cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Милош Јаниќиевиќ
2010–11
Во Српската лига Запад одиграл 28 натпревари и постигнал 4 гола. Исто така, тој одиграл еден натпревар во Лав Купот на Србија, и тоа против составот на Црвена ѕвезда Белград. Екипата на Слога го загубила тој натпревар, но оставила добри впечатоци во играта. Претходно, тој се појавил во натпревар од купот против екипата на Раднички од Ниш. Тоа била одлична сезона за него и за составот на Слога од Краљево. Екипата на Слога во таа сезона ја освоила Српската прва лига.
2011–12
Во таа сезона Јаниќиевиќ одиграл вкупно 31 лигашки натпревар и постигнал 4 гола. Тоа била добра сезона за него. Постигнал ефектен гол, и доста придонесувал за тимот да се приклучи кон врвот на табелата. Но, на крајот од сезоната екипата на Слога била пласирана на 7та позиција на табелата. Сепак клубот не успеал да се квалификува во Јелен Суперлига. Подоцна заминал во Полска, но по неуспешниот ангажман повторно се приклучил на српски тим овојпат во составот на Слобода од Ужице.
Слобода Ужице
Јаниќиевиќ бил лиценциран за сезоната 2012-13 со дресот број 14. Одиграл вкупно 7 лигашки натпревари во сезона, но само еднаш бил во стартните 11мина.
Враќање во Слога Краљево
По сезоната помината во клубот на Слобода од Ужице, се вратил во екипата на Слога. Одиграл 2 натпревари, а потоа и се повредил. Тој се вратил на теренот на 11от, 12от и 13от натпревар, но повторно ја обновил повредата. Се опоравил во втората полусезона и настапил на вкупно 14 натпревари, притоа постигнал 3 гола и сите на домашен терен против екипите на БСК од Борча, Радник од Сурдулица и составот на Телеоптик.
Мачва Шабац
Ва сезоната 2014–15, тој се приклучил на составот на Мачва од Шабац. По првата половина од сезоната, тој го напуштил клубот.
Динамо Врање
Јаниќијевиќ му се приклучил на составот на Динамо Врање во летото 2015 година.
Прва Унгарска Република
Првата Унгарска Република (Első magyar köztársaság) или со нејзиното современо име Унгарска Народна Република (Magyar Népköztársaság) била народна република што постоела од крајот на 1918 до средината на 1919 година. Таа била основана по распаѓањето на Австроунгарската Империја по Првата светска војна. Унгарската Народна Република го заменила Кралството Унгарија, и била заменета со друга краткотрајна држава.
Во овој период, Унгарија била принудена да се откаже од земјите за формирање нации врз основа на мнозински етнички групи, кои ги формирале Чехословачка, Романија и Југославија, составени од Срби, Хрвати и Словенци.
Име
„Унгарската Народна Република“ била усвоена како официјално име на земјата на 16 ноември 1918 година и останало во употреба до соборувањето на владата на Денс Беринеки на 21 март 1919 година. По колапсот на Унгарската Советска Република, на Ѓула Пидел владата воспостави пред- комунистички име на државата, на 2 август 1919 година  Владата на Иштван Фридрих го сменила името во " Унгарска Република " на 8 август;     Меѓутоа, деноминацијата "Унгарска народна република"   се појавила на некои уредби издадени од владата во текот на овој период.
Ерата на Кароли (1918-1919)
Унгарската народна република била создадена од Астерската револуција, која започнала во Будимпешта на 31 октомври 1918 година. Тој ден, кралот Карл IV го назначил водачот на револуцијата, Михали Кароли, за унгарски премиер. Ова било прв чин во правец на прекинување на сојузот меѓу Австрија и Унгарија.
На 13 ноември, Карл издал проглас со што се повлекол од унгарската политика. Неколку дена подоцна, привремената влада ја прогласила Унгарија за народна република, со Кароли како премиер и привремен претседател. Овој настан завршил 400 години од владеењето Хабсбуршката династија.
Мерките на владата на Кароли не успеале да го запрат незадоволството, особено кога силите на Антантата почнале да дистрибуираат делови од она што многумина ја сметаат за традиционална територија на Унгарија на мнозинските етнички групи во Романија, Кралството Југославија и Чехословачка. Новата влада и нејзините поддржувачи имале надежи за одржување на територијалниот интегритет на Унгарија по напуштање на Австрија и Германија, како и обезбедување на посебен мир и искористување на блиските врски на Кароли со Франција.
Антантата ја сметала Унгарија за партнер во поразената „Двојна монархија“ и ги урнала надежите на Унгарците со испораката на последователни дипломатски ноти. Секој барал предавање на повеќе земјиште на другите етнички групи. На 20 март 1919 година, францускиот шеф на мисијата на Антантата во Будимпешта, му дал на Кароли белешка со која ги обележува конечните повоени граници, кои Унгарците ги сметале за неприфатливи. Кароли и премиерот Денеш Беринкеј се нашле во невозможна позиција. Тие знаеле дека прифаќањето на француската белешка ќе го загрози територијалниот интегритет на земјата, но не биле во можност да ја отфрлат. Во знак на протест, Беринкеј поднел оставка.
Кароли го информирал кабинетот дека само социјалдемократите би можеле да формираат нова влада. Меѓутоа, непознато за Кароли, социјалдемократите се споиле со комунистите, кои ветиле дека Советската Русија ќе ѝ помогне на Унгарија да ги врати своите поранешни граници. Иако социјалдемократите одржале мнозинство во ново воспоставената Унгарска социјалистичка партија, комунистите предводени од Бела Кун веднаш ја презеле контролата и го најавиле формирањето на Унгарската Советска Република на 21 март 1919 година.
Повторно воспоставување и распуштање (1919)
По падот на Унгарската Советска Република на 1 август 1919 година, по 133 дена постоење, на власт дошла социјалдемократска влада (таканаречена „синдикална влада“) под раководство на Ѓула Пејдл. Декретот бил издаден на 2 август, враќајќи ја формата на владата и официјалното државно име назад во „Народна Република“. За време на своето кратко постоење, владата на Пејдл почнала да ги укинува наредбите на комунистичкиот режим.
На 6 август Иштван Фридрих, водачот на Друштвото на другари од Белата куќа (десничарска, контрареволуционерна група), ја презел власта во бескрвен удар со поддршка на Кралската романска армија. Следниот ден, Јосиф Август се прогласи за регент на Унгарија (тој ја држел функцијата до 23 август, кога бил принуден да поднесе оставка) и го назначил Фридрих за премиер. Државата официјално била распуштена од новата влада на 8 август 1919 година.
Колку потешко ќе паднат
„Колку потешко ќе паднат“ (англиски: The hadrer they fall) – филм на режисерот Марк Робсон (Mark Robson) од 1956 година. Автор и на сценариото е Филип Јордан (Phillip Yordan), а главните улоги ги играат: Хамфри Богарт (Humphrey Bogart), Род Стајгер (Rod Steiger) и Јан Стерлинг (Jan Sterling). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобра црно-бела фотографија, како и за наградата „Златна палма“ на Канскиот филмски фестивал, а тој е познат и по тоа што во него Богарт ја одиграл својата последна улога.
Синопсис
Еди Вилис (го игра Богарт) е спортски новинар кој останал без работа откако пропаднал весникот во кој работел. Него го ангажира боксерскиот менаџер Ник Бенко (го игра Стајгер) со цел да му помогне да го прослави боксерот Торо Морено кого штотуку го открил во Аргентина. Всушност, Торо е само огромен човек кој не знае да боксува така што Вилис и Бенко мора да организираат наместени борби во кои Торо победува на нечесен начин. Така, Торо ниже победи и станува славен. Тогаш, Бенко организира борба со поранешнито шампион Гас Данди, кој има тешка повреда од која умира во текот на борбата. Торо е погоден од неговата смрт, мислејќи дека тој го убил Данди, па сака да побегне во татковината. Сепак, Вилис успева да го убеди да остане за да може да се бори против шампионот Бади Бренан. Бидејќи Бренан не сака да соработува со Бенко, Торо ја губи борбата при што е буквално претепан во рингот. По борбата, Вилис дознава дека Торо е измамен од менаџерот и дека од сите борби заработил само 50 долари. Затоа, тој му го дава својот хонорар на Торо и го качува на авионот за Аргентина, а потоа решава да напише остра статија во која ќе ги разоткрие нечесните игри на боксерските менаџери.
Дупјак
Дупјак (Δισπηλιό, Диспилио, до 1926 г. Δουπιάκοι, Дупјаки) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур во Костурскиот округ, Грција. Познато е по богатите неолитски остатоци и натписите на дрвената Дупјачка таблица стара околу 7200 години. Населението и денес се состои исклучиво од Македонци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 7 километри југоисточно од градот Костур на јужниот брег Костурското Езеро во историско-географската област Пополе на патот од Костур за Рупишта (Аргос Орестико). Селото се наоѓа на надморска височина од 620 метри. Името на Дупјак доаѓа од двете пештери (дупки), распоредени до селото. Во 1926 г. името е сменето во Диспилион, што е буквален превод со значење „две пештери“. . Во селото има четири мостови со традиционална архитектура — Ѓоле (Γκιολέ), Чешме (Τσεσμέ), Лакос (Λάκος) и Грановода (Γκρανοβόντα).
Историја
Во XV век во Дупјак е евидентирана 31 глава на домаќинствата Во османските даночни записници од средината на XV век, Дупјак е споменат со 18 семејства на Никола, Стајо, Јован, Лука, Јано, Проди, Ѓурко, Сирак, Димо, Мануел, Димо, Папа, Јано, Богоја, Настек, Којо, Коста и Димо, и една вдовица Мара. Вкупниот приход за царството од селото изнесувал 1.818 акчиња.
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Дупјак се состоел од 50 семејства со 152 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Дупјак имало 480 жители Македонци.
Во почетокот на XX век селото било меѓу ретките во Костурско под врховенство на Цариградската патријаршија. Според податоците на егзархскиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото живееле 640 Македонци под патријаршијата и работело грчко училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 г. биле евидентирани 252 жители, додека на пописот од 1920 г., во селото биле евидентирани 219 жители. Во 1927 г., селото било преименувано во Диспилио. Во текот на Втората светска војна, селото било заземено од Германците. По Лозанскиот договор, голем број на Грци биле населени во селото од Мала Азија.
Селото не настрадало во текот на Грчката граѓанска војна бидејќи се наоѓа во близина на Костур, и во селото во овој период се населиле жители од соседните села.
Демографија
Во 1928 г. селото броело 264 жители. , додека во 1940 г. селото броело 257 жители.
Селото во пописот од 1951 г. броело 431 жител, на пописот од 1961 г., во селото живееле 377 жители, во 1971 г. имало 3491 жител, во 1981 г. имало 747 жители, додека во 1991 г. имало 1011 жители. Денеска, населението на селото е 976 жители според пописот од 2011 г.
Културни и природни знаменитости
Во 1932 г. за време на сувата зима, Костурско Езеро се повлекло и биле откриени остатоци од праисториска населба, денес наречена Дупјачка неолитска населба. Грчките археолози под водство на Антониос Керамопулос започнале ископувања на теренот во 1935 г. и откриле остатоци од градби и чамци. Ископувањата биле запрени во 1940 г. поради Италијанско-грчката војна, но подоцна во 1965 г. испитувањата продолжиле.
Во 1992 г. нова екипа на чело со Георгиос Хурмузијадис, професор по праисториска археологија на Солунскиот универзитет, започнал повторни ископувања. Населбата кај Дупјак била населена од крајот на средниот неолит (5600-5000 г. п.н.е.) до крајот на неолитот (3000 г. пр.н.е.). Во текот на ископувањата биле откриени керамика, дрвени структурни елементи на згради, семиња, коски, лични орнаменти, флејти (едни од најстарите во Европа) и што е најважно — дрвената Дупјачка таблица врз која има знаци или некаков натпис од VI милениум п.н.е.
Банута
Банута (словенечки: Banuta) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Акцент (музичка група)
Акцент — романска електронска музичка група чии песни се на романски, англиски, полски, и шпански јазик. Групата била основана од Адријан Сина и Рамона Барта во Букурешт 1999 година. Нивниот прв сингл „Nu-mi pasă de nimeni“ добил позитивни реакции од публиката и им обезбедил договор со издавачката куќа Ротон во 1999. Во 2000 го издале нивниот деби студиски албум Senzatzia кој бил неуспешен по што групата згаснала. Подоцна Сина ја трансформирал групата од дуо во машки бенд со пристигнувањето на Мариус Неделчу, Михај Груја, и Сорин Бротнеј. Синглот „Ti-am promis“ добил значителен простор во радио етерот.
Меѓународен успех доживеале со песните „Kylie“ и англиската верзија на „Dragoste De Inchiriat“. Песните се пласирале на првите места во повеќе европски земји како Франција, Германија, и Холандија. Групата во 2006 конкурирала да ја претставува Романија на Евровизија, но нивната песна „Jockero“ не победила иако подоцна станала број еден на романската топ листа. Во 2013 групата се разделила, а како нејзин единствен член продолжил Сина. Сина бил член на жирито во првата сезона од романскиот Х Фактор.
Еревански дијалект
Еревански дијалект (ерменски: Երևանի բարբառYerevani barbař) е дијалект на ерменскиот јазик кој се зборува во и околу Ереван. Класичните ерменски (Grabar) зборови сочинуваат значителен дел од ереванскиот дијалект. Во текот на историјата, овој дијалект бил под влијание на неколку јазици, особено руски и персиски и заемните зборови имаат значително присуство во тоа денес. Тој е најраспространет ерменски дијалект денес.
Историски, тоа бил познат како Араратиан дијалект (Արարատյան բարբառ), што се однесуваат на Араратската рамнина каде што, главно, се зборува. Во 19 век, направени се напори да се создаде модерен литературен ерменски јазик. Во 1841, истакнатиот ерменски писател Хачатур Абовијан го завршил својот роман Рани на Ерменија, кој пак е напишан на еревански дијалект. Важноста на овој дијалект се зголемила во 1918 година, кога Ереван станал престолнина на првата Ерменска република. За време на Советскиот период (1920-1991), Источниот ерменски јазик и ереванскиот дијалект биле во голема мера под влијание на доминантниот руски јазик, и до крајот на 1980 година русификацијата ја сметале за штетна за иднината на ерменскиот.
Денес, ереванскиот дијалект, кој е основа на разговорниот ерменски се зборува од најмалку 1 милион луѓе кои живеат во Ереван. Покрај тоа, речиси сите дијалекти во Република Ерменија, нагорно Карабах Република и Грузија (Самцхе-Џавахетија) се под влијание од на ереванскиот дијалект преку образовниот систем. Повеќето од последните ерменски имигранти, кои мигрирале во странски земји од доцните 1980-ти, зборувале на еревански  дијалект.
Фонетика
На јеревански дијалект изговорот е сличен на оној на Класичната ерменски. Тој има три степени на согласници:
Лексикон
Од 1828, кога Ереван бил опколен од страна на руските сили, источноерменскиот забележал голем прилив на руски зборови во разговорниот ерменски. Денес, „некои ерменски зборови никогаш не се слушаат во разговорниот ерменски, туку руските еквиваленти се користи наместо нив“. Руските зборови најчесто се изговара како тие што се во  Русија, но со акцент на последниот слог како во ерменскиот.
Позначајни русизми во дијалектот се:
Со векови, сегашната територија на Република Ерменија, била дел од персиската империја. Од 18 век до 1828, Еривиан Канате го окупирал градот Ереван и околните области. Како резултат на долгата персиска контрола, денес персиски зборови сè уште имаат значително присуство во двата книжевни и колоквијалниот јазици.
Други јазици исто така имаат влијание врз зборувањето ерменски. Подолу се некои странски зборови, кои најчесто се користат во Ереван.
845 Наема
845 Наема — астероид во орбита околу Сонцето.
Московиум
Московиум (Mc) — слаб метал.
Црква „Св. Никола“ - Долно Крушје
Свети Никола — главна селска црква, во поречкото село Долно Крушје.
Црквата се наоѓа надвор од селото, сместена на една ливада, во чиј долен дел се наоѓаат и самите селски гробишта.
Мартин Хајдегер
Мартин Хајдегер (герм. Martin Heidegger, - ), главен претставник на егзистенцијализмот во Германија и пошироко во светот. Извршил големо влијание врз современите филозофи на егзистенцијализмот. Негови најпознати дела се „Битие и време“, „Кант и проблемот на метафизиката“ и „Што е тоа метафизика?“.
Список на држави и територии по површина
Ова е список на земји подредени според нивната вкупна површина изразена во квадратни километри. Површината ја вклучува вкупната копнена и водена територија на земјите.
Напомена
На листата се наоѓаат 194 држави. Од нив 192 се држави членки на Обединетите Нации, плус Република Кина-Тајван и Ватикан. На листата има и 11 држави кои имаат вкупно 66 зависни територии од кои 23 не се со постојано население.
Архиѓакон
Архиѓакон — повисоко звање за ѓакон, прв ѓакон, виш служител, најстариот, првиот меѓу ѓаконите.
Кај католиците претставува застапник, советник на бискупот.
Апостол Онисим
Апостол Онисим е еден од Седумдесеттемината апостоли и епископ на Византион во периодот од 54 до 68 година. Му бил роб на Филимон, богат човек и угледен во градот Колосај во Фригија, но нешто му згрешил на својот господар по кое морал да побегне во Рим, каде што бил покрстен од страна на апостол Павле. По ова следувало и помирување со Филимон од страна на апостол Павле, пишувајќи му посебно послание на Филимон, еден од најтрогателните пишани состави кои воопшто постојат во Светото Писмо. „Те молам“, напишал Филимон, „за мојот син Онисим, кого го родив во оковите свои ...Можеби затоа се раздели од тебе на некое време, за да го добиеш вечно, не повеќе како роб а повеќе од роб, како брат возљубен“.
Трогнат од ова писмо Филимон навистина го примил Онисим како брат и го ослободил од робувањето. Подоцна Онисим од самите апостоли бил поставен за епископ и по смртта на апостолот Тимотеј ја примил Ефеската Столица. Тоа се гледа од посланието на Св. Игнатиј Богоносец. Во времето на Трајановото гонење Онисим веќе беше старец. Тој бил уапсен и одведен во Рим. Овде одговарал пред судијата Тертул, по кое лежал во затвор за да на крајо биде убиен. Неговото тело го зела некоја богата жена, го положила во сребрен ковчег и го погребала во 109 година.
Лендава
Лендава (словенечки: Lendava) — мал град во Општина Лендава во источна Словенија. Градот е центар на општината Лендава. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Градот сега е вклучен во Помурскиот статистички регион.
Вердау
Вердау (Werdau) — град во Германија, дел од округот Цвикау во сојузната покраина Саксонија. Низ местото тече реката Плајсе. Вердау е оддалечен 8 километри од Цвикау.
Во 1905 година градот одржал конкурс за проект за ново Градско собрание или „Ратхаус“ (на сликата), бидејќи старото, изградено во 1727 година станало премногу мало. Кулата и основата на еден дизајн биле искомбинирани со фасадата на друг, и темелот бил удрен на 1 август 1908 година. Зградата била отворена на 26 април 1911 година во присутво на кралот Фридрих III.
Токата
Токата (од италијански - tоccаrе - „допрено", „да се допре") — композиција наменета за инструмент со клавиши (оргули, чембало, пијано) во која е изразена виртуозноста на изведувачот. Се појавила во Италија на почетокот на 16 век. Во почетокот немала одредена форма, а тоа значело инструментална композиција создадена независно од гласните предлози. По својот импровизаторски карактер слична е на прелудиумот и фантазијата, иако уште во најраните примери покажува и многу сопствени одлики.
Главно во неа фокусот е врз виртуозноста и максималното користење на сите технички можности на инструментот.
На крајот на 16 век, терминот токата се користел во Италија за пократки воведи за оргуља во богослужбата. Италијанската токата својот врв го доживеела со делата на Џироламо Фрескобалди. Тој ги поврзал хомофонските пасажи на токата со брилијантни пасуси и ја постигнал формалната комплетност со мотивирано единство.
Во тогашната италијанска литература за чембало (А. и Д. Скарлати, Ф. Дуранте) токата е или конечна позиција на суитата или независна композиција. Музичарите надвор од Италија исто така ја презеле повеќеделната форма на токатата.
Литература
Robert Browning used the motif or concept of a toccata by Baldassare Galuppi to evoke thoughts of human transience in his poem "A Toccata of Galuppi's" (although Galuppi did not actually write any piece with the name 'Toccata')
Кралство Англија
Создавањето на кралството и англискиот народ во целина започнало во текот на 9 век и 10 век. Претходно, периодот од 5 век до создавањето на кралството, денеска е познат како англосаксонски период од историјата на Англија. Кралството престанало да постои по обединувањето со Кралство Шкотска во 1707 година и формирањето на Кралство Велика Британија. И покрај сојузот со Шкотска, модерна Англија опстојувала како една од земјите на Обединетото Кралство.
Синиот гром (филм од 1983)
„Синиот гром“ (англиски: Blue Thunder) – американски филм од 1983 година, во режија на Џон Бедхем, а според сценариото на Ден О'Бенон и Дон Џејкоби. Главните улоги ги толкуваат: Рој Шајдер, Ворен Оутс, Кенди Кларк, Малком Мекдауел и Даниел Стерн. Во филмот бил употребен делумно прилагодениот француски хеликоптер од типот Aérospatiale SA-341G Gazelle при што неверојатните маневри на хеликоптерот биле изведени со помош на далечински управуван модел. По една година од појавата на филмот била прикажана и истоимената телевизиска серија.
Содржина
„Синиот гром“ е посебен полициски хеликоптер, опремен со најсовремено оружје, наменет за смирување улични нереди. Неговите конструктори го ангажираат пилотот Френк Марфи (го игра Шајдер), ветеран од Виетнамската војна, за да го изведе пробниот лет. Тој открива дека хеликоптерот е наменет за контрола на политичките противници и тогаш на неговиот живот му се заканува опасност...
NGC 6401
NGC 6401 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6401 се споменува и како GCL 73, ESO 520-SC11.
Откривање
Објектот е откриен на 21 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6401 е од видот VIII. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,4 m. NGC 6401 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 38 м 36,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -23° 54' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 6401 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 338; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6827. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 175.
Александар Урдаревски
Александар Урдаревски, познат како Станко или Санде, ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, македонски комунист и учесник во НОБ. Прогласен е посмртно за народен херој во 1951 година. Неговото родно село е именувано „Чучер-Сандево“ по него.
Животопис
По завршувањето на основното образование во Скопје, завршил средно земјоделско училиште во Неготин и студирал на Земјоделскиот факултет во Белград. Во 1938 година станал член на СКОЈ, а во 1939 година на КПЈ.
Учество во НОБ
По капитулацијата на Југославија во Втората светска војна ги прекинува студиите и се враќа во Скопје. Се поврзал со организацијата на КПЈ во Скопје и работел на организирањето на народно-ослободителното движење во Скопско. Во август 1941 година заминува во Првиот скопски партизански одред. Во 1942 година се бори во Вториот скопски партизански одред, каде што е заменик-командант и командант. Во 1943 командува со Скопско-косовскиот партизански одред. Убиен е во битка со италијанско-албанските чети. .
За народен херој бил прогласен на 20 декември 1951 година.
Срѓан Јаниќијевиќ
Срѓан Јаниќијевиќ — македонски филмски и телевизиски режисер, и глумец.
Животопис
Срѓан Јаниќијевиќ е роден во 1970 година во Скопје. Дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, отсек Драматургија, филмска и театарска режија. Активно работи на полето на театарот и филмот како автор и режисер. Од 2008 година работи во Македонски народен театар – Скопје.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Сарај
Свети Петар и Павле — православен храм кој се наоѓа во Сарај, Општина Босилово.
Фраза (мечувалство)
Во мечувањето, фраза е непрекината низа од препознатливи офанзивни или дефанзивни потези, како бодежи или блокади (паради). Фразата завршува кога судијата ќе оцени дека борбата треба да престане заради телесен контакт, удар (на или вон метата), пенал, или кога двајцата мечувалци се враќаат во пасивност.
Поврзано
Fencing practice and techniques
Бродоградилиште Гдањск
Бродоградилиштето Гдањск (од 2006 година: Stocznia Gdańsk SA ) - едно од најголемите полски бродоградилишта, лоцирано во Гдањск на левиот брег на Мртва Висла и во Остров. Основана е по 1945 година во областите каде претходно постоеле германските бродоградилишта Јан Клавитер (од 1804 година), потоа Kaiserliche Werft Danzig (од 1844 година) и Schichau (од 1890 година). Во текот на својата активност, бродоградилиштето Гдањск изградило над 1.000 целосно опремени морски бродови, вклучувајќи контејнерски бродови, патнички бродови и едрилици. . “ Токму од ова бродоградилиштето во Гдањск, потекнува „Солидарност" каде и се потпишани августовските договори во фабриката во 1980 година. Во 1996 година бил прогласен банкрот, потоа врз основа на првичното претприатие била основано бродоградилиштето Гдањск - Група Сточни Гдинија СА, а од 2006 година - Бродоградба Гдањск СА.
Изградени бродови
Во текот на својата активност, бродоградилиштето Гдањск изградило и пуштило во употреба над 1000 целосно опремени морски бродови со висок светски стандард за сопственици на бродови од целиот свет, а во последниве години главно контејнерски бродови, товарни превозници и патнички бродови и бродови за едрење.
Костадин Самарџиев
Костадин Самарџиев – Џемото (с., Струмичко, – , ) — македонски учител и револуционер.
Кула (Јанаково)
Кула (наречена и Јанакова кула или Драгаца; Κούλα, Δραγάτσα) — станено-одбранбена градба од османлиско време кај селото Јанаково, Негушко, во североисточните пазуви на планината Каракамен.
Историја
Кулата се наоѓа јуогисточно од Јанаково, на поседот на винаријата „Кир Јани“. Изградена е во османлиско време. Има три ката, од кои првите два се изѕидани со правоаголни камења, а третиот е бондручен.
Во 1985 г. кулата е прогласен за споменик на културата. Денес е реставрирана. Служи за домување и стои на грбот на винаријата.
Kiloo
Kiloo е данско претпријатие за игри со седиште во Орхус, Данска. Основана е во 2000 година од генералниот менаџер Jacob Moller со фокус на изработување на материјал за безжична забава за мобилни и преносливи уреди.
Nајпознатата игра на Kiloo, Subway Surfers е издадена во пролетта во 2012 година и е изработена во соработка со Sybo Games. Неколку недели после нејзиното издавање, бесплатната игра за iOS го добила името Игра на Неделата на 31 Мај, 2012 од AppAdvice. Во Септември, играта стана достапна и за Android корисниците и привлече уште многу ентузијастички играчи. После еден месец од кога стана достапна за корисниците на Android, Subway Surfers стигна и до топ 20 растечки Facebook апликации на месечно активни корисници.
Историја
Kiloo е основана во 2000, во мал стан во Архус, Данска, од претпријатие со двајва вработени. Во 2002, по раскинувањето на партнерството Kiloo стана приватно претпријатие. Во истата година, Kiloo победи на Nokia натпреварување во категорија игри, со 500 конкурентни претпријатие, со нивните игри Popstar направени на Tamagotchi со концепт на менаџирање на кариери и основни потреби на претстоелки поп ѕвезди.
Подоцна, Kiloo стави во договор со THQ Wireless за развивање на играта Worms да биде достапна за мобилните телефони. Kiloo исто така кооперираше и со ITE за развивање и дистрибуирање на мобилен материјал заснован на ТВ и карактерот од игри Hugo. До 2004, Хуго игрите биле купени од 1 милион луѓе.
Помеѓу 2006 и 2009, Kiloo доби ексклузивни мобилни права за LEGO насекаде низ светот. Во 2007 година влезе во најбрзо растечки приватни претпријатија во Данска. Во истата година, Kiloo доби права за усовршување на Whac-a-Mole за мобилни телефони.
Чентиба
Чентиба (словенечки: Čentiba) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 1980
NGC 1980 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1980 се споменува и како OCL 529, LBN 977, around Iota Ori.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1980 е од видот EN+OCL. NGC 1980 има привидни димензии од 14' х 14'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 35 м 25 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 54' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 1980 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 270; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4778. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1477.
Делта Лебед
Делта Лебед (δ Лебед, δ Cygni, Delta Cyg, δ Cyg) — двојна ѕвезда од збирна трета величина сместена во соѕвездието Лебед. Претставува дел и од астеризмот Северен Крст, чија најсјана ѕвезда е Денеб. Според паралаксните мерења направени со мисијата „Хипаркос“, Делта Лебед е на 165 светлосни години (51 парсеци) од Сонцето.
Двете составници се наречени Делта Лебед A (офиц. Фаварис) и B. Постои и оддалечена трета составница (ѕвезда) со 12-та величина која се движи заедно со другите. Заедно образуваат троен систем.
Именување
Традиционално ѕвездата нема свое име. Арапските астрономи ја забелжале како дел од нивниот астеризам ел-Феварис, што значи „Јавачи“, сместена заедно со Зета, Епсилон и Гама Лебед, спроти Северниот Крст. Во 2016 г. МАС приредил Работна група за ѕвездени имиња со цел да ги каталогизира и стандардизира личните имиња на ѕвездите. Решено е да се даваат имиња само поединечни ѕвезди, а не на цели повеќекратни системи. На 1 јуни 2018 г. е одобрено името Фаварис за делот Делта Лебед A и денес е официјално.
На кинески во употреба е збирниот поим (Тјен ѓин), што значи Небесен Брод и се однесува на астеризмот кој ги опфаќа Гама Лебед, Делта Лебед, 30 Лебед, Алфа Лебед, Ну Лебед, Тау Лебед, Ипсилон Лебед, Зета Лебед и Епсилон Лебед. Оттука, кинеското име на самата Делта Лебед е (Тјен ѓин ер = „Втора ѕвезда на Небесниот Брод“).
Особини
Главната составница Делта Лебед A е сино-бела џиновска ѕвезда од спектрална класа B9, и температура од 10.500 K. Се приближува кон крајот на развојната фаза од главната низа со сјајност 155 пати поголема од онаа на Сонцето, 5,13 пати поголем полупречник и 2,93 Сончеви маси. Како и многу други врели ѕвезди, има брз вртеж, барем 135 км/с во екваторот, што е 60 пати побрзо од Сончевиот.
Првиот придружник Делта Лебед B е жолто-бела ѕвезда од класата F од шеста величина (6,33) со сјајност 6 пати поголема од онаа на Сонцето, и маса 1,5 пати поголема од неговата. Двете ѕвезди орбитираат една околу друга на просечно растојание од 157 ае и период од 780 години.
Многу подалечниот трет придружник е портокалова ѕвезда (класа K) од дванаесетта величина, но има само една третина од масата.
Двете главни ѕвезди заедно имаат спектрална класа A0 IV. Гледајќи од Земјата, целиот троен систем на Делта Лебед сјае со збирна привидна величина од 2,87.
Писта
Писта е долга, тесна патека со варијабилна должина, зависно од нејзината употреба. Постојат разни видови писти:
Делта Лебед
Можна променливост
За δ Лебед A и B се претпоставува дека се колебаат во сјајност. Во 1951 г. за A е забележано колебање од 2,85 до 2,89, а B во 1837 г. се колебала помеѓу 6,3 и 8,5. Нивната променливост не е потврдена.
Список на мајански јазици
Списокот на мајански јазици дава преглед на развитокот на мајанските јазици и денешниот број на говорници кои ги зборуваат јазиците.
Херзелберг
Херзелберг (Hörselberg) — село и поранешна општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2007 е дел од општината Херзелберг-Хајних.
Каратманово
Каратманово — село во Општина Лозово, во областа Овче Поле, близина на патот Велес - Штип.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југозападниот дел на Овче Поле, на околу 4 километри источно од Лозово, 13 километри северозападно од Велес и 24 километри југозападно од Свети Николе. Соседни села на каратманово се: Дорфулија и Џумајлија на исток и североисток, Кумарино и Мамутчево на запад и северозапад, Милино на север, и Кишино на југ.
Поедини места во атарот на селото ги носат следните имиња: Ограда, Џамалџи, Катрли, Коџадол, Комарлиечими, итн.
Историја
Во народната традиција се наведува дека селата Каратманово, Џумајлија и Кишино биле најстари турски села во околината на Овче Поле. Селото Каратманово е основано во средината на XVIII век од 8 муслимански семејства. Од нив само две биле доселени од Арабија, а останатите од Мала Азија.
На крајот на XIX век селото било дел од Штипската каза на Отоманското Царство. Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 475 Турци. Како турско село означено било и од страна на Леонард Шулце Јена и Димитар Гаџанов.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Каратманово живееле 475 жители, сите Турци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 520 жители, од кои 515 Македонци и 5 Турци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Според податоците од 1957/58 родови во селото биле.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1710 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Иселеништво
Од селото Каратманово се иселил огромен број на жители, во постаро време се иселиле некои македонски родови. Па така во селото Ново Село, Велешко се иселиле родовите: Богојовци (4 к.), Караѓорѓевци (5 к.), Хаџиовци (2 к.) и Петрушевци (1 к.). Родот Неделковци (1 к.) се иселил во селото Новачани. Од турските родови се иселиле преку 100 семејства во периодот помеѓу 1954-1958 година. Иселениците живеат во Маниса, Измир и Истанбул.
Митко Мустачки
Митко Мустачки - Сокол (? -, ) — македонски музичар, познат гитарист на повеќе рок состави, меѓу кои и на „Долар“ и „Карамела“.
Животопис
Мустачки се разболел од оштетување на црниот дроб и се повлекол од музиката. Неговите колеги од музичката сцена организирале хуманитарен концерт за финансиска поддршка на лекувањето, но болеста била посилна и на 14 август 2014 година, Мустачки починал во Скопје.
Музичка кариера
Мустачки е основач на „Карамела“, една од позначајните групи во периодот на 1980-тите години, во која членувале и Стојанчо Андонов - Тонка, Слободан Капевски - Дане и Љупчо Димитиевски - Семо. Исто така, тој бил и дел од групата „Долар“. Освен со одличното свирење на електрична гитара, Мустачки во еден период водел и музичка ТВ-емисија, со наслов „Старите добри времиња“ во која, користејќи ја својата исклучително богата видео и аудио архива, знаел да направи вистински времеплов на добрата музика од македонските, од поранешните југословенски простори и од светот.
Координирано универзално време
Координирано универзално време или UTC (англиски: UTC - Coordinated Universal Time, фран. Temps Universel Coordonné) е високо прецизно стандардно атомско време, кое приближно го следи универзалното време. Засновано е на законите на разни земји во светот односно на часовните појаси, кои се прикажуваат позитивно или негативно во однос на УТЦ. Друго име за ова време е З-време или Зулу-време (го користи армијата на САД, на пример).
УТЦ е и системско време кое се користи во многу стадарди на Интернет и светската пајажина. Network Time Protocol е прилагоден да ги синхронизира часовниците на многу компјутери преку интернет, во однос на УТЦ. УТЦ се користи и во воздухопловството, метеролошките станици, летовите, воздушниот сообраќај и картите со цел да не се помеша летното сметање на времето.
Разликата помеѓу UTC и GMT (времето по Гринич) е многу мала и заради тоа често се користи името ГМТ, иако не е технички исправно.
Наводи
Aikajärjestelmä
Мисија за референдум во Западна Сахара на Обединетите нации
Мисијата за референдум во Западна Сахара на Обединетите нации (MINURSO) (Mission des Nations Unies pour l'Organisation d'un Référendum au Sahara Occidental; Misión de las Naciones Unidas para la Organización de un Referéndum en el Sáhara Occidental) е мировна мисија на Обединетите нации во Западна Сахара, основана во 1991 година според Резолуцијата 690 на Советот за безбедност на Обединетите нации како дел од Планот за решавање, кој отворил пат за прекин на огнот во конфликтот помеѓу Мароко и Полисарио фронтот (кој ја претставува Арапската демократска република Сахрави) во оспорената територија на Западна Сахара (поранешна Шпанска Сахара).
Мисијата на МИНУРСО била да го следи примирјето и да организира и спроведе референдум во согласност со Планот за рашавање, што ќе им овозможи на Сахравијците од Западна Сахара да изберат помеѓу интеграција кон Мароко или независност. Ова имало намера да претставува тест на Сахравиското право за самоопределување, а со тоа и да се заврши заостанатиот процес на деколонизација на Западна Сахара (Западна Сахара е последната голема територија што останува на списокот на ОН на недеколонизирани територии)
Планови
Референдумот за независност првично бил закажан за 1992 година, но конфликтите околу подобноста на гласачите го спречиле да се одржи. Двете страни се обвиниле едни со други за застојот на процесот. Во 1997 година, Хјустонскиот договор требало да го започне процесот, но повторно не успеал. Во 2003 година, Бејкер планот бил лансиран да го замени Планот за решавање, но иако бил прифатен од Полисарио и едногласно одобрен од Советот за безбедност на Обединетите нации, тој бил одбиен од Мароко. Мароко инсистира на тоа дека сите жители на територијата треба да имаат право да гласаат на референдумот. По Зелениот марш во 1975 година, мароканската држава спонзорирала шеми за населување, примамувајќи илјадници Мароканци да се преселат во окупираниот дел од Мароко на Западна Сахара (80% од територијата). До 2015 година се проценува дека мароканските доселеници сочинуваат најмалку две третини од 500,000 жители.
Во моментов, нема план за одржување на референдумот, а одржливоста на примирјето е доведена во прашање.
Додатоци
Мандатот на MINURSO е продолжен 47 пати од 1991 година. Во октомври 2006 година, Советот за безбедност донел резолуција за продолжување на мандатот на MINURSO до април 2007 година. Одредбата во која се обвинува за кршење на човековите права од страна на Мароко во Западна Сахара, имала поддршка од 14 члена на Советот за безбедност, но била избришана поради приговори од Франција.
Во април 2007 година, резолуцијата за продолжување на мандатот до октомври го „забележала мароканскиот предлог презентиран на 11 април 2007 година до генералниот секретар и ги поздравила сериозните и веродостојни марокански напори да го придвижи процесот напред кон разрешување“ и исто така го „забележала Полисарскиот предлог презентиран на 10 април 2007 година до Генералниот секретар“. Претставникот на Јужна Африка го нагласил начинот за тоа како еден предлог се смета за подостоен од другиот, како и недостатокот на учество надвор од Групата на пријатели во изготвувањето на резолуцијата.
Резолуцијата од октомври 2007 година со која мандатот се продолжува до април 2008 година ја содржел истата преференцијална формулација во описот на двата предлога. Претставникот на Јужна Африка повторно го коментирал ова и зажалил што фактот дека резолуцијата „го разгледувала“, а не „го поздравувала“ извештајот за состојбата од страна на генералниот секретар - „веројатно затоа што [тој] се осмелил да го покрене прашањето за кршењето на човечките права против народот Сахарави“, и го цитирал предупредувањето во извештајот за тоа дека нема мандат за решавање на прашањето за човековите права.
Резолуцијата од април 2008 година го продолжила мандатот за цела година до април 2009 година. Пред гласањето, претставникот на Костарика изразил „загриженост за начинот на кој што се преговара за нацрт-резолуцијата за која треба да се гласа“ и „потешкотии во разбирањето на апсолутно одбивање да се вклучат“ наводите за човековите права. Буџетот на MINURSO е приближно 60 милиони долари годишно.
Бази
Постојат два тима, оние во мароканскиот дел западно од меѓата и оние во регионот контролиран од Сахравијците и бегалските кампови на исток и во Алжир. Камповите западно од меѓата се наоѓа во Махбес, Смара, Ум Дрига и Авсерд. Во источните кампови спаѓаат Бир Лехлу, Тифарити, Мехаирес, Михек и Агванит. Исто така постои и канцеларија за врски во Тиндуф која служи како канал за комуникација со раководството на Полисарио.
Тековен состав
Од 30 јуни 2018 година, MINURSO имала вкупен персонал од 220 унифорирани лица, вклучувајќи 19 контингентни трупи, 193 мисионери, 7 штабни офицери и 1 полицаец, поддржани од цивилен персонал од 227 лица и 16 волонтери на ООН. Најголем придонесувач за трупите се Бангладеш, Египет и Пакистан. Вооружените контингенти патролираат на ничијата земја што се граничи со мароканскиот ѕид за да го заштити примирјето.
Друг персонал: Во МИНУРСО имало вкупно 16 жртви: шест воени лица, еден полицаец, еден воен набудувач, тројца меѓународни цивилни лица и пет локални цивилни лица.
Критика
Во текот на двете години, претежно 2006–2007 година, персоналот на MINURSO вандализирал археолошки места со прскање графити врз праисториски карпести слики и гравури во Слободната зона (контролирани од ПОЛИСАРИО). Постојат и обвинувања за грабеж на праисториски слики од поединци на ООН на некои од тие места.
Во мај 2010 година, Фронтот Полисарио ги прекинал контактите со МИНУРСО, поради неуспехот во спроведувањето на референдумот за самоопределување, и ги обвини силите за „...претворање во заштитен штит на колонијален факт, окупација на Западна Сахара од Мароко“.
Ерос (филм)
„Ерос“ (Eros) — омнибус-филм од 2004 година, во режија на Кар-вај Вонг, Стивен Содерберг, Микеланџело Антониони. Главните улоги ги граат: Роберт Дауни Јуниор, Алан Аркин, Гонг Ли и Чанг Чен.
Синопсис
Во филмот се прикажани три приказни за љубовта и за сексот. Првата приказна носи наслов „Шака“ и зборува за еден неискусен кројачки помошник кој се вљубува во проститутка. Во втората приказна, наречена „Еквилибриум“, Ник Пенроуз оди на психотерапија зашто чувствува голем сстрес не само поради почетокот на големиот деловен проект, туку и поради сонот за една жена кој постојано му се повторува. Третата приказна, „Опасна низа од работи“ зборува за еден пар кој мора да ја прекине врската, иако двајцата очигледно се сакаат, зашто постојано се расправаат...
Теорија на музиката
Теорија на музиката - (англиски јазик music theory и француски јазик théorie de la musique) е наука која се занимава со толкување на музички елементи, правила и закони според кои тие се применуваат при создавањето и изведбата на музички дела, од чијашто пракса потекнува оваа наука.
Сите елементи на „музичката теорија“ се истовремено] [Наставни] предмети во пониските и средните музички училишта и музички академии - факултети, бидејќи тие се тесно поврзани со музичката пракса во живо. Името „теорија“ има грчко потекло и значи „набљудување, објаснување“.
„Теоријата на музика“ се состои од:
Меѓународна година на санитација
2008 година била прогласена за меѓународна година на санитација од Обединетите нации, заедно со „Вода за декада со живот“.
Генералното собрание на Обединетите нации ја прогласило 2008 година за меѓународна година на санитацијата. Во светот има приближно 2,6 милијарди луѓе кои денес немаат пристап до основните санитарни услови. Целта на 2008 година како Меѓународна година на санитација била да се помогне во подигнувањето на свеста за оваа криза и да се забрза напредокот кон постигнување на Милениумските развојни цели на ООН (MDGs) и намалување на бројот на луѓе без пристап до основните санитарни услови за половина до 2015 година.
Цели
Напредокот кон постигнување на MDG т.е. Милениумските развојни цели за санитација бил бавен и разновиден во различни делови на светот. Главната цел во прогласувањето на 2008 година за Меѓународна година на санитација било да се помогне во враќањето на санитарните MDG-а во вистинска насока за постигнување на целта за намалување на процентот на луѓе без пристап до основните канализации до 2015 година. За постигнување на оваа цел ќе била потребна соработка помеѓу различни агенции на ООН, особено УНДЕСА и УНИЦЕФ, како и владини агенции, невладини организации, приватни компании и академски кругови.
Годината имала за цел да развие свест и акција за да се исполнат санитарните цели на Милениумските развојни цели. Посебни проблеми се: