cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Машин Ган Кели (рапер)
1990 — 2009: Ран живот и почетоци на кариерата
По заминувањето на неговиот татко, Бејкер престанал да го посетува училиштето и почнал да смислува уметничко име за себе барајќи мислење од постарите соученици. Во 2005 година, татко му се вратил да ги земе Бејкер и неговата тетка во Кувајт, но биле принудени да се вратат назад во Кливленд, каде Бејкер се запишал во средното училиште „Шејкер Хајтс“. Додека учел во училиштето, тој убедил локален продавач да стане негов менаџер. Го добил сценското име Машин Ган Кели од страна на неговите обожаватели. Тој објавил микс од песни „Печат на одобрување“ во 2006 година. Со реализација на миксот од песни тој се здобил со репутација која му овозможила пораст на профилот со што тоа му обезбедило на МГК да почне да врши изведби на локално место во Кливленд.
Во март 2009 година, додека тој бил на работ од тоа да биде протеран, МГК отпатувал во Харлем, во театарот Аполон, каде што тој се здобил со последователни победи, што го прави првиот некогашен рапер победник во театарот „Аполон“. Тој снимал музика во неговото домашно студио во кое што тој се однесувал како „Без кафез“, и почнал да се здобива со изложеност кога тој бил избран на МТВ 2 за слободен стил. Во февруари 2010 година, тој го издал својот втор микс од песни 100 Зборови и трчање, каде што тој ја извел неговата позната песна, „Лејс ап“. И покрај неговото зголемувањето на популарноста, МГК нашол работа во Чипотл за да може да си дозволи изнајмување на стан, бидејќи бил исфрлен од дома од неговиот татко, веднаш по завршувањето на средното училиште. МГК наскоро станал татко.
2009 — 2012: издавачки договор и „Лејс ап“
Во мај 2010 година, тој го направил своето национално деби со синглот „Алиса во земјата на чудата“, кој бил објавен на iTunes и бил придружен со музика и видео, заедно со песната. Тоа било објавено преку Блок Старс Мјузик. Синглот го довел МГК до „Најдобар артист во среден запад“ во 2010 на музичките награди „Андерграунд“, а неговото видео за „Алиса во земјата на чудата“ освоил награда за „Најдобро музичко видео“ во 2010 година на „Хип-Хоп“ наградите во Охајо. Тој го издал својот втор микс од песни во ноември 2010 година под наслов „Лејс ап“, кој бил пуштен во Кливленд Кавалирс. Миксот од песни бил снимен за три месеца во текот на 2010 година. По објавувањето на миксот од песни, тој бил вклучен во списанието XXL во 2011 година. Тој тогаш се појавил во песната на Џуси Џ  „Дишам“.
Во март 2011 година, МГК учествувал во своето прво SXSW шоу во Остин, Тексас, и во шоуто му пришла Шон Комбс, која му понудила договор за снимање на МГК со Бед Бој Рекордс, кој бил поврзан и имал своја содржина распределена од страна на Interscope. Пред да го потпише договорот, тој учествувал во песната на XV, „Конечно дома“. По потпишувањето на договорот, МГК објавил музичко видео за песната „Диво момче“, во кое бил вклучен Вака Флока Флејм. Дуото се појавило на BET's ''106 & Park. ''Во средината на 2011 година, МГК потпишал договор со Јонг и Реклес Клоутинг. Неговото ЕП Половина гол и речиси познатит било објавено на 20 март, 2012 година, а дебитирал на 46 место на Билборд 200.
Личен живот
МГК има дете Чеиси, кое е родено во 2008 година.
МГК отворено зборувал за неговата употреба на канабис во многу интервјуа, кажувајќи дека тој пуши секој ден, опишувајќи го искуството како „извор на среќа и начин на кој луѓето може да се чувствуваат барем малку повеќе сакани“. Тој  често го споменувал канабисот во неговата музика, што тоа претставува печат на неговиот личен карактер.
МГК наведува дека ДМХ и Еминем влијаеле музички врз него, како и слушањето на рок бендовите, Guns N' roses" и Blink-182 во текот на својата младост. МГК ги наведува доцниот рап и рок изведувачите како главно музичко влијание.
Во однос на неговата политичка филозофија, МГК се идентификува како анархит.
Старец (кактус)
Старецот (Cephalocereus senilis) е име на кактус од видот правоиздигнати кактуси (Cephalocereus). Кактусот е ендемски во сојузните држави Гванахуато и Идалго во Мексико. Овој вид на кактуси е под сериозна опасност од исчезнување во природната средина поради котролираното одгледување и потрошувачка како украсно растение.
Опис
Старецот е високо, столбесто растение. Кактусот може да расте од 5 до 15 метри. Стеблото најчесто нема гранки, бидејќи не може соодветно да ја издржи страничната тежина. Највпечатлива одлика кај овој кактус е растресените долги бели влакна, налик на волна. Оваа „волна“ е особено забележителна кај младите примероци. Како што старее, влакната опаѓаат. Цветовите се црвени, жолти или бели. Кактусот може да нема цветови првите 10 или 20 години. Влакната се изменети боцки и тие го штитат кактусот од смрзнување или преголема жештина. Под белата прекривка има остри помали боцки, најчесто жолтеникави.
Одгледување
Кактусот е доста популарен вид за одгледување како украсно растение. Тоа се должи поради неговиот бел изглед. Овој кактус сака добро дренирана почва, посува и од другите кактуси.
Шахот во 1940 година
1940 во шахот содржи некои значајни настани.
Надворешни врски
1940 низ таблите
Ја још спавам у твојој мајици (албум)
Ја још спавам у твојој мајци е шести албум на српската пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца. Издаден е во 1994 година.
Вишеградски собир
Првиот Собир во Вишеград бил собир меѓу чешкиот крал Јован Луксембуршки (чеш. Jan Lucemburský), унгарскиот крал Карло Роберт (унг. Károly Róbert) и полскиот крал Казимир III Велики (пол. Kazimierz III Wielki) во Вишеград (Унгарија), во 1335 година, на кој тие формирале анти-Хабсбуршка алијанса. Трите владетели се согласиле да создадат нови трговски патишта со цел да ја заобиколат Виена и да добијат полесен пристап до другите европски пазари.
На овој собир, исто така, било договорено да сите ја признаат чешката власт над Војводството Шлеска. Чешките кралеви и порано ја држеле оваа област под своја власт, а формално/де јуре имале и превласт над полската круна. Во замена за ова признание, чешкиот крал Јован Луксембуршки се откажал од полската круна, која ја предал на Казимир III, а исто така добил паричен надоместок од 20.000 прашки гроша. На овој начин, војводството Шлеска останало дел од Чешка сè до 1742 година, кога најголем дел од територијата била освоена од страна на Прусија. Оваа територија потоа станала дел од Полска, по Втората светска војна во 1945 година, додека мал дел сѐ уште ѝ припаѓа на Чешка.
Во 1339 година се одржал втор собир, на кој се избирал новиот претстолонаследник на Полска.
Франсоаз Саган
Франсоаз Саган (фр. Françoise Sagan; Кажар, 21 јуни 1935 — Онфлер, 24 септември 2004), со крсно име Франсоаз Коаре, била француски драматург, романописец и сценарист. Славена е како „шармантен мал монструм“ од страна на Франсоа Моријак на насловната страна на Фигаро. Саган била позната по јаките романтични теми во своите книги кои вклучувале богати и илузорни ликови, припадници на буржоаската класа. Нејзиното прво и најпознато дело е романот „Добар ден таго“ (1954), кое го напишала како тинејџерка.
Животопис
Саган е родена во Кажар, а детството го поминала во Лот, опкружена со животни кои биле нејзина страст до крајот на нејзиниот живот. Со прекарот „Кики“ била најмлада ќерка на имотни родители – нејзиниот татко бил директор на компанија, а мајка и ќерка на богат земјопоседник. Нејзиното семејство за време на војната живеело во Дофне, а потоа во Веркорс. Нејзината баба од страна на татко и била Русинка од Санкт Петербург. Иако се запишала на факултет, не била заинтересирана за него и не го завршила.
Приватен живот
Саган двапати се мажела. На 13 март 1958 година се омажила за својот прв сопруг, Ги Шелер, издавач во Ашет кој бил 20 години постар од неа. Се развела во јуни 1960 година. Во 1962 година се мажи за Боб Вестхоф, млад американски плејбој. Се развела во 1963 година. Нивниот син Денис се родил во јуни истата година. Саган потоа имала долгогодишна лезбиска врска со модната стилистка Пеги Рош. Имала, исто така, и љубовник, Бернар Франк, оженет есеист опседнат со јадење и пишување. После тој период ја почнува својата долгогодишна лезбиска врска со уредничката на француското издание на магазинот „Плејбој“ Аник Жеј, откако Жеј ѝ се обратила да напише статија за неа.
На патувањата по Америка често била гледана во друштво со Труман Капот и со Ава Гарднер. На 14 март 1957 имала сообраќајна несреќа возејќи го спортскиот автомобил „Астон Мартин“, заради што била неколку дена во кома. Кога одела на своите коцкарски патувања во Монте Карло сакала да го вози својот „Јагуар“.
Во деведесеттите години Саган била обвинета и осудена за поседување кокаин.
Во неколку периоди од својот живот Саган била зависна од неколку вида дрога. Со години користела пилули на рецепт, амфетамин, кокаин, морфиум и алкохол. Кога полицијата во една прилика дошла во претрес на нејзината куќа, нејзиното куче Банко ги одвело до кокаинот кој потоа и самото почнало да го лиже. Тогаш Саган им рекла на полицајците „Погледнете, и нему му се допаѓа“.
Смрт
Нејзината здравствена состојба била нарушена во текот на двеилјадитите години. Во текот на 2002 година не била во состојба да се појави на судењето за пореска измама, случај во кој бил вмешан и поранешниот француски претседател Франсоа Митеран, а за кој Саган е условно осудена. Франсоаз Саган починала од емболија на белодробните крила во Онфлер на 24 септември 2004 година во 69 година од животот. По своја желба погребана е во своето сакано родно место Кажар до својот втор сопруг.
Во својата телеграма на сочувство, францускиот претседател Жак Ширак меѓу останатото навел: „Со нејзината смрт, Франција го изгуби еден од своите најбрилијантни и најсензибилни писатели – еминентна фигура на литературниот живот“.
Филм
Животот на Саган бил прикажан во биографскиот филм „Саган“, на француската режисерка Дијана Кирис кој е премиерно прикажан во Франција на 11 јуни 2008 година. Насловната улога ја играла француската глумица Силви Тести.
Патриша Аркет
Патриша Аркет (англиски: Patricia Arquette) — американска филмска глумица.
Животопис
Аркет потекнува од актерско семејство: сите нејзини браќа и сестри се занимавале со глума, а двајца од нив, сестрата Росана и братот Дејвид, се здобиле и со поширока слава. На дваесетгодишна возраст, Аркет го родила синот Енцо, а со неговиот татко се разделила само еден месец по породувањето. На возраст од 27 години, таа се омажила за Николас Кејџ, но шест години подоцна бракот завршил со развод. Во 2006 година се омажила по вторпат, овојпат за глумецот Томас Џејн, но и тој брак завршил со развод во 2011 година. Од таа врска, Аркет ја има ќерката Харлоу.
Филмска кариера
Пошироката популарност Аркет ја постигнала со филмовите: „Вистинска романса“, „Ер Вуд“, „Флертувајќи со катастрофата“, „Изгубен автопат“ и „Стигмата“. Во 2015 година, Аркет ја добила наградата „Оскар“ во категоријата „најдобра женска споредна улога“, за улогата на самохраната мајка Оливија во филмот „Детство“. Притоа, при врачувањето на наградата, таа изјавила: „Досега се боревме за сечија еднаквост. Сега доаѓа нашето време, еднаш и засекогаш да бидеме платени еднакво како мажите.“
Покрај на филмот, Аркет настапувала и во телевизиски серии. Така, во текот на седум сезони таа ја играла улогата на видовитата жена Алисон Дубуа во серијата „Медиум“ и за таа улога била наградена со „Еми“. Од 2015 година, таа игра главна улога во серијата „Истрага на местото на злосторството: Сајбер“.
Крсте Стевоски
Крсте Стеванов Стевоски — роден на 16 јули 1924 година во с. Елшани. Доброволно стапува во НОВ на 2 април 1944 година. Како борец на Првата македонска бригада загинува во борбите со германските и албанските балисти кај Пресека, на 15 јули 1944 година. .
Кларинет
Кларинет (Clarinet) или грне́та е дрвен дувачки инструмент со единечно (просто) јазиче од трска.
Градба
Почетниот дел му е усник, во облик на клун, на чија рамна страна, преку влезниот отвор на цевката, притиска јазичето, на долниот крај зацврстено со метален обрач со завртка.
Цевката има четири дела кои се вовлекуваат еден во друг, а завршниот дел е во вид на инка (т.н. корпус) и по работ е опточен со метален прстен. На цевката се наоѓаат голем број отвори, од кои еден дел се покриваат со врвовите на прстите, а другите со затворачи (т.н. клапни) кои се придвижуваат со сложен систем на лостови. Механизмот на современиот кларинет е многу усовршен, исто како и изведувчката техника, така што тој спаѓа меѓу највиртуозните инструменти според леснотијата со која можат да се изведуваат крајно брзи и сложени тонски движења.
Опсегот на изводливи тонови му е многу голем, а самиот тон е богат, погоден за многу различни музички карактери. Посебна одлика на кларинетот е широкиот опсег на гласност – од скоро одвај чуен звук до многу продорен, посебно во високите тонови. Најдлабокиот регистер, т.н. шалмајски, е многу специфичен по темната и драматична звучност.
Со обѕир на сето ова, меѓу дувачките инструменти кларинетот е најразновиден, па и во оркестрите често му се доделуваат истакнати улоги, а солистичката литература е многу богата. Тој наоѓа места во камерните ансамбли, претставува водечки мелодиски инструмент во дувачките оркестри, а посебно значајна улога има во џезот.
Основни видови
Кларинетот се гради во три основни регистерски облици: B Кларинет (Clarinetto in Si♭) кој звучи за голема секунда пониско од запишаното, A Кларинет (Clarinetto in A) кој звучи за мала терца пониско од запишаното, и поретко користениот C Кларинет (Clarinetto in Do) кој звучи како што е запишано.
Други видови
Освен основните три облици, кларинетот се јавува и во облик на мали кларинети кои се градат во повеќе регистерски облици: in Eb кој звучи за мала терца повисоко од напишаното, in A♭ кој звучи за мала секста повисоко, in F кој звучи за кварта повисоко и in D♭ кој звучи за мала секунда повисоко. Сите овие кларинети се чести во проширеното семејство на кларинети, како што е случај во воените оркестри, а поретко во класичната музика (сепак, Рихард Штраус во операта Електра ги бара следните кларинети: 1 Cl. in E♭, 4 Cl. in B, 2 Cl. contralti (basethorn), 1 Cl. basso).
Уште едан облик на кларинет е и басетхорн или контралт кларинет (итал. clarinetto contralto, corno di bassetto или clarone, гер. Bassetthorn, фр. cor de basset, анг. bassethorn, рус. бассетгорн) кој ретко е во употреба, но сепак може да се најде кај Моцарт, Бетовен, Рихард Штраус и други.
Сепак, најчест регистерски облик на кларинет, кој се наоѓа во класичните оркестри, е бас кларинетот.
Шахот во 1941 година
1941 во шахот содржи некои значајни настани.
Рамазан Асаноски
Рамазан Бајрамов Асаноски ( во —  на ) — македонски партизан од исламска вероисповест, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил свирач. За време на окупацијата неколку време живеел во селото Дебреште (Прилепско), а во 1944 година се вратил во Кичево и во есента 1944 година се приклучил во редовите на Првата македонска бригада. Загинал во ноември 1944 година на Шар Планина во борба со балистите.
Зал (округ)
Зал (Saalkreis) бил округ (Kreis) во јужниот дел на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи биле (од запад во правец на стрелките на часовникот) Мансфелд, Бернбург, Кетен, Битерфелд, округот Делич во Саксонија и округот Мерзебург-Кверфурт. Слободниот град Хале скоро е целосно опкружен од округот.
Географија
Главна река во округот Зале, од која округот и го добил името.
Пензионирани, екстремно опасни
Пензионирани, екстремно опасни (англиски: RED) - американски филм од 2010 година, во режија на Роберт Швентке. Главните улоги ги толкуваат: Брус Вилис, Хелен Мирен, Морган Фримен, Мери-Луиз Паркер итн.
Содржина
Френк Мозес е поранешен таен агент, кој живее мирен пензионерски живот. Но, кога му се заканува опасноста од еден ултрамодерен убиец, тој ја собира својата поранешна дружина, во обид да преживее и да ги открие напаѓачите.
Влечница
Влечница или ски-лифт — вид на жичница, направа за превоз на скијачи и сноубордери. Нејзиниот принцип се состои во влечење на скијачот кон врвот со тоа што тој останува на патеката да се лизга по снегот по целиот терен, со помош на „котва“ што ја влече ротирачки кабел. Затоа, овој вид на инсталација бара одржување за целата патека која се наоѓа директно под кабелот што се кружи.
Некогаш многу распространети, денес преовладуваат жичниците (седешници и гондоли) заради поголемиот капацитет и поголемата удобност. Денес, влечниците најчесто се наоѓаат на падини за почетници, мали скијалишта и периферни падини. Тие, исто така, често се користат за пристап до скијачките патеки на ледниците, бидејќи нивните потпори може да се закотват во мразот на ледникот поради помалите сили и повторно да се порамнат поради движењето на ледникот.
Влечниците имаат некои недостатоци во споредба со жичниците: бараат поголема вештина на корисниците и може да бидат тешки за некои почетници и деца; понекогаш им недостига соодветен пат назад до патеката; снежната површина мора да биде континуирана; релативно се бавни и имаат помал капацитет.
Влечниците имаат некои предности во однос на жичниците: скијачите можат да се пуштат од „котвата“ пред да стигнат до врвот; често можат да продолжат да работат во услови на ветер премногу силен за седешници; бараат помалку одржување и се многу поевтини за инсталирање.
Кажимјеж Нич
Кажимјеж Игнаци Нич (Kazimierz Ignacy Nitsch; во  –   во ) — полски јазичар, славист, историчар на полскиот јазик, дијалектолог. Бил еден од основачите на Друштвото на љубителите на полскиот јазик (Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego) и во периодот 1919–1958 г. управувал со друштвото „Полски јазик“. Во 1901 година започнал дијалектолошки истражувања во Кашубија. Бил претседател на Полската академија на науките.
Животопис
Се школувал во гимназијата „Света Ана“. Во 1903 година добил стипендија од Академијата на знаењата и заминал на студии во Прага и во Париз. По враќањето во 1904 година, почнал да ги истражува померанските дијалекти. Во 1908 година бил хабилитиран под менторство на Јан Розвадовски врз основа на трудот Сродствените односи помеѓу лехицките јазици (Stosunki pokrewieństwa języków lechickich). Во 1911 година станал вонреден професор на Јагелонскиот универзитет, каде што работел со Јан Лош. Во 1917 година преминал на универзитетот „Јан Кажимјеж“ во Лавов и таму го зазел местото на професор по полски јазик, но во 1920 година се вратил на Јагелонскиот универзитет за да ја прифати позицијата на професор по словенска филологија, напуштена од Јан Лош, а по смртта на Лош во 1928 година и катедрата по полски јазик.
Припаѓал на водечките полски научни академии – Полската академија на знаењата (1911 – дописен пчен; 1924 – активен член), Полската академија на науките (1952 – полноправен член), Варшавското научно друштво (1932 – обичен член). Бил експерт на полската делегација на Париската мировна конференција во 1919 година, каде што се занимавал со географските и етнографските прашања. Во 1939 г. се пензионирал. На 6 ноември 1939 година бил уапсен во рамките на Sonderaktion Krakau и затворен во концлогорот Захсенхаузен (Sachsenhausen), од каде што бил ослободен во февруари 1940 година.
Во периодот 1946–1952 г. ја извршувал функцијата претседател на ПАЗ. Од 1952 година бил полноправен член на ПАН. Во периодот 1952–1957 година бил потпретседател на ПАН, а во периодот 1952–1958 година бил член на нејзиниот президиум. По војната, бил член на Комисијата за определување на називите на месностите (Komisjа Ustalania Nazw Miejscowości).
Личен живот
Бил син на Максимилијан Нич. Се оженил со Ањела Грушецка, писателка, ќерка на Артур Грушецки, писател и новинар. Братучед му бил Роман Нич, микробиолог, член на Полската академија на знаењата (ПАЗ).
Црква „Св. Атанасиј“ - Црна Река
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Црна Река, Гуменџиско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1802 г. или во средината на XIX век и има улога на гробишен и парохиски храм. Сместена е во јужниот дел на селото и претставува трикорабна базилика со внатрешни димензии од размери 8,2 × 15,7 м. На исток се издава само нишата на апсидата. Трите кораба на црквата се поделени со пет пара столбови, од кои последниот пар е ад иконостасот. Нартексот, кој првобитно постоел на запад, денес не е зачуван, а тремот со колонади на запад и југ не е дел од првичната градба. Иконостасот е дрвен и резбан. Резбани и насликани се и владичкиот престол и амвонот. Во храмот има икони од зографот Димитар Вангелов од Петрово.
По Младотурската револуција во 1909 г. жителите на селото ја испратиле следнава телеграма до Отоманскиот парламент:
Во 1991 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Никола Кордоски
Никола Миланов Кордоски — роден на 28 ноември 1925 година.
Активно го помагал НОД од пролетта 1943 година. Доброволно стапува во НОВ во април 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува во Дебар, на 2 август 1944 година.
Родни „Џипси“ Смит
Раниот живот
Смит е роден во ромски шатор во шумата Епинг, шест милји североисточно од Лондон. Денес локацијата е означена со голем, комеморативен камен во шумата во близина на Водоводно катче, Вудфорд Грин. Смит не добил никакво образование, а неговото семејство заработувало продавајќи кошеви, лимени садови и штипки за облека. Неговиот татко, Корнелиус (1831-1922) и неговата мајка, Мери (Поли) Велч (c1831-1865), обезбедиле дом кој бил среќен во нивното вардо. Смит бил дете кога неговата мајка починала од сипаници во близина на Балдок во Хертфордшир. Таа е погребана во блискиот двор на црквата Свети Никола во Нортон, сега дел од Лечворт Гарден Сити. Корнелиус Смит подоцна бил погребан со неа. Децата Смит броеле четири девојчиња и две момчиња (Родни бил четврто дете).
Корнелиус Смит влегувал и излегувал од затвор за различни прекршоци. Таму, тој го слушнал евангелието од затворскиот капелан ; подоцна, тој и неговите браќа биле преобратени на состанок на мисијата. Од 1873 година наваму, „Преобратените Цигани“ биле вклучени во бројни евангелистички напори.
Преобраќање
На возраст од 16 години, преобраќањето на Смит дошло како резултат на комбинација на различни фактори; Сведокот на неговиот татко, слушањето на Ира Санки како пее и посетата на домот на Џон Буњан во Бедфорд,сето тоа придонело. Се научил да чита и пишува и почнал да се занимава со проповедање. Тој им пеел химни на луѓето што ги запознал и бил познат како „пејачкото циганче“.
На конвенцијата во седиштето на Христијанската мисија (подоцна да стане Армијата на спасот ) во Лондон, Вилијам Бут ги забележал Циганите и го сфатил потенцијалот на младиот Смит. На 25 јуни 1877 година Смит ја прифатил поканата на Бут да биде евангелист со и за мисијата. Шест години (1877–1882) служел на уличните агли и мисијата.
Семејство
Тој се оженил на 17 декември 1879 година со Ени Е. Пенок, една од неговите преобратеници. Од овој брак Родни и Ени имале три деца, две момчиња и едно девојче. Албани Родни, најстарата, станала христијанка подоцна во животот и на крајот тргнала по стапките на својот татко и станала евангелист во САД. Олбани беше познат како „Џипси Смит, Џуниор“ и служел како евангелист од 1911 година до неговата смрт на 24 август 1951 година. Трите деца на Албани беа Бети, Џон (Џек) Родни, адвокат и Џорџ Вилбур, презвитеријански свештеник на три цркви, една во Мисури, една во Штутгарт, Арканзас и една во Бетсвил, Мисисипи. Најмладиот син на Родни, Алфред Ханли, станал христијанин на млада возраст и станал Веслејски свештеник во Англија и служел во 11 различни пастории во текот на неговите 43 години во службата. Ханли починал на 11 февруари 1949 година на 67-годишна возраст.
Рода Зила служела со нејзиниот татко во неговата голема јужноафриканска кампања позната како „Мисија на мирот“. Таа на крајот се омажила за банкар по име Џејмс Лин и имала две деца, Родни Џејмс Лин и Зила Лин. Зила Елизабет Лин, внуката на Џипси, работела со покојниот англиски автор Дејвид Лазел, од Ист Лик, во неговиот прв биографски извештај за Џипси Смит со наслов „Џипси Смит, од шумата дојдов“. Исто така, поручникот Чарлс Смит од Ел Дорадо, Арканзас напишал краток биографски извештај за семејството Џипси Смит за Британското евангелско списание, Пламенот (јули-септември 2006 година: том 72 бр. 3).
Армија на спасот
Родни и Ени служеле на неколку задачи и виделе дека членството се зголемило на стотици, а потоа на илјада. До јуни 1882 година, дошле големи толпи и работата растела. Нему му било даден златен часовник и околу 5,00 фунти (330,00 фунти во денешно време ) ѝ биле подарени на неговата сопруга од срдечните членови на локалните цркви. (Крупот на Армијата на спасот не бил дел од ова бидејќи Смит знаел дека ова е забрането. ) Прифаќањето на овие подароци сè уште се сметало за кршење на правилата и прописите на Армијата на спасот, и поради тоа бил отпуштен од организацијата. Не добил шанса да ги врати подароците. (Од неговата книга „Џипси Смит Неговиот живот и дело“ изгледа како да имал некои тешкотии меѓу него и 2 од синовите на Генерал Бутс, Брамвел и Балингтон, што можеби довело до одлуката што не му дала можност да ги исправи работите..) Ова се случи толку ненадејно што другите евангелисти мораа да се вклучат за да ги преземат неговите проповеднички ангажмани, вклучувајќи го и современиот проповедник Чарлс Кроуи Смит, кој презел два ангажмани во Ханли. Неговите осум задачи со Армијата на спасот донеле 23.000 одлуки, а неговите толпи биле некаде до 1.500.
Евангелистот патува
Тој патувал многу низ светот на евангелистичките крстоносни војни, привлекувајќи толпи од стотици илјади во текот на неговиот живот. Како што бил зафатен, никогаш не му здосадило да ги посетува ромските логори секогаш кога можел на двете страни на Атлантикот. Џипси никогаш не напишал проповед за проповедни цели. Смит напишал неколку книги и можел да пее исто како што проповедал. Понекогаш ја прекинувал својата проповед и пишувал во песна. Неколку од овие химни што тој ги пеел биле снимени од Колумбија Рекордс. Иако бил методист, министрите од сите конфесии го сакале. Се вели дека никогаш немал средба без преобраќање.
За време на Првата светска војна тој им служел под покровителство на ИМКА на британските трупи во Франција, често посетувајќи ги линиите на фронтот. Како резултат на ова, кралот Џорџ VI го направил член на Редот на Британската империја.
Подоцнежниот живот
Сопругата на Џипси Смит, Ени, починала во 1937 година на 79-годишна возраст додека тој бил во Америка. Насловите на насловните страници во 1938 година ја објавиле веста дека 78-годишниот вдовец се омажил за Мери Алис Шо на нејзиниот 27-ми роденден..Втората сопруга на Смит му помагала на состаноците, пеела, работела секретарски работи и подоцна го негувала кога здравјето му откажало.
Погоден од срцев удар, тој починал на кралицата Мери на крстарење во Америка, на 87-годишна возраст. Се проценува дека ова е негов 45-ти премин преку Атлантикот. Неговиот погреб и кремирање биле одржани на 8 август 1947 година во Њујорк. Споменик со плоча бил откриен на 2 јули 1949 година во Мил Плејн, Епинг Форест, Англија, неговото родно место; неговата пепел наводно е закопана под ова.
Месје 77
Месје 77 (M77 или NGC 1068) — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Месје 77 и NGC 1068 се споменува и како M 77, UGC 2188, MCG 0-7-83, IRAS 02401-0013, KUG 0240-002, Arp 37, 3C 71, CGCG 388-98, Кит A (Cetus A).
Откривање
Телото е откриено на 29 октомври 1780 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Месје 77 е од видот Sb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/км2. Месје 77 има привидни димензии од 7,1' х 6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 42 м 40,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 0' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на Месје 77 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10266. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 47. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1283.
Оберхарц на Брокен
Оберхарц на Брокен (Oberharz am Brocken) — град во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Била основана на 1 јануари 2010 со спојување на следниве општини: Бенекенштајн, Елбингероде, Еленд, Хаселфелде, Кенигсхите, Рибеланд, Зорге, Штиге, Тане и Траутенштајн.
Местото е така наречено поради тоа што е сместено на планината Брокен — највисоката во системот на Харц.
Роби Ботос
Роби Ботос е унгарско-канадски џез-пијанист. Тој има снимено неколку албуми како лидер и е добитник на наградата ТД Гранд Џез на Меѓународниот џез фестивал во Монтреал во 2012 година. Во 2016 година, Ботос ја освоил наградата JUNO за најдобар џез албум на годината (соло) за неговата снимка на Movin' Forward.
Биографија
Ботос е роден во Нирегихаза во ромско семејство, а пораснал во Будимпешта. Неговиот прв инструмент бил тапани, а на седум години почнал да свири пијано. Во 1998 година, Ботос емигрирал во Канада и оттогаш е истакнат член на џез-сцената во Торонто.
Во 2015 година, Ботос го снимил албумот Movin' Forward во Торонто.Ботос бил придружуван од тапанарот Џеф „Тејн“ Вотс и басистот Роберт Харст, двајцата алумни на бендот на Винтон Марсалис.Шејмус Блејк од Њујорк свиреше сакс и EWI. Албумот ја освоил наградата Juno за најдобар џез-албум на годината (соло) во 2016 година.
ITunes Live from SoHo (Florence and the Machine EP)
iTunes Live from SoHo е EP, албум во живо од инди поп групата Florence and the Machine. Албумот е сниман во iTunes Store во СоХо, во Њујорк Сити на 2 ноември 2010 година. Подоцна е издаден преку iTunes Store на 16 ноември 2010 година.
Ајореоански јазик
Ајореоански јазик — замукоански јазик кој се зборува во Парагвај и Боливија. Јазикот е исто така познат како моротокоански, мороански, ајовеоански и пјета-јовајски јазик. Во Боливија најчесто јазикот се нарекува ајореоански, а во Парагвај моротокоански јазик. Јазикот е мајчин јазик на Ајореоанците.
Фонологија
Според Бертинето (2009) во јазикот опстојуваат следните самогласки:
Вероника Кристијансен
Вероника Кристијансен (родена на 10 јули 1990 г., во Ставангер) е норвешка ракометарка, лев бек на Ѓер Ауди ЕТО и на норвешката репрезентација.
Животопис
Вероника е постара сестра на Жанет Кристиансен која е исто така ракометарка и во моментов настапува за Вајперс Кристиансанд.
Клупска кариера
Вероника Кристијансен започнала да игра ракомет во екипата на Мјондален, а потоа продолжила во Реистад. Нејзината следна станица била Вајперс Кристиансанд, со која во сезоната 2009-2010 за првпат настапила во Постлигата, највисоката норвешка женска ракометна лига. Во 2011 година, Кристиансен му се приклучила на норвешкиот второлигаш Гласверкет. Следната сезона Кристиансен постигнала 203 гола и му помогнала на Гласверкет да избори промоција во првата лига. Во сезоната 2013-2014, таа завршила со 140 погодоци заземајќи го второто место на списокот на стрелците во Постлигата.
Во летото 2015 година, таа потпишала договор со данскиот прволигаш Мидтјиланд. Со Мидтјланд, Кристиансен го освоила Купот на Данска 2015 со победа во финалето над Виборг по продолженија со 28-26. Кристиансен постигнала 7 голови во финалето и била најефикасна во својата екипа.
На 12 февруари 2018, Вероника потпишала за европскиот шампион Ѓер Ауди ЕТО придружувајќи им се на својте сонароднички од репрезентацијата на Норвешка Кари Олвик Гримсбо, Кари Братсет, Нора Морк и Стине Бредал Офтедал.
Репрезентативна кариера
Во 20 март 2013 година, таа го одиграла својот прв натпревар за сениорската репрезентација на Норвешка. Со Норвешка, учествувала на Светското првенство 2013, каде што постигнала шест гола во седум натпревари. Во 2014 година, Кристиансен со својата репрезентација го освоила Европското првенство во Унгарија и Хрватска. Една година подоцна таа го освои и Светското првенство. На Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро со својата репрезентација го освоила бронзениот медал, но истата година ја освоила Европската титула по вторпат во својата кариера. Во 2017 година го освоила сребрениот медал на Светското првенство во ракомет за жени во Германија.
Ашим Ашимоски
'''Ашим М. Ашимоски''' ( во —  во ) — македонски партизан од исламска вероисповест, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснал во земјоделско семејство. Со формирањето на Петнаесттата македонска бригада, која е формирана во близината на селото Миокази во есента 1944 година, Ашим се приклучил во нејзините редови. Загинал во борба со балистите на 16 ноември 1944 година кај селото Зајас при конечното ослободување на Кичево.
Ксироливадо
Ксироливадо или Ксироливадон (Ξηρολίβαδο, книжевно: Ξηρολίβαδον, Ксироливадон) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото е сместено на североисточните падини на планината Дурла, на надморска височина од 1.220 метри. Оддалечено е 19 километри од градот Бер.
Крај самото село се наоѓа мало езеро, наречено Бара. Денес, во селото постојат 350 куќи.
Историја
Селото во минатото било доста големо, па така според К’нчов во него живееле 850 влашки сточарски жители. Сепак, најверојатно селото било целосно уништено во текот на Балканските војни, бидејќи воопшто не се споменува во одржаните пописи во 1913 и 1920 година.
Население
Во пописите од 1913 и 1920 година, селото воопшто не се споменува како населба. На наредниот попис во 1928 година, во селото биле забележани 40 жители, сите од машки пол, што ни говори дека се работи за сточари кои тука само ги паселе своите стада, а во 1940 година дури 645 жители. Повторно, најверојатно се работи за Власи сточари, кои престојувале во селото, заедно со нивните семејства. Селото, кое и натаму повремено се користи за истата цел, особено во летниот период, во пописот од 1951 година не се спомнува, додека во 1961 година е регистрирано со 7 жители, во 1971 година со двајца, во 1981 година со 54, а во 1991 година со 117 жители.
Според пописот во 2001 година, селото имало 39 жители. Според последниот попис во Грција од 2011 година, селото имало 96 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Бер со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Долјани, во кој покрај Ксироливадо се наоѓа и селото Долјани.
Стадион Висенте Калдерон
Винсенте Калдерон (Estadio Vicente Calderón ) — стадион на Атлетико Мадрид. Се наоѓа во самиот центар на главниот град на Шпанија. Стадионот првобитно се викал Мансанар, но во 1971 година, името му било променето во Винсенте Калдерон по познатиот, претседател на Атлетико Мадрид.
На 30 јули 2007 година, Атлетико Мадрид, пиварницата Mahou и Ayuntamiento de Madrid потпишале договор за рекласификација на земјата, која во моментов е окупирана од страна на стадионот Висенте Калдерон и пиварницата Mahou, согласувајќи се дека Атлетико Мадрид во нардните 3 години ќе играат на стадионот Олимпико во Мадрид, подобро познат како Estadio La Peineta, кој во моментов се реновира во рамките на подготовките за закуп на Атлетико. По реконструкцијата, La Peineta ќе се има сместивост од 73.000 гледачи и ќе има целосно покриени трибини. На крајот на сезоната 2016/17, стадионот Висенте Калдерон ќе биде срушен, и на негово место ќе биде изграден парк што треба да биде прогласен за „Парк Атлетико Мадрид“. Тогаш Атлетико Мадрид ќе се пресели во La Peineta .
Фризи
Фризи — германска етничка група населена на крајбрежните делови на Холандија и Германија. Главно се наоѓаат во холандските покраини Фризија и Гронинген, а во Германија, Источна Фризија и Северна Фризија, која била дел од Данска до 1864 година. Ја населуваат областа позната како Фризија. Фризиските јазици се сè уште говорени од 500.000 говорници; дијалекти на фризискиот јазик се признаени како службени јазици во Холандија и Германија.
Јазик
Како Англосаксонците од Англија и раните Фризи биле создадени од главно слични племенски заедници, поради што нивните соодветни јазици се многу слични. Старофризискиот јазик е најблизок јазик на староанглискиот јазик и современите фризиски дијалекти се најблиски јазици на современиот англиски јазик.
Самата група на фризискиот јазик е поделена на три заеднички неразбирливи меѓу себе јазици:
Од овие три јазици, затерландски фризиски (2.000 говорници) и севернофризиски (10.000 говорници) се загрозени јазици. Западнофризискиот јазик е говорен од околу 354.000 говорници и не е загрозен.
Кохер
Кохер е река во Германија. Таа е долга 201 км.Извира во Оберкохен во Сваровски Јури. Поминува низ Баден-Виртемберг. Се влева во Некар близина Bad Fridrihshala.
Начин на аренска супституција
Начините на аренска супституција се дел од МСЧПХ номенклатурата во органската хемија и ја дефинираат положбата на супституентите на ароматичниот јаглеводород, кои се различни од водород, во однос на едни со други.
Примери
Примери за употребата на оваа номенклатура се дадени за изомерите на крезолот:
Шахот во 1943 година
1943 во шахот содржи некои значајни настани.
NGC 2991
NGC 2991 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2991 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2991 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 46 м 49,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 0' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на NGC 2991 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28079. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 143; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1417. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1352.
Средоземни игри 1955
II Средоземни игри се одржале во Барселона, Шпанија. На игрите учествувале 900 спортисти (сите мажи) од 10 земји-учеснички. Настанот се одржал од 16 до 25 јули 1955.
Свечените церемонии на игрите се одржале на Олимпискиот стадион, кој бил изграден за одржување на светската изложба во 1927, а градот со овој стадион бил кандидат за домаќин на Олимписките игри во 1936. На овој стадион, биле одржани свечените церемонии на Летните олимписки игри - 1992.
На овие Средоземни игри, за првпат бил употребен симболот, амфора исполнета со вода од Средоземното Море.
Освојувачи на медали
Табелата е составена според бројот на освоени златни медали. При ист број на златни медали, се зема предвид вкупниот број на сребрени, а потоа и вкупниот број на бронзени медали. При еднаков број на освоени златни, сребрени и бронзени медали, местото е исто за сите земји со ваков резултат, при што во табелата се подредени по азбучен редослед. Овој систем го користи и МОК.
Ватиканска жандармерија
Жандармериски корпус на државата на градот Ватикан (на Corpo della Gendarmeria dello Stato della Città del Vaticano) — жандармерија на Ватикан, институција одговорна за безбедност и јавен ред и мир, опфаќајки ги сите регуарни полициски должности меѓу кои и граничната контрола, превенција на криминалот и истраги и спроведување на финансиските и комерцијалните регуларности.
Оваа институција е составена од стотина припадници со воено искуство со кои управува Главен ревизор на чија функција моментално е Доменико Џани. Неговиот претходник Камило Чибин бил на оваа функција 34 години, почнувајќи од 1972 година. Жандармеријата на Ватикан е надлежна за територија од 44 хектари и домородно население од 836 жители, но како држава со голем број на туристи, таа работи со поголема бројка на луѓе.
Хајнрих Георге
Георг Аугуст Фридрих Херман Шулц (германски: Georg August Friedrich Hermann Schulz, 9 октомври 1893 - 25 септември 1946), попознат како Хајнрих Георге (Heinrich George) — германски сценски и филмски глумец.
Вајмарска Република
Георге е познат по тоа што го исплашил младиот Бертолт Брехт во неговата прва режијска работа, продуцирано од Арнолт Бронене, во Убиец на близок роднина (1922), кога тој одбил да продолжи да работи со режисерот.
Тој играл во Метрополис на Фриц Ланг (1927) и Драјфус (1930). Во 1931 година, тој глуми во Берлин Александерплац (1931).
Георге бил активен член на Комунистичката партија за време на Вајмарската Република. Работел со театарскиот режисер Ервин Пискатор и драмскиот писател Бертолт Брехт, со кој се идентификувале со политичката левица. Георге глумел во главната улога на филмот Берлин-Александерплац (1931).
Националсоцијалистичка ера
По преземањето на националсоцијалистите, Георге бил категоризиран како „непожелен глумец“ во почетокот поради неговите претходни политички врски и затоа му било забранет да работи во кинематографски продукции. Сепак, тој на крајот успеал да стигне до разбирање со националсоцијалистичкиот режим. Во 1937 година, Георге бил назначен за „актер од национално значење“, а во 1938 година бил назначен за директор на Театарот Шилер во Берлин. Георге активно соработувал со националсоцијалистите и се согласил да глуми во пропагандни филмови како што се Хитлер Младински Квинс (1933), Џуд Сус (1940) и Колберг (1945), како и да се појавуваат во бројни весници.
Георге имал извонредна градба и акцент од Берлин, што го прави лесно препознатлив за германската публика. Престижот на Георге како водечки глумец на денот го направил „извонредно вреден улов за националсоцијалистите“. Кук и Зилберман го опишуваат како „актер најтесно врзан со фашистички фантазии на автократскиот и популистичкиот водач“.
По војната
Иако Хајнрих Георге бил член на Комунистичката партија на Германија пред преземањето на националсоцијалистите, сепак тој бил интерниран како нивен соработник во советскиот концентрационен логор во Саксхаузен, каде што починал во 1946 година.
Причината за неговата смрт била глад, иако официјалните извештаи изјавиле дека тој починал „по операција на слепо црево“.
Личен живот
Хајнрих Георге се оженил за германската глумица Берта Древс. Имале два сина: Јан Георге и глумецот Гец Георге.
Машки оргазам
Оргазам - (доаѓа од грчки збор orgasmos - сексуален климакс) претставува крај, фаза, одраз (или врв) на еден сексуален чин и е окарактеризиран со чувство на сензационално задоволство. Оргазмот е контролиран од страна на автономниот лимбичен систем и е придружуван со брз циклус на мускулна контракција во долните делови на телесните мускули. Проследен е со мускулна спазма во повеќе делови на телото, често телесно движење и гласовна Оргазмот е окарактеризиран и како автономен психолошки одговор на една сексуална стимулација. Кај мажите се манифестира преку мастурбација на пенис а кај жените преку мастурбација на клиторис, или преку заеднички полов однос или акт - секс. Во почести случаи некои поединци доживуваат и симултан оргазам. Чувството после доживувањето на оргазмот е релаксирано како одговор на неврохормонален процес и ослободување на окситоцин и пролактин (погледни: oxytocin, prolactin). Кај двата пола при доживувањето на оргазам, времено се покачува активноста на метаболизмот на разни делови на целебралниот кортекс, а воедно ѕабележително е и покачување на активностите на лимбичните делови на мозокот.
Државен универзитет на Молдавија
Државниот универзитет на Молдавија (романски: Universitatea de Stat din Moldova) - универзитет сместен во Кишинев, Молдавија.
Историја
Универзитетот бил основан на 1 октомври 1946 година. Првично, имал 320 студенти запишани на 5 факултети, физика и математика, геологија и педологија, историја и филологија, биологија, хемија. Во рамките на 12-те оддели имало 35 наставници. Меѓу иницијаторите на основањето на универзитетот биле Макарие Раду и Михаил Павлов.
Во 1969 година, Молдавскиот државен универзитет се приклучил на Меѓународното здружение на универзитети како ополномоштена членка. Престижот на Државниот универзитет на меѓународната сцена бил зајакнат со 14-те научници и култури од 9 земји во светот на кои им е доделена титулата„ Доктор хонорис кауза“ на Државниот универзитет. Државниот универзитет има склучено повеќе од 60 договори за соработка во областа на образованието и науката со универзитетски центри во 25 земји. На овој универзитет, студенти од околу 80 земји во светот ги завршиле своите студии.
Организација
Универзитетот е организиран на факултети:
Рудник (Велешко)
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Рудник живееле 360 жители, од кои 3640 Македонци и 20 Турци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Рудник имало 408 Македонци, од кои 280 патријаршисти и 128 под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото имало 42 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, од кои 6 Македонци, 1 Србин и 2 лица без податоци.
Родови
Рудник е македонско село.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2190 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект сопственост на здравковиќ росанда. Во ова избирачко место е опфатено и селото Ветерско и Лугунци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 31 гласач.
Шахот во 1944 година
1944 во шахот содржи некои значајни настани.