cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бела рака
Црна и бела рака
Незадоволни од ситуацијата во земјата, група помлади офицери заговорници од 1903 година решила да учествува во политичкиот живот. Првиот обид бил за време на Босанската криза со анексија, кога Австроунгарија во 1908 година била против одлуката на Берлинскиот конгрес од 1878 година, анектирана Босна и Херцеговина. Иако не успеале ништо да организираат, па дури тогаш било и формирано Здружението за одбрана на народот, предводено од истакнати интелектуалци како Бранислав Нушиќ, Јован Дучиќ и Надежда Петровиќ, незадоволството продолжило поради немањето реакција од државниот врв.
Младите офицери ја обвиниле Народната радикална партија, нејзиниот претседател Никола Пашиќ, па дури и кралот Петар I за тогашната ситуација. Тие конечно успеале да основаат организација наречена Обединување или смрт, која исто така јавно била наречена Црна рака. Тоа се случило во 1911 година.
Сепак, не сите помлади офицери се приклучиле на организацијата. Само една година по нејзиното основање, било создадена уште една организација на млади офицери наречена Бела рака. Таа имала за цел да го намали влијанието на првобитната организација со вртење и користење на престолонаследникот Александар Караѓорѓевиќ против нив. Во тоа успеале да го убедат престолонаследникот. Кралот Александар околу себе тој собрал група офицери спротивставени на Црната рака, како што биле полковниците Петар Живковиќ, Петар Мишиќ и Јосиф Костиќ. Белата рака го поддржувала престолонаследникот Александар во борбата за власт и против радикалната влада на Никола Пашиќ.
Крајот на Белата рака
Со исчезнувањето на Црната рака во Солунскиот процес, Белата рака непоколебливо ја преземала контролата врз младиот и амбициозен принц Александар. Живковиќ станал командант на гардата на кралот во 1921 година и почнал со неверојатна моќ. Во 1929 година, кралот Александар, заедно со офицерите од Белата рака, организирал државен удар во обид да го контролира растот на националните тензии во земјата (особено во Хрватска) и нестабилноста на Собранието. Живковиќ, сега генерал, бил поставен за премиер. Автократијата била намалена во 1931 година, кога кралот повторно воспоставил некои уставни права кои не успеале целосно да ја остварат својата цел по реформите, а Живковиќ ја загубил својата позиција во 1932 година.
NGC 199
NGC 199 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 199 се споменува и како UGC 415, MCG 0-2-111, CGCG 383-58.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 33,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 8' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 199 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2382. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 13. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Приковци
Приковци — село во Општина Кратово, во околината на градот Кратово.
Географија и местоположба
Селото Приковци се наоѓа во јужниот дел на Општина Кратово, недалеку од градот и од патот Кратово - Шлегово - Пробиштип. Од градот Кратово селото е оддалечено 6 километри во југозападен правец.
Сместено е во подножјето на западната падина на планината Плавица на зарамнетиот дел на преслапот преку кој води патот и границата со Пробиштипско. Кон исток се отвора пространа висорамнина на која се наоѓаат повеќе ниви, ливади и лозја, а на чиј мал рид се наоѓаат и крст и фудбалско игралиште. Приковци е ридско село расположено на надморска височина од 800 метри. .
Куќите на селото се распоредени од двете страни на регионалниот пат при што во горниот дел на падините на Плавица е маалото Врбичани, додека останати маала се Шаиковци и Арсево Маало. Над селото во ридовите избива обилен извор чија квалитетна вода за пиење е спроведена преку водовод кој е изграден пред 20 години.
Местоположбата на Приковци е доста поволна бидејќи кон исток и север се издигнуваат пошумените падини на планината Плавица со помали ливади за пасишта, додека кон запад се отвора пространо поле со обработливо земјиште. Атарот на Приковци зафаќа површина од 6,2 км2, на кој шумите зазаемаат површина од 263 ха, на обработливото земјиште отпаѓаат 204 ха, а на пасиштата 104 ха.
Историја
Наоѓајќи се во познатата рударска област во североисточна Македонија чиишто рудни богатства биле ископувани уште во античките македонски и римски, како и во средновековните византиски и отомански времиња, во селото Приковци и неговата околина имало човечко присуство и организиран живот уште од најдамнешни времиња.
Во пишаните извори Приковци се сретнува во турските пописни даночни дефтери од и  век кога селото потпаѓало под вилаетот Кратово. Во XVI век Приковци имало статус на царски хас и во него живееле 35 македонски христијански семејства и 25 неженети кои произведувале пченица, жито, граор, зелка, грозје, вино, бостан и одгледувале свињи и пчели за што плаќале данок од 4510 акчиња.
Подоцна во 1618/19 селото запишано како Приковче броело 12 домаќинства, а во 1637 имало 14 домаќинства, сите Македонци христијани. Меѓу жителите на соседното село Шлегово постои предание дека порано во селото Приковци живеело и турско население и било турско село. , меѓутоа пишаните извори од крајот на и почетокот на  век го наведуваат Приковци како чисто македонско село со 100 односно 144 жители сите Македонци христијани. Според кажувањето на самите жители на Приковци сегашното село е основано од жители кои се доселиле од осоговското планинско село Врбица на кратовски Лисец пред околу 200 години, а во самото село има родови со потекло од планинските кривопаланечки и пробиштипски села Герман и Барбарево.
Имајќи ја предвид самата стратешки важна местоположба на Приковци на преслапот и важниот пат помеѓу двете области и бројните рударски окна над селото на Плавица, можно е во него да имало турска војска и население. Дополнителено кон оваа претпоставка може да се приложи фактот што на многу места во кои живееле турско и муслиманско население ширум источна и средишна Македонија, по нивното иселување се имаат населено Македонци од православна вероисповед од планинските села во кривопаланечко и на Осогово.
Сепак, староста на селската црква и обновата на црквата „Св. Петка“ на темелите на постара црква, сведочат дека селото од дамнина живеело македонско христијанско население. При описот на Кратовската каза во одделот за топографијата во книгата „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година, македонскиот револуционер Ѓорче Петров дава мал опис и за Приковци. Имено, тој запишал дека Приковци е село со многу лозја и ливади од кои излегува добро сено, расположено заедно со Шлегово во подножјето на Плавица на ½ час од градот Кратово. Во втората половина на XX век, по Втората светска војна селото Приковци бележи значајна изградба, покрај асфалтирањето на патот се изградени и повеќе објекти на општествени установи како училишна зграда, месна канцеларија, задруга и продавница, фудбалско игралиште, а пред 20 години биле изградени и водовод и канализација.
Потекло и значење на името
Името на селото Приковци потекнува и има значење од македонскиот јазик. Во пишаните историски извори селото се сретнува и како Приковче и Прикофче. Потеклото и настанокот на името доаѓа најверојатно од тоа што тука имало ковачници на кои се ковала растопената руда, па со додавката -при името на селото Приковци означува кај ков(ачни)ци. Ова може да се потврди со многубројните рударски јами кои ги има на падината на Плавица над селото од кои се ископувала руда со олово, цинк и злато, како и од остатоците од згура од топената руда на ридот над селото. Имајќи ја поволната местоположба на зарамнето место во подножјето на преслап каде води главниот пат, не е исклучено тука да се обработувала, топела и ковала рудата поради што селото го добило името Приковци. Населението во селото нема некое посебно предание или толкување на името на селото.
Стопанство
Според составот на атарот, местоположбата и условите кои ги нуди околината на Приковци селото има мешовита функција и има поволна стопанска состојба. Од земјоделството најмногу и во најголеми количества се одгледуваат пченка и пченица од житата, компир, лук, како и градинство односно одгледување на пиперки, домати (патилиџани), краставици, кромид во бавчите околу куќите претежно за сопствени потреби. До пред 30 години во селото и пошироката околина се одгледувало и многу тутун како и многу лозја од кои денес се обработува помал дел од кои се произведува познатото кратовско црно вино.
Идеалните услови со бројни ливади и нискостеблеста шума над и околу селото условуваат дел од населението да се занимава и со сточарство односно одгледување на крупен добиток како крави и говеда, а во помала мера и кози. Од турските пописни дефтери од век е познато дека жителите на Приковци произведувале пченица, жито, граор, зелка, грозје, вино, бостан и одгледувале свињи и пчели за што плаќале данок од 4510 акчиња. За занимањето и стопанството на Приковци на крајот на век македонскиот револуционер Ѓорче Петров запишал дека тоа има многу лозја и ливади од кои излегува добро сено.
На планината Плавица и ридовите над селото има многубројни јами од рудници и остатоци од згура, а и во моментот англиско-македонска компанија врши истражувања на рудните наоѓалишта на овој предел. Дел од населението се е вработено и во рударскиот комбинат „Силекс“ и блискиот рудник „Добрево“ во Пробиштипско. Поради поволната сообраќајна положба на селото некои негови жители се занимаваат и со услужни дејности како превоз на стока и патници со камиони и автобуси. Во селото работи и продавница. Повеќе куќи во селото се новоизградени, убаво и модерно опремени и уредени што сведочи за релативно добрата економска состојба на жителите на Приковци.
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 75 жители, од кои 74 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Во селото Приковци живеат исклучиво Македонци од православна христијанска вероисповед. Родови кои живеат во селото се: Врбичани кои имаат свое маало во горниот дел на селото и се првите доселеници кои го основале селото преселувајќи се од селото Врбица кое се наоѓало на падините на Осогово под врвот или огранката наречена Лисец над Кратово. Други македонски родови и семејства кои живеат во селото се: Автовци доселени од кривопаланечкото село Герман, Грковци, Шаиковци, Арсеви, Додеви, Насевски, Панови, Јакимови, Каровски, Ивановски, Естатиеви, Таскови, Младеновски, Максимови, Илиеви/Илиевски, Стефанови, Сентови, Аневски, Костадинови, Богданови.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Кратово, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кратово. Селото припаѓало на општината Кратово и во периодот 1955-1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Кратовска градска општина, во која покрај градот Кратово, се наоѓале и селата Близанци, Горно Кратово, Емирица, Железница, Живалево, Кавран, Кнежево, Којково, Куново, Мушково, Нежилово, Приковци, Туралево, Филиповци и Шлегово. Во периодот 1950-1952 година, селото се наоѓало во рамките на тогашната Општина Шлегово, во која покрај Приковци се наоѓало и селото Шлегово.
Иселеништво
Од селото Приковци има иселеници во соседното село Шлегово, Кратово, Пробиштип, Штип, Скопје и Куманово.
Црква „Св. Атанасиј“ - Јанчишта
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква кај селото Јанчишта, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на 3 км источно од Јанчишта, на источниот брег на реката Мегленица. Била гробишен храм сè до средината на XX век. Градбата претставува еднокорабна црква без нартекс, со полукружна апсида и трем на јужната страна и дрвен покрив со аблација на тесните страни. Влезот е од југ.
Фреските во внатрешноста се изработени во две фази. Постари се оние на светците во долното подрачје на жртвеникот и се од XVIII век. Подоцнежни се евангелските сцени, литургиските во жртвеникот и Второто пришествие на јужниот ѕид, насликани врз стариот живопис. Вторите се од 1860 – 1880 г. и по стилот му се припишуваат на зографот Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис) од Пазар, кој меѓу 1864 и 1870 г. работел на „Св. Ѓорѓи“ во Сарбегово, во 1877 г. на „Св. Никола“ во Корнишор, а во 1878 г. на „Св. Спас“ во Тодорци.
Иконостасот е од првата фаза на храмот, насликан во три бои и плитко изрезбан со богати растителни и животински украси. Зачувани се три царски икони од XVIII – XIX век.
Црквата е прогласена за историски споменик на 10 јули 1995 г.
Херенгосерштет
Херенгосерштет (Herrengosserstedt) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 е дел од општината Ан дер Постштрасе.
NGC 6587
NGC 6587 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6587 се споменува и како UGC 11166, MCG 3-46-20, CGCG 113-31, NPM1G +18.0533.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6587 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6587 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 13 м 50,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 49' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 21°.
Други поделби
Проучување на NGC 6587 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61607. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 159; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1575. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 529.
Факторизација
Во математиката, факторизација или факторирање е разложување на еден објект (на пр. број, полином или матрица) во производ од други алгебарски изрази (чинители или фактори), кои потоа може да се помножат за да се добие изворниот објект. На пример, бројот 15 се разложува на прости броеви како 3 × 5, а полиномот x2 − 4 може да се разложи на (x − 2)(x + 2). Во сите случаи добиваме производ од поедноставни објекти. Ако еден полином не може да се претстави како производ на два или повеќе цели изрази (мономи или полиноми), го нарекуваме „прост“ или „неразложлив“.
Целта на факторизацијата е сведување на „основно градиво“, како на пр. броеви во прости броеви или полиноми во неразложливи полиноми. Факторизацијата на цели броеви се води по основната теорема на аритметиката, а факторизацијата на полиноми е покриена во основната теорема на алгебрата. Односот на коефициентите на еден полином со неговите корени е даден со Виетовите формули.
Спротивно од факторизација на полиномите е расчленувањето, множењето на полиномните содржатели (фактори) во „расчленет“ полином, кој се запишува едноставно како збир.
Факторизацијата на големи цели броеви е мошне тежок проблем. Не постои метод за брзо и лесно факторирање на вакви броеви. Токму оваа сложеност наоѓа примена во алгоритмите за асиметрична криптографија како RSA.
Една матрица исто така може да се сведе на производ од матрици од посебни видови, за згодна примена во каде тие облици се поподобни. Поважен пример е употребата на ортогонална или унитарна и триаголна матрица. Постојат различни видови: QR разложување, LQ, QL, RQ, RZ.
Друг пример е факторизацијата на функција како композиција од други функции со извесни својства; на пример, секоја функција може да се смета за комопзиција на сурјективна функција со инјективна функција. Оваа ситуација се воопштува со системи на факторизација.
Цели броеви
Според основната теорема на аритметиката, секој позитивен цел број поголем од 1 има единствена проста факторизација. Целиот број можеме да го сведеме (факторираме) на простите броеви од кои се состои со помош на алгоритам. Броевите што се многу големи немаат познати делотворни алгоритми.
Квадратни полиноми
каде \alpha и \beta се двата корена на полиномот, извлечени со квадратната формула.
Полиноми разложливи на цели броеви
каде и
Нека е дадено 2x2 − 5x + 2 = 0. Бидејќи a = 2, а mn = a, mn = 2, што значи дека од m и n, едното е 1, а другото е 2. Сега имаме (2x + p)(x + q) = 0. Бидејќи c = 2 и pq = c, pq = 2, што значи дека од p и q, едното е 1, а другото е 2 или едното е −1, а другото е −2. Правиме обид со заменување на 1 и 2, и −1 и −2, со p и q (применувајќи ги pn + mq = b), па гледаме дека 2x2 − 5x + 2 = 0 се разложува на (2x − 1)(x − 2) = 0, и ги добиваме корените x = {0.5, 2}
Напомена: Брз начин да провериме дали вториот израз во биномот треба да е позитивен или негативен (во примерот 1 и 2, и −1 и −2) е да ја провериме втората операција во триномот (+ или −). Ако е +, тогаш ја проверуваме првата операција: ако и таа е +, тогаш изразите се позитивни, а ако е −, изразите ќе бидат негативни. Ако втората операција е −, тогаш ќе има еден позитивен и еден негативен израз; едиствениот начин да утврдиме кој е позитивен, а кој негативен е со обид и проверка.
Ако еден полином со целобројни коефициенти има дискриминанта што е правилен квадрат, тој полином е разложлив на цели броеви.
На пример, даден е полиномот l 2x2 + 2x − 12. Ако ги замениме вредностите од изразот во квадратната формула, дискриминантата b2 − 4ac станува 22 − 4 × 2 × −12, што е еднакво на 100. 100 е правилен квадрат, што значи дека полиномот 2x2 + 2x − 12 е разложлив на цели броеви; негови фактори се 2, (x − 2), и (x + 3).
Ако го погледаме полиномот x2 + 93x − 2. Неговата дискриминанта, 932 − 4 × 1 × (−2), е еднаква на 8657, што не е правилен квадрат. Затоа x2 + 93x − 2 не може да се разложи на цели броеви.
Правилни квадратни триноми
Некои квадратни равенки може да се факторизираат во два идентични бинома. Ваквите квадратни равенки се нарекуваат правилни квадратни триноми. Се факторираат на следниов начин:
и
Збир/разлика на два квадрата
Друг позастапен начин на алгебарско факторирање е добивањто на „разликата на два квадрата“. За оваа цел ја применуваме формулата
кај секои два израза, без разлика дали се правилни квадрати. Ако двата израза се одземаат, тогаш едноставно се применува формулата. Ако се собираат, двата бинома добиено со факторирањето ќе имаат по еден замислен израз. Оваа формула може да се претстави како
На пример, 4x^2 + 49 се разложува на.
Факторизација со групирање
Друг начин на факторирање на некои полиноми е со групирање. Факторирајќи го триномот со алгоритам се ослободуваме од нагаѓањето при решавањето.
Изразите во полиномот ги ставаме во две или повеќе групи, каде секоја група ја факторираме по познат метод. Резултатите понекогаш можат да се искомбинираат за да се добие уште поедноставен израз. На пример, за да го факторираме полиномот
Групирајќи слични изрази,
Го извлекуваме биномот
Метод AC
Изразите погоре имаат заеднички фактори што можат да се извлечат за да го поништиме содржателот, ако не е 1. На пример, да го погледаме квадратниот полином:
Разлика на два четврти степена
Друга формула е разликата на два четврти степена, што гласи
Збир/разлика на два петти степена
Друга формула за факторирање е збирот или разликата на два петти степена. Збирот може да се претстави како а разликата како
Збир/разлика на два шести степена
Друга формула за факторирање е збирот или разликата на два шести степена. Збирот може да се претстави како а разликата како
Збир/разлика на два седми степена
Друга формула за факторирање е збирот или разликата на два седми степена. Збирот може да се претстави како а разликата како
Разлика на nта степени
Оваа факторизација може да важи за секој позитивен целоброен степен n, користејќи геометриска низа. Забележуваме дека и множиме со факторот (x -1), го добиваме бараниот резултат. Во општ облик како погоре, можеме да го замениме x со a/b и да ги помножиме двете страни со b n. Вака го добиваме општиот облик за разликата на два nта степена: Аналогниот збир на два nта степена зависи од тоа дали n е парен или непарен. Ако n е непарен, b може да се замени со -b во горенаведената формула. Ако n е парен, обликот е малку помакотрпен.
Марне
Марне (Marne) — град во округот Дитмаршен, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоша близу брегот на Северното Море, околу 30 километри јужно од Хајде и 25 километри североисточно од Куксхафен.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Марне-Северно Море.
Име
Марне бил спомнат во век како Мирне (Myrne), во  век како Роден Мерне (Roden Merne) и Роден Маре (Roden Marre). На почетокот на век се појавило името Марне, освен во 1559 година Мерне. Името потекнува од старосаксонскиот јазик и означува „населба на висок брег“ (Siedlung am hohen Ufer).
Ново време
На 1 октомври 1891 година, Марне ги добил градските права и се одвоил од тогашната Црковна парохиска општина Марне.
Збратимени градови
Марне е збратимен со следниве градови:
Битка кај Хазир
Битката кај Хазир се одвила во јуни 637 година помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.
Позадина
По освојувањето на Ерусалим, калифот Омер се вратил во Медина и следејќи ги неговите упатства, Јазид се упатил кон Кесарија и уште еднаш започнал опсада. Додека Амр и Шарабил марширале кон Палестина и Јордан, Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид со армија од околу 17,000 војници заминале од Ерусалим со задача да биде освоена северна Сирија. Абу Убаид заминал кон Дамаск кој бил под муслиманска власт, а од таму кон Емеса. По неколку дена тие пристигнале пред Хазир, место кое се наоѓа недалеку од Кинасрин. Византискиот командант на Кинасрин бил Менас, кој бил истакнат војник. Тој знаел дека кога решил да не се повлече кон Анадолија, дека еден ден неговите земји некогаш ќе бидат нападнати и дека ќе мора да се предаде, бидејќи немало никаква помош од императорот. Поради тоа, тој решил да преземе офанзива пред муслиманските сили да пристигнат кон градот. Така со сила од околу 70,000 војници тој започнал напад.
Работничка партија за марксистичко обединување
Работничка партија за марксистичко обединување (Partido Obrero de Unificación Marxista, Partit Obrer d'Unificació Marxista) или позната под матичната кратенка ПОУМ била шпанска комунистичка политичка партија создадена за време на Втората Шпанска Република и воглавно била активна за време на Шпанската граѓанска војна. Партијата била создадена со спојување на троцкистичката Комунистичка левица на Шпанија и Работничкиот и земјоделски блок. Англискиот писател Џорџ Орвел бил активист на, односно служел во, партиската милиција и бил сведок на сталинистичката репресија врз движењето, настани кои му ги формирале неговите анти-тоталитарни ставови.
Создавање
Во 1935, ПОУМ била создадена како комунистичка опозиција на сталинистичката форма на комунизам која била промовирана од СССР, од револуционерите Андрес Нин и Хоакин Маурин. Нин бил под силно влијание на идеите на Леон Троцки, особено неговата теза за „постојана револуција“. Партијата се создала со спојување на Комунистичка левица на Шпанија и Работничкиот и земјоделски блок на Шпанија.
Позиција
Партијата пораснала дури и поголема од официјалната Комунистичка партија на Шпанија, и во рамките на целата Шпанија и во Каталонија и Валенсија. ПОУМ била голем критичар на Народниот фронт на Шпанија и неговата стратегија режирана од Сталин и Коминтерната. Сепак, партијата учествувала во Шпанскиот народен фронт кој бил под иницијатива на Мануел Азања, лидер на Републиканската акција. ПОУМ се обидела да имплементира некои радијални политики како дел од Народниот фронт, но биле одбиени од централистичките фракции.
Џорџ Орвел, кој се борел во редовите на партиската милиција, изјавува дека членството на партијата било околу 10.000 во јули 1936 година, 70.000 во декември 1936 и 40.000 во јуни 1937 година. Сепак Орвел напоменува дека изворите на партијата можеби даваат претерани бројки.
Меѓународни врски
ПОУМ бил член на Лондонското Биро на социјалисти и централни марксисти, кои ги одбиле и реформизмот и Втората интернационала, како и про-московските ориентации на Третата интернационала.
Виктор Пасков
Виктор Маринов Пасков (10 септември 1949 – 16 април 2009) ― бугарски писател, музичар, музиколог и сценарист.
Животопис
Пасков е роден во главниот град Софија, а средно училиште завршил во градот. Дипломирал на денешниот Колеџ за музика и театар „Феликс Менделсон“ во Лајпциг, Германска Демократска Република во 1976 година и бил дел од неколку џез бендови. Виктор Пасков бил во Германија како композитор, оперски пејач и критичар до 1980 година, кога станал книжевен и музички уредник во издавачката куќа „Софија прес“, на функцијата што ја извршувал до 1987 година. Во 1987 година, Пасков се приклучил на Филмското студио Бојана како уредник и сценарист.
Годините од 1990 до 1992 година Пасков ги поминал во Париз, Франција. Работел и како директор на Бугарскиот културен центар во Берлин од 2002 до 2004 година. Пасков починал од рак на белите дробови во Берн, Швајцарија, на 59-годишна возраст. Погребан бил на Централните софиски гробишта.
Раните песни на Пасков биле објавени во списанието Родна реч во 1964 година. Неговата прва книга Малолетнички убиства (бугарски: Неврални убиства) била објавена во 1986 година. Виктор Пасков има напишано и пет други книги и четири сценарија.
Неговата втора и веројатно најпозната книга, Балада за Георг Хених, објавена во 1987 година, ја освоила наградата за странска книжевност на изложбата на книги во Бордо. Во новелата сместена во Софија од 1950-тите, квазисаможивотописниот лик Виктор ја раскажува приказната за еден постар чешки емигрант, мајсторот лутиер Георг Хених. Осиромашен и осамен, отфрлен од неговите поранешни чираци, но прифатен од семејството на Виктор, вештиот изработувач на виолини му ги пренесува на младиот Виктор вредностите на уметноста, верата и љубовта, доблести кои сериозно недостасуваат во финансиски и културно сиромашното соседство Софија во раните години на комунизмот.
Виолета Бојковска
Животопис
Бојковска е родена во Велес во 1990 година. Магистрирала кривично право на Правниот факултет „Јустинијан I“. Живее во Скопје, а работи како уредник на дигитална содржина и како дигитален маркетинг-менаџер.
Творештво
Бојковска пишува поезија и кратки раскази. Нејзината прва книга е поетската збирка „Нијанси на сиво“. Во 2019 година ја објавила збирката раскази „Барем наутро“, а нејзините раскази се застапени и во збирката „Очудувања“.
Механички систем
Механички систем – збир од материјални тела - предмети чие движење го проучуваме. Доколку постојат само меѓусебни интеракции, велиме дека механичкиот систем е изолиран.
Сормланд (музеј)
Музеј Сормланд е културно-историски музеј во Седерманланд, Шведска. Институцијата е одговорна за зачувување и спроведување разни истражувања во областа на културната историја и археологија на местото вклучувајќи го и средновековниот град Никепинг.
Од почеток, музејот се наоѓал во замокот Никепинг на реката во центарот на Никепинг. Во 2018 година, биле отворени нови простории за музејот во Никепинг. Новиот објект содржи колекции со повеќе од 70.000 предмети, заедно со библиотеки, концертни сали, сали за предавања и работилници.
Ханасорски поход
Канасорскиот поход претставувал напад на ерменските ајдуци на чело со Ерменската револуционерна федерација против курдските племиња на 25 јули 1897 година како последица од масакрот над населението во Ван во 1896 година кога од страна на курдските племиња биле убиени голем број на Ерменци кои требало да се повлечат кон Персија. Овој настан следувал по една година од зазимањето на Отоманската банка. Курдите биле опседнати во областа на Канасор. Во раните утрински часови на 25 јули 1897 околу 250 револуционери ги нападнале позициите на курдските племиња по кое биле убиени сите мажи а биле поштедени единствени жените и децата.
Кралство Грција
Владеењето на кралот Отон (1832–1862)
Лондонскиот протокол, со кој Грција станала независна држава, не значел и решавање на проблемите во неа. Изборот на крал на Грција воопшто не бил лесен. Според договорот помеѓу големите сили во 1830 година, за грчки крал требало да биде избран Леополд Саксен Кобуршки, но тој набрзо ce откажал од тронот, на кој воопшто на стапнал. Состојбата во Грција уште повеќе ce искомплицирала по убиството на Јоанис Каподистријас во 1831 година. Тоа било знак за големите сили поинтензивно да ce вмешаат во грчките внатрешни работи. Трите сили-заштитнички биле заинтересирани за обезбедување стабилен режим во Грција, кој нема да бара добивање на територии. Конечно, во 1832 година големите сили го решиле и проблемот со изборот на нов грчки крал. Со членот 1 од договорот помеѓу Англија, Франција, Русија и Баварија од 7 мај 1832 година за нов грчки крал бил поставен Фридрих Отон, вториот син на баварскиот крал. Новиот грчки крал, според членот 3 од договорот, ќе ja носи титулата крал на Грција, a не на Грците. Тоа значело дека тој не е крал и на оние Грци што останале да живеат во рамките на османлиската држава. Со тоа големите сили, кои влијаеле врз изборот, сакале да избегнат османлиски протести и негодувања.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 400 метри
300 метри за жени на Светско првенство во атлетика 2011 се одржаа на стадионот Тегу на 27, 28 и 29 август.
Прелиминации
Квалификации: Првите 4 од секоја група (Q) и следните 4 најбрзи продолжуваат (q) во полуфиналето.
Полуфинале
Квалификации: Првите 2 од секоја група (Q) и следните 2 најбрзи продолжуваат (q) во финалето.
892 Зелигерија
892 Зелигерија — астероид во орбита околу Сонцето кој е откриен од срана на германскиот астроном Макс Волф на 31 мај 1918 година во Хајделберг и имал привремена ознака 1918 DR. Наречен е по германскиот астроном Хуго фон Зелингер.
Фотометриските набљудувања од опсерваторијата „Оакли“ во Тере Хоут, Индијана во 2007 година бил искористени да се создаде светлинска крива за 892 Зелигерија. Астероидот имал вртежен период од 15,78 ± 0,04 h и промена на светлинската величина од 0,35 ± 0,07 од m.
NGC 6588
NGC 6588 — астеризам во соѕвездието Паун, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6588 се споменува и како ESO 103-**14, chain of 20 сtars.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6588 е од видот *Grp.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 21 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -63° 48' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 6588 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 455; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9076. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Список на државни водачи во 1836 година
Ова е список на државни водачи во 836 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
435 Ела
435 Ела — вообичаен астероид од главниот појас.
Откриен од германскиот астроном Макс Волф и Арнолд Швасман на 11 септември 1898 година во Хајделберг.
Клостерхезелер
Клостерхезелер (Klosterhäseler) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 е дел од општината Ан дер Постштрасе.
Холенштет
Холенштет (Hollenstedt) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 25 километри југозападно од Хамбург и 12 километри јужно од Букстехуде.
Мангаревски јазик
Мангаревски јазик — полинезиски јазик кој се зборува на островите Мангарева во Француска Полинезија. Јазикот го зборуваат околу 1.600 жители. Околу 50 до 60% јазикот е лексички сличен со тахитскиот. Покрај тахитскиот, хавајскиот е исто така сроден со мангаревскиот.
Холенштет
Холенштет претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Прв Њутнов закон
Прв Њутнов закон е закон којшто го поставил англискиот физичар Исак Њутн, а гласи: Секое тело, кое се разгледува како материјална точка, ја задржува состојбата на мирување или рамномерно праволиниско движење се дотогаш додека некое друго тело не го принуди да ја промени таа состојба. Се нарекува и закон за инерција.
Холенштет
Местоположба
Холенштет се наоѓа западно од Харбуршките ридови, во близина на автопатот А1.
Прв Њутнов закон
Закони на Нютон
NGC 200
NGC 200 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 200 се споменува и како UGC 420, MCG 0-2-112, CGCG 383-60, IRAS 00370+0236.
Откривање
Објектот е откриен на 25 декември 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 200 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 200 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 34,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 53' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 161°.
Други поделби
Проучување на NGC 200 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2387. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 13. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Марсовскиот Ловец
Марсовскиот Ловец (Martian Manhunter), се сретнува и како Ловецот од Марс или Марсовецот, вистинско име Џ'он Џ'онз (англ. J'onn J'onzz) — измислен суперхерој во стриповите на DC Comics. Првпат се појавил во Detective Comics #225 во ноември 1955 година. Создаден е од писателот Џозеф Самашсон и уметникот Џо Серта. Во 1998 година се појавила стрип-серија целосно посветена на него (автор — Џон Острендер, уметник — Том Мендрејк). Ликот е најпознат по тоа што е еден од основачите и редовните членови на Лигата на правдата.
Тјетеберга
Тjетеберга (РК 737) ― делумно изгубена драма за музика од Антонио Вивалди. Италијанското либрето било дело на Антонио Марија Лукини.
Операта за првпат била изведена во Театарот „Свети Мојсеј“ во Венеција на 16 октомври 1717 година. Операта вклучувала девет арии од други композитори.
Кримска конференција
Кримската конференција, позната и како Конференција во Јалта и под кодното име Аргонаут, се одржала од 4 до 11 февруари 1945 година, и бил втор мултилатерален состанок на лидерите од сојузничките сили од Втората светска војна: Соединетите држави, Обединетото Кралство и Советскиот Сојуз. На неа се разговарало за повоената реорганизација на Германија и Европа. Четирите држави беа претставени од претседателотФренклин Рузвелт, премиерот Винстон Черчил и генералниот секретар Јосиф Сталин, соодветно. Конференцијата се одржала во близина на Јалта на Крим во Советскиот Сојуз, во палатите Ливадија, Јусупов и Воронцов.
Јалта била втората од трите големи воени конференции меѓу сојузничките сили. На неа и претходела Конференцијата во Техеран во ноември 1943 година, а по неа во јули 1945 година се одржала Потсдамската конференција.
Конференција
За време на конференцијата во Јалта, Сојузничките сили веќе ја ослободиле цела Франција и Белгија и се воделе борби на западната граница од Германија. На исток, советските сили биле 65 км од Берлин, откако веќе ги истиснале Германците од Полска, Романија и Бугарија. Поразот на Германија веќе не бил доведуван во прашање. Прашањето било како да се обликува повоена Европа.
Секој од тројцата водачи си имал своја агенда за повоена Германија и за ослободената Европа. Рузвелт сакал Советите да го поддржат во Пацифичката војна против Јапонија, односно за планираната инвазија на Јапонија (Операција августовска бура), како и да учествуваат во Обединетите нации. Черчил се залагал за слободни избори и демократски влади во Средна и Источна Европа, особено во Полска. Сталин барал советска сфера на политичко влијание во Источна и Средна Европа како суштински аспект од стратегијата за национална безбедност на Советите, а неговата позиција на конференцијата ја сметал за силна до мера да може да диктира услови. Според членот од американската делегација и иден државен секретар на САД, Џејмс Ф. Бирнс, „не беше прашање што ќе им дозволиме на Русите да прават, туку што можеме да ги натераме Русите да направат“.
Полска била првата точка на советската агенда. Сталин изјавил: „За советската влада, прашањето за Полска беше прашање на чест“ и безбедност, бидејќи Полска историски служела како коридор за силите кои се обидувале да ја нападнат Русија. Сталин заклучил дека „Полска мора да биде силна“ и дека „Советскиот Сојуз е заинтересиран за создавање на моќна, слободна и независна Полска“. Според тоа, Сталин навел дека за барањата на полската влада во егзил не може да се преговара, а Советите ќе ја задржат територијата на источна Полска што ја анектирале во 1939 година, а на Полска ќе ѝ се надомести со проширување на нејзините западни граници на сметка на Германија. Сталин ветил слободни избори во Полска и покрај тоа што таму веќе имало привремена влада под закрила на Советскиот Сојуз, која неодамна била поставена на полските територии окупирани од Црвената армија.
Советите барале да им се врати Јужен Сахалин, кој Јапонија го одзел од Русија во Руско-јапонската војна од 1905 година, и предавање на Курилските острови од Јапонија. Двете барања биле одобрени од Труман.
За возврат, Сталин ветил дека Советскиот Сојуз ќе се приклучи во Пацифичката војна три месеци по поразот на Германија. Подоцна, во Потсдам, Сталин му ветил на Труман дека ќе го почитува националното единство на Кореја, која делумно ќе биде окупирана од советските трупи. Исто така, Советите се согласиле да се приклучат на Обединетите нации поради тоа што дознале дека постојаните членки на Советот за безбедност ќе има право на вето, што гарантирало дека секоја земја може да ги блокира несаканите одлуки.
Тројцата лидери го ратификувале договорот на Европската советодавна комисија за одредување на границите на повоените окупациски зони во Германија, по една зона за секој од трите главни сојузници. Тие, исто така, се согласиле да ѝ дадат окупациона зона и на Франција за сметка на зоните од САД и ОК, но Де Гол не прифатил француската зона да биде дефинирана со граници утврдени во негово отсуство. Така, тој им наредил на француските сили да го окупираат Штутгарт, како дополнение на зоната која претходно било договорено да ѝ припадне на Франција. Тој се повлекол оттаму откако Американците му се заканиле дека ќе ја прекинат економската поддршка.
Декларација за ослободена Европа
Декларацијата за ослободена Европа била создадена од Винстон Черчил, Френклин Рузвелт и Јосиф Сталин за време на Конференцијата во Јалта. Во неа им се ветувало на луѓето во Европа дека ќе „создадат демократски институции по сопствен избор“. Во декларацијата се ветувало „што е можно побрзо воспоставување на влади преку слободни избори, кои ќе одговорат на волјата на народот“. Тоа е слично на одредбите од Атлантската повелба за „правото на сите луѓе да избираат форма на влада под која ќе живеат“.
Клучни точки
Клучните точки на состанокот биле:
Последици
Биполарниот свет создаден во Јалта со поделбата на Европа на источен и западен блок опстојувал повеќе од 40 години - од говорот на Черчил во Фултон на 5 март 1946 година до распадот на СССР во декември 1991 година. Системот од Јалта почнал да пропаѓа уште во 1980-тите со почетокот на перестројката во СССР во март 1985 година. Земјите од Средна и Источна Европа во 1989 година почнале да го отфрлаат комунистичкиот систем. На 3 октомври 1990 година Германија била обединета.
Надворешни врски
44.46778°N, 34.14333°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 44.46778°N, 34.14333°W
Манастир Рибница во Паштриќ
Манастирот Рибница се наоѓа во Паштриќ, на територијата на општина Мионика, заедно со старото училиште претставува недвижно културно добро како споменик на културата од големо значење.
Игумен на манастирот е Арсеније Јовановиќ.
Историја
Манастирската црква е посветена на Светите Апостоли Петар и Павле. Најстарото споменување на манастирот Рибница, претворен во 1832 година во мирска црква датира од 1657 година. За време на Кожчина краина, црквата била запалена, за да во текот на 19 век биде неколку пати обновувана. Од кои за последното обновување во 1823 година. бил заслужен кнезот Јовица Милутиновиќ. Со доаѓањето на монахот Арсенија Јовановиќ како старешина, на 17 декември 2017 година, манастирот Рибница повторно станал активен машки манастир.
Кнезот Рака Тешиќ (1823) и неговиот син мајор Никола Ракиќ (1854) биле погребани кај оваа црква.
Манастирска црква, денес
Денешната црква е изградена во 1909 година според проектот на архитектот Светозара Ивачковиќ. На основата е испишан грчки крст со пространа олтарна апсида, од надвор со тространа, а од внатре со полукружна и со нагласени простори за ѓаконик и проскомидија. На западната страна е непропорционално мала припрата со две ниши, од кои во едната е сместо степениште со кружна основа кое води кон галеријата. Во оригиналната верзија црквата имала купола. Главниот портал е нагласен со трем со два столба споени со лак. Црквата е направена од опека и измалтерисана. Декорацијата на фасадите е постигната со наизменични хоризонтални ленти со црвена и жолта боја.
Бар (единица)
Бар (од грч. βάρος = тежина, притисок, симб. бар или bar) — единица за притисок еднаква на 100 килопаскали, и приближно еднаква на атмосферскиот протисок на морското ниво. Од барот се изведени единиците: мегабар (Mbar), килобар (kbar), децибар (dbar), центибар (cbar), и милибар (mbar/mb). Овие единици се вонсистемски, т.е. не припаѓаат на SI или СГС, но се прифатени за употреба со единиците на SI. Барот наоѓа широка примена за изразување на притисок бидејќи е само за 1% помал од атмосферата (atm), која се дефинира како точно. Како единица е озаконет во земјите на ЕУ.
Барот и милибарот се воведени во in 1909 г. од британскиот метеоролог Вилијам Нејпиер Шо (1854-1945) како директор на Метеоролошката служба во Лондон (1907-20)
„Барг“ е единица на манометарот, и означува притисок во барови над амбиентниот или атмосферскиот притисок.
Дефиниција и претворање
Барот се дефинира со SI-единицата паскал, имено: ≡. Затоа, е еднакво на:
Список на државни водачи во 164 година
Ова е список на државни водачи во 64 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.