cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1066
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1066 година се протега во 3702 и 3703, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3762 и 3763 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1609. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 458 и 459 исламска година.
Чаир
Чаир (Çayır) — високоурбанизирана населба во Скопје која се наоѓа на левата страна на реката Вардар, на 2 км оддалеченост од центарот на градот. Постојат докази дека просторот каде сега се простира населбата бил населен уште пред 7000-8000 години. Чаир се наоѓа во северниот дел на Скопје и припаѓа кон општина Чаир. На север се граничи со населбата Бутел II, на исток со ридот Гази Баба, на запад со населбата Топанско Поле, а на југ со Центар.
Чаир била прогласена за посебна општина во 1976 година кога бил донесен Законот за образување општини во градот Скопје и за утврдување на нивните подрачја. Во 2005 година Општина Чаир со територијална поделба добила нови граници, односно во нејзината територија се припиваат населбите „Битпазар“ и „Јаја Паша“, кои претходо биле дел од општина Центар, а се издвојува населбата Бутел со околните села кои заедно формираат нова Општина Бутел.
Историја
Денешната Општина Чаир името го добила од Турците, и потекнува од турскиот збор çair што на турски значи ливада. Кога Турците Османлии го зазеле Скопје, голем дел од нив се населиле на левиот брег на реката Вардар. Овој дел од градот бил послабо населен, па затоа Турците тука ги подигнале своите домови. Територијата на денешната населба Чаир во тоа време била речиси ненаселена и била ливада, па од таму новото маало кое почнале да го населуваат Турците го нарекле ливада (''Çayır'). Ова маало се протегало од Пајко маало и Карадак маало по течението на реката Серава сè до тогашната периферија на градот, односно до денешна Гази Баба. Со текот на времето, во овој дел почнале да се населуваат и Македонци кои во Скопје се доселувале од разни делови на Македонија. Во Чаир населението претежно живеело во куќи. Преовладувале изолирани одделни куќи со дворови и големи порти кои ја криеле интимната домашна атмосфера, што е карактеристично за муслиманскиот начин на живеење. Османлиите подигнале и неколку згради од кои денес има само остатоци. На самиот крај на населбата Чаир се наоѓале христијански гробишта. Но во 1888 година турските власти им забраниле на христијаните на овие гробишта да ги погребуваат покојниците. Од нив денес нема траги. Главно обележје на Чаир била реката Серава. Секој викенд по течението на Серава се собирале жените, и муслиманки и Македонки, и переле на реката.
Демографија
Според Пописот од 2002 година, населба Чаир има 39.179 жители.
Рашинари
На општината Рашинари припаѓа и селото Прислоп.
NGC 7734
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7734 се споменува и како ESO 110-23, ESO 78-2, AM 2339-661, IRAS 23398-6613.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7734 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7734 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 42 м 43 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 56' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 119°.
Други поделби
Проучување на NGC 7734 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72183. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 440; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9133. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Фудбалот во 1959 година
1959 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Попинолачки Водопад
Попинолачки Водопад (Попинолъшки водопад) — водопад во северниот дел на планината Пирин, Пиринска Македонија. Се наоѓа во месноста Попина Лака, 18 км од градот Свети Врач (Сандански), на надморска височина од 1.230 м. Сместен е по течението на реката Башлиица, на стотина метри над нејзиниот влив во реката Срчалиица, кои заедно ја образуваат Светиврачка Бистрица. Висок е 15 м (според други податоци — 12 м) и се одликува со полноводност преку целата година. На 11 октомври 1965 година е прогласен за споменик на природата под називот „Водопад на реката Светиврачка Бистрица“ (Водопада на река Санданска Бистрица).
Најблиско населено место е с. Лиљаново, а до планинарскиот дом „Јане Сандански“ се стасува за 5–6 минути.
Космос-1469
Космос-1469 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 јуни 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1469 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 337 км, а најмалото на 232.
Афшарски јазик
Афшарскиот е туркиски јазик зборуван во делови на Авганистан и Иран, но исто така има и говорници и во Сирија и Турција. Поголем број на јазичари го сметаат јазикот за дијалект на азербејџански јазик. Голем дел од зборовите се од дариско потекло.
Касандра (роман)
„Касандра“ (германски: Kassandra) — роман на германската писателка Криста Волф од 1983 година.
Содржина
По завршувањето на Тројанската војна, кралот Агамемнон ја зема со себе Касандра, ќерката на тројанскиот крал Пријам, како робинка. Кога пристигнува пред познатата порта на Микена, таа веќе претчувствува дека наскоро ќе биде погубена, но дека исто така ќе умре и Агамемнон. Пред неизбежната смрт, Касандра се сеќава на својот живот и на случувањата кои ѝ претходеле на пропаста на Троја: детството и желбата да стане свештеничка; односите со браќата и сестрите; првата средба со култот на Кибела; запознавањето со Енеја и љубовта кон него; првата пловидба на Тројанците во Грција и доаѓањето на првосвештеникот Пантој; втората пловидба со цел да ја вратат Хесиона (сестрата на кралот Пријам) од Спарта; неуспехот на таа мисија и предавството на тројанскиот пророк Калхант кој останал во Грција; ненадејното појавување на Парис, кого го израснал некој овчар во планината; нејзиниот полубрат Есак, кој извршил самоубиство по смртта на сопругата; посетата на кралот на Спарта, Менелај и испадот на Парис на свечената вечера, кога Касандра повторно доживеала напад, предупредувајќи ги присутните да не го испраќаат третиот брод во Грција; политичките промени во Троја, лошото владеење на кралот Пријам, зајакнувањето на моќта на Еумел, заповедникот на кралската гарда и разгорувањето на военото расположение; враќањето на Парис, кој бил бурно пречекан од народот, иако со себе не ја донел Елена; нејзината улога во тие настани, кога, од една страна, го убедувала Пријам да ја спречи војната, но од друга страна, ја чувала државната тајна за непостоењето на Елена; започнувањето на Тројанската војна и погинувањето на нејзиниот брат Троил, кого го убил Ахил пред нејзините очи; огромната омраза кон Ахил; бегството на Енеја од Троја; заминувањето на Брисеида, сопругата на мртвиот Троил, кај татко ѝ Калхант; враќањето на Енеја во Троја и нејзиниот прв сексуален однос со него; честите средби со градските жени во домот на мудриот Анхиз, таткото на Енеја; смртта на Хектор и дивеењето на Ахил со неговото мртво тело; доаѓањето на Амазонките (кои се бореле на страната на Тројанците), погинувањето на нивната водачка Пентесилеја, нејзиното оплакување од жените и убивањето на свештеникот Пантој; нејзиното затворање откако се спротивставила на планот за убиството на Ахил; животот со Аризба и со другите жени во пештерите околу Троја; принудната врска со еден војсководач, забременувањето и раѓањето на близнаците; смртта на Парис; внесувањето на коњот во Троја и пропаста на градот; нејзиното солување од Ајант Помалиот; последната средба со Енеја и одбивањето да побегне со него. По згаснувањето на последните сончеви зраци, а откако Агамемнон е веќе мртов, Касандра подготвено ја чека неизбежната судбина.
Осврт кон делото
Во 1980 година, додека Криста Волф и нејзиниот сопруг го чекале следниот лет на западноберлинскиот аеродром Шенфелд, таа ја читала трагедијата „Орестија“ на Есхили тогаш ја добила идејата за романот „Касандра“. Во тој миг, неа ја зафатил „некаков паничен восхит“, кога си ја замислила сцената во која Касандра чека пред познатата капија со лавовите во Микена, очекувајќи ја сопствената смрт. Според нејзините зборови: „Касандра је видов веднаш. Таа, заробеничка, мене ме зароби; таа, и самата ОБЈЕКТ на туѓите цели, мене ме опседна. Подоцна ќе се прашам: кога, каде и сочие учество се склопени спогодбите за тоа. Волшепството веднаш делуваше. На секој нејзин збор му верував, сè уште постоеше: доверба безусловна. Три илјади години — спласнаа. Така, ете, пророчкиот дар, што ѝ го дал бог, стана вистина, само што клетвата негова, никој да не ѝ верува, исчезна. Мене Касандра ми се причини поверодостојна во сосема поинакава смисла: Изгледаше дека таа, единствена во оваа драма, се познава себе.“ Читајќи ја Есхиловата трагедија, Криста Волф се прашува од каде произлегува алтернативата дека на Касандра не ѝ преостанува ништо друго, освен доброволно да го помине последниот пат до смртта? Волф го смета за заблуда Есхиловиот стих во кој Касандра непосредно пред влегувањето во дворецот ја оплакува несреќата на Агамемнон. Според неа, никогаш и никако, Касандра не би прифатила да го оплакува последниот во низата мажо кои извршиле насилство врз неа. Тогашната Волфова фокусираност врз настаните од далечното минато често ги пореметувале „паралелните“ случувања во нејзината стварност: во авионот, таа ги забележала сириските жени кои покорно го следеле секој гест на своите сопрузи. Притоа, Волф забележала дека ниедна од тие жени денес не би можела да зборува како Касандра, прашувајќи се што ли им направиле на жените во текот на многуте векови. Ноќта, пред да слета на атинскиот аеродром, Волф веќе била опседната со Касандра и со многубројните прашања кои се појавуваат од далечното минато, а едно од најважните е: во кој историски миг мажот ја направил жената објект на своите намери? Бунтот на еманципираната жена во неа ја мотивирал да ги започне истражувањата од кои настанала оваа чудесна книга, целата создадена од болката на запоставената жена. Волфовиот дневник за создавањето на романот „Касандра“ е исполнет со бројни белешки за непомирливите спротивности на денешнината, исполнети со негодување за подредената положба на жената во општеството, со чиста мајчинска грижа за расчовечениот и заблудениот Човек, со несфаќање на неговиот незапирлив нагон да поробува и уништува, како и со жал поради нејзината немоќ да ги промени нештата.
Фудбалот во 1958 година
1958 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Фудбалот во 1957 година
1957 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Пушење
Пушење — вдишување на чадот од растение што гори, особено тутун од цигара, пура или луле. И покрај социјалните и медицински совети против пушењето, оваа навика е раширена насекаде во светот. Никотинот и другите слични алкалоиди влијаат на психоактивната состојба и заедно со катранот (остаток кој содржи смола и други придружни соединенија) имаат негативни здравствени последици. Тие последици вклучуваат рак на белите дробови, рак на грлото и рак на устата, срцеви болести, удари, емфисема, хроничен бронхитис и дегенерација на кожата. Пушењето, исто така го зголемува ризикот од други болести. Пасивното пушење (вдишувањето на чадот од другите пушачи) го зголемува ризикот на непушачите од рак на белите дробови и ризикот од синдромот на ненадејна смрт кај бебињата. Програмите за самопомош и докторската помош, заедно со никотинските лепенки и гуми за џвакање кои ја обезбедуваат потребната доза на никотин, спаѓаат во помагалата кои им се на располаѓањена оние кои сакаат да се откажат од цигарите. Многубројните кампањи против пушењето во САД го намалија бројот на пушачи, иако во останатите држави тој сѐ уште е во пораст.
Лихтенштајнски замок (Германија)
Лихтенштајнскиот замок (герм. Schloss Lichtenstein) е замок во стил на бајките сместен на карпа близу Хонау во општината Лихтенштајн во Баден-Виртемберг, Германија. Името на замокот значи „светол камен“.
На ова место постоел замок од околу 1200 г. Двапати бил уриван, еднаш во војната во 1311 г. и еднаш со опсада од страна на градот-држава Ројтлинген во 1381 г. По второто уривање замокот не бил обновен и така останал во рушевини.
Во 1802 г. земјата преминала во сопственост на виртембершкиот крал Фридрих I, кој тука изградил ловечки дом. Во 1837 г. земјиштето му припаднало на неговиот внук војводата Вилхелм од Урах, гроф на Виртемберг, кој се инспирирал од романот „Лихтенштајн“ од Вилхелм Хауф и го изградил сегашниот замок во периодот 1840–42 г. Романтичарскиот неоготски стил на замокот е замисла на архитектот Карл Александар Хајделхоф.
Денес замокот е сè уште во сопственост на војводите од Урах, но прима посетители. Во него има мошне голема збирка од средновековно оружје и оклопи.
Исерода
Исерода (Isseroda) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Фудбалот во 1956 година
1956 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Хон (општина)
Хон (Hohn) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината претставува административно седиште на општинската заедница Хонер Харде.
Герајнт Томас
Герајнт Хауел Томас (Geraint Howell Thomas; р. ) — велшки професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Тој е еден од неколкуте возачи во поново време кој постигнал значајни успеси во велодромскиот и друмскиот велосипедизам, со значајни победи на велодромот, на еднодневните трки и на етапните трки. Во велодромскиот, освоил три светски првенства (2007, 2008 и 2012), две олимписки златни медали (2008 и 2012), додека во друмскиот го освоил Тур де Франс 2018 станувајќи прв Велшанец и прв возач роден во Велика Британија кој го освоил.
Раните успеси на Томас биле во велодромскиот велосипедизам, каде бил насочен кон екипната потера. Освоил три светски првенства и бил двократен олимписки златен медалист, во 2008 и во 2012 година. Меѓу првите победи во друмски велосипедизам била победата на Париз-Рубе за јуниори во 2004 година и подоцна сениорската победа на државното првенство во 2010 година. Оставајќи го велодромскиот велосипедизам за да се насочи само на друмскиот, подоцна имал успеси на еднодневните и класичните трки, како што биле друмската трка на Комонвелтските игри во 2014 година и Е3 Харелбеке 2015, како и на еднонеделните етапни трки, како што биле победите на Париз-Рубе 2016, Трка на Алпите 2017, Критериум ди Дофине 2018, Тур де Романди 2020 и Тур де Свис 2022.
Ран живот
Томас потекнува од градот Кардиф во Велс. Започнал со велосипедизам со велосипедскиот клуб Менди Флајерс на стадиумот Менди на возраст од десет години, каде возел со идниот колега од Тим Скај Лук Роу, пред да продолжи да вози за други локални клубови, велосипедскиот клуб Кардиф и Кардиф ЈИФ. Негов прв друмски велосипед бил син џајант. По некои успеси во трките под 14 и 16 години, вклучувајќи ги и националните првенства, но не пред добивањето на сребрениот медал за бодовната трка на европските првенства, започнал да размислува за неговиот талент.
Рани години
Томас станал член на олимписката академија на Британската федерација. Ја освоил јуниорската награда Карвин Џејмс на церемонијата за спортска личност на годината од ББС. Томас се натпреварувал на трките од Светскиот куп низ целиот свет и бил на транинг во Сиднеј, Австралија во февруари 2005, кога доживеал пад откако возачот пред него погодил парче метал на патот, кое завршило во гумата на Томас. Доживеал внатрешно крварење откако парчето метал влегло во неговото тело во текот на падот, имал пукнатина на неговата слезина, која подоцна му била отстранета.
Повеќето од неговите трки во 2006 ги возел за, но кон крајот на 2006 се приклучил на како стажант. Исто така, возел на неколку трки, како што е Трката околу Британија, за екипата на Велика Британија.
2007
Томас бил најмладиот возач на Тур де Франс 2007 откако Тим Барловорлд бил одбран како една од трите специјално поканети екипи на трката. Тој станал првиот велшки возач, кој се натпреварувал на трката од Колин Луис во 1967, Томас добил голема поддршка од велшките обожаватели на отворањето на трката, додека неколку од нив го следел на целата трка. Го завршил неговиот прв Тур де Франс, завршувајќи на претпоследното место од сите што завршиле.
Тој бил предложен за спортска личност на годината од ББС Велс во 2007; победниците биле објавени на 2 декември, Томас бил трет во бројот од гласови од публиката.
2008
Томас не настапил на Тур де Франс 2008 и наместо тоа возел на Џиро д’Италија, која е порано во сезоната, со цел да се врати во Британија и да се насочи кон подготовките за Летните олимписки игри 2008. На објавувањето дека знамињата на земјите што не учествуваат нема да бидат дозволени на Игрите, Томас изјавил:
На 17 август, Томас бил член на олимписката екипа за екипна потера, која го соборила светскиот рекорд уште во квалификациите со време од 3:55:202, победувајќи ги Русите и удовно се пласирале во финалето, каде се бореле за златниот или сребрениот медал. Следниот ден, на нивниот пат кон освојувањето на златниот медал, британската екипа го соборила нивниот светски рекорд со време од 3:53:314, надминувајќи ги нивните дански колеги за 6,7 секунди. Томас бил можен натпреварувач за поединечна потера, но одбрал да не настапи на двете дисциплини со цел искористување на своите напори кон неговата екипа. Исто така, бил сметан за настап во медисон со Бредли Вигинс, но Марк Кевендиш бил избран за настап со него; Крис Бордман изјавил дека „Герајнт ги надминува очекувањата на луѓето“.
Во декември бил назначен како член на Редот на Британската Империја (MBE) како дел од новогодишните одликувања.
2009
Томас доживеал лош почеток во сезоната 2009, кога ја скршил карлицата и се здобил со фрактура на неговиот нос во пад; паднал во заштитните огради откако погрешно свртел во кривина за време на хронометарска етапа на Тирено-Адријатико во Мачерата, Италија. Несреќата се случила по мерната станица на осум километри, каде се покажало дека бил најбрз на патеката. Иако бил во можност да се врати во хотелот на екипата од болница истиот ден, биле потребни 20 дена одмор пред да се врати со тренирање.
На 30 октомври 2009, Томас го поставил најбрзото време во поединечна потера според тогашните правила, кога извозил 4 километри за 4 минути и 15,105 секунди во првото коло од Светскиот велодромски куп во велодромот во Манчестер. Времето на Томас било единствено надминато од Крис Бордман, 4 минути и 11,114 секунди, поставено во 1996 на велосипедска поставеност, која сега е забранета. На 1 ноември, на последниот ден од ова коло на Светскиот куп, Томас бил член на екипата за екипна потера, која го поставила второто најбрзо време некогаш на нивниот пат кон златниот медал, поставувајќи рекорд на патеката од 3 минути и 54,395 секунди.
2010
Томас ја започнал 2010 како дел од победничката екипа на Скај на екипниот хронометар на Трката околу Катар. По завршувањето на класиците имал одличен настап на Критериум ду Дофине, каде завршувал во првите десет на секоја од првите четири етапи. Како последица на тоа, ја носел зелената маичка на етапата 2 и подоцна на етапите 4 и 6. Завршил како петти во бодовниот пласман и 21. во генералниот пласман.
Томас го победил колегата Питер Кенох на националното друмско првенство 2010. Неговата добра форма продолжила на Тур де Франс, каде завршил петти на прологот, втор зад највисоко пласираниот фаворит Ленс Армстронг. Потоа, завршил втор на третата етапа, етапа која била обележана со бројни падови и делби во главната група, кои Томас успеал да ги избегне. Ова довело да го предводи пласманот за млад возач по третата етапа. Го завршил Тур на 67. место и бил деветти во пласманот за млад возач.
Томас требало да патува во Делхи, Индија во септември, каде требало да настапи на Комонвелтските игри 2010, но се повлекол, како и некои други велосипедисти, поради грижи за нивното здравје. Како посебна причина била наведена треската денга. Болеста била посебен ризик за Томас по отстранувањето на неговата слезина во 2005. По одлуката, Томас изјавил „Ова е огромно разочарување, јас добивам шанса да возам за Велс еднаш на четири години, но таа е одлуката и јас ќе ја почитувам“.
2011
Томас ја започнал годината со некои ветувачки резултати, завршувајќи шести на Класика Сарди и втор во генералниот пласман на Дварс дор Вландерен. Томас ја освоил својата прва професионална победа во мај 2011 со освојувањето на Трката околу Баварија, по завршувањето втор на третата етапа и петти на четвртата етапа. На 26 јуни 2011, Томас завршил втор зад Бредли Вигинс на националните друмски првенства.
На Тур де Франс 2011, Томас завршил 6. на воведната етапа и ја освоил белата маичка. Ја задржал маичката и следниот ден, откако Скај завршил трет на екипниот хронометар. Томас ја загубил белата маичка од Роберт Гесинк на етапата 7, откако водачот на екипата Бредли Вигинс паднал на трката и останатите возачи на Скај изгубиле време чекајќи го него. Томас ја освоил наградата за борбеност на етапата 12 по агресивното бегство на првата етапа на Пиринеите, каде на двапати загубил контрола на спустот на Уркет д’Ансизан. Завршил како 36. на етапата откако бил достигнат од кандидатите за генерален пласман на 7 километри пред последното искачување на етапата и се искачил до 25. место во генералниот пласман. Томас потпишал нов тригодишен договор со Скај по етапата 16. Завршил 31. во генералниот пласман на Тур.
Томас бил успешен на Трката околу Британија, освојувајќи го бодовниот пласман и бил високо пласиран во генералниот пласман пред падот. Тој бил дел од екипата на Велика Британија на Светските друмски првенства 2011 и му помогнал на Марк Кевендиш да дојде до победа.
2012
Томас потврдил дека ќе се насочи на велодромскиот велосипедизам за сезоната 2012, со цел подобар настап на Олимпијадата во Лондон. Со тоа, не се очекувало да настапи на големите друмски трки во текот на 2012. Томас возел на Џиро д’Италија пред да се насочи кон велодромскиот велосипедизам. Во март, Томас возел на Париз-Ница, каде му помогнал на Бредли Вигинс да ја освои трката. На 4 април, Томас бил член од британската екипа за екипна потера која го освоил златниот медал на Светските велодромски првенства 2012 со нов рекод од 3:53,295 секунди. Исто така, заедно со Бен Свифт го освоиле сребрениот медал во медисон. Потоа, Томас се вратил на патиштата, победувајќи на прологот на Тур де Романди во сложени услови.
Томас завршил втор зад Тејлор Фини на воведниот хронометар на Џиро д’Италија. Томас бил водечки човек за Марк Кевендиш на трката, помагајќи му за трите етапни победи. Исто така, Томас завршил втор зад Марко Пиноти на последната хронометарска етапа во Милано.
Томас бил избран за екипата за екипна потера на Олимпијадата во Лондон, заедно со Стивен Бурк, Ед Кленси и Питер Кенох. На 2 август, квартетот поставил Нов Светски рекорд од 3 минути и 52,499 секунди во квалификациите за трката. Екипата го постави најбрзото време во првата фаза и дошла во финале со Австралија, каде одлучувале за златниот медал. Во финалето, британската екипа постави Нов Светски рекорд (3:51,659), завршувајќи скоро три секунди пред Австралијците, каде Томас го освоил својот златен медал.
2013
Томас ја започнал сезоната 2013 на Тур Даун Андер 2013. Ја освоил етапата 2 откако нападнал на искачувањето Коркскру и ги поминал тројцата возачи кои му се приклучиле на спустот. Томас го одржал водството на трката до претпоследната етапа, кога имал проблеми на искачувањето Олд Вилунга и завршил на петтото место во генералниот пласман. Меѓутоа, се борел на последната етапа во Аделаида, освојувајќи доволно бонус секунди за да стигне до третото место во генералниот пласман, 25 секунди зад холандскио возач Том-Јелте Слагтер и го освоил спринтерскиот пласман.
Томас добил водечка улога на класиците за Скај. Негови најдобри резултати биле четвртото место на Омлоп Хет Ниувсблад и Е3 Харелбеке, додека отпаднал од борба на Милано-Санремо, Трка околу Фландрија и Париз-Рубе. По паузата, Томас се вратил на Трката околу Баварија, каде завршил на второто место. Покажал одлична искачувачка форма на Критериум ду Дофине, каде им помогнал на Крис Фрум и Ричи Порт за 1-2 победата, додека тој самиот завршил на 15. место.
Бил избран да вози на Тур де Франс 2013, но доживеал силен пад на воведната етапа. Започнал на следната етапа, но бил слаб и завршил последен, по што откако бил одведен во болница, му било пронајдена, дека ја има скршено карлицата. И покрај неговата повреда, Томас продолжил и успеал да ја заврши трката на 140. место, помагајќи му на Фрум во победата.
2014
Томас уште еднаш ја започнал сезоната на Тур Даун Андер, овој пат возејќи како поддршка на Ричи Порт, завршувајќи на осмото место во генералниот пласман. Томас повторно требало да биде поддршка на Порт на Париз-Ница, но поради повреда на Фрум, Порт бил префрлен на Тирено-Адријатико, поради што Томас станал предводник на екипата во Франција. Томас имал солиден настап, завршувајќи втор зад возачот на Том-Јелте Слагтер на четвртата етапа, преземајќи ја водечката жолта маичка, пред да отпадне на второто место зад Карлос Бетанкур на шестата етапа. Меѓутоа, следниот ден, Томас паднал на спустот на 5 километри пред целта; иако ја завршил етапата со седум минути задоцнување, Томас не настапил на последната етапа. Томас се опоравил од повредите и имал добра форма за класиците, завршувајќи трет на Е3 Харелбеке. Го предводел на Трката околу Фландрија и успеал да заврши на осмото место, 37 секунди зад победникот, Фабијан Канчелара, откако останал зад него по искачувањето Тајенберг. Томас исто така го обезбедил седмото место на тешката трка Париз-Рубе, завршувајќи како дел од групата дваесет секунди зад соло-победникот Ники Терпстра.
Во мај, Томас го освоил генералниот пласман на Трката околу Баварија по вторпат во неговата кариера, откако го освоил поединечниот хронометар на четвртата етапа.
На Тур де Франс, Томас служел како помошник на колегата од Тим Скај, Ричи Порт, по повлекување на неговиот сонародник Крис Фрум на петтата етапа. Подоцна, Порт паднал во генералниот пласман откако не се чувствувал добро на тринаесеттата етапа. Потоа, на Томас му била дадена слобода да оди на етапни победи и да се појавува во бегства. Томас бил единствениот Британец кој ја завршил трката, завршувајќи 22. во генералниот пласман, негов најдобар пласман на Тур де Франс.
Томас го претставувал Велс на Комонвелтските игри 2014 во Глазгов. Го освоил бронзениот медал на поединечниот хронометар зад Алекс Даусет од Англија и Роан Денис од Австралија. Томас го освоил златото на друмската трка откако ги нападнал Скот Твејтс и Џек Бауер на последниот круг во Глазгов и обезбедил доволно голема разлика кога морал да се соочи со менување на тркалото во последните метри. Томас ја завршил неговата сезона со шестото место на Енеко Тур во август.
Во декември, Томас бил прогласен за спортист на годината од страна на ББС Велс.
2015
Во февруари 2015 година, Томас ја освоил втората етапа на Волта ао Алгарве откако го следел нападот на Реин Тарамае на последното искачување на етапата и тогаш се одвоил и се одржал пред групата на спустот до целта, освојувајќи соло-победа 19 секунди пред Естонецот и 23 секунди пред групата, со што го преземал водството во трката. Го одбранил водството со третото место на хронометарот на третата етапа, и четвртото место на четвртата етапа, која завршувала на врвот на Алто до Малао, која била освоена од колегата Ричи Порт. Сигурно завршил на последната етапа и ја освоил трката.
Во јуни, Томас ги имал едни од најдобрите резултати во искачување во неговата кариера на Тур де Свис завршувајќи петти на петтата етапа, која завршувала кај ледникот Ретенбах на височина од 2.669 метри, а последните 12,1 км имале просечен наклон од 10,7%. Томас завршил петти на завршниот хронометар на деветтата етапа, пропуштајќи ја победата со разлика од пет секунди зад Симон Шпилак.
На Тур де Франс, Томас имал улога на поддршка за Крис Фрум, помагајќи му во првата недела на накрсни ветрови, ридски завршници, калдрмата и екипниот хронометар. На првата планинска етапа на Пиринеите, Томас му помогнал на Фрум во победничкиот напад за намалување на групата на последното искачување и завршил шести на етапата зад Алехандро Валверде. Овој резултат го довело Томас до петтото место во генералниот пласман. Паднал на шестото место завршувајќи пола минута зад Алберто Контадор на четиринаесеттата етапа. На шеснаесеттата етапа, Варан Баргиј изгубил контрола во кривина при спуст и се судрил со Томас, предизвикувајќи првин да се удри во бандера, а потоа да падне во ендек. Меѓутоа, Томас избегнал посериозни повреди и можел да ја заврши етапата, губејќи само 38 секунди зад водечката група. Подоцна, се поместил на четвртото место во генералниот пласман по седумнаесеттата етапа, кога Тиџеј ван Гардерен се откажал од трката поради болест, а Контадор изгубил време поради пад. Меѓутоа имал проблеми на искачувањето на деветнаесеттата етапа, завршувајќи 22 минути зад етапниот победник Винченцо Нибали, паѓајќи на 15. место во генералниот пласман, 27 минути и 24 секунди зад Фрум.
Во август бил вклучен во составот на екипата за Вуелта а Еспања.
2016
Во февруари 2016, Томас ја задржал титулата на Волта ао Алгарве, завршувајќи петти на одлучувачката петта етапа зад Алберто Контадор.
Во март 2016 година, Томас го предводел Тим Скај на Париз-Ница. На шестата етапа, Томас завршил втор зад Илнур Закарин на планинската завршница и го преземал водството на трката за 15 секунди пред Контадор. Томас успеал да го одбрани своето водство до завршната етапа, со помош на колегата Серхио Енао, откако Контадор постојано напаѓал и се одвоил од Томас на завршното искачување на Кол д’Ез. Томас ја поминал целта во Ница 11 секунди зад Контадор за победа на трката за 4 секунди.
Во мај 2016 година било објавено дека Томас потпишал двегодишен договор за продолжување со Скај до крајот на сезоната 2018. Меѓутоа, следниот месец појаснил дека договорот бил за една година со можност за уште една година.
Во јуни 2016 година, Томас бил дел од составот на Скај на Тур де Франс, кој му помогнал на Крис Фрум за обезбедување на својата трета победа на трката.
Томас бил избран да вози на олимписката друмска трка. Паднал на завршниот спуст околу 10 километри од целта на трката, кога бил близу на челото на трката и кога имал шанса за финалето. Томас повторно се качил на велосипедот и успеал да заврши на 11. место две и пол минути зад златниот медалист Грег ван Авермет (Белгија). Томас, исто така, доцна покана за олимпискиот хронометар и завршил на деветтото место.
2017
Во јануари 2017 година, Тим Скај објавиле дека Томас ќе го дели водството со Микел Ланда на Џиро д’Италија 2017.
Во март 2017 година, Томас го предводел Скај на Тирено-Адријатико. Меѓутоа, нивниот воведен екипен хронометар бил обележан со несреќата на Џани Москон, кога неговото предно тркало се одвоило при голема брзина. Москон паднал на асфалтот, заработувајќи гребаници, но можел да продолжи. По етапата, Томас изјавил на медиумите дека и на двајца други колеги им биле скршени тркалата на етапата; на крајот завршиле 1 минута, 41 секунда зад времето на. На втората етапа, на 5,5 километри пред целта, Томас и возачот од, Боб Јунгелс, нападнале на стрмното искачување од 16%, повлекувајќи ги Тим Веленс , и двоецот на , Тиџеј ван Гардерен и Дамијано Карузо – во водечката сина маичка – со нив. Кога Томас се одвоил од Јунгелс, Наиро Кинтана нападнал во групата назад; Томас останал сам до крајот, освојувајќи ја етапата за девет секунди од Том Димулен од. Томас завршил втор на четвртата етапа, 18 секунди зад Наиро Кинтана од. Завршил петти на крајот, 58 секунди зад Кинтана.
Во април 2017 година, Томас станал првиот британски возач кој ја освоил Трката на Алпите (порано позната како Џиро дел Трентино). Томас ја освоил третата етапа на трката, освојувајќи ја водечката маичка и на крајот победи со седум секунди пред Тибо Пино. Подиумот бил заокружен од возачот на, Доменико Поцовиво, уште тринаесет секунди зад Пино. Томас започнал на Џиро д’Италија 2017 силно, завршувајќи трет на четвртата етапа и бил втор во текот на првата недела во генералниот пласман. Меѓутоа, на деветтата етапа, кога групата се приближила до последното искачување, Вилко Келдерман од Тим Санвеб се судрил со полициски мотор кој бил паркиран на страна од патот. Ова предизвикало да отиде десно во возачите на Скај, кои биле наредени еден позади друг, што предизвикало и самите да паднат. Рамото на Томас било изместено, но успеал да ја заврши етапата, паѓајќи на 17. место во генералниот пласман, пет минути и 14 секунди зад Наиро Кинтана. По денот за одмор, Томас се опоравил да заврши втор зад Том Димулен на десеттата етапа, поединечен хронометар од 39,8 километри, враќајќи се на 11. место. Меѓутоа, откако изгубил уште време на следните две етапи, Томас се повлекол од трката.
На Тур де Франс, Томас ја освоил воведната етапа, поединечен хронометар од 13,7 километри, со што станал прв Велшанец кој ја облекол жолтата маичка. Ја имал жолтата маичка до петтата етапа, кога завршил втор во генералниот пласман зад колегата Крис Фрум откако завршил десетти на Ла Планш де Бел Фил. Томас паднал на трката при спуст на деветтата етапа и ја скршил клучната коска.
2018
Томас ја започнал сезоната 2018 во февруари на Волта ао Алгарве, каде го освоил поединечниот хронометар во должина од 20,3 километри на третата етапа и го зголемил водството на трката. Меѓутоа, победата му побегнала кога на последната етапа се одвоило бегство од 31 возач во воведните километри, вклучувајќи го второпласираниот возач и негов колега Михал Квјатковски. Квјатковски ја освоил етапата и победил на трката со 1 минута и 31 секунда пред Томас. Во март, Томас повторно имал пех додека предводел на Тирено-Адријатико, кога на четвртата етапа имал механички проблем 1,5 километри пред врвот на последното искачување и изгубил 34 секунди и сината водечка маичка. На крајот, завршил трет зад колегата Квјатковски и Дамијано Карузо од. Во април, Томас се вратил на Париз-Рубе, но ја напуштил трката по падот на воведните делници со калдрма на трката.
Во јуни, Томас го предводел Тим Скај на Критериум ди Дофине 2018 во отсуство на Крис Фрум, кој победил на Џиро д’Италија една недела претходно. Томас паднал на воведниот пролог и завршил 20 секунди зад Квјатковски, кој ја освоил етапата. Тим Скај го освоиле екипниот хронометар на третата етапа и Томас се искачил на четвртото место. Томас го презел водството на трката откако завршил втор на петтата етапа и го зголемил водството пред Адам Јејтс на 1 минута и 29 секунди на следната етапа. И покрај тоа што морал да ја брка главната група двапати по две дупнати гуми на последната етапа, Томас ја освоил трката пред Јејтс и Ромен Барде.
На етапата 17, прва од трите етапи на Пиринеите, етапа во должина од 65 километри, Томас го зголемил своето водство каде завршил трет зад етапниот победник Наиро Кинтана од. Фрум имал проблеми уште на почетокот на врвот и паднал на третото место во генералниот пласман, 2:31 зад Томас. Димулен се преместил на второто место, 1:59 зад предводникот. На планинската етапа 19, Примож Роглич од нападнал на завршното искачување и сам стигнал до целта 19 секунди пред групата на фаворити. Томас успеал да го консолидира своето место во жолтата маичка собирајќи уште шест бонус секунди во спринтот, зголемувајќи го водството пред Димулен на 2 минути и 5 секунди. Претпоследната етапа била хронометар во должина од 31 километар, Димулен ја освоил етапата, една секунда пред Фрум. Томас имал незгоден момент кога му се заглавило задното тркало, но успешно го завршил хронометарот, завршувајќи четиринаесет секунди зад Димулен, носејќи водство од 1 минута и 51 секунда во завршната етапа. Го одржал водството до Париз и станал само трет британски, прв британски возач роден во Британија и прв велшки велосипедист кој го освоил Тур де Франс.
На 9 август, Томас учествувал на настанот за добре дојде во Кардиф, организиран во негова чест, појавувајќи се пред 3.000 луѓе, каде бил пречекан од премиерот на Велс, Карвин Џонс. Во септември 2018 година, Националниот велодром Велс во Њупорт бил официјално преименуван во Национален велодром „Герајнт Томас“: Томас присуствувал на церемонијата на преименување по првата етапа на Трката околу Британија, која завршила во градот.
Во декември, Томас бил именуван за спортист на годината од ББС Велс по вторпат, пред да ја освои главната награда спортист на годината од ББС. Бил назначен за офицер на Редот на Британската Империја (OBE) во новогодишните прогласувања 2019 за заслуги во велосипедизмот.
2019
Во јуни, Томас ја напуштил Тур де Свис по пад, за кој му требало време на опоравување, што ја ставило неговата можност да настапи на Тур. Неговиот колега од Инеос, Еган Бернал бил спремен да ја освои трката. Томас и Бернал биле именувани како заеднички предводници за Тур де Франс 2019, откако Крис Фрум не можел да настапи на трката откако имал сериозен пад на Критериум ди Дофине иако некои од медиумите очекувале борба помеѓу двајцата. Бернал бил планиран да го предводи составот на екипата на Џиро, но ја пропуштил трката поради скршена клучна коска. Негови поважни победи во сезоната пред Тур биле етапната трка Париз-Ница пред неговата повреда и Тур де Свис по неговото враќање.
На втората етапа, завршил втор зад  во екипниот хронометар. На третата етапа, возачот на Жилијан Алафилип отпочнал соло-напад на 16 километри до целта на завршното искачување, Кот де Митињи од трета категорија, достигнувајќи го и поминувајќи го остатокот од бегството за победа на етапа и за освојување на жолтата маичка. Десеттата етапа била на релативно рамен терен. На 30 километри до целта се поделила главната група откако и други го презеле челото и ја поделиле групата при силни накрсни ветришта. Ова се покажало одлучувачки, откако неколку фаворити останале позади, вклучувајќи ги Тибо Пино, Ричи Порт, Ригоберто Уран, Јакоб Фуглсанг и Микел Ланда, изгубиле време во однос на групата напред. Томас, Бернал, Алафилип ја одржале нивната позиција на чело на трката меѓу намалената група. До првиот ден за одмор, генералниот пласман бил предводен од Алафилип, кој имал водство од 1' 12" во однос на Томас, зад кој бил Бернал на третото место, само 4" од Томас.
На тринаесеттата етапа, поединечен хронометар до По, Алафилип ја освоил победата за да го зголеми водството, со време од 35' 00" на растојание од 27,2 километри, постигнувајќи победа на денот кога се очекувало да изгуби време во однос на возачи како Томас, кој завршил на второто место, четиринаесет секунди зад него. На етапата 14, последниот од членовите на бегството биле достигнати од водечката група со фаворити за генералниот пласман на 10 километри пред целта на врвот на Кол ди Турмале, кое било од екстра категорија. На 1 километар до целта, Томас се одвоил од водечката група составена од Алафилип, Емануел Бухман, Пино, Бернал, Ланда и Стевен Краусвејк. Пино нападнал во последните 250 метри и се одржал до целта на врвот. На завршната етапа во Пиринеите, Сајмон Јејтс ја освоил својата втора етапа на трката од намаленото бегство од шестмина на врвот на искачувањето од прва категорија Прат д’Албис на растојание од 11,8 километри. Пино ја нападнал групата на фаворити од генералниот пласман на 6 километри до целта, а Ланд бил зад него со 33 секунди, напредувајќи на четвртото место во генералниот пласман. Двоецот Бернал и Бухман дошле за 33 секунди, следени од последните возачи во бегството и потоа групата на фаворити, предводена од Томас, која завршила 1' 22" зад Јејтс. Следниот ден бил вториот ден за одмор на Тур. Дотогаш, предводникот на трката Алафилип ги надминувал очекувањата, со предност од 1' 35" пред Томас. Краусвејк бил трет со доцнење од 1' 47", а потоа следеле Пино, Бернал и Бухман, соодветно.
Етапата 18, прва на Алпите, била предводена од возачи во бегството на искачувањата на етапата, како што биле Кол де Вар од прва категорија и Кол д’Изоар и Кол ди Галибје од екстра категорија. На 2 километри до Галибје, Бернал нападнал од групата на фаворити за генералниот пласман во која биле Алафилип и Томас, со што Бернал успеал да врати половина минута во однос на неговата соперници на целта и да дојде до второто место во генералниот пласман. Околу 40 километри од етапата 19, Пино, кој бил петти во генералниот пласман, ја напуштил трката поради повреда на мускул на ногата. На чело на трката во завршните километри на планираното претпоследно искачување, Кол д’Изеран од екстра категорија, Бернал нападнал од групата на фаворити, достигнувајќи ги и претекнувајќи ги последните возачи од бегството на врвот. Алафилип отпаднал по нападот на Бернал и бил две минути зад него на врвот. На спустот, трката била неутрализирана поради врнежи од град кои предизвикале мраз и лизгање на земјиштето со што се блокирала патеката до последното искачување во Тињ, особено калта на подножјето на спустот пред Вал д’Изер. Времињата за генералниот пласман биле земени на врвот на Изеран, додека етапна победа и најборбен возач на денот не биле доделени. Поради тоа, Бернал, кој бил втор во генералниот пласман, се искачил пред Алафилип и ја презел жолтата маичка. Етапата била скратена од 126,5 километри на 89 километри. Суровото време исто така предизвикало претпоследната етапа да биде скратена пред да започне, од 130 километри на 59,5 километри, прескокнувајќи го Корме де Росленд од прва категорија и Кот де Лонжфоа од втора категорија, со што единствено искачување останало Вал Торен од екстра категорија на самиот крај. Група од 29 возачи направиле водство од две и пол минути пред главната група, пред да се намалат на само шест на подножјето на искачувањето Вал Торен. На 12 километри до целта, Нибали нападнал од оваа група и сам отишол до победа, десет секунди пред оние кои се впуштиле во потера, Ланда и Алехандро Валверде. Близу зад нив, Бернал и Томас ги предводеле другите фаворити за генералниот пласман Уран, Бухман и Краусвејк. Алафилип отпаднал повторно, губејќи три минути зад Бернал со што паднал од второто на петтото место. Томас ја завршил трката на второто место, 1' 11" зад Бернал.
2021
На Волта а Каталуња, Томас завршил трет, зад колегите од, Адам Јејтс и Ричи Порт. Потоа ја освоил Тур де Романди на завршниот ден, поминувајќи го Мајкл Вудс, пред да заврши трет на Критериум ди Дофине 2021, освојувајќи ја петтата етапа. Во текот на Тур де Франс тој, заедно со многу други возачи, бил вклучен во падови и го следела лоша среќа во првата седмица од трката. Го завршил Тур, завршувајќи на 41. место на крајот додека возел како поддршка за Ричард Карапас, кој го зазел последното место на подиумот.
2022
На Тур де Свис бил дел од составот на во кој биле Адам Јејтс, Даниел Мартинес и Том Пидкок. Откако добил бонус секунди на третата етапа, го бркал предводникот на трката Александар Власов за седум секунди по петтата етапа. По позитивниот тест на КОВИД-19 на Власов пред шестата етапа, Томас се поместил на второто место во генералниот пласман, една секунда зад Јакоб Фуглсанг. Обајцата биле поминати од Серхио Игита на седмата етапа, со што Игита бил пред Томас за две секунди пред завршниот поединечен хронометар во Лихтенштајн. Томас завршил втор на етапата зад Ремко Евенепул, додека Игита завршил со доцнење од над една минута, поради што Томас ја освоил крајната победа. Ова било четврта победа на различна поважна етапна трка и негов десетти подиум на такви трки, осум од нив откако наполнил 30 години. Негови претходно победи се Париз-Ница, Тур де Романди и Критериум ди Дофине. Томас завршил втор во генералниот пласман на Тур де Свис 2015.
Тур де Франс 2022 било 12. издание на кое Томас возел. Настапил на трката заедно со колегите Адам Јејтс, Даниел Мартинес и Том Пидкок, при што ниеден од нив не бил фаворит. Томас се покажал како најсилен возач на трката, изземајќи ги Јонас Вингегор и Тадеј Погачар, и до Пиринеите бил единствен возач кој останал во забележливо растојание на двајцата. Помеѓу Алпите и Пиринеите имало озборување дека Погачар барал сојуз со Томас, на кое Томас одговорил дека тие никогаш не зборувале ноќта пред етапите за да договараат тактика, туку што се случи на трката, се случи. Во третата седмица на крајот се оддалечил од двајцата главни фаворити, додека бил напред пред остатокот од главната група на Пиринеите. Возел доволно добро да заврши на подиум на Тур по третпат во неговата кариера. Неговиот силен резултат при завршниот хронометар го направило единствен возач кој завршил во рамки на десет минути зад Вингегор и Погачар и го обезбедил своето место на подиумот.
На Игрите на Комонвелтот 2022 освоил бронзен медал за Велс на хронометарот, и покрај тоа што имал пад што го чинело скоро половина минута.
Личен живот
Томас ја запознал својата жена, Сара Елен Томас, преку заеднички познаник. Двојката престојува во Монако и се венчале во Велс, во италијанска вила што ја купиле во октомври 2015 година. Герајнт и Сара уште го поседуваат имотот и издаваат како место за свадби. Двојката има син, чие раѓање било објавено на 4 октомври 2019 година. Томас навива за ФК Арсенал
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Маја Беровиќ
Маја Беровиќ  позната по уметничкото име Маја — босанско-српска поп пејачка. На свои деветнаесет години започнала кариера како поп-фолк пејачка во Белград, и оттогаш се издигнала до врвот на својата кариера, со седум објавени албуми и повеќе хит-синглови.
Животопис
Маја Беровиќ пеела од 12 годишна возраст во локалните дискотеки секој викенд. Беровиќ пораснала слушајќи уметници како Драгана Мирковиќ, Лепа Бpенa и Цеца.
Уште како тинејџер, Маја во Белград, во издавачката куќа Гранд Продукција го издала нејзиниот деби студиски албум Живот уживо (Живот, во живо) во август 2007 година, и го постигнала првичниот успех со песната Џин и лимонада. Во декември 2008 година, таа го објавила нејзиниот втор студиски албум Црно злато. Два месеца по објавувањето на овој албум, Маја го објавила синглот „Колку лудо те сакам јас“, во февруари 2009 година.