cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Меѓународна година на санитација
Историја
Во центарот на вниманието на санитацијата како главно прашање ширум светот започнало во 2000 година со усвојувањето на Милениумските развојни цели од Обединетите нации, кои имале за цел намалување на сиромаштијата и зголемување на здравјето и општата благосостојба на сите луѓе. Понатамошниот развој на овие цели бил дискутиран во 2002 година на Светскиот самит за одржлив развој во Јоханесбург, со вклучување на пристапот до санитарните услови како основна за постигнување на сите цели околу ставање крај на сиромаштијата. Планот за акција во Јоханесбург ја утврдил целта за намалување на бројот на луѓе без пристап до основните санитарни услови до 2015 година.
860 Урсина
860 Урсина — астероид во орбита околу Сонцето кој беше откриен во 1917 година од страна на германскиот асроном Макс Волф. Потеклото не името е непознато.
Фотометриските набљудувања на овој астероид од 1999 година даваат вртежен период од 9,386 ± 0,002 со промена на светлосната велеичина од 0,22 магнитуди.
Хотиза
Хотиза (словенечки: Hotiza) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Маркзул
Маркзул (Marksuhl) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Таблица на изводи
Една од главните операции во математичката анализа е наоѓање на извод. Подолу се дадени изводи од многу функции. Ознаките f и g претставуваат диференцијабилни функции од реални броеви, а c е реален број. Овие формули се доволни за да се диференцира која било елементарна функција. Напомена: Во понатамошниот текст извод од функцијата f ќе се означува на вообичаен начин:, за да се назначи дека се диференцира по параметарот x.
Христо Андонов Полјански
Христо Андонов Полјански (, -, ) — македонски историчар, ректор на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје (1984-1985), долгогодишен професор на катедрата по историја на Филозофско-историскиот факултет, признат научник, проучувач на историјата на македонскиот народ.
Животопис
Основното и средното образование и Филозофскиот факултет (Група историја) ги завршил во Скопје. Бил избран за асистент на Катедрата за историја (1953), докторирал (1958), бил избран за доцент (1959), за вонреден професор (1966), а потоа за редовен професор (1970) по предметот Општа историја на новиот век. Бил продекан (1960-1963), шеф на Катедрата за историја (1971-1974 и 1974-1976) и ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј (1984-1985).
Автор е на 463 библиографски единици, од кои 40 се книги. Од неговите трудови посебно се издвојуваат шесте томови за Гоце Делчев, „Британската библиографија за Македонија“, „Странскиот печат за Илинденското востание“, „Британски документи за историјата на македонскиот народ“, Гоце Делчев и неговото време и итн.
Писта (мечувалство)
Во денешното мечувалство, писта е долгата и тенка вештачка патека по која се одвива овој спорт. Таа е долга околу 14 м и шрока 2 м; последните два метра по секој крај се посебно обележани за да го предупредат мечувалецот пред да се повлече наназад дека се ближи крајот на патеката. Повлекување вон краевите на пистата со двете нозе резултира со негативен бод. Доколку мечувалецот со една нога стапне вон страните на пистата, рундата сопира. Истото напраевно со две нозе е пенал - загуба на еден метар, а ако ова резултира со одење вон пистата, со доделува бод на противникот. По секоје стапнување (допир), мечувалците почнуваат повторно од средината на патеката, раздалечени 4 метри, или отприлика на позиции каде сечилата можат одвај да им се допрат при максимална испруженост. Многу писти на турнири се „вземјени“, така што ако мечот го допре подот, ударот не се регистрира.
Видови на писти
Постојат три вида на мечувалски писти:
Александар Јанковиќ
Александар „Сале“ Јанковиќ (роден на 6 мај 1972 г во Белград) бил поранешен српски фудбалер, а моментално е фудбалски тренер.
Професионална кариера
Јанковиќ е роден во Белград. Неговиот татко е познатиот спортски новинар Добривоје „Боби“ Јанковиќ. Ги поминал сите помлади категории на екипата на Црвена ѕвезда. Во Ѕвезда бил капитен на своите врсници (генерација '72), со кои во 1990 година го освоил младинскиот куп на тогашна Југославија. За сениорскиот тим на Црвена ѕвезда прв пат настапил во сезоната 1990/91на натпреварот против составот на Спартак од Суботица. По тој натпревар само уште еднаш го облекол дресот на екипата на популарните белградски „црвено - бели“.
На 19 години заминал во Австралија каде настапувал за тимот на Сиднеј. Тој имал можност да остане во Сиднеј, но екипата на Ѕвезда, чиј играч сѐ уште бил, побарала од него да се врати во клубот. Бидејќи повторно не добил шанса во Белград, чекал шест месеци да му истече договорот, па повторно ги спакувал куферите и заминал овојпата за Франција. Најпрво настапувал за екипата на Шербур, мал клуб на каналот Ламанш, а потоа, во јуни 1994 година, се преселил во По, тим предводен од тренерот Славољуб Муслин. Тоа познанство, подоцна се покажало дека му го променило животот. По Франција, Јанковиќ заминал во САД, каде настапувал една сезона за клубот на Канзас Сити. Подоцна, поради проблеми со повредите и тоа на само 28 години решил да ја заврши својата играчка кариера.
Тренерска кариера
Во 2000 година, тренерот Славољуб Муслин го поканил Јанковиќ да дојде и да работи со него во стручниот штаб на составот на Црвена ѕвезда. Така, во зимата 2000 година Јанковиќ започнал да работи во Ѕвезда како извиднички советник, а на 5 јули 2001 г. како помошник тренер. Како член на стручниот штаб на Муслин освоил две „двојни круни“ со клубот на Црвена Ѕвезда. Соработката со Муслин подоцна ја продолжил во украинскиот Металург Доњецк, бугарскиот Левски, белгискиот Локерен и рускиот Локомотив.
Во април 2009 г. Јанковиќ го презел белгискиот клуб на Локерен, но бил отпуштен во октомври истата година.
на 09 ноември 2010 година Јанковиќ бил избран за селектор на младата репрезентација на Србија. Тој го заменил привремениот тренер Томислав Сивиќ, кој дошол на клупата на местото на Ратомир Дујковиќ, бидејќи популарните „орли“ ги загубиле шансите да се квалификуваат на Европското првенство 2011 година. Јанковиќ ја предводел селекцијата во квалификациите за ЕП 2013 година во Израел, но не успеал да се квалификува бидејќи репрезентацијата на Србија била елиминирана од репрезентацијата на Англија во баражот за одење на првенството. Тој бараж го одбележал тепачка меѓу српски и англиски играчи на стадионот во Крушевац.
На 21 август 2012 година Јанковиќ бил назначен за тренер на ФК Црвена ѕвезда, по втор пат по оној во 2006 година, на местото на Роберт Просинечки, кој претходно поднел оставка. Сепак, Јанковиќ не успеал да ја заврши сезоната како тренер на Ѕвезда. По слабите резултати, тој на 18 март 2013 година се согласил да ја прекине соработката со клубот, а на негово место дошол португалскиот тренер Рикардо Са Пинто.
Во мај 2014 г Јанковиќ станал тренер на белгискиот прволигаш ФК Мехелен. Тој останал во клубот до септември 2016 година, кога го презел составот на Стандард од Лиеж. Како тренер на Стандард, Јанковиќ завршил на деветтото место по 30 одиграни кола, што не му било доволно за да се пласира во плејофот на Жупилер лигата. Јанковиќ имал солиден старт на сезоната, но во вториот дел од првенството тимот од Лиеж одиграл многу полошо, што се одразило и на резултатот. Во април 2017 година клубот ја прекинал соработката со Јанковиќ.
На 1 ноември 2017 година Јанковиќ повторно бил назначен за тренер на составот на Мехелен. Мехелен започнал одлично под водство на Јанковиќ, освојувајќи десет од 15 поени во месец ноември, но повторно паднал во криза во месец декември. Јанковиќ не успеал да остане на клупата на овој клуб ни три месеци бидејќи добил отказ на 24 јануари 2018, по серијата од пет последователни порази, по кои неговиот тим стигнал до претпоследното место на табелата, со два бода повеќе од „фенерџијата“ составот на Еупен. Јанковиќ го предводел Мехелен на 11 официјални натпревари. Постигнал три победи, еден нерешен резултат и седум порази.
Критериум ди Дофине 2013
Трката била освоена од Британецот Крис Фрум од, трета година по ред екипата ја освојува трката, откако Бредли Вигинс ја освоил трката во 2011 и 2012, преземајќи го водството на трката по освојувањето на петтата етапа и одржувајќи ја својата предност до крајот на трката за победа на четвртата етапна трка во сезоната 2013. На крајот, Фрум го освоил генералниот пласман со 58 секунди пред второпласираниот и негов колега Ричи Порт, помошник за Фрум на планинските етапи. Подиумот бил заокружен со возачот на Даниел Морено од, кој завршил 74 секунди зад Порт и две минути и 12 секунди зад Фрум.
На другите пласмани на трката, возачот на Роан Денис бил освојувач на белата маичка во пласманот за млад возач, како највисоко пласиран возач роден во 1988 или подоцна, завршувајќи на осмото место во генералниот пласман. И покрај тоа што не освоил ниедна етапа на трката, Џани Мерсман од ја освоил зелената маичка, како победник на бодовниот пласман, додека црвено-белата точкаста маичка за планинскиот пласман ја освоил возачот на  Тома Дамизо. Екипниот пласман бил освоен од втора година по ред со над дванаесет минути предност пред втората најдобра екипа.
Екипи
Бидејќи Критериум ди Дофине е настан од Светската турнеја на UCI, сите UCI World Tour екипи биле автоматски повикани и биле обврзани да испратат екипа. Првично, осумнаесет UCI World Tour биле поканети на трката, додека четири други екипи добиле специјални покани, и со тоа била создадена главната група од 22 екипи. Подоцна, го повратила својот ProTour статус по жалбата до Арбитражниот суд за спорт. Бидејќи не биле првично поканети на трката, организаторите на трката го објавиле нивното вклучување на трката, зголемувајќи го бројот на екипи на дваесет и три.
Во текот на Џиро д’Италија, Силвен Жорж бил позитивен на тестот за вазодилаторен хептаминол, по седмата етапа; неговиот позитивен тест бил втор за возач од екипата во текот на една година, откако Стив Унар бил позитивен за гликобелковинскиот хормон еритропоетин (ЕПО) во тест надвор од сезоната во септември 2012. Бидејќи екипата била член на Движењето за чесен велосипедизам, вториот позитивен тест значел, дека според одредбите на движењето, тие морале да престанат со тркање во период од осум дена. Иако екипата доброволно се повлекла од Дофине, поминала без парична казна, која можеле да ја добијат поради одбивање да настапат на настан од Светската турнеја, што е спротивно на одредбите на UCI. Така, групата повторно била намалена на 22 екипи.
Помеѓу 176. возачи кои ја започнале трката се наоѓал само еден поранешен победник на трката; Алехандро Валверде, победник на трката во 2008 и 2009, предводувајќи го на Критериум ди Дофине.
Распоред
Рутата за трката била објавена на 15 април 2013.
Поредок
На Критериум ди Дофине 2013 биле доделени четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку завршното време на секој велосипедист на секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка со сина лента. Овој пласман бил сметан за најважен на Критериум ди Дофине 2013 и победникот на овој пласман бил сметан за победник на трката.
Дополнително, постоел бодовен пласман наградуван со зелена маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови за завршување во првите десет на етапа. На сите етапи, победата носела 15 бода, второто место 12 носело 12 бода, третото 10, четвртото 8, петтото 6 и еден помалку за секое место надолу сè до еден бод за 10. место. Бодови за овој пласман можеле да се добијат и на секој од средните спринтови; овие бодови биле доделувани на секој од тројцата најбрзи возачи низ целта и тоа 5 бода за првиот, 3 за вториот и 1 за третиот.
Постоел и планински пласман, кој бил наградуван со бело-црвена точкаста маичка. За планинскиот пласман, бодови се добивале на врвот на некое искачување, доколку стигнеш пред другите велосипедисти. Секое искачување било категоризирано како екстра, прва, втора, трета или четврта категорија, а повеќе бодови носеле повисоките категории. Искачувањата од екстра категорија носеле најмногу бода, 20 за првиот возач преку врвот; првите десет возачи на искачувањата од екстра категорија добивале бодови за планинскиот пласман, првите осум за оние од прва категорија и првите шест за оние од втора категорија. Помалку бодови се добивале на помалите искачувања, обележани со трета или четврта категорија.
Четвртата маичка го претставувала пласманот за млад возач, наградуван со бела маичка. Пласманот бил пресметуван на истиот начин како генералниот пласман, но тука се натпреварувале само возачите родени по 1 јануари 1988. Постоел и екипен пласман, каде се пресметувале времињата на најдобрите тројца велосипедисти од секоја екипа на секоја етапа; водечката екипа на крајот на екипата била онаа со најмало вкупно време.
Кахокија
Кахокија (Cahokia) е древен американски град (650–1400) блиску до Колонсвил, Илиноис во рамнината кај реката Мисисипи и градот Сент Луис во Мисури.
Марк Тесје-Лавињ
Марк Тесје-Лавињ (Marc Tessier-Lavigne, р. 18. декември 1959 во Трентон, Онтарио, Канада) е американско-канадски невролог и е 11ти ректор на Стенфордовиот универзитет во Стенфорд, Калифорнија, САД. Претходно, Тесје-Лавињ беше професор на Калифорнискиот универзитет во Сан Франциско и ректор на Рокфелеровиот универзитет во Њујорк, Њујорк, САД. Тој беше извршен потпретседател за истражување и главен научник на Џенентек. Тесје-Лавињ е првиот менаџер од приватниот сектор кој станал ректор на Рокфелеровиот универзитет. Член е на Кралското друштво, канадското Кралско друштво, британската Академија на медицинските науки, американската Национална академија на науките и многу други академски здруженија. Тесје-Лавињ моментално служи на научниот надзорен одбор на фондацијата „Излечи ја Алцхајмеровата“ (Cure Alzheimer's), невладина организација која поддржува научни трудови за изнаоѓање на лек за алцхајмеровата болест.
Телур
Минерал на телур е телурит (TeO2).
Телурот е застапен во Земјината кора во количини од 0,005 ppm (анг. parts per million). Во природата е помалку распространет од селенот; се наоѓа како слободен и како врзан. Почесто се среќава во соединенија со злато, сребро, бизмут и олово, на пример во рудите ; силванит (AuAgTe4), тетрадимит (Bi2Te2S) и галаверит (AuTe2). Телурот најмногу го има во Канада и Австралија. Телурот во 1782 го открил Милер од Рајхенштајн. Телурот се добива со растворање на на неговите руди во сулфурна киселина, а потоа со редукција на растворот со  сулфур диоксид.
Крста и монистрото
Крста и монстрото е проект, незавршен расказ, расказ без крај од Светлана Христова-Јоциќ, Матица Македонска, Скопје, 2003 година. На авторката ѝ било предложено од страна на Советот за грижи и воспитување на младите од Република Македонија да напише незавршен расказ, расказ без крај.
Педесет и прва војводинска дивизија
Педесет и првата војводинска дивизија ― дивизија на НОВЈ која била создадена на 31 октомври 1944 година во Нови Сад од Седмата, Осмата и Дванаесеттата војводинска бригада. Во нејзиниот состав биле вклучени и Четиринаесеттата војводинска (словачка) бригада, од 11 ноември и Артилериската бригада од 12 ноември 1944 година. На почетокот имала околу 5.000 борци.
Борбениот пат на 51. дивизија
Потоа учествувала во ослободувањето на Барања и избила на југословенско-унгарската граница. На 1 декември 1944 година од Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ била пофалена за храброста на борците и водачите и упорноста во ослободувањето на Барања. Победата во оваа операција ја одбележала командата на Црвената армија со салво од 20 артилериски водови од 224 пиштоли, а како признание за нејзините напори и успеси, Педесет и првата дивизија ја добила почесната титула „Дунавска“.
Од 1 јануари 1945 г., дивизијата била дел од новосоздадената Трета југословенска армија. Нејзините единици се во близина на Барч 18/19. Во јануари се префрлиле на десниот брег на Драва, до Виробитичкиот мост, кој го држеле Шестиот и Десеттиот корпус на НОВЈ и зазеле положби кај Подравска Слатина, каде во соработка со Шеснаесеттата војводинска дивизија, жестоко се борела против германските и усташките сили на домашната стража.
Под притисок на силните германски сили во операцијата Вукодлак, војводинската дивизија, вклучително и Педесет и првата, на 8/9 февруари 1945 година, тие се повлекле на северниот брег на Драва и добиле задача да го бранат фронтот на Драва. Во германската операција Пролетно будење (Фрулингзервахен) во март 1945 година, дивизијата учествувала во ликвидацијата на германскиот бранење на мостот кај Болман. Во завршните операции на Југословенската армија за конечно ослободување на Југославија, дивизијата се истакнала во битките за ослободување на Осиек на 14 април; Ѓурѓевац, 2 мај ; Копривница, 5 мај; Птуј, 9 мај; а особено во опкружувањето и уништувањето на германско-четничката група кај Дравоград од 12 до 15 од мај кој се обидел да се пробие до Клагенфурт.
Пателска ветерница
Пателска ветерница (Aνεμόμυλος Aγίου Παντελεήμονα) — историска ветерница за мелење брашно во селото Пателе, Леринско, Егејска Македонија.
Пир Мухамед
Пир Мухамед (околу 1374 - 22 февруари 1407) бил внук и назначен наследник на Тамерлан. Тој бил син на Џахангир. Во 1392 бил гувернер на Кандахар. Неговата територија се проширила западно од Хинду Куш до реката Инд. Во есента 1397 тој го водел првиот освојувачки бран на Тимуридите во Индија. На својата смртна постела, Тамерлан го именувал Пир Мухамед за свој наследник. Тамерлан сметал дека ниту еден од неговите синови не биле способни за управување со Тамерлановото царство. Меѓутоа, по смрта на Тамерлан никој не го поддржувал Пир Мухамед. Тој не можел да се наметне во Самарканд и бил убиен од неговиот везир во 1407 година.
Пателска ветерница
Ветерницата е изградена од камен и има кружен облик. Ѕидовите се подебели кон основата и потенки нагоре. Има дрвен покрив со ќерамиди. Денес недостасуваат внатрешниот механизам, мелничкиот камен и ветерните перки.
Во 1986 г. ветерницата е прогласена за споменик на културата како пример за традиционалната архитектура на ова подрачје.
Осумнаесетта словенечка дивизија
Осумнаесетта словенечка дивизија — партизанска дивизија која дејствувала како дел од НОВ и ПОЈ во Југославија за време на Втората светска војна.
Историја
Дивизијата била формирана на 14 септември 1943 година. Во времето на нејзиното формирање, дивизијата имала три бригади и околу 3.350 борци.
Состав
Септември 1943 година:
Личишта
Личишта (дијалектно: Личишча; Πολυκάρπη, Поликарпи; до 1928 г. Λίτσιστα, Лициста) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур од истоимениот округ на Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри северно од градот Костур на источниот брег од Костурското Езеро во историско-географската област Корешта и на 1 километар и северно од Маврово. Селото се наоѓа на надморска височина од 618 метри.
Историја
За црквата „Свети Атанасиј“ се смета дека била изградена во текот на средниот век.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Личишта имало 270 жители Македонци и 120 Турци
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 560 македонски патријаршисти и работело грчко училиште, како и 496 македонски патријаршисти. Според грчката статистика од 1905 година селото било мешано со 340 Грци и 500 Турци. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 50 македонски и 50 турски семејства.
Во 1911 година било изградено ново грчко училиште во неокласичен стил, а во 1913 - црквата Света Варвара.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Исома. Во 1927 година, селото било преименувано во Поликарпи. Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. 5 деца од селото биле протерани како деца бегалци
Демографија
Во 1928 година селото броело 585 жители. , додека во 1940 година селото броело 735 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 605 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 645 жители, во 1971 година имало 680 жители, во 1981 година имало 780 жители, додека во 1991 година имало 781 жител. Денеска, населението на селото е 618 жители според пописот од 2001 година.
Месје 14
NGC 6402 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6402 се споменува и како M 14, GCL 72.
Откривање
Телото е откриено на 1 јуни 1764 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6402 е од видот VIII. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,6 m. NGC 6402 има само една позната привидна димензија, која изнесува 11'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 37 м 36,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -3° 14' 43"".
Други поделби
Проучување на NGC 6402 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 248; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5085. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1116.
NGC 1981
NGC 1981 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1981 се споменува и како OCL 525.
Откривање
Објектот е откриен на 4 јануари 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1981 е од видот III2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 4,2 m. NGC 1981 има само една позната привидна димензија, која изнесува 28'.
Други поделби
Проучување на NGC 1981 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 225; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4774. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1477.
Нов Амстердам
Нов Амстердам бил град од 17 век на холандските колонизатори на Америка, кој подоцна се претопил во Њујорк Сити.
Бакарис
Бакарис е род на едногодишни грмушки од семејството Главоцветни (Asteraceae). Тие се најчесто познати како бакарис, но понекогаш се нарекуваат „метли“, бидејќи многу видови имаат мали тенки лисја што личат на вистинските метли. Тие воопшто не се поврзани со овој род, туку припаѓаат на сосема поинаква лоза на евдикоти.
Бакарис е најголемиот род со над 500 видови. Се среќава низ Америка, расте главно во потоплите региони на Бразил, Аргентина, Колумбија, Чиле и Мексико, со B. halimifolia што се протега на север долж атлантскиот брег до јужниот врв на Нова Шкотска во Канада.
Доколку се присутни, лисјата на бакарис растат на стеблото наизменично. Цветовите обично се бели или розови.
Некои видови бакарис се токсични за животните; особено B. coridifolia може да доведе до некроза во гастроинтестиналниот тракт на говеда, коњи, овци и зајаци.
Сите бакарис се дводомни, освен Baccharis monoica.
Класификација
Бакарис е поврзан со родовите Archibaccharis и Heterothalamus.
Родот бакарис е именуван по (Дионис), римскиот бог на виното.
Екологија
Ларвите на некои видови Пеперуги, како што се брзите молци Phymatopus californicus и P. hectoides ги јадат овие растенија.
Употреба
Неколку видови бакарис се одгледуваат поради густата, но флексибилна структура на стеблото што создава добар ветробран.
Растенијата од овој род се богати со терпени, а некои се користат како народен лек.
Цветовите Бакарис се богати со нектар, а неколку видови се добри медоносни растенија. Особено B. dracunculifolia е високо ценет од пчеларите.
Конзервација
Неколку видови бакарис (особено од северните Анди) се речиси исчезнати поради уништување на живеалиштата. Растенијата кои растат во Нова Шкотска, Канада, се заштитени.
Поранешни видови кои биле сместени во бакарис
Следниве видови се меѓу многуте за кои се сметаше дека припаѓаат на родот бакарис, но сега се класифицирани во други родови:
Притисок
Притисок (симбол: p or P) е сила применета нормално на површината на едно тело за единица површина на која е распределена таа сила. Баждарниот притисок е притисокот релативен на амбиенталниот притисок.
Се користат различни мерни единици за притисокот. Некои од овие единици се добиени како сила на единица површина, во SI единица на притисок е паскал (Pa), што е всушност еден њутн на квадратен метар. Притисокот исто така може да биде изразен и преку стандардениот атмосферски притисок, со мерна единица атмосфера (atm) и е еднаков со овој притисок и тор се дефинира како  1⁄760 од овој притисок. Манометричните единици како што се сантиметри вода, милиметри жива се користат за да искажат притисоци во однос на висината на столб на одредена течност во манометар.
Дефинирање
Притисок е количество сила на единица плоштина. Симболот со кој се означува е p или P. Од Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија препорачуваат симболот за притисок да е мало p. Сепак, големо P е во широка употреба.
Равенка
Математички: каде:
Притисокот е скаларна величина. Ги поврзува нормалниот вектор на рамнината со нормалната сила што дејстува на истата рамнина. Притисокот е константа на пропорционалност меѓу овие два вектора:
Тримлини
Тримлини (словенечки: Trimlini) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Давид Бек (опера)
Давид Бек ( Դավիթ Բեկ; Давид Бек) ― опера составена од Армен Тигранијан според романот на Рафи, „Давид Бек“ (1880–82). По смртта на композиторот, операта ја завршиле Левон Хоја-Ејнатјан, Г. Будагјан, а либретото било развиено од Арам Тер-Хованисјан.
Операта ги опишувал настаните околу историската личност на Давид Бек во почетокот на 18 век и борбата на ерменскиот народ против Персија и Турците Османлии.
Меѓународен ден на Ромите
Меѓународен ден на Ромите – ден на прослава на ромската култура и подигање на свеста за проблемите со кои се соочуваат Ромите. Денот службено бил прогласен во 1990 година во Сероцк, Полска, местото каде што се одржал четвртиот Светски ромски конгрес на Меѓународната ромска унија во спомен на првата поголема меѓународна средба на ромските претставници кој бил одржан во Чесфилд крај Лондон од 7 до 12 април 1971 година. На тој конгрес била донесена одлука за ромската химна за која била избрана песната Ѓелем, ѓелем (ромски): „Одев, одев“) и одлука за знамето за кое била одбрана сино-зелена двобојка со црвена точка во средината, симбол на напредокот и движењето, но и миграција на Ромите во текот на историјата.
Булевар Маршал Тито (Струмица)
Булеварот Маршал Тито е еден од неколкуте булевари во Струмица, сместен во строгиот центар на градот.
На булеварот се сместени повеќе станбени објекти како и низа продавници, канцеларии и други објекти меѓу кои и филијали на Комерцијална банка, Стопанска банка и Шпаркасе банка.
Отоманско-полска војна (1666–1671)
Полско–козачко-татарската војна (1666—1671) претставува воен конфликт меѓу Полско-литванската Државна Заедница и Османлиското Царство во Украина.
Во 1666 година, Петро Дорошенко, кој бил хетман на Деснобреговна Украина, обидувајќи се да ја стави Украина под своја контрола потпишал договор со османлискиот султан Мехммед IV според кој Запорошката козачка република станала вазалство на Османлиите. Во тоа време силите на Полско-литванската Државна Заедница се обидувале да ја заземат контролата над Украина но биле зафатени со војните со Шведска и Турција. Поради ова, Татарите кои редовно навлегувале на нејзина територија вршејќи грабежи, започнале напад во сојуз со Козаците на чело со хетман Дорошенко. Но тие биле сопрени од полските сили на чело со Јан III Собиески каде по Битката кај Подгајце бил потпишан договор. Во март 1699 година Дорошенко побарал помош од османлискиот султан и според договорот Мехмед IV ветил воена помош на Дорошенко.
Но во 1670 година Дорошенко се обидел да завладее со Украина, и следната 1671 година кримскиот хан Адил Герај, кој бил на страната на комонвелтот, по директива на османлискиот двор бил сменет а за нов хан бил избран Селим I Герај. Така конфликтот ескалирал во војна а Османлиите започнале со подготовка за испраќање и на свои сили. Јан Собиески успеал да им нанесе пораз на своите непријатели, а по ова започнало востание во Крим па Татарите немале сили да војуваат на два фронта. Војната завршила со обврска на кримските татари дека нема да навлегуваат на краинска територија.
Кетен (Анхалт)
Кетен (Анхалт) (Köthen (Anhalt)) — град во Германија. Главен град е на округот Анхалт-Битерфелд во Саксонија-Анхалт, околу 30 километри северно од Хале.
Кетен е местото на главниот кампус и административен центар на регионалниот технички универзитет Hochschule Anhalt, кој е посебно силен во информатичката технологија. Градот се наоѓа во центарот на железничките линии Магдебург-Лајпциг, Десау-Кетен и Кетен-Ашерслебен.
Кетен се наоѓа на плодна површина со богата црна почва, погодна за одгледување на шеќерна репа. Индустријата ги вклучува технолошко инженерство, производство на кранови, како и хемиска, печатарска и прехранбена.
Историја
Благодарение на плодната почва во областа, околината на Кетен е необично богата со археолошки откритија. Најраните знаци на човечко населување е во раното Камено доба, околу 250.000 години п.н.е., а докази за секој нареден период може да се најдат во збирките на локалниот Праисториски музеј.
Првото документирано спомнување на „Cothene“ потекнува од 1115; до 1194 веќе бил познат како пазарен град, станувајќи седиште на принцовите Анхалт. Кетен бил основан во 1200. Околу два века (1603–1847) бил главен град на независното кнежевство (од 1806, војводство) Анхалт-Кетен.
Градот долго бил познат на ентузијастите за класична музика како место на потеклото на најдобрите секуларни дела на Јохан Себастијан Бах, меѓу кои се Бранденбуршки концерти и Добро темпиран клавир. Бах работел во Кетен од 1717 до 1723, како капелмајстор за принцот Леополд фон Анхалт-Кетен. Исто така, е родно место на композиторот Карл Фридрих Абел, кој, заедно со Јохан Кристијан Бах, ги основал популарните „Концерти Бах-Абел“ во Лондон, првиот претплатнички концерт во Англија.
Замокот Кетен бил потполно обновен, освен мала странично крило, бомбардирано во 1944. Неговата Сала на огледала, каде музиката на Бах често е изведувана е популарна атракција. Може да биде видена на ДВД изведена на барокниот оркестар Фрајбург, снимајќи ги Брандебуршките концерти. Од 1967, биеналето Фестивал Бах се одржува во Кетен, во различни сали на замокот, како и во локалните цркви. Друг концерт бил одржан во 2008 во комплексот на замокот.
Самуел Ханеман, основач на хомеопатија, се практикувала во Кетен од 1821 до 1834, и во текот на овој период тој ги објавил поголемиот дел од неговите најдобри дела. Во 1855, неговиот ученик Артур Луце отворил дворска хомеопатска клиника. Домот на Ханеман е отворен за туристи и вклучува вистина работна хомеопатска ординација. Градот станал национален центар за хомеопатија, место на конгреси и седиште на новата европска хомеопатска библиотека.
Наводи
Кетен
Маркус Даниелсон
Маркус Андреас Даниелсон (8 април 1989) е професионален шведски фудбалер кој играл на позицијата дефанзивец, одбранбен играч во кинеската супер лига за клубот Далиан Професионал и за Фудбалската репрезентацијата на Шведска.
Почетна кариера
Даниелсон играл за фудбалскиот клуб ИФК Ескилстуна. Се натпреварувал во четвртата шведска лига, а подоцна се префрлил да игра за екипата од првата шведска лига за тимот на Хелсингборг ИФ и тоа некаде во летото 2007 година. Во Хелсингборг ИФ се обидувал да се пробие во првиот тим, но безуспешно и подоцна клубот му дозволил слободно да премине во третолигашкиот клуб Вестерос СК. Тоа го сторил на 27 јули 2009 година.
Вестерос СК
Даниелсон добил значително повеќе време за игра во новиот клуб Вестерос СК и во сезоната во лигата 2010 бил составен дел од првиот тимот што успеал да ја освои титулата во дивизијата и да обезбеди место во втората шведска лига, лигата Суперетан. Клубот имал проблеми во втората лига и на крајот од лигашката сезона во 2011 година испаднал и повторно заминал во лигата од трет ранг. Додека бил во клубот на Вестерос, Даниелсон играл на позицијата централен бек заедно со неговиот иден тимски колега од репрезентацијата на Шведска, Виктор Нилсон Линделоф.
ГИФ Сундсвал
На 8 февруари 2012 година, Даниелсон се префрлил во новопромовираниот клуб со високи дострели ГИФ Сундсвал кој штотуку успеал да влезе во Алсвенскан 2012 година, во првата шведска лига. Тој го одиграл својот прв натпревар во првата лига на 31 март 2012 година во поразот со 1:0 од тимот на Калмар ФФ. Клубот испаднал на крајот на сезоната откако загубил во плеј-офот за испаѓање од тимот на Халмштад БК. Даниелсон останал во клубот, кој на крајот од идната сезона завршил како втор во втората лига Суперетан во 2014 година и повторно се вратил во најсилната лига на Шведска, во Алсвенскан лигата.
Ѓургарден ИФ
На 12 февруари 2018 година, Даниелсон потпишал за првиот тим, член на првата лига, за Ѓургарден ИФ. Првиот натпревар за тимот го одиграл на 1 април 2018 година против екипата на Естерсунд ФК, постигнувајќи го единствениот гол на натпреварот.
На 10 мај 2018 година, Даниелсон играл на натпреварот на Ѓургарден против тимот на Малме ФФ во финалето на Купот на Шведска. Тој натпревар завршил со резултат 3:0 за тимот на Ѓургарден.
Во 2018 година одиграл вкупно 27 натпревари и бил избран за најкорисен играч во лигата кога тимот на Ѓургарден го освоил првенството на Шведска, Алсвенскан во 2019 година.
Далиан Професионал
На 28 февруари 2020 година, Даниелсон станал најскапиот играч на Ѓургарден со трансферот, кога заминал во кинескиот клуб Далиан Професионал со седиште во градот Далиан. Сумата која била исплатена била повеќе од 50 милиони СЕК. (шведски круни)
Почетна кариера
На 7 октомври 2019 година, Даниелсон бил повикан во Фудбалската репрезентацијата на Шведска за квалификациските натпревари за УЕФА ЕВРО 2020  против тимот на Малта и тимот на Шпанија како замена за повредениот централен играч од одбраната Понтус Јансон. На првиот натпревар против Малта тој постигнал гол од корнер на само десет минути од влегувањето во игра. Натпреварот завршил со резултат од 4:0. На 14 ноември 2020 година, тој го постигнал својот втор меѓународен гол во победата од 2:1 против тимот на Хрватска во Лигата на нации од групата А на УЕФА 2020–21. Својот трет гол на меѓународен натпревар за екипата на Шведска го постигнал на пријателскиот натпревар со Ерменија на 5 јуни 2021 година.
УЕФА Евро 2020
Даниелсон бил повикан во тимот на Шведска за УЕФА ЕВРО 2020 во мај 2021 година (ова натпреварување се одржало по една година од стандардниот термин поради проблемот со корона кризата), и започнал на сите три натпревари од групната фаза заедно со Виктор Линделоф на позицијата среден бек. На 29 јуни 2021 година, Даниелсон бил исклучен во натпреварот од осминафиналето против тимот на Украина по тежок прекршок над Артем Бесједин. Шведска била елиминирана од првенството во игра на продолженијата поради претходно нерешениот резултат.
Меѓународна статистика
12 октомври 2021 Меѓународни цели . 'натпревари и постигнати голови на Шведска и на играчот
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 10000 метри
10000 метри за жени на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 27 август.
Рекорди
Пред натпреварувањето, рекордите беа следниве:
Меркерс-Кизелбах
Меркерс-Кизелбах (Merkers-Kieselbach) — поранешна општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Крајенбергемајнде.
Рудник за сол
Областа околу Меркерс е позната по нејзиниот рудник за сол, во кој биле откриени големи количини на нацистичко злато и многу украдени уметнички дела од страна на американската армија во 1945. Генералот Двајт Ајзенхауер бил во рудникот во април 1945 со цел да го испита пронајденото злато.
Дарџилинг (чај)
Дарџилинг е чај кој традиционално се цени високо над сите други црни чаеви, особено во Обединетото Кралство и земјите од поранешната Британска Империја.
По соодветно приготвување, чајот е редок и светол со цветна арома и донекаде остра танинска карактеристичност и пикантност која познавачите често ја опишуваат како мушкат.
Видови
Чајот кој се бере на лето (или во дождовната сезона) понекогаш се продава, но по пониски цени.
Vader
Vader (се чита: Вејдер) — полска дет метал музичка група основана 1983 година во Олштин. Групата била основана од басистот Пјотр Вивчарек и гитаристот Збигнев Вроболевски. Vader смениле неколку постави од нивното основање, а од 2011 во бендот членуваат Вивчарек како гитарист и фронтмен, Марек Пајак како втор гитарист, басистот Томаш Халицки, и британскиот тапанар Џејмс Стјуарт.
Александар и Роксана
Александар и Роксана (француски: Alexandre et Roxane) ― опера на француски јазик во два чина, напишана од Волфганг Амадеус Моцарт во 1778 година во Париз. Операта никогаш не била остварена, иако било предложено дека музиката за балетот на Жан-Жорж Новер, „Малите ништа“ (Les petits riens), K. Anh. 10/299b, исто така од 1778 година, првично била составен за проектираната опера.
Темата на либретото било Александар Македонски и неговиот брак со бактриската благородничка Роксана.
Марут Мартирополски
Марут Мартирополски е христијански светец од 5 век.
Марут бил епискoп на градот Тагрит во Месoпотамија. Според христијанското верување Марут го ублажил гневот на персискиoт цар Издегерд кон христијаните, ги испрoсил од него мoштите на 400 маченици во Персија и oснoвал посебен град, Мартирoпол, во кој ги полoжил тие свети мoшти каде подоцна и починал.
Православната црква неговиот ден го чествува на 16 февруари.
Радможанци
Радможанци (словенечки: Radmožanci) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Хирохито
Хирохито (јапонски: 裕仁) ( - ) бил цар на Јапонија од 1926 до неговата смрт. Во Јапонија е познат по неговото посмртно име Шоова Тенноо (јапонски: 昭和天皇).
Првиот дел на неговото владеење (1926 - 1945) се случило во времето кога се зајакнувала воената сила на владата. Иако Уставот пропишувал дека само царот смеел да управува со Јапонското царство и неговата војска и воена морнарица, вистинската ситуацијата била поинаква. Тој всушност претставувал само фигура. Политиката на тогашната влада довела до војна со Кина (1937 - 1945) и Втората светска војна. Како последица на тоа, и до денес кај некои жители на азиски држави окупирани од страна од јапонската царска армија, често имаат непријателски однос кон јапонското царско семејство.
По јапонскиот пораз во Втората светска војна, САД преку генералот Даглас Мекартур му дозволила на Хирохито да продолжи со неговото владеење, но без традиционалното тврдење дека бил потомок на „Сончевиот Бог“ поради што биле жртвувани многу животи за текот на војната (камиказе). На Хирохито и Јапонија им се овозможило да се концентрираат на развивање на економијата во кој домен државата стекнала голем напредок.
Нова Холандија
Нова Холандија (Nieuw-Nederland на холандски), била колонија од 17 век на Република на седумте соединети Холандии што се наоѓала на североисточниот брег од Северна Америка. Тие територии денес се во рамките на Њујорк, Њу Џерси, Делавер и Конектикат, со некои делови во Пенсилванија и Род Ајленд. Главен град бил Нов Амстердам, кој се наоѓал на јужниот дел од островот Менхетн.
Ливермориум
Ливермориум (Lv), кој претходно се нарекувал унунхексиум (Uuh), претставува слаб метал. . Наречен е по Ливерморската национална лабораторија во Ливермор, Калифорнија, каде е откриен.
Полониум
Полониум (Po, латински - polonium) — металоид од VIА група. Името го добил по латинскиот назив за Полска.
Историја
Полониумот е откриен од страна на Марија Кири (истовремено со родиум), која го изолирала од пехбленда (уранинит).
Застапеност
Полониум во Земјината кора се наоѓа само во траги и тоа само во рудите на уран. Не може во големи количини да се наоѓа во минералите поради краткото време на полураспаѓање. Рамнотежната количина е околу 0,004 mg на еден тон. Полониум има 33 изотопи чии атомски маси се наоѓаат измеѓу 194 и 218. Нема постојани изотопи. Најпостојан изотоп е изотопот 209 (со време на распаѓање од 105 години), но тој не се јавува во природата, туку е добие со вештачка синтеза на јадро на бизмут со бомбардирање на неутрони. Најпостојан изотоп кој се јавува во природата е изотопот 210, кој има време на полураспаѓање од 135 дена.
Добивање
Полониум во природата се јавува како оксид. Сепак неговата количина во рудите е доста мала така да во индустријата најисплатливо добивање е со бомбардирате на неутрони од бизмут. Неговата годишна проукција во светот изнесува сè на сè од 20 до 30 грама. Значаен извор на овој елемент е распаднат радон од болниците каде овој гас се употребува за лечење на рак.
Соединенија
Познати се неколку соединенија на полониум: хидрид PoH2, оксиди: PoO, Po2O3, PoO2 и PoO3, сулфид (со што се разликува од селен и телур), хлориди: PoCl2 и PoCl4 и металооргански соединенија. Тие соединенија немаат практична употреба поради огромните трошкови при продукцијата на полониумот.
Својства
Чистиот полониум е радиоактивен, сребреносив метал. Неговите физички и хемиски својства се слични со оние на селен.
Додатна литература
Паркс, Г.Д. и Фил, Д. 1973. Мелорова современа неорганска хемија. Научна књига. Београд.
Моргрунд
Моргрунд (Moorgrund) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Парк од периодот Јура
„Парк од периодот Јура“ подоцна познат и како „Светот Јура“ научно-фантастична - авантуристичка медиумска франшиза базирана на романот Паркот Јура од 1990 година на американскиот писател Мајкл Крајтон, кој се фокусира на обидот да се создаде тематски парк на клонирани диносауруси во современиот свет. Франшизата вклучува 6 играни филмови, 2 кратки филмови и 1 анимација, 2 романи, 3 раскази како и стрипови, видео игри, играчки и други дела за рекламирање во универзумот.
Втората трилогија започнала во 2015 година со филмот „Светот Јура“. Тој постигнал огромен успех и станал првиот филм со заработка од над 500 милиони долари ширум светот во првиот викенд со зароботка од 1,67 милијарди долари, правејќи го „Светот Јура“ во тоа време трет филм со најголема заработка на сите времиња. Ако се земе предвид,тогаш овој филм е втор со најголема заработка во франшизата по Паркот Јура. Со продолжението „Паркот Јура 2“ во (2018) заработиле над 1,3 милијарди долари ширум светот, што го прави третиот филм во серијата што ја надминал границата од милијарда долари. Тој е трет филм со најголема заработка во 2028 година и 12-ти во светот во моментот на прикажување. Последниот филм во трилогијата„Светот Јура: Доминација“ бил прикажан во САД на 10 јуни 2022 година, во Русија на 9 јуни.
Позадина
Праисторијата и диносаурусите
Франшизата Парк Јура се фокусира на воскреснати диносауруси кои предизвикуваат хаос врз луѓето. Диносаурусите создадени како атракции за тематски парк, се клонирани преку генетски инжинеринг. Процесот се постигнува со екстракција на античка ДНК од комарци, кои ја цицале крвта на диносаурусите, а потоа се фосилизирале во килибар, зачувувајќи ја ДНК. Научници те потоа ги пополнуваат празнините во геномот користејќи ДНК од жаба. Иако филмовите првенствено се одвиваат на островите лоцирани на брегот на Тихиот Океан во Централна Америка, Светот Јура: Паднато кралство (2018) ги гледа диносаурусите преместени низ целиот свет, вклучувајќи го и копното на САД.
Филмската серија е значајна по реинкранацијата на диносаурусите, постигната првенствено преку аниматроника и компјутерски генерирани слики. Првиот филм бил пофален за неговите ефекти со диносаурисите и создал зголемен интерес во полето на палеонтологијата, истовремено менувајќи ја јавната перцепција за диносаурусите со неговото модерно прикажување. Подоцнежните филмови во голема мера ги игнорирале неодамнешните палеонтолошки наоди за да го задржат континуитетот со претходните делови, што довело до критики меѓу палеонтолозите.
Романи
Во 1983 година Мајкл Крајтон првично го замислил сценариото за птеросаурус кој бил клониран од фосилна ДНК. Откако извесно време се борел со оваа идеја, тој ја смислил приказната за Паркот Јура. Крихтон работел на книгата неколку години; тој одлучил дека неговиот прв нацрт ќе има тематски парк за поставката (слично на неговиот филм од 1973 година Вестворлд младо момче како главен лик. Одговорот бил крајно негативен, па Крајтон ја преработил приказната за да ја направи од гледна точка на возрасен, што резултирало со повеќе позитивни повратни информации.
Стивен Спилберг дознал за романот во октомври 1989 година додека тој и Крајтон разговарале за сценариото што ќе стане ТВ серија ЕР. Warner Bros. Pictures, Columbia Pictures, 20th Century Fox и Universal Pictures конкурирале за правата на романот пред неговото објавување. Во мај 1990 година, Универза ги стекнал правата, со поддршка на Amblin Entertainment на Спилберг. Крајтон поставил такса за која не може да се преговара за 1,5 милиони долари, како и значителен процент од брутото. Универзал понатаму му платил на Крихтон 500.000 долари за да го адаптира неговиот сопствен роман (Малиа Скотч Мармо, која била писателка на филмот Куќата на Спилберг од 1991 година, го напишала следниот нацрт на Паркот Јура, но не бил прифатен; Дејвид Коел го напишал последниот нацрт, кој направил голем дел од изложувањето и насилството на романот и направил бројни промени на ликовите). На Универзал очајно му биле потребни пари за да се одржи нивната компанија во живот, и делумно успеале со Паркот Јура, бидејќи станал хит и имал голем комерцијален успех.
Изгубениот свет (1995)