cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историски архив (Куманово)
Работата на одделението
Одделението работи со 200 иматели. Тоа располага со 543 фонда и 8 збирки. Најстарите документи потекнуваат од 1870 година, а најголемиот дел од материјалот е создаден во периодот по Втората светска војна. Документите кои се чуваат во архивот во Куманово се со економска, социјална, културна и политичка содржина.
Одделението не располага со читална, а за таа намена се користaт работните простории.
Поважни фондови
Поважни фондови на одделенито во Куманово се:
Месје 80
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6093 се споменува и како M 80, GCL 39, ESO 516-SC11.
Откривање
Телото е откриено на 4 јануари 1781 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6093 е од видот II. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,3 m. NGC 6093 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 17 м 2,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -22° 58' 28"".
Други поделби
Проучување на NGC 6093 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 336; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6793. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1105.
NGC 3735
NGC 3735 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3735 се споменува и како UGC 6567, MCG 12-11-36, CGCG 334-42, IRAS 11330+7048.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 131°.
Други поделби
Проучување на NGC 3735 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35869. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4395. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1411.
Пипл (списание)
Пипл (со целосно име People Weekly) е неделено Американско списание за познатите и интересни теми, кое го издаден Time Inc. Почнувајќи од 2006 г., има тираж од 3,75 милиони, а приходите се очекуваат да пораснат со $ 1,5 милјарди. Пипл беше прогласено за ,,Списание на годината” од Advertising Age во октомври 2005 година, за совршеност во редакцијата, тиражот и рекламирањето. Пипл се рангираше на 6-то место од ,,А-листата“ на годишнината од Advertising Age и на 3-то место од Adweek на листата ,,Бренд Суперсоникс” во октомври 2006 г. Содржината на списанието е поделена содржина за славни личности и статии за човечки интереси. Уредниците на Пипл тврдат дека ќе се воздржат од озборувања за славните, што е доволно за да му го водат публицитетот на славните личности со цел да имаат ексклузивни стории во списанието, кои претставуваат доказ за она што вработените го нарекуваат "публицистичко-пријателска стратегија". Мрежното место на Пипл, People.com, се фокусира исклучиво на вести за славните личности. Во февруари 2007 г., мрежното место привлече 39.6 милиони прегледи ,,во рок од еден ден” за Златен глобус. Меѓутоа страната на ,,матичниот брод на покриеност на Оскарите” го сруши рекордот со 51.7 милиони прегледи  само еден ден по Оскарите, поразувајќи го претходниот рекорд поставен само еден месец пред Златен глобус. Пипл можеби е најдобро познат по своите годишни посебни изданија за ,,најубави луѓе”, ,,најдобро облечени”, и ,,најсекси маж”. Списанието се одржува во едно уредничко биро во Лос Анџелес. Поради економски причини неодамна ги затвори бироата во Њујорк Сити, Остин, Мајами, Чикаго и Лондон.
Историја
Столеј, го опиша списанието како ,,враќање на луѓето кои ги предизвикуваат вестите и кои се фатени во нив, или заслужуваат да бидат во нив. Нашиот фокус е на луѓето, а не во проблемите.” Намерата на Столеj била да го задржи фокусот на списанието до луѓето кои значително придонеле за неговиот успех. Се вели дека иако Time, Inc дава околу 40 милиони долари, списанието се проби дури 18 месеци по своето деби во март 1974 г. Првично, списанието се продаваше во киосците и во супермаркетите. За да излегува списанието секоја недела, персоналот дури и спиел на подот од нивните канцеларии две или три ноќи секоја недела и строго ограничени од сите други обврски од нивниот приватен живот. На на 4 Март 1974 г. на насловната страна на премиерното издание се најде глумицата Миа Фароу, која глумеше во филмот Големиот Гетсби. Тоа издание, исто така имаше приказни за Глорија Вандербилт, Александар Солженицин и сопругите на Американските  Виетнамнските ветерани, кои биле исчезнати во акција. Списанието, освен насловната страна, беше испечатено во црно-бело. Почетна цена беше 35 центи.
Суштината на малиот основачки уреднички тим вклучуваше и други уредници, писатели, фотографи и фото-уредниците од неделното списание Лајф, кое почнало да се издава само 13 месеци порано. Оваа група ги вклучуваше главениот уредник Столеј, уредниците Хал Винго (татко на спортска програма, телевизискиот водител Треј Винго), Сем Ангелоф (уредник за осконањето на списанието ЈуЕс), и Роберт Емет Џина (подоцна продуцент на филмови); писателите Џејмс Ватерс (театарски рецензент) и Роналд Б. Скот (подоцна биограф на претседателскиот кандидат Мит Ромни); поранешниот уредник на Тајм, Ричард Бургеим (подоцна основач на неуспешниот кабелски телевизиски магазин Вју); шефот на фотографија,фотограф во Лајф Џон Леонгард, наследен од Џон Доминус, значајниот фотограф на Лајф и дизајн уметник Бернард Вабер, автор и илустратор на серијата за деца ,,Lyle the Crocodile”. Многу од споменатите фотографи на Лајф придонеле за списанието, вклучувајќи ги и легендите Алфред Еисенстаедт и Џон Мили и издигнатите ѕвезди Ко Рентместер, Дејвид Синтез и Бил Епридџ. Редакцијата ги вклучува уредниците и писателите: Рос Дрејк, Ралф Новак, Бина Бернард, Џејмс Џером, Сали Мур, Ли Вохлферн, Џој Ванслеи, Курт Дејвис, и Џед Хорн, подоцна уредник на Тајмс-Пикаун во Њу Орлеанс.
Во 1996 г. Time, Inc започна да печати списание на шпански јазик насловен Пипл на шпански. Компанијата изјави дека новата публикација излезе по изданието на оригиналното списание во 1995 г. кое беше дистрибуирано со две различни корици, една на која е убиецот на пејачката Селена и другата со содржини за хит телевизиската серија Пријатели; насловната страница со Селена се распродаде, додека другата не. Иако првичната идеја беше статиите од англискиот магазин да се преведат на шпански јазик, кои би ја опфатиле половина од содржината на Пипл на шпански, со тек на време тие имале сосема друга оригинална содржина.
Во Австралија, локалната верзија на Пипл е со наслов Ху (Who) поради претходно постоечки објави под наслов Пипл.
Тин Пипл
Во 1998 г., списанието направи верзија за тинејџерите наречена Тин Пипл. Сепак, на 27 јули 2006 г., компанијата објави дека ќе престане да го издава Тин Пипл. Последното издание излезе во септември 2006 г. Претплатниците на ова списание го добиваа Entertainment Weekly во замена за остатокот од нивните изданија. Постоеја неколку причини за затворањето на публикацијата, вклучувајќи го и недостатокот од рекламни страни, конкуренцијата од двете тинејџерски списанија и интернететот заедно со намалувањето на тиражот на ова списание. Teenpeople.com се спои со People.com во април 2007 г. People.com ќе ,,има тинејџерски стории кои ќе бидат дел од една тема како TeenPeople.com”, обајсни уредникот на People.com Марк Голин, ,,Имаме промет на Тин Пипл, Пипл e поголемо мрежно место, па зошто да не се комбинираат и да се стави тинејџерскиот интерес на едно место?”
Натпревар за слики од славните личности
Во јули 2006 г. во една Статија во списанието Варајети, Џенис Мин, уредник и одговорен уредник на Us Weekley, го обвини Пипл за зголемување на цената за објавувачите на слики од славни личности: ,,Тие се помеѓу најголемите потрошувачи за слики на славни личности во индустријата... Еден од првите нешта што го направиле е тоа што ја зголемија цената на сликите, требаше да се плати 75.000 долари за слики од Џенифер Лопез во US списанието, па Us Weekly не можеше да ги купи.” ,,Тоа беше една пресвртница која започна со високите цени на сликите. Никогаш не сум видел нешто слично на ова. Но, тие видоа конкуренција и ѝ одговорија. Тоа беше бизнис потег, веројатно и паметен потег.” Пипл платил 4.1 милиони долари за фотографии од новороденчето Шилом Нувел Џоли-Пит, дете на Анџелина Џоли и Бред Пит. Сликите направија рекорд за еден ден на нивното мрежно место, привлекувајќи 26,5 милиони посетители.”
Најсекси маж
Годишното издание на ,,најсекси маж” е објавување на привлечни мажи коe вклучува само познати и славни мажи. Се објавува слично како што е ,,Лице на годината” во Тајм. Називот на ова издание беше разговор за планираната приказна на Мел Гибсон. Една уредничка извика: ,,О Боже, тој е најсексиот човек!” И некој друг рекол: ,,Треба да го искористиш тоа како наслов.” Во првата декада, изданието се појави во нерамни интервали. Наградата првично се објавуваше во зимскиот период, но промената на календарот доведе до неколку празнини од седум месеци и година и половина (без никаква селекција до 1994 г.). Од 1997 год, датумите на избирање биле помеѓу средината на ноември и почетокот на декември.
Датумите на изданијата на списанијата, победниците, возраста на победниците за време на изборот и неколку коментари се наведени подолу.
Почнувајќи од 2012 година, Џон Кенеди помладиот и Патрик Свејзи се единствените победниците кои починаа.
Панарски леопард
Леопардот од Панар или Панарскиот леопард бил човекојаден леопард (мажјак) кој убил и изел околу 400 луѓе во период од неколку години. Живеел во округот Кумаон во северна Индија на почетокот на XX век. Се смета дека овој леопард бил повреден од страна на ловец и не бил повеќе способен за нормален лов на плен, па затоа се свртел кон полесен плен - човекот. Овој леопард бил убиен во 1910 година од познатиот ловец на големи мачки Џим Корбет.
Сара Хектор
Сара Марија Хектор (4 септември 1992) е шведска скијачка во алпско скијање и се натпреварува во Светскиот куп. Таа се натпреварувала на шест светски првенства и освоила три медали во екипна дисциплина, соодветно по години во 2011, 2015 и 2021 година.
Пипл (списание)
Најфасцинантните луѓе на годината
На крајот на секоја година списанието Пипл славно избира 25 поединци или двојки кои имале големо внимание од медиумите во текот на изминатите 12 месеци и се прикажани во посебно издание на крајот од годината, т.н. ,,25-те најфасцинантни луѓе на годината”. Ова издание на цела страница и половина страница вклучуваат и светски водачи и политички активисти, познати глумци и забавувачи, спортисти елити, истакнати стопанственици, научници и членови од јавниот живот чии приказни направија необично влијание во вестите и медиумите. На пример, ,,најфасцинантни луѓе од 2010 г.” според Пипл се:
Мрежно место
People.com е официјална интернет верзија на магазинот Пипл. Почнувајќи од април 2011 г., People.com беше рангирана како трета најпопуларна забавувачка Вест во сопственост на САД од страна на comScore Media Metrix.
Сара Хектор
Својата прва победа во Светскиот куп Хектор ја постигнала во декември 2014 година,во дисциплината велеслалом во Кухтаи, Австрија.
Маховци
Маховци (словенечки: Mahovci) — населба во Општина Апаче во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Њивекерк
Њивекерк  (холандски : Engelse Hervormde Kerk) е поранешна црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија. Била изградена во 15 век. Во оваа црква се одржала венчавката на принцот Вилем-Александар со Максима Холандска
Рафаел Переира да Силва
Рафаел Переира да Силва (роден на 9 јули 1990 г.), попознат како Рафаел или Рафаел да Силва, е бразилски фудбалер кој игра за Олимпик Лион. Тој нормално игра како десен бек, но исто така може да игра на истата страна и во халфовата линија (средниот ред). Тој и неговиот брат близнак Фабио, ги започале кариерите во Флуминенсе пред да му се придржат на Манчестер Јунајтед во јануари 2007. По осум години во Англија, Рафаел потпишал за Олимпик Лион во август 2015.
Рафаел одиграл два натпревари за Бразил, а својот прв натпревар го одиграл на 26 мај 2012 во победата од 3–1 против Данска. Тој бил дел од тимот на Бразил до 23 години кој го освоил сребрениот медал на Летните олимписки игри 2012.
Технички одлики
Заради начинот на игра како и позициите на кој играат, тој и неговиот брат, магазинот Тајмс ги нарекол Рафаел и Фабио бразилските браќа Невил мислејќи на Фил и Гери Невил, кој го носеа дресот на Манчестер Јунајтед долги години играјќи успешно на страничните позиции во одбраната.
Ран живот
Рафаел е роден во Петрополис, место околу еден час возење оддалечено од Рио де Жанеиро, и почнал да игра фудбал на возраст од пет години. Тој ја започнал својата кариера во аматерската екипа Боа Есперанча, играјќи како напаѓач. Тој и неговиот идентичен близнак, Фабио, потоа биле забележани од страна на претставник на Флуминенсе каде играле фудбал пет на пет во нивното соседство;. тој ги поканил да му се приклучат на клубот и тие почнале да живеат таму кога имале по 11 години.
Флуминенсе
По приклучувањето на Флуминенсе, Рафаел бил прекомандуван да игра како десен бек од страна на тренерот на младинскиот тим. Клубот потоа учествувал, во 2005 година на Најк Премиер првенството во Хонгконг, каде што Рафаел бил забележан од страна на скаутот на Манчестер Јунајтед, Лес Кершоу, исто како и неговиот брат. Кершоу тогаш му телефонирал на менаџерот на Манчестер Јунајтед Алекс Фергусон и му препорачал клубот да потпише со близнаците Да Силва. Манчестер Јунајтед воспоставил контакт со Флуминенсе и побарал дозвола за близнаците да патуваат во Манчестер за да тренираат со нив во 2005 година. Набрзо потоа, разузнавач тврди дека Арсенал бил во посета на близнаците и барал од нив да дојдат во Англија за да се обучуваат во Арсенал, меѓутоа без дозвола на Флуминенсе. Накрајот, тие сепак се одлучиле да потпишат за Манчестер Јунајтед а не за Арсенал, и двата клуба постигнале согласност за договор во февруари 2007 година; близнаците се преселиле во Манчестер во јануари 2008 година, без ниту еден настап за првиот тим на Флуминенсе.
Куќа на Уранија
Куќата на Уранија во Охрид е изградена во втората половина на XIX век. Куќата на Уранија претставува изразит пример на асиметрично архитектонско решение со складни форми и е еден од ретките објекти од охридската староградска архитектура сочуван во својата изворна форма. Куќата им припаѓала на охридската фамилија Филеви, а последен жител на куќата била една старица по име Уранија, во чија чест објектот го носи името. Денес, сопственик на куќата е МАНУ.
41.11222°N, 20.79611°W
Рафаел Переира да Силва
Манчестер Јунајтед
Близнаците одлучија да потпишат за Манчестер Јунајтед, и договорот беше постигнат меѓу двата клуба, во февруари 2007 година. Близнаците се преселија во Манчестер во јануари 2008 година, но не беа во можност да играат натпревари сè додека не наполнат 18 години, во јули 2008 година. Рафаел го направи своето прво појавување за клубот во победата од 2-0 во пријателскиот меч со Питерборо Јунајтед на 4 август. Рафаел тогаш беше регистриран за првиот тим на клубот за сезоната 2008-09 и му беше доделен дресот со број 21. Рафаел своето деби во официјален меч за Манчестер Јунајтед го имаше, во првото коло во 2008-09-тата сезона во Премиер Лигата, кога влезе на местото на Фреизер Кембел во ремито 1-1 дома со Њукасл на 17 август.
Првпат во еден натпревар на Јунајтед тој беше стартер на 23 септември во победата над Мидлзборо во третата рунда на Лига купот. Во Премиер лигата пак, својот прв старт во почетните 11 го забележал околу еден месец подоцна, на 18 октомври против ВБА во нивната победа дома од 4-0. На 8 ноември 2008 дојде неговиот прв гол за Манчестер Јунајтед, против Арсенал на Стадион Емирати во поразот од 2-1. Рафаел постигна гол во 90-тата минута од мечот, недоволно да се избегне поразот. На 19 април 2009 за првпат Рафаел и неговиот брат Фабио беа стартери во еден меч заедно. Тоа беше во полуфиналето на ФА Купот против Евертон. Накрајот Евертон помина во финалето со победа на пенали од 4-2.
Олимпик Лион
На 3 август 2015, Рафаел потпишал четиригодишен договор со францускиот клуб Олимпик Лион.
Репрезентативна кариера
Рафаел дебитирал за сениорската репрезентација на Бразил на 26 мај 2012, во пријателски натпревар против Данска што кариоките го добиле со 3-1.
Уметничкоисториски музеј (Виена)
Уметничкоисториски музеј (Kunsthistorisches Museum) — ликовен музеј во Виена, Австрија, сместен во раскошно здание на улицата Рингштрасе окончено со осумаголен свод.
Отворен е во 1891 г, истовремено со Природонаучниот музеј (), од австроунгарскиот цар Франц Јосиф I. Овие два музеја имаат истоветен изглед и се поставени спротивставено, на секој двата краја од плоштадот Марија Тереза. Изградени се во периодот од 1872 до 1891 г, по нацрт на Готфрид Земпер и Карл Фрајхер фон Хазенауер.
Нарачател на музејот е царот, кој сакал соодветно да ја вдоми огромната уметничка збирка на Хабсбурговците и да ја стави на располагање на јавноста. Фасадата е изработена во песочник, а врз зданието стои свод со висина од 60 метри. Внатрешноста е раскошно украсена со мермер, украсна штукатура, позлата и живопис.
Галерија на слики
Главните збирки на музејот се оние добиени од Хабсбурговците, особено збирките на портрети и оклопи од Фердинанд Тиролски, збирките на сетиот римски цар Рудолф II (иако највеќето од нив се раштркани) и ликовната збирка на надвојводата Леополд Вилхелм.
Попознати дела во музејот се:
Музејот ги има и следниве поединечни збирки:
Останати
Подружници:
Кражба
На 11 мај 2003 г. Еден од најважните предмети во музејот Соларникот () sculpture by Бенвенуто Челини, украден на и повратен на 21 јануари 2006 г. ставен во кутија и закопан во шума кај Цветл. Ова е најголемата кражба на уметничко дело во историјата на Австрија.
Пеколот (саундтрак)
Пеколот (Inferno) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен во 2016 година.
== Список на песни ==
Ten (албум)
„Ten“ — деби студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 27 август 1991 година преку Епик Рекордс. По распуштањето на бендот Mother Love Bone, басистот Џеф Амент и Стоун Госард, заедно со вокалист Еди Ведер, гитаристот Мајк Маккери и тапанарот Дејв Крусен го формирале Pearl Jam во 1990 година. Поголемиот дел од песните започнале како инструментални, на кои Ведер додал стихови за теми како што се депресија, бездомништво и злоупотреба.
Pearl Jam по излегувањето на албумот бил обвинет за „отскокнување“ од гранџот, и покрај фактот што албумот бил снимен и објавен пред Nevermind на Nirvana. Во февруари 2013 година, албумот ја надминал продажбата од 10 милиони парчиња, станувајќи 22-иот што го сторил тоа во ерата на Nielsen SoundScan и истиот е сертифициран од RIAA. Албумот останал најкомерцијалниот и најуспешен албум на Pearl Jam.
Индијан Село Хисторик Дистрикт
Индијан Село (Indian Village) е дистрикт во Детроит, Мичиген. Се наоѓа на источната страна на градот. Сите куќи тука се направени во XX век. Многу куќи се направени од Алберт Кан и други познати архитекти, и имаат повеќе од 1,100 м2. Куќта на градоначалникот на Детроит, Манугијан Меншион, се наоѓа до Индијан Село.
Ѓерасим Симјаноски
Ѓерасим Шарев Симјаноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил земјоделец. Како симпатизер на народно ослободителното движење, во пролетта 1944 година, при доаѓањето на Бригадата од Егејска Македонија, стапил во единиците на Народноослободителната војска на Македонија. Учествувал во повеќе борби низ Западна Македонија. Загинал во борбите со балистите при ослободувањето на Скопје во Скопска Црна Гора, во есента 1944 година.
Јачков Рид (Костин Дол)
Јачков Рид - Селиште — археолошко наоѓалиште во околината на местото Костин Дол кај градот Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува населба од неолитско и римско време.
Во непосредната близина на куќата на Тодор Јачков, на ниска чука, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, камени и коскени орудија и фрагменти од дислоциран куќен лепеж. Најдено е и четвртесто тавче, со реципиент во едното ќоше, кое се чува во Заводот и музеј во Штип. Во подножјето на ридот, на поголем простор, исто така се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и грамади од градежен материјал.
Капитолски музеи
Капитолските музеи (итал. Musei Capitolini) се група уметнички и археолошки музеи на ридот Капитол во Рим сместени на плоштадот Кампидољо. Музеите се сместени во три палати кои го образуваат трапезоидниот плоштад. Планот за плоштадот го направил Микеланџело Буонароти во 1536. Историјата на музеите може да се следи наназад до 1471, кога папата Сикст IV ја подарил колекцијата од важни антички бронзени скулптури на народот на Рим и ги сместил на ридот. Оттогаш, музејската колекција постојано растела и вклучувала антички статуи, натписи и други артефакти; подоцна, колекции на средновековна и ренесансна уметност, колекција на скапоцени камења, монети итн. Музеите се во сопственост и управувани од градот Рим.
Во центарот на плоштадот денес се наоѓа статуа на коњаник, која е копија на оригиналната римска статуа на Марко Аврелиј. Оригиналната статуа се наоѓа во музејот. Многу римски статуи биле уништени како паганско наследство во текот на вековите во Рим, оваа преживеала бидејќи се мислело дека го претставува Константин I Велики, заштитникот на христијанството.
Згради
Капитолските музеи се три главни згради на плоштадот Кампидољо поврзани со подземна галерија под плоштадот. Трите главни згради се:
Покрај тоа, Палатата Кафарели-Клементино од 16. век, која се наоѓа позади плоштадот, била додадена на музејскиот комплекс во раниот 20. век.
Палата на конзерваторите
Овде се сместени колекции на антички скулптури, најмногу Римски, но и антички грчки и египетски. Главните скалила содржат импресивен релјеф во мермер во чест на Марко Аврелиј. На вториот кат е сместена и познатата Етрурска волчица која според легендите ги одгледала Ромул и Рем - основачите на Рим.
На третиот кат се сместени колекции од применета уметност, монети, накит, скапоцени камења и медали.
Нова палата
Двата ката на Новата палата се исполнети со статуи, инскрипции, саркофази, бисти, мозаици и други римски артефакти.
Новото крило
Во новата сала со стаклен покрив - Салата на Марко Аврелиј, создадена со покривање на една внатрешна градина од палатата е сместена статуата на Марко Аврелиј во бронза, која го прикажува како коњаник. Во оваа сала се и темелите на храмот на Јупитер, кој се издигал над Стариот Рим и доминирал со своите огромни димензии. Во ходниците пред салата се изложени скапоцени грчки и етрурски вазни кои се подарок од Августо Кастелани во средината на 19. век.
Колекција
Други познати скулптури во музејот:
Остеркерк
Остеркерк (холандски : Oosterkerk ) е поранешна црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија. Била изградена во 1671 година.
Пренос (телекомуникации)
Пренос или трансмисија во телекомуникациите – процес на испраќање и распростирање на аналогни и дигитални информациски сигнали преку физички медиум од точка до точка или од точка до повеќе точки. Медиумот може да биде жичен, оптички или безжичен.
Еден пример за пренос е испраќање на сигнал со ограничено времетраење, на пример, блок или пакет на податоци, телефонски повик или е-пошта. Вообичаено преносните технологии и шеми се однесуваат на задачи од протоколот на физичкото ниво, како што се модулација, демодулација, линиско кодирање, порамнување (еквализација), контрола на грешки, синхронизација на битови и мултиплексирање, но терминот исто така може да вклучи и повисоки нивоа на протоколот, на пример, дигитализирање на аналоген сигнал и компресија на податоци.
Преносот на дигитална порака или дигитализиран аналоген сигнал е познат како дигитална комуникација.
Урвил
Урвил или Чалдаг (Όρη Λεκάνης, Ори Леканис или Τσαλ Νταγ, Цал Даг) — планина на границата на Егејска Македонија и Западна Тракија, денес во Грција.
Ова е ниска, гола и разлатена планина, сместена во југоисточниот дел на Егејска Македонија и претставува тромеѓа на македонските окрузи Кавала на југ и исток и Драма на запад и север, и тракискиот округ Скеча (Ксанти) на североисток. Највисока точка на планината е Мунчинов Врв со 1.298 м, наречен по истоименото село Мунчино (Лекани).
Имиња
За време на бугарската окупација во 1942 г. планината е преименувана во Пресијан Планина, но ова име денес не е задолжително за употреба. Македонското име „Урвил“ произлегува од старинскиот збор урва, што значи „провалија“ или „стрмнина“ Турското име „Чалдаг“ значи врвова планина, а грчкото „Лекани“ — леген.
Кампо деи Фјори
Кампо деи Фјори (италијански: Campo dei Fiori = цветно поле) е правоаголен плоштад недалеку од Пјаца Навона во Рим, во близина на реката Тибар. Плоштадот го носи името уште од времето пред 13 век, кога ова било неизградено поле поради честите поплави од Тибар.
Во средината на плоштадот доминира статуата на Џордано Бруно, кој бил жив запален токму на ова место од Инквизицијата во 1600 година.
289 п.н.е.
289 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 289. година пред новата ера, 289. од првиот милениум п.н.е., 89. од 3 век п.н.е. и последна од 280-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5219 и 5220 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4461 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3471 и 3472 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 464.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 289 година се протега во 2347 и 2348, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2407 и 2408 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 254. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 938 и 937 исламска година пред хиџра.
Лутверци
Лутверци (словенечки: Lutverci) — населба во Општина Апаче во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Black (песна од Pearl Jam)
„Black“ — песна од американска рок група Pearl Jam. Песната е петта на деби албумот на групата Ten (1991). Одликувајќи се со стиховите напишани од вокалистот Еди Ведер и музиката напишана од гитаристот Стоун Госард, песната „Black“ се зборува за првите љубовни врски, иако главно Ведер покажа силни емоции додека ја изведувал песната во живо во раните години. Во понатамошните изведби на песната во живо, Ведер кон крајот на инструменталниот дел од песната го додава и стихот „Ние си припаѓаме еден на друг“ („We belong together“).
Откако Ten постигнал комерцијален успех во 1992 година, издавачката куќа на Pearl Jam, Епик Рекордс ја повикала групата да ја објави песната како сингл. Бендот одбил, наведувајќи ја личната природа на песната. И покрај недостатокот на комерцијално единечно издание, песната успеала да достигне број три на списокот на Billboard Mainstream Rock Tracks. Ремиксните верзии на песната биле вклучени во албумот на најголемите хитови на Pearl Jam 2004, Rearviewmirror (1991–2003) и во 2009 година. Песната останала една од најпопуларните песни на бендот и на феновите.
Црква Свети Никола (Амстердам)
Црквата Свети Никола (холандски: Sint-Nicolaaskerk) е црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во текот на 19 век од страна на архитектот Блеијс со елементи на необарокот.
Ајзенах
__БЕЗСОДРЖИНА__
Ајзенах (Eisenach) — град во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа помеѓу северните падини на Тириншката Шума и националниот парк Хајних.
Историја
Историјата на Ајзенах е поврзана со замокот Вартбург, кој според легендите бил изграден во 1067 г. Таму постоеле најмалку три населби под самиот замок, кои биле споени во град во втората половина на XII век. Градот Ајзенах бил првпат споменат во 1180 г.
Неколку сега славни настани се случиле на Вартбург во следните децении, најпознат е натпреварот на пејачите на Вартбург (Sängerkrieg, кој е дел од легендата на Танхојзер).
По војните за Тирингија (1247–1264), Ајзенах станал посет на династијата Ветин од Мајсен. Подоцна биле основани неколку мали држави на територијата на денешна Тирингија и Ајзенах станал кнежевство во 1521. Во 1809, Ајзенах станал дел од војводството Саксо-Вајмар-Ајзенах.
Ајзенах е познат како место каде живеел Мартин Лутер како дете, иако не е роден тука и подоцна бил заштитен од Фридрих III откако бил гонет поради неговите верски погледи. Додека престојувал во замокот Вартбург, го преведувал Новиот завет на германски јазик. Исто така, градот е познат како родно место на Јохан Себастијан Бах.
Во 1869 г. во градот е основана Социјалдемократската партија на Германија.
Главни знаменитости
Замокот Вартбург е најпозната туристичка атракција. Други знаменитости во градот Ајзенах се следниве:
Плоштади
Карлсплац (Karlsplatz): околу црквата Св. Никола („Nikolaikirche“) и портата Св. Никола („Nikolaitor“), единствената зачувана порта од средновековните ѕидини во градот.
Марктплац (Marktplatz): главниот плоштад со црквата „Св. Ѓорѓија“ („Georgenkirche“), градското собрание, барокниот градски замок, како и многубројните административни градби со многу украси и куќите на трговците. Исто така вклучува позлатена фонтана изработена од Ханс Леонарт во 1549, во чест на Свети Ѓорѓија — покровител на Ајзенах.
Јакобсплан (Jakobsplan): именуван по капелата уништена во пожар во средниот век. Јакобсплан се состои од споменик на Свети Ѓорѓија во средината на плоштадот, дел од старите градски ѕидини (вклучувајќи една од кулите за надгледување и градината на Гете).
Фрауенплан (Frauenplan): мал дворски плоштад кој го носи името на Богородица. Црквата била уништена во склоп на стратегиите за одбрана во 1306. Денес, плоштадот е местото на куќата на Бах и споменикот посветен на Бах пред самата куќа.
Градски замок
Градскиот замок (Stadtschloss) се наоѓа во северниот дел на главниот плоштад и бил изграден помеѓу 1742 и 1745. Овој замок бил изграден според плановите на Готфрид Хајнрих Кроне, архитект на војводата Ернст Август I. Подоцна Јохан Волфганг фон Гете често престојувал тука како прв министер на Вајмар од 1777 па натаму. Денес, градскиот замок е место за специјални изложби и музеј на уметнички и историски артефакти од Тирингија.
Куќа Кројцнахер и војводска резиденција
Остатоците од рана ренесансна градба, првично изградена од трговецот Кројцнахер во 1539, вклучува кула со спирални скали и подоцна поседувана од војводата Ернст Август, кој ја растурил помеѓу 1741 и 1743 со цел изградба на градскиот замок. По обновата, тука е сместено туристичкото биро на Ајзенах.
Куќа Лутер
Куќата на Лутер е една од најстарите и најсликовити фахверк куќи зачувани во Ајзенах. Тука, Мартин Лутер живеел како дете во текот на неговите училишни денови во Ајзенах од 1498-1501. Моментално, оваа куќа вклучува музеј со мултимедијални изложби поврзани со овој период. Музејот е поделен на пет дела, каде може да се види животот на Лутер.
Куќа Бах и споменик
Споменикот на Бах бил изграден во 1884 од Адолф фон Дондорф. Финансиран од други познати музичари, споменикот го прикажува Јохан Себастијан Бах во поголема големина од вистинската во облеката од хорот во Свети Томас и перика. Се наоѓа на Фрауенплан веднаш до куќата посветена на него.
Куќата на Бах била прв музеј посветена на делото и животот на Јохан Себастијан Бах, отворена во 1906. Била основана од страна на „Neue Bachgesellschaft“. Куќата е стара над 600 години и се наоѓа близу местото на раѓање на Бах, кој е роден на 21 март 1685. Денес, музејот поседува неколку артефакти и мноштво музички инструменти од XVIII и XIX век.
Goldener Löwe
На 7 август 1869 била основана Социјалдемократската работничка партија (подоцна станал Социјалдемократска партија на Германија). Тука се прикажуваат три постојани изложби како и архивска библиотека, која може да се посети од посетителите. Здружението Август Бебел нуди курсеви и семинари на теми од историјата и политиката.
Градина Картаус
Привлечната градина е сè што преостанало од првобитниот картезијански манастир, кој осветен од Света Елизабета во 1380. Во 1700 станала кралска градина и во текот на времето на Гете бил променет во парк. Денес, посетителите се привлечени од мноштвото дрвја, патеките и цветните градини.
Тесната куќа
Оваа куќа е сметана за најтесната фахверк куќа во Германија. Била изградена пред 1750 и е широка само 2,05 метри. Внатре, посетителите може да видат неколку слики, скулптури и историски мебел.
Споменик Лутер
Сместен на Карлсплац, споменикот на Мартин Лутер бил изработен од Адолф фон Дондорф и бил поставен на 4 мај 1895, на 374. годишнина од пристигнувањето во замокот Вартбург. Во поголема големина од оригиналната, споменикот поседува и релјефи на кои се прикажани неколку настани во неговиот живот и престојот во Ајзенах, како и насловот на една од неговите познати химни.
Црква Св. Никола
Црквата Св. Никола, сместена на Карлсплац, е посветена на Свети Никола и се наоѓа во близина на поранешната истоимена градска порта, која е единствената зачувана од првичните пет порти. Црквата служи како парохија за бенедиктанскиот манастир во областа. Оваа базилика била изградена во 1190 и се смета за последен примерок на романската архитектура во Тирингија.
Црква „Св. Ѓорѓија“
Црквата на плоштадот била првпат изградена во XII век и подоцна обновена во барокен стил (кулата била додадена дури во 1902). Историски тука се одржала свадбата на Св. Елизабета со ландгрофот Лудвиг IV во 1221 и тука бил крстен Јохан Себастијан Бах во XVI век.
Театар Ајзенах
Покраинскиот театар бил основан од Јулиус фон Ајхел-Штрајбер во 1879 и е изграден со проект на архитектот Карл Вајхарт. Подоцна бил обновен во 1993. Овој театар поседува капацитет за 600 лица и има два балкона. Се прикачуваат театарски претстави, опери, концерти и балети.
Споменик на студентите
Изграден во 1902, споменикот се наоѓа на рид спроти замокот Вартбург во чест на членовите на студентското движење и други кои биле убиени во борбите за обединета Германија помеѓу 1864 и 1871. Споменикот кој достигнува висина од 33 метри и е посветен на честа, слободата и татковината, бил поставен на 22 мај 1902 и проширен во 1933 во чест на оние кои загинале во Првата светска војна. По обединувањето, братствата продолжиле да се сретнуваат во Ајзенах во чест на демонстрациите одржани во замокот Вартбург.
Железничка станица
Обновена во 1904 во стилот „Gründerzeit“ со прекрасни витражи внатре во станицата. Однадвор, на прозорците е прикажана историјата на часовничарската индустрија во близина на Ајзенах, а одвнатре традицијата на автомобилското производство во Ајзенах.
Стопанство
Автомобилската индустрија е важен дел од економијата на Ајзенах. Германскиот производител Опел изградил нова фабрика во северозападниот дел на градот, откако фабриката за автомобилската марка Вартбург била затворена во 1989. Фабриката била отворена во 1992 и била посетена од американскиот претседател Бил Клинтон и сојузниот канцелар Хелмут Кол во мај 1998, како поддршка на САД за повторниот развој на источниот дел на Германија.
Бош исто така имаат фабрика во градот.
Сообраќај
Ајзенах се наоѓа на автопатот А4, кој се движи исток-запад, кој води преку Бад Херсфелд до областа Рајна-Мајна во Германија.
Зоран Шоров
Зоран Шоров — македонски борач, член на БК Балканец - Штип и државен репрезентативец. Тој бил двапати прогласуван за најдобар спортист на Македонија, во 1987 година и во 1991 година, најдобар спортист на XX век на град Штип, Великан на МОК во 2003 година, носител е на национално спортско признание во 2009 година.
Ајзенах
Сообраќај
Железничката станица Ајзенах е јазол на железниците Тирингија и Вера и опслужува бројни интерсити врски. Аеродромот Ајзенах-Киндел опслужува мали авиони, а најблискиот поголем аеродром е оддалечен 60 километри во Ерфурт.
Зоран Шоров
Кариера
Зоран Шоров е учесник на три олимпијади:
Ајзенах
Меѓународни односи
Ајзенах е збратимен со:
Зоран Шоров
Кариера
Тој е носител на следниве медали:
Стара училишна зграда (Подвис)
Стара училишна зграда — зграда на првото основно училиште во кое се изведувала настава на современ македонски јазик, во селото Подвис, Македонија. Зградата е прогласена за споменик на културата на Македонија.
Зградата е сместено во старото село Подвис, над последните зачувани куќи во селото и главната селска црква „Св. Атанасиј“.
Местоположба
Старото училиште во селото Подвис, во кое во 1943 година започнала наставата на современ македонски јазик, се наоѓа над последните зачувани куќи во селото Подвис. До старото село води единствено земјен пат, а до самата зграда на училиштето постои само козја патека и никаде не јасно посочено каде се наоѓа училиштето.
Историја
Училиштето започнало да работи на 23 септември 1943 година, само шест дена по ослободувањето на Кичево. Првиот час бил одржан од страна на учителот Василко Лазарески.
Денешна состојба
Зградата на училиштето, каде првпат се одржала настава на современ македонски јазик на првата слободна територија во Македонија, денес е останата во трње и грмушки, а дотаму може да се стигне единствено со теренско возило.
Спомен-плочата, која била поставена на зградата, мештаните ја извадиле истата и ја преместиле во новиот дел на селото Подвис, во неговиот низински дел.
Иако имало најави за обнова на зградата од страна на Министерството за култура во текот на 2014 година, тоа не се извршило.
Ибица
Ибица (Eivissa) — шпански остров во Средоземното Море на источниот брег на Шпанија. Ибица е на 150 километри од градот Валенсија. Островот е трет по големина во Балеарските Острови. Нејзините најголеми населби се Ибица, Санта Еулалија дел Рио и Сан Антонио Абад. Неговата највисока точка, наречена Са Талаија е 475 метри надморска височина.
Ибица станала позната по својата поврзаност со ноќниот живот, електронската танцова музика која потекнува од островот и летната клупска сцена, кои привлекуваат голем број туристи. Неколку години пред 2010 година, владата на островот и Шпанското туристичко биро работеле на промоција на семејниот ориентиран туризам, при што полицијата ги затворила клубовите што свиреа музика во доцните ноќни часови, но до 2010 година оваа политика била укинета, за да во 2015 година биде повторно продолжена. .
Ибица е вклучена во списокот на Светско културно наследство на УНЕСКО.
Потекло на поимот
Феникиските колонисти го нарекле островот Ибосим или Ибошим. Подоцна бил познат како Ебусус од Римјаните, а кај Грците бил познат како Pityoûssai.
Во XVIII и XIX век островот бил познат од Британците како Ивица.
Историја
Во 654 п.н.е., феникиските доселеници основале пристаниште на Ибица. Со падот на Феникија по асирските инвазии, Ибица била под контрола на Картагина, исто така поранешна феникиска колонија. Островот произведувал сол, риба и волна.
Светилиштето на божицата Танит било основано во пештерата Es Cuieram. Ибица претставувала главно трговско место долж средоземните патишта. Ибица започнала да воспоставува сопствени трговски станици по должината на блискиот остров Мајорка.
За време на Втората пунска војна, островот бил нападнат од двајцата браќа Сципиони во 217 п.н.е., но останала лојална на Картагина. Во времето кога Картагина паднала, Ибиса преговарала со Римјаните за поштедување да не биде уништена, судбина која ја доживеала Картагина. По овој период, Ибица станала дел од Римското Царство.
По падот на Западното Римско Царство и краткиот период на вандалско, а потоа и византиско владеење, островот бил освоен од страна на Маврите во 902 година.
Ибица заедно со островите Форментера и Менорка биле нападнати од норвешкиот крал Сигурд I во пролетта 1110 година на неговата крстоносна војна во Ерусалим. Царот претходно ги освоил градовите Синтра, Лисабон и Алкасер ду Сал и им ги предал на христијанските владетели, во обид да го ослабне муслиманскиот притисок на Пиринејскиот Полуостров. Кралот Сигурд продолжил кон Сицилија.
Островот бил освоен од арагонскиот цар Јаков I во 1235 година. Локалното муслиманско население било депортирано како што било случај со соседна Мајорка и на други места. Островот ја одржувал својата сопствена самоуправа во неколку форми до 1715 година, кога кралот Филип V ја укинал автономијата на локалната власт. Пристигнувањето на демократијата во доцните 1970-ти довело до Статутот на автономија на Балеарските Острови. Денес, островот е дел од Балеарската автономна заедница, заедно со Мајорка, Менорка и Форментера.
Географија
Ибица е карпест остров со површина од 572,56 квадратни километри, речиси шест пати помал од Мајорка, но повеќе од пет пати поголем од Миконос или 10 пати поголем од Менхетен во Њујорк.
Балеарскиот островски синџир вклучува над 50 острови, од кои многу се ненаселени. Највисоката точка на островот е Са Талаија, на 475 метри.
Администрација
Ибица е административно дел од автономната заедница на Балеарските Острови, чиј главен град е Палма де Мајорка, на островот Мајорка. Ибица се состои од 5 општини. Во насока на стрелките на часовникот од јужниот брег, тие се:
Население
Демографски, Ибица покажува многу чудна конфигурација, бидејќи пописните агенции се разминуваат за точните бројки. Според националниот попис од 2001 година, Ибица имала 88.076 жители (76.000 во 1991, 64.000 во 1981, 45.000 во 1971 и 38.000 во 1961 година). Сепак, со националниот попис во 2011 година, бројката се зголемила на 133.594, а до почетокот на 2017 година достигнала 143.856. Овој брз раст произлегува од амнестијата која вклучувала голем број нерегистрирани странски мигранти. Во однос на потеклото, околу 55% од жителите на островот се родени во Ибица, 35% се домашни мигранти од Шпанија (главно работни семејства од Андалузија, а остатокот од Каталонија, Валенсија и Кастиља), а останатите 10 до 15% се странски, двојни и мултинационални државјани на ЕУ и во странство. Во опаѓачки редослед, најчесто странските посетители се германски, британски, латински, француски, италијански и холандски жители.
Шпанскиот композитор и музички теоретичар Мигел Ројг-Франколи е роден во Ибица, како и политичарот и поранешниот министер за надворешни работи на Шпанија, Абел Матутес. Познати поранешни жители на Ибица се: англискиот панк музичар Џон Симон Ричи (Сид Вишос), комичниот глумец Тери-Томас итн.
Музеј на Вук и Доситеј
За Музејот
Галеријата на Музејот на Вук и Доситеј го претставува фондот на меморијалниот музеј посветен на просветителот и прв српски министер за образование Доситеј Обрадовиќ и реформаторот на српскиот јазик, творецот на српскиот литературен јазик, Вук Караџиќ. Збирката на Вук беше одвоена од колекцијата на Народниот музеј и се приклучи на малото наследство на Доситеј Обрадовиќ во 1949 година кога е формиран посебен музеј - Музејот на Вук и Доситеј, отворен на 28 февруари 1949 година. Доделена му е зградата во која некогаш беше Големата школа, со оглед на тоа што Доситеј Обрадовиќ беше еден од нејзините творци, а Вук Караџиќ беше еден од првите дваесет ученици.
Во 1979 година, Музејот на Вук и Доситеј беше додаден на Националниот музеј. Покрај богатата изложбена дејност, музејот врши и дејности од научно-истражувачки карактер, кои се однесуваат на Доситеј и Вук како и на периодот во кој живееле и твореле. Од 1958 г Музејот издава и свој годишник „ Ковчежиќ “, во кој се објавени материјали и научни прилози кои се резултат на научноистражувачката работа во музејот.
Во текот на 2011 г одина започнаа работите на санација, реставрација и адаптација на објектот на Музејот на Вук и Доситеј, со што се овозможи не само структурна санација на објектот, туку и примена на стандардите на современата музеолошка пракса на чување и изложување, како и создавање на нова, современа изложба. Работите беа завршени во декември 2012 година, а новата изложба, во реновираниот Музеј, беше официјално отворена на 24 декември 2012 година.