cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Московско време
Употреба
Московското време важи во европскиот дел на Русија (западно од Урал), со исклучок на Калининградската Област, каде важи UTC+3 (Калининградско време). Покрај ова, почнувајќи од 30 март 2014 г., московското време важи и во Крим, што уследило по припојувањето на републиката кон Русија.
Во минатото
Пред 27 март 2011 г., московското време било во UTC+3 по зимско, а UTC+4 по летно сметање.
UTC+3 исто така важело во европските делови на поранешниот СССР:
Московското летно време (UTC+4) е воведено во 1981 г. и важело во:
Во 1922–30 и 1991–92 г., во Москва важело источноевропското време (UTC+2)
Срем
Срем е географски регион во Панонската Низина меѓу реката Дунав, на север и исток реката Сава до Дунав, на југ. Западната граница не е јасно дефинирана. По едно мислење, Срем е на запад ограничен со реките Босут и Вук, додека од друга страна западната граница на Срем ја сочинува денешната граница на Вуковарско-сремската област.
Географија
Срем е во најголем дел рамничарска низина со просечна надморска височина од 70-80м ако одиме од југ таа расте од Сава, до Дунав на север. Највисокиот врв се наоѓа на Фрушката гора. Се вика Црвен Чет и неговата висина изнесува 539м. Фрушката Гора е долга од 78км, а најголемата ширина изнесува 15км. Повришината на Фрушка Гора е околу 500 км2. Се смета за спој помеѓу Словенската и Шумадиската планина. Настанала во палеозоикот и претставува заостанат дел од старото Панонско копно, чија главна маса длабоко потонала. Освен Фрушката Гора, покрај Сава се простираат ниски алувијални рамнини, над нив се ниже терасна заравна, а после нив Сремскиот зараван, кој се простира околу Фрушката Гора, од Земун до Вуковар.
Население
Градовите и селата во Срем припаѓаат на панонското население. Во овој дел на Војводина, ако го приклучиме и Мачва, има околу 100 населени, од кој десет припаѓаат на градското население. Тоа се Сремска Митровица покрај Сава, Нов Белград покрај Сва и Дунав, Земун, Сремски Карловци и Петроварадин покрај Дунав, додека воо внатрешноста на Срем се наоѓа Шид, Рум, Нова Пазова, Стара Пазова и Инѓија. Најмногу населени во Срем се Земун и Нов Белград, меѓутоа тие се приклучени на градската територија на Белград, па земаат улога во Срем има Сремска Митровица.
Зелјесто растение
Зелјесто растение (или билно растение) — растение чии листови и стебла умираат на крајот од вегетативниот период, венеејќи до земја, и немаат трајно дрвенесто стебло над земја. Овие растенија можат да бидат едногодишни, двегодишни или повеќегодишни.
Едногодишните зелјести растенија целосно умираат по вегетативната сезона или кога ќе процветаат и родат плодови, по што од семето никнуваат нивни потомци.
Стеблата на зелјестите повеќегодишни и двегодишни растенија умираат по вегетативниот период, но извесни делови преживуваат на или под земја, опстанувајќи од една сезона во друга (кај двегодишните ова е до следната вегетативна сезона, кога процветуваат и умираат). Новите гранки и листови излегуваат од опстанатото ткиво на или под земјата, како што се корења, стеблените задебелувања при основата и разни други видови на подземни стебла како луковици, грутчести луковици, столони, ризоми и кртоли. Примери за зелјести двегодишни растнија се морковот, пашканатот и крстенецот; зелјести повеќегодишни растенија се компирот, божурот, хостата, нането, највеќето папрати и највеќето треви. За разлика од нив, незелјестите повеќегодишни растенија се дрвенести растенија чии стебла се секогаш над земјата и опстануваат во живот низ сезоната на мирување, а следната година пуштаат фиданки од надземните делови. Такви се дрвата, грмушките и ползавците.
Некои релативно брзорастечки зелјести растенија (особено едногодишните) се пионерски или раносукцесивни видови. Дригите ја сочинуваат главната вегетација на голем број стабилни живеалишта, јавувајќи се или како приземни растенија во шумите, или во природно отворените живеалишта како ливадите, солените мочуришта и пустините.
Некои од зелјестите растенија знаат да достигнат значајни димензии, како што се дрвата од родот на бананата.
Џекова кула
Џекова кула или Спаискова кула — историска средновековна одбранбена кула во градот Кратово.
Местоположба
Сместена е во близина на денешниот Сарајски мост.
Опис
Нејзината основа е квадратна со димензии 6,05 х 6,05 m и дебелина на ѕидовите 1,20 m. Изворите за оваа кула молчат, не се знае кога е изградена, ниту пак од кого и кога е уништена. Нејзините остатоци се малку видливи.
Миа Фароу
Миа Фароу (Лос Анџелес, ), американската глумица.
Во 1964 година ја глуми главната улога во телевизиската серија „Гратчето Пејтон“, при што стекнува голема популарност. По две години, таа ја напушти серијата и добива голем публицитет, откако стапи во брак со 30-години постариот американски пејач Френк Синатра. Во 1968 година, филмот „Бебето на Розмари“ на режисерот Роман Полански во кој Фароу настапува, добива номинација за Оскар.
Лотар Матеус
Лотар Херберт Матеус (Lothar Herbert Matthäus; р. ) — германски фудбалер, менаџер и поранешен капитен на Западна Германија. За победата на Светското првенство во 1990 година, тој бил еден од најзаслужните во германската репрезентација и прогласен за европски фудбалер на годината во 1991 година, и исто така бил именуван за најдобар ФИФА играч на годината, и на крајот му останало само да ја добие наградата за германски играч на годината, што подоцна ја добил во истата година.
Роден е во Ерланген, Баварија. Играл на пет Светски првенства и тоа на ФИФА Светското Првенство во Шпанија 1982 година, на ФИФА Светското првенство 1986 во Мексико, ФИФА Светското првенство 1990 во Италија, ФИФА Светското првенство 1994 во САД и ФИФА Светското првенство 1998 во Франција.Тој настапил повеќе од било кој друг играч во машкиот фудбал на светските првенства, и го држи рекордот со најмногу одиграни натпревари на мундијалите од страна на еден играч со 25 натпревари. Тој исто така го освоил Еуро 1980, и играл уште и на Еуро 1984, Еуро 1988 и Еуро 2000. Во 1999 година, на возраст од 38 години, тој повторно бил прогласен за германски фудбалер на годината, откако претходно ја освоил наградата во 1990 година.
Матеус е највозрасниот германски фудбалер на сите времиња и се повлекол со вкупно 150 настапи (83 за Западна Германија) во последните 20 години, и 23 постигнати гола. Матеус е член на ФИФА 100 списокот на најголеми живи фудбалери избрани од страна на Пеле. Диего Марадона еднаш изјавил за Матеус, "тој е најдобар соперник што некогаш сум го имал. Претпоставувам дека тоа е доволно за да го дефинирам него", во својата книга '' Еј соја Ел Диего "(Јас сум Диего).
Матеус претставувал разновиден и комплетен играч, тој бил познат по неговата перцептивна пас игра, положбена смисла, добро темпирано справување, како и моќен удар од далечина. За време на неговата кариера, тој обично настапувал како играч од средниот ред, иако доцна во неговата кариера играл како одбранбен играч, или популарно наречено Либеро.
SketchUp
SketchUp (Скечап) е програм за 3Д моделирање наменет за архитекти, градежни инженери, режисери, создатели на игри, и ним сродни професии. Во него има и можност моделите да се вметнат во Google Earth. Програмот е предвиден да биде поинтуитивен, пофлексибилен и полесен за употреба од другите CAD програми за 3Д компјутерски дизајн.
Овој програм се нуди како идејна алатка за развој на графички концепти кој е лесен за употреба, со едноставно окружување (алатки и др.). Добро познат елемент на SketchUp е тн.н 3D Warehouse. Ова е мал пребарувач на модели изработени од други корисници на Sketch Up. Корисниците можат да се користат со нивните сметки на Google (на пр. е-пошта) за да подигаат модели, а потоа да го разгледуваат 3D Warehouse за многубројни компоненти и модели.
Историја
SketchUp е осмислен и за првпат направен од фирмата „@Last Software“ од Болдер, Колорадо, основана во 1999 г. SketchUp за првпат излегол во август како алатка за создавање на 3Д содржини за општа употреба. Овој програм ја освоил наградата „Избор на заедницата“ (Community Choice Award) при првото учество на саем во 2000 г. Програмот набргу нашол свој пазар, во архитектурата и градежништвото, па бил преработен за да се прилагоди на потребите на професионалците. Клучот за овој успех е едноставноста и брзината на совладување на програмот во споредба со други 3Д алатки.
Патенти
SketchUp има патент - - за „Push/Pull“ технологијата: "Систем и метод за тридимензионално моделирање: Околина за тридимензионален дизајн и моделирање која им овозможува на корисниците да цртаат скици или периметри на предмети на дводимензионален начин, сличен на оној со молив и хартија, кој им е веќе познат. Дводимензионалните, рамнински страни кои создал корисникот потоа се влечат или туркаат со алатки за уредување во рамките на таа околина, со цел за лесно и интуитивно моделирање на тридимензионални зафатнини и геометрии." Апликацијата за овој патент е поднесена во ноември 2000 г, а патентот е доделен во септември 2003.
Google SketchUp
На 27 април 2006, Google го најавил Google SketchUp, како бесплатна верзија на SketchUp. Ова бесплатна верзија ги нема сите можности како SketchUp Pro (што е со плаќање), но во него има интегрирани алатки за подигање на содржина на Google Earth и Google 3D Warehouse, што е ризница на модели создадени во SketchUp. Во него има нов алатник со можности за прошетка и разгледување на нештата од перспектива на пешак, натписи на моделите, алатка за разгледување, и алатка за создавање на какви било многуаголници.
Бесплатната верзија на Google Sketchup извезува во разни број на 3Д формати како Google Earth .kmz податотеки, додека Pro верзијата поддржува и други податотеки како .3ds, .dae, .dwg, .dxf, .fbx, .obj, .xsi и .wrl формати. Google SketchUp исто така може да снима екрански снимки („скриншоти“) на моделот како .bmp, .png, .jpg, .tif формати, додека Pro верзијата поддржува и .pdf, .eps, .epx, .dwg и .dxf.
Ruby Application Programming Interface (API)
Програмскиот јазик Ruby е јазик за скриптирање на програми, за првпат воведен во SketchUp во верзијата SketchUp 4. Оттогаш, корисниците на SketchUp ја имаат покажано својата креативност со создавасње на стотици корисни алатки со помош на SketchUp Ruby.
Владимир Мошин
Владимир Алексеевич Мошин (, -, ) — југословенско-македонски филолог, универзитетски професор и член на МАНУ од руска народност. Тој бил еден од најголемите проучувачи и познавачи на македонското книжевно наследство.
Ран живот во Русија
Академик Владимир Мошин е роден во Петроград, Русија, каде студирал на Филолошкиот факултет, но го прекинал образованието по избувнувањето на Првата светска војна во којашто учествувал како доброволец. Во 1917-1918 година студирал на Историско-филолошкиот факултет на Тифлискиот универзитет, а потоа се преселил во Киев, каде го продолжил образованието. Таму се оженил со Олга Јаковлевна Кирјанова, а потоа, во август 1920 година стапил во Армијата на доброволци на јужниот фронт. Откако приврзаниците на императорскиот режим биле поразени од Црвената армија, заедно со жена си, која била воен лекар, Мошин ја напуштил Русија на товарниот брод „Акољд“.
Живот во Кралството Југославија и Втора светска војна
Во декември 1920 година пристигнал во Копривница, Кралството СХС, а во август 1921 година, тој и жена му добиле професорски места во месната гимназија, каде тој предавал историја и географија, а сопругата — француски јазик. Пролетта 1928 година, Мошин ја одбранил докторската дисертација на Универзитетот во Загреб на тема поврзана со норманската колонизација на Црното Море. Истовремено, како византолог и славист, специјалист по словенска археографија, тој бил основач на југословенската палеографска наука. Од 1930 до 1932 година, проф. д-р Мошин предавал византологија на Филозофскиот факултет во Скопје, а потоа и на Универзитетот во Белград, каде предавал до 1942 година. За време на Втората светска војна, тој предавал и на богословските курсеви во Белград, а бил ракоположен за ѓакон и свештеник.
Социјалистичко време
Кога во 1944 година, во Белград пристигнала Црвената армија, проф. Мошин бил уапсен, но набргу бил ослободен. Потоа, неговото семејство, како и другите свештеници на црквата „Св. Троица“ во Белград, примило советско државјанство, а тој бил унапреден во свештеничкиот чин - протојереј. Летото 1947 година, проф. Мошин со семејството се преселил во Загреб, каде тој бил назначен за директор на архивата на Академијата на науките и уметностите. Напоредно со тоа, проф. Мошин се занимавал и со изучување и каталогизација на словенските ракописи.
Во 1959 година, проф. Мошин се повлекол од свештеничката служба и се посветил на научна работа, а по некое време повторно се вратил во Белград. Во тоа време, тој бил ангажиран како соработник во одделот за опис на словенските ракописи на Народната библиотека во Скопје и формирал нов центар за археографски истражувања во Македонија. Истовремено, проф. Мошин држел предавања по палеографија, редактирал зборници на старословенски ракописи и објавувал материјали од историјата на македонскиот народ. Во периодот од 1971 до 1974 година работел како редовен професор на Филoлошкиот факултет во Скопје, на Катедрата за историја на Јужните Словени. Поради неговите научни заслуги, проф. Мошин бил избран за член на МАНУ.
Смрт
Владимир Мошин починал на 3 февруари 1987 година, во Скопје, каде е погребан заедно со сопругата. На 23 април 1994 година, на скопските гробишта „Бутел“ била одржана панихида со која чиноначалствувал архиепископот г.г. Михаил, а во поменот учествувал и вокалниот состав „Свети Јован Кукузел“. Подоцна, во 2014 година, во битолската црква „Св. Димитриј“ била одржана уште една панихида за Мошин.
Други дејности
Покрај неговата дејност во Загреб и во Белград, проф. Мошин бил раководител на историското одделение при Архивот на СР Македонија, професор на Филозофскиот факултет во Скопје и долгогодишен раководител на Катедрата за словенска култура при Институтот за проучување на словенската култура во Прилеп.
Наследство
На Мошин му е посветена една песна во збирката „Црква“ на македонскиот поет Блаже Конески, со наслов „Успение на Владимир Мошин“:
Ѕуни
ситната камбана
Непризнатата црква
опева еден непризнат светител
на радост на самего Бога.
Тебе те испраќаме,
тебе,
Владимире Мошин,
тебе што дури од Петроград
се прибра најпосле овде,
да бидеш со нас
презирајќи ги фарисеите.
О поручниче,
Башлик
Башлик (Başlık = покривач за глава) — капа за заштита на главата од дожд и временски непогоди. Има долги краеви кои се врзуваат околу вратот.
Владимир Мошин
Наследство
о професоре,
Башлик
Руската царска армија почнала да ги користи од 1862 година. Подоцна се вовеле во опремата на војската на Кралството Србија, а подоцна и во југословенската војска. Од Втората светска војна не се користи никаде, бидејќи е заменет со капаите и шаловите.
Владимир Мошин
Наследство
Дали случајно било
да станеме пријатели
ти и јас,
стари пријателе?
И сега јас,
да те испраќам? Во негова чест, во Струга се наоѓа биста од него. Се наоѓа на кејот „8 Септември“, на левата страна на реката Црн Дрим.
Тетраграматон
Тетраграматон  (од грчки τετραγράμματον, со значење „збор со четири букви“), се однесува на хебрејското יהוה, едно од имињата на Богот на Израел, напишано со четири букви.
Буквите читани од десно кон лево се: ! хебрејски !! име на буквата !! изговор
Овие четири букви се однесуваат на „Јахве“ или „Јехова“, а разликите се појавуваат поради тоа што хебрејското писмо ги испушта самогласките. Името на Бога со овие четири букви се појавува во хебрејскиот дел на Светото писмо 6,828 пати. Не се појавува во Песна над песните.
Наводи
Yahveh
Список на државни водачи во 879 година
Ова е список на државни водачи во 79 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Презенцано
Презенцано — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
NGC 2380
NGC 2380 — спирална галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2380 се споменува и како NGC 2382, ESO 492-12, MCG -5-18-5, CGMW 2-842.
Откривање
Објектот е откриен на 5 февруари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2380 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2380 има привидни димензии од 2,1' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 23 м 54,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 31' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Други поделби
Проучување на NGC 2380 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20916. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 319; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6546. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 55.
Леон Штукељ
Леон Штукељ (12 ноември 1898 – 8 ноември 1999) — југословенски гимнастичар од словенечко потекло, освојувач на првиот олимписки златен медал за Југославија.
Штукељ е позната личност во словенската спортска историја. Тој е еден од малкуте словенски спортисти кои се искачиле на самиот врв на спортот, останувајќи таму од Светското првенство во 1922 во Љубљана па сè до Летните олимписки игри 1936 одржани во Берлин, на кои тој ја завршил својата спортска кариера.
Музева кула
Музева кула — историска средновековна одбранбена кула во градот Кратово.
Местоположба
Кулата се наоѓала на ул. „Јосиф Даскалов“ наспроти Хаџи-Костовата и некогашната Алиманска кула.
Леон Штукељ
Животопис
Штукељ е роден во Ново Место, Австроунгарија (денес Словенија).
Музева кула
Опис
Денес од не е останато само приземјето со еден свод, најверојатно влезот, со висина од 3 метра. Во внатрешноста се забележани остатоци и од други градби.
Леон Штукељ
Животопис
Во 1927 година, тој ги завршил своите правни студии. Уште од рана возраст, тој бил активен член на спортското друштво Сокол. По завршувањето на својата спортска кариера тој станал судија, првично во својот роден град Ново Место. Потоа тој се преселил во Ленарт, а подоцна и во Марибор, каде живеел сè до неговата смрт. По Втората светска војна, Штукељ не бил поддржувач на ново формираниот комунистички режим на Југославија. Се претпоставува дека за време на Втората светска војна, тој бил дел од југословенското движење Четници, кое бил непријателски настроено кон Титовите партизани, и одржувал контакти со Британската управа за специјални операции. . По војната, тој бил првично притворен а потоа и ослободен, но трајно му била одземена дозволата да биде судија. Тој работел како адвокатски помошник сè до своето пензионирање. Во 1989 година, тој ја издал автобиографијата Моите седум светски натпреварувања (Mojih sedem svetovnih tekmovanj).
Штукељ бил специјален гостин на свеченото отворање на Летните олимписки игри 1996 одржани во Атланта како тогаш-најстариот жив освојувач на златен олимписки медал, каде се ракувал со американскиот претседател Бил Клинтон. Тој исто така ги доделил медалите во машка конкуренција во гимнастика. Тој бил поканет да присуствува на свеченото отворање на игрите во 2000 во Сиднеј, но за жал, тоа не се случило.
На неговиот 100. роденден во 1998 година била организирана голема прослава во Словенија. Штукељ сè уште вежал редовно дури пред неговата смрт, која настанала четири дена пред да наполни 101 година.
Во знак на благодарност и сеќавање, две спортски сали во Ново Место и Марибор го носат неговото име.
Лука Пиберник
Лука Пиберник (Luka Pibernik; р. во ) — словенечки професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата. Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за Џиро д’Италија 2017.
Улијастај
Улијастај (Улиастай) — град во Монголија. Градот се наоѓа во западниот дел од земјата, на околу 1.115 километри оддалеченост главниот град Улан Батор. Улијастај е главен град на покраината Завхан бил еден од 10 најнаселени градови во Монголија со население од 24.276 жители во 2000 година, но денес има само 16.240 жители. и е на 16 место.
Космос-727
Космос-727 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 332 км, а најмалото на 171.
Апсолут
Апсолут е поим кој се користи во филозофијата за да се означување на крајната, сеопфатна стварност гледана како целина, но истовремено и како извор на разновидности, односно, како комплетна или совршена реалност, која во исто време не е одвоена од конечниот и несовршен свет.Овој поим во филозофијата го вниеле Шелинг и Хегел при самиот крај на XVIII век, и наскоро тој станал многу важен во филозофијата на идеализмот.
Апсолутот како поим честопати се користи за Бог, како Семоќен и Севременски.
Список на државни водачи во 1120 година
Ова е список на државни водачи во 120 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Манастирска Црква (Ротино)
Манастирска Црква или '''Св. Илија''' — археолошко наоѓалиште во битолското село Ротино. Претставува населба од среден век. Се наоѓа на 200–300 м јужно од селото во дворот на Ротинскиот манастир, каде според жителите, во месноста Мала Корија при обработувањето на земјата се забележани темели од стари објекти. Во поново време овде е изградена црквата „Св. Илија“ врз темели од стар објект.
Саманта Фокс
Саманта Карен Фокс (англиски: Samantha Fox; родена на 15 април 1966 година) е англиска поп пејачка и поранешен гламур модел од Мајл Енд во Лондонски Ист Енд. Се прославила како топлес модел во таблоидот „The Sun“, каде што од 1983 до 1986 година често се појавувала. Нејзините слики се појавиле и во многу други публикации. Станала една од најфотографираните Британки во 1980-тите и една од најпопуларните секс симболи во тој период.
Саманта Фокс се појавила во многу филмови и реални телевизиски шоуа, а повремено работела и како телевизиски водител. По шпекулациите за нејзината сексуална ориентација, во 2003 година јавно признала дека е во истополова врска со нејзината тогашна менаџерка Мајра Стратон. Биле заедно 16 години, до смртта на Стратон во 2015 година. По ова Фокс стапила во врска со нејзиниот менаџер за турнеи Линда Биргит Олсен. Тие се свршиле во 2020 година, и се венчале во 2022 година.
Дискографија
Студиски албуми
Рависканина
Рависканина — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Хипократова заклетва
Хипократова заклетва — заклетва која традиционално ја положуваат лекарите обврзувајќи се дека етички ќе ги извршуваат должностите од својата професија.
Научниците сметаат дека заклетвата ја напишал Хипократ, често нарекуван татко на медицината, или некој од неговите ученици.
Денешната верзија на заклетвата е усвоена во 1946 година во Женева. Ова е превод на истата.
''Кон своите учители ќе ја зачувам должната благодарност и почит. Својата професија ќе ја извршувам совесно и достоинствено.''
''Најголема грижа ќе ми биде здравјето на болниот. Ќе ги почитувам тајните на секој кој ќе ми се довери. Со сите свои сили ќе ја одржувам честа''
''и племенитите традиции на лекарската професија. Моите колеги ќе ми бидат браќа. Во извршување на својата должност нема да имам никакви''
''верски, национални, расни, политички или класни предрасуди. Апсолутно ќе го почитувам човековиот живот, од неговиот почеток до крајот.''
И под закана нема да допуштам моето медицинско знаење да се искористи спротивно на законите на хуманоста.
На ова се обврзувам свечено, слободно повикувајќи се на својата чест.
Свети Георги
Свети Георги (Ѓорѓи или Ѓорѓија) — важен христијански светец и великомаченик од Кападокија.
Животопис
Георги во својата дваесетта година го стекнал чинот трибун и како таков служел при царот Диоклецијан. Кога овој цар започнал гонење на христијаните, Георги истапил пред него и одважно изјавил дека е христијанин, поради што царот го затворил, наредил нозете да му ги стават во клади, а на градите да му положат тежок камен. Потоа наредил да го врзар на тркало под кое имало штици со големи клинци и така го вртеле. По ова го закопале во ров, така што надвор од земјата му била само главата и го оставиле во ровот три дена и три ноќи. Но при сите овие маки Георги непрестајно Го молел Бога и Бог веднаш го исцелувал и на големо одушевување на народот, го спасувал Својот маченик од смртта.
Кога Св. Георги воскреснал и еден мртовец, тогаш многумина ја примиле верата во Христа. Меѓу овие биле и царевата жена Александра и главниот жрец Атанасиј, земјоделецот Гликериј, и Балериј, Донат и Терин. Најпосле царот ги осудил Свети Георги и својата жена Александра на смрт со меч. Блажената Александра издивнала на губилиштето пред да ја убијат, а Свети Георги го убиле во 303 година.
Безбројни се чудата што се јавиле на неговиот гроб. Многубројни се и неговите јавувања во сон и на јаве на многумина коишто го спомнуваат и ја бараат неговата помош до денешен ден. Од љубов кон Господ Христос, Свети Георги без тешкотии оставил се заради својата љубов: чин, богатство, царски почести, пријатели и сиот свет. За оваа љубов Господ го наградил со венец на невенлива слава на небото и на земјата и со живот вечен во Своето Царство. Го дарувал со сила и власт да им помага на оние што го слават и призиваат неговото име во бедите и неволјите.
Маица
Маица — дел од облеката што се носи на горниот дел од телото. Изразот на маицата може да биде кружен или во форма на латинската буква V.
Маиците обично се изработени од памук, синтетички ткаенини, волна, или мешавина. Најчесто се украсени со некој текст или со слики.
Во некои исламски земји, жените не смеат да носат маица во јавност.
Џока
Џока е вид на машка и женска носија. Или е долга како капут или е кратка како гуња. Се изработува од грубо платно, постои верзија и без ракави. Второ значење е стара, неугледна горна облека воопшто.
Чудесната судбина на Амелија Пулен
Чудесната судбина на Амелија Пулен или само Амелија (Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain) е француска романтична комедија на режисерот Жан Пјер Жене снименa во 2001. Главната улога ја толкува Одри Тоту, а сценариото го напишаа Жене и Гијом Лоран. Филмот претставува идеализиран опис на современиот начин на живот во Париз, сместен во Монмартр.
Првобитно, филмот бил прикажан во Франција и Белгија во април 2001.
Амелија доби награда за најдобар европски филм, четири Цезар награди, две БАФТА награди, а беше номиниран и за четири Оскари.
Вкупно има освоено 27 меѓународни филмски награди.
Синопсис
Ова е приказна за девојче кое пораснало одвоено од останатите деца. Нејзината мајка починала кога таа била мала. Нејзиниот татко, психолог, никогаш ја немал прегрнато. Само еднаш месечно ја прегледувал и затоа срцето на Амелија баш тогаш ќе почнело силно да чука. Поради тоа, татко ѝ сметал дека се работи за срцева мана, па ја оддалечил од другите деца. Откако ќе го напушти родителскиот дом за да стане независна, таа ќе развие необично активен живот.
Амелија работи како келнерка во малото кафуле „Две ветерници“ во Монмартр чиј сопственик е поранешна циркузантка. На 22 години, Амелија води едноставен живот. Ужива во мали задоволства како собирање каменчиња кои се погодни за фрлање над вода, шетање низ Париз и набљудување луѓе или обидување да пресмета колку луѓе во тој одреден момент доживуваат оргазам („Петнаесет!“, како што ѝ вели на камерата). Еден ден, зад ѕидните плочки во нејзината бања, Амелија открива стара метална кутија која припаѓа на некое дете кое порано живеело во нејзиниот стан. Таа одлучува да го пронајде сега возрасниот човек кој ја оставил кутијата и да му ја врати. Ако го најде, ќе го направи среќен; ако не, ништо...
Кога го пронаоѓа човекот, го следи и ја остава кутијата во телефонска говорница. Кога човекот влегува во говорницата во која ѕвонел теленфонот, ја здогледува кутијата и ја отвора. Со тоа му се враќаат сеќавања од детството и потресен оди во најблиското кафуле. Амелија го следи и гледа дека оставила позитивни ефекти на него. Пред неа и келнерите, тој возбудливо раскажува што му се случило. Од тој момент, Амелија одлучува дека во иднина ќе прави добри дела на луѓето за да ги направи среќни, како и на нејзиниот татко, колегите и комшиите.
Но додека таа им обрнува внимание на другите, тие не ѝ обрнуваат неа. Се плаши да не умре поради очај...
Шап и лигавка
Можни животни кои може да се заразат се добиток, бафало, коза, прасе, антилопа, елен и бизон. Исто така е познато дека може да биде заразно и за ежот и слонот; ламата и алпакатата исто така може да појават слични симптоми, но не се пренесуваат на останатите единки.
Вајсе Елстер
Вајсе Елстер (Weiße Elster, Bílý Halštrov) — 257 километри долга река во централна Европа, десна притока на Зале. Нејзиниот извор е во најзападниот дел на Чешка, близу Аш. По неколку километри, влегува во источна Германија. Во Германија, тече низ покраините Саксонија, Тирингија и Саксонија-Анхалт.
Значење на името
Иако „Elster“ на германски е „чавка“, потеклото на името нема ништо со птица. Има словенско потекло: alstrawa = брзајќи. Вајсе Елстер никогаш не се сретнува со Шварце Елстер, која тече од Лаузиц во Елба. Реките ги имаат имињата „вајсе“ и „шварце“ со цел да се разликуваат меѓусебе.
Вајсе Елстер тече низ градовите Плауен, Грајц, Гера, Цајц, Пегау и Лајпциг. Се влева во реката Зале кај Хале.
Во историјата на Наполеоновите војни, реката е позната како место на смртта на Јозеф Антони Поњатовски во 1813 г.
Историја
Вајсе Елстер се покажала катастрофална за француските трупи, кога се враќале од Лајпциг во октомври 1813.
NGC 4604
NGC 4604 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4604 се споменува и како MCG -1-32-37, IRAS 12381-0501.
Откривање
Објектот е откриен на 1883 година од страна на Кристијан Петерс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 44,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 18' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 114°.
Други поделби
Проучување на NGC 4604 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42489. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4955. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1066.
Мангова кула
Мангова кула — историска средновековна одбранбена кула во градот Кратово.
Местоположба
Се наоѓала во непосредна близина на Радин мост.
Опис
На остатоците од оваа кула била изградена приватна куќа. Остатоците од кулата може да се видат од Радин мост.
Космос-728
Космос-728 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 април 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-728 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 324 км, а најмалото на 200.
Стара Црква (Ротино)
Стара Црква — археолошко наоѓалиште во битолското село Ротино. Претставува црква и некропола од среден век. Се наоѓа кај месноста Дабот, што се наоѓа на 2 км североисточно од селото и лево од стариот пат Битола-Охрид, се гледаат остатоци од црква. Во непосредната близина, во нива на локелн жител биле откриени гробови градени од камени плочи.
Список на државни водачи во 880 година
Ова е список на државни водачи во 80 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Рождество на Пресвета Богородица (позната како Мала Богородица, кај мештаните и како Богоројца) — средновековна манастирска црква во преспанското село Сливница. Се наоѓа на околу 3 километри североисточно од селото, сместена на живописна ливада во горниот дел на Сливничка Река, опкружена со високи брда и густа дабова шума.
NGC 2381
NGC 2381 — спирална галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Црквата претставува главна манастирска црква на Сливничкиот манастир. Била изградена и зографисана во 1607 година. Во црквата е целосно сочувано ѕидното сликарство, поради што претставува еден од најзначајните претставници на сликарството од поствизантискиот период во Македонија.
NGC 2381
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2381 се споменува и како ESO 88-10, FAIR 266, AM 0719-625, IRAS 07194-6258.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Местоположба
Црквата се наоѓа на падините под планината Баба, на околу 3 километри источно од преспанското село Сливница.
NGC 2381
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Историја
Историски податоци скоро и да нема и е еден од ретките средновековни споменици (со исклучок на Курбиново) од оваа област, кој не бил предмет на целосно истражување и проучување.
NGC 2381
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2381 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 2381 има привидни димензии од 1,4' х 1,4'.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Историја
Манастирската црква е изградена во 1607 година, додека манастирските конаци и другите околни објекти се подигнати пред изградбата на црквата, за што сведочи еден натпис од 1599 година, каде стои името на еден ктитор Купен од Битола. Податокот за изградба и живописување на црквата во 1607 година го добиваме од натписот испишан на западниот влез одвнатре. Ова било направено во времето на игуменот Јеромонах Никанур. Како ктитори се јавуваат повеќе лица од различни места во Македонија.
NGC 2381
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 19 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 63° 4' 1".
Други поделби
Проучување на NGC 2381 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20694. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 446; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8913.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Градба
Храмот претставува мала еднокорабна црква со едноставен кров на две води, без куполи и какви било украси на фасадата, како што се повеќето цркви градени во тој период.
Кон западната страна на црквата изграден е нартекс во 1612 година, запишан во натписот во црквата. Истата година е зографисан заедно со западната страна однадвор.
Во век бил изграден затворениот трем и камбанаријата. Манастирските конаци биле изградени во век, долго време запуштени и во урнатини, а денес се обновени.
Фрескоживопис
Фрескоживопис постои и на надворешните делови на црквата, особено кај нартексот на западниот дел на црквата, кој бил зографисан во 1612 година. Најголем интерес претставуваат претставата на Седмочислениците, една од најстарите претстави на најпознатите словенски просветители, и композицијата Дејсиз во првата зона, додека химната на Богородичниот акатис „О тебе радујетсја“ го зафаќа останатиот простор. Во 1645 година било извршено осликување на уништените делови на фрескоживописот од 1612 година и претставена е на тие места: Дејсизната композиција: Христос, Богородица и Св. Јован Претеча.
Циклусот на Акатистот почнува од источниот ѕид на припратата (нартексот). Тој почнува со среќавањето на ангелот со Марија на бунарот. Сцените продолжуваат и на јужниот ѕид Среќавањето на Марија и Елисавета и завршува со осмиот икос, како последна илустрација на Акатистот во Сливничкиот манастир.
Јужно од западниот влез се насликани два светитела, Св. Петар и Св. Павле. Во нишата над западната врата, каде е претставена Богородица со Христос, сочуван е потписот на зографот Никола, веројатно и автор на фреските во припратата на црквата.
Живописот во црквата има интересни иконографски решенија и детали. Ликовите на Св. Димитрие и на другите свети воини, кои се наоѓаат на северниот ѕид во наосот на црквата се претставени во благородничка облека, слични на оние во манастирот Трескавец (Св. Теодор Тирон, Теодор Стратилат и Св. Димитрие од век).
Тетида
Митологија
Според Хомер („Илијада“, I, 258), Тетида и нејзиниет сестри живееле во кристална пештера на морското дно. Во старогрчката митологија, Тетида имала неколку допири со боговите: Таа го ослободила Зевс од синџирите, дека се грижела за Хефест кога тој бил повреден, а со Дионис спиела на островот во Црвеното Море, во постела од морската трева.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сливница
Иконостас
Во црквата е сочуван во изворна состојба иконостасот со престолните икони, царски двери во резба и Големиот крст во резба и дејсизната плоча од времето, кога е живописана црквата.
Тетида
Митологија
Според древните записи, на Тетида ѝ се додворувале Зевс и Посејдон, но кога Темида го открила пророштвото дека синот на Тетида ќе биде поголем херој и од Зевс и од Посејдон тие ја принудиле да појде за смртникот Пелеј, познат и како Калхант.
Тетида била позната по тоа што ја менувала својата форма и станувала оган или лав. Пелеј, добил советот на Хирон, еден од Кентаурите да ја пронајде додека спие и да ја заврже. Пелеј ги истрпел нејзините промени и ја добил за сопруга.
Тие се венчале во гората Пелион, а на свадбата присуствувале сите божества од Олимп. На веселбата единствено не била поканета Ерида, божицата на злото. Таа се одмаздила така што испратила златно јаболко на кое пишувало „за најубавата“, со што внела раздор помеѓу божиците Хера, Атина и Афродита, а Парис го довела во неповолна ситуација да мора да избере на која од нив да го даде јаболкото.
Тетида и Ахилеј
Ахилеј го воспитувал и чувал кентаурот Хирон на ридот Пелион. Покрај сета грижа за младиот потомок, пророштвото на врачот Калхант тврдело дека тој ќе загине во Троја. Поради тоа, Тетида го одвела на Скира, го преоблекла во девојка и доверила на чување на кралот Ликомед.
Ахилеј во себе го носел воениот инстинкт: според едно предание при прв звук на воените труби го грабнал оружјето, а според друото тоа се случило кога Одисеј, испратен од Менелај пошол да го најде Ахилеј, тој понел многу дарови за девојки, но и оружје: меч, штит и копје. Ахилеј воопшто не обрнал внимание за накит туку се фатил за оружје. Одисеј му го поклонил оружјето, а потоа тргнале во војна за Троја.
Тетида и тогаш пробала да го заштити синот. Од Хефес побарала да му искове штит и оружје со кое би бил сигурен. Кога пророштвото се оствороло. Тетида ја собрала пепелта од својот син и го положила во златната урна и му кренала достоинсрвен споменик, а во негова чест организирала огромен пир.
Роберт Солоу
Роберт Мертон Солоу (Robert Merton Solow; р. ) — американски економист, особено познат по неговата работа на теоријата на економски раст, која кулминирала во Модел Солоу. Го добил медалот „Џон Бејтс Кларк“ (1961), Нобеловата награда за економија (1987) и Претседателскиот медал на слободата (2014).
Животопис
Роберт Солоу е роден во Бруклин, Њујорк, во еврејско семејство на 23 август 1924 година, како најстаро од трите деца. Бил добро образуван во соседното јавно училиште. Во септември 1940 година, Солоу се запишал на Харвард со стипендија на возраст од 16 години. На Харвард, негови први студии биле социологија и антропологија, како и основи на економијата.
До крајот на 1942 година, Солоу го напуштил универзитетот и се приклучил на американската армија. Кратко служел во Северна Африка и на Сицилија, а подоцна служел во Италија во текот на Втората светска војна додека не бил распуштен во август 1945 година.
Во 1949 година, некое време да замине на Колумбија му било понудено и прифатил да биде асистент на економската катедра на Масачусетскиот технолошки институт. На МИТ предавал статистика и економетрија. Интересот на Солоу постепено се менувал кон макроекономијата. Скоро 40 години, Солоу и Пол Семјуелсон работеле заедно на многу значајни теории: теоријата на раст Фон Нојман (1953), теоријата на капитал (1956), линеарно програмирање (1958) и Филипсовата крива (1960).
Исто така, Солоу имал неколку владини позиции, вклучувајќи главен економист на Советот на економски советници (1961–62) и член на претседателската комисија на одржување на доходот (1968–70). Неговите студии главно биле насочени на полето на вработеноста и политиките за раст и теоријата на капитал.
ВО 1961 година го добил медалот Џон Бејтс Кларк на Американската економска асоцијација, доделуван на најдобрите економист под 40 години. Во 1979 година бил претседател на таа асоцијација. Во 1987 година ја добил Нобеловата награда за економија за неговата анализа на економскиот раст, а во 1999 година го добил Националниот научен медал. Во 2011 година станал почесен доктор на Универзитетот Тафтс.
Солоу е основач на фондацијата Курнот и на центарот Курнот. По смртта на неговиот колега Франко Модиљани, Солоу прифатил да биде претседавач на институтот ИСЕО, италијанска непрофитна културна асоцијација, која организира меѓународни конференции и летни школи. Тој е основач на Економисти за мир и безбедност.
Студенти на Солоу се: добитникот на Нобеловата награда од 2010 година Питер Дајамонд, како и Мајкл Ротшајлд, Халберт Вајт, Чарли Бин и Мајкл Вудфорд. Се нашол на 23. место помеѓу економистите во однос на силата на економистите кои учеле кај него.
Економски придонеси
Моделот на Солоу за економскиот раст, често нарекуван неокласичен модел за раст Солоу-Свон, како модел бил самостојано откриен од Тревор Свон и објавен во „The Economic Record“ во 1956 година, дава детерминантите на економскиот раст да биде одвоени во зголемувања на инпутите (труд и капитал) и технолошкиот напредок. Користејќи го неговиот модел, Солоу (1957) пресметал дека околу четири петтина од растот на американскиот производ по работник доаѓал од технолошкиот напредок.
Солоу бил првиот кој развил модел за раст со различни квалитети на капитал. Идејата зад моделот на Солоу е дека новиот капитал е повреден отколку стариот капитал, бидејќи новиот капитал е произведен преку позната технологија. Во рамките на ограничувањата на моделот на Солоу, оваа позната технологија се претпоставува дека постојано се подобрува. Подоцна, производите на оваа технологија (новиот капитал) се очекува да бидат попродуктивни, како и повредни. Идејата лежела прикриена некое време. Успешно била истуркана напред во подоцнежното истражување од Џереми Гринвуд, Зви Херковиц и Пер Крузел (1997), кои тврделе дека секуларното опаѓање на цените на капиталните добра можеле да се искористат за отелотворување на технолошкиот напредок. Тие исковале поим инвестициски технолошки напредок, а Солоу (2001) одобрил. Обајцата Пол Ромер и Роберт Лукас подоцна развиле алтернативи на неокласичниот модел на раст на Солоу.