cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Туденце
Потекло и значење на името
Името на селото првпат се сретнува во историските документи како Туд во век (1300 г.). Името доаѓа од патронимското име -енци од постаро именување Туд што се поврзува со личното име Туде или Тудор/Тодор.
Фредрик Јунгберг
Сениорска репрезентација
По завршувањето на Светското првенство 2006, Јунгберг бил назначен за капитен на Шведска. Како капитен, тој ја водел својата репрезентација до пласман на Европското првенство 2008 во Австрија и Швајцарија. Тој ги одиграл сите три натпревари на Шведска на турнирот со капитенската лента. Откако ја победиле, швеѓаните загубиле од и  и испаднале уште во групната фаза.
Туденце
Географија и местоположба
Туденце се наоѓа во областа Долен Полог, сместено непосредно на десната страна на реката Вардар, во јужниот дел на територијата на Општина Јегуновце. Селото е рамничарско, на надморска височина од 385 метри.
Фредрик Јунгберг
Сениорска репрезентација
На 27 јуни 2008, Јунгберг го објавил своето повлекување од репрезентацијата по десетгодишна служба. Вкупно за Шведска одиграл 75 натпревари и постигнал 14 голови.
Репрезентативна статистика
Извор:
Туденце
Географија и местоположба
Низ селото поминува локален асфалтен пат, кој ги поврзува селата Јегуновце и Сиричино, а воедно со асфалтен пат е поврзано и со селото Прељубиште.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Колоишта, Котлина, Бела Грамада, Кромач, Јабучки Врв, Рамниште, Ѓукаље, Крагујец, Рупа, Пепелиште, Китка, Средни Рид, Присој, Црквиште, Габер, Крива Липа, Селиште, Бучеи, Лаз, Долно Поле, Брчкаица, Мост, Аљојца, Салиица, Грчеица, Сердарица, Горно Поле, Казалица и Завој.
Селото има збиен тип, а куќите се поделени во три маала: Горно, Долно и Средно Маало. Во маалата куќите се делат на родови.
Историја
Североисточно од Туденце се наоѓа месноста Селиште, каде некогаш се наоѓа село од разбиен тип и во него се наоѓала црква „Св. Петка“. Тоа село и црква подоцна биле разрушени. Преостанатото население го основале новото село на денешната местоположба. Во новото село, мештаните изградиле нова црква посветена исто така на Света Петка. На местото каде било старото село и црквата се наоѓаат одредени фрагменти.
Во отоманските даночни регистри од 1626-1627 година е обележано селото Туденце со 32 домаќинства.
На почетокот на век, во Туденце бил основан чифлигот на Куртиш-ага од Тетово. На неговиот чифлиг работеле предците на денешните родови: Вражевци, Димчески и Гоедарои. Куртиш-ага им помагал на селаните да изградат црква, како би се населиле и други македонски чифчии поради црквата. Агата имал чифлиг и во селото Ратае.
Во минатото, агата на чифлигот населил и две албански семејства (Шугљевци) од селото Церово во Скопски Дервен. Овие семејства не сакале да работат на туѓа земја, поради што агата ги иселил од Туденце.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 8,7 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 587 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 194 хектари, додека пасишта нема.
Гробој (Отишани)
Гробој — археолошко наоѓалиште во дебарското село Отишани. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа на околу 500 м североисточно од селото, на блага падина што се спушта кон езерото, каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
Туденце
Стопанство
Во основа, селото има полјоделска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, Туденце има 285 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев од 1905 година, во Туденце живеат 160 жители, Македонци патријаршисти.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, во Туденце има 82 куќи со 625 жители, Македонци.
Селото е средно по големина, коешто во 1961 година имало 521 жител, додека во 1994 година бројот се намалил на 446 жители, од кои 440 биле Македонци, а четворица жители Срби.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Туденце живееле 431 жител, од кои 430 Македонци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 371 жител, од кои 358 Македонци, 2 Албанци и 11 лица без податоци.
Родови
Туденце е чисто македонско православно село. Родовите во селото се староседелски и доселенички. Поголемиот број родови во селото се доселенички..
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Иселеништво
Покрај споменатите иселувања по родовите се знае и за следниве иселени родови: Тагајовци (3 к.), живеат во Радиовце каде дошле од Туденце, едно нивно семејство се преселило во Брвеница; Смиљанци (4 к.), живеат во Прељубиште, каде дошле од Туденце и Атанаскоски (1 к.), живеат во Брвеница, каде дошле од Туденце.
Во поново време од селото има иселеници во Европа и во прекуокеанските земји.
Самоуправа и политика
Во век, Туденце било село во Тетовската каза на Отоманското Царство.
Селото претставува дел од Општина Јегуновце, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со додавање на поранешната Општина Вратница. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така дел од Општина Јегуновце.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Тетово. Селото припаѓало на некогашната општина Теарце во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Шемшево, во која покрај селото Туденце, се наоѓале и селата Жилче, Јанчиште, Јегуновце, Копанце, Озормиште, Подбреѓе, Прељубиште, Раотинце, Сиричино и Шемшево. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Шемшево, во која влегувале селата Озорниште, Прељубиште, Сиричино, Туденце и Шемшево.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 352 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 347 гласачи.
Култура и спорт
Фудбалскиот клуб Младост, реактивиран летото 2017, моментално се натпреварува во општинската лига на Тетово каде во сезоната 2017/18 заврши на 6. место од девет екипи.
Дерјани
Дерјан — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Клос и општина Дерјан.
Орање (село)
Орање (хол. Oranje) (52.9°N, 6.45°W) — село во покраината Дренте, Холандија. Најблизок град е Асен (13 км на југозапад). Селото ѝ припаѓа на општината Миден-Дренте.
Статистичкото подрачје „Орање“, во кое понекогаш се смета и околината, брои околу 120 жители.
Кемниц (река)
Кемниц (Chemnitz) или Каменица (Kamjenica) река во Саксонија, Германија, десна притока на Цвикауер Мулде. Му ги има дадено името на градот Кемниц, каде се создава од помалите реки Цвениц и Виршниц. Се влева во Цвикауер Мулде, близу Векселбург, јужно од Рохлиц и има вкупна должина од 75 километри.
Името на реката е германизирана варијанта на изворниот словенски топоним Каменица.
Фатих џамија
Фатих џамија (турски Fatih Camii) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Таа била изградена од страна на Мехмед II во период од 1463 до 1470 година на местото на поранешната црква Свети Апостоли. Во моментот џамијата вклучува две минариња, библиотека, болница, караван сарај, маркет, амам. Џамијата била разрушена од земјотрес на неколкупати: во 1509 година и 1766 година. Целосно била направена од страна на Мустафа II.
Историја
Џамијата била изградена по заповед на османлискиот султан Мехмед II во периодот од 1463 до 1470 година, на местото каде некогаш се наоѓала византиската црква Свети Апостоли. Црквата била разрушена по зазимањето на градот, и дел од нејзините рушевини биле користени за изградба на џамијата. Главен архитект на новиот муслимански храм бил Атик Синан, за кој освен неговото име, друго не е познато.
Првата џамија била разрушена во 1509 година по еден силен земјотрес. По земјотресот таа била реконструирана, но во текот на својата историја, односно во 1557 и 1754 година, џамијата повторно била разрушувана од земјотрес. На 22 мај 1766 година се случил уште еден голем земјотрес во градот, па главната купола на муслиманскиот храм се срушила. Така, по земјотресот започнала целосна реконструкција на џамијата, и денешниот изглед на џамијата датира од 1771 година, од времето на султанот Мустафа III. За главен архитект бил избран Мимар Мехмед Тахир.
Вртикоп
Вртикоп или Вртокоп (Σκύδρα, Скидра; до 1926 г. Βέρτεκοπ, Вертекоп ) — град во Воденско, Егејска Македонија. Градот претставува административно седиште на денешната истоимена општина, во Централна Македонија, Грција.
Градот претставува административен и економски центар за околните села. Воедно е голем сообраќаен јазол, каде што се вкрстуваат патиштата кои од Солун и Пазар водат за Воден, С’ботско, Негуш и Бер. Низ него поминува и железничката линија Солун-Воден-Битола, на која има железничка станица.
Историја
Подрачјето на Вртикоп е населено уште од најстари времиња, за што сведочи праисториската могила во месноста Стара Црква (Палиоеклисија) веднаш југозападно од градот.
Сè до 1913 година бил населен исклучително со Македонци.
Доселувањата на бегалци започнале веднаш по Балканските војни и во текот на Првата светска војна, кога во тогашното село биле сместени повеќе грчки доселенички семејства, во прв ред од Источна Тракија и од Кавказ. Овие бегалци го напуштиле селото, но во согласност со потпишаниот Лозански договор, во селото биле населени бегалци од просторите на Мала Азија и Понд.
Во 1926 година, селото било преименувано во Скидра (Σκύδρα).
Во 1928 година, Вртикоп било претставено како мешана населба со 72 грчки доселенички семејства со вкупно 286 жители.
Стопанство
Од некогашно мало и незначајно село, Вртикоп денес е важен комуникациски и стопански центар на околу 20 околни села, кои порано гравитирале кон Воден, Негуш, Бер и Пазар. Преку железничката станица во градот, се товарат милиони килограми пченица, овошје (праски, јаболка, круши), памук и други производи од вонредно богатите села што гравитираат околу Вртикоп.
Во градот има и фабрика за прскалки, како и голем ладилник за складирање овошје. Брзиот развој на Вртикоп е резултат на вонредно големото производство на овошје кое се развило особено по Втората светска војна и го претворило полето во голема цветна градина. Благодарение на современите агротехнички мерки и современите канали за наводнување, преку кои се наводнува речиси целото поле, се зголемија приносите и од другите култури кои се одгледуваат тука, посебно памукот и пченицата.
Земјоделството е развиено и во самиот град, па така неговото население главно произведува овошје (над 10 милиони килограми праски и исто толку јаболка), памук, пченица, детелина и други земјоделски производи.
Денес, во градот постојат бројни трговски и занаетчиски дуќани, административни институции и други установи.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Вртокоп (Vartokop) е село во Воденската каза со 44 домаќинства и 196 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 Вртокоп имало 300 жители Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Вртокоп (Vartokop) имало 160 Македонци.
Во пописот од 1913 година, тогашното село забележано со 171 жител. Непосредно по Балканските војни и во текот на Првата светска војна, тука биле сместени повеќе грчки доселенички семејства, во прв ред од Источна Тракија и од Кавказ. Поради тоа, Вртикоп во 1920 година бил запишан со зголемен број на жители - 809. По 1924 година, тука биле населени и други грчки доселенички семејства, од кои 267 дојдени во согласност со Лозанскиот договор, но во меѓувреме бројни грчки доселенички семејства кои тука биле сместени отпорано биле иселени, поради што во пописот од 1928 година, броело речиси колку и во 1920 година, односно 833 жители. Поради местоположбата постепено се населувале и други грчки доселенички семејства, особено по исушувањето на Ениџевардарското Блато и по извршените мелиорации на ова подрачје, така што во 1940 година Вртикоп пораснало на 1.645 жители, односно двојно се зголемило. Од овој број, околу 300 жители биле Македонци, а останатите бегалци од Мала Азија, Понд, Источна Тракија и од други места, а имало и неколку семејства Власи. Поради натамошната концентрација на жители од околните села во текот на Граѓанската војна, бројот на населението на Вртикоп во 1951 година пораснал на 2.020, за во 1961 година да се искачи на 3.172 жители. Во 1971 година биле попишани 3.970, во 1981 година 4.319, а во 1991 година 4.562 жители, со тенденција на натамошен раст.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 5.081 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 5.406 жители.
Самоуправа и политика
Градот припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина истоимена општина, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Вртикоп, во кој е единствено место.
Култура и спорт
Во градот се наоѓаат два фудбалски клуба:
Центар (Битола)
Центар — населба во Битола кадешто ги има повеќето владини институции и ресторани, хотели, супермаркети, кина, културен центар и театар. Овде се наоѓа плоштадот Магнолија и познатиот Широк Сокак кој се смета дека е центарот на Битола и е наполнат со бескрајни нео-класични градби во кои има продавници, кафе-барови, ноќни клубови и ресторани.
Во склоп на центарот на Битола се наоѓа и реката Драгор, кој го дели градот на два дела, како и: СВР Битола, Јени Џамија, Основниот Суд, Апелациониот Суд, булеварот Први Мај, седиштето на општина Битола, средното економско училиште, пожарната, историскиот архив, ректоратот на УКЛО, бугарскиот конзулат, гимназијата ЈБТ, спомен куќата на албанската азбука, каде започнува Црн Мост.
Космос-2033
Космос-2033 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 24 јули 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3000 килограми. Космос-2033 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 417 км, а најмалото на 404.
Цвениц (река)
Цвениц е река во Саксонија, Германија.
Гусковидни
Редот на гусковидните содржи околу 150 живи видови птици, распоредени во три фамилии: Anhimidae - врескачи, кои ги има во јужна Америка, и за кои заради сличниот клун до неодамна се мислело дека спаѓаат во редот кокошковидни, Anseranatidae со единствениот вид страчкаста гуска која живее во северна Австралија и јужна Нова Гвинеја; и фамилијата Патки, којашто ги вклучува преку 140 вида пловечки птици, меѓу кои - патките, гуските и лебедите.
Опис
Телото на гусковидните е покриено со густо водоотпорно перје кое постојано го премачкуваат со масен секрет. Тие имаат набиено, цврсто тело со релативно мала глава сместена на долг врат. Освен кај фамилијата Anhimidae, клунот на гусковидните е претежно широк и сплеснат, со мека `рскавична прекривка и цврсто задебелување на крајот. Кај некои видови е прилагоден да може да се исцедува водата. Врвот на клунот често има заострен и многу цврст дел кој помага при кинење на растенијата за исхрана. Мажјаците имаат надворешен копулационен орган. Нозете на овие птици се пропорционално многу кратки, со по 4 прста, од кои 3 се насочени нанапред и поврзани со мрежница (ципа) за брзо пловење по вода. Кога се митарат повеќето видови го губат сето перје наеднаш. Во тој период имаат невпечатливи бои што им служи за заштита во времето кога не можат да летаат. Во улога на изолатор тогаш се јавуваат младите пердувчиња и масниот слој, кој го имаат под кожата. Снесените јајца им се во униформирани бои, а младенчињата се способни веднаш да живеат вон гнездото и да пловат.
Живеалиште и исхрана
Гусковидните живеат крај вода, во мочуришта, езерца, крај реки или крај море. Некои видови поголемиот дел од животот го минуваат на отворено море, а доаѓаат на брегот само за гнездење и одгледување на младенчињата. Повеќето од нив се хранат на површината или во близина на површината на водата, некои нуркаат и се хранат со водни растенија, додека гуските и лебедите се хранат и на копно, пасејќи трева и други растенија. Гусковидните редовно голтаат камчиња кои им служат како гастролит за ситнење на храната во желудникот.
Повеќето од видовите гусковидни се одлични летачи. Дел од нив се птици-преселници, па може да прелетаат и илјадници километри од местото на гнездење до местото на презимување.
Еволуција
Најстара позната форма на гусковидна птица е неодамна откриениот Vegavis, кој живеел во периодот на креда. Се смета дека гусковидните потекнуваат од кокошкогуски (Galloanserae), пред поделбата на копнени и водени.
Класификација
Систематизацијата на гусковидните не е усогласена, односно постојат различни пристапи од разни автори. Проблем претставуваат меѓусебните односи на гуските, патките, лебедите со нуркачите патки и морските патки, кои се сметаат или како посебни фамилии или како потсемејства во рамките на една фамилија.
Роднинските врски меѓу фамилиите на гусковидните, кои најчесто се издвојуваат, се претставени на следниот дијаграм:
Видови
На списокот се наведени некои од најпознатите видови од фамилијата на патките и сродниците Anatidae:
Гуските како тема во уметноста и во популарната култура
Гуските се јавуваат како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
Гвинед
Гвинед (Gwynedd; Gwynedd) — област во северозападен Велс, наречена по Кралство Гвинед. Оваа област е втора по големина во земјата и меѓу најретко населените. Голем дел од населението говори велшки јазик. Името Гвинед се однесува и на зачувана грофовија, која ги опфаќа областите Гвинед и Англси. Во културна-историска смисла, името важи за целиот Северен Велс, кајшто се протегало некогашното Кралство Гвинед. Денес површината изнесува 2.548 км².
Најважна висоокбразовна установа во Гвинед е Бангорскиот универзтет во градот Бангор. Најзначајна природна знаменитост е живописниот полуостров Лин и Националниот парк Сноудонија.
Историја
Гвинед бил независно кралство од крајот на римскиот период, па сè до XIII век, кога потпаднал под англиска власт. Денешен Гвинед е еден од осумте грофовии во земјата создадени во 1974 г. врз основа на целините во некогашното кралство. Ги опфаќал старите грофовии Англси, Карнавоншир и Мерионетшир со исклучок на Едејрнион (кој е во Клуид), како и неколку реони во Денбишир: Ланруст, Лансанфрајд Глан Конви, Еглујсбах, Ландогед и Тир Иван.
Саудиска Арабија на Олимписките игри
Саудиска Арабија — земја учесничка на осум Летни олимписки игри. Тие за првпат учествувале во Летните олимписки игри во 1972 во Минхен, Западна Германија. Тие никогаш се немаат натпреварувано на Зимски олимписки игри.
Проблемот со женските натпреварувачки
Правниот систем во Саудиска Арабија за жените, гласеше дека имаат забрана за учество на Олимписки игри. Сепак, по притисокот од Меѓународниот олимписки комитет, амбасадата на Саудиска Арабија во Лондон објави дека Олимпискиот комитет на Саудиска Арабија одлучи да испрати атлетичарки во јуни на Летните олимписки игри 2012.
Имаше повик за Саудиска Арабија да им се забрани учеството на Олимпијада сè додека не се повлече забраната на жените учеснички Анита де Франц, претседателот на Меѓународниот Олимписки Комитет и Комисијата за спорт, во 2010. Во 2008, Али Ал Ахмед, директорот на Институтот за Заливските прашања, исто така имаше повик кон Саудиска Арабија да им се забрани учество на игрите, поради тоа што, нивната забрана за жените да учествуваат на игрите е кршење на правилата на Меѓународниот олимписки комитет. Било изјавено дека половата дискриминација не треба да биде прифатлива на ист начин како и расната дискриминација, при што изјави: „Во последните 15 години, повеќето меѓународни невладини организации ширум светот се обидуваа да лобираат до МОК за подобро спроведување на законите за спречување на половата дискриминација. Додека неговите напори придонеле за зголемување на бројот на учеснички, МОК биле неодлучни да заземат силен став и да се заканат на земјите што ги дискриминираат учесничките при што истите би им забраниле учество на игрите."
Саудиска Арабија се согласила на 12 јули 2012 година, да прати две жени да учествуваат, на Летните олимписки игри во 2012 Лондон. Двете жени спортисти беа Војдан Шахеркани во џудо и атлетичарката на 800 метри Сара Атар. Пред јуни 2012 година, Саудиска Арабија забранување жени спортистки да се натпреваруваат на Олимписки игри. Игрите од 2012 година се првите игри во олимписката историја каде секоја земја учесничка имала натпреварувачки.
Радја Перлман
Радја Џој Перлман (Radia Joy Perlman, р. 1951 година во Портсмут, Вирџинија, САД) е софтверски дизајнер и мрежен инженер понекогаш се нарекува и Мајка на семрежјето. .
Црквиште (Отишани)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во дебарското село Отишани. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 100 м од денешната џамија, западно од долното маало, покрај патот за пограничната караула, каде се наоѓа мала црква и околу неа гробови градени од камени плочи, поставени во правец исток-запад.
Дешат (Албанија)
Дешат — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, округот Пешкопеја и општина Кастриот.
NGC 3050
NGC 3050 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3050 се споменува и како NGC 2979, MCG -2-25-12, IRAS 09407-1009.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3050 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3050 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 43 м 8,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 22' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 3050 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27795. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5478. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1536.
Антигон III Досон
Антогон III Досон (263 п.н.е. — 221 п.н.е.) — крал на Македонија од 229 п.н.е. до 221 п.н.е. Ѝ припаѓал на династијата Антигониди.
Освојување на тронот
Антигон III бил внук на Антигон II Гонат (од неговиот полубрат Деметриј). Со смртта на Деметриј II (229 п.н.е.), Антигон станал старател на синот на Деметриј II, Филип. Во 227 п.н.е. Антигон се оженил со вдовицата на Деметриј II, Фтија (мајка на Филип), со тоа тргнувајќи го младиот Филип и станал крал. Кога се покажал способен да ги штити интересите на Македонија, со победите против Дарданците и Ајтолците и кога се обврзал дека ќе ги чува правата на престолот за Филип, а не за своите деца, бил избран за легален крал на Македонија (227 п.н.е.).
Воени кампањи и битки
Како македонски владетел постигнал видни резултати во консолидирањето на Македонија и во обновувањето на нејзината активна меѓународна улога. Покажал извонредни квалитети како воен стратег и тактичар. Презел успешна поморска експедиција против Карија (227 п.н.е.), а три години потоа се замешал во судирот меѓу Ахајскиот сојуз и Спарта.
Антигон го поддржувал Арат од Сикион во Ахајската лига против Ајтолската лига и Клеомен III, кралот на Спарта. Антигон го поразил Клеомен III во Битката кај Селасија, (јуни 222 п.н.е.), а со тоа ја принудил Спарта на капитулација. Ги одбил нападите на Илирите, кои за време на неговото отсуство навлегле во Горна Македонија. Истоштен од долготрајни војни се разболел, по што починал. Според Полибиј можно е да починал од прскање на вена, додека викал бодрејќи ги своите војници, во битките против Илирите.
Наводи
Деметриј II 229–221 п.н.е. Филип V
Космос-2034
Космос-2034 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 јули 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 825 килограми. Космос-2034 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1013 км, а најмалото на 968.
Розо
Розо (Wozeau) е главен и најголем град на Доминика. Розо има население од 14.847 жители. Градот е мала и компактна урбана населба која се наоѓа во рамките на општината Сент Џорџ и е опкружен со Карипско Море, реката Розо и Морне Брус. Розо е најстарата и најважната урбана населба на островот. Градот се наоѓа на западниот брег на Доминика, и е комбинација на модерна и колонијална (француска) архитектура.
Ристо Калчевски
Ристо Калчевски ( во —  во ) — македонски сликар и професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, најкарактеристичен претставник на апстрактното сликарство.
Животопис
Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана во 1953 година. Членувал во групата Мугри. Самостојно излагал во Скопје, Љубљана, Париз и Крањ.
Стил
Уште во најраните слики се јавуваат асоцијативни елементи („Фигури во зелено“, 1959), кои подоцна преминуваат во наполно нефигуративни претстави („Пареа“, 1961).
Кон крајот на шеесеттите внесува во делото несликарски материјали со ненаметлив геометризам, ослободувајќи го патот на сликата кон објектот. Последните дела, инспирирани како и претходните од македонското културно и географско поднебје, содржат повесел колорит и понагласена раздвиженост.
NGC 1132
NGC 1132 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1132 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1132 има привидни димензии од 2,5' х 1,3'.
Женидбата на кралот Волкашин
Женидбата на кралот Волкашин (српски: Женидба краља Вукашина) - српска епска (јуначка) песна. Оваа верзија на песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од ајдукот Стојан кој бил родум од Херцеговина.
Содржина
Од својата престолнина Скадар, кралот Волкашин ѝ праќа писмо на Видосава, сопругата на големиот јунак Момчило од градот Пирлитор, кој се наоѓа под планината Дурмитор. Во писмото, тој ја убедува Видосава да му го предаде Момчило и да дојде во Скадар да се омажи за него, ветувајќи ѝ раскошен живот. Таа му одговара дека е тешко да се оствари планот, зашто за Момчило се грижат сестра му Евросима, неговите девет браќа и дванаесет први братучеди, а покрај тоа, Момчило го има и крилатиот коњ Јабучило. Затоа, Видосава му предлага на Волкашин да собере голема војска и да му постави заседа на Момчило, кој има навика секоја недела да оди на лов. Саботата навечер, Видосава бара од Момчило да му ја каже тајната моќ на коњот Момчило, а тој ѝ кажува дека крилата на коњот му се појавуваат само кога ќе запеат првите петли. Утрото, Видосава му ги пали и му ги врзува крилата на Јабучило, а потоа му ја залепува сабјата на Момчило во ножницата. Пред да замине на лов, Момчило ѝ кажува на сопругата дека сонил лош сон, претчувствувајќи дека ќе му се случи несреќа. Во шумата, него го опколува војската на Волкашин, а Момчило не може да ја извади сабјата. Во борбата погинуваат неговите девет браќа, а тогаш, нажалениот Момчило сака да полета назад во Пирлитор, а Јабучило му кажува за предавството на Видосава. Момчило доаѓа до заклучената порта на својот град и бара Евросима да му пушти платно за да се искачи, но Видосава го сече платното. Така, Момчило паѓа во рацете на војската и него го убива Волкашин. Пред да умре, тој го советува Волкашин да не се жени со неверната Видосава, туку да ја земе Евросима. Видосава го пречекува Волкашин и му ги дава облеката и оружјето на Момчило, а дури тогаш Волкашин сфаќа колкав јунак бил Момчило. Затоа, тој им наредува на слугите да ја убијат Видосава, потоа го разурнува градот Пирлитор, а со зебе ја зема Евросима со која се венчава во Скадар. Со неа, тој ги добива синовите Марко и Андреја при што Марко испаднал голем јунак како вујко му.
Осврт кон песната
Највпечатливиот лик во песната е јунакот Момчило, кој се одликува со необична телесна и морална сила. Кога Волкашин ја облекува неговата облека, тој изгледа како џуџе во споредба со џин. Но, иако се одликува со џиновска сила, Момчило е детски наивен и бескрајно ѝ верува на својата жена. Исто така, тој се одликува и со нежни чувства: кога ги среќава деветте коњи без јавачи и сфаќа дека неговите девет браќа се мртви, тогаш му исчезнува силата „од жал за браќата родени“ и повеќе нема сила да се бори. Подоцна, непосредно пред смртта, на својот убиец му упатува човечки зборови, порачувајќи му да не ја зема Видосава зашто таа ќе го предаде, туку да ја земе сестра му Евросима која ќе му биде верна. Овие зборови ја одразуваат човечката потреба и по смртта да се бори за убавината на животот. Инаку, во оваа песна е даден најубавиот и единствениот целосно развиен опис на природата во српската епска поезија.
Роисин Мулинс
Роисин Мулинс (родена на 6 јули 1982 година) е ТВ презентерка, судија на ТВ талент шоу, професионална ирска танчерка, пејачка, сопственик на сценско шоу и кореограф.
Биографија
Роисин е родена во Западен Сасекс, Англија, и има англиско ромско и ирско потекло. Нејзиното татковско семејство првично потекнува од Каслтаунрош, округот Корк, Ирска. Во јули 2016 година, Роисин се омажи за ирскиот продуцент на сцената Џек Џејкобс во Корк (град).
Танцова кариера
Роисин почнала да танцува на четиригодишна возраст. Таа влезе во нејзиниот прв ирски танц натпревар и ја освоила својата прва отворена титула истиот ден, на петгодишна возраст. Роисин се натпреваруваше и на национално и на светско ниво повеќе од петнаесет години, како соло и тимски танчер. Во 2002 година, таа ја претставуваше Англија на Светското првенство во ирско танцување An Coimisiún Le Rincí Gaelacha, освојувајќи бронзен светски медал, а исто така е поранешен ирски шампион во танц на Отвореното Обединето Кралство на Коимисиун. Во текот на нејзината натпреварувачка кариера таа освои стотици награди за прво место.
Роисин тренирала музички театар, танц, пеење и глума во училиштето БРИТ од 1998 до 2000 година, заедно со покојната Ејми Вајнхаус. Во 2001 година, Роисин, како обучена сопрана, беше избрана да пее на Лондонскиот Паладиум.
Од 2005 до 2008 година, Роисин студирала танц како стипендист на Универзитетот во Сари, каде што исто така држела предавања како вонреден учител по танц, а добивала школарина од директорката на Кралскиот балет Џенифер Џексон и водечкиот на Cats (мјузикл) Патрик Вуд. Роисин беше дополнително обучена за глума и претставување во Лондон од поранешниот директор на РАДА и глумечки тренер за ТВ и филм Ди Канон, и од водителот на БиБиСи и тренер за филмска глума, Мел Черчер (тренер на Даниел Крег од Џејмс Бонд).
Господарот на танцот
Во 2004 година, Роисин ѝ се придружи на глумечката екипа на шоуто Господар на танцот на Мајкл Флетли за светска турнеја, настапувајќи заедно со многу од оригиналната екипа, вклучувајќи ги Бернадет Флин и Хелен Иган. Таа првично беше сместена во четвртата трупа, но по само неколку недели во шоуто беше промовирана во сопствената трупа на Флетли.
Равен
За време на студирањето на Универзитетот во Сари во 2007 година, Роисин, со нејзиниот партнер Џек, ја основаа целосно женската ирска танцова група „Равен“ и почнаа да вежбаат во студиото „ Денс Атик “ во Лондон. Трупата е основана со цел да ја предводи жената во светот на ирскиот шоу танц во кој доминираат мажи и да им понуди на професионалните ирски танчери можности за изведба помеѓу турнеи Равен оттогаш настапувал на стотици настани на познати личности, балови и ТВ емисии. низ Обединетото Кралство и Ирска, и се прикажува на десетици ТВ емисии за Sky, ITV и BBC. Тие настапуваа на престижни места како што се ExCel London, London Olympia, Fountain Studios (Вембли), Pinewood Studios (Teddington и Shepperton), Birmingham NEC, O2 Arena и низ лондонската Парк Лејн. За еден од нивните први настапи во 2008 година, тие беа избрани да настапат заедно со Дес О'Конор и Боби Давро на настан на познати личности. Во 2009 година тие настапија на балот Macmillan 'In Their Shoes', заедно со професионалната Кристина Риханов од Strictly Come Dancing. Во 2010 година тие им се придружија на професионалците „Строго“ Винсент Симон и Флавија Какаче на нивната „Фантазија турнеја“. Во март 2011 година, Роисин започна со својата турнеја на сопственото ирско танцово сценско шоу со Равен во Лондон, насловено „Raven Dance“, премиерно изведено во „Broadway Theatre“ во Лондон. Во јуни 2016 година,Роисин Мулинс основаше втор огранок на Raven Irish Dance трупата, постојано со седиште во Корк (град), Република Ирска, и започна со пробите во танцовиот центар Фиркин Крејн. Трупата ги претставуваше националните добротворни организации како Macmillan Cancer Support и Cancer Research UK, и се појавуваше во списанија како што се The Big Issue, Dance Dynamic Magazine, Dancing in UK, Closer, Irish Dancing Magazine и во национални весници како што се Independent, Ирска пошта, Експрес и Сонцето.
Чиракот
На 31 октомври 2018 година, Роисин беше прикажан во Серија 14, епизода 5, од ТВ-шоуто на Би-Би-Си The Apprentice, со Сер Алан Шугар. Поддржана од професионални ирски танчери од нејзината трупа Равен, таа одржа краток настап, пред да ги научи натпреварувачите Ирски Џиг, како дел од нивната награда за победата на задачата таа недела. Делот е снимен во студиото за танцување на Ананас.
Цигански деца: Нашиот таен свет
Во септември 2017 година, Роисин се појави во втората сезона на Gypsy Kids: Our Secret World за Канал 5. На погребот на Сајмон Доерти, татко на ТВ славната личност и боксер со голи зглобови Педи Доерти (ТВ лице), Роисин му оддаде почит на „Таткото на сите патници“, држејќи комеморативен говор, пеејќи ја традиционалната ирска песна „Полињата на Athenry' и изведување на традиционален ирски танц заедно со четворица членови на трупата Raven Irish Dance. Службата се одржа во католичката црква Свети Михаил, Аштеад, Сари, во април 2017 година, со присуство на стотици патници и коњаница од дваесет Ролс Ројси.
X Factor и Xtra Factor
Во ноември 2016 година, Роисин и група ирски танчери настапија за отворањето на специјалната епизода на X Factor на тема Луис Волш, насловена Louis Loves. Групата изведе рутина на тема Риверденс со партнерскиот судија на Роисин Луис, додека беше на сцената со судиите Сајмон Кауел, Шерон Озборн и Никол Шерцингер. Снимањето се одвиваше во студиото Fountain во Вембли. Подоцна во епизодата Роисин, придружувана од водителот Дермот О'Лири и поддржана од четворица танчери на Равен, исто така, на Луис му доделува награда за животно дело за оценување на најголемиот број шоуа на X Factor, победувајќи го Сајмон Кауел со 356 спрема 291. Двете рутини беа кореографија на Роисин Мулинс, во соработка со членовите на кореографскиот тим X Factor предводен од Брајан Фридман. Танцувачкиот костим за Малинс прикажан на шоуто беше дизајниран и создаден од стилистката за костими на X Factor, Лори Смит, која дизајнираше за ѕвезди како Лејди Гага и Бритни Спирс. Роисин, исто така, кокореографираше, со главниот кореограф на Xtra Factor, Џејмс Колинс, рутина инспирирана од ирски танц за Xtra Factor. Делот беше емитуван во живо истиот ден, снимен во студиото Fountain, и изведен од презентерите Рајлан Кларк и Мет Едмондсон до изведба во живо на C'est la Vie обезбедена од Киви Линч од бендот за девојки B*Witched.
Keith Lemon's LemonAid
Во 2012 година, Роисин и ирската танцова група Равен се појавија како танцуваат заедно со Луис Волш и Кит Лемон на „LemonAid“ на ITV1, во играта насловена „Лимон капки“, снимена во студијата Пајнвуд, Тедингтон.
Педи Мекгинис Walk the Line
Во 2011 година, Роисин соработуваше со Педи Мекгинис, танцувајќи во пилот за неговото шоу „Walk the Line“, поддржано од Равен, и снимено во О2 Арената во Лондон.
Притиснете го копчето на Ant & Dec
Во 2010 година, Роисин беше партнер со Деклан Донели, танцувајќи во шоуто на играта ITV1 на Ant и Dec, „Push the Button“, поддржано од Равен и снимен во студиото Pinewood, Шепертон.
Британија прави разновидност
Од 2011 до 2016 година, Роисин годишно беше во жириската комисија на британското талент шоу „Britain Does Variety“, заедно со судии како водителот на Канал 5, Дејв Пејн, Наоми Вилкинсон од CBBC и Ема Бартон од EastEnders. Натпреварот се емитува на ТВ Sky Showcase (Скај канал 212).
TeenStar
Во 2017 година беше поканета да стане судија на натпреварот за пеење во Обединетото Кралство TeenStar, која дополнително започна со аудиција на танчери. Натпреварот се емитува на ТВ Sky Showcase (Скај канал 212). Претходните судии ги вклучија тренерот на ТВ вокалот Це Си Семи, Лиз Мекларнон од Atomic Kitten и членот на Another Level, Дејн Бауерс.
Цигански живот за мене
Во 2011 година, Роисин беше избрана да биде судија на панелот „Travellers Got Talent“, национален натпревар за таленти за цигани и патници, исто така оценет од ромската поп ѕвезда Џентина. Натпреварот беше снимен за серија од осум дела за Скај со наслов „Животот на циганите за мене“. За време на серијата, Róisín добила договор да игра позначајно во шоуто, што на крајот доведе до тоа да биде потпишан како презентер и судија за уште осум серии за Скај. Втората сезона на „Цигански живот за мене“ подоцна беше фокусирана на Роисин, и нејзините судии Џентина и пејачот Дејвид Есекс, во новиот натпревар кој ги бара Англија и Република Ирска за „Лице на циганската и патничка 2012 година“. Во 2012 година, Роисин беше интервјуиран за шоуто во Даблин од Синеад Дезмонд и Марк Кегни за ТВ3 „Ireland AM“. Втората сезона на „Животот на циганите за мене“ започна да се емитува на Скај од мај 2013 година.
Светско првенство во цигански танц
Во јули 2014 година, Роисин беше најавена како главен судија, основач и организатор на инаугуративното Светско првенство за танц во цигани, домаќин во Лондон. Светското првенство за танц во цигани е отворено за танчери кои изведуваат стилови од заедницата на цигани, роми и патници ширум светот. Учесниците на првенството се натпреваруваат во различни традиционални и модерни танцови форми, вклучувајќи Stepdance, ирско танцување и фламенко. На финалистите на подиумот им се доделуваат златни, сребрени или бронзени светски медали, при што севкупниот победник ја има титулата Светски шампион во цигански танц за таа година. Во јули 2014 година, Роисин беше интервјуирана за натпреварот во студијата на RTÉ во Даблин, од водителот на RTÉ Дерек Муни и судијата на шоуто за таленти во цела Ирска, Блатнаид Ни Чофаи.
Тодор Џунов
Тодор Џунов (Ваташа,, - , ) — македонски правник, универзитетски професор, ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје и претседател на Уставниот Суд на Македонија.
Животопис
Џунов е роден во кавадаречкото село Ваташа во 1931 година. Во 1954 година дипломирал на Правниот факултет во Скопје, каде што од 1974 бил редовен професор и декан од 1981 до 1983. Во 1994 станал судија, а во 2000 година претседател на Уставниот суд на Македонија. Бил член или шеф на делегации во меѓувладини тела за водостопански прашања, за меѓународна научна и технолошка соработка со Грција, САД, Велика Британија, за сукцесија на поранешна СФРЈ, на балкански и европски ректорски конференции, на конференции на УНЕСКО, ОН и др., бил арбитер на надворешно-трговска арбитража, а сега е арбитер на Судот за мирење и арбитража на ОБСЕ. Автор е на повеќе од стотина научни и стручни трудови, меѓу кои позначајни се: универзитетски учебник по Меѓународно приватно право (четири изданија); "Меѓународно регулирање на користењето на водите" 1979 (научен труд со наградата "11 Октомври" 1980), Надворешна политика на СФРЈ и неврзувањето 1989; Збирка закони од МПП (две изданија, 1984, 1987) и др. Бил ректор на УКИМ во периодот 1985/86 - 1987/88. Носител е на Републичката награда за научен труд „11 Октомври“ 1980, Орден за труд и за заслуги за народ, Златна плакета и статуа "Јустинијан" на Правниот факултет; Плакета на Универзитетот "Кирил и Методиј" во Скопје, универзитетите на поранешна СФРЈ, Софијскиот универзитет, Универзитетот "Мартин Лутер" Хале-Витенберг, Германија. Починал во Скопје на 1 јануари 2014.
Кортина д'Ампецо
Кортина д'Ампецо (италијански: Cortina d'Ampezzo; Anpezo , ) е град и општина во Доломитските Алпи во регионот Венето во Северна Италија. Сместена е на реката Боит, во алпска долина. Кортина д'Ампецо е летно одморалиште и зимски спортски центар прочуено по своите скијачки патеки, пејзажи, сместување, продавници и забави по скијањето, како и по својот џет-сет и италијанската аристократска клиентела.
Во средниот век, Ампецо потпаднал под јурисдикција на Аквилејската патријаршија и на Светото Римско Царство. Во 1420 година бил освоен од Венецијанската Република. Од 1508 година, најчесто бил под Хабсбуршка власт, накратко бил освоен од Наполеон, пред да биде вратен на Австриското Царство (подоцна Австроунгарија), во чии рамки останал до 1918 година. Во деветнаесеттиот век, Ампецо станал битен регионален занаетчиски центар. Рачно изработените производи од Ампецо биле многу ценети меѓу првите британски и германски зимувалци затоа што туризмот почнал да се развива кон крајот на деветнаесеттиот век. Занаетчиите од градот биле специјализирани во изработката на дрво за мебел, производство на печки и предмети од железо, бакар и стакло.
Денес, месната економија се потпира врз туризмот, особено во текот на зимската сезона, кога населението во градот обично се зголемува од околу 7.000 на 40.000. Базиликата посветена на Св. Филип и Св. Јаков била изградена помеѓу 1769 и 1775 година на местото од две поранешни цркви од XIII и XVI век; тука е сместена парохијата и деканатот на Кортина д'Ампецо. Во градот се наоѓа и палеонтолошкиот музеј Риналдо Зардини, основан во 1975 година, Музејот за модерна уметност Марио Римолди и етнографскиот музеј Реголе од Ампецо.
Иако на Кортина д'Ампецо не се одржале закажаните Зимски олимписки игри во 1944 година поради Втората светска војна, тука се одржале Зимските олимписки игри во 1956 година, а потоа и голем број зимски-спортски настани од светско ниво. Кортина д'Ампецо по втор пат ќе биде домаќин на Зимските олимписки игри заедно со Милан. Од градот потекнува професионалниот тим во хокеј на мраз СГ Кортина кој се натпреварува во најсилната италијанска лига, а Кортина д'Ампецо е исто така почетна и крајна точка на годишната трка за златниот куп Доломити. Во градот се снимени неколку филмови, меѓу кои најпознати се „Пинк Пантер“ (1963), „Само за твоите очи“ (1981) и „ Клифхенгер“ (1993).
Вулва
Вулва (лат. vulva, во превод "обвивка") — се состои од надворешниот дел на женските полови органи. Таа вклучува mons pubis, големи и мали усни, клиторис, уринарен меатус, Бартолиеви жлезди, Скиниови жлезди и вагинален отвор. Вулвата има сексуална функција; овие надворешни органи се богати со нервни завршетоци и обезбедуваат задоволство кога правилно се стимулирани.
Бранислав Јовановиќ
Бранислав Јовановиќ (Белград, 21 септември 1985) е српски фудбалер. Тој играл на средината на теренот, а моментално игра за новосадски Пролетер.
Клупска кариера
Јовановиќ ги минал помладите категории на Раднички од Нов Белград. Сениорското искуство го стекнал играјќи во српската лига за Јединство од Сурчин и ФК Белград од Карабурма. Првиот странски ангажман го имал на Кипар, каде две години играл за Етникос од Ахне.
Пролетниот дел од натпреварот 2008/09 го поминал во крушевски Напредак, постигнувајќи пет гола во српската Суперлига. Во јуни 2009 година, тој потпишал четиригодишен договор со белградски Партизан. Во освојувањето на шампионската титула во сезоната 2009/10, Јовановиќ забележал 13 настапи. Ја започнал и сезоната 2010/11. во Партизан. Играл како резерва во квалификациските натпревари за Лигата на шампионите против Пјуник и Хелсинки.
Бидејќи не успеал да се избори за поголема минутажа, Јовановиќ го раскинал договорот со Партизан на крајот на август 2010 година. По заминувањето од Партизан, Јовановиќ бил во преговори со Галатасарај, дури отишол во Истанбул да потпише договор, но турскиот тим во последен момент ги променил условите на договорот, па трансферот бил откажан. Потоа Јовановиќ потпишал договор со белградски Рад. Следните две и пол години настапувал за Рад во српската Суперлига, а во зимскиот преоден рок 2013 г. година, се преселил во израелски Хапоел од Акра. Три и пол сезони стандардно настапувал за Хапоел во израелската Премиер лига.
Во август 2016 година се вратил во српскиот фудбал и потпишал договор со Вождовац. Тој играл за Вождовац во суперлигашката конкуренција една полусезона, по што се вратил во Израел и потпишал за Хапоел Ашкелон. Подоцна играл за трет клуб во земјата, Хапоел, овој пат од Рамат Ган. Во јануари 2019 година по втор пат во кариерата потпиша за Рад. Играл во екипата на Рад во пролетниот дел од сезоната 2018/19, ја започнал следната 2019/20, но на крајот од летниот преоден рок 2019 година се преселил во Новосадскиот Пролетер.
Репрезентација
Имал еден настап за сениорската репрезентација на Србија. На крајот на мај 2011 година, тогашниот селектор Владимир Петровиќ Пижон го вклучил во списокот на играчи за пријателските натпревари против Австралија и Јужна Кореја. Јовановиќ го забележал својот единствен настап во дресот на „А тим“ на 7 јуни 2011 година, во Мелбурн, против Австралија. Натпреварот завршил без победник (0:0), а Јовановиќ на теренот влегол во 83. минута наместо Дејан Станковиќ.
Мали Крушлинци
Мали Крушлинци (Малі Крушлинці) е село во Украина, Виницки реон, Виничка област.
Бенитагла
Бенитагла  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија, Шпанија.
Демографија
Source: INE (Spain)
ПУ „Шемшево“ - Туденце
Името на училиштето е според името на селото Шемшево.
Местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на селото Туденце, во близина на селската црква.
Настава
Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.