cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тахити
Административни поделби
Главен град е Папете а најголема општина според населението е Фа, додека Такарапу-Исток зафаќа најголемата површина.
Економија
Туризмот е значајна стопанска гранка. Во јули, фестивалот Хеива во Папете ја слави полинезиската култура и одбележувањето на заземањето на Бастиља во Париз. По воспоставувањето на CEP (Centre d'Experimentation du Pacifique) во 1963 година, стандардот на живот во Француска Полинезија значително се подобрил и многу Полинезијци ги напуштиле традиционалните активности и емигрирале во урбаниот центар Папете. Иако стандардот на живот е покачен (се должи, главно, на француски и странски директни инвестиции), економијата се потпира на увозот. При престанок на CEP активностите, Франција потпишала Пакт за Напредок со Тахити за да се надомести загубата на финансиски средства и да се помогне во образованието и туризмот, со инвестиција од околу US$150 милиони евра годишно од почетокот на 2006 година.
Главните трговски партнери се метрополитенска Франција, околу 40% од увозот и околу 25% од извозот, другите главни трговски партнери се САД, Јапонија, Австралија и Нов Зеланд.
Невработеноста влијае на околу 13% од активното население, особено жените и неквалификувани млади луѓе.
Тахитската валута е француски тихоокеански франк (ОПР, исто така познат како XPF), врзан за Еврото на 1 ОПР = ЕВРА .0084 (1 ЕУР = 119.05 ОПР, прибл. 113 ОПР). Хотели и финансиски институции нудат размена на услуги.
Данокот на промет на Тахити се нарекува Taxe sur la Valeur Ajoutée (TVA или данок на додадена вредност (ДДВ.) на македонски јазик). ДДВ за 2009 година на туристички услуги е 10% а за купување стоки и производи е 16%.
Енергија и снабдување со електрична енергија
Француска Полинезија увозува нафта и нема локални рафинерии или производство. Секојдневното конзумирање на увезените нафтени производи изнасува 7340 галони.
Култура
Музеј посветен на животот и делата на францускиот сликар Пол Гоген (1848-1903) кој ги насликал познатите дела, како што се Две Тахитијки, Тахитијки на плажа и др.
Музејот на Тахити и на островите е во Пунауја. Тоа е етнографски музеј кој бил основан во 1974 година за да се зачуваат и да се вратат полинезиските артефакти и културни практики.
Роберт Ван Бисерен Музеј е единствен светски музеј посветен на бисерите. На пазарот во Папете се продаваат локални ракотворби и занаетчиски производи.
Танц
Отеа е традиционален танц од Тахити, каде играчите стојат во неколку реда и танцуваат. Овој танц честопати се меша со хавајскиот танц хула, којшто е побавен и се фокусира повеќе на рацете и на раскажување приказни со колковите.
Групниот танц наречен апарима често се врши со танчерки облечени во парео и маро. Постојат два вида апарима: апарима химене (пејат) и апарима вава (молчат), вториот се изведува музички и без пеење.
Понови танци се хивинау и паоа.
Спорт
Тахитски национален спорт е кајакарство (ваа).
Поголемите спортски активности во Тахити вклучуваат рагби унија и фудбалоска асоцијација а на островот има и национален кошаркарски тим, кој е член на ФИБА Океанија.
Друг популарен спорт е сурфањето, со познати сурфери како што се Малик Жоје и Мишел Бурез.
Тахити, исто така, се претставил и на Светското првенство во петанк.
Образование
На Тахити се наоѓа Универзитетот на Француска Полинезија (француски: Université de la Polynésie Française), со 3,200 студентите и 62 истражувачи. Многу курсеви се достапни како што се право, трговија, наука и литература.
Воздушен
Меѓународниот Аеродром Фа се наоѓа на 5 км од Папете и е единствениот меѓународен аеродром во Француска Полинезија.
Меѓународните одредишта, како што се Окленд, Ханга Роа, Хонолулу, Лос Анџелес, Париз, Сантјаго де Чиле, Сиднеј и Токио се сервира од страна на Air France и другио авиокомпании.
Летови во Француска Полинезија и Нова Каледонија се достапни од Aircalin и Ер Тахити.
Фери
Има ферибот од Папете и околу 45 минути се патува во Мореа. Други траекти се Аремити 5 и Аремити 7 и овие два траекта пловат до Мореа околу половина час. Исто така постојат и неколку траекти за транспорт на луѓе и стока низ островите. Брод плови до Бора Бора околу еднаш неделно. Главниот центар за овие траекти е пристаништето во Папете.
Патишта
Тахити има автопат што оди низ западниот брег. Автопатот започнува во Аруе и продолжува низ Папете и урбаните области. Потоа продолжува по должината на западниот брег на Тахити Нуи преку помалите села.
Make Me... (песна на Бритни Спирс)
„Make Me ... “ е песна снимена од страна на американската пејачка Бритни Спирс за нејзиниот деветти студиски албум, Glory (2016 година). Песната е во соработка со Американскиот рапер G-Eazy. Песната е напишана од Спирс, Матју Бурнс, Jo Janiak и Gerald Gillum, додека продуцирани од Burns, со Mischke служејќи како вокален продуцент. "Make Me...", е издаден како првиот сингл на албум на 15 јули, 2016 година, откако беше претходно одложен поради пријавени производство тешкотии. Опишуван како балада што е "slinky" со средно темпо и со R&B влијание, снимањето вклучува 'свежи' гитарни рифови, "snare slaps", "ентузијастични синтови" и "полу дабстеп- бум-бап" во својата инструментација. Лирично, песната зборува за барање сексуално задоволство.
Песната доби генерално поволни критики од критичарите. Комерцијално, песната ги достигна топ-десет врвови во Финска, Унгарија и Израел. Постигнување на топ-дваесет го достигна во Канада, Франција, Шкотска, топ-четириесет во Австралија и во сад каде што се искачила на бројот седумнаесет на Билборд Хот 100 и на врвот на денс клуб на табелата. Почнувајќи од април 2018, "Make Me..." добила платина од страна на RIAA за комбинација на продажбата и стримови од 1 милион единици во САД. Првата верзија на видео која била во режија на David LaChapelle, било откажано. Потоа, Randee St. Nicholas- бил режија на музичко видео кое било објавено на 5 август, 2016 година. "Make Me..." е додадена песна во нејзината резиденција Britney: Piece of Me, која беше изведена од страна на Спирс и G-Eazy во 2016 годишно издание на MTV Видео Музички Награди (VMA) и 2016 iHeartRadio Music Festival.
Производство
На 8 октомври 2015 година,Спирс објави на својот Instagram профил слика од себе со Британскиот продуцент и диџеј Burns, алудирајќи можна соработка. Во тоа време, продуцент имаше производство кредити со Ellie Goulding, Pitbull и Калвин Харис, меѓу другите. Во друга слика со производителот, таа, исто така, го спомна Американски музичар Mischke. Пред нивниот студио состанок, продуцентот работел на инструменталниот дел од песната, мешање на органски елементи со "електронски работи", како и свирејќи на гитара, создавајќи што ќе стане "Make Me...". Подоцна, Британски текстописец Joe Janiak ја создал мелодијата, и по средбата со Burns тие создадоа дел од текст на песната. Тимот на Спирс го контактирале производителот, тврдејќи дека тие ја сакале песната и тие се сретнале за да ја снимат. Како што е наведено од страна на Burns, "вокалот беше една од моите главни цели на ова, бидејќи јас сакав да се чувствува како да има некој вид на емоции во тоа, што не е нешто во многу од последните синглови таа го направи. Сакав да се оддалечам далеку од autotune вид на звук и да има многу повеќе природен глас, затоа ние имавме поминато многу време за вокал и само добивање на тоа до каде ми звучеше како таа всушност да пее од срце, наместо тоа да биде премногу производствено. Јас мислам дека ние го остваривме тоа".
Критички прием
Кевин Одонел на Entertainment Weekly даде "Make Me..." А (5) - оценка, повикувајќи се на песната "ентузијастична, футуристична-funk burner...полна со ентузијастични синтови и заводлива, полудабстеп-бум-бап." Рејчел Бродски на Спин истакна дека Спирс "звучи повеќе будна од вообичаеното" на песната, истакнувајќи дека таа "себеси се исчисти од катастрофа со Iggy Azalea од последното лето со новиот сингл." Билборд Персонал истакна дека " Британи е во нејзиниот најдобар секси [изглед] на новата песна." Мајкл Краг на The Guardian, истакна дека песната "се вперува во тековната душа ' на поп...  Алисон Броушир на Much истакна дека Спирс "е во нејзино спарно-најдобрo," нарекувајќи "песна достојна за кам-бек." Саша Гефен на MTV News ''беше комплементарнa на песната, истакнувајќи дека "совршено се вклопува заедно со други последни хитови... И пофалувајќи го инструменталот дел од Л. А. продуцент Burns." Дејвид Канфилд на Slate го пофали G-Eazy за "дополнувајќи го звукот на Спирс' звук со заводлива олесни" и песната за "репрезентирање враќање на формата во својот ритам и во пејачот и нејзиниот спарна вокална команда."
Idolator персонал даде на песната просечна оценка од 6 од 10, со Роби Дав повикува на "прилично безбедно", Карл Вилот нарекувајќи ја "најсвежо таа звучеше од нејзиното пионерски моли-поп дена во 2011 година," и Рејчел Сонис кажувајќи дека "Бритни се концентрира за радио хит." Џеф Бенџамин на Fuse забележа дека "убедливо рефрен ги потенцира разигран, тивок звук кој Брит има направено потпис како дел од својата дискографија и стои како значајна песна која ќе ги направи нејзините обожаватели горди." Герик Г. Кенеди на Лос Анџелес Тајмс, исто така, беше комплиментарен, пофалувајќи го Burns за изработката "бујна, бавно-темпо спалната соба број, кој во голема мера го одбегнува Auto-Tune ефекти кои имаат ги нарешувлае нејзините последни дела." Тој го нарекува тоа "една песна, која им овозможува на пејачот да ја пее — "навистина пее" и истакна дека "Спирс звучи подобро отколку што има во години," со нејзиниот топол тон "зимајчи команда на песната." Алим Кхерај на Digital Spy мислење дека "она што е толку освежувателно е што препознатливите вокали на Брит им е даден простор тие треба да блеснат; таа звучи секси, ангажирана и како таа навистина да го сака." Керенса Каденас на Complex ја дефинира песна како "добра [...] Бритни ја запознава 2016 година," се напомена дека песната е "малку меланхологична, но без целосно да стане #sadgirl танц поп на Carly Rae Jepsen или Sky Ferreira."
Тајмс сквер
Тајмс сквер е водечка трговска раскрсница и соседство во Мидтаун Менхетен, Њујорк, кај крстосницата на Бродвеј ( сега преобразена во пешачки плоштад) и Седмата Авенија и протегнат на Запад од 42 улица до Запад на 47 улица. Тајмс сквер – крунисан во ‘’Крстосница на Светот‘‘, ‘’Центарот на Универзумот‘‘ и ‘‘Белиот Свет ‘‘ – е јасно освелтен центар на Бродвејската театарска област една од најзафатените пешачки раскрници и голем центар на светската забавна индустрија. Во согласност со испитувањето на магазинот ‘’Travel + Leisure‘‘ во 2011 година, Тајмс сквер е најпосетуваната светска туристичка атракција, пречекувајќи над 39 милиони посетители годишно. Околу 300 000 луѓе дневно поминуват низ Тајмс сквер. Во минатото Лонгејкар сквер, Тајмс сквер беше преименуван во април 1904 година откако ‘’The New York Times‘‘ (анг. Дневен весник ) ги помести своите седишта во ново изградената Тајмс зграда- сега именувана во ‘’One Times Square’’ (анг. облакодер) – место на годишното спуштање на топката на новогодишната ноќ.
Северниот триаголник на Тајмс сквер од техничка страна е Дафи сквер, посветен на црковниот слуга Френсис П. Дафи дел од пешадискиот полк ‘’Борба 69‘‘ во 1937 година. Споменик на Дафи е поставен таму, покрај статуа на Џорџ М. Кохан и ТКТС -театарот и кабината за билети.
Рана историја
Пред и по Американската револуција, областа припаѓала на Џон Морин Скот, генерал на Њујоршката милиција во која служел под водство на Џорџ Вашингтон. Старата куќа на Скот била таму каде што моментално е 43 улица, опкружен од околина користена за земјоделство и одгледување на коњи. Во првата половина на 19 век, областа стана една од ценетиот имот на Џон Џејкоб Астор која што стана втора среќа продавајќи многу хотели и недвижнини што се однесува на тоа како градот наеднаш почна да се проширува. Од 1872 година, градот постана центар на превозната индустрија во Њујорк. Областа која што претходно не беше именувана, градските власти ја нарекоа Лонгакар Сквер по Лонг Акр во Лондон, каде што превозот на трговијата беше центрирана.
Ран 20-ти Век
Во 1904 година, издавачот на Њујорк Тајмс Адолф С. Окс го помести изработуваето на весникот во нов облакодер на 42та улица на Лонгакр Сквер. Окс го убеди градоначалникот Џоеџ б. МекКлелан Јуниор да изгради метро станица таму и областа беше преименувана во ‘‘Тајмс сквер‘‘ на 8 Април 1904 година. Само три седмици подоцна, се појави првата светлечна реклама на страната на банка на аголот на 46та улица и Бродвеј. Во согласност со Нолан, Њјујорк Тајмс во по пространи канцеларии западно од плоштадот. Зградата ‘‘Олд Тајмс‘‘ (анг. Old Times) потоа беше именувана во Елиед Кемикал (анг. Allied Chemical ). Сега познат како Тајмс сквер, прославен по Тајмс сквер топката поставена на неговиот покрив секоја година на новогодишната ноќ.
Во 1913 година, Здружението за автпoпати Линколн, предводено од претрприемачот Карл Г. Фишер, го избра пресекот на 42та Улица и Бродвеј во југоисточниот агол на Тајмс сквер да биде источен завршеток на Линколн автопатот, првата магистрала преку Америка која првенствено спојуваше 3,389 милји (5,454 км) брег до брег преку 13 држави до неговиот западен завршеток во Линколн Парк, Сан Франциско –Калифорнија.
Како што продолжи зголемувањто на Њујорк, Тајмс сквер брзо стана културен центар полн со театри, музички сали и првокласни хотели.
Познатите личности како Ирвинг Берлин, Фред Астер и Чарли Чаплин беа тесно поврзани со Тајмс свкер во 1910 и 1920те години од 20 век. Во текот на овој период областа беше именувана како Тендерлоан затоа што беше најпосакуваната локација во Менхетн. Сепак, баш во овој период областа била под опсада на криминалот и корупцијата, во форма на коцкање и проституција. Еден случај кој освоил големо внимание бил апсењето и понатамошното извшување на полицискиот офицер Чарлс Бекер.
Општата атмосфера се променила со почетокот на Големата Депресија во 1930-тите години. Тајмс сквер стекнал репутација како опасна област во следните децении. Од 1960-тите до раните 1990-ти, запуштеноста на областа, особено во го-го баровите, секс продавниците и театрите за возрасни, стана злогласен симбол на падот на градот.
Од 1980-тите до денес
Восочниот музеј ‘’Мадам Тисо’’ и ‘’Риплеј- Верувале или не!’’, се две од поновите атракции на обновената 42 Улица.
Светла и реклами на јужниот крај на Тајмс сквер
Во 1980-тите, комерцијалното развивање на зградите (анг.- building boom) започна во западните делови на Мидтаун како дел од долгорочнот план за развој под водство на градочалниците Ед Коч и Давид Динкинс. Во средината на 1990-тите, Рудолф Џулијани направи обид да се исчисти областа, зголемувајќи ја безбедноста, затворајќи ги порнографските театри, преместувајќи ги непосакуваните притисоци и со отворање на повеќе туристичко – пријателски атракции и зголемувајќи ги првокласните установи.
Застапниците на обновувањето изјавиле дека областа е побезбедна и почиста. Клеветниците пак, се спротивставија дека промените го хомогенизирале или ‘‘Дизнизирале’’ ликот на Тајмс сквер и неправедно насочиле помал приход на Њујорчани од околните области како Пеколна кујна (ang. Hell Kitchen).
Во 1990 година, државата на Њујорк презеде шест од двет историски театри на 42-та Улица,а новата невладина организација на 42-та Улица беше назначена да ја надгледува нивната реставрација и одржување. Театрите беа подложни на реновирање за шоуа во Бродвеј, преобразувања за комерцијални цели или уривања. Театрите на Бродвеј и големиот број на ЛЕД знаци веќе долго време ги направија едни од иконските слики на Њујорк и симбол на интезивно урбаните аспекти на Менхетн. Тајмс сквер е единствената област со зонски пропис каде што се бара сопствениците да прикажат осветлени знаци.
Густо населените осветлени знаци на Тајмс Сквер сега се конкуренти на ониево Лас Вегас. Официјално, знаците на Тајмс Сквер се наречени ‘‘спектакуларни ‘‘(анг. spectaculars -вид на видео бимови поставени на зградите на Тајмс Сквер), a повеќето од нив се наречени ‘‘џамботронс’’ (анг.jumbotrons –видео бим од марката Сони).
Во истакнати знаци се вклучуваат и Тошиба билбордите директно поставени над новогодишната топка во Њујорк и искривениот знак на седмата кривина на НАСДАЌ маркетот на 4 Тајмс сквер ( име на облакодер на Тајмс Сквер) на 43-та Улица и искривениот знак на Кока – Кола поставен под друг голем ЛЕД екран во сопственост и управуван од Самсунг. Двата знака и Кока –Кола и Самсунг ЛЕД екранот беа создадени од произведувачот на монитори Дактроникс (анг. Daktronics) Првиот еколошки билборд на Тајмс сквер кој се снабдува со ветер и сончева енергија за првпат беше осветлен на 4 декември 2008 година.
Во 1992 година,со работа започна Здружението Тајмс сквер ( некогаш Областа на Тајмс сквер за Бизнис и Напредок, или пак ‘‘БИД‘‘ скратено), коалиција на градските власти и локалните бизниси посветени на подобрување на квалитетот на трговија и чистота во областа. Тајмс Сквер сега моше да се пофали со атракции како сто се АБЦ студијата на Тајмс сКвер, каде ‘‘Добро Утро Америка’’ (анг. Good Morning America) се емитува во живо, продавница за играчки ‘‘Я‘‘ и конкурентските продавници на Херши (анг. Hersheys) и М и М (анг. M&M) преку улицата една спроти друга, како и рестораните Руби Фо (анг. Ruby Foo’s – кои служат кинеска храна), Буба Гам Шкримп Компани (анг. Bubba Gump Shrimp Company – морска храна) Планет Холивуд Ресторан (анг. Planet Hollywood Restaurant) и Бар (анг. Bar – ресторан во кој предност има ) и Карминс (анг. Carmine's –италијански ресторан) заедно со големиот број на комплексни кина. Исто така привлече голем број големи фиансиски, издавачки и медиумски фирми да го постават нивното седиште во оваа област. Поголемото присуство на полцијата ја зголеми безбедноста на областа.
Во 2002 година, градоначалникот на Њујорк Руди Џулиани, даде заклетва на функцијата до следниот градоначалник Мајкл Блумберг на Тајмс сквер, после полноќ на 1 јануари како дел од прославата на Новата 2001-2002 година. Околу 500 000 посетители беа присутни. Безбедноста беше на повисоко ниво после терористичките напади на 11 септември, 2001 година, со повеќе од 7 000 полицајци од Њујорк на служба на Плоштадот, двапати повеќе од бројот на обична година.
Од 14 август 2003 година до 15 август 2003 година, светлата на Тајмс сквер се затемнија како резултат на Североисточното затемнување во 2003 година кое опфати поголем дел од регионот и делови на Канада за повеќе од 24 часа. Струјата конечно се врати во областа вечерта во петок на 15 август.
ФК Борусија Дортмунд
Борусија Дортмунд (германски:Borussia Dortmund или BVB) е германски фудбалски клуб од градот Дортмунд. Својте натпревари тимот ги игра на Сигнал-Идуна Парк Стадионот, кој е со капацитет од 80.720 гледачи. Тимот е основан на 19-ти декамври 1909 година.
Тајмс сквер
На 26 февруари 2009 година, градоначалникот Мајка Блумберг објави дека сообраќајните ленти долж по Бродвеј од 42та Улица до 47та Улицаќе бидат повторно одбележани со почеток на Меморијалниот ден во 2009 година и трансформирани во пешачки плоштади барем до крајот на годината,како еден вид тест. Истото беше направено и од 33та до 35та Улица. Целта беше да се олесни сообраќајниот метеж преку Мидтаун мрежата. Резултатите требаше да бидат внимателно следени за да се утврди дали проектот работел и дали треба да се продолжи. Блумберг исто така изјави дека тој верува дека затворањето на улиците ќе го направи Њујорк по пригоден за живеење со намалување на загадувањето, намалување на пешачките несреќи и помагајќи протокот на сообраќајот да се одвива непречено. Проектот првично беше неодобрен од локалните стопанственици кои сметаа дека затворањето на улиците за автомобили ќе им наштети на бизнисите.
Оригиналните места поставени за пешаците беа евтини повеќебојни пластилни тревник –столици, извор за забава на многу њујорчани. Тоа траеше од почетокот на трансформацијата на плоштадот до 14 август, 2009 година, кога тие заедно беа заедно крстени во комплет на една инстлација ‘’Сега го гледаш, сега не‘‘ од страна на уметникот Џејсон Питерс. Иако на плоштадот имаше мешани резултати на сообраќајот во областа, повредите на возачите и пешаците беа намалени, помалку пешаци се движеа по улицата и бројот на пешаци на Тајмс Сквер се зголеми. Пластичните столчиња за кратко време беа заменети со поотпорен метален мебел и на 11 февруари 2010 година Мајкл Блумберг изјави дека пешачките плоштади ќе останат трајни.
ФК Борусија Дортмунд
Историја
Клуб е настанат во пиварата „Цум Вилдшиц“ (-{Zum Wildschütz}-), кога една група на студенти ја напуштиле црковната фудбалска екипа и на новиот тим му го дале името по локалната пивара. Стандардната жолто-црна комбинација Борусија ја добила на 1 февруари 1913, но славата на тимот доаѓа дури по Втората светска војна, затоа што во тој период владее тимот на Шалке 04 кој доаѓа од соседниот град на Дортмунд, Гелзенкирхен. Во триестетите години тимот влегува во третата лига и го добива сегашното име.
Тајмс сквер
Новогодишни прослави
Тајмс сквер е центарот на годишнато спуштање на топка на новогодишната ноќ. На 31 декември 1907 година, една топка го означила новогдишниот ден и била за првпат падната на Тајмс сквер и Плоштадот ја заземал главната прослва во Њујорк Сити отсекогаш.На таа ноќ, стотици од илјадници луѓе се собираат за да го видат паѓањето на кристалната топка поставена на врвот на зградата по повод одбележувањето на почетокот на новата година. Го замени раскошниот приказ од огномет од врвот на зградата, но беше сопрен од локалните власти поради опасност од пожар. Почнувајќи од 1908 година и по повеќе од 80 години потоа изработувачот на знакот на Тајмс сквер Арткрафт Штраус бил одговоен за спуштање на топката. За време на Втората светска војна, едноминутно молчење проследено со снимање на црковните звона го замени спуштањето на топката поради ограничувањата од воените затемнувања. Денес, ‘‘Countdown Entertainment‘‘ и ‘‘One Times‘‘ плоштадот го организираат дочекот на Новогодишната ноќ во согласност со Здружението на Тајмс сквер.
ФК Борусија Дортмунд
Историја
Најуспешниот период на тимот доаѓа мво 50-тите и 60-тите, кога Борусија освојува две титули шампион на Германија во 1956 и 1957 во 1961 го губат финалето за титулата, а во 1963 тие ја освојуваат последната своја титула пред да биде формирана Бундеслигата.
Тие се основачи на новата лига наречена Прва Бундеслига заедно со уште 15 други тимови и во неа влегуваат како актуелни шампиони. Тие исто така го постигнуваат и првиот гол во новата лига.
Благодарение на тренерот Отмар Хицфелд и големите влогови, со кој многу германски играчи се вратени од Италија, Борусија во текот на 90-тите константно е кандидат за титулата, а наслови се освоени 1995 и 1996 година. Следената сезона во лигата проаѓа многу лошо за тимот, но е освоена титулата во Лигата на шампионите која им носи голема слава. После двојната победа над Манчестер Јунајтед во полуфиналето, противник во финалето на Дортмунд му беше Јувентус. Најценетиот тим на епохата е победен во Минхен со резултат 3:1, меѓу кој е постигнат и еден прекрасен гол на Ларс Рикен.
На следниот успех Милионерите, чекаа до сезоната 2001-2002 кога тимот станува шампион на Германија земајќи му ја титулата пред нос на тимот на Баер Леверкузен, кој таа сезона беше најголем губитник бидејќи покрај титулата во државното првенство тие го загубија и финалето во Лигата на Шампионите и во Купот на Германија. Во истата година Борусија е и финалист во Купот на УЕФА, но загуби од холандскиот Фејенорд. Покрај овие успеси тимот паѓа во финансиска криза иако останува да игра во Бундеслигата (не испаѓа од лигата) веќе не се во главна улога и не се во трка за врвот.
Тајмс сквер
Прославувајќи го спуштањето на топката за пречекот на 2008 година беше поствена нова ЛЕД електрична тока. Топката за 2008/2009 година која што беше спуштена на новогодишната ноќ ( 31 декември, среда, 2008) за дочекот на 2009 година е поголема и стана постојана инсталација како целогодишна атракција која се користи за прослави како Денот на вљубените и Ноќта на вештерките. Во просек, околу еден милион посетители се дел од топлата на Тајмс сквер за прославите на новогодишната ноќ. Сепак, за прославата посветена на милениумот на 31 декември, 1999 година, објавените извештаи покажаа дека околу 2 милиони луѓе го преплавија Тајмс сквер, почнувајќи од 6та Авенија до 8та Авенија и цел пат назад од Бродвеј до Седумте авении до 59та Авенија правејќи го најголемиот собир на Тајмс сквер од август 1945 година сè до прославите направени по повод завршувањето на крајот на Втората светска војна.
Познато во јавноста
За Тајмс сквер е пишувано безброј пати во литературата, на телевизија, во филмовите, вклучувајќи го и филмот Тајмс сквер во 1980 година, каде се прикажува панк-рок / нов саундрак бран – во музички видео записи и од неодамна во видео игри, како ‘’Grand Theft Auto IV‘‘ каде што реакција на Тајмс сквер областа е вклучена во поставување/приспособување на измислениот амбиент на играта "Liberty City" и ‘’Battlefield 3‘‘ каде што се одвива последната борба со главниот противник во која играчот мора да го запре него од детонирање на нуклеарка на плоштадот. Тајмс сквер е исто така прикажан во видео играта ‘‘ Crysis 2‘‘ во која играчот мора да се бори против напад на воземјански сили со цел да им помогне на американските маринци да се евакуираат од подрачјето. Едно место кое се препознава веднаш на кое Тајмс сквер е често напаѓан и уништен во голем број на филмови, вклучувајќи го и ‘‘Знаејќи‘‘ (анг. Knowing), каде што сончев пламен го уништува Њујорк Сити, ‘‘Длабок Удар‘‘ (анг. Deep Impact) кога цунами предизвикано од метеорски удар го уништува Њујорк Сити, ‘‘Отпорот на Кралот Стефан‘‘ (анг. Stephen King's The Stand) каде што пресекот е совладан од страна на цела анархија, ‘’Крајот на капетанот Америка‘‘ (анг. the ending of Captain America), ‘‘Трансформери’’ (анг. Transformers) –Одмаздата на паднатите. Филмовите исто така ја прикажуваат и спротивната тактика, каде што е насликана типично суетата на областа, обично морничавата како во ‘‘Ванила Скај‘‘ (анг. Vanilla Sky), како и пост – апокалиптичниот ‘‘Јас сум легенда‘‘ (анг. I Am Legend) во кој Вил Смит и неговото куче одат на лов на елени во напуштениот пустински кањон. Тајмс сквер исто така беше прикажан на филм во 2011 година, на Новогодишната ноќ и исто така во борбена сцена во филмот ‘‘Човек-пајак‘‘ (анг. Spider-Man) на фестивалот во 2002 година.
Тајмс сквер беше употребен во 2012 каде што Претседателот на Соединетите Американски Држави ги пренесе најавите за апокалипсата. Областа беше преплавена од ‘’NYPD‘‘ службеници.
1038 п.н.е.
1038 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1038. година пред новата ера, 38. од вториот милениум п.н.е., 38. од 11 век п.н.е. и деветта од 1030-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4470 и 4471 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3712 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2722 и 2723 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 285 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1038 година се протега во 1598 и 1599, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1658 и 1659 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 495 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1710 и 1709 исламска година пред хиџра.
Кумановски астрономски клуб „Кокино“
Кумановски астрономски клуб „Кокино“ — астрономско друштво основано на 6 јануари 2009 г. како група на Facebook, а првиот состанок бил одржан на 22 февруари 2009 г. во Куманово, каде што присуствувале шест членови. Истиот месец е создадена и мрежната страница на клубот од страна на Маневски Марко, Мартин Страхиловски и Никола Суботиќ.
Клубот ја имаше својата официјална презентација на отворањето на Меѓународната година на астрономијата на 26 февруари 2009 г. . Скоро година дена после тоа, на 22 февруари 2010 г, Клубот го одржал своето основачко собрание, и на 10 март 2010 беше регистрано друштвото.
Главната цел на клубот е популаризирање на астрономијата како наука и како хоби во Куманово и околината.
Кит Конерс
Кармен Кит Конерс (20 март, 1933 - 5 јули, 2017 година) бил американски психолог, најпознат по воспоставувањето на првите стандарди за дијагноза на нарушувањето на хиперактивноста со дефицит на внимание (АДХД).
Конерс е роден на 20 март 1933 година, во кањонот Бингам, Јута, еден од трите деца на Мајкл Конерс, машински работник, и Мерл Конерс, работничка во стоковен маркет.
Конерс е заслужен од многумина со тоа што го популаризирал АДХД во САД. Во подоцнежните години, тој изразиl загриженост за високите стапки на дијагноза на АДХД во САД во споредба со Европа, и сугерираl дека АДХД можеби се дијагностицира премногу често во САД. Тој верувал дека вистинската стапка на АДХД во детството е 2-3%.
Конерс починал на 5 јули 2017 година во Дурам, Северна Каролина, на 84-годишна возраст.
Миодраг Мајиќ
Миодраг Мајиќ — српски правник, судија и автор. Тој е судија во Апелациониот суд во Белград, Србија и автор на бројни книги, правни коментари и закони. Мајиќ е познат како посветен противник на казнениот популизам во Србија и беше мета на разни вербални напади од страна на многу српски политичари (пред сè Маја Гојковиќ). Мајиќ е автор на најпродаваниот криминалистички роман насловен „Деца на злото“, (2019) кој комбинира реални прикази на кривичната постапка во Србија со што изобилуваат со окултизам и теории на заговор.
NGC 7041B
NGC 7041B — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7041B е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7041B има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 17 м 49,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 23' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 7041B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 129672. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 413; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8426. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Лига на шампиони во фудбал
Лига на шампиони во фудбал — годишно фудбалско клупско натпреварување организирано од УЕФА од 1992. Тој го замени Купот на шампионите на Европа, или скратено Европски куп создаден во 1955 година, додавајќи групна фаза во натпреварувањето и дозволувајќи повеќе учесници од една земја. Тоа е едно од најпрестижните турнири во светот и најпрестижното клупско натпреварување во европскиот фудбалза најдобрите фудбалски клубови во Европа. Финалето во 2013 година беше најгледаното финале на Лигата на шампионите досега, исто така и најгледаниот годишен спортски настан во светски рамки во 2013 година, привлекувајќи внимание на 360 милиони телевизиски гледачи.
Пред 1992 година, турнирот официјално се викал "Купот на шампионите на Европа", но бил познат и како "Европски шампионски куп". Натпреварувањето првично било само со нокаут натпревари во кое право на учество имале само клубовите шампиони на секоја земја. Во текот на деведесеттите, форматот беше проширен, била воведена групна фаза и повеќе клубови. Најдобрите национални лиги во Европа давале и по четири претставници, и ќе носи и по пет претставници од сезоната 2015-16.
Со сегашниот формат, Лигата на шампионите започнува во средината на јули со три нокаут квалификациски рунди и плејоф рунда. Десетте екипи кои ќе успеат да ги поминат овие фази им се приклучуваат на останатите 22 екипи во групната фаза. 32те екипи се извлечени во осум групи од по четири екипи и играат меѓу себе преку систем дома-гости. Осумте прво пласирани екипи во групите како и осумте второпласирани се пласираат во нокаут фазата, која завршува со финален меч во мај. Победникот на УЕФА Лигата на шампиони се квалификува за УЕФА Супер купот и ФИФА Светско клупско првенство во фудбал.
Историја
Турнирот беше инагуриран во 1955 година, на предлог од францускиот спортски новинар и уредник на Лекип, Габриел Ано, кој ја смислил идејата по добивањето на извештаите од неговите новинари за многу успешното Campeonato Sudamericano de Campeones од 1948 година. Како реакција на изјавата од страна на британските медиуми на страна на Вулверхемптон Вондерерс нарекувајќи ги Шампиони на светот по успешните пријателски натпревари во Европа во педесеттите, Ано конечно успеа да ја убеди УЕФА да започне да организира турнир во континентални рамки. Натпреварувањето започнало како натпреварување за победниците на европските национални лиги, како Европски куп на шампиони, или скратено Европски куп.
Натпреварувањето започнало во сезоната 1955-56 со формат на две нокаут-рунди каде тимовите играле два меча, еден дома и еден на гости, и тимот со подобриот вкупен резултат се квалификувал во следната рунда од натпреварувањето. До 1997 година, учеството било ограничено, и само тимовите кои го имале освоено нивното национално натпреварување имале право на учество, плус моменталниот освојвач на Европскиот Куп. Во сезоната 1992-93, форматот беше сменет,воведена беше групна фаза и турнирот беше преименуван во УЕФА Лига на шампиони. Оттогаш имаше бројни измени во условите за натпреварувањето, бројот на квалификациски рунди и структурата на групите. Во сезоната 1997-98, условите беа проширени и ги вклучуваа вицешампионите на некои земји според ранг списокот на коефициенти на УЕФА. Квалификацискиот систем беше реструктуиран така што ниско рангираните национални првенства имаа право на учество во една или повеќе квалификациски рунди пред групната фаза, додека вицешампионите од високо рангираните земји влегуваа во подоцнежните рунди. И до четири клуба од високо рангираните земји имаат право за настап во натпреварувањето.
Помеѓу 1960 и 2004 година, победникот на турнирот се квалификува на сега непостоечкиот Интерконтинентален Куп против победникот на Копа Либертадорес на Јужна Америка. Оттогаш, победникот автоматски се квалификува за Светскиот клупски куп огранизиран од ФИФА заедно со другите победници на континенталните клупски првенства.
Химна
Химната на УЕФА Лигата на шампиони, официјално насловена како Шампионска лига, е адаптација на Тони Бритен од Задок свештеникот на Џорџ Фредерик Хандел од Крунисаните Химни. УЕФА го овласти Бритен (англиски композитор) во 1992 година, да ја аранжира нивната химна, и делото беше изведено од оркестарот на Кралската филхармонија и испеана од страна на академијата свети Мартин во полето на рефренот на трите службени јазици користени од УЕФА: англиски, германски и француски. Рефренот на химната се пушта пред секој натпревар на УЕФА Лига на шампиони, како и на почетокот и крајот на телевизискиот пренос од натпреварите. Комплетната химна е долга околу три минути, и има два кратки стихови на рефренот. Химната никогаш не беше пуштена комерцјално во својата оригинална верзија.
Квалификување
Почнувајќи од 2009 година, УЕФА Лигата на шампиони започна со разигрување по групи со 32 екипи, на што му претходат два квалификациски натпревари за тимовите што не се пласирале директно за турнирот. Двата натпревари се поделени помеѓу тимови квалификувани врз основа на освоено домашно првенство, и тие што се квалификувани врз основа на тоа што завршиле од второто до четвртото место на нивното државно првенство.
Бројот на тимови што учествуваат од една асоцијација во УЕФА Лигата на шампиони се заснова врз УЕФА коефициентите на членовите на асоцијацијата. Овие коефициенти се добиваат врз основа на постигнатите резултатите на клубовите што ја претставуваат секоја асоцијација во текот на последните пет УЕФА Лига на шампиони и УЕФА Европа лига/УЕФА Куп сезони. Колку поголем коефициент има асоцијацијата, толку повеќе тимови ќе ја претставуваат асоцијацијата во Шампионската лига, и во помалку квалификациски рунди тимовите на асоцијацијата ќе треба за учествуваат.
5 од останатите десет квалификациски места се доделуваат на победниците на турнирот од четири квалификациски рунди помеѓу останатите 39 или 38 шампиони, во кој тие шампиони од асоцијациите со поголеми коефициенти добиваат место во подоцнежните рунди. Останатите 5 се доделени на победниците од турнир со две квалификациски рунди помеѓу петнаесетте клубови од асоцијациите рангирани од првото до петнаесеттото место, што се квалификувале врз основа на нивното завршување од второто до четвртото место на нивните национални лиги.
Во поглед на спортските критериуми, секој клуб мора да има лиценца од својата асоцијација за да учествува во Шампионската лига. За да добие лиценца, клубот мора да исполни одредени барања за стадионот, инфраструктурата и финансиите.
Во сезоната 2005/2006, Ливерпул и Артмедија Братислава од Словачка станаа првите тимови кои стигнале до групната фаза на Лигата на шампиони играјќи во сите три квалификациски рунди. Во сезоната 2009/2010, и БАТЕ и Анортозис Фамагуста успеаја да го постигнат истото достигнување. Барселона, Манчестер јунајтед и Порто се тимовите кои најчесто ги има во групната фаза: четиринаесет тимови посебно. Само ФК Порто го има освоено турнирот еднаш од основањето на групната фаза (2004), Манчестер јунајтед двапати (1999 и 2008) и Барселона трипати (1992, 2006 и 2009).
Помеѓу 2003 и 2008 година, никаква разлика не се правеше помеѓу шампиони и нешампиони во квалификациите. Шеснаесетте најдобро рангирани екипи низ најголемите домашни лиги директно се квалификуваа во групната фаза од турнирот. Претходно, три прелиминарни квалификациски рунди ги намалуваат останатите тимови, со тоа што различни тимови стартуваа во различни рунди.
Турнир
Турнирот соодветно започнува со групна фаза од 32 екипи, поделени во 8 групи. Носител на групата се користи додека се врши извлекувањето на оваа фаза, додека тимовите од иста земја може да не се паднат во групата заедно. Секој тим се среќава со другите тимови од неговата група дома и на гости во формат на разигрување. Најдобрите две екипи од секоја група се пласираат во осмина-финалето, со што започнува нокаут-фазата од турнирот. Третопласираната екипа обезбедува учество во УЕФА Европа лигата.
Во оваа фаза, еден победник на групата игра против вицешампион на друга група, и екипите од истата земја не може да не се паднат да игаат еден против друг. Од четвртфиналето па натаму, извлекувањето се врши по случаен избор, со што заштитата на екипи од иста земја не е повеќе во сила.
Натпреварите од групната фаза се играат во текот на есента, додека нокаут фазата започнува една недела по зимската пауза.Во нокаут фазата се играат два натпревари, со исклучок на финалето. Ова традиционално се игра во последните две недели од мај.
Рангирање
Судискиот оддел на УЕФА е поделен на пет категории врз основа на искуството во кој судијата е рангиран; ( од највисок до најнизок ранг) Елитна Категорија, Премиерна Категорија, Категорија 2, Категорија 3, и Категорија 4. После сертификацијата, меѓународниот судија е пласиран во Категорија 4 со исклучок на судиите од Франција, Германија, Англија, Италија или Шпанија. Судиите од овие пет фудбалски гиганти имаат доволно врвни професионални натпревари и затоа директно се пласираат во Категоријата 3. Секој натпревар суден од судијата е надгледуван и оценуван и двапати во сезона неговата или нејзинината Категорија може да биде подобрена. Еден судија не може директно да премине од Категорија 2 во Елитна Категорија.
Назначување
Во соработка со Судискиот оддел на УЕФА, УЕФА Комитетот на судии е одговорен за назначувањето на судиите за натпреварите. Судиите се назначуваат врз основа на претходните натпревари, забелешките, изведбата и нивото на физичка подготвеност. За да се обесхрабри присртрасноста, Шампионската лига го зема предвид и државјанството. Ниеден судија не може да има исто потекло како и никој клуб во неговите или нејзините респективни групи. Судиското назначувања, предложени од Судискиот оддел на УЕФА, се испратени до Судискиот Комитет на УЕФА за да бидат дискутирани и/или променети. Откако ќе се постигне општа согласност, името на на назначениот судија останува тајна сè до два дена пред натпреварот со цел да се минимизира влијането од јавноста.
Ограничувања
Од 1990 година, интернационален судија на УЕФА не смее да има повеќе од 45 години. Откако ќе наполни 45 години, судијата мора да се повлече на крајот од неговата/нејзиата сезона. Старосната граница беше воспоставена за да се осигура врвно ниво на физичка подготвеност. Денеска судиите на УЕФА Лигата на шампиони треба да го поминат тестот на физичка подготвеност пред да размислуваат на интернационално ниво.
Парична награда
Од 2010/2011, УЕФА го наградува секој тим што игра во плејоф рундите со 2,1 милион евра. За тие што ќе стигнат до групната фаза УЕФА доделува 3,9 милиони евра, плус 550.000 евра за секој одигран меч во групата. За победа во групната фаза УЕФА доделува 800.000 евра а нерешениот резултат е вреден 400.000 евра. Покрај тоа, УЕФА им плаќа на тимовите што ќе стигнат до првата нокаут-фаза по 3 милиони евра, секој четвртфиналист добива 3,3 милиони евра, 4,2 милиони за секој полуфиналист, 5,2 милиони евра за вицешампионите и 9 милиони евра за победниците. Голем дел од дистрибуираниот приход од Лигата на шампионите е поврзан со маркетиншкиот фонд, распределбата со која се определува вредноста на телевизискиот пазар во секоја земја. За сезоната 2008/2009, и Манчестер јунајтед и Баерн Минхен, кои стигнаа до финалето и четвртфиналето, заработија повеќе од Барселона, која го освои турнирот.
Спонзорирање
Како ФИФА Светското Првенство, УЕФА Лигата на шампионите е група на мултинационални корпораации, за разлика од единствениот главен спонзор на Премиер Лигата, Лига 1 или Серија А. Кога Лигата на шампионите беше основана во 1992 година, беше решено дека максумум на осум компании треба да му биде дозволено да го спонзорираат натпреварувањето, со тоа што секоја корпорација ќе има распоредено четири билборди околу периметарот на стадионот, исто така ставање на логото пред и после интервјуа и на одреден број на карти за секој натпревар. Ова, комбинирано со договор за да се осигура спонзорството на турнирот и им се дава приоритет на нивните реклами во текот на натпреварите, со гаранција дека на секој главен спозор на турнирот му е дадено максимално изложување.
Билбордите се извор на критики, заради нивната големина што е многу поголема за разлика од оние на од другите лиги како Премиер лигата. Нивната големина значи дека, на некои терени, како Селтик Парк, Олд Трафорд, Енфилд и Стемфорд Бриџ, предните редови од трибините не можат да се користат за гледање теренот е блокиран од екстремно големите билборди; затоа, на тие што имаат сезонски карти не им се гарантирани билетите за натпреварите и мораат да седат на седишта различни од вообичаените за натпреварите. Исто така, на некои стадиони рамната површини на предните редови која се користи за сместување на лица во инвалидски колички и хендикепирани лица е користена за билбордите, па така тие драстично го намалуваат капацитетот на делот наменет за хендикепирани лица.
Моменталните главни спонзори на турнирот се:
Адидас е секундарниот спонзор кој го снабдува турнирот со официјалната топка за натпреварите, истото го прават и за сите УЕФА натпреварувања. Про еволушн Сокер (Pro Evolution Soccer) на Конами (Konami) е исто така секундарен спонзор како официјална видео игра на Лигата на шампиони. Поединечни клбови можат да носат дресови со реклами, дури и ако таквите спонзори се во спротивни на оние на Лигата на шампиони. Сепак, само еден спонзор е дозволено на дресот (плус оној на произведувачот на дресот), и ако клубови играат натпревар во земја каде што соодветната спонзорска категорија е забранета (како случајот во Франција, алкохолот и обложувањето) тие мора да го отстранат логото од нивните дресови.
Алкохол и мрежни места за обложување како спонзори
Тимовите може да бидат приморани да го отстранат логото со кое се рекламира алкохол и мрежни места за обложување од нивната опрема ако патуваат во земја каде што е забрането таквото рекламирање. На пример, кога Ливерпул играше на гостински терен со Лион, Ливерпул беше приморан да го отстранат Карлсберг од нивната опрема, бидејќи Франција, вклучувајќи ги и државните спонзори, забранува такво спонзорство. Други случаи се случувале во Швајцарија; кога Милан и Реал Мадрид играа на гости со Цирих, двата тима мораа да го отстранат bwin.com од нивната опрема. Вакви слични рестрикции има и во Норвешка и Холандија.
Најуспешни стрелци на сите времиња (Куп на шампиони и Лига на шампиони)
Вклучувајќи квалификации
Салим-Сулајман
Салим и Сулајмант Мерчант се музичко дуо составено од браќа кои се родени во Бхуј, Гујарат, Индија. Припаѓаат на муслиманска фамилија и се инспирирани од нивниот татко Садрудин Мерчан кој водел оркестар во Индија. Навлегле во музичката индустрија како музички режисери по 2003, 6 години по нивната прва композиција во филм од Боливуд.
Линда Олофсон (телевизиски новинар)
Линда Олофсон (родена на 24 мај 1973 година во Ванас, Вестерботен ) е шведска ТВ-новинарка. Таа моментално е ко-водител на дебатното шоу Аргумент на СВТ заедно со Хелена Винк, а претходно била водителка на Мит и природата, наследувајќи ја Шарлот Пермел. Подоцна ја наследил Мартин Емтенес.