cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Четири книги за архитектурата
Секое од деветте множества од правила содржат многу подпоказатели од составни делови и процедури за физичка изградба. Множеството правила „Ѕидови“ кој дава пет подправила засновани на дебелината на ѕидот има потреба само од правила за изградба; нема потреба од правила засновани на стил. За разлика од ова, правилата за „Костури“ е заснована на геометрискиот стил на кривините и пропорциите на облиците. Резултатите даваат јасни идентитети за композиција на граматиката на облиците која може да се заснова на физичката изградба на визуелниот стил. Овие идентитети се земени од првата книга за архитектурата како и преглед на изградени вили. Еве ги деветте множества од правила кои го определуваат индентитетот:
Гинуш
Гинуш — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Серхио Пардиља
Серхио Пардиља Бељон (Sergio Pardilla Bellón; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за професионалната континентална екипа.
Во октомври 2014 година, екипата објавила дека Пардиља ќе биде дел од нивната екипа за сезоната 2015.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Ингер Братстрем
Ингер Братстрем (27 август 1920 – 17 мај 2018 година) била шведска писателка. Таа била добитник на плакета „Нилс Холгерсон“ во 1967 година. Авторка е на повеќе од 40 книги, меѓу кои и на холандската преведена книга Unn en de grotten. Многу од нејзините книги се преведени на германски ( Das Wunschpferd, Solong und der Zaubrer, Ambika im Tempel der Gottin, Der Schleier, Mädchen von Damals, Seit jener Party ).
Аша Дере
Аша Дере — река во Југоисточна Македонија и притока на реката Струмица.
Џузепе Принци
Џузепе Принци (Giuseppe Prinzi) — италијански сликар и вајар. Тој се смета за еден од претставниците на постмодерната метафизичка слика.
Биографија и уметничка активност
Џузепе е роден на 31 јануари 1962 година во Мистрета, Италија. Во 1981 година добива диплома за уметност, надминува специјализација за две години, претставувајќи лично проучување на историскиот авангарда.
Од 1982 година ги продлабочува контактите со уметничка средина и започнува да учествува во изложбите, добивајќи признанија и пофалби од експерти и колектори со создавањето на стилизирани форми, кои се одликуваат со восхит за боење и суви кадифени површини каде се манифестираат лицата на интензивни масти и засенчени полихроми. Од 1983 година учествувал во 10 изданија на „Меѓународна изложба на керамика Санто Стефано ди Камастра“. Во 1986 година стручни жири на конкурсот „Амастрат“ во градот Мистрета му доделува втора награда за две керамика со бакар оксид и гравирање, кои сè уште се во општинската колекција.
Во 1987 година тој учествуваше во патување, спонзориран од регионот на Сицилија, вклучувајќи основните меѓународни престолнини: Њујорк, Токио, Сингапур, Париз, Лондон, Сиднеј, Берлин, Хонгконг.
Стил
Според некои критичари и историчари на уметноста, експресивниот јазик на Џузепе Принцот е поврзан со метафизиката на Џорџо де Кирико.
Тополовени
Тополовени (Topoloveni) — град во округот Арџеш, Романија, на реката Крчинов. The town administers four villages: Боцркан, Кринтешт, Горанешт и Циганешт. Сместен е во историската област Мунтенија.
Најстарото сведоштво за Тополовени е од 19 јуни 1421 г. за време на владеењето на Раду II Празнаглава. Името му потекнува од словенскиот збор „топола“.
Хауард Хокс
Хауард Вочестер Хокс ( – ) бил американски филмски режисер, продуцент и сценарист на класичната холивудска ера. Тој почина воПалм Спрингс, Калифорнија, после еден пад.
Животопис
Роден во Гошен, Индијана, Хокс е првото дете на Френк В. Хокс и Хелен Хауард. По раѓањето на брат му Кенет Нил Хокс, на 12 август 1899, семејството се преселило во Нина, Висконсин. Накусо после тоа тие повторно се преселиле, во Јужна Калифорнија.
Николај Палаузов
Николај Христофорович Палаузов (Николай Христофорович) (1821 - 2 март 1899) бил Русофилски новинар и бугарски преродбеник.
Галија
Галија (Gallia) — назив на регион во Западна Европа, кој ги содржел северните делови од денешна Италија, Франција, Белгија западниот дел од Швајцарија и некои делови од Холандија и Германија на северниот брег на реката Рајна. Покривала површина од. Според сведочењето на Јулиј Цезар, Галија била поделена на 3 дела: Келтска, Белгиска и Аквитанска Галија. Латинското име за Галија, кое сѐ уште се користи во Грција како актуелно име за Франција, е ‘’Gallia’’. Галите, под водство на водачот Брен го опљачкале Рим во 390 година п.н.е. Во светот на егејската цивилизација, голема миграција на источни Гали се појавила во Тракија, северна Грција, во 281 година п.н.е. Друг галски водач кој исто така се викал Брен, на чело на голема војска, во последен момент бил спречен да го уништи храмот на Аполон во Делфи во Грција - се верува дека бил предупреден од боговите со предзнак од грмежи и молњи. Во исто време една миграциона група од Келти, околу 10,000 војници, со нивните жени, деца и робови, поминувале низ Тракија. Три галски племиња преминувале од Тракија кон Мала Азија на итна покана од Никомед I, кралот на Витинија (која била мало место јужно од Босфорот и Црно Море во северниот дел од денешна Турција, југоисточно од денешен Истанбул), кој побарал помош за династиската борба против својот брат. Тие се населиле во источна Фригија и Кападокија во централна Анадолија, регион оттогаш познат како Галација (‘’Galatia’’).
Име
Името Галија (на англиски Gaul, а на француски Gaule) постоело до времето на Каролинзите кога била заменета со етнонимот Франција (« Francia »). Латинските автори го користеле името Галија и Гали (назив на жителите) за да ги означат Келтите населени во Галија и во Западна Галација, на грчки Γαλατία. Именката Галија за првпат е потврдена кај Порциј Катон околу 168 година п.н.е но нејзината употреба веројатно датира од многу постар период. Постојат тврдења дека именката Галија потекнува од старофранкиското *Walholant (преку латинизираната форма *Walula) која буквално означува "Земја на туѓинци/Римјани", каде претставката *Walho- е рефлекс на старогерманскиот збор *walhaz, "туѓинец, романизиран човек", егзоним кој Германите го употребувале за Келтите и за луѓето кои зборувале латински.
Името служело отпрвин за да се означат келтските народи кои ја колонизирале долината на По подоцна наречена Кисалписка Галија. Сепак, дури со Галските војни на Јулиј Цезар овие концепти нашироко ќе се распространат, со тоа што римскиот проконзул во келтската цивилизација ќе означи една привремена географска целина која одговара на границите на неговото освојување на Галија. Не се знае со сигурност етимологијата на терминот Галија но тој можеби е позајмица од келтскиот јазик. Можеби се работи за некој вид на *galiā, од коренот *gal-, кој би можел да означува сила, термин од староисрското gal „војнички бес“, исто така и од галскиот збор gallu моќ, бретонското galloud, со истото тоа значење. Согласно тоа Гали би требало да се оние „силните“, „моќните“ или „бесните“. Дури во ренесансата латинската именка Gallus е поврзана преку аналогија со нејзиниот латински хомоним gallus „петел“ (латински gallus > старофранцуски jal, jau « петел») Оттука, петелот станува симбол на Франција во периодот на националното будење на Французите кога тие во Галите „ги пронашле“ нивните предци.
Освојување од Рим
Римскиот проконзул и генерал Јулиј Цезар ја внел својата армија во Галија во 58 година п.н.е. под изговор дека им помагаат на Римско-галските алијанси против Хелветите кои мигрирале. Со помошта од разните галски племиња (на пример, Аедуи) тој успеал да ја освои скоро цела Галија. Но племето Арверни, под водство на Верцингеторикс, сѐ уште не ги почитувале Римските правила. Јулиј Цезар бил пресретнат од Верцингеторикс при опсадата на Гергорвија, град заобиколен со ѕидини во центарот на Галија. Алијансата на Цезар со многу галски племиња се растурила. Дури и Аедуите, нивните најверни поддржувачи, им се придружиле на Арверните. Цезар го заробил Верцингеторикс во Битката кај Алезија, која ставила крај на отпорот на Галија кон Рим. Околу милион луѓе изумреле (најверојатно 1 на 4 Гали), уште еден милион станале робови, 300 племиња биле потчинети а 800 градови биле уништени за време на Галските војни. Целото население од градот Аварикум (Бурж) (40,000 во целост) биле убиени. За време на кампањата на Јулиј Цезар против Хелветите (денешна Швајцарија) околу 60% од племето било уништено, а другите 20 % биле земени како робови.
Римска Галија
Културата на Галите тогаш била задушена со новата римска култура, Галите ги прифатиле Латинците а Галија станаласоставен дел на Римското Царство, целата администрација се сменила и Галите на крајот станале римски граѓани. Од 3-от до 5-от век, Галија била изложена на напади од страна на Франките. Галската империја се одвоила од Рим од 260 до 273 година, содржејќи провинции на Галија, Британија и Хиспанија, вклучувајќи ја мирољубивата Баетика на југот. Следејќи ја победата на Франките во Битката кај Суасон во 486 година, Галија (освен Септиманија) потпаднала под власта на Меровинзите, првите кралеви на Франција. Галоримската култура, романизираната култура на Галија под власта на Римското Царство, продолжила особено во областите на Нарбонска Галија која што се развила во Окситанија, Кисалпска Галија и во послаб степен, во Аквитанија. Формално романизираната северна Галија, откако била окупирана од Франките, се развила во културата на Меровинзите. Животот во Рим, концентриран на јавните случувања и културните одговорности на урбаниот живот на ‘’res publica’’ и понекогаш богатиот живот на независниот рурален ‘’villa’’ систем, му требало подолго време за да пропадне во галоримските региони, каде Визиготите широко примиле статус кво во раниот 5 век. Галоримскиот јазик продолжил да опстојува на североисток во Силва Карбонарија која оформила делотворна културна бариера со Франките на север и исток, и на југозапад во ниската долина на Лоара, каде галоримската култура се поврзала со културата на Франките во градови како Тур.
Социјална структура и племиња
Друидите не биле единстваната политичка сила кај Галите. Раниот политички систем бил сложен, дури крајно фатален за општеството како целина. Основната единица на галската политика било племето, кое содржело едно или повеќе од оние кои Цезар ги нарекувал „паги”. Сакое племе имало совет на старешини и крал на чело. Подоцна, надредениот бил годишно избран магистрат. Кај Аедуите, галско племе, надредениот ја имал титулата “Вергобрет”, позиција слична на кралската, но неговата моќ била проверувана според правилата донесени од советот. Племенските групи или паги како што ги нарекувале Римјаните (еднина: ‘’pagus’’; францускиот збор ‘’pays’’, „регион", доаѓа од овој термин) биле организирани во поголеми племенски групи кои Римјаните ги викале ‘’цивитати’’ (латински: civitates). Овие административни групирања биле направени од Римјаните при нивниот систем на локална контрола, а овие ‘’цивитати’’ исто така биле основа на евентуалната поделеност на Франција на свештенички бископии и епархии, кои останале такви - со мали промени – до Француската револуција. Иако племињата биле умерено политички стабилни единки, Галите како целина се стремеле да станат политички – одделени, скоро и немало никакво заедништво помеѓу различните племиња. Само за време на одделните тешки времиња, како што била инвазијата од Цезар, Галите можеле да се соединат предводени од еден водач како Верцингеторикс. Дури тогаш, сепак, соперничките линии биле чисти. Римјаните ја поделиле Галија на Провинција (лат. ‘’Provincia’’ - освоената територија околу Средоземното Море), и на север Галија Комата (лат. ‘’Gallia Comata’’ „слободна Галија”). Цезар ги поделил луѓето на Галија Комата на три големи групи: Аквитани (‘’Aquitani’’) Гали (‘’Galli’’ - кои на нивен јазик се нарекувале Келти – ‘’Celtae’’); и Белгијци (‘’Belgae’’). Денес тоа би се нарекло, галските племиња биле лингвистички поделени, како говорници на дијалект од галскиот јазик. Додека Аквитанците најверојтно биле Васкони, Белгијците би се сметале како галско племе, можеби со германски елементи.
Јулиј Цезар, во својата книга, Белешки за Галската војн а, вели:"Сите Гали се поделени на три дела, од кои еден дел се населените Белгијци, друг дел се Аквитанците, трет дел се оние кои на својот јазик се нарекуваат Келти, по наше Гали. Сите овие се разликуваат едни од други по јазикот, обичаите и законите. Реката Гарона ги одделува Галите од Аквитанците; реките Марна и Сена ги одделуваат од Белгијците. Од сите овие, Белгијците се најхрабри бидејќи тие се најдалеку од цивилизацијата и од суптилноста на (нашата) Провинцијата, трговците кај нив најретко опстојуваат и увезуваат од оние работи кои го феминизираат умот; најблиски сè до Германите, кои живеат покрај Рајна, со кои постојано започнуваат војни; од таа причина Хелветите исто така храбро го надминаа остатокот од Галија, како што се бореа со Германите во скоро секојдневните битки, при што тие дури и ги одвратија од нивните територии, или самите започнаа војна во своите граници. Еден од оние делови од Галија, за кои беше речено дека го окупирале Галите, започнува на реката Рона; заграден со реката Гарона, Атлантскиот Океан и териториите на Белгијците; исто така се граничи странично со Секваните и Хелветите, над реката Рајна и се шири накај север. Територијата на Белгијците продолжува од крајната граница на Галија, се шири кон понискиот дел на реката Рајна; и гледа кон север и изгрејсонцето. Акитанија се протега од Гарона до Пиринеите и кон делот од атлантското копно (Бискајскиот Залив) кој е блиску до Шпанија: тој гледа помеѓу зајдисонцето и ѕвездата Северница."
Религија
Галите практикувале една форма на анимизам, припишувајќи им човечки одлики на езерата, потоците, планините и другите природни обележја и давајќи им божествен статус. Исто така, обожувањето на животните не било необично; најсветото животно за Галите била дивата свиња, која може да се најде на многу галски воени знамиња, како и римскиот орел. Нивниот систем на богови и божества бил слободен, имало некои божества кои виртуелно секој Гал ги почитувал, како и племенските и куќните богови. Многу од нивните најголеми богови биле поврзани со грчките богови; главниот бог кој го почитувале во времето кога Цезар пристигнал бил Теутат (латински Teutates), галскиот еквивален за Меркур. Главниот бог на Галите во книгата на Цезар е идентификуван како Dis Pater - еквивалент на римскиот Плутон и грчкиот Хад. Сепак, тогаш не постоела вистинска теологија, туку традиции на почитување кои се развивале. Можеби најинтригантен аспект од религијата на Галите е практиката на друидите. Не постои сигурност за нивното потекло, но јасно е дека тие жестоко ги чувале тајните на нивнот поредок и влијаеле врз луѓето од Галија. Тие навистина го тврдеа правото на одредувањето на прашањата за војна и мир. Згора на тоа друидите ја набљудувале религијата на обичните Гали и биле задолжени да ги подучуваат водачите. Друидите, општо земено, биле важен дел од галското општество.
Кале (Зашле)
Кале или Град — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Зашле. Претставува утврдена населба од средниот век. Се наоѓа на 2 км источно од селото, на ритче високо околу 300 м и со извонредна стратегиска положба. Калето има форма на неправилен четириаголник со димензии: 100 м во правецот исток-запад и 50 м во правецот север-југ. Оградено е со два одбранбени ѕида широки околу 2 м. По површината има градежен материјал, а се среќаваат и фрагменти од керамички садови. Откриени се делови од инсталација на водовод кој доаѓал од месноста Краста што е во непосредната близина.
Неоптолем I Епирски
Неоптоломеј I Епирски (старогрчки : Νεοπτόλεμος Α' Ηπείρου}}) (370 —  357 г. п.н.е.) — крал на Епир, син на Алкета I, и татко на Александар I Епирски и Олимпија, мајката на Александар Македонски. На посмртниот одар на Алкета, Неоптоломеј и Аримба се договориле да го поделат кралството и да продолжат да владеат секој со својот дел од кралството. И така владееле без да ја нарушат хармонијата меѓу нив, сè до смртта на Неоптоломеј некаде во 360 п.н.е.
Надворешни врски
Неоптолем II
Бегај!
Бегај! (англиски: Get Out) — американски хорор-филм од 2017 година во режија и по сценарио на Џордан Пил. Во главните улоги се појавуваат Даниел Калуја како Крис, црнец кој го посетува семејството на својата бела девојка (Алисон Вилијамс); во нивниот дом, слугите се црнци и се однесуваат чудно.
Бегај премиерно бил прикажан на филмскиот фестивал Санденс на 24 јануари 2017 година, и бил нашироко издаден во САД на 24 февруари 2017 година од страна на Universal Pictures. Филмот бил добро прифатен од критичарите и публиката, со особени пофалби за сценариото и режијата на Пил и изведбата на Калуја, и бил вброен од националниот одбор за реценција на филмови, американскиот филмски институт и списанието Тајм во најдобрите десет филмови за 2017 година.
Бегај заработил бројни филмски номинации. На 90. доделување на наградите Оскар, филмот бил номиниран во категориите најдобар филм, најдобар режисер и најдобар глумец (за Калуја) и бил награден со Оскар за најдобро оригинално сценарио. Филмот добил пет номинации на 23. доделување на наградите на филмските критичари, две номинации на 75. доделување на наградите Златен глобус (најдобар филм – мјузикл или комедија и најдобар глумец – мјузикл или комедија за Калуја) и две номинации на 71. доделување на наградите БАФТА (најдобар глумец за Калуја и најдобро оригинално сценарио).
Содржина
Крис Вашингтон попушта под притисокот на својата девојка Роуз Армитаж и заедно отишле во посета на нејзините родители, после четири месеци колку што биле во врска. Крис од почетокот бил несигурен во врска со идејата за запознавање на родителите затоа што се грижел за нивниот став спрема Афроамериканците. Роуз го разубедила, говорејќи му дека сигурно не би предложила нешто такво ако нејзините родители биле расисти.
Самиот прв впечаток кој го стекнал Крис на имотот не бил најсреќен. Градинарот и куќната помошничка се Афроамериканци, што во него веднаш разбудило сомнеж. Сепак гледано од другог агол, нејзиното семејство се чини пријатно и идилично па тој пробува да се отргне од чувствата дека нешто не е во ред. Тука дознава дека Дин, таткото на Роуз, е неврохирург, а нејзината мајка Миси хипнотерапеут, која му кажува дека може да му помогне да се одвикне од пушењето цигари, затоа што истото го направила и со својот сопруг. После сесијата со хипноза која била извршена звучно-визуелно, мешајќи со лажичка по шољата со чај, му наредува да "потоне". Крис одеднаш се проналашол во црнило лебдејќи надолу, додека она што би требало да го види со очи го гледал низ оддалечен екран. Тогаш наеднаш се пробудил и помислил дека се тоа го сонувал, но приметува дека сега цигарите му се гадат.
Следниот ден го обележува доаѓањето на гостите во куќата на Армитаж, каде Роуз сите роднини и куќни пријатели ги запознава со својот нов дечко. Крис во групата луѓе забележал едно момче, Логан Кинг, кој бил единствен Афроамериканец и му приоѓа да разговараат затоа што се чувствувал пријатно. Меѓутоа, приметил неколку работи: Логан бил во присуство на многу постара жена која го одвлекла од разговорот со него; облеката која ја носел била прилично стара; а неговото однесување било многу чудно и доста го потсетувало на однесувањето на градинарот и куќната помошничка. Покрај се, во еден момент на забавата дошло до кулминација. Бидејќи Крис, кој инаку се занимава со фотографирање, одлучил да го исполни своето време со фотографирање на гостите па и Логан Кинг. Меѓутоа оној момент кога се вклучил блицот, Логан започнал хистерично да го напаѓа Крис и да му говори да бега оттаму. Миси и Дин го одвеле во соба за да го смират и на гостите им кажуваат дека во прашање бил епилептичен напад.
Крис сфатил дека нешто многу чудно се дешава и сака да се врати дома. Гледајќи го вознемирен, Роуз го прифатила тоа и започнале да се пакуваат како би заминале. Во меѓувреме, Крис праќа слика од Логан на својот другар Род Вилијамс кој отишол во полиција да ја пријави целата ситуација затоа што се сетил дека Логан е всушност Андре Хејворт негов поранешен познаник и дознал дека веќе некое време се води како исчезната личност. Инспекторката на која се обратил ја исмева неговата теорија дека Армитажови киднапираат Афроамериканци да би им служеле како робови и не прави ништо по тоа прашање.
Крис за време на пакувањето пронашол кутија со слики од Роуз на кој се наоѓаат и градинарот и куќната помошничка и сваќа дека што и да не е ред со тоа семејство, тоа ја вклучува и неговата девојка. Во тој момент Миси го хипнотизира Крис и тој се буди во подрумот врзан со каишеви за фотеља.
На телевизорот кој се наоѓа пред него започнува филм во кој се објаснува како Дин врши пресадување на мозок, обозможувајќи им на белците да го контролираат телото на Афроамериканецот, додека тие остануваат „потопени“ и ја задржуваат својата свест меѓутоа се заробени во своето тело.
Крис успеал да се ослободи од хипнозата на телевизија тако што кине сунѓер од фотељата и ги запушил ушите. Ги убива родителите на Роуз и нејзиниот брат, влегува во кола и бега но по пат ја удрил куќната помошничка. Во желба да и помогне, ја ставил во колата без да знае дека нејзиното тело го контролира бабата на Роуз, која предизвикува судар купувајќи време а Роуз доаѓа со градинарот и заедно го напаѓаат Крис. Бабата умира во колата а градинарот го фаќа Крис, меѓутоа тој вклучил блиц на телефонот и градинарот се свртел со пушката и ја ранил Роуз додека себе се самоубил.
Во последната сцена Крис ја дави Роуз но се откажува кога ќе види дека се приближува полициска кола во која доаѓа неговиот пријател Род. Роуз умира.
Заработка
Во Северна Америка, Бегај бил издаден на 24 февруари 2017 година, заедно со филмовите Автопат на смртта и Рок куче, и се очекувало да заработи 20–25 милиони долари од 2,773 кина во првиот викенд на прикажување. Во првиот ден на прикажување, филмот заработил 10,8 милиони долари. Филмот викендот го затворил со заработка од 33,4 милиони долари, завршувајќи на првото место по големина на заработка. 38% од гледачите во првиот викенд на прикажување биле Афроамериканци, додека 35% биле белци. Во вториот викенд на прикажување, филмот завршил на второто место по големина на заработка, зад Логан, заработувајќи 28,3 милиони долари, пад од 15,4%. Гледаноста на хорор филмовите има тенденција да опадне за 60% во нивниот втор викенд на прикажување, што значи дека Бегај бил над просекот. Во третиот викенд на прикажување, филмот заработил 21,1 милиони долари, опаѓајќи само 25% од претходаната недела, и завршил на третото место по големина на заработка зад новиот филм Конг: Островот на черепите и Логан.
Во март 2017 година, три недели откако бил издаден, Бегај ја преминал границата од заработени 100 милиони долари на домашно тло, правејќи го Пил првиот сценарист-режисер црнец на кој тоа му успеало со својот премиерен филм. На 8 април 2017 година, Бегај станал најпрофитабилен филм на домашно тло режиран од страна на црнец, победувајќи го филмот Право од Комптон, режиран од Феликс Гери Греј, кој заработил 162,8 милиони долари во 2015 година. Греј го вратил рекордот во свои раце две недели подоцна кога неговиот филм Брзи и бесни 8 заработил 173,3 милиони долари на својот 14. ден на прикажување на 27 април. Во домашни рамки, Бегај исто така е филм со највисока заработувачка на деби режисер заснован на оригинално сценарио во историјата на Холивуд, надминувајќи го дводеценискиот рекорд на хорор филмот Вештерката од Блер (140,5 милиони долари).
Критики
На агрегаторот за рецензии Rotten Tomatoes, филмот има потврден рејтинг од 99% врз основа на 298 рецензии и просечна оцена од 8,3/10. Критичкиот консензус на мрежното место гласи, „Смешен, страшен и провокативен, Бегај беспрекорно ги бранува општествените критики во брилијантно делотворно и возбудливо хорор-комично возење.“ Тоа е еден од десетте филмови кои добиле потврден рејтинг од 99% (шест други филмови) или 100% (три филмови) со 100 или повеќе рецензии (филмот имал рејтинг од 100% по првите 139 рецензии). На мрежното место филмот исто така бил највисоко оценуван филм кој бил нашироко издаден во 2017 година. На Metacritic, филмот има пондериран просечен рејтинг од 84 од можни 100, врз основа на 48 критички осврти, што укажува на "универзално признание". Публиката анкетирана од страна на CinemaScore му дала на филмот просечна оценка од „5–“ на скала од 1 до 5+.
Филмскиот критичар Армонд Вајт дал негативна рецензија на филмот, пишувајќи „Во Бегај, исто како што направи и Обама, Пил ја користи расната неудобност, неодговорно манипулирајќи со расистичкиот грев и расистичката утеха, подложувајќи имагинација и идентификација со политичката власт.“
Некои критичари сметаат дека некои замисли во Бегај, особено, продолжувањето на животот на луѓето со пренесување на нивната свест во друго тело, е слично како во филмот Да се биде Џон Малкович на Спајк Џоунз и за Бегај велат дека е тајно продолжение на тој филм. Пил во интервју за списанието Vanity Fair изјавил дека во моментот кога тој разговарал со Спајк Џоунз за таа теорија, филмот не бил замислен како продолжение на било кој начин, но сега кога теоријата е разработена, тој изјавил „според мене вистина е“ дека е продолжение. "
Награди
На 75. доделување на наградите Златен глобус, Бегај добил номинации во две категории: најдобар филм – мјузикл или комедија и најдобар глумец – мјузикл или комедија за Даниел Калуја. Филмот исто така добил номинации на 24. доделување на наградите на здружението на филмски глумци, 49. доделување на наградите на здружението за напредок на обоените луѓе, 23. доделување на наградите на филмските критичари и 71. доделување на наградите БАФТА. Филмот се здобил со наградата најдобар странски независен филм на британските независни филмски награди. На 90. доделување на наградите Оскар, филмот добил номинации во категориите најдобар филм, најдобар режисер и најдобар глумец (за Калуја) и бил награден со Оскар за најдобро оригинално сценарио.
Девла
Девла — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Барселона (покраина)
Барселона — покраина во североисточна Шпанија, сместена во централното и источното подрачје на шпанската автономна заедница Каталонија. Покраината се граничи со останатите три каталонски покраини: Жирона на север, Тарагона на југ и Љејда на запад, и на исток со Средоземното Море. Покраината, која има површина од 7.726 км2, е населена од над пет и пол милиони луѓе, од кои околу 29% живеат во административните граници на градот Барселона, седиштето на покраината.
UTC−05:00
Се користи во источниот часовен појас како стандардно време и во централниот часовен појас како летно време (DST).
Наводи
Časové pásmo
1214 Рихилда
1214 Рихилда (1932 AA) — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 1јануари 1932 година од страна на Макс Волф во Хајделберг.
NGC 2798
NGC 2798 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2798 се споменува и како UGC 4905, MCG 7-19-55, CGCG 209-45, IRAS 09141+4212, KCPG 195A, KUG 0914+422A, VV 50, Arp 283.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2798 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2798 има привидни димензии од 2,8' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 17 м 22,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 42° 0' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 2798 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26232. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 721.
Дерби
Историја
Потеклото на Дерби започнало со мала велосипедска работилница во селото Моллет во близина на Барселона, основана е во 1922 година од Симон Рабаса и Сингла.Дерби се занимавала со поправки и изнајмување на велосипеди  сè до мај 1944 година кога Сингла формирал компанија наречена Bicycletas Rabasa, со цел да се започне со производство на велосипеди. Овој потфат се покажал како многу успешен и во 1946 година, поддржан од  добивката, работата започнала со моторизирана верзија. Повеќе мопед од мотоцикл, овој прв модел, 48cc SRS вклучувал задна суспензија на клипот, мотоцикл со резервоар за гас и издувен систем. СРС се покажал како успешен што предизвикал промени во насоката на компанијата, а на 7 ноември 1950 година, компанијата го променила своето име во Национал Мотор СА. Непосредно пред тоа, на саемот Барселона компанијата го претставила својот прв вистински мотор, Derbi 250..
Модерната историја
За разлика од Оса, Бултако и Монтеса, Дерби успешно ги исполнува предизвиците што следат по преминот на Шпанија кон демократијата и влезот на Шпанија во Европската заедница. Симео Рабаша и Сигна починале во 1988 година, но компанијата останала независна сè до 2001 година, кога била откупена од групата Пиаџо.
Потекло на името Дерби
Името Дерби е потврда за историјата на компанијата, и означува спојување од фразата Catalan -Derivats de BIcicletes  што значи деривати на велосипеди.
Сегашни Модели
Скутери
Лорена
Лорена (Lorraine) или Лотарингија (лоренски: Louréne; лоренски франконски: Lottringe; Lothringen) е еден од 27-те региони на Франција. Тоа е административен регион со два града со еднакво значење, Мец и Нанси. Мец се смета за официјален главен град и во него се наоѓа регионалниот парламент. Името на регионот е дериват на средновековниот назив „Лотарингија“.
Регионот се состои од четири департмани: Мерт и Мозел, Меза, Мозел и Вогези и содржи 2.337 општини.
Историја на регионот
Границите на областа наречена Лорена многу се менувале во текот на историјата. Во 843 г, Карло Велики умрел а Светото Римско Царство било поделено меѓу тројцата негови внуци. Едниот од нив Лотар, и неговото кралство, територија која се протегала од Фризија до Рим, било наречено Лотарингија. Во 870, било одлучено ова кралство да стане грофовија во рамките на Источна Франкија. Во 962, кога Ото Велики го возобновил царството (restauratio imperii), Лорена останала грофовија во рамки на Светото Римско Царство сè до 1766.
Лотарингија доживеала голем просперитет во текот на XII и XIII век во тек на владеењето на царевите од семејството Хоенстауфен но овој просперитет завршил во XIV век кога регионот бил зафатен од низа сурови зими, лоши приноси и болести како чумата. Во текот на ренесансата, во Лотарингија повторно настапил период на просперитет во власта на Хабсбурговците, сè до Триесетгодишната војна Од 1766 до 1871 Лорена останала дел на Франција, и била причина на голем реваншизам. Населението било мешано, но сепак во голем дел луѓето зборувале на германски јазик. Национализмот бил во зародиш и како отпор против француската окупација на оваа територија посилно почнале да го чувствуваат својот германски идентитет иако порано се делеле на Баварци, Саксонци, Фризи и многу други. Од 1871, Германското Царство освоило дел од регионот на Лорена (регион што одговара на денешниот департман Мозел). Овој регион бил наречен царска покраина Алзас-Лотарингија (Elsaß-Lothringen), што пак создало реваншистичко движење и во Франција. Во 1918, со Версајскиот договор, Германското Царство претрпело големи територијални и друг вид загуби, вклучително и регионот Алзас-Лорен. Со ислкучок на периодот на Втората светска војна од 1939-1945, областа останала дел од Франција и властите силно го поттикнувале наметнувањето на францускиот јазик и култура за сметка на германскиот. Францускиот станал службен јазик и единствен јазик кој се изучувал во училиштата. Сепак, сè уште многу имиња на места, градови и улици носат германски имиња.
Развојот на границите на Лорена во модерната историја
Регионот на Лорена е поширок од историската грофовија на Лорена, која постепено потпаѓала под француска власт меѓу 1737 и 1766. Денешниот регион вклучува покраини и области кои историски биле одвоени од самата грофовија Лорена. Тие се: Случајот со Бароа бил најкомплициран: западниот дел на Бароа (западно од реката Меза), бил одвоен од остатокот на Бароа уште на почетокот на XIV век и потпаднал под француска власт. Од друга страна, поголемиот дел од Бароа (источно од реката Меза) бил војводството Бар, како дел од Светото Римско Царство кое било соединето со војводството Лорена во XV век со бракот на војводата од Бар, Рене I Неаполски, со ќерката на војводата од Лорена, Изабела. Оттука Лорена и Бар биле соединети преку личен сојуз под ист војвода, иако формално тие останале посебни сè до нивното приклучување кон Франција во 1766. Во тек на Француската револуција, биле создадени четири департмани на поголемиот дел на териториите на Бароа, Трите Бискупии и војводството Лорена: Меза, Мерт, Мозел и Вогези. По 1870 некои делови на Мозел и Мерт станале германски а деловите кои останале француски го оформиле новиот департман Мерт и Мозел. По 1918 Мозел повторно станал француски. Кога францускиоте региони биле создадени во средината на XX век, било одлучено Мерт и Мозел, Меза, Мозел и Вогези да се соберат во еден единствен регион'', кој просто ќе се нарекува "Лорена".
Географија
Лорена е единствениот француски регион кој се граничи со три држави: Белгија (Валонија), Луксембург, и Германија (Сар, Рајнска област-Пфалц). Таа исто така се граничи и со француските региони Бургундија-Франш Конте и Голем Исток. Местоположбата на Лорена се смета за стратешка бидејќи претставува крстосница на четири народа и имала мошне важна улога во создавањето на политиката во Европа. Поголемиот дел од регионот географски припаѓа на Парискиот басен. Источниот дел е повисок и таму се протега планинскиот масив Вогези. Повеќе реки течат по долината на Лорена меѓу кои: Мозел,  Мерт, и  Меза. Повеќето се притоки на Рајна. Лорена се одликува со океанска клима со континентални климатски влијанија.
Јазик и култура
Поголемиот дел на Лорена има јасен француски идентитет. Бизмарк припоил околу трретина од денешната Лорена кон Германското Царство после Франко-Пруската војна. Областа позната како Мозел, имала култура која не е лесно да се класифицира дали е француска или германска, поседувајќи како романска така и германски дијалекти. Исто како и многу други погранични региони, така и во Лорена се испреплетуваат разни етникуми и дијалекти, кои понекогаш не се знае дали се повеќе француски или германски. И покрај што францускиот е единствениот службен јазик, локалните германски дијалекти преживеале во северниот дел на регионот. Тие како целина се познати како лоренски франконски дијалект (на француски се нарекува: francique или platt (lorrain)) и овој не треба да се меша со лоренскиот, романскиот дијалект кој се зборува во регионот. Овие дијалекти се разликуваат од соседниот алзашки јазик, на југ, иако честопати двата дијалекта лесно се мешаат. Историски, постојат две дијалектални семејства зборувани во германска Лорена. Во регионот се зборува како на мозелски така и на лоренски франконски дијалект. Тие се слични на соседните западни средногермански дијалекти кои се зборуваат во Луксембург и Германија. Како поголемиот дел на регионалните јазици на Франција (како бретонскиот, каталонскиот, провансалскиот и алзашкиот), така и лоренскофранконскиот мозелски дијалект нашироко бил заменет со францускиот јазик, особено кога францускиот како службен јазик бил воведен во рамки на училиштата во XIX и XX век. Сепак, постојат напори да се зачуваат овие дијалекти и денес некои од постарите луѓе сè уште ги користат.
Храна
Употребата на компирот во Лорена е забележана уште во 1665 и тој се користи во многу јадења кои традиционално се готват во регионот. Чаденото месо (сланина, шунка, пршута) исто така традиционално се користи во голем број лоренски специјалитети, вклучително и лоренскиот киш. Специфична овошка на овој регион е сливата Мирабел (слива) која што е вид на бела слива и карактеристична за Лорена. Сливата се користи во пити и други десерти како и за производство на алкохолни пијалаци. Традиционални јадења на регионот се: Некои видови сирења исто така потекнуваат од Лорена како на пример: Carré de l'Est, Brouère, Munster-géromé... Десертите вклучуваат: Мадлен, Макарон, Рум-баба и разноразни пити (од боровинки, сливи и сл.)
Традиции
Лорена има старо католично наследство и речиси секое село си има своја црква. Црковните ѕвона, кои го означуваат времето на ангелот господов – и обично одѕвонуваат на секој минат час – престануваат да ѕвонат во текот на Светата седмица. Тие се заменети со деца кои користат рачни ѕвонца додека изговараат C'est l'Angélus! (Тоа е Ангелот Господов). После Велигден, децата одат од куќа на куќа за да собираат ситни подароци. Во Лорена се прославува Синтерклаас, празник посветен на Свети Никола и кој традиционално се прославува на 5 декември а во некои области (Белгија), утрото на 6 декември.
Стопанство
Со 44 милијарди евра, Лорена генерира 3.4% од францускиот БДП, и се наоѓа на 8 место меѓу 26 региони на Франција. Поледните години поголем растеж во економијата е забележан кај услужниот сектор додека традиционалните индустрии (текстил, рударство, металургија) беа во опаѓање и согласно тоа регионот доживеа поголема тешкотија во однос на порастот на стапката на невработеност која е приближна со онаа на национално ниво. Во 1997 последниот рудник за железо во Лорена, кој некогаш произведувал над 50 милиони тони железо, беше затворен.
Масовниот надзор во Русіja
Масовниот надзор во Русија вклучува таен надзор, разузнавање со отворен код, собирање податоци од телекомуникациски оператор и други методи.
Системите за масовен надзор се легално собирање податоци. Тие се присутни на различни веб-страници, на сметки на друштвените медиуми и се спроведуваат преку различни канали за комуникација. Операторите на мобилни телефони собираат и складираат координати за повици (фактурирање); сметките на друштвените медиуми содржат лични податоци внесени од корисниците; многу компјутерски програми собираат и складираат податоци ; п
податоците за сообраќајот се собираат на Интернет итн. Во социјалните, банкарските и другите организации, при склучување договори, граѓаните потпишуваат согласност за обработка на лични податоци, се согласуваат (или не се согласуваат) за идентификација и собирање на биометриски податоци.
Во принцип, компанијата е свесна за собирање лични податоци, граѓаните даваат дозвола за собирање и обработка на лични податоци, кои секогаш можат да ги повлечат (клаузула 2, член 9 од Федералниот закон бр. 152-ФЗ). Проблемите со собирањето податоци се јавуваат кога базите на податоци со лични податоци се собираат во јавна сопственост како резултат на недостаток на ефикасна контрола и заштита на собраните податоци или криминални дејствија на хакери, како и бескрупулозните вработени во компанијата.
Контрола на движење
Од 2001 година, Русија има потреба од пасош за да купи билети за воз. Од 2004 година овој услов е проширен на воздушниот сообраќај, а од 2012 година и на меѓурегионалните автобуски линии. Ова ја овозможува контролата на движењето. Министерството за внатрешни работи на Руската Федерација ја користи базата на податоци Search-Highway од 2000 година, која ги вклучува оние што ги претресува Интерпол, странци осомничени за злосторства во Русија, Руси осомничени за транспорт на муниција, антиквитети, убиства и терористички напади и водачи на криминални групи. Од 2005 година во оваа база се појави нов дел „Надзорна контрола“ во кој се внесуваат податоци за „потенцијални екстремисти“. Според различни проценки, во овој дел има имиња од 3.800 до 6.500 луѓе.
Во 2007 и 2008 година, полицијата го отстрани од возот активистот за човекови права Сергеј Шимоволос од Нижни Новгород, сомневајќи се дека оди на опозициски настан и изврши физички претрес. Во 2011 година, Европскиот суд за човекови права, на негово барање, призна дека начинот на кој функционира Базата на податоци за надзор и недостатокот на минимални заштитни мерки против злоупотреба не ги исполнуваат стандардите на законитост и правна сигурност. Вклучувањето на Шимоволос во оваа база на податоци е препознаено како повреда на членот 8 од Европската конвенција за човекови права.
Семантичка архива
Земјите од Заедници на независни држави користат специјален аналитички систем развиен од руската компанија „Analytic Business Solutions“ наречен „Семантичка архива“. Опишани предности на системот:
Опишани предности на системот:
ФСБ и Министерството за внатрешни работи го користат за следење на отворените извори и интернетот, вклучувајќи ја блогосферата и друштвените мрежи.
СОРМ
Според Системот на истражни активности (СОРМ), руските телекомуникациски оператори се обврзани да инсталираат софтвер обезбеден од ФСБ кој овозможува следење на метаподатоците и содржината на корисниците, вклучувајќи телефонски повици, сообраќај на е-пошта и активности на Интернет.
Горни Пиринеи
Горни Пиринеи (француски: Hautes-Pyrénées; гасконски/ окситански: Nauts Pirenèus/Hauts Pirenèus; Altos Pirineos ; Alts Pirineus) ― департман во регионот Окситанија, југозападна Франција. Во 2019 година, во департманот живееле 229.567 жители; а негова префектура е Тарб. Името го добил по планинскиот венец Пиринеи.
Историја
Порано, на ова место се наоѓал департман познат како Бигор, кој на моменти имал независност, но подоцна станал дел од покраината Гаскоња. По Бретињскиот договор од 1360 година, голем дел од областа бил под Англиска управа. Во 16 век, бил дел од хугенотското подрачје на монарсите на Навара, донесени во Франција од Анри IV.
Департментот Горни Пиринеи е создаден за време на Француската револуција, на 4 март 1790 година, со ургенција на францускиот политичар Бертранд Баер, член на Конвентот.
Географија
Горни Пиринеи се состои од неколку одделни географски области. Во јужниот дел, долж границата со Шпанија, се наоѓаат планините Вињмал, Пик ду Миди де Бигор и планинските венци Неувил и Арбизон. Другата област се состои од ритчиња со мала надморска височина. Северниот дел од департманот се состои од претежно низинско обработливо земјиште. Високи Пиринеи има две мали територијални ексклави — остатоци од средниот век — сместени во соседниот департман Атлантски Пиринеи.
Поголеми градови
Областа околу Тарб е економски и административен центар на департманот, а Лурд, вториот по големина град во Горни Пиринеи, речиси е исклучиво посветен на религиозната индустријата. Во 2019 година, имало 7 комуни со преку 5.000 жители:
Туризам
Националниот парк Западни Пиринеи зафаќа голема област и таму се наоѓаат познатите туристички атракции како Гаварниев Цирк (Cirque de Gavarnie) и Шпански мост (Pont d'Espagne). Оваа област е омилена дестинација за планинарите и планинските ентузијасти.
Оваа област можеби била позната уште од античко време по топлите извори, а околу нив биле изградени неколку градови, особено Котрет, Луз-Сен Совер и Бањер-де-Бигор. Југозападно од Котрет има популарно езеро. Во Горни Пиринеи има многу популарни скијачки центри.
Овој департман е речиси секогаш е дел од рутата на Тур де Франс, со значително тешки превои како што се Турмале, Обиск и Сулор.
NGC 584
NGC 584 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 584 се споменува и како IC 1712, MCG -1-4-60.
Откривање
Телото е откриено на 10 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 584 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 584 има привидни димензии од 4,1' х 2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 31 м 20,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 6° 52' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 584 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5663. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4687. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 916.
IC 1720
IC 1720 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1720 се споменува и како * + gxy ?.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1720 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 25 м 49 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 44' 22"".
Други поделби
Проучување на IC 1720 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 7601
NGC 7601 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7601 се споменува и како UGC 12487, MCG 1-59-39, CGCG 406-56, KUG 2316+089, IRAS 23162+0857.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7601 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 7601 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 18 м 47,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 14' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на NGC 7601 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71022. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Смешко
Смешко (smiley) — поедноставен ликовен и графички приказ на човечкото лице со кој се изразуваат чувства. Ја симболизира насмевката.