cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зорана Михајловиќ
Зорана Михајловиќ (Тузла, 5 мај 1970) — српска политичарка, заменик-премиер и министер за градежништво, транспорт и инфраструктура на Владата на Република Србија и заменик-претседател на Српската напредна партија.
Животопис
Родена е во мај 1970 година во Тузла, СР Босна и Херцеговина, СФРЈ.
Образование
Дипломирала на Економскиот факултет, Универзитет во Белград, 1993 година со дипломска теза „Енергетски ресурси во Европската економска заедница “.
Титулата Магистер    ја стекнала на Економскиот факултет во Белград, оддел за меѓународна економија со магистерска теза "Енергетскиот сектор во Србија и во некои европски земји - Франција, Германија и Шведска" 1998  година.
Докторска титула добила на Економскиот факултет на Универзитетот во Белград со трудот "Енергетски и економски развој - анализа на меѓусебна зависност на примерот на Србија и земјите од Европската Унија ", 2001 година.
Од 2006 г. таа работела како научен соработник на Економскиот факултет во Белград, од 2008 година како доцент на истиот. Од 2011 година таа била промовирана во вонреден професор. Денес, таа предава на Универзитетот Мегатренд за економија на природни ресурси, обновлива енергија.
Зборува англиски, француски и италијански. Има напишано четири книги од областа на енергетиката и енергетската политика, кои се учебници на Економскиот факултет и на Универзитетот Мегатренд.
Професионална кариера
Скоро 20 години таа е во бизнисот на својата професија. Така работела како професор по сметководство и деловна економија на Првото училиште за економија во Белград, во 1993 година направи 1995 година. Во периодот од 1996 г. до 2006 г. била вработена во Електроенергетската индустрија на Србија, на повеќе работни места. Таа била советник за енергетика и животна средина на вицепремиерот на Србија од 2004 до 2006 година, потоа советник за енергетика на премиерот на Република Српска 2008-2009 година.
Таа била член на советодавниот одбор на организацијата, која била замрзната поради активната услуга во српската влада.
Од 2008 година била  доцент, вонреден професор и стана 2011  на универзитетот Џон Незбит во Белград.
Во моментов е вицепремиер и министер за градежништво, транспорт и инфраструктура.
Политичка кариера
Проф. Д-р Зорана Михајловиќ била член на партијата Г17 плус. Во тоа време се наоѓала на списокот на советници на мрежното место Мирољуб Лабус, заменик на премиерот на Србија, министер за енергија и животна средина.
Таа се приклучила на Српската напредна партија во април 2010 година. Таа постигнала многу брз напредок и станала членка на Извршниот одбор на српската напредна партија. Во периодот на изборната кампања за општите избори во Србија 2012 година Зоран Михајловиќ била еден од водечките луѓе во кампањата на Српската напредна партија.
Ден (фараон)
Ден, исто така познат како Хор-Ден, Девен и Удиму, е името на раниот египетски фараон од Првата династија. Тој веројатно владеел во периодот од 2870 п.н.е. - 2820 п.н.е.
Мариборска синагога
Мариборска синагога (Sinagoga Maribor) — поранешна синагога и сегашен музеј во градот Марибор, Словенија. Сместена е во центарот на средновековното гето во Марибор, Жидовска улица („Еврејска улица“), таа е една од најстарите зачувани синагоги во Европа и една од само две останати во Словенија. Другата е синагогата Лендава (Sinagoga Lendava). Некогаш функционирала како центар на средновековната еврејска заедница во Марибор, меѓу најистакнатите во областа на источните Алпи.
Ден (фараон)
Тој е владетел од раниот египетски период, за кој постојат најголем број археолошки наоди. За фараонот Ден се тврди дека донел просперитет на неговото царство, а многу иновации се припишуваат од времето на неговото владеење. Тој бил првиот владетел кој ја користел титулата „Кралот на Долниот и Горниот Египет“, и првиот кој бил претставен со двојна црвено-бела круна. Во времето на неговото владеење, фараонот Ден ги вовел правилата за ритуал на кралскиот двор, со што бил високо ценет кај наследниците. Важна иновација од оваа ера било воведувањето на хиероглифи за пишани броеви, кои биле користени за запишување на податоци за даноците и годините. Подот од неговата гробница во Абидос е направен од црвен и црн гранит, што е прв пример за употребата на овој материјал во древниот Египет.
Мариборска синагога
Историја
За прв пат спомената во 1354 година, се смета дека синагогата е изградена некаде кон крајот на 13 век. Сместена е покрај градските ѕидини, таа била дел од комплексот што опфаќал еврејски гробишта, рабинска резиденција и училиште Талмудик. Заградена кула во близина - дел од самите sидови - била позната како <i id="mwGQ">Шидовски столп</i> („Еврејска кула“), додека зграда во која се наоѓале ритуални бањи стоела надвор од ѕидините на брегот на реката Драва.
На места низ нејзината историја, синагогата служела како привремено седиште на Врховниот рабинат на Стирија, Каринтија и Краин. Во 1497 година, Евреите од Марибор биле протерани, расфрлани низ цела Европа, особено во Италија. По протерувањето, синагогата во 1501 година била претворена во католичка црква, Црква на сите светци (Cerkev Vseh Svetnikov). Резиденцијата на поранешниот рабин западно од главната зграда станала куративна канцеларија. Во 1785 година, за време на антиклеарните реформи на Јосиф Втори, црквата била конфискувана, деконирана и претворена во воен магацин. Служел во овој капацитет до 1811 година, кога им бил продаден на приватни сопственици за да го користат како трговски складиште, винарска визба, фабрика за четки, уметничко студио и станбена куќа, што останал сè до осумдесеттите години од минатиот век.
NGC 4565A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4565A се споменува и како NGC 4562, UGC 7758, MCG 4-30-4, CGCG 129-8, KUG 1233+261.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4565A е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4565A има привидни димензии од 2,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 50' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 4565A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41955. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1990. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1435.
Надворешни врски
NGC 4565A
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вруток
Свети Архангел Михаил — селска црква во гостиварското село Вруток, Македонија.
Историја
Црквата е изградена околу 1924 година на место каде некогаш постоел помал стар храм.
Бахаизам
Верувања
Трите основни принципи кои се основа за доктрината и учењето на бахаизмот се: единство со Бога, една религија и единство меѓу луѓето. Од овие постулати произлегло верувањето дека Бог повремено ја открива својата волја преку божествени гласници, чија цел е да го изменат карактерот на луѓето, и да им развијат морални и духовни квалитети.
Бахаистичките записи го опишуваат Бог како еден, недостапен, сезнаен, сеприсутен, непроменлив и семоќен, кој е творец на сите нешта во универзумот. Божјото постоење и универзумот се вечни, без почеток и крај. Бог е свеста на создаденото, со своја волја и цел, која се пренесува преку гласници, и тоа е манифестација на Бога.
Бахаистичките учења велат дека Бог е преголем за луѓето да можат целосно да го сфатат, или за да можат да создадат комплетна и точна слика за него. Затоа, луѓето ќе го разберат Бога преку неговата манифестација. Во бахаизмот на Бог често му се додаваат атрибути, како семоќен, со што постои значителен акцент на монотеизам. Бахаистичките учеа тврдат дека атрибутите кои му се додаваат на Бога се користат за да се преведе божественото со човечки изрази, како и да им се помогне на поединците да се насочат кон своите атрибути при обожување на Бога, со што ќе ги развијат своите потенцијали на духовниот пат. Според нивното учење, целта на луѓето е да учат да го знаат и да го сакаат Бог преку методите како што се молитва, размислување и служење на другите.
Бахаистичките верувања понекогаш се опишани како синкретичка комбинација на претходни религиозни верувања. Сепак, бахаистите сметаат дека нивната религија е посебна и потекнува од посебна традиција која има свои записи, учења, закони и историја. Иако на почеток оваа религија била сметана за секта на исламот, повеќето изучувачи на религиите денес ја сметаат за независна религија, но која има корени во шиизмот, исто како што христијанството е излезено од јудаизмот. И двете гранки на муслиманството, сунизмот и шиизмот, ги сметаат бахаистите за дезертери или отпадници од исламот.
Бахаистичките записи тврдат дека човекот има „рационална душа“, и дека таа им дава уникатен капацитет да го сфатат статусот на Бог и својата поврзаност со него. Секој човек има задача да го препознае Бог преку неговите гласници, и да се согласи на учењето. Преку признавање и послушност, служење на другите, редовни молитви и духовна пракса, душата доаѓа поблиску до Бога, тврдат бахаистичките записи. Кога умира човекот, душата преминува во наредниот свет, каде неговиот духовен напредок е основа за суд и напредок во духовниот свет. Рај и пекол се духовни состојби на блискост или оддалеченост од Бога, а не се физички места за награда или казна што следи по смртта.
Според бахаистичките записи, луѓето се еднакви, и треба да се укинат предрасудите. Човештвото е суштински едно, иако многу разновидно, а различноста на расите и културите се достојни за сфаќање и прифаќање. Учењата како расизам, национализам, касти, социјални класи и хиерархија според пол, се сметаат за вештачки препреки кон единството. Учењата на бахаистите велат дека обединувањето на човештвото е најважното прашање во верските и политичките услови на сегашниот свет.
Учењето на бахаизмот зборува за „големиот завет“, кој е универзален и бескраен, и за „помалиот завет“, кој е посебен за секоја религија. Помалиот завет се смета како договор меѓу гласникот на Бог и неговите следбеници, и вклучува практики продолжување на авторитетот во таа религија. Според ова, откровението на Бахула се смета за помал завет, наменет за неговите следбеници. Големиот завет е еден вид траен договор меѓу Бог и човештвото, при што манифестацијата на Бога се очекува да се појави на секои илјада години, во време на немири и неизвесност.
Канонски текстови
Канонски текстови се записите на Баб, Бахаула, Абдулбаха, Шоги Ефенди, како и на „Вселенската куќа на правдата“. Записите на Баб и Бахаула се сметаат за божествено откровение, записите и говорите на Абдулбаха и записите на Шоги Ефенди како толкувања на авторитети, а оние на „Вселенската куќа на правдата“ се сметаат за авторитативно законодавство и разјаснување. Меѓу најважните записи на Бахаула се: Најсветата книга (Kitáb-i-Aqdas), во која се дефинирани многу закони и практики за луѓето и општеството, Книга на увереност (Kitáb-i-Íqán), која е основа на голем дел од бахаистичките верувања, Камења на божествените мистерии, која вклучува понатамошни доктрински основи, и Седум долини и Четири долини, кои се мистични трактати.
Список на државни водачи во 837 година
Ова е список на државни водачи во 37 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Бахаизам
Мистични текстови
Постојат неколку текстови кои се сметаат за мистични. Седум долини се смета за најмистичниот текст на Бахаула, кој е напишан за следбениците на суфизмот, а во стилот на персискиот поет Атар Нишапури опишани се четири стадиуми на патувањето на душата кон Бог. Овој текст за првпат е преведен на англиски јазик во 1906 година, и се смета за прва книга на Бахаула донесена на Запад. Скриени зборови е друг текст од истиот период напишан од Бахаула, кој содржи 153 куси делови за кои Бахаула тврдел дека се основни духовни вистини напишани во кратка форма.
Список на државни водачи во 837 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бахаизам
Социјални практики
Следат некои од примерите на бахаистичкото учење, а кое се однесува на однесувањето на луѓето.
Некои од законите во „Најсветата книга“ се применливи во денешно време, но некои не се. Законите кои не се во спротивност со законите на државата во која живее бахаистот, се обврзувачки за секој бахаист, а молитвите и постот се одговорност на поединецот.
Брак
Целта на бракот според верувањето на бахаизмот е главно негување на духовна хармонија, пријателство и заедништво меѓу маж и жена, како и обезбедување на стабилна и пријатна средина за децата. Бахаистичкото учење го нарекува бракот тврдина за благосостојба и спасение, а бракот и семејството ги смета за основа на човечкото општество. Бахаула високо го ценел бракот, не одобрувал развод, и барал чесност надвор од бракот. Тој сметал дека мажот и жената треба да се трудат да си го подобрат духовниот живот еден на друг. Брак меѓу двајца од различни раси се охрабрува во записите.
Бахаист што сака да стапи во брак прво треба да покаже дека го знае карактерот на партнерот/ партнерката. Иако родителите не треба да договараат бракови за нивните деца, откако двајцата млади ќе решат да стапат во брак, треба да побараат благослов од родителите, било да се тие бахаисти или не. Свадбата е едноставна, а единствениот задолжителен дел е читање на свадбените ветувања, запишани од Бахаула, кои ги читаат и невестата и младоженецот во присуство на двајца сведоци.
Работа и средби
Бахаула забранил просење и аскетизам, како и монаштво, а бахаистот треба да практикува духовност додека работи нешто корисно. Важно е секој бахаист да служи на човештвото, а таквата работа е еднаква на молитва пред очите на Бога.
Симболи
Симболите на бахаизмот доаѓаат од арапскиот збор „Баха“ ( „сјај“ или „слава“),со бројчена вредност 9, поради што најчест симбол е ѕвезда со девет краци. Симболот „камен прстен“ и калиографскиот запис за „најголемото име“ се среќаваат често исто така.
Дваесетгодишна анархија
Дваесетгодишната анархија претставува период на внатрешна нестабилност и немири, и како период од историјата на Византија траел од крајот на владеењето на Јустинијан II Ринотмет во 695 година до качувањето на престолот на Лав III Исавријанин во 717 година, кој го означил почетокот на Сириската династија.
685-711
Јустинијан II (685-711) стапил на престолот во 685 година. Карактеристично за него била големата суровост и деспотизам кои наскоро го направиле објект на омраза од страна на населението. Омразата на народот се зголемила особено поради злоупотребите и уцените на јустинијановите омилени луѓе - Теодот и Стефан, од кои првиот бил министер за финансии (ό γενικός λογοθέτης), а Стефан сакелариј на царот. Непопуларноста на Јустинијан II била искористена од војсководецот Леонтиј. Во 695 година, тој успеал да побегне од затвор, каде бил чуван по наредба на Јустинијан, по кое успеал да го зароби на Јустинијан и наредил да му го преселат носот и јазикот, поради кое Јустинијан подоцна бил наречен Ринотмет. Соборениот император бил испратен на заточение во Крим. . Стефан и Теодот биле погубени. Така започнал периодот на нестабилност и анархија, кој траел 22 години и за кој период биле сменети седум императори.
Краткото управување на Леонтиј било запаметено со лоша борба против надворешните непријатели. Во 697 година Леонтиј ја испратил византиската флота да помогне на опколената од Арапите Картагина. Но овие акции на напаѓање преку копно и море се покажале како неуспешни. Како резултат на тоа, во 698 година Византија ја изубила Картагена, последната територија во Африка. По поразот, византискиот флота се повлекла кон островот Крит со цел да се прегрупира. Таму дел од командантите плашејќи се од царскиот гнев, решиле да го соборат Леонтиј. Откако го отстраниле патрициј Јован, тие го назначиле Тибериј, управителот на тема Кивириотон за император. Благодарение на поддршката од страна на партијата на "зелените", тој лесно успеал да влезе во Цариград. Тогаш Јустинијан Ринотмет успеал да побегне од заточение, прво кај Хазарите, потоа кај Бугарите, за да во 705 година застане пред портите на Цариград, заедно со 15,000 војска составена од Словени и Бугари, на чело со хан Тервел. Јустинијан и неговите приврзаници тајно успеале да влезат во главниот град преку еден неискористен аквадукт и успеале да направат преврат.
Откако Јустинијан II Ринотмет го освоил главниот град и повторно го зазел престолот, тој се одмаздил на суров начин на своите противници, и тоа поранешните цареви Тибериј и Леонтиј, кои биле обезглавени јавно на хиподромот, а патријархот Калиник бил ослепен и прогонет. Второто владеење на Јустинијан (од 705 до 711 година) се покажало како уште поголем неуспех за разлика од првото управување. Војната со Арапите повторно тргнала на лошо: Византијците ја загубиле Мопсуеста и Тијана, во 709 година Арапите влегле дури во Тракија. Поразите на Византија довече до делумна загуба на Кападокија и Киликија. Барајќи реванш против Бугарите, Јустинијан II заминал во североисточна Тракија во 708 година, но бил поразен и опколен во Анхиало. Императорот се повлекол по море и наскоро го обновил мирот со Бугарија. Во 711 година Јустинијан II испратил во Крим флота и војска, која требало да го казни на Керсон бидејќи не го поддржал на царот за време на неговите походи, но војниците се побуниле и го прогласуваат за император Филипик Вардан. Додека Јустинијан собирал армија во Мала Азија, Филипик го освоил Цариград и го убил Тибериј, малолетниот син на Јустинијан. Самиот Јустинијан бил напуштен од повеќето армии и бил заробен и обезглавен во декември 711 година, недалеку од главниот град.
711-713
Филипик Вардан седнал на престолот по смртта на Јустинијан. Меѓу првите негови дејствија биле соборувањето на Кир Цариградски и негова замена со Јован VI Цариградски, член на неговата секта и повикувањето кон conciliabulum на источните епископи. Филипик ги поништил каноните на Шестиот вселенски собор како убеден монотелист.
Во меѓувреме, бугарскиот хан Тервел пристигнал пред ѕидините на Цариград во 712 година. Кога Филипик ја префрлил армијата за да го контролира Балканот, Омејадскиот калифат на чело со Ал-Валид I започнал напади против слабата заштита во Мала Азија. На крајот на мај 713 година Опсикијските војници се побуниле во Тракија. Некои од нивните офицери успеале да влезат во царската палата и да го ослепат Филипик на 3 јуни 713 година. Тој бил наследен за кратко од својот главен секретар Артемиј, кој бил прогласен за император под името Анастасиј II.
713-715
Анастасиј II ја поддржувал православната фракција и го симанл од престолот на Јован VI Цариградски кој бил поставен од неговиот претходник. Откако не успеал да го врати мирот со Арапите, тие започнале со напади против Византија по море и копно. Анастасиј започнал подготовка на воен поход за заштита на Галатија.
Иако се обидел да ја стабилизира империјата, Анастасиј II наметнал строга дисциплина, тој управувал по волјата на армиските делови на империјата и по двегодишна власт бил соборен од нив во корист на Теодосиј III, избран за император повторно во Опсикион. Анастасиј бил принуден да абдицира и да стане монах по кое бил прогонет во манастир во Тесалија. Во 719 или 720/1 година се обидел безуспешно да го собори од престолот на император Лав III Исавријанин и побарал помош на Бугарите, но бил предаден, заробен и обезглавен по наредба на царот Лав.
715-717
Теодосиј III како император бил признаен од страна на четири стратези, вклучувајќи го и Лав III Исавријанин, командант на војниците во Анадолија. Теодосиј требало да се занимава со арапските војници во Анадолија и со арапската флота која напредувала. За таа цел, тој потпишал мировен договор со хан Кормесиј, во корист на Бугарите, за да си обезбеди заштита против арапската инвазија. Оваа политика се покажала како оправдана, кога малку подоцна Бугарите ги разбиле арапските армии и помогнале во спасувањето на Цариград. По победата над арапите, Лав кренал бунт во Анадолија и без тешкотии го принудил на Теодосиј да се повлече од престолот. Тој бил изолиран во манастир во Ефес, каде водел строг аскетски живот.
Со доаѓањето на Лав III Исавријанин бил ставен крај на периодот на немири и нестабилност во земјата, а самиот Лав го дал почетокот на Сириската династија.
Картограм
Два најчести типови на картограми се оние според површина и според растојание. Картограмите имаат прилично долга историја, со примери од средината на 1800-те.
NGC 2342
NGC 2342 — спирална галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2342 се споменува и како UGC 3709, MCG 3-19-4, CGCG 86-7, KCPG 125B, IRAS 07063+2043.
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2342 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2342 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 9 м 18,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 38' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на NGC 2342 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20265. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 138; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1357. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 641.
Два пиштола
Два пиштола е американски филм, во режија на Балтасар Кормакур. Главните улоги ги толкуваат: Дензел Вашингтон и Марк Волберг.
Содржина
Во текот на 12 месеци, агентот на ДЕА, Роберт „Боби“ Тренч (го глуми Вашингтон) и разузнавачкиот офицер на морнарицата на САД, Мајкл „Стиг“ Стигман (го игра Волберг) биле принудени да соработуваат, иако не го сакале тоа. Двајцата работеле на една тајна мисија, преправајќи се како членови на еден нарко-картел.
Игнат Николиќ
Игнат Јанко Николиќ (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Бил регрутиран во буrарската фашистичка армија. Пред самата капитулација на Кобуршка Бугарија, на 8 септември 1944 година стапил во бригадата „Гоце Делчев“. Со неа цел месец учествувал во борбите против германските единици. Загинал на 2 октомври 1944 година во борбите против Германците за ослободување на Берово. Бил закопан на борбената позиција.
Знаме на Малта
Знамето на Малта е двобојно знаме со дел од државниот грб во горниот лев агол. Традиционално се верува дека боите од знамето ги дал Грофот Роџер од Сицилија во 1901 година. Како и да е сепак многу луѓе тврдат дека сето тоа сепак е легенда. Знамето било исто така под влијание на Витезите од Малта. Малтешкиот крст се користел и од Малтешките витези. Цивилното знаме на Малта е сосема различно и тоа е црвено со малтешки крст во средина.
Дух
Дух може да се однесува на:
Кокошник
Кокошникот  е традиционална руска покривка за глава за жени и девојки кој често го придружува сарафанот. Најчесто бил носен во северните региони на Русија од 16 до 19 век.
Преглед
Историски кокошникот е покривка за глава носена од мажените жени, иако и девојките носеле покривкипокривка за глава за глава доста слична на kokoshnik но отворна од задната страна, наречена povyazka. Зборот кокошник опишува голем број на покривки за главаes носени низ историјата на Русија, вклучувајќи ги и цилиндричните капи од Велики Новгород, триаголната кика од Кострома, капите со мали бисери од Каргопол и црвените кокошници од Москва.
Додека во минатото стиловите на кокошниците варирале во голема мера, денес кокошникоткокошник е обично поврзан со висок, гребенски или крунски облик на покривка за глава која е врзана на задниот дел од главата со долга дебела панделка. На врвот може да се извезени бисери или златовез, обично се користат растителни и цветни мотиви. Делот околу челото е често украсен со бисери. Додека носи kokoshnik, жената обично ја врзува косата во плетенка. Тој наликува на францускиот арселе носен во тјудорска Англија, но без црн превез.
Историја
Зборот кокошник за првпат се појавува во документи од 16 век, и доаѓа од старословенскиот збор кокош, што значи кокошка. Сепак, најраните покривки за глава од сличен тип (цврста цилиндрична шапка која целосно ја покрива косата) биле пронајдени во гробови од 10 до 12 век во Велики Новгород.
Од кокошник потекнува и името на декоративната конзолна арка која стана препознатлив елемент на традиционалната руска архитектура од 16 век наваму.
За време на заживувањето на руската национална култура при почетокот на 19 век, диадемот во облик на тиара стана дел од официјалниот костим за членовите на кралското семејство. Овие "кокошници" биле инспирирани колку од италијанската ренесансна мода и францускиот арселе, толку и од автентичните руски кокошници сè уште носени од страна на средната класа и богатите селани во тоа време. Во овој период и немажените и мажените жени го носеле кокошникот традиционално носен од страна на немажените жени: покажувајќи го предниот дел од косата и со проѕирен превез на задната страна.
Денес кокошниците се носени главно од девојки и жени во руски фолклорни ансамбли. Кокошникот е исто така дел од традиционалниот костим на Снегурочка, внука и асистент на Дедо Мраз.
Кралицата Марија од Романија носеше Cartier тиара создадена врз основа на рускиот kokoshnik за нејзиниот портрет од 1924 година насликан од страна на Филип де Лазло.. Тиарата беше меѓу накитот на изложба во "Cartier: Стил и Историја" изложбата во Големата Палата во Париз од 4 декември до 16 февруари 2014 година.
Еден од костимите на сенаторот Падме Амидала во Star Wars сагата, Златниот костим за патување, беше заснован на руската национална носија со кокошник, познат во остатокот од Европа благодарение на фотографии направени во текот на Балот во зимската палата од 1903 година.
356 п.н.е.
356 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 356. година пред новата ера, 356. од првиот милениум п.н.е., 56. од 4 век п.н.е. и седма од 350-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5152 и 5153 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г.п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4394 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г.п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3404 и 3405 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г.п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 397.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61. година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г.п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г.п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 356. година се протега во 2280 и 2281, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2340 и 2341 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 187. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1007 и 1006 исламска година пред хиџра.
Гостирашки манастир
Гостирашки манастир — манастир во средишниот дел на Македонија, на западните падини на планината Бабуна, во близина на селото Гостиражни.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и чешма, а неколку објекти се во изградба.
Црква „Света Петка“
Црквата има правоаголна основа со цилиндрична лимена купола и полукружна апсида на источната страна. Внатрешноста на црквата е живописана, а иконостасот е богат со икони во различна големина.
Список на државни водачи во 1162 година
Ова е список на државни водачи во 162 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Томазо Кампанела
Томазо Кампанела (Стињано, -, ) бил италијански филозоф, доминиканец. Во своето најпознато дело „Државата на Сонцето“, напишано во 1602 година по примерот на Платон и на Томас Мор, го изложи своето сфаќање за идеално општествено уредување како еден вид комунистичка република.
Космос-655
Космос-655 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 мај 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 875 килограми. Космос-655 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Последните заповеди
Последните заповеди е филм, во режија на Фред Скеписи. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Кејн, Том Кортни, Хелен Мирен, Дејвид Хемингс и Боб Хоскинс.
Содржина
Филмот е приказна за четворица добри пријатели, кои се среќаваат за да му оддадат почит на починатиот другар Џек Додс. Тие се сеќаваат на нивните надежи, соништа и желби од младоста, како и заедничките денови што ги поминале со Џек и со неговата сопруга Ејми, во текот на изминатите 50 години.
Мезопелагиска зона
Мезопелагиска зона или мезопелагијал (грчки μέσον, средна), позната и како средна пелагиска или зона на самракот — дел од пелагиската зона што се наоѓа помеѓу еуфотичните епипелагични и афотични батипелагични зони. Оваа зона започнува на длабочина каде што само 1% од упаднатата светлина достигнува и завршува таму каде што нема светлина; длабочините на оваа зона се помеѓу приближно 200 до 1000 метри (~ 660 до 3300 стапки) под површината на океанот.
Мезопелагиската зона зафаќа околу 60% од површината на планетата и околу 20% од волуменот на океанот, што претставува голем дел од вкупната биосфера. Во оваа зона се наоѓа разновидна биолошка заедница која вклучува бисерани, медузи, џиновски лигњи и огромен број други уникатни организми прилагодени да живеат во средина со слаба осветленост. Оваа зона долго време ја плени имагинацијата на научниците, уметниците и писателите; длабоките морски суштества се истакнати во популарната култура.
Физички услови
Мезопелагиската зона го вклучува регионот на остри промени во температурата, соленоста и густината наречени термоклин, халоклин и пикноклин соодветно. Температурните варијации се големи; од над 20 °C (68 °F) во горните слоеви до околу 4 °C (39 °F) на границата со батијалната зона. Варијацијата во соленоста е помала, обично помеѓу 34,5 и 35 psu. Густината се движи од 1023 до 1027 г/кг морска вода. Овие промени во температурата, соленоста и густината предизвикуваат стратификација што создава океански слоеви. Овие различни водни маси влијаат на градиентите и мешањето на хранливите материи и растворените гасови. Ова ја прави оваа динамична зона.
Мезопелагиската зона има некои уникатни акустични одлики. Подводниот звучен канал (SOFAR), каде звукот најбавно се движи поради соленоста и температурните варијации, се наоѓа во основата на мезопелагиската зона на околу 600-1200 метри. Тоа е зона водена од бранови каде звучните бранови се прекршуваат во слојот и се шират на долги растојанија. Каналот го добил своето име за време на Втората светска војна кога американската морнарица предложила да се користи како алатка за спасување животи. Преживеаните од бродоломот би можеле да фрлат мал експлозив темпиран да експлодира во каналот СОФАР, а потоа станиците за слушање би можеле да ја одредат положбата на сплавот за спасување. Во текот на 1950-тите, американската морнарица се обидела да ја искористи оваа зона за откривање советски подморници со создавање низа хидрофони наречени Систем за звучен надзор (SOSUS.) Океанографите подоцна го користеле овој подводен систем за набљудување за да ја откријат брзината и насоката на длабоките океански струи на SOFAR кои можеле да се откријат со преку SOSUS.
Мезопелагиската зона е важна за формирање на водена маса, чија водена маса обично се дефинира со нејзините вертикално измешани својства. Често се формира како длабоки мешани слоеви на длабочината на термоклинот. Режимот на вода во мезопелагиката има времиња на престој во деценија или вековна скала. Подолгите времиња на превртување се во спротивност со дневните и пократки ваги што различни животни се движат вертикално низ зоната и тонат разни отпадоци.
Стеван Силјановски
Стеван Силјановски ( во с. Слоештица — во ) — македонски партизан и политичар.
Мезопелагиска зона
Јаглерод
Мезопелагиската зона игра клучна улога во биолошката пумпа на океанот, која придонесува за океанскиот јаглероден циклус. Во биолошката пумпа, органскиот јаглерод се произведува во површинската еуфотична зона каде светлината промовира фотосинтеза. Дел од ова производство се извезува од површинскиот мешан слој и во мезопелагиската зона. Еден пат за извоз на јаглерод од еуфотичниот слој е преку тонење на честички, што може да се забрза преку повторно пакување на органска материја во фекални пелети од зоопланктон, баластирани честички и агрегати.
Стеван Силјановски
Учествувал како партизан во народноослободителната борба, а подоцна станал командант на Југословенската народна армија, претседател на комисијата за просвета на Битолската Околија и прв градоначалник на Општина Демир Хисар, во два мандати (1961-1967).
Биографија
Стеван е роден во селото Слоештица на 14 март 1924 година. Основно училиште завршил во родното село, а гимназија во Ниш каде чичко му и татко му Ристе работеле како пекари. Чичко му Петре бил без деца, па сите средства биле вложени во неговиот внук. Денот кога фашистите ја напаѓаат Југославија во Втората светска војна, Стеван тргнува со воз од Ниш до Скопје, каде фашистите веќе биле стигнати. Оттука тргнува пешки преку Водно до Крушево. Таму го зема татко му со коњот и се враќа во Слоештица.
Мезопелагиска зона
Јаглерод
Друг клучен процес што се случува во оваа зона е вертикалната миграција на одредени видови, кои се движат помеѓу еуфотичната зона и Мезопелагиската зона и активно ги пренесувааат органските честички до длабочината. Во една студија во Екваторска Тихоокеанија, се проценува дека миктофидите во мезопелагиската зона активно пренесуваат 15-28% од пасивниот ПОЦ кој тоне кон длабокото дно, додека една студија во близина на Канарските Острови проценува дека 53% од вертикалниот јаглероден флукс се должи до активен пренос од комбинација на зоопланктон и микронектон. Кога примарната продуктивност е висока, придонесот на активниот пренос со вертикална миграција се проценува дека е споредлив со извозот на честички кои тонат.
Стеван Силјановски
Биографија
Партизанското движење слушнало за него како учен човек и решиле да го ангажираат да работи во младинскиот актив во Крушевската Околија, каде бил под команда на политичкиот комесар Костадин Стерјов Поповски, кој подоцна станал професор на Економскиот Факултет во Скопје и член на првата влада на СР Македонија. За време на партизанската мобилизација, соселаните се побуниле зошто мислеле дека Стеван не е мобилизиран, дека е привилегиран од своето семејство и може да ја избегне војната, во услови кога дури и син му на Јосип Броз Тито се приклучил во борбите. Ја обиколиле куќата со намера да ја минираат и да го најдат Стеван каде што мислеле дека се криел. Заради тоа татко му заминал со коњ до Крушево и го зел Стеван со себе заедно со 2ца војници за да докажат дека Стеван е дел од партизанското движење. Оттука тој ги повел своите соселани кон Другово каде се пријавиле за учество во војската.
Мезопелагиска зона
Пакување и тонење на честички
Просечните стапки на тонење на честичките се од 10 до 100 м/ден. Стапките на тонење се измерени во проектот VERTIGO (Вертикален пренос во глобалниот океан) користејќи замки за седименти со брзина на таложење. Варијабилноста во стапките на тонење се должи на разликите во баластот, температурата на водата, структурата на мрежата на храната и видовите на фито и зоопланктон во различни области на океанот. Ако материјалот потоне побрзо, тогаш помалку се вдишува од бактерии, пренесувајќи повеќе јаглерод од површинскиот слој до длабокиот океан. Поголемите фекални пелети побрзо тонат поради гравитацијата. Повеќе вискозни води би можеле да ја забават стапката на тонење на честичките.
Стеван Силјановски
Биографија
Во војската бил забележан како учен човек и поради тоа држел предавања на војниците во касарната во Кичево, каде командант на бригадата бил Киро Сотировски Строгов (народен херој), а политички комесар бил Јаким Синадиновски, подоцна професор на Филозофскиот Факултет во Скопје. Синадиновски го забележал Стеван како добар говорник и го предложил пред Строгов за командант на командата на ОЗНА во Кичево, во склоп на бригадата. Како командант, остатокот од војната ја поминал во судири со балистичките чети во Западна Македонија предводени од Џемаил Хасани – Џемо и Мефаил Еипов - Мефо.
Мезопелагиска зона
Кислород
Растворениот кислород е услов за аеробно дишење, и додека површинскиот океан обично е богат со кислород поради размена на атмосферски гасови и фотосинтеза, мезопелагиската зона не е во директен контакт со атмосферата, поради стратификација на основата на површинскиот мешан слој. Органската материја се извезува во мезопелагиската зона од обложениот еуфотичен слој, додека минималната светлина во мезопелагиската зона ја ограничува фотосинтезата. Потрошувачката на кислород поради дишењето на поголемиот дел од органската материја што тоне и недостатокот на размена на гасови, често создава минимална кислородна зона (МКЗ) во мезопелагиката. Мезопелагичниот МКЗ е особено тежок во источниот тропски Тихи Океан и тропскиот Индиски Океан поради лошата вентилација и високите стапки на извоз на органски јаглерод. Концентрациите на кислород во мезопелагиските повремено резултираат со субоксични концентрации, што го отежнува аеробното дишење за организмите. Во овие аноксични региони, може да се појави хемосинтеза во која CO2 и редуцираните соединенија како сулфид или амонијак се земаат за да формираат органски јаглерод, придонесувајќи за резервоарот за органски јаглерод во мезопелагиската зона. Овој пат на фиксација на јаглеродот се проценува дека е споредлив по стапка со придонесот на хетеротрофното производство во ова океанско царство.
Стеван Силјановски
Биографија
По завршувањето на војната служел како командант на караулите во Источна Македонија. Во меѓувреме, завршил воена академија во Сараево и се здобива со чин мајор. Во 1949 година служел како дел од командата на гарнизонот на армијата во Скопје. Како мајор, бил задолжен за оперативните активности на војската. По некое време стигнал до чинот потполковник и повремено го заменувал командантот на бригадата во Скопје. Работејќи во пограничните единици фатил воспаление на белите дробови, но поради тогашната епидемија на туберколоза, се сметало дека боледува од таа болест, и бил вратен во родното село, каде се очекувало дека ќе почине од болеста.
Мезопелагиска зона
Азот
Мезопелагиската зона, област на значително дишење и реминерализација на органски честички, генерално е богата со хранливи материи. Ова е во спротивност со прекриената еуфотична зона, која често е ограничена со хранливи материи. Областите со низок кислород, како што е минималната кислородна зона (МКЗ), се клучна област на денитрификација од прокариотите, хетеротрофни патишта во кои нитратот се претвора во азотен гас, што резултира со губење на реактивен азот во океанскиот резервоар. На субоксичниот интерфејс што се појавува на работ на МКЗ, нитритот и амониумот може да се спојат за да се произведе азотен гас преку анамокс, исто така отстранувајќи го азот од биолошки достапниот базен.
Стеван Силјановски
Биографија
За среќа, млад доктор од Битола забележал дека всушност станува збор за запаление на белите дробови, а не туберколоза, и со пратка пеницилин од САД бил излекуван заедно со неколку соборци. По опоравувањето, се запишува во учителската школа во Битола, каде како ученик со највисок успех, заедно со писателот Јован Стрезовски, се ослободени од матура. Во 1951 година се вработува како учител во основното училиште во соседното село Жван. По една година станува директор на осмолетката. Во меѓувреме станува и претседател на комисијата за просвета на Битолската Околија и се посветува воглавно на школството. Во тој период вонредно ја завршува и Педагошката Академија во Скопје со висок успех. Истовремено служел и како секретар на комитетот на Комунистичката Партија на Македонија во Демир Хисар. Во 1959 година се сели во с. Жван каде останува да живее до 1972 година.
Мезопелагиска зона
Биологија
Иако дел од светлината продира во мезопелагиската зона, таа е недоволна за фотосинтеза. Биолошката заедница на Мезопелагиската зона се прилагоди на средина со слаба осветленост и слаба храна. Ова е многу ефикасен екосистем со многу организми кои ја рециклираат органската материја што тоне од епипелагичната зона што резултира со многу малку органски јаглерод што го прави до подлабоките води на океаните. Општите видови на форми на живот пронајдени се тревопасни животни, детритивори кои се хранат со мртви организми и фекални пелети и месојади кои се хранат со тие детритивори. Многу организми во мезопелагиската зона се движат нагоре во епипелагичната зона ноќе и се повлекуваат во мезопелагиската зона во текот на денот, што е познато како дневна вертикална миграција. Затоа, овие мигратори можат да ги избегнуваат визуелните грабливци во текот на денот и да се хранат ноќе, додека некои од нивните грабливци мигрираат и ноќе за да го следат пленот. Има толку многу биомаса во оваа миграција што операторите на сонар и во Втората светска војна редовно погрешно го толкуваат сигналот што го враќа овој дебел слој планктон како лажно морско дно.
Стеван Силјановски
Биографија
За време на активностите за формирањето на општините во Македонија, Стеван многу му помогнал и му оставил одличен впечаток на првоборецот Соколе Поповски од Зашле, кој и покрај своите способности како оперативец, бил неписмен. Воодушевен од Стеван, го предложил Стеван како претседател на општина Демир Хисар на тогашниот секретар на КПМ, Лазар Колишевски. Колишевски бил скептичен и сериозно размислувал да ја укине општината Демир Хисар и да ја припои кон Битола. Сепак Поповски го убедил Колишевски да оствари средба со Стеван, и да ја остави општината како засебна доколку Стеван се согласи да ја предводи, бидејќи првично Стеван не бил заинтересиран за таква функција. Додека тој бил ориентиран кон просветата, позиционирани за преземање на локалната власт во општината биле Илија Јошевски од с. Мургашево, кој се подготвувал да биде претседател на општината, Илија Поповски од с. Бабино за секретар на комитетот на КПМ, и Трајко Поповски од с. Мренога за секретар на општинското собрание.
Мезопелагиска зона
Вирусна и микробна екологија
Многу малку се знае за микробната заедница на мезопелагичната зона бидејќи е тежок дел од океанот за проучување. Неодамнешната работа со користење на ДНК од примероци од морска вода ја нагласила важноста на улогата на вирусите и микробите во рециклирањето на органската материја од површинскиот океан, позната како микробна јамка. Овие многу микроби можат да ја добијат својата енергија од различни метаболички патишта. Некои од нив се автотрофи, хетеротрофи, а студија од 2006 година дури открила и хемоавтотрофи. Овој хемоавтотрофен Archaea crenarchaeon Candidatus може да го оксидира амониумот како нивен извор на енергија без кислород, што би можело значително да влијае на циклусите на азот и јаглерод. Една студија проценува дека овие бактерии кои оксидираат амониум, кои се само 5% од микробната популација, можат годишно да заробат 1,1 Gt органски јаглерод.