cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аорист
Праиндоевропскиот аорист најверојатно бил само глаголски вид, а не глаголско време. Како и да е се смета дека веќе во периодот на праиндоевропската јазична заедница аористот како форма се врзал за одредено време или начин. Така на пример во старогрчкиот јазик, во исказниот начин (индикатив) аористот означува: минато време, свршен вид. Во останатите ситуации тој речиси и не носи информација за глаголското време. Слична е ситуацијата и во санскртот.
Аористот како глаголско време постои и во прасловенскиот и старословенскиот јазик. Иако главно може да се опише како време, и тоа минато и свршено, сепак сите глаголи, и свршени и несвршени, имаат аорстни форми. Така глаголот во аорист главно носи информација за трајноста на глаголското дејство, додека имперфектот главно за повторливоста. Ова не е строга поделба зашто разликата е честопати во нијанси и зависи од ситуацијата и природата на самото дејство.
Македонскиот аорист го градат само свршените глаголи. Во литературниот јазик аористот е минато определено свршено време и означува дејствија кои се случиле или случувале во минатото, но до моментот на говорење се секако завршени.
Селце (Пивка)
Селце (словенечки: Selce) — населба во Општина Пивка во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Селиште (Староец)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кичевското село Староец. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа западно од селото, на падините на планината Бука, на простор од околу 1 ха, каде се среќаваат фрагменти од керамички садови и множество градежен материјал.
Страде Бјанке 2018
Тиш Бенот ја освоил својата прва професионална победа, откако нападнал од групата во потера по предводниците Ромен Барде  и Ваут ван Ерт  пред да ги помине во завршниот сектор на калливите патишта. Бенот дошол сам до победа со 39 секунди пред Барде, кој го поминал Ван Ерт во завршниот километар; Ван Ерт, трикратен велокрос првак, на крајот го заокружил подиумот со дополнителни 19 секунди зад Барде.
Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите осумнаесет екипи избрале да настапат на трката, како во 2017 година. Дополнително, три професионални континентални екипи се натпреварувале со што се заокружила главната група од 21 екипа.
Страде Бјанке е завршна трка за под тоа име; од Париз-Ница следниот ден, екипата ќе биде позната како.
Final Fantasy XIII
Final Fantasy XIII (ファイナルファンタジーXIII) е идна игра со играње улоги за конзола создадена и издадена од Square Enix ексклузивно за PlayStation 3, Xbox 360, и Microsoft Windows како дел од серијата на видеоигри Final Fantasy. Во првото појавување на E3, во играта е прикажан футуристички, хај-тек свет. Само два ликови се претставени до сега: жена, со кодно име "Молња" (Lightning), која користи оружје кое функционира како меч и како пушка; и неименуван маж кој е нејзин сојузник.
Директорот на Final Fantasy X-2, Мотому Торијама (Motomu Toriyama) се враќа како директор на играта. Според претседателот на "Сквер Еникс" Јоичи Вада (Yōichi Wada), приказната е фокусирана на "оние кои му се спротивставуваат на светот". Final Fantasy XIII и другите игри од колекцијата Fabula Nova Crystallis: Final Fantasy XIII заземаат место во истиот универзум, но не се директно поврзани помеѓу себе.
Борбен Систем
Концептот на борбениот систем на Final Fantasy XIII ја поддржува стратегиската страна на "командниот влез" на битката додека во исто време вклучува возбуда во "брзо одечките" битки. Играта ќе биде во реално време, без случајни борби.
Како што е прикажано на трејлерот на E3 2006, борбите се водат преку мени. Командите се селектираат од котур на долната лева страна од екранот. Секоја команда има цена на АВБ (Активно Време за Борба) ATB (Active Time Battle), која ја намалува вредноста на ATB покажувачот на вредност (bar). Се верува дека покажувачот на вредност на ATB се полни со тек на време, како традиционалните ATB системи, но во Final Fantasy XIII може да се користат командите додека тој сѐ уште се полни.
Мапата се гледа на горниот лев агол на борбениот екран, каде гледаме само една слика, точките не се движат. Ова изгледа ќе биде сменето бидејќи со Final Fantasy XIII е отидено понапред во создавањето. Сините точки се сојузниците и црвените точки се непријателите. Точките емитираат кругови ако ликовите во тој момент се под влијание на борбите.
Горниот десен агол на борбениот екран прикажува мерач во кружна форма, кој го прикажува модот на Overclock. Кога е полн, Overclocking му овозможува на играчот да создаде ефект на забавено движење, скоро паузирајќи го времето за се друго освен за самиот играч. Кога е активиран Overclock, Рапидно се зголемуваат броевите прикажани внатре во кружниот мерач, покажувајќи го траењето на статусот на Overclock. Овој систем може да го замени традиционалниот "Limit Break" систем во претходните игри на серијата на Final Fantasy .
Повикување (Summoning) се враќа во Final Fantasy XIII. Повиканите се прикажани како делумно механички суштества, и тие можат да бидат сокриени и користени не само во борба, можат да се користат и надвор од самата игра. Шива е единствениот повикан којшто е откриен до сега. When summoned, the Eidolon stay in battle while the characters accompanying the summoner leaves the party. Во Final Fantasy XIII, таа зазема форма на пар сестри коишто можат да се претворат во мотор. На трејлерот на Џамп Феста 2006 се гледа русокос лик како го вози овој мотор.
Иако главниот фокус на Final Fantasy XIII е офлајн, "Сквер Еникс" се обидува да додаде специјални онлајн додатоци на играта. Директорот за борби на Final Fantasy X, Тоширо Цучида (Toshiro Tsuchida) се вратил како директор за борбени системи за играта. Екипата на Final Fantasy XIII ги реконструирале борбите како оние што се видени во Final Fantasy VII: Advent Children, и ги ставиле во играчка средина. Тоширо Цучида има намера да им даде на поединечните непријатели нивни лични навреди и позадински приказни.
Подесување
Две локации се откриени за јавноста до сега; "Пулс" (Pulse) и "Кожурец" (Cocoon). Светот на Final Fantasy XIII се вика Пулс. Светот е полн со чудовишта, но друго ништо не е познато.
Кожурецот е создаден од Кристал како идеална средина за живеење на луѓето. Тоа е рај за луѓето споредено со Пулс. Кожурецот е прекрасен град, којшто лебди на небото. Тој се брани со Кристал создавајќи Кристал на Кожурецот (Cocoon's Crystal), кој има многу напредни технологии. Кристалот создал многу работи за градот и за жителите, како што се машините кои ги користат.
Луѓето од Кожурецот се што се наоѓа надвор од Кожурецот (светот на Пулс), го сметаат за опасност и се плашат од тоа. Оние кои биле под влијание на луѓето од Пулс (надворешните), се ставани во карантин од страна на "Светата Влада" на Кожурецот, и депортирани во Пулс. Затворениците прикажани на трејлерот на E3 2006 се депортираат.
Кристалите
Кристалите во Final Fantasy XIII имаат свесни мисли; тие се живи суштества. Тие можат да создаваат работи, и затоа луѓето од светот на Final Fantasy XIII' ги гледаат како богови. Знаеме само за два Кристали во светот на Final Fantasy XIII; Кристал на Кожурецот и Кристал на Пулс. Кристалот на Кожурецот го создал градот и се грижи за него. Се што е надвор од Кожурецот е контролирано од страна на Кристалот на Пулс. Не е познато дали има повеќе кристали.
Молња
Главниот лик на Final Fantasy XIII е млада жена со јагодесто-руса боја на косата. Таа го користи кодното име "Молња", (Lightning) за да го сокрие нејзиниот вистински идентитет, и покрај тоа што таа самата не го знае сопствениот идентитет. Таа е избрана од страна на Кристалот (ние не знаеме од кој Кристал), за мисија да го уништи лебдечкиот град Кожурец. Двете жолти линии на левото рамо на Молња го симболизираат нејзиниот ранг и социјален статус. Нејзиното оружје, кое може да се менува помеѓу меч и пушка по потреба, има многу сличности со оружјето од Final Fantasy VIII. Молња може да ја користи гравитацијата како алат и оружје. Како што е прикажано на трејлерот на E3 2006, таа може да ја победи гравитацијата, често левитирајќи. Кога е во овој транс, летаат искри околу нејзиното тело.
На дизајнерот на ликови Тетсуја Номура (Tetsuya Nomura) му е побарано да создаде "женска верзија на Клауд Страјф (Cloud Strife) од Final Fantasy VII", и е опишана како "не многу женствена".
Неименуван Маж
Русокос маж кој носи марамче, вози мотор и поседува пушка (можно е да е снајпер). На трејлерот прикажан на "Џамп Феста 2006" (Jump Festa 2006), тој е прикажан како доаѓа да и помогне на Молња кога таа е против многубројни војници. Многу малку се знае за него.
Оса
Оса е било кој инсект со тесна половина од редот ципокрилци што не е ниту пчела, ниту мравка; некои од нив можат да го убодат својот плен.
Најпознатите оси, како што се и стршлени, се во семејството Vespidae и се еусоцијални, односно живеат заедно во гнездо со матица и нерепродуктивни работници. Еусоцијалноста е фаворизирана од необичниот хаплодиплоиден систем на одредување на пол во Hymenoptera, со што сестрите се исклучително блиски на генетско ниво едни со други. Како и да е, повеќето видови оси се солитарни, при што секоја возрасна женска единка живее самостојно. Женските единки вообичаено имаат легалка за положување јајца во или во близина на извор на храна за сопствените ларви, иако кај Aculeata, легалката честопати е истовремено користен како боцка за убод кој што се користи за одбрана или заробување на плен. Осите имаат многу еколошки улоги. Некои од нив се грабливци или опрашувачи, за да ги да се исхранат или да ги оддржат своите гнезда. Многумина, особено Chrysididae, се клептопаразити, кои лежат јајца во гнездата на другите оси. Многу од солитарните оси се паразитоидни, што значи дека тие лежат јајца на или кај други инсекти (било која животна фаза од јајце до возрасно) и честопати ги обезбедуваат своите гнезда со такви инсекти. За разлика од вистинските паразити, ларвите на оси на крајот ги убиваат своите домаќини. Осамените оси ги паразитираат скоро сите штетни инсекти, со што осите се многу важни во хортикултурата за биолошка контрола на штетници на видови како што е Aleyrodidae со домати и други култури.
Осите за прв пат се појавиле во фосилниот запис во периодот јура, и се диверзифицирале во многу сè уште живи супер-семејства до периодот креда. Тие се успешна и разновидна група на инсекти со десетици илјади опишани видови; осите се рашириле во сите делови на светот, освен за поларните региони. Најголемата социјална оса е азискиот голем стршлен, кој е до 2 см во должина; меѓу најголемите солитарни оси е група видови познати како Pepsini, заедно со огромниот сколид на Индонезија (Megascolia Procer). Најмалите оси се солитарните Chalcid оси во семејството Mymaridae, вклучувајќи го и најмалиот светски познат инсект, со телесна должина од само 0.139 мм, и најмалиот познат летачки инсект, со должина од 0.15 мм.
Василиј I Московски
Василиј I (руски:Василий I Дмитриевич) (30 декември 1371 - 27 февруари 1425) бил Голем кнез на Москва од 1389.
Тој бил најстариот син на Дмитриј Донски и Големата принцеза Евдокија којашто била ќерка на Дмитриј Константинович од Нижни Новгород. По смртта на неговиот татко, тој станал голем кнез на Москва и Владимир без да почека потврда од страна на Златната орда, на која бил вазал. По Опсадата на Москва во 1382 година, тој останал заробеник во монголскиот дворец, до успешното му бегство во 1386 година. Ова бегање на крајот му било простено главно поради нападот на Тимур врз Златната орда.
Василиј I продожил со поврзувањето на руските земји. За да ја намали опасноста од можните напади на Златната орда, во 1392, Василиј склучил сојузништво со Големото кнежевство Литванија и се оженил со Софија Витовтовна, единствената ќерка на кнезот Витаутас Велики. Веднаш по ова, тој во 1392 година ги освоил градовите Нижни Новгород и Муром, а од 1397 до 1398, истото го сторил и со градовите Калуга, Вологда, Велики Устјуг со територијата на која живеел народот Коми. Крајот на независноста на Новгородската Република бил проследен со еден значаен настан. Кога новгородскиот кнез сакал да се спротивстави на московската армија која се приближувазла кон градот, неговите бојари му сопштиле дека е најдобро да тој ја признае власта на Василиј, и му дале на знаење дека нема да го поддржат при определен напад. Присоединувањето на Нижни Новгород и дало можност на Москва да се зацврсти во областа на средна Волга.
По четригодишен успех, Василиј I решил да прекине со војувањата и да се препушти на собирање финансии за идни походи. Во 1395 година одлучил повеќе да не плаќа данок на Златната орда. Истата година, Тимур ги нападнал словенските територии. Тој особено напаѓал во регионите по течението на реката Волга, но не подготвувал напад на Москва. Тимуровиот напад и послужил на Русија да ја загрози Златната орда, која во наредните 12 години била во состојба на анархија.
Порази
Постојаното ширење на земјата во првите десетина години од управувањето на Василија довело до голема грижа кај соседите, особено кај кнезот на Литванија кој претходно како сојузник, започнал да зазима неутрална страна. Така, во 1403-1404 година Василиј ги изгубил градовите Смоленск и Вјазма. По овој пораз од Литванија и крај на нивното сојузништво со Москва настапила Златната орда која во 1408 година со својата армија пристигнала дури до реонот на престолнината Москва.
Поради ова напредување бил побаран мировен договор според кој московскиот кнез бил повторно обврзан да плаќа годишен данок на монголскиот хан, а и самиот Василиј морал во 1412 година да замине во престолнината Сарај за да му се поклони.
NGC 3994
NGC 3994 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3994 се споменува и како UGC 6936, MCG 6-26-59, CGCG 186-74, KCPG 311B, ARAK 337, VV 249, Arp 313, KUG 1155+325A.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3994 е од видот Sc/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 3994 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 3994 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37616. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2524. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1559.
Ксилометазолин
Стандардната концентрација на растворот за употреба кај возрасни е 0.1% w/v ксилометазолин (или 1 mg на 1 mL раствор), а кај растворите за употреба кај деца под 12 години вообичаено е 0.05% (0.5 mg/mL).
Начин на дејство
Ксилометазолин делува на сличен начин како адреналинот и се врзува за истите рецептори. По апсорпцијата преку носната слузница, прво врши локален ефект врз α-рецепторите во крвните садови на носната слузница (ова предизвикува деконгестија), а потоа и системски ефект преку апсорпција во крвотокот. Поради оваа причина, не треба да го користат пациенти со висок крвен притисок или други проблеми со срцето. Кај доенчиња и мали деца респираторна депресија и коматозни состојби. Според сегашните сознанија, употребата за време на бременоста во рамките на опсегот на терапевтски дози не е контраиндицирана.
Трговски имиња
Meralys, Nozetal, Olynth, Septanazal, Snup, Xilozin.
Ќерамиди (Преод)
Ќерамиди — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Преод. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време.
Вице
Вице (Wietze) — општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Во местото се наоѓа германскиот музеј за нафта.
Географија
Општината се наоѓа околу 20 километри западно од окружниот град Целе, 40 километри северно од Хановер и 15 километри источно од Швармштет. Кон општината Вице припаѓаат местата Хорнбостел, Јеферсен и Викенберг.
Фибриларни белковини
Фибриларните белковини, познати и како склеробелковини, претставуваат еден од трите главни типа на белковини (заедно со глобуларните и мембранските белковини). Постојат многу натсемејства на фибриларни белковини вклучувајќи ги кератинот, колагенот, еластинот, и фиброинот. Улогата на склеробелковините е поврзана со заштита и поддршка, формирање на сврзно ткиво, тетиви, коскени матрици, и мускулни влакна (миоцити).
Биомолекуларна структура
Склеробелковините се изградени од долги белковински филаменти, кои имаат облик на прачки или жици. Тие воглавно претставуваат структурни или складишни белковини, кои обично се инертни и нерастворливи во вода. Склеробелковините главно се јавуваат како агрегати, поради хидрофобноста на страничните аминокиселински ланци кои штрчат на површината од молекулата. Нивните молекули се меѓу најголемите белковински молекули, како, на пример, титинот, кој е најголемата белковина воопшто, со околу 30.000 аминокиселински остатоци во составот на неговата молекула.
Пептидната низа на една фибриларна белковина често има ограничен број на видови на аминокиселински остатоци, кои се повторуваат; тие може да се формираат невообичаени вторични структури, како што е колагенската завојница. Нивните структури многу често поседуваат вкрстени врски помеѓу полипептидните синџири (на пример, cys-cys дисулфидни врски меѓу кератинските синџири).
Склеробелковините не денатурираат толку лесно како глобуларните белковини.
Мирошников et al. (1998) се меѓу истражувачите кои се обиделе да синтетизираат фибриларни белковини.
NGC 1919
NGC 1919 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1919 се споменува и како ESO 85-SC73, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1919 е од видот OCL+EN. NGC 1919 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 20 м 18 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 53' 20".
Други поделби
Проучување на NGC 1919 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Папа Климент XIII
Климент XIII (лат. Clemens PP. XIII; 7 март 1693 - 2 февруари 1769) — римски папа од 16 јули 1758 до 2 февруари 1769. Се школувал во Падова. Подоцна работел во римската курија. Папата Климент XII го назначил за кардинал, а папата Бенедикт XIV за епископ на Падова.
Вице (појаснување)
Вице може да се однесува на следново:
Папа Климент XIII
Тој ја започнал борбата против Езуитите, влијание кое на кралските дворови предизвикувало голем страв меѓу месните верници, така и меѓу главните политички советници на многу европски монархии. Неговата позиција била неизвесна. Тој не се решил да го укине редот, што од него се очекувало и со помош на договор се обидувал да го одлжи донесувањето на тоа решение. Во 1764, папата Климент XIII го осудил Јохан Никола Хонтхејм поради користење на псевдонимот Јустин Феброниј, во кој биле содржани критики против папата. Фебронионизмот земал голем замавво Светото Римско Царство и Австрија.
Додаток во исхрана
Додаток во исхрана во својот состав содржат една или повеќе од долу наведените супстанции: витамин, минерал, аминокиселина, билка или дел од растение, диететска супстанција за надополнување на исхраната со зголемување на вкупниот диететски внес (пр. ензими или ткива од органи или животни), концентрат, метаболит, конституент или екстракт.
Производите кои припаѓаат на групата додатоци во исхраната во означувањето не смеат да содржат тврдења кои сугерираат дека производот е наменет за третман, превенција или лекување на специфична болест или состојба.
Индустријата на додатоците во исхраната се проценува на $37 милијарди во 2015 година, при што повеќе од 50,000 различни производи ги има во промет во САД, и околу 50% од возрасните Американци конзумираат додатоци во исхраната. Мултивитамините се најчесто користените додатоци во исхраната.
Свети Трифун
Свети Трифун — христијански светец.
Житие
Св. Трифун е роден околу 225 година, во селото Комсада, во римската провинција Фригија, во Мала Азија. Родителите му биле христијани, така што и тој бил воспитуван во согласност со христијанската вера. Според христијанските верувања, уште од раното детство во него се пројавила необична Божја благодат со покажување на дар на чудотворство. Тој, на изненадување на своите современици, имал моќ над болните. Посебно душевно заболените по погледот на младиот Трифун биле излекувани. Некоја необична исцелителна сила зрачела од неговиот поглед. Меѓу многубројните негови чуда коишто ги вршел, се споменува и исцелувањето на ќерката на римскиот цар Гордијан. Тој имал необично убава ќерка и поради нејзината убавина многу кнезови ја проселе за своите синови. Но, се случило несреќа да оваа убава принцеза душевно се разболи. При страшните настапи на болеста, таа многупати сакала да се фрли во оган или во вода. Ниеден лекар не можел да ја излечи, а на девојката ѝ било откриено дека единствено може да ја излечи „детето Трифун“, кое тогаш имало 17 години.
Дознавајќи за необичната моќ на фригиското момче Трифун, царот го повикал да ја спаси неговата ќерка. Царските слуги, по долго барање во Фригија, го нашле момчето покрај езеро како чува гуски. Затоа, тој често на иконите се слика опкружен со гуски. Тогаш, тие го повеле во Рим и тој веднаш ја излекувал. По излекувањето настапила неописива радост во дворот. Царот богато го наградил Свети Трифун, но тој не го задржал добиеното богатство, туку веднаш го разделил на сиромашните, и самиот живеел скромно во своето родно место. Но, по смртта на царот Гордијан, кој бил трпелив спрема христијаните, во 249 година на власт дошол крволочниот цар Дециј Трајан, кој наредил да се прогонуваат христијаните. Сите оние кои не сакале да се одречат, ги фаќале, ги мачеле и убивале.
Светиот маченик не сакал да бега во пустината и пошол кај управникот на покраината Акилин. Тој му наредил да им се поклони на боговите, во спротивно ќе биде подложен на најстрашни маки. Свети Трифун ја одбил неговата наредба и бил одведен во Никеја, по што следувало неговото мачење. Кога виделе дека ни мачењата не помагаат, решиле да го посечат со меч. Но, мачителот претходно наредил да го врзат за еден коњ и така вржан бос да го поведат во планината. Од силниот мраз и студ почнале да му отпаѓаат меса и прстите од нозете, но тој тоа го трпел без збор и, наместо протест, од усните на овој маченик се слушнала молитвата за гонителите: „Господи не им го пишувај ова за грев“. Најпосле, на денот кога требало да биде погубен, св. Трифун ја предал душата пред џелатот да го стави мечот на неговиот врат. Тоа се случило на 14 февруари 250 година. Христијаните од ова место го зеле телото на маченикот и го пренеле во неговото родно место. Еден дел од светите мошти денес се наоѓаат во Москва, во храмот посветен на Светиот маченик Трифун.
Култот на св. Трифун
Православната црква го слави св. Трифун како поим за младост и доследност кон христијанските традиции. На иконите, тој е претставен или со сорче за режење лозје или со наметка како чувар на гуски. Православната црква неговиот ден го чествува на 1 февруари според јулијанскиот календар, т.е. на 14 февруари, според грегоријанскиот календар како ден на лозарите и градинарите, а тој се смета и како покровител на меанџиите. Традиционално, на 14 февруари се врши обредното закројување на лозјето, а некои овој ден го сметаат за последен од зимските и за прв од пролетните празници.
Во некои краишта на Македонија, како Охрид и Прилеп, овој празник е познат и како Св. Трипун-пијаницата. Во повеќето краишта на Македонија, на денот на св. Трифун рано наутро се одело в црква кадешто попот пеел молитва и светел вода. Луѓето зд оваа вода, за која се смета дека е ослободена од демоните и има лековита моќ, а потоа со неа ги прскале лозјата. Во Тиквеш, рано наутро, лозарите оделе во лозјето, каде закројувале неколку лози кои ги полевале со вино, а потоа ги благословувале со зборовите: „Господе, ти давам едно шише со вино за илјада да ни подариш.“ Во Ваташа, пак, лозарите се тркалале низ лозјето за така да се тркалаат и бочвите со вино. Во ова село било обичај, по закројувањето на лозјето, попот да забоде запалена гламја во дворот на црквата, со цел да се забрза заминувањето на зимата.
Грамада (Челопеци)
Грамада — археолошко наоѓалиште во кичевското село Челопеци. Претставува вила рустика од доцноантичко време. Се наоѓа во непосредната близина на селото, од источната страна, во северниот дел на блокот на стопанството „Крушино“, каде се гледаат грамади од градежен материјал. Меѓу него се издвојуваат повеќе обработени парчиња од обичен камен и црвеникав мермер. Според кажувањето на мештаните, биле најдени и плочи со натписи. По површината има фрагменти од керамички садови, тегули и имбрекси.
507 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5001 и 5002 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4243 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3253 и 3254 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 246.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 507 година се протега во 2129 и 2130, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2189 и 2190 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 36. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1163 и 1162 исламска година пред хиџра.
507 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 507. година пред новата ера, 507. од првиот милениум п.н.е., 7. од 6 век п.н.е. и осма од 500-тите п.н.е.
Црква „Св. Талалеј“ - Горно Крушје
Свети Талалеј — главна селска црква во поречкото село Горно Крушје.
Црквата е сместена во самото село. Споена со црквата се наоѓа и самата камбанарија.
Лавце
Лавце — село во Општина Тетово, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долни Полог, во источните падини на Шар Планина, оддалечено 3,5 километри северозападно од Тетово.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лавце живееле 85 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лавце имало 72 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година селото било дел од Селечка општина со центар во Шипковица и имало 8 куќи со 65 жители, сите Македонци.
На пописот од 2002 година, селото имало 298 жители, од кои 296 Албанци и 2 Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 313 жители, од кои 311 Албанци и 2 лица без податоци.
Родови
Лавце некогаш било чисто македонско село.
Изборно местo
Во селото постои избирачкото место бр. 1998 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 297 гласачи.
Редовни настани
Во село Лавце постои повеќедецениска традиција во одржувањето на следните настани:
Селен монохлорид
Селен монохлорид е неорганско соединение со формулата Se 2 Cl 2. Иако се нарекува селен монохлорид, поописно име може да биде дизелен дихлорид. Тоа е црвено-кафеава, мрсна течност која бавно се хидролизира. Постои во хемиска рамнотежа со SeCl <sub id="mwCw">2, SeCl 4, хлор и елементарен селен. Селен монохлорид главно се користи како реагенс за синтеза на соединенија што содржат Se.
Структура и својства
Селен монохлорид има поврзаност Cl-Se-Se-Cl. Со нерамна структура, има C2 молекуларна симетрија, слична на водород пероксид и сулфур монохлорид. Должината на врската Se-Se е 2,23 Å, а должината на врската Se-Cl е 2,20 Å. Диедралниот агол е 87°.
Подготовка
Раните патишта до селен монохлорид вклучуваа хлорирање на елементарниот селен. Подобрен метод вклучува реакција на мешавина од селен, селен диоксид и хлороводородна киселина:
Од реакционата смеса се таложи густ слој на селен монохлорид, кој може да се прочисти со негово растворање во испарувана сулфурна киселина и повторно таложење со хлороводородна киселина. Вториот метод за синтеза вклучува реакција на селен со олеум и хлороводородна киселина:
Суровиот селен монохлорид се отстранува преку сепараторна инка. Селен монохлорид не може да се дестилира без распаѓање, дури и при намален притисок.
Во растворите на ацетонитрил, тој постои во рамнотежа со SeCl 2 и SeCl 4. Селен дихлорид се разградува до монохлорид по неколку минути на собна температура:
Реакции
Селен монохлорид е електрофилен селенизирачки агенс, и затоа реагира со едноставни алкени и дава бис ( β -хлороалкил) селенид и бис(хлороалкил)селен дихлорид. Ги претвора хидразоните на попречените кетони во соодветните селенокетони, структурни аналози на кетоните при што атомот на кислород се заменува со атом на селен. Конечно, соединението е искористено за воведување на премостувачки селенски лиганди помеѓу металните атоми на некои комплекси на железо и хром карбонил.
Рибница (Пивка)
Рибница (словенечки: Ribnica) — населба во Општина Пивка во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Бесплатни семрежни клубови во Република Македонија
Бесплатните семрежни клубови се отворени согласно проектот „Светот на дланка” во рамките на програмата на Владата на Република Македонија во областа на информатичко општество преку кој се обезбедуваат бесплатни семрежни (интернет) услуги и приближување на информациско - комуникациските технологии до граѓаните. Според програмата и динамиката на проектот, досега во два наврати во повеќе градови низ Република Македонија беа отворени бесплатни семрежни клубови со што им се овозможи на сите заинтересирани граѓани слободен пристап до семрежјето и користење на останатите услужни компјутерски апликации за професионални или лични потреби. Проектот има за цел намалување на дигиталниот јаз меѓу населението во Република Македонија, зголемување на навелгувањето на семрежјето и вклученоста на граѓаните во информатичкото општество.
Согласно програмата за работа, во клубовите се вработени вкупно 32 информатичари, кои покрај завршено соодветно образование имаат и понапреднати познавања од областа на информатиката, со што се подготвени стручно да ги извршуваат секојдневните обврски од работата (одржување на комјутерите, техничка помош на посетителите итн.).
Отворени бесплатни семрежни клубови во Република Македонија
Во првата фаза, во 2007 година беа отворени семрежни клубови (по еден) во 15 поголеми градови во Република Македонија, и тоа во Скопје, Битола, Охрид, Прилеп, Тетово, Гостивар, Кичево, Куманово, Крива Паланка, Кочани, Неготино, Демир Капија, Кавадарци, Ресен и Гевгелија.
Симбол на верата
Симбол на верата (службено: Символ на верата, од σύμβολον) — систем на основните начела и верувања на православното христијанство.
Бесплатни семрежни клубови во Република Македонија
Отворени бесплатни семрежни клубови во Република Македонија
Во втората фаза, во 2009 година дополнително беа отворени уште 7 нови семрежни клубови, во следните градови: Дебар, Кратово, Крушево, Македонски Брод, Радовиш, Свети Николе и Штип, при што се води сметка за регионалното опслужување на корисниците на семрежјето.
Симбол на верата
Христијански симболи на верата
Во христијанството, под симболи на верата традиционално се сметаат кратките излагања на црковните догмати.
Некои богослови го изведуваат симболот на верата од сопственото излагање на верувањата, т.е од излагањата на христијанските вероученија кои произлегуваатод Вселенските собори, или пак како исповедања на верата на одделни лица. Симболите на верата секогаш се одликуваат по нивната краткост; тие само ги излагаат, во аподиктски облик, основните и неоспориви темели (догмати) на христијанството, без обид да тие се докажат, туку како предмет на вера.
Бесплатни семрежни клубови во Република Македонија
Обуки
Покрај секојдневното сервисно опслужување со семрежни услуги, во бесплатните семрежни клубови во неколку наврати се реализираа бесплатни обуки за работа со компјутери. Обуката ја изведуваа квалификувани информатичари-демостранти, а согласно потребите на слушателите предавањата се изведуваа на македонски и албански јазик. Исто така, се обрнува внимание и за приоритетна застапеност на слушателите од социјално загрозените категории како и на лицата со посебни потреби. Во 2012 година обуките ги посетиле 1067 лица. Покрај бесплатните обуки за работа со компјутери, во мај 2013 година, во семрежните клубови започна прв циклус на обуки за изработка и објава на содржини на Википедија.
Симбол на верата
Историја на христијанските симболи на верата
Во темелот на христијанството лежи верувањето дека Бог, заради спасение на човештвото од товарот на прародителскиот грев, го испратил својот Син Исус Христос на земјата, кој се воплотил отсекогаш Дева Марија и Светиот Дух, кој заземал човечки облик, бил распнат, умрел и воскреснал на третиот ден, победувајќи ја смртта.
Првите црковни отци ги излагале ученијата на Исуса Христа и неговите апостоли пред своите ученици, воспоставувајќи ја основата на пастирската дејност, која се означува со зборовите πιστις κάνων αληθεία, regula veritatis и влегла во составот на христијанската disciplinae arcanae. Самите црковни отци неретко забележуваат дека πιστις, или regula fidei им била предана ним од апостолите кои, пак, ја примиле лично од Христа. Писменото излагање на некои детали околу таа regula fidei прво се појавуваат околу 140 година по Христа, во евангелската формула за крштевање (во името на Отецот и Синот и Светиот Дух) и натписите на Тертулијан, Кипријан, Фирмилијан Ќесариски и канонот на коптската црква.
Првиот праобраз на симболот на верата се појавува кај апостолот Павле, кој запишал:
''Јас најпрвин ви ја пренесов најважната порака, онака како што и мене ми беше пренесена: Христос умре за нашите гревови, согласно со предвестувањето запишано во Светото Писмо;беше погребан и воскресна на третиот ден, согласно со предвестувањето запишано во Светото Писмо. Воскреснатиот Христос му се јави на Петар и на дванаесетте апостоли, а подоцна и на повеќе од петстотини Негови следбеници заедно, од кои повеќето сè уште се живи, иако некои веќе починаа. Потоа му се јави на Јаков, а на крајот повторно на сите апостоли (1 послание до Коринќаните, 15:3-7).''
Руфин Аквилејски и Маркел Анкирски го превеле Староримскиот симбол на верата на латински (Руфин) и грчки (Маркел) јазик. Претходник на староримскиот симбол е Апостолскиот симбол на верата.
Руфин го пронашол и таканаречениот Апостолски симбол на верата, напишан на латински јазик. При преведувањето на овој симбол на верата, Руфин утврдил дека тој е изворниот текст на симболот, составен од апостолите на Ерусалимскиот собор.
Според историските податоци, апостолите пред овој собор имале сопствени симболи на верата, согласно потребите на местата на коишто тие проповедале. Но, на соборот одлучиле да заеднички состават еден образец на верата, кој би им служел како одбрана од можните недоразбирања при проповедите и пастирската служба. Тие го нарекле овој колективен документ Симболот на верата, укажувајќи дека тој претставувал сумација на ученијата кои ги проповедале сите апостоли.
Пронајдениот симбол Руфин го нарекува апостолски, затоа што секој збор во него бил предан од апостолите (1 Коринќаните 9, Дела апостолски 15), односно затоа што ја содржи верата која несомнено ја проповедале апостолите.
Но, затоа што пред него апостолите ги проповедале сопствените симболи на верата, овој симбол не може да се нарече единствен апостолски.
Римокатоличката црква  го смета апостолскиот симбол на верата како еден од најважните христијански симболи, дотаму што в целост го вклучува во розариската молитва. Зборот апостолски, според нивните современи толкувања, означува дека симболот ја исповеда верата онака како што ја проповедале апостолите, но не и дека тој произлегол од нивните пера.
Самиот Рубинов текст на апостолскиот симбол, очистен од премисите на аквилејското уредништво, содржи четири текстови на тој симбол според четири различни читања. Современиот текст на овој симбол првпат се среќава во записите на источната црква некаде околу шестиот век.
Од гледиштето на православието, основниот документ на христологијата е Халкидонскиот симбол на верата, додека во тријадологијата за главен симбол се смета Никејско-Цариградскиот. Овие симболи прво биле составени на Никејскиот собор, во 325 г. додека во 381 година на Цариградскиот биле обединети во еден.
Исповедањето на Никео-Цариградскиот симбол е неодвоив дел од светата тајна крштение. При крштевање на новороденчиња, симболот наместо нив го исповеда нивниот кум.
NGC 6345
NGC 6345 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Симбол на верата
Извор на симболот
Самиот назив «Симбол на верата» не се користел во древниот период на црквата; првпат се среќава кај  Амвросие Медиолански, во неговото послание до папата Сирициј Први. Всушност, обичајот да тој се нарекува така е западни обичај, а самиот назив преминал во употреба токму затоа што на грчки значи «Ученија (повелби) на верата».
NGC 6345
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6345 се споменува и како MCG 10-24-115, CGCG 299-65.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Симбол на верата
Извор на симболот
Источните црковни отци и собори не го нарекувале симболот Симбол, но Излагање на верата, или едноставно: Верувам. Во категоријата вероизложение, напишани од одделни богослови, Челцов ги сместува оние на презвитерот Викентије, монахот на Леринскиот монастир, напишани околу 434 година. Вероизложенијата и исповеданијата ги запишале авторитетни јерарси или други учени лица. ☃☃ За симболи на верата, Челцов ги смета следниве:<ul> <li>апостолската вера на ерусалимската црква</li> <li> црковната вера на ќесариско-палестинската црква</li> <li> вселенската вера на антиохиската црква</li> <li> апостолската вера на кипарската и малоазиската црква</li> <li> апостолските догмати на александриската црква и </li> <li> апостолскиот симбол на верата на римската црква</li> </ul>За изворноста на овие симболи и нивното апостолско потекло постојат докази уште од древните времиња. Иринеј и Тертулијан не говорат за овие симболи како за нешто ново, туку како апостолски преданија( 1 Тим. VI, 12; 1 Петр. III, 21). Симболите на верата кои се читаат при крштевањето Тертулијан ги нарекува «правила, од Христа воспоставени, кои не избавуваат од секакви недоумици». Тој сметал дека при крштение се произнесува правилото на верата како одговор на прашањето кое го дава презвитерот кој крштева:  «веруваш ли во она кое Господ го открил во Евангелијата?».
NGC 6345
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6345 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 6345 има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Симбол на верата
Извор на симболот
Кирил Ерусалимски го нарекува симболот на верата на ерусалимската црква «света и апостолска вера»; Макарије Ерусалимски, по ликот на Геласиј Кизически, на Никејскиот собор го нарекол ерусалимскиот симбол на верата «апостолската неизменета вера, која ја штити црквата Христова по начелата и преданијата на  Господа преку апостолите од колено на колено и  ќе ја штити во век и векови».
NGC 6345
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 15 м 23,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 21' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Симбол на верата
Извор на симболот
Јован Касијан го смета текстот на антиохискиот симбол на верата како изложената вера на целата црква, како една вера за сите. Александар, епископот александриски, го нарекува александрискиот симбол на верата «апостолските догмати на црквата».
NGC 6345
Други поделби
Проучување на NGC 6345 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59945. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 52; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3895. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 765.
Симбол на верата
Симболот на верата во богословието
Единствениот ран симбол на верата на кого му било дадено посебно име бил апостолскиот. Светото предание го припишува на дванаесетте апостоли: тоа тврди дека секој од нив напишал по еден дел од симболот на верата. Иако не се знае со сигурност дали тој навистина настанал така, тој е сепак доволно древен за да да биде вистина. Бил составен речиси в целост врз основите на катехизисот и употребуван при крштевањето на возрасни личности. Во тој облик, тој би можел да биде составен уште во вториот век.
Апостолскиот симбол на верата скоро сигурно бил формулиран како против-одговор на докетизмот и други, слични идеи.
Никејско-цариградскиот симбол на верата
Составен на првиот вселенски собор во Никеја, Мала Азија, во 325 година. Во 381 година бил проширен и дополнет на вториот вселенски собор во Цариград. Бил именувам по местото на кое што се одржал соборот.
Никео-Цариградскиот симбол се користи како во православието, така и во римокатолицизмот. Во вториот случај, тој се користи со дополнението филиокве, т.е тврдењето дека Светиот Дух не произлегува само од Отецот, туку и од Синот.
Јосиф Илковски
Јосиф Илковски (1924, – 30 март 2001, ) — македонски планинар, новинар, писател и публицист. До неговото убиство бил домар на планинарскиот дом „Китка“. Илковски, или меѓу планинарите познат како Чичко Јосиф, на 30 март 2001 година е најден убиен во планинарскиот дом „Китка“. Одговорноста за убиството на Илковски ја презема терористичката организација УЧК.
Убиство
Јосиф Илковски, или меѓу планинарите познат како Чичко Јосиф, на 30 март 2001 година е пронајден мртов со убодни рани во вратот и грбот планинарскиот дом „Китка“. Паралелно со неговото убиство, во март 2001 година започна воениот конфликт во Македонија. Во областа Торбешија каде што се случи убиството важела за една од најмирните подрачја во околината на Скопје. Неколку месеци пред убиството низ населението проструела една вознемирувачка вест дека на подножјето на планината Китка се забележани лица со црни униформи. Но, ваквата вест сепак остана во сферата на шпекулациите и не била официјално потврдена од никого. Се претпоставува дека Илковски бил убиен надвор од Домот, а потоа неговото тело било внесено внатре. Мртвото тело на Јосиф Илковски го открила полицијата откако претходниот ден Петар Бавчаров, претседател на планинарскиот сојуз, го пријавил Илковски за исчезнат бидејќи два дена претходно не можел да стапи во контакт со домарот. Полициската патрола која веднаш по пријавувањето на случајот се упатила кон планинарскиот дом, во канцеларијата го пронашла безживотното тело на Илковски, легнато на стомак и со едната рака свиткана под него, а покрај главата била видлива локва од засушена крв. Се претпоставува дека домарот најпрво бил убиен надвор од куќата бидејќи при увидот во тревната површина е пронајден куп со земја со која се покриени траги од крв, а сè со цел да се прикријат трагите на злосторството. На работната маса, во канцеларијата била пронајдена писмената порака со која се идентификува сторителот - УЧК. Терористот или терориситите на кирилично писмо напишале: „УЧК дојде во шумата“.