cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Исидор Ајзек Раби
Европа
Иако тој дошол во Хамбург да работи со Паули, Раби се сретнал со Ото Штерн кој работел со двајца подокторски студенти кои говореле англиски, Роналд Фрејзер и Џон Бредшо Тејлор. Раби наскоро се спријателил со нив и се заинтересирал за молекуларено зрачните експерименти, за кои Штерн добил Нобелова награда за физика во 1943 година. Нивното истражување вклучувало променливи магнетни полиња, кои биле тешки за работа и било тешко да се измерат прецизно. На Раби му дошла идејата да се користат постојани полиња, при што молекуларниот зрак упаѓал под мал агол, така што атомите би се одбивале како светлината низ призма. Овој метод бил полесен за употреба, и би се добивале поточни резултати. Охрабрен од Штерн и потпомогнат од Тејлор, Раби успеал да ја реализира својата идеја. По совет на Штерн, Раби напишал труд кој го испратил за објавување до Nature, кое го објавил во февруари 1929 година, по што следел труд „Zur Methode der Ablenkung von Molekularstrahlen“ („За методот на одбивање на молекуларните зраци“) објавен во април во Zeitschrift für Physik.
По истекувањето на неговата стипендија Раби и Хелен живееле со $182 месечна стипендија од фондацијата „Рокфелер“. Тие го напуштиле Хамбург и заминале во Лајпциг, каде се надевал дека ќе работи со Хајзенберг. Во Лајпциг, тој се сретнал со Роберт Опенхајмер,негов колега од Њујорк. Тоа бил почетокот на долгото пријателство. Меѓутоа, Хајзенберг заминал на посета на САД во март 1929 година, па Раби и Опенхајмер решиле заминат во ЕТХ Цирих, каде Паули веќе бил професор по физика. Образованието на Раби за физиката било збогатено од врвните физичари со кои се запознал таму, меѓу кои биле Пол Дирак, Валтер Хеитлер, Фриц Лондон, Франсис Вилер Лумис, Џон фон Нојман, Џон Слејтер, Лео Силард и Јуџин Вигнер.
Лабораторија за молекуларни зраци
На 26 март 1929 година, Раби добил понуда за професор на универзитетот „Колумбија“, со годишна плата од $3,000. Деканот на оддел за физика, Џорџ Пеграм, барал теоретски физичари да предаваат статистичка механика и напредени педавања за новит предмет квантна механика, при што Хајзенберг го предложил Раби. Хелен сега била бремена и на Раби му била потребна редовна работа, а оваа работа била во Њујорк. Тој прифатил и се вратил во САД во август. Раби бил единствениот еврејски член на факултетот во тој период.
Како професор Раби, бил неисполнителен. Леон Ледермен спомнува дека по неговите предавања, студентите се упатувале кон библиотеката за да се обидат да одгатнат за што предавал Раби. Ирвинг Каплан ги сметал Раби и Херолд Уреј за „најлоши предавачи што некогаш живееле. “ Норман Ремзи ги сметал предавањата на Раби за „многу ужасни“, додека Вилијам Ниренберг сметал дека тој е „едноставно лош предавач“. И покрај своите недостатоци како предавач, неговото влијание било големо. Тој инспирирал многу од неговите студенти да се посветат на физиката, а некои од нив станале и познати физичари. Првата ќерка на Раби, Хелен Елизабет, е родена во септември 1929 година. Второто девојче, Маргрет Џоела, се родила во 1934 година. Со обврските поврзани со семејството и предавањата, тој немал време за истражувања, но сепак бил унапреден за помошник професор. Во 1937 година тој станува професор.
Во 1931 година Раби повторно започнал да изведува експерименти со честични зраци. Во соработка со Грегори Брејт, тој ја развил Брејт-Рабиевата равенка, и предвидел дека Штерн-Герлаховиот експеримент може да се измени за да ги потврди својствата на атомско јадро. Слениот чекор било и тоа да се направи. Со помош на Виктор Коен, Раби направил уред за молекуларни зраци на универзитетот „Колумбија“. Ниванта идеја била да се корсти слабо наместо силно магнетно поле, со што се надевале дека ќе го откријат јадрениот спин на натриумот. Кога го извеле експериметот, тие заклучиле дека јадрениот спин изнесува 3⁄2.
Молекуларната зрачна лабораторија на Раби започнала да привлекува и други, вклучувајќи го и Сидни Милман, дипломец кој го проучувал литиумот за неговиот докторски труд. Друг истражувач бил Џеролд Захаријас, кој, верувал дека јадрото на натриумот сложено за истражување па предложил да се проучува наједноставниот елемент, водород от. Во 1931 одина бил откриен изотопот на водородот девтериум од страна на Уреј, кој добил Нобелова награда за Хемија во 1934 година за ова негово откритие. Уреј ги снабдил со тешка вода и девтериумски гас за нивните експерименти. И покрај едноставноста, Штерновата група во Хамбург забележале дека водородот не се однесува според предвиденото. Уреј исто тако помогнал и на друг начин, тој донирал половина од паричната награда на Раби за да ја финансира Лабораторијата за молекуларни зраци. Други научници чии кариери започнале во Лабораторијата се: Норман Ремзи, Џулијан Швингер, Џером Келог и Поликарп Куш. Сите биле мажи, Раби не верувал дека жените можат да бидат физичари. Тој никогаш немал докторски или подокторски студент од понежниот пол, и главно се противел жените да работат на факултетот.
По предлог од Корнелис Гортер, екипата се обидела да користи осцилирачко поле. Ова станало основа за методот на јадрена магнетна ресонзанца. Во 1937 година, Раби, Куш, Милман и Захаријас го користеле за мерење на магнетниот момент на неколку раствори на литиумот со молекуларни зраци, вклучувајќи ги LiCl, LiF и дилитиум. Користејќи го методот на водородот, тие откриле дека моментот на протонот е 2,785±0,02 јадрени магнетони, кој не изнесувал 1 како што се предвидувало со дотогашната теорија, додека на деутронот е 0,855±0,006 јадрени магнетони. Ова овозможило попрецизни мерења на откритијата на Штерновата екипа, а потврдени од екипата на Раби во 1934 година. Бидејќи девтериумот е составен од протон и неутрон со подредени спинови, неутронскиот магнетен момент може да се пресмета каком разлика на магнетните моменти на девтериумот и протонот. Резултатот не бил нула и имал спротивен знак од оној на протонот. Засновајќи се на овие прецизни мерења, Раби предложил дека деутронот имал електричен квадриполен момент. Откритието значело дека физичкиот облик на деутронот не е симтричен, што обезбедило важен увид во природата на јадрената сила која ги сврзувала нуклеоните. За создавање на методот на молекуларено зрачна магнетна резонанца, Раби бил награден со Нобелова награда за физика во 1944 година.
Втора светска војна
Лумис и Дубриџ барале физичари за новата лабораторија на конференција за примена на јадрената физика на МИТ во октомври 1940 година. Меѓу волентирите се пријавил и Раби. Неговата задача била да го проучува магнетронот, кој бил толку голема тајна што морало да се чува во сеф. Научниците во Зрачната лабораторија се фокусирале на изработка на микробранов радар до 6 јануари 1941 година, и требале да инсталираат прототип во Даглас А-20 Хавок до март истата година. Ова било постигнато, а технолошките пречки полека се надминувале, и се произвеле збир на микробранови радари. Магнетронот бил развиен со цел да се овозможи намалување на брановата должина од 150 cm до 10 cm, а подоцна 3 cm. Лабраторијата подоцна развила радар воздух-земја за откривање на подморници, како и СЦР-584 радарот за контрола на стрелбата, и ЛОРАН, далечински радионаведувачки систем. По настојувањето на Раби, дел од Зрачната лабораторија бил сместен на универзитетот „Колумбија“, при што Раби бил поставен за раководител.
Подоцнежен живот
Во 1945 година, Раби го одржал говорот во спомен на Флојд Рихтмаер во Американското друштво на професори по физика, каде предложил дека магнетната резонанца на атомите може да се користи како основа за часовник. Вилијам Лоренс напишал за Њујорк Тајмс, под наслов „Планирано космичко клатно за часовник“ Долго пред Закаријас и Ремзи да го направат атомскиот часовник, Раби ја истражувал магнетната резонанција до 1960 година, но и подоцна се појавувал на семинари и собири, сè до неговата смрт.
Раби бил претседател на одделот за физика на универзитетот „Колумбија“ од 1945 година до 1949 година. Кој во тој период бил дом на двајца нобеловци (Раби и Енрико Ферми), а подоцна и на уште единаесет добитници, вклучувајќи ги Поликарп Куш, Вилис Лем, Марија Геперт-Мајер, Џејмс Рејнвотер, Норман Рамзи, Чарлс Таунс, Хидеки Јукава, Оге Бор, Ханс Бете, Леон Ледерман, Леон Купер и Мартин Л. Перл, студент на Раби кој ја добил Нобеловата награда во 1995 одина. Кога на Колумбија била воведена титулата професор во 1964 година, Раби бил првиот кој гсе стекнал со таа титула. Ова значело дека имал слобода да истражува или предава што сака. Престанал со предавањата во 1967 година, но останал активен во полето како почесен универзитетски професор сè до неговата смрт. Специјално работно место били именувано во негова чест во 1985 година.
Наследството од проектот „Менхетен“ била мрежата на национални лаборатории на САД, но ниту една од нив не се наоѓала на источниот брег. Раби и Ремзи убедиле група на универзитети од областа на Њујорк да се залагаат за сопствена лабораторија. Кога Закаријас, тогаш на МИТ, слушнал за ова, основал противничка група на МИТ и Харвард. Раби иразговорал со бригадниот генерал Лесли Гроувс,  кој го раковедел проектот, кој се согласил да има нова лабораторија, но само една. Додека сè уште бил финансиран проектот „Менхетен“, се очекувало дека ќе се замени воениот персонал со појавата на нов раководител. По многу дискусии и залагање од страна на Раби и останатите, двете групи се здружиле во јануари 1946 година. Конечно биле споени деветте универзитети (Колумбија, Корнел, Харвард, Џонс Хопкинс, МИТ, Принстон, Пенсилванија, Рочестер и Јеил) и на 31 јануари 1947 година, бил потпишан договор со Комисијата за атомска енергија, која го заменила проектот „Менхетен“, и ја основале Брукхејвенската национална лабораторија.
Раби му предложил на Едоардо Амалди дека Брукхејвен може да биде модел кој може да го следат и Европејците. Раби ја гледал науката како пат кој може да ја инспирира и обедини Европа, која сè уште закрепнувала од војната. Можност се јавила во 1950 година кога бил именуван за американски делегат на УНЕСКО. На собирот на УНЕСКО во Фиренца во јуни 1950 година, побарал да се изградат регионални лаборатории. Овие напори не биле залудни, и во 1952 година, претставници од единаесет држави се здружиле за да го создадат Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire (ЦЕРН). Подоцна Раби добил писма од Бор, Хајзенберг, Амалди и другите, кои му ги честитале успесите.
Според актот за атомска енергија од 1946 година, со кој била создадена Комисијата за атомска енергија, требало да има комитет од девет луѓе кои ќе ја советуваат комисијата за научни и технички работи. Раби бил назначен за член на овој комитет во декември 1946 година. Овој комитет бил многу значаен при крајот на 1940-тите, но во 1950 година, едногласно се противеле на развојот на водородната бомба. Раби, заедно со Ферми, се противел на водородната бомба и од морални и од технички причини. Но, претседателот Хари Труман, го надгласал мислењето на комитетот, и наредил да се продолжи со развојот на бомбата. Раби подоцна изјавил: "Никогаш не му простив на Труман што попушти под притисокот. Тој не разбираше за што се работи. Всушност, откога тој престана да биде претседател, сè уште не веруваше дека русите имаат бомба во 1949-та.Самиот го кажа тоа. Кажувајќи му на светот дека ќе направиме водородна бомба во период кога сè уште не знаевме како, беше едно од најлошите нешта што можеше да ги направи. Ова ги покажува опасностите на ваквите работи."
Опенхајмер не бил повторно избран во комитетот по истекот на мандатот во 1952 година, и Раби го наследил како претседател, сè до 1956-та. Раби подоцна сведочел на страна на Опенхајмер пред Комисијата за атомска енергија во 1954 година, но сепак му биле одземени овластувањата на Опенхајмер. Многу сведоци го поддржувале Опенхајмер, вклучувајќи го и Раби, кој рекол: "Не ми изгледа на мене дека има потреба од вакви судски постапки против човек кој постигнал толку многу, како Д-р Опенхајмер. Постојат позитивни докази кои потврдуваат дека имаме атомска бомба и тоа низа од нив, имаме и низа на супербомби, и што сакате повеќе, морски сирени?"
Раби бил назначен за член на Комитетот за научно советување (КНС) при канцеларијата за одбранбена мобилизација во 1952 година, и служел како негов претседател од 1956 до 1957 година. Ова се совпаднало со кризата поврзана со Спутник. Претседателот Двајт Ајзенхауер се сретнал со КНС на 15 октомври 1957 година, за да се посоветува за можните мерки кои би ги презеле САД во врска со рускиот успех со сателитот. Раби, кој го познавал Ајзенхауер кога бил претседател на универзитетот „Колумбија“, бил првиот кој проговорил, и дал неколку предлози, еден од кои бил да се зајакне комитетот за да може да биде советуван претседателот што е можно најбрзо. Ова било и сторено, и КНС станал Комитетот за научно советување на претседателот по само неколку недели. Исто така, Раби станал научен советник на Ајзенхауер. Во 1956 Раби учествувал во Проектот „Нобска“, конференција за противподморнички воени техники, каде се дискутирало за се од океанографијата до јадрените оружја. Тој бил и американски претставник на научниот комитет на НАТО во времето кога првпат се појавило софтверското инженерство. Кога бил претставник, се жалел зошто голем број од софтверските проекти биле одложувани. Поради ова имало повеќе дискусии кои довеле до создавањето на група која ја организирала првата конференција за софтверско инженерство.
За време на својот живот, Раби добил многу почести покрај Нобеловата награда. Меѓу најважните се Медалот „Елиот Кресон“ од Френклиновиот институт во 1942 година,  Медалот за заслуги и Кралевиот медал за служба во име на слободата од Велика Британија во 1948 година, станал офицер во француската Легија на честа во 1956 година, Бернардовиот медал за заслуги во науката од универзитетот „Колумбија“ во 1960 година, Меѓународниот златен медал „Нилс Бор“ и наградата „Атоми за мир“ во 1967 година, Ерстедов медал од американското друштво на професори по физика во 1982 година, наградата „Четири слободи“, од институтот „Френклин и Еленор Рузвелт“, Медал за јавна благосостојба од Националната академија на науките во 1985 година и наградата „Ваневар Буш“ од Националната научна фондација во 1986 година. Бил член на Американското друштво на физичари, и негов претседател во 1950 година, и член на Националната академија на науките, Американското филозофско друштво, и Американската академија на уметностите и науките. Бил почестен и меѓународно со членства во Јапонската академија и Бразилската академија на науките, а во 1959 година бил назначен за член на одборот на гувернери на Вајцмановиот научен институт во Израел.
Раби починал во својот дом во Риверсајд Драјв, Менхетен, од рак на 11 јануари 1988 година. Бил надживеан од својата сопруга Хелен, која починала на возраст од 102 години на 18 јуни 2005. Во последните моменти од животот бил потсетен на неговото најголемо постигнување на трогателен начин, во моментот кога докторите го снимиле со магнетна резонанца, технологија развиена од неговите истражувања во полето на јадрената резонанција. На машината можел да го види својот одраз, и изјавил: „Се видов себеси во таа машина... Никогаш не помислив дека мојата работа ќе придонесе толку многу.“
Книги
<ul><li></li><li href="англиски јазик"></li><li></li></ul>
.yu
.yu — највисок државен домен кој бил наменет за Југославија и главно се користел во Федерална Република Југославија и наследникот Србија и Црна Гора меѓу 1994 и 2010 година.
Откако Србија и Црна Гора добиле сопствени доемни .rs и .me во 2007  година, започнал периодот на премин, со што доменот and .yu престанал да постои на 30 март 2010 година.
.yu е најкористенот висок домен кој некогаш бил избришан.
Богоја Стевковски
Богоја Младенов Стевковски ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснат е во сиромашно семејство. Завршил основно училиште, по што се занимавал со земјоделство. Во ноември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во акциите за разоружување и ликвидирање на балистичките банди во Косово. Потоа заминал во Срем, каде по успешното совладување на воената обука учествувал во тешките и крвави битки против германските и усташки формации. На 15 април 1945 година во една битка пред Будровци во близината на Ѓаково, загинал. Бил закопан на местото на загинувањето.
Маргарет Квали
Сара Маргарет Квали (родена на 23 октомври 1994 година) е американска глумица. Доаѓа од филмско семејство. Нејзината мајка е глумицата Енди Мекдауел, а татко Пол Квали. Како млада се занимавала со балет и сакала да биде модел. Нејзиното прво појавување во мала улога го имаше во филмот Пало Алто во 2013 година, а дека има талент се покажа во серијата „Остатоците“ (2014–2017) на HBO каде се здоби со признание за улогата на проблематичен тинејџер.
Во 2019 година, таа доби признание за нејзината улога во биографската мини-серија за глумицата и танчерка Ен Реинкинг на FX Fosse/Verdon, за која беше и номинирана за наградите Еми. Се појави во филмовите Добри момци (2016), Death Note (2017), Беше еднаш во Холивуд (2019) и во видео играта Death Stranding. Во 2021 година, таа глуми во познатата мини-серија на Нетфликс, Слугинката.
Ран живот и образование
Сара Маргарет Квали е родена на 23 октомври 1994 година во Калиспел, Монтана - Соединетите Американски Држави. Потекнува од познато семејство. Ќерка е на глумицата и модел Енди Мекдауел и поранешниот модел Пол Квали. Таа има постар брат Џастин и сестра Рејни.
Кога Маргарет имала 4 години заедно со семејството се преселиле од Мисула, Монтана во Ешвил, Северна Каролина. Нејзините родителите се разделиле кога таа имала пет години, а таа го делела времето подеднакво со нив. Нејзините родители живееле блиску едни до други, на само 5 километри. Таа живееле со нејзиниот татко во во Северна Каролина.
Како тинејџерка живеела во Ешвил, Северна Каролина, а таа и нејзината сестра го имале своето деби на Bal des débutantes во Париз. На свои 14 години се решила да учи балет во Училиштето за уметности во Северна Каролина. Тренирала како балерина, играјќи во Американскиот балетски театар и паралелно студирајќи во Професионалното детско училиште во Њујорк. Меѓутоа, на 16-годишна возраст, по понудата да волонтира во танцовиот театар во Северна Каролина, Квали реши да се откаже од балет. За да остане во Њујорк, таа започна да работи како модел. За овој период, Квали вели: „И напишав на мајка ми велејќи: „Види, мислам дека повеќе не сакам да бидам балерина, па затоа ќе го напуштам балетот и ќе останам овде. Овој и овој приход ќе го имам следната недела. '' Го напишав на начин што таа не можеше да каже не затоа што бев многу организирана.“ Подоцна го промени својот фокус кон глумењето и беше дел од летната програма на Royal Academy of Dramatic Art во Лондон.Квали беше дел и одNew York Universityно го напушти по само еден семестар.
Моделство
Од 2015 година, таа потпиша договори со IMG Models и Uno Models Barcelona.
Глума
Нејзиното прво појавување на малите екрани со мала улога беше во филмот на Гиа Копола Пало Алто. Во 2013 година, улогата ја има добиено по случајност кога била на снимање кај нејзиното тогашно момче, Нет Волф
Во јуни 2013 година, Квали глумеше во телевизиската серија The Leftovers, во која успешно ја повтори улогата на Џил Гарви во втора и трета сезона во 2015 и 2017 година. Следно нејзино појаување беше во комедијата на Шејн Блек од 2016 година  „Убавите момци“. Во април 2016 година, им се придружи на глумечката екипа „Исчезнувањето на Сидни Хол “ на Шон Кристенсен. Филмот беше премиерно прикажан на филмскиот фестивал Санденс 2017 година, заедно со друг нејзин филм, Novitiate. Во Novitiate, Квали глуми сестра Кетлин, млада жена која почнува да ја преиспитува својата вера додека пробува да биде калуѓерка. Филмот беше објавен на 27 октомври 2017 година. Истата година, Квали глумеше во Death Note, во режија на Адам Вингард.
Во 2018 година, заедно со Џејми Бел и Френк Грило, Квали се појави во филмот Донибрук, во режија на Тим Сатон. Филмот ја имаше својата премиера на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто 2018 година.
Во 2019 година, Квали глуми во научно-фантастичниот филм на Нетфликс IO. Филмот беше режиран од Џонатан Хеперт и беше објавен на 18 јануари 2019 година. Таа ја играше Сем Волден.
Во 2019 година, Квали ја и игра улогата на Мери Далтон во филмот Native Son на HBO. Во 2019 година, Квали ја портретираше и глумицата и танчерка Ен Реинкинг во мини-серијата на FX Fosse/Verdon, за која доби и номинација за наградата Primetime Emmy за најдобра споредна женска улога во серија или филм. Таа потоа се појави во филмот на Квентин Тарантино „Беше еднаш во Холивуд“, глумејќи еден член на семејството Менсон по име Пусикет. За филмот, Квали беше номинирана за Screen Actors Guild Award  Таа исто така глумеше во Себерг заедно со Кристен Стјуарт и Џек О'Конел во режија на Бенедикт Ендрјус.
Во 2020 година, Квали глумеше во Wake Up, краток филм во режија на Оливија Вајлд, и во играниот филм My Salinger Year, заедно со Сигурни Вивер во режија на Филип Фалардо, кој ја имаше својата светска премиера на Меѓународниот филмски фестивал во февруари 2020 во Берлин.
Во 2021 година, Квали глумеше во мини серијата Maid базирана на мемоарите на Стефани Ленд за Нетфликс.
Следната улога ќе и биде во психолошкиот трилер A Head Full of Ghosts во режија на Скот Купер; и во Ѕвездите на пладне со Џо Алвин во режија на Клер Денис.
Во други медиуми
Во 2015 година, Квали се појави во краткиот промотивен филм L'Américaine за американската модна етикета Tory Burch. Во 2016 година, Квали се појави како централен лик во реклама за KENZO World во режија на Spike Jonze ; во кореографија на Рајан Хефингтон. Во 2017 година Квали и нејзината сестра Рејни се појавија во спотот за синглот на Соко „Sweet Sound of Ignorance“.
На 29 мај 2019 година, беше објавено дека Квали ќе ја игра улогата на „Мама“ во видео играта на PlayStation 4, Death Stranding на Хидео Коџима. Таа го играше и ликот на Локн, сестрата близначка на мама.
Личен живот
Од Лос Анџелес каде живеела со нејзината сетра и куче Букс, во ноември 2019 година, Квали преселува во Њујорк. Квали во една изјава ја опиша нејзината сестра како „мојот идол, мојот најдобар пријател во целиот свет“.
Во 2020 година таа започна да се забавува со глумецот Шија Лабеф, откако заедно глумеа во краткото музичко видео на нејзината сестра Рејни „Love Me Like You Hate Me“. Во декемеври 2020 Квали доби критики, откаксе појави во јавност со Лебеф, кратко откако неговата поранешна девојка поднесе тужба против него за сексуална навреда и напад. Набргу потоа, врската заврши во јануари 2021 година. Во септември, Квали изјавува дека верува во тврдењата во поранешната девојка на Лебеф.
Гаргано (национален парк)
Националниот парк Гаргано (Parco nazionale del Gargano) е национален парк во провинцијата Фоџа во јужна Италија. Освен подножјето Гаргано (ги опфаќа и старите шуми на Фореста Умбра) од каде го зема и своето име, тој ги вклучува и архипелагот на островите Тремити и мочуриштата Лаго Салсо. Исто така тоа е најголемиот парк во Апулија.
Националниот парк Гаргано (локалитет на УНЕСКО) е едно од најретките национални заштитени подрачја во кои ефикасно придонесуваат и за проектот „un Bosco per Kyoto“, кој во 2007 година вклучи и неколку училишта во реализацијата на проекти за социјалалниот и одговорен туризам. Тоа е едно од најценетите области, и единствено по намалувањето на пожарите и по политиката на еколошка свест.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Долно Нерези
Свети Пантелејмон — македонска православна гробјанска црква во скопската населба Долно Нерези.
Црквата се наоѓа во западниот дел на населбата. На 14 октомври 2006 година во црквата била осветена нова импозантна крстилница.
Галерија
Фрески од црквата
Васил Хаџиманов (роден во 1973)
Васил Хаџиманов (Белград, 23 јуни 1973) — српски композитор и пијанист. Се занимава со џез и етничка музика. Тој е основач и член на бендот на Васил Хаџиман.
Животопис
Роден е во Белград. Неговите родители Зафир Хаџиманов и Сенка Велетанлиќ, како и неговата тетка Бисера Велетанлиќ, се познати српски и југословенски музичари. На 5-годишна возраст почнал да добива класично музичко образование. Завршил средно музичко училиште „Стеван Мокрањац“. Своето музичко образование го продолжил како научник на колеџот Беркли во Бостон, каде што дипломирал на одделот за пијано во 1995 година. По дипломирањето, тој поминува една година во Њујорк. Во Србија се вратил во 1996 година. и го основал „Васил Хаџиманов бенд“.
Оженет е и ја има ќерката Марта. Живее и работи во Белград.
Кариера
За време на студиите на Беркли настапува со групата „Свети“ со Марко Ѓорѓевиќ и Бата Андонов. Со афро-поп бендот на Паскал Бокар, тој беше на турнеја низ САД. Во Њујорк соработувал со познати музичари како Дејвид Гилмор и Крис Чик. Во исто време работел во студиото „“ како музички програмер. По враќањето во Србија во 1997 г. го основал бендот на Васил Хаџиманов. Тука започнува неговата работа за спојување на етничкото музичко наследство на Балканот и западните музички поджанрови (џез, фанк). Во 2001 г излезе првиот албум на бендот на Васил Хаџиманов. Хаџиманов соработува и со други бендови, па бил член на следните ансамбли: Darkwood Dub, Trio Sveti и пијано триото на Васил Хаџиманов. Тој, исто така, компонира музика за филмови и ТВ серии. Некои од филмовите и ТВ сериите кои го носат потписот на Васил Хаџиманов како автор на музиката се филмот Кога ќе пораснам ќе бидам кенгур и ТВ сериите Кошарка и Отворени врати.
Политички ангажман
Хаџиманов го потпиша Апел 100, со кој ја поддржа кандидатурата на Саша Јанковиќ за претседател на Република Србија. Подоцна се приклучил на Движењето на слободни граѓани, кое го напуштил во 2020. година поради одлуката да се оди на избори.
1267 п.н.е.
1267 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1267. година пред новата ера, 267. од вториот милениум п.н.е., 67. од 13 век п.н.е. и осма од 1260-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4241 и 4242 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3483 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2493 и 2494 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 514 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1267 година се протега во 1369 и 1370, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1429 и 1430 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 724 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1946 и 1945 исламска година пред хиџра.
Откритија
1267 av. J.-C.
Митрополитски дом (Киев)
Денешниот музеј се наоѓа во близина на Софискиот собор. Нејзината изградба започнала во 1722 година, во времето на митрополитот Владимир Ванатович (1722-1730). Значаен придонес за изградбата на митрополитскиот дом имал митрополитот Рафаел Заборовски (1731-1743). Во текот на својата историја, резиденцијата била постојано проширувана и обновувана.
Во периодот од 1918 до 1923 година, во овој објект се наоѓал украинскиот институт за архитектура. Од 1924 година овде се наоѓал Централниот историски архив, за да по војната повторно биде користена од страна на Академијата за градежништво и архитектра на Украинска ССР. Денеска, објектот е претворен во музеј.
Слобода или смрт
Слобода или смрт — револуционерено мото на македонските револуционери употребувано во текот на македонското националноослободително движење во втората половина на XIX век и сè до средината на XX век. Оваа мото исто така било употребувано и во на останатите националоослободителните борби и движења на Балканскиот Полуостров и затоа може да се сретне и како: (на грчки: Ελευθερία ή θάνατος, српски: Слобода или смрт, на бугарски: Свобода или смърт). Оригиналната верзија на мотото е на Патрик Хенри, изговорена на 23 март 1775 година во Вирџинија за време на Американската војна за независност и таа гласела: Дајте ми слобода, или дајте ми смрт! (англиски: Give me Liberty, or give me Death !).
Македонско националноослободително движење
Мотото Слобода или Смрт се користело уште во самиот почеток на појавата на македонското националноослободително движење. Тоа може да се сретне на голем број официјални документи, пачати, знамиња и други симболи на македонските револуционери. Оваа мото првапат се употребува во текот на Разловечкото, Кумановското и Кресненско востание. Во правилата на македонскиот востанички комитет од 1878 година јасно се истакнува:
На 28 март 1881 година Привремената влада на Македонија го издала својот манифест во кој меѓу другото се истакнува:
Иако мотото не се употребува од збор до збор сепак јасна е намерата. Со појавата на Македонската револуционерна организација доаѓа до засилување на македонското националносолободително движење и оваа организација зборовите слобода или смрт ги користи како официјалоно мото. Во сета нејзина коресподенција и уставо - статутарни акти ова мото се сретнува и притоа на самиот печат на Централениот комитет како и на печатите на нејзините други комитети. По поделбата на организацијата на две крила и настанувањето на ВМРО (Автономистичка) ова мото и понатаму се користело. По атентатот на српскиот крал Александар I Караѓорѓевиќ на раката на неговиот убиец Владо Черноземски, биле откриени тетовираните зборови Смрт или слобода.
Меѓу балканските народи
Бугарските револуционери и востаници, исто така ја користат девиза Слобода или Смрт и оваа мото може да се сретне на знамето на Априлското востание како и на други симболи користени во текот на националната борба на Бугарите.
По Илинденското востание во северна Македонија и Jужна Србија доаѓа до развој на силно српско националистчко вооружено движење, а српските четници девизита Слобода или Смрт ја користат, додавајќи ги подоцна зборовите За кралот и татковината. Ова мото исто така ќе биде користено во текот на Втората светска војна од страна на четниците на Дража Михаиловиќ.
Болсена (езеро)
Болсена (Lago di Bolsena) — езеро во централна Италија кое настанало пред 300,000 години со колапсот на вулкансата калдера. Ова езеро е најголемо вулканско езеро во Европа.
.yt
.yt — највисок државен домен за Мајот. Дел од регистарот на Франција. Официјалната адреса на регистраторот е nic.yt која пак пренасочува кон француската страница за регистрација, AFNIC. Регистрациите, кои биле привремено суспендирани, продолжиле во декември 2011 година.
IC 1265
IC 1265 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1265 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 36' 52"".
Илијас-бегова џамија
Архитектура
Џамијата е дел од комплес во чиј состав има медреса и амам.
Молитвената сала е покриена со кубе со пречник од 14 м, сместено на осумаголна основа и изработено од поплочени тули. Минарето од тули се срушило во земјотресот од 1955 г. Зградите се наоѓаат во рамките на археолошкото наоѓалиште на древниот град Милет. До комплексот се најдени остатоци од вила со бања од византиско време.
Во 2012 г. комплесот на Илијас-беговата џамија е награден со културнонаследната награда „Европа ностра“ на ЕУ.
Ксенон
Ксенон — хемиски елемент кој се претставува со симболот Xe. Тој е безбоен, тежок, без мирис благороден гас. Ксенонот во траги го има и во Земјината атмосфера.
Тодор Петрушевски
Тодор Велков Петрушевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
414
414 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 414 година од новата ера, 414. од првиот милениум, 14. од V век и петта од 410-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 414 година се протега во 3050 и 3051, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3110 и 3111 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 957. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 214 и 213 година пред хиџра.
Булгари
Булгари е италијански произодител на накит и трговец на мало со луксузни производи. Логото обично е напишано "BVLGARI" во римски стил и произлегува од презимето на грчкиот основач на команијата Sotirio Voulgaris (1857-1932). Иако компанијата создава свое име со накитот, денес истата претставува признат луксузен бренд кој на пазарот нуди неколку линии на производи вклучувајќи часовници, чанти, парфеми, модни додатоци и хотели.
Рана историја
Sotirio Voulgaris (на италијански : Sotirio Bulgari) ја започнува својата кариера како производител на накит во своето родно село Парамитија (Епир, Грција), каде неговата прва продавница сè уште може да се види. Во 1877 година тој заминува за Крф а потоа за Неапол. Во 1881 година тој конечно се преселува во Рим каде во 1884 година ја основа својата компанија и ја отвора својата втора продавница во Виа Систина.
За време на Втората светска војна, Константино Булгари заедно со својата сопруга Лора Булгари, кријат три еврејќи во сопствениот дом во Рим. Тие претставуваат странци за нив ; Семејството Булгари ги отвора вратите од бес заради нападот врз римското гето во октомври 1943 година. За нивното великодушно дело, на 31 декември 2003 година, тие се наградени со титулата "Праведни меѓу народите" во Јад Вашем во Ерусалим.
Меѓународна експанзија
Во 1970-тите Булгари ги отвора своите први меѓународни локации во Њујорк, Париз, Женева и Монте Карло. Компанијата многу години одржува изложбен салон во њујоршкиот хотел Пјер. Денес Булгари има над 230 малопродажни места низ светот.
Во 1984 година внуците на Сотирио, Паоло и Никола Булгари, се назначени за претседател односно заменик-претседател додека неговиот внук Франческо Трапани е назначен за главен извршен директор. Амбицијата на Трапани да се прошири компанијата започнува да се реализира во раните 1990-ти години со лансирањето на "Булгари" линија на парфеми. За време на неговото раководство компанијата се етаблира како бренд на луксузни производи признат насекаде во светот.
Во 1995 година, компанијата е ставена на списокот на Италијанската берза. Компанијата бележи раст на приходите од 1997 до 2003 година. Во моментот, околу 45% од акциите на компанијата се во сопственост на странски инвеститори.
Во почетокот на 2001 година, "Мариот Интернешнал" и "Булгари Спа" прават заеднички потфат со цел лансирање на нов бренд на луксузни хотели, "Булгари хотели и одморалишта". Престижната групација, "Престижната управа на Мариот" раководи со "Булгари хотели и одморалишта" како и со хотелската компанија Риц-Карлтон. Булгари го отвора својот прв хотел во Милано во 2004 година додека вториот го отвора во Бали во 2006 година. Булгари е снабдувачот на луксузни артикли кои се користат за гостински апартмани и јавни површини на бродовите на италијанската компанија за крстарење "Силверси".
Дизајни
Дизајнот на"Булгари"накитот е некарактеристичен и често имитиран (и фалсификуван). Во 1970-тите, голем дел од поскапите "Булгари"парчиња (како ланчиња, бразлетни и обетки) се карактеризирани со лесно препознатлив, храбар, речиси брутален дизајн во кој се комбинирани големи и тешки златни нишки и челик со црна површина. Нежните "Булгари" парчиња накит обично имаат единствен сериски број кој е регистриран во компанијата.
Еколошката група WWF оценува голем број на луксузни брендови за одржливи практики во извештајот наречен "Подлабок престиж", "Булгари" завршува на деветтото место од вкупно десетте брендови со најниската можна оценка.
Северна Америка
Северноамериканските "Булгари" бутици се наоѓаат во Атланта, Беверли Хилс, Бал Харбор, Бока Ратон, Бостон, Чеви Чејс, Чикаго, Коста Меса, Далас, Хонолулу, Хјустон, Њујорк, Лас Вегас, Град Мексико, Монтреал, Палм Бич, Сан Франциско, Шорт Хилс, Вајкики и Скотсдејл, Аризона.
Јужна Америка
Јужноамериканските "Булгари" бутици се наоѓаат во Лима, Богота, Сао Паоло и Кито.
Рачни часовници
Во 2002 година, во филмот "Малцински извештај" ликот на Том Круз носи футуристички "Булгари" часовник со органско диоди лице кое емитува светлина.
Тони Старк во филмот "Железен човек" во 2008 година исто така носи "Булгари-Дијагоно Компликејшн" часовник.
Куќа Икскул-Хилденбанд
Куќата Икскул-Гилденбанд претставува историски споменик на архитектурата на Киев, Украина. Објектот се наоѓа во близина на Чоколадната куќа.
Објектот бил изграден во 1891 година и дизајниран од страна на Николај Вишневски. Припаѓало на баронското семејство Икскул-Хилденбанд. Куќата се состои од 7 апартмани и служи за изнајмување.
Во времето на Советскиот Сојуз, куќата била национализирана и претворена во комунално одделение, а подоцна во станбена зграда. Во оваа куќа живееле советски академци, поети и слично.
Цветан Попов
Цветан Додев Попов ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Скопје учествувал во борбите што се воделе за ликвидирање на разбиените балистички банди, на Косово. Потоа заминал за Срем, каде успешно завршил воена обука, совладувајќи го ракувањето со новоприменото оружје. Поради вонредни физички напори се разболел, по што бил упатен во болница на лечење. Меѓутоа, на 19 март 1945 година починал. Неговите посмртни останки биле пренесени и погребани во неговото родно село, Раштак.
Теодора Хазарска
Теодора била хазарска принцеза и византиска царица, сестра на хазарскиот владетел Ибузир и сопруга на византискиот цар Јустинијан II.
Први години
Во 695 година во Цариград бил извршен државен удар против царот Јустинијан II, кој бил на престолот од 685 година. Царот бикл соборен од власт и со отсечен нос бил испратен на заточение во градот Херсонес на Кримскиот полусотров. Во Херсонес Јустинијан престојувал седум години. Во 702 година градските власти на Херсонес разбрале дека царот крои планови да го врати престолот, и решиле да го уапсат и да го испратат во Цариград, каде неговата судбина ќе биде решена од цар Тибериј III Апсимар. Јустинијан сепак успеал да избега и да најде прибежиште кај хазарскиот владетел Ибузир. Во 703 година Јустинијан се оженил за неговата сестра, најверојатно откако ветил поддршка на Јустинијан за неговото враќање на престолот.
Паганското име на хазарската принцеза е непознато, но откако го прифатила христијанството таа го добила името Теодора. Ова име веројатно било избрано, во чест на царицата Теодора, сопруга на познатиот византиски цар Јустинијан I. Освен со богати дарови, Ибузир им подарил на Јустинијан и Теодора нов дом во градот Фанагорија.
Откако во Цариград се научиле за склучениот династички брак, царот Тибериј III му понудил на хазарскиот владетел голем поткуп за главата на Јустинијан. Според Теофан Исповедник во 704 година Ибузир ги испратил двајцата свои агентии, Балгацин и Папацис, да го убијат на Јустинијан, но Теодора разбирала за мисијата на двајцата амбасадори и успеала да го предупреди навреме војот сопруг. Очекуваните од Јустинијан убијци биле задавени, по што поранешниот цар побегнал во Херсонес. Теодора била заробена од својот брат. Во тоа време таа веројатно веќе била бремена, бидејќи историските докази посочуваат дека во времето во кое Јустинијан и неговата сопруга биле разделени, им се родило единственото дете Тибериј.
Царица
Во 705 година Јустинијан успеал да добие поддршка од бугарскиот хан Тервел и со помош на испратените од него војници поранешниот цар успеал да влезе во Цариград и да го врати престолот, погубувајќи ги луѓето кои биле вмешани во детронацијата од 695 година.
Теодора требало да биде крунисан за царицата на Јустинијан II, но таа сè уште била држена во заробеништво од својот брат. Според хрониките на Теофан и патријархот Никифор, цар Јустинијан II планирал да ја ослободи неговата сопруга со сила. Во 705/706 година царот испратил една флота кон Азовско Море со мисија за ослободување на Теодора. Бродовите сепак биле потопени од морска бура пред да стигнат на брегот на Крим.
Набрзо по овие настани Ибузир го известил со писмо на Јустинијан II, дека војната била излишна и дека тој ќе ја добие сопругата назад штом испрати луѓе од Цариград. Според Теофан со ова писмо тој му напишал и дека му се родил син. Така, Теодора и нејзиниот син пристигнале во византиската престолнина, по кое Теодора била официјалнорогласена за августа, а Тибериј за совладетел.
Повлекување
Во 711 година додека Јустинијан II отсуствувал од главниот град, во Херсонес избувнало ново востание против власта, на чело со Филипик Вардан, кој бил прогласен за импеатор. Неспособен да се врати навреме во Цариград за да преземе мерки против новите востаници, Јустинијан бил уапсен и погубен во декември 711 година а неговата глава испратена како трофеј на Вардан.
Не е познато дали за време на овие настани Теодора била жива. Теофан Исповедник и патријархот Никифор I Цариградски не го споменуваат името на царката кога раскажуваат за убиството на нејзиниот сопруг и нејзиниот син. Според Јован Зонара, Теодора веќе била мртва. Зборовите на Зонара сепак не можат да бидат потврдени, бидејќи тој ги опишува настаните четири века подоцна.
Деца
Теодора и Јустинијан имале едно машко дете:
Изео (езеро)
Езерото Изео (Lago Iseo ili Sebino)) е четврто по големина езеро во Италија. Лежи во подножјето на Алпите, во близина на градот Бергамо и Бреша, помеѓу кои е скоро потполно еднакво територијално поделено. Иако оваа индустриска област е многу активна, Италјаните успеале да го зачуваат не само како езеро туку како и природна околина. На средниот дел на езерото се наоѓа островот Монте Исола, најголемото островско езеро во Јужна Европа, како и два помали острови кои денеска се наоѓаат во приватна сопственост.
На езерото лежат 11 градчиња, 5 од страна на Бреша и 6 од страна на Бергамо.
Шумски паркови во Нов Зеланд
Шумските паркови во Нов Зеланд (англ. forest parks) се шумовити подрачја во јавна сопственост, под раководство на Службата за заштита на природата.
Шумските паркови имаат од националните паркови и се користат за најразлични рекреативни и стопански активности.
Список на шумски паркови
Голем дел од сегашниот националниот парк Кахуранги порано му припаѓал на некоашниот Северозападен нелсонски шумски парк.
NGC 7221
NGC 7221 — спирална галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7221 се споменува и како ESO 467-18, MCG -5-52-43, AM 2208-304, IRAS 22083-3048.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7221 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7221 има привидни димензии од 2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 11 м 15,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 33' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 7221 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68235. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 383; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7489. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 15.
Делавер
Делавер, официјално Држава Делавер (Delaware или State of Delaware, ), е една од педесетте сојузни држави на САД која се наоѓа во источниот дел на САД. Името на државата доаѓа од англискиот благородник и првиот колониски гувернер на Вирџинија Томас Вест, трет барон Де Ла Вер