cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Матајс де Лихт
Репрезентативна кариера
Сепак, со доаѓањето на Роналд Куман како нов селектор, Де Лихт станува, заедно со капитенот Ван Дајк, главен дел на холандската одбрана. На 24 март 2019 година, го одбележал својот прв репрезентативен погодок, во поразот на домашен терен со 2-3 од, во квалификациите за Европското првенство 2020. Во јуни истата година тој учествувал со Орање на финалната фаза на Лигата на нации: во полуфиналната победа над (3-1) тој го постигнал изедначувачкиот гол за Холандија помагајќи и на својата земја да се пласира во финалето, каде сепак тие биле совладани од домаќинот  (0-1).
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 8 март 2020.
Репрезентативна статистика
Статистиката е ажурирана на 8 март 2020.
Агусан
Агусан е трета по големина река на Филипините. Должината е 350 км, површината на одводниот слив е 10.921 км². Тече во североисточниот дел на островот Минданао, низ територијата на пет провинции: Источен Давао, Северен Давао, Долината Компостела, Јужен Агусан и Северен Агусан. Потекнува од провинцијата Источен Давао, во близина на планината Тагубуд, 1651 м надморска височина. Се влева во заливот Бутуан ( Минданао Море ), во близина на градот Бутуан.
Тече низ долината Компостела со широчина од 32 до 48 км.
Територијата од околу 20.000 хектари е покриена и со дива флора и со земјоделско земјиште. Голем дел од долината е мочурлив.
Главните притоки се Катгасан и Умајан.
Географски, сливот на Агусан е поделен на три подбасени, топографски: горен, среден и долен.
Подводен НЛО
Подводен НЛО (англиски: Underwater UFOs) е поим кој се користи за НЛО којк наводно заронуваат под вода (море, океан) каде имаат свои бази.
Видувани
Подводен НЛО најчесто ги забележуваат кога излегуваат од вода. Бразилскиот научник РЈ Вилела наводно во Јужен Пол видел подводен НЛО кој изронил од водата и разбил околу 40 метри лед. Истаржувачот Иван Т. Сандерсон изјавил дека овие НЛО можеле да имаат своја база на дното на океанот. Во близина на Порторико, 1963 година на еден брод сонарот на американската морнарица открил воден објект кој се движел со брзина од 150 јазли, и тоа на длабочина од 8,2 км. Подморниците тогаш не можеле да пловат на поголема длабочина од 1 км. Подморниците тогаш не можеле да го издржат големиот океански притисок. Постојат уште многу други извештаи за подводните НЛО-а. Често се случувало сведоците да видат светло во вода кое најчесто има сина или зелена боја. Овие настани најмногу се случиле во 1989 и 1990 година. Еднаш е забележано дека светлото имало пречник од дури и 100 метри. Просечната далечина од копно е 500-1000 метри. .
Јелисавета Сека Саблиќ
Јелисавета Сека Саблиќ (срп. Јелисавета Сека Саблић; Белград, 13 јуни 1942) - српска филмска, театарска и телевизиска глумица, која важи за најголема српска комичарка или Кралица на Комедијата, како што често ја нарекувааат, но исто така и за една од најплатени српски глумици. 2017 година одбележува половина век од нејзината кариера.
Таа ја започна својата кариера пред педесет години, за денес да биде една од најпопуларните и најсаканите глумици во сите земји на поранешна Југославија. Љубов на филмски рецензии и на обожувањето на публиката ја постигнала, како Кристина во црната комедија Маратонците трчаат почесен круг. Има постигнато голем успех во комедиите Бирдуш, Тесна кожа 3, Работа на одредено време, Татко ми на одредено време, Секула и неговите сопругиг, Втората Жикина династија и Секула повторно се жени. Исклучителни комични способности и покажала и како другарката Сека во ТВ серијата, Подобар живот и како секретарката Маријана во Среќни луѓе. Зенит на нова популарност доживеа благодарение на ситкомот Љубов, навика, паника. 2008 година класифицирана е меѓу најдобрите српски глумици на сите времиња, стана добитник на наградата Награда Жанка Стокиќ, а наградена е и со најпрестижната награда Добричин прстен за животно дело, како и со пет Златни петли на Деновите на комедијата со четирите за најдобро глумечко достигнување, а една и за животно дело и извонредност на нејзиниот комичарски израз.
Младост и првата улога
Јелисавета е родена на 13 јуни 1942 година во Белград. Татко и Стеван е роден во Мала Градуса на Банија, а мајка и е родена на Дорчол по потекло е сефардска Еврејка. Завршила гимназија и Факултет за драмски уметности во 1965 година како најдобар студент во класата Мата Милошевиќ. Тука се сретнала со Драган Николиќ, кои за најпрвин и станал најдобар пријател од клас, а потоа и кум. За време на гимназиските денови била еден од основачите на аматерскиот театар Дадов, а по крајот на факултетот, по многу тешкотии, дебитирала во Театарот „Бошко Буха", и глумела во претставите Пепелашка, Концерт за тинејџерите, Волшебникот од Оз, Тројца мускетари и други. Наскоро после тоа, помогнала за и Николиќ да добие ангажман во Буха. Во едно интервју за НИН, Саблиќ открила дека нејзината мајка посакувала дактилографска кариера, бидејќи глумечката професија се сметала опасна за здравјето.
Во 1968 година станала член на Студиото 212, каде што ја остварува значајната улога во претставата „Крал Иби" А. Жарија. Истата година дебитира и во филмот, главната женска улога во класиката Ноќно дежурства на сестрата Гризелда, покрај Зоран Радмиловиќ. Следните филмови се: Илустративен живот, со Драган Николиќ, Моќта на таткото со Миодраг Петровиќ – Чкаља, потоа главната улога во филмот Далеку е Австралија, со Оливер Марковиќ, 1969 година улогата во црнохуморниот директор првенецот Гордан Михиќ – Оља во филмот Врана.  Следела улогата во ТВ филмот Вујко Вања, потоа во комедијата Велосипедисти, со Миа Алексиќ и Милена Дравиќ, за да во 1970 година дојде до голем пробив во нејзината кариера, благодарение на комерцијалниот хит и на луѓето омилениот филм Бурдуш, каде Сека го толкува ликот на Рајка. Култна е сцената каде што таа на Гидра Бојаниќ ја пее песната „Дај ми чаша ракија".
1971-1980
Сека 1971 година ја добила престижната улога во претставата „Развојниот пат на Бора Шнајдерот" режисер Александар Поповиќ, за која ја добила наградата Златен петел на фестивалот Денови на комедијата, во Јагодина. (како и подоцна, за улогата во „Ожалостено семејство" Бранислав Нушиќ); на Стеријино позорје беше наградена за споредна улога во „Клаустрофобична комедија" Душан Ковачевиќ.
1981-1990
Со ретки исклучоци (на пример: „Кичмата", 1975, В. Грлиќ и „Госпоѓица", 1980, В. Јасног) глуми комични улоги: на пример Во широко популарни комерцијални комедии на Милан Јелиќ („Работа на одредено време", 1980; „Татко ми на одредено време", 1983; „Развод на одредено време", 1986) и Зоран Чалиќ („Жикина династија", 1985 и „Втората Жикина династија", 1986).
1982 година Сека играла во филмот Маратонците трчаат почесен круг, по многумина најголемо достигнување на југословенската кинематографија. Нејзината хероина, Кристина, свири клавир во време на неми филмови и не прифаќа тонски филмове који набрзина стигнуваат. Покрај тоа, се јавува и проблем на љубавен триаголник помеѓу Ѓенко (Бора Тодоровиќ), неговиот најдобар пријател, Мирко (Богдан Диклиќ) и нејзе. Подоцна се појавиле многобројни урбани легенди во врска со снимањето на филмот, како и за односите кои владееле внатре во глумечката екипа. Најпознат меѓу нив секако бил инцидентот помеѓу Саблиќ и Тодоровиќ, двајца долгогодишни пријатели. Имено, Бора во сцената во која наводно води љубов со Кристина, се занел толку што ја преминал границата на професионализмот и глумата, поради што Саблиќ се навредила и кажала дека ќе го напушти снимањето. Иако било познато дека двајцата глумци од тогаш не одржуваат никаков контакт, двајцата изјавиле дека се во добри односи. Во 2016 година, две годино по смртта на Бора, во едно интервју Сека признала дека и е жал што дошло до караница која траела триесет години и што толку долго не зборувала со него. Потоа додала дека тогаш, кога глумецот не е повеќе меѓу живите, мисли дека вампирски повторно зборувајќи за тоа и одбила понатамошен разговор. Сека уште инсистирала и на преговарање за сцената во која плива во езерото на Авала. Како што самата кажала во емисијата Балканска улица, режисерот не сакал да ја снима (како тааа сама верувала) никогаш не била некоја риба. На прашањето за непријатностите за време на снимањата, Саблиќ на Дедиќ и одговорила:
''„Да, тоа беше многу непријатно. Јас пливав во таа баруштина. Жабите скокаа околу мене. Бора (Тодоровиќ) трчаше гол низ шумата. Тоа нему му причинувало задоволство, знаете. И се караше за дневница."''
Најпрвин Саблиќ добила најдобри критики за нејзиното изведување. На врвот на почитување индустриите стигал во вид на награда Златна арена за најдобра југословенска глумица од Филмскиот фестивал во Пула. Сека за признанието дознала додека со татко и, мајка и и синот летувала во Полихроно, во Грција, а кога на плажа поминале Југословеци и и честитале на победата.
2001—2010
Јелисавета Саблиќ 2008 година е наградена со наградата „Жанка Стокиќ“, а 2015 година со наградата Павле Вуисиќ.
Театар
Глумечката кариера ја започнала во театарот Бошко Буха каде играла во претставите „Пепелашка“, „Волшебникот од Оз“, „Тројца мускетари“ итн. Нејзината кариера ја одбележил периодот поминат во Студио 212 од 1968 до 1993 година. Некои од улогите кои ги остварила во тој театар се следните :
Во Звездара театарот играла во претставите :
Приватен живот
Сека Саблиќ секогаш незадоволно кажувала за деталите од приватниот живот. Во емисијата Балканска улица ја прекинала Весна Дедиќ кажувајќи дека не сака да изнесува биографски информации, т.е. само по себе, не сака да зборува за нејзиното детство и потекло. За себе секогаш кажува дека на нејзиниот син Стефан била строга мајка, дека инсистирала на неговото осмогодишно музичко образование (клавир), бидејќи сметала ќе биде успешен човек единствено ако је духовно богат и образован.
Позната е по тоа што често, намерно или случајно, ги засмејува колегите со кој игра во претстави или пред камери. Од друга страна, неа за време на нејзината кариера, ненамерно засмеа само Бора Тодоровиќ, кој во претставата Ранет орел ја држел во прегратка и не забележливо, пеел во фалш. Саблиќ толку многу се насмеала што тој ја испуштил од прегратка на даска. Зоран Радмиловиќ кажал дека е на Сека слаб и приватно, како на блиска пријателкаи и службенп како на глумица која еднаш се раѓа. Тодоровиќ, Лане Гутовиќ и Воја Брајовиќ се сложиле еднаш дека единствена женска особа која никогаш не паднала на нивните фори била Сека Саблиќ. Саблиќ во 2015 година на шала јавно им се заблагодарила на тоа признание и кажала дека таа многу пред нив ја завршила чубурската мангупска школа.
Глумицата изјавила дека никогаш немала среќа во љубовта и дека никогаш не ги разбирала машките. Сека објаснила дека еден дел за тоа е заслужно нејзиното воспитување, во целост засновано на масивната руска книжевна традиција и на обемните руски љубовни романи. Додала уште дека верува за љубовниот план многу подобро би поминала на меѓународните односи да ги гледала инспирирани американската книжевна традиција:
''„Кај нив тоа е поедноставно, наивно, невино. Тоа се разбирање, дружење, секс, разговор.”''
Сè до 1999 година глумицата еднаш годишно заминувала кај долгогодишната пријателка која живее во Њујорк. Како и причина за тоа ја навела потребата да на кратко побегне од српските чамотињи и ксенофобии и оттука да се врати, не полни батерии, туки излечена. Многу пријатели Саблиќ стеклнала и меѓу своите колеги. Меѓу нив се нејзините кумови, Милена Дравиќ и Драган Николиќ, потоа Ружица Сокиќ, Мира Бањац, Светлана Бојковиќ, Зоран Радмиловиќ, Рената Улмански.
Вонсте
Вонсте (Wohnste; Woonst) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината е најсеверна во општинската заедница Зитензен и од три страни се граничи со округот Штаде.
Општински единици
Општината Вонсте се состои од селата Клајн и Грос Вонсте. Клајн Вонсте се наоѓа на потокот Раме, кој се влева во Осте.
Соседни општини
На северозапад општината се граничи со Алерштет, додека на североисток и на исток со Зауензик.
Неферкаре II
Неферкаре II бил антички египетски фараон од Осмата династија за време на раниот Прв среден период (2181–2055 п.н.е.). Според египтолозите Ким Рихолт, Јирген фон Бекерат и Дарел Бејкер тој бил третиот крал на Осмата династија. Како фараон на Осмата династија, главен град на Неферкаре II бил Мемфис.
Потврда
Неферкаре II е потврден само преку неговото име, кое било дадено на 42-от влез на Кралскиот список од Абидос. Кралскиот список од Абидос бил создаден околу 900 години по Првиот среден период за време на владеењето на Сети I. Друг кралски список од XIX династија, торинскиот канон има голема лакуна што влијае врз многу кралеви од Осмата династија, а времетраењето на владеењето на Неферкаре II, што било пријавено на документот, е изгубено.
Кадиица (река)
Кадиица, река на планината Бабуна, североисточно од Прилеп, поминува низ селото Ореов Дол, и е десна притока на реката Брезица. .
Акопија (округ)
Акопија е еден од седумте окрузи во покраината Акомајо во регионот Куско во Перу. Главен центар на округот е Акопија.
Анамска рака
Анамска рака (, syn. Caprifolium Mill.) — грмушки или повивни ползавци од то анамски раце (Caprifoliaceae), автохтони на северната полутопка. Постојат околу 180 а, од кои 100 во Кина и по 20 во Европа, Индија и Северна Америка. Општопознати видови се обичната (L. periclymenum), јапонската (L. japonica, наречена и „кинеска“) и зимзелената анамска рака (L. sempervirens). Некои од нив привлекуваат колибрија, особено зимзелената и портокаловата анамска рака (L. ciliosa).
Латинскиот назив Lonicera доаѓа од германскиот ренесансен ботаничар Адам Лоницер (1528-1586).
Опис
Голем дел од видовите анамски раце се мразоотпорни повивни растенија, а остатокот се грмушести. Неколку вида се мошне кревки, па можат да се одгледуваат на отворено само во суптропски подрачја. Меѓу овие кревки видови се вбројуваат џиновската бурманска анамска рака {L. hildebrandiana} од подножјето на Хималаите и етрурската анамска рака (L. etrusca) од Средоземјето. Листови се спротивставени, просто-јајцевидни, со должина од 1–10 см. Највеќето видови се листопадни, но има и зимзелени. Многу од нив имаат по чифт двострано симетрични цветови со опоен мирис и даваат сладок јадлив нектар. Стеблата се тенки, свитливи и мошне влакнести по структура, па затоа наоѓаат традиционална примена како врзиво и текстилен материјал. Плодот може да биде црвена, сина или црна, округла или издолжена бобинка со по неколку семки. Кај највеќето видови, бобинките се благо отровни, но неколку вида (особено сината анамска рака, L. caerulea) имаат јадливи бобинки што се одгледуваат за исхрана. Бобинките кај речиси сите видови се привлечни за животните, кои така ги изнесуваат вон природниот ареал, при што стануваат инвазивни растенија. Такви се. Доста видови се храна за ларвите на разни видови пеперутки.
Инвазивни видови
Неколку вида анамска рака станале инвазивни откако биле доведени на места вон матичното подрачје, што е особено случај со Нов Зеланд и САД. За инвазивни се сметаат јапонската (L. japonica) и Маковата (L. maackii), Мороовата (L. morrowii) и татарската анамска рака (L. tatarica).
Одгледување
Анамските раце се ценети како градинарски растенија, бидејќи ги прекриваат и украсуваат оградите и помалку привлечните делови од градбите. Лете имат голем број трубести цветови со мошне привлечен мирис. Поиздржливите ползечки видови бараат корењата да им бидат во сенка, цветните делови на сонце. Видот и сортата треба да се одбира со внимание, бидејќи некои знаат да значајно се прошират и да станат тешки за справување.
Менкауре
Менкауре (исто така Менкаура, египетска транслитерација mn-k3w-Rˁ ), бил антички египетски крал (фараон) од Четвртата династија за време на Старото Кралство, кој е добро познат под неговите хеленизирани имиња Микерин (Μυκερίνος) (од Херодот) и Менкерес (од Манетон). Според Манетон, тој бил наследник на кралот Бикерис, но според археолошките докази тој бил наследник на кралот Хафре. Африкан (од Георги Синкел) известува за владетелите на четвртата династија: Сорис, Суфис I, Суфис II, Менчерес, Ратоисес, Бихерис, Себерхерес и Тамфтис, по овој редослед. Менкауре станал познат по неговиот гроб, Пирамидата на Менкауре, во Гиза и неговите прекрасни статуи, на кои е прикажан кралот заедно со неговите жени Рекетре и Камерернебти, и со разни богови.
Семејство
Менкауре бил син на Кафре и внук на Куфу. Кремен нож пронајден во посмртниот храм на Менкауре ја споменува мајката на кралот Камеренебти I, сугерирајќи дека Кафре и оваа кралица биле родители на Менкауре. Се смета дека Менкауре имал најмалку две жени.
Кралскиот двор вклучувал неколку полубраќа на Менкауре. Неговите браќа Небемакет, Дуаенре, Никауре и Јунмин служеле како везири за време на владеењето на нивниот брат. Неговиот брат Секемкаре можеби бил помлад од него, и станал везир по смртта на Менкауре.
Владеење
Во 2013 година, фрагмент од сфингите на Менкауре бил откриен во Тел Хазор на влезот во градската палата.
Пирамидален комплекс
Пирамидата на Менкауре во Гиза се викала Нетјер-ер-Менкауре, што значи „Менкауре е божествен“. Оваа пирамида е најмалата од трите главни пирамиди во Гиза. Оваа пирамида има 103,4 метри во основата и 65,5 метри висина. Постојат три подружни пирамиди поврзани со пирамидата на Менкауре.
Овие други пирамиди понекогаш се означени како G-IIIa (источна подружница), G-IIIb (средна подружница) и G-IIIc (подружница западна пирамида). Во капелата поврзана со G-IIIa е пронајдена статуа на кралица. Можно е овие пирамиди да биле наменети за кралиците на Кафре. Можеби Камерернебти II била погребана во една од пирамидите.
Долински храм
Храмот во долината бил главно изграден од тули, структура која била зголемена во петтата или шестата династија. Од овој храм доаѓаат познатите статуи на Менкауре со неговата кралица, и Менкауре со неколку богови.
Посмртен храм
Во неговиот посмртен храм биле пронајдени повеќе статуи и фрагменти од статуа. Интересно откритие е фрагмент од стапче на кралицата Камерернебти I. Делот сега се наоѓа во музејот за ликовна уметност во Бостон. На Камерернебти ѝ е дадена титулата Мајка на кралот на фрагментот.
Саркофаг
Во 1837 година, офицерот на англиската армија Ричард Вилијам Хауард Вис и инженерот Џон Шеј Перинг започнале со ископувања во рамки на пирамидата на Менкауре. Во главната погребна комора на пирамидата пронашле голем саркофаг од камен, долг 244 см, 91 см широк, и 89 см висок, изработен од базалт. Саркофагот не бил испишан со хиероглифи, иако бил украсен во стилот на фасадата на палатата. Во непосредна близина на погребната комора биле пронајдени дрвени фрагменти од ковчег со име Менкауре и делумен скелет завиткан во груба крпа. Саркофагот бил отстранет од пирамидата и бил испратен со брод до Британскиот музеј во Лондон, но трговскиот брод Беатрис кој го носел, бил изгубен откако го напуштил пристаништето на Малта, на 13 октомври 1838 година. Останатите материјали биле испратени со посебен брод, а тие материјали сега се наоѓаат во музејот, со изложени остатоци од куќиштето од дрвениот ковчег.
Сега се смета дека ковчегот бил замена направена во многу подоцнежниот период на Саитите. Радио-јаглеродно датирање на пронајдените фрагменти од коски, го поставуваат на уште подоцнежен датум, од коптскиот период во првите векови од нашата ера.
Записи од подоцнежните периоди
Според Херодот (430 п.н.е.), Менкауре бил син на Куфу (грчки Кеопс), и дека тој го ублажил страдањето на жителите на древниот Египет што го предизвикало владеењето на неговиот татко. Херодот додава дека претрпел голема несреќа: неговата единствена ќерка, чиј труп бил вкопан во дрвен бик (за кој Херодот тврди дека преживеал до негово време), починала пред него. Последователно, пророчиштето кај Буто предвидело дека тој ќе владее само уште шест години.
Кулали
Кулали — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Собрание на Мекленбург-Западна Померанија
Собрание на Мекленбург-Западна Померанија — покраински парламент на германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија. Се наоѓа во Шверин и моментално брои 71 член од пет партии. Моменталното мнозинство е претставено преку голема коалиција на двете најголеми партии во покраината, но и државата, Социјалдемократската партија и Демохристијанскиот сојуз, која дала поддршка на кабинетот на министри на министерот-претседател Ервин Зелеринг.
Главни функции на Собранието се избор на премиерот (министер-претседател), носење закони и контрола на покраинската влада.
Моментален состав
По изборите на 4 септември 2011, составот на собранието е следен:
Изборите биле одржани користејќи пропорционален претставителен систем и партиите мора да го поминат цензусот од 5% за да влезат во покраинскиот парламент.
Бејрут (бенд)
Бејрут (Beirut) — американска група на инди-музика. Групата ја основал Зек Кондон од Санта Фе, Ново Мексико. Бејрут отпрвин бил проект на Захари Франсис Кондон, а потоа станал поголем бенд. Нивните први изведби биле во Њујорк во мај 2006 година за да го поддржат издавањето на нивниот прв студиски албум, Гулаг Оркестар. Нивната музика комбинира повеќе елементи од: источноевропската музика, балканската фолк музика, западната поп-музика, американската мејнстрим инди-рок култура и етно музика.
Луња
Луња е род на средноголеми грабливи птици, дел од потсемејството на луњите (Milvinae). Нивната систематика е во фаза на преработка. Има 3-4 вида.
Бејрут (бенд)
Рани години
Зек Кондон е роден во Санта Фе, Ново Мексико на 13 февруари 1986 година.
Луња
Во Македонија се присутни два вида: црвената и црната луња.
Во фосилните наоди од раниот плеистоцен (пред 1,8 млн до 780.000 години од Убајдија, Израел) сведочат за праисториска луња, наречена Milvus pygmaeus.
Религија во Алжир
Религијата во Алжир е доминантна од страна на муслиманите со околу 99% од вкупниот број на население. . Огромното мнозинство на муслимани во Алжир се придржуваат на сунитскиот ислам на маликиски мезхеб на јуриспруденција. Исто така, во земјата живеат и речиси 100.000 христијани, главно Пентекости. Според Стејт Департментот на САД, во земјата живеат и околу 2.000 Евреи.
Ислам
Исламот е религијата на скоро целиот алжирски народ. Религијата им нуди на верниците свој социјален и културен идентитет преку нивните основни етички убедувања.
Рана историја
Пред да започне Арапското освојување на Северна Африка, поголемиот дел од жителите ја почитувале традиционалната Берберска митологија, но како религија бил застапен и јудаизмот. Со доаѓањето на Римјаните започнало да се шири и христијанството. Свети Августин е еден од најважните теолози во католицизмот кој е роден во Алжир. Исламот започнал да се шири во Магреб во втората половина на 7 век и почетокот на 8 век.
Во текот на 7 век, муслиманите стигнале во Северна Африка, а од почетокот на 8 век Берберите во најголем дел го прифатиле исламот. Сунитскиот ислам, поголемата од двете големи гранки на верата, е форма која се практикува од страна на големо мнозинство на муслимани во Алжир, додека постои мало малцинство кое го практикува ибадизмот и шиизмот. Еден од доминантните одлики на исламот во Северна Африка е култот на светите луѓе или мурабити, за кои се верува дека можат да прават чуда. Муслиманите веруваат и дека оваа божја дарба може да биде наследна за членовите на семејството. .
Вера и држата
Евреите и христијаните, чии религии биле признати како претходници на исламот од страна на муслиманските власти, а како основна нивните членови имале дополнителни даноци. Набргу по пристигнувањето во Алжир, францускиот колонијалнен режим започнал поткопување на традиционалната муслиманска алжирска култура. Француската идеја како слобода на вероисповед многу се разликувала од исламскиот начин на живеење. Поради оваа причина, исламот бил силен елемент на движењето во отпорот против Французите.
По прогласувањето на независност, алжирската влада започнала државната контрола врз верските активности поради национална консолидација и политичка контрола. Исламот станал државна религија во новиот устав. Ниту еден закон не било дозволено да се донесе, а кој би бил спротивен од исламските принципи или на било кој начин ќе ги поткопа исламските верувања. Државата го монополизирала градењето на џамии и Министерството за верски прашања контролирала околу 5.000 јавни џамии во средината на 1980-тите. Имамите биле обучувани, именувани и платени од страна на државата. Министерството исто така имало право и да доделува верски имоти.
Овие мерки, сепак не ги задоволило на сите. Уште во 1964 година, милитантното исламистичко движење наречено Ал Киџам се појавило и станало предвесник на Исламскиот ослободителен фронт на 1990-тите. Движењето повикало на доминантна улога за исламот во правниот и политички систем на Алжир и се спротивставувало на западните практики во општествениот и културниот живот на Алжир. Иако милитантниот исламизам бил потиснат, тој повторно се појавил во 1970 година, но под друго име и со нова организација. Движењето започнало да се шири на универзитетските кампуси. До 1980-тите, движењето станало уште посилно, а во ноември 1982 година избиле крвави судири на Универзитетот во Алжир. Порастот на исламизмот имало значително влијание врз алжирското општество. Повеќе жени започнале да носат превез, некои поради тоа што станале поконзервативни и други, поради големиот број на малтретирања низ улиците или на универзитетите.
Христијанство
Христијанството во Северна Африка дошло во римскиот период. Неговото влијание се намалило во текот на хаотичниот период од постојани вандалски инвазии но во времето на Византија христијанството повторно имало голема улога во земјата, за да постепено исчезне во 7 век, по Арапскоѕо освојување на регионот. Денеска, во земјата постои и мала протестантска заедница. Според една студија од 2015 година, во Алжир живеат околу 380,000 верници и поголемиот дел од нив се евангелисти.
Римокатоличката црква имала големо влијание по Француската окупација на Алжир. Во 1838 година била основана Алжирската епархија. Во овој период започнале и римокатолички мисии, кои се занимавале со добротворна и хуманитарна работа, воспоставување на училишта, работилници и амбуланти и обука на кадарот за новите претпријатија. Некои од мисионерите од овие организации останале во земјата по независноста. Во почетокот на 1980-тите години, римокатоличкото население броело околу 45.000 верници, од кои поголемиот број биле странци или Алжирци кои се ожениле со француски или италијански мажи. Покрај тоа во земјата имало и протестантска заедница. Бидејќи Владата усвоила политика на повлеченост за верската припадност во пописите за да се избегне провоцирање на верски тензии, бројот на христијаните во почетокот на 1990-тите години не бил познат.
Бахајство
Бахајството во Алжир датира од 1952 година. Иако религијата постигнала скромен раст со малку преобратени во времето пред независноста на Алжир, по независноста новата влада усвоила исламски практики со отфрлање на колонијалните влијанија , а потоа религијата ефикасно била забранета во 1968 година. . Но според Здружението на религиозните архивски податоци и според Wolfram Alpha, процентот на населението на бахаисти се движи од 3.3 до 3.8% од 2005 до 2010 година.
Јудаизам
Еврејската заедница на Алжир своите корени ги има уште од античкиот период. Некои верници тврдат дека имаат потекло од имигрантите од Палестина кои се населиле во земјата во текот на римскиот период. Мнозинството се потомци на бегалците од шпанскиот прогон во почетокот на 15 век. Тие биле околу 140.000 пред Алжирската војна, но по независноста во 1962 година речиси сите од нив ја напуштиле земјата. Поголемиот дел емигрирале во Франција, која им овозможила и француско државјанство. .
Меѓународна политичка економија
Меѓународна политичка економија — дисциплина која ги анализира економските односи во комбинација со политичката економија. Како интердисциплинарно поле се состои од повеќе науки како политика и економија но исто така и социологија, историја и други дисциплини. Границите на меѓународната политичка економија (МПЕ) се многу флексибилни и се предмет на многу дебати.
И покрај дебати и несогласувања многу научници сметаат дека (МПЕ) најмногу ја интересира како политичките субјекти (држави,институции, поединци) ги обликуваат системите преку кој економските интеракции се искажани,и од друга страна ефектите од економските интеракции ги имаат на политичките субјекти. Политичките економисти се во центарот на дебатата и истражувањето на глобализацијата. За разлика од вообичаените меѓународни релации овде моќта се подразбира како политичка и економска коишто меѓусебе се комплексно повразни.
Потекло
Меѓународната политичка економија се појавила како пристап во меѓународните студии во 1970 година откако Нафтената криза во 1973 год и пропаѓањето на Bretton Woods системот ги предупреди академските граѓани најмногу во САД за значењето и слабоста на економските фондации во светот.Меѓународно Политичките Економисти изјавија дека поранешните студии од меѓународните односи ставиле прекумерен акцен на правото,политиката и допломатската историја.На ист начин нео класичните економисти беа обвинети дека се премногу абстрактни. Со црпење на извори од социолошката историја и економската историја МПЕ предложи соединување од економски и политички анализи. Во оваа смисла Марксистичките и либералните меѓународни економски политичари протестираат против довербата на западната социјална наука на територијална држава како единица на анализа и го нагласија меѓународниот систем.
Традиционални пристапи на меѓународната политичка економија
Академските курсеви,книги типично покриваат различни гледни точки од кои политичките препораки потекнуваат, и ќе пробуваат да овозможат идеолошко неутрално гледање на изучуваното поле.Следејќи преседан на една од основачките книги за оваа дициплина, поединци и организации воведени во промовирање одредени полтики како и многу научници активни во ова поле најчесто се групирани во три гледишта кои постоеле и пред оваа дисциплина да се појави. Овие категории се либерална, реалистична и марксистичка. Либералната категорија е релативни обединете додека останатите две покриваат широк домет на мислења.
Либерален пристап
Либералниот пристап верува во приватна моќ на трошок на јавната (влада). Пазари ослободени од владината регулатива природно ќе ја хармонизираат понудата и побарувачката што ќе резултира на најдобар можен начин за популацијата.
Реалистичен Пристап
Реалистичниот пристап на прифаќа моќта на слободните пазари но смета дека оптимални услови се создаваат со силна јавна моќ која спроведува регулативи.
Марксистички пристап
Марксистичкиот пристап смета дека само голема апликација од јака јавна моќ може да проверува вродени тенденции за да може приватната моќ да профитира на трошок на голема популација.
Конструктивистички пристап
Претпоставува дека подрачјето на меѓународни интеракции не е без вредност, и дека економските и политичките идентитети се значајни економски дтерминанти.
Либерален пристап
Во економски поим лебералниот пристап се поврзува со класичната економија, неокласичната економија, Австриското школо за економија и Чикашкото економско школо.
Претпочитани политики Минимална или нула владина контрола и регулација на трговијата. Смета дека сите претпријатија кои произведуваат извозливи добра треба да се приватизираат
Историја Либералниот пристап често е повразан со работата на Адам Смит. Смит сметал дека бенефициите од конкуренцијата се поврзани со претворање на ретките ресурси во вредни добра на најефикасен начин.Тој ја спомнал невидливата рака со која механизмите на пазарот го претвораат себичното однесување на поединците на пазарот во најдобар можен резултат на пазарот.Следното големо придонесување на либералниот пристап било донесено од Рикардо,чија теорија на споредбена предност предлагала дека размената на различни нации може да донесе бенефиции на двете страни дури и во услови кад една од страните ќе мисли дека другата страна ќе добие повеќе од размената.Либералната гледна точка е генерално силна во Западната академија бидејќи таму е првпат јасно изразена од Адам Смит во 18 век. Само за време на 1940-те и почетокот на 1970-те години Кејнзијанизамот добил широка поддршка од универзитетите. Кејнизјанците биле главно се гризеле за домашната макроекономска политика, како и да е во Меѓународно Политичко Економски услови нивните гледишта се совпаѓаат со Реалистичкиот пристап каде повикувале на среден пристап помеѓу приватната и јавната сила. Кејнзијанскиот консензус бил успешно предизвикан од нападите на Friedrich Hayek од Австриската школа и Milton Friedman од Чукашката школа во раните 50десети кој до седумдсетите успеале да ги тргнат кејнзијанците од водечкото влијание. Кејновиот пристап за меѓународните односи добил понатамошно внимание за глобалната финансиска криза и рецесија од 2008 година, посебно преку работата на Доналд Марквел.
Во правењето на политичките услови Западните влади генерално тежнеат го измешани агенди на либералниот и реалистчкиот пристап. Ова е случајот на модерната економоја до денешен ден иако имало периоди кога едното или другото школо добивало повеќе внимание. Периодот водејќи до 1914 е опишан како златната ера на класичната економија, но во пракса владите делумно продлжиле да бидат под делумно влијание на мерканталистичката идеолигија, и после втората светска војан економската слобода била стеганата. После Втората светска војна системот на Bretton Woods бил основан, главно реалистично градење што им овозможувало на владите да управуваат со меѓународните финансии, дозволувајќи значителна слобода за акција во приватната економија. Атлантските нации од седумдесеттите и и големите Азиски држави како Кина и Индија користеле измешан пристап од либералните и реалистичките политики. Единствените кои биле блиски до целосно имплементирање на либералниот пристап се помалите нации.За време на 2008 либералното влијание почнало да слабее. Од 2008 па навака светките водачи го повикуваат ноивиот Bretton Woods систем. .
Реалистичен пристап
Во меѓународната политичка економија реалистичкиот пристап до пред некое време беше нарекуван како национализам. Историски гледано најкаректеристичното школо во оваа категорија беше меркантализамот.
Привремениот реалистички поглед генерално се со гласува со либералите во гледањето на меѓународната размена како win / win феномен каде на фирмите треба да им биде дозволено да се цоработуваат или натпреваруваат меѓу себе во зависност од пазарите. Како главна точка во спорот со либералите е тоа што либералите тбрдат дека државните интереси се најдобро задоволени со заштита на новите домашни индустрии од странските конкуренти со високи такси сè додека не го достигнат потребниот капацитет за да можат да конкурираат на пазарот. Еден од најраните формални изрази е најден во делото на Александар Хамилтон ‘Report on Manufacturers’ кое го напишал за Американската Влада во 1971 год.
После Втората светска војна значајна приказна за развивачкиот пристап е најдена во Јужна Америка каде најголемиот дел од растот е постигнат со политиките кои потекнуваат од Raul Prebisch и економистите членки на различни влади на континентот кои тој ги обучувал. Откако либералниот поглед е повторно поставен во седумдесеттите се потврдени големи нивоа на раст.
Повремена изјава за Реалистичкиот поглед трговската стратешка теорија  на која и се посветени многу дебати како дали со политиките што ги предлага може да реши некои од проблемите на глобализацијата.
Марксистички пристап
Оваа категорија беше употребувана да ги групира заедно различните пристапи кои понекогаш имаат многу малку заедничко со Маркс и неговите класи но сите веруваат во силната улога на јавната моќ. Пристапи во оваа категорија се : структуралниот, радикалниот, критичниот, феминистичкиот, светските системи и др. Генерално Марксистичкиот пристап е повразан со Хетеродоксните економисти.
Претпочитани политики Генерално претпочита силна заштита од пазарните сили со вискои такси и други контролни политики.
Историја Марксовиот Das Kapital беше објавен во 1867 и економскиот систем заснован на неговите идеи беше имплементиран после Октомвиската револуција во 1917 г. Од колапсот на Советскиот Сојуз и COMECON тргосвскиот блок во 1991 год ни една значајна трговска група или голема економија не е водена по стапките на Маркс. Проблемите со Марксистичката економија се видени како ги вклучуваат големите информациски барања кои се потребни за ефикасна алокација на ресурсите на висок степен на јавна моќ за водење на процесот. Неколку Академици моментално го промовираат класичниот Марксистички поглед посебно во Америка. Социјалниот-конструктивистички поглед е необичен поглед понекогаш групиран во оваа категорија. Наместо фокусирање на традиционалните фактори кои влијаат на размената како дистринуција на ресурси, технологија и инфраструктура, ја нагласува улогата на дијалог и дебата во одредување на идните развивања во меѓународната размена и глобализација.
Критики од традиционалниот поделени во либералниот, реалистичниот и марксистичкиот поглед
Критичарите денес трврдат дека има премногу варијации во различните гледни точки групирани во една категорија, посебно тие под Реалистичките и Марксистичките наслови. Исто така имињата можат да бидат размебери погрешно од широката публика. Насловите националистички и Марксистички имаат негативни конотации, со многу ор перспективите групирани под Марксистичкиот наслов всушност имаат многу малце со Марксистичката позиција. Многу од бранителите во националните традиции се спротивставуваат остро на национализамот..
Познати меѓународни политички економисти
Robert Shiller Robert Gilpin John Ravenhill David N. Balaam Jonathan Bateman Robert Bates Jeffrey Warren Bennett Jagdish Bhagwati Mark Blyth Robert Brenner Benjamin Cohen Theodore Cohn Robert W. Cox Barry Eichengreen Peter B. Evans Jeffry Frieden Francis Fukuyama Geoffrey Garrett Gary Gereffi Stephen Gill Peter A. Hall Peter J. Katzenstein	David A. Lake Donald Markwell Matthias Matthijs Helen Milner Jonathan Nitzan Thomas Oatley Ronen Palan Louis Pauly Robert Putnam and his two-level game theory Ronald Rogowski John Ruggie Beth Simmons Susan Strange Kees Van Der Pijl Michael Veseth Immanuel Wallerstein Matthew Watson Ellen Meiksins Wood Ngaire Woods Stephen D. Krasner
Дамбо
Дамбо (Dumbo) — американски цртан филм од 1941 година, произведен од Волт Дизни и објавен на 23 октомври 1941 г. Ова е четвртиот долгометражен цртан филм изработен во продукцијата на „компанијата Волт Дизни“.
Чарлс Гилберт Чадок
Чарлс Гилберт Чадок (14 ноември 1861 – 20 јули 1936) бил американски невролог, психијатар и преведувач. Тој е запаметен по опишувањето на Чадок рефлексот и заслужен за употребата на термините бисексуалност, хетеросексуалност и хомосексуалност на англискиот јазик за прв пат.
Биографија
Чарлс Гилберт Чадок е роден на 14 ноември 1861 година во Џонсвил, Мичиген. Во 1885 година, тој дипломирал на Медицинскиот и Хируршкиот колеџ на Универзитетот во Мичиген, а потоа работел во азилот во Северен Мичиген во Траверс Сити како личен лекар. Од 1889 до 1890 година, Чадок студирал во Минхен. По враќањето, тој повторно работел во Азил. Во 1892 година, станал професор по нервни и ментални болести на колеџот Марион-Симс, кој подоцна станал дел од Медицинскиот факултет на Универзитетот Сент Луј. Тој се оженил со Аделаида Гоуанс Мекферсон во 1890 година. Чадок се вратил во Европа во 1897 година, поминувајќи го поголемиот дел од времето како асистент на Џозеф Бабински. По враќањето во Соединетите Држави во 1899 година, Чадок ги запознал американските лекари со знакот на Бабински, подоцна објавувајќи еден превод на делото на Бабински. Чадок го вовел својот истоимен рефлекс во 1911 година, нарекувајќи го надворешен малеоларен знак. Тој исто така опишал аналоген знак во горниот екстремитет. Чадок починал на 20 јули 1936 година. Тој бил погребан од протестантски свештеник на гробиштата Оуквуд, Алеган, Мичиген.
Наследство
На Чадок му се припишува првата употреба на зборовите хетеросексуалност и хомосексуалност во англискиот јазик, како и првата употреба на зборот бисексуалност во смислата на сексуално привлекување кон жени и мажи, во неговиот превод на Psychopathia Sexualis на Ричард фон Крафт-Ебинг во 1892 година. Пред новата употреба на терминот од страна на Фон Крафт-Ебинг, „бисексуалец“ обично се користел за да се однесува на хермафродитни растенија, што значи дека имаат и машки и женски репродуктивни структури или за мешано-полови ситуации, како што се училиштата.
Објект на ул. „Гоце Делчев“ бр. 57 (Штип)
'''Објект на ул. „Гоце Делчев“ бр. 57''' ― куќа во Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Религија во Брегот на Слоновата Коска
Религијата во Брег на Слоновата Коска има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Според последните проценки (2011-12) од страна на ЦИА, христијанството се практикува од страна на 46,7% од населението (поделени помеѓу Римокатолици со 19,4%, Евангелисти со 19,3%,  Методисти со 2,5% и други христијански со 4,5%). Исламот се практикува од страна на 40,2% од населението, 12,8% од населението е атеисти или го следат анимизмот односно традиционална африканска религијата и другите религии со 1,4%.
Христијанството се практикува во различни форми низ целата земја, иако главно најмногу е застапено во јужниот, додека исламот е најмногу застепен во северниот дел. Христијанските мисионери пристигнале во земјата ви текот на 17 век. Христијанските празници се официјално признати како и муслиманските.
Верските заедници обично коегзистираат на мирен начин. Преминувањето од една во друга религија е поединечно. Голем број на семејства се со мешана верска определба. Верската толеранција е исто така дел од политиката на владата. Претседателот лично придонесува за трошоците за изградба на џамии и цркви, и ги охрабрува и муслиманите и христијаните да помогнат во проекти на другите верски заедници. Уставот повикува на секуларна држава, иако тоа не се толкува како строга поделба на црквата и државата. Службениците често посетуваат религиозни церемонии, како и претставници на државата.
Ту Фу
Ту Фу или Ду Фу (, 712–770) бил познат кинески поет од династијата Танг. Заедно со Ли Бај се наречени најголемите кинески поети. Неговата најголема амбиција била да служи на целата држава како успешен државен службеник, но не успеал во таа цел. Неговиот живот, како и целата држава, била потресена од побуната на Ан Лушан во 755 и неговите последни 15 години биле мигови на постојани немири.
Почетнички бил помалку познат на останатите автори, неговите дела биле под силно влијание на кинеската и јапонската култура и литература. Од неговите дела, околу 1500 поеми биле зачувани низ вековите. Тој бил наречен пост-историски поет од кинексите критичари, а додека неговите дела го запознале со западниот свет и го окарактеризирале како кинескиот Хорас, Овид, Шекспир, Милтон или Вордсворт.
Хипекве
Хипекве (англиски: Chipekwe) е наводно криптид од подрачјето на езерата Бангвеулу и Мверу, мочуриштата Кафуе и Дилоло и реките Лукулу (подрачје Ангола и Замбија).
Други називи
Познат е уште под имињата: Нтамбуе ја маи (Ntambue ya mai), Нтамбо ва луи (Ntambo wa luy), Симба ја маи (Simba ya mai), Ои-маима (Oi-maima), Ндаматхиа (Ndamathia), Нјио-кодоинг (Nyo-kodoing), Далали (Dilali) и Маимане (Maimané).
Опис на криптидот
Опишуван е како Тероподски диносаурус долг 16 метари и тежок приближно 4 тони и со еден рог на носот. Многу е опасно и агресивно животно и е добар пливач. Главен плен му се слонови, носорози, воденкоњи и биволи.
Кусороб
Кусороб или Косруп (Μεσορόπη, Месоропи) — село во Егејска Македонија, Грција, во состав на општината Кушница, Источна Македонија и Тракија со 610 жители.
Циришко Езеро
Циришкото Езеро (Zürisee или Zürichsee) е езеро во Швајцарија, кое се наоѓа југоисточно од градот Цирих, во Кантонот Цирих. Источно од него се наоѓаат две полами езера, езерото Грајфензе и езерото Фефикон. Во езерото се влева реката Линт, а од него, на неговиот северозападен крај истекува реката Лимат.
Афеја
Афеја, (јаз-гр|Ἀφαία, јаз-лат|Aphaia) е име на божицата Бритомартида кое се употребувало на островот Егина.
Храмот на божицата Афеја
Статуите кои го украсувале храмот се одведени во Германија во 1812 година и денес се наоѓаат во Глиптотеката во Минхен. Две статуи на војник кои се пронајдени нешто подоцна се чуваат во Народен археолошки музеј во Атина.
Остатоците од храмот на Афеја и неговите релјефни украси припаѓаат на најубавите примероци на грчката уметност на преоѓањето од касно архајско во класично време кое се раѓало.
NGC 555
NGC 555 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 555 се споменува и како ESO 476-12, MCG -4-4-14, NPM1G -23.0003.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 555 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 555 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 27 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 45' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 13°.
Други поделби
Проучување на NGC 555 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5419. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 308; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6426. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 366.
Градско
Градско — село и административно седиште на истоимената општина, во областа Клепа, во околината на градот Велес.
Низ годините, селото има прераснато во мало гратче и поседува бројни општествени установи.