cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Четинари
Размножување
Четинарите се едно- или дводомни растенија. Поленот (микрогаметофит) се произведува во микроспорангијални стробили (машки шишарки) составени од спорофили каде поленовите торбички (микроспорангии) се образуваат на долната површина. Сите видови се опрашуваат со помош на ветерот, односно анемохорно. Сперматозоидите се без камшичиња и се пренесуваат до јајце-клетката со поленова цевка. Со исклучок на семејството на тисите (Taxaceae), овулите (јајце-клетките) се образуваат во еден комплексен или секундарно намалена мегаспорангијатна стробила (женска шишарка) која се состои од семени лушпи кои носат јајце-клетки. Тие се обрабени со стерилно ткиво.
Фугази
Фугази (Fugazi) е американска пост-хардкор група, формирана во Вашингтон во 1987 година. Постојани членови на групата се: гитаристите и вокалисти Јан Мекеј и Ги Пичиото, басистот Џо Лели и тапанарот Брендон Канти. „Фугази“ се познати по нивниот DIY етички став, начин на деловна практика и презир кон музичката индустрија. Фугази имаат направено бројни светски турнеи, имаат издадено шест студиски албуми, филм и снимки во живо добивајќи позитивна критика и успех во целиот свет. Фугази се наоѓаат на неодредена пауза од 2003 година.
Настапи во живо
Помеѓу 1987 и 2003 година, Фугази отсвириле над 1000 концерти во сите 50 држави во САД и во многу други низ целиот свет. Над 800 од овие концерти биле снимени од страна на инженерите за звук на бендот. Во 2005 и 2006 година Фугази издадоа 30 компакт дискови со настапи во живо на кои настапуваат во различни точки во нивната кариера. Подоцна снимките од нивните концерти беа достапни и на интернет.
Mузички стил и влијанија
Музиката на Фугази претставува намерно отстапување од онаа на панк и хардкор-музиката, во музиката на Фугази лесно се препознаваат и фанк и реге елементи, неправилни старт-стоп структури на песните и „тешки“ рифови инспирирани од групите како што се Лед Џепелин и Квин кои биле омаловажувани од панк и хардкор сцената.
Јужноамериканско првенство во фудбал 1947
Јужноамериканско првенство во фудбал 1947 — 20-то издание на првенството кое денес е познато како Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Еквадор од 30 ноември до 31 јануари 1947 година. На турнирот учествувале 8 репрезентации. Турнирот бил освоен од страна на Аргентина, второто место припаднало на репрезентацијата на Парагвај а третото на репрезентацијата на Уругвај. Николас Фалеро, репрезентативец на Уругвај, бил најдобар стрелец со 8 голови.
Учесници
1.
2.
3.
4.
5.
6.
8.
Голгетери
8 голови
6 голови
5 голови
4 гола
3 гола
2 Goals
1 гол
Автогол
Вилхелмсхафен
Соседниот национален парк „Долносаксонско Ваденско Море“ е заштитен како светско наследство на УНЕСКО и како таков има важна улога во туризмот во овој дел од Германија.
Местоположба
Вилхелмсхафен се наоѓа во северозападниот дел на Германија на брегот на Јадскиот Залив, голем морски залив на Северното Море. Градското подрачје се наоѓа во источниот дел на Источнофризискиот Полуостров помеѓу Доларт и Јадскиот Залив. Калливите области во крајбрежјето припаѓаат на националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“.
Најниска точка во градското подрачје е -0,5 метри, додека највисока точка е 11,8 метри. Големи делови во источниот дел на градското подрачје се одземени од Северното Море во текот на век. Кон овие делови е додадено новото пристаниште ЈадеВезерПорт со површина од околу 344 хектари.
Водни површини
Градското подрачје е оградено од две страни со големи водни површини. На исток градот се граничи со Јадскиот Залив (или Внатрешен Јаде). На југ се наоѓаат калливите области на Јадскиот Залив, кој двапати дневно се поплавуваат од морето. Плимата во Јаде се движи помеѓу 3,15 метри и 4,33 метри, што е околу истото ниво како устието на Везер, околу половина метар помалку отколку во Антверпен и скоро двојно повеќе отколку во Ротердам. Со секој плимен циклис се менува водата во Јадскиот Залив и тоа не дозволува наталожување на песочни наслаги.
Во градското подрачје има водни површина на 645 хектари, што е 6,2% од вкупната површина. Најголем дел од ова се површините во пристаништата.
Потоа доаѓа површината на Бантското Езеро, едно соленикаво езеро, кое до 1945 година служело како западно пристаниште на пристанишната област. До крајот на војната во 1945 година, пристаништето не било употребливо. Последната преостаната брана го одделува езерото од Големото пристаниште.
Мокрени (Костурско)
Мокрени (Βαρικό, Варико; до 1926 г. Μόκρενη или Μόκραινα, Мокрени или Мокрена ) — село во Костурско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Суровичево во Лерински округ во Западна Македонија, Грција.
Вилхелмсхафен
Водни површини
Во градското подрачје почнува/завршува каналот Емс-Јаде, што е вештачки канал, кој го поврзува Вилхелмсхафен преку Занде и Аурих со Емден. Должината на каналот во градското подрачје изнесува 10,5 километри. При изградбата на пристаништето имало големо значење за дотур на материјали, додека денес каналот нема стопанско значење, туку главно се користи во туристички цели.
Мокрени (Костурско)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа источно од градот Кајлари и југозападно од Суровичево, на надморска височина од 750 метри. Сместено е во областа Сариѓол.
Историја
Селото традиционално гравитира кон Костур, а не кон Лерин и кон крајот на век е дел од Клисурската нахија на Костурската каза во рамките на Отоманското Царство.
Вилхелмсхафен
Соседни општини
На запад се граничи со општината Занде и градот Шортенс, на север со општината Вангерланд. Сите три соседни општини припаѓаат на округот Фризија. Градот на исток и на југ се граничи со Северното Море. На исток на другата страна од Јадскиот Залив се наоѓа општината Бутјадинген, која го образува најсеверниот дел на округот Везермарш.
Мокрени (Костурско)
Население
Мокрени отсекогаш било населено со Македонци и во тој поглед сѐ до денес нема претрпено никакви промени. К’нчов го наведува како село со 1.180 жители, а Милоевиќ со 200 македонски куќи. Според официјалните пописи, во 1913 година имало 764 жители, во 1920 година 735, во 1928 година 924, а во 1940 година 1.247 жители. Бројот на жителите меѓу двете светски војни забележува постојан раст, иако е забележано емигрирање во прекуокеанските земји и во Бугарија. Во Втората светска војна и во Граѓанската војна во Грција, Мокрени дало 150 жртви, а селото го напуштиле повеќе семејства и поединци, кои се засолниле во Македонија и во некои источноевропски земји. Поради тоа, се намалил бројот на населението, така што на пописот во 1951 година се евидентирани 798 жители. Во наредниот период бројот на жителите варира. Така, во 1961 година се качил на 863, за да се намали, поради иселувањата во прекуокеанските земји, во 1971 година на 799, во 1981 година се покачил на 811, а во 1991 година имало 809 жители.
Вилхелмсхафен
Клима
Според климатската поделба на Кепен, Средна Европа и со тоа Вилхелмсхафен има топла клима со умерени врнежи преку целата година. Близината на Северното Море има силно влијание на регионалното време. Тоа влијание се чувствува преку послабите зими и посвежите лета.
Мокрени (Костурско)
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на истоимената општинската единица, која припаѓа на поголемата општина Суровичево, во округот Лерин.
Вилхелмсхафен
Клима
Просечната месечна температура во зима не паѓа под точката на замрзнување. Просечната годишна температура изнесува 8,7 °C. Најтопли месеци се јули и август со просечни температури од 16,3 °C, а најладни месеци се јануари и февруари со 1,2 односно 1,6 °C просечна температура.
Историја
На местото на градот се наоѓал замокот Зибетсбург, изграден пред 1383 г. како упориште за пиратство, и уништен од Ханзата во 1433 г. Четири века подоцна Кралството Прусија планирало поморска флота и соодветно пристаниште на Северното Море. Во 1853 г. принцот Адалберт, братучед на кралот Фридрих Вилхелм IV направил спогодба со Големото Војводство Олденбург со која Олденбург ѝ отстапил од Јадскиот Залив на Прусија. Во 1869 г. кралот Вилхелм I (подоцна цар на Германија) го основал градот како ексклава на покраината Хановер и воспоставил поморска база за пруската флота која тогаш била во развој. Затоа местото во негова чест е наречено Вилхелмсхафен, што значи „Вилхелмово пристаниште“. Сета задгрбнина на градот останала во владение на Војводството Олденбург.
Во градот е изградено Царското бродоградилиште (Kaiserliche Werft Wilhelmshaven). На 30 јуни 1934 г. од пристанштето е пуштен ознатиот бојниот крстосувач „Адмирал Граф Шпе“.
Во 1937 г. местото се соединило со соседното село Ристринген, и вака соедиениот град Вилхелмсхафен станал дел од Слободната Држава Олденбург.
Во Втората светска војна
Во Втората светска војна, сојузничките воздухопловни сили со бомбардирање уништиле две третини од градбите во градот. Бродоградилиштето било главна цел на нападот, но продолжило да работи и покрај тешките оштетувања. Во 1945 г. полската војска го зазела Вилхелсхафен, по што се предал целиот гарнизон со вкупно 200 бродови. Полјаците останале како дел од сојузничките окупациски сили до 1947 година. Во текот на војната во градот се наоѓал подкамп на концентрацискиот камп на Нојенгаме.
Повоен период
Во 1947 г. градскиот совет решил да усвои нов амблем. Откако британската управа одбила неколку предлози, советот се решил за фризиски воин, според статуа ставена во градот за време на Првата светска војна со цел собирање на доброволни прилози.
Со наполното разоружување на бродоградилиштето по војната, многу воени објекти останале оштетени и напуштени. Во нив се направени погоните на заводот „Олимпија“ кој се прочул во светот по своите машини за пишување и во 1953 г. имал 7.000 работници.
Денес
Вилхелмсхафен е единственото длабоководно пристаниште во Германија и најголемата поморска база, а во поново време станала и најголемата вона база во Германија воопшто. Кон крајот на 1950-тите изграден е пристан за нафтени танкери и до денес останува најважниот терминал за набавка на сирова нафта. Оттука оди нафтовод кон рафинериите во Рајна-Рур и Хамбург. Пристаништето увезува и јаглен и хемикалии.
Меѓу другото, населението се занимава со опслужување на војската. Важна стопанска гранка во градот е поморската шпедиција со контејнери и поправката на пловила. Други гранки се хемиската индустрија (рафинерија, производство на пластика и хлор) и енергетиката со две јаглени електрани и една ветерна.
Градски совет
Градскиот совет на градот Вилхелмсхафен се состои од 38 члена за изборниот период 2016-2021, иако за градови со број на жители помеѓу 75.001 и 100.000 жители треба советот да има 44 члена. Со одлука на Градскиот совет бројот за периодот 2016–2021 бил намален за шест члена. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
На последните избори за градоначалник на 26 мај 2019 година победил Карстен Фајст (независен).
Збратимени градови
Вилхелмсхафен е збратимен со следниве градови:
Вилхелмсхафен одржува пријателски партнерства со следниве градови:
Местата Зенгварден и Федерварден одржуваат партнерство со:
Панама
Панама (Panamá) или официјално Република Панама (República de Panamá) е држава во копнена Средна Америка. Панама се наоѓа на т.н. Панамски Провлак, копно кое ја поврзува Северна Америка преку Средна Америка со Јужна Америка. На северозапад од Панама се наоѓа Костарика, на југоисток се наоѓа Колумбија, на север се наоѓа Карипското Море, додека на југ се наоѓа Тихиот Океан. Главен град на Панама е градот Панама, додека службен јазик е шпанскиот јазик.
Од европските истражувачи, Панама е посетена за првпат во 16 век кога станала дел од Шпанското Кралство. Во 1821 година, Панама се отцепила од Шпанското Кралство и се приклучила во една држава со Нова Гранада, Еквадор и Венецуела која се нарекувала Гран Колумбија. Со распадот на Гран Колумбија во 1830, Панама останала дел од Колумбија. Сепак, со помош на САД, во 1903 година Панама станала независна држава. Значаен момент во историјата на Панама е изградбата на Панамскиот Канал, кој бил изграден со помош на САД во периодот од 1904 и 1914 година. Со договорот, Панама ја презела целата контрола врз каналот кон крајот на XX век.
Панамскиот Канал, денес, е значаен сегмент во панамската економија и истиот има најголем удел во БДП на државата. Панама е трета или четврта најголема економија во Средна Америка и е најбрзорастечка економија во регионот. Спроед Индексот на човеков развој, Панама во 2010 година била рангирана како четврта земја во Латинска Америка и 54 земја во светот. Панама е дом на најголемата прашума во западната полутопка, со исклучок на Амазон, и таа е дом на голем број тропски растенија, животни и птици, каде некои се и ендемски.
Потекло на поимот
Името на Панама е добиено од името на градот Панама. Името на градот почнало да се користи за целиот регион на Панамскиот Провлак за време на Вицекралството Перу и Нова Гранада. Ова име кое се користело на регионално ниво станало официјален назив за Панама со Актот за отцепување на Панама од Колумбија. Зборот „Панама“ е најверојатно од староседелско потекло, најверојатно од јазикот на народот Куева. За значењето на зборот се дале многу предлози, но општоприфатено толкување е „изобилство од риба и пеперутки“. Некои историчари тврдат дека името се однесува за локален вид дрво наречено панама (Sterculia apetala), кое е доста често во регионот.
Географија и клима
Панама е држава која се наоѓа на копнениот дел од Средна Америка. На север државата излегува на Карипското Море, на југ излегува на Тихиот Океан, на запад се граничи со Костарика, а на исток се граничи со јужноамериканската држава Колумбија. Местоположбата на Панама е многу добра поради излезот на двете мориња и географската близина со двата континента, Средна Америка и Јужна Америка, кои Панама ги поврзува. Вкупната површина на Панама е 75.517 квадратни километри, државата има население од 3.405.813 жители (2010), а главен град е Панама.
Политички систем
Панама е претседателска парламентарна демократска република, каде претседателот е на чело на државата, владата и политичкиот систем. Извршаната власт во државата е во рацете на владата, додека законодавната власт е под ингеренции и на владата и на Националното собрание на Панама. Судската власт во државата е независна.
Националните избори во државата се задолжителни за лица со над 18 години. Изборите за законодавната и извршната власт се одвиваат на секои пет години. Членовите на судската власт се назначени од шефот на државата. Националното собрание на Панама е составено од пратеници кои се избираат на избори, каде има фиксни изборни единици и има присуство и на помали политички партии. Најскорешни избори во Панама се претседателските избори кои се одржале на 3 мај 2009 година и на тие избори Рикардо Мартинели бил избран за претседател на Панама.
Стопанство
Според податоците на CIA, Панама има невработеност од 7%. Според Индексот на човековиот развој, Панама се наоѓа на 60 место (2008). Во последните години, Панама доживува економски бум со пораст на БДП, кој бил проценет на 10,4% во периодот 2006–2008. Економијата на Панама е една од најбрзо растечните економии во Латинска Америка. Латинскиот бизнис хроника предвидува дека Панама до 2014 година ќе биде најбрзорастечка економија во Латинска Америка и ќе биде на исто рамниште со Бразил.
Административна поделба
Панама е поделена на 9 покраини (provincias) и три истостепени домородни области или „комарки“ (comarcas indígenas, често само comarcas). Постојат уште две комарки во сотав на покраините што се сметаат за рамносилни на општини (corregimientos).
Демографија
Власта во Панама кога прави попис не води статистика за верската определеност на граѓаните. Сепак, различни веродостојни извори тврдат дека околу 75 до 85% од населението се следбеници на Римокатоличката црква и околу 15 до 25% од населението се следбеници на Евангелистичката црква. Бахајската заедница е проценета на 2% или околу 60.000 жители со вклучено 10% гвајмиско население. Мормонското движење тврди дека има 40.000 следбеници во Панама Покрај овие, во Панама има и мали верски заедници како што се Адвентистите, Јеховините Сведоци, англиканци, Евреи и Муслимани, кои имаат по околу 10.000 следбеници.
Панама, според пописот од 2010, има население од 3.405.813 жители. Според податоците на CIA, 70% од населението се местици, местици од карипскиот регион 14%, староседелци 6% и белци 10%. Строседелското население на Панама вклучува седум народи: Ембера, Воунан, Нгобе Бугле (Гвајми), Куна, Насо и Брибри. Повеќе од половина од населението живее во главниот град. По бројот на населението, Панама е најмала држава од сите држави каде се зборува шпански јазик.
Во 2000 година, било проценето дека 91.9% од населението на Панама е писмено. Образованието во Панама е задолжително за дека од 6 до 15 години. Во последните години запишувањето на училиште, особено на високото образование, се зголемило. Во минатото во Панама образованието било овозможено од свештениците, а од 1903 година, државата вовела државна просвета и институции.
Култура
Културата на Панама е под силно влијание на европската. Шпанските колонизатори во Панама донеле европска музика, уметност и културни вредности. Така, европската култура полека се измешала со староседелската култура и културата на имигрантите и тоа произвело хибридна богата културна традиција. Така на пример, шпанскиот танц „тамборито“ е збогатен со староседелски ритми, теми и движења. Локалниот фолклор може добро да се воочи преку разните фестивали, танци и паради кои се пренесувале од колено на колено.
Ново Село (Костурско)
Ново Село — поранешно село во Општина Нестрам, во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во Грција.
Административна поделба на Шкотска
Шкотска административно се дели на 32 обласни единици (англ. council areas), сите под унитарна управа на совети (councils). По законот за гелски називи од 1997 г. тие имаат на избор да се нарекуваат „comhairle“ ако решат да гелското име на областа да биде официјално. Досега оваа можност ја има искористено само областа Надворешни Хебриди (гел. Na h-Eileanan Siar).
Постарите поделбени целини и денес играат улога кај единиците на другите административни органи (опишани подолу).
Шерифства
Шерифствата се правосудни области. Денес постојат 6 шерифства, создадени на 1 јануари 1975 г:
Месности
Шкотска се дели на 871 месности (civil parishes). Иако овие немаат административна функција уште од 1930 г, денес служат за статистички цели како пописи и сл. Многу поранешни месности сега играат улога на регистарски окрузи.
Заедници
Ова е најситната единица на поделба во Шкотска заедниците (communities) кои можат да бираат свои совети (community councils, CCs). Нивната главна улога е да ги застапуваат локалните потреби и гледишта во покрупните управни органи. ВО земјата постојат околу 1200 вакви заедници. Некои заедници имаат имаат заеднички совети.
Торе Андре Фло
Во текот на својата професионална кариера, Фло играл за Согндал, Тромсе и Бран во норвешката Премиер лига, пред да се пресели во странство каде најпрво играл за Челзи. По успешниот престој во англискиот клуб, тој бил продаден на Ренџерс за сума од 12.000.000 £ и станал најскапиот норвешки играч. Фло подоцна играл и за Сандерленд, Сиена, Валеренга и Лидс Јунајтед пред да го најави своето пензионирање во март 2008 година. Тој подоцна направил два comeback-а, потпишувајќи со МК Донс во ноември 2008 година и со норвешкиот клуб во кој и тргнала неговата професионална кариера Согндал во март 2011 година. Во август 2012 година тој го објавил своето пензионирање по третпат.
Фло потекнува од селото кое го носи името како и неговото презиме во општината Стрјун во Согн ог Фјуране, Норвешка. Тој потекнува од семејство на фудбалери, бидејќи и неговиот брат Јостеин Фло и неговиот братучед Хавард Фло исто така се поранешни репрезентативци на Норвешка.
NGC 908
NGC 908 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 908 се споменува и како ESO 545-11, MCG -4-6-35, UGCA 29, IRAS 02207-2127.
Откривање
Телото е откриено на 20 септември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 908 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 908 има привидни димензии од 6,1' х 2,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 23 м 4,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 21° 14' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 908 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9057. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 309; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1287.
Како да се омажиш за милионер
„Како да се омажиш за милионер“ (англиски: How to marry a millionaire) - американски филм од 1953 година, во режија на Жан Негулеско (Jean Negulesco) по сценариото на Нануали Џонсон (Nunnually Johnson), засновано на драмата на Зои Ејкинс (Zoe Akins). Главните улоги ги толкуваат: Мерилин Монро, Бети Грејбл, Лорен Бекол, Дејвид Вејн, Рори Калхун, Камерон Мичел, Вилијам Пауел итн.
Синопсис
Три манкенки се нераздвојни пријателки - сериозната и претприемчива Шаци (ја игра Бекол), заводливата Пола (ја игра Монро) која страда поради тоа што мора да носи очила и кокетната Локо (ја игра Грејбл). Тие изнајмуваат луксузен стан на Менхетн со намера радикално да ги променат своите животи така што ќе се омажат за богат човек. Шаци, која претходно имала брак со сиромашен човек, среќава богат вдовец за кој смета дека е добра прилика, иако тој е многу постар. Локо запознава оженет стопанственик и се согласува да замине на излет со него, надевајќи се дека така ќе ги запознае неговите богати пријатели. Пола, пак, налетува на сомнителен човек кој се претставува како нафтен магнат. Меѓутоа, плановите на трите девојки нема да се развиваат онака како што тие наумиле...
Нико Буклевски
Нико Буклевски (Кичево, ), македонски филмски работник - снимател.
Уште од најраната младост се занимава со фотографија, така што по завршувањето на средното образование станува професионален фотограф.
Цорна
Цорна — село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 5500
NGC 5500 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5500 се споменува и како UGC 9070, MCG 8-26-8, MK 806, CGCG 247-7, NPM1G +48.0261.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5500 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5500 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 10 м 15,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +48° 32' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.
Други поделби
Проучување на NGC 5500 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50588. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3468. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 120.
Music Man Stingray
Историја
Во 1971 година, вработените на Фендер, Форест Вајт и Том Вокер, незадоволни со начинот на кој CBS раководел со компанијата, ги напуштиле своите позиции во Фендер и започнале свој сопствен потфат. Првиот познат како tri-Sonix, Inc (често погрешно се нарекува "Tri-Sonic"), подоцна преименуван во Musitek за на крајот новата компанија да го добие името името Music Man во 1974 година. Компанијата почнала да произведува хибридни засилувачи дизајнирани од Том Вокер и Лео Фендер, кој учествувал само како тивок партнер на компанијата. Во 1975 година Лео Фендер бил именуван за претседател на Music Man и од 1976 неговата консултантска фирма CLF Research почналa производство на инструменти што го носеле името Music Man.
Дизајниран од Фендер, Вокер и Стерлинг Бол (Стерлинг е бета тестер на инструментот), StingRay басот се појавил во 1976 година и иако физички сличен на Фендер Precision Bass бил многу иновативен инструмент. Тој имал вграден "soapbar" хамбакер и активен пред-засилувач напојуван со батерија од девет волти. Раните верзии имале двоканално EQ (бас и високи тонови). Спектарот подоцна бил надополнет со додавање на триканален EQ (бас, средни и високи тонови). Вклучувајќи ги своите електронски подобрувања, StingRay има физички атрибути со кои се разликува од другите Фендер дизајни, како што се тешкиот сатенски финиш на задниот дел од вратот за да овозможи рацете на свирачот лесно да се лизгаат нагоре и надолу за време на свирењето, симетричен пикгард во форма на елипса и одделна хромирана "Бумеранг" контролна плоча и карактеристична "3+1" глава (на кој трите штимери се наоѓаат на врвот и еден на дното).
Stingrays се многу познати по нивниот „ударен“ звук, што ги прави многу погодни за рок / фанк и одлични за „слепови“ и по нивната екстремно добра изработка. Вратот е исто така доста широк, особено во споредба со оној на Фендер Џез Бас моделите.
Оловраде
Оловраде (Ловраде/Лувраде или Головраде) — поранешно село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Гати
Гати се 17 химни за кои се верува дека ги компонирал лично Заратустра. Се сметаат за најсвети текстови во зороастризмот.
Структура
Гатите се во стихови, метрички во стилот на древната праиранска религиозна поезија, која е многу куса. Химните се составени од 238 строфи, со околу 1300 редови или вкупно 6000 зборови. Подоцна се вметнати во Јасна, што претставува првата колекција на литургиски текстови, дел од поголемата колекција Авеста. Седумнаесетте химни се идентификуваат според бројот на поглавјето во Јасна, и се поделени во пет поголеми дела.
Кјоику канџи
Канџите кјоику (јапонски: 教育漢字, kyōiku kanji), во превод образовни канџи, или познати како гакуненбетсу канџи хаитохјо (学年別漢字配当表, gakunenbetsu kanji haitōhyō), што во превод значи список на канџи по школска година, е список од 1.006 канџи која е развиена и одржувана од Министерството за образование, култура, спорт, наука и технологија на Јапонија. Списокот е дизајниран за да се назначи кои канџи и кои значења на канџите учениците ќе ги учат во текот на образованието. Овој список, иако е наменет за јапонските ученици, истиот може да се користи и од странските лица кои учат јапонски. Канџите кјоику се дел од канџите џојо.
Верзии на списокот
Низ историјата се донеле три различни списоци, и тоа:
Список на канџи по одделенија
Белешки: ''Поголем број од значењата на канците може да немаат соодветно значење на македонски, па во такви случаево се предава приближно знаење на соодветниот јапонски збор. Кратенката „Он“ се однесува на кинеското читање и значење на канџата, додека кратенката „Кун“ се однесува на јапонското читање и значење на канџата. Зборовите по цртата во јапонската секција се окуригана (т.е. наставки).''
I одд.
За прво одделение се назначени 80 канџи.
Ентони Дејвис
Ентони Маршон Дејвис Џуниор (роден на 11 март 1993 година) е американски кошаркар, кој моментално настапува за Лос Анџелес Лејкерс во Националната кошаркарска асоцијација (НБА).
Кјоику канџи
III одд.
Во трето одделение се назначени 200 канџи.
Ентони Дејвис
Животопис
Дејвис е син на Ентони Дејвис Сениор и неговата мајка Еринер. Тој има сестра близначка, Антоанета, и постара сестра, Аиша, која играла кошарка на колеџот Дејли.
Лох Дујх
Лох Дујх (шкот. и англ. Loch Duich, шкот. гел. Loch Dubhthaich) е морски лох на западното крајбрежје на Шкотска во подрачјето на Шкотските Гори.
Историја
Во 1719 г. британската војска запалила многу имоти крај лохот во текот на месецот пред Битката кај Глен Шил.
Замокот Елен Донан
Замокот Елен Донан стои на тромеѓата помеѓу Лох Дујх, Лох Лонг и Лох Алш.
Преданија
Според една легенда, една вечер тројца браќа отишле на риба и биле восхитени од три девојки-фоки кои си ги искинале крзната, добиле човечки облик, и танцувале по песокот на месечевиот сјај. Тројцата браќа им ги украле крзната сакајќи трите девојки да ги земат за жени. Гледајќи ја нажаленоста на една од девојките, најмладиот брат ѝ го вратил крзното. Како благодарност за оваа добрина, таткото на момите му дозволил на момчето да ја посетува секоја деветта вечер. Жената на средниот брат му избегала откако си го нашла украденото крзно, а пак најстариот, за да спречи такво нешто го изгорел крзното на својата жена, но така случајно ја изгорел и жена си заедно со него.
Благоја Иванов
Благоја Иванов — македонски раскажувач, романописец, есеист, критичар и драмски автор.
Животопис
Благоја Иванов — роден во Скопје на година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Бил соработник, уредник и главен уредник на Културниот сектор на Радио Скопје и директор на Телевизија Скопје и професор на Факултетот за драмски уметности. Бил уредник на списанието „Млада литература“ и главен и одговорен уредник на списанието „Разгледи“. Член на Македонскиот ПЕН центар. Бил претседател на Друштво на писателите на Македонија. Член на ДПМ од 1958 година. Добитник на наградите: „1 Мај“, на Недела на радио драмата на ЈРТ, „Рациново признание“, „Кочо Рацин“.
Анџишта
Анџишта или Ангиста — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Вардар филм
Вардар Филм — македонска продуцентска компанија.
Црква „Св. Антониј“ - Лелово
Свети Антониј (Αγίου Αντωνίου) — црква во селото Лелово, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1880 г. и претставува голема камена градба со припрата и женска црква над неа. Има дрвени столбови премачкани со гипс. Амвонот, иконостасот и балдахинот се насликани и живописани.
Осничани
Осничани или Осничени (се среќаваат и Сничани или Сничени) — село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Лас Палмас
Лас Палмас ( / <span title="/ˌ/: secondary stress follows">ˌ l <span title="/ɑː/: 'a' in 'father'">ɑː s <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ стр <span title="/ɑː/: 'a' in 'father'">ɑː l m <span title="/ə/: 'a' in 'about'">ə s  /  или / <span title="/ˌ/: secondary stress follows">ˌ l <span title="/ɑː/: 'a' in 'father'">ɑː s  <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ стр <span title="/ɑː/: 'a' in 'father'">ɑː м <span title="/ə/: 'a' in 'about'">ə s  /, , ), официјално Лас Палмас де Гран Канарија, е град и главен град на Гран Канарија островот, во канарските острови на Атлантскиот Океан.
Тоа е ко-главен град (заедно со Санта Крус де Тенерифе), најнаселен град во автономна заедница на канарските Острови, и девеети најголем град во Шпанија со население од 383,308 жители во 2010 година. Исто така е петта најнаселена градска област во Шпанија и (во зависност од извори) и деветтата или десеттата најнаселена метрополитенска област во Шпанија.
Лас Палмас се наоѓа во североисточниот дел на островот Гран Канарија, околу 150 километри од Мароканскиот брег во Атлантскиот Океан. Лас Палмас има топла пустинската клима, и се компензира со локалните кулер струи, со високи температури во текот на целата година. Просечна годишна температура е од 21.2 °C. Според истражувањето спроведено од страна на Томас Вајтмор, директор на истражување на кломатологија во Сиракуза Универзитетот во САД, Лас Палмас ужива "најдобрата клима во светот".
Градот бил основан во 1478, и се смета за де факто (без законско признавање) главниот град на Канарските Острови, до седумнаесеттиот век. Градот е дом на канарското министерството за претседателство (поделена на четиригодишен мандат со Санта Крус де Тенерифе), како и половина од министерствата и одборите на канарската Влада, и Високиот Суд на правдата на Канарските Острови. Тој е судски и комерцијални град на Канарските Острови, а исто така е дом на голем дел од извршната власт.
Партизанска продукција
Партизанска продукција, македонска продуцентска компанија.
Тикишински Лозја (Кочани)
Тикишински Лозја  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани.
Претставува некропола од железно време.
На западната периферија на Кочани, при изградбата на новата населба, во седумдесеттите години е откриена голема некропола која е речиси наполно уништена. Подоцна, во 1982 година, Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата (Ж. Винчиќ) извршил заштитно ископување при што се откриени нови четири гроба градени од камени плочи и со инхумирани покојници. Наодите најдени со градежните работи се разнесени по збирките на приватните колекционери, а оние од ископувањето се чуваат во Музејската збирка во Кочани.
NGC 909
NGC 909 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 909 се споменува и како UGC 1872, MCG 7-6-13, CGCG 539-16, NPM1G +41.0066.
Откривање
Телото е откриено на 30 октомври 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 909 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 909 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Павлос Гипарис
Павлос Гипарис (Παύλος Γύπαρη) е грчки официр, андартски водач, деец на Елиномакедонскиот комитет, учесник во Борбата за Македонија и политичар.
NGC 909
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 25 м 22,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 42° 2' 10".
Павлос Гипарис
Животопис
Павлос Гипарис е роден 1882 година во Аси Гонија, во областа Ханја на островот Крит. Во 1904 година тој се вклучил во Борбата за Македонија.
NGC 909
Други поделби
Проучување на NGC 909 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9197. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Павлос Гипарис
Животопис
На 25 март 1905 година Павлос Гипарис зедно со четите на Георгиос Цондос, Евтимиос Каудис, Георгиос Макрис и капетанот Болакас, на број околу 300 андарти, го нападнале селото Загоричани. Во нападот биле убиени околу 100 селани, а Загоричани било запалено и извършват. Во врска со нападот на селото Загоричани самиот Гипарис напишал поема во која било меѓу другото истакнато:
Во почетокот на Првата светска војна со грчките доброволци учествувал на западниот фронт на страната на Антантата, а учествувал и во Битката кај Галиполе во 1915 година.
Во 1916 година во Грција дошло до национална политичка поделба и Гипарис се приклонил кон Елефтериос Венизелос. Тој го поставил Гипарис за офицер во армијата на владата.
До 1920 година служел како командир на баталјон кој се грижел за безбедноста на Атина, а таму го спровел убиството на Јон Драгумис на 31 јануари 1920. Од како Елефтериос Венизелос ги изгубил изборите, Гипарис заедно со него избегал во Франција
Во последните години од својот живот ги пишува мемоаритте „Οι πρωτοπόροι του Μακεδονικού Αγώνος“ (Αθήνα, 1962) („Пионери на Македонската битка“).
Павлос Гипарис умира во 1966 година.
Стратегии за справување со застој
Во компјутерските науки, постојат повеќе стратегии за справување со застој (deadlock). Тие може да се групираат во 4 категории.
Игнорирање
Во овој приод, се претпоставува дека ќор-сокакот никогаш нема да се случи. Ова исто така се нарекува алгоритамски ној. Овој пристап првично се користеше од страна на MINIX и UNIX. Ова се користи кога временски интервали помеѓу појавите на deadlock се големи и загубата на податоци која настанала секој пат е поднослива. Тоа се избегнува во многу критичните системи.
Откривање
Под откривање на ќор-сокак, застоите се дозволени да се случат. Тогаш состојбата на системот се испитува да открие дека настанал застој, а потоа се коригира. Алгоритам е вработен што ја следи алокацијата на ресурси и состојбата на процесите, се враќа назад и ги рестартира еден или повеќе од процесите со цел да се отстранат откриените застои. Откривање на застој што веќе се има појавено е можно, бидејќи ресурсите секој процес ги има заклучено или моментално тоа што се бара е познато на распоредувачот на ресурси на оперативниот систем. Овој пристап е поедноставен од избегнување на застојот или првенцијата на застојот. Тоа е така затоа што предвидувањето на застој пред да се случи е тешко, што е генерално претставува нерешителен проблем, кој сам по себе резултира со запирање на проблемот. Сепак, во одредени средини, користењето на специфични средства на заклучување ресурси, откривање на застој може да биде decidable. Во општ случај, не е можно да се направи разлика помеѓу алгоритми кои само чекаат за поставување на околностите да се извршат и алгоритмите кои никогаш не би биле извршени, поради застојот. Откривање на застој техники вклучува, но не се ограничени на проверката на модели. Овој пристап конструира конечена состојба на моделот на кој таа врши напредна анализа и ги наоѓа сите можни терминали поставени во моделот. Секоја од нив претставува застој. Откако застојот ќе биде решен, може да се коригира со користење на еден од следниве методи: 1. Процесот Прекинување: Еден или повеќе процеси кои се вклучени во застојот можат да бидат прекинати. Ние може да избереме да се прекинат сите процеси кои се вклучени во застојот. Ова гарантира дека застојот ќе се реши брзо и со сигурност. Или пак, ние може да избереме, да се откажеме од еден процес во периодот додека застојот не биде решен. Овој пристап има големи трошоци бидејќи по секој прекин алгоритамот мора да открие дали системот сè уште е во застој. На неколку фактори мора да се смета, додека не се избере кандидат за прекин, како што се приоритет и возраста на процесот. 2. Ресурсот купувањето пред друг: Ресурсот наменет за различни процеси може сукцесивно да се повика и распредели на други процеси дедека застојот не е решен.
Превенција
Застојот превенција работи со спречување на еден од четирите Кофманови услови што се случуваат. • Отстранување на условот взаемното исклучување значи дека ниту еден процес нема да има ексклузивен пристап до ресурсот. Ова се покажува невозможно за ресурси кои не може да се spooled. Но, дури и со spooled ресурси, застојот може да продолжи. Алгоритми кои го избегнуваат взаемно исклучување се нарекуваат неблокирачки синхронизирани алгоритми. • Условите застани и чекај или држење ресурси може да бидат отстранети од страна на бараните процеси со цел да побара сите ресурси кои ќе требаат пред стартувањето(или пред да се одлучите на одредена група на операции). Ова претходно знаење често е тешко да се задоволи и, во секој случај, е неефикасно користење на ресурсите. Друг начин е да се бара процесите да побараат средства само кога нема ниедно. Така, прво тие мора да го ослободат сите свои моментални ресурси, пред барањето на сите други ресурси. Тоа исто така е често непрактично. Тоа е така затоа што ресурси може да се изнајдат и остануваат неискористени за долги периоди. Исто така, процесот бара популарен ресурс кој мора да чека на неодредено време, како што еден процес може секогаш да биде наменет за некој процес, што резултира со изгладнување на ресурси. (Овие алгоритми, како што се сериските жетони, се познати како сите-или-никој алгоритми.) • Условот повикување, исто така, може да биде тешко или невозможно да се избегне како процес мора да биде во можност да има извор на одреден износ на времето, или обработка на исходот може да биде непостојана. Сепак, неспособноста да се спроведе повикување може да пречи на приоритетниот алгоритам. Повикувањето на "заклучениот" ресурс генерално подразбира враќање, и избегнување, сè додека тоа кошта премногу. Алгоритми кои овозможуваат повикување вклучуваат алгоритми што не се заклучуваат и што не чекаат и оптимисттичката конкурентска контрола.
• Последниот услов е состојбата на кружно чекање. Пристапите кои го избегнуваат кружното чекање вклучуваат оневозможување на прекини за време на критичните секции и со користење на хиерархија за да определи непотполното подредување на ресурсите. Ако очигледна хиерархија не постои, дури и на мемориската адреса на ресурси се користи за да се утврди подредувањето и ресурсите кои се бараат за зголемување на редот на пребројувањето. Решението Dijkstra, може исто така да се користи.
Избегнување
Застојот може да се избегне ако одредени информации за процесите се на располагање на оперативниот систем пред алокацијата на ресурсите, како што се: кои ресурси процесот ќе ги консумира во неговото живеење. За секое барање на ресурс, системот гледа дали доделувањето на барање ќе значи дека системот ќе влезе во небезбедна состојба, што значи состојба која може да резултира со застој. Системот тогаш дава само барања кои ќе доведат до безбедна состојба. Со цел за системот за да може да се утврди дали следната состојба ќе биде безбедна или небезбедна, мора да знае однапред во секое време: • ресурси кои моментално се на располагање • ресурси кои моментално се доделени на некој процес • ресурси кои ќе бидат потребни и објавен од страна на овие процеси во иднина Можно е за еден процес да биде во небезбедна состојба, но за тоа да не резултира со застој. Поимот безбедна/небезбедна состојба само се однесува на способноста на системот да влезе во ситуација на застој или пак да не влезе. На пример, ако едно барање на процес А што би резултирало со небезбедна состојба, но го издава процесот Б, којшто ќе се спречи кружното чекање, тогаш состојбата не е безбедна но системот не е во застој. Еден познат алгоритам кој се користи за избегнување на ќор-сокак е Банкарскиот алгоритам, кој бара границата за употреба на ресурси да биде позната однапред. Сепак, за многу системи невозможно да се знае однапред секој процес што ќе побара. Ова значи дека избегнувањето на застојот често е невозможно. Два други алгоритми се Wait/Die и Wound/Wait, од кои секој користи техника на симетрично кршење. И во двата овие алгоритми постои еден постар процес (О) и помлад процес (Y). Возраста на процесот може да се утврди со временската ознака на процесот во времето на неговото создавање. Процесите со помал временски формат се постари процеси, додека процесите со поголем временски формат се помлади процеси.
Песјак (Костурско)
Песјак — село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Лидија Валстрем
Живот и кариера
Валстрем е родена во Лундби, Вестманланд, најмладата, со единаесет години разлика, од четирите ќерки на викарот Јохан Густаф Валстрем и Ида Шмит. Нејзината постара сестра и била прва учителка и таа велела дека на некој начин била воспитувано како момче, и уживала да се облекува како момче. Студирала во Wallinska skolan во Стокхолм, била прифатена на Универзитетот во Упсала во 1888 година, и се здобила со диплома за историјата, нордиските јазици и политичките науки и направила дебата во 1898 година. Како студент, таа ја основала првата организација за студентки на Универзитетот во Упсала, чии членови ги носеле своите студентски наметки во јавност, иако тоа се сметало за несоодветно за нивниот пол.
Валстром сакала да биде пасторка како нејзиниот татко, но тоа било невозможно, иако направила напори да го промени тоа. Таа подучувала за христијанството во Упсала, управувала со женско училиште во Англија и на крајот била директорка во училиштето Åhlinska skolan во Стокхолм. Таа била соосновач на Шведското друштво за право на глас на жени заедно со Сигна Бергман, Ана Витлок и Ан-Маргрет Холмгрен. Во 1902 година, во Шведскиот парламент биле презентирани два предлога во врска со реформата за правото на глас на жените. Едниот бил од министерот за правда Јалмар Хамарсјелд, кој предложил да им се дадат два гласа на оженетите мажи, бидејќи може да се смета дека гласаат и за нивните жени. Другиот предлог го презентирал Карл Линдхаген, кој предложил право на глас на жените. Предлогот на Хамарсјелд предизвикал гнев кај активистите за женски права, кои формирале група за поддршка на предлогот за Линдхаген. На 4 јуни 1902 година, бил основан Landsföreningen för Kvinnans Politiska Rösträtt (LKPR): првично како локално општество во Стокхолм, а по една година прераснало во национална организација.