cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Германски национализам во Австрија
Втора Република (1945 година)
Спротивно на тоа, претпоставката за партиско водство на Јерг Хајдер во 1986 година се смета за триумф на германската националистичка фракција. Меѓутоа, десничарскиот популизам на Хајдер не ги нагласува пангерманските традиции, бидејќи тоа би го чинело гласови. Во 1987 година, само 6% од австриските граѓани се идентификувале како Германци. Додека Хајдер го означил австрискиот национален идентитет како идеолошки конструктивен, тој ја промовирал петицијата „Прво Австрија“ во 1993 година и тврдел дека две години подоцна Партијата за слобода била класична австриска патриотска партија. Меѓутоа, влијанието на германскиот национализам било сè уште присутно и можело да се види во непријателски дејства против словенските малцинства во Австрија, како што биле конфликтите во врска со двојазичното знаме за сообраќајот со Словенците, заедно со непријателството кон имиграцијата и европската интеграција. Затоа, традиционалните германски идеи биле заменети со германско-австриски концепт, однонсо спојување на традиционалниот германски национализам со австрискиот патриотизам.
Во моментов, пангерманското крило е само мала фракција во рамките на Партијата на слободата. Во 2008 година, помалку од 17% од гласачите на Партијата на слободата го довеле во прашање постоењето на единствен австриски национален идентитет. Германските националисти, меѓу кои Андреас Молцер и Мартин Граф, сега се нарекуваат себеси „културни Германци“ (Kulturdeutsche) и ја нагласуваат важноста на нивниот идентитет како етнички Германци, за разлика од различниот австриски национален идентитет. Во 2006 година, членовите на парламентот на ФПО повторно го потврдиле коренот на партијата во пангерманската традиција, барем симболично, со носење бледо сини копчиња, заедно со ленти во австриските национални бои (црвено-бело), ​​за време на првичниот состанок на Националниот Совет. Ова предизвикало контроверзии, бидејќи медиумите го толкувале цвеќето како поранешен нацистички симбол.
Пастичото
Пастичото е вид исполнето италијанско пециво. Во зависност од регионот, се полнат или со сирење рикота или со крем од јајца според традицијата.
Тие се приближно 1 см во обем. Пастичото највообичаено се служат како појадок, но сепак може да се јадат и во текот на целиот ден. Во Апулија, тие се традиционални пецива. Според голем број извори, пастичотите треба да се јадат додека се топли.
Тесто
Тестото за пециво со кратка кора што се користело порано за правење пастичиоти првично било направено со свинка маст. Во модерните рецепти наместо тоа се користи путер, иако тоа ја менува текстурата на кората. Се нанесуваат јајца на врвот на секое пециво пред печењето.
Полнења/Филови
Полнењата на патичоти го вклучуваат традиционалниот крем со вкус на лимон или рикота, и други филови како што се крем од бадеми, чоколади, ф'стаци или ванила, овошје, или Нутела. Најредок фил е со мелено телешко месо и бадеми, омилен во сицилијанскиот град Пати. Тие се слични на мароканската пастила која исто така прави комбинација на фил од месо со прелив од шеќер. Пастичотите исполнети со крем се класичен вид во Апулија, особено во провинцијата Лече, каде пастичотото е стандарден колач. Во Сицилија најомилен вид на исполнето пастичото е филот со рикота. Во југозападна Италија, во Неапол и помеѓу Апулија и Сицилија, типичните филови се со крем и цреши, а оваа варијација на фил е наречена пастичото наполетано. Во Соединетите Држави може да се најдат и филови со крем и рикота.
Историја
Андреа Аскалоне, готвач во градот Галатина, во близина на Лече, се смета за пронаоѓачот на пастичоти. Тој во 1745 година користел состојки преостанати од тортите со цел да создаде помала торта. Сепак, неодамнешни студии покажуваат дека семејството Аскалоне не било присутно во Галатина пред 1787 година.
Достапност
Пастичоти се продаваат во пекари, барови, кафулиња и ресторани во јужна Апулија. Најчесто се достапни во италијанско-американските пекари во Соединетите Држави, заедно со други италијански колачи како што се каноли и сфољатела.
Тјенанмен Запад (пекиншка метро-станица)
Тјенанмен Запад (天安门西站, ) — станица на Линијата 1 на Пекиншкото метро, во центарот на Пекинг. Наречена е по плоштадот Тјенанмен, во чија близина се наоѓа.
Космос-718
Космос-718 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 февруари 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-718 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1490 км, а најмалото на 1429.
Список на државни водачи во 1125 година
Ова е список на државни водачи во 125 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Трихонида (езеро)
Трихонида - езеро во Грција, во округот Етолија-Акарнанија.
Местоположба
Трихонида е најголемото природно езеро во Грција. Се наоѓа на источниот дел на округот Етолија-Акарнанија, југоисточно од градот Агринион и северозападно од Нафпактос. Опфаќа површина од 98,6 км2 со максимална должина од 19 км и максимална длабочина од 58 метри.
Особености
Пред милион години езерото било многу поголеми и го покривало средишниот дел на округот кој сега е рамница. Планините Панетолико се наоѓаат се наоѓаат северно и североисточно од езерото. Општинските единици кои го опкружуваат езерото се Термо, Макринеи, Аракинтос, Тестеис и Паравола. Околу езерото се наоѓаат прекрасни шуми јавори, борови и други дрвја. Езерото и околината се дом на повеќе од 200 видови птици. Тука се наоѓаат и села со земјоделско земјиште.
Крај Зилт
Крај Зилт (Landschaft Sylt) — општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Го покрива островот Зилт, во Северното Море, околу 65 километри северозападно од Хузум. Седиштето на општинската заедница е во општината Зилт, која не претставува член на заедницата.
Општинската заедниц Крај Зилт се состои од следниве општини:
Брезница (Жировница)
Брезница (словенечки: Breznica) — населба во Општина Жировница во западна Словенија. Населбата е центар на општината Жировница. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
За природата на боговите
За природата на боговите (лат. De Natura Deorum) е дело на римскиот говорник Цицерон, напишано во 45 п.н.е. Делото е поделено на три „книги“, кои ја обработуваат теологијата на различни римски и старогрчки филозофи. Книгата особено се задржува на критички осврт кон стоичката и епикурејската теологија.
Црква Свети Апостоли (Москва)
Црквата на Дванаесетте апостоли (руски: Церковь Двенадцати Апостолов) е мала црква која се наоѓа во Московскиот кремљ во Русија. Храмот бил изграден на местото на поранешен храм кој датирал од времето на Борис Годунов.
Зеленчуков сок
Зеленлуков сок е сок пијалак направен првенствено од помешан зеленчук и исто така е достапен во форма на прав. Растителните сокови често се мешаат со овошје како јаболка или грозје за да се подобри вкусот. Тоа често се смета за низок шеќер алтернатива на овошен сок, иако некои од комерцијалните брендови на растителни сокови користат овошни сокови, како засладувачи, и може да содржат голема количина на натриум.
Домашно направени сокови
Правење на сок од зеленчук дома,  е алтернатива за купување на комерцијални сокови, и може да се зголеми диеталноста со малку зеленчук и овошје.На поевтино и побрзо алтернативни користи центрифугалните сили за да се постигне поделба. На забавување на брзината на masticating процес се смета за заштита на зеленчукот од оксидација и топлина (од триење), намалување на хранливи состојки во дефект. Застапниците на masticating juicers често се цитираат на зачувување на ензимите, иако тврдењата се ретко наведени и неосновани од академската поддршка.
Улрих Цвингли
Хулдрих (Улрих) Цвингли (-) бил водач на реформацијата меѓу германското население во Швајцарија.Тој заедно со Жан Калвин којшто го ширел движењето меѓу француското население е од големо значење за отфрлање на влијанието на католичката црква во Швајцарија.Улрих Цвингли е роден во време на пораст на патриотизмот во Швајцарија.Тој студирал на универзитетите во Виена и Базел, во одделот за хуманизам.Со продолжувањето на студиите тоој истовремено бил и свештеник(пастор) во Гларус,а потоа и во Ајнзиделн при што бил под големо влијание на Десидериус Еразмус.
Во 1519 Цвингли станал свештеник(пастор) во Гросминстер во Цирих каде што започнал да размислува за реформи во црквата и нејзиното влијание.Тој во 1522 година за првпат јавно ја обвинил католичката црква и тоа за време на 40 дневната годишна литургија(Лент).Во своите обвиненија тој го потенцира постоењето на корупција во црковната хиерархија,религиозните бракови,како и култот кон магии за време на одржувањето на богослужбите.Во 1525 тој вовел комунални литургии со цел да го прекине одржувањето на масовбните литургии на католичката црква.Меѓутоа тој не се согласувал со сите реформаторски крила,па тој имал судири со Анабаптистите.
Неговото реформаторско учење се проширило речиси низ цела Швајцарија,а особено во кантоните каде што живеело германското население,меѓутоа сепак во некои кантони населението останало да биде наклонето кон Католицизмот.Тој формирал алијанса со којашто се настојувало да се одвои влијанието на црквата од она на управата на Конфедерацијата Швајцарија.Идеите на Цвингли биле внимателно следени и од Мартин Лутер и останатите реформатори,па тие се сретнале во Дворецот Марбург кадешто сепак не постигнале согласност за обединување на христијаните.
Во 1531 година алијансата на Улрих Цвингли подготвила штрајк со глад против католичката црква,меѓутоа обидот бил без успех бидејќи движењето не било доволно подготвено во Цирих.Улрих Цвингли бил убиен на возраст од 47 години.
Транзистор со ефект на поле
Транзисторот со ефект на поле (FET) или униполарен транзистор е тип на транзистор што со помош на електрично поле го контролира текот и јачината на струјата низ полуспроводникот. Идејата за транзистор со ефект на поле му претходи на идејата за биполарен споен транзистор меѓутоа практично е реализиран подоцна од него. Денес овие транзистори наоѓаат широка употреба во технологијата.
Терминали
Сите транзистори со ефект на поле освен спојниот транзистор со ефект на поле (JFET) имаат четири терминали (споеви,електроди) кои се познати како порта,излез,извор и тело (gate, drain, source, body). Кај биполарниот споен транзистор имаме база, колектор и емитер.
Имињата терминалите ги добиваат според нивната функција. Портата игра улога порта со тоа што ја пропушта или ја запира струјата со создавање на канал помеѓу изворот и излезот. Електроните се движат од изворот кон излезот под дејство на напон. Телото се однесува на полуспроводничкиот материјал на кој се сместени изворот, излезот и портата. Обично телото е поврзано на највисокиот или на најнискиот напон во колото во зависност од видот на транзисторот. Телото и изворот понекогаш се меѓусебно поврзани бидејќи и изворот понекогаш е поврзан на највисокиот или на најнискиот напон во колото, меѓутоа тоа зависи од типот на транзисторот.
Градба
Транзисторите со ефект на поле можат да бидат направени од различни полуспроводници, но најупотребуван е силициум. Повеќето транзистори со ефект на поле се прават со метода за обработка на полуспроводници употребувајќи еден кристал од полуспроводникот како активен регион или канал.
Покрај силициумот, од понеобичните материјали за правење на телото се аморфен силициум, поликристален силициум а може и други аморфни полуспроводници како во тенките транзистори или органските транзистори со ефект на поле кои се изградени од органски полуспроводници и често имаат и органски терминали.
Видови на транзистори со ефект на поле
Каналот на транзисторот со ефект на поле се прави или од полуспроводник од N-тип или од полуспроводник од P-тип. Изворот и излезот може да бидат онаправени од ист тип на полуспроводник како и каналот или од спротивен тип во зависност од видот на транзисторот. Транзисторите со ефект на поле меѓусебно се разликуваат по методот на изолација помеѓу каналот и портата. Па според тоа ги разликуваме следните видови на транзистори со ефект на поле:
Употреба
Најупотребуван транзистор со ефект на поле е металоксидниот (MOSFET). Технологијата на комплементарен металоксиден полуспроводник (CMOS) е основа за создавање на интегрираните кола. Во производната технологија сериски се врзуваат металоксидни транзистори од p-тип и од n-тип и нуди можност да одбериме кој ќе го користиме.
Чувствителниот слој кај MOSFET-от помеѓу портата и каналот го прави подложен на електростатичко оштетување во текот на пренесувањето. Кога уредот се смести веќе не претставува проблем.
Во транзисторите со ефект на поле, електроните можат да се движат во двете насоки кога е во линеарен режим, па именувањето на терминалите извор и излез се менува. Ова ги прави овие транзистори погодни за менување на патеките на аналогниот сигнал (мултиплексирање).
Кокичиња
Опис
Најчесто подземниот орган (корен) на кокичињата е многу ситна (кокиче) или доста голема (Хипеаструм) луковица. Листовите се зелени, мембранести, без лисна дршка и со паралелна нерватура. Цветовите се со различна големина и доста разновидни. Обично се со пријатен мирис.
Класификација
Во фамилијата Amaryllidaceae спаѓаат следните родови:
NGC 4603C
NGC 4603C — леќеста галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4603C се споменува и како ESO 322-49, MCG -7-26-25, DCL 117.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4603C е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 4603C има привидни димензии од 1,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 43 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 45' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Ија (митологија)
Ија во старогрчката митологија била ќерка на Инах, богот на реките. Станала љубовничка на Зевс и го родила Епаф.
Бегство од боговите
Зевс се заљубил во Ија и приоѓал во облик на облак. Тоа меѓутоа го приметила неговата сопруга Хера. Да би ја скрил измамата Зевс ја претворил Ија во бела крава. Сепак, Хера и тоа го дознала и побарала од Зевс да и подари крава. Зевс тоа не можел да го одбие. Хера побарала од стоокиот гигант Аргус да ја чува кравата, која всушност била Ија.
Зевс го пратил Хермес кај Аргус. Хермес го успал Аргус со свирката на своиете свирала и му ја скинал главата, така што Ија, и понатака во облик на крава, морала да побегне. Хера е бргу ја приметила оваа измама и ја испратила Обад, која цело време ја гонела Ија (брмчењето на овие мушички можело да предизвика стампеда на животни).
Ија во своето бегство го поминала протокот кој е именуван по неа Босфор, т.е кравин премин. Таму го сретнала за карпа окованиот Прометеј кој цело време ја тешел и и ветил дека кога ќе се врати во човечки облик че стане прамајка на најголемиот јунак, т.е Херакле.
Бегајќи понатаму, Ија го поминала морето кое е именувано по неа Јонско Море и стигнала во Египет. Тука ги молела бобовите да и се смилуваат. Хела на големото Зевсово молење се смирила и и го вратила на Ија човечкиот облик,па Египќаните ја обожувале како божица. Во Египет го родила Епаф и подоцна се венчала со египетскиот крал Телегон.
По нимфата е наречена месечината Ија, природен сателит на Јупитер.
Анхечао Север (пекиншка метро-станица)
Анхечао Север (安河桥北站, ) — станица на Линијата 4 на Пекиншкото метро. Ова е последна станица на северниот крај на линијата. Градбата е надземна (едиствена таква станица на Линијата 4) и има одвоени перони.
Космос-719
Космос-719 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 12 март 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-719 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 303 км, а најмалото на 173.
Брег (Жировница)
Брег (словенечки: Breg) — населба во Општина Жировница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Ексципиенс
Ексципиенс — секоја супстанца освен активната супстанца која е вклучена во производниот процес или се содржи во готовата фармацевтска форма на лекот. Тие се користат за да ја подобрат растворливоста на активната супстанца, да го подобрат мирисот, вкусот, за надополнување на маса и др. Ексципиенсите можат да бидат корисни и во процесот на производство на лекови, на пр. да ја подобрат проточноста на прашокот.
Туларемија
Туларемија — заразно заболување кое го предизвикува бактеријата Francisella tularensis. Бактеријата е грам-негативен, неподвижен, плеоморфен кокобацил. Главни вектори се крлежи и муви, но болеста може да се прошири и преку други членконоги.
Список на државни водачи во 875 година
Ова е список на државни водачи во 75 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 943
IC 943 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 943 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 943 има привидни димензии од 0,9' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 25 м 38,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 21' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 943 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2800840.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Македонска ракометна Супер лига (мажи) 2013/14
Македонската ракометна Супер лига 2013/14, позната како ВИП Супер машка лига поради спонзорски причини - 22. издание на Македонската Супер Лига. Во оваа сезона првак бил Металург.
Табела
Нат - Натпревари; Поб - Победи; Нер - Нерешени; Пор - Порази; Д.Г. - Дадени Голови; П.Г. - Примени Голови; Раз - Гол Разлика; Бод - бодови
Резултати
1 Доделен натпревар.
2 Неодиграни натпревари.
Табела
Нат - Натпревари; Поб - Победи; Нер - Нерешено; Пор - Порази; Д.Г. - Дадени голови; П.Г. - Примени голови; Раз - Гол Разлика; Бод - бодови.
Нат - Натпревари; Поб - Победи; Нер - Нерешено; Пор - Порази; Д.Г. - Дадени голови; П.Г. - Примени голови; Раз - Гол Разлика; Бод - бода.
Стефан Ласме
Стефан Ласме (Stephane Lasme, Порт Гентил, Габон, 17 декември 1982) е габонски кошаркар. Игра на позицијата крилен центар, а моментално настапува за КК УНИКС Казањ.
Кариера
Лазме играл кошарка на колеџ за Универзитетот во Масачусетс, а во 2007 тој бил избран од страна на "Голден Стејт", како 46-ти врв. Тој играл во Воини, Лос Анџелес бранители (во НБА) и Мајами Хит. Тој е член на тимот на Габон.
Боите на Партизан ги бранел во сезоната 2008/09. и по тој повод освои тројно круна со него - Купот Радивој Корач, Јадранската лига и Српското првенство.
Од 2012 до 2014 година тој настапил за грчкиот Панатенаикос. Тој бил избран за најдобар бранител на Евролигата за сезоната 2012/13. Тој освоил два грчки купа и во првенствата со Зелените бил именуван како најкорисен играч на грчкото првенство во сезоната 2013/14.
Во јуни 2014 година Лазме потпишал двегодишен договор со Анадол Ефес и во својот дрес го освои Купот на Турција за 2015 година. Во јули 2015 година, тој се преселил во Галатасарај.
Клупски
Партзизан: Првенство на Србија: 2008/09. Куп на Радивоја Кораћа: 2009. Јадранска лига: 2008/09. Макаби Тел Авив: Првенство на Израел: 2009/10. Куп на Израел: 2010. Панатинаикос: Првенство на Грција: 2012/13, 2013/14. Куп на Грција: 2013, 2014. Анадолу Ефес: Куп на Турска: 2015. Галатасарај: Еврокуп: 2015/16.
Поединечни
Најдобар одбранбен играч на Евролига: 2012/13. Идеален тим на Евролига - втора постава: 2013/14. Најкористен играч во финалето на Еврокупот: 2015/16. Прва постава во идеалниот тима на Еврокупот: 2015/16. Најкористен играч во Првенството на Грција: 2012/13.
NGC 2376
NGC 2376 — спирална галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2376 се споменува и како MCG 4-18-17, CGCG 117-39, IRAS 07235+2310.
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2376 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2376 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 26 м 35,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 4' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 2376 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21015. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 139; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1910. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1310.
Џејмс Бјукенан
Џејмс Мекгил Бјукенан Помладиот (James McGill Buchanan, Jr.; — ) — американски економист познат по неговата работа на теоријата на општествен избор, за која ја добил Нобеловата награда за економија во 1986 година. Делото на Бјукенан поттикнало истражување за тоа како интересот на политичарите и неекономските сили влијаат на владината економска политика. Бил член на Советот на советници на Институтот Индепендент, член (и некое време претседател) на Друштвото Мон Пелерен, член на Институтот Като и професор на Универзитетот Џорџ Мејсон.
Животопис
Бјукенан е роден во Марфрисборо, Тенеси, како најстаро дете на Џејмс и Лајла (Скот) Бјукенан. Бил внук на Џон Бјукенан, гувернер на Тенеси во 1890-тите години. Дипломирал на Државниот колеџ Среден Тенеси во 1940 година. Бјукенан ја завршил магистратурата на Универзитетот Тенеси во 1941 година. Воените години ги поминал под водство на адмиралот Нимиц во Хонолулу и во текот на војната се оженил со Ен Бак, на 5 октомври 1945 година; Ен, со норвешко потекло, работела како медицинска сестра во воената база во Хаваи.
Бјукенан се чувствувал како социјалист во неговата младост и не бил сместен за силниот пазарен пристап кон економијата на Чикашкиот универзитет. Неговите студии таму, особено под водство на Френк Најт, го претвориле во „предан адвокат на пазарниот поредок“. Бјукенан го добил својот докторат на Чикашкиот универзитет во 1948 година за неговата теза „Фискална правичност во сојузната држава“ во која бил под големо влијание на Френк Најт. Исто така, додека бил во Чикаго за првпат го прочитал и пронашол откровение во делото на Кнут Виксел. Оттогаш, сликите на Најт и Виксел виселе во неговата канцеларија.
Бјукенан бил основан на новата Школа за политичка економија во Вирџинија.
Предавал на Универзитетот Вирџинија од 1956–1968 година, каде го основал Центарот за студии за политичка економија „Томас Џеферсон“.
Предавал на УКЛА во периодот 1968–1969, по што се префрлил на Политехничкиот институт Вирџинија (1969–1983), каде го основал Центарот за студии на општествениот избор (CSPC). Во 1983 година настанал конфликт со главниот на економската катедра Даниел Ор и Бјукенан го префрлил Центарот во неговиот нов дом на Универзитетот Џорџ Мејсон.
Исто така, предавал на Државниот универзитет Флорида и на Универзитетот Тенеси.
Работата на Бјукенан се насочила на јавните финансии, јавниот долг, гласањето, ригорозна анализа на теоријата на меѓусебни услуги, макроекономијата, уставната економија и либертаријанската теорија.
Бјукенан починал на 9 јануари 2013 година во Блексбург, Вирџинија, на 93 години. Весникот New York Times коментирал дека Нобеловиот лауреат, кој ја вовел теоријата на општествен избор, влијаел на „генерација на конзервативно мислење околу дефицитите, даноците и големината на владата“.
Пристап кон економската анализа
Бјукенан бил одговорен за повторното раѓање на политичката економија како дисциплина. Бјукенан нагласил дека јавната политика не може да биде разгледувана во поглед на распределбата, туку секогаш е прашање на избор над правилата на играта кој произведува шаблон на размена и распределба. Неговата работа на теоријата за општествен избор е често претставувана како суштински случај на економскиот империјализам; меѓутоа, Амартија Сен сметал дека Бјукенан не треба да биде идентификуван со економскиот империјализам, бидејќи Бјукенан направил воведувајќи етика, правно мислење во политиката и општествено мислење во економијата. Круцијално за разбирање на системот на мислење на Бјукенан е разликата што ја направил помеѓу политичката сцена и водењето политика. Политичката сцена е за правилата на игра, каде водењето политика е насочено на стратегиите кои играчите ги прифатиле во рамките на зададените правила. „Прашања околу што се добри правила на играта се во доменот на општествената филозофија, каде прашања околу стратегиите кои играчите ќе ги прифатат овие правила е доменот на економијата и е игра помеѓу правилата (општествена филозофија) и стратегиите (економија) што образува она што Бјукенан го нарекува како уставна политична економија“.
Важниот пристап на Бјукенан кон конституционализмот е развојот на поддисциплина на уставната економија. Според Бјукенан, етиката на конституционализмот е клучен за уставниот поредок и „може да се нарече идеален Кантов свет“, каде поединето „кој го прави поредокот, заедно со сите негови членови, го прифаќа моралното право како општо правило за однесување“. Бјукенан ја одбива „секоја органска концепција на држава како супериорна во знаење кон граѓаните на оваа држава“. Оваа филозофска позиција ја создава основата на уставната економија. Бјукенан верува дека секој устав е создаден за најмалку неколку генерации на граѓани. Затоа мора да биде во рамнотежа на интересите на државата, на општеството и на секој поединец.
Бјукенан е сметан за квазичлен на Австриската економска школа, иако службено не е поврзан со школата, но делел многу слични верувања. Како што Бјукенан изјавил: „Јас навистина имам голема приврзаност со австриската економија и немам никакви приговори да бидам наречен Австриец. Хајек и Мизез можеби ме сметаат за Австриец, но, секако некои од другите не“. Бјукенан понатаму кажал: „Јас не бев поврзуван со Мизез додека не напишав статија за изборот на поединецот и гласањето на пазарот во 1954 година. Откако го завршив нацртот отидов да видам што Мизез кажал во Човечка акција. Пронајдов, неверојатно, дека бил многу близу со тоа што јас се обидував да го кажам“.
Николај Каменски
Николај Михајлович Каменски (рус. Николай Михайлович Каменский), - ) бил руски генерал којшто живеел уште само 2 години по смртта на неговиот татко, фелдмаршалот Михаил Каменски.
Николај како и неговиот постар брат Сергеј се школувал во кадетско училиште. Во 1799 година тој бил прогласен за генерал мајор од страна на царот Павел I. Истата година тој бил испратен во Швајцарскиот поход против Наполеон како придружник на Александар Суворов. Во Битката кај Аустерлиц, потчинет на Петар Багратион тој изгубил 1.600 луѓе, а едвај успеаљл жив да се спаси. Тој се истакнал во Битката кај Ејлау и затоа бил награден со Орденот Св. Ѓорѓи. Потоа бил испратен со 8.000 луѓе во утврдување на Опсадата на Данциг, но потфрлил губејќи околу 1.500 луѓе. Во наредната битка кај Хеилсберг командувал со 1.700 луѓе.
За време на Финската војна, најголемата војна во неговиот живот избегал во 1808 година. Каменски биул познат по неговото невнимание врз животите на неговите војници. За генерал бил прогласен во 1809 година. Потоа тој имал голем успех против Швеѓаните во битките кај Куртан и Ораваис.
Каменски учествувал и во Руско-турската војна (1806-1812) каде што бил поддржан и од неговиот брат. Тој победил кај Силистра и Пазарџик, меѓутоа загубил кај Видин. Во овие походи тој загубил околу 1.500 луѓе, што е малку во споредба на противничките 10.000 жртви.
На 4 февруари 1811 Николај Каменски се разболел од треска и бил префрлен во Одеса. Не успеал да закрепне и умрел три месеци подоцна, на 4 мај 1811 на возраст од 34 години.
Стефан Ѓуриќ
Животопис
Стефан Ѓуриќ е роден на 16 ноември 1989, од татко Драган, професор на филозофскиот факултет и од мајка Слаѓана раководител на одделот за социјални и хумани науки на Факултетот за безбедност. Како дете, Ѓуриќ бил во друштво на домашни Растафари, кои влијаеле на неговото уметничко име и стилот во музиката. На 16-годишна возраст, тој во тоа време ја извел најголемата атракција на Dancehall во Европа "Германската извидница". Од 2006 до 2009 година тој бил автор и режисер на двочасовната емисија „Реге шоу со Стефан“ на националната радио станица. Во 2007 година, тој почнал сериозно да се занимава со музика, а од 2008 до денес тој ја уредува музиката во повеќе од 300 проекти, Rasta испеал повеќе од 100 песни, од кои повеќето популарни, особено кај помладите слушатели.
Тој бил член на домашната група "Show program", со што ја постигна најголемата популарност. Во 2010 година, тој настапил како пред-бенд на американската турнеја со раперот 50 Cent. Тој соработувал со многу домашни изведувачи, како што се Ана Николиќ, Дара Бубамара, Дадо Полумента, Коби, Цвија, Буба Корели, Елитни одреди, КЦ Блаже, Вице, ЛМР, Реби и многу други.
На 28 јули 2016 година, Ѓуриќ тајно се оженил со Ана Николиќ, која ја сретнал додека работела на нејзиниот албум Лабилна. Раста и Ана имаат ќерка по име Тара.
Во петтата сезона на шоуто јас имам талент, Раста, заедно со Ана Николиќ, Даница Максимовиќ и Срѓан Тодоровиќ, бил член на жирито.
Во март 2017 година тој бил на американската турнеја каде што настапил во Атланта, Чикаго, Њујорк, Детроит и други.
Европската турнеја започнала на 1 септември 2017 година. Таа главно изведувал во Германија и Швајцарија, но се појавува и во Хрватска, Србија, Словенија, Австрија, Шведска, Босна и Херцеговина и Луксембург.
Соаве (слатко вино)
Соаве е суво бело италијанско вино од регионот на Венето кој се наоѓа во североисточна Италија, главно во близина на градот Верона.
Историја
Соаве и Чианти биле првите зони во Италија (1931 година) кои биле признати со Кралската одлука дека имаат потенцијал за производство на деликатни вина. Овој документ ги поставил границите на производните зони кои, во случајот на соаве, се совпаѓаат со оние утврдени според сегашните прописи за производство за соаве класично вино. Зоната Соаве не е особено голем вински регион, но сепак, произведува многу значителни количества на вино.
Вински регион
Производната зона Соаве се наоѓа во источниот дел на ридовите во провинцијата на Верона (северно од автопатот Серенисима, помеѓу 18 и 25 километри од патот Верона-Венеција). Зоната зафаќа дел од земјиштата кои припаѓаат на општините Соаве, Монтефорте д'Алпоне, Сан Мартино Буон Алберго, Лавањо, Мецане, Калдиеро, Келоњола, Иласи, Казано, Ронка, Монтекија и Сан Џовани Иларионе.
Климата во регионот Соаве е под влијание на долината По, каде на есен се појавува магла, што може да донесе опасност од мувла и други болести на грозјето. Грозјето Гарганега, што е главна одлика на Соаве, е сорта со доцно зреење и густа кора, што може да ја издржи маглата подобро од некои други сорти.
Класико
Употребата на спецификацијата „Класико“ со ознака „Соаве“ се користи за производ направен од грозјето собрано од лозјата на ридот околу општините Соаве и Монтефорте д'Алпоне.
Во овој регион, почвите на лозјето се значително помалку плодни од алувијалните почви во рамнините. Во западниот дел од класичната зона во близина на Соаве, почвите содржат големо количество на варовник кој ја задржува топлината на попладневното сонце. Во лозјата од источниот дел, почвата се состои од распаднати вулкански карпи, каде се добиваат „покорисни“ вина. Во Соаве се произведува само бело вино, а најмалку 70% мора да биде грозје Гарганега.
Производство
Во средината на 1990-тите слаткото вино Соаве се произведувало на приближно 6 милиони кутии годишно, а 80% од тие биле произведени од локалната задруга во регионот, и се продавале на големо на увозниците кои го пуштаале виното под приватни етикети.
Во својата историја, сувото слатко вино многу пати се споредувало со шардоне. На почетокот на 21 век, производствените трендови се насочувале кон бело суво и слатко вино (Соаве) што подобро го истакнува својот карактер и карактерот на грозјето Гарганега.
Мајсторот на виното Мери Јуинг-Малиган го опишал виното соаве како вино со светло тело, со сламена боја, кое има многу свежи, овошни ноти.
Во 2009 година, задругата Кантина ди Соаве со приближно 2.200 членови, генерирала 48% од вкупното производство на Соаве. Во текот на изминатата деценија, многу одгледувачи почнале да го флашираат сопственото вино, што дополнително ја поттикнало промената кон повисоки стандарди.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 4603
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4603 се споменува и како ESO 322-52, MCG -7-26-28, AM 1238-404, DCL 120, IRAS 12382-4042.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4603 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4603 има привидни димензии од 3,4' х 2,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 55 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 58' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 4603 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42510. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Шпаргловидни
Шпаргловидни (науч. Asparagales) — ред во поткласата Liliidae и вклучува тревести, монокотиледонски цветни растенија кои се нашироко распространети. Сите претставници на овој ред поседуваат паралелна нерватура на листовите. Цветовите се исклучително разновидни по својата форма и боја. Името на редот е дадено по родот Asparagus (шпаргла).
= Класификација =
Редот Шпаргловидни ги вклучува следните фамилии:
Ињево
Ињево (поретко како Инево) — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 1.624 жители, со што селото се вбројува во големи села во областа на Конче и Радовиш.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југозападниот дел на територијата на Општина Радовиш, под североисточната падина на планината Смрдеш. Ињево се наоѓа на регионалниот пат 2433 од Радовиш за Конче, во изворишното подрачје на Крива Лакавица. Селото е рамничарско-ридско, сместено на надморска височина од 480 метри. Се наоѓа западно од градот Радовиш.
До селото води асфалтен пат, кој е означен како регионален пат 2433.
Историја
Според бројните археолошки наоѓалишта во близина на селото, може да се потврди дека во атарот на селото постоел живот уште во дамнина.
Во 1897 година, во Дедино и Ињево се одвила Радовишката афера на МРО.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 22 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 1.329 хектари, на пасиштата отпаѓаат 366 хектари, а на шумите 206 хектари.
Во селото постои традиција на изработување гајди.
Поголемиот дел од населението кое живее во село Ињево главна егзистенција им е тутунопроизводството.
Население
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 740 жители, сите Македонци. По податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото Ињево имало 880 Македонци.
Во 1961 година селото броело 922 жители, од кои 917 биле Македонци, а пет жители Срби, додека во 1994 година бројот на населението се зголемил на 1.546 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година во селото Ињево, живееле 1.624 жители, од кои 1.623 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.139 жители, од кои 1.087 Македонци, 1 Албанец, 2 останати и 49 лица без податоци.
Родови
Ињево е македонско село.
Самоуправа и политика
Во век, Ињево било село во Радовишката каза на Отоманското Царство.
Топ
Топ — артилериско оружје со голема цевка, со голема брзина на проектилот, голема прецизност, која обично ја погодува целта директно. За разлика од хаубица, минофрлач и мерзер, почетните агли (помеѓу целта и целите) се под 45 степени. Во поширока смисла, под топ понекогаш се смета и секое друго артилериско оружје, особено во популарната литература. Оружјето кое по особините се наоѓа меѓу топот и хаубицата понекогаш се вика топ-хаубица.
Ињево
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Радовиш, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Радовиш.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Ињево, во која покрај селото Ињево, се наоѓале и селата Бучим, Воиславци, Горна Враштица, Дамјан, Дедино, Долна Враштица, Погулево, Сулдурци и Топалница. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на тогашната Општина Ињево, во која влегувале селата Горна Враштица, Долна Враштица, Дамјан, Ињево и Погулево.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 1595 и 1596 според Државната изборна комисија, сместени во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.421 гласач. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.441 гласач.
Редовни настани
Во село Ињево секоја година традиционално се одржува Изворниот фолклорен фестивал „Гајда“.
Исто така се негува селската традиција на многу празници и прослави, таков пример е за време на празникот „Лазара“ каде што девојки облечени во селска носија одат од куќа на куќа и пејат песни.
Култура и спорт
Во село Ињево активно работи и функционира Фудбалскиот клуб „ФК Бобовец“ кој се натпреварува во „Општинска фудбалска лига - Радовиш“.
Теренот на училиштето Орце Николов (фудбалско и кошаркарско игралиште), покрај користењето од училиштето, се користи и за одржување на турнирот во мал фудбал „Меморијален турнир - Ињево“, кој започнува на почетокот на месец август секоја година, а се организира во чест на тројца луѓе кои загинале во сообраќајна незгода во 2003 година.
Гунгјисјичао (пекиншка метро-станица)
Гунгјисјичао (公益西桥, ) — станица на линиите 4 и Дасјинг на Пекиншкото метро.
Информациска РНК
Информациската РНК (информациска рибонуклеинска киселина, иРНК) опфаќа голема фамилија на РНК молекули кои служат за пренос на генетски информации од ДНК до рибозомот, каде тие ја специфицираат аминокиселинската низа на белковините кои се синтетизираат и кои се производ на генската експресија. Информациската РНК е синтетизирана од ензимот РНК-полимераза во тек на процесот на транскрипција, при што најпрво се создава т.н. примарен транскрипт (познат и како пре-иРНК), кој потоа подлежи на преработка за да ја даде зрелата иРНК. Само зрелата иРНК може потоа да биде вклучена во процесот на транслација, каде ќе биде користена како шаблон за синтеза на аминокиселински полимер, т.е. белковина.
Како и кај ДНК, генетската информација кај иРНК е запишана во низата на нуклеотидите, кои се поредени во кодони, кои се состојат од три последователни азотни бази. Секој кодон кодира за одредена аминокиселина, освен стоп-кодоните кои ја терминираат (завршуваат) синтезата на белковината. Овој процес на транслација (превод) на кодоните во аминокиселини вклучува уште два други типа на РНК молекули: транспортна РНК (тРНК), која е носител на соодветните аминокиселини и препознавач на кодоните на иРНК преку своите антикодони, и рибозомната РНК (рРНК) која е главната структурна и функционална компонента на рибозомот.
Постоењето на иРНК за првпат било предложено од Жак Моно и Франсоа Жакоб, а потоа била откриена од Жакоб, Сидни Бренер и Метју Меселсон, при Калифорнискиот технолошки институт во 1961 година.
Синтеза, преработка и функција
Информациската РНК е молекула со краток век, која, по синтезата на белковината која го кодира, брзо бива разградена. Во текот на своето кратко постоење, таа може да подлегне на преработка, уредување и транспорт пред да се искористи за транслација. Кај еукариотските клетки, иРНК подлегнува на екстензивна преработка и транспорт, што е отсутно кај прокариотските клетки. Исто така, кај еукариотите иРНК не се среќава како „гола“ молекула, туку секогаш е врзана за разни белковини, со кои заедно гради т.н. информациски рибонуклеобелковина (РНБ).
Транскрипција
Во текот на транскрипцијата, РНК-полимеразата синтетизира иРНК молекула користејќи ја ДНК како шаблон. Процесот се одвива на сличен начин и кај прокариотите и кај еукариотите. Една забележителна разлика е асоцијацијата на еукариотската РНК-полимераза со ензими кои ја преработуваат насцентната иРНК. Непреработената или делумно преработената иРНК се нарекува претходничка иРНК или пре-иРНК, и таа е со краток век, бидејќи веднаш станува супстрат на ензимите кои ја преработуваат за да ја претворат во т.н. зрела РНК.
Преработка на пре-иРНК кај еукариотите
Кај бактериите и археите, иРНК веднаш по транскрипцијата е зрела, и за неа не е потребна преработка, освен во ретки случаи. За разлика од нив, кај еукариотите таа подлежи на екстензивна преработка, која вклучува неколку последователни промени на молекулата: додавање на 5’ капа, 3’ полиаденилација и сплајсинг.
Брзо лизгање на Зимските олимписки игри 2010 - 500 m за жени
Натпреварите во трките на 500 m во брзо лизгање во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржале на 16 февруари, со почеток во 13:00 по месно време (UTC-8) во спортскатас сала Ричмонд.
Информациска РНК
Додавање на 5’ капа
Набрзо по отпочнувањето на транскрипцијата, по додавањето на првите 20-30 нуклеотиди, 5’ крајот на иРНК молекулата која се синтетизира се врзува за комплексот за синтетизирање на капа, кој е асоциран со РНК-полимеразата. Овој ензимски комплекс ги катализира хемиските реакции кои резултираат со формирањето на 5’ капата.
Брзо лизгање на Зимските олимписки игри 2010 - 500 m за жени
Олимписка првенка стана Ли Санг Хва од Јужна Кореја, а светската рекордерка Џени Волф заврши втора.