cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Астон Вила
Статистика
До денес Астон Вила има одиграно 100 сезони во првата лига, само Евертон има одиграно повеќе од Вила, 107 сезони во највисоката по ранг лига. Како резултат на тоа, натпреварот Астон Вила против Евертон има најмногу одиграни средби во првата лига. Астон Вила е една од најголемите седум екипи која играла во Премиер Лигата од нејзиното формирање заедно со Арсенал, Евертон, Челси, Ливерпул, Манчестер Јунајтед и Тотенхем Хотспур. Вила е петта на табелата, сметано од формирањето на Премиер Лига до денес, по бројот на освоено бодови и е на четвртото место по бројот на освоени трофеи, вкупно 20. Астон Вила моментално го држат рекордот на најмногу постигнати голови во првата лига во една сезона, 128 гола во сезоната 1930-1931. Легендата на Вила, Арчи Хантер стана првиот играч кој постигнал гол во секое коло на ФА Купот во победоносната кампања на Вила во 1887 година. Најдолгиот рекорд на домашни натпревари без пораз во ФА Купот траеше цели 13 години и 19 натпревари, од 1888 до 1901 година. Астон Вила е еден од четирите англиски тима кој го имаат освоено Европскиот Куп. Тоа го постигнаа на 26 мај 1982 година во Ротердам, нанесувајќи му пораз на Баерн Минхен, благодарение на голот на Питер Вите.
Ферид Мухиќ
Ферид Мухиќ (босански: Ferid Muhić; Махоје, БиХ, ) — македонски универзитетски професор, филoзоф и публицист.
Животопис
Мухиќ е професор по филозофија на Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје, каде и ја започнал својата академска кариера како асистент на Институтот за социолошки истражувања во Скопје во 1970 година. На Катедрата за филозофија започнал како асистент во 1974, а вонреден професор бил од 1976 до 1980 година. Редовен професор е од 1980 година. Тој е почесен професор на Меѓународниот институт за исламска мисла и цивилизација од Куала Лумпур, Државниот универзитет на Флорида, Универзитетот Сиракуза во Њујорк, Сорбона 8 во Париз, Универзитетот на Југоисточна Европа и неколку универзитети во Југоисточна Европа. Главни професионални преокупации му се современа филозофија, културна антропологија, естетика, филозофија на политиката. Добитник е на Меѓународната награда Златен прстен за книжевен опус за 2009 година.
Книга за измислените суштества
„Книга за измислените суштества“ (шпански: El libro de los seres imaginarios) — книга на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес од 1954 година. Во 1967 година било објавено второто, проширено издание во кое можат да се забележат и некои ситни промени во однос на првото: на пример, променета е годината на палењето на библиотеката во Александрија, отец Целингер е именуван како Фонтекјо, вклучени се повеќе женски чудовишта (нимфите, Лилит итн.), а застапени се и повеќе суштества од неговата непосредна околина.
Содржина
Книгата е напишана во вид на зборник, кој содржи описи на поголем број измислени суштества: А Бао А Ку, Абту и Анет, Амфизбена, Анамитските тигри, Бахамут, Балдандерс, Банши, Базилиск, Бехемот, Борамец, Бурак, Чеширската мачка и Килкениските мачки, чудовиштето Ахерон, демоните на јудаизмот, две метафизички животни, двојник, виленици, Елои и Морлоци, Фаститокалон, фауната на огледалата, фауната на САД, Гаруда, влечкачот што го сонил К. С. Луис, Голем, Грифон, гноми, Ханиел, Кафзиел, Азриел и Аниел, Хаоках, бог на громот, Хидрата од Лерна, Химера, Хипогрифон, Хочиган, Хронос или Херкул, ихтиокентаури, еднорог, Џини, Јуворки, Ками, Катоплеба, кентаур, Кербер, кинеска лисица, кинеска фауна, кинески феникс, кинески еднорог, кинески змеј, Кракен, крокоти и леукрокоти, кадравата ѕверка од Ла Ферта-Бернар, топчести животни, Кујата, Кумбаба, Ламед-Вуфникси, Ламии, лемури, синот на Левијатан, Лилит, мајката на сите желки, мајмунот кој пие туш, Мандрагора, Месечевиот див зајак, мешанец, Минотаур, монокли, моркси коњ, мравлав, набивач, наги, небесен елен, небесен петел, Неснас, нимфи, норми, Одрадек, Огнениот крал и неговиот коњ, окованата маторица, осмокраката змија, пантер, пеликан, Перитони, Пигмеи, птицата Феникс, птицата која предизвикува дожд, птицата Рок, Ремора, саламандер, сатири, Сцила, Сенкојадач, Сфинга, Силфи, Симург, сирени, Сквонк, слонот кој го прорекол раѓањето на Буда, стоглавец, Кафеавковци, Сведенборговите ангели, Сведенборговите демони, шестоноги антилопи, Талос, Т'ао-Т'иех, топлотни суштества, тролови, троного магаре, Уроборос, валкири, вили, Заратан, змеј, животното што го сонил Кафка, животното што го сонил К. С. Луис и животното што го сонил По.
За делото
Во предговорот на првото издание на книгата од 1954 година, Борхес нагласува дека таа не ги опфаќа сите фантастични суштества, односно дека темата е бесконечна. Притоа, наведува дека намерно ги исклучил суштествата кои претставуваат некаква трансформација на човекот (како врколаците). И во предговорот на второто издание на книгата од 1967 година, Борхес повторува дека бројот на измислените суштества е бесконечен и ја опфаќа речиси целата вселена, така што тој ги набројува само оние кои се плод на човечката фантазија. Тој забележува дека книгава не е наменета за еднократно читање и ги повикува читателите да се навраќаат на неа, слично на играњето со калеидоскопот.
Во поговорот кон српското издание на ова дело („Лагуна“, 2019 год.), Силвија Монрос Стојаковиќ вели дека, иако пишува за разни необични суштества, во книгата Борхес кажува најмногу се себе, секако со помош на неговите попатни духовити забелешки, а уште повеќе со изборот на цитатите од други автори. Притоа, за да проговори за човечкиот ум и да ги изнесе своите ставови за опсегот на човечката мисла, нему често не му е потребна ниту една реченица, туку само неколку придавки кои не можат да се спојат (на пример, спонтано и своеволно). Во тој поглед, Борхес особено е заинтересиран за јазикот како суштинско средство на размислувањето, зашто јазикот и негвоите тајни ја сочинуваат основната Борхесова стварност. На пример, во книгата, Борхес го објаснува постанокот на базилискот со погрешното препишување на еден англиски збор; кај химерата е најважен поимот, зашто нејзиниот невозможен облик очигледно настанал за да се означи невозможното, воопшто; а за Гонгора вели дека верувал „единствено во зборовите и во реченичните изведби“. Големата произволност на Борхес во изборот на суштествата наведени во книгата изгледа воопшто не е случајна, туку неговиот избор служи само како изговор за подлабока неизбежност. Но, дури и тогаш од делото извира препознатливата ненападна, но неприпитомлива Борхесова духовитост.
Оспедалето Д'Алпиноло
Оспедалето Д'Алпиноло — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 декември 2017 година било 2,123 жители.
Тренко Рујанов
Тренко (Тренто) Иванов Рујанов, познат како Крапјанин (на српски: Тренко Рујановић Крапљанин) — србомански војвода, поранешен четник на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
Животопис
Тренко Рујанов е роден во прилепското село Крапа, од каде доаѓа и неговиот прекар Крапјанин. Во 1895 година зема учество во Мелничкото востание на Македонскиот комитет како кичевски војвода со 9 души четници. Подоцна се приклучува во ВМОРО. Преминува на српска страна и предводи чета на српската пропаганда, составена од организациски ренегати.
На 18 јуни 1905 година Тренко заедно со Глигор Соколов води тричасовна борба во Степанци со четата на Панчо Константинов. На 15 април 1907 година во месноста Јавор кај селото Црешнево четата на Дачо Јотов паѓа во заседа поставена од четата на Тренко Крапјанин и србомани од Поречјето. Но, благодарение на добрите односи на ВМОРО со кехајата на Теовскииот манастир Камил ага, пристигнала турска потера која ја нападнала четата на Тренко, која дава 15 жртви.
По Младотурската револуција се легализира. Активноста ја обновил во пролетта 1910 година, кога Рујанов почнува да дејствува со петчленна чета во Прилепско. На 24 јуни 1910 година бугарскиот конзул во Битола, Тодор Недков пишува во извештајот до генералниот конзул во Солун, Атанас Шопов:
Песни од самрак
Песни од самрак е збирка на  песни од Виктор Иго објавена во  1835.
Во ова збирка, Иго изразил тмурна состојба на душата, дилеми, неверба во општествените состојби, извиците на надеж се наспроти двоумењето, скепсата, љубовта преплетена со тага и жал, ведрината со меланхолија, разочараност и едвај видлива радост, поезија на чудна внатрешна борба и резигнација. ,
Џамија (Еднокуќево)
Џамија во Еднокуќево — муслимански објект кој се наоѓа во селото Радово, Општина Босилово.
Тетовци
Ова е список на познати Тетовци (тетовски: Тетовчани), односно лица кои се родиле, живееле, работеле или починале во градот.
Теодот II Цариградски
Теодот II Цариградски — Вселенски патријарх од 1151 до 1153 година.
Теодот бил опат во манастирот на Воскресението во Цариград. Неговото двегодишно начелствување било незначајно, починал во служба. Тој бил патријарх за време на царот Мануил I.
Писмо од митрополитот Ефески, Горгиј Торник, до митрополитот Атински, Горгиј Бурце, во кое Торник пишува како за малку не бил линчуван од „груба маса на свештенство од Аја Софија“ кога се спротивставил на нивниот план за поекономичен погреб на Теодот. Желбата да му се ускрати целосен државнички погреб можно е да потекнува од сомнежот дека патријархот бил богомил, обвинение поднесено од страна на патријархот Антиошки, Сотир Пантеген, кој ја употребил „црната и исушена рака“ на Теодот како доказ за неговото кривоверство. Јован Кинам забележува само дека Теодот „практикувал аскетски дисциплини.“
Никифор II Фока
Потекло
Никифор II Фока бил син Варда Фока кој бил брат на доместикот на Схола - Лав Фока. Никифор II Фока бил внук на славниот војсководач Никифор, татко на Варда и Лав Фока.
Влијание кон царот Роман II
За државните работни Роман II воопшто не се грижел, туку му ги препуштал на способниот но безобѕирен и мошне непопуларен евнух Јосиф Вринга. Првата улога во Царството, меѓутоа, ја играл големиот војсководец Никифор Фока.
Воени акции
Во летото 960 г. Никифор Фока тргнал со голема флота на Крит. По долгата и мошне тешка опсада, која траела цела зима, неговите трупи во март 961 г. ја освоиле Кандија, престолнината на островот. Крит одново и припаднал на Византија откако речиси 140 години се наоѓал под власта на Арабјаните, служејќи им како главна база во источниот дел на Средоземното Море. Поголема и позначајна победа Византија веќе неколку векови не доживеала.
По триумфалниот дочек во Цариград, Никифор Фока, ја обновил борбата со Саиф-ад-Даулах во Азија. Неговото војување и овде било крунисано со извонредни успеси. Еден по друг паднале: Аназарб во Киликија, Германикеја околу кој биле водени многу борби, Рабан и Дулук (Телух), а во декември 962 г.по тешка опсада се предал и Алеп, престолнината на Саиф-ад-Даулах. Иако заземањето на овие градови не значело и нивно дефинитвно припојување на Византија, сепак победоносното продирање на византискиот војсководец јасно ја докажало неговата голема надмоќ. Борбата со Хамданидите, која во текот на последните три децении била во средиштето на византиската надворешна политика, уште тогаш била решена во полза на Византијците.
Станување цар
Награда за славниот војсководец била царската круна. По прераната смрт на Роман II, на 15 март 963 г., власта кратко преминала во рацете на царицата Теофано, која го презела регентвото на своите малолетни синови Василиј II и Константин VIII. Но ова било само привремено решение. Младата умна царица самата го увидела тоа и стапила во врска со Никифор Фока. Откако војската го прогласила за цар во Цезареја, Никифор на 15 август влегол во Цариград, го скршил отпорот на Јосиф Вринга во крвави улични борби, и на 16 август во Света Софија од рацете на патријархот ја примил царската круна. Потоа веќе побелениот војсководец се венчал со младата царица. Со овој брак Никифор Фока се поврзал со Македонската династија и како очув на младите легитимни цареви ја примил на себе улогата на нивни заштитник.
Основни одлики
Со Никифор II Фока дошол на власт претставник на една од најмоќните византиски магнатски семејства. Навистина, ниту надворешната појава, ниту држењето и навиките на новиот цар не му биле аристократски. Бил грд, со груб и строг карактер, живеел аскетски. Ја сакал војната и војничкиот живот, но исто така го пожелувал и друштвото на калуѓери и пустиници. Бил голем почитувач на Атанасиј, основачот на Велика Лавра во Света Гора. Во негово време почнало да цвета овој најзначаен центар на византиското монаштво, а се прикажува дека и самиот цар Никифор, големиот освојувач и победител на Сарацените, помислувал да го напушти световниот живот и да се закалуѓери.
Администрација
Раководењето со цивилната државна управа го презел место Вринга, евнухот Василиј, вонбрачниот син на Јован Лакапин, итар Византиец, подмитлив и грабежлив, но и генијален политичар. Уште во времето на владата на Константин VII тој играл значајна улога, а сега, како паракимоменн носејќи ја новоустановената висока титула на проедор, му станал десна рака на новиот цар. Позицијата на врховен заповедник на војската на Исток ја зазел како доместик на Истокот Јован Цимискиј, претставник на едно благородничко семејство, покрај царот, најистакнатиот византиски војсководец на тоа време, Лав Фока Помладиот, царевиот брат и неговиот стар воен другар, како доместик на Западот ја добил титулата куропалат, додека царевиот татко Варда Фока бил одликуван со цезарско звање.
Законски одредби
И покрај својата неаристократска природа, Никифор Фока бил вистински претставник на дворјанството, а неговото доаѓање на престолот значело победа на византиското благородништво. Додека порано централната власт се обидувала да го спречи порастот на на велепоседништвото, сега настапило реакција. Во законот од 967 г. Никифор Фока тврдел дека неговите претходници биле пристрастни спрема селаните и со тоа му згрешиле на начелото за еднаква праведност спрема сите поданици. Никифор Фока го отповикал правото на првенство на селанецот при купувањето на благородничките имоти: од селанецот нека купуваат благородниците, а од благородникот - благородниците. Инаку, старите закони останале на сила, но престанало правото на жалба за купувањето земјишни походи извршено за време на гладот во 927 г., бидејќи истекол предвидениот четириесетгодишен рок на застарување. Овие одредби сами по себе не внесувале особено длабоки промени во постојната правна состојба, уште повеќе што било големо прашање, дали селаните навистина некогаш имале прилика да го користат своето право на првенство спрема благородништвото. Но, секако, огромно било психолошкото дејство на новиот закон, кој го осудувал законодавството на поранешните цареви и божем под името на праведноста го зел под заштита благородништвото.
Во исто време царот-војник настојувал не само да ги зачува, туку и да ги зголеми војничките имоти. Во случај да се бара враќање на порано продадените војнички имоти, новелата на Никифор Фока пропишувала како минимална вредност на ваквите имоти, според старото правило требало да се смета вредност од четири фунти злато и до висината на тој износ, враќањето требало да се врши без надоместување. Во иднина пак, бидејќи новото тешко оружје барало поголеми издатоци, минималната вредност на војничките имоти ќе се подигнела на дванаесет фунти злато, така што војникот ништо не смеел да продава од својот посед ако неговата вредност не ја надминувала оваа граница. Тројното зголемување на војничките поседи кое го предвиделе Никифорините промени, секако, морало да предизвика и промени во социјалната структрура на византиската војска. Тешко вооружените стратиоти, на кои царот сакал да им осигура посед во вредност од дванаесет фунти злато, не можеле да бидат селани. Тие можеле да му припаѓаат само на сталежот на пониското благородништво, на оној сталеж од кого подоцна произлегле прониерите.
Наспроти тоа, Никифор Фока се обидел да го спречи порастот на црковните и манастирските имоти и за тоа во 964 г. објавил специјална новела, која претставувала еден од најсмелите споменици на византиското законодавство. Црковните имоти растеле исто толку брзо како и световните зошто црковното и манастирското земјиште постојано се зголемувало, благодарение на даровите и на завештанијата на побожните Византијци од сите општествени слоеви. Растел и бројот на новите манастири. Иако во принцип црковните и манастирските поседи во Византија биле обврзани да плаќаат даноци, државата не можела да очекува од нив исти давачки како од другите имоти, уште повеќе поради тоа што тие фактички, по пат на привилегии, често биле ослободувани од даночните должности. Откако во Царството почнал да се чувстува недостигот од земја - дека тој недостиг во X век се чувствувал докажува и огорчената борба околу селанските и војничките имоти - зголемувањето на црковните поседи морало да има неповолни последици за државата бидејќи се вршело на сметка на попродуктивните поседи. Меѓутоа, покрај овие причини, и мотиви од верски и морален карактер го поттикнувале побожниот цар да му објави војна на порастот на манастирските поседи. Во својата новела Никифор Фока немилосрдно ја нападнал глабежливоста на калуѓерите кои мислеле само на зголемување на имотите, а заборавиле на своето монашко завештание, претворајќи го манастирскиот живот во „празна комедија која го навредувала Христовото име“. Царот забранувал премин на земјиште во сопственост на манастирите, црковните установи како и на претставниците на црквата. Забранувал и основање на нови манастири, кое најчесто се покренувало од празна суета. Кој сакал да ја покаже својата побожна дарежливост не ги помогне старите задужбини кои биле во опаѓање, но и на нив не смеело да им се подарува земја, туку само со пари. Спротивно, основањето ќелии во пустините, кои не клонат кон стекнување туѓа земја, не само што се дозволувало, туку се истакнувало како благородна постапка. Овој смел закон не останал долго во сила, но е мошне карактеристичен и за политичкиот став на царот Никифор Фока и за неговата пуританска побожност.
Војната на Исток
Како цар, Никифор Фока ги продолжил освојувањата со кои почнал како доместик во служба на Роман II. Неговото владеење и владеењето на двајцата негови наследници претставуваат во историјата на средновековното Византиско царство епоха на најголема војничка слава. Моќното продирање на царот Никифор ја пробило границата на Таура кој повеќе векови била неосвојувана. Првите две години биле посветени на тешките и напорни борби во ридестата Киликија и на опсадата на Тарс и Мопсуестија. Дури во летото 965 г. изгладнетите тврдини се предале. Истата година византиската флота го зазела Крит. Тоа било ново и многу значајно јакнење на византиската позиција на море. Заземањето на Киликија и Кипар било подготвително за извршувањето на главниот план на Никифор Фока: освојувањето на Сирија. Веќе во октомври 966 г. царот стоел со своите војски пред ѕидините на Антиохија, но не успеал да ја заземе. Дури во 968 г. тој одново упаднал во Сирија, продрел до должината на брегот далеку на југ, заземајќи град по град, а потоа одново и се свртел на Антиохија. И покрај сите напори опсадата се оддолжила, па царот веќе се вратил во Цариград, кога најпосле, на 28 октомври 969 г., неговите војсководци Петар Фока и Михаил Вурцис, успеале да ја освојат сириската престолнина. Неколку месеци подоцна паднал и Алеп, чиј емир, инаку втор наследник на Саиф-ад-Даулах (умрел во 967 г.) морал да склучи понижувачки мир со Византија. Еден дел од Сирија со Антиохија бил припоен на Византија, другиот со Алеп го признал византискиот суверенитет.
Анексијата на Киликија и на поголемиот дел од Сирија значително ја зголемила територијата на Византиското царство. Неговите граници сега го опфаќале едно од најважните источни средишта, Антиохија, која повеќе од три столетија се наоѓала под арабјанска власт и се чинела засекогаш загубена. Византискиот суверенитет се проширил и на областа на некогашната престолнина на Хамданидите: емирот на Алеп му станал вазал на византискиот цар, а неговите мухамедански поданици и плаќале давачки на византиската држава.
Обнова на Западното царство
Во ова време на брз подем на византиската моќ дошло и до обнова на Западното царство (се мисли на Светото Римско Царство). Станало неизбежно соперништвото меѓу двете царства одново да се пробуди. Идеолошки, тоа било предизвикано од взаемната претензија на царската титула и римското наследство, политички - од судирот на интересите на двете сили во јужна Италија. Отон I, кој една година пред доаѓањето на Никифор на престолот ја примил во Рим царската круна и под себе ја потчинил речиси цела Италија, испратил во 968 г. пратеници во Цариград за да се спогодат со Византија за сè уште неосвоените делови на Италија. Неговиот пратеник, епископот Лиутпранд од Кремона, кој уште во 949 г., во времето на Константин VII, доаѓал во византиската престолнина по налог на кралот Беренгар II, и понудил на византиската влада брак меѓу синот на својот господар и сестрата на младите византиски цареви, а како мираз ги побарал византиските територии во јужна Италија. Оваа понуда, во Византија сфатена како подбивна, била отфрлена со негодување и презир. Византискиот цар сметал дека интересите и достоинството на неговото Царство се длабоко повредени од неодамнешните настани во Италија. Големите успеси на неговите потфати на Исток ја зголемиле неговата самодоверба, така што тој никако не можел да се помири со тоа пто Отон I ја зел царската круна, станал господар на Рим и ја ставил под своја власт речиси цела Италија, што стапил во врска со кнезовите на Капуа и Беневенто, вазали на Византиското царство, и дури презел, неуспешен напад на византискиот Бари. Пратеникот на Отон бил дочекан во Цариград на најнавредлив начин при што морал да слуша дека неговиот господар не е цар, а ниту Римјанин, туку обичен варварски крал и дека за брак меѓу синот на таков крал и во "пурпур родената" царска ќерка не можело да стане збор.
Смрт
Шест недели по заземањето на Антиохија, Никифор Фока паднал како жртва на атентат. И покрај своите блескави победи овој цар не можел да биде популарен. Неговото војничко владеење го потчинувал целиот државен живот на потребите на војската и тешко го оптоварувало населението, затоа што големите воени походи барале постојано зголемување на даноците. Имало вести за значителното поскапување на намирниците и за губењето на вредноста на парите во неговото време. Меѓутоа, паѓањето на Никифор Фока не било предизвикано од нерасположението на народот, туку од раскинувањето со Јован Цимискиј и од неверството на царицата Теофано. Теофано му станала љубовница на младиот и блескав војсководец Цимискиј, кој иако мал по раст, за разлика од Никифор Фока бил многу убав и привлечен. Таа го подготвила атентатот, а Цимискиј и неговите другари го извршиле: ноќта меѓу 10 и 11 декември 969 г. Никифор Фока подло бил убиен во својата постела.
Црква „Св. Јован Претеча“ - Кавак (Нигритско)
Свети Јован Претеча (Τιμίου Προδρόμου) — црква во селото Кавак, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото. Камен-темелникот е постаевн на 2005 г. и црквата е осветена на 10 мај 2008 г. од митрополитот Теолог Серско-нигритски. Градбата претставува трикорабна базилика. Внатрешноста е живописана.
Вељо Мицевски
Вељо Мицевски (? во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Се преселил во Скопје и работел во скопската ложилница, како мијач на локомотиви. Прифатен бил од напредното движење во ложилницата и учествувал во разни акции против окупаторот. Во Дванаесеттата македонска ударна бригада стапил во почетокот на септември 1944 година. Се покажал како мошне дисциплиниран, предан и совесен борец. Во составот на првата чета, вториот баталјон учествувал во сите борби на бригадата против непријателот. По очистувањето на теренот меѓу Китка и Треска од албанските балистичките банди, на 12 ноември, заедно со бригадата учествувал во нападот за ослободување на Скопје. Во уличните борби и при заземањето на зградата на бившиот офицерски дом, Вељо храбро загинал.
Божин Теофилов
Божин Теофилов, наречен Косоврашки е македонски револуционер, дебарски реонски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна станал ренегат и србоман.
Животопис
Божин Теофилов е роден во реканското село Горно Косоврасти, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучува кон ВМОРО и учествува во Илинденското востание. По задушувањето на востанието е четник при Георги Сугарев, а подоцна е самостоен војвода во Дебарското и Реканско.
По Младотурската револуција во 1908 година преминува на српска страна и на 1 мај 1909 година со помош на локалните србомани Павле Ажиевски и лекарот го убива галичкиот свештеник Амвросиј Попмилетиев. Фатен е на 24 јуни од Јован Гарски и селската милиција во Гари и обесен од турските власти во Дебар на 1 септември 1910 година.
NGC 6451
NGC 6451 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Скорпија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6451 се споменува и како OCL 1035, ESO 455-SC50.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јуни 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6451 е од видот II1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,2 m. NGC 6451 има само една позната привидна димензија, која изнесува 8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 50 м 40,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 12' 42"".
NGC 47
NGC 47 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 47 се споменува и како NGC 58, MCG -1-1-55, IRAS 00119-0726.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 47 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 47 има привидни димензии од 2,3' х 2,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 14 м 30,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 10' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 47 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 967. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 260; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4670. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1198.
Катерина Блажевска
Катерина Блажевска — македонски новинар. Основно образование завршила во училиштето „Васил Главинов“, а средно образование во гимназијата „Koчо Рацин“ во Велес. Во 1989 година дипломира на Правниот факултет „Јустинијан Први“ при универзитетот „Св.Кирил и Методиј“-Скопје, отсек новинарство.
Во 1994 година започнала да води своја емисија во Радио Скопје. Во 1998 е на позиција уредник во дневниот весник „Македонија Денес“, по што во 1999 следи ангажманот во најтиражниот дневен весник „Дневник“. Во мај 2004 Блажевска станува главен и одговорен уредник на истиот. Во својата професионална кариера била и извршен уредник во неделниот магазин „Граѓански“.
Блажевска има добиено многу награди, меѓу кои и награда за „најдобар новинар“ во 1998 и награда „Крсте Мисирков“ за „најдобра истражувачка сторија“ во 2003. Според едно истражување, Блажевска е прогласена за една од 100-те највлијателни луѓе во Република Македонија.
Роднина од прв степен
Роднина од прв степен ― родител (татко или мајка), целосен брат или сестра (брат или сестра) или дете. Тоа претставува категорија на членови на семејството што во голема мера се преклопува со поимот јадрено семејство, но без сопружниците.
Подрум
Подрум, визба  , изба  , клед  , килер  — дел од куќата што е под површината на земјата. Во него обично се сместени работи на кои не им годи сонцето, високите или ниските температури, како што се виното, зимницата.
Роднина од прв степен
Ако лицата се во крвно сродство, роднините од прв степен споделуваат приближно 50% од нивните гени. Роднините од прв степен се вообичаена мерка што се користи за дијагностицирање на ризиците за заеднички болести преку анализа на семејната историја.
Подрум
Познати се и римските и грчките винарски визби, првенствено со лачни сводови, каде лакот има изразита статичка вредност, за складирање на амфори, ритони и кратери, со карактеристични полукружни ниши во ѕидовите, за дегустација и точење вино во визбата.
Цел, географија и историја
Подрумот може да се користи речиси на ист начин како и дополнителниот надземен кат од куќа или друг објект. Сепак, употребата на подрумот во голема мера зависи од фактори специфични за одредена географска област, како што се климата, почвата, сеизмичката активност, градежната технологија и економијата на недвижностите.
Подрумите во малите градби како што се самостојните куќи за едно семејство се ретки во влажни клими како што се Велика Британија и Ирска каде што поплавите може да бидат проблем, иако може да се користат во поголеми објекти. Сепак, подрумите се сметаат за стандардни за сите, освен за најмалите нови градби во многу умерени континентални клими, како што се американскиот среден запад и канадските прерии, каде што е потребна бетонска основа под линијата на мразот за да се спречи движењето на зградата за време на циклусот. смрзнување-одмрзнување. Подрумите многу полесно се градат во области со релативно мека почва, а може да се изостават на места каде што почвата е премногу компактна за лесно ископување. Нивната употреба може да биде ограничена во зоните на земјотреси, поради можноста горните катови да се срушат во подрумот; од друга страна, тие може да бидат потребни во области склони на торнада како засолниште од силните ветрови. Додавањето подрум, исто така, може да ги намали трошоците за греење и ладење, бидејќи тоа е начин на покривање на земјиштето и начин да се намали односот на површината и зафатнината на зградата. Густината на домување во областа исто така може да влијае на тоа дали подрумот се смета за неопходен или не.
Историски гледано, подрумите станале многу полесни за градење (во развиените земји) отколку индустријализацијата на изградбата на куќи. Големите машини за ископување, како што се ровокопачи и утоварувачи, драматично го намалиле времето и трудот потребни за копање подруми во споредба со рачното копање со лопата и казма, иако овој метод сè уште се користи во земјите во развој.
Во поголемиот дел од својата рана историја, подрумот имал еден од два облика. Можел да биде само малку повисок од склад, или можел да биде дел од градбата која содржи соби и простори слични на оние во останатиот дел од структурата, како во случајот со подрумските станови и подрумски канцеларии.
Меѓутоа, почнувајќи од развојот на големите приградски куќи со средна цена во текот на 1950-тите, подрумот, како посебен простор, постепено преовладувал. Во почетокот, тоа било типично голем простор со бетонски под, до кој се стигнуваа со внатрешни скали, со столбови и греди долж ѕидовите и таванот, или понекогаш ѕидови од лиен бетон или бетонски блокови.
Англиска визба
Англискиот подрум, познат и како подрум со дневна светлина, се наоѓа во куќа каде што барем дел од подрумот е над земја за да се обезбедат прозорци со разумна големина. Во принцип, таванот на подрумот треба да биде доволно висок над земјата за да обезбеди прозорци со речиси целосна големина. Некои подруми од овој вид се сместени на косини, така што еден дел од тој кат е израмнет со земјата. Од ова скоро секогаш доаѓа излезниот подрум.
Повеќето англиски подруми природно доаѓаат од подигнати бунгалови и излезни подруми. Сепак, има случаи во кои теренот е доволно спуштен од едната на другата страна за да се овозможат прозорци од 3/4 до целосна големина, а вистинскиот подрум останува под нивото.
Во повеќето делови на Северна Америка, легално е да се инсталираат станови и спални соби во англиски подруми, без разлика дали целиот подрум е над нивото на земјата или не.
Куќите со англиски подрум обично се вреднуваат повеќе од куќите со стандардни подруми, бидејќи тие вклучуваат поодржливи животни простори. Меѓутоа, во некои делови на САД, проценката на просторот во подрумот со дневна светлина е половина од вредноста на квадратот на приземјето и над земјата. Дизајнираните сместувачки капацитети вклучуваат поделени-фоаје и куќи на две нивоа. Понекогаш се можни гаражи на двете нивоа. Како и кај секој дом на повеќе нивоа, има заштеди на покриви и темели.
Излезен подрум
Излезен подрум е секој подрум кој е делумно под земја, но сепак овозможува директен пристап надвор и има пловечки ѕидови. Ова може да биде или преку скалила што водат над земјата, или врата директно надвор ако дел од подрумот е целосно на или над нивото.
Потподрум
Потподрумот е кат под подрумот. Во куќи во кои постои кој било вид подрум кој е споменат погоре, целокупниот потсутерен од подот до плафонот се наоѓа значително под земја. Затоа, потподрумите немаат прозорци ни надворешна врата. Во куќите кои имаат потподруми, подрумот може да се користи како дел каде луѓето се опуштаат и се рекреираат, додека целиот потподрум може да се користи за складирање. Потподрумот е многу почест во поголемите објекти, како што се деловните згради и поголемите станбени згради отколку во куќите за едно семејство. Вообичаено е облакодерите да имаат повеќе потподруми.
Подземни вентилациони простори
Подземниот вентилационен простор (како што имплицира името) е вид подрум каде што не можете да стоите - висината може да биде само една стапка (30 см), а површината често е земја. Овие лазечки простори нудат згоден пристап до цевките, потструктурите и разни други области до кои инаку би било тешко или скапо да се пристапи. Иако овој простор не може да се користи како простор за живеење, може да се користи како складиште, често за работи што ретко се користат. Сепак, мора да се внимава, бидејќи водата од влажната почва, водената пареа (која влегува од вентилациониот отвор) и влагата што продира низ порозниот бетон може да создаде совршена средина за формирање мувла на која било површина во тој простор, особено на картонски кутии, дрвени подови и површини, гипсени ѕидови и некои видови изолација.
При градбата на овој вентилационен простор мора да се земат предвид здравствените и безбедносните прашања. Како што воздухот во куќата се загрева, тој се крева и излегува низ горните делови на куќата, на ист начин како што воздухот се движи низ оџакот. Оваа појава, наречена „ефект на стог“, предизвикува домот да вшмукува воздух од вентилациониот простор во главниот дел од куќата. Спорите на мувла, мирисите на распаѓање и материјалот од фекални остатоци во просторот за вентилација може да излезат со воздухот, влошувајќи ја астмата и другите проблеми со дишењето и создавајќи различни здравствени проблеми.
Современите студии за ваков простор ја преиспитале употребата на вентилациони отвори во куќа. Иако вентилациониот простор му овозможува на надворешниот воздух да ја проветрува куќата, дискутабилна е способноста на тој воздух да го исуши просторот под зградата. Во областите со влажни лета, во текот на летните месеци, воздухот што влегува во просторот под зградата ќе биде влажен, а како што влегува во тој простор, кој природно се лади од земјата, се зголемува релативната влажност на воздухот. Во овие случаи, вентилационите отвори може дури и да го зголемат нивото на влажност во просторот под зградата и да доведат до кондензација на ладни површини, како што се металот и дрвото. Во зима, вентилационите отвори на овој простор треба целосно да се затворат, за да се спречи влијанието на студениот зимски воздух, кој може да ги разлади топловодните цевки, печките и котлите што се наоѓаат во нив. За време на дождливо време, отворите кон просторот под зградата внесуваат влажен воздух во неа, кој не може делотворно да го исуши тој простор.
Шон Кини
Шон Говард Кинни (Sean Howard Kinney, 27 мај, 1966) е американски музичар познат како тапанар во рок групата Alice in Chains..
Заинтересираностa за музика кај Kinney се појавила од неговите рани години. Тој првата опрема од тапани ја имал на пет годишна возраст. На девет годишна возраст го зачувал местото на неговиот дедо во бендот The Cross Cats, патувал низ Северозападот, свирејќи во мала група. Kinney пораснал во Рентон, Вашингтон, каде што станал матурант  во Liberty Senior High School училиштето Issaquah School District.
Други проекти
За време на пропаѓањето на популарната Гранџ музика во средината на деведесеттите, Kinney бил член во групата Willie Nelson, призната група каде што свирел и Џони Кеш, Kim Thayil од Soundgarden и Krist Novoselic од Nirvana. Kinney исто така тропал на тапани за неговиот колега од Alice in Chains, за соло албумот на Jerry Cantrell наречен Boggy Depot. Четири години подоцна, тој го започнал краткотрајниот проект Spys4Darwi со неговиот пријател и со колега од СиетлChris DeGarmo од групата Queensrÿche. Заедно со Mike Inez (басистот од Alice in Chains од 1993) и Vinnie Dombrowski, снимиле и објавиле шест  песни, од албумот microfish во мај 2001 година.
Битка кај Бадр
Битката кај Бадр — битка која се одвила на 13 март 624 година помеѓу муслиманите од Медина предводени од страна на Мухамед против Курејшите на чело со Абу Џехл од друга стрна. Битката завршила со муслиманска победа.
Шон Кини
Artwork
Во 1995 година, бендот Alice in Chains  планирал да го  снима третиот студио албум, кога официјално Kinney правел цртежи за ковер на албумот и скици. Коверот било претавено куче со три нозе поради сниманиот дел од бендот “имаше куче со три нозе кое секогаш го бркаше Син додека работеше и го лигавеше!”. На музичкото видео за Grind, се прикажува куче со три нозе ( слично наводно на кучето кое гоо брка Kinney ) кое се движи по скали со постар човек. Кучето прикажано на видеото е од Jerry Cantrell и се вика Изгрејсонце.
Битка кај Бадр
Битка
Мухамед во 622 година ја напуштил Мека, и со своите поддржувачи, се преселил во Медина. Отворениот конфликт со меканите започнал по грабежот на муслиманите во караваните од Мека. Имало значителен недостаток во Медина, бидејќи бројот на жители се зголемил. Меканците морале да интервенираат. Првата голема победа ја постигнал Мухамед во 624 година во Бедр, 120 километри југозападно од Медина. Бројната супериорност била на страната на Курејшите, кои биле околу 900 додека муслиманите биле околу 300. Водачот на Курејшите, Абу Џехл бил убиен во битката.
Волкашинска Кула (Зрзе)
Волкашинска Кула — археолошко наоѓалиште во прилепското село Зрзе. Наоѓалиштето најверојатно претставува тврдина, но поради неистраженоста не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека над самиот Зрзески манастир постојат и се видливи остатоци од тврдина за која Александар Дероко наведува дека припаѓала на кралот Волкашин.
Туркменска Советска Социјалистичка Република
Туркменистанска ССР била една од републиките на СССР. Била создадена на 7 август 1921 година како Туркменска АССР. На 13 мај 1925 била преобразувана во Туркменистанска ССР, а на 27 октомври 1991 ја објавила својата независност.
Повелба на Сојузот
Повелба на Сојузот претставувала договор помеѓу везирот на Отоманското Царство и голем број на моќни локални владетели во обид да се регулира нивната моќ и односи со централната отоманска власт.
Договорот бил потпишан во 1808 година. Во империјата, земјоделското земјиште се сметало за приватен имот на султанот. Овие имоти биле доделени на тимарските спахии во замена на нивната воена услуга во време на војна. Системот бил сличен како оној во Западна Европа, освен тоа што имотот не бил наследен. Но во текот на XVIII век империјата претрпела големи територијални порази кое довело до намалување на парите кои можат да се соберат во државната каса од даноци. Така овие тимари биле заменети со локални собирачи на данок (деребегови), а самата реална султанска моќ се намалила и останала единствено во рамките на престолнината.
Паго дел Вало ди Лауро
Паго дел Вало ди Лауро — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 декември 2017 година било 1,798 жители.
Дилце
Дилце (словенечки: Dilce) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Евроспорт
Eurosport (мак. „Евроспорт“) е паневропска телевизија управувана од француска телевизиска мрежа ТФ1. Мрежата на каналите е достапна во 59 земји, на 20 различни јазици, обезбедувајќи гледачи кои следат преноси ос европски и интернационални спортски настани. Eurosport за првпат почна да емитува сигнал на европските сателити на 5 февруари 1989 година.
Спортски настани
Eurosport обезбедува гледачи кои следат преноси од европски и интернационални спортски настани. Тука се вклучени и УЕФА Лига на Шампиони, УЕФА Куп, Релито Париз - Дакар, Релито Монте Карло, Олимпијадата, велосипедски трки како што се Ле Тур Де Франс и трките на Британскиот Премиерен Календат, тениски настани како што се Френч Опен, Сони Ериксон ВТА-турнир, Светско првенство во Снукер, Светско првенство во крикет, Светскиот куп во крикет, Светското првенство во крикет, Австралиска Рагби Лига, зимски спортови и нови спортови како што се скејтинг и сурфање. Мрежата претходно ги покриваше и натпреварите од Европскиот Куп на Победниците на Куповите.
Мотоспорт
Eurosport е партнер со организаторот на Светското автомобилистичко првенство (ФИА) и Eurosport врши директен пренос на секоја трка. Пред 2006 година и организаторот на трките и самото првенство се претставувани од страна на Eurosport. Но, Eurosport го замоли организаторот на ФИА да го скратат времетраењето на трките од 3 часа на 2 часа. Тие го одбија барањето и оттогаш Eurosport нема откупено права за емитување на ова натпреварување. Во 2007 година, организаторот ги скрати автомобилските трки во првенството на 2 часа. Овој канал исто така пренесува настани и од Меѓународното рели-првенство, соперничко натпреварување со Светското рели-првенство. Од 2008 година, врши пренос и од годишните трки во 24 часа Ле Ман.
Историја
Eurosport почна со работа во 1989 година како резултат на заедничкото вложување на Европската Телевизиска Унија (European Broadcasting Union) и Скај Телевизија. Кога Скај ТВ е соедини со Британската Сателитска Телевизиска Мрежа (British Satellite Broadcasting), тие одлучија дека треба да се фокусираат на спортски програм на Скај 1 и Спортски канал, пуштена во употреба од Британската Сателитска Телевизиска Мрежа која го смени името во Скај Спортс. Eurosport се затвори во 1991 година по одбиената жалба на конкурентската телевизија Скринспорт (Screensport channel) до Европската Комисија поради корпоративната структура. Телевизијата беше спасена кога ТФ1 Групата одлучи БСкајБ Телевизија (BSkyB) да има заеднички сопственици. Новиот Eurosport канал можеше да емитува сигнал истиот месец. На 1 март 1993 година кабловскиот и сателитскиот канал Скринспорт се соедини со Eurosport. Eurosport на крајот доби нови сопственици, францускиот конзорциум, кој се состои од ТФ1 Групата, Канал Плус Групата и Хавас Имиџес (Havas Images). Од јануари 2001 година, мрежата целосно потпадна под сопственост на ТФ1. Eurosport моментално се емитува на дваесет јазици: англиски, француски, германски, италијански, шпански, португалски, холански, шведски, норвешки, дански, фински, руски, полски, чешки, унгарски, романски, бугарски, српски, грчки, турски, кантонски. Во мај 2007 година, Јаху (Yahoo), Европа и Eurosport формираа заеднички портал којшто Eurosport го користи како нејзин портал, вклучувајќи ТВ водич за Велика Британија, Шпанија, Италија и Германија. Во 2008 година, Eurosport пушти во употреба сервис за претплата преку интернет (наречен „Eurosport-изведувач“) кој им овозможува на интернет корисниците да ги гледаат Eurosport 1 и Eurosport 2 во живо, плус дополнителен пренос кој не е во можност да се следи на телевизија. Во текот на 2009 година, на тениските натпревари на Австралија Опен, интернет пристапот понуди покривање на директен пренос од пет тениски терени.
Ребрендирање во 2011 година
На 5. април 2011 година Eurosport го ребрендираше овој канал. Ребрендирањето воведе шест нови интернет станици, заедно со ново лого и презентирачки стил како пренос во живо, така и снимки. Новиот изглед на директни преноси беше дизајниран во Париз од компанијата Ле Телекреатурс (Les Telecreateurs). Сите локални канали на Eurosport го прифатија новиот начин на работа.
Преносот на Eurosport
Во рамките на Европа, Eurosport е достапен на основен дигитален телевизиски сервис. Од 1999 година, Eurosport обезбедува различни сервиси кои пренесуваат релевантни спортски настани на одреден јазик, рекламирање и коментирање на натпревари. Eurosport нуди самостоен канал кој пренесува стандардизирана верзија на каналот Eurosport Панеуропеан (Eurosport Pan-European). Заедно со ова, тука се вклучени и каналите во Франција, Велика Британија, Италија, Германија, Полска, нордиските земји и делови од азискиот пацифик. Овие канали нудат поголеми спортски понуди на локално ниво, но и искористување на постоечкиот паневропски пренос.
Eurosport 2
Дополнителен канал кој овозможува повеќе спортски настани со директен пренос, емисии и најнови вести. Eurosport 2 беше пуштен во етерот на 10 јануари 2005 година и моментално е достапен во 35 земји, вршејќи перенос на 10 различни јазици: бугарски, англиски, француски, италијански, германски, грчки, унгарски, руски, полски, романски, српски и турски. Eurosport 2 самата себеси се опишува како “новата генерација на спортски канали” посветена на тимски спортови, алтернативни спортови, забава, вклучувајќи кошарка, крикет, Националната хокеарска лига на затворено, Американската рагби-лига на затворено, сурфање, Шампионска лига во одбојка, натпревари од Австралиската рагби-лига, Светско првенство во руски хокеј и др.
Авакатечки јазик
Авакатечки јазик (Awakateko) — мајански јазик кој е сличен со ишилски јазик. Јазикот се зборува од авакатеците во општината Авгакатан во западна Гватемала.
Евроспорт
Eurosport HD
На 25 мај 2008 година беше пуштена верзијата на канолот Eurosport, но со висока резолуција.
Вести на Eurosport
Канал за вести беше пуштен во етерот на 1 септември 2000 г, вклучувајќи резултати во живо, прикажување на најдобрите моменти, ударни вести и коментирање. Сервисот нуди видео, текст и графички подобрувања каде што екранот може да се подели на четири дела, видео дел, кој ги покажува најдобрите моменти и вестите, на дното код за ударни вести и делот за погодоците кој нуди длабински анализи на резултати и натпревари.
Британски Eurosport
Во Велика Британија, British Eurosport беше пуштена во 1999 година, заменувајќи ја Eurosport International во многу полиња, со распоред и локален коментатор. Пуштањето и осмислувањето на на програмската шема само за Велика Британија беше финансирана од Премиум ТВ, која не се мешаше во спортските канали, но добиваше дел од приходите. British Eurosport има студио за водење програма за големи спортски настани и турнири во живо.