cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Салиски закон
Наследството на Луј X (1316)
Во 1316, Луј X Кавгаџијата, крал на Франција и на Навара, син на Филип IV Убавиот, умира без машки наследник. Зад себе оставил една ќерка која била на мала возраст Јована II Наварска, ќерка на Маргарита Бургундска, и трудна жена, Клеменција Унгарска. Таа се породила пет месеци подоцна но нејзиниот син починал неколку дена по раѓањето. Братот на Луј X, Филип, грофот на Поатје, во тоа видел прилика тој самиот да стане крал на Франција и на Навара: склучил договор со Одо IV Бургундски, вујкото на Јована II, за овој да биде регент на сќе уште нероденото дете во случај истото да биде машко. Доколку, од друга страна, детето биде женско, тоа ќе биде исклучено од престолот исто како нејзината постара сестра, но само додека не стане полнолетна. Се чини дека со ова сепак се оставало можноста на двете девојчиња, особено на Јована, да дојдат на престолот на Франција. Меѓутоа, тоа воедно оставало простор и време Филип, грофот на Поатје да се подготви за иден крал на Франција.
Наследството на Јован I Посмртниот (1316 - 1317)
Детето на кралицата Клеменција, кое се родило на 15 ноември 1316, било машко. Го добило името Јован и општо се нарекува Јован I, односно Јован I Посмртниот. Кралското дете починало неколку дена по раѓањето. Филип тогаш ги прекршил претходните договори со Одо од Бургундија: се прогласил за крал на Франција и Навара и бил крунисан на 6 или на 9 јануари 1317, под висока воена заштита. Филип, наречен Долгиот, бил прогласен за узурпатор од страна на Агнес од Франција, мајка на Маргарита Бургундска, баба на Јована и ќерка на Свети Луј. Таа побарала да се состанат перовите а Филип V прифатил. Собрание од адвокати, благородници, и доктори на Универзитетот било свикано во февруари 1317. Филип V побарал право да изложи аргументи кои го оправдуваат неговото право да дојде на престолот на Франција. Ова собрание било согласно околу изјавата дека со тоа формализирајќи ја невозможноста на било која жена да дојде на престолот на Франција, принцип кој ќе остане прифатен до денес. Во тој момент, тие сè уште не се повикувале на Салискиот закон: аргументите изложени од страна на Филип V биле во однос на степенот на неговата блискост со Свети Луј. Филип ја добил поддршката од благородништвото : што во тој момент било доволно за остварување на неговата амбиција. На 27 март 1317, била потпишана спогодба во Лан меѓу Одо од Бургундија и Филип V а Јована се откажала од нејзините претензии околу круната на Франција.
Наследството на Шарл IV (1328)
Нова криза околу наследството избила кога Шарл IV Убавиот, кој откако претходно го наследил својот брат Филип V, и самиот умрел во 1328. Неговата жена, кралицата Јована од Евре, била трудна. Се појавил истиот проблем како во 1316: требало истовремено да се назначи евентуален регент и да се подготви некое идно можно наследство на престолот. Во тој момент се чини дека жените не можеле да претендираат за наследници на круната на Франција иако сќе уште никаде немало пишан документ со кој истото се забранува. Во име на примената на принципот на давањето приоритет на машките наследници, уште веднаш биле исклучени од наследството:
Повторно откривање и ново толкување на Салискиот закон
Во 1378, Еврар де Тремогон, доктор по граѓанско и канонско право, во неговото дело Le Songe du Vergier, ќе бара во рамки на римското право оправдание кое се повикува на « слабоста на полот » (imbecillitas sexus). Меѓутоа, со ова оправдание не се овозможило да се оправда исклучувањето на машките припадници од женска страна, кои со фактот дека биле мажи ја немале таквата « слабост ».
Дури во 1388 членот 62, насловен De allodis, од « законот на Салиските Франки » (односно, оригиналниот Салиски Закон) бил искористен во рамки на правото на наследство. Со прибегнување кон овој член било овозможено да се тврди дека, уште во време на владеењето на Хлодовик, основоположникот на кралството, жената не можела « да добие во наследство ниеден дел од кралството », со што на некој начин било направено погрешното толкување на текст од 6 век, употребен за потребите на една кралска династија во 14 век.
Во Франција
После неколку колебања во првата половина на 15 век, салискиот закон кој бил реинтерпретиран од страна на правниците на Шарл V станал главен закон за наследство на престолот и еден од фундаменталните правила на кралството. Тој воведува систематско исклучување на членовите на други кралски семејства поврзани со брак со француското кралско семејство. Значи гарантира само еден француски принц да биде престолонаследник и го зајакнува националниот карактер на монархијата.
Една од главните примени на овој закон се случил во втората половина на 1580-тите години. Анри III од Франција, последниот крал од династијата Валоа, предвидел него да го наследи Анри Бурбонски, крал на Навара. Но ова наследство не се должело на фактот дека Анри од Навара се оженил со Маргарита, сестрата на Анри III ; тоа се должело на фактот дека Анри од Навара по машка прекината лоза потекнувал од кралот Луј IX (1226 -1270). Тој бил, по машка линија, најблискиот роднина на Анри III. Големите тешкотии на Анри IV на почетокот на неговото владеење (Анри III бил убиен во 1589) повеќе се врзани со верата (тој бил протестант додека мнозинството биле католици) отколку на фактот дека е далечен потомок на претходниот крал по машка линија. Тогаш, салискиот закон веќе бил толку влезен во обичаите што се чинело речиси невозможно да се избере некој друг крал а не оној којшто е пропишан согласно утврдените норми за наледување. Воедно, во првите години на 18 век, кралот Луј XIV од Франција откако остарел а бидејќи ги изгубил поголемиот број од легитимните наследници, сакал да ги измени правилата за наследство и да му овозможи на војводата од Мајна, нелегитимен а признат син да стане регент во текот на малцинството на новиот крал. Оваа одлука по смртта на кралот во 1715 била укината од страна на Парламентот на Париз бидејќи отстапувала од салискиот закон кој се сметал за « фундаментален закон на кралството », и како таков не смеел да се менува дури ни од страна на некој крал.
Примена на законот во други монархии
Системот на салискиот закон за наследство на престолот бил на сила во бројни монархистички режими.
Укинувањето на салискиот закон довело до оспорувања па дури и до повеќе граѓански војни во Шпанија, каде тој бил прифатен после искачувањето на престолот на францускиот принц Филип V во 1700. Во 1830, кралот Фердинанд VII го укинал салискиот закон за да ја воведе прагматичната санкција, со која ќерка му Изабела станала негова наследничка исклучувајќи го од престолот неговиот брат Карло. Оваа одлука довела до голема криза околу наследството во Шпанија - Првата карлова војна (1833 - 1846).
Честопати се тврди дека салискиот закон бил искористен за да се одвои Големото Војводство Луксембург од Холандија. Впрочем, по смртта на кралот Гијом III во 1890 без машки наследник, Вилхелмина од Холандија станала кралица на Холандија, додека Адолф I од Луксембург дошол на луксембуршкиот престол.
Салискиот закон бил укинат во Данска во 1953 а во Белгија во 1991. Шведска исто така го има укинато машкото првородство.
NGC 7135
NGC 7135 — елиптична галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7135 се споменува и како ESO 403-35, MCG -6-48-1, AM 2146-350.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7135 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7135 има привидни димензии од 2,1' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 49 м 46 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 52' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 47°.
Други поделби
Проучување на NGC 7135 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67425. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 383; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7491. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Површина на телото
Површината на телото (англиски: body surface area, скратено BSA) е надворешната површина на телото покриена со кожа.
Познавањето на површината на телото на една личност е од голема важност за дозирање на одредени лекови (како на пример цитостатици и други активни состојки кои се користат во онкологијата), како и за проценка на кожни лезии (изгореници).
Емпириски формули за одредување на површината на телото
Врз основа на емпириски податоци можеа да се добијат некои формули за проценка на површината на телото S врз основа на телесната тежина M и големината на телото L. Во пракса многу често се користат номограми.
Симболите на формулата ги имаат следните значења
Формулите Мостлер и Хејкок главно се користат за одредување на површината на телото кај децата.
Оригиналната Бојдова формула е:
Во претставувањето на формулата погоре, таа е малку преобликувана со цел да се постигне подобра споредливост помеѓу различните формули.
Исто и формулата Мостлер (во оригиналот ) може да се претстави алтернативно како погоре.
Формулите на Шлих ја земаат предвид, меѓу другото, различната градба на телото на жените и мажите. Во оригиналот, тие ја пресметуваат релативната површина на телото (т.е. површината на телото по кг телесна маса) како нелинеарна функција на индексот на телесна маса.
Информации/формули за делови од телото
За возрасни може грубо да се користи правилото на девет:
Во принцип, исто така важи за дланката се околу 1 % од површината на телото.
Кај децата, односот на горната и долната површина на телото се менува во корист на горната. Тоа значи дека новороденчињата имаат 21 % од телесната површина припаѓаат на главата, за трупот припаѓаат само 1/3 и за нозите 1/3.
Џонатан Дибен
Џонатан Дибен (Jonathan Dibben; р. ) — поранешен британски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2015-2020 за екипите, , и. Неговиот постар брат Питер Дибен е британски првак во велодромски велосипедизам.
Откако неговиот договор со не бил обновен, Дибен се повлекол од професионалниот велосипедизам на крајот на сезоната 2020, и станал тренер.
Распоред на резултатите на големите трки
— = не учествувал
Р (кирилица)
Р (кирилица: ; глаголица: ) — 21 буква од македонската азбука. Буквата ја има во сите кирилични азбуки и скоро секаде има иста звучна вредност /r/. Буквата има потекло од грчката азбука, и често се меша со латиничната буква P што имаат иста форма но различна звучна форма. Изговорот на оваа буква е различен од изговорот на латиничната буква R и карактеристичен е за сите словенски јазици, како и за шпанскиот јазик.
Дигитални податоци
Дигиталните податоци, во теоријата на информации и информациските системи, се дискретно, дисконтинуирано претставување на информации или дела. Броевите и буквите се најчесто користени репрезентации.
Дигиталните податоци се спротивни со аналогни сигнали кои се однесуваат континуирано и со континуирани функции како што се звуци, слики и други мерења.
Зборот дигитален доаѓа од истиот извор како и зборовите цифра и цигитус ( латинскиот збор за прст ), бидејќи прстите често се користат за дискретно броење. Математичарот Џорџ Стибиц од „ Телефон лаборатории“ во Бел, го употребил зборот дигитален во однос на брзите електрични импулси што ги емитирал уредот дизајниран да стрела и пука против-воздушни пиштоли во 1942 година. Терминот најчесто се користи во компјутерите и електрониката, особено кога информациите од реалниот свет се претвораат во бинарна бројчена форма како кај дигиталното аудио и дигитална фотографија.
Дигитално претворање на симбол
Бидејќи симболите (на пример, азбучнобројчени знаци ) не се континуирани, дигитално претставувањето на симболите е прилично поедноставно отколку претворањето на континуирани или аналогни информации во дигитални. Наместо земање примероци и квантизација, како при аналогно во дигитално претворање, се користат такви техники како што се анкетирање и кодирање.
Уред за влез на симбол обично се состои од група прекинувачи кои се испитуваат во редовни интервали за да се видат кои прекинувачи се вклучуваат. Податоците ќе се изгубат ако во еден интервал на гласање се притиснат два прекинувачи или се притисне прекинувач, се ослободи и повторно се притисне. Ова гласање може да го направи специјализиран обработувач во уредот за да спречи оптоварување на главниот обработувач. Кога е внесен нов симбол, уредот обично испраќа прекин, во специјализиран формат, за да може обработувачот да го прочита.
За уреди со само неколку прекинувачи (како што се копчињата на џојстик ), статусот на секој од нив може да се кодира како битови (обично 0 за пуштени и 1 за притиснати) со еден збор. Ова е корисно кога комбинациите на притискање на копчињата се значајни, а понекогаш се користат за пренесување на статусот на копчињата за модификација на тастатурата (како што се менување и контрола). Но, тој не е во обем за да поддржува повеќе клучеви отколку бројот на битови во еден бајт или збор.
Чајлане
Чајлане — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
Дигитални податоци
Дигитално претворање на симбол
Уредите со многу прекинувачи (како што е компјутерската тастатура ) обично ги подредуваат овие прекинувачи во матрица за скенирање, со поединечните прекинувачи на пресеците на x и y линиите. Кога ќе се притисне прекинувач, тој ги поврзува соодветните x и y линии заедно. Анкетирањето (често се нарекува скенирање во овој случај) се прави со активирање на секоја x линија во низа и откривање кои y линии тогаш имаат сигнал, со што се притискаат копчињата. Кога обработувачот за тастатура открие дека клучот ја сменил состојбата, тој испраќа сигнал до обработувачот што го означува кодот за скенирање на клучот и неговата нова состојба. Симболот потоа се кодира, или се претвори во број, врз основа на статусот на копчињата за модификација и посакуваното шифрирање на карактерот.
Чајлане
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел од Скопската Котлина, лево од автпатот Тетово - Скопје.
Дигитални податоци
Дигитално претворање на симбол
Прилагодено кодирање може да се користи за одредена апликација без загуба на податоци. Сепак, користењето на стандардно кодирање како што е ASCII е проблематично ако треба да се претвора симбол како што е "ß", но не е во стандардот.
Чајлане
Историја
Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Дигитални податоци
Дигитално претворање на симбол
Се проценува дека во 1986 година помалку од 1% од светскиот технолошки капацитет за складирање на информации бил дигитален, а во 2007 година тој веќе бил 94%. Се претпоставува дека 2002 година е година кога човештвото можеше да сочува повеќе информации во дигитален отколку во аналоген формат („почеток на дигиталното време “).
Чајлане
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 580 жители, од кои 577 Албанци, 2 Бошњаци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 639 жители, од кои 602 Албанци и 37 лица без податоци.
Дигитални податоци
Состојби
Дигиталните податоци доаѓаат во овие три состојби: податоци во мирување, податоци во транзит и податоци што се користат. Доверливоста, интегритетот и достапноста треба да се управуваат во текот на целиот животен циклус од „раѓање“ до уништување на податоците.
Чајлане
Родови
Чајлане е албанско село.
Дигитални податоци
Одлики на дигиталните информации
Сите дигитални информации имаат заеднички својства што ги разликуваат од аналогните податоци во однос на комуникациите:
Чајлане
Родови
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
Дигитални податоци
Историски дигитални системи
И покрај тоа што дигиталните сигнали обично се поврзани со бинарни електронски дигитални системи што се користат во модерната електроника и компјутери, дигиталните системи се всушност антички и не треба да бидат бинарни или електронски.
Министерски совет на Бугарија
Владата на Република Бугарија односно Министерскиот совет (Министерски съвет или Правителство на Република България) претставува основен орган на извршната власт во државата. Министерскиот совет се состои од претседател на владата, негови заменици и ресорни министри.
Следува список на моментални министри:
Мјуча Прада
“Модата е мојата страст, но не дозволувам да го контролира мојот живот”
Животопис
Родена на година во Милано, Мјуча Прада влегла во семејниот бизнис во 1978 година. Модната куќа за правење материјали од кожа, е основана од страна на Марио, дедото на Мјуча Прада во Милано во 1913 година. Иако неподготвена, Прада ги зема уздите на компанијата во 1978 година. До тогаш Мјуча Прада го завршува своето образование и се здобива со диплома д-р по политички науки.
Таа била во можност да го поправи изгледот на производите, кои биле произведени во компанијата. Таа имала голем интерес за необични и различни материјали што довело до еденa специфиченa марка на производи. Комбинацијата на материјали, била многу поинаква од секојдневната. Производите на Прада биле уникатно различни поради две причини. Првата е во тоа што материјалите се користеле во многу невообичаен стил различен од нормалните и второ како тие се вклопувале за таа цел.
Прада била уметник и всушност не мислела за преземање на компанијата. Таа вежбала мимика околу пет години во Teatro Piccolo во Милано. Била член на комунистичката партија и на правата на жените во текот на седумдесеттите во Милано. Наскоро била во состојба да ја докаже својата вредност во 1985 година. Дизајнирала нова линија на чанти во црно, кои биле без етикета, тешки за носење и добро направени со најлон. Тоа веднаш станало голем успех. Чантите наскоро добиле покровителство од Marie Helvin и Jerry Hall. Чантите чинеле околу 250 долари. Но веднаш по успехот, една друга компанија која направила слична линија чанти, се издигнала и се обидела да направи поинтересни чанти. Сепак, чантите на Прада беа наменети само за моделите, супер моделите и модните творци од целиот свет, чиј избор бил ништо друго освен Прада.
Во 1989 година, Прада била во можност да ја лансира колекцијата “ready-to-wear” за жени. Популарноста што ја добила била неверојатна. Фустаните биле во целосен контраст со дизајнот и модата во тоа време. Таа била многу инспирирана за сопствената гардероба. Тоа довело до создавање на нејзината поевтина линија “Miu Miu”, која го користи нејзиниот прекар, која била направена од природни бои и материјали. Во 1993 година, Прада победила на американскиот меѓународен натпревар за модни творци и ја добила наградата за нејзиниот стил со чист дизајн на еколошки материјали и одлична изработка. По една година таа била во Њујорк за првпат. Исто така, отворила бутик во Лондон. Во 1995 година, ја презентирала својата “ready-to-wear” колекција за мажи и тоа исто така, бил огромен успех.
Ги презела уздите на компанија и се запознала со својот иден сопруг Patrizio Bertelli, кој и бил деловен партнер. Го славела секој успех на својот бизнис со својот сопруг. Прада изјавила: “Доколку не го сретнев, јас веројатно ќе се откажев и не би била во состојба да го сторам тоа што го сторив. Исто така не би пораснала толку и не би се оспособила да се натпреварувам со другите гиганти од истата област...”
Под влијание на Bertelli, модната куќа почнала да се движи кон освојување поголем пазар и соперништво кон LVMH компаниите до 2000 година. Во овој период етикетите како Хелмут Ланг, Fendi, Azzedine Alaia и Jil Sander биле додадени на нејзиното портфолио.
Претпријатието Прада
Вкупната продажба на препријатието Прада се зголемила од 270 милиони лири во 1994 година на 456 билиони лири во 1996 година и се очекувало да се зголеми со големи скокови и во следните години. Околу 55% од продажбата е во Европа, а најголемиот извозен пазар е Јапонија.
Прада има над 250 продавници низ светот. Да ја задржат контролата над малите пазари, таа не влезе со договори и други форми на слободниот пазар. Освен постојната линија на производи, нова линија на долна облека и облека за скијање, била додадена во 1997 година. Домашната линија била воведена во 1998 година. Прада парфемите се уште еден неверојатен производ, кои мора да се имаат.
Без Прада, луѓето би биле измешани со нејасни бои, материјали и едноставно без мода!
Елена Гуро
Елена Генриховна Гуро (10 јануари 1877 година – 6 мај 1913 година) била руска сликарка, драматург, поетеса и писателка на фикции. Нејзината кариера го опфатила преодниот период помеѓу рускиот симболизам и футуризмот.
Гуро е позната по тоа што развила нови теории за бојата во сликарството. Таа била и единствената жена-член на највлијателната футуристичка група наречена Кубо-футуризам.
Детство
Гуро е родена во Санкт Петербург на 10 јануари 1877 година. Нејзин татко бил Генрих Степанович Гуро, офицер во Царската руска армија, со француско потекло. Нејзината мајка Ана Михајловна Чистјакова била талентирана уметничка-аматер. Гуро го поминала своето детство во селото Новосели кај Псков и на имотот на нејзиниот татко во Луга. Наследила владина пензија и имот во Финска од нејзиниот татко, користејќи ги како поддршка на нејзината уметничка кариера. Нејзината сестра, Екатерина Гуро, исто така, била писателка.
Кариера
Од 1890 до 1893 година студирала уметност во Друштвото за поттикнување на уметностите во Санкт Петербург. Од 1903 до 1905 година, студирала во приватното студио на Јан Циглански каде што го запознала нејзиниот иден сопруг Михаил Матјушин. Тие се венчале во 1906 година. 1905 е година на објавувањето на нејзиното книжевно деби Рана пролет (Рањаја весна). Ова бил нејзиниот прв расказ, објавен во антологијата на современите руски писатели наречена Sbornik molodyx pisatelej. Една година претходно, го илустрирала рускиот превод на книгата со бајки од француската писателка Џорџ Санд. Во 1906 година, таа и Матјушин се префрлиле во уметничкото училиште на Елизавета Званцева, каде што Гуро работела кај Мстислав Добужински, Леон Бакст и Кузма Петров-Водкин. Во 1908 година го напуштила училиштето и основала свое студио. До 1908 година, нејзиниот дом бил седиште за средби на коишто се дискутирало за уметност и литература. Нејзината прва книга во проза, поезија и драма Херди-Гурди е објавена во 1909 година. Во 1910 пишувала за списанието Trap for Judges, еднa од првите публикации на руските футуристи. Со истото списание остварила соработка и во 1913 година. Гуро и нејзиниот сопруг ги субвенционирале и двете изданија. Во 1911 година, нејзините бајки во ракопис што планирала да ги објави, биле изгубени од нејзиниот издавач, заедно со илустрациите што ги подготвила за истите. Втората книга на Гуро, Есенски сон, е објавена во 1912 година.
Гуро е добро позната по нејзината фасцинираност од контрастот помеѓу урбаниот свет и природата, опишана во расказ за психологијата на луѓето населени во градовите. Нејзината воодушевеност веројатно е резултат на изгледот на градот, на пример, неговите улични светла и позлатените прозорци. Се рекло дека Гуро била „најурбанизираната“ меѓу руските поети од почетокот на дваесеттиот век, поради „цементноста“ на нејзините претстави на рускиот градски пејзаж. Постепено, се изморила од темата околу 1910 година, нешто што токму тогаш станувало популарно кај нејзините колеги кубо-футуристи. Изразила желба да остане на село од пролет до есен.
Во нејзините слики, Гуро ги истражувала правилата на бојата. Овој интерес, којшто започнал во 1911 година, постанал дефинирачка одлика на нејзините дела. Таа развила теории за бојата базирано врз основниот принцип за создавање форма на Југендстил и скандинавската народна уметност. По нејзината смрт, Матјушин ги применувал тие теории.
Крајот
Во 1913 година продолжила да пишува и слика, иако боледувала од леукемија. Починала истата година во нејзината селска куќа во тогашниот Уусикирко, Финска. Во времето на нејзината смрт, големото дело Сиромашниот витез речиси било завршено. Неколку песни и две прозни дела биле објавени постхумно, во збирката Тројцата и во списанието Сојуз на младите, во 1913 година. Нејзината трета книга Малите камили на небото била објавена во 1914 година.
Особености на делото
Делото на Гуро се одликува со синкретизам на сликарството, поезијата и прозата, импресионистичката перцепција на животот, поетиката на лаконскиот лирски фрагмент. Омилените теми вклучуваат мајчинство што се шири низ целиот свет и пантеистичко чувство за природата.
Интересот за Гуро бил поттикнат од делото на Владимир Марков „Руски футуризам“ (1968). Во 1988 година, нејзината збирка била објавена во Стокхолм, а во 1995 година се објавени необјавените дела од нејзините архиви во Беркли, Калифорнија. Голем број студии во Русија и во странство се посветени на креативната работа на Гуро.
Архивата на архивата Гуро се чува во Рускиот државен архив за литература и уметност (фонд 134).
Куќа во Прованса (Сезан)
Куќа во Прованса – слика, масло на платно, од францускиот сликар Пол Сезан. Било создадено во 1885 година и денес е дел од постојаната збирка на Музејот на уметноста Индијанополис.
Опис
Со пригушени тонови и меки бои, Сезан насликал дом, нагласен со сиво-сини планини во заднина, меко зелено на ридовите и кафеави тонови од полињата. Динамичниот стил на Сезан може најдобро да се види на оваа слика одблизу. Потезите на четката се сечат на динамичен начин, создавајќи мешавина. Потезите на четката создаваат живо движење во тврдите линии што тој ги создава за да ги разграничи куќата и планината.
Историски податоци
Куќа во Прованса произлегува од Сезановиот „зрел стил“, кога живеел во Прованса со неговото семејство, во крајот каде тој живеел и во младоста. Овој пејзаж е земен од јужната страна на Мон Сент Виктоар, кој бил омилена тема на уметникот. Сезан не го делел истиот интерес со останатите импресионисти, тој ја сосредоточувал својата работа на основната структура на неговите субјекти.
Сопствеништво
Куќа во Прованса веројатно била купена од уметникот Амброаз Волар. Во 1910 година му била продадена на Анри Бернштајн, а во 1918 на Готлиб Ребер. На Мари Хариман ѝ била продадена во 1936 година. Во 1945 година, делото го купила Каролин Мармон Феслер за Уметничкиот институт Џон Херон, денес Музеј на уметноста Индијанополис, во спомен на Даниел и Елизабет Мармон.
IC 1164
IC 1164 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1164 е од видот I. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. IC 1164 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 50 м 23,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 4' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Дигитален сигнал (обработка на сигнали)
Во контекст на обработка на дигитален сигнал (DSP), дигиталниот сигнал е дискретизиран по време и квантизиран по амплитуда сигнал. Со други зборови, тоа е примерок од сигнал кој се состои од примероци кои земаат вредности од дискретно множество ( изброиво множество што може да се мапира еден на еден во подмножество на цели броеви ). Ако тој дискретен сет е конечен, дискретните вредности можат да бидат претставени со дигитални зборови со конечна ширина. Најчесто, овие дискретни вредности се претставени како зборови со фиксна точка (или пропорционални на вредностите на бранова форма или збиени) или зборови со подвижна точка. Процесот на аналогно-дигитална претворање произведува дигитален сигнал. Процесот на претворање може да се смета дека се случува во два чекора:
Може да се покаже дека аналогниот сигнал може да се реконструира после претворање во дигитален (до прецизноста дадена од користената квантизација), под услов сигналот да има занемарлива моќност во честотите над Никвистовата граница и да не го заситува квантизаторот.
Елизабет Епштајн
Елизабет Иванова Епштајн (1879–1956) била руска сликарка.
Биографија
Епштајн, моминско презиме Хефтер, е родена на 27 февруари 1879 година во Житомир, Русија. Нејзиното семејство се преселило во Москва, а потоа таа заминала за Минхен. Во 1898 година се омажила за Мејзислав Епштајн, со којшто има едно дете. Двојката се развела во 1911 година. Во Минхен, Елизабет студирала со Антон Ажбе, Алексеј фон Јавленски и Василиј Кандински. Таа, исто така, ги посетувала салоните што ги организирала уметницата Маријана фон Верефкин. Нејзините дела биле вклучени во првата изложба во Минхен во 1911 година.
Починала на 22 јануари 1956 година во Женева, Швајцарија.
Општина Котор
Општина Котор — една од 23-те општини во Црна Гора. Зафаќа површина од и население од 22.601. Седиште е градот Котор каде живеат 5.341 жители.
Парламентарни избори во Германија (јули 1932)
Парламентарни избори во Германија, јули 1932 — парламентарни избори одржани во Германија на 31 јули 1932, по предвременото распуштање на Рајхстагот. На овие избори значителен број на места освоила Нацистичката партија, што за првпат станала најголема партија во парламентот иако не освоила мнозинство. И покрај тоа што комунистите останале силни во парламентот, анти-републиканските партии заедно постигнале мнозинство со тоа правејќи го формирањето на (мнозинска) влада од страна на про-републиканска коалиција невозможно.
Позадина
По 1929, Германија страдала поради Големата депресија каде што невработеноста пораснала од 8,5% на скоро 30% во периодот помеѓу 1929 и 1932, додека индустриското производство опаднало околу 42%.
Во 1930 владеачката коалиција од про-републикански партии - Социјалдемократите, Центристичката партија и две либерални партии се распаднала. Претседателот Хајнденбург тогаш воспоставил малцинска влада на чело со центристот Хајнрих Брининг кој можел да владее само преку претседателски итни овластувања и наредби. Подоцна, на изборите во 1930, демократските партии го изгубиле мнозинството во Рајхстагот, губејќи ги шансите за формирање влада. На овие избори Нацистичката партија на Хитлер достигнала национална популарност односно станала најголемата партија во парламентот. Политиките на Брининг имплементирани преку претседателски декрет и толерирани од страна на парламентот, неуспеале да ја решат економската криза со тоа ослабувајќи го парламентарниот систем.
Во март 1932 на претседателските избори бил избран независниот кандидат и фелдмаршал Паул фон Хинденбург кој бил поддржуван од про-републиканските партии, против Хитлер и комунистичкиот кандидат Ернест Телман. Хитлер освоил околу третина од гласовите, а потоа бил поразен во вториот круг од страна на Хинденбург, кој се здобил со тесно мнозинство. Сепак, по неговата победа, Хинденбург постепено се движел кон политичката десница за на крајот на мај во 1932 го разреши Брининг како канцелар, заменувајќи го со Франц фон Папен (отпадник од Центристичката партија) како и назначување на непартиски „кабинет на барони“. Кабинетот на Папен немал скоро никаква поддршка во парламентот и само три дена по неговото назначување, претседателот го распуштил Рајхстагот и прогласил нови избори кои се одржале на 31 јули, поради тоа што парламентот не можел веднаш да го разреши кабинетот.
Кампањата на изборите била насилна поради тоа што Папен ја укинал забраната на нацистичката паравоена организација СА, која Брининг ја забранил за време на последните денови од неговиот мандат. Ова неизбежно било проследено со судири со комунистичките паравоени организации.
Изборите резултирале со големи придобивки на Нацистичката партија, која со освоени 230 пратенички места за првпат станала најголемата партија во парламентот. Нацистичката партија како и претседателот Хајнденбург немале владејачко мнозинство додека останатите партии одбивале формирање на коалиција. Ниедна партија немала мнозинство ниту пак била формирана коалиција со цел создавање мнозинство. Малцинската влада на Папен траела кратко со тоа што биле распишани нови парламентарни избори во ноември истата година.
Почетокот на буната против дахиите
Почетокот на буната против дахиите (српски: Почетак буне против дахија) е српска епска (јуначка) песна, која е посветена на Првото српско востание против турската власт.
Содржина
Состојбата на народот (рајата) во Србија под турското ропство станала тешка, бидејќи сиромашниот народ не можел повеќе да ги плаќа давачките. Тогаш, светците започнале да војуваат и на небото над Србија се случувале чудни настани: најпрвин, од празникот на св. Трифун до Ѓурѓовден, секоја ноќ на небото се појавувала месечината, испраќајќи им знак на Србите за да кренат востание, но тие не реагирале; потоа, од Ѓурѓовден до Митровден, на небото се појавувале крвави знамиња, но повторно, Србите не кренале востание; третпат, на денот на св. Сава загрмел гром, иако било зима, но ниту тогаш Србите не кренале буна; најпосле, пролетта, на денот на св. Трифун, сонцето трипати изгревало и тоа било знак за Србите да се кренат на востание. Тоа го виделе седумте дахии, кои се собрале во Белград, претчувствувајќи дека се работи за лош знак. Затоа, тие направиле стаклена тепсија и кога се огледале во неа, се виделе себеси обазглавени. Бесни, дахиите ја искршиле тепсијата и ги повикале оџите да им дадат совет.
Тогаш, оџите им кажале дека пред 500 години, кога Турците ја освоиле Србија, султанот Мурат, кој бил смртно ранет од страна на Милош Обилиќ, ги повикал везирите и им рекол да владеат добро со царството што тој им го освоил и да се однесуваат добро со рајата, ако не сакаат да го загубат царството. Исто така, оџите имкажале на дахиите да не се плашат од никакви кралеви, туку од рајата, зашто таа ќе се крене и ќе ги убие дахиите, а потоа ќе ги избрка Турците од Србија. На тоа, Мехмед-ага Фочиќ, водачот на дахиите, одговорил дека тие не се плашат од рајата, зашто имаат големо богатство со кое ќе соберат војска и ќе заминат во сите 17 нахии, каде што ќе ги убијат српските кнезови, кметови, попови и учители и ќе ги остават само децата до седумгодишна возраст. Исто така, Мехмед-ага се пожалил на однесувањето на српските кензови, кои во последно време биле сè похрабри и се однесувале како да се паши, не почитувајќи ја турската власт. Сите дахии му изразиле поддршка на Мехмед-ага, освен најстариот од нив, кој им порачал да го почитуваат советот на султанот Мурат и да се однесуваат добро со рајата и да одржуваат добри односи со српските кнезови.
Дахиите собрале голема војска, се разделиле на четири страни и почнале да ги убиваат српските кнезови, а Мехмед-ага испратил 12 војници во Топола за да го убијат Црниот Ѓорѓе (Караѓорѓе Петровиќ). Во недела наутро, Турците ја опколиле куќата на Караѓорѓе, барајќи да им се предаде, но тој отишол кај своите 12 сточари, кажувајќи им да ги земат пушките и да му се придружат. Така, Караѓорѓе со својата дружина убил шестмина од Турците, а другите побегнале. Сепак, Караѓорѓе собрал уште луѓе и ги опколил Турците кои се скриле во анот во селото Сибница. Таму, востаниците на Караѓорѓе го запалиле анот и ги убиле шесте Турци. Потоа, Караѓорѓе испратил порака Србите да почнат да ги убиваат турските владетели, а децата и жените да ги однесат во засолниште. Откако се разгорело востанието, Караѓорѓе ги запалил турските караули и паланки, а Турците избегале во градовите. Караѓорѓе им порачал на Турците да ги предадат насилниците, а потоа ги убил нив и со своите востаници навлегол во градовите. Откако Караѓорѓе ја ослободил Србија од Видин до Дрина и од Косово до Белград, тој дошол на реката Дрина и ветил дека наскоро ќе ја ослободи и Босна.
За песната
Песната „Почетокот на буната против дахиите“ прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од слепиот пејач Филип Вишњиќ. Притоа, според мислењето на Караџиќ, Вишњиќ самиот ја измислил песната.
Даниел Харамиљо
Даниел Александер Харамиљо Диес (Daniel Alexander Jaramillo Diaz; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за професионалната континентална екипа.
NGC 4825
NGC 4825 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4825 се споменува и како MCG -2-33-70.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4825 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 4825 има привидни димензии од 2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 57 м 12,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 39' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
С (кирилица)
С (кирилица: ; глаголица: ) — 22 буква од македонската азбука. Буквата ја има во сите кирилични азбуки и скоро секаде има иста звучна вредност /s/. Во некои јазици може да се изговара и како мека с. Буквата има потекло од грчката азбука, и често се меша со латиничната буква C што имаат иста форма но различна звучна форма.
NGC 7136
NGC 7136 — двојна ѕвезда во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7136 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 49 м 43,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 47' 34".
Други поделби
Проучување на NGC 7136 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 301; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5796. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1123.
Мери Дејли
Гин/Екологија
Во Гин/Екологија: Метафизиките на Радикалниот Феминизам (1978), Дејли тврди дека мажите во текот на историјата ги угнетувале жените. Во оваа книга нејзините тврдења се различни од нејзините претходни мисли за историјата на патријархатот, со тоа што се фокусира на реалните практики кои, според неа, го овековечуваат патријархатот, кој таа го нарекува религија.
Според Луси Саргисон "Дејли ја објаснува во Гин/Екологија вистинската, автентична жена, што таа смета дека е прикриена во жените, привремено смирена од патријархалните системи на доминација".
Ставови за религијата
Во Црквата и Вториот Пол, Дејли тврди дека религијата и еднаквоста помеѓу жените и мажите не се исклучуваат меѓусебно. Но во текот на нејзините дела нејзиното разбирање за религијата се промени. Таа смета дека организираната религија е инхерентно угнетувачка кон жените, и тврди дека "жената да бара еднаквост во црквата е како личност од црна раса да бара еднаквост во Кју Клукс Клан".
Ставови за мажите
Во интервју за Што е просветителството? списанието, Дејли рече: "Јас не мислам за мажите. Јас навистина не се грижам за нив. Јас сум загрижена со женските капацитети, кои биле бескрајно намалени во патријархатот. Не дека тие исчезнале, но тој ги направи навистина сублиминални. Јас сум загрижена како жени да ги прошириме нашите капацитети, и актуелизирање на нив. Тоа ја добива сета моја енергија."
Ставови за транссексуализмот
Во Гин/Екологија, Дејли го изразува својот негативен став за транссексуализмот, пишувајќи: "Денес феноменот Франкенштајн е сеприсутен... во фалократската технологија". "Транссексуализмот, кој Џенис Рејмонд покажа дека е во суштина машки проблем, е обид да се променат мажите во жени, додека всушност никој маж не може да добие женски хромозоми и животно искуство/историја". "Хирурзите и хормонските терапевти на транссексуализмот... можат да произведат ефеминизирани личности. Тие не можат да произведат жени."
Дејли беше и советник на Џенис Рејмонд, чија дисертација, објавена во 1979 година како Транссексуалната Империја, е критична кон транссексуализмот.
Т (кирилица)
Т (кирилица: ; глаголица: ) — 23 буква од македонската азбука. Буквата ја има во сите кирилични азбуки и скоро секаде има иста звучна вредност /t/. Буквата има потекло од грчката азбука, и често се меша со латиничната буква T со која имаат иста форма и иста звучна вредност.
Ћ
Ћ (кирилица: ; глаголица: ) — 23 буква од српската азбука. Буквата потекнува од старословенската буква Ћ која имала вредност /ɟ/. Денес буквата има вредност /t͜ɕ/ и е слична со изговор со македонската буква Ќ, но разликата е во тоа што македонската буква Ќ е помека во изговор. При транскрипција, најчесто се пишува како Ć.
Албинеа Мадона
Историја
Има многу докази за комисијата за "анхона" или олтар за црквата Сан Просперо, парохиската црква Албинеја, во ридовите во близина на Реџо Емилија - се споменува во писмото од 12 Мај 1517 година од неговиот парохиски свештеник Џовани Гидоти ди Ронкоп во Алесандро де Малагузи. Тој открил дека голем дел од работата на него била завршена до тоа време и дефинитивно била завршена на 14 октомври 1519 година, кога Корреџо ја добил последната исплата за тоа. Друг документ од 18 декември истата година го споменува "анхона де ла ностра Дона д'Албенеа" (олтар на Пресвета Богородица во Албинеја).
Веројатно била отстранета од неговата оригинална локација и заменета со копија од Франческо I д'Есте. Тоа боло дадено на новиот римски цар Леополд I, светиот римски цар Леополд I од Алфонсо IV д'Еста во 1657 година, а потоа исчезнала без трага.
Николај Младенов
Николај Младенов (роден на во ) е бугарски политичар и министер за надворешни работи на Бугарија од 2010 до 28 јануари 2013 година.. Претходно, во текот на својата политичка кариера бил пратеник во Европскиот парламент и министер за одбрана.
Тој бил внук на борци против фашизмот и капитализмот. Своето средно образование го завршил во Софија. Учествувал во комунистичкото движење Комсомола. Во 1995 година завршил на УНСС Меѓународно право, а следната година се стекнал со магистерски степан на образование.
Во 2002 година бил избран за член на Националниот совет на партијата Сојуз на Демократски сили, а подоцна станал потпарол на партијата. Во 2004 станал заменик-претседател на партијата, на која функција се задржал до 2005 кога си поднел оставка. По формирањето на ГЕРБ, тој станал кандидат за пратеник во Европскиот парламент. По ова, станал министер за одбрана на земјата.
Хамбург-Мите
Хамбург-Мите (буквално: Хамбург-Центар) се наоѓа во Слободниот и ханзеатски град Хамбург, Германија е еден од седумте окрузи на Хамбург, покривајќи го поголемиот дел од урбаниот центар на градот Хамбург. Квартовите Хамбург-Алтштат (буквално: Хамбург-Стар град) и Нојштат (буквално: Нов град) се историските јадра на Хамбург.
Историја
Во 1937 неколку населби (н.п. Финкенвердер), села и рурални области се припоиле кон Хамбург, по влегувањето во сила на Законот за голем Хамбург.
На 1 март 2008, поради законот во Хамбург,, квартот Вилхелмсбург бил преместен од округот Харбург. Соседството Хафен Сити било создадено од делови на квартовите Клостертор, Алтштат и Ротенбургсорт. Другиот дел на Клостертор бил припоен кон Хамерброк. Од мали делови на округот Хамбург-Мите (и Алтона и Ајмсбител) соседството Штерншанце било создадено како кварт во округот Алтона.
Географија
Се состои од квартовите Билброк, Билштет, Боргфелде, Финкенвердер, Хафен Сити, Хамбург-Алтштат, Хам-Норд, Хам-Мите, Хам-Зид, Хамерброк, Хорн, Клајнер Грасброк, Нојштат, Нојверк, Ротенбургсорт, Занкт Георг, Занкт Паули, Штајнвердер, Федел, Валтерсхоф и Вилхелмсбург.
Демографија
Во 2006, во округот живееле 233.144 луѓе. Густината на населеност била 2.177 жители на км2. 14,9% биле деца под 18 години, а 15,6% имале 65 или повеќе години. 43% биле со имигрантско потекло. 17.550 лица биле регистрирани како невработени.
Во 1999, имало 126.753 домаќинства од кои 17,9% имале деца под 18 години кои живееле со нив, а 52,4% од сите домаќинства биле составени од еден член. Просечната големина на домаќинството била 1,83.
Население по години Во 2006, имало 71.559 кривични дела во округот (307 дела на 1000 жители).
Окружен парламент
Симултано со изборите за покраинскиот парламент (Bürgerschaft), се избира и Bezirksversammlung како тело на претставници на граѓаните. Се состои од 53 претставници.
Избори
Изборите биле одржани во Хамбург на 24 февруари 2008. Четири партии, кои имале над 5 проценти на неодамнешните избори (минимум за избори) се социјалдемократската SPD, конзервативната CDU, еколошката Зелена партија (GAL) и левата Die Linke. Либералната FDP имала 2 директно избрани претставници.
Економија
Објектите на пристаништето Хамбург главно се наоѓаат во квартовите Клајнер Грасброк, Штајнвердер, Федел и Вилхелмсбург.
Инфраструктура
Главната локална канцеларија (Bezirksamt Hamburg-Mitte) се наоѓа на улицата Клостервал и има уште други 4 локални бироа, наречени Customer Centre Hamburg-Mitte, Customer Centre Billstedt, Customer Centre St. Pauli и Customer Centre Wilhelmsburg. Бироата се одговорни меѓудругото за пријавување на жителите поради студирање или работа по влегувањето во државата.
Здравствен систем
Има 125 дневни центри за деца и 536 лекари во приватни ординации и 72 аптеки. Asklepios Klinik St. Georg, која се наоѓа во квартот Занкт Георг, е главната болница во Хамбург-Мите.