, Мери Џеј Блајџ била на турнеја со Џеј Зи, а заедно ја објавиле песната насловена „You're Welcome“. Во истиот период, кабелската мрежа BET емитувала специјална емисија за Блајџ со наслов Еволуцијата на Мери Џеј Блајџ, во која се обработувала нејзината кариера. Албумот Growing Pains бил номиниран и ја освоил Греми наградата за „Најдобар современ R&B албум“, на 51-те Греми награди одржани на 8 февруари 2009 година, со што Блајџ за само една деценија ја заработила својата 27-ма номинација за Греми.
2009–2010: Stronger with Each Tear
Деветтиот студиски албум на Блајџ, Stronger with Every Tear, бил издаден на 21 декември 2009 година. Дебитирал на второ место на Билборд 200 и на прво место на топ листите за R&B/Hip-Hop Албуми. Блајџ ја снимила „Stronger“, како главен сингл од саундтракот за кошаркарскиот документарец „Повеќе од игра“ во август 2009 година.
На доделувањето на Греми наградите во 2010 година, Блајџ и Андреа Бочели ја извеле песната „Bridge over Troubled Water“. Блајџ, исто така, учествувала во We Are the World 25 за Хаити во февруари 2010 година, и го испеала делот кој во оригиналната верзија на We Are the World од 1985 година го пее Тина Тарнер. На 41-то издание на NAACP наградите, Блајџ за Stronger with Each Tear ја освоила наградата за најдобар женски изведувач и најдобар албум. На 18 ноември 2010 година, Билборд на својата Топ 50 R&B/хип хоп изведувачи за претходните 25 години ја ставил Мери Џеј Блајџ на прво место. Била на второ место во севкупен пласман.
2011–2013: My Life II... The Journey Continues (Act 1) и A Mary Christmas
Во јануари 2011 година, Hot 97 премиерно ја прикажаа песната на Blige „Someone to Love Me (Naked)“ заедно со вокалот од Лил Вејн. Во јули 2011 година, Blige ја објавила песната „The Living Proof“ како главен сингл од саундтракот за филмот Помош (The Help). На 24 јули, VH1 премиерно го прикажал нивниот трет Behind the Music во кој се прикажувал нејзиниот личен живот и кариа. Во август 2011 година, Блајџ го издала својот прв сингл од албумот, „25/8“. Десеттиот студиски албум на Блајџ, My Life II... The Journey Continues (Act 1), бил објавен во ноември 2011 година. Албумот, бил снимен во Лос Анџелес и Њујорк, а бил продуциран од Кање Вест и Андердогс. Вториот сингл „Mr. Wrong“ со канадскиот рапер Дрејк бил најуспешен сингл од албумот. Другите објавени песни, имале само умерен успех. Албумот дебитирал на 5-то место на Билборд 200, и во првата недела биле продадени 156.000 примероци; во 2012 година со продадени 763.000 примероци во САД достигнал златен тираж.
На почетокот од 2013 година, се расчуло дека Блајџ снима божиќен албум. Албумот, насловен како A Mary Christmas бил објавен на 15 октомври 2013 година. Во албумот Мери Џеј Блајџ соработува со Барбра Стрејсенд, The Clark Sisters, Марк Ентони и Џеси Џеј. На почетокот од декември, A Mary Christmas станал 12-ти топ десет албум на Блајџ откако во својата осма недела се искачил на 10-то место.
2014–2019: The London Sessions и Strength of a Woman
На 17 јуни на Epic Records го објавил Think Like a Man Too (Music from and Inspired by the Film), во кој имало нови песни од Мери Џеј Блајџ, како и синглот „Suitcase“. Блајџ снимила музички сет од филм и инспириран од него. Во Соединетите Држави, Think Like a Man Too дебитирал на 30-то место на Билборд 200, и со 8.688 продадени копии во првата недела станал нејзин најслабо продаван студиски албум.
На 9 јули 2014 година, било објавено дека Блајџ ќе се пресели во Лондон за да експериментира со нов звук за нејзиниот нов албум. Блајџ поминала еден месец во Лондон и го снимала својот албум во студиото RAK. Десет нови песни, ко-напишани и снимени од пејачката, биле објавени на 24 ноември 2014 година, во албум насловен The London Sessions. Истиот месец таа објавила дека ги напуштила Гефен и Интерскоп и потпишала со Капитол рекордс.
На 28 април 2017 година, бил објавен нејзиниот тринаесетти студиски албум „Strength of a Woman“. Се искачил на трето место на Билборд 200, на второто место на топ листите за R&B/хип-хоп албуми.
На 23 јуни 2019 година, на BET наградите, ја добила наградата за животно дело за нејзиниот извонреден придонес во музичката индустрија. На 25 јуни, списанието Њујорк Тајмс ја навел Мери Џеј Блајџ меѓу стотиците уметници чиј материјал бил уништен во пожарот на Универзал во 2008 година.