cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ева Мозер
Шаховска кариера
Во 2006 година, таа победила на апсолутното австриско првенство во шах во Кефлах, станувајќи првата жена што успеала во тоа. Таа исто така победила на Австриското првенство во шах за жени во 2010 и 2011 година.
Турнирските победи го вклучуваат Дрезден во 2000 година, Јена Опен во 2009, 2010, 2011 и во 2012 година, и шаховите дами во Виена во 2012 и 2013 година.
Во 2006/07 година, нејзиниот австриски прволигашки тим Штајерски Грац станал австриски шампион. Таа сега игра за тимот на Волфсбург во Австрија и ОРУ Баден-Баден во германскиот Бундеслига за жени, освојувајќи најмалку пет пати, и доминира неколку години.
Мозер објавила и мал број на ДВД-а за предавање со шаховска база.
Личен живот
Мосер стекнала диплома во областа деловна администрација во Грац во 2009 година. Таа работела за австриското шаховско списание „Шах-Актив“.
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
„Балканско Хаику - Харикири“ е книга со хаику поезија за возрасни на македонскиот поет Александар Саша Трајковски. Збирката поезија е во издание на битолското издавачко здружение за книжевен развој „Нов Вавилон“, пуштена во печат месец март, 2023 година. Збирката хаику поезија „Балканско хаику - Харикири“ на поетот Александар С. Трајковски го носи CIP-записот ISBN:9786084864349.
Станува збор за кратки поетски форми, односно хаику поезија, каде што хаику-мајсторот го обработува балканскиот самоубиствен менталитет на народот, па токму затоа во насловот е содржан и зборот „харикири“, кој на јапонски значи достоинствено самоубиство за кое што се користи посебен вид на меч наречен катана.
„Ова е краток, но доста интересен ракопис, каде што поетот ,боцка’ директно во сржта на балканската, македонската психолошка наезда. Од само едно кратко ѕирнување помеѓу кориците на оваа книга, ни станува јасно каде и како живееме, какви се навиките на народот на ова поднебје, како и длабоката психолошка нарав кон самопропаст, но и наштетувајќи му и издавајќи го најблискиот.“ — ќе напише поетесата Соња Змејкоска Илијовска.
Во некои од своите хаикуа д-р Александар пишува:
„Распнување -
пеперутката се дави во пајажина
со бои црвеникави
ги собраа лозјата преостанати
Гостин -
сенката верно ме дружеше
на ѕидот полураспаднат
Кипарските Грци во Северен Кипар
Енклавирани кипарски Грци се кипарските Грци кои останале во енклавирани села во Северен Кипар по турската инвазија на Кипар во 1974 година
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
Но, во книгата има и доста од ведрата и шеговита, како и апстрактна страна на поетот, каде што знае навидум наивно да си поигра со малите секојдневни случувања:
Кипарските Грци во Северен Кипар
Во 2014 година, населението на кипарските Грци било 343 бројката. Кипарските Грци во Ризокарпасо го избрале својот мухтар на изборите организирани на југ од Република Кипар (која нема правен субјективитет во законите на Северен Кипар).
Забележителни случаи на дискриминација
Елени Фока била една од тројцата наставнички во основно училиште кипарски Грци во Карпасија, чија безбедност била доведена во прашање. Таа била учителка во грчко-кипарското основно училиште во Аја Триада, Јалуса, во регионот Карпас на Северен Кипар. Таа го поднела своето прашање до Европскиот суд за човекови права. На 5 мај 1994 година, нејзиниот случај бил споменат во извештај поднесен од Република Кипар до Меѓународната конвенција на Обединетите нации за елиминација на сите форми на расна дискриминација. Во него било наведено дека:"„На почетокот на март 1994 година, наставничката од кипарските Грци во енклавираното училиште во Аја Триада, г-ѓа Елени Фока, била многу скоро избркана [од Северен Кипар] откако даде јавна изјава дека се чувствува загрозена. Дури по повторените протести било спречено нејзиното протерување."Во февруари 2011 година било објавено дека Елени Фока им се придружила на учесниците на ''кипарските Грци и др. v. TRNC и HSBC Bank USA'' групна акција. Во септември 2014 година, Федералниот суд на Соединетите Држави го отфрли случајот на кипарските Грци.
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
Куќа напуштена -
Кипарските Грци во Северен Кипар
Забележителни случаи на дискриминација
Договор за размена на население (2 август 1975 г.)
КИСА (НВО)
Talk Up The Movement for Equality, Support, Anti-Racism ( Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό  Αντιρατσισμό, крат. ΚΙΣΑ – KISA ), е кипарска невладина организација. Организацијата има две главни надлежности: кампања против дискриминацијата во сите форми на островот, вклучително и расизмот и трговијата со сексуални односи, вклучително и одржување на годишната Акциона недела против расизмот во рамките на Европската мрежа против расизмот и функционирање Центри за поддршка кои обезбедуваат бесплатни правни и социјални услуги, насоки и совети за мигранти, бегалци и баратели на азил во Кипар.
Историја
Основана е во 1998 година како одговор на промените во кипарското општество, кое забележа големи бранови на имиграција од земјите од Источна Европа и од Третиот свет.
Кипарските Грци во Северен Кипар
Забележителни случаи на дискриминација
Во согласност со Договорот за доброволна размена на населението што беше постигнат меѓу двете страни на третата рунда меѓузаеднички разговори во Виена на 2 август 1975 година под покровителство на Обединетите нации, и кипарските Турци и кипарските Грци беа соодветно префрлени на север и Југ. И Договорот како и неговата имплементација се добро евидентирани во релевантните документи на ОН (S/11789 од 5 август 1975 година, S/11789/Add.1 од 10 септември 1975 година).
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
палати и рајски замоци гради
КИСА (НВО)
Историја
КИСА се стреми кон секуларно, сеопфатно, разновидно општество кое се придржува до владеењето на правото, ги почитува правата и промовира активно и еднакво учество на сите нејзини членови во различни сфери на животот без разлика на расна, национална или етничка припадност, боја, религија или верувања, пол, сексуална ориентација или идентитет, возраст, неспособност, миграциски статус или која било друга различност.
Кипарските Грци во Северен Кипар
Забележителни случаи на дискриминација
Во учебната 1996/7 година, основното училиште во Аја Триада морало да се затвори „поради одбивањето на турските окупаторски сили да и дозволат на училишната наставничка г-ѓа Елени Фока да се врати во нејзиното село, без оглед на интензивните напори на [Република на кипарската влада за нејзиното враќање“. Кипарскиот весник „Фајненшл мирор“ сними дека владата на Северен Кипар веќе во септември 2008 година ги спречила наставниците да се вратат во основното училиште во Ризокарпасо.
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
Развигорец љубопитен -
Кипарските Грци во Северен Кипар
Наводи
https://mfa.gov.ct.tr/cyprus-negotiation-process/historical-background/
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
се заврел под фустанот
КИСА (НВО)
Историја
КИСА често служела за да ги привлече прашањата што се однесуваат на мигрантите од трети земји пред националното внимание. Примерите може да вклучуваат самоубиство на бегалец во 2013 година, откако неговото барање за азил било погрешно третирано, напади врз геј мажи и жители од други земји на ЕУ.
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
на девојката разиграна
КИСА (НВО)
Историја
Во јуни 2020 година, организацијата била казнета со 10.000 евра за клевета поради извештајот од 2010 година во кој се барало кипарската влада да го повлече назначувањето на Христос Клеридес во Управниот одбор на Агенцијата за фундаментални права на Европската унија. Организацијата го обвинила Клерид за поттикнување омраза против Макариос Друсиотис, новинарска истрага за екстремно десничарскиот екстремизам во Кипар.
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
Сијалица улична -
КИСА (НВО)
Немири на фестивалот Виножито и последиците
КИСА го организирала годишниот „Фестивал на виножито“, единствениот фестивал кој го слави мултикултурализмот и етничката различност на Кипар. Во ноември 2010 година, фестивалот бил вклучен во немири меѓу демонстрантите против имиграцијата и присутните на фестивалот. Потоа, извршниот директор на КИСА, Дорос Поликарпу, бил уапсен и обвинет за немири, полициска акција која предизвика протести од групите за човекови права низ ЕУ како и значително медиумско покривање. Поликарпу бил ослободен откако судиите утврдија дека полициските сведоци не се веродостојни.
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
на темнината црна
не ѝ даваше мира
КИСА (НВО)
Наводи
https://kisa.org.cy/mission-objectives-2/
Балканско хаику – Харикири (македонска хаику поезија)
Делото, поделено во два поетски циклуси, е длабоко емотивно, добро осмислено и напишано на разигран, но зајадлив стил, каде што јасно се наѕира намерата на поетот „да го размрда мирот во душата на читателот“, бидејќи неминовно, секој би се пронашол барем во едно од неговите хаикуа.
Награда:
- Награда за најдобра книга со хаику поезија “Балканско Хаику - Харикири” за 2023 год. на поетско - музичкиот настан “Уметност преточена во музика и поезија” - 2023 год. во организација на поетесата Милица Паулус.
Книги на Александар С. Трајковски (авторски книги):
- 2021. ,,Кратки поеми за најмладите боеми”. Скопје: (Ѓурѓа).
- 2022. “Лирски елегии”. Битола: (Дата Песнопој).
- 2022. “Поеми од Балканот”. Битола: (Дата Песнопој).
- 2023. “Балканско Хаику - Харакири”. Битола: (Здружение за книжевен развој “Нов Вавилон”).
- 2023. “Анатомија на поезијата”. Битола: (Дата Песнопој).
Александар С. Трајковски е добитник е на наградите:
- ПРВА НАГРАДА за стихозбирката “Лирски Елегии” за најдобра поетска книга со наградата "ДУШАТА НА ЧАРШИЈАТА".
- Награда за несплатно печатење и за НАЈДОБРА ПОЕТСКА КНИГА за возрасни „Поеми од Балканот“ на Дата Песнопој 2021'
- Награда за НАЈДОБРА ПОЕТСКА КНИГА “Лирски елегии” за 2023 год. на поетско - музичкиот настан “Уметност преточена во музика и поезија” - 2023 год.
- ЗЛАТНА ПЛАКЕТА за НАЈДОБРА ПОЕТСКА ТВОРБА “Навидум случајно” на поетско - музичкиот настан “Уметност преточена во музика и поезија”- 2023 год.
- ПРИЗНАНИЕ/MЕДАЛ за допринос во светската култура на меѓународниот фестивал - Европски книжевни “РАСКУСИ 2023” од светската асоцијација на поети и светската академија за литература.
Учествувал на бројни поетски читања низ Македонија и Европа.
* Струшки вечери на поезијата
* „Песнило“ – Младински културен центар
* Бела ноќ – Скопје
* Денови на младата македонска проза - Софија
* Софија: Поетики - Софија, Бугарија,
* Меѓународен македонски фестивал за поезија и литература “Струшките Книжевни Средби” 2022
* Меѓународен романски фестивал за поезија и литература 2021 г.
* Самостојна книжевна вечер во Американскиот универзитет во Благоевград, Бугарија, 2016 г.
* Астални проекции – Менада, 2014 г. и 2016 г.
* Денови на младата македонска проза - Софија, 2015 г.
* СУР - Стих у регији, Загреб, 2015 г.
* Меѓународен поетски фестивал - Европски Книжевни  Раскуси , (Пресеци) 2023 г.
Мужделска Река
Мужделска Река или Муждел (Μούσδα, Мусда ) — река во Драмско, Егејска Македонија. Го носи името на некогашното село Муждел кое го одминува од запад.
Течение
Реката извира од Родопите, северозападно под грнаичниот врв Картала (1802 м, гранична пирамида бр. 230) и тече на север под името Довачешме. Кај граничната пирамида бр. 227 свртува на запад, а по неколку километри се насочува на југ. Прима две поголеми десни притоки наречени Куручај. Потоа ја прима десната притока Карадере, левата Дебреџилска Река (Дебреџили), десната Кајнар, па кај Попово Село се влева во реката Места како нејзина притока. Овде водата впрочем дотекува во акумулацијата Черешовско Езеро изградена на Места.
Притоки
→ лева, ← десна
Хенри Лонгфелоу
Хенри Водсворт Лонгфелоу (англиски: Henry Wadsworth Longfellow, 27 февруари 1807 – 24 март 1882) бил американски поет и професор. Лонгфелоу е познат по поемите „Јавањето на Пол Реверс“ и „Евангелина“. Лонгфелоу е познат во книжевноста поради фактот што е првиот Американец кој ја превел поемата „Божествена комедија“ од Данте Алигиери. Лонгфелоу е еден од т.н. домашни поети - група на поети поврзани со Нова Англија.
Лонгфелоу е роден во Портланд, денес во сојузната држава Мејн а тогаш во американската сојузна држава Масачусетс. Тој се образувал на колеџот „Боудин“, а подоцна своето образование го продолжил на колеџот „Харвард“. Претходно поминал извесен период во Европа. Неговата прва голема збирка поеми била збирката „Гласови на ноќта“ од 1839 година и „Балади и други поеми“ од 1841 година. Во 1854 година се пензионирал од предавање и се посветил на своето пишување. Остатокот од својот живот го живеел во домот на Лонгфелови, куќа која своевремено била и револуционерно воено седиште на Џорџ Вашингтон во Кембриџ во Масачусетс. Неговата сопруга Мери Потер умрела во 1835 година, а неговата втора сопруга Франсес Еплтон умрела во 1861 година од изгореници од пожар. По нејзината смрт Лонгфелоу имал потешкотии да пишува поезија и се посветил на преводот на дела од странски јазици. Лонгфелоу умрел во 1882 година.
Лонгфелоу напишал голем број лирски песни, познати по својата музикалност и често претставувале прикажни од митологијата или легенди. Тој станал најпопуларен поет во своето време, а воедно бил доста успешен и надвор од САД. Сепак, неговите современици го критикувале дека имитира европски стилови и пишува за општата маса на народ.
Дела
Некои од делата на Лонгфелоу се:
Марија Патакиова
Марија Патакиова (родена на 14 мај 1963 година) е словачка адвокатка и професорка по право, која била народен правобранител во Словачка од 2017 до 2022 година.
Патакиова е родена во Нове Замки. Студирала право на Универзитетот Комениус и предава трговско право на истиот универзитет од 1985 година Помеѓу 2011 и 2017 година ја извршуваше функцијата проректор за правни работи.
Во 2015 година таа била номинирана од Словачка во Општиот суд на Европската унија. Сепак, судот ја отфрли номинацијата поради недоволно познавање на францускиот јазик на Патакиова.
Во 2017 година била избрана за Народен правобранител како кандидат на партијата МОСТ – ХИД од Националниот совет. По нејзиниот избор, Патакиова изјавила дека има за цел да биде „пријател на народот“ во канцеларијата, по примерот на нејзиниот чешки колега Отакар Мотејл.
Како Народен правобранител, таа била активна во борбата за подобрување на условите за породување во словачките јавни здравствени установи, правда за жените Ромки погодени од задолжителна стерилизација, заштита на правата на приватност на постарите граѓани. подобрување на правната рамка за законски посвојувања, десегрегација на словачкиот образовен систем, поцврста рамка за заштита на животната средина, и подобрување на третманот на странците од страна на вонземската полиција. Таа била активна и во укажувањето на сомнителни прекршувања на човековите права поради мерките за заразна пандемија COVID-19.
Поради нејзиното активно учество на парадите на гордоста во Словачка, како и нејзината општа поддршка за ЛГБТ заедницата, таа била цел на жестоки критики од конзервативците во Националниот совет.
По истекот на мандатот на Патакиова до крајот на март 2022 година, Националниот совет постојано не успеаала да го избере нејзиниот наследник. Според тоа, местото на Народен правобранител било празно речиси осум месеци. Во ноември 2022 година, парламентот го избрал Роберт Доброводски за нов Народен правобранител.
Прва македонска кошаркарска лига 2019/20 - Прва лига
Првата македонска кошаркарска лига 2019/20 - Прва лига започнала на 12 октомври 2019 година, а играчки завршила на 8 март 2020 година. Вкупно десет екипи се натпреваруваат во првиот дел за да ги одлучат шесте места кои воделе во Супер лигата на Првата македонска кошаркарска лига 2019/20.
Поради ширењето на заразата COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Кошаркарската федерација на Македонија на 12 март 2020 (после 17 одиграни кола) одлучила, поради безбедноста на кошаркарските работници, привремено да ја суспендира Првата лига и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата.
На 14 мај 2020, Федерацијата одлучила сезоната да се прекине, односно да нема победник и никој да не отпадне.
Табела
Извор: Кошаркарска федерација на Македонија
Нора Наџаријан
Нора Наџаријан (родена 1966 година) е ерменско-кипарска поетеса и раскажувач. Пишувајќи на англиски, ерменски и грчки, пишувањето на Наџаријан се фокусирало на континуираните последици од поделбата на Кипар во 1974 година.
Како чест учесник на меѓународни конкурси, поетски фестивали, литературни конференции и други проекти, нејзините песни и раскази се појавиле и во бројни антологии ширум светот.
Писателката рекла дека нејзината работа е инспирирана од Силвија Плат и Јехуда Амичаи. Пол Селан, Пабло Неруда и Шерон Олдс се неколку други идоли што таа ги спомнала.
Биографија
По дипломирањето на Фоли, Наџаријан присуствувала на Универзитетот во Манчестер и се стекна со диплома на катедрата за современи јазици и лингвистика. По дипломирањето во Манчестер, Наџаријан се вратила на Кипар и почнала да предава во Лимасол, а потоа во Никозија, каде што моментално престојува.
Таа ја посетила нејзината татковина на предците Ерменија во 1983 година, што ја инспирираше да пишува песни засновани на етничкиот идентитет, културното самооткривање, нејзините ерменски корени и трагичната судбина на нацијата. Најпрво решила да учествува на конкурс поради поттик на пријател, а откако добила признание за поемата „Оцет“ (1999–2000) продолжила да учествува на бројни меѓународни натпревари.
Критички преглед
Нора Наџаријан добила меѓународна пофалба за нејзината работа, особено нејзината работа фокусирана на поделбата на Кипар во 1974 година, идентитетот и загубата. Таа ја опишала својата работа како „политичка без да биде полемична“ и напиша за тековната битка и во физичка смисла и во умот во кипарското срце, што е дефинирано со поделбата во Никозија помеѓу страната на островот на кипарските Грци и кипарските Турци без преземање на страна. Таа го осудува самиот конфликт, а не народот. Нејзиното дело се чита надвор од границите на Медитеранот и може многу да се поистоветува во потрагата по тоа што ја дефинира нечија националност.
Сведоштва
Со песни кои и пленат и прашуваат, гласот на Наџаријан се покажува внимателен кон флуктуирачките импулси на овој свет. РЕБЕКА ГОС
Интензивно колоритните песни на Нора Наџаријан исполнети со слики ни нудат поглед на светот од надреални и свежи перспективи. Но, немојте да се залажувате: овие песни не се плашат да го насочат вниманието на читателот директно во срцето на човечкото насилство и конфликти. ЖАКЛИНА САФРА
https://www.theguardian.com/books/2004/may/01/featuresreviews.guardianreview34
Вилијам Макфарлејн, преглед на Нора Наџаријан, Девојка, Волк, Коски (2011), во Каденци 8 (2012), 110–111.
Други дела (раскази и песни)
Многу од нејзините песни може да се прочитаат онлајн преку нејзиниот блог, а некои дури и да се слушаат на Lyrikline.
Награди
Нора Наџаријан беше меѓу победниците на Шкотскиот меѓународен отворен поетски натпревар во 2000 година со нејзината песна „Оцет“, а во 2003 година со „Зачнување“. Понатаму, таа беше наградена со награди на Конкурсот за поезија за уметност и уметници „Manifold“ во 2003 година, на меѓународниот поетски натпревар Féile Filíochta во 2005 година во Ирска и на конкурсот „Поезија на езерото“ исто така во 2005 година Нејзиниот расказ „Улица Ледра“ беше второпласирана на Конкурсот за расказ на Комонвелтот (2001). Песните „Касарот“ и „Нежноста на минијатурните шишиња за шампони“ беа ставени на потесен избор на Конкурсот за поезија на Центарот за уметнички плуг (2003) и беа прикажани во Центарот во Девон, Англија, во јануари 2004 година. „И седумте џуџиња“ е награден на Шестиот годишен меѓународен натпревар за ултра-кратки игри (2008–2009), додека „Кажи ми зборови“ е пофален на Деветтиот годишен меѓународен натпревар за ултракратки кратки игри (2011–2012); настани кои се спонзорирани од The Binnacle на Универзитетот во Мејн во Machias. Конечно, „Името“ победи на натпреварот „Поетски градинарски шоу“ во UnFold 2012 година.
Интервјуа
Разговор на авторот
Кире Ристевски
Кире Ристевски (роден на 22 октомври 1990 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како одбранбен играч за ерменскиот прволигаш Пјуник и за репрезентацијата на Македонија.
Славија Софија
Ристевски потпишал со Славија на 27 декември 2013 година на двегодишен договор.
ФК Тирана
На 9 јануари 2015 година, Ристевски се вратил во Албанија потпишувајќи 18-месечен договор со ФК Тирана, со што станал третиот победнички трансфер на клубот. Тој го направил своето деби со клубот на 8 февруари 2015 година за време на првенствениот натпревар против Влазнија Скадар, со што и помогнал на екипата да го добие натпреварот со 1–0. Тој забележал 16 настапи, вклучувајќи 13 во лигата, во вториот дел од сезоната 2014/15, со Тирана која завршила на четвртото место и била елиминирана во полуфиналето на Купот на Албанија 2014/15 против ФК Лачи со 1-0 во двомечот.
Тој ја напуштил екипата по завршувањето на сезоната, откако тврдел дека не бил платен од клубот за време на неговиот шестмесечен престој.
Работнички
За време на летниот преоден рок во 2015 година, Ристевски потпишал со Работнички.
Пјуник
На 13 септември 2022 година, Пјуник го објавил потпишувањето на Ристевски.
Клупска статистика
Ажурирано на натпреварите што биле играни до 27 јуни 2020 година.
Судна гробница
Местоположба
Гробницата е част от македонскииот град Миеза, чиито развалини са разположени край негушкото село Голишани во Негушко. Разположена е на 2 км источно од Голишани, на стария път, свързващ Миеза с Едеса. На 150 м на запад е Антемиската, а на 300 м на исток — Кинховата гробница.
Име
Името на гробницата доаѓа од сликата на фасадата, на која е претставен поковникот воден од Хермес Душоводец (Психопопм) пред Еак и Радамант — судиите во Подземниот свет.
Архитектура
Гробницата е ограбена и оштетена уште во антиката. Има две одаи и свиен покрив. Покриена е со глинена могила, висока 1,50 м и со пречник од 10 м. Ова е единствената македонска гробница со двокатна фасада, која наизменично редува дорски стил долу и јонски горе. Така фасадата имитира двокатна зграда со фронтон. Четири дорски полустолбови и два пиластра во аглите држат архитрав и дорски фриз. Над корнизот и едно разнобојно подрачје со цветни украси е разработен јонски фриз, на чиј релјеф е претставена борба со варвари — веројатно Македонците со Персијците. Над фризот меѓу шесте јонски полустолбови и двата пиластра има седум псевдопрозорци кои истовремено се потпора. Од фронтонот останати се само фрагменти. Внатре гробницата е поделена на тесно, но високо претсобје и главна погребна одаја.
Живопис
Сликите на фасадата ја прават гробницата уникатна. Тие се поврзани со верувањата опишани во Платоновиот дијалог „Горгија“. Живописот се состои од четири самостојни слики нацртани во полињата меѓу дорските столбови. На двете паноа лево од влезот на гробницата се покојникот и Хермес Душоводец, кој го води во Подземното царство, а на двете десно се судиите Еак и Радамант. Покојникот, облечен во кратка туника, е единствениот кој не е означен со натпис, очигледно бидејќи бил доста познат граѓанин на Миеза. Се претпоставува дека се работи за Певкест, истакнат војсководец на Александар Македонски родум од Миеза. Метопите се украсени со исклучителни слики од легендарната битката меѓу лапитите и кентаурите.
Ана Петровиќ Његош
Принцезата Ана Петровиќ Његош (18 август 1874 - 22 април 1971) била седмо дете и шеста ќерка на Николај I Петровиќ и неговата сопруга кралицата Милена.
Семејство и ран живот
Ана била родена на 18 август 1874 година во семејството на Никола, принцот на Црна Гора и неговата сопруга принцезата Милена; на 28 август 1910 година, Никола станал крал на Црна Гора.
Сестрите на Ана биле особено познати по нивните бракови со моќни кралски фигури, поради што нивниот татко, како современикот Кристијан IX Дански, го дибил прекарот „свекор на Европа“; еден извор изјавил дека овие поволни бракови „сториле повеќе за [Црна Гора] од сите храбри дела на оваа нација на воини“. Специфично, принцезите Зорка, Милица, Анастасија и Елена склучиле важни бракови во кралските семејства на Србија, Русија и Италија, соодветно. Како и сите нејзини сестри, Ана се школувала во Русија како гостин на руското царско семејство, а при секој брак тие добивале мираз од рускиот император.
Позадина
Ана го запознала принцот Франц Јосиф фон Батенберг во Симје, Франција, каде што принцот бил гостин на кралицата Викторија, а Ана била во посета на нејзината сестра, принцезата Милица и шурата, великиот војвода Петар Николаевич од Русија. Во Ла Тјурби, кралицата Викторија, принцезата Алиса фон Батенберг, принцот Франц Јосиф, принцезата Ана и други отишле заедно на попладневно возење. Додека поголемиот дел од групата отишла кај штанд за да ја види камерата обскура, Ана и Франц Јосиф се разделиле од нив; не долго по ова, братот на Франц Јосиф, принцот Луј фон Батенберг, ја објавил свршувачката со принцезата Ана.
Висар Муслиу
Висар Муслиу (Visar Musliu; роден на 13 ноември 1994 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како среден бек за германскиот клуб ФК Инголштат и за македонската репрезентација.
Ана Петровиќ Његош
Церемонија
Ана и Франц добиле дозвола од кралицата Викторија и рускиот двор да се венчаат. На 18 мај 1897 година, во присуство на целото нејзино семејство, Ана се омажила за принцот Франц Јосиф фон Батенберг и на источноправославна и на протестантска свадбена церемонија во Цетиње, Црна Гора.
Висар Муслиу
Клупска кариера
Фудбалската кариера Муслиу ја започнал во ФК Ренова каде ги помина поголемиот дел од првите пет години. Во меѓувреме, тој поминал и шест месеци на позајмица во ФК Гостивар. Летото во 2014 година, тој преминал во швајцарски Санкт Гален на едногодишен договор, но не стигнал да игра таму бидејќи го вратиле на позајмица во Ренова. На 3 јуни 2017 година направи трансфер во македонскиот првак ФК Вардар каде го ангажирале како засилување за претстојните квалификации за Лигата на шампионите. На крајот, Муслиу му помогнал на Вардар да обезбеди пласман во групната фаза на Лига Европа 2017/18, со што станал првиот македонски фудбалски клуб кој некогаш се квалификувал за европски турнир на УЕФА.
Ана Петровиќ Његош
Церемонија
Франц бил полковник во бугарската коњаница, каде што неговиот постар брат Александар бил суверен принц на Бугарија до 1886 година. Франц ѝ се допаднал не само на кралицата Викторија, туку и на Николај II од Русија и на царицата Александра Фјодоровна; Се смета дека Николај ѝ дал на Ана еден милион рубљи како мираз. Оваа руска врска најверојатно била резултат на двете сестри на Ана (принцезата Милица и принцезата Анастасија) кои биле во брак со големиот војвода Петар Николаевич и Џорџ Максимилијанович, шестиот војвода од Лехтенберг, соодветно, како и Франц кој бил прв братучед еднаш отстранет и на Николај II и на Александра Фјодоровна.
Висар Муслиу
Клупска кариера
На 5 август 2019 година, тој се преселил од Шкендија во унгарскиот тим Фехервар.
Ана Петровиќ Његош
Подоцнежен живот
За Ана се велело дека било „невообичаено убава“, жива и висока, додека Франц бил убав, симпатичен, висок и добро образован. Среќната брачна двојка немала деца. Ана и Франц биле многу популарни во нивните семејства.
Висар Муслиу
Клупска кариера
На 19 јануари 2022 година, Муслиу се приклучил на 2. Бундеслигашкиот клуб ФК Инголштат.
Ана Петровиќ Његош
Подоцнежен живот
Истата година кога се венчале, се шпекулирало дека Франц бил избран за генерален гувернер на политички турбулентниот остров Крит од Турција и Грција.
Висар Муслиу
Меѓународна кариера
Муслиу бил дел од македонската фудбалска репрезентација до 21 година од 2013 до 2017 година, со 12 натпревари. Тој бил дел од првата генерација на Македонија до 21 година која се квалификувал на завршниот турнир каде што можел да игра и во последниот натпревар во групите, влегувајќи како замена во 28. минута за Марјан Радески во натпреварот против Португалија.
Ана Петровиќ Његош
Подоцнежен живот
Пред Првата светска војна, Ана и нејзиниот сопруг поминувале голем дел од нивното време во замокот Принц Емил во Дармштат, но штом започнала војната, братучедот на Франц, Ернест Лудвиг, големиот војвода од Хесен, ги советувал да останат надвор од Германија. Кога Италија се приклучилала на војната, парот се нашол како трајни прогонети, и последователно се населиле во Швајцарија, каде што Франц ги продолжил своите академски студии. Тие никогаш не биле богати, но сега нивната финансиска состојба била полоша од кога било; во август 1916 година, Франц бил опишан како „ужасно сиромашен“. Во текот на животот, принцезата Ана анонимно напишала и објавила голем број музички композиции кои имале одреден степен на комерцијален успех. Хонорарите од овие композиции го обезбедиле многу неопходниот извор на приходи за парот. Додека работела на опера во 1899 година, Ана имала значително важно интервју со познатиот италијански композитор Пјетро Маскањи во кралската палата во Неапол, бидејќи сакала да се консултира со него за музички совети. Сестрата на Ана, италијанската престолонаследничка Елена, ѝ помогнала да го закаже состанокот.
Висар Муслиу
Меѓународна кариера
На 2 септември 2017 година, тој, исто така, го направил своето деби за сениорската репрезентација во квалификациите за Светското првенство против Израел, каде Висар го одиграл целиот натпревар и му помогнал на својата екипа да ја зачува мрежата во победата од 1–0. Согласно 1 април 2020 година, Муслиу има стекнато вкупно 20 натпревари, постигнувајќи еден гол.
Ана Петровиќ Његош
Смрт
Франц починал на 31 јули 1924 година во Терите (во близина на Монтре, Швајцарија). Иако таа никогаш не го запознала, неговата внука Едвина Маунтбатен постојано му испраќала паричен надоместок за време на нејзиниот живот, и продолжила да го прави тоа со неговата вдовица, испраќајќи ѝ пари на Ана до смртта на самата Едвина во 1960 година.
При искоренувањето на германските титули и стилови од страна на британското кралско семејство во 1917 година, Батенберговите станале познати како Маунтбатенс - сите освен принцот Франц и Ана. Ана продолжила да го користи името Батенберг до нејзината смрт, преживувајќи ги сите останати во кралската куќа. Ана починала на 22 април 1971 година во Монтре, Швајцарија. Неколку години таа била најстарата жива принцеза во Европа.
Орикс
Орикс (јужноафрикански орикс или гемсбок; Oryx gazella) — голема антилопа со различна боја, а живее во суви тревни полиња, грмушки и во вистинските пустини во Африка. Таа е прилагодена за заштеда на вода: не дише и не се поти додека температурата на телото не надмине 45 °C; бубрезите произведуваат висока концентрација урина, а изметот е многу сув. Најраспространета е во југозападна Африка.
Исхрана
Главниот дел од исхрана на ориксите се состои од треви и ниски грмушки, како и диви краставици, дињи и слично, растенија со голема количина на вода. Како и многу други пустински видови, се храни во текот на целата година опортунистички (со целата достапна храна).
Орикс може да издржи без вода и до еден месец. Потреба му е храна што е полна со минерали.
Организација
Номадското стадo брои до 25 животни, кои се состојат од женски, младенчиња и неколку мажјаци.
Бременост и младенчиња
Женките орикс раѓаат младенчиња еднаш годишно, во пролет.
По 260 до 300 дена, женката раѓа едно младенче (ретко две), кое 6 недели останува скриено во близина на стадото, а мајката повремено доаѓа да го дои.
Борба за опстанок
Во топли области, антилопите орикс преживуваат така што пасат во текот на постудениот дел од денот, претежно во самрак или во текот на ноќта. Нивнате специјални бели влакна ги одбиваат сончевите зраци и топлината дури и до 60 степени целзиусови. Од 10 до 14 часот или 15 часот се собираат во сенка. За многу видови антилопи, присуството на толку многу животни во мала област би предизвикало доминација или парови. Меѓутоа, за преживување во суровото живеалиште, тоа не се случува кај антилопите орикс.
Загрозување
Поради нивните големи рогови, орикс антилопите биле популарни во 20 век. Немилосрдните ловци во Саудиска Арабија убиваle сè повеќе Орикс, на крајот ги довеле до работ на загрозување. Во Арабија биле изброени 65, од кои само 4 се женки. Тогаш започнала операцијата Орикс во Азија и Јужна Америка. Состојбата на популацијата на орикс била алармантна и ова ги загрижило зоолозите. Во пустинската област каде што живеле Ориксите, ловците биле поставени во широк круг. Тоа требало да го реши проблемот со ловокрадците, но не успеало. Голема група ловокрадци успеале незабележано да го пробијат заштитниот круг, а популацијата на орикс повторно се намалила. Тогаш зоолозите сфатиле дека мора да ги преместат орексите во помали резерви, каде би имале поголема заштита. Сè изгледало совршено; тие имале сигурно место за живеење, без природни непријатели и многу храна и сенка. Но, проблемот бил во тоа што ориксите не јаделе растенија со голема количина минерали, што им беа потребни. Луѓето во резерватот не можеле да им го овозможат тоа. Наскоро, популацијата на орикс се зголемила и тие биле вратени во нивните природни живеалишта. Во тоа време имало повеќе од 300, но тие сепак оделе во одделни стада (10-25 члена) каде можеле да се опуштат во сенка и во мир. Ориксите сè уште се на списокот со загрозени видови, бидејќи секогаш постои опасност повторно да се намалат нивните броеви. Но, засега, тие се безбедни.
Крсте Велкоски
Крсте Велкоски (роден 20 февруари 1988 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како напаѓач.
Клупска кариера
Велкоски потпишал тригодишен договор со Енозис Неон Паралимни на 18 јуни 2010 година, но неговото патување не траело долго бидејќи Велкоски и клубот меѓусебно се договориле да го раскинат неговиот договор на 14 декември 2010 година. Тој потоа потпишал двегодишен договор со неговиот поранешна екипа Работнички во јануари 2011 година и го држи рекордот како најдобар стрелец во клупските натпревари при УЕФА за клубот.
Во јануари 2014 година, Велкоски му се приклучил на босанскохерцеговскиот прволигаш Сараево потпишувајќи годишен договор. По Сараево играл за Инчеон Јунајтед и Након Рачасима. Во 2017 година Велкоски се вратил во Сараево.
Меѓународна кариера
Тој го имаше своето сениорско деби за Македонија на пријателскиот натпревар против Летонија во март 2014 година и има стекнато вкупно 12 натпревари, без постигнати голови. Неговиот последен меѓународен натпревар бил натпреварот од Лигата на нации во ноември 2018 година против Гибралтар.
Почести
Работнички[4 ]
Сараево[4 ]
Црква „Воскресение Христово“ - Далбеговци
Воскресение Христово — главна селска црква во селото Далбеговци. Црквата се наоѓа пред влезот во селото од насока на Новаци.
Во минатото, селаните ја користела селската црква на Дедебалци, која го носи истото име.
Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот во селото.
Историја
Денешната градба била подигната во 2005 година. Црквата се верува дека постоела од 1878 година. Неколкупати во минатото била возобновувана.
Влатко Стојановски
Влатко Стојановски (роден на 23 април 1997 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за македонскиот прволигаш Работнички и за репрезентацијата на Македонија.
Клупска кариера
Откако минал низ младинските категории на Металург, Стојановски го направи своето професионално деби на 29 октомври 2014 година во поразот со 2–1 против Шкендија. На 29 август 2015 година, тој го постигнал својот прв професионален гол во поразот со 2–1 против Младост.
Стојановски постигнал четири гола во победата на Ренова во лигата со 9–1 против Победа на 4 мај 2019 година. Сезоната 2018/19 ја завршил како најдобар стрелец во Првата македонска лига.
На 3 јули 2019 година, францускиот клуб од Лига 1, Ним Олимпик го објавил потпишувањето на Стојановски на тригодишен договор.
Во јули 2023 година, за сезоната 2023/24, тој станал играч на Работнички.
Меѓународна кариера
Тој го имал своето деби за сениорската репрезентација на Македонија во квалификацискиот натпревар за Европското првенство во ноември 2019 година против Австрија, во кој веднаш го постигнал својот прв репрезентативен гол.
Палеогеографија
Оваа дисциплина дава клучни информации за голем број полиња. На пример, палеогеографската анализа на таложни сливови игра голема улога во нафтената геологија, со тоа што геоморфолошки средини на Земјината површина во далечното минато се запазени во стратиграфските наоди. Пелогеографите исто така ја изучуваат таложната средина со фосили за да добијат сознанија за еволутивниот развој на изумрените видови. Наодите од оваа гранка помогнале во развојот на теоријата за континентално поместување, а и денес имаат улога во предвидувањето на тектонските движења. Палеогеографијата ни укажува на обликот и местоположбата на суперконтинентите како Пангеја и праисториските океани како Панталаса, овозможувајќи нивна реконструкција.
Јани Атанасов
Јани Атанасов (роден 31 октомври 1999 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за полскиот клуб Краковија.
Клупска кариера
На 5 јуни 2018 година, Атанасов му се приклучил на Бурсаспор по успешната дебитантска сезона со Академија Пандев во Првата македонска фудбалска лига. Тој го направи своето професионално деби со Бурсаспор во поразот со 2–1 во Супер лигата од Фенербахче на 11 август 2018 година.
На 8 септември 2020 година, Атанасов бил најавен како нов играч на ХНК Хајдук Сплит, потпишувајќи тригодишен договор. Тој пристигнал како слободен играч, откако го раскинал договорот со Бурсаспор и го добил дресот со број 20.
На 23 јануари 2023 година, тој бил префрлен во полскиот клуб Краковија за необјавена сума, потпишувајќи договор на три и пол години.
Меѓународна кариера
Иако тој е од македонска националност, тој поседува и бугарско државјанство и затоа ги исполнува условите за да настапува за двете земји. На 11 ноември 2021 година тој го направил своето меѓународно деби за Македонија, заменувајќи го Елиф Елмас во 83. минута на натпреварот од квалификациите за Светското првенство 2022 година против Ерменија, која Македонија го добила со 5-0.
Лезли Гор
Лезли Сју Голдстајн (англиски: Lesley Sue Goldstein; 2 мај 1946 - 16 февруари 2015 година), естрадно позната како Лезли Гор (анг: Lesley Gore) ― американска пејачка, текстописец, глумица и активистка. На 16-годишна возраст, таа го снимила поп-хитот „It's My Party“, кој бил на прво место во САД во 1963 година. Потоа имала уште десет други топ 40 хитови на Билборд, како „Judy's Turn to Cry“ и „You Don't Own Me“.
Лезли Гор подоцна работела како глумица и ТВ водителка. Заедно со нејзиниот брат Мајкл Гор продуцирала песни за филмот „Слава“ од 1980 година, за кој Мајкл добил Оскар.
Живот и кариера
Лезли Гор имала 16 години кога ја снимила нејзината прва песна „It's My Party“ во 1963 година. Песната станала хит на национално ниво и била сертифицирана како златна плоча. Подоцна песната била номинирана за Греми.
По „It's My Party“ имала уште многу поп-хитови како продолжението на првата песна „Judy's Turn to Cry“ (САД број пет); „ Таа е будала “ (САД бр. 5); феминистички ориентираната песна продадена во милион примероци „You Don't Own Me“ (#2), „That's the Way Boys Are“ (САД бр.12); „ Maybe I Know“ (САД бр.14/Велика Британија бр. 20); „Look of Love“ (САД бр.27); и „Sunshine, Lollipops and Rainbows“ (САД бр.13; исто така номинирана за Греми). Во 1965 година, се појавила и во комедијата Девојки на плажа (The Girls on the Beach), каде извела три нејзини песни: „Leave Me Alone“, „It's Gotta Be You“ и „I Don't Want to Be a Loser“.
Лезли Гор настапила во две последователни епизоди од телевизиската серија на Бетмен (19 и 25 јануари 1967 година), во која имала улога како Пусикет, една од придружничките на Жената Мачка. Дипломирала на Сара Лоренс колеџот во 1968 година.
По средното училиште, додека продолжил да се појавува како пејачка, Гор го посетувала колеџот Сара Лоренс, студирајќи англиска и американска литература. На колеџ, народната музика беше популарно пофалена како „шик“, додека поп музиката честопати беше исмејувана како „некул“. „Да бев висок со руса коса, да бев Мери Траверс, добро ќе се сложував“.
Лезли Гор во 1963 година потпишала петгодишен договор со Mercury Records, а по истекот договорот и бил продолжен на уште една година. Нејзиниот договор со Меркјури завршил по објавувањето на „98.6 /Lazy Day“ и „Wedding Bell Blues“ кои не се пласирале на топ листите. Во 1970 година, потпишала со Crewe Records. 1970-тите и 1980-тите биле помалку плодни за Лезли Гор - таа снимила само три плочи, а исто така периодично одржувала концерти и се појавувала на телевизија.
Лезли компонирала песни за саундтракот од филмот Слава (Fame) од 1980 година, за кој била номинирана за Оскар за „Out Here on My Own“, напишана со нејзиниот брат Мајкл. Мајкл ја освоил наградата Оскар за најдобра оригинална песна за тематската песна од филмот. Гор свиреше концерти и се појавуваше на телевизија во текот на 1980-тите и 1990-тите.
Во 2005 година, Гор го снимила албумот Ever Since (прв нејзин албум со нов материјал по Love Me By Name од 1976 година). Албумот добил позитивни критики од Њујорк Тајмс, Ролинг Стоун, Билборд и други.
Во 2005 година, во едно интервју, признала дека е лезбејка и дека од 1982 година била во врска со дизајнерката на луксузен накит Лоис Сасон.
Лезли Гор починала, на 68-годишна возраст, на 16 февруари 2015 година во Њујорк од рак на белите дробови.
Опел Зафира
Опел Зафира, познат и како „Зафира Турер“ од 2011 година — повеќенаменско возило (MPV) произведено од германскиот производител Опел чие производство започнало во 1999 година. Исто така, моделот бил продаван како Воксхал Зафира во Обединетото Кралство до јуни 2018 година, Холден Зафира во Австралија до јуни 2005 година и под голем број други брендови и имиња специфични за пазарот.
Зафира A (1999–2005)
Првата генерација на Зафира обично се нарекува Зафира А, како што е вообичаено за моделите на Опел. Развиена со помош на Порше, Зафира за првпат била прикажана во концептна форма на саемот за автомобили во Франкфурт во 1997 година, и во серија на производство влегла во јануари 1999 година, со продажба во почетокот во април. Зафира го достигнала третото место на изборот на Европски автомобил на годината за 2000 година, зад Фиат Мултипла и Тојота Јарис.
Автомобилот се заснова на истата Т-платформа како Астра G од 1998 година, и имал доста заедничко со тој модел на автомобил. Опел Зафира има седум седишта распоредени во три реда, од кои задниот ред може да се преклопи на подот, поединечно или заедно за да се создаде повеќе простор, наместо да се бара дополнителните седишта физички да се отстранат од возилото. Системот го добил името Flex 7. Во рангирањето на TüV за квалитетот на тригодишните автомобили, Зафира била далеку од најдобрата серија на Опел, но само малку зад победничкиот Форд Фокус.
Воведен по саемот во Женева во февруари 2001 година, моделот на „Зафира ОПЦ“ излегол во продажба во октомври 2001 година. Со 192 КС (141 kW), ова бил најбрзиот миниван понуден за продажба во Европа. Достапно само со пет-брзински рачен менувач, од 0-100 км на час може да се постигне за 8,2 секунди, а максималната брзина е 220 км на час.
Зафира била продавана на Филипините од 2001 до 2005 година, што е последниот европски автомобил „Опел“ што се продавал на Филипините, откако престанале да се продаваат моделите на „Опел Астра“ во 2003 година.
Производството на Зафира А завршило на 25 мај 2005 година, во Бохум.
Зафира била продавана во Јапонија од август 2001 година до ноември 2004 година како Субару Травик, а подоцна било заменето во 2008 година од страна на Субару Егсига - развиен од платформата на Субару Легат. Според Субару, името било комбинација на зборовите „travel“ и „quick“, сепак, зборот поблизу наликува на англискиот збор „traffic“.
Поради надворешните димензии што ги надминуваат регулативите на јапонската влада за возилата дефинирани како „компактни“, јапонските купувачи биле одговорни за дополнителните даноци. Травик првично бил достапен само со поголем 2,2 литарски мотор, иако алтернативата со 1,8 L, пониска цена била додадена во јули 2003 година.