cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Молдавија
Здравство
Просечната стапка на породувања во Молдавија изнесува 1,5 деца по жена. Јавната потрошувачка за здравството изнесува 4,2% од БДП, додека приватните трошоци за здравството изнесуваат 3,2%. Молдавија има околу 264 доктори на 100.000 луѓе. Во 2004 година, здравствените трошоци изнесувале 138 американски долари (ПКМ) по глава на жител.
Храна и пијалаци
Молдавската кујна е слична со соседната романска и е збогатена со елементи од руската, турската и украинската кујна. Главните јадења вклучуваат говедско, свинско, компири, зелка и различни житарки. Народни алкохолни пијалаци се Дивин (молдавска ракија), пивото и локалните вина. Вкупното регистрирано консумирање алкохол е приближно еднакво поделено помеѓу алкохолните пијалаци, пивото и виното. Просечното годишно консумирање на чист алкохол кај возрасни, по жител, во периодот од 2003-2005 изнесуваше 18,2 литри, што е најмногу во светот.
Музика
Главна статија: Музиката во Молдавија
Спорт
Главна статија: Спортот во Молдавија
„Транта“ (вид на борење) е национален спорт во Молдавија.
Фудбалот е најпопуларен спорт во земјата. Рагбито е исто така застапено. Забележани се двојно повеќе новопријавени играчи и речиси 10.000 навивачи ги следат натпреварите на Европскиот куп на нации.
Сежана
Сежана (Sesana) — град во регионот Приморска во Словенија, близу границата со Италија. Тој е седиште на Општина Сежана. Градот се наоѓа на висорамнината Карс, и е оддалечен 17 километри од Трст, Италија, и 80 километри од Љубљана, главниот град на Словенија.
Име
Градот бил потврден во пишаните извори како in Cesan во 1152 година (и како Ses(s)ana во 1293 и Sexana во 1442 г.). Потеклото на името е нејасно. Раните транскрипции не поддржуваат врска со Света Сузана или со фрулијанскиот топоним Susáns. Наставката -ана укажува на романско потекло, со можност називот да е изведен од латинското лично име Сесиус. Друга можност е називот да е изведен од имотното име *Sextiānum, а исто така можно е да е од ломбардско потекло. Во 19. век имињата Сесана и Сехсана биле во официјална употреба.
Историја
До 1918 година, градот бил дел од Австриската монархија, на чело на истоимената област, еден од единаесетте Bezirkshauptmannschaften во покраината Австриско приморје.
Сежана останало мало и незначително село сè до средината на 19. век, кога австриската јужна железница, која ги поврзува Виена и Трст, била изградена во близина. Со тоа Сежана бил поврзан на голема сообраќајница и наскоро станал најважен центар на висорамнината Карс, заедно со Опичина. По 1918 година, градот бил припоен кон Кралството Италија и вклучен во покраината Трст.
Во текот на фашистичкиот период, населението било подложено на насилна политика на италијанизација, и голем дел од месното население се приклучило на милитантната анти-фашистичка организација ТИГР. Во текот на втората светска војна, посебно по 1943 година, областа станала бојно поле помеѓу партизанскиот отпор и фашистите и силите на Нацистичка Германија. Во мај 1945 година, Сежана бил ослободен од југословенските партизани. Помеѓу јуни 1945 и септември 1947 година, градот бил администриран од британска и американска војска. Во 1947 година, Сежана станал дел од Социјалистичка Федеративна Република Југославија и во 1991 година од независна Словенија.
Стопанство
Многу индустриски претпријатија се наоѓаат во Сежана, вклучувајќи големи компании како и многу мали претпријатија. Сежана исто така е центар за туризам. Со местоположбата помеѓу Љубљана, Трст, и јадранскиот брег и многутте значајни туристички знаменитости во близина, како ергелата во Липица, Постојнска Јама, Шкоцкански Јами, пештерата Виленица и утврденото село Штањел, Сежана е привлечно туристичко одредиште. Градот исто така е значаен земјоделски центар.
Језевиц
Језевиц (Jesewitz) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
Свети Лука Еладски
Свети Лука Еладски е христијански светец од 10 век.
Православната црква неговиот ден го чествува на 7 февруари.
Алесандро Барико
Алесандро Барико (италијански: Alessandro Baricco), (1958, Торино - ) е современ италијански писател (прозаист и драматург) и есеист.
Животопис
Алесандро Барико е роден во Торино во 1958 година. Заедно со неколку пријатели, во Торино ја основал „Школата Холден“ во која се изучуваат различни видови раскажување во повеќе жанрови - книжевност, филм, новинарство, сликарство.
Творештво
Барико се стекнал со меѓународна слава со својата повест „Свила“ (Seta), која во 2000 година е издадена на македонски јазик од страна на издавачката куќа „Еуроклиент“, а во превод на Лилјана Узуновиќ.
Тетовирање
Тетовирање — трајно исцртување на телото со мастило, со цел да се смени пигментот од декоративни и други причини. Тетоважите кај човекот се вид на декоративно менување на телото, додека тетовирањето кај животните најчесто е сè со цел за идентификација. Тетовирањето се врши насекаде низ светот. Јапонските домородци Ајни се тетовирале на лице. Денес со тетоважа на лице може да се видат племињата Бербери од Тамаска (Северна Африка), Маорите од Нов Зеланд и Атајланите од Тајван. Тетовирањето било широко распространето меѓу луѓето од Океанија и некои племиња од Тајван, Филипините, Борнео, Малајскиот архипелаг, Африка, Северна Америка, Јужна Америка, Средна Америка, Европа, Јапонија, Камбоџа, Нов Зеланд и Микронезија. И покрај некои табуа за тетовирање, оваа уметност е популарна во многу делови на светот.
Потекло на поимот
Оксфордско-англискиот речник (OED -Oxford English Dictionary) ја дава етимологијата на тетоважа, во 18век tattaow, tattow. Од Полинезија tatau. На тахитски, tatu." Зборот tatau во Англија беше позајмен, со менување на изговорот за да се прилагоди на англиската фонологија како “tattoo”. Подоцна морепловците го воведоа зборот и вратија концептот за тетовирање во Европа.
Љубителите на тетоважи за овој поим користат „мастило“, „тет“, „уметност“, „дело“, “изработка“ a за тату мајсторите - уметници. Со одржување на изложби во уметнички галерии за општо признати и тетоважи по нарачка, се одеше кон добивање поголема поддршка. Авторските тетоважи кои се масовно распространети кај тату-мајсторите се нарекуваат флешови,а значаен пример се индустриските модели. Каталози за тетоважи се истакнати во тату студијата со цел да ги инспирираат и помогнат во неодлучноста на клиентите. Јапонскиот збор ирезуми значи вметнување на мастило и може да означува тебори тетоважа со употреба на традиционалниот јапонски рачен метод, машинка од запад, или било кој метод со употреба на мастило.Најчесто употребуван збор за традиционалните јапонски тетоважи е Хоримоно. Јапонците го користат зборот тетоважа кога сакаат да нагласат дека станува збор за тетоважа од страно потекло. Во Тајван,тетоважите на лице на племето Атајал се наречени "Бадасун"; тие ја покажуваат способноста на мажот да се бори за својата земја,а способноста на жената за плетење и извршување на домашните обврски.
Во 1900 г. антропологот Линг Рот опишал четири методи за исцртување на лицето и предложил да се наерчат тату,моко,цитатрикс, и келоид.
Историја
Тетовирањето е Евроазиска практика уште од неолитскиот период. Ледениот човек Отзи,кој датира од 4-5 милениум п.н.е., пронајден во алпската долина Ötz и има приближно 57 јаглени тетоважи со едноставни точки и линии во долниот дел на грбот,позади левото колено, и на десниот зглоб. Откриени се и други мумии кои имаат тетоважи а потекнуваат од крајот на вториот милениум п.н.е.како Мумијата Амунет од Стар Египет и многу други.
Претхристијанските германски, келтски и други централно и северноевропски племиња биле обилно тетовирани, за полесно да се вклопат со околината и преживеат. Пиктите биле тетовирани (или скарификувани ) со усовршени темно сини српици (или бакар да се добие сината боја) дизајни.Јулиј Цезар ги опишал овие тетоважи во Книга V од неговите Галички Војни (54 п.н.е). Се верува дека тетовирањето во Јапонија започнало уште од врмето на палеолитот ,пред некои десет илјади години. Многу други култури имале свои традиции на тетовирање,од исечоци и други белези од горење, до рачно боцкање по кожата за да се нанаесе бојата.
Тетовирањето во западниот свет своите почетоци ги има во Полинезија, а во откривањето на тетоважа tatau од истражувачите во 18век. Оваа постапка на мештаните од Океанија првин стаана популарни кај Европските морепловци, па потоа и кај Западните општества.
Декоративни и религиски цели
Тетоважите служеле како ритуал на духовен премин ,обележје на ранг или статус, религиозни симболи и верски посветувања, показатели за храброст, сексуална привлечност, и ознаки за плодност, љубовни заклетви,казни, амајлии и талисмани,заштита и означување за изгнаник, робови и осуденици.Симболизмот и нападот на тетоважите варира во различни култури и места. Тетоважите може да покажат што одредена личност чувствува за роднина (обично мајка/татко или ќерка/син) или за некоја трета личност.
Денес луѓето се тетовираат од козметички причини ,емоционални спомени, религиски, и магични причини, одбележување на своето потекло или поистоветување со одредена група, вклучувајќи ги тука криминалните групи но, исто така и одредена етничка група или покорни подкултури. Некои Маори сѐ уште имаат испреплетени моко (вдлабнати) тетоважи на нивните лица. Во Лаос, Камбоџа и Тајланд, Јантра тетоважите се исцртуваат за заштита од зло и поголема среќа.На Филипините некои племиња веруваат дека тетоважите имаат моќ, и ги заштитуваат нивните носители.Тетовирањето на Филипините е поврзано со достигнувањата или статусот во животот на носителот.
Големи издолжени тетоважи се чести кај припадниците на традиционалните поворки на изроди и изведувачите кои ја следат оваа традиција.
Идентификација
Низ времето луѓето биле насилно тетовирани. Добро познат пример е идентификациониот систем челад во Нацистичките концентрациони логори за време на холокаустот. Сепак, тетоважите се поврзуваат со идентификација и на позитивен начин. На пример, при првите контакти на Маорите и Европејците, понекогаш ги цртале своите моко тетоважи на место на потпис во документи. Понекогаш тетоважите им помагаат на форензичарите да ги идентиификуваат изгорените, изгниени или масакрирани тела. Бојата од тетоважите е толку длабоко во кожата што дури и тешки изгореници неможат да ја уништат. Уште одамна морепловците се тетовирале во случај да потонат да може да бидат идентификувани. Па така телата на починатите ќе може да се вратат на семејствто пред да бидат погребани. Затоа тату-мајсторите работеле на маста каде имало поголем број на муштерии. Овој обичај продолжува и денес во Британската (кралска) морнарица(Велика Британија)и многу други.
Иако многу ретко од украсни причини, тетоважи се ставаат и на животни. Домашни миленичиња, расни коњи и стока понекогаш се тетовирани за полесна идентификација. Домашните кучиња и мачки често се тетовирани со сериски број (најчесто во уво или во внатрешноста на бутовите) со што нивните сопственици може да ги препознаваат. Понекогаш пак животните се тетовирани за да се спречат изгореници од сонце (на пр. на носот) Ваквите тетоважи се прават од страна на ветеринари и во најголем дел од случаите животните се под анестезија за време на постапката. Со иста цел е и жигосувањето но најчесто се врши без анестезија, бидејќи процесот не вклучува илга или боја.
Козметички цели
Кога тетоважите се ставаат од козметички цели, тие вклучуваат трајна шминка и покривање или неутрализирање на нееднаквоста на кожата. Трајна шминка се употребува кога се нагласуваат веѓи, усни( линија или кармин), очи (линија), па дури и цртање бемки, најчесто со природни бои бидејќи дизајните се наменети да наликуваат на шминка.
Mедицински цели
Медицинските тетоважи се прават со цел да се осигура дека инструментите се точно неместени за повторна радиотерапија и во случаи кога се прави операција на гради. Тетовирањето исто така давало информации дури за клиентот (пр. крвни групи)
Превласт
Тетовирањето повторно ја дожива својата популарност во многу делови од светот, особено во Северна и Јужна Америка, Јапонија и Европа. Со развитокот на културата за тетовирање, се појавија голем број нови уметници од оваа област, од кои многу имаат техничка и обука во областа на ликовната уметност. Со напредокот во тетовирањето и унапредување на опремата за тетовирање, се дојде до усовршување на тетоважите.
Во првата декада на 21век, тетоважите сè повеќе беа присутни во поп културата, инспирирајки телевизиски емисии како “мастило” на A&E, Мајами тату на TLC и Л.А тату. Тетовирањето на блуз пејачката Џенис Џоплин нараквицаи мало срце на левата града, од Лил Татл ,тату-мајстор од Сан Франциско беше пресуден момент за повторно прифаќање на тетоважите како уметност. Тетоважите општо се сметаат за важен дел од културата на руската мафија.
Големиот интерес за уметноста на тетовирањето стана очигледен во 1990 г. и почетокот на 21век. Современите уметнички изложби и визуелните уметнички институции ги претставија тетоважите како уметност преку примери, со испитување на работата на тату-мајсторите, и собирање примери од уметност на тело,на mainstream изложби. Една од овие изложби во Чикаго 2009 г. Freaks & Flash ги покажа примерите од тетовирање во минатото и уметниците кои ги изработиле
Во многу традиционални култури тетовирањето доживеало повторно популаризирање, делумно и од почитување на културното наследство. Пад во традиционалното племенско тетовирање се случило со ширење на христијанството.Сепак,некои христијански групи како што се Витезите од Св.Џон од Малта ,се тетовирале за да ја покажат својата верност.Истото се случува кај другите култури кои ги следат Европските напори да ги пренасочат првобитните луѓе кон Западните религии и културни дејствувања кои го сметале тетовирањето за паганско. Помеѓу некои првобитни култури, тетовирањето се смета за премин од адолесцент во возрасен.
Направени се многу истражувања на тетовирани луѓе и поглед на општеството во однос на тетоважите. Во јуни 2006година, Весникот на Американската дерматолошка агенција ги објави резултатите од телефонска анкета од 2004 г.Произлезе дека 36% од американците на возраст од 18-29, 24% од 30-40 г. и 15% од 41-51год имаат тетоважи. Во септември, истражниот центар Пев, спроведе телефонска анкета од која произлезе дека 36% од Американците на возраст од 18-25 г., 40% од нив меѓу 26-40 год и 10 % од нив меѓу 41-64 имаат тетоважи. Во јануари 2008 год, онлајн анкета од страна на Харис Интерактив процени дека 14% од возрасните во САД имаат тетоважи, со пад од 2003 г. кога 16% имале тетоважи. Најголем дел од тетовирани луѓе има кај хомосексуалната популација, лезбејки и бисексуалци (25%) и луѓето кои живеат на запад(20%). Кај возрасните групи, 9% помеѓу 18-24 г. ,32% меѓу 25-29год, и 25% меѓу 30-39 г. и 12% меѓу 40-49 г. имаат тетоважи, како и 8% на возраст од 50 -64 г. Само мал процент повеќе мажи имаат тетоважи од жените(15% vs 13%)
Негативни мислења
Во Јапонија, тетоважите се поврзуваат со јакузите, особено тетоважите низ целото тело направени на традиционален Јапонски начин (Тебон). Некои јавни јапонски бањи и гимназии често ги забрануваат оние кои се обемно тетеовирани или пирсани во обид да се спречи навлегувањето на Јакуза.
Во САД голем број на затвореници и криминални групи ставаат различни тетоважи да одбележат факти за нивното криминално однесување, затворски казни, и организациони припадништва. На пример, тетоважа во вид на солза, може да биде симбол за убиство, и секоја солза претставува смрт на пријател.Така, војниците во САД имаат добро позната историја на тетовирање со која се означуваат војни единици, битки, убиства итн, асоцијации кои остануваат распространети кај постарите Американци.Тетовирањето е често и кај Британските воени сили.
Иако досега оваа култура или подкултура ја покажува широката популарност на тетоважите кај популацијата, тие сепак сѐ уште се поврзувани со криминалност. И иако прифатеноста на тетоважите е во пораст кај западните општества, сепак кај одредени групи сѐ уште се срам.Порастот на жени во индустријата за тетовирање, се чини ги намалува негативини погледи. Преку истражувањето "ризик" адолесцентни девојки ја покажуваат позитивната врска на украсување на телото и негативните мислења во врска со телото и самодоверата. Сепак,се покажува и голема желба за украсување на телото и потрагата по самоконтрола и обиди за самовладеење на телото во време на зголемено душевно пореметување”.
Христијанство
Христијаните немаат доследни погледи во врска со тетоважите. Поголемиот дел од христијаните немаат предрасуди за тетоважите, додека дел од малцинството го поддржуваат негативното еврејското гледиште (види подолу) засновано на Библијата 19:28. Чести се тетоважи со христијански симболи.
Хрватите и Босанците се тетовирале, а особено ги тетовирале своите деца,за заштита против присилното менување на вера (ислам) за време на турското ропство во Босна и Херцеговина(1463-1878). Овој вид тетовирање продолжил и по исполнување на основната цел, иако било забрането за време на комунизмот во Југославија.Тетовирањето се вршело во пролет и за време на некои релииски празници како што е Св. Јосиф, а најбројни биле христијанските крстови на раце, прсти, подлактица, под вратот и на гради. Коптските христијани кои живеат во Египет се тетовираат со симболи на коптски крстови на нивните зглобови.
Ислам
Се смета дека тетоважите се забранети во суфизмот. Според книгата на суфиската традицијата, Сахил Бухари, „Пророкот забранува менување (или осакатување) на телото“. Суфиите веруваат дека тетовирањето е забрането бидејќи ја менува создавањето на Алах, и бидејќи Пророкот ги колне оние кои се тетовираат но и оние кои ги прават тетоважите. Сепак, има и различно мислење од учењето на суфиите за тоа зошто тетоважите се забранети. Употребата на привремени тетоважи направени со к’на се многу чести кај муслиманите во северна Африка. Дозволата за тетовирање е дебатирана во Шиитите со некои Шиитски припадници кои укажуваат на фатва од Ајатола Систани наведувајки дека истите се халал (дозволени).
Јудизам
Според Тората (Библијата19:28) тетоважите се забранети во Јудизмот "Не смеете да се сечете во име на смртта или да правте засекотини на себе: Јас сум вашиот Господар. Оваа забрана подоцна е објаснета од современите рабини како дел од општите забрани за измени на телото кои не се со медицинска цел(како исправка на деформитети). Водечкиот Мајмонид, учител на еврејското право во 12век,ја објаснува забраната за тетоважи како еврејски одговор на паганството.Откако стана практика следбениците на паганите да се тетовираат со религиозни иконографии имиња на богови, јудизмот во целост го забрани тетовирањето со цел да се оддели од другите религии.Во денешно време, асоцијациите на тетоважи со нацистичките концентрациони логори и Холокаустот предизвика дополнителна револуција на праксата за тетовирање, дури и кај секуларни Евреи.
Постапка
Тетовирањето претставува внесување на боја во на кожата, слојот на кожното ткивото под епидермот. По вбризнувањето на иглата, бојата се шири низ хомогени слоеви сè до епидермот и долниот слој на кожата, но и во двата слоја каде присуството на страни тела, ќе го активира фагоцитозниот одбранбен систем ќе ја прифати бојата.Како што оди заздравувањето, оштетениот епидерим се обновува(го отстранува површниот пигмент) додека подлабоко во кожата се формира зрнасто ткиво ,кое подоцна се претвора во сврзувачко ткиво со порастот на колаген. Ова го опоравува долниот слој на кожата каде бојата останува заробена помеѓу кожните влакна, стремејки се кон слоевите на границата кај кожа/ епидермот.Неговото присуство таму е сигурно, но на долг период (декади) бојата се стреми да премине подлабоко во кожата, и се смета за показател за стара тетоважа.
Некои племенски традиции ги правеле тетоважите со засекување во кожата и ја триеле исекотината со мастило, пепел, и други слични средства, некои култури ја продолжиле оваа постапка, која може да претставува птичина за белези.Некои култури ги правеле тетоважите со рачно внесување на мастилото во кожата со заострени стапчиња или коски од животни(во вид на игли) со справи направени од глина, во денешно време игли. Традиционалните јапонски тетоважи сè уште се “рачни”,односно мастилото се испушта во кожата со употреба на мануални, рачно изработени и кои се рачно користат со игли или заострен бамбус или челик.Овој метод е познат како тебори.
Во денешно време најчест метод за тетовирање е со електрична тату-машинка, која се вбризнува во кожата преку група на игли кои се споени во буренце и се приврзани за осцилантни единици. Па така брзо и повторувачки ги пушта иглите во и надвор од кожата, обично 80 -150 пати во секунда. Оваа современа постапка е хигиенска. Иглите се за еднократна употреба и секое пакетче е посебно. Тату-мајсторот не само што треба да ги мие своите раце, туку треба да го измие и месотото кое ќе го тетовира. За време на постапката цело врме мора да се носат ракавици а повредите треба добро да се покријат со некој вид влажно марамче.
Цените за ваков зафат варираат глобално, локално, и во зависност од тежината на тетоважата, вештината и експертноста на уметникот, однесувањето на клиентот, расходите на бизнисот, и профитот од побарувачката и понудата итн. Времетраењето за да се направи една тетоважа зависи од големината и тежината Мала тетоважа со еноставнен дизајн може да се направи за 15 мин, додека пак изработена тетоважа на цела рака или грб може да одземе и неколку етапи од по неколку саати.
Современата електрична тату машинка е далеку усовршена од машинката која ја направи Самуел о Рајли во 1891 г. Машинката на Рајли се засноваше на вртечка технологија на електричната пробивена справа изумена од Томас Едисон.Современата тату машинка е заснована на електромагнетни навои, машинска патентирана од Томас Рајли во Лондон, 1891врз база на еден навој.Првата машинка со двоен навој, претходникот на современата, е направена од уште еден англичанец Алфред Чарлс Саут од Лондон во 1899година.
Боја и пигмент
Првобитните бои се добивале директно од природата и биле ограничени за различни нијанси на пигменти. Денес се произведуваат скоро неограничен број на бои и нијанси и се продаваат низ салоните во целиот свет. Тату-мајсторите често ги мешаат овие бои за да добијат свои единствени нијанси. Голем број на бои и нијанси може да се употребат за тетовирање, од неоргански материјали како титан диоксид, и ираниум оксид до јаглено црни и азотни бои,и акридни, кинолони,фталоцијанин, нафтетени деривати,бои добиени од пепел, и други мешавини, ираниум оксидните нијанси се употребуваат во широки размри во козметичкото тетовирање.
Соврменото тетовирање со бои засновани на јаглен се употребуваат и пошироко од комерцијалното тетовирање. Во 2005 г. на Универзитетот во северна Аризона, во едно проучување го дефинираше шминкањето со тату бои ,Финли-Јонс и Вагнер. Се чека само на локалните власти да ги одобрат и тестираат тату пигментите кои се создадени со цел за трајна шминка.Во Калифорнија, државата забранува одредени состојки и гони компании кои заборавиле да го известат купувачот за содржината на тату пигментот.
Постоеше одреден степен на загриженост во врска со поврзаноста на произведувачите на магнетни резонанции (МР) и тату пигментите, а некои содржат метали за следење.Наводно, магнетните полиња проиведени од МР машини може да се поврзат со метални партикули, и предизвикуваат печење и уништување на сликата.
Телевизиското шоу MythBusters ги тестираше хипотезите и не пронајде никаква врска меѓу тату боите и МР.
Професионалните тату мајстори се насочуваат кон истата пигментска основа истакната од козметичарите.Аматерите пак често користат слабо познати бои како индиска боја,но овие бои често содржат токсини и не се здрави за телото што може да доведе до болести или инфекции.
Хигиена во салоните за тетовирање
Соодветно опремените тату салони би користеле заштитни кутии за предмети кои биле во допир со крв или телесни течности, и заштитни кутии за употребени игли, стерилизатор за стерилни предмети. Некои законодавста наложуваат салоните да имаат топла и ладна вода во работната околина во секое време.
За хигиената да биде на бараното ниво,потребно е тату-мајсторот да ги мие своите раце пред да почне да го подготвува клиентот за тетовирање, помеѓу еден и друг клиент и во секое време кога е можно да дојде до опасност од инфекции.Исто така задолжителни се ракавици за еднкратна употреба.Во некои држави незаконски е да се тетовираат малолетни лица иако родителот тоа го одобрува, и обично забрането е тетовирање на лица со ослабено здравје,и лица со проблеми со кожата, бремени или доилки, ментално неспособни лица, или пијани и дрогирани лица (освен во случаи на медицински зафати).
Пред да почне зафатот од клиентот се бара да го потврди местото каде сака да биде тетовиран. По ова, тату-мајсторот отвора ново,стерилно пакетче игли пред клиентот, и секогаш користи нови стерилни или стерилизирани инструменти и свежи бои за секој период(наполнети во посебни шишенца кои се менуваат после секој клиент). Исто така сите места кои може да бидат допрени со инфектирани ракавици ќе бидат прекриени со пластични кеси за да се сперчи ширењето на заразите. Опремата која не може да се дезинфицира( како каса,машини и намештај) ќе биде покриена со одобрен дезинфекант.
Членство во професионлни организации, или сертификати за достигнувања генерално им помагаат на уметниците за последните случувања и трендови. Сепак, голем број од познати тату-мајстори не се членови на овие организации. Додека во одредени законодавства се потребни посебни обуки, на многу места е доволено да има поминато обичен курс за прва помош и заразни болести. Локалните здравствени власти ги регулираат тату-студиата со своите законодава.
На пример, според здравствената организација во Орегон и Хаваите,во овие држави од тату-мајсторите се бара да поминат тест со кој ќе го потврдат своето знаење за здравјето и безбедносни мерки, како и постоечките закони. Тетовирањето во Орегон без соодветна лиценца или неодобрени услови се смета за прекршок. Во Њујорк тетовирањето се легализира во 1997 г. а во Масачусетс и Оклахома помеѓу 2002 и 2006година.
Посттетовирачки третман
Општиот консензус за заштита, советува против отстрануавње на кожичката која се формира околу новата тетоважа, и да се држат настрана од сонце во одреден период, бидејќи и двете може да доведат до избледување на тетоважата. Понатаму, јасно е дека новата тетоважа треба да биде на завидно хигиенско ниво. Постојат разни препарати за нанесување на кожата, од оние кои се користат за исекотини, изгореници, огреботини до путер од кокос, мелеми, и ланолин.Помадите на маслена база скоро секогаш се препорачува да се нанесуваат во мали количини поради нивната неспособност за испарување и премногу ја хидрираат и онака веќе отворената кожа. Во последните години, се произведуваат посебни комерцијални производи за посттетоважна грижа. Иако мислењата се поделени, сепак скоро сите се согласуваат дека сапун и млака вода делуваат добро за одржување на хигиената на тетоважата и заштита од инфекции. Крајно ,количината на боја која останува во кожата за време на процесот на лечење одредува, во голем дел,колку јасна ќе биде тетоважата. Ако пак дојде до инфекција (невообичаено но можно ако не се одржува потребното ниво на хигиена) или ако заштитниот слој отпадне многу рано( пр. ако апсорбира многу вода и се разводени или ако се иструже )тогаш бојата нема да биде соодветно распоредена во кожата и крајната слика нема да биде она што е посакувано.
Во Велика Британија, повеќето тату-мајстори го препорачуваат Бипантен како најдобар производ за пост-тату грижа.
Здравствени ризици
Бидејќи со тетовирање се навлегува во ткивото на кожата, може да има опасност по здравјето на човекот,како инфекции и алергиски реакции. Современите таму-мајстори ги редуцираат таквите опасности со универзални превентиви, како употреба на препарати за еднократна употреба, и стерилизирање на опремата по секоја употреба. Многу законодавства налагаат тату-мајсторите да имаат обука за прва помош, како што е понудена во Црвен Крст.
Појавата на инфекции во модерните тату-салони, каде се користат игли за еднократна употреба е многу ретка.Сепак во аматерски салони, како што се затворските, постои високо ниво од можност за инфекции. Инфекции кои теоретски може да се пренесат со употреба на нестерилизирана тату опрема или заразни бои вклучуваат површинска инфекција на кожата ХПС,тетанус, бактерични инфекции, некои форми на хепатит, туберкулоза, и Хив. Во САД досега немало случаи на пренесување на ХИВ со тетовирање.
Тату- боите се опишани како -историско особено нереакциски".Меѓутоа, има случаи мадицински записи на алергиски реакции на боите. Понекогаш, кога крвниот сад ќе се пробие за време на тетовирање, може да дојде до појава на модрици/ хематоми.
Отстранување на тетоважа
Иако тетоважите се сметаат за трајни, понекогаш е можно да се оттргнат со ласерски третман,целосно или делумно. Обично црните или потемни бои може полесно да се отстранат. Со ознаката, трајна боја, се означува дека истата може да се отстрани со едноставен ласерски третман. Болаката за отстранување на тетоважата е поголема од онаа кога се става истата. Некои законодавства сами плаќаат за отстранување на криминални тетоважи. Методите за предласерско отстранување на тетоважите вклучуваат стерилизирање,стругање на кожата со сол, крајохирургија итн.
Привремени тетоважи
Тетоважите од к’на и сребрен нитрат бои кои се видливи на ултравиолетова светлина издржуваат и до две недели пред да избледат од кожата. Привремените фарбани тетоважи (TATs) се нанесуваат со прекривање на кожата со копирање и прскање на кожата со боја. Во минатото овие тетоважи траеле по само недела дена. Но, со новите бои, може да стојат и по две недели.
Видови тетоважи
Американската дерматолошка акаденија разликува 5 вида тетоважи.Трауматски или природни тетоважи, кои се последица на повреди, особено од асфалт на патиштата или од пенкало ;Аматерски тетоважи, професионални тетоважи, и двете добиени преку традиционален метод на модерни тату машинки, Медицински тетоважи; Козметички тетоважи познати како трајни шминки.
Трауматски тетоважи
Според Џорџ Орвел, јаглено-работниците може да развијат карактеристични тетоважи поради јаглената прашина која може да се навлече во раните. Ист случај може да се случи со барут.Слично ,треуматски тетоважи се случуваат кога материите како што се асфалт навлезат во кожата преку некоја исекотина или повреда од несреќа или траума. Ваквите тетоважи се тешки за отстранување бидејќи имаат тендениција на ширење низ неколку слоеви на кожата, и нивното отстранување е скоро неизбежно но сепак зависи од местото. Понатаму, тетовирањето на вилицата со ставање и отстранување на пломба за време на дентално местење е возможно и многу често. Пример за вакви несреќни тетоважи се намерни или ненадејни бодежи од пенкало со што останува некој графит или боја во кожата.
Реостат
Реостат — променлив отпорник со два терминали, од кои едниот е фиксен, а другиот лизгачки. Обично се користи за регулирање на струјата во колото, за разлика од потенциометарот што го регулира напонот. Струјата се регулира со поместување на лизгачот на реостатот што го менува отпорот помеѓу терминалите на реостатот. Според Омовиот закон, струјата во колото се менува.Поради неговата употреба за контрола на струјата, обично реостатот е со поголеми, така што може да ја изврши потребната дисипација на поголема топлинска енергија. Од истата причина, отпорниот материјал често е во форма на жица, а не отпорен филм.
За помала моќност, потенциометарот може да служи и како реостат ако средишниот терминал (лизгачот на потенциометарот) е поврзан со еден од страничните приклучоци.
Реостатите можат да бидат линеарни, во кои промената на отпорот се врши линеарно со движењето на лизгачот и нелинеарни, каде што оваа врска е нелинеарна (често логаритамска).
Ана де Стал
Ана-Луиза Жермена, баронеса де Стал-Холштајн (Anne-Louise Germaine baronne de Staël-Holstein), позната како Мадам де Стал (Madame de Staël; - ) — истакната француска писателка, ќерка на видниот книжевник Жак Некер. Во 1810 година ја напиша книгата - манифест „За Германија“, која Наполеон ја забранил, затоа што авторот се восхитува на германската филозофија и литература. Ја сметаат за основоположник на францускиот романтизам. Таа е политичар со напредни идеи, пистаелка и теоретичарка на книжевноста, претставува интересна и за периодот во кој живеела доста либерална и конфликтна личност. Нејзините романи се надоврзување на предромантичарските романи. Романот на стравот и ужасот („црниот роман“), и сентименталните романи со клиширани љубовни заплети, мошне омилени кај најшироката читателска публика во тоа време. Нејзиниот бурен живот како да го навестува вкупниот сензибилитет на романтизмот и на XIX век, „векот кој сакаше да се обраќа во прво лице“, како што велат критичарите за романтизмот. Како теоретичар на литературата („Есеј за измисленото, Книжевноста по однос на институциите и За книжевноста“), таа се залага за роман кој своите ликови би ги довел во поцврста врска со стварноста, а нив би ги направил поуверливи одошто се во сентименталните, љубовни „лимонади“.
Во делото „За книжевноста“ таа ја споредува литературата на западните со литературата на источните народи и доаѓа до заклучок дека тие се разликуваат по вкус и дух. Со тоа и задава смртен удар на класицистичката теорија, која тврдеше дека литературата мора да им се покорува на едни исти закони, без разлика на емстото на настанувањето на делото. Во романите (Делфин и Корина), таа застапува први феминистички гледишта, со што жестоко го критикува машкото општество во кое за жените нема место освен како сопруги и љубовници. Романите имаат голем успех во тоа време, бидејќи се целосно либерални: се залагаат за уништување на култот на браковите, кои доколку не се среќни стануваат стега која треба да се поднесува цел живот; го критикуваат машкото општество во кое жените не можат да најдат своие место според интелектуалните умствени способности и ја воведуваат подоцна омилената тема кај романтичарите - правилото на страст, како и темата на несреќната и невозвратената љубов која произлегува од тоа кога страста целосно загосподарува со животот на човекот. Поради своите напредни гледишта и за општеството и за книжевноста (давање предност на личноста, индивидуалноста, чуваствата и страста кои ниедно општество не ги сака оти не може да ги контролира), таа голем дел од својот живот ќе помине во прогонство, сметана за непријател на Наполеон Бонапарт.
Битка кај Мутах
Позадина
По договорот меѓу муслиманските сили во Медина и силите на Курејшите во Мека, Бадан, кој бил сасанидски гувернер на Јемен, го прифатил исламот заедно со уште неколку арапски племиња со кое силата на Медина дополнително се зголемила.
Мухамед го испратил својот емисар кај византискиот гувернер на Арабија, за да му го пренесе писмото наменето на својот император Ираклиј I. Но кај селото Мутах, емисарот бил погубен од страна на Гасанидите. Ова било повод Мухамед да организира експедиција, која се состоела најголемата муслиманска армија која била соберена до тој период, за одмазда против Гасанидите и Византија.
Мобилизација на силите
Според подоцни муслимански историчари, Мухамед испратил 3,000 војници чија цел била да ги нападне и да ги казни сторителите на ова дело. Војската била предводена од страна на Зејд ибн Харита, втор по команда бил Џафар ибн Абу Талиб додека третиот бил Абдулах ибн Равах.
Од друга страна и водачот на Гасанидите започнал со подготовка на своите сили. Тој исто така ги повикал и Византијците на помош. Муслиманските историчари велат дека византискиот цар Ираклиј собрал армија и побрзал да му помогне на својот арапски сојузник, и дека на чело на армијата го ставил својот брат Теодор. Кога муслиманските војници пристигнале во областа источно од Јордан и научиле за големината на византиската војска, тие сакале да почекат да се испрати дополнително засилување од Медина. Абдулах ибн Равах не се согласил со предлогот и експедицијата продолжила.
Битка
Битката се одбила кај Мутах, и муслиманските историчари ја негираат византиската супериозност. За време на Битката загинале сите тројца од муслиманските команданти. Според Ал-Букари, во телото на Џафар имало педесет прободни рани и ниту една од нив не била на неговиот грб. Гледајќи ја очајната состојба на муслиманските сили, Табит ибн ал-Аркам наредил повлекување, но на тоа не се согласил Халид ибн ал-Валид кој го презел водството над војската, и го убил арапскиот христијански командант по име Малик.
Халид ибн ал-Валид, според муслиманските извори, една ноќ започнал со раздвижување на своите сили за да се направи впечаток кај Византијците дека пристигнува засилување од Медина. Тој исто така наредил и повлекување на својата коњаница зад ридот во текот на ноќта, а подоцна истата да се врати во текот на денот кога имало битка. Така според дел од муслиманските историчари, византиските сили се повлекле, а муслиманските заминале кон Медина.
По битката
По крајот на битката, кога муслиманските сили пристигнале во Медина тие биле остро критикувани за нивното наводно повлекување и биле обвинети за бегство. Целата ситуација била смирена кога Мухамед наредил да престанат обвинувањата велејќи дека муслиманите ќе се вратат во борбата против Византија а на Халид му ја дал титулата Saifullah или Мечот на Алах
Денеска, муслиманите кои загинале во битката се сметаат за маченици (Шахид). Според некои муслимански историчари, оваа битка претставувала стратешки успех, утврдувајќи го своето присуство меѓу арапските племиња. Муслиманскиот историчар Ал-Беладири напишал дека византискиот цар побегнал кон Антиохија кога разбрал за битката.
На местото каде се одвила битката, денеска постои мавзолеј.
Немуслимански извори
Настрана од муслимански извори, Теофан Исповедник во една хроника од 9 век ја опишал самата битка.
Според него, муслиманската армија ијмала намера да ја нападне на византиската на празникот, но Vicarius Theodorus (ова може да се смета како брат на императорот) научил за нивните планови и собрал сила од своите локални тврдини. Потоа, Теофан напишал дека тројца од муслиманските командити биле убиени и дека четвртиот побегнал од бојното поле.
Хорст (Западна Померанија)
Хорст (Horst) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 7 јуни 2009 е дел од општината Зундхаген.
Чоир (град)
Чоир (Чойр) — град во Монголија и главен град на Говисумбер Провинцијата. Градот се наоѓа на исток од земјата.
Население
Во 2002 во Чоир живееле 7,588 луѓе. Во 1979 година Чоир имал 4.500 жители додека во 2006 бројката пораснала до 7.800.
Географија
Чоир се наоѓа во Чоирската Депресија, појас долг 150 км и 20 км широк.
Стопанство
Чоир бил прогласен за слободна економска зона. Градот има среднообезбеден затвор со 460 затвореници.
Петар III (Русија)
Петар III (руски: Пётр III Фёдорович), роден како Карл Петер Улрих фон Холштаин-Готорп, бил император на Русија во продолжение на неколку месеци во текот на 1762 година и основоположник на династијата Холштаин-Готорп-Романов. Бил познат по своите симпатии кон Прусија, најмногу поради фактот што склучил договор со неа. Бил симнат од власт, најверојатно поради заговор и бил убиен од страна на неговата сопруга Екатерина II.
Надлеск
Надлеск (словенечки: Nadlesk) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Св. Петка (Луке)
''' Св. Петка - Остоица ''' — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Луке.
Наоѓалиштето претставува црква од среден век
Источно од селото се наоѓа црквата Св. Петка, изградена врз темелите на стара црква. Сполии од постарата црква се вѕидани во новата црква.
Мастридија Ерусалимска
Мастридија Ерусалимска е христијански светец.
Живеела во Ерусалим и строго се подвизувала. Според христијанското верување, некој млад човек се загледал во неа и почнал да ѝ досадува. Да би се спасила и себе и тој млад човек од гревот, св. Мастридија зела во една кошница малку наводенет грав и се оддалечила в пустина. Во пустината поминала 17 години и за сето тоа време, ниту ѝ снемало грав, ниту фустанот ѝ оветвел. Починала во околу 580 година.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 7 февруари.
Алуминиум флуорид
Алуминиум флуорид се однесува на неоргански соединенија со формула AlF3·xH2O. Сите тие се безбојни цврсти материи. Безводниот AlF3 се користи во производството на алуминиумски метал. Неколку се јавуваат како минерали.
Глеб Калараш
Глеб Калараш (29 ноември 1990, Москва,Русија) е руски ракометар, поранешен играч на РК Вардар и сегашен играч на Мотор Запорожје и на руската репрезентација.
Алуминиум флуорид
Occurrence and production
Освен безводниот AlF3, познати се неколку хидрати. Со формулата AlF3·xH2O, овие соединенија вклучуваат монохидрат (x = 1), два полиморфи на трихидрат (x = 3), хексахидрат (x = 6) и нонахидрат (x = 9).
Глеб Калараш
Играл на Европското ракометно првенство во 2016 година.
Алуминиум флуорид
Occurrence and production
Поголемиот дел од алуминиум флуорид се произведува со третирање на алумина со водород флуорид на 700 °C: Хексафлуоросиличната киселина може да се користи и за алуминиум флуорид. Алтернативно, тој се произведува со термичко распаѓање на амониум хексафлуороалуминат. За лабораториски препарати од мали размери, AlF3 може да се подготви и со третирање на алуминиум хидроксид или алуминиум метал со водород флуорид.
Глеб Калараш
Висок е 2.05 метри и игра на позицијата пикер.Почесто игра во одбрана отколку во напад. Во екипата на Вардар го носел дресот со број 21.
Алуминиум флуорид
Occurrence and production
Алуминиум флуорид трихидрат се наоѓа во природата како редок минерал розенбергит.
Безводната форма се појавува како релативно неодамна (од 2020 година) признат минерал оскарсонит. Сроден, исклучително редок минерал, е жархикит, Al(OH)2F.
Употреба
Комплексите на алуминиум флуорид се користат за проучување на механичките аспекти на реакциите на трансфер на фосфорил во биологијата, кои се од фундаментално значење за клетките, бидејќи анхидридите на фосфорната киселина како што се аденозин трифосфат и гванозин трифосфат ги контролираат повеќето реакции вклучени во метаболизмот, растот и диференцијацијата. Набљудувањето дека алуминиум флуоридот може да се поврзе и да ги активира хетеротримерните G белковини се покажа како корисно за проучување на активирањето на G белковината in vivo, за разјаснување на тридимензионални структури на неколку GTP-ази и за разбирање на биохемискиот механизам на GTP хидролиза, вклучувајќи ја и улогата на белковините кои активираат GTP-аза.
Друга употреба
Заедно со циркониум флуорид, алуминиум флуоридот е состојка за производство на флуороалуминатни очила.
Се користи и за инхибирање на ферментацијата..
Список на знаменосци за Македонија на Олимписките игри
Знаменосците го носат државното знаме на нивната држава на церемонијата на отворање на Олимписките игри.
Алуминиум флуорид
Друга употреба
Како и магнезиум флуорид, се користи како оптички тенок филм со низок индекс, особено кога е потребна далеку UV транспарентност. Неговото таложење со физичко таложење на пареа, особено со испарување, е поволно.
Безбедност
Пријавената орална смртоносна доза на животни (LD50) на алуминиум флуорид е 0,1 g/kg. Повторено или продолжено вдишување може да предизвика астма и може да има ефекти врз коските и нервниот систем, што резултира со коскени промени (флуороза) и оштетување на нервниот систем.
Многу од невротоксичните ефекти на флуоридот се должат на формирањето на комплекси на алуминиум флуорид, кои ја имитираат хемиската структура на фосфатот и влијаат на активноста на ATP фосфохидролазата и фосфолипазата Д. Потребни се само микромоларни концентрации на алуминиум за да се формира алуминиум флуорид.
Човечка изложеност на алуминиум флуорид може да се случи во индустриски услови, како што се емисиите од процесите на редукција на алуминиум, или кога едно лице внесува и извор на флуор (на пр., флуор во водата за пиење или остаток од пестициди базирани на флуор) и извор на алуминиум; извори на човечка изложеност на алуминиум вклучуваат вода за пиење, чај, остатоци од храна, формула за новороденчиња, антациди или лекови кои содржат алуминиум, дезодоранси, козметика и стаклени садови. Хемикалиите за флуоридација може да содржат и алуминиум флуорид. Податоците за потенцијалните невротоксични ефекти од хроничната изложеност на алуминиумските видови кои постојат во водата се ограничени.
Кроштиц
Кроштиц (Krostitz) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
Габровски Водопади
Габровски Водопади — водопади над селото Габрово, Струмица во непосредна близина на Колешинскиот и на Смоларскиот Водопад на планината Беласица.
На оддалеченост од еден километар има три помали водопади, високи од 4 до 8 метри, а нивната чиста ледено студена вода истекува меѓу дебелите и разгранети буки.
Кирхдорф (Западна Померанија)
Кирхдорф (Kirchdorf) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 7 јуни 2009 е дел од општината Зундхаген.
Црква „Св. Марена“ - Зубовце
Света Марена - Огнена Марија позната и како Света Марина — една од трите цркви во гостиварското село Зубовце. Се наоѓа во западниот дел на селото и е изградена во 1845 година, врз темели на многу постара црква. Во 1859 година познатиот Дичо Зограф, со својата тајфа ги има насликано живописот на црквата и 50-тина икони, а се потпишал и на престолната икона  на св. Марина. во црквата има една икона („Симнување од крстот“) која е насликана од Љубе Бошковски. Патрониот празник на црквата е денот на Св. Марена кој се празнува на 30 јули, кој всушност е празник и на целото село. Брдото пред црквата e склоно на ерозија и се спушта по неколку сантиметри и постои опасност да ја свлече црквата. Местото е посетено од професори од Градежниот факултет од  Скопје за кој е изработен проект за спречување на  понатамошно лизгање  на земјата и санирање  на целиот простор.
Теледом
Теледом (унгарски: Teleház) претставува здружение на Унгарците во Македонија. Тоа е формирано во 2003 година и брои стотина членови. Здружението е мошне активно и соработува со Амбасадата на Унгарија и унгарскиот Институт „Балаши“. Нивната годишна програма опфаќа организирање повеќе активности за зачувување и негување на унгарската култура и јазик, но и за запознавање на македонската поширока јавност со нејзините вредности и преку манифестации, претстави, изучување на унгарски јазик, како и неделите на унгарската култура и на унгарскиот филм. Здруженито секоја година ја организира прославата на националниот празник на Унгарија на 15 март, денот на Буржоаската револуција и национално-ослободителната борба на унгарскиот народ во која се удрени темелите на модерна и парламентарна Унгарија.
Храм на Изида (Охрид)
Храм на Изида — храм на егитепската божица Изида во градот Охрид (тогашен Лихнид), чии остатоци се наоѓаат во денешниот центар на градот. Сместен е подземно, на просторот меѓу месноста Карабегомала и Градското собрание.