cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Антонио Вивалди
Стил и влијание
Многу од Вивалдиевите композиции одразуваат весела, скоро разиграна бујност, што е во директен контраст со достоинствената сериозност на музиката во барокот. Поголемиот дел од делата на Вивалди се откриени во првата половина на XX век, во Торино и Џенова, а се објавени во втората половина. Музиката на Вивалди е иновативна, им пркоси на традиционалните шеми; тој внел светлина во формалната ритмичка структура на концертот, постојано барајќи хармонични контрасти и измислил нови мелодии и теми. Згора на тоа, Вивалди компонирал музика која ќе биде почитувана од широката јавност, а не само интелектуалното малцинство. Неговата популарност се проширила и до Франција, која била многу независна кога се во прашање музички стилови. Се смета дека Вивалди е еден од композиторите кој ја еволуирал барокната музика во класичен стил. На Јохан Себастијан Бах (Johann Sebastian Bach), длабоко влијаеле делата на Вивалди. Тој превел и обработил многу негови дела, меѓу кои и познатиот „Concerto for Four Violins and Violoncello, Strings and Continuo“.
Посмртен углед
Делата на Вивалди останаа непознати, дури и неговото најпознато дело, „Четирите годишни времиња“, било непознато во своето оригинално издание. Во раниот XX век, повеќе луѓе се заинтересирале за оживување на делата на овој композитор. Ќе го издвоиме Алфредо Касела (Alfredo Casella), кој во 1939 ја организирал, сега легендарната, Недела на Вивалди, во која некои негови опери биле слушнати за првпат. После Втората светска војна, делата на Вивалди уживаат светска слава. Неговото музичко дело опфаќа:
Гроф Сен Жермен
Гроф Сен Жермен (Count of St. Germain; околу 1691 или 1712 - 27 февруари 1784 година) бил европски авантурист, кој се интересирал за наука, алхемија и уметности. Тој постигнал значајност во европското високо општество кон средината на 1700-ти години. Принцот Карл од Хесен-Касел го сметал за „еден од најголемите филозофи што некогаш живееле“. Сен Жермен користел различни имиња и титули, прифатена практика меѓу кралското семејство и благородништвото од тоа време, меѓу кои Маркизот де Монферат, Комте Беламар, Шевалие Шенинг, гроф Велдон, Комте Солтикоф, Граф Цароги и Принц Рагочи. Со цел да ги одврати прашањата за неговото потекло, тој кажувал дека е стар 500 години, поради што Волтер саркастично го нарекол „Чудотворецот“ и веле „Тој е човек кој не умира, и кој знае сè“.
1776 во музиката
1776 година во музиката содржи некои значајни настани.
Метамеризам
Метамеризмот е  ситуација  каде  два  различни  колор  примероци  со  различна  спектрална  вредност  и  распространетост  изгледаат  како  да  е  иста  боја  кога  се  набљудуваат  една  до  друга. Со спектралната  распространетост  се  дефинира  опсегот  на  вкупната  емитирана  светлина,  пренесена  или  рефлектирана  од  обоениот  примерок  со  видливата,  за  човековото  око  бранова  должина. Како и  да  е,  човековото  око  е  составено  од  три светлоприемници (фоторецептори),  што  значи  дека  сите  бои  се  распоредени  во  три  сензорски  вредности,  наречени  тристимулски  вредности.
Метамеризмот, како  појава  настанува  заради  тоа  што  секоја  рецепторска  ќелија  реагира  на  светлосната  енергија  од  широкиот  интервал  на  бранови  должини,  па  така  различни  комбинации  од  светлина  преку  брановите  предизвикуваат  идентичен  рецепторски  одглас  при  препознавањето  на  бојата  од  тристимулската  вредност. Два спектрално  различни  колор  примероци  кои  визуелно  се  поклопуваат  се  нарекуваат  метамери.
Извори на метамеризмот
Метамерските поклопувања  се  многу  чести,  особено  во  неутрални  (сива  или  блиски  до  неа  бои),  или  темни  бои. Како боите  стануваат  посветли  или  позаситени,  така  се  смалува  интервалот  на  метамерско  можно  поклопување.
Поклопувањето помеѓу  два  светлосни  извори  ја  дава  трихроматската  основа  на  колориметријата. За секој  регистриран  светлосен  стимул,  без  разлика  на  неговата  форма  или  спектрална  крива,  секогаш  постои  единствена  комбинација  од  трите  примарни бои,  кои  кога  ќе  се  измешаат  или  се  пренесени  на  стимулусот,  потполно  ќе  се  поклопат  со  дадениот  светлосен  бран.
Основата на  речиси  сите  комерцијални  уреди  за  обработка  и  репродукција  на  боја  (фотографија,  телевизија,  колор  печатач  и  сл.)  е  во  нивната  способност  за  извршување  на  метамерско  поклопување.
Метамерското поклопување  со  користење  на  рефлексивни  материјали  е  многу  тежок  и  комплексен  процес. Појавата на  боја  на  ваква  површина  е  условена  од  рефлексионата  крива  на  самиот  материјал,  како  и  од  спектралната  емисија  на  светлина  од  изворот  кој  го  осветлува  материјалот. Како резултат  на  тоа,  бојата  на  површината  зависи  од  светлосниот  извор  кој  ја  осветлува  самата  површина.
Метамерички недостатоци
Поимот “ илуминантни  метамерички  недостатоци ”  се  користи  за  опишување  на  ситуацијата  каде  два  колор  примероци  се  поклопуваат  кога  се  разгледуваат  под  еден  извор  на  светлина,  но  не  и  под  друг,  со  различен  емисионен  спеетар  од  претходниот. Голем број  на  флуоресцентни  ламби  произведуваат  невообичаена  или  остра  емисиона  крива,  па  во  тој  случај  примероците  не  се  поклопуваат. Дури и  да  се  метамерички,  се  поклопуваат  под  усвитена  “ бела ”  светлина  со  приближно  рамна  или  глатка  емисиона  крива. Боите кои  се  поклопуваат  разгледувани  под  еден  светлосен  извор  не  мора  да  значи  дека  ќе  се  поклопуваат  и  под  друг.
Во нормален  случај  некои  одлики  на  материјалот  (прозирност,  сјај  или  површинска  обоеност)  не  се  земаат  во  предвид  при  колор  поклопувањето. Како и  да  е,  геометриската  метамеричка  грешка  настанува  кога  два  обоени  примероци  се  усогласуваат  во  случај  на  набљудување  под  некој  одреден  агол,  но  не  и  кога  се  разгледуваат  под,  друг,  различен  агол  (пр.  за  овој  недостаток  е  колор  варијацијата  која  се  забележува  при  прегледување  на  фото  финишот  во  некои  спортски  натпревари).
Обсерверски метамерски  недостаток  настанува  заради  различната  способност  за  колор  перцепција  помеѓу  набљудувачите. Слична појава  која  спаѓа  во  оваа  група  е  и  непрепознавањето  на  боите  (color  blindness),  која  неретко  се  јавува  меѓу  живите  суштества. Треба да  се  напомене  дека  секоја  личност  има  различен  степен  на  светлосна  осетливост. Ова им  дава  сосема  поинаква  важност  на  различните  бранови  должини  од  видливиот  спектар  при  колор  перцепцијата  кај  секој  набљудувач. Како резултат  на  тоа,  два  различни  светлосни извори  продуцираат  колор  усогласување  за  еден,  но  не  и  за  друг  набљудувач.
Метамерски недостаток  кој  настанува  заради  големината  на  обоените  полиња  (Field  size  metameric  failure)  се  јавува  поради  тоа  што  релативниот  однос  на  рецепторските  ќелии  во  ретината,  се  менува,  од  центарот  на  визуелното  поле,  накај  периферниот,  па  така  боите  кои  се  усогласуваат  при  набљудување  на  мала  обоена  површина,  изгледаат  поинаку  кога  се  претставени  во  големо  обоено  подрачје. Во голем  број  на  графички  организации,  големите  обоени  полиња  се  користат  за  одредување  на  колор  толеранцијата.
Разликата во  спектралниот  состав  на  две  метамерски  усогласувања,  често  се  нарекува  степен  на  метамеризмот. Осетливоста на  метамерското  усогласување  на  секоја  промена  во  спектарот  кој  ја  формира  бојата  зависи  од  степенот  на  метамеризам. Два стимули,  со  висок  степен  на  метамеризам  многу  веројатно  ќе  бидат  осетливи  на  секоја  промена  на  илуминантноста,  материјалот,  набљудувач,  аголот  на  набљудување  и  сл.
Поимот метамеризам  во  многу  случаи  погрешно  се  толкува. Повеќе се  користи  за  дефинирање  на  метамерски  недостаток,  отколку  за  усогласување  или  опис  на  ситуација  во  која  две  бои  се  високо  метамерични,  па  во  тој  случај,  метамерското  усогласување  лесно  се  нарушува  со  најмала  промена  на  условите,  како  што  е  на  пр. промена на  изворот  на  светлина.
Репрезентација на Канада во хокеј на мраз
Репрезентација на Канада во хокеј на мраз (популарно познат како Тим Канада, француски: Équipe Canada) — rепрезентација за хокеј на мраз кој ја претставува Канада на меѓународно ниво. Тимот е под Канадскта федерација по хокеј, член на Интернационалната хокеј-федерација. Од 1920 до 1963 година, меѓународна застапеност на Канада била од страна на високи аматерски клубови. Канадскиот национален машки тим е основан во 1963 година од страна на Дејвид Бауер како дел од канадската аматерска асоцијација, играјќи на Универзитетот во Британска Колумбија. Прекарот Тим Канада за првпат се користел во 1972 година и оттогаш се користи за да се идентификува канадската репрезентација.
Канада е водечка репрезентација за хокеј на мраз во меѓународно ниво, и има освоено четири од пет Канадски првенства кои датираат од 1976 година, девет олимписки златни медали (најмногу во светот), меѓу кои и три од последните четири: 2002, 2010 и 2014 година. Тие биле 26 пати светски шампиони во Светскиот куп и победници на Светското првенство во хокеј во 2004 и 2016 година. Канада е членка на т.н. „Голема шесторка“, неофицијална група од шесте најсилни машки нации по хокеј, заедно со Чешка, Финска, Русија, Шведска и САД.
Пасау
Пасау — град во Долна Баварија, Германија, исто така познат како Dreiflüssestadt ("Град на три реки"), бидејќи во него во Дунав се влеваат реките Инн од југ и Илз од север.
Населението на Пасау е 50.000 жители, од кои околу 12.000 се студенти на Универзитетот во Пасау, познат во Германија по институтите за економија, право, теологија, компјутерски науки и културни студии.
Историја
Во 2 век п.н.е., многумина од племето Бои биле потиснати на иселување на север преку Алпите од северна Италија од страна на Римјаните. Тие воспоставиле нов град наречен Boiodurum од страна на Римјаните (од Gaulish Boioduron ), сега во областа Инштат во Пасау.
Пасау бил античка римска колонија на античкиот Норикум наречен Батавис, латински за "за Батави ". Батави биле древно германско племе, честопати спомнато од класични автори, и редовно се поврзувале со суебските мародери, Херули. Во Договорот од Пасау (1552), надвојводата Фердинанд I, кој го претставува царот Карло V, го обезбедил договорот на протестантските кнезови да го поставуваат религиозното прашање на собрание. Ова довело до Мирот од Аугсбург во 1555 година.
Во 1662 година, уништувачки пожар го проголтал поголемиот дел од градот. Пасау бил повторно изграден во барокен стил.
Пасау бил секуларизиран и поделен помеѓу Баварија и Електорат на Салцбург во 1803 година. Делот што припаѓал на Салцбург станал дел од Баварија во 1805 година. Од 1892 до 1894 година Адолф Хитлер и неговото семејство живееле во Пасау. Градските архиви споменуваат посети на Хитлер во Пасау во четири различни прилики при држење на говори во 1920-тите. Покрај тоа, Хајнрих Химлер поминал извесно време во Пасау.
Во текот на Втората светска војна, градот, исто така, сместувал и три под-кампови на озогласениот концентрационен логор Маутхаузен-Гусен : Пасау I (Oberilzmühle), Пасау II (Валдерверке Пасау-Илштат) и Пасау III (Јанделсбраун).
Васе Тодоров - Шлеговец
Васе Тодоров - Шлеговец (1947, Шлегово) — македонски правник и писател.
Творештво
Васе Тодоров - Шлеговец ги објавил следниве книги:
Црквиште (Владимирово)
Црквиште — старохристијанска базилика. На ридот Караџузлија, кој има доминантна местоположба над околината, на простор од 20 × 30 метри се гледаат урнатини од сакрален објект. Наоѓалиштето е обраснато со ниска вегетација западно од селото, под Готен, во ниви биле најдени фрагменти од керамички садови и статуета. На истото место има и помал тумул.
1775 во музиката
1775 година во музиката содржи некои значајни настани.
Света Гора (село)
Света Гора (словенечки: Sveta Gora) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Црква „Св. Петка“ - Црешево
Свети Петка претставува манастирска православна црква во скопското село Црешево. Се наоѓа на северниот дел од крајот на селото. Црквата претставува единствената црква во истоимениот манастир, кој е посветен на Света Петка Римска, чиј патрон се празнува на 8 август. Во дворот на манастирскиот објект се наоѓа света вода која помага за некој болести на очи. За настанокот на овој верски објект нема точни информации само се знае дека отсекогаш постоел.
1774 во музиката
1774 година во музиката содржи некои значајни настани.
Пожунски мир (1805)
Четвртиот Пожунски мир (исто така познат како Пожунски договор; Братиславски мир и Пресбуршки мир; Preßburger Frieden; Traité de Presbourg) бил потпишан на 26 декември 1805 година во Пресбург (Пожуна, денешна Братислава). Потписници биле францускиот император Наполеон Бонапарт и светиот римски цар Франц II. Договорот се потпишал по француските победи над Австријците кај Улм (25 септември – 20 октомври) и Аустерлиц (2. декември). На 4 декември било договорено примирје и започнале преговорите за договорот.
Покрај клаузулите за воспоставување на „мир и пријателство“ и повлекувањето на Австрија од Третата коалиција, договорот, исто така, наложувал значајни територијални отстапки од Австриското Царство. Француските придобивки од претходните договори од Кампо Формио и Луневил биле во содржината и на Пожунскиот мировен договор, а неодамнешните австриски освојувања во Италија и јужна Германија ѝ биле отстапени на Франција и Баварија, соодветно. Австриските поседи во Швабија биле предадени на француските сојузници: Виртембершкиот крал и електорот од Баден, а Баварија ги добила Тирол и Предарлска. Австрија безусловно се откажала од претензии кон тие германски држави. Венеција, Истра и Далмација биле придодадени кон Кралството Италија, на чие чело како крал застанал Наполеон (истата година претходно). Аугсбург, кој претходно бил независен Слободен царски град, ѝ бил отстапен на Баварија. За компензација, Австриското Царство го анектирала електоратот Салцбург, кој бил под хабсбуршка власт од 1803 година. Електорот, братот на австрискиот цар, како компензација го добил Големото Војводство Вирцбург. Императорот Франц II, исто така, ги признал царските титули преземени од електорите на Баварија и Виртемберг, кои го навестувале крајот на Светото Римско Царство. Неколку месеци по потпишувањето на договорот и откако Наполеон создал нов ентитет, Рајнскиот Сојуз, Франц II се откажал од титулата цар на Светото Римско Царство и станал цар на Австриското Царство со титула Франц I од Австрија. Во договорот било предвидено и обесштетување на Франција од 40 милиони франци.
1773 во музиката
1773 година во музиката содржи некои значајни настани.
Пепелта на Ангела (филм)
„Пепелта на Ангела“ (англиски: Angela's Ashes) е филм од 1999 година, во режија на Алан Паркер. Главните улоги ги играат: Емили Вотсон и Роберт Карлајл. Филмот е заснован врз автобиографската книга на Френк Мекорт.
Содржина
Филмот го прикажува животот на младиот Френки и неговото семејство, кои се трудат да ја избегнат сиромаштијата во Ирска. Поради тоа што татко му потекнувал од Северна Ирска, Френки има проблеми да најде работа, иако се борел против ИРА. Сепак, кога ќе дојде до некаква заработувачка, Френки ги троши парите на пиење.
Солкан
Солкан (словенечки: Solkan) — мал град во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Меди Бенатија
Меди Бенатија (роден на 17 април 1987 во Куркурон, Франција) — марокански фудбалер, играч од одбраната на Ал-Духаил и на мароканската репрезентација.
Шкељзен Халими
Шкељзен Халими (албански: Shkelzen Halimi, 1961) — македонски писател, драматург и новинар од албанска националност.
Меди Бенатија
Иако е роден и израснал во Франција, Бенатија се определил да ја претставува земјата на потекло на неговиот татко, Мароко. Своето деби за сениорската репрезентација го имал во 2008 година и со неа настапувал на три турнири на Африканскиот куп на нации во 2012, 2013 и 2017 и едно Светско првенство во 2018. Во моментов тој е капитен на својата репрезентација.
Животопис
Бенатија е роден во Куркурон, Франција, од татко мароканец и мајка алжирка.
Технички одлики
Висок, крупен, силен, и атлетски граден стопер, со добра техника, способност за играње со топката, одлични одбранбени вештини, и способност да ја организира својата одбрана; во последниве години Бенатија се стекнал со репутација како еден од најдобрите централни дефанзивци во Серија А; тој исто така е познат и по навремени стартови и способноста за игра во воздухот.
Почетоци
Роден во Куркурон од татко мароканец и мајка алжирка, Бенатија ги направил својте први фудбалски чекори во фудбалските клубови Еври и Кретеј, пред да влезе во престижната фудбалска академија ИНФ Клерфонтејн во 2002 година.
Откако ја завршил обуката од две години во академијата одлучил да му се приклучи на младинскиот сектор на Олимпик Марсеј во 2003 година. Две години подоцна го потпишал својот прв професионален договор со клубот. Со цел да се здобие со искуство и минути за игра, во 2006 година тој бил позајмен најпрво на екипата на Тур, каде што одиграл 29 натпревари, а во следната сезона и во Лорјан, каде што никогаш не заиграл поради сериозна повреда на коленото со која се здобил во јануари 2008.
Клермон и Удинезе
Во летото 2010 тој му се приклучил на Удинезе и ја започнал својата авантура во градот Удине, дебитирајќи во црно-белиот дрес на 11 септември 2010 година во поразот со 2-1 од Интер на Џузепе Меаца. Во шестото коло од сезоната, на 2 октомври Бенатија го постигнал својот прв погодок за Удинезе во 92-рата минута од натпреварот против Чезена на Фриули за да му донесе водство на својот тим од 1-0 кое неколку минути подоцна значело и победа за Удинезе. Во осмото коло, против Палермо го постигнал својот втор гол за сезоната, отворајќи го резултатот во победата со 2-1. Тој се вратил на постигнувањето голови на 13 март 2011 година, во дваесет и деветтото коло, кога го постигнал погодокот за предност на Удинезе во натпреварот против Каљари што завршил со резултат од 4-0 за фриуланите. Удинезе ја завршил сезоната 2010-2011 на четвртото место во Серија А, обезбедувајќи пласман во квалификациите за Лигата на шампионите следната сезона, а Бенатија придонел за успехот со 34 настапи и 3 гола. Следната сезона, започнала со елиминацијата и неуспехот на клубот да влезе во групната фаза од Лигата на шампионите но тие продолжиле да играат европски фудбал во Лигата на Европа, каде Бенатија забележал 9 настапи и постигнал 1 гол - негов прв во европските натпреварувања - против Атлетико Мадрид на 20 октомври, на патот на клубот до осминафиналето каде биле елиминирани од холандскиот Аз Алкмар. Тој одиграл 27 натпревари во Серија А и забележал еден единствен погодок на 2 октомври 2011 година во победата со 2-0 над Болоња. Во својата трета и последна сезона Бенатија одиграл најмалку натпревари во споредба со претходните две сезони, појавувајќи се само во 25 натпревари во сите натпреварувања на кои постигнал два гола и двата во Серија А во победите над Кјево (3-1 дома) и Палермо (3-2 гости).
Рома
На 13 јули 2013, Бенатија се преселил во Рома за 13.5 милиони евра (вклучувајќи ја и сумата од половина од договорите на играчите кои Рома ги испратила во Удине, Валерио Вере и Нико Лопес, соодветно за 2,5 и 1 милион евра). Дебитирал за џалороросите на 25 август, во првенствената победа на гостувањето кај Ливорно со 2-0. На 25 септември, во победата на гости против Сампдорија со 2-0, Бенатија го постигнал својот прв гол за екипата од главниот град на Италија. На почетокот на сезоната, тој придонел Рома да стигне до рекордни 10 последователни победи во Серија А, успех кој бил постигнат со победата над Кјево на домашен терен со 1-0 на 31 октомври 2013 година. Следниот месец на 16 ноември, тој влегол во листата од 25 кандидати за титулата на Африкански фудбалер на годината, заедно со неговиот тимски колега Жервињо, и бил сврстен во "Топ 11" на континентот. На 22 декември, за првпат во својата кариера Бенатија постигнал два гола на еден натпревар против Катанија во победата н Рома со 4-0.
Успешната и единствена сезона во Рома, ја завршил со 37 настапи и 5 гола, и бил избран во ЕСМ Тимот на годината.
Бајерн Минхен
На 26 август 2014, Бенатија потпишал петгодишен договор со Бајерн Минхен, во трансфер кој изнесувал 26 милиони евра (плус 4 во бонуси). Со тоа баварците ги победиле Манчестер Сити, Челси, Барселона и Реал Мадрид кој исто така биле заинтерисирани за доведување на Бенатија во својте редови. Тој признал дека бил разочаран поради напуштањето на Рома, но му било кажано дека мора да си замине, бидејќи на клубот му биле потребни пари. Набргу потоа, претстедателот на Рома Џејмс Палота бил бесен од зборовите на Бенатија и одговорил дека тој бил продаден затоа што е отровен лажго.
На 17 септември 2014 година, Бенатија го направил своето деби за Бајерн во победата на домашен терен против Манчестер Сити (1-0) во натпреварот со кој била отворена сезоната на клубот во Лигата на шампионите, каде што тој одиграл 85 минути, завршувајќи го натпреварот со 93% точни додавања. Во вториот натпревар од групата против Манчестер Сити, тој бил исклучен во 20-та минута поради фаулирање на Серхио Агуеро во чиста позиција за гол. Својот прв гол за Бајерн Бенатија го постигнал на 13 декември, отворајќи го резултатот во победата со 4–0 над Аугсбург. На 12 мај 2015 година, Бенатија го постигнал својот прв гол во кариерата во Лигата на шампионите, во реваншот од полуфиналето против Барселона натпревар што завршил со победа на Бајер од 3-2 но и покрај тоа баварците не успеале да се пласираат во финалето и биле елиминрани со вкупен резултат 3-5. Во текот на сезоната Бенатија многу страдал од повреди поради што морал да пропушти голем број на натпревари завршувајќи ја сезоната со само 24 настапи и 2 постигнати гола во сите конкуренции. Исто така, тој го освоил својот прв трофеј во кариерата, откако Бајерн ја освоил Бундеслигата.
Сезоната 2015-2016 Бенатија ја отворил играјќи во Суперкупот на Германија, кој Баерн го загубил на пенали од Волфсбург, по нерешените 1-1 по 120 минути игра. Во текот на втората сезона, Бенатија имал уште повеќе проблеми со повреди играјќи само 22 натпревари во сите конкуренции на кој забележал 1 гол, против Хамбургер во лигата во победата со 5-0. На крајот на сезоната со Бајерн освоил уште два трофеја: Бундеслигата и Купот на Германија.
Јувентус
На 15 јули 2016 година, Бенатија се вратил во Италија, каде му се приклучил на Јувентус на позајмица за 3 милиони евра, со можност за постојан трансфер за 17 милиони евра на крајот од сезоната. Како прв мароканец кој потпишал за Јувентус, Бенатија дебитирал за торинскиот клуб на 27 август 2016 во победата на гостувањето кај Лацио со 1-0 во Серија А. На 10 март 2017 го постигнал својот прв погодок во дресот на Јувентус, во дербито против Милан при победата со 2-1 на Стадион Јувентус. На 6 мај, по завршувањето на градското дерби против Торино (1-1) Бенатија останал на теренот за да даде интервју за телевизиската куќа РАИ и пред да даде каков било коментар, Бенатија на слушалките слушнал расистичка навреда на негова адреса по што тој во неверување прашал кој му го порачал тоа и која е причината за срамната навреда. Подоцна компанијата јавно му се извинила на играчот. Во меѓувреме, на 12 мај, торинскиот клуб го откупил целосно договорот на играчот од Бајерн Минхен за 17 милиони евра. На 17 и 21 мај, Бенатија освоил два трофеја со Јувентус; најпрво триумфирал во Купот на Италија со победа во финалето над Лацио (2-0), а потоа го освоил и своето прво скудето во кариерата благодарение на домашната победа над Кротоне (3-0) со која била математички осигурана титулата во Серија А. На 3 јуни Јувентус учествувал во финалето на Лигата на шампионите во кое загубиле од Реал Мадрид (1-4), а Бенатија го поминал целиот натпревар на клупата за резерви.
По релативно позитивната деби сезона во Јувентус, во која имал неколку одлични настапи иако пропуштил голем број на натпревари поради серија од физички проблеми и повреди, следната сезона заминувањето на Леонардо Бонучи од клубот отворило многу простор за мароканскиот дефанзивец да се воспостави како прв избор во центарот на одбраната на бјанконерите заедно со Џорџо Кјелини. На 23 декември 2017, го постигнал единствениот гол во натпреварот со кој Јувентус славел победа над неговиот поранешен клуб Рома со 1-0. На 9 мај 2018 година, постигнал два гола во победата со 4-0 над Милан во финалето на Купот на Италија. Четири дена подоцна со Јувентус го освоил своето второ скудето во кариерата.
Ал-Духаил
На 28 јануари 2019, Бенатија потпишал за катарскиот Ал-Духаил во трансфер вреден 8 милиони евра плус дополнителни 2 милиони евра доколку се остварат одредени услови.
Репрезентативна кариера
На 14 август 2013 во поразот со 2-1 од Буркина Фасо во пријателски натпревар игран во Тангер, Бенатија за првпат во својата кариера ја носел капитенската лента на мароканците во отсуство на регуларниот капитен Хусин Харја. Меѓутоа по повлекувањето на Харја од репрезентативниот дрес во 2015, Бенатија официјално станал прв капитен на Мароко.
Бенатија бил капитен на Мароко на Африканскиот куп на нации 2017 во Габон и ги одигра сите минути за својата репрезентација на патот до четвртфиналето во кое "Атласките лавови" биле елиминирани со 1-0 од Египет во четвртфиналето. Во март истата година, тој одлучил да се откаже од репрезентацијата додека не стане редовен првотимец во Јувентус, наведувајќи: "Мислам дека не е фер да дојдам и да играм за репрезентацијата кога немам натпреварувачки фудбал и го заземам местото на некој кој е во подобра позиција". Во септември 2011, Бенатија се вратил во репрезентацијата, а на 11 ноември тој го постигнал вториот погодок за Мароко во победата со 2-0 на гостувањето кај Брегот на Слоновата Коска, која ги квалификувала "Атласките лавови" на Светско првенство, за првпат по 20 години.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 13 февруари 2018.
Втора македонска кошаркарска лига 2018/19
Втората македонска кошаркарска лига 2018/19 - 27. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Ова е првата сезона во која Втората лига била поделена на Запад и Исток, а истовремено Третата лига била укината. Во оваа сезона, лигашки прваци биле Академија ФМП (Исток) и Ангели (Запад), а разигрувањето го освоил МЗТ Аеродром (II).
Екипи
1 Партизан Мулти Шпед Водно Санс настапил во салата Независна Македонија како домашна екипа.
2 Спортисимо Баскет настапил во салата Независна Македонија како домашна екипа.
3 Тетекс ТТК настапил во салата 8 септември како домашна екипа.
4 Хераклеја настапила во салата Д-р Јован Калаузи како домашна екипа. Хераклеја го додала спонзорското име Боби Турс во февруари 2019 година.
Табела
Извор: Македонска Кошаркарска Федерација преку web.archive.org
Екипи
1 Карпош Соколи 2000 настапил во салата Независна Македонија како домашна екипа.
2 Милановски го откажал своето учество во натпреварувањето. Додека настапувал, Милановски настапил и во салата Независна Македонија како домашна екипа.
3 Струмица била исфрлена од натпреварувањето поради два службено загубени натпревари.
Табела
1 Службен пораз на Крива Паланка со резултат 20:0 во натпреварот против Баскет Кам. Бодот при пораз не и се доделил на Крива Паланка.
2 Милановски го откажал своето учество во натпреварувањето. Неговите резултати станале неважечки. Службен пораз на Милановски со резултат 20:0 во натпреварот против Баскет Кам. Бодот при пораз не му се доделил на Милановски.
3 Службен пораз на Лирија 77 Баскет со резултат 0:2 против Академија ФМП. Бодот при пораз не и се доделил на Лирија 77 Баскет. Потоа службен пораз од ТФТ. Со тоа, Лирија била исфрлена од натпреварувањето поради два службено загубени натпревари и резултатите станале неважечки.
1772 во музиката
1772 година во музиката содржи некои значајни настани.
Втора македонска кошаркарска лига 2018/19
Табела
4 Службен пораз во натпреварот против Лирија 77 Баскет. Бодот при пораз не и се доделил на Струмица. Потоа службен пораз од Милановски. Со тоа, Струмица била исфрлена од натпреварувањето поради два службено загубени натпревари и резултатите станале неважечки.
5 Натпреварот Дино Баскет-Карпош Соколи 2000 не бил одигран поради технички проблеми на домаќинот. Дино Баскет службено го загубил натпреварот со 0:20. Бодот при пораз не му бил доделен.
6 Куманово 2009 службено го загубил натпреварот против Академија ФМП со 20:0. Бодот при пораз не му бил доделен.
Формат
Четирите најдобри тимови од двата региона ќе разигруваат меѓу себе, по систем на натпреварување на најдобри осумина. Со системот на разигрување прво рангираниот од едниот регион разигрува со последно рангираниот од другиот регион додека второ рангираните тимови од едниот регион ќе разигруваат со трето рангираните од другиот регион. Натпреварите ќе се играат преку двомеч, дома-гости. Победникот од разигрувањето обезбедува пласман во Првата лига 2019/20, додека вицепрвакот ќе одигра дополнителен бараж за унапредување со 11. (последно пласирана) екипа од Првата лига 2018/19.
Портрет на Стефан Маларме (Мане)
Портрет на Стефан Маларме  е слика на Едуар Мане создадена во 1876 година.
Делото, со својата „извонредна природност и експресивна сила“ е „еден од највисоките и најмодерни резултати во целата кариера на Мане“, таа го претставува Маларме во многу жива, домашна и неконвенционална поза. Човекот со писмата покрај него, всушност, има многу спонтан и опуштен став и удобно лежи на некои перничиња во ателјето што Мане го имал во близина на станицата Сен Лазар.
Покрај познанството со Емил Зола и Шарл Бодлер, Мане преку портретот на поетот Маларме, ја предочил севкупната повеќеслојност на ликовните дела особено на оние кои започнале да ги откриваат импресионистичките ликовни и поетски доблести.
Дорс (филм)
Дорс (англиски: The Doors) е американски филм, во режија на Оливер Стоун. Главните улоги ги играат: Вал Килмер и Мег Рајан.
Содржина
Филмот го прикажува животот на пејачот на легендарната група Дорс (The Doors), Џим Морисон (го глуми Вал Килмер), почнувајќи од студентските денови на Филмската академија во Лос Анџелес до неговата смрт во Париз, во 1971 година.
Батајница
Батајница е градска населба на крајниот северозападен дел на Белград, која се наоѓа на територијата на градската општина Земун. Припоена е кон Белград во 1972 година, до кога била село во Срем. Последните децении од типично рамничарско село од војводински тип, со претежно земјоделска дејност, Батајница станала населба од мешан тип и со повеќекратно зголемено население. Според пописот од 2011 година, во Батајница живееле околу 48.600 жители.
Чудовиште од Лох Нес
Чудовиштето од Лох Нес — животно кое наводно живее во езерото Лох Нес, планинскиот дел на Шкотска. Тоа е слично на другите наводни езерски чудовишта во Шкотска и насекаде, иако неговиот опис варира од еден до друг приказ. Популарниот интерес и вербата во животното варираше откако го сврте вниманието на светот во 1933 година. Доказ за неговото постоење е во голема мера анегдотичен, со минимален и повеќе оспоруван фотографски материјал и сонарни мислења. Научната заедница го смета чудовиштето Лох Нес како модерен мит и ги објаснуваат забележувањата како мешавина од лаги и неостварлива желба. Легендарното чудовиште е нежно наречено со деминутивот Неси (Nessie) (шкотско келтски: Niseag) од 1950-тите.
Терминот „чудовиште“ e наводно создаден на 2 мај 1933 година од Алекс Кемпбел, надзорникот на водите на Лох Нес и хонорарен новинар, во известување за Инвернес Куриер (Inverness Courier).
На 4 август 1933 година, Куриер го објави како целосна новост тврдењето на маж од Лондон, Џорџ Спајсер (George Spicer), дека неколку недели порано додека се возел со моторот околу езерото, тој и неговата жена го виделе ,,најблиското приоѓање на змеј или праисториско животно што сум го видел во мојот живот”, кое се тркалало преку патот кон езерото, носејќи ,,животно" во неговата уста. Други писма се појавуваа во Куриер, најчесто анонимни, со тврдења дека виделе нешто во водата или на копното, или на делот на писателот или на деловите на фамилијата, познавање или приказни кои им биле кажани. Овие приказни брзо достигнаа на националниот (а подоцна и на меѓународниот) печат, во којшто се зборуваше за ,,рибата-чудовиште”, ,,морска змија” или ,,змеј”, одредени според ,, Чудовиштето од Лох Нес”. На 6 декември 1933 година, беше објавена првата наводна фотографија од чудовиштето, направена од Хју Греј (Hugh Gray), и кратко потоа животното се здоби со официјално предупредување кога државниот секретар на Шкотска и нареди на полицијата да спречи каков било напад врз него. Во 1934 година, интересот заискри од познатата фотографија од хирургот. Во истата година Р.Т. Гулд (R.T. Gould) објави книга, првата од многуте која го опишува личното истражување на авторот и собрани докази од додатни извештаи кои му претходат на летото во 1933 година. Други автори изјавија дека забележувањата на чудовиштето отишле сè до оние од 6 век (види подолу).
Свети Колумба
Најраниот извештај за чудовиште поврзано со околината на Лох Нес, е пронајден во Животот на Св.Колумба од Едомнан (Adomnán), напишан некаде во текот на 7 век. Според Едомнан, кој пишува после околу еден век за настаните кои ги опишал, монахот Св.Колумба, престојувал во земјата на Пиктите со неговите пријатели, кога наишле на месни жители што закопувале човек до реката Нес. Тие објасниле дека човекот додека пливал во реката бил нападнат од „воден ѕвер“ којшто го распарчил и го повлекол надолу. Пробале да го спасат со чамец, но биле способни само да го извлечат неговиот труп. Кога го чул ова, Колумба ги стаписал Пиктите со испраќање на неговиот ученик Луињ Моку Мин (Luigne moccu Min) да ја преплива реката. Ѕверот дошол по него, но Колумба го направил знакот на крстот и наредил:,,Не оди понатаму. Не го допирај човекот. Врати се веднаш”. Ѕверот веднаш застанал како да бил ,,завлечен со јажиња” и преплашено избегал, а луѓето на Колумба и паганските Пикти му заблагодариле на Господ за чудото.
Верниците во чудовиштето на Лох Нес, често упатуваат на оваа приказна, којашто видливо зазема место на реката Нес, а не на самото езеро, која била доказ за постоењето на животното веќе во 6 век. Сепак, скептиците ја испитале веродостојноста на раскажувачот, забележувајќи дека приказните за водниот ѕвер биле премногу слични со Животи на средновековните светци и како таква приказната на Едомнан е најверојатно преработка на општ мотив поврзан со локална знаменитост. Според скептиците, приказната на Едомнан може да биде целосно независна од модерната легенда за чудовиштето од Лох Нес, само ако биде поврзана со тоа во ретроспектива од верниците кои бараат потпомагање на нивните тврдења. Покрај тоа, во статија за Криптозоологија, А.К.Томас (A.C. Thomas) забележува дека дури и ако има некоја вистина во приказната, може да биде рационално објаснета со средба со морж или слично животно кое го има во реката.
Спајсерс (1933 година)
Модерниот интерес за чудовиштето заискри со забележувањето од 22 јули 1933 година, кога Џорџ Спајсер (George Spicer) и неговата жена ја виделе најневообичаената форма на животно која поминувала преку патот и излегло пред нивната кола. Тие рекле дека животното има големо тело (околу 4 стапки ( 1 метар) високо и 25 стапки (8 метри) долго), и долг, тесен врат, малку подебел од сурлата на слон и долг како пречникот на патот, од три до 12 стапки (3,0-3,7 метри); вратот имал многу брчки. Тие не виделе екстремитети, можеби заради вдлабнатините на патот кои го замрачиле долниот дел на животното. Нагло се свртело од патот накај езерото на растојание од 20 јарди (20метри), оставајќи само бразда од скршени грмушки од својата трага. Во август, 1933 година, еден мотоциклист по име Артур Грент (Arthur Grant), тврдел дека за малку ќе удрел во животното додека се приближувал до Абриахан (Abriachan) на североисточниот брег, околу 1 часот по полноќ на месечева светлина. Грент тврдел дека видел мала глава припоена на долг врат и дека животното го видел, се отргнало од патот и се вратило назад во езерото. Грент рекол дека станал од моторот и го следел до езерото, но видел само бранови. Сепак, некои веруваат дека оваа приказна била планирана како хумористично објаснување на несреќа со мотор.
Во друго забележување од 1933 година, млада слугинка по име Маргарет Мунро (Margaret Munro), наводно го набљудувала животното околу 20 минути. Таа тврдела дека тоа било во 6:30 изутрината на 5 јуни, кога го набљудувала на оддалеченост од 200 јарди (180 метри) од брегот. Според нејзниот опис, тоа имало кожа како на слон, долг врат, мала глава и две кратки предни нозе или перки. Набљудувањето наводно завршило кога животното се вратило назад во водата.
Повремените забележувања продолжиле сè до 1963 година, кога била направена снимка со слаб квалитет на животното на далечина од неколку милји.
Фарел (1943 година)
Во мај 1943 година, на К.Б. Фарел од Британските набљудувачки служби, му било одвлечено вниманието од должностите поради забележувањето на Неси. Тој тврдел дека бил оддалечен околу 250 јарди (230 метри) од големото животно ,,со перки”, со тело долго од дваесет до триесет стапки (6-9 метри) и врат којшто штрчел од водата со околу 4-5 стапки (1,2-1,5 метри) должина.
Хидролокаторен контакт (1954 година)
Во декември 1954 година, бил забележан необичен хидролокаторен контакт во риболовниот брод Соперник III. Екипажот на бродот набљудуваше хидролокаторни знаци од голем објект кој одел во чекор со бродот на длабочина од 480 стапки (146 метри). На овој начин се манифестирало движењето на половина милја (800 метри), пред контактот да биде изгубен, за да подоцна пак биде воспоставен. Претходно биле направени многу хидролокаторни обиди, но повеќето од нив биле неодредени или негативни.
,,Фотографијата од хирургот” (1934 година)
Една од највпечатливите слики на Неси е позната како ,, фотографијата од хирургот”, за која порано се сметало дека е добар доказ за чудовиштето. Нејзината важност лежи во фактот дека била единствена фотографија како доказ за ,,глава и врат” – сите останати се нецелосни и безредија. Сликата е прогласена за измама во 1994 година. Наводно, била сликана од страна на Роберт Кенет Вилсон (Robert Kenneth Wilson), гинаеколог од Лондон, и била објавена во Дејли Меил на 21 април 1934 година. Одбивањето на Вилсон да биде поврзано неговото име со фотографијата, придонесе да таа биде нарекувана како ,,фотографијата од хирургот”. Фотографијата често беше отсекувана за да се направи чудовиштето да изгледа поголемо, додека пак оригиналната снимка која не е отсечена, го покажува другиот крај на езерото и чудовиштето во средината. Перките на сликата се усогласени со големината и има кружен модел на мали перки во контраст со големи бранови кога е од блиску фотографирана. Анализите на оригиналната неотсечена слика, доведоа пак до сомнеж. Една година пред измамата да биде откриена, творците на документарецот од Дискавери Комуникејшнс (Discovery Communications) Лох Нес откриен, направија анализа на неотсечената слика и пронајдоа јасен,бел објект во секоја верзија на сликата, што подразбира дека тоа било на негативот. ,,Изгледа дека тоа е изворот на појавувањето на перките во водата, како објектот да бил речиси влечен од нешто”, рече раскажувачот. ,,Но, науката не може да открие дали тоа било само оштетување на негативот”, продолжува тој. Покрај тоа, анализата на целата фотографија откри дека објектот е многу мал, само околу 60 до 90 сантиметри (две или три стапки) долг.
Во 1979 година, се твдрело дека тоа е слика од слон (види подолу). Други скептици во 1980-тите се расправале дека фотографијата е видра или од оние птици кои нуркаат во водата по храна, но по признанието на Кристијан Спарлинг многумина се согласија со неговото тврдење дека е- играчка-подморница со припоена глава. Детаљите за тоа како била направена, биле дадени во книга. Всушност, тоа било играчка-подморница со со глава и врат направени од пластично дрво, дизајнирана од Кристијан Спарлинг, зетот на Мермадјук Ведерел (Marmaduke Wetherell), голем ловец којшто бил јавно исмеан во Дејли Меил, весникот кој всушност го вработил. Спарлинг го изјавил тоа за да се одмазди, Мермадјуке Ведерел ја извршил измамата со помош на Крис Спарлинг (стручњак за скулптури), неговиот син Јан Мермадјук (Ian Marmaduke) кој го купил материјалот за лажниот Неси и Mаурис Чемберс (Maurice Chambers), кој требал да го замоли на хирургот Роберт Кенет Вилсон (Robert Kenneth Wilson) да ги понуди сликите на Дејли Меил. Лажната приказна е оспорувана од Хенри Бауер (Henry Bauer), кој тврди дека ова откривање е доказ на предрасуда и прашува зошто извршителите не ја откриле порано нивната завера за да го засрамат на весникот. Тој исто потврди дека тоа пластично дрво не постоело во 1934 година, иако било популарнен DIY (Do It Yourself) и обликувачки материјал во раните 1930-ти години. Еластер Бојд (Alastair Boyd), еден од истражувачите кој ја отрки измата, тврди дека чудовиштето од Лох Нес е вистинско, и лажната фотографија од хирургот не е доволна причина за да се занемарат исказите од очевидците и другите докази.
Снимката на Тејлор (1938 година)
Во 1938 година, Џ.И.Тејлор (G.E. Taylor), турист од Јужна Африка, снимал нешто во езерото во траење од три минути од 16 милиметарски филм во боја, којшто сега е во сопственост на д-р Маурис Бартон. Сепак, Бартон одби да ја покаже снимката на истражувачите на Лох Нес (како што се Питер Костело (Peter Costello) или на Бирото за истражување на Лох Нес). Само една структура била објавена во неговата книга Таинственото чудовиште, пред да се пензионира. Д-р Рој П. Макал (Roy P. Mackal), биолог и криптозоолог, тврдел дека структурата е ,,позитивен доказ”. Подоцна, исто така била прикажана во Националниот институт на океанографија, денес познат како Саутемптон океанографски центар. Експертите се согласија дека снимката јасно покажува посебен нежив објект кој плови во езерото.
Снимката на Динсдејл (Dinsdale) (1960 година)
Во 1960 година, воздухопловниот инженер Тим Динсдејл, сними грб кој поминувал низ водата со моќна бразда, различна од таа на чамец. JARIC тврдеше дека објектот бил ,,најверојатно жив”. Други беа скептични, зборувајќи дека ,,грбот" не може да се исклучи од тоа дека е чамец, и тврдеа дека кога контрастот е зголемен, јасно може да се види човек во чамец.
Во 1993 година Дискавери Комјуникејшнс (Discovery Communications) направија документарец наречен Лох Нес откриен во кој се оцртува дигитално зголемување на снимката на Динсдејл. Комјутерски експерт кој ја зголемил снимката забележил сенка во негативот која не била многу очигледна во позитивот. Со зголемување и прекривање на рамките, тој открил нешто што наликувало на задно тело, задни перки, и 1-2 додатни грпки на тело како плесиосаур. Тој рече дека: ,,Пред да ја видам снимката, мислев дека чудовиштето од Лох Нес е чиста глупост. Откако го направив зголемувањето, не сум баш сигурен". Некои задале противудар на ова откритие со тврдењето дека аголот на снимката од хоризонтот вдолж со аголот на сонцето во тој ден, ги направиле сенките да изгледаат чудно под вода. Верниците (и некои кои не веруваат) тврдат дека обликот може да биде немирна вода која само случајно има облик на крајот на задниот дел на плесиосаур. Но, истиот извор пак исто така кажува дека можеби има помал објект (грб или глава) пред грбот кој го предизвикува ова. Сепак, зголемувањето покажа помала втора грпка и можна трета грпка.
Видеото на Холмс (Holmes) (2007 година)
На 26 мај 2007 година, Гордон Холмс, 55 годишен лабораторки техничар, снимил видео за којшто вели дека било ,,нешто црно како јаглен, долго околу 45 стапки (14 метри), движејќи се доста брзо во водата". Едријан Шајн (Adrian Shine), морски биолог во Центарот Лох Нес 200 во Друмнадрохит, го гледал видеото и планирал да го анализира. Шајн исто така ја опиша снимката како меѓу ,,најдобрата снимка [што тој] ја имал видено". BBC од Шкотска го прикажа видеото на 29 мај 2007 година. Вестите од STV North Tonight ја пуштија во етер снимката на 28 мај 2007 година и го интервјуираа Холмс. Во оваа прилика, Едријан Шајн од Центарот Лох Нес беше исто така интервјуиран и рече дека снимката всушност покажува видра, фока или водна птица.
Веродостојноста на Холмс беше ставена под сомнеж со членот на мрежното место на Криптомундо, кој тврди дека тој има минато со пријавување на забележувања на криптозоологични животни, и продава книга кој сам ја објавил и DVD кое објавува доказ за измислици. Исто така неговото видео нема други објекти по кои се распознава големина. Тимот Потрага по чудовиштето исто така го испита ова видео, во нивната телевизиска епизода ,,Смртта на Лох Нес” кадешто тие го проучуваат доказот дека Неси умрел како и некои други фотографии.
Експедицијата на господин Едвард Маунтин (Edward Mountain) во 1934 година
Откако ја прочитал книгата од Гулд, Едвард Маунтин се одлучил да финансира сопствено надгледување со кое 20 мажи биле позиционирани околу езерото со двогледи и камери од 9 изутрина па до 18 часот, почнувајќи од 13 јули 1934 година и траело пет недели. Биле направени 21 фотографија, иако ниедна не се сметала за завршна. Капетанот Џејмс Фрејзер (James Fraser) бил ангажиран како надгледувач, и останал и потоа на езерото, снимајќи филм (кој сега го нема) на 15 септември 1934 година. Кога тој бил виден од зоолозите и професорите по природонаука, било заклучено дека тој покажува фока, најверојатно сива фока.
Биро за истрага на фенономенот Лох Нес (1962 — 1972 година)
Бирото за истрага на феноменот Лох Нес (БИФЛН) било друштво формирано во Велика Британија во 1962 година ,,за проучување на Лох Нес за идентификување на животното познато како чудовиштето на Лох Нес или пак за да ги утврдат причинителите на исказите за него.” Подоцна го скратиле името на Биро за истрага на Лох Нес (БИЛН). Било затворено во 1972 година. Друштвото имало годишна претплата покриена од администрација. Нивната главна активност била надгледување на езерото од различни гледни точки од групи со самоорганизирани волонтери, обучени со филмски камери и телескопски леќи. Негови оснавачи биле пратеникот Дејвид Џејмс (David James) и природонаучникот Питер Скот (Peter Scott). Од 1965 до 1972 година, имало каравански камп и главна надгледувачка платформа во Ахнаханет (Achnahannet), и биле испратени набљудувачи на други локации по должината на езерото.
Според Годишниот извештај на Бирото од 1969 година, друштвото имало 1,030 членови, од кои 588 биле од Велика Британија. Како директори на друштвото биле наведени Норман Колинс (Norman Collins) (Претседател), Лорд Крејгмјул (Lord Craigmyle), проф. Рој П. Мекел, Ричард Фитер, Дејвид Џејмс, пратеник, и Питер Скот.