cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Борко Дуроњиќ
Режим на игра
Дуроњиќ е напаѓач висок 171 сантиметар, и најчесто игра на позицијата лево крило. Се одликува со брзина и експлозивност, па често се одлучува за онеспособување и соло пенетрација. Подобро се снаоѓа со десната нога и често со влегување на средината на теренот гради позиција за шут. Иако неговите крилни позиции се поприродни, во одредени тактички варијанти тој може да игра како најнапреден напаѓач или среден бек.
Корпоративно управување на банките
Развој на корпоративно управување на банките
Долго време корпоративното упавување било применувано во смисла на надзор од сопствениците на компаниите врз менаџерите назначени од нив. Години по ред корпоративното управување функционира првенствено со почитување на законски норми, при што доминира правната теорија и практика. Законот одамна понудил ефективни решенија за овластување на менаџерите и за правата за водење на компанијата од сопствениците. Моделите на корпоативно управување, пак, одговараат на типот на правниот систем, па оттука се издвојуваат: Со усложнување на националното и меѓународното опкружување и со глобализацијата на пазарите на капитал, прaктиката на корпоративно управување заснована исклучиво на почитување на правните норми од корпоративните раководства предизвикува одередни тешкотии во функционирањето на компаниите. Поради тоа корпоративното управување еволуира и поприма други насоки на развој. Имено, во текот на 80-тите и во почетокот на 90-тите години на XX век теоријата и практиката на корпоративно управување се развиваат во интердисциплинарен систем на управување. Имено, во 1996 година, Организацијата за економска соработка и развој (OECD) иницира изработка на Меѓународен кодекс на корпоративно управување, што претставува почеток на процес на унифицирање на основните погледи,п ринципи и практики во областа на корпоративното управување на земјите со традиција и добри постигнувања во оваа област, како што се: САД, Велика Британија, Холандија и Јужна Африка.
Во 1999 година биле усвоени збир на принципи за корпоративно управување на земјите- членки на ОЕСD со што се постигнал висок степен на унифицираност на нормите и принципите, што симболизира нова етапа во развојот на корпоративното управување. Подоцна била извршена ревизја на принципите од 1999 година во насока на одржување на пристапите што се однесуваат на незадолжителните принципи кои ја признаваат потребата нивното спроведување да се адаптира  на променливите правни, економски и културни услови. Суштински вредности на кои се потпира рамката на корпоративно управување на банките на ОЕЦД се:
Конахт
Конахт (англиски: Connacht; се изговара ˈkɒnəxt, или ; ирски: Connachta  „(земја на) потомците на Кон“) е западна покраина на Ирска, со грофовиите Голвеј, Литрим, Мејо, Роскомон и Слајго.
Во ирскиот се користи името Cúige Chonnacht т.e. покраината Конахт. Најголеми градови се Голвеј на југ, и Слајго на север. Има вкупно население од 503 083 со што е најненаселената покраина во Ирска.
Највисока точка е врвот Мвелреа (Mweelrea) (814 м), во грофовијата Мејо, додека најголем остров е Ахил, кој воедно е и најголем остров во Ирска. Најголемо езеро е езерото Луг. Во 1798 гонина со француска воена помош била основана Република Конахт.
NGC 2897
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2897 се споменува и како NPM1G +02.0220, near SAO 117736.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2897 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2897 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 29 м 45,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 12' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 2897 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26949. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 228. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 430.
Чаја Стојка
Уметност
Таа, исто така, издала ЦД со песни од Ловарските Роми наречено Ме Диклем Суно („Сонував“).
Во текот на 2018 година бил отворен Меѓународниот фонд за Чаја Стојка, кој придонел за знаењето и меѓународното влијание на работата на Чаја Стојка (1933-2013). Изложби во Франција (Марсеј, Париз) „Чаја Стојка, уметник Ром од овој век“ со поддршка на Фондацијата Антоан де Галберт и Австрискиот културен форум го инспирирале создавањето на Фондот. Фондот обединува личности кои од суштинската средба на Чаја Стојка и Карин Бергер (автори на филмот) во 1986 година, придонеле за меѓународно признавање и промоција на нејзината работа. Посветеноста на Чаја Стојка како активист, уметник и портпарол довело до проучување и изложба на нејзините дела во Европа, Јапонија и САД. Ова е овозможено од голем број посветени куратори, експерти, научници и пријатели.
Сончев модел
Сончев модел (СМ) — математички модел според кој Сонцето е сферна топка на гас (во различни степени на јонизација, каде водородот во внатрешноста е целосно јонизиран во вид на плазма). Овој модел, технички е сферично симетричен квазистатичен модел за една ѕвезда, чија ѕвездена структура е опишана со неколку диференцијални равенки кои се изведени од основните физички начела. Овој модел е ограничен од гранчни услови, имено сјајноста, полупречникот, age and composition of the Sun, which are well determined. The age of the Sun cannot be measured directly; one way to estimate it is from the age of the oldest meteorites, and models of the evolution of the Solar System. The composition in the photosphere of the modern-day Sun, by mass, is 74.9% hydrogen and 23.8% helium. All heavier elements, called metals in astronomy, account for less than 2 percent of the mass. The SSM is used to test the validity of stellar evolution theory. In fact, the only way to determine the two free parameters of the stellar evolution model, the helium abundance and the mixing length parameter (used to model convection in the Sun), are to adjust the SSM to "fit" the observed Sun.
Сашо Лазаровски
Сашо Лазаровски (4 мај 1978, Скопје) - поранешен репрезентативец на Република Македонија во ватерполо, и актуелен претседател на Советот на Општина Карпош.
Животопис
Сашо Лазаровски е роден во Скопје, на 4 мај 1978 година. Дипломирал Меѓународни екомонски односи на Универзитетот за Национално и светско стопанство во Софија, Република Бугарија, во 2003 година, а во 2015 година, магистрирал на Универзитетот Гоце Делчев во Штип и се стекнал со звање магистер по економски науки од областа на МБА Менаџмент.
По дипломирањето, извршувал повеќе раководни функции, како: помошник директор и раководител во Јавното претпријатие за стопанисување со станбен и деловен простор на Република Македонија, економски промотор во Република Бугарија на Агенција за инвестиции на Република Македонија, како и директор на ЈП „Водовод и канализација“ Скопје. Функцијата заменик министер за локална самоуправа ја обавувал во период од август 2011 до април 2013 година.
Во рамки на својата политичка кариера и наобразба се стекнал со искуства и вештини од Политичката академија за меѓународни односи и дипломатија „Конрад Аденауер Штифтунг Академија“.
Лазаровски е поранешен репрезентативец на Република Македонија во ватерполо.
Живоносен Извор (Бела Црква)
Од IX век ридот спроти Живоносен Извор, кое се издига пред новииот параклис „Св. Јован“, е опкружено со ѕидини и центарот на населбата е преместен таму. Овој објект сè уште не е наполно проучен. На највисоката точка е откриена трикорабна средновизантиска базилика посветена на Свети Ѓорѓи, која можеби датира од X век. Во природната пештера на западната страна на карпата има остатоц од испосница или манастир. Пештерата е украсена со фрески од XI век.
Ив Ламперт
Личен живот
Ламперт е син на земјоделец, а неговото семејство поседува 24 хектари земјиште во Ингелмунстер.
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Југоисточна Словенија
Според податоците од 2011 година во овој регион живееле 142.483 жители.
Милан Фирфов
Милан Фирфов (, -, ) — македонски музички работник, диригент, пијанист, оперски пејач - баритон и пензиониран редовен професор на ФМУ во Скопје. Фирфов е син на македонската оперска дива Данка Фирфова и музичкиот деец Живко Фирфов.
Животопис
Фирфов е роден во Скопје, на 25 март 1943 година во видно музичко семејство. Дипломирал пијано кај А. Прегер, во 1969 и соло-пеење кај Н. Цвеиќ, во1970 година  на Музичката академија во Белград, каде што ја стекнувал и титулата магистер по соло-пеење кај З. Зикова во 1974 година. Уметничката кариера ја започнал како солист во Операта на МНТ, а од 1969 година почнал да предава на ФМУ во Скопје како редовен професор. Приредил повеќе солистички рецитали и настапи во придружба на оркестар. Се занимавал и со музичка критика. Познат бил по многубројните солистички и концертни настапи на разни музички манифестации во Македонија и  во странство. Има настапено и како фолк пејач на фестивалот за патриотски песни Гоце Фест. До своето пензионирање бил редовен професор на ФМУ во Скопје, кој предавал соло-пеење и клавир. По долго боледување, починал во Скопје на 28 април 2012 година.
Кал кај Крмељ
Кал кај Крмељ (словенечки: Kal pri Krmelju) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Младинска културно-просветна организација „Тодор Александров“
Младинска културно-просветна организација „Тодор Александров“ (МКПО „Тодор Александров“) — македонска младинска културно-просветна организација, основана во 1925 година, една година по убиството на Тодор Александров, со одлука на ЦК на ВМРО. Примарна одговорност на организацијата е да ги прикажува на раководството лицата кои можат да се развиваат во духовно однос, и оние кои се погодни за идни четници. Организацијата се развива и станува широко распространето младинско движење, кое функционира врз конспиративни принципи на тројки и петорка. По 1934 година, организацијата опстанала уште околу 4 години.
NGC 2898
NGC 2898 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2898 се споменува и како MCG 0-24-18, CGCG 6-48, NPM1G +02.0221, IRAS 09271+0217.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2898 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2898 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 29 м 46,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 3' 54". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 2898 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 228. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 430.
Поградец
Поградец или Подградец (Pogradec) — град и седиште на истоимената општина од Горичката област во денешна југоисточна Албанија. Сместен е на југозападниот брег на Охридското Езеро, во во историско-географската област Мокра. Се наоѓа југоисточно од Елбасан, југозападно од Охрид (Р. Македонија) и западно од Лерин (Егејска Македонија) и северно од градот Горица (Корча). Градот е наречен по древната тврдина (денес наречена Поградечка тврдина) која се издигала на планинските падини над него (оттаму и „под-градец“).
Монголски календар
Традиционалниот монголски календар (цаглабар, или, цаг тоонји бичиг) емесечево-сончев календар заснован на системот Тегус Бујанту зурхај развиен во 1747 година од монахот Ишбалжир (, Симбе хамбо Ишбалжир; 1704–1788). Монголската година е составена од 12 или 13 месечеви месеци, секој почеток и завршува со млада месечина. Тринаесеттиот месец се додава на секои две или три години, така што просечната година е еднаква на сончевата година.
Поградец
Демографски особености
Во градот и околните села и денес живее македонско население, од кои се издвојуваат три кои и денес јасно задржале етничкиот карактер и својата варијанта на охридскиот говор. Ова некогаш бил чисто македонски крај, што е очигледно од називите на населените места во општината (подолу). Иако денес има албанско мнозинство, половината жители се православни, а половината се муслимани. Ова укажува дека целокупното поградечко подрачје подлегнало на процес на албанизација на македонското население во не така далечното минато.
Монголски календар
Новогодишната прослава во Монголија е Цагаан Сар која се слави два месеци по првата млада месечина по зимската краткодневица.
Во современа Монголија се користи грегоријанскиот календар, при што традиционалниот календар се користи само за традиционални прослави и настани засновани врз него.
Поградец
Општина Поградец
Денешната Општина Поградец (Bashkia Pogradec) е создадена со управната реформа од 2015 г. кога се споени дотогашните општини Старово, Черава, Берагожда, Поградец, Проптишта, Требиње, Одуништа и Велчани, кои денес имаат статус на составни општински единици. Опфаќа 73 населени места распоредени во 8 општински единици. Имаат вкупно население од 61.530 жители (2011) и површина од. Според тој попис, тогашната помала општина Поградец броела 20.848 жители. Самиот град Поградец зазема.
Монголски календар
Европскиот систем за хронологија се нарекува Аргын тоолол (Аргин тоолол, методна хронологија) и монголскиот систем за хронологија се нарекува Билгийн тоолол (Билгиин тоолол, мудросна хронологија).
Поградец
Општинска единица Берагожда
Општинската единица Берагожда опфаќа 9 населени места со вкупно 2.182 жители (2011). Нејзино седиште е селото Берагожда (Dardhas).
Општинска единица Велчани
Општинската единица Велчани опфаќа 8 населени места со вкупно 2.548 жители (2011). Нејзино седиште е селото Велчани (Velçan).
Општинска единица Одуништа
Општинската единица Одуништа опфаќа 6 населени места со вкупно 5.990 жители (2011). Нејзино седиште е селото Одуништа (Udënisht).
Општинска единица Проптишта
Општинската единица Проптишта опфаќа 15 населени места со вкупно 4.785 жители (2011). Нејзино седиште е селото Проптишта (Proptisht).
Општинска единица Старово
Општинската единица Старово опфаќа 8 населени места со вкупно 15.687 жители (2011). Нејзино седиште е селото Старово (Buçimas).
Општинска единица Требиње
Општинската единица Требиње опфаќа 15 населени места со вкупно 2.481 жител (2011). Нејзино седиште е селото Требиње (Trebinjë).
Општинска единица Черава
Општинската единица Черава опфаќа 11 населени места со вкупно 7.009 жители (2011). Нејзино седиште е селото Черава (Çërravë).
Монголски календар
Месеци
Дванаесетте месеци во годината се споменуваат според нивниот број, како што се првиот месец, вториот месец и така натаму.
Денови во неделата
Во разговорична употреба, првите 5 дена во неделата се нарекуваат првиот ден, вториот ден, итн. Сабота е наведен како Хагас саин одор (превод: половина добар ден) и недела се нарекува Битен саин одор (превод: целосно добар ден), што е резултат на 5 цели работни денови и сабота, како работен ден половина во текот на комунистичката ера.
Имињата со тибетско потекло се користат во повеќе формални поставки, и скоро исклучиво во пишани документи, додека санскритските имиња практично ги нема во современата употреба.
Анастасија Вербицкаја
Анастасија Алексеевна Вербицкаја (Анастаси́я Алексе́евна Верби́цкая) (22 Февруари 1861 - 16 јануари 1928) била руска писателка, драматург, сценарист, издавач и феминистка.
По нејзиниот брак, таа имаше различни работни места, и ја доби својата прва позиција работејќи за весник во 1883 година. Нејзиното прво фантастично дело, новела со наслов Раздор, се појави во 1887 година во списанието Руска Мисла. Во делото се залагала за женското ослободување, независност и лично исполнување.
Таа го напиша својот прв роман, Вавочка во 1898 година. Таа, исто така, пишувала драми, вклучувајќи ја комедијата Миражи (1895), која била поставена во Мали Театар. Во 1902 година, таа создаде сопствена издавачка куќа, издавајќи ги своите дела и преведени дела од Западноевропски писатели за женските проблеми. Таа продолжила да ја покажува својата посветеност на ослободувањето на жените преку екстра-литературни активности: Таа беше член на разни добротворни и граѓански организации кои им помагале на жените, со што стана претседател на Здружението за Подобрување на Благосостојбата на Жените во 1905 година.
По револуцијата во 1905 година, со цензурата значително намалена, таа го напиша првиот од нејзините најпопуларни романи, Духот на Времето (1907-1908). Овој, како и нејзиниот следен роман, Клучевите за Среќата, во шест тома (1908-1913), беа бестселери. Таа комбинирала политички, филозофски и естетски проблеми со чести сцени на сексуална привлечност. И двете од овие романи биле продавани во неспоредлив број во денот на Вербицкаја. Таа, исто така ја напишала нејзината автобиографија во два тома До Мојот Читач (1908 и 1911), додека ја пишувала Клучевите за Среќата.
Во 1913 година таа беше поканета да го напише сценариото за долгометражниот филм заснован на романот Клучевите за Среќата. Филмот беше голем успех, што ја започна нејзината филмска кариера.
Ла Коруња
Ла Коруња (La Coruña) или А Коруња (A Coruña) — град во северозападна Шпанија, административен центар на покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Градот се наоѓа на брегот на Атлантскиот Океан. Ла Коруња е вториот најголем град во Галиција. Градот бил престолнина на Галиција за да се премести во средниот век во Сантјаго де Компостела.
Градот зафаќа површина од 36,8 км2 и население од 243.349 (2006). Градот бил населен уште од најрани времиња. Во времето на Римјаните бил изграден светилникот односно Хераклевата кула. За првпат во шпаско време градот се споменува во XIII век.
Луис Леон Санчес
Луис Леон Санчес Гил (Luis León Sánchez Gil; р. во Мула) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Поголеми достигнувања на Санчес се победите на етапните трки Париз-Ница 2009 и Тур Даун Андер 2005, како и еднодневната трка Класика де Сан Себастијан во 2010 и 2012. Исто така има четири етапни победи на Тур де Франс и е четирикратен шпански хронометарски првак. Тој е специјалист за хронометри и во последниве години ги подобрил неговите вештини за искачување.
Личен живот
Тој е познат како Лулу Санчес. Леон не е неговото презиме, но тој го носи како средно име/второ презиме, како ознака на почит првично за неговиот дедо, но од крајот на 2006 и како почест за неговиот најстар брат, Леон Санчес, кој загинал во сообраќајна несреќа на мотор. Неговиот помлад брат, Педро Леон Санчес Гил, е професионален фудбалер, кој игра за Реал Мадрид од 2010. Другиот негов брат, Антонио Леон Санчес, игра мал фудбал. Не е поврзан со шпанскиот велосипедист Самуел Санчес.
Рана кариера
Санчес возел за екипата од 2004 до 2006, кога негови најголеми достигнувања биле победата на Тур Даун Андер 2005 и местата на подиум на изданието во 2006 на истата трка и Вуелта а Кастиља и Леон.
Кејс д’Епарњ (2007-10)
Во 2007 се преместил во екипата Кејс д’Епарњ, откако екипата Либерти Сегурос-Вирт се распаднала во текот на допинг скандалот „Операција Пуерто“. Во неговата прва сезона со екипата, победил на Вуелта а Мајорка и завршил трет на Париз-Ница откако ја освоил етапата 6.
Во сезоната 2008 Санчес освоил уште една етапа на Париз-Ница, овојпат завршувајќи петти во генералниот пласман. Тој го освоил шпанското национално хронометарско првенство по првпат. Исто така го возел неговиот прв Тур де Франс и ја освоил етапата 7 по последниот напад, откако претходно бегството било достигнато од групата.
Санчес ја освоил Средоземната трка 2009 и следниот месец победил на Париз-Ница откако ја освоил етапата 7. Освоил етапи и на Трката околу Баскија и Тур ду Хаут Вар, како и етапата 8 на Тур де Франс, кога завршил на 26. место во крајниот пласман.
Рабобанк (2011-2013)
Санчес му приклучил на холандскиот тим Рабобанк за сезоната 2011. Повторно го освоил националното хронометарско првенство во 2011. Исто така победил на деветтата етапа на Тур де Франс, но не бил во можност да го оствари својот висок пласман од 2010, успевајќи да заврши само 57. на крај. Исто така, возел и на Вуелта а Еспања и завршил 53. во генералниот пласман.
Во 2012 година останал во. Ја освоил етапата 6 на Париз-Ница 2012 по долго бегство со ветеранот Јенс Фогт, негова четврта етапна победа на трката. Исто така победил на две последователни етапи на Тур де Романди, но на третата етапа спринтал надвор од правилата, кога го победил возачот на Џани Мерсман, кога скоро го одвлечкал до бариерите на десната страна, но судиите пресудиле дека спринтот е легален. Го држел водството до последниот хронометарот, но со неговиот слаб настап на хронометарот, паднал на 10. место на крај. Санчес повторно го освоил шпанското национално хронометарско првенство во 2012. Победил на етапата 14 на Тур де Франс 2012, која вклучувала две искачувања од прва категорија. Бил во бегство од четворица други возачи, вклучувајќи го Словакот Петер Саган, кога го започнал својот соло напад на 11,5 километри пред крајот и на крајот стигнал сам до целта со разлика од 47 секунди од останатите. Санчес бил близу втората етапна победа на етапата 18, кога тој и Николас Роуш нападнале од главната група во последните 10 километри, ги достигнале членовите на бегството и се одржувале пред главната група во последните 10 километри, но спринтот на Марк Кевендиш во последните 200 метри бил погубен за нив, бидејќи тој ги поминал и обајцата. На следната етапа, Санчес го поставиот третото најбрзо време на хронометарот, кога само последните двајца возачи поставиле подобро време од него, Крис Фрум и Бредли Вигинс.
Санчес бил избран во шпанскиот состав на Летните олимписки игри 2012, каде настапил на друмската трка и хронометарот. Неговиот хронометар бил попречен од два механички проблема, вклучувајќи го падот на неговиот синџир, кога го започнувал своето возење. Победил на Класика де Сан Себастијан, со силен соло-напад во последните километри на трката, додека неговите колеги Молема и Гесинк ја отежнале потерата по него. Се одржал пред самата група, иако никогаш не добил повеќе од 20 секунди предност пред нив.
Во 2013 година, Рабобанк го напуштил велосипедизмот како спонзор и екипата станала. На почетокот на февруари, екипата одлучила да го суспендира Санчес на неодредено, велејќи дека ги истражуваат минатите врски помеѓу возачот и докторот Еуфемијано Фуентес, кој е под истрага за снабдување на спортисти со допинг средства и изведување на трансфузија на крвта. По неколку недели, Санчес бил повторно вратен во екипата и се вратил со возење на Трката околу Белгија 2013, каде освоил една етапа. За 2013, Санчес планирал да го прескокне Тур и да се насочи на Вуелта.
Каха Рурал (2014)
Во октомври 2013, објавиле дека Санчес ќе се откаже од екипата, како последица на обвинувањата кон него во допинг скандалот Пуерто. Во декември објавил дека ќе се приклучи на екипата за 2014 година.
Астана (2015-)
Во август 2014 година, Тим Астана објавила дека потпишале со Санчес едногодишен договор за сезоната 2015.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Мидл Ајланд (Свети Кристофер и Невис)
Мидл Ајланд (англиски: Middle Island) е мало гратче (село) на островот Свети Кристофер во Свети Кристофер и Невис. Мидл Ајланд е главен административен центар на парохијата Сент Томас Мидл Ајланд. Гратчето има околу 902 жители.
Шаховска олимпијада 1960
14. шаховска олимпијада организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 26 октомври до 9 ноември 1960 во Лајпциг, Источна Германија.
Поврзано
I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)
II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)
Филип Виоло
Филип Виоло (роден на 19 септември 1970 година во Ниор, Де Севр) — поранешен француски фудбалер, кој играл за екипите на Ниор, Осер (во два наврати) и Лион, а настапувал како играч од средниот ред. Кариерата ја завршил во 2006 година.
Табаре Виудес
Табаре Виудес (роден на во Монтевидео) — уругвајски фудбалер играч од средниот ред на Насионал во уругвајското првенство. Неговиот прекар е „El Chaio“.
Кариера
Виудес играл за сениорскиот тим на уругвајскиот шампион Дефензор Спортинг една година во сезоната 2007-2008 и постигна 6 гола. Во трансфер периодот во 2008, Табаре Виудез го привлекол вниманието на Милан заедно со Матијас Кардасио. Двајцата играчи потпишале за клубот. Табаре Виудес го зема бројот 20, претходно носен од Јоан Гуркуф.
Виудез направи неколку предсезонски настапи за Милан и импресионираше против Наполи и Манчестер Сити.
Виудез го направи своето официјално деби во Серија А, настапувајќи како замена за Дејвид Бекам во 90-тата минута во победата против Аталанта со 3-0 на 8 март 2009 година.
На 28 август 2009 Милан објави дека го прекинале договорот со Табаре Виудез и неговиот уругвајски соиграч Матијас Кардасио со заемен договор. Поради тоа што во Милан неговите квалитети не бил во целост прифатени, Виудес се врати во екипата во која што ја започнал својата кариера Дефензор Спортинг. Тој ја одиграл целосно сезоната 2009-10 и на 13 натпревари постигнал 2 гола. Тоа не била најдобра сезона за клубот кои завршил на средината на табелата без никакви шанси за титулата пред сè поради финансиските проблеми со кој се соочувале. Затоа во летото 2010 година дел од подобрите играчи биле продадени, а меѓу нив и Виудес кој потпишал со мексиканската Некакса. Дебитирал за Некакса на 25 јули против екипата на Јагуарес, влегувајќи во игра од клупата за резерви во 63-тата минута како замена за Есекиел Ороско.
Репрезентативна кариера
Виудес беше дел од Уругвајската младинска репрезентација до 20 години на Светскиот куп У-20 во Канада и беше најмладиот репрезентативец на Уругвај. Во јануари 2009, Виудес се приклучил на Уругвајската репрезентација во Јужно Американскиот Младински Шампионски Куп 2009 (2009 South American Youth Championship) во Венецуела. Тој играше на првиот натпревар во победата од 2-0 против Боливија и направи импресивна асистенција за првиот гол што го постигна Николас Лодеиро. Во вториот меч Виудез постигна гол во првата минута во победата од 3-2 против Чиле.
Космос-1853
Космос-1853 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 јуни 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1853 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1482 км, а најмалото на 1472.
Joзефина Деланд
Joзефина Деланд (Стокхолм, 1 октомври 1814 — Париз, 8 март 1890) — шведска феминистка, писателка и наставничка по француски јазик. Таа го основала Svenska lärarinnors pensionsförening (Друштво за пензионирани наставнички), каде што служела како претседател од нејзиното основање во 1855 до 1859 година.
Турски Гробишта (Љубаништа)
Турски Гробишта  — археолошко наоѓалиште во охридското село Љубаништа. Наоѓалиштето претставува некропола од доцната антика. Југозападно од селото, на просторот каде што се изградени новите викендички и во околината се среќаваат фрагменти од керамички садови и биле откриени гробови градени од големи тегули. Гробните прилози не се зачувани, со исклучок на една крстовидна фибула која се чува во Заводот имузеј во Охрид.
Ана (британска кралица)
Ана (6 февруари 1665 г. – 1 август 1714 г.) стапила на престолот во Англија, Шкотска и Ирска на 8 март 1702 г. На 1 мај 1707 г., под Актот на унијата, две од нејзините кралства Англија и Шкотска, биле обединети под една заеднична независна земја, Кралството Велика Британија.
Ана ги претпочитала конзервативците, кои имале поголема можност од нивните противници, виговците, да ги искажат нивните ставови за англиската религија. Виговците биле посилни за време на Војната за шпанското наследство, сè до 1710 г., кога кралицата Ана отпуштила многу од нивните припадници. Нејзиното блиско пријателство со Сара Черчил, војвотката од Марлборо се влошио поради различните политички гледања.
Покрај седумнаесет бремености, Ана починала без да задржи дете и била последната монархиња од Стјуардската династија. Ана била наследена од нејзиниот втор братучед Џорџ I од Хановерската династија, кој бил потомок на Стјуард поради својата баба Елизабета, ќерка на Џејмс VI и I.
Раните години
Ана е родена во 11:39 часот на 6 февруари 1665 г., во Св. Џејмс во Лондон, како четврто дете и втора ќерка на Џејмс, Војводата од Јорк (по Џејмс II и VII) и неговата прва жена Ана Хјуд. Брат на нејзиниот татко бил кралот Чарлс II, кој владеел во трите кралства на Англија, Шкотска и Ирска, а нејзината мајка била ќерка на претседавачот на Горниот дом, Едвард Хјуд, прв гроф на Кларендон. Ана била крстена во кралската капела во Св. Џејмс. Нејзината постара сестра Мери, била една од нејзините кумови, заедно со владиката на Кантербуру, Гилберт Шелдон и Ана Скот, војвотка од Монмаут. Војводата и војвотката од Јорк имаале осум деца, но само Ана и Мери биле единствените деца кои ги преживеале зрелите години.
Како дете, Ана патела од очна болест која се манифестирала со прекумерно солзење. Поради одредени медицински третмани, Ана била пратена во Франција каде што живеела со нејзината баба од страна на мајка ѝ, кралицата Довагер Хенриета Марија во Шато де Колумбија, близу Париз. По смртта на нејзината баба во 1669 г., Ана живеела со нејзината тетка, Хенриета Ана, војвотката од Орлеанс. По ненадејната смрт на нејзината тетка во 1670 год, Ана се вратила во Англија. Нејзината мајка починала наредната година. Како што наведува традицијата на кралското семјество, Ана и нејзината сестра пораснале одделени од нивниот татко на нивен сопствен имот во Ричмонд, Лондон. По иницијатива на Џарлс II пораснале како протестанти. За нив се грижеле Колонел Едвард и Лејди Франсис Виљерс, а нивното образование било центрирано кон Англиската црква.
Околу 1671 г. се случило првото запознавање на Ана со Сара Џенингс која подоцна станала нејзина блиска пријателка и една од највлијателните советодавачки. Во 1678 г. Џенингс се омажила со Џон Черчил (иден војвода на Марлборо). Тој бил брат на жената на војводата од Јорк, Арабела Черчил и еден од најбитните генерали на Ана.
Во 1673 г., разговорот помеѓу војводата од Јорк и романскиот католицизам испаднал во јавноста. Тој се оженил со католичка принцеза, Мери од Модена, која што била шест и пол години постара од Ана. Чарлс II немал легитимни деца, па затоа Војводата од Јорк бил следниот за наследување, проследен од неговите две ќерки Мери и Ана од првиот брак. Во следните десет години, новите војводи од Јорк имале десет деца, но сите биле родени мртви или починале во раното детство, при што ги оставиле Мери и Ана втора и трета на листата за наследување на нивниот тактко.
Брак
Во ноември 1677 г., постарата сестра на Ана се омажила со холандскиот принц Вилем Орански, но Ана не можела да присуствува на свадбата бидејќи имала сипаници. Додека да се опорави, Мери веќе го започнала својот нов живот во Холандија. Лејди Франсис Диљерс ја фатило болест и починала. Вујна ѝ на Ана Лејди Кларендон (жена на Хенри Хајд, вториот гроф на Кларендон) била назначена за нејзина нова гувернантка. По една година, Ана и нејзината маќеа ја посетиле Мери во Холандија.
Во март 1679 г., таткото и маќеата на Ана, заминале во Брисел по примерот на антикатоличката хистерија потикната од Попиш Плот, па така Ана ги посетила на крајот од август. Во октомври тие се вратиле во Британија, војводата и војвотката во Шкотска, а Ана во Англија. Ана била во посета на нејзините родители од јули 1681 до мај 1682 г. Тоа било последното патување на Ана надвор од границите на Англија.
Џорџ од Хановер (потенцијалниот наследник), втор роднина на Ана кој бил во посета на Лондон три месеци од декември 1680 г., ширел гласини дека тие двајца ќе се земаат. Историчарот Едвард Грег ги отфрлил гласините кои немале основа како што нејзиниот татко бил всушност прокуден од судот, па Хановерианците планирале да ги венчаат принцот Џорџ и неговата братучетка Софија Доротеја од Кел како дел од планот за спојување на хановерското наследство. Други гласини потврдувале дека таа одржувала врска со Лорд Мулграв (подоцна Војводата од Бакингам), иако тој ги порекувал овие гласини. Како и да е, како резултат на овие озборувања, тој бил привремено отпуштен од судот и пренесен во Тангерс.
На 28 јули 1683 г. во кралската капела, Ана се омажила за протестантскиот принц Џорџ од Данска, брат на кралот Кристијан V од Данска. Иако нивниот брак бил договорен, тие биле верни и посветени еден на друг. Неколку згради од Палата во Вајтхол познати како Кокпит им биле доделени за нивен имот во Лондон. По барање на Ана, Сара Черчил станала една од дамите кои имаа пристап до спалната соба. За да го обележат нивното пријателство, Ана и Сара меѓусебно многу почесто се довикувале со Г-ѓа Морли и Г-ѓа Фримен отколку со нивните формални титули. По неколку месеци од стапувањето во брак, Ана останала бремена, но родила мртов зачеток. Ана се опоравувала во бања во градот Танбриџ Велс, а следните две години, последователно родила две ќерки Мери и Ана Софија.
Владеењето на Џејмс II и VII
Кога Џарлс II починал во 1685 г., таткото на Ана станал крал на Англија и Ирска како крал Џејмс II и во Шкотска како крал Џејмс VII. Џејмс не бил многу добро прифатен од Англичаните кои биле загрижени за неговиот романски католицизам. Ана ја занемарувашела таа загриженост и продолжила да ја посетува англиската служба. Бидејќи нејзината сестра живеела во Холандија, Ана и нејзиното семејство биле единствени членови од кралското семејство кои ја посетувале протестантската религија во Англија. Кога нејзиниот татко сакал да ја крсти неговата најмлада ќерка во католичка вера, Ана се облила целата во солзи. ,,Црквата на Рим е безбожна и опасна” – ѝ напишала таа на нејзината сестра – ,,нивните церемонии, повеќето од нив, планираат крајно идолопоклонство”.
Во 1687 г., за неколку години, Ана го пометнала плодот, нејзиниот сопруг прележал сипаници, а нивните две ќерки умреле од истата инфекција. Рејчел Вротесли, Леди Расел напишала дека Џорџ и Ана тешко ја поднеле смртта.. ,,Понекогаш плачеа, понекогаш тагуваа искажувајќи длабоки зборови, потоа седеа во тишина, рака за рака, тој легнат болен во кревет, а таа најгрижливата медицинска сестра што може да постои.” Подоцна истата година, таа родиа уште еден мртов плод. Јавните критики за католицизмот на Џејмс се зголемиле кога неговата жена Мери од Модена, останала бремена за првпат во времето на владеењето на Џејмс. Во писмо упатено до нејзината сестра Мери, Ана поттикнала сомнежи дека Кралицата ја лажира својата бременост во обид да претстави лажен наследник. Таа напишала ,,тие се спремни на сè, нема да запазуваат на ништо ако тоа ги поткрепува нивните интереси...тие посакуваат и груба игра.” Во април 1688 г., Ана претрпела уште едно подметнување па го напуштиа Лондон и замина на опоравување во бања.
На 10 јуни 1688 г., кралицата роди син (Џејмс Франсис Едвард) и наследникот бил тука. Ана сè уште била на бања, па таа не присуствувала на пораѓањето, со што ги зголеми верувањата дека бременоста била лажна. Ана можеби намерно не присуствувала или пак само поради тоа што била болна, но исто така можно е и Џејмс да сакал да ги исфрли сите протестанти, вклучувајќи ја неговата ќерка, од државните работи. ,,Јас можеби никогаш нема да бидам задоволна, дали детето е ваше или не. Можеби е моја роднина, но само Бог го знае тоа.. Никој не може да ни помогне покрај стравовите и меланхоличните мисли,но какви било промени да се случат да знаеш дека секогаш ќе бидам верна на својата религија и верно твоја” – Ана ѝ напишала на нејзината сестра Мери.
За да ги прекини гласините за сомничавото дете, на состанокот на Личниот Совет, Џејмс имал 40 сведоци, но Ана не можела да присуствува бидејќи била бремена и потоа одбила да ја чита изјавата под заклетва затоа што ,,не било потребно”.
Славната револуција
Славната револуција била поттикната од зетот на Ана, Вилием Орански, кој на 5 ноември 1688 г., ја нападнал Англија со чија акција веднаш го соборил Кралот Џејмс. Џејмс забранил да ѝ се плати на Мери посета на пролет во 1687 г., но Ана се допишувала со неа и била свесна за нападите на Вилијам. Прифаќајќи го советот на Черчил, таа одбила да пактира со Џејмс откако Вилијам се смирил и наместо тоа на 18 ноември му напишал на Вилијам дека го одобрува неговиот напад. Черчил го напуштил непопуларниот крал на 24 ноември. Принцот Џорџ таа вечер го следел примерот, па следниот ден Џејмс наредил да ја сместат Сара Черчил во куќен притвор во палатата Св.Џејмс. Ана и Сара пристигнале од Вајтхол преку задно скалиште и дозволија за нив да се грижел бискупот од Лондон, во чија куќа преноќиле една вечер и на 1 декември пристигнале во Нотингам. Две недели подоцна, Ана отишла до Оксфорд каде се сретнал со Принцот Џорџ, придружувана од големо друштво. ,,Боже помогни ми“- кукал Џејмс кога дознал дека неговата ќерка избегала на 26 ноември, ,,дури и моето дете се откажа од мене”. На 19 декември, Ана се вратила во моето дете се откажа од мене”. На 19 декември, Ана се вратила во Лондон, каде што ја посетил нејзиниот зет Вилијам, а Џејмс на 22 декември заминал за Франција. Ана не покажала никаква загриженост за патувањето на нејзиниот татко, па наместо тоа посакала да игра карти. Таа се оправдувала со тоа што ,,таа беше навикнaта да игра и никогаш не сакаше да прави нешто што наликуваше на присилување”.
Во 1689 г., се одржала Конвенција во Парламентот во Англија каде што било објавено дека Џејмс дал оставка откако полетал и дека кралството на Англија и Ирска е слободно. Парламентот на Шкотска преземал слична иницијатива, па Вилијам и Мери бил проглесени за монархии на сите три кралства. Повелбата за правата од 1689 г. и Потврдата за правата од 1689 г. ги утврдиле наследниците. Ана и нејзините потомци биле во списокот на наследниците на Вилијам и Мери, а по нив следувале кои било потомци од идниот брак на Вилијам. На 24 јули 1689 г., Ана родила син, принц Вилијам, војводата од Глостер, кој и покрај тоа што бил болен, го преживеал раното детство. Бидејќи кралот Вилијам и кралицата Мери немале деца, најверојатно синот на Ана ќе ја наследи круната.
Вилијам и Мери
Наскоро по нивното крунисување, Вилијам и Мери го наградиле Џон Черчил со што го назначиле за гроф на Марлбороу, а принц Џорџ за војвода од Камберленд. Ана побарала дозвола за Палатата на Ричмонд и дозвола за парламент. Најпрво, Вилијам и Мери ја одбиле, но подоцна се спротивставиле, со што се предизвика тензија помеѓу двете сестри. Лутината на Ана се зголемила кога Вилијам го одбил барањето на принц Џорџ да служи во војската и покрај неговата голема способност. Во јануари 1692 г., Вилијам и Мери го отпуштиле Џејмс бидејќи се сомневале дека Малборо тајно се договарал со поддржувачите на Џејмс, Јакубитите. Во јавна поддршка за Малборијаните, Ана ја земаа Сара на еден настан во палатата и го одбиа барањето на нејзината сестра да ја отпушти Сара од нејзиното домаќинство. Леди Малборо веднаш била преместена од кралството домаќинство од страна на Чамберлен, па Ана луто се премести во Сјон Хаус, домот на војводата од Сомерсет. На Ана ѝ била одземена почесната стража, на дворјаните им било забрането да ја посетуваат, а на буржоаските власти им било наредено да ја игнорираат. Во април, Ана родиа син, но за неколку минути починал. Мери ја посети, но наместо да и пружи сочувство, таа ја искористила можноста повторно да ја прекорува за нејзиното пријателство со Сара. Оттогаш сестрите не се виделе повторно.
Во 1694 г. кога Мери починала од сипаници, Вилијам продлжил сам да владее. Ана станала неговиот очигледен наследник, бидејќи и да има други деца од подоцнежни бракови ќе им донесат само помали места во кралството, па затоа двајцата јавно се помириле. Тој ѝ ги врати нејзините претходни стражи, ѝ дозволи престој во палатата Св.Џејмс, но ја исклучил од владата и ја контролирал додека тој беше отсутен. Три месеци подоцна, Вилијам го вратил Малборо на должност.
Акт на населувањето
Последната бременост на Ана била на 25 јануари 1700 кога таа повторно пометнаа и родила мртво дете. Таа била бремена најмалку седумнаесет пати и пометнаа или родила мртви деца најмалку дванаесет пати. Четири од петте деца кои биле родени живи, умреле на двегодишна возраст. Ана трпела болка во зглобовите, болки во екстремитетите, стомакот и главата, речиси сè до 1698 г. Според нејзините фетални болки и физичките симптоми, еден патолог дијагностицирал проширување на лупус еритематозус. Карличната воспалителна болест може да објасни зошто нападот на нејзините симптоми се случил истовремено со нејзината претпоследна бременост. Други наведени причини за нејзините неуспешни бремености биле листериоза, крвната неповрзаност, дијабетис и материчен пораст на ретардација. Сепак, крвната неповрзаност не била една од причините на неуспешната бременост, па не се вклопува во мотивите на бременостите на Ана, бидејќи нејзиниот единствен син Вилијам, војводата од Глостер, го преживеал раното детство и е роден по неколку серии на мртви зачетоци. Експертите исто така ги барале причините во суфилис, порфирија и карлична деформација несоодветна за нејзината медицинска историја.
Болеста на зглобовите ја направиле Ана саката во нејзиниот подоцнежен живот. Околу кралското двориште ја носеле на носилка или била во инвалидска количка. Околу нејзините имоти таа одела со кочија на еден коњ која ја возела сама ,,лудо како Џеху и како прогонувачот Нимрод”. Нејзиниот седечки животен стил ја здебелил. Како што кажувашела Сара ,,таа претерано беше дебела и крупна. Во нејзиниот поглед имаше нешто величествено, но измешано со некоја мрачност во душата.” Во 1706 г., Сер Џон Клерк, првиот баронет, ја опишала ,,облечена во коски, огромна болка и мачење и во оваа прилика сè што имаше таа на себе беше во таков неред кој изгледаше полошо и од нејзината болка. Нејзиното лице, црвено и со дамки, дава слика на нешто страшно во нејзиниот распашан фустан, а нејзините оболени стапала беа обвиени со топли облози и нечисти завои. Јас многу бев трогнат од оваа глетка...”
Единственото преживеано дете на Ана, војводата од Глостер, умре на единаесетгодишна возраст, на 30 јули 1700 г. Ана им наредила на членовите од нејзиното семејство оваа дата, секоја година, да биде ден на жалост поради смртта на нејзиниот син. Со Вилијам без свој наследник и смртта на синот на Ана, Ана била единствената останата наследничка според Повелбата на правата од 1689 г. За да ја објави кризата околу наследството и спречувањето на католичкото воведуање, Парламентот на Англија донел Акт на населувањето во 1701 г.,кој овозможувал, во случај на потомок од брак помеѓу Ана и Вилијам III, кралството на Англија и Ирска да биде во рацете на Софија, избраничката од Хановер, и нејзините протестантски потомци. Софија била внука на Џејмс VI и I, од неговата сестра Елизабет, која била сестра на Чарлс I, дедото на Ана. Дузина генеолошки католички молители биле запоставени. Таткото на Ана починал во септември 1701 г. Неговата вдовица, маќеата на Ана, поранешната кралица, ѝ напишала на Ана дека татко и ѝ простува и да ја потсети на нејзиното ветување за барање на негова рестоврација. Сепак, Ана се помирила со новиот наследник предводен од Актот на населувањето.
Владеењето
Ана станала кралица по смртта на Вилијам III на 8 март 1702 г. и веднаш станала популарна. Во еден нејзин говор во англискиот парламент се оддалечила од нејзиниот холандски зет и изјавила: Како што знам моето срце целосно е англиско, јас искрено ве убедувам дека нема нешто што не би можела да го направам за среќата и развојот на Англија. Набрзо по нејзиното доаѓање на местото кралица, Ана го назначила нејзиниот сопруг за главен адмирал, со што формално го назначила за контролор на Кралската морнарица. Армиската контрола му била доделена на Лорд Марлборо, со што Ана го назначила за главен капетан. Марлборо добил многу почести од кралицата, бил назначен за витез и стигна до војвода. Војвотката од Марлборо била назначена за Жена за подготвување, Госпоѓа на церемонијални одежди и Чувар на државните средства за лична потрошувача на Кралицата. Ана ја крунисале за Кралица на денот на Св. Џорџ, 23 април 1702 г. Измачувана од нејзините коски, до Вестимстерската опатија ја носеле на отворена носилка, со спуштена навалувачка за подобра циркулација. На 4 мај, Англија се вмешала во Војната за шпанското наследство, во која Англија, Австрија и Холандија се бореле против Франција и Шпанија. Чарлис II од Шпанија починал во 1700 г., не оставајќи свој наследник, па се водел спор помеѓу двајца побарувачи: Хабсбуршкиот војвода на Австрија, Чарлс и бурбонскиот војвода Филип од Анжу.
Актот на Унијата