cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Времеслед на откривањето на планетите и нивните месечини во Сончевиот Систем
Времеслед на откривањето на планетите и нивните месечини во Сончевиот Систем - приказ за напредокот во набљудувањето и откривањето на новите тела низ историјата. Секое од телата е подредено по времеследен редослед од откривањето (повеќе датуми ќе се појават доколку постојат бројни снимки, набљудувања и објави во списанија), препознаени преку нивните различни ознаки (вклучувајќи ги и привремените и трајните именувања), при што се наведени и нивните откривач(и). Историски именувањето на месечините не се поклопувало со периодот на нивното откривање. Традиционално, откривачот ја ужива привилегијта да го именува новото тело; сепак, некои подзаборавиле да го сторат тоа (Барнард нема да го даде името [за Амалтеја] сè до неговиот следен труд и никогаш не прифатил име од бројните предлози кои пристигнувале на неговата адреса) или пак одбивале (Николсон изјавил "многумина ме прашуваат за имињата на новооткриените месечини [Лизитеја и Карма]. Тие ќе бидат препознатливи само по броевите X и XI, напишани со римски бројки, и вообичаено со префиксот буквата Ј која означува Јупитер." ). Ова прашање произлегло веднаш по откривањето на планетарните месечини: Галилео ги именувал четирите главни месечини на Јупитер со употреба на на броеви додека пак имињата предложени од неговиот соперник Симон Мариј постепено биле општо прифатени. Меѓународниот астрономски сојуз (МАС) официјално започнува со одобрувањето на имињата при крајот на 1970-ите.
Значајни информации
Во последователните табели, планетарните месечини се испишани со затемнет текст (пр. Месечина) додека пак планетите и џуџестите планети, кои дирекно кружат околу Сонцето, се испишани со косо писмо (пр. Земја). Сонцето е запишано како Сонце. Табелите се подредени по датум на објавување/отривање. Датите се означени со следниве симболи: Во неколку случаи, датумот не е познат и е означен со „(?)“.
''* Белешка: месечините кои се означени со ѕвезда (*) имаат сложено откривање. За некои биле потребни години за да бидат потврдени, и во неколку случаи биле и загубени повторно забележани. Други пак биле забележани во снимките од Војаџер години откако тие биле снимени.''
Сонцето, планетите, џуџестите планети, и нивните природни сателити се означени со следниве бои:
{{legend|#FFD700|Сонце|border=1px solid #AAAAAA}}
{{legend|#D2B48C|Меркур|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#98FB98|Венера|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#CCCC99|Земја и Месечина|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#E9967A|Марс и Марсови месечини|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFE8E8|Јупитер и Јупитерови месечини|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFFFCC|Сатурн и Сатурнови месечини|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#CCFFCC|Уран и Уранови месечини|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#DDEEFF|Нептун и Нептунови месечини|border=1px solid #AAAAAA}}
{{legend|#FFFF99|Церера|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FF80C0| и Вант|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#F5DEB3|Плутон и Плутонови месечини|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#CCCCCC|Хаумеја и Хаумеини месечини|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#80FFFF| и Вејвот|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#BB8899|Макемаке и S/2015 (136472) 1|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FF6F5E| и Сјангљу|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#D8BFD8|Ерида и Дисномија|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#C0A0A0||border=1px solid #AAAAAA}}
{{legend|#ADFF2F| и месечина|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#DF73FF||border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#B0E0E6| и Актеја|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#DAA06D|||border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#C6DD9D| и Илмаре|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#43B3AE|||border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#89CFF0| и месечина|border=1px solid #AAAAAA}}
Не е познат бројот на на тоа колку тела во Сончевиот Систем се џуџести планети; деветте тела во третат колона се оние за кои постои усогласеност меѓу астрономите. Можно е да има повеќе, во табелите, сите тела со пречник поголем од 700 km се сметаат за кандидати за џуџести планети, истите се наведени во четвртата колона. Особено, Салација и Варда кои имаат невообичаено голема месечина, и густина која е измерена укажува дека тие може да се сметаат за џуџести планети.
Ако на месечината и е дадено име, тоа ќе биде задебелено; ако е неименувана, но има трајна ознака, тогаш таа ознака е со задебелен текст; а доколку не е ни именувана, ни има трајна ознака, тогаш нејзината привремена ознака е со задебелен текст.
Warning (албум од Green Day)
Warning е шестиот албум од американската панк рок група Green Day.
Борислав Боро Алексиќ
Биографија
Борислав Алексиќ е роден во Сараево на 28 април 1936 година каде што завршил основно училиште и Училиште за применета уметност (1955 година). Академија за применета уметност, студира и завршува во Белград (1958 година). Почнал самостојно да изложува во 1960 година. Учествувал на речиси сите значајни изложби на графика во СРБиХ и Југославија. Неговиот графички опус е поопширен и позначаен од неговиот сликарски опус.
Освен со графика и сликарство, работи како ликовен педагог, т.е. бил професор на Школата за применети уметности во Сараево. Во 1972 година бил доцент на Академијата за ликовни уметности во Сараево од областа на цртежот и сликарството, на која предавал како вонреден професор до неговото заминување во 1982 година.
По избувнувањето на граѓанската војна и распадот на СФРЈ, тој целосно се повлекува од јавниот живот.
Теорија на автоматите
Во теоријата на информатиката, теоријата на автоматите ги проучува апстрактните машини и проблемите кои тие можат да ги решат. Теоријата на автомати е тесноповрзана со теоријата на формални јазици поради тоа што автоматите честопати се класифицирани според класата на формални јазици кои тие можат да ги препознаат.
Основни поими
Влезот се чита симбол по симбол, сè додека не се прочита целосно (може да се замисли како лента на кои се испишани некои зборови, кои се читаа со помош на главата за читање од автоматот, главата се придвижува нанапред читајќи еден симбол при секое придвижување). Во оној момент кога влезниот стринг ќе биде прочитан целосно велиме дека автоматот треба да застане.
Во зависност од состојбата во која автоматот застанал, се вели дека автоматот го прифатил или отфрлил влезниот стринг. Ако автоматот застанал во состојба на прифаќање, тогаш автоматот го прифаќа зборот. Ако, од друга страна, главата застане во состојба на отфрлање, велиме дека зборот е отфрлен. Множеството на сите прифатени зборови од автоматот се нарекува јазик прифатен од автоматот.
Напомена. Автоматот не мора да има конечен број на состојби, или дури и преброив број на состојби. Така на пример, квантниот конечен автомат има непреброиво бесконечно состојби, како множество на сите можни состојби се јавува множеството од сите точки во комплексен проективен простор. Така, квантниот конечен автомат, исто како и конечните машини, се специјални случаи на една генерална идеја, идеја на тополошки автомати, каде состојбата ма состојби е тополошки простор а преодните функции се земаат од множеството на сите можни функции во тој простор. Тополошките автомати честопати се нарекуваат М-автомати, and are simply the augmentation of a semiautomaton with a set of accept states, where set intersection determines whether the initial state is accepted or rejected.
Општо земено, автоматот не мора строго да го прифаќа или отвфрла влезниот стринг, тој може да го прифати со одредена веројатност помеѓу нула и еден. Повторно ова е илсутрирано со квантен конечен автомат, која прифаќа влезни стрингови со одредена веројатност. Оваа идеја повторно е делл од една поопшта идеја, идејата за геометриски автомат или метрички автомат, каде што множеството на состојби се софпаѓа со одреден метрички простор, а јазикот е прифатен од автоматот ако растојанието помеѓу почетната точка и множеството на прифатени состојби е доволно мало во однос на метриката.
Речник
Автоматот се заснива на овие основни коцепти: симболи, зборови, азбуки и стрингови. These are
Формален опис
Автоматот е претставен од 5-tuple, каде:
IC 1440
IC 1440 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1440 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1440 има привидни димензии од 0,5' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 23,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 4' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 1440 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Иван Гарсија (велосипедист)
Иван Гарсија Кортина (Iván García Cortina; р. во ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Гарсија потпишал со екипата за сезоната 2017. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2017. Гарсија го освоил критериумот Ред Хук Критериум Милано 2017. Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Крајни точки на Хрватска
Ова се географски крајните точки на Хрватска:
Џирновица
Џирновица или Зрновица е драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Џамија (Белушино)
Џамија (Белушино) — главна и единствена џамија во селото Белушино, во Општина Крушево, Македонија.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во Горното Маало на селото Белушино, во близина на основното училиште.
Историја
Џамијата во селото била подигната во втората половина на век. Џамијата до 1950-тите години не поседувала минаре.
Осма македонска ударна бригада
Осмата македонска ударна бригада (позната и како Велешка ударна бригада) била формирана на 2 септември 1944 во с. Отиштино, Велешко. При формирањето бригадата броела околу 500 борци и старешини. Формациски таа влегла во составот на Четириесет и втората дивизија на НОВЈ.
Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале: Политички комесари биле:
Борбени дејства
Веднаш по формирањето, бригадата започна со борбени дејства во пределот на Велешко каде учествувала во минирањето на патните правци Велес- Прилеп и Велес-Скопје. Во овие правци се извлекувале германските единици од составот на армиската група Е од југ кон север и се вршело разоружувањето на бугарската војска на овој терен. Потоа бригадата се упатила кон селата Говрлево, Здуње, Растеж и Седларево во пределот на Сува Гора. Тука по жестоките борби со балистичките сили, бригадата, повторно е вратена на теренот на Велешко, за да учествува во операциите за конечното ослободување на Велес. На 9 ноември 1944 година оваа бригада заедно со Третата и Дванаесеттата бригада, по жестоките борби го ослободила Велес.
Во наредниот период следувале борбите за конечното протерување на Германците и нивните соработници од територијата на Македонија. Осмата бригада во тој период дејствувала во составот на Педесеттата македонска дивизија и била ангажирана во источниот предел на Скопско. Таа во пределот на реката Пчиња учествувала во придружните операции за ослободувањето на Скопје. На 14 ноември 1944 година Осмата велешка МНОУБ, влегла во ослободено Скопје.
Натамошните операции на оваа бригада биле ориентирани кон борбите со балистичките сили во северниот дел на Македонија, кон Тетово, и понатаму кон Косово и Метохија.
1655
1655 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1655 година од новата ера, 655. од вториот милениум, 55. од XVII век и шеста од 1650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7163 и 7164 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6405 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5415 и 5416 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2408.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1655 година се протега во 4291 и 4292, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4351 и 4352 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2198. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1065 и 1066 исламска година.
Шипша
Шипша (Ταξιάρχες, Таксиархес) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 23 километри западно од градот Драма, на надморска височина од 366 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 241 Турчин.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според грчката статистика од 1913 година, во селото живееле 493 жители, додека според пописот од 1920 година, во селото живееле 340 луѓе.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Таксиархес.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 42 грчки бегалски семејства со вкупно 122луѓе. Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 122 лица, додека во 1940 година селото броело 274 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 267 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 295 жители, во 1971 година имало 183 жители, во 1981 година имало 135 жители, додека во 1991 година имало 149 жители. Денеска, населението на селото е 169 жители според пописот од 2001 година.
Јонас Кох
Јонас Кох (Jonas Koch; р. во ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Дагмар Оровчанец
Животопис
Професор д-р Дагмар Оровчанец е родена во Љубљана, Словенија. Дипломирала на Медицинскиот факултет во Белград во 1980 година. Својата професинолана кариера ја продолжила во Скопје на Клиниката за гастроентерохепатологија при Медицинскиот факултет, УКИМ  – Скопје каде специјализирала, докторирала и супспецијализирала во облата на гастроентерохепатологија. Докторатот и бил во 1999 година на тема „Евалуација на местото и улогата на нехирушко лекување на хемороидната болест со интервенти ендоскопски методи“.
Како професор на Медицинскиот факултет во Скопје била исклучително посветена на факултетот, на студентите, специјализантите, магистрите и докторандите. Од 2007 година била дел од тимот на приватната болницата “Ре Медика” во Скопје.
Професор д-р Оровчанец била сопруга на поранешниот министер за здравство и политичар, истакнат доктор Ѓорѓи Оровчанец.
Починала во Скопје на 25 декември 2017 година.
397
397 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 397 година од новата ера, 397. од првиот милениум, 97. од IV век и осма од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5905 и 5906 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5147 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4157 и 4158 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1150.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 397 година се протега во 3033 и 3034, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3093 и 3094 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 940. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 232 и 231 година пред хиџра.
Никола Узуновски
Никола Узуновски (Земун, Белград, Србија, 1 април 1979) е македонски мултидисциплинарен уметник. Неговите проекти се претставени во реномирани институции на современата уметност насекаде низ Европа и е добитник на многубројни награди, грантови и уметнички резиденции.
Животопис
Никола Узуновски е роден во Земун, Белград, Србија, во 1979 година. Потекнува од уметничка фамилија. Узуновски го започнува во средното уметничко училиште "Лазар Личеновски" во Скопје (генерација 1994-1998). Своето образование го продолжува надвор од Македонија - во Ликовната академија во Неапол, Италија (Accademia di belle arti, Napoli, Italia, 1998 - 2003), па го завршува Вишиот курс за визуелни уметности на Фондацијата Антонио Рати, во Комо, Италија (F.A.R Advanced course of visual arts, Como, Italia, 2003), а потоа студира на Финската академија за ликовни уметности, на отсекот за просторно-временска уметност во Хелсинки, Финска (Kuvataideakatemia, Helsinki, Suomi, 2005). Постдипломските студии ги завршува на Универзитетскиот институт за архитектура во Венеција, Италија (Instituto Universitario di Architettura, Venezia, Italia, 2003 - 2007). Како надежен уметник, неговите студиски престои се финансирани од повеќе институции: Ликовната академија во Неапол, Универзитетот за архитектура во Венеција, Министерството за култура на Република Македонија, како и фондацијата Белилаква Ла Маса.
Узуновски е меѓународно признат мултимедијален и концептуален уметник. Освен активниот ангажман во уметноста, има одржано и неколку предавања и работилници. Тој е еден од 12те говорници на првиот TED настан во Македонија - TEDxSkopje.
Моментално живее и работи во Бангкок.
Творештво
Никола Узуновски ја започнува својата уметничка кариера како класичен сликар, но, со текот на времето и за време на меѓународните студиски престои, се преориентира кон концептуалната уметност. Во своите дела често ги комбинира науката и уметноста. Тој е плоден уметник, со учество на повеќе од 50 групни изложби, и неколку самостојни изложби:
Според Раул Мартинез, "комбинирајќи го агресивниот концептуален јазик и интимните теми, Узуновски го провоцира гледачот и го претвора во неопходен средиштен карактер на неговите дела. Искуствата, желбите и сеќавањата на гледачот стануваат фундаментален материјал на неговиот опус." Така, на пример, изложбата Одејќи всушност претставува пример за релациска уметност - празен музејски простор во кое авторот "ги истражува мотивите и желбите кои го довеле посетителот во одредена локација и постапка, неговиот психосоцијален контекст наспроти белите ѕидови и воздухот во просторот, комуникациската вредност на празнината и тишината на галерискиот простор." Концептот Снег, пак, се состои од повеќе фотографии на снег од различни скијачки одморалишта - фотографиите се целосно бели. Веројатно најпознат и најнаградуван проект на Узуновски е Моето сонце (My Sunshine). Моето сонце е повеќегодишен проект кој инволвира меѓународни специјалисти од областа на астрофизиката, аеронаутиката, метеорологијата и архитектурата. Узуновски дошол до идеја за вештачко сонце во 2005, при снимање на најкраткиот ден во годината во Лапонија, при што забележал дека на едно место тоа не ја допира површината на земјата, туку ја одминува. Иако повеќе години авторот истражувал за ова на концептуално ниво, во пракса проектот започнал во 2007, во Трст, каде била утврдена остварливоста на проектот во соработка со Меѓународниот центар за теоретска физика и Узуновски ја добил наградата за најдобар млад уметник. Подоцна, во 2008, во местото Полинарија, во регионот Абруцо, Италија, Моето сонце преминало во следната фаза - бил направен прв прототип. Во зимата 2008-2009, била направена работилница и тестирање во Рованиеми, Финска, во соработка со Универзитетот на Лапонија. Сонцето всушност е балон со димензии од 4 метри, кој лебди над површината како вештачки сателит, во кој се наоѓа рефлектирачка површина која ги презема сончевите зраци, за потоа да ги пренасочи на друга површина на Земјата. Овој истражувачки проект, е наградуван двапати, а со него Узуновски, под кураторството на Зоран Петровски, ја претставува Република Македонија на 53. Венециско биенале во јуни 2009 (заедно со Гоце Наневски), како еден од најмладите претставници на оваа престижна манифестација на современата уметност. Поради дождливото време и силниот ветер, инсталацијата на вештачкото сонце во Венеција не се поставува на денот на промоцијата на македонскиот павилјон се одложува за неколку месеци, за на почетокот на ноември 2009, по два неуспешни обиди, конечно да биде поставено. Моето сонце во август 2010 е поставено и во Македонија, на фестивалот АКТО, Битола.
Награди и признанија
Никола Узуновски е еден од ретките македонски уметници етаблирани не само на домашната, туку и на светската уметничка сцена. Во 1999, уште за време на неговите студии во Италија, во Скопје ја добива наградата Ѓорѓи Зографски. Во 2006 година добива награда за видео арт во Басано дел Грапа, Италија. Во 2007 година, неговиот проект Моето сонце на фестивалот Trieste Contemporanea му ја носи престижната титула "најдобар млад уметник во Југоисточна Европа". Видеото од процесот на создавање на Моето сонце во март 2009 година ја освојува првата награда на фестивалот Video.It одржан во Фондацијата Марио Мерц, Торино.
Мишколц
Мишколц (унгарски: Miskolc; словачки: Miškovec; полски: Miszkolc) — град во североисточна Унгарија, во главно во кој е сместена тешката индустрија на унгарската држава. Со населени од околу 180,000 (2001) Мишколц е третиот најголем град во Унгарија, веднаш после Будимпешта и Дебрецен. Исто така тој е и главен град на округот Боршод-Абауј-Земплен како и регионален центар на Северна Унгарија.
Изабела Валоа
Таа е родена во Париз на 9 ноември 1389 година, како ќерка на францускиот крал Шарл VI и принцезата Изабела Баварска. На својата шестгодишна возраст, таа била омажена за англискиот крал Ричард II, како знак за потпишување на мировен договор помеѓу Англија и Франција. По смртта на Ричард II во 1400 година, новиот крал Хенри IV ја принудил Изабела да го напушти Виндзор.
Мишколц
Име
Градот неговото име го добил по унгарското племе Мишкоц.
Изабела Валоа
По смртта на Ричард, Хенри IV предложил таа да се омажи со идниот крал, а свој син, Хенри VI. Но Изабела ја одбила таа понуда, по кое била затворена во манастир, а по извесно време се вратила во Франција.
Во 1406 година таа се омажила за Шарл Орлеан. Починала на 19 години за време на раѓањето на својата единствена ќерка, Жана.
Мишколц
Географија
Градот се наоѓа во северниот дел на Унгарија, сè на сè оддалечен е 35 км од словачката граница. Од главниот град на државата градот е оддалечен 180 километри североисточно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски (современиот автопат М3).
Мишколц се наоѓа на северниот крад од Панонската низина, на надморска височина од 110-120 м. Северозападно од градот се наоѓа планината Аваш. Источно од градот тече реката Шајо. Климата во градот е умерен континентална.
Население
Мишколц денеска има околу 170,000 луѓе и е трет град по големина во државата (Дебрецин го стигнал ред 10-тина година). Градот во последните неколку години се опоравува благодарение на економијата и транспортот.
Најголем број од станарите на градот се Унгарци.
Образование
Најважна градска образовна установа во градот е Мишколачкиот универзитет, основан во 1949 година.
NGC 2536
NGC 2536 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2536 се споменува и како MCG 4-20-5, CGCG 119-9, VV 9, KCPG 156B, Arp 82, KUG 0808+253B.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јануари 1877 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2536 е од видот SBc/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2536 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 11 м 16,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 10' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 49°.
Други поделби
Проучување на NGC 2536 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22958. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1931. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Трем
Трем претставува наткриен отворен простор при влезот на куќа или друг објект.
1457 п.н.е.
1457 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1457. година пред новата ера, 457. од вториот милениум п.н.е., 57. од 15 век п.н.е. и осма од 1450-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4051 и 4052 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3293 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2303 и 2304 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 704 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1457 година се протега во 1179 и 1180, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1239 и 1240 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 914 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2142 и 2141 исламска година пред хиџра.
Откритија
1457 av. J.-C.
Прва книга
Прва книга (обично нарекувана Unua Libro) — првата книга која го опишала есперанто, тогаш наречен „меѓународен јазик“ (Lingvo Internacia). Била издадена на руски на 26 јули 1887 година во Варшава, од полскиот окулист Лудвиг Лазар Заменхоф. Во следните неколку години биле издадени изданија на полски, руски, хебрејски, француски, германски и на англиски. Оваа книшка ја вклучувала Оче наш, некои стихови од Библијата, писмо, поезија, шеснаесетте граматички правила и 900 корени на зборови. Во книгата, Заменхоф објавил „меѓународен јазик, како националниот, е општо добро“ и се откажал од сите права на јазикот, што значело дека го ставил во јавна сопственост. Заменхоф го потпишал делото како „Докторо Есперанто“ (Доктор што се надева). Оние кои започнале да го учат новиот јазик започнале да го нарекуваат „есперанто“ по псевдонимот на Заменхоф и наскоро станало официјално име на јазикот.
Првото англиско издание, насловено „Меѓународен јазик Д-р Есперанто“, било преведено од Џулијан Стејнхаус. Кога Ричард Х. Гејган посочил дека преведот на Стејнхаус бил на многу лош англиски, Заменхоф ги уништил преостанатите копии и го ангажирал Гејган за нов превод.
Во 1905 година, Заменхоф повторно ги објавил шеснаесетте граматички правила, заедно со речник и збирка на вежби, во дело наречено Fundamento de Esperanto (Основи на есперанто).
398
398 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 398 година од новата ера, 398. од првиот милениум, 98. од IV век и деветта од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5906 и 5907 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5148 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4158 и 4159 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1151.
Раскази за мали деца (Перл Бак)
„Раскази за мали деца“ — збирка раскази од американската писателка Перл Бак.
Технички податоци
Како задолжителна лектира за учениците од прво одделение во основните училишта во Македонија, збирката „Раскази за мали деца“ била повеќепати објавувана. Изданието од 1980 година било остварено во соработка со неколку издавачки куќи, и тоа: „Култура“, „Наша книга“, „Мисла“, „Македонска книга“ и „Детска радост“. Преводот го извршиле Васил Куноски, Видое Подгорец и Ванчо Николески, јазичната редакција била дело на Тодор Димитровски, а коректори биле Ружа Димишковска и Павлина Пиперовска. Автор на корицата и на илустрациите во книгата бил Младен Туниќ. Книгата била отпечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија“ во тираж од 30.000 примероци. Книгата, која има 24 страници, не е каталогизирана и не ја содржи меѓународната ознака ISBN.
NGC 7351
NGC 7351 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7351 се споменува и како MCG -1-57-22.
Откривање
Објектот е откриен на 3 октомври 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7351 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7351 има привидни димензии од 1,8' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 41 м 26,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 26' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 7351 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69489. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5237. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1142.
1654
1654 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1654 година од новата ера, 654. од вториот милениум, 54. од XVII век и петта од 1650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7162 и 7163 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6404 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5414 и 5415 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2407.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1654 година се протега во 4290 и 4291, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4350 и 4351 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2197. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1064 и 1065 исламска година.
Христијанството во Коморите
Христијанството во Коморите е малцинска религија. Во државата има околу 4.300 Римокатолици, или 0.5% од населението. Покрај нив, во државата има околу 1.678 Протестанти или 0.25%. Во Морони има Римокатоличка црква и според податоците има барем еден адвентистички храм.
Слобода на верско изразување и прогон на Христијаните
Теоретски државата гарантира слобода на верско изразување, но во реалноста Христијаните кои јавно ја искажуваат својата религија се предмет на дискриминација и лишење од основните човекови права, што од самата државата, што од самото општество. Во 2006 година биле уапсени 4 лица во главниот град. Религиските заедници не може да се регистрираат во државата, а мисионерите не можат да ги обавуваат своите задачи, освен оние хуманитарните.
Самиот закон во државата вели дека тој кој проповедува друга религија освен Исламот ќе биде затворен. Ова ја прави државата со слаб индекс на демократија, почитување на основните човекови права и ја става во групата на земји каде се прогонуваат религиските заедници кои се малцинство.
Рамсарска конвенција
Рамсарска конвенција (полн назив: „Конвенција за водните живеалишта од меѓународна важност, особено за водните птици“) — меѓународен договор за заштита и одржливо користење на водните живеалишта (моклишта) со цел да се спречи нивното уништување и да се нагласи нивната еколошка стопанска, културна, научна и рекреативна вредност. Наречена е по градот Рамсар во Иран, каде е потпишана во 1971 г.
Македонија има две рамсарски места: Преспанското и Дојранското Езеро. Во 1994 г. е основан и Македонскиот рамсарски комитет.
За конвенцијата
Конвенцијата е осмислена и усвоена од 21 држава на собирот во градот Рамсар на 2 февруари 1971 г., чиј домаќин било Министерството за животна околина на Иран. Стапила на сила на 21 декември 1975 г.
На 2 ноември 2013 г. постоеле 2.168 рамсарски места во 168 држави. Местата имаат вкупна површина од 206.632.105 хектари. Највеќе заведени места има Велика Британија (169), а најголем удел по површина има Канада (130.000 км²). Дефиницијата за водно живеалиште е прилично широка: морски подрачја не подлабоки од 6 м при осека, мочуришта, езера, езерца, оризарници и солани.
Потписниците се состануваат на секои три години, почнувајќи од 1980 г. Досега на собирите се усвоени два амандмана во 1982 и 1987 г.
Организацијата има постојан комитет, стручен одбор и секретаријат. Седишето се наоѓа во Гланд, Швајцарија, во кое е сместен и Меѓународниот сојуз за заштита на природата (МСЗП). Соработува со разни еколошки организации за подобар успех во делувањето.
Мат Блеха
Мат Блеха е чешки архитект, кој живеел и работел во Белград. Бил овластен архитект и имал сопствено биро на улица „Чика Љубина“, бр. 19. Проектирал објекти од различен архитектонски карактер.
Во 1928 година се јавува како проектант на складот за пиво и фабриката за производство на мраз на сараевската пиварница во Скопје.
Табела на години во книжевноста
Табелата на години во книжевноста е табеларен приказ на години во книжевноста за јасен преглед и достапност до секоја година.
21 век во книжевноста
2000 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019
20 век во книжевноста
1900 1901  1902  1903  1904  1905  1906  1907  1908  1909 1910 1911  1912  1913  1914  1915  1916  1917  1918  1919<BR> 1920 1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1929 1930 1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1939<BR> 1940 1941  1942  1943  1944  1945  1946  1947  1948  1949 1950 1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959<BR> 1960 1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969 1970 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979<BR> 1980 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989 1990 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999
19 век во книжевноста
1800 1801  1802  1803  1804  1805  1806  1807  1808  1809 1810 1811  1812  1813  1814  1815  1816  1817  1818  1819<BR> 1820 1821  1822  1823  1824  1825  1826  1827  1828  1829 1830 1831  1832  1833  1834  1835  1836  1837  1838  1839<BR> 1840 1841  1842  1843  1844  1845  1846  1847  1848  1849 1850 1851  1852  1853  1854  1855  1856  1857  1858  1859<BR> 1860 1861  1862  1863  1864  1865  1866  1867  1868  1869 1870 1871  1872  1873  1874  1875  1876  1877  1878  1879<BR> 1880 1881  1882  1883  1884  1885  1886  1887  1888  1889 1890 1891  1892  1893  1894  1895  1896  1897  1898  1899
18 век во книжевноста
1700 1701  1702  1703  1704  1705  1706  1707  1708  1709 1710 1711  1712  1713  1714  1715  1716  1717  1718  1719<BR> 1720 1721  1722  1723  1724  1725  1726  1727  1728  1729 1730 1731  1732  1733  1734  1735  1736  1737  1738  1739<BR> 1740 1741  1742  1743  1744  1745  1746  1747  1748  1749 1750 1751  1752  1753  1754  1755  1756  1757  1758  1759<BR> 1760 1761  1762  1763  1764  1765  1766  1767  1768  1769 1770 1771  1772  1773  1774  1775  1776  1777  1778  1779<BR> 1780 1781  1782  1783  1784  1785  1786  1787  1788  1789 1790 1791  1792  1793  1794  1795  1796  1797  1798  1799
17 век во книжевноста
1600 1601  1602  1603  1604  1605  1606  1607  1608  1609 1610 1611  1612  1613  1614  1615  1616  1617  1618  1619<BR> 1620 1621  1622  1623  1624  1625  1626  1627  1628  1629 1630 1631  1632  1633  1634  1635  1636  1637  1638  1639<BR> 1640 1641  1642  1643  1644  1645  1646  1647  1648  1649 1650 1651  1652  1653  1654  1655  1656  1657  1658  1659<BR> 1660 1661  1662  1663  1664  1665  1666  1667  1668  1669 1670 1671  1672  1673  1674  1675  1676  1677  1678  1679<BR> 1680 1681  1682  1683  1684  1685  1686  1687  1688  1689 1690 1691  1692  1693  1694  1695  1696  1697  1698  1699
16 век во книжевноста
1500 1501  1502  1503  1504  1505  1506  1507  1508  1509 1510 1511  1512  1513  1514  1515  1516  1517  1518  1519<BR> 1520 1521  1522  1523  1524  1525  1526  1527  1528  1529 1530 1531  1532  1533  1534  1535  1536  1537  1538  1539<BR> 1540 1541  1542  1543  1544  1545  1546  1547  1548  1549 1550 1551  1552  1553  1554  1555  1556  1557  1558  1559<BR> 1560 1561  1562  1563  1564  1565  1566  1567  1568  1569 1570 1571  1572  1573  1574  1575  1576  1577  1578  1579<BR> 1580 1581  1582  1583  1584  1585  1586  1587  1588  1589 1590 1591  1592  1593  1594  1595  1596  1597  1598  1599
ФК Хановер 96
Хановер Шпортвераијн вон 1896 (Hannoversche Sportverein (HSV) von 1896) или кратко Хановер 96 е германски фудбалски клуб од градот Хановер, во провинцијата Долна Саксонија, Германија.
Клубот е основан на 12 април 1896 година, а шампион на Германија станал во 1938 и 1954 година, додека освојувач на Купот на земјата бил во 1992 година.
Хановер својте домашни натпревари ги игра на стадионот ХДИ Арена, кој има капацитет од 49,000 седечки места. Најчесто играат во дресови со бордо-црвена боја, црни шорцеви и чорапи.
Освен со фудбал, клубот има единици за атлетика, гимнастика, бадминтон (еден од традиционално силните тимови во Германија), тенис пинг-понг, билијард и триатлон. Професионалниот фудбалски клуб претставува команадантно акционерско друштво, контролирано од клубот.
Од основањето до формирањето на Бундеслигата
Кога жителите на градот Хановер основале клуб 12 април 1896. година, на ум имале тоа да биде Рагби или Атлетика. Фудбалот на ред доаѓа дури три године подоцна, но името на клубот и покрај тоа останува да ја носи истата 1896 година.
На национално ниво, Хановер 96 се појавува во средината на 30-тите, со пласманот во првото финале на лигата и со давање на играчи за репрезентацијата. Големо изненадување клубот од Долна Саксонија прави во 1938., кога во финалето на првенството го победува најславниот клуб во епохата Шалке 04, после два меча (3:3 и 4:3).
Најуспешната година во историјата на клубот е 1954. кога Хановер стига до финалето на лигата, во које го декласирао Кајзерслаутерн со 5:1. Пет фудбалери од екипата влегуваат во репрезенатцијата на Германија, која во летото истата година прави „Чудо од Берн“ - со победа над неприкосновената унгарска селекција во финалето на светското првенство.
Периодот од 1963 до 1996
<div class="NavFrame" style="float:right; background:#FF0000; border:1px solid #999; padding:4px; margin:0.5em 0 0 1em; width:310px;"> Статистика Бундеслига 1963 - 1996 Во 1963 година почнува постоењето на Бундеслигата, новата професионална фудбалска лига на Германија. Таа ги вклучува шестнаесетте најдобрите тимови во земјата. Барањето за службена пласман на Хановер 96 во Првата Бундеслига е одбиено. Критериуми за учество беа спортски пласман, финансиската ситуација и историските успеси на клубовите. Во директната споредба со соседите од Ајхнтрахт Брауншвајг Хановер 96 губи за малку, а тоа уште повеќе го засилува непријателството меѓу приврзаниците на двата тима. Дефинирано е Хановер да игра во Регионалната лига Север во таа сезона, но се пласира повторно за највисокото скалило на германскиот фудбал следната година. Тоа е пресретнато многу добро од локалните приврзаници, па натпреварите на тимот се со рекордна посетеност во целото првенство, и таа изнесува во просек околу 46,000 гледачи на натпревар на Нидерзаксен стадион.