Историја_на_Србија_под_Хабсбуршката_монархија
Кралството
Австрија ја формирала Покраинската администрација во Банат како административно тело, предводено од генералот Флоримунд Мерси. Во „Кралството Србија“ најпрво била формирана привремена воена управа под претседателство на фелдмаршалот генерал Јосиф Одвие. Имал тројца советници, по еден од воените и коморските власти и еден од Воениот комесаријат, а тие вршеле воени, судски, финансиски и покраински работи. На 7 септември 1720 година, воената администрација била заменета со цивилна, кога Неоаквисистичката комисија, составена од членови на Судскиот воен совет и Советот на Судскиот совет во Виена, ја формирал Белградската управа (Управа на Кралството Србија). Со него раководело Претседателството на Администрацијата, чиј претседател бил фелдмаршалот принцот Александар од Виртемберг, а членови биле двајца советници од цивилниот и воениот ред кои вршеле административна и судска власт. Финансиската власт ја организирал Судскиот совет преку Коморскиот инспекторат кој бил под негова управа. Принцот Александар бил наследен во 1733 година од генералот Марули, а во 1738 година од тогашниот гувернер на Влашка, фелдмаршал Георг Оливие де Валис. Административно, Србија и Банат се поделени на области или провизии. Банат е поделен на 12, Србија на 15, не сметајќи ги 7-те окрузи кои се ставени под управа на Покраинската управа во Темишвар (Орша Обервервалтерство). Округот бил управуван од фармацевт, потпомогнат од Шпанец со двајца ибериски писатели, помлади административни службеници. Голем број офицери и полицајци, исто така, припаѓале на персоналот на окружната влада, кои примале плати од државната каса. Окружната власт од турската управа ги презела само пониските управни органи во селата. Областите биле поделени на кнежевства на чело со Оберкнез, кои броеле 20-30 села со селски кнезови или бири. Правосудството е така организирано што провизорите биле првостепениот судски орган задолжен за помали спорови, а жалбите на нивните пресуди ги решавала белградската управа, како повисока инстанца. Во деликти од посериозен карактер, пресудил земјишниот ревизор. Принцовите поради нивната судиска функција се споменуваат како судии, повисоки судии или виши и пониски судии. Поголемите градови имале посебни управи. Српската општина во Белград имала свое собрание, односно општинско собрание составено од „советнички мајстори“ и општинскиот одбор, како извршна власт на чело со принцот. Принцот понекогаш се нарекувал градски судија, бидејќи тој имал првостепена судска власт. Што се однесува до воениот систем, во Србија под австриска власт постоела редовна (гарнизонска) војска и српска народна милиција распоредена меѓу капетаните. Седиштето на врховниот командант било и во Белград, а ограноците биле во Шабац, Јагодина, Ваљево и Рудник. Капетаните биле организирани како постојана одбранбена воена гранична институција која не била одделена на посебна територија. Првично, значителен дел од товарот на воената организација го сносик командантот на трупите на екипажот во Србија, коњаничкиот генерал Хајнрих фон Бате. Во април 1718 година, тој го известил Судскиот воен совет во Виена дека побарал од капетанот Милисав да му помогне во организирањето на српската милиција. Записот на игуменот на манастирот Хопово, Спиридон Вујановиќ, сè уште кажува дека организацијата на милицијата била дело на Евгениј Савојски. По потпишувањето на Пожаревачкиот мир, го формирал командниот штаб на српската милиција, кој го сочинувале 2 високи капетани, 10 капетани, 1 мајор и 2 поручници. Најдобри капитени биле Вук Исаковиќ од Зворник и Станиша Марковиќ-Млатишум од Нови Пазар. Покрај офицери, српската милиција ја сочинувале и пешадија (хајдуци) и коњаници (хусари). Сите села во Србија биле поделени на воени, чии жители уживале привилегии за воена служба, и земјоделски, кои биле под управа на Судскиот совет во Виена, врховен финансиски авторитет на кој му плаќале разни феудални давачки. Биле формирани вкупно 15 капетани, а тој број бил зголемен на 19 во 1725/9 година со реорганизација во 1725 година. Посебната комисија за регулирање и ревизија на Српската народна милиција укинал една капетанија, така што имало 18, а на чело на сите го ставил оберкапетанот Вук Исаковиќ.