cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Окрузи во Србија
Во 2000 г. протекторатската управа на УНМИК ја има изменето територијалната организација на Косово, укинувајќи ги петте окрузи и создавајќи седум нови. Самата Србија не ги признава и ги смета своите за сè уште важечки.
Окрузи во Косово и Метохија
Србија повеќе нема суверенитет врз Косово, па затоа следниве окрузи имаат чисто формален статус. Денес Косово е поделено на седумте окрузи создадени во 2000 г. од управата на УНМИК.
Татјана Римска
Татјана Римска е христијанска светица и ранохристијанска маченица.
По потекло од Рим, Татјана била ќерка на познати благородници од градот, христијанка и ѓакониса при црквата. По смртта на царот Хелиогабал, во Рим на престолот дошол Александар Север, чија мајка Мамеја била христијанка. Самиот цар бил колеблив и нерешителен во верата, затоа во својот дворец чувал повеќе статуи: на Исус, Аполон, на Аврам и на Орфеј. Неговите потчинети ги гонеле христијаните и без наредба на царот. Кога ја извеле девицата Татјана на мачење, таа се молела на Бога за своите мачители.
Така, според христијанското верување, очите им се отвориле и тие виделе четири ангели околу маченичката. Кога го виделе тоа, осуммина од нив поверувале во Исус, заради што и тие биле мачени и убиени. По ова продолжило мачењето на Татјана Римска. Ја фрлиле пред лав, но лавот се умилкувал околу неа и ништо не наштетил, за на крај со меч да биде убиена.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 12 јануари според црковниот, а 25 јануари според грегоријанскиот календар.
Радио МОФ
Радио МОФ — непрофитен младински мултимедијален интернет медиум, кој функционира како портал и радио, формиран во 2011 година. Медиумот е вброен меѓу 30-те највлијателни медиуми во Македонија, според порталот Призма од Балканската истражувачка репортерска мрежа (БИРН).
Целната публика на медиумот се младите луѓе и граѓаните чиј интерес е статусот на младите во општеството и негово подобрување. Медиумот обработува теми од областа на образованието, науката, екологијата, културата, дигитализацијата, медиумската писменост, социјалните проблеми, сиромаштијата и младинските политики. Покрај радио програмата која се пренесува на интернет, медиумот продуцира и бројни подкасти на различни теми.
Новинарите од Радио МОФ имаат освоено повеќе награди за својата работа, меѓу кои и наградата на Европската Унија за истражувачко новинарство, награда на тема поврзана со загадувањето на воздухот, наградата „Гласник на невидливите“, наградата „Јашар Еребара“ за истражувачко новинарство, како и наградата „Жан Моне“. За својата работа, медиумот ја има освоено и наградата „Медиум промотор на новинарството како јавно добро - Роберто Беличанец“.
Медиумот функционира во рамки на невладината организација Младински образовен форум (МОФ).
Радио МОФ и МОФ се организатори на единствената Конференција за социјален активизам „Енгејџ“ во Македонија, која се одржува од 2012 година.
Алигаторовидни
Алигаторовидните е семејство што опфаќа повеќе видови на алигатори и кајмани, кои се крокодиловидни влекачи. Овие животни се среќаваат само во Северна и Јужна Америка.
Вистински алигатори (Alligatorinae)
Вистинските алигатори живееле во Европа од периодот креда до плиоцен, кога изумреле. Денес, постојат само два преживеани вида на вистински алигатори, Alligator mississippiensis кој живее на југоистокот на САД и расте до 4,25 метри и достигнува тежина до 454 килограми (со најголема регистрирана единка од 5,81 метар), и малиот Alligator sinensis кој живее во реката Јангцекјанг во Кина и достигнува должина од 1,5 метри. Името алигатори е настанато од шпанскиот збор el lagarto, што значи „гуштер“.
Кајмани (Caimaninae)
Во централна и јужна Америка живеат 5 вида од фамилијата Alligatoridae, кои припаѓаат на потсемејството Caimaninae. Овие животни се разликуваат од вистинските алигатори по отсуството на коскен септум помеѓу ноздрите, како и по оклопот на стомакот кој е оставен од коскени плочки кои се преклопуваат, а секоја од овие плочки е составена од два дела споени со шев. Ова потсемејство се дели на три рода. Кајманите се поподвижни од алигаторите и по движењето повеќе наликуваат на крокодилите, исто така тие имаат и многу подолги и поостри заби од алигаторите. Очилниот каман е најраспространет, со живеалишта од јужно Мексико па сè до северната половина на Аргентина. Расте до должина од 2,2 метри. Најголем претставник на ова потсемејство е црниот кајман од Амазон. Овие кајмани растат и до 5 метри, а најголемата регистрирана единка била долга 5,79 метри. Црниот кајман и американскиот алигатор се единствените членови на фамилијата Alligatoridae кои претставуваат опасност а човекот. Иако кајманите не се целосно проучени, се смета дека циклусите на парење за кои претходно се мислело дека се спонтани или годишни, всушност се поврзани со врнежите од дожд и нивото на реките со цел да се зголемат шансите за преживување на младите кајмани.
Разлики со крокодилите
Алигаторите се разликуваат од крокодилите најмногу по пошироката и пократка глава со потапа муцка, по четвртиот заб на долната вилица кој кога е затворена устата не влегува во засек туку во посебно вдлабнување на горната вилица. Алигаторите немаат шилести реси кои ги среќаваме на задните нозе и стапалата на крокодилите, исто така прстите на задните нозе се со пловнакожичка само до половината на прстите. Алигаторите претпочитаат слатки води, и не се многу толерантни на солена вода, за разлика од крокодилите кои имаат специјализирани жлезди за филтрирање на вишокот сол од организмот. Генерално, крокодилите се многу поопасни и поагресивни кон човекот отколку алигаторите.
Класификација
Family Alligatoridae
Наводи
Caiman Alligators
Дебарско-кичевска епархија
Дебарско-кичевска епархија — една од 15-те епархии на Македонската православна црква која го опфаќа југозападниот дел на Македонија и е со седиште во градот Охрид. На чело на епархијата Неговото Високопреосвештенство митрополитот г. Тимотеј, кој ја носи титулата Митрополит Дебарско-кичевски и Плаошки. Ги опфаќа градовите Охрид, Струга, Дебар, Кичево и Брод. Дебарско-кичевската епархија вкупно зафаќа 3565,1 км2. Во нејзин состав се наоѓаат вкупно 14 општини, 5 градови, 262 села.
Историја
Охрид како македонски православен центар, е седиште на оваа епархија. Тука се наоѓало седиштето на древната Охридска Архиепископија, која неканонски била укината во 1767 година, но повторно возобновена како Македонска православна црква во 1967 година, на Црковно народниот собор во катедралната црква на охридските архиепископи „Света Софија“.
Со возобновувањето на Охридската Архиепископија во лицето на Македонската православна црква, на 17 јули 1967 година, на Третиот црковно народен собор, се возобновила и древната Величка епархија со седиште во Охрид. Само после една година, на одржаниот Црковно народен собор на 17 октомври 1968 година, со одлука бр. 538, древната Величка епархија е преименувана во Дебарско-кичевска епархија, повторно со седиште во Охрид.
Манастири
Во оваа епархија се наоѓаат следниве познати цркви и манастири:
Архерејски намесништва
Епархијата е поделена на четири архијерејски намесништва, и тоа: Охридско, Струшко, Кичевско, Бродско и Дебарско.
Охридско
Охридското архијерејско намесништво е поделено на следниве парохии:
Струшко
Струшкото архијерејско намесништво е поделено на следниве парохии:
Бродско
Бродското архијерејско намесништво е поделено на следниве парохии:
NGC 6283
NGC 6283 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6283 се споменува и како UGC 10652, MCG 8-31-18, CGCG 252-14, IRAS 16581+4959.
Откривање
Објектот е откриен на 13 април 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6283 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6283 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 59 м 26,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +49° 55' 19"".
Вера Бранѓолица
Вера Бранѓолица (, -, ) — македонска балерина , основоположник на македонската балетска сцена.
Животопис
Вера Бранѓочица е родена во Скопје на 16 јули 1936 година како Вера Божиновска. Уште на 14-годишна возраст ја започнала својата плодна кариера во балетот и имала остварено многу улоги во нејзината матична куќа – Македонската опера и балет. Нижо и средно балетско училчиште завршила во Скопје во класата на Ѓорѓи Македонски и Нина Кирсанова.
Од 1949 до 1976 година била член на Балетот при МНТ. Како истакната солистка, изразено музикална и со извонредно чувство за драматуршко обликување на улогите, таа имала одиграно многу улоги во безброј балетски претстави, меѓу кои: Кармен во „Кармен“ од Жорж Бизе, улога со која ја заврши својата професионална кариера, Воденичарка во „Трирогатата шапка“ од М. Де Фаља, Тамара во „Тамара“ од М. Балакирјев, Дадилка во „Ромео и Јулија“ од С. Прокофјев, „Танц на кадетите“, цигански танц во операта „Травијата“, Дон Кихот и многу други.
Починала во Скопје на 20 март 2018 година.
Партеш
Партеш е село и општина во округот Гнилане во југоисточниот дел на Косово. Се состои од 3 села, а за седиште на општината е избрано селото Партеш со 478 жители.
Аеродром Копенхаген
Аеродромот во Копенхаген (Дански: Københavns Lufthavn, Kastrup) (IATA: CPH, ICAO: EKCH) е главниот аеродром кој го опслужува Копенхаген, Данска и околните градови во регионот на Ересунд. Сместен е на некои 8 километри од центарот на Копенхаген, и 24 километри од центарот на Малме, Шведска. Аеродромот е еден од трите главни централи на Scandinavian Airlines System, исто така е централа и на авиокомпанијата Sterling. Аеродромот опслужува во просек околу 60.000 патници во еден ден, додека минатата година околу 21,4 милиони патници поминаа низ аеродромот, правејќи го најзафатен аеродром во Скандинавија, како и на 17 место меѓу најфрекфентните аеродроми во Европа. Аеродромот оригинално беше наречен Каструп аеродром, бидејќи е сместен до мало место наречено Каструп, и сѐ уште официјалното име е Аеродром Копенхаген, Каструп за да се направи разлика од аеродромот Роскилде, кој е официјално наречен аеродром Копенхаген, Роскилде.
Терминал 1
Сите домашни летови:
Клостервасер
Клостервасер, (Klosterwasser, Klóšterska woda, Klášterní voda) — река, која тече низ Саксонија, Германија.
Изворот на Клостервасера се наоѓа во Буркау (Porchow), Саксонија, Горна Лужица, во Лужичките Возвишенија (Lausitzer Bergland), близу границата со Чешка.
562 п.н.е.
562 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 562. година пред новата ера, 562. од првиот милениум п.н.е., 62. од 6 век п.н.е. и трета од 560-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4946 и 4947 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4188 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3198 и 3199 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 191.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 562 година се протега во 2074 и 2075, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2134 и 2135 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 19 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1219 и 1218 исламска година пред хиџра.
Радојка Дончева
Радојка Дончева ( во Блатец) — македонска градежна инженерка и универзитетски професор.
1786 во архитектурата
1786 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Радојка Дончева
Животопис
Предава на Градежниот факултет во Скопје, по предмети од областа на патиштата, на кои и докторирала. Во научно-истражувачката работа акцент ставала врз влијанието на геометриските елементи на патот врз безбедноста во сообраќајот. Активно учествувала во апликативната работа и давала придонес во оформувањето на патната мрежа кај нас. Главно дело: „Патишта“ (во два тома, 2005 г.)
Жетикара (округ)
Жетикара е округ во Казахстан во покраината Костанај со центар град Жетикара.
NGC 1860
NGC 1860 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1860 се споменува и како ESO 56-SC75, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1860 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m. NGC 1860 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 10 м 39,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 45' 8".
Други поделби
Проучување на NGC 1860 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Кајмани (потсемејство)
Caimaninae е една од двете потсемејства на семејството на алигаторовидните. Содржи 3 преживеани рода, во кои спаѓаат 6 преживеани вида на кајмани.
Потсемејство Caimaninae
Рорберг (Саксонија-Анхалт)
Рорберг (Rohrberg) — општина во округот Алтмарк Залцведел, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Висои (Беранци)
Висои — археолошко наоѓалиште во битолското село Беранци. Претставува тумул од железно време. Се наоѓа на 17 км од Битола и на околу 300 м од левата страна на стариот пат Битола — Прилеп, на тромеѓата помеѓу селата Црнобуки, Могила и Беранци. Овде уште во 1954 година се пронајдени три тумули подредени во еден правец и оддалечени еден од друг од 300 до 500 м. Со рилањето на теренот, на најголемата могила биле откриени гробови со камени плочи, поради што истата година е извршено заштитно ископување. Најдени се 47 гробови од камени плочи - тип циста, радијално распоредени, опкружени со сувоѕидан прстен од камен и централен гроб на средината кој е временски постар. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Актиниум (III) флуорид
Chemical compound Актиниум(III) флуорид (AcF3 ) е неорганско соединение, сол на актиниум и флуор.
Синтеза
Актиниум флуорид може да се подготви во раствор или со реакција во цврста состојба. Во првиот метод, актиниум хидроксид се третира со флуороводородна киселина и производот се таложи:
Во реакцијата во цврста состојба, актиниум метал се третира со гас водород флуорид на 700 °C во чинија од платина.
Својства
Актиниум флуорид е бела цврста супстанца која реагира со амонијак на 900-1000 °C за да се добие актиниум оксифлуорид:
Додека лантан оксифлуорид лесно се формира со загревање на лантан флуорид во воздух, сличен третман само го топи актиниум флуоридот и не дава AcOF.
Денизли
Денизли (Denizli) — град кој се наоѓа во југозападниот дел на Турција во Егејскиот регион по долината на реката Бујук Мендерес. Градот има надморска височина од околу 350 метри.
Денизли бележи економски развој во последните неколку децении, во најголем дел ова се должи на производството и извозот на текстил.
Денизли, исто така, ги привлекува посетителите поради топлите извори и травертини-тераси од карбонатни минерали на Памуккале. Неодамна, Денизли станал главно одредиште во домашниот туризам. Ова се должи главно поради различните видови на термални води во Сарајќој, Акој, Булдан, Чардак итн.
Древниот град Јерапол, како и градот Лаодикија, античката престолнина на Фригија се наоѓаат во близина на градот.
Во летниот период времето е топло, додека во зима понекогаш може да биде многу студено со снег на планините што го опкружуваат градот.
Историја
Оваа област била под владеење на најразлични сили уште од праисториски времиња. Во близина се наоѓале античките грчки и римски градови Јерапол како и градот Лаодикија. Градот со сегашната местоположба бил освоен од страна на Турците по кое започнал периодот на Селџуците.
Во 17 век, турскиот патописец Евлија Челебија го посетил Денизли и запишал: „Градот е наречен од страна на Турците (Денизли) (што значи дека има изобилство на извори на вода) бидејќи постојат неколку реки и езера. Околу него се наоѓа квадратна тврдина... Кон јужниот дел од тврдината се наоѓа новата џамија, додека лозјето се наоѓа во запад. На тврдината има околу 50 вооружени стражари. Градот се наоѓа надвор од тврдината и има околу 3,600 куќи. Постојат 57 мали и големи џамии, 7 медреси, 6 бањи и 17 дервишки институции“.
Градот живеел во мир со векови, без да биде вклучен во војните на директен начин. По Првата светска војна, за време на војната за независност, грчките сили успеале да се приближат до Сарајќој, мал град оддалечен на околу 20 километри северозападно од Денизли.
Население
Градот има население од околу 577.000 жители според податоци од 2013 година. Во споредба со 2007 година, бројот на населението бил 389,000 жители како резултат на спојување на 13 општини и 10 села кон Дензили и самата област била зголемена за речиси пет пати и населението за околу 50%. Градот исто така е и главен град на провинцијата Денизли.
Економија
Текстилната индустрија во Денизли се зголемила бргу во 1980-тите и 1990-тите години, како на домашниот пазар така и за извоз. Пешкири, бањарки, и други домашни текстилни производи биле производи кои се поврзуваат со Денизли. Најголеми фирми во градот се Дегирменџи и Фуника.
Култура
Во градот постојат големи продавници, барови и кафулиња, со музика во живо, иако ова е град кој неодамна се зголемил. Присуството на Универзитетот Памуккале ги подобрува културните убавини на градот.
Жителите на регионот во најголема мера се занимавале со производство на грозје и вино во текот на историјата. Многу приватни клубови и здруженија се отвораат како Здружението за заштита на животната средина и историја на Денизли. Постои годишен аматерски театарски фестивал, на кој присуствуваат групи од Турција и од странство. Денизли има втор најголем број по ранг на шахисти во Турција, по Истанбул.
Цемент (заб)
Цемент (substantia cementum) е минерализирано сврзливо ткиво кое се протега од вратот на забот до врвот на коренот на забот т.е го покрива дентинот во пределот на коренот на забот. Со цементот кое претставува тврд дел на забот, се остварува контакт со околните ткива (периодонциум)преку колагени влакна. Цементот е со помала тврдина од дентинот и има жолтеникава боја. Содржи 45% неоргански материи и 55% органски материи. Карактеристично за цементот е што одејќи од цементно-емајловата граница кон врвот на забот неговата дебелина постапно се зголемува така што на самиот врв на забот е најдебел и го формира отворот на коренот на забот (foramen apicis dentis)
Поделба на цементот
Цементот се дели на бесклеточен и клеточен. Нивното целосно разграничување не е целосно утврдено, се смета дека бесклеточниот дел е најзастапен во горните две третини од цементот, додека клеточниот дел е застапен во долната третина од цементот, најгусто во самиот отвор на врвот на коренот на забот. Клетките на цементот се нарекуваат цементоцити.
Рему Алтонен
Хенри Олави „Рему“ Антонен (роден на 10 јануари 1948 година ) — фински тапанар и пејач. Рему е водечки музичар на групата Хуриганес, но исто така, водел и кариера во соло пеење.
Рему е роден во Хелсинки. Тој е со ромско потекло. Неговата автобиографија, „Poika varjoiselta kujalta.“ била објавена во 1984 година.
Анадолија (тема)
Анадолија или Анатоликон (грчки: Άνατολικόν [θέμα], Anatolikon [thema]) - византиска тема која се наоѓала во централниот дел на Анадолија, во денешна Турција. Од своето основање, оваа тема била најголемата и една од најважната за Византија. Темата и нејзината армија одиграле голема улога во Арапско-византиските војни во периодот од 7 век до 10 век, по кое следувал периодот на релативен мир кој траел до освојувањето на оваа територија од страна на Селџуците во 1070-тите.
Како тема за прв пати била спомната во 669 година бидејќи граничела директно со непријателскиот исламски калифат и била помогната од императорите од сириската династија. Во 714 година тогашниот стратег (stratēgós) на Анатоликон, Лав Исавир, сам се прогласил за император (Лав III).
Темата Анатоликон е спомната за последен пат во изворите во 1077 година, кога нејзиниот стратег, Никифор Вотанијат, се прогласува за цар.
Главен град на темата бил Аморион до грабежите во 838 година, а потоа резиденцијата најверојатно била во Полиботос.
1785 во архитектурата
1785 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Нови седум светски чуда
Седум светски чуда на Новиот Свет
Седумте светски чуда на Новиот Свет се:
Други финалисти
Другите тринаесет финалисти, по азбучен ред, биле:
Надворешни врски
Weltwunder
Казинцбарцика
Казинцбарцика е индустриски град во округот Боршод-Абауј-Земплен, Северна Унгарија. Лежи на долината на реката Шајо, 20 километри оддалечен од главниот град на округот, Мишколц.
Историја
Градот Казинцбарцика бил создаден за време на социјалистичката индустријализација, кога неколку села биле обединети со цел да се создаде индустриски град за да се обезбедат работници за новоизградениот Боршоди Веѓи Комбинат (претходник на денешниот Боршод Кем). Селото Шајоказин првпат било споменато во 1240 година. Тоа било главно земјоделско село до 1850 година, кога бил отворен првиот рудник за јаглен. Селото Барцика започнало со обединување на две села, Горна и Долна Барцика. Иако рудникот бил отворен во близина, земјоделството останувало главната окупација на селаните до 1920-ти години, кога била изградена голема електрана.
По Втората светска војна, Шајоказин и Баршика биле обединети под името Казинцбарцика. Во 1954 година му било доделен градски статус, а соседното село Беренте било припоено. Градот веќе имал 11.000 жители. Боршод Кем, основана во 1949 година, презела активна улога во развојот на градот, а можностите за вработување привлекле луѓе од целата земја.
Петар Авесаламит
Петар Авесаламит е христијански маченик.
Лајош Кашаи
Лајош Кашаи (унгарски: Lajos Kassai, 16 септември 1960) — унгарски стрелец, продавач и создавач на лакови и стрели и јавач на коњ. Првенствено е познат по својата работа за обновување на традиционалната уметност на коњско стреличарство, вклучувајќи го и адаптирањето во современ спорт. За својата работа го добил Офицерскиот крст од Орденот за заслуги на Унгарија.
Создавањето Лакови
Лајош Кашаи првично работел како механичар и правел лакови како хоби до средината на 1980-ти години. Во ова време тој го реконструирал унгарскиот композитен лак од времето на унгарското освојување. На крајот изработувањето на лакови стана негова примарна професија, и тој стана прв во светот за масовно производство на овој стил на лак. Освен унгарски, Кашаи прави и други видови на традиционални лакови, вклучувајќи ги традиционалните лакови на Скитите, Унгарците, Хуните (асиметричен тип), Аварите и Монголците.
Стреличарство на коњ
Касаи го создал системот на натпреварувачки правила на коњско стреличарство кон крајот на 1980-ти години и почнал да го пропагира овој нов спорт, прво во Унгарија, а од 1990-ти години во остатокот од Европа, САД и Канада. Тој се запознал со зен-стреличарството во Камакура, Јапонија, и отпатувал во Шаолин во Кина за да студира.
Тој ги сумирал неговите искуства во својата книга "Коњско стреличарство", која е преведена на германски, англиски и руски јазик.
Тој го основал центарот на унгарското коњско стреличарство во близина на Капосмеро. Центрите за коњско стреличарство врз основа на училиштето Кашаи во моментов работат во четиринаесет земји и редовно организираат светски куп.
Во 2011 година, Универзитетот за физичка култура ја прифатила образовната практика развиена од Кашаи и започнала обука за стреличарство. Унгарија е првата земја во светот каде што може да се добие диплома за учење во коњско стреличарство.
Неговиот живот и работа бил драматизиран од страна на Геза Казас во филмот „А лукаш“, кој премиерно се одржал во јануари 2016 година.
Достигнувања
До денешен ден, тој ги освоил натпревари за стреличарство на коњ во којшто тој учествувал. Тој поставил четири гинисови рекорди: во 1998, со постојано јавање на коњи за време на 12-часовна конкуренција, тој јавал низ патеката од 90 метри 286 пати и пукал повеќе од 1000 насочени стрели. Во 2002 година, на рекордно време, кое траеше од 6 до 18 часот, тој застрела над 3000 стрели со собирање на 7126,05 бода во 323 јавања, што во голема мера го надмина неговиот претходен рекорд. На 10 јуни 2006 година, тој повторно ги надмина своите две претходни 12-часовни светски рекорди со континуирано натпреварување во коњско стреличарство за 24 часа. Од саботата 07:00 до недела во 07:00 часот возеше 661 пати со стрелање 5412 стрели и собирање на вкупно 15.596,43 бода, во просек по 212,35 бода по возење.
Тој го постави својот последен рекорд со своите дисциплини во Спортската Арена „Будимпешта“ на 5 декември 2009 година. Тој застрелал 12 фрлени дискови со 30 см пречник во период од 17,80 секунди од задниот дел на тркачки коњ.
Семејство
Кашаи е оженет и има една ќерка.
Јибар
Јибар (Jübar) — општина во округот Алтмарк Залцведел, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Послание до Евреите
Послението до Евреите е книга од Новиот завет.
Според некои истражувачи автор на ова посление е апостол Павле, но поголем број од нив пак сметаат дека посланието припаѓа на некој непознат христијански теолог. Според нив, ова послание во голема мера се разликува во стилот на пишување, за разлика од останатите посланија за кои се смета дека биле пишувани од страна на апостол Павле. Од текстот може да се заклучи дека авторот е маж и дека бил близок соработник на Тимотеј Ефејски и дека истото било напишано во Италија.
Се смета дека ова послание било напишано во периодот меѓу 80 до 100 година.
1784 во архитектурата
1784 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 3940
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3940 се споменува и како UGC 6852, MCG 4-28-82, CGCG 127-89.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3940 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 3940 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на NGC 3940 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37224. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Палхаза
<span data-segmentid="71" class="cx-segment" id="cxmwAw" data-source="mwAw" data-cx-state="mt" data-cx-mt-provider="Yandex" data-cx-weight="20" style="min-height: 660px;" contenteditable="true">
Палхаза е град во Унгарија, се наоѓа во североисточниот дел и е 87 км источно од градот Мишколц.
Историја
Областа е населена уште од античките времиња. Селото било основано во 1320тите и првпат се споменува во 1387 година.
Селото било уништено неколкупати во текот на Отоманската окупација на Унгарија. Во 1711 го зафатила пандемија и умреле многу жители. Селото било споменато повторно во 1786. На Палхаза и беше доделен статус град во 2005, со што стана најмалиот град на Унгарија (по население).
Љаник
Економија
Населението главно се занимава со земјоделство и живинарство.
Демографија
Во селото живеат 27 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 61,7 години (56,8 кај мажите и 68,6 кај жените). Во селото има 26 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,42.
Ова село е во потполност населено со Срби (според пописот од 2002 година).
Цаконски своден мост
Цаконскиот своден мост (Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας) ― еден од најдолгите повеќераспонски сводни мостови во светот. Ја преминува Цаконската Долина и се протега на опасна местоположба во близина на Мегалопол, каде во последните децении имало многу одрони.
Изградба
Цаконскиот лаковен мост, со должина од 490 метри, било последната работа што останала за да се заврши делницата Парадеисија – Цакона оска Триполис – Каламата (направена од државата и ќе биде доставена до конзорциумот Мореас). Како што било наведено во „Courage“ од водачот на проектот Никос Донас, овој мост бил еден од најтешките инженерски проекти, по мостот Харилаос Трикупис. Цената на проектот била буџетирана на 94 милиони евра, но имало значителни пречекорувања на трошоците. Ова главно се должи на сложеноста на градењето во многу предизвикувачки и нестабилни геолошки услови на местоположбата. Првичните студии направени за изградба на мостот, исто така, ги потцениле предизвиците поврзани со изградбата, што исто така предизвикало пречекорување на буџетот и времето. Како резултат на тоа, вкупните трошоци завршиле на 131,5 милиони евра.
Мостот е поддржан на три точки: по една на секој крај (абатменти) и една што е поблиску до врвот на столбот. Ова последното е најважно: во основа е џиновски „префаб“, кој ја обезбедува стабилноста на мостот. Од столбот започнува лакот на мостот, со максимална висина од 30 метри. Двата свода, по еден од двете страни, го потпираат металниот дел од мостот на кој се наоѓа патот.
Неговата изградба започнала во 2008 година и бил отворен за сообраќај во јануари 2016 година.
Цветанка Јакимовска
Цветанка Јакимовска ( во —  ) — македонска глумица во Драмата на МНТ (1945-1983), каде што ѝ се пензионирала.
Животопис
Својата 38-годишна кариера (1945-1983) главно ја минува играјќи во Македонскиот народен театар. Учествува во претстави на Театарот за деца и младинци во Скопје, проекти за радио и телевизија, а се појавува и на филмското платно.
Значаен дел од својата кариера посветува на говорењето поезија, на тој начин гостувајќи во САД, Канада, Австралија. Меѓу нејзините улоги се бројат и оние во претставите „Шума“, „Галеб“, „Глорија“, „Габи“, „Домот на Бернард Алба“, „Гоце“, „Бегалка“ и други.
560 п.н.е.
560 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 560. година пред новата ера, 560. од првиот милениум п.н.е., 60. од 6 век п.н.е. и прва од 560-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4948 и 4949 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4190 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3200 и 3201 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 193.
Жангелди (округ)
Жангелди е округ во Казахстан во покраината Костанај со центар град Торгај.
Друштвени медиуми
Друштвени медиуми — алатки и платформи кои луѓето ги користат на интернет за да споделуваат мислења, искуства, погледи и какви било други информации едни со други. Друштвените медиуми може да користат различни форми: текст, слики, аудио и видео записи. Популарни друштвени медиуми се блоговите, форумите, подкастите, вики-апликациите, влоговите, како и другите форми на друштвено вмрежување.
Терминот прва го употребила Тина Шарки, применувајќи го на форма на интернет содржини која ја сочинуваат членови на една заедница во 1997 година, по што го регистрирала доменот "socialmedia.com". Подоцна терминот го популаризирал Крис Шипли, во контекст на обединувањето на блоговите, вики-апликациите, друштвените мрежи и сродните технологии во една нова форма наречена партиципативни медиуми.
Поврзано
__ИНДЕКС__
Мазночелни кајмани
Родот содржи два преживеани вида :
NGC 6284
NGC 6284 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6284 се споменува и како GCL 53, ESO 518-SC9.
Откривање
Објектот е откриен на 22 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6284 е од видот IX. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m. NGC 6284 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 4 м 28,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 45' 51"".
Други поделби
Проучување на NGC 6284 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 337; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6815. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 192.
Преспанско-пелагониска епархија
Преспанско-пелагониска епархија — една од 15-те епархии на Македонската православна црква. Формирана е со одлука на синодот во 1958 година и за нејзино седиште е избран градот Битола. При формирањето на МПЦ оваа епархија се нарекувала Охридско-битолска епархија. За архијереј бил избран епископот Климент, кој раководел до 1977 година. Во 1974 епархијата била преименувана во Преспанско-битолска и неа ја администрирале викарните епископи Методиј, Ангелариј и Горазд, а од 1979 митрополитот Гаврил. Во 1981 година на чело на Преспанско-битолската епархија бил поставен митрополитот Петар. Во 1994 година епархијата била преименувана во Преспанско-пелагониска со четири намесништва: Битолско, Прилепско, Ресенско и Крушевско-демирхисарско. Епархијата има околу 300.000 верници, 600 цркви, манастири и капели, со 100 свештенослужители и 30 монаси и монахињи.
Епархијата ја поседува Митрополитската современа библиотека Св. Јован Богослов, чијшто вкупен книжен фонд се состои од над 10.000 книги. Таа, како издавачка куќа, досега има издадено најразлична богословска литература. Во состав на Епархијата работи Хуманитарната Организација „Самарјанин“ која истовремено е иницијатор и исполнувач на идејата за проектот „Трето дете – зголемување на наталитетот“. Оваа хуманитарна организација, со благослов и под покровителство на надлежниот архијереј, организира голем број хуманитарни изложби, приредби, аукции, со цел прибирање помош за штитениците на епархијата. Нејзина исклучително значајна активност е и народната кујна.
Митрополити
Викарни епископи
Намесништва и парохии
Преспанско-пелагониската епархија има 4 архијерејски намесништва и 39 парохии.
Училиштен кружок во Солун
Училиштниот кружок во Солун е асоцијација на македонските ученици од Солунската машка гимназија Св. Кирил и Методиј.
Овој кружок бил создаден од страна на Дамјан Груев во првата половина на 1894 година, целата на Груев е преку овој кружок да се агитира меѓу повисоките класови на машката егзархиска гимназија и ширење на револуционерните идеи меѓу македонската младина.
Податоци за создавањето и организацијата на кружокот дава Тодор Станков. Овој кружок со Дамјан Груев одржувал врска преку ученикот Александар Хаџи Панов од Прилеп, притоа членовите на кружокот одржувале редовни состаноци со Груев, а на овие средби тој им давал револуционерна литература која тие требале да ја прочитаат до следната средба, а тогаш требало да се продискутира за прочитаното, по што Дамјан Груев го поставуваал прашањето:
Со ваквото делување учениците револуционизирале, а кружокот се ширел. Седмокласниците од гимназијата се подотвувале за идна агитација во името на организацијата низ Македонија, додека пак шестокласниците требало да го заземаат нивното место во кружокот.
Една недела пред завршувањето на учебаната година членовите на кружокот во станот на Петар Поп Арсов формално дале заклетва пред евангелие кама и револвер со што влегле во Македонската револуционерна организација.
Кружокот и понатаму останал активен во текот на целот егзистирање на организацијата. Треба да се истакне дека членовите на кружокот собирале пари за организацијата во зависност од имотната положба на учениците, дури имало и случаи кога некој од учениците насилно собирале пари од побогатите деца.
Дополнително на тоа некој од учениците се снабдиле со револвери, а треба да се истакне дека кукушани биле оделно организиарани во кружокот и тие за потребите на организацијата внесувале по 1 грош неделно.
Кружокот дополнително ќе ги револуционизира учениците во гимзазијата, така што под нејзино влијание ќе дојде до училишни бунтови во есента 1894 година и зимата 1896 година.
Постепено кружокот ќе стане извор на нов организациски кадар, и во учебната 1896/97 година ќе бидаат примени нови 22 ученика во организацијата, а меѓу нив ќе се најде идниот раководител Христо Куслев.
Плочи (Беранци)
Плочи или Натсело — археолошко наоѓалиште во битолското село Беранци. Претставува населба и некропола од римско време.
Актиниум (III) оксид
Актиниум(III) оксид е хемиско соединение кое го содржи реткиот радиоактивен елемент актиниум. Ја има формулата Ac2O3. Слично е на неговото соодветно соединение на лантан, лантан(III) оксид, и содржи актиниум во оксидациона состојба +3. Актиниум оксидот не треба да се меша со Ac2O ( оцетен анхидрид ), каде што Ac е кратенка за ацетил наместо симболот на елементот актиниум.
Миравска парохија
Миравска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Гевгелиското архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Константин и Елена“ во селото Миравци. Во составот на оваа парохија се селата Миравци, Давидово, Петрово, Милетково и Габрово.
Старешина на парохијата е отец Петар Петрушевски (сос. 2016).
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
1783 во архитектурата
1783 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Љубиша Трајковски
Љубиша Трајковски (роден во, на – починат во , во ) – македонски филмски и театарски глумец, член на Битолскиот народен театар од 1960 година.
Глумец, кој претставувал еден од најраскошните таленти на македонското глумиште и бил столб на битолскиот ансамбл. Неговата природност во откривањето на драмските судбини посебно ја карактеризирала неговата уметничка игра.
Животопис
Љубиша Трајковски е роден во Скопје во 1930 година. Во 1960 година доаѓа во градот под Пелистер, се вработува во Народниот театар – Битола и станува дел од член на драмскиот ансамбл. Заради болест бил оттргнат од театарот, но со подобрувањето на здравјето се вратил на сцената играјќи помали улоги со исто мајсторство како што ги остварувал своите насловни и водечки улоги.
Творештво
Во својот глумечки живот остварил бројни и забележителни театарски и филмски улоги.
Куфелде
Куфелде (Kuhfelde) — општина во округот Алтмарк Залцведел, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Гладомор
Гладомор (Голодомор) — масовна глад во Советска Украина во 1932-1933. Се смета за една од најтешките национални катастрофи во украинската историја, жртвите на различни оценки се неколку милиони. Гладот е предизвикан од политиката на советската влада, на чело со Јосиф Сталин.
Гладот во 1932-1933 владеел не само Украина, но и во други области во Советскиот Сојуз. Терминот Гладомор се користи специјално за областите населени со етнички украинци, каде гладот бил најсилен. Тој понекогаш е нарекуван Украински геноцид   или Украински холокауст, што укажува дека е намерно организиран од властите за да влијае врз украинската нација.
Причини и предизвикување на гладот
Гладот бил резултат на Сталиновата политика за присилна колективизација и вооптшто отпорот од страна на украинскиот народ кој како основа на советското земјоделство не сакал да ја прифати новата економска политика. Милиони луѓе починале од глад, а најголемите загуби ги претпела Украина која била најплодно земјоделско подрачје на територијата на Советскиот Сојуз.
1782 во архитектурата
1782 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Шампања
Шампањ (Champagne) — поранешна покраина во североисточниот дел на Кралството Франција, сега најпозната како вински регион Шампања поради пенливото бело вино што го носи нејзиното име во денешна Франција. Округот Шампањ а, кој потекнува од раното средновековно кралство Австразија, преминал под француската круна во 1314 година
Порано управуван од грофовите на Шампања, неговиот западен раб е околу 160 км источно од Париз. Градовите Троа, Ремс и Еперне се трговските центри на областа. Во 1956 година, поголемиот дел од Шампања станал дел од францускиот административен регион Шампањ-Арден, кого го сочинувале четири департмани: Арден, Обе, Горна Марна и Марна. Од 1 јануари 2016 година, Шампањ-Арден се споил со соседните региони Алзас и Лорен за да го формира новиот регион Голем Исток.
Историја
Во развиениот среден век, покраината била позната по Шампањските панаѓури, кои биле многу важни во економијата на западните општества. Витешките романи ги имале своите почетоци во округот Шампања со познатиот писател Кретјен де Троа, кој пишувал раскази за Тркалезната маса од легендите на кралот Артур.
NGC 3941
NGC 3941 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3941 се споменува и како UGC 6857, MCG 6-26-51, CGCG 186-62.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3941 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3941 има привидни димензии од 3,5' х 2,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 3941 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37235. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2526. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 109.
559 п.н.е.
559 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 559. година пред новата ера, 559. од првиот милениум п.н.е., 59. од 6 век п.н.е. и последна од 550-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4949 и 4950 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4191 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3201 и 3202 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 194.