cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7149
Други поделби
Проучување на NGC 7149 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67524. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 256; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1130.
Зборник на Миладиновци
Зборник на Миладиновци — насловен како Бѫлгарски народни песни, излегува од печат во Загреб, на 24 јуни 1861 година. Македонската наука за литература го избегнува терминот Б‘лгарски народни песни од причини што со едно интервентно вклучување на 70 бугарски народни песни од страна на менторот на изданието, хрватскиот бискуп Јосип Јурај Штросмаер и бугарскиот преродбеник Васил Чолаков, наспроти бројката од шестотини македонски народни песни.
Содржина
Во овој Зборник на 538 страници голем формат се објавени вкупно 660 песни, од кои 584 македонски и 76 бугарски. Покрај тоа, во книгата се приклучени уште и свадбени обичаи од Струга и Кукуш, годишни обичаи од Струга, верувања, игри, преданија, сопствени народни имиња, пословици, гатанки и мал македонско-хрватски речник.
Предговорот кон Зборникот на народни песни е приредувачки и толковен коментар кон неговите содржини. Приредувачкиот коментар, најпрвин, прецизно ги изложува податоците за соработувачкиот тим на кажувачките од една страна, и запишувачите, од друга.
Наведени се имињата на кажувачките на македонските народни песни од кои се чуени најмногу песни (Депа Кавајова од Струга и Ѓурѓа Котева од Прилеп), а искажана им е благодарност и на Рајко Жинзифов, кој ќе им помогне на браќата во запишувањето на народните песни од Македонија, како и на Васил Чолаков, со чие посредство ќе бидат вметнати седумдесет бугарски народни песни (согласно барањето на ѓаковскиот бискуп).
Константин го споменува изоставањето на Богослужбените слова и нотните записи на песните во изданието, кои ќе ги изработи третиот брат, првиот македонски музиколог, Наум Миладинов, чиешто неспоменување ќе му помогне да ја избегне трагичната судбина на своите двајца браќа.
Независно што македонската народна песна е далеку помногубројна, таа е насловно наведена под името "бугарска" и сосема независно од тоа што во своите писма од Русија, Константин Миладинов забележува дека има намера да испечати македонски народни песни. Фонетски доследното бележење на песните и овозможи на македонската песна да се огласи во својата акустичка самобитност.
Значење во македонската литература
Без оглед што оваа епохална книга на Браќата Миладиновци се јавува по изданието на Стефан Верковиќ („Народни песни на Македонските Егзархи“, 1860 година), таа во историјата на македонската книжевност и култура воопшто си го зазема првото, водечкото место во презентацијата на македонското усно народно творештво.
Полемики
Од годината на првообјавата на Зборникот на Миладиновци, науката за литература кај Македонците и Бугарите сè уште не се одважила да го употребува компромисното име на насловот: "Македонски и бугарски народни песни", па до денес книгата е преиздадена во повеќе од десет изданија.
Бидеjќи во средината на ХІХ век не се правела разлика помеѓу Македонци и Бугари, самите Миладиновци кога ги собирале песните пишувале дека собираат бугарски песни.
Никола Димитров (дипломат)
Никола Димитров (р. во ) — македонски дипломат и поранешен министер за надворешни работи на Македонија. Во минатото работел како заменик министер за надворешни работи и амбасадор на Македонија во САД и Холандија. Во 2014 го одбил амбасадорското место во Русија и привремено се повлекол од дипломатијата.
Животопис
Димитров бил македонски претставник во преговорите околу спорот за името помеѓу Република Македонија и Република Грција, а бил и правен застапник на Република Македонија при тужбата пред Меѓународниот суд за правда во Хаг против Република Грција за прекршување на привремената спогодба од 1995 година.
Во 2009 година Димитров станал македонски амбасадор во Холандија. По завршувањето на неговиот мандат во 2013 година требало да замине како амбасадор во Германија, но на негово место бил назначен Никола Колев. Во 2014 година одбил да биде македонски амбасадор во Русија и кариерата ја продолжил во Хашкиот институт за глобална правда.
Никола Димитров е син на Димитар Димитров и Ратка Димитрова, истакнати функционери од ВМРО-ДПМНЕ.
Леопард од Гумалапур
Леопардот од Гумалапур, познат и како Дамчестиот ѓавол од Гумалапур, бил човекојаден индиски леопард одговорен за смртта на 42 луѓе од селата Гумалапур и Деварабета во државата Тамил Наду, (Индија). По зајдисонце, селаните се забарикадувале во своите куќи, и не се осмелувале да излезат надвор. Леопардот толку се охрабрил што почнал да влегува во колибите преку сламените ѕидови и кровови, а во еден случај и ги убил сите четворица кои живееле во колибата. Овој ѕвер бил убиен од страна на Кенет Андерсон, кој подоцна открил дека животното било повредено, па затоа не можело да лови друг плен. Андерсон ги раскажал случките со овој леопард во книгата „Девет човекојадци и измамникот“ (Nine Man-Eaters and one Rogue), објавена во 1954 година. Датите на нападите не се прецизирани.
Првиот обид
Кенет Андерсон пристигнал во Гумалапур на барање на локалната власт која сакала да се ослободи од леопардот. Андерсон немал никаква помош од месното население бидејќи тие верувале дека доколу му помогнат ќе го разгневат леопардот. Во 18 часот, Андерсон се сместил пред 3,7 метарски ѕид покриен со трње, кој требало да биде заштита доколу леопардот реши да го нападне од зад грб. Цела ноќ, Андерсон неуспешно се трудел да го намами леопардот, кашлајќи и гласно зборувајќи сам со себе. Иако ноќта не вродила со плод, сепак до пладне, селаните почнале многу повеќе да соработуваат со ловецот мислејќи дека гласното зборување на Андерсон преку ноќта всушност биле разговори со духови.
Вториот обид
Втората ноќ селаните му позајмиле на Андерсон една колиба. Во неа била поставена кукла, а вратата била оставена подотворена за да го намами леопардот. Андерсон бил скриен во колибата. Ноќта повторно била без резултат. Следната ноќ, Андерсон бил разбуден од `ржењето на леопардот, кој разочаран од куклата брзо избегал во џунглата.
Третиот обид
Откако сфатил дека леопардот нема повторно да нападне во Гумалапур уште долго време, Андерсон решил да отиде во селото Даварабета каде леопардот нападнал пред околу еден месец. Андерсон повторно поставил ѕид со трње како во првиот обид. Предноста овој пат била што џунглата била многу поблиску па полесно можел да го забележи пристигнувањето на леопардот. За време на ноќта, со Андерсон имало и едно париа куче (индиско куче). По неколку часа, кучето почнало да покажува знаци на страв. Андерсон го забележал леопардот како се движи по крововите на колибите, меѓутоа брзо го загубил во темнината. По неколку-минутно барање, лаењето на кучето дали знак за присутноста на леопардот. Леопардот го нападнал Андерсон, кој испукал 3 куршума и го убил животното.
Лајшманија
Лајшманија (Leishmania) е едноклеточен паразит, предизвикувач на паразитското заболување лајшманиоза.
Особености
Природна средина (т.н. резервоари) на паразитот се: луѓето, кучињата (домашни и скитници) и глодачите. Кај кучињата карактеристично е паѓањето на влакната, посебно околу очите и воспалителни промени на слузокожата на очите.
Електрохемиска ќелија
Електрохемиска ќелија ― уред способен или да создава електрична енергија од хемиски реакции или олеснува на хемиските реакции преку воведување на електрична енергија. Електрохемиските ќелии кои создавват електрична струја се нарекуваат напонски или галвански ќелии, а оние што создаваат хемиски реакции, на пример, преку електролиза се нарекувани електролитички ќелии. Еден чест пример за електрохемиска ќелија е стандардна 1.5 - волтна ќелија наменета за потрошувачка употреба. Батерија се состои од една или повеќе ќелии, поврзани со напореден, во низа или во низов и напореден шаблон.
Електролитна ќелија
Електролитна ќелија е електрохемиска ќелија која води неспонтана оксидационо-редукциона реакција преку примена на електрична енергија. Тие често се користебу за разложување на хемиски соединенија, во постапка наречена електролиза - грчкиот збор лиза значи „растурање“.
Важни примери на електролиза се распаѓањето на вода кон водород и кислород и боксит во алуминиум и други хемикалии. Електроплатирање (на пр. бакар, сребро, никел или хром) се врши со помош на електролитна ќелија. Електролизата е техника која користи еднонасочна струја. Електролината ќелија има три составни делови: електролит и две електроди (катода и анода). Електролитот е обично раствор од вода или други растворувачи во кои се раствораат јоните. Стопените соли како што се натриум хлорид се исто така електролити. Кога се придвижуваат од надворешен напон што се применува на електродите, јоните во електролитот се привлекуваат кон електрода со спротивен полнеж, каде што може да се случат реакции на пренос на полнеж (исто така наречени фарадејски или оксидационо-редукциони реакции). Само со надворешен електричен потенцијал (т.е. напон) со правилен поларитет и доволна големина, електролитичката ќелија може да разложи нормално стабилно или инертно хемиско соединение во растворот. Обезбедената електрична енергија може да произведе хемиска реакција која инаку не би се случила спонтано.
Галванска ќелија или волтна ќелија
Галванска ќелија или волтна ќелија, именувана по Лујџи Галвани или Алесандро Волта соодветно, е електрохемиска ќелија која добива електрична енергија од спонтани оксидационо-редукциони реакции што се случуваат во ќелијата. Воглавно се состои од два различни метали поврзани со солен мост, или поединечни полу-клетки разделени со порозна мембрана.
Лајшманија
Особености
Постојат повеќе од 30 видови лајшманија, кои по влегувањето во организмот ги напаѓаат макрофагите (клетките на одбранбениот систем) и се размножуваат во нив. Ако не се лекува, лајшманиозата станува сериозно заболување кое може да има и смртни последици.
Електрохемиска ќелија
Галванска ќелија или волтна ќелија
Волта бил пронаоѓач на волтиновиот столб, првата електрична батерија. Во општа употреба, зборот „батерија“ вклучува една галванска ќелија, но батеријата правилно се состои од повеќе ќелии.
Лајшманија
Пренесување
Пренесувањето на паразитот го врши заразена женка на мушичката Phlebotomus papatasi, која живее во топлиот климатски појас. Во умерениот климатски појас активни се во текот на долгите, суви и топли лета.
Електрохемиска ќелија
Полуќелии
Електрохемиската ќелија се состои од две полуќелии. Секоја полуќелија се состои од електрода и електролит. Двете полуќелии може да го користат истиот електролит, или може да користат различни електролити. Хемиските реакции во ќелијата имаат електролит, електроди, или надворешна супстанца (како во горивни ќелии која може да користи водороден гас како реактант). Во целосна електрохемиска ќелија, видовите од една полуќелија губат електрони (оксидација) до нивната електрода додека видовите од другите полуќелии добиваат електрони (редукција) од нивната електрода.
Лајшманија
Пренесување
Овие инсекти меѓу народот се познати како невиди. Слични се на комарците, т.н. влакнести или песочни мушички, долги се околу 2-2,5 мм, и тешко се воочливи затоа што се ситни и не создаваат звук додека летаат. Активни се во летниот период, на изгрејсонце и зајдисонце, а преку ден се повлекуваат и не напаѓаат, ако не се вознемирувани. Живеат во рушевини, ѓубришта и камени меѓи. За разлика од комарците, полупречникот на движење на невидите е мал (околу 100 м) и најчесто е околу леглото. Убодот им е болен.
Електрохемиска ќелија
Полуќелии
Солен мост (на пример, филтер хартија натопена во KNO3, NaCl, или некој друг електролит) често се употребува за да се обезбеди јонски допир помеѓу две полуќелии со различни електролити, но сепак тој ги спречуваа растворите од мешање и предизвикување несакани странични реакции. Алтернатива на солен мост е да се овозможи директен допир (и мешање) помеѓу двете полуќелии, на пример во едноставна електролиза на вода.
Лајшманија
Пренесување
Инсектите се инфицираат со цицање крв од заразени луѓе или животни. За човекот стануваат заразни по 7-21 ден. При убодот, флеботомусот ги исфрла паразитите во кожата.
Електрохемиска ќелија
Полуќелии
Со оглед на тоа што електроните течат од една полуќелија до друга преку надворешно коло, се утврдува различна одговорност. Ако не се обезбеди јонски контакт, оваа полнежска разлика брзо ќе го спречи понатамошниот проток на електрони. Солениот мост овозможува проток на негативни или позитивни јони за да се одржи распределбата на полнеж во рамномерна состојба помеѓу садовите за оксидација и редукција, додека чувањето на содржината е поинаку одвоено. Други уреди за постигнување на поделба на решенија се порозни садови и гелови раствори. Порозен сад се користи во Бунзеновата ќелија (десно).
Рамнотежни реакции
Секоја полуќелија има карактеристичен напон. Разни избори на супстанции за секоја полуќелија даваат различни потенцијални разлики. Секоја реакција е подложена на рамнотежа помеѓу различни оксидациски состојби на јони: Кога ќе се достигне рамнотежа, ќелијата не може да обезбеди дополнителен напон. Во полуќелиите што се подложени на оксидација, колку е поблиску рамнотежата на јон/атом со попозитивна оксидациска состојба, толку повеќе потенцијал ќе добие оваа реакција. Исто така, во реакцијата на намалување, колку е поблиску рамнотежата на јон/атом со повеќе "негативна" оксидациона состојба, толку е поголем потенцијалот.
Потенцијал на ќелија
Потенцијалот на ќелијата може да се предвиди преку употреба на потенционал на електроди (напон на секоја полуќелија). Овие потенцијали на полуќелии се дефинирани во однос на доделувањето на 0 волти на стандардна водородна електрода. Разликата во напонот помеѓу потенцијалите на електродата дава предвидување за потенцијалното мерење. Кога се пресметува разликата во напонот, прво мора да се преработат полуќеличните равенки за реакцијата да добие израмнета равенка за оксидација-редукција.
Потенцијалите на ќелиите имаат можен опсег од приближно нула до 6 волти. Ќелиите што користат електролити на основа на вода обично се ограничени на ќелични потенцијали помали од околу 2,5 волти, бидејќи многу моќните средства за оксидација и редукција кои ќе бидат потребни за производство на повисок ќеличен потенцијал имаат тенденција да реагираат со водата. Високи потенцијали на ќелиите се можни со ќелии кои користат други растворувачи наместо вода. На пример, литиумските ќелии со напон од 3 волти најчесто се достапни.
Потенцијалот на ќелиите зависи од концентрацијата на реактантите, како и нивниот тип. Бидејќи ќелијата е испразнета, концентрацијата на реактантите се намалува и потенцијалот на ќелијата, исто така, се намалува.
Никола Димитров
Никола Димитров може да се однесува на:
Том Бонен
Том Бонен (Tom Boonen; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2002-2017 година.
Бонен победил на Светското друмско првенство во 2005 година и се сметал за специјалист за еднодневни трки со силен краен спринт. Победил четири пати на Париз-Рубе и трипати на Трката околу Фландрија, помеѓу многуте други престижни победи, како и пет пати на Е3 Харелбеке. Има освоено 6 етапи на Тур де Франс и четири пати го освоил генералниот пласман на Трката околу Катар.
Воедно, неговата личност и изглед, заедно со неговиот успех, го направиле главна спортска ѕвезда во Белгија во средина на 2000-тите, но ја изгубил популарноста, откако бил двапати позитивен на тестирањето за кокаин.
Рани години
На почетокот од 2002 година, Бонен возел за екипата, завршувајќи трет на Париз-Рубе по раното бегство. Сонародникот белгискиот возач Јохан Музеув излегол на чело на трката за соло победа, а екипниот водач Џорџ Хинкапи доживеал несреќа во лизгав дел на трката, оставајќи го Бонен да воза за себе. Резултатот на Бонен во трката го принудил Музеув - неговиот херој од детството - јавно да објави дека Бонен е неговиот природен наследник.
Меѓутоа, Бонен бил целосно среќен во УС Постал, тврдејќи дека не добив доволно шанси да вози за себе. Затоа кон крајот на годината објавил дека ја напушта екипата, и покрај тоа што имал договор и се придружил на на почетокот на 2003. Меѓутоа, сезоната 2003 не поминала добро за Бонен, кој постигнувал слаби резултати, поради замор и повредата на коленото. Во оваа сезона Музеув бил неоспорен екипен водач на пролетните класици.
Сезоната 2004 Бонен ја подигнал формата и го освоил Е3 Харелбеке, класичната трка Гент-Вевелгем и Гроте Шелдепрајс. Исто така, освоил две етапи на Тур де Франс, вклучувајќи ја и престижната последна етапа во Париз, како што постигнал и Музеув во 1990.
2005
2005 била годината во која Бонен цврсто се докажал себеси како натпреварувач на светската сцена. Победувајќи на Трката околу Фландрија, Париз-Рубе, Е3 Харелбеке и завршувајќи втор на Омлоп Хет Волк (зад екипниот колега Ник Нијенс), ставил печат на пролетните класици со калдрма. Исто така, Бонен станал првиот велосипедист во историјата да победи на Трката околу Фландрија, Париз-Рубе и Светското велосипедско првенство во иста сезона.
Во неговата победа на Трка околу Фландрија, Бонен бил сметан како најсилен спринтер во последната група на возачи. Меѓутоа, наместо да се чека на крајниот момент, тој нападнал неколку километри од крајот на изненадување на другите возачи во групата и останал напред за соло победи. Еден од другите возачи во групата, Ерик Декер, подоцна изјавил дека „Јас сум среќен дека сум близу до крајот на мојата кариера, бидејќи со велосипедисти како Бонен, наредните години пролетните класици ќе бидат прилично здодевни“. Во неговата победа на Париз-Рубе, влегол на велодромот Рубе во водечкото трио и чекал до последниот момент пред да започне да спринта, со што ги победил Американецот Џорџ Хинкапи и Шпанецот Хуан Антонио Флеча.
На Тур де Франс, ги освоил втората и третата етапа. Во ова издание, Бонен ја носел зелената маичка по втората етапа. Меѓутоа бил принуден да се повлече од трката по етапата 11, по повеќе несреќи. Маичката ја презел Норвежанецот Тор Хушовд, кој ја држел до крајот на трката, станувајќи конечен победник. На 25 септември станал дваесет и првиот белгиски светски првак на Светското велосипедско првенство во Мадрид. Бегството од шест луѓе било достигнато од групата во која бил, пред да го престигне Алехандро Валверде. Тој е првиот Белгиец по Музеув, во 1996, да ја облече виножито-маичката. Со овие победи тој го обезбедил второто место во генералниот пласман на UCI ProTour 2005.
На крајот на годината, Бонен освоил неколку награда: Kristallen Fiets (Кристален велосипед), Вело д’Ор (Златен велосипед), Trofee voor Sportverdienste (Трофеј за спортска заслуга), белгиски спортист на годината и белгиска спортска личност на годината.
2006
Во 2006 година, Бонен повторно имал извонреден почеток на сезоната, повторно нагласен со победата на Трка околу Фландрија, но не можел да ја одбрани титулата на Париз-Рубе една недела подоцна. Првично, на Лејф Хосте, Петер ван Петегем и Владимир Гусев им биле доделени 2., 3. и 4. место, но подоцна биле дисквалификувани од судиите на трката поради илегално возење. Со ова, светскиот првак и фаворитот пред трката Бонен дошол до второто место, зад Фабијан Канчелара.
По одличниот почеток, Бонен имал разочарувачка Трка околу Белгија. Пред почетокот на Тур де Франс 2006, тој тврдел дека се смета себеси како најсилен и најпаметен спринтер. Меѓутоа, тој не победил на етапа во првата недела, туку бил победен од неговите спринтерски соперници Роби Мекјуан и Оскар Фреир. И покрај ова, тој бил способен да ја облече жолтата маичка првпат во неговата кариера, но ја изгубил по првиот хронометар од специјалистот за хронометри Сергеј Хончар.
Бонен го напуштил Тур де Франс во текот на 15. етапа – 187 километри од Гап до Л‘Алп д‘Ез – кога не можел да се искачи на врвот Кол ду Лотаре. Според менаџерот на екипата, Бонен изгубил голема тежина во текот на трката и му требало период на одмор, кога би можел повторно да ја надополни.
Со повратената сила, на Енеко Тур Бенелукс освоил три етапи. Меѓутоа, не бил во можност да ја одбрана светската титула на Светските друмски првенства UCI, одржана на патека, која била помалку рамна отколку во Мадрид 2005 и ја изгубил титулата од неговиот екипен колега од Паоло Бетини, завршувајќи деветти.
2007
Во сезоната 2007, Бонен повторно доживеал одличен почеток со освојување пет етапи на Трката околу Катар и завршувајќи втор во генералниот пласман по неговиот екипен колега Вилфрид Кретскенс. Подоцна освоил неколку фламански трки, како што се Курне-Брисел-Курне и Е3 Харелбеке, но не успеал да победи на ниеден класик. Неговиот најдобар резултат во таа насока бил третото место на Милано-Санремо, што придонело за разочарувачка пролетна сезона.
Следно, Бонен зел учество на Тур де Франс. Во отсуство на главниот соперник Алесандро Петаки и по раната повреда на Роби Мекјуан, тој ги остварил очекувањата со победата на две етапи (етапа 6 и 12) и освојувањето на бодовниот пласман. Бил првиот белгиски освојувач на зелената маичка од Еди Планкерт во 1988 година.
2008
Бонен ја започнала оваа сезона со освојување четири етапи и генералниот и бодовниот пласман на Трката околу Катар. На Трката околу Фландрија, неговата прва главна цел на сезоната, покажал добра форма, но имал одбранбена улога, кога неговиот совозач Стајн Дефолдер побегнал од групата и потоа победил. Следната недела, тој ги отспринтал Фабијан Канчелара и Алесандро Балан во последните 500 метри за победа на Париз-Рубе. На 10 јуни 2008, неколку извори тврделе дека Бонен преговара со за договор, чиј спортски директор Жан-Рене Бернодо потврдил. Преместувањето во Бјуик ќе вклучело уште два-три возачи да заминат со него, меѓудругите имињата на Вилфрид Кретскенс и Кевин Хулсманс биле често споменувани.
Иако на истиот ден било откриено дека Бонен бил тестиран позитивно на кокаин при проверка на 26 мај. Бидејќи ова било надвор од натпреварување и кокаинот не е сметан за дрога, која може да го подобри резултатот, Бонен не се соочил со санкции од UCI или WADA. Во текот на конференцијата за печатот следниот ден, тој понудил извинување и екипниот менаџер Патрик Лефевр изјавил дека, бидејќи ова било сметано како потешкотии од лична природа, екипата Квик Степ ја задржува довербата во него. И покрај отсуството на службени санкции, на Бонен веднаш му било забрането учество на Тур де Свис, а подоцна и на Тур де Франс. Во февруари 2009, белгиски суд го осудил за користење кокаин, но одлучил да не се поведат кривични санкции против Бонен, велејќи дека тој бил „доволно казнает“.
2009
Бонен ја започнал сезоната 2009 со освојување на етапа и генералниот и бодовниот пласмана на Трката околу Катар. Исто така ја освоил Курне-Брисел-Курне по вторпат во неговата кариера. На Ronde van Vlaanderen, неговата прва главна цел на сезоната, тој покажал добра форма, но како и во 2008 презел одбранбена улога, кога неговиот колега Стајн Дефолдер избегал и ја освоил трката по вторпат. Следната недела го освоил Пари-Рубе по третпат.
Се вратил со возење на Енеко Тур, каде ја освоил третата етапа, победувајќи го Тајлер Фарар во спринт. Потоа настапил на Вуелта а Еспања со цел да се подготви за последниот дел од сезоната. Таму завршил втор на прологот зад специјалистот за хронометри Фабијан Канчелара. Доживеал пад на седмата етапа на Вуелта, 30 километарски хронометар. И покрај тоа забележал добро време, губејќи само 1'03 и завршил на крај втор зад Канчелара. Се повлекол од Вуелта на 13. етапа, сè уште патејќи од последиците на неговата несреќа на седмата етапа. Ја завршил сезоната со второ место на Париз-Тур, откако бил победен во спринтот во група од тројца, меѓу кои и неговиот сонародник и бранителот на титулата Филип Жилбер.
2010
На почетокот на 2010, Бонен го зазел третото место на Трката околу Катар, освојувајќи две етапи, по што следела победа на етапата 5 на Трката околу Оман. Исто така победил на етапата 2 од Тирено-Адријатико, пред да заврши втор зад Оскар Фреир на првиот монумент од сезоната, Милано-Санремо. Бонен завршил втор зад Фабијан Канчелара на Е3 Харелбеке, резултат кој се повторил на Трката околу Фландрија. Бонен завршил петти на Париз-Рубе следната недела.
Поголемиот дел од втората половина на сезоната го пропуштил - вклучувајќи ги и Тур де Франс, белгиското и светското првенство – поради тендинитис околу неговото лево колено, што било предизвикано од падови на Трката околу Калифорнија и Тур де Свис. Се вратил со возење во октомври на Сиркут Франко-Белж и Париз-Тур.
2011
Бонен ја започнал сезоната со прво место на првата етапа на Трката околу Катар. Ја освоил Гент-Вевелгем, со што ја зел неговата единствена голема победа на класична трка таа сезона, додека на Трката околу Фландрија завршил четврти, а Париз-Рубе го напуштил по пад. Бонен исто така доживеал несреќа на етапата 6 на Тур де Франс, но и покрај ја завршил етапата, но повредите го принудиле да се повлече на етапа 7. На Вуелта а Еспања, Бонен повторно паднал, со што го пропуштил и Светското првенство.
2012
Бонен ја започнал сезоната 2012 добро, со победа на етапата 7 на неговата прва трка од сезоната, Тур де Сан Луис. Во февруари, го освоил генералниот пласман на Трката околу Катар, воедно освојувајќи две етапи и бодовниот пласман, а завршил втор зад Сеп Ванмарке на Омлоп Хет Ниувсблад.
Следна трка на Бонен била Париз-Ница, каде ја освоил етапата 2. Бонен ја освоил неговата прва победа на еднодневна класична трка во сезоната на Е3 Харелбеке, по што следела победа на Гент-Вевелгем два дена подоцна. Формата на Бонен го направила голем фаворит за Трката околу Фландрија и тој го добил спринтот од членовите на бегството Филипо Поцато и Алесандро Балан, победил на монументот по третпат во неговата кариера, изедначувајќи го рекордот со Акил Бујс, Фјоренцо Мањи, Ерик Леман и Јохан Музеув. Исто така, тој е првиот велосипедист, кој некогаш во иста година ги освоил фламанските трки со калдрма Е3 Харелбеке, Гент-Вевелгем, Трка околу Фландрија и Париз-Рубе во истата година. Неговата победа на Рубе била негова четврта со што го изедначил рекордот држен од Роже де Влеминк веќе 35 години. Со освојувањето на Трката околу Фландрија и Париз-Рубе, тој станал првата личност на која му успеало да ги освои двете трки двапати во неговата кариера.
По неверојатна серија на пролетните класици, Бонен се вратил на тркање на Трката околу Калифорнија. Ја повратил маичката на национален првак во јуни, земајќи ја трибојната маичка од Филип Жилбер. Го пропуштил Тур де Франс за подобро да се подготви за олимписката друмска трка, притоа учествувајќи на пократката Трка околу Полска. Доживеал пад на првата етапа на трката и се повлекол на петтата етапа, наведувајќи болка на десната страна на неговите гради. Подоцна било објавено дека имал скршено ребро, но можел да се опорави до времето на одржување на Олимписките игри, каде го пропуштил успешното бегство и завршил на 28. место. Го освоил првото издание на новата дводневна етапна трка Светски пристаништен класик, освојувајќи ја првата од двете етапи со спринт пред групата. Ја заработил маичката за бодовниот пласман и го освоил генералниот пласман откако бил трет на втората етапа. Една недела подоцна Бонен го освоил полукласикот Париз-Брисел.
2013
Во јануари, Бонен поминал една година во болница поради сериозна инфекција од рана на неговиот зглоб. Се вратил во февруари на Трката околу Оман, но завршил дури на 83. место во генералниот пласман. Во март се повлекол од Гент-Вевелгем и Трката околу Фландрија поради падови. Не учествувал на Париз-Рубе поради фрактура на ребро. Бонен ја освоил првата трка во годината на Хесте Пејл, настан кој не е класифициран од UCI, потоа бил победник на втората етапа на Тур де Валони во јули.
2014
Сезоната започнала добро за Бонен откако завршил втор зад неговиот колега Ники Терпстра и го освоил бодовниот пласман на главно рамната Трка околу Катар. Негов следен подвиг бил на Курне-Брисел-Курне, каде бил дел од бегство на десет членови од кои четворица негови колеги и тројца возачи на. Бегството било успешно и Бонен бил подобар од Морено Хофланд во спринтот со мала разлика. Завршил добро на Париз-Рубе и на Трката околу Фландрија, завршувајќи на десеттото и седмото место, соодветно.
2015
На Омлоп Хет Ниувсблад 2015, Бонен го направил одлучувачкиот потег со колегите Ники Терпстра и Стејн Ванденберг, заедно со Ијан Станард. На 4,5 километри пред целта, Бонен нападнал, но постепено бил достигнат од Станард. Откако возвратниот напад на Терпстра пропаднал, Бонен не можел да го следи нападот на Станард и завршил трет откако Станард го претекнал Терпстра за победа. На 9 март, Бонен паднал на Париз-Ница, здобивајќи се со изместено рамо, што го отргнало од остатокот на сезоната на класици. Бонен се вратил на трка кон крајот на април, на Трката околу Турција, каде неговата улога била да го води неговиот колега Марк Кевендиш. Се подготвувал во Турција за неговиот прв настап на Џиро д’Италија. Го напуштил Џиро по тринаесеттата етапа за да учествува на Трката околу Белгија, каде ја освоил воведната етапа претекнувајќи го Арно Демар.
Сезоната на Бонен била доведена до крај со падот на втората етапа на Трката Абу Даби во октомври, што го оставил во несвест. Се здобил со фрактура на слепоочницата од падот. Откако првично му било кажано дека ќе му требаат шест месеци за опоравување, во интервју во весник во декември, Бонен изјавил дека тренирал добро два месеци по падот без никакви проблеми. Меѓутоа, падот му нанел трајно оштетување на неговиот слух. Исто така, изјавил дека бил „100% сигурен“ дека ќе настапува во мотори по повлекувањето од велосипедизмот, со цел да настапи на 24 часа Золдер.
2016
По релативно тивката низа на резултати на повеќето класици на калдрма, Бонен завршил втор на Париз-Рубе, претекнат на целта од Метју Хејман. И покрај тоа што не победи, агресивниот настап на Бонен на трката бил поздравен од поранешните победници на Париз-Рубе, Бернар Ино и Жилбер Дикло Ласал, кој го опишале како „борец“ и „прекрасен“ соодветно. Во јули победил на Класик Лондон-Сари во спринтерска завршница, како и Велосипедскиот класик Брисел. Ја завршил сезоната со трето место на Светското друмско првенство во Катар, каде бил поразен од владејачкиот светски првак Петер Саган и од Марк Кевендиш.
2017
На почетокот на сезоната, Бонен ја освоил втората етапа на Вуелта а Сан Хуан. Ова било прва професионална победа за велосипедист кој користел диск кочници. Меѓутоа, подоцна се здобил со низа падови на Трката околу Оман, Омлоп Хет Ниусблад и Тирено-Адријатико. На Милано-Санремо, Бонен работел како помошник за неговите колеги, помагајќи му на Жилијан Алафилип за второто место. Се вратил на калдрмисаните класици на Е3 Харелбеке, каде ја започнал трката со напад на Тајенберг, стигнувајќи до осмото место. Потоа следело шестото место на Гент-Вевелгем, кое го опишал како задоволувачки резултат и добар показател за формата на калдрмисаните монументи.
На Трката околу Фландрија, Бонен имал интересна трка: ја предводел екипата во подножјето на Мур ван Герардсберген, каде помогнал да се направи бегство со предводникот и крајниот победник Филип Жилбер и одиграл клучна улога во оддалечување на групата. Меѓутоа, неговата надеж за висок пласман биле попречени од механички проблем на Тајенберг и ја завршил трката на 37. место. Возел на Схелдепрејс, негова последна трка во Белгија, која му оддала почит на Бонен започнувајќи од неговиот роден град, Мол. Бил дел од водечкиот „воз“ за колегата Марсел Кител, кој ја однел победата. На неговата последна трка, Париз-Рубе, Бонен завршил 13. откако бил дел од водечката група на 35 километри до целта, го охрабрил колегата Здењек Штибар да го следи нападот на Даниел Ос, на крајот Чехот завршил на второто место зад Грег ван Авермат.
Личен живот
Бонен живеел во Бален, во Фламанската Област од Белгија додека не се преселил во Монако на крајот на 2005 г. Останал таму неколку години, додека не одлучил да се врати во Белгија на почетокот на 2012. Во 2015 година неговата долгогодишна девојка се порадила со женски близнаци. Веста ја твитнал велејќи: „Нашето семејство се зголеми за две мали принцези. Валентина и Жаклина заедно тежат 2,4 кг. Бебињата и мајка се добри“.
Во 2016 година, Бонен платил неколку милиони евра на белгиските даночни власти откако не го пријавил неговиот приход додека бил жител на Монако. Истражителите тврделе дека Бонен поголем дел од времето го поминувал во Белгија и затоа морал да плати даноци во согласност со белгиските даночни закони.
Резултати од класиците
Оваа табела ги покажува резултати на Том Бонен во петте велосипедски монументи и класични трки.
СО = се откажал; — = не учествувал
Сорбитол
Сорбитолот е шеќерен алкохол со сладок вкус кој се користи како засладувач. Човековиот организам бавно го метаболизира. Тој може да се добие со редукција од гликоза. Сорбитол се наоѓа во јаболката, крушите, праските, сливите и др.
Орланци (Скопско)
Орланци — село во рамките на Општина Арачиново, на северниот дел од Скопското Поле, надвор од градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото Орланци се наоѓа на источната страна на северниот дел на Скопската Котлина во рамки на Општина Арачиново. Сместено е во дното на длабок дол на крајното југоисточнои подножје на Скопска Црна Гора, од левата страна на асфалтниот регионален пат кој од Скопје преку Арачиново води за Куманово. Селото е рамничарско, расположено на надморска височина од 400 метри. Атарот кој се издигнува на јужните падини на Скопска Црна Гора зафаќа простор од 4,1 км2, на кои обработливото земјиште зазема површина од 245 ха, а на пасиштата отпаѓаат 224 ха.
Историја
На потегот Селиште кој се наоѓа на 800 метри јужно од денешното село, се наоѓало старото македонско Орланци, кое ја зафаќало десната падина на широката долина. До шеесеттите години на XX век, на ова место имало видливи камења од ѕидови на куќи и парчиња од грнчарија, а на две места се забележувале остатоци од црквиште и стари гробови. Познато е дека црквата во Орланци била посветена на Света Петка, а неа за празници ја посетувале Македонци христијани од други села, како на пример Бучинци каде во 1910 година како стогодишен старец умрел некојси Ѓорѓија од тамошниот род Сељовци кој за причест одел во црквата во селото Орланци. Доказ дека Орланци било населено со христијанско македонско население се пишаните турски документи од средновековиот период од XV век, односно од опширниот пописен дефтер бр. 12 од 1452/1453 година за тогашниот Скопски вилает, каде е запишано дека во Орланци живееле вкупно 47 македонски христијански семејства, 4 вдовици и 9 неженети со имиња како Петко, Никола, Димитри, Драгош, Влатко, Спасе, Доброслав, Новак, Божидар, Влајко, Стојан, Пејо, Оливер, Иван, Ѓоре, Костадин, Ивана, Станислава, Калина, Радослава и др. кои остварувале приход од 1424 акчиња. Подоцна во XVI век, во 1544 селото имало 42 македонски христијански и 1 муслиманско семејство, а во 1568 биле забележани 42 христијански семејства.
На почетокот на XIX век северно од македонското село Орланци се населиле две албански домаќинства од кои потекнуваат денешните родови Зекировци и Суљовци. Припадниците на тие родови брзо се намножиле и ги заземале најдобрите делови на атарот особено пасиштата и шумата, а вршеле и пакости на стоката. Имајќи предвид дека Албанците како муслимани биле повластени во отоманското време, како и неповолната и небезбедна положба крај главниот пат меѓу Скопје и Куманово, околу средината на XIX век започнале судири меѓу староседелското македонско и доселеничкото албанско население. Не можејќи да опстојат во селото Македонците започнале да се иселуваат при што се знаат иселениците: родот Орланци во Куманово, Ристо и Ѓорѓи во Скопје, а веќе во втората половина на XIX век селото целосно станало албанско. Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 120 жители муслимани (Албанци). .
Од 1955 започнал силен бран на иселување на албанското население во Турција и доселување на бошњачко население исто така на пат за иселување во Турција. Сите бошњачки родови се населиле од Санџак во Србија и Црна Гора во периодот од 1955 до 1963, купувајќи куќи и имоти за цена од 200.000 до 500.000 тогашни динари. Поради тие процеси за Орланци постоело мислење дека е пролазно село бидејќи едни жители се иселуваат, а други се доселувале.
Потекло и значење на името
Името на селото потекнува и има значење на македонски јазик најверојатно од името на птицата орел , што укажува дека тоа останало од староседелците Македонци, а го прифатиле и доселените Албанци кои селото го нарекуваат Orllanca. Местоположбата на селото, вовлечено во дол под падините на Скопска Црна Гора, кој често го надлетуваат орли и други граблви птици, може да ја потврди претпоставката за потеклото и значењето на името. Во Македонија постои уште едно село со име Орланци во Кичевско.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Орланци имало 120 жители, сите Албанци.undefined
На пописот од 2002 година, селото имало 829 жители. Следува табела на националната структура на населението
Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Орланци има 890 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
Родови
Орланци е албанско-бошњачко село.
Со започнувањето на доселувањето на Албанците во првата половина на XIX век и целосното иселување на Македонците во Куманово (род Орланци) и Скопје (Ристо и Ѓорѓи), селото Орланци денес е населено со албански муслимански родови. Најстари родови се: Суљовци и Беќировци (од северна Албанија). Останати албански родови се: Чајан (дошле од с. Љуботен (Скопско), а по потекло се од местото Чаја во областа Љума во северна Албанија), Белановчани (припаѓаат на фисот Бериша од северна Албанија, а тука дошле од с. Белановце во Кумановско), Брестњани, Тенџер (припаѓаат на фисот Бериша) и Акуљци (припаѓаат на фисот Красниќи) сите дојдени од с. Брест на Скопска Црна Гора, а со подалечно потекло до северниот дел на Албанија. Сите бошњачки родови се населиле од Санџак во Србија и Црна Гора во периодот од 1955 до 1963 на пат за иселување во Турција: Хасиќи, Хајдаровиќи, Мекиќи, Еровиќи, Меховиќи и др.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2339 според Државната изборна комисија, сместено во основното училиште.
Ема Голдман
Ема Голдман (Emma Goldman; 27 јуни 1869 – 14 мај 1940) — анархистка позната по својот политички активизам, пишување и по своите говори. Таа играла главна улога во развојот на анархистичката политичка филозофија во Северна Америка и Европа во првата половина на XX век.
Родена во Ковно во Руската Империја (денешен Каунас, Литванија), Голдман во 1885 година емигрирала во Соединетите Американски Држави во Њујорк каде што станува член на растечкото анархистичко движење во 1889 година. Привлечена кон анархизмот по аферата „Хајмаркет“, Голдман станува писателка и позната адвокатка на анахистичката филозофија, правата на жените и социјалните прашања и со своите говори таа привлекувала илјадници. Заедно со анархистичкиот писател, љубовник и доживотен пријател Александар Беркман, таа планира да изврши атентат над индустријалецот Хенри Клеј Фрик како акт на пропаганда на дело. Иако Фрик го преживал атентатот, Беркман бил осуден на 22 години затворска казна. Во наредните години Голдман била затворана во неколку наврати поради „предизвикување немири“ и незаконско дистрибутирање на информации за контрола на раѓањето. Во 1906 година Голдман го основа анархистичниот весник „Мајка Земја“.
За време на нејзиниот живот таа била позната кај своите почитувачи како слободен мислител и жена бунтовник, додека од своите критичари била осудена како адвокатка за политички мотивирано убиство и насилни револуции. Нејзините ракописи и предавања се протегаат низ широк спектар на прашања, вклучувајќи ги атеизмот, слободата на говорот, милитаризмот, капитализмот, бракот, слободната љубов и хомосексуалноста. Иако се дистанцира од првиот бран на феминизмот и неговите напори кон правата на глас на жените, таа наоѓа начин да ја вклучи родовата политика во анархизмот. По децении опскуртност статусот на Голдман беше обновен во 1970-те години, кога изучувачите на феминизмот и анархизмот го обновиле интересот за нејзиниот живот.
Семејство
Вториот брак на Тауб бил договорен од нејзиното семејство, или како што Голдман го нарекува „погрешен од старт“. Вториот маж на Тауб, Абрахам Голдман го инвестирал наследството на Тауб во бизнис кој набрзо пропаднал. Тешкотиите кои следеле комбинирани со емоционалната раздалеченост на мажот и жената го направиле домот тешко место за живеење за децата. Кога Тауб затруднела Абрахам очајно се надевал за син бидејќи ќерка, според него, би била уште еден неуспех. На крајот тие имале три сина, но првото дете била Ема.
Ема Голдман се родила на 27 јуни 1869 година. Абрахам користел насилство како форма на дисциплина, тепајќи ги децата кога тие биле непослушни. Камшикот бил користен само врз Ема, најбунтовната од сите деца. Нивната мајка нудела малку утеха, ретко опоменувајки го Абрахам да го ублажи насилството. Голдман подоцна шпекулира дека бесниот темперамент на Абрахам барем делумно бил поради неговите сексуални фрустрации. Односите на Голдман со нејзините полусестри Хелена и Лена биле драстично различни. Хелена, најстарата од сестрите, нудела утеха која тие не ја добивале од нивната мајка, таа го исполнила детството на Голдман со „таа малку радост што ја имало“. Но Лана била далечна и немилосрдна. Трите сестри имале три браќа Луис (кој починал на шест години), Херман (роден во 1872 година), и Моис (роден во 1879 година).
Адолесценција
Додека Голдман е сè уште млада девојка таа со своето семејство се преселува во селото Папил (Papilė) каде нејзиниот татко води ин. Додека нејзините сестри работеле таа станува пријател со момче од послугата по името Петрушка, кој прв ја „возбудил сексуално“. Подоцна во Папил таа е сведок на камшикување на селанец кое ќе ѝ нанесе трауми и ќе придонесе кон нејзината одбивност кон насилен авторитет.
На возраст од седум години Голдман се преселува заедно со нејзиното семејство по прускиот град Кенигзберг (тогаш дел од Германското Царство) каде се запишува на училиште. Таму наставникот ги казнува учениците, а особено Голдман, удирајки ги по рацете со линијар, додека пак друг наставник се обидува да ги злоставува ученичките но е отпуштен кога Голдман му се спротивставува. Таа пронаоѓа ментор во наставникот по германски јазик кој ѝ позајмува книги и дури ја носи на опера. Како страстен ученик Голдман го положува приемниот испит за влез во гимназија, но наставник по Религија одбива да ѝ додели сертификат за добро однесување поради што таа не е во можност да присуствува на настава.
Семејството на Голдман потоа се сели во Санкт Петербург каде нејзиниот татко отвора неколку неуспешни продавници. Сиромаштијата е причина децата да започнат со работа, Голдман работела на низа работни места вклучувајќи и продавница за корсети. Како тинејџер Голдман го моли својот татко да и дозволи да продолжи со нејзиното образование на што тој ја фрла нејзината книга по Француски јазик во оганот и вика: ''„Девојките не треба да научат многу! Се што една Еврејска ќерка треба да знае е тоа како да спреми полнета динстана риба (gefilte fish), тенко да сече тестенини и да му роди на мажот многу деца“''
Но сепак Голдман го продолжува своето образование на своја рака, наскоро таа ја проучува политичката атмосфера, особено нихилистите одговорни за атентатот на Александар II од Русија. Последиците од овој акт ја заинтригирале Голдман иако таа целосно не ги разбира. При читањето на романот „Што да се направи?“ од Чернишевски таа пронаоѓа херој во протагонистот Вера која ја присвојува нихилистичката филозофија и побегнува од своето опресивно семејство за да живее слободно и да организира шијачка здружение. Книгата ја освојува Голдман и ѝ служи како инспирација во текот на нејзиниот живот.
Во меѓувреме нејзиниот татко инсистира нејзината иднина да биде семејниот живот, тој дури договара таа да биде омажена на возраст од петнаесет години. Поради овој проблем тие постојано се караат при што тој се жали дека таа станува „лабава“ жена, а Голдман инсистира дека таа ќе се омажи само од љубов. Додека работи во продавницата за корсети таа е приморана да ги одбие понудите од руски офицери и останати мажи. Еден упорен стројник присилно ја носи во хотелска соба и извршува, според зборовите на Голдман „насилен контакт“, додека пак два биографи подоцна ова го нарекуваат силување. Таа е шокирана од случајот и обземена од „шокот од откритието дека контактот помеѓу мажот и жената може да биде толку брутален и болен“ Голдман мисли дека оваа случка засекогаш ги замаглува нејзините односи со мажите.
Рочестер, Њујорк
Во 1885 година, Хелена прави планови да се пресели во Њујорк каде ја чека Лена со својот маж. Голдман планира да им се придружи на сестрите во Њујорк, но нејзиниот татко тоа не го дозволува. И покрај понудата на Хелена да ги покрие трошоците за патот, Абрахам одбива. Голдман во очај се заканува дека ќе се фрли во реката Нева доколку не ѝ биде дозволено да оди. Абрахам конечно се согласува и на 29 декември 1885 година Голдман и Хелена пристигнуваат во Замокот Гарден во Њујорк. Тие се вселуваат во домот на Лена и нејзиниот маж Самуел во Рочестер. Бегајќи од растечкиот антисемитизам во Сан Петесбург родителите и браќата на Голдман пристигнуваат во Њујорк една година подоцна. Голдман тогаш започнува да работи како шијачка шиејки мантили 10 часа дневно за плата од 2,5 долари неделно. Голдман побарува покачување на платата и е одбиена при што поднесува отказ и се одлучува да работи во помала продавница во близина.
На новото работно место таа го запознава Јакоб Кершнер кој ја дели нејзината љубов кон книги, играње и патување како и нејзината фрустрација кон монотијата на фабричката работа. По неколку месеци познавање тие се венчаат во февруари 1887 година. Меѓутоа, нивната врска страда по неговото вселување во куќата на Голдман во која воедно живее и семејството на Голдман. За време на првата брачна ноќ Голдман дознава дека Јакоб е импотентен, и по ова тие се емоционално и физички далечни. Набрзо тој станува љубоморен и се сомнева во неа. Во меѓувреме Голдман станува се по вклучена во политичките немири од периодот, а особено во последиците од аферата Хајмаркет во Чикаго и анти-авторитетната филозофија на анархизмот. За помалку од една година од свадбата Голдман и Јакоб се разведуваат по што тој ја моли да се врати заканувајки се дека ќе се отруе. Голдман се согласува да се врати но по три месеци повторно го напушта. Родителите на Голдман ваквото нејзино однесување го сметаат за „лабаво“ и одбиваат да ја примат во својот дом. Носејќи ја машината за шиење во една рака и чанта со пет долари во другата Голдман се упатува кон Њујорк.