cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сител
Сител — приватен телевизиски канал кој започна да емитува програма на македонски јазик на 22 јануари 1993 година, како една од првите приватни ТВ-станици во Македонија. Сител е медиум со претежно забавен општ формат. Претежно програмата се состои од таканаречени турски серии синхронизирани на македонски. Исто така емитува Информативната програма, која емитува централни вести во 19:00 и 23:00 часот. Неодамнешните анкети по затворањето на А1-телевизија која дотогаш била најгледана, македонските гледачи сугерираат дека Сител е најгледаната телевизија во Македонија.
На 1 јули 2008 година, Сител-телевизија ја пушта и својата сателитска програма, Сител 3 телевизија. Моментално сигналот се емитува на Еутелсат 16A и Интелсат 901 до гледачите од Европа, САД, Канада и Австралија.
Шочимилко
Шочимилко бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Сител
На 20 јуни 2013 година, Сител-телевизија го пушта својот втор канал, Сител 2, кој е регионален канал и може да се емитува само во регионот на Кратово, Куманово и Крива Паланка.
Космос-507
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-507 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1495 км, а најмалото на 1413.
Дејвид Елефсон
Дејвид Елефсон (David Ellefson) е басист на треш метал групата Megadeth. Со Мегадет е од неговото основање, па сѐ до привремениот распад до 2002 г. Во 2010 г. се враќа во поставата за снимање на албумот Thirteen.
Модна недела во Њујорк
Полугодишната Модна недела во Њуjорк, брендирана како Мерцедес Бенз Модна Недела во 2009 година, се одржува секоја година во Њуjорк во февруари и септември. Претставува една од најголемите модни недели што се одржуваат во светот (покрај модните недели во Париз, Лондон и Милано). Taa генерално трае 7-9 дена. На неа, меѓународните модни колекции се прикажуваат пред купувачите, печатот и пошироката јавност.
Историја
Првата модна недела во Њуjорк, тогаш наречена Недела на Печатот, била првата организирана модна недела во светот. Настанот бил одржан во 1943 година со намера да го одвлече вниманието од француската мода во времето на втората светска војна, кога луѓето од модната индустрија не биле во можност да патуваат во Париз за да ги видат француските модни ревии. Модната новинарка Еленор Ламберт го организирала настанот кој самата го нарекла 'Недела на печатот ', со цел да ги претстави Американските дизајнери на модните новинари, кои претходно ги занемарувале нивните иновации. ( На купувачите не им бил дозволен влез на ревиите, наместо тоа морале да ги посетуваат изложбените салони ). Неделата на печатот била успешна, а модните списанија како Вог, кои обично биле исполнети со француски дизајни, сè повеќе почнале ја промовираат американската мода.
Во 1994 година настанот бил преместен на местото каде што денес се наоѓа Брајан Парк и бил одржан внатре во редицата поставени бели шатори во паркот. Луѓето од модната индустрија, модниот печат, од електронскиот моден печат (пр.Дистрикт Л, Фашиониста, ФВД) и разни познати личности можеле да влезат само со покана. Во почетокот на февруари 2009 година (ревијата есен 2009г.) многу дизајнери ги повлекоа своите шатори за моднте ревии во Брајан Парк поради сегашната економија и одржаа помали презентации. На модната недела Есен 2009 јавноста ја забележа технологијата која има влијание на идната мода. Не само што е поевтино и полесно дизајнерите да ги создадат своите колекции, туку и се заштедува време потребно за патување на оние кои ги ставаат своите модни линии на интернет. Многу дизајнери се одлучија не само да рекламираат на интернет, туку и да прават ексклузивна продажба. Дизајнерката Норма Камали и брендот Поло Ралф Лорен Рагби се значајни за Ејпл Ајфон (Apple iPhone). На ревијата на Вивиен Там моделите шетаа по пистата носејќи Хевлет Пакард мини компјутери, наместо очекуваните ташни. Поради рецесијата која погоди голем дел од светот дизајнерите не се појавуваа многу често на телевизија есента 2009 година. Претходните години модните куќи очекуваа трошок од 750 000 долари за да се направи квалитетна модна ревија. Идејата да се користат кукли за да се изложи облеката беше на дизајнерите Бетси Џонсон и Вера Ванг со цел да се скратат трошоците за модните ревии. Мара Хофман, Серџо Давила и Николас К. заштедија 40% од нивните трошоци ставајќи ги своите различни модни линии во една ревија. Друг тренд прикажан на модната недела Есен 2009 е рецесивна мода. Парчињата облека што биле изложени можат да се носат во есен и во пролет. Популарните спојки кои се носеле со ролки биле со светла боја и можеле да се носат во зима и во пролет. Долгите сакоа биле воведени од Вера Ванг и Керен Вокер и можеле да се носат за повеќе пригоди. Поради зголемениот притисок од Управата на Брајан Парк, Мерцедес Бенз модната недела за првпат ќе се одржи во Дамрок Парк во Центарот „Линколн“ за сценски уметности.
Мерцедес Бенц модната недела е можеби најпознатиот настан што се одржува во текот на модната недела во Њуjорк, но не и единствен. Многу врвни дизајнери како што се Ралф Лорен, Доа Каран, Келвин Клајн и Марк Џејкобс ги прикажуваат своите колекции на други места. Голем број на други модни ревии и настани се одржуваат во градот во текот на модната недела во Њуjорк, вклучувајќи ги Модна недела за луксузна облека во Њуjорк во Валдорф - Асторија и електронска модна недела од електонска модна мрежа и Групација електронска Концепт Медија која се фокусира на новите и независни дизајнери.
Доменико Анџело
Доменико Анџело (роден 1717 Легорн, Италија – 1802, Твикенхем, Англија), бил италијански мајстор за мечување, познат и како Анџело Доменико Малеволти Тремамондо. Син на трговец, тој бил основач на фамилијата на мечували Анџело. Тој бли пофален како „прв што го нагласил мечувањето како средство за развивање здравје, сталоженост и благодат. ''
Патувања
Тој се преселил во Париз на 27 години, со намера да го преземе семејниот бизнис, но наместо тоа стекнал вештини за мечување. Имал афера и со англиската актерка Пег Вофингтон, а со неа отишол во Лондон и Даблин. Сепак, аферата се заладила и на 5 февруари 1755 година наместо тоа, тој се оженил со 17-годишната Елизабет Џонсон (1738-1805), со која имал шест деца.
Школа за мечување
Во Англија, Анџело го добил покровителството на Хенри Херберт, 10-тиот гроф од Пемброк, и три години подоцна на задолжителната принцеза од Велс, која го назначила за јавачки и мечувачки господар на Џорџ, принцот од Велс, и неговиот брат Едвард, војводата од Јорк. . Дотогаш тој ја основал школата за оружје на Анџело во Карлајл Хаус, Сохо, Лондон.
Во 1763 година ја купил куќата Карлајл, на плоштадот Сохо, каде што ја научил аристократијата на модерната уметност на мечување. Еден од неговите станари таму бил композиторот Јохан Кристијан Бах, најмладиот син на Ј.Х.С. и инструктор по чембало на кралицата.
Во 1760 година, Анџело го предал своето училиште на нечив син, и се наметнал во Итон, каде што неговото семејство продолжило да учи мечување уште три генерации.
Семејство
Од неговата сопруга Елизабет Џонсон, Анџело имал шест деца:
Можеби имал и син наречен Мајкл Анџело.
Смрт
Починал во куќата на неговата ќерка Флорела во Твикенхем на 11 јули 1802 година.
Горна Црква (Кошино)
Горна Црква — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кошино. Наоѓалиштето најверојатно претставува црква, но поради неистраженоста не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека над селото биле забележливи грамади камења кои биле дел од црква. Црквата била посветена на св. Димитриј.
Жапуже
Жапуже (словенечки: Žapuže) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Список на државни водачи во 1251 година
Ова е список на државни водачи во 251 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шчорс (филм)
„Шчорс'“ (Щopc) е филм на укранскиот режисер Александар Довженко. Завршен во 1939 г., по нарачка на Сталин, и го обработува животот на украинскиот болшевички командант Николај Шчорс. Улогата на Шчорс ја толкува Евгениј Самојлов (1912–2006).
Деветнаесетта македонска ударна бригада
Деветнаесеттата македонска ударна бригада (позната и како Бригада „Гоце Делчев“) била формирана на 8 октомври 1944 година во село Лаки, Виничко, на планината Плачковица. Била формирана од еден баталјон од борците на Македонската бригада „Гоце Делчев“, делови на Тринаесеттата македонска бригада и новопристигнати борци. Била во составот на Педесеттата македонска дивизија на НОВЈ. Наскоро нараснала на 1.144 борци и старешини, на 13 ноември 1944 година, а потоа на 1.429 борци на 25 ноември 1944 година.
Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
Политички комесар бил:
Борбени дејства
Во составот на бригадата делувале четири баталјони, еден придружен и еден извидувачки вод. Дејствувала на комуникациите Штип-Радовиш и Штип-Кочани, спречувајќи го повлекувањето на германските сили кои се повлекувале на север. Позначајни борби во рамките на овие операции се воделе кај село Тернаци и с. Кучино на 30 октомври 1944 година, и кај селото Калаузлија на 4 ноември 1944 година.
По ослободувањето на Штип, учествувала во борбите против балистите и во ослободувањето на Тетово на 19 ноември 1944 година. Со декемвриската реорганизација, бригадата била расформирана на 6 декември 1944 година, а главнината влегла во составот на Четиринаесеттата македонска младинска ударна бригада „Димитар Влахов“.
NGC 2257
NGC 2257 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2257 се споменува и како ESO 87-SC24, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2257 е од видот 0CL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m. NGC 2257 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 30 м 13 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 19' 29".
Други поделби
Проучување на NGC 2257 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8902.
IC 819
IC 819 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 819 се споменува и како IC 1063, UGC 9565, MCG 1-38-7, CGCG 48-36, IRAS 14496+0453.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јули 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 819 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 819 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 52 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 40' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на IC 819 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53094.
Надворешни врски
IC 819
Vogue (британско издание)
Британски Vogue е британско модно списание со седиште во Лондон, првпат објавено есента 1916 година. Тоа е британско издание на американскиот магазин Vogue и е во сопственост и дистрибуција на Condé Nast. Уредникот на британскиот Vogue во 2012 година тврди дека „моќта на Vogue е универзално признаена. Тоа е местото каде што секој сака да биде ако сака да биде во светот на модата“, а 85% од читателите на списанието се согласуваат дека „Vogue е модната Библија“. Списанието се смета дека ја поврзува модата со високото општество и класа, учејќи ги своите читатели како „да прифатат карактеристично шик и модерен изглед“.
Британски Vogue е списание чиј успех се заснова на рекламирање, а не на приходи од продажба. Во 2007 година, имало 2.020 страници рекламирање во просек од 16.000 фунти на страница. Се смета дека е покомерцијално од другите изданија на Vogue. Британски Vogue е најпрофитабилното британско списание, како и најпрофитабилно издание на Vogue, покрај изданијата во САД и Кина.
Историја
За време на Првата светска војна, Condé Nast, издавачот на Vogue морал да се справи со ограничувања на доставата во странство, како и недостатокот на хартија во Америка. Британското издание на Vogue било одговорот на овој проблем, обезбедувајќи модно покритие за Vogue на Британските острови кога не било можно да се добие на вообичаен начин. Под вториот уредник на лондонското издание, Елспет Шампкомунал, магазинот бил во суштина ист како и американскиот, освен неговиот британско-англиски правопис. Сепак, Чемпкомунал сметала дека е важно Vogue да биде повеќе од модно списание. Во него биле прикажани написи за „општеството и спортските вести, совети за здравје и убавина, патописи и едиторијали“, правејќи „вешто мешан коктел“. Шампкомунал ја држела својата уредничка позиција до 1922 година.
Под неговиот следен уредник, Дороти Тод,уредничка на Vogue позната поради нејзината смелост, особено во нејзиното движење за мешање на уметноста и модата, списанието го насочило фокусот од мода во литература, со написи од Клајв Бел за ликовни изложби во Париз. Имало и забележителни одлики од познати англиски писатели како што се Вирџинија Вулф и Алдоус Хаксли. Поради промените на Тод, списанието изгубило голем дел од својата публика, а таа поминала само четири години како уредник. За британскиот Vogue не се верува дека навистина станало успешно сè додека не бил назначен неговиот трет уредник Алисон Сетлл во 1926 година.
Под водство на Одри Витерс (уредник од 1940 до 1960 година), списанието повторно зазело литературен правец, а за време на Втората светска војна дури учествувало и во известување за војната. Во 1944 година, американската фотографка Ли Милер ја убедила Витерс да ја испрати во Нормандија за да произведе статија за медицинска сестра за време на војната; Милер потоа го следела сојузничкиот напредок низ Европа, известувајќи за ослободувањето на Париз и испраќајќи сторија од Бухенвалд. Дама Ана Винтур го уредувала британското издание од 1985 до 1987 година, пред да го преземе „Vogue“ во Newујорк.
Александра Шулман била главен уредник на списанието од 1992 до 2017 година. Кога Шулман била уредник, списанието привлекло повеќе од милион читатели. Шулман била позната по развојот на колекционерски изданија на британскиот Vogue, како што е „Златниот милениумски број“, каде познати личности и супермодели како Кејт Мос се појавија на насловната страница. Шулман, исто така, била пофалена за користењето на надежни фотографи како Марио Тестино. Шулман станала позната по нејзиниот обид да го смени лицето на модата. Таа ги поттикнала дизајнерите да престанат да користат модели со „нула големина“. Во 2016 година, Шулман соработувала со фотографот Џош Олинс за да ја сними Кетрин, војвотката од Корнвол и Кембриџ на насловната страница на стогодишното издание на Vogue. Фотографиите подоцна биле прикажани во Националната галерија за портрети, Лондон Списанието под Шулман било предмет на документарниот филм на Би-Би-Си на Ричард Мекер, „Апсолутно мода: Во Британски Vogue“ (2016). Едвард Енинфул бил потврден за нов главен уредник на британски Vogue на 10 април 2017 година. Претседателот и извршен директор на „ Condé Nast International“, Џонатан Њухаус, го најавил за наследник на Александра Шулман, нарекувајќи го Енинфул „влијателна фигура во заедниците на модата, Холивуд и музика кои го обликуваат културниот весник“, додавајќи дека „заради неговиот талент и искуство, Едвард е врвно подготвен да ја преземе одговорноста на британскиот Vogue“. Првиот број на Енинфул како главен уредник бил декемврискиот број во 2017 година, на кој на насловната страница се најде британскиот модел и активист Адвоа Абоа. Во септември 2019 година, Енинфул соработувал со Меган, војвотката од Сасекс за септемвриското издание. Ова издание ги истакнува „Силите за промена“, а на насловната страница се наоѓаат 15 активисти, вклучувајќи ја и глумицата Салма Хајек и интервјуа со поранешната прва дама на САД, Мишел Обама. На насловната страница на магазинот во септември 2020 година биле прикажани слики од 20 активисти поврзани со движењето „Црните животи се важни “,вклучувајќи ги Маркус Рашфорд и Адвоа Абоа. Изданието „Активизам сега“ било фотографирано од Мисан Хариман и бил првиот британски „Vogue“ фотографиран од страна на црнец во 104-годишната историја на списанието (Надин Ижевере била првата црна жена што ја фотографирала насловната страница).
Критика
Постои дебата околу тоа дали модната индустрија е расистичка или не, и со апсењето на британскиот дизајнер Џон Галијано, кој бил прогласен за виновен за расистички и антисемитски коментари во јавна околина, како и вестите дека фризерот Џејмс Браун, кој соработувал со Кејт Мос, употребил расистички збор, привлечено е повеќе внимание на ова прашање.
Лумен (единица)
Лумен (симб. lm, лм) е изведена SI-единица за светлосен тек, што изразува вкупното количество видлива светлина што ја зрачи некој извор. Светлосниот тек се разликува од моќта („зрачен тек“) по тоа што ја зема предвид чувствителноста на човечкото око на светлини со различни бранови должини, додека пак зрачниот тек ја претставува вкупната моќ на израчената светлина, независно од тоа како ја гледа окото.
Луменот се дефинира во однос на канделата како Една топка во целина има просторен агол од 4·π стерадијани,, па затоа еден светлосен извор што рамномерно зрачи една кандела во сите насоки има вкупен светлосен тек од 1 cd·4π sr = 4π ≈ 12,57 лумени.
Објаснување
Ако светлосниот извор зрачи со јачина од една кандела рамномерно врз просторен агол од еден стерадијан, вкупниот светлосен тек што зрачи врз тој агол ќе биде еден лумен ( 1 cd·1 sr=1 lm ).
Со други зборови, еде изотропен светлосен извор од една кандела зрачи со вкупен светлосен тек од точно 4π лумени. Ако изворот го покриеме со идеално непропусна полутопка, системот ќе зрачи половина од тој тек —само 2π лумени. Светлосната јачина и понатаму ќе биде една кандела, но ќе зрачи само низ непокриениот дел.
Неформално претставено, луменот може да се замисли како мерка за вкупното „количество“ на видлива светлина во одреден сноп или агол, или што го зрачи некој извор. Бројот на кандели или лумени што го зрачи некој извор зависи и од спектарот, преку номиналната чувствителност на човечкото око, претставена со функцијата на светлосна делотворност.
Разликата помеѓу луменот и луксот се состои во тоа што луксот ја зема предвид површината врз која се простира светлосниот тек. Тек од 1000 лумени врз површина од еден квадратен метар дава осветленост од 1000 лукса. Истите 1000 лумени врз десет квадратни метри даваат осветленост од 100 лукса. Математички претставено,.
Еден извор што зрачи со моќ од еден ват светлина со боја за која окото е најспособно (бранова должина од 555 nm во зеленото поле), изворот ќе има светлосен тек од 683 лумени. Ова значи дека луменот претставува барем вати видлива светлосна моќ, зависно од спектралната распределба.
Машка ракометна репрезентација на Шпанија
Машката ракометна репрезентација на Шпанија — државна репрезентација која ја претставува Шпанија на меѓународните ракометни натпреварувања. Репрезентацијата е раководена од страна на Кралската ракометна федерација на Шпанија.
Моментален состав
Тренер: Жорди Рибера
Чернобил
''Оваа статија е за градот Чернобил во Украина. За несреќата во Атомската централа Чернобил од 1986. стиснете тука.''
Чернобил (Чорнобиль, Чернобыль) — мал град во Северна Украина во Киевската Област близу до границата со Белорусија. Градот првпат се споменува во повелба од 1193 година опишан како ловечка колиба на кнезот Ростиславич. Во 13. век имал статус на кралско село на Војводството Литванија. Селото му било доделено како посед на Филон Кмита, капетан во кралската коњица во 1566. Целата провинција била преземена од Кралството Полска во 1569, а потоа анектирана од Руската Империја во 1793. До 20 век Чернобил бил населен од украински и полски селани и голема еврејска заедница. Во 1986. година сите тогашни 14.000 жители биле евакуирани поради високите нивоа на зрачење предизвикани од експлозијата во Атомската централа Чернобил, која се наоѓа на 14,5км на север од градот. Иако централата е наречена по Чернобил, тој не бил живеалиште на вработените во централата. Повеќето вработени во централата живееле во блискиот град Припјат кој бил изграден токму за таа намена.
Денес во Чернобил живеат околу 500 лица: научници - главно радијациски физичари, како и администратори на Забранетата зона (видете Чернобилска несреќа) во која припаѓа и самиот град.
904 п.н.е.
904 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 904. година пред новата ера, 904. од првиот милениум п.н.е., 4. од 10 век п.н.е. и петта од 900-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4604 и 4605 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3846 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2856 и 2857 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 151 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 904 година се протега во 1732 и 1733, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1792 и 1793 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 361 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1572 и 1571 исламска година пред хиџра.
748
748 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 748 година од новата ера, 748. од првиот милениум, 48. од VIII век и деветта од 740-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6256 и 6257 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5498 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4508 и 4509 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1501.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 748 година се протега во 3384 и 3385, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3444 и 3445 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1291. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 130 и 131 исламска година.
Меѓународен конзорциум на истражувачки новинари
Меѓународен конзорциум на истражувачки новинари (МКИН) (англиски: International Consortium of Investigative Journalists, Inc. (ICIJ)) ― независно здружение од 280 истражувачки новинари од цел свет и повеќе од 140 новински агенции од преку 100 земји. Неговото седиште е во Вашингтон, a основните членови се од Австралија, Франција, Шпанија, Унгарија, Србија, Белгија и Ирска.
МКИН бил основан во 1997 година од американскиот новинар Чарлс Луис како иницијатива на Центарот за јавен интегритет. Конзорциумот истражува актуелни прашања од јавен интерес како: меѓународен криминал, корупција, даночно затајување и финансиски измами на владини службеници. Во 2017 г. станал целосно независна организација, а подоцна му бил доделен непрофитен статус. МКИН го разоткрила и го објавила шверцот и даночното затајување на мултинационалните тутунски компании (2000) и криминалот во синдикатите; приватните воени компании, азбестните компании. Најголеми проекти на МКИН се објавувањето на документи за корупција и даночно затајување од светските лидери: Панамските документи (2016), Рајските документи (2017) и Пандорините документи (2021).
МКИН помогнал да се донесе Законот за корпоративна транспарентност во Соединетите Држави.
Државите повратиле преку 1,36 милијарди американски долари затаени даноци само како резултат на проектот Панамски документи, а некои држави продолжуваат и понатаму да ги собираат изгубените даночни приходи.
Анахајм
Анахајм (Anaheim) е град во округот Оринџ, Калифорнија. Овој град според статистиките во 2008 година, има 346 823 жители, што го прави 10-ти град по број на жители во Калифорнија, и 54-ти во цела САД. Градот и познат за забавните паркови, како Дизниленд и Јуниверсал Студиос.
Анахајм беше основан во 1857, од германски фамилии.
Список на државни водачи во 749 година
Ова е список на државни водачи во 49 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Национален институт за техники во вселената
Националниот институт за техники во вселената (Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial, INTA) е шпанска вселенска агенција. Основана е за времето на Втората светска војна во 1942 година. Има буџет од 100 милиона €.
Жаголич
Жаголич (словенечки: Žagolič) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Тарнобжег
Тарнобжег (полски: Tarnobrzeg) е град и градски округ во Поткарпатското Војводство, Полска. Има површина од и 48.049 (2014) жители.
Грофчански мост
Грофчански мост (наречен и Гровчански мост) — историски камен мост преку Кратовска Река. во градот Кратово, прогласен за културно наследство на Македонија.
Мостот е изграден на почетокот на XVIII век од богатото кратовско семејство Грофчански, кое се доселило од Мала Азија. Се наоѓа на околу 70 метри од Чаршискиот мост и заедно со него го обезбедуваат кружното движење по градската чаршија. Сместен е меѓу Чаршискиот и Сарајскиот мост и ја поврзува Ајдучката чаршија со десниот брег на Кратовска Река. Грофчанскиот мост е една од главните патни артерии во градот. Долг е 30 м, широк е 4 м и се издига на висина од 8 м. Изграден е од камен и има два свода. Големиот свод има димензии од 6 × 9,20 м, а малиот е голем 0,80 × 2 м.
Градиште (Кошино)
Градиште — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кошино. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека југозападно од селото во истоимениот потес селаните откопувале градежен материјал и керамика.
Хелмут Кол
Хелмут Јозеф Мајкл Кол (3 април 1930 - 16 јуни 2017) бил германски државник кој работел како канцелар на Германија од 1982 до 1998 година (од Западна Германија 1982-1990 и од обединета Германија 1990-1998) и како претседател на Демохристијанскиот сојуз (ДХС) од 1973 до 1998 година. Од 1969 до 1976 година, Кол бил претседател на државата на Рајнска област-Пфалц. Кол претседаваше со Групата седум во 1985 и 1992 година. Во 1998 година станал почесен претседател на ХДУ, од функцијата се повлекол во 2000 година.
Животопис
Роден во 1930 година во Лудвигсхафен во католичко семејство, Кол се приклучил на Демохристијанскиот сојуз во 1946 година, на возраст од 16 години. Завршил докторат по историја на Универзитетот Хајделберг во 1958 година и работел како извршен директор пред да стане политичар со цело работно време. Тој бил избран за најмлад член на Парламентот на Рајнска област-Пфалц во 1959 година и станал министер-претседател на неговата матична држава во 1969 година. Гледано во 1960-ти и раните 1970-ти како прогресивни во ХДУ, тој бил избран за национален претседател на партијата во 1973 година. На сојузните избори во 1976 година, неговата партија добро функционирала, но социјалдебералната влада на социјалдемократот Хелмут Шмит била во можност да остане на власт, како и во 1980 година, кога соперник на Кол од баварската сестринска партија ХСУ, Франц Јозеф Штраус, ја поднел кандидатурата. Откако Шмит ја изгуби поддршката од либералната СДП во 1982 година, Кол беше избран за канцелар преку префрлање на СДП, формирајќи христијанско-либерална влада. Откако стана водач на партијата, Кол сè повеќе се сметал за поконзервативна фигура.
Космос-508
Космос-508 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-508 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1496 км, а најмалото на 1444.
Олена Апанович
Олена Апанович ( Олена Михайлівна Апанович  ) (9 ноември 1919 – 21 февруари 2000 година) била украински историчар, истражувач на Запорожскиот Козак. Таа била добитничка на наградата Антонович.
Биографија
Олена Апанович е родена во Мелекеш, гувернерот Симбирск (сега Димитровград, Улјановска област ), Русија, во нејзиното семејство на железнички службеник. Нејзините роднини раскажуваат како нејзината мајка ја родила Олена во железнички вагон. Нејзиниот татко бил од белоруски селанец (оттука и белоруското презиме Апанович ), а нејзината мајка имала мало потекло од полско благородништво. Целото детство го поминала во Манџурија, североисточна Кина, каде што работел нејзиниот татко. Нејзиното семејство било депортирано од Кина од страна на Јапонците. Тие се населиле во Харков во 1933 година, каде Олена завршила гимназија. Мајката на Олена починала набргу потоа, а нејзиниот татко бил потиснат во 1939 година со лажни обвинувања.Во раните 1990-ти Апанович се вратила на студиите за украинските Козаци и објавила три книги со популарна привлечност: Rozpovidi pro zaporoz'kykh kozakiv (Приказни за Запорожските Козаци, 1991); Het'many Ukraіny i koshovi otamany Zaporoz'koі Sichi (Хетмани од Украина и Киш Отамани од Запорожските Сичи, 1993); и Ukraіns'ko-rosiis'kyi dohovir 1654 r. Mify ta real'nist (Украинско-руски договор од 1654: митови и реалност, 1994).
Во 1937 година, таа влегла во „Сојузничкиот институт за новинарство“ во Москва, но училиштето набрзо било затворено и Апанович се вратила во Харков каде што дипломирала на Педагошкиот институт (Факултет за руски јазик и литература) непосредно пред почетокот на Втората Светска војна. По почетокот на германската инвазија, таа била евакуирана во Казахстан и Башкирија. Од мај 1944 година, Олена работела во Централниот државен архив на Украина во Киев како истражувач и подготвила многу историски документи за објавување.
Во 1950 година, Апанович ја одбранила својата дисертација за диплома за кандидат на науки (приближно еквивалентна на докторат ) за учеството на Запорожските Козаци во Руско-турската војна од 1768-1774 година. Таа потоа се приклучила на Институтот за историја на Академијата на науките на Украина како водечки експерт за Козакството. Во периодот од 1950-1972 година, таа водела археолошки експедиции на места поврзани со историјата на Запорожските Козаци, објави многу научни трудови и направи целосен регистар на спомениците на Запорожските Козаци.
Од 1972 година, откако беше отпуштен од политички причини од Институтот за историја, Апанович работеше во Централната научна библиотека на Академијата на науките на Украина, давајќи значителен придонес во истражувањето на ракописите. Во раните 1980-ти, таа честопати беше поканета да биде историски консултант за документарни и фиктивни филмови за украинското Козакство.
Пијалак
Пијалак (погрешно: пијалок) — течност, специјално припремена за човечко конзумирање. Пијалаците може да се поделат на разни групи како што се чиста вода, алкохол, безалкохолни пијалаци, газирани пијалаци, овошен или зеленчуков пијалак на пример како што е лимонадата. Покрај тоа што ги задоволуваат основните потреби, пијалаците се дел од културата на човечкото општество.
Алкохолни пијалаци
Алкохолниот пијалак е вид на пијалак кој содржи етанол, исто така познат како алкохол (иако во хемискиот термин алкохол подразбира многу други смеси). Пивото било дел од човечката култура дури од пред 8000 години. Во многу земји, пиењето алкохолни пијалаци во локалните барови или пабови е културна традиција.
Безалкохолни пијалаци
Под овој поим се подразбира пијалак кој воопшто не содржи алкохол. Меѓутоа, покрај водата како главна состојка, содржи засладувачи и ароми. Во газираните пијалаци спаѓаат: лимонада, ладни чаеви, топла чоколада, сода вода итн. Ова се пијалаци кои не содржат алкохол или го содржат во многу мали количини. Во оваа категорија спаѓаат и безалкохолни пива, вино и јаболкова ракија, ако содржат помалку од 0,5 % алкохол.
Производството на пијалаци во Македонија
Во 2019 година, во Македонија имало 156 претпријатија за производство на пијалаци. Од нив, 9 биле големи, 16 средни, 34 мали, а 97 биле микропретпријатија. Притоа, 72 претпријатија се занимавале со производство на вино, 54 претпријатија произведувале освежителни пијалаци и вода, 19 се занимавале со дестилирање алкохолни пијалаци, 7 произведувале пиво, 3 произведувале други недестилирани, ферментирани пијалаци, а едно претпријатие произведувало слад. Дури 50 претпријатија имале седиште во Скопје, 16 биле сместени во Кавадарци, 11 во Неготино, по 7 во Велес и во Штип, а по 6 во Битола, во Гевгелија и во Струмица. Во 2019 година, најголемите 20 претпријатија оствариле приход од 14 милијарди денари, а 64% од нив биле остварени во најголемите три претпријатија. Добивката на најголемите 20 претпријатија во 2019 година изнесувала 1,45 милијарди денари. Најпосле, овие 20 претпријатија вработувале 2 137 работници. Според приходот, добивката и бројот на вработените, најголемо претпријатие за производство на пијалаци е „Пивара Скопје“ која во 2019 година остварила приход од 5,3 милијарди денари и добивка од 981,4 милиони денари, а имала 371 вработен. Второто најголемо претпријатие во оваа индустрија е „Прилепска пиварница“, која во 2019 година имала приход од 1,9 милијарди денари и имала 266 вработени. Третото најголемо претпријатие е ВВ „Тиквеш“, со приход од 1,78 милијарди денари, добивка од 166,4 милиони и 198 вработени. Најпосле, меѓу петте најголеми претпријатие биле и „Кожувчанка“ (со приход од 767 милиони денари) и „Кодинг - Горска“ (со приход од 462,8 милиони денари). Индустријата за производство на пијалаци учествува со 4,03% во вкупното индустриско производство на Македонија. Во јули 2020 година, просчената нето-плата во претпријатијата за производство на пијалаци изнесувала 30 191 денар и била за 10,8% поголема од просечната плата во Македонија.
749
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 749 година се протега во 3385 и 3386, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3445 и 3446 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1292. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 131 и 132 исламска година.
Жичени инструменти
Жичени инструменти — музички инструменти кои користат жици за да произведат звук.
Ударни жичени инструменти
Strykeinstrument Chordofony
Секс на плажа (коктел)
Секс на плажа (Sex on The Beach) — коктел којшто го има во многу вариjанти. Најглавните две се:
Горан Гоциќ
Горан Гоциќ — српски книжевник, филмски автор,преведувач и новинар.
Животопис
Роден е во Ужице, 6 мај 1962 година. Дипломирал англиски јазик и книжевноста на Фололошкиот факултет во Белград (1962) година. Магистрирал во областа медија и комуникација на Лондонското училиште за економија и политички науки (The London School of Economics and Political Science). Работел како новинар и уредник во триесет медиумски куќи (НИН, Дневен телеграф, Борба,  Политика, РТС, Би-Би-Си, Ченел 4, Индипендент, Сајт енд саунд, итд).
Дела
Ги објавил студиите „Енди Ворхол и стратегиите на попот“ (1997/2012) и „Емир Кустурица: Култ на маргина“ (2001/2006). Автор е на долгометражните документарни филмови „Проклети странци“ (2000) и „Балканскиот дневник: Бугарија“ (2010). Објавил роман Таи, последна станица Британија и поетска книга Елен.
За „Таи“, неговиот роман првенец, добил НИН-ова награда за најдобриот роман во 2013. година и Награда Милош Црњански за делото од периодот 2011/2013. Романот Таи е преведен на повеќе јазици. На македонски е преведен од страна на Фросина Стојковска, во издание на Слово љубве - Буквибукс.
Список на државни водачи во 1250 година
Ова е список на државни водачи во 250 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
903 п.н.е.
903 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 903. година пред новата ера, 903. од првиот милениум п.н.е., 3. од 10 век п.н.е. и четвртта од 900-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4605 и 4606 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3847 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2857 и 2858 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 150 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 903 година се протега во 1733 и 1734, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1793 и 1794 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 360 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1571 и 1570 исламска година пред хиџра.
NGC 2258
NGC 2258 — леќеста галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2258 се споменува и како UGC 3523, MCG 12-7-16, CGCG 330-15.
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2258 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2258 има привидни димензии од 2,3' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 47 м 46,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 74° 28' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 2258 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19622. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 6; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4370. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 665.
2011 QF99
— мала планета од надворешниот Сончев Систем и првиот забележан Урански тројанец. Измерено е дека има пречник од 60 km, и претпоставено албедо од 0,05. Првпат е забележано на 29 август 2011 година за време на изведувањето на дабокиот преглед на Заднептунците со помош на Канадско-Француско-Хавајскиот телескоп, но препознавањето на телото како Урански тројанец не се случило сè до 2013 година.