cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Велимир Бата Живоиновиќ
<span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">Со филмот Битка на Неретва се стекнува со приматот еден од најголемите ѕвезди на Југословенската кинематографија. Но зенит на неговата популарност се седумдесеттите години на минатиот век, со филмовите со теми од Втората светска војна. Еден од најпознатите филмови од овој период е Валтер го брани Сараево со кој постигнува голем успех во Кина.
Во Октомври 2006 преживува срцев удар. 2009 добива гангрена од која се опоравува на Куба. 2012 има мозочен удар. Почетокот на Мај 2016 му е ампутирана нога во обид да се спречи ширење на гангрената. Починал на 22 мај 2016 година во Белград.
Харпократ
Харпократ (грчки: Ἁρποκράτης) бил бог на молкот во старограчката митологија. Според Херодот, тој бил египетско божество, син на Озирис и Изида. На монетите, неговиот лик е прикажан со прстот во устата.
Џејмс Ломензо
Џејмс Ломензо (James LoMenzo) е хеви метал басист. Тој е поранешен член на треш метал бендот Megadeth и со нив издал два студиски албуми: United Abominations (2007) и Endgame (2009).
Станбен објект на ул. „Јанко Михајловски“ бр. 11 и 13 (Кичево)
'''Станбен објект на ул. „Јанко Михајловски“ бр. 11 и 13''' — куќа во градот Кичево. Поради интересната архитектура со неокласични и неоренесансни елементи, прогласена е за значајно културно наследство на Македонија. Реставрирана е во 2015 г.
Архитектура
Куќата се наоѓа во јужниот дел на градскиот центар, на рамен терен со челна фасада кон улицата „Јанко Михајловски“ и североисточна насоченост. Изградена е во 1934 г. и претставува двокуќа, при што делот на бр. 11 има облик на буквата Г, додека пак таа на бр. 13 е неправилна, условена од нејзината поставеност на аголот од две улици. Во минатото биле две посебни куќи во некогашна низа од три објекти. Обете се состојат од подрум, приземје и кат со поткровје.
Изградени се од тули со масовни ѕидови и дрвена меѓукатна конструкција. Покривот има фалцувани керемиди.
Трите фасади на двете куќи – североисточната влезна, северозападната странична и југозападната дворна образуваат една стилска целина. Единствено југоисточната фасада нема никакви украси — на неа до до приземната висина е залепена соседната куќа, а остатокот е малтерисан. Украсените фасади имат украсно обликувани пиластри, хоризонтални профилирани поделбени веници, опшиви со гипс на вратите и прозорците, профилирани покривни венци, украсно обработени огради на балконите со обликувани стоплчиња (на бр. 13) и ограда од ковано железо (бр. 11), украсни столпчиња кај парапетите на прозорците, гипсени орнаменти на ѕидовите, како и комбинација на геометриски и растителни елементи на тимпаноните, гирланди на ѕидовите. Украсите се изведени под влијанието на неоренесансата и неокласицизмот.
Делот на бр. 13 има средишно поставен хол, поделен на два дела со преграден ѕид на кој има двокрилни врати. Првиот дел е влезна просторија, а вториот служи за вертикално и хоризонтално поврзување, каде е скалиштето за катот, излезот кон дворот и вратите кон просториите лево и десно. На катот ист отака има средиштен хол поделен на две — делот над влезната просторија е дневен престој и има излез на балконот на централната фасада, а западниот дел исто така за поврзување. Со ходник се поврзани собите десно и тој води до балконот на северозападната фасада. Делот на бр. 11 има независно приземје. На катот има тесен ходник кој се прекршува под прав агол. Во првиот крак на ходникот се наоѓаат елипсести скали за вертикално поврзување, а вториот дел служи за хоризонтално поврзување со собите.
Трагедија
Трагедија (τραγῳδία, tragōidia) е вид драмско дело во кое се прикажуваат мрачни, жестоки и тажни настани од животот, страшното и ужасното во него, промени од среќа во несреќа, пропаст на возвишени идеали и смрт на главните ликови. Творците на класичните грчки трагедии Есхил, Софокле и Еврипид, како и големиот творец на комедии Аристофан, ѝ припаѓале на оваа ера, а нивните дела сè уште се сметаат за класика на европското театарско творештво.
Трајче Арсовски
Трајче Михајлов Арсовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнува од бедно многучлено семејство, а во раните години останал сирак, без мајка. По завршувањето на основното образование во Кратово, немајќи услови да го продолжи образованието, бил принуден уште во раното детство да бара своја егзистенција, изучувајќи го столарскиот занает. Ја почувствувал суровата експлоатација и социјалната угнетеност, кое што придонело да се приклучи кон напредното работничко движење и да се бори за работничките права. По капитулацијата на Кралство Југославија и окупацијата на Македонија од германско-бугарските власти, не можел да се помири со фашизацијата и денационализацијата на својот народ. Се приклучил кон младинска група која собира оружје и други материјали потребни за подготвување оружен отпор. На 25 април 1944 година по нападот на Кратово од единиците на НОВ и разбивањето на бугарскиот гарнизон и полицијата, тој со група активисти пристапува во редовите на Третата македонска ударна бригада. Во борбите против бугарските фашистички војски, тој се борел во својство на пушкомитралезец. Особено се истакнал во борбите што бригадата ги водела во долгиот борбен марш до Грција и назад, во Пролетната офанзива 1944 година. На Чупино Брдо крај село Луке - Кривопаланечко, бригадата водела целодневна борба, со многубројните тешко вооружени бугарски единици. Во таа борба баталјонот, на кој му припаѓал Трајче, заробил двa бугарски топа. Во многубројните напади и противнапади, со пушкомитралезот в раце загинал деветнаесетгодишниот Трајче Арсовски на Чупино Брдо (Ретки буки), Кривопаланечко.
Варијабилни трошоци
Варијабилни трошоци се трошоци кои се менуваат пропорционално според  активноста на бизнисите. Со други зборови варијабилните трошоци се износот од маргиналните трошоци. Исто така може да се сметаат како нормални трошоци. Заедно со фиксните, варијабилните трошоци ги прават двете компоненти од вкупните трошоци. Директните трошоци,сепак се трошоци кои лесно може да се поврзат со одреден потрошен предмет. Не сите варијабилни трошоци се директни трошоци,сепак, на пример, варијабилните производствени целокупни трошоци се варијабилни трошоци кои не се директни трошоци, но индиректни трошоци. Варијабилните трошоци понекогаш се наречени трошоци по единица производ како што варираат со бројот на произведени единици.
Директната работна сила и целокупните трошоци најчесто се наречени променливи трошоци,додека дирекните материјали и директната работна сила најчесто се познати како директни трошоци.
Објаснување
На пример, производствена фирма плаќа за суровини. Кога активноста е намалена, помалку суровини се користат и така опаѓа трошењето за суровини. Кога е зголемена активноста, се користат повеќе суровини и трошењето се зголемува. Треба да се забележи дека промената во трошоците се случува со малку или без потреба од менаџерска интервенција.
Во малопродажба трошоците за стока се скоро целосно варијабилни трошоци, ова не е исто и во производството каде што многу фиксни трошоци како што е амортизањето, се вклучени во трошоците за стоки.
Иако оданочувањето нејчесто варира со профитот, кој во профитот по акција варира со обемот на продажбата, нормално не се смета за варијабилен трошок. Во повеќето интереси, платата е исплатена по месечни стапки. Сепак може да постојат работни норми на работната сила врз основа на тоа директните трошоци (работна сила) може да бидат опфатени во трошокот за производот,во овој случај платата не може да биде одредена како варијабилна.
Моќта на кучето (филм)
Моќта на кучето (англиски: The Power of the Dog) — меѓународно продуциран филм од 2021 година во режија на Џејн Кемпион, заснован на истоимениот роман од 1967 година на Томас Севиџ. Во главните улоги се појавуваат Бенедикт Камбербач, Кирстен Данст, Џеси Племенс и Коди Смит-Мекфи. Снимен претежно низ руралните средини на Отаго, филмот е меѓународна ко-продукција помеѓу Нов Зеланд, Грција, Обединетото Кралство, САД и Австралија. Моќта на кучето покрива теми како љубов, тага, огорченост, љубомора, мажественост и сексуалност.
Филмот премиерно бил прикажан на 78. издание на венецијанскиот филмски фестивал на 2 септември 2021 година каде што Кемпион ја добила наградата Сребрен лав за најдобра режија. Филмот имал ограничено прикажување низ кино салите во ноември 2021 година и бил издаден во светски рамки на Нетфликс на 1 декември 2021 година. Моќта на кучето се здобил со универзално признание од критичарите, кои ја пофалиле режијата и сценариото на Кемпион, кинематографијата, музиката и изведбите на четирите главни глумци. Оценет како еден од најдобрите филмови за 2021 година, Моќта на кучето бил вброен меѓу најдобрите 10 десет филмови на годината од страна на голем број на критичари.
Моќта на кучето заработил бројни номинации и награди, вклучително водечки 12 номинации на 94. доделување на наградите Оскар, меѓу кои за најдобар филм, најдобар режисер за Кемпион, најдобар глумец за Камбербач, најдобар глумец во споредна улога за Племенс и за Смит-Мекфи и најдобра глумица во споредна улога за Данст. Филмот заработил седум номинации на 79. доделување на наградите Златен Глобус, победувајќи во категориите најдобар филм – драма, најдобар спореден глумец (Смит-Мекфи) и најдобар режисер (Кемпион). Моќта на кучето бил вброен во најдобрите десет филмови за 2021 година од страна на американскиот филмски институт.
Позадина
На почетокот на 2017 година, режисерот и сценарист Џејн Кемпион, штотуку завршувајќи го снимањето на втората сезона од серијата На врвот на езерото, добила примерок од романот на Томас Севиџ, Моќта на кучето од 1967 година од нејзината маќеа, Џудит. Кемпион била воодушевена од книгата и започнала да ги бара филмските права. Таа и продуцентката Тања Сегачјан на крајот ги добиле правата од канадскиот продуцент Роџер Фрапиер откако се сретнале со него на канскиот филмски фестивал во 2017 година. Според Кемпион, за романот пет пати претходно се размислувало да биде екранизиран, но тоа никогаш не се случило. Пол Њуман бил меѓу оние кои се обиделе да ја адаптираат книгата.
Томче Грнчаровски
Томче Грнчаровски е роден во Тетово, 17 октомври 1923, а починал во Скопје, 6 јули 1960) – оперски певец, тенор. Пеење учел кај Н. Кунели во Скопје и во Загреб. Тој е учесник во НОБ. Во 1947 г. станува член на Операта на МНТ, како еден од нејзините основачи. Дебитира во 1948 г. како Бепо во операта „Палјачи“. Поради болест, во 1955 се повлекува од јавниот музички живот. Во својата кратка оперска кариера од 1948 до 1952, под уметничкото раководство на диригентската палка на Ловро Матачиќ и диригентите Тодор Скаловски и Трајко Прокопиев, остварил повеќе главни улоги: Алфред Жермон (Травијата), Белмонте (Грабнување од Сарајот), Војводата од Мантова (Риголето), Пинкертон (Мадам Батерфлај), Родолфо (Боеми), Тамино (Волшебната флејта), Ловро (Никола шубиќ – Зрински). Бил извонредно музикален, а поседувал пријатен и топол лирски глас, податливо мек и распеан.
Моќта на кучето (филм)
Позадина
Додека работела на сценариото, Кемпион комуницирала со авторката Ени Пру, која го напишала поговорот во изданието од 2001 година на романот на Севиџ. По завршувањето на првиот нацрт, Кемпион го посетила ранчот на Севиџ во Монтана, се сретнала со членови на неговото семејство и се консултирала со експерт за Севиџ од Универзитетот Монтана Вестерн во Дилон. Кемпион не била во можност да снима во Монтана поради проблеми со буџетот, и наместо тоа одлучила да снима во нејзиниот роден Нов Зеланд. Кинематографот Ари Вегнер и сценографот Грант Мејџор на крајот се одлучила за локација во Отаго на новозеландскиот Јужен Остров, неколку месеци пред почетокот на снимањето на филмот во 2020 година.
Развој и поделба на улоги
Во мај 2019 година било објавено дека Кемпион ќе биде сценарист и режисер на филмот со Бенедикт Камбербач и Елизабет Мос во главните улоги. Пол Дејно започнал преговори да се приклучи на филмот во септември. Тој бил потврден дека ќе глуми следниот месец, додека пак Кирстен Данст ја заменила Мос за нејзината улога. Сепак, до ноември, Дејно исто така се откажал поради конфликти во распоредот со Бетмен. Џеси Племонс, на кого му било првично понудена улогата пред Дејно, бил избран да го замени него. Во февруари 2020 година, Коди Смит-Мекфи, Томасин Мекензи, Кит Карадин, Франсес Конрој, Питер Керол и Адам Бич биле потврдени дека ќе глумат во филмот.
Кемпион го имала во умот Бенедикт Камбербач за улогата на Фил Бурбанк. Тој најпрво го привлекол вниманието на Кемпион во телевизиската серија Крај на парадата. За да се подготви за улогата, Камбербач направил истражување на експедицијата на Луис и Кларк и извесно време работел на ранч со добиток близу националниот парк Глејшер во Монтана. Тој присуствувал на тринеделна обука за јавање коњи, фрлање јаже, кастрирање бикови и свирење бенџо.
Снимање
Снимањето на филмот започнало во Нов Зеланд во јануари 2020 година во Маниотото во Отаго, а исто така се одвивало во крајбрежниот град Данедин и во градот Оамару. Снимањето на филмот било прекинато во март 2020 година поради пандемијата на КОВИД-19. Откако бил направен исклучок за глумците и екипата, снимањето продолжило во јуни 2020 година. Сите сцени на затворено во филмот биле снимени на филмски сет во Оукленд за време на последните недели од снимањето. Снимањето на филмот било завршено во јули 2020 година.
Издавање
Моќта на кучето својата светска премиера ја имал на 78. издание на венецијанскиот филмски фестивал на 2 септември 2021 година, и исто така бил специјално прикажан на филмските фестивали во Торонто и Телјурајд истиот месец. До крајот на неговото прикажување, филмот бил прикажан на филмските фестивали во Шарлотсвил, Лондон, Мидлбург, Мил Вали, Монтклер, Њујорк, Сан Диего, Сан Себастијан, Савана, и Цирих. Филмот бил прикажан на 78. издание на меѓународниот филмски фестивал на Индија во ноември.
Филмот имал ограничено прикажување во кината во Австралија и Нов Зеланд, почнувајќи на 11 ноември, со кино дистрибуција во двете земји управувана од Transmission Films. Филмот започнал со ограничено прикажување низ кината во САД и Обединетото Кралство на 17 ноември 2021 година. Моќта на кучето бил издаден во светски рамки на Нетфликс на 1 декември 2021 година Документарниот филм Зад сцените со Џејн Кемпион бил исто така издаден на Нетфликс во светски рамки на 27 јануари 2022 година.
Грб на Ерусалим
Грбот на Ерусалим е официјален амблем на главниот град на Израел, Ерусалим. Грбот бил основан во 1949 година. . На грбот се наоѓа јудејскиот Лав, западниот ѕид во позадина, опколена со маслинови гранки.
Распадна енергија
Распадна енергија — енергијата која се ослободува при радиоактивен распад на елементите. Распадот се случува кога нестабилнотоното атомско јадро губи енергија оддавајќи јонизирачки честички и зрачење. Така, атомот од еден вид, наречен „првичен нуклид“ се претвора во друг вид, наречен „вторичен нуклид“.
Пресметување на распадот
Енергетската разлика на реактантите често се бележи со Q:
Распадната енергија се изразува во MeV (милиони електронволти) или keV (илјади електронволти).
Видови радиоактивен распад:
Распадната енергија е разликата во масата dm помеѓу првичниот и вторичниот атом и честички. Таа е еднаква на енергијата на зрачењето E. Ако A е радиоактивна активност, т.е. бројот на претворени атоми по единица време, M е моларната маса, тогаш зрачната моќ W ќе биде: или
На пример: 60Co се рапаѓа на 60Ni. Разликата во масата dm е 0,003 u. Оддадената енергија изнесува околу 2,8 MeV. Молската тежина изнесува 59,93. Времето на полураспад T е 5,27, што соодветствува со активноста A=(N*(-ln(2)))/T, каде N е бројот на атоми по мол. Земајќи ги предвид единиците, зрачната моќ на 60Co ќе биде 17,9 W/g
Еве ја зрачната моќ W/g кај неколку изотопи:
Источен стршлен
Источен стршлен или ориентален стршлен (Vespa orientalis) е социјален инсект на семејството стршлени. Може да се најде во Југозападна Азија, Северна Африка, Мадагаскар, Блискиот Исток и делови од Јужна Европа. Исто така, источните стршлени се пронајдени на неколку изолирани места, како што е Мексико, поради човечко воведување. Источниот стршлен живее во сезонски колонии што се состојат од систем на каста во кој доминира матицата. Стршленот ги гради своите гнезда под земја и комуницира со употреба на звучни вибрации. Стршленот има жолта лента на својата кутикула (егзоскелетот) што може да ја апсорбира сончевата светлина за да генерира мал електричен потенцијал и се претпоставува дека ова може да помогне во снабдувањето со енергија за копање. Возрасните стршлени јадат нектар и овошје и помали инсекти. Бидејќи тие се хранат со изумрени инсекти, стршлените, исто така, може да послужи како предаватели на болести по консумирање на заразени растенија. Стршлените се примарен штетник на медните пчели, напаѓајќи пчелни колонии за да добијат мед и животински белковини. Убодот на источниот стршлен може да биде доста болен за луѓето, а некои луѓе се алергични на убоди.
Таксономија
Источниот стршлен припаѓа на семејството Веспиди (осовидни), кое се состои од оси и стршлени. Тој е член на родот стршлени кој претставува вистински стршлен. Источниот стршлен има уникатни адаптации кон сушните клими што ја прикрива неговата филогена врска со другите видови на родот „веспи“, со што е отежнато мапирањето само врз основа на морфолошки податоци. Така, употребата на молекуларни податоци била клучна за правилно мапирање на филогенетските односи. Врз основа на молекуларна филогенетика, источниот стршлен е најтесно поврзана со Тенколентен стршлен (Vespa affinis) и Vespa mocsaryana.
Опис
Возрасен стршлен има два пара крила и тело со големина од 25 до 35 мм. Мажјаците и работниците се со помала големина од матицата. Стршленот има црвеникаво-кафеава боја и има карактеристични дебели жолти ленти на абдоменот и жолти ленти на главата помеѓу очите. Тие имаат многу силни вилици и касаат ако бидат испровоцирани. Женките (работници и матицата) имаат јајценосилка, што е специјализиран орган во облик на цевка што се користи за положување јајца. Истиот орган се користи и како осило. Мажјаците можат да се разликуваат од работниците (женките) според бројот на сегменти на нивната антена. Мажјаците имаат 13 сегменти додека работниците имаат само 12. Источниот стршлен изгледа слично на европскиот стршлен и не треба да се меша со азискиот голем стршлен (Vespa mandarina) од Источна Азија.
Исхрана
Источниот стршлен фаќа други инсекти, како што се скакулци, муви и медоносни пчели со кои го хранат раѓањето на колонијата. Тие, исто така, собираат други животински белковини за своите млади, како што се парчиња свежо или расипано месо и риба. Возрасните јадат јаглехидрати како што се нектар, мед и овошје.
Коста Мазнејков
Коста Мазнејков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Во 1903 година дошло до обединување на неколку чети, и тоа четите на Христо Чернопеев, Коста Мазнејков, Тимо Ангелов и Никола Дечев.
Мазнејков учествувал во Битката кај Готен, на планината Готен, Малешевско.
Во Битката кај Ињево, која се одвила на 24 март 1903 година, Мазнејков заедно со околу 15 души загинал во борба против турскиот аскер.
Космос-1338
Космос-1338 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 февруари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1338 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 356.
Јапонски јен
Јен (ISO 4217: JPY, бројчен код: 392) е валута што се користи во Јапонија. Таа е широко распространета како резервна валута, слично на доларот и еврото. На јапонски се изговара како „ен“. Латиничниот симбол за јенот е ¥, додека на јапонски се означува со писмото канџи 円.
Историја
Јенот како платежно средство е воведен во периодот Мејџи. Тој го заменил комплексниот монетарен систем од Едо периодот заснован на јапонскиот мон. Во 1871 год. било прифатен децималнен систем на пресметување на јенот (1, 圓), шенот (1/100, 錢), и ринот (1/1000, 厘) со монети што биле тркалезни како оние на запад. (“Шен“ и “рин“ се исфрлени од употреба во 1954 година). Јенот официјално е дефиниран како 26.956 грама сребро.
Во периодот од 25 април 1949 до 1971 година јенот бил врзан за американскиот долар, со курс 1 долар = 360 јени. Во 1971 година дошло до паѓање на системот Бретон Вуд и јенот добил пазарен курс.
Означување
Оригиналната ознака за јенот е иста како и ознаката на кинескиот јуан (圓 пинјин yuan 2). Во модерниот јапонски јазик се употребува ознаката (円). Латиничната ознака за јенот е иста како и ознаката за јуанот, со таа разлика што на ознаката за јуан се наоѓа една попречна црта, а на ознаката за јен има две.
Монети и банкноти
Во моментот во оптек се следните монети и банкноти: монети од 1 јен, 5 јени, 10 јени, 50 јени, 100 јени, 500 јени и хартиени пари од 1000 јени, 2000 јени, 5000 јени, 10000 јени. Монетата од 500 јени е монета со најголема вредност во светот.
Втор конгрес на НОМСМ
Втор конгрес на НОМСМ (Народноослободителен младински сојуз на Македонија) ― конгрес одржан од 6 до 8 јануари, 1945 година во ослободено Скопје.
Учесници
На Конгресот присуствувале голем број делегати од трите делови на Македонија, претставници на антифашистичката младина на балканските земји: Албанија, Грција и Бугарија, на Советската младина, младината од федералните единици на Демократска Федеративна Југославија, како и претставници на англиската воена мисија.
Биле поднесени три реферати, а пред младината тој ги поставил следните задачи:
Општина Севница
Општина Севница (словенечки: Občina Sevnica) — општина покрај реките Сава и Мирна во југоисточна Словенија. Седиште на општината е градот Севница. Денес е дел од Посавскиот статистички регион. Таа е 12-та општина по големина на територија во Словенија.
Познати личности
Познати личности од општина Севница се манекенката Меланија Кнавс (омажена како Меланија Трамп, прва дама на САД), ракометарот Матјаж Млакар, историчарот Јанко Прунк (од Лока кај Зидани Мост) и писателот Лудвик Мрзел (исто така од Лока кај Зидани Мост).
1179
1179 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1179 година од новата ера, 179. од вториот милениум, 79. од XII век и последна од 1170-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6687 и 6688 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5929 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4939 и 4940 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1932.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1179 година се протега во 3815 и 3816, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3875 и 3876 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1722. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 574 и 575 исламска година.
Фреди Меркјури
Фреди Меркјури (Freddie Mercury); родено име: Фарух Булсара; ફરોખ બલ્સારા‌); 5 септември 1946 - 24 ноември 1991) — британски музичар и рок-ѕвезда, најмногу познат како водечки вокал и текстописец на рок групата Квин. Како изведувач, беше познат по својата екстравагантна сценска личност и моќен вокал со опсег од над четири октави. Како текстописец, Меркјури компонираше многу хитови за Квин, вклучувајќи ги : „Боемска рапсодија“, „Килер Квин“, „Самбади ту Лав“ , „Донт Стоп ми Нау“, „Крејзи Литл Тинг Колд Лав“ и „Ви ар д Чемпионс“. Освен неговата работа со Квин, имаше и соло кариера, правејќи хитови како „Барселона“, „Ај вас Борн ту Лав Ју“ и „Ливинг он мај Оун“. Меркјури повремено работеше како продуцент и гостин музичар (пијано или вокали) за други изведувачи. Тој умре од бронхо – пневмонија предизвикана од СИДА на 24 ноември 1991 година, само еден ден откако јавно призна дека е заболен. Меркјури е роден во Занзибар и таму израснал, исто така како тинејџер живеел во Индија, го нарекоа „првата азиска рок ѕвезда во Британија“.Во 2006 година, Тајм Азиа го именуваше како еден од највлијателните азиски херои во изминатите 60 години, а и понатаму добива најмногу гласови за најдобар пејач во историјата на популарната музика. Во 2005 година, на анкета организирана од Блендер и Ем-Ти-Ви 2, Меркјури беше најдобар машки пејач на сите времиња. Во 2009 година, на анкета на Класик Рок, беше најдобар рок пејач на сите времиња. Во 2008 година, уредниците на Ролинг Стоун го рангираа на 18-тото место на нивниот список на 100 најдобри пејачи на сите времиња. Олмјузик го окарактеризира Меркјури како „еден од најдобрите рок забавувачи на сите времиња“, кој поседуваше „еден од најдобрите вокали во целата музика“.
Ран живот
Меркјури е роден во британскиот протекторат Занзибар, Источна Африка (сега дел од Танзанија). Неговите родители, Боми и Џер Булсара, беа Парсијци од регионот Гужарат од тогашната провинција на Бомбајското Претседателство во Британска Индија. Презимето на семејството е изведено од градот Булсар (исто така познат како Валсад) во јужен Гужарат. Како Парсијци Меркјури и неговото семејство ја практикуваа Зороастриската религија. Семејството Булсара се пресели во Занзибар со цел неговиот татко да ја продолжи својата работа како благајник во Британското Колонијално Биро. Има помала сестра, Кашмира.
Меркјури голем дел од своето детство помина во Индија и започна да оди на часови по пијано на возраст од 7 години. Во 1954 година, кога имаше 8 години, Меркјури беше пратен да учи во училиштето Сент Питер, училиште во англиски стил за момчиња во Панчгани близу Бомбај (сега Мумбај), Индија. На 12 години, основаше училишна група наречена Хектикс, и свиреа песни од Клиф Ричард и Литл Ричард. Еден пријател од тоа време се присеќава дека Фреди имал „несекојдневна способност да слуша радио и да го повтори на пијано тоа што го слушнал“. Исто така во тоа училиште започна себеси да се нарекува „Фреди“. Меркјури остана во Индија, живеејќи со својата баба и тетка додека не заврши со образованието во училиштето Сент Мери, Бомбај.
На 17 годишна возраст, Меркјури и неговото семејство го напуштија Занзибар заради безбедносни причини поради Занзибарската револуција во 1964 година. Семејството се пресели во мала куќа во Фелтам, Мидлсекс, Англија. Меркјури се запиша Ајлворт Политекник (сега Вест Темз Колеџ) во Западен Лондон каде што студираше уметност. Конечно доби Диплома за Уметност и графички Дизајн на Илинг Арт Колеџот, подоцна употребувајќи ги овие вештини за дизајнирање на грбот на Квин. Меркјури остана британски граѓанин до крајот на својот живот.
По дипломирањето, Меркјури се приклучуваше кон повеќе бендови и продаваше облека на старо во Маркетот Кенсингтон во Лондон. Исто така имаше работа и на Аеродромот Хидроу. Пријателите велат дека во тоа време Фреди бил тивок и срамежлив млад човек кој покажувал огромен интерес за музика. Во 1969 година се придружи на групата Ибекс, подоцна преименувана во Рекиџ. Кога оваа група не успеа да се пробие, премина во друг бенд со име Саур Милк Си. Сепак, на почетокот на 70-тите години оваа група исто така се распадна.
Во април 1970 година, Меркјури им се придружи на гитаристот Брајан Меј и тапанарот Роџер Тејлор кои претходно беа во групата Смајл. И покрај оградувањето од страна на другите членови, Меркјури го одбра името „Квин“ за новата група. Подоцна за името на бендот тој рече: „Бев свесен за геј конотацијата, но тоа беше само еден аспект од целото“. Речиси во исто време, тој го промени своето презиме Булсара во Меркјури.
Пејач
Иако гласот на Фреди Меркјури кога зборува природно беше баритон, повеќето песни ги испеа во тенор. Неговиот вокален опсег се протегаше од бас ниско Еф (Еф 2) до колоратура фалсето Еф натурал (Еф 6). Неговите гласни жици произведувајќи тенор високо Еф (Еф 5). Биографот Дејвид Брет го опиша неговиот глас како „да се искачува од длабок, ‘ржечки, до нежен, динамичен тенор, потоа на високи гласови, совршена колоратура, кристално чист во високите гласови“. Шпанскиот сопран Монсерат Кабаље, со која Меркјури сними албум, го изрази своето мислење дека „разликата помеѓу Фреди и речиси сите остнати рок ѕвезди е тоа што тој го продава гласот“. Како што напредуваше кариерата на Квин, тој сè повеќе ги зголемуваше високите ноти кога настапуваа во живо, често хармонизирајќи со половини, третини или петтини ноти. За Меркјури велеа дека ги има „најрапавите воклани модули“ и дека никогаш немал формално гласовно тренирање.
Текстописец
Меркјури напиша 10 од 17 песни од албумот Најдобрите Хитови, на Квин : „Боемска рапсодија“, „Севен Сис оф Рај“, „Килер Квин“, „Самнади ту Лав“, „Гуд Олд-фешнд Лавер Бој“, „Ви ар д Чемпионс“, „Бајсикал Рејс“, „Донт Стоп ми Нау“, „Крејзи Литл Тинг Колд Лав“ и „Плеј д Гејм“. Највпечатливиот аспект од неговото пишување го вклучуваше широкиот опсег на жанрови кои ги користеше, во кои беа помеѓу другите, рокабили, прогресивен рок, хеви метал, госпел и диско. Како што објасни во едно интервју во 1986 година: „Мразам да правам едно исто нешто постојано. Сакам да видам што се случува во моментот во музиката, филмот и театарот и да ги составам сите тие работи“. Во споредба со многу други текстописци, Меркјуру исто така тежнееше кон пишување на музички сложен материјал. На пример „Боемса рапсодија“ е ациклична во структурата и содржи десетина акорди. Тој исто така напиша шест песни од албумот Квин 2 каде што има повеќекратни клучни промени и сложен материјал. „Крејзи Литл Тинг Колд Лав“, од друга страна, има само неколку акорди. Покрај фактот што Меркјури често пишуваше многу заплеткани хармонии, тој исто така тврдеше дека едвај може да ја чита музиката. Ги напиша повеќето од своите песни на пијано и користеше разновидни белези.
Изведувач во живо
Меркјури беше забележителен по своите настапи во живо, кои често беа одржувани пред публика на стадиони низ целиот свет. Покажуваше висок театарски стил кој често предизвикуваше големо учество на публиката. Новинар од Спектејтор го опиша како „изведувач кој ја задева, шокира и крајно ја шармира својата публика со разни екстравагантни верзии на себеси“. Дејвид Боуви, кој настапи на концертот во чест на Фреди Меркјури и ја снимаше песната „ Андер Прешар“ со Квин, го пофали стилот на изведба на Меркјури, велејќи: „Од сите сценски рок изведувачи, Фреди отиде подалеку од останатите... отиде преку границата. И се разбира, секогаш ценев маж кој носи трико. Само еднаш го гледав на концерт и како што велат, тој дефинитивно беше човек кој можеше да ја држи публиката во својата дланка“.
Еден од најзабележителните настапи на Меркјури со Квин се случи на Лајв Еид во 1985 година, и за тоа време целата публика од 72 000 луѓе аплаудираа, пееја и играа во такт. Настапот на Квин подоцна беше изгласан како најдобрата изведба во живо во историјата на рок-музиката, од страна на музички експерти. Резултатите беа емитувани на телевизиска програма наречена „Најдобрите свирки на светот“. На повторното одржување на Лајв Еид во 2005 година, еден критичар напиша: „Оние кои ги составуваат листите на Најголеми Рок Фронтмени и ги даваат највисоките места на Мик Џегер, Роберт Плант итн, се виновни за страшен пропуст. Фреди, како што може да се види на неговиот божествен настап на Лајв Еид, есноставно беше најбожествен од сите други“. За време на својата кариера, Меркјури настапи на околу 700 концерти низ целиот свет заедно со Квин. Типично за концертите на Квин беше масовноста. Еднаш тој објасни: „Ние сме Сесил Б. ДеМил на рокенролот, секогаш обидувајќи се да направиме нешто поголемо и подобро“. Квин беше првата група која свиреше на стадионите во Јужна Америка, рушејќи ги светските рекорди за посетеност на Морумби Стадионот во Сао Паоло во 1981 година. Во 1986 година, Квин исто така настапија зад Железната Завеса кој свиреа пред 80 000 луѓе во Будимпешта, што претставуваше еден од најголемите рок концерти одржани во Источна Европа. Последниот настап во живо на Меркјури со Квин беше на 9 август 1986 година во Небворт Парк во Англија и собра публика приближно од 300 илјади луѓе.
Инструменталист
Како младо момче во Индија, Меркјури доби формална обука за пијано,на 9 годишна возраст. Подоцна, додека живееше во Лондон, учеше да свири на гитара. Поголем дел од музиката што му се допаѓаше вклучуваше гитара. Негови омилени изведувачи во тоа време беа: Д Ху, Битлси, Џими Хендрикс, Дејвид Боуви и Лед Цепелин. Често се самоомаловажуваше за своите вештини на двата инструменти,а од почетокот на 80-тите години и потоа масовно започна да повикува гости клавијатуристи за настапите со Квин и за својата соло кариера. Најзначајно, го назначи фред Мандел (канадски музичар кој исто така работеше со Пинк Флојд, Елтон Џон и Супертрамп) за својот прв соло проект, а по 1985 година соработуваше со Мајк Моран (во студио) и Спајк Едни 9на концерти), препуштајќи им ги деловите со синтисајзер само на нив.
Меркјури свиреше на пијано на многу од најпознатите песни на Квин, вклучувајќи ги: „Килер Квин“, „Боемска рапсодија“, „Гуд Олд-фешнд Лавер Бој“, „Ви ар Д Чемпионс“, „Самбади ту Лав“ и „Донт Стоп ми Нау“. Тој користеше концертно големо пијано, а повремено други слични инструменти како клавесин. Од 1980 година, исто така често користеше синтисајзери во студиото. Гитаристот на Квин, Брајан Меј вели дека Меркјури не бил импресиониран од своите можности на пијано и користел инструменти се помалку со текот на времето, бидејќи сакал да шета на сцената и да ја забавува публиката. Иако тој напиша многу акорди за гитара, Меркјури поседуваше само елементарни познавања на инструментот. Песните како „Оугар Батл“ и „Крејзи Литл Тинг Колд Лав“ беа компонирани на гитара, каде што на втората фреди свири на акустична гитара како на сцена така и во студио.
Соло кариера
Во дополнение на својата работа со Квин, Меркјури издаде два соло албуми и неколку синглови. Иако неговата соло кариера не беше толку комерцијално успешна како повеќето албуми на Квин, двата албуми без Квин и неколку синглови дебитираа на Топ 10 листите во Британија. Неговиот прв соло обид го вклучуваше неговиот придонес за миксот на Ричард „Волфи“ Волф на Лав Килс од албумот од 1984 година (песната исто така е искористена за насловна песна за „Наполнето Оружје“ на Нешенал лампун) и нов саундтрак за филмот од 1926 година на Фриц Ланг, Метропола. Оваа песна, продуцирана од Џорџо Мородер, дебитираше на местото број 10 на Британските листи.
Двата целосни самостојни албуми на Меркјури беа Мр. Бед Гај (1985) и Барселона (1988). Првиот е поп албум кој содржи повеќе диско и денс музика. „Барселона“ беше снимен и изведуван со оперската пејачка Монсерат Кабаље, која долго ја почитуваше. Мр. Бед Гај дебитираше на Топ 10 листите во Британија. Во 1993 година, преработка на песната „Ливинг он мај Оун“, сингл од албумот, го достигна првото место на листите во Британија. За песната Меркјури посмртно ја доби наградата Ивор Новело. Критичарот од Олмјузик, Едуардо Ривадавија го опишува Мр. Бед Гај како „неверојатен од почеток до крај“ и го изрази својот став дека Меркјури „несомнено се протегнал на непозната територија“. Особено, на албумот се забележува синтисајзер во голем дел кој не е карактеристичен за претходните албуми на Квин.
Барселона, снимена со шпанскиот сопран Монсерат Кабаље, комбинира елементи на популарна музика и опера. Многу критичари не беа сигурни што да кажат за албумот; едни велеа дека е „најбизарниот албум на годината“. Албумот беше успешен на пазарот, а истоимената песна дебитираше на осмата позиција на британските листи и беше хит во Шпанија. Насловната песна масовно се пушташе како официјална химна на Летните олимписки игри (ЛОИ) во 1992 година (одржани во Барселона, една година по смртта на Меркјури). Кабаље ја испеа во живо на отворањето на ЛОИ со делот на Меркјури кој одеше на екран, а потоа уште еднаш пред почетокот на финалето на Лигата на Шампиони на УЕФА во 1999 година во Барселона.
Личен живот
На почетокот и на средината на 80-тите години, тој беше вмешан во романса со Барбара Валентин, австриска глумица, која е присутна во спотот за песната „Итс а хард Лајф“. Во 1985 година, тој започна друга долга врска со фризерот по име Џим Хатон. Хатон, кој самиот беше ХИВ позитивен во 1990 година, живееше со Меркјури последните 6 години од својот живот, се грижеше за него додека беше болен и беше присутен покрај неговата постела кога умре. Хатон рече дека Меркјури умрел носејќи венчална лента која Хатон му ја дал. Хатон умре од рак на 1 јануари 2010 година. Иако на сцена беше екстравагантна личност, Меркјури беше срамежлив и повлечен, особено со луѓе кои не ги познавал добро. Тој исто така даваше ретко интервјуа. Меркјури еднаш за себеси рече: „Кога настапувам сум екстровертен, сепак одвнатре сум сосема различен човек“.
Болест и смрт
Според неговиот партнер, Џим Хатон, Меркјури открил дека има СИДА кратко по Велигден 1987 година. Во тој период, Меркјури во интервју изјавил дека е ХИВ негативен. И покрај негирањата, британскиот печат рашири незадржливи гласини во наредните неколку години, поткрепени со мршавиот изглед на Меркјури, отсуството на Квин од турнеи, и исказите на поранешни љубовници за разни таблоиди. Кон крајот на својот живот, тој како по рутина беше следен од фотографи, додека дневниот таблоид Д Сан објави серија статии кои велат дека е сериозно болен. Сепак, Меркјури и неговите колеги постојано ги негираа приказните, дури и по една статија од насловна страна објавена на 29 април 1991 година, која го покажа Меркјури целиот исцрпен, што беше во тоа време ретко јавно појавување. На 22 ноември 1991 година, Меркјури го повика менаџерот на Квин, Џим Бич, во својот дом во Кенсингтон, да разговараат за јавна изјава. Наредниот ден, 23 ноември, беше дадена следнава изјава за печатот во име на Меркјури: По бројните претпоставки во печатот во изминативе две недели, сакам да потврдам дека ХИВ тестот ми беше позитивен и дека имам СИДА. Чувствував дека е исправно да ја чувам оваа информација во тајност сè до денес, за да ја зачувам приватноста на тие околку мене. Сепак, сега дојде времето моите пријатели и обожаватели низ светот да ја знаат вистината и се надевам дека сите ќе ми се придружат, моите лекари, и сите оние во светот во борбата против оваа ужасна болест. Мојата приватност отсекогаш ми била многу важна и јас сум познат по моите малкубројни интервјуа. Ве молам разберете дека овој принцип ќе продолжи.
За малку повеќе од 24 часа откако ја даде оваа изјава, Меркјури умре вечерта на 24 ноември 1991 година на 45 годишна возраст, во својот дом во Кенсингтон. Официјалната причина за смртта беше бронхо-пневмонија причинета од СИДА. Веста за неговата смрт стигна до екипите на печатот и телевизијата во раните часови на 25 ноември.
На 27 ноември, погребот на Меркјури беше извршен од Зероастриски свештеник. Крајно резервиран човек, службата за Меркјури беше за 35 од неговите блиски пријатели и семејството, со Елтон Џон и останатите членови од Квин помеѓу присутните. Меркјури беше кремиран на Кенсал Грин гробиштата, Западен Лондон, а локацијата на неговата пепел се верува дека ја знае само Мери Остин. Во својот тестамент, Меркјури поголемиот дел од неговото богатство, вклучувајќи ги својот дом и авторски права, на Мери Остин, а остатокот на своите родители и на сестра му. Потоа, остави 500 000 фунти на својот готвач Џо Фанели, 500 000 фунти на својот личен асистент Питер Фристоун, 100 000 фунти на својот возач тери Гидингс, и 500 000 фунти на Џим Хатон. Мери Остин и понатаму живее во домот на Меркјури, Гарден Лоџ, Кенсингтон, со нејзиното семејство. Хатон беше вклучен во биографијата за Меркјури во 2000 година, Фреди Меркјури, Премолчената Вистина, а исто така даде и интервју за Тајмс за она што требаше да биде 60-ти роденден на Меркјури.
ХИВ
Меркјури го криеше неговиот ХИВ статус од јавноста неколку години, а се зборуваше дека можел да собере голема сума пари и свесност порано зборувајќи искрено за својата ситуација и неговата борба против болеста.
Други спорови
Членовите на Квин беа широко критикувани во 80-тите години поради фактот што го прекршиле културниот бојкот на Обединетите Нации, настапувајќи на неколку концерти во Сан Сити во 1984 година, забавен комплекс во Бофутацвана, татковина на (тогашниот) апартхејд Јужна Африка. Како резултат на овие настапи, Квин беа ставени на списокот на изведувачи кои го прекршиле бојкотот и беа широко критикувани во списанијата како што е НМЕ.
Следуваше уште еден спор во август 2006 година, кога една организација нарекувајќи се себеси Исламска Мобилизација и Пропаганда побара од Министерството за Култура на Занзибар да се откаже масовната прослава за 60-тиот роденден на Меркјури. Организацијата изрази неколку жалби во врска со планираната прослава, вклучувајќи го и тоа дека Меркјури не бил вистински Занзибареци и дека бил хомосексуалец, што не е во согласност со нивното толкување на шаријата. Организацијата велеше дека „поврзувањето на Меркјури со Занзибар го деградира нашиот остров како место на Исламот“. Планираната прослава беше откажана.
Континуирана популарност
Степенот до кој смртта на Меркјури ја зголеми популарноста на Квин не е познат. Во САД, каде што популарноста на Квин заостана во 80-тите, продажбата на албуми на Квин се зголеми драматично во 1992 година, годината по неговата смрт. Во 1992 година еден американски критичар забележа: „она што циниците велат дека факторот на „мртвата ѕвезда“ почнал да се исплаќа – Квин е среде големо повторно избувнување“. Филмот „Светот на Вејн“, каде што се појави песната „Боемска рапсодија“, исто така излезе во 1992 година. Според Американската Асоцијација на Индустријата за Снимање, Квин имаат продадено 32,5 милиони албуми во САД, од кои половина се продадени по смртта на Меркјури во 1991 година.
Заработката на Квин од светската продажба на албуми до денес се проценува на околу 300 милиони долари. Во Британија, Квин минале повеќе време на листите за албум во Британија, отколку кој било друг настапувач (вклучувајќи ги и Битлси), а Најдобрите Хитови на Квин е најпродаваниот на сите времиња во Британија. Две од песните на Меркјури, „Ви ар д Чемпионс“ и „Боемска рапсодија“, исто така се изгласани за најдобри песни од Сони Ериксон и Гинисовата книга на рекорди, соодветно. Првото испитување беше обид да се одреди омилената песна на светот, додека анкетата на Гинис се вршеше во Британија. Во октомври 2007 година, спотот за „Боемска рапсодија“ беше изгласан како најдобар на сите времиња од страна на читателите на списанието Кју. Доследно оценет како еден од најдобрите пејачи во историјата на популарната музика, Меркјури беше изгласан за втор по Мараја Кери во списокот на Ем-Ти-Ви за 22 најдобри вокали во музиката. Во продолжение, во јануари 2009 година, Меркјури беше избран за втор, зад Роберт Плант во анкета за најдобар глас во рок-музиката, на дигиталната радиостаница Планет Рок. Во мај 2009 година, списанието Класик Рок го изгласа фреди Меркјури како најдобриот пејач во рок-музиката.
Чорноморски реон
Сместено е на крајниот запад на републиката на Полуостровот Тарханкут. Административен центар на реонот е градот Чорноморске.
Надворешни врски
45.50194°N, 32.7025°W
Список на сојузни држави и територии на САД по стапка на родност
Список на сојузни држави и територии на САД по стапка на фертилитет.
Ешли Бајден
Ешли Блејзер Бајден (родена на година) - американски социјален работник, активист, филантроп и моден творец. Таа била извршен директор во Делавер, центар за правда од 2014 до 2019 година. Пред нејзината адимистративна улога работела во Одделот за услуги за децата, младите и нивните семејства. Таа е основач на модната компанија „Лајвлих“ и соработува со мрежната малопродажба „Гилт Груп“ за да собере пари за програмите во заедницата. Ешли е ќерка на претседателот на САД, Џо Бајден, и е единствено дете од неговиот втор брак со Џил Бајден.
Ран живот и семејство
Ешли е родена на 8 јуни 1981 во Вилмингтон, Делавер. Таа е ќерка на Џил Бајден и Џо Бајден. Ешли е полусестра на Хантер Бајден и Боу Бајден, кој починал. Тие се деца на нејзиниот татко од неговиот прв брак со Нилиа Хантер. Таа е правнука на Едвард Франсис Блевит. Има француско, англиско и ирско потекло од страната на таткото, а шкотско и сицилијанско потекло од страната на мајката.
Ешли израснала во католичка вера и била крстена во Сент Џозеф на Брендивин во Гринвил, Делавер. За време на нејзиното детство, нејзиниот татко работел како сенатор на САД од Делавер, а нејзината мајка работела како воспитувачка. Кога Ешли учела во основно училиште дознала дека дека козметичката компанија Боун Бел ги тестирала производите на животните. Таа напишала писмо до компанијата во кое ги прашала зошто не го сменат нивниот начин за тестирање на животни. Потоа се вклучила во зачувување на делфинот и го инспирирала својот татко да работи со конгресменката Барбара Боксер за да го донесе законот за информации за потрошувачите за заштитата на делфините од 1990 година. Ешли се појавила пред членовите на Конгресот на Соединетите држави да лобира за донесување на законот.
Образование и кариера
Ешли студирала културна антрополгоија на Тулејнскиот универзитет во Њу Орлеанс. За време на нејзините студии, таа работела, а по факултетот работела како келнерка во пицерија во Вилмингтон неколку месеци пред да ја започне кариерата во социјална работа. Таа се преселила во Кенсингтон, Филаделфија и започнала да работи како специјалист за клиничка поддршка во клиниката за детски достигнувања, помагајќи им на младите и нивните семејства со пристап до ресурси и работејќи директно со психијатри и терапевти. Таа станала магистер по социјална работа на Факултетот за социјална политика и пракса на Универзитетот во Пенсилванија во 2010 година. Таа била една од дванаесетте дипломирани студенти кои ја добиле наградата Џон Хоуп Френклин за борбата против американскиот расизам.