cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тале Огненовски
Турнеја во Северна Америка
Craig Harris од музичкиот портал Allmusic напиша за „Македонскиот ансамбл за народни игри и песни „Танец““ и за кларинетист Тале Огненовски: „Ансамблот „Танец“ го достигна својот врв во доцните 50-ти години, кога влијателниот инструменталист на дувачки инструменти (кларинет, кавалче, гајдарка зурла...) Тале Огненовски беше член.
Турнејата низ Северна Америка на ансамблот „Танец“ започна со нивното деби на CBS ТВ програмата Омнибус (американска ТВ серија) на 22 јануари 1956 година. Нивниот прв настап во живо на американската телевизија беше снимен на видеокасета и архивиран во Конгресната Библиотека во Вашингтон (LIBRARY OF CONGRESS) Во каталогот е запишана содржина: „Југославенски национален народен балет / режиран од Elliot Silverstein со ансамблот „Танец“ од Македонија (20 минути.) Продуцент Robert Saudek .”
За секој концерт од северноамериканската турнеја на македонскиот ансамбл за народни игри и песни „Танец“ во скоро секоја критика во весниците за македонското народно оро “Шопска подрипнувачка” беше напишано: “... во случај на една игра “Шопска подрипнувачка” не беше само игра за истакнување туку беше високо ефектна ... “Шопска подрипнувачка” го создаде шоуто ... Брзината со која се играше и исклучително големата енергија и прецизност на шесте мажи во играта се единствени и бараа повторување ...” Биографот на Тале Огненовски, неговиот син м-р Стеван Огненовски} во неговата книга Tale Ognenovski Virtuoso of the Clarinet and Composer / Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор (2000), забележа: ”Тале Огненовски беше витуозен солист на кларинет во изведбата на “Шопска подрипнувачка”, но истовремено и аранжер на музиката  бидејќи тој додаде свои сопствени импровизации во некои делови од ова оро... Ова беше случај и со другите ора каде Тале Огненовски настапил како солист на кларинет и кавалче.
На 27 јануари 1956 година, Тале Огненовски настапи во Карнеги Хол (Carnegie Hall) во Њујорк како солист на кларинет и кавалче на ансамблот „Танец“.
За овој концерт во Карнеги Хол музичкиот критичар на весникот „Њујорк Тајмс“ (New York Times), Џон Мартин (John Martin),   Страница на англиска википедија за John Martin] напиша во својот напис од 28 јануари 1956 година: “… Ансамблот „Танец“ кој  е дел од националната програма за зачувување на народните уметности доаѓа од Македонија… ја доби нашата наклонетост со поедини брилијантно спектакуларни и прекрасни непознати игри …сите игри восхитуваат, и нивната уметничка скала навистина воодушевува ... извонредна музика на стандардни и нестандардни инструменти: рапавото и незаборавно кавалче... “а во написот од 5 февруари 1956 година напиша: „Спектакл… зачудувачко шоу на кое на било кој гледач ќе му биде тешко да одолее… илјадници различни нијанси на динамика… голема брзина на движење… забележителна заедничка виртуозност… правилни и неправилни ритми на ората од Македонските планини … необични музички инструменти кои ги придружуваат многу од ората … безвременско кавалче ... ”
„И овие музички тактови, придружувани понекогаш со овчарско кавалче ... Македонската група „Танец“ со околу четириесет играорци и музичари покажаа многу од своето богато фолклорно богатство ... Во “Шопска подрипнувачка” главни беа петте млади играорци ... Публиката што Карнеги Хол го наполни до врвот радосно извикуваше и му аплаудираше на големиот ентузијазам на народните игри, како да беше сведок на изведба од класичен сценски балет во неговиот најсовршен раскош.. ” напишано од Walter Terry, наслов “Југословенски фолклорен балет” (Yugoslav Folk Ballet), New York Herald Tribune, Њујорк, 28 јануари 1956 г.
Брзо лизгање на кратки патеки на Зимските олимписки игри 2010 - 1000 m за мажи
Натпреварите во трката на 1000 m во брзо лизгање на кратки патеки во машка конкуренција на Зимски олимписки игри 2010 се одржаа на 17 и 20 февруари. На 17 февруари, со почеток во 17:25 по месно време (UTC-8) се одржаа квалификациите, а финалето се одржа на 20 февруари со почеток во 20:05.
Тале Огненовски
Турнеја во Северна Америка
„Во последно време имавме некои интересни концерти од исток и запад, но ниеден немаше толку голем успех и толку големо прифаќање од публиката како што имаше југословенскиот фолклорен балет „Танец“. Ценетиот Карнеги Хол вистински трепереше, а почитуваната публика беше неуморна во аплаудирањето... ...” напиша Robert Coleman во весникот “New York Daily Mirror”
„Вчера вечер југословенскиот национален фолклорен балет ја започна трансконтиненталната турнеја во Карнеги Хол ... Ова е најсвеж, најжив и стручно најуспешен танцов настан што во тек на години се појавил на нашиот хоризонт ... Ние примивме многу новости од Ориентот и од Западот, но ниеден не доби поентузијастички прием од југословенскиот национален фолклорен балет.” Нпишано од William Hawkins во весникот „New York World Telegram” на 28 јануариi, 1956 г.
Брзо лизгање на кратки патеки на Зимските олимписки игри 2010 - 1000 m за мажи
ЗЛатниот медал го освои Ли Јунг Су од Јужна Кореја.
Тале Огненовски
Турнеја во Северна Америка
Стјепан Пуцак, поранешен дописник на Танјуг (новинска агенција на поранешна Југославија) и хрватски новинар напиша во весникот Нова Македонија: „Од седумнаесетте бурно поздравени точки  на програмата навистина е многу тешко и ризично да се каже кои точки беа најуспешни ... „Шопска подрипнувачка“ дури беше повторена, а повторувањето на американските сцение навистина редок и и исклучив настан.
Наум Начевски, новинар на весникот Нова Македонија, Скопје, Народна Република Македонија напиша: „ Публиката мошне често со спонтано ракоплескање го прекратуваше прикажувањето на некои народни игри, во кои оставија особено силен впечаток фолклорните богаства на носиите и необичниот ритам на македонската народна музика. „Танец“ не наиде на вонредно убав прием  само кај њујоршката  публика туку и кај њујоршкиот печат.“
Ансамблот Танец настапуваше во поголеми аудиториуми, вклучувајќи ги, Кил Аудиториум (Kiel Auditorium ), Сент Луис, Мисури (St. Louis, Missouri) на 26 февруари 1956 година и Денвер Арена Аудиториум, Колорадо (Denver Arena Auditorium, Colorado), на 4 март 1956 година. Кил Аудиториум (Kiel Auditorium) (првично именуван во 1934 година кога беше изграден како Општински аудиториум (Municipal Auditorium)) со капацитет за седење од 9.300 и беше домаќин на најразлични рок-концерти. Аудиториумот Кил (Kiel Auditorium) беше по капацитет на посетители само зад Медисон Сквер Гарден (Madison Square Garden) како најпознатата арена за борење во Северна Америка. Денвер Арена Аудиториум (Denver Arena Auditorium) е чисто спортско место со капацитет за седење од 6.841.
„За концертите во Граѓанската оперска куќа (Civic Opera House) во Чикаго, Илиноис на 4 февруари и 5 февруари 1956 година, музичкиот критичар на весникот Chicago Daily Tribune, Клаудија Касиди (Claudia Cassidy , истакна: „… Ансамблот наречен Танец, кој е македонски збор за танц, оваа група од 37 танчери, пејачи и музичари е калеидоскоп на Балканот ... Кога петмина од нив ја играат „Шопска подрипнувачка“, која очигледно само значи дека им се додворуваат на девојките. Нивните изведби би ги гледал секој ден но тоа би било неправедно кон четирите мали лебеди од балетот ”Лебедово езеро” (Swan Lake) {{sfn|Cassidy|1956}{{sfn|Ognenovski|2000|pp=106-108}}{{sfn|Ognenovski|2019b|pp=106-108}}
За концертот во “Академијата за музика“ (Academy of Music) во Филаделфија, Пенсилванија на 7 февруари 1956 година, ' музичкиот критичар Самуел Сингер (Samuel Singer) на весникот The Philadelphia Inquirer коментира, „„ Танец “ значи 'танц', но 'танц' во поголема форма од вообичаеното. Покрај танцот, тој пренесува драма, ритуал, традиција, песни, дури и воени маневри ... имаше извонредна прецизност и во танцување и во играње ... Кларинетот, контрабасот, виолината, тапанот, гитарата и флејтата обезбедија најголем дел од придружбите во разни комбинации. “
За концертот во “Constitution Hall“ во Вашингтон, на 9 февруари 1956 година, Пол Хјум (Paul Hume), музичкиот критичар на “WASHINGTON POST and TIMES HERALD“ забележа, „„Шопска подрипнувачка“ е создадена да им покаже на девојkите колку се убави и прекрасни, брилијантни, возбудливи и сензационални уметничките вештини на нивните машки пријатели. Брзината со која тие играа и исклучително големата енергија и прецизноста на на шестте мажи кои играа е единствена и беше побарано да се повтори... ."
За концертот во "Воената меморијална оперска куќа" (War Memorial Opera House во Сан Франциско, Калифорнија, на 7 март 1956 година, музичкиот критичар на весникот "San Francisco Chronicle", R. H. Hagan вели: „Самата музика, вклучувајќи неколку народни инструменти, е заслужна за вредноста на шоуто, и никогаш повеќе точките на програмата не треба да се насловат поинаку од "македонска музичка мелодија", кои во нивните заплетени ритми и тажни мелодии, најмалку што би можеле да направат е Dave Brubeck да испрати итен повик до Darius Milhaud... “
За концертот во Филхармонискиот аудиториум (The Philharmonic Auditorium) во Лос Анџелес, Калифорнија, на 12 март 1956 година, музичкиот критичар на весникот  „Л.А. Тајмс“ (Los Angeles Times) Алберт Голдберг (Albert Goldberg коментира: Со автентичното необично, а покрај тоа и слободно фолклорно играње со заплеткани теми од сопственото наследство, оваа група би рекле дека би било тешко да се победи ... Играорците се придружувани од група музичари составена од виолинист, гитарист, хармоникаш, флаутист, кларинетист, контрабасист а често се вклучени тапани од различни типови, како и овчарското кавалче... "
По завршувањето на турнејата, „Лајф“ (Life (magazine) )коментираше: „Пред стотина години, на нерамните патишта во Македонија, банди од разбојници ги крадеа караваните на богатите трговци и како Робин Худ, дел од пленот им го даваа на сиромашните... Југословенскиот национален фолклорен балет оваа пролет ја направи својата прва и и многу успешна турнеја во Соединетите американски држави... Уметничката група која е составена од извежбани експерти, 40 играорци и музичари беше формирана за да ја зачува културата на нивната земја. Сите овие игри произлегуваат од церемонијата на венчавање ... Заедно тие прават силен приказ на игри каков што Соединетите американски држави никогаш не виделе... 9 април 1956 г. Vol 40, No. 15. стр. 173-174.
За време на 84-дневно патување низ Соединетите Држави и Канада, aнсамблот „Танец“ помина десет илјада километри и даде 66 концерти во 53 различни градови. Тие беа опишани како голем културен настан од страна на американскиот печат, со написи што се појавуваат во: The New York Times, The New York Daily Mirror, The New York Herald Tribune, The New York World Telegram, The New York Daily News, Boston Traveler, Chicago Daily News, Chicago Daily Tribune, Boston Traveler, Boston Globe, Saint Louis Globe Democrat, San Francisco Chronicle, Los Angeles Times, San Diego Union, The Milwaukee Journal, Washington News, Baltimore Sun, The Christian Science Monitor, Denver Rocky Mountain News, Life, The Philadelphia Inquirer, The Globe and Mail, The Washington Post и Times Herald...
Во својата книга, „Tale Ognenovski Virtuoso of the Clarinet and Composer / Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор (2000) м-р Стеван Огненовски напиша: „По завршување на концертите публиката ги опкружувала членовите на ансамблот „Танец“, честитајќи им за покажаните исклучително големи уметнички вештини, барајќи од нив автограми. Многу од нив му велеле на Тале Огненовски дека е тој е кларинетист број еден ... Северно американските весници во нивните коментари толку величествено ги опишаа настапите на ансамблот „Танец“, што може да се заклучи дека Македонија е „центар на фолклорниот универзум“.
Турнеја во Германија
Тале Огненовски како солист на кларинет и кавалче со Ансамблот „Танец“, ја обиколи Германија од 15 август до 27 октомври 1956 година. Ансамблот изведе 72 концерти во многу градови, вклучувајќи ги Штутгарт, Франкфурт, Бон, Гетинген, Минхен и Висбаден, а секоја претстава била распродадена. Како дел од нивната турнеја низ Франција во 1959 година, тие изведоа два концерти во Дортмунд, Германија на 18 и 19 септември 1959 година, пред публика од 7000 посетители. Концерт со голем успех беше изведен и во Бајројт (Bayreuth) во оперската куќа Бајројт Фестивал театар (Bayreuth Festspielhaus или Bayreuth Festival Theatre). Тоа е оперска куќа посветена исклучиво на изведбата на оперите на германскиот композитор од 19 век Рихард Вагнер (Richard Wagner). “Веќе неколку недели нашиот фолклорен ансамбл „Танец“ гостува во Германија. Насекаде „Танец“ наидува на воодушевен прием. Весникот “Hildesheimer Presse“ од градот Hildesheim во написот под наслов „„Танец“ - волшебен збор на Балканот“ напиша: “Се работи за национален балет, за избран прв ансамбл на земјата. Јас никогаш нема да го заборавам тешкото оро на македонските овчари, хрватското свечено оро, гајдаџиите и човекот со кавалчето... “ Ова е напишано во написот под наслов „Голем успех на Танец во Германија“ во весникот Нова Македонија на 21 октомври 1956 година.
Турнеја во Швајцарија
Тале Огненовски настапи како солист на кларинет и кавалче со Ансамблот „Танец“ за време на нивната турнеја во Швајцарија за време на периодот 7-10 јули 1959 година. Концертите беа изведени во Берн на 7 и 8 јули 1959 година и на 9 и 10 јули 1959 година во Женева. Ансамблот „Танец“ настапи со голем успех. Тале Огненовски го имаше своето деби на специјалната програма што се емитува на Швајцарската телевизија. Свирејќи како соларист на кларинет, тој ги изведе своите лично компонирани македонски народни ора: „Битолско оро“ и „Брусничко оро.“ За концертот на ансамблот „Танец“ во “Port Gitana Bellevue“ во Женева на 10 јули 1959 година, весникот Tribune de Geneve коментира: „Ние присуствувавме на значајни спектакли приредени од југословенскиот национален фолклорен балет „Танец“ од Македонија... Ретко згодна прилика да се има спектакл на отворено во Женева. За оваа прилика “Port Gitana Bellevue“ организираше игри на светлина коишто се натпреварува со вештини... Ништо што потсетува на нашите класични игри од нашиот западен свет... Тие го имаат ритмот на танците на нивните земја во нивната крв .... " Женева, 11 јули 1959 г.
Турнеја во Франција
Тале Огненовски беше солист на кларинет и кавалче со Ансамблот „Танец“ за време на нивната турнеја низ Франција од 20 септември до 25 ноември 1959 година. Тие изведоа 83 концерти во 58 градови и градови во Франција. Ансамблот двапати имаше претстави емитувани на Француската телевизија, на 21 и 22 септември 1959 година. 20 милиони луѓе ги виделе настапите на најпопуларната програма на Француската телевизија. Радио Париз сними 45-минутна програма на македонски народни ора и песни. Првиот концерт во Франција беше изведен на сцената на "Grand Palais" во Бурж, на 23 септември 1959 година. ." За концертот на ансамблот „Танец“ во “Grand Palais” во Бурж (Bourges), Франција на 23.09.1959 година, весникот “La nouvelle republique du Centre” коментираше на 24 септември 1959 година: „Првиот настап на Националниот балет на Македонија доживеа огромен успех... Салата аплаудираше воодушевено овде во “Grand Palais” во Bourges на првиот настап на Националниот балет на Македонија во Франција... “,  а весникот “Le Berry Republicain” коментираше: „Квалитетот и талентот на оваа група е восхитувачки ... Ова е првпат што тие настапија во Франција ... На крајот на нивниот концерт, членовите на Ансамблот “Танец“ остана на сцената и аплаузот од публиката на Бурж траеше повеќе од една четвртина од час “. Во интервјуто од 1964 година, за весникот Вечер, Скопје, Народна Република Македонија Рејмон Гије (Raymond Guillier од Париз, Франција, Директор на своја компанија - “Les grands spectacles internationaux Les productions Raymond Guillier,  Paris. Тој се специјализираше за управување со меѓународни ревии во Франција.), менаџер турнејата на ансамблот “Танец“ низ Франција коментира: „Сите што го виделе ансамблот “Танец“ во Париз и во другите градови во 1959 година кога вашиот ансамбл престојуваше нешто повеќе од два месеци беа фасцинирани. Да, публиката широко го отвори срцето и не ги штедеше дланките да ги поздрави успешните изведби на вашите играорци. Тоа што “Танец“ го игра, мислам на она што е ваше изворно македонско, верувајте ниеден ансамбл на светот не може да го исполни... Вашите девојки и момчиња го инвестираат срцето во играта а пример за тоа е кларинетистот Тале Огненовски... “, 14 септември 1964. Новинар на весникот „Вечер“ беше М. Георгиевски.
Награди и признанија
За неговите заслуги во развојот на македонската народна музика, во 2003 година, Огненовски ја добил наградата „11 Октомври“, а во март 2012 година му била доделена и национална пензија.
Книга „Македонски ора"
Во Рецензијата на оваа книга Д-р Трајко Бицевски, Етномузиколог, виш научен соработник при Институтот за фолкор “Марко Цепенков” – Скопје меѓудругото напиша: “... ни чини задоволство да го препорачаме за печат ракописот „Македонски ора“ од овој наш некогашен амбасадор за овој вид македонска музичка култура во светот.”
Во оваа книга во Биографијата на Тале Огненовски Јелица Тодорчевска, академски музичар – библиотекар при Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“ – Скопје меѓудругото напиша: “... За мајсторството на Тале Огненовски неизбришив доказ се повеќето тонски снимки во Радио Скопје, неколку грамофонски плочи и касети како што може да се види од приложената Библиографија на споменатите матерјали”
Биографски книги за Тале Огненовски
Стеван Огненовски во својата книга со наслов "Tale Ognenovski Virtuoso of the Clarinet and Composer" / "Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор" (2000), забележа: Бројните композиции на Тале Огненовски од различни жанрови: народна ора, класика и џез, го претставуваат кларинетот како еден инструмент кој има можност да го изрази највисокиот солистички опсег во музиката... Тале Огненовски е еден од најиновативните и најважните светски водечки инструменталисти и најголемиот кларинетист на сите времиња. Неговите композиции од различен вид музиката го прават него музички феномен.”
Душко Димитровски, етномузиколог и рецензент на книгата, пишува: „Трудов се одликува со извонредна исцрпност и сеопфатност на истражувачката постапка. Огромен број богато илустрирани податоци за животниот и творечкиот пат на Тале Огненовски, овозможуваат мошне сестрано да се согледаат исклучителните вредности и димензии на уметниковата личност, како светски значаен мајстор на инструментоти неповторлив музичар - креативец..."
Кирил Тодевски, етномузиколог и рецензент на книгата, пишува: „Авторот на книгава објави написи за придонесот на Тале Огненовски во заедничката афирмација на нашите културни вредности со Ансамблот “Танец” на мамутските турнеи во САД и Канада во 1956 -тата година, потоа истата година во Германија а во 1956-тата година во Франција и Швајцарија. Најзначаен е неговиот настап со Ансамблот “Танец” во Карнеџи Хол во Њујорк во Америка на 27 јануари 1956 година. По овие значајни претставувања со Ансамблот “Танец” во светот, авторот во следното поглавје успеал во него да ги пренесе најзначајните новинарски и стручни искажувања за сенародниот гениј на кларинетот...”
Промоцијата на книгата беше во Националната установа Центар за култура „Глигор Прличев“ - Охрид, Република Македонија на 9 јули 2001 година. Информации за промоција на книгата со наслов: „Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор" / "Tale Ognenovski Virtuoso of the Clarinet and Composer", беше објавена во весниците: : „Нова Македонија“ (напис со наслов: „40-ти  Балкански фестивал за народни песни и игри во Охрид и промоција на книгата со наслов: „ Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор”, 2 јули 2001 година. ), „Вечер“ (напис насловен: „Балкански фестивал на  600 играорци во Охрид и промоција на книгата со наслов: „ Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор”, 5 јули 2001 година. ) и „Утрински весник“ (напис со наслов: “Започна Балканскиот фестивал за народни песни и игри во Охрид и промоција на книгата со наслов: „Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор”  , 7 јули 2001 година.  ). На почетокот на промоцијата, авторот на книгата Стеван Огненовски, магистер на компјутерски науки ги прочита писмата од г -дин Борис Трајковски, претседател на Република Македонија и на г -дин Љубчо Георгиевски, претседател на Владата на Република Македонија.
Во писмото од г -дин Љубчо Георгиевски, упатено до г -дин Тале Огненовски, кларинетист и композитор и до г -дин Стеван Огненовски, магистер на компјутерски науки пишува: “Почитувани Тале Огненовски и Стеван Огненовски, Поканата да присуствувам на промоцијата на книгата “Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор”, ми причини посебна чест и задоволство. Ме радува што промоцијата на книгата е во исто време со одржувањето на Балканскиот фолклорен фестивал што ја збогатува содржината и на оваа Манифестација. Секако значајно е и тоа што сте успеале книгата да ја издадете на македонски и англиски јазик... Со почит, Љубчо Георгиевски, 9 јули 2001 година”
Промоцијата на книгата е снимена на видео, вклучително и настап во живо на Тале Огненовски на кларинет со придружба на неговиот син Стеван Огненовски на тапан. Ова видео од промоцијата на книгата беше дел од биографијата на видеото на Тале Огненовски на Јутјуб насловено како: „Тале Огненовски, Најголемиот кларинетист на сите времиња во светот, музички гениј и композитор. “ / "Tale Ognenovski, The Greatest Clarinetist of All Time, Musical Genius, Composer." . Можеби ова музичко видео на Јутјуб е најдокументираната биографија за кој било музички уметник во светот со хронолошка презентација на работата на Тале Огненовски како кларинетист и композитор.
Книгата во електронско и печатено издание е промовирана на Amazon.com на 15 ноември 2019 година. Музичката мрежа MI2N (Mi2n Music Industry News) објави статија со наслов, “БИОГРАФИЈА: “TАЛЕ ОГНЕНОВСКИ ВИРТУОЗ НА КЛАРИНЕТОТ И КОМПОЗИТОР, БИОГРАФИЈА И НОТОГРАФИРАНИ 69 КОМПОЗИЦИИ ЗА КЛАРИНЕТ: МАКЕДОНСКИ НАРОДНИ ОРА, ЏЕЗ И КЛАСИЧНА МУЗИКА”” / (“BIOGRAPHY, "TALE OGNENOVSKI VIRTUOSO OF THE CLARINET AND COMPOSER, BIOGRAPHY AND MUSIC NOTATION OF 69 CLARINET COMPOSITIONS: MACEDONIAN FOLK DANCES, JAZZ AND CLASSICAL MUSIC”)
IC 988
IC 988 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 988 се споменува и како ESO 29-SC30, in SMC.
Откривање
Објектот е откриен на 27 ноември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 6 м 13,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -73° 17' 53"".
Список на државни водачи во 1070 година
Ова е список на државни водачи во 070 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дебарско Езеро
Дебарско Езеро (познато и како Езеро Шпиље) — вештачко езеро во западниот дел од Македонија, јужно од градот Дебар на местото каде што реката Радика се влева во реката Црн Дрим кај месноста Шпилски Мост. Езерото влегува во групата на изградени акумулации.
Се наоѓа во близина на македонско-албанската граница. Има површина од 13,2 км2, 92 метри длабочина и надморска височина од 580 метри. Се користи како акумулација за ХЕЦ Шпилје.
Местоположба
Езерото се наоѓа во самата Дебарска Котлина, на местото каде што реката Радика се влева во реката Црн Дрим, кај месноста Шпилски Мост, на околу 5 километри од градот Дебар, сместено на височина од 580 метри.
Историја
Езерото е создадено со подигање на брана во висина од 101 м, која била градена во периодот од 1966 до 1968 година. Полнењето на акумулацијата завршило во 1969 година.
Брана
Браната е каменонасипна со вкупна височина од 101 метар.
Езеро
Езерото е долго 22 километри со најголема длабочина од 94 метри, зафаќајќи површина од 1320 хектари. Водите во езерото доаѓаат од реките Црн Дрим и Радика, како и од водите на речните текови што се создаваат на југозападната страна на планината Стогово и североисточната страна на планината Јабланица. Дотокот од страна на реката Црн Дрим е прилично рамномерно во текот на целата година поради постоењето на Охридското Езеро и езерото Глобочица, кои служат како регулатори, додека од Радика е мошне променливо и зависи од природните фактори во сливот.
Дебарското Езеро е најбогатото езеро со вода од сите вештачки езера во Македонија. Вкупниот волумен на акумулацијата е 520 милиони м3, а корисниот волумен изнесува 223 милиони м3 вода.
Температурата на езерската вода изнесува околу 14,4°С, минималната се спушта на 3,0°С, а максималната до 23,9°С. Прозирноста на водата се движи од 4,4 метри во средишниот дел, до 2,5 м во крајбрежјето.
Употреба
Акумулацијата Шпиље била изградена најмногу за да се користи за производство на електрична енергија, како и за наводнување на околу 1980 хектари обработливи земјоделски површини во Дебарското Поле.
Острови
Недалеку од источниот брег на езерото се наоѓа Дебарскиот Остров, сместен околу 1 км северозападно од селото Праленик.
Сепак, според најновите фотографии од 2022 година, островот е всушност полуостров.
Лајпцишки саем на книгата
Саемот на книгата во Лајпциг е втор по големина во Германија, по Саемот на книгата во Франкфурт, а веднаш до Меѓународниот саем на автомобили, како и Саемот за универзален модел. Најпознатиот Саем во Лајпциг се одржува секоја година во средината на март.
Саемот на книгата во Лајпциг е поврзан со Фестивалот за читање во Лајпциг, кој служи за интензивна размена помеѓу автори и читатели. Како делови од Саемот на книгата во Лајпциг, исто така, се Конвенцијата Манга стрип и Саемот на стари книгата во Лајпциг.
Делење
Делење — основна аритметичка операција со чија помош од познат производ и еден множител се определува другиот множител. Поконкретно, ако c по b е еднакво на a: каде b не е нула, тогаш a поделено со b е еднакво на c, што се запишува: На пример, бидејќи
Во овој израз, a се нарекува деленик, b се нарекува делител, а c се нарекува количник.
Делењето е тесноповрзано со дропките. За разлика од другите аритметички операции, множеството на сите цели броеви не е затворено при делење и може да даде остаток. Потоа делењето се довршува со проширување на бројниот систем со рационални броеви.
Означување
Делењето се означува со две точки: a :\ b или со дробна црта меѓу деленикот и делителот: \frac ab
Во тој случај се вели „a врз b“ наместо „a поделено со b“.
Во англосферата и некои други земји најзастапен е знакот за делење a \div b, а се среќава и косата црта a/b\,.
Начини на делење
Делењето како поим означува раздвојување на една целина на повеќе делови и може да се претстави како повторливо одземање.
Nine Inch Nails
Nine Inch Nails (Најн инч нејлс, превод од англиски: девет инчни шајки) или скратено NIN е американска индастриал рок група основана во 1988 од Трент Резнор во Кливленд, Охајо. Како нејзин главен продуцент, пејач, текстописец и инструменталист, Резнор е единствен официјален член на Nine Inch Nails и самиот е одговорен за нејзиното управување. Музиката на NIN опфаќа повеќе различни музички жанрови (синт поп, метал, електроника итн.), задржувајќи карактеристичен звук кој вклучува електронски инструменти и обработка. По снимањето на нов албум, Резнор често собира група за живи настапи за да настапуваат со него; оваа група е различен ентитет од Nine Inch Nails од студиото каде се снима албумот. На сцената, NIN често употребуваат спектакуларни визеулни елементи, кои често кулминираат со уништување на нивните инструменти.
Андерграунд публиката топло ги прифатила Nine Inch nails во нивните почетни години. Групата ќе создаде неколку силно влијателни албуми во 90-тите што ќе постигнат огромен успех: неколку песни на Nine Inch Nails ќе станат радио хитови, два албуми на NIN ќе добијат Греми награди, и групата ќе продате над дваесет милиони албуми ширум светот, со 10,5 милиони само во САД. Во 2004, Rolling Stone ги става Nine Inch Nails на 94то место на нивната список на 100 најголеми рок артисти на сите времиња. Групата ќе има големо влијание на групите кои се појавиле во 90-тите како Rammstein, Marilyn Manson, Stabbing Westward итн. Исто така, групата е заслужна за популаризацијата на индастриал музиката, дотогаш позната само на мал број обожаватели.
Делење
Начини на делење
Два броја можат да се поделат и со помош на логаритамска таблици: се одземаат логаритмите на двата броја, а потоа се наоѓа антилогаритамот на резултатот.
Nine Inch Nails
И покрај успесите, групата имала повеќе расправии со корпорациската страна на издавачката индустрија. Во 2007, Трент Резнор објави дека Nine Inch Nails ќе продолжат да издаваат музика независно од издавачките куќи.
Делење
Начини на делење
Делењето може да се изврши и со логаритмар (логаритамски линијар) со тоа што ќе го порамниме делителот на скалата C со деленикот на скалата D. Количникот го добиваме на скалата D каде ќе бидеп порамнет со левиот индекс на скалата C. Корисникот треба самиот да внимава на децималната запирка.
Nine Inch Nails
Во минатото, NIN издавале поголеми студиски албуми со големи паузи меѓу нив, пополнети со ремикси и албуми во живо. Резнор тврди дека причината за ова се неговите лични проблеми, и неговите песни често  опфаќаат темни самоиспитувања. Најновиот албум на Nine Inch Nails наречен Year Zero е исклучок од интроспективната природа на текстовите на Резнор и долгиот инкубационен период меѓу изданијата.
Делење
Делење на цели броеви
Делењето на цели броеви не е затворено. Освен делењето со нула, кое е неопредлено, количникот нема да биде цел број доколку деленикот не е целоброен множител на на делителот; на пример 26 не може да се подели со 10 без остаток. Во тој случај постојат четири можни приоди.
Делење на рационални броеви
Ако поделиме два рационални броја добиваме рационален број, доколку не делиме со 0. Двата рационални броја p/q и r/s се делат вака:
Сите четири величини се вели броеви, а само p може да биде 0. По оваа дефиниција делењето е обратна операција на мнможењето.
Делење на реални броеви
Ако поделиме два реални броја добиваме реален број, под услов делителот да не е 0: a:b = c ако и само ако a = cb, а b ≠ 0.
Делење со нула
Делењето на било кој број со нула дава неопределен резултат. Бидејќи секој конечен број помножен со нула дава производ нула. Така, операцијата секогаш завршува со број истоветен на деленикот.
Делење на комплексни броеви
Ако поделиме два комплексни броја добиваме комплексен број, доколку делителот не е 0, и тоа вака:
Сите четири величини се реални броеви. r и s не може да бидат 0.
Делењето на комплексни броеви изразено во поларен облик е поедноставно од горенаведената дефиниција:
Сите четири величини повторно се реални броеви. r не може да биде 0.
Делење на матрици
Можеме да определиме операција за делење на матрици. Ова обично се врши со задавање на, каде означува обратно од B, но многупочесто се запишува како  за да се избегне забуна.
Лево и десно делење
Вака определеното лево и есно делење, општо земено не е исто што и, ниту пак  е исто што и , туку  и.
Делење на матрици и псевдообратност
За да се избегне проблемот кога не постои и/или, делењето може да се определи и како множење со псевдообратноста, т.е. и, каде и  ги означуваат псевдообратностите на A и B.
Делење во апстрактната алгебра
Во апстрактните алгебри како матричните и кватернионските, дропките како {a \over b} се дефинираат како или  каде b се зема за обратен елемент (т.е. постои реципрочна вредност b^{-1} така што  каде 1 е реципрочниот идентитет). Во еден интегрален домен, каде таков елемент може да не постои, сепак можеме да извршиме делење на равенките од обликот ab = ac или ba = ca со лево или десно поништување. Поопшто земено, „делењето“ во смисол на „поништување“ може да се изврши кај секој прстен со споменатите својства на поништување. Ако таквиот прстен е конечен, тогаш применувајќи го Дирихлеовиот принцип, секој ненуларен елемент на прстенот е обратлив, па затоа во раков прстен ќе биде можно „делењето“ на секој ненуларен елемент.
NGC 4650
NGC 4650 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4650 се споменува и како ESO 322-67, MCG -7-26-38, AM 1241-402, DCL 169, IRAS 12415-4027.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4650 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 4650 има привидни димензии од 3,2' х 2,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 44 м 19,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 43' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.
Други поделби
Проучување на NGC 4650 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42891. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Ан дер Фине
Ан дер Фине (An der Finne) — општинска заедница во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред владината локална реформа од 1 јули 2009, ова било Амт, покривајќи ја истата површина, но поделена во повеќе општини. Наречена е по Фине, серија на ридови помеѓу Лоса и Екартсберга. Се наоѓа на околу 20 километри западно од Наумбург и 25 километри североисточно од Вајмар. Седиштето на заедницата на општини е Бад Бибра.
Заедницата на општини Ан дер Фине се состои од следниве општини:
Ѓураѓ II Балшиќ
Ѓураѓ II Страцимировиќ Балшиќ (владеел 1385-1403), владеел со територијата на Зета (подоцна наречена Црна Гора) во времето на турската инвазија на Балканот. Во борбата со турците паднал во нивно ропство и бил принуден да им го даде градот Скадар во замена за својата слобода. Кога бил ослободен, тој повторно го освоил градот Скадар, поточно во 1395 година кога и го отстапил на Венецијанската Република, а за себе ги задржал градовите Приморје, Бар и Улцињ.
Преку мајка му Милица, Ѓураѓ II имал семејни врски со семејството Мрњавчевиќ, па така кралот Марко му бил братучед со потекло од неговиот вујко. Околу 1386 година Ѓураѓ II се оженил со ќерката на кнезот Лазар, Јелена - „Госпоѓа Лена“, па Вук Бранковиќ му станал баџанак. Со Јелена го имал синот и наследник Балша III.
Двор
За своето седиште Ѓураѓ II Страцимировиќ Балшиќ го избрал градот Улцињ, а на дворот се споменувале и протовестар, војводата и логотетот. Во градот Бар ги ковал своите пари и дејствувал во име на „големи и мали благородници“. Тој се нарекол себеси „верниот и самоодржлив господин Ѓурѓ во својата зетска и поморска земја“.
Бунт на аристократските семејства
Дека официјалната титула на Ѓураѓ сѐ повеќе се оддалечувала од реалноста говорел и ставот на дубровчаните и венецијанците кои го нарекле „улцињски господар“. Имено, во Зета и во северна Албанија за време на неговото владеење биле разделени аристократските семејства. Браќата Сакати-Закарија (Никола Сакатиот, долгогодишниот владетел на Будва и влијателна фигура во Зета) се побунил меѓу првите, но биле казнети со вадење на нивните очи (ослепување). Семејството Црнојевиќ, во областа на Горна Зета, го признавале само босанскиот крал Твртко I Котроманиќ. Семејството Јоним започнало самостојно да управува со своите имоти меѓу областите на Драч и Дрим, а Дукаѓините, повторно владееле со претходно заземените градови Задар и Љеш. Ѓураѓ II набргу се нашол во тешка ситуација со намалени приходи и притиснат во тесниот простор помеѓу Скадарското Езеро и морето. Во јануари 1386 година, Ѓураѓ II ги потврдил трговските привилегии на жителите на градот Дубровник, отворајќи им ги пристаништа и патиштата. Во својата служба го држел поранешниот протовестар (управник за државни финансии) на владетелот Балша II во Драч, Филип Барели, истакнат венецијански трговец и агент. Отворени несогласувања со Венецијанците немало сѐ до 1392 година.
Мир со Турците, 1386 година
Уште во 1385 година, помалите турски ограбувачки чети стигнале до Драч, Дрим и во непосредна близина на градот Скадар, упаднале сè до Острог и „ги воделе силните робови“, па господарот на Зета побрзал да ги среди односите со нив, склучувајќи мир во 1386 година. Турската инвазија на Босна била изведена во 1386 година на поттик на Ѓураѓ II, кој ги негувал старите непријателства кон Твртко I (иако босанскиот крал бил сојузник на кнезот Лазар) и неостварената желба на семејството на Балшиќ да завладее со Котор. Во вториот турски напад на Босна (1388) учествувале и поданиците на Ѓураѓ II, а граѓаните на Дубровник на 5 септември, владетелот на Зета го прогласиле за свој сограѓанин, во знак на благодарност за неговото преговарачко заземање кај Турците. Преговорите помеѓу босанскиот крал и Ѓураѓ II двапати (во ноември 1388 и март 1389 година) довеле до намалување на тензиите, но Зета не го променила својот став кон Турците, потврден со мирот од 1386 година. Ѓураѓ II Страцимировиќ Балшиќ не учествувал во битката на косовското поле на 15 јуни 1389 година (без разлика на неговото сродство со кнезот Лазар и со Вук Бранковиќ) и во тоа време бил во Будва (почетокот на јули), а на покана на владетелот во месец август 1389 година го посетил и Дубровник. Вук Бранковиќ, кој владеел со североисточните делови на денешна Црна Гора (кои до 1455 година припаѓале на Рашка и на семејството Бранковиќ), се обидел да се прошири до бреговите на Јадранското Море на штета на семејството Балшиќ. Пред месец јуни 1390 година, неговиот човек му понудил на протовестарот Филип Барели 500 литри во сребро, ако му предаде некој од градовите (најверојатно се мисли на градот Улцињ), но гласникот бил одбиен и протеран и понудата не била прифатена.
Сојуз со римскиот папа
Бидејќи Ѓураѓ II престанал да биде штитеник на турскиот султан Бајазит I, тој барал сојузници на друга страна. Преговарал со папата Бонифациј од Рим, му ја ветил својата земја доколку останел без наследник, ја прифатил католичката вера и во април 1391 година добил одобрување да маршира против таканаречените „пагани“, а се мисли на сите турски сојузници (Константин Балшиќ) и Карло Топија (сојузник на папата од Авињон) под знамето на Римската црква. По смртта на босанскиот владетел Твртко (околу 10 март 1391 година) Ѓураѓ II го отежнал снабдувањето на градот Котор, блокирајќи ја караванската патека кај Леденица (над градот Рисан) сѐ додека не успеал да преговара за исплата на редовен годишен данок.
Отстапување на градовите на Венецијанците
Во месец мај 1392 година Турците интервенирале во внатрешната војна што избувнала во Зета, помеѓу Ѓураѓ II, Константин Балшиќ и Радич Црнојевиќ и навлегле во зетското приморје. За време на мировните преговори, скопскиот санџакбег Пашаит (паша-Јигит бег, учесник во битката за Косово) го задржал (притворил) владетелот на Зета, барајќи од него да му го предаде градот Улцињ и други места во земјата. Јелена Лазаревиќ Балшиќ Храниќ залудно барала помош од Венецијанците. Пред месец ноември 1396 година, Радич Црнојевиќ ја освоил и заземал Будва и околината на Котор. На 30 ноември 1392 година, накратко ги протерал Дукаѓинците од Љеш, а од Венецијанците добил државјанство. За своето ослободување, Ѓураѓ II се обврзал кај султанот Бајазит I дека ќе плаќа данок (еден дукат по едно огниште, домаќинство) и му ги отстапил Скадар, Дриваст и Свети Срѓ на реката Бојана. На крајот од месец септември или првата половина од месец октомври 1395 година, искористувајќи го отсуството на поголемиот дел од воената екипа, Ѓураѓ II од Турците ги одзел Скадар, Дриваст и Свети Срѓ, а од Константин Балшиќ градот Дањ заедно со царината и тврдината Шати. Тој ги прекинал врските со Турците и престанал да го исплатува данокот. Чувствувајќи несигурност од близината на Турците, со договорот од 14 април 1396 година, Ѓураѓ II им отстапил на Венецијанците за 1000 дукати годишна исплата градовите Скадар, Дриваст, Св. Срѓ, островите во Скадарско Езеро, територијата од левата страна на реката Бојана сѐ до морето, потоа Дриваст со тврдината и околината, тврдината Шати и царината во Дуњ.
Поразот на Радич Црнојевиќ
Радич Црнојевиќ со својот брат Добривоје, од крајот на месец октомври, па сѐ до склучувањето на договорот од 14 декември 1395 година, го заземал Грбаљ и го опседнал Котор. Нападите на семејството Црнојевиќ врз имотите на семејството Балшиќ предизвикале вистински пустош. Во судир со војската на Ѓураѓ II Страцимировиќ Балшиќ, на 25 мај 1396 година Радич Црнојевиќ загинал, а господарот на Зета заземал еден дел од неговата територија.
Упадот на босанскиот војвода Сандаљ Храниќ
Големиот војвода Сандаљ Храниќ, внук на Влатко Вуковиќ, кој, помеѓу другото, владеел со Нов, Рисан и со северозападните делови на денешна Црна Гора (Големото Војводство, составен дел на Кралството Босна) го поништил данокот наметнат од страна на Ѓураѓ на Котор во 1391 година и неодамнешниот договор со градот Котор со Радич Црнојевиќ. Которчани го препознале Сандаљ за свој господар. Сандаљ го зазел градот Будва на крајот на месец април или почетокот на месец мај 1396 година и го подарил на својата прва сопруга Јелена (вдовица на Радич Црнојевиќ) како свадбен подарок. Во тоа време (јули 1396 година) брегот на Зета го погодил силен земјотрес, кој предизвикал големи материјални штети и го оневозможил Ѓураѓ да започне со своите планирани акции. Господарот на Зета морал да се врати во тешко оштетените Бар и Улцињ, барајќи градежни материјали во Дубровник за поправки на оштетените цркви и тврдини. Користејќи го незадоволството од политиката на Балшиќ, Сандаљ Храниќ го привлекол Паштровиќ (инаку поранешен следбеник на Црнојевиќ) на своја страна и вршел силно влијание врз самите членови на семејството Црнојевиќ. Босанскиот војвода добил венецијанско државјанство на 22 јули 1397 година, а Дуждот го нарекол „големиот војвода на Рашка и Босна, господар на Будва и Зета“. Во Будва (како и во Нов) продавал сол донесена од градот Бриндизи, сѐ додека не се повлекол од тој град. Како негови приврзаници во борбата против Балшиќ, аристократското семејство на Паштровиќ се повлекло заедно со босанскиот војвода (во XV век на просторот на денешното семејството Паштровиќ не постоело друго истоимено братство, освен поединци од него, но тие се појавиле како аристократското семејство со имоти околу реката Неретва и биле во служба на босанските големи војводи).
Ѓураѓ II и семејството Ѓурашевиќ (Црнојевиќ)
Семејството Ѓурашевиќ (блиски роднини на Радич Црнојевиќ) продолжиле со добрите односи со Ѓураѓ II Страцимировиќ (откако му помогнале да го потисне големиот војвода Сандаљ од градот Будва) и со негова согласност ги задржале во своја сопственост имотите (островите) во Скадарското Езеро (иако тие со договорот помеѓу Ѓураѓ и Венецијанците им припаднале токму на Венецијанците), но сепак останал без три големи села во близина на Скадар (Самариши, Облик и Гриша).
Бунтови во скадарскиот крај и смртта
Не спротивставувајќи се повеќе на Венецијанците, Ѓураѓ II се повлекол во градот Улцињ. Починал во првата половина на месец април 1403 година.
Список на државни водачи во 930 година
Ова е список на државни водачи во 30 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Вилијам IX (гроф од Поатје)
Вилијам IX ( - ) бил син на англискиот крал Хенри II и Елеонора. Тој е роден во истиот ден кога починал еден од најголемите соперници на неговиот татко, Евстахиј IV.
Фаик Абди
Фаик Абди (ромски: Faik Abdi; Скопје, — ) — македонски стопанственик и политички деец.
Животопис
Завршил средно образование, апотоа работел како советник во секторот за економика и план во Фабриката за хартија „Комуна“ во Скопје. Бил одборник во Собранието на Скопје и пратеник во Собранието на СРМ од 1969 до 1974 и на Република Македонија во 2 мандата од 1990 до 1998 година. Повеќе години бил претседател на КУД „Пралипе“ во Скопје и на Партијата за целосна еманципација на Ромите во Македонија (ПЦЕРМ). Абди бил и учесник и на првиот ромски конгрес кој се одржал во Лондон во 1971 година. Починал на 2 октомври 2016 година.
Хајделбершки романтизам
Хајделбершки романтизам — поим кој се користи за групирање во периодот на германскиот романтизам. Авторите кои припаѓаат на оваа група се неколку години помлади (родени во 1780 година) од претставниците на раниот романтизам (родени во 1770 година), чиј правец го следат и прават критички осврт на нивните дела. Овој романтизам е алтернатива за младиот романтизам. Во денешно време ретко кој го користи терминот висок романтизам, термин од познатиот германист Херман Аугуст Корф.
Едо Муртиќ
Едо Муртиќ  (Edo Murtić), (, -, ) — хрватски сликар, сценограф, академик.