cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шреница
Наводи
<references group="" responsive="1">
Знаме на Шведска
Знамето на Шведска е сино знаме со скандинавски жолт крст што се протега од краевите на знамето. Се тврди дека знамето е инспирирано од грбот на Шведска од 1442. Крстот е од данското знаме и се сретнува кај сите скандинавски земји. Сината и жолта боја се националните бои на Шведска од времеро на кралот Магнус Биргерсон од 1275 година.
Дескле
Дескле (словенечки: Deskle) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Даниеле Кача
Даниеле Кача (Daniele Cacia, р. ) — италијански фудбалер, напаѓач на Асколи во Серија Б.
Технички одлики
Неговата примарна позиција на теренот е централен напаѓач, но исто така може да игра и како крило.
Пјаченца
Кача ја започнал својата кариера во младинскиот погон на фудбалскиот клуб Пјаченца каде што тренирал и се развивал како фудбалер. Своето деби за клубот го направил против екипата на Кротоне на 9 март 2001, во натпревар од рамките на Серија Б во сезоната 2000-01, со сè уште не наполнети 18 години.
Во текот на сезоната 2002-2003, тој е позајмен на Тернана, за која никогаш не влегол на терен. Во јануари 2003 година, тој оди одново на заем овојпат во екипата на Спал во Серија Ц1, но тука го оспоруваат повредите и тој настапил само на три натпревари.
Пред почетокот на сезоната 2003-04 тој се вратил во Пјаченца и одиграл 6 натпревари во првиот дел на сезоната, по што во јануарскиот преоден рок заминал за градот Пистоја, каде треба да остане до крајот на сезоната како позајмен во тимот на Пистоезе. За Пистоезе одиграл 12 натпревари постигнувајќи 8 голови и со овие перформанси му се наметнува на својот матичен клуб да го врати во своите редови за наредната сезона. Тој се враќа во Пјаченца за сезоната 2005-06 во Серија Б и добива многу повеќе шанса да игра отколку претходно. Тој ја користи укажаната шанса постигнувајќи 18 гола на 34 настапи и станува редовен член на првиот тим. Следната сезона тој постигна 14 голови, но во пролетта 2007 година се подложил на сериозен инцидент во кој ја скршил фибулата на глуждот. Поради оваа повреда Кача е аут до крајот од сезоната, но и покрај тоа тој е најдобар стрелец на својот тим втора сезона по ред.
Трансферот и настапите во Серија А
Во јуни 2008 тој се враќа во Пјаченца за сума од 2,8 милиони евра, па потоа е продаден половина негов договор на Лече за 3 милиони евра. Првиот гол за Лече тој го постигнува против Палермо на 29 октомври 2008 носејќи му предност на својот тим од 1-0, но натпреварот заврши 1-1. Исто така тој погоди и за израмнување на резултатот против Јувентус (1-2). На 22 февруари 2009 година Кача бил повреден во натпреварот против Лацио и била востановена фрактура на фибулата. На 28 февруари, тој бил подложен на операција во Павија.
Позајмиците во Реџина, Пјаченца и Падова
Во сезоната 2009-2010 тој е позајмен во Реџина во Серија Б, за кои одиграл 27 меча постигнувајќи 4 гола. На 25 јуни 2010 година и Пјаченца и Лече ги продолжуваат своите договори со играчот, и Кача се враќа дома онаму каде што ја започнува својата кариера во екипата на Пјаченца. Кача одигра уште една одлична сезона во дресот на овој клуб постигнувајќи 17 гола на 34 меча, но неуспеа да го спаси својот тим од испаѓање во Серија Ц1. Откако Пјаченца испаѓа Лече ја презема сета сопственост врз Кача, а тој следната сезона е позајмен на екипата на Падова за која настапил на 33 натпревари и постигнал 11 гола.
Верона
Неколку минути пред завршувањето на трансферниот прозорец во летото 2012 Лече се договориле со екипата на Верона за трансфер на Кача во клубот од "Градот на романтиката" со откуп на целосниот договор. Тој го направил своето деби со жолтосината маичка наредниот ден на домашен терен против Специја во ремито 1-1. На 15 септември 2012, тој постигна два гола за да му донесе победа на својот тим на гостувањето кај Виченца со 3-2. На 25 септември, Кача постигнал хет трик против Варезе, за победа на Верона со 3-0. Тој продолжил со добрата форма и во следните 8 натпревари постигнал 5 гола. На 22 април 2013 година, со двата гола против Бреша, поставил рекорд за најмногу постигнати голови во една сезона од страна на еден играч на Хелас Верона. Во последните 5 натпревари од сезоната 2012-13 во Серија Б, Кача постигнал 6 гола со што и помогнал на Верона да избори директна промоција во Серија А. Сезоната ја завршил со 24 гола во 39 натпревари и бил најдобар стрелец во Серија Б.
Следната сезона со доаѓањето на Лука Тони во Верона, Кача го загубил своето место во тимот и направил само 13 настапи во Серија А од кој само 3 како стартер и неуспеал да постигне ниту еден гол.
Асколи
На 11 септември 2015, Кача потпишал двегодишен договор со новиот член на Серија Б Асколи.
Репрезентативна кариера
Кача има четири настапи за младинските репрезентации на Италија, играјќи во селекциите под-17 и под-19 години.
Мармолада (ледник)
Мармолада ледникот се наоѓа на планината Мармолада во провинцијата Трентино, Италија.
Географија
Ледникот Мармолада е единствениот во делот Доломити на Алпите. За време на Првата светска војна, линијата на фронтот меѓу австриските и италијанските сили ја прегазил Мармолада, а австриските војници изградиле квартови во ледничките тунели, формирајќи „леден град“ со значителна големина. Музејот од Првата светска војна, Museo della Grande Guerra во Мармолада, се наоѓа во долината под ледникот.
Инциденти
На 3 јули 2022 година, загинале единаесет планинари.
NGC 2319
NGC 2319 — астеризам во соѕвездието Еднорог, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2319 е од видот *Grp. NGC 2319 има само една позната привидна димензија, која изнесува 16'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 0 м 32,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 2' 34".
Пуљанело
Пуљанело — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Јазична типологија
Јазична типологија (лингвистичка типологија) — дисциплина на лингвистиката која ги проучува и класифицира јазиците според нивните структурни особености. Главната цел на јазичната типологија е да ги опише и објасни заедничките особености и структурните различности меѓу светските јазици. Јазичната типологија е составена од три дисциплини: квалитативна типологија, квантитативна типологија и теоретска типологија. Квалитативната типологија се занимава со споредбата на јазиците/ дијалектите, квантитативната типологија се занимава со проучување на распространетоста на структурните особености на јазиците и теоретската типологија се занимава со објаснување на овие распространетости.
Квалитативна типологија
Квалитативната типологија развива крос-јазични видови кои овозможуваат рамки во кои се опишуваат и споредуваат поедини јазици.
Збороред
Основните зборореди кај јазиците се:
Морфосинтактичко порамнување
Друга честа класификација ги дели јазиците на номинативно-акузативни јазици од една страна и ергативно-апсолутивни јазици од другата страна. Кај јазици со падежи, поделбата зависи од тоа дали подметот од непредниот глагол е во ист падеж со агенсот или пациенсот на преодниот глагол. Ако јазикот нема падежи, тогаш тоа се одредува според тоа дали подметот на непреодниот глагол се појавува на иста страна со агенсот или пациенсот на преодниот глагол.
Грумази
Потекло и значење на името
Името на селото се поврзува со неговата местоположба, бидејќи се добива впечаток како да е сместено на некое грло, кое на албански се нарекува „грумаз“. Според друга легенда, населбата била основана од сточари од некојси Груман.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Битолското Поле, сместено во средишниот дел на територијата на Општина Новаци, чиј атар се издига на јужната падина на Селечка Планина. Селото е планинско, на надморска височина од 1.090 метри. Од градот Битола е оддалечено 23 километри. Од општинското средиште Новаци е оддалечено 17 километри.
Грумази е планинско село, сместено на над 1.000 метри надморска височина. Се наоѓа на самата граница помеѓу Битолскиот крај и Мариово. Околу селото се наоѓаат повеќе возвишенија погодни за сточарство.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Страишта, Кокошар, Неврокоп, Џаула, Арамиов Рид, Гарван, Градска Река, Присој, Извор или Бела Чешма, Црква, Сива Вода и Градска Чешма.
Селото има збиен тип. До него води земјен пат, кој започнува од селото Долно Орехово.
Историја
Грумази е старо село. Во пишаните извори се споменува во првата половина на век (1620-1650 г.). Легендата за основањето на селото е дека било основано заедно со соседното мариовско село Груништа од двајца браќа. Братот кој го основал Грумази се викал Трајко (според кажување на Ѓорѓи и неговиот родослов Ѓорѓи-Петко-Петре-Трајко). Во минатото помеѓу овие две села важело правилото да не се склопуваат бракови помеѓу мештаните.
Првично, селото се наоѓало на висорамнина околу 800 метри северно од денешната местоположба. Таму се наоѓаат главната чешма, црквата и гробиштата. По кажување, стоката постојано бегала од тоа место на денешното. На денешната местоположба нема никакви извори, туку се ископани бунари.
За време на отоманскиот период, селото било насилно преземено од некој Албанец од Корча. Последен сопственик на селото бил Риза-ага, исто така од Корча. Дури во 1924 година селаните се ослободиле од него, откако му платиле 600 „франги“.
За време на Првата светска војна куќите во селото биле срушени, а мештаните две години биле иселени во селото Гнилеш, додека во селото престојувале Италијанци.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 8,8 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 639,7 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 223,3 хектари, додека шумско земјиште нема.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Поради својата местоположба, селото има погодни услови за сточарство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Грумази живееле 80 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Грумази имало 56 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало во фаза на раселување. Во 1961 година селото броело 111 жители, а во 1994 година само 16 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Грумази живееле 15 жители, сите Македонци.
Seavus
Историја
Во 2003, компанијата ја пушта првата верзија на Seavus Project Viewer.
Грумази
Население
Во 2008 година по неофицијални податоци селото се водело како раселено.
Seavus
Историја
Во 2009, Сивус ги пушта првите верзии на Seavus Project Planner и Savus DropMind; вториот производ е ребрендиран во iMindQ во 2014.
Грумази
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, сите Македонци.
Родови
Грумази е македонско село.
Seavus
Историја
Во 2011 и 2012, TM Forum ја номинира компанијата за наградата „Solution Excellence Award“.
Во 2013, најновото решение за платформата за игри и платежни методи, Seavus Guardians, е презентирано на 12тиот Европски конгрес и експо на iGaming (2013) – најголемиот европски настан на игри во Барселона. Само еден месец подоцна, објавени се уште 6 игри од тимот за игри на Сивус.
Во 2014, Сивус го лансира Neuron Gaming Solutions, производ за интернет коцкање и оператори за обложување.
Грумази
Иселеништво
Најголем дел од населението е иселено во градот Битола и во прекуокеанските земји.
Seavus
Историја
Во 2015, тимот за игри на Сивус ја лансира играта Yatzi Ultimate за Android. Истата година, компанијата продолжува со раст на скандинавскиот пазар преку аквизиција со OnTrax AB, компанија за информатички технологии и советодавни услуги во Стокхолм.
Грумази
Самоуправа и политика
Во век, Грумази било село во Битолската каза на Отоманското Царство.
Seavus
Историја
Во 2016, компанијата отвора Сивус инкубатор со цел да поддржи визионерни стартап компании.
Грумази
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Новаци, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било дел на некогашната Општина Новаци.
Seavus
Работење
Сивус има 15 канцеларии сместени во 8 земји: Шведска, САД, Македонија, Белорусија, Швајцарија, Србија, Босна и Херцеговина, и Молдавија со постојана стратегија за раст.
Грумази
Самоуправа и политика
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Новаци.
Seavus
Работење
Компанијата опслужува мултинационална база на клиенти која вклучува повеќе од 3,500 организации. Сивус е Златен партнер на Мајкрософт (Microsoft Gold Partner), а исто така има склучено партнерство со Oracle, Cisco, IBM, Serena Software, ABBYY, Atlassian,Cherwell.
Грумази
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Новаци, во која покрај селото Грумази, се наоѓале и селата Балдовенци, Биљаник, Врањевци, Гнеотино, Горно Агларци, Добромири, Долно Агларци, Мегленци, Новаци, Ново Село, Долно Орехово, Паралево, Рибарци, Суводол и Тепавци. Селото било дел од некогашната општина Суводол во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Врањевци, Мегленци, Паралово, Грумази, Орехово и Суводол.
Seavus
Производи и услуги
Сивус групацијата испорачува BSS/OSS услуги за телекомуникациски претпријатија, системи за раководење на однос со корисници, системи за управување со искуства на корисници, системи за наплата, решенија за банки и претпријатија во финансиски, трговски и фин-тек индустрии, решенија за осигурување, DWH и решенија за деловна интелигенција, управување со животен циклус на апликации, вградено програмирање и управувани услуги. Компанијата целосно го опфаќа менаџментот на животниот циклус на апликациите, од анализи на барања до употреба, интеграција и целосна поддршка во процесот на изработка.
Сивус е производител на Crystal Qube – решение за искуство на клиенти кое ги трансформира сите податоци на клиентите во деловна интелигенција.
Грумази
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0168 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на општински објект на селото Долно Орехово. Во избирачкото место се опфатени населените места: Грумази, Долно Орехово, Врањевци, Паралово.
Seavus
Производи и услуги
Денес, Сивус е глобално овластен дистрибутер на следните софтверски решенија:
Грумази
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 66 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 57 гласачи.
Seavus
Производи и услуги
•	iMindQ - софтверска апликација за создавање на когнитивни мапи и бура на идеи која им помага на корисниците во зачувување на креативни идеи, меморирање и подобрување на мисловните процеси, справување со премногу информации и нивно менаџирање, како и менаџирање на задачи и проекти преку употреба на концепт-мапи, дијаграм на тек и когнитивни мапи. Нелинеарниот и логичниот пристап во скицирањето идеи преку когнитивни мапи помага при поединечна или групна бура на идеи.
Ереванско метро
Ереванското метро (ерменски: Երևանի մետրոպոլիտեն) — брз транзитен систем кој служи на главниот град на Ерменија, Ереван.
Системот започнал да работи во 1981 година и како и повеќето од поранешните советски метрополи, неговите станици се многу длабоки (20-70 метри под земја) и се комплексно украсени со национални мотиви. Метрото работи на 13,4 километарска линија и во моментов има 10 активни станици. Употребата на системот драстично се намалило во последниве години како резултат на воведувањето на нов систем за минибус.
Историја
Ереван, главниот град на Ерменија, доживеал значителен раст за време на поствоениот период кога бил главен град на Ерменска Советска Социјалистичка Република. Поради нерамномерниот пејзаж на градот, само подземниот систем можел да ги исполни сите критериуми за ефикасно транспортирање на голем број луѓе низ градот. Првите планови за брз транзитен систем започнале да се формираат кон крајот на 1960-тите, под покровителство на Антон Кочињан, тогашниот прв секретар на Комунистичката Партија на Ерменија. Првично, ова било центрирано на брз трамвајски систем, наместо целосен подземем метро систем. Во тоа време, Одделот за советско планирање на градското инженерство јасно кажал дека системот на метро ќе се доделува само на градови со повеќе од еден милион население, што на почетокот на изградбата во Ереван го немало. Сепак, сите тунели во кои требало да се инсталираат трамвајските линии биле изградени со дизајн кој би овозможил потенцијално претворање во целосен подземен метро систем.
До крајот на 1978 година, над 4 км тунели веќе биле проектирани, а кога плановите биле редизајнирани, така што системот бил пренаменет како целосно подземно метро (иако за да се избегнат дополнителни бирократски мерки, системот продолжил да биде официјално нарекуван Брз трамвај до неговото отворање).
На 7 март 1981 година системот бил триумфално отворен, станувајќи осмиот советски метро систем, со првите четири станици и со должина од 7,6 километри. Оттогаш, системот се зголемил на 13,4 километри.
Инженерската работа била со толку висок квалитет што за време на земјотресот во Ерменија во 1988 година, Метрото успеало да го издржи земјотресот што ја парализирала целата република и продолжило да работи наредниот ден, со само една мала штета. Сепак, ова не ставило крај на повеќето проекти за проширување, бидејќи финансиите биле пренасочени кон реконструкција на уништената инфраструктура на други места во Ереван и Ерменија.
На 28 декември 1999 година метрото било преименувано по Карен Демирчјан, човекот кој бил одговорен за промена на статусот на системот од брз трамвај во метро, ​​откако бил убиен два месеца претходно во терористички напад ви ерменскиот парламент.
Факти и бројки
Денес метрото функционира како една линија, со посебна шатл-служба на филијалата Шенгавит-Чарбах, и опфаќа 13,4 километри,, со возови на секој пет минути од 6:30 часот до 11 часот. Опслужувал околу 60.000 патници дневно пред да се зголеми цената на билетот. Во 2012 година 14,9 милиони патници се возеле преку метрото, но бројот на патници паднал за речиси 20% до 50.000 патници дневно по удвојувањето на цената. Системот вработува околу 1.200 работници. Особена одлика на метро е тоа што дигиталните тајмери/часовници бројат, односно се ресетираат во „00:00“ часот кога возот заминува и продолжува да брои додека не замине следниот воз. Потребно е патниците да бидат свесни дека возовите, генерално, пристигнуваат и заминуваат на секои 5 минути.
Поради нерамномерниот пејзаж на Ереван, метрото во некои случаи оди над земјата. Од десетте станици, седум се подземни, од кои едниот е плиток, а останатите се стационирани на длабоко ниво. Продолжувајќи ја традицијата на сите поранешни советски подземни системи, повеќето од станиците се извонредно украсени, често мешејќи ги ерменските национални мотиви со доцно-советската архитектура.
Кога системот бил отворен, првично немало складиште. Во раните 1990-ти, метро системот имал вкупно 70 возила (сите од нив 81-717/714 модели) кои формирале приближно 12 возови. Меѓутоа, оттогаш меѓупроизводните вагони биле продадени на московските и на санкт-петербургските системи, за возврат за ремонтот на поправните возила.
Во 2000-2001 година, од економски причини, сите преодни 81-714 вагони престанале да функционираат, а во моментов системот има само 13 81-717 возови за две кочии (12 на главната линија, една на шатл-служба). Годишниот буџет за метрото во 2002 година изнесувал 1 милијарда 440 милиони драми (околу 2,5 милиони долари). Од оваа сума околу 800 милиони драми биле финансирана од државата. Остатокот од буџетот бил распределен од трошоците за билети, трговија и рекламирање. Билетот на метрото во моментов чини 100 драми (околу 25 центи).
Планови
И покрај оптимизмот на растечкиот град (кој достигнал еден милион во 1986 година), денес Метрото е недоволно финансирано и не ја формира главната транспортна артерија на градот. Метрото практично немало проширувања од 1989 година. Во градскиот буџет, кој сè уште мора да направи одредби за поправка на штетата направена во ужасниот земјотрес во 1988 година, метрото очигледно нема приоритет. Сите поголеми дела започнати во доцните 1980-ти се моментално замрзнати.
Покрај тоа, бидејќи Метрото не успеало да ги поврзе важните населени области пред земјотресот и економските кризи што се случиле по прогласувањето на независноста на земјата, во моментов рутата на минибусите е преземена како столб на урбаниот транспорт на Ереван. Следно проширување на метрото се планира да бидат на станиците Ачапњак и Назарбекјан (чија изградба е замрзната од почетокот на 1990-тите).
Иако со сегашниот напредок во градењето, крајот на градбата е многу далечен, постојат планови за отворање на втора и трета линија. Во март 2013 година било објавено дека градските власти се приближуваат до банките да бараат заеми за проширување на Ереванскиот метро систем.
Траве
Траве (Trave) — река во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Долга е околу 124 километри и тече од изворот близу селото Аренсбек во Источен Холштајн, па сè до Травеминде, кајшто се влева во Балтичкото Море (Либечки Залив). Тече низ местата Бад Зегеберг, Бад Олдесло и градот Либек, каде се поврзува со Каналот Елба-Либек. Реката е пловна за морски бродови од Балтикот до пристаништата на Либек.
Покрај разните мостови што ја сечат, под реката минува тунелот Херен, а по неа оди траект што го поврзува Травеминде со полуостровот Привал.
Притоки на Траве се реките Вакениц и Штепениц.
Список на државни водачи во 815 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Харбардсбрин
Харбардсбрин е 10-ти по големина ледник во копното на Норвешка. Се наоѓа на јужната страна на планината Тверадалцрква во планинскиот венец Брехајмен во општината Лустер во округот Вестланд, Норвешка.
На 36 км2 ледникот се наоѓа во Националниот парк Брехајмен, североисточно од ледникот Спортегбреен. Селото Скјолден се наоѓа на 18 км јужно од ледникот.
Нејзината највисока точка лежи 1950 метри надморска височина и нејзината најниска точка 1250 метри надморска височина.
623
623 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 623 година од новата ера, 623. од првиот милениум, 23. од VII век и четвртта од 620-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6131 и 6132 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5373 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4383 и 4384 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1376.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 623 година се протега во 3259 и 3260, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3319 и 3320 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1166. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1 и 2 исламска година.
IC 904
IC 904 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 август 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 904 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 904 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 1 м 58,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 10' 21"".
Други поделби
Проучување на IC 904 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2800921.
Знаме на Словачка
Националното знаме на Словачка е пансловенски триколор со три хоризонтални поставени полиња со црвена, сина и бела боја. На средното поле се наоѓа државниот грб на Словачка. Ова знаме се користи од 1992 година, но знамето датира од 1848 година кое е без грбот. Исто така, знамето било во употреба и пред Втората светска војна.
Свети Матеј (Халс)
Свети Матеј ― слика на масло на платно од холандскиот уметник Франс Халс, насликана во 1625 година и сега се наоѓа во Музејот на западната и источната уметност во Одеса.
Опис и историја
Сликата го прикажува Свети Матеј како седи на маса и чита со ангел на лактот. Оваа слика била документирана во 18 век, но била сметана за изгубена сè до 1950-тите, кога биле откриени две дела како седат во складиштата на Музејот за западната и источната уметност во Одеса од страна на историчарот на уметност Ирина Линик во 1958 година. Во тоа време делата ги сметале дека се од непознати сликари од 19 век, но Линик ги препознала како дело на мајстор од 17 век и на крајот ја проследила нивната историја до 17 век, идентификувајќи ги како две од четирите изгубени слики на Халс на евангелистите, имено Лука и Матеј. Откако нејзиниот труд бил објавен во 1959 година, двете слики биле вклучени во изложбата на Франс Халс во 1962 година во музејот „Франс Халс“. Меѓународното внимание помогнало да се поттикнат уметничките истражувачи и на крајот другите двајца апостоли Јован и Марко исто така биле повторно откриени.
Во каталогот од 1989 година, на Симур Слив, на меѓународната изложба „Франс Халс“, Слив вклучил фотографија од Халсовиот „ Две момчиња кои пеат на со лаута и музичка книга “ за да покаже дека неговата тема за главната тема со второстепен сведок е заедничка за многу слики на Халс. 1620-тите и моделите како второстепен сведок на овие две слики очигледно биле братучеди.
Споредба помеѓу делата „Две момчиња кои пеат“ и „Матеј“:
Космос-610
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 ноември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 750 килограми. Космос-610 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 544 км, а најмалото на 513.
NGC 4543
NGC 4543 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4543 се споменува и како MCG 1-32-109, CGCG 42-167, VCC 1608, NPM1G +06.0349.
Откривање
Објектот е откриен на 27 декември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4543 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4543 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 20,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 6' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 4543 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41923. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 295. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Неверни години (книга)
Неверни години - записи, искази и прераскази е книга од македонскиот писател Петре М. Андреевски од 1974 година. Книгата содржи записи, патописи и сеќавања.
Технички податоци
Книгата за првпат е објавена во 1974 година од издавачката куќа „Македонска книга“. Книгата има 171 страница, не е каталогизирана и ја нема меѓународната ознака ISBN. Нацртот на корицата го направил Спасе Куновски, коректурата ја извршила Драга Стефанова, а книгата била испечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ во мај 1974 година, а во тираж од 1.000 примероци. На книгата е назначена и нејзината продажна цена од 50 динари. Издавањето на книгата било помогнато од Републичкиот фонд за унапредување на издавачката дејност на СРМ.
Содржина
Книгата содржи 14 записи, раскази, сеќавања, патописи и репортажи:
Пеко Дапчевиќ
Петар „Пеко“ Дапчевиќ (25 јуни 1913 - 10 февруари 1999 година) бил југословенски комунист, кој се борел како доброволец во Шпанската граѓанска војна, се приклучил на партизанското востание во Црна Гора и станал командант на Југословенскиот 1-ви пролетерски корпус.
Авачински Залив
Авачински Залив (Авачинская бухта) или Авачинско Устие () — залив во југоисточниот брег на полуостровот Камчатка во Тихиот Океан. Долг е 24, а широк 3 км во устието, со најголема длабочина од 26 м.
Пеко Дапчевиќ
Дапчевиќ ги водел партизанските трупи кои заедно со Советската црвена армија под водство на генералот Владимир Жданов го ослободиле Белград на 20 октомври 1944 година. Тој бил првиот човек што бил прогласен за почесен граѓанин на Белград. Тој исто така бил еден од основачите на ФК Партизан, фудбалскиот дел на Спортското друштво Партизан.
Авачински Залив
Во него се влева реката Авача, по која е наречен. Не брегот на заливот е сместен пристанишниот град Петропавловск Камчатски од источната страна и затворениот град Виључинск од западната, во помалиот Крашеников Залив. Претставува најважна точка за стопанскиот и воениот сообраќај во Камчатскиот крај.
Откривање
Заливот прв го забележал данско-рускиот истражувач и офицер Витус Беринг во 1729 г. Првите карти на подрачјето ги изработил поморскиот капетан Михаил Тебенков некаде во 1830-тите.
Пеко Дапчевиќ
Животопис
Роден во околината на Цетиње, познато како Љуботињ, неговиот татко Јован бил православен ѓакон. Тој имал една сестра по име Даница, која била наставник во државно училиште, и имал браќа Милутин (офицер во Кралската југословенска армија), Драгутин (мајор на југословенската армија) и Владо, кој бил револуционер, дисидент и антиревизионист.
Дапчевиќ починал на 85-годишна возраст во Белград.
Авачински Залив
Опис
<mapframe latitude="52.976762" longitude="158.544388" zoom="10" width="401" height="253" text="Карта на Авачинскиот Залив" align="right" /> Авачинскиот Залив е меѓу најголемите засолнети заливи во светот, со способност да ги прими и најголемите бродови. Зафаќа површина од и длабок е до 26 метри. Поважни реки кои се влеваат во него се Авача и Паратунка. На него е сместена и главната база на Тихоокеанската флота на руските поморскски сили. Зиме заливот замрзнува.
Ахеменидско семејно стебло
Ахеменидското Царство била првата персиска империја, основана во 550 година п.н.е. од Кир Велики. Оваа статија го содржи семејното стебло на Ахеменидите.
Јане Андреев
Јане Ефтимов Андреев ( во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Бил посветен јатак на нелегалната чета, која ја помагал и материјално. Бил осуден на петнаесет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене) поминал околу осум и пол години. Важел за умерен подржувач на македонската кауза.
Поврзано
Лазар Андреев
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Андреев, Јане}}
Реино
Реино — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Космос-611
Космос-611 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 ноември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-611 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 466 км, а најмалото на 264.
Канал на Соча
Канал на Соча (словенечки: Kanal) — паланка во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Населбата е центар на општината Канал на Соча. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Кристофер Марлоу
Кристофер Марлоу, исто така познат како Кит Марлоу (крстен на 26 февруари 1564; починал на 30 мај 1593), бил англиски драматург, поет и преведувач во Елизабетинската ера. Марлоу бил најсилниот Елизабетански писател на трагедии во неговиот ден. Тој во голема мера му влијаел на Вилијам Шекспир, кој е роден во истата година како и Марлоу, и кој станал познат по раната и мистериозна смрт на Марлоу. Драмите на Марлоу се препознатливи според примената на белиот стих и по големиот број на ликови.
На 18 мај 1593 беше издадена наредба за апсењето на Марлоу. Немаше конкретна причина, иако некои мислеле дека е поврзано со наводите на хула—ракопис за кој се верува дека бил напишани од страна на Марлоу и содржел "непријатни еретички концепти". На 20 мај, тој наводно бил изведен пред суд за да го испрашуваат. Не постојат докази дека навистина излегол пред суд, но сепак, му било наредено да доаѓа секој ден на испрашување сè додека не му било дозволено спротивното. Десет дена подоцна, тој бил избоден до смрт од страна на Инграм Фрејзер. До ден денес не се знае дали неговата смрт има врска со неговото апсење.
Ран живот
Марлоу е роден во Кантербери како син на чевларот Џон Марлоу и неговата сопруга Кетрин. Неговиот датум на раѓање не се знае, но тој бил крстен на 26 февруари 1564, и веројатно се родил неколку дена порано. Според тоа, тој бил само два месеци постар од неговиот современик Вилијам Шекспир, кој бил крстен на 26 април 1564 во Стратфорд на Ејвен.
Марлоу одел во кралското училиште во Кантербери (каде што има куќа што е именувана по него) и Корпус Кристи Колеџ, Кембриџ, каде што студирал на стипендија и ја добил својата диплома за Уметности во 1584. Во 1587 универзитетот се двоумел дали да го награди со степенот „Мајстор на уметност“ поради гласините дека има намера да оди во англискиот колеџ на Ремс, веројатно за да се подготви да работи како свештеник во Римокатоличката црква. Но, неговиот степен му го доделил државниот совет поради неговата верност кон и служба на Кралицата. Видот на неговата служба не била наведена од страна на Советот, но нивното писмо до Кембриџ предизвика многу шпекулации, особено теоријата дека Марлоу бил таен агент беше кои работел за разознувачката служба на Сер Френсис Валсигнам . Нема директни докази кои ја поддржуваат оваа теорија, иако писмото од советот е доказ дека Марлоу работел за владата во некои тајности.
Сексуалност
Како и за Вилијам Шекспир, за Марлоу често се тврди дека е хомосексуалец. Проучувачите укажуваат на хомосексуалните теми во неговите дела. Во Херојот и Леандер Марлоу пишува за младиот Леандер: "во неговиот изглед беше се што мажите го посакуваат" и дека кога тој допливал да го посети Херојот во Сестос, богот на морето Нептун станал возбуден, замислувајќи го како Ганимед. Едвард Втори содржи пасус кој ги поддржува хомосексуалните односи, наведувајќи познати двојки како: Александар и Хефестион, Херкул и Хилас, Патрокле и Ахил, Цицерон и Октавијан, и Сократ и Алкибијад.
Марлоу ја напишал единствената претстава за животот на Едвард II во неговото време, земајќи ја хуманистичката книжевна дискусија за машката сексуалност многу подалеку од неговите современици. Претставата беше исклучително директна, сврзана со љубовната приказна на Едвард Втори и Пирс Гавестон. Иако беше вообичаена практика во тоа време да се откријат некои ликови како хомосексуалци за публиката да се сомнева дека се виновници за некој криминал, Едвард II е прикажан како симпатичен карактер.
Ароматерапија
Ароматерапијата — форма на алтернативната медицина која користи испарливи растителни материјали, уште познати како етерични масла но и други ароматични(мирисни) соединенија, со цел да го промени мислењето, расположението, спознавачките способности и здравјето на една личност.
Историја
Во книгата De Materia Medica , напишана во првиот век, DiosCorides според тогашните верувања опишал многу такви масла во поглед на нивните лековити својства. Дестилираните етерични масла се употребувале како лекови уште од пронаоѓањето на дестилацијата во единаесеттиот век, кога Авицена ги издвојувал етеричните масла со помош на пареа.
Идејата на ароматерапијата за првпат била спомената негде приближно во 1907та година (неподдржан податок) од страна на мал број Европски научници и лекари. А поимот ароматерапија првпат се појавил во печат во една Француска книга на темата: Aromatherapie: Les Huilles essentielles, Hormones Vegetales на хемичарот Рене-Мори Гатефосе. Англиската верзија била објавена во 1993 година. Во 1910 година Гатефосе ја изгорел својата рака за која подоцна тврдел дека ја излекувал со помош на масло од лаванда.
Францускиот хирург, Жан Валне ја открил медицинската употреба на есенцијалните масла кои ги користел како антисептици, при лечењето на повредените војници за време на Втората светска војна.
Состојки
Некои од основните состојки се:
Теорија
Ароматерапијата е лекување или спречување на болестити со користење на етерични масла. Се применува и при ублажување на болки и вознемиреност, зголемување на енергијата, подобрување на меморијата, за опуштање, спречува опаѓање на косата и ги намалува егземите кои предизвикуваат чешање.
Понудени се две основни теории со цел да се објасни ова нивно наводно дејство. Првата е влијанието на мирисите врз мозокот, особено на лимбичкиот систем преку сетилниот систем. А другата е директното фармаколошко дејство на етеричните масла. Иако ароматерапевтите често го докажуваат точното познавање на синергијата помеѓу телото и етеричните масла, ароматерапијата е сè уште необјаснета. Меѓутоа, некои претходни медицински испитувања покажале позитивен дејство. Ароматерапијата не лечи состојби, но му помага на телото да најде природен начин да се излекува и да го подобри имунитетот.
Во Англиското говорно подрачје лекарите се стремат да ја нагласат употребата на есенцијалните масла при масажи, Во најдобар случај, се тежнее ароматерапијата да се смета како дополнителен начин на лекување, а во најлош случај како квазинаучна измама.
Избор и набавка
Маслата со стандарден состав (одреден според FCC, Food Chemical Codex) треба да содржат определено количство на одредени хемиски ароми кои нормално ги има во маслото. Но, не е забрането тие хемикалии да се додадат во синтетичка форма (по вештачки пат), за да ги исполнува условите за конкретното масло утрврдени според FCC. На пример, есенцијалното масло од лимонова трева за да одговара на утврдените критериуми, треба да содржи 75 % алдехид кој наместо од лимонова трева може да се добие и преку хемиска рафинерија. Ако кажеме дека овие масла се "прехранбен вид" тогаш би биле природни а всушност не не е задолжително така.
Неразредените есенцијални масла кои се погодни за ароматерапија се нарекуваат терапевтски вид есенцијални масла. На пазарот на есенцијални масла повеќе преовладуваат прехранбената, козметичката, фармацевтската индустрија како и парфемите, па ароматерапевтите немаат друг избор освен да ги набават најдобрите масла кои им се на располагање.
За да се утврди квалитетот на етеричните масла се користи анализа на гасна течна хроматографија (ГТХ) и масена спектрометрија (МС). Со овие постапки може да се измери нивото на составните состојки на неколку милијарди делови. Но со нив не може да се утврди дали секоја состојка е природна или пак дали неквлалитетното масло се подобрило со додавање на вештачки ароми кое обично се забелжува преку присуството на други ситни примеси. На пример, линалолот, кој го има во растенијата ќе биде дополнет со мала количина хидро-линалол, додека вештачкиот линалол содржи траги од дихидро-линалол.
Делотворност
Засега нема многу докази за делотворноста на ароматерапијата. Martin et al. (1996) заклучиле дека кај повеќето од клиничките испитувања имало грешки поради недостатокот на соодветни прегледи, мали мери примероци и повторувања на независните истражувачи. Покрај овие можни се и некои други влијатели. Еден таков пример е експериментот на Kuritama et al. (2005) кадее психолошките придобивки од ароматерапевтската масажа била споредена со обичната масажа. Откако испитувањата и прашалниците биле оценети, покажале значително намалување на вознемиреноста и депресијата, иако немало разлики помеѓу двете групи.
Ароматерапевтите ги поддржуваат нивните убедувања во примената велејќи дека никој не може да ги потврди или отфрли нивните методи користејќи научни пристапи бидејќи науката е редукционистичка теорија а ароматерапијата е холистичка,целосна постапка (Schnaubelt 1998).
Придобивките од ароматерапијата како што се опуштеноста и поголемата јасност на умот можат да настанат и од плацебо ефектот (медицински неефективна интервенција) отколку од било кое биолошко дејство. Повеќето лекарски стручњаци се согласуваат околу тоа дека иако некои ароми навистина влијаат на расположението и опуштеноста и пациентите имаат корист од нив, засега нема доволно докази што ќе го поткрепат тврдењето за ароматерапијата. Научните истражувања за причините и последиците од ароматерапијата се ограничени, иако ин витро тестирањата откриле некои нејзини антибактериски и антивирусни дејства. Долгорочни заклучоци во врска со масажата со ароматерапија не постојат, освен чувството на задоволство после масажата со пријатен мирис. Објавени се неколку двојно неосновани проучувања од областа на клиничката психологија во врска со лекување на тешка деменција. Есенцијалните масла имаат докажана делотворност во производите за плакнење уста.
Популарната медицинската литература укажува на тоа дека ароматерапијата се заснова на анегдотски искази за нејзините благодети, отколку докази дека може да лекува болести. Научниците и лекарските стручњаци признаваат дека ароматерапијата е малку научно поткрепена, но критичарите велат дека наводите на поголемиот дел од терапевтите не се осврнуваат многу на податоците, фактите и/или дека истражувањата не функционираат соодветно и не се разгледуваат внимателно.
Некои застапници на ароматерапијата верувааат дека дејството на маслата не е предизвикано од хемикалиите што се содржат во самото масло, кое е во заемна врска со сетилата, туку од тоа дека маслото ја содржи прочистената "животна течност" на растението од кое потекнува,тоа ќе ги "урамнотежи енергиите на телото" и ќе доведе до негова благосостојба и заздравување преку  "прочистување на негативните вибрации" на енергетското поле на телото. Многу скептици овој вид на ароматерапија го поврзуваат со квазинауката, тврдејќи дека не постои научен доказ за можноста да се лекува со оваа постапка како и за постоењето на овие "енергии".
Мерки на претпазливост
Покрај тоа, постојат потенцијални заштитни мерки. Бидејќи етеричните масла се високо концентрирани, тие можат да ја иритираат кожата кога се користат самостојно. Поради тоа, тие вообичаено се разблажуваат со основните масла какви што се маслото од јојоба, маслиновото или кокосовото масло. Може да се појават фототоксични реакции доколку се користат маслата од кора од цитрон, лимон или лимета. Исто така, многу етерични масла во својот хемиски состав содржат алергени, што значи дека тие по одреден број употреби можат да предизвикаат алергии на кожата како и на останатите делови од телото. Некои од алергиите можат да бидат предизвикани дури и од пестициди, доколку првобитноторастение е култивирано.
Некои масла се отровни и за домашните животни, особено склони се мачките. Маслото од лаванда и чајно дрво предизвикале гинекомастија, односно неправилно растење на градната жлезда, кај момчиња во предадолесцентна возраст, иако извештајот во кој се наведува потенцијалниот проблем се заснова само на набљудување на трите момчиња (бидејќи не станува збор за научно истражување), две од тие момчиња биле со надпросечна телесна тежина за нивната возраст, според тоа тие веќе биле склони на гинекомастија. Еден ендокринолог за деца, на Универзитетот во Кембриџ тврди дека.... "овие масла можат да ги имитираат естрогените" и дека "луѓето треба да бидат повнимателни при користењето на овие производи". Студијата била остро критикувана од многу државни органи. The Aromatherapy Trade Council of the UK и јавно сето ова го негира. Индустриското Здружение за Австралијанско чајно дрво (анг.ATTIA), која е група што ги поддржува интересите на производителите на масло од Австралијанско чајно дрво, извозниците и производителите издале писмо кое што ја оспорува студијата и апелирале до "New England Journal of medicine" да се повлечат. Весникот досега не одговорил на апелот и не се повлекол од студијата.