cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 351
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 351 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 351 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 1 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 56' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на NGC 351 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3693. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 217; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4681. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1196.
Општина Турнишче
Општина Турнишче (словенечки: Občina Turnišče) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е градот Турнишче. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Турнишче, општината ги опфаќа и следните населени места:
Црква Свети Мина (Софија)
Црквата Свети Мина е православна црква која се наоѓа во Софија, Бугарија. Црквата е посветена на Свети Мина Катуански.
Историја
Црквата била изградена за време на османлиското владеење во 1872 година и првично била посветена на Света Троица бидејќи според преданието до крајот на 14 век на ова место имало манастир со истото име кој бил разрушен од страна на Османлиите. Во Втората светска војна, храмот бил посветен на Свети Терапонтиј Софиски (до 1957 година), бидејќи постои предание дека на ова место бил погубен самиот светец. Во 1957 година црквата била посветена на Свети Мина чиј празник се чествува на 11 ноември.
Црквата ги задоволувала верските потреби на некогашното село Слатина. Северно од храмот се наоѓале селските гробишта, каде што биле погребани англиските пилоти кои загинале во 1943 година и 1944 година при бомбардирањето на Софија.
Во 1955 година храмот бил прогласен за споменик на културата, автентичен и единствен од 19 век на територијата на Софија, а во 1989 година и како архитектонско - уметнички споменик на културата.
Црквата е еднокорабна, заоблена со цилиндрична апсида без трем.
Деца и цвеќиња и ѕвезди
„Деца и цвеќиња и ѕвезди“ — збирка поезија за деца на македонскиот поет Јозо Т. Бошковски, објавена во 1981 година.
Опис на книгата
Книгата е објавена како издание на „Нов свет“ од Скопје, во 1981 година, а била испечатена во печатницата „Нова Македонија“ во 4 000 примероци. Таа има 48 страници, а покрај песните, ги содржи и следниве цртежи, кои се дело на авторот: „Пеперуга“ (1981), „Дрво“ (1980), „Цветови“ (1980), „Куче“ (1978), „Риба“ (1980) и „Змеови“ (1980). Инаку, поголемиот дел од песните претходно биле објавени во весникот „Нова Македонија“. На задната корица, авторот објаснува дека книгата е наменета за децата од пубертетската возраст и за нивните воспитувачи. Притоа, тој ја примеува сугестивната метода која на децата треба да им влее љубов кон разните занимања и кон работните навики со цел децата да ги остварат своите желби.
Список на државни водачи во 1650 година
Ова е список на државни водачи во 650 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Арнулф Милански
Арнолф Милански, или Арнулфус Медиоланенис (творел околу 1085 г.) бил средновековен хроничар на настани во Северна Италија. Тој бил внук на архиепископот Арнулф II Милански.
Арнолф е познат по својата работа во пет книги, именувана како „Liber gestorum lastium“ („Книга на делата од неодамнешните времиња“) напишана 1072-1077. Арнолф го опишува својот труд во првата книга како „едноставен наратив, понуден во секојдневниот говор, за делата што ги оствариле нашите кралеви, нашите епископи и нашите сограѓани од Милано и пошироко, како и нашите сонародници во Кралството Италија, што и јас самиот сум го видел или некако го слушнав или од оние што ги видоа или од оние малку подоцна“. За разлика од повеќето христијански хроничари од доцната антика и раниот среден век, Арнолф не започнал со Создавањето („И покрај тоа, оставајќи ги настрана антиката, да почнеме од неодамнешното сеќавање“) - „Liber gestorum lastium“ е современ извештај од неговите времиња, видена од гледиштето на Миланската Архиепископија.
Историјата на Арнулф започнува во 925 година, кога Хуго Арлески („Хуго на Бургундијците“) владеејќи како крал на Италија и го остварил своето право да назначи надбискуп на Милано. Ги опфаќа годините на Грегоријанските реформи, реформското движење на Миланскиот Патарени и Контроверзноста на Инвестициите. Завршува со кралството доделено на Рудолф фон Рајнфелд како против-крал на Германците (1077).
Пред твојата врата
Пред твојата врата е шведски независен филм во режија на Мартин Содер, приказната е за млад човек кој живее со Туретов синдром без да знае. Филмот бил објавен во 2002 година од продуцентската куќа „Десперадо“, и ја освоил наградата „СинеСтар-младински филм“ во 2003 година.
HD 189178
HD 181178 (BD + 39 3968, SAO 49011,HR 7628) — ѕвезда со привидна величина од 5.45, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:57:13,9 и деклинација +40°22′05″
Куп на Македонија во кошарка 2003
Купот на Македонија 2003 - 11. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Градски Парк во Скопје. Турнирот бил во организација на КК Фершпед Работнички. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „Вечер“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Фершпед Работнички.
Победнички состав
Главен тренер Помошник тренер
Грбовен крал
Грбовен крал (или хералдички крал) — грбовен службеник со виш чин. Во многу хералдички традиции, само хералдичкиот крал има право да доделува грбови и ознаки. Кај други традиции пак, ова право го имаат други службеници од сличен ранг.
Хералдички должности
Во Англија, пред да се додели еден грб истиот треба најпрвин да биде формално одобрен од Ерлот Маршал во облик на повластица. Функцијата на Ерлот Маршал е формална. На чело на Колегијатот на грбови стои Главниот грбовен крал на Подвеската кој воедно е и највисокиот грбовен службеник во Англија. Во земји како Република Ирска ова право го има главен хералд кој јаима истата улога како традиционалниот крал. Канада исто така има главен хералд, но тој доделува грбови во име на генералниот гувернер како претставник на Кралицата. Во Шпанија, авторитетот го има функцијата крониста (Летописец на грбови).
Англиските и шкотските грбовни кралеви се единствените службеници кои имаат посебна службена круна, која се носи на свечености како крунисување и сл. Ликовно претставени, овие круни се прикажани само со дел од листовите и зборовите на нив.
Грб на Братислава
Грб на Братислава ― грбот на Братислава (Preßburg, Pozsony), Словачка, кој е користен од 1436 година кога Сигизмунд Луксембуршки му доделил на градот право да користи сопствен грб. Грбот прикажува, на црвена доцноготска позадина, сребрено утврдување со три кули со порта во средината. На врвот на секоја кула има две златни сфери и во портата златна полукрената врата на подигнување.
Вообичаена заблуда е дека грбот го претставува Братиславскиот замок или која било од четирите средновековни порти на градот (Михаелова порта, Лаврентиева порта, Рибја портат или Порта на риболовците или портата Видрица). Во стварноста, тоа едноставно покажува општ приказ на еден средновековен град.
NGC 4163
NGC 4163 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4163 се споменува и како NGC 4167, UGC 7199, MCG 6-27-26, CGCG 187-20, KUG 1209+364.
Откривање
Објектот е откриен на 28 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4163 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,1 m/лм2. NGC 4163 има привидни димензии од 1,9' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 4163 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38881. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2529. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1559.
IC 198
IC 198 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 198 се споменува и како NGC 3223, ESO 375-12, MCG -6-23-23, IRAS 10193-3400.
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 198 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 198 има привидни димензии од 4,1' х 2,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 21 м 34,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 16' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на IC 198 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30308.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Обичен киселец
Опис
Киселецот е тенко тревно, повеќегодишно растение високо околу 60 центиметри, со корени кои се протегаат длабоко во земјата, како и сочни стебла и лисја во облик на стрела (сагитати). Долните листови се долги од 7 до 15 центиметри, со долги ливчиња и мембранозен окреа формирана од споени, обвивки штипки. Горните се неподвижни и често стануваат темноцрвени. Има заоблени шилци од црвено-зелени цветови, кои цветаат на почетокот на летото и стануваат виолетови. Видот е дводомно, со стомачни и пестици на различни растенија.
На Карибите, цветот на розела што најчесто се прави во слатки пијалаци е познат како „обична киселица“, но ова растение од Западна Африка е всушност облик на хибискус што не е поврзана со евроазиската билка киселец.
Распространетост
Rumex acetosa мочже да се најде во живеалиштата на пасиштата низ Европа од северниот брег на Медитеранот до северниот дел на Скандинавија и во делови од Средна Азија. Се јавува како воведен вид во делови од Нов Зеланд, Австралија и Северна Америка. Може да расте во лоша почва.
Употреба
Киселецот се одгледува со векови. Листовите на киселецот се јадат кога се млади, подоцна стануваат потврди; тие може да се јадат во супи, чорби, пире и сосови или да се додадат во салата. Фабриката има изразен остар, кисел вкус. Содржи оксална киселина, која може да биде отровна во големи количини.
Во Индија, листовите на киселецот се користат во супи или кари направени со жолта леќа и кикирики. Во Авганистан, листовите се премачкуваат во влажно тесто и се пржат длабоко, а потоа се служат како мезе или ако се во време на Рамазан, за прекин на постот.
Низ цела источна Европа, киселецот (див или одгледуван) се користи за правење кисели чорби, задушени со зеленчук или билки, месо или јајца. Во Грција се користи со спанаќ, праз и блитва во спанакопита. Во Албанија листовите на киселецот се динстаат и се служат ладни маринирани во маслиново масло или како состојка за полнење на бурек (бурек ме лакра). Во Ерменија, листовите се собираат во пролет, се плетат во плетенки и се сушат за употреба во зима. Најчестата подготовка е супата од авелук, каде што листовите се рехидрираат и се исплакнуваат за да се намали горчината, потоа се динстаат со кромид, компири, ореви, лук и бунгур пченица или леќа, а понекогаш и кисели сливи.
„Escalope de saumon à l'oseille“ (ескалоп од лосос во сос од киселец), е измислена во 1962 година од браќата Троагро, и е симболично јадење на француската „нова кујна“. Француската кујна традиционално готви риба со киселец бидејќи неговата киселост ги раствора тенките рибини коски.
NGC 2146
NGC 2146 — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2146 се споменува и како UGC 3429, MCG 13-5-22, CGCG 348-17, KCPG 110A, IRAS 06106+7822.
Откривање
Објектот е откриен во 1876 година од страна на Фридрих Аугусст Теодор Винеке, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2146 е од видот SBab/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 2146 има привидни димензии од 5,4' х 2,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 18 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 78° 21' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Други поделби
Проучување на NGC 2146 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18797. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 6; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4529. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1256.
Никола Луј де Лакај
Никола Луј де Лакај (Nicolas-Louis de Lacaille; – ) — француски астроном и геодет, откривач на 14 соѕвездија. Од 1750 до 1754 г. го проучувал небото над ’Ртот на Добрата Надеж во денешна ЈАР. Забележал преку 10.000 ѕвезди служејќи се само со многу скромен рефрактор.
Анжелика Гаврилова
Анжелика Гаврилова (родена на 14 април 1978 година) е казахстанска натпреварувачка во брзо лизгање. Таа се натпреварувала во два настана на Зимските олимписки игри 2002 година.
Никола Луј де Лакај
Животопис
Роден е во Римињи, северна Франција. Основното образование го стекнал во Мант на Сена (денешен Мант ла Жоли). Учел реторика и филозофија на колежот „Лисје“, па потоа завршил богословија во Наварскиот колеж. Во 1731 г. паднал во беда поради смртта на татко му, кој бил чиновник на војвотката од Вандом. Согледувајќи ја состојбата, војводата од Бурбон, како поранешен работодавец на татко му, го зел младиот Лакај под своја закрила и му го платил образованието.
Анжелика Гаврилова
Оригинално име Анжелика Анатольевна Гаврилова
Никола Луј де Лакај
Животопис
Откако дипломирал, решил да се запопи, туку станал ѓакон и игумен. Потоа се задржал на науката, и, со покровителство од Жак Касини, добил работа како земјомер на брегот од Нант до Бајон, а од 1739 г. во премерот на францускиот меридијански лак, за што е овековечен на меѓна пирамида во Живизи на Орж. Постигнал значаен успех во оваа тешка двегодишна задача, каде ги исправил грешките на Жак Касини од 1718 г. со неговата трудољубивост и вештина. За ова бил награден со членство во Кралската академија на науките и професорство по математика на Мазареновиот колеж при Парискиот универзитет, каде за свои потреби изградил мала опсерваторија. Напишал неколку влијателни учебни дела и цврсто ја застапувал Њутновата теорија за гравитацијата. Меѓу неговите студенти биле истакнатите научници Антоан Лавоазје и Жан Силвен Баји — обајцата погубени на гилотина за време на Француската револуција.
Анжелика Гаврилова
Родена во Астана (КАЗ)
Никола Луј де Лакај
Работа на ’Ртот на Добрата Надеж
Кај Лакај се јавила желба да ги утврди растојанијата на планетите по тригонометриски пат служејќи се со што подолга појдовна линија. Во 1750 г. предложил експедиција во ’Ртот на Добрата Надеж, со службена поддршка од Ла Галисониер. Кога стасал, изградил опсерваторија на Трпезниот Залив со поддршка од холандскиот управник Рик Тилбах. За време на неговиот двегодишен престој успеал да пронајде 10.000 јужни ѕвезди, вршејќи набљудувања секоја ноќ во текот на цела една година. Притоа забележал и 42 магловити тела. Воедно, Лакај ја постигнал целта да ги определи месечевите и сончевите паралакси (со Марс како посредник). За да се оствари проектот, Жером Лаланд вршел речиси истовремени набљудувања од Европа.
Престојувајќи на ’Ртот, Лакај извршил лачно мерење за да го утврди полупречникот на Земјата на јужната полутопка. Започнал од појдовница во низината Свартланд северно од денешен Дарлинг. Потоа со триангулација измерил меридијански лак од 137 км помеѓу Кејптаун и Аурора, определувајќи ги ширините на крајните точки со помош на астрогеодетски набљудувања. Од ова дошол до заклучoк дека Земјата е позарамнета кон јужниот пол отколку кон северниот. Ова се покажало како погрешно, кога, седумдесет години подоцна Џорџ Еверест увидел дека Лакаевите ширински набљудувања биле повлијаени од одбивање на вертикалата, предизвикано од Земјината тежа на Трпената Планина на јужниот крај и планината Пикетберг на северниот. Во 1838 г. кралскиот астроном Томас Меклир го повторил мерењето со подолга појдовна линија (Меклирова лачна мерка) и ја потврдил претпоставката на Еверест. За да го провери заклучокот, Меклир поставил посебен светилник на Трпезната Планина во Кејптаун.
Анжелика Гаврилова
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://www.olympedia.org/athletes/100981
Никола Луј де Лакај
Подоцнежен живот
По враќањето во Париз во 1754 г. откако прво свратил на Маврициус, Лакај сфатил дека станал славна личност, што не му се допаѓало. Продолжил да работи во Мазареновиот колеж.
Во 1757 г. Astronomiae Fundamenta Novissimus со список од 400 сјајни ѕвезди чии положби биле поправени во согласност со аберацијата и нутацијата. Правел пресметки на кометни орбити и ѝ го дал името на Халеевата Комета во чест на неговиот англиски колега. Последното предавање го одржал на 14 септември 1761 г. во Кралската акдемија на науките, каде говорел за напредокот на астрономијата.
Починал во 1762 г., делумно поради прекумерна работа. Погребан е во подземницата на Мазареновиот колеж, денес Институтот на Франција во Париз.
Почести
Во 1754 г. Лакај бил избран за странски член на Шведската кралска академија на науките. Бил почесен член и на академиите во Санкт Петербург и Берлин (Прусија), Кралското друштво во Лондон, Кралското друштво во Гетинген и Болоњскиот институт.
Во негова чест се наречени месечевиот кратер Лакај и астероидот 9135 Лакај.
Телескопот од 60 см на островот Реинион е наречен „Лакај“, поради неговите заслуги за проучувањето на јужното небо.
Ембзен
Ембзен (Embsen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Во самата општина се наоѓа природниот резерват Хазенбургер Бахтал. Потокот Хазенбургер Миленбах, лева притока на реката Илменау, извира западно од Ембзен.
Општински единици
Општината Ембзен се состои од следниве места:
Пи (буква)
Пи (голема Π, мала π) е шеснаеста буква во грчката азбука. Во грчкиот броен систем пи има вредност 80. Пи потекнува од феникиската буква пе .
Како симбол
Големата буква П се користи
Малата буква π се користи како симбол за:
Историја на Инките
Во историјата на Инките најзначајна е Империјата на Инките која била основана на територијата на денешен Перу од 200 до 1533. Империјата прераснала во голема држава преку асимилирање и присоединување на територии во Јужна Америка, воглавно во регионот на планините Анди. Кечуанското име на империјата било Tawantin Suyu кое било преведувано како „Четирите региони“ или „Четирите обединети региони“. Таа била поделена на четири региони кои сите се соеднувале кај главниот град Куско. Службен јазик во империјата бил кечуанскиот јазик.
Список на државни водачи во 350 година
Ова е список на државни водачи во 50 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Општина Шаловци
Општина Шаловци (словенечки: Občina Šalovci) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е селото Шаловци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Шаловци, општината ги опфаќа и следните населени места:
HD 189253
HD 189253 (BD + 50 2930, SAO 32130, HR 7632) — ѕвезда со привидна величина од 6.43, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:56:45,1 и деклинација +50°54′09″
Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
'''Манастир „Св. Архангел Михаил“''' — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на североисточните падини на планината Смрдеш, во близина на селото Ињево.
Историја
Манастирот бил основан со изградбата на манастирската црква којашто започнала во 1999 година, а била осветена во 2002 година.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конаци, печка и помошни објекти.
Црква „Свети Архангел Михаил“
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.
Трговија со луѓе во Казахстан
Казахстан е земја извор, транзит и дестинација за мажи, жени и деца тргувани од Узбекистан, Киргистан, Таџикистан и Авганистан до Казахстан и понатаму во Русија и Обединетите Арапски Емирати (ОАЕ) заради сексуално ропство и принудна работа во градежната и земјоделската индустрија. Мажите и жените од Казахстан се тргуваат внатре и во ОАЕ, Азербејџан, Турција, Израел, Грција, Русија и Германија и САД заради принудна работа и сексуална експлоатација.
Владата на Казахстан не ги почитува целосно минималните стандарди за елиминација на трговијата со луѓе; сепак, прави значителни напори да го стори тоа. Казахстан покажа зголемени напори за борба против трговијата со луѓе во текот на претходната година, особено преку подобрување на напорите за осудување и осудување на трговците со луѓе на временска затворска казна. Бројот на шверцери осудени во 2007 година значително се зголеми, а поголемиот дел од осудените трговци со луѓе издржуваа соодветни казни во затвор. Владата, исто така, презеде чекори за решавање на соучесништвото на владините службеници во трговијата со луѓе. Казахстан одвои речиси 35.000 долари за помош на жртвите во текот на 2007 година Канцеларијата на американскиот Стејт департмент за следење и борба против трговијата со луѓе ја смести земјата во „Ниво 2“ во 2017 година
Сексуална трговија
Граѓаните и странските жени и девојки биле жртви на сексуална трговија во Казахстан. Тие се силувани и физички и психички повредени во бордели, бизниси, хотели, домови и други локации низ земјата.
Обвинителство
Владата на Казахстан постигна значителен напредок во напорите за спроведување на законот против трговијата со луѓе во периодот на известување. Казахстан забранува трговија со луѓе и заради трудова и сексуална експлоатација преку членовите 128, 133, 125(3)(б), 126(3)(б) и 270 од неговиот кривичен законик, кои пропишуваат казни до 15 години затвор – казните се доволно строги и сразмерни на пропишаните за други тешки кривични дела, како што е силувањето. Полицијата спроведе 22 истраги за трговија со луѓе и покрена 16 случаи на гонење во 2007 година, во споредба со 13 истраги и седум обвиненија во 2006 година. Судовите осудија 19 престапници за трговија со луѓе во 2007 година, што е значително подобрување од една пресуда во 2006 година. Од 19 осудени сторители на трговија со луѓе, еден е осуден на 12 години затвор, четворица се осудени на 10 години затвор, пет се осудени на седум години затвор, четворица се осудени на шест години затвор, двајца се осудени на пет години. затвор, а тројца се осудени на три години затвор. Во текот на годината имаше извештаи за соучесништво во трговијата со луѓе на некои граничари, миграциска полиција, обвинители и полиција. Владата гонеше тројца корумпирани полициски службеници, вклучително и поранешниот шеф на Единицата за борба против трговија со луѓе во Алмати. Еден полицаец е осуден на шест години и шест месеци затвор, а двајца полицајци избегале од властите и останале да се кријат во моментот на оваа пријава.
Заштита
Владата ги подобри напорите за помош и заштита на жртвите во текот на годината. Законот предвидува дека жртвите не се казнуваат за незаконски дејствија извршени како директен резултат на трговија со луѓе; сепак, невладините организации продолжија да известуваат дека некои жртви, како резултат на тоа што властите не ги идентификувале, биле приведени во затвор и спречени да ја напуштат земјата во периоди од неколку дена до неколку месеци. Невладините организации известија дека иако службениците за спроведување на законот ја подобриле нивната употреба на формалните процедури за идентификација на жртвите меѓу ранливите популации, некои жртви на трговија со луѓе остануваат неидентификувани. Во 2007 година, полицијата официјално идентификуваше 87 жртви на трудова трговија и 25 жртви на комерцијална сексуална експлоатација. Владата им дозволи на идентификуваните жртви да останат во Казахстан додека трае кривичната истрага. Многу жртви одбиваат да сведочат поради страв од одмазда, а Казахстан не посвети доволно ресурси за да се справи со физичката безбедност на идентификуваната жртва на трговија со луѓе.
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://kz.usembassy.gov/2022-trafficking-in-persons-report-kazakhstan/
Мелбек (Долна Саксонија)
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Илменау.
Турнишче
Турнишче (словенечки: Turnišče) — населба во Општина Турнишче во источна Словенија. Населбата е центар на општината Турнишче. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Зуко Џумхур
Зуко Џумхур  (24 септември 1920 година - 29 ноември 1989 година) бил истакнат босански писател, сликар и карикатурист. Неговата боемска природа, разновидност на талентот и исклучително креативна личност го направиле единствена фигура на југословенската култура во втората половина на 20 век. .
Животопис
Тој потекнувалод старо угледно семејство на муслимански свештеник (улема). Неговиот татко бил Абдуселам Даумхур а неговата мајка Васвија е родена како Туфо. Два месеци по неговото раѓање, семејството се преселило во Белград, каде што неговиот татко работел како началник имам на Армијата на Кралството Југославија. Таму заврши основно и средно граматичко училиште, а средно училиште во Сараево 1939. Студирал право во Белград, но продолжил во Ликовната академија, која ја завршил во класата Петар Добровиќ.
Своите први цртежи ги објавил во весникот „Народна армија“ 1947. Оттогаш, тој соработувал како карикатурист и илустратор во Јеж, Борба, „Ветерници“, Политика, Ослобоџее и списанието „Денес“ а во Нин бил постојан соработник и уредник ..
Објавил повеќе од 10.000 карикатури. Имал напишано сценарија за неколку кратки и три играни филмови. Напишал 35 текстови за театар, а во последните десет години од својот живот работел на сараевската телевизија како сценарист и водител на серијата „Ходољубија“. Неговите сограѓани го сметале за еден од најголемите боеми во своето време. Тој почина во Херцег Нови а бил погребан во неговиот родн Коњиќ, 29 ноември 1989 година. Добитник е на бројни награди и Орден за братство и единство со златен венец.
Објавени книги
Неговите избрани дела биле постхумно објавени во седум книги, кои вклучуваа нови необјавени ракописи: „Писма од Африка и Европа“, „Стогодишни приказни“ и „Адакале“.
Тој исто така го објави Зелениот чај од Црна Гора, заедно со Момо Капор.
Список на државни водачи во 1649 година
Ова е список на државни водачи во 649 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бретања
Бретања — полуостров, културен и административен регион во северозападна Франција. Најпрво како кралство, а потоа како војводство, Бретања била феудален посед на Кралството Франција. Бретања исто така се нарекува Мала Британија (за разлика од Велика Британија). Бретања е една од шесте региони кадешто живее народ со келтско потекло.
Религија
Бретонците се римокатолици.
Јазик
Францускиот е единствениот службен јазик во Франција. Двата регионални јазици (гало и бретонскиот) немаат официјален статус во државата, иако тие во извесна  мерка се поддржуваат од регионалните власти во рамките на уставните  ограничувања: бретонскиот е најзастапен во западниот дел, но може да се  сретне и низ целата Бретања. Гало јазикот се зборува на истокот на Бретања.
Во јули 2008 година бил усвоен амандман на Уставот Франција со кој се вели дека регионалните јазици припаѓаат претставуваат француско наследство. Ова е значаен чекор во признавањето на Бретон и другите малцински јазици во Франција, меѓутоа, тоа со тоа на малцинските јазици не им се дадени повеќе права.
Околу 4500 до 5000 возрасни следеле вечерни курсеви за бретонски јазик во 2007 година. Во 1999 година било проценето дека бретонскиот јазик во семејствата го научуваат само 3% од населението.
Бретонска музика
Со оглед на тоа што Бретања е област на големо келтски наследство, музиката, песните и игрите се многу слични на ирските. Како резултат на долговековната француска асимилација денес текстовите на бретонските песни во најгоем дел се на француски јазик.
Знаменитости
Бретања, како и други области каде живеат луѓе со келтско потекло, е дом на многу мегалитски споменици. Мегалитите може да се најдат насекаде на полуостровот. Најпознати се мегалитите кои се наоѓаат во близина Карнак. Целта на овие споменици сè уште е непознат.
Каталонски поход
Во 1303, византискиот цар Андроник II Палеолог ангажирал околу 6.500 каталонски платеници на чело со Роџер де Флор со цел да покрене воена поход против Османлиите истата година. Скапата услуга дошла до успех. Турците биле принудени да се повлечат кон внатрешноста на Анадолија. Следните битки биле едни од најклучните за Византија бидејќи ја дале целосната слика во која се наоѓала Византија. Во крајна мера, Каталонскиот поход не се покажала како голем или траен успех за Византија.
Гриша (расказ)
„Гриша“ (Гриша) ― расказ на Антон Чехов од 1886 година.
Публикација
Идејата за приказната му била предложена на Чехов од Виктор Билибин, кој во писмо од 14 март 1886 година напишал: „[Што е со] психолошкиот цртеж на мало момче, старо 2, 3 или 4 години? Во расказ? “ Првпат бил објавен на 18 (јул.: 5) април во бројот 14 на списанието „Осколки“ во 1886 година. Во малку ревидирана верзија бил вклучен од Чехов во Том 1 од неговите собрани дела објавени во 1899–1901 година од Адолф Маркс.
Содржина
Момче од две години и осум месеци го прави својот прв напад во надворешниот свет во друштво на неговата донекаде непокорна дадилка и е доста презаситен, откако го добил дури и првиот вкус на алкохол. Второспоменатата навечер му прави помали здравствени проблеми кои неговата мајка ги поправа со доза рицинусово масло.
Лизи Армитстед
Елизабет Мери „Лизи“ Армитстед (Elizabeth Mary "Lizzie" Armitstead; р. ) — англиска професионална велодромска и друмска велосипедистка. Во текот на 2015 година била актуелен светски, комонвелтски и национален првак. Армитстед била и двократен првак на Светскиот друмски куп, освојувајќи го во 2014 и завршното издание во 2015 година. На Летните олимписки игри 2012, Армитстед го освоила сребрениот медал на друмската трка.
Пред нејзината друмска кариера, Армитстед освоила вкупно пет медали ан Светското велодромско првенство во 2009 и 2010 година, вклучувајќи златен медал во екипна потера во 2009 година со Џоана Роусел и Венди Хувенагел.
Ран живот
Армитстед е родена во Отли, Западен Јоркшир, каде го посетувала училиштето „Принц Хенри“. Започнала со велосипедизам во 2004 година откако британската федерација го посетила нејзината училиште. Влегла во олимписката програма на британската велосипедска федерација. Армитстед е вегетаријанка од нејзини десет години.
Велодромска кариера
Армитстед го освоила сребрениот медал во скреч на Светското јуниорско велодромско првенство во 2005 година; била европски првак во скреч во 2007 и 2008 година и завршила втора на бодовната трка во 2007 година.
Армитстед била член на победничката екипа за екипна потера на Светското велодромско првенство 2009, нејзино второ појавување на светските првенства. Исто така, настапила во скреч, каде го освоила сребрениот медал. Го завршила првенството со целосен сет на медали, освојувајќи бронза во бодовната трка.
2009–2011
Во 2009 година, Армитстед се приклучила на екипата Лото-Белисол и возела на бројни друмски трки. Ја освоила категоријата под 23 години на националното друмско првенство и сребрениот медал во сениорската категорија во одредена контроверза. Во 2010 година возела за. Армитстед одлучила да остане во екипата и со новото име во 2011 година.
2012
По распаѓањето на женската екипа Гармин Сервело, Армитстед возела за екипата АА Дринк-Леонтин.нл во 2012 година. Армитстед ја направила целата сезона за летната Олимпијада, каде го освоила сребрениот медал на друмската трка на Летните олимписки игри, Зад Маријане Вос, со што станала првата Британка која освоила медал на Олимпијадата во 2012 година.
2014
Во април 2014 година било објавено дека Армитстед го обновила договорот со Булс Долманс до крајот на 2016 година. Армитстед ја имала својата најдобра година, започнувајќи со победа на Омлоп ван хет Хагеланд. Една недела подоцна ја освоила првата трка од сезоната во Светскиот куп, Ронде ван Дренте, откако нејзината колешка Елен ван Дејк ѝ дала голема поддршка во последните километри од трката. На третата трка од Светскиот куп, Трката околу Фландрија, завршила втора зад Елен ван Дејк. Армитстед зела учество во воведната женска трка Тур де Франс во Париз на 27 јули 2014 година, но паднала на еден километар пред целта. Една недела подоцна ја освоила друмската трка на Комонвелтските игри 2014. Армитстед, ја претекнала Ема Пули на седум километри пред целта за нејзиниот прв златен медал на игрите. Армитстед го освоил Светскиот друмски куп UCI со трка на 24 август 2014 година. Со осмото место на Опен де Суеде Варгарда ја обезбедила крајната победа.
2015
За сезоната 2015, Армитстед изјавила дека сака да цели на Светското друмско првенство. Армитстед по првпат победила на женската етапна Трка околу Катар, како и две етапи. Армитстед, потоа, освоила две еднодневни трки од Светскиот друмски куп, Трофео Алфредо Бинда и Велосипедскиот класик Филаделфија, заедно со Булс Рентал Хилс Класик.
Во јуни, Армитстед била приморана да се повлече од трката Авива откако се судрила со група фотографи неколку секунди по победата на првата етапа на трката. Меѓутоа, десет дена подоцна успешно се опоравила за победа на националната друмска трка по третпат што ја однело на врвот на Светскиот пласман UCI. Во август, спринтала за победа на последната трка од сезоната на Светскиот куп, ГП Плуе, за да го задржи првото место од главната соперничка, Ана ван дер Бреген.
Како надополнување на најдобрата сезона, на 26 септември Армитстед го освоила златниот медал на Светското друмско првенство во Ричмонд, САД, победувајќи ја Ван дер Бреген во спринт на мала група од девет возачи на целта, станувајќи четврта Британка која ја освоила друмската трка на Светското првенство по Берил Бартон, Менди Џонс и Никол Кук.
Историја на административната поделба на Македонија
Историјата на административните поделби на Македонија е мошне сложена. Она што се нарекувало Македонија имало различна големина и било различно политички организирано. Од различни причини, границите и имињата на политичките поделби биле менувани, некогаш следејќи ја топографијата на теренот, некогаш за да се ослабнат претходните административни и државни структури, некогаш да се остварат идеолошките и филозофските идеали за управување, но најчество од причини на воено управување со територијата. Не постојат многу исцрпни и веродостојни историски записи за административните поделби на Македонија во дамнешните времиња, така што подолу опишаните административни едници се приближно опишани. По осамостојувањето на Македонија од Југославија, се прават низа на промени во границите на административните единици (општини) со цел да се задржи унитарниот карактер на државата наспрема тенденцијата на одредени политички центри за нејзина административна дезинтеграција на региони кои би го имале етничкиот предзнак.
Кралство Македонија
Природните граници на Античка Македонија биле најчесто по високите планински венци и поголемите речни долини. На југ планината Олимп, Камбурските планини и реката Пенеј. На југозапад планината Пинд, на запад планините од шарпланинскиот масив а на север планината Јакупица, реката Пчиња, Осоговските планини до планината Рила и на исток до источните падини на Пирин Планина и реката Места.
Античките автори разликувале Горна и Долна Македонија.
Долна Македонија ги опфаќала јужните претежно рамничарски предели со престолнина во Ајга а подоцна во Пела, со следниве области:Пиерија, Ботиаја, Алмопија, Амфакситида, Мигдонија, Антемунт, Ботика, Крусида, Бисалтија, Крестонија, Пиерида, Еднида, а во политичка смисла и Еордаја.
Кралот Филип II направил реформа со цел да ги приспособи институциите на царството во согласност со големата експанзија за време на неговото владеење, кога македонската држава се простирала на запад до Јонското Море на исток до Црното Море, на север границата во главно останала непроменета, на југ до грчките области Етолија и Фокида. Биле формирани четири региони, од кои секој со свое собрание. Оваа поделба не следела некоја историска поделба, туку едноставно се работело за административна поделба на царството.
Македонска империја
Александар Македонски проширувајќи ги границите на Кралството Македонија го покорил персиското царство а границите ги проширил далеку на исток до реката Инд на југ северниот дел на Африка, со што ја создал Македонската империја. На новосвоените територии на исток, Александар ја обновил сатрапската администрација и титулата сатрап карактеристична за Персиската империја и нејзините претходнички.
По смртта на Александар, империјата некое време била одржувана, но со дијадошките војни започнала нејзината дезинтеграцијата која завршила некаде во почетокот на 3. век пред нашата ера со поделба на неколку држави владеани од посебни македонски династии:
Римска Македонија
После македонско-римските војни, водени од 215 до 168 година пред нашата ера водени со Римската Република, Македонија била поделена на четири мериди/региони:
Македонија Прима и Македонија Салутарис биле вклучени во рамките на Македонската диецеза, една од трите диецези во рамките на Илирикската префектура создадена во 318 година, кога Илирикската префектура била поделена на Источен и Западен Илирик во 379 година, Македонските провинции станале дел од Источен Илирик.
Македонија, по распадот на Римското Царство и негова поделба на Западно и Источно царство во 395 година, станала дел од Византија.
Византиска Македонија
Во времето на византиската власт во Македонија постоеле воено-административни области наречени теми: Солун, Стримон, Нов Стримон, Драгувитија и Верија. Византија ги менува етногеографските имиња на областите и ги заменува со соседни за нив именувајќи го населението според името на темата, со тенденција населението да го асимилира во Ромеи (Византијци).
Во почетокот на XI век Византија териториите на најголемиот дел од Македонија, цела Србија, Војводина до Срем, делови од Албанија и Црна Гора ги сместува во новофомирана Тема Бугарија, додека етногеографската територија на Бугарија ја сместува во Тема Паристрион, уште наречена Мизија или Загоре. Географската област Тракија византијците ја инкорпорираат во Тема Македонија, а пак областа околу Цариград во Тема Тракија.
Темата Бугарија се состоела од комитати: Брегалнички, Деволски, Кутмичевица и др.
Во времето на Самуила Македонија била поделена на повеќе помали или поголеми воено-административни области: Струмичка, Мегленска, Воденска, Колидрон, Сервија и др. Мошне значајни промени во статусот на македонските територии се случиле во втората половина од 10. в., кога синовите на комитот Никола, комитопулите Давид, Мојсеј, Арон и Самуил, како поранешни претставници на бугарскиот воено-административен апарат, формирале посебна и наполно независна државна формација, што е позната како Самуилово Царство (прва претстолнина Преспа, потоа Охрид). Jадрото на новата држава во голем дел се совпаѓало со териториите од поранешниот Деволски комитат. Кон пространите матични македонски територии, без Солун, Самуил (976-1014), со освојувања, кон својата држава ги вклучил следниве територии: Tесалија, Епир, Албанија, Дукља, Далмација, Босна, Рашка и поголем дел од денешната Бугарија. Tериторијата на Македонија и пошироко веројатно била поделена на повеќе помали или поголеми воено-административни области, а секоја од нив за свој центар имала некој поголем и добро утврден град. На чело на секоја област се наоѓал управник (најчесто во византиските извори именуван како архонт), под чија непосредна власт се наоѓале и околните тврдини.
По 1018 г., кога било уништено Самуиловото Царство, Македонија била одново вклучена во византискиот тематски воено-административен систем. Од крајот на IX до XIII в., познати се следниве теми: Солунска, Струмичка, Берска, Костурска, Мегленска, Пелагониска, Охридска, Вардарска, Скопска и др. Во периодот кога во Византија владеела династијата на Палеолозите, најраспространета административна единица е катепанатот.
Од втората пол. на XIII в. познати се следниве катепанати: Каламарија, Ермилија, Jерис, Касандрија, Апрос, Стримон, Рендина, Стефанијана, Завалтија, Пополија, Зихна, Сер, Лангада, Вардар, Христопол, Валавиште и веројатно Меглен, Мелник, Верија, Сланица, Анаклусирон и Пелагонија.
Како дел од централизираната Душанова држава, Македонија била разделена на повеќе области, а од нив некои биле именувани како жупи. По смртта на Душан биле формирани неколку независни феудални области со висок суверенитет.
Османлиско Царство
Административната поделба на Османлиското Царство била устроена според принципите на воено администрирање. Административната поделба на империјата не ги опфаќала териториите на вазалните држави. Вилаетот (на турски vilâyet) била најголема административна територијална единица. На чело на вилаетот стоел валија. Вилаетите со текот на времето ги менувале своте граници. На почетокот имало два големи вилаети: Румелискиот и Анадолискиот. Подоцна за времето на Сулејман I (1529 - 1566) имало 6 вилаети. Најголем број на вилаети имало 1600 година - 53. Подоцна бројот на вилаетите се намалува, за да од 1867 година се сведе на 28 вилаети, кога и е извршена поделба помеѓу воената и цивилната управа, при што валијата ги задржува раководните функции во граѓанскиот сектор. Основна административна единица била Санџакот, како составен дел на Вилаетот. На чело на Санџакот бил турски бег. Секој Санџак се делел на кази (окрузи) и нахии (општини).