cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Растителна заедница
Растителната заедница во системот на организација на живата материја
Во составот на растителната заедница влегува ценопопулацијата, која претставува севкупност на единките од еден вид во рамките на дадена растителна заедница. Ценопопулациите на еден вид имаат различни особености во различни растителни заедници.
Чинители на организација на растителната заедница
Чинителите на организација на растителната заедница можат условно да се поделат на четири групи: особености на средината, заемни односи помеѓу растенијата, влијанието на хетеротрофите врз растителноста и нарушувања. Последните три групи на чинители ја определуваат состојбата и особености на видовата ценопопулација во растителните заедници.
Екотопот се јавува како главен чинител во организацијата на растителните заедници, иако тој може да биде трансформиран во значителна мерка од страна на биотичките влијанија на растенијата или, пак, од различни нарушувања. Во абиотички чинители кои влијаат на организацијата на заедницата припаѓаат:
Заемните односи помеѓу растенијата кои покажуваат влијание врз структурата на растителната заедница можат да се поделат на вертикални (односи помеѓу растенијата на различни трофички нивоа — паразитизам и полупаразитизам) и хоризонтални (помеѓу растенијата на едно трофичко ниво). Меѓу последните односи се вбројуваат:
Хетеротрофите влијаат на најразлични начини врз организацијата на растителната заедница. Влијанието на животните се огледа во гризењето и јадењето на растенијата, распространувањето на семињата, изменување на стеблата и круните на дрвјата, риење на почвата, збивање на почвата итн. Микоризните габи ги снабдуваат растенијата со потребни минерални материи и вода и ја зголемуваат можноста за навлегување на патогени организми. Бактериите−азотофиксатори ги снабдуваат растенијата со азот. Некои други бактерии, но и вирусите, можат да се јават како сериозни патогени.
Нарушувањата, како од антропогено, така и од природно потекло, можат во целост да ја преобразат растителната заедница. Нарушувањата се јавуваат во вид на пожари, сеча, испаша, рекреација и друго. Преобразената растителна заедница се приспособува за опстанок во променетите услови на средината. Активноста на човекот довела до создавање на растителни заедници кои порано не постоеле во природата (на пример, заедници на подлоги со токсични отпадоци од индустријата).
Структурни елементи на растителната заедница
Растителната заедница се состои од неколку структурни елементи. Се разликува хоризонтална и вертикална структура на растителната заедница. Вертикалната структура е претставена од катови: прв кат на дрвја, втор кат на дрвја, надпочвен кат, кат на лишаи и мовови, кат на подлогата итн. Бројот на катови може да биде различен. Развојот на растителната заедница оди во правец на зголемување на бројот на катови, што доведува до ослабување на конкуренцијата помеѓу видовите. На пример, во старите шуми од умерениот појас на Северна Америка, бројот на катови (8−12) е поголем, додека во аналогните помлади шуми на Евроазија тој е помал (4−8).
Хоризонталната структура на растителната заедница се образува благодарение на распоредот на дрвјата (под чии крошни се формира средина нешто поразлична од онаа во околното пространство), нееднородноста на релјефот (што условува измена на текот на подземните води и различна експозиција), видовата особеност на некои растенија (кои се размножуваат вегетативно и образуваат едновидни "петна" или "дамки"), активноста на животните (на пример, формирање на рудерална растителност по испаша).
Закономерно повторувачките петна (мозаици) во растителната заедница, кои се разликуваат по видовиот состав или по количествениот однос, се нарекуваат микрогрупации (Јарошенко, 1961), а таквата растителна заедница е мозаична.
Нееднородноста може да има и случаен карактер.
Халбе
Халбе (Halbe) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа близу главниот град Берлин и Шпревалд.
Маупихаа
Маупихаа, исто така познат како Мопелиа - атол во Тихиот Океан, дел од групата Заветрени Острови (француски: Iles sous le Vent) кои припаѓаат на Друштвените Острови. Овој атол се наоѓа 72 км југоисточно од Мануае, неговиот најблизок сосед.
Географија
Маупихаа е околу 8 км долг атол со лагуна која е до 40 метри во длабочина и опкружена со потопени гребени на три страни. Надворешните гребени на атолот се континуирани освен еден мал премин на западната страна. На источната страна се состои од тесни, слабо вегетативни мотуси, островчето (Моту Маутупихаа) и голем број помали островчиња кои ја прават вкупна површина од Маупихаа од 2.6 км2. Единственото село на атолот се наоѓа на Моту Маупихаа. Во 1985 година населението броело само 10 луѓе.
Историја
Атолот Маупихаа бил населен многу одамна од страна на Полинезијци. Археолошки остатоци и јадици за риболов биле пронајдени. Првиот Европеец кој пристигнал на Маупихаа, заедно со соседните Фенуа Ура и Моту Оне, бил Семјуел Волис во 1767. Во 1917, атолот бил под закуп на компанија од Папете, со тројца вработени кои произведувале копра, одгледувале свињи и кокошки и собирале желки. Тој подоцна бил под закуп на друга компанија за копра и целосно бил засаден со кокосови палми.
Истата година, грофот Феликс фон Лукнер, познат под прекарот Морски Ѓавол на познатиот брод SMS Seeadler стигнал на островот и воспоставил мала колонија во тек на патувањето за напад на Сојузничките бродови во Јужниот Пацифик за време на Првата светска војна. Целта на станицата била да се обезбеди вода и свежи намирници и да се прават поправки на бродот по долго патување низ Атлантскиот Океан и низ Јужна Америка. Бидејќи SMS Seeadler бил премногу голем за да се внесе во лагуната на Мопелиа, тој бил закотвен надвор од атолот. По кратко време, разбранувано море и ветерот предизвикале Seeadler да се насука на гребенот на островот, оставајќи го фон Лукнер и околу 50 други луѓе изолирани. Во книгата на Ловел Томас од 1928 книга за фон Лукнер се вели дека загубата на Seeadler била последица на цунами.
Некои од морнарите биле американски затвореници од војната кои биле заробени на океанот од страна на Лукнер. На крајот фон Лукнер одбрал неколку мажи и направил долг брод со едра за патување од околу 3,200 километри на Фиџи каде фон Лукнер имал намера да грабне друг брод и да се врати да ги спаси останатите морнари на Мопелиа. Сепак, планот не му се остварил и на крајот тој се предал на некој британски поручник. Фон Лукнер го поминал остатокот од Првата светска војна како заробеник во Нов Зеланд, иако тој успешно избегал во една прилика на брод со други затвореници, но бил фатен. Во меѓувреме, остатокот од неговиот екипаж го заробиле францускиот едреник, Lutece, кој дошол до Мопелиа и со него пловеле до Велигденскиот Остров пристигнувајќи на 4 октомври по што биле заробени од страна на чилеанските власти. Четири американски морнари потоа пловеле на отворен брод 1600 километри за Паго Паго, каде го организирале спасувањето на своите колеги останати на Мопелиа.
Администрација
Атолот административно е дел од комуна та (општината) Маупити, самата во управна субдивизија на Заветрените Острови. Денес Маупихаа е заведена како трајно ненаселен остров.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Идризово
Воведението на Пресвета Богородица или Света Пречиста — македонски православен храм во скопското село Идризово. На местото на сегашната црква уште од најстари времиња бил поставен крст исклесан од камен. Не се знае кога бил поставен крстот. Но на ова место луѓето уште од минатото ја прославувале селската слава во чест на Свети Јован Крстител (во јануари). Црквата, по иницијатива и со пари од месното население, започнала да се гради 1996 година, а била осветена 1998 година.
1514
1514 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1514 година од новата ера, 514. од вториот милениум, 14. од XVI век и петта од 1510-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7022 и 7023 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6264 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5274 и 5275 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2267.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1514 година се протега во 4150 и 4151, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4210 и 4211 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2057. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 919 и 920 исламска година.
Министерство за земјоделство (Русија)
Министерството за земјоделство на Руската Федерација е агенција на ниво на владата која има за задача да се грижи и да ги поддржува земјоделското производство, зачувување на почвата, рурален развој, регулација на земјоделскиот пазар и финансиска стабилизација на земјоделскиот сектор. Министерството е поделено на функционални оддели и го надгледува Федералниот сервис за ветеринарен и фитосанитарен надзор.
Сегашен министер е Дмитриј Патрушев.
Историја
Првото руско министерство што се занимавало со земјоделски и рурални прашања било Министерството за државни средства на Руската Империја кое било формирано во 1837 година. Наследнички министерства биле:
Боденфелде
Боденфелде (Bodenfelde) — општина во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на десниот брег на реката Везер, околу 35 километри северно од Касел и 30 километри северозападно од Гетинген на југозападниот раб на Природниот парк Золинг-Фоглер.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (Flecken), мала населба со локално значење. Во општината покрај Боденфелде влегуваат и уште две други места.
Местоположба
Местото Боденфелде се наоѓа на јужниот дел од Природниот парк Золинг-Фоглер во горниот тек на Везер. Се наоѓа помеѓу планинските области Золинг на север и Рајнхардсвалд на југ. Боденфелде се наоѓа на еден меандер на Везер, во кој се влева Рајербах.
Местото е сместено помеѓу 105 и 145 метри надморска височина, во близина на шумското подрачје Везерско Средногорје. Највисока точка близу Боденфелде е Калтеварте (340,7 м). Со својата површина од скоро 20 км2 претставува најмала општина во округот Нортхајм.
Општински единици
Боденфелде се состои од следниве единици:
Историја
Боденфелде бил првпат споменат во документ потпишан од Лудвиг I Побожен во 833 година. Во доцниот среден век, Боденфелде бил дел од Грофовијата Дасел. Амелит, Ниновер, Полир и Вамбек биле села околу Боденфелде кои биле припоени кон општината во 1974 година.
Постоела еврејска заедница во Боденфелде, која била протерана во нацистичко време. Продадена на земјоделец во 1937 година, дрвената синагога од 1825 година ја преживеала Кристалната ноќ, кога сопственикот ја одбранил од вандали. На почетокот на век, синагогата била пренесена во блискиот Гетинген, кој имал еврејска заедница со потреба од синагога.
Во 2008 година бил фатен убиецот со прекар „Црна вдовица“. Во период од две децении, заведувала и убивала или убила најмалку четворица постари мажи за нивните пари.
Дванаесетта македонска ударна бригада
Дванаесетта македонска ударна бригада (позната и како Скопска ударна бригада) била формирана на 12 септември 1944 во с. Војница, Велешко. Била формирана од околу 500 новопристигнати борци од Скопско и десетина борци од Третата македонска ударна бригада како раководен кадар. Веќе на 6 октомври 1944 година, бројот на борците бил 870 борци и старешини, откако кон бригадата се приклучил и Четвртиот скопски партизански одред со 370 борци. Формациски била дел од Четириесет и втората дивизија на НОВЈ.
Мец
Мец (Metz) — град во североисточна Франција и главен град на департманот Мозел и регионот Лорена. Низ градот минуваат реките Сел и Мозел.
Дванаесетта македонска ударна бригада
Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
Мец
Знаменитости
Градот е познат по својата зградите обоени со жолт вар. Исто така е познат и како “зелен град” (25 м2 по жител од градот се паркови,градини,зеленила.). Според Њујорк Тајмс Мец е 39. најпопуларно место за туристите (2009).
Збратимени градови
Мец е збратимен со:
Дванаесетта македонска ударна бригада
Команден состав
Политички комесар бил:
Борбени дејства
По формирањето бригадата имала малку оружје 60 пушки, 5 автомати и неколку пиштоли, па заради вооружување на 14 септември 1944 година била упатена на кумановскиот терен во придружба на борци од Осмата македонска ударна бригада.
на 22 септември 1944 година, бригадата била упатена на теренот југозападно од Скопје, каде се приклучиле уште околу 265 борци. Ова било извршено со наредба на ГШ на НОВ и ПОМ со која сите скопјани кои излегле како борци на овој терен, се упатувале да бидат дел од оваа бригада. Бригадата водела успешни борби, посебно со балистите во пределот на Грчец, Нерези и Крушопек, ја онеспособувала пругата кај с. Зелениково како и станицата кај село Драчево и учествувала во ослободувањето на Велес и Скопје. При нападот за ослободување на Скопје, на 13 ноември 1944 година, бригадата броела 1100 борци и старешини.
При реорганизацијата во декември 1944 година, бригадата влегла во составот на Четириесет и првата македонска дивизија на НОВЈ и учествувала во борбите против балистите на Косово до крајот на декември 1944 година.
Маршот на Бригадата
Во секој слободен момент на Бригадата се увежбувале борбени песни на различни јазици. Најангажирани во репертоарот биле Климе Куновски и Благоја Таневски - Бела. Со помош на својата тамбура Климе Куновски, почнал да работи на аранжман и текст за да го оформи Маршот на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Која во целост била завршена после првите жртви кои ги претрпела Бригадата ноќта помеѓу 29 и 30 септември при нападот на железничката станица во Драчево, кога биле допишани последните две строфи. Текстот на Маршот гласел:
Дванаесеттата Бригада денеска е в строј
Во бој, во бој со сите сили,
бидете спремни за народот свој.
Како силен Вардар и бура од Шар,
Од гнасни варвари во нерамен бој
паднаа другари, за народот свој.
Спијте си спокојно живее духот ваш,
на полето бојно, успехот е наш.
Курчатов (платформа)
Курчатов е точка за застанување на линијата за дизел локомотиви со една колосек Курск - Лгов. Се наоѓа на двошинскиот потег Дјаконово - Лукашевка. Точката на застанување се наоѓа во градот Курчатов, регионот Курск, 49 км од Курск, припаѓа на регионот Ориол-Курск на московската железница. Претходно, точката на застанување била наречена „426 km“. И приградските и возовите на долги релации застануваат на ОП Курчатов. Има 2 странични ниски платформи. Железничките билетарници се наоѓаат во зградата на автобуската станица, во непосредна близина на првата платформа. Во 2007 година било одлучено да се изгради нова комбинирана автобуска и железничка станица. Од 2018 година, зградата на станицата е завршена.
Приградска услуга
Приградската комуникација се врши во следните насоки:
На станицата Курчатов застанува воз на долги релации:
Шлајц
Шлајц (Schleiz) — град во округот Зале-Орла, во Тирингија, Германија.
Местоположба
Шлајц се наоѓа во тириншката област Фогтланд, пошумено подрачје на границата на Тирингија, Саксонија, Баварија и Чешка. Градот се наоѓа во долината на реката Визента, близу автопатот А9 (Берлин – Минхен).
Градски единици
Шлајц ги вклучува следниве единици:
Историја
Шлајц започнал како мала населба која потекнува околу 1200 година („Altstadt“) и одделениот Нов град („Neustadt“), кој бил основан веднаш до него. Новиот град имал замок и градски ѕидини. До 2 декември 1482 биле целосно одделени заедници, по што се споиле во еден град. Имало и населба на Тевтонскиот ред и некое време пред 1848 градот бил главен град на малото кнежевство Ројс-Шлајц. Во негова близина се одржала битка помеѓу Французите и Прусите во 1806.
Замокот бил уништен кон крајот на Втората светска војна, во април 1945.
Население
Движење на бројноста на населението низ годините:
Космос-956
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 септември 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5000 килограми. Космос-956 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 96,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 75,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 861 км, а најмалото на 352.
Калиница
Калиница или Јач Ќој (Καλή, Кали; до 1927 година: Καλλίνιτσα, Калиница ) — село во Пазарско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 5 километри северно од главниот пат Пазар-Воден, а северозападно од Пазар, на надморска височина од 40 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 24 квадратни километри.
Сместено е во Солунското Поле, на 12 километри источнот од Воден.
Историја
До 1924 година, селото било населено со македонско и турско население.
Турското население се иселило во Турција пред август 1922 година во согласност со размената на населението предвидена со Лозанскиот договор, а на негово место биле населени грчки бегалци од истанбулскиот четврт Мармара, Источна Тракија и галиполското село Ангелохори. Во 1928 година, Калиница било претставено како чиста бегалска населба со 200 бегалски семејства со вкупно 814 жители.
Во 1927 година, името на селото било променето во Кали (Καλή).
Стопанство
Калиница е богато село, а главни производи на населението се жито, памук, сусам, овошје, а делумно е развиено и краварството.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Калиница (Јач Ќој) живееле 140 Македонци и 700 Турци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Калиница Јачќој (Kalinitza Yatch-Keuy) имало 176 Македонци.
Во пописот од 1913 година било забележано со 1.073 жители, а во 1920 година со 1.207 жители. Во согласност со Лозанскиот договор во 1924 година, турското население се иселило во Турција, а на негово место, грчките власти населиле 843 бегалци од Источна Тракија. Така, селото станало мешана населба, која во 1928 година имала 1.017 жители, а во 1940 година 1.206, од кои мнозинството бегалци. По војната, населението на селото, исто така, покажувало извесно зголемување. Така, во 1951 година биле попишани 1.206 жители, во 1961 година 1.319, во 1971 година 1.454, во 1981 година 1.510, а во 1991 година 1.463 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.684 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.378 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Мениида со седиште во селото Калиница, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Калиница, во кој е единствено село.
Грос Керис
Грос Керис (Groß Köris) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
Чебоксари
Чебоксари (Чебокса́ры; Шупашкар, Shupashkar) — град во Русија и главен град на Република Чувашија. Се наоѓа на реката Волга. Има население од 453.700 жители (2004 проценка). На околу 6 км од градот се наоѓа сателитскиот град Новочебоксарск со околу 125.857 жители (2002 попис).
Чебоксари е поделен на 3 грдаски дистрикти: Калинински, Ленински, и Московски градски дистрикт.
Ајмсбител
Ајмсбител е еден од седумте окрузи (Bezirke) на Хамбург, Германија.
Историја
На 1 март 2008, Ајмсбител изгубил дел од неговата површина за да се создаде квартот Штерншанце во округот Алтона.
Географија
Округот Ајмсбител е поделен на девет квартови: Ајделштет, Ајмсбител, Харфештехуде, Хоелуфт-Вест, Локштет, Ниндорф, Ротербаум, Шнелзен и Штелинген. Се наоѓа во рамките на овој округ е поранешното еврејското соседство Гриндел.
Демографија
Во 2006 во округот Ајмсбител живееле 246.087 луѓе. Густината на населеност била 4.915 луѓе на км2. 19,3% биле деца под 18 години и 18,6% имале 65 или повеќе години. 13% биле имигранти. 10.042 лица биле регистрирани како невработени.
Во 1999, постоеле 140.694 домаќинства и 51,5% од сите домаќинства биле составени од поединци.
Окружен парламент
Поврзано: Окрузи во Хамбург
Избори
Изборите биле одржани во Хамбург на 24 февруари 2008. Пет партии, кои имале повеќе од 5 проценти на неодамнешните избори (минимум за квалификување) се конзервативната CDU, социјалдемократската SPD, еколошката Зелена партија (GAL), левата Die Linke и либералната Слободна демократска партија (FDP). Излезноста на гласачите биле 65,9%.
Спорт
Eimsbütteler TV е еден од спортските клубори користејќи ги објектите во округот Ајмсбител. Основан во 1889 е еден од најстарите спортски клуботи во Хамбург.
Здравствен систем
Diakonie Klinikum Hamburg има неколку делови во округот Ајмсбител и обезбедува вкупно 450 кревети. Болничкиот дел Alten Eichen, Jütländer Allee 48, со 208 кревети и 5 оддели е исто така дел на Diakonie Klinikum Hamburg и обезбедува капацитет за итните медицински услуги.
Во 2006, постоеле 172 дневни центри за деца, 742 лекари во приватни возила и 69 аптеки.
Сообраќај
Железничката станица Хамбург-Дамтор за возови на долги одредишта и градските возови се наоѓа во квартот Ротербаум. Округот Ајмсбител е опкружуван од железничкиот систем на градските возови и подземната железница со неколку други станици. Јавниот превоз е исто така обезбедуван од автобуси на Hamburger Verkehrsverbund.
Сојузниот автопат 7 (A7) тука, исто така, е Европски автопат E45 поврзувајќи го Каресуванто во Финска, со Џела во Италија и поминува низ округот од Север кон Југ низ квартот Баренфелд. Сојузниот автопат 23 (A23) започнува во округот Ајмсбител и го поврзува Хамбург со градот Хајде, Шлезвиг-Холштајн. Излезите Хамбург-Штелинген, Хамбург-Шнелзен и Хамбург-Шнелзен-Норд (Аеродром) за A7 и излезот Хамбург-Ајделштет за A23 се наоѓаат во округот Ајмсбител.
Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во округот Ајмсбител биле регистрирани 91.871 приватно возила (376 возила/1000 луѓе).
Ѓорѓе Крстиќ
Ѓорѓе Крстиќ (19 април 1851 - 30 октомври 1907) — српски реалист сликар и академик. Честопати е рангиран заедно со неговите современици, Паја Јовановиќ и Урош Предиќ.
Животопис
Крстиќ насликал повеќе од 50 дела засновани на српска народна уметност и традиционална облека.
Наследство
Тој е вклучен во списокот на 100 најистакнати Срби.
Четири годишни времиња
Четири годишни времиња (итал. Le quattro stagioni) е збирка од четири виолински концерти од Антонио Вивалди. Компонирана е во 1723 и е неговото најпознато дело, и претставува едно од најпопуларните дела на барокната музика.
Овие концерти за првпат биле издадени во 1725 како дел од дванаесет дела Оп. 8, насловени како Il Cimento dell'armonia e dell'inventione („Натпреварот помеѓу хармонијата и инвенцијата“). Првите четири концерти биле именувани како Le quattro stagioni („Четири годишни времиња“), по едно годишно време за секој. Концертите имаат по три става, од кои два се брзи и еден бавен, помеѓу нив.
Текстурата на секој од концертите варира, во зависност од неговото годишно време. На пример Зимата мрачна и тажна, додека Летото призива бура во последниот став.
Липа (село)
Липа — раселено село во Општина Неготино, во областа Тиквеш, во околината на градот Неготино.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во источниот дел на територијата на Општина Неготино, под југоисточната падина на планината Серта. Селото е ридско, на надморска височина од 350 метри.
Липа се наоѓа на ниска тераса на десната присојна страна на Дубљанска Река. Во селото се наоѓа бунар.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Падина, Голема Нива, Капина, Локва и Бедник.
Селото има збиен тип, а во минатото било чифличко.
Историја
Денешното село било создадено од староседелци во некогашното селиште Стара Липа, кое се наоѓало во изворишниот дел на Дубљанска Река под врвот Бел Камен на Серта. Ова се случило во периодот 1820-1830 година. На селиштето се наоѓаат остатоци на куќи, гробишта и црквиште.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 11,9 км2.
Селаните главно биле сточари и земјоделци. До Балканските војни, селаните работеле на чифлигот на Хасан-бег од Кавадарци.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Липа имало 120 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Липа имало 96 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото било наполно раселено по 1962 година, кога што броело двајца жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Липа немало жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, од кои Македонец.
Родови
Липа било македонско село.
Според истражувањата на Воислав Радовановиќ во 1924 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Неготино, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на општината Неготино и во периодот 1957-1962 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пепелиште, во која покрај селото Липа, се наоѓале и селата Брусник, Војшанци, Јанешево, Калањево, Криволак, Пепелиште, Пештерница, Црвени Брегови и Џидимирци. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Бистренци, во која влегувале селата Бистренци, Војшанци, Иберли, Калањево, Корешница, Кошарка, Липа и Челевец.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1232 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Војшанци. Во ова избирачко место се опфатени и селата Брусник, Војшанци и Калањево.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 315 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 320 гласачи.
Нижегородска Област
Низ областа тече реката Волга. Освен населениот регион на Нижни Новгород, најголем град е Арзамас. Во градот Саров се наоѓа најголемиот и најсветиот женски манастир во Русија. Макариевскиот манастир спроти градот Лисково бил домаќин на најголмиот саем/панаѓур во источна Европа. Други историски градови се Городец и Балахна, сместени на Волга северно од Нижни Новгород.
Географија
Нижегородската област се граничи со Костромската област (С), Кировската област (СИ), Мариј Ел (И), Чувашија (И), Мордовија (Ј), Рјазањската област (СИ), Владимирската област (З) и Ивановската област (СЗ).
Часовен појас
Нижегородската област спаѓа во Московската часовен појас (MSK/MSD). UTC +0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Пиродни богатства
Нижегородската област не изобилува со природни богатства, и истите се ограничени на песок (меѓу кои и титанско-цирконски песоци), глина, гипс, тресет, минерална сол и дрво.
Атракции
Уникатната архитектонска конструкција – 128-метарската челична решетка хиперболична кула изградена од големиот руски инженер и научник Владимир Шухов во 1929 е сместена близу градот Ѕержинск на левиот брег на реката Ока.
Стопанство
Бидејќи областа не е богата со природни ресурси, обласното стопанство се состои главно од индустрија и траспорт, кои сочинуваат речиси 80% од бруто-домашниот производ (БДП).
Други стопански сектори се земјоделство, трговија, услуги, комуникации и транспорт.
142
142 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 142 година од новата ера, 142. од првиот милениум, 42. од II век и трета од 140-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5650 и 5651 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4892 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3902 и 3903 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 895.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 142 година се протега во 2778 и 2779, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2838 и 2839 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 685. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 495 и 494 година пред хиџра.
Тундра
Тундра — непошумена, рамна или со брановидна конфигурација почва, која се протега над појасот на тајгата во поларните региони, позната како „арктичка тундра“ или во појасот на високите планини позната како „алпинска тундра“ што се одликува со гола земја и карпести предели на кои единствена вегетација се мовот, лишаите, малите тревни билки и ниските грмушки. Животинските видови се ретко застапени поради екстремно тешките услови во околината. Во арктичката тундра може да се сретнат ласицата, поларната лисица, поларниот волк, еленот и бушавото говедо. Во алпските тундри можат да се сретнат многу животни, вклучително и планинската овца и рисот кои се селат во потоплите климатски зони за време на зимата. Климата во појасите со алпинска тундра е многу поблага во споредба со онаа во областите со арктичка тундра. Односно тундрата е област во која постојат и одделни растителни заедници.
Фанка Икономова
Фанка Икономова ( Бугарија, -,  ) — македонска оперска певица - споран, уметник од првата генерација и еден од основоположниците на Македонската Опера и Балет.
NGC 7458
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7458 се споменува и како UGC 12309, MCG 0-58-20, CGCG 379-22.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7458 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7458 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 1 м 28,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 45' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 7458 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70277. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 576. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Тулска област
Тулска област (руски: Тульская область) е федерален субјект на Русија (област). Административен центар е градот Тула.
Областа зафаќа површина од 25,700 км2, а населението брои 1,675,758 жители (по попис од 2002).
За раната историја на областа, видете Врховски кнежевства.
Часовен појас
Тулската област се наоѓа во Московската часовен појас (MSK/MSD). UTC +0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Социјалдемократска партија на Македонија
Социјалдемократска партија на Македонија (СДПМ) - македонска политичка партија.
Историја
Партијата е формирана во 1990 и е една од првите регистрирани партии во Македонија чиј претседател и еден од основачите бил Славко Милосавлевски. На парламентарните избори во 1990 година освоила 1,6% од гласовите во првиот круг односно 0,6% во вториот. Во некои подрачја учествувала во коалиција заедно со Сојузот на реформски сили, но не успеала да освои пратеничко место.
СДПМ не учествувала на парламентарните избори во 1998, но повторно учествувала на следните избори во 2002 година каде што освоила само 0,3% од вкупниот број на гласови и не успеала да освои пратеничко место. На парламентарните избори во 2006 година, партијата забележала благ пораст, односно добила 0,9% од вкупниот број на гласови и не успеала да освои пратеничко место. На парламентарните избори во 2008 година партијата освоила 0,6% од вкупниот број на гласови повторно не успевајќи да освои пратеничко место. Сличен процент партијата добила и на парламентарните избори во 2011 и подоцна во 2014 каде што освојува 0,6% односно 0,2% од вкупниот број на гласови. Партијата не учествувала на парламентарните избори во 2016 година.
Контроверзност
Многумина сметале дека одржливата бројка која варирала од околу 4.000 до околу 8,000 гласови на парламентарните избори во 2006, 2008 и 2014 се должела на тоа што на кандидатските листи коишто СДПМ ги пријавувала на тие избори, стоеле слични имиња и презимиња на кандидати од најголемите две партии (ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ).
Партијата повторно се обидела да го направи истиот потег при пријавување на кандидатски листи на изборите во 2016 година, но Државната изборна комисија ги одбила.
Големо босанско востание
Босанско востание или Големото босанско востание било востание кое избувнало во Босанскиот вилает против Отоманското Царство по потпишувањето на договорот од Едрене според кој на Србија и била дадена автономија. Востанието траело во периодот од 1831 до 1833 година кога завршило неусешно за востаниците.
Позадина
Во доцните 1820-ти години, османлискиот султн Махмуд II повторно вовел реформи во Османлиското Царство чија цел била експанзија на османлиската армија, нови даноци и поголема османлиска бирократија. Овие реформи го ослабиле статусот на Босна која била привилигирана за разлика од другите земји па поради ова довело до избувнување на востание во историјата познато како Големо босанско востание. Во 1826 година, кога султанот го укинал јаничарскиот корпус во Босна, реакцијата на Хусеин Градашчевиќ не била различна од онаа на останатите босански аристократи. Сепак тој истакнал дека ќе употреби воена сила против секого кој ќе се противи на сараевските јаничари. Но кога бил убиен Накибул ефенди тој се дистанцирал од нив.
Следните години Хусеин Градашчевиќ ги поминал мирно и имал добри односи со властите во Босна. Во 1827 година за нов везир на Османлиското Царство бил избран Абдурахим Паша, а Градашчевиќ станал негов советник. Во времето на Руско-турската војна Градашчевиќ започнал со мобилизација на босанското население. По започнувањето на побуната во сараевските касарни тој на големиот везир му обезбедил засолниште а подоцна и под негова заштита заминал од земјата. Сепак Градашчевиќ многу се разбеснил кога бил потпишан договорот од Едрене на 14 септември 1829 година кога на Србија и било дадена автономија. Преку добивањето на автономија, на Босна и биле одземени шест области. Главно поради ова во Босна се родило движење за автономија.
Во почетокот на 1831 година бил одржан состанок во Тузла чија цел била подготовката на востанието. На овој состанок бил упатен позив до босанскиот народ да се крене на востание во одбрана на Босна. Востаниците освен враќање на териториите на Босна сакале да се престане со новите реформи во земјата и да се даде автономија на Босна која ќе биде управувана од влада а истата влада ќе има обврска да плаќа годишен данок на империјата. За водач на востанието бил избран Хусеин Градашчевиќ.
Борба за автономија
Во градот Травник се наоѓал седиштето на Босанскиот пашалак и востаниците решиле најпрвин да се соочат со главните административци во земјата. Така на 29 март 1831 година Градашчевиќ се упатил кон Травник со сила од 4,000 војници. Кога разбрал за ова, Намик Паша заминал кон тврдината за да се спрема за војна. Кога босанската армија пристигнала започнала да пука кон тврдината, а во меѓувреме водачот испратил еден одред од своите сили на чело со Мемиш ага кон братот на пашата, Сулејман. Овие сили се сретнале кај Пирот во предградието на Травник на 7 април каде Сулејман доживеал пораз а по ова и Намик паша побегнал а Градашчевиќ се прогласил за врховен командант на Босна избран од народот.
По ова следувала општа мобилизација на населението меѓу кои имало и христијани за кои се смета дека броеле до една третина од вкупниот број на востаници. Војската била поделена на два дела, едната во Ѕворник за да ја заштити територијата од можен спрски напад а со другиот дел се упатил кон Косово за да го пресретне големиот везир кој бил испратен да го задуши востанието. По патот ги зазел Печ и Приштина каде го направил својот логор.
Од тој момент Градашчевиќ вил врховна власт во Босна. Тој започнал со основање на суд, а централната власт ја пренел од Сараево во Травник правејќи го де факто главен град на Босна. Во Травник исто така основал Диван кој заедно со него ја сочинувала босанската влада.
Османлискиот напад започнал кон почетокот на февруари. Големиот везир испратил две војски, едната од Вучитрн а другата од Скадар. Двете војски паралелно се упатиле кон Сараево, а Градашчевиќ своите сили од околу 10,000 војници им наредил да ги пресретнат. Кога османлиските сили успеале да ја преминаат реката Дрина, Градашчевиќ наредил на Али Паша да ги пресретне со своите 6,000 војници да ги пресретне кај Рогатица, додека пак силите од Вишеград заминале кон Палама.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица (игра)
„Тројцата јунаци и Шамаханската царица“ е компјутерска игра во жанрот „потрага“. Играта е развиена од студиото PIPE и објавена од 1C. Играта била објавена на 24 декември 2010 година. Со оригиналниот цртан филм „Тројцата јунаци и Шамаханската царица“, заплетите се различни.
Заплет
Добриња Никитич, додека е на одмор, заедно со Настасија Филиповна миjат садови во дворот на куќата сè додека не пристигне Елисеј и му ја пренесе на Добриња пораката од принцот. Добриња ги напушта своите работи и оди кај принцот во дворецот. Принцот му објаснува дека Алјоша Попович отишол на страната на јунаците и исчезнал. Добриња оди во предстражата до Писарот и прашува каде заминал Aлјоша. Писарот објаснил дека Алјоша отишол да го бара дувлото на Змејот Тугарин и пред тоа ја сокрил картата што водела до таму. Добриња ја наоѓа оваа карта и оди во црната шума. Шетајќи низ шумата, Добриња се губи и почнува да повикува помош, но никој не го слуша. Почнува да бара предмет со кој може погласно да повика помош. Наоѓајќи колба, ја полни со вода и става малку афион, Добриња ги намамил пчелите од кошницата и додека тие собираат нектар, Добриња ја зема кошницата и се викнал во неа, како во рог. Кралицата Шамахан го слуша Добриња и го повикува во нејзината соба. Добриња Никитич ја запознава Шамаханската царица, која го понудува да се напие вино а Добриња го пие. Одеднаш Добриња се намалува во висина и станува мал. Тој претпочита да побегне, но кралицата фрла со турбан и го фаќа.
Во тоа време, Елисеј ја пренесува истата порака од принцот Илија од Муром и вториот оди кај принцот во палатата. Принцот му објаснил на Иљја дека прво Алјоша исчезнаа, а сега и Добриња. Иљја Мурометс доаѓа до предстражата до Писарот и го прашува дали ги видел Алјоша и Добриња, тој одговара дека отишле кај Змејот Тугарин и ја оставиле картата. Според мапата, Иљја решил да замине во шумата.Одејќи низ шумата, Иљја, како Добриња, исто така се изгубил и повикал на помош, но никој не го слушнал. Нашол една печурка и ја размачкал на едно дрво.Така што клукајдрвецот ќе направи вдлабнатина, Иљја ги намамил пчелите од кошницата до шуплината, а пчелите ја оставија кошницата, летајќи да живеат во вдлабнатината. Иљја ја користел кошницата како рог и ја слушнал Кралицата Шамахан како го повикува. Кралицата му понудила на Иљја да пие вино со неа, но Иљја решил да не пие уште, туку да го чува кај него. Влегувајќи во одајата, кралицата го оставила Иљја да се почести со овошје а таа заминала.Таа го испратила својот гласник да ја запознае Шамаханската царица со принцот од Киев, а принцот одлучи да ја покани во неговата палата.
Во тоа време, Иљја наоѓа огромен клуч и истура вино врз него, клучот се смалил и Иљја сфатил дека кралицата сака и него да го намали. Откривајќи го орманот што го отвора овој клуч, тој ги забележал мечот на Алјоша Попович и копјето на Добриња Никитич, што значело дека тие се некаде тука. Во исто време, Алјоша и Добриња, заедно со Тугарин, смалени, седеле во кутија со огромни златници и скапоцени камења. Алјоша и Добриња ги собрале сите камења и го отвориле капакот на кутијата за да излезат. Змејот Тугарин претпочитал да остане во кутијата, бидејќи се чувствувал добро во кутијата со огромни златници. Алјyоша и Добриња го наоѓаат рецептот за правење напивка што ќе им ја врати нивната првобитна големина, ќе ја направат и ќе ја испијат. Во тоа време, Кралицата Шамахан се враќа го убива Иљја Муромец и повторно заминува. Алјоша се сеќава дека слушнал за жива вода што може да го оживее Иљја и оди во шумата, додека Добриња останува со Иљја.
Алјоша се среќава со волкот што зборува и дрвјата чувари кои не го пуштаат да помине. Алјоша објаснил дека му треба жива вода. Волкот му објаснил дека дрвјата чувари нема да го пуштат да помине. Но, тој имал идеја да размени тела.За тоа му требало огледало и полна месечина. Алјоша наоѓа сјаен штит што рефлектира и одлучува да го искористи. Алјоша и волкот ги менуваат телата, а Алјоша во тело на волк можел да продолжи понатаму. Кога првиот облак ја скрил Месечината, Алјоша повторно станал маж. Откако земал празно стаклено шише и водата ја истурил на цвет за да провери која од фонтаните ослободува жива вода, тој го наполнил шишето со жива вода и сакал да замине.Но, глутница волци го опкружиле и на почетокот тие сакале да го убијат, но решиле да му најдат работа. Водачот на волците му рекол на Алјоша дека Кралицата им дошла пред многу месечини и им побарала вода, за возврат ги научила волчињата да пушат и ги заразила со болви што ги гризаат. Кога заминувала, таа случајно ја испуштила статуата на мајката волчица во езерцето. Алјоша нурнал под водата и ја извадил статуата на мајката волчица и ја става на своето место, по што волците го ослободуваат.
Откако му донесе жива вода на Иљја и му даде да пие, Иљја сè уште не се освестил. Во тоа време, Иљја пиел чај со гевреци во рајот. Тој сфатил дека е мртов и решил да излезе од рајот назад на земјата. Сепак, вратарот што ги чувал рајските порти не го оставил да се врати назад на земјата. Иљја решил да му го одвлече вниманието на вратарот за да помине. Сепак, над небото имало заштитно поле што не го изневерило. Откако зел тешка вреќа со златници, која ја фрлил еден од мртвите, Иљја успеал да пропадне и да падне од рајот. Како и да е Иљја оди во пеколот и врие во котел, покрај Коливан и некој друг грешник, а демонот со трозабец, се погрижил да не избегаат, не дозволил никој да влезе внатре. Иљја привремено му го одвлекол вниманието на демонот, принудувајќи го да додаде огревно дрво во неговиот котел и фрлил неколку парички за да нуркаат соседите, а потоа се нурнал и го измамил демонот. Вториот видел дека избегале и истрчале да го вклучат алармот, а Иљја излегол од котелот и истрчал назад во рајот. Почнал да бара друг излез од рајот. Влегувајќи во градината, тој пронашол јаболкница и решил да скине јаболко, но градинарот му забранил и објаснил дека тоа не е само јаболкница, туку дрво на добро и зло. Кој јаде овошје од ова дрво, ќе биде испратен назад на земјата. Иљја му го одвлекува вниманието на градинарот, зема едно јаболко и го јаде. После тоа, Иљја се буди во рацете на Добриња.