cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вија Домиција
Рута
Овој пат може да се следи на топографските карти препечатени со античката рута, во G. Castellve, J.-B. Compsa, J. Kotarba и A. Pezin, eds. Voies romaines du Rhône à l'Èbre: Via Domitia et Via Augusta ( DAF 61 ) Париз 1997 година.
Во Русино, патот се дели на два: Внатрешна и крајбрежна патека, кои повторно се спојуваат во Ла Јункера .
Крајбрежен пат
Внатрешна рута
Повторно се придружува на:
Тука започнува Виа Аугуста.
Римски мостови
По должината на патот има остатоци од неколку римски мостови, вклучувајќи ги Римскиот мост Сен-Тибери, Понт Амброа во Амбрусум, Понт Жилиен и Понт Серме.
Белешки
<references group="" responsive="0">
Вештерка (филм од 2015)
Вештерка (The Witch), познат и како Вештерката — американски мистичен филм на ужасите објавен во 2015 г., кој е режисерско деби на Роберт Егерс. Главните улоги ги толкуваат Анја Тејлор-Џој, Ралф Ајнесон и Кејт Дики. Филмот е за пуританско семејство од XVII век што ја напуштило заедницата и поставило фарма покрај шума во Нова Англија. Набргу по преселувањето, во семејството почнуваат да се случуваат морничави работи.
Содржина
Дејството на филмот е сместено во 1630 г. во Нова Англија. Пуританската заедница го прогонува доселеникот Вилијам, заедно со неговата сопруга Катерина и нивните деца (ќерката Томасин, синот Кејлеб, близнаците Џонас и Мерси) поради неговиот бес против законите на црквата и заедницата со „горда суета“. Семејството гради фарма на работ на шумата, неколку месеци подоцна добиваат уште едно дете — Семјуел. Меѓутоа, тој набрзо исчезнува во близина на шумата додека Томасин се грижела за него, а семејството одлучува дека тој бил грабнат од волк. Подоцна, бебето е прикажано во живеалиштето на вештерката, која го убива за да ја добие вештерската маст, со која потоа се мачка.
Исчезнувањето на нејзиниот син целосно ја опустошува Катерина, која деновите почнува да ги поминува во молитви и солзи. Во тајност од неа, Вилијам, заедно со Кејлеб, одат во шумата да ловат, бидејќи засадената пченка добила непозната болест. Таму детето се интересира за судбината на душата на неговиот исчезнат некрстен брат, а таткото зборува за продажба на сребрениот пехар на сопругата за да купи залихи за оружје. Вилијам се обидува да го застрела зајакот, но промашува. По враќањето дома, Кејлеб ја лаже мајка си за целта на походот, зборувајќи за потрагата по јаболка. На фармата, близнаците си играат со козата наречена Црниот Филип, за која велат дека може да зборува. Кејлеб почнува да биде физички привлечен кон својата постара сестра. Катерина му кажува на својот сопруг дека верува дека Томасин е одговорна за исчезнувањето на нејзиниот син.
Следниот ден, Томасин, Кејлеб и нивното куче Фаулер, земајќи коњ и пушка, одат на лов и повторно се среќаваат со зајакот. Но коњот е исплашен од животното и панично бега, Томасин паѓа од него и ја губи свеста. Кејлеб се губи во шумата и го открива изгубениот труп на кучето, по што оди во бараката, каде што одредена девојка го среќава и го бакнува. Томасин се буди и набрзо ја наоѓа нејзиниот татко, но судбината на нејзиниот брат е непозната. Катерина ја обвинува својата најстара ќерка за загубата на Кејлеб и нејзиниот пехар, но Вилијам признава дека го продал предметот. Додека го проверува трлото со кози, Томасин го открива Кејлеб, гол и болен.
Катерина верува дека болеста на нејзиниот син е резултат на вештерство, со кое Томасин е поврзана. Тие решаваат да го излечат Кејлеб со семејна молитва, при што тој се вразумува и во налет на религиозна екстаза ја изјавува својата љубов кон Исус Христос, па умира. Таткото ја советува својата ќерка да признае вештерство, бидејќи повеќе нема да може да сокрие од другите што се случило и се лути кога ќерката го прекорува за лицемерие и бездејство. Близнаците ја обвинуваат Томасин за вештерство откако се сеќаваат на нејзините минати закани, а таа ги обвинува за истото поради нивната наводна способност да зборуваат со Црниот Филип. Збеснат од нивното однесување, Вилијам ги заклучува децата во трлото со животните до следниот ден. Во текот на ноќта, вештерката влегува во градбата преку покривот, и почнува да ја пие крвта од животните. Катерина гледа како Кејлеб и Семјуел наводно ја посетуваат заедно со сребрен пехар, најстариот син ѝ ветува дека ќе се врати повторно со одредена книга, барајќи од неа да не кажува на татко му за оваа средба. Таа почнува да го храни бебето Семјуел, кое во стварноста испаднало дека е гавран што ја колвал по градите додека не искрварила.
Утрото, Вилијам ги открива искрвавените животни покрај уништеното трло, близнаците ги нема, а Томасин лежи во несвест со крвави раце. Тој е нападнат од Црниот Филип и умира. Катерина во очај се нафрла на Томасин, а таа од безнадежност ја убива во самоодбрана. Исцрпена, Томасин заспива, а таа вечер оди кај Црниот Филип, прашувајќи го за „што може да даде“. Ѓаволот се појавува во машка маска и нуди богат живот, барајќи од девојката да се потпише во книгата што лежи до неа, а поради нејзината неписменост, тој лично ѝ ја води раката. После тоа, голата Томасин заедно со козата оди во шумата за сабат. Вештерките почнуваат да се креваат во воздухот, а Томасин набргу потоа ги повторува.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Младост
Младост ― време од животот кога еден човек е млад. Зборот, младост, може да значи и време помеѓу детството и возрасните години (зрелост), но може да се однесува и на нечиј врв, во однос на здравјето или периодот од животот познат како млад возрасен човек. Младоста се дефинира и како „изглед, свежина, енергичност, дух и сл., карактеристични за оној што е млад“. Нејзините дефиниции за одреден опсег на возраст се разликуваат, бидејќи младоста не е хронолошки дефинирана како фаза што може да се поврзе со одредени возрасни опсези; ниту, пак, неговата крајна точка може да се поврзе со одредени активности, како што се преземање неплатена работа или сексуални односи.
Младоста е искуство кое може да го обликува нивото на зависност на поединецот, кое може да се означи на различни начини според различни културни перспективи. Личното искуство е обележано со културните норми или традиции на поединецот, додека нивото на зависност на младите значи степенот до кој тие сè уште се потпираат на своето семејство емоционално и економски.
Општо
Поимите „младина“, „адолесцент“, „тинејџер“, „дете“, „младинец“ и „млад човек“, се преклопуваат, што често значат исто, но повремено се разликуваат. „Младоста“ може да се нарече време на животот, кога некој е млад. Значењето во некои случаи може да го вклучи и детството. „Младоста“, исто така, идентификува одреден начин на размислување, како во „Тој е полн со „младост““. За одредени употреби, како што е статистиката за вработување, поимот понекогаш се однесува и на поединци на возраст од 14 до 21 година. Меѓутоа, поимот „адолесценција“ се однесува на одредена возрасна област во текот на одреден развоен период во животот на една личност, за разлика од младоста, која е општествено изградена категорија.
Обединетите нации ги дефинираат „младите“ како лица на возраст меѓу приближно 15 и 24 години, со сите статистички податоци на ОН засновани на овој опсег, ОН го наведува образованието како извор за овие статистики. ОН, исто така, признава дека тоа варира без предрасуди за другите возрасни групи наведени од земјите-членки, како што се 18-30 години. Корисна разлика во самите ОН може да се направи помеѓу тинејџерите (т.е. оние на возраст меѓу 13 и 19 години) и младите возрасни (оние на возраст меѓу 20 и 29 години). Додека се обидува да наметне одредена униформност на статистичките пристапи, ОН се свесни за противречностите помеѓу пристапите во нивните сопствени статути. Оттука, според дефиницијата 15-24 (воведена во 1981 година) децата се дефинирани како оние на возраст под 14 години (некој 13 и помлади), додека според Конвенцијата за правата на детето од 1979 година, оние на возраст под 18 години се сметаат за децата. ОН, исто така, наведува дека се свесни дека постојат неколку дефиниции за младите во ентитетите на ОН, како што се Младинско живеалиште 15–32, NCSL 12-24 и Африканска повелба за млади 15–35.
На 11 ноември 2020 година, Државната дума на Руската Федерација одобрила проект за подигнување на границата на возраста на младите од 30 на 35 години (опсегот сега се протега од 14 до 35 години).
Иако е поврзана со биолошките постапки на развој и стареење, „младоста“ е исто така дефинирана како општествена положба која ги одразува значењата што различните култури и општества им ги даваат на поединците помеѓу детството и зрелоста. Поимот сам по себе кога се споменува на начин на општествена положба може да биде двосмислен кога се применува на некој на постара возраст со многу ниска општествена положба; потенцијално кога сè уште зависат од нивните старатели. Изучувачите тврдат дека дефинициите засновани на возраст не биле доследни низ културите или времињата и дека затоа е попрецизно да се насочиме на општествените постапки во преодот кон независност на возрасните за дефинирање на младоста.
Младоста е фаза на конструирање на самоконцептот. Самоконцептот на младоста е под влијание на променливи како што се врсниците, начинот на живот, полот и културата. Тоа е период од животот на една личност кога неговите избори најверојатно ќе влијаат на неговата иднина.
Други дефиниции
Во поголемиот дел од Потсахарска Африка, поимот „младост“ се поврзува со млади мажи од 12 до 30 или 35 години. Младите во Нигерија ги вклучуваат сите членови на Сојузна Република Нигерија на возраст од 18-35 години. Многу африкански девојки ја доживуваат младоста како краток меѓупериод помеѓу почетокот на пубертетот и бракот и мајчинството. Но, во урбаните средини, сиромашните жени често се сметани за многу подолго млади, дури и ако раѓаат деца надвор од бракот. Различно културно, родовите конструкции на младите во Латинска Америка и Југоисточна Азија се разликуваат од оние во Потсахарска Африка. Во Виетнам, широко распространетите поими за младоста се општественополитички конструкции за двата пола на возраст меѓу 15 и 35 години.
Во Бразил, поимот „младост“ се однесува на луѓе од двата пола од 15 до 29 години. Оваа возрасна група го одразува влијанието врз бразилското право на меѓународните организации како Светската здравствена организација. Таа е обликувана и од поимот за адолесценцијата што влезе во секојдневниот живот во Бразил преку дискурсот за правата на децата.
ОЕРС ги дефинира младите како „оние на возраст од 15 до 29 години“.
Возраст за гласање
Возраста за гласање е минималната возраст утврдена со закон што треба да ја достигне едно лице за да може да гласа на јавни избори. Вообичаено, возраста е поставена на 18 години; сепак, постојат возрасти од 16 и дури 21 година (видете го списокот подолу). Истражувањата покажуваат дека 21% од сите 18-годишници имаат искуство со гласање. Ова е важно право бидејќи со гласање тие можат да поддржат политика избрана од самите нив, а не само од луѓето од постарите генерации.
Возраст за кандидатура
Возраста за кандидатура е минималната возраст на која едно лице може законски да се квалификува да извршува одредени избрани владини функции. Во многу случаи, таа, исто така, ја одредува возраста на која лицето може да има право да се кандидира на избори или да добие пристап до гласачкото ливче.
Возраст за согласност
Возраста за согласност е возраста на која лицето се смета за законски способно да се согласи на сексуални дејствија, и на тој начин е минималната возраст на лицето со кое на друго лице му е законски дозволено да се вклучи во сексуална активност. Различниот аспект на законите за возраста за согласност е тоа што лицето под минималната возраст се смета за жртва, а нивниот сексуален партнер како сторител.
Одбрана на детството
Одбраната на повој е облик на одбрана позната како изговор, така што обвинетите кои спаѓаат во дефиницијата за „доенче“ се исклучени од кривичната одговорност за своите постапки, доколку во релевантното време не наполниле возраст за кривична одговорност. Ова имплицира дека на децата им недостасува проценка што доаѓа со возраста и искуството за да бидат кривично одговорни. По достигнувањето на почетната возраст, може да има нивоа на одговорност диктирани според возраста и видот на извршениот прекршок.
Возраст за пиење
Законската возраст за пиење е возраста на која едно лице може да консумира или да купи алкохолни пијалоци. Овие закони покриваат широк спектар на прашања и однесувања, а се однесуваат кога и каде може да биде конзумиран алкохол. Минималната возраст на алкохол што може законски да биде конзумиран може да се разликува од возраста кога може да се купи во некои земји. Овие закони варираат меѓу различни земји и многу закони имаат исклучоци или посебни околности. Повеќето закони се применуваат само за пиење алкохол на јавни места, со тоа што консумирањето алкохол во домот е главно нерегулирано (исклучок е Обединетото Кралство, која има минимална законска возраст од пет години за надгледувана потрошувачка на приватни места). Некои земји имаат и различни старосни ограничувања за различни видови алкохолни пијалоци.
Законска работна возраст
Законската работна возраст е минималната возраст што ја бара законот за едно лице да работи во секоја земја или јурисдикција. Прагот на полнолетство, или „возраста на полнолетство“, како што е признаено или прогласено со закон во повеќето земји, е поставено на возраст од 18 години. Некои видови труд обично се забранети дури и за оние над работоспособна возраст, доколку не наполниле полнолетство. Во оваа категорија спаѓаат активности кои се опасни, штетни по здравјето или кои можат да влијаат на моралот на малолетниците.
Студентски права во високото образование
Студентските права се оние права, како што се граѓанските, уставните, договорните и правата на потрошувачите, кои ги регулираат студентските права и слободи и им овозможуваат на студентите да ја искористат својот образовен влог. Тие вклучуваат работи како што се правото на слободен говор и здружување, на правилна постапка, еднаквост, автономија, безбедност и приватност и одговорност во договорите и рекламирањето, кои го регулираат третманот на учениците од страна на наставниците и администраторите.
Возраст за пушење
Возраста за пушење е минималната возраст на која едно лице може да купи тутун и/или да пуши на јавно место. Повеќето земји го регулираат овој закон на државно ниво, додека во одреден момент тоа го прави сојузната држава или покраината.
Училиште и образование
Младите трошат многу од нивните животи во образовните средини, и нивните искуства во училиштата, факултетите и универзитетите може многу да ги обликува нивните последователни животи. Истражувањето покажува дека сиромаштијата и приходот влијаат на веројатноста за незавршување на средно училиште. Овие фактори исто така ја зголемуваат веројатноста за младите да се не запишат на факултет. Во Соединетите Држави, 12.3 проценти од младите на возраст од 16 до 24 години се неповрзани, значејќи дека нити учат ниту работат.
Здравје и смртност
Водечките причини за болезливост и смртност кај младите и возрасните се должат на одредени здравствени ризични однесувања. Овие однесувања често се воспоставуваат за време на младоста и се протегаат до зрелоста. Бидејќи ризичното однесување во зрелоста и младоста се меѓусебно поврзани, проблемите во зрелоста може да се спречат со влијание врз однесувањето на младите.
Студијата за смртност од 2004 година за смртноста кај младите (во оваа студија дефинирана како на возраст од 10-24 години) ширум светот покажала дека 97% од смртните случаи се случиле во земји со низок до среден приход, со мнозинство во Југоисточна Азија и Потсахарска Африка. Мајчините состојби сочинуваат 15% од женските смртни случаи, додека ХИВ/СИДА и туберкулозата се одговорни за 11% од смртните случаи; 14% од машките и 5% од женските смртни случаи се припишуваат на сообраќајни несреќи, што е најголемата причина во целост. Насилството сочинува 12% од смртните случаи кај мажите. Самоубиството било причина за 6% од сите смртни случаи.
Центарот за контрола и спречување на болести на Соединетите Држави го развил својот Систем за следење на ризичното однесување кај младите во 2003 година за да помогне во проценката на ризичното однесување. Системот следи шест категории на приоритетни здравствени ризични однесувања кај младите и младите возрасни. Тоа се однесувања кои придонесуваат за ненамерни повреди и насилство;
Системот вклучува национално истражување засновано на училишта спроведено од Центарот, како и државни и месни истражувања засновани на училишта спроведени од образовни и здравствени агенции.
Универзалните интервенции засновани на училиште, како што се формалните наставни програми во училницата, практиките за управување со однесувањето, играњето улоги и поставувањето цели може да бидат ефективни во спречувањето на употребата на тутун, употребата на алкохол, употребата на недозволени дроги, асоцијалното однесување и подобрувањето на физичката активност на младите луѓе.
Дебелина
Дискриминацијата на децата со прекумерна тежина започнува рано во детството и постепено се институционализира. Дебелите деца може да бидат повисоки од нивните врсници кои немаат прекумерна тежина, во тој случај тие се склони да се сметаат за позрели. Несоодветните очекувања кои произлегуваат може да имаат негативен ефект врз нивната социјализација.
На многу од срцевите последици кои ја карактеризираат дебелината кај возрасните им претходат абнормалности кои започнуваат во детството. Хиперлипидемија, хипертензија и абнормална толеранција на гликоза се јавуваат со зголемена фреквенција кај дебели деца и адолесценти. Поврзаноста на факторите на срцевозаболувачки ризик со висцералните маснотии, независно од вкупните телесни масти, останува нејасна. Спиечка апнеа, церебри псевдотумор и Блаунтовата болест претставуваат главни извори на болезливост за кои брзото и одржливо намалување на тежината е од суштинско значење. Иако во детството се појавуваат неколку периоди на зголемен ризик, не е јасно дали дебелината со почеток во раното детство носи поголем ризик од болезливост и смртност кај возрасните.
Силеџиство
Истражувањето кое ги испитува особините на младите кои се вклучени во малтретирањето постојано покажало дека и насилниците и оние кои се малтретирани покажуваат полошо психосоцијално функционирање од нивните врсници кои не се вклучени. Младите кои ги малтретираат другите имаат тежнеење да покажат повисоки нивоа на проблеми со однесувањето и не им се допаѓаат на училиште, додека младите кои се малтретирани воглавно покажуваат повисоки нивоа на несигурност, анксиозност, депресија, осаменост, несреќа, физички и ментални симптоми и ниска самодоверба. Машките кои се малтретирани, исто така, имаат тежнеење да бидат физички послаби од мажите воопшто. Неколкуте студии кои ги испитувале особините на младите кои и малтретираат и се малтретирани откриле дека овие лица покажуваат најлошо психосоцијално функционирање во целина.
Општо
Глобализацијата и прекуснационалните текови имале опипливи ефекти врз половите односи, идентитети и субјективности. Во пресрет на сè поглобализираниот светски поредок под слабеење на западната доминација, во рамките на идеологиите на современоста, цивилизацијата и програмите за општествено подобрување, дискурсите за контрола на населението, „ безбедниот секс“ и „половите права“. Програмите за полово образование поставени на пристапи засновани на докази се камен-темелник во намалувањето на половото ризично однесување кај адолесцентите и промовирањето на половото здравје. Покрај обезбедувањето точни информации за последиците од полово преносливите болести или инфекции и раната бременост, ваквите програми градат животни вештини за меѓулично општење и донесување одлуки. Ваквите програми најчесто се спроведувани во училиштата, кои допираат до голем број тинејџери во области каде што стапката на запишување во училиштата е висока. Меѓутоа, бидејќи не се сите млади на училиште, програмите за полово образование се спроведуваат и во клиниките, центрите за малолетнички притвор и агенциите за заедницата ориентирани кон младите. Имено, откриено е дека некои програми го намалуваат ризичното полово однесување кога се спроведувани и во училиштата и во заедницата со само мали измени на наставните програми.
Филипини
Младински совет (Sangguniang Kabataan на филипински), попознат како СК (SK), бил младински совет во секој барангај (село или област) на Филипините, пред да биде ставен „во мирување“, но не сосема укинат, пред барангајските избори 2013. Советот претставувал тинејџери од 15 до 17 години кои престојувале во нивниот барангај најмалку шест месеци и се пријавиле да гласаат. Тоа беше месниот законодавен дом за млади во селото и затоа ја воделе месната младинска програма и проекти на владата. Младинскиот совет бил огранок на Селската младина (Kabataang Barangay или KB) кој бил укинат кога бил донесен Кодексот за локална самоуправа од 1991 година.
Во глобалниот југ
Огромното мнозинство млади луѓе живеат во земјите во развој: според Обединетите нации, на светско ниво околу 85 отсто од младите на возраст од 15 до 24 години живеат во земјите во развој, што е предвидено да порасне за 89,5 отсто до 2025 година. Покрај тоа, ова мнозинство е исклучително разновидно: некои живеат во рурални области, но многумина ги населуваат пренаселените метрополи на Индија, Монголија и други делови од Азија и во Јужна Америка, некои живеат традиционални животи во племенски општества, додека други учествуваат во светската младинска култура во гетови контексти.
Многу млади животи во земјите во развој се дефинирани со сиромаштија, некои страдаат од глад и недостаток на чиста вода, додека вклучувањето во вооружени судири е вообичаено. Здравствените проблеми се многубројни, особено поради распространетоста на ХИВ/СИДА во одредени региони. Обединетите нации проценуваат дека 200 милиони млади луѓе живеат во сиромаштија, 130 милиони се неписмени и 10 милиони живеат со ХИВ/СИДА.
Вија Пранестина
Виа Пранестина (современ италијански: Via Prenestina ) бил антички римски пат во централна Италија.
Првично наречен Виа Габијана, од Габи, античкиот град на Стариот Латиум до кој се наоѓал, добил ново име што било проширено до Праенесте (денешна Палестрина). Еднаш покрај Праенште, патот продолжил кон Апенините и изворот на реката Анио.
На деветтата милја, патот поминува низ провалија покрај добро сочуваната и висока Понте ди Нона, со седум сводови, најдобриот антички мост во соседството на Рим. Линијата на патот е, со оглед на тешкотијата на земјата надвор од Габи, многу права. На половина пат помеѓу Габи и Праенште се наоѓал добро сочуваниот мост со едно заоблено лачење, Понте Амато. Линијата на патот е, со оглед на тешкотијата на земјата надвор од Габи, многу права. На потегот надвор од Габи се користи само како патека и добро сочуван. На половина пат помеѓу Габи и Праенште се наоѓа добро сочуваниот мост со едно заоблено лачење, познат како Понте Амато.
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://theodora.com/encyclopedia/p2/via_praenestina.html
Смак
Смак од почеток
Групата Смак го добила името по драмскиот колаж што се подготвувал во Крагуевац во времето на формирањето на групата, но претставата не ја доживеала својата премиерна изведба.
Слободан Коминац Кома бил пејач во првата постава на Смак и еден од неговите основачи. Пред Смак свирел на гитара и пеел во крагуевачките групи Гентри и Сенке. Со одредено музичко образование, Коминац имал искуство во компонирање. Најпрво бил шеф на групата Смак, одредувајќи го репертоарот за танцувачките девојки. Во два наврати ја напуштил групата, за дефинитивно да го напушти Смак во летото 1973 година.
Третиот оригинален член на групата е Миша Николиќ. Бил органист во првиот состав на Смак. Во Крагуевац доаѓал секој викенд од Белград, каде студирал на Музичката академија. Тој ја напуштил групата во летото 1972 година. Во групата кратко пеел Слободан Јовановиќ Јохан од Чачан, но немал настап поради епидемијата на сипаници.
Тешкиот авион на Смак
Април 1973 година Смак го дели првото место со водителот на Гитаријадата во Пожаревац - групата Дијаманти, а во летото истата година победиле на фестивалот на ПОП музиката во банатското село Санад. Во октомври, по цела серија сменети пејачи, на групата се приклучил и Борис Аранѓеловиќ. Аудицијата ја поминал добро со својот висок тенор пеејќи ја песната Child in Time на англиската група Deep Purple.
По гитарскиот фестивал во Пожаревац, Смак го снимиле својот прв настап во Белград. Тоа било во Спортската сала во Нов Белград, на концертот „Поп парада“ организиран од тогашниот рок продуцент Џералд Казаферовиќ, кој кратко време бил и менаџер на групата Смак. Учествувале многу претгрупи („Храбри“, „Безимени“, „Дах“, „Бравокос“, „Смак“) а главни имиња биле гостите од Унгарија, „Сириус“, „Портокаловиот Бик“. Потоа „Група 202“ и групата „Тајм“, со кои Смак неколку месеци подоцна имале заеднички концерт во истата сала.
Март 1974 Смак го издале својот прв сингл. На 10 ноември 1974 година, тие имаат забележителен настап во Белград на роденденот на Радио Емисија Вечер. Тие настапуваат заедно со белградската група Поп машина и други групи во Домот на синдикатите. Неколку дена подоцна, на самостоен концерт во салата Херои на Филолошкиот факултет, имаат повеќе од успешен настап. Тогаш со нив за прв пат настапил младиот оргулист од Краљево, Лаза Ристовски, кој во јануари 1975 година станал редовен член на Смак.
На крајот на јануари 1975 г Смак настапиле со унгарската група Омега во белградскиот Дом на синдикати, а во февруари истата година настапуваат на рок вечер во Опатија, а потоа во Загреб на изложбата „Конгрес на рок мајстори“ на најдобрите ју-гитаристи., каде што, на изненадување на многумина, Точак не бил избран меѓу четворицата најдобри и тоа само затоа што не бил ексклузивен за загрепски „Југотон“.
Април 1975 година нешто необично се случило на југословенскиот пазар на плочи. Два исти синглови биле издадени од различни издавачки куќи. И загрепската Сузи и РТВ Љубљана имале договори со Смак и побрзале да издадат сингл со апсолутен музички хит во тоа време, инструментална композиција наречена Улазак у харем. Во мај, Смак оди на турнеја со Бијело Дугме и источногерманската рок група Пудис на концерти во Хрватска и Босна и Херцеговина. На крајот на мај Смак настапиле на фестивалот Бум во Загреб, а набргу потоа членовите на групата започнуваат со снимање на својот деби албум кој се вика „Смак“. Сите пет песни од тој албум се најдоа на официјалните и неофицијални Смак компилации „The best of“.
Тие биле предгрупа на Deep Purple на нивниот концерт во Белград во 1975 година. По хит сингл и одличниот концерт со Deep Purple, тие го издале својот прв албум, кој се нашол на листата „Топ 50“ на најпродавани југословенски албуми на сите времиња.
На почетокот на 1976 г. го објавиле мини-албумот „Сателит“, во кој била вклучена истоимената хит песна, блуз песната „Шумадијски блуз“.
Во овој период тие снимиле краток филм „Smak in New York“ во кој биле вклучени снимки од улиците на Њујорк и од турнеја со брод (Circle Line) на островот Менхетен, како дел од промоцијата на „Сателит“ албумот. Таа година Точак го издал и својот прв соло албум „''Р. М. Точак''“. Нивниот следен сингл „Људи није фер/Ел Думо“ бил објавен на крајот на 1976 година.
Неочекувано полетување
''„Да се ​​брка судбината, да се врати на потеклото. Да се ​​исполни својата судбина значи да се биде на патот на Вечниот. Исчезнете и избегнувајте минливост.“''
Мики Петковски од групата „Брег“ дошол на местото на Лаза Ристовски како клавијатурист и со Смак ја снимил нивната најпозната плоча „Црна дама“, која е и во „Топ 50“ на најпродаваните југословенски албуми на сите времиња. Следната година, Петковски ја напуштил групата поради служење во воениот рок во ЈНА и снимил со членовите од групите „Смак“ и „Леб и сол“, Лаза Ристовски, Гордан Ивандиќ и перкусионистот Дејвид Мос, неговиот прв соло албум „Ко зна“, кој не доживеал значителен успех.Следниот клавијатурист бил Тибор Леваи од Суботица, со кој во 1978 година го снимиле албумот „Странице нашег времена“ англиската верзија на овој албум - „Smak Dub In The Middle“. Во тоа време, текстовите на Точак станале проблем бидејќи биле полни со мотиви од мистиката на која Точак во тоа време пленел, остатокот од групата не бил задоволен со тоа, па во многу затегната лоша атмосфера есента 1978 г. во студиото Chipping Norton го снимиле албумот „Странице нашег времена“. Наскоро по објавувањето на албумот, Тибор Леваи ја напуштил групата и се отселил во Германија. Точак го напуштил Смак кон крајот на 1978 година. Причината за разделбата била наведена во домашниот печат како форсирањето на текстовите на Р. М. Точак, како и тоа англиската верзија да албумот вклучува текстови од Дејвид Мос, со што другите членови на групата не се согласувале. Смак кратко време соработувале со Дадо Топиќ, кој го убедил Точак да се врати во групата по еден месец пауза.
На почетокот на 1979г Точак се вратил во групата и со себе го донел Лаза Ристовски, кој бил разочаран од слабата продажба на албумот што го снимил со тапанарот Ипет Ивандиќ. Тогаш Смак меѓусебно го раскинале договорот со германската издавачка куќа „Белафон“ и го снимиле синглот „На Балкану“ со Дадо Топиќ.
На почетокот на 1980 година Смак го подготвиле албумот „Рок циркус“ за кој требало да се постигне консензус на сите членови. Во продукција на Дадо Топиќ, тие создадале музичко парче ориентирано кон хард рок со очигледни комерцијални претензии. Во тоа време, здравјето и смртта на претседателот Тито билет причината што групата Смак не можела да настапува јавно и во јуни 1981 година одлучиле да престанат со работа. На Калемегдан во Рокотека одржан бил проштален концерт пред околу 8.000 верни фанови, а на истиот концерт извеле дел од програмата од новоснимениот албум „Зашто не волим снег“. Овој албум, првично замислен како независно дело на Точак, на крајот бил објавен под името Смак на инсистирање на PGP RTB. Затоа на неа не пее Борис Аранѓеловиќ, наместо тоа се појавуваат Дадо Топиќ и белградскиот пејач Зоран Живановиќ-Јоже. Точак го посветил албумот на својот починат брат.
Сепак, 1981 година е неповторлива. - ...
Оригиналната постава повторно се собрала во 1981 година и со Дадо Топиќ и Живановиќ-Хозе како пејачи, го снимиле албумот „Зашто не волим снег“, каде насловната песна му била посветена на починатиот брат на Точак. Албумот требало да биде издаден како втор соло проект на Точак, но издавачите (PGP RTB) сметале дека ќе се продаде подобро ако излезе под името на групата Смак. После тоа се разделиле (повторно). Во 1982 година Борис Аранѓеловиќ го снимил својот прв соло албум „Из профила“ со членовите на Смак, поранешниот гитарист на Yu Група Бата Костиќ, поранешниот тапанар на Корни Владимир Фурдуј и со тогашниот џез-саксофонист Јов Маљоковиќ.
Во 1980-тите, Точак свирел најмногу со неговиот џез-рок бенд Р. М. Т. Трио во кој биле вклучени басистот Лола Андријиќ и тапанарот Дејвид Мос. Притоа снимил два сингла „Марш...На Дрина“ и „Специјалка/Мантија“.
1986 година го снимиле албумот „Смак 86“, но по кратка турнеја кога Милан Ѓурѓевиќ свирел на клавијатури, повторно се разделиле.
Четвртото враќање на Смак се случило во 1992 година. Тогаш најчесто свиреле концерти низ Србија и го издале концертниот албум „Одно“ (на албумот гостин е Пера Џо, еден од најдобрите српски свирачи на усна хармоника). Во 1992 година и во 1993 година, Точак со својот бенд ТЕК го промовирал својот втор соло албум и музиката за филмот Byzantium Blue од 1993 година, за кој ја добил наградата „Кристална призма“ за најдобра музика од филмот.
Конечно, во 1994 година повторно се појавуваат Смак, но овојпат со Точка и Кепа свиреле младите музичари: Дејан Стојановиќ Кепа Јуниор (втор тапанар), Дејан Најдановиќ Најда (вокал), Влада Самарџиќ (бас) и Милан Милосављевиќ Микица (гитара). Смак со оваа постава го издале албумот „Биоскоп Фокс“. Три години подоцна Влада Самарџиќ го напуштил Смак и отишол на Беркли на музичкиот колеџ во САД, а на негово место дошол Слободан Марковиќ Сале. Во 2010 Смак во салата Шумадија снимиле 4 песни „Делфин“, „Циганско срце“, „Испирање“ и „Рапсодија о лепотом“. Тоа била промоција ексклузивно на smakinfo каналот на YouTube.
За време на медиумската возбуда околу „Крајот на светот 2012“, Р.М. Точак и пријателите решиле да свират повратен концерт во Комбанк арената во Белград во оригиналната постава засилена со новиот пејач Дејан Најдановиќ Најд, басистот Милош Петровиќ и клавијатуристот Дејан Здравески. Концертот се одржал пред околу 20.000 гледачи и го прогласил за културен настан на годината во Србија, а групата „Смак“ се покажала во најдобро светло како исклучително добро обучена екипа и ги извела своите најголеми хитови од 40-годишна кариера, за прв пат со дури 25 песни. Се памети дека Точак на почетокот на концертот рекол „Гужва е, гужва е...“, и дека крајот на Смак концертот бил проследен со аплаузи на преполната Арена.
Влијание
Смак, пред сè, биле почитувани поради виртуозноста на гитарата на Точак, првично претежно по моделот на Џими Хендрикс и поради неговата интересна и моќна фузија на хард рок, џез, прогресивен рок, џез рок со силна блуз база, со вокалниот фалсет на Аранѓеловиќ кој радо се користи во гитарски и гласовни дуели. Инструменталната „Улазак у харем“ го прославила Радомир Михаиловиќ Точко како гитарски херој и легенда на музичката сцена на поранешна Југославија во седумдесеттите години на дваесеттиот век. Албумите „Црна Дама“ во 1977 година и „Странице нашег времена“во 1978 година биле високо ценети од љубителите на прогресивниот рок, па дури биле објавени и за англискиот пазар. Нивниот собир од втората половина на осумдесеттите го променило правецот на групата кон фузија. По враќањето во 1994 година, идејата на Точко и Кепа била да го вратат Смак во рокенролот. Сличностите во стилот со уметници како што се Jethro Tull, Led Zeppelin, Deep Purple, Grand Funk Railroad и Yes може да се користат како споредба.
Членови
Од 1971 г кога бендот го имал својот прв настап до 1992 година, а членови биле:
Од 1994г Во Смак составот се сменил поради делумно или целосно повлекување на одредени членови. Новите членови биле:
На многу необјавени песни гостувал пријателот на Точко и Кепа, Лола Андрејиќ, кој во 1974 година, наместо Зоран Милановиќ, учествувал на неколку концерти со Смак. На снимањето на албумот „Странице нашег времена“ гостувал тапанарот Дејвид Мос. Точак, Лола и Дејвид свиреле под името ''Р.М. Точак бенд во 1980-тите или Р. М. Точак трио'' (познати песни: Because, Public Session (од концерт во Скопје), Zagreb Intro (од концерт во Загреб), обработки на песни на Хендрикс и интерпретации на џез стандарди). На концертите во 92, 93 и 2012 година гостувал Пера Џо на усна хармоника.
Вија Постумија
Виа Постумија бил антички римски пат во северна Италија, изграден во 148 п.н.е од конзулот Спуриус Постумиус Албинус Магнус. Трчал од брегот на Генуа низ планините до Дертона, Плацентија (престанок на Виа Аемилија ) и Кремона, источно од точката каде што ја преминал реката По. Од Кремона патот течел на исток до Бедриакум, сегашниот град Калватоне, каде што се разделувало, едната гранка течела десно кон Мантуа, другата лево кон Верона, поминувајќи ја реката Адиџе на Понте Пјетра, единствениот мост на Реката Адиџе во тоа време, а потоа минување низ венецијанската рамнина, поминувајќи ја реката Пиаве кај Масерада сул Пиаве додека конечно стигна до Аквилеја, важен воен пограничен град основан од Рим во 181 п.н.е. Римското освојување на Лигурија зависело од овој пат, а неколку од поважните градови во голема мера му го должеле своето потекло. Кремона била нејзината централна точка, растојанието се сметало од него и кон исток и кон запад. Римското освојување на Лигурија зависело од овој пат, а неколку од поважните градови во голема мера му го должеле своето потекло. Кремона беше нејзината централна точка, растојанието се сметаше од него и кон исток и кон запад.
Виа Јулија Аугуста е името дадено на римскиот пат од напорите на Август Цезар, кои започнале во 13 п.н.е. да ја спои Виа Аемилија Скаури со Виа Постумија, која се протегала од Плацентија (модерна Пјаченца) до триумфалната порта во Ла Турби, Франција. Подоцна е проширен на Арелатес (модерен Арл) приклучувајќи се на Виа Домиција, преку Дертона (Тортона), Вада Сабатија ( Вадо Лигуре ), Албингаунум ( Албенга ) и Албум Интимилиум ( Вентимилија ). Древниот Arco dei Gavi сè уште го означува огранокот на Via Postumia што води до Верона.
Лудвиг II (гроф на Виртемберг)
Лудвиг II (германски: Ludwig; 1137 – 1181) — гроф на Виртемберг. Тој владеел од 1158 до 1181 година. Бил оженет со Вилибирг (1142–1179), ќерка на Хартман III, гроф од Кирхберг и имал 2 сина:
Саем на книгата во Приштина
Саем на книгата во Приштина е годишен саем за книги организиран во главниот град на Косово, Приштина. Обично се одржува во мај или јуни во Палатата на млади и спорт и е во организација на косовските издавачи. Бројот на учесници постојано беше околу 100 издавачи, главно од Косово, Албанија, Македонија, Црна Гора и дијаспората. Со текот на годините, на саемот беа презентирани голем број книги, главно од косовските, албанските, македонските и црногорските издавачи, како и некои странски издавачи (германски, француски, англиски, итн.).
Вија Латина
Виа Латина ( латински „латински пат“) бил римски пат во Италија, кој се протегал југоисточно од Рим на околу 200 километри.
Рута
Водел од Порта Латина во Аурелијските ѕидини на Рим до преминот на планината Алгид ; тоа било важно во раната воена историја на Рим. Таа мора да и претходела на Виа Апија како пат до Кампанија, исто како што латинската колонија во Калес била основана во 334 п.н.е. и мора да била пристапна од Рим по пат, додека Виа Апија била направена само дваесет и две години подоцна. Следи, исто така, многу поприродна линија на комуникација, без инженерските потешкотии што требаше да ги надмине стрелката-директна Виа Апија. Како маршрута, таа му претходела на Виа Лабикана, иако втората можеби беше претпочитана во подоцнежните времиња.
По нивниот спој, Виа Латина продолжи да ја следи долината на ( Реката Сако ), следејќи ја линијата што ја презема модерната железница до Неапол и поминува под ридските градови Херникан, Анагни (каде што се спојува со Виа Пранестина ), Ферентино, Фросиноне и други. Во Фрегела, го премина Лири, а потоа помина низ Акино и Касино, двата релативно ниски градови. Потоа навлезе во интервалот помеѓу Апенините и вулканската група Рока Монфина и првобитниот пат и, наместо да го помине, нагло се сврте североисточно преку планините кон Венафро, давајќи на тој начин директна комуникација со внатрешноста на Самниум преку патиштата до Исернија. и Телесе.
По немирите од граѓанските војни, виа Латина била поправена од група истакнати Римјани, вклучувајќи го Маркус Валериус Месала Корвинус ; работата била во тек во 27 п.н.е., во времето на елегијата на Тибулус. Виа Латина (латински пат) оди малку нагорно меѓу редовите на грациозни медитерански борови кои стојат како стражари. Сонцето беше надвор. Низ грмушките гранки на боровите шушкаше студен ветер.
Меѓутоа, во подоцнежните времиња, со голема веројатност постоеше кратенка од Руфра по линијата што ја преземаат модерните автопат и железница. Двете линии повторно се споија во близина на сегашната железничка станица Кајаниело, а патот течеше до Теанум и Калес, и така до Казилинум, каде што беше преминот на Волтурно и раскрсницата со Виа Апија. Растојанието од Рим до Казилинум беше 129 римски милји покрај Виа Апија, 135 римски милји од старата Виа Латина преку Венафрум, 126 римски милји покрај кратенката покрај Руфрае (сега Презенцано ). Значителни остатоци од патот постојат во соседството на Рим; за првите 40 римски милји, сè до Compitum Anagninum, не го следи ниту еден модерен пат; додека подалеку во својот тек е главно идентично со модерниот автопат. Римските патишта биле забележливи по нивната исправност, цврсти темели, заоблени површини што го олеснуваат одводот и употребата на бетон направен од позолана (вулканска пепел) и вар.
Гробници и катакомби
Гробниците на Виа Латина се гробници на краток дел од патот веднаш надвор од Рим. Над земја тие се во голема мера реконструирани, но подземните комори преживеале. Сега се во „археолошки парк“. Тие не треба да се мешаат со малата катакомба Christian Via Latina, повторно откриена дури во 1955 година, со многу слики. Не е познато дали катакомбите биле изградени како еден голем план или етапно градење. Катакомбите се состојат од многу посебни простории, сите поврзани со низа коридори. За да се организира ископувањето, секоја соба добила писмо за да симболизира каде се наоѓа и какво уметничко дело е прикажано внатре. Ископувањето на катакомбите се одвивало во четири фази почнувајќи од скалите и завршувајќи со 3-те коридори и нивните соседни простории.
Уметничко дело на катакомбите
Секоја соба во катакомбите има различна слика или тема прикажана на ѕидовите. Христијанските приказни од Стариот и Новиот Завет го исполнуваат огромното мнозинство на соби. Паганската уметност, особено херојот Херкулес, е вклучена во специфични простории за кои е една од причините зошто катакомбите Виа Латина се посебни. Секоја соба обично е означена со буква за да помогне во организацијата на различните простории и уметнички дела. Собата N е украсена со целосно слики на паганскиот херој Херкулес Сликите го прикажуваат Херакле како херој или спасител. Исто така, се вели дека има фокус на задгробниот живот и животот по смртта во собата N. За многу други простории, темата е првенствено христијанската уметност, прикажувајќи слики и од Стариот и од Новиот завет. Значајни уметнички сцени прикажани се сцената од потопот, визијата на Авраам за трите ангели под дабот Мамре, преминувањето на Црвеното Море и Вознесението на Илија и добриот пастир.
Фотографијата од десната страна, Воскресението на Лазар, е една од многуте религиозни приказни раскажани на ѕидовите на катакомбите. Гледачите можат да ја видат фигурата за која се претпоставува дека е Исус како подига човек од мртвите додека неговите ученици гледаат со намера. Гледачите може да забележат и дека Мојсеј во позадина добива порака одозгора. Стилот на уметничкото дело е сличен во секоја просторија во катакомбите, што значи дека сите уметнички дела биле произведени од едно лице или група луѓе кои користеле ист стил и техника.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Лудвиг I (гроф на Виртемберг)
Лудвиг I (германски: Ludwig I; 1098 – 1158) — гроф на Виртемберг. Тој владеел од 1143 до 1158 година како трет владетел на Виртемберг. Служел како како член на судот на царот Конрад III и царот Фридрих I Барбароса. Се претпоставува дека Лудвиг I бил син на Конрад II и неговата сопруга Хаделвиг. Се претпоставува дека бил застапник на манастирот Денкендорф.
Еберхард I (гроф на Виртемберг)
Еберхард I (германски: Eberhard; 13 март 1265, во Штутгарт – 5 јуни 1325, во Штутгарт) — гроф на Виртемберг од 1279 година до неговата смрт. Го добил прекарот „der Erlauchte“ или Славниот.
Вија Валерија
Виа Валерија бил антички римски пат на Италија, кој е продолжение северо-источно од Виа Тибуртина од Тибур. Своето потекло веројатно му го должи на Маркус Валериус Месала, цензор во 154 п.н.е.
Трасата
Во римската станица ad Lamnas (во Cineto Romano ) се подели на две рути, Valeria vetus и Valeria nova, кои повторно се обединија во близина на Riofreddo. Ветус бил постар бидејќи бил воен пат кој подоцна стана потежок кратенка кога Новата стана подолг, но полесен главен пат. Бидејќи Виа Валерија го добила името по римското семејство Валериус, таа мора да била изградена од еден од нејзините членови.
За продолжувањето надвор од Cerfennia, пресвртница ( Corp. Вкл. лат. IX. 5973) наведува дека во 48-49 н.е. Клаудиј ја направил Виа Клаудија Валерија од Серфенија до устието на Атернус (локацијата на модерната Пескара ). Овој тежок дел од патот до долината на Атернус вклучувало пад од речиси 300 m и преминување на главниот гребен на Апенините со модерната Форка Карузо. Од Пополи патот ја следело долината на Атернус до устието, и таму се приклучувал на крајбрежниот пат кај Пескара. Модерната железница од Рим до Кастеламаре Адријатико внимателно ја следи линијата на Виа Валерија. Тој, исто така, изградил пат, Виа Клаудија Нова што ја поврзува Виа Саларија со Виа Валерија во близина на модерниот Пополи. Овој пат беше продолжен на југ до Исернија.
Од 2000 година, Понте Скутонико, најважниот и добро сочуван споменик на Виа Валерија во долината Аниен, кој бил затрупан по поплави и лизгање на земјиштето, беше ископан со подобрување на делот од патот што му припаѓа, што довело до значителен напредок. во знаењето. Најверојатно бил изграден под Нерва (р. 96-88) заедно со подобрување на патот.
Други патишта
Втората Виа Валерија, Виа Валерија на Сицилија, ги поврзувала Месина и Сиракуза. Едвај проширен или подобрен до деветнаесеттиот век, тој остана столбот на јонскиот дренажен басен на Сицилија, фаворизирајќи го развојот на градовите долж него: Месина, Таормина, Џардини-Наксос, Џаре, Ациреале, Катанија, Аугуста, Сиракуза. Денес, рутата 114 делумно го следи тој дел.
Римски мостови
По должината на патот имало остатоци од најмалку два римски моста, кои се Понте Сан Џорџо и Понте Скутонико.
Наводи
https://www.livius.org/articles/place/via-valeria/
Превеза (округ)
Превеза (Περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας) — округ во областа Епир, Грција. Административен центар е градот Превеза.
Географија
Округот Превеза се граничи со окрузите Арта на исток, Јанина на североисток и Теспротија на север.
Општини
Округот Превеза се дели на 3 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата):
Сообраќај
Низ округот минуваат следниве патни сообраќајници:
Улрих II (гроф на Виртемберг)
Улрих II (германски: Ulrich; 1254 – 18 септември 1279) — гроф на Виртемберг. Тој владеел од 1265 до 1279 година.
Улрих бил син на Улрих I и Мехтилд од Баден. Тој ѝ пристапил на власта во 1265 година, на 11-годишна возраст и, според тоа, најверојатно бил под туторство на грофот Хартман II од Грининген. Тој првпат се споменува во документите околу 1270 година. Не е познато дали Улрих бил оженет. Бил наследен од неговиот полубрат Еберхард I.
Улрих I (гроф на Виртемберг)
Улрих I познат како Улрих I Основачот (германски: Ulrich der Stifter; 1226 – 25 февруари 1265) — гроф на Виртемберг. Тој владеел од 1241 до 1265 година.
Историчарот Хансмартин Декер Хауф го означил Улрих како син на Херман од Виртемберг и Ирменгард од Ултен. Херман, за кој многу малку се знае, веројатно е син на Хартман, грофот на Виртемберг.
Бил двапати женет. Од бракот со Мехтилд од Баден, ќерка на Херман V, имал две ќерки и еден син, кој го наследил како Улрих II. Од неговиот втор брак со Агнеса од Шлезиен-Лигниц, тој имал уште еден син, Еберхард I, а можеби и уште една ќерка.
Хартман (гроф на Виртемберг)
Хартман и неговиот брат Лудвиг III и двајцата се нарекувале себеси „Гроф на Виртемберг“ во тоа време, па се претпоставува дека заедно управувале со грофовијата. И двајцата биле синови на грофот Лудвиг II. Хартман го придружувал Отон IV во Рим за неговото крунисување како цар на Светото Римско Царство и постојано служел како сведок во документите на царот во Италија. По изборот на Фридрих II од Швабија за крал и цар, Хартман и неговиот брат ја префрлиле својата поддршка на Фридрих и подоцна го поддржале неговиот наследник Хенри VII.