cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Национален извештај за конкурентност на Ерменија
2010 - предизвик за високото образование
Во меѓувреме, глобалните економски кризи откриле дека економијата на Ерменија е поранлива на надворешни настани од повеќето други земји и нејзиното закрепнување останува многу ранливо на глобалните економски процеси кои ги комплицираат локалните економски проблеми. Овие проблеми вклучуваат ниска и нерамномерно распределена продуктивност на трудот, недостаток на економска диверзификација и прекумерна концентрација во градежништвото и земјоделството со ниска продуктивност, пад на увозот на високотехнолошки стоки, зголемена зависност од извозот ориентиран кон ресурсите, инфлацијата и растечкиот надворешен јавен долг.
Друга криза може да има многу поголемо влијание врз Ерменија, затоа национална економска стратегија и нов модел на економски развој, кој може да преброди различни економски шокови, да ги зајакне микроекономските основи, да ги прошири можностите за работа, да овозможи движење на работната сила во производните сектори и да привлече „ориентирани кон знаење“ директни странски инвестиции. Камен-темелник на новиот економски модел е глобално конкурентниот образовен сектор, особено на повисоките нивоа. Главните пет групи фактори кои мора да се решат при трансформацијата на високообразовниот сектор во Ерменија треба да бидат: стратегија, интернационализација, лидерство, елементи за учење и општествени вредности
Мерида (Венецуела)
Сантјаго де лос Кабалерос де Мерида (шпански: Santiago de los Caballeros de Mérida) е најголемиот и главен град на сојузната државата Мерида во јужноамериканската држава Венецуела. Населението на Мерида изнесува околу 204.879 жители (2001), а заедно со предградијата бројката изнесува 350.000 лица. Вкупна површина на Мерида е 25 км ². Градот се наоѓа на 1.630 метри надморска височина и е основан во 1558 година.
Историја
Мерида е основана на 9 октомври 1558 година од страна на Хуан Родригес Суарес за време на рударската експедиција. Суарес решава да ја нарече населбата по името на својот роден град Мерида во Шпанија. Во ноември 1559 година Суарес е принуден да ја префрли населбата во регионот на денешната населба Зумба, поради постојани судири со локалното староседелско население.
Во 1560 година властите на вицекралство Нова Гранада го испраќаат Хуан де Малдонадо да го уапси Хуан Родригес Суарес, бидејќи тој не добил дозвола да основа населба. Хуан де Mалдонадо има за задача и да ја регулира новата населба. Така на 24 јуни истата година тој ја преместува населбата на сегашното место и го преименува во Сантјаго де Лос Кабалерос. До 1607 година градот е под надлежност на департманот Тунха, по што тој станува дел од Санта Фе. Во 1622 година Мерида станува резиденција на гувернерот на Мерида. Градот и гувернаторството се дел од Нова Гранада до 1777 година, кога сите стануваат дел од Капитенството Венецуела. Подоцна во градот била издигната епископска катедра, поради што е изградена и богословија, која во 1811 година прераснува во Андски универзитет.
Протестантство
Протестантство или протестантизам — религиозно движење кое се одвоило од Римокатоличката црква во времето на реформацијата во Европа во 16 век. Поимот за првпат бил употребен во 1529 година од страна на Мартин Лутер како протест кон Римокатоличката црква. Називите протестант иил пак протестантизам произлегле од тоа што приврзаниците на германскиот монах Мартин Лутер вложиле протест во Рајхстагот во Шпајер во 1529 против одлуката на католичкото мнозинството со која се забранувале какви било промени во католичката црква. Главното мислење на протестантската реформација од 16 век било да се исфрлат строгите правила и традиции на католичката црква и верниците да се концентрираат на Исусовото учење од новиот завет на Библијата наместо на Стариот завет.
Денеска, Протестантството претставува една од трите основни деноминации во христијанството. Од околу 2.100.000.000 христијански верници во светот, 580.000.000 се протестанти, што претставува околу 27%. Според некои теолози, секоја христијанска вероисповед, која не припаѓа на Римокатоличката или Православната црква, всушност е протестантско.
Еден од првите протестантски реформатори бил свештеникот Јан Хус, професор по теологија, словен, кој живеел на територијата на денешна Чешка и кој станал маченик за верата во 1415 година. Хус поучувал дека Писмото е поважно од традициите. протестантската реформација се проширила по цела Европа во 1517 година, кога друг католички свештеник и професор по теологија, Мартин Лутер, ја повикал на обнова католичката црква. Тој велел дека кога Библијата е во конфликт со црковните преданија, тогаш е потребно да се потчинуваме единствено на Библијата. Лутер изјавил дека црквата постапува неправилно со тоа што дава можност да се купуваат индулгенции (потврди за простени гревови) преку кои луѓето ќе можат да влезат во рајот. Тој исто така тврдел дека спасението единствено се добива преку верата во Христос, а не се “заработува” преку вршење добри дела. Денес протестантската реформација е распространета низ целиот свет. Како резултат на тоа се оформиле цркви, како што се лутеранската, методистичката, англиканската, а потоа и баптистичката, пентскостната и други.
Евангелско протестантските цркви веруваат дека секој христијанин одговара за својот духовен живот н секој треба да ја чита и проучува Библијата. За ова убедување тие се потпираат врз учењето од Дела на Апостолите (17:11) каде што се вели: “Овие беа поблагородни од солунјаните; тие го примија словото со голема усрдност и секој ден го испитуваа Писмото, дали е тоа така. Библијата исто така нѝ зборува “да го скриеме” Божјото Слово во срцата, за да не му грешиме на Бога (Псалм 118 (119):11). Апостол Павле го пофалува Тимотеј, велејќи: “Бидејќи уште како мал ги знаеш Светите Писанија, што може да те направат мудар за спасение преку верата во Христа Исуса.” (2 Тимотеј 3:15).
Почеток
Повод за почеток на борбата за реформа на Католичката црква било повторното продавање на индулгенции, наводно за прибирање средства за доградба на црквата Св. Петар во Рим. Творец и водач на реформацијата во Германија бил Мартин Лутер (1483-1546 г.), професор по Богословија на Универзитетот во Витемберг. Во 1517 г. на вратата на Витембершката црква ги истакнал своите „95 тези“, според кои тој барал Евангелието да биде основен извор на христијанската вера, црквата да биде скромна, да нема многу празници, црковните обреди да се изведуваат на народен јазик, а не на латински (ја превел Библијата), свештениците да се свртат кон народот, а не кон трупање на богатство, и да им се даде право на женидба. Движењето било наречено "Лутеранство", според неговото име. За истапувањето на Лутер против Католичката црква и против папата се расчуло низ цела Германија и тој стекнал многу приврзаници од сите слоеви на населението.
Протестантски правци
Протестантството односно протестантската реформација се развила во три правци:
Лутеранство
Во Германија, ова движење било поткрепено од страна на германските кнезови, но дури по Вестфалскиот договор во 1648 година, со кој договор завршила Триесетгодишната војна, лутераните добиле еднакви права како католиците. Како основач на лутеранството се смета Мартин Лутер. Лутеранството започнало како обид за реформирање на Римокатоличката црква. Мартин Лутер под отворено небо се спротивставил на Римокатоличката црква. Лутер ја превел Библијата на германски јазик, го објаснил библиското учење за спасувањето преку вербата, изложено од страна на Апостол Павле, и проповедал теологија, центрирана околу личноста на Господ Исус Христос. Неговите трудови станале основа за натамошниот развој на реформацијата.
Калвинизам
Жан Калвин, протеран од Франција, заминал во Швајцарија и Женева ја претворил во град-црква. Во 1536 година, тој ја објавил книгата Институции на христијанската религија, во која ги прецизирал разликите помеѓу својата и протестантската теологија. Тој признал само две тајни: крштевање и евхаријстија. Тој ги одбил концепциите на Цвингли во врска со симболичките вредности на евхаристичкото учење, зборувал во врска со градот Божји односно околу црковната организација и дисциплина.
Англиканство
Црквата на Англија или Англиканската црква е официјална христијанска црква во Англија и мајка-црква на англиканските цркви ширум светот. Обичаите и литургијата во Англиската црква се засноваат на постарите католички традиции, но се осовременети под влијанието на реформацијата.
Црквата на Англија се смета себеси и за католичка и за реформирана (протестантска): католичка е бидејќи смета на својот континуитет од апостолските и средновековните времиња и се потпира на најраните учења на првите црковни татковци, особено на Апостолскиот, Никејскиот и Атанасијскиот Завет. Покрај тоа, таа е и реформирана бидејќи го примила влијанието на некои доктринарни принципи од реформацијата од 16 век. Ова се гледа од 39-те прописи воспоставени од кралицата Елизабета I како дел од помирувањето на религијата во Англија. Католицизмот бил повторно воспоставен под власта на Мери I, но Елизабета била протестантка, па според тоа се залагала за создавање на протестанска црква. Со таа цел во 1559г. парламентот расправал за реформските акти и за создавањето на протестанската црква. Реформскиот акт предвидувал службата во црквата да се врши спротивно од римокатоличката, се исклучувало читањето на името на папата и се предвидувало свештениците да не ја носат црната одора на католичките свештеници. На протестанските свештеници им се дозволувало да стапуваат во брак, се забранувале слики во црквите и се признавала Елизабета како Врховен управник на црквата на Англија. Актот се соочувал со голем отпор во Горниот дом како и од католичките бискупи кои гласале против него. Па така во многу го измениле актот, додавајќи ја римокатоличката служба како легална во сите цркви и одбиле да ја признаат Елизабета за врховен управник на Англиканската црква. По празнувањето на Велигден парламентот продолжил со работата и се расправало за двата нови акта кои ги има предложено владата, Актот за врховна власт и Актот за униформност. Првиот акт ја потврдил Елизабета како врховен управник на Англиканската црква. Врховен Гувернер била поприкладна титула што фактички ја направило Елизабета врховен господар на црквата, без притоа да ѝ пишува титуларно. Ова било многу важно бидејќи луѓето во XVI век едноставно не можеле да прифатат една жена да биде главна на црквата во некоја држава. Вториот едикт, Актот за униформност, требало попретпазливо да се донесе, за разлика од остатокот од реформацијата на политичкиот и религиозниот живот во Англија. Предвидувал строги закони за католиците, се исклучувало името на папата од црковните служби и се дозволувала и протестанската и римокатоличката литургија во црквите. По распуштањето на парламентот Елизабета заедно со Вилијам Сесил донеле редица на закони познати како Кралски налози. Тие доаѓале нешто како продолжеток на религиозната реформа и се однесувале на католиците, се забранувала римокатоличката свештеничка облека, се забранувала употребата на лебот во црковната служба и др. Во окрузите низ кралството каде доминантно било католичко население постоело одредено негодување кон реформите, па така што одредени измени биле неопходно вметнати со што послужиле за полесно официјално прифаќање од сите поданици на кралството.
Елизабета никогаш не ја сменила религиозната нагодба и покрај жестоките протести од страна на протестантите (пред сѐ од пуританците), со што основата на денешната Англиканска црква потекнува токму од религиската нагодба од 1559 година. Црквата на Англија се осамостоила од католичката во времето на Хенри VIII, и оттогаш англискиот монарх го назначува Архиепископот од Кентербери кој е поглавар на црквата.
Анабаптизам
Анабаптизмот претставува третото движење во протестантството. Неговите наследници сметале дека црквата е составена од личности, кои вистински го преживеале Исус Христос. Тие се спротивставувале на идејата за вистинско постоење на црквата како религиозна институција, туку држеле на личната врска со Бог преку Светиот Дух. Поради ова, тие сметале дека човек треба да биде крстен во вода откако ќе се запознае со својата вера и во овој контекс тие биле најрадикални.
Анабаптистите го отфрлаат носењето на свадбени прстени, или пак учеството во државното управување. Како еден од основачите на Анабаптизмот се смета Томас Минцер. Тој бил предводник на т.н. Селанска војна кога околу 100.000 селани заедно со Минцер биле убиени.
Баптизам
Баптистите претставуваат протестантски христијани кои сметаат дека за да еден христијанин биде крстен, тој најпрвин треба да биде пораснет верник. Почетоците на Баптистичката црква се во Велика Британија и САД. Денеска претставуваат една од најголемите протестантски заедници. Од редовите на на баптистите бил и Мартин Лутер Кинг.
Според статистичките податоци кои ги објавил баптистичкиот статистички завод, во светот има околу 90.000.000 верници. Оваа верска заедница била основана од страна на Џон Смит, кој живеел во прогонство во Амстердам. Најпрвин Смит сметал дека која било форма на читање од книга за време на молитва е измислица на грешниот човек. Затоа баптистите денеска ја отфрлаат литургијата, молитвата, пеењето и проповедањето бидејќи истите морало да бидат целосно спонтани. Смит одел дотаму што не дозволувал читање на Светото Писмо за време на клањање. Ова произлегува од неговото верување дека клањањето требало да биде по наредба на Светиот Дух.
Смит го измислил двостепениот поредок во црквата, пастор и ѓакон, за разлика од Реформистите кои имале тристепен поредок. Со своите нови гледишта за крштението, кај него се појавила голема загриженост. Тој и неговите следбеници биле крстени како деца, а тоа не им пасувало на учењето. Затоа извршиле ново крштение. Тие биле првите верници на ова движење, па не постоел некој да го изведува крштевањето. Смит решил да се крсти самиот, и го сторил тоа, а потоа почнал да ги крштева и своите следбеници.
Првата баптистичка црква била основана во 1612 година, кога Смит се вратил во Англија, и кога ова движење зазело голем замав во времето на династија Стјуард. Според некои, Баптистите се произлезени од Анабаптистите. Голем број на баптисти се поврзуваат со политичките настани од 17 век. Тие биле предводници за религиозната слобода помеѓу верите. Во текот на населувањето на Америка, голем дел од баптистите заминале во САД каде основале баптистички цркви. Во тоа време се одвоила и баптистичката секта позната под името Баптисти од седмиот ден. Во текот на 18 век, баптизмот паднал под притисок на унитаризмот.
Методизам
Методизмот претставува деноинација во христијанството, движење во рамките на Англиканската црква. Првата Методистичка црква била основана во 1784 година во САД. Соединетите Американски Држави биле формирани една година порано и претставуваат прва модерна држава каде што црквата е одделена од државата. Првичната намера не била да се основа нова црква.
Англиканскиот проповедник Џон Веслеј (1703-1791) бил длабоко погоден од сиромаштијата во Англија, која земала сè поголем замав во XVIII век. Тој се смета и за основач на Методизмот. Почетокот на индустриската револуција предизвикала огромни социјални проблеми (невработеност, голема експлотација на возрасните, злоупотреба на детскиот труд, алкохолизам итн). Заедно со неколку истомисленици, Џон Веслеј формирал движење во рамките на Англиканската црква, кои се залагала за овие луѓе и за нивните проблеми. На луѓето кои го предводат оваа движење им го даваат прекарот „методисти“, затоа што се одликувале со еден дисциплинарен начин на живеење (секојдневно читање на Библија, постојана молитва, постење, служење на другите итн).
Со тек на времето, сè повеќе луѓе започнале да емигрираат од Англија во Америка. Методистичкото движење се проширило на новиот континент. Со независноста на САД, Англиканската црква се повлекла од колониите и останала под патронство на Англиската црква. Методистичката црква не се издигнува со разликите во учењето, туку заради духовната потреба на луѓето дојдени во новата замја.
Методистичката црква го задржила учењето и начинот на Боголужба како Англиканската црква, иако и двете скратувале или додавале нешта кои се неопходни за да се следат промените кои настануваат во модерниот свет.
Денес Евангелско-методистичката црква е распространета ширум светот и брои околу 70 милиони членови. Иако Методизмот не е истовремено појавен со реформацијата, сепак спаѓа во редот на протестанските цркви и исповеда заедничко верување, чија основа е љубовта Божја кон сите луѓе и Неговото безусловно прифаќање на грешната природа на човекот.
Евангелизам
Евангелизамот или евангелско протестантство денеска претставува доминантно движење во рамките на протестантството според бројот на верници. Во текот на XVIII век, како евангелисти биле познати и оние кои биле наклонети кон Англиканската црква, како и оние ја поддржувале истата. Ова движење било основано во Велика Британија во 1730-тите, и се здобило со голема популарност во САД во текот на XVIII и XIX век.
Англиските евангелисти најмногу внимание оддаваат на значењето на Светото Писмо, потребата од зачувување на верата, на високиот морал. Во Америка, во текот на XIX век, поимот евангелизам се однесувал на оние цркви кои го застапувале идеите на ревивализамот. Се смета дека оние цркви имаат многу заедничко и нивните водачи се надевале дека еден ден ќе се создаде можност за обединување на оваа црква преку која Америка ќе стане христијанска земја.
Во Англија во 1846 година, противниците на англиканската и Римокатоличката црква оствариле меѓусебна соработка на ниво на Евангелистички сојуз.
Црква Св. Димитрија (Смолани)
'''Црква Св. Димитриј''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Смолани. Претставува осамен наод од римско време.
Протестантство
Одлики
Протестантите се христијани, кои претставуваат една од неколкуте низависни христијански цркви. Протестантите го применуваат Ннкејскиот симбол на верата, донесен на Првиот црковен собор во 325 година. Сите тие веруваат во смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос, во Неговата божественост и во Неговото Второ пришествие. Сите тие ја користат Библијата како Божјо слово и се согласуваат во тоа дека покајанието и верата се неопходни, за да се има вечен живот и за да се избегне пеколот. Според податоците од агенцијата “Операција Свет” во целиот свет има околу 600 милиони протестанти.
Црква Св. Димитрија (Смолани)
Пред влезот во селската црква „Св. Димитриј“ се наоѓа античка база од мермер, со едноставно профилиран венец во горниот дел.
Протестантство
Одлики
Протестантите, пред сè го ценат авторитетот на Библијата и секој има право да ја проучува, според одредени правила. Православните и католиците најмногу ги ценат своите преданија и веруваат дека само свештениците во тие цркви можат правилно да ја толкуваат Библијата. Основните разлики меѓу овие три конфесии ги носат корените на основоположната политура на мислење. Сите заедно, без разлика на нивните разединувања, се согласуваат со Христовата молитва запишана во Евангелието според Јован (17): “Не се молам за сиот свет, туку за оние што си Ми ги дал; зашто се Твои.”
NGC 6725
NGC 6725 — леќеста галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6725 се споменува и како ESO 183-36, AM 1857-535.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 6725 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62692. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 435; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8759. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
NGC 322/1
NGC 322/1 — леќеста галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 322/1 се споменува и како ESO 243-15, MCG -7-3-3, AM 0054-435.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 322/1 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 322/1 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 57 м 10 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 43° 43' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 322/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3412. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 387; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7539.
Црква „Св. Никола“ - Прострање
Свети Никола — главна селска црква во селото Прострање.
Местоположба
Црквата е сместена во северозападниот раб на селото, во подножје на рид. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Историја
Црквата била подигната во 1858 година.
Иконостасот и иконите се дело на зографот Коста од Крушево, изработени во 1889 година.
Себеборци
Себеборци (словенечки: Sebeborci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Македонска стрељба
Македонска стрељба е уметничко движење во Република Македонија слично на многу попознатото словенечко движење Нова Словенечка Уметност (на германски Neue Slowenische Kunst). Движењето се развива во средината на 80-те години на 20-от век со центар во Скопје и во него се вклучени видни фигури од македонската уметничка сцена, ангажирани во различни музички и театарски проекти. Заради проблеми со тогашната политичка структура, ова движење полека исчезнува и остатоци од неговото постоење денес се видливи единствено во работата на групата Мизар (трето откровение).
Киевско-печерска печатница
Киевско-печерската печатница (украински: Друкарня Києво-Печерської лаври) се наоѓа во Киевско-печерската лавра, во Киев, Украина.
Таа била создадена во 1615 година, а на 20 декември 1616 година била објавена првата книга Книга на часови. Во периодот од 1616 до 1624 година, Е. Плетенецки издал 11 значајни книги од верски, историски и политички карактер.
Во текот на својата историја, печатницата најмногу издава дела со црковна литература. Поголемиот дел од публикациите се издадени на старословенски јазик.
483 Сепина
483 Сепина — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 4 март 1902 година
Асоцијација
Поимот асоцијација може да се однесува на било кое од следните:
Ноќен живот
Ноќен живот — збирен поим за разоноди достапни и повеќе популарни од вечер и рано изутрина. Ова се кафани, пабови, клафулиња, ноќни клубови, барови, жива музика, кабаре, мали театри, мали кина, претстави, и понекогаш ресторани кои се наоѓаат во извесно населено место. Тука може и да се придодадат и јавните куќи. Во ноќен живот спаѓа разонода која може да биде од прилично питома, па сѐ до развратна. Ноќната разонода по дефиниција е побујна од дневната, и обично повеќе ориентирана кон младите.
Во Македонија пособено познати по ноќениот живот се градовите како Скопје, Битола и Струмица и Охрид во летниот период.
На пример, во Европа, многу млади избираат да одат во Берлин или слични места „за ноќниот живот“, иако во даденото место може и да нема ништо друго особено. Мадрид е особено познат за опсегот на взрасти од кои ноќниот живот е сочинет како и за долгите часови на останување надвор. Даблин исто така ужива огромна популарност кај оние кои сакаат да го искусат живиот ноќен живот, со тоа што ирската влада вели дека ова е причината заради огромниот пораст на туризмот во последните 15 години. Мајами е добро познат по тоа што е еден од ретките градови во САД кој им дозволува на локалите да работат 24 часа на ден.
Девица (галактичко јато)
Девица — јато галаксии чие средиште е на далечина од 53,8 ± 0,3 мсг (16,5 ± 0,1 мпс) во соѕвездието Девица. Опфаќа околу 1.300 до 2.000 галаксии, и го сочинува јадрото на поголемото суперјато Девица, во чиј состав е Месната Група со нашиот Млечен Пат. Се проценува дека јатото има маса од 1,2 во делот од 8 степени од јатното средиште или пречник од 2,2 мпс.
Посјајните галаксии во јатото се откриени во последните децении на XVIII век и заведени во Месјеовиот каталог како „маглини без ѕвезди“ и се сметале за такви сè до 1920-тите.
Јатото се оптега по лак од 8 степени со средиште во соѕвездието Девица. Иако најсјајните објекти се забележливи со скромен инструмент, телескопите со пречник од 15 см доловуваат 160 галаксии при добри услови. Најсјаен објект на јатото Девница е елиптичната галаксија Месје 49, иако најпознат е елиптичната галаксија Месје 87 во неговото средиште.
Особености
Јатото е прилично разнородна мешавина од спирални и елиптични галаксии. Се смета дека спиралните галаксии во јатото се распоредени во облик на доглнавеста нишка, четирипати подолга отколку што е широка, која се протега долж видното поле од Млечниот Пат. Елиптичните галаксии се збиени понасредина отколку спиралните.
Во Јатото на Девица има барем три одделни грутки: Девица A (околу M87), втора грутка (околу M86) и Девица B, околу M49. Некои го распознаваат и подјато Девица C (околу M60) како и грутка наречена Малобрзински облак (МБО/LVC) околу големата спирална галаксија NGC 4216.
Од нив најголема е грутката Девица A, составена од елиптични, леќести и спирални галаксии сиромашни со гас. Има маса од 1014, што е величински ред повеќе од другите две грутки. Трите подгрупи се во процес на соединување во едно јато. Овие се опкружени со помали галактички облаци од спирални галаксии, наречени облак N, облак S и Девица E кои тежат да се припојат кон нив. Постојат други поодалечени галаксии и галактички групи (како гал. облак Береникина Коса I) кои исто така се под влијание на јатото и се очекува да се припојат во подалечна иднина. Сето ова покажува дека Девица е динамички младо јато кое сè уште е во фаза на образба.
Големата маса на јатото е утврдена по големите привлечни брзини на неговите галаксии, кои достигнуваат во однос на јатното средиште. Како дел од суперјатото Девица, неговата маса ги забавува околните галаксии, како и оддалечувањето на Месната Група за околу десет отсто.
Внатрејатна средина
Како и кај многу други галактички јата, внатрејатната средина на Девица е исполнета со проретчена врела плазма на температура од 30 милиони келвини која оддава рендгенски зраци. Во оваа внатрејатна средина се среќаваат многубројни меѓугалактички ѕвезди (до 10 % од ѕвездите во јатото), вклучувајќи извесни планетарни маглини. Се претпоставуа дека се работи за ѕвезди исфрлени од нивните матични галаксии при заемодејството со други галаксии. Тука се присутни и извесен број збиени ѕвездени јата,  веројатно издвоени од џуџести галаксии, а можеби и барем едно ѕвездообразбено подрачје.
Галаксии
Помалку сјајните галаксии од јатото обично се познати по нивниот број во Каталогот на јатото Девица, особено оние од многуте џуџести галаксии.
Мирисот на жената
Мирисот на жената (англиски: Scent of a Woman) – американски драмски филм од 1992, во режија на Мартин Брест. Филмот е римејк на италијанскиот филм од 1974, Профумо ди дона, режиран од Дино Ризи, адаптиран од Бо Голдмен од новелата Темница и Мед, напишана од Гиовани Арпино. Главните улоги ги толкуваат Ал Пачино, Крис О’Донел, Џејмс Ребхорн Филип Сејмур Хофман и Габриел Анвар. Пачино, за неговата перформанса во овој филм, доби Оскар за најдобар глумец и филмот беше номиран за најдобра режија и најдобар филм.
Движење од 1968 година во Италија
Движењето од 1968 година во Италија или Сесантото било инспирирано од одвратноста кон традиционалното италијанско општество и меѓународните протести. Во мај 1968 година, сите универзитети, освен Бокони, биле окупирани. Во истиот месец сто уметници, меѓу кои и Џо Помодоро, Арналдо Помодоро, Ернесто Трекани и Џани Дова 15 дена го окупирале Триеналето на Палацо дела.
Движење '68
Позадината на движењето потекнува од ново трансформираната економија на Италија. Земјата неодамна ја зголемила индустријализацијата и почнала да се развива нова модерна култура. Движењето имало свои корени во штрајковите и универзитетските окупации во 1960-тите, заедно со меѓународните наслови за социјалистичките политички триумфи во Студената војна.
Студентите од работно или селанско потекло главно го поттикнале движењето во обид да го променат традиционалното капиталистичко и патријархално општество. Новиот образовен систем овозможил големото население да се образува и, со такво образование, да ги доведе во прашање општествените функции. Немирите започнале со студентски протести кои првично биле потценети од политичарите и печатот; ова набрзо се претворило во „борба на работниците“.
Во првите моменти од студентскиот протест, десницата на универзитетите била меѓу лидерите на движењето. Битката кај Вале Џулија на Универзитетот во Рим на 1 март 1968 година била последната акција во која левичарските и десничарските студенти биле заедно бидејќи на 16 март по нападот на Универзитетот Ла Сапиенца, имало јаз меѓу „движечките“ и реакционерите. Левицата дошла да доминира во движењето и десничарските дебати за тоа кои активности треба да се искористат за да се продолжи движењето.
Последици
Контракултурните ставови на движењето завршиле со создавање конфликти во италијанската левица. Движењето навистина донело форма на солидарност меѓу младите и се создало нова политизирана генерација. Се расправа за тоа кога и како се формирала нова политичка генерација.
Илинден
Илинден или Ден на Св. Илија — голем македонски национален и православен празник, кој се одбележува на 2 август. Илинден има посебно значење за историјата на македонскиот народ заради тоа што на 2 август започнало Илинденското востание во 1903 година, а во 1944 година е одржано Првото заседание на АСНОМ. Денес, илинденската традиција е испреплетена со патриотски, фолкорни и религиски симболи, што го прави Илинден еден од најважните празници во Македонија.
Св. Илија
Св. Илија (Громовникот) е еден од култните свеци кај православните Македонци, бидејќи православната црква го има поистоветено со Перун Громовникот, од словенската митологија, кога вршела покрстување на Словените. Култот кон Перун бил широко развиен кај македонските Словени, па така тие го замениле своето омилено божество со христијанскиот светец. Овој култ кон Перун/Илија, и денес е присутен кај Македонците.
Св. Илија бил боговидец, чудотворец, ревнител за Божјата вера. Бил родум од племето Ароново, од градот Тесвит и затоа е наречен Тесвитјанин. Кога се родил Илија, неговиот татко Савах видел ангели Божји околу детето како го повиваат во оган и му даваат да јаде пламен. Тоа било предзнак за неговиот пламенен карактер и за богодаруваната огнена сила во него. Целата своја младост ја минал во богомислие и во молитва, повлекувајќи се често во пустината за во тишина да размислува и да се моли. Се смета дека пред крајот на светот, Илија повторно ќе се јави за да ја сотре силата на Антихристот.
Илинденско востание
Илинденското востание е востание против Отоманското Царство организирано од страна на ТМОРО и претставува еденод најголемите и најзначајните настани од македонската историја. По подготовките за востание против Отоманското Царство, на 2 август 1903 година на православниот верски празник Св. Илија - Илинден започнало Востанието. Ова востание е познато како Илинденско, според денот на започнување. На почетокот на јануари 1903 година, Централниот комитет на ВМРО донел решение да се крене востание летото истата година, иако за тоа немало поволна внатрешна и надворешна ситуација во Македонија, особено што на решението се спротивставиле неколку угледни револуционери, меѓу кои најпознат бил Гоце Делчев. Сепак, востанието означувало нова фаза од развојот на македонското национално и ослободително движење. На 20 јули (по стар календар), од носно на 2 август 1903 година, на Илинден (по нов календар), почнало Илинденското востание во Македонија. Тоа најголем успех постигнало во Битолскиот револуционерен округ. Прво било ослободено Смилево, па Крушево - центарот на востанието. Потоа востанието постигнало поголем успех во Костурско и во Леринско. На 4 август 1903 година, 600 востаници го ослободиле градот Клисура и го држеле во свои раце се до 17 август. На 17 август истата година, 700 востаници од Костурско и од Леринско го ослободиле гратчето Невеска. Покрај тоа, биле ослободени повеќе костурски, лерински и преспански села, каде што била воспоставена народна власт. Најжестоки борби се воделе кај селото Езерец меѓу 300 востаници и 2.000 османлиски аскер. Востаниците постигнале значителен успех и во Охридскиот револуционерен реон. Таму најжестоки востанички акции се воделе во Малесија, во Горна и во Долна Дебрца и на други места. Исто така, во Преспа имало жестоки борби со османлискиот аскер. Востаниците постигнале успех во Демирхисарско и во Кичевско, каде што биле ослободени повеќе села. До жестоки судири дошло во селата Прибилци, Карабуница и Извор, па дури се направил обид за ослободување и на градот Кичево.
Прославувања
Илинден како државен празник е неработен ден во Македонија. Претседателот и владата на Македонија организираат разни свечености на повеќе локации низ Македонија. Традиционално претседателот празникот го чествува во Крушево на Мечкин Камен. Таму е и централната манифестација. Мечкин Камен е посетен од голем број на државни и други делегации и голем број на граѓани. Поради проблемите што македонските делегации ги имале во минатото со српските црковни достоинственици, како замена за достоинственото чествување на АСНОМ, Македонија во близина на манастирот Св. „Прохор Пчински“ има изградено меморијален центар наречен „Пелинце“. Тука традиционално делегацијата ја води претседателот на Сорбранието.
Едно од најавтентичните настани за Илинден е традиционалното пристигнување на коњаниците во Крушево кои на традиционалниот Илинденски марш секоја година тргнуваат од скопско Горно Лисиче на 27 јули. Постои и маршрута на планинари кои од Скопје пеш одат кон Мечкин Камен.
Дабер (Толмин)
Дабер (словенечки: Daber) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Список на државни водачи во 311 година
Ова е список на државни водачи во 11 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Црква „Св. Петка“ - Прострање
Света Петка — помала селска црква во селото Прострање.
Местоположба
Црквата е сместена на самото сретсело во Прострање.
Историја
Црквата била подигната во 1920 година.
Опсада на Кроја (1450)
Првата опсада на Кроја се случила во текот на 1450 година кога Османлиската војска која броела околу 100.000 војници го опседнала градот Кроја во Албанија. Опсадата на Османлиското Царство била неуспешна. Во битката биле убиени околу 20.000 османлиски војници. По неуспешниот обид, султанот Мурат II наредил повлекување, заедно со неговиот син, идниот султан Мехмед II, во неговата престолнина Едрене. Набргу потоа, султанот Мурат починал.
Позадина и опсада
По неколкуте неуспешни инвазии на Османлиите во Албанија, Мурат II со околу 80.000 војска ја опседнал тврдината Светиград на 14 мај 1449 година. Светиград претставувал важна стратешка точка за двете страни, со оглед на тоа што бил во непосредна близина на границата со Македонија. На 31 јули 1449 година, градот бил заземан. Губењето на Светиград значело голема загуба за Скендербег. Во следните години, на султанот Мурат му преостанало да ги заземе уште Белград и Кроја.
Опсаата на Кроја започнала на 14 мај 1450 година, и истата траела до 23 ноември 1450 година. Неуспешната опсада на Османлиите ги чинела околу 20.000 мртви војници наспроти само околу 1.000 Албанци. Според Марин Берлети, самиот султан починал од болест по видената слика во Кроја. Сепак, познато е дека тој починал во Едрене во 1451 година. Се смета дека Мурат бил приморен да ја повлече опсадата поради доаѓањето на зимата. Сепак, најверојатно се повлекол поради големите загуби кои биле предизвикани од страна на албанските герилски сили.
По битката, Скендербег успеал да ја обнови Кроја и да територијално да се прошири.
Џејн Ерве
Џејн Алин Ерве, општо позната како Jane Herveu, (1885–1955) била пионерска француска авијатичарка која ја добила својата пилотска дозвола на 7 декември 1910 година.
Живот
Родена на 10 декември 1885 година во Париз, најпрво била позната како возач на изложба на автомобили, настапувајќи во Кристал Палас во Лондон и учествувајќи во трки со автомобили и мотоцикли на различни локации во Франција.
По обуката во школата за летање Blériot, таа добила француска лиценца бр.318 на 7 декември 1910 година, со што станала четвртата жена во Франција што добила лиценца по Elise Deroche, Marthe Niel и Marie Marvingt. Од 28 мај до 8 јуни 1911 година се појавила на летачката изложба во Лион. По неколку други настапи, таа се натпреварувала во Фемина Купот во 1911 година, но не победила. Отворила школа за летање за жени, но не била многу успешна. Во 1913 година се омажила за Пол Булзаге. По завршувањето на Првата светска војна, таа се преселила во САД каде што работела во модата. Таа починала на 14 јануари 1955 година.
Бајрам
Бајрам — два големи исламски празника во годината. Првиот Рамазан бајрам, трае 3 дена еден по друг започнувајќи од првиот ден од месецот шевал, односно десеттиот месец според арапскиот календар.
Вториот празник, Курбан бајрам, трае 4 дена (10-13 зулхиџет, односно дванаесеттиот месец според исламски исламскиот календар) и се вика нарекува „празник на пожртвувањето“ затоа што тогаш се колат овни и им се делат на сиромасите.
Дух (филм на Френк Милер)
Дух (англиски: The Spirit) – американски филм од 2008 година, во режија на Френк Милер. Главните улоги ги толкуваат Ева Мендез и Семјуел Л. Џексон.
Барнабаш Беше
Барнабаш Беше (6 мај 1994) — унгарски фудбалер кој во моментов игра за францускиот тим Ле Авр.
Дух (филм на Френк Милер)
Содржина
Полицаецот-почетник Дени Колд е брутално убиен, но мистериозно се враќа од мртвите во вид на „Дух“ – херој чија мисија е да се бори против силите на злото во Централ Сити. Кога ќе дознае дека неговиот непријател, злосторникот Октопод, е во потрага по вечен живот, „Дух“ решава да го попречи во остварувањето на планот. Но, патем, тој среќава група заводливи жени, кои сакаат да му го одвратат вниманието од неговата задача.
Барнабаш Беше
МТК Будимпешта
На 26 мај 2012, Беше го одиграл својот прв натпревар во МТК Будимпешта против Сигетсентмилош ТК на 29-от натпревар од сезоната 2011-12 во унгарската втора лига.
На 23 ноември 2012 Беше го одиграл својот прв натпревар во првата лига против Капошвари Ракочи ФК на 16-от натпревар од сезоната 2012/2013 година во Германија.
Тој го постигнал својот прв гол на 3 август 2013 година во унгарската прва лига против Диошѓер ВТК на вториот натпревар од сезоната 2013-14 сезона. Неговата цел била изедначувањето во натпреварот со реултат од 2-2 на стадионот ДВТК во Мишколц, Унгарија.
Ле Авр
На 19 август 2016 година, Беше потпишал договор од второлигашкиот клубот Ле Авр. Тој потпишал четиригодишен договор со клубот.
На 27 август 2016 година, Беше го одиграл својот прв натпревар во Ле Авр против Црвена Звезда на првиот натпревар од сезоната 2016-17.
Меѓународна кариера
Беше бил избран за екипата на Унгарија во 2016 година.
Тој играл на последниот натпревар во групата со 3: 3 против Португалија на 22 јуни 2016 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
NGC 4128A
NGC 4128A — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4128A се споменува и како NPM1G +69.0097.
Откривање
Телото е откриено на 6 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4128A е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4128A има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4128A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38558. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4393. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1411.
Ратковци
Ратковци (словенечки: Ratkovci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Црква „Св. Илија“ - Бер
Свети Илија (Προφήτης Ηλίας) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.
Црквата е подигната на почетокот на XIX век и порано била парохиски храм. Претставува единствениот храм во градскиот центар кој не настрадал во големиот пожар од 1864 г. Внатре нема зачувано стар живопис, но имал вредни средновековни и доцносредновековни икони, меѓу кои и од соседната „Воскресение Христово“.
IC 147
IC 147 — галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 147 се споменува и како ESO 157-37, FAIR 774, DRCG 47-16.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 147 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 147 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 30 м 44,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 58' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 128°.
Други поделби
Проучување на IC 147 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15339.
Лозја (Смолани)
Лозја — археолошко наоѓалиште во прилепското село Смолани. Претставува населба од римско време.
IC 147
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Лозја (Смолани)
На околу 1 км западно од селото, на едно поголемо плато се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал, а се забележуваат и остатоци од темели на повеќе градби.
На стотина метри од ова место е наоѓалиштето Гробишта, кое претставува некропола од доцноантичко време.
Пролетен распуст
Пролетен распуст (англиски: Spring Breakers) – американски филм, во режија на Хармони Корин. Главните улоги ги толкуваат Селена Гомез, Ванеса Хаџенс и Џејмс Франко.
Содржина
Фејт, Кенди, Коти и Брит се студентки кои се досадуваат на колеџот. Сакаат да заминат на пролетен распуст во Флорида, но немаат пари за да си го дозволат тоа. Затоа, трите другарки (без Фејт) ограбуваат ресторан, а потоа сите пари ќе ги потрошат на безгрижен живот.
Бенгалски тигар
Бенгалскиот тигар (Panthera tigris tigris или Panthera tigris bengalensis) познат и како Кралски бенгалски тигар, е подвид на тигар кој главно живее во Индија и Бангладеш. Го среќаваме и во делови на Непал, Бутан, Мјанмар и јужен Тибет. Бенгалскиот тигар е еден од најголемите и најбројните подвидови на тигри. Владата на Индија пријавила дека има околу 1411 тигри во дивината. Единствено живеалиште на овој подвид е индискиот потконтинент. Поради ширењето на човекот, природното живеалиште на бенгалскиот тигар драстично е намалено. Повеќето тигри во Индија, каде живеат околу 50% од вкупната популација на тигрите, се фрагментирани на мали изолирани популации, што ги прави ранливи и во опасност од изумирање. Бенгалските тигри се сметаат за втор најголем подвид на тигар по сибирскиот. Ова е најбројниот подвид, живее во најразлични животни средини вклучувајќи пасишта, тропски и суптропска дождовни шуми, суви и влажни листопадни шуми и мангруви. Бенгалскиот тигар е национално животно на Бангладеш, а видот тигар е национално животно на Индија.