cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мјанмар
Население
Мјанмар има население од околу 56 милиони жители. Бројките за населението се проценки бидејќи последниот попис од 1983 година не бил целосен. Уште од 1931 година во Мјанмар не бил спроведен веродостоен национален попис. Во Тајланд има регистрирано околу 600.000 мјанмарски мигранти и уште над милион кои работат нелегално. Околу 80% од вкупните мигранти во Тајланд се Мјанмари. Мјанмар има густина на население од околу 75 жители на километар квадратен што е едно од најмалите во Југоисточна Азија. Покрај границите со Индија, Бангладеш и Тајланд постојат бегалски кампови, но има и неколку илјади бегалци во Малезија. Според проценките, од Мјанмар има околу 295.800 бегалци и воглавно сè до самата граница со Тајланд.
Според УНЕСКО, официјалната стапка на неписменост во Мјанмар во 2000 година била 89.9%. Историски, Мјанмар имал висока стапка на писменост.
Владата на Мјанмар признава околу 135 различни етнички групи кои живеат во државата. Иако е тешко да се провери оваа проценка, сепак најмалку 108 етнолингвистички групи живеат во Мјанмар, голем дел од тибетско-бурманските народи, но и даички, хмонгмјенски и монкмерски народи. Бамарите се мнозинско население во државата и сочинуваат околу 68% од вкупното население. Околу 10 % од населението се Шанци, Карените се 7% , Ракинците се 4% и Бурманските Кинези се околу 3% од населението. Малцинствата се нарекиваат „етнички националности“. Покрај овие наведени, во Мјанмар живеат и останати етнички групи.
Јазици
Мјанмар е дом на четири јазични семејства, синотибетски јазици, крадајски јазици, австроазиски јазици и индоевропски јазици. Најмногу зборувани јазици од сите овие семејства се синотибетските јазици, меѓу кои: мјанмарски јазик, каренски јазик, џингпоски јазик, чински јазик и кинески јазик. Основниот крадајски јазик е шанскиот јазик. Од австроазиските јазици застапени се монски јазик, палаунски јазик и васки јазик. Од индоевропските јазици најзастапени се палискиот јазик кој е литургиски јазик и англискиот јазик. Единствен службен јазик во Мјанмар е мјанмарскиот јазик.
Мјанмарскиот јазик е мајчин јазик на Бамарите и е сроден јазик со тибетскиот и кинескиот јазик. Јазикот се пишува со мјанмарско писмо кое е составено од кружни и полукружни букви кои потекнуваат од монското писмо, кое пак потекнува од индиското писмо настанато во 8 век. Најраниот натпис на мјанмарско писмо потекнува од 11 век. Ова писмо се користи и за запишување на палискиот јазик, но и останати малцински јазици како на пример шанскиот јазик, некои каренски дијалекти и каренскиот јазик. Бурманскиот јазик е јазик кој вклучува учтивост при зборувањето и е внимателен за староста на говорниците.
Религија
Околу 89% од вкупното население на Мјанмар се будисти. Покрај нив застапени се и христијанството со 4%, исламот со 4%, хиндуизмот со 1% и останати локални религии со 2%.
Во Мјанмар се застапени повеќе религии. Најголема религија во државата е будизмот и во државата се одржуваат голем број фестивали и прослави тесноповрзано со оваа религија. Христијанското и муслиманското население претрпуваат притисок во Мјанмар па така за тоа население кое не е будистичко во Мјанмар не му се гарантира дека ќе може да биде дел од војската или да успее во државата. Оваа ситуација е доста застапена во Источен Мјанмар каде 3.000 села биле уништени во изминатите 10 години. Повеќе од 200.000 муслимани се преселиле во Бангладеш во изминатите 20 години.
Арсо Пандурски
Арсо Пандурски - Кочо (роден на година во село Бучино,  - починал на  година во Лисија, ) — македонски револуционер, припадник на националноослободителното и комунистичкото движење во Пиринскиот дел на Македонија. Соработувал со Никола Вапцаров и со членовите на Македонскиот литературен кружок. Бил член на Окружниот комитет, заменик на Никола Парапунов по воена линија (1941– 1944) и бил командант на Горноџумајскиот партизански одред „Никола Калапчиев“. Загинал во борба против бугарската војска, полиција и контрачета.
Животопис
Арсо Пандурски е роден на 11 јули 1912 година во горноџумајското село Бучино. Неговиот татко бил деец на Македонската револуционерна организација и соработник на Јане Сандански. Уште како ученик на Горноџумајската гимназија (Благоевград), Арсо бил активен член на Работничкиот младински сојуз (РМС) и градел организации на РМС во селата на десниот брег на Струма. Во периодот од 1935 до 1937 година бил работник на железничката линија Дупница - Горна Џумаја и во водниот синдикат во Бело Поле, каде што организирал успешен штрајк.
Во 1939 година Пандурски станал студент на Високата трговска школа во Свиштов, а следната година бил префрлен во Државното високо училиште за финансиски и административни науки во Софија. Таму станал член на Бугарскиот општ народен студентски сојуз, а од 1941 година и член на Бугарската комунистичка партија.
Во меѓувреме, во периодот од 1938–1942 година, Арсо соработувал со Никола Вапцаров и со членовите на Македонскиот литературен кружок во Софија. Тој е технички соработник на Централната воена комисија во ЦК на БРП (к) и ја одржувал врската со Горноџумајската окружна организација на БРП (к).
На 18 февруари 1942 година, Арсо Пандурски бил уапсен од страна на полицијата во Софија. На 5 мај 1942 година, при неговиот трансфер од Софија во Горна Џумаја, тој успеал да побегне и станал партизан во Горноџумајско партизанска чета. Судот во негово отсуство му пресудил смртна казна. Во март 1943 година, тој ја добил и втора смртна казна.
Арсо Пандурски бил член на Окружниот комитет, заменик на Никола Парапунов по воена линија (1941– 1944). Од пролетта 1943 година тој го водел Воениот оддел на Окружниот комитет на БКП во Горна Џумаја и бил заменик-командант на Четвртата Горноџумајска востаничка оперативна зона и е командант на Горноџумајскиот партизански одред „Никола Калапчиев“.
Заради масовизирање на партизанското движење и за поврзување со партизаните од Вардарскиот дел на Македонија, Арсо Пандурски со половина од Одредот заминал кон крајот на 1943 година и почетокот на 1944 година на десната страна на реката Струма.
Арсо Пандурски – Кочо загинал во борба против бугарската војска, полиција и контрачета на 29 јануари 1944 година кај селото Лисија, Горноџумајско.
ФК Милан сезона 1997–1998
Сезоната 1997–1998 — 65-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал.
Градиште (Руљак)
Градиште — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Наоѓалиштето претставува средновековна црква. На една мала рамнина што се наоѓа на 1,5 км западно од селото, на левата страна на Руљачка Река се забележуваат темели од ѕидови ѕидани од кршен камен и варов малтер, широки половина метар. Димензиите на основата на градбата изнесуваат 6,50 м на 3 м, со насоченост исток-запад.
Отомо (автомобил)
Отомо бил јапонски автомобил изграден од г-дин Хајатаја Тојокава од 1924 до 1927 година во железарницата Хакујоша во Токио. Тој требал да се изгради на неговите опитни автомобили Алес од 1921 година. Отомо понудил мал четвороцилиндричен мотор од 944 кубни см со воздушно ладење, достапен како отворена или седан со две или четири седишта, или како комбе. На ова се приклучило во 1926 година, модел ладен со вода од 24 КС. За тоа време, Отомо бил еден од двајцата јапонски производители на автомобили, на кои им се придружила и јапонската основана компанија „Gorham Automobile Company“, финансирана од инженерот за авиони од САД, Вилијам Р. Горам. Остатоците од автомобилската компанија „Gorham“ станале „Nissan Motor Company Ltd.“. Автомобилот бил тешко да се натпреварува со производството на Форд Модел Т во Јокохама и Шевролет Капитолс што се правеле во Осака, а компанијата била интегрирана со другите помали јапонски производители на автомобили. Големиот земјотрес во Канто во 1923 година исто така ја наруши месната економија, при што производствените ресурси значително влијаеле на деловното работење.
Уљана Лопаткина
Уљана Лопаткина (руски: Ульяна Вячеславна Лопаткина) е примабалерина на во балетскиот театар Киров од Санкт Петербург.
Животопис
Уљана е родена е во 1973 година во Керч, Украина. Своето балетско образование го стекнала на Академијата Ваган во Санкт Петербург. Балетот и го предала познатата Наталија Дудинскаја. Иако како девојче била дебела, се извишила до 175 сантиметри, што ја прави една од највисоките (од најважните во светот) примабалерини. Таа го завршила училиштето со највисоки оценки. Веднаш по дипломирањето, 1991 г. таа била примена во Киров, а четири години подоцна станала примабалерина.
Репертоар
Досега одиграла голем број улоги, а публиката и критичарите сметаат дека најдобро и прилегаат класичните и драмските улоги. Таа ги играла своите први улоги во балетите Лебедово езеро, Жизела, Бајадера, Пакита, Заспаната убавица, Умирање лебед, Фонтана Баххисарај и други. ..
Приватен живот
Таа е мажена и има ќерка на која и го посветува целото слободно време. Исто така таа сака да чита, а по малку и да слика.
Питагора
Питагора (582 п.н.е. – 496 п.н.е., на грчки: Πυθαγόρας) — јонски математичар и филозоф, роден на островот Самос, најпознат по формулирањето на Питагоровата теорема.
Животопис
Бидејќи неговото дело е завиткано во легенди и нејаснотии, тешко може да се зборува со сигурност за неговиот живот и за неговите предавања. Познато е дека го напуштил родниот остров и отпатувал за Египет, каде што се запознал со неговата култура, особено со религијата и науката. Потоа отишол во Голема Грција (денешна Јужна Италија и Сицилија), каде што цутеле многу самостојни градови во кои била развиена науката и филозофијата и се населил во градот Кротон, каде што го основал Питагорејскиот сојуз, другарство на политички и идејни истомисленици. Тоа било тајно друштво и работите во него се чувале во тајност од останатите луѓе. Таму владеела строга дисциплина и послушност на учениците кон Питагора. Подоцна, ова друштво го растурил тиранот Дионисиј. Според прописите на својот учител, питагорејците ги здружиле своите имоти во заедница во која сите членови биле рамноправни, зашто еднаквоста во чувствата и во имотот биле сметани за основен закон на заедничкиот живот. Самиот Питагора се сметал рамен на своите ученици и ги негувал кога биле болни, ги тешел во тагата, а дури и им пеел магиски (орфички) песни, а нему му се припишува т.н. „златна песна“ (carmen aureum). Од друга страна, учениците го обожавале Питагора како божество и се колнеле со неговото име. Учениците на Питагора го сметале неговото учење за безгрешно и се колнеле во неговата вистинитост со зборовите „тој рече„ (άυτόξ έφα). Сепак, судбината на Питагора била тажна, зашто, и покрај тоа што имал многу пријатели, на крајот умрел од глад.
Филозофски погледи
Познат како „татко на бројките“, Питагора имал значаен придонес во филозофските и религиозните предавања во доцниот 6 век. Тој и неговите следбеници верувале дека сѐ е поврзано со математиката, и чувствувале дека сѐ може да се предвиди и измери со помош на ритмични циклуси. Питагора сметал дека во основа на светот е бројот и дека сè може да се претстави преку бројот (ова можеби го прифатил како тврдење кога се запознал со египетските верувања). Да ги запознаеме стварите и појавите значи да го запознаеме нивниот број. Од своја страна, законитоста на светот се изразува со бројни односи или пропорции. Питагорејците тоа го илустрирале со тоа што бројот еден го претставувале со точка, два со линија, три со триаголник, а четири со пирамида. Со тоа ја поврзале аритметиката со геометријата. Понатаму, тие развиле своебразна мистика на броевите. Најважни броеви биле 1, 2, 3 и 4 кои ја чинат светата четворка, а чиј збир е еднаков на десет, бројот кој имал особено значење и светост. Така, бројот и пропорцијата владеат со светот. Питагора и неговите ученици со особен мистичен занес и енергија се фрлиле на изучување на математиката во која постигнале значајни резултати. Ним им се препишува откритието на Питагорината теорема и на ирационалните броеви. Според нив, и Космосот е уреден како од некој божествен математичар. Тие сметале дека постојат 10 небесни тела: петте планети што тогаш биле познати: Сонцето, Месечината, Земјата, Млечниот Пат, а десеттото го нарекле „антипод“ (таму се одело со нозете нагоре). Движејќи се со строга правилност по своите десет сфери околу божествениот оган, овие тела произведуваат по еден тон, кој зависи од брзината на планетите и од должината на патеките на движењето. Овие тонови се обединуваат во сферна хармонија, но неа не можат да ја слушнат смртниците, туку од неа можат да паднат во екстаза само оние што се посветени во тајните на Питагориното учење. Питагора и неговите ученици претерувале и застранувале во мистицизам, но нивниот занес и силната енергија со која ја проучувале математиката има трајна неодминлива научна вредност.
Питагора е првиот кој од пријателството направил филозофска и морална доктрина. Според него, пријателот е нашето второ „јас“, а меѓу пријателите, сè е заедничко, вклучувајќи го и имотот, зашто пријателството е повеќе од личниот живот. Според Питагора, милосрдието и науката ги приближуваат луѓето, доброто законодавство прави од нив едно тело, а природата покажува дека странците се слични како браќа. Питагора бил првиот Грк кој рекол дека повеќе вреди добриот странец отколку лошиот Грк, а во неговите тајни обреди подеднакво учествувале Грците и варварите. Според српскиот поет Јован Дучиќ, само доктрината на Питагора за пријателството го отворила патот до христијанското учење за еднаквоста и милосрдието.
Крушите (Руљак)
Крушите — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. На околу 5-6 км југоисточно од селото во нивата на еден жител се наоѓаат остатоци од градежен материјал. Сопственикот открил и раскопал повеќе темели од градби.
Војдан Стојановски
Војдан Стојановски (роден на во ) — македонски кошаркар, бек на македонската репрезентација и на кошаркарскиот клуб МЗТ Скопје.
Тој е брат-близнак на кошаркарот Дамјан Стојановски и е помлад брат на поранешниот кошаркар Огнен Стојановски.
Клупска кариера
Кариерата ја започнал во Вардар при што со него го освоил Купот на Македонија. Веднаш следната сезона се преселил во АМАК СП од Охрид. Таму останал две сезони и со клубот во 2009 година го освоил Купот на Македонија. По распаѓањето на АМАК СП во 2009 година, тој ја започнал својата меѓународна кариера во екипата на Напредак Крушевац од Србија, играјќи таму една сезона. За следната сезона 2010-2011, се вратил во Македонија во Фени Индустри, клуб со кој го освоил македонското првенство и Балканската лига.
Во сезоната 2013-2014, потпишал за германската Алба Берлин. Во својата прва сезона во клубот Војдан и помогнал на Алба да го освои Купот на Германија, совладувајќи го Улм во финалето со 86-80. Во летото 2014 година му пропаднал трансферот во Бремерхафен,  па веднаш потоа потпишал нов договор со Алба Берлин. Во сезоната 2014-2015, Војдан со клубот од Берлин дебитирал во Евролигата, каде одиграл 11 натпревари со просек од 4,3 бода, 1,2 скокови и 1,2 асистенции по натпревар.
На крајот на јануари 2015 година, Војдан ја напуштил Алба Берлин и се преселил во МораБанк Андора во шпанската АЦБ лига. Во август 2016 година, се преселил во Севиља, односно Реал Бетис како ново спонзорско име на клубот.
Репрезентативна кариера
Војдан Стојановски е член на Кошаркарската репрезентација на Македонија. Учествувал на Евробаскетот 2009, Евробаскетот 2011, Евробаскетот 2013 и Евробаскетот 2015 година. За време на завршниот турнир 2015 во групната фаза во Загреб - Хрватска, Војдан бил петтиот играч со најмногу бодови во македонската репрезентација односно имал 37 бода на четири натпревари (9,3 по натпревар).
Во јануари 2020 година, селекторот на Македонија, Александар Тодоров го објавил поширокиот состав за февруарските квалификации за Евробаскетот 2021 во кој бил вклучен Војдан. Потоа во февруари, тој бил избран во составот на репрезентацијата.
Во моментов тој е капитен на репрезентацијата.
Тенктери
Тенктерите биле келтски или германски народ. Според Јулиј Цезар во неговите Коментари за Галската војна (книга-IV, поглавја 1 и 4). Тенктерите и Узипетите, прогонувани од Свевите, побегнале на територијата на Менапиите.
Тие се споменати во Географијата на Птоломеј и од Такит во неговите « Обичаи на Германите » : « Мошне блиску до Хатите, Узипетите и Тенктерите живеат на Рајна која на тоа место тече во доволно длабоко речно корито за да служи како граница...»
Марија Ларк
Марија Ларк е поранешна телевизиска глумица која е родена на 20 јуни 1997 година во Русија. Таа е позната по улогата на Бриџит Дубоа во телевизиската серија Медиум на NBC / CBS.
Личен живот
Ларк е родена во Сибир, Русија на 20 јуни 1997 година. Таа е посвоена од жена со име Пеги Ларк.
Кариера
Помеѓу 2005 и 2011 година Ларк глумела како Брижит Дибоа, дете на семејството Дибоа, на телевизијата Ен-Би / Би-Ес, во драмата Средна со Патриша Аркет. Ларк започнала да глуми во Медиум на свои 8 години.
На 3 септември 2006 година, Ларк станала најмладата личност што некогаш била ко-домаќин на емисијата „Глетката“ на ABC.
Во 2007 година, Ларк имала две настапи на емисијата „Глетката“. Таа се појавила во музичко видео за песната на Нора Џонс „Изгрејсонце“. Холивуд исто така ја избрале Ларк за свој дописник.
Космос-171
Космос-171 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 8 август 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5000 килограми. Космос-171 бил сателит наменет за тестирање на јадрено бомбардирање од орбитата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 87,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 133 км, а најмалото на 120.
Академски театар во Тула
Академски театар во Тула е театар кој се наоѓа во Тула, Русија. Тој работи на изведување на претстави. Овој театар е основан во 1777 година и работи на својата денешна локација од 1970 година. Академскиот театар Тула се позиционира како традиционален драмски театар кој изведува претстави на класично наследство. Во 1989 година Александар Попов станал директор на овој театар и неговата работа траела повеќе од дваесет години, сè додека не починал во 2011 година. Најсјајните ѕвезди на театарот биле Софија Сотничевскаја, Борис Заволокин, Олга Красикова, Виталиј Базин, Евгенија Пчелкина и Наталија Савченко.
Намаз (ислам)
Намаз (или салат) – муслиманска молитва која муслиманите ја прават петпати во денот. Намазот е најзначаен вид молитва кај муслиманите. Намазот претставува еден од петте столба на исламот кај сунитите, и еден од десетте чинови на исламот кај шиитите.
Муслимани изведуваат пет намаза дневно:
Од верниците муслимани се очекува пет пати дневно со лицето да се свртат кон Мека и да ја изговорат пропишаната реченица со која одлучува да пристапи на одреден намаз. Молитвата е втор столб на верата. Постојат два вида молитви. Првата, дова (дора) е лична молитва, неврзана за какви било правила или ритуали. Другата, салат, е ритуална молитва која се состои од одредени движења и зборови. Молитвата во хадисот се спомнува како суштински чин на покорување на Бога и основен доказ за припадност на исламот. Клучно значење кое во исламот ѝ се придава на молитвата потекнува од сфаќањето дека изведувањето салат го принудува човечкото тело да реагира на стварноста која претходно во сехада била потврдена со срце и јазик.
Во Мухамедовите пораки на арапските племиња, салатот често се прикажува како должност на муслиманите. Според преданието, петте дневни молитви водат потекло од самиот почеток на исламот. Тоа се поврзува со Мухамедовото влегување во рајот (џенет). Кога Мухамед бил вознесен на небо, Бог ѝ наложил на неговата заедница 50 молитви дневно. Мухамед заминува од Бога со таа обврска. На враќање го сретнува Мојсие (Муса), кој го прашал што ѝ наложил Бог на неговата заедница. Кога ја чул наредба му рекол: „Врати се кај твојот Господар, бидејќи заедницата не е во состојба тоа да го извршува“ и тогаш Бог го смалил бројот на молитив на 25, па бидејќи и тоа било многу, дошло до смалување на само 5 молитви дневно.
Подготовка
За да се клања намаз, лицето мора духовно и физички да се очисти. Муслиманското верско чистење се вика „абдест“ што е персиски збор, додека арапскиот израз е „вуду“. Абдестот е задолжителен пред секое клањање и ако абдестот се „изгуби“, тогаш не е дозволено клањање додека не се изврши повторно абдестот.
Ниет
Откога муслиманскиот верник духовно и физички ќе се очисти со абдест, тој тогаш донесува одлука да клања намаз. Таа одлука се вика „ниет“. Некои исламски школи сметта дека е потребно ниетот да се изговори со зборовите „Јас одлучив да се клањам...“, додека другите сметаат дека не е потребно ништо да се изговара, туку дека тоа е одлука која верникот ја донесува во срцето, па сметаат дека изговарањето на ниетот е новотарија бидејќи нема доказ за такво нешто.
Намаски фарзови
Намазот се состои од фарзови и ако некој е изоставен, истиот не би бил исправен. Фарзовите опфаќаат:
Намаските фарзови се следните:
Петочен намаз
Петочниот намаз (џумa) се исполнува групно наместо пладневниот намаз. Тој е задолжителен за мажите, а по желба на жените. Се состои од церемонијална хутба, през која која се исполнуваат два реката задолжителен (фарз) намаз.
Џеназе намаз
Овој намаз се исполнува на муслимански погреби. Џеназе намазот (заедничката молитва) се клања само стоечки за разлика од останатите молитви. Намазот го предводи имам кој стои пред џематот свртен кон покојникот, додека покојникот со десната страна е свртен спрема киблата, а со левата кон присутните.
Витр
Намазот витр обично се клања веднаш после јацијскиот намаз, иако по можност е подобро да се клања подоцна, после полноќ. Овој намаз има 3 реката.
Космос-172
Космос-172 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 9 август 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-172 бил надгледувачки сателит.
Елена Чистилина
Достигнувања
Во 2004 година во Атина, Грција се натпреварувала на летните параолимписки игри. Во Грција освоила бронзен медал на 100 метри жени - Т46, бронзен медал на 200 метри жени - Т46 и го достигнала на осмото место на трката на 400 метри жени - Т46. Таа земала учество и на Летните параолимписки игри 2008 во Пекинг, Кина. Во Кина таа освоила сребрен медал на 100 метри жени - Т46 и стигнала до петтото место на жени на 200 метри - Т46.
Космос-172
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 286 км, а најмалото на 200.
Нишанџи
Нишанџи — висока позиција во отоманската бирократија. Турскиот збор нишанџи буквално значи „ дворски калиграф“, бидејќи првичната должност на нишанџијата била да ги запечати кралските прописи.
Историја
Иако функцијата дворски калиграф била утврдена за време на владеењето на Орхан (1324–1361), името нишанџи започнало да се користи за време на владеењето на Мурат II (1421–1451). Според законот на Мехмед II (1451–1481), нишанџијата бил член на диванот (османлиска влада). Почнувајќи од средината на XVIII век, функцијата ја изгубила својата поранешна важност и во 1836 година била укината.
Должност
Нишанџијата бил одговорен за запечатување на прописите на султанот и големиот везир, одговорен и за надзор над архивите на диванот и водење на евиденцијата за системот на тимарите (земји што им ги давале османлиските султани на бирократите и војниците сипахи за возврат на нивните услуги). До 17 век, функцијата била исто така еквивалентна на министер за надворешни работи. Меѓутоа, за време на владеењето на Мехмед IV (1648–1687), Рејс јул-ќутаб (буквално „началник на службеници“), функција претходно подредена на онаа на нишанџијата, го заменила како министер за надворешни работи на Отоманското Царство.
Сократ Пановски
Сократ Пановски (роден во година во село В’мбел,  - починал на  година во ) — македонски просветен деец, општественик, етнограф и публицист.
Животопис
На дванаесетгодишна возраст, како дете-бегалец од Граѓанската војна во Грција (1948), бил згрижен во детските домови Ваца де Жос, Арад и Тулгеш (Романија). Подоцна образованието го продолжил во училиштето за ученици во стопанството во П’лтиниш, во Гривица Рошие во Букурешт, а по завршувањето на Педагошката гимназија во Велинград (Бугарија) и курсот за учители за основните училишта, бил вратен за учител по македонски јазик на македонските деца во собирниот центар за емигранти од Грција во селото В’лчеле, околија Св. Ѓорѓи (Романија). Во 1957 г. бил репатриран во НРМ и тука го дооформил своето образование, дипломирајќи на Педагошката академија (Група биологија и хемија), а потоа и на Природно-математичкиот факултет во Скопје (Група биологија). Напоредно со вонредното студирање, работел како наставник, директор на основно училиште, началник за образование на Општината Чаир (Скопје), секретар на Секретаријатот за образование на Град Скопје и како самостоен педагошки советник во Педагошкиот завод на Македонија.
Како општественик, развил широка дејност во разни детски организации, посебно во организацијата на Фестивалот на детската песна „Златно славејче“, а бил и долгогодишен претседател на Хорот на просветните работници „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Автор е на повеќе учебници и други трудови од областа на образованието. Во последната деценија се пројавил и како истражувач и публицист за роднокрајното минато.
Космос-173
Космос-173 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 август 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-173 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 471 км, а најмалото на 261.
Анастасија Безрукова
Анастасија Дмитриевна Безрукова (руски: Анастасия Дмитриевна Безрукова, 5 јануари 2004) - руска детска манекенка и глумица.
Животопис
Анастасија Безрукова е родена во Москва. На десетгодишна возраст, таа била една од најбараните детски модели во Европа. Безрукова била модел за брендови како Бенетон, Пинко, Москино. Таа исто така била на насловната страница на Vogue.
Во 2016 година ја играла една од главните улоги во филмот „Млечниот Пат“.
Понатаму, во октомври 2015 година Безрукова се приклучила на глумечката екипа на уште еден филм на Ана Матисон, насловен како Откако ќе те нема. За нејзината улога, таа посетувала приватни часови за танц од кореографот Раду Поклитару и часови по глума од танчерот на балет во театарот „Бољшои“ во Москва. Повторно глумела како ќерка на пензиониран балетан кој се соочува со напредувачка болест. Сценариото е напишано со Безурукова во умот, но без да знае дека таа вежбала ритмичка гимнастика и поради тоа немало да бара лице што ќе го заменува главниот лик во филмот.
Таа исто така има настапувано во музички спот со наслов „Несоница“.
Чифир
Чифир е јак чај, кој се подготвувал во советските и постсоветските затвори.
Етимологија
Етимологијата е непозната, но се смета дека потекнува од зборот „чихир“ што значи јако кавкаско вино или сибирски збор за вино се скиселило.
Подготовка
Чифирот обично се подготвува со 5-8 лажици (50-100 мл) чај (или кесички чај) истурен врз зовриена вода. Се вари и не треба да се меша додека лисјата не паднат на дното на чашата. За време на процесот на подготовка, кофеинот се распаѓа, а лисјата почнуваат да испуштаат аденин и гванин во водата, обичните чаеви не го прават тоа. Понекогаш се додава шеќер, но природниот вкус на овој чај е горчлив. Треба да се пие полека, во спротивно може да предизвика повраќање. Поточно, правењето чифир вклучува подготовка на голем дел од црн чај и за долго време. Може да се остави да се вари преку ноќ и да се пие или топол или ладен.
Ристо Пенов
Ристо Пенов (роден на година во ) — македонски стопанственик, политичар и општественик.
Образование
Ристо Пенов е роден на година во. Средно образование завршил во Гимназијата „Раде Јовчевски-Корчагин“ во 1975 година, дипломирал на Економскиот факултет во Скопје во 1979 година и магистрирал на тема „Кадровскиот потенцијал на Македонија – човечките ресурси како производен фактор“ на Правниот факултет во Скопје во 1990 година.
Работен век
Ристо Пенов со својот професионален ангажман започнал во органите на управа на Град Скопје каде што работел на проблемите на економскиот и просторниот развој на градот, и на тоа место се задржал до 1986 година кога станал советник во економскиот тим на Петар Гошев. Бил раководител во претпријатието „Ангрокожа“ (1990-1993).
Во политичкиот ангажман бил секретар на Демократската партија до нејзиното соединување со Либералната партија во 1997 година, потпретседател (19 април 1997 – пролетта 1999) и претседател на Либерално-демократската партија (пролетта 1999 – 11 февруари 2007).
Во 1996 година на Локалните избори бил избран за Градоначалник на Град Скопје, а вториот мандат го добил на Локалните избори во 2000 година. По завршувањето на градоначалничката функција, Пенов бил во два мандати пратеник во Собранието на Македонија.
Црква Св. Дух (Горно Трогерци)
'''Црква Св. Дух''' — осамен наод од доцноантичко време кај селото Горно Трогерци во општина Карбинци. Од двете страни на главниот влез во селската црква се вградени столбови од кои едниот има добро изработени торуси. Не се знае од кое место биле донесени столбовите.
61 Лебед
61 Лебед — систем на двојни ѕвезди во соѕвездието Лебед, што се состои од пар на џуџести ѕвезди од спектрален тип K кои се во меѓусебен орбитален период од околу 659 години. Со привидна величина од 5,20 и 6,05, соодветно, можат да се забележат со двоглед во градовите или пак со голо око во области без светлинско загадување.
61 Лебед првично го привлекла вниманието на астрономите поради големото сопствено движење, забележано за првпат од Џузепе Пјаци во 1804 година. Во 1838 година, Фридрих Бесел го измерил растојанието до Земјата од околу 10.4 светлосни години, многу блиску до вистинската вредност од 11.4 светлосни години; всушност станува збор за првата проценка за растојание до друга ѕвезда, покрај Сонцето, и прва ѕвезда за која е измерена ѕвездената паралакса. Покрај сите ѕвезди или ѕвездени системи наведени во современиот Хипаркосов каталог, 61 Лебед гои има седмото најголемо сопствено движење, и најголемото меѓу видливите ѕвезди или системи.
Во текот на дваесеттиот век, неколку различни астрономи забележале докази за масивна планета во орбита околу една од двете ѕвезди, но неодамнешните современи мерења на радијалната брзина потврдиле дека овие тврдења се неосновани. До ден денес не е потврдено постоењето на планетата.
Име
61 Лебед е релативно темна ѕвезда, па не е прикажана на античките ѕвездени карти, ниту пак и е дадено име во западните или кинеските каталози.
Името „61 Лебед“ е дел од Флемстидовите ознаки за ѕвезди. Според оваа шема на ознаки, осмислена од страна на Џон Флемстид за да ги каталогизира сопствените набљудувања, при што ѕвездите во одредено соѕведие се подредени по редоследот на нивната ректасцензија, но не со старогрчки букви како при Бајеровите ознаки. Ѕвездата не е запишана под име во Флемстидовата Historia Coelestis Britannica, иако е запишана од него дека 61 Лебед всушност е 85 Лебед во изданието од 1712 година. Ѕвездата е нарекувана и „Беселова ѕвезда“ или „Пјациева летачка ѕвезда“.
Првични набљудувања
Првото добро запишано набљудување на ѕвездениот систем користејќи оптички инструменти било направено од страна на Џејмс Бредли на 25 септември 1753 година, кога забележал дека е двојна ѕвезда. Вилјам Хершел започнал со систематски набљудувања на 61 Лебед како дел од пошироко изучување на двојните ѕвезди. Неговите набљудувања довеле до заклучок дека двојните ѕвезди биле на доволно големо растојание што би имале соспствени ѕвездени паралакси во текот на годината, и се надевал ова да го искористи за да го определи растојанието до ѕвездите.
Во 1792 година, Џузепе Пјаци го забележал големото сопствено движење кога ги споредил сопствените набљудувања на 61 Лебед со оние на Бредли, направени пред 40 години. Ова довело до зголемен интерес за 61 Лебед од страна на современите астрономи, а со тоа и непрекинатото набљудување на истата до ден денешен. Повторените мерења на Пјаци довеле до конечна вредност на движењето, објавено во 1804 година. Токму ова набљудување предизвикало системот да го добие името „Летачка ѕвезда“.
Пјаци забележал дека ваквото движење значи дека е една од поблиските ѕвезди, и навестил дека станува збор за одличен кандидат за да се направи обид да се пресмета растојанието до системот со употреба на мерењата за паралаксата, заедно со други два кандидати, Делта Еридан и Му Касиопеја.
Мерење на паралаксата
Голем број на астрономи наскоро започнале со обиди за определување на растојанието, вклучувајќи ги тука и набљудувањата на Франсоа Араго и Клод-Луј Мате во 1812 година, кои измериле паралакса од 500 лачни милисекунди (mas), и Христијан Хајнрих Фридрих Петерс користејќи ги Араговите податоци пресметал вредност од 550 mas. Петерс пресметал подобра вредност од набљудувањата направени од страна на Бернард фон Линденау во Сибург меѓу 1812 и 1814 година; добил вредност од 470±510 mas. Фон Линденау веќе забележал дека не ја мерел паралаксата, и како што Фридрих Георг Вилхелм фон Штруве посочил од неговите пробни мерења меѓу 1818 и 1821 година, сите овие броеви се поточни од прецизноста на самиот инструмент.
Фридрих Вилхелм Бесел дал значаен придонес во 1812 година кога користел друг метод за определување на растојанието. Претпоставувајќи го орбиталниот период на двете ѕвезди на двојниот систем да изнесува 400 години, тој го проценил растојјанието кое е потребно меѓу двете ѕвезди за да имаат таков орбитален период, за подоцна да го определи аголното растојание меѓу ѕвездите. На овој начин тој добил вредност од 460 mas. Тој подоцна на ова се надоврзал со директни мерења на паралаксата во низа на набљудувања во периодот меѓу 1815 и 1816 година, споредувајќи го со 6 други ѕвезди. Двете низ на мерења дале вредности од 760 и 1320 mas. Сите овие проценки, како и оние од другите астрономи, имале непрецизности поголеми од мерењата.
Кога Јозеф фон Фраунхофер осмислил нов вид на хелиометар, Бесел извел нова низа на мерења користејќи ја направата во 1837 и 1838 година при Кенигсберг. Тој своите наоди ги објавил во 1838 година со вредност од 369.0±19.1 mas заo A и 260.5±18.8 за B составницата, и проценил дека тежиштето е на 313.6±13.6. Ова растојанеи е еднакво на 600,000 астрономски единици, или околу 10,4 светлосни години. Ова е првото веродостојно и директно мерење на растојанието до друга ѕвезда покрај Сонцето. Неговото мерење бил објавено кратко период пред да се направат слични мерења и за паралаксата на Вега од страна на Фридрих Георг Вилхелм фон Штруве и за Алфа Кентаур од Томас Хендерсон. Бесел продолжил да прави астрономски мерења во Кенигсберг, објавувајќи вкупно четири целосни набљудувања од кои последното од 1868 година. Најдоброто од овие го сместувало тежиштето на растојание од 360.2 ±12.1 mas, набљудувања направени во текот на 1849 година. Ова блиску до моментално прифатената вредност од 287.18 mas (со која се добива растојание од 11,36 светлосни години).
Само неколку години по Беселовите мерења, во 1842 година Фридрих Вилхелм Аргеландер забележал дека Грумбриџ 1830 има уште поголемо сопствено движење, и 61 Лебед станува втора по големина ѕвезда со најголемо сопствено движење. Подоцна паднала подолу за неколку места поради Каптајновата Ѕвезда и Барнардовата Ѕвезда. 61 Лебед го поседува седмото по ред најголемо сопствено движење од сите ѕвездени сситеми запишани во современиот Хипаркосов каталог, но ја задржува титулата за најголемо сопствено движење меѓу видливите ѕвезди.
Набљудувања на двојниот систем
Поради големата аголан разделеност меѓу 61 Лебед A и B, а со тои и спорото орбитално движење, било нејасно дали двете ѕвезди во системот 61 Лебед се гравитационо сврзани или пак станува збор за преклопување на две ѕвезду. Фон Штруве првично тврдел дека станува збор за двоен систем во 1830 година, но прашањето останало отворено за дебата.
Во 1911 година, Бенџамин Бос објавил податоци кои укажувале дека системот 61 Лебед бил член на заедничка придвижна група на ѕвезди. оваа група која го содржела системот 61 Лебед подоцна била проширена за да вклучи дополнителни 26 потенцијални членови. Можни членови се Бета Гулаб, Пи Маса, 14 Бик и 68 Девица. Просторните брзини на оваа група на ѕвезди се движи од 105 до 114 км/s релативно во однос на Сонцето.
Набљудувањата направени од програмите за планетарна потрага покажале дека и двете составници на системот имаат силно изразени линиски трендови при мерењето на радијалната брзина.
Аматерски набљудувања
Набљудувач кој користи двоглед 7×50 може да го забележи 61 Лебед две полиња југоисточно од сјајната ѕвезда Денеб. Аголното растојание на двете ѕвезди е малку поголемо од аголната големина на Сатурн (16–20″). Па така, при иделани услови за набљудување, двојниот систем може да се увиди разделно со телескоп чиј отвор изнесува 7 mm. Ова е во опсегот на отворите на вообичаените двогледи, но за да се види добро потребен е троножник и десеткратно зголемување. Со раздвоеност од 28 лачни секунди меѓу составниците на системот, десеткратното зголемување ќе даде привидно разделување од 280 лачни секунди, што е над разделната моќ на окото од 4 лачни минути или 240 лачни секунди.
Својства
Иако за голо око е единечна ѕвезда, 61 Лебед е двоен систем со големо растојание меѓу компонетите на истиот, се состои од две ѕвезди од спектрален тип K на главната низа, посјајната 61 Лебед A и потемната 61 Лебед B, кои имаат привидни величини од 5,2 и 6,1. И двете ѕвезди се дебело дискови стари ѕвезди, со проценета старост поголема од однаа на Сонцето. На растојание само од 11 светлосни години, станува збор за 15-тиот најблизок систем до Земјата (не вклучувајќи го Сонцето). 61 Лебед A е четвртата најблиска ѕвезда видлива за човековото око за набљудувачите од северната полутопка, по Сириус, Епсилон Еридан и Прокион. Овој систем најблизу ќе биде во 20.000 година, кога растојанието од Сонцето ќе изнесува 9 светлосни години. Помали и потемни од Сонцето, 61 Лебед A има околу 70 проценти од сончевата маса, 72 проценти од полупречникот и околу 8,5 проценти од сјајноста 61 Лебед B има околу 63 проценти од сончевата маса, 67 проценти од полупречникот, и 3,9 проценти од неговата сјајност. Ѕвездата 61 Лебед A и нејзината долгорочна стабилност довеле до тоа таа да биде избрана за „неподвижна ѕвезда“ во Морган–Кинановиот (MK) класификационен систем од 1943 година, како K5 V „неподвижна точка“ од тој период. Од 1953 година, 61 Лебед B се смета за стандардна ѕвезда K7 V (Џонсон и Морган 1953, Keenan & McNeil 1989 ).
61 Лебед A е вообичаена привидна ѕвезда од типот BY Змеј со ознака V1803 Лебед, 61 Лебед B е блоскотна променлива ѕвезда именуван како HD 201092 при што нивните привидни величини се менуваат меѓу 5,21 и 6,03. Двете ѕвезди се во орбита околу заедничкото тежиште со период од 659 години, со средно растојание од околу 84 ае—84 пати од растојанието меѓу Земјата и Сонцето. Релативно големото орбитално занесување од 0,48 значи дека двете ѕвезди се на растојание од 44 ае при периапсидата и 124 ае при апоапсидата. Спората орбита на парот ја отежнува можноста за определување на масите на ѕвездите, и добиените вредности за масите остануваат оспорени. Во иднина ова прашање може да се разреши со употреба на астросеизмологија. 61 Лебед A има за околу 11% поголема маса од 61 Лебед B.
Избликот на ѕвездениот ветер од компонетата А создава меур во месниот меѓуѕвезден облак. Долж насоката на движење на ѕвездата во Млечниот Пат, се протега на растојание од 30 ае, или грубо орбиталното растојание до Нептун од Сонцето. Ова е помала вредност од растојанието меѓу составниците на 61 Лебед, и најверојатно двете ѕвезди не споделуваат заедничка атмосфера. Компактноста на астросферата е најверојатно поради малото исфрлање на маса и релативно големото сопствено движење низ месната меѓуѕвездена средина.
61 Лебед B има похаотичноа променливост за разлика од променливоста на комонентата A, со значајни краткорочни блесоци. Постои периодичност од 11,7 години на целокупниот циклус на активност на составницата B. И двете ѕвезди имаат блесочна активност, но хромосферата на компонетата B е за 25% поголема од составницата 61 Лебед A. Како резултат на разликите во вртењето, периодот на вртење се менува на широчини од 32 до 47 денови, со просечен период од 38 денови.
Постојат одредени несогласувања околу староста на системот. Податоците од кинематиката укажуваат на старост од околу 10 Gyr. Жирохронологијата, или определувањето на староста на ѕвездата врз основа на нејзината боја и вртење, фдава резултат за старост од 2.0±0.2 Gyr.Староста заснована на хромосферната активност за A и B се 2.36 Gyr и 3.75 Gyr. Конечно процените за староста користејќи го изохрониот метод, кој вклучува вметнување на ѕвездите во развојниот модел, дава вредности од 0.44 Gyr и 0.68 Gyr. Сепак, модел за развој од 2008 година користејќи CESAM2k код од опсерваторијата Азурен Брег обезбедува проценка за староста на системот од 6.0±1.0Gyr.
Космос-174
Космос-174 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
61 Лебед
Тврдења за постоење на планетарен систем
Во различни прилики, се тврдело дека 61 Лебед можно е да има придружници со мали маси, планети или пак кафеаво џуџе. Кај Странд од Спроуловата опсерваторија, под водство на Питер ван де Камп, го изнесоа првото вакво тврдење во 1942 година користејќи набљудувања за да ги забележат малите но систематски промени во орбиталното движење на 61 Лебед A и B. Овие растројувања навестувале дека постои и трето тело со маса од 16 Јупитерови маси во орбита околу 61 Лебед A. Извештаите за постоење на трето тело биле инспирација за новелта на Хал Клемент од 1953 година. Во 1957 година, ван де Камп ги снижил неопределеностите, тврдејќи дека телото има маса осум пати поголема од масата на Јупитер, орбитален период од 4,8 години, и голема полуоска од 2,4 ае, каде 1 ае е просечното растојание од Земјата до Сонцето. Во 1977 година, советските астрономи од Пулковата опсерваторија во близина на Санкт Петербург тврделе дека системот има три планети: две џиновски планети со маси 6 и 12 пати од масата на Јупитер околу 61 Лебед A, и една џиновска планета со маса седум пати поголема од онаа на Јупитер околу 61 Лебед B.
Космос-174
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 31 август 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1000 килограми. Космос-174 бил комуникациски сателит.
61 Лебед
Тврдења за постоење на планетарен систем
Во 1978 година, Вулф-Дитер Хајнц од Спроуловата опсерваторија покажале дека овие тврдења се неосновани, бидејќи истите не биле во можност да забележат каков било доказ за такво движење од 6 проценти од масата на Сонцето или маса 60 пати поголема од онаа на Јупитер.
Космос-174
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 714,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9782 км, а најмалото на 427.
61 Лебед
Тврдења за постоење на планетарен систем
Животопогодниот појас за 61 Лебед A, определена како местоположбата на која би постоела вода во течна состојба за земјолика планета, изнесува 0,26–0,58 ае. За 61 Лебед B, зоната е на растојание од 0.24–0.50 ае.
Редефинирање на планетарните граници
Бидејќи не постои одредена сигурност дека е забележано планетарно тело околу која и да е од двете ѕвезди, екипта при Мекдоналдовата опсерваторија одредила ограничување за присуството на една или повеќе планети околу 61 лебед A и 61 Лебед B со маси меѓу 0.07 и 2.1 од масата на Јупитер и просечно растојание од матичната ѕвезда од 0,05 и 5,2 ае.
Поради близината на овој систем до Сонцето, честопати е цел на интерес за астрономите. Двете ѕвезди биле избрани од страна на мисјата „Тајер 1“ на НАСА како цел за предложената оптичка вселенска интерферометриска мисија. Оваа мисија ќе има потенцијални можности да забележува планети со маси трипати поголеми од онаа на Земјата на орбитално растојание од 2 ае од матичната ѕвезда.
Криви Дол (Радање)
Криви Дол — некропола од железното време кај селото Радање во општина Карбинци. Се наоѓа на северниот крај на селото, од левата страна на суводолицата Криви Дол, во некогашната нива на М. Иванов, денес населена со новоградби. Во 1942 година Иван Венедиков извршил мало сондажно ископување. Подоцна, во 1956/57 година, во организација на Народниот музеј од Штип, под раководство на Милутин и неговата сопруга Драга Гарашанин, биле извршени систематски истражувачки работи. Биле откопани и проучени поголем број гробови со инхумација под мали тумули. Според погребниот ритуал и карактерот на гробните прилози од керамика, метал, килибар и друго, поточно, според видот на предметите и орнаментиката, некрополата е датирана во VII-VI век пред н.е. Наодите од првото ископување се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје, а од вторите во Заводот и музеј во Штип.
61 Лебед
Редефинирање на планетарните граници
Мерењата за овој систем укажуваат на дополнително далечно инфрацрвено зрачење, повеќе од она што го зрачат ѕвездите.Ваквиот вишок понекогаш се надоврзува со прашинест диск, но во овој случај тој би требало да биде доволно блиску до една од ѕвездите за да не може да се забележи раздвоен од страна на денешните телескопи. Изучувањата од 2011 година користејќи го Кековиот интерферометар не успеале да забележат постоење на вонзодијачка прашина околу 61 Лебед A.
Космос-175
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 септември 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-175 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 362 км, а најмалото на 202.
Раде Угриновски
Раде Угриновски (роден во во  - починат во  на ) — македонски револуционер и партизан, член на Мавровско-гостиварскиот НОПО „Кораб“.