cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ричард Аведон
Живот и смрт
Во 1944 година Аведон се жени со деветнаесет годишната банкарска службеничка Доркас Мари Новел која подоцна се прославува како моделот и глумица До Аведон, тие немаат деца и се разведуваат во 1949 година. Во 1951 година се преженува за евелин Франклин, таа умира на 13 март 2004 година. Имаат еден син Џон Аведон, кој го посветува животот на истражувања за Тибет.
Ричард Аведон умира на први октомври 2004 година во Сан Антонио. Тексас од компликации од церебрално крварење. Во тоа време е задолжен за фотосесија за Њујоркер во Сан Антонио. Истовремено работи и на проект за претседателските избори во 2004 година.
Наследство
Ричард Аведон има фондација на која работи во текот на животот. Својата работа ја започнува кратко по неговата смрт во 2004 година. Со седиште во Њујорк фондацијата е собиралиште на работата на Аведон, негативи, фотографии, публикации, хартии и архивски материјали. Во 2006 година лицната колекција на Аведон е изложена во галеријата Френкел во Сан Франциско а подоцна е продадена финансиски да ја поткрепи фондацијата. Во колекцијата има фотографии од Мартин Мункакси, Едвард Стеинхен и Ман Реј. Подоцна се издава серија од книги во кои се наоѓаат колекции од Дајан Арбус, Петер Хијар и ирвинг Пен, а онаа на Аведон се издава под името под името Eye of the Beholder: Photographs From the Collection of Richard Avedon (Fraenkel Gallery)
Поп култура
Холивуд изложува дела од раните почетоци на Аведон, односно од мјузиклот Funny Face во кој главни ѕвезди се Фред Астер и Одри Хепберн. Аведон ги обезбедува фотографиите за потребите на филмот. Една од најпознатите е од лицето на Одри на која јасно се прикажани цртите на лицето- нејзините очи, веѓи, усни...
Хепберн е музата на Аведон во педесеттите и шеесеттите години, за нејзиниот непресушен талент тој изјавува: „Јас сум и засекогаш ќе бидам запрепастен од талентот на Одри Хепберн пред мојата камера. Не може да биде повоздигната од тоа што е, беќе е таму, во височините. Јас можам само да ја следам. Јас не можам да ја толкувам.“
Ситроен
Ситроен (Citroën) е француска марка на автомобили. Започнува со производство во 1919 година од страна на Андре Ситроен.
Хамберген
Хамберген (Hambergen) — општина во округот Остерхолц, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Општината Хамберген се наоѓа во Северногерманската Низина, околу 37 километри северно од Бремен.
Општински единици
Општината Хамберген се состои од следниве единици:
Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 18 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 18''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Тепе (Литија)
Тепе (словенечки: Tepe) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Машинска опрема
Машинската опрема на сметачот или хардвер (од hardware) и нејзината поставеност зависи од намената на личниот сметач и од задачите кои треба да ги извршува. Машинската опрема всушност го претставува физичкиот дел од сметачкиот систем т.е., електричните и електронските делови (на пр. печатените кола), електромеханичките делови (на пр. дисковите) и механичките делови (на пр. кутијата, лежиштата), уредите за поврзување во мрежа итн.
Уредите (единиците) коишто можат да влезат во поставката на машинскиот дел можат да се поделат во следните групи:
NGC 1772
NGC 1772 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1772 се споменува и како ESO 56-SC33, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1772 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,2 m. NGC 1772 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 56 м 52,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 33' 22".
Други поделби
Проучување на NGC 1772 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Галиќ (Сливица)
Галиќ — археолошко наоѓалиште во битолското село Сливица. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа во близина на селото, каде по површината на нивите што се наоѓаат помеѓу Црна Река и наоѓалиштето Градиште се среќаваат множество фрагменти од керамички садови.
Носии од Кумановско
Народната носија од Кумановско била носена во градот Куманово и околните села, кои влегуваат во составот на регионите Жеглигово, Средорек и западен дел на Славиште. Женската носија претставува посебна варијанта на носија, а машката е преодна кон машките носии од источниот дел на Славиште, Овче Поле и Скопска Блатија.
Женска носија
Женската народна носија од околината на Куманово, во народот означен како Жеглиговски Предел, се состои од бела платнена туниковидна кошула, извезена со богат вез, во гобленска техника, со изразито геометриски форми и посебна нагласеност на црвено-црните тонови. Белата платнена саја од летниот состав и клашнената зимска ќурдија, аловиот појас кемерче, декоративно орнаментираната скутина, крпа, со карактеристични мотиви кола, како и другите платнени и клашнени детали ја оформуваат носијата во една складна целина. Празничната и невестинската носија се дополнуваат со многу украсни додатоци - ракавчиња, крпи, ручници, како и разновиден накит. Ознаката на невестинството е специјалниот украс на главата челенка, пиле копче, капа со пари, на градите леденик, на појасот пафти. Сето ова ја прави носијата на овој предел извонредно богата, со усогласена складност на формите, боите и орнаментите.
Машка носија
Според сезонската поделба, машката носија од летниот состав е сета од бели платнени облеки - кошула долга до колена, која паѓа во богати набори преку гаќите, чии ногавици се вовлечени во шарени волнени чорапи.
Украсните додатоци крпи, ручници се носат на појас, на рамења, а служат и како покривка за глава. Украсите од разнобојни монистра ќустеци се накит што ја дополнуваат празничната носија од овој регион.
ㅤ
Девствените Острови на Олимписките игри
Американски Девствени Острови првпат се натпреварувале на Олимписките игри во 1968 година, и оттогаш имаат сиспратено спортисти да се натпреваруваат на сите последователни Летни олимписки игри со исклучок на оние во 1980 година, кога се придружиле на бојкотот на игрите во Москава. Имаат учествувано и на седум Зимски олимписки игри запшочнувајќи од 1988 година, пропуштајќи ги игрите во 2010 година. Единствениот освоен медал од Девствените острови е сребрениот медал на Питер Холмберг во едрење на игрите во 1988 година.
Полихимнија
Полихимнија (грчки јазик: Πολυύμνια, Πολύμνια) во старогрчката митологија била муза заштитничка на светата песна, реториката и геометријата. Ја измислила лира. Нејзиеното име потекнува од грчките зборови -{poly}- и -{hymnos}-, што значи „она со многу химни (песниа)". Претставена е со круна од цвеќе или перли, облечена во бело, со жезол во раката. Секогаш има замислен израз на лицето. На писателите им дарува дела који им обезбедуваат бесмрттна слава. По некои е дури и муза на медитацијата и полјоделството. Честопати е прекриена со вел.
NGC 6200
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6200 се споменува и како OCL 978, ESO 277-SC8.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6200 е од видот III2m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,4 m. NGC 6200 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 44 м 8,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 28' 11"".
Други поделби
Проучување на NGC 6200 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 407; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8330. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Азербејџански вина
Азербејџанската вино се произведува во неколку региони низ Азербејџан. Пред комунистичкото владеење во 20 век, Азербејџан имал просперитетна винска индустрија која датира од вториот милениум пред нашата ера. Долгата историја на производство на вино во Азербејџан била повторно откриена во археолошките ископувања на населбите во Кјултепе, Карабаглар и Калаџик, каде што археолозите откриле камени бродови за ферментација и складирање, кои вклучувале семе и остатоци од грозје кои датираат од вториот милениум п.н.е. Старите Грци биле свесни за производство на вино во областа околу 7 век п.н.е., според Херодот. Подоцна Страбон ќе коментира во 1 век п.н.е. за азербејџанското вино познато како Албанија. Арапските историчари и географи - најзначајно Абул-Фида, Ал-Масуди, Ибн Хакал и Ал-Мукаддаси - го опишале екстензивното винарство околу Ганџа и Барда, која се одржала дури и по исламското освојување на областа..
Од падот на Комунизмот и реставрација на азербејџанската независност, жестоки обиди се направени да се заживее и модернизира азербејџанската винска индустрија. Денес лозја се наоѓаат во подножјето на Кавказките Планини, како и на низината Кур-Араз во близина на реката Кура. Во 21 век, Ганја, Нагорно Карабах и Нахчиван се појавиле како центри на производство на вино во регионот. Меѓу сортите грозје кој се користат за производство на азербејџанското вино вклучува, Пино ноар, Ркацители, Пино блан, Алиготе, Матраса, Подарок Магарача, Виорика и други. Локални сорти на грозје во Азербејџан вклучуваат Бела Шани, Дербенди, Нокти, Бајаншире, Гамашара, Ганја Розова, Бенди, Мадраса, Црна Шани, Тебрици, и Маранди.
Сан Мигел (вулкан)
Сан Мигел (познат и како Чапарастике) — стратовулкан во средишно-источниот Ел Салвадор, приближно 15 километри југозападно од градот Сан Мигел. На 16 јануари 2002 година, мала ерупција на пареа, гас и пепел настанала од кратерот, траело 3 часа, но не предизвикало вистинска штета на животот или на имотот. Емисиите на јаглерод диоксид биле следени од ноември 2001 година, а нивниот постојан пораст продолжил да се зголемува сè до избувнувањето.
Единаесет години подоцна, на 29 декември 2013 година, Сан Мигел избувнал во 10:30 часот по месно време исфрлајќи пепел и чад на небото и предизвикал евакуација на илјадници луѓе кои живееле во полупречник од 3 км околу вулканот. Тоа било претходено и предизвикано од зголемена сеизмичка активност со почеток во 06:30 часот по месно време.
Шашави раскази
Шашави ракази е збирка раскази на чешкиот писател Јарослав Хашек, објавена во 2011 година од издавачката куќа „Темплум“. Преводот од чешки јазик е направен од Маргарета Карајанова.
Технички податоци
Збирката „Шашави ракази“ е објавена како 91 книга од библиотеката „Магма“. Таа има 159 страници и е испечатена во мек повез и со мал формат (21 сантиметар). Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје, со ознаката ISBN 978-9989-189-94-4. На предната корица е ставена слика од Фернандо Ботеро (Fernando Botero), додека на задната корица е даден кус осврт врз делото и куса биографија на авторот. Книгата е финансирана од Министерството за култура на Република Македонија.
Содржина
Збирката содржи вкупно 20 раскази, и тоа: 10 раскази плус 10 раскази од циклусот под наслов „Командантот на градот Бугулма“. На крајот од книгата се наоѓа текстот на Карел Косик, насловен како: „Швејк и Бугулма или раѓањето на големиот хумор“, како и освртот врз животот и творештвото на Хашек, под наслов: „Јарослав Хашек - Анархист на 21 век“. Во збирката се поместени следниве раскази:
Теа Модерна
Теа Модерна — поранешно неделно списание за жени во Република Македонија. Списанието престана да се издава во 2017 година.
Историја и профил
Теа Модерна беше основана од страна на Миле Јовановски во 2001 година. Списанието било дел од Медија Принт Македонија, која била основана од Функе Медиенгрупе. Во списанието се обработуваат сите теми поврзани со мода, патување и општествени настани.
434 п.н.е.
434 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 434. година пред новата ера, 434. од првиот милениум п.н.е., 34. од 5 век п.н.е. и петта од 430-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 434 година се протега во 2202 и 2203, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2262 и 2263 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 109. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1087 и 1086 исламска година пред хиџра.
Тибор Дери
Животопис
Дери се родил во имотно буржоаско семејство во Будимпешта и уште како дете почнал да ги чувствува стегите на семејството и на социјалното потекло, искажани во неговата автобиографија со зборовите: „семејството ме зароби“. Болен од туберкулоза на коските, Дери бил принуден основното училиште да го учи во болничкиот кревет, што уште повеќе го засилило неговото чувство за одвоеноста од светот. Кога оздравил и се соочил со суровата стварност, кај Дери се разбудил бунтот и тој станал револуционер, а во истото време, потресен од национализацијата на неговиот имот, татко му извршил самоубиство скокајќи од петтиот кат на зградата. По поразот на комунистичката револуција во Унгарија во 1919 година и по доаѓањето на власт на Хорти, како и сите други писатели со соццијалистички и револуционерни погледи, Дери бил принуден да емигрира. Во тој период, тој скитал ширум Европа, каде имал можност да дојде во допир со тогашните авангардни уметнички движења. Така, тој патувал низ Италија, Скандинавија, Средна Европа и Шпанија. Според неговите зборови, во Италија живеел „на леб и портокали“, во Норвешка „на леб и харинга, дишејќи го воздухот на слободата, минувајќи со месеци по патиштата со ранецот на грбот“, а во Палма де Мајорка се хранел со „сирење, леб и портокали“. Во Унгарија се вратил неколку години пред Втората светска војна, но не можел да ги објавува своите дела, така што морал „да преживува со ситни уреднички работи и со преведување“. Во граѓанската револуција од 1956 година, Дери зел активно учество, поради што поминал неколку години в затвор (1957-1960).
Творештво
Тибор Дери зазема едно од истакнатите места во унгарската книжевност на XX век, особено како автор на монументалниот роман „Недовршена реченица“ во кој дал сеопфатна слика на унгарското општество во 1930-тите. Според Имре Бори, творештвото на Дери претставува „огледало на унгарската книжевноста на нашиот век“, зашто речиси сите уметнички правци од првите децении на 20 век нашле свој одраз во делата на Дери. Притоа, за време на неговите патувања низ Европа меѓу двете светски војни Дери го печел писателскиот занает, под влијание на разните авангардни движења. Во тој период, тој напишал неколку вредни дела, како: експресионистичките романи „Извик во два гласа“ и „На патот“, дадаистичката драма „Џиновско доенче“, надреалистичкиот роман „Се смрачува, јагнињата крварат“ и низа надреалистички поетски дела.
Од овој период потекнува и неговиот роман „Недовршена реченица“ чии први реченици ги запишал на Бадник 1933 година, во една кафеана во Виена, кога конечно сфатил дека „станал писател“. Во ова дело, на повеќе од 800 страници, Дери ја опишува револуционерната напнатост во тоа време, создавајќи богата галерија ликови: од работници посветени на класната борба, преку интелектуалци во потрага по егзистенцијалните прашања, до припадниците на буржоазијата кои доживуваат лични трагедии. Според критиката, „овој роман е напишан со „коригирана“ прустовска техника, комбинирана со иронично-есеистичкиот стил на Томас Ман. Романот „Недовршена реченица“ бил објавен дури во 1947 година и веќе тогаш било јасно дека унгарската книжевност добила големо дело. По неговиот успех, Дери направил план да напише роман во четири дела, со наслов „Одговор“, но откако во 1948 година ја добил Кошутовата награда, книжевната критика ја дочекала немилосрдно втората книга од овој циклус, а истовремено паднал во немилост на власта. Во 1956 година, Дери го објавил кусиот роман „Ники“, а по излегувањето од затворот целосно му се посветил на прашањето на граѓанската и творечката слобода. Истовремено, во своите дела почнал да се оддалечува од лукачевскиот реализам и да експериментира со формата и со изразот при што неговите дела биле богати со симболи и параболи, играјќи се со книжевните конвенции. Така, според Михаљ Цине, романот „Господинот А. Г. во градот Х.“ (1964) е филозофско сведување на сметката за грижите што го измачувале писателот во текот на целиот живот“, а Имре Бори го нарекол утопија во која Дери признава дека „нема одговор на големите прашања“ и дека „сè се претвора во сопствена негација“. Во 1969 година, Дери ја објавил исклучителната автобиографија со наслов „Нема пресуда“, со драмата „Имагинарен извештај од еден американски поп-фестивал“ (1971) го потврдил својот интерес за најсовремените уметнички текови.
Козјак (Мариово)
Козјак — средновисока планина која се наоѓа во областа Мариово во јужниот дел на Македонија. Се наоѓа меѓу планините Ниџе и Кожуф, издигнувајќи се од левата страна на Рожденска Река и Блаштица, а се протега од Црна Река на север во меридијански правец сѐ до македонско-грчката граница на југ.
Поточно, таа се јавува како северно отклонување и огранка на целиот планински масив на Ниџе и Кожув и со своето протегање таа воедно ги дели прилепскиот и тиквешкиот (кавадаречкиот) дел на Мариово. Билото кое е голо и доста заоблено има меридијански правец на протегање од север кон југ, со највисок врв Балтова Чука (1.823 м). Северно веднаш до него се наоѓа нешто понискиот врв Перум (1.807 м), додека на север е појасно издадениот врв Перун (1.703 м), а во северниот дел се исто така и врвовите Дуров Камен (1.569 м), Мешник (1.470 м) и Зелка (1.426 м), додека на самата граница со Грција е врвот Голем Козјак (1.814 м).
Самата планина има поголема разгранетост кон запад каде се наоѓа гребенот Скрка со врвот Панделе висок 1.344 метри. Меѓу превоите најзначаен е Трибор (1.406 м) преку кој комуницираат прилепскиот и кавадаречкиот дел на Мариово. Во тектонско-геолошки поглед претставува синклинала составена од гнајсеви, микашисти, со гранитоидни тела и мермери. Планината изобилува со многу шума каде што особено многу е застапен црниот бор.
Иван Дудиќ
Иван Дудиќ (роден на 13 февруари 1977 година) бил поранешен српски професионален фудбалер кој играл на позицијата како десен бек.
Претставувал неколку клубови, меѓу кои Црвена ѕвезда од Белград, Бенфика од Португалија и ФК Ујпешт од Унгарија. Тој бил репрезентативец за СР Југославија, со вкупно 7 натпревари, а учествувал и на УЕФА ЕВРО 2000 година.
Клупска кариера
Иван е роден во Земун. Тој започнал да игра фудбал некаде во 1995 година во екипата на Црвена ѕвезда од Белград. Во првата негова сезона во клубот настапил само на еден натпревар кога екипата на Црвена ѕвезда завршила на второто место во лигата. Во наредната сезона немал настапи за тимот, а во 1997 година бил испратен на шест месеци како позајмен играч во ново промовираниот тим на Железник. Се вратил во Црвена ѕвезда во зимскиот преоден рок и настапил на шест натпревари до крајот на сезоната. И таа сезона екипата на Црвена ѕвезда завршила како второпласирана во лигата и тоа втор пат по ред. Неговиот пробив во кариерата стигнал дури во 1998 година на 21-годишна возраст, кога бил стандарден на сите натпревари во лигата во сезоните 1998-99 и 1999-2000. Во 2000 година заедно со клубот бил шампион на својата земја.
Неговите настапи привлекле внимание на тимовите од странство, при што екипата на Бенфика од Лисабон на 18 мај 2000 година потпишала договор за сума за која Рекорд објавил дека се движи околу 2 милиони евра. Дудиќ бил гледан од Мишел Преудхом на два различни натпревари: првиот на 29 март 2000 година во квалификацискиот натпревар за ЕВРО до 21 година против селекцијата на Англија, и вториот на 2 април во вечното дерби против екипата на Партизан. И за двата натпревари Дуљај добил позитивни оценки од страна на Мишел. Неговиот потпис требало да ја реши проблематичната десна бековска позиција во екипата на Бенфика на која настапувале Самуел Оконуво, Луис Андраде и Рикардо Естевес. Дудиќ макотрпно се борел да ги исполни очекувањата. Одиграл само 20 лигашки натпревари и бил ставен на трансфер листата за наредната година.
Тој одбивал да игра за екипата на Бенфика Б (втората екипа на Бенфика), велејќи: „Не ми е грижа за тоа! Јас сум играч на Бенфика, но сакам да играм во клуб кој ми дозволува да напредувам во кариерата“. Подоцна признал дека добил интерес од екипите на Тотенхем, Лидс Јунајтед, Вест Хем и Евертон, но не можел да ја добие потребната работна дозвола во Англија, па бил приморан целата сезона 2001-02 да биде надвор од терените и воопшто да не игра.
На 14 август 2002 година, тој се договорил да игра како позајмен играч во тимот на Рад, клуб кој се натпреварувал во Првата лига на Србија. Се вратил во Бенфика во јули 2003 година, но бил ослободен дури на 29 јануари 2005 година, откако поминал 18 месеци надвор од теренот во резервниот тим. Потоа, Дудиќ веднаш се приклучил на екипата на Монс и им помогнал да ја освојат белгиската Втора дивизија. Подоцна, во кариерата, настапувал за екипите на Бежанија и на Залаегершеги во Унгарија. Кариерата ја завршил во тимот на Ујпешт, каде одиграл вкупно две сезони.
Репрезентација
Дудиќ одиграл шест натпревари за репрезентацијата наСР Југославија до 21 година во квалификациите за Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2000 година. Помеѓу тие 6 натпревари бил и плејофот против селекцијата на Англија кога неговиот тим загубил со резултат од 3:0. Тој, на 25 мај 2000 година бил избран од тренерот Вујадин Бошков за пријателскиот натпревар против селекцијата на Кина. Тоа му бил прв натпревар за сениорската репрезентација на неговата земја. Само неколку дена подоцна, тој бил ставен во тимот за УЕФА ЕВРО 2000. На тоа првенство на 13 јуни го одиграл воведниот натпревар против екипата на Словенија кој завршил со резултат од 3:3. Неговиот последен настап за неговата репрезентација бил на 25 април 2001 година во натпреварот против репрезентацијата на Русија, на квалификациите за Светското првенство на ФИФА 2002 година.
Мојанци
Мојанци може да се однесува на:
Загорци
Загорци — село во Општина Конче, во околината на градот Радовиш.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа меѓу Конечка Планина и Смрдеш во Општина Конче.
Историја
Местото е населено уште од железното време, за што сведочат остатоците од населба на наоѓалиштето Манастир кое се наоѓа на 200-300 м југоисточно од селото.
Селото во век било дел од Радовишката каза на Отоманското Царство.
Население
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 210 жители, сите Македонци. Според податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев (La Macédoine et sa Population Chrétienne), во селото во 1905 година живееле 232 жители.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 10 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Родови
Загорци е македонско село.
Според истражувањата од 1928 година, родови во селото.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Конче, една од ретките општини во Македонија, која не била променета по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Конче.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш. Селото припаѓало на некогашната општина Радовиш во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 припаѓало на тогашната општина Конче.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Лакавица, во која покрај селото Загорци, се наоѓале и селата Балталија, Брест, Гарван, Гарочино, Лакавица, Лескоица, Липов Дол, Љуботен, Ново Село, Пиперово, Пухче, Скоруша, Степанци, Суво Грло, Танатарци, Чифлик и Шопур. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Загорци, во која влегувале селата Гарван, Долни Радеш, Загорци и Скоруша.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1615 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.
Темјаника
Темјаника — стара питома сорта на винова лоза (грозје). Има посебен вкус и мирис (кој се чувствува на неколку метра оддалеченост кога е зрело), па оттука и името. Почнува да созрева во средината на септември, а на зрелите зрна им пука кожата. Целиот вкус и мирис може да се почувствуваат само кога овошјето е целосно зрело и ќе ја достигне својата целосна сладина, што е некаде во средината на октомври. Плодот е со темновиолетова боја, зрната се речиси правилни топчиња со големина 10-15 мм, а понекогаш и до 20 мм.
Загорци
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место бил запишан вкупно 1 гласач.
Темјаника
Од ова грозје се прави истоименото вино. Од плодот на темјаниката на пазарот најмногу се достапни бели вина, но малку е познато дека има и црна темјаника.
Потекло на поимот
Името го добило според темјан, заради јакиот мирис на зрелото грозје кое се чувствува на неколку метри оддалеченост.
Виногорје
Се одгледува во Македонија, Србија и Бугарија.
Според Правилникот за реонизација на лозарските подрачја во Македонија темјаника е препорачана сорта во Тиквешкото и во Велешкото виногорје.
Вина
Виното се одликува со брилијантна и нежна сламесто жолта боја, елегантен и сензуален мирис. Преовладуваат овошни ароми на праска и тропско овошје, надополнети со зачински поттонови на бели цветови и бозел. Вкусот е средно полн, со префинета хармонична свежина и долг овошно-зачински послевкус.
Консумирање
Се препорачува консумација на температура од 7-10°С, како аперитив или во комбинација со лесни предјадења, салати и aзиска кујна. Ова вино одлично се комбинира и со суви колачи и овошни пити.
Уметноста во 1539 година
1539 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 3853
NGC 3853 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3853 се споменува и како UGC 6712, MCG 3-30-81, CGCG 97-107.
Откривање
Објектот е откриен на 1871 година од страна на Алфонс Луј Николас Борели, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 7,2 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3853 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3853 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 3853 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36535. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 192; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1441. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Калиопа
Калиопа во старогрчката митологија е една од деветте музи, заштитничка е на епското пеење, филозофијата и реториката. Била во брак со кралот Еагар на кој му го родила Орфеј.
433 п.н.е.
433 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 433. година пред новата ера, 433. од првиот милениум п.н.е., 33. од 5 век п.н.е. и четвртта од 430-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5075 и 5076 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4317 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3327 и 3328 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 320.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 433 година се протега во 2203 и 2204, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2263 и 2264 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 110. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1086 и 1085 исламска година пред хиџра.
Трета пробиштипска парохија
Трета пробиштипска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Илија“ во селото Добрево. Парохијата ги опфаќа селата: Добрево, Марчино, Гајранци, Гризилевци, Трооло, Лезово и Кундино кои имаат цркви и селата Неокази, Бучиште, Пестришино и Пишица, кои сѐ уште немаат храмови.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Дастин Хофман
Дастин Ли Хофман (англиски: Dustin Lee Hoffman) — американски филмски глумец, прославен со филмовите: „Дипломец“, „Пеперутка“, „Маратонец“ и „Крамер против Крамер “, за кого ја добил наградата „Оскар“ во 1979 година како најдобар главен глумец.
Животопис
Дастин Хофман е роден на 8 август 1937 година во Лос Анџелес, Калифорнија, од еврејско-американски родители Хари Хофман и Лилијан Голд. Мајка му му го дала името по глумецот од немите филмови Дастин Фарнум. По завршувањето на средното училиште, го посетува Конзерваториумот во Лос Анџелес со намера да стане пијанист. Потоа се запишал на колеџот „Санта Моника“, но не успеал таму заради многу лошите оценки. Подоцна се запишува на часови за глума и почнува да се занимава со глума. Неговиот прв филм е „The Tiger Makes Out“ (1967), а во истата година игра и во филмот „Дипломец“ (The Graduate), за кого е номиниран за Оскар. Подоцна глумел во многу филмови како: Полноќен каубој (Midnight Cowboy) (1969), „Крамер против Крамер“ (Kramer vs. Kramer) (за кого го добива својот прв „Оскар“ во 1979 година), Тутси (Tootsie) (1982) и Дождовен човек (Rain Man) (1988) (за кого го добива својот втор „Оскар“ како најдобар главен глумец).
Приватен живот
Хофман има две деца (Карина и Џена) со бившата сопруга Ен Берн и уште четири (Џејкоб, Максвел, Ребека и Александра) со сегашната сопруга Лиса Готсеген, и уште два внука. Тој е добар пријател со глумците Џин Хекман и Роберт Дувал со кои ја учел глумата.
Уметноста во 1540 година
1540 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Пјекари Шлонске
Пјекари Шлонске (Piekary Śląskie) — град кој се наоѓа во Полска, во Шлеското Војводство, со население од 59.061 жители според податоци од 2008 година. , додека со околината областа има 5,294,000 жители. . Пиекари Слонскје е седиште на истоимениот регион.
Историја
Градот бил основан во 1934 година. Населбата постоела од 12 век, кога во периодот од 1303 и 1318 година била изградена првата црква и однована независна парохија. Во текот на 15 век во градот се развила рударската индустрија, каде биле ископувани олово и цинк. До 14 век градот бил управуван од германските сили, но по 1683 година започнале неколку востанија.
Во текот на 18 век започнала колонизација н германизација на населението, по кое градот се зголемил по површина и население.
Географија
Пиекари Слонскје се наоѓа во јужниот дел на Полска, во близина на Катовице во историската област Горна Шлеска. Покрај градот поминува реката Бриница, која е притока на Висла.
Тенетише (Литија)
Тенетише (словенечки: Tenetiše) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Витрувиев човек
Функции на сликата
Оваа скица претставува пример за интересите на Леонардо кон пропорциите. Исто така, скицата го дава обидот на Леонардо, човекот да го поврзе со природата. Голем бил предизвикот на Леонардо кон оваа скица за проучување на пропорциите на машкото човечко тело. Според древноримскиот архитект Витрувиј:
Леонардо сосема точно го насликал она, кое Витрувиј го кажал во De Architectura 3.1.3:. Папокот најнормално се наоѓа во центарот на човечкото тело и ако човек лежи на грб со растегнати раци и нозе, од неговиот папок, како центар, може да се опише кружница, која ќе ги допира врвовите на прстите на рацеите и нозете. Човечкото тело може да се впише не само во круг, туку и во квадрат.
Значење
Напишаното од Витрувиј може да се разгледува како опишување на оптималните пропорции или како опишување на идеалната човечка форма. Витрувиј се судрил со потешкотии за да даде точно математичко определување на тоа што сакал да го каже, папокот е центар на телото, но други истражувања водат до различни резултати; на пример центарот на тежината на човечкото тело зависи од состојбата на крајниците и ако тие се исправни односно здрави, обично тој е на околу 10 см под папокот.
Важно е да се потенцира, дека скицата на Леонардо го комбинира внимателно древниот текст и сопствените набљудувања на уметникот за човечкото тело. При сликањето на кружницата и квадратот, тој правилно нагласил, дека квадратот не може да го има истиот центар, како и кругот - папокот, неговиот центар е малку подолу.
При проучување на скицата може да се види и заклучи дека со комбинација од движења и состојби на рацете и нозете се создаваат 16 различни пози. Ставот, во кој рацете се раширени а нозете се собрани може да се впише во квадрат. Ставот, при кој рацете и нозете се раширени, може да се впишат во круг.
Четврта пробиштипска парохија
Четврта пробиштипска парохија — православна парохија под јурисдикција на Архиерејското намесништво од Штип со седиште во црквата „Св. Пророк Илија“ во село Пуздерци. Во оваа парохија спаѓаат и селата: Куково и Зарепинци, кои немаат храмови.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
Флавија Домицила
Флавија Домицила (лат. Flavia Domitilla), позната во историјата како Домицила Постарата (лат. Domitilla Maior) била сопруга на римскиот цар Веспазијан. Била ќерка на Флавиј Либералис, кој имал рангиран квестор. Пред да се омажи Веспазијан, била формална љубовница на африканскот витез. Веспазијан ја земал за жена на нејзината 38 година. Била мајка на Домицила и помладите цареви Тит и Домицијан. Починала пред Веспазијан да стане цар.
Матијас Бертолд
Матијас Бертолд (роден на 18 мај 1965 година) - австриски поранешен алпски скијач, специјализиран за слалом. Тој се натпреварувал во осумдесеттите и деведесеттите години од минатиот век. Неговата кариера вклучувала дваесет и три стартови на Светскиот куп на ФИС и еден подиум на Светскиот Куп на ФИС. После тоа стана тренер, служејќи тренер на германскиот женски тим во период од седум години, кулминирајќи ја екипата со три златни медали на Зимските олимписки игри 2010. Тој тогаш бил главен тренер на австриската машка екипа во алпско скијање четири сезони, водејќи ги до две злата на Зимските олимписки игри 2014 година, три вкупно титули на Светскиот куп во алпско скијање (освоени од Марсел Хиршер) и осум медали на Светското првенство, пред да го објави неговото заминување во април 2014 година. Набргу потоа, германското скијачко здружение објави дека Бертолд повторно ќе им се придружи како главен тренер на нивниот машки алпски тим.
Уметноста во 1541 година
1541 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Здивот на смртта (филм)
Здивот на смртта (англиски: The Living Daylights) — британски филм од 1987 година, во режија на Џон Глен. Филмот е дел од серијалот за тајниот агент Џејмс Бонд. Главните улоги ги толкуваат: Тимоти Далтон, Керолајн Блис, Роберт Браун и Џон Тери.
Содржина
Додека елитната единица на британската разузнавачка единица “00” се наоѓа на редовна вежба на Гибралтар, во нејзините редови се вовлекуваат непријателски агенти, кои започнуваат да ги убиваат разузнувачите. Џејмс Бонд е последниот на списокот за ликвидација, но тој успева да ги убие непријателските агенти, а потоа оди во Братислава за да ми помогне на советскиот генерал Георгиј Косков.
Франс Халс
Франс Халс ( / h ɑː l s / ; ; роден околу c. 1582 година - 26 август 1666 година) бил холандски сликар од Златното време на холандското сликарство, портретист кој живеел и работел во Харлем. Тој е значаен за неговата лабава сликарска китка, и помогнал да го претстави овој жив стил на сликарство во холандската уметност. Халс играл важна улога во еволуцијата на портретното сликарство во 17-от век.
NGC 1773
NGC 1773 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1773 се споменува и како ESO 85-EN25.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1773 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 58 м 12 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 21' 57".
Други поделби
Проучување на NGC 1773 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
Уметноста во 1542 година
1542 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Акшехир
Акшехир (Akşehir) — град округ во покраината Конија на регионот Средна Анадолија, Турција. Во 2012 г. округот броел 94.575 жители, од кои 62.054 живееле во самиот град. Познат е како градот во кој живеел Насредин Оџа
Градот е сместен во крајниот дел на плодна низина, на северниот дел од планината Султандаг.
Метју Ноулс
Метју Ноулс (англиски: Mathew Knowles; роден 9 јануари 1951) — американски извршен музичар и менаџер од Гадсден, Алабама. Тој е поранешен менаџер и татко на Р&Б пејачката Бијонсе и моментален менаџер на Соланж Ноулс.
Менаџер и продуцент
Ноул е економист на универзитетот „Фиск“ во Нешвил. Додека учел во Фиск тој имал членство во неколку студентски и социјални организации, како Омега Пси Фси Братството, Ета Бета Чаптер на UT Chattanooga. Откако го завршил неговиот Б.А. во 1975, тој работел со компанијата за слики Xerox. Тој ја напуштил неговата работа за да ја менаџира групата на неговата постара ќерка, Girl's Tyme, од кои подоцна израснала другата женска група Destiny's Child. Ноусл работел како продуцент и дополнителен продуцент на многу други проекти. Поради неговата работа во музиката, Ноулс е еден од дополнителен продуцент на трилерот од 2009, Опседнат во кој глуми неговата нјстара ќерка Бијонсе Ноулс.
Извршен директор
Во 2003, Ноулс пронашол сопствена издавачка куќа, Music World Entertainment. Куќата е дивизија на Columbia Records. Куќата продуцирала многу артисти како Бијонсе Ноулс, Мишел Вилијамс, Кели Роуланд, Соланж Ноулс, From Above, Саншајн Андерсон, Trin-i-tee 5:7, The Pastor Rudy Experience, и Џ. Ксавиер.
Приватен живот
Ноулс бил венчан со стилистот на House of Dereon, Тина Ноулс од 1980. Заедно тие имаат две ќерки, Р&Б пејачките Бијонсе и Соланж Ноулс.
На 11 ноември 2009, TТина Ноулс потпишала документи за развод откако имало неколку изјави дека Метју имал афера со глумицата Александра Врајт. Некои репортери изјавиле дека била бремена со негово дете. Откако синот на Врајт се родил, таа барала тест за бременост од Ноулс кој признал дека имал афера со неа. Тестот бил позитивен и Ноулс им платил пари за одгледување на детето на Никсон и на Врајт.
Акшехир
Историја
Во антиката тука постоело населеното место Филомелион, сместено долж големиот грчко-римски пат од Ефес на исток. Познато е дека во него престојувал Цицерон на пат за Киликија бидејќи одовде напишал неколку писма. Гратчето е споменато и во врска со мачеништвото на апостолскиот отец Поликарп Смирнски. Подоцна местото одиграло важна улога во пограничните војни помеѓу Византија и Иконискиот Султанат.
Дардан Дехари
Тој се натпреварувал на Светското првенство 2015 во Бивер Крик, САД, во велеслалом.
Акшехир
Историја
Филомелион станал важен град на Селџуците, а кон крајот на XIV век им припаднал на Османлиите. Се смета дека тука загинал султанот Бајазит I по неговото учество во Битката кај Ангора.
Знаменитости и култура
Меѓу знаменитостите во градот се врбојуваат следниве:
Секоја година од 5 до 10 јули се одржуваат настани во чест на Насредин Оџа.
Поради богатото архитектонско наследство, Акшехир е член на Европското здружение на историски градови и подрачја.
Страст, внимание (филм)
Страст, внимание (кин. 色，戒) — кинески шпионски трилер од 2007 година режиран од тајванскиот режисер Анг Ли, заснован на истоимен расказ објавен во 1979 година од кинескиот автор Ејлин Ченг. Главните улоги ги толкуваат: Тони Чиу Леунг, Веи Танг, Џоан Ченг и Лихом Ванг. За овој филм, режисерот Ли по вторпат ја добил наградата „Златен лав“ на филмскиот фестивал во Венеција.
Приказната се одвива највеќе во Хонгконг во 1938 и во Шангај во 1942, кога градот бил окупиран од Јапонија и под марионетска власт на Ванг Јингвеј. Филмот претставува група кинески студенти кои заговараат атентат на висок кинески колаборационист користејќи млада жена која би го намамила во стапица.
Аксу, Казахстан
Аксу е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Страст, внимание (филм)
Филмот и приказната се лабаво засновани на случки за време на јапонската окупација на Шангај. Експлицитните секс сцени во филмот резултирале тој да биде рангиран со NC-17 во САД.
Заплет
Дејството на овој шпионски трилер се случува во Шангај за време на Втората светска војна, окупиран од Јапонија, каде добро облечена и привлечна кинеска наречена „Г-ца Мак“ (Танг Веј) седи во кафуле во елитна четврт. Кога ќе повика машки пријател, нејзините безопасни коментари се кодирани сигнали за почеток на акција на ќелија млади агенти. Филмот тогаш оди наназад во 1938 година кога почнува трансформацијата на срамежливата и неискусна студентка Вонг Чија Чи во гламурозната г-ца Мак, нејзината маска во кинескиот отпор. Чија Чи била оставена сама во Кина од нејзиниот татко кој побегнал во Англија. Додека е бруцош, Кванг Ју Мин (Ванг Ли-Хом) ја поканува да учествува во неговата патриотска театарска трупа. Чија Чи станува водечка дама, инспирирајќи ги и публиката и нејзиниот нов пријател Кванг.
Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 19 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 19''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Уметноста во 1543 година
1543 година во уметноста содржи некои значајни настани.