cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јарослав Владимирович Галицки
Животопис
Кнезот Јарослав му бил тест на кнезот Игор, кој бил оженет со неговата ќерка Ефросинија. Според Ипатиевскиот летопис, кнезот Јарослав бил „мудар и многуречив кнез, богобојазлив, почитуван во други земји и прославен со своите битки“. Неговата војска често војувала на различно страни, но тој ретко учествувал во борбите. Познато е дека прогонетиот византиски цар Андроник Комнин се засолнил кај него. Престолнина на кнезот Јарослав бил градот Галич, кој во 1241 година бил разурнат од Татарите. Неговиот замок бил изграден на високо место над реката Днестар. Денешниот град Галич е оддалечен шест километри од стариот град, а при археолошките ископувања на Успенскиот собор (изграден во средината на 12 век) бил пронајден саркофагот со посмртните останки на кнезот Јарослав.
Иван Шопов
Иван Шопов (25 јули 1987, Скопје, Македонија) — македонски писател.
Животопис
Иван Шопов дипломирал на Катедрата на општа и компаративна книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје. Заедно со Владимир Лукаш, во 2019 го основал мобилниот културен центар „КЦ 750“. Шопов работел како уредник во издавачката куќа Темплум од Скопје. Тој е сопруг на писателката Николина Андова Шопова.
Библиографија
Шопов е автор на следниве дела:
Стилови во музиката
Во историјата на музиката секоја епоха имала свои специфични одлики — свој стил, по кој тој се препознава. И брилијантните творци — композитори, пишувајќи во духот на времето, дале свои дела и личен печат, а оствариле и свој личен стил. Затоа,  се вели дека стилот во музиката е начин на музичко размислување на некое доба и поединци во него.
Ренесанса
За време на ренесансата (15 и 16 век), се јавила желба старата уметност (антиката) да се прикаже во ново преродбено издание (анг. renaissance значи преродба). Тоа било време кога се печателе првите ноти (Јохан Гутенберг). Најзначајните претставници на ренесансата биле Џовани Пјерлуиџи де Палестрина и Орландо ди Ласо.
Барок
Во барокот (крајот на 16 и почетокот на XVIII век) првпат силно се развила инструменталната музика. Како што во сликарството и архитектурата на барокната уметност карактеризираат сјај и големина, многу украси и немирни, преплетени линии, контрасти на светло и темно, такви слични одлики се забележуваат и во музиката на таа епоха: таа изобилува со орнаменти (украси), истовремено звучат и мелодискии самостојни гласови (полифонија), контрастите f и p се ненадејни (без крешендо и декрешендо), и ритамот тече во постојано движење. Најзначајните композитори од барокот композитори се од Јохан Себастијан Бах, Антонио Вивалди и Џорџ Фридрих Хендл.
Класицизам
Во класицизмот (втората половина на XVIII и почетокот на XIX век) преовладува интелектот над чувствителноста. Тешкиот и украсен барок настапува место класичарската леснотија, јасност и правилност во мелодија, ритамот и обликот. Водечката мелодија се издвојува од хармонската поддршка. Во тоа време настануваат првите концерти за кларинет.
Најзначајните претставници на музичкиот класицизам се: Јозеф Хајнд, Волфганг Амадеус Моцарт и Лудвиг ван Бетовен.
Романтизам
Во романтизмот (19. век)  доминираат фантазијата и чувствителноста, наспроти класичарската воздржаност. творците ја замислувале магијата во себе, се повлекувале во светот на имагинацијата, се обраќале на  легендарното минатото, ја опишувале убавината на природата. Мелодијата станува поголема, пораспеана, обоена хроматски и со динамични контрасти.
Инструменталниот виртуозитет доживеал свој процвет а се пишувале и многу концерти. Претставници на почетокот на романтизмот на првата половина на 19 век се Карл Марија фон Вебер, Франц Шуберт, Џоакино Росини, Луис Шпор, Роберт Шуман, Фредерик Шопен, Феликс Менделсон.
Во мелодијата и хармонијата имало сè повеќе хроматика како израз за нагласена емотивност. Овој период, припаѓа во Германија - Франц Лист, Рихард Вагнер, Јоханес Брамс, Антон Брукнер, Густав Малер, Макс Регер, Рихард Штраус, во Франција - Хектор Берлиоз, Сесар Франк, во Италија (опера) од  Џузепе Верди, Џакомо Пучини .
Гранката романтизам ја сочинува итн. национална школа, пред сè руската (Михаил Глинка, Петар Илич Чајковски, Модест Мусоргски, Николај Римски-Корсаков) и чешка (Беджих Сметана, Антонин Дворжак). Овие композитори користеле живописни и впечатливи елементи на музичкиот фолклор на својот народ.
Науката во 1724 година
1724 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Сподњи Шемник
Сподњи Шемник (словенечки: Spodnji Šemnik) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Летевци
Летевци — село во Општина Петровец, во областа Блатија, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Блатија, на левиот брег на реката Пчиња, оддалечено 35 километри јужно од Скопје и 20 километри јужно од општинскиот центар Петровец.
Историја
Во век, Летевци било село во нахијата Блатија, во Скопската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Населението, повратниците и повремените жители најмногу се занимаваат со сточарство, со одгледување на говеда - крави од видот ридска буша и кози, за што постојат многу поволни услови од бројните ливади и нискостеблеста шума, како и посеви со јачмен.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Летевци живееле 150 жители, сите Македонци.
Од Летевци се иселил значителен број од населението и тоа преминало од средно во мало село, населено со македонско население. Така, селото во 1961 година имало 102 жители, а во 1994 година бројот се намалил на само 8 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Летевци живееле само 6 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 4 жители, од кои 3 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Селото Летевци во целост е населено со македонски православни христијански родови. Најголем дел од населението потекнува од староседелски родови кои се преселиле од пределот Старо Село и го основале Летевци, а тоа се родовите: Трајановци и Димовски кои слават Воведение на Пресвета Богородица, Дуковци и Ивковци кои слават Св. Архангел, Миајлевци со старо презиме Ристевци, Митковци, Куртовци и Јанковци кои слават Свети Никола. . Доселенички род се Спасовски кои слават Св. Архангел, а се доселиле од околината на Кратово кои по Првата светска војна најпрвин се доселиле во велешкото село Иванковци, а во 1949 година се доселиле во Летевци.
Личности
Личности родени во Летевци:
NGC 3662
NGC 3662 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3662 се споменува и како UGC 6408, MCG 0-29-25, CGCG 11-86, IRAS 11211-0049.
Откривање
Објектот е откриен на 22 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3662 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3662 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 3662 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34996. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 236; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4923. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1400.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Босут (река)
Босут е река во Славонија и Срем. Реката извира во Хрватска и се влева во Сава, во Србија.
Мустафа (Албанија)
Мустафа (Албанија) — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Арас.
Босут (река)
Природни одлики
Босут настанува од реката Бич, долга 66 километри во централна Славонија, и Берава, која тече јужно од Велика Копаница, се извива источно кај Гундинац и Бабина Греда, и врти на север кај Градиште, јужно од Церна. помеѓу Штитар и Жупања (од Сава) реката во суштина нема вистински извор. Реката прво тече кон североисток, кон Градиште, а потоа полека тече кон Церни. Во близина на Винковци, реката се врти кон југоисток, која ја следи до устието. Во близина на селото Липовац, реката ја прима притоката Спаќа.
Во близина на Батровац, реката се влева во Србија, а во близина на Моровиќ ја добива својата најголема притока, реката Студва. Набргу потоа, реката се влева во Сава во близина на истоименото село Босут.
За Босут е карактеристично и интересно што не тече низ коритото направено од неговата вода, туку е дел од водата на реката Сава. Пространото корито на реката Босут е суво во горниот и средниот тек во текот на летото. Пред 200 и повеќе години, коритото на реката Босут било притока на Сава, од која се одделувал под устието на Босна и се враќал  во него околу устието на Дрина. Кога горниот крај на таа притока бил блокиран, секако од седиментот на реката Босна, коритото на поранешната притока на Сава останало без вода, па Турците му го дале името Босут, што на наш јазик би значело празна вода (на турски бош - празно, пуста и сува - вода). Ова име целосно му одговара на сегашниот Босут, кој го наследил пространото корито на поранешната притока на богатата со вода Сава за неговата мала количина вода.
Старото устие на Босут е покриено со песок, но подоцна водата ископала ново, сто метри пониско. Околу 150 метри од брегот на Сава, на Босут бил изграден канал за премин за бродови. Меѓутоа, бидејќи Босут не е пловен од почетокот на Втората светска војна, тој канал не функционира. Патем, Босут е пловен само за помали бродови со должина од 39 километри (до Апчевац ).
Историја
Се зборувало дека старите Римјани велеле дека во својата империја имаат река што тече од едната страна наутро, а од другата попладне, мислејќи на Босут, која понекогаш тече толку мирно што дури и со мал ветер водата се движи во една или друга насока.
Населби
Од поголемите населби, реката минува само низ градот Винковци.
Населбите веднаш до водотекот се по ред:
Алобарбитал
Алобарбитал, исто така познат како алобарбитон и брендиран како Dial, Cibalgine (во комбинација со аминофеназон) или Dial-Ciba (во комбинација со етил карбамат), е дериват на барбитурати измислен во 1912 година од Ернст Прејсверк и Ернст Гретер кои работеле за CIBA. Се користел првенствено како антиконвулзив иако сега во голема мера е заменет со понови лекови со подобрени безбедносни профили. Други употреби на алобарбитал се како адјутант за зајакнување на активноста на аналгетските лекови и употреба во третманот на несоница и анксиозност.
Алобарбитал никогаш не бил особено широко користен во споредба со попознатите барбитурати како што се фенобарбитон и секобарбитал, иако забележал поголема употреба во некои европски земји како Бугарија и Словачка, и сè уште се користи на пример во Полска, но само како соединение.
Науката во 1723 година
1723 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Папа Урбан V
Урбан V (лат. Urbanus PP. V; 1310 - 19 декември 1370) — римски папа од 28 септември 1362 до 19 декември 1370.
178 п.н.е.
178 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 178. година пред новата ера, 178. од првиот милениум п.н.е., 78. од 2 век п.н.е. и деветта од 170-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 178 година се протега во 2458 и 2459, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2518 и 2519 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 365. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 824 и 823 исламска година пред хиџра.
Палеоетноботаника
Палинологија е научна дисциплина која го анализира поленот од фосилите и помага во реконструкција на древната растителност и клима.
Единствен сигурен доказ за реконструкција на некогашната флора се палеоботаничките наоди, но за жал тие се или ретки или територијално и временски ограничени. Од друга страна исто така врз основа на проучување на различните видови флорални комплекси, може да се направи обид да се реконструира околната средина и климата. Добиените податоци овозможуваат да се открие древната природната околина, т.е. да се види каков бил одност на човекот кон неговата животна средина. Меѓу другото, преку земјоделските и разни други активности може да се заклучи на кој начин пра- и протоисториските заедници го контролирале или го модифицирале составот на растителноста во својата околина.
Габрешка Река
Габрешка Река — река во југоисточниот дел на Македонија и се влева во Стара Река.
Течение
Габрешка Река извира на планината Кожуф, тече низ раселеното село Габрово западно од Гевгелија и се влева во Стара Река, која пред да дотече во Вардар се разводнува.
Науката во 1722 година
1722 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Европска конвенција за човекови права
Европската конвенција за човекови права е конвенција за заштита на човековите права донесена од страна на Советот на Европа во 1950 година.
Вовед во Европската конвенција за човекови права (ЕКЧП)
Основите на човековите права - почитувањето на секој поединечен човечки живот и достоинство - можат да се најдат во најголем број големи светски религии и филозофии. Човековите права не треба да се купуваат, заработат или да се наследат - тие се нарекуваат "неотуѓиви" затоа што никој нема право да му ги одземе на било кој од каква било причина. Ова значи дека тие се својствени за секое човеково битие, без оглед на расата, бојата на кожата, полот, јазикот, вероисповеда, политичкото или друго мислење, национално или општествено потекло, имотен, статус по раѓање или друг статус.Човековите права се особено важни во односите меѓу луѓето и државата. Со нив се контролира и регулира извршувањето на државната власт врз поединците, се доделуваат слободи на поединците во однос на државата, и со нив се бара од државата да ги задоволи основните потреби на луѓето под нејзина јурисдикција. Овие права најдобро се опишани во меѓународните текстови (или инструменти) за кои се договориле државите и со кои се поставуваат стандардите во областа на човековите права. Најпознат ваков инструмент е Универзалната декларација за човековите права, усвоена од Генералното собрание на Обединетите нации во 1948 година - во која се изнесуваат начелата кои и натаму имаат силно влијание во целиот свет. Иако Декларацијата сама по себе не е обврзувачка, многу правници би го изнеле аргументот дека истата станала правно обврзувачка преку меѓународниот обичај и практика, затоа што се употребува во уставите и правните случаи на многу земји.
Најголем број луѓе го поврзуваат Советот на Европа со човековите права. Преземајќи ја иницијативата од Универзалната декларација, Советот на Европа ја создаде Европската конвенција за заштита на човековите права и основни слободи (ЕКЧП), тоа е целото име на Конвенцијата. Таа беше отворена за потпишување од страна на тогашните 15 држави-членки во 1950 година. Конвенцијата беше значајна од три главни причини:
На кратко, ЕКЧП и нејзините протоколи ги гарантираат
Правото на:
Забрана на:
Терминологија на функционирање
За да се разбере што е ЕКЧП и како функционира, неопходно е да се сфатат некои централни концепти поврзани со истата. ЕКЧП е меѓународен договор отворен за потпишување од страна на државите-членки на Советот на Европа. Потпишувањето на меѓународен договор е знак на верба од страна на Шефот на државата (или на неговиот претставник), во содржината на договорот. Но договорот станува обврзувачки за државата откога истиот ќе се ратификува - ова вообичаено значи дека парламентот на таа држава треба да го одобри потпишувањето на договорот, а потоа да ги преземе неопходните чекори истиот да го спроведе во националната практика. Минимум десет држави мораа да ја потпишат и ратификуваат ЕКЧП пред нејзините одредби да стапат во сила. Од 1950 година, како одговор на изменетите околности и потреби, ЕКЧП е изменета и дополнета дванаесет пати преку серија на протоколи (меѓународно-правен термин).
Резиме на преамбулата
Владите-членки на Советот на Европа работат во правец на мирот и поголемото единство засновани на човековите права и фундаментални слободи. Со оваа Конвенција тие одлучија да ги преземат првите чекори за примена на многу од правата содржани во Универзалната декларација за човекови права.
Резултати од ЕКЧП
Базирајќи се на сигурната основа на заштита на граѓанските и политички права со ЕКЧП, во изминатите децении Советот на Европа разви софистицирана серија на инструменти за унапредување на економските, социјални и културни права и спречување на тортурата. Заедно со други иницијативи за обезбедување на правата на националните малцинства, за борба против расизам и за полова еднаквост, ЕКЧП вроди и со неколку други плодови.
Европската социјална повелба (1961 година), нејзиниот Дополнителен протокол (1988 година) и Ревидираната повелба (1996 година) гарантираат серија на основни социјални права. Тие вклучуваат недискриминација при вработување, забрана на присилен труд, синдикални права, право на колективно договарање, правото на мажите и жените на еднаква плата за работа со еднаква вредност, правото на социјална заштита и правото на образование. Новите права вклучуваат заштита од сиромаштија и социјална исклученост, правото на пристојно живеалиште и правото на заштита во случај на прекин на вработувањето. Дополнителниот протокол кон Европската социјална повелба предвидува систем на колективни жалби кој стапи во сила во 1998 година и на одредени работнички и на организациите на работодавачите и невладините организации им дозволува да поднесат жалба според Повелбата до Европскиот комитет за социјални права (ЕКСП). Државите кои ја ратификувале Повелбата или Ревидираната повелба (до денес 28 држави) мораат редовно да поднесуваат извештаи за тоа како ја спроведуваат Повелбата во практиката. Овие извештаи ги разгледува Европскиот комитет за социјални права, составен од независни експерти, кои оценуваат дали се почитува Повелбата.
Многу малку се гледа од она што се случува зад затворените врати на затворите, полициските станици, институциите за ментални болести и слично. Токму поради тоа, во 1987 година се усвои Европската конвенција за превенција на тортура и нечовечно или понижувачко постапување, која стапи во сила во 1989 година. Конвенцијата ја надополнува заштитата достапна според ЕКЧП воспоставувајќи го Европскиот комитет за превенција на тортура (ЕКПТ) составен од независни и непристрасни експерти од најразлични области, вклучително и право, медицина, затворски прашања и политика. Комитетот ги посетува местата на притворот, за да види како се постапува со притворените лица. Тој има неограничен пристап кон местата на притвор и може да разговара насамо со притворените лица. Тој исто така може слободно да разговара и со други лица кои можат да дадат релевантни информации, вклучително и невладини организации кои работат на полето на човековите права. По секоја посета, Комитетот составува извештај за засегнатата земја, давајќи препораки за да осигура дека притворените лица се соодветно заштитени од тортура и лошо постапување. Од Владите потоа се бара да одговорат на извештајот. Во исклучителни случаи, доколку државата не соработува или одбива да ги спроведе препораките на КПТ, Комитетот може и да одлучи да се произнесе со јавна изјава.
Ова е првиот правно обврзувачки мултилатерален инструмент за заштита на националните малцинства воопшто. Таа се спроведува преку националните закони и политика. Конвенцијата ги предвидува начелата кои треба да ги почитуваат државите кои ја ратификуваат Конвенцијата. Тие вклучуваат еднаквост пред законот, преземење мерки за зачувување и развој на културите и за зачувување на идентитетот, религијата, малцински јазици, традиции, обезбедување на пристап кон медиумите, воспоставување на слободни и мирни контакти преку границите со луѓе кои законски претстојуваат во други држави. Конвенцијата предвидува и машинерија за имплементација со која на Комитетот на Министри, кому му помага Советодавниот комитет составен од независни експерти - му се доделуваат овластувања да оцени во колкава мерка Конвенцијата се спроведува во праксата.
ЕКРН беше основана во 1993 година со цел да ја зајакне борбата против сите форми на расизам, ксенофобија, антисемитизам и нетрпеливостта на европско ниво. Таа ја оценува ефикасноста на постоечките национални и меѓународни мерки против расизам и поттикнува преземање дејствија на локално, национално и европско ниво, и на полето на законодавството и на полето на политиката. ЕКРН активно придонесе кон организацијата на "Европскиот придонес кон Светската конференција против расизам, расна дискриминација, ксенофобија и сродната нетрпеливост", организирана од Советот на Европа во октомври 2000 година.
Новата позиција на Комесар за човекови права се создаде во 1999 година. Комесарот е одговорен за унапредувањето на образованието, свеста и почитувањето на човековите права во државите-членки и за осигурување на целосно и ефикасно почитување на текстовите на Советот на Европа како што се конвенциите и препораките. Комесарот има улога на поддршка и во суштина превентивна улога, извршувајќи поинакви функции отколку функциите на Европскиот суд за човекови права. Секоја земја има своја историја на човековите права: во Унгарија, на пример, има историја на востанија на робовите (1514/1710 година), која кулминираше во 1848 година со закон кој го стави ропството надвор од законот и воведе слобода на печатот. Многу порано во Англија, во 1215 година, Големата повелба, потпишана меѓу англиските барони и кралот Јован, користеше уставни средства за да ја ограничи неговата тиранска употреба на моќта. Од поново време, има бројни примери низ цела Европа за движења и кампањи за слобода и човекови права.
Алфенал
Алфенал (Алфенал, Ефродал, Профенал, Санудорм), познат и како 5-алил-5-фенилбарбитурна киселина, е дериват на барбитурати развиен во 1920-тите. Има првенствено антиконвулзивни својства и повремено се користел за третман на епилепсија или конвулзии, иако не толку често како попознатите барбитурати како што е фенобарбитонот.
LD50: Глувче (орално): 280 mg/kg
Аполонски астероиди
Аполонски астероиди (или аполони) — група близуземски астероиди наречени по астероидот 1862 Аполон, откриен од германскиот астроном Карл Вилхелм Рајнмут во 1930-тите. Тие се земјопресекувачки астероиди чија орбитална голема полуоска е поголема од онаа на Земјата (> 1 ае) но со перихелни растојанија помали од Земјиното афелно растојание (q < 1,017 ае).
Во декември 2018 г. биле познати 10.485 аполонски астероиди, поради што тие сочинуваат најголема класа на близуземски тела. Од нив, 1.409 имаат бројни ознаки (кои ги добиваат кога ќе бидат забележани на две или повеќе противположбаи), а 1.648 се прогласени за потенцијално опасни астероиди.
Науката во 1721 година
1721 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Аполонски астероиди
На оние чија голема полуоска е поблиска до Земјината им треба помало занесување за да се пресечат орбитите. На класата на аполонски астероиди припаѓал метеорот што експлодирал над градот Чељабинск во Русија на 15 февруари 2013 г. и повредил преку 1.500 жители поради распрснатите стакла.
Список
Најголемиот познат аполонски астероид е 1866 Сизиф, чиј пречник изнесува 8,5 км. Еве ги попознатите астероиди од класата:
Сопота (Загорје на Сава)
Сопота (словенечки: Sopota) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Аеродром Тираспол
Аеродромот Тираспол - аеродром сместен во Тираспол, Молдавија. Претходно служел како воена воздушна база.
Младен Никодиноски
Младен Тасев Никодиноски (во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Иако е роден во селото Патеец, тој живеел во селото Лазаровци. По занимање бил трговец. По окупацијата на Македонија, бил на страната на Дража Михајловиќ, но по извршените преговори, во август 1944 година, се приклучил во редовите на НОВ во Петнаесеттата македонска бригада како командир на чета. Се истакнал како храбар борец. Загинал при конечното ослободување на Кичево на 16 ноември 1944 година во борбите над селото Зајас.
Градиште (Охрид)
Градиште — одморалишно место и автокамп сместен на 14 километри од градот Охрид на патот кон манастирот Св. Наум Охридски, или поточно пред селото Трпејца, и е во склоп на Националниот парк „Галичица“.
Природни одлики
Во густите сенки на боровата шума, во ладовина и прекрасна атмосфера сместени се неколку стотини камп приколки, бунгалови и шатори чии станари секоја година споделуваат незаборавни моменти во еден од најуредените кампови во Македонија. Градиште се протега на речиси 90.000 м2 од брегот на Охридското Езеро.
Капацитет
Авто кампот „Градиште“ располага со 8 бунгалови, 20 камп приколки и околу 100 слободни парцели за приватни шатори или камп приколки. Како гости во А.К. Градиште на располагање ви стојат:
Занимливости
Авто кампот „Градиште“ е место каде што се организираат многубројни забави, концерти, забави на плажа, курсеви за нуркачи, едрење, параглајдинг и слични активности. Кампот е во склоп на националниот парк „Галичица“ и е добра појдовна точка за планинарење и прошетки во недопрената планинска природа. Во склоп на третата плажа се наоѓа и пештерската црква Св. Богорица. Во непосредна близина на А.К. „Градиште“ се наоѓа музејот на вода - наколна населба позната како „Залив на Коските“ која претставува значајна праисториска локација единствена по својот вид на овие простори и место кое дефинитивно мора да се посети.
Сообраќај
До А.К. Градиште се обраќаат и редовните линии на охридскиот автобуски транспорт, а е лесно пристапен и со пловни објекти и комбиња на секои 15 минути, особено во летниот период.
NGC 6033
NGC 6033 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6033 се споменува и како UGC 10159, MCG 0-41-3, CGCG 23-11, NPM1G -01.0479.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6033 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6033 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Acoelomorpha
Acoelomorpha — потколено на многу едноставни и мали животни слични на планула кои живеат претежно во морски средини. Тие обично живеат помеѓу зрната на седименти, пливаат како планктон, или лазат по други организми, како што се алги и корали. Со исклучок на два слатководни вида на ацели, сите познати Acoelomorpha се морски организми.
Класификација
Традиционално, врз основа на морфолошки особини, Acoelomorpha биле класифицирани во коленото Platyhelminthes (сплескани црви), кое, во тоа време, било сметано за сестринска група на сите други колена на двострани животни. Сепак, серија на молекуларни студии од крајот на XX век покажале дека Acoelomorpha припаѓаат на посебно животинско колено, кое најверојатно е базалното колено на двострани животни и малку поразвиено од жаркарите.
NGC 6033
Други поделби
Проучување на NGC 6033 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56941. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 245; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5036. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 761.
Acoelomorpha
Класификација
Вистинската позиција на Xenacoelomorpha во филогенетското дрво на животинските организми сѐ уште не била точно одредена, а некои резултати укажувале на тоа дека тие припаѓаат на второусните (Второусни). Сепак, реанализите и зголемувањето на обемот на таксонски и генски примероци во филогеномските анализи покажале, со добра поддршка, дека вистинското место на Xenacoelomorpha е како сестринска група на Бубрежни (протостоми и деутеростоми).
Ацелите поседуваат статоцист, кој им помага да се ориентираат во гравитационото поле. Поради нивните меки тела, тие се тешки за класификација.
Анатомија
Епидермалните клетки на Acoelomorpha не се способни за делба, особина што ја споделуваат со класата Rhabditophora на сплесканите црви, и која одредено време се сметала за силен доказ дека Acoelomorpha припаѓаат на сплесканите црви. И кај двете групи на животни епидермисот се обновува од мезодермални матични клетки.
Сетилните органи ги вклучуваат статоцистот, и, во некои случаи, многу примитивни оцели, кои служат за детекција на светлина.
Acoelomorpha се хермафродити, но немаат гонади или канали поврзани со женскиот репродуктивен систем. Наместо тоа, гаметите ги создаваат мезенхималните клетки, кои го исполнуваат делот од телото помеѓу епидермисот и дигестивната вакуола.
Русе Ангеловски
Русе Ангеловски — македонски револуционер, лерински војвода и член на Македонската револуционерна организација.
Црква „Св. Павле“ - Егри Буџак
Свети Павле (Αποστόλου Παύλου) — црква во селото Егри Буџак, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија на Цариградската патријаршија.
Роман Мстиславич
Роман Мстиславич (умрел на 19 јули 1205) бил руски средновековен владетел, владимирско-волински и галицки кнез.
Животопис
Кнезот Роман му бил правнук на Владимир Мономах. За време на своето владеење често војувал против соседните земји, но, исто така, одржувал врски со многу држави. Нему му се припишува изреката: „Ако не ги издавиш пчелите, мед не ќе јадеш.“ Војската му била опремена со „латинско“ оружје и со „шлемови латински“. Успеал кон своето Волинско кнежевство да го присоедини Галицкото кнежевство. За него се зборува погално во Ипатиевскиот летопис, каде се опишува дека ги напаѓал неверниците како лав, дека бил лут како рис, како орел ги прелетувал непријателските земји, итн. Познато е дека Роман бил многу суров кон литванскиет заробеници: ги впрегнал како добиток и со нив орал. Оттука, постои стара руска пословица, која вели: „Романе, Романе, лошо чиниш, со Литовци ораш!“ Во западноевропските хроники, кнезот Роман е опишан како „крал на цела Русија“. Папата Инокентиј III му понудил да го круниса за крал, но Роман го одбил предлогот, зашто не сакал да ја признае власта на папата. Кнезот Роман загинал во походот против Полјаците, на 19 јули 1205 година.
Русе Ангеловски
Животопис
Русе Ангеловски е роден во село Воштарани, Леринско. Од раководството на Организацијата во Леринско бил назначен за лериснки селски војвода. Учествувал во Илинденското востание како војвода на чета составена од 25 души, од село Воштарани.
Орландо Блум
Орландно Џонатан Бланчард Блум (англиски: Orlando Jonathan Blanchard Bloom, , ) или само како Орландо Блум е англиски глумец. Својата кариера ја започнал уште во 1994 година, но својот светски успех го забележал во 2001 година со улогата Леголас во филмот Господар на престените и со улогата на Вил Тарнер во филмот Пиратите од Карибите. Покрај овие филмови, тој зел учество и во големите филмски проекти како Троја и Небесното кралство. Својата кариера Блум ја започнал во Театарот на Војводата од Јорк. На 12 октомври 2009 година Орландо Блум станал амбасадор на добра волја на УНИЦЕФ.
Ран живот
Орландо Блум е роден во Кантербери во Англија. Неговата мајка Соња Констанс Џозефин е родена во Калкута, Индија, ќерка на Бети Констанс Џозефин Вокер и Франсис Џон Коупланд. Преку неговата мајка, Орландо Блум е братучед со познатиот фотограф Себастијан Коупланд. За време на неговото детство, на Блум му било соопштувано дека негов татко бил Хери Блум, но на неговата 13. возраст, девет години по смртта на Херу Блум, му било соопштено дека всушност негов биолошки татко бил Колин Стоун, семеен пријател. Орландо бил именуван по композиторот Орландо Гибонс и има една сестра, Саманта Блум.
Хела (грчка митологија)
Хела — ќерка на орхоменскиот крал Атамант и божицата на облаците Нефела.
Митологија
Хела, со својот брат Фрикс, поминала мачно детство бидејќи нивниот татко ја напуштил нивната мајка Нефела и ја довел Ина, ќерката на тебанскиот крал Кадмо, која ги мразела од самиот почеток.
Ина, со своите сплетки успеала да го наговори Атамант да им го жртвува својот син Фрикс на боговите. Кога Атамант го водел својот син кон жртвеникот, Нефела испратила голем овен со златно руно кој ги зел Фрикс и Хела на својот грб и полетал со нив кон исток. На патот, за време на летот, кога се нашле над морскиот теснец кој ги одвојува Европа и Азија, Хела не успеала да се додржи на овенот и паднала во морето.
Фрикс не успеал да ја спаси својата сестра, но во нејзино сеќавање, го нарекол морето во кое паднала Хелинско Море - Хелеспонт. Цел среден век тоа море се нарекувало со името на Хела, а денес тоа се Дарданелите.
Матијас Брендле
Матијас Брендле (Matthias Brändle; р. ) — австриски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Брендле е седумкратен победник на хронометарското првенство (2009, 2013, 2014, 2016, 2019, 2020 и 2021) и го освоил друмското првенство во 2016 година.
Кариера
Во 2012 година, возел за Бил национален хронометарски првак во 2009, 2013 и 2014 година. Брендле победил на две етапи по ред на Трката околу Британија 2014.
Агент на Брендле е поранешниот друмски велосипедист Тони Ромингер. Брендле ги следел неговите чекори во поставување на нов часовен рекорд, во Егл, Швајцарија на 30 октомври 2014 година, соборувајќи го рекордот поставен од Јенс Фогт по воведувањето на новите правила на UCI во јуни 2014 година, кои дозволувале употреба на современи велодромски велосипеди. Рекордот стоел до 8 февруари 2015 година кога бил срушен од австралискиот велосипедист Роан Денис.
Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2015. Го освоил националното друмско првенство во 2016 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Милош Делетиќ
Милош Делетиќ (роден на 14 октомври 1993 година) е професионален српски фудбалер кој игра на позицијата како десно крило. Моментално настапува за екипата на Анортозис Фамагуста и тоа како позајмен играч од грчкиот тим АЕК од Атина.
Почетна кариера
И покрај неговата младост, Делетиќ во својата кариера успеал да игра во многу клубови, претежно од втора категорија или од пониски рангови. Во 2016 година, тој имал многу успешна сезона со екипата на Радник од Сурдулица, клуб од Српската Суперлига. Во екипата на Радник играл како крилен играч и како офанзивен играч за врска.
АЕЛ
Иако Делетиќ бил побаруван од големите клубови од Србија и Турција, сепак тој на 26 јуни 2016 година потпишал тригодишен договор со клубот на АЕЛ, благодарение на помошта на поранешниот фудбалер на клубот Слаѓан Спасиќ и тогашниот технички директор Томас Кипарисис. Неговата прва сезона била доста разочарувачка, бидејќи не успеал да постигне гол на ниту еден од неговите 28 натпревари.
Делетиќ ја започнал сезоната 2017-18 како стандарден член на стартната екипа. Првиот гол за клубот го постигнал на домашен терен против екипата на Аполон од Смирнис. Голот бил постигнат во доцната фаза од натпреварот кој на крајот завршил со резултат од 1:0. Речиси еден месец подоцна тој постигнал гол во победата од 2:0 на гостински терен против екипата на Ламија, освојувајќи ја и наградата МВП на натпреварот. На 25 февруари 2018 година, тој се вратил на теренот по едномесечно отсуство поради повреда и го постигнал единствениот гол во победата од 1:0 против тимот на Платанијас. На 5 мај 2018 година, во последниот натпревар од сезоната Делетиќ постигнал гол на нерешениот натпревар од 1:1 на домашен терен против тимот на Ламија. Во таа сезона одиграл вкупно 30 натпревари, а постигнал 5 гола и остварувајќи и 5 асистенции. Со овој придонес тој му помогнал на тимот успешно да го оствари опстанокот во лигата.
Во првиот натпревар од сезоната 2018–19, Делетиќ постигнал гол со удар од далечина во победата од 1:0 против клубот на Аполон Смирнис. На 20 октомври 2018 година, Делетиќ го отворил резултатот со гол во поразот на домашен терен со 2:1 против клубот на Ламија. На 11 ноември 2018 година, постигнал гол во победата од 2:0 на домашен терен против екипата наПАС Џанина.
АЕК Атина
На 1 јули 2019 година, клубот на АЕК од Атина официјално објавил потпишување на договор со Делетиќ и тоа во траење од 3 години. Тој на 29 септември го постигнал својот прв гол за клубот на гостувањето кај големиот ривал ПАОК од Солун. На тој натпревар Делетиќ влегол во игра во второто полувреме кога го претворил доброто проигрување на Петрос Манталос за израмнување на 2:2.
Позајмен играч во клубот на Астерас Триполис
На 31 јануари 2020 година, тој му се приклучил на Астерас Триполис за шестмесечен период како позајмен играч.
Позајмен играч во клубот на Ламија
На 2 октомври 2020 година, Делетиќ се приклучил на екипата на Ламија како позајмен играч, со траење до летото 2021 година, бидејќи не бил како дел од плановите на тренерот Масимо Карера.
Позајмен играч во клубот на Анортозис Фамагуста
На 23 јуни 2021 година, Делетиќ му се приклучил на Анортозис од Фамагуста со статус како позајмен играч и тоа до крајот на сезоната 2021-2022.
Репрезентација
Делетиќ настапувал во селекцијата на Србија за У-19 (до 19 години возраст).
Биоархеологија
Osteologi
Ѓорѓи Крстевски (писател)
Ѓорѓи Крстевски (1981, Скопје, Македонија) — македонски писател.
Животопис
Ѓорѓи Крстевски е роден во 1981 година, во Скопје. Дипломирал руски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје.
Творештво
Крстевски пишува кратки раскази, поезија и афоризми. Тој е автор на две самостојни збирка раскази: „Обични и необични приказни“ (Темплум, 2011) и „Другата страна“ (Бегемот, 2019), а претходно, во 2005 година, заедно со уште двајца автори, ја објавил збирката кратки раскази „Не сакам да ви кажам ништо“. Исто така, неговите раскази се застапени во антологиите „Тешка ноќ“ (антологија на современиот македонски фантастичен расказ) и „Ветрот носи убаво време“ (антологија на најмладата македонска поезија и проза), во зборникот „Креативни точки“, како и на интернет. Покрај тоа, неговите творби се објавени во списанието „Современост“. Учествувал на повеќе македонски конкурси за кратки раскази на кои освоил неколку награди. Покрај со пишување, Крстевски активно се занимава со преведување од руски, англиски, српски и хрватски јазик при што превел околу 30 книги. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
179 п.н.е.
179 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 179. година пред новата ера, 179. од првиот милениум п.н.е., 79. од 2 век п.н.е. и последна од 170-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5329 и 5330 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4571 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3581 и 3582 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 574.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 179 година се протега во 2457 и 2458, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2517 и 2518 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 364. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 825 и 824 исламска година пред хиџра.
NGC 3663
NGC 3663 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3663 се споменува и како MCG -2-29-23, IRAS 11214-1200.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3663 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3663 има привидни димензии од 2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3663 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35006. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5511. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1029.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Ресенски сарај
Ресенски сарај — дворец во градот Ресен е еден од најпретставителните примери на објекти градени во неокласичен стил во Македонија. Изграден е во француски неоренесансен стил и се смета за еден од поважните примери на архитектурата од почетокот на XX век, во кои се присутни елементи и од другите европски историски стилови во архитектурата. Граден е во периодот од 1905 до 1909 година од еден од водачите на Младотурската револуција, Ахмед Нијази-бег. Неговиот покрив бил обновен во 1982 година, а во 2005 година е реставриран со средства од Светска банка. Објектот е висок 25 метри, со површина од 4.800 квадратни метри внатрешен простор, а во обработка на ентериерот се користени префинето обработени висококвалитетни материјали. Денес зградата на сарајот е Домот на култура „Драги Тозија“, и во него е сместена постојаната поставка на делата на македонската сликарка Кераца Висулчева која е дел од Музејската збирка Ресен на Музејот на Македонија, како и галеријата на дела од Ресенската керамичка колонија.
Легенда за изградбата
Нарачателот на изградбата Ахмет Нијази-бег, како студент на воена академија во Истанбул и припадник на младотурското движење, бил испратен во Ресен, каде што подоцна примил разгледница со Версајскиот дворец од свој пријател од Париз. Богатиот ресенски бег решил да изгради исто така убав објект, каде што планирал да живее. Сепак, во 1912 година во Драч тој бил убиен, пред дворецот да биде комплетно завршен.
Историја на градбата
На 3 јули 1908 година командантот на турскиот аскер во Ресен, мајорот Ахмет Нијази-бег се одметнал од својата војска и станал еден од водачите на Младотурската револуција. Во 1908 до 1912 година го изградил ресенскиот сарај кој до ден денес претставува значајно обележје на градот. Сарајот служел како седиште на многу управи по Балканските војни. Тука била сместена српската управа, а потоа управата на Кралството Југославија. За време на двете светски војни овде се наоѓале окупаторските управи, а по ослободувањето била сместена управата на Општина Ресен. По изградбата на сопствена градба на Општината Ресен во 1980тите, биле смесметени културно-просветните организации како што се Домот на културата „Драги Тозија“ (во чии правни рамки се наоѓа Градската библиотека, Музејската збирка Ресен при Музејот на Македонија, Ресенската керамичка колонија, Радио Ресен и неколку простории на невладините организации, од кои едната го носи името на Нијази-бег.
Градба
Носивната конструкција е од носивни ѕидови Д=40-85 см. Изведени од тврд материјал – печена тула и вар како врзно средство. Меѓукатните конструкции се од челични профили исполна на тула (ходници и холови) и дрвени греди (во останатиот простор). Кровната конструкција и конструкцијата на кубињата е дрвена, но со реконструкцијата на кубињата во 1982 година дрвото е заменето со челични профили.
Фасадните платна на сарајот богато се обработени: посебно главната (северна). Фасадите посебно се расчленети по хоризонтала со венци и фризови, редоследно обработени, а по вертикала со пиластри кои завршуваат со капители.