cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Менора
Табернакул
Првичната менора била направена за табернакул и Библијата вели дека била присутна додека Израелците не ја преминале реката Јордан. Кога во Шило го поставиле табернакулскиот шатор, Јоз 18,1,1 Сам 3,3, се претпоставува дека и менората била присутна. Меѓутоа, не се споменува во годините кога Заветниот ковчег бил преместен во времето на Самоил и Саул.
Соломонов храм
Нема друго спомнување на менората во Соломоновиот храм, освен во 1 Кр 7,49, 1 Крн 28,15 и 2 Крн 4,7, каде што е запишано дека тој создал десет светилки. Тежината на свеќниците е дел од подробните упатства што Давид му ги дал на Соломон. Забележано е дека свеќниците биле однесени во Вавилон неколку века подоцна од страна на инвазиските војски под команда на генералот Небузар-Адан. Јер 52,19
Вториот храм (по изгнанството)
За време на обновувањето на богослужбата во ерусалимскиот храм по вавилонското заробеништво, не се спомнува дека менората била вратена во храмот, туку само „садот“. Ез 1,9-10 Во Макавејската книга е забележано дека Антиох Епифан ги зел свеќниците (множина) кога го нападнал и ограбил храмот. 1 Мкб 1,21 Подоцнежниот запис за изработка „нови свети садови“ може да се однесува на изработката нови свеќници. 1 Мкб 4,49 Не постои библиско спомнување за судбината на менора.
Храмот на Ирод
Ирод Велики го обновил Вториот ерусалимски храм, но не го попречувал извршувањето на храмското богослужение.
Рим (70-455 н.е.)
Менората од Вториот храм била однесена во Рим по римското освојување на Ерусалим во 70 година од нашата ера за време на Првата еврејско-римска војна. Судбината на менората користена во вториот храм е запишана од Јосиф, кој вели дека била донесена во Рим и пренесена за време на триумфот на Веспазијан и Тит. Релјефот на Титовиот славолак во Рим прикажува сцена на римски војници кои носат плен од Вториот храм, вклучително и менора.
Менората и другите храмски богатства биле изложени со векови како воени трофеи или во Храмот на мирот во Рим или во царската палата. Тие сè уште биле таму кога градот бил ограбен од Вандалите во 455 година.
По ограбувањето на Рим во 455 година
Менората била однесена од Вандалите за време на ограбувањето на Рим во 455 н.е., и со други различни богатства од храмот во Ерусалим до вандалската престолнина Картагина. Сè уште била таму кога византиската војска под команда на генералот Велисариј го зазеде градот и ги порази Вандалите во 533 година. Велисариј ја однел менората и другите богатства и ги донел во Константинопол како воени трофеи. Според Прокопиј, менората била носена низ улиците на Константинопол за време на триумфалната поворка на Велисариј. Прокопиј додава дека Јустинијан, поттикнат од суеверниот страв дека богатствата им донеле несреќа на Рим и Картагина, ги испратил назад во Ерусалим и тамошните „светилишта на христијаните“. Сепак, нема запис за нивното пристигнување таму, а нема ни трага од аџилак во храмот Менора таму. Ако менора пристигнала во Ерусалим, можеби била уништена кога Ерусалим бил ограбен од Персијците во 614 година, иако легендата сугерира дека светите луѓе ја сокриле, исто како што традицијата тврди дека оригиналната менора била скриена пред инвазијата на Набукодоносор.
Легендите и теориите сугерираат дека освојувачите можеби ја стопиле или искршиле менората на парчиња злато, дека била уништена со оган, дека била чувана во Константинопол или вратена во Константинопол или дека била изгубена во бродолом. Една постојана гласина е дека Ватикан ја криел со векови. Некои тврдат дека се чувала во Ватикан, други дека се наоѓа во подрумот на базиликата Св. Јован Латерански.
Јудаизам
Менората го симболизирала идеалот за универзално просветлување. Идејата дека менората симболизира мудрост е запишана во Талмудот, на пример: „Рабинот Исак рекол: Кој сака да стане мудар, нека се навалува кон југ [кога се моли]. Симболот [по кој го паметиме] за ова е дека менората била на јужната страна [од храмот].“
Седумте светилки алудираат на гранките на човечкото знаење, претставени со шест светилки кои се навалени навнатре и симболично се водени од Божјата светлина, претставена со централната светилка. Менората, исто така, го симболизира создавањето во седум дена, при што централната светлина ја претставува саботата.
Христијанство
SIC•LUCEAT•LUX•VESTRA
(Нека така свети вашата светлина – Мт 5,16)]]
Новозаветната книга Откровение ја споменува тајната на седумте златни свеќници што ги претставуваат седумте цркви. Пораките до седумте цркви на Исус Христос имаат најмалку четири примени: (1) локална примена на одредени места и верници во црквата; (2) на сите цркви од сите генерации; (3) пророчка апликација која открива седум различни фази од црковната историја од деновите на апостол Јован до денес; (4) лична молба за поединечни верници кои имаат уши да слушаат што вели Духот.
Според Климент Александриски и Филон Евреинот, седумте светилки од златната менора ги претставуваат седумте класични планети по овој редослед: Месечина, Меркур, Венера, Сонце, Марс, Јупитер и Сатурн.
Исто така, се вели дека менората ја симболизира запалената грмушка што ја видел Мојсеј на планината Хореб.
Ханукија
Менора со девет гранки, менора на Ханука, е симбол тесно поврзан со еврејскиот празник Ханука. Овој вид менора на современ хебрејски се нарекува ханукија. Според Талмудот, по селевкидското сквернавење на еврејскиот храм во Ерусалим, останало само толку затворено (и затоа неосквернето) осветено маслиново масло, колку да го храни вечниот оган во храмот еден ден. За чудо, маслото горело осум дена, што било доволно време да се подготви ново, чисто масло.
Талмудот вели дека е забрането да се користи менора со седум светилки надвор од храмот. Затоа, менората Ханука има осум главни гранки и подигната или спуштена деветта светилка, која се издвојува како шамаш (услужна) светилка што се користи за палење на другите светилки. Зборот шамаш првично не бил збор за Ханука и се поврзувал со празникот дури во 16 век, иако првпат се појавува во Мишна (околу 200 н.е.) и во Талмудот (околу 500 н.е.).
Модерна еврејска употреба
Менора се појавува во грбот на Израел, заснована на приказот на менора на Титовиот славолак.
Понекогаш при наставата на хебрејски, се користи табела во облик на менора со седум светилки за да ги потсети учениците на улогата на бинјаним, хебрејски глагол.
Реконструкција на менора
Израелската организација Институт за храмови создаде менора во природна големина дизајнирана од златарот Хаим Одем за употреба во идниот Трет храм. Весникот Jerusalem Post ја опишува менората како „направена според исклучително прецизни библиски спецификации и подготвена за непосредна употреба доколку се појави потреба. Менората се состои од еден талент (толкувано како 45 кг) 24-каратно чисто злато, изработено од еден блок чисто злато, со украси засновани на приказот на оригиналот на Титовиот славолак и толкување на соодветните верски текстови од страна на Институтот за храмови.
Во други култури
Во Источната православна црква, зачувана е употребата на менора, која секогаш стои на олтарот или зад него во светилиштето. Иако може да се користат свеќи, традиционалната практика е да се користи маслиново масло на свеќник со седум светилки. Постојат различни литургиски практики и обично сите седум светилки се палат за богослужба, иако понекогаш само централните три се палат за помали церемонии. Ако црквата нема светилиште, централната светилка од седумте кандила може да остане запалена како вечен пламен.
Кинара, како и менората, е свеќник со седум гранки поврзан со афроамериканскиот празник Кванза. Секој ден од еднонеделната прослава се пали по една свеќа, на сличен начин како на ханукија за време на Ханука.
Во таоизмот, постои светилка со седум ѕвезди, qi xing deng七星燈. Тоа е маслена светилка со седум гранки или светилки и ги претставува седумте ѕвезди на Големата Мечка. Оваа светилка е задолжителна за сите таоистички храмови и никогаш не се гаси. Во текот на првите 9 дена од празникот за 9-тиот месечев месец, може да се запали и маслена светилка со девет поврзани светилки во чест на Големата Мечка и две други ѕвезди, заеднички познати како Деветте царски ѕвезди. Овие ѕвезди се претставени со синовите на божицата на сонцето Доу Му, кои биле наречени таоистичко тројство (Три чисти) за да ги чуваат книгите на животот и смртта на човештвото. Светилките го претставуваат осветлувањето на 7-те ѕвезди, а нивното палење треба да му ги прости гревовите на човекот и во исто време да му го продолжи животот.
Тестереп
Тестереп (или Тер Стрееп) — поранешен остров покрај белгиското крајбрежје. Островот првпат бил спомнат во 992 година. Тестереп бил населен уште во 7. и 8. век. Рибарски села биле расрфлани по островот, меѓу нив биле Остенде и Вестенде. Остенде се наоѓал на источниот крај (Oost-ende), Вестенде се наоѓал на западниот крај (West-ende), и Миделкерке (буквално 'средна-црква') на средината на островот. Тој служел главно за одгледување овци.
Подоцна, со опаѓањето на морското ниво, островот се поврзал со белгиското крајбрежје.
Брзиност
Во релативноста, брзината најчесто се користи како мерка за релативистичка брзина. Математички, брзината може да се дефинира како хиперболичен агол што разликува две рамки на референца во релативно движење, каде секоја рамка е поврзана со координати на растојанието и времето.
За едно-димензионални движења, брзиностите се собираат додека брзините мора да бидат комбинирани со Ајнштајновата формула за собирање на брзините. За ниска брзина, брзиноста и брзината се пропорционални, но за високи брзини, брзиноста има поголема вредност, односно брзиноста на светлината е бесконечна.
Со користење на инверзна хиперболична функција
artanh
, брзиноста
w
одговара на брзината
v
е
каде што c е брзината на светлината. За мали брзини,
е приближно
v / c
Пламен (маглина)
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2024 се споменува и како CED 55P.
Брзиност
. Бидејќи во релативитетот било која брзина
Пламен (маглина)
Откривање
Телото е откриено на 1 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2024 е од видот EN. NGC 2024 има привидни димензии од 30' х 30'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 41 м 42 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 51' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 2024 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 226; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4767. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 435.
Брзиност
е ограничена на интервалот
− c < v < c
односот
го задоволува
. Инверзната хиперболична тангента има единица интервал
(−1, 1)
за својот домен и целата вистински линија за неговиот опсег, па така интервал
се поврзува на
−∞ < w < ∞
.
Историја
Во 1908 Херман Минковски објасни како Лоренцовите трансформации може да се видат како едноставна хиперболична ротација на просторно-временските координати, односно, ротација преку имагинарен агол. Овој агол затоа претставува (во една просторна димензија) едноставен собирок на брзината помеѓу рамки. Тоа е користено од страна на Варичак (1910 година) и од Витакер (1910). Именуван е како "брзиност" од Алфред Роб (1911) и овој термин е усвоен од страна на многу од следните автори, како што се Варичак (1912 Година), Силберштајн (1914), Морли (1936) и Риндлер (2001). Развојот на теоријата на брзиност главно се должи на Варичак во дела од 1910 година до 1924 година.
Област на хиперболичен сектор
На квадрирањето на хиперболата xy = 1 од Грегоар де Сент-Винсент го воспостави природниот логаритам како област на хиперболичен сектор, или еквивалентно област против асимптота. Во теоријата за простор-време, поврзаноста на настани од светлината го дели универзумот во Минатото, Иднината, или на Друго место врз основа на Овде и Сега. На секоја линија во просторот, светлосен зрак може да биде насочен лево или десно. Земете ја x-оската како настани донесени од страна на десниот зрак и y-оската како настаните од левиот зрак. Функцијата за времето е паралелно со дијагоналата x = y. Правоаголната хипербола xy = 1 може да се користи за да се измери брзината (во првиот квадрант). Нултата брзина одговара на (1,1). Било која точка на хиперболата има координати каде w е брзинoст, и е еднаква на областа на хиперболичниот сектор од (1,1) до овие координати. Многу автори ја користат единицата хипербола x^2 - y^2, каде се зема брзиноста за параметар, како во стандардните просторно-временски дијаграми. Таму оските се мерат од страна на часовник и метаричен-стап, повеќе семејни одредници, и основата на просторо-временската теорија. Па определувањето на брзиноста, како хиперболичен параметар на зрак-простор е референца на седумнаесеттиот век кој е потекло на нашите скапоцени трансцендентални функции, и додаток на дијаграмирањето на простор и време.
Во една просторна димензија
Брзиноста
w
произлегува од линеарната застапеност на Лоренцовото зголемување како производ на вектор и матрица
Матрицата
Λ(w)
p
и
q
го задоволуваат условот
, така што
( p, q )
се наоѓаат на единицата хипербола. Ваквите матрици ја формираат неопределената ортогонална група О(1,1) со едно-димензионална Lie алгебра која се протега на анти-дијагонала единица матрица, покажува дека брзината е координирање на оваа Lie алгебра. Оваа акција може да биде прикажана во просторно-временски дијаграм. Во експоненцијална нотација на матрицата,
може да се изрази како, каде што
Z
е анти-дијагоналната матрица единица
Не е тешко да се докаже дека
Оваа утврдува корисен собирок на брзиноста: ако
A
,
B
C
се рамки на повикување, а потоа
каде
wPQ
ја означува брзинoста на референтна рамка
Q
во однос на референтна рамка
P
. Едноставноста на оваа формула се контрира со комплексноста на соодветната формула за собирање на брзини.
Како што можеме да видиме од Лоренцовата трансформација погоре, Лоренцовиот фактор се идентификува со
cosh w
така брзиноста
Регионален пат 2239
Регионален пат 2239 (ознака: Р2239) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 41,2 километри и 2 делници. Патот започнува во месноста Стенковец и се движи низ Скопска Црна Гора, завршувајќи во селото Танушевци на самата македонско-косовска граница.
Брзиност
Во една просторна димензија
е имплицитно користена како хиперболичен агол во изразите од Лоренцовата трансформација користејќи ги
Регионален пат 2239
Делници
Регионалниот пат 2239 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 2 различни делници.
Брзиност
Во една просторна димензија
γ
и β. Ако ги споредиме брзиностите со формулата за собирање на брзините
со препозанвање
и така
Соодветното забрзување (забрзување кое 'се чувствува" од објектот кога е забрзан) е стапка на промена на брзиноста во однос на соодветно време (време како што се мери од страна на објект во процес на забрзување за себеси). Затоа, брзиноста на еден објект во дадена рамка може да се гледа како на брзината на тој објект како ќе се пресметуваат нерелативистички од инерцијално воден систем кој се наоѓа на самиот објект, ако е забрзан од остатокот на таа рамка до дадената брзина.
Производ на
β
се појавува често, и е од горенаведените аргументи
Експоненцијални и логаритамски односи
Од горенаведените изрази имаме
и така
или експлицитно
На Doppler-shift фактор поврзан со брзинoст
w
е k = e^w.
Во повеќе од една просторна димензија
Релативистичната брзина асоцира на брзиноста\mathbf{w} на објектот преку
каде на векторот \mathbf w се мисли како на Декартови координати на 3-димензионални subspace на Lie алгебра  на Лоренцовата група опфатена од страна на генератори за зголемување  – во целосна аналогија со едно-димензионалниот случај дискутиран погоре – и брзината и просторот е претставена од страна на отворена топка \mathbb B^3 со полупречник 1 од |\beta| < 1. Вториот што следува од тоа c е ограничување на брзината во релативноста (со единиците во кои c = 1).
Општата формула за составот на брзиностите е
Геометријата на брзиноста и просторот е наследена од хиперболична геометрија на брзина и простор преку поврзаните изјави. Оваа геометрија, пак, може да се заклучи од прилог закон на релативистичките брзини. Брзината во две димензии на тој начин може да биде корисно визуелизирана со користење на Пионкаревиот диск. Геодезиката одговара на стабилни забрзувања. Брзиноста и просторот во три димензии може на ист начин да се стави во изометрија со хиперболидниот модел (еднаквоста на
3
-димензионалниот Пионкарев диск (или топка)). Ова е детализирано во геометријата на Минковскиев простор.
Собирањето на две брзиности резултира, не само во нова брзиност; целосна резултантна трансформација е составот на трансформација која одговара на брзиноста дадена погоре и ротација параметрирана од страна на вектор ,
каде физичката конвенција за експоненцијално поврзување е вклучено. Ова е последица на комутативното правило
каде се генератори на ротација. Ова е поврзано со појава на феноменот Томас прецесија. За пресметување на параметарот, има поврзано посебна статија.
Во експериментална физика на честички
Енергијата
на честички на не-нулта (во мирување) маса
Горгира
Горгира (грчки јазик |Γοργυρα}}) вогрчката митологија била нимфа.
Брзиност
Во експериментална физика на честички
m
се дадени со:
Горгира
Потекло на поимот
Оваа име означава одвод, а се однесува на подземните води.
Брзиност
Во експериментална физика на честички
Со дефинирање на
w
Горгира
Митологија
Била демон, дух или нимфа на Подземниот свет. Во Овидијевите „Метаморфози“ и според Аполодор, со Ахерон имала син Аскалаф. Според некои извори, таа е можеби истата личност како и Стиг, божество на подземните води, но и Орфна и Никс.
Биологија
Латинско име на овие личности (Gorgyra) е назив за род пеперутка.
Брзиност
Во експериментална физика на честички
и на тој начин со
енергијата и скаларниот моментум може да се запишат како:
Така брзиноста може да биде пресметана од измерената енергија и мементумот со
Сепак, физичарите често користат изменето дефинирање на брзиноста во однос на носечка оска
каде
p z
е компонента на моментум по должината на носечка оска. Ова е брзиноста на зголемување на должината на носечка оска која е набљудувач од лабораторијална рамка до рамка во која честичката се движи само нормално на зракот. Во врска со ова е концептот на псевдобрзиност.
Стара Кула (Лаки)
Стара Кула — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Лаки. Претставува мал кастел од доцната антика.
Се наоѓа околу 2,5 км североисточно од селото по воздушна линија, на самата атарска граница со с. Митрашинци.
Список на археолошки наоѓалишта во Охридско
Ова е список на археолошките наоѓалишта во Охридско, односно на наоѓалиштата кои се наоѓаат на територијата на Општина Охрид и Општина Дебрца. Подредени се по азбучен редослед на населените места во или кај кои се наоѓаат. Списокот веројатно не е целосен.
Бранков мост
Бранковиот мост (српски: Бранков мост/Brankov most) е втор по големина мост (по мостот „Газела“) во Белград, Србија. Тој ја премостува реката Сава и ги поврзува градскиот центар во Нови Београд. Мостот бил изграден во 1957 после втора светска војна, заменувајќи со постариот мост на кралот Александар кој бил отворен на 16 декември, 1934 и разрушен во 1941 година. него го поминуваат околу 90.000 возила дневно и сообраќајот е доста прометен.
Сан Бартоло (археолошко наоѓалиште)
Поврзано
San Bartolo
Тарнбул и Асер
Тарнбул & Асер се сметаат за изработувачи од врвен квалитет и имаат облекувано луѓе како принцот Чарлс и Сер Винстон Черчил.
Во 1915 Тарнбул & Асер направиле дождовен мантил кој истовремено служел како вреќа за спиење за британската војска со назив „Oilsilk Combination Coverall & Ground Sheet“.
Фирмата е имател на Кралска Повластица.
Хулдра
Хулдра (Хулдер) е заводливо шумско суштество во скандинавскиот фолклор. Нејзиното име потекнува од коренот покриено или тајно. Во норвешкиот фолклор е позната како Хулдра. Во Шведскиот како skogsrå — шумски дух или Tallemaja, а во Сами (финскиот) фолклор како ulda. Нејзиниот назив сугерира дека е исто суштество како völva божествената фигура Huld, и германски Holda. Хулдра е една од rå, вклучувајќи ја водената sjörå или havsfru, подоцна поистоветена со сирена.
Земноалкален метал
Земноалкални метали — низа елементи во втората група (според МСЧПХ) на периодниот систем: берилиум (Be), магнезиум (Mg), калциум (Ca), стронциум (Sr), бариум (Ba) и радиум (Ra) (иако радиумот понекогаш не се смета за земноалкален метал како резултат на неговата радиоактивност).
Земноалкалните метали се именувани по нивните оксиди, земноалкалите, чии старомодни имиња беа берилија, магнезија, варовник, стронција и барита. Овие беа именувани како земноалкални поради нивната интермедиерна природа меѓу алкалите (оксиди на алкалните метали) и реткоземните (оксиди на реткоземните метали). Класификацијата на некои инертни супстанци како 'земјени' е стара неколку милениуми. Најраниот познат систем кој бил користен од Старите Грци се состоел од четири елементи, вклучувајќи ја и почвата. Подоцна, овој систем бил рафиниран од филозофите и алхемичарите, како Аристотел (4 век п.н.е.), Парацелзус (прва половина на 16 век), Џон Бекер (средината на 17 век) и Георг Стал (доцен 17 век), за да подоцнежните мислители да ја разделат 'земјата' во три или повеќе типови. Сфаќањето дека 'земјените' не се елементи туку соединенија се припишува на хемичарот Антоан Лавоазје. Во неговата Traité Élémentaire de Chimie (Елементи на Хемијата) од 1789, тој ги нарекол нив Substances simples salifiables terreuses, или солобразувачки земјени елементи. Подоцна тој сугерирал дека земноалкалните метали може да се метални оксиди, но признавал дека ова е само претпоставка. Во 1808, по терк на Лавоазјевата идеја, Хамфри Дејви стана првиот кој добил примероци на металите по пат на електролиза на стопена земја.
Земноалкалните метали се сребренкасто обоени, меки, со мала густина метали, кои реагираат брзо со халогените и образуваат јонски соли, како и со водата (иако не толку брзо како со алкалните метали) при што образува силни алкални (базни) хидроксиди. На пример, додека натриумот и калиумот реагираат со водата на собна температура, магнезиумот реагира само со пареа, а калциумот само со жешка вода.
Mg + 2H2O → Mg(OH)2 + H2
Берилиумот е исклучок: Тој не реагира со вода или пареа, и неговите халиди се ковалентни.
Сите земноалкални метали имаат по два електрона во нивната најнадворешна обвивка, така што енергетски поволната состојба за постигнување пополнета електронска обвивка е да изгубат по два електрона за да формираат наелектризирани позитивни јони.
NGC 245
NGC 245 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 245 се споменува и како UGC 476, MCG 0-3-5, MK 555, IRAS 00435-0159, UM 274, CGCG 384-4.
Откривање
Објектот е откриен на 1 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 245 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 245 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 46 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 43' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 245 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2691. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4673. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1196.
Битка кај Петра
Битката кај Петра претставува последната битка во Грчката војна за независност. До летото 1829, Пелопонез, делови од централна Грција и неколку острови биле ослободени од страна на грчките револуционерни сили. Мировниот договор меѓу Високата Порта и револуционерите бил неминовен, но исто така станало и јасно дека наскоро треба да се создаде грчката држава која ќе се состои од ослободените земји. Во август, Аслан бег и Осман Ага тргнале од Атина со сила од 7.000 војници, за да се борат против Русите во Тракија. Грчката армија, под раководство на Димитрос Испилантис го чекал во Петра. Во битката, грците имале загуби од околу десетина војници наспроти стотина на Османлиите. По ова, Османлиската војска се повлекла. По само неколку дена било потпишано примирје.
Список на државни водачи во 1773 година
Ова е список на државни водачи во 773 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4054/1
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4054/1 се споменува и како MCG 10-17-131, CGCG 292-62, VV 136.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4054/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 4054/1 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Бољ
Бољ (Bóly, Boja, Bohl) — град во Унгарија. Бољ се наоѓа во рамките на округот Барања. Градот има 4.002 жители според податоците од 2010 година.
NGC 4054/1
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Бољ
Во Бољ има малцинска самоуправа на српското малцинство во Унгарија.
NGC 4054/1
Други поделби
Проучување на NGC 4054/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Бољ
Местоположба
Бољ се наоѓа во јужниот дел на Унгарија, во близина на државната граница со Хрватска, која е на 12 километри јужно од градот. Од првиот голем град, Печ, градот е оддалечен околу 35 километри југоисточно.
Градот се наоѓа во централниот дел на Панонската Низина, во историскиот регион Барања. Населбата се наоѓа на приближно метар надморска височина, а околината е рамничарска.
Историја на Србите во градот
Во 1724 година во градот имало околу 30 српски православни семејства. Во 1747 година дотогашната Српска Боја била преименувана во Германска Боја. Таа ја потиснала државната власт на Србите во корист на Германците.
Во 1855 година живееле 2.028 жители. Постоела 1 католичка црква. На почетокот на 20 век, саеми се одржале пет пати годишно: 6 јануари 16 мај 25 јули, 3 септември и 20 октомври.
Во 1905 година имало 34 православни жители.
Население
Демографија
Населението на Бољ денес е главно унгарско, но исто така живеат и припадници на малцинските народи: Германци (16,5%), Хрвати (0,5%), Срби (0,2%), Роми. Малата српска заедница има локална самоуправа, една од дваесетте активни локални самоуправи на српското малцинство во Унгарија.
Србиновска Река
Србиновска Река — река во Македонија, која се наоѓа во северниот дел на планината Челоица, јужно од градот Гостивар.
Течение
Поминува низ истоименото село и се влева во Лакавица, која настанува со спојувањето на Србиновска и Бигорска Река.
Црквиште (Лаки)
Црквиште — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Лаки. Претставува црква од средниот век.
На 2,5 км северозападно од селото, на левиот брег на реката Осојница се гледаат остатоци од објект со димензии од 20 × 10 м, од кои јасно се издвојува апсидалниот простор. Околу црквата има големо количество градежен материјал.
IJ
IJ (мала буква ij) — диграф, составен од латиничните букви i и j. Диграфот се користи во холандскиот јазик. Понекогаш диграфот се смета лигатура или за посебна буква. Во повеќето фонтови каде се сретнува буквата, графемите не се споени, туку одделени.
Диграфот ij во пишаниот холандски се користи за дифтонгот  што на македонски се предава со еј. Во стандардниот холандски, и во повеќето холандски дијалекти, има две можни графички прикази за дифтонгот: ij и ei. Ова причинува забуна за децата кои го изучуваат јазикот. IJ често го нарекуваат lange ij (долго ij), а ei како korte ei (кратко еi). Првично, диграфот означувал долга и.
Вучитрнски Санџак
Вучитрнски санџак (Vulçitrin sancağı; Sanxhaku i Vuçiternës/Vushtrrisë; Вучитрнски санџак / Vučitrnski sandžak), исто така познат како Приштински пашалук, бил санџак (административна единица од второ ниво) во текот на Османското царство во Румелискиот вилат (Балканскиот Полуостров), денашна Србија. Името го добил по административниот центар Вучитрн.
NGC 6651
NGC 6651 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6651 се споменува и како UGC 11236, MCG 12-17-22, CGCG 340-44, IRAS 18250+7134.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јуни 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6651 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6651 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 24 м 19,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +71° 36' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 6651 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61836. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4438. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1149.
Мајански владетели
Мајанските владетели биле центар на моќта во Мајанската Империја. Секоја мајанска град-држава била контролирана од династија на кралеви. Секој обичен мајански граѓанин морал да принесува соодветни дарови кон кралското семејство.
Симболи на моќ
Секој мајански крал создавал некој споменик или симбол на неговата моќ, од кои некои можат да се видат и денес. Мајанските кралеви морале да ја легитимизираат нивната моќ и владеење со кралството и тоа најчесто се постигбувало се подигнување на некој храм или пирамида. Таков пример е Храмот на големиот јагуар.
Регионален пат 2240
Регионален пат 2240 (ознака: Р2240) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 15,5 километри и 2 делници. Патот започнува во селото Вевчани и се движи преку Октиси, завршувајќи во селото Радолишта.
Делници
Регионалниот пат 2240 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 2 различни делници.
Список на државни водачи во 227 година
Ова е список на државни водачи во 27 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 57
IC 57 — галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 57 се споменува и како IC 1657, ESO 352-24, MCG -6-3-30, AM 0111-325, IRAS 01117-3254.
Откривање
Објектот е откриен на 30 октомври 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 57 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 57 има привидни димензии од 2,4' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 14 м 6,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 39' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Црква „Големи Свети Бессребреници“
Големи Свети Бессребреници Кузман и Дамјан (Μεγάλοι Άγιοι Ανάργυροι) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на бул. „Аниксеос“ во близина на новаат голема црква „Св. Безсребреници“. Изградена е на крајот од XVI век, но на почетокот од XIX е наполно преизградена во петкорабна базилика со двоводен покрив.
Само во источниот ѕид на апсидата се зачувани важни фрески од XVI век. Во храмот има голема збирка на стари икони од урнати византиски и поствизантиски цркви во Бер. Иконата на Богородица (1734) е дело на Давид Селеница.
На 30 август 1979 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.
Долношлеска Горна Лужица (округ)
Долношлеска Горна Лужица (Niederschlesischer Oberlausitzkreis) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, најисточен округ на Германија. Соседни окрузи биле (од југ надесно) Лебау-Цитау, Бауцен, Каменц и округот Шпре-Ниса во Бранденбург. Слободниот град Герлиц бил на исток, до границата со Полска.
Историја
Територијата на овој округ не била дел од Саксонија пред Втората светска војна; туку, заедно со градот Герлиц, бил дел од германска Шлеска. Кога поголемиот дел од Шлеска припаднал на Полска по војната, малиот дел од шлеската покраина бил споен со Саксонија.
Моменталниот округ бил создаден во 1994 со спојување на претходните окрузи Ниски и Вајсвасер и поголемиот дел од поранешниот округ Герлиц. Во август 2008, станал дел од новиот округ Герлиц.
Географија
Главната река во округот е Лужичка Ниса, која исто така ја создава границата со Полска. Теренот главно е ридски, со широки долини. Во минатото постоеле бројни мочуришта, кои сега се претворени во плодни земјишта.
Социјален конструкционизам
Социјалниот конструкционизам или социјалната конструкција на реалноста (исто така социјален концепт) е теорија на познание во социологијата и комуникациската теорија која го проучува развојот на заедничките изградени разбирања за светот кои ја формираат основата на заедничките претпоставки за реалноста. Теоријата се центрира на тоа што човечките суштества го рационализираат нивното искуство преку создавањето на модели на социјалниот свет и споделувањето и реификацијата на овие модели преку јазикот.
Дефиниција
Социјалната конструкција се однесува на значењето, поимот или конотацијата дадена на некој објект или настан од страна на општеството и усвоена од страна на жителите на општеството во однос на тоа како тие го гледаат или се справуваат со предметот или настанот. Според ова, социјалната конструкција како идеја е широко прифатена како природна од страна на општеството, но може или не може да претставува реалност заедничка и за оние кои се надвор од општеството и е "пронајдок или артефакт на тоа општество".
Главен фокус на социјалниот конструкционизам е да ги открие начините на кои поединците и групите  учествуваат во конструкцијата на нивната перцепирана општествена реалност. Тоа вклучува истражување на начините на кои општествените феномени се развиваат, институционализираат, знаат и претвораат во традиција од страна на луѓето.
"Социјалниот конструкционизам прифаќа дека постои објективна реалност. Тој се занимава со тоа како знаењето е градено и разбирано. Затоа има епистемолошка а не онтолошката перспектива. Критиките и недоразбирањата се јавуваат кога овој централен факт погрешно е толкуван. Ова е најмногу евидентно во дебатите и критиките околу реализмот и релативизмот. Зборовите на Кирк и Милер се релевантни кога тие укажуваат на тоа дека потргата по конечна, апсолутна вистина се остава на филозофите и теолозите. Социјалниот конструкционизам става голем акцент на секојдневните интеракции помеѓу луѓето и како тие го користат јазикот при градењето на нивната реалност. Тој се фокусира на и ги испитува општествените практики во кои учествуваат луѓето".
Ладонија (микронација)
Ладонија (Ladonien) е микронација, прогласена во 1996 година како резултат на долгогодишна судска битка помеѓу уметникот Ларс Вилкс и локалните власти за две скулптури. Тврдената територија е дел од природниот резерват Кулаберг во јужна Шведска.
Историја
Во 1980 година, уметникот Ларс Вилкс започнал со изградба на две скулптури, Нимис (латински значи „премногу“, структура направена од 75 тони лебдено дрво) и Аркс (латински „тврдина“, градба направена од камен), во природата Кулаберг резерват во северозападниот дел на Скане, Шведска. Локацијата на скулптурите е тешко достапна, па поради тоа тие не биле откриени две години, по што локалниот совет ги прогласил скулптурите за градби чија изградба била забранета на природниот резерват и побарал од нив треба да се демонтира и отстрани. И покрај конфронтациите со локалниот совет, голем процент од локалната заедница ги поддржувал скулптурите, особено луѓето кои работат во туристичката индустрија. Вилкс ја обжалил одлуката на советот, но загуби. Тој постојано се жалеше, и конечно случајот беше решен, во корист на Советот, од шведската влада. Меѓутоа, во меѓувреме Нимис беше купен од Вилкс од уметниците Кристо и Жана-Клод по смртта на Џозеф Бојс, кој го купи во 1984 година. На 2 јуни 1996 година, во знак на протест против локалниот совет, Вилкс ја прогласи областа околу Нимис за независна, суверена земја по име Ладонија.
Во 1999 година, беше создадена друга скулптура, Омфалос (именувана по Омфалос, мала скулптура во храмот во Делфи, „го означува центарот на светот“). Изработен е од камен и бетон, висок 1,61 метар и тежок тон. Фондацијата Gyllenstiernska Krapperup, формирана за промовирање на уметноста и културата, го обвини Вилкс за градење на оваа скулптура и се пожали во полиција, а во август 1999 година окружниот суд нареди нејзино отстранување. Фондацијата исто така побара отстранување на Нимис и Аркс, но судот пресуди против тоа. Фондацијата ја обжали оваа одлука до Врховниот суд, кој на крајот пресуди против. Полицијата не можеше позитивно да го идентификува Вилкс како вајар, но окружниот суд оцени дека тој е.
Отстранувањето на Омфалос само по себе беше контроверзно. На Вилкс му беше наредено да најде прифатлив начин за отстранување на скулптурата. Тој предложи да се разнесе на 10 декември 2001 година, Денот на Нобеловата награда и 100-годишнината од Нобеловата награда, и поднесе барање до окружниот совет за дозвола да го стори тоа. Советот на округот донесе одлука на 7 декември, но ја чуваше во тајност до 10 декември. Во тоа време, друг уметник, Ернст Билгрен, го купил Омфалос од Вилкс и побарал да не се оштетува. Во раните утрински часови на 9 декември, чамец со кран беше испратен (од DYKMA, по договор од Управата за извршување ) на локацијата и ја отстрани скулптурата (по цена од 92.500 SEK, наплатени на Вилкс). И покрај барањето на новиот сопственик, скулптурата е оштетена од ракување. Како одговор на ова, Извршната управа беше сатирично прогласена за „ Изведувачки уметник на годината“ во 2002 година.
Потоа, Вилкс повторно поднел барање до окружниот совет, овој пат за дозвола да се подигне споменик на местото каде што стоел Омфалос. Советот даде дозвола да се подигне споменик висок не поголем од 8 сантиметри. Ова беше соодветно направено и споменикот беше свечено отворен на 27 февруари 2002 година.
Ансамблот Невробаш настапи во Ладонија за време на прославата на 10-годишнината во 2006 година.
Владата
Владата на Ладонија е заеднички предводена од кралица и претседател. Претседателот и потпретседателот се избираат три години, додека кралицата, еднаш крунисана, царува доживотно. Од 2018 година, функцијата Претседател ја има привремениот претседател Старите чевли на претседателот, а местото на потпретседател е празно, во очекување на нови избори во 2019 година. Вилкс, државниот секретар, врши или надгледува многу од секојдневните операции на микродржавата, вклучително и обработка на нови барања за државјанство и објавување фотографии и вести на ладонскиот онлајн „весник“. Кабинетот министри се законодавно тело во Ладонија и тие учествуваат во дебати и гласаат за предлози преку Интернет. Многу ладонски министерства имаат уметничка конотација и чудни имиња. Од 2018 година, Кабинетот на Ладонија гласаше за измена на уставот за да се создаде функцијата премиер. Кандидатите за премиер ќе бидат номинирани и избрани од актуелните членови на Кабинетот. Со амандманот се укинуваат функциите претседател и потпретседател. Овој потег беше направен како начин да се спречи изборниот фалсификат што се случи на претходните избори.
Демографски податоци
Кога била создадена, Ладонија немала население. Заклучно со 2020 година, има 22.858 граѓани на Ладонија од повеќе од 50 земји. Ниту еден од граѓаните не живее во границите на Ладонија, иако во минатото имало барем еден граѓанин жител. Ладонија коегзистира и како физичка територија и како голема и активна онлајн заедница која наликува на трето место, разликувајќи се од другите микронации, кои се или активни онлајн заедници или бараат мали физички територии.
Може да се направи споредба помеѓу Ладонија која прифаќа онлајн апликации за државјанство и е-резиденција на Естонија. Оваа програма за виртуелен престој покажува како етаблираните нации можат исто така да усвојат слични стратегии на микронациите, давајќи пример за тоа како би можело да изгледа државјанството во постнационализмот.
Нимис
Нимис е серија дрвени скулптури сместени долж брегот во природниот резерват Кулаберг, општина Хоганес, во северниот дел на округот Скане, Шведска. Тие се масивна, дрвена лавиринтска структура поврзана со неколку дрвени кули и се вели дека главно се изградени од лебдено дрво.