cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вртење околу неподвижна оска
Аголна брзина
"Главна статија:Аголна брзина."Аголна брзина е променлива при аголно поместување во единица време.Симболот за аголна брзина е и единиците се обично rad s−1.Аголна брзина е големината на аголната брзина.""Моментален аголна брзина е утврдена со""Користејки ја формулата за аголна позиција и најмување ,исто така имаме""каде  е транслационата брзина на честичките.
Аголно забрзување
"Главна статија:Аголно забрзување."промената на аголната брзина укажува на присуство на аголна забрзување на круто тело,обично се мери во rad s−2.Просечното аголно забрзување  во текот на еден временски интервал Δt е даден од""Моменталното забрзување α(t) е дадено со  Така, аголното забрзување е стапката на промена на аголната брзина, исто како што забрзувањето е на стапката на промена на брзина.
Транслаторното забрзување на точката на вртење на објектот е дадена од страна на""каде што r е полупречникот или растојание од оската на вртење.Ова е исто така тангенцијална компонента на забрзување:тоа е тангентно на правецот на движење на точка.Доколку оваа компонента е 0,предлогот се подеднакви кружни движења,и нема промена на брзината,само насоката.
Радијални забрзувања (нормално на правецот на движење) е даден со""Тој е насочен кон центарот на вртежното движење, и често се нарекува центрипеталнo забрзување.
Аголното забрзување е предизвиканo од вртежниот момент,што може да има позитивна или негативна вредност во согласност со Конвенцијата на позитивна и негативна аголна честота а.Односот на силата на вртежи и аголното забрзување (колку тешко е да се започне, да застане или на друг начин го промени вртењето) е даден со моментот на инерција:  T=I\alpha.
Равенки на кинематиката
Кога аголното забрзување е константна, петте количини аголни поместувања ,почетна аголна брзина ,завршна аголна брзина ,аголно забрзување ,и времето може да биде поврзано со четири равенки на кинематика:""""""""
Момент на инерција
"Главна статија:Момент на инерција."Моментот на инерција на објектот,симболизиран со I,е мерка за отпорноста на објектот за да се промени во своето вртење. Моментот на инерција се мери во килограми metre² (кг м²). Тоа зависи од масата на објектот: зголемување на масата на објектот се зголемува моментот на инерција.Таа, исто така зависи од распределбата на масата: распределбата на маса подалеку од центарот на вртење ја зголемува момент на инерција со повисок степен.За едниствени честички на масата растојанието r од оската на вртење, до моментот на инерција кој е даден со"I=mr^{2}."
Сила на вртење
Работата на силата на вртење е дејствување на објектот,работа е еднаква на големината на силата на вртење, агол преку кој се применува на силата на вртење:""Моќта на силата на вртење е еднаква на сработеното од страна на силата на вртење по единица време, па оттука:""
Аголна динамика
"Главна статија:Аголна динамика."Аголen импулс L е мерка за тежина за добивање на ротирачки објект за одмор. Тоа е дадено од страна на""Аголната динамика е поврзано со аголната брзина од""исто како што  p = mv во линеарната динамика.
Еднакво на линеарни динамика во вртежна движење е аголната динамика. Колку е поголема аголната динамика на вртење објект како што е врвот, толку е поголема неговата тенденција да продолжи да се врти.
На аголната динамика вртењето на телото е пропорционално со масата и да се колку брзо се врти. Во прилог на аголната динамика зависи од тоа како масовно се распределува во однос на оската на вртење: подалеку од масата се наоѓа од оската на вртење, толку е поголема аголната динамика. А рамен диск како што е рекорд плочата има помалку аголна динамика од шупливи цилиндри на иста маса и брзина на вртење.
Како линеарна динамика, аголната динамика е вектор количина, и зачувување на својот имплицира дека насоката на оската на вртење има тенденција да останае непроменет. За оваа причина врти, врвот останува исправен без оглед на непозвижноста паѓа веднаш.
Равенката на аголната динамика може да се користи и да се однесува на моментот на резултантната сила на тело околу оска (понекогаш се нарекува вртежен момент), стапката на вртење за таа оска.
Силата на вртење и аголната динамика се однесуваат согласно со""Исто како  F = dp/dt во линеарна динамика.Во отсуство на надворешена сила на вртење, на аголната динамика на телото останува константна. Зачувувањето на аголната динамика се покажа особено во уметничко лизгање: кога влече оружје поблиску до телото за време на спин, во моментот на инерција се намалува, така и аголната брзина е зголемена.
Кинетичка енергија
Кинетичката енергија  Krot поради вртењето на телото е дадено со""исто како  Ktrans =  1⁄2mv2 во линеарната динамика.
Вектор на експресија
"Погледнете исто така:Евклидов вектор."Горенаведениот развој е посебен случај на општи вртежни движења. Во општ случај, аголна поместување, аголна брзина, аголното забрзување и силата на вртење се смета дека се вектори.
Аголните поместување се сметаат за вектори, посочувајќи по должината на оската на големина еднаква на онаа на. Правило денес се користи за пронаоѓање на начинот на кој тие точки се по должината на оската; Ако прстите на десната рака се завиткани за да се истакне начинот на кој објектот  ротира, а потоа на палецот на десната рака точките во насока на векторот.
Векторот на аголната брзина, исто така, точки по должината на оската на вртење на ист начин како аголните преместувања го предизвикуваат. Ако дискот се врти налево како што се гледа од погоре, својата аголна брзина се вектор точки нагоре. Слично на тоа, аголното забрзување вектор точки по должината на оската на вртење во иста насока,аголната брзина ќе се укаже ако аголното забрзување се одржува долго време.
Точките на векторот на силата на вртење по должината на оската околу која силат ана вртење има тенденција да предизвика вртење. За да се одржи вртење околу постојана оска, вкупната сила на вртежите треба да биде должината на оската, така што со тоа се менува само големината, а не во насока на векторот на аголната брзина. Во случај на завист, само компонента на векторот силата на движења по должината на оската има ефект на вртење, други сили и силите на вртеа се компензираат со структура.
Постојана аголна брзина
"Главна статија: Еднакви кружни движења."Наједноставен случај на вртење околу неподвижна оска е на постојана аголна брзина. Тогаш вкупната сила на вртежи е нула. За пример Земјата ротира околу својата оска, има многу малку триење. За вентилатор, моторот се однесува на силата на вртежи да се компензира за триење. На аголот на вртење е линеарна функција на време, што modulo 360 ° периодично функција.
Еден пример за ова е проблем на две тела со кружни орбити.
Центрипетална сила
"Главна статија: Центрипеталната сила.""Погледнете исто така:Измислена сила"Стресот на еластичноста ја обезбедува центрипеталната сила која постојано ротира околку објектот заедно.Модел од остро тело  ги занемарува придружните вируси. Ако телото не е цврсто овој вирус ќе предизвика тоа да го промени обликот. Ова се изразува како предмет кој менува обликот поради "центрифугална сила".
Небесни тела што ротираат околу себе често имаат овални орбити. Специјалниот случај на кружни орбити е пример на вртење околу неподвижна оска: оваа оска е линијата преку тежиштето под прав агол во однос на рамнината на движење. Центрипеталната сила е обезбедена од страна на гравитацијата,исто така двете тела имаат проблем. Ова обично се важи за вртежи околу вселенско тело, па затоа не треба да биде цврста, освен ако аголна брзина е премногу висока во однос на нејзината густина. (Тие, сепак, ќе имаат тенденција да се сплеснат.) На пример, се врти вселенско тело на вода и мора да трае најмалку 3 часа и 18 минути за да ротира, без оглед на големината. Ако густината на течноста е поголема времето може да биде помало.Погледни го орбиталниот период.
Мал Андамански Остров
Малиот Андамански Остров (на Онге: Гауболаумбе) е четврт по големина остров во архипелагот на Андаманските Острови на Индија и е со површина од 707 км2, а се наоѓа на јужниот крај од архипелагот. Тој и припаѓа на Јужноандаманската административна област и е дел од индиската територија на Андаманските и Никобарските Острови. Островот лежи 88 км јужно од Порт Блер, главниот град на Андаманските и Никобарските Острови и има најблизок аеродром за редовни летови до Колкота и Ченај – главниот град на индиската покраина Тамил Наду.
Географија
Островот му припаѓа на архипелагот на Малата Андаманска група на острови и е одвоен со Данкановиот Премин од Рутланд архипелагот на Големата Андаманска група на острови. Оваа група на острови се наоѓа спротивно на Големата Андаманска група на острови. Островот има мала надморска височина и е прекриен со тропска прашума, а тука живеат и неколку ретки видови на морски желки. Островот има убави, бели, песокливи плажи и прекрасни водопади. Малиот Андамански светилник (Светилникот на Ричардсон) се наоѓа 14 километри јужно од пристаништето Хат Беј и се наоѓа на најјужната точка од Малиот Андамански Остров.
Администрација
Административно овој остров е дел од областа на Малата Андаманска група на острови.
Демографија
Островот е дом на домородното племе Онге, кои овој остров го нарекуваат Егу белонг, а е резерват на ова племе од 1957 година. Покрај нив овде живеат и населеници од Бенгал и други места. Според пописот од 2011 година, населението брои 18.823 жители, кои живеат во 18 села со вкупно 4093 куќи. Главното село Квате-ту-кваге се наоѓа во Хат Беј.
Сообраќај
Заливот Хат Беј се одликува со длабок морски пристан и до него се доаѓа низ усекот на коралниот гребен на источниот брег од островот и е влезница кон внатрешноста на островот. Има редовна, дневна бродска линија меѓу Хат Беј и Порт Блер, а патувањето трае 10 саати. Покрај тоа има хеликоптерска врска од Паван Ханс ЛТД (Pavan Hans Ltd.), а има и авионска врска меѓу Хат Беј и Порт Блер. Летот со хеликоптер или хидроплан трае околу 40 минути.
Постои и пат покрај источниот брег на островот кој има добра патоказна мрежа која го обележува секое село, со растојанието меѓу нив.
Туризам
Овој остров од туристичките атракции нуди сурфање, едрење, сафари со слонови, јавање на слонови и тренирање на мали слончиња. Батлер Беј, кој се наоѓа на 14 км од Хат Беј, е популарна плажа меѓу туристите и нуди сурфање, подводни екскурзии и прекрасен поглед на коралниот гребен. Туристичките бунгалови се на самата плажа опкружени со кокосови плантажи. Позната е и плажата Нетаџу Нагар, која е оддалечена 11 км од Хат Беј.
Владината организација ANIFPDCL (од анг. Andaman and Nicobar Islands Forest Plantation Development Corporation Limited) нуди туристички пакети од Порт Блер до Малиот Андамански Остров. На островот има повеќе од 30 слонови со кои се организираат возбудливи сафари низ џунглата до водопадите. Слоновите се искусни и тренирани за оваа цел. Исто така во шумата има кампови со слонови кои изведуваат претстави, како и школи за тренирање на слончиња. ANIFPDCL агенцијата нуди сместување во бунгалови. Едрењето е достапно низ премините блиску до летувалиштето Батлер Беј. Северната страна на овој ресорт е позната како популарно место за сурфање. Во близина се наоѓаат и корални гребени, но за нивна посета е потребна специјална нуркачка опрема.
IC 634
IC 634 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 634 се споменува и како MCG -2-9-15.
Откривање
Објектот е откриен на 7 февруари 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 634 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 634 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 13 м 0,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 42' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на IC 634 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11985.
Бремен (појаснување)
Бремен е град во северозападниот дел на Германија.
Бремен може, исто така, да се однесува на следново:
Томи Прим
Томи Прим (Tommy Prim; р. ) ― поранешен шведски професионален друмски велосипедист, кој возел за италијанската екипа Бјанки во периодот 1980-1986.
Список на државни водачи во 613 година
Ова е список на државни водачи во 13 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Томи Прим
Во 1983 година станал прв скандинавски возач, кој освоил класична трка, кога ја однел победата на Париз-Брисел. Други успеси во кариерата му се победите на Тирено-Адријатико и Тур де Романди, како и двете втори места на Џиро д’Италија во 1981 и 1982 година.
Свети Кирик (остров)
Остров Свети Кирик — бугарски остров кој се наоѓа во Црното Море, 150 метри од полуостровот Столетц во Созопол. Островот има површина од околу 0,08 квадратни километри и висина од 15 метри. За разлика од повеќето други бугарски острови на Црното Море, неговата инфраструктура е целосно запоставена.
Островот бил именуван според средновековниот манастир Св. Кирик и Јулита кој се наоѓал на островот, но денеска од манастирот се оставени само рушевините. Манастирот бил подреден на големиот манастир на блискиот остров Свети Иван.
Во 1925-1926 година, на островот било изградено училиште за рибари и морнари, каде што на само сираци им било дозволено да студираат. Училиштето постоело 10 години. Во 1936 година неговата база била реорганизирана за да се смести во Бугарската поморска академија. До неодамна, островот претставувал ограничено подрачје, каде што бродовите на бугарските морнари престојувале.
Островот бил демилитаризиран во 2000-тите со цел да стане центар на меѓународниот поморски туризам. Островот е национален споменик на културата.
NGC 6943
NGC 6943 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6943 се споменува и како ESO 74-6.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6943 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6943 има привидни димензии од 4' х 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 44 м 33,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 44' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 6943 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65295. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 457; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9308. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Ѓаволот носи Прада (роман)
'"И ѓаволот носи Прада"' е најпродаваниот женски роман на Лорен Вајсбергер во кој се работи за една млада девојка која се вработува како лична асистентка на една уредничка на познато модно списание, работа која станува пеколна за неа трудејќи се да остане во чекор со исцрпувачкиот распоред и понижувачките барања од страна на нејзината шефица. Романот шест месеци остана на списокот на бестселери на "Њујорк Тајмс" и се сними истоимен филм во 2006 година во кој играат Мерил Стрип, Ен Хатавеј и Емили Блант.
На 31 мај 2012 година "Entertainment Weekly" најавија дека Лорен Вајсбергер работи на продолжението на книгата насловено како: "Одмаздата носи Прада: Ѓаволот се враќа". Објавувањето на книгата се очекува во април 2013 година.
Кратка содржина
Неодамна дипломираната студентка по Англиски јазик на "Универзитетот Браун", Андреа Сакс, се сели во Њујорк со надеж дека ќе се вработи во некоја издавачка куќа. Таа патува со нејзината најдобра пријателка Лили, дипломец на "Универзитетот Колумбија", ја дава својата кратка биографија на повеќе работни места низ целиот град надевајќи се дека ќе најде работа во издаваштвото и ќе се оствари нејзинот сон да работи за списанието "Њујоркер". Неочекувано добива интервју за работа во "Elias-Clark Group" и се вработува како помлад асистент на Миранда Присли, главен и одговорен уредник на модното списание "Писта". Иако Андреа знае многу малку за светот на модата повеќепати и кажуваат дека "милион други девојки би умреле за нејзината работа". И дека ако издржи цела една година да работи за Миранда тогаш загарантирано ќе може да си бира ново работно место во рамките на издавачката куќа.
На една забава за славни личности, Андреа се запознава со харизматичниот  Кристијан Колинсворт,  дипломец на "Универзитетот Јеил" кој го опишуваат како надежен писател на нивната генерација. Тие започнуваат романса а со тоа почнува да се усложнува врската на Андреа со нејзиното момче Алекс.
Односите на Андреа стануваат комплицирани поради нејзината нова работа. Лили сè повеќе се свртува кон алкохолот и се состанува со несигурни мажи со цел да се ослободи од стресните постдипломските студии. Борејќи се со неговата исцрпувачка работа како учител во централниот дел на градот, Алекс е исфрустриран од долгите работни часови и постојаниот стрес на Андреа. Тука трпи и односот на Андреа со нејзиното семејство. Но работите конечно ќе го заземат својот ред кога Емили, колешката на Андреа, ќе добие мононуклеоза и наместо неа Андреа ќе мора да оди во Париз со Миранда. Андреа се согласува иако тоа значи дека ќе мора да го откаже дологоочекуваното патување со Алекс.
Во Париз Андреа неочекувано се сретнува со Кристијан. Подоцна, истата ноќ Миранда конечно попушта и ја прашува Андреа што научила од новата професија и каде би сакала да работи во иднина. И ветува дека по истекот на една година, ќе направи неколку телефонски повици со нејзини познаници што работат во списанието "Њујоркер" за да и помогне, а во меѓувреме и предлага да почне да пишува колумни во "Писта". Назад во хотелот Андреа добива итен повик од Алекс и од нејзиното семејство, и дознава дека Лили се наоѓа во кома бидејќи имала сообраќајна несреќа возејќи под дејство на алкохол. И покрај тоа што Андреа е под притисок од семејството и од Алекс да се врати дома, таа и вели на Миранда дека ќе остане посветена на "Писта".
Миранда е многу задоволна од тоа како Андреа ја врши својата работа и и вели дека ја чека светла иднина во оваа професија. Сепак, на модната ревија на Кристијан Диор во Париз, и задава уште една невозможна задача. Андреа конечно ќе сфати дека семејството и пријателите се поважни од работата и се ужаснува кога сфаќа дека сè повеќе станува како Миранда. Одбива да го исполни најновото бизарно барање на Миранда, поради што Миранда јавно ја прекорува, на тоа Андреа и возвраќа со: "Еби се Миранда, еби се". Поради тоа на лице место е отпуштена од работа и се враќа дома за да се смири со пријателите и семејството. Иако не може да ја поправи врската со Алекс тие остануваат пријатели.Лили закрепнува а судот и одредува казна да изврши добротворна работа во заедницата.
Во последното поглавје Андреа дознава дека нејзината расправија со Миранда завршила на шестата страница од списанието и дека тоа е лошо за нејзиниот углед. Исплашена дека се наоѓа на црниот список на непожелни луѓе во бизнисот со издаваштвото се враќа назад кај нејзините родители и работи на кратки новели, финансирајќи се преку продавање на скапата облека која ја доби на патувањето во Париз. Компанијата "Seventeen" откупува една од нејзините новели и на крајот од романот Андреа се враќа во зградата на "Elias-Clark Group" да договори ново работно место во едно од другите списанија на компанијата. Таму здогледува една девојка која сфаќа дека всушност е новата помлада асистентка на Миранда, која изгледа толку збунето и растрчано како што таа беше некогаш.
Идеја
Во рекламните материјали Вајсбергер изјавува дека барањата на Присли се делумно измислени а делумно вистински искуства која таа и нејзините пријателки ги имале при нивните први работни места. Некои критичари велат дека Ана Винтур, главната уредничка на "Вог" била инспирација за ликот на Присли.
Комерцијален и критички прием
Кејт Бетс, поранешна уредничка на "Harper's Bazaar" која исто така некогаш работела за Винтур, не штедеше на критика во Times Book Review, нагласувајќи ја неблагодарноста на авторката за уникатната можност да работи во "Вог" : "Ако Андреа никогаш не сфати дека треба да се грижи за Присли, тогаш зошто ние би се грижеле за Андреа или пак да го оценуваме текстот како да е нешто повеќе од обичен заплет на настаните?" Во дневниот весник Ана Мејслин додаде: "една подмолна и предизвикувачка книга која ни дава некаков показател дека авторката можела да напише едно бесплатно озборувачко четиво."
Критичарите кои ја сакаат книгата признаваат дека како и секој прв роман, има некои пропусти, но ја опишаа како едно забавно и несеризно четиво. Ниту едно од изданијата на "Conde Nast" не ја разгледа или пак спомна "И ѓаволот носи Прада".
Странски изданија
Освен во САД, книгата е издадена во Албанија, Австралија, Белгија, Бразил, Бугарија, Канада, Кина, Хрватска,Чешка, Данска, Финска, Франција, Германија, Грција, Унгарија, Индија, Индонезија, Израел, Италија, Јапонија, Кореја, Латвија, Литванија, Малезија, мексико, Холандија, Норвешка, Полска, Португалија, Романија, Русија, Србија, Сингапур, Јужна Африка, Шпанија, Шведка, Тајван, Тајланд, Турција, Обединетото Кралство и Виетнам.
Филмска адаптација
Компанијата 20th Century Fox ја пушти филмската верзија на 30 јуни 2006 година. Продуцент на филмот беше Венди Фајнмен кој исто така го продуцираше и филмот "Форест Гамп", во адаптација на Ејлин Брош Мекена и режија на Дејвид Франкел. Ен Хатавеј ја игра улогата на Андреа, Мерил Стрип во улога на Миранда доби многу пофални критики како и Златен Глобус и номинација за Оскар за најдобра глумица, а Емили Блант ја гледаме во улогата на Емили.
Дејството се снимаше есента во 2005 година во Њујорк и Париз. И самата Вајсбергер се појави во кратката улога на дадилката на близначките на Миранда.
Филмот беше многу успешен и заработи над 300 милиони американски долари низ целиот свет што го направи и најпрофитабилен филм дотогаш, за двете главни глумици. Во септември Вајсбергер и Френкел заеднички ја примија наградата Quill Variety Blockbuster Book to Film Award првата од ваков тип награда.
Телевизиска серија
На 12 октомври 2006 година телевизиската мрежа Фокс најавија дека стекнале право да снимаат комична серија заснована на книгата која ќе почне со емитување во 2007 година. Но проектот не беше вклучен во нивната телевизиска шема за сезоната 2006-2007 година и сè уште не се знае дали оваа адаптација ќе се оствари. Френкел измени само една сцена а тоа е сцената кога Андреа се појавува на модната ревија на Келвин Клајн, покажувајќи дека нејзината работа е многу повеќе од личен потрчко на Миранда.
Светиклиментово училиште
Светиклиментово училиште – бивша училишна зграда во Охрид. Зградата била прогласена за споменик на културата.
Местоположба
Музејската зграда зазема експонирана позиција во старото јадро на градот, во црковниот комплекс „Св. Богородица Перивлепта”, на доминантно плато на охридскиот рид Дебој. Во непосредна близина е на бројни, значајни културно-историски споменици, црквата „Св. Богородица Перивлепта“, „Св. Димитриј“, „Св. Константин и Елена“, „Св. Врачи“, „Св. Богородица Челница“, во духовен простор со древна градителска традиција. .
Архитектура
Објектот, „Музеј Словенска писменост” е изведен во неокласичен стил, со барокни елементи во ренесансен манир. Истиот е со катност од приземје и еден кат и делумно сутерен. Објектот е изграден во масивна конструкција со ѕидови во сутерен изведени од делкан камен со изразени фуги, приземје и кат во полна тула и дрвена меѓукатна конструкција. Покривната конструкција е дрвена, кровот четириводен, покриен со стара ќерамида над хидроизолација и оплата од даски. Изворните скали се заменети со кружни дабови, поставени на челични носачи. Фасадата е обликувана во строги симетрични форми со богата декоративна архитектонска пластика, во неокласичен стил со академски спроведени правила - модуларна ритмика на ѕидните маси, нагласени пиластри кои завршуваат со капители, со штуко - декоративни елементи, профилирани венци на прозорските отвори со триаголни тимпанони, нагласен завршеток со фриз и плитка профилација во малтер. На западната страна е изведен плиток балкон со ограда и вути од ковано железо.
Историја
На истиот простор во првата половина од XVIII век (1730 - 1735 г.) на иницијатива на архиепископот Јоасаф (1719 – 1746 г.), во изворите Москополец, била изградена архиепископска палата, која на 19 јули 1862 година, изгорела во пожар. Не постојат документи од кои може да се види нејзиниот опис, но со голема веројатност може да се претпостави дека ја отсликувала москополската профана архитектура, а во изворите се велича нејзината убавина како „великолепна зграда”. Ова укажува на градбената традиција на овој духовен простор. Во XIX век со стопанскиот просперитет, особено со процутот на кожуварскиот занает и развојот на трговските врски со средоземните и средноевропските центри, се појавила потреба од формирање на училиштен центар и истиот бил изграден во дворот на црквата „Св. Богородица Перивлепта”.
Првото училиште било изградено во 1840 година, а потоа, во 1845-50 година се подига друго школо, „прогимназија”, за во 1897 година доминантно, во еден хомоген архитектонски простор и со сосема различна архитектура, да биде изградено училиштето кое постои и денес. Зградата која денес ја именуваме како „Музеј Словенска писменост”, изградена во 1897 година како училишна зграда - „Св. Климент”, се подигнала на иницијатива и по инструкции на митрополитот Григориј и со доброволни финансиски прилози, донации на сите охриѓани. Во 1936/1937 година во ова училиште била организирана интензивна политичка активност на македонските комунисти под раководство на Покраинскиот комитет на КПЈ. Во просториите на училиштето била оформена т.н. „студентска колонија” за летен одмор на студентите, низ која продефилирале многу познати имиња, кои подоцна, во време на НОВ, биле активни учесници во борбата за ослободување на Македонија. По 1945 година зградата повторно ја добила функцијата – основно училиште „Св. Климент Охридски” - Охрид.
Идејата за поставување на постојаната изложба „Словенска писменост”се промовирала во 1966 година по повод 1050-годишнината од смртта на св. Климент Охридски. Во 1985 година во зградата на осумгодишното училиште „Св.Климент Охридски” се отвора постојаната изложба по повод прославувањето на 1100 годишнината од смртта на св. Методиј Солунски и се преименува во Музеј „Словенска писменост”. Во периодот од 1978 до 1984 година вршена е реставрација на објектот, при што е извршена замена на кровниот покривач, делумно заштита и замена на дрвените конструктивни елементи и меѓукатни конструкции, промена на столаријата, конзервација на фасадите, изведба на плафони, ревизија на инсталациите (електрична и водоводна). За цел ревитализацијата на објектот, извршени се помали градежни интервенции во ентериерот (рушење на ѕидови поради комуникациите во изложбениот простор, изведба на нови скали, спуштен плафон и изведба на изложбен поткровен простор). Во текот на 1987 година на подот од североисточната просторија и на некои други места се појавуваат оштетувања од влага (подигнување на паркетот поставен на старите меѓукатни конструкции), поради што објектот е затворен за посетители. Во текот на 1997 година на објектот се преземени превентивни интервенции: исчистен е шутот и изведено е тампонирање на дел од приземјето, поставен е мршав бетон, хидроизолација и завршна бетонска кошулица како подлога за паркет, но паркетот не е поставен поради појава на нови оштетувања на дел од објектот над сутеренот (оштетувања од влага).
Министерството за заштита на животната средина - Одделение за спроведување на Проектот за заштита на Охридското Езеро, побарано е реновирање и отстапување на дел од приземјето на објектот „Музеј на Словенската писменост” на користење. По одобрување на барањето од страна на Министерството за култура и Владата на РМ, НУ Завод и музеј - Охрид ги отстапи на користење двете приземни простории на источната страна на објектот. Изработен е проект за пренамена на просториите, при што е обезбеден влез со отворање на прозор - врата на североисточната просторија.
Оформен е ветробран, врска со влезниот хол кој ги поврзува трите канцеларии и обезбедува врска со тоалетот сместен во сутеренот. Просторот функционално е поделен со лесни прегради од кнауф, при што се водело сметка за почитување на ритамот на постојните прозорски отвори. Со цел ревитализација на просторот извршени се следниве градежни интервенции: промена на дотраените дрвени конструктивни елементи над сутеренот и приземјето и интерпелација на челични носачи, промена на дотраената столарија на ревитализираниот простор, преградување на просториите со кнауф елементи, изведба на спуштени тавани, оформување на влезно плато, поставување на подови од ламинат, крпење на оштетени делови од фасадата и премачкување и освежување на целата фасада со соодветен тон спрема оригиналната нијанса.
Состојба
Објектот надворешно е во целост изворно сочуван, но е во лоша состојба и нарушена е неговата стабилност, поради тоа што и по извршената реставрација во периодот од 1978 до 1984 година, преземените превентивни интервенции во текот на 1997 година и ревитализацијата на неговиот источен приземен дел во 2004 година, појавата на влага и оштетувањата од истата не се во целост елиминирани, односно не е откриен изворот - причинителот. Оригиналниот надворешен изглед на објектот е во целост сочуван, при што промените во ентериерот извршени во функција на ревитализацијата на објектот не го нарушуваат фасадниот изглед. Богатата декоративна архитектонска пластика на фасадата (нагласени пиластри со капители, штуко - декоративни елементи, профилирани венци и триаголни тимпанони на прозорските отвори, нагласен завршеток со фриз и плитка профилација во малтер) се зачувани, односно реставрирани. Поголеми измени има претрпено ентериерот на објектот поради неговата нова функција, но истите не се одразиле на надворешниот изглед на објектот.
Објектот е со висок степен на загрозеност поради појава на влага. Причините за загрозеност се од појава на влага во објектот (на приземјето и на катот) од неистражени причинители (извори).
Мал Диомид
Мал Диомид (Little Diomede Island: Инупијатски: Iŋaliq, порано познат како Крузенштернов Остров — остров во Алјаска, САД. Овој остров е помал од двата Диомидови Острови сместен во централниот дел на Беринговиот Проток помеѓу брегот на Алјаска и Сибир.
Соседскиот остров на Мал Диомид, Голем Диомид, е нешто помалку од 3,9 километри на запад, и е дел од Русија како и меѓународната датумска граница. За разлика од соседскиот руски Голем Диомид, Мал Диомид задржал месно население. Според пописот од 2010, Мал Диомид имал популација од 110 жители, 68 помалку од својот рекорд, 178 во 1990. Островот во целост припаѓа на градот Диомид (Инупијатски: Iŋaliq што значи „другиот“ или „она таму“). Островот не е дел од никаква организирана област, па затоа некои од услугите се пружаат непосредно од централната власт. За пописни цели, островот е вклучен во пописната област Ноум.
За време на Студената војна, делот од границата помеѓу САД и Советскиот Сојуз која ги дели Голем и Мал Диомид била позната како „Ледена Завеса“. Сепак во 1987, Лин Кокс испливала од Мал до Голем Диомид (растојание од 3,5 километри) и ѝ било честитано од двајцата водачи на САД и СССР, Роналд Реган и Михаил Горбачов.
Побожје
Побожје (познато и како Побужје) — село во Општина Чучер-Сандево, во областа Црногорија, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на Скопската Котлина, на територијата на Општина Чучер-Сандево, а на јужната падина на Скопска Црна Гора. Селото е ридско, чии куќи се издигаат на надморска височина од 600 метри. Од градот Скопје, селото е оддалечено 15 километри.
Селото поседува поволна местоположба. Северниот дел на атарот изобилува со шуми и пасишта, а во јужниот дел се наоѓа обработливо земјиште. Околни села се Кучевиште на југозапад и Љубанци на исток. Мештаните со вода за пиење се снабдувале од изворот Пералишта, кој извира во средина на селото.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Млака, Бел Камен, Провалија, Дубје, Две Реки, Букова Глава, Шипашна, Голем Осој, Паламида, Извор, Пештерска Река, Угљаришка Река, Бадеми, Рид или Дуб, Турчевска Река, Иконица, Кремење, Оприн Дол, Старо Ѓубре, Рамно, Говедарник, Пуклотина, Моравски Камен, Мали Пут, Брегови, Рајчин Брест, Опловце, Ловџиница, Бара, Чаина Рупа и други.
Селото има збиен тип и е поделено на три маала: Горно, Средно и Долно маало. Во секое маало, поединечните родови образуваат посебни групи, кои ги има повеќе. Дел од нив се: Поповиќева, Трајановска, Чанковска, Ѓаковска, Кметовска, Дандаровска и други.
Побожје се наоѓа на патот кој води од селата Чучер и Кучевиште кон Бродец, Танушевци и границата со Косово.
На патот до селото Љубанци, во поново време се има создадено викенд-населбата Побожје.
Историја
Првото споменување на селото под името Побужда е во век (1258-1277). Како и други села во Скопско, и Побожје било дарувано на некогашниот скопски манастир „Св. Ѓорѓи“. Второто споменување под името Пребужда е од почетокот на век (1302-1308) во даровница на кралот Милутин, кој го доделил на средновековниот Горњански манастир „Св. Никита“.
Според усните кажувања, кога дошле Турците, тие 80 години не стапнале во делот на Скопска Црна Гора, со што областа имала некоја локална слобода, и затоа останале зачувани старите манастири и цркви. Подоцна, некои иселеници од Скопска Црна Гора заминале во вистинската Света Гора.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Скопскиот Вилает, под името Пабужда и имало 59 христијански семејства и 3 вдовици христијани.
Според бугарските извори, во селото се доселиле српски доселеници.
До крајот на турската власт во 1912 година, селото трпело напади од страна на муслиманските жители и не добивало заштита од страна на државата.
Во век, Побожје било село во Скопската каза на Отоманското Царство.
Селото учествувало во НОБ со многубројни борци.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Сточарството било главна стопанска гранка на жителите на Побожје до крајот на турската власт, но и до крајот на Втората светска војна. Се користеле пасиштата на Скопска Црна Гора, каде мештаните имале бачила, каде лете и престојувале. Сепак, таму имале доста проблеми со муслиманските Албанци.
Обработливите површини јужно од селото до крајот на турската власт припаѓала на беговите од скопските села Радишани и Бутел.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Побожје живееле 520 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Побожје имало 503 жители, од кои 440 патријаршисти и 63 под врховенството на Бугарската егзархија.
Побожје е село со средна големина, но со намалување на бројот на населението. Така, во 1961 година имало 782 жители, од кои 687 биле Македонци, а 91 Србин. Во 1994 година бројот се намалил на 560 жители, од кои 443 Македонци, а 100 жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Побожје живееле 591 жител, од кои 423 Македонци, 166 Срби и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 710 жители, од кои 551 Македонец, 1 Албанец, 112 Срби, 4 останати и 42 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Побожје:
* Извор: Државен завод за статистика на Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Побожје е македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички. За доселениците важат две групи, едни кои се доселиле од денешната косовска област на север, а другите од Тиквеш на југ.
Родови во селото Побожје се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чучер-Сандево и која не била променета при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било дел од тогашната Општина Чучер-Сандево.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Кале.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Кучевиште, во која покрај селото Побожје, се наоѓале и селата Кучевиште и Танушевци. Во периодот 1950-1952, селото исто така било дел од некогашната општина Кучевиште, во која влегувале селата Кучевиште и Побожје.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 502 гласачи.
Личности
Личности родени во Побожје:
Иселеништво
Од Побожје имало постари и понови иселувања. Најмногу иселеници има во Радишани (околу 30 к.) и Бутел (околу 10 к.). Исто така, има иселеници и во скопските рамничарски села Мралино (7 к.), Драчево (5 к.), Јурумлери (4 к.) и Белимбегово
Иселеници има и во соседна Србија, во банатското село Глогоњ, каде заминале Стефковиќи (3 к.), Ѓаковиќи (1 к.), Марковиќи (1 к.) и Станковиќи (1 к.).
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 800 м краул во женска конкуренција
Пливачката трка на 800 метри краул за жени на Летните олмписки игри 2012 се одржа на 3 август во базенот од Олимпискиот центар за водени спортови во Лондон. Преелиминациите беа одржани на 2 август.
Златниот медал го освоила петнаесетгодишната Кејти Ледецки од САД, која поставила второ најбрзо време во историјата на оваа дисциплина од 8:14.63. Второто место го освоила шпанката Миреја Белмонте Гарсија, a третото место и припаднало на актуелната светска и олимписка рекордерка, британката Ребека Адлингтон.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд беа:
IC 635
IC 635 — галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 635 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 29 м 33,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 51' 21"".
Други поделби
Проучување на IC 635 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Pilgrim (албум на Ерик Клептон)
Pilgrim е рок албум на Ерик Клептон издаден во 1998. Албумот бил снимен во „Olympic Studio“ во Лондон при крајот на 1997. Дизајнерот на карактерот Neon Genesis Evangelion Јошијуки Садамото ја изработил обвивката на албумот.
Највисоки позиции на музичките листи
Албум – Билборд (Северна Америка)
Синглови – Билборд (Северна Америка)
Завратец (Идрија)
Завратец (словенечки: Zavratec) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Список на државни водачи во 1386 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ипакарајско езеро
Ипакарајското Езеро (шпански: Lago Ypacarai) е едно од двете најголеми Парагвајски езера. Се наоѓа на 28 км (17.3 mi) од главниот град Асунсион, и е опколено од три града: Сан Бернандино, Ипакарај и Арегва.
На патот (роман)
„На патот“ (англиски: On the Road) — роман на американскиот писател Џек Керуак од 1957 година.
Содржина
Романот се состои од четири дела, а напишан е во прво лице еднина.
Прв дел (14 глави)
Сел (скратено од Славаторе), млад писател од Патерсон, Њу Џерси, раскажува за своето патување низ САД, инспирирано од дружењето со Дин Мориарти — необичен човек од Денвер, кој по излегувањето од поправен дом дошол во Њујорк со својата жена Мерилу, а откако се скарал со неа, се преселил кај него. Дин му оставил голем впечаток на Сел, кој целиот живот се дружел со интелектуалци, така што Дин му всадил нова животна енергија и му отворил нови хоризонти. Пролетта, 1947 година, Дин се вратил во Денвер, а летото, Сел заминал на пат за Сан Франциско. Најпрвин, тој патувал со автобус до Чикаго, а оттаму со автостоп стигнал во Денвер каде се сретнал со старите другари, меѓу кои и со Дин Мориарти, кој живеел истовремено со две жени: Мерилу и Камил. По една забава во туристичкото место Централ Сити на Карпестите Планини, Сел заминал со автобус во Сан Франциско кај својот пријател Реми Бонкер. Таму, тој работел како чувар во една касарна, но набргу го напуштил градот и заминал во Лос Анџелес. Патем, тој ја запознал убавата Мексиканка Тери со која живеел неколку недели, а во меѓувреме работел на полињата берејќи памук. Сепак, еден ден ја оставил и со автобус заминал во Питсбург, а оттаму стопирал до Њујорк каде пристигнал прегладнет и изнемоштен. Кога се вратил дома, разбрал дека Дин штотуку заминал во Сан Франциско.
Втор дел (11 глави)
Една година подоцна, околу Божиќ, Сел и тетка му отпатувале во Вирџинија во посета на неговиот брат. Неочекувано, таму пристигнал Дин, кој ја оставил Камил во Сан Франциско и заминал на пат со својот автомобил заедно со пријателот Ед Данкел, патем ја зел Мерилу и така пристигнале во Вирџинија. Ним им се придружил и Сел и сите заедно заминале во Њујорк каде ги поминале новогодишните празници во луди забави, а еден ден, повторно заминале на пат кон Калифорнија. Најпрвин, тие отишле во Њу Орлеанс, во посета на Олд Бул Ли, каде се наоѓала Галатеа, сопругата на Ед. Откако поминале неколку дена во друштво на Бул Ли, Дин, Мерилу и Сел продолжиле понатаму. Минувајќи низ Тексас и низ Аризона, тие зеле со себе двајца стопери и најпосле пристигнале во Сан Франциско. Таму, Дин веднаш заминал кај Камил, додека Сел живеел во евтин хотел со Мерилу. По неколку дена, таа заминала, а Сел гладувал, мечтаејќи да се врати дома. Најпосле, се појавил Дин и Сел се преселил во куќата на Камил. Меѓутоа, штом ги добил парите од стипендијата, веднаш заминал со автобус за Њујорк.
Трет дел (11 глави)
Пролетта 1949 година, Сел се преселил во Дневер, со намера да живее таму, но откако добил пари од една богата познаничка, заминал во Сан Франциско. Таму, веднаш го посетил Дин, кој во меѓувреме го повредил палецот и добил дете со Камил, додека Мерилу работела како проститутка, а потоа се омажила. Кога се појавил Сел, Камил го избркала Дин од куќата и двајцата заминале кај Галатеа Данкел и се забавувале низ баровите. По неколку дена, Сел и Дин го напуштиле градот и со автомобил се упатиле кон источниот дел на САД. Притоа, најпрвин, застанале во Денвер каде денгубеле неколку дена, но откако Дин удирл неколку автомобили, тие биле принудени веднаш да избегаат поради заканата од апсење. Со туѓ автомобил се упатиле кон Чикаго при што Дин возел неверојатно брзи и западнал во неколку опасни ситуации. Ноќта во Чикаго ја поминале по баровите, слушајќи џез, а утредента му го вратиле уништениот автомобил на сопственикот и веднаш со автобус заминале во Детроит, а оттаму со автомобил пристигнале во Њујорк. Таму, Дин ја запознал девојката Инес со која набргу добил дете, а во меѓувреме, во Сан Франциско, Камил го родила второто дете од врската со него.
Петти дел
Дин возел сè до Луизијана, каде му се расипал автомобилот, а оттаму се вратил во Њујорк со авион. Таму, тој се оженил со Инес, но веднаш ја напуштил и заминал во Сан Франциско за да живее со Камил. Сел останал во Мексико до есента, а потоа се вратил во Њујорк, каде една ноќ, сосема случајно, ја запознал девојката Лора. Тие планирале да се преселат во Сан Франциско, а еден ден ненадејно ги посетил Дин, кој дошол во Њујорк само за да го види Сел. По неколку дена, Дин пак се вратил кај Камил, а Сел го видел за последен пат на улицата, на пат кон железничката станица. Долго време потоа, Сел мислел на своето неверојатно дружење со Дин.