cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Музеј на Никола Тесла
Приземје
Покрај големиот осцилатор има и една помал, како што користел Тесла во експериментите со електрично празнење на цевки исполнети со ретки гасови. Резултатите од овие експерименти ги поставија темелите на современото флуоресцентно осветлување и истражувањето за високоенергетските честички. Овие експерименти не се добро познати, дури и кај специјалистите. Исто така, не е познато дека Рентген бил фасциниран со рендген слики од човечко тело кои ги добил од Тесла, добиени со рендген цевки, управувани со високочестотни струи. Тесла ги извршувал неговите најзначајни експерименти со струја на висока честота и висок потенцијал во областа на безжичниот пренос на електрична енергија.
Соба 7 - Далечински управувачи и награди
Истражувањето на Тесла во полето на далечинскиот управувач е претставено со реконструираниот модел на мал чамец. Овој патентиран дизајн го користел во 1898 година во Њујорк во експериментите кои ги покажуваат можностите за безжична контрола за движење на механички уреди (копнени возила, чамци, авиони, итн.)
Земајќи ги предвид неговите пронајдоци и експерименти во оваа област, со развојот на далечинскиот управувач, Тесла го надминал своето време. Голема фотографија од неговата станица "Безжичен Свет" во Лонг Ајленд во Њујорк ја отсликува неговата намера за изградба на станица за пренос на одредени цели. Таа станица е изградена во 1900 година за безжична преку-атлантска телефонија, за да емитува вести и музика, за пренос на текст и слики, а исто така и да се покаже можноста за голем електричен пренос на електрична енергија. Овој прекрасен план остана нереализиран.
Награди
Бројни декорации, почесни дипломи и награди изложени во последниот дел на изложбата го симболизираат значењето на неговите пронајдоци. Сепак, најголемата награда му била доделена после неговата смрт од Меѓународната комисија за електротехника на седницата во Филаделфија во 1960 година. Комисијата одлучи да ѝ го даде името „тесла" на единицата за магнетна индукција. На овој начин Тесла стана подеднакво рангиран со такви исклучителни научници како Волта, Ампер, Фарад, Хенри, Ват, Ом, Кулон, Келвин, Гаус, Вебер и Jaнски.
Посмртното леење на лицето на Никола Тесла се наоѓа во последната изложба, а веднаш до него е цитатот од американскиот пронаоѓач Е. Армстронг: „Светот, мислам, ќе чека долго време за некој идентичен на Никола Тесла во остварувањето и имагинацијата.“
Втор кат
Целокупното интелектуално наследство на Тесла се наоѓа на вториот кат од зградата. Тоа ги вклучува неговите ракописи и цртежи, коресподенција со над 6700 различни лица, книги и вредни исечоци од списанија и весници кои објавиле статии за Тесла или за научни и технички проблеми во кои тој бил заинтересиран.
Документран каталог за музејот на Никола Тесла
Првиот документран каталог за музејот на Никола Тесла со коментари се произведе под водство на професорот Вељко Корач, директор на музејот на Никола Тесла од 1952 до 1980 година со помош на професори и помлад кадар од Универзитетот на Белградскиот факултет за електротехника и персоналот од музејот. Се вкупно, околу 150.000 од постоечки 160.000 документи биле регистрирани. Од време на време има електрични и машински инженери кои работат во Музејот и надворешни експерти со скратено работно време или повремено ангажирање. Од 1990 година овие надворешни експерти биле вклучени во подготовките за дополнителни материјали за објавување и во развојот на нов документиран каталог за музејот на  Никола Тесла.
Сузана Турунџиева
Сузана Турунџиева — македонска поп-пејачка, писателка и телевизиска водителка.
Животопис
Сузана Турунџиева е родена во Битола, на 9 март 1969, како второ дете во семејство на просветни работници. Уште од шест годишна возраст го изучува пијаното, а на дванаесет години сама, без знаење на своите родители, со своите заштедени пари си купува гитара, на која сама почнува да учи да свири. Во 1984 година се запишува во Средното музичко училиште во Битола, на отсекот по соло пеење во класата на професор Пеце Митревски. Во текот на четирите години освојува вредни награди на републичките и сојузните натпревари по соло пеење, како: прва награда на републичкиот натпревар по соло пеење во Скопје, во 1985 година, како и прва награда на сојузниот натпревар (на ниво на СФРЈ) во Белград по соло пеење, во текот на истата година.
Во 1987 година се запишува на ФМУ во Скопје, на отсекот по соло пеење во класата на професор Благоја Николовски. Во годините кои следат, Сузана Турунџиева повторно е добитник на вредни награди, и тоа: прва награда на Републичкиот натпревар по соло пеење во Скопје во 1988 година, и трета награда на Сојузниот натпревар (на ниво на СФРЈ) во Љубљана во истата година; прва награда на Републичкиот натпревар по соло пеење во Скопје во 1991 година, како и прва награда на Сојузниот натпревар (на ниво на СФРЈ) во Херцег Нови.
Во 1991 година, после дипломирањето на ФМУ, заминува во Австралија, на покана од КУД „Александро Турунџев“ од Мелбурн. Покрај неколкуте успешни концерти низ Викторија, во ноември истата година учествува и на еден натпревар за пеење - „Да пеам, да те натпеам“, каде ја освојува првата награда. По враќањето од Австралија, се запишува на постдипломски студии по соло пеење на ФМУ Скопје, и започнува да работи како професор по соло пеење и камерна музика во средното музичко училиште, Илија Николовски Луј. Во периодот кој следува, активно се занимава и со естрадно пеење, каде покрај класичната, мошне успешно се испробува и во поп, џез, блуз, кабаретската и евергрин музиката. Паралелно со професорската дејност, Сузана Турунџиева работи и како хонорарец во МРТВ, во Редакцијата за странска обработена програма. Од 1999 година, животот ја пренасочува во телевизиските води, и после поканата од А1 телевизија да работи на музички проект, насловен како „Мелодија“, таа останува во телевизискиот бизнис, сè до крајот, во јули 2011, кога телевизијата заминува во стечај.
Во своите зрели 40-ти години, отпочнува со писателска кариера, и во период од само 4 години објавува 10 книги кои се многу популарни помеѓу нејзината многубројна читателска публика.
Од ноември 2017 - март 2019 работи како Амбасадор за грижа со вип клиенти во „Божиновски часовници и накит“.
Од март 2019 година, редовно објавува колумни во дневниот весник „Вечер“ и работи како портпарол на првиот и најстар универзитет во Македонија - Европски универзитет.
Музичка и сценска дејност
Сузана Турунџиева има учествувано во мјузикли, ТВ драми и детски претстави. Меѓу другите нејзини настапи, се вбројуваат:
Во 1999 Сузана го издава својот прв албум со евергрини, а промоцијата на албумот се одржа во текот на истата година. Вториот албум со македонски поп хитови, насловен „За тебе“, излегува во 2001 година, кога се одржува и промоцијата.
ТВ проекти
Во најдобрите години на првата приватна независна телевизија А1, има работено на следните ТВ проекти:
Од 2012 година, работи на три телевизиски проекти во Наша ТВ: „Ѕвезди и приказни“ – ТВ магазин за деца и родители, и емисиите „Втора смена“ – контактна емисија од сервисен карактер и „Трета смена“ – вечерна тематска емисија.
- Од декември 2018, па сè до јули 2019 автор и водител е на забавното неделно попладне на 1тв „Недела во 3“
Издавачка дејност
- Во 2007 година излегува од печат нејзиниот прв автобиографски роман „Куфер со соништа“.
- Во декември 2014 година ја издава првата збирка со мисли и цитати „Моите зборови – мој живот“, а пет месеци подоцна излегува и второто продолжение од истоимената збирка.
- Во јуни 2015 година, излегува од печат нејзиниот втор роман „Животот не е бајка“ – посветен на нејзината мајка Блага.
- Во декември 2015, излегува од печат третиот дел од збирката „Моите зборови - мој живот“
- Во февруари 2016 излегува од печат 3тиот роман „5 минути„ - извонредна приказна која носи силна порака за добрината и простувањето.
- Во мај 2016, го промовира 4тиот роман - „Љубов и грев“ - кој претставува потресна приказна за една промискуитетна жена, која свесно одбрала да го носи крстот на својот животен пекол.
- Во август истата година, скршена од тага и болка, го издава најтажното четиво во нејзиното творештво, романот „Не вели збогум“, во кој се забележани најтажните и најсреќните моменти од нејзината љубовна врска со прерано починатиот партнер Марјан.
- Во март 2017та, го промовира прирачникот за среќа Среќометар - кој претставува прво книжевно дело во нејзиното творештво, кое спаѓа во жанрот мотивациска литература.
- Во октомври 2018та го промовира романот Реставратор, во чија содржина загонетнува едни многу интересни теми за тоа како моќта на љубовта делува дури и од „оној“ свет.
- Само еден месец подоцна ја промовира збирка со мудрости на нејзината помала ќерка Матеа „Мудрологија“ која е многу мала по страници, но многу голема по вредност и порака, која силно одекнува кај сите свесни, одговорни и разбудени луќе. Особено кај сите кои веќе се, или треба да станат родители.
Награди и признанија
Во текот на својата досегашна кариера, Сузана Турунџиева има освоено бројни награди. Меѓу нив се:
NGC 2499
NGC 2499 — спирална галаксија во соѕвездието Мало Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2499 се споменува и како MCG 1-21-3, CGCG 31-11.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2499 е од видот SB?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2499 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 2499 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22366. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 185; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 193. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 27.
Торниерија
Откривање и именување
Во 1907 година, германскиот палеонтолог Еберхард Фрас, кој работел на формацијата Тендагуру во Германска Источна Африка (денешна Танзанија), открил два примерока сауроподи на едно место („Камен A“). Двете единки, назначени „Скелет А“ и „Скелет Б“, претставуват различен вид сауропод. Во 1908 година ги именувал овие соодветно Gigantosaurus africanus („африкански гигантски гуштер“) и G. robustus („Робустен огромен гуштер“). Трет, неповрзан африкански вид, „Гигантосаурус“ dixeyi, бил именуван од Хатон во 1928 година, и оттогаш е прераспределен во Малависаурус.
Сепак, името Гигантосаурус веќе било користено за европскиот сауропод Gigantosaurus megalonyx од Силеј, 1869 година. Фрас, кој немал намера да го смести својот вид во ист род како оваа англиска форма, верувал дека името е достапно, бидејќи во тоа време последниот вид се сметал за помлад синоним на Орнитопсис и Силеј според него не доставил во секој случај доволен опис. Друг германски палеонтолог, Ричард Стернфелд, во 1911 година го преименувал во танзанскиот сауропод Торниерија, правејќи ги двата вида Tornieria africana и T. robusta. Општото име му оддава чест на германскиот херпетолог Густав Торние.
Со повторна проценка на Торниерија во 1922 година од страна на Вернер Јаненш, се заклучило дека еден вид, T. africana, е всушност африкански вид од северноамериканскиот род на сауроподи Баросаурус: Barosaurus africanus. Другите африкански видови T. robusta подоцна се покажало дека припаѓаат на титаносаурусот. Овој вид на титаносаурус во тоа време бил наречен Торниерија, но тоа било погрешно поради ''Т. africana'' кој станал типски вид. Потребно било генеричко име за себе и тоа било обезбедено во 1991 година кога Руперт Вајлд го преименувал во Јаненшија.
Доколку Торниерија би бил ист род како Баросаурус, тогаш името Торниерија би било напуштено како помлад субјективен синоним. Сепак, подоцнежните истражувачи предложиле генеричко разликување помеѓу американската и африканската форма. На почетокот на 21 век оваа употреба станала распространета и во 2006 година Кристијан Ремес во преглед заклучил дека Торниерија навистина била различна и валиден род.
Примероци и опис
Торниерија претставувал голем сауропод, со максимална позната должина на бедрената коска од 138 сантиметри, сугерирање на животно со иста големина како Баросаурус ; 26 метри и 23 метрички тони. Со Баросаурусот споделувале издолжени пршлени на вратот и прилично долг долен екстремитет. Сепак, тој се разликува од американската форма со детали во предните пршлени на опашката и од Баросаурусот и Диплодокусот.
Филогенија
По завршувањето на анализата, Ремес (2006) заклучил дека Торниерија бил сестрински таксон формиран од страна на Баросаурусот и Диплодокусот. Поради тоа, таа станала член на Диплодоцидите. Следниот кладограм се заснова на филогенетската анализа спроведена од Витлок во 2011 година, покажувајќи ги односите на Торниерија меѓу другите родови доделени на таксонот Диплодоциди:
Крушевски литургиски зборник со апокрифи
Крушевскиoт литургиски зборник со апокрифи — кириличен манускрипт од 17 век од исклучителна културно-историска вредност за средновековната македонска книжевност и литература. Тој претставува црковна богослужбена книга во која се пренесени религиски записи, односно содржи и летописни белешки за различни историски настани. Пронајден во 1942 година во црквата „Свети Никола“ во Кривогаштани. Се претпоставува дека ее настанат во некој од соседните манастирски центри: Зрзе, Трескавец или Слепче. По 1942 година е донесен во крушевските цркви, а потоа доставени до Музејот во Крушево по неговото формирање во 1953 година. Поради голема оштетувања, тој во 2014 бил подложен на конзервација во во Националната и универзитетска библиотека „Свети Климент Охридски“, каде била извршена анализа на составот на хартијата и на мастилото со кое е пишуван и било извршено чистење, одлепување, дезинфекција и неутрализација на листовите хартија и реставрација на оштетената подлога за да се спречи натамошно уништување на ракописот.
Александрова градина
Александровата градина (руски: Александровский сад) е поранешен парк кој се наоѓал во Московскиот кремљ во Русија. Овој парк бил еден од првите јавни паркови во Русија. Денеска, на негово место се наоѓа споменикот на незнајниот војник.
Караташ (Прилеп)
Караташ — археолошко наоѓалиште во Прилеп. Наоѓалиштето претставува некропола од римското време. На околу 500 м северозападно од касарната, во лозјето на Ѓорѓи Ивановски при орањето биле уништени неколку гробови во кои се најдени керамички садови и еден постамент за стела. Од овој локалитет потекнуваат стела со грчки натпис во 8 ред и релјефна претстава на жена, која се чува во Музејот на Македонија во Скопје, и фрагментирана мермерна стела со приказ на девојка која во раката држи птица и венец, која сега се наоѓа во Заводот и музеј во Битола.
Боб на Зимските олимписки игри 2010 - двосед за жени
Натпреварите во боб двосед во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 23 и 24 февруари на патеката во Вислер.
На 23 февруари, со почеток во 17:00 по месно време (UTC-8) се одржа првата, а во 19:00 втората трка. Следниот ден, со почеток во истото време се одржаа третата и четвртата трка.
Златниот медал го освоија Кајли Хамфрис и Хитер Мојс од Канада.
Рамшел
Рамшел е градска област во Линшепинг. Зградите се состојат главно од станбени згради со многу висок процент на мали живеалишта. Областа на вили во североисточниот дел на Рамшол, со куќи од почетокот на векот понатаму, и е рангирана како најскапа станбена област на Естерјетланд.
Годишнина од обединувањето на Италија
Годишнината на обединувањето на Италија е национален ден што се паѓа секоја година на 17 Март и го слави раѓањето на Италија како модерна национална држава, што се одржа по прогласувањето на Кралството во Италија на 17 март 1861 година.
Рамшел
Областите кои се граничат со Рамшел се Виманшел, Хејдегорден, Екелан, Центарот на градот, Источна Вала и Берга.
58.39855°N, 15.6331°W
Гаица
Гаица или Гаева латиница (српскохрватски: гајица/gajica), именувана и како абецеда (српскохрватски: абецеда/abeceda) — облик на латиница кој се користи за пишување на српскохрватскиот јазик и неговите стандардизирани варијанти, српски, хрватски, босански и црногорски. Азбуката е развиена од страна на Лудевит Гај во 1835, по кого е и именувана.
Столб на Јустинијан
Столбот на Јустинијан претставувал римски триумфален столб кој се наоѓал во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Овој столб бил изграден во времето на византискиот цар Јустинијан I во 543 година во чест на неговите пообеди. Овој столб бил поставен во западниот дел од плоштадот Августајон, меѓу Аја Софија и Големата палата. Столбот бил разрушен во времето на Османлиите во текот на 16 век.
Историја
Столбот бил изграден од тули, а бил покриен од месингови плакети. Столбот стоел на мермерен пиедестал со седум скали, а на нејзниот врв се наоѓала бронзена статуа на Јустинијан I во триумфална облека (облеката на Ахил, како што го нарекол Прокопиј). Во левата рака држел глобус, а со десната рака ја протегал кон исток. Според некои натписи, се смета дека на ова место имало статуа на Теодосиј I или Теодосиј II.
Столбот останал до пропаѓањето на Византија, како што опишал Никифор Грегорас и неколку руски верници во градот. Според некои извори, пред самиот столб се наоѓале други три бронзени статуи на пагански императори, кои го молеле императорот за прошка. Овие статуи најверојатно биле тргнати од плоштадот во 1433 година.
Според Кристофоро, столбот бил висок 70 метри. Тој се гледал дури од морето.
Голем дел од населението, до 15 век сметале дека станува збор за основачот на градот Константин Велики, а според Крикијак за Ираклиј. Исто така се сметало дека наместо глобус, човекот од статуата држи јаболко. По падот на овој дел од столбот, некаде во периодот од 1422 до 1427 година, овој чин се сметал за несреќа која го очекува на градот. Веднаш по освојувањето на градот, Османлиите ја отстраниле статуата како симбол на нивната власт, а столбот најверојатно бил разрушен во 1515 година. . Пјер Жил, кој живеел во градот во 1540-тите, напишал дека останатите фрагменти од статуата биле во Топкапи-сарај, пред да бидат потопени за создавање на топови
Кралство Навара
Кралството Навара (Reino de Navarra, Nafarroako Erresuma, Royaume de Navarre) — кралство на Пиринејскиот Полуостров кое првобитно се нарекувало Кралство Памплона. Кралството ги опфаќало териториите на двете страни од Пиринеите по брегот на Атлантикот.
Кралството било формирано кога локалниот Баскиски водач Ињиго Ариста бил избран или прогласен за крал на Памплона, веројатно во 824 година, и предводел бунт против регионалните власти на Франките.
Во средниот век, кралството повеќепати војувало со соседните Арагон, Кастиља и Франција. Навара имала стратешка важност како патен премин помеѓу Франција и Пиринејскиот Полуостров. Поради војни, бракови и наследства со соседните земји, круната често преоѓала на Арагон, Кастиља или Франција.
Во 1513 година јужниот дел на Кралството Навара бил преземен од Кралството Кастиља, и така станало дел од обединетото Кралство Шпанија. Денес овој дел од кралството Навара е всушност територијата на областа Баскија во Шпанија.
Северниот дел на кралството останал независен, но се здружил со Франција преку личен сојуз кога во 1589 година кралот Анри III од Навара го наследил францускиот престол како Анри IV од Франција. Анри IV бил првиот крал од династијата на Бурбоните во Франција. Неговиот син, Луј XIII во 1620 година го споил кралството Навара со кралството Франција, но бурбонските кралеви ја задржале титулата „крал на Франција и на Навара“ сѐ до последниот од династијата, кралот Шарл X во 1830 година.
Кралството Навара било приврзано со католицизмот, имало сопствени институции сѐ до крајот на 19 век, вклучувајќи парламент, врховен суд, кралски совет и др. Шпанскиот монарх бил претставен од поткрал.
Список на државни водачи во 998 година
Ова е список на државни водачи во 98 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 1037
IC 1037 — галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1037 се споменува и како MCG 5-6-21, CGCG 504-44, NPM1G +32.0094, KCPG 61B.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1037 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 1037 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 16 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 40' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на IC 1037 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8682.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
534
534 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 534 година од новата ера, 534. од првиот милениум, 34. од VI век и петта од 530-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6042 и 6043 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5284 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4294 и 4295 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1287.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 534 година се протега во 3170 и 3171, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3230 и 3231 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1077. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 91 и 90 година пред хиџра.
Пјер Жозеф Прудон
Пјер Жозеф Прудон (Pierre-Joseph Proudhon; Безансон, 15. јануари 1809 — Париз, 19. јануари 1865 година) бил француски економист и социјален филозоф, кој се смета за еден од првите анархистични мислители (бил првиот филозоф кој се нарекува себеси анархист).
Животопис
Пјер Жозеф Прудон е роден во Безансон, Франција, 1809. година. Како син на неуспешен мал фармер, кои, по ликвидацијата (го проголтала хипотеката) почнува да се занимава со правење на бавчи, целиот свој живот тој  чувствува носталгија за изгубениот имот. Прудон не можел да го прифати пропаќањето на тој социјален слој  кој, кои живеат целосно од својата работа, така што целиот живот смислувал идеи кои на сиромашните ќе им овозможи социјална еднаквост.
Во неговиот памфлет „Што е тоа сопственост?“ Прудон е  осуден за злоупотреби на концентрацијата на економската моќ и приватна сопственост. Таму тој ја направил својата познатата изјава "Сопственоста е кражба". Неговата теорија го направила популарен мислител.
1078 п.н.е.
1078 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1078. година пред новата ера, 78. од вториот милениум п.н.е., 78. од 11 век п.н.е. и деветта од 1070-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4430 и 4431 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3672 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2682 и 2683 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 325 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1078 година се протега во 1558 и 1559, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1618 и 1619 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 535 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1751 и 1750 исламска година пред хиџра.
Тариха (департман)
Тариха е департман во Боливија кој се наоѓа на на југоисток во државата. Во 2001 година департманот имал население од 391.226 жители со вкупна површина од 37.623 км2. Тариха е главен град на департманот.
Јазици
Најмногу зборувани јазици во Боливија и во департманов се шпански, гварани, ајмарски и кечуански, но и:
Октаедар
Октаедар ( – тело со осум површини) – еден од петте правилни полиедри. Омеѓен е со осум меѓусебно еднакви површини, кои имаат облик на рамнострани триаголници и се така распоредени така што телото има дванаесет рабови и шест темиња. Октаедарот може да се опише и како еднакворабна осмострана бипирамида.
Вевчански случај
Вевчански случај или Вевчански протести — случувања на протести и судири со политичката власт и органите на редот во август 1987 година во Вевчани поради плановите за земање вода од Вевчанските извори за водоснабдување на селото Октиси и населбата Елен Камен, кои добиле доста широки општествено-политички импликации поради што се сметаат и како своевиден израз на незадоволството и дисидентството кон тогашната социјалистичка власт и борбата за демократски реформи.
Причини
Кон крајот на ХХ-от век, во времето додека Македонија сѐ уште била дел од СФРЈ, во селото Вевчани се случиле протести околу планот за водоснабдување на соседното село Октиси со вода од Вевчанските извори. Вевчанскиот случај е случај од 1987 г., кога тогашната власт имала намера да ги каптира Вевчанските Извори, под изговор дека носи вода за жителите од соседното село Октиси, а всушност, имала намера водата да ја користи за елитната викенд-населба Елен Камен, каде што се наоѓале вилите на тогашните челници на власта. На тоа се спротивставиле жителите на Вевчани со поставување на барикади не се дозволило да се постават водоводните цевки.
Протести и судир со милицијата
По извршените проценки и подготвителни активности на властите и вклучувањето на можноста за употреба на сила од органите на редот, доколку повторно се пројави насилен организиран отпор било решено работните активности за поврзување со вода на селото Октиси од Вевчанските извори да започнат на 6 август 1987. Меѓутоа на 6 август 1987 работниците на ГРО „Бетон“ на влезот на селото Вевчани биле пречекани од 500-600 жители кои направиле барикада со дрва и камења и носејќи слики од Јосип Броз Тито извикувале „Животот го давеаме, вода не даваме“ и „Животот го даваме, од Вевчани не бегаме“, а со себе носеле стапови, земјоделски алати и други предмети и покрај повиците на припадниците на СВР Струга да го напуштат местото, тие не го сториле тоа. Во текот на денот во Вевчани имало голема раздвиженост на жителите и нивно групирање на местото каде требало да се изведуваат градежните работи, а неколкупати се огласила и црковната камбана со цел да да го повика граѓаните да се дособерат и да ги попречат градежните работи.
Немирите ја достигнале кулминацијата на 7 август 1987 г., кога интервенирале специјални полициски сили, кога за првпат во тогашна Југославија биле употребени „електрични пендреци“. Имено, идниот ден, 7 август 1987 година околу 10 часот, 23 работници повторно биле попречени од група на 500-600 жители на Вевчани, кои поставиле 5 барикади од влезот до центарот на селото, при што морала да интервенира полицијата со електрични и гумени палки што довело до судир со жителите при што биле повредени 23 жители и 11 милиционери, 19 жители на Вевчани (од кои 3 жени) биле приведени. Покрај собирот и штрајкот со глад на група младници и испратените телеграми до раководните органи на републичко и сојузно ниво, заклучно со 18.08.1987 градежните работи биле завршени, а водата од Вевчани кон Октиси конечно протекла.
Општествени и политички импликации
Овие настани ја разбранувале пошироката македонска и југословенска јавност и општество, а добиле и (необично) пошироки димензии и политички импликации. Месната заедница на с.Вевчани примила телеграми со поддршка за демонстрираниот отпор, околу овие настани било поставено и делегатско прашање до Собранието на СФРЈ, а и било напишано и протестно писмо од Друштвото на словенечките писатели до организацијата и учесниците на 26-те Струшки вечери на поезијата при што за сево ова тогашните власти го обвиниле организираното дејствување на групи поединци од Вевчани од самото село и некои кои живееле во другите републики (пред сè во Словенија). Некои аналитичари овие протести во Вевчани ги сметат и како своевиден израз на незадоволството и дисидентството кон тогашниот социјалистички режим и борбата за демократски реформи. Покрај славната и непокорна историја на Вевчани уште од времето пред и за Илинден, по овие настани доаѓа и до симболичното протестно самопрогласување на „држава Вевчани“ (република) со свои пасоши и пари (тнр. личници) кои денеска се туристичка атркација позната за Вевчани. На сретселото во Вевчани и денес постои плоча каде се запишани имињата на сите тогашни челници со натпис „бог да ги убие предавниците“.
Слуга (филм од 2019)
Слуга (Холоп) е руски филм од 2019 година.Жанрот е комедија.Режисер на филмот е Клим Шипенко.Главните улоги ги толкуваат: Милош Биковиќ и Александра Бортиќ. Премиерата во Русија била на 26 декември 2019 година. Тој е најгледаниот филм на сите времиња во Русија, го гледале повеќе од 750.000 луѓе за само една ноќ, а заработил околу три милиони евра на билетарниците само за таа ноќ.
На 3 февруари 2020 година,филмот Слуга надминал 3,44 милијарди рубљи на благајните и со тоа станал најгледаниот филм во целата историја на руското кино.
Заплет
Младиот Григориј, Гриша (го толкува Милош Биковиќ) е роден во богато семејство. Тој е толку вовлечен во неговиот лесен живот што мисли дека е „над законот“. Кога ќе отиде предалеку и ќе се соочи со затворска казна, неговиот татко презема радикални мерки. Поради сите испади и проблеми што ги создавал со своето арогантно однесување, таткото на Гриша вработува глумци и го носи синот назад во минатото. Со помош на стариот пријател, психолог, таткото смислува план за рехабилитација на неговиот непослушен син.
Гриша влегува во исценирана сообраќајна несреќа, кога ќе се освести, ќе биде 1860 година и тој ќе се најде на голем селски имот, како обичен слуга без врски и без убав живот како што живеел дотогаш. Тој е опкружен со селани, мажи и жени кои не знаат за неговите „магични измами“ и кои не го штедат. Всушност, целото село било опкружено со камери на секој агол, коишто ги следат хероите.
Луѓето кои го опкружуваат на имотот се исто така слуги и никогаш не слушнале за мобилни телефони. Преку серија смешни сцени, гледаме како Гриша се снаоѓа како слуга, но и што се случува кога ќе види „модерна долна облека“ на убава девојка. Гриша минува низ тежок пат од разгален богаташ до човек кој ги цени малите животни задоволства и напорната работа. На крајот, тој ги исполнува добрите страни на вистинското пријателство и се разбира, љубовта.
Збор од глумците
„Филмот е критика на општеството и претставува пресметка со начинот на размислување и со појавата во општеството на она што Русите би го нарекле специјалност.Тоа се млади арогантни луѓе кои не знаат да ги ценат работите околу нив и не знаат како да ги ценат луѓето околу нив, што е можеби уште поважно. Да, овој филм има тројно значење“ - изјавил Милош Биковиќ за филмот.
Бомбашки напад во Истанбул (2010)
Бомбашкиот напад во Истанбул е самоубиствен напад кој се случил на 31 октомври 2010 година на плоштадот Таксим во Истанбул, Турција, во околу 10:30 часот. Нападот резултирал со најмалку 22 повредени, од кои 10 полицајци. До моментов никој нема преземено одгтоворност за нападот, но според локалните власти, според првичните информации, станува збор за забранетата курдска сепаратистичка организација ПКК, која претходно се заканила дека ќе ги нападне „сите градови во Турција“, во знак на одмазда а нападите на турската војска врз упоришта на Курдите во Ирак. Според изјавата на некој таксист, тој видел маж на возраст меѓу 30 и 33 години како се доближува до полицајци за да ги праша за правец и во тој момент бомбата експлодирала. Според друг пак, до полицајците се приближиле двајца мажи.
Вичишта (појаснување)
Вичишта може да се однесува на:
Јургорден (Линшепинг)
Јургорден е градска област помеѓу Гарнисионен и Ламбохов во Линшепинг, што е во процес на развивање. Предвидено било да содржи 3.000-5.000 станбени единици, 200.000 до 300.000 квадратни метри канцелариски простор и 30.000 квадратни метри за трговија.
Името Јургорден потекнува од 1606 година кога областа била кралски ловечки парк со елени. Го изградил синот на Јован III и Гунила Биелке, војводата Јован од Естерјетланд.
Јургорден бил проширен во 1616 година и бил во функција до почетокот на 1700-те, кога елените во живо биле транспортирани со санки до тогашниот нов Јургорден во Стокхолм, изграден е од Карл XI. Во текот на 1700-те и 1800-те години, областа била ставена на располагање на гувернерите на окрузите како дел од нивниот надомест. Областа во тоа време била популарна дестинација за жителите на Линшепинг. Оттогаш, Јургорден се користел како област за воена обука сè до затворањето на полковите Линшепинг во 1997 година.
58.39175°N, 15.60393°W
Брзо лизгање на Зимските олимписки игри 2010 - 5000 m за жени
Натпреварите во трката на 5000 m во брзо лизгање во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 24 февруари, со почеток во 13:00 по месно време (UTC-8). Во натпреварите учествуваа 16 лизгачки од 9 земји.
Златниот медал го освои Мартина Сабликова од Чешка, поставувајќи нов рекорд на патеката, со време од 6:50,92.
NGC 4708
NGC 4708 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4708 се споменува и како MCG -2-33-16, IRAS 12470-1049.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4708 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4708 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 4708 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43382. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5538. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Вилијам Окамски
Вилијам Окамски (околу 1285 — 1347) бил англиски схоластички филозоф и францискански свештеник. Како францискански, животот му бил исполнет со екстремна сиромаштија. Познат е по принципот наречен Окамова острица. Тој се смета за еден од најголемите логичари на сите времиња.
Учење
Вилијам Окамски го негира школскиот однос на верата и умот, односно филозофијата и теологијата. Науката и религијата се хетерогени. Научните истражувања мора да се фокусираат на реалноста и да го прифатат искуството како извор на какво било знаење. Окам на ова ја гради разликата помеѓу сознавањето и објавувањето. Таа бара слобода на филозофски истражувања, како и религиозно верување и живот. Матрицата дека црквата треба да биде слободна верска заедница, а теологија која се потпира единствено врз верата, а не врз доказите на умот.
Номинализам
Вилијам Окамски беше пионер на номинализам, а некои го сметаат за татко на епистемологијата и модерната филозофија. Тој ги бранеше ставовите дека постоеле само поединечни, а не супер-поединечни универзали или форми, и дека универзалите биле само производ на апстракција на човечкиот мозок и дека тие не постоеле сами по себе. Понекогаш се смета за концептуалист, бидејќи номиналистите сметале дека универзалите имаат име, т.е. зборови кои постојат наместо вистински универзалии. Концептуалисти сметаат дека сето ова е ментален концепт, односно имиња се имиња на концептите кои постојат само во мислата.
Логика
Во логиката, Окам работеше многу за она што подоцна ќе биде познато како закони на Морган и што ќе се смета за троична логика. Во троичната логика не постои само точно, неточно, туку има три вредности, и овој концепт ќе биде повторно разгледан во математичката логика во последните два века. Неговото учење за нецелосна индукција предизвикало подоцнежна теоретска обработка на индукцијата во делот на Френсис Бекон.
Политика
Вилијам Окамски се смета дека придонел значително во развојот на западните уставни идеи, особено оние на ограничен одговорен авторитет.
NGC 7017
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7017 се споменува и како ESO 529-26, MCG -4-49-14, AM 2104-254.
Откривање
Телото е откриено на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7017 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 7017 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 7 м 20,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -25° 29' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 7017 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66137. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 345; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6928. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1108.
Алдинци
Алдинци — целосно раселено село во Општина Студеничани, сместено во областа Торбешија.
Географија и местоположба
Алдинци се наоѓа во областа Торбешија. Селото се наоѓа на горното течение на Кадина Река, на планината Голешница. Оддалечено е 41 километар јужно од Скопје и 35 километри јужно од општинскиот центар Студеничани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Алдинци живееле 110 жители, сите Албанци.
Алдинци, според намалувањето на бројот на населението, преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година броело 373 жители, а во 1994 година 24 жители, сите Албанци.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од само 3 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Родови
Алдинци е македонско село населено со Албанци.
Вуду
Вуду, исто така познат како водун во Бенин и водоу во Хаити — име кое се применува за сродни религии и култови кои свој корен имаат во анимистичко-спиритистичка традиција во Западна Африка.
Корените на вуду може да се најде помеѓу Фон-Еве народот на Западна Африка, во земјата која денес се вика Бенин, а некогаш била позната како Кралство Дахомеј, каде Водун претставува национална религија со повеќе од 7 милион следбеници. Името доаѓа од зборот водун кој во јазикот на народот Фон-Еве означува духови. Покрај Фон и дахомејските традиции кои останале во Африка, се развиле сродни вуду-традиции во Новиот Свет, како резултат на транслантската трговија со робје.
Освен бенинскиот, Водун и сродните култови можат да се пронајдат во Того, Гана, Доминиканска Република, Порторико, Куба, Бразил, Хаити и на Зелено'ртски Острови. На американскиот континент дошло до спојување на вуду-традицијата со католицизмот. На Куба, Фон-традициите ги нарекуваат La Regla Arara, додека во Бразил меѓу бившите робови овие традиции еволуцирале во Jeje Vodun.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 - велеслалом за жени
На 24 февруари, со почеток во 10:00 по месно време (UTC-8) се одржа првата трка, а втората неколкупати беше одложувана поради лошото време, за конечно да биде одложена за наредниот ден, со почеток во 9:30, кога и се одржа.
NGC 2500
NGC 2500 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2500 се споменува и како UGC 4165, MCG 9-13-110, CGCG 262-62, KARA 224, IRAS 07581+5052.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2500 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 2500 има привидни димензии од 2,9' х 2,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 1 м 53 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 50° 44' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 2500 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22525. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3414. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 985.
Љупчо Самарџиски
Љупчо Самарџиски (, – Слиема,, ) — еден од најзначајните македонски мултимедијални уметници со интернационално реноме, сликар, солист на контрабас и композитор.