cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ајман Ал Завахири
Појавување
На 30 април 2009 година, Стејт департмент изјавил дека Ал Завахири се појавил како оперативен и стратешки командант на Ал-Каеда и дека Осама Бин Ладен сега бил само идеолошка фигура на организацијата. Сепак, по смртта на Осама во 2011 година, висок службеник на агенцијата за разузнавање на САД е цитиран како изјавува дека разузнавачките податоци, добиени по нападот, покажувале дека Осама останал целосно вклучен во планирањето: „Скривалиштето (каде Бин Ладен бил убиен) ''во Аботабад, било активен команден и контролен центар на водачот на Ал-Каеда. Тој бил активен во планирањето на операциите и донесувањето тактички одлуки во рамките на Ал-Каеда''“.
По смртта на Бин Ладен, поранешниот заменик-советник на националната безбедност за борба против тероризмот, Хуан Зарате, рекол дека Ал Завахири „секако ќе ја преземе улогата на водач“ на Ал-Каеда. Но висок американски официјален претставник на администрацијата рекол дека иако Ал Завахири најверојатно ќе биде нов водач на Ал-Каеда, неговиот авторитет не бил „општо прифатен“ меѓу следбениците на Ал-Каеда, особено кај оние во Заливот“. ЗАрате рекол дека Ал Завахири бил поконтроверзен и помалку харизматичен од Бин Ладен. Рашад Мухамед Исмаил (ака „Абу Ал Фида“), водечки член на Ал-Каеда во Арапскиот Полуостров, изјавил дека Ал Завахири бил најдобриот кандидат. .
Формално назначување
Наследувањето на Ал Завахири во командата на Ал-Каеда било објавено на неколку нивни мрежни места на 16 јуни 2011 година. На истиот ден, Ал-Каеда го потврдила својот став дека Израел е нелегитимна држава и дека нема да прифати никаков компромис за Палестина.
Задоцнетото објавување довело до шпекулации меѓу аналитичарите дека имало расправање во редовите на Ал-Каеда: „Тоа не укажува на резервоар со насобрана добра волја за него“, рекол еден познат новинар на Си-Ен-Ен. Секретарот за одбрана на САД, Роберт Гејтс и претседателот на здружениот генералштаб, Мајк Мулен, тврдат дека задоцнувањето не сугерира на никаков спор во рамките на Ал-Каеда и Мулен ги повторил смртните закани на САД кон Ал Завахири. Според официјални лица од администрацијата на Обама и Роберт Гејтс, водството ќе биде тешко за Ал Завахири, бидејќи иако интелегентен, му недостасувале борбеното искуство и харизма кои ги имал Осама Бин Ладен.
Аналитичарот за тероризам Магнус Рансторп од Шведскиот колеџ за национална одбрана рекол дека, бидејќи Завахири ги немал истиот статус и лични особини како Бин Ладен, тој би се фокусирал на напад кон Западот за да ја одмазди смртта на Бин Ладен и да се промовира.
Лојалност и непријателство
Во една студија со наслов „Лојалност и непријателство“, Завахири посочува дека муслиманите мора во секој момент да бидат лојални кон исламот и еден кон друг, додека да го мразат или да бидат чисти од се друго и од сите други надвор од исламот. .
Жени борци
Во едно интервју Завахири рекол дека групата нема женски борци и дека улогата на жените е ограничена, да се грижат за домовите и децата на борците на Ал-Каеда. Со ова се појавила расправа во однос на улогата на муџахединските жени како Саџида Мубарак Атрус ал Ришави.
Промотивни активности
За Завахири од голема важност било да ја добие поддршката од јавноста и во тој поглед е критикуван од Абу Мусаб Ал Заркави: „Без таа поддршка исламското муџахединско движење ќе биде фрлено во темнина“.
Прашања и одговори на интернет
Во средината на декември 2007 година, портпаролите на Ал Завахири објавиле планови за „отворено интервју“ на неколку исламски мрежни места. Администраторите на 4 познати џихадски мрежни места биле овластени да собираат и да препраќаат прашања, „непроменети“, и „без разлика дали ја поддржуваат Ал-Каеда или не“, да му ги пратат на Ал Завахири на 16 јаунари. Ал Завахири подоцна во 2008 одговорил на тие прашања, и меѓу другото кажал дека Ал-Каеда не убива невини и дека ќе се насочи кон Израел „откако ќе ги протера окупаторите од Ирак“.
Седум цркви во Азија
Седумте цркви на Откровението, исто така познати ѝ како Сседумте цркви на Апокалипсата и Седумте цркви во Азија (кои се однесуваат на римската провинција Азија, а не на целиот континент), се седум големи цркви на раното христијанство, кои се споменати во Новиот завет во Книгата на Откровението од страна на Игнатиј Богоносец. Сите седум места денеска се наоѓаат во Анадолија, Турција, и повеќе не се значајни кај христијанското население, бидејќи грчките христијани биле протерани во согласност со Лозанскиот договор. Во Откровение, на островот Патмос, Исус Христос го поучува на својот слуга Јован:
"Запиши во книга, што гледаш, и испрати им го на седумте цркви: во Ефес, и во Смирна, и во Пергам, и во Тијатир, во Сард, и во Филаделфија и во Лаодикија."
Под терминот цркви во овој период се однесувал на христијанските заедници кои живееле во секој град, а не само на зградата или верскиот објект во кој се собирале.
Седумте цркви биле
Ефес
"Кој има уво, нека чуе, што им говори Духот на црквите: „На оној, кој победува, ќе му дадам да јаде од дрвото на животот, кое што е среде Божјиот рај!."
Смирна
"Ова го зборува Првиот и Последниот, Кој умре и оживе."
Пергам
"„Ова го вели Оној, Кој има меч остар од двете страни."
Тијатира
"„Ова го зборува Божјиот Син, Кој има очи како огнен пламен, а нозете му се како сјаен бакар."
Филаделфија
"„ова го зборува Светиот, Вистинитиот, Кој го има Давидовиот клуч; Кој отвора, и никој не затвора! Кој затвора и никој не отвора!”."
Лаодикија
"„ова го зборува Амин, верниот и вистинскиот Сведок; Почетокот на Божјото создание: ги знам твоите дела, дека не си ни студен ни врел. О, кога би бил студен или врел!”"
NGC 6070A
NGC 6070A — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
250 п.н.е.
250 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 250. година пред новата ера, 250. од првиот милениум п.н.е., 50. од 3 век п.н.е. и прва од 250-тите п.н.е.
NGC 6070A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6070A се споменува и како CGCG 23-18, double system.
250 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5258 и 5259 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4500 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3510 и 3511 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 503.
NGC 6070A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6070A е од видот S+C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6070A има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
250 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 250 година се протега во 2386 и 2387, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2446 и 2447 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 293. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 898 и 897 исламска година пред хиџра.
NGC 6070A
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 10 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 45' 54". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 6070A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57350. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 245; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 367. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 761.
Факултет за спорт и туризам - Нови Сад
Факултетот за спорт и туризам е државно акредитирана приватна високообразовна институција сместена во Нови Сад, Србија. Факултетот е основан во 2004 година и се состои од три катедри - спорт, туризам и психологија.
Од своето основање, Факултетот има образувано 209 лица, 36 магистри и магистри, како и 10 доктори.
Организација и профил
Факултетот се состои од две катедри: Катедра за спорт и Катедра за туризам. Основните студии на двата катедра траат 3 години, магистерските студии 2 години, а докторските 3 години.
Според номенклатурата на занимања, студентите по дипломирањето се стекнуваат со следните стручни звања:
од студиската програма Физичко образование и спорт:
од студиската програма Менаџмент и бизнис во туризмот:
Партнерства
Факултетот соработува со многу други високообразовни институции низ Европа, но и со некои од најзначајните здруженија, клубови и организации од областа на спортот и туризмот во Србија и регионот.
Стивен Џеј Гулд
Стивен Џеј Гулд (Stephen Jay Gould; во Њујорк -  во Њујорк) бил познат американски палеонтолог, еволуционист и историчар на науката. Тој е еден од најистакнатите и нашироко читани писатели на научно-популарен жанр во својата генерација. Поголем дел од својата кариера Гулд поминал предавајќи на Харвардскиот универзитет и работејќи во Американскиот природонаучен музеј.
Научни истражувања
На самиот почеток од неговата кариера, во 1972, Гулд заедно со Нилс Елдреџ ја развил теоријата за точкест еквилибриум, според која поголемиот дел од еволуциските промени се случуваат во мали временски интервали во споредба со подолгите периоди на еволуциона стабилност. Според Гулд, теоријата на точкестиот еквилибриум фрлила ново светло на централната догма на еволуционата теорија. Мислењата на теоретичарите на еволуцијата по ова прашање се разликувале. Едни сметале дека дека ,,иако оваа теорија е од голем интерес‘‘, таа ,,само ја изменува теоријата на неодарвинизмот со целосно соодветство на тоа што било познато од порано‘‘. Други ја нагласувале нејзината теоретска новина, која се состоела во тоа што еволуцискиот стазис бил ,,неочекувано откритие за поголемиот дел теоретичари на еволуцијата‘‘ и дека тој ,,силно влијаел на современата палеонтологија и еволуциона биологија‘‘.
Други истражувачки активности на Гулд биле насочени кон идентификување на биолошките ограничувања и другите неселективни сили кои ја определуваат насоката на еволуција на живите суштества. Во 1979 година, заедно со Ричард Левонтин, ја објавил статијата со наслов ,,Пазувите на сводовите од базиликата Св. Марко и парадигмата на Панглосот‘‘ во која тие го вовеле новиот еволуциски поим ,,пазува на свод‘‘, земен од архитектурата. Гулд и Левонтин ги определиле ,,пазувите на сводовите‘‘ како оние одлики на организмот кои се јавуваат како неизбежен спореден ефект од други одлики и кои не биле сами по себе изложени на дејството на селекцијата во текот на еволуцијата.
Како пример може да се наведат маскулинизирањето на гениталиите кај женските хиени, раменските ,,грби‘‘ кај џиновскиот елен (Megaloceros giganteus) и некои клучни одлики на човековата менталност. Прашањето за релативната количина на ,,пазуви на сводови‘‘ во однос на адаптивните одлики на организмите во природата денес останува отворено.
Области во Палестина
Согласно спогодбата од Осло, Палестинските територии Западен Брег и Појас Газа се поделени на три подрачја (А, Б и В) и 16 области под Палестинска Самоуправа. Од 2007 наваму, две посебни управи полагаат право на власт врз Палестинската Самоуправа - едната на Западниот Брег, а другата во Појасот Газа.
Балтазар, случајно (филм)
Балтазар, случајно (француски: Au hasard Balthazar) - француски филм од 1966 година, во режија на Робер Бресон, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Ан Вјаземски, Волтер Грин, Франсоа Лафарж, Жан-Клод Жилбер, Филип Аслан и Пјер Клосовски. Филмот има освоено седум награди, меѓу кои и четири на Венецијанскиот филмски фестивал.
Синопсис
Во едно мало француско погранично место се раѓа магаренце кое го вдомуваат децата Жак (го игра Грин) и неговата сестра, заедно со девојчето Мари (ја игра Вјаземски) - првата љубов на Жак. Децата го нарекуваат магарето Балтазар, но по завршувањето на летниот одмор, тие си одат дома така што за магарето повеќе нема кој да се грижи. Годините минуваат, Балтазар израснува во возрасно магаре кое го користат за тешка земјоделска работа. Еден ден, Мари го убедува нејзиниот татко (го игра Аслан) да го купат магарето и таа повторно почнува да се грижи за него. Меѓутоа, набргу, Мари се вљубува во локалниот насилник Жерар (го игра Лафарж) кој постојано го измачува Балтазар. По некое време, семејството на Жерар станува нов сопственик на Балтазар, кој служи за разнесување леб, но Жерар продолжува со лошиот однос кон него. Кога Балтазар се разболува, Жерар сака да го убие, но магарето го зема скитникот Арнолд (го игра Жилбер) и набргу Балтазар закрепнува. Еден ден, Балтазар успева да побегне и завршува во еден циркус, но кога Арнолд се појавува на претставата, Балтазар побеснува и пак завршува во рацете на Арнолд. Набргу, Арнолд наследува големо богатство и организира голема забава, но веднаш потоа умира и бидејќи нема наследници, Балтазар го продаваат на локалниот трговец (го игра Клосовски). Една ноќ, кај трговецот доаѓа Мари, која го напуштила своето момче. Кога родителите Мари доаѓаат кај него, трговецот им го предава магарето. Мари ја посетува Жак, кој сака да се ожени со неа, но таа сака најпрвин да расчисти со Жерар. Меѓутоа, Жерар и неговата банда ја соблекуваат Мари, ја претепуваат и ја оставаат гола во една напуштена куќа. Таткото и Жак ја наоѓаат, а набргу нејзиниот татко се разболува и умира. Кога Жак сака да ја види Мари, нејзината мајка му кажува дека таа побегнала. Жерар го позајмува Балтазар од мајката на Мари и го користи за шверц преку границата. Во планината, неговата група ја пресретнува полицијата која почнува да пука кон нив, а Жерар и другарите бегаат, оставајќи го Балтазар. Утредента, ранетиот Балтазар го опкружува стадо овци, а тој умира.
Дождосвирни
Дождосвирни птици — ред од мали до средно големи птици кој вклучува околу 350 вида, а се распространети низ целиот свет. Повеќето од видовите живеат крај вода и се хранат со безрбетници или други ситни животни. Во тежина варираат од 19 гр. до 2 кг. Многу од видовите имаат долги нозе со три прста, а често и подвижен четврти прст. Обично се гнездат на земја, но некои прават гнездо и на дрво. Пилињата се веднаш способни сами да се хранат. Овие птици се долговечни, а живеат во мочвари и на бреговите од езерата и морињата, некои од нив живеат во пустински делови и шуми.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Каваклија (Серско)
Свети Ѓорѓи (Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Каваклија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
Историја
Црквата е сместена во маалото Горна Каваклија. Изградена е во 1920-тите. Денешниот изглед го добила во 1938 г. Градбата е трикорабна базилика со купола, а подоцна е придодадена припрата. Во 2006 г. е живописана со фрески.
Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Ѓорѓи“, „Св. Илија“ и „Св. Тодор“.
Биоко
Биоко (шпански, француски и португалски: Bioko или Bioco), а за време на португалската колонијална управа познат како Фернандо По (Fernando Poo) е остров во Екваторска Гвинеја. Островот е оддалечен 32 км од западниот брег на Африка. Островот е поблиску до брегот  на Камерун, одошто со копнениот дел на Екваторска Гвинеја. Вкупната површина на островот според пописот од 2005 година изнесува 334,463 жители и има вкупна површина од 2017 км2. На островот се наоѓа главниот град на Екваторска Гвинеја - Малабо.
Население
Според пописот од 2005 година, островот имал вкупно население од 334,463 жители. Историско староседелско население биле Бубијците, кои денес претставуваат 58% од населението. Покрај нив, на островот живеат Фанг со 16%, Фернандинци со 12% и Игбо со 7%.
Попова Глава (Македонска Каменица)
Попова Глава  — археолошко наоѓалиште кај градот Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува могила од доцната антика.
На десниот брег на реката Каменица е зачувана могила која има 12 м во основата и 2-3 м височина.
Смошево
Смошево (Smoszewo) — село во општината Закрочим во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Рила
Рила — наjвисока планина во Пиринска Македонија, цела Бугарија и на Балканскиот Полуостров.
Таа се наоѓа во југозападниот дел на земјата, и во северозападниот крај на Рилско-родопскиот Масив. Највисокиот врв на Рила е Мусала, и со своите 2.925 м е и највисокиот на Балканскиот Полуостров. По сртот на Рила поминува главниот бугарски слив, кој се совпаѓа со главниот балкански слив, кој ги дели речните сливови на Црното и Егејското Море. Од планината извираат едни од најголемите и многуводни бугарски реки: Искар, Марица и Места. Просечната надморска височина на Рила е 1.487 м, а вкупната површина е 2.629 км2. Поголемиот дел од високите врвови (2.500 - 2.700 метри надморска височина) имаат алпски изглед. Типичен пример е Маљовица. Остатокот, особено во Источна Рила, претставуваат планински ливади.
Име
Се претпоставува дека името Рила има тракиско потекло. Најпрво планината се викала Донука, Дунакс, Доункас , а подоцна Роула, преименувано во Рила од Словените во V век, што значи „многуводна планина“. На Рила има над 200 езера и бројни минерални извори (Сапарева Бања, Долна Бања, Костенец, Бања и др.).
Кошарка на Летните олимписки игри 1960 (мажи)
Првото место го освоил САД, второто СССР и третото Бразил.
Рила
Географија, флора, фауна
Огромната купола на Рила се издига над околните планински котлини. Боровечкото Седло (1.305 м) го поврзува главниот Мусаленски дел со ридовите Шипочан и Шумнатица на Ихтиманска Средна Гора. Седлото Јундола (1.375 м) и Аврамово Седло (1.295 м) ја поврзуваат Рила со Родопите. Врската со Пирин е седлото Предел (1.140 м), а со Верила Клисурското Седло (1.025 м). Планината Рила е поделена на четири посебни географски делови:
Истанбулска берза
Акционери се: 49% Влада на Турција, 41% ИМКБ, 5% ВОБ, 4% членови на ИМКБ, 1% брокери на ИМКБ и 0,3% членови на ИАБ. Планирано е сите акции во сопственост на Владата да бидат понудени на продажба. Меѓу извршните директори на деветчлениот одбор на директори, со кој претседава Химет Карадаг, се поранешниот заменик-претседател на ИСЕ Осман Акиуз, поранешниот шеф на VOB Ишинсу Кестели, генералниот директор на инвестициската банка Мерил Линч, Хусеин Келезоглу и претседателот на турската асоцијација на Посредни институции за пазар на капитал Атила Ќуксал.
Историја
Истанбулската берза (ИСЕ) била единствената корпорација во Турција за размена на хартии од вредност основана да обезбедува тргување со акции, обврзници и записи, сертификати за поделба на приходите, обврзници од приватниот сектор, странски хартии од вредност и сертификати за недвижнини, како и меѓународни хартии од вредност. Таа била основана како автономна, професионална организација на почетокот на 1986 година. Сместена е во современ градежен комплекс во квартот Истиње, од европската страна на Истанбул, од 15 мај 1995 година.
ИСЕ е дом на 320 национални компании. Времето на тргување е 09:30 – 12:30 часот за првата сесија и 14:00 – 17:30 часот за втората сесија, во работните денови. Сите членови се инкорпорирани банки и брокерски куќи.
Индексите на цените се пресметуваат и објавуваат во текот на целата трговска сесија, додека индексите на поврат се пресметуваат и објавуваат само на крајот од сесијата. Индексите се: Индекс на ИСЕ Национал-сите акции, ИСЕ Национал-30, ИСЕ Национал-50, ИСЕ Национал-100, Секторски и под-секторски индекси, ИСЕ Втор Национален Пазарен Индекс, ИСЕ Индекс на Нова Економија и Индекс на ИСЕ Инвестициски Верувања. Индексот ИСЕ Национал-100 ги содржи и ИСЕ Национал-50 и ИСЕ Национал-30 индексот и се користи како главен показател за националниот пазар.
Годишни приноси
Следната табела го прикажува годишниот развој на ИСЕ Национал-100 од 1990 година.
Рани денови на пазарот на хартии од вредност во Турција
Потеклото на организираниот пазар на хартии од вредност во Турција влече корени во втората половина на 19 век. Првиот пазар на хартии од вредност во Отоманското Царство е основан во 1866 година под името „Берза за хартии од вредност Дерсаадет“ по Кримската војна. Размената Дерсаадет исто така создала медиум за европските инвеститори кои барале поголеми приноси на огромните османлиски пазари. По прогласувањето на Турската Република, во 1929 година бил донесен нов закон за реорганизација на почетните пазари на капитал под новото име „Истанбулски хартии од вредност и девизи“.
Наскоро, берзата станала многу активна и значително придонела за барањата за финансирање на новите претпријатија низ целата земја. Сепак, нејзиниот успех бил замаглен од низа настани, вклучително и Големата депресија од 1929 година и претстојната Втора светска војна во странство. За време на индустриското движење во следните децении, постоел континуиран пораст на бројот и големината на акционерските друштва, кои започнале да го отвораат својот капитал пред јавноста. Тие зрели акции се соочиле со силна и растечка побарувачка од претежно индивидуални инвеститори и некои институционални инвеститори.
Во раната фаза на 80-тите години на минатиот век се забележува значително подобрување на турските пазари на капитал, како во однос на законодавната рамка, така и во институциите потребни за да се постави сцената за здраво движење на капиталот. Во 1981 година бил донесен „Законот за пазар на капиталот“. Следната година било основано главното регулаторно тело одговорно за надзор и регулирање на турскиот пазар на хартии од вредност, Одборот за пазари на капитал со седиште во Анкара. Нов декрет бил издаден во октомври 1983 година со кој се предвидувало поставување на размена на хартии од вредност во земјата. Во октомври 1984 година, во Службен весник бил објавен „Правилникот за основање и функционирање на размена на хартии од вредност“. Прописите во врска со оперативните процедури биле одобрени во парламентот и Истанбулската берза била официјално инаугурирана на крајот на 1985 година.
Членство
ИСЕ е полноправна членка на
Придружен член на
ИСЕ и уметност
Постои прекрасна мермерна статуа на „Бикот и мечката“ висока четири метри, пред влезот на зградата на берзата. Создадена од еден од најистакнатите вајари во Турција, Мехмет Аксој, статуата го симболизира однесувањето на светските берзи, агресивен бик подготвен да ја нападне мечката што се предава. Друга група статуи, скулптирани од Шермин Ѓунер, направени во чест на сите постојни и починати брокери, претставуваат брокери кои се занимаваат со извршување на налози и е поставена на главниот влез.
Истанбулската берза дава придонес во уметноста организирајќи изложби и концерти, како и спонзорирајќи важни уметнички настани во Истанбул.
Борски јазик
Борскиот, или познат и како бварски или дамравски — афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од погрупата на источночадски јазици. Јазикот е загрозен и е под опасност од исчезнување.
Преглед
Јазикот, според податоците од 1999 година, го зборуваат помалку од 100 луѓе. Јазикот се зборува(л) во јужен Чад, во селото Думрав во регионит Шари-Багирми.
Јазикот има лексичка сличност од 36% со мултуанскиот, и поради тоа некои го сметаат за дијалект на истиот. Повеќето од луѓето зборуваат на багирмиски јазик, наместо на борски.
Јован од Патмос
Свети Јован од Патмос (наречен и Јован Теолог) е име дадено на авторот на Книгата на Откровението (или Книга на Апокалипсата) во Новиот завет. Според текстот на откровението, авторот на книгата е личност по име Јован кој живеел на островот Патмос. Голем број на христијански истражувачи веруваат дека тој таму бил во егзил, односно побегнал најверојатно од Римјаните.
Во Откровение, Јован пишувал за Седум цркви на Азија. Честопати, Јован од Патмос се поистоветува со Јован Богослов However, some biblical scholars now contend that these were separate individuals. , и пораката што ја добил се однесува на боженственото откровение или крајот на светот. Дел од денешните христијански деноминации Јован го сметаат за светец.
NGC 3710
NGC 3710 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3710 се споменува и како UGC 6504, MCG 4-27-52, CGCG 126-78, NPM1G +23.0261.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3710 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3710 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 3710 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35502. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1982. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
251 п.н.е.
251 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 251. година пред новата ера, 251. од првиот милениум п.н.е., 51. од 3 век п.н.е. и втора од 250-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5257 и 5258 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4499 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3509 и 3510 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 502.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 251 година се протега во 2385 и 2386, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2445 и 2446 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 292. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 899 и 898 исламска година пред хиџра.
Тигар (хороскопски знак)
Тигар (寅) — петти знак во дванаесетгодишниот циклус на животни од кинескиот хороскоп поврзан со кинескиот календар. Годината на тигарот му принадлежи на симболот на земската гранка 寅.
Однос со другите знаци
Циклус: (третинска група) — на тигарот му треба коњот, на коњот кучето, на кучето тигарот, на тигарот свињата, на свињата тигарот; (спротивен знак) но неговиот соперник му се спротивставува на мајмунот.
Надворешни врски
Chinesische Astrologie
Гаданшки јазик
Гаданшкиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од погрупата на источночадски јазици.
Преглед
Јазикот, според податоците од 1997 година, го зборуваат околу 2.500 луѓе. Јазикот се зборува во јужен Чад, во сомрајската област помеѓу Мого и Мбарле во Шари-Багирми. За јазикот нема забележано дијалекти, а е сличен со саруанскиот и милтуанскиот јазик. Народот користи и багирмиски јазик.
Тибор Иванишевиќ
Тибор Иванишевиќ (16 август 1990) е српски ракометар на германскиот клуб ХСГ Вецлар и играч на репрезентацијата на Србија.
Клупска кариера
Откако започнал во Вождовац, Иванишевиќ поминал три сезони во Црвена звезда, пред да се пресели во странство во унгарскиот Орошази ФКСЕ во 2013 година. Тој продолжил да игра за Борац Бања Лука во сезоната 2015-16.
Во јануари 2017 година, Иванишевиќ потпишал со данскиот клуб Скјерн. Тој одбранил седум пенали на натпревар од Лигата на шампионите против Мотор Запорожје на 4 март 2018 година, помагајќи му на својот тим да се квалификува во нокаут фазата на натпреварувањето.
Репрезентативна кариера
Иванишевиќ освоил сребрен медал со српската репрезентација на Летната универзијада 2015 година и ја претставуваше Србија на три Европски првенства (2018, 2020 и 2022 година).
OBN
ОБН (кратенка за Open Broadcast Network), е телевизиски канал во Босна и Херцеговина. Првично започна во 1996 година по завршувањето на Граѓанската војна на иницијатива на ОХР (Канцеларијата на високиот претставник) да понуди алтернатива на постоечките канали со националистички настроени.
Тавтологија (логика)
Тавтологија — исказ во логиката кој содржи повеќе од еден подисказ, кој е вистинит без разлика на вистинитоста на неговите делови. На пример, исказот „Или сите гаврани се црни или не сите од нив се црни“ е тавтологија, бидејќи е вистинит без разлика на тоа која боја се гавраните. Формално изразено, како исказ со X кој стои за „Сите гаврани се црни“ би било што е тавтологија, обележана како \top, бидејќи без разлика на вистинитоста на X, еден од дисјунктите е вистинит, а со тоа и целиот исказ. Знакот \top значи „генеричка“ тавтологија таму каде каква било тавтологија би завршила работа, без конкретно да укаже на тоа каде лежи тавтологијата.
Кај исказната логика, знакот \vDash or \vdash може да се постави пред реченица или формули за да означи дека тоа е тавтологија. Празниот простор лево од знакот \vdash значи дека не се потребни никакви претпоставки за логично дедуцирање на материјал десно од знакот. Така можеме да се изразиме:
Клучните вистини за тавтологија се 1) и 2). Значи, не тавтологија е недолседност и не недоследност е тавтологија.
Тавтологии наспроти валидности
Предикатната логика, често разликува помеѓу тавтологии и валидности (или логики вистини). Вака гледан, еден исказ се смета за тавтологија ако и само ако истиот претставува валидност во исказната логика (т.е. кога сè во опсегот на еден квантификатор се гледа како црна кутија). Така на пример исказот е тавтологија бидејќи може да се напише и како а ова е тавтологија. Наспроти тоа, исказот би бил валидност, но не тавтологија, иако е вистинит во било која интерпретација, бидејќи не постои начин истиот да се изрази како тавтологија во исказната логика. Оваа разлика не секогаш се прави.
Откривање на тавтологии
Делотворна постапка за проверка дали една исказна формула е тавтологија или не е по пат на таблици на вистинитост. Меѓутоа како делотворна процедура, таблиците на вистинитост се ограничени од се ограничени од фактот што бројот на логички интерпретации (или припишувања на вистинитости) кои се проверени се зголемува како 2k, каде k е бројот на променливи во формулата. Алгебарски, симболички или трансформациони методи за упростување на едан формула набрзо стануваат решенија за овие сложени пребарувања со таблици.
90482 Орк
Орк (90482 Орк) — заднептунска џуџеста планета во чија близина се наоѓа голема месечината, Вант. Има пречник од 910 километри. Површината на Орк е релативно светла со албедо кое достигнува 23%, неутрална боја и богата со воден мраз. Мразот е претежно во кристална форма, што може да биде поврзано со мината криовулканска активност. Други соединенија како метан или амонијак исто така може да бидат присутни на неговата површина. Орк бил откриен од американските астрономи Мајкл Браун, Чед Трухиљо и Дејвид Рабиновиц на 17 февруари 2004 година.
Орк претставува плутино, заднептунски објект кој е заклучен во резонанца 2:3 со ледениот гигант Нептун, правејќи две вртежи околу Сонцето на секои три вртежи на Нептун. Ова е многу слично на Плутон, освен што фазата на орбитата на Орк е спротивна на онаа на ПлутонАпсида (астрономија) Орк е во афел (најново во 2019 година) кога Плутон е во перихел (последниот период во 1989 година) и обратно. Орк е најголемиот познат плутино после самиот Плутон. Перихелот на орбитата на Орк е околу 120° од оној на Плутон, додека ексцентричностите и наклоните се слични. Поради овие сличности и контрасти, заедно со неговата голема месечина Вант која потсетува на големата месечина на Плутон, Харон, Орк се смета за анти-Плутон. Ова имало големо внимание при изборот на неговото име, бидејќи божеството Орк било етрурски еквивалент на римскиот Плутон, а подоцна станало алтернативно име за Плутон.
Име
Малата планета Орк своето име го добила по еден од римските богови на подземниот свет, Орк. Додека Плутон бил владетел на подземјето, Орк бил оној кој ги казнувал осудените. Одобрениот цитат за именување бил објавен од Центарот за мали планети на 26 ноември 2004 година. Според упатствата на Конвенциите за именување на Меѓународниот астрономски сојуз (МАС), објектите со слична големина и орбита на онаа на Плутон се именувани по божествата на подземниот свет. Соодветно на тоа, откривачите предложиле да се именува објектот по Орк, етрурски бог на подземјето и оној кој ги казнувал осудените. Името исто така било приватна референца за истоимениот остров Орк, каде што сопругата на Браун живеела како дете и тие често го посетувале.
На 30 март 2005 година, месечината на Орк, Вант, била именувана по крилестиот женски демон од етрурското подземје. Таа можела да биде присутна во моментот на смртта и често дејствувала како психопомп, водич на покојникот во подземјето.
Во современата астрономија ретко се користат симболи за други објекти освен за Сонцето и Земјата. Астролозите често го користат симболот за Орк, смислен од Денис Московиц, симбол кој претставува монограм за Орк и наликува и на череп и на орка.
Орбита и ротација
Орк е во орбитална резонанца 2:3 со Нептун, има орбитален период од 245 години, и е класифициран како плутино. Неговата орбита е умерено наклонета на 20,6 степени во однос на еклиптиката. Орбитата на Орк е слична на онаа на Плутон (и двете имаат перихелија над еклиптиката, но е ориентирана поинаку. Иако во еден момент неговата орбита се приближува до онаа на Нептун, резонанцијата помеѓу двете тела значи дека самиот Орк е секогаш на голема оддалеченост од Нептун (секогаш има аголно растојание од над 60 степени меѓу нив). Во период од 14.000 години, Орк останува повеќе од 18 AU од Нептун. Бидејќи нивната меѓусебна резонанца со Нептун ги ограничува Орк и Плутон да останат во спротивни фази на нивните инаку многу слични движења, Орк понекогаш се опишува како „анти-Плутон“. Орк последен пат го достигнал својот афел (најдалеку од Сонцето) во 2019 година и ќе дојде до перихел (најблиску до Сонцето) во околу 9 јануари 2143 година. Симулациите на Длабок еклиптички преглед покажуваат дека во текот на следните 10 милиони години Орк може да стекне перихелско растојание (q min) од 27,8 AU.
Големина и големина
Апсолутната магнитуда на Орк е приближно 2,3. Откривањето на Орк со вселенскиот телескоп „Спицер“ во далечната инфрацрвена страна и од вселенскиот телескоп „Хершел“ во субмилиметар, го проценува неговиот пречник на 958,4 километри, со неизвесност од 22,9 километри. Орк се смета дека има албедо од околу 21-25 проценти, што може да биде типично за заднептунски објекти кои се приближуваат до 1,000 километри опсег во пречник. Проценките за големината биле направени под претпоставка дека Орк е единствен објект. Присуството на релативно голем сателит, Вант, може значително да ги промени. Апсолутната магнитуда на Вант се проценува на 4,88, што значи дека е околу 11 пати послаб од самиот Орк. Субмилиметарските мерења на ALMA направени во 2016 година покажале дека Вант има релативно голема големина од 475 километри со албедо од околу 8 проценти додека Орк има малку помала големина од 910 километри. Користејќи ја ѕвезденото прикривање од Вант во 2017 година, пречникот на Вант е утврден дека е 442,5 километри, со неизвесност од 10,2 километри. Интернет-страницата на Мајкл Браун го наведува Орк како џуџеста планета
}} со „скоро сигурност“,  Танкреди заклучува дека таа е една, и е доволно масивна за да се смета за една според нацрт-предлогот на МАС од 2006 година, но МАС формално не го признала како таков.
Маса и густина
Познато е дека Орк и Вант сочинуваат бинарен систем. Масата на системот е проценета дека е, приближно еднаква на онаа на сатурнската месечина Тетида. Во споредба со најмасивната позната џуџеста планета, Ерида, масата на системот на Орк е околу 3,8 проценти од масата на Ерида. Како оваа маса е поделена помеѓу Орк и Вант зависи од нивната релативна густина. Кога Вант би бил (типично за заднептунец во оваа големина), тоа би било околу 5% од масата на Орк; ако има иста густина на Орк (т.е. системска густина од ), тогаш тоа би било околу 20% од масата на Орк. Ниското албедо на Вант во споредба со Орк сугерира дека нивните композиции се различни и дека густината на Вант е релативно мала. Така, масата на Орк веројатно е блиску до масата на системот.
Спектра и површина
Првите спектроскопски набљудувања во 2004 година покажале дека видливиот спектар на Орк е рамен (неутрален во боја) и без одлики, додека во блиската инфрацрвена светлина има умерено силни појаси за апсорпција на вода на 1,5 и 2,0 μm. Неутралниот видлив спектар и силните појаси за апсорпција на вода на Орк покажале дека Орк изгледа различен од другите заднептунски објекти, кои обично имаат црвен видлив спектар и често без карактеристични инфрацрвени спектри. Понатамошните инфрацрвени набљудувања во 2004 година од страна на Европската јужна опсерваторија и телескопот „Гемини“ дале резултати кои се конзистентни со мешавини од воден мраз и јаглеродни соединенија, како што се толините. Водата и метанскиот мраз можат да покријат не повеќе од 50 проценти односно 30 проценти од површината, соодветно. Ова значи дека пропорцијата на мраз на површината е помала отколку на Харон, но сличен на оној на Тритон.
Подоцна во 2008-2010 година, новите инфрацрвени спектроскопски набљудувања со повисок сооднос сигнал-шум откриле дополнителни спектрални одлики. Меѓу нив има и длабока вода за апсорпција на мраз на 1,65 μm, што е доказ за кристалниот воден мраз на површината на Орк и нова апсорпциона лента на 2,22 μm. Потеклото на последната одлика не е целосно јасно. Тоа може да биде предизвикано или од амонијак / амониум растворен во воден мраз или од метан / етански мраз. Моделирањето на радијативниот пренос покажало дека мешавина од воден мраз, толини (како средство за затемнување), етански мраз и амониум јон (NH 4+) обезбедува најдобро усогласување со спектрите, додека комбинацијата од воден мраз, толини, метан мраз и амонијак хидрат дава малку инфериорен резултат. Од друга страна, мешавина од само амонијак хидрат, толини и воден мраз не успеало да обезбеди задоволително усогласување. Така, од 2010 година, единствените сигурно идентификувани соединенија на површината на Орк се кристалниот воден мраз и, веројатно, темните толини. Цврстата идентификација на амонијак, метан и други јаглеводороди бара подобри инфрацрвени спектри.
Орк се наоѓа на прагот за заднептунски објекти доволно масивни за да ги задржат испарливите материи како што е метанот на површината. Спектарот на рефлексија на Орк ги покажува најдлабоките ленти за апсорпција на вода-мраз од кој било објект на Кајперовиот Појас што не е поврзан со судирното семејство на Хаумеја. Големите ледени сателити на Уран имаат инфрацрвени спектри сосема слични на оние на Орк. Помеѓу другите заднептунски објекти, големиот плутино и плутоновата месечина Харон имаат слични површински спектри на Орк, со рамни, безкарактеристични видливи спектри и умерено силни појаси за апсорпција на мраз во блиската инфрацрвена светлина.
Криовулканизам
Кристалниот воден мраз на површините на заднептунските објекти треба да биде целосно аморфизиран од галактичкото и Сончевото зрачење за околу 10 милиони години. Така, присуството на кристален воден мраз, а можеби и мраз од амонијак, може да укаже дека механизам за обновување бил активен во минатото на површината на Орк. Амонијак досега не е откриен на ниту еден од заднептунските објекти или леден сателит на надворешните планети, освен на Миранда. Појасот на Орк е широк и длабок 1,65 μм (12%), како на Харон, Квавар, Хаумеја и ледените сателити на џиновските планети. Некои пресметки покажуваат дека криовулканизмот, кој се смета за еден од можните механизми за обновување, навистина може да биде возможен за заднептунските објекти поголеми од околу 1,000 километри. Орк можеби доживеал барем една таква епизода во минатото, која го претворила аморфниот воден мраз на неговата површина во кристален. Преферираниот тип на вулканизам можеби бил експлозивен воден вулканизам предизвикан од експлозивно растворање на метан од вода-амонијак. Моделите на внатрешно загревање преку радиоактивно распаѓање сугерираат дека Орк можеби е способен да одржи внатрешен океан со течна вода.
Лесновски паренезис
Лесновскиот паренезис претставува средмомакедонски килилски ракопис. Потекнува од 1353 година. Содржи 332 пергаментни листа, од кои се зачувани 317 листови. Пишуван е од монахот Тахота во Лесновскиот манастир кај Пробиштип, со кирилско писмо. Орнаментиката е претставена со геометриски иницијали и со заставки во црвена боја. Според содржината претставува зборник со слова и поуки на ранохристијанскиот писател Ефрем Сирин (306-373), чиишто дела преку византиската книжевност се пренеле и во средновековната македонска книжевност. Според записот монахот Тахота го пишувал по наредба на епископот Арсениј, во Лесновскиот манастир Св. Архангел Михаил. Се поврзува со дејноста на Кратовската школа и се вбројува меѓу северномакедонските ракописи. Имало и запис од раката на книжевникот, кој за жал не е сочуван, зашто се наоѓал на листот од старата збирка на Белградската народна библиотека, што изгорела 1941 година. Лесновскиот паренезис денес се чува во Софија, НБКМ, бр. 297, Санкт Петербург, ГНБ, F. n.I 63 (1л.) и Белград, НБ, стара збирка бр. 237
Струбини (Новодвурски Округ)
Струбини (Strubiny) — село во општината Закрочим во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Во селото е старинска тврдина од 1915 година.
Наследството на Оља Ивањицки
Наследството на Оља Ивањицки е наследство од мултимедијално уметничко творештво и друга лична сопственост на реномираната уметничка Оља Ивањицки во областа на сликарството, скулптурата, модниот дизајн, архитектурата и поезијата во Србија и во светот, што таа го оставила во наследство на српскиот народ во нејзиниот усен тестамент. Наследството се состои од слики, скулптури, цртежи, како и лични предмети кои биле дел од секојдневието на Оља и биле непресушен извор на инспирација за нејзината уметничка работа.
Имотот на Оља Ивањицки по нејзината смрт
По нејзината смрт на 24 јуни 2009 година, целокупниот имот на Оља Ивањицки извесно време бил задржан во нејзиното ателје, на 38 метри квадратни, каде што живеела уметничката, на Косанчиќевј Венац 19 во Белград. Поради безбедносни причини, високите трошоци за чување и одземање на зградата од страна на Град Белград, имотот бил сместен во депото на Историскиот музеј на Србија, каде што се чекало конечното сместување на наследството на уметникот.
Список на наследства
Според изјавата на директорката на Фондот „Олга Оља Ивањички“, Сузана Спасиќ, најблиската соработничка на Оља, по смртта од имотот на Оља (по чиј список е напишана книга од 160 страници), оставено во аманет било:
Контроверзии за наследството на Оља Ивањицки
Од смртта на Оља Ивањички, до почетокот на 2017 година, борбата за нејзиното наследство продолжувало пред Вишиот суд во Белград меѓу Република Србија и Фондацијата Олга Оља Ивањички, бидејќи државата го оспорила усниот тестамент на сликарката и фактот што таа за време на нејзиниот живот основала фонд, чија крајна цел била да направи постојана изложба.на нејзините дела да им бидат достапни на љубителите на нејзината уметност во секое време.
„Оља Ивањицки во текот на животот многупати кажала дека се што создала и спасила сака да им остави на народот, но последната желба не и се исполнила. Така, наследното прашање се одолговлекува по судови со години, државните пари се трошат за чување имот кој не е достапен за јавноста, а мерките за заштита на истиот имот се само привремени.“
Ситуацијата била дополнително искомплицирана во дебатата за наследство од бројни „љубовници или кумови“ на уметникот кои дури и да го оспорат Фондот си себе си дозволиле храброст да тврдат дека Оља била речиси глупава и изманипулирана, што ја шокирала јавноста.
Речиси било сигурно дека целото наследство на Оља Ивањицки ќе и припадне на државата или на градот Белград, а како ќе се снајдат во сегашните тешки материјални услови за културата во Србија, останува да видиме по завршување на постапката?