cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фрици Масари
Ран живот и кариера
Фрици Масари е родена како Фридрике Масарик во Виена во Австроунгарската империја на 31 март 1882 година. Таа била една од водечките оперетски пејачи во Берлин и Виена.
За време на Првата светска војна, таа настапувала за војниците на Кралската германска армија во театри во окупираната Белгија.
Во 1920 година, таа работела со композиторот Оскар Штраус, и настапила во неколку негови оперски остварувања, меѓу кои и Последниот Валцер.
Личен живот
Масари се омажила двапати, прво со очниот лекар Бернхард Полак. Со Карл-Куно Роло Граф фон Куденхове (1887-1940), таа го имала своето единствено дете, Елизабет Марија Карл (наречена Лизл) (1903-1979). Лизл подоцна се омажила со авторот Бруно Френк. Иако Куденхове бил татко на Лилл, Масари никогаш не била во брак со него. Вториот брак на Масари, во 1917 година, бил со австрискиот актер Макс Паленберг (1877-1934), кој загинал во авионска несреќа во Карлсбад во 1934 година.
Надеж (химна)
Надеж или Хатиква (, hatikˈva) — државна химна на Израел. Текстот на химната е од поемата на Нафали Херц Имбер, еврејски поет од денешен Злочив, Украина. Првата верзија тој ја напишал во 1877 година, додека бил на гости кај еден еврејски научник во Јаш, Романија. Главната тема на химната е 2000-годишниот копнеж на еврејскиот народ за враќање во Израелската земја, нејзино возобновување и создавање на независна држава.
Официјален текст
Официјалниот текст на химната се совпаѓа со првата строфа и рефренот на оригиналната поема.
Народноослободителен фронт
Народноослободителен фронт (НОФ) — политичка и воена организација на Македонците од Егејска Македонија (Грција). Организацијата е активна во периодот 1945-1949, односно непосредно пред и за време на Граѓанската војна во Грција.
Окупацијата на Македонија
Откако Грција во 1941 е окупирана од Италија, Германија и Бугарија, на територијата на Северна Грција се формираат неколку организации на отпорот. Некои од нив се борат против фашистичките окупатори, како ЕДЕС (десничарска организација предводена од Наполеон Зервас), додека други се колаборационистички - но заедничко за сите нив е што сите го напаѓаат недолжното македонско население во северна Грција, гледајќи ги Македонците како потенцијална опасност. Овој терор е продолжение на теророт за време на режимот на Метаксас, но со многу поѕверски средства. Тука е и ЕЛАС, партизанска војска водена од Комунистичката партија на Грција (КПГ). Иако ЕЛАС во неколку наврати навлегува во македонските села и врши присилна мобилизација, Македонците ја симпатизираат заради попозитивниот став на КПГ кон етничките малцинства во Грција.
Најзлосторната вооружена група која врши репресалии над Македонците е колаборационистичката „Тагмата Асфалиас“ (Баталјони за сигурност), која обвинувајќи ги за автономисти, буквално врши физичко истребување на македонското население во западна Егејска Македонија. Конфискации, силувања на девојки и погубувања извршени од страна на тагматистите се секојдневна појава за Македонците.
СНОФ
КПГ отпрвин се плаши на Македонците да им дозволи да формираат своја организација, но откако увидува дека незадоволството на Македонците расте, како и заради опасноста од појавување на македонски про-германски организации, како Охраната, КПГ најпосле се согласува.
Првата македонска воена организација, Словено-Македонски народноослободителен фронт (СНОФ) е формирана во 1943 година од страна на етнички Македонци членови на КПГ. Пред формирањето на СНОФ, дел од Македонците од Грција војуваат во Народно-ослободителната Армија на Грција (ЕЛАС). Првата цел на СНОФ е да ја добие поддршка на целото македонско население и преку СНОФ да го мобилизира во Грчкиот Антифашистички Фронт (ЕАМ). Исто така СНОФ се бори против активноста на Охраната во западна Егејска Македонија. Откако вооружениот состав нараснува, единиците на СНОФ започнуваат да водат битки против фашистичкиот окупатор во северна Грција, соработувајќи притоа со КПГ.
За тоа време, СНОФ печати свој весник, а Македонците прават обиди да организираат настава и печатење на книги на македонски јазик. Но сето тоа се осуетува со доаѓањето на крајот на Народноослободителната војна во Грција и на Британската интервенција. Малку пред крајот на војната, во мај 1944 година, стравувајќи дека Македонците ќе создадат силна војска, која би била важен фактор во северна Грција, ЦК на КПГ издава наредба за расформирање и разоружување на СНОФ. Незадоволни од решението на КПГ за расформирање на македонските баталјони, некои од командантите на СНОФ, предводени од Павле Раковски и Вангел Ајановски - Оче, заедно со цели баталјони преминуваат во Вардарска Македонија. Тука тие учествуваат во завршните операции на Народноослободителната војна во Вардарска Македонија, а потоа од страна на Лазар Колишевски се пратени на Сремскиот фронт.
Формирање на НОФ
По ослободувањето на Грција и потпишувањето на Договорот од Варкиза за разоружување на ЕЛАС, почнува да излегува на површина тензијата меѓу левите сили и владата поддржана од Велика Британија околу прашањето за власта во повоена Грција. Поради дијаметрално спротивните позиции на двете страни, нема никакви знаци за постигнување на консензус за политичка стабилизација на државата. Демократските леви сили се изолирани од процесот, а владата во Атина, поддржана од британската интервенција, ја презема целата власт за себе. Откако ЕЛАС се разоружува и демобилизира, КПГ и демократските сили ја држат линијата за политичка борба во рамките на демократските институции, без притоа да спомнува можноста за вооружена пресметка.
Гледајќи дека КПГ се ориентира кон борба со политички средства и не можејќи да го трпи секојдневниот терор и понижување, Македонците од Воден, Костур и Лерин го формираат Народноослободителниот фронт (НОФ). НОФ е формиран на 23 април 1945 година од страна на Михајло Керамитчиев, Паскал Митревски, Георги Урдов, Атанас Коровешов, Павле Раковски и Минчо Фотев. Според првиот устав, цели на НОФ се: борба против грчките монархофашистички агресори, борба за демократија и слободна грчка република и борба за физички опстанок на Македонците во Грција.
Први акции
Отпрвин делувањето на НОФ се ограничува само на организирање на штрајкови, протести на улиците, фабриките, публикување на нелегални весници и памфлети, но наскоро создаваат и вооружени чети. Непосредно пред формирањето на НОФ, Вангел Ајановски - Оче со дел од соборците кои се враќаат живи од Сремскиот фронт, се префрла илегално во Воден и таму ја формира Тајната Ослободителна Македонска Организација (ТОМО) со две вооружени чети. По создавањето на НОФ, ТОМО се приклучува кон првите и вооружените сили се обединуваат. Македонските членови на КПГ и борците од Егејската ударна бригада од бившиот СНОФ кои во 1944 година се префрлаат во Вардарска Македонија, сега почнуваат да се враќаат во нивните родни места во Северна Грција и влегуваат во редовите на НОФ. Во 1945 НОФ располага со 12 вооружени чети во Костурско, 7 во Леринско и 11 во Воденско и Ениџевардарско. Овие чети патролираат по селата и нивна основна цел е да го заштитуваат невиното население. Од средината до крајот на 1945 овие групи водат 30 битки со монархофашистички патроли. Најголемата од нив се случува во близина на паланката Меглен, кога конвој кој превезува политички затвореници е нападнат од сили на НОФ. 14 владини војници се убиени, 9 заробени и сите затвореници (Македонци и Понтијци) се ослободени.
Во некои воденски села, дури и Понтијци стануваат членови на комитетите на НОФ. Во Костурско пак многу Власи се вклучуваат во НОФ, паралелно со Македонците. Отпрвин постои отворен конфликт меѓу КПГ и НОФ. КПГ верува во позитивниот исходот од една политичка дискусија и сака НОФ да се разоружи и КПГ да продолжи со преговори. НОФ пак инсистира на вооружена пресметка со монархофашистите. Раководителите на НОФ знаат дека владата во Атина нема да го исполни нејзиниот дел од Договорот во Варкиза, додека пак Никос Захаријадис сѐ уште верува дека има шанса за некаков договор со реакцијата. Додека КПГ се реши за промена на стратегијата, т.е. за објавување на вооружено востание во 1946 година, НОФ веќе дејствува самостојно од КПГ, водејќи неколку битки против владините сили потпомогнати од Велика Британија. Де факто, НОФ е еден од факторите кои го стимулираат започнувањето на востанието на демократските леви сили против монархофашистичката влада. НОФ создава регионални и местни комитети во сите области населени со компактно македонско население (Леринско, Воденско, Мегленско, Ениџевардарско и Костурско).
Обединување на НОФ со Демократската Армија
Кога НОФ се претвора во моќен фактор во Северна Грција, КПГ решава да започне преговори со нив. Преговорите се водат од страна на Михајло Керамитчиев и Паскал Митровски како претставници од НОФ, и Маркос Вафијадис како претставник на КПГ. Во меѓувреме додека траат преговорите по наредба на ЦК на КПГ, партизанските единици на територијата на Егејска Македонија, Тесалија и Пелопонез се обединуваат во единствена Демократска Армија на Грција (ДАГ), на чело со генерал Маркос.
Треба да се одбележи дека во Костурско и Воденско, бројот на вооружени лица на НОФ е 3 пати поголем од оној на партизаните од ДАГ. По близу 7 месеца непрекинати преговори, КПГ и НОФ, најпосле доаѓаат до договор за обединување. И на 21 ноември 1946 година, НОФ се обединува со ДАГ, предавајќи ја врховната команда на своите вооружени членови на Маркос Вафијадис. ДАГ на НОФ и го признава правото на социјална и политичка организација на сите Македонци во Грција. НОФ ќе го организира, обучува и просветува македонското население, и ќе се претвори во неисцрпен извор на војници Македонци за ДАГ.
За време на целиот конфликт, 60% од војниците во Демократската Армија се етнички Македонци. За сето тоа време НОФ и КПГ ја држат таканаречената „минималистичка позиција“ за решавање на прашањето на Македонците во Грција (рамноправност на македонскиот со грчкиот народ во рамките на една демократска Грција) и НОФ го осудуваат и се борат против секоја пројава на автономизам.
Македонците и Граѓанската војна во Грција
Веднаш по обединувањето на НОФ со ДАГ, партизанските единици сместени во Костурско, ги напаѓаат владините сили во падините на Вич планина. По едномесечни борби, Вич планина е исчистена, а по еден месец е ослободена и Грамошта (Грамос) заедно со сите села таму. На овој начин во западна Егејска Македонија се формира првата слободна територија. Во понатамошните етапи од војната слободната територија се проширува во правец Лерин - Воден - Меглена. Голем број Македонци се испратени и да војуваат во Тесалија и дури во предградијата на Атина. Веднаш по средбата меѓу Керамитчиев и претставници од ДАГ, решено е во слободните територии да се отворат училишта на македонски јазик. Почнуваат да се печатат книги и весници на македонски јазик, се организираат македонски театри, културни организации и др. Исто така, во рамките на НОФ, се организира организација на жените Македонки - АФЖ (Антифашистички фронт на жените) и младинска организација - ОНОМ (Организација на народноослободителната младина).
Вафијадис и ДАГ нанесувајќи им огромни жртви на монархофашистите, успева да создаде слободната територија која се протега по селата и планините, додека владините сили се изолирани само во градовите. Но Захаријадис започнува нова стратегија, која се покажува смртоносна за Демократското движење. Захаријадис наредува преминување од герилска во фронтална војна. ДАГ е неподготвена за таков обрт во таа фаза на војната. Згора на тоа, британската интервенција се заменува од американска, и Американците праќаат тенкови, авиони, артилерија и муниција. Имено заради отворената англо-американска помош во логистика, парични средства и тешка воена машинерија (тенкови, авиони и др.) за владините сили, како и заради раскинувањето на врските со Југославија од страна на ДАГ, доаѓа до пресврт во текот на војната.
Поразот на Демократската армија
Благодарение на лошата тактика на Захаријадис и на новопоставените команданти кои немаат никаква воена обука, како и под ударот на супериорно вооружената монархофашистичка армија, ДАГ почнува да ги губи ослободените територии и да се повлекува на север. Но иако лесно вооружени и имајќи само неколку полски топа, ДАГ (составена претежно од Македонци), се бори храбро за секоја педа земја.
Од обединувањето со ДАГ, во 1946, до крајот на војната НОФ ја држи минималистичката линија, т.е. борба за рамноправност на македонскиот народ со грчкиот во една демократска грчка република. Но, на 5-от Пленум на Комунистичката Партија на Грција, со цел да се мобилизираат повеќе Македонци во ДАГ, а и за да се даде признание за натчовечката храброст на Македонецот борец, на 31 јануари 1949 ЦК на КПГ се објавува за „максималистична линија“, т.е. кога ДАГ ќе ја преземе власта во Грција, на Македонците ќе им се признае правото на самоопределување (правото да формираат независна македонска држава обединета во нејзините географски граници). Оваа нова линија на КПГ има одраз врз темпото на мобилизација (кое и онака е над просекот), но не успева да го смени текот на војната.
Во битките на Вич и Грамошта, под деноноќните бомбардирања со напалм бомби и артилериски баражи, ДАГ со целиот свој состав и местното население е избркана од Грција. Заради влошените односи со Југославија, која ги затвора своите граници, евакуацијата се спроведува преку Албанија.
Егзодус на етничките Македонци од Грција
Грчките монархофашисти, гонејќи ја ДАГ, на ѕверски начин го уништуваат секое село што ќе се најде на нивниот пат, физички ликвидирајќи или прогонувајќи го цивилното население. Некои од нив насилно, други по своја волја (за да се спасат од репресии или ликвидирање) околу 50.000 луѓе Македонци и Грци пребегнуваат од Грција заедно со силите на ДАГ. На оваа бројка треба да се додаде бројката од 18.000 деца испратени во 1948 по барање на ДАГ од северна Грција во земјите од Источна Европа, со цел да ги спасат од ужасите на војната. Сите овие бегалци се транспортирани во социјалистичките земји од источна Европа и во СССР.
Затоа што линијата на НОФ е против Тито и Лазар Колишевски, на борците од НОФ дури после 1970 им е дозволено да дојдат во СР Македонија, каде тие активно се вклучуваат во стопанскиот живот и придонесуваат за изградба на нивната нова татковина.
Во 1982 Грција изгласува закон за национално помирување со кој им се дава дозвола на борците од ДАГ „со грчко потекло“ да се вратат во државата и да им биде вратена земјата. Но на борците етнички Македонци до ден денес им се негира тоа право.
Фабијан Ногуера
Фабијан Ариел Ногуера (20 март 1993) е аргентински фудбалер кој игра за шпанскиот клуб СД Понферадина на позајмица од бразилскиот клуб Сантос како централен дефанзивец.
Банфилд
Роден во Рамос Мехија, Ла Матанза, провинцијата Буенос Аирес. Тој почнал да игра во Банфилд. По испаѓањето на клубот во Примера Б Национал во 2012 година, тој бил промовиран во првиот тим.
На 23 октомври 2012 година, Ногуера го имал своето професионално деби, стартувајќи и постигнувајќи го единствениот погодок на неговиот тим во поразот од 1–2 на гостувањето против Гимнасија Хухјуј. На 9 февруари следната година, тој постигнал два погодоци во победата на домашниот терен со 2: 0 против истиот тим.
Ногуера постигнал седум погодоци за време на кампањата, бидејќи неговиот тим за малку промашил промоција. Откако бил неоспорен стартер во 2013–14, придонел со 38 настапи и три гола, така што неговиот тим конечно се вратил во Примера Дивисион.
Претседател на Непал
Историја
Со усвојувањето на привремениот устав во јануари 2007 г., одземени се сите права и надлежности на кралот, по што Уставотворното собрание се состанало да реши дали да ја задржи монархијата или да прогласи република. Во текот на овој меѓупериод, тогашниот премиер Гириџа Прасад Коирала бил вршител на должноста шеф на државата. На 28 мај 2008 г. собранието го усвоило предлогот за укинување на монархијата, па во јули 2008 г. е изгласан првиот официјален претседател — Рам Баран Јадав.
Фабијан Ногуера
Сантос
На 21 февруари 2016 година, бидејќи неговиот договор требало да истече, Ногуера постигнал договор со Серија А клубот Сантос, а договорот бил делотворен во мај. На 5 јули тој потпишал договор до јуни 2021 година со клубот, официјално претставен еден ден подоцна.
Ногуера го направич своето неофицијално деби за клубот на 8 октомври 2016 година, влегувајќи како замена за Луис Фелипе во првото полувреме и постигнувајќи погодок  за 1: 1 во пријателски натпревар против Бенфика. Тој го направил своето деби за Серија А пет дена подоцна, влегувајќи како замена за Ренато во последната победа од 1-0 на гостувањето кај Сао Паоло.
Ногуера го постигнал својот прв официјален гол за Пиксе на 16 октомври 2016 година, израмнувајќи со погодок во ремито 1-1 на домашен терен против Гремио. Дебитираше за Копа Либертадорес следниот 5 јули, заменувајќи го Кејк во победата од 3-2 на гостувањето кај Атлетико Паранасе.
Естудијантес(заем)
На 23 јануари 2018 година, Ногуера бил позајмен на Естудијантес на една година, со откупна клаузула.
Гимнастик (заем)
На 22 јануари 2019 година, Ногуера се преселил во шпанската Сегунда Дивисион, Гимнастик де Тарагона, на позајмица до крајот на сезоната. Тој стана непосреден прв избор во клубот, но претрпе испаѓање.
Понферадина (заем)
На 21 август 2019 година, Ногуера се согласил на едногодишен договор за заем со СД Понферадина, сè уште во шпанската втора лига.
Банделин
Банделин (Bandelin) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Општината се состои од селата Кунцов, Шмолдов, Варгац и Банделин. Банделин се наоѓа на 15 километри јужно од Грајфсвалд и околу 3 километри северозападно од Гицков.
Штимер
Штимер, или штимерски клуч, е дел од гитарата или сличен инструмент, направа за затегнување и оттаму за штимање на жици, вообичаено сместен на главата. Една глава има повеќе штимери, по еден за секоја жица.
Варијанти
Нормално, штимерите овозможуваат пренос од 14:1, иако постојат верзии со однос 18:1. Тие овозможуваат поголема прецизност во штимањето, но се нешто поспори при почетното затегнување на жиците.
Постојат неколку типови на механизми на штимери:
Исто така, гитарите и басовите 'без глава', особено оние дизајнирани од Steinberger и нивните лиценцирани копии, како Hohner Jack Bass и нелиценцираните копии како Washburn Bantam, имаат штимери на крајот на телото. Гитарите и басовите од линијата на Steinberger и Hohner имаат посебни жици со топчиња на двата краја, додека басот Washburn Bantam може да се свири и со обични жици.
Забележителни дизајни
Неколку производители основале добро познати дизајни на јазли и цели штимери. Овие дизајни се подложни на авторски права:
Задна Река (Витолиште)
Задна Река или Грмајте— археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба со некропола од доцноантичкото време и некропола од средниот век.
1809 во уметноста
1809 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Виторио Орландо
Орландо служел на различни позиции на владата на Антонија Саландре и Паола Базелија. После катострофалната војна во Италија во местото Капорето на 25 октомври 1919 година, која је доведила до паѓање на Боселијева влада, Орландо станал премиер и на таа позиција бил до крајот на војната. Во исто време бил и водач на Италијанската делегација на париска мировна конференција во 1919 година. Орландо имал слабо познавање на англискиот јазик, и слаба политичка позиција во Италија. Орландо поднел оставка на 22 јуни 1919 година, после неуспехот со мировниот договор во Риека. Орландо исто така одиграл мала воена улога во првата светска војна.
Тој починал во Рим на 28 април 1945 година.
Доменско име
Име на домен е назнака за идентификација која дефинира граници на административна автономија и авторитет или контрола во Интернетот, заснована на системот за именување на домени („DNS“). Најдобар пример се највисоките интернет домени:,   и.
Интернет домените се користат во разни цели, на пример за вмрежувања и именувања специфични за апликациите како и за адресирање.
Делови на домен името
Полето на домен името се состои од три домен имиња, технички наречени знаци. Секој дел од трите содржи информации поврзани со домен името. Трите подделови чинат посебни зони што почнуваат од основната зона.
Знаците се по правило поврзани помеѓу себе со точки што ги разграничуваат, како на пример example.com
Домени на највисоко ниво
Домените на највисоко ниво (ДНН) го претставуваат највисокото ниво на домен имињата на Интернетот. Секое домен име завршува со највисоко ниво или знакот за првото ниво на доменот.
Ширењето на Интернетот создава потребa за од создавање на дополнителни генерички ДНН. Taка во окотмври 2009, постојат 29 гДНН и 250 кзДНН од две букви.
Домени од второ ниво
Под доменот на највисоко ниво во хиерархијата на домен името се наоѓаат домените од второ ниво (ДВН). Ова се имињата што се даоѓаат непосредно од левата страна на .com, .net, и другите домени од највисоко ниво. Како пример во wipo.int, wipo е доменот од второ ниво.
Домен имиња од трето и пониско ниво
Домен имињата од трето ниво се пишуваат веднаш на левата страна од домените од второ ниво.
Можат да постојат домени од четврто петто итн. Ниво, без практични никакви ограничувања. Домените од второто или пониските нивоа, зависно од поставената хиерархија, често се создаваат на основа на името на компанијата, производот или услугата.
Историја на домен имињата
На 15 март 1985, првото трговско интернет домен име (.com) е регистрирано под името symbolics.com  од страна на Symbolics Inc., компанија за компјутерски системи во Cambridge, Massachusetts.
До 1992 се регистрирани нешто помалку од 15,000 com домени.
Во првата половина од 2015 година, 294 милиони доменски имиња биле регистрирани. Многу од нив во .com ДНН, вклучувајќи 1,9 милиони online бизниси и e-commerce страници, 4,3 милиони страници за забава, 3,1 милиони страници за финансии, и 1,8 милиони спортски страници.
Регистрација на домен имиња
Правото на употреба на домен името се доделува од страна на регистратори на домен имиња акредитирани од страна на Интернет корпорацијата за доделување на имиња и броеви ICANN Покрај ICANN, секој ДНН е одржуван и технички сервисиран од страна на административна организација што води регистар. Регистарот е одговорен за одржување на базата на податоци на имиња регистрирани во рамките на ДНН што тој ги администрира. Регистрите и регистраторите вообичаено наплаќаат годишен надомест за услугите за доделување домен имиња од корисникот и доделување на стандарден сет од услуги за името.
Често оваа трансакција се нарекува како продажба или закуп на домен името и лицето што извршило регистрација понекогаш се нарекува „сопственик“, но всушност не постои таков правен однос побрзан со трансакцијата, туку само исклучивото право на употреба на домен името. Поточно, овластените корисници се познати како „лица што извршиле регистрација“ или „носители на домен“.
Администрација на ДНН
Секој ДНН се одржува и технички се сервисира од страна на админитстративната организација што го води регистарот. Регистарот е одговорен за одржување на базата на податоци на имиња регистрирани во рамките на ДНН што го администрира. Регистарот прима регистарски информации од секој регистратор на домен име овластен да доделува имиња во соодветниот ДНН и ги објавува информациите преку користење на посебна служба, whois протокол. Во процесот на регистрирање на домен име и одржување на авторитет врз создадениот простор на новото име, регистраторите користат неколку клучни информации поврзани со доменот:
Историја на единствениот ДНН .eu
Во 1999 Европскиот Совет за започнува дискусијата за единствени ДНН за Европа.
На 22 април 2002, е усвоена Регулативата на Европскиот Парламент и на Советот за имплементација на интернет доменот на највисоко ниво ".eu". Во мај 2003, Европската Комисија го наименува EURid како оператор на .eu регистарот. Во март 2005 .eu доменот е додаден како основна зона во Интернет системот на домен имиња. Во декември 2005, EURid отпочнува со прием на барања за .eu домен имиња, на лимитирана основа. Во април 2006, започнува општа регистрација на .eu домен имиња.
Трговија и преноси
Носителите на .eu домен името можат да ги пренесат нивните домен имиња на други лица или ораганизации - трговија. Носителите на .eu домен името можат, исто така, да го пренесат менаџирањето на нивното .eu домен име од еден акредитиран регистар на друг - пренос.
1888 во музиката
1888 година во музиката содржи некои значајни настани.
Свази
Свази (самонар. Амасвази) се банту-народ во југоисточна Африка кој претежно живее во Есватини и ЈАР, со помал број и во Мозамбик, кој го зборува јазикот свази (сисвати). Тие исто така зборуваат африканс во ЈАР, англиски во ЈАР и Есватини, и португалски во Мозамбик и ЈАР како втор јазик. Повеќе Свази живеат во ЈАР отколку во Есватини.
Клуч
Клуч може да се однесува на:
Хјурикејн (фестивал)
Хјурикејн е музички фестивал, кој се одржува на мотоциклистичката патека во Шесел, Долна Саксонија од 1997 година. Со повеќе од 70.000 посетители (2016), тој е еден од најголемите музички фестивали во Германија. Тој се одржува истовремено со сестринскиот фестивал Саутсајд во месец јуни и е организиран од страна на агенцијата за организирање на настани ФКП Скорпио, како и продукциските куќи МЦТ Агентур и Коко Констанц. Како и многу други големи фестивали, Хјурикејн се одликува со програма која опфаќа мешавина од рок, поп, алтернативна и електронска музика, а учество земаат како познати ѕвезди, така и новопојавени музичари.
Посетители на фестивалот доаѓаат од цела Германија, како и од Англија, Холандија и нордиските земји. Но, поради неговата зголемена популарност, се среќаваат посетители и од целиот свет.
Александар Абдулов
Александар Абдулов (руски: Александр Гавриилович Абдулов, роден на во Тобољск –  во ) — советски и руски филмски глумец.
Абдулов по завршувањето на своето основно училиште сакал да стане спортист, но неговиот татко го охрабрил да стане глумец. Дипломирал во ГИТИС, а по ова започнал да работи во театар. Во текот на 1970-тите се појавил во неколку филмови. Во 1977 се учествувал во филмот на Марк Закаров, Дванаесетте столици. Следната година учествувал во филмот Обично чудо, каде се стекнал со популарност.
Грибов
Грибов (Gribow) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Хоримоно
Хоримоно (,, буквално резба, гравир), исто така познат како чококу (, „скулптура“), се врежаните слики во сечилото на нихонто јапонски меч, кој може да вклучува сечила катана или танто. Уметникот се нарекува чококуши, или хоримоноши (, „гравер“). Постојат различни дизајни, кои вклучуваат цуме „канџи“, куса курикара  (арабески стил), муненагабори (создаден во Муненага), ренге  (цут од лотос) и рендај  (постамент на лотос), овошје, змејови и многу други.
Тетовирање
Хоримоно може да се однесува и на практиката на традиционално тетовирање во јапонската култура; додека ирезуми обично се однесува на кое било тетовирање (и често има негативни конотации во Јапонија), „хоримоно“ обично се користи за да се опишат тетоважите на целото тело направени во традиционален стил. Во некои случаи, овие тетоважи може да го покријат целото тело, вклучувајќи ги рацете и нозете.
Овој вид на тетоважа традиционално се прави со помош на тебори (手彫り) - инструмент конструиран од сноп игли прикачени на бамбусова прачка. Познавањето на јавноста за овој стил на тетовирање е ограничено, и мора да се влезе во чирак кај мајстор за да се научи.
Палестинска Самоуправа
Палестинската самоуправа (најчесто, Палестина) е автономна административна организација што номинално управува со делови од Западниот брег и целиот појасот Газа (кои се дел од Палестинските територии).
Прв претседател на Палестинската самоуправа беше Јасер Арафат, а негов наследник и денешен претседател е Махмуд Абас. На парламентарните избори во јануари 2006 година радикалното исламистичко движење Хамас ја победи ПЛО и формира влада на чело со Исмаил Ханија. Тензиите помеѓу Хамас и Фатах во текот на 2006 година стануваат се поизразени и почнуваат да добиваат насилни облици. Во судирите што избувнаа од 14 до 16 јуни 2007 година, Хамас ја презеде контролата над Појасот Газа.
Административна поделба
Согласно Договорот од Осло, Палестинските територии Западен Брег и Појас Газа се поделени на три подрачја (А, Б и В) и 16 области под Палестинска Самоуправа. Од 2007 наваму, две посебни управи полагаат право на власт врз Палестинската Самоуправа - едната на Западниот Брег, а другата во Појасот Газа.
Димитар Пандилов
Димитар Аврамовски Пандилов (1 март 1899 - 26 јули 1963) — истакнат македонски уметник, претставник на импресионизмот и еден од основачите на ДЛУМ.
Животопис
Роден е во 1899 г. во с. Тресонче. Завршил ликовна академија во Софија, 1924 год. Бил во Франција (Монпелје и Париз), каде што меѓу другото работел и на академијата „Гранд Шомјер“ (1928).
Самостојно излагал (од 1926 год.) во Ќуприја, Скопје, Софија. Излагал на повеќе групни изложби во Софија и во Југославија; меѓу другото на повеќе тематски и претставителни изложби на македонската уметност.
Пандилов е претставник на жанрот битово сликарство со неговите дела што го обработуваат народниот живот и битот на македонскиот народ.
Загинал во Скопскиот земјотрес на 26 јули 1963 г.
Ортаќој
Ортаќој (турски: Ortaköy) е округ којшто се наоѓа во Истанбул, Турција. Во минатот Ортаќој било село, оддалечено на само неколку километри од градот. Административно, округот се наоѓа во Бешикташ, односно на европската страна од градот. Покрај Ортаќој минува Босфорскиот мост.
Денеска, Ортаќој е место односно дом за голем број на етнички грци, ерменци, евреи и Турци. Ортаќој е позната туристичка атракција по своите уметнички галерии, барови, ресторани итн. Овде се наоѓа познатата Џамија Ортаќој, која е сместена на самиот брег на Босфорот. Освен џамијата, познати објекти во Ортаќој се и:
Последниот од нас (ТВ серија)
Последниот од нас (The Last of Us) е американска пост-апокалиптична драма телевизиска серија создадена од Крег Мазин и Нил Дракман за HBO. Врз основа на видео играта од 2013 година развиена од Naughty Dog, серијата е сместена во 2023 година, дваесет години во глобална пандемија предизвикана од масовна габична инфекција, која ги принудува нејзините домаќини да се трансформираат во суштества слични на зомби и го урива општеството. Серијата го следи Џоел (Педро Паскал), шверцер со задача да ја придружува 14 годишната Ели (Бела Ремзи) низ пост-апокалиптичните Соединетите Американски Држави. Меѓу гостите се Нико Паркер (како ќерката на Џоел, Сара), Габриел Луна (како помладиот брат на Џоел, Томи), Мерл Дендриџ (како водачот на отпорот Марлен) и Ана Торв (како шверцерската партнерка на Џоел, Тес).
Последниот од нас бил снимен низ Алберта, од јули 2021 до јуни 2022 година. Тоа е првата серија на HBO базирана на видео игра и е заедничка продукција на Sony Pictures Television, PlayStation Productions, Naughty Dog, the Mighty Mint и Word Games. Дракман, кој ја напишал и бил ко-режисер на оригиналната игра, му помогнал на Мазин во пишувањето сценарија за деветте епизоди од првата сезона. Резултатот го составија Густаво Сантаолала, кој компонирал за играта, и Дејвид Флеминг.
Рејтинг
Премиерната епизода имала 4,7 милиони гледачи во САД во првата вечер на достапност, вклучувајќи линеарни гледачи и преноси на HBO Max, што го прави второто најголемо деби за HBO од 2010 година, зад House of the Dragon. Бил емитуван вкупно 223 милиони минути во првите три часа. Вкупната бројка на гледаност се зголемила на над 10 милиони гледачи по два дена, 18 милиони по една недела,  и 22 милиони во рок од дванаесет дена. Во Латинска Америка, премиерата на серијата била најголемото деби на HBO Max досега. Втората епизода имала 5,7 милиони гледачи во првата вечер, што е зголемување за 22 отсто од претходната недела, што е најголем раст на публиката во втората недела за оригинална драмска серија на HBO во историјата на мрежата. Од 16 до 22 јануари, серијата била емитувана 837 милиони минути, рангирана на шестото место во неделата и ги надминала првите две епизоди на House of the Dragon ' истиот интервал. До 31 јануари, првите две епизоди во просек имале 21,3 милиони гледачи. Третата епизода имала 6,4 милиони гледачи во првата вечер, што претставува зголемување од 12 проценти, а четвртата имала 7,5 милиони гледачи, што е дополнително зголемување од 17 проценти и зголемување од 60 проценти од првата епизода.
Во Обединетото Кралство, видеоигрите ја зголемиле својата продажба по премиерата: The Last of Us Remastered за 337 проценти во текот на претходната недела и The Last of Us Part I за 305 проценти, со што и двете се вратија на топ листите како резултат. Следната недела, Првиот дел забележа уште 32 проценти зголемување во малопродажбата, а Remastered 27 проценти. Во САД, Првиот дел повторно влезе на јануарските топ листи на 11-ти, искачувајќи се за 25 позиции од претходниот месец.
NGC 5746
NGC 5746 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5746 се споменува и како UGC 9499, MCG 0-38-5, CGCG 20-12, KCPG 434B, IRAS 14424+0209.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5746 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5746 има привидни димензии од 7,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 44 м 55,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 57' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
NGC 1354
NGC 1354 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1354 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1354 има привидни димензии од 2,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 32 м 29,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 13' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
1808 во уметноста
1808 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1807 во уметноста
1807 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Никола Мартиноски
Никола Мартиноски (Крушево, 18 август 1903 - Скопје, 7 февруари 1973) — истакнат македонски уметник и академик и една од најважните личности за развојот на македонската култура во XX век. Роден е во Крушево во 1903 година, дипломирал на Школата за убави уметности во Букурешт, Романија во 1927 како најдобар студент за таа година. Во 1927 и 1928 година престојувал во Париз каде ги посетува Академи де ла Гранд Шомјер (Académie de la Grande Chaumière) и Академи Рансон (Académie Ranson).
По враќањето во Македонија, освен воведувањето на европските модерни сликарски тенденции карактеристични за Париската школа на овие простори, тој се истакнувал и со својата општествена активност. Мартиноски е иницијатор и раководи со формирањето на Средното ликовно училиште во Скопје, Друштвото на ликовни уметници, Уметничката галерија во Скопје или денес позната како Национална галерија на Македонија, учествува во формирањето на Македонската академија на науките и уметностите, институции кои и денес се основни носечки елементи на македонскиот културен живот. Неговите уметнички дела се наоѓаат во колекциите на повеќе музеи и галерии, како и во голем број приватни колекции во земјата и во странство.
Мартиноски имал повеќе самостојни изложби пред и по војната. Првата изложба била во 1929 во Скопје, а потоа следувале изложби во Белград, Загреб, Љубљана, Париз, Дижон и во други места. Групно излагал во многу европски земји и во земјата со слики, цртежи и графики, како на пример на изложбата „Уметноста на тлото на Југославија“ во Париз во 1971 година и слично. Пред војната изработил и неколку мурали во Скопје.
Ран живот
Никола Мартиноски е роден на 18 август 1903 година во Крушево, како Николаче Мартин - едно од четирите деца на угледното и богато Влашко семејство на Коста и Анушка Мартин. Сè до 1930, неговото презиме е Мартин или Мартини. Тоа е периодот на Илинденското востание, кое останало запаметено како херојска и нееднаква борба на Македонците против петвековното ропство наметнато од страна на Отоманското Царство.
Во 1906 година семејството Мартин се преселило во Скопје. Градот бил мало турско провинциско гратче во кое, сепак, постоеле знаци на економски, политички и културен живот. Никола Мартиноски го започнал своето образование во романското основно училиште во Скопје (1910), а во средното српско училиште во Скопје (од 1918 до 1920 година) почнал да покажува интерес кон цртањето. Во 1919 година, заедно со Томо Владимирски, работел во ателјето на последниот македонски зограф Димитар Андонов Папрадишки и тука Мартиноски и Владимирски како помошници усвоиле некои знаења од иконописот и сликарството.
Иако по смртта на Коста Мартин во 1919 финансиската состојба на семејството не била добра, Никола Мартиноски успеал да го продолжи своето образование во Букурешт па така од 1920 до 1927 година тој ја посетувал Школата за убави уметности. Ги следел курсевите по цртање, декоративна уметност и сликање, кај професорите Георге Миреа и Камил Ресу, и скулптура кај професор Димитрие Пачуреа. На крајот од школувањето Мартиноски бил награден со прва награда за сликарство. Во Букурешт, Мартиноски го следел и тамошниот богат културен живот.
Предвоен период
По студиите, тој за кратко останал во Скопје, каде веднаш зел учество во уметничкиот живот на градот, кој до 1927 година бил сосема неразвиен. Таа година Димитар Пандилов и Лазар Личеноски ги имале своите први самостојни изложби, а заедно со Мартиноски излагале и на една групна изложба.
Престојот во Париз, од 1927 до крајот на 1928 година, е најважниот момент и пресвртница во уметничкиот развој на Мартиноски. Таму тој ги посетувал познатите академии Гранд Шомјер и Рансон. Негови професори биле Роже Бисјер, М. Кислинг и Амаде де ла Пателер.
Мартиноски се вратил во Скопје на крајот од 1928 година. Политичката, општествената и културната состојба во Македонија, во рамките на Кралството Југославија во тоа време била многу лоша. Назадувањето на економскиот и општествениот живот во Македонија (поради големата светска економска криза и кралскиот диктаторски режим, воведен на 6 јануари 1929), имало особено негативно влијание врз културата и уметноста. Сепак, од политички причини, српските власти, кои се обидувале да го денационализираат македонскиот народ, дозволиле одделни научни и културни активности во Скопје кое во тоа време било главен град на таканаречената Вардарска бановина. Тука во триесеттите години, се одржувале групни и самостојни изложби главно на македонски уметници, но имало и гости од другите делови на кралството. Мартиноски имал неколку самостојни изложби во Скопје, а треба да се спомене дека освен првата (1929), сите други (1930, 1931, 1935, 1936, 1938 и 1939) биле организирани од новооснованото друштво на пријателите на уметноста „Јефимија”. Освен во Скопје, Мартиноски самостојно изложувал и во Белград (1931, 1932) и Загреб (1936, 1937), а учествувал и на повеќе групни изложби во Југославија и надвор од неа (Прага, Софија, Солун или Рим) како член на белградската група „Облик”. Пред Втората светска војна, Мартиноски сликал, цртал, работел на илустрации за книги, а посебно се интересни неколкуте негови ѕидни декорации кои ги изработил во триесеттите години. Една сезона (1939 - 1940) бил и хонорарен сценограф во Скопскиот театар.
Напишал неколку написи за уметничкиот живот во Скопје и редовно се дружел со исклучителни личности од тогашниот културен живот кои со голем интерес го следеле неговото творештво.
За време на Втората светска војна, под германската и бугарската фашистичка окупација (1941-1944), првите две години Мартиноски живеел во Скопје. Тогаш не создавал многу, бил невработен и ја почувствувал бугарската политика на тотално духовно и национално угнетување на Македонците. Во 1942 година, Мартиноски имал самостојна изложба во Скопје, а зел учество и на неколку групни изложби. По 1943 година, тој се повлекол во своето родно Крушево. Веднаш по ослободувањето на градот, се вклучил во различни културни и пропагандни активности за потребите на Генералштабот на НОВ и бил испратен во Прилеп.
Повоен период
По ослободувањето на Скопје (13 ноември 1944), Мартиноски се вратил и го основал денешното Училиште за применета уметност и бил негов прв директор сè до 1949 година, кога станал директор на новооснованата Уметничка галерија – Скопје (денес Национална галерија на Македонија). Во 1945 година Мартиноски се оженил и имал 2 сина. Двапати бил избран за народен пратеник во федералното собрание на Југославија, а неколкупати бил претседател на ДЛУМ (Друштво на ликовните уметници на Македонија). Неговите дела биле изложени и на првите повоени изложби во Југославија и странство.
Во педесеттите години тој имал повеќе самостојни изложби на цртежи и слики во земјата и странство. Мартиноски често патувал и бил во допир со најновите тенденции во светската современа уметност. Во шеесеттите имал неколку самостојни изложби во Скопје и Белград, а учествувал и на неколку групни изложби во Југославија и странство, вклучувајќи ја и големата изложба на југословенска уметност „Од праисторијата до модерната” во Париз, во 1971 година.
Јошитада Јамагучи
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1964 и 1968.
Никола Мартиноски
Повоен период
Сè до неговата смрт Мартиноски бил директор на Уметничката галерија - Скопје, а во 1967 година станал и редовен член на Македонската академија на науките и уметностите. Добил Награда за животно дело (1964) и Наградата АВНОЈ (1967). Во 1968 година, во Крушево, беше основана Галеријата Никола Мартиноски, со повеќе дела кои тој му ги подарил на својот роден град. Мартиноски бил близок со најистакнатите личности од научната, политичката и уметничката сфера. Имал многу почитувачи и колекционери во Македонија, поранешна Југославија и во странство. Бил креативно активен, сè до неговата ненадејна смрт, на 7 февруари 1973 година.
Почетоци
Никола Мартиноски покажал интерес за цртањето уште за време на неговите први училишни години во Скопје. Научил многу во работилницата на последниот македонски зограф Димитар Андонов Папрадишки, а до 1920 година Мартиноски ги создал своите почетнички дела, главно со мотиви позајмени од разгледници во боја.
Во Школата за ликовни уметности во Букурешт, Мартиноски се здобил со целосно професионално образование. Се запознал со романската уметност од тоа време која меѓу другото била и под влијание на извесни склоности кон експресионизмот. Во овие школски години Мартиноски создал неколку дела кои се важни за неговиот развој како уметник. Започнал со разубавени портрети, а завршил со ликови направени со усогласени ликовни експресии како на пример „Портрет на романски Циганин” или „Глава на дете”. За сликата „Женски акт”, работена под влијание на Камил Ресу, Мартиноски ја добил првата награда за сликарство на самиот крај на неговите студии. Ова дело се одликува со сигурен и цврст цртеж и продлабочени, благо степенувани темноокерни бои.
Престојот на Мартиноски во Париз е од особено значење за развојот на неговото творештво. Во тоа време таму биле оформени низа модерни уметнички правци. Како посебно влијателна се издвојува група на уметници со еврејско потекло кои во Париз емигрирале по Првата светска војна, а ние денес ги препознаваме под поимот Париска школа. Во така комплексна креативна средина, Мартиноски покажал особен интерес за сликањето на Модиљани, Сутин, Кислинг и Паскен. Се запознал и со францускиот, германскиот и фламанскиот експресионизам, со уметноста на А. Дерен и Пабло Пикасо. Нивното влијание е очигледно во неговиот „париски период” и неколку години потоа, што е од несомнена важност за развојот на сето современо македонско сликарство. Со два пејзажи кои денес не се познати, Мартиноски зел учество на изложбата на југословенските уметници во Париз во 1928 година. Тука тој користејќи ги новоздобиените сознанија и под влијание на париските примери создал и други слики: „Глава на жена”, „Женски акт со шапка”, „Дама со мачка” и „Шахисти” и др.
Прв скопски период
Од 1929 до 1944 година Мартиноски доживеал мошне сложен и хетероген творечки развој. Патот од специфичните форми на експресионистичко изразување, испреплетените искуства стекнати во Париз, па сè до изградбата на творештво чии реалистички стилски белези се означени со многу елементи на социјалната уметност бил доста сложен и поминал низ неколку карактеристични фази, кои мошне логично и континуирано се вградуваат една во друга.
Овој период е важна етапа за целата идна уметничка кариера на Мартиноски. Неговата улога на македонската сцена е заснована на уметниковото стремење кон современите текови и обидот да ги надмине ограничувањата наметнати од времето и средината во која живеел. Првата самостојна изложба на Мартиноски била одржана во февруари 1929 година. Меѓу другите, тој ги изложил сликите во масло: „Мртва природа”, „Седната Циганка”, „На пазар”, „Берачки на јаболка 1” и „Берачки на јаболка 2”. Во нив уметникот ги прифатил импресионизмот, кубизмот и експресионизмот, се стремел кон геометриско упростување и декоративност, со прилично студено нивелирани бои.