cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - синхронизирани скокови од 10м во машка конкуренција
Натпреварите од синхронизирани скокови за мажи од 10м на Светско првенство во водени спортови 2011 беа одржани на 17 јули со прелиминарната рунда во утринската, а финалето во вечерната сесија.
Резултати
Прелиминарната рунда беше одржана од 10:00 по месно време. Финалето се одржа од 17:05.
Зелената ги означува финалистите
IC 1903
IC 1903 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1903 се споменува и како KUG 1244+222.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1903 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. IC 1903 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 46 м 45,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 59' 6".
Други поделби
Проучување на IC 1903 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 86329.
ОУ „Наим Фрашери“ - Сенокос
Наим Фрашери — основно училиште во Сенокос, Општина Гостивар. .
Космос-1480
Космос-1480 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јули 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1480 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1519 км, а најмалото на 1463.
Струмичанка под маска
Струмичанка под маска — споменик на плоштадот „Гоце Делчев“ во Струмица, кој ја претставува карневалската традиција како важен елемент на културниот идентитет на градот и неговите жители.
Споменикот е поставен на платото од плоштадот, како дел од реконструкцијата на градскиот плоштад, која официјално завршила на 10 декември 2010 година. Автор на споменикот е македонската вајарка Наташа Божарова – Пијанманова. , а самиот споменик го симболизира значењето на Струмичкиот карневал за градот. Изработен од бронза, споменикот му е посветен на познатиот струмички карневал кој традиционално секоја година се оджува по повод тримерските празнувања и почетокот на големите велигденски пости.
Бронзената фигура, изработена во природна големина, во едната рака држи карневалска маска, а во другата знаме со релјеф на грбот на Струмица. На четирите страни од мермерното постолје се испишани податоци за надморската височина, географската широина и други корисни информации поврзани со Струмица и регионот.
Бели мугри (награда)
Наградата „Бели мугри“ е награда за најдобар поетски ракопис за автор до 35-годишна возраст која ја доделува ЈУ Дом на култура „Кочо Рацин“ од Скопје. Наградата се врачува на 20 декември на манифестацијата „Денови“, која оваа установа ја организира традиционално во чест на раѓањето на македонскиот поет и културно-општествен деец Кочо Рацин.
Добитници
Досегашни добитници на наградата „Бели мугри“ се некои од позначајните македонски поети од помладата генерација:
1058
1058 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1058 година од новата ера, 58. од вториот милениум, 58. од XI век и деветта од 1050-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6566 и 6567 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5808 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4818 и 4819 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1811.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1058 година се протега во 3694 и 3695, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3754 и 3755 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1601. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 449 и 450 исламска година.
Атабеј
Атабеј (Atabey) е град и дистрикт во Испарта провинца во Турција, на Средоземно Море.
Феро
Феро (Fe2+), во хемијата, означува соединение на двовалентно железо, спротивно на фери, што означува соединение на тривалентно железо. Употребата на овие термини е застарена, при што со сегашната МСЧПХ номенклатура оксидационата состојба се запишува во загради со римски бројки, на пр. железо(II) оксид за феро оксид (FeO), и железо(III) оксид за фери оксид (Fe2O3).
Надвор од хемијата, феро е придавка која се користи за да укаже на присуство на железо. Зборот е изведен од латинскиот збор ferrum („железо“).
Реџеп Шкријељ
М-р Реџеп Шкријељ — роден 1959 година во Меѓугор (кај Сеница) во областа Санџак, Србија. Се занимава со историографија, старотурска литература, етнологија, етномузикологија, историска генеалогија, ономастика, филологија, преведување и публицистика. Објавил неколку книги и научни студии во бројни списанија во бивша Југославија. Живее и работи во Скопје и Нови Пазар, Србија.
Ало Тончов
Алексо (Ало) Тончов (, - , ) — македонски музичар - чалгаџија, доајен на македонската чалгија.
Животопис
Тончов е роден во Велес во маалото Којник во 1902 година. Неговиот татко Јован Тончов свирел кларинет, а претходно дајре со тајфата на Арсо Ќеманеџијата. Неговиот чичко Панче Тончов, член на ВМРО бил убиен од Јован Бабунски. Ало Тончов свирел на виолина (ќемане) и со тајфата на својот татко и за првпат засвирел на тринаесет годишна возраст. Свирел во чалгискиот оркестар на групата Распеани Велешани, на свадбите во Велес и пошироко, а имал и група со која свирел и вечерни свирки по локалите низ Велес. Заедно со групата изведувале и забавна музика на игранки, чајанки и други забави. Ало Тончов свирел до 1986 година, а починал наредната 1987 година. Како и неговиот татко, неговото посмртното испраќање до градските гробишта во Велес, било пропратено со свирењето на Велешката чалгија и омилената песна на фамилијата Тончови, дајлер, дајлер.
Имеретија
Имеретија (груз.: იმერეთი მხარე Imereti Mxare) е провинција во Грузија сместена по средината на горниот тек на реката Риони. Дистриктите на Имеретија се:
Лешњаке
Лешњаке (словенечки: Lešnjake) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Имеретија
Најголем провинциски, а воедно и главен град е Кутаиси; други урбани индустриски центри се Самтредија, Чиатура (центар за производство на манган), ткибули (центар за откоп на јаглен), Зестапони (познат по тешката металургија), Хони, и Сачхере. традиционално Имеретија е земјоделски центар, познат по производство на дудинки, црници и грозје.
ОУ „Наим Фрашери“ - Студеничани
Наим Фрашери — основно училиште во Студеничани, Општина Студеничани. .
NGC 7740
NGC 7740 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7740 се споменува и како CGCG 476-123.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1886 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7740 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7740 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 43 м 32,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 18' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 7740 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72216. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
Лањи на Марна
Лањи на Марна (Lagny-sur-Marne) — општина во источните предградија на Париз, Франција. Таа се наоѓа во департманот Сена и Марна во регионот Ил де Франс на 26,1 км од центарот на Париз.
Воден (општина)
Воден (Δήμος Έδεσσας, Димос Едесас) — општина во централниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Административен центар е истоимениот град Воден.
Населени места
Општината Воден е создадена на 1 јануари 2011 г., со спојување на две општини: Воден и Островско Езеро, согласно законот „Каликратис“.
Општинска единица Воден
Општинската единица Воден и ги опфаќа следниве општински единици и населени места:
На територијата на општинскиот оддел се наоѓа и запустеното село Патичино (Патима).
Општинска единица Островско Езеро
Општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово (Арниса) ги опфаќа следниве општински единици и населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓале и историските села Бегна (Агиос Спиридонас), Патичино (Патима) и Лагот (Лонгос).
Никола Ефтимов
Никола Ефтимов (роден на 6 октомври 1968 година во Скопје, Република Македонија) е македонски моден творец и визуелен уметник.
Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности во Скопје (графичка уметност и модно творештво, 1993 година) и ги завршил магистерските студии на „Академија Италијана“ во Фиренца, Италија (Модата како уметност, „Ексцентричната машка носија во последните три века“, 1998). По тригодишното работно искуство (2006–09) како академски менаџер и професор на „Академија Италијана Скопје“, бил окупиран со истражувањата за својата докторска теза. Во октомври 2009 година, започнал да предава на Факултетот за уметност и дизајн, во Европскиот универзитет во Скопје. Тој има широк спектар на професионални интереси (мода како уметност, мода како комуникација, теорија и историја на костуми и мода, експериментални модни техники, машка облека, теорија на колекција, висока мода, фотографија) и неговата работа е насочена кон истражување на половите, културните и социјалните прашања на костумите и модата. Од 1994 до 1997 година учествувал на групни изложби на графичка уметност и цртеж (Македонски цртеж '96 - Награда од Националната и универзитетска библиотека Скопје, примена во 1997 година).
Периодот помеѓу 1992 и 2010 година, го обележал со работа во областа на модата и костимографијата. Во 2005 година, тој ја освоил „Наградата за Кока-Кола лесен моден дизајн“ што му овозможило презентација на победничкиот дизајн во Фиренца и позицијата на професор на „Академија Италијана Бангкок“ (2005–2006).
Екатерина (ТВ серија)
Слоганот на првата сезона: „Ќе царувам или ќе умрам ...“
Слоганот на втората сезона: „Таа се искачи на престолот за да стане Велика“
Слоганот на третата сезона: „И може ли некој да се осмели да ме запре! "
На 19 март 2020 година, телевизиската серија била официјално обновена за последната четврта сезона. Премиера е закажана за време на телевизиската сезона 2021/2022.
1-та сезона. „Катерина“
Елисавета решила да го ожени нејзиниот внук, и кога ќе добие син, да го земе момчето и да го одгледа идниот цар. Таа избрала да го ожени за нејзината внука принцезата Софија Фредерика од сиромашната гранка Анхалт-Цербстској на династијата на пруските кралеви. Младата Софија Фредерика ја напуштила Прусија и заминала во далечна и странска земја во надеж дека ќе најде среќа, но тука наидува на интриги и заговори на дворот, рамнодушноста на нејзиниот сопруг и лукавиот план на царицата. Софија Фредерика мора да ја смени верата, и да прифати ново име - Катерина Алексеевна.
Поминуваат години и се раѓаат децата на Катерина. Со цел да се неа и нејзините деца се спаси од смртна опасност, Катерина постепено зема она во свои раце, а таа успева, откако ќе низ серија на тестови и правење на палатата државен удар, да се земе на престол на Руската Империја во 1762 година.
2-та сезона. „Катерина стани“
1768 година. Во шестата година од владеењето на новата царица, се подготвува првата војна на Катерина со Турција. Во исто време, Катерина бара начин да ја легализира врската со нејзиниот долгогодишен омилен Григориј Орлов и да го легитимира нивниот заеднички син Алексеј со цел да го направи престолонаследник во случај легитимното дете на Катерина Павле Петрович да остане бездетно.
Сепак, дрското и непредвидливо однесување на Орлов, како и неговите проблеми, прават царицата да се откаже од идејата за брак и да го испрати својот син Алексеј во странство, осигурувајќи се дека Павле Петрович ќе може да основа семејство. Откако се ослободила од Орлов, Катерина добила нов миленик, Григориј Потемкин, и барала невеста во Европа за наследникот.
1774 година. Руско-турската војна завршила со победа на Русија, која го воспоставила својот протекторат над Кримскиот канал и добила пристап до Црното и Азиското Море.
Годината е 1776. По вторпат, Катерина успешно го оженила Павле Петрович со друга германска принцеза, а таа се омажила за Потемкин, кој во нејзина чест на југот на империјата го основал градот Екатеринослав.
Источно велигденче
Источното велигденче (Allancastria cerisyi или Zerynthia cerisy) е пеперуга од семејството на Ластовичарки. Пеперугата ја има и во Македонија, а пошироко живее од Балканот до Средниот Исток.
Екатерина (ТВ серија)
2-та сезона. „Катерина стани“
1780 година. Катерина го ослободува семејството Бранзвик од затвор и ги пушта во Данска.
Источно велигденче
Опис
Пеперугата е именувана по Александар Луи Лефебр де Сериси. Распонот на крилјата на пеперугата е од 52 до 62 мм. Пеперугата лета од март до јули, во зависност од местото.
Екатерина (ТВ серија)
2-та сезона. „Катерина стани“
1782 година. Катерина отворила споменик на Петар Први во Санкт Петербург и го испратила Павле Петрович со сопругата и децата на патување во Европа.
Источно велигденче
Подвидови
Allancastria cerisyi cerisyi
Екатерина (ТВ серија)
3-та сезона. „Катерина и измамниците“
Во Русија, селско востание се разгорело под водство на Јемелијан Пугачов, друг измамник кој се прогласил за Петар III. Конечно, опасноста се создала и во палатата: Панин ги пресметувал опциите за пренесување на моќта од Катерина кон Павле. Судбината на Русија зависела од одлуките на царицата.
Снимање
Втората сезона е снимана од 25 април до 27 јули 2016 година под наслов „Екатерина. Стани“ и раскажувала за периодот на владеењето на Катерина Велика на престолот на Руското Царство, почнувајќи од шестата година од нејзиното владеење (од 1768 година), кога иднината на големата земја зависела од нејзините одлуки. Втората сезона се состои од дванаесет епизоди. Режисер бил Дмитриј Јосифов. Филмот е продуциран од продуцентската куќа СОСМОС и филмската компанија Амедија со финансиска поддршка од Министерството за култура на Руската Федерација.
Третата сезона била снимана од септември 2018 година до февруари 2019 година под наслов „Екатерина. Измамници“. Настаните се одвиваат од 1774 до 1776 година. Заплетот е посветен на најтешките години на владеењето на руската царица - периодот на востанието на Емелијан Пугачов, руско-турската војна и претензиите за престолот на измамничката принцеза Тараканова. Третата сезона се состои од шеснаесет епизоди. Режисер бил Дмитриј Јосифов. Филмот е во продукција на продуцентската куќа КОСМОС студио.
Историски неточности
Што се однесува до костумите, серијата не одговара на прикажаната ера. Значи, сите благородници одат без перики и во фризури од 19, па дури и од 20 век. Само женските костуми се повеќе или помалку доследни.
Саутхемптон
Саутхемптон е град во Обединетото Кралство. Според проценката за 2007 година, во градот имало 252.129 жители.
Историја
Иако е познато дека во оваа област, имало населби, дури и во камено време, првата трајна населба била основана од Римјаните. Тоа било познато како Клаузунтум и било значајно трговско пристаниште за големите римски градови на Винчестер и Солсбери. Англосаксоните го преселиле центарот на градот на денешната позиција, а во античките времиња градот бил значајно пристаниште. Кралот на Викинзите Кнут Велики го поразил англосаксонскиот крал Етлед, па тој се крунисал таму. По Норманското освојување на Англија 1066, Саутемптон станал голема транзитна порта меѓу Винчестер и Нормандија. До крајот на 13 век, Саутемптон станал водечко пристаниште и бил особено важен за трговијата со волна. Во текот на средниот век, изградбата на бродови станала многу важна индустрија и остана важна со векови.
Французите го ограбиле и го уништиле градот во [1338], пиратот Карло Грималди, кој го употребил грабежот за да воспостави Кнежевството Монако, бил ограбен. По овој напад биле изградени градските ѕидини, од кои дури и денес останал дел од урнатините. Бидејќи тие не можеле да изградат вистински одбранбени ѕидови, бидејќи немале доволно пари за тоа, направиле ѕидови што биле врзани од страна на надворешните ѕидови на постојните трговски куќи. Кралот Хенри V ги сумирал водачите на заговорот во Саутемптон [1415], пред неговото заминување во Битката кај Азенкур.
Пристаништето во Саутемптон е местото каде што бродот Мајфлауер бил направен во Америка 1620. Исто така е значајно што Титаник во 1912 година пловел од Саутемптон како првично пристаниште на патот што се случи бродоломот. Во градот има неколку споменици на 549 ​​жители на Саутемптон, кои се удавиле за време на бродоломот на "Титаник". Во текот на Првата светска војна, војниците биле убиени на бојното поле. Особено било тешко за Саутемптон да страда во Втората светска војна поради својата стратешка позиција и важно пристаниште. Покрај тоа, градот бил индустриски значаен. Во текот на 1940 година, 130 работници биле убиени во авионската фабрика.
Население
Според проценките, во градот во 2008 година живееле 252.129 жители. Во 1981 година во градот имало 211.321 жител. A во 1991 година во градот имало 210.138 жители.
Економија и индустрија
Градот отсекогаш бил поврзан со поморските и значајни пристаништа и докови, кои секогаш биле вработени од многу луѓе. Златното доба била првата половина на 20 век. Помеѓу двете војни половина од британскиот патнички сообраќај отишол токму таму. Во втората половина на 20 век, индустријата дошла во градот во различни индустрии, вклучувајќи авионска индустрија, автомобилска индустрија, електрични и петрохемиски индустрии. Саутхемптон е единствениот град во Велика Британија со геотермална централа, која исто така обезбедува топла вода за домаќинствата.
Live Cream
Live Cream (познат и како Live Cream, Volume 1) е компилационен албум во живо на „Cream“, издаден во 1970. Овој албум се состои од четири песни во живо снимени во 1968 и една студио песна, „Lawdy Mama“ од 1967. Инструменталната песна за „Lawdy Mama“ е истата созвучна прогресија како што е на „Strange Brew“ со различен вокал и соло на гитара од Ерик Клептон.
Live Cream се рангирал на 15 место на американската листа Billboard Hot 200 и 4 место во британската UK Top 40.
Дубровачко Приморје
Дубровачко Приморје (Dubrovačko primorje) — општинаа северозападно од градот Дубровник во Дубровничко-неретванската жупанија, јужна Хрватска. Општинските граници се протегаат сè до Неум во БиХ.
Населени места
Ова се населените места во општината Дубровачко Приморје, наведени со нивното население според пописот од 2011 г.:
King's Garden (Odense)
King's Garden (дански, Congens Have) е голем, свечен парк на палатата во центарот на Оденсе, Данска. Сместено директно across станицата Odense (Odense station), е со железничката улица (Railroad Street) и Eastern Stationsvej на север. Сместена е пред Odense Palace. Станицата Odense (дански: Odense Banegård Center) е главнaта железничка станица што служи за градот Оденсе, Данска.
Оригиналната барокна градина била изградена околу 1720 година по француски дизајн на Johan Cornelius Krieger, со централна оска и симетрични линии. Околу 100 години подоцна, таа била сменета во градина во англиски стил со заоблени линии. Мерење на приближно 2 acres во големина, паркот содржи дрвја кои имаат над 100 години, вклучувајќи бакарна бука, лале и магнолија. Постојат две статуи, меѓу кои едната на Ханс Кристијан Андерсен, поставена од училишните деца во Данска.
Наводи
55.4°N, 10.38528°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 55.4°N, 10.38528°W
Космос-1481
Космос-1481 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 707,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9147 км, а најмалото на 689.
NGC 5314
NGC 5314 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5314 се споменува и како MCG 12-13-9, CGCG 336-17.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5314 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5314 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 46 м 11,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +70° 20' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 5314 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48810. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 26; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4405. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1442.
Демографија на Ерусалим
Се претпоставува дека градот Ерусалим бил основан во околу 30 век п.н.е.. Самиот стар град низ времето бил владеен од страна на многу династии и разделуван на муслимански, христијански, ерменски или еврејски делови. Во времето на Исус Христос, градот имал популација од 80 000 жители. Во 2003 година, популацијата во денешниот стар град броела 31 405 арапи, а скоро 4 000 биле евреи или припаѓале на друга религија. Денеска, Ерусалим има 693 217 жители, од кои 464,527 се евреи или христијани, а 228 690 муслимани.
Преглед на популација
Денеска во Ерусалим живеат повеќе етнички и религиозни жители, вклучувајќи: европски евреи, мизрахими, африкански евреи, христијански ерменци, муслимански ерменци, муслимански арапи, протестански арапи, грчки православни арапи, сириски православни арапи и коптски православни араби.
Главната разновидност од многубројните етнички народи кои живеат во денешен Ерусалим се должи на многубројните борби, миграции, асимилации на местното население во градот.
Популацијата денес
Според пописот од 24 мај 2006 година, ерусалим брои 724 000 жители, од кои 65% се евреи, 32% муслимани, и 2% христијани.
Порнофилм
Порнофилм — филм во кој се прикажуваат јасни сцени на секс.
Порнофилмови во Македонија
Првиот долгометражен порнофилм во Македонија, „Секси маскенбал“, е снимен во 2005 г. Оттогаш, заклучно со 2014 година, во Македонија се снимени четири порнофилмови, сите во продукција на „Валијант“, а режирани од Горан Милиќ:
ОУ „Наим Фрашери“ - Тетово
Наим Фрашери — основно училиште во Тетово, Општина Тетово.
Стефан Аврамов
Стефан Аврамов (1884 – ) бил интелектуалец, публицист, историчар и учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Роден е во Чирпан, централна Бугарија. Образованието го завршил во Гимназијата во родниот град, по што во 1902 г. бил назначен за учител во Велешко, каде што и се вклучил во ТМОРО. Во периодот 1903–1907 учителствувал уште и во Охрид и Битола.
Учествувал во борбите на ТМОРО со српската вооружена пропаганда во Велешко и Поречието. Во 1907 г. пребегнува во Бугарија.
Член е на раководното тело на организацијата на ветераните на ВМРО „Илинден“ и објавува статии во списанието „Илустрација Илинден“. Од 1922 година е потпретседател на Народниот сојуз на резервните офицери и подофицери, а по Деветојунскиот преврат во 1923 година го затвора. Член е на БКП и соработник на нивната Воена Организација (1923 - 1925). По молба од Тодор Александров лично, Стефан Аврамов ги пишува и објавува своите спомени од четничката дејност во Македонија. Во 1929 година е објавена неговата автобиографија „Револуционерните борби во Азот (Велешко) и Поречието“.
Во 1931 година, го потпомага издавањето на „Алманах Македонија“. Други трудови: „Солунскиот заговор“ (1933), „Херојски времиња: Романтиката на Македонија“ (1934, и второ издание во два тома 1941 - 1942), „Бугарскиот дух низ вековите“ (1944), „Орлите на Бабуна: Легенди и раскази“ (1944).
На 21 јули 1945 година е избрано ново раководство на Илинденската организација и Стефан Аврамов е назначен за претседател. На таа функција останал до 1947 година. Тој го помагал емигрантското движење на Македонците во Бугарија. Автор е на биографски есеј за Јане Сандански. Бил доста ценет и популарен во македонските емигрантски кругови од илинденската епоха. Умира во 1953 година во Софија.
Надворешни врски
„Револуционите борби во Азот (Велешко) и Поречието“ (на бугарски јазик)
Артур Арну
Артур Арну (Arthur Arnould), (, –, ) – француски писател и опозициски новинар. Активен учесник во Париската комуна и член на Првата интернационала.
Животопис
Татко му бил приватен професор. После кратка административна кариера, Артур Арну, станал опозициски новинар во Второто Царство.
По прогласувањето на републиката, на 4 септември 1870 година, назначен е за помошник градоначалник на 4 арондисман. На 26 март 1871 година избран е во Советот на комуната од 4 и 7 арондисман. Најпрво е член на Комисијата за надворешни односи, потоа на Комисијата за работа (6 април), потоа на Комисијата за замени (21 април) и на крајот на Комисијата за образование (4 мај). На 1 мај задолжен е за „Службениот весник“ на комуната. Како прудонист и анархист, Арну му припаѓа на малцинството во сенатот на Париската комуна и гласа против формирањето на Комитетот за јавен спас. После Крвавата недела, тој бега во Швајцарија и во Франција се враќа по амнестијата во 1880 година.
Ги напишал „Државата на Револуцијата“ (1877), „Историја на Париската комуна“, издадена во 1878 во Брисел, и неколку романи под псевдонимот „Артур Мате“
Во 1890 година се оженил со уметничката Делфин де Кол. Наведен е во францускиот речник на анархисти.
1057
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6565 и 6566 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5807 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4817 и 4818 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1810.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1057 година се протега во 3693 и 3694, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3753 и 3754 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1600. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 448 и 449 исламска година.
Шчурково
Шчурково (словенечки: Ščurkovo) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Земјена ѕвезда (печурка)
Земјена ѕвезда (печурка) лат.Astraeus е род на габи од фамилијата Diplocystaceae. Родот, кој има космополитска дистрибуција, содржи девет видови печурки. Тие се разликуваат по надворешниот слој на месо ( егзоперидиум ) кој во зрелоста се расцепува во форма на ѕвезда за да открие тркалезна спорна кесичка. Дополнително, тие имаат силно хигроскопски карактер - зраците ќе се отворат кога ќе бидат влажни, но кога се топли и суви ќе се затворат за да ја заштитат кесичката за спори. Видовите на Земјена ѕвезда растат на земја во ектомикоризални асоцијации со дрвја и грмушки.
Опис
Мицелиумот на незрелите примероци е фиброзен и потекнува од сите делови на површината. Перидиумот е грубо сферичен и е направен од два различни ткивни слоеви. Надворешниот слој, егзоперидиумот, е дебел, кожест и првично неразделен од внатрешниот слој (ендоперидиум). Во зрелоста, егзоперидиумот се отвора во неколку зашилени „зраци“. Внатрешниот слој на ткивото, ендоперидиумот, е тенок, како мембрана. Случајот со спори е затворен од ендоперидиумот нема стебленце (постојано) и се отвора на врвот со кинење или пора. Микроскопски, стерилните клетки, клетките со долги како навој наречени капилициум потекнуваат од внатрешната површина на перидиумот; тие се високо разгранети и испреплетени. Спорите се големи, сферични, ситно брадавици и кафеави. Видовите Astraeus се силно хигроскопни и ја апсорбираат влагата од околината, така што зраците се затвораат над кутијата за спори кога се суви, но се отвораат рамно кога се навлажнуваат.
Историја
Родот Земјена ѕвезда првпат бил опишан од американскиот миколог и ботаничар Ендрју Прајс Морган во 1885 година Надворешната сличност на видовите Astraeus со оние од родот Geaster (фамилија Geastraceae ) навела неколку автори да ги сместат во тој род.
Филогенетските анализи докажале дека родот Astraeus заедно со родовите Boletinellus, Phlebopus, Pisolithus, Calostoma, Gyroporus, Scleroderma и Veligaster, формираат посебна филогенетска лоза во Boletales; овие родови колективно го формираат подредот Sclerodermatineae. Сличноста помеѓу видовите Geastrum и Astraeus е пример за конвергентна еволуција. Земјената ѕвезда моментално е класифицирана во фамилијата Diplocystaceae.
Видови
Долго време се мислело дека родот Astraeus содржи најмногу два вида. Сепак, студиите во 2000-тите покажале дека видовите собрани од целиот свет и означени под специфичниот епитет хигрометрикус се всушност значително променливи во голем број макроскопски и микроскопски одлики. Молекуларното проучување на секвенците на ДНК на регионот ITS на рибозомската ДНК од голем број примероци на Astraeus од целиот свет помогна да се воспостават филогенетските односи во родот. Во моментов, се препознаваат осум видови:
Биоактивни соединенија
Во 2008 година, пет тритерпени од типот на ланостан биле изолирани и идентификувани од плодните тела на Земјена ѕвезда ; две од овие соединенија имале инхибиторен ефект врз растот на патогенот Mycobacterium tuberculosis.
Наводи
>
Џерами Грант
Хјустон Џерами Грант (роден на 12 март 1994 година) е американски кошаркар, крило или крилен центар на Детроит Пистонс.
Биогеографија
Биогеографијата — научна дисциплина која ги изучува закономерностите на географското распространување на растенијата, животните и микробите, а исто така и за карактерот на флората и фауната на определени територии. Според ова, биогеографијата се дели на фитогеографија, зоогеографија и географија на микробиоценозите.Организмите и биолошките заедници честопати се разликуваат во редовна форма заедно со географските градиенти на географската ширина, височината, изолацијата и областа на живеалиштата. Фитогеографијата е гранка на биогеографијата која ја проучува дистрибуцијата на растенијата. Зоогеографијата е гранка која ја проучува дистрибуцијата на животни. Микогеографијата е гранка која ја проучува дистрибуцијата на габи, како што се печурките.
Северна млечна шапка
Lactarius repraesentaneus, попознато како северна брадеста млечна шапка, северна млечна шапка или виолетова млечна шапка, е вид на габа од фамилијата Russulaceae. Има северна дистрибуција и се среќава во умерените региони на Северна Америка и Европа, поврзани со смрека. Посебните одлики на неговото овошно тело ја вклучуваат големата портокалово-жолта шапка до 18 сантиметри широка, кремасти до бледожолти жабри и жолто стебло со крупно дупче кое е до 12 сантиметри долго и 3 сантиметри дебело. Сечените овошни тела испуштаат бел латекс кој ќе го обои ткивото на печурките од јоргованот до виолетова. Неколку хемикалии се изолирани и идентификувани од овошните тела кои можат да го модифицираат растот на растенијата, а печурката има и антибиотска активност против Staphylococcus aureus. L.repraesentaneus е отровен, а консумирањето предизвикува стомачни болки.
Сари Ер
Сари Ер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Северна млечна шапка
Таксономија
Lactarius repraesentaneus првпат бил опишан од германскиот миколог Макс Бритзелмајр во 1885 година, врз основа на материјалот собран од Баварија. Сортата Lactarius scrobiculatus var. repraesentaneus, предложен од Килерман во 1933 година, се смета за синоним. Ролф Сингер во 1942 година го дефинирал подвидот Л.repraesentaneus ssp. speciosus да вклучува овошни тела со сплетени влакна („филц“) распоредени во концентрични прстени на шапката( зона), во споредба со номинираните подвидови, каде што кај младите примероци филцот бил рамномерно распореден на површината на капачето, само станува зонален на маргините на капа во зрелоста.
Според класификацијата предложена од Лексемуел Реј Хеслер и Александар Х. Смит во нивната монографија од 1979 година за северноамериканскиот вид Lactarius, Л.repraesentaneus припаѓа на stirps Speciosus од делот Aspideini, од подродот Piperites од родот Млечки (печурки). Други видови во чизмите Speciosus вклучуваат L.dispersus, L.subtorminosus и L.speciosus, од кои сите имаат влакнест раб на шапката. Сингеровата класификација на Agaricales од 1986 година не го дели потсекцијата Aspideini на stirpes, наместо тоа го групира Lactarius repraesentaneus со L.aspideus, L.uvidus, L.luridis, L.psammicola и L.speciosus.
Опис
Шапката на L.repraesentaneus е 6-8 сантиметри широка, конвексен до широко инкаст. Маргината (работ на капачето) е видно забрадена кај младите примероци. Површината на капачето е слабо зонирана до азонат, со тенок слој од сплетени влакна, кои често стануваат шкртани со возраста. Тој е сув до малку леплив, светло жолт до портокалово-жолт, понекогаш со 'рѓосани нијанси кога е постар. Прицврстувањето на жабрите на стеблото е малку повратно - малку по должината на стеблото. Жабрите се умерено широки, блиску до преполни, понекогаш чаталести во близина на стеблото. Вообичаено со крем до бледо окрасна боја, тие ќе ја обојат матната јоргована до виолетова кога ќе бидат модринки.
Стеблото е 5-12 сантиметри долго, 1-3 сантиметри дебело, речиси еднаква во ширина или зголемена надолу, шуплива во зрелоста, леплива до суво, скробикулирана (грубо со јами), бледо жолта до портокалово-жолта и дамки од досадна јоргована до виолетова. Месото е цврсто, кршливо, бело и ќе има дамки на матната јоргована до виолетова кога ќе се сече. Мирисот понекогаш е слабо мирисна или не е карактеристичен, но кога печурката е сува, интензивно мириса на сапун. Неговиот вкус е благ до малку остар или малку горчлив, а вкусот е спореден со слаткото знаме ( Acorus calamus ). Обилната количина на латекс произведена од печурката е бела до кремаста, непроменлива, обојувајќи ги сите ткива досадна до виолетова боја. Има благ до малку остар или малку горчлив вкус. Отпечатокот на спори е жолтеникав. Овошните тела се сметаат за отровни и консумирањето предизвикува стомачни болки, но природата на токсичните агенси не е идентификувана.
Нова форма, Lactarius repraesentaneus f.immutabilis, бил опишан од Ле Сапеј, во департманот Горна Савоа во југоисточна Франција во 2011 година. Се разликува во реакцијата на боење на повреденото месо.
Спорите се 8-12 на 6,5-9µm, широко од елипсоид до елипсоид, украсен со брадавици и гребени кои не формираат ретикулум, истакнати до 0,8микрометри висока, хијалин и амилоид. Кутикулата на шапката е иксокутис - со хифи вградени во лигав или желатинизиран слој.
Слични видови
Lactarius repraesentaneus по изглед е сличен на Lactarius scrobiculatus, кој има латекс кој пожолтува кога е изложен на воздух, различен мирис, пецкање месо и различна реакција на млекото на алкали: во L.scrobiculatus млекото добива црвеникаво-портокалова боја додека она на L.presentaneus не ја менува бојата. Lactarius uvidus исто така има виолетова реакција но има различна боја и не е влакнест на рабовите на капачето. L.flavidus има жолтеникава капа, но нема влакнеста маргина.
Сина капинка
Опис
Сината капинка е слична и често помешана со формите на Rubus fruticosus. Тоа е мала грмушка која расте до 2 м со двегодишни стебла кои умираат по плодноста во втората година. Стеблата се синкаво-сиви и понекогаш бодликави. Тие имаат стебленца и сечилата на листовите се во форма на палма, или се состојат од три овални ливчиња со назабени рабови и остри точки, или се само со три лобусни. Има лабава група од неколку бели цветови околу 2.5 см во пречник. Чашката има пет сепали, а королата е составена од пет раширени ливчиња со ситно забни рабови. Плодот е мешавина од неколку црни, месести трупови со синкасто восочen цут. Росата цвета од јуни до септември.
Распространетост и живеалиште
Сината капинка најчесто населува области со карпеста но обична почва и светла сенка. Често се среќава во маргините на шумите, карпестите широколисни шуми и грмушки покрај вода. Росата може да се хибридизира со малина (Rubus idaeus) и со Rubus saxatilis.
Хибриди
Различни хибриди и сорти се развиени од дивата форма на сината капинка, вклучително и хибрид на малини и капини.
Космос-1482
Космос-1482 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 69,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 411 км, а најмалото на 351.
Сарај (Лагадинско)
Сарај  или Сколари (Σχολάρι, Сколари) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 42 километри западно од Ставрос и 38 километри источно од Солун, во подножјето на Богданска Планина (Кердилија) помеѓу Лагадинско Езеро и Бешичко Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 95 метри.
Сколари опфаќа површина од 16 квадратни километри. .
Отоманско Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 250 жители Турци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1913 година во селото живееле 97 жители. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, муслиманското население било принудено да го напушти селото, додека на негово место биле населени грчки бегалци од Анадолија.
Во 1927 година селото било преименувано во Сколари.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 95 жители бегалци и со население од 380 луѓе, додека во 1940 година селото броело 449 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 617 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 607 жители, во 1971 година имало 518 жители, во 1981 година имало 419 жители, додека во 1991 година имало 478 жители а во 2001 имало 1860 жители. Денеска, населението на селото е 469 жители според пописот од 2011 година.
Жунињо Пернамбукано
Во својте играчи фудбалски денови Жунињо бил познат како специјалист за умртвување на топката и се сметал за еден од најголемите мајстори за изведување на слободните удари. Со вкупно 77 постигнати гола од слободни удари во кариерата, тој го држи рекордот на сите времиња во оваа категорија.
За бразилската репрезентација Жунињо постигнал шест гола во 40 натпревари, а од репрезентативниот фудбал се повлекол по Светското првенство 2006.
NGC 5315
NGC 5315 — планетарна маглина во соѕвездието Шестар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5315 се споменува и како PK 309-4.2, ESO 97-PN9, CS=11.3.
Откривање
Телото е откриено на 4 мај 1883 година од страна на Ралф Коупленд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од cm.
Кахетија
Географија
Кахетија е поделена на четири делови: Внатрешна Кахетија (შიგნით კახეთი, Shignit Kakheti) по десниот дел на реката Алазани, Надворешна Кахетија (გარე კახეთი, Gare Kakheti) по средината на реката Иори, Квизики (ქიზიყი, Qiziki) помеѓу реките Алазани и Иори, и Тамошен Крај (გაღმა მხარი, Gaghma Mkhari) мна левиот брег на Алазани. Постои и среден регион Херети кој од 15 век не се користи како термин.
NGC 5315
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5315 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m. NGC 5315 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,23'.
Кахетија
Историја
Во 1918–1921 Кахетија беше дел од тогашната Демократска Република Грузија, во 1922–1936 дел од Закавкаска СФСР и во 1936–1991 дел од Грузиска ССР. Од Грузиската независност во 1991, Кахетија е регион во Грузија и главен град е Телави.
NGC 5315
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 53 м 57,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -66° 30' 48"".
Други поделби
Проучување на NGC 5315 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 452; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9016. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
NGC 7741
NGC 7741 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7741 се споменува и како UGC 12754, MCG 4-55-50, CGCG 476-125, IRAS 23413+2547, KUG 2341+257, KCPG 589B.
Откривање
Објектот е откриен на 10 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7741 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7741 има привидни димензии од 4,5' х 2,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 43 м 54,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 4' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.