cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крадец... Отмен мачор
Изданија на македонски јазик
Книгата е издадена на македонски јазик во 2015 година од Арс ламина - публикации, како дел од едицијата „Бестселери за деца“. Преводот од италијански јазик го извршила Анета Симовска. Лектурата е дело на Јасмина Ѓоргиева, а техничкото уредување е направено во „Арс Ламина - публикации“. Книгата е отпечатена во печатницата „Бранко Гапо - графичко производство“ од Скопје, во тираж од 1.000 примероци. Таа има 120 страници, со формат од 12 x 20 сантиметри. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-229-939-6 (едицијата) и ISBN 978-608-229-928-0 (книгата).
Мобилно банкарство
Мобилно банкарство (англиски: Mobile Banking) — нова форма на банкарско работење, овозможена од современите технолошки достигнувања. Овој тип на банкарство сè повеќе се употребува, а на корисниците им овозможува олеснет пристап до банкарските услуги во секое време, без потреба да чекаат на шалтери. Мобилното банкарство ја претставува секоја трансакција која е од парична вредност, се реализира преку мобилна телекомуникациска мрежа и е составен дел на електронската трговија.
Со мобилната технологија е овозможено купување на разни стоки и услуги, банкарски трансакции, пристап до платени содржини и информации од било каде и во секое време. Генератори на развојот на мобилните услуги се: масовен пазар на мобилни телефони, брзиот развој на интернетот и електронската трговија, обука, опрема и уреди за мобилни телефони, нови принципи на тарифирање на услугите. Притоа, мобилните оператори тесно соработуваат со банките и компаниите кои издаваат кредитни картички, со цел да се развие механизам на м-трговија. Мобилното банкарство се разликува од плаќањата преку мобилен телефон, кои вклучуваат употреба на мобилен уред за да се плати доброто или услугата, слично како користење на кредитна картичка.
Најраните мобилни банкарски услуги се нуделе преку СМС-порака, услуга добро позната како „СМС-банкарство“. Во 1999 година, со појавата на паметните телефони со WAP поддршка, која овозможила пристап на интернет, првите европски банки почнале да нудат мобилно банкарство на оваа платформа за своите клиенти. Мобилното банкарство од неодамна најчесто се врши преку СМС или преку интернет на мобилен телефон. Брзорастечкиот успех на многу компании кои произведуваат мобилни телефони засновани на IOS или Android оперативни системи, доведе до зголемување на употребата на специјални програми наречени апликации, преземени на мобилниот уред. Достигнувањата во веб-технологиите, како што се HTML5, CSS3 и JavaScript предизвикале повеќе банки да лансираат мобилни услуги преку апликации.
Концептуален модел на мобилното банкарство
Повеќето услуги кои спаѓаат во првите две категории се засновани на трансакции, но и оние кои не се засновани на трансакции, т.е. кои се од информативна природа, сепак се од суштинско значење за вршење на трансакциите. Затоа, сметководствените и брокерските услуги најчесто се нудат во комбинација со информативните услуги.
Мобилни банкарски услуги
Мобилните банкарски услуги можат да вклучат:
1. Информации за сметката: 2. Трансакции: 3. Поддршка:
Сигурност
Бројот на мобилни финансиски услуги во голема мера зависи од достапноста на мобилни платформи на кои ќе се извршуваат. Услугите што за првпат се појавиле биле фокусирани на голем број на клиенти и масовна употреба. Денес, постојат различни видови на финансиски услуги и може да се поделат на: банкарски услуги, брокерски услуги, инвестициски банкарски услуги, финансиски услуги и плаќање на сметки преку мобилни уреди.
Речиси сите поголеми банки имаат воведено мобилни банкарски услуги. Додека повеќето постари апликации спроведуваа како текст, двонасочен комуникациски протокол, повеќето од денешните апликации се засновани на WAP стандард. WAP дозволува мобилните уреди да комуницираат преку интернет со едноставно внесување на адресата на која сакате да пристапите. Претходните услуги беа засновани на информации, корисниците беа во можност преку своите мобилни уреди да направат проверка на состојбата на сметката, да го проверат статусот на нивната кредитна картичка или да добијат некои основни финансиски информации. Во поново време, банките почнуваат да ги комбинираат можностите за трансакции во своите услуги. Од овие услуги најчесто се користат плаќања на сметки, трансфер на средства и кредитни апликации.
Брокерските куќи исто така некои од своите услуги ги направија да се одвиваат преку мобилниот интернет. Независноста во врска со времето и местото на пристап ги направија овие услуги многу привлечни за оние што често тргуваат. Првично брокерските куќи не се во можност да понудат безбедни апликации, па тие се фокусирани на информатички-засновани апликации, како што се следење на вести, преглед на вредноста на акциите во реално време и проверка на сметка. Оваа понуда сè повеќе се проширува вклучувајќи едноставни трансакции како што се трговијата со акции и контрола на компјутери.
Инвестициските банки со тек на време станале свесни за потенцијалот што го носи mCommerce: како да се зголеми продуктивноста на своите вработени и да се додат нови услуги за институциите и приватните клиенти. На страната на продажбата и трговијата, инвестициските банки им нудат на своите клиенти "за секој случај" мобилни апликации кои во секое време ќе бидат поврзани со пазарот. Значајни новости, промени во цените и разни анализи можат да им бидат пренесени на корисниците без оглед на која локацијата се наоѓаат.
Додека банките и брокерските куќи биле првите кои ги нуделе своите услуги во безжичниот свет, другите финансиски институции, како што се осигурителни компании, заемодавците, советодавни институции и кредитни институции треба што е можно поскоро да почнат да развиваат мобилни бизнис апликации. Клучен предизвик за овие типови на компании е дека тие треба да ги нудат своите услуги за корисниците на мобилната телефонија во области кои се обично карактер на истражувањето. Добра можност претставуваат оние апликации кои ги информираат клиентите за понудите во било кое време.
Предизвици во развојот на мобилното банкарство
Постојат многу предизвици поврзани со мобилното банкарство, но тие не треба да го спречат неговото понатамошно ширење. Секако, тие бараат соодветна санација за да се намали веројатноста за нивна појава и влијание. Некои од тие предизвици се:
Сигурност
Безбедноста е еден од главните предизвици, бидејќи во мобилно банкарство, финансиските институции немаат контрола на мрежата и особено на уредите.
Еднократната лозинка (OTPs) е најновата алатка која се користи од страна на финансиските и банкарските даватели на услуги во борба против сајбер измамите. Наместо да се потпираат на традиционалните меморирани лозинки, OTPs се бараат од страна на потрошувачите секој пат кога ќе сакаат да извршуваат трансакции со користење на онлајн мобилно банкарство. Кога барањето е примено, лозинката е испратена на телефонот на потрошувачите преку СМС-порака. Лозинката е истечена, откако таа ќе се искористи.
Вештини и искуства
Уште еден предизвик поврзан со мобилно банкарство е дека многу вештини не се достапни на пазарот за дизајн, развој, тестирање, распоредување и одржување на мобилни банкарски канали и нивната безбедност. Препорачлива е употреба на одлични консултанти и организации.
Интеграција
Релевантен предизвик со мобилно банкарство е интеграцијата со останатите банкарски системи. Финансиските институции треба да ги интегрираат мобилните банкарски апликации со стотици други апликации кои се во нивната институција. Лансирањето на мобилната финансиска институција во јавноста може да реши некои од овие предизвици и да се овозможи побрзо лансирање на пазарот.
Орловска област
Орловска област (руски:Орло́вская о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Орел.
Архелај I
Архелај I — крал на Македонија (413 до 399 п.н.е.). Стапил на престолот по смртта на неговиот татко, Пердика II. Мајка му на Архелај била робинка, а Архелај успеал да дојде до власт со тоа што го убил неговиот чичко Алкет II, братучед и неговиот полубрат кој бил законски наследник. Во текот на своето владеење се докажал како способен и полезен владетел кој од корен ја променил државната административна структура, војската и трговијата.
Кратко по неговото крунисување, Архелај бил соочен со ситуација која му дозволила тотално да ги промени односите на Македонија со Атина, кои претставувале голема закана во последните 50-тина години. Атињаните биле тешко поразени во Сиракуза при крајот на 413 г. и најголемиот дел од нивните бродови биле уништени. Поради ова на атињаните очајно им требало огромно количество на дрво за нови бродови и така Архелај бил во состојба да ја постави цената. Потем тој великодушно ги снабдувал со сето дрво кое им требало. Како признание за ова, атињаните го почестиле Архелај и неговите деца со титулата ,,Народен Проксенос и Евергет.
Потоа Архелај се зафатил за спроведување на многу внатрешни реформи. Издал големо количество на монети од одличен квалитет, изградил тврдини, направил прави патишта (од важност за подвижноста на војската) и ја подобрил организацијата на војската, особено коњаницата и хоплитите.
Архелај исто така бил познат како човек од култура и создал посебни културно-уметнички врски со Грција. Во неговото ново седиште Пела (кое го преместил од Ајга) тој почнал да ги прима големите поети, трагичари, вклучувајќи го и Еврипид (кој ги напишал неговите трагедии Архелај и Бахите за време на неговиот престој во Македонија), музичари, и сликари, вклучувајќи го и Зевкиј (најславниот сликар во тоа време). Архелај исто така и го вовел празникот Олимпија, кој бил верски празник со атлетски натпревари во чест на Зевс и музите во Дион. Најголемите атлетичари и уметници биле собрани на едно место за овој настан.
Архелај бил убиен во 399 п.н.е. во лов од страна на еден од неговите пажови, Кратер. Можно е ова дело да било дел од заговор, иако ништо никогаш не се докажало. Дотогаш тој успеал да ја претвори Македонија во регионална воена и економска сила. Тукидид дури и има речено дека Архелај направил повеќе за Македонија отколку сите негови претходници заедно.
Фајлкоин
Фајлкоин (⨎) (англиски: Filecoin) ― отворен код, јавен криптовалутен и дигитален систем за плаќање наменет да биде метод за кооперативно дигитално складирање и пронаоѓање податоци заснован на блокверига. Направено е од Protocol Labs и споделува некои идеи од InterPlanetary File System што им овозможува на корисниците да изнајмуваат неискористен простор на тврдиот диск. За регистрирање на зделките се користи блокверижен механизам. Фајлкоин е отворен протокол и поддржан од блокверига кој ги евидентира обврските преземени од учесниците на мрежата, со трансакции направени со користење на FIL, домашната валута на блокверигата. Блокверигата се заснова и на доказ за репликација и на доказ за простор-време.
Историја
Проектот бил лансиран во август 2017 година и собрал над 200 милиони долари за 30 минути.
Филантропија
Во април 2021 година, Фондацијата Фајлкоин дарувала 50.000 фајлкоини во вредност од 10.000.000 долари на Internet Archive. Покрај тоа, основачот на Internet Archive Брустер Кале и директорката на партнерства Венди Ханамура се приклучиле на одборите на советници на фајкоинот и на Фондацијата Фајлкоин за децентрализирана мрежа.
Вкупна моќност за складирање на мрежата
Од февруари 2022 година, вкупниот капацитет за складирање бил 15,6 EiB, и вкупните складирани податоци биле 40 PiB.
Иванко
Иванко — бугарски болјар, роднина на Асеневци. Првично, им бил сојузник на водачите на востанието на Асен и Петар. Иванко имал врска со сестрата на кралицата Елена. Царот Иван Асен I го повикал кај него за објаснување, без сомневање дека состанокот ќе доведе до негова смрт. Иванко оди на состанокот по совет на неговите роднини, вооружен со меч и дворската стража му дозволува да влезе во царските одаи. Во расправијата, царот Иван Асен I посегнал да го извади мечот, но Иванко го преварил и го избодел до смрт. Стражата повторно го пропуштила без никакви проблеми. Византискиот хроничар Никита Хонијат не крие дека во настанот биле вклучени многу болјари од Трново и заробениот византиски севастократор Исак Комнин, кој починал во времето на настаните. Меѓутоа, пред тоа, тој го поттикнал Иванко на заговор, ветувајќи му ромејска помош и брак со неговата ќерка Теодора. Во Трново бил извршен болјарски заговор, во кој имало и „ромејска врска“.
Иванко и заговорниците не успеале да ја воспостават својата власт вон Трново, заплашени од царевиот брат Петар и нивниот помлад брат Калојан.
Иванко му се обратил за помош на византискиот цар Алексиј III Ангел. Ромејците двапати се обиделе да им помогнат на заговорниците, но не успеале поради одбивањето на војниците да одат во застрашувачкиот Балкан. Имало само еден излез за Иванко, неговиот брат Мито и другите луѓе од овој круг - бегство во Византија. Трново било заземено од војниците на царот Петар и неговиот брат Калојан. Неколку месеци подоцна, Петар бил убиен од заговорник. Калојан се качува на кралскиот престол.
По бегството во Византија, Иванко бил примен од царот со почести. Тој бил прекрстен и го добил царското име Алексиј, по што бил назначен за управвител на Пловдивската Област. Бил оженет со 4-годишната царска внука Теодора. Она што Иванко-Алексиј го прави како управител на Пловдивската Област покажува дека тој не е предавник во вистинска смисла на зборот, туку човек жеден за моќ. Собрал војска од Бугари, ги обновил локалните тврдини и почнал да се отцепува од византиското старателство. Откако се качил на престолот во 1197 година, Калојан успеал да го привлече Иванко на своја страна против Византија.
Сојузот на царот Калојан и Иванко бил толку опасен за Ромејците што немале друг избор освен да го уништат кнежевството. Спротивно на очекувањата, во 1198 година во битката кај селото Баткун, сепаратистот успеал да го порази одредот на протостраторот Мануил Камица и да го зароби. Потоа го испратил заробеникот во Трново, го зазел родопскиот регион и стигнал до јужните граници на планината. Кратко потоа, кралот на Трново „дозволил“ друг современ бугарски сецесионист - Добромир Хриз - да го откупи Мануил Камица. Протостраторот веднаш се вклучил во војната со своите сонародници со голема ревност. Така ефикасно функционирал планот на Калојан. Додека Ромејците се справувале со Иванко и ги одбивале нападите на Мануил Камица во јужна Македонија и континентална Грција, бугарскиот крал ја зазел и уништил тврдината Констанција во Тракија. На Велигден следната година, царот Калојан ја освоил Варна.
На Ромејците не им преостанало ништо друго освен да го стават во акција нивното познато вероломство. Во 1200 година царот му понудил средба на Иванко, но Бугаринот, кој бил добро запознаен со византиските методи, одбил. Тој ги поставил своите услови: да му ја испрати младата невеста, да му даде царски хрисовул, со кој ќе се признае неговото владеење и царот да се заколне на Библијата дека нема да му наштети. Римјаните прифатиле дека за да биде с authentic што е можно поавтентично, го однеле кај Иванко копијата од Светото Писмо, над која била дадена заклетвата. Но, дури и Иванко, кој се одликувал не само по физичката сила, туку и по интелигенцијата, не претпоставил до каде може да стигне ромејскиот цар за да се справи со него. Кога се одржал состанокот, Иванко бил фатен и окован. Се верува дека бил убиен или го завршил животот в затвор.
Ромејците ставиле крај на неговото кнежевство, кое траело само неколку години.
NGC 3579
NGC 3579 — оддавна маглина во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3579 се споменува и како ESO 129-EN8, with N 3576.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3579 е од видот EN. NGC 3579 има привидни димензии од 20' х 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3579 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 449; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8959. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)
Црква Свети Александар (Киев)
Црквата Свети Александар  (украински: Церква святого Олександра) е римокатоличка црква кој се наоѓа во Киев, Украина.
Црквата била изградена во 1842 година и денеска припаѓа на Житомирската епархија. Tаа е една од двете римокатолички цркви во градот кои датираат од 19 век. Била изградена во класичен стил, со висока главна купола, и две кули на влезот од црквата.
Оваа црква, во 2001 година била посетена од страна на папа Јован Павле II. Официјален празничен ден на црквата е 5 мај.
Историја
Историјата на катедралата започнала во времето на рускиот цар Александар I, по кој е именувана. Таа била изградена од средства донирани од благородништвото на Киев. Прибирањето на средствата било завршено во 1814 година. Графот Потоцки напишал писмо до царот на Русија, барајќи дозвола за изградба на црквата. Така оваа писмено барање му било одобрено на 17 јули 1815 година. Изградбата на црквата била отежнета, главно поради избивање на полското востание во 1830-1831 година. Изградбата на црквата била завршена на 30 август 1842 година, кога истата била осветена. Трошоците на изградба на црквата се проценуваат на 200,000 рубли.
По доаѓањето на комунистите, зградата била затворена, а подоцна претворена во планетариум. По распаѓањето на СССР, на 15 септември 1990 година, во црквата била одржена литргија по 63 години. Следната 1991 година, црквата била предадена на Католичката црква каде по нејзината реконструкција, на 7 октомври 1995 година била повторно осветена.
Список на аеродроми во Бугарија
Список на аеродроми во Бугарија, групирани по тип и сортирани по локација.
Фиер (област)
На копно, се граничи со следните области:
Поткарпатско Војводство
Поткарпатско Војводство (województwo podkarpackie) — војводство на крајиот југоисток на Полска. Седиште и најголем град е Жешув. Сè до 1945 г. оваа улога ја имал Лавов, кој потоа прешол во Украина.
Создадено е на 1 јануари 1999 г. од дотогашните војводства Жешувско, Пшемишлско, Кросненско и (делумно) Тарнувско и Тарнобжешко, согласно управната реформа усвоена претходната година. Наречено е по блиските планини Карпати и опфаќа две историски области — западниот и северозапдниот дел припаѓаат на Малополска, а остатокот е во областа Црвена Русија. Во меѓувоениот период (1918-1939), Поткарпатското Војводство бил во помалку развиениот дел на земјата. Кон средината на 1930-тите, полската држава отпочнала големоразмерна индустријализација, создавајќи го Централниот индустриски округ. Со програмата се основани неколку крупни фабрики за оружје како ПЗЛ „Мјелец“, ПЗЛ „Жежув“, „Хута Сталова Вола“ и разни производни заводи во Дембица, Нова Демба, Санок, Тарнобжег и Нова Сажина.
Се граничи со Малополското Војводство на запад, Светокришкото на северозапад, Лублинското на север, Украина на исток и Словачка на југ. Зафаќа површина од и има население од 2.129.187 жители (2014). Војводството е претежно планинско, со исклучок на северозападниот дел, кој е рамничарски. Позначајни планини се Бјешчадите и Бескидите. Има висок степен на пошуменост (35,9 %) и во себе го опфаќа целиот национален парк Бјешчади и делови од националниот парк Магура.
Градови и гратчиња
Војводството има 50 градски населени места, тука наведени по број на жители според состојбата во 2008 година:
Управна поделба
Поткарпатското Војводство е поделено на 25 окрузи, од кои 4 се градски, а 21 се земски. Тие пак се поделени на вкупно 160 општини.
NGC 1646/2
NGC 1646/2 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1646/2 се споменува и како 2ZW 22.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1646/2 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 1646/2 има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 44 м 23,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 32' 6".
Награда „Матија Бан”
Наградата „Матија Бан“ се доделува за постигнати резултати во работата и унапредувањето на стопанството, науката, културата, спортот, образованието и воспитанието, здравството, социјалната и детската заштита во областа на уметноста, како и за зачувување и заштита на животна средина на општина Чукарица. Наградата за првпат била востановена во 1998 година.
За наградата
Наградата на градската општина Чукарица „Матија Бан“ се состои од повелба, плакета и парична награда, односно уметнички слики, пригодни статуи, книги и др. Наградата јаврачува претседателот на градската општина Чукарица.
Наградата се доделува во чест на Матија Бан, професорот на Лицеја, политичар и дипломат, кој живеел во делот на Белград кој сега по него го носи името Баново брдо.
Матија Бан дошол во Белград во 1844 година, каде станал воспитувач на децата на кнезот Александар Караѓорѓевиќ. Ги водел работите на националната пропаганда, бил член на Српската кралска академија, а во исто време еден од најплодните српски писатели. Тој е основач на политичката програма за национално обединување и ослободување на Јужните Словени. Во 1847 година го покренал и првото женско списание - Воспитател женскии, кое било наменето за „убавиот пол на јужнословенските народи“.
Доцен палеолит
Доцниот палеолит (пред 40.000 – 10.000 години) траел до крајот на горниот плеистоцен, односно за време на најсилно изразените климатски осцилации на последниот леден период. Обележен е со појава на новиот хомо сапиенс сапиенс и нови технологии. Обработено камено орудије кое добива форма на сечиво, помало е од претходното, експлоатацијата на суровините е поекономична (оттаму за младиот палеолит се користи името лептолит). Започнува широка употрба на предмети изработени од животински коски, рогови и заби (од забите се правени шила, проектили, исфрлувачи на копја, украси).
Награда „Матија Бан”
За наградата
Делот од Белград кој денес се вика Баново Брдо според австриските географски карти од почетокот на 19 век се нарекувало Репишко Брдо, подоцна Ордија (тур. место каде се собира војската) и Голо Брдо. Во 1861 година, Матија Бан поднел молба до белградската општина да му се продаде земјиштето на „ридот далеку надвор од Белград“ за да таму изгради убав и пристоен летниковец во српски стил. Советниците одлучиле да му гопоклонат бараното земјиште, сметајќи дека овој голем патриот го заслужил. По него целиот крај го добил името Бановац, а по неговата смрт во 1903 година - Баново брдо.
Доцен палеолит
Кон крајот на младиот палеолит се јавуваат и многубројни технолошки иновации (лак и стрела, харпун, орудије од изделкан камен), нови стратегии за користење на ресурсите, риболов, собирање на школки, можеби и припитомување на кучиња. Орудието се изработува во многу поголем број на облици, кои одговараат за специфични намени. Но стиловите на изработка на орудието се разликуваат од регион до регион. Таа појава е условена покрај останатото, со порастот на општата популација, промените во еколошката сфера, неможноста на ловечко-собирачките заедници да си обезбедат опстанок и сопствена биолошка и социјална репродукција на начин практикуван со стотици илјади години. Решавањето на тој проблем одело двојно. Прво палеолитските заедници кои биле населени и степа се ориентираат на планска експлоатација на својата територија, воспоставувајќи постојани резиденцијални логори, од кои ги преземале ловечко-собирачките активности. Таквите походи однапред сè планираат, ресурсите интензивно се прибираат во кратки периоди, а вишокот се претвора во залихи кои обезбедуваат опстанок во месеците на немаштија. Подвижноста на групата сега е ограничена и тие се сè повеќе упатени на соработка со соседните заедници кои престојувале во истиот регион. Таквите заедници поминуваат низ процес на длабока социјални и технолошка интерграција, која археолошки јасно се гледа во наодите коишто се поврзани за култот(пред сè појавата на палеолитската уметност, еден од најважните белези на овој период).
Награда „Матија Бан”
Добитници на наградата
1995 година
1998 година
1999 година
2001 година
2002 година
2003 година
2005 година
2006 година
2007 година
2008 година
2009 година
2010 година
2011 година
2012 година
2013 година
2014 година
2015 година
2016 година
2017 година
Млекарница „Осогово Милк“
Млечна индустрија Осогово милк — е сместена под падините на Осоговските планини во изразито чист регион далеку од индустриски објекти, поточно во с. Соколарци во непосредна близина на Кочани. Овие природни одлики се основа за добивање квалитетна суровина од која понатаму се произведуваат Осоговските млечни производи.
Следејќи ја традицијата на регионот, модерната технологија и европските стандарди, мајсторите со долгогодишно искуство изработуваат Осоговски млечни производи препознатливи по својата оригиналност коишто се дел од секојдневието на нашите потрошувачи. Млекарата започнала да се гради во 2000 година и спаѓа во редот на сосема нови млекари во Македонија, изградени целосно од почеток, кои постојано се надградува и осовременува со најсовремена технологија и опрема. Осоговските млечни производи со својот карактеристичен вкус и арома ги освојуваат и најпребирливите гурмани.
Местоположба
Млечна индустрија Осогово милк се наоѓа на северниот дел на Кочанската Котлина и во подножјето на Осоговските планини, општина Чешиново – Облешево, во непосредна близина на магистралниот пат (М-5) Штип – Кочани, на улица „4 јули“ бб во с.Соколарци. Областа околу с. Соколарци поседува идеални услови во кои се одгледуваат голем број на стада на овци, кози и крави од кое млеко се произведувал познатиот Осоговски кашкавал кој е национален бренд, а луѓето во тој регион го призведувале со векови наназад.
Историја
Млечна индустрија Осогово милк е основана во 2006 година и работи во состав на трговското друштво „Јого меркур“ - Скопје кое се занимава со продажба и дистрибуција на млечни производи повеќе од 25 години поточно од 1990 година. За развој на компанијата и создавање на сопствен бренд е одбран осоговскиот регион кој е со вековна традиција во производството на кашкавал кој е познат под името Осоговски.
Организација
Во состав на млекарата сместени се погони за производство на кашкавал, сирење, путер, топено сирење, млечен намаз, павлака, разладни комори за одржување и погон за пакување и дистрибуција на Осоговските млечни производи, магацини за суровини и амбалажа, како и административна зграда со современо средени канцеларии. Работи со сопствен возен парк за собирање на млекото и дистрибуција на Осоговските млечни производи. Млекарата е организирана како едноставна организација која во својот состав има организациски целини, сектори и служби, потребни за успешно работење на млекарата.
Вработени
Млекарата има 70 вработени кои се специјализирани за производство и пакување на Осоговските млечните производи и се најголемиот потенцијал за кои се води посебно внимание во вложување и едукација, развивање на специјалистички вештини и способности кои влијаат на квалитетот на Осоговските млечни производи. Вработувањето на високо стручен кадар во млекарата претставува приориотет бидејќи тоа се луѓе кои постојано стручно се усовршуваат пратејќи ги новите технологии и воведување на повисоки стандарди. Во млекарата голем број од вработените се со високо образование, коишто заедно со останатинете вработени со заедничка тимска работа придонесуваат за градење на имиџот на Млечна Индустрија Осогово Милк.
Производство
Основна дејност на млекарата Осогово милк е преработка на млеко и производство на млечни производи наменети за широка потрошувачка за општа полулација. Во Млечна индустрија Осогово милк производството е на традиционален начин како што се произведувало уште од минатото во овој регион, но со воведување на  нови стандарди,  најсовремена опрема и технологија на контролирано производство, зреење и одржување на производите. Изминативе години млекарницата значително вложи во своите производствени капацитети и во создавање на нови производи, потврдувајќи ја својата зацртана цел: висококвалитетни млечни производи создадени од 100% природно македонско млеко, во практични и еколошки пакувања, создадени целосно според светските стандарди. Како основни линии на производство во Млечна Индустрија Осогово милк се јавуваат кашкавалот, сирењето, урдата, путерот,топеното сирење, млечниот намаз и павлаката. Тие во својот асортиман содржат повеќе видови на производи наменети за потрошувачи со различни вкусови. Млекарницата се занимава со откуп и преработка на свежо овчо, козјо и кравјо млеко од кое се изработуваат  разните видови Осоговски млечни производи. Постојано се работи на подобрување на квалитетот на суровото млеко со постојана контрола на целокупниот процес на откуп, потоа модернизација на опремата за откуп, едукација и советување на постојните и новите кооперанти. Осоговските млечни производи се пакуваат со најсовремена технологија и опрема за пакување, во амбалажа која овозможува ефикасна дистрибуција на млечните производи, хигиена на производот, ги чува хранливите и ароматските материи, го намалува расипувањето на производот, го продолжува рокот на траење, ги содржи потребните информации за производот, ја зачувува здравствената исправност, хранливата вредност на млечните производи и не ја загадува животната околина. Осоговските млечни производи се стандардизирани во поглед на пакувањето и изгледот и секогаш оценувани со високи оценки за квалитет.
Асортиман на производи
Со постојано усовршување на производните погони и технологијата на производството и пратењето на најсовремените достигнувања во светската млечна индустрија како и барањата на потрошувачите Млечна индустрија Осогово милк постојано го зголемува асортиманот со нови производи. Млечна индустрија Осогово милк ги поизведува Осоговскиот овчи, козји,мешан, кравји и чаден кашкавал, Осоговското овчо, козјо, мешано, кравјо и биено сирење, Осоговската урда и урда со пиперка, Осоговското топено сирње и млечен намаз, Осоговскиот путер (кравјо масло), Осоговската павлака. Осоговските сирења и кашкавали купувачите го идентификуваат со традиционалното квалитетното млеко и млечни производи од Македонија, а брендот Осоговски ги асоцира на внимателно одбрано и селектирано македонско млеко, преточено во традиционално добрите македонски сирења и кашкавали. Млекарата последните неколку години постојано го унапредува квалитетот на млечните производи воведувајќи европски системи и стандарди и го проширува капацитетот на производство и преработка на млекото. Постојана грижа на млекарницата е во воведување на највисоки стандарди за добивање квалитетни Осоговски млечни производи.
Технологија
Основна цел на компанијата е создавање на квалитетни Осоговски млечни производи кои го содржат традиционалниот вкус, а сепак произведени со најсовремената технологија. Осоговските млечни производи се произведуваат како во минатото по традиционален рецепт, но со модерна технологија и препознатлив е по својата оригиналност. Технолошкиот процес на преработка на млекото се одвива според најсовремените правила и прописи. Професионалната контрола, спроведувана од најсовремено обучени кадри обезбедува производство на висококвалитетни млечни производи. Денеска Млечна Индустрија Осогово милк се вбројува во најпреспективните млекари во Република Македонија, а потврада за тоа е многуте признанија од домашните и меѓународни саеми. Следењето на светските трендови, како и инвестициите во нови софистицирани технологии со целосна посветеност на безбедноста и квалитетот на производите и производствениот процес овозможија проширување на асортиманот и создавање на производи коишто ја потврдуваат позицијата  на нашата компанија во индустријата на млечни производи. Како составен дел од млекарата претставува и лабораторијата во која се извршуваат основните анализи на млекото и  производите  како и испитување и контрола на хигиената на  машините,просториите, и вработение во производствените погони.
Дистрибуција
Млечна индустрија Осогово милк поседува одобрение од А категорија за производство на млечни производи. Осоговските млечни производи најголем дел се пласираат на македонскиот пазар, но дел од асортиманот е застапен и во регионот како и во САД и Русија. Целокупната продажба и дистрибуција на Осоговските млечни производи до крајните потрошувачи се врши преку „Јого меркур“ во  чии состав работи млекарницата. Јого Меркур има сопствена дистрибутивна мрежа и сопствен  возен парк со возила кои   имаат разладни системи со контролиран температурен режим на испорака. Со тоа се овозможува  квалитетна и безбедна испорака на млечните производи до продажните објекти на целата територија на Р.Македонија. Дистрибуцијата на Осоговските млечни производи се врши до  продажните објекти на големите ланци маркети  како и до  помалите локални продавници во повеќето населени места каде што  обучен тим на вработени се грижи за подобра презентација и достапност на Осоговските млечни производи до крајните потрошувачи.
Амундсен-Скот
Станица Амундсен-Скот — американска научно-истражувачка станица која се наоѓа Јужниот Пол. Таа е најјужната точка под јурисдикција на Соединетите Американски Држави. Станицата се наоѓа на Антарктичката Висорамнина на 2,835 метри надморска височина. Станицата е управувана од Канцеларијата за поларни програми на Националната научна фондација, конкретно Американската антарктичка програма (ААП). Именувана е во чест на Норвежанецот Роалд Амундсен и Британецот Роберт Ф. Скот, кои воделе одделни тимови кои се тркале да станат први кои ќе стигнат на Јужниот Пол во раните 1900-ти.
Оригиналната станица Амундсен-Скот била изградена од сојузната влада на САД во текот на ноември 1956 година, како дел од нејзината посветеност на научните цели на Меѓународната геофизичка година, напор кој траел од јануари 1957 до јуни 1958 година за да ја проучува, меѓу другото, геофизиката на поларните региони на Земјата.
Пред ноември 1956 година, немало постојана вештачка структура на полот и практично немало човечко присуство во внатрешноста на Антарктикот. Неколкуте научни станици на Антарктикот биле во близина на неговиот брег. Станицата е континуирано окупирана откако е изградена и неколку пати била обновувана, проширувана и надградувана.
Станицата е единственото населено место на површината на Земјата од кое Сонцето е постојано видливо шест месеци; потоа е постојано темно во следните шест месеци, со приближно два дена просечно темнина и светлина. Овие се, во опсервациски термини, наречени еден исклучително долг „ден“ и една подеднакво долга „ноќ“. Во текот на шестмесечниот „ден“, аголот на издигнување на Сонцето над хоризонтот постепено се менува. Сонцето достигнува растечка позиција во текот на септемвриската рамноденица, а потоа е очигледно највисока во декемвриската краткоденица, која е летна краткоденица на југ, заоѓа на мартовската рамноденица.
Во текот на шестмесечната поларна ноќ, температурите на воздухот може да се спуштат под -73 °C и снежните виулици се почести. Помеѓу овие бури, и без оглед на времето за бранови должини кои не се засегнати од лебдат снег, грубо месеци обилна темнина и сува атмосфера ја прават станицата одлично место за астрономски набљудувања.
Бројот на научни истражувачи и членови на помошниот персонал сместени во станицата Амундсен-Скот отсекогаш варирал сезонски, со максимално население од околу 200 во летната оперативна сезона од октомври до февруари. Во последниве години, населението во зима е околу 50 луѓе.
Оригинална станица (1957–2010)
Оригиналната станица на Јужниот Пол сега се нарекува „Стар Пол“.
Станицата била изградена од американската морнарица предводена од Ричард Бауерс, и осумчлена група транспортирана од воздухопловната ескадрила VX-6 во два R4D во 1956 година. C-124 Globemaster II на Осумнаесеттото воздухопловство на САД исфрлил поголем дел од опремата и градежниот материјал. Зградите биле изградени од префабрикувани модуларни панели од четири на осум метри. Надворешните површини биле 4 inch дебели, со алуминиумска внатрешна површина и надворешна површина од иверица. Прозорците биле единствените прозорци со рамни униформни нивоа на покривот, додека зградите биле поврзани со тунелски систем. Последниот од градежната екипа заминал во јануари 1957 година. Првата група за презимување се состоела од осум научници од Меѓународната геофизичка година предводени од Пол Сипл и осум луѓе од поддршката на морнарицата предводени од Џон Так. Клучните компоненти на кампот вклучувале астрономска опсерваторија, кулата Равин, засолниште за надувување на метеоролошки балон и снежен тунел долг 1000 метри со јами за сеизмометар и магнетометар. Најниските просечни температури забележани од групата биле во -90 °F, иако, како што истакнува Сипл, „дури и на -60 ° видов мажи како плукаат крв бидејќи капиларите на бронхијалниот тракт се замрзнаа“.
Во јануари 1958 година, тимот на Сер Едмунд Хилари од Нов Зеланд, дел од Задантарктичката експедиција на Комонвелтот, стигнала до станицата преку копно од Скотовата база, по што набрзо следела британската научна експедиција на Сер Вивијан Фукс.
Станицата била напуштена во 1975 година и станала длабоко закопана, при што притисокот предизвикал претежно дрвениот покрив да пропадне. Станицата била урната во декември 2010 година, откако оператор на опрема паднал низ структурата правејќи тестирање на стабилноста на снег за Националната научна фондација (ННФ). Областа била проверена за користење како камп за гости на невладини организации.
Купола (1975–2010)
Станицата била преместена во 1975 година во новоизградената геодетска купола Бакминстер Фулер која била 50 метри широка, 16 метри висока, со 14х24 метри челични сводови. Едниот служел како влез во куполата и имал попречен лак кој содржел модуларни згради за одржување на станицата, бешиња за гориво, електрана, топилница за снег, опрема и возила. Поединечните згради во рамките на куполата содржеле студентски домови, галија, рекреативен центар, пошта и лаборатории за следење на горната и долната атмосфера и бројни други сложени проекти во астрономијата и астрофизиката. Станицата ја вклучувала и Скајлаб, кула во облик на кутија малку повисока од куполата. Скајлаб бил поврзан со куполата преку тунел. Скајлаб имал опрема за атмосферски сензор, а подоцна и музичка соба.
Во текот на летата од 1970 до 1974 година, „Морските Пчели“, кои ја граделе куполата биле сместени во колибите на Џејмсвеј од ерата на Корејската војна. Колиба се состоела од дрвена рамка со подигната платформа покриена со платнена церада. На секој крај имало предворје со две врати. Иако се загревале, топлината не била доволна за да ги одржува погодни за живеење во текот на зимата. По неколку изгорени во текот на летото 1976-1977 година, градежниот камп бил напуштен и подоцна отстранет.
Меѓутоа, во сезоната 1981-1982, дополнителен цивилен сезонски персонал бил сместен во група Џејмсвејс позната како „Летен Камп“. Првично составен од само две колиби, кампот пораснал на 11 колиби во кои имале по околу 10 луѓе, плус две рекреативни колиби со бања и теретана. Дополнително, во 1990-тите биле додадени голем број научни и структури за лежај, како што се хипертатите и издигнатиот студентски дом, особено за астрономијата и астрофизиката.
За време на периодот во кој куполата служела како главна станица, се случиле многу промени во работата на Јужниот Пол на САД. Од 1990-тите, астрофизичките истражувања спроведени на Јужниот Пол ги искористиле неговите поволни атмосферски услови и почнале да даваат важни научни резултати. Таквите експерименти ги вклучуваат телескопите Питон, Випер и ДАСИ, како и десетметарскиот телескоп „Јужен Пол“. Оттогаш, телескопот ДАСИ е деактивиран и неговата монтажа се користи за позадинска слика на космичка вонгалактична поларизација. .
Летната сезона 1998–1999 година била последната година кога VXE-6 со авионот Lockheed LC-130 ја опслужувал американската програма за Антарктикот. Почнувајќи од 1999-2000 година, Националната гарда на Њујорк ја презела одговорноста за дневните карго и патнички летови помеѓу станицата Мекмердо и Јужниот Пол во текот на летото.
Во текот на зимата 1988 година се слушнало гласно пукање во куполата. По истрагата било откриено дека прстените на основата на темелите биле скршени поради пренапрегнатост.
Куполата била демонтирана кон крајот на 2009 година.
2008–денес
Во 1992 година започнало дизајнирањето на нова станица за 7400 m2 зграда со два ката која чинела 150 милиони американски долари. Изградбата започнала во 1999 година, во непосредна близина на куполата. Објектот бил официјално посветен на 12 јануари 2008 година, со церемонија која вклучувала пуштање во употреба на старата станица. На церемонијата присуствувале голем број достоинственици кои специјално допатувале за тој ден, вклучително и директорот на Националната научна фондација Арден Бемент, научникот Сузан Соломон и други владини претставници. Целиот градежен материјал за завршување на изградбата на новата станица на Јужниот Пол бил пренесен од станицата Мекмердо со авионот LC-130 Херкулес и 139-тата воздушна ескадрона „Стратон“, воздухопловна база на националната гарда. Секој авион носел 12,000 килограми товар секој лет со вкупна тежина на градежниот материјал е 11,000,000 килограми.
Новата станица вклучувала модуларен дизајн, за да се приспособи на порастот на населението и прилагодлива височина за да се спречи да биде затрупана во снег. Околу 20 сантиметри снег се акумулира секоја година без воопшто да се одмрзне, дизајнерите на зградата вклучиле заоблени агли и рабови околу структурата за да помогнат во намалувањето на снежните наноси. Зградата е свртена кон ветерот со наведнат долен дел од ѕидот. Аголниот ѕид ја зголемува брзината на ветрот додека тече под зградите и поминува над снежниот пакет, предизвикувајќи снегот да се исчисти. Ова го спречува брзото закопување на зградата. Тестовите во тунелот за ветер покажуваат дека чистењето ќе продолжи сè додека нивото на снегот не достигне до вториот кат.
Бидејќи снегот постепено се таложи со текот на времето под сопствената тежина, темелите на зградата биле дизајнирани да приспособат значителни диференцијални таложења над секое едно крило во која било линија или која било колона. Ако диференцијалното таложење продолжи, потпорната структура ќе треба да се подигне и повторно да се израмни. Објектот е дизајниран со примарни потпорни столбови надвор од надворешните ѕидови, така што целата зграда може да се подигне на целосно ниво на подот. За време на овој процес, ќе се додаде нов дел од колоната над постоечките столбови.
Операција
Во текот на летото населението на станицата е обично околу 150 луѓе. Поголемиот дел од персоналот заминува до средината на февруари, оставајќи неколку десетици (39 во 2021 година) „зими“, главно помошен персонал плус неколку научници, кои ја одржуваат станицата функционална во текот на месеците на ноќта на Антарктикот. Зимскиот персонал е изолиран помеѓу средината на февруари и крајот на октомври. Презимувањето претставува озлогласени опасности и стресови, бидејќи популацијата на станицата е речиси целосно изолирана. Станицата е целосно самодоволна во текот на зимата и се напојува со три генератори кои работат на млазно гориво JP-8. Годишна традиција е да се гледаат The Thing from Another World (1951), The Thing (1982) и The Thing (2011) откако последниот лет заминле за зимата.
Истражувањата на станицата вклучуваат глациологија, геофизика, метеорологија, физика на горната атмосфера, астрономија, астрофизика и биомедицински студии. Во последниве години, повеќето зимски научници работеле за опсерваторијата IceCube Neutrino или за нискочестотни астрономски експерименти како што се телескопот на Јужниот Пол и BICEP2. Ниската температура и ниската содржина на влага на поларниот воздух, во комбинација со надморска височина од над 2.743 метри, предизвикува воздухот да биде многу потранспарентен на некои честоти отколку што е типично на друго место, а месеците на темнина дозволуваат чувствителната опрема да работи постојано.
На станицата има мала стаклена градина. Разновидноста на зеленчук и билки во стаклена градина, кои се движат од свеж модар патлиџан до халапењо, се произведуваат хидропонично, користејќи само вода и хранливи материи и без почва. Стаклена градина е единствениот извор на свежо овошје и зеленчук во текот на зимата.
Сообраќај
Станицата има писта за авиони, која е долга 3.658 метри. Помеѓу октомври и февруари, има неколку летови дневно на авиони Lockheed LC-130 Hercules, опремени со скии на американските воздухопловни сили од Националната гарда на Њујорк, 109 AW, 139AS Stratton Air National Guard преку станицата Мекмердо за снабдување на станицата. Мисиите за надополнување се колективно наречени операција „Длабоко замрзнување“.
Има снежен пат над ледената покривка од Мекмердо, автопатот Мекмердо-Јужен Пол, кој е 995 милји (1601 км) долг.