cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Националсоцијалистичка германска работничка партија
Војна и пад
Со избувнувањето на војната, партијата до некој степен почнала да влегува во нејзина внатрешна војна, особено по 1941 кога војната почнала да се врти против Германија. Кога Хитлер се повлекол од внатрешната политика за да се сконцентрира на воениот план на Германија, не оставајќи никого да донесува одлуки, германската внатрешна администрација заглавила и Германската држава сѐ повеќе станувала неорганизирана и неделотворна. Во овие услови околиските водачи, стари закоравени нацисти и фанатици лојални на Хитлер, сѐ повеќе раководеле со рестрикции, распределба на работници, назначување на живеалишта, одбрана од бомбардирања и издавање дозволи кои им овозможувале на Германците да продолжат со својот живот. Тие служеле како еден вид народни правобранители од оддалечената и неделотворна држава. Исто така, тие лобирале за отстранувањето на преостанатите Евреи од Германија, користејќи го како изговор недостатокот од живеалишта за Германците како резултат на жестокото бомбардирање на градовите од страна на Сојузниците. Со приближувањето на сојузничките сили кон Германија околиските водачи често ги воделе последните обиди за отпор. Еден пример за ова е и продолжената одбрана на градот Бреслау (денес Вроцлав, Полска) под водство на Карл Ханке. Во Берлин, борците на Хитлеровата младина под водство на Артур Аксман, фанатички се бореле против сѐ побројната советска армија.
Армијата била последната Германска институција што се покорила на партијата, и тоа нецелосно. Армијата од пред 1933 година им забранувала на членовите да се зачленуваат во политички партии, па ова останало и некое време по 1933. Нацистите со воено искуство се приклучувале кон военото крило на СС. Но во 1938, министерот за одбрана, Бломберг, и шефот на армијата, генерал Вернер фон Фрич, биле тргнати од функција заради некои измислени скандали. Хитлер се назначил за министер за одбрана, а новите армиски водачи, генерал Франц Халдер и Валтер фон Браухич толку му се потчинувале на Хитлер, што не биле способни отворено да се противат на неговата одлука. Како и да е, Халдер активно ги поддржувал неуспешните планови за удар против Хитлер за време на кризата со Чехословачка во 1938 и повторно во 1939. Браухич знаел за овие планови, но не ги поддржувал. Веќе по 1939, кога забраната за Нацисти да влегуваат во армијата била повлечена, група на генерали, меѓу кои и Валтер фон Рајхенау и Валтер Модел, станале фанатички нацисти. Дури во 1944, група од офицери што биле против нацистичкиот режим сковале сериозна завера против Хитлер, заверата од 20 јули, но тие немале полна поддршка од другите офицери. Германската морнарица секогаш била цврсто лојална на Хитлер, а нејзиниот командир, Карл Дениц, бил назначен за Хитлеров наследник во 1945.
До 1945, Нацистичката партија и нацистичката држава веќе не можеле да се разделат. Кога германската армија се предала на Сојузниците во мај 1945, а Германската држава престанала да постои, Нацистичката партија, и покрај нејзините 8,5 милиони членови и нејзината широка организациска структура, исто така престанала да постои. Нејзините најфанатички членови или се самоубиле или избегале од Германија или биле уапсени. При крајот на војната, нацизмот бил речиси исчезнат и постоел само како лојалност спрема личноста на Адолф Хитлер, па така, неговата смрт ги ослободила повеќето нацисти од нивните заклетви и нивната желба да ја одржат партијата во живот. Во неговиот политички тестамент, Хитлер го назначил Борман за „партиски министер“, но не назначил негов следбеник како водач на партијата, со значење дека Нацистичката партија без Хитлер немала основа за постоење. Нацистичката партија официјално била забранета од сојузничката окупациона власт и бил започнат силен процес на денацизирање за да се отстранат поранешни нацисти од администрацијата, судството, универзитетите, училиштата и пресот, во окупираната Германија. Не постоел никаков отпор или обид за организирање на нацистичко подземје. Кога во западна Германија веќе се вратил политичкиот живот во нормала во 1949, нацизмот бил сосема отстранет. Во источна Германија, новите комунистички власти се одмаздиле на сите поранешни високи нацистички функционери кои можеле да ги најдат, а опстанокот на какво било нацистичко движење не доаѓало во обѕир.
По 1949 година имало неколку обиди за организирање на ултранационалистички партии во Германија, но ниедна од овие партии не била отворено нацистичка, нити пак се обидела да ги користи симболите и слоганите на Нацистичката партија. Како што Германците точно истакнуваат, има многу повеќе нацисти во САД (и денес во Русија), отколку во Германија. Германската царска партија (Deutsche Reichspartei, DRP, ДРП), што содржела многу поранешни нацисти, добила 5 членови во Бундестагот во првите парламентарни избори во 1949, но тие биле поразени во 1953. До шеесетитте години од минатион век, нејзиниот претседател Адолф фон Траден, сфатил дека партијата нема никаква иднина и конечно се распаднала во 1964. Таден (чија полусестра, Елизабет фон Таден, била погубена од нацистита заради нејзината улога во германскиот отпор), тогаш оформил нова, поголема партија, Национал-демократската партија на Германија (Nationaldemokratische Partei Deutschlands, NPD, НПД), којашто сѐ уште постои, денес водена од Удо Војт. Партијата преживеала неколку обиди за нејзино забранување од Сојузниот уставен суд како неонацистичка партија. Партијата добила неколку места во неколку германски држави, воглавно на територијата на поранешната Германска Демоктратска Република, но не ги достигнала петте потребни проценти за да добие места во Бундестагот. Национал-демократската партија на Германија имала 5 300 регистрирани членови во 2004, а нејзината главна програма е противење на имиграцијата.
Основно членство
Основно членство на Нацистичката партија, познато како „Parteimitglieder“, воглавно се состоело од градската и селската средна класа. 7% биле висока класа, 7% селани, 35% индустријални работници и 51% биле припадници на средната класа. Најмногу имало доктори.
Кога ја добила моќта во 1933, Нацистичката партија имала над 2 милиони членови. Кога веќе биле на моќ, привлекла многу повеќе членови и до нејзиниот крај достигнала 8,5 милиони членови. Многу од членовите се приклучиле од причини поврзани со нивната работа, но и без тоа, партијата секако имала барем милион активни членови, вклучувајќи ги сите високи функционери во владата.
Воено членство
Членовите на Нацистичката партија кои имале воени амбиции биле охрабрувани да се приклучат кон СС, но огромен број на членови запишани за војската, биле повикани на должност дури по почетокот на Втората светска војна. Раните услови барале сите членови на војската да бидат неполитични и затоа, секој член на Нацистичката партија што се пријавил во војската во триесетитте, морал да се повлече од партијата.
Овој услов набрзо бил повлечен и има премногу докази дека регуларни членови на Нацистичката партија служеле во војската по избувнувањето на војната. Исто така, огромен број на постари членови на Нацистичката партија се нашле во резервистите, меѓу кои и Рајнхард Хејдрих и Фриц Тод во воздухопловството (Luftwaffe) и мајорот Роналд фон Брисонстофен во СС, како и Карл Ханке кој служел во армијата.
Студентско членство
Во 1926, Нацистичката партија оформила посебна дивизија за вклучување на студентите, позната како Националсоцијалистичката германска студентска лига.
Паравоени групи
Покрај регуларните паравоени групи на Нацистичката партија, постоеле уште неколку други паравоени групи што ги „поддржувале“ нацистичките цели. Сите членови на ваквите групи прво морале да станат регуларни членови на Нацистичката партија, а потоа можеле да се приклучат кон групата. Се развил огромен систем од ранкови во партиската хиерархија за секоја од овие паравоени групи.
Главните нацистички паравоени групи се:
Хитлеровата младина како паравоена група се поделила во водство од возрасни и основно членство отворено за момчиња од 14 до 18 години.
Црква „Св. Димитриј“ - Корфалу
Свети Димитриј (Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Корфалу, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е изградена во XX век во центарот на селото и има улога на парохиски храм. Претставува крстокуполна трикорабна базилика со повисок среден кораб и припрата на запад. Во неа се чуваат 35 вредни икони од XVIII – XIX век (со датуми 1763, 1830, 1842 и 1893 г.).
Вратете се Македонци
Текст
-Заминавте Македонци,
в' друга земја, непозната,
да работите.
Ах, вратете се Македонци,
ај, вратете се Македонци,
жално плаче родна мајка Македонија.
Си оставивте мајки и сестри,
камен на срце да носат,
многу години.
за вас плаче родна мајка Македонија,
Бог да молевте, солзи роневте,
не слушнавте.
Уметноста во 1999 година
1990 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 3054
NGC 3054 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3054 се споменува и како ESO 499-18, MCG -4-24-5, UGCA 187.
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1859 година од страна на Кристијан Петерс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3054 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 3054 има привидни димензии од 3,8' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 54 м 28,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 25° 42' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 118°.
Други поделби
Проучување на NGC 3054 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28571. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 324; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6608. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1391.
Илзенбург
Илзенбург (Ilsenburg) — град во округот Харц, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа во северното подножје на планините Харц, на влезот на долината Илзетал (Ilsetal) на малата река Илзе, притока на Окер, околу 9,7 километри северозападно од градот Вернигероде. Ги добил градските права во 1959 година. Поради своето опкружување на шуми и планини, како и неговата местоположба на работ на националниот парк Харц, Илзенбург е популарно туристичко место.
Историја
Стариот замок Илзенбург се наоѓа на висока карпа над градот и бил првично царско упориште и веројатно изграден од кралот Хенри I. Во 995 година, царот Отон III живеел во Елизинабург (Elysynaburg), кој Хенри II го доделил во 1003 година на епископот од Халберштат, кој го претворил во бенедиктански манастир. Школата уживала голем углед до крајот на век. Манастирот бил конечно уништен за време на германската селанска војна во 1525 година.
По реформацијата, замокот припаднал на грофовите од Вернигероде, кои го обновиле и го направиле нивна резиденција кон крајот на 1710 година. Сепак, високо, на работ на платото се издига Илзенштајн, гранитен врв на околу 150 метри над долината, крунисан со железен крст поставен од грофот Антон фон Штолберг-Вернигероде во спомен на неговите пријатели кои паднале во текот на Наполеоновите војни 1813-1815. Околу оваа карпа кружат голем број на легенди.
Сообраќај
Илзенбург има пристап до автопатот 6, сојузен автопат кој води од Гослар и автопатот 395 до Хале и автопатот 14.
На железничката станица, железничкиот сообраќа е достапен до Финенбург и Хановер, како и до Хале и Берлин преку регионалните возови на Германските железници и возовите на Веолија.
Ꚉ
Ꚉ  ( Ꚉꚉ ; Ꚉꚉ ) — кирилична буква која се користела од несловенскиот апхаски јазик, како и од осетскиот јазик.
Употреба
Буквата се користела во апхаскиот јазик за гласот /dz/.
Лексгард
Лексгард (Lexgaard; Læksgaarde; севернофризиски: Leeksguurd) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Состен
Состен (умрел 277 п.н.е.) бил крал на Македонија и генерал од династијата Антипатриди. Владеел како крал од 279 п.н.е. - 277 п.н.е. За време на владеењето на Лизимах бил гувернер на Мала Азија. Во 279 п.н.е. го убил неговиот братучед Антипатар II, кој тогаш бил крал на Македонија. Состен уживал огромна популарност бидејќи ги поразил келтите во многу крвава битка кај Делфи. Бил убиен само две години по крунисувањето. Потоа на престолот дошол Антигон II Гонат.
Бангладеш на Олимписките игри
Бангладеш — земја учесничка на седум Летни олимписки игри. Никогаш не се натпреварувале на Зимските олимписки игри.
Ниту еден натпреварувач од Бангладеш се нема квалификувано за учество на Олимписките игри, земјата своите улчесници ги испраќа благодарение на специјалната покана. Бангладеш е најнаселената земја цо светот која не освоила медал.
Водачот на Бангладешкото олимписко здружение Вали Ула изјавил дека за слабите резултати, причина е слабата економска моќ на Бангладеш.
Џамија Календерхане
Џамијата Календерхане (турски: Kalenderhane Camii) е поранешна православна црква која била претворена во џамија од страна на Османлиите. Џамијата се наоѓа во реонот на Фатих, Истанбул, Турција. Од самата градба на џамијата може да се види византиската архитектура која била употребена при градењето на црквата.
Историја
По 1453 година, црквата била користена како јавна кујна, а објектот станал познат како куќа на Календер. Во 1746 година, Хаџи Бесир Ага изградил михраб и минбер во џамијата. Во текот на осмалискиот период била на неколкупати погодувана од земјотреси и пожари, и истата била реновирана.
Во 1930-тите џамијата била напуштена по падот на минарето. Џамијата повторно била обновена во 1970-тите. .
Ски патека на Водно
Ски патеката на Водно е проект со кој се планира скијачка патека од врвот на планината Водно од десната страна на Милениумскиот крст, во правец на Нерези.
Се смета дека скијачката патека би бил еден од начините за привлекување туристи во зимскиот период, а истовремено можност и за скопјани да уживаат во зимските спортови на неколку километри од центарот на градот. До скијачката патека би одела постоечката жичарница.
Сојуз на композиторите на Македонија
Сојузот на композиторите на Македонија или скратено СОКОМ претставува највисока организација која ги обединува македонските композитори. Основан е на 19 јануари 1947 година од страна на основоположниците на македонското современо музичко творештво, Петре Богданов - Кочко (претседател), Тодор Скаловски (потпретседател), Славко Костовски (секретар), Васил Ќортошев (касиер), Живко Фирфов (член), Драган Ѓаконовски - Шпато (член), Стефан Гајдов, Трајко Прокопиев и во просториите на тогашното Радио Скопје под името Друштво на музичарите на Македонија. Цел на ова друштво била организирано издигнување на македонската музичка култура. Од 2017 година директор е Јане Коџабашија.
Награди
Ова се наградите кои ги доделува СОКОМ:
Серта
Серта или Конечка Планина — средновисока планина којашто се наоѓа во југоисточниот дел на Македонија, а се издига помеѓу долините на Вардар и Крива Лакавица во Радовишко.
Протегање и природни одлики
Серта е гранична планина помеѓу двете релјефни целини Ниска Македонија и источно-вардарска група планини и котлини во Штипската околија, на околу 15 км југоисточно од Штип. Позната е и под името Конечка Планина бидејќи започнува кај селото Конче каде и се наоѓа највисокиот врв Волчјак на 1.159 метри надморска височина. Највисокиот дел на планината е над селото Лесковица, и потоа опаѓа во насока на Радовиш. . Заедно со планините Градешка Планина, Плавуш и Смрдеш претставуваат планини од Вардарската зона и имаат заеднички правец на динарско протегање од северозапад кон југоисток. Планинските била им се заоблени. Покрај највисокиот врв Волчјак, на Серта уште се издвојуваат и врвовите Кула во средишниот дел и Стракалево (Штркалево - 711 м.) во северниот дел. Просторот кој на север се протега кон реката Брегалница е познат под името Сландол.
Туризам
Во текот на 2014 година, Општина Конче започнала активности за изградба на десет планински куќи на планината со цел поттикнување на туризмот во целата област. Куќите се предвидува да бидат градени во крошните на буките, со површина од 16 м2 и 2 м висина, градени исклучително со природен материјал. Покрај пристапниот пат до секоја од овие куќи, се предвидува да бидат изградени и летниковци во нивна близина.
Врбени (Леринско)
Врбени или Долно Врбени (Ιτέα, Итеја; до 1926 г. Βύρμπενη, Вирбени ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 542 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија
Селото е сместено во Леринското Поле, 17 км североисточно од Лерин крај Стара Река (Палиорема).
Космос-2041
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2041 бил комуникациски сателит.
Врбени (Леринско)
Во Отоманското Царство
Во XIX век Врбени (или Долно Врбени, за да се разликува од Горно Врбени или Екши Су) е заведено како чисто македонско село. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович („Очерк путешествия по Европейской Турции“) го забележал Вербини како македонско село. Во 1861 г. Јохан фон Хан на неговата етничка карта го обележал Вербени како македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Долно Врбени (Dolno-Vrbéni) имало 200 домаќинства со 615 жители Македонци. Според хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ во 1889 г. во Врбени живееле 152 семејства, сочинети од 732 Македонци.
Космос-2041
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1411 км, а најмалото на 1397.
Врбени (Леринско)
Во Отоманското Царство
На чело на меснот комитет на Македонската револуционерна организација бил попот Георги Везанков. За време на Илинденското востание во селото е убиен Филип Маврев, а загинале и селските четници Миленко Толев и Стефо Трајков.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Врбени (Долно Врбени) имало 690 жители Македонци. На почетокот на XX век селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото имало 624 Македонци, сите под егзархијата.
Во првите денови на април 1908 г. власта извршила претрес на селото, спроведен со измачувања и насилства. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, пред Балканските војни селото се состоело од 80 македонски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 677 жители. За кратко селото било окупирано од бугарската армија во Првата светска војна, за да ѝ биде вратено на Грција со Нејскиот мировен договор. По војните, во 1920 г. Врбени имало 548 жители. Во 1926 г. властите му го смениле името во Итеја („врба“), преведувајќи го македонското. Во 1928 г. во селото се попишани 496 лица.
Во 1940 г. селото нараснало на 891 жител, опоравувајќи се од загубите и страдањата војните. Истата 1940 г. грчката жандармериска управа во Лерин составила список на луѓе чија национална свест е „опасна за државата“, и в него се заведени семејствата на Лазар Николов и Вангел Мавров од Врбени. Во 1941 г. за време на Втората светска војна Врбени потпаднало под бугарска окупација и во него е воведена бугарска општинска власт. По повлекувањето на окупациските сили, 12-мината членови на овој општински совет се стрелани на селскиот плоштад.
Малаувањето на жителите зо 1960-тите се должи на силно иселување во прекуокенаските земји. Денес селото и понатаму е чисто македонско, во кое македонскиот јазик се употребува секојдневно.
Цркви
Во селото има три цркви:
Стопанство
Населението одгледува жито и тутун, а делумно е застапено и сточарството.
Уметноста во 2000 година
2000 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Вие се оро македонско
„Вие се оро македонско“ — македонска народна песна. Песната е посветена на македонското оро кое во песната, се играло покрај Вардар во Скопје во присуство на многу Македонци. Песната има патриотски карактер.
Уметноста во 2001 година
2001 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Вие се оро македонско
Текст
-Вие се, вие оро македонско,
Филип I
Филип I, син на Аргеј I бил крал на Македонија од 640 п.н.е. до 602 п.н.е. Бил наследен од Аероп I.
Вие се оро македонско
Текст
голем собор ми се собрал крај Вардарот.
тоа е наша Македонија.
прегрнати братски да се развеселат.
Оро и песна, сонце и љубов,
Дали гледаш, мило Скопје, дали слушаш
како македонска песна се пее?
Душиште
Дохошишт — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, округот Пешкопеја и општина Томин.
Канторија
Канторија  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Кингстон (Јамајка)
Кингстон е главен и најголем град на Јамајка и се наоѓа на југоисточниот брег на островот. Во Кингстон има природно пристаниште заштитено со долги песочни предели кои ги поврзува Порт Ројал и аеродромот Норман Менли. Во Америка, Кингстон е најголемиот град каде се зборува англиски, јужно од САД.
Договор од Есказу
Регионален договор за пристап до информации, учество на јавноста и правда во еколошки прашања во Латинска Америка и Карибите, попознат како Договор од Есказу (Acuerdo de Escazú) — меѓународен договор потпишан од 24 народи од Латинска Америка и Карибите во врска со правата за пристап до информации за животната средина, учеството на јавноста во донесувањето одлуки за животната средина, еколошката правда и здравата и одржлива околина за сегашните и идните генерации Договорот е отворен за 33 земји во Латинска Америка и Карибите. Од 24 потписници, тој е ратификуван од дванаесет: Антигва и Барбуда, Аргентина, Боливија, Еквадор, Гвајана, Мексико, Никарагва, Панама, Свети Винсент и Гренадини, Сент Китс и Невис, Сент Лусија и Уругвај. Договорот потекнува од Конференцијата на Обединетите нации за одржлив развој во 2012 година и е единствениот обврзувачки договор кој бил усвоен како резултат на конференцијата. Нацртан е меѓу 2015 и 2018 година и усвоен во Есказу, Костарика на 4 март 2018 година. Договорот бил потпишан на 27 септември 2018 година и остана отворен за потпис до 26 септември 2020 година. За влегувањето во сила на договорот биле потребни единаесет ратификации, што било постигнато на 22 јануари 2021 година со пристапувањето на Мексико и Аргентина. Договорот стапил на сила на 22 април 2021 година.
Договорот е првиот меѓународен договор во Латинска Америка и Карибите во врска со животната средина, и првиот во светот што вклучува одредби за правата на заштитниците на животната средина. Договорот ги зајакнува врските помеѓу човековите права и заштитата на животната средина со наметнување барања на земјите-членки во врска со правата на бранителите на животната средина. Договорот има за цел да обезбеди целосен пристап до јавноста до информации за животната средина, донесување на одлуки за животната средина и правна заштита и прибегнување кон еколошки прашања. Исто така, го признава правото на сегашните и идните генерации на здрава животна средина и одржлив развој.
NGC 1136
NGC 1136 — спирална галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1136 се споменува и како ESO 154-19, FAIR 732, AM 0249-551, IRAS 02493-5510.
Откривање
Објектот е откриен на 5 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1136 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1136 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 50 м 53,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 54° 58' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 1136 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10807. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 419; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8491.
Надворешни врски
NGC 1136
Крај Патот (Обршани)
Крај Патот — археолошко наоѓалиште во прилепското село Обршани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и претставува некропола. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека крај патото за соседното село Боротино, во ливадите и нивите биле ископувани стари гробови.
Општина Кузма
Општина Кузма (Občina Kuzma) — општина во североисточна Словенија. Седиште на општината е селото Кузма. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион. Во 2020 г. населението броело 1.573 жители.
Населени места
Покрај општинското седиште Кузма, општината ги опфаќа и следните населени места:
Географија
Општина Кузма се наоѓа во крајниот сесевероисточен ридски дел на Словенија - на раскрсницата на три држави - долж границата со Словенија, Австрија и Унгарија. Општината зафаќа површина од приближно 22,9 км2 и се граничи со австриската сојузна држава Бургенланд, со унгарскиот округ Ваш и со словенечките општини Горњи Петровци, Град и Рогашовци. На подрачјето на општината, во Трдкова, има пирамидален триаголен камен од 1924 година. Секоја страна на пирамидата го носи грбот на една од пограничните земји и годината на државната граница (10 септември, 1919 и 4 јуни 1920 година).
Космос-2042
Космос-2042 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2042 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1410 км, а најмалото на 1403.
Флеш Валон 2022
Флеш Валон 2022 — 86. издание на велосипедската еднодневна трка Флеш Валон, која се одржала на 20 април како шеснаесетта трка во рамки на Светската турнеја. Трката започнала од белгискиот град Блењи, а завршила во општината Хуј.
Била првпат освоена од Дилан Тенс.
Екипи
Бидејќи Флеш Валон е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Карло Нерво
Карло Нерво (роден во Басано дел Грапа, на 29 октомври 1971) — италијански политичар и поранешен фудбалер, играч од средниот ред.
Фудбалер
По потекло од Солања, Нерво почнал да игра фудбал во Г.С.Р. Солања каде по две години се преселил во Басано, каде тој го направил своето деби меѓу професионалците во 1988 со Басано Виртус. По првите неколку сезони во неговата професионална кариера со Басано, Монца (без ниту еден настап), и Читадела, во 1992 потпишал за Мантова, останувајќи таму за две години.
Во 1994 Нерво бил купен од страна на Болоња, тимот за кој играше постојано за 11 сезони (од 1994- 95 до 2004 - 05), години во кои ја докажал својата вредност како многу квалитетен разигрувач на топката, со фантастичен нос за гол, до повикот во италијанската репрезентација. По краток период во текот на сезоната 2005-06, кога тој играл за Катанѕаро, играчот се вратил да ја заврши својата професионална играчка кариера во Болоња. Тој се обиде да му помогне на клубот во кој помина најголем дел од својата кариера да се врати во Серија А, но во сезоната 2006-07 Болоња завршила на 7. место во Серија Б и останал без промоција. Нерво ја завршил сезоната со 2 гола во 26 настапи, а потоа во јуни 2007, одлучил да се пензионира. Тој е трет со играч по бројот на официјални натпревари (417) во дресот на Болоња, а пред него се само Џакомо Булгарели и Тацио Реверси. .
Политичар
На 7 јуни 2009 бил избран за градоначалник на Солања (VI), неговата родна земја. .
Уметноста во 2002 година
2002 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2003 година
2003 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Драгот
Драгот — село во Албанија. Селото се наоѓа во округот Пешкопеја.
Уметноста во 2004 година
2004 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Селска Црква (Обршани)
Селска Црква — археолошко наоѓалиште во прилепското село Обршани. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во дворот на селската црква „Св. Никола“, каде се чува оштетена мермерна плоча на која има релјефна претстава на две бисти.
Бегниште
Бегниште — село во Општина Кавадарци, во областа Тиквеш, во околината на градот Кавадарци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел од Општина Кавадарци, односно јужно од градот Кавадарци, во областа Витачево, а чиј атар се допира со вештачкото Тиквешко Езеро. Селото е ридско, на надморска височина од 400 метри. Од градот Кавадарци, селото е оддалечено околу 11 километри.
Атарот има средна големина и зафаќа простор од 14,7 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 727,6 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 498,5 хектари, а на шумите 134,1 хектар.
Селото е од збиен карактер со разредени краеви, поделено на седум маала. На левата страна на долината се наоѓа Грижевско Маало, кое е раштркано. Од десната страна се наоѓаат останатите збиени маала. На главниот пат е Сретселото со школото, општината, кафаната и десетина дуќани и занаетџилници. Црквата се наоѓа под Тренчевско Маало. Останати маала се Роговско, Даскаловско, Ѓорчевско, Спанџовско и Тасевско.
Историја
Во близина на селото се наоѓа зачуваната средновековна пештерна црква „Св. Лазар“ (позната и како Сопишка црква). Црквата е значаен архитектонски споменик со зачувани фрески од век.
Селото било христијанско од полуварошки тип. Првите жители во селото се дојдени од велешката област Азот.
Во век, Бегниште било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селаните повеќе живееле од земјоделство, а дополнително се занимавале со сточарство.
Во турско време, селото било чифлик, но селаните почнале да се ослободуваат од чифлиците и да ја откупуваат земјата, па така во селото се развила и мала чаршија со дуќани, а се појавиле и мајстори, кои граделе куќи во тиквешките села.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Бегниште имало 860 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бегниште имало 1.360 жители.
Бегниште е средно село по големина, но со намалување на бројот на населението. Така, во 1961 година селото броело 732 жители, од кои 677 биле Македонци, а 43 жители Срби, додека во 1994 година бројот се намалил на 413 жители, од кои 404 биле Македонци, а девет жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Бегниште имало 369 жители, од кои 368 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 251 жител, од кои 212 Македонци, 2 Албанци, 1 Србин и 36 лица без податоци.
Родови
Како родови во Бегниште се споменуваат:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Кавадарци.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Бегниште, во која се наоѓале селата Бегниште, Гарниково, Дабниште, Драгожел, Кошани и Ресава.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната општина Бегниште, во која покрај селото Бегниште се наоѓале селата Гарниково, Дабниште, Драгожел, Кажани, Куманичево и Ресава.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Кавадарци.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.
Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0701 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Бегниште, Драгожел, Гарниково и Кошани, кое е сместено во основното училиште во селото Бегниште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 278 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 264 гласачи.
Култура и спорт
Фудбалскиот клуб Космос последен пат активно се натпреваруваше во сезоната 2007/08 во општинската лига на Кавадарци кога се откажа на полусезона.
Во Солуна Еди куле
„Во Солуна Еди куле“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси јунак кој во песната, лежел ранет и болен во тврдината Еди-куле во Солун. Песната има патриотски и ајдутски карактер.
Текст
-Во Солуна Еди куле,
болен лежи, тага пати,
сè љуто го боли.
Над глава му славеј пиле,
тажна песна пее.
Проговара ранет јунак
на славеј пиле:
тук' иди до дома.
Јас си имам, славеј пиле,
до две машки деца.
Да им кажеш, славеј пиле,
зошто сум в' зандани.
Никотин
Никотин — алкалоид пронајден во растенијата од фамилијата Solanaceae. Претставува 0.6–3.0% од сувата маса на тутунот.
Во Солуна Еди куле
Текст
за да ме осветат.
Сум се борел за слобода,
за Македонија.
Уметноста во 2005 година
2005 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Гармиш-Партенкирхен
Гармиш-Партенкирхен (германски: Garmisch-Partenkirchen) — град во германската федерална држава Баварија. Тој е една од 22-те општински центри во областа Гармиш-Партенкирхен.
Историја
Двата града биле речиси 1100 години посебни заедници, сè додека Адолф Хитлер во 1935 година не ги наговорил градоначалниците на Гармиш и Партенкирхен да станат  две села пред Зимските олимписки игри во 1936 година. Градовите останале обединети и често се викаат само „Гармиш“. Многу посетители ќе ја забележат модерната атмосфера на Гармиш, додека насликаните ѕидови и улици со камен на Партенкирхен даваат впечаток за минатото. Градот го поврзува автопат, како и железница со Минхен, Инсбрук, Ројт и најблиската Цугшпице, највисоката планина во Германија со висина од 2962. Поглед кон врвот е спектакуларен, а има и неколку планинарски патеки.
Традиционално, на првиот ден од Новата година во Гармиш-Партенкирхен се одржува натпревар во ски скокови, како дел од Турнејата за четири скока. Во Гармиш се одржува и натпревари за Светското куп во скијање, најчесто на патеката Кандахар надвор од градот.
Гармиш-Партенкирхен е омилено одредиште за туристи кои сакаат скијање, санкање и пешачење и има една од најдобрите инфраструктури во Германија.
Во Гармиш-Партенкирхен се наоѓа Европскиот центар за безбедносни студии „Џорџ К. Маршал“. Центарот Маршал е финансиран од неколку земји, предводени е од американски персонал. Таа служи како конференциски центар за владите ширум светот, а особено од поранешниот СССР и Источна Европа. Мал број американски војници се сместени во градот кој водат рекреативен центар за вооружените сили (т.н. " Лодз Еделвајс ( Рунолист ) и област за пикник во предградијата на Гармиш.
Гармиш-Партенкирхен е родното место на Мајкл Ендеј, автор на „Бескрајни приказни“. Во Гармиш живеел и композиторот Рихард Штраус.
Градот се наоѓа на надморска височина од 708 метри. Површината на општината е 205.7. Во самиот град, живееле 24.995 жители според проценките од 2010 година. Просечната густина на населението е 126 жители. Поседува регионална шифра 9180117.
Карбонерас
Карбонерас  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Зидерлигум
Зидерлигум (Süderlügum; Sønder Løgum; мориншки: Läigem или Sööderläigem; видингхардски: Leegem) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа близу границата со Данска, околу 35 километри западно од Фленсбург и 7 километри југоисточно од Тендер.
Џипси Кингс (албум)
Џипси Кингс (Gipsy Kings) е трет албум на француската група Rumba Catalana- Gipsy Kings, објавен во 1987 година. Нивниот албут бил прв што допрел до светската публика, добивајќи злато низ Франција, Велика Британија, САД и други земји. Американската и европската верзија на овој албум биле идентични, освен во некои случаи редоследот на песните може да се разликува. Јапонската верзија била издадена во 1995 година и вклучувала алтернативна верзија на „Vamos A Bailar“ од нивните последни албуми. Песната „Inspiration“ од овој албум славно се појавила во петтата сезона на епизодата на Miami Vice, „World Of Trouble“, во јуни 1988 година.
Зидерлигум
Општината претставувало административно седиште на поранешната истоимена општинска заедница.
Џипси Кингс (албум)
Список на песни
Јапонски бонус песни
Космос-2043
Космос-2043 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2043 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1412 км, а најмалото на 1408.
Уметноста во 2006 година
2006 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Драјреч
Драјреч или Драј-Реч — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, округот Пешкопеја и општина Зал Реч.
Табла (игра)
Табла е една од најстарите игри на табла за двајца. Секој играч има петнаесет пулови кои ги движи помеѓу 24 полиња (триаголници) во зависност од фрлањето на двата зара. Целта на играта е еден од играчите да ги „извади“ сите пулови надвор од таблата.
Постојат неколку видови на играње на табла и повеќе нивоа на една игра. Како шахот, таблата e проучена со голем интерес од страна на компјутерските научници.
Општо
Игра на табла е маса игра која вклучува бројачи или парчиња движи или поставени на претходно обележана површина или "табла", според збир на правила. Некои игри се засноваат на чиста стратегија, но многу од нив содржат елемент на среќа; а некои се чисто случајни, без елемент на вештина.
Постојат многу видови на одборот игри. Нивната застапеност на реални ситуации може да се движи од тоа што нема вродена тема, како шахти, да има одредена тема и наратив, како што е Клуедо. Правилата можат да се движат од многу едноставни, како Tic-tac-toe, на оние кои опишуваат играта универзумот во одлични детали, како Dungeons & Dragons - иако повеќето од нив се улоги играат игри каде што одборот е секундарна на играта, кои служат за да ви помогне да визуелизира сценарио на играта.
Времето потребно за да се научи да се игра или совлада игра варира во голема мера од игра на игра, но не е задолжително поврзана со бројот или сложеноста на правилата; игрите како шах или Оди поседуваат релативно едноставни правила, но имаат голема стратешка длабочина.
Парагвари (департман)
Парагвари е департман во Парагвај. Департманот се наоѓа во јужниот дел на земјата, или во регионот Источен Парагвај. Главен град на департманот е градот Парагвари. Според податоците од 2002 година, Парагвари имал население од 221,932 жители.
Географија
Парагвари се наоѓа во јужниот дел на Источен Парагвај. На север граничи со Кордиљера и Кагвазу, на југ со Мисионес, на исток со Гваира и Казапа и на запад со Њембуку и Централниот департман.
Во летниот период, температурата достигнува до 39 степени Целзиусови, а во зимскиот период до 2 степена. Просечната годишна температура е 21 степен.
Циклопропен
Циклопропенот е органско соединение со хемиска формула C3H4. Тој е наједноставниот претставник на циклоалкените.
Уметноста во 2007 година
2007 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ото од Баварија
Ото (германски: Otto Wilhelm Luitpold Adalbert Waldemar; 27 април 1848 - 11 октомври 1916) — крал на Баварија од 1886 до 1913 година. Сепак, тој никогаш не владеел активно поради наводна тешка ментална болест. Неговиот чичко Луитполд и неговиот братучед Лудвиг служеле како регенти. Во 1913 година, Лудвиг го симна од престолот, еден ден откако законодавниот дом донесе закон што му дозволуваше да го стори тоа и стана крал Баварија.
Космос-2045
Космос-2045 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 22 септември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-2045 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 69,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 389 км, а најмалото на 234.
Црни и жолти
„Црни и жолти“ — збирка со детска поезија на македонскиот писател Славко Јаневски. За првпат, книгата била објавена во 1967 година, а подоцна има доживеано поголем број изданија. Долго време, таа е дел од задолжителната лектира на учениците во основните училишта во Македонија.
Содржина
Збирката „Црни и жолти“ содржи предговор со наслов „До мојот читач, се знае - кој и да е! (строго доверливо)“, 19 песни, како и Речник и објаснувања. Во предговорот, авторот им соопштува на читателите дека книгата настанала како резултат на неговите три патувања низ Африка и Азија, каде посетил повеќе земји, како: Сирија, Пакистан, Индија, Бурма, Малаја, Јужен Виетнам, Борнео, Сингапур, Хонгконг, Јапонија, Гвинеја, Судан и Египет. На тие патувања видел: мумии, скулптури на фараони, камили, нилски коњи, факири, змии, погреби на кои се пее, црнци во лов на газели, Малајци во лов на сабјарки и јапонски столетни дрва. Притоа, тој нагласува дека вистинските настани од патувањата ги опишал во книгата „Горчливи легенди“, додека измислените случки ги ставил во „Црни и жолти“. Во речникот, авторот дава објаснувања на поимите што се среќаваат низ книгата, како вистинските (Азија, Африка, баобаб, Бедуини итн.) така и измислените (Абавагула, Автара бавтара, Гапонини, Дунг-Донг итн.).
Збирката ги содржи следниве песни:
Осврт кон делото
Во поговорот кон збирката, Јадранка Владова истакнува дека книгата претставува убава поетска географија, не само поради песните што обрааботуваат мотиви од Азија и Африка, туку и поради прекрасниот „поетизиран“ речник со објаснувања, даден на крајот од книгата. Во него, авторот ги измешал вистинските податоци со измислени. Притоа, уште во предговорот на книгата се прави разлика меѓу доживеаното и документарното и она што е прочувствувано, измислено и поетско. И воведот и речникот на сличен начин ги комбинираат реалните и измислените нешта.
NGC 3055
NGC 3055 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црни и жолти
Осврт кон делото
Меѓутоа, „Црни и жолти“ е важна книга и поради тоа што во неа авторот се обидел да пронајде бројни гласовни совпаѓања на зборовите во македонскиот јазик. На пример, тој ги ставил во врска следниве зборови: смена-хиена, танки-гранки, палма-чалма, сито-питон, брашно-страшно, поглаварите-краварите, козарите-лозарите, чуда-Буда, чекор-млеко, хипопотам-да претам, црпка-грпка итн. Звучноста на своите песни Јаневски ја постигнува и со повторување на некои гласови со што се засилува музиката на стихот. На пример, во песната „Ако не е вистина голема лага е“, тој го користи гласот „ш“ за да го изрази ноќниот мир. Исто така, тој често ја користи ономатопејата: там-там, автара-бавтара, бавтара-тавтара, Кре-кре-крака, тика-тик, тика-так итн. Покрај тоа, во книгата е присутен хијазмот, т.е. симетричната инверзија на исказот во стихот (зини-лапни, лапни-зини; ќерка мамина или черкина мамичка), како и други семантички фигури во кои стилското средство се гради со помош на значењето што се менува, користејќи ги метонимијата и оксиморонот. Секако, во песните се присутни и необични метафори, а најголемата доблест на песните е нивниот хумор. Понатаму, интересно е тоа што авторот води дијалог со литературата, зашто многу од песните се однесуваат на книжевните поими, како што се: роман, балада, приказна, песна, театар итн.
NGC 3055
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3055 се споменува и како UGC 5328, MCG 1-25-34, CGCG 35-87, IRAS 09526+0430.