cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Херман Мелвил
Право и литература
Во последните години, „Били Бад“ станал централен текст во полето на правните научници, познато како право и литература. Во романот, Били, убав и популарен млад морнар, импресиониран од трговски брод Права на човекот што служи на палубата Х.М.С. Белипотент во доцните 1790-ти години, за време на војната помеѓу револуционарната Франција и Велика Британија и нејзините монаршки сојузници, го зголемува непријателството и омразата на капетанот на бродот, Џон Клагарт. Клагарт крои лажна пријава на бунт и други злосторства за да се израмни со Били и чесниот капетан Едвард Феирвакс Вере организира неформална расправа на која што Били грчевито го напаѓа Клагарт затоа што неговто пелтечење го спречува да говори. Вере веднаш го повикува воениот суд, на којшто служи како единствен сведок и како de facto бранител на Били, Вере повикува судот да го осуди Били на смртна казна. Судењето се спомнува во поглавјето 21, најдолгото поглавје во книгата, и тоа станало фокус на научни контроверзии: дали капетанот Вере бил добар човек заробен од лошите закони или дали тој намерно го нарушил и погрешно го претставил законот за да може да го осуди Били на смрт?
Граѓанска војна
Објаснување
Џејмс Ферон, стручњак за граѓански војни на универзитетот Стенфорд, ја објаснува граѓанската војна како ,, насилен конфликт во рамките на една држава во која целта на организираните групи што се борат е да добијат моќ во центарот на државата, или во определен регион, или пак да ја сменат владината политика“. Ан Хиронака прецизира дека една од двете страни во граѓанската војна е државата. Јачината на која граѓанскиот немир преминува во граѓанска војна е оспорувана од академиците. Некои политички научници ја објаснуваат граѓанската војна како војна со повеќе од 1000 загинати, додека други тврдат дека најмалку 100 мора да има од двете страни. Корелацијата на војната, база која има широка употреба од стручњаците за конфликти, ги класифицира граѓанските војни како војни што имаат над 1000 жртви од конфликти поврзани со војните годишно. На пример оваа стапка е еден мал дел од милионите убиени во Втората Суданска граѓанска војна и Камбоџиската граѓанска војна, но вклучува неколку конфликти со голем публицитет како што се ,,Проблемите” на Северна Ирска и борбата на Африканскиот Национален Конгрес во ерата на апартхејдот во Јужна Африка.
Херман Мелвил
Наследство
На 12 мај 1985 година, здружението „Херман Мелвил“ од Њујорк се собра на 26-та источна улица за да го посвети пресекот на Парк Авенија јужно и 26-та улица како Плоштад на Херман Мелвил. Ова е улицата каде што Мелвил живеел од 1863 година до 1891 година и каде, меѓу другите дела, ја напишал „Били Бад“.
Граѓанска војна
Објаснување
Врз основа на критериумот 1000 жртви годишно, има 213 граѓански војни од 1816 до 1997 година, од кои 104 се случиле од 1944 до 1997 година. Ако некој го користи помалку ригорозниот критериум од оној за 1000 жртви, има повеќе од 90 граѓански војни меѓѕ 1945 и 2007 година, со 20 тековни граѓански војни во 2007 година. Дополнително објаснување
Херман Мелвил
Наследство
Во 2010 било објавено дека нов вид на изумрен џиновски кит, Livyatan melvillei е именувам во чест на Мелвил. Палеонтолозите кои го откриле овој фосил биле обожаватели на „Моби Дик“ и сакале да го посветат ова откритие на Мелвил.
Граѓанска војна
Објаснување
Конвенцијата во Женева не го дефинира конкретно терминот ,,граѓанска војна”. Сепак тие квалификуваниот критериумот за дела го опишуваат како ,, вооружен конфликт кој не е од меѓународен карактер“, во кој се вклучени граѓанските војни. Помеѓу наведените услови има четири барања:
Михаи Попа
Михаи Максимилијан Попа (роден на 12 октомври 2000 година) е романски професионален фудбалер кој игра како голман за клубот од Лига I, ФК Волунтари.
Граѓанска војна
Објаснување
•	Партијата што се бунтува мора да поседува дел од националната територија
Михаи Попа
Рана кариера / Фарул Констанца
Попа почнал да вежба фудбал на седумгодишна возраст со родниот клуб Фарул Констанца, а две години подоцна се преселил во блиската академија Георге Хаги. Тој се вратил на поранешната екипа во 2018 година, продолжувајќи да го направи своето деби за сениорите на 30 септември играјќи во победата од 1-0 во Лига II над Вииторул Таргу Џиу.
Граѓанска војна
Објаснување
•	Бунтовничката државна власт мора да ја примене власта de facto над населението во рамките на одреден дел од националната територија.
Михаи Попа
Астра Џурџиу
Попа се приклучил на Астра Џурџиу во летото 2019 година, но не настапил на ниту еден натпревар во текот на неговата прва година во Лига I. На 14 февруари 2020 година, тој бил позајмен до крајот на сезоната на второлигашкиот тим Рапид Букурешти. Во дербито на Лигата II против Петролул Плоешти на 11 јули 2020 година, Попа добил два жолти картони и исклучен поради излегување од гол-линијата двапати за време на удар од белата точка; Петролул го промашил и следниот трет удар и натпреварот завршил без голови.
Граѓанска војна
Објаснување
•	Бунтовниците мора на некој начин да бидат признаени како непријатели
Михаи Попа
Астра Џурџиу
На 14 ноември 2020 година, по враќањето во Џурџиу, Попа го регистрирал своето деби во првата лига започнувајќи во ремито 1-1 против Динамо Букурешти. На 22 мај 2022 година, тој го одиграл целиот натпревар кога Астра загубила со 2–3 по продолженијата од Универзитатеа Крајова во финалето на Купа Романие. Попа се појавил на 15 натпревари во сите натпреварувања за време на кампањата 2020–21, која завршила со испаѓање за „Црните ѓаволи“.
Волонтари
На 11 август 2021 година, Попа бил префрлена на Волунтари за необјавена такса, при што Астра Џурџиу, наводно, задржал 50% права на учество во договор за сосопственост. На 19 мај 2022 година, тој повторно бил вицешампион во неговото второ последователно финале на Купа Романиеи по поразот со 1–2 од Сепси ОСК.
Граѓанска војна
Објаснување
•	Правната Влада е ,, обврзана да се обрати за помош на редовните воени сили против бунтовниците организирани како војска“.
Хајле Селасие
Животопис
Роден е како Лиј Тафари Маконен во покраината Харар. Неговиот татко се викал Рас Маконен. Рас е титула исто како принц, кнез и слично Неговото потекло се врзува за царот Менелик I, кој пак води потекло од библискиот цар Соломон. Со еден збор Тафари потекнува од царска лоза. Тафари потекнува од една христијанско-православна фамилија и како таков тој е крстен уште во првиот ден од својот живот. На крштевањето го добил името Хаиле Селасие I. Хајле Селасие во превод значи „Сила на светото тројство“.
Граѓанска војна
Причини за граѓанска војна според моделот Колиер-Хоефлиер
Сеопфатно истражување на граѓанската војна е извршено од тим од Светската Банка во ран 21 век. Студиската основа, која е наречена модел на Колиер-Хоефлиер за споредба истражи 78 петгодишни зголемувања кога граѓанската војна се случила од 1960 до 1999 година, како и 1167 петгодишни зголемувања на ,,не граѓанска војна” и ги подложи податоците поставени на регресивна анализа за да се види ефектот од различните фактори. Факторите што покажаа дека имаат статистички значителен ефект врз можноста дека ќе се случи граѓанска војна во кој било период од пет години се:
Михаи Попа
Волонтари
Три дена по финалето, весникот Газета Спортурилор напишал дека петкратниот бранител на титулата ЦФР Клуж понудил 300.000 евра да го потпише Попа, но на 17 јуни 2022 година, Управниот одбор на Волонтари одлучил дека тој нема да биде продаден за помалку. од 1 милион евра.
Граѓанска војна
Достапност на финансии
Голем дел од основните артикли во националниот извоз значително го зголемија ризикот од конфликт. Земја која е на ,,врвот на опасноста” со стока која опфаќа 32% од бруто-домашниот производ, има 22% ризик да западне во граѓанска војна во период од пет години, додека пак земја без извоз на стоки има ризик од 1%. Кога поделените, само нафта и не нафтените групации покажаа различни резултати: земја со релативно ниски нивоа на зависност од извоз на нафта е во помал ризик, додека земја со високо ниво на зависност од извоз на нафта резултира со малку поголем ризик од граѓанска војна отколку националната зависност од која било друга примарна стока. Авторите на студијата го протолкуваа ова како резултат на леснотија со која основните артикли може да се изнудат или заробат во споредба со другото богатство, на пример лесно е да се фати и контролира производството на рудник за злато или нафтено поле во однос на сектор за производство на облека или хотелски услуги. Втор извор на финансии е националната дијаспора, која од странство може да финансира бунтови и востанија. Студијата покажа статистички дека промената на големината на дијаспората на една земја од најмала во најголема презултира со шесткратно зголемување на шансите за граѓанска војна.
Можноста е цена на бунт
Зголеменото запишување на машки во средно образование, приходот по жител и стапката на економскиот пораст имаа значајни ефекти врз намалувањето на можноста за граѓанска војна. Поточно, запишувањето на машки во средно образование 10% над просекот ги намали шансите за конфликт за околу 3%, додека порастот на стапката за 1% повеќе од просекот на студијата резултираше со пад на можноста за граѓанска војна од околу 1%. Студијата ги протолкува овие три фактори како застапници за неминовна заработка од бунтот и затоа малата заработувачка на луѓето го охрабрува бунтот. Со други зборови: младите мажи (кои го сочинуваат поголемиот дел од борците во граѓанските војни) ако се здобиваат со образование или имаат задоволителна плата и кои разумно можат да претпостават дека ќе успеат во иднина се со помала веројатност да се приклучат на востанието. Нискиот приход по жител е даден како причина за штрајк и вооружен бунт. Сепак, за ова да биде вистинито, би се очекувало и економската нееднаквост да биде значаен фактор за бунтовите, но не е. Затоа студијата заклучува дека економскиот модел на опортунистичкиот трошок подобро ги објаснува наодите.
Поплаки
Повеќето застапници за ,,поплаки” – теоријата каде граѓанските војни започнуваат поради проблемите за идентитет, а не економските – се статистички безначајни, вклучувајќи ја и економската еднаквост, политичките права, поделба на етнички заедници и религиозна поделеност. Само етничка доминација, случај каде најголемата етничка група го сочинува поголемиот дел од населението го зголемува ризикот од граѓанска војна. Земја што се одликува со етничка доминација има двапати поголема шанса за граѓанска војна. Сепак комбинираните ефекти од етничката и верската поделеност, т.е колку е поголема шансата дека кои било двајца случајно одбрани луѓе ќе бидат од посебни етнички или религиски групи, помала е шансата за граѓанска војна, се исто така позитивни и значајни сè додека земјата избегнува етничка доминација. Студијата го толкува ова на начин со кој се наведува дека има голема веројатност малцинските групи да бунтуваат ако почувствуваат дека некој доминира над нив, но таквите бунтувања се поверојатни да го направат похомогено населението и тоа ги смирува бунтовниците. Овие два фактори се сметаат како олеснувачи еден за друг во многу случаи.
Големина на населението
Различните фактори кои придонесуваат за зголемување на опасноста од граѓанска војна растат со зголемување на бројот на населението. Ризикот од граѓанска војна пропорционално се зголемува со големината на популацијата во земјата.
Време
Колку повеќе време поминало од претходната граѓанска војна толку помала е веројатноста дека конфликтот ќе се повтори. Студијата има две можни објаснувања за ова: едната се заснова на можноста, а другата на неправдата. Поминатото време ја претставува можноста за амортизацијата на капиталот за кој се воде бунтот, а тоа ја зголемува можноста која што е виновна за повторното започнување на конфликтот. Алтернативно, поминатото време може да претставува постепен процес на смирување на старите омрази. Студијата открива дека присуството на Дијаспората значително го намалува позитивниот ефект на времето, како што средствата од Дијаспората го неутрализираат опаѓањето на вредноста на специфичниот капитал на бунтот.
Времетраење на граѓанските војни
Ан Хиронака, автор на ,,Бесконечни војни” ја дели модерната историја на граѓанските војни на пред 19 век, 19 век до ран 20 и доцен 20 век. Во 19 век во Европа должината на граѓанските војни значително падна, воглавно како резултат на природата на конфликтите како борби за превласт во центарот на државата, силата на централната власт и нормално брзата и решителна интервенција на други држави за поддршка на владата. По Втората светска војна времетраењето на граѓанските војни ја надмина нормата од пред 19 век, главно како резултат на слабоста на многуте постколонијални држави и интервенцијата на големите сили на двете страни на конфликтот. Најочигледната сличност помеѓу граѓанските војни е таа што тие се случуваат во најосетливите држави.
Граѓанските војни во 19 век и раниот 20 век
Моќта на не државните актори резултираше со пониска вредност на суверенитетот во XVIII и XIX век, што уште повеќе го намали бројот на граѓански војни. На пример, пиратите од крајбрежјето Барбари беа признати како де факто држави како резултат на нивната воена моќ. Пиратите од Барбари немаа потреба да бунтуваат за да добијат признаниеза својот суверенитет против Отоманското Царство која е нивна формална државна власт. Спротивно на тоа, државите како Вирџинија и Масачусес во САД немаат суверен статус, но имаат значајна политичка и економска независност заедно со слабата федерална контрола што им го намалува мотивот за отцепување.
Двете најголеми глобални идеологии, монархизмот и демократијата доведоа до неколку граѓански војни. Сепак би поларен свет поделен помеѓу двете идеологии не се разви главно како резултат на доминацијата на монархистите во поголем дел од периодот. Нормално монархистите интервираат во другите земји за да го запрат демократското движење, да преземат контрола и врз формирањето на демократски влади кои монархистите ги сметаа за опасни и непредвидливи. Големите сили на конгрес во Виена во 1815 дефинирани како Обединетото Кралство, Хабсбург Австрија, Прусија, Франција и Русија одлучија често да интервенираат во граѓанските војни на другите народи и речиси секогаш да бидат од страна на актуелната власт. Со оглед на воената сила на Големите сили, овие интервенции речиси секогаш беа одлучувачки и граѓанските војни завршуваа брзо. Има неколку исклучоци од општото правило за брзи граѓански војни од овој период. Американската граѓанска војна (1861-1865) е необична од најмалку две причини: се бореа за регионален идентитет наместо за политички идеологии и заврши како војна со многу загуби наместо со одлучувачка битка за контрола на капиталот како што и беше нормата. Шпанската граѓанска војна (1936-1939) е исклучок, бидејќи и двете страни на војната добија поддршка преку интервенција на големите сили: Германија, Италија и Португалија го порджаа водачот на опозицијата Франциско Франко, додека Франција и Русија ја поддржаа владата.
Граѓански војни од 1945 година
По Втората светска војна големите европски сили во голем број си ги одземаа своите колонии: бројот на поранешни колонијални држави по војната порасна од околу 30 до речиси 120. Стапката на формирање на држави се израмни во 1980 година така што останаа само неколку колонии. Повеќе држави исто така значи и повеќе држави кои ќе имаат долги граѓански војни. Хиронака статистички го мери влијанието на зголемениот број на поранешни колонијални држави како зголемување на зачестеноста на граѓански војни во периодот по Втората светска војна на +165% повеќе од бројот пред 1945 година. Покрај тоа што новите поранешни колонијални држави почнаа да ја следат шемата за идеализирана држава и да имаат: централизирана власт, територија со дефинирани граници и народ со дефинирани права и други додатоци како државно знаме, химна, место во Обединетите Нации и официјална економска политика, во реалноста тие беа далеку послаби од западните држави по кои и беа моделирани. Во западните држави структурата на владите се совпаѓа со вистинската способност на државата што со векови беше напорно да се развие. Развојот на силни административни структури, особено оние поврзани со екстракција на даноци е тесно поврзано со интензивно војување помеѓу грабливите европски држави во XVII и XVIII век или познатата формулација на Чарлс Тили: ,,Војната ја прави државата и државата ја прави војната“. На пример формирањето на современите држави на Германија и Италија во 19 век е тесно поврзано со војните за проширување и консолидација на чело со Прусија и Сардинија. Западниот процес на формирање ефективни и безлични бирократии, развој на ефикасни даночни системи и интеграција на државната територија продолжи и во 20 век, дури и во Првата светска војна некои француски воени обврзници од руралните средини не можеа да го кажат името на земјата за која се борат. Сепак западните држави кои преживеале до втората половина на 20 век се сметаат за силни од едноставна причина што тие успеале да ги развијат институционалните структури и воената способност потребна за да се преживее незаситноста на нивните соседни држави.
Во голем контраст деколонизацијата беше сосема различен процес од државната формација. Повеќето империјални сили не предвидувале потреба да ги подготват нивните колонии за независност. На пример Велика Британија им даде ограничена самоуправа на Индија и Шри Ланка, а лекувањето на британскиот Сомалиец е малку повеќе од трговија на мислења, а сите главни одлуки за француските колонии се донесуваа во Париз и Белгија забрануваше каква било самоуправа сè додека одеднаш во 1960 година им даде независност на своите колонии. Како западните држави од претходните векови на новите поранешни колонии им недостигаше автономна бирократија која ќе донесува одлуки во корист на општеството како целина, наместо да одговара на корупцијата и непотизмот во корист на одредена група. Во таква ситуација некои делови манипулираат со државата во нивна корист или пак водачите на државите ја користат бирократијата за лични интереси. Недостатокот на веродостојно владеење беше зголемено од фактот дека повеќето од колониите беа економски загубари за независност немајќи економска продуктивна основа и даночен систем за ефикасно да ги извлече средствата од економската активност. Меѓу поретките држави профитабилни со деколонизација е Индија, а научниците сметаат дека може да и се приклучат и Уганда, Малезија и Ангола. Ниту царските овластувања не можеа да ја направат територијалната интеграција приоритет и можеби се обесхрабрија од почетниот национализам како опасност за нивното владеење. Многу нови независни држави се најдоа како сиромашни со минимален административен капацитет во општеството додека очекуваа да станат модерна држава. Таквите држави се сметаат за ,,слаби” или ,,кршливи”. Категоризацијата на силни и слаби не е иста како западни и незападни, како што некои латиноамерикански држави како Аргентина и Бразил и држави на Блискиот Исток како Египет и Израел се смета дека имаат ,,силна” административна структура и економска инфраструктура.
Историски гледано, меѓународната заедница ќе има слабо насочени држави кон територијална апсорпција или колонијална доминација или пак таквите држави ќе се разделат на парчиња доволно мали за да бидат делотворно спроведени и обезбедени од локалната власт. Сепак, меѓународните норми за суверенитетот се менуваат во екот на Втората светска војна на начини кои го поддржуваат и одржуваат постоењето на слаби држави. На слабите држави им е даден де јуре суверенитет еднаков со оној на другите држави дури и кога тие немаат де факто суверенитет или контрола над нивната територија, вклучувајќи ги и привилегиите за меѓународно дипломатско признавање и еднаков глас во Обединетите Нации. Понатаму меѓународната заедница им нуди помош за развој на слабите држави што ќе помогне да се одржи фасадата на функционална модерна држава, што ќе изгледа како државата да е способна да ги исполни своите одговорности за контрола и ред. Формирањето на силен меѓународен закон со режим и норми против територијалната агресија е силно поврзан со драматичниот пад на бројот на меѓудржавни војни што исто така се должи и на ефектот од Студената војна или на промената на природата и економскиот развој. Следствено, воената агресија што резултира во територијалната анексија стана многу веројатна да поттикне меѓународна осуда, дипломатска цензура, намалување на меѓународната помош или воведување на економски санкции или како во случајот од 1990 година инвазијата над Кувајт од Ирак, меѓународната воена интервенција да ја промени територијалната агресија. Слично на тоа, меѓународната заедница цврсто одби да ги признае сецесионистичките региони, а сепак оставајќи некои држави како Кипар и Тајван со дипломатско признавање на независност. Иако не постои едно големо тело за академска работа што ги разгледува односите, статистичката студија на Хиронака открива корелација која сугерира на тоа дека секоја поголема меѓународна декларација против отцепување го зголеми бројот на тековни граѓански војни за +10% или вкупно +114% од 1945 до 1997 година. Дипломатската и правната заштита дадени од страна на меѓународната заедница како и економската поддршка на слабите влади и спротивставувањето на сецесијата не сакајќи поттикна граѓански војни.
Има голем број на меѓународни интервенции во граѓанските војни од 1945 година што послужи за проширување на војните. И покрај тоа што интервенциите се практикуваат откако постои меѓународниот систем, неговата природа значително е изменета. Стана често и за државата и за опозициската група да добиваат странска помош, дозволувајќи им на војните да продолжат добро и да го поминат лесно моментот кога сите домашни ресурси се исцрпени. Велесилите, како што се Европските големи сили, отсекогаш не чувствувале грижа на совеста да интервенираат во граѓанските војни кои влијаат на нивните интереси, додека далечните регионални сили како САД би можеле да ја прогласат интервенционистичката доктрина на Монро од 1821 за настан во неговата централно американска позадина. Сепак, многубројното население на слабите држави по 1945 година дозволи интервенција од страна на поранешните колонијални сили, регионалните сили и соединетите земји кои и самите често имаат оскудни ресурси. Во просек, граѓанската војна со меѓудржавна интервенција е 300% подолга од онаа без. Гледани одделно, граѓанска војна со интервенција само од едната страна е 156% подолга, додека пак интервенцијата на двете страни ја издолжува просечната граѓанска војна за плус 92%. Ако една од земјите кои интервенираат е велесила, граѓанската војна е продолжена за плус 72%, конфликт како граѓанската војна во Ангола во која од двете страни имаше странска интервенција вклучувајќи и една велесила (всушност две велесили во случај на Ангола) беше во просек 538% подолга отколку граѓанска војна без меѓународна интервенција.
Последици од Студената војна
Студената војна (1945-1989) овезбеди глобална мрежа за материјална и идеолошка поддршка што ги продолжува граѓанските војни, кои главно се водеа помеѓу поранешните и слаби колонијални држави, наместо релативно силните држави кои беа здружени со Варшавскиот пакт и Северо-атлантската организација за договори. Во некои случаи велесилите ја наметнуваат идеологијата на Студената војна врз локалните конфликти, додека пак во други локалните глумци ја користат идеологијата на Студената војна за да го привлечат вниманието на велесилите. Користејќи посебна статистичка евалуација отколку горенаведената за интервенции, граѓанските војни кои вклучуваат про или анти комунистички сили траат 141% подолго отколку просечните конфликти од не Студената војна, додека Студената војна граѓанска војна која ја привлече интервенцијата на велесилите резултираше со војна која траеше околу трипати подолго отколку другите граѓански војни. Спротивно на тоа, крајот на студената војна обележан со падот на Берлинскиот ѕид во 1989 година резултираше со намалување на времетраењето на граѓанските војни на 92% или кажано на друг начин зголемување за околку десет пати на стапката за решавање на граѓанските војни од Студената војна. Долгата Студена војна е поврзана со граѓанските војни запираат и ги вклучува војната во Гватемала (1960-1996), Ел Салвадор (1979-1991), Никарагва (1970-1990) и Перу (1980-2000).
Поврзано
Наводи
1 Џејмс Ферон, ,, Граѓанската војна во Иран” во надворешни работи март/април 2007. За понатамошна дискусија за класификацијата на граѓанските војни види го делот ,,дефиниција”
2 Нации, пазари и војна. Современа историја и граѓанската војна во Америка/ преглед на книги EH.net ,, Две нации (во рамките на САД) развиени како резултат на ропството”. Октомври 2006 година. Преземено јули 2009 година
3 Ан Хиронака, Бескрајните војни: Меѓународната заедница, слаби држави и овековечување на граѓанската војна, прес од универзитетот Харвард, Кембриџ, Масачусес 2005 год, стр 3 ISBN 0674015320
4 Хиронака 2005 год страна 1-2, 4-5
5 види на пример, Хиронака (2005) страна 9-10 и Колиер, Пол, Ани Хоефлер и Николас Самбанис, ,,Колиер-Хоефлиер модел за почетокот на граѓанската војна и студија за истражувачкиот проект “ во Колиер и Самбанис, том 1, стр 13
6 Едвард Вонг ,, се работи за дефиниција: Што ја прави граѓанската војна и кој ја прогласува?” Њујорк Тајмс, 26 ноември 2006 година
7 Конечна евиденција на дипломатската конференција во Женева од 1949 година, (том 2-б стр 121)
8 Исто така видете го коментарот на меѓународниот комитет на црвен крст за третата Женевска конвенција, член 3 оддел А. Случаи на вооружен конфликт за ICRC читањето на дефиницијата и листа со предложени алтернативни зборови
9 Колиер и Самбанис, том 1, стр 17
10 Колиер и Самбанис, том 1, стр 16
11 Колиер и Самбанис, том 1, стр 18
12 Хиронака 2005, стр 28
13 Хиронака 2005, стр 1
14 Хиронака 2005, стр 28-29
Михаи Попа
Меѓународна кариера
Во јуни 2021 година, Попа бил избран во тимот на Романија на Мирел Радои за одложените Летни олимписки игри 2020 година.
Граѓанска војна
Наводи
15 Хиронака 2005, стр 29
Михаи Попа
Личен живот
Дедото на Попа од страна на таткото, Георге, исто така бил професионален фудбалер. Тој исто така играл како голман за Фарул Констанца, помеѓу 1969 и 1977 година.
Граѓанска војна
Наводи
16 Хиронака 2005, стр 30
Михаи Попа
Почести
Астра Џурџиу
Хајле Селасие
Животопис
Додека неговиот роднина Менелик I управувал со Етиопија, Селасие бил поставен за гувернер на градот Басо, а со неполни 18 години бил назначен за гувернер на најзначајната област во Етиопија, Харар.
Михаи Попа
Почести
Волонтари
Граѓанска војна
Наводи
17 Хиронака 2005, стр 31
1823 во книжевноста
1823 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Михаи Попа
Почести
<references group="" responsive="1">
Граѓанска војна
Наводи
18 Хиронака 2005, стр1, 4-5
Бајан-Онџул
Бајан-Онџул (Баян-Өнжүүл) е област во Монголија ви покраината Тов.
Граѓанска војна
Наводи
19 Хиронака 2005, стр 7 и 23
20 Хиронака 2005, стр 36
22 Хиронака 2005, стр 54
23 Хиронака 2005, стр 6
24 Хиронака 2005, стр 58
25 Хиронака 2005, стр 59-61
26 Хиронака 2005, стр 56
27 Хиронака 2005, стр 6
28 Хиронака 2005, стр 16
29 Хиронака 2005, стр 37-40
30 Хиронака 2005, стр 50-51
31 Хиронака 2005, стр 48-50
Библиографија
•	Али, Тајсер Мухамед Ахмед и Роберт О. Метјуз, Граѓанските војни во Африка: корени и резолуција (1999), 322 страници
Хајле Селасие
Животопис
По смртта на царот Менелик на негово место дошол неговиот внук Лиј Ијасу. Под притисок на својот татко Рас Михаел, Ијасу започнал да ги проучува исламските обичаи, а ваквата постапка изразила незадоволство кај етиопскиот народ кој бил христијански веќе 1600 години. Затоа Ијасу бил симнат од престолот, а на негово место дошол ќерката на Менелик, Заудиту. Рас Тафари добил малку позначајно место од гувернер. Тој се борел против исламскиот притисок во државата и во 1916 година го поразил Рас Михаел, а во 1921 и неговиот син Ијасу.
Северна Кореја на светските првенства во фудбал
Фудбалската репрезентација на Северна Кореја двапати досега настапила на Светските Првенств а: во 1966 година и 2010 година.
1966 во Англија
По дисквалификацијата на Јужна Африка и поради повлекување поради логистички причини на Јужна Кореја, Северна Кореја добила шанса да се натпреварува во плеј-оф натпреварот против Австралија, сè со цел да се квалификуваат, при што биле поуспешни со вкупен резултат од 9-2.
Во третиот и одлучувачки натпревар во групата, Северна Кореја ја победила Италија со 1-0, која претставувала кандидат за освојување на првенството, и со тоа влегла во втората фаза. До тогаш немало тим од Азија кој го поминал првиот круг  и направила таков подвиг, сè до 1994 година, кога Саудиска Арабија го достигнала вториот круг односно во најдобрите 16 репрезентации.
Во четврт-финалето против Португалија, Северна Кореја успеала да поведе со резултат од 3-0 по 22 минути игра, но резултатот бил завртен со конечен скор од 3-5, благодарение на португалската ѕвезда Е узеб ио кој постигнал четири гола.
2010 во Јужна Африка
Во нивната последна квалификациона група, Северна Кореја поминала во вториот, во пресрет на двата натпревари против Саудиска Арабија и Иран, за директен пласман на Светското првенство во 2010 година.
Овој пат, тие не успеале да направат неочекуван резултат. Уште еднаш, Северна Кореја морала да се соочи со Португалија, овој пат во групната фаза, со пораз од 7-0 во полза на португалскит тим.
Хајле Селасие
Животопис
Потоа следеле реформи и Етиопија се издигнала на првото место во Друштвото на народите во Африка (1923). Во 1924 конечно била укината трговијата со робови, а 1928 годиба Рас Тафари бил крунисан за цар (негус). Царицата Заидиту заплашена од големата популарност на Рас Тафари стравувала за престолот. Таа ја свртила војската на својот маж против Тафари, но војската била поразена а нејзиниот маж бил убиен. Во 1930 Рас Тафари бил крунисан за цар под името Хајле Селасие, со титулата: Цар на Царевите, Господар на Господарите, Освојувачки лав на племето Јудејско, Избраник од Господ, Светлината на овој свет. Овие епитети наидувале на различни реакции кај луѓето односно светот, зошто како такви му се препишуваат на Исус Христос.
Рабенкирхен-Фаулик
Рабенкирхен-Фаулик (Rabenkirchen-Faulück; Ravnkær-Fovlløk) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Хајле Селасие
Животопис
Во 1931 година Италија ја колонизирала Етиопија и започнала нова војна. На чело на Етиопија бил Селасие и во 1935 тој бил приморан да побара помош од Англија. Ова довело до протест во Друштвото на народите проследен со зборовите: „Иако го потпаливте огнот во Африка, Европа е таа што ќе гори.“ Во 1940-41 Селасие успеал да ја ослободи земјата потпомогнат од Англија.
По ослободувањето, Етиопија станала членка на Обединетите Нации. Царот донесел нов устав и го стегнал обрачот во царството. Во 1960 избил неуспешен државен удар. Во 1961 година во Етиопија дошла Растафаријанска мисија, а во 1966 година Селасиe заминал на Јамајка каде бил срдечно дочекан, а тој датум 21 април растафаријанците и денес го слават. Меѓутоа Селасие не ја признавал ниту пак ја поддржувал растафаријанската вера.
Во 1974 година Селасие бил приморан да ја предаде властта на воениот комитет. Во 1975 починал. Пред само неколку години се раширила веста низ светот дека Селасие бил сурово убиен.
Етиопија до денес останува единствена африканска земја која никогаш не била освоена од никој. Голема заслуга за тоа има и Хајле Селасие кој и денес живее во срцето на секој Раста, како Јах Растафари, цар над царевите.
Граѓанска војна
Библиографија
•	Пол Колиер, Кршење на конфликтната стапица, граѓанска војна и политички развој на Светската банка (2003) – 320 страници
•	Колиер, Пол; Самбанис, Николас, (2005 год) Разбирање на граѓанската војна, докази и анализа, 2 Европа, Средна Азија и други региони. Вашингтон, Светската банка ISBN 978-0-8213-6049-1
•	Статис Каљас, Нови и стари граѓански војни, важна разлика? Светска политика 54, бр.1 (2001): 99-118.
•	Дејвид Лејк и Доналд Ротчајлд, Меѓународно ширење на етнички конфликти, страв, дифузија и ескалација (Princeton University Press, 1996).
•	Рој Ликлиндер, Последиците од преговарачките седишта во граѓанските војни 1945-1993 год, Американски политички науки, прегледајте 89 бр 3, (летото 1995 год) стр 681-690.
•	Ендрју Мек, Граѓанска војна: Академски истражувања и политичка заедница, весник на мировни истражувања 39 бр.5 (2002 год) стр 515-525.
•	Дејвид Т. Мејсон и Патрик З. Фет, Како завршуваат граѓанските војни, рационален пристап на избор, весник за разрешување на конфликти 40, бр.4 (есен 1996) 546-568.
•	Патрик М. Реган, Граѓански војни и странска моќ, надворешна интервенција во внатрешните конфликти (2000) 172 страници
•	Стивен Џон, Завршување на граѓанските војни: имплементација на мировните договори (2002 год) 729 страници
•	Моника Дафи Тофт, Географијата на етничкото насилство: идентитет, интереси и неделивоста на територии ( Принстон: прес на универзитетот Принстон, 2003 год) ISBN 0-691-12383-7.
•	Барбара Ф. Волтер, Посветувајќи се на мирот: Успешно решавање на граѓанските војни ( прес на Принстон универзитетот 2002 год)
•	Елизабет Жан Вуд, Граѓански војни: Што ние не знаеме, глобално владеење вол 9 2003 п.п. 247 + интернет верзија
Божидар Ѓурашковиќ
Божидар Ѓурашковиќ (црногорски: Божидар Ђурашковић; роден на 27 декември 1924 година) ― поранешен југословенски тркач на средно растојание кој настапил на Летните олимписки игри 1952. Тој е роден во Улцињ.
Долгоопашесто свиларче
Опис
Долгоопашестото свиларче е малку поголемо од црвеногушката, со должина 14-16 см, распон на крилјата 22-27 см и тежина 20-25 грама. Половите се слични. Горниот дел од телото им е кафеавоцрвеникав до сивокафеав, а долниот дел е песок боја. Над самото око има светла линија. Долгата опашка е костенлива боја а врвот ѝ е црно-бел. Често ја мрда и шири опашката покажувајќи ги овие црно-бели делови. Птиците на запад се побледи и имаат потопли кафеави бои на грбот од оние во југоисточниот дел од Европа и Азија. Животниот век им е до 5 години.
Поведение
Животната средина на оваа птица се отворените суви предели со грмушки. Се храни со инсекти кои ги лови на земја. Огласувањето е збир од свирки и црцорења со тажен тон. Гнездото направено од тревки и гранчиња, а понекогаш и со змиска кожа го сместува во грмушките, живите огради или дрвјата до 2 метри височина. Несе 3-5 зеленосини јајца испрскани со светлокафеави дамки. Женката ги лежи јајцата 13 дена, а младенчињата го напуштаат гнездото по 12-13 дена. Се случува да бидат домаќини на паразитската кукавица.
Пудагла
Пудагла (Pudagla) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 1307/09 до реформацијата бил седиште на Манастир Пудагла или Узедом, кој бил преместен од Узедом. По секуларизацијата на манастирот, тој служел како административен центар. Историски градби се поранешната манастирска црква, некои руини на манастирот и замокот.
NGC 3268
NGC 3268 — елиптична галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3268 се споменува и како ESO 375-45, MCG -6-23-41, AM 1027-350.
Откривање
Објектот е откриен на 18 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3268 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 3268 има привидни димензии од 3' х 2,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 30 м 0,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 19' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 46°.
Други поделби
Проучување на NGC 3268 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30949. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7193.
Бајанчандмани
Бајанчандмани (Баянчандмань) е област во Монголија во покраината Тов. Во 2011 година, неговото население било 3,783.
NGC 5671
NGC 5671 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5671 се споменува и како UGC 9297, MCG 12-14-6, CGCG 337-14, IRAS 14268+6955.
Откривање
Објектот е откриен на 6 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 27 м 42,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +69° 41' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 5671 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51641. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 27; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4410. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1442.
Глаголска придавка
Глаголската придавка претставува проста, нелична глаголска форма. Глаголските придавки имаат форми за сите три рода и во еднина и во множина и подлежат на членување. Тоа ги прави слични со придавките. Но, според значењето и службата некогаш се поблиску до глаголите. Од ова може да се заклучи дека глаголската придавка има одлики и на глаголот и на придавката.
Формите на глаголската придавка се образуваат со наставките -н, -на, -но, -ни и -т, -та, -то, -ти. Наставката -т е карактеристична за глаголските придавки образувани од глаголи чиј општ дел завршува на н (стане - станат, станата, станато, станати; викне - викнат, викната, викнато, викнати итн.).
Од некои глаголи се образуваат и по две глаголски придавки, со чијашто различна форма се искажуваат разлики во опфатеноста на дејството или признакот. Така на пример од глаголот бере имаме берен и бран; од пере - перен и пран итн.
Она што е карактеристично за глаголската придавка, а кое впрочем е една од одликите на македонскиот јазик е нејзината употреба при градењето на глаголски конструкции со помошните глаголи сум и има/нема. Примери: Дојдени сте на прослава; Бевте дојдени на прославата; Тие сигурно имаат дојдено од прослава; Ти ми имаш раскажувано за тоа итн.
Биро за варвари
Бирото за варвари (латински: scrinium barbarorum, грчки: σκρίνιον τῶν βαρβάρων, skrinion ton barbarōn), претставувал оддел во владата во Источното Римско Царство односно на Византија. Админситративната организација на царството за првпат е забележано во Notitia Dignitatum документ кој се смета дека потекнува од V век, каде што бил во наделжност на magister officiorum. Односите со варварите (односно со страниците), протоколот и евиденција на сите прашања поврзани со нив биле регулирани со овој документ. Бирото, исто така имало одредена улога во давање на услуги за преводи при посета од мисии од странски држави. J.B. Bury смета дека бирото вршело надзор над сите странци кој го посетувале Цариград и дека тие беа под надзор на Логотетот на царскиот двор.
Некои автори сметаат дека дека Бирото за Варварите делувало како еден вид на разузнавачка служба на империја. Сепак, нема докази дека Бирото претставувало разузнавачка служба, или дека ги преживеало реформите кои ги спровел императорот Лав III (717-741), иако постои печат го носи името на човек со име, Петар, кој бил α'σπαθάριος καὶ ἐπί τῶν βαρβάρων ("протоспатар и задолжен за варвари"), кој датира во IX. Некои сметаат дека во Римското Царство во VIII век во рамките на поштенскиот систем се собирани разузнавачки информации и дека таму биле најверојатно таму биле сконцентрирани царските разузнавачки служби, а не во Бирото за варварите.
Марија Симон
Марија Симон (родена 1976) — германска глумица.
Семејство и биографски податоци
Симон е сестра на глумицата Сузана Симон. Таа е родена и израсната во поранешна Источна Германија, но се преселила во Њујорк во 1990 година за да живее со нејзиниот татко, компјутерски експерт во ООН, и сестра ѝ Далена Симон. Таа, исто така, има сестра по име Алиса.
Симон има четири деца. Првото од поранешната врска со глумецот Девид Штрајсоу и три со нејзиниот сопруг, глумецот Бернд Микаел Ладе.
Образование
По завршувањето на училиштето, таа се вратила во ново-обединетата Германија за да студира глума на Академијата за сценски уметности Ернст Буш во Берлин, од која ја добила нејзината диплома во 1999 година.
Саиф ал Адел
Саиф ал Адел (арапски: سيف العدل‎, ) е египетски експерт за експлозиви и висок член на Ал-Каеда. Роден во 1960 или 1963, египетскиот државјанин е познат и како Мухамед Ибраим Макави и Ибрахим Ал Мадани. Тој котира мошне високо на списокот на најбарани криминалци на ФБИ.
Саиф ал Адел е обвинет за заговор за убиство на државјани на САД, уништување објекти, имот и инсталации за државна безбедност на САД. Американците го бараат и поради неговата наводна поврзаност со бомбардирањата на американските амбасади во Танзанија и Кенија во 1998. Тој бил еден од организаторите на атентатот на египетскиот претседател Анвар ал Садат, и ја напуштил земјата во 1988 година да се приклучи на муџахедините во времето на советската инвазија во Авганистан f.
Покрај тоа што е висок командант на Ал каеда, Ал Адел наводно е поврзан и со Египетскиот исламски џихад, подружница на Ал каеда што е под глобално ембарго од страна на ООН.
Иван Борг
Иван Борг (роден на 20 јуни 1984 година) ― поранешен малтешки атлетски спринтер. Тој ја претставувал својата земја на натпреварувањата на ИМЕД, МУСФ и Светската атлетика од 2005 до 2013 година. На ИМЕД 2006, тој бил дел од малтешкиот тим 4 × 400 метри, кои освоиле сребрен медал.
Неговиот настап на 10.71 метри на 100 метри во Ниор, Франција ја предводел нацијата во 2010 година, и останува едно од најбрзите времиња што ги постигнал некој малтешки атлетичар.
Последен пат настапил на Ирското колегијално првенство во затворен простор 2013, за НУИГ. Од неговото пензионирање од натпреварувањето, Борг спорадично го покрива спортот во медиумите.
Инсулин
Инсулинот (од латински, insula што значи остров) е хормон кој се секретира од панкреасот, поточно од бета- клетките од лангерхансовите островца. Главната и основна функција на инсулинот е намалување на концентрацијата на глукозата во крвта (хипогликемија). Исто така, инсулинот ја стимулира и синтезата на белковините.
Тумбе Кафе
Тумбе Кафе претставува ридско - планински предел сместен на јужниот дел на градот Битола. Има голема значајност за градот, бидејќи е едно од познатите места за рекреација на битолчани. Поврзан е со битолското шеталиште и битолскиот најголем парк, така што доколку се шета од Широк Сокак надолу кон шеталиштето, на самиот крај на истото продолжува нагорнина, односно се влегува во ридот Тумбе Кафе.
Знаменитости
На ридот Тумбе Кафе се наоѓа и битолската зоолошка градина, која е убав додатен дел на рекреацијата. Исто така, од другата страна во подножјето се наоѓаат и Српските гробишта од Првата светска војна, Влашките гробишта и Буковските гробишта и стадионот на ФК Пелистер - Тумбе Кафе. Има две чешми за разладување, има мини - амфитеатар за одржување на културни манифестации со помал карактер, кафана која моментално е во руинирана состојба, а беше најпознато место за дружење во времето на СФРЈ, како и справи за вежбање и рекреација.
Ранквиц
Ранквиц (Rankwitz) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Петковден
Петковден или Зимски Петковден (локално: Петкоан, Петкоен, Петковд’н) — голем христијански празник, особено свавен и почитуван во Македонија. Тој е прв празник за домашна слава од зимките слави. Еден од обичаите кои се практикуваат на празникто на св. Петка е „петолебие“, кога луѓето носат пет лепчиња во црквата, во спомен на настанот од Библијата, кога Исус Христос со пет леба нахранил 5.000 луѓе. Притоа, петте лепчиња се осветуваат, при што едно му се дава на верникот, а четири остануваат во црквата.
Житие
Света Петка потекнува од градот Епиват, кој се наоѓал меѓу Силинаврија и Цариград. Таа е родена кон крајот на 10 век, во петок, денот кога Евреите се подготвуваат за празнување на празникот Сабат (сабота). Затоа, нејзе ѝ го дале името Параскева, што значи „подготовка“. Родителите ѝ биле богати христијани од словенско потекло, а освен Петка, имале и еден син, Ефтимиј, кој за време на животот се замонашил и подоцна станал епископ Малитски. По смртта на родителите, девицата Петка, желна за подвижнички живот, го напуштила родителскиот дом и отишла најнапред во Цариград, а потоа во Јорданската пустина, каде што останала до својата старост. Нејзиниот долг пустински живот во молитва и пост може да биде спореден со 40 дневницата која што Исус ја спроведол в пустина. Кога св. Петка била стара, еднаш ѝ се јавил ангел и ѝ рекол: „Остави ја пустината и врати се во твојата татковина, таму треба да ѝ го предадеш телото на земјата, а со душата ќе се преселиш кај Господ.“ Света Петка го послушала небесниот глас, ја оставила својата омилена пустина и се вратила во Епиват. Таму, таа поживеала уште две години и умрела во 11 век. Нејзините чудотворни мошти низ вековите биле пренесувани: во Цариград, во Велико Трново (Бугариjа), па пак во Цариград, па во Белград. Сега, тие се наоѓаат во Романија, во градот Јаш. Во Белград постои вода (агијазма) на Света Петка, којашто чудотворно ги лечи сите болни што и притекнуваат со вера кон светителката. Во Скопје, во населбата Црниче, постои црква посветена на оваа светица. Како и стотици други низ Македонија.
Славење
Во Гевгелиско денот на Света Петка не се сметал за голем празник освен во селото Прдејци каде што имало селска служба и каде што се собирал мноштво народ од соседните села. Овде Света Петка се сметала за сестра на Света Недела. Во Радовиш овој празник бил ден на овчарите. Тогаш за овчарите се правел добар ручек, им се исплатувало тоа што не им било доисплатено во текот на момокувањето и се пазареле за наредниот период. Спространов пишал дека се правело разлика меѓу Петковден и Света Петка од 26 јули според стариот односно на 8 август по новиот календар.