cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 950
Други поделби
Проучување на NGC 950 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9461. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 886.
Хозе Леандро Андраде
Хозе Леандро Андраде (22 ноември 1901 - 5 октомври 1957) бил уругвајски фудбалер кој играл на крилните позиции. Го добил прекарот „Црното чудо“ ( maravilla negra ). За време на негововата кариера кога била во врвот, тој се сметал за еден од најдобрите фудбалери во светот, придонесувајќи за доминацијата на фудбалската репрезентација на Уругвај во меѓународниот фудбал во текот на 1920-тите, освојувајќи два последователни олимписки златни медали, а потоа и првиот Светски куп на ФИФА.
Раниот живот
Андраде е роден во Салто во 1901 година од мајка му која била Аргентинка. Хозе Игнасио Андраде, за кој се верува дека му бил татко, бил наведен во изводот на родените како сведок. Постариот Андраде, кој имал 98 години во времето на раѓањето на Хозе Леандро Андраде, бил експерт за африканска магија и се верува дека бил роб роден во Африка, кој избегал од Бразил.
На рана возраст Андраде се преселил во бариото на Палермо во Монтевидео каде живеел со тетка му.
Пред воведувањето на професионалниот фудбал во Уругвај, тој работел на повеќе работни места. Едно време работел како карневалски музичар свирејќи на тапани, виолина и тамбура, , а дел од останатото време ја предводел корпорацијата за тапани за карневалската компарса Либертадорес де Африка. Во различни периоди од животот работел и како чевлар и продавач на весници.
Клупска кариера
Како тинејџер Андраде играл за клубот од Монтевидео Мисионес.
Во раните 1920-ти Андраде потпишал за клубот Бела Виста, каде што одиграл 71 натпревар и постигнал седум гола. Тогсш од клубот Бела Виста првпат бил избран за играч за државната репрезентација.
Андраде подоцна се преселил во Национал каде што освоил четири првенства на Уругвај и три национални купови.
Андраде преминал во Пењарол во 1930 година каде одиграл 88 натпревари во следните неколку години. Тој тренирал со Пењарол како тинејџер, но не бил тогаш примен.
Од средината на 1930-тите играл за голем број тимови во Аргентина, вклучувајќи ги Атланта и Ланус - Талерес. Тој исто така имал краток престој со Вондерерс во Уругвај.
Меѓународна кариера
Андраде заработил 34 настапи со Селесте Олимпика постигнувајќи еден гол помеѓу 1923 и 1930 година
Јужноамериканско првенство
Андраде играл во победничките тимови од Јужноамериканското првенство (сега познато како Копа Америка ) во 1923, 1924 и 1926 година
Олимпијада 1924 година
Андраде го освоил својот прв олимписки златен медал на Олимпискиот фудбалски турнир во Париз во 1924 година. Тој бил признат како првиот црн интернационален фудбалер кој играл олимписки фудбал. Тој го добил прекарот Црното чудо и Црниот бисер, вториот име подоцна користен за да потсетува на Пеле.
Како реакција на победата на Олимпијадата во 1924 година, уругвајскиот тим беше предизвикан на серија од два меча со Аргентина. На вториот натпревар на стадионотЕстадио Спортиво Баракас во Буенос Аирес, Андраде бил гаѓан со камења од аргентинската публика на што Андраде и остатокот од уругвајскиот тим одговорија фрлајќи ги камењата назад. Во бунтот кој следел, член на неговиот тим бил уапсен, а Уругвајците одбија да го одиграат остатокот од натпреварот.
Олимпијада 1928 година
Во 1928 година Андраде го освои својот втор олимписки златен медал на Олимписките игри во 1928 година во Амстердам. За време на полуфиналниот натпревар против Италија, Андраде се судрил во стативата од голот, при што тешко го повредил окото. Тоа подоцна му се влошило до тој степен што тој станал слеп на тоа око.
Светско првенство на ФИФА 1930 година
И покрај тоа што не бил на својот врв од кариерата, тој успеал да биде еден од најдобрите играчи на Уругвај бидејќи го освоиле Светското првенство во 1930 година. На крајот на турнирот бил избран во Ол-стар тимот. Во 1994 година, тој бил избран од Франс Фудбал како број десет во Топ-100 на Светскиот куп.
Плакета била поставена на Естадио Сентенарио во чест на неговите достигнувања.
Стил на играње
Андраде исто така бил заслужен за интелигентен и искрен играч кој никогаш не ги прославувал своите голови. Тој бил динамичен, брз и многу технички играч кој можел да доминира на теренот без физичката способност на многу негови соиграчи.
Подоцнежниот живот
По турнеите во девет европски земји со уругвајскиот клуб Национал на Андраде, во 1925 година, тие привлекле над 800.000 гледачи. Андраде одиграл половина од таа турнеја кога докторот во Брисел му кажал дека се заразил со сифилис. Тој исчезнал во Париз откако ја слушнал веста. Андраде се вратил во Монтевидео дури два месеци подоцна; таму еден репортер објавил дека ослабел и изгледал во состојба на депресија. Потоа Андраде поминал курс на лекување. Андраде го изгуби малку темпото, но ништо од неговата вештина и продолжил да обезбеди меѓународни титули за Уругвај. Се зборувало дека ослепел на едното око по полуфиналето против Италија, Андраде налетал на стативата и се шпекулираше дека повредата е толку сериозна што подоцна го заслепил едното око. Други рекле дека неговото слепило и влошеното здравје биле предизвикани од сифилис.
Андраде бил гостин на Светското првенство во фудбал во 1950 година кога Уругвај го освоил своето второ светско првенство. Неговиот внук Виктор Родригез Андраде, член на тимот од 1950 година, го усвоил Андраде како негово второ презиме во чест на Андраде. Во 1956 година германскиот новинар Фриц Хак шест дена го барал Андраде во Монтевидео. Го нашол како живее во страшни услови во подрум од стан. Андраде бил премногу опиен за да ги разбере прашањата на Хек. За една година, Андраде умрел, без пари и алкохоличар, во азил во Монтевидео на 55-годишна возраст.
Хелен (митологија)
Хелен (старогрчки: Ἕλενος = „од Месечината“) — лик од старогрчката митологија, син на тројанскиот крал Пријам и неговата втора жена Хекаба, брат-близнак на Касандра. Исто како неа, и Хелен бил пророк: тој го разбирал говорот на птиците и така ги дознавал советите на боговите. Наводно, од него потекнува пророштвото за тројанскиот коњ. По смртта на брат му Хектор, се оженил со неговата жена Андромаха, која му го родила синот Кестрин. По еден мит, тој ѝ се предал на грчката војска поради злострорството во кое Парис нечесно го убил Ахил во храмот.
Абзор
Абзор(āb-zōhr) е обред во рамките на Јасна, главен дел од зороастризмот при што се рецитира литургијата од Јасна.
Како што е објаснето во постапката, обредот се состои од симболично нудење на (зохр < zaoϑra) на водата (абан < апас) со цел да се исчистат.
Потекло на поимот
Изразот ab-zohr и авестиското apé zaoϑra буквално значат „дарување на водите“ (аб, вода; зор, дарување. Овој израз има праиндиско потекло. Парсите за овој обред велат djor-melavi (гуџаратски, џор: сила, мелави: внесување), со што се означува симболичното “дарување на водите“, односно давањето на „сила“ со тоа што се прочистуваат.
Додро
Додро— општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Алфавил
Алфавил или Alphaville е германски музички состав, многу популарен низ осумдесеттите години. Алфавил во 1982 година во Минстер бил основан од Маријан Голд (роден како Хартвиг Ширбаум 26 мај 1954), Бернард Лојд (роден како Бернард Геслинг 2 февруари 1960) и Франк Мертенс (роден како Франк Зоргац 26 октомври 1961), под првобитно име Forever Young. Алфавил свиреле синт-поп и музика Нов талас. Најпознати се по своите два големи светски хита, Big in Japan и Forever Young.
Историја
Во 1984 година Алфавил го издааат својот првенец, сингл Big in Japan, потоа Sounds like a Melody и Forever Young, и набрзо и албумот Forever Young. Песните таканаречно преко ноќ се качуваат на врвовите на поп и диско лествиц и групата добива светска претпознатливост. И покрај вртоглавиот успех, Франк Мертенс на крајот од годината го напушта составот, а го заменува на почетокот од 1985 Рики Ехолет (роден како Волфганг Нојхаус 6 август 1960) 1985 излегува четвртиот сингл The Jet Set, а во 1986 Алфавил го издава прво Dance With Me, а потоа и други албуми Afternoons in Utopia, који ги продуцирале Питер Волш (Скот Вокер, Симпл Мајндс) и Стив Томпсон (А-Ха, Дејвид Боуи). Во јуни излегува Afternoons заедно со синглот Universal Daddy, а во декември Jerusalem. Со албумот The Breathtaking Blue 1989 (со Клаус Шулце) го менуваат стилот на мешавина од најразлични стилови, рок, класика, блуз и џез. Наместо поединечни спотови, за Алфавил девет продуценти, меѓу кои и Годфри Реѓо (Koyaanisqatsi), снимили цел филм наречен Songlines заснован на песните од албумот. Меѓутоа успехот од првиот сингл не се повторил.
После „најдоброто-од“ албумот First Harvest 1992, до тогаш најамбициозни подухват групи, Prostitute, кои уште еднаш драстично го проширич стилските рамки на Алфавил, го следел текот во 1994. Композиторот и аранжер Рајнер Блос по првпат се јавува како такнаречен неофицијален четврти член на составот. Во 1995 година, после десет година искључиво студијска работа, починуваат и првите тури на Алфавил, низ кои Британацот Мартин Листер станува како додатни клавијатуриста. Во 1997 година излегува петтиот студиски албум Salvation, како враќање на синт-поп коренимите на групата и последни во составот Голд, Лојд, Ехолет (Рики го напуштил составот на крајот на годината). Во јануари 1999 година ја издаат антологијата Dreamscapes на 8 ЦД (воглавно нов и порано неиздаден материјали, миксови и живи изведби). После турнеите низ целиот свет, во 2000 година излегува албумот Stark Naked and Absolutely Live и во 2001 ремикс на албумот Forever Pop и DVD со снимки од првиот концерт во Соединетите Американски Држави одржани во Солт Лејк Сити (Јута).
Во 2001 и 2002 година Алфавил целокупната продукција на својот нов материјал го поставиле на Интернет, одкаде мрежената публика можела бесплатно да ги  пратити и коментара од почетоко на сè до конечни облици. Резултат од овие подухвати биле 4 ЦД-а под име CrazyShow (или Dreamscapes 9-12) издадено во 2003. Бернард Лојд не учествувал во создавањето на овој албум и набрзо по неговиот излез, 18 март 2003, објавил дека ја напушта групата. Моментално, Алфавила го сочинуваат Маријан Голд (вокал), Мартин Листер (клавијатура), Дејвид Гудс (гитара) и Пирсон Гренџ (тапани).
Бернард Лојд (како Atlantic Popes) и Маријан Голд издавале и самостојни албуми. Франк Мертенс работи на музички проект под назив Maelstrom.
Српски ајдуци
Српските ајдуци биле разбојници (бандити) и герилски борци за слобода (бунтовници) низ целиот Балкан и Србија, под контрола на Османлиите, организирани во банди на чело со харамбаша („бандитски водач“), кој се спуштал од планините и шумите и ги ограбувал и напаѓал Османлиите. Тие често биле потпомогнати од странски сили, Република Венеција и Хабсбуршката монархија, за време на поголеми конфликти.
Ајдучкото движење е познато како ајдучија или ајдуковање. Во чиновите влегувале булук-паша и харамбаша, усвоени од Османлиите.
16 век
Старина Новак (1530–1601), воен командант во влашка служба, се вели дека била најстариот ајдук.
Кралството Србија (1718–39)
Србите основале хајдучка војска која ги поддржувала Австријците. Армијата била поделена на 18 чети, во четири групи. Во овој период, најзабележителни оборкапетани биле Вук Исаковиќ од Црна Бара, Младишума од Крагуевац и Коста Димитријевиќ од Параќин.
Најзабележителни оборкапетани биле Вук Исаковиќ од Црна Бара, Младишума и Коста Димитријевиќ од Параќин. Освен обор-капетаните, други значајни команданти биле капетаните Кежа Радивојевиќ од Грочка и Сима Витковиќ од Ваљево. Во Крагуевац имало две чети од по 500 војници. Со својата милиција го освоил Крушевац и носел многу добиток. Полковникот Лентулус наредил дел од добитокот да му се врати на населението, вториот дел бил испратен во Секендорф, третиот што го држел полковникот за потребите на неговата војска.
Голема источна криза
За време на Големата источна криза, поттикната од српското востание против Отоманското Царство во 1875 година во Босна и Херцеговина (Херцеговско востание), принцот Петар го усвоил името на ајдукот Петар Мркоњиќ од Рагуза и им се придружил на бунтовниците на босанските Срби како водач на герилска единица.
Српска револуција
Меѓу српските револуционери кои биле активни ајдуци пред револуцијата биле Станоје Главаш, ајдук-Вељко, Стојан Чупиќ, Лазар Добриќ и други.
Список на значајни ајдуци
Ова е список на значајни луѓе:
Ајдуците во епската поезија
Во српската епска поезија, ајдуците се негуваат како херои, борци за слобода против османлиската власт. Има цел циклус околу ајдуците и ускоците. Меѓу најзабележителните ајдуци во еповите биле Старина Новак, Мали Радоица, Стари Вујадин, Новак, Грујица Жеравица итн.
Романи
Ајдуците се тема на многу романи, како ајдуци на Бранислав Нушиќ (1955), Миљанов и др. Српски ајдуци (1996) итн.
Георгиос Диконимос
Георгиос Диконимос (Γεώργιος Δικώνυμος), познат како капетан Макрис (Μακρής), е андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Диконимос е роден во 1887 година во Каликратис на островот Крит. На 13 јуни 1903 година ја минал грчко-турската граница со андартска четата во која влегле критјаните Георгиос Перос, Евтимиос Каудис, Ламбринос Вранас, Георгиос Сейменис, Горгиос Зауридис, Георгиос Стратинакис, Енатратиос Бонатос, Маноусос Катунатос и Николаос Лукакис, а предводена од Георгиос Цондос.
Дикоминос и останатите критјани биле меѓу првите андарти кој го помагале грчкиот патријаршиски костурски митрополит Германос Каравангелис во Костурско и Леринско.
Оваа чета по избувнувањето на Илинденското востание имале судир со четата на Македонската револуционерна организација, а подоцна учествувале во палењето на селото Косинец. Потоа сите критјани, со исклучок на убиениот Георгиос Сејменис, се повлекле од Македонија.
Во 1905 година заменикво четата на Диконимос е Павле Илиев, а во 1906 година Георгиос Диконимос бил тешко ранет при судирот се аскерот. Во мај 1908 година го нападнал Вишени, во текот на нападот биоле убиени 9 жени, 4 мажи, а три други жени биле тешко ранети, по овој напад Диконимос ја напуштил Македонија.
Во текот на Првата балканска војна на 14 октомври 1912 година заедно со Лазар Апостоловски (Лазарос Апостолидис) учествувал во опсадата на Богатско. Со својот одред влегол и зел учество во Битката кај Сачишта.
Умрел 1939 година во Атина.
Космос-1752
Космос-1752 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јуни 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1752 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1487 км, а најмалото на 1468.
Никола Анелка
Никола Себастјан Анелка (роден на 14 март 1979) — француски фудбалски тренер и поранешен играч, кој играл на позицијата напаѓач.
Тој исто така е и поранешен репрезентативец на Франција.
Технички одлики
Поранешниот менаџер на Челзи, Карло Анчелоти го опишал Анелка како брз играч со одлични способности за игра во воздухот, техника, шут и фантастично движење без топка.
Клубови
По три сезони во Манчестер, тој се преселил во Фенербахче за две сезони пред да се врати во Англија приклучувајќи му се на Болтон - во договори вредни 7.000.000 и 8.000.000, милиони £ соодветно. Анелка направил трансфер во Челзи од Болтон за пријавена сума од 15.000.000 £ во јануари 2008 година. За време на неговите трансфери со текот на годините, неговата вкупна сума од трансферите изнесува нешто помалку од 90 милиони £. На 12 декември 2011 година, Шангај Шенхуа објавиле дека постигнале договор со Анелка за тој да му се приклучи на тимот во зимскиот трансферен прозорец.
Репрезентација
Анелка одиграл многу натпревари на репрезентативно ниво и ги освоил својоте први репрезентативни трофеи играјќи за Франција на Евро 2000 и на Купот на Конфедерациите следната година. Неговиот неуспех да се задржи на подолго на клупско ниво ги ограничило неговите репрезентативни настапи, но тој се вратил во репрезентацијата за Евро 2008. На 19 јуни 2010 година, Анелка бил исклучен од страна на француската фудбалска федерација по СП 2010 во Јужна Африка за "коментари насочени против националниот селектор, Ремон Доменек кого го нарекол неприфатлив за ФФФ, францускиот фудбал, како и принципите кои тие ги почитуваат. Два месеци подоцна, на Анелка му била дадена забрана за настап во репрезентацијата во наредните осумнаесет натпревари на Франција организирани од ФФФ, со што ја завршил својата репрезентативна кариера.
Песочен остров
Песочен остров - остров кој во голема мерка е направен од песок. Најголемиот песочен остров во светот е Фрејзеровиот Остров. Други примери за големи песочни острови се Моретон, Северниот Страдброуков Остров и Брајвиевиот Остров, кои лежат јужно од Фрејзеровиот Остров, покрај источниот брег на Австралија.
Маркфипах
Маркфипах (Markvippach) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Маркфипах се наоѓа на Фипах во Тириншката Котлина.
Општински единици
Кон општината влегува и местото Бахштет.
Индијана Џонс и Кралството на кристалниот череп
„Индијана Џонс: Кралството на Кристалниот череп“ (Indiana Jones: Kingdom of the Crystal Skull) е американски авантуристички филм на Стивен Спилберг од 2008 година. Во главната улога се појавува Харисон Форд во улога на археологот и авантуристот Индијана Џонс, а покрај него, во филмот настапуваат и: Кејт Бланшет, Шија Лебаф, Џим Бродбент, Карен Ален и Џон Харт. Продуцент на филмот е Џорџ Лукас. Дејството на четвртиот дел по ред филм од триологијата Индијана Џонс е сместено во 1957 година. Премиерата на филмот во САД како и во Македонија била на 22 мај 2008 година.
Резиме
Приказната започнува во пустината Саутвест во 1957 година, во време на Студената војна. Инди (Индијана Џонс) и неговиот помошник Мак едвај ја избегнале блиската средба со советскиот агент. Имено, советските агенти забележале дека на професорот Индијана Џонс едно момче му носи шифрирана порака од стариот колега, професорот Харолд Оксли. Потоа, професорот Џонс се враќа дома, на Маршал Колеџот каде работите одат превртено – неговите неодамни активности го направиле посомнителен, па владата врши притисок врз Маршал Колеџот да го отпушти. На својот пат од градот, Индијана го сретнува младиот бунтовник Мут, кој има интересен предлог за авантурата. Мут е млад бунтовнк, момче кое немало нормално детство, го напуштил училиштето и станал опседнат од мотори. Ако му помогнел во сопствената мисија, би можел да наиде на едно од најспектакуларните археолошки откритија и во минатото – кристалниот череп Акатора, легендарниот објект на фасцинација, празноверие и страв.
Но, патот кон најоддалечениот крај Перу – земјата на древните гробови, заборавените истражувачи и златниот град откриваат дека во својата потрага не се сами. Советските агенти исто така се во жешка потрага по кристалниот череп. Главна меѓу нив е убавата Ирина Спалко (Кејт Бланшет), која го бара кристалниот череп околу светот, верувајќи дека тој може да им помогне на Советите да завладеат со светот. Инди и Мут го пронаоѓаат черепот, но мора да ги избегнат Советите, да се борат со непријателите и да спречат моќниот кристален череп да падне во најопасните раце.
Прифаќање од критичарите
Според мрежното место Rotten Tomatoes, 79% од критиките на филмот се позитивни, а публиката му доделила нешто помал процент – 66%. Иако многу критичари имаат замерка околу приказната (за која велат дека е неиновативна), за главниот лик и за филмот во целост (San Francisco Chronicle и списанието Rolling Stone го нарекуваат најлошото продолжение досега), сите тие на крајот велат дека го одгледале филмот во еден здив и дека им нуди одговорна доза акција, хумор и романса. И тоа е она што ги привлекува гледачите на овој филм.
Црква „Св. Никола“ - Љубанци (селска)
Свети Никола — главна селска црква во скопското село Љубанци. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село.
Историја
Народната традиција наведува дека црквата била подигната во исто време како и познатата Јахја-пашина џамија во Скопје. За градењето на црквата, заслуга има еден предок во денешниот род Ниниќевци, кој добил одобрение за изградба на црквата токму од Јахја-паша.
Црквата била повторно поправана во 1881 година.
Иконостас
Долго време се верувало дека престолните икони за црквата биле изработени од страна на познатиот мајстор Дичо Зограф. Сепак, при неодамнешните теренски истражувања и увид на самите икони, се дошло до заклучок дека престолните икони во црквата не се дело на самиот Зограф, туку на мајсторот Павле Аврамовски од селото Галичник, кој завршил со работа во црквата во 1881 година. Ова е потврдено и со натписот на сводниот лак, кој се наоѓа на јужната страна од црквата. Веројатно, истражувачите во минатото ја поистоветиле оваа црквата со истоимената манастирска црква, која се наоѓа над самото село Љубанци.
NGC 2830
NGC 2830 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2830 се споменува и како UGC 4941, MCG 6-21-14, CGCG 181-23, Arp 315.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2830 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2830 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 19 м 41,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 44' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 112°.
Други поделби
Проучување на NGC 2830 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26371. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2496. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 952.
Мендоса (покраина)
Мендоса (шпан. Mendoza) е покраина во Аргентина, сместена во западноцентралниот дел на земјата во регионот Кујо. Се граничи со покраините Сан Хуан, Сан Луис, Ла Пампа, Рио Негро и Неукен. На запад се граничи со Чиле.
Географија и клима
Самата покраина е сместена на планинскиот масив на Андите, поточно на нивниот понизок дел попознат како „Преткордиљери“, кои се малку пониски. Реки кои течат се Мендоза, Тунујан, Дијаманте и Атуел.
Климата е континентална, сончева и сува, со топли лета и ладни зими Годишните врнежи се движат од 150 до 350 mm. Планините изобилуваат со ледници.
Стопанство
Најголема гранка е лозарството, односно винарството со 70% од вкупното производство во земјата. Има и големо производство на јаболка, круши, домати, кромид, сливи, маслинки, вишни, праски и души.
Има огромни наоѓалишта на нафта. А исто така се копа и доста вар.
Ројт (Саксонија)
Ројт (Reuth) — село и поранешна општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2017 година претставува дел од општината Вајшлиц.
Флорин
Фирентинскиот флорин ― монета направена од 1252 до 1533 година без значителна промена во неговиот дизајн или стандардот за содржина на метал во тоа време. Имала 54 зрна (3,49914114 грама, 0,1125 тројска унца) номинално чисто или „фино“ злато со куповна моќ тешко да се процени (и променлива), но се движела според социјалната групација и перспектива од приближно 140 до 1000 современи долари на САД. Името на монетата доаѓа од Џиљо ботонато (италијански: Giglio bottonato), цветниот амблем на градот, кој е претставен на главата на монетата.
Карин Ланби
Карин Текла Марија Ланби (13 април 1916 година, Линшепинг - 19 ноември 2007 година, Париз) — шведска глумица, преведувач, новинар, поет и шпион. Таа служела како шпион за левичарите за време на граѓанската војна во Шпанија и за Шведска во Стокхолм за време на Втората светска војна.
Флорин
Историја
Златниот флорин на Република Фиренца била првата европска златна монета искована во доволни количини од седмиот век за да одигра значајна комерцијална улога. Бидејќи многу фирентински банки биле меѓународни веледруштва со филијали низ Европа, флоринот брзо станал доминантна трговска монета во Западна Европа за големи трансакции, заменувајќи ги сребрените шипки во множители на марката (единица тежина еднаква на осум тројански унци).
Карин Ланби
Животопис
Ќерка на новинарот Гунар Ланби и Лили Ланби, шефица на шведската агенција на американската филмска компанија Метро Голдвин Мајер. Преку нејзината мајка Лили, Карин припаѓала на високото општество во Стокхолм. Како студент во 1930-тите, Карин, убедена антифашистка, им се придружи на шведските комунисти. За време на шпанската граѓанска војна, таа служела како толкувач и секретарка во една болница во Валенсија. Таа остварила контакт со Комунистичка интернационала во Барселона, која и даде задача да се инфилтрира во трупите на Франциско Франко на југот на Франција. Откако не ја исполнила својата задача, таа била исклучена од комунистите и се вратила во Шведска. Од 1939 до 1945 година била агент во служба на шведската држава за време на војната; под кодното име Анет, таа известувала свои забелешки од културните и дипломатските кругови на партискиот живот во Стокхолм.
Флорин
Историја
Во четиринаесеттиот век, сто и педесет европски држави и месни власти за издавање монети направиле свои копии на флоринот. Најважна од нив бил унгарскиот форинт, бидејќи Кралството Унгарија било главен извор на европско злато (сè додека ископувањето во Новиот Свет не почнало да придонесува за снабдувањето во шеснаесеттиот и седумнаесеттиот век, најголемиот дел од златото што било користено во Европа, доаѓало од Африка).
Карин Ланби
Животопис
За време на војната глумела во неколку филмови. Во 1940–41 година, таа имала врска со Ингмар Бергман; за неа се вели дека бил пример за ликот Рут Келер во филмот „Жена без лице“ (1947). По војната, Карин Ланби го сменила своето име во Марија Силијакус и се преселила во Франција (1952), каде што била активна како глумица, преведувач и новинарка.
Флорин
Историја
Монетите биле произведувани во Државната монетарница, која била основана во 1237 година. Се наоѓала во основата на кулата Арнолфо во Палацо Векјо.
Дизајнот на првичните фирентински флорини бил препознатливата значка на градот од едната страна, а од другата стоечка и свртена фигура на Свети Јован Крстител облечен во кострет. На флорините на другите земји, натписите биле сменети (од „Флорентија“ околу флерот, а името на светителот од другата страна), а месните хералдички прикази биле заменети со лилјаната.
Подоцна, други фигури често биле заменувани со Свети Јован. На унгарските форинти, свети Јован бил повторно означен како Свети Ладислав, ранохристијански крал и светец-заштитник на Унгарија, а борбената секира била заменета за првичниот жезол. Постепено сликата станала со покралски изглед.
Други монети
Поимот флорин бил позајмуван на други места во Европа. Варијанта на флорин бил рајнгулденот, кован од неколку германски држави кои ги опфаќале трговските средишта на долината на реката Рајна, според серија монетарни конвенции кои започнале во 1354 година, првично со стандард практично идентичен со фирентинскиот флорин (98% злато, 3,54 грама). До 1419 година, тежината била малку намалена (на 3,51 грама), а легурата била значително намалена (на 79% злато). До 1626 година, легурата била повторно малку намалена (на 77% злато), додека тежината била значително намалена (на 3,240 грама). Во 1409 година, стандардот Рајнгулден (во тоа време 91,7% злато) бил усвоен за Рајхсгулден на средновековната германска империја.
Холандскиот гулден е симболизиран како Fl. или ƒ, што значи флоријн (флорин).
Исто така, англиската монета првпат издадена во 1344 година од Едвард III е позната како флорин. Првично проценет на шест шилинзи, составен од 108 зрна (6,99828 грама) злато со чистота од 23 карати и зрна (или карати) – и во поново време се однесува на британска преддецимална сребрена монета (подоцна никел сребро) позната и како „бит“ од два шилинга (или два боба) (кратенка 2/-) во вредност од 24 пени или една десетина од фунтата.
NGC 951
NGC 951 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 951 се споменува и како ESO 479-8, MCG -4-7-1, AM 0226-223.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 951 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 951 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 28 м 56,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 20' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 951 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9442. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 310; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5862. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 367.
Палмерстон (атол)
Палмерстон е мал остров во Тихиот Океан, еден од најизолираните острови во светот. Тука двапати годишно доаѓа брод кој носи намирници, проаѓајќи едно од најтешки патувања по вода. Она што е уште поинтересно е дека сите 62 жители на овој остров се потомци на еден човек - Англичанец кој тука се населил пред 150 години. Девет дена постојано нишање, девет дена на брод на кој не можете ни да застанете. Тихиот Океан е голем, толку голем што не можете да си го замислите крајот, а патувањето до Палмерсон е патување до крајот на светот. Екстремното патување до оваа мала зелена оаза опкружена од сите страни со километри океан, е само за најодлучните.
Историја
На островот живеат само три семејства, потомци на првиот жител Вилијам Мастерс, кој бил првиот постојан жител на Палмерсон, назначен за домаќин на островот од неговиот тогашен сопственик Џон Брандер, британски трговец. Трговецот тука засадил кокосови дрвја и доаѓал секои шест месеци за да го земе кокосовото масло кое тука се произведувало. Но, подоцна неговите посети станале сè поретки, сè додека тој не починал. Мастерс тогаш го добил островот како свој имот од кралицата Викторија. Тој имал една жена, а подоцна се оженил и со двете братучетки на својата жена и од трите брака имал 23 деца. Пред својата смрт, тој го поделил островот на три дела, така што секоја од жените добила свој дел. Денес, сите освен тројца од жителите се негови потомци.
Политичко уредување
Градоначалник на островот е Боб Мастерс, чија куќа се наоѓа на крајот од единствената песочна улица. Денес ова е остров на песок и кокосови дрвја. Сепак, бидејќи официјално е под знамето на Нов Зеланд, не е лишен од модерните изуми. Островјаните имаат струја (неколку часа на ден), Интернет (неколку часа на ден) а неколку од нив имаат и мобилни телефони. Сепак, жителите на Палмерсон немаат продавници. Тука има само два тоалета, а за пиење се собира вода дождовница. Парите ги користат за да купуваат работи од надворешниот свет, а не едни од други. Тука жителите се почитуваат, си помагаат и делат се едни со други. Жителите на Палмерсон се горди рибари, иако велат дека некогаш уловот бил многу поголем.
Недостатоци
Животот тука звучи идиличен, но сепак не е се така розово. Бродот кој ги снабдува со храна не доаѓа секогаш редовно. Пред неколку години жителите го чекале следниот брод цели 18 месеци. Друг проблем се лекарските прегледи. Последен пат кога најстарата жителка на островот требало да оди на стоматолог, патувала 4 дена за да дојде до Раротонга, главниот град на островите Кук, а потоа чекала шест месеци за бродот да ја врати на островот. Голем проблем е и тоа што на островот сите се роднини, освен двајцата учители и едната медицинска сестра. Децата кои денес слободно трчаат низ островот и се образуваат во единственото училиште се надеваат дека ќе го напуштат островот и ќе имаат живот со повеќе можности. Изолацијата е главната причина поради која се напушта островот. Тој помеѓу 1950 и 1970 година броел 300 жители, наспроти 62 кои ги има денес. Децата велат, дека тука никогаш не им е здодевно, но сепак активностите кои ги имаат се ограничени. Тие сакаат живот исполнет со повеќе можности за кариера и сакаат да посетуваат високо образование на копно. Што ќе се случува со судбината на овој остров останува да видиме, но голема е веројатноста дека ќе остане запишан во списите и ненаселен откако неговите сегашни жители ќе починат или ќе се иселат во потрага по современ живот.
Видеоигра
Видеоигра (погрешно: видео игра, видео-игра;  множина: видеоигри) — електронска игра што вклучува заемнодејствување со кориснички интерфејс за манипулирање слики прикажани на видеоуред. Електронските системи користени за играње на видеоигри се познати како платформи, примери се личен сметач и играчките конзоли. Платформите варираат од големи сметачи до преносни направи. Порано популарните флипери (аркадни игри) денес се помалку се користат.
Како влезни единици за управавуње со видеоигрите се користат разни хардверски периферни единици. Кај сметачите тоа најчесто е глувче и тастатура, поединечно или во комбинација, а пак кај конзолите тоа се играчките контролери.
За поголемо заемнодејствие со играта се користат и други сигнали покрај визуелниот, а тоа е звучниот сигнал што се создава со помош на звучен уред. Други начини за зголемување на заемнодејствијата е користење на вибрации преку играчките контролери.
Жанрови
Видеоигрите може да бидат категоризирани во разни жанрови во зависност од повеќе фактори како начин на играње, цели на играта и др. Како основни жанрови можат да се земат следниве:
Жуковачка Река
Жуковачка Река ― најголемата десна притока на Трговишки Тимок во Србија. Во горниот тек е наречена и Лева Река и Алдиначка Река. Се влева во Трговишки Тимок кај Жуковац. Нејзината вкупна должина е 21,3 км, а површината на нејзиниот слив е 140 км2.
Видеоигра
Жанрови
Покрај овие основни видови жанрови денеска со развојот на видеоигрите и технологиите што ги поддржуваат, постојат разни хибридни-жанрови како на пример акционите-авантури кои инкорпорираат елементи и од акциите и авантурите. Исто така се појавуваат и разни под-жанрови, а како доста карактеристичен и денес популарен под-жанр се сметаат масовните семрежни игри (англ. massively multiplayer online games скр. MMO), а посебно масовните семрежни игри со улоги (англ. massively multiplayer online role-playing games, скр. MMORPG) кои се играат од илјадници играчи истовремено, а се резултат на развојот на семрежната технологија и брзиот пристап.
Видови
Видеоигрите се примарно наменети за забава. Но некои се правени (барем делумно) за друга намена. Овие вклучуваат рекламни игри, образовни игри, игри за пропаганда и други.
Развивање
Развивањето на видеоигри, како и други гранки на забавната индустрија, претставува мулти-дисциплинска активност. Таа вклучува вработени од полето на програмирање и графички дизајн, но во поново време и вработени од други профили како музичари, звучни дизајнери и други, кои се управувани од продуценти.
Мамење
Мамењето во видеоигрите може да биде со внесување на мамечки шифри кои се вградени од производителот на играта, модифицирање на кодот на играта од страна на трети лица,  или по пат на експлотирање на софтверска грешка од страна на играчите.
Грешки
Софтверските грешки недетектирани од страна тестерите може да се најдат во крајната верзија на играте. Ова може да се случи бидејќи грешката се случува во посебни услови, била незначајна, или бидејќи производителите брзале со развојот за да стигнат со издавачки рок. Најчесто производителите издаваат надградби на игрите со кои се надминуваат евентуалните грешки
Демографија
Според истражување направено во САД за индустријата на видеоигри, просечната старост на "видеоиграчите" изнесува 35г., а за половата структура која порано се сметаше главно машка, истражувањето покажува дека дури 40 % од играчите припаѓаат на женскиот пол. Кога би се споредила индустријата за видеоигри денес со пред 20 г., би се видело дека денес жените и многу возрасни, сè повеќе би користеле производи од оваа индустрија. Додека пазарот за тинејџери и возрасни, млади мажи е сѐ уште силен, другите пазарни сегменти се тие кои покажуваат значаен раст.
Видеоигри со повеќе играчи
Видеоигрите од нивното постоење се сметале за социјално искуство. Од раните почетоци видеоигрите биле играни од повеќе него еден играч. Видеоигри со повеќе играчи (англ. multiplayer video games) се оние игри кои дозволуваат играчите дали кооперативно или противнички, да бидат играни со помош на повеќе влезни единици, или доколку играта дозволува повеќе играчи да користат иста влезна единица. Играчките конзоли отсекогаш биле правени да можат да поддржат повеќе играчки контролери. Некои биле во можност да поддржат 2, 4 или дури до 12 контролери истовремено со помош на дополнителни уреди, како мултитап.
Семрежните игри, како резултат на развојот на семрежната технологијата дозволуваат 32 или повеќе играчи да играат истовремено, понекогаш вкулчувајќи можност за гласовен и текст разговор. Масовните семрежни игри (MMO) овозможуваат екстремно висок број на играчи да играат истовремено; Ив Онлајн (англ. Eve Online) играта постави рекорд со нешто под 33,000 играчи истовремено на еден опслужувач.
Полза
Покажано е дека играчите на акционите видеоигри имаат подобрена "визиомоторика", како на пример добра сосредоточеност и отпор кон одземање на вниманието, подобро странично гледање, како и способност да бројат брзо претставени предмети. Ваквите способности може да бидат постигнати преку вежбање со акциони игри, но не и со игри кои бараат сосредоточеност на еден предмет. Исто така било и споменувано дека играњето сам или преку семрежјето може да помогне во некои душевно здравствени потешкотии.
Стивен Џонсон во својата книга, Се Лошо е Добро За Тебе (англ. Everything Bad Is Good For You), вели дека всушност видеоигрите бараат далеку повеќе способност од играчите отколку традиционалните игри како Монопол. За да ја искуси играта, играчот треба најпрво да ги дознае нејзините цели, а потоа и како да ги постигне. Потоа треба да ги научи нејзините контроли и како работи корисничкиот интерфејс, вклучувајќи ги менијата и индикаторите за состојба (англ. Heads-Up Display скр. HUD). Покрај овие способност, кои после некое време се земаат здраво за готово од страна на играчите, видеоигрите бараат играчите да се снаоѓаат во високо сложен систем со многу променливи. Ова бара високи аналитички способности, подвижност и способност за брзо прилагодување. Спротивно од мислењето дека видеоигрите даваат моментално задоволство без труд, тие го одложуваат далеку повеќе од други облици на забава како филмовите па дури и книгите.
Спорност
Како и другите блиски медиуми, видеоигрите се предмет на чести спорови и цензури, поради нивното покажување на графичко насилство, сексуални теми, земање на дрога, алкохол, пушење цигари, во некои игри. Меѓу другите, како критичари на видеоигрите се јавуваат родителски групи, политичари, религиозни групи и др. групи од ваков тип. Разни игри се обвинети дека предизвикуваат зависност па дури и насилно однесување. Цензурирањето на видеоигри се определува како користење на државна или групна моќ за контролирање на играњето, дистрибуцијата, продажбата, или купувањето на видеоигри. Цензирирањето на видеоигри е спорна тема. Поддржувачите и противниците на ваквото цензурирање често реагираат мошне страсно со нивните поединечни ставови.
Разни национални организации за оценување на содржина, како ESRB во Северна Америка, рангираат софтвер за одредени старосни групи и даваат содржински предупредувања. Родителите не се секогаш свесни за постоењето на ваквите организации.
Наводи
Ludus computatralis
Боте Боцевски
Боте Боров Боцевски ( во —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од градско семејство. Завршил IV одделение- основно и III класа вечерно занаетско училиште. Бил металски работник - бравар.
Во членство на СКОЈ бил примен во 1939 година, а во КПЈ во август 1940 година. Во бивша Југославија како прогресивен работник бил активен учесник и член на УРСовите синдикати.
Во 1940 година бил еден од организаторите и раководител на штрајкот на металските работници во фабриката на Папатеодоси. Уште тогаш се истакнувал со својата храброст во судирите со полицијата. Во еден судир со коњичката жандармерија, тој ја соблекол кошулата и покажувајќи ги голите гради, извикал:
"Пукајте, земето го овој гол живот, друго ништо не можете да земете!".
Тој бил свесен дека во таа борба не е сам и затоа често знаел да повторува: "Не можат сите да не убијат".
Истата година станал член на Покраинскиот комитет на СКОЈ и всушност тој и ја пречекал окупацијата како член на Месниот комитет на СКОЈ-Скопје. Меѓу младинците бил сакан и популарен, пореди неговите енергични и борбени настапи во својата активност. По капитулацијата на бивша Југославија ја проширил организационата работа меѓу напредната младина. Заедно со нив земал активно учество во сите демонстрации во Скопје.
Учество во НОВ
На 2 август 1941 година бил откриен од полицијата, поради што морал да се повлече во илегала. Во овој период тој дејствувал заедно со Дучо Кранго, Дане Крапчев, Благоја Давков и Мито Матевски. Бил успешен во учеството во организираните диверзантски акции на ударните тројки, кои имале задача да пронаоѓаат оружје, муниција, динамит и слични потребни работи. Полициските ограничувања на движењето ноќе и другите безбедносни мерки на фашистите не можеле да го попречат во работата. На 22 август 1941 година од диверзанските тројки бил формиран првиот скопски партизански одред, а Боте Боцевски без колебање стапил во неговите редови. Како борец учествувал во сите акции и борби што ги водел одредот и се истакнувал со својата храброст и пожртвуваност.
Во ноември 1941 година, по расформирањето на одредот заминал во Велес и се приклучил во тамошниот одред каде останал до пролетта 1942 година.
Варен-Жарси
Варен-Жарси (фр. Varennes-Jarcy) — is a општина во департманот Есона во северна Франција. Сместена е помеѓу Перињи (Долина на Марна) и Кон-ла-Вил (Сена и Марна), 25 км од центарот на Париз. Местото е познато по своите средновековни знаменитости и готска архитектура.
Боте Боцевски
Учество во НОВ
Од 1943, се префрла на теренот во Куманово, па и во Врање. Во Врање тој им се придружил на една група партизани, што тргнале кон Скопска Црна Гора. Меѓутоа на 3 април 1943, нивната група била поткажана од некои предавници во Катлановско. Групата во која бил и Боте, навлегла во фашистичка заседа и блиска борба со окупаторот. Во неа надмоќниот непријател ги ликвидирал сите седум партизани меѓу кои и Боте. Во борбата ги бодрел своите соборци, херојски да издржат и живи да не се предадат на непријателот. Неговиот лик и карактер останал во сеќавањата на неговите современици и останал запомнет како примерен револуционер и верен син на својот македонски народ. Според друг извор нападот и убиството на оваа група се случил во самата околина на Врање, кај селото Каталинец.
Во населбата Кисела Вода, во близина на студентскиот дом Пелагонија, една улица го носи токму неговото име.
Понтиј Пилат
Пилат Понтиј (латински: Pontius Pilatus, грчки: Πόντιος Πιλάτος) — управител на римската провинција Јудеја во периодот од 26-36 година, во времето на царувањето на императорот Тибериј. Според Новиот завет и Јосиф Флавиј, Пилат го осудил Исус Христос на смрт.
Владеењето на Пилат се одликувало со насилство, што довело до масово народно незадоволство. Според зборовите на филозофот Филон Александриски, Пилат бил одговорен за многу убиства за кои не му било судено. Исто така, се смета дека Пилат, по донесената одлука за распнување на крстот на Исус Христос, бил преместен по извесно време на друго место.
Думбрија
Думбрија— општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Курдски календар
Курдскиот календар е календар што се користи во регионот Курдистан регион во Ирак заедно со исламскиот и грегоријанскиот календар.
Историја
Почетокот на календарот е означен со Битката во Нинива, освојување на Асирците од страна на Медијците и Вавилонците во 612 година п.н.е. Историски настан во историјата на Курдите што приближно одговара на основањето на Медиската империја.
Иако календарот е официјално усвоен во ирачки Курдистан, неговата употреба е ограничена. Курдите во Иран го користат календарот опширно, бидејќи тој е скоро идентичен со иранскиот календар. Календарот не го користат Курдите во Турција и Сирија бидејќи е поврзан со курдскиот национализам и судири со официјалните државни календари.
U + Ur Hand
"U + Ur Hand" (мак. "Ти и твојата рака") е песна од американската пејачка и текстописец, Пинк. Таа е трет сингл од нејзиниот втор студиски албум I'm Not Dead (2006). Издадена е во август 2006 година.
Курдски календар
Месечни имиња
Имињата за месеците често се изведени од настаните во општеството во тој месец
U + Ur Hand
Песната е напишана од Пинк, Макс Мартин и Лукас Готвалт, истото трио кое ја напишало песната "Who Knew."