cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
870 Манто
Бил именуван по Манто, пророчица во старогрчката митологија.
Нанси
Нанси (Nancy, Nanzig) — град во североисточна Франција во департманот Мерт и Мозел (регион Лорена)), чиј е главен град. Во поширокото урбано подрачје на Нанси живеат околу 410.500 жители, а над 105.000 во самото градско подрачје.
Санта Марија (Екстремадура)
Санта Марија — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Горица (област)
Областа Горица (Qarku i Korçës) — една од 12. области во Албанија. Таа се состои од окрузите Девол, Колоња, Горица и нејзиниот главен град е Горица. Според пописот од 2010 година во областа Корча живеат 220.357 жители.
Авса (Кобарид)
Авса (словенечки: Avsa) — населба во Општина Кобарид во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Состав на дијалог
Темите периодично се менуваат: од забелешка во забелешка, од епизода во епизода, од акција во акција (промена на темата);
Темата е развиена во дијалог од еден лик и ја зема друг (подигање на темата);
Темата на еден лик во дијалогот е прекината од друг, но не го напушта дијалогот (прекин на темата);
Ликовите ја напуштаат темата и потоа се враќаат на неа;
Ликовите се враќаат на темата оставена во еден дијалог во друг;
Темата може да се прекине без крај (кршење на темата). .
Црква Санта Праседе
Базилика Санта Праседе (латински: Basilica Sanctae Praxedis, италијански: Basilica di Santa Prassede all’Esquillino) е тилуларна базилика која се наоѓа во Рим, Италија, во близина на папаската базилика „Голема Богородица“.
Христијанскиот објект сегашната форма го добил во времето на папа Адријан I во околу 780 година, а претходно била изградена на остатоците од некоја градба, за која се смета дека се наоѓаат останките на Света Пракседа и Света Пуденцијана, ќерки на Апостол Пуд, првиот човек кој според традицијата Свети Павле го крстил и го прифатил христијанството во Рим. Двети христијански маченички биле убиени од страна на римските власти.
Базиликата во текот на 822 година била реновирена, односно во времето на Папа Паскал I.
NGC 3548
NGC 3548 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3548 се споменува и како NGC 3540, UGC 6196, MCG 6-25-11, CGCG 185-11, NPM1G +36.0243.
Откривање
Објектот е откриен на 7 февруари 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3548 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3548 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 3548 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33806. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2522. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 695.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Надворешни врски
NGC 3548
Најада (месечина)
Најада или Нетун III, е една од помалите месечини на планетата Нептун.
Најада била последна Нептунова месечина кои при својот лет покрај Нептун ја открила сондата „Војаџер 2“ во 1989 година.
Името го добил по Најадама, водена нимфа од старогрчката митологија.
Податоци
Најада кружи околу Нептун на средно растојание од 48.200 км, секои 7 сати и 6 минути. Неговите рамни вртања се легнати 4,74° во однос на Нептуновиот екватор. Околу Нептун кружи под критична дистанца, така што гравитационите сили со време ќе го издробат и претворат во прстен, или ќе го привлечат во Нептуновата атмосфера каде што ќе согори.
Најада е тело со неправилен облик на димензија 96×60×52 км. На неговата површина нема геолошки одлики.
Статистика на Светското првенство во фудбал 2022
Светското првенство во фудбал 2022 — 22. светско фудбалско првенство, меѓународен фудбалски турнир кој што се одржува помеѓу 20 ноември и 18 декември 2022 година во Катар и на кој право на учество имаат сите членки на ФИФА кој ги минале квалификациите. Натпреварот е структуриран во типичен Бергеров стил за време на почетната групна фаза, при што првите две екипи од секоја група се квалификуваат во нокаут фазата.
Статистиката во рамките на турнирот вклучува: голови, асистенции, резултати, рекорд на победи и порази, награди на натпревари, рекорди во составот, дисциплински проблеми, статистика акумулирана на повеќе светски првенства, вкупни резултати и статистика на стадионите. Натпреварите кои биле решени со изведување пенали се сметаат за нерешени. Сите рекорди поставени за време на Светското првенство во фудбал во 2022 година се опфатени под соодветните наслови за конкретниот рекорд.
Список на стрелци
Постигнати се 81 голови на 32 натпревари, во просек од 2,53 гола по натпревар (заклучно со 28 ноември 2022 година).
Асистенции
Асистенција се доделува за додавање кое води директно до гол.
Рударски Гробишта (Б'с)
Рударски Гробишта — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Б’с. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На 4 км од Крива Паланка, на десната страна од патот Крива Паланка-Калин Камен, на мала височинка со димензии 50 × 50 метри, на површината се гледаат камени конструкции од гробови.
Тимотеј II Цариградски
Тимотеј II — грчки духовник вселенски патријарх од 1612 до 1620 г.
Живот
Роден во Бандрма, на јужната страна на Мраморното Море. На 28 февруари 1601 г. станал патраски митрополит и се задржал на службата сè до неговото избирање за вселенски патријарх. Впрочем, по симнувањето на Неофит II во октомври 1612 г., на чело на Цариградската патријаршија привремено застанал александрискиот патријарх Кирил III (Кирил Лукарис) во улога на месточувар. Самиот Кирил дошол блиску да биде избран за патријарх, но не успеал поради противењето на четири митрополити, кои сметале дека треба се избере еден од нив. Тимотеј ја возглавил патријаршијата На крајот од октомври или почетокот на ноември со помош од султанот, под ветувањето дека ќе ја зголеми давачката за Високата порта на 8000 гроша годишно.
Сепак, непријателството кон Кирил не се должело на Тимотеевата здруженост со неговите непријатели, католиците, кои биле противници на Кириловата поддршка за протестантството. Самиот Тимотеј исто така бил антикатолик, иако во 1615 г. му испратил писмо на папата Павле V во кое го признава неговото врховенство, но без официјално да прогласи призвраншитво и потчинетост.
Во 1614 г. Тимотеј ја обновил и проширил малата црква „Свети Ѓорѓи“ во цариградската населба Фенер (Фанар) — седиште на патријаршијата од 1601 г.
Починал на 3 септември 1620, или, според други извори во март 1621 г. Своевремено кружеле гласини дека бил отруен на вечерата приредена од холандскиот амбасадор, кој го поддржувал Кирил, но за ова нема докази.
1178 Ирмела
1178 Ирмела — астероид кој бил откриен од Макс Волф на 13 март 1931 година и било добиено привременото име 1931 ЕЦ. Бил именуван по Ирмела Руска, сопругата на Ернст Руска.
Радиометриски податоци собрани од од 10µ-скиот радиотелескоп во националната опсерваторија Кит Пик од 1975 година со даден пречник од приближно 19 км.
Харсуски јазик
Харсускиот (арапски: لغة حرسوسية ) е семитски јазик, дел од групата на јужноарапски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Харасите и се зборува(л) во покраината Дофар во Оман. Денес јазикот е пред изумирање, бидејќи го зборуваат од 600 до 1000 луѓе. Јазикот е сличен со мехрискиот.
Преглед
Јазикот за првпат бил цел на странско истражување во 1937 година, кога бил спомнат од Бертрам Томас во неговата книга „Четири чудну јазици во Јужна Арабија“. Некои јазичари го сметале јазикот за дијалект од сродниот мехриски јазик, но повеќето јазичари сметаат дека јазиците иако се слични се сепак различни. Харсускиот, како и останатите јужноарапски јазици, не е пишан јазик, иако во скоро време имало обиди за негово запишување користејќи писмо кое се заснова на на арапското писмо.
Бидејќи Харасите биле единствени жителуии во Џидат ал Харасис, јазикот се развил во релативна изолација. Сепак, денес повеќето од хараските деца учат на арапски јазик и се описменети на арапски јазик. Јазикот останал да се говори по дома и не се пренесува на идните генерации. Според УНЕСКО, јазикот е дефинитивно загрозен и му претстои опасност од изумирање.
NGC 1614
NGC 1614 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1614 се споменува и како MCG -1-12-32, MK 617, 2ZW 15, Arp 186, IRAS 04315-0840.
Хајди Кален
Хајди М.Кален е директор за комуникации и стратешки иницијативи на МБАРИ, на Институт за истражување на аквариуми во Монтереј Беј. Кален претходно била главен научник за непрофитната еколошка организација Клима Централ , сместена во Принстон, Њу Џерси. Покрај тоа, таа е и гостин предавач на универзитет Принстон и автор на книгата „Времето на иднината“. Експерт и коментатор за прашања поврзани со климатските промени и животната средина, таа била личност во етерот на Временскиот канал и виш научен соработник на Универзитетот во Пенсилванија (Пен).
NGC 1614
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1614 е од видот SBc/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1614 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Хајди Кален
Живот и кариера
Родена е на островот Стејтн Ајленд, Њујорк, Кален се стекнала со  диплома за индустриско инженерство и истражување на операции, од Универзитетот Колумбија, проследено со докторат по климатологија и динамика на океанска атмосфера од Земјината опсерваторија Ламонт-Доерти, исто така во Колумбија.
NGC 1614
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 33 м 59,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 34' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Хајди Кален
Живот и кариера
После своите образовни искуства,Кален работела во Националниот центар за истражување на атмосферата (НЦАР), сместен во Болдер, Колорадо. Додека била таму, таа добила стипендија од Националната администрација за океани и атмосфера (НОАА) за да се врати на Универзитетот Колумбија, каде што работела на универзитетскиот меѓународен институт за истражување на климата и општеството. Стипендијата и овозможила да придонесе во проект што го истражувал влијанието на климата врз водните ресурси во Бразил и Парагвај.
NGC 1614
Други поделби
Проучување на NGC 1614 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15538. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 269; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5314. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 918.
Хајди Кален
Живот и кариера
После нејзиното истражување, Кален се приклучила на „Временскиот канал“, станувајќи нивен првичен експерт за теми за климатските промени. Во октомври 2006 година, таа ја започнала својата 30-минутна програма, Климатскиот код. Во април следната година, емисијата е на програма, Климатскиот код и ќе се смени во траење на еден час и ќе биде најавен како, Прогноза на Земјата ; Кален била дел од процесот на создавање на двете емисии. Во ноември 2008 година, NBC, матичната компанија на Временскиот канал, ја откажале програмата.
По напуштањето на емисијата Временски канал, Кален станала главен климатолог во непрофитната организација Климатски центар, каде објавува извештаи за климатски промени и теми. Покрај нејзините одговорности во Климатскиот Центар, таа предава на блискиот универзитет Принстон и е виш научен соработник во Центарот за управување со ризици и процеси на одлуки за ризици во Пен. Во 2010 година, таа била автор на книгата „Времето на иднината“, во која дава една перспектива за тоа како може да изгледаат различни локации во 2050 година, засновано врз тековните теории за измени  на климата. Таа исто така ја имала улогата на главен советник за наука во серијалот „ Шоутајм “, „Годините на опасниот живот“. Таа исто така е и член на Советодавниот одбор за наука за НОАА, и член во Советот на американското метеоролошко друштво.
Милан Гутовиќ
Последната деценија игра во своето Кабаре со кое гостува низ светот. На српските телевизии е најмногу познат како ТВ-водител на хумористично-сатирични прилози.
На нашата јавност најмногу е познат по улогата на Среќко Шојиќ во телевизиските драми Тесна кожа и Бела Лаѓа.
Волфов број
Волфов број — мерка што го мери бројот на сончевите дамки или групи на дамки присутни на површината на Сонцето.
Со комбинирање на поединечни дамки и групи од дамки се надополнува променливоста во набљудувањата поради ситните сончеви дамки.
Релативниот број на сончеви дамки R се пресметува со користење на равенството (изразен како дневен показател за сончевата активност):
каде:
NGC 5993
NGC 5993 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5993 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5993 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 44 м 27,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 7' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 5993 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55918. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 79; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3056. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1376.
Брчко (округ)
Округот Брчко (српски јазик: Брчко дистрикт, хрватски и босански: Brčko distrikt) е самоуправувачка, неутрална и посебна единица на Босна и Херцеговина. Тој е формално дел и на Република Српска и на Федерацијата на Босна и Херцеговина кои се двете главни единици на земјата. Округот има површина од 208 km² со вкупно население од приближно 87.332 жители (проценка од 2007 година). Нејзин главен град е градот Брчко, со околу 31.500 жители (проценка 2007 година).
Историја
Во 2006 година, според Наредбата за набљудувачката мисија на ОН, сите „закони за ентитетите во областа Брчко и граничната линија“ беа укинати. Резолуцијата донесена од супервизорот на Брчко, Сузан Џонсон, ги отстранува сите закони за федералните ентитети на Босна и Херцеговина во округот, а исто така ја отстранува и граничната линија. Одлуката ги прави законите на округот и законите на државата Босна и Херцеговина (вклучувајќи ги и законите на Социјалистичка Република Босна и Херцеговина) основни правни принципи во рамките на Округот.
Брчко беше единствениот елемент од Дејтонскиот мировен договор кој не беше финализиран. Арбитражниот договор беше финализиран во април 1996 година, што резултираше со „област“ како што беше споменато погоре, што требаше да биде администрирано од меѓународното претставништво, во лицето на амбасадор назначен од мисијата на ОБСЕ.
Првиот претставник на ОБСЕ за областа Брчко пристигна во јуни 1996 година. Хемптон. Во меѓувреме, пред округот Брчко да биде претставен како што е предвидено со постарбитрарните договори, се одржаа локални избори и беа обезбедени пакети хуманитарна помош, со соработка на агенциите USAID и [[:en: Генералниот директорат на ECHO Европски операции за цивилна заштита и хуманитарна помош. Округот беше познат како центар на различни меѓународни програми за нејзина реконструкција и на Босна и Херцеговина, кои главно беа управувани од странски влади, особено од Соединетите држави.
Областа првично беше управувана од меѓународната заедница. Областа Брчко беше официјално основана на 8 март 2000 година, откако беше јасно дека двата ентитета не можат да одлучат која област треба да и се додели на секоја страна. Владата е составена од еднакви делови на трите етнички групи. Покрај сопствената администрација, регионот добива своја пошта, даночно и полициско законодавство.
До август 2012 година, на локално избраните функционери им помагаше меѓународен супервизор. Надзорникот имаше широки овластувања, вклучително и овластување да објавува обврзувачки одлуки. Таа е задолжена за олеснување на враќањето на бегалците, промовирање на демократска и мултиетничка влада и реактивирање на економијата. ОБСЕ и ЕУФОР го задржаа своето присуство во областа по суспензијата на надзорот и делегацијата на Европската унија формираше работилница во Брчко. Мандатот на високиот претставник останува непроменет.
Подзаконски акти во Федерацијата
Округот Брчко, иако теоретски управуван од двата босански федеративни ентитети, во пракса е трет ентитет на Република Босна и Херцеговина, имајќи ги истите права како Српската Република Босна и Федерацијата Босна и Херцеговина.
Брчко е под директна управа на Федерацијата, но округот се смета за слободна територија, односно под управа на двата федерирани ентитета, или дури и како заедничка територија меѓу нив, во форма на владение.
Граници
Брчко се граничи на југ и северозапад со Федерација Босна и Херцеговина, на исток и запад со Српска Република Босна, на север со Република Хрватска и на североисток со Република Србија.
Население
1971 година
1991 година
1997 година
Нема официјален попис од 1991 година, така што некои од податоците пријавени овде се само проценки.
Попис од 1961 година
Влада и политика
Во собранието на округот Брчко има 29 места. Местата се распределени на следниов начин за секоја партија:
По етничка припадност:
Супервизори
Назначен е „меѓународен надзорник“ за округот Брчко. Тој, исто така, служи како заменик Висок претставник. Оваа позиција беше суспендирана во 2012 година. Следните супервизори ја извршуваа оваа позиција:
Томаж Пандур
Во Словенија
Како ученик на Мариборската Граматичката школа бр. 1 основал своја театарска група „Тесписов воз - Ново словенско гладалиште“.
Дипломирал на AGRTF во 1988 година. Неговата "Шехерезада" (1988) беше сензација.
Во 1989 година тој станал уметнички директор на Драмата при Мариборскиот Словенечкиот народен театар. За тоа време, неговите продукции и режии на  Хамлет  ',' 'Фауст' ',' 'Кармен' ', и' 'Божествена комедија' 'го ставаат на врвот на современиот словенечки театар. Тоа се претстави со кој тој станал најзначаен словенечки режисери. .
Меѓународна кариера
Подоцна, како независен уметник во неговиот европски период, тој на нов начин ги преиспитува мотивите, темите на текстовите на: Данте -Пеколот (2001,2002,2005). Достоевски во „Мртвиот дом“(2003), опера базирана на романот на Достоевски, и во 100 минути (2006), базирана на Браќата Карамазови. „Опасни врски“ на Лакло и „Квартет“ на Милер (2007). Ками во „Калигула“ (2008). Шекспир во „Хамлет“, „Медеја“ (2009).
Во сите овие дела може тој се занимава со основните текстови на големите автори на многу слободен начин. И точно е дека тие може да изгледаат како радикални зафати, а за некои дури и сакрилигични, но, според аналитичарот Дарко Лукиќ, се забележува спротивното и Пандур останува речиси верски верен и лојален на текстот, неговата суштина, основната идеја и неговото значење. Прво текстот и го прочистува од секаква реторичка орнаментика, а потоа ја прикажува целата негова содржина со свој сценски јазик и ги следи сите асоцијации, инспирации и можни читања што ги нуди текстот. Според Дарко, тој ги преведува големите автори во театарски медиум, почитувајќи ги сите зборови, но преведувајќи ги и белите делови на хартијата, преведувајќи ги маргините, просторите помеѓу зборовите и меѓу редови. Понекогаш тој режира соблечена и префинета литература, подготвена за поставување. Други, го спротивставуваат текстот со коментари од есеисти и толкувања. Но, во сите случаи тој е верен на инспиративното дело и на авторот, адаптирајќи ги на театарскиот јазик. Го препрочитува во длабочина и го „принудува“ самиот оригинален автор да нацрта карта на претставата. Така, генерира читања и лични визии за такви големи книжевни дела, но интимни визии кои се инспирирани и мотивирани од предизвиците што ги поставуваат таквите дела и нивните автори.
Ако нешто ги обедини сите автори и текстови на неговото творештво, тоа е континуитетот на одредени теми со кои се занимава систематски. Тие се големите пандурски теми, кои се заедничка нишка на сите негови претстави и ги одредуваат критериумите за избор на насловот и проектот.
Една од големите теми што ги обработуваа е осаменоста, било да е тоа на Хамлет, на Вергилиј, на Данте или на Кафка. Во центарот на вниманието се луѓето кои, поради некоја причина, создаваат свои простори на осаменост. Можеби парадигма на оваа осаменост и изолација беше поставувањето на сцената на бароко (2007), текст напишан заедно со драматургот Дарко Лукиќ, базиран на деконструкција на различни извори: Опасните врски на Лакло, Квартетот на Хајнри Милер и филмови Опасни врски на Роже Вадим, Опасни врски на Стивен Фрирс и Валмонт од Милош Форман. Ова дело претстави киномаскопска сценографија со цел да создаде задушувачка, егзистенцијалистичка и минималистичка средина. Тоа не е визуелно барокно дело, туку емотивно. Осаменоста на човекот е она што предизвикува пуста и нестабилна глетка, чисто трагична. Убавината и распаѓањето на основните вредности и знаењето за влошување се столбовите на работата. Вечното, минливото и телесното се соединуваат на сцената. Секоја акција се движи и затоа интервенира во сетилата, на афективните сили. Работа за маските на секојдневниот живот, маските на јазикот и претставата во големата светска сцена на нихилистичка Европа, која се деконструира и е свесна за својата желба за опстанок во интимниот емотивен простор: онаа на гледачот. Во неговиот монструозен театар.
Од оваа осаменост, исто така, произлегува нејзината најголема тема, она за недоразбирањето - генерално со трагични последици, конфликтот помеѓу осамениот поединец и остатокот од светот. Сите ликови и теми на Пандур се засноваат на неможноста за комуникација и на мешање во комуникацискиот канал помеѓу човекот и неговата лична историја. Тој секогаш ги третира со истражување на различни нивоа на комуникација: меѓу луѓето, помеѓу една личност и неговиот свет, во иста личност и помеѓу различни универзуми кои се наоѓаат или не во времето и просторот.
И од недоразбирањето, исто така, произлегува прашањето за исклучителноста и специфичноста на поединецот наспроти заедницата или општеството, како и специфичноста на личноста наспроти која било друга личност, вклучително и себеси во различни периоди од неговиот живот На Ја испитува уникатноста на поединецот и моментот, единственоста на секое искуство. И тоа го прави со избирање на специјални ликови: Фауст, Хамлет, Медеја ... што ги става во заеднички, едноставни и препознатливи човечки ситуации, но не за да ја утврди хипотезата за „Сите ние сме Калигула“ или „Хамлет е како нас“, туку да се стави во вообичаени ситуации, да ја истакне нивната исклучителност, бидејќи тие се различни и посебни во овие редовни ситуации. На овој начин, гледачот добива да размисли за она што го гледа како блиско, интересно и разбирливо за оние ликови кои не воопшто личат на нас, какво е искуството што тие ги вкрстуваат во нивните приказни во кои гледачот може да ги препознае сопствените сомнежи и проблеми и со тоа да воспостави активна комуникација со големите текстови.
Друга тема што се повторува во театарот на Пандур е потрагата по трансцендентноста на реалноста, човечките и божествените услови, односот меѓу живите и мртвите, концептите за времето и просторот и конфликтот помеѓу конечноста и бесконечноста.
Во овој театар временско-просторните меѓусебни односи стануваат потполно нелинеарни. Пандур сугерира „квантен хронотоп“, „нелинеарен хронотоп“, „релативистички хронотоп“, „динамичен хронотоп“, „четиридимензионален хронотроп“ и „ангелски хронотроп“. Во секој случај, станува збор за замена на линеарниот модел на време и простор, на последователно движење, со нелинеарна фаза, истовремено присуство во неколку синхрони сфери.
На пример, во 100 минути (2006) кое преку јазик на несвесното го претставува европското семејство во криза на вредности и кое се осакатува и уништува себеси, се дебатира за времето. И tempus fugit на фикцијата се совпаѓа со приказот, прикажувајќи го парадоксот дали гледачот живее исто времетраење внатрешно, бидејќи она што е интересно да се истакне е несвесната асимилација на истиот. Преку глумците се доживуваат различните модели на сценско време, иако и глумците стануваат свои гледачи. Поетското време е еквивалентно на она на несвесното и наративот на приказната за Браќата Карамазови е изговор да се достигне тоа несвесно. Дури се надополнуваат, наративното и поетското време. На крајот од претставата, ликот на Катерина или глумицата што го претставува, бидејќи веќе нема граници меѓу двете - го вели следново: "Сега го мерам времето со различни единици. Има, на пример, кинетичко време, време на свест, време на судбина, на ужас, време што го проголтува животот и време на екстаза. Ова е субјективно време, она што поминува во внатрешниот монолог, во струите на потсвеста ".
Симболика
Еден од најкарактеристичните елементи на неговиот театарски стил е изобилството на бројни симболи во неговите дела. Сепак, режисерот појаснува дека тој не ги создава со намера да има јасно значење за јавноста, туку да предизвика емоции поинаку кај секој гледач преку сетилата.
Еден симбол кон кој постојано се врти е водата. За ова, тој користи вода на сцената и неколку други предмети. Со вода, скоро во сите негови монтажи, тој го претставува она што го нарече „пејзаж на меланхолија“, но служи и како огледало за генерирање рефлексии. Во ова дело, всушност, време е што се рефлектира во огледало. Пандур -: "[...] човекот е сам пред големото прашање за времето и бесконечноста. Ова е една од причините зошто сакав да ја работам оваа работа со Дуато, кого го сметам погоре за вајар за цело време “. Тој користел вода во Фауст, Чистилиште, Руската мисија, Кармен, Вавилон,, Хамлет и Калигула, помагајќи во сите тие да го подобрат пејзажот на меланхолија и трансцендентност.
Огледалото е исто така симбол што се појавува практично во сите негови дела: на пример во Хамлет, каде што ликот носи огледало за да се отсликаат останатите, или во Падот на боговите, во кое одлично огледало на таванот ја покажува превртената слика на табелата. И ова е уште една од најзначајните пандуријански слики, онаа на масата со сопствено осветлување каде европското семејство се појавува во криза, скршено и проколнато. Идеја за семејната лоша авенија типична за класичната трагедија.
Враќајќи се кон огледалата, тоа е елементот што го сочинуваше практично целиот простор на Пеколот, градејќи голем стаклен кафез. Пандур го претставуваше пеколот како суетен простор опкружен со огледала. Според режисерот „времето и неговиот одраз во суштествата претставуваат празнини каде што се сместени меланхолија, измама и изглед“. Огледалото е поврзано со суетата и потрагата по несвесното, по скриеното.
Томаж Пандур успеа да создаде специфичен, значаен и исклучително длабок театар. Неговите режисерски проекти го обележуваат епохално времето во кое живееме. Прераната смрт го спречи да биде еден од најзначајните театарски светски режисери воопшто ,
Некои поистакнати негови дела
Меѓу другото, тој ги режираше и следните драми:
Награди
Томаж Пандур има добиено бројни меѓународни и национални награди, некои од нив се и:
...
Личен живот
Поради гласините во врска со неговите финансиски прашања, тој ја напуштил Словенија и се пресели во САД, каде што живеел до 1990 година. Во последните години од својот живот живеел и работел во Мадрид, Шпанија.Тој починал од срцев удар на 12 април 2016 година, за време на театарската проба за претставата Кралот Лир во Скопје во Македонскиот народен театар.
Библиографија
LUKIC, Darko. "El mapeo de PandurTheater" en Hamlet. Madrid, Teatro Español, 2009, pp. 41–63.
GARCÍA DE MESA, Roberto. Aproximaciones al teatro de Tomaz Pandur en España [1991-2009] en Hamlet. Madrid, Teatro Español, 2009, pp. 65–110.
FORETIC, Dalibor. ''Myth in Tomaz Pandur´s theatre. Myth as reality´s dream''. Maribor, Pandur´s theatre of dreams, 1997.
RAVNJAK, Vili. The theatre of ritual and myth. Maribor, Pandur´s theatre of dreams, 1997.
PANDUR, Tomaz. One hundred minutes. Zagreb, Atopos, 2006, pp. 55–56.
Отворено тениско првенство на САД
Отвореното тениско првенство на Соединетите Американски Држави, попознато како ЈуЕс Опен е четвртиот и последниот настан во низата на Гренд Слем тениските турнири. Се одржува секоја година во период од две недели, на крајот на август и почетокот на септември. Главниот турнир се состои од пет симултани натпреварувања: подинечно кај мажите и жените, двојки во машка и женска конкуренција, како и мешани двојки; покрај овие првенства, паралелно се одржуваат и посебни турнири во сениорска и јуниорска конкуренција, а исто така се одржува и турнир за тенисери во инвалидска количка. Од 1978 година, турнирот се игра на акрилична тврда подлога на терените на Флашинг Медоус во предградието на Њујорк - Квинс.
Отвореното Тениско Првенство на САД се разликува од останатите три гренд слем турнири по тоа што во последниот сет се игра тај-брејк. На Австралијан Опен, Ролан Гарос и Вимблдон, петтиот сет кај мажите, односно третиот за жените се игра сè додека некој не победи со разлика од два гема.
Кошава (филм)
„Кошава“ — филм од 1974 година, режиран од Драгослав Лазиќ. Главните улоги ги играат: Беким Фехмиу, Велимир Бата Живојиновиќ, Јован Јаниќијевиќ Бурдуш и Тања Бошковиќ. .
Синопсис
Двајца работници се враќаат од странство при што едниот сака да најде добра работа, а другиот да се бави со шверц. Тие среќаваат една жена која претходно била во врска со вториот работник. Бегајќи од човекот која за неа е олицетворение на злото, таа попусто се обидува да ја пронајде својата среќа со првиот од нив...
Црква „Св. Никола“ - Трница
Свети Никола — манастирска црква на Трничкиот манастир.
Историја
Иницијативата за градбата на оваа црква започнала во 1995 година, за по 17 години цеквата да биде целосно завршена и на 20 мај 2012 година да биде осветена.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида во задниот дел. Таа се состои од два дела. Првиот е нешто понизок и го опфаќа влезниот простор на црквата. Тој во целост е обоен во бела боја и е покриен со лимен кров над кој се издига камбанаријата која има квадратна основа. Кон него води врата од метални решетки над која е испишан називот на манастирот. Внатрешноста на овој дел е уредена со лустер на таванот, а над влезната врата од црквата има полукружна икона со ликот на Свети Никола. Во вториот дел е сместен главниот простор на црквата и истиот претставува продолжение на првиот. Тој во целост е изграден од камен и има по една монофора на страничните ѕидови, како и на четири од осумте страни од куполата. Двата дела на црквата се покриени со лимен кров, вклучувајќи ги и камбанаријата, куполата и апсидата.
Вонсончева планета
Вонсончева планета (егзопланета или екстрасоларна планета) — планета надвор од нашиот Сончев Систем, која кружи околу некоја ѕвезда. До откриена е вкупно  вонсончева планета. Најголемиот дел од нив се откриени преку набљудување на брзината на ѕвездите и некои други посредни методи, а не преку непосредно набљудување. Повеќето откриени вонсончеви планети се огромни гасовити џинови, налик на Јупитер. Скорешните откритија на многу помали светови укажуваат на тоа дека не толку сјајните карпести планети се побројни од гасовитите џинови.
Најблиската вонсончева планета до Земјата е Алфа Кентаур Bb откриена во 2012 г. Најмалата досега откриена е Кеплер-37b во соѕвездието Лира и е малку поголема од Месечината.
Окленд (остров)
Окленд (Auckland Island) — главниот остров на ненаселениот архипелаг Оклендски Острови во јужниот Тихи Океан кој му припаѓа на Нов Зеланд. Тој се смета за светско наследство на УНЕСКO заедно со другите Новозеландски Подантарктички Острови и во регионот.
Островот зафаќа површина околу, и има дожина од 42 километри. Забележлива одлика на островот се стрмните гребени и кемнливиот терен, која се издига до височина од над 600 метри. Позначајни врвови се Пештерски Врв (Кеверн Пик) (650 м), Рејнал (635 м), Дирвил (630 м), Истон (610 м) итн. „Вавилонска Кула“ (550 м).
Јужниот крај на островот е проширен до ширина од 26 км. На ова место, тесниот канал наречен Карнлиево пристаниште (на некои карти, Адамсови Протоци) го дели главниот остров од помалиот Адамсов Остров. Каналот е остаток од кратер на изгаснат вулкан, имено Адамсовиот Остров како и јужниот дел на главниот остров, кој е остаток од работ на кратерот.
Сируела
Сируела — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Аденозин трифосфат
Аденозин трифосфатот (АТФ или ATP) е високоенергетско соединение кое дава енергија на повеќето животни процеси кај организмите. АТФ е нуклеотид, познат во биохемијата како „молекуларна валута“ за внатрешноклеточниот пренос на енергијата; односно, АТФ е во состојба да складира и пренесува енергија внатре во клетката. АТФ исто така игра важна улога во синтезата на нуклеинските киселини. Молекулите на АТФ се користат и за депонирање на корисна енергија, која растенијата ја претвораат во процесот на клеточно дишење.
Хемиски својства
Хемиски, АТФ се состои од аденозин и три фосфатни групи (трифосфат). Неговата емпириска формула е C10H16N5O13P3, а рационалната формула C10H8N4O2NH2(OH)2(PO3H)3H, со молекулска маса од 507.184 u. Фосфатните групи, почнувајќи од оние на Аденозин монофосфатот (АМФ) се нарекуваат алфа (α), бета (ß) и гама (γ) фосфати. Биохемиските имиња за АТФ се 9-ß-D-рибофуранозиладенин-5'-трифосфат, и еквивалентно, 9-ß-D-рибофуранозил-6-амино-пурин-5'-трифосфат.
Синтеза
АТФ може да се произведе во различни клеточни процеси, но најчесто во митохондриите преку оксидациска фосфорилација, под каталитичко влијание на ензимот АТФ синтетаза, или кај растенијата во хлоропластите, во текот на фотосинтезата. Главен извор на енергија за синтеза на АТФ се глукозата и масните киселини. Прво, глукозата се раздвојува на пируват во цитозолот. Две молекули на АТФ се генерираат од секоја молекула на глукоза. Завршните фази во синтезата на АТФ се одвиваат во митохондриите и произведуваат до 36 или 38 молекули на АТФ.
АТФ во човечкото тело
Вкупната количина на АТФ во човечкото тело изнесува околу 0,1 молови. Енергијата која ја користат човечките клетки бара хидролиза на 200 до 300 молови АТФ дневно. Ова значи дека секоја молекула на АТФ се рециклира 2000 до 3000 пати секој ден. АТФ не се складира, па затоа неговото искористување треба да следи брзо по неговата синтеза.
Останати трифосфати
Клетките имаат и други високоенергетски нуклеозид трифосфати, како гванозин трифосфат. Помеѓу нив и АТФ енергијата лесно може да се пренесува преку реакции како што се оние кои се катализирани од нуклеозид дифосфокиназа — енергијата се ослободува кога се хидролизира фосфат - фосфат врската. Оваа енергија можат да ја користат различни ензими, моторни белковини и транспортни белковини за својата работа во клетката. Со процесот на хидролиза се ослободуваат неорганските соединенија фосфат и аденозин дифосфат, кој може и понатаму да се разложи до аденозин монофосфат. АТФ може да биде разложен во АМФ и на директен начин, со создавање на пирофосфат. Оваа реакција има предност за сметка на претходната во тоа што е делотворно неповратен процес во воден раствор.
Реакција на АДП со ГТП
Постои идеја да се користи АТФ како енергетски извор во нанотехнологијата и имплантите. Вештачки пејсмејкери би можеле да станат независни од бактериите.
Пол Демази
Пол Демази (21 март 1884 - 30 јануари 1974) ― франкогласен белгиски драматург.
Хор (општина)
Хор (الخور) е општина во Катар. Името на општината на арапски значи „залив“. На исток и на запад излегува на Персискиот Залив, на север граничи со Шамал, а на југ со Рајан, Ум Салал и Дајен. Во 2004 година Гуварија била припоена кон оваа општина.
Население
Следната табела го прикажува населението на општината.
Босна (регион)
Историски и географски, регионот познат како Босна лежи главно на Динарските Планини, се движат кон јужните граници на Панонската Низина, а реките Сава и Дрина ги означуваат нејзините северна и источна граница. На јужниот дел граничи со Херцеговина.
Областа Босна се состои од приближно 41.000 км2 и ја зазема околу 80% од територијата на денешната Босна и Херцеговина. Нема вистински границите помеѓу регионите во Босна и Херцеговина, а, неофицијално, Херцеговина е на југ од Иван Планина.
Двата региона образуваат геополитички ентитет од средниот век, а името "Босна" најчесто се сретнува во историски и геополитички смисол како што обично се однесуваа на двата региона.
Манифестации по повод Хуриетот
Манифестации по повод Хуриетот е филм на браќата Милтон и Јанаки Манаки од 1908 година во времетраење од две минути. Филмот е снимен во стандард техника, без звук, црно-бел и на 35мм филм. Еден е од неколкуте посветени на Младотурската револуција и прославите одржани во Битола по повод нејзината победа.
Кратка содржина
Овој филмски материјал, на кој е снимен дел од прославата по повод победата на Младотурската револуција, е снимен од горен ракурс, при што учесниците на парадата се следат во континуитет. Притоа, пред сѐ имајќи ги предвид учесниците на парадата и нивните смени, филмот може да се подели на три секвенци со шест кадри :
Св. Богородица (Долно Егри)
''' Св. Богородица ''' — археолошко наоѓалиште во битолското село Долно Егри.
Претставува населба од неолитско време. На околу 200 м североисточно од Горно Егри е сместена голема тумба на чиј врв е изградена црквата „Св. Богородица“. На нејзината површина е пронајдена неолитска керамика, но и фрагменти од бронзено време и антиката, што укажува на фактот дека на ова место се живеело во неколку одделни периоди. Иако нејзиниот врв е оштетен од градежните зафати поврзани со црквата, сепак поголемиот дел ја има задржано автентичната висина, бидејќи на неа не се врши земјоделска обработка на почвата. Од тие причини, таа претставува една од највисоките и најдобро сочуваните пелагониски тумби на кои е пронајден неолитски археолошки материјал. .
Рубик
Рубик (албански: Rubik) — град во Албанија. Населението на градот изнесува 8,094. Се наоѓа во северниот дел на државата во округот Мирдита.
Кушинци (Габар)
Кушинци — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Габар. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На падина, во непосредната близина на Митовско маало се откриени гробови од камени плочи - тип циста.
Норвешка шума
е роман од 1987 на јапонскиот писател Харуки Мураками. Романот раскажува носталгична приказна за загубата и за будечката сексуалност. Приказната е раскажана во прво лице преку ликот на Тору Ватанабе, кој се присетува на своите студентски денови во Токио. Преку сеќавањата на Ватанабе, читателите го следат развојот на врски со две различни девојки—убавата, но емоционално нестабилна Наоко, и комуникативната и жива Мидори. Дејството на романот се одвива кон крајот на 1960-тите во Токио, во период кога јапонските студенти, како и оние на многу други држави, протестирале против воспоставениот поредок. Иако служи само како подлога за дејството во романот, Мураками (низ очите на Ватанабе и Мидори) го прикажува студентското движење како претежно слабоволно и лицемерно.
Мураками го адаптирал првиот дел од романот од ран претходен расказ, со име „Светулка“. Приказната подоцна беше вклучена во колекцијата Слепа врба, Заспана жена. Норвешка шума има доживеано огромна популарност кај јапонската младина и го има претворено Мураками во супер-ѕвезда во неговата родна земја (наспроти неговото лично незадоволство со популарноста). Во 2010 година излегува истоимената филмска адаптација, во режија на Тран Анх Хунг.
Борјана
Борјана (словенечки: Borjana) — населба во Општина Кобарид во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Света Марина Антиохиска (Зурбаран)
Света Марина Антиохиска ― слика од 1631 година на Франсиско де Зурбаран во Националната галерија, Лондон, која ја купила во 1903 година.
Уметникот ја прикажува светицата Марина Антиохиска како овчарка, држејќи крлук (се мисли на легендата дека ги пасела своите овци). Зад неа е змејот од чиј стомак излегла. Очите и цртите на лицето на моделот, некои историчари на уметност ги идентификуваат со моделот на „Света Агата“ на истиот уметник.
Црква Санта Сабина
Базиликата Санта Сабина на Авентин (латински: Basilica Sanctae Sabinae, италијански: Basilica di Santa Sabina all'Aventino) е титуларна црква која се наоѓа во Рим, Италија, на самиот рид Авентин. Таа припаѓа на римокатоличкиот доминикански ред.
Базиликата била изградена во текот на 5 век. Нејзината градба е во форма на правоаголник во која се наоѓаат неколку столбови распоредени на левата и десната страна во симетрија. Оваа мала базилика е скромно украсена, ако се има предвид раскошната базилика „Голема Богородица“.
Лил
Лил (Lille) — град во северна Франција и е главен град на департманот Север и регионот Север-Па де Кале. Поширокото подрачје на Лил е четврт урбана зона во Франција, зад регионите на Париз, Лион и Марсеј.
Алексова Нива (Осломеј)
Алексова Нива — археолошко наоѓалиште во кичевското село Осломеј. Претставува населба од доцноантичкото време. Случајно е откриен при изградбата на бараките за потребите на ТЕ „Осломеј“, кога работниците откриле питоси, керамички садови, водоводни керамички цевки и друго.
Глен
Глен (glen) е долина која е долга и длабока, често од ледничко потекло, во облик на буквата U. Честопати ваквата долина има вода. Зборот потекнува од ирскиот и шкотскиот гелски збор gleann (или glion или glan на мански). Како име на река, се смета дека зборот потекнува од велшкиот збор glan што значи „чист“, или пак од gleindid што значи „чистота“. Поимот „глен“ честопати се јавува во географски поими како Големиот Глен во Шкотска, Гленротс во Фајф, Шкотска, Глендалох во Ирска, Глендаури во Австралија, Глен Норман во Канада и Глен Вејверли во Австралија.
NGC 3549
NGC 3549 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3549 се споменува и како UGC 6215, MCG 9-18-97, CGCG 267-47, IRAS 11080+5339.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3549 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3549 има привидни димензии од 3,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 3549 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33964. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3824. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 673.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Кондратиј Ефимович
Кондратиј Дмитриевич Ефимович (Кондратий Дмитриевич Ефимович, 1815—1847) ― руски драматург и театарски критичар, познат и под неговиот прекар Иван Раљанч (Иван Ралянч).
Откако дебитирал во 1844 година со „Еспањолето, или татко и уметник“ (негова продукција на Александрискиот театар, изведена од Некрасов и Белински), Ефимович наскоро изготвил мелодрама во корист на голиот реализам и во текот на следните две години се развил во софистициран автор, чувствителен на вистинските животни проблеми на руските пониски класи, како и јазикот. Ефимович се смета за мајстор за психолошката драма во своето време, експонент на тогаш популарното природно училиште и следбеник на Гогољ. Во 1846 година, тој избрал да го драматизира „Тарас Буљба“ од споменатиот, само за да се најде во неволја со цензорите, кои чувствувале премногу сочувство за пркосењето на старите Козаци кон законот и редот. Ефимович, исто така, бил театарски критичар во развој, чии прегледи редовно се појавувале во водечките списанија во Санкт Петербург во последните две години од неговиот живот.
Карло Топија
Карло Топија (Karl Topia) бил средновековен албански владетел кој владеел од средината на 14ти век до паѓањето на Албанија под осмалиска власт.