cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Советска економска реформа (1965)
Политичка реорганизација
Во претходните епохи, важен слој на административна контрола над производството беше sovnarkhozy (совнархо́зы, контракција на зборовите што значат „Совет на националната економија“), регионалните економски совети создадени на 1 декември 1917 година, под контрола на Врховниот совет на националната економија. Овие совети го означиле крајот на краткотрајната фаза на надпродукцијата на работничка контрола, која болшевиците ја сметале за неефикасна. Според Новата економска политика која започнала во 1921 година, претпријатијата биле класифицирани врз основа на нивната релативна меѓузависност (и неопходност од воено производство) или автономија (т.е. оние „обдарени со целосна финансиска и комерцијална независност“). Многуте претпријатија во последната категорија не биле национализирани, туку ставени под водство на Советот, со план да се групираат во „трустови“ врз основа на производни синџири или географска близина. Овој модел претрпел различни реорганизации, вклучително и зајакнување на edinonachalie, контрола на производните единици од еден менаџер. Овие поединечни менаџери понекогаш контролирале широк опсег на производствени активности во рамките на една област. Економската реформа од 1957 година повторно ја вовела совнархози, 104 на број, да управува со производството по региони. Онаму каде што е применливо, овие тесно кореспондираат со границите на областа (политички јурисдикции). Веднаш се појавиле поплаки дека овие совети не ги оптимизирале севкупните производни синџири, поради нивниот регионален фокус, и дека тие се во конфликт со авторитетот на Госплан. Во 1962 година, 104 совнархози биле консолидирани во 47 поголеми јурисдикции (од кои едната го контролирала цел Узбекистан, Туркменистан, Таџикистан и Киргизија). Меѓутоа, до 1962-1963 година, совнархозите станале подредени на многу други агенции и организации. На Госплан требало да му се одземе овластувањето за планирање во корист на Советот.
Косигин ги насочил овие „застарени форми на управување“ и во својот говор од 1965 година го вклучил враќањето во министерствата како основни администратори. Неговиот план наликувал на системот на министерства за време на Сталин, но со помал број: девет министерства од целиот сојуз организирани од индустријата (на пример, Министерство за лесна индустрија, Министерство за радио индустрија, Министерство за хемиска индустрија) и единаесет надзорни операции во секој синдикат - република. Последните регионални агенции известиле и до локалниот совет и до централното министерство со јурисдикција за нивниот тип на производство. Госплан имал одговорност за создавање на годишни и долгорочни планови и за насочување на развојот и управувањето со ресурсите. Госнаб станал примарен координатор за материјално-техничко снабдување и бил обвинет за анализа од големи размери (најверојатно со користење на компјутери) за да се зголеми ефикасноста на синџирот на снабдување.
Реформите од 1965 година донекаде ја смениле улогата на Партијата во економската администрација. Локалните власти требало да ги надгледуваат операциите од далечина за да обезбедат усогласеност со духот на реформите.
Усовршување на централното планирање
Планот предвидувал подетално и научно централно планирање, вклучително и годишни цели. Овие планови ќе се пресметуваат со користење на компјутерски системи.
Дистрибуцијата на залихи и производи би се одвивала на различни начини. Централните планери би доделиле одредени оскудни и витални добра. За други, претпријатијата би можеле да формираат „директни врски“ во рамките на кои развиле договорна размена на односи.
Имплементација
Авторите на реформите уште од самиот почеток знаеле дека промените ќе стапат на сила постепено, врз основа на внимателно пишување на плановите во текот на годините 1966 и 1967 година. Првите 43 претпријатија, заедно со неколку „експерименти“ за кои планирањето започнал пред Пленумот во септември 1965 година, се префрлиле на новиот модел на почетокот на 1966 година Трансферот на уште 180-200 бил извршен на почетокот на 1966 година. Овие биле веќе профитабилни, добро позиционирани бизниси и добро се одразиле на реформите во раните периоди. На 1 јули 1966 година биле префрлени уште 430 претпријатија; тие вклучувале некои големи операции и самите сочинуваат 12% од вкупното производство. До крајот на 1966 година, повеќе од 704 претпријатија се префрлиле.
Осмиот петгодишен план иницирал некои од предложените реформи. (Петгодишниот план се занимавал со широк опсег на прашања, со повеќе фокус на севкупните животни услови на луѓето. Се очекувало да се спроведе во Партијата. )
Поголемиот дел од лесната индустрија требало да се пренесе на почетокот на 1967 година. Останатите претпријатија ќе се префрлат во две фази, стапувајќи во сила на 1 јули 1967 година и 1 јануари 1968 година. Целосниот трансфер на сите претпријатија се одвивало стабилно, ако не и точно според распоредот. До 1 април 1967 година, 2.500 претпријатија, одговорни за 20% од производството, се префрлиле. До крајот на годината се префрлиле 7.000 индустриски претпријатија (од 45.000), 1.500 камионски фирми (од 4.100) и сите 25 железнички системи. Тие заедно го сочинувале столбот на советската индустрија. По нив следеле помалите претпријатија: уште 11.000 во 1968 година.
Кац, Економска реформа (1972), стр. 155.Планот наишол на значителна почетна конфузија кај менаџерите на претпријатијата кои во текот на нивните кариери го потценувале својот потенцијален резултат за подоцна да ја надминат својата квота. Исто така тешко беше барањето за усогласување со новите директиви пред да се префрлат сите аспекти на економијата (т.е. цените, достапноста на ресурсите). И неподготвеноста на одредени бирократи да се усогласат со новите политики било предмет на постојани критики во печатот, вклучително и повеќе уводници од самиот Либерман. Во април 1966 година, на пример, Либерман препорачал да се создаде „мозочна доверба за реконструкција“ која може да стави вето на контрареформистичките политики во бирократијата. Службениците на повисоките административни нивоа (т.е. министерствата) продолжиле да издаваат наредби во спротивност со плановите за профитабилност на менаџерите на претпријатијата. Некои традиционални проблеми - како што се акумулацијата, контрапрофитабилноста, вишокот вредни залихи, за да не бидат потребни подоцна во време на недостиг - продолжиле. Госнаб и министерствата биле обвинети за неуспехот да ги стават на располагање соодветните инпути за претпријатијата.
Ревизијата на цената, прва од 1955 година, била објавена во средината на 1966 година, очигледно по некои нетривијални внатрешни спорови. Ревизијата повикала на умерено повторно усогласување на цените, за да се усогласат повеќе со трошоците за производство, и стапила на сила во јули 1967 година. Големопродажните цени на горивото и рудата значително се зголемиле. Цените на производите за широка потрошувачка официјално воопшто не се зголемиле; сепак потрошувачите плаќале повисоки цени за работите што ги сакале и им биле потребни, бидејќи на пазарот биле претставени понови, поскапи стоки, а старите верзии биле повлечени.
Резултати
Економијата пораснала повеќе во 1966-1970 година отколку во 1961-1965 година. Многу претпријатија биле охрабрени да продаваат или да ја дадат вишокот опрема, бидејќи целиот расположлив капитал бил вклучен во пресметката на продуктивноста. Подобрени биле одредени мерења на ефикасноста. Тие вклучувале зголемување на продажбата по рубља во вредност од капитал и пад на платите по рубља од продажба. Претпријатијата давале големи делови од својот профит, понекогаш 80%, во централниот буџет. Овие исплати на „бесплатна“ преостаната добивка значително ги надминале капиталните трошоци.
Сепак, централните планери не биле задоволни од влијанието на реформата. Особено, тие забележале дека платите се зголемиле без пропорционален пораст на продуктивноста. Многу од специфичните промени биле ревидирани или поништени во 1969-1971 година.
Реформите донекаде ја намалиле улогата на Партијата во микроменаџирањето на економските операции. Реакцијата против економскиот реформиизам се придружил со противењето на политичката либерализација за да предизвика целосна инвазија на Чехословачка во 1968 година.
Советските власти и печатот сепак продолжиле да ја унапредуваат идејата за реформата од 1965 година. Косигин коментира на 10 јуни 1970 година:"Суштината на реформата е, додека се усовршува централизираното планирање, да се подигне иницијативата и интересот на претпријатијата за целосно искористување на производните ресурси и да се подигне ефикасноста на производството со цел да се обединат интересите на работниците, претпријатијата и општеството во целина со помош на системот на економски стимули."
Ешерсхаузен
Ешерсхаузен (Eschershausen) — мал град во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 20 километри североисточно од Холцминден и 50 километри јужно од Хановер.
Градот претставувал административно седиште на поранешната истоимена општинска заедница.
Местоположба
Ешерсхаузен е опкружен од ридските масиви Ит, Фоглер, Хилс, Хомбургвалд и Елфас, сместен во рамките на Везерското Средногорје. Низ него тече реката Лене, која се влева во Везер кај Боденвердер.
Соседни општини
Подрачјето на градот Ешерсхаузен се граничи на североисток со општината Холцен, на исток со слободните области Ешерсхаузен и Ајмен, на југоисток со општината Лене, на југ со градот Штатолдендорф, на југозапад со општината Холенберг, на запад со општината Кирхбрак и на северозапад со општината Лирдисен.
Градски единици
Покрај самиот град Ешерсхаузен, кон него припаѓаат Шарфолдендорф и Викензен.
Карпести Планини
Карпести Планини (Rocky Mountains) — дел од подолгиот масив кој се простира на северноамериканскиот континент е познат и како Карпести Планини. Тие се простираат во западните делови на Северна Америка од Алјаска до Панамскиот Канал. Највисок врв во Северна Америка е врвот Макинли висок 6 194 м на Алјаска. Планинскиот систем во Северна Америка се состои од повеќе меридијански поставени паралелни планински венци меѓу кои се наоѓаат длабоко всечени долини и висорамнини. Формирани се осебни паралелни планински венци меѓу кои се наоѓаат длабоко всечени долини и висорамнини. Формирани се посебни внатрешни неистечни сливови, како што е на пример, басенот на Големото Солено Езеро. Стрмно кон внатрешноста на континентот.
Нил
Нил е најдолгата, а воедно и најполноводната река во Африка (6853 км ) и е втора по големина река во светот. Се образува од Синиот и Белиот Нил. Синиот Нил извира од езерото Тана во Етиопија, додека Белиот Нил извира од од езерото Викторија. По својата речна делта, Нил се влева во Средоземното Море. Египќаните многу ја користат реката Нил за рибарење, транспорт, наводнување итн. Покрај Нил се наоѓаат гробници на важни луѓе од Стариот Египет. По Нил, најдолга река во светот е Амазон во Амазонската прашума.
Нил (арапски: النيل, еден-нула, староегипетски iteru или Ḥ'pī, piaro коптски или phiaro) е една од главните реки во Африка, генерално се смета за најдолга река во светот.
Нил има две поголеми притоки — Белиот Нил и Синиот Нил, второто е извор на најголем дел од реката на вода и плодна земја, но првиот е подолг. Белиот Нил извира во регионот на Големите езера во Централна Африка, со најдалечните извор во јужниот дел на Руанда и тече на север од таму преку Танзанија, езерото Викторија, Уганда и Судан, а Син Нил извира во езерото Тана во Етиопија, што тече во Судан од југоисток. Двете реки се спојуваат во близина на суданскиот главен град Картум.
Северниот дел на реката тече речиси целосно низ пустината, од Судан во Египет, земја чија цивилизација зависела на реката од древни времиња. Повеќето од населението на Египет и на сите свои градови, со исклучок на оние кои се во близина на брегот, лежат по должината на оние делови од долината на Нил северно од Асуан, и речиси сите културни и историски наоѓалишта од Стариот Египет се наоѓаат по должината на брегот на реката. Нил завршува со голема делта што истекува во Средоземното Море.Нил е единствената река која што успеала да се пробие низ пустината Сахара.
Сергеј Остапчук
Сергеј Остапчук (роден на - ) беше руски хокеар.
Починал во авионска несреќа во 2011 година.
Никола Лазаревски
Никола Лазаревски (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски филмски сценограф.
Животопис
Никола Лазаревски своето средно образование го завршил на архитектонски отсек во Скопје. Во кинематографијата влегол во 1953/54 година кога се вработил во продуцентската куќа „Вардар филм“ - Скопје. Работел како асистент-сценограф, а продолжил како сценограф, иако понекогаш работел и како организатор, асистент на режија и директор на филм. Како пензионер, од 1988 година продолжил да работи на одредени филмски проекти.
За својата работа на филмот, добитник е на повеќе награди и признанија, меѓу кои:
Зелена теорија
Зелената теорија ― теорија за меѓународни односи (МО). За разлика од главните теории за МО, таа ги поставува еколошките прашања како средишни за проучувањето на меѓународните односи. Според зелената теорија, главните теориите како неореализмот и неолиберализмот не успеваат да ги разберат еколошките проблеми преку нивните рационалистички и државно-центрични рамки на анализа. Зелената теорија се насочува на проучувањето на глобалната правда, меѓународниот развој, модернизацијата и безбедноста. Зелените перспективи во МО се појавиле во 1970-тите како одговор на зголемувањето на прекунационалните прашања поврзани со животната средина. До крајот на 20 век, зелената теорија се етаблирала во рамките на дисциплината. Зелената теорија се усогласува со постпозитивизмот кој произлегла од таканаречената трета (или четврта) дебата на МО. Теоријата може да се подели на крило насочено кон меѓународна политичка економија (МПЕ) и космополитско крило. Првично, крилото МПЕ, главно заинтересирано за режимите на животната средина, било посилно, но последователно многу космополитски теоретичари, како Дејвид Хелд, Ендру Линклејтер, Хенри Шу и Томас Пог, дале придонеси поврзани со прашања заживотната средина.
Артур Шницлер
Артур Шницлер (германски: Arthur Schnitzler; – ) — австриски писател (романописец, раскажувач и драматург) и критичар.
Животопис
Шницлер е роден во каде што ги завршил студиите по медицина на Виенскиот Универзитет во 1879 година. Докторирал во 1885 година и работел во Виенската општа болница. Поради склоноста кон литературата ја напуштил медицината и се посветил на пишувањето драми, романи, кратки раскази и критики.
Покрај пишувањето книжевни дела, Шницлер водел дневник од неговата седумнаесетта година, па сè до два дена пред неговата смрт во Виена. Овој дневник, чија големина е скоро 8 000 страници, е многу значаен и интересен затоа што во него Шницлер ги опишувал своите сексуални авантури. Тој често бил во врска со повеќе жени истовремено, и за некои периоди од својот живот го запишувал и секој оргазам.
Творештво
Денес, делата на Шницлер често се оценети како контроверзни, бидејќи во нив отворено се говори за сексуалноста и антисемитизмот, притоа се употребува илузијата и психологијата, допирајќи на тој начин до есенцијалните облици на човековата природа. Затоа Шницлер често се смета како креативен еквивалент на Сигмунд Фројд. Поради големата провокативност и акцентирање на сексуалноста и психоанализата, книгите и драмите на Шницлер во триесеттите години на XX век биле забранети од нацистичката партија во Германија и Австрија, и покрај дозата на антисемитизам во делата.
Во едно писмо од 14 мај 1922 година, Фројд му напишал на Шницлер: "Имам впечаток дека Вие, благодарение на интуицијата или, подобро речено, благодарение на внимателното самонабљудување, за другите луѓе го знаете сето она што јас го открив со долготрајни проучувања. Верувам дека во основата Вие сте еден истражувач на психолошките длабочини."
Режисерот Кјубрик изјавил за Шницлер дека..."Тешко е да се најде некој писател кој повистинито ја разбрал човечката душа и кој подлабоко продрел во начинот на којшто луѓето мислат, дејствуваат и постојат..."
Штатолдендорф
Штатолдендорф (Stadtoldendorf) — мал град во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Ешерсхаузен-Штатолдендорф.
Географија
Градот се наоѓа на работ на природниот парк „Золинг-Фоглер“, сместен помеѓу ридските масиви Хомбургвалд, Елфас, Амтсберге, Холцберг, Золинг и Фоглер.
Штатолдендорф се граничи (од север надесно) со општините Ешерсхаузен, Лене, Вангелнштет, Хајнаде, Дензен, Архолцен и Негенборн.
Карел Рахунек
Карел Рахунек (роден на - ) бил чешки хокеар.
Загинал во авионска несреќа во 2011 година.
Црниот Италијанец
Црниот Италијанец (Homie Spumoni) е американски филм, во режија на Мајк Цероун. Главните улоги ги толкуваат: Вупи Голдберг, Доналд Фејсон и Џејми-Лин Сајглер.
Содржина
Афроамериканецот Ренато целиот живот го поминал во италијанско семејство во САД и не знае дека е Црнец. Бидејќи отсекогаш бил поинаков од другите припадници на семејството, посакува да го дознае своето вистинско потекло. Еден ден, животот целосно ќе му се измени кога ќе се појават неговите вистински родители.
Ајван Тони
Биографија
Тони е роден и израснал во Нортхемптон, Источен Мидлендс, каде живеел со својата мајка Лиза, која по потекло е од Јамајка. Бидејќи неговите родители се развеле кога бил многу мал, неговиот татко не бил присутен во неговиот живот и тој бил одгледан само од едниот родител, неговата мајка. Тони има две сестри Џема и Џасмин и два полубраќа (од иста мајка).
Нортхемптон Таун
Роден во Нортхемптон, Тони ја започнал својата кариера во клубот од неговиот роден град Нортхемптон Таун. Своето деби во професионалниот фудбал го направил со првиот тим на Нортхемптон Таун на 13 ноември 2012, во ремито 3–3 во првото коло на ФА купот на гостувањето кај Брадфорд Сити; тој влегол во игра по завршувањето на регуларното време на местото на Луис Вилсон, а неговиот тим на крајот загубил со 4–2 по изведување пенали. На само 16 години, Тони станал најмладиот дебитант во историјата на клубот.
Откако во сезоната 2014-2015 постигнал 10 голови на 44 натпревари за Нортхемптон, Тони го привлекол вниманието на клубовите од погорните дивизии и било јасно дека наскоро ќе го напушти клубот во кој што "поникнал". Тони одиграл три сезони за Нортхемптон во англиската Лига Два (четвртото ниво), забележувајќи севкупно 60 настапи за клубот и 13 голови.
Њукасл Јунајтед и серија позајмици
На 6 август 2015, Тони потпишал договор со Њукасл Јунајтед, член на англиската елитна дивизија - Премиер лигата. Своето деби за страчките го направил на 25 август во второто коло од Лига купот, заменувајќи го Масадио Ајдара во последните 12 минути од победата на домашен терен со 4-1 над неговиот поранешен клуб. На 26 септември, тој го одиграл својот прв првенствен натпревар за Њукасл, влегувајќи како замена во 85-тата минута на местото на Александар Митровиќ во ремито 2–2 на домашен терен против Челси.
Неуспевајќи да се наметне посериозно во нападот на Њукасл Јунајтед покрај имиња како гореспоменатиот Митровиќ, Папис Сисе и Ајосе Перес, Тони го чекал циклус на позајмици во други клубови главно во третото ниво на Англија каде тој во периодот од 2015 до 2018 година настапувал за неколку различни екипи како Барнсли (двапати, 2015 и 2016 година), Шрусбери Таун (2016-2017), Сканторп Јунајтед (двапати 2016-2017 и 2018) и Виган Атлетик (2017-2018).
Питерборо Јунајтед
По серијата позајмици, на 9 август 2018 година, Њукасл го продал Тони на Питерборо Јунајтед, уште еден клуб кој во тоа време се натпреварувал во Лига Еден. Своето деби го направил два дена подоцна во победата со 4–1 над Рочдејл заменувајќи го Џејсон Камингс, а влегувајќи како замена за истиот играч на 8 септември против Саутенд Јунајтед, Тони го постигнал својот прв гол за Пош во победата со 3-2. Својата прва сезона со Питерборо ја завршил како најдобар стрелец на клубот со 16 првенствени погодоци, но Пош останалe надвор од борбата за промоција завршувајќи седми.
Во сезоната 2019-2020, Тони бил најдобар стрелец во првенството со 24 гола. Особено забележителна била неговата форма кон крајот на првенството кога постигнал 9 гола на последните 7 натпревари, пред првенството да биде прекинат во март 2020 година, поради пандемијата на КОВИД-19. Одличните игри на Тони довеле до тоа тој да биде избран за Играч на сезоната во Лига Еден, но Питерборо повторно завршил на разочарувачкото седмо место.
Брентфорд
На 31 август 2020 година, Тони потпишал петгодишен договор со една лига повисоко рангираниот клуб Брентфорд. Сумата на трансферот била пријавена дека изнесува околу 5 милиони фунти или околу 10 милиони фунти со вклучени бонуси, што претставувало рекордна продажба на Питерборо. Во исто време, премиерлигашот Тотенхем бил уште една екипа која го посакувала Тони во својте редови, но само како резервна опција за својот главен напаѓач Хари Кејн.
Дебитирал со Брентфорд во Чемпионшпип на 12 септември 2020, во поразот на пчеличките на гостувањето кај Бирмингем Сити. Својот прв гол за Брентфорд го постигнал кон крајот на истиот месец во ремито 1–1 против Милвол, од пенал; по спориот почеток, Тони влегол во одлична форма на почетокот на октомври кога во секој од првите три натпревари во месецот постигнувал по два гола против Престон (2-4), Ковентри Сити (2-0) и Шефилд Венздеј (2-1). На 3 ноември, го постигнал десеттиот погодок за сезоната, во ремито на домашен терен 1-1 против Свонзи Сити. Како Тони ја зголемувал својата голгетерска сметка, така и Брентфорд започнал да бележи серија добри резултати која одвела клубот на челните позиции на табелата со реална шанса да се бори за промоција. На 30 јануари 2021, Тони постигнал хет-трик во победата со 7-2 над Виком Вондерерс на Брентфорд Комјунити Стедиум. На 8 мај 2021 година, Тони го постигнал својот 31-ви првенствен гол за сезоната против Бристол Сити, поставувајќи нов рекорд во Чемпионшип за најмногу постигнати голови во една сезона. Тој бил номиниран како еден од кандидатите за Играч на сезоната во Чемпионшип.
Откако на крајот на сезоната Брентфорд завршил на третото место, клубот морал да игра плејоф за промоција во Премиер лигата, каде Тони уште еднаш бил одлучувачки за својот клуб; тој најпрво постигнал гол од пенал во победата со 3-1 над Борнмут во полуфиналето, која му овозможила на клубот да се пласира во финалето на Вембли втора година по ред, а потоа и таму да реализира удар од белата точка за да го доведе Брентфорд во водство против Свонзи. Финалето завршило со победа на пчеличките од 2-0 и враќање во елитата за лондонскиот клуб после цели 74 години пауза. Тони бил најдобар стрелец за сезоната во Чемпионшип со 33 постигнати гола.
На 13 август 2021, после повеќе од пет години и седум месеци од својот последен настап во Премиер лигата (за Њукасл Јунајтед против Манчестер Јунајтед во јануари 2016), Тони го започнал првиот натпревар на Брентфорд во Премиер лигата за сезоната 2021-2022, во кој пчеличките неочекувано го совладале фаворитот Арсенал на домашен терен со 2-0. На крајот на истиот тој месец, Тони го постигнал својот прв гол во Премиер лигата во својата кариера, во ремито 1-1 на гостувањето на Вила Парк против Астон Вила. На 28 ноември 2021, Тони го постигнал својот прв гол на Брентфорд Комјунити Стедиум за сезоната, во победата со 1-0 над Евертон. На 5 март 2022, тој го постигнал првиот хет-трик за Брентфорд во Премиер лигата во многу важната победа од 3–1 на гостински терен против конкурентот во борбата за опстанок Норич Сити. Следната недела, тој додал уште два гола во победата со 2-0 над Барнли, уште еден клуб замешан во борбата за опстанок.
Статистика
Статистиката е ажурирана на 23 април 2022.
Терминатор 2: Судниот ден
Терминатор 2: Судниот ден (Terminator 2: Judgment Day) — американски филм, во режија на Џејмс Камерон. Главните улоги ги толкуваат: Арнолд Шварценегер, Линда Хамилтон и Роберт Патрик.
Содржина
Сара Конор дознава дека нејзиниот син, Џон е последната надеж за да се спаси и одржи човештвото. Таа се претвора во вистински воин за да го советува и брани својот син од терминаторите кои се испратени од иднината за да го убијат Џон Конор. Поради нејзините апокалиптични визии, Сара ја сместуваат во лудница, а Џон го удомуваат. Од иднината пристигнува најновиот модел на терминатор Т-1000 со задача да го елиминира Џон. Меѓутоа, истовремено пристигнува и еден добар терминатор од постариот модел Т-800, чија мисија е да го заштити Џон Т. Т-1000 постојано и неуморно го бара Џон, но Т-800 му се противставува и го уништува Т-1000. Т-800, Сара и Џон дознаваат за Skynet и за Дајсон, решени да го спречаат Судниот Ден. Тие ја уништуваат опремата на Дајсон, а потоа Сара го уништува T-800 по негово барање, бидејќи не може самиот да се самоубие. Филмот завршува со мислите на Сара за иднината.
За филмот
Џејмс Камерон се одлучи да направи продолжение на првиот филм. Арнолд Шварценегер рече дека се чувствувал дека треба да се продолжи приказната на Терминатор, затоа тој и Хамилтон се согласија да ги репризираат улогите од првиот филм и тоа и го сторија. За улогата на Џон Конор беше избран Едвард Фурлонг од стотина кандидати којшто сакаа да го глумаат Џон Конор. Роберт Патрик беше избран за улогата на Т-1000 и тој имаше претходно глумечко искуство, за разлика од Едвард, кој немаше. За улогата на Мајлс Дајсон бил избран Џо Мортон. Камерон заедно со неговите ко-продуценти изнајми канцеларија во Холивуд, отпочнувајќи ја продукцијата на филмот, тоа го направи пред да ја состави екипата на филмот. Адам Гринберг беше избран за директор на кинематографија, а и Јозеф Немек III беше задолжен за продукцијата.
Велико Трново
Велико Трново (Велико Търново) е град во североисточна Бугарија и претставува административен центар на Великотрновска област.
Историја
Трновград или Трново како се нарекувал градот до 1965 година бил главниот град на Второто Бугарско Царство (1185-1393). Во Трново се наоѓа археолошки музеј и тврдина. По распадот на Отоманската власт и создавањето на современата бугарска држава во Трново бил создаден модерениот бугарски устав.
Хакни-кола
Во Обединетото Кралство, хакни-кола/хакни-кочија (англ. hackney carriage) се однесува на такси-возило со дозвола од од т.н. Public Carriage Office (Служба за јавни коли) во Лондон (за подрачјето во рамките на автопатот M25) или од локална надлежна служба (неметрополски окружни совети или пак унитарни власти) во други делови на Англија, Велс и Шкотска, а и од Министерството за животна околина на Северна Ирска. Поимот сѐ уште се употребува од властите во некои делови на САД како Бостон, со значење на такси-возило.
Историја
Првите дозволи за хакни-кочии 1662, и се однесувале буквално на кочии со коњска влеча, подоцна модернизирани како хансомки (1834), кои оперирале како наемни возила. Постои разлика помеѓу генеричката хакни-кочија итн. hackney coach, која конкретно е наемно возило со четири тркала, два коња и шест седишта.
Електричните хакни-коли се појавиле пред воведувањето на моторни такси во 1901. За време на XX век автомобилите ги замениле кочиите, и последната коњска хакни-кочија во Лондон била расходувана во 1947. Во некои делови од земјата коњските кочии продолжиле да оперираат, како да речеме во Кокингтон, Торки. Денес според правилникот возилата можат да возат по улиците, барајќи патници, наспроти радиотакси-возилата (minicabs), кои можат да опслужуваат замо патници кои претходно ги нарачале (закажале).
Од почетокот на 2004, владата на Обединетото Кралство презема чекори да ги укине радиотакси-возилата, како би останале само хакни-коли.
Потекло на поимот
Зборот „хакни“ (hackney) не доаѓа од околијата Хакни во Лондон, туку од францускиот збор haquenée (каскач) кој се однесувал на коњите кои ги влечеле тие тогашни кочии.
Црни такси
Моторизираните хакни-коли, радиционално црни по боја, го носат популарното име „црни такси“ (black cabs), но среќаваме и други бои, најчесто бојадисани заради потребите на рекламите на возилата. Интересен пример се 50-те златно обоени такси по повод прославите на Златниот јубилеј на кралицата Елизабета II во 2002.
Највеќето оператори во земјата ги користат вообичаените седани со четири врати, но во Лондон и неколку други големи градови се користат посебно направени возила од само една фирма — LTI. Овие возила обично имаат капацитет од пет патника назад, но некои се посебно направени за шести. Багажот стои или кај патникот или до таксистот — овие возила немаат совозачко седиште. Сите модели се направени за пристап на инвалидски колички.
Економски активизам
Економскиот активизам вклучува користење на економската моќ за промена. И конзервативните и либералните групи користат економски активизам за да ги бојкотираат или наддаваат стопанските друштва и организациите кои не се согласуваат со нивните конкретни политички, верски или општествени вредности. Спротивно на тоа, тоа значи и купување од оние друштва и организации кои го прават тоа.
Хакни-кола
Црни такси
Низ годините постоели разни марки и типови на хакни-коли вклучувајќи ги следниве:
Во иднина
На 14 декември 2010 градоначалникот на Лондон Борис Џонсон го најавил планот да се исфрлат од употртеба најстарите такси-возила од типот LT Cabs со цел да се подобри квалитетот на воздухот. Во планот се предвидени 1 милион фунти за таксистите што ќе набават нискоиздувно возило (електрично и сл). Истиот ден, министерот за транспорт Филип Хамонд ги објавил владините субвенции од по £5.000 за секое набавено електрично возила, а Volkswagen го претставиле нивното електрично возило VW Milano.
Економски активизам
Видови економски активизам
Бренд активизам е вид на активизам во кој бизнисот игра водечка улога во процесите на општествени промени. Применувајќи го активизмот на брендот, бизнисите покажуваат грижа за заедниците на кои им служат и нивните економски, социјални и еколошки проблеми, што им овозможува на бизнисите да градат одржливи и долгорочни односи со клиентите и потенцијалните клиенти. Котлер и Саркар го дефинираат феноменот како обид на фирмите да ги решат глобалните проблеми за кои се грижат нивните идни клиенти и вработени.
Потрошувачкиот активизам е активизам во име на потрошувачите за заштита на потрошувачите или од самите потрошувачи. На пример, активистите во движењето за слободни производи од доцните 1700-ти протестирале против ропството со бојкотирање на стоките произведени со ропска работа. Денес, вегетаријанството, веганството и фриганството се сите облици на потрошувачки активизам кои бојкотираат одредени видови производи. Други примери на потрошувачки активизам вклучуваат едноставно живеење, минималистички начин на живот наменет за намалување на материјализмот и видната потрошувачка и даночен отпор, облик на директна акција и граѓанска непослушност во спротивставување на владата која го наметнува данокот, на владината политика или како спротивставување на оданочување само по себе.
Акционерскиот активизам вклучува акционери кои користат акционерски удел во корпорацијата за да извршат притисок врз нејзиното раководство. Целите на акционерите-активисти се движат од финансиски (зголемување на вредноста на акционерите преку промени во корпоративната политика, структура на финансирање, намалување на трошоците итн.) до нефинансиски (одвложување од одредени земји, усвојување на еколошки политики итн.).
Антисемитизам
Антисемитизмот бил раширена појава во средниот век, кога се темелел врз толкувањето на Новиот завет дека Евреите биле тие што го распнале Исус Христос. Во современо време, антисемитизмот зеде голем замав за време на нацистичкиот режим во Германија, кога луѓето со еврејско потекло беа систематски прогонувани и убивани само поради фактот дека биле Евреи.
По формирањето на Израел како држава на Евреите и по кршењето на човековите права на Палестинците од страна на израелската држава, како антисемитизам од страна на Израел и неговите приврзаници често се именува критиката на Израел поради неговиот однос кон Палестинците и кон соседните арапски држави.
Инаку, остри критики кон израелската политика кон Палестинците имаат изразено и некои светски познати интелектуалци со еврејско потекло како Ноам Чомски, Хауард Зин и Тони Клиф.
Селце (Слатино)
Селце — археолошко наоѓалиште во охридското село Слатино, Општина Дебрца. Претставува населба од средниот век.
Се наоѓа на околу 700 м североисточно од селото, на надморска височина од околу 850 м. Одликите покажуваат дека станува збор за типично средновековно словенско селиште кое континуирано продолжува да постои во денешното село Слатино.
На еден мал срт во средишниот дел на наоѓалиштето се забележуваат основи од помала градба — црквичка во чија северна половина и денес стои стар гроб со насоченост исток-запад, изграден од бигорни плочи.
Руслан Салеј
Руслан Салеј (роден на - ) беше белоруски хокеар.
Починал во авионска несреќа во 2011 година.
Карлис Скрастинш
Карлис Скрастинш (роден на - ) беше латвиски хокеар.
Починал во авионска несреќа во 2011 година.
Лазар Лазаров
Лазар Лазаров (роден на година во село Зрновци,  - починал на  година во ) — македонски професор.
Животопис
Основно училиште завршил во родното село, гимназија во Кочани и дипломирал на Филозофскиот факултет – Група историја во Скопје (1966-1970). Извесно време бил професор во гимназијата „Георги Димитров” работел во РСВР – Скопје и потоа во ИНИ во Одделението за Народноослободителната војна и најновата историја (1971-2004). Магистрирал на темата „Општествено-политичките организации во обновата и изградбата на Македонија (1944-1948)” (1975) и докторирал на „Општествено-економскиот развој на НР Македонија (1944-1957)” (1984).
Подоцна преминал на работа во ФОН во Скопје (2004).
Животински-придвижуван превоз
Животински-придвужуван превоз — широка категорија на човековото исползување на работни животни за пренос на луѓе и стока. Луѓето или директно јаваат на животните, ги користат за носење товар, или пак ги впрегнуваат во ѕевгари и сл. за влечење на возила или санки.
Б. Р. Амбедкар
Бимрао Рамџи Амбедкар (14 април 1891 година - 6 декември 1956 година), исто така познат како Д-р Бабасахеб Амбедкаp, беше индиски правник, економист, политичар и социјален реформатор, кој го инспирираше будистичкото движење Далит и водеше кампања против социјалната дискриминација кон недопирливите (Далити). Тој исто така ги поддржуваше правата на жените и трудовите. Тој беше независен прв министер за право и правда во Индија, архитект на Уставот на Индија и татко основач на Република Индија.
Во 1956 година, тој започна масовна преобразба на Далитите, претворајќи се во будизам со 600.000 приврзаници. Тој го оживеа будизмот во Индија. Амбедкар се смета за бодисатва, а Маитреја, меѓу будистите од Навајана.
Во 1990 година, Бахрат Ратна, највисоката цивилна награда во Индија, беше посмртно доделена на Амбедкар. Наследството на Амбедкар вклучува бројни споменици и претстави во популарната култура. Наследството на Амбедкар како социо-политички реформатор, имаше длабок ефект врз модерна Индија.
Амбедкар беше избран за „Најголем Индиец“ (the Greatest Indian) во 2012 година според анкетата организирана од „Историја ТВ18“ и „Си-Ен-Ен ИБН“.
Амбедкар Јајанти (роденден на Амбедкар) е годишен фестивал кој се слави на 14 април, кој се слави не само во Индија, туку и низ целиот свет. Амбедкар Јајанти се слави како официјален државен празник низ цела Индија. Обединетите нации го славеа Амбедкар Јајанти во 2016, 2017 и 2018 година.
Павел Снурницин
Павел Снурницин (роден на - ) бил руски хокеар.
Починал во авионска несреќа во 2011 година.
Фрајштат
Фрајштат (Freistadt, Cáhlov) — гратче во областа Милфиртел, Горна Австрија, стопанско и управно седиште на истоимениот округ Фрајштат. Населението брои жители. Најблиски поголеми градови се Линц (седиште на Горна Австрија) на 40 км јужно и Ческе Будјејовице (седиште на Јужночешкиот крај), на 60 км на север.
Историја
Фрајштат е основан пред 1220 г. Познато е дека во 1225 г. низ ова место поминал војводата Леополд VI. Како населено место за првпат се спомнува во документ во 1241 г. како „Фринштат“ (Frienstat), а потоа во документ на кралот Рудолф I Хабсбуршки во 1277 г. како „Фрајнштат“ (Vreinstat). Гратчето се наоѓало на границата помеѓу хабсбуршките и чешките земји и крстосница на патиштата по кои се одвивала трговијата со сол и железо, од праисторијата до средновековието. Ѕидините на стариот град заедно со кулите и портите постојат и денес, а изградени се помеѓу 1363 и 1393 г.
Гратчето настрадало во француските походи во 1805 и 1809 г. за време на Наполеоновите војни. Во 1918 г. влегло во состав на сојузната покраина Горна Австрија. Со присоединувањето на Австрија кон Германија во 1938 г., месноста му припаднала на Горнодунавскиот крај (гау), каде останала сè до 1945 г. кога е вратена во Горна Австрија.
Составни населени места
Како општина, Фрајштат ги опфаќа следниве населени места, наведени со нивните населенија (на ):
Знаменитости
Главниот влез во стариот град е низ Линчката порта (Linzer Tor). Околу пространиот главен плоштад се стари домови на некогашните градски големци. На највисоката точка се издига црквата „Св. Катерина“, изградена во XIV - XV век во готски стил. Во 1690 г. е преработена во барокен стил, каква што останала до 1967 г. кога ѝ е повратен првобитниот изглед. Во североисточниот агол на плоштадот стои порта која води до Фрајштатскиот замок (XIV в.). Главната кула на замокот е висока 50 м и во неа денес е сместен Милфиртскиот дворски музеј (Mühlviertler Schlossmuseum) кој е од месно значење, познат по големата збирка на стакло со златорез и икони. Од другата страна на Чешката порта (Böhmertor) се наоѓа малата Богородична црква (Liebfrauenkirche, XV в.) со забележителни издолжени прозорци наречени „столбови од светлина“, изработени во 1484 г.
Ќустендил
Ќустендил (Кюстендил) или порано познат под името Пауталија во Антиката и Велбужд во средниот век, е град во Бугарија кој се наоѓа во западниот дел на државата на границата со Македонија и Србија. Тој е административен центар на истоимената област и општина.
Ќустендил е еден од наjстарите бугарски градови. Во историјата е познат по Битката кај Велбужд од 1330 година, помеѓу Србија и Бугарија.
Изворот на името
Името потекува од независниот владетел на тие простори Константин Драгаш, по кој Турците крајот го викале Köstendil (Ќустендил).
Црква „Св. Атанасиј“ - Грубевци
Свети Атанасиј (Άγιος Αθανάσιος) — преродбеничка црква во селото Грубевци, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм сместен југозападно од селото. Изградена е во XVIII - XIX век. На крајот од XIX и почетокот од XX век со црквата завладеала Бугарската егзархија.
Храмот претставува трикорабна базилика со нартекс, трем, женска црква и полукружна апсида. Иконостасот е резбан, позлатен и насликан со световни мотиви. Заедно со царските икони датира од 1804 г. Тие икони се потпишани од Константин Зограф. Во архитравот има фрески.
Шовинизам
Шовинизмот, во оригиналната смисла на зборот, е екстремен патриотизам и национализам и агресивно верување во националната супериорност и слава.
Шовинизмот го проширил своето изворно значење и вклучува изразита и неразумна пристрасност во име на која било група на која некој припаѓа, особено кога пристрасноста вклучува злоба и омраза кон соперничките групи. Џингоизмот, кој е британската форма на овој француски збор, го зачувал своето изворно значење и тој, за разлика од зборот шовинизам, не подразбира ништо друго освен воинствен национализам.
Современата употреба на терминот во англискиот јазик е во фразата машки шовинизам.
Машкиот шовинизам на работното место
Рамнотежата на работната сила се смени за време на Втората светска војна преку драматичниот пораст на учеството на жените кога мажите ги напуштија своите работни места за да се пријават во војска и да се борат во војната. По завршувањето на војната кога мажите се вратија дома да бараат работа, машкиот шовинизам беше во пораст, тврди Синтија Б. Лојд. Претходно, мажите биле главен извор на работната сила, и тие очекувале да се вратат на своите претходни вработувања, но жените зачекориле во многу од нивните позиции за да ја пополнат празнината, вели Лојд.
Лојд и Мајкл Корда тврдат дека како што се интегрираа назад во работната сила, мажите претежно се вратиле во позиции на моќ, а жените работеле како нивните секретари, обично пишувале диктации и одговарале на телефонски повици. Оваа поделба на трудот беше разбрана и се очекуваше, и жените обично не се чувствувале во можност да ја предизвикат својата позиција или машките претпоставени, тврдат Корда и Лојд.
Религиозно-културна и географска проширеност
Машкиот шовинизам е забележан во различни култури исто така и во западниот свет, како што е екстремистичкиот Ислам. Иако Хиндуизмот и индиската културна практика не го строго диктираат статусот на жените, но многу конзервативни водачи и гуруа продолжуваат да држат длабоко мизогени глетки јавно водејќи до судири со полибералните Индијанци, и велбарни и поинакви.
Причини за машкиот шовинизам
Шовинизмот се гледа од страна на некои како влијателен фактор во ТАТ, психолошки тест за личноста. Преку крос-прегледи ТАТ егзибира тенденција кон шовинистички стимули за свои прашања и има „потенцијал за неповолна клиничка евалуација“ за жените.
Често цитирана студија направена во 1976 година од страна на Шервин Вудс (Some Dynamics of Male Chauvinism), се обидува да ги најде основните причини на машкиот шовинизам.
Бајкалско Езеро
Бајкалското Езеро е најдлабокото езеро во светот, кое се наоѓа во Сибир, Русија. Најголемата длабочина на езерото изнесува 1.741 метар.
Бајкалското е надлабоко езеро во светот и во него се наоѓаат 20% од вкупното количество слатка површинска вода во светот. Езерото е долго 636 км и околу широко 50 км. Било создадено во длабок стар расаден блок пред околу 25 милиони години, и затоа е најстаро езеро во светот. Се смета дека раседот и натаму е активен, бидејќи езерото годишно се шири за околу 2,5 сантиметри. Бајкалското Езеро на западната страна е ограничено со планини, на источниот брег има зарамнени падини. Најдлабоките делови се наоѓаат во средината и во јужниот дел. Слоевите од седимент на езерското дно на некои места можат да бидат и до 7 км. Благодарение на постојаното полнење со студена вода пониските слоеви на езерото се богати со кислород и затоа животинскиот свет може да се најде на сите длабочини. Езерото добива вода главно по должината на неговиот источен брег, од многуте реки, како што се Баргузин и Селенга, кои при вливот на езерото прават делта. Бајкалското Езеро добива вода и од врелите слатководни подземни извори во езерското корито. Иркутск се наоѓа во близината на јужниот дел на езерото, на местото од каде истекува реката Ангара, единствениот истек од езерото. Езерото е замрзнато шест месеци во текот на годината.
Коритото на езерото е толку големо што на сите реки во светот би им требало една година за да го наполнат. Инаку, во езерото се влеваат над 300 реки, а само една третина од дотекот на вода се излева од езерото преку реката Ангара.
Бури
За време на зимските месеци околните планини го насочуваат движењето на силните бури по должината на Бајкалското езеро.
Даниил Собченко
Даниил Собченко (роден на - ) бил руски хокеар.
Починал во авионска несреќа во 2011 година.
Амилин
Амилин е пептиден хормон. Се секретира заедно со инсулинот од панкреасните β-клетки во однос од приближно 100:1 (инсулин:амилин). Амилинот има улога во гликемичната регулација преку забавување на желудочното празнење.
Дахомеј митологија
Вудуто потекнува од античкото царство Дахомеј (денешна Нигерија, Бенин и Того) и потекнува од зборот кој народот Фон го користат за „Бог“ или „Дух“. Вудуто е сеопфатен систем на знаење што нема никаква врска со симплистички и погрешни слики како што се лепење на иглички во кукли, ставање хексадецимален на противник или претворање невини во зомби. Тоа е организирана форма на комунална поддршка која дава значење на човечкото искуство во однос на природните и натприродните сили на универзумот.
Ова во суштина монотеистичка религија, која препознава единечен и врховен духовен ентитет или Бог, познат како Маву-Лиза кај народите Фон, Олорун меѓу Јоруба и Бондје.
Маву и Лиза
Лиза (маж) и Маву (жена), брат и сестра близнаци на Нана Булуку, се творечки духови, повремено комбинирани како Маву-Лиза, андрогичен дух. Маву-Лиза го создал светот и поставил ред во него, потоа ги направил растенијата, животните и луѓето ; целиот процес траел четири дена.
Штефан Вода (реон)
Историја
Наоѓалиштата со првите документарни докажувања се: Чорбучу, Оланешти, Карахасани, први сертифицирани места во 1405-1456. Во 16-18 век, било развивано интезивно земјоделство, со потврдени важни индустрии за производство на вино и пораст на населението. Во 1812 година, по Руско-турската војна (1806-1812), Бесарабија била инкорпорирана во Руската Империја во овој период (1812–1917) и се случила интензивна русификација на домородното население. Во 1918 година, по распадот на Руската Империја, Бесарабија била обединета со Романија (1918–1940, 1941–1944), а округот бил дел од реонот Четатеа Алба. Во 1940 година, по пактот Молотов – Рибентроп, Бесарабија била окупирана од Советскиот Сојуз. Во 1991 година, како резултат на прогласувањето на Независност на Молдавија, округот станал дел и седиште на реонот Тигина (1991–2003), а во 2003 година станал административна единица на Молдавија.
Географија
Реонот Штефан Вода се наоѓа во југоисточниот дел наМолдавија. Соседството ги има следните реони: Реон Каусени на северозапад, Реон Слобозија на североисток и државнате граница со Украина на југ и исток. Пределот е претежно рамен, малку расцепкан, најголемата надморска височина околу 210–230 м во западниот дел на округот. Минимална надморска височина од 2–5 м во рамнината на долен Днестар. Има постапки на ерозија со низок интензитет.
Клима
Умерена континентална клима со годишна просечна окружна температура + 10,5 +11 Ц. Јули просечна температура + 22 + 23 Ц, од јануари -4 Ц. Годишни врнежи 450-550 мм. Просечна брзина на ветерот 3-5 м\с.
Фауна
Типична европска фауна, со присуство на такви цицачи како што се лисици, ежови, елени, дива свињи, творови, диви мачки, ласици и други. Од птиците: еребици, врани, орли, чворци, ластовички и многу повеќе.
Реки
Реонот Штефан Вода се наоѓа во сливот на реката Днестар, кој го преминува округот во североисточниот дел на реонот. Притоките на Днестар тука се обично кратки. Областа има бројни вештачки езера.
Владо Ангеловски
Владо Стојменов Ангеловски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.