cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Соборна црква во Неготин
Новата црква е изградена од средствата на старата неготинска црква, престолнина на еснафите и општинската помош, а во тоа време чинела 978.172,14 гроша. Изградена е под надзор на градежниот изведувач Штајнхелер и искусни италијански занаетчии.
Архитектура
Катедралата е изградена според плановите направени во Министерството за градежништво во 1867 година и е еднокорабна градба со нагласени влезни портали, многуаголна апсида и испакнати четириаголни хорови над кои се издигаат куполи со надвиснати осумаголни тамбури. Од западната пристапна страна се издига масивна октагонална камбанарија како вертикала која доминира во центарот на градот. Таа е монументална по својот изглед и пропорции, црквата е изградена со концизни одлики во духот на доцниот класицизам со елементи на неоренесансата, па како таква е една од единствените во Србија. Се одликува со фасадна пластика со нагласени кровни венци, тимпани, флејтирани јонски пиластри и др. Иконостасот на црквата и фреските се од 1901 година. Иконите ги изработиле академскиот зограф Стеван Тодоровиќ и неговата сопруга Полексија.
Во црквата Света Троица во Неготин се живописани северниот, јужниот ѕид и сводот. На северниот ѕид од храмот се претставени владетелите на средновековна Србија, владејачката линија Немањиќ (Стефан Немања, Стефан Првовенчани, кралот Милутин, Стефан Дечански, цар Душан и цар Урош). Над српските владетели од лозата на Немањиќ се прикажани значајни настани од нивниот живот (Крунисување на Стефан Првокрунисан, Свети Сава ги помирува браќата, Свети Сава ја отфрла царската круна). На јужниот ѕид на црквата Света Троица се претставени црковни великодостојници, односно српски архиепископи, имајќи предвид дека во тоа време српската црква имала достоинство на архиепископија (Свети Сава, Арсеније Сремац, Јоаникије прво, Евстатиј прво, Сава второ), а завршува со женски фигури (мајка Ангелина Крушедолска, Света Петка ). А сводот на црквата, кој е симбол на рајот и се состои од четири композиции, е живописен. На сводот се прикажани Христовиот влез во Светиот град Ерусалим, Преображението Господово, Беседа на гората и слегувањето на Светиот Дух врз апостолите. Трезорот го насликал Милисав Марковиќ според дизајнот на неговиот учител Стеван Тодоровиќ.
Портата била опкружена со железна ограда во 1893 година. Колоните и постаментот се изработени од песочник од околината на Неготин. На врвовите на оградните столбови има капи, а како декоративен елемент бил користен ѓулиња од Фетисламската тврдина кај Кладово.
Во североисточниот дел на портата се наоѓала барутана, а во југоисточниот дел е изградена црковна заедница на регулационата линија на улицата Ајдук Вељко. Зградата е изградена кон крајот на 19 век со карактеристичен венец и плитка фасадна пластика.
Со својата богата акустика и амбиент, црковниот простор овозможува одлични услови за одржување концерти на духовна музика.
CoffeeFest
Фестивал на кафето, чајот и топлите напитоци "Kofi fest" (CoffeFest) прв пат се одржал во Белград на 26 ти и 27 ми септември 2014 година. На фестивалот учествувале повеќе од 30 водечки произведувачи на кафе од регионот и светот, а на посетителите им биле претставени новите трендови и начинот на припрема. За професионалците кои се бават со кафе, биле предвидени и панели, како би се усовршиле и учествувале во натпреварувањето бариста. Посетителите биле во можност да сознаат кој пат го проаѓа кафето од билка до филџан, како се пие во различните делови во светот, и како влијае на здравјето. За најмладите било осмислено дружење со аниматори, а за децата без родители се собрале средства во рамките на хуманитарната акција "Кафе со срце" и "Кафе со познатите". Фестивалот бил подржан од Министарството за трговија, туризам и телекомуникации, Градот Белград, Туристичка Организација на Белград, како и Стопанската комора на Србија и Стопанската комора на Белград.
25 п.н.е.
25 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 25. година пред новата ера, 25. од првиот милениум п.н.е., 25. од 1 век п.н.е. и шеста од 20-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5483 и 5484 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4725 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3735 и 3736 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 728.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 25 година се протега во 2611 и 2612, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2671 и 2672 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 518. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 666 и 665 исламска година пред хиџра.
Лучишта
Лучишта (дијалектно: Лучишча; Κερασώνα, Керасона; до 1927 г. Λούτιστα, Лутиста ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта од Костурскиот округ на Западна Македонија, Грција.
Космос-1283
Космос-1283 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 јули 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1283 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 371 км, а најмалото на 324.
Демонстрации во Рим во 2011 година
На 15 октомври 2011 година околу 200.000 луѓе се собрале во Рим, Италија за да протестираат против економската нееднаквост и влијанието на Европската комисија, Европската централна банка, Меѓународниот монетарен фонд врз политиката, а исто така и против владата на Силвио Берлускони. Протестите започнале во знак на солидарност со шпанските протести. Многу други протести се случиле во други италијански градови истиот ден.
Вклучени движења
Демонстрациите биле поддржани од неколку политички партии, синдикати и граѓански движења, меѓу кои: Кобас, Италијански анархиска федерација, Младинска федерација на италијански комунисти, млади комунисти, виолетови луѓе, Работничка комунистичка партија, партија на италијанските комунисти, Комунистичка партија за обнова, левица Слобода на екологијата, критичката левица, левото крило на италијанската Генерална конфедерација на трудот и многу други.
Немири
Попладнето, протестите во Рим станале насилни, бидејќи стотици демонстранти со качулки пристигнале на местото на настанот и се одвоиле од инаку мирните демонстрации, запалиле автомобили и полициско комбе, кршејќи ги прозорците на банката и се судриле со полицијата. Католичка црква била ограбена, а статуата на Мадона била фрлена на улицата каде што била згазена од еден од демонстрантите. Нападнати биле и две новинарски екипи од Скај Италија. Полицијата постојано употребувала солзавец и водени топови кон демонстрантите. Повредени биле најмалку 135 лица, меѓу кои 105 полицајци. Дванаесет лица биле уапсени истиот ден, и уште едно на 17 октомври.
Подоцна било утврдено дека штетата од немирите изнесува 1,815 милиони евра, а 1 милион евра се поврзани за Секторот за јавни работи.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Атарот (Ерусалим)
Ат арот (хебрејски :עטרות) е населба која се наоѓа во Ерусалим, Израел. За време на арапско-израелскиот конфликт од 1948 година била многу тешко погодено подрачје со големи инфраструктурни последици. Денеска, во оваа село се наоѓа аеродромот Атарот.
Севр Нантез
Севр Нантез (Sèvre Nantaise, ) — река во Лоарскиот Крај во западна Франција. Таа е лева притока на Лоара. Нејзината вкупна должина изнесува 141,8 км. Извира во департманот Де Севр, во близина на Секондињи. Тече од југ кон север низ департманите и градовите наведени подолу, и се влева во реката Лоара во градот Нант. Според градот го добила името Севр Нантез, со што се прави разлика со појужната Севр Ниортез.
Департмани и општини по нејзиниот тек
Списокот е подреден од изворот до устието:
Целосниот список е на француската страница за оваа река.
Пловност
Реката е пловна во должина од 21,5 км, од селото Мониер до сливот. Има брана (Шосе де Моан) и преводницата кај Верту, отворена за бродови еден час пред и по плимата во Пон-Русо, во предградието на Нант. Реката е важен ресурс за туризмот во областа. Вон пловидбениот дел, реката е популарна дестинација за кануистите. Нејзината лева притока Мен е исто така пловна во должина од 6 км, до Шато-Требо. Порано тука имало преводница (денес напуштена) со што се овозможувала пловидба подалеку спротиводно.
Војводство Крањска
Војводство Крањска (Herzogtum Krain, Vojvodina Kranjska, Carniolia) — војводствo на Светото Римско Царство кое било основано во 1364 година и опстојувало до нејзиното распаѓање во 1806 година. Војводството било во составот на Цислајтанија како дел од Австроунгарија до 1918 година кога било вклучено во составот на Кралство СХС.
Местоположба
Војводството ги опфаќало териториите на централниот дел од денешна Словенија, а седиштето на војводството се наоѓало во Љубљана. На север војводството се граничило со Војводство Корушка и Војводство Штаерска.
Војводство Крањска во 1900 година опфаќало површина од 9.955 км2 и 520.000 жители.
Историја
По смртта на Хајнрих од Бохемија во 1335 година, тој не оставил машки наследници па престолот бил префрлен на Хабсуршката династија.
Од 1364 година по наредба на Рудолф IV и Privilegium maius, Крањска била прогласена за војводство. Рудолф IV на 7 април 1365 година го основал во долниот дел од војводството градот Рудолфсверт кој бил наречен во негово име, или денешниот град Ново Место во Словенија. Во 1374 година Хабсуршката династија, врз основа на склучениот наследен договор од 1363/1364 година од грофот Алберт IV од младата линија на Мајнхардините од Горица, наследнил територии кои биле вклучени во составот на Војводство Крањска.
Кај двете наследни поделби на Хабсбурговците меѓу 14 и 16 век, Крањска била дел од Внатрешна Австрија и управувана од Грац.
Во времето на Наполеоновите војни, војводството било освоено во 1807-1809 година од Наполеон Бонапарт и анектирана, за да во 1809 година биде дел од т.н. Илирски провинции.
Во 1849 година Кралство Илирија се распаднало и Војводство Крањска станала самостојна земја на австриската круна до 29 октомври 1918 година
Демографија
=== Попис од 1851 година ===
Алитушки округ
Алитушки округ (Alytaus apskritis) — најјужен од десетте окрузи во Литванија. Административен центар е градот Алитус. Територијата на округот ја опфаќа етнографската област Ѕукија. На 1 јули 2010 г. е укината окружната управа, и оттогаш округот е територијална и статистичка единица.
Општини
Округот е составен од следниве општини (самоуправи):
Географија
Во округот се наоѓа познатиот бањски град Друскининкај со популарност забавен паркГрутас, наречен и „Сталинов свет“. Во Алтушкиот округ има преку 420 езера.
Ксерофагија
Ксерофагија („јадење на сува“, од грчки „суво“ и  „јади“) ― облик на пост забележан во источното христијанство за време на Великиот пост и некои други пости. „Сува“ првенствено се однесува на храна зготвена без масло. Во грчката традиција, „масло“ главно се однесува на маслиново масло, но во словенската традиција, ова се протега и на путерот и на другите видови растително масло. Исхраната за време на ксерофагијата се состои од леб, овошје, јаткасти плодови (понекогаш и мед), како и зеленчук варен со вода и сол.
Надвор од редовниот календар на христијанските пости, ксерофагијата може да се користи и како покајание за одредени престапи. На пример, во 35-те канони на Свети Јован Постачот, покајанието за секој монах фатен во хомосексуални дејствија вклучува ксерофагична диета во траење од три години заедно со други покајанија.
ОУ „11 Октомври“ - Ново Село
11 Октомври — основно училиште во Ново Село, Општина Тетово. .
Европска банка за обнова и развој
Европска банка за обнова и развој (European Bank for Reconstruction and Development; скратено ЕБОР или ЕБРД) — меѓународна развојна банка, која користи и употребува инвестиции како алатка за помош и поткрепа во изградбата на пазарни економии. Првично нејзината работа била насочена кон земјите од поранешниот Источен блок, но подоцна била проширена и го поддржувала развојот во демократиите во 30 земји од средна Европа и средна Азија. Покрај земји од Европа, земји-членки на ЕБОР има од вкупно пет континенти (Северна Америка, Африка, Азија и Австралија), додека најголем акционер во банката се САД, па така можеме да кажеме дека името е „грешка“. Седиштето на банката се наоѓа во Лондон, а самата банка е поседува од 64 држави и две институции на Европската унија. И покрај тоа што нејзините акционери се држави, таа најмногу инвестира во приватни претпријатија, заедно со комерцијални партнери.
ЕБОР не треба да меша со сличната банка, Европска инвестициска банка (ЕИБ), која е поседувана од земјите-членки на ЕУ и ја поддржува политиката на ЕУ.
Историја
ЕБОР била основана во 1991 од претставници од 40 земји од три континенти и две европски институции откако бил постигнат договор за статутот на банката, големината и распределбата на моќта помеѓу акционерите.
Во 2006, ЕБОР изјавила дека ќе прекине да учестува во проекти во балтичките земји и земјите од Средна Европа до 2010 и дека ќе се насочи кон поддршка на проекти во Русија, Украина, Ерменија, Казахстан и Узбекистан. Поради финансиската криза во 2010, оваа намера била одложена до 2015.
Мисија
Целта на ЕБОР е да работи единствени во земји кои се насочени кон демократските принципи. Промовирала и поддржувала проекти за заштита на животната средина и одржлив развој и не финансирала активности поврзани со одбраната, тутунската индустрија, одредени алкохолни пијалаци, некои средства забранети со меѓународното право и одредени коцкарски објекти.
Критика
Некои невладини организации упатувале критики кон ЕБОР за финансирање на проекти за кои сметале дека се штетни за животната средина и општо кон општеството. Иако банката во изминативе години ги зголемила нејзините инвестиции кон проекти за енергетска ефикасност и одржлива енергија, овие невладини организации сметале дека банката продолжува да намалува ефектите од овие зелени инвестиции преку финансирање на проекти во кои се вклучени јаглен, производство на нафта и земен гас, пренос и производство, автопати и аеродроми. Меѓу проектите кои се нашле под критика се изградбата на хидроцентрала на реката Омбла во Хрватска, златниот рудник Кумтор во Монголија и термоцентралата на јаглен во Шоштањ во Словенија.
Невладините организации исто така ја критикувале банката поради недостиг на напредок во постигнување и остварување на главната мисија на ЕБОР, „преминот кон отворена и демократска пазарна економија“. На пример, ЕБОР објавила дека 67% од луѓето во земјите каде ги вложува парите сметаат дека корупцијата била на исто или повисоко ниво во 2006 отколку во 1989.
Претседатели
Список на претседатели до 2013 година.
Примачи на средства
Азербејџан, Албанија, Белорусија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Грузија, Ерменија, Естонија, Јордан, Казахстан, Киргистан, Косово, Летонија, Литванија, Лихтенштајн, Македонија, Молдавија, Монголија, Полска, Романија, Русија, Словачка, Словенија, Србија, Таџикистан, Туркменистан, Украина, Унгарија, Узбекистан, Хрватска и Црна Гора.
По протестите одржани во арапските земји, ЕБОР додала четири земји од областа на Блискиот Исток и Северна Африка како дел од повеќенационални донации: Египет, Јордан, Мароко и Тунис. Овие земји се очекувало да станат целосни примачи на земјите во блиската иднина.
Давачи на средства
Австралија, Австрија, Белгија, Германија, Грција, Данска, Египет, Израел, Ирска, Исланд, Италија, Јапонија, Јужна Кореја, Канада, Кипар, Луксембург, Малта, Мароко, Мексико, Нов Зеланд, Норвешка, Португалија, САД, Турција, Финска, Франција, Холандија, Чешка (примач на средства до 31 декември 2007 ), Швајцарија, Шведска и Шпанија, како и Европската унија и Европската инвестициска банка.
Проекти на ЕБОР
ЕБОР нуди заеми, гаранции, лизинг, структурни кредити и други програми за поддршка. Опсегот на директните инвестиции се движи од 5 милиони евра до 230 милиони евра. Помалите проекти се финансираат или директно од ЕБОР или преку финансиски посредници. Страницата на ЕБОР наведува дека помогнала во финансирање на над еден милион помали проекти преку посредници т.е. преку пласирање на заеми преку локалните деловни банки, мали развојни банки, капитални фондови и лизинг институции.
За некој проект да биде прифатен од ЕБОР, „проектот мора да биде сместен во некоја земја на финансирање од ЕБОР, да има силни трговски изгледи, да вклучува значаен придонес во капиталот во готовина или од некоја трета страна, да има корист локалната економија и да го помага развојот на приватниот сектор и да ги задоволува банкарските и еколошките стандарди“.
ЕБОР изјавува дека вообичаено финансира до 35 центи од вкупните трошоци на проектот за нова инвестиција (или т.н. гринфилд) или 35 центи за долгорочни проекти. Исто така се побарува значајни придонеси кон капиталот од трети страни, други кофинансиери или капитал обезбеден преку на друг начин, која мора да биде еднаков или поголем од инвестицијата на ЕБОР.
Дејности поддржани од ЕБОР
ЕБОР финансира проекти во дејности како што се земјоделството, енергетската ефикасност, финансирањето, производството, општинската инфраструктура, исто така познати како јавни работи (кои вклучуваат сообраќај, училишта, водоснабдување, одложување на отпадот и контрола на загадувањето), природните ресурси, електричната енергија, сопственоста, туризмот, телекомуникациите и информатичката технологија.
Резултати
Од започнување на финансирање проекти во 1991, досега единствено Чешка успеала да напредне од земја примач на срества во земја давач на средства во рамките на ЕБОР. Тоа се случило во 2007.
ЕБОР во Македонија
ЕБОР е активна во Македонија уште од 1993 година. Заклучно до 2012 година, во Македонија била поддржани вкупно 82 проекти во вкупна вредност од 2,174 милијарди евра. Вредноста на компаниите со кои биле остварени овие проекти изнесува над една милијарда евра, додека вкупната исплата на средства од страна на банката достигнала нешто под 600 милиони евра. Моментално банката сè уште учествува со околу 47 проекти. Банката во 2012 година потпишала вкупно 17 проекти, вредни околу 157 милиони евра. Во 2012 година банката особено била активна и во финансирањето на локалните деловни банки, како што била кредитната денарска линија за кредитирање на микро, мали и средни претпријатија. Распределбата на портфолиото по сектори е: 56% за инфраструктура и енергетика, 11% за финансиски институции, 26% за енергија и 6% за трговија, индустрија и земјоделство. Долгот претставува главен инструмент (94%), а сопствениот капитал е концентриран во секторот на финансиските институции. Одобрените проекти на ЕБОР имале мобилизирано дополнителни 478 милиони евра коинвестиции од спонзори, кофинансиери и дарители, што претставува мултипликатор од 1,5.
Банката, исто така, мобилизирала 11,2 милиони евра како техничка помош за Република Македонија, со 61 проект за техничка соработка (ТС), главно, во банкарскиот сектор, секторот за телекомуникации, транспорт и за општините.
Еден од најголемите поддржани проекти во последниов период претставува проектот за изградба на долгонајавуваната и донекаде контроверзна изградба на железничката пруга до Бугарија, како дел од европскиот коридор 8, која треба да обезбеди железничка линија помеѓу Скопје и Софија, а со тоа и на Македонија и Бугарија.
Ивица Димчевски
Ивица Димчевски (роден 27 јуни 1989 во Скопје) — македонски кошаркар и бивш репрезентативец. Тој игра на бековската позиција во КК Еуро Никел 2005.
Клупска кариера
Димчевски својата кошаркарска кариера ја започнал во 2007 година во екипата на КК Вардар од Скопје. Во тимот на Вардар се задржал две сезони, а потоа се преселил во тимот на Торус каде настапил две сезони, односно сè до распадот на клубот. Во 2012 година Ивица потпишал за Куманово, каде бил еден од главните столбови на играта. Пред почетокот на сезоната 2013/2014 година, Димчевски се здобил со тешка повреди, при што морал да паузира неколку месеци од кошарката. Во март 2014 година, Ивица Димчевски го напуштил КК Куманово. За сезоната 2014/15, Ивица Димчевски потпишал за Работнички. Во 2015 година, со Работнички го освоил Купот на Македонија. Со истата екипа, тој стигнал до полуфиналето во Првенството 2014/2015. Во сезоната 2015/16, за време на последните тренинзи пред натпреварот од третото коло, Ивица Димчевски ги скинал лигаментите на коленото и лекарските прегледи потврдиле дека ќе ја пропушти целата сезона. За сезоната 2016/17, Димчевски потпишал за Струмица. Во јануари 2017 година, Димчевски се преместил во Кожув. Во август 2017 година Димчевски потпишал за новиот прволигаш Гостивар. За сезоната 2018/19, Димчевски продолжил во редовите на Гостивар. Димчевски и Гостивар, во јули 2019 година, се договориле за уште една сезона. За сезоната 2020/21, во средината на јуни 2020 година, тој потпишал двегодишен договор со кој ја продолжил соработката со Гостивар.
Репрезентативна кариера
Ивица Димчевски со Кошаркарската репрезентација на Македонија го освоил четвртото место на Европското Првенство кое се одржало во Литванија. Ивица бил во поширокиот состав за предолимписките квалификации во Каракас. Во 2014 година, Ивица учествувал со репрезентацијата во квалификациите за Евробаскетот 2015, при што обезбедиле пласман. Но во летото 2015 година, за време на подготовките Димчевски отпаднал од националниот состав.
NGC 619
NGC 619 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 619 се споменува и како ESO 353-21, MCG -6-4-51, AM 0132-364.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 619 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 619 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 34 м 51,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 29' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 619 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5878. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7005.
1223
1223 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1223 година од новата ера, 223. од вториот милениум, 23. од XIII век и четвртта од 1220-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6731 и 6732 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5973 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4983 и 4984 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1976.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1223 година се протега во 3859 и 3860, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3919 и 3920 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1766. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 619 и 620 исламска година.
IC 1758
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1758 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 1758 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 28 м 45,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 2' 59".
Други поделби
Проучување на IC 1758 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Спас
Спас — село во Општина Дебар, во областа Горен Дебар, во околината на градот Дебар.
Потекло и значење на името
Бранислав Русиќ во својата книга „Дебарско Поле“ забележал дека мештаните селото го нарекувале Спас. Како такво било забележано и пред крајот на век, како и во поново време. Во тој облик е познато и кај останатите селани од другите села. Мештаните наведуваат дека името го добило по некој човек (Спасе), но истовремено се наведува дека името на селото може да доаѓа од некогашната православна црква „Св. Спас“.
Географија и местоположба
Селото се граничи со селата Горно и Долно Блато на север (во Албанија), селата Баниште и Хаме на исток, селото Селокуќи на југ и реката Црн Дрим и селото Горна Горица на запад (исто така во Албанија).
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Трапане, Фуша, Каменица, Музлиагица, По Дрим, Киша Спасит (некогашна црква), Ограде, Хорта, Ливаде т Кадијут, Ливада т Пашат, Равш т Русит или Росит, Чаире, Ар т Курбејќут, Ар т Будалас и Ар т Тата.
До селото води локален асфалтен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 1202.
Земјиштето околу Селокуќи е рамно, со мали долини на југ и благ пад кон Дрим на запад. Земјата е составена од речни наноси од исток и прилично е плодна.
Јужно од селото поминува малиот поток Извор, кој извира близу регионалниот пат. За наводнување се употребува рекичката Решај, по која се движи границата. Во селото се Чешма е Маер со вода од атарот на Баниште и Чешма е Кече. Летно време селото оскудевало со вода, поради што селаните оделе во соседното Селокуќи. Многу куќи имаат и бунари.
Селото се наоѓа на благ рид. Куќите во поголемиот дел се збиени, но имаат пространи дворови. Свртени се кон исток и југ, а некои на запад. Изградени се од чатми на камена основа.
Историја
Подрачјето на Спас е населено уште од доцноантичко време, за што сведочи наоѓалиштето Троја во неговата околина.
По предание на мештаните, но и на соседните Македонци, Спас некогаш бил населен со православно население, кое имало своја црква со гробишта на денешната месност Киша Спасит. Црквата денес е уништена, додека гробовите до 1954 година се познавале.
Албанското население кажува дека безмалку сите нивни предци биле католици, додека соседните Македонци тврдат дека биле православни, па биле исламизирани.
Стопанство
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделска функција.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 18 домаќинства со 30 жители муслимани (Албанци).
Селото е исклучиво населено со албанско население, кое во 1961 година броело 312 жители, додека во 1994 година 275 жители.
Пописот од 1991 година не бил воопшто одржан во селото Спас, бидејќи целото негово население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема податоци.
Според пописот од 2002 година, во селото Спас живееле 32 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, од кои 3 лица без податоци.
Родови
Спас е албанско село, во кое некогаш порано имало и Македонци.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото биле:
Иселеништво
Од ова село и православното и муслиманското население се селело.
Од муслиманите иселеници има во Истанбул (Дуковци, 1 к.), во Алајбеговци (Дуковци, 1 к.), Коњари (Казановци, 1 к.), Горица (Лешовци, 1 к.) и во Селокуќи (Дацовци, 1 к.)
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Спас било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Дебар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Дебарска градска општина, во која влегувал градот Дебар и селата Баниште, Бомово, Елевци, Коњари, Кривци, Рајчица, Селокуќи, Спас и Хаме. Во периодот 1950-1952 година селото било дел од некогашната Општина Селокуќи, во која влегувале селата Селокуќи и Спас.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0551 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 77 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 78 гласачи.
Готварска сол
Натриум хлорид, познат како готварска сол — соединение со хемиска формула NaCl. Солта најчесто се произведува со испарување на морската вода. Концентрацијата на солта во морската вода изнесува околу 3,3% масни проценти. Рударската или камената кујнска сол се добива со ископување на местата каде што во минатото постоело море при што солта се наталожила со повлекување на морето (на пример, рудникот во Тузла).
Битка кај Ангора
Битката кај Анагора се водела помеѓу силите на Отоманското Царство која била предводена од страна на Бајазит I, и Тимурската Империја предводена од страна на Тимур. Битката се одвила на 28 јули 1402 година, во близина на денешниот гред Анкара.
Позадина
Во времето на отоманскиот султан Бајазит, од исток се појавиле монголските освојувачи на чело со Тимур. Монголците започнале да им нанесуваат порази на Османлиите во Анадолија. Тимур бил најсилниот владетел на Средна Азија. Тој преку своите походи сакал да го обнови Монголското Царство. Во 1390 година ја зазел Грузија и Азербејџан, и пристигнал до границите на Отоманското Царство. Бајазит упатил порака кон едно мало емиратство, кое било сојузник на Тимур, да му плаќа данок. По ова, Тимур повел поход кон империјата на Отоманците. Така, во 1400 година го зазел денешниот град Сивас. Во следните месеци, конфликтот се проширил на дипломатско ниво, помеѓу двата владетели. Така, во 1402 година Тимур со своите војски влегол во Анадолија, а од друга страна пак Бајазит со својата се патил за да го пресретне.
Битка
Во таа битка учествувал и самиот Бајазит I, заедно со своите синови: Иса, Мехмед, Муса, Мустафа и Сулејман. Во таа битка на страната на Османлиите учествувале и вазалите Стефан Лазаревиќ и Ѓураѓ Бранковиќ, кои биле српски деспоти и учестувале со околу 5.000 оклопни коњаници. Во битката Монголците издвојувале голема победа. Во текот на битката, турските бегови од областите Ајдин, Сарухан, Ментеш и Караманија преминале на страната на Тимур и со тоа битката била решена. Со околу 10.000 јаничари, султанот во ноќта се обидел да побегне но во тоа не успеал па бил заробен од страна на монголската војска. Заедно со него бил заробен и сун му Муса. Другите негови синови се спасиле со бегство, освен Мустафа кој мистериозно исчезнал на бојното поле.
Последици
Бајазит во битката бил заробен. Тој бил малтретиран и му служел на Тимур како стол за качување на коњот. Неговата сопруга, Деспина, била принудена гола да му служи на неговата маса. По осум месеци, Бајазит добил удар и починал во март 1403 година. Бурса била заземена и ограбена, како и Смирна од Малтешкиот ред. Многу бргу Тимур решил да се врати кон Средна Азија и да ја нападне Кина. По патот, тој починал.
По смртта на Бајазит, во Отоманското Царство избувнала граѓанска војна помеѓу синовите на Бајазит I. Војната завршила во 1413 година, кога Мехмед Челебија се појавил како победник и тој бил прогласен за султан под името Мехмед I.
Крива кула во Пиза
Кривата кула во Пиза (Torre pendente di Pisa), или едноставно Кулата во Пиза е канбанарија или самостојна кула со ѕвона на катедралата на италијанскиот град Пиза. Изградена е на Плоштадот на катедралата (Piazza del Duomo), во склоп на комплексот кој вклучува и катедрала, крстилница и гробишта. Иако било планирано да стои вертикално, поради лошите темели и слабата почва, кулата се накривила до размери што морала да биде санирана за да не падне. Со својата светски прочуена накривеност, кулата привлекува стотици илјади туристи годишно.
Податоци за кулата
Кулата е започната во 1173, а завршена дури во 1372 година, па поради тоа содржи градежни стилови и декорации од различни периоди. Висока е 56,7 метри од повисоката страна, и 55,86 метри од пониската. Sидовите се дебели 4,09 метри во основата и 2,48 метри на врвот. Во основата, надворешниот пречник на Кулата е 15,48 м, а внатрешниот 7,37 м. Вкупната маса на кулата се проценува на 14.500 тони. Кулата има 296 или 294 скали, бидејќи на седмиот кат има две скали помалку на едната страна.
На врвот се сместени седум ѕвона според тоновите од музичката скала, од кои најтешкото тежи 3.620 кг.
Во 1987, Кулата, како дел од Плоштадот на катедралата во Пиза, заедно со соседната катедрала, гробишта и крстилница, е прогласена за светско наследство на УНЕСКО.
Санација на кулата
До 1964, поради слабите темели и мекото земјиште, кулата се накривила до 5,5 степени кон југозапад од нормалата.
Во 1964., италијанската влада побарала помош за да се спречи паѓањето на Кулата. Истовремено, побарала и да се задржи накривеноста, затоа што тоа било значајно за развојот на туризмот во Пиза.
На исправањето на Кулата работел меѓународен тим од инженери, математичари и историчари. Било откриено дека накривувањето се должи на помеките темели на пониската страна. Имало повеќе идеи, меѓу кои и да се потпре со 800 тони оловни тегови од спротивната страна за да се спречи накривувањето.
Реставрацијата започнала во 1990, после детални студии и планови. Било решено да се ископаат 38 м3 земја под повисоката страна на кулата, со што таа би се подисправила и би се сопрело накривувањето. По ископувањето на земјата, Кулата се исправила за 45 см, со што се вратила на позицијата од 1838 година. По цела декада реконструктивни и стабилизациски зафати, кулата била повторно отворена за посетители на 15 декември 2001. година, и прогласена за стабилна за барем уште следните 300 години. По реставрациите во 1990 и 2001 Кулата е „вратена“ на 3,9 степени. Со оглед на висината, ова значи дека врвот на кулата отстапува од нормалата за 3,97 метри.
Во мај 2008, по ископувањето на уште 70 тони земја, инженерите прогласиле дека накривувањето на Кулата е запрено за првпат во нејзината историја, и дека ќе биде стабилна во следните 200 години.
Надворешни врски
43.72306°N, 10.39639°W
26 п.н.е.
26 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 26. година пред новата ера, 26. од првиот милениум п.н.е., 26. од 1 век п.н.е. и седма од 20-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 26 година се протега во 2610 и 2611, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2670 и 2671 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 517. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 667 и 666 исламска година пред хиџра.
Јупитер LII
Јупитер LII, првично познат како S/2010 J 2, е природен сателит на Јупитер. Откриен е од Кристијан Вејлет во 2010 година. Својот постојан број го доби во март 2015 година. Потребни се 1,69 години за да кружи околу Јупитер, а неговото просечно растојание е 21,01 милиони км. Јупитер LII има пречник од околу 1 километар и во 2010 година беше означен како најмалата позната месечина во Сончевиот Систем што е откриена од Земјата. Таа е членка на групата Ананке.
Океански јазици
Океанските јазици сочинуваат подгрупа на малајско-полинезиските јазици од семејството на австронезиски јазици. Оваа група е составена од околу 450 јазици и ја опфаќаат територијата на Полинезија, како и големи делови на Меланезија и Микронезија.
Иако овие јазици заземаат огромна површина, нив ги зборуваат околу 2 милиони луѓе. Најголеми океански јазици се самоанскиот јазик со околу 370.000 говорници и фиџискиот со околу 500.000 говорници. Овие јазици, се проценува дека, настанале од протоокеанскиот јазик.
Класификација според Етнолог
Постојат поголем број суштински разлики меѓу класификацијата на Базата и таа на Етнолог. Класификацијата според Етнолог има 6 основни групи. Океанските јазици според Етнолог сочинуваат 509 јазици и тие се :
Класификација според Линч, Рос и Кроули
Според класификацијата на Линч, Рос и Кроули (2002), океанските јазици создаваат т.н. „врски“. Јазичните врски се разликуваат од семејствата по тоа што не може да им се реконструира прајазикот. Според овие јазичари, океанските јазици се сочинети од:
„Остатоците“, како што ги нарекуваат овие тројца јазичари, се јазици кои не влегуваат во ниту една од овие групи:
Раскази и споредбени коментари
Раскази и споредбени коментари — македонска збирка на раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 2015 година во Македонија.
Содржина
Раскази и споредбени коментари е конкретно книжевно дело на Драги Михајловски, во кое преку кратки прозни форми, создава конкретна книжевна форма која во севкупната композициска градба, без оглед на кратките раскажувачки сентенци, создава дело со изворна романесна градба.
Црква „Св. Илија“ - Пуста Река
Свети Илија — манастирска црква на Пусторечкиот манастир во крушевското село Пуста Река, Македонија.
Виолетова седефка
Виолетовата седефка (Boloria dia) е пеперутка од видот пеперутки седефки. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Возрасните единки се во основа портокалови со црни шари со ралзична големина и облик. Распонот на крилјата е од 16 до 17 мм. Долната страна има посветла боја со бледи дамки. Кај телото и врвовите од крилјата има виолетова нијанса.
Ларвите се хранат со Viola odorata, Viola hirta, Viola canina, Viola reichenbachiana, Viola tricolor, Prunella vulgaris и Rubus idaeus.
Распространетост
Пеперугата се наоѓа во скоро цела Европа, Кавказот па сè до Монголија во умерените предели. Во Европа ја има најмногу во јужна Франција, северна Шпанија, Италија, Балканот и Турција. Ја нема во Британија.
ОУ „11 Октомври“ - Урвич
11 Октомври — основно училиште во Урвич, Општина Боговиње. .
Вител (галаксија)
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Вител и NGC 5194 се споменува и како M 51, UGC 8493, MCG 8-25-12, IRAS 13277+4727, KCPG 379A, CGCG 246-8, Arp 85, VV 1 и VV 403.
Откривање
Телото е откриено на 13 октомври 1773 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, галаксијата Вител е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лмин2. Вител има привидни димензии од 11,2' х 6,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 29 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +47° 11' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.
Други поделби
Проучување на Вител е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47404. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3460. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1593.
Жужелци
Жужелци (на грчки : Σπήλαια, Спилеја) е село во Егејска Македонија, Република Грција, Општина Рупишта, Костурско.
Космос-1284
Космос-1284 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 јули 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1284 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 238 км, а најмалото на 180.
Панајарви
Панајарви националниот парк (Paanajärven kansallispuisto) се наоѓа во северозападниот дел на Република Карелија, во северозападна Русија.
Паркот е основан во 1992 година. Полноправен член е на WWF фондацијата на ПАН парковите.
Географија на паркот
Националниот парк се наоѓа во близина на Северниот Поларник во северозападот на Република Карелија, во Лоухускиот реон. Западната граница на паркот се совпаѓа со границата на Русија и Финска. Површината на националниот парк е 103,3 илјади хектари. Шумското земјиште зафаќа 78 илјади хектари (75,5%), вклучувајќи го и шумското покриено земјиште - 77,5 илјади хектари (75,0%). Површината на земјиштето што не е покриено со шума е 25,3 илјади хектари (24,5%), вклучувајќи: вода - 10,9 илјади хектари (10,6%), мочуришта - 13,0 илјади хектари (12,6%), патишта и ливади- 0,2 илјади хектари (0,2 %), останатите 1,2 илјади хектари (1,1%) - други земји. Во областа на паркот нема населби.
Според одлуките на проектот, паркот е поделен на 5 функционални зони со различни начини на заштита и употреба:
Езерото Панајарви е единствен природен објект. Долго е 24 km, широко 1,4 km и има длабочина од 128 м. Тоа е едно од најдлабоките мали езера во светот. Езерото содржи скоро 1 km³ од најчистата вода, чија заситеност со кислород на големи длабочини (60-80 м) е најголема во однос на другите езера. Долината на езерото е опкружена со релативно високи планини, што создава посебна микроклима. Во зима, студените воздушни маси доаѓаат од планините до езерската долина, при екстремен студ, температурната разлика може да достигне до 20 °С. Зимите се многу студени, со ниски температури слични на оние што преовладуваат на Северниот пол. Но, од април до септември, паркот е забележливо потопол од околината. Ваквите екстремни температури во сливот Оланги-Панајарви овозможуваат областа на паркот да се смета за најконтинентално подрачје на Финскоскандија. Во зимските денови, светлиот ден е краток, а поларната светлина честопати е видлива. Во лето, сонцето заоѓа на хоризонтот 2-3 часа.
Црква „Св. Петка“ - Немија
Црквата Света Петка — дрвен храм во селото Немија, Мохилив-Подилски реон, Виничка Област.