cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5062/2
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5062/2 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5062/2 има привидни димензии од 2,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 18 м 23,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 27' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 5062/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46351. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7271. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Првенство на Океанија во кошарка 2011
Првенството на Океанија во кошарка 2011  беше 20-то изданија не турнирот. Турнирот содржеше 3 натпревари помеѓу репрезентациите на Австралија и Нов Зеланд. Првиот натпревар беше одигран во Мелбурн, вториот во Бризбејн и третиот во Сиднеј, Австралија.
Струмичко-радовишка Котлина
Струмичко-радовишка Котлина — котлина во југоисточниот дел на Република Македонија, по горниот и средниот дел од сливот на река Струмица, во подрачјата околу градовите Струмица и Радовиш. Зафаќа површина од 1.482 км2, а надморската височина се движи од 200 м до 1.881 м.
Настанок
Котлината е настаната тектонски, со спуштање на земјиштето долж раседните линии помеѓу планините Беласица на југ, Огражден, Плачковица и Готен на север и Плауш и Смрдеш на запад.
Опис
Котлината се дели на три дела: Струмичко, Радовишко и Дамјанско Поле. Рамничарскиот дел има должина од 200 до 500 м и зафаќа површина од 29.000 ха (290 км2). Највисоко е Дамјанското Поле, а најниско е Струмичкото.
На север, кон планината Огражден најдолниот дел од котлината се извишува. На запад котлината е поврзана со малите полиња Попчевско и Костуринско по долината на Бела и Тркајна Река. На исток Струмичко Поле се стеснува и источно од Ново Село, помеѓу Беласица и Огражден, широчината е околу 2 км, за потоа реката Струмица преку Клучната Теснина да навлезе во Петричката Котлина (Пиринска Македонија).
По целата должина во подножјето на планините се наоѓаат фосилизирани дилувијални наноси, на кои се наоѓаат повеќе села и двете града: Струмица и Радовиш.
Стопанство
Котлината дава високи приноси на раноградинарски култури благодарение на изградените системи за наводнување. Од особено значење е Струмичкото Поле, кое е мошне плодно и богато.
NGC 2671
NGC 2671 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Едро, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2671 е од видот I3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m. NGC 2671 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 46 м 12 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 41° 52' 38".
Други поделби
Проучување на NGC 2671 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 397; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7683.
Копакабана
Копакабана е градска четврт во јужниот дил на Рио де Жанеиро познат по својата плажа долга 4 километри. Првобитниот назив на дистриктот бил Сакопенапа (Sacopenapã), но после изградбата на капелата Девица од Копакабана во Боливија, променет бил во Копакабана. Копакабана е дел од Рио од 6 јули 1892 година.
Копакабана се наоѓа на самото крајбрежје и започнува од Авенијата Принцезата Изабел, а се завршува кај спасителската кула број 6 (Posto Seis), односно кај тврдината Копакабана. Во продолжение останала познатата плажа Рио Ипанема и Леблон. Самата плажа во Копакабана се протега од Posto Dois (спасителска кула број 2) до Posto Seis (спасителска кула 6). Најголемиот концерт на светот се одржал во 1994 година на Кобакабана од страна на Род Стјуарт, а на него присуствувале повеќе 3 милиони луѓе. Ролингстонси и Раш исто така направиле повеќемилионски концерт на оваа плажа.
Навуходонозор II
Навуходонозор II, Навуходоносор II или Набукодоносор II (о. 630 - о. 561 п.н.е.) — најголемиот владетел на Нововавилонското Царство. Ја започнал кариерата во војската, а на престолот дошол по смртта на својот татко (610). Ја нападнал Јудеја и го освоил Ерусалим. Обновил неколку патишта и храмови во Вавилон. Се верува дека за својата жена Семирамида ги изградил висечките градини во Вавилон.
Ново Село (Желино)
Ново Село — село во Општина Желино, во околината на градот Тетово. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 667 жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долни Полог. Мерово лежи на горното течение на Суводолица, на северните падини на Сува Гора.
Историја
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало население од 165 муслимани (Албанци). Рускиот публицист Афанасиј Селишчев во 1929 година забележал дека селото било дел од Општина Групчин и имало 45 куќи со 256 жители Албанци.
Население
Според пописот од 2002 година селото има 667 жители, од кои 663 Албанци, 1 Бошњак и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 602 жители, од кои 542 Македонци и 60 лица без податоци.
Родови
Ново Село е албанско село.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2098 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 720 гласачи.
Газпром
ОАО „Гаспром“ (Отворено акционерско друштво „Газпром“) — најголем производител на земен гас во светот и најголемо претпријатије во Русија. Гаспром настанал во 1989 година, кога Министарството за гасна индустрија на Советскиот Сојуз било трансформирано во корпорација. Компанијата подоцна била делумно приватизирана, но и натаму руската влада има контролен удел.
Најголем дел од гасните полиња на Гаспром се наоѓале околу заливот Об во Јамало-Ненецкиот автономен округ во западен Сибир, а се очекува дека Јамалскиот Полуостров ќе стане главна област за производство на гас во иднина. Гаспром има најголема мрежа за транспорт на гас во светот, со 158.200 километри гасовод.
Освен нафта и гас, исто така се занимава и со банкарство, осигурување, медиуми, градежништво и земјоделство.
Мечкино грозје
Мечкино грозје (наречено и мечкини уши, планика или мелничар ; ) — растителен вид од родот мечкини грозја (Arctostaphylos) широко распространет низ циркумбореалните региони на субарктичката северна полутопка. — вообичаено име во Канада и САД. Неговите листови се познати како увин чај.
Распространетост
Природната распространетост на мечкиното грозје е циркуполарна и широко распространета во северните географски широчини, но исто така е ограничена на големи височини појужно:
Опис
Мечкиното грозје е мала ниска дрвенеста грмушка со земја 5–30 см висока. Листовите се зимзелени, остануваат зелени 1-3 години пред да паднат. Плодот е црвена бобинка.
Листовите се сјајни, мали и дебели. Тие наизменично се наредени на стеблата. Долните страни на листовите се посветло зелени од тие што се на врвовите. Новите стебла може да бидат црвени ако растението е на полно сонце, но се зелени ако се на засенчени области. Постарите стебла се кафеави. Во пролет, тие имаат бели или розови цветови.
Дивите насади на мечкино грозје може да бидат густи, со височини ретко повисоки од 15 см. Кадифените гранки со фина текстура првично се бели до бледо зелени, станувајќи мазни и црвено-кафеави со зрелост.
Едноставните лисја на овој широколисен зимзелен се наизменично наредени на гранки. Кожести темнозелени листови се долги 2.5 см и имаат заоблени врвови кои се стеснуваат назад кон основата. На есен, листовите почнуваат да се менуваат од темно зелена во црвено-зелена до виолетова, станувајќи бледа на долната страна.
Терминалните кластери на малите цвеќиња во облик на урна цветаат од мај до јуни. Цветовите се бели до розови, и носат тркалезни, месести или мелести, светло-црвени до розови плодови наречени јатки. Овошјето опстојува на растението до почетокот на зимата. Плодовите се горчливо слатки кога се сурови, но послатки кога се варат и сушат. Секоја јатка содржи од 1 до 5 тврди семиња, кои треба да се скарификуваат и стратифицираат пред ртење за да се намали семето и да се прекине мирувањето на ембрионот.
Мечките и другите животни ги јадат бобинките.
Подвидови
Постојат околу 14 подвидови, вклучувајќи:
Фитохемикалии
Растението содржи различни фитохемикалии, вклучувајќи урсолна киселина, танинска киселина, галска киселина, некои есенцијални масла и смола, хидрохинони (главно арбутин, до 17%), танини (до 15%), фенолни гликозиди и флавоноиди.
Храна
Историски гледано, плодовите и листовите од мечкино грозје биле користени од нацијата Blackfeet како храна. Плодовите се прилично благи кога се сурови, но може да се користат за правење на желе. Бобинките се користеле како зачини и се готвеле со месо.
Традиционална медицина
Чаевите и екстрактите од листовите се користеле за традиционалната медицина на луѓето од првите нации со векови како антисептици за уринарниот тракт, диуретици и лаксативи. Во билкарството чајот од листовите се користи за лекување на воспаление на уринарниот тракт.
Мерки на претпазливост и негативни ефекти
Еден преглед покажа дека ингестијата на големи дози може да предизвика алергиски реакции, со гадење и напади, како потенцијална итна состојба. Ува урси може да предизвика негативни ефекти кај луѓе со заболување на црниот дроб или бубрезите, или кај бремени жени и доилки.
Одгледување
Постојат неколку сорти кои се размножуваат за употреба како украсни растенија. Тој е атрактивен зимзелен почвен покрив за градини во текот на целата година и е корисен за контролирање на ерозијата на ридовите и падините поради неговите длабоки корени. Тој е толерантен на сонце и суви почви.
55
55 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 55 година од новата ера, 55. од првиот милениум, 55. од I век и шеста од 50-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5563 и 5564 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4805 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3815 и 3816 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 808.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 55 година се протега во 2691 и 2692, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2751 и 2752 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 598. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 584 и 583 година пред хиџра.
Маргарита Тјудор
Маргарита (Margaret Tudor; - ) била англиска принцеза и кралица на Шкотска како сопруга на шкотскиот крал Јаков IV.
Родена е во Ричмондската палата во Лондон како најголема ќерка на англискиот крал Хенри VII и неговата сопруга Елизабета Јоршка. Според договорот од 1502 година помеѓу Англија и Шкотска, Маргарита во 1503 година била венчена со шкотскиот крал во Единбург. По смртта на нејзиниот татко, на англискиот престол застанал нејзиниот брат Хенри VIII. Во текот на ова владеење, односите помеѓу двете кралства значително се влошиле. Хенри долго време немал машки потомок кој би го наследил на престолот. По ова, Маргарита станала потенцијален престолонаследник на англискиот престол. Таа постојано го обедувала на својот сопруг да не војува со Англија, но во 1513 година тој ја нападнал Англија и на бојното поле починал.
По неговата смрт, за наследник бил избран Јаков V, кој бил малолетен. На негово место, како регент управувала неговата мајка Маргарита. Но англиското потекло на новиот кралски регент, како и нејзиниот втор брак со Арчибалд Даглас започнале да создаваат омраза кај шкотското население. Како резултат на ова, регенството и било одзедено во 1515 година. По притисок од папата, во 1527 година таа се развела, а неколку месеци по ова се омажила за Хенри Стјуард.
Починала од срцев удар во 1541 година.
Бокхорст-Ванкендорф
Бокхорст-Ванкендорф (Bokhorst-Wankendorf) — општинска заедница во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Ванкендорф. Била создадена на 1 јануари 2008 година од поранешните општински заедници Бокхорст и Ванкендорф.
Општинската заедница Бокхорст-Ванкендорф се состои од следниве општини:
Пентоксифилин
Пентоксифилинот е ксантински дериват кој се користи во третманот на мускулна болка кај пациенти со периферна артериска болест.
Терапевтски индикации
Пентоксифилинот се употребува при:
Механизам на дејство
Пентоксифилинот ги подобрува реолошките својства на крвта преку зголемување на нивото на ATP, cAMP и други циклични нуклеотиди во еритроцитите.
Црвениот календар
„Црвениот календар“ (српски: Црвени календар) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
Содржина
Во среда, 25 октомври 1917 година, еден борец чека да започне нападот на Зимскиот дворец во Петроград. Тој го чита прогласот на Ленин, кој го зачудува, зашто во него се објавува дека дворецот е заземен, а членовите на Привремената влада се уапсени, иако тоа не е точно. Ноќта, борците го заземаат дворецот и ги апсат членовите на владата, но утредента, тој го чита владиниот весник во кој се соопштува дека владата работи вообичаено. Така, тој добива впечаток дека двата дена, среда и четврток, си ги промениле местата. Подоцна, додека борецот стои на барикадите, еден непријателски војник пука во него, а тој пак пука во непријателот. Додека се опоравува од раната, борецот го сфаќа изворот на таа збрка: болшевичкиот проглас поранил еден ден, а прогласот на владата задоцнил еден ден.
Пајак-оса
Пајакот-оса (лат. Argiope bruennichi) е вид на кругоплет пајак распространет ширум средна Европа, северна Европа, северна Африка и во делови од Азија. Како и многу други членови на родот Црно-жолти градинарски пајаци (Аргиопи), овој пајак има впечатливи црно-жолти шари на стомакот.
Овој пајак плете спирална мрежа на зајдисонце или изгрев, најчесто во високи треви. Мрежата ја поставува само малку повисоко од тлото, и за ова му треба околу еден час. Во средиштето на пајажината јасно се забележува шара во цик-цак линија, наречена стабилимент. Нејзината функција не е позната, но можно е таа да служи за привлекување на инсекти.
Кога пленот ќе се заплетка во мрежата, пајакот-оса набргу го прави неподвижен и го обвиткува во свила. Потоа пајакот го каснува пленот и му вбризгува парализирачки отров и ензим кој ги разложува белковините во телото.
Моментално постои само еден признаен подвид:
1422
1422 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1422 година од новата ера, 422. од вториот милениум, 22. од XV век и трета од 1420-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6930 и 6931 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6172 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5182 и 5183 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2175.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1422 година се протега во 4058 и 4059, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4118 и 4119 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1965. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 824 и 826 исламска година.
Жена со пајажина
Сликата ги истражува темите на смртта и минливоста на животот. На неa се гледа жена која седи сама под морничаво мртво дрво во кое горните гранки изгледаат како да расфрлаат врани. Тлото е опкружено со плевел што посега и опфаќа, кој го одразува нејзиниот очај, изгледа дека ќе ја обвитка. Таа ја потпира едната рака на гранка од дрвото додека жално и енигматично гледа во далечината, можеби гледајќи кон неизвесна иднина, или како што било сугерирано, чекајќи го враќањето на одамна изгубениот љубовник.
The Woman with the Spider's Web was influenced by both Albrecht Dürer's engraving Melencolia I (1514) and from characters from the romantic writings of Ludwig Tieck. It is part of a series that Christian cut from Caspar's drawings, however, Caspar appears to have been unhappy with the outcome and when asked by his brother to produce further works for transfer, he declined, writing, "ask another artist". Original cuts are in the British Museum and the Metropolitan Museum of Art, New York, amongst other locations.
Опис
Сликата покажува женска фигура која седи покрај мртво дрво додека свечено гледа во далечината, далеку од гледачот. Нејзиниот лакт се потпира на скршена гранка од дрво, додека, според историчарот на уметност Алберт Боим, „секаде околу неа плевел никнала (вклучувајќи ги и болните чички, традиционални симболи на меланхолија)“. Многу од плевелите се неприродно преголеми. Над неа пајак исткаал пајажина со прилично готски изглед, во која ќе се заплетка инсект што се приближува.
Тема
Делото е врв на опсесијата на Фридрих со темните и мистериозни готски пејзажи, и повторно го разгледува неговиот интерес за природата и времето. Делото понекогаш е познато под наслов Меланхолија, повикување на гравурата Меланхолија I на Албрехт Дирер од 1514 година, по кој урнек е моделирана и на која е слична по поза и целокупното свечено расположение.
Но, додека сликата на Дирер се занимава со креативната активност и природата на научната активност, Фридрих предизвикува чувство на жалост и теми околу краткоста и минливоста на животот. Ефемерната природа на постоењето ја сугерираат цвеќињата и пајаковата мрежа. Сепак, можеби е поедноставно да се заклучи дека Фридрих чувствувал чувство на надеж кога размислувал за смртта. Според современиот теоретичар на раниот германски романтизам, Новалис, „смртта е романтизирачкото начело на нашиот живот. Смртта е - Живот. Животот го зајакнува смртта“, и на тој начин уметникот можеби нашол утеха и засилување при составувањето на сликата.
Германскиот романтизам делумно бил заснован на национализмот и историската гордост, што можеби објаснува зошто Фридрих се навратил на гравурата на Дирер од 16 век. Цртежот можеби бил под влијание на приказните на Лудвиг Тик, особено неговата бајка од 1797 година „Der Blond Eckbert“, која содржи пасуси каде сопругата на Екберт, Берта, е напуштена од нејзиниот сопруг и останува заглавена на изолиран планински врв, додека со копнеж мисли на моменти од својата младост.
Космос-1024
Космос-1024 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јуни 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2030 килограми. Космос-1024 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
NGC 5063
NGC 5063 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5063 се споменува и како ESO 382-36, MCG -6-29-27, AM 1315-350.
Откривање
Телото е откриено на 1 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5063 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5063 има привидни димензии од 2,3' х 1,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 18 м 25,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 21' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на NGC 5063 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46357. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7271. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Отоманско-полски војни
Отоманско-полските војни може да се однесува на неколку конфликти помеѓу Отоманското Царство и Полско-литванската Државна Заедница:
Како дел од Големата турска војна:
Плагијат
Плагијат во речниците се дефинира како „погрешнo присвојување“, „блискa имитација“ или „публикација“ на друг авторски „јазик, мисла, идеја или израз“ и нивната репрезентација како свое оригинално дело.
Современиот концепт на плагијат како неморалност и оригиналност се појавил во Европа во 18 век, особено за време на романтизмот, додека во претходните векови авторите и уметниците биле охрабрени да "копираат од делата што е можно поблиску" за да се избегне "непотребeн пронајдок".
Во 18. век се забележале нови морални вредности што биле видливо спроведени во секторите на академскиот живот и новинарството, каде плагијатот сега се смета за академска нечесност и прекршување на новинарската етика и е предмет на санкции кои се одразуваат на кариерата. Ова не се одразило толку во уметноста, која што немала отпор во долго-востановената традиција на копирање како темелна практика на креативен процес, па со бумот на модернистичкото движење и постмодернистичките движења во 20 век, оваа практика се зголемила уште повеќе.
Плагијатот не е криминално дело сам по себе, но не е одобрен врз основа на моралот, па затоа случаите на плагијат може да вклучат кршење на авторските права.
Етимологија и историја
Современиот концепт за плагијат, се појавил во Европа во 18-иот век, особено за време на Романтичнарското движење. Со векови пред тоа, не само литературата се сметала за јавно достапен материјал, туку и заедничкиот имот од кој секој можел да позајмува по волја, но поттикот за авторите и уметниците бил всушност да се направи "копија на мајсторите што е можно поблиску", и во тој случај што поблиската копија се сметала за пофина работа.
Ова било исто и во литературата, музиката, сликарството и скулптурата. Во некои случаи, доколку писателот измислел свои дела добивал укор за претенциозност.
Вакво размислување постоело и од времето на Шекспир, кога било вообичаено да се цени повеќе сличноста на некоја класична работа, а идејата да се дефинира како "непотребен пронајдок."
Mодерните идеи за оригиналност и против плагијати се појавиле во 18. век, во контекст на економската и политичката историја на трговијата со книги, што ќе биде пример и влијание за поширокото воведување на капитализмот.
Оригиналноста, која традиционално се сметала за невозможно нешто, станала обврска од страна на новите идеологии на индивидуализмот.
Подоцна во текот на 18 век, со романтичарското движење завршила трансформацијата на претходните идеи во литература, развивајќи го митот за уметничка инспирација, што верува во индивидуализиран, неповторлив чин на литературни творби, во идеологијата на „создавање од ништо на текст што е автономен објект создаден од страна на поединец.„
И покрај новите морални вредности на 18. век и тековното спроведување на етички кодекси, уметностите, од друга страна, не само што имале отпор во нивнната долго-востановената традиција на копирање како темелна практика на креативниот процес, туку и со модернистичките и постмодернистичките движења, оваа практика се забрзува, се шири, се зголемува до невиден степен.
Правни аспекти
Иако плагијаризмот во некои контексти се смета за кражба, не постои како таков во правна смисла. Зборот „плагијат“ не се споменува ниту во еден актуелен статут или закони на кривично право и граѓанско право.
Плагијаризмот не е исто како кршење на авторските права. Иако двата термини може да се применат за одреден акт, тие се со различни концепти. Нарушување на авторските права е повреда на правата на носителот на авторските права т.е. кога материјалот ограничен со авторски права се користи без согласност. Од друга страна, моралниот концепт за плагијатот се занимава со незаработеното зголемување на авторската репутација што се остварува преку лажните тврдења на авторство.
Во академските институции и новинарството
Во академските институции, плагијатите од студенти, професори и истражувачи се сметаат за академска нечесност или академска измама, а сторителите се предмет на академска цензура, вклучувајќи дури и отстранување од академијата. Во новинарството, плагијатот се смета за прекршување на новинарската етика, а новинарите кои ќе сторат такво дело обично се соочуваат со дисциплински мерки кои се движат од суспензија до престанок на работниот однос. Некои поединци фатени со плагијати во академски или новинарски контекст тврдат дека плагијатот го сториле ненамерно со тоа што не го вклучиле потребниот навод или не навеле соодветен извор. Додека плагијатите во академските институции и новинарството имаат вековна историја, развојот на интернетот, каде што статиите се појавуваат како електронски текст, придонесува чинот на копирање на работата на другите да се изведе многу полесно.
За професорите и истражувачите, плагијатот се казнува со санкции кои се движат од суспензија до прекинување на работен однос, заедно со губење на кредибилитетот и интегритетот. Обвиненијата за плагијат против студенти и професори обично се спроведуваат преку акти од страна на внатрешните дисциплински комисии на кои студентите и професорите се согласиле да бидат обврзани.
Новинарство
Главната цел на новинарството е да се стекне довербата од јавноста. Неуспехот на новинар е да не ги признава неговите извори што го намалува интегритетот на весникот или телевизискиот медиум. Новинарите обвинети за плагијат често се суспендирани од нивните известувачки задачи, а обвиненијата се испитуваат од страна на новинската организација.
Леснотијата со која електронски текст можe да бидe репродуциран од други извори на интернет предизвикува голем број на новинари да создаваат плагијати. Новинарите се обвинуваат за копирање и вметнување статии и текст од голем број на мрежни места.
Санкции за студентски плагијат
Во академскиот свет, плагијатите од страна на студентите се многу сериозни прекршоци што може да резултираат со казни како што се недобивање оценка за одредена задача (обично на ниво на средно училиште) или за курс (обично на универзитетско ниво). За случаи на повторување на плагијат или за случаи во кои ученикот чини тежок плагијат (на пример, поставување на копиран дел како оригинална работа), студентот може да биде суспендиран или избркан од установата.
Во многу универзитети, академските степени или награди можат да се укинат како казна за плагијат. Ова е смислено во високообразовните институции во Велика Британија, во обид да се воведе некаква стандардизација во овој сектор.
Студентите може некогаш да се најдат под притисок за да завршат некоја задача добро и брзо и со достапноста на новата технологија (на интернет) студентите создавааат плагијати со копирање и вметнување информации од други извори. Ова често е лесно да се открие од страна на наставниците заради неколку причини. Прво, изборот на извори на студентите често се неоригинални, инструкторите можат да ги најдат истите работи копирани од популарен извор кај неколку студенти. Второ, честопати е лесно да се види дали ученикот користи свои зборови. Трето, студентите можат да изберат извори кои се несоодветни, неточни или надвор од темата. Четврто, предавачите може да инсистираат на тоа дека работата прво треба да се достави до откривање на плагијати на интернет.
Некои плагијати се случуваат затоа што студентите не се свесни за прифатливите практики на пишување или дури може да имаат развиено пишувачки практики како дел од нивното претходно образование што се сметаат за неприфатливи во високото образование.
Само-плагијаризам
Само-плагијаризам е повторна употреба на значајни, идентични или речиси идентични делови од сопствената работа, притоа не признавајќи дека се повикуваме на оригиналното дело. Статии од оваа природа често се нарекуваат дупликати. Што се однесува до етичкото прашање, ова може да биде нелегално доколку авторските права на претходната работа се префрлени на друго лице.
Типично, само-плагијатите се сметаат за сериозен етички проблем каде што објавувањето се состои од нови материјали, како што е во академските објавувања или образовни задачи. Тоа не се однесува (освен во правна смисла) на текстови од јавен интерес како што се социјални, професионални и културни мислења што обично се објавуваат во весници и списанија.
На академски полиња, само-плагијат е кога авторот реупотребува делови од неговите објавени авторски дела во следните изданија, но без да го спомене претходнато објавување. Идентификување на само-плагијати е често тешко, бидејќи ограничената повторна употреба на материјалот е и правно прифатлива (како праведна употреба) и исто така етички прифатена.
Вообичаено за универзитетските истражувачи е да ја парафразираат и објавуваат својата работа, прилагодувајќи го тоа за различни академски списанија и новинарски написи за ширење на нивната работа на најшироката можна заинтересирана јавност. Сепак, мора да се има на ум дека овие истражувачи, исто така, ги почитуваат границите: Ако половина статија е иста како и претходната, таа обично ќе биде одбиена. Една од активностите во процесот на рецензија во академското пишување е да се спречи овој вид на "рециклирање".
Само-плагијати и кодекси на етика
Некои академски списанија имаат кодекси на етика што посебно се однесуваат на само-плагијатите. Некои професионални организации како Асоцијација за Компјутерска Машинерија (ACM) има своја политика која конкретно се справува со само-плагијатите.
Други организации не даваат посебен осврт на само-плагијатите:
Американскато здружение за политички науки (APSA) објави код за етика, што го опишува плагијатот како "намерно присвојување на делата на другите и претставување како свои." Тоа не прави никаква врска со само-плагијатите. Се вели дека кога теза или дисертација е објавена "во целост или во дел", авторот нема вообичаено етичка обврска да го признае своето потекло.
Фактори кои оправдуваат реупотребливост
Памела Семјуелсон во 1994 година идентификува неколку фактори кои оправдуваат повторна употреба на една претходно објавена работа без вина за само-плагијаризам. Таа ги оправда овие фактори конкретно преку етичкото прашање на само-плагијат, за разлика од правното прашање на праведна употреба на авторските права со кое таа се занимава одделно. Меѓу другите фактори кои може да бидат изговор за повторна употреба на претходно објавен материјал Семјуелсон ги наведува следните:
Организирани публикации
Во рамките на една организација, кога станува збор за своите работни документи, стандардите се полабави, но не и непостоечки. Ако некој помогне со извештај, очекува да биде кредитиран. Ако станува збор за законски извештај, се очекува наводот да биде запишан. Техничките упатства рутински ги копираат фактите од другите прирачници без да наведат извори, бидејќи се претпоставува дека имаат заеднички дух (како што е, на пример, идејата со слободниот софтвер и софтвер со отворен код) каде што научниците слободно ја споделуваат својата работа.
Далет (буква)
Далет е четврта буква од семитските абџади („азбуки“). Буквата се користи во феникиски, арамејски, сириски, хебрејски и арапски јазик. Буквата се изговара како „д“ (/d/).
Арапски
Буквата се пишува како د:
Буквата се изговара како „д“ (/d/).
Сириски
Оваа буква се изговара како „д“ (/d/), a ако се изговара меко (неакцентирано) тогаш се изговара како англиското „th“, односно /ð/.
СУГС Гимназија „Орце Николов“ - Скопје
Средно училиште на Град Скопје - Гимназија „Орце Николов“ (СУГС Гимназија „Орце Николов“) е државно средно училиште во Скопје, Општина Карпош.
Основната дејност на училиштето е воспитание и образование, реализирани преку наставни планови и програми кои се одредуваат со законски прописи на Министерството за образвание и наука и Бирото за развој на образованието на Република Македонија.
Основање и развој
Во 1982 и 1983, гимназијата се трансформираше во училиште за средно образование за електротехничка струка, насока слаба струја од трети и четврти степен на образование. Истовремено со електротехничката струка од учебната 1993/1994 година, постои и гимназиско образование - општа струка.
Од учебната 1993/1994 година истовремено со електро-техничката струка започнуваат со работа првите гимназиски паралелки.
Со решение на Училишниот одбор, во 2001 година заврши последната генерацијаученици од електро-техничка струка, со што училиштето се оформи како Државно средно училиште Гимназија ,,Орце Николов“.
Од 2007 година училиштето е верифицирано како Средно училиште на Град Скопје Гимназија „Орце Николов“-Скопје.
Просторни можности и техничка опрема
Просторните капацитети на Училиштето се простираат на вкупна површина од 22.229 м2. Објектот е во тврда градба, со приземје и спрат. Во рамки на Училишната просторна организација е изградена и фискултурна сала, во рамки на стандардниот објект. Во училиштето просторот се состои од: 23 училници (од кои 6 опремени со LCD проектори, 1 кабинет со SMART табла), 6 кабинети, библиотека со читална, кариерен центар, фискултурна сала  и сала за фитнес, соодветно уредени спортски терени, зелена дворна површина, канцелариски простор, ходници, санитарни јазли и и други помошни простории.
Во идната учебна година, училиштето ќе ја реализира воспитно – образовната дејност со расположливата техничка опрема и дидактички материјал.
Цели на училиштето
Општи цели:
Посебни цели:
Наставни програми
Особено важно е постоењето и успешното работење на експерименталната програма настава на англиски јазик во една од паралелките од електротехничката струка, и тоа по предметите: Математика, Електроника, Електронски уреди и Основи на електротехниката. По оваа програма завршија четири генерации ученици. Со решение на училишниот одбор, во 2001 година го завршува своето образование и последната генерација од електротехничката струка, и останува само гимнзиско образование. Воспитно-образовната дејност се реализира на македонски јазик, а во една паралелка, во сите четири години, се реализира програма за гимназиско образование со билингвална настава. Во билингвалните паралелки, наставата по неколку предмети се изведува на француски јазик, и тоа: Математика, Информатика, Физика, Хемија, Историја и Биологија. '''Исто така од 2006 година воведени се и нови билингвални паралелки при кои наставата се изведува на англиски јазик. Предмети кои учениците ги изучуваат на англиски јазик се: Математика, Физика, Хемија, Историја, Биологија и Географија. За влез во овие елитни паралелки потребно е полагање на испит по англиски јазик.'''
Проектни Активности
Поединечните интереси на учениците се реализираат преку изборот на проектни активности кои на учениците им нудат можност да ја реализираат својата креативност и потенцијали, надвор од редовната настава.Тие се изведуваат според стандардите пропишани од БРО и соодветен фонд на часови, во сите четири години, по слободен избор на ученикот и во зависност од капацитетите и можностите на училиштето. Учениците избираат една од понудените проектни активности, а како задолжителна се изведува Иновации и претприемништво.
III група Ликовно творечки активности
IV група
V група Спортски активности
VI група Култура на здраво живеење
Еко Активности
Во годините што следуваат Училиштето продолжува активно да учествува во програмата „Еко–училиште“ во чии рамки се предвидени неколку активности. Постапките со кои ќе се реализираат активностите подразбираат вклучување на сите расположливи ресурси на Училиштето (ученици, наставници, родители, педагошко-психолошка служба, технички персонал), како и соработка со локалната власт и бизнис-заедницата.
Професори
Средното училиште „Орце Николов“ како и со своите многу други одлични одлики, може да се пофали и со најобразованиот наставен кадар од сите средни училишта во Скопје и пошироко. Дел од професорите се и:
Македонски јазик и литература ( Говорење и пишување )
Англиски јазик
Француски јазик
Германски јазик
Италијански јазик
Латински јазик
Математика (Алгебра, Аналитичка геометрија, Математичка анализа)
Физика
Хемија
Биологија
Географија
Историја
Информатика, Информатичка технологија , Програмски јазици
Социологија
Филозофија/Етика
Економија
Бизнис
Педагогија
Менаџмент
Право
Музичка култура
Спорт
Ликовна култура
Психологија
Библиотека
Раководител на смена
Секретар
Професионално усовршување на наставниот кадар
Професионалното усовршување на наставниците е од клучно значење за реализирање на модерна и квалитетна настава. Наставниците ќе бидат вклучени во сите обуки и семинари организирани од релевантни субјекти со цел перманентно надградување на нивните знаења и развивање на свеста за доживотно учење. За оваа учебна година се планирани интерни обуки на наставниците за користење на смарт табла, користење на LCD проектори и изготвување на училишни проекти.Дел од наставнот кадар ќе посетува обуки и ќе врши дисеминации во рамки на постојните проекти, а дел ќе го усовршуваат познавањето на странски јазици (француски, англиски и германски јазик).
Училиштен одбор
Училишниот одбор е орган на управување во училиштето. Тој брои дванаесет членови и тоа: 4 претставници од наставници, 3 од претставници од родителите на учениците, 3 претставници од основачот и по еден претствник од Министерството и од деловната единица (Стопанска комора). Училишниот одбор го донесува:
Соработка на училиштето
Соработка на училиштето со семејството Воспитно образовниот процес на адолесцентот е незамислив без перманентна, блиска, отворена и целосна соработка со родителите односно семејството на ученикот. Семејството е тоа кое го доверило својот член да биде дел од нашето училиште и секако, треба да има неприкосновено право на комуникација, соработка, информирање за се она што се случува во училиштето. Оваа соработка, комуникација во најширока смисла на зборот се овозможува преку најразлични форми и облици, почнувајќи од родителски средби, прием на родителите во определено време, вклучување на родителите во управувањето со училиштето, стручна соработка со нив, вклучување на родителите во остварување на целите на училиштето, заеднички забави, одбележување приредби, културни, спортски или научни манифестации.
Соработка на училиштето со институции и организации Училиштето ја продолжува соработката со институциите кои се тесно поврзани со неговото работење:
Меѓународна соработка Целта на соработката пред сè е размена на искуства од воспитно-образовната работа, размена на посети на ученици и наставници, интернет комуникација и соработка, помош во организирање на предавања и семинари од вработените од училиштата во овие држави, организација и реализација на заеднички спортски настани, игри и натпревари, сè со цел унапредување на соработката, размена на културата на живеење, традицијата и сл. Училиштето има воспоставено соработка со училишта од Р Франција, Албанија, Бугарија, Романија, БиХ, Црна Гора, Велика Британија, Србија и Германија.
Соработка со училишта од други земји:
Се планира меѓународната соработка да продолжи со истите училишта како и да се прошири соработката со други училишта од други земји во регионот.
Карамустафините синови
„Карамустафините синови“ (српски: Карамустафини синови) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
Содржина
Карамустафа-бег, управник на областа во која се наоѓа Света Гора, е познат како немилосрден и насилен турски великодостојник. Тој е несреќен поради тоа што нема деца, но еднаш дознава дека во манастирот Хиландар расте лоза чии гроздови им помагаат на жените што не можат да забременат. За да се увери во тоа, тој ја испраќа својата кучка во манастирот и, навистина, таа се враќа со пород. Така, тој и неговата жена одат во близина на манастирот и набргу таа раѓа два сина, а тој ветува дека нив ќе ги испрати во манастирот. Подоцна, Карамустафа добива уште повеќе деца, а неговите првородени синови се истакнуваат во борбите, зашто не чувствуваат никаква болка. Кога синовите наполниле 17 години, бегот ги испраќа во манастирот, но калуѓерите не ги прифаќаат и така тие не стануваат монаси. Подоцна, едниот брат станува благајник во турската војска, додека другиот станува дервиш.
Гениј (Теодор Драјзер)
„Гениј“ (англиски: The Genius) — роман на американскиот писател Теодор Драјзер од 1915 година.