Џез
Музиката на Њу Орлеанс
Музиката на Њу Орлеанс имала огромно влијание врз создавањето на раниот џез. Многу изведувачи на раниот џез свиреле на места низ градот, бордели и барови во области каде била застапена проституцијата, главно околу улицата “Бесин”, наречена “Сторивил”. Ова област била само една од бројните населби значајни за раните денови на џезот во Њу Орлеанс. Во врска со танц-бендовите, многубројни марширачки бендови свиреле на раскошни погреби организирани од афроамерикански и европскоамерикански заедници. Инсрументите кои ги користеле марширачките бендови и танц-бендовите станале главните инструменти на џезот: месингот и трската биле вклучени во европската дванаесет тонска скала и тапаните. Малите бендови биле составени од самоуки и добро образувани афроамерикански музичари, од кои многумина потекнувале од традицијата во Њу Орлеанс за погребални групи. Тие играле важна улога во развојот и ширењето на раниот џез, патувајќи низ заедниците на црнците во далечниот југ. Од 1914 г. афрокреолските и афроамериканските музичари кои свиреле во театарски шоуа го прошириле џезот до западните и северните градови во САД. Корнетистот Бади Болден водел бенд за кој често се спомнувало дека е еден од првите двигатели на стилот подоцна познат како џез. Тој свирел во Њу Орлеанс од околу 1895 г. до 1906 г. Нема никакви снимки од Болден, меѓутоа неколку песни од репертоарот на бендот на Болден, меѓу кои и “Buddy Bolden Blues”, биле преработени од други музичари. (Болден ментално се оболел и последните децении од животот ги поминал во психијатриска институција.) Афрокреолскиот пијанист Џели Рол Мортон ја започнал својата кариера во “Сторивил”. Од 1904 г., тој одел по турнеи со театарските шоуа главно околу јужните градови, како и во Чикаго и Њујорк. Неговата композиција “Jelly Roll Blues” која ја компонирал околу 1905 г. била објавена во 1915 г. како првиот печатен џез аранжман, вклучувајќи многу музичари во стилот на Њу Орлеанс. Во Северозападна Америка се развил “жежок” стил на свирење регтајм, особено симфонискиот оркестар “Клеф клаб” (Clef Club) на Џејмс Рис Јуроп во Њујорк, кој отсвирил хуманитарен концерт во комплексот “Карнеги хол”(Carnegie Hall) во 1912 г. Балтиморскиот “рег” стил на Џејмс Хуберт Блејк влијаел врз развојот на композицијата за пијано “Stride” на композиторот Џејмс П. Џонсон, во која тој со десната рака ја свири мелодијата додека со левата држи ритам и бас. Бендот “Ориџинал Диксиленд џез бенд”(Original Dixieland Jass Band) ги направил првите музички снимки во раната 1917 година и нивната композиција “Livery Stable Blues” била најрано објавената џез-снимка. Таа година и многу други бендови направиле снимки кое го содржале зборот џез во името на песната или во името на бендот, но повеќе биле новитети или регтајм снимки отколку џез. Во септември 1917 г. оркестарот на В.К.Хенди од Мемфис снимил преработка на композицијата “Livery Stable Blues”. Во февруари 1918 г. пешадискиот бенд на Џејмс Рис Јуроп наречен “Хелфајтерс” за време на Втората светска војна го однел регтајмот во Европа, а потоа на враќање ги снимил стандардите на диксиленд вклучувајќи ја композицијата “Darktown Strutters' Ball”. Дувачките бендови во Њу Орлеанс им ги претставиле на луѓето од професионалниот џез, свирачите на труба со различни звуци во градот, а со тоа и им помогнале на црните децата да ја избегнат сиромаштијата. Ганиер, водачот на “Камелиа брас бенд”(Camelia Brass Band), го научил Луис Амстронг да свири труба.