cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Леден џин
Атмосфера и време
Најголемата видлива одлика на Нептун е повторливата Голема темна дамка. Се создава и ја снемува на секои неколку години, за разлика од Големата црвена дамка на Јупитер која е со слична големина, но која опстојува со векови. Од сите познати џиновски планети во Сончевиот Систем, Нептун најмногу зрачи со внатрешна топлина по единица апсорбирана сончева светлина (однос кој приближно изнесува 2,6). Сатурн, е втор на овој список со однос од околу 1,8. Уран испушта најмалку топлина, една десетина од Нептун. Астрономите се сомневаат дека ова може да биде поврзано со неговото екстремно осино навалување од 98˚. Поради ова годишните времиња на Уран се многу поразлични од оние другите планети во Сончевиот Систем.
Сè уште нема целосни модели кои ги објаснуваат атмосферските одлики забележани кај ледените џинови. Разбирањето на овие одлики ќе помогне да се разјасни како функционираат атмосферите на џиновските планети. Следствено, ваквите сознанија би можеле да им помогнат на научниците подобро да ја предвидат атмосферската структура и однесувањето на џиновските егзопланети за кои се знае дека се многу блиску до нивните матични ѕвезди ( пегаски планети) и пронајдените егзопланети со маса и полупречник помеѓу оние на џиновските и земјовидните планети во Сончевиот Систем.
Внатрешност
Поради огромните димензии и ниската топлинска спроводливост, внатрешниот притисок во планетите се движи до неколку стотици гигапаскали (GPa) и имаат температура од неколку илјади келвини (К).
Во март 2012 година, било откриено дека компресибилноста на водата што се користи во моделите за ледените џинови може да се намали за една третина. Оваа вредност е важна за моделирање на ледените џинови и има ефект на бранчиња за нивното разбирање.
Магнетни полиња
Магнетните полиња на Уран и Нептун се невообичаено изместени и накосени. Јачина на магнетното поле е помеѓу јачината на гасовитите џинови и онаа на земјовидните планети. Таа е за 50 и 25 пати поголема од онаа на Земјата, соодветно. Јачината на екваторското магнетно поле на Уран и Нептун е 75% и 45% од 0,305 гауси на Земјата, соодветно. Се верува дека нивните магнетни полиња потекнуваат од јонизирана конвекциона покривка од течен мраз.
Луј де Лабурдоне
Луј де Лабурдоне (француски: Louis Charles Mahé de Labourdonnais) — француски шахист роден во Реинион, 1797 — 1840, каде што татко му бил гувернер. По неговото преселување во Франција, тогашната светска сила во шахот, се запозна со играта на околу 17-годишна возраст. Многу брзо напредува така што на 23-годишна возраст бил ценет како првак сѐ до неговата рана смрт. Тој очигледно бил заљубен во шахот бидејќи за време на неговите турнаменти, исто такал играл посебни игри за мали добивки.
Извор
Бурџес, Нан и Емс, 2004, Светските најзначителни шаховски игри, Робинсон Паблишинг, Лондон. ISBN 1-84119-905-2
1569 во музиката
1569 година во музиката содржи некои значајни настани.
Статистичка популација
Статистичка популација — збир на поединечните случаи во статистиката кои имаат барем една заедничка одлика која е предмет на статистичка анализа. Може да се состои од голем број предмети или битија чии одлики се набљудуваат во дадениот момент со цел да се утврди структурата на тие одлики.
Статистичка популација
Масовни појави имаме тогаш кога тие се појавуваат во огромен број на поединечни случаи. Збирот на поединечните случаи(јавувања, манифестации) во статистиката се дефинира како статистичка маса, основна маса или популација. Статистичката популација може да се состои од голем број на предмети или битија (претпријатија, изградени станови, производи за исхрана, вработени работници, земјоделски повржини, градско население итн.), чии одлики се набљудуваат во дадениот момент како би се утврдила структурата по тие одлики. Таа може да е сочинета од голем број на настани (произвоство, извоз и увоз на стока, живородени, умрени, склучени бракови итн.) чии одлики се набљудуваат во текот на времето онака како што тие се случуваат. Статистичките постапки се фокусираат на извлекување заклучоци за големи популации на единици преку користење на мали примероци од нив. Содржината и формирањето на статистичката популација се определени од природата на појавата, целта на истражувањето и од расположливите можности за набљудување.
Дефинирање на статистичката популација
За правилно дефинирање на статистичката маса мошне е важно да се познаваат барањата на статистичкото истражување кои обезбедуваат рамноправност и сигурност на заклучоците на дадената маса. Тие барања се хомогеност,сеопфатност и диференцираност.
Статистичката маса е хомогена ако единиците кои ја конституираат масата се истородни и споредливи. На пример, студентите во нашата земја, иако се разликуваат по многу одлики (години на студирање, видот на факултетот, занимањето на родителите, националност итн.), претстaвуваат статистичка маса, бидејќи им е заедничко тоа што тие се студенти. Меѓутоа редовните студенти на Економски факултет се похомогена маса, бидејќи покрај општите одлики кои ги имаат сите студенти, тие се редовни студенти и студираат економија. Кога единиците немаат ниту една заедничка одлика,тогаш тие не може да сочинуваат статистичка маса. Треба да се каже дека хомогеноста на статистичката маса треба да се сфати како релативна хомогеност. Така, на пример, пензионерите и учениците меѓусебе мошне се разликуваат, но и едните и другите го сочинуваат неактивното население и од тој аспект претставуваат статистичка маса.
Принципи на дефинирање на статистичката популација
Принципите врз ознова на кои се врши дефинирање на масата се:
Принципот на суштинска определеност на статистичката маса бара определување на белезите кои мора да ги има секоја единица како би била вклучена во масата.
Принципот на просторна определеност бара единиците кои ја сочинуваат масата да припаѓаат на определена територија ,простор. Принципот може да не се почитува ако појавата има општ карактер односно нема просторна ограниченост.
Принципот на временска определеност бара единиците кои ја конституираат масата да носат белег карактеристичен за дадениот момент на набљудување или за дадениот временски период.
Буковиќ (Пехчево)
Буковиќ — населба од доцноантичко време. На 3 километри источно од градот Пехчево се издига височинка со зарамнето плато на кое се среќаваат темели од градби, фрагменти од питоси и парчиња згура. Најдени се и монети.
1568 во музиката
1568 година во музиката содржи некои значајни настани.
Саларија
Саларија — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Ѓирокастро.
Давиде Вилела
Давиде Вилела (Davide Villella; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Вилела станал професионалец во 2014 година.
Животопис
Вилела е роден на 27 јуни 1991 година, во Магента, Ломбардија, додека денес престојува во Сант’Омобоно Терме.
Вилела потпишал со за сезоната 2014. Започнал на Џиро д’Италија 2014, но се повлекол на шестата етапа. Вилела потпишал со за сезоната 2015. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Народништво
Народњаштво е идеолошка доктрина и социо-политички движење на интелектуалци во Руската Империја во втората половина на 19 век и во почетокот на 20 век. Неговите приврзаници развиваат национален модел за некапиталистички општествен развој, што постепено се прилагодува на условите сè повеќе модернизирана економија.
Како систем од идеи народњаштвото е одлика на земји со претежно аграрна економија во периодот на транзиција кон индустријализација (Полска, голем дел од Руската Империја, Украина, Прибалтичките земји, Кавказ). Истражувачите го прифаќаат народњаштвото како еден вид на утописки социјализам, комбиниран со проект за реформи на социо-економската и политичката сфера на општествениот живот и односи.
Во народњаштвото движење во Русија се обликуваат четири главни фракции (струи) - конзервативна, либерално-револуционерна, социо-револуционерна и анархистичка.
Папа Никола II
Никола II (лат. Nicolaus PP. II; ? - 27 јули 1061) — римски папа од 24 јануари 1059 до 27 јули 1061. Бил епископ на Фиренца. На папската столица бил доведен благодарение на германските и француските аристократи. Ја признал норманската власт во Италија. Ја приклучил рмиланската црковна единица кон римската црква. Тој гоозаконил изборот на папа од страна на кардиналите.
Чезаре Бенедети (велосипедист)
Чезаре Бенедети (Cesare Benedetti; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Бенедети станал професионалец во 2010 година, настапувајќи за екипата откако е професионалец. Исто така бил член на екипите ГС Гавардо Текмор и Де Нарди како аматер и ја поминал втората половина на сезоната 2009 како стажант во екипата.
Бенедети и го имале нивното деби на некоја голема трка на Џиро д’Италија 2012, каде Бенедети ги надминал очекувањата на екипата со етапен пласман во првите десет, заземајќи го петтото место на шестата етапа на трката. Бенедети бил дел од бегството на единаесет возачи на почетокот на етапата, но откако се одвоил возачот на Мигел Анхел Рубијано, Бенедети останал со други тројца возачи до крајот на етапата.
Бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за Вуелта а Еспања 2016.
Бенедети ја остварил својата прва поединечна професионална победа на етапата 12 на Џиро д’Италија 2019. Бил дел од бегство составено од 25 возачи на почетокот на етапата, а на крајот ја остварил победата од мал групен спринт враќајќи се во бегството откако отпаднал на последното искачување.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Герквиц
Герквиц (Görkwitz) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Општината се состои од местата Герквиц и Менхгрин. Обете села се наоѓаат 2 километри западно од градот Шлајц.
Парламентарни избори во Грција (2023)
Парламентарни избори во Грција (2023) — избори за пратеници во грчкиот парламент кои ќе се одржат на 21 мај 2023. Овие избори беа првите од 1990 година со изборен систем без доделени дополнителни места. Оваа промена произлегла до укинувањето на полупропорционалниот изборен модел во 2016.
Позадина
На 8 февруари 2023, грчкиот парламент донел закон со кој се забранува учсетво на изборите на партии кој се водени од лица против кои се водат криминални постапки. Со истиот се спречило учеството на Националната партија — Грци, создадена од поранешни членови на забранетата Златна зора. Нова демократија и ПАСОК гласале за законот, додека комунистичката партија, Грчко решение и МеРА25 гласале против, а пратениците на главната опозициска партија СИРИЗА гласале воздржано.
Сапера (танц)
Сапера ― облик на танц од Индија. Најчесто е сметано за змиски танц бидејќи тоа е танц кој во голема мера се одликува во вртели со богато извезени наметки што се пуштаат при изведбата.
Сапера е име дадено на шармирачите на змии во Индија. Од воведувањето на Законот за заштита на дивиот свет од 1972 година, бројот на изведувачите на сапера се намалува - она што било во илјадници сега е ограничено на само неколку стотици. Нивните професии и нивната религија полека се „исфрлаат“ со закон кој бил воведен за да се запре нелегалната трговија со кожа/крзно.
Повеќето од саперците се наоѓаат во Дехрадун, Утараханд односно северниот дел на Индија. Но, некои саперци може да се најдат и во некои делови на Бихар каде што заработуваат од нестабилни места, се движат ваму-таму, и ги покажуваат своите таленти со змии „саанп“ и заработуваат пари.
Котабато
Котабато, порано Северен Котабато, е покраина на Филипините која е сместена во SOCCSKSARGEN регионот на островот Минданао.Главен град е Кидапаван Сити и се граничи со Јужен Ланао и Букиднон на север, Јужен Давао и Давао, Султан Кударат на југ и Магинданао на запад.
Географија
Котабато лежи на источниот дел на Регионот XII и е стратешки сместен на централниот дел на Минданао. Котабато е стратешки поврзан со Артерискиот патен систем кој е еден од главните транспортни коридири на Филипините.
Народ
71% од населението на Котабато се мигранти од островите Лузон и Висајас додека 18% се пеипадници на домородните заедници Манобо, T'боли, и Магинданао. Најголеми религии се католицизмот и исламот.
Административна поделба
Котабато е поделен на 17 општини и 1 град -Кидапаван Сити.
Милко Митрески
Милко Ников Митрески ( во —  на ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегувал од сиромашно семејство, кое се занимавало со земјоделство. Како активен младинец и член на СКОЈ во летото 1943 година стапил во редовите на Кичевско - мавровскиот партизански одред. Во септември 1943 година, од слободно Кичево заминал со четата на комесарот Мирко Милески да ја бранат слободната територија на Македонија. Загинал на Буковиќ во борба со Германците и балистите на 1 октомври, 1943 година.
Николај Чернишевски
Николај Гаврилович Чернишевски (Никола́й Гаври́лович Черныше́вский; 12 јули 1828 – 17 октомври 1889) — истакнат руски општественик, писател, економист и филозоф.
Животопис
Чернишевски е роден на 24 јули 1828 година во Саратов. Израснал во семејството на сеобразован свештеник. Првично учи дома. Завршува Саратовската духовна богословија во 1845 година и историско-Филолошки отсек при Петербургскиот универзитет во 1850 година.
Некое време (1851-1853 година) предава руски јазик и литература во Саратовската гимназија. Во 1853 година се запознава со својата идна сопруга и по мажење си истата година се преселува во Петербург. Во главниот град Чернишевски станува соработник на леволибералните (речиси радикални) списанија „Татковински белешки“ и „Современик“.
Врз формирањето на светогледот на Чернишевски силно влијаат класици на германската филозофија, англиската политичка економија и францускиот утописки социјализам. Особено силно е влијанието на Висарион Белински и Александар Херцен‎. При завршувањето на универзитетот тој веќе е убеден филозоф-материалист, демократ со радикални убедувања и приврзаник на утопискиот социјализам. Чернишевски ја брани магистерската темана: „Естетските односи на уметноста во реалноста“, со што ги поставува основите на материјалистичка естетика во Русија.
Новинарската дејност на Чернишевски е насочена кон решавање на општествените проблеми во Русија преку искоренување на крепсоничките односи. Во печатот објавил историско-литературни и литературно-критички статии, го заштитува реализмот во литературата и ја утврдува тезата дека литературата треба да служи во интерес на народот.
По 1857 година целото негово внимание е насочено кон економските и политички проблеми во Русија. Заедно со Херцен станува еден од творците на народњаштвото. Влијанието на Чернишевски во руското општество расте силно особено по укинувањето на крепсоничките односи на 19 февруари 1861 година. Во своето најпознато дело „Што да се прави“ (1862-1863 година) Чернишевски го опишува животот на луѓето во новото општество на “разумни егоисти“, кои живеат од својот труд и на нов начин го организираат одговараат семеен живот и животот во општеството.
Поради својата политичка и литературна дејност Чернишевски е уапсен и осуден во 1864 година на 7 години тешка работа и вечен прогон на Сибир. Откако ја ислужува својата присилна казна, во 1871 година тој е населен во Виљуската тврдина, каде живее до 1883 година, кога му е дозволено да се прсели во Астрахањ под постојан полициски надзор. Во јуни 1889 година Чернишевски добива дозвола да живее во својот роден град Саратов, каде што умира на 29 октомври истата година.
1567 во музиката
1567 година во музиката содржи некои значајни настани.
Емануеле Џакерини
Емануеле Џакерини (роден во Бибиена, 5 мај 1985) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на  и на италијанската репрезентација.
Технички одлики
Џакерини е висок само 167 cm, но затоа е многу брз со топката во нозете има солиден дриблинг и шут како и одлични додавања. Примарно игра на крилните позиции во средниот ред, но низ годините има играно на разни позиции од напаѓач, во дресот на Чезена, до централен играч за врска на средината на теренот, по доаѓањето во Јувентус на барање на тренерот Антонио Конте.
Чезена
Роден во Тоскана, Џакерини својата професионална кариера ја започнува во тимот на Чезена, клуб од регионот, Емилија-Ромања. Во 2004-тата година тој е пратен на позајмица во клубови од Лега Про лигата, Форли, Белариа Игеа и Павиа. Во 2008.-ата кога Чезена испаѓа од Лега Про, т.е. третата лига по ранг во италијанскиот фудбал Џакерини се враќа во својот матичен клуб и соработува во нападот со Симоне Мота.
Чезена во 2009.-тата година се враќа во Серија Б. Во сезоната 2009/10 Чезена заврши на 2. место во Серија Б со еден бод помалку од Лече и изборува промоција во највисокиот ранг во италијанскиот фудбал, односно Серија А. Тоа беше можност и за самиот Џакерини да се испроба во елитниот фудбал.
Во сезоната 2010/11 во која Чезена игра во првата лига, Џакерини беше еден од најдобрите играчи во тимот. Тој постигна 7 гола во 36 мела, вклучувајќи ги и погодоците против Милан во победата од 2-0 и голот против Интер во поразот од 2-3.
Јувентус
На 25 август 2011. Џакерини и официјално преоѓа во Јувентус. Јуве откупил половина од неговиот договор за 3 милиони евра. Тој дебитирал веќе во првиот натпревар во сезоната против Парма започнувајќи го натпреварот во почетната постава. Својот прв погодок за Бјанконерите го постигнал во Coppa Italia, во натпреварот против Болоња, на 8 август 2011 со соло продор со кој успеа да се ослободи од неколку играчи и му донесе предност на Јувентус на неколку минути пред крајот. Својот прв гол во Серија А за Јувентус, Џакерини го постигнал на 21 јануари 2012 во гостинската победа над Аталанта (0-2) со преубав волеј-удар. По завршувањето на сезоната 2011-12, Џакерини со Јувентус станува првак на Италија и го освојува своето прво Скудето во кариерата.
Во јуни 2012 година Јуве го целосно го откупил неговиот договор за 4.250.000 €, со што треба да го задржи во клубот до јуни 2015. Јувентус го освои Суперкупот на Италија против Наполи (тој влезе во игра во второто продолжение) и го одбрани насловот во Серија А (17 настапи и 3 гола) за време на сезоната 2012-13. Тие, исто така стигнаа и до полуфиналето на Купот на Италија и четврт-финалето на Лигата на шампионите, каде се поразени, и во двете натпрварувања, од подоцнежните шампиони, Лацио и Баерн Минхен.
На 11 јули 2013 година, менаџерот на Јувентус Антонио Конте ја потврдил продажбата на Џакерини во англиската Премиер лига на екипата на Сандерленд, со цел да се соберат средства за купување на други играчи.
Сандерленд
Пет дена подоцна и Сандерленд го потврдил трансферот на Џакерини. Менаџерот на клубот Паоло Ди Канио изјавил дека многу верува во италијанскиот репрезентативец и смета дека тој ќе биде една од ѕвездите на Премиер лигата во сезоната 2013-14. Џакерини го направил своето деби на 17 август, во поразот на домашен терен од Фулам со 1-0. Во неговиот втор натпревар од кампањата, тој постигнал погодок од непосредна близина со удар со глава по нафрлената топка од корнер на Себастијан Ларсон, во натпреварот што завршил 1-1 против Саутхемптон на гости. На 29 септември 2013, Џакерини го постигнал својот втор првенствен гол - прв на домашен терен во поразот со 1-3 од Ливерпул.
Мехомија (општина)
Општина Мехомија (офиц. Општина Разлог, Община Разлог) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Мехомија (од 1925 г. офиц. Разлог ). Општината има 8 населени места со вкупно население од 21.495 жители (2015).
Официјалното име на општината е во согласност преименувањето на градот Мехомија, кој го добил името по традиционалната котлинска област Разлог (Разлошко) во која е сместен.
Населени места
Општината има 8 населени места, од кои еден град и седум села. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава):
Садовица
Садовица — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Сиње
Усагре
Усагре — општина во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2004 година (Национален статистички институт (INE)), општината има населени од 2.033 жители.
Папа Александар II
Александар II (лат. Nicolaus PP. II; ? - 21 април 1073) — римски папа од 30 септември 1061 до 21 април 1073.
Адолф Андерсен
Карл Ернест Адолф Андерсен (Karl Ernst Adolf Anderssen; - ) — германски шаховски мајстор и водечки шахист во светот во средината на XIX век.
Неофицијално бил прогласен светски првак по освојувањето на првиот меѓународен шаховски турни одржан во Лондон во 1851 г. Како вечен љубител на шахот, за тоа време на неговото гостување во Лондон бил прашан зошто не ја посетил Големата изложба во Лондон на што одговорил: „Дојдов во Лондон да играм шах“.
По овој турамент бил непобелив сѐ до 1858 кога изгубил (7.5 против 2.5) од младиот американски шахист Пол Морфи кој бргу се отстранел од играта поради ментално здравствени причини што повторно му дозволило на Андерсер да доминира на светската сцена.
Во 1870 во Баден-Баден уште еднаш се докажал како првак со освојувањето на тој турнир во кој и учествувал силниот Вилхелм Штајниц.
Месје 66
Месје 66 или М66 (NGC 3627) — спирална галаксија во соѕвездието Лав, која се наоѓа Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како Месје 66 и NGC 3627 се споменува и како M 66, UGC 6346, MCG 2-29-19, Arp 16, CGCG 67-57, ARAK 288, VV 308, Arp 317.
Откривање
Објектот е откриен на 1 март 1780 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3627 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3627 има привидни димензии од 9,1' х 4,1'.
Други поделби
Проучување на Месје 66 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34695. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 66.
128 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 128 година се протега во 2508 и 2509, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2568 и 2569 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 415. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 772 и 771 исламска година пред хиџра.
Кнау
Кнау (Knau) — општина во округот Зале-Орла, во Тирингија, Германија.
Серски манастир
'''Серски манастир „Св. Јован Претеча“ (Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών) или ретко Маргарит''' — женски манастир во Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирoт се наоѓа на 10 км северосзточно од градот Сер. Сместен е во подножјето на планината Сминица, во долината на Бродска Река. Југозападно од манастирот е Јоаникиевият мост кој води до главната манастирска порта. Тој мост е изграден во 1835 г. и денес е споменик на културата.
Историја
Манастирот е основан меѓу 1270 и 1275 г. од Јоаким, подоцна епископ на Зихна.
Во манастирот е погребан цариградскиот патријарх Генадиј II, кој на стари години се повлекол во манастирот и таму починал во 1473 г. Неговиот гроб се наоѓа во манастирската црква.
Во 1630 г. манастирот е живописан од зографи од Линотопската школа.
Се претпоставува дека иконостасот на манастирската црква е дело на мијачкиот мајстор Петре Филиповски - Гарката.
Според османлискиот дефтер од 1568-69 г. манастирот имал шест овоштарници, два маслинарника, 7 воденици, три чифлика, куќи и 18 продавници во Сер, како и неколку куќи, овоштарници, маслинарници и зимски пасишта во областите на Зихна, Солунско и Мадемско.
Во 1845 г. рускиот славист Виктор Григорович го посетил Серскиот манастир и во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ запишал дека зад грчкиот јазик монасите го прикриваат своето македонско потекло. Манастирската библиотека е добро уредена, но словенските книги се изгорени. Во тоа време манастирот бил ставропигијален, а богослужбата се одвивала на грчки јазик.
Многу од монасите на манастирот во минатото биле Македонци, а во манастирското училиште се образувале македонски деца од околните села. Затоа Македонците го сметале манастирот за свој и го дарувале. Тука меѓу монасите најрано се разбудила словенската националната свест во Серско, до тој степен што серскиот митрополит Неофит го нарекол „огниште на панславизмот“. Според истиот владика „ во манастирот биле словеногласни, а едвај се Грци“. Во XIX век манастирот бил едно од најважните духовни центри во Источна Македонија.
Во 1870 г., по решение на грчката управа, директорот на главното грчко училиште во Сер се замонашил под името Христофор со цел да ги контролира приврзаниците на словенството во манастирот. Организирал грчко образование и воспитание на македонските деца од околните села и му се спротивставил на игуменот Дионисиј од Горно Броди. Во писмо од 26 јануари 1873 г. до патријархот Антим IV, монасите во манастирот ја искажале својата намера црврсто да се придржуваат кон елинизмот и како „доказ за нивниот максимален филелинизам“ го наведуваат фактот дека во манастирот работи грчко училиште во кое учат над 40 деца од околните македонски села
Во 1878 г. митрополитот Натанаил Серски го истерал проигуменот Дионисиј] и го заплашувал игуменот Теодосиј Гологанов. Во 1889 г. Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) забележал дека во манастирот живееле 60 монаси и 60 лица манастирска прислуга. Големата црква на манастирот била изградена со средства на македонските христијани од околните села.
Георги Стрезов во 1891 г. вели дека манстирот има 25 монаси.
По потпаѓањето под Грција во 1913 г. грчката власт почнала да ги брише сите словенски натписи во него.
Според Антон Попстоилов во 1916 г. во манастирската библиотека се чувале четири пергаментни хрисовули на грчки јазик од царевите Андроник II и Андроник III Палеолог, 100 пергаментни ракописи со верска содржина, 200 хартиени ракописи, неколку кондики, многу старопечатни книги, преписи на султански фермани, препис на хрисовул од царот Стефан Душан, два хронографи од 1611 и 1626 г. и други на број 1.500 примероци. Меѓу ракописите повеќе немало ниту еден словенски раскопис.
1566 во музиката
1566 година во музиката содржи некои значајни настани.
Серски манастир
Историја
Во 1962 г. манастирот е прогласен за заштитен споменик на културата. Во 1991 г. за заштитени се прогласени и манастирскиот аквадукт, неговите мостови, двете градби западно од манастирот и параклисите „Св. Петка“, „Св. Архангели“, „Рождество на Пресв. Богородица“, „Успение на Пресв. Богородица“ и „Св. Бессребреници Кузман и Дамјан“. Во 1993 г. во списокот се додадени училиштето, библиотеката, кулата и дворот.
На 13 декември 2010 г. во Серскиот манастир избувнал стихиен пожар, причинувајќи штети од 2.000.000 евра.
Британско антарктичко истражување
Британското антарктичко истражување (БАИ) — национален институт за поларни истражувања на Обединетото Кралство. Има двојна цел, да спроведе поларна наука, овозможувајќи подобро разбирање на глобалните прашања и да обезбеди активно присуство на Антарктикот во име на Обединетото Кралство. Тој е дел од Советот за истражување на природната средина (СИПС). Со над 400 вработени, БАИ презема активна улога во работите на Антарктикот, управувајќи со пет истражувачки станици, еден брод и пет авиони во двата поларни региони, како и решавање на клучните глобални и регионални прашања. Ова вклучува заеднички истражувачки проекти со над 40 универзитети во Обединетото Кралство и повеќе од 120 национални и меѓународни соработки.
Откако се обликувала од активностите за време на Втората светска војна, била позната како Истражување за зависностите од Фолкландските Острови до 1962 година.
Историја
Операцијата „Табарин“ била мала британска експедиција во 1943 година за воспоставување трајно окупирани бази на Антарктикот. Тоа претставувало заеднички потфат на Адмиралитетот и Колонијалната канцеларија. На крајот на војната бил преименуван во Истражување за зависностите од Фолкландските Острови (ФИДС) и целосната контрола била предадена на Колонијалната канцеларија. Во тоа време имало четири станици, три зафатени и една ненаселена. До моментот кога ФИДС бил преименуван во Британско антарктичко истражување во 1962 година, биле воспоставени 19 станици и три засолништа.
Во 2012 година, матичното тело, СИПС, предложил спојување на БАИ со друг институт, Национален центар за океанографија во Саутемптон. Ова се покажало како контроверзно, и откако Комитетот за наука и технологија на Долниот дом се спротивставил на потегот, планот бил отфрлен. Од април 2018 година, СИПС е дел од истражувањето и иновациите во Обединетото Кралство.
Антарктик
БАИ оперира со пет постојани истражувачки станици на Британската Антарктичка Територија :
Од овие истражувачки станици, единствено Ротера има екипаж во текот на целата година. Пред 2017 година Халеј исто така била отворена во текот на целата година.
Јужна Џорџија
БАИ, исто така, работи со две постојани бази на Јужна Џорџија:
Други
Седиштето на БАИ е во универзитетскиот град Кембриџ. Овој објект обезбедува канцеларии, лаборатории и работилници за поддршка на научните и логистичките активности на Антарктикот.
BAИ исто така управува со истражувачката станица Ny-Ålesund. Ова е истражувачка база на Арктикот сместена во Ни-Алесунд на норвешкиот остров Шпитсберген.
Бродови
Од 2021 година, Истражувањето оперира со еден брод, Сер Дејвид Атенборо, за поддршка на истражувачките операции на Арктикот и Антарктикот и друга логистичка работа. Ги заменил бродовите Џејмс Кларк Рос и Ернест Шеклтон, кои биле продадени во 2021 година и вратени на своите сопственици во 2019 година, соодветно. Првично, Адмиралитетот обезбедил поддршка за бродовите. Во 1947 година Survey го купил нивниот прв брод, кој бил именуван Џон Биске, а во 1953 година на истиот брод му бил доделен статус на Кралски истражувачки брод.
Бродовите заминуваат од Обединетото Кралство во септември или октомври секоја година и се враќаат во Обединетото Кралство следниот мај или јуни. Во текот на зимата на Антарктикот, пловните објекти се подложени на реконструкција, но во овој период се користат и на други места.
Авиони
БАИ управува со пет авиони како поддршка на својата истражувачка програма на Антарктикот. Употребените летала се направени од де Хавиленд Канада и се состојат од четири де Хавиленд Канада DHC-6 Твин Отер и една Даш 7 (од август 2019 година). Авионите се одржуваат од Rocky Mountain Aircraft во Спрингбенк, Алберта, Канада. Во текот на летото на Антарктикот, авионите се сместени во базата Ротера, која има писта од 900 метри со чакал. За време на антарктичката зима, условите го спречуваат летањето и авионот се враќа во Канада.
Поголемиот Dash 7 врши редовни шатл-летови помеѓу аеродромот Порт Стенли на Фолкландските Острови или Пунта Аренас во Чиле и базата Ротера. Исто така, работи до и од ледената писта во базата Скај Блу. Помалите де Хавиленд Канада се опремени со скии за слетување на снег и мраз во оддалечените области и работат надвор од базите во Ротера, Фосил Блаф, Халеј и Скај Блу.
Наоди
Во 1985 година, Британското антарктичко истражување ја открила дупката во озонската обвивка над Антарктикот. Наодот го донел тим од тројца научници од БАИ: Џо Фарман, Брајан Гардинер и Џонатан Шанклин. Нивната работа била потврдена со сателитски податоци и дочекана со загриженост ширум светот.
Во јануари 2008 година, тим од британски научници од Антарктичкото истражување, предводени од Хју Кор и Дејвид Вон, известиле дека пред 2.200 години, вулкан еруптирал под ледената покривка на Антарктикот (врз основа на воздушно истражување со радарски слики). Најголемата ерупција во последните 10.000 години, вулканската пепел е пронајдена наталожена на површината на мразот под Хадсоновите Планини, во близина на Пајнајлендовиот Ледник.
Во 2020 година, тимот известил дека колониите на царските пингвини на Антарктикот се речиси 20% побројни отколку што се мислело, а новите откритија биле направени со помош на технологија за сателитско мапирање.
Колекција на поларни слики
БАИ води онлајн колекција на поларни слики која вклучува слики од научни истражувања на половите, логистичките операции и континентот и неговиот див свет. Колекцијата на слики ја води британскиот снимател и фотограф Пит Бактроут, кој го посетил континентот единаесет пати во текот на неговите 24 години работа за БАИ. Неговата работа е видена во весниците и на телевизија ширум светот.
Фестивал „Џанго Рајнхарт“
Фестивал „Џанго Рајнхарт“ ― музички фестивал на ромски џез што е одржуван кон крајот на јуни или почетокот на јули во Самуа-сур-Сен, Франција. Започна како единствен вечерен фестивал во 1968 година, но во 1983 година стана годишен еднонеделен настан во чест на Џанго Рајнхарт и неговата музика.
Фестивалот комбинира музичка програма со творечки, рекреативни и уметнички активности за џезот, гитарите и циганите.
Аеродром Франкфурт
Аеродромот Франкфурт на Мајна, обично познат како Аеродром Франкфурт и познат на германски како Flughafen Frankfurt am Main или Rhein-Main-Flughafen, е голем меѓународен аеродром во близина на Франкфурт, Германија.
Раководен од сообраќајната компанија Fraport, аеродромот Франкфурт е далеку најпрометниот аеродром по патнички сообраќај во Германија, трет најпрометен во Европа (зад Хитроу и Шарл де Гол) и деветти најпрометен во светот во 2011. Патничкиот сообраќај на аеродромот Франкфурт во 2011 бил 56,4 милиони. До зимата 2011/12, аеродромот Франкфурт опслужуваше најмногу меѓународни одредишта во светот, дури 275 одредишта во 111 земји. Со товар од 2,17 милиони тони во 2011, тој е најпрометен аеродром во Европа во поглед на товарниот сообраќај. Јужниот дел на аеродромот бил дом на воената база Рајна-Мајна, која била главна воена основа за САД од 1947 до 2005, кога воената база била затворена и имотот откупен од Fraport.
Аеродромот Франкфурт е главниот јазол на Lufthansa, германскиот национален авиопревозник и Condor Flugdienst. Поради ограничувањата на капацитетот во Франкфурт, Lufthansa основала втор јазол на аеродромот во Минхен, каде се присутни многу клучни летови на средни и долги релации.
Аеродромот бил прошируван повеќепати од неговото отворање во 1936 и денес има два големи терминала (Терминал 1 и Терминал 2), со капацитет од околу 65 милиони патници годишно и четири писти. Во изминативе години биле преземени големи градежни зафати со цел аеродромот да биде во можност да го прифати авионот Ербас А380, вклучувајќи голем објект за одржување на авионот, бидејќи флотата на авиони од овој тип на Lufthansa е сместена на аеродромот во Франкфурт. На 20 октомври 2011 била пуштена во употреба четвртата писта, која ќе му овозможи на аеродромот да ја задоволи очекувана побарувачка на околу 700.000 движење на воздухоплови во 2020. За справување со очекуваниот број на патници од околу 90 милиони во 2020, на 10 октомври 2012 во близина на терминалот 1 бил отворен нов негов дел за дополнителни шест милиони патници, додека големиот трет терминал за 25 милиони патници се очекува да биде отворен во 2013.
Јавен превоз
Пстојат две железнички станици на аеродромот во Франкфурт, една за локален сообраќај и една за меѓуградски сообраќај. На железничката станица на терминалот број 1 пристигаат возовите со број Ѕ8 и Ѕ9 на секои 15 минути. Патувањето до главната железничка станица трае 11 минути а до центарот на Франкфурт трае 15 минути.
Историја
Аеродромот Рајна - Мајна е отворен во 1936 година, и во тоа време бил втор најголем аеродром во Германија, после аеродромот Темпелхоф во Берлин. Плановите за нов аеродром во околината на Франкфурт постоеја од некаде 1930 година. За време на втората светска војна, аеродромот се користеше и во воени цели. После војната служеше и како главна основа на Американските воздушни сили во западна Германија. Германската национална авиокомпанија Луфтханза започна со летови од аеродромот во 1955 година. Аеродромот не се преточи во вистински меѓународен аеродром сè до 1972, кога новиот терминал (сегашен Терминал 1) беше отворен. Во 1962 година беше отворен уште поголем терминал (терминал Mitte), преку кој се планираше да се опслужуват преку 30 милиони патници.
Структура на терминалите
Аеродромот во Франкфурт има два терминала кои се меѓусебно поврзани.
Терминал 1
Терминалот 1 е отворен 1973 година и е познат како терминал Mitte. Терминалот е поделен на три нивоа, нивото за заминување е најгоре, во средина е нивото за пристигање како и прибирање на багаж. На најдолното ниво е мултифункционален паркинг како и железничка и автобуска станица. Постојат три оддели кои се поделени меѓу авиокомпаниите во овој редослед:
Оддел 1
Одделот 1 е на две нивоа, со порти нумерирани од А51 до А65 позиционирани директно над портите нумерирани од А08 до А42.
Терминал 2
Терминал 2 е отворен во 1994 година. Дизајнот е заснован на основа на железничка станица и е подделен во два оддела.
Во Реката (Пехчево)
Во Реката — рудник од доцноантичко време. На 3,5 километри источно од градот Пехчево, по текот на Пехчевска Река се наоѓаат повеќе окна од рудник за експлоатација на бакарна руда, злато, сребро и железна руда.
Воена академија (1 сезона)
Првата сезона на телевизиската серија Воена академија била премиерно прикажана на Радио-телевизија Србија во периодот од 28 јануари до 12 мај 2012 година.
Синопсис
Приказната следи неколку лични судбини на кадети, од првата добра вест дека се примени да студираат на Воената академија, преку судирот со реалноста на воениот живот, до воспоставувањето рамнотежа меѓу трудот и љубовта на нивните млади животи.
Ацо Аџи Илов
Александар (Ацо) Аџи Илов ( Неготино,15 март 1919 – Дреновска Клисура с. Фариш, 10 јуни 1943) бил учесник во Народноослободителните борби НОБ
Биографија
Димко, најстариот син од петте деца на Илија и Роса од Неготино, го изучува столарскиот занает и со тоа домашната положба на сиромашното земјоделско семејство малку се подобрува. Другиот син Александар – Ацо, што беше трето дете, го свикнуваат на истиот занает кај брата му Димко. Но младиот Ацо завршувајќи го основното училиште со одличен успех, изразува желба да го продолжи учењето и во тоа домашните сосема го поддржуваат. На еден конкурс тој е примен во средното земјоделско училиште во Сремска Каменица. Таму учи само една година, но останува без средства за живеење, па го прекратува учењето и се враќа во Неготино, работејќи на дуќанот кај брата си.
Здобиен со воено знаење и опит и со политичка зрелост, Ацо е свесен дека со доаѓањето на бугарските фашисти Македонија е одново поробена. Читајќи постојано книги и весници во читалната,движејќи се секогаш со весник во рака, Ацо е добро информиран за настаните по фронтовите, а за тоа ги информира и своите другари. Познат е по раскажувањето на сатирични приказни и настани што редовно ги чита во една постојана рублика на весникот Политика под наслов Елисие сее и жито жнее. Така и го добил називот Елисие. Движејќи се постојано со својот другар и комшија Илија Јанакиев, тој стапува во контак со Лазар Мојсов. Во април 1943 година активно учествува во подготовките за организирање партински одред во Тиквешко, пренесувајќи и друга воена опрема за одредот. Во прошетката со Манчо Малиминов, кога одненадеж паѓа поради болки во стомакот, Ацо го придружува и го зема писмениот документ што требало Манчо да му го предаде на секретарот на МК во Неготино. Кон крајот на мај 1943 година, заедно со неколку свои другари, Ацо брза кон партинскиот одред Добри Даскалов. Со пушка во рака тој е решен да се бори и да го даде својот придонес во борбата против окупаторите. По патот за Фариш, Ацо со уште десетина во темница се движат како претставници на одредот. Одненадеж кон нив се слуша силен пукот од пушки, бомби и истрели. Увидувајќи дека навлегле во непријателска заседа, борците отвораат оган и тргнуваат на јуриш за да се пробијат. Во тој пробив Ацо се загубива од другите и на осамнувањето онака осамен, изморен и гладен слегува во Фариш. Бугарите го фаќаат најпрвин како сомнителен, и почнуваат да го испитуваат. Откако ништо не сакал да им каже го носат во Кавадарци и дури таму разбираат дека во раци држат партизан. Потоа со измачување го носат во Дреновска Клисура и во реонот на Фариш го стрелаат заедно со уште неколкумина негови другари од Одредот и со некои родители на партизани
Елисие останува доследен во борбата против окупаторот, давајќи го највредното –својот живот
NGC 6003
NGC 6003 — леќеста галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6003 се споменува и како UGC 10048, MCG 3-40-48, CGCG 107-43, ARAK 487, NPM1G +19.0442.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јуни 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6003 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6003 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 6003 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56130. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1499. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 82.
Росник
Росник или Рошник — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Рошник.
Папа Виктор III
Виктор III (лат. Victor PP. III; околу 1026 - 16 септември 1087) — римски папа од 24 мај 1086 до 16 септември 1087.
129 п.н.е.
129 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 129. година пред новата ера, 129. од првиот милениум п.н.е., 29. од 2 век п.н.е. и последна од 120-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5379 и 5380 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4621 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3631 и 3632 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 624.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 129 година се протега во 2507 и 2508, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2567 и 2568 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 414. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 773 и 772 исламска година пред хиџра.
Луч
„Луч“ (Луч, во превод Луч т.е Светлина) — месечно списание за културни, економски и социјални прашања. Сопственик бил Ѓорѓи Киселинов, одговорни уредници тој и др. Борис Арсов, а било печатено во скопската печатница „Немања“. Во него соработувале Благој Благоев, Димитар Ѓузелов, Антон Панов, Радослав Петковски, Цеко Стефанов, д-р Т. А. Робе, Глигор Ставридис и др. Подоцна била извршена сопственичка трансформација на списанието во акционерско друштво на 28 лица (1 мај 1938 година). Излегувањето било забрането од јавниот обвинител.
Ден на благодарноста
Денот на благодарноста е празник во чест на жетвата кој главно се прославува во САД и Канада. Традиционално, тоа било период за искажување благодарност за богатата жетва. Иако првобитното прославување имало религиозна основа, во денешно време Денот на благодарноста пред сѐ се идентификува како световен празник.
Во денешно време, во Канада, Денот на благодарноста се прославува на вториот понеделник од октомври, а во САД се прославува на четвртиот четврток од ноември. Денот на благодарноста во Канада се паѓа на истиот ден како и празникот во чест на Кристофер Колумбо во САД.