cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ерос Рамацоти
Ерос Рамацоти (роден на во ) — италијански музичар, пејач и текстописец. Рамацоти е многу популарен во Италија земјите кои спаѓаат во шпанското говорно подрачје, поради фактот што тој ги издал повеќето негови албуми на италијански и шпански јазик.
Палестина (Перу)
Историја и обичаи
Пред 1994 година, Палестина била неколку полиња каде што се чувале говеда и месното население одгледувало насади. Во 1994 година началникот на покраината Пурус дошол во областа и свикал состанок. Тој изјавил дека тука ќе основа село и дека ќе ги изгради домовите за луѓето што живеат во нивните ниви.
Покрај одгледување добиток, во Палестина се одгледува ориз, пченка и овошје: ананас, банана, кокосов орев, лимон, портокал, праска, маракуја и мандарина.
Локални празници
Покрај национални празници во селото се празнуваат локални годишници од основањето на местото и црквата, како и празници на жетва: садење лубеници, садење на кајва, жетва на лубеници и жетва на оризот.
Документарец
Палестина е прикажана во документарниот филм под наслов „Мрежа“ (анг. Web), снимен во соработка со Фондацијата Викимедија. . Основачот на Википедија Џими Велс се појавува во филмот, во кој е опишано влијанието на проектот „Еден лаптоп за секое дете“ (анг. One Laptop Per Child - OLPC) во Палестина, меѓу другото ги покажува децата во училиштето како ја пишуваат првата верзија на написот на Википедија за нивното село на шпански јазик. Краток сегмент од овој документарец е достапен на Јутјуб.
Гунел Фред
Гунел Елизабет Фред (роден на 29 август 1955 година) е шведска филмска глумица. Родена е во Ерста, Стокхолм, Шведска.
ProQR
ProQR Therapeutics NV ( NASDAQ : PRQR) е холандска биотехнолошка компанија специјализирана за развој на РНК терапевти за ретки генетски болести. Компанијата е основана во 2012 година со седиште во Лајден, Холандија.
Историја
Компанијата е основана во 2012 година од извршниот директор Даниел де Бур и ко-основачите Анри Термер, Динко Валерио и Херард Платенбург. Почетниот фокус на компанијата бил развиток на терапија со мали молекули или генска терапија за третман на цистична фиброза. Доказ за успешно завршување на оваа студија било откако во 2016 година молекулата QR-010 насочена кон генот кој ја кодира белковината регулатор на трансмембранска спроводливост на цистична фиброза (CFTCR) кај пациенти пројавил успех. После тоа, компанијата ја проширила својата цел во лекување на други ретки болести.
Во 2017 година, во Лајден била основана спин-аут компанија на ProQR наречена Amylon Therapeutics со фокус на развојот на терапии на централниот нервен систем.
Во 2021 година, ProQR објави соработка со Ели Лили на технологијата Axiomer фокусирана на „генетски нарушувања во црниот дроб и нервниот систем“.
Проекти
Тековните проекти на компанијата вклучуваат потенцијални третмани за ретки генетски болести, вклучително и Леберовата вродена амауроза, (LCA10) дистрофична епидермолиза булоза, ретинитис пигментоза и Ашеров синдром.
ProQR е офталмолошка компанија која работи на генетските болести со фокус на предизвикување промени во РНК-та. Технологијата за уредување на РНК на фирмата, наречена Аксиомер, може да направи насочени единечни нуклеотидни промени на РНК. Крајната цел на компанијата е насочена кон лекување на наследни болести на мрежницата со запирање на губењето на видот. Покрај седиштето во Лајден, компанијата е активна и во Кембриџ, Масачусетс.
Развиени лекови
Еден од водечките кандидати на компанијата, QR-110, се развива за лекување на LCA10. Супстанцијата делува така што се поврзува со мутираниот РНК регион што овозможува формирање на нормална CEP290 белковина.
Григориј Артинов
Григориј Артинов (Григо́рій Григо́рович Арти́нов; 1860, Нижин, провинција Чернигив, Руска империја - 9 декември 1919 година, Виница, УНР) - украински, архитект, градски архитект на Виница (1900 - 1919), градежен инженер, генерал-полковник на градежната комисија во служба на воениот оддел (до 1914 година).
Хоџа Башли
Хоџа Башли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Ербас
Ербас С.А.С. (фран. Airbus S.A.S.) е производител на авиони, во сопственост на ЕАДС, европска авиоиндустриска компанија. Ербас произведува околу половина од вкупниот број млазни авиони во светот. Главен конкурент му е Боинг.
Шеснаесетти македонски корпус
Шеснаесеттиот македонски корпус на НОВЈ е формиран во првата половина на октомври 1944 година на Скопско-кумановска територија, од 42-та и Кумановската дивизија. Прв командант на корпусот бил Петар Брајовиќ, а политички комесар бил Боро Чушкар. Овој корпус бил под непосредна команда на Главниот штаб на Македонија.
Команден состав
Командниот состав на дивизијата го сочинувале:
Борбени дејства
Врз основа на наредба на Главниот штаб на Македонија од 6 декември 1944 година, корпусот е расформиран во првата половина на декември, а неговите единици формациски влегле во составот на Петнаесеттиот македонски корпус.
Боиро
Боиро — општина во покраината Ла Коруња на автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 86 км2, население од 18.302 жители (2004).
Хондолу
Хондолу — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Чарлс Камерон
Чарлс Камерон (Charles Cameron; – ) бил шкотски архитект кој го вовел Адамовскиот стил во руската архитектура.
Унеапски јазик
Унеапски, или познат и како балиски, — австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици, поточно од подгрупата на мезомеланезиски јазици. Јазикот го зборуваат околу 10.000 луѓе на островот Бали (Унеапа), северно од Западна Нова Британија во Папуа Нова Гвинеја. Некои јазичари сметаат дека јазикот всушност е дијалект на соседниот витуански јазик.
Снукер
[[Податотека:Snooker table drawing 2.svg|мини|Стандардна маса за снукер; топките се прикажани во правилен однос пред почетниот удар (break-off), a белата топка (cueball) се наоѓа внатре во полукругот познат и како D или баулк во чии граници се изведува почетниот удар. Вредноста на топките е следнава:
Снукерот (од англ. snooker) е билијардски спорт во кој покрај прецизност, важни се и математиката и физиката. Се игра на маса во облик на правоаголник покриена со зелена чоја. Масата има димензии 3,66 x 1,83 м, a дупките на масата се наоѓаат во сите четири агли на масата, плус уште две кој се сместени на средината, од двете страни. За натпреварување потребни се два (сингл) или четири играчи (ако се игра во парови), стап, бела топка (т.н. cueball), петнаесет црвени топки (секоја при уфрлување во дупка вреди 1 бод) и шест топки во различни бои кој имаат вредност од 2 до 7, зависи од тоа која топка е уфрлена (Највредна е црната топка-7, розовата-6, сината-5, кефената-4, зелената-3 и жолтата-2 бода). Играчот (или парот) освојува рамка (frame) откако ќе освои поголем број на бодови од противникот (кој мора да ја предаде рамката ако смета дека не може да го достигне својот противник), притоа го корити врвот на стапот и својата вештина за уфрлување на црвени топка, после која секоја црвена, треба да уфрли една било која обоена топка. Секој меч се игра на однапред договорен број на рамки, а победува играчот кој прв ќе стигне до бараната бројка на рамки.
Играта е многу популарна во земјите од англиското говорно подрачје, државите од Комонвелтот и на Далечниот Исток (најмногу во Кина). Најдобрите професионални играчи во текот на кариерата заработуваат повеќемилионски суми изразени во британски фунти, само од наградните фондови на турнирите. Најпознат турнир во Снукер е т.н. Светско првенство кое се одржува традиционално на крајот од сезоната во Шефилд, а започнува во втората половина на месец април.
Вилијам Ремзи
Вилијам Ремзи ( – ) — шкотски хемичар, кој ги открил благородните гасови. Ја добил Нобеловата награда за хемија во 1904 за откривање на благородните гасови.
NGC 887
NGC 887 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 887 се споменува и како MCG -3-7-1, IRAS 02171-1617.
Откривање
Телото е откриено на 30 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 887 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 887 има привидни димензии од 2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 19 м 32,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 4' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 887 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8868. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5859. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 440.
NGC 5483
NGC 5483 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 15 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5483 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5483 има привидни димензии од 3,9' х 3,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 10 м 25 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 19' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 5483 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50600. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 404; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7816. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Житно поле со гаврани
Житно поле со гаврани  (Korenveld met kraaien) — слика од јули 1890 година на Винсент ван Гог. Неколку критичари ова дело го навеле како една од неговите најголеми творби. Насликана во јули 1890 година, неколку недели пред неговата смрт.
Историја и ликовна анализа
Долго време, но погрешно, се претпоставувало дека ова е последната слика што ја насликал Ван Гог пред да умре. Историчарите на уметност всушност не се сигурни која е последната слика на Ван Гог, бидејќи за неа нема документирани извори.
Генерално, критичарите и историчарите на уметност гледаат во оваа слика претстава на измачената и вознемирена состојба на уметникот: платното е измачувачки крик на болка, нагласен со вртливиот ритам на четка, преку кој сликарот го проектира страдање врз околната реалност.
Невремето, речиси како знак на жалост, во поле со пченица. Познато е дека уметникот имал длабока почит кон силите на природата, и тоа објаснува зошто го насликал небото со таков драматизам.
Всушност, метафорично делото алудира на уништувачките и ужасни алтернативи кои непрестајно го оптоварувале животот на Ван Гог, кој - како вистински „ученик на болката“, во киркегорова смисла на терминот - се борел да избере помеѓу непомирливото. егзистенцијални и професионални настојувања што ги имал пред себе, а кои често воделе до дијаметрално спротивни и неубедливи правци, за да се препознае и имплементира во уметничката можност, со која престанал да ги потиснува и да ги задушува своите внатрешни тензии. Патеката во центарот, која низ годините се покажа како најбремена со толкувања, претставува пат без излез, потенцијално патуван од оние кои немаат дестинација каде да одат, а не знаат ни што да бараат и кој, токму поради оваа причина, најдобро ја претставува силната егзистенцијална болка што го вознемирувала сликарот. Така тој самиот го опишал платното во едно од писмата до неговиот брат Тео: „Тие се големи житни полиња под вознемирено небо и не требаше да излезам од мојата состојба за да изразам тага и екстремна осаменост“.
Контрастот помеѓу жолтата боја, бојата на плодноста и животот, и кобалтно сината се враќа овде. Меѓутоа, ова хроматско поврзување сега ги изгуби сите радосни ноти и добива драматично темни тонови, полни со претчувство, нималку осветлени од погребното вртење на гавраните.
Густите бои се нанесени на платното со нетрпеливи, скршени, зашилени, речиси лути потези со четката, што го прави ова дело „најголемата колористичка симфонија некогаш направена за болката на живеењето“ (Франческо Моранте). Светлината сега е на пат да потклекне, совладана од темнината на црната боја која, немилосрдно, целосно ќе ја обвие. На уметникот не му преостанува ништо друго освен беспомошно да размислува за бурата што наскоро ќе биде ослободена, исто како птицата во кафез веќе опишана во писмото до Тео во 1880 година: „Гледајќи кон надојденото небо, полно со бура и во себе го чувствувам револтот против сопствената судбина“. Всушност, и покрај тоа што неговата душа продолжува да гори со тој проголтувачки оган што отсекогаш го карактеризирал, уметникот не гледал иднина за сопственото постоење.
„Овде се чувствував многу тажен и продолжив да чувствувам дека бурата што ти се заканува ме совладува. Што да правам со тоа - гледате, обично се трудам да бидам расположен, но и животот ми е врзан во конец, и чекорот ми се кине. Се плашев - не целосно, но малку - да не те исплашам дека сум зависен од тебе, но писмото јасно ми покажува дека разбираш дека од моја страна имам болки како тебе. Еве - овде се вратив на работа - но четката за малку ќе ми падне од рака - знаејќи добро што сакам, сепак насликав уште три големи слики. Тие се огромни пространства од пченица под облачно небо и не чувствувам апсолутно срам во обидот да изразам тага и екстремна осаменост. Се надевам дека ќе ги видите наскоро - затоа што се надевам дека ќе ви ги донесам во Париз што е можно поскоро, затоа што дури сум уверен дека сите овие слики ќе можат да ви кажат.
Хрсово (Кукушко)
Хрсово  (Χέρσο, Херсо, до 1927 Χέρσοβον, Херсовон) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 19 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 74 метри.
Историја
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 480 Македонци и работело егзархиско училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села Турново и Секирник.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото се водело како напуштена населба, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 399 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1926 година, селото било преименувано во Херсо.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 687 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 1283 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 1619 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1803 жители, во 1971 година имало 1101 жител, во 1981 година имало 1044 жители, додека во 1991 година имало 925 жители. Денеска, населението на селото е 1209 жители според пописот од 2001 година.
Рамбо Амадеус
Рамбо Амадеус (роден во Котор, Црна Гора) е псевдонимот на црногорскиот пејач и текстописец Антоније Пушиќ. Себеси се гледа како музичар, поет и медиски манипулатор, а се нарекува "Рамбо Амадеус светски мега цар" (RASMC). Рамбо Амадеус е многу познат на музичката сцена на поранешна Југославија.
Неговата музика е измешана од повеќе стилови: Џез и Рок, а во некои песни има додадено и "Drum and bass" позадини. Името "Рамбо Амадеус" доаѓа од John Rambo и Wolfgang Amadeus Mozart. Настапите на Рамбо Амадеус се секогаш во живо и содржат голема импровизација и хумор од сите аспекти на животот. Дел од неговите обожаватели го споредуваат со Frank Zappa и Captain Beefheart.
Животопис
Антоније дипломирал на Природно-математичкиот факултет во Белград, на отсек туризмологија. Пред да започне со музичката кариера бил повеќекратен првак во едрење. Помеѓу 1972 и 1984, ја претставувал Југославија на неколку интернационални натпревари во едрење. Рамбо почнал да пее и да импровизира со музиката уште од почетокот на неговото средно образование, при тоа се приклучил кон бендови од Херцег Нови и Подгорица. Во 1985 се преселува во Белград каде што продолжува со школувањето, а паралелно се унапредува во музиката, со настапи и свирки со локалните бендови и музичари.
Дискографија
Свои албуми
"О туго јесења“ (ПГП-РТБ, 1988.)
„Хочемо гусле“ (ПГП-РТБ, 1989.)
„Психолошко-пропагандни комплет M-91“ (ПГП-РТБ, 1991.)
„Курац, пичка, говно, сиса“ (DE Production/Master Records, 1993.) - во живо
„Лажни цар Шчепан Мали“ (DE Production, 1994.) - касета; музика за театар
„Музика за децу“ (Б92, 1995.) - музика за деца
„Титаник“ (Комуна, 1997.)
„Концерт во Куд Франц Прешерн“ - (Vinilmanija, 1997.) - во живо; наменет за словенскиот пазар
„Don't happy be worry“ (Metropolis, 2000.)
„Чобане, врати се“ (Dallas Recors, 2000.) - албумот „Don't happy be worry“ бил наменет за словенскиот пазар;
„Боље једно вруће пиво него четири ладна“ (Metropolis, 2002.) - во живо
„Опрем добро“ (Б92, 2005.)
„Хипишизик метафизик“ (ПГП-РТБ, 2008.)
Рамбо Амадеус и пријателите
„Метрополис Б Tour-de-force“ (Б92, 1998.) - Рамбо Амадеус и Мирослав Савиќ
Компилации
„Изабрана дела 1989-1994“ (ПГП-РТС, 1994.)
„Zbrana dela 1“ (Vinilmanija, 1998.)- наменет за словенскиот пазар;
„Zbrana dela 2“ (Vinilmanija, 1998.)- наменет за словенскиот пазар;
Албуми од други артисти во кои има учество
„КСТ уживо“ (КСТ, 1992.) - во живо
„Без струје“ (МТС, 1994.) - во живо
„Нас слушају сви, ми не слушамо никога“ (Radio Index, 1997.) - како „Рамбо Амадеус & ДЛМ“
„Држ'те их! То нису Ниет!!!“ (Vinilmanija, 1998.)
Космос-1675
Космос-1675 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 август 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1675 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9718 км, а најмалото на 629.
Ербас А300
Ербас А300 (англиски: Airbus A300) е широкотрупен авион со мал до среден долет. Тоа бил првиот модел на Ербас, лансиран во 1972. Престанал да се произведува во 2007, заедно со А310. Собирал 266 патници и имал долет од 6.600 км.
Бокеишон
Бокеишон (Boqueixón) или Бокеихон (Boqueixón) — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција.
Јохан Нестрој
Кариера
Кариерата на Нестрој како драмски писател била моментален успех: неговата претстава од 1833-тата година „Der böse Geist Lumpazivagabundus“ била огромен хит. Наскоро тој станал водечка фигура во австриската култура и општество. Нестрој го наследил Фердинанд Рејмунд како водечки глумец-драматург на Волкстеатар, виенската комерцијална сцена или „народниот театар“.
Додека Рејмунд се фокусирал на романтични и магични фантазии, Нестрој користел комедија за пародија и критика. Работејќи во времето на конзервативниот министер Клеменс фон Метерних, тој морал внимателно да ги подготви неговите драми за да ја заобиколи строгата цензура. Неговиот интерес за игра на зборови бил легендарен, а неговите ликови често мешале виенски германски со помалку успешни обиди за „образован“ говор. Музиката имала важна улога во неговата работа, со песни кои ја разработуваат темата или помагаат со заплетот. Нестрој напишал речиси осумдесет комедии помеѓу 1830-тите и 1850-тите години. Меѓу најзначајните се: Der böse Geist Lumpacivagabundus, Liebesgeschichten und Heurathssachen, Der Talisman (претстава) (преработена во 1939 година како музичка комедија Titus macht Karriere од Едмунд Ник), Einen Jux will er sich machen (преведен како: На Прослава од Том Стопард во 1981 година) и Der Zerrissene сите обележани со критика кон општеството и зајадлива сатира. Починал во Грац, Австрија.
Дела
Нестрој останал пејач низ целиот негов живот, и речиси сите негови драми вклучуваат музика. Тесно соработувал со релативно мал број композитори: Адолф Милер Сениор, кој поставил 41 дело од Нестој во периодот меѓу 1832-та и 1847 година, Мајкл Хебенштрејт, кој поставил 10 дела во периодот од 1843-та до 1850 година, Карл Биндер, кој поставил седум дела во периодот од 1851-ва до 1859 година, како и Антон М. Шторч, Франц Розер, Карл Франц Штенцел, и Андреас Скута.
Поголемиот дел од неговите дела биле означени како некоја форма на Посе или фарса, а од нив мнозинството биле Possen mit Gesang (т.е. „со пеење“). Тој, исто така, напишал голем број на пародии, и на опери (вклучувајќи ги: Cendrillion, La Cenerentola, Lohengrin, Martha, Robert le Diable, Tannhäuser и Zampa ) и драми (вклучувајќи ги: Lorbeerbaum und Bettelstab од Karl von Holtei и Robert der Teufel од Ројпач). Дополнително, тој напишал и четири Quodlibets, две бурлески, една травестија и конечно и оперета користејќи музика од Жак Офенбах.
Неговите рани дела биле изведувани во Грац и Пресбург, потоа од 1832-та до 1846-та работел исклучиво во Theater an der Wien, каде што своја премиера имале 45 од неговите претстави. По две продукции во [./https://en.wikipedia.org/wiki/Theater_in_der_Leopoldstadt Theater in der Leopoldstadt], тој се преселил во Carltheater од 1847-та до 1859-та, каде што биле изведени уште 20 негови дела.
Наследство
Околу половина од делата на Нестрој биле обновени од модерните театри во кои се зборува германски, а многу се дел од денешниот виенски репертоар. Сепак, малку од нив биле преведени на англиски јазик. Само едно дело, Einen Jux will er sich machen, станало познато на посетителите на театар кои зборуваат англиски. И ова дело станало класика повеќе од еден пат. Првпат било прилагодено како The Matchmaker од Торнтон Вилдер (а од ова дело подоцна настанал мјузиклот Hello, Dolly! ), а уште подоцна постигнало успех како „On the Razzle“, во превод на Стефан Плеис и адаптиран од Том Стопард.
Нестрој има плоштад — Нестројплатц — именуван по него во Виена, како и станица на Линијата 1 на Виенското метро, која била отворена во 1979 година. Кога Reichsbrücke морал да биде повторн изграден по падот во 1976 година, тендерот го добил конзорциум по име Проект Јохан Нестрој. Официјалното име на новоизградениот мост е веројатно Мост Јохан Нестрој, но тоа име не делува дека има важност.
Една од најважните награди во театарот од германско говорно подрачје е именувана по Нестрој. Театарската Награда Нестрој е годишна награда за првенствено австрискиот театар со категории слични како на Оскарите. Церемонијата на доделување на ова награда се одржува во Виена и се емитува во живо на националната телевизија.
Австрискиот илустратор и сликар Рајнхард Тринклер ја прилагодил драмата на Нестрој Der Talisman во графички роман со истото име.
Филаделф (византионски епископ)
Филаделф бил епископ на Византион во периодот од 211 до 217 година. Негов претходник бил Марко I, а негов наследник е Киријак I. На местото епископ на Византион бил во времето на Септимиј Север кој продолжил со прогонувањето на христијаните.
Тилде Фрелинг
Тилде Марија Хени Марта Фрелинг (родена на 15 мај 1980 година), ќерка на шведските глумци Ева Фрилинг и Урјан Рамберг, е шведска глумица, ТВ презентер и модел.
Таа беше победничка учесничка во славната верзија на Експедиција Робинсон во 2005 година. Во моментов Фрилинг може да се види на шведските телевизиски канали ТВ6 и ТВ3, на ТВ-емисиите Роки и Драго со Питер Сипен и Лустгорден. Таа се појави во телевизиско рекламирање со Понтус Гордингер за шведскиот лагер Норландс Гулд, произведено од Спендрупс.
Зоран Заев
Зоран Заев ( во ) — македонски економист, стопанственик и политичар. Тој бил премиер на Македонија од 31 август 2020 година до 16 јануари 2022 година, а претходно од 1 јуни 2017 година до 3 јануари 2020 година. Од 2005 до 2016 година бил градоначалник на општина Струмица, а претходно, од 2003 година бил пратеник во Собранието. По заминувањето на Бранко Црвенковски, Заев станал претседател на СДСМ во 2013 година.
Младост, образование и рана кариера
Заев е роден во 1974 година во Струмица. Неговите родители потекнуваат од струмичкото село Муртино. Семејството живеело во селото, а кога Заев имал четири години се преселило во Струмица. Основното и средното образование Заев ги завршил во родниот град. Во 1997 година дипломирал на Економскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде и магистрирал економија.
Тој и неговата сопруга Зорица Заева се познавале уште од основно училиште, а се венчале во 1995 година.
По дипломирањето во 1997 година, Заев ја започнал професионалната кариера кога бил вработен во трговското друштво на неговото семејство, „Тргопродукт“ од Струмица. Во 2001 година ја презел директорската функција во „Тргопродукт“, и истата ја извршувал до 2003 година. Од 1998 до 2003 година бил и член на управниот одбор на штедилницата „Пеон“ од Струмица, а од 2001 до 2003 година членувал и во управниот одбор на Индустријата за градежни материјали „Еленица“ од Струмица.
Од 2000 до 2003 година Заев бил претседател на управниот одбор на јавното претпријатие за комунални дејности „Комуналец“ – Струмица.
Политичка кариера
Заев се зачленил во Социјалдемократскиот сојуз на Македонија во 1996 година.
Пратеник во македонското Собрание (2003–2005)
Заев учествувал на парламентарните избори во 2002 година како кандидат за пратеник од листата на СДСМ од четвртата изборна единица, но не успеал да стане пратеник во Собранието. Сепак, кога во 2003 година престанал мандатот на пратеникот на СДСМ Ѓорѓи Спасов, кој бил именуван за амбасадор во Обединетото Кралство, Заев го наследил неговото пратеничко место како следен на листата. Мандатот на Заев како пратеник во Собранието престанал откако бил избран за градоначалник на локалните избори во 2005 година.
Градоначалник на општина Струмица (2005–2016)
На локалните избори во 2005 година Заев победил како кандидат на СДСМ за градоначалник на општина Струмица.
На 17 јули 2008 година, Заев бил уапсен заедно со уште петмина соработници и бил осомничен за законски прекршувања при изградбата на трговскиот центар „Глобал“ во Струмица. Заев обвинил дека се работи за монтиран случај, политички прогон и обид за негов линч. Случајот бил затворен по аболиција од тогашниот претседател на државата Бранко Црвенковски.
Заев добил уште два мандати како градоначалник на локалните избори во 2009 и во 2013 година. Тој се повлекол од функцијата по парламентарните избори во декември 2016 година.
Претседател на СДСМ (2013–2017)
Заев бил назначен за вршител на должноста претседател на СДСМ во септември 2008 по одржаниот партиски конгрес. По завршувањето на претседателскиот мандат на Црвенковски во 2009 година, Црвенковски се вратил на чело на СДСМ, а Заев станал потпретседател на партијата. Во јуни 2013, Заев бил избран за претседател на СДСМ по оставката на Црвенковски поради лошиот изборен резултат на локалните избори во 2013.
Во првата половина од 2015 година Заев објавувал телефонски разговори за кои тврдел дека биле снимени од страна на УБК по нарачка на Никола Груевски и Сашо Мијалков како дел од прислушување на 20 илјади македонски граѓани. Истите биле основа за кривична истрага за злоупотреба на службената должност против водството на ВМРО-ДПМНЕ. Поради објавување на снимките, Заев во април бил обвинет за насилство кон претставници на највисоките државни органи во случајот „Пуч“, а поранешниот разузнавач Зоран Верушевски и негови луѓе од МВР биле обвинети за обид за државен удар. Во текот на објавувањето на снимките, обвинителството отворило случај против Заев под името „Поткуп“, во кој Заев бил осомничен за примање поткуп од струмичкиот стопанственик Иван Николов од околу 164 илјади евра за добивање дозвола за изградба на црква.
Заев, како претставник на СДСМ, бил учесник во преговорите за надминување на политичката криза помеѓу водачите на најголемите македонски партии со странски посредници. Партиските водачи го потпишале Пржинскиот договор, во кој се предвидувало техничка влада за организирање предвремени парламентарни избори во 2016 и формирање на Специјално јавно обвинителство (СЈО) со цел да ги истражи наодите за криминал од објавените снимки. Во април 2016 претседателот Ѓорге Иванов донел одлука за помилување на 56 лица опфатени во истрагите на СЈО, помеѓу кои Груевски и Заев, но подоцна одлуката за аболиција била повлечена поради притисок од домашната и меѓународната јавност. По изборите во декември 2016, Заев формирал парламентарно мнозинство помеѓу партиите на СДСМ, ДУИ, Беса и Алијанса за Албанците. На 17 мај 2017 тој станал мандатар откако Иванов му доделил мандат за формирање влада.
Прв премиерски мандат
Вечерта на 31 мај Собранието на Македонија со 62 гласа „за“ ја избрало Владата на Заев која ја сочинувале 25 министри. Прв чекор на неговата влада во надворешната политика бил потпишување на договор за добрососедство со Бугарија во август 2017. Во септември биле донесени законот за минимална плата од 12 илјади денари, законот за укинување на радиодифузната такса, а била вратена и евтината тарифа на струјата.
Стенфорд Дор школа за одржливост (Станфордов универзитет)
Стенфорд Дор школата за одржливост (Stanford Doerr School of Sustainability) е академска единица насочена кон изучување на климатските промени и одржливоста при Стенфордовиот универзитет во Стенфорд, Калифорнија, САД. Школата започна со работа на 1ви септември, 2022 година и претставува една од најголемите школи во САД поврзани со проучувањето на климатските промени.
Зоран Заев
Прв премиерски мандат
На локалните избори во 2017 партијата на Заев остварила убедлива победа со освоени 57 градоначалнички мандати и околу 420 илјади гласови на советничките листи. Во јуни 2018 г. бил потпишан Преспанскиот договор со што бил ставен крај на спорот за името помеѓу Македонија и Грција кој траел од независноста на Македонија. Во септември бил одржан референдум на кој гласале 37% од лицата со право на глас, а од нив 91% или околу 610 илјади гласачи се изјасниле позитивно за договорот.
Македонија на Зимските олимписки игри 2022
Македонија учествувала на Зимските олимписки игри 2022 во Пекинг, Кина, од 4 до 20 февруари 2022 година.
Стенфорд Дор школа за одржливост (Станфордов универзитет)
Прв декан на школата е Арун Маџумдар. Нејзиното основање беше овозможено со донации од Џон и Ен Дор (според кои школата е именувана), Џери Јанг и Акико Јамазаки и Дејвид и Анџела Фило. Донацијата од Џон и Ен Дор во вредност од 1,1 милијарди американски долари е втората најголема донација кон академска институција во САД. Стенфорд Дор школата за одржливост има добиено и неколку донации од компании кои работат со фосилни горива што предизвика револт меѓу студентите и професорите.
Македонија на Зимските олимписки игри 2022
Тимот на Македонија го сочинувале тројца спортисти (двајца мажи и една жена) кои се натпреварувале во два спорта. Ана Цветановска и Дардан Дехари биле знаменосци на свеченото отворање.
Зоран Заев
Прв премиерски мандат
Поради неговите залагања за Договорот со Грција во средината на декември 2018 година Заев заедно со грчкиот премиер Алексис Ципрас бил номиниран за Нобеловата награда за мир за 2019 година од страна на добитничката на наградата во 2015 година, Тунижанката Уидед Бушамауи.
Втор премиерски мандат
По победата на коалицијата предводена од СДСМ на парламентарните избори во 2020 година, Заев продолжува да служи на премиерската функција откако успева да состави влада преку постизборна коалиција со ДУИ. До изборот на втората влада предводена од Заев на 31 август, Оливер Спасовски бил претседател на техничка влада согласно Пржинскиот договор.
Македонија на Зимските олимписки игри 2022
Алпско скијање
Со исполнување на квалификациските норми, од Македонија се квалификувал еден алпски скијач.
Скијачко трчање
Со исполнување на квалификациските норми, од Македонија се квалификувале еден машки и една женска натпреварувачка во скијачко трчање.
Кјушу
Кјушу (јап. 九州, букв. „деевет покраини“) е трет остров по големина во Јапонија и традиционален регион. Историското име на подрачјето е Сајкајдо (西海道, „западноморско коло“), што се однесува на Кјушу и околните острови.
Во 2006, Кјушу имал 13.231.995 жители и зафаќал површина од 35.640 км2.
Географија
Островот е планински, со извесни вулкански подрачја. На него се наоѓа најактивниот вулкан во земјата, Асо (1.591 м). Други обележја на тектонска активност се бројните топли извори, од кои најпознатите се во Бепу (источен брег) и кај планината Асо, во средишниот дел на островот.
Името Кјушу доаѓа од деветте стари покраини на областа Сајкајдо: Чикузен, Чикуго, Хизен, Хиго, Бузен, Бунго, Хјуга, Осуми и Сацума.
Денешниот регион Кјушу (九州地方, Кјушу-чихо) е политички утврден (но неадминистративен) регион кој се состои од 7 префектури на самиот остров и Окинава на југ:
Стопанство
Делови од Кјушу се одликуваат со суптропска клима, особено префектурите Мијазаки и Кагошима. Најважни земјоделски производи се оризот, чајот, тутунот, слаткиот компир и сојата, како и одгледувањето на буба за свила. Покрај ова, островот е познат по разни видови на порцелан, како што се аритскиот, имарскиот, сацумскиот и карацуанскиот. Тешката индустрија е концентрирана на северот околу Фукуока, Китакјуши, Нагасаки и Оита и е застапена со производството на хемикалии, автомобили, полупроводници и обработката на метали.
Покрај вулканското подрачје на југот, во северниот дел има значајни топли извори околу Бепу. Во овие извори се живеалиште на извесни екстремофилски микроорганизми, кои опстануваат на крајно високи температури.
Адам Бременски
Адам Бременски (Adamus Bremensis; Adam von Bremen) — германски средновековен хроничар. Живеел и работел во втората половина од 11 век. Познат е по хрониките Делата на епископот на Хамбуршката црква (Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum).
Животопис
Малку се знае за неговиот живот освен она што самиот го запишал во своите хроники. Се смета дека потекнувал од Мајсен, во Саксонија. Не е познато кога е роден ниту кога починал. Веројатно е роден пред 1050 година, а починал на 12 октомври, но не се знае која година (веројанто во 1081 или 1085 година).
Од неговите хроники се гледа дека бил пријател со голем број автори. Според името што го користел Магистер Адам јасно е дека поминал низ сите нивоа на образование, до највисокиот степен.
Во 1066 или 1067 година Адам бил поканет од епископот Адалберт Хамбуршки да се приклучи кон црквата во Бремен. Адам бил прифатен во Бремен, и во 1069 година станал директор на катедралното училиште. Набргу потоа започнал да ја пишува историјата на Бремен/Хамбург како и на северните земји од неговата околина.
Ербас А300-600СТ Белуга
Ербас А300-600СТ (англиски: Airbus A300-600ST, каде што SТ значи super transporter) е изменета верзија на стандардниот Ербас А300 за превоз на авионски делови и големи или габаритни товари. Првобитно бил наречен супер-транспортер, но подоцна името белуга, според еден вид на китови, станало популарно и сега е официјално прифатено.
Airbus A300
Михаил Анагностакос
Михаил или Михалис Анагностакос (Μιχαήλ, Μιχάλης Αναγνωστάκος), познат како капетан Матапас (Καπετάν Ματαπάς), е грчки офицер и деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Михаил Анагностакос е роден во селото Харија, областа Мани, Пелопонес, Грција. Достигнал висок чин лајтант на артилеријата во грчка армија, а од 1905 година го раководи андарсткото движење во областа Меглен, Македонија. До почетокот на 1906 година се криел во Ошинскиот манастир, а потоа се префрлил во реонот на Ениџевардарското Езеро.
Михаил се разболеле и се префрлил во реонот на Олимп и Катеринско во 1907 година. Таму се спротивставил на Романската пропаганда во Македонија и соработува со грчкиот митрополит Партениос Вардакас.
Виктор Корољков
Виктор Анатолевич Корољков (Виктор Анатольевич Корольков; Хабаровск, 17 октомври 1958 - 2004 г.) бил руски сликар познат по своите илустрации инспирирани од мотивите на словенската религија, митологијата, културата и делата на великаните на руската литература.
Биографија
Роден е во Хабаровск, во воено семејство, а живеел во Пенза. Завршил сликарска школа во Пенза во 1981 година. Од 1989 година започнал да ги прави првите цртежи и скици на тема паганска Русија. Дипломирал на Институтот за применета уметност во Карков во 1990 година. За првпат се занимавал со Лермонтов во својата дисертација „Рефлексии за Лермонтов“. Учествувал на регионалната изложба во Воронеж и на целата руска изложба „Уметници на писменост“ во Москва. Одржал самостојна патувачка изложба „Празник на словенската писменост“ во Керсон во 1993 година. Неговите дела први биле објавени во меѓународниот албум со фантастични слики „Акти на небесните жители“ во 1993 година. Член на Сојузот на сликари на Русија станал во 1996 година. Во овој период, Корољковт направил многу илустрации за делата на А.С. Пушкин, М.Ј. Лермонтова, Н.В. Гогољ. Од февруари 1999 година станал член на Меѓународната асоцијација на уметници на федерацијата, а во 2000 година добил диплома од Меѓународен натпревар на Фондот С. Михалков. Починал во 2004 година.
Неговите дела имаат за цел да ја пренесат публиката во светот на словенските богови. Неговите омилени теми биле Баба Јага, Кошчеј Бесмртниот, змејови и принцези. Насликал над 200 слики што сочинуваат неколку тематски албуми:
Стил
Изработил дела поврзани со словенската митологија во стилот на рускиот модернизам, со словенски и азиски орнаменти и симболи.
Вестгејт (Најроби)
Центарот бил реновиран и повторно отворен на 18 јули 2015 година со намалена површина. Во тек е реконструкцијата на остатокот од трговскиот центар.
Преглед
Петкатниот трговски центар бил отворен во 2007 година на површина од 33,000 m2 каде биле сместени повеќе од 90 продавници. Киното „Планета Медија“ и познатиот трговски ланец Накумат имаат свој простор во трговскиот центар. Другите големи продавници ги вклучуваат: „Мистер Прајс“, „Арткафе“ и банката Баркли на приземјето, како и казиното „Милионери“ на вториот кат. Меѓу другите фирми кои држат свои продавници во Вестгејт се и меѓународните брендови: Adidas, Бата, Конверс, Федекс и Самсунг.
Луксузниот трговски центар беше популарен меѓу потрошувачите во Кенија, како и меѓу странските официјални претставници.
Нападот од 2013 година
На 21 септември 2013 година, група од 4 терористи поврзани со милитантната група ел-Шабаб, во нападот раниле и убиле клиенти, вработени и посетители во трговскиот центар Вестгејт, користејќи огнено оружје и рачни гранати. Најмалку 68 лица биле пријавени како убиени, и повеќе од 200 повредени. Терористите држеле како заложници многу клиенти и биле потребни четири дена да се стави крај на нападот. До 25 септември, три ката на трговскиот центар се урнале.
Повторно отворање
Трговскиот центар повторно бил отворен на 18 јули 2015 година. Делови од трговскиот центар кои биле тешко оштетени во терористичкиот напад, претрпеле дополнителна реконструкција и останале затворени до 2018 година. Правните постапки со осигурителот ја одложилеа реконструкцијата. Околу 90% од претходните закупци на простор во Вестгејт го задржале својот закуп, а ИРГ, израелска безбедносна компанија, била ангажирана за обука на новиот безбедносен персонал на трговскиот центар.
Повторното отворање на трговскиот центар се соочил со мешани реакции. Некои го поздравиле како демонстрација на еластичност на Најроби, додека други го критикувале како непочитување на жртвите, посочувајќи дека наместо тоа треба да се претвори во спомен-центар или место за богослужба.
Кочанска Река (Пиринска Македонија)
Кочанска Река (Жижевска или Жижовска Река ) — река во Сатовечко, Пиринска Македонија, десна притока на реката Доспат. Долга е 15,7 км и одводнува дел од јужните падини на Доспат Планина во Западните Родопи.
Географски опис
Реката извира од карстен извор северно од селото Кочан. Минува низ неговото сретсело, па тече крај с. Жижево и се влева во десниот брег на реката Доспат, на надморска височина од 585 м, 1 км пред второспоменатата да премине во Егејска Македонија. По целото течение Кочанска Река минува низ длабока, слабо пошумена и соголена долина.
Реално почетокот на реката се наоѓа доста посеверно, во месноста Ча(и)рџик и се нарекува Кору Дере, но во месноста Субатак (од турски: су – вода и бат – тонење) реката се влева во неколку езера, навидум немаат очигледен истек. Како понорница оди во пештери и тунели на околу 2 км понајуг во месноста Изора водата од реката одново се појавува во дното на 104-метарска пештера. Опитно е утврдено дека на водата ѝ требаат 10 часа за да се придвижи од езерата Субатак до пештерата Изора. Освен на Изора, водата повторно излегува на површината уште од два поголеми извора.
Водата издлабила бројни пештери и канали во меката варовничка карпа. Попознати се образбите Мечкина Дупка (Меча дупка) и Јанина К’шта (Янина къща). Голем дел од изворната вода е зафатена и се користи за потребите на домаќинствата во селото Кочан.
Притоки
Кочанска Река има неколку поголеми притоки, како и мноштво потоци и кладенци кои се слеваат во неа.
Марулевска Река
Марулевска Река е поголема притока на Кочанска. Започнува од месноста Мараша, а коритото ѝ се полни главно од неколку мочурливи места, како и од неколку кладенци на тоа подрачје. По околу 3 км реката стасува до селото Марулево (Ваклиново) и минува покрај блатната месност Фрлеото. Се влева во Кочанска Река во месноста Жижевски Мост и има вкупна должина од околу 7,5 км.
Лесновски бабјак
Лесновски бабјак или Лесновски лопен (науч. Verbascum lesnovoensis) — локален македонски флористички ендемит од семејството Струпници (Scrophulariaceae), кој расте само во околината на Пробиштип, односно Лесновскиот манастир. Опишан е од академик Кирил Мицевски.
Џиро д’Италија 2018
Џиро д’Италија 2018 (позната и како Трка околу Италија 2018) — 101. издание на велосипедската голема трка Џиро д’Италија, која се одржала помеѓу 4 и 27 мај како дваесет и први настан во сезоната на Светската турнеја.
Џиро започнала во Ерусалим на 4 мај со поединечен хронометар во должина од 9,7 километри, по што следеле уште две етапи во Израел. По денот за одмор, имало уште 18 етапи во Италија пред да стигнат во Рим на 27 мај. На почетокот на Џиро д’Италија 2018 била оддадена и почит кон италијанскиот велосипедст Џино Бартали, трикратен победник на Џиро д’Италија. Бартали помогнал во спасување на стотици италијански Евреи во текот на Холокаустот и бил прогласен во 2013 година од Јад Вашем како Праведен помеѓу народите.
Трката била освоена од возачот на, Крис Фрум, кој со тоа ги држел во посед сите три титули на големите трки истовремено и станал првиот британски возач кој го освоил генералниот пласман на Џиро. Фрум паднал пред прологот и губел време во првите две недели. Во завршната недела, меѓутоа, ја освоил етапата која завршувала на Ѕонколан, а подоцна освоил неколку минути пред сите останати на етапата 19 со возење опишано како „за историските читанки“. На крајот го поразил бранителот на титулата, Том Димулен, со 46 секунди.
Фаворити пред трката
Главни фаворити пред трката биле: Крис Фрум, бранителот на титулата Том Димулен и Фабио Ару. Други кандидати за генералниот пласман биле Мигел Анхел Лопез, Џорџ Бенет , Тибо Пино , Ваут Пулс , Сајмон Јејтс и Естебан Чавес (обајцата од ), Луис Мејнчес , Мајкл Вудс , Давиде Формоло , Роан Денис и Доменико Поцовиво.
Спринтери на Џиро биле Елија Вивијани, Јакуб Маречко, Николо Бонифацио, Дани ван Попел, Саша Модоло, Сем Бенет, Јенс Дебишер и Рајан Гибонс.
Поредок
На Џиро д’Италија 2018 се доделувале четири различни маички. Во генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси (10, 6 и 4 секунди соодветно) за првите тројца велосипедисти на етапите, предводникот ја добива розовата маичка. Овој пласман се смета за најважен на Џиро д’Италија 2018 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Постои и планински пласман каде се доделува сината маичка. Во планинскиот пласман, бодовите се добиваат доколку велосипедистите се искачат на врвот на некое искачување пред другите велосипедисти. Секое искачување е категоризирано како прва, втора, трета и четврта категорија, каде за повисоките категории постојат повеќе бодови. На искачувањата од прва категорија, осум возачи добивале бодови; на искачувањата од втора категорија, шест возачи добивале бодови; на искачувањата од трета категорија, само четворица возачи добивале бодови, додека само тројца возачи освојувале бодови на искачувањата од четврта категорија. На „Чима Копи“, највисоката точка на трката, се доделуваат уште повеќе бодови отколку на оние искачувања од прва категорија. Со 2.757 метри, „Чима Копи“ за 2018 година ќе биде превојот Коле деле Финестре.