cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јоргос Караџаферис
Јоргос Караџаферис (грчки: Γεώργιος Καρατζαφέρης; година во ) е грчки политичар, член на Грчкиот парламент и претседател на десничарскиот Народен православен собир или ЛАОС.
Претходно, Караџаферис, бил пратеник но од либерално-конзервативната партија Нова демократија, од која тој бил протеран во 2000 година поради неговите екстремни и често расистички ставови. Тој е поранешен член на Европскиот парламент и поранешен потпретседател на европската парламентарна група Независност. Неговите ставови и ставовите на неговата партија, изборните кампањи, често се емитуваат и промовираат од страна на релативно малиот приватен грчки телевизиски канал TeleAsty (поранешен Telecity), кој го основал и го поседува.
Христо Ботев
Христо Ботев (Христо Ботьов Петков) (6 јануари 1848 – 1 јуни 1876) бил револуционер, писател и теоретичар на бугарското национално ослободување од турското ропство. Бугарските анархисти го сметаат Ботев за истакнат анархист, тврдејќи дека тој факт намерно се игнорира од страна на бугарската официјална историографија.
Животопис
Роден е во Калофер. Со помош на рускиот вицеконзул во Пловдив тргнува да студира во Одеса, Русија. По една година пишувал дека „овдешните учители и наредби не се човечки, туку ѕвески“. Тешко ги поднесува строгите правила и неговото уточиште станува библиотека. Од училиштето го исклучуваат, но тоа за него не била казна, туку ослободување. Заминува како бугарски учител во Бесарабија. Авантуристичкиот дух го носи во Романија каде што станал печатар кај издавачот Паничков од Браила.
Во 1868 година во близина на Букурешт се среќава со Васил Левски, идеологот на ослободителната борба (од Турците), а таму го среќава и Иван Вазов, кој исто така е воодушевен од младиот поет. Во тек на следните години е учител во Александрија, Исмаилија, се занимава со конспиративна дејност. Во април 1871 со телеграма ја поздравува Париската комуна, а во јуни започнува да го издава својот прв весник од кој излегуваат само пет броја. Во април следната година е затворен поради револуционерната дејност. Потоа живее во Букурешт каде работи на своите книжевни дела. Во 1875 се жени со Венета Рашева, а идната година му се раѓа ќерката Иванка. Но веќе во мај го презема водството на четата и се вклучува во бунтот и се качува на паробродот „Радецки“ кој собира уште двесте борци од неговата чета. Неговата чета се формирала во денешна Романија и се состоела од 172 четници, кои од Ѓурѓево се качуваат на бродот „Радецки“ на 16 мај 1876 година и по еден ден слегуваат на бугарскиот брег.
По влегувањето во Бугарија, четата се движела на југ, но на 1 јуни во Балканот крај Враца е опколена од голема турска (черкеска) потера, при што Христо Ботев е убиен од страна на еден Черкез. Врз основа на истражувањата на д-р Стефан Влахов Мицов кои тој ги презентира во неговата книга „Кој го уби Христо Ботев“, тој бил убиен од неговите соборци.
Како што пишува Даме Груев, револуционерите од ВМОРО дејствувале по примерот на Ботев.
Покрај револуционер, Христо Ботев е славен и како поет. Најпознати се песните: „Елегија“, „Зададе се облак темен“, „Бесењето на Васил Левски“ и „Хаџи Димитар“.
Калимнос
Калимнос (грчки: Κάλυμνος) — грчки остров и општина кој се наоѓа во југоисточниот дел на Егејско Море. Припаѓа на групата острови Додеканези и се наоѓа западно од полуостровот Бодрум (антички Халикарнас), помеѓу островите Кос (јужно, на растојание од 12 км) и Лерос (северно, на растојание на помалку од 2 км). Лерос е поврзан со него преку серија на островчиња.
Во 2011 година островот имал население од 16.001 луѓе, што го прави третиот најнаселен остров на Додеканезите, по Кос и Родос. Островот во Грција е познат по богатството на голем дел од неговото население, а исто така е и еден од најбогатите острови во целост. Општина Калимнос, која ги вклучува населените острови Псеримос (население од 80 луѓе), Телендос (население од 94 луѓе), Калолимнос (население од 2 луѓе) и Плати (население од 2 луѓе), како и неколку ненаселени островчиња, има површина од 134.544 км2 и вкупно население од 16.179 жители.
Име
Островот е познат како Калино на италијански и Килимли или Келемез на турски јазик.
Географија
Островот е приближно правоаголен, со должина од 21 км и ширина од 13 км, а опфаќа површина од 109 квадратни километри. Покрај тоа, на северната страна има полуостров кој се протега во северозападна насока.
Калимнос е главно планински со комплицирана топографија. Постојат три главни синџири што се движат од запад-северозапад и исток-југоисток. Крајбрежјето е многу неправилно, со неколку затворени заливи. Постојат некои извори, од кои еден е топлински. Почвата е главно заснована на варовник, но во долините се наоѓа и вулкански туф, остаток од древен вулкан, кој се наоѓа во Виглес, меѓу селата Мирти и Кантуни. Островот е главно неплоден, освен двете плодни долини на Ватис и Потија, каде што се одгледуваат маслинки, портокали и винова лоза. Исто така, постои фарма на ноеви во Аргос, во близина на аеродромот.
Земјотресите се честа појава околу Калимнос, факт што е поврзан со вулканите во околните острови. Последниот земјотрес се случил во 2017 година во Егејското Море со јачина од 6,7, кој предизвикал повреда на две лица во Калимнос.
Архипелаг
Калимнос е сосед со малиот остров Телендос, кој некогаш бил дел од Калимнос, но се разделил по голем земјотрес во 554 година и сега е одвоен од Калимнос со канал од вода (околу 800 м широк).
Помеѓу Калимнос и Кос се наоѓа островчето Псеримос, кое е населено и со површина од 11 квадратни километри е едно од најголемите од помалите острови на Додеканези. Во близина на Псимерис се наоѓа островчето Плати.
Религија
Поголемиот дел од жителите на островот се православни христијани. Островот му припаѓа на оној мал дел од Грција што не зависи од Црквата на Грција, туку од Цариградската патријаршија во Истанбул, Турција.
Рекреација
Калимнос е познат по сунѓерот. Сунѓерите се главниот извор на приходи на жителите, правејќи го познат низ Медитеранот. Жителите собираат сунѓери од морското дно во близина на Псеримос. Раното истражување било спроведувано без опрема, користејќи харпун.
Економија
Како главно неплодна (само 18% од земјиштето може да се одгледува), земјоделството отсекогаш играло мала улога во економијата на островот, освен во долината на Вати. Островот е познат по своите агруми од оваа област.
Во последно време, туризмот станал важен за островот, особено качувањето по карпи. Во 2006 година, островот, исто така, се здобил со аеродром во Аргос, село помеѓу Потија и Броста со цел подобро поврзување на островот со копното.
Од почетокот на XX век, има многу емиграција од Калимнос (населението во 1925 година било околу 24.000 жители, во споредба со 16.500 во 2012 година), особено во САД и Австралија.
Хари Потер и Пламениот пехар
Романот ја доби наградата Хуго во 2001 година ; тоа е единствената Хари Потер книга која ја има освоено таа награда. Книгата беше направена и во филм, кој беше објавен ширум целиот свет на 18 ноември, 2005 година.
Посвета
во спомен на господин Ридли
и на Сузан Сладен,
која му помогна на Хари да излезе од орманот. Книгата е посветена на Питер Роулинг, таткото на авторката, господин Ридли е стар семеен пријател на Роулингови, а Сузан Сладен е стара госпоѓа, пријателка на Џ. К. Роулинг која никогаш во животот не се мажела и ја чувала ќеркичката на авторката додека таа работела на Хари Потер и Каменот на мудроста. Сладен вели дека таа секогаш била разочарана кога слушала како Роулинг го минува времето и затоа што не се забавува, а Роулинг вели дека никогаш не и покажала на што работи затоа што се срамувала да го покаже своето дело на било кој жив човек.
Заплет
Книгата започнува со тоа што Хари Потер има сон за Френк Брајс, бивш градинар на фамилијата Ридл, кој е фатен како ги прислушкува деформираниот Лорд Волдеморт и неговиот слуга, Питер Петигру. Во сонот на Хари, Брајс е убиен од страна на Волдеморт. Подоцна тоа лето, Хари, Хермиона Гренџер и фамилијата Визли одат на пат за да го гледаат Светското Првенство во Квидич. Додека се таму, Смртојадите, следбениците на Волдеморт, ја заземаат територијата, мачат неколку безталци, и бегаат кога ќе го видат Мрачниот Знак на небото.
Кога се враќаат во Хогвортс, Албус Дамблдор најавува за време на гозбата за добредојде дека училиштето ќе биде домаќин на Тримагискиот Турнир, натпревар помеѓу волшебничките училишта. По еден ученик од трите волшебнички училишта ќе биде избран од страна на Пламениот Пехар за да се натпреварува. Другите две волшебнички институции, Бобатон Академијата и Дармстранг Институтот, пристигнуваат во Хогвортс по два месеца од започнувањето на првото полугодие. Шампионите избрани од страна на Пехарот се: Флор Делакур од Бобатон, Виктор Крум од Дармстранг и Седрик Дигори од Хогвортс. Мистериозно, Хари исто така е избран, иако тој не го пријавил своето име, и е малолетен и нема доволно способности за барањата на натпреварот. Рон Визли веднаш му се лути, мислејќи дека Хари се пријавил самиот.
Новиот професор по Одбрана од Мрачните Вештини е Аластор „Лудоокиот“ Муди, поранешен аурор и пријател на Дамблдор. Тој ги учи своите ученици на трите Непростливи Клетви на часот, лекција што е нелегална. Тие клетви се Империус Клетвата, која ја присилува жртвата за се покорува на заповед на оној што ја фрлил; Круциатус Клетвата, магија што ги мачи жртвите; и убиствената клетва наречена Avada Kedavra. Хари научува дека тој е единствената личност за која се знае дека ја преживеал Убиствената Клетва, фрлена против него од страна на Волдеморт додека Хари бил сè уште бебе.
Во првата задача од Турнирот, секој од шампионите треба да го земе златното јајце чувано од страна на змеј, во кое има трага за втората задача. Хари ја завршува задачата со помош од страна на Рубеус Хагрид и професорот Муди. Втората задача бара повраќање на нешто што им е украдено, но им е важно на шампионите и е скриено во Црното Езеро. Десет минути пред задачата, на Хари му е даден џиливид од страна на Доби куќното џуџе, што ќе му помогне да дише под вода. Хари ги наоѓа четирите „важни предмети“ на учесниците во Турнирот: Рон, Хермиона, Чо и помалата сестра на Флор, Габриел Делакур. Тој е присилен да ја спаси Габриел заедно со Рон кога Флор нема да се појави, што предизвикува тој да ја изгуби задачата, но добива додатни поени за „морално чувство“.
Една ноќ по втората задача, Хари и Крум се запрепастени кога бушавиот Барти Крауч постариот се појавува од Шумата, мрморејќи бесмислици и барајќи да го види Дамблдор. Хари трча по помош, но кога се враќа со Дамблдор, тие го наоѓаат Крум во бессознание, а Крауч го нема. Хари дознава повеќе за Краучови кога ќе погледне во сеќавањата на Дамблдор во Мисленикот, алатка за зачувување на сеќавањата. Сеќавањето го покажува Барти Крауч помладиот, Смртојад, како го испраќаат во Азкабан по наредба на Барти Крауч постариот за мачење на Френк и Алис Лонгботом (родителите на Невил) до лудило.
Третата и последна задача од Турнирот вклучува голем лавиринт лоциран на Игралиштето за Квидич, кој е полн со магични пречки. Хари и Седрик успешно си помагаат меѓусебно да го поминат лавиринтот. Тие стигнуваат до Тримагискиот Пехар и се согласуваат да го допрат заедно, така станувајќи и двајцата победници. Пехарот излегува дека е портоклуч што ги транспортира на стари гробишта во Литл Хенглтон. Петигру и деформираниот Лорд Волдеморт се таму. Петигру го убива Дигори, и ги врзува рацете и нозете на Хари за спомен-каменот на Ридл. Тогаш тој употребува коска од гробот на таткото на Волдеморт, малку од крвта на Хари и неговата отсечена дланка за магичен ритуал што го враќа Лорд Волдеморт во ново тело.
Волдеморт ги повикува Смртојадите, и открива дека негов слуга во Хогвортс се осигурил дека Хари ќе учествува во Турнирот, ќе победи, и со тоа ќе пристигне на гробиштата. Хари се обидува да го разоружи Волдеморт со магијата Expelliarmus, во исто време кога Волдеморт ја употребува Убиствената Клетва. Магијата и клетвата се среќаваат среде воздух и се поврзуваат, формирајќи врска помеѓу двете стапчиња кои ги покажува „ехата“ (така опишано од страна на Дамблдор) на скорешните жртви на Волдеморт, меѓу кои спаѓаат Седрик, Френк Брајс, Берта Џоркинс и Лили и Џејмс Потер. „Ехата“ му овозможуваат на Хари заштита, која му помага да избега заедно со телото на Седрик, оставајќи го зад себе гневниот Волдеморт.
Хари, носејќи го телото на Седрик, се враќа на училишниот имот. Муди го носи Хари во неговата канцеларија, каде што тој открива дека тој е слугата на Волдеморт, и се обидува да го убие на Хари самиот. Муди е сопрен од страна на Дамблдор, Северус Снејп и Минерва МекГонагал. Дамблдор во устата на Муди става Веритасерум, и тие откриваат дека „Муди“ всушност е Барти Крауч помладиот, кој избегал од Азкабан и користел Полисоковна Напивка за да го глуми вистинскиот Аластор Муди. Корнелиус Фаџ, министерот за Магии, пристигнува во Хогвортс придружуван од дементор. Кога дементорот влегува во собата во која стои Крауч помладиот, се наведнува над него и му го дава „Бакнежот на Дементорите“, исцицувајќи ја неговата душа. Фаџ одбива да им поверува на Дамблдор и Хари дека Волдеморт е вратен.
Хари е крунисан како Тримагиски Шампион и добива награда од 1000 галеони. Денови подоцна, Дамблдор објавува за време на завршната гозба, кажувајќи им на сите за Волдеморт и вели дека да се порекнува вистината за тоа како умрел Седрик Дигори е навреда на сеќавањето за него. Додека го напуштаат Хогвортс Експрес на Кингс Крос станицата, Хари им ги дава своите пари од победата на Фред и Џорџ за да започнат продавница за шеги, а Хари заминува на уште едно лето кај Дарслиеви.
Подзаплет
Рита Скитер, дописник за Дневниот Пророк, поминува голем дел во приказната пишувајќи лаги за Хари (за време кога неговата лузна го заболе по чуден сон за време на Предвидување), Хагрид (кога и кажа на Мадам Максим за неговата мајка), и Хермиона (дека е во врска со Виктор Крум). Скитер прави тајни интервјуа со Слитерините за да земе материјал за некои од своите приказни, но изворите за некои се сосема непознати. Во меѓувреме, Хари се сомнева дека таа има Невидлива Наметка, но Хермиона знае дека Лудоокиот Муди би можел да види низ наметката со неговото магично око. Следно, Хари мисли дека има озвучено делови од замокот. Како и да е, Хермиона му вели дека електронски направи не работат во Хогвортс поради магијата која се наоѓа во воздухот. Близу до крајот на книгата, Хермиона конечно дознава како Скитер го прави сето тоа: таа е нерегистриран анимагус и може да се претвори во бубачка. Хари и Рон дознаваат дека имало бубачка на статуата близу до колибата на Хагрид, и подоцна во косата на Хермиона по втората задача, и на прозорецот од училницата за Предвидување кога го заболела лузната на Хари, и дека Слитерините знаеле за тоа цело време. Хермиона ја заробува Скитер, во бубачка форма, во тегла и не ја пушти сè додека возот не стигне во Лондон.
NGC 2703
NGC 2703 — двојна ѕвезда во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2703 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 55 м 47,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 18' 23".
Други поделби
Проучување на NGC 2703 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Megadeth
Megadeth (се чита: Мегадет) — треш метал музичка група од САД која ја предводи основачот, гитаристот и текстописецот Дејв Мастејн. Групата е формирана во 1983 година, откако Мастејн на напуштил групата „Metallica“. Дискографијата на „Мегадет“ опфаќа 14 студиски албуми, шест албуми од живи настапи и три компилации со најголемите хитови.
Како пионер на американското треш метал движење, групата стекнала светска слава во осумдесеттите години на 20. век, но со текот на времето доживеала чести смени на поставата, претежно поради проблеми со прекумерно користење на дрогa и алкохол. По стабилизирањето на поставата, „Мегадет“ објавиле низа албуми со платински и златни тиражи, вклучувајќи го Rust in Peace, двапати номиниран за „Греми“, како и двојниот платински тираж на Countdown to Extinction од 1992 година. Групата направила привремен прекин во работата во 2002 година, поради Мастејновата тешка повреда на левата рака, но по интензивната терапија, тој повторно ја активирал групата во 2004 година, когаго објавиле албумот The System Has Failed, а во 2007 година и United Abominations. Иако „Мегадет“ постои речиси 30 години, последните два албума, Endgame и Thirteen, со нивната брзина и моќност се доказ за виталноста на групата.
Во текот на нејзиното постоење, низ групата поминале преку 20 официјални членови, а непроменет останал само Дејв Мастејн, како главна и движечка сила на „Мегадет“. Групата се вбројува во Големата треш четворка заедно со „Slayer“, „Metallica“ и „Anthrax“, која е „виновна“ за создавањето и популаризацијата на треш жанрот во 1980-тите. Обожавателите на „Мегадет“ себеси се нарекуваат „Droogie“, израз кој значи пријател, а е земен од филмот на Стенли Кјубрик - A Clockwork Orange (Пеколен портокал).
Формирање и раните почетоци (1983-1984)
Дејв Мастејн својата музичка кариера ја започнал како водечки гитарист во хеви метал бендот Металика. Тој бил еден од членовите на т.н. „оригинална постава“ на Металика, која постоела од формирањето на групата во 1981, па сè до 1983 г. кога Мастејн бил отпуштен поради прекумерно консумирање алкохол, користење на дрога и насилничко однесување. Два месеци по напуштањето на Металика, тој се запознал со подоцнежниот басист Дејвид Елефсон, со кого го основале Мегадет во Лос Анџелес, 1983 г. Во неколку интервјуа, Мастејн има изјавено дека по заминувањето од Металика, ја сакал нивната крв. Сакал да изведува побрза и поагресивна музика.
Првиот неофицијален студиски потфат, демо касетата Last Rites, била снимена со поставата Мастејн, Елефсон и тапанарот Ли Роуч. На неа се нашле три песни, и тоа „Love You to Death“, „Skull Beneath the Skin“ и „Mechanix“, кои подоцна биле вклучени на првиот студиски албум Killing Is My Business… and Business Is Good!. Бендот настапувал на неколку живи свирки во 1984 г. пред Ли Роуч да биде заменет со џез тапанарот Гар Семјуелсон. Истата година Мегадет потпишале договор со релативно анонимната продуцентска куќа Комбат Рекордс. Во месец декември на бендот му пристапил Крис Поланд, во улога на втор гитарист.
Killing Is My Business… and Business Is Good! (1985-1986)
Во 1985, на бендот му биле дадени $8.000 од Комбат Рекордс како би го снимиле нивниот деби албум, од кои повеќе од половина ги потрошиле на дрога и алкохол. Во него е одразена сета насобрана фрустрација и гнев на Мастејн, поради неговото претходно отпуштање од Металика. И покрај неквалитетната продукција албумот е добро прифатен труд кој претставува мешавина на треш и спид метал.
Овој албум нема да доживее никаков комерцијален успех, поради огромната популарност која во тоа време ја уживал глам металот, стил тотално спротивен од идеите, целите и филозофијата на трешот. Дури по издигнувањето на Мегадет како предводници на овој правец во хеви металот, ова остварување ќе ги добие заслужените пофалби за својата креативност и иновативност. Многумина ќе ги наведат овие записи како клучни околу создавањето и издигнувањето на екстремниот метал на меинстрим сцената во САД, а подоцна и низ целиот свет.
Излегувањето на овој албум го означил почетокот на долгото меѓусебно соперништво на Мегадет со Металика, бендот од кој претходно беше исфрлен Дејв Мастејн. Големи контроверзи ќе повлече песната „Mechanix“, околу која настанал спор за авторските права. Мастејн тврди дека за време на неговото членување во Металика ја напишал песната, и дека по заминувањето строго им забранил да ја снимат и да ја стават на албум. На овие обвинувања од Металика одговорија дека нивната верзија „The Four Horsemen“ е во потполност нивна творба, но сепак во албумот му се доделени авторски кредити на Мастејн. Верзијата која се нашла на првиот албум од Мегадет, Killing Is My Business... and Business Is Good!, била ултра брза со теми поврзани за сексуалните фантазии на Мастејн.
Peace Sells… but Who's Buying? (1986-1987)
Повторно со мал буџет, се снимал и вториот албум, но бендот бил незадоволен од конечниот производ. Незадоволни од продукциската куќа потпишале нов договор со Капитол Рекордс кој истовремено ги откупил правата за новиот албум, а исто така и изнајмил продуцент да направи ремикс на снимките. По една година откако започнало снимањето, албумот бил издаден. Овој албум го претставува пробивот на Megadeth на јавната сцена, за што најдобра потврда се продадените милион копии од албумот во САД.
Овој албум се смета за белег на трешот, а исто така и за „највлијателен метал албум на својата декада“. Песната „Peace Sells“ била изгласана на #11 место во изборот на MTV за „40 Најдобри Метал Песни“. На омотот од албумот се појавува Вик Ретлхед, маскотата на Мегадет, држејќи ја во раце актовката на светскиот мир и нудејќи ја на лицитација. Во позадина се зградите на Обединетите Нации, претставени како рушевини по катастрофалната војна која штотуку завршила.
1379
1379 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1379 година од новата ера, 379. од вториот милениум, 79. од XIV век и последна од 1370-тите.
Megadeth
So Far, So Good… So What! (1987-1989)
Со најголем буџет до сега, го снимиле третиот албум, кој достигнал платински тираж во САД. Поради предозираност со дрога и други опојни супстанци, водечкиот гитарист Крис Поланд бил набркан од страна на Мастејн, а нешто подоцна и на тапанарот Гар Семјуелсон му била покажана излезната врата поради недоразбирања и непремостливи конфликти со основачите на бендот. Како нивна замена биле повикани Чак Белер и Џеф Јанг, но тие биле само привремена замена и ќе се појават само на ова остварување. Целокупниот перформанс на овој состав бил позитивно оценет и тоа на овие момци им влеало самодоверба и храброст да го подигнат своето творештво на повисоко скалило.
1379
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Megadeth
So Far, So Good… So What! (1987-1989)
По инструменталката со која започнува музичката понуда на албумот, следува интригантната „Set the World Afire“, првата песна што Дејв Мастејн ја напишал по неговата разделба со Металика. Една од песните на албумот е „In My Darkest Hour“ посветена на загинатиот басист на Metallica, Клиф Бартон. Како претпоследната нумера се наоѓа песната „Liar“, полна со навреди и низа обвинувања насочени кон поранешниот гитарист Крис Поланд, на кој му се приговара дека продавал опрема во сопственост на групата само за да купи што повеќе дрога и алкохол. Исто така на албумот се наоѓа преработката на песната од Sex Pistols, „Anarchy in the UK“. Својата турнеја со овој албум ја започнуваат како предгрупа на DIO, а потоа продолжуваат да свират како предгрупи на Iron Maiden, Halloween и Guns N' Roses. Нивната прва светска турнеја ја искористиле како можност за стекнување повеќе обожаватели надвор од САД и тоа воедно им било драгоцено искуство во понатамошната кариера.
1379
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6887 и 6888 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6129 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5139 и 5140 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2132.
Megadeth
Rust In Peace (1990-1991)
За овој албум почнала потрагата по нов гитарист. Меѓу пријавените бил и Дајмбег Дарел Абот од Пантера кој воедно и бил избран, но одбил да се придружи на бендот без својот брат, тапанарот Вини Пол Абот, па за нов гитарист бил доведен Марти Фридмен. Првично Мастејн одбивал да го прими Фридмен во бендот поради неговата фарбана коса, но подоцна се премислил и ја променил својата одлука. На тапани бил поставен Ник Менза, поради неговото познанство со водачот Мастејн. Со овој тим направен по вкус на вокалот и гитарист Мастејн, биле исполнети сите предуслови за врвно парче треш метал авантура.
1379
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1379 година се протега во 4015 и 4016, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4075 и 4076 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1922. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 780 и 781 исламска година.
Филипинско соколче
Филипинското соколче — вид на граблива птица од родот соколчиња (Microhierax) во состав на семејството соколи (Falconidae).
Megadeth
Rust In Peace (1990-1991)
Во март 1990 г. влегуваат во студио и го снимиле нивниот најпродаван албум дотогаш, а продуцентот Марк Клинк бил единствениот продуцент кој успешно продуцирал еден албум на Megadeth од почеток до крај, без да биде отпуштен. За време на студиските сесии, сите членови за првпат биле комплетно чисти и не консумирале никакви недозволени супстанции. За песните „Holy Wars… the Punishment Due“ и „Hangar 18“ биле снимени и видео спотови. Во септември 1990 г. бендот се придружил на турнеја со Slayer, Testament и Suicidal Tendencies. Пофалби за виртуозноста и беспрекорноста на крајниот производ доаѓале од сите страни, што бил еден од главните фактори оваа постава да се одржи подолго време заедно.
Филипинско соколче
Овој вид е ендем на Филипините.
Megadeth
Countdown to Extinction (1992-1993)
Во јануари 1992 г. Дејв Мастејн повторно се сретнал со еден од аудио инженерите на албумот Rust In Peace, Макс Норман. Оваа нивна средба и разговор во четири очи биле решавачки за понатамошната кариера на групата. Имено, тогаш паднала одлука песните од наредниот албум да бидат пократки, поедноставни и наменети за пуштање во радио етерот. Countdown to Extinction бил сниман четири месеци и претставува најуспешното комерцијално исполнување на Мегадет. Албумот дебитирал на второто место на Билборд Хот 100 списокот на најпродавани албуми, највисоко за еден албум кој го носи логото на Мегадет. Брзо достигнал двоен платински тираж во САД, а на бендот му донел бројни номинации за разни признанија. Како најуспешни песни на топ листите од овој албум се нашле сингловите „Symphony of Destruction“, „Foreclosure of a Dream“ и „Sweating Bullets“.
Филипинско соколче
Природно живеалиште му се суптропските и тропските низински шуми.
Megadeth
Countdown to Extinction (1992-1993)
Во меѓувреме, на нивна адреса пристигнале две покани за правење филмска музика, и тоа за играниот филм „Last Action Hero“ и цртаниот филм „The Beavis and Butt-Head Experience“. „Angry Again“ брзо станала омилена кај обожавателите и задолжителна на секој концерт, додека „99 Ways to Die“ добила номинација за Греми. Во 1993 свиреле на ист фестивал со Металика, што било за првпат по 10 години на иста сцена да свират поранешни членови на бендовите. Дејв Мастејн тогаш изјавил дека тоа претставува крај на десетгодишниот конфликт помеѓу овие два бенда, иако проблемите подоцна се обновиле.
Youthanasia (1994-1996)
Од Капитол Рекордс направиле голема рекламна промоција за најновото остварување на Мегадет. Освен постери и намалени цени на плочите од овој албум, биле направени и серија од интервјуа и кампањи за што поголема продажба на музичките записи. Занимлив е и фактот што момците од Мегадет за првпат се појавиле и на телевизија, и тоа во шоуто на Дејвид Летерман. Во таа пригода го изведоа во живо првиот сингл од новиот материјал, песната „Train of Consequences“. Музиката која се нашла на овој диск била невообичаена за постарите нивни обожаватели, бидејќи аранжманите биле упростени, а акцентот бил ставен на вокалната изведба. Бил задолжен и посебен фотограф за омотот на албумот и имиџот на бендот, сѐ со цел Мегадет да им се доближат на широките тинејџерски маси. Турнејата за овој албум ја започнале во САД, а истата траела 11 месеци и била најдолга турнеја на бендот дотогаш.
Cryptic Writings (1997-1998)
По турнејата за промоција на Youthanasia, бендот земал одмор, а повторно започнал со работа во 1996 г. на нивниот следен албум, работно насловен како Needles and Pins, но поради проблеми со омотот чија оригинална замисла ќе биде заменета со вуду симбол и албумот ќе се преименува во Cryptic Writings. Одредени делови од албумот биле снимени во Лондон, под супервизија на нивниот менаџер Бад Преџер. Преџер придонел во пишувањето на дел од песни преку сопствени идеи и текстови. Многу наслови на песните и музиката доживеале измени на негово инсистирање. Сите овие добронамерни ургенции од страна на менаџерот, Мастејн ги објаснил како последица на неговата неостварена желба за број 1 албум во САД.
Risk (1999-2000)
По успехот на претходниот албум, бендот ја продолжил работата со поп продуцентот Ден Хаф и го снимил нивниот осми студиски албум. Овој албум доживеал неочекуван неуспех, како комерцијален, така и од страна на критиката. Тоа се должело главно на исфрлените метал елементи по кои дотогаш биле препознатливи и вметнувањето на повеќе рок, диско и електронски елементи во звукот. Тоа ја предизвикало загубата на голем дел од нивните долгогодишни обожаватели, што се одразило и со продажбата на албумот, која била убедливо најслаба за еден нивни албум дотогаш.
Коцкањето со стилската промена на крајот не им се исплатело. Неколку години подоцна, во едно интервју Мастејн ги обзнанил мотивите за неуспешниот експеримент. Според него, фијаското на албумот се должело на преголемата инволвираност на луѓе и продуценти кои немале никаква допирна точка со хеви металот. За првпат во неговата долгогодишна кариера самиот си дозволил да не знае што всушност се работи во студиото и кои лица се одговорни во врска со проектот. Поучени од ова непријатно и горчливо искуство, Мегадет комплетно ќе раскинат со дотогашниот нивни правец и насоката ќе ја усмерат кон нивните рани музички корени.
Гитаристот Марти Фридмен објавил дека ќе го напушти бендот, откако Дејв Мастејн му кажал дека по овој неуспех ќе мораат да се вратат на стариот метал звук. Ал Питрели бил презентиран како најновиот член на Мегадет во пресрет на концертната турнеја во придружба на уште еден припадник на „Големата треш четворка“, Антракс. Но, Антракс ненадејно се повлекле пред самиот почеток, со што им бил оставен поголем простор на Мегадет. Оваа турнеја ќе предизвика одложување на датумот за снимање на деветтиот по ред студиски албум, на кој уште однапред му беше ставено името „The World Needs a Hero“.
The World Needs a Hero (2001-2002)
По 14 годишна соработка, од Мегадет се решија дека е време за драстични промени, па така се разделиле со Капитол Рекордс. Според сè уште важечкиот договор, бендот бил обврзан да направи уште еден албум под палката на Капитол. Но, од менаџментот на оваа продукциска куќа побарале наместо нов студиски албум, од составот да издадат компилација на нивните најголеми хитови. Членовите се согласиле на драго срце, но подоцна се покајале за таа одлука. Имено, во првата збирка од најдобри песни на Мегадет, било побарано да бидат вклучени две нови песни од претстојниот албум. Овој предлог бил категорично одбиен од групата, по што следувала закана од Капитол, дека ако не ги послушаат не ќе можат понатаму да објавуваат нов материјал. Немајќи што да прават, Мегадет постапиле против своите интереси и ги вметнале двете нови нумери „Kill the King“ и „Dread and the Fugitive Mind“ на компилацијата насловена како Capitol Punishment: The Megadeth Years, или во превод „Казната од Капитол“.
Во ноември 2000 г. потпишале договор со Сануктари Рекордс. Менаџерот Бад Преџер бил отпуштен поради погрешните визии во врска со иднината на групата. Продукцијата и сите песни на албумот се комплетно на Дејв Мастејн, кој се решил на таков чекор поради огромниот неуспех со претходниот албум. Со овој албум било најавено нивното „враќање“, а се придружуваат на турнеја со AC/DC, Iced Earth и Endo. Поради терористичките напади од 11 септември 2001 год, неколку нивни концерти биле одложени. Една година подоцна го снимиле и првиот нивни албум во живо, познат како „Rude Awakening“.
Во 2002 г. Мастејн направил ремикс на првиот нивни албум Killing Is My Business… and Business Is Good! за чие снимање биле искористени модерни техники, а биле додадени и бонус песни. Задоволен од позитивните реакции околу ремиксот, во 2004 направил комплетна ревизија на целиот нивни дотогашен музички каталог. Осум нивни студиски албуми биле комплетно аудио и дигитално ремиксувани, а биле додадени и дополнителни песни.
Привремен распад на бендот (2002-2004)
Во јануари 2002 г. Мастејн бил подложен на ситен хируршки зафат за да му биде отстранет камен од бубрегот. По овој оперативен зафат, Мастејн бил принуден да направи неколкунеделен одмор, како би закрепнал според планираното. Но, за време на кратката пауза доживеал тешко нервно оштетување на левата рака. Оваа несакана повреда настанала на многу бизарен начин. Имено, Мастејн заспал седејќи на столче со раката оставена преку потпирачот, што предизвикало силна компресија врз радијалниот нерв на таа рака. По ова оштетување, тој не бил во состојба да ги движи прстите на дланката, што само по себе значело дека нема да може да свири на гитара.
На 3 април 2002 г. тој и официјално објавил дека го распушта Мегадет на неопределено време, како би можел на замине на адекватна терапија. Во следните четири месеци бил приморан да оди на интензивен лекарски третман пет пати во седмицата. Иако бавно, Мастејн повторно научил да свири на гитара. Како би го испочитувале договорот со Сануктари Рекордс, Мегадет објавиле албум на кој се нашле дел од нивните песни изведени во живо, насловен како Still Alive… and Well?. По речиси едногодишното отсуство од музичката сцена, Мастејн започнал со дигитален ремикс на целиот нивни претходен музички каталог, а нешто подоцна стартувал и со компонирање музика за повратничкиот албум на групата.
The System Has Failed (2004-2006)
По здравствените проблеми на Мастејн во 2004, тој се решил повторно да до состави бендот, но овој пат со поставата од Rust in Peace, но за жал не успеал во намерата. Тапанарот Ник Менза не бил подготвен во целост, а Марти Фридмен не сакал ни да чуе за повторна соработка со Мастејн по нивните жестоки расправии од минатото. Дејвид Елефсон во тој момент бил во судска парница со основачот Мастејн, па така овој бил принуден да состави комплетно нова екипа. За време на студиските сесии, кам-бек во Мегадет направил гитаристот од оригиналната постава, Крис Поланд. Но неговиот повраток бил само за потребите на албумот, па така по завршувањето со снимање на песните, тој си продолжил по својот пат. Биле најмени и повремени басист и тапанар во имињата на Вини Колајута и Џими Слоас. Седмата песна од ова остварување, Back in the Day била искористена како музика во еден од анимираните филмови на Волт Дизни.
Откако албумот бил издаден, од критиката бил окарактреизиран како најкомплексен нивни албум. Специјализираниот магазин за хеви метал музика Metal Hammer, ја оценил оваа плоча како нивна најдобра по култното треш метал парче Rust in Peace. Исто така во овој период бендот направил ЦД со нивните најголеми хитови под наслов Greatest Hits: Back to the Start. На оваа компилација се нашле песни по избор на обожавателите, кои својот глас можеле да го дадат на официјалното мрежно место на групата. Списокот на песни е составена според резултатите од истото гласање.
United Abominations (2007-2008)
Во мај 2006 г. од бендот најавиле дека биле речиси готови со единаесеттиот студиски албум, но поради смена на издавачката куќа албумот бил издаден една година подоцна. Овде се наоѓа и ремикс на култната балада со француски рефрен „À Tout le Monde (Set Me Free)“, каде како гостин настапила Кристина Скабија од италијанскиот хеви метал бенд Лакуна Коил. Оваа песна според најавите требало да биде и прв сингл од албумот, сè додека не била заменета со композицијата Washington Is Next.
Овој албум се искачил на осмото место по продажба во САД и претставувал најголемиот успех по Youthanasia со продадени 54 000 копии по првата недела. На интернационално ниво, албумот се нашол и на табелите на најпродавани албуми во седум европски земји.
Интересна е и приказната за тоа како го направиле омотот на дискот. Бил објавен конкурс за цртежи кои би претендирале да бидат обвивка на овој албум. Дејв Мастејн ја избрал постоечката слика помеѓу 11 финалисти, но иако таа не била победник најмногу му се допаднала. Како награда за најдобрите три цртежи биле доделени различни модели на електрична гитара од марката Гибсон. Гитаристот Глен Дровер го напуштил бендот со цел да се фокусира на своето семејство. Неговото место го заземал Крис Бродерик, а со новата постава бендот направил официјално деби во Финска на 4 февруари 2008 г.
Endgame (2009-2010)
Во септември 2009 г. официјално излегол во продажба дванаесеттиот по ред студиски албум на Megadeth. Албумот добил позитивни критики од хеви метал заедницата и се смета за продолжување на успехот на нивниот претходен музички материјал. Албумот бил наречен Endgame, според истоимениот документарец од режисерот Алекс Џонс. Енди Снип одново се вратил како продуцент, на обострано задоволство. Како промотивен сингл била пуштена песната „Head Crusher“, која воедно се смета и за најдобра песна на албумот. Споменатата песна беше номинирана за Греми наградата за Најдобар Метал Перформанс во 2010 г. Видео записи биле направени за водечкиот сингл, како и за песната „The Right to Go Insane“.
И пофалбите на сметка на албумот не изостанале. Експерти од музичката индустрија искоментирале дека тандемот Мастејн и Бродерик функционирал беспрекорно, а жестината на песните ги оживува спомените од најдобрите денови на бендот. Ќе потенцираат дека сите солажи се брилијантни и дека составот одамна не звучел така витално. И Слеш, гитаристот на Guns N' Roses, позитивно го оценил овој диск на својата Твитер страница.
По издавањето на оваа плоча, Megadeth заминале на светска турнеја во придружба на останатите бендови од „Големата четворка“ на треш-металот: Metallica, Slayer и Anthrax. Најспектакуларен бил нивниот заеднички настап во Софија, пред 80 илјадна публика. Во таа пригода било направено и ДВД-то „The Big 4 Live from Sofia, Bulgaria“. Злобните јазици почнале да шират гласини дека од Мегадет биле револтирани затоа што свиреле пред помалиот бенд од ова семејство, Slayer, но таквите озборувања веднаш биле демантирани од страна на Дејв Мастејн. Тој кажал дека сите од групата ја прифатиле таа идеја како одлична и додал дека ако повторно им се пружи прилика да свират по истиот распоред, без размислување би се согласиле.
Thirteen (2011-денес)
Пред излегувањето на новиот, тринаесетти по ред студиски албум на Мегадет, бендот заминал на концертна турнеја низ Европа заедно со уште една култна треш метал група, т.е. Slayer. Насловот и музичкиот правец на новиот албум беа откриени за време на едно допишување на фронтменот Дејв Мастејн со обожавателите на групата. Басистот Дејвид Елефсон ги истакнал импресиите од работата со продуцентот Џони Кеј, за кого имал само пофални зборови. Им открија на обожавателите дека оваа понуда ќе биде нешто сосема поразлично од дотогашните нивни изданија. Напоменаа дека овој диск ќе има модерен звук и ќе биде најдобро нивно остварување во последните 20 години.
Како прв официјален сингл од албумот беше најавен „Public Enemy No. 1“, песна посветена на гангстерот и нарко-картел Ал Капоне. Истата оваа песна беше номинирана за Греми награда, но потфрли и златниот грамофон замина во рацете на Foo Fighters. Тоа беше 10-тиот неуспешен обид на Мегадет да се закитат со престижната статуетка, што претставува еден поразителен рекорд за нив. Како втор и последен сингл од овој проект беше пуштена песната „Whose Life (Is It Anyways?)“. Албумот во првата недела се продаде во 42 000 копии во САД, доволно да дебитира на 11 место на Билборд листата. На глобално ниво немаше позабележителен комерцијален успех.
По ова, Мегадет заминаа на уште една турнеја, овој пат во Северна и Јужна Америка, во друштво на Моторхед и италијанскиот хеви метал бенд Лакуна Коил. За време на оваа турнеја во потполност го изведоа албумот Countdown to Extinction, за одбележување на јубилејот 20 години од неговото излегување во продажба. Од неофицијални извори беше објавено дека ќе се направи албум во живо од овие концерти, нешто слично на Rust in Peace Live во 2010 г. Во месец август 2012 г. беше објавено дека Мегадет се враќаат во студиото да го подготвуваат нивниот нареден албум, одново под продукциска палка на Џони Кеј.
Текстови
Како главен текстописец на Megadeth, Мастејн е познат по своите контроверзни политички текстови. Чести теми се војната и јадрената војна („Architecture of Aggression“, „Hangar 18“, „Return to Hangar“, „Take No Prisoners“) и последиците од неа („Dawn Patrol“ и „Ashes In Your Mouth“). Впрочем и самиот термин Megadeth е неправилна конструкција изведена од поимот „megadeath“, кој во превод значи смрт на еден милион цивили. Неговиот цинизам во однос на политиката се забелележува во „Symphony of Destruction“, „Peace Sells“, „The World Needs A Hero“, „Blackmail the Universe“ и други песни.
Контроверзните и не правилно разбрани текстови на бендот му создале разни проблеми, како на пример спотовите за песните „In My Darkest Hour“ и „À Tout le Monde“ кои биле забранети за прикажување на MTV поради тоа што биле протолкувани дека поттикнуваат самoубиство. Своето незадоволство и револт кон цензурата во музиката го искажале преку песната „Hook In Mouth“.
Зависностите исто така се дел од нивните текстови, како на пример во „Use the Man“, „Burnt Ice“ и „Addicted to Chaos“. Исто така има мал број текстови засновани на религиски настани како „Truth Be Told“ и „Shadow of Deth“. „Countdown to Extinction“ е една од ретките песни каде Мастејн отворено зборува за загадувањето и постепеното уништување на биолошкиот екосистем.
Контроверзите поврзани за бендот
Во април 1988 г. на концерт во Северна Ирска, Мастејн незнаејќи со зборовите „This one's for The Cause!“ ја посветил последната песна „Anarchy in the UK“ на ИРА. Потоа се извинил, а на остатокот од турнејата бендот бил придружуван од силно обезбедување. Подоцна овој инцидент послужил како инспирација за една од најпознатите песни на Megadeth „Holy Wars… the Punishment Due“.
Во јули 2004, поранешнипт басист Дејвид Елефсон го тужел Мастејн барајќи оштета од $18.5 милиони поради неговот невклучување во делбата на профитот на бендот, но тужбата набргу била отфрлена, а со тужба возвратил и Мастејн.
Големи контроверзи ќе предизвика објавувањето дека Megadeth нема повеќе да свират одредени песни („The Conjuring“ и „Anarchy in the U.K.“) поради Мастејновото прифаќање на христијанството. Поради тоа тој го откажал настапот на бендот со екстремните блек метал бендови како „Rotting Christ“ и „Dissection“ поради нивните анти-христијански ставови.
Маскота
Едно од препознатливите обележја на Мегадет е нивната долгогодишна маскота Вик Ретлхед. Дејв Мастејн е иноваторот на Ретлхед, а неговото создавање е опишано во песната „The Skull Beneath the Skin“ од нивниот деби албум. Поради некоординираност со менаџментот на издавачката куќа, Вик се појавил во видоизменет облик на првиот албум, многу поразличен од оригиналната замисла на Мастејн. Освен на омотот од повеќето студиски албуми, овој лик ќе биде главен елемент и на промотивните постери од речиси сите синглови на бендот.
Во 2007 г. беше направен редизајн на маскотата од страна на обожавателите. Сликата со Вик Ретлхед во неговата човечка форма се најде на омотот од албумот United Abominations. Бидејќи ова имагинарно суштество ужива особена популарност помеѓу обожавателите на Мегадет, чести се случаите тој во живо да се појави на сцената за време на концертите.
Gigantour
Во 2005 г. Мастејн организирал фестивал посветен на хеви метал културата, под името Gigantour. Фестивалот бил во предвиден како турнеја на Мегадет, надополнета со уште неколку еминентни бендови од нивниот жанр. На првото издание од Gigantour, покрај Мегадет, на главната сцена се појавиле и членовите на Dream Theater, Nevermore, Anthrax и Fear Factory. Настапите во Монтреал и Ванкувер беа филмувани и подоцна објавени како албум во живо. Второто издание на Gigantour било закажано да се одржи во втората половина од 2006 г. Овој пат, Мегадет настапиле со поразлична постава од таа на претходниот фестивал, бидејќи од групата си заминал басистот Џејмс Мекдонаф, а на негово место дошол Џејмс Ломензо. И придружбата на Мегадет била променета и надополнета, и тоа со бендовите Lamb of God, Arch Enemy и Overkill. Овој пат турнејата се проширила и вон границите на САД, со три настапи во Австралија. Свирката од Флорида била снимена и обработена, а ДВД изданието било објавено во почетокот на 2008 г.
Третото издание на Gigantour траело две години (2007 и 2008), а концертните настапи биле одржани на три континенти. Во зависност од местото на кое изведувале, турнејата ја поделиле на три етапи. Megadeth и Lacuna Coil биле бендовите кои ја минале Австралија, притоа имајќи шест концерти на нивниот распоред. Друштво на Мегадет низ Англија им правеле нивните британски колеги од Evile. Третиот дел од турнејата бил воедно и најдолгиот, бидејќи била планирана посета на сите поголеми американски градови. In Flames и Children of Bodom свиреле како предгрупи на поголемиот бенд, но имало и случаи кога сите групи настапувале одеднаш на бината. Со исклучок на неколкуте помали инциденти, овој движечки фестивал се сметал за солиден успех на сите учесници подеднакво.