cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Будистичка уметност
Виетнам
Кинеското влијание било најдоминантно на северот од Виетнам (Тонкин) меѓу 1 и 9 век а преовладувале конфуцијанството и Махајана Будизмот. На југ се наоѓало поранешното кралство Чампа (пред да биде заземено од Виетнамците од север). Уметноста во Чампа имала силно индиско влијание исто како соседната Камбоџа.
Јужна будистичка уметност
Ортодоксните форми на будизмот, исто така познати како Јужен Будизам сè уште се практикуваат во Шри Ланка, Мјанмар (Бурма), Тајланд, Лаос и Камбоџа. Уште во текот на 1 век, најмногу преку трговијата, Индија почнала силно да врши влијание во земјите на Југоисточна Азија. Трговските патишта ја поврзувале Индија со јужниот дел на Бурма, со централниот и јужниот дел на Сијам, долна Камбоџа и јужен Виетнам, и во тие делови биле основани бројни урбанизирани крајбрежни населби.
Речиси повеќе од илјада години, индиското влијание бил главен фактор кој различните земји од овој регион ги довел до одреден степен на културно единство. Јазиците Пали и Санскрит и индиското писмо, заедно со Махајана и Теравада Будизмот, Браманизмот и Хиндуизмот, биле пренесувани преку директен контакт или преку светите текстови и индиската литература како Рамајана и Махабхарата. Ова ширење обезбедило уметнички контекст за развој на Будистичката уметност во овие земји, кои понатаму развиле свои сопствени одлики. Меѓу 1 и 8 век, неколку кралства се бореле за превласт во регионот (посебно камбоџанското Фунан потоа бурманските Мон кралства) кои придонесувале со разноразни уметнички одлики, во поголем дел произлезени од индискиот Гупта стил. Од 9 до 13 век, Југоисточна Азија имала многу моќни империи и станала исклучително активна во однос на будистичкото творештво и архитектура. Империјата Шри Виџаја на југ и империјата Кмер на север се бореле за превласт но и двете биле дел од Махајана Будизмот и нивната уметност го изразувала богатиот Махајана пантеон на бодисатвите.
Теравада будизмот во регион от бил воведен околу 13 век од Шри Ланка, и бил прифатен од новото тајландско кралство Сукхотај. Од периодот на теравада будизмот централно место заземале манастирите кои воедно биле и центри на учење. Градењето на храмови комплекси игра посебно значајна улога во уметничкиот израз на Југоисточна Азија од тоа време. Од 14 век, во регионот почнал да се шири Исламот, во Малезија, Индонезија, и повеќето од далечните острови на Филипините. Во континенталните подрачја, Теравада Будизмот продолжил да се шири во Бурма, Лаос и Камбоџа.
Шри Ланка
Според традицијата, Будизмот во Шри Ланка бил воведен во 3 век п.н.е. од страна на индиски мисионери под водство на Тхера Махинда, син на императорот Асока. Пред експанзијата на Будизмот, домородното население на Шри Ланка живеело во анимистичен свет полн со предрасуди. Преобраќањето на таквото население во ранобудистичките верувања бил тежок и бавен процес. Најраниот монашки комплекс бил Махавихара. Махавихара станал центар на ортодоксната Теравада доктрина. Овој центар преовладувал сè до основањето на Абхајагири Вихара околу 89 п.н.е. Абхајагири Вихара станал седиште на реформистичките Махајана доктрини. Третиот центар бил Џетаванарама. Шри Ланка е позната по камените скулптури на Буда изработени во бронзена легура.
Мјанмар
Сосед на Индија, Мјанмар (Бурма) бил под силно влијание на источниот дел на индиската територија. Се вели дека народот Мон од јужниот дел на Бурма го прифатил Будизмот околу 200 п.н.е. под влијание на Индискиот крал Ашока, пред шизмата на Махајана и Хинајана Будизмот.
Најдени биле ранобудистички храмови, како Беиктано во централен Мјанмар, кои датираат меѓу 1-5 век. Будистичката уметност на монасите била под влијание на индиската уметност од Гупта и пост-Гупта периодот, и нивниот стил се проширил во Југоисточна Азија во тек на експанзијата на империјата Мон меѓу 5-8 век. Подоцна, илјадници будистички храмови биле изградени во главниот град Баган, меѓу 11 и 13 век и околу 2.000 од нив сè уште постојат. Од тој период останале прекрасни накитени скулптури на Буда. За време на Ава периодот, од 14-16 век, популарен бил Ава стилот во отсликувањето на Буда. Во овој стил, Буда има широки испакнати уши, истакнати веѓи кои се искривуваат нагоре, полузатворени очи, тенки усни и коса во пунџа на врвот, и обично со мудра.
Во тек на династијата Конбаунг, на крајот на 18 век, се појавил Мандалај стилот на отсликувањето на Буда – стил кој останал популарен до денес. Во овој стил, лицето на Буда е многу поприродно, помесесто, со природно обликувани веѓи, со малку искосени очи, со подебели усни и со округла пунџа на врвот. Во овој стил, Буда е прикажан како седи или како стои. Стилот на облеката е со набори, обвиткана околу телото.
Друг вообичаен стил е Шан стилот, на народот Шан, кои живеат во планините на Мјанмар. Во овој стил Буда е прикажан со аглести одлики, широк и шилест нос, коса врзана слична како во тајландските прикази и со мала, тенка уста.
Камбоџа
Камбоџа било центар на кралството Фунан кое се проширило во Бурма и на југ дури до Малезија меѓу 3 и 6 век со влијанија од Индија. Подоцна, од 9 до 13 век, Махајана Будизмот и хиндуистичката империја Хмер доминирале во голем дел на југоисточниот азиски полуостров и влијаел врз развојот на Будистичката уметност во регионот. Под империјата Хмер повеќе од 900 храмови биле изградени во Камбоџа и соседен Тајланд.
Ангкор бил центар на овој развој со голем будистички комплекс а голем дел од будистичките скулптури се зачувани.
Тајланд
Од 1-7 век, Будистичката уметност во Тајланд отпрвин била под влијание на индиската поради директниот контакт со трговците и експанзијата на кралството Мон што водело до создавање хинду-будистичка уметност инспирирана од Гупта традицијата, со бројни монументални вешто изработени статуи Од 9 век, разните школи на тајландската уметност биле под силно влијание на камбоџанската хмерска уметност на север и уметноста Шри Виџаја на југ, и двете со Махајана религија. Во 13 век, Теравада будизмот бил воведен од Шри Ланка речиси истовремено кога било воспоставено тајландското кралство Сукхотај. Новата религија инспирирала високостилизирани слики во Тајландски будизам со понекогаш многу геометриски и речиси апстрактни фигури. Во текот на периодот Ајутхаја (14-18 век), Буда почнал да биде претставуван на постилизиран начин прикажан со накити и украси.
Индонезија
Како и останатиот дел на Југоисточна Азија и Индонезија се чини дека најсилно била под влијание на Индија во 1 век. Островите Суматра и Јава во западниот дел на Индонезија биле седиште на империјата Шри Виџаја (8-13 век). Шривиѓајанската империја го прифатила ммахајаната и ваѓрајаната и, под власта на владетелите кои се викале Саилендра. Шривиџајците ја ширеле махајанската будистичка уметност во тек на нивната експанзија на Југоисточниот азиски полуостров. Бројни статуи бодисатва од Махајана од овој период се најдени низ регионот кои се одликуваат со висока софистицираност и техника.
Богати и убави архитектонски остатоци се пронајдени на Јава и Суматра. Највеличествен е храмот на Боробудур (најголемата будистичка структура на светот, изградена околу 780-850). Овој храм бил изграден според будистичката концепција на универзумот со Мандалата која брои 505 слики на седнатиот Буда. Во Суматра Шри Вижаја веројатно го изградиле храмот на Муара Такус и Муаро Џамби. Најубав примерок на класичната јаванска будистичка уметност е деликатната статуа на Праџнапарамита (колекција на Националниот музеј Џакарта) божицата на трансценденталната мудрост од кралството Сингхасари. Индонезиската будистичка империја на Шри Виџаја пропаднала после конфликтот со владетелите Чола од Индија, аа потоа следела империјата Маџапахит, пред да биде дестабилизирана со ширењето на Исламот во 13 век.
Современа будистичка уметност
Многу современи автори користат будистички теми. Достојни примери за тоа се Бил Виола, во неговите видео инсталации, Џон Конел, во скулптурата., и Алан Греам во неговата мултимедија „Времето е спомен” (Time is Memory).
Во Британија, Мрежата на будистички организации сакала да идентификува будистички практичари низ сите уметности. Во 2005, бил одржан фестивал на уметностите, „Лотус во цвет“ (A Lotus in Flower), а во 2009 помогнала во организирање на дводневната уметничка конференција, „Будистички ум, креативен ум“ (Buddha Mind, Creative Mind). Подоцна, како резултат се формирала Асоцијација на будистички уметници.
Дијана Томиќ
Дијана Томиќ - Радевска (српски: Дијана Томић;, ) — македонска сликарка. Дипломирала во 1984 година на Факултетот за ликовни уметности на одделот графика во Скопје. На македонската културна сцена се појавува во 90-тите години на XX век.
Список на државни водачи во 1838 година
Ова е список на државни водачи во 838 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 197
NGC 197 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 197 се споменува и како UGC 406, MCG 0-2-107, CGCG 383-53, HCG 7D, NPM1G +00.0016.
Откривање
Објектот е откриен на 16 октомври 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 197 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 197 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 18,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 53' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 197 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2365. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 10. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Валериј Гергиев
Валериј Абисалович Гергиев (Вале́рий Абиса́лович Ге́ргиев; Гергиты Абисалы фырт Валери; роден на 2 мај 1953 година) — руски диригент и пијанист, директор на опера. Тој е генерален директор и уметнички директор на Мариинскиот театар, главен диригент на Минхенската филхармонија и уметнички директор на Фестивалот на бели ноќи во Санкт Петербург.
Биографија
Гергиев е роден во Москва. Тој е син на Тамара Тимофеевна (Татаркановна) Лагкуева и Абисал Заурбекович Гергиев, двајцата од осетинско потекло.
Кариера
Во 1978 година Гергиев станал асистент-диригент во операта Киров, сега Мариинска опера, под Јуриј Темирканов, каде што го имал своето деби како диригент на Војна и мир од Сергеј Прокофјев.
Во 1991 година Гергиев за прв пат диригирал во Западна Европа  во Баварската државна опера во изведбата на операта на  Модест Мусоргски ''Борис Годунов' во Минхен. Истата година, тој го направи своето американско деби, изведувајќи ја „Војна и мир“ со Операта во Сан Франциско. Оттогаш, тој диригира и оперски и оркестарски репертоар низ светот. Учествува и на бројни музички фестивали, меѓу кои и „Бели ноќи“ во Санкт Петербург.
Тој стана главен диригент и уметнички директор на Мариински во 1988 година, а генерален директор, назначен од руската влада, во 1996 година. Покрај неговата уметничка работа со Мариински, Гергиев работел и на собирање средства за проекти како што е неодамна изградената Мариински сала со 1100 седишта.
Од 1995 до 2008 година, Гергиев бил главен диригент на Филхармонијата на Ротердам. Во 1997 година стана главен гостин-диригент на Метрополитен опера во Њујорк (град). Неговиот договор таму траел до сезоната 2007-2008, а неговите премиери вклучуваа нова верзија на Мусоргски Борис Годунов, ревидирана и реоркестрирана од Игор Букетоф на начин верен на намерите на Мусоргски (за разлика од ревизијата Римски-Корсаков која најчесто се користел многу години до 1960-тите или 1970-тите). Во 2002 година, тоа било прикажано во една сцена во филмот „Руска арка“, во режија на Александар Сокуров и снимен во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург, Русија.
Во 1998 година, Гергиев диригирал со Оркестарот на американските руски млади уметници на Младинската Олимпијада во Москва.
Во 2003 година, тој го иницирал и диригирал во театарот Мариински првиот комплетен циклус на Вагнер Прстенот на Нибелунзите што ќе биде поставен во Русија за над 90 години. Дизајнот и концептот на продукцијата одразуваат многу аспекти на осетиската култура. Гергиев ја спровел оваа продукција во Кардиф во 2006 година во Милениумскиот центар во Велс, во Коста Меса, Калифорнија во октомври 2006 година во Центарот за изведувачки уметности во округот Оринџ, а во јули 2007 година во Центарот Линколн, Њујорк (град) до големо признание и целосно распродадени куќи.
Во 1988 година, Гергиев за прв пат диригира во  Лондонскиот симфониски оркестар. Во неговиот следен настап со ЛСО во 2004 година, тој ги диригира седумте симфонии на Сергеј Прокофјев.
Неговиот прв официјален концерт како главен диригент на ЛСО бил на 23 јануари 2007 година; првично бил закажан за 13 јануари, но бил одложен поради болеста на Гергиев.
Во јуни 2011 година, Гергиев се приклучил на Меѓународниот натпревар „Чајковски“ и вовел реформи во организацијата.
Од 2015 година Гергиев е главен диригент на Минхенската филхармонија.
На 5 мај 2016 година, Гергиев се натпреварувал во Римскиот театар во Палмира на концертен настан наречен „Молејќи се за Палмира – Музиката ги оживува античките урнатини“. Тој бил посветен на жртвите кои загинале при ослободувањето на Палмира од ИСИС
Во април 2007 година Гергиев бил еден од осумте диригенти на британските оркестри кои го поддржале 10-годишниот манифест за класична музика, „Градење на извонредност: оркестри за 21 век“, за да го зголеми присуството на класичната музика во ОК, вклучително и давање бесплатен влез на сите британски ученици на концерт на класична музика.
По масакрот во училиштето во Беслан во 2004 година, Гергиев апелирал на телевизија на смиреност и против одмазда. Тој диригирал концерти во комеморација на жртвите од масакрот.
За време на војната во Јужна Осетија, Гергиев, кој и самиот има делумно осетиско потекло, ја обвинил грузиската влада за масакрирање на етничка Осетија, предизвикувајќи конфликт со Русија.
Гергиев е еден од најголемите светски диригенти во историјата на диригентската професија од 20 век, пијанист, музичар, реформатор и неверојатен музички и творечки толкувач на најзначајните музички партитури во светската музичка историја, , , ,.
Снимки
Гергиев се фокусирал на снимање дела на руските композитори, оперски и симфониски, вклучувајќи ги Михаил Глинка, Пјотр Илич Чајковски, Александар Бородин, Николај Римски-Корсаков, Сергеј Прокофјев, Дмитриј Шостакович, Игор Стравински и Родион Шчедрин. Најголем дел од неговите снимки, на етикетата Филипс, се со оркестарот Киров, но има снимено и со Виенската филхармонија. Неодамнешниот потфат како што се комплетните симфонии на Прокофјев (од концертите во живо од 2004 година) и циклусот Берлиоз, се со Лондонскиот симфониски оркестар.
Гергиев ги има снимено комплетните симфонии на Густав Малер со Лондонскиот симфониски оркестар; сите биле снимени во живо на концерт, издадени на етикетата на London Symphony Orchestra Live и достапни на дигиталните медиуми. Во 2009 година Гергиев и Мариински ја лансираа издавачката куќа Mariinsky Live (која е дистрибуирана од Лондонскиот симфониски оркестар во живо), со првите две снимки со музика од Дмитриј Шостакович.
Gergiev's recording of Prokofiev's Romeo and Juliet with London Symphony Orchestra on LSO Live in 2010 was voted the winner of the Orchestral category and the Disc of the Year for the 2011 BBC Music Magazine Awards.
Почести и награди
Странски награди
Верски награди
Црква „Св. Димитриј“ - Палатица (Берско)
Свети Димитриј (Άγιος Δημήτριος) — црква во селото Палатица, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на самиот југозападен крај на селото. Изградена е во 1570 г. и денес е во лоша состојба. Претставува трикорабна базилика, чии кораби се поделени со дрвени столбови. При изградбата е користен материјал од древномакедонско време. Внатре е зачуван вреден живопис од годината на изградба, дело на зографот Никола од Линотопи.
ПУ „Илинден“ - Мождивњак II
Основно училиште „Мождивњак II“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Илинден“ - Мождивњак II; скратено: ПООУ „Илинден“) — подрачно основно училиште во селото Мождивњак, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.
Училиштето е именувано по востанието Илинден.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Мождивњак.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Објект
Училиштето било целосно реконструирано во текот на 2016 година, кога била извршена целосна замена на подовите, била променета столаријата и била направена нова наставничка канцеларија. Воедно, била извршена и целосна обнова на фасадата на училиштето.
890 Валтраут
890 Валтраут — астероид во орбита околу Сонцето откриен од страна на германскиот астроном Макс Волф на 11 март 1918 година. Именуван е по лик од  Вагнеровата опера, Götterdämmerung или Самракот на боговите.
Станува збор за член на динамичкото Еошко семејство на астероиди јкое најверојатно се создало при судирен распад на поголем астероид.
Прилепско благотворително друштво „Пере Тошев“
Прилепското благотворително друштво „Пере Тошев“ била организација на македонската емиграција во Бугарија. Друштвото било формирано од бегалци и печалбари од Прилеп и прилепско, со цел собирање на средства за помагање на македонското револуционерно - ослободително движење. Како и другите македонски здруженија, било во состав на Македонско-бугарско благотворително дружество во Софија формирано во 1881 година од прилепчаните Д-р Константин Поменов, Димитар Македонски, Д. Оклев и Георги Разлогов.
Друштвото имало и просветно културен карактер, со тоа што активно учествувало во помагање на сиромашни ученици од Македонија и во печатење на македонски весници и литература. За време на Балканските војни, голем број на членови од македонските друштва во Бугарија пристапиле кон Македонско-одринските доброволни чети, кое броело 14 670 борци во состав на бугарската армија, надевајќи се за конечна слобода на Македонија, но борејќи се главно на Тракискиот фронт. Прилепчаните биле организирани во состав на Десетатта Прилепска дружина, со командир Стојан Везенков од Крушево, во чиј состав имало и македонски доброволци од Америка. Истата приказна се повторила и во Првата светска војна, кога македонските доброволци влегле во состав на Единаесетта пешадиска македонска дивизија.
Црква (Љуботен)
При реконструкцијата на селската црква „Св. Никола“, е пронајден жртвеник со латински натпис, посветен на богот Либер. Жртвеникот се чува во лапидариумот на Музејот на Македонија во Скопје.
Спомен-куќа на Лазар Личеноски
Спомен-куќа на Лазар Личеноски — куќа под Скопското кале во центарот на Скопје, прогласена за културно наследство на Македонија.
Историја
На 10 октомври 2017 година куќата е прогласена за споменик на културата од големо значење.
Архитектура
Куќата е изградена во традиционално-модернистички стил со употреба на традиционални материали. Има големи ѕидни мозаици, дело на Личеноски — „Берачка на лотос“ (1960) и „Апотеоза на трудот“ (1962/63), поставени на посебни места на фасадите. Во внатрешноста има други мозаици — „Сликарска палета (1961); „Автопортрет“ (1963), „26 јули 1963“ (1963); 16 жардиниери: „Женски и машки портрет“, „Урбан мотив“, „Риби“, „Зајаци“, „Лебеди“, „Гулаби“, „Риби“, „Ластовички“, „Сонце“, „Ѕвезда“, „Месечина“, „Компас“, „Портрет“, „Птица“, „Цвеќе“ и „Птици“ (1962/63); 2 маси: „Пауни“ и „Шаховска табла со риби“ (1963/64); фризот „Риби“ (од 18 плочи, 1962) и „Алеја“ (првично 24 плочи, а денес 16), како и 2 релјефа — „Капачки“ и „Трубач“ од непознати автори и скулптурата „Две фигури“ од Петар Хаџи Бошков.
Гравитациона сингуларност
Гравитационата сингуларност или сингуларност во просторот на времето е локација во просторот на времето каде гравитационо поле на вселенското тело станува бесконечен на начин кој не зависи од координатниот систем. Количините кој се користат за да се измери силата на гравитационото поле се  скаларните инвариантни кривини во просторот на времето, која вклучува мерење и на густина на материјата. Бидејќи таквите количини стануваат бесконечни во рамките на сингуларноста, законите на просторот во време не можат да постојат.
Општата релативност предвидува дека секој предмет се урива над одредена точка (за ѕвездите ова е  Шварцшилдовиот полупречник) и ќе се формира црна дупка, каде во внатрешноста на сингуларноста (опфатени со некој настан во хоризонтот) ќе биде формирана. Пенроуз-Хогингова теорема за сингулрноста, ја дефинираат сингуларноста дека има геодезија која не може да продолжи на мазен начин. Престанок на таква геодезија се смета за посебност.
Почетната состојба на универзумот, на почетокот на Биг Бенг, е предвидена со современи теории за да биде сингуларност. Во овој случај, универзумот не се распадна во црната дупка, бидејќи моментално познатите пресметки и границите на густина за гравитациониот колапс обично се засноваат на објекти со релативно константна големина, како што се ѕвездите, и не мора да се применуваат на ист начин за брзо проширување простор, како што е Биг Бенг. Ниту општата релативност, ниту квантната механика во моментов не можат да ги опишат најраните моменти на Биг Бенг, но генерално, квантната механика не дозволува честички да населуваат простор помал од нивните бранови должини.
Интерпретација
Многу теории во физиката имаат математички сингуларности. Равенките за овие физички теории предвидуваат дека топчето на масата на некоја количина станува бесконечно или се зголемува без ограничување. Ова е генерално знак за исчезнато парче во теоријата, како во Ултравиолетова катастрофа, повторна нормализација и нестабилност на атомот на водород предвиден со формулата на Ламор.
Некои теории, како што е теоријата на квантната гравитација на јамката, сугерираат дека сингуларностите можеби не постојат. Ова исто така важи и за такви класични  теории за полето како што се равенките на Ајнштајн-Максвел-Дирак. Идејата може да се наведе во форма која поради квантните гравитациони ефекти имаат минимално растојание по кое силата на гравитацијата повеќе не продолжува да се зголемува со тоа што растојанието помеѓу масите станува пократко или алтернативно, проникнувачките бранови на честички ги маскираат гравитационите ефекти кои ќе се почувствуваат на некое растојание.
Видови
Постојат различни типови на особености, секој со различни физички одлики кои имаат одлики што се однесуваат на теориите во кои тие првично произлегоа, како што е различниот облик на сингуларности, конусен и закривен. Тие, исто така, се претпоставува дека ќе се појават без хоризонтот на настани, структури кои обележуваат еден дел од просторот од друг во кој настаните не можат да влијаат на минатото на хоризонтот. Овие се наречени голи.
Конусна
Конусната сингуларност се јавува кога има точка каде што границата на секоја инвариантна количина на дифеоморфизам е конечна, каде просторот на време не е мазен во точката на самата граница. Така просторот на времето изгледа како конус околу оваа точка,каде што сингуларноста се наоѓа на врвот на конусот. Метриката може да биде конечна насекаде ако се користи соодветен координатен систем.
Еден пример за таква конусна посебност е космичката низа и шварцшилдовата црна дупка
Кривини
Решенијата за равенките на општата релативност или друга теорија за гравитација (како што е супергравитацијата) често резултираат со наидувања на точки каде што метриката оди до бесконечност. Сепак, многу од овие точки се целосно редовни, а бесконечностите се само резултат на користење на несоодветен координатен систем во овој момент. Со цел да се тестира дали постои одредена точка, треба да се провери дали во овој момент диффеоморфизмот на  инвариантните величини (т.е. скаларите) стануваат бесконечни. Таквите количини се исти во секој координатен систем, така што овие бесконечности нема да "исчезнат" со промена на координатите.
Еден пример е шварцшилдовото решението, која опишува  невртечка, неоптоварена црна дупка. Во координатните системи погодни за работа во региони далеку од црната дупка, дел од метриката станува бесконечна на хоризонтот на настаните. Сепак, времетраењето на хоризонтот на настаните е редовно. Редовноста станува очигледна кога се менува во друг координатен систем (како што се координатите на Крускал), каде што метриката е совршено мазна. Од друга страна, во центарот на црна дупка, каде што метриката станува бесконечна, решенијата сугерираат дека постои една единственост. Постоењето на посебност може да биде потврдена, но треба да се напомене дека Kretschmann scalar, како корен на Riemann tensor односно која е инвариантен дефиоморфизам, е бесконечна.
Додека во не вртечката црна дупка на сингуларност, се случува во една точка во моделот на координати, која се нарекува "точка на сингуларност", во вртечката црна дупка, позната како Kerr црна дупка. Специфичноста се случува на прстен (кружна линија), познат и како "прстен на сингуларноста ". Ваквата посебност може исто така да теоретски стане црвоточина.
Генерално, просторот на времето се смета за сингуларност ако тоа се геодезични нецелосни, што значи дека има честички кои се во слободен пад чие движење не може да се утврди надвор од конечното време, што претставува точка на постигнување на сингуларноста.. На пример, било кој набљудувач во внатрешноста на настаните во хоризонтот, не-вртечката црна дупка, ќе падне во центарот на рамките на конечниот период на време. Класичната верзија на Биг Бенг, космолошкиот модел на вселената содржи каузална сингуларност на почетокот на времето (t=0), каде што сите времиња-како геодизијата немаат екстензии во минатото. Екстраполирањето назад кон ова хипотетичко време со големина нула, резултира со универзум со сите просторни димензии на нулта големина, бесконечна густина и бесконечна температура.
Гола сингуларност
До пред почетокот на 1990-тите години, насекаде се знаело дека општата релативност, ја крие секоја сингуларност позади секој настан во хоризонтот, што ја прави голата сингуларност невозможна. Ова е познато како космичка цензурирана хипотеза. Сепак, во 1991 година, физичарите Стјуарт Шапиро и Саул Теуколски, извршиле компјутерски симулации на вртечки авион, која посочи дека општата релативност може да овозможи  "голи" сингуларности. Како навистина ќе изгледаат овие предмети, е непознато. Ниту, пак, не е познато дали сингуларностите сè уште ќе се појават ако упростените претпоставки за симнување се отстранети. Сепак, се претпоставува дека светлината која влегува во сингуларност на сличен начин ќе ја прекине својата геодезија, со што голиот сингуларност ќе изгледа како црна дупка..
Исчезнувањето на хоризонтите на настаните постојат во мерењето на Кер, што претставува црна дупка во постојано вртење во вакуум. Поточно, ако аголниот моментум е доволно висок, хоризонтите на настаните можат да исчезнат. Трансформирање на Кер метричката на Бојер-Линдквист координати, може да се покаже дека координатите (што не е полупречник) на хоризонтот на настани е  , каде и. Во овој случај, "настан хоризонти исчезнуваат", што значи дека решенија се сложени за или.
, каде и. Од трите можни случаи за релативни вредности на и, случај каде што причинува и за да бидат сложени. Ова значи дека мерката е редовна за сите позитивни вредности на или со други зборови, сингуларноста нема настани во хоризонтот.
Ентропијата
Пред Стивен Хокинг да дојде до концептот на ХОкинговото зрачење, прашањето за црни дупки со ентропија беше избегнато. Сепак, овој концепт покажува декацрната дупка може да зрачи (можеби, негативна) енергија, која ја зачувува ентропијата и ги решава проблемите со некомпатибилност со вториот закон за термодинамика. Ентропијата, сепак, имплицира топлина и затоа температурата. Губењето на енергија, исто така, сугерира дека црни дупки не траат вечно, туку испаруваат или полека се распаѓаат. Малите црни дупки имаат тенденција да бидат потопли, додека поголемите имаат тенденција да бидат поладни. Сите познати кандидати за црна дупка се толку големи што нивната температура е далеку под нивото на космичкото зрачење, така што сите тие имаат тенденција да добијат ентропична енергија и нема да почнат да ја губат својата енергија сè додека не се достигне космолошки црвено поместување од повеќе од еден милион, наместо на илјадници или така од позадината зрачење формирана.
Магнус Ерлингмарк
Пер Магнус Ерлингмарк (8 јули 1968) бил поранешен шведски фудбалер кој играл на позициите дефанзивец, играч од средниот ред и напаѓач, односно на речиси сите позиции. Бил сестран играч, а најмногу бил запомнат по неговото време поминато во тимот на ИФК Гетеборг каде освоил четири титули во Алсвенскан, првата шведска лига. Интернационалец бил помеѓу 1990 и 1998 година, кога одиграл 37 натпревари за репрезентацијата на Шведска и тоа на УЕФА ЕВРО 1992 и на Светското првенство на ФИФА во 1994 година ,каде Шведска завршила на третото место и го освоила бронзениот медал во директен дуел со екипата на Бугарија.
Почетна кариера
Ерлингмарк ја започнал својата кариера со тимот БК Форвард пред да потпише со тимот од Алсвенскан Еребру во 1989 година. Откако одиграл повеќе од 100 натпревари за тимот на Еребру, тој потпишал со екипата на ИФК Гетеборг пред почетокот на сезоната на Алсвенскан лигата во 1993 година.
ИФК Гетеборг
Ерлингмарк му помогнал на ИФК Гетеборг да освои четири последователни титули во Алсвенскан лигата помеѓу 1993 и 1996 година Неговиот најнезаборавен период со клубот дошол за време на сезоната 1994-1995 на УЕФА Лигата на шампионите, каде што му помогнал на Гетеборг да ја освои групната фаза пред ФК Барселона, Манчестер Јунајтед и Галатасарај постигнувајќи четири гола. Тој одиграл вкупно 471 натпревар за клубот од 1993 година до неговото пензионирање во 2004 година.
БК Хакен
Ерлингмарк кој веќе бил пензиониран решил повторно да се врати на фудбалските терени, да влезе во Алсвенскан лигата и во 2005 година потпишал за екипата на БК Хекен. Целата сезона бил резервен играч и не заиграл на ниту еден натпревар.
Младинска кариера
Ерлингмарк ја претставувал репрезентацијата на Шведска до 21 година на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 1990 година, каде што Шведска стигнала до полуфиналето каде била елиминирана од тогашниот Советски Сојуз. За шведскиот тим до 21 година настапил вкупно 10 пати и постигнал еден гол.
Сениорска кариера
Ерлингмарк својот прв натпревар за репрезентацијата на Шведска го одиграл во пријателскиот натпревар против Обединетите Арапски Емирати кој завршил со пораз од 1:2. На 17 април 1992 година, тој го постигнал својот прв репрезентативен гол за тимот на Шведска во пријателскиот натпревар против екипата на Грција 2-2.
Бил играч на репрезентацијата на УЕФА ЕВРО 1992 година на кое Шведска стигнала до полуфиналето и го имал својот единствен настап на турнирот како замена за Андерс Лимпар во победата од 1-0 во групната фаза против подоцнежниот шампион на УЕФА ЕВРО 1992 година репрезентацијата на Данска. Две години подоцна, Ерлингмарк ја претставувал Шведска на Светското првенство во фудбал во 1994 година, на кое Шведска на крајот завршила на третото место. Тој го забележал својот единствен настап на турнирот влегувајќи како замена за Јоаким Бјорклунд. Тоа се случило на натпреварот од групната фаза кога Шведска победила со резултат од 3:1 против репрезентацијата на Русија.
Ерлингмарк го одиграл својот последен меѓународен натпревар за тимот на Шведска на 14 октомври 1998 година, влегувајќи како замена во квалификацискиот натпревар за УЕФА ЕВРО 2000 против тимот на Бугарија, кој Шведска го добила со резултат од 1:0. Одиграл вкупно 37 натпревари за својата земја во периодот од 1990 до 1998 година, притоа постигнувајќи еден гол.
Приватен живот
Ерлингмарк е татко на професионалниот фудбалер Август Ерлингмарк.
Клупска статистика
* Настап(и) во Лигата на шампионите на УЕФА, Купот на УЕФА, квалификациите за Алсвенскан и Свенска Мастер куп серија.
NGC 6586
NGC 6586 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Госта Седерлунд
Госта Седерлунд, Густаф („Госта“) Едвард Седерлунд, (6 март 1888 година - 4 декември 1980) бил шведски глумец и филмски режисер. Тој бил популарен глумец со ликови од 1930-те до 1950-те години.
NGC 6586
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6586 се споменува и како UGC 11164, MCG 4-43-16, CGCG 142-28, IRAS 18114+2104.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6586 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6586 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 13 м 38,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 5' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 6586 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61600. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 159; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1579. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1089.
Споменик на Пере Тошев (Прилеп)
Споменикот на Пере Тошев се наоѓа во Прилеп. Споменикот е 2,40 метри, лиен во бронза. од авторот. Излеан е во бронза. Идејното решение е на авторот Емил Солески. Споменикот бил подигнат по повод 100-годишнината од загинувањето на македонскиот револуционер Пере Тошев. Авторот на споменикот Солески бил воодушевен што го вајал револуционерот. По повод подигањето на споменикот прилепскиот градоначалник Марјан Ристески истакнал:
Дрештет
Дрештет (Drestedt) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Кон општината Дрештет припаѓа само истоименото место.
Јохан Фридрих Пфаф
Јохан Фридрих Пфаф (герм. Johann Friedrich Pfaff; Штутгарт, - Хале, ) — германски математичар. Во XIX век важел за еден од најзнаменитите математичари во Германија. Изучувал интегрално сметање и се истакнал со неговата работа на делумните диференцијални равенки од прв ред (денес наречени Пфафови системи) кои станале дел од теоријата на диференцијалните форми. Бил и постдипломски советник на прочуениот математичар Карл Фридрих Гаус.
Високото образование го стекнал кај Абрахам Готхелф Кестнер и станал претходник на германската математичка школа. Под водството на Гаус и неговите следбеници, оваа школа одиграла клучна улога во развитокот на математиката во XIX век. Бил пријател на Гаус, со кого се зближиле како цимери во Хелмштет (1798). Подоцна негов студент станал Август Фердинанд Мебиус.
Сасунско востание (1894)
Сасунското востние било востание на ерменскиот народ во рамките на Османлиското Царство кое се случило во 1894 година. Како главен организатор на востанието била Социјалдемократската партија, Ерменската револуционерна организација и припадниците на Ерменското национално ослободително движење.
Востанието му претходело на т.н. Ерменски масакар (1894-1896) од страна на султанот Абдул Хамид II кој го добил прекарот црвен султан. Но западните сили протестирале на случувањата во Сасун барајќи султанот да ги исполни ветените реформи. Русија пак територијата на Ерменија ја сакала но без народот во неа, Велика Британија во тој момент била задоволна од контролирањето на Египет и Кипар и не сакала да влегува во конфликт со Османлиите. Во меѓувреме Високата Порта нашла нов сојузник во Европа, Германија.
Список на државни водачи во 162 година
Ова е список на државни водачи во 62 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Прва фудбалска лига на Унгарија
Прва федерална фудбалска лига во Унгарија (Nemzeti Bajnokság I.) започнала во 1901 година. Во сезоната 2007/08 е именувана како Сопрон лига, како спонзорот, и таа е најсилната фудбалска лига во Унгарија. Лигата е на ранг списокот на УЕФА.
Има 12 екипи кои ќе се натпреваруваат. На крајот од сезоната, шампионот на првенството влегува во квалификациите за Лигата на шампионите, додека второто место, заедно со победникот на Унгарскиот куп, влегува во квалификациите за Купот на УЕФА. Последните два екипи одат во другата лига.
Имиња
За време на своето постоење, лигата го промени своето име во зависност од спонзорите и политичките можности во земјата:
Наводи
<references group="" responsive="">
Фудбал на Летните олимписки игри 2012
Натпреварите во фудбал на Летните олимписки игри 2012  ќе се одржат од 25 јули до 11 август 2012 година. Фудбалските натпревари започнале четири дена порано и се одржуваат не само во Лондон, туку и во други градови како Манчестер и Кардиф. Финалето ќе се одигра на стадионот Вембли. Репрезентациите кои учествуваат на Олимпијадата се на возраст до 23 години, а на машките репрезентации им е дозволено да вклучат тројца играчи над 23 години. Се очекува да се натпреваруваат вкупно 504 фудбалери.
Арени
Вкупно шест стадиони ќе бидат домаќини на фудбалските натпревари :
891 Гунхилда
891 Гунхилда — астероид во орбита околу Сонцето.
Логаритмар
Логаритмар или  шибер – направа за сметање со логаритми која може да извршува различни основни операции на сметање, освен собирање и вадење.
Замислата за конструкција на логаритмар се појавува во 1620 година (Англичанецот Едмунд Гантер). Логаритмар во облик на линијар дава Сет Партриџ во 1657 година и овој вид понатаму најмногу се користи.
Начин на работа и конструкција
Логаритмарот се состои од две летвички со исти должини од кои пошироката во себе вдлабен жлеб по кој лизга потесната летвичка. Над пошироката летвичка по жлебот лизга провидна плочка на која е нацртана тенка линија која служи за исчитување на резултатот. На двете летвички, надолжно, впишани се повеќе редови броеви кои служат за пресметување.
Сметањето се врши со поместувањето на потесната летвичка долж пошироката при што зададените броеви се множат, се делат, се креваат на квадрат или куб, се вадат квадратен и кубен корен, се одредува реципрочна вредност, се пресметува природен логаритам, се пресметува синус и косинус, итн. Броевите на логаритмарот се запишани по логаритамска скала, со што тој е особено добро приспособен за „мултипликативни операции“, а непогоден за „адитивни“ (собирање и одземање).
Логаритмарите се правеле од дрво, а подоцна од пластика. Постојат повеќе модели на логаритмари спрема тоа кои сметачки операции ги извршуваат. На пример моделот „Дармштат“ го користеле електроинженерите бидејќи покрај наведените операции на основа на пречникот на жицата ј пресметувал веднаш и површината на пресекот, претворал киловати во коњски сили и сл.
Шиберите се произведувале во стандардни димензии од 12,5 и 25 cm должина, многу поретко 50 cm. Точноста, т.е. бројот на важечки цифри кај моделот од 12,5 cm бил две, а кај моделот од 25 cm три цифри. Постоеле и кружни логаритмари.
Точност
Под важечка цифра се подразбирало бројот на првите цифри кои можат да се сметаат за точни. На пример ако се помножат на шиберот 2,17x3,45 се добива резултат 7,48 – останатите цифри не може да се отчитаат, додека со користење на калкулатор се добива резултат 7,4865.
Логаритмарот можел да се користи и како линија бидејќи имал нанесено сантиметри и закосен раб за цртање.
Канал Финов
Каналот Финов (Finowkanal) е еден од најстарите водни патишта во Европа. Каналот е долг околу 50 километри и се наоѓа во округот Барним, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. За првпат бил изграден во 1605 и ги поврзал реките Одра и Хафел. Реката Рагезе се влева во каналот.
По завршувањето на поправиот Канал Одра-Хафел во 1914, економската важност на Каналот Финов се намалила. Денес, главно се користи за туристички цели.
Позиција (хокеј на мраз)
Позицијата на која игра некој хокеј играч може да се подели на три основни категории:
Position (ice hockey)
Еберсвалде
Еберсвалде (Eberswalde, Rudnicko ) — град и административно седиште на округот Барним, во сојузната покраина Бранденбург, Германија, околу 50 километри североисточно од Берлин. Често е нарекуван Валдштат („шумски град“), поради големите шуми околу него, вклучувајќи го Биосферниот резерват Шорфхајде-Хорин. И покрај овој факт, Еберсвалде бил важен индустриски центар до повторното обединување на Германија.
Историја
Областа околу Еберсвалде веќе била населена во палеолитот. Пред основањето на Маркгрофовијата Бранденбург постоела словенска населба. Богатството на Еберсвалде, најголемото претхристијанско златно богатство на територијата на денешна Германија, било пронајдено во областа. Денес, богатството се наоѓа во Пушкинскиот музеј во Москва.
По повторното градење на градот, Еберсвалде станал првиот индустриски град во Маркгрофовијата Бранденбург, со огромен металуршки капацитет. Некои делови на градот сè уште се именувани по нивните минати функции, како Купферхамер („бакарен чекан“). Од 1605 до 1620 бил изграден важниот воден пат, Каналот Финов.
Помеѓу 1743 и 1755, семејства на металски работници се преселиле од Тирингија и Рајнската област во Еберсвалде. Котлите на првите германски парни мотори биле направени тука. Во текот на 19 век биле изградени големи фабрики во областа на Еберсвалде, особено долж Каналот Финов. На 23 ноември 1877, првата германска телефонска линија била воспоставена тука.
Првиот радиски концерт во светот бил пренесуван од Еберсвалде во 1923. Вернер Форсман ја добил Нобеловата награда за медицина во 1956 за неговите експерименти од 1929 за катетеризација на срцето изведени на неговото срце, додека престојувал во Еберсвалде.
Во текот на Кристалната ноќ била уништена синагогата во Еберсвалде. Во текот на Втората светска војна, неколку фабрики користеле принудни работници и затвореници од концентрацискиот камп Рафенсбрик. На крајот на војната, центарот на градот бил уништен од германските воздушни сили со цел да го запрат советското напредување.
Во 1970, Еберсвалде бил споен со општината Финов и го создале градот Еберсвалде-Финов. Во 1993 било вратено името Еберсвалде.
Сообраќај
Еберсвалде има пристап на сојузните автопати Б2 и Б167 и автопатот А11. Главната железничка станица Еберсвалде се наоѓа на линијата Берлин-Шчеќин, која го поврзала Еберсвалде со Берлин во 1842. Градот е почетна точка на железничките линии до Темплин и Франкфурт на Одра и бил терминал на Железницата Еберсвалде-Финовфурт до Финовфурт додека не била распуштена.
Градот и неговите индустриски области се поврзани со каналите Одра-Хафел и Финов. Аеродромот Финов е поранешна советска база, која била предадена на државата за цивилни летови на 11 мај 1993.
Градот имал трамвај до 1940, кога трамваите биле заменети со тролејбуси. Еберсвалде е еден од трите града во Германија, кои сè уште користат тролејбуси, заедно со Золинген и Еслинген.
Стопанство
Додека Еберсвалде бил познат по неговата тешка индустрија во минатото, по повторното обединување на Германија стигнале тешки времиња. Како што паднала владата во Источна Германија, исчезнала државната поддршка и фабриките нагло се соочиле со поефикасните фирми од Западот. Поради тоа, многу фабрики во Еберсвалде биле затворени, а посетителите можат да ги видат остатоците на овие напуштени фабрики низ целиот град. Како многу источногермански градови, Еберсвалде силно се борел со невработеноста и многу го напуштиле регионот во потрага по работа. Поради тоа многу од советските станбени блокови во Еберсвалде останале празни и бавно биле рушени.
Грб
Грбот прикажува зелено дабово дрво, а над дрвото се наоѓа црвен орел. Покрај дабот стојат две црни диви свињи.
Мирославово евангелие
Мирославово евангелие (Мирослављево jеванђеље / Miroslavljevo jevanđelje) е српски ракопис на пергамент од 362 страни со богата декорација. Тој е еден од најстарите преживеани ракописи напишани на српска варијанта на црковнословенски јазик. Овој ракопис се смета за ремек-дело на илустрацијата и калиграфијата.
Мирославовото евангелие е создадено во 1186 година од Мирослав, кнезот на Хум и брат на Стефан Немања, великиот жупан на Рашка. Први кои го откриле и проучувале ракописот биле тројцата руски учени: Владимир Стасов, Фјодор Буслаев и Никодим Кондаков во 1874.
Халфесбостел
Халфесбостел (Halvesbostel) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.