cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Халид
Халид — бинарно соединение од кое дел е халоген атом, а другиот дел е елемент или радикал кој е помалку електронегативен отколку халогениот дел, при што се образуваат флуоридни, хлоридни, бромидни, јодидни или астатидни соединенија. Многу соли се халиди. Металите од целата група 1 образуваат халиди со халогените елементи и тие се бели цврсти тела.
Металните халиди се користат во ламбите со висок интензитет на разелектризирање, како тие кои се користат во модерните улични светилки. Овие се повеќе енергетски ефикасни отколку ламбите со живина пареа.
Халиден јон е халоген атом кој носи негативен јон, како флуоридниот јон (F-) или хлоридниот јон (Cl-). Вакви јони се присутни во сите јонски халидни соли.
Халидите во органската хемија
Во органската хемија, халидите се функционална група. Секое органско соединение кое содржи халоген атом може да се смета за халид. Алкил халидите се органски соединенија од типот R-X што содржат алкилна група R ковалентно поврзана за халоген атом X.
Псевдохалидите ги претставуваат халидите со нивниот електричен полнеж и реактивност; вообичаени примери се азидите NNN-, изоцијанат -NCO, изоцијанид CN- итн.
Хемиски тест за детекција на халоген атом во хемиските супстанци е Кериус халогеновиот метод.
Примери
Претставници на халидите се:
Богородица (Лагадинско)
Богородица (Δορκάδα, Доркада, до 1927 Γιανίκιοϊ, Јениќој) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото е сместено во источните делови на планината Круша на околу 30 километри североисточно од Солун над преминот меѓу Богданска Планина и Круша. Селото се наоѓа на надморска височина од 482 метри.
Во XIX век Богородица е село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 95 семејства со 110 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 200 жители Македонци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 240 Македонци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 56 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 99 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1927 година, селото било преименувано во Доркада.
Демографија
Во 1928 година селото броело 1090 жители. , додека во 1940 година селото броело 1473 жители.
Бронхиола
Бронхиолите се помалите гранки на бронхијалните дишни патишта во респираторниот тракт. Тие вклучуваат терминални бронхиоли, и респираторни бронхиоли што го означуваат почетокот на респираторната зона што доставува воздух до единиците за размена на гасови на алвеолите. Бронхиолите не содржат 'рскавица, како што содржат бронхиите, или жлезди во нивната подмукоза.
Структура
Пречникот на бронхиолите игра важна улога во проток на воздухот. Бронхиолите го менуваат пречникот за да го зголемуваат или намалуваат протокот на воздух. Зголемувањето на пречникот се нарекува бронходилатација и е стимулирано од епинефрин или симпатични нерви за да се зголеми протокот на воздух. Намалувањето на пречникот се нарекува бронхоконстрикција и е стимулирано од хистамин, парасимпатични нерви, ладен воздух, хемиски надразнувачи и други фактори за да се намали протокот на воздух.
Бронхиоли
Главните бронхии познати и како основни бронхии, во секое белодробно крило, кои се лев и десен бронх, создаваат секундарни бронхии познати како лобарни бронхии. Овие пак, доведуваат до терцијарна бронхија ( терциерно значење „трета“), позната како сегментална бронхија. Сегментите бронхиите се делат на четврти ред, петти ред и сегментални бронхии од шестиот ред пред да се поделат на бронхиоли. Овие се хистолошки различни од бронхиите по тоа што нивните sидови немаат хијалинска 'рскавица и имаат клупски клетки во нивната епителна обвивка. Епителот започнува како едноставен цилијарен колонозен епител и се менува на едноставен цилијарен кубоиден епител, бидејќи бронхиолите се намалуваат во големина. Пречникот на бронхиолите честопати се вели дека е помал од 1 мм, иако оваа вредност може да се движи од 5 мм до 0,3 мм. Како што е наведено, овие бронхиоли немаат хијална 'рскавица за да ја одржат својата патентност. Наместо тоа, тие се потпираат на еластични влакна прикачени на околното ткиво на белите дробови за поддршка. Внатрешната обвивка (ламина проприа ) на овие бронхиоли е тенка без присутни жлезди и е опкружена со слој на мазен мускул. Како што бронхиолите стануваат помали, тие се делат на терминални бронхиоли. Секоја бронхиола се дели на 50 до 80 терминални бронхиоли. Овие бронхиоли го означуваат крајот на спроводната зона, која ја опфаќа првата поделба преку шеснаесеттата поделба на респираторниот тракт. Алвеолите стануваат присутни само кога спроводната зона се менува во респираторната зона, од шеснаесеттата до дваесет и третата поделба на тракт.
Респираторни бронхиоли
Респираторните бронхиоли се најтесните дишни патишта на белите дробови, со пречник од 0,5 мм. Бронхиите се разделуваат многупати пред да станат бронхиоли. Респираторните бронхиоли доставуваат воздух до површините за размена на гасови на белите дробови. Тие се прекинати со алвеоли кои се тенки ѕидни евагинации. Алвеоларните канали се дистални продолженија на респираторните бронхиоли.
Клиничко значење
Бронхоспазам е потенцијално опасна по живот состојба која се појавува кога мазното мускулно ткиво на бронхиолите се стега, значително стеснувајќи го нивниот пречник. Најчеста причина за ова е астмата. Бронхоспазмот најчесто се третира со терапија со кислород и бронходилататори како албутерол.
Воспаление
Медицинската состојба на воспаление на бронхиолите се нарекува бронхиолитис.
Советски (хотел)
Историја
Хотелот Советски е изграден по наредба на Сталин и е отворен во 1952 година. Градбата е заснована на рускиот традиционализам и стиловите на советската ера. Во 1826 година се основал и еден од највисоко рангираните ресторани во Русија во тоа време кој се наоѓа во хотелот Советски.
На ѕидовите во хотелот има слики од поранешни советски лидери и дипломати. Често го користеле за сместување на странски дипломати и во него има бројни скриени простории кои ги користеле за шпионирање.
БИБЛ сезона 2018/19
БИБЛ сезоната 2018/19 - 11. издание на Балканската Кошаркарска Лига. Сезоната започнала на 16 октомври 2018 година, а завршила на 7 април 2019 година.
Екипи
1 З Мобиле Приштина го откажало своето учество во натпреварувањето без одигран натпревар.
Регуларен дел
Во регуларниот дел екипите биле во лига составена од осум екипи. Секоја екипа играла против екипите во групата на дома и на гости. Првите четири екипи во лигата обезбедиле пласман на завршниот турнир наречен СИГАЛ-УНИКА Фајнал Фор поради спонзорски причини.
Завршен турнир
Екипите кои завршиле од првото до четвртото место во лигата, преку принципот 1-4 и 2-3, играле полуфинале и така биле одлучени двата учесници за финалето. Победникот во финалето го одлучил првакот на сезоната 2018/19.
Победнички состав
Главен тренер Помошник тренер
Бигор Слатински
Бигор Слатински — археолошко наоѓалиште во тетовското село Теарце. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа на околу 500 м западно од селото во локалното популарно место Бигур, каде со земјоделските работи во нивите сопствениците откриле темели од ѕидови на повеќе објекти. На површината има голем број фрагменти од керамички садови, питоси и грамади од градежен материјал. Во 1954 година било извршено заштитно ископување.
NGC 691
NGC 691 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 691 се споменува и како UGC 1305, MCG 4-5-19, CGCG 482-23, CGCG 460-31, IRAS 01479+2130.
Откривање
Телото е откриено на 13 ноември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 691 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 691 има привидни димензии од 3,4' х 2,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 50 м 41,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 21° 45' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 691 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6793. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 128; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1212. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 896.
Волта а Каталуња 2022
Волта а Каталуња 2022 (позната и како Трка околу Каталонија 2022) — 101. издание на велосипедската етапна трка Волта а Каталуња, која се одржала помеѓу 21 и 27 март како седми настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката главно се одржувала во автономната заедница Каталонија ви североисточниот дел на Шпанија, додека остатокот на рутата била во департманот Источни Пиринеи (познат како Северна Каталонија) во јужниот дел на Франција.
Екипи
Бидејќи Волта а Каталуња е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што се заокружила групата од 24 екипи. Екипата била првично меѓу првобитните поканети, но на 1 март 2022 година, UCI ги повлекле лиценците на руските и белоруските екипи поради руската инвазија на Украина. Од поканетите екипи, сите освен три имале целосен состав од седум возачи;, , секоја настапила со шест возачи. започнала со шест возачи поради тоа што еден возач не ја започнал трката. Вкупно 165 возачи ја започнале трката.
Војводство Србија и Тамишки Банат
Војводство Србија и Тамишки Банат (Woiwodschaft Serbien und Temeser Banat) — крунска земја на Австриското Царство која постоела помеѓу 1849 и 1860 година.
Тоа била посебна земја именувана по две поранешни провинции: српска Војводина и Темишки Банат. Нејзината поранешна област сега е поделена меѓу Србија, Романија и Унгарија. Војводството го дало своето име на денешна српска Војводина.
Историја
Војводството било формирано со одлука на австрискиот император во ноември 1849 година, по револуциите од 1848/1849 година. Формирана е во согласност со привилегијата дадена на Србите од императорот Хабсбург во 1691 година, признавајќи им го правото на Србите на територијална автономија во рамките на Хабсбуршката монархија.
Се состоела од регионите Банат, Бачка и северните сремски општини Илок и Рума. Австриски гувернер со седиште во Темишвар владеел со областа, а титулата војвода му припаѓала на самиот император. Целосната титула на императорот била „Големиот војвода на војводството Србија“. Дури и по укинувањето на Војводството, императорот ја задржал оваа титула до крајот на Австроунгарската монархија во 1918 година. Во 1860 година, Војводството на Србија и Темес Банат била укината и поголемиот дел од нејзината територија (Банат и Бачка) била инкорпорирана во Хабсбуршкото Кралство Унгарија, иако директното унгарско владеење започна дури во 1867 година, по Австроунгарскиот компромис. За разлика од Банат и Бачка, во 1860 година Сирмија била инкорпорирана во Кралството Славонија, друга посебна хабсбуршка круна. Кралството Славонија последователно се вклучило со Кралството Хрватска формирајќи ново кралство наречено Хрватска и Славонија, кое склучило пакт со Кралството Унгарија во 1868 година, па оттука станал самоуправен дел од Кралството Унгарија во рамките на Австроунгарија.
Јазици
Двата официјални јазика на војводството биле германскиот и илирскиот.
Демографски податоци
Војводството било етнички многу мешано, бидејќи во него не биле вклучени јужните делови на Сирмија, Банат и Бачка со компактни српски населби, додека кон него бил додаден и источен Банат со романско мнозинство.
1846 година
Според пописот од 1846 година, територијата што во 1849 година го формирала војводството вклучувала:
1857 година
Во 1857 година, населението на војводството броело 1.526.105 жители, вклучувајќи:
1850/51 г
Според пописот од 1850/51 година, етничкиот состав на војводството бил следниов:
Вкупниот број на „Илирски Словени“ (Срби, Буњевци, Шокци и Хрвати) изнесува 386.906.
Според друг извор, во 1850/1851 година, населението на војводството броело 1.426.221 жители, вклучувајќи:
Во 1851 година, населението на војводството броело 1.426.221 жители, вклучувајќи:
1860 година
Во 1860 година, населението на војводството броело 1.525.523 жители, вклучувајќи:
Административни поделби
Во почетокот, војводството било поделено на два округа:
Подоцна, таа била поделена на пет области:
Фридрихсхајн-Кројцберг
Фридрихсхајн-Кројцберг (германски: Friedrichshain-Kreuzberg) e округ во Берлин, Германија, основана со спојување на поранешните општини Фридрихсхајн и Кројзберг. Зафаќа 20,16 км² и има околу 225 200 жители, според пописот од 2003 година.
Сегашниот градоначалник е Франц Шулц (Зелена партија).
Антонен Арто
Антоан Мари Жозеф Арто, попознат како Антонен Арто (Antoine Marie Joseph Paul Artaud), (, –, ) – француски драматург, поет, есеист, глумец и театарски режисер, познат како еден од главните фигури на театарскиот дваесетти век и европската авангарда.
Животопис
Антонен Арто роден е на 4 септември 1896 година во Марсеј, Франција. Неговите родители Еуфразија Налпас и Антоан-Рој Арто биле жители на Смирна (денешен Измир) и тој бил под големо влијание на неговото грчко потекло. Мајка му родила девет деца, но само две, покрај Антоан, го преживеале детството. Кога имал четири години, Арто имал тежок случај на менингитис, заради што имал раздразлив темперамент во текот на младоста. Исто така боледувал од невралгија, пелтечење и тешки напади на клиничка депресија.
Неговите родители организирале долги низи престојувања во санаториуми за нивниот темпераментен син, кои долго траеле и биле скапи. Тоа траело пет години, со пауза од два месеци во јуни и јули 1916 година, кога Арто бил регрутиран во француската војска. Тој бил отпуштен од војска, наводно, заради месечарење. Во текот на своето лечење во санаториумот ги прочитал Артур Рембо, Шарл Бодлер и Едгар Алан По. Во мај 1919 година, директорот на санаториумот му препишал лауданум на Арто, спрема кој и спрема други опијати, Арто створил доживотна зависност.
Театар на свирепоста
Арто верувал дека театарот треба да биде снага за ослободување на човечката потсвест и откривање на човекот спрема себеси. Тој повикал на „заедница меѓу глумецот и публиката во магичниот егзорцизам; комбинација на гестови, звуци, необични сцени и осветлувања, за да формира јазик, супериорен над зборовите, кој може да се користи да подрива во мислите и логиката и да ги шокира гледачите давајќи им поглед во нискоста на неговиот свет.
Во неговата книга „Театарот и неговиот двојник“, која ги содржела првиот и вториот манифест на „Театарот на свирепоста“, Арто го изразил своето одушевување кон источните облици на театар, особено на Бали. Во еден момент, тој навел дека под свирепост не мислел исклучиво на садизам и предизвикување болка, туку често насилната, физичка одлучност да ја разбие лажната реалност. Тој верувал дека текстот бил тиранин над значењето и се залагал, наместо тоа, за театар направен од единствен јазик, на пола пат меѓу мислите и движењата. Арто ја опишал духовноста во физичка смисла и верувал дека сите театри се физички изразени во просторот.
1118
1118 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1118 година од новата ера, 118. од вториот милениум, 18. од XII век и деветта од 1110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6626 и 6627 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5868 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4878 и 4879 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1871.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1118 година се протега во 3754 и 3755, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3814 и 3815 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1661. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 511 и 512 исламска година.
ОУ „Кире Гаврилоски-Јане“ - Прилеп
Кире Гавриловски Јане — основно училиште во Прилеп, Општина Прилеп. .
Усти на Лаба
Усти на Лаба (Ústí nad Labem; Aussig) — град во Чешката Република на реката Лаба (Елба) и административен центар на истоимениот Устечки крај. Градот е деветти по бројност на население во Чешка. Усти на Лаба е родното место на познатиот сликар Антон Рафаел Менгс.
Дисидент
Дисидент, широко дефинирано, е лице кое не се согласува со доминантното мислење, политика или општествено уредување на средината во која живее. Терминот најчесто се употребува за политичките дисиденти, особено за оние што живеат во недемократски режими. Политичките дисиденти обично користат ненасилни средства при својата борба за своето мислење, иако некои дисиденти некогаш се обидуваат и да ја заменат или соборат одредена власт преку здобирање на поддршка од народот или преку поттикнување на бунт или револуција.
Обично, дисидентството се третира како феномен единствено карактеристичен за недемократските, во прв ред, за тоталитарните режими. Сепак, во современи услови на растечка моќ на контрола на мислата преку пропаганда и индоктринација во услови на релативно задоволувачко ниво на демократски структури во дадени земји, дисидентството станува сè покарактеристичен феномен и за демократските земји.
Животот на дисидент често е исклучително фрустрирачки и воопшто не дава надеж дека „на крајот сепак тој ќе има право“. Покрај тоа, тука се санкциите од владејачката структура кои можат да се движат од затворање до лишување од можност за напредување во кариерата и слично, како и презирот што јавното мислење го чувствува кон оној што „не го гледа она што на сите им е кристално јасно“. Она, пак, што на дисидентите им дава сила да издржат, и покрај сите непријатности што ги имаат во животот поради своето дисидентство, е сознанието дека нивна одговорност на интелектуалци е да ја утврдуваат и шират вистината, без разлика дали тоа и' пречи на власта или не, уверувањето дека едноставниот факт да се биде хуман од нив бара да го заземат ставот што го зазеле, или, во времето на Студената војна, кај дел од нив, сознанието дека спротивната страна го цени нивниот став и дека ќе можат да напредуваат таму, откако ќе успеат да преминат на другата страна.
Познати дисиденти од времето на Студената војна во светски рамки се: Андреј Сахаров, Александар Солженицин, Владимир Буковски, Лех Валенса, Вацлав Хавел и други. Во бивша Југославија, најпознат дисидент беше Милован Ѓилас.
Останати светски познати дисиденти се: Нелсон Мандела, Аунг Сан Су Чи и други (кога се мисли на дисиденти што делуваат или делувале во недемократски режими) и Ноам Чомски (како пример на дисидент кој живее во формално демократска земја).
Што се однесува до македонски дисиденти од времето на комунизмот, нивниот број не е голем и со ретки исклучоци не се работи за дисиденти кои радикално не се согласувале со тогашната власт. Помеѓу оние што заслужуваат да бидат спомнати се: Методија Андонов - Ченто, Драган Богдановски, Димитар Димитров, Ѓорѓи Марјановиќ, Крсте Црвенковски, Славко Милосавлески, Томислав Чокревски и Милан Недков.
Релуктанса
Релуктансата е мера на отпорот на материјалот на воспоставување на магнетно поле.
Симболот ѝ е \mathcal{R}, а единица за релуктанса е ампер-намотка/вебер (An/Wb).
Вредноста на релуктансата е правопропорционална на должината (l) на патот на силовите линии на магнетното поле и инверзно пропорционална на пермеабилноста (μ) и површината на попречниот пресек на материјалот А. Тоа го искажува следната равенка:
Релуктансата во магнетните кола може да се смета како аналогија на отпорот во електричните кола. Единицата за релуктанса може да се изведе користејќи l во метри, А во квадратни метри и μ како што е прикажано:
An/Wb е ампер-навивка/вебер.
Пример
Треба да се најде релуктансата на материјал кој има должина 0,05 м, попречен пресек 0,01 м2, и пермеабилност од 3.500 {μWb/(An•m):
= = 1400 An/Wb
Со други зборови, потребно е 1.400 намотки за да се оствари магнетен тек од 1 вебер при овие услови, и струја од 1 А низ намотката.
Горчливо Езеро
Сместено е на територијата на општината Кукуш, 5 километри западно од реката Галик. Нивото на водата во голема мера зависи од годишното време. Јужно од езерото се наоѓа селото Нареш (Неја Филаделфија), а на север Ѓолбаш (Пикролимни).
Езерото нема флора и фауна поради високата соленост — трипати поголема од онаа на Мртвото Море и и затоа денес е познато како „Грчкото Мртво Море“. Познато е по лековитата кал.
По езерото е наречена и поранешната општина Горчливо Езеро, со седиште во с. Али Хоџалар (Микрокамбос).
Весна Јаневска
Весна Јаневска (р. 1958 година во ) — македонски патолог и поранешен пратеник во Собранието на Македонија. Таа е професор на Медицинскиот факултет во Скопје и вработена во Институтот за патологија.
Животопис
Свој придонес во областа на медицината и патологијата остварила со следниве истражувачки проекти: „Скрининг, дијагноза и постсмртно испитување на вродени дисплазии на скелетот“; „Создавање на постоперативен дијагностички и терапевски протокол кај тумори на плунковните жлезди со користење на хистопатолошки и радиолошки критериуми“; „Евалуација на ефектите од хемотерапијата кај остеосаркомите“; „Имунофенотипски и генетски профил на тумори на простата, колоректум, скелет и хронични миелопролиферативни заболувања“.
Член е на Лекарската комора на Македонија, Конзилиум за Саркома при Медицинскиот факултет, Македонското патолошко друштво, Европското патолошко друштво, Македонското друштво за морфолошки науки и Македонското здружение на лекари.
Кад би ове руже мале
Кад би ове руже мале е позната српска (војводинска) тамбурашка народна песна.
Андреј Докурчев
Андреј Димков Докурчев или Андреа Димов со псевдоним Докурче или Осман Бегович (, -, Будинарци, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно двиежење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Андреј е роден во 1878 година во Велес, Македонија, тогаш во Отоманското Царство. Се школувал во Солун. Станал член на Организацијата во 1894 година, а со нелегален станал во 1896 година, кога се приклучил во четата на Андон Ќосето, а подоцна бил четник и при Михаил Апостолов и Крсто Асенов.
Докурчев бил горноџумајски околиски војвода во 1901 година. Учествувал во ликвидирањето на злогласниот бег од кукушкото село Мурилово. Исто така, учествувал во аферата Мис Стон.
За време на Илинденското востание бил војвода на првиот одред во Крушевскиот револуционерен реон и на 2-ри спроти 3-ти август, активно учествувал во ослободувањето на Крушево. Во таа прилика тој раководел со 14 востаници од Крушево и со 52-ца востаници од село Крушеани и Света, особено при завземањето на турскиот уќумат, поштенско-телеграфската станица и беледието (општината) во Крушево.
За време на Илинденското востание учествувал во заштитата на Крушевската република, а по востанието повторно бил војвода во Горноџумајско во периодот 1904 - 1905 година.
Од следната 1906 година бил нелегален член на Струмичкиот окружен револуционерен комитет и ревизор на четите. Загинал на 10/11 октомври 1907 година во месноста Бел камен во близина на селото Будинарци, Малешевско. Убиен е од заседа од страна на врховистите. Убиството го извршил арамијата Грушир по заповед на врховистите од Софија.
IC 1856
IC 1856 — дел од галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1856 се споменува и како part (knot) of N 4618.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1787 година од страна на Вилијам Хершел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1856 е од видот GxyP.
Други поделби
Проучување на IC 1856 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Радиорелејни линии
Радиорелеjната линија претставува радио врски, којашто се остварува преку насочено предавање на електромагнетните бранови со должина под 10m. Таа се состои од оддел и места(патеки), коишто се така определени, дека постои директна видливост меѓу радиорелеjните станици. Затоа при проектирањето е неопходно: Да се пресмета нивото на сигнали, неопходно за добивање на квалитетна врска; да се определи профили на терени, за да се осигури радио видливост меѓу одделните станици; да се пресметаат висините на антените во преносни и конзумира пункт. Покрај тоа мора да се определи и конзумира шум, којшто се внесува во целата линија, и во согласност со него - должината на одделните места. Врз основа на добиените резултати се определат чувствителноста на приемниците, јачината на предаватели и коефициентот на засилување на антените. Во многу случаи се задава и обратна задача: при зададена конкретна опрема, зголемување на антените, јачина на предаватели и чувствителност на приемниците да се провери дале се осигурува неопходното качество на врската во најлошо станица од линијата.
ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Бучин
'''Основно училиште „Св. Кирил и Методиј“ (официјално: Основно општинско училиште „Св. Кирил и Методиј“ - Крушево; скратено: ООУ „Св. Кирил и Методиј“''') — централно основно училиште во селото Бучин.
Радиорелејни линии
Радиорелеjните линии се искористат за спроведување на радио врски на големи растојание преку ретранслациja (преизлъчване) на радио сигнали, пренесувајќи голем волумен информација, на пример телефонски и службени соопштениот, радио и телевизиски програми, дигитални податоци и така натаму. За нив е одлика тоа, дека меѓу предавателот и приемникот има расположени средни станици (ретранслатори), коишто примаат сигналите и после засилување и претворање на честотата на носејќи им трептение ги предаваат по натаму по линијата (активна ретранслациja) или само одразуваат емитувани кон нив сигнали по правец на приемникот(пасивна ретранслациja). Активна ретранслациja на сигналите се искористи во земените и сателитските РРЛ, а пасивна ретранслациja — во тропосферата РРЛ.
ОУ „Св. Кирил и Методиј“ - Бучин
Училиштето е именувано по просветителите Свети Кирил и Методиј.
Радиорелејни линии
Радиорелеjната линија, претставува синџир, од следувајќи на определено растојание една од друга предавателна - згрижувачки станици, меѓу антените, на коишто има директна видливост.
РРЛ се состои од определен број приемно - преносни радија расположени една наспрема друга, на растојание, при коешто се осигурува директна видливост меѓу антените.
Нај-голема примена моментно имаат РКС, работејќи во ултра краток бранова должина(УВТ), во коишто предавањето на радио сигнали станува преку приземји бранови, распрскана од тропосферата и йоносферата и слободно распространувајќи се бранови. Предимства на тие системи пред по долго брановите се нивната широколентност, можноста за објавено во опсеготна голем број различни системи, малото ниво на индустриски и атмосферски пречки во споредба на домашните флуктоационни звуци на системот, употребата на релативно мали по димензии антени со тесна шема на насочено дејство, осигурувајќи нормална работа на системот при помала јачина на предавателот и суштинско потиснување на интерференцијата од други радиосистеми и др.
Честоти опсег и ознаката на подобхватите на УКБ(УВТ) е прикажан вото табела 1.
Предимства:
1.Како прво предимство може да се одбележи премногу широката пропусниот лента, којашто им соодветствува. Таа е од 30 до 30000 MHz. Таа е околу 1000 пати по широка од брановата лента, којашто соодветствува на сите останале бранови.
2.Брановата лента на пропуштање на менувач и земате опрема може да биде многу широка.
3.Во таа област на радио бранови не се добиваат нарушуваат сигнали од атмосфера и индустриски потекло. Затоа подготви врска со УКБ се одликува со висока стабилност и сигурност.
4.Во УКБ можат да се искористат антени со голема насоченост мали димензии. По тој начин може да се осигури доверлива и со малку паразитски пречки врска при мала јачина на предавателот. Коефициент на засилување на антената може да стигне до 40 dB односно 10000 пати по јачина.
Недостатоци:
1.УКБ се распространува само по права линија и можат да се искористат само при директна видливост меѓу станиците.
2.Со УКБ не можат да се одговараат врски на големи растојанија, како со кусите бранови, бидејќи тие не се одразуваат од jоносферата. Поради таа причина за надминување на големи растојанија со УКБ мора да се предвидат средно станици односно мора да се искористат РРЛ.
3.Тешко се конструираат генератори и засилувачи за деци метри и санти метро опсези, особено кога предаваниот сигнал е широкопојасен и се изискуваат големи јачини.
Поради многу широката пропусниот лента за УКБ, физичките својства на електромагнетните бранови не се еднакви. За различните под опсези се карактеристични извесни особености. Така на пример брановите со различни должини имаат различен карактер на ширење:
1.Брановите од 10 до 3м сè уште имаат способност да се одразуваат од jоносферата (како кусите бранови);
2.Значителен дел од енергијата на брановите под 0,02м се апсорбира од молекулите на воздуси и хидрометеорите.
За зголемување на растојанието во системите за предавање на радио сигнали на големи растојанија во нив се вклучуваат ретранслатори. Радиорелеjните линии, во коишто сигналите се предаваат преку ретранслиране на приземји радио бранови со помошта на средни радио - преносни станици, наречени уште РРЛ со директна видливост, работат во деци метри и санти метри опсези, како за нив се предвидени честотни ленти во областа на 2, 4, 6, 8, 11 и 13 GHz.
Научат се и повисоки опсези, бидејќи како тие дозволуваат да се прошири информациската пропусниот лента, а оттаму и пропусна способност на системот. Истовремено со тоа мора да се предвид фактот, дека во услови на интензивни врнежи при такви високи честоти зголемува значително загубите на сигнализација јачина. Дигиталните РРЛ искористат повеќе високочестотни опсези, коешто се наложува од поголемата ширина на спектарот на дигиталните сигнали во споредба со тој на аналогните. Бидејќи като радиорелеjните линии со директна видливост работат со мала јачина на предаватели (неколку вата), за осигурување на доверлива радио врски во нив се искористат остро насочени антени (со коефициент на засилување 30...40 dB, а понекогаш и повеќе). Радиокомуникационните системи, во коишто предавањето на радио сигнали на големи растојанија станува преку тропосферата бран работат во брановата област од 0,3 до 5 GHz. Принципот на работа на радиокомуникациониот систем се сведува до пре емитување на радио сигнали од волумен од тропосферата, образуван при спречување на дијаграми на насочено дејство на менувач и земате антени, којшто исполнува функциите на пасивен ретранслатор. Последниот се одликува со ниска делотворност, бидејќи како само дел од распрскана енергија на радио сигнали паѓа во земате точка, и со значителни изменетиот на своите параметри во пространството и времето, предизвикувајќи замира на сигнали. Тоа наложува во тропосферата радиокомуникационни системи да се искористат моќни (неколку kW) предаватели, големи антени (со коефициенти на засилување 50...55 dB) и малошумящи приемници (со еквивалентна звуци температура од проценува на 50...70 К), а нивното градење да станува на базата на рашири во пространството и по честота прием. Честотните замира на сигналите во тропосферата радио линија се причина за ограничување на ефикасно  искористената пропусниот лента на тие системи до неколку MHz. Растојанието, на коешто можат да се предадат сигналите преку еднократна ретранслациja од тропосферата, е во границите од 200 до 400 km. За неговото зголемување во системот се вклучуваат неколку радио преносни станици, растојание меѓусебно си на 150... 300 km (во зоната на радио сенка), како по тој начин се создава тропосферата радиорелеjна линија. Тропосферниот радиолинии се искористат основно за предавање на телефонски и телеграфски соопштениот во тешко и малку населени региони (пустински, планински и полярни региони), а исто така во региони со големи водни пречки, каде што градењето на радиорелеjна линија со директна видливост е невозможно или економски корисен.
Слични на тропосферата радиокомуникационни системи се системите, изградени на принципи на забава на радио сигнали од не хомогена во ниските слоеве на йоносферата (на висина од 75 до 95 km). Тие работат во брановата област од 30 до 60 MHz, като ширина на предаваната пропусниот лента не надминува неколку kHz, и преку нив се осигурува поголема далечината на радио врски (од 900 до 2000 km). Употребата на честоти над 60 MHz води до нагло намалување на делотворноста на забава на сигналите, а пониски од 30 MHz - до засилување на ефекти на многу краков ширење и длабоки замира на сигналите. На растојанија помали од 900 km *радиовръзката за сметка на йоносферното забава е практични невозможна. Йоносферните радиокомуникационни системи слично на тропосферата имаат висок енергетски потенцијал (работат со моќни предаватели, малошумящи приемници и антени со големо засилување) и во нив се искористи рашири прием, како пропусна им способност се ограничува од изобличувањето во тракт за ширење на бранот до неколку телеграфски канали (можна е и едноканална телефонска врска, но со релативно ниско качество). Скапо и сложено опрема на йоносферните радиокомуникационни системи ограничуваат нивното примена основно во поларните региони, каде што йоносферните бури често нарушуваат радио врски на куси бранови, а спроведување на проводникови линии и употребата на тропосферата системи е економски не соодветно.
Карпош (населба во Скопје)
Карпош е име на четири населби во Скопје кои го добиле името по познатите македонски борци. Овие, заедно со повеќе други населби, се дел од скопската општина Карпош. Населби со името Карпош постојат исто така во повеќе градови во Македонија.
Население
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Карпош има 61.288 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
Карпош I
Карпош I е населба која се наоѓа во западно Скопје.
Карпош II
Карпош II е населба која се наоѓа во западно Скопје.
Карпош III
Карпош III е населба која се наоѓа во западно Скопје.
Карпош IV
Карпош IV е населба која се наоѓа во западно Скопје.
Megaceros
Megaceros е род на рогови од фамилијата Dendrocerotaceae. Родот се наоѓа во тропските предели на Стариот свет во источна Азија и Австралија. Неговото име значи „голем рог“ и се однесува и на исклучително големата големина на гаметофит талус и на големиот спорофит во облик на рог што го произведуваат растенијата. Многу видови имаат разгранет талус кој е широк повеќе од два сантиметри. Гаметофитите се еднообразни.
Родот Megaceros е необичен меѓу роговитите со тоа што спорофит нема стоми, а спорите се зелени бидејќи содржат хлоропласти, како и сродниот род Dendroceros. Клетките на талусот често содржат повеќе од еден хлоропласт, за разлика од другите родови на рогови. Елатерите се спирални.
Родот Megaceros првпат бил препознаен во 1907 година од страна на Д. Кембел. Во поново време, родовите Nothoceros и Phaeomegaceros се одвоени од овој род. Поранешниот род ги вклучува сите видови на Новиот свет претходно вклучени во Megaceros.
Сиким
Сиким е сојузна држава во Индија со површина од 7.096 км2 и 540.493 жители (состојба: 1. јан. 2001). Државата е со најмал број на жители во Индија и се наоѓа на Хималаите. До 1975 година Сиким била независна држава со која  владеела династијата Чогјал. На референдумот во 1975 година, народот одлучил да се припои кон Индија и со тоа  Сиким станала 22-та индиска држава. Граничи со Непал на запад, Кина, т.е Тибет на север и Бутан на југоисток. На југ граничи со Западен Бенгал.
Остервик
Остервик (Osterwieck) — историски град во округот Харц, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Илзе, северно од Вернигероде и планинскиот масив Харц. На 1 јануари 2010 општините од поранешната заедница на општини Остервик-Фалштајн се припоија кон Остервик.
Стариот град (Алтштат) со црквата Свети Стефан е станица на сценскиот германски пат на дрвото и на Патот на романиката.
Историја
Населбата била првпат спомената околу 780 година, кога Карло Велики во текот на Саксонските војни ја поминал реката Окер и изградил црква посветена на Свети Стефан на плоштадот, подоцна наречен Залингенштеде (Salingenstede). Оваа црква станала средиште на христијанската мисија над паганците Саксонци, набљудувана од Хилдегрим од Шалон и потеклото на подоцнежната Халберштатска епископија. На 1 април 974 година, царот Отон II му доделил пазарни и монетни права на градот, што најчесто се смета и како датумот на основање на градот.
Името Остервик било првпат споменато во 1073 година во писмото на надбискупот Лимар од Бремен на епископот Бурхард II од Халберштат. Уништен од пожарот во 1511 година, градот бил повторно изграден и денес се одликува со околу 400 градби во стилот „фахверк“. Наосот на црквата Свети Стефан е подигнат во век, која е една од најстарите протестантска цркви, додека нејзините романски двојни куполи потекнуваат од 1100 година.
Меѓународни односи
Остервик е збратимен со следниве градови:
Фудбалот во 1997 година
1997 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Вистински приказни (албум)
Вистински приказни - (англиски: True Stories) - албум на американската рок-група „Токинг хедс“ (Talking Heads) од 1986 година.
Технички информации
Албумот е објавен од страна на дискографската куќа „ЕМИ рекордс“ (EMI Records Ltd.). Како продуценти на албумот се јавуваат самите члeнови на групата. Како автор на сите песни на албумот се јавува Дејвид Брн (David Birn), а песните се изведени од „Токинг хедс“, во состав: Дејвид Брн, кој свири на гитара и пее; Крис Франц кој тропа на тапани; Џери Харисон (Jerry Harrison), кој свири на клавијатури и гитара и ги пее придружните вокали; и Тина Вејмаут (Tina Weymouth) која свири на бас-гитара и ги пее придружните вокали.
Содржина
На албумот се наоѓаат девет песни:
Страна 1:
Страна 2:
Степан Кузнецов
Степан Кузнецов бил руски глумец и народен уметник на РСФСР.
Марк Ермлер
Биографија
Марк Ермлер е роден во Ленинград во 1932 година. Неговите родители биле Вера Бакун која била дизајнер на филмски сцени и Фридрих Ермлер кој бил филмски режисер. Започнал да учи да свири пијано уште на 5 години.
Неговиот прв диригентски настап во театарот Бољшој бил во продукција на Кавалерија рустикана во 1957 година. Неговите други важни оперски ангажмани се диригирање на првите изведби на последната опера на Сергеј Прокофиев, „Приказната за вистински човек“.
Ермлер бил особено забележан по диригирањето на балети. Тој диригирал со Лебедово езеро, Петрушка, Птицата оган, Заспаната убавица и Оревокршачката. Направил снимки на сите три од Чајковски балети и Прокофјев Ромео и Јулија со оркестарот на Кралската опера, Ковент Гарден. Станал главен гостин диригент на Кралскиот балет, Лондон, во 1985 година.
Ермлер починал по пробата со оркестарот на филхармонијата во Сеул.
1117
1117 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1117 година од новата ера, 117. од вториот милениум, 17. од XII век и осма од 1110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6625 и 6626 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5867 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4877 и 4878 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1870.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1117 година се протега во 3753 и 3754, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3813 и 3814 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1660. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 510 и 511 исламска година.
Фудбалот во 1996 година
1996 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Одри Еванс
Одри Елизабет Еванс (Audrey Elizabeth Evans; р. 1925 година) ― детски онколог и основоположник на неколку непрофитни организации во текот на свој живот. Таа е позната како „Мајка на невробластомата“ за нејзината работа на ова поле.
Кариера
Откако ја завршила медицинската обука во САД, се вратила во Англија за да се занимава со специјалистичка педијатрија. Наскоро сфатила дека ова поле е исклучиво за мажи, а не за жени. Затоа, таа се вратила назад во Соединетите Американски Држави за да ја започне својата кариера во детска онкологија.
Железничка Станица (Теарце)
Железничка Станица — археолошко наоѓалиште во тетовското село Теарце. Претставува утврдена населба од римското време. Се наоѓа на околу 12 км јужно од селото, каде при изградбата на железничката пруга Тетово-Скопје биле откриени објекти градени од кршен камен и варов малтер. По површината има фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Фудбалот во 1995 година
1995 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Либеро (одбојка)
Либеро (итал. libero-слободен) – еден од шесте играчи во одбојката кој може слободно да се движи во сите зони на теренот. Главна функција на оваа позиција во тимот е одбрана во поле и прием на сервис. Тој лесно се препознава на теренот затоа што носи различна боја на дресот од своите соиграчи и секогаш се наоѓа во задниот дел на теренот каде може да замени кој било играч. Секој тим може да регистрира еден либеро во конечниот список од 12 играчи
Историја
После Олимписките игри во Атланта во 1996 година, Светската одбојкарска федерација за претстојните Олимписки игри во Сиднеј во 2000 година вовела нов специјален играч: ЛИБЕРО. Либерото е воведен за да се подобри одбраната во поле и на тој начин бодовите подолго да траат, и во исто време да им се даде прилика на пониските играчки кои во денешно време немаат големи шанси да успеат како напаѓачи или играчи од првата линија.
Правила
Либерото не може да сервира, блокира ниту да ја напаѓа топката над мрежата, а ниту да ја дига над глава во трите метра до мрежата, бидејќи во тој случај напаѓачот не смее да ја напаѓа топката над горната сајла. Затоа либерото игра многу важна улога во приемот на противничкиот сервис од одбраната во поле. Заради наведените работи, либерото не смее да има бод во текот на натпреварот.
Либерото излегува од игра кога сервира играчот кого тој го менува во втората зона. Таа измена не се смета во ограничениот број замени кои секој тим ги има во рамките на еден сет. Единствен услов е дека играчот кого либерото го менува мора да се врати во игра кога овој излегува. Во тие ситуации либерото вообичаено се менува со некој од блокерите.