cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ѓорѓи Евремов
Академик
Во 1979 година бил избран за дописен член на МАНУ, а за редовен член во 1983 година. Од 1987 е раководител на Истражувачкиот центар за генетско инженерство и биотехнологија при МАНУ. Основач е и раководител на Националната, а потоа на Меѓународната референтна лабораторија за хемоглобинопатии. Ефремов бил член на Њујоршката академија на науките, на Бугарската академија за медицински науки, на Европската академија за науките и уметностите, на Светската академија на науките и уметностите, на Средоземната академија на науките и уметностите, на Американското друштво за унапредување на науките, на Федерацијата на Европските биохемиски друштва, на Меѓународното друштво за хематологија, на Американското друштво за хематологија, на Меѓународното друштво за судска медицина, на Американското друштво за клиничка биохемија и член на МЛД.
Исто така, Евремов бил избран за министер за наука во првата Влада на Македонија од 1991 година, а во периодот од 2000 до јуни 2001 бил претседател на МАНУ и амбасадор на Македонија во НР Кина.
Добитник е на повеќе признанија и награди меѓу кои „Октомвриска награда“ (1974 г.) и „Орден за заслуги за Македонија“ (2007г.).
Ремина
Содржина
По откривањето на мистериозна непријателска планета која е на пат кон Сончевиот Систем, Ремина, ќерката на научникот кој ја открил, се наоѓа себеси предмет на слава и обожавање откако нејзиниот татко избира да ја именува планетата по неа. Меѓутоа, како што станува јасно дека Ремина е на судир со Земјата, а исто така се чини дека уништува буквално сѐ што ќе ѝ се најде на патот, ова обожавање се претвора во страв, а потоа во убиствено лудило. На крајот, планетата Ремина се приближува до Земјата и вистината се открива. Наместо нежива планета, Ремина е организам со големина на планета, кој има намера да го измачува човештвото пред да ја потроши Земјата во целост. Гледајќи во смртта на секој чекор со само загадочен бездомник како нејзин сојузник, Ремина мора да побегне од остатокот на човештвото и да се бори за својот опстанок откако ќе избега од распнувањето од толпата што го убива нејзиниот татко, предводена од злонамерен култ кој верува дека жртвувањето на Ремина ќе донесе крај на катаклизмата што ја донесе нејзиниот имењак.
Објавување
Мангата е напишана и илустрирана од Џунџи Ито. Била серијализирана во Биг Комик Спиритс од 16 септември 2004 до 24 јули 2005 година. Шогакукан ја објави серијата во еден том танкобон, кој бил објавен во Јапонија на 22 јуни 2015 година.
Прием
Во декември 2020 година, томот бил рангиран во првите десет графички романи за возрасни во листата на Соединетите Држави од The NPD Group. Исто така, била рангирана измеѓу првите десет на списокот на најпродавани дела на <i id="mwPA">New York Times</i> во категоријата графички книги и манга во јануари 2021 година. Истата година, серијата ја освоила наградата Ајснер, за најдобро американско издание на меѓународен материјал - Азија и била номинирана за Наградата Харви. Во 2022 година, таа била рангирана во првите десет графички романи од страна на Здружението за графички романи и стрипови на Американската библиотечна асоцијација.
Монровија
Монровија е главен град на Либерија. Има 572,000 жители. Економијата на градот е насочувана од неговото пристаниште, коешто било значајно проширено од американските сили за време на Втората светска војна. Главни извозни производи се латекс и железна руда.
Монровија е сместена на полуостров, помеѓу Атлантскиот Океан и реката Месурадо и е главно пристаниште. Градот е скоро целосно опколен со реката Сент Пол. Монровија е најголемиот град во Либерија и е нејзин административен, комерцијален и финански центар.
1804 во уметноста
1804 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Хата Шузо
Хата Шузо (八太 舟三, 1886-1934) ― јапонски анархист, основач на школата на мислата „чист анархизам“. Тој е роден во паланката Цу во префектурата Мие, и ги загубил неговите родител како дете. Тој бил водечка фигура на анархистичкото движење во Јапонија. Тој не само што ги преведол делата на еминентни анархистички европски мислители, тој исто така ги напреднал нивните теории. Тој бил силен противник на капитализмот и синдикализмот.
Принцевски Острови
Принцевски Острови (грчки Πριγκηπονήσια, турски Kızıl Adalar) — архипелаг од девет острови кои се наоѓаат во северозападниот дел на Мраморно Море и јужно од Картала и Пендик. Островите се наоѓаат од 19 километри (Проти) и 29 километри (Неандрос) југоисточно од Истанбул, Турција. Опфаќаат површина од, со највисока точка од 201 метар. На островите живеат околу 15 000 луѓе, но во текот на летните месеци, овој број е многу поголем.
Пристапот до островите е многу едноставен, главно поради сталните бродови кои минуваат покрај секој остров. На островите е забрането употреба на моторни возила, а како основен вид на превозно средство се користи коњска кочија. На островите се наоѓаат неколку манастири, академијата за турската воена морнарица.
Овие острови биле голема туристичка атракција уште во времето на Византија. Овде биле праќани во егзил најчесто претендентите за престолот во Византија. Денеска, овие острови се една од најголоемите туристички атракции во земјата.
Роберто Бланко
Роберто Бланко (официјално име: Роберто Зеркера Бланко) е роден на 7 јуни 1937 година во Тунис, Тунис. Со афро-кубанско потекло, Бланко е од германско говорно подрачје и работи како пејач и актер.
Ран живот
Бланко е син на кубанскиот фолклорист и уметник Алфонсо Церкера и неговата сопруга Мерцедес Бланко. Тој израснал во Бејрут и Мадрид. Кога Роберто имал само две години, неговата мајка починала. По завршувањето на школувањето започнал да студира медицина во Мадрид, но се откажал по два семестри.
1803 во уметноста
1803 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1884 во музиката
1884 година во музиката содржи некои значајни настани.
Џенк Акјол
Тој бил позициониран на 59 место на драфтот на НБА лигата во 2005 година. Својата кариера ја започнал во Ефес Пилсен, за да во 2008 премине во КК Галатасарај, а следната 2009 во КК Аир Авелино. По овие две сезони, тој повторно се вратил во Ефес Пилсен.
Фритаун
Фритаун, со население од 1 070 200 жители — главниот град на Сиера Леоне. Тој се наоѓа на полуостровот Фритаун на Атлантскиот Океан. Економијата на Фритаун е во голема мерка зависна од пристаништето, од каде Сиера Леоне ги извезува најголем дел од своите производи. Од индустријата, застапени се индустријата за пакување на риба, мелење на ориз, рафинирање на нафта, сечење на дијаманти и производство на цигари.
Вуковарско-сремска жупанија
Вуковарско-сремската жупанија (Vukovarsko-srijemska županija) е најисточната жупанија во Република Хрватска.
Клима
Просторот на Вуковарско-сриемската жупанија има умерено континентална клима. Летата се сончеви и топли, а зимите се ладни. Просечната годишна температура се движи од околу 11°C со просечен најтопол максимум од 29,9 °C и просечен минимум од 12,2 °C.
Electro Team
Electro Team (Електро Тим) е хрватска хип-хоп и евроденс музичка група која е активна од 1989 година. Песната „Тек је 12 сати“ (хрватски: Tek je 12 sati) од Electro Team од новинарите во Хрватска била назначена како хит на годината за 1993. Најголемиот успех оваа група го забележала со поранешната пејачка Вана. .
Награди
Порински награди:
Јужна Африка (појаснување)
Поимот Јужна Африка се однесува на регион во Африка, но често се однесува и на:
Иван Грохар
Иван Грохар (, -,  — словенечки импресионистички сликар. Заедно со Рихард Јакопич, Матеј Стернен и Матија Јама, се смета за една од водечките фигури на словенечкиот импресионизам. Тој бил познат по неговите пејзажи и портрети. Бил познат гитарист и пејач.
Животопис
Грохар е роден во Горна Крањска, село Долна Сорица, тогаш дел од Австроунгарската Империја. Уште од рана возраст покажал интерес за сликарството, но не можел да го развие својот талент затоа што бил сирак и живеел во сиромаштија. Во 1888 година, локалниот викар Антон Јамник му испратил изложба во блискиот град Шкофја Лока, овозможувајќи му да го помине летото работејќи во градот Крањ под надзор на црковниот сликар Матија Брадаш. Тој исто така отпатувал за Загреб, каде работел во студиото на Спиридион Миланеси, сè додека не бил регрутиран во Австроунгарската армија.
Школувањето го завршил во Грац, 1894 година. Во август 1896 година го отворил сопственото ателје во Шкофја Лока. Работел и во Минхен, каде што учествувал во студиото на Антон Ажбе. Есента 1900 година, тој учествувал на првата изложба на словенечките уметници, организирана од Словенечкото уметничко здружение (Словенечко уметничко друштво, СУД).
Во 1904 година, словенечките импресионисти Рихард Јакопич, Матеј Стернен, Матија Јама и самиот Иван Грохар, ја приредиле историската изложба во галеријата Митеке во Виена како уметнички клуб „Сава“. Тука се промовирале како словенечки импресионисти, кои подоцна ќе извршат важна улога во развојот на современата уметност во Средна Европа.
Починал релативно млад од туберколоза.
Тој оставил зад себе низа непроценливи уметнички дела.
Грохар ја започнал својата кариера како сликар на религиозни сцени, но ја продолжил како реалист. Бил под влијание на Џовани Сегантини. Од летото 1900 година, тој започнал да слика симболични елементи, но подоцна го прифатил импресионизмот.
Во 1926 година била одржана монографска изложба во негова чест. Тој имал големо влијание врз подоцнежните уметници а неговата слика Сејач е една од најоснованите и најкарактеристични словенечки слики, симбол на културната транзиција на Словенците од рурална во урбана култура.
1802 во уметноста
1802 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1801 во уметноста
1801 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Дамдин Сухбатор
Дамдин Сухбатор (монголски: Дамдин Сүхбаатар, р. 2 февруари 1893 — 20 февруари 1923) — монголски воен водач за време на револуцијата во 1921 г. Во монголската историја, тој е запомнет како една од најзначајните фигури во монголските напори за стекнување на независност.
Детство и младост
Сухбатор е роден во Мајмајченг, кинеско трговско мести неколку километри оддалечено од Илк Хуре, како трето дете во неговата фамилија. Неговиот татко работел како работник и работел тешки работи. Кога Дамдин наполнил шест години, неговата фамилија се преселила во близина на рускиот конзулат. Тогаш тој научил руски јазик благодарение на тоа што секој ден играл со руските деца. На 14 годишна возраст, Дамдин имал голема среќа да се образува од професорот Зајсан Џамијан. После 16 годишна возраст тој почнал да работи како орто јавач (слично на курир). По прогласувањето на првата независност на Монголија во 1911, Сухбатпр бил регрутиран во монголската војска.
Во армијата на Богд Хан
Во 1921, русите отвориле воено училиште во Хуџирбулан и Дамдин Сухбатор бил еден од војниците што биле испратени таму. Наговиот талент за воена тактика и неговите воени вештини како што се јавање и пукање му довеле почит од надлежните и после обуката тој станал заповедник на вод. Во 1913 тој се вселил во ново живеалиште со неговата жена Јанџма. Тогаш се родил неговиот прв син.
Во јуни 1914, Сухбатор бил замешан во бунт на војници против лошите услови на живот и корупцијата во армијата. Подоцна, во 1917 година, Сухбатор бил испратен на источната монголска граница под команда на Хатанбатар Магсарџав. Подоцна тој бил препратен во канцеларија за препишување даноци и будистички текстови.
Православието во Хрватска
Православието во Хрватска е претставено првично преку Српската православна црква, на која припаѓаат повеќето од православните христијани во Хрватска. Други големи јурисдикции се Бугарската православна црква и Македонската православна црква. Овие три цркви се признати од страна на државата. Во Хрватска исто така живеат и припадници на Црногорската православна црква. За време на Втората светска војна исто така постоела и Хрватска православна црква.
Статистика
Објавените податоци од хрватскиот попис од 2011 година вклучувале пресек на етничката припадност и вероисповеда, која покажува дека вкупниот број (190,143) православни христијани (4.44% од вкупното население) е поделен помеѓу следниве етнички групи:
Српска православна црква во Хрватска
Регионалниот совет на Српската православна црква во Хрватска се состои од сите пет диоцезански епископи. На Советот претседава митрополитот на Загреб и Љубљана.
Позначајни Српски православни цркви претставуваат манастирите:
и црквите:
Стреличарство
Стреличарство — спорт или вештина за користење на лак и стерла. Зборот доаѓа од латинскиот збор arcus. Историски, стреличарство се користело за лов и за борба. Во модерните времиња, тоа е главно натпреварувачки спорт и рекреативнен активност. Лице кое учествува во стреличарство често е наречен стрелец.
Историја
Лакот и стрелата највереојатно се измислени во периодот меѓу доцниот паленоит или раниот месолит. Најстарите откритија за употребата во Европа доаѓаат од Стелмур во долината Ахренсбург, северно од Хамбург во Германија, и датираат од доцниот палеолитски период, односно околу 10000 до 9000 години пред наша ера. Стрелите биле направени од борово дрво со кременов врв. Нема никавки докази за употреба на лак и стрела порано, односно има порани стапови со кременови врвови но посигурно е дека биле фрлани како копја наместо како стрели. Најстарите лакови се пронајдени во Данска. Лакот и стрелата го замениле фрлачот на копје, на секој континент освен Австралазија, но фрлачите на копје опстојувале во делови на Америките, посебно во Мексико и меѓу Инуитите. Лакот и стрелата постоеле во Египетска култура од пред династичкиот период.
Класични цивилизации, главно Асирците, Грците, Ермените, Персиците, Партите, Индијците, Корејците, Кинезите и Јапонците имале голем број стрелци во нивните армии. Египќаните употребувале композитни лакови за војна дури од 16 век пред нашата ера. Велшкиот лак ја покажал својата вредност за првпат во континенталната војна во битката на Креси. Во Америка стреличарство станало распространето поради контктот со Европа. Стреличарство било многу напредено во Азија. А во источна Азија, Гогурјео, едно од трите кралства на Кореја било многу познато по неговите моќни стрелци.
Падот на стреличарството
Со откривањето на пушки лакот и стрелата веќе не биле добро функционални во војни, и ако некои држави пробувалте да го продолжат стреличарството. Во Англија и Велс, каде што државата пробала да го продолжи вежбањето со лакот дури до крајот на 16 век. Ова било бидејќи било познато дека лакот бил важен дел од нивните боени победи преку Сто Годишната Војна. Во спротивност на обожавањето на стреличарство во Ерменија, Кина, Египет, Англија и Велс, Америка, Индија, Јапонија, Кореја, Турција и други држави, речиси сите народи кои имале пристап на поранешите пушки ги употребувале често. Поранешните пушки биле поспори во пукањето од лакот и стрелата, и биле многу чувствителни на влага. Но сепак, имале поголем ефикасен домет и биле тактички подобри во ситуацијата во која војниците пукаат еден во друг скриени позади заклон. Истовремено требало помалку тренинг за да се користи пушката, исто и куршумот можел да пробије преку челичен оклоп без употреба на специјални мерки. Армиите кои биле со пушки имале поголема сила, и добро тренирани стрелци станале застарени на војното поле. Но сепак, лакот и стрелата е ефикасно оружје, и стрелци биле употребени дури и во 21 век. Традиционално стреличарство останува како спорт, и е употребено за лов во многу области.
Видови лакови
Има многу голем број видови на лакови според нивната конструкција (исторички и модерни), но сепак сите лакови биле направени од струна споена со двете еластични страни на лакот кои добивале механичка енергија од повлекувањето на струната. Лакови би можеле да се поделат во две поголеми категории: лакови на кои струната се повлекува директно, и лакови на кои струната се повлекува со механизам.
Тошо Филиповски
Тошо Филиповски е роден на 09.05.1969 година во Кочани. Сопруг е на Билјана и татко на Петар и на Софија. Уште во средношколските денови во Кочани, во 1986 го основа македонскиот пионерски хардкор-бенд „Die Himmelstrasse“.
Биографија
По враќањето од војска и по доаѓањето на студии во Скопје, започнува со својот музички активизам насочен кон развојот на македонската, пред сѐ андерграунд сцена. На преминот од 1989 во 1990 година, го публикува првиот македонски музички фанзин, „Тешкото“, а со почетокот на новата декада започнува да се појавува и со повремени написи во „Студентски збор“, „Млад борец“, „Тротоар“, „Метро“, „Џоинт“.
Во периодот 1996 - 1997 е главен уредник на музичкиот магазин „Град“.
Од 1992 до 2001 година е организатор на пет изданија на музичкиот „Underground Festival“, единствениот таков интернационален фестивал во Македонија во тој период сѐ до 2009 година, промовира и многубројни концерти на домашни и на странски панк и хардкор-состави.
Од 1990 година започнува и неговиот медиумски, пред сѐ радиоангажман, со неколку специјализирани емисии за македонска музика. Најпрво на Младинското радио „Клуб 100“, потоа на Студентското радио, и најдолго на „Канал 103“, а со краткотраен ангажман ќе биде и на брановите на „Радио Равел“.
Во периодот 1994 - 1997 година ќе се потпише како автор на култната музичка емисија „Досие" на ТВ Сител, која ќе доживее 77 изданија. Од пролетта 1997 до есента 1998 година, на ТВ Телма, со сличен концепт за популаризација и за афирмација на македонската рок-сцена, ќе биде автор на емисијата „За македонцката музика".
Од 1994 до 2011 година, неговата издавачка куќа „Корпус Деликти Рекордс“ објавува десетина касети и цедеа на македонски бендови.
За време на својот ангажман [1998 - 2005) во Центар за изведувачки уметности „Мултимедиа“, го иницира еднодневниот уличен проект, протест во движење со име „Преку таквото“, одржан на 01.10.2001, кој претставува еден од првите организирани изблици на пацифистичкиот граѓански активизам на македонската рок-сцена.
Во 2002 година, како дел од заедничкиот тим на ЦИУ „Мултимедиа“ и на „Литиум Рекордс“, го организира првиот музички фестивал на отворено во Македонија, „Аларм“.
По некоја година, извесен период ќе работи и во „Литиум Рекордс“, како промотор на музичките настани во организација на издавачката куќа. Во првата декада од новиот милениум работи и како менаџер на „Кинг Наат Велиов & Original Kočani Orkestar“.
Хроничар на времето.
Награди
Тошо Филиповски е добитник на највисоката државна награда „Мито Хаџивасилев – Јасмин“ за остварување во областа на публицистиката примена на 21 декември 2021 година доделена во свечената сала на Собранието на Република С. Македонија.
Аритацу Оги
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1964 и 1968.
NGC 5747
NGC 5747 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5747 се споменува и како IC 4493, UGC 9496, MCG 2-38-2, IRAS 14419+1220, CGCG 76-13, KCPG 435B.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5747 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5747 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 44 м 20,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 7' 55"".
Други поделби
Проучување на NGC 5747 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52638. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 914. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1087.
Блихански Водопад
Блиханскиот Водопад или Водопадот на Блиха (Vodopad Blihe; или Slapovi Blihe), наречен од месното население Блихин Скок, ― водопад на реката Блиха сместена кај Фајтовци, 14 километри западно од Сански Мост, Босна и Херцеговина. Во овој момент, водата на Блиха паѓа од 56 метри висока карпа. Назначен е за споменик на природата во 1965 година.
1800 во уметноста
1800 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Гицков
Гицков (Gützkow) — град во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри јужно од Грајфсвалд, на северниот брег на реката Пене. Гицков бил средиштен град во средновековното Грофовија Гицков.
Сорентски Полуостров
Сорентски Полуостров (Penisola sorrentina — полуостров во јужна Италија што до двои Неаполскиот Залив на север од Салернскиот Залив на југ.
Список на ѕвезди во соѕвездието Јужен Крст
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Јужен Крст, надолно подредени според сјајноста.
Гицков
Историја
Името Гицков потекнува од словенскиот стар полапски јазик, како што е случај во повеќето топоними во Мекленбург-Западна Померанија. Најстарите спомнувања на името се од 1128 како Гозгауја (Gozgauia), во 1140 како Чозчо (Chozcho), во 1163 како Гозкове (Gozkowe), во 1175 како Гоцчове (Gotzchowe), во 1183 како Чозкове (Chozkowe), во 1207 како Гоцкове (Gotzkowe), во 1214 како Чозкове (Chozcowe), во 1228 како Гуцкове (Gutzkowe) и потекнуваат од полапскиот збор Gost, што означува „гостин“, бидејќи градот имал храм, кој го посетувале многу гости. Претпоставката за лице именувано Чоков не е засновано на факти.
Сорентски Полуостров
Географија
Полуостровот е наречен по нејзиниот најголем град, Соренто, кој се наоѓа на северниот брег (во Неаполскиот Залив). На јужната страна е расположен Амалфискиот Брег. На извесна далечина од западниот крај на полуостровот, во Тиренското Море се наоѓа островот Капри. Целото ова подрачје е од голема важност за туризмот.
Општини
Полуостровот влегува во покраината Неапол со 9 општини и покраината Салерно со 12 општини.
Сообраќај
Најблиски аеродроми се:
Bloomsbury Publishing
Bloomsbury Publishing plc е независна, издавачка куќа во Лондон која е позната по издавање на литературни романи. Големиот прираст на компанијата во последнава деценија е највеќе благодарение на Хари Потер серијалот од Џ. К. Раулинг. Bloomsbury беше награднеа со награда Издавачка куќа на годината во 1999 и 2000.
Компанијата е основана во 1986 од страна на Најџел Њутон, кој претходно работел и во други издавачки куќи. Компанијата станува регистрирана јавна компанија во 1995, кога приходите и се зголемуваат за £5,5 милиони, кои беа искористени за подобрување на кориците на детските книги. Во 2007, Bloomsbury ја издаде книгата Bloomsbury 21, книга во која беа наведени сите 21 најпопуларни книги за да ја прослават своата 21-ва годишнина.
Стефан Првовенчани
Стефан Првовенчани (владеел од 1196 - 1227) бил средниот син на Стефан Немања и Ана. Успеал да ја зачува државата и во 1217 од папски пратеник бил крунисан за крал што во историјата е познат под името Стефан Првовенчани. Во 1219 година неговиот брат Сава Немањиќ ја осамостоил српската црква на ранг на архиепископија.
Неговиот татко Стефан Немања се одрекол од престолот во негова корист.
Стефан Првовенчани е наследен од кралот Милутин.
Кози
Козите или кози и диви кози (козорози) се  на шуплороги животни големи свиткани рогови кои излегуваат попречно и сртно од челото. Живеат ширум Евроазија, северна и источна Африка.
Видови кози
Петте вида на кози се групирани заедно со четири други вида во рамките родот.
Домашната коза позначајно се разликува од другите сродници поради нејзиното припитомување од човекот во текот на повеќе илјади години.
Алпскиот козорог (Capra ibex) е најпознат од сите диви кози. Иберискиот или наречен уште и шпански козорог (Capra pyrenaica) има помазни и пораздалечени рогови. Подвидот кој живе во Египет и Сирија се нарекува нубиски козорог.
Генерален секретаријат на Владата на Македонија
Сектори
Организациската структура на секретаријатот е составена од девет сектори и едно самостојно одделение. Секое од нив се занимава со извесен аспект од работењето на секретаријатот.
Кози
Видови кози
Кри-кри или критски козорог, е подвид на дивата коза, Capra aegagrus.
Генерален секретаријат на Владата на Македонија
Генерален секретар
Со Генералниот секретаријат раководи Генерален секретар на Владата кого го именува и разрешува Владата и му именува заменик и во однос на него ги има правата и должностите на функционер кој раководи со орган на државната управа. Функцијата моментално ја извршува [[Методија Димовски]]. Генералниот секретар ги има следниве надлежности :
Кози
Видови кози
Хималајскиот козорог (Capra sibirica hemalayanus) е загрозен вид и го наоѓаме во Националниот парк Кунџераб во северните предели на Пакистан. (Овој национален парк е под надзор на Светскиот фонд за природа (WWF), Пакистан.)
Валијскиот козорог (Capra walie), познат и како етиопски козорог, живее на венецот Симен во состав на Етиопската Висорамнина, каде е критично загрозен.
Азијатскиот козорог е последниот вид на козорог.
Фузион (фестивал)
Фузион, се среќава и како ФУЗИОН, е музички фестивал кој вклучува културни постановки и сценски уметности.
Фестивалот се одржува секое лето, почнувајќи од 1997 година, на поранешниот воен аеродром во Лерц, во близина на езерото Мириц, Мекленбург-Западна Померанија и обично трае четири дена - четврток до недела. Претходникот на фестивалот бил наречен „U-сајт“ и се одржал во 1996 година со околу 800 учесници.
Во 2017 година, организаторите на фестивалот направиле т.н. „креативен пауза“. Во 2019 година, фестивалот е планирано да се одржи од 26-30 јуни. Сепак, од ноември 2018 година постојат несогласувања со полицијата и локалните власти поради значително заострените услови, како што е постојаниот полициски надзор на местото на одржување на фестивалот од страна на полицијата. Организаторите најавуваат дека се планира зголемена полициска активност со околу 1.000 полицајци.
1883 во музиката
1883 година во музиката содржи некои значајни настани.
Синан Гулер
Синан Гулер ( во ) — турски професионален кошаркар, кој во моментот настапува за екипата на Ефес Пилсен.
1882 во музиката
1882 година во музиката содржи некои значајни настани.
Езотерична космологија
Езотерична космологија е космологија која е суштински дел од езотеричниот или окултниот систем на размислување. Речиси секогаш се занимава со овие теми: еманација, инволуција, еволуција, епигенеза, нивоа на постоење или повисоки светови (и нивната еманација и поврзаноста меѓу нив), хиерархија на духовните суштества, космички циклуси (на пример, космичка година, југа), јога или духовни техники за самоподобрување, и мистични и алтернативни состојби на свеста.
Езотеричната космологија покрива многу од темите со кои се занимаваат религиозната космологија и филозофската космологија, како на пример почетокот, целта и судбината на универзумот, на свесноста и на постоењето. Поради тоа, понекогаш е тешко да се одреди каде завршува религијата или филозофијата, а започнува езотеријата и окултизмот. Сепак, езотеричната космологија се разликува од религијата во својата пософистицирана градба на мислата, која е интелектуално сфаќање, а не верба, а од филозофијата според истакнувањето на техниките за духовна трансформација.
Примери на езотеричната космологија може да се најдат во следните правци: гностицизам, неоплатонизам, тантра, Кабала, суфизам, јога, теозофија, антропозофија, космичката традиција на Макс Теон, учењето на Шри Ауробиндо, Мехер Баба, Четвртиот пат на Гурдјеф и Успенски, во неопаганството и многу други њу ејџ учења.
Маленце
Маленце (словенечки: Malence) — населба во Општина Костањевица на Крка во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Карлсбург (Западна Померанија)
Карлсбург (Karlsburg) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Првичното име на местото било Гнацков. Во 1771 кралот Густав III, кој владеел со Шведска Померанија, го преименувал местото во Карлсбург по првото име на тогашниот земјопоседник Карл фон Бизмарк.
Венецијански маски
Венецијанските маски претставуваат најстарата традиција во Венеција, Италија. Освен нивната основна намена за време на Карневалот во Венеција (Carnevale), во минатото овие маски исто така биле употребувани и за останати пригоди како криење на идентитетот и социјалниот статус. Тие им овозможувале на луѓето да се однесуваат слободно од границите на својот идентитет во друштво на други општествени групи и секојдневана конвенција.Овие маски имале најразлична примена, во криминалот, или пак, за лични цели, како романтични случувања. Маските можеле да се најдат во најразлични бои и форми, како маска која го опфаќа целото лице (т.н.баута) или маска која ги покрива само очите (т.н. Колумбина). Голем дел од нивниот дизајн е преземан од Комичната уметност (Commedia dell'arte).
Историја
Сè до крајот на Републиката, носењето на маските било ограничено. Во 18-тиот век, исто така, носење на маски било лимитирано околу три месеци сè до 26ти декември. За среќа, тоа прекинато со фестивалот кој траел една недела, она што денеска претставува Карневалот.
Баута
Баута (Bauta) е маска која го покрива целото лице, обично целата позлатена, без уста и со тврда подбрадница. Маската има тврда вилична линија која му овозможува на оној што ја носи да јаде, пие или пак, зборува без да ја извади и гарантира целосна анонимност.
Волто (Ларва)
Ларва или уште позната како волто (volto) маската е воглавно бела и типично венециска. Обично се носи со трикорн и вел. Нејзиното име ларва на латински значи Маска или Дух. Лесно може да се претстави ефектот на венецијанец облецен во црно со бела маска на лицето и црн трикорн како минува на полноќ. И оваа маск, како и баутата, му овозможува на оној што ја носи слободно да дише и пие, без да ја трга од себе што му овозможува целосна анонимност. Овие маски се направени од восок што овозможува угодно носење без иритирање на кожата и идеална за јадење, танцување и флертување.
Морета
Моретата (moretta) или пак, Сервета Мута (Servetta Muta) претставува овална маска од црн велвет најчето употребувана од жените при посета на верски објекти. Измислена е во Франција, но бргу станува популарна во Венеција како маска која ги изразува убавите црти на лицето на жената. Сервета Мута во превод значи Тивка Слугинка. Оваа маска не останува во употреба по 1760тата година.
Колумбина
Колумбина уште позната и како Колумбина и Колумбиное половична маска, прекрива половина од лицето, е честопати украсена со злато, сребро, кристали и перја. Поставена е на стапце или прикачена со ластик како и повеќето венецијански маски. Колумбината ја популаризира едена млада глумица од Commedia dell'arte со истото име. Се вели, дека била дизајнирана специјално за неа, бидејќи таа била преубава и не сакала нејзиното лице да биде целосно покриено.
Доктор
Маската Доктор е најбизарна и најпрепознатлива од сите венецијански маски поради нејзиниот долг нос во форма на клун. Постоењето на оваа маска има историски белег од 16-тиот век кога францускиот физичар Чарлс де Лорм ја имал направено оваа амска за себе со уште неколку истражувачи на епидемиски болести кои им се заканувале на луѓето. Традиционално оваа маска е бела со долг клун и округли очни отвори и кристален диск создаден за биспекталарен ефект. Денешните маски се поукрасени. Лекарите кои го следеле примерт на Лорм обично носеле црна шапка, бели очила и стап (за да ги поместуваат пациентите, а при тоа да не дојдат до физички конатакт со нив). Со тоа тие мислеле дека ќе се заштитат од болеста. Оние кои ја носеле оваа маска често носеле и слична облека.
Популаризација на културата
Во филмот Очи широко затворени, венецијанските маски се употребени за тајни општествени ритуали. Продавницата од која се позајмени маските се вика Il Canovaccio и се наоѓа во Венеција, а Том Круз во филмот имаше на себе оригинала маска.
Надворешни врски
Carnival of Venice
Јаунде
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 22em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
<strong style="font-variant:small-caps;">Јаунде, Камерун
Јаунде е главен град на Камерун. Градот брои околу 1,430,000 жители. Тој е вториот најголем град во земјата, по Дуала. Се наоѓа во центарот на Камерун, на околу 750 m надморска висина. Јаунде е сместен на 3°52' СГШ и 11°31' ИГД.
Историја
Јаунде бил основан во 1888 од страна на германските трговци како база за трговијата со слонова коска и како земјоделска истражувачка станица. Подоцна овој град бил окупиран од белгиските трупи за време на Втората светска војна и по војната градот станал седиште на Француски Камерун. Тој продолжил да биде главен град на Република Камерун.
Стопанство
Индустријата вклучува производство на цигари, млечни производи, квасци, клеј, стакло и дрво. Јаунде е регионален центар за кафе, какао, копар, шеќерна трска и гума.
Гуру Гуру
Гуру Гуру е германски краут-рок бенд формиран во 1968 година како Гуру Гуру Гроув од Мани Нојмејер (тапани), Ули Трепте (бас) и Еди Нагели (гитара) подоцна заменет од американскиот Џим Кенеди (гитара). Во време на нивното деби во 1970 година, Акс Генрих го заменил Кенеди за да го зацврсти класичниот состав на Гуру Гуру.
Нанасе Окава
Нанасе Окава (родена мај 2, 1967г) е член на женскиот тим за создавање манга - CLAMP. Таа е директорка на тимот и е одговорна за пишување на приказни и скрипти за делата на CLAMP.
Како дел од 15-годишнината на CLAMP, секој од членовите си ги смениле своите имиња, наводно, затоа што сакале да испробаат нови прекари. Нанасе Окава го променила своето име во Агеха Окава во 2004 година. Окава сè уште го користела своето претходно име за некои од сценаријата што ги напишала за анимирани серии.
Окава на својот блог објавила дека од 1 март 2008 година повторно треба да и се обраќаат со нејзиното родено име - Нанасе Окава.
Цирих
Цирих (Zürich) е најголемиот град во Швајцарија и е главен град на кантонот Цирих. Сместен е во централна Швајцарија на северозападниот крај од Циришкото Езеро. Додека општината брои околу 380.500 жители, областа на циришката метропола е урбанизирана област од меѓународно значење со близу 2 милиони жители. Цирих е раскрсница на железнички, патен и воздушен сообраќај. Циришкиот аеродром и железничката станица се најголемите и најпрометните во земјата.
Цирих е водечки глобален град и е еден од најголемите светски финансиски центри. Градот е дом на голем број финансиски институции и банкарски гиганти. Исто така, многу од истражувачките и развојни центри се сконцентрирани во Цирих, а ниските стапки на даноци ги привлекуваат странските компании да отвораат свои седишта таму. Според неколку анкети во период од 2006г. до 2008г, Цирих е прогласен за град со највисок квалитет на живот во светот, исто како и најздрав град во Европа.
Импозантен е бројот на музеи и уметнички галерии, меѓу кои посебно се издвојуваат Националниот музеј на Швајцарија и Кунстхаус. Во Цирих се наоѓа и најпознатиот театар во светот на германското говорно подрачје.
Име
Швајцарскиот стандарден германски изговор на името е [tsy:rih]. Во циришкиот германски, се изговара без последната согласка Züri [tsyri], но во придавката останува согласката и се изговара Zürcher [tsyrher]. На француски, се изговара Zurich [zyrik], на италијански – Zurigo [dzu’ri:go], a на романски – Turitg [tu’ritg]. Во англискиот, името обично се пишува Zurich, без преглас, а се изговара [zu:rik], а понекогаш со /ts/ како во германскиот.
Најраната позната форма на името на градот е Turicum, утврдено од надгробната плоча при крајот на 2. век од нашата ера, како STA(tio) TURICEN(sis) (,,Turicum tax post”). Со сигурност не може да се одреди ниту лингвистичкото потекло на името, ниту пак неговото значење. Постои верување дека е изведено од Turicon, што произлегува од лично име Türos, кај Галите.
Акцентот на долгата самогласка на галското име [tu’ri:kon], бил изгубен кај германскиот [tsy:rih], но се сочувал кај италијанскиот јазик [dzu’ri:go].
Првиот утврден термин на името во 6. век бил Ziurichi. Од 10. век па наваму, установено е како име Zürich.
Цирих е познат и како „Центар на Швајцарија“.
NGC 1356
NGC 1356 — спирална галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Цирих
Рана историја
Околу Циришкото Езеро има откриени населби од неолитскиот и бронзениот период. Траги од пред-римски келтски населби се пронајдени во близина на ридот Линденхоф. За време на Рим, Турикум, бил центар за собирање данок на границата со Галија Белгика (од 90 година од н.е.Germania superior), а Раетија бил центар за размена на стоки на реката Лимат. По реформите на императорот Константин во 318 година, границата помеѓу Галија и Италија (две од четирите преторијански префектури на римската империја), била сместена источно од Turicum преку реката Линт, помеѓу езерото Вален и Циришкото Езеро, каде се наоѓала тврдина со гарнизон кој се грижел за безбедноста на Turicum. Најраните пишани документи за градот датираат од вториот век пронајдени на надгробна плоча откриена на ридот Линденхоф.
Во петтиот век, германското племе Алемани се населило на швајцарската висорамнина. Римската тврдина останала до седмиот век. Тврдината Каролингиан изградена во 835 г. на местото на римската тврдина од страна на Louis the German, внукот на Карло Велики (Charlemagne). Во 853 Луј ја изградил катедралата Фраумунстер за својата ќерка Хилдегарда. Тој на Бенедиктинскиот женски манастир му ги доделил земјиштата на Цирих и Ури, и шумите на Албис, а манастирот го ослободил од данок ставајќи го под негова директна јурисдикција. Во 1045 г. Кралот Хенри III му доделил на манастирот право да го држи пазарот, да собира патарини, да кова монети, и на тој начин игуменијата станала владетелка на градот.
NGC 1356
Откривање
Објектот е откриен на 23 декември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Цирих
Рана историја
Цирих станал суверен во 1218 г. со изумирањето на главната лоза на фамилијата Захрингер и добил статус еднаков на државност. За време на 1230 г. биле изградени градските ѕидини околу површина од 38 хектари, кога биле изградени и првите камени куќи во Rennweg. Камењата од тврдината Carolingian која била во состојба на распаѓање, биле употребени во овие градби.
NGC 1356
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1356 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1356 има привидни димензии од 1,7' х 0,9'.
Цирих
Рана историја
Императорот Фредрик II, во 1234 г. ја унапредил игуменијата на Фраумунстер во ранг на војвотка. Игуменијата назначувала градоначалник и честопати го доверувала ковањето на монети на граѓаните на градот. Меѓутоа политичката моќ на манастирот полека почнала да слабее во 14. век, со почетокот на основањето на еснафските закони во 1336 г. од Рудолф Брун, кој бил првиот независен градоначалник, т.е. не бил назначен од игуменијата.
Важен настан во раниот 14. век било завршувањето на кодексот Манесе (Manesse Codex), главен извор на средновековната германска поезија. Познатиот illuminated manuscript (опишан како „најубавиот украсен германски ракопис во историјата“), бил нарачан од фамилијата Манесе од Цирих, копиран и насликан во градот во период од 1304 г. до 1340 г. Правењето на вакво нешто, претставувало исклучително престижен и скап проект, кој барал неколку години работа од многу вешти писари и сликари на минијатури и јасно сведочи за растот на богатството и гордоста на жителите на Цирих во овој период.
NGC 1356
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 30 м 40,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 50° 18' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Други поделби
Проучување на NGC 1356 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13035. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 420; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8066.
Цирих
Стар Швајцарски Сојуз
На 1.мај 1351 година, жителите на Цирих морале да се заколнат на лојалност пред претставниците на четирите членки на Швајцарскиот Сојуз - кантоните Луцерн (Lucerne), Швиц (Schwyz), Ури (Uri) и Унтервалден (Unterwalden). Така, Цирих станал петтиот член на Конфедерацијата, што во тоа време претставувало слободна конфедерација на всушност независни држави. Во периодот од ]]1468]]г. до 1519г. кантонот Цирих претседавал со Советот. Оваа власт била извршен совет и законодавно тело на конфедерацијата, од средниот век до основањето на Швајцарската федеративна држава во 1848]]г.
Цирих бил времено исклучен од конфедерацијата во 1440 г, поради војна со останатите земји членки за територијата на Toggenburg (Старата Циришка Војна). Ниедна страна не постигнала значајна победа, кога се склучил мирот во [[1446г. и Цирих повторно бил вратен во конфедерацијата во 1450 г. thumb|left|[[Murerplan од 1576.]]
Со Хелветската револуција од 1798 г, се видел крајот на стариот режим. Цирих ја изгубил контролата над земјата и економските привилегии, така што градот и кантонот ги одвоиле сопственостите помеѓу 1803 г.-1805 г. Во 1839 г. со Циришкиот Пуч (Züriputsch) на руралното конзервативно население против либералните закони на градот, Цирих морал да отстапи пред нивните барања. Повеќето бедеми изградени во 17.век биле срушени, без никаква опсада, за да се спречат руралните концерни над градската превласт. Циришкиот Договор помеѓу Австрија, Франција и Сардинија бил потпишан во 1859 г.
Модерна историја
Цирих бил сојузен главен град во 1839 г.-1840 г, и затоа победата на Конзервативната партија во 1839 г. донела големи турбуленции низ Швајцарија. Кога во 1845 г. радикалите ја вратиле власта во Цирих, кој повторно бил сојузен главен град во 1845 г.-1846 г, Цирих го презел водството, спротивставувајќи се на кантоните Sonderbund (доминантно католички кантони: Луцерн, Фрибур, Валис, Ури, Швиц, Унтервалден и Цуг). Следејќи ја Sonderbund војната и формирањето на Швајцарската федерална држава, Цирих гласал за сојузното уредување од 1848 г. и од 1874 г. Огромниот наплив на имигранти од селските области во градот од триесеттите години па натаму, создал индустриска класа која, иако населена во градовите, ја немала привилегијата на жителство, заради што и немале право на учество во градската влада. Како прво, сите школи кои биле отворени за доселениците само со плаќање на високи школарини, од 1860 г. биле отворени за сите. Следно, во 1875 г. доселениците со минимум 10 годишен боравок добиле право на жителство, а во 1893 г. единаесет предградија биле вклучени во надлежностите на градот.
Индустријализацијата водела до миграција во градовите и брз пораст на популацијата особено во предградијата на Цирих.
Цирих бил по грешка бомбардиран за време на Втората светска војна.
Грб
Сино белиот грб на Цирих е востановен во 1389 г. и бил изведен од знамињата со сино бели пруги од 1315 г. Првото потврдено сведоштво за знамињата со истиот дизајн е од 1434 г. Грбот има два лава од страните. Црвената лента на врвот од знамето имала различни значења: за жителите на Цирих тоа било одличје на честа дадено од Рудолф I, додека пак соседите на Цирих го исмејувале тоа како знак на срамот, сеќавајќи се на губењето на знамето во Винтертур во 1292 г. Денес кантонот Цирих го користи истиот грб како и градот Цирих.
Влада
Градскиот Совет ја формира извршната власт на градот Цирих и функционира како колегијален авторитет. Составен е од девет советници од кои, секој претседава со посебен ресор. Претседателот на раководниот ресор е воедно и градоначалник. Сегашниот претседател на градот е Корине Маух (Corine Mauch). Ресорните задачи, координативни мерки и примената на законите донесени од страна на градското Собрание ги спроведува градскиот совет. Изборот на членовите на градскиот Совет од регистрираните гласачи се одвива на секои четири години. Извршното тело ги одржува своите состаноци во градскиот Дом на брегот на Лимат. Зградата е изградена во 1873 г. во ренесансен стил.
Од друга страна, градското Собрание (Gemeinderat) ја има законодавната власт. Во негов состав влегуваат 125 членови, избрани по пат на избори секои четири години. Градското Собрание носи декрети, прописи и закони кои се спроведуваат од страна градскиот Совет и администрацијата. Седниците на градското Собрание се отворени за јавноста. За разлика од членовите на градскиот Совет, членовите на градското Собрание не се политичари по професија и се платени хонорарно зависно од присуството на седници. Секој жител на Цирих со право на глас може да биде избран како член на Градското Собрание. Законодавното тело ги одржува своите состаноци во зградата на Градското Собрание спроти градскиот Дом.
Од 2010 г. Градскиот Совет на Цирих е составен од четири претставници на SDP (Социјал Демократска Партија, од кои, еден од нив е градоначалник), два членови од FDP (Слободна Демократска Партија), два члена на Зелената Партија и еден член од CVP (Христијанско Демократска Партија).
Географија
Цирих се наоѓа на 408 метри надморска височина на долниот (северен) крај на Циришкото Езеро околу 30 км северно од Алпите, вгнезден помеѓу шумските ридови од западната и источната страна. Стариот град се протега на двете страни од реката Лимат која извира од езерото течејќи на почетокот кон север, за потоа нагло да сврти кон запад. Географскиот и историски центар на градот е Линденхоф, мал рид на западниот брег на Лимат околу 700 метри северно од местото каде реката извира од езерото. Денес градот се протега нешто повеќе од природните граници на околните ридови и ги вклучува долините Глат на североисток и Лимат на север. Границите на Стариот град лесно се препознаваат покрај каналот Schanzengraben. Вештачките водни патишта биле употребени за изградбата на третиот ѕид во XVII и XVIII век.