cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мари Кивиниеми
Лидер на Централната партија
На 22 јануари 2010 година, еден месец откако премиерот Ванханен објавил дека ќе се повлече од функцијата лидер (претседавач) на Централната партија на нејзината конвенција во јуни 2010 година, Кивиниеми ја објавила својата кандидатура за слободното место. Нејзината кампања била официјално лансирана во април.
Делегатите на Конвенцијата на Централната партија се состанале во Лахти за да изберат нов лидер на 2010 година. Кивиниеми победила во вториот круг, победувајќи го Маури Пекаринен со гласови од 1.357 против 1.035. Премиерот Ванханен се состанала со претседателката Тарја Халонен во петокот на и побарала од неа дозвола да поднесе оставка како премиер. Новата функција на Кивиниеми била одобрена од Парламентот на 22 јуни 2010 година, со 115 гласови за, 56 против и 29 пратеници воздржани или отсутни. Нејзиниот избор ја направила втора жена премиер на Финска, по Анели Јатеенмаки во 2003 година.
Општи избори 2011 година
Општите избори во 2011 година го забележале подемот на партијата Вистински Финци, која добила 35 места на сметка на сите, освен една од другите парламентарни партии. Централната партија на Кивиниеми била најтешко погодена, која загубила 16 од 51 место што претходно ги имала и од најголема партија паднала на четврта по големина. Кивиниеми првично изјавила дека нејзината партија нема да бара да биде дел од идната влада, но подоцна ја прифатила поканата на Јирки Катаинен да се приклучи на коалициските преговори. Тие преговори, сепак, пропаднале, и откако шест други партии објавиле дека се договориле, таа поднела оставката на претседателот и официјално била наследена од Катаинен како премиер на 22 јуни 2011 година. Централната партија отишла во опозиција, а Кивиниеми продолжила како нејзин претседател.
Оставка како претседател
Откако новите анкети покажале дека Централната партија не остварила никакви придобивки во однос на владејачките партии, таа одлучила да се повлече од претседателската функција и не се кандидирала на изборите за претседател во летото 2012 година. Таа била наследена од Јуха Сипила како претседател на партијата.
Кивиниеми била цитирана како изјавува за медиумите „Според мене, Централната партија направи многу добра работа во опозиција, и во стил и во суштина. . . Очекував дека тоа ќе биде видливо со зголемување на поддршката на анкетите. Но, ако тоа не се случи, би требало да можам да извлечам заклучоци“.
Поранешниот премиер бил жестоко критикуван од партискиот тешкаш Пааво Вајринен. Кивиниеми рекла дека верува дека партијата е силна, но може да успее само кога раководството ќе ужива апсолутна поддршка. Пораката од теренот е дека некој треба да ја преземе одговорноста за поразот“, изјавила Кивиниеми. „Партиската работа бара многу од другите, но најмногу од мене. Иако и јас сум на мислење дека поразот е резултат на многу фактори, во реалноста конечната одговорност е на партиското столче“. Вести на YLE.
Заменик генерален секретар на ОЕЦД
Кивиниеми ги презела своите должности како заменик генерален секретар на ОЕЦД на 25 август 2014 година. Нејзината улога се состоела во споделување на своето искуство за да помогне во зголемувањето на влијанието и релевантноста на работата на ОЕЦД и да придонесе за предизвиците на јавната политика за промовирање на инклузивен раст, работни места, еднаквост и доверба.
Таа била одговорна за стратешкиот надзор на работата на ОЕЦД за ефикасно и ефективно управување; Територијален развој; Трговија и земјоделство, како и статистика. Таа била одговорна и за унапредување на Иницијативата за подобар живот.
Личен живот
Кивиниеми се омажила за Јуха Микаел Лухивуори, бизнисмен, во 1996 година. Тие имаат две деца, Хана и Анти. Покрај мајчиниот фински, таа зборува шведски, германски и англиски јазик.
Таа наведува дека нејзините хобија се слушање класична музика (свири на пијано и флејта), трчање, скијање и ролери во линија. Семејството има викендица на езерото Ванајавеси.
Наводи
<references group="" responsive="1">
IC 260
IC 260 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 260 се споменува и како ESO 271-25, MCG -7-29-11, AM 1411-434, IRAS 14118-4343.
Откривање
Објектот е откриен на 14 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 15 м 2,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 57' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на IC 260 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50905.
Омахеке
Омахеке (Omaheke) е еден од четиринаесетте региони на Намибија. Административен центар на регионот е Гобабис. Регионот се наоѓа во источна Намибија и ја зафаќа пустината Калахари, односно намибискиот дел на пустината. Името потекнува од херерскиот и значи „песочен велд“.
Административна поделба
Регионот е составен од седум административни единици: Херероланд (апертхајдскиот бантуленд) е дел од овој регион.
Инфраструктура
Економски, административен и културен центар на регионот е Гобабис. Градот има добра поврзаност со Виндхук, преку патишта и железница. Сите населени места во регионот се поврзани со Гобабис. Има добра инсфраструктура, како на пример полициски департман, две болници, клиника, образовни институции и сличо.
Демографија
Населението е воглавно сточарско. Во регионот има 42 училишта со 18.365 ученици.
Невработеноста во регионот за 2012 година била 34.1%.
Според пописот од 2011, 43% од населението зборувале херерски јазик, 30% намански јазик и 8% африканс.
Панамски Залив
Панамскиот Залив (Golfo de Panamá) — залив во Тихиот Океан, близу до јужниот брег на Панама. Има максимална широчина од 250 километри, максимална длабочина од 220 метри и големина од 2.400 квадратни километри. Панамскиот Канал го поврзува Панамскиот Залив со Карипското Море и Атлантскиот Океан. Панамскиот главен град Панама е главен урбан центар на брегот на заливот.
Самиот залив исто така содржи неколку мали заливи, Панама Беј на север, Заливот Парита на запад и Заливот Сан Мигел на исток. Во заливот има неколку острови, а на брегот има неколку важни пристаништа, како Панама, Ла Палма и Читре. Архипелагот Островите Перл е група од над двесте острови, сместени на исток од заливот.
Најголемата панамска река, Туира тече на југ во заливот Сан Мигел.
Туризам
Туризмот претставува најголем дел од панамаската економија, а голем дел од него се врти околу Панамскиот Залив. Најпопуларна атракција се Островите Перл, со чистата, богата со хранливи материи вода и разновидниот животински свет, привлекувајќи многу туристи и нуркачи да го истражуваат архипелагот. Бидејќи Островите Перл се најпопуларното туристичко одредиште во Панамскиот Залив, локалните заедници се адаптирани и променети како резултат на  развојот на туризмот. Некои острови, како Педро Гонзалес, позитивно се погодени од бумот во туризмот, бидејќи островјаните веруваат дека е тоа добро за локалната економија. Месните жители на другите острови, како Контадора, веруваат дека туризмот е лош за островите и сакаат да ја зачуваат локалната култура.
Клима
Климата во Панамскиот Залив е екстремна, почнувајќи од екстремно сушната сезона (Јануари-Април) до екстремно влажната сезона (Мај-Декември). Ова има големо влијание врз мангровите насади во регионот, бидејќи сувата сезона како и феноменот Ел Нињо носат силни бури, кои можат да ги оштетат мангровите насади и да ги нарушат нивните репродуктивни циклуси.
Мангрови насади
Мангровите насади се есенцијален дел од еко системот на заливот и живеалиштата. Овие мангрови насади се од суштинско значение за долгорочниот опстанок на локалните видови на птици, бидејќи им обезбедуваат засолниште и хранливи материи на лиокалните видови на птици. Повеќе од 20 видови биле документирани во заливот на повеќе од 57 локации, најмногу во регионот на Островите Перл. Браун пеликаните се најзастапени птици во заливот, заедно со птиците чапја говедарка и голема бела лапја кои исто така населуваат голем дел. Други најзастапени птици во заливот се: Sooty Tern, Bridled Tern, White Ibis, Glossy Ibis, Little Blue Heron, Cocoi Heron, Bare-Throated Tiger Heron, Black Crowned Night Heron, Blue Footed Booby, Brown Booby, Magnificent Frigatebird, Great Egret, и Snowy Egret. Морските птици се исто така индикатор за здравјето на рибите, кои се потпираат на богатството на хранливите материи на мангровите насади, за да преживеат.
Мангровите насади со векови биле користени од локалните заедници заради нивниот јаглен, долготрајното дрво за гориво, столбовите, кората и се сè уште важен дел од локалните заедници до ден денес. Бидејќи морскаат храна и хранливите материи ги има во изобилство во водите на заливот, било докажано дека се поволно место за живот веќе илјадници години, датирајќи од доцниот Preceramic период, околу 6000 Б.Ц. Неодамнешното откритие на остатоци од делфин во Preceramic ловечко-собирачкиот логор на Островите Перл сугерира дека античките жители на островите не ловеле само мали риби, туку и поголеми како што се делфините и ајкулите. Водата богата со хранливи материи привлекува значителна количина на риба и морски животни во Панамскиот Залив, давајќи им на древните ловци-собирачи широк спектар за избор. Пронајдени се докази дека овие жители живееле претежно од риба и желки во заливот, но и делфините и ајкулите биле исто така користени поради нивното месо, коски и масло. Еден од главните проблеми што го откриле истражувачите е дека не е јасно дали примитивните ловци-собирачи систематски ги ловеле делфините, или само ги терале кон островите сè додека не биле искористени. Сепак, ова е сепак важно откритие бидејќи ова е прво Preceramic место идентификувано на Островите Перл, како и прв доказ во Средна Америка дека раните жители ги експолатирале делфините за храна.
Загриженост за животната средина
Постои загриженост од неодамна во врска со еколошкото здравје на Панамскиот Залив, бидејќи индустријата значително се развила во областа на Панама сити последниве години, особено нафтената индустрија. Нафтата е истовремено и голем увоз и извоз на Панама сити и како таква постои значителна загриженост од истурање на нафтата и како тоа би влијаело врз заливот. Друга голема загриженост е уништувањето и користењето на мангровите насади во заливот. Обете, и дивиот свет во заливот и човечката популација се потпираат на мангровите насади за опстанок. Мангровите насади во заливот, не се загрозени само од прекумерната ерозија, изградбата на браната и пестициди од локалните фарми, туку и од користењето на овие мангрови насади за индустриско производство.
Закони и прописи
Изградбата на Панамскиот Канал во 1914 година беше голем чекор напред во однос на меѓународниот транспорт, бидејќи ја формира Панама и околината како нов меѓународен центар за трговија и транспорт. Меѓутоа, иако донел бизнис во областа, новиот бум во транспортот во областа зел голем данок врз животната средина. Како што економијата на Панама се развивала со текот на годините, така се развивале и законите и политиките кои се однесувале на тоа, особено морската политика. Морските ресурси во и околу Панамскиот Залив се клучни за многу големи индустрии, како што се земјоделството и риболовот, а над 80% од околното население директно се потпира на нив за да преживее. Иако законите кои биле воспоставени во текот на годините направиле големи промени во инфраструктурата и владата, сè уште постојат големи празнини во спроведувањето и структурата на овие закони.
Многу од законите што биле воведени не го имале на ум зачувувањето на животната средина и воглавно биле фокусирани на бизнисот. Третирањето на водата е главен проблем во Панамскиот Залив, колку што некогаш била чиста водата сега е толку загадена со отпадни води и хемиски отпад. Третирањето на отпадните води е слабо во голем дел од Панама, а поради недостаток на соодветни постројки за управување со отпад, суровата необработената отпадна вода од резервоарите за отпадни води често се фрла во заливот со мал до никаков третман. Градот Панама сити и околните области земаат чиста вода за пиење од сливот на Панамскиот Канал, но неодамнешниот бум во урбанизацијата и загадувањето го загрозува квалитетот на водата за пиење. Панамската влада, како и невладините организации работат врз зачувување на водниот слив, но лабавите закони спрема индустријата и управувањето со отпадот го отежнуваат ова.
Напори за зачувување
Во Февруари 2015 година, панамскиот претседател Хуан Карлос Варела го потпишал законот за забрана за изградба на 210.000 хектари површина од заливот Панама и го прогласи заливот како "комплекс од мочуришта како заштитено подрачје за заштита на дивиот свет ". Оваа акција беше контроверзна во рамките на панамската влада, бидејќи претходниот претседател Рикардо Мартинели беше критикуван од екологистите поради неговото занемарување на уништувањето на мангровите насади во Панамскиот Залив. Овој закон воглавно беше донесен заради зачувување на мангрова шума и запирањето на ерозијата, како и за заштита на живеалиштата на мигрирачките птици на брегот.
NGC 2198
NGC 2198 — засега неутврден објект во соѕвездието Орион, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2198 се споменува и како pos betw. 2 ref stars.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1863 година од страна на Труман Хенри Сафорд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2198 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 13 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 59' 42".
Сито
Метално сито, познато и само како сито — прибор за готвење кој служи за раздвојување на посакуваните од непосакуваните состојки или за одредување на честичниот распоред преку примена на проткаена преграда налик на мрежа или метал. При готвењето, ситото служи за раздвојување и прекршување на грутки во суви состојки како на пример брашно. Сличен прибор на сито е цедилката, која служи за раздвојување на тврдите состојки од течности.
Сеење
Сеењето претставува едноставка техника за раздвојување на честички со различна големина. Суровите честички се раздвојуваат или прекршуваат со нивно меѓусебно гмечење преку отворите на преградата. Во зависност од видот на честичките кои се раздвојуваат, обично се користат сита со различни видови на отвори. Ситата исто така служат за раздвојување на камчиња од песок. Сеењеето има важна улога во прехранбената индустрија, каде ситата служат за спречување на валкање на производот од туѓи тела. Притоа, обликот на индустриското сито е од основно значење.
Дрвено сито
Мрежата на дрвените сита може да биде изработена од дрво или плетенка. Дрвото како материјал на изработка се користи за избегнување на валкање кога ситото се користи за одмерување. Хенри Стивенс порачува дека жиците на решетото или ситото е најдобро да бидат изработени од елка, врба или американски брест, а рабовите од елка, даб или бука.
HD 190964
HD 190964 (BD + 51 2763, SAO 32272,HR 7687) — ѕвезда со привидна величина од 6.14, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:05:6,7 и деклинација +51°50′22″
Културно наследство на Македонија во Општина Ѓорче Петров
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Ѓорче Петров според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
NGC 396
NGC 396 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 396 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 396 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 8 м 8,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 31' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 396 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 99944. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 217; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 22. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1201.
Океанска хемија
Океанската хемија, позната и како морска хемија, е под влијание на тектониката на плочите и ширењето на морското дно, струите на заматеност, седиментите, pH нивоата, атмосферските состојки, метаморфната активност и екологијата. Областа на хемиската океанографија ја проучува хемијата на морските средини вклучувајќи ги влијанијата на различните променливи. Морскиот живот се приспособил на хемијата единствена за океаните на Земјата, а морските екосистеми се чувствителни на промените во хемијата на океаните.
Влијанието на човековата активност врз хемијата на Земјините океани се зголемува со текот на времето, при што загадувањето од индустријата и различните практики на користење на земјиштето значително влијае на океаните. Покрај тоа, зголемените нивоа на јаглерод диоксид во Земјината атмосфера довеле до закиселување на океаните, што има негативни ефекти врз морските екосистеми. Меѓународната заедница е согласна дека обновувањето на хемијата на океаните е приоритет, а напорите кон оваа цел се следат како дел од Целта за одржлив развој 14.
Органски соединенија во океаните
Обоена растворена органска материја (CDOM) е проценета дека се движи од 20-70% од содржината на јаглерод во океаните, што е повисока во близина на излезите на реките и пониска на отворениот океан.
Морскиот живот во голема мера е сличен во биохемијата со копнените организми, освен што тие живеат во солена средина. Една последица од нивната адаптација е тоа што морските организми се најплодниот извор на халогени органски соединенија.
Плоча тектоника
Ширењето на морското дно на сртовите на средината на океанот е систем на јонска размена на глобално ниво. Хидротермалните отвори во центрите за ширење внесуваат различни количини на железо, сулфур, манган, силициум и други елементи во океанот, од кои некои се рециклираат во океанската кора. Хелиум-3, изотоп што го придружува вулканизмот од обвивката, се испушта од хидротермални отвори и може да се открие во облаците во океанот.
Експериментите покажуваат дека повеќето современи организми со калцит со висока содржина на Mg би биле калцит со низок Mg во минатите калцитни мориња, што значи дека односот Mg/Ca во скелетот на организмот варира во зависност од односот Mg/Ca на морската вода во која бил израснат.
Минералогијата на организмите што градат гребени и создаваат седимент е регулирана со хемиски реакции што се случуваат долж сртот на средината на океанот, чија брзина е контролирана од брзината на ширење на морското дно.
Климатски промени
Зголемените нивоа на јаглерод диоксид, како резултат на антропогени или други фактори, имаат потенцијал да влијаат на хемијата на океаните. Глобалното затоплување и промените во соленоста имаат значителни импликации за екологијата на морските средини. Еден предлог сугерира фрлање огромни количества вар, база, за да се промени киселоста и „да се зголеми способноста на морето да апсорбира јаглерод диоксид од атмосферата“.
Морска хемија на други планети и нивните месечини
Планетарен научник кој користејќи податоци од вселенското летало Касини ја истражувал морската хемија на месечината на Сатурн Енцеладус користејќи геохемиски модели за да ги погледне промените низ времето. Присуството на соли може да укаже на течен океан во Месечината, што ја зголемува можноста за постоење на живот, „или барем за хемиските претходници за органскиот живот“.
Емануел Жозеф Сијес
Емануел-Жозеф Сијес (франц: Emmanuel Joseph Sieyès 3 мај 1748 г20 јуни 1836 година), попознат како опатот Сијес ― француски римокатолички опат, свештеник и политички писател кој бил еден од најважните теоретичари на Француската револуција (1789–1799); бил функционер во владите од Францускиот конзулат (1799–1804) и Првото Француско Царство (1804–1815). Неговиот памфлет Што е третиот сталеж? (1789) станал политички манифест на Револуцијата. Му била понудена функција во Францускиот директорат (1795–1799), но ја одбил. Откако станал директор во 1799 година, Сијес бил меѓу заговорниците на државниот удар од 18 Бример (9 ноември), по кој Наполеон Бонапарт дошол на власт. Сијес го измислил терминот „социологија“ и придонел во зародишот општествени науки.
Детство и образование
Емануел-Жозеф Сијес е роден на 3 мај 1748 година, како петто дете на Оноре и Анабел Сијес, во Фрежис, град во јужна Франција. Основно образование стекнал од тутори и језуити; а подоцна студирал на колеџот во Драгињан. Сакал да стане професионален војник но бил спречен поради кревкото здравје, па се одлучил за кариера во црквата.
Сиес студирал на богословијата во Париз десет години. Таму студирал теологија и инженерство за да се подготви да се приклучи на свештенството. Поради неговите способности и интерес за науката, Сијес набрзо стекнал репутација. Сијес се школувал за свештенство во Католичката црква во Сорбона. Додека бил таму, на него влијаеле учењата на Џон Лок, Кондилак, и други француски енциклопедисти и просветени мислители. Во 1770 година Сијес добил диплома по теологија. Тој бил рангиран на дното на листата поради неговата антипатија кон веронауката. Во 1772 година бил ракоположен за свештеник, а две години подоцна ја добил лиценцата за теологија.
Свештеничка кариера
И покрај тоа што Сијес го прифатил просветителското размислување, тој не бил веднаш ангажиран. Кон крајот на 1775 година, Сијес станал секретар на епископот на Трегје, каде што поминал две години како заменик на епархијата. Токму тука се згрозил од огромната моќ што ја имале привилегираните класи. Во 1780 година, бискупот од Трегје бил префрлен во епископијата Шартр, а Сијес го придружувал како негов генерален викар, на крајот станал канон на катедралата и канцелар на епархијата Шартр. Во тоа време Сијес ја увидел леснотијата со која благородниците напредувале во црковните функции во споредба со обичните луѓе. Тој бил огорчен од привилегиите дадени на благородниците во црковниот систем и мислел дека покровителскиот систем е понижување за обичните луѓе.
Што е третиот сталеж?
Памфлетот на Сијес одиграл клучна улога во обликувањето на тековите на револуционерната мисла што ја поттикнале Франција кон Француската револуција. Во својот памфлет, тој ги истакна желбите и фрустрациите на отуѓената класа на луѓе што го сочинуваа третиот сталеж. Тој ги нападнал темелите на францускиот Стар поредок тврдејќи дека благородништвото е измамничка институција која ја демне напатената и очајна буржоазија.
Собранија, Конвент и Теророт
Иако не бил забележан како јавен говорник (зборувал ретко и кратко), Сијес имал големо политичко влијание. Се спротивставил на укинувањето на десетокот и конфискацијата на црковното земјиште. Неговото противење на укинувањето на десетокот го дискредитирало во Националното собрание и не можел да го врати својот авторитет. Како член на специјалниот комитет за изготвување на уставот се спротивставил на правото на „апсолутно вето “ на кралот на Франција, кое Оноре Мирабо неуспешно го поддржал. Имал значително влијание врз формирањето на департманскиот систем. По пролетта 1790 година, Сијес бил во сенка на други политичари. Две недели бил претседател на Националното конститутивно собрание.
По усвојувањето на уставот од 1791 година, како и сите други членови на Уставотворното собрание, Сијес бил исклучен од Законодавното собрание што го наследило Уставотворното собрание. Уредбата била предложена од Максимилијан Робеспјер.
Сијес бил член на Националниот конвент на Француската Република (септември 1792 - септември 1795 година). Тој гласал за погубувањето на Луј XVI, извршена во јануари 1793 година. За време на владеење на теророт, Сијес, под притисок на Монтањарите и плашејќи се за својот живот, се откажал од својата католичка вера. Кога подоцна го прашале што правел за време на владеењето на теророт, тој одговорил: „Живеев“.
Директорат
Сијес повторно се појавил на политичката сцена во Франција за време на уставните дебати кои следеле по погубувањета на Робеспјер во 1794 година. Во 1795 година бил на дипломатска мисија во Хаг и бил клучен во склучувањето на договор меѓу Франција и Батависката Република. Бил противник на Уставот од 1795 кој го донел Директоратиот и ја одбил функцијата директор на Републиката. Во мај 1798 година, како ополномоштен претставник на Франција бил на дворот во Берлин за да се обиде да ја убеди Прусија да ѝ се приклучи на Франција во војната против Втората коалиција; но не успеал. Во мај 1799 година, двајца директори поднеле оставка. Сијес бил избран за директор на местото на Жан Франсоа Ревбел.
Како и да е, Сијес барал начини да го собори Директоратот. Тој се обидел да го поткопа уставот и така предизвикал затворање на возобновениот Јакобински клуб, а на генералот Жубер му предложил државен удар.
Втор конзул на Франција
Законодавниот корпус ги назначил Бонапарт, Сијес и Роже Дико за „Конзули на Француската Република“. Наскоро Сијес се повлекол од функцијата привремен конзул. Тој станал еден од првите членови на Сенатот и го претставувал во 1799 година. Од Наполеон добил голем имот во Кроно.
Наполеонова ера и последните години
За време на Првото Царство (1804–1814), Сијес бил политички неактивен. Кога Наполеон накратко се вратил на власт во 1815 година, Сијес бил именуван член на „комората на еднаквите“. Во 1816 година, по Бурбонската реставрација, Сијес бил избркан од Академијата за морални и политички науки од страна на Луј XVIII. Потоа се преселил во Брисел, но се вратил во Франција по Јулската револуција од 1830 година. Починал во Париз во 1836 година на 88-годишна возраст.
Клинеста коска
Кај човекот, клинестата коска (односно os sphenoidale) е непарна коска во средишниот дел од черепната основа која учествува во ограничување на предната и средната черепна јама. На клинестата коска се разликува тело (corpus), мали крила (ala minor), големи крила (ala major), крилести израстоци (processus pterydoideus). Телото наликува на коцка, неговата горна страна наликува на турско седло (sella turcica), а на средината се наоѓа хипофизна јама каде што лежи хипофизата. Хипофизата е жлезда. Долната страна од телото учествува во градбата на покривот од носната празнина. Предната страна се зглобува со ситестата коска, а задната страна со тилната коска. Во внатрешноста од телото се наоѓа шуплина (sinus sphemiodalis). Малото крило учествува во градбата на предната челна јама. И тоа со долната страна во градбата на покривот од орбитата во корените на малите крила од двете страни се наоѓа оптички канал за премин на оптичкичко нервно ткиво или големото крило тргнува од телото на коската со три корени кои меѓусебе ограничуваат два отвори за премин на горновиличниот нерв. Внатрешната страна учествува во градбата на средната черепна јама. Крилестиот израсток е насочен надолу и учествува во ограничување на носната празнина.
Џин Вајлдер
Џин Вајлдер (роден како Џерон Силверман) — американски сценски и филмски глумец, режисер, сценарист, писател и активист, добитник на наградите Хуго и Еми и е номиниран за два Оскари и Златен глобус.
Ослободителни тигри на Тамил Елам
Во екот на нивната моќ, Тигрите поседувале добро организирана милиција и изведувале напади од многу висок профил, вклучувајќи ги и атентати на неколку високи политичари на Шри Ланка и Индија. Тамилските тигри се единствената терористичка организација во светот која извршила атентати врз двајца водачи, претседател на Шри Ланка, Ранасинге Премадаса во 1993 година и поранешниот индиски премиер Раџив Ганди во 1991 година. Тигрите се пионери во користењето на самоубиствени појаси и мали авион за извршување на напди. Поради нивната тактики, во моментов тие се дефинирани како терористичка организација од страна на 32 држави , но имаат голема поддршка меѓу тамилската дијаспора во Европа и Северна Америка, и меѓу некои Тамилци во Индија.
Во нападите на Тамилските Тигри честопати загинувале цивили, а организцијата за човекови права како што се UTHR тврди дека Тигрите убиле најмалку 8 000 Тамилци кои биле жигосани како предавници на нивната кауза. Основач на Ослободителните тигри на Тамил Елам е Велупилај Прабакаран, тој бил на чело на организација од нејзиното формирање па сè до неговата смрт во 2009 година.
Во текот на конфликтот, Тамилските тигри го контролирале североисточниот дел на Шри Ланка и воделе жестока воена конфронтација со владините сили. Тамилските тигри контролирале на 76% од териториите во северните и источните провинции на Шри Ланка, во својата кулминација во 2000 година. Тигрите биле инволвирани во четири неуспешни мировните разговори со владата на Шри Ланка во текот на конфликтот. На почетокот на финалната рунда на мировните преговори во 2002 година, Тамилските тигри, со контролирале област од 15.000 км2 и создале една мини-држава. По прекинувањето на мировниот процес во 2006 година, владините сили на Шри Ланка започнале офанзива против Тигрите. Владината армија ги поразила воено Ослободителните тигри на Тамил Елам и вопсотавила контрола над нивната територија. Победа над Тамилските тигри беше прогласена од страна претседателот на Шри Ланка Махинда Раџапакса на 16 мај 2009, а на 17 мај 2009 година Тамилските тигри го признале поразот. Селвараса Патманатан кои се обидел да го наследи Прабхакаран како водач на Тамилските тигри бил уапсен во Малезија и предаден на Шри Ланка.
Рибочистачка
Рибочистачка или урокотори (鱗取 или うろことり; во превод „отстранувач на лушпа“) — прибор за готвење кој главно се користи во јапонската кујна за отстранување на лушпата од кожата на рибата пред готвење. Алтернативно, лушпата може да се отстрани со нож, но така е потешко и има повисок ризик од засекување на кожата на рибата (особено доколку истата е помала), а исто така постои и повисок ризик за повреда при сечење. Рибочистачката се користи на начин на кој неколкупати се повлекува низ кожата на рибата од опашката до главата сè додека не се отстрани лушпата.
Црква „Св. Јован“ - Растеш
Свети Јован — гробјанска црква во поречкото село Растеш.
Црквата е сместена на патот кон селото Битово, во чиј двор се наоѓаат и гробишта.
Историја
Црквата била подигната во 1920 година.
Пролог (збирка поезија)
Содржина
Збирката содржи 30 песни, поделени во пет циклуси:
NGC 4204
NGC 4204 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
HD 191096
HD 191096 (BD + 55 2324, SAO 32276, HR 7692) — ѕвезда со привидна величина од 6.21, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:05:21,5 и деклинација +56°20′29″
NGC 4204
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4204 се споменува и како UGC 7261, MCG 4-29-51, CGCG 128-60, KUG 1212+209A, IRAS 12126+2056.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4204 е од видот SBdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 4204 има привидни димензии од 3,6' х 2,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 4204 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39179. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Културно наследство на Македонија во Општина Јегуновце
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Јегуновце според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Јазовецот на суд
Јазовецот на суд (српски: Јазавац пред судом) - расказ на српскиот писател Петар Кочиќ, напишан во форма на дијалози.
Содржина
Давид Штрбац, на возраст од околу 50 години, од селото Мелина, во близината на Бања Лука, влегува во судот со вреќа во која се наоѓа јазовецот што му ја опустошил нивата со пченка. Тој им се обраќа на судијата и на писарот со почит, но истовремено, правејќи се невешт и неписмен, им се потсмева. Од друга страна, судијата и писарот кон него се однесуваат со презир, особено кога ќе слушнат дека тој бара да му се суди јазовецот на направената штета. Во еден миг, тој намерно го пушта јазовецот да излезе од вреќата, предизвикувајќи немир во судската сала. Потоа, Давид продолжува да им се потсмева на судијата и на писарот раскажувајќи им за својата мудра баба и за благодарноста кон царската власт која му ги зела синот, кравата, козите и свињата. Продолжувајќи во истиот тон, тој раскажува дека селаните се многу задоволни, но дека богатите луѓе се против власта. Најпосле, кога ќе успее да погоди како се вика писарот, судијата се согласува да го осуди јазовецот на затворска казна во траење од дваесет години при што на Давид му дава пари како надомест за претрпената штета. Потоа, судијата излегува од салата, а Давид ги гледа фотографиите на царот и на членовите на владата, давајќи потсмешливи коментари за нив. Судијата се враќа во салата заедно со лекарот, кој го испрашува Давид и му ја мери главата, прогласувајќи го за луд. Давид одговара дека не е луд, туку дека зборува во името на милиони луѓе и ја изразува болката и маката што ја трпат тие, а потоа го напушта судот.
Список на државни водачи во 1603 година
Ова е список на државни водачи во 603 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Евалдас Шишкевичиус
Евалдас Шишкевичиус (Evaldas Šiškevičius; р. во ) — литвански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Шишкевичиус настапувал како професионалец од почетокот на сезоната 2011, откако екипата успешно станала континентална екипа. Шишкевичиус ја освоил Волта ао Алентежо во 2011 година, како и една етапа на трката – пред да ја освои Тур де ла Сом во септември 2012 година.
Шишкевичиус го напуштил на крајот на сезоната 2012 и се приклучил на  за сезоната 2013. Шишкевичиус се вратил во за сезоната 2014, откако  се распаднало на крајот на 2013 година.
Олександр Роговиј
Автор-развивач на грбови на административните центри на територијалните заедници на Липовечки реон. Организатор на првиот регионален празник на родниот регион (с . Стара Прилука, 1993 г.), меѓународната акција за сеќавање и помирување, 1996 г. во близина на Словачкиот споменик, регионален натпревар „Врати го името на реката“. Авторот на статии за Географската енциклопедија на Украина и енциклопедијата на модерна Украина, повеќе од 30 книги и брошури, повеќе од 500 публикации во списанија и весници за локална историја.
Кањон на Вучјанка
Кањон на Вучјанка — кањон, дел од долината на реката Вучјанка, десна притока на Ветерница во јужна Србија. Вучјанка се создава со спојување на Голема и Мала река кај Јасичко Рамниште, на ерозивното проширување каде се наоѓа хотелот „Влаина” (686 м).
Кањонот е засечен во северната падина на планината Кукавица и се наоѓа 18 км југозападно од Лесковац. Кањонска форма речната долина добива под селото Збежиште и на потегот Сколица. Кањонот е долг 2 км, засечен помеѓу врвовите Китка (988 м) и Самариц (619 м). Влезот во кањонот се наоѓа на околу 500 метри н.в., а излезот е на околу 340 метри н.в. На една истурена стрмна карпа на левиот брег на кањонот, на 150 м над реката, се наоѓа Зелен Град. На излез од кањонот се наоѓа хидроелектрана Вучје, изградена во 1903 година.
Коритото во кањонот е полно со „вирови”, водопади и слапови. „Вировите” привлекуваат посебно внимание на луѓето и всушност претставуваат камени лонци или казани. Тие се флувијално ерозивни форми кои се создаваат на места каде се јавува силна еворсија, водовртежно движење на водената маса и речниот материјал кој таа го носи. Со текот на времето на тие места се формираат бунарести вдлабнатини во карпесто речно корито. Лонците во кањонот се познати под називот Ѓокини Вирови. Тие се вдлабнати во кристалестите шкрилци а подредени се степенесто, едни под други, од најголем до најмал. Претставуваат туристичка атракција не само во Вучје туку и во целата Лесковачка општина.
Од водопади дсе истакнуваат:
Останатите водопади се со помала височина и се наоѓаат на самата река Вучјанка.
Балтазар вон Дахлеим
Карл Балтазар вон Дахлајм (1669-1756) бил германско-шведски воен офицер, роден во Саксонија како Балтазар Талхајм, кој се истакнал во служба на Шведска за време на Големата северна војна.
Раниот живот
По краткото образование, Дахлајм станал платеник како тинејџер, учествувал во битката кај Виена во 1683 година, а подоцна и во Англиската славна револуција од 1688 година под Вилијам III од Оринџ.
Голема северна војна
Во времето на избувнувањето на Големата северна војна, Дахлајм се приклучил на шведскиот полк и се истакнал како воен инженер за време на походот на Карл XII во Полска по битката кај Нарва. Во битката кај Полтава во 1709 година, Дахлајм бил ранет, но успеал да го следи Карл XII до Бендер, каде што поминал повеќе од четири години. Во 1711 година бил облагороден и го добил името вон Дахлајм.
По заминувањето од Бендер, Дахлајм бил унапреден во чин полковник и учествувал во борбите околу тврдината Штралзунд. Повторно бил тешко ранет, заробен и поминал две години оздравувајќи во заробеништво во Берлин. Во 1718 година, тој бил ослободен и назначен за генерал-мајстор во војската на Карл XII во Бохуслен во подготовката на втората кампања на кралот против Норвешка.
Во 1719 година, Дахлајм го постигнал своето најпознато воено достигнување, како организатор и водач на одбраната на Багенштакет од напаѓачките сили рускиот. Со оскудни ресурси, успешно го одрбранил протокот во текот на битката кај Стакет, и покрај тоа што повторно бил тешко ранет.
Подоцнежниот живот
По битката на Стеке, кариерата на Дахлајм тргнала на полошо, и тој бил отпуштен под лоши услови во 1722 година, на 52-годишна возраст. Во 1723 година тој го купил имотот Валентуна, каде што живеел под скудни околности, заработувајки главно од земјоделството. Во 1748 година тој станал првиот добитник на Орденот на мечот, но не можел да го носи одликувањето бидејќи го заложил својот најдобар капут.
Споменици кои ги потврдуваат достигнувањата на Дахлајм и други постојат во Багенштакет и Стромштад.
Грбови на сојузните покраини во Германија
Ова е список на грбови на  Сојузните покраини во Германија .
Бергијанска ботаничка градина
Бергијанска ботаничка градина е сместена во областа Фрескати на периферијата на Стокхолм, блиску до Шведскиот музеј за природна историја и главниот кампус на Универзитетот во Стокхолм. Директорот на градината е познат како професор Бергианус.
Историја
Градината е основана во 1791 година преку донација од историчарот Бенгт Бергиус и неговиот брат, лекар и научник Петер Јонас Бергиус, за Кралската шведска академија на науките. Најпрвин се наоѓала во нивната палата и нејзината соседна градина на Карлбергсвагенскиот пат, во сегашната област Васастаден во центарот на Стокхолм. Градината била донирана на Кралската академија по смртта на браќата во 1791 година, по нивна волја. Прв директор бил Олоф Сварц.
Градината била преместена на нејзината денешна локација во 1885 година, бидејќи оригиналната локација била планирана за нова изградба. Денес градината е во сопственост на шведската влада и Кралската шведска академија на науки. Заеднички е администрирана од Академијата на науките и Универзитетот во Стокхолм.
Астероид од типот S
Астероиди од типот S — астероид од спектрален тип кој се одликува со силициум-диоксиден (каменест) минералошки состав. Околу 17 % од астероидите се од овој тип, што ги прави втори по застапеност по јаглеродните (тип C).
Особености
Ваквите астероиди обично имаат албедо од 0,20 и се умерено сјајни, сочинети претежно од железни и магнезиумски силикати. Преовладуваат во внатрешниот дел на астероидниот појас во рамките на 2,2 ае, а чести во средиштето на појасот до 3 ае, но понатаму стануваат поретки. Најголем е 15 Евномија (широк 330 км), по што следат 3 Јунона, 29 Амфитрита, 532 Херкулина и 7 Ирида. Најголемите од нив се видливи со двоглед 10×50; насјајниот (7 Ирида) понекогаш надминува +7,0 во сјајност, што му дава најголема величина од сите астероиди освен необично отсјајната 4 Веста.
Толенова класификација
Во Толеновата класификација, типот S е мошне широка група која ги содржи сите типови од групата по SMASS освен A, Q и R, кои имаат особено изразени „каменести“ впивни особини околу 1 μм.
Каменести астероидни семејства
Поважни каменести астероидни семејства со нивните типични албеда се:
Мупироцин
Мупироцинот е антибиотик. Се користи локално (топично), и е ефикасен против Грам-позитивни бактерии, вклучувајќи и метицилин-резистентен стафилококус ауреус (МРСА).
Мупироцинот не делува против грам-негативни бактерии, ентерококи, повеќето анаеробни бактерии, микобактерии, микоплазми, хламидија, квасци и габи.
Првпат бил изолиран од бактеријата Pseudomonas fluorescens.
Механизам на дејство
Мупироцин се врзува селективно за бактерисикиот ензим изолеуцил-тРНА-синтетаза и со тоа спречува вградување на аминокиселината изолеуцин во бактериските белковини. Овој механизам на дејство се разликува од оној на другите антибиотици и затоа не доаѓа до вкрстена резистенција.
Индикација
-Бактериски инфекции на кожата и рани, како на пример фоликулитис, фурункулоза или инфицирани декубитус-рани.
-Истребување на S. aureus од пределот на носот.
IC 262
IC 262 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 262 се споменува и како ESO 271-28, MCG -7-29-12, FAIR 327, IRAS 14137-4444.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 262 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 262 има привидни димензии од 1,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 16 м 59,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 58' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 11°.
Други поделби
Проучување на IC 262 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51015.
Урселов број
Во динамиката на течности, Урселовиот број ја означува нелинеарноста на долгите површински гравитациски бранови на флуидниот слој. Овој бездимензионален параметар е именуван по Фриц Урсел, кој зборувал за неговото значење во 1953 година.
Бројот на Урсел е изведен од експанзијата на бранот Стоукс, серија на пертурбации за нелинеарни периодични бранови, во граничната вредност на долг бран на плитка вода - кога брановата должина е многу поголема од длабочината на водата. Тогаш Урселовиот број U е дефиниран како:
што е, освен константа 3 / (32 π 2), односот на амплитудите од втор ред и членот од прв ред во котата на слободната површина. Користените параметри се:
Значи, параметарот Ursell-U е релативната висина на бранот H / h помножено со релативната бранова должина λ / h на квадрат.
За долги бранови (λ ≫ h) со мал Урсел број, се применува U ≪ 32 π 2 / 3 ≈ 100, линеарна бранова теорија. Инаку (и најчесто) нелинеарна теорија за прилично долги бранови ( λ>7ж ) – како равенката Korteweg–de Vries или Boussinesq равенките – мора да се користи. Параметарот, со различна нормализација, веќе бил воведен од Џорџ Габриел Стоукс во неговиот историски труд за површинските гравитациски бранови од 1847 година.