cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трговија со слонова коска
Деба на CITES, обид за контрола и забрана за слонова коска од 1989 година
И покрај овие јавни откритија од страна на ОВС, а проследени со медиумски изложувања и апели од африкански земји и низа добро почитувани организации ширум светот, Светскиот фонд за природа излегол со поддршка на забраната кон средината на 1989 година, што укажува на важноста на „принцип на дивиот свет за Светски фонд за природа и CITES. Дури и тогаш, групата се обидела да ги намали одлуките на состанокот на CITES во октомври 1989 година. Танзанија, обидувајќи се да ги сруши синдикатите од слонова коска, за кои признала дека го корумпираат нејзиното општество, предложила список на Додаток еден за Африканскиот слон (всушност забрана за меѓународна трговија). Некои јужноафрикански земји, вклучително и Јужна Африка и Зимбабве, жестоко се спротивставиле. Тие тврделе дека нивната популација на слонови е добро управувана и тие сакаат приходи од продажба на слонова коска за да го финансираат зачувувањето. Иако обете земји биле вмешани како земји за илегален увоз на слонова коска од други африкански земји, Светскиот фонд за природа, со силни врски со двете земји, се нашол во тешка позиција. Документирано е дека јавно се спротивставувал на трговијата, но приватно се обидувал да ги смири овие јужноафрикански држави. Сепак, таканаречениот Сомалиски предлог, презентиран од владината делегација на Република Сомалија, од кој специјалистот за заштита на природата Проф. Џулијан Бауер бил официјален член, потоа го пробил ќор-сокакот и мораториумот на слоновите со забраната за трговија со слонова коска бил усвоен од делегатите на CITES.
Конечно на октомврискиот состанок на CITES по жестоките дебати, африканскиот слон бил ставен на Додатокот, а три месеци подоцна во јануари 1990 година кога била донесена одлуката, меѓународната трговија со слонова коска била забранета.
Широко е прифатено дека забраната за слонова коска функционирала. Епидемијата на ловокрадство што погодило толку голем дел од африканските слонови била значително намалена. Цените на слонова коска паднале, а пазарите на слонова коска ширум светот се затвориле, скоро сите во Европа и САД. Известено е дека тоа не било само чин на списокот на Додаток, туку огромниот публицитет околу ова прашање пред одлуката и потоа, создал широко прифатена перцепција дека трговијата е штетна и нелегална. Ричард Лики изјавил дека залихите остануваат непотребни во Кенија и за властите станува поевтино и полесно да го контролираат убиството на слонови.
Јужноафриканско спротивставување на забраната
Во текот на дебатата што довела до забрана за слонова коска во 1990 година, група јужноафрикански земји ги поддржувале трговците со слонова коска од Хонгконг и Јапонија да ја одржуваат трговијата. Ова било наведено затоа што овие земји тврделе дека имаат добра управувана популација на слонови и им биле потребни приходите од продажба на слонова коска за да го финансираат зачувувањето. Овие земји биле Јужна Африка, Зимбабве, Боцвана, Намибија и Свазиленд. Тие гласале против списокот на Додаток и активно работеле на промена на одлуката.
Двете земји кои го воделе обидот за укинување на забраната веднаш откако било договорено се Јужна Африка и Зимбабве.
Тврдењето на Јужна Африка дека нејзините слонови биле добро управувани не било сериозно оспорено. Сепак, нејзината улога во нелегалното тргување со слонова коска и колењето на слонови во соседните земји било изложена во многубројни вести од тоа време, како дел од нејзината политика за дестабилизација на соседите. 95% од слоновите на Јужна Африка биле пронајдени во Националниот парк Кругер кој делумно бил управуван од Јужноафриканските одбранбени сили (САДФ) кои ја обучувале, снабдувале и опремувале бунтовничката армија на Мозамбик РЕНАМО. РЕНАМО била силно вмешана во голем лов на слонова коска за да ја финансира својата армија.
Зимбабве ги прифатил „одржливите“ политики за употреба на дивиот свет, гледани од некои влади и Светскиот фонд за природа како образец за идно зачувување. Конзерватори и биолози ја поздравиле Програмата за управување со домородните ресурси на Зимбабве за комунални области (CAMPFIRE) како образец за зајакнување на заедницата во зачувувањето. Неуспехот да се спречи списокот Додаток Еден преку CITES дошло како удар за ова движење. Зимбабве можеби направил кариера на некои биолози, но не бил искрен со своите тврдења. Владата тврди дека трговијата со слонова коска ќе финансира напори за зачувување, но приходите наместо тоа се враќаат во централната каса. Неговиот попис на слонови бил обвинет за двојно пребројување на слоновите кои ја преминувале нејзината граница со Боцвана, градејќи вештачки водостои. Трговијата со слонова коска била исто така многу контролирана од нејзините граници, со вклучување на Националната армија на Зимбабве (ЗНА) во ловокрадството во Националниот парк Гонарежу и други области. Позлобно било наводното убиство на низа луѓе, вклучително и еден капетан. Нелија, кој тврдел дека ЗНА е вклучена во лов на носорог и слонови во Мозамбик. Капетанот Нлеја бил пронајден обесен во неговата касарна во близина на националниот парк Хванге. Смртта била пријавена како самоубиство од армијата, но како убиство од страна на судијата. Вдовицата на Нлија, наводно, подоцна била загрозена од анонимни телефонски повици.
Спорот околу трговијата со слонова коска вклучува спротивставување на групи на согледани национални интереси. Дебатата е дополнително комплицирана од многуте академски и политички дисциплини што се играат, вклучително и биологија, техники на попис, економија, динамика на меѓународната трговија, разрешување конфликти и криминологија - сите пријавени кај делегатите на CITES кои претставуваат над 170 земји. Одлуките донесени во рамките на овој договор честопати биле многу политички. Неизбежно, тоа привлекува дезинформации, деловно работење и криминал.
Јужноафриканските земји продолжуваат да се обидуваат да продаваат слонова коска преку правни системи. Во апел за надминување на националните интереси, група еминентни научници за слонови одговориле со отворено писмо во 2002 година, во кое јасно биле објаснети ефектите од трговијата со слонова коска врз другите земји. Тие навеле дека предлозите за обновување на трговијата од јужна Африка не се споредуваат со поголемиот дел од Африка затоа што се засноваат на јужноафрикански модел каде 90% од популацијата на слонови живее во ограден Национален парк. Тие продолжиле да ги опишуваат богатството и способноста на Јужна Африка да ги спроведуваат законите во овие граници. За споредба, тие јасно ставиле до знаење дека повеќето слонови во Африка живеат во слабо заштитена и неоградена грмушка или шума. Тие ја завршиле својата жалба опишувајќи ја кризата во 80-тите години на минатиот век и нагласиле дека одлуката за забрана на слонова коска не е донесена за казнување на земјите од Јужна Африка, туку за спасување на слоновите во остатокот од светот.
Земјите од Јужна Африка продолжиле да се залагаат за меѓународна трговија со слонова коска. Предводени од претседателот на Зимбабве, Роберт Мугабе, тие имале одреден успех преку CITES. Самиот Мугабе е обвинет за размена на тони слонова коска за оружје со Кина, кршејќи ја посветеноста на неговата земја кон CITES.
На 16 ноември 2017 година било објавено дека американскиот претседател Доналд Трамп ја укинал забраната за увоз на слонова коска од Зимбабве спроведена од Барак Обама.
Африкански гласови
Романот „ Срцето на темнината“, од Џозеф Конард, ја опишува бруталната трговија со слонова коска како диво, бесмислено трошење моќ за поддршка на економската политика на европските империјалисти, гладни за ресурси, опишувајќи ја ситуацијата во Конго помеѓу 1890 и 1910 година како „најзлобната кавга“ за плен кој некогаш ја нарушил историјата на човечката совест “.
Сепак, јужноафриканците отсекогаш биле во малцинство во рамките на државите со африкански слонови. За да ја повторат оваа точка, 19 африкански земји ја потпишале „ Декларацијата од Акра “ во 2006 година со која се барало забрана за целосна трговија со слонова коска, а 20 држави од опсегот присуствувале на состанокот во Кенија, повикувајќи се на 20-годишен мораториум во 2007 година.
Обновена продажба
Користејќи ги критериумите за кои било договорено на состанокот на CITES во 1989 година, меѓу многу контроверзии и дебати, партиите CITES во 1997 година се согласиле да дозволат популациите на африканските слонови во Боцвана, Намибија и Зимбабве да бидат „ставени на списокот“ на Додаток 2, што ќе овозможи меѓународна трговија во слонови делови. Сепак, одлуката била придружена со „регистрирање“ на залихите во овие земји и испитување на трговските контроли во која било назначена земја увозник. CITES уште еднаш се обидел да постави систем за контрола.
Четириесет и девет тони слонова коска била регистрирана во овие три земји, а тврдењето на Јапонија дека има доволно контроли било прифатено од CITES и слонова коска била продадена на јапонски трговци во 1997 година како „експеримент“.
Во 2000 година, Јужна Африка исто така го „ставила на списокот“ своето население слонови на Додаток 2 на CITES со изразена желба да ги продаде своите залихи од слонова коска. Истата година, CITES се согласил на воспоставување на два система за информирање на нејзините земји-членки за статусот на нелегално убиство и трговија. Двата система, Следење на нелегалното убивање на слонови (МИКЕ) и Информативниот систем за трговија со слонови (ЕТИС), се многу критикувани како губење пари заради неможноста да се докаже или побие каква било каузалност помеѓу продажбата на залиха на слонова коска и нивоата на ловокрадство - можеби најзначајната причина за нивното основање. Тие навистина собираат информации за ловокрадството и заплената, како што се обезбедени од земјите-членки, иако не сите држави даваат сеопфатни податоци.
Ефектот од продажбата на слонова коска на Јапонија во 2000 година бил жестоко дебатиран со сообраќајот, организацијата што ги составила базите на податоци ETIS и MIKE, тврдејќи дека тие не можат да утврдат никаква врска. Сепак, многумина од теренот тврдиле дека продажбата ја променила перцепцијата на слонова коска, а многу ловокрадци и трговци верувале дека повторно се враќаат во бизнисот.
Заплената на над 6 тони слонова коска во Сингапур во 2002 година дала силно предупредување дека ловокрадството во Африка не било наменето само за локалните пазари, туку дека некои од синдикатите на слонова коска од 1980-тите работеле повторно. 532 слонови коски и над 40.000 слонова коска од ханко биле одземени, а Агенцијата за истражување извршлаи истражувања кои покажале дека овој случај бил проследен и со 19 други осомничени слонова коска пратки, четири наменета за Кина и остатокот на Сингапур, иако често на пат кон Јапонија. Оние од Брегот на слоновата коска потекнува од Замбија и бил собран во Малави пред да биде контејнериран и испратен од Јужна Африка. Помеѓу март 1994 и мај 1998 година, деветмина осомничени пратки биле испратени од истата компанија Шенг Лак од Малави во Сингапур. По ова, тие започнале да бидат испраќани во Кина. Анализата и вкрстеното упатување откриле имиња на компании и директори на компании кои веќе им биле познати на агенцијата од истрагите во 1980-тите - синдикатите за криминална слонова коска од Хонгконг биле повторно активни.
Во 2002 година биле одобрени за продажба уште 60 тони слонова коска од Јужна Африка, Боцвана и Намибија, а во 2006 година Јапонија била одобрена како дестинација за слонова коска. Контролите на слонова коска во Јапонија биле сериозно доведени во прашање со 25% од трговците кои дури не биле регистрирани, доброволно отколку законско барање на трговците и нелегални пратки што влегувале во Јапонија. Извештајот на јапонското здружение за заштита на дивиот свет предупредува дека цената на слонова коска скокнала поради утврдувањето на цените од мал број производители кои го контролирале најголемиот дел од слонова коска - слично на контролата на залихите кога се амнестирале залихите во 80-тите години на минатиот век.
NGC 2659
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2659 се споменува и како OCL 752, ESO 260-SC3.
Трговија со слонова коска
Обновена продажба
Во 2014 година, Уганда изјавила дека ја испитува кражбата на околу 3.000 слонови коски од трезорите на нејзината државна агенција за заштита на дивиот свет. Ловокрадството е многу акутно во централна Африка и се вели дека изгубило најмалку 60 проценти од своите слонови во изминатата деценија.
NGC 2659
Откривање
Објектот е откриен на 3 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Трговија со слонова коска
Закон за слонова коска од 2018 година во Велика Британија
На 20 декември 2018 година, Законот за слонова коска во Обединетото Кралство 2018 година, добил кралска согласност, откако бил усвоен од британскиот парламент. Актот може да биде проширен за да вклучува нилски коњи, моржови во иднина. Забраната, кога ќе стапи на сила, е опишана како една од „најтешките“ светски забрани за слонова коска и ефикасно забранува купување и продавање на целата достапна форма на слонова коска во Обединетото Кралство.
NGC 2659
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2659 е од видот III3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,6 m. NGC 2659 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 42 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 45° 0' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2659 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 397; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7687.
Визуелни извори
Визуелни извори претставуваат извори кои можат да бидат во облик на илустрации, цртежи, слики, мапи, постери, фотографии, археолошки ископини и др.
Хелена Линделија
Хелена Линделија (починала во 1710 година) била шведска текстилна уметница.
Писмени извори
Писмени историски извори претставуваат извори кои се во облик на написи, тестаменти, книги, пописни материјали, дневници, мемоари и др.
Хелена Линделија
Таа била ќерка и сестра на кројач и била активна во Ексјо во Смоланд од 1682 година. Откако станала вдовица, таа се издржувала со везење на свештенички текстил, како што се шаблон. Нејзината работа ги илустрирала религиозните верувања на нејзините современици, но користи техника инспирирана од средниот век. Таа е една од ретките професионални жени текстилни уметници познати од Шведска во 17 век.
Прохор Пчински (манастир)
Прохор Пчински — манастир од духовно и историско значење, кој денес се наоѓа во општина Бујановац, Република Србија.
Тој е значаен за историјата на македонскиот народ поради тоа што во него се одржало првото заседание на АСНОМ и како дел од Вардарска Македонија што ѝ припаднал на СР Србија со формирањето на втората Југославија.
Игуанодон од Нова Гвинеја
"Игуанодон" од Нова Гвинеја (англиски: New Guinea Iguanodon) наводно е криптид од островот Нова Гвинеја.
Можни објаснувања за овој криптид
Според изнесените факти во извештаите за повеќето видувања на овој криптид може да се каже дека се работи за измислен настан. Во овие извештаи изнесени се детали со кои е прикажан изглед на видот на диносаурусот Игуанодон бернисартенсис (Iguanodon bernissartensis) од почеток на 20-от век. Денес знаеме дека вакави описи на овој вид се неточни, затоа што Игуанодон не бил голем, тром, ладнокрвен, чудовиштен влекач прекриен со крлушкаста кожа како кај гуштерите и крокодилите, кој ја влече опашката зад себе. Освен тоа во овој случај криптидот е животно кое е прилагодено за водоземниот живот, што во споредба со Игуанодон драстично е различно бидејќи Игуанодон е прилагоден на живот на копно.
Порозово
Порозово е село во Заволжскиот реон во Ивановската област, Русија.
Порозово има околу 100 жители (2002).
Јоханес Брамс
Јоханес Брамс (германски: Johannes Brahms; 7 мај 1833 — 3 април 1897) — германски композитор и пијанист.
Животопис
Јоханес Брамс е роден во Хамбург, на 7 мај 1833 година, во лутеранско семејство. Татко му, Јохан Јаков Брамс, свирел на контрабас во хамбрушкиот градски оркестар. Семејството на Брамс било бедно, така што младиот Брамс свирел по гостилниците. Преку концертните турнеи тој посетил многу германски градови, како и многу градови надвор од Германија. Потоа, тој станал ученик на Роберт Шуман и верен пријател на неговото семејство. Шуман бил првиот кој укажал на надареноста на младиот Брамс и неговото свирење на пијано го оценил како „навистина генијално“. Немајќи работа во Хамбург, Брамс се преселил во Виена, каде починал на 3 април 1897 година.
Творештво
Брамс компонирал симфонии, оркестарски серенади, клавирски сонати, 200 соло песни, а најпозната симфониска творба му е „Германски реквием“. Од неговите концерти се издвојува Концертот за виолина и оркестар, опус 77, а од клавирските творби „Унгарскиот танц“.
Брамс во популарната култура
Покрај тоа што извршил големо влијание врз развојот на музиката, наследството на Брамс е присутно и во популарната култура. На пример, филмот на Анатол Литвак, „Довидување повторно“ од 1961 година, во Европа бил прикажуван под насловот „Го сакате ли Брамс?“ (Aimez-Vous Brahms?), бидејќи бил снимен според истоимената новела на Франсоаз Саган од 1959 година. Истовремено, во филмот била користена музиката на Брамс, поточно неговата „Симфонија бр. 3 во F-dur, Оп. 90: III Poco allegretto“. Понатаму, на својот албум од 1972 година, „Академијата во опасност“ (The Academy in Peril), рок-музичарот Џон Кејл (John Cale), изразувајќи почит на своето класично музичко образование, ја вметнал и песната насловена едноставно „Брамс“ (Brahms).
Момир Рниќ (ракометар роден во 1987)
Момир Рниќ (1 ноември 1987) е српски ракометар кој настапува за РК Пролетер Зрењанин и за репрезентацијата на Србија.
Клупска кариера
Рниќ започнал во неговиот роден клуб Пролетер Зрењанин. Тој бил промовиран во сениорскиот тим во сезоната 2004-05. Во 2008 година, Рниќ се преселил во странство во Словенија и потпишал со Горење Велење. Тој им помогнал да ја освојат шампионската титула во неговата дебитантска година. Во 2010 година, Рниќ бил префрлен во колегата од словенечкиот тим Целје. Сезоната 2020-21 ја мина во Металург, но поради финансиски проблеми морал да го напушти тимот од Скопје. Потоа направи трансфер во Пролетер Зрењанин, каде што тренер е неговиот татко.
Младинец
На младинско ниво, Рниќ бил член на победничката екипа на Србија и Црна Гора на Европското првенство до 18 години во 2004 година. Тој потоа и помогнал на својата нација да го освои златниот медал на Светското првенство за играчи до 19 години во 2005 година.
Приватен живот
Рниќ е син на поранешниот ракометар Момир Рниќ.
Гослеров парк
Гослеровиот парк (германски: Goßlers Park) ― јавен парк во Бланкенезе во Хамбург. Сместен е северно од Бланкенесер Ландштрасе и близу до железничката станица Бланкенезе. Паркот бил именуван по ханзовото банкарско семејство на Гослер. Гослерхаус, белата палата која претходно била во сопственост на Гослерови, се наоѓа во паркот.
Баракли (Кајларско)
Баракли или Бајракли (грчки:, до 1928 Μπαρακλή, Баракли) - село во Грција, Општина Кожани, областа Западна Македонија. Во 2011 година во Баракли биле регистрирани 114 луѓе.
Географија
Баракли е расположено на североисточно од Кожани, на западните падини на Каракамен.
Во Грција
Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегле грчки единици и после Втората балканска војна во 1913 година останало во Грција. Во 1913 година селото имало 280 жители. Во 20-тите години населението се иселило во Турција и на негово место биле населени христијански бегалци од Турција. Во 1928 година селото било целосно бегалско со 49 семејства и 216 жители бегалци.
Во 1928 името на селото било променето на Ексохи.
Во 2001 година во Баракли биле регистрирани 104 луѓе.
Никита Исповедник
Никита Исповедник е христијански светец од 9 век.
Роден e во Витанија, во градот Кесарија. Неговиот таткоФиларет, лишувајќи се од својата сопруга, се замонашил, Никита останал кај својата баба, татковата мајка. Бидејќи пораснал и ги завршил сите науки, отишол во Мидикискиот манастир, каде игуменот Никифор го потстрижал за монах, а после седум години патријархот Тарасиј го ракоположил за јеромонах. По смртта на Никифор и Никитовиот верен другар Атанасиј, братството го избрало Никита за игумен. Царот во времето на византиското иконоборство го исфрлил патријархот Никифор и го испратил во заробеништво, а на неговото место го издигнал Теодот Каситер. И Никита бил затворен
Според христијаните, една ноќ, на Никола му се јавил неговиот умрен татко на сон и прекорно му рекол: “Отстапи од слугата Божји!” И од тој час Никола се покајал, та не само што не му досадувал на светителот, туку и другите ги одвраќал да не му досадуваат. Кога со лоша смрт загинал Лав Ерменецот, царството го презел правоверниот цар Михаил Валвос, кој ги ослободил сите православни страдалници. Никита се повлекол во едно осамено место близу до Цариград, каде во молитва и во благодарење на Бога за сè ги поминал своите последни денови на земниот живот.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 3 април.
Рационални очекувања
Рационалните очекувања во новата класична макроекономија се однесуваат на современата конфронтација во макроекономијата на релацијата помеѓу новата класична макроекономија и новата Кејнзијанска економија. Новата класична макроекономија е школа која што потекнува од неолиберализмот и израснува врз традициите на модернизмот. Таа претставува посебна макроекономска школа која што го релалативизира значењето на модерните фактори за економијата, кои можат да бидат причина за бизнис циклуси само во услови на модерното изненадување.
Адаптибилни и рационални очекувања
Што се однесува до очекувањата коишто имаат фундаментално значење во макроекономијата, денес современата економска теорија распознава два основни вида на вакви очекувања:
Хипотеза за рационални очекувања
Хипотезата на рационалните очекувања математички може да се формулира на следниот начин :
По Мјут хипотезата на рационалните очекувања се развива неверојатно брзо. Во раните седудесетти години следат придонесите на Лукас, Сарџент, Валтерс и Блек. Кон крајот на седумдесеттите оние на Милфорд, Бел и Бинстук, Дорнбуш, Фелпс и Тејлор, а во раните осумдесетти на Лонг и Плосер. Сите тие развивајќи го концептот на рационалните очекувања, го применуваа во моделите кои го објаснуваа начинот на функционирањето на одделни сегменти на економијата или пак на економијата во целина.
Во овој контекст секако најзначајни се придонесите на Лукас и Сарџент, водачите на новата класична макроекономија, кои увидувајќи го големото значење на рационалните очекувања го развија концептот до фаза на негова практична применливост во економските модели и од него извлекоа значајни консеквенци за начинот и брзината на урамнотежувањето на пазарите, за интеракцијата на релација економска политика на Владата и формирање и формирање на очекувањата. Битни одлики на хипотезата за рационалните очекувања се:
Практична примена
Роберт Лукас ја откри вистинската вредност на рационалните очекувања и нивната практична применливост. Лукас тврди дека економската политика што ја спроведува владата има силно влијание врз начинот на формирањето на очекувањата во економијата. Но, според Лукас, конвенционалните методи на оцена на економските политики не даваат одговор на прашањето како промените во политиките влијаат врз самите очекувања. Ова е сублимат на т.н. критика на Лукас, која има три значајни аспекти:
Врз основа на теоријата на рационалните очекувања се појави школата на новата класична макроекономија и таа се темели врз два основни постулати и тоа:
Од причина што оваа макроекономија претпоставува дека со помош на флексибилност на цените и платите економијата може да се доведе до состојба на целосна вработеност, школата се нарекува класична, бидејќи слично на класичната економија, тврди дека цените на добрата и услугите и на платите се флексибилни нагоре и надолу. Таквата флексибилност на платите и цените ја води економијата кон целосна (полна) вработеност и овозможува нејзино функционирање на нивото на тн. потенцијален бруто-домашен производ. Називот пак, нова школа произлегува благодарение на тоа што оваа макроекономија претпоставува дека со флексибилноста на платите и цените, ќе дојде до урамнотежувањето на пазарите и дека тоа ќе се случи моментално.
Како флексибилноста на цените и платите ги урамнотежува пазарите?
Познато е дека во современи услови номиналните плати се утврдуваат на почетокот на секој период и остануваат фиксни за целиот период, бидејќи е навистина не рационално и скапо работодавачите и синдикатите перманентно да преговараат за нивната висина. Притоа платите се фиксираат на рамниште коешто овозможува урамнотежување на пазарот на трудот.
Бидејќи работниците се заинтересирани за одржување на реалното ниво на платите, на почетокот на периодот платите се индексираат со очекуваниот пораст на цените (антиципираната инфлација) и се фиксираат токму на тоа ниво.
Меѓутоа, ако цените порастат повеќе од очекувањата, претпријатијата ќе профитираат, односно ќе бидат во состојба да го зголемат поризводството во услови на фиксирани номинални плати кои меѓутоа се под реалното рамниште. Но ваквата ситуација, според претставниците на новата класична економија, не ќе може долго да се одржи. На почетокот на следниот период платите ќе се усогласат односно ќе се фиксираат на ниво коешто го антиципира порастот на цените за тој период.
На овој начин флексибилните цени и плати го урамнотежуваат, „чистат“, пазарот. Невработеноста во ваква ситуација егзистира на нивото на природната стапка на невработеност, која ја покажува долгорочната тенденција на вистинската стапка на невработеност – фактички таа е стапка на невработеност којашто не ја забрзува инфлацијата НАИРУ (нон аццелератинг инфлатион рате оф унемплоѕмент). Овој едноставен пример го покажува големото значење на рационалните очекувања за функционирањето на економијата.
Кон почетокот на седумдесеттите години на XX век, со појавата на феноменот на стагфлацијата, се покажа дека стабилните односи помеѓу инфлацијата и невработеноста не се валидни на долг рок. Во тој период најпрвин Фелпс, а потоа и Фридман излегоа со тврдењето дека Филипсовата крива на долг рок е вертикална линија на нивото на природната стапка на невработеност. Ова нивно откритие потврдува дека зголемувањеро на понудата на пари на кус рок предизвикува промени во реалните фактори (инвестициите, производството и вработеноста), а на долг рок инфлација, односно општ пораст на нивото на цените. Појавата и развојот на Лукасовиот концепт за рационалните очекувања ја засили аргументацијата за егзистенција на нестабилни односи помеѓу инфлаијата и невработеноста на долг рок.
Основата за дистинкција помеѓу Филипсовата крива на кус и долг рок денес се токму рационалните очекувања, очекувањата за инфалција се константни – поради едноставниот факт што просечниот тренд на пораст на стапката на инфлација во поблиското минато едноставно се пресликува, се експлоатира во иднината. Кај Филипсовата крива на долг рок, меѓутоа, очекувањата за инфлацијата се еднакви на актуелната инфлација. Така, доколку економските субјекти коректно ја антиципираат инфлацијата (што е основна пертпоставка на рационалните очекувања), ако предвидат, да кажеме, 6% пораст, тогаш оптото подигање на цените ќе биде вградено и во платите. Тоа ќе предизвика контракција на агрегатната понуда и сите реални фактори, вклучувајќи ја тука и вработеноста, односно невработеноста, ќе се вратат на првобитното рамниште. Но, рамнотежата ќе се воспостави на повисокото општо ниво на цените. Ова покажува зошто Филипсовата крива на долг рок е вертикална линија.
Урамнотежувањето на пазарите во современите пазарни економии е значаен елемент за новата класична макроекономија. Инаку пазарите се урамнотежени кога невработеноста постои само на ниво на природна стапка на невработеност.
Бизнис циклуси
Како дел од новата класична макроекономија се појавуваат и теоретичарите на реалните бизнис циклуси. Тие во целост ги прифаќаат сите постулати на новата класична макроекономија. Како најзначајни претставници на оваа школа се спомнуваат Едвард Прескот, Фин Кидланд и Чарлс Плосер.
Современата макроекономија е поврзана со теоретичарите на реалните бизнис циклуси поради нивните два значајни придонеси:
Голема заслуга која што ја имаат теоретичарите на реалните бизнис циклуси е тоа што тие отидоа еден чекор понапред во објаснувањето на рационалните очекувања врз економската политика, од причина што го имаат откриено проблемот што всушност се нарекува доследност на економските политики низ времето.
Макроекономска и монетарна политика
Развојот и примената на концептот на рационалните очекувања имаа силни импликации врз економската политика. Најзначајните импликации на учењето за рационалните очекувања врз економските политики можат да се сублимираат на следниот начин:
Ако економските субјекти се способни коректно да ја предвидат иднината, вклучувајќи ги тука промените во економската политика на владата, и брзо да реагираат на новонастанатите промени, тогаш економската политика е неефикасна и често бескорисна. Во вакви услови управувањето со агрегатната побарувачка преку мерките на монетарната и фискалната политика нема никаква смисла. Притоа анализата на претставниците на рационалните очекувања посебно е свртена кон ефикасноста односно неефикасноста на мерките и инструментите на монетарната политика. Тука може да се издиференцираат две специфични ситуации со кои мое да се покаже дека монетарната политика е неефикасна.
Секоја редукција на инфлацијата е врзана со реални дезинфлациони трошоци. Неокејнзијанците сметаат дека реалните дезинфлаторни трошоци во современите економии се високи поради рестриктивната буџетска и монетарна политика, понекогаш комбинирани со политика на доход и особено поради фактот што цените и платите се нефлексибилни надолу. Во таква ситуација без оглед на смалената агрегатна побарувачка, пазарите тешко се урамнотежуваат, а рамнотежата се воспоставува на пониско рамниште со евидентно губење на БДП и работни места.
За претставниците на новата класична економија пак, дезинфлационите трошоци можат да бидат многу мали, а коефициентот на жртвување дури да тендира кон нула, доколку монетарните власти уживаат висок кредибилитет и репутација и доколку и буџетската политика е компатибилна со монетарната политика. Многу економисти најдуваат висок степен на корелација помеѓу степенот на независност на централната банка и ниските стапки на инфлација, (колку е поголема независноста на централната банка толку е пониска стапката на инфлација).
За претставниците на рационалните очекувања, управувањето со агрегатната побарувачка преку мерките и инструментите на монетарната и фискалната политика по правило нема посебна смисла. За нив е значајна агрегатната понуда и стимулирањето на потенцијалниот БДП. Во овој домен посебен придонес може да дадат микроекономските политики преку зголемување на поттиците за работа и инвестирање.
Убавината на господарот
Убавината на господарот — роман од швајцарскиот писател Албер Коен, издаден во 1968. Дејството се одвива во Женева во 1930–тите, а главен лик е евреин од Средоземјето вработен во Друштво на народите, кој е вљувен во жена омажена за француски аристократ.
Романот е трет во серијата од четири автобиографски романи на писателот Коен. Добил „голема награда за роман од француската академија“, а бил преведен на повеќе светски јазици. Убавината на господарот е дел од 100. книги на векот според Ле Монд.
Верланица
Верланица или Верланџа (Παλιό Αγιονέρι, Палио Агионери, до 1927 Βερλάντζα, Верланица) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 25 километри југозападно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, на 35 километри од градот Солун. Селото се наоѓа на надморска височина од 117 метри.
Верланица опфаќа површина од 19 квадратни километри.
Историја
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1927 година, селото било преименувано во Агионери.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 1116 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 821 жител. Селото во пописот од 1951 година броело 588 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 694 жители, во 1971 година имало 543 жители, во 1981 година имало 648 жители, додека во 1991 година имало 691 жител. Денеска, населението на селото е 886 жители.
Стопанство
Населението на селото главно се занимава со производство на жито и памук.
1440
1440 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1440 година од новата ера, 440. од вториот милениум, 40. од XV век и прва од 1440-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6948 и 6949 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6190 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5200 и 5201 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2193.
Васил Априлов
Васил Евстатиев Априлов (Васил Евстатиев Априлов) (21 јули 1789 – 2 октомври 1847) бил просветител од Бугарија со грчки идентитет. Учел во Москва, завршил гимназија во Брашов и потоа кратко време следел медицина во Виена. После 1811 бил трговец во Одеса. Првично учествувал во грчкото револуционерно движење, а потоа и во бугарското, благодарение на Јуриј Венелин, чија книга „Старите и сегашните Бугари и нивните политички и религиозни односи со Русите“ (1829), побудила посебен интерес кај него. Од тогаш, тој започнал да собира бугарски народни песни. По негова иницијатива заедно со неколку Бугари од Габрово кои живееле во Букурешт, била основана Националната Априловска гимназија во Габрово. Ова било првото бугарско секуларно училиште во кое се предавало по методот на Бел-Ланкастер. Учител во ова училиште бил јеромонахот на Рилскиот манастир Неофит, а книгите потреби за школото бесплатно биле печатени во српската државна штампарија. Појавата на ова училиште му даде поттик на бугарското образование и набрзо биле отворени и други училишта во регионите населени со Бугари во Османлиската империја.
Зелзинген
Зелзинген (Selsingen; Sürsen) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југоисточно од градот Бремерферде и 45 километри североисточно од градот-држава Бремен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Зелзинген се наоѓа на реката Осте.
Општинси единици
Општината се состои од главното место Зелзинген и местата Ајце, Гранштет, Хасел, Лафенштет и Парневинкел.
Соседни општини
Општината на североисток се граничи со општината Дајнштет, на исток со општината Андерлинген, на југоисток со општината Зедорф, на југозапад со општината Остерајштет, на запад со општината Гнаренбург и на северозапад со општината Зандбостел. Освен општината Гнаренбург, сите други припаѓаат во општинската заедница Зелзинген.
Драгана Дабовиќ
Драгана Дабовиќ Чуквас (Котор, 30 септември 1987) е српска глумица. Живее во Белград.
Животопис
Драганa Дабовиќ Чуквас е родена во Котор. Таа израснала и завршила средно училиште во Херцег Нови. Во херцегновскиот театар е од 1997 година. Во претстави на драмски студии и прв на ансамбл, одигра десетина улоги, а потоа се запи[ала на глума. По завршувањето на гимназија, Драгана одлучилa да студира глума, поради тоа  што таа го напушти Херцег Нови и се преселиla во Нови Сад. Во Војводина живела до 2011 година а по дипломирањето се преселилa во Белград.
Во брак е со Веселин Чуквас и со него има ќерка Бјанка.
Најголема популарност стекнаla со  улогата на Инес Шашвари во серијата Воена Академија.
36
36 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 36 година од новата ера, 36. од првиот милениум, 36. од I век и седма од 30-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5544 и 5545 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4786 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3796 и 3797 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 789.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 36 година се протега во 2672 и 2673, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2732 и 2733 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 579. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 604 и 603 година пред хиџра.
NGC 5050
NGC 5050 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5050 се споменува и како UGC 8329, MCG 1-34-12, CGCG 44-43.
Откривање
Телото е откриено на 30 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5050 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5050 има привидни димензии од 1,1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 15 м 41,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 52' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 5050 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46138. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 240; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 302. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1561.
Табланет
Табланет е популарна игра со карти на просторите на Балканот, игра која води потекло од Македонија. Целта на играта е собирање на карти кои се наоѓаат на масата, со фрлање на карти кои играчот ги држи во рака, при тоа картите кои се собираат треба да имаат збир еднаков на картата која се фрла од играчот.
Бјеловар
Бјеловар (Bjelovar) — град во централна Хрватска. Бјеловар претставува административен центар на Бјеловарско-билогорската жупанија. На пописот спроведен во 2011 година, во Бјеловар живееле 40.276 жители, од кои 91,25% биле хрвати.
Бјеловар бил за првпат бил спомнат во 1413 година, а станал град во 1756 година, кога била изградена тврдина од страна на хабсбуршката царица Марија Тереза, со што тој е едне од најмладите градови во Хрватска. Главната улога на градот била одбрана на централна Хрватска против отоманските инвазии. Бјеловар по војните бил прогласен за слободен кралски град, од страна на банот Иван Мажураниќ во 1874.
Спорт
Во седумдесеттите години на XX век, Бјеловар бил познат како главниот ракометен град на Европа, кога локалниот ракометен клуб РК Бјеловар (тогаш познат под името Партизан) доминирал на хрватската, југословенската како и европската ракометна сцена.
Културноисториски знаменистости
Најпознати културноисториски снаменистости во Бјеловар се:
Збратимени градови
Бјеловар е збратимен со следниве градови:
Мараја Кери
Мараја Кери (анг. Mariah Carey; родена 27 март 1969 различни извор) е американска R&B/поп пејачка-текстописец, снимачки продуцент и глумица.
Животопис
За време на снимањето на третиот албум „Music box, Кери ја започнала врската со Томи Мотола, тогашен директор на дискографската куќа „Сони“, со кого се венчала во јуни 1993 година, а бракот завршил со развод во 1997 година. Една деценија подоцна, Кери се омажила со раперот и продуцентот Ник Кенон, со кого ги има близнаците Морокан и Монро (крстена според Мерилин Монро). Во 2015 година се запознала со милијардерот Џејмс Паркер, кој во јануари 2016 година ја побарал за жена, со 35-каратен дијамантски прстен. Сепак, пред планираната венчавка, тие ја раскинале врската, а Кери барала отштета од 50 милиони долари, обвинувајќи го свршеникот дека ја измамил. Самата Кери истакнала дека нејзината најголема инспирација била Мерилин Монро. Оттука, меѓу вредните предмети во нејзиниот дом се наоѓало и белото пијано што го поседувала Мерилин Монро.
Музичка и филмска кариера
Кери за првпат снимила албум во 1990 година, под контрола на претставникот на Columbia Records, Томи Мотола, по што станала првиот артист кој имал пет топ десет синглови на табелата Билборд Хот 100 во САД. По нејзиниот брак со Мотола во 1993 година, следеле уште неколку хит песни вклучувајќи ги и „Dreamlover“, „Hero“ и „Without You“ од дијамантскиот албум Music Box.
Во април 2016 година излегол нејзиниот компилациски албум „No. 1 to infinity“, кој ги содржи сите 18 песни што стигнале на врвот на топ-списокот на „Билборд“, како и една нова песна со наслов „Infinity“. Таа имала и редовно шоу во Лас Вегас, а во 2015 година го режирала телевизискиот филм „Божиќна мелодија“, во кој играла и една од главните улоги. Во 2015 година, Кери потпишала повеќегодишен договор со издавачката куќа „Епик“. На 4 декември 2016 година, на каналот „Е!“ започнало емитувањето на документарното реално шоу „Светот на Мараја“, составено од осум епизоди во кое биле прикажани делови од снимањето на новиот албум, подготовките за европската турнеја.
Самех (буква)
Самех или симкет е петнаесетта буква од семитските абџади („азбуки“). Буквата се користи во хебрејскиот, арамејскиот, феникискиот и сирискиот јазик. Буквата се користи за пишување на гласот „с“ (/s/). Современиот арапски јазик не ја користи оваа буква, туку користи модификација на буквата шин за запишување на овој глас. Сепак во традиционалната арапска азбука ја имало оваа буква.
Хебрејски
Буквата се користи за пишување на гласот „с“ (/s/).
Оролук (остров)
Оролук е едно од островчињата од кои е составен атолот Оролук. Островот е дел од сојузната држава Понпеј во Микронезија. Моментално островот не е населен и има 0.13 км2. Главно занимање на луѓето кои порано живееле на островот било земјоделството и риболовството.
Еремиовден
Еремиовден или Ирминден — еден од поголемите христијански празници од пролетниот циклус којшто е непроменлив празник и секогаш паѓа на 1 мај, односно на 14 мај по стариот календар. Овој празник се празнува како еден од поголемите пролетни празници, а обичаите и верувањата поврзани со него се во функција на магиска заштита од змии, гуштери и други влекачи. Иако и на други пролетни празници се изведуваат обичаи за заштита од вакви штетници се чини дека тоа најмногу се прави вечерта спроти Еремиовден. Во песните што се исполнуваат со овие обичаи Еремија е претставен како митски јунак. Тоа пак, од друга страна, значи дека иако во основата на овој празник е споменот на светиот пророк од Стариот завет - Еремија, обичаите и верувањата водат потекло од најдалечното минато на човекот.
Во Македонија
Публицистот Ефтим Спространов забележал обичаи поврзани со овој ден. „Наспроти тој ден вечерта на стемнување ги падат змиите. На кација ставаат оган, врз огнот посипуваат ќуќур и одат од дупка на дупка каде што претпоставуваат дека има змии, тропаат со машата врз кацијата, чадат и викаат:
Бегај бегај гадуријо ето ти ја Еремија, ќе ти мотат черевата со железно мотојло. Откако ќе начадат добро, кацијата ја оставаат во некој агол да изгасне и рано утрото јаглените ги исфрлаат на буниште“.