cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Долината По
Праисторија и антика
Урбаниот развој започнал во долината По многу подоцна отколку во јужна Италија или Грција. Првите познати антички жители на густите шуми и мочуришта биле Лигурите, индоевропски народ. По прогресивната имиграција во 7 век п.н.е. на келтските народи познати како Инсубри (оттука и името Инсубрија понекогаш се давало на северозападна Ломбардија ), јужните и централните региони биле освојувани и колонизирани овде и таму од прединдоевропски народ, Етрурците, кои оставиле имиња како Парма, Равена и Фелсина, античкото име на Болоња. Етрурската доминација оставила значајни траги и вовела урбана цивилизација, но била краткотрајна. Нејзините жители, Венетите, најверојатно биле посебна група која, како вешти трговци, со текот на времето биле под културно влијание и од Етрурците и од Грците. [[Податотека:Celts_in_Europe.png|мини|Дијахронична дистрибуција на келтските народи:
]] До 196 година п.н.е., Рим бил господар на рамнините со шума и набрзо ги раселувал Етрурците, преполнувајќи го регионот со раздвижени колонии, расчистувајќи ја земјата, борејќи се со последните бунтовнички племиња и постепено наметнувајќи ја сопствената цивилизација.
Среден век
Готската војна и чумата на Јустинијан го опустошиле населението во Пада. Во ова сценарио на пустош, од кое многу луѓе побегнале во планините заради безбедност (што ги направил прилично населени до 20 век) стасале германските Ломбарди, воин народ кој го дал своето име на речиси целата долина По: Ломбардија. Во средниот век терминот се користел за да се означела цела северна Италија. Ломбардите го поделиле својот домен во војводства, честопати претендирајќи за тронот; Торино и Фриули, во крајниот западен и источен крај, соодветно, се чинело дека биле најмоќните, додека главниот град набрзо се префрлил од Верона во Павија. Монца исто така бил важен град во тоа време, повеќе од разурнат Милано. Суровото владеење на ломбардите над домородците донекаде омекнало со нивното претворање од аријанство во католицизам.
Ломбардското кралство било соборено во 774 година од страна на Карло Велики и неговите франкиски војски, станувајќи ценет дел од Каролиншката империја, формирајќи го кралството Италија, секогаш со главен град во Павија. Афирмацијата на големата земјопоседност од осмиот/деветтиот век го забрзала процесот на мелиорација и го интензивирала користењето на земјиштето, трансформирајќи го пределот на долината По. По хаотичното феудално распаѓање на империјата и многуте борби меѓу претендентите за царската круна, Отон I од Саксонија ја поставил сцената за следната фаза од историјата на регионот со додавање на долината По на Светото римско царство на германската нација во 962 година. Во Венето, главниот град на лагуната на Венеција, се појавила голема морска сила во сојуз со нејзиниот стар господар, Византиската империја. Со текот на времето се појавиле Комуни, додека градовите напредувале во трговијата. Наскоро Милано станал најмоќниот град во централната рамнина на Ломбардија, и покрај тоа што бил срамнет во 1162 година, тоа бил Ломбардскиот Сојуз управуван од Милано со папски благослов што го поразил царот Фридрих Барбароса во битката кај Лењано во 1176 година.
Помеѓу 10 и 13 век, истовремено со климатската фаза од средновековниот топол период, европското население значително пораснало, речиси тројно (во Северна и Централна Италија, урбаното население се удвоило) и ја зголемила побарувачката за обработливи површини. Житариците станале позначајна состојка во просечната исхрана и во аграрниот режим во споредба со вековите пред тоа, што довело до тоа населението да го реконфигурирал средновековниот природен пејсаж за земјоделски цели. Создавајќи нова земја за обработка и населување, европските заедници предизвикале масовна трансформација на пределот преку расчистување на шумите, интензивирање на обработливите површини, развој на системи за наводнување и одводнување на мочуриштата. Мелиорациите длабоко модифицирале многу европски региони. Во Централна По рамнина, најраните докази за обиди да се исчистиле шумите и да се исцедиле мочуриштата биле споменати во историските документи од крајот на 8 век, но само од 10 до 13 век активностите за управување со земјиштето и водата всушност биле спроведени нашироко.
Понатамошни граѓански војни ескалирале во реципрочното крвопролевање на Гелф-Гибелин од 13 и 14 век. Сињорие доаѓал од потрошени комунални институции. Со проширувањето на Венеција на источното копно во првата половина на 15 век и надмоќта на Милано во центарот и западот, регионот (не значително намален со Црната смрт од 1348 година) достигнал невиден врвови на просперитет. Огромните површини биле наводнувани и обработувани со најсовремените достапни техники. Населението во просек броело околу 50 луѓе на квадратен километар, што бил многу висок стандард за тоа време.
Рано модерно
Во 1494 година започнале разорните италијански војни меѓу Франција и Шпанија, кои траеле со децении. Земјиштето често се менувало. Дури и Швајцарија добила некои земји што зборувале италијански на север ( Кантон Тичино, технички не бил дел од регионот Падан), а венецијанскиот домен бил нападнат, принудувајќи ја Венеција на неутралност како независна сила. На крајот, Шпанија победила со победата на Чарлс V над Францис I од Франција во битката кај Павија во 1525 година.
Шпанската доминација била угнетувачка, додавајќи го својот товар на контрареформацијата наметната од Миланската архиепископија; Протестантизмот бил спречен да навлегол во областа. Палењето на клада станал вообичаена практика за време на лов на вештерки, особено во соседните алпски земји. Во овој мрачен период, сепак, ломбардската индустрија закрепнала, особено текстилната гранка, нејзиниот столб. Кога војната за шпанско наследство го разменил Милан со Австрија, владата и администрацијата значително се подобриле. Иако селанството започнало едновековно нурнување во мизерија, градовите напредувале и растеле.
Кога Наполеон I влегол во долината По за време на некои од неговите најсветли кампањи (1796 и 1800 година, кулминирајќи со историската битка кај Маренго ), тој нашол напредна земја и станал неговото Кралство Италија. Со конечниот пораз на Наполеон Австријците се вратиле, но повеќе не биле добредојдени. На запад, во Пиемонт, династијата Савој ќе се појавила за да послужела како отскочна даска за италијанското обединување.
Доцно модерно и современо
Ризоргименто, по неуспешниот почеток во 1848 и 1849 година, триумфирал десет години подоцна во Ломбардија, која била освоена од француско-пиемонтската војска. Во 1866 година, Венето се приклучил на младата Италија, благодарение на поразот на Прусија од Австрија. Сиромаштијата во селата ја зголемила емиграцијата во Америка, феномен кој стивнал во централниот регион кон крајот на 19 век, но опстојувал во Венето и во 20 век. Индустријата брзо растела, благодарение на изобилството вода и писмената работна сила.
Светските војни не ја оштетиле значително областа, и покрај уништувањето предизвикано од сојузничките воздушни бомбардирања на многу градови и тешките борби на фронтот во Ромања. Отпорот ги заштитил главните индустрии, кои Третиот Рајх ги користел за воено производство, спречувајќи го нивното уништување: на 25 април 1945 година, општо востание по германскиот пораз бил огромен успех. Повеќето градови и градови, особено Милано и Торино, биле ослободени од партизаните неколку дена пред да пристигнеле сојузниците.
По војната, областа Падан го презела водството во економското чудо од 1950-тите и 60-тите. Од 1989 година, Лега Норд, федерација на северните регионалистички партии, промовирала или отцепување или поголема автономија за областа Падан, која тие ја нарекувале Паданија.
Економија
Долината По била една од најважните индустриски и земјоделски области во Европа. Хидроелектричната енергија се произведувала од протокот на По. Реката интензивно се користела за наводнување за земјоделството во регионот.
Загадување
Долината По се сметала за најлоша област во Европа за квалитетот на воздухот. Во март 2019 година, Европската вселенска агенција (ESA) објавила слики од концентрации на азот диоксид земени од сателитот Sentinel-5P. Овие слики покажувале голема црвена област, направена од азот диоксид и фини честички, сместена над областа По долина, која ги вклучувала градот Милано, Торино и Болоња. Милано и Торино споделувале високо ниво на озон и азотни оксиди, кои главно се произведувале од дизел и бензински мотори на автомобилите. За да ја расветлил опасноста за луѓето кои живееле во загадена средина, Институтот за енергетска политика во Чикаго го развил Индексот на живот за квалитет на воздухот (AQLI), систем способен да го анализирал загадувањето на воздухот ширум светот. Според наодите на AQLI, загадувањето на воздухот во долината По толку силно влијаело на жителите што прекинувало околу половина година од нивниот животен век. Главните причини за високата количина на загадување на воздухот над долината По биле строго поврзани со добитокот и фабриките. Таканаречените „НПК ѓубрива“, направени од азот, фосфор и калиум, заедно со емисиите на ѓубриво од интензивното размножување и високите нивоа на азот диоксид ослободен од дизел и бензинските мотори, биле одговорни за оваа катастрофална состојба на воздухот во Северна Италија. Регионот на Ломбардија, исто така, произведувал огромни количини животински отпад, што бил голем придонесувач за загадувањето. Таа испорачувала повеќе од 40 проценти од италијанското производство на млеко, на пример, додека повеќе од половина од италијанското производство на свињи се наоѓал во долината По.
Зиденболентин
Зиденболентин (Siedenbollentin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
КОС
По смртта на Јосип Броз Тито во 1980. година, КОС станал инструмент на големосрпската политика предводена од Слободан Милошевиќ. КОС спровел повеќе тајни акции во служба на Србија, а против Хрватска, Македонија, Словенија, и Босна и Херцеговина, уште во времето кога сите тие биле југословенски републики.
Карло Фонтана
Карло Фонтана (1634/1638–1714) бил италијански архитект со потекло од денешниот кантон Тичино, кој делумно бил одговорен за класициската насока преземена од доцнобарокната римска архитектура.
Биографија
Се чинело дека немало доказ дека тој припаѓал на истоименото семејство на познати архитекти, меѓу кои бил и Доменико Фонтана. Бил роден во Брусато, во близина на Комо (сега дел од градот Новацано во кантонот Тичино, Швајцарија), Фонтана отишол во Рим пред 1655 година. Тој станал цртач на архитектонските планови на Пјетро да Кортона, Карло Рајналди и Џан Лоренцо Бернини. Бернини го вработил речиси една деценија во различни проекти.
Неговиот прв независен проект можело да биде црквата Сан Бјаџо во Кампители, завршена до 1665 година. Неговата фасада во Сан Марчело ал Корсо (1682–83) била опишана како едно од неговите најуспешни дела. За неговиот покровител, Инокентиј XII, тој ја подигнал огромната зграда на Апостолски институт во Сан Микеле во Рипа Гранде, организирана околу нејзината црква; капелата за крштевање на Свети Петар; и малку изменета и довршена Палацо Монтечиторио, која била започната како Берниниовиот Палацо Лудовизи, за Николо Лудовизи за време на владеењето на лудовизискиот папа Григориј XV, и која тој ја објавил од Дискорсо (1694).
Фонтана главно работел во Рим, потпомогнат од неговите внуци Џироламо и Франческо Фонтана (1668–1708), но тој испратил модел за катедралата Фулда, а други во Виена за кралските штали. Помеѓу другите негови странски дела биле и дизајните за језуитски комплекс во Шпанија, во селото Лојола каде што бил роден свети Игнатиј Лојола, основачот на језуитскиот ред. Оваа грандиозна базилика имала големо влијание врз барокната архитектура на Новиот свет.
Фонтана бил директор на Академијата на Сан Лука во 1686 и 1692-1700 година. Студиото на Фонтана било едно од најплодните во Европа; неговите дизајни за фонтани, гробници и олтари честопати биле имитирани или репродуцирани во странство. Меѓу учениците на Фонтана, кои ја прошириле неговата слава низ Европа, беа Џовани Батиста Вакарини во Сицилија, Филипо Јувара во Италија и Шпанија, Џејмс Гибс во Англија, Матеус Даниел Пепелман во Германија, Јохан Лукас фон Хилдебрант и Фишер фон Ерлах во Австрија, Помладиот во Шведска, а Никола Мичети во Италија и Русија. Други ученици на Фонтана биле Џован Батиста Контини и Карло Франческо Бицачери.
Жорди Кројф
Јохан Жорди Кројф (роден на 9 февруари 1974 година, во Амстердам) — холандски спортски директор, фудбалски тренер и поранешен. Во моментов тој е тренер на екипата на во кинеското првенство
Жорди е син на поранешниот холандски играч и тренер Јохан Кројф.
Како фудбалер, тој играл од 1992 до 2010 година, вклучувајќи ги и периодите во двете големи екипи за кој играл Барселона и Манчестер Јунајтед. Во 1997 година играјќи за Јунајтед, ја освоил титулата во Премиер лигата, што бил еден од најголемите успеси во неговата кариера.
Како репрезентативец на Холандија, тој забележал девет настапи за лалињата и бил вклучен во составот за Европското првенство 1996.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2012 — до 105 кг за мажи
Натпреварувањето во кревање тегови во категорија до 105 кг во машка конкуренција на Летните олимписки игри 2012 се одржа на 6 август во Ексел Центарот во Лондон.
Учествувале вкупно 17 натпреварувачки од 14 држави.
Формат на натпреварување
Секоја дисциплина во овој спорт се состои од два дела.
Во првиот дел тегот се крева во еден потег од земјата до над глава, а во другиот дел, најчесто со поголеми тежини, тегот се крева до над колена со еден потег при што кревачот најчесто се спушта на колена да би си олеснил себеси, а потоа повторно крева на рамења, повторно спуштајќи се кон земјата и практично го крева тегот со помош на нозете, и на крајот во вис, повторно со помош на нозете.
Секој натпреварувач има по три обиди во двата начини на кревање.
Распоред
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+01:00)
Рекорди
Пред натпреварувањето светските и олимписките рекорди беа:
NGC 5463B
NGC 5463B — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5463B е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 5463B има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 6 м 12,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 21' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 5463B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Штокавско наречје
Штокавското наречје зафаќа најголем дел од српско-хрватската јазична територија. Тоа се протега низ цела Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина и во голем дел од Хрватска, источно и југоисточно од нејзините чакавски и кајкавски наречја. Северозападната и северната граница на штокавското наречје ја сочинуваат линијата од Јадранското Море до реката Драва: Нови Винодол - Огулин - Карловац - Сисак - Бјеловар - Вировитица, каде што ова наречје е во допир со чакавското и кајкавското. Од таа линија штокавското наречје го исполнува целиот простор кон исток меѓу јадранскиот брег (оставајќи му на чакавскиот само тенок појас на делот на брегот од Задар до Омиш и до половината на островот Пељешац, како и до островот Млет и Дубровничкото приморје) и до државните граници со Унгарија, Романија, Бугарија, до границата со македонскиот јазик и државните граници со Албанија. Со ова наречје зборуваат и српските односно хрватските национални малцинства во Унгарија, Романија и Италија. Врз осонва на тоа со кој од гласовите е заменет стариот глас јат, штокавското наречје се дели на Екавски изговор, Ијекавски изговор и Икавски изговор, а во однос на развојот на акцентот и формата - на постари штокавски дијалекти и помлади штокавски дијалекти (новоштокавски).
AC/DC
AC/DC (читај: Еј-Си/Ди-Си) е австралиска музичка рок група, формирана во 1973 од браќата Ангус и Малколм Јанг во Сиднеј. Групата се смета за една од првите хард рок и хеви метал групи, покрај Блек Сабат(Black Sabbath) и Лед Цепелин(Led Zeppelin). Но и покрај тоа членовите на групата својата музика секогаш ја класифицирале како рокенрол.
Историја
Кон крајот на 2013 година, еден до основачите на групата, Малколм Јанг, зел пауза поради болест. Подоцна, поради неговата тешка состојба, било објавено дека Малколм повеќе нема да се врати во групата, која започнала да го снима новиот албум, чие излегување било најавено за декември 2014 година.
Галерија на слики
nnn
Рита Хејворт
Рита Хејворт (Rita Hayworth; Бруклин, 17 октомври 1918 — Њујорк, 14 мај 1987 година) е американска глумица. Најдобро позната по нејзината улога во филмот Гилда.
Детство и почеток
Хејворт е родена  во Бруклин, Њујорк како Маргарита Кармен Кансино, ќерка на шпанска танчерка Едуардо Кансино Постари и Волга Хејворт, танчери на Ирско и англиско потекло. Парот се венчал во 1917 година па потоа ја добиле Маргарет и синовите Едвард, Jr. и Верона.
Татко и на Ритни се надевал дека ќе стане професионална танчерка додека нејзината мајка се надевала да стане глумица. Нејзиниот дедо,Антонио Кансино, тој е еден од најдобрите претставници на традиционалните шпански танци болеро. Неговото училиште за танц во Мадрид била светски позната. Рита се присетува , "Кога наполнив три и пол години, штом можев да застане за својте нозе ме учеа лекции по танц"."Јас особено не ги сакав многу, но немав храброст да му кажам на татко ми, па почнав со часови по танц.""Проби, проби и проби, тоа беше моето детство". Таа одела на часови секој ден, неколку години во Карнеги Хол, во настава на нејзиниот чичко Ангел Кансино. Настапувала јавно уште во шестата година. Во1926 година настапила во La Fiesta, краток филм на компанијата Ворнер Брос.
Во 1927 година кога Хејворт имала осум години, семејството се преселило во Холивуд. Нејзиниот татко бил уверен дека таму има голема иднина во танц во филмот и дека неговото семејство може да биде дел од тоа. Тој основал свое училиште за танц, и холивудски џет-сет, вклучувајќи го и Џејмс Кегниј и Џин Харлоу започнуваат со посебни тренинзи во тоа студио. Во текот на големата депресија семејните инвестиции пропаднале. Музичарите веќе не биле во фокусот и комерцијалните интереси за часови по танц на нејзиниот татко исчезнале. Хејворт се здружила во тим со нејзиниот татко и формирале танц група која ја нарекле "Кансиноси". Бидејќи Хејворт не била на законската возраст да работат во ноќни клубови и барови во согласност со законот на Калифорнија, таа и нејзиниот татко отишле преку граница, за Тихуана, Мексико, популарно туристичко место за граѓаните на Лос Анџелес за 30 години. Поради нивната работа, Хејворт не завршила средното училиште, но сепак завршила деветто одделение во Лос Анџелес. Добива мали улоги во филмовите Круз Диабло (1934), кое што води до следната Во калиенте (1935) со мексиканска глумица Долорес Дел Рио. Хејворт играла во такви места како Странски Клуб и Калиенте Клуб. Неколку недели подоцна Хејворт имала проба за Фокс. Импресиониран од нејзините филмски движења, Шихан потпишал  шестмесечен договор со неа, под името Рита Касино.
Филмска кариера
За време на нејзиниот престој во Фокс, Хејворт се појавила во пет филмови во мали улоги.
Вивијан Маер
Вивијан Доротеја Маер (1 февруари 1926 - 21 април 2009) била американски уличен фотограф, која е родена во Њујорк, а голем дел од своето детство го минала во Франција. По враќањето во САД, Маер работела околу 40 години како дадилка, најмногу во Чикаго. Во текот на овие години, таа има направено повеќе од 150.000 фотографии, претежно од луѓе и архитектура во Њујорк, Чикаго и Лос Анџелес, иако патувала и фотографирала низ светот.
Фотографиите на Маер останаа непознати, и многу од нејзините филмови останаа неразвиени, сè додека нејзините кутии со имот биле купени на аукција. Џон Малуф - историчар и колектор од Чикаго, ги испитал сликите и започнал да ги објавува на интернет во 2009 година, веднаш по смртта на Маер. Критиката и интересот за работата на Маер брзо следеле. Фотографиите на Маер биле изложени во САД, Европа и Азија и биле вклучени во многу статии низ целиот свет. За нејзиниот живот и работа се раскажува и во книги и документарни филмови.
Фотографии
Фотографскиот критичар Алан Секула сугерираше дека фактот што Маер го помина нејзиниот ран живот во Франција ја наостриле нејзината визуелна благодарност кон американските градови и општество. Исто така рекол: “Мислам дека таа го покажа светот на жените и децата на начин кој е доста без преседан."
Фотографот Мери Елен Марк ја споредила работата на Маер со онаа на Хелен Левит, Роберт Франк, Лисет Модел, и Дајан Арбус. Џоел Мејеровитз, исто така, уличен фотограф, изјави дека работата на Маер е "исполнета со вид на човеково разбирање, топлина и разиграност."
Повеќето од фотографиите на Маер се црно-бели, и многу вклучуваат секојдневни снимки од минувачите фатени во минливи моменти, но сепак поседуваат гравитација и емоции.
Пишувајќи во The Wall Street Journal, Вилијам Мејерс забележува дека постојат голем број на автопортрети во работата на Маер, "во многу генијални пермутации, како да си го проверува сопствениот идентитет или се сместува себеси во животната средина. Со таен карактер, таа често ја фотографирала својата сенка, можеби како начин да биде таму и истовремено не сосема таму.“
Роберта Смит, пишувајќи во The New York Times, го привлече вниманието на начините на кои фотографиите на Маер потсетуваат на многу познати фотографи од 20 век, а сепак имаат своја естетика. Таа пишува дека работата на Маер "одржува специфичен елемент на смиреност, јасност на составот и благост карактеризиран со недостаток на ненадејно движење или екстремни емоции.“
Личен живот
Во 1959 и 1960 година, Маер патувала околу светот, фотографирајќи ги Лос Анџелес, Манила, Бангкок, Шангај, Пекинг, Индија, Сирија, Египет и Италија. Патувањето беше веројатно финансирано од продажбата на семејната фарма во Сен Џулиен-ен-Чампсаур. Во документарниот филм Наоѓајќи ја Вивијан Маер, интервјуата со работодавачите на Маер и нивните деца укажуваат на тоа дека Маер се претставувала на неколку начини, со различни акценти, имиња, животни детали, и дека нејзиното однесување со децата можело да биде инспиративно и позитивно, и, исто така, непредвидливо и застрашувачки.
Едмонд Темелко
Едмонд Темелко (Пустец 1972) e македонски политичар во Албанија.
Животопис
Основното и средното образование Темелко го завршил во родното место, а дипломирал на Земјоделскиот факултет во Тирана. Покрај политичкиот ангажман, Темелко водел приватен бизнис.
Политичка кариера
По победата на изборит,е одржани на 18 февруари 2007 година, Темелко станал градоначалник на Општина Пустец во областа Мала Преспа во Албанија. Во претходниот состав на Советот на општина Пустец, тој бил советник. Тој е еден од основачите и претседател на македонската организација „Преспа“ во Република Албанија, која тесно соработува со Светскиот македонски конгрес, ОМО „Илинден“ - ПИРИН, „Виножито“ и други македонски национални организации и партии од Македонија и дијаспората.
Во февруари 2016 година, по налог на Специјалното јавно обвинителство, Темелко бил уапсен од македонската полиција и одведен на сослушување во кривичниот суд, а по повод случајот „Титаник“ во кој Темелко, заедно со уште неколку други лица, бил осомничен за делото злосторничко здружување, според членот 394, и за делото повреда на избирачкото право, според членовите 24 и 159 од Кривичниот законик. Притоа, судот го отфрлил барањето на Специјалното обвинителство за одредување на притвор. е  Тој бил советник
Сари Пазар
Сари Пазар (Ανθόφυτο, Антофито, до 1926 Σαρή Παζάρ, Сари Пазар) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 23 километри југозападно од градот Кукуш, на западните брегови од Горчливо Езеро, источно од реката Вардар, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 40 метри.
Сари Пазар опфаќа површина од 13 квадратни километри.
Историја
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. На пописот од 1913 година, во селото живееле 185 жители, но во 1920 година овој број се намалил на 118. Голем дел од населението заминало од селото кон Бугарија, и на негово место било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1928 година, селото било преименувано во Антофитон.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 417 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 470 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 475 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 520 жители, во 1971 година имало 399 жители, во 1981 година имало 432 жители, додека во 1991 година имало 416 жители. Денеска, населението на селото е 380 жители.
Стопанство
Бидејќи самото село се наоѓа на Солунско Поле, селото е богато со жито. Населението се занимава и со сточарство.
826
826 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 826 година од новата ера, 826. од првиот милениум, 26. од IX век и седма од 820-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6334 и 6335 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5576 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4586 и 4587 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1579.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 826 година се протега во 3462 и 3463, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3522 и 3523 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1369. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 210 и 211 исламска година.
Дива
Дива е позната женска пејачка. Овој термин се употребува за да се опише жена која има извонреден талент во операта, како и во театарот, филмот и забавната музика. Значењето на зборот дива се поврзува со значењето на зборот прима дона.
Употреба во популарната култура
Терминот Дива бил инспирација за создавање голем број песни, дела како и филмови.
Cream
Cream е британска блуз-рок супер група од 1960-тите составена од басистот/вокалист Џек Брус, гитаристот/вокалист Ерик Клептон и тапанарот Џинџер Бејкер. Нивниот звук е карактеризиран како хибрид од блуз-рок, хард-рок и психоделичен рок комбинирајќи ја блуз гитарата на Клептон, гласот и блузерската бас гитара на Џек Брус и влијателниот џез тапанар Џинџер Бејкер. Третиот албум на групата, „Wheels of Fire“, беше првиот продаван планита-двоен албум во светот. „Cream“ е многу почитувана група бидејќи таа е првата забележлива и успешна супергрупа. Во рок од две години тие продале околу 35 милиони албуми.
Музиката на „Cream“ вклучувала песни засновани на традиционалниот блуз како на пример „Crossroads“ и „Spoonful“, модерен блуз како „Born Under a Bad Sign“, како и повеќе ексцентрични песни како „Strange Brew“, „Tales of Brave Ulysses“ и „Toad“. Најголемите хитови на „Cream“ беа „I Feel Free“ (OK, #11), „Sunshine of Your Love“ (САД, #5), „White Room“ (САД, #6), „Crossroads“ (САД, #28) и „Badge“ (ОК, #18).
„Cream“ направија значајно влијание врз популарната музика во тоа време и заедно со Џими Хендрикс ја популаризираа употребата на вах педалата. Тие произведоа песни кои станаа пример за многу групи и влијеа врз појавувањето и функционирањето на Британски бендови како „Led Zeppelin“, „Deep Purple“ и „The Jeff Beck Group“ во доцните 1960-ти. Нивните изведби во живо влијаеле врз бендови кои свират прогресивен рок како „Rush“, џем бендови како „The Allman Brothers Band“, „Grateful Dead“, „Phish“ и хеви метал бендови како „Black Sabbath“.
Формирање
Во јули 1966, кариерата на Ерик Клептон во „The Yardbirds“ и „John Mayall & the Bluesbreakers“ му ја додели репутацијата на најдобар блуз гитарист во Британија. Клептоновата виртуозност и голема моќ со гитарата иснпирирала еден обожавател да ја напише со спреј фразата „Клептон е Господ“ на ѕидот во подземната станица во Ислингтон. Сепак, Клептон се чувствуваше затворен во бендот на Меиал па се реши да ја прошири својата кариера во нов бенд.
Во 1966 Клептон се сретнал со Бејкер, тогаш водичот на организацијата „Graham Bond“ го планирал Брус како бас гитарист и свирач на хармоника и на пијано. Бејкер, исто така, се чувствувал поттиснато во „GBO“ и бил изморен од зависноста од дрога на Грахам Бонд, а исто така и од менталната нестабилност. „Отсекогаш го сакав Џинџер“, рече Клептон. „Џинџер дојде да ме гледа како свирам со „The Bluesbreakers“. По настапот тој ме врати назад во Лондон со неговиот „Rover“. Бев многу импресиониран од неговата кола и од неговото возење. Тој ми збореше за тоа дека сакал да започне бенд, а и јас,исто така, размислував за тоа.“ И двајцата меѓусебно беа инпресионирани од свирењето, што доведе до тоа Бејкер да го праша Клептон да му се приклучи во неговиот нов, тогаш неименуван, бенд. Клептон без размислување се сложил, а за тоа многу придонело тоа што Бејкер го најмил Брус како басист на бендот. Според Клептон, Бејкер бил толку изненаден поради што за малку ќе направел сообраќајна несреќа.
Клептон се сретнал со Брус кога басистот/вокалист на кратко свирел со „The Bluesbreakers“ во март 1966. Двајцата работеле заедно како дел од краткотрајниот бенд наречен „Powerhouse“ (во кој биле вклучени и Стиви Винвуд и Пол Џонс). Импресиониран од техничките и вокалните способности на Брус, Клептон посакал да работи со него во новиот бенд. Тоа што Клептон не го знаеше е дека додека Брус бил во бендот на Бонд, тој и Бејкер биле познати по нивните расправии, но двајцата одлични џез музичари, сепак, си ги почитуваат меѓусебно нивните вештини.
Сепак, Бејкер и Брус ги заоставија нивните разлики на страна поради доброто на новото трио на Бејкер за кое тој имал визија дека ќе биде колегијално со придонес на сите во создавањето на музиката и текстовите. Бендот беше именуван „Cream“, како што Клептон, Брус и Бејкер веќе беа сметани за „крем на културата“ во енормно засиленото напредување на џез и блуз музичарите на Британската музичка сцена. Пред да се одлучи за името „Cream“ бендот размислувал тие да се нарекуваат „Sweet ‘n’ Sour Rock ‘n’ Roll“. Од триото, Клептон ја имаше најголемата репутација во Англија, но сепак тој беше се, а сè уште непознат во САД, со оглед на тоа што ги напушти „The Yardbirds“ пред песната „For Your Love“ да биде рангирана во „American Top Ten“.
Неофицијалното деби, „Cream“ го направи но ноќниот клуб „Twisted Wheel“ на 29 јули 1966. Нивното официјално деби го направија два дена подоцна на шестата година од „Windsor Jazz & Blues Festival“. Новиот бенд со неколку оригинални песни, направи снимки на спиритуален блуз кој енормно ја зголеми нивната публика која топло ги прими новите снимки. Во октомври, бендот доби шанса да свири со Џими Хендрикс кој само што пристигнал во Лондон. Хендрикс бил обожавател на музиката на Клептон и сакал да добие шанса да свири со него на сцена. Хендрикс им бил претставен на „Cream“ од страна на неговиот менаџер Чес Чендлер, односно басистот на „The Animals“.
При раната организација на бендот беше одлучено да Брус го заземе местото на водечки вокал. Додека Клептон се срамел да пее, тој полека се вклопувал со Брус за потоа да го преземе тоа место на некои од повеќе познатите песни на групата меѓу кои „For Until Late“, „Strange Brew“, „Crossroads“ и „Badge“.
Албумот Fresh Cream
Деби албумот на „Cream“, „Fresh Cream“, е снимен и издаден во 1966. Албумот го достигна шестото месо на музичките листи во ОК и #39 во САД. Најголем дел од албумот се блуз преработки како „Four Until Late“, „Rollin’ and Tumblin’“ (стари блуз песни снимени од Хамбони Вили Њуберн во 1926 кои стнаа блуз стандарди благодарение на верзиите снимени од Мади Вотерс и Елмор Џејмс и раните 1950-ти), „Spoonfl“ (напишана од Вили Диксон а снимена од Ховлин Вулф), „I’m So Glad“ (напишана од Скип Џејмс) и „Cat’s Squirrel“. Остатокот од албумот вклучува песни напишани (сам или во соработка со друг) од Џек Брус, а најзабележителни се „I Feel Free“ (која беше хит сингл во ОК) и две од Џинџер Бејкер (едната од тие е „Toad“ која содржи едно од најраните примери на соло на тапани во рок-музиката). Џинџер Бејкер исто така соработувал со тогашната жена на Џек Брус, Џенет Годфри, за да ја напише „Sweet Wine“. Годфри, исто така, го обезбеди текстот на првата оригинална блуз композиција на триото, односно песната „Sleepy Time Time“ на нејзиниот сопруг.
Албумот Disraeli Gears
Првата посета на „Cream“ во САД беше во март 1967, за да свират во „RKO“ театарот во Њујорк. Тие се вратија во Њујорк помеѓу 11 и 15 мај 1967, за да го снимат албумот „Disraeli Gears“. Вториот албум на „Cream“ беше издаден во ноември 1967, и влезе во топ 5 листите во музичките листи на двете страни на атлантикот. Продуцент на албумот е Феликс Папаларди и инженер Том Дод, а албумот е снимен во „Atlantic Studios“ во Њујорк. „Disraeli Gears“ се смета за албум кој ги опишува напорите на бендот, успешно вклопен британски психоделичен рок и американски блуз. Овој албум е и правиот на групата кој примарно содржи песни напишани од членовите на бендот со само три од единаесет песни напишани од други, надвор од бендот. Албумот не само што ги вклучува хитовите „Strange Brew“ и „Tales of Brave Ulysses“ туку и песната „Sunshine of Your Love“.
На нивните концерти во 2005 во Лондон при нивното реобединување тие свиреал само три песни од овој албум, и тоа „Outside Woman Blues“, „We’re Going Wrong“ и „Sunshine of Your Love“.
Албумот Wheels of Fire
Во 1968 се појави третиот албум на „Cream“, „Wheels of Fire“, кој се искачи на американските топ листи. Снимките во овој албум покажуваа како бендот полеку се оддалечува од блузот и се насочува повеќе кон семи-прогресивен рок стил. Како и да е, бендот ги сними песните на Ховлин Вулф, „Sitting on Top of the World“, и на Алберт Кинг, „Born Under a Bad Sign“. Според интервју на „BBC“ со Клептон, издавачката куќа, предводена од Алберт Кинг, го замолила бендот да направат преработка на „Born Under A Bad Sing“ кој сама по себе станала популарна. Првата песна, „White Room“, стана радио застапник на бендот. Една друга песна, „Politician“, била напишана од бендот додека тие чекале да настапат во живо на BBC. Вториот компакт диск на албумот вклучува три изведби во живо од „Winterland Ballroom“ и една од „Fillmore“. Второто соло на Клептон, „Crossroads“, се качи во повеќе топ 20 листи на најдобри сола на гитара. Песната „Toad“ на Џинџер Бејкер е широко прифатена и се смета како едно од најдобрите сола на тапани во живо во рок-музиката.
На почетокот на нивната проштална турнеја на 4 октомври 1968, во Оукленд, скоро цел репертоар беше составен од песни од албумот „Wheels of Fire“: „White Room“, „Politician“, „Crossroads“, „Spoonful“, „Deserted Cities of the Heart“, и „Passing the Time“.
Албумот Goodbye
При крајот, „Cream“ беа убедени дека треба да направат финален албум. Албумот, соодветно именуван како „Goodbye“, е снимен при крајот на 1968, а е издаден на почетокот на 1969 по распаѓањето на бендот. Вклучува шест песни: три песни во живо од концертот во „The Forum“ во Лос Анџелес, Калифорнија, на 19 октомври и три нови студио снимања (најпознатата „Badge“ е напишана од Клептон и Џорџ Харисон, кој исто така и свирел на ритмичка гитара како „L’Angelo Misterioso“). „I’m So Glad“ која најпрво се појави како студио снимка на албумот „Fresh Cream“, во овој албум е ставена во живо. Таа единствената песна која се појавува на двата, односно, на првиот и на последниот албум на групата.
Прошталната турнеја на „Cream“ содржела 22 претстави на 19 места во САД помеѓу 3 октомври и 4 ноември 1968, и два финални проштални концерти во „Royal Albert Hall“ на 26 ноември 1968. Првично бил планиран уште еден двоен албум во кој би биле искомбинирани материјали од оваа турнеја и студио снимки, но сепак, албумот „Goodbye“ бил издаден наместо тој каде што се вклучени три снимки во живо и три студио песни, по една од секој член на бендот. Овој албум го докажа професионализмот на членовите, како што снимките во живо од албумот од „I’m So Glad“, „Politician“ и „Sitting on Top of the World“ беа многу успешни што ја докажува нивната посветеност кон музиката.
Куќата на славните на рокенролот
Во 1993, „Cream“ беа примени во куќата на славните на рокенролот и беа реобединети за да настапат заедно на церемонијата. Наводно, триото не било сигурно дали сака да свири повторно заедно сè додека не пристигнале охрабрувачките зборови на Роби Робертсон кои ги инспирирале да се обидат. Репертоарот ги содржел „Sunshine of Your Love“, „Crossroads“ и „Born Under a Bad Sign“, песна која претходно не ја свиреле во живо. За време на приемот Клептон напоменал дека нивната проба, денот пред церемонијата, го обележакла првиот пат кога тие свиреле повторно заедно по 25 години. Оваа изведба поттикна гласини за турнеја на реобединување. Во неколку интервјуа, Брус и Бејкер рекле дека, навистина, се заинтересирани за да одат на турнеја како „Cream“. Формално обединување не се случи во брзо време бидејќи Клептон, Брус и Бејкер продолжија со нивните соло проекти, иако подоцна двајца работеа заедно повторно во средината на 1990-тите како две третини од моќното трио „BBM“ со ирскиот блуз-рок гитарист Гери Мур.
2005, концертите во Royal Albert Hall и Madison Square Garden
„Cream“ се реобединија за серија од четири настапи, на 2, 3, 5 и 6 мај во 2005 во „Royal Albert Hall“ во Лондон, местото на нивниот последен концерт во 1968, на барање на Клептон. Иако тројцата музичари се договориле да не зборуваат јавно за настапите, Клептон подоцна ќе наведе дека тој станал подарежлив благодарение на неговото минато и дека физичкото здравје на Брус и Бејкер бил огромен фактор: Брус неодамна претрпе пресадување на црниот дроб поради рак на истиот и за малку ќе ја загубел својата жена, а Бејкер имаше тежок артритис.
Билетите за сите четири настапи биле продадени за помалку од еден саат. Изведбите биле снимени на компакт диск и на ДВД. Присуство земаа и Пол Мек Картни и Ринго Стар, Стиви Винвуд, Роџер Вотерс, Брајан Меи, Џими Пејџ од „Led Zeppelin“, Мик Теилор и Бил Вајман. Реобединувањето го обележа првиот пат кога бендот во живо ги свиреле песните „Badge“ и „Pressed Rat and Warthog“.
Реобединувањето во „Royal Albert Hall“ го покажа успех и на приватно и на финансиско ниво поради што тие одлучиле да го направат истот и во САД. „Cream“ одбрале да свират на само едно место, „Madison Square Garden“ во Њујорк, од 24 до 26 октомври 2005. Претставите беа проследени со некои контроверзии околу билетите: промотерите на концертите направиле договор со компанијата за кредитни картички „American Express“ да направат достапни билети на муштериите на „American Express“ само една недела пред настапот.
2006-денес
Во февруари 2006, „Cream“ доби Греми Награда за Животно Дело (анг. „Grammy Lifetime Achievement Award“) како признание за нивниот придонес, како и влијание, врз модерната музика. Истиот месец беше издадено ДВД на кое детално беше објаснета приказната која стоеше позади создавањето и снимањето на „Disraeli Gears“. На еден ден пред одржувањето на Греми церемонијата, Брус даде јавна изјава дека биле планирани повеќе еднократни настапи на „Cream“: на повеќе датуми, во неколку градови, слични на настапите во „Royal Albert Hall“ и „Madison Square Garden“. Како и да е, приказната беше демантирана од Клептон и Бејкер, прво од Клептон во еден артикл на „Times“ од април,2006. Во артиклот е наведено дека кога бил прашан за „Cream“ Клептон рекол: „Не. Не за мене. Го направивме и беше забавно. Но, животот е многу краток. Имам многу други работи кои попрво би ги правел, меѓу кои и престојвување дома со моите деца. Поентата на тој бенд е тоа дека сево ова е производ на лимитираноста.... тоа беше експеримент.“ Во интервју за магазинот „Music Mart“ во ОК, во врска со издавањето на ДВД-то за концертот во „Hyde Park“ на „Blind Faith“ vo 1969, Бејкер коментираше за неговата неволност за реобединување на бендот. Овие коментари беа многу попрецизни и експлозивни за разлика од Клептоновите, како што и беа потенцирани на неговата врска со Џек Брус. Кога бил прашан да елаборира, Бејкер рекол:
Форе
Форе (Fårö) — мал остров во Балтичкото Море, северно од островот Готланд во југоисточниот дел на Шведска. Ова е втор остров по големина во покраината. Населението брои помалку од 600 жители, но местото сепак ужива популарност како летувалиште. На островот нема банки, пошти, здравствени установи и полиција. Има свој дијалект, кој се смета за најстариот јазик во Шведска.
Географија
Островот е одделен од Готланд со проток, преку кој одат два траекта. Има вкупна површина од 111,35 км2, од кои 9,7 км2 се водни површини или мали островчиња.
На островите Форе и Готланд има карпести столбови наречени „рауци“ образувани од одрони во текот на Леденото доба. Вакви образби можат да се најдат само на овие два острова.
Во филмската уметност
Филмот „Жртва“ на Андреј Тарковски бил предвиден да се снима на Форе, но војската одбила да даде дозвола и затоа филмот е сниман во Нер, југоисточен Готланд.
Туризам
На островот секоја година во септември се одржува настанот „Форевски вечери“ (Fårönatta) кога рестораните и баровите работат цела ноќ, на тезги се нудат ракотворби a црквата одржува полноќна миса.
Светилник
На североисточниот крај на островот се наоѓа светилникот (Fårö Fyr). Висок е 30 м, а изграден е во 1847 г.
Лангхамар
Лангхамар е полуостров во северозападниот дел на Форе. Се одликува со карпести плажи и карпести монолитни образби наречени „рауци“. На полуостровот е сместен истоимениот природен резерват Лангхамар. Дејството на филмот „Низ нејасно стакло“ на Ингмар Бергман се случува во Лангхамар.
Дигерхувуд
Природниот резерват Дигерхувуд во себе содржи и рибарско село. Местото не е погодно за пливање поради наглата длабочина (до 80 м) и силните струи. Меѓутоа од истата причина резерватот е популарен за нуркање и спортски риболов.
Судерсанд
Долгата песоклива плажа Судерсанд се наоѓа североисточниот дел на Форе, веднаш до Сундерсандското одморалиште, каде се изнајмуваат бунгалови.
Хепштет
Хепштет (Hepstedt; Hepst) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Патувањето на мравката
Креатори
Сите улоги во цртаниот филм ги изразил еден Едвард Назаров
ДВД изданија
Цртаниот филм постојано бил објавуван на ДВД во збирката анимирани филмови „На посета на Мука-Цокотуха“ („Сојузмултфилм“, дистрибутер „Сојуз“).
32 век п.н.е.
32 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 3200 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 3101 г. п.н.е.
Тицпац
Тицпац (Tützpatz) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Трка околу Баскија 2016
Трка околу Баскија 2016 (Vuelta al Pais Vasco, Euskal Herriko itzulia) — 56. издание на велосипедската етапна трка Трка околу Баскија, која се одржала во Баскија помеѓу 4 и 9 април 2016 година. Претставувала деветти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката се одржала на планински терен и била подобна за искачувачи. Првите пет етапи биле плански, додека шестата завршна етапа била ридски поединечен хронометар. Бранител на титулата бил Хоаким Родригес, додека Наиро Кинтана , Алберто Контадор и Серхио Енао  исто така биле помеѓу фаворитите за победа.
Луис Леон Санчес ја освоил воведната етапа, но го загубил водството следниот дел од првата завршница на нагорнина од Микел Ланда (Скај). Ланда го загубил водството на четвртата етапа, кога Вилко Келдерман го презел водството. На втората завршница на нагорнина на трката на претпоследниот ден, Енао го презел водството откако му избегал на Контадор. Потоа, Контадор го освоил хронометарот на последната етапа и го поразил Енао за целосна победа за 12 секунди, додека Кинтана задоцнил уште 23 секунди, со што го зазел третото место. Енао го освоил бодовниот пласман, додека Никола Еде го освоил спринтерскиот пласман, а Диего Роза  планинскиот пласман.
Рута
Рутата на Трката околу Баскија 2016 била главно планинска, без ниедна етапа подобна за спринтери. Првата етапа вклучувала осум категоризирани искачувања, а последното од нив било 8,3 километри пред целта. Втората завршила на искачување од 2 километри со просечен наклон од 11,7%; третата и четвртата етапа повторно имале повеќе искачувања кратко пред целта. Петтата етапа била најтешка, со 5,5 километри искачување на Арате со просечен наклон од 8,5%, кратко пред целта. Последната етапа била ридски поединечен хронометар околу Ејбар.
Екипи
Бидејќи Трката околу Баскија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. На уште две други екипи – and  –добиле специјална покани за учество на трката и со тоа била заокружена главната група од 20 екипи. Бидејќи секоја екипа имала осум возачи, имало вкупно 160 возачи на почетокот на првата етапа.