cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на поими во балетот
“Barre” е хоризонтална шипка, висока до половината на танчерите, која обично е направена од дрво или метал, и се користи за загревање пред да почне да се вежба балет. Часовите по балет најчесто започнуваат на (“barre”) барето  и половина од времето кое им е одредено за вежбање им поминува во загревање. Најчесто танчерите се учат да не се потпираат само на ( “barre”) барето туку да го третираат како партнер, да го држат  нежно и да се обидат да ја задржат нивната сопствена тежина. Прицврстените бареа(“barres”) обично се монтирани заедно со огледала наместо со ѕидови. Исто така, постојат и преносливи бареа (“barres”) кои можат да бидат преместени каде што е потребно.
Battu Секој чекор кој додава некое екстра движење пред се да заврши се смета “battu”. На пример како што е “jete battu”.
Brisé Скок, односно едната нога преминува од петтата позиција во втората позиција во воздухот; втората нога ја стигнува првата во воздухот на тој начин што изведува удар(мавтање). Наизменичноto извршување на “brisé devant” започнува со ” croisé “во петтата позиција; “brisé derrière “се извршува слично со предната нога започнуавајќи движење и преминувајќи во“efface derriére”. Задната нога минува преку првиот” degagé efface devant”,  ногата која е на крајот преминува нагоре за да дојде до предната нога и застанува  во почетна петтата позиција. Тоа е патувачко движење; балерината изведува “assemble” позиција, потоа прави движење и ја  менува петтата позиција во воздухот. Балерината може да вежба “petits battement” при подготовките за овој чекор.
Bras Croise Буквално "скрстени раце". Рацете се ставени така што, кога балерината се соочува со еден оо новодојдените на сцената, едната рака е протегната во втората позиција далеку од публиката и другата  се врти во првата позиција (од Цечети четврта позиција “en avant”).
Bravura Светкав, ефектен и разработен стил на игра што вклучува многу сложени чекори и стилови кои се слични со  музиката. Обично се изведува за време на клучните соло.
Bourrée Зборот потекнува од стар француски танц кој е сличен  на “gavotte”. Во балетот, ова означува брзо, дури и движења кои најчесто се направени во  “pointe”,  движењето кое навидум  изгледа како мавтање.
C
Chaînés Ова е вообичаена кратенка за “tours chaînés déboulés”, односно серија на брзи свртувања со промена на стапалата со непрекинато движење, или синџир, по права линија или круг. Вртењата се прават со нозете во мала, тесна прва позиција  која се вика“releve”. Положбата на главата е наместена така за да се избегне вртоглавица во оваа и во сите вежби со вртење во балет. Тие се исто така познати како “chaînés tournes”. Во класичниот балет тоа се прави на “pointes” или “demi-pointes” (на стапалата на нозете).
Chassé Chassé, буквално "да се бркаат" Буквално значење "to chasse – терање, бркање, потера". Скок во кој нозете се движат напред, назад, и на страна и се свиткани, потоа со потскокнување во воздухот каде двете нозе се исправени и се сретнуваат во воздухот.. Тоа може да се направи и во галоп (како децата кога си замислуваат дека јаваат коњ) или со притискање на првата ногата по подот во” plié” да се направи скок со потскокнување нагоре. Овој чекор обично се наоѓа во серија, или пак со неколку од истите или во комбинација на движења.
Cloche, en Што значи "како ѕвоно". Се однесува на долгите движења кои се изведуваат последователно со “devant” и “derrière” во текот на првата позиција.( Види ги долгите движења во “en cloche”) Забелешка: Методите на  Агрипина Ваганова во  моментов се однесуваат на ова движење како "Passe ‘ la Jambe " и " Battement Passe ‘ lа Jambe".
Coda / Кода
Буквално “опашка”. Исто како и во музиката, Кода е дел кој носи двожење или одреден дел до некој заклучок Во балетот кода обично е “Finale” – финале, танц кој е познат како “Grand Pas” или “Grand Pas d’action” во кој сите танчери се на сцената. Оние кои се подолги или сложени се нарекуваат “Grand coda”. Доколку се однесува на поголема група танчери, можат да се користат термините “Coda generale” или “Grand coda generale”. Има многу познати коди во балетот, меѓу кои и во балетот “Le Corsaire Pas de Deux”. Таканаречената “Black Swan Pas de deux” од балетот “Swan Lake” (Лебедово Езеро) ни отсликува една славна кода каде балерините изведуваат “32 fouettes en tournant”
Côté, de Движење од страна т.е. се користи за да покаже дека одреден чекор треба да биде изведен од страна, дали на десно или на лево.
Coupé
Што значи да се “to cut- пресече”. Купе е вооедно и чекор и дејство : Купе означува завршување, прекин или сменување на едната нога со другата, односно со помош на балетанките се префрла тежината од едната на другата нога преку затворена позиција, која најчесто е петтата, (најретко преку првата или третата). Најчесто е изведено одсо предна “sur le cou de pied” и задна “sur le cou de pied” или обратно. ( Позициите на “cou de pied” варираат значително, односно има разлика од еден метод до друг или од една балетска школа до друга ). Но исто така, може да биде изведено и од позиција во која ногата е протегната и е во “fondu” позиција или директно преку петтата позиција. Може да се изведе и во позиција во која ногата е затворена (ако танчерот заврши, прекине или падне додека ја менува едната нога со другата низ отворена позиција како втората или четвртата тогаш станува збор за “tombe” или “tombee”(паѓање). Во „Училиштето Ваганова“ овие термини за ова движење воопшто не се ни користат, со исклучок само кога прават подготовка на посебни алегра “allegros”. Почесто се користи “Tombé trough fifth position”. Во Соединетите Американски Држави , “Coupe” се меша со “Cou de pied” и со  “Sur le cou de pied”.
Couru Означува изведување на мали и брзи чекори,в повеќето случаи листовите на ногта се едно до друго, и стапалата се во стегната петта позиција. “Couruing” може да се изведе или во “pointe”  или во “demi pointe”. Движењето може да биде напред, наназад или и на двете страни. На пример, како што е во “pas de bouree couru”.
Corps de ballet Ансамбл (Целината) на една балетска дружина:посебно,целосното растојание од претставените танчери. Да се биде дел од ансамблот значи дека таа личност не е солист или пак има главна улога.
Croisé, croisée Буквалното значење на овој термин е вкрстени или пак пресечени. Еден од чекорите на “epaulement”. Балетанот или балерината стои на еден од аглите на сцената, неговото/нејзиното тело е накосено или навалено накај публиката. Ногата мора да биде ил и напред или назад. “ Croisé “ се користи во третата, четвртат и петтата позиција на ногата. Балерината / балетанот е во “croisé “ ако ногата која е напред е десната нога, и во овј случај се соочува со предниот-левиот агол на сцената (или од балетското студио), или обратно доколку предната нога е левата нога, а балерината/балетанот се соочува со неговиот/нејзиниот преден десен агол и во тој случај сепак станува збор за “croise”. Кога балерината/балетанот е во “croise” позиција треба да биде во средината така што публиката да може да ги види и нивните рамена и колковите.
D
Deboulé Брз редослед на половични завртувања со зачекорување на едната нога, а завршувањето на свртувањето е со застанување на другата нога, на тој начин шт балерината/балетанот отскокнува високо со помош на прстите и со нозете кои се доближени една до друга. Ова може да биде изведено во круг “en manege” или по права линија “chaine”.
Demi Detourné Половично завртување кое се изведува со двете нозе. Се почнува со десното стапало на напред во петтата позиција, во “demi pile”, а потоа се преминува во “demi pointe” додека се прави полукружно завртување, спуштајќи се низ “demi pile”. На овој начин стапалото ја менува својата позиција и левото стапало доаѓа напред. За да се заврши ова завртување, нозете се истегнуваат напред во петтата позиција. Ова најчесто се користи во “barre” кога се преминува од една на друга страна за време на вежбите на часевите.
Danseur Официјален термин за машки балетски танчер или поточно балетан. Машките танчери се познати и како “Ballerino”.
Danseur noble Високо квалификуван машки балетски танчер. Женската верзија за овој термин е прима балерина од италијанскиот назив “Prima ballerina “ или од францускиот јазик “danseuse”. “Danseur noble” не е само уште еден танчер во светот на балетот  туку е некој кој веќе има добиено интернационални награди и признанија од меѓународните заедници за танц. Ве молиме погледнете и за балерина за подетално објаснување на овој термин. Поголемиот дел од момчињата и мажите кои играат класичен балет се нарекуваат само танчери.
Degagé
Да се ослободи или да се одвои. Движење кое е измеѓу “tendu” или “grande battement”, во кое стапалото полека го напушта подот.
Derrière
На или од задната страна. На пример, “battement tendu derriere” е “battement tendu”  земено од задната страна (point/face behind you- лице кое е позади тебе ).
Dessous Буквално значење на терминот е “under” или “под”. Се користи кога предната нога е позади другата нога, техника која е иста како во “assemble”, “pas de bourree” “glissade”.
Dessus
Буквално значење на терминот е “оver” или “над “. Се користи кога задната нога доаѓа напред пред другата нога во техники како што се “assemble”, “pas de bourree” и “glissade”.
Développé Честа кратенка за “battement developpe”. Движење во кое најпрво ногата е подигната до “retire” позиција, а потоа е целосно издолжена и преминува низ “attitude” позиција. Може да се изведе и нанапред (“en avant”), и од страна (“a la seconde”) и од назад (“derriere”).
Абдула Шаиг
Ран живот и образование
Шаиг е роден во Марнеули од азерски родители, Мустафа Талибзаде и Мехри Бајрамли. Неговиот татко беше ахонд во муслиманскиот свештенички одбор на Кавказ, кој предавл исламски закон, персиски и арапски јазик во средно училиште во Тбилиси (тогашен Тифлис). Во 1883 година, поради затегнатите односи со нејзиниот сопруг, мајката на Шаиг се преселила со нејзините два сина и ќерка во Хорасан (Иран), кадешто Абдула Шаиг подоцна посетувал училиште. Како тинејџер, тој напишал газали и превел голем број дела од руската литература на персиски јазик. Во 1901 година, на 20-годишна возраст, тој се преселил во Баку и поминал испит во Првата александриска гимназија, станувајќи овластен наставник. Работел во областа на јавното образование во следните 33 години.
Работи
Шаиг бил романтичар и автор за деца. Неговите драми и фолклорни ориентирани приказни за првпат започнале да се објавуваат во локалните весници и списанија во 1906 година. Подоцна тој бил познат и по пишување раскази кои илустрираат горчливи последици од сиромаштијата и економските искушенија со кои се соочува работничката класа во предсоветска Русија. Ова ги направило делата на Шаиг особено популарни во Советскиот Сојуз. Неговата прослава на интернационализмот и пацифизмот му донела голем успех како писател. И покрај неговата академска работа насочена кон промовирање на азерската култура и малку отворени антисталинистички ставови, не се верува дека тој бил прогонуван од државата.
Шаиг управувал со литературата со својата наставничка кариера. Тој бил автор на многу учебници по јазик и литература, објавени од 1909 до 1920 година. За време на краткото осамостојување на Азербејџанската Демократска Република во 1918–1920 година тој покажал силна идеолошка поддршка за владејачката партија на Мусават.
Тој исто така превел бројни дела од Шекспир, Дефо, Пушкин, Лермонтов, Крилов, Горки, Некрасов, Низами и Фирдовски на азербејџански и руски јазици.
Музеј
Во 1916 година, тој се преселил во петособен стан на 2. кат од Куќата бр.21 на Горна Планина (сега на улицата А. Шаик), која го носи името „Куќа на музејот на Абдула Шаиг“, каде живеел до 1957 година.
Писателот се состана во овој стан со аспиранти, студенти, па дури и ученици од училиштата кои имале научни и креативни совети, ги читале своите нови дела, разговорале и давале совети. Музејот на куќата на Абдула Шаиг е под контрола на Министерството за култура и туризам на Република Азербејџан.
Велмевци
Велмевци — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Географија и местоположба
Се простира на падините на Илинска Планина, на патниот правец Кичево-Битола, 25 километри од градот Кичево. Селото обилува со извори, со букова и дабова шума.
Атарот на селото зафаќа површина од, кој се состои од 211,1 хектар обработливо земјиште, 233,3 хектари пасишта и 729 хектари шуми.
Велмевци се протега на надморска височина од 944 до 957 метри.
Историја
Селото било населено уште од предантичко време, а за првпат во туските документи се спомнува во 1468 година.
Во текот на долгата историја забележано е по Брсјачката буна и Илинденското востание во кои настани велмешани активно учествувале. Во црквата Св. Илија било осветено востаничкото знаме за Демир Хисар за време на илинденското востание и учествувале многу мажи и жени.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Велмевци имало 800 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Велмевци имало 960 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 7 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 7 жители, сите Македонци.
Родови
Родови во селото се: Беговци (7 к.); Мирчевци (29 к.); Стевановци (24 к.); Исламовци (10 к.); Смилевци (10 к.); Шкрековци (14 к.); Трпковци (2 к.); сите доселени од селото Велмеј; Пејцовци (24 к.) доселени се од сега раселениот град Закамен, во Струшка Малесија.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Сопотница.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево.
Црква „Св. Петка“ - Изглибе
Света Петка (Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Изглибе, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Велмевци
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Мало Црско, во која покрај селото Велмевци, се наоѓале и селата Големо Црско, Кладник, Мало Црско, Прострање и Цер. Општината Мало Црско постоела и во периодот 1950-1952.
Црква „Св. Петка“ - Изглибе
Црквата е еднокорабен храм со припрата и триделна апсида. Живописана е во 1835 г. од истакнатиот зограф Аргир Михајлов (потпишан „δηά χειρός Αργύρι Μιχάλι“). Има забележителен резбран иконостас со разнобојни икони.
Велмевци
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 658 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Црква „Св. Петка“ - Изглибе
Во 1997 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
Велмевци
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 5 гласачи.
Култура и спорт
Првата фудбалска екипа во селото било создадена во 1909 година, многу години пред тоа да се случи во многу поголеми места и градови низ Македонија.
Како спомен на првата фудбалска екипа, чешмата на сретсело има камена топка.
Иселеништво
Ова село важело за печалбарско село, многу од населението се селело од селото во околните и подалечни држави и низ македонските градови, па така до 1952 година иселеници од селото имало во Бугарија (24 семејства), Битола (34 семејства), Ресен (7 семејства), Кичево (5 семејства), САД (4 семејства), Охрид (2 семејства), Демир Капија (1 семејство), Унгарија (1 семејство), Романија (4 семејства), Скопје (4 семејства), Штип (1 семејство) и во Прилеп (5 семејства).
Штокелсдорф
Штокелсдорф (Stockelsdorf) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа непосредно на северната граница со Либек. Гледано според бројот на жители, Штокелсдорф е зад Хенштет-Улцбург, втора најголема општина во Шлезвиг-Холштајн без градски права.
Орнаментална хортикултура
Орнаментална хортикултура — претставува гранка на хортикултурата која се занимва со производство на декоративни садници (цвеќиња, грмушки и дрвја) кои се користат во пределната архитектура.
Список на државни водачи во 990 година
Ова е список на државни водачи во 90 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
520
520 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 520 година од новата ера, 520. од првиот милениум, 20. од VI век и прва од 520-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 520 година се протега во 3156 и 3157, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3216 и 3217 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1063. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 105 и 104 година пред хиџра.
Грчка народноослободителна армија
Грчката народноослободителна армија (ЕЛАС, на грчки: Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός, ΕΛΑΣ, Еллиникόс Лајикόс Апелефтеротикόс Стратόс) е воено крило на левичарскиот Националноослободителен фронт (ЕАМ) за време на окупацијата на Грција во текот на Втората светска војна.
Раководена од Комунистичката партија на Грција. Активна е од декември 1941 до 1945, кога со Договорот од Варкиза потпишан меѓу водачите на ЕЛАС и привремената влада е договорено нејзиното разоружување.
Оформување
Во почетокот на октомври, 1941 година бил формиран воен центар за отпор со задача да ги проучи проблемите на организацијата на народноослободителната војска во водењето на партизанската војна. Во втората половина на декември 1941 година бил формиран и Централниот комитет на ЕЛАС. ЦК на ЕЛАС бил реорганизиран во Главен воен штаб на народно ослободителното движење и одиграл значајна улога во организирањето и раководењето на ЕЛАС. Во редовите на активниот состав на ЕЛАС служеле 77.535 борци, од кои 6.000 Македонци.
Организирани биле во десетина дивизии, еден корпус, 6 полка и други единици. Покрај активниот состав, бил организиран и резервен составод околу 50.000 борци, од кои речиси половина биле Македонци.
Иако ЕЛАС за време на Граѓанската војна во Грција води опуртунистичка политика спрема македонското малцинство, Македонците сепак влегуваат во редовите на ЕЛАС и се борат против фашистичката окупација. Под притисок на сè поголемиот број на Македонци борци за создавање на самостојни батаљони составени само од Македонци, ЕЛАС се согласува со создавањето на СНОФ, а во 1946, бивши кадри на СНОФ, ја формираат македонската воено-политичка организација НОФ
Распуштање на ЕЛАС
Врз оснона на склучениот договор од Варкиза меѓу грчката влада и ЦК ЕАМ, со наредба од 15 февруари 1945 година, Флавниот штаб на ЕЛАС извршил демобилизација на борците.
Старо Село (Веселчани)
Старо Село — археолошко наоѓалиште кај прилепското село Веселчани. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На околу 500 м јужно од селото, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Поум
Поум — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Поум живееле 360 жители, сите Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 168 жители, од кои 164 Албанци и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 67 жители, од кои 58 Албанци и 9 лица без податоци.
Родови
Родови во селото се: Наџаклар (3 к.) доселени се од некое село во Голо Брдо, они се први доселеници, дошле во 1800 година; Дервишлар (4 к.), Исаклар (7 к.), Јашарлар (1 к.) и Зеќирлар (1 к.) потекнуваат од четири браќа: Дервиш, Исак, Јашар и Зеќир кои со нивниот татко Мемет се доселиле од местото Дарда Реч во Голо Брдо. Во родот Исаклар се знае следното родословие: Абедин (жив на 56 г. во 1980 година) Емин-Саит-Весел-Реџа-Исак, предокот кој се доселил, тоа веројатно било околу 1860 година; Биболар (13 к.) доселени се од местото Мокра во Голо Брдо, го знаат следното родословие: Аќиф (жив на 56 г. во 1980 година) Муарем-Асан-Муарем, понатамошните предци не ги знаат; Лога (3 к.), Асанлар (3 к.) и Шабанлар (4 к.) доселени се од некое село во Голо Брдо.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ од крајот на 1940-тите.
Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до крајот на 1940-тите:
Воин на коњ (Скопје)
Воин на коњ — споменик со фонтана на кралот Александар Македонски кој се наоѓа на плоштадот Македонија, во Скопје. Споменикот бил најавен како дел од т.н. проект Скопје 2014 и официјално бил отворен на 8 септември 2011 година, по повод дваесет години од прогласувањето на независноста на Република Македонија.
Опис
Скулптурата е висока 14,5 метри, изработена од бронза и поставена на бетонски постамент висок 10 метри. Под споменикот се наоѓа фонтана. Околу фонтаната се поставени осум војници од бронза кои се високи по три метри, како и осум лавови, високи по два и пол метри, од кои четири се свртени кон фонтаната. Од нивните усни тече вода. Останатите четири лавови се поставени на скалите и се во седечка, односно во чуварска положба. На столбот, постаментот на коњаникот, има три прстени со монтирани плочи на кои се претставени три битки. Меѓу нив има три прстени од бронза, со декорација и релјефни фигури. Од најгорниот прстен паѓа водена завеса, а нагоре се крева магла. Од фонтаната свири музика.
Техничките процедури и активности околу поставувањето ги извршил стручен и професионален тим од Фрединандо Маринели од Фиренца, Италија, каде била изработена скулптурата.
Автор на делото е вајарката Валентина Стефановска.
Трошоци за изградба
За изградба на објектот неофицијално биле потрошени околу 7,5 милиони евра.
Критики
Веста за поставувањето на споменикот „Воин на коњ“ на плоштадот Македонија наишла на критики од страна на македонската опозиција и некои светски медиуми. Сепак, најголем дел од критиките биле упатени од страна на Грција, за која поставувањето на споменикот претставувала провокација и крадење на грчката историја.
NGC 4699
NGC 4699 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4699 се споменува и како MCG -1-33-13, UGCA 301, IRAS 12464-0823.
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4699 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 4699 има привидни димензии од 3,8' х 2,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 39' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 4699 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43321. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
NGC 2492
NGC 2492 — елиптична галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2492 се споменува и како UGC 4138, MCG 5-19-28, CGCG 148-80.
Откривање
Објектот е откриен на 24 декември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2492 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2492 има привидни димензии од 1' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 2492 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22397. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1934. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1344.
Св. Димитрија (Црнобуки)
'''Св. Димитрија''' — археолошко наоѓалиште во битолското село Црнобуки. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во селската црква „Св. Димитриј“ која е изградена во 1866 година и како чесна трпеза е поставен дел од мермерно стапало, а пред влезот во црквата има мермерен столб. Надвор од селската црква, во чешмата е вѕидана мермерна шишарка од надгробен споменик. Не се знае од каде се донесени овие сполии.
Зизел
Зизел (Süsel) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на околу 23 километри северно од Либек и 10 километри југоисточно од Ојтин.
Џесика (филм)
Џесика е хумористичен драмски филм од 1962 година во режија на Жан Негулеско, со Морис Шевалие, Енџи Дикинсон и Силва Косина, со кинематографија на Пјеро Порталупи и уметничка режија на Џулио Бонџини. Тоа била копродукција помеѓу Франција, Италија и САД. Снимањето на локацијата се случило околу Форца д'Агро на Сицилија.
Заплет
Кога нејзиниот сопруг умира во Сицилија за време на нивниот меден месец, Џесика, медицинска сестра, одлучува да остане таму наместо да се врати дома и станува акушерка во селото Форца д'Агро.
Мажите од градот посветуваат доста внимание на атрактивната Џесика, поради што жените негодуваат на нејзиното присуство. Иако понекогаш го поздравува нивното внимание, таа има строго правило никогаш да не се меша со маж кој има некаква постојана приврзаност кон друга жена. Сопругите прават заговор да се воздржат од односите со своите сопрузи, со образложение дека ако не се раѓаат бебиња, не е потребна бабица. Парохискиот свештеник отец Антонио не ја одобрува нивната шема.
Џесика развива романтичен интерес кон Едмондо Раумо, марш кој е осаменик откако бил повреден за време на војната. Раумо лаже за својот вистински идентитет, кажувајќи ѝ на Џесика дека е скромен рибар. Таа станува лута кога вистината конечно се дознава и има намера засекогаш да ја напушти Сицилија. Меѓутоа, еден селанец кој бил љубезен кон неа умира, а ситуацијата ја зближува со Раумо. На крајот од приказната, сопругите од градот ја прифаќат и ги обновуваат односите со своите сопрузи, што довело до раѓање на многу бебиња. Кога доаѓа во црквата за време на миса, за да го објави раѓањето на близнаците, таа седи до Едмундо, на неговата свечена клупа во близина на олтарот - што покажува дека таа сега е Марчеса Раумо.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Пандо (департман)
Пандо е департман во Боливија со површина од 63.827 км2. Според пописот во 2005 година департманот има население од 66.689. Главен град на департманот е Кобиха. Овој департман го добил името по Хозе Мануел Пандо (1899-1905) и е поделен на пет покраини.
Јазици
Најмногу зборувани јазици во Боливија и во департманот се шпанскиот, ајмарскиот, кечуанскиот и гваранскиот но и:
Русија на Олимписките игри 1912 година
Русија се натпреварувала на Летните олимписки игри во Стокхолм, Шведска во 1912 година. 159 натпреварувачи, сите мажи, учествувале на 62 настани во 15 спортови.
Пливање
Четворица пливачи се натпреварувале за Русија на Игрите во 1912 година. Тоа било деби на нацијата во пливање. Ниту еден руски пливач не учествувал во полуфиналето на кој било настан; Баимаков стигнал но четвртфиналето на 400 метри градно, но не продолжил во полуфиналето.
Атлетика
35 атлетичари се натпреварувале за Русија. Тоа бил втор настап на нацијата во атлетиката, откако имало еден маратонец во 1908 година. 11-тото место на Александар Шулц во десетобојот бил најдобриот пласман на Русија.
Возење велосипед
Десет велосипедисти ја претставувале Русија. Тоа било првото појавување на нацијата во велосипедизмот. Андрејс Апситис билединствениот велосипедист што го заврши хронометарот, и на единствената трка што се одржала, го освоил на 60-то место. Бидејќи само Апситис го завршил хронометарот, тимот не обезбедилпласман во екипна конкуренција од четири лица.
Нуркање
Еден нуркач ја претставувал Русија. Тоа било дебито на Русија во нуркање. Виктор Баранов, единствениот руски нуркач, не го завршил натпреварот во првиот круг на обичен настан за високо нуркање.
Фудбал
Фудбалскиот тим на Русија успеал да стигне до утешното деветто место во овој спорт.
Гимнастика
Четири гимнастичари ја претставувале Русија. Тоа било деби на нацијата во гимнастика. Сите четворица руски гимнастичари завршиле во последните пет. Русија не испратила ниту еден тим во екипните натпреварувања.
Модерен петобој
Русија имача пет натпреварувачи на првото олимписко натпреварување во петобој. Двајца од Русите биле меѓу десетте пенталетичари кои предвреме се пензионирале од натпреварувањето. Останатите се пласирале на 15-то, 20-то и 21-то меѓу 22-те финиширачи.
Веслање
Еден веслач ја претставувал Русија. Тоа беше првото појавување на нацијата во овој спорт на олимписките игри. Кусик се пласирак во полуфиналето во единечни скали пред да биде поразен, земајќи го бронзениот медал.
Едрење
Седумнаесет спортисти ја претставувале Русија. Тоа било првото појавување на нацијата во едрење. Ниту еден од осумметарските бродови на Русија не бил во можност да освои бодови, но бродот од десет метри завршил на првите три места во двете трки; тој брод ја загубил трката за второто место и се изборил за бронзениот медал.
Пукање
Дваесет и шест стрелци се натпреварувале за Русија. Тоа било првото појавување на нацијата во пукањето. Руските стрелци освоиле пар медали - сребро во тимскиот натпреварувачки дел за управување воен пиштол и бронза на Блау во стапицата - во дебитантски настап во овој спорт.
Грчко-римски
Русија била претставена со 11 борачи на својот втор олимписки борачки настап. Клајн го имал еден од најдобрите перформанси на Русија од 1908 година, земајќи го сребрениот медал во класата во средна категорија. Тимот одел во комбинација 17-22.
Тагмата асфалиас
Тагмата Асфалијас (грчки: Τάγματα Ασφαλείας), во превод: Баталјони за сигурност, се грчки паравоени контрачети кои соработуваат со фашистичките окупатори во Втората светска војна.
Основани се во 1943 година од страна на грчката колаборационистичка влада со цел помагање на окупаторската германска армија и борба против сè помоќниот ЕЛАС, воден од КПГ.
Тагматистите извршуваат многу воени злосторства врз недолжното македонско и грчко население. СНОФ води неколку успешни битки против нив.
Строфа
Строфа (грчки: στροφή - „свртува, витка, вртење“ ) — организирана комбинација од стихови, што закономерно се повторуваат во една песна. По правило, во поетските текстови стиховите се римуваат еден со друг според определен ред. Во литературата се среќаваат и поетски текстови без римa, таканаречени бели стихови.
Најмалку 2 стиха може да образуваат строфа. Има неколку видови строфи според бројот на стиховите што ги содржат:
Лакавица (област)
Лакавица, се среќава и како Лакавичко и Лакавицата ) — географска и историско-етнографска област во Македонија која ја опфаќа долината на реката (Крива) Лакавица и околните планински падини на планините Серта (Конечка) и Смрдеш. Најголемиот дел од областа потпаѓа во рамки на Општина Конче во Радовишко, а останатиот помал дел влегува во составот на Општина Штип.
Географија и местоположба
Лакавичката област се наоѓа во Источна Македонија односно се протега по целото течение на реката Крива Лакавица во правец од југ - југоисток кон север - северозапад, помеѓу Штип во долината на Брегалница на север и северозапад, Струмичко-радовишката Котлина на исток и југоисток, Валандовско-гевгелиската област на југ и Тиквешијата на запад.
Граници
Границата на североисток оди по билото на планината Смрдеш и нејзината огранка Еленица кои ја одделуваат од Радовишкото и Струмичкото Поле, од запад е оградена од Конечка Планина (Серта) која ја одделува од Неготинско односно Тиквешката Котлина, додека од југ е оградена од Градешка Планина која претставува продолжение и огранка на Серта. Во овие граници областа опфаќа површина околу.
Петар Шанданов
Петар (Перо) Димов Шанданов (Охрид, 1894 - Софија, 1971) бил учесник во македонското револуционерно движење.
Учествувал во Охридско-дебарското востание против српската власт во 1913 година. Се борел во Единаесеттата пешадиска македонска дивизија во состав на бугарската војска како офицер. Бил избран за резервен член на ЦК на ВМРО. Во периодот 1925-1928 година, по убиството на Протогеров и поделбата во редовите на ВМРО застанал на чело на протогеровистите.
Втора светска војна
За време на Втората светска војна се вклучил во антифашистичкото движење во Бугарија. По капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година, потписник е на Апелот до Македонците во Бугарија заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Ангел Динев, Михаил Герџиков и др.
Во 2002 година неговите спомени се објавени на македонски јазик.
Заизу
(во превод: столица без ногарки) ― јапонска столица со грб и без ногарки. Тие често се наоѓаат во традиционални соби со душеците татами и често се користат за одморање под загреаните маси котацу.
Опис
Zaisu доаѓа во многу стилови и може да има вградено перниче или да се користи со забутон. За уште одморачки распоред на седење, може да се користи и потпирач за раце во јапонски стил наречен.
Употреби
Традиционално, правилниот начин на седење во Јапонија е сеиза, клекнување со тежината на врвот на потколениците, кои се свиткани под телото. Сепак, ова може да стане болно по долги временски периоди или за луѓе кои не се навикнати на тоа, па затоа многумина претпочитаат заизу, каде што грбот е потпрен и нозете можат да бидат поудобно поставени.
Заизу се многу вообичаени во Јапонија, особено во куќите со традиционални соби во јапонски стил (уашицу) каде ниските маси и седењето на подот од душеците душеци се вообичаени.
Лока кај Менгеш
Лока кај Менгеш (словенечки: Loka pri Mengšu, германски: Laak bei Mannsburg) — населeно место во Општина Менгеш, Среднословенечки статистички регион, Словенија.
Население
На пописот на население од 2011 година, населено место Лока кај Менгеш имаше 844 жители.
Лока (појаснување)
Словенија:
Список на државни водачи во 1009 година
Ова е список на државни водачи во 009 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дрво (скулптура во Скопје)
Дрво е бронзена скулптура кој птетставува симбиоза на дрво и човек. Таа е дело на авторот Дамјан Ѓуров, и е дел од проектот на Министерството за култура за разубавување на центарот на Скопје со 35 скулптури од 26 автори. .
Сварталфхајм
Во нордиската митологија, Сварталфхајм (Svartálfaheimr) е светот на темните (црни) џуџиња-виленици наречени сварталфови. Често, дел од нив се претставени како натприродни темни суштества од машки или женски пол, како контраст на светлите самовили.
Дрво (скулптура во Скопје)
Скулптурата е изработена за помалку од шест месеци. Висока е шест метри и изработена е од бронза и мермер. Според авторот за неа има неколку концепти како што се човек дрво, човек како размислува и како би се чувствувал во природа, некое астрално чувство или некоја негова аура.
Сварталфхајм
Двата поими се среќаваат во Помладата еда („Прозна еда“), напишана во XIII век од страна на Снори Стурлусон. Во првата книга од Еда, Гилфагининг, во глава 33, востоличениот Хај раскажува за врзаниот волк Фенрир. Фенрир постојано растел, што во еден момент боговите започнале да се загрижуваат. Богот Один го пратил гласникот на богот Фрејр, Скирнир, долу во светот на црните виленици (џуџиња), каде едно од џуџињата направило оков од шест волшебни состојки, со чија помош волкот Фенрир бил окован.
Во глава 35 од книгата Скалдскапармал, се вели дека полубогот Локи, еднаш ја скратил златната сјајна коса на божицата Сиф, жената на богот Тор. Откако Тор разбрал за ова, имал намера да ја искрши секоја коска од телото на Локи, но овој му се колне дека со помош на црните џуџиња ќе направи косата на Сиф повторно да порасне. Локи наоѓа група црни џуџиња, синовите на Ивалди (ковачот кој го исковал Мјолнир, чеканот на Тор), кој не само што ја враќа златната коса на Сиф, туку на боговите им подарува и многу други значајни предмети.
Анселмо Кентербериски
Анселмо Кентербериски (Anselm of Canterbury; 1033 — 21 април 1109) бил италијански средновековен филозоф, теолог и надбискуп од Кентербери од 1093 до 1109 година. Тој се смета за основач на схоластиката, а познат е по онтолошкиот аргумент за постоењето на Бог. Отворено се спротивставил на крстоносните војни.
Животопис
Роден е во Аости, во Северна Италија, во кралството Бургундија. Потекнувал од богато семејство. Таткото му е роден во Ломбардија и имал насилна природа. Анселмо го добил религиозното образование од мајка му. Во петнаесеттата година посакал да оди во манастир, но татко му не му дозволил. Разочаран, Анселмо се разборел психосоматски, а кога закрепнал, едно време го напуштил училиштето и живеел удобен живот. Кога умрела мајка му, ја напуштил куќата во 1059 година и отишол на Алпите, а потоа скитал низ Бургундија и Франција.
Опсада на Адријанопол (813)
Опсадата на Адријанопол  се одвила во перидот од летото до есента 813 година на градот на Едрене, денешна Турција, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Опсадата е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.
Позадина
Опсадата претставува дел од походот на бугарскиот хан Крум ротив Византија. Како главен град на тема Македонија и седиште на епископот, во почетокот на 9 век Адријанопол (Едрене) претставувал еден од главните воено-административни и духовни седишта во Византиска Тракија. Градот бил стратешки важен поради својата местоположба на главните патишта кои водат од север и северозапад кон византиската престолнина Цариград. Градот исто така бил користен и како најблискиот пункт и излезна база за византиските воени експедиции против Бугарија во 807 и 813 година.
Заедно со Сердика, Вереја, Филипопол и Дебелт, Адријанопол претставувал една од најголемите тврдини кои го попречувале напредувањето на Бугарите на југ од Стара Планина. По поразот и загинувањето на византискиот цар Никифор I во Битката кај Плиска, овие тврдини започнале да паѓаат една по една во рацете на Бугарите.
Опсада
На 22 јуни 813 година, во Битката кај тврдината Версиникија, византиската армија претрпела уште едно тежок пораз. Веднаш по оваа победа хан Крум го оставил својот брат (чие име не е споменато во изворите) со дел од војската за да започне опсада на Адријанопол, а самиот тој со останатите војници заминале кон Цариград и на 17 јули пристигнале пред неговите ѕидини. Братот на Крум не успеал да ја заземе тврдината, но го блокирал гарнизонот кој се наоѓал таму и на тој начин го обезбедил партот на бугарските војници кои дејствувале против византиската престолнина.
Откако преговорите за мир со император Лав V Ерменец пропаднале поради неуспешниот атентат против Крум, бугарскиот владетел започнал одмаздничка игра, наредувајќи да се опустошат сите градови во Источна Тракија. На враќање од овој марш Крум се приклучил на војниците кои го држеле под опсадаградот. Во нападите врз градот, Бугарите користеле опсадни машини. Сепак византискиот гарнизон го издржал притисокот и се предал дури откако му се намалиле резервите во есента на 813 година.
Последици
За да ја ослабне византиската власт во Тракија и да ги подготви условите за одлучен напад против Цариград, Крум наредил иселување на 10.000 од жителите на Адријанопол и неговата околина во неговите територии на север од Дунав. Во градот била наметната бугарска воена администрација на чело со крумовиот брат.
Со мировниот договор склучен во 814/815 година од хан Омуртаг, Адријанопол бил вратен во пределите на Византија.
Претседател на Белорусија
Претседател на Република Белорусија (белоруски: Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь, руски: Президент Республики Беларусь) — шеф на државата Белорусија. Функцијата била основана во 1994 година со донесувањето на Уставот на Белорусија од страна на Врховниот Совет, заменувајќи ја функцијата Претседател на Врховниот совет како шеф на државата. Задачите на претседателот, вклучувајќи ги водењето на странска и домашна политика, ги бранат правата и општата благосостојба на граѓаните и жителите и го поддржуваат Уставот. Претседателот е задолжен со Устав да служи како водач во социјалните работи на земјата и да дејствува како негов главен претставник во странство. Должностите, одговорностите и другите преодни клаузули кои се однесуваат на претседателството се наведени во третото поглавје од членовите од 79 до 89 од Уставот.
Мандатот на претседател е пет години, но поради референдумот во 1996 година, изборите што требало да се одржат во 1999 година биле одложени до 2001 година. Според Уставот од 1994 година, претседателот можел да служи само за два мандати, но поради промена на уставот, ограничувања на термините биле елиминирани. Во текот на функционирањето, изборите се одржале во 1994, 2001, 2006, 2010 и на 11 октомври 2015 година. Александар Лукашенко е единственото лице што бил претседател по изборите во 1994 година. Претседателската канцеларија се наоѓа во Републиканската Палата во Минск, додека претседателската резиденција се наоѓа во Заславје, во Минскиот округ.
Историја
Уште со преземањето на функцијата, Александар Лукашенко имал 16 извештаи за сексуална злоупотреба поднесени против него законски, меѓутоа, се смета дека вистинскиот број на извештаи надминува 20. Најпознатиот случај е извештајот за сексуално малтретирање поднесен во 2006 година против шест девојки. На 15 април 2006 година, Рајана Абдрахманова, која во тоа време имала шеснаесет години, изјавила дека претседателот на Белорусија сексуално ја малтретирал. Таа била проследена со уште пет други девојки, постари од осумнаесет години. Случајот бил доведен до судовите, но Лукашенко не бил прогласен за виновен. По сослушувањето на пресудата, многу граѓани на Белорусија започнале немири и протести против претседателот, во главниот град на Белорусија, Минск. Сепак, овие протести немале долготрајни последици.
Во првиот сет на избори за функцијата претседател, премиерот на Белорусија, Вјачеслав Кебич, бил поразен во вториот круг од гласањето од Александар Лукашенко, што резултирало со тоа што Лукашенко станал првиот претседател. На изборите од 2001 и 2006 година, кои биле оспорени од страна на меѓународните набљудувачи, западните сили и внатрешните опозициски партии поради неуспехот да се исполнат демократските и фер стандарди, актуелниот претседател Лукашенко ги победил другите кандидати во рамките на првиот круг. Од 2014 година, тој е единствената личност што служи како претседател на Белорусија.
Уставен статус
Член 79 од Уставот на Белорусија го дава статусот на шеф на државата на претседателот на Република Белорусија. Тој, исто така, се смета за чувар на Уставот и правата и слободите на оние кои бараат белоруско државјанство или престој. Претседателот е олицетворение на обединувањето на белоруската држава при вршење на надворешни или внатрешни работи и ќе биде главен претставник кога се занимава со други држави или меѓународни организации. На претседателот му е доверена безбедноста, просперитетот и стабилноста на земјата и делува како посредник помеѓу органите на националната влада.