cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Багремов мед
Багремов мед (од бел багрем) спаѓа во најдобрите врсти мед, има пријатен и продорен мирис. Заради големата количина на левулоза, неговата кристализација е доста бавна, долго останува во течна состојба и како таков е проѕирен, и ако се стави во широка стаклена тегла, изгледа малку матен. При кристализација (зашеќерување) станува бел, ситнозрнест, потсетува на снег. Багремовиот мед содржи 40,35% левулоза и 35,98% глукоза. Од нектарот собран од еден хектар миризливи цветови на бел багрем, пчелите создаваат 1700 килограми мед, па и повеќе. Постојат податоци дека со едно дрво на бел багрем, силно пчелино друштво може да произведе до 8 килограми мед.
Медот од цветовите на жолт багрем е доста светол со пријатен вкус, но слаб мирис. При кристализација станува среднозрнаст, со бела боја. Со еден хектар на процветан багрем, пчелите работнички создаваат во специјално погодни услови 350 килограми висококвалитетен мед.
Туинска Река
Туинска Река — мала река која извира на планината Добра Вода, североисточно од Кичево. Поминува низ селата Туин и Арангел.
Реката учествува во создавањето на реката Темница, заедно со малата Поповјанска Река.
NGC 4091
NGC 4091 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4091 се споменува и како UGC 7083, MCG 4-29-19, CGCG 128-22.
Откривање
Објектот е откриен на 2 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4091 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4091 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
Други поделби
Проучување на NGC 4091 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38308. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Последната љубов во Цариград
Начини на отворање во тарот
На крајот од книгата се претставени три начини на отворање на карите во тарот: магичен крст, голема тријада и келтски крст.
Индекс на глобализација
Индексот на глобализација, што го подготвуваат корпорацијата А.Т. Кирни и списанието "Форин полиси", сопственост на Карнегиевата фондација за меѓународен мир, поблиску се концентрира на глобализацијата преку процена на промените на нејзините најбитни компоненти - ангажманот во меѓународните односи и политичките одлуки, трговијата и протокот на финансии, движењето на луѓето, идеите и информациите преку границите. Индексот ги следи овие промени во 62 напредни економии и пазари во развој.
Индикаторите за 62-те земји се поделени во четири основни категории: економска интеграција, технологија, личен контакт и политички ангажман. Индексот ја квантифицира економската интеграција преку комбинирање на податоците за трговијата, директните странски инвестиции, портфолио-капиталот, исплатата на приходи и сметки, во што вклучува компензација за странците што работат во една земја и приходот што е заработен и исплатен за имот во странство. Тој ги проценува личните контакти преку нивото на меѓународните патувања и туризам, меѓународниот телефонски сообраќај и прекуграничните трансфери, вклучувајќи ги пратките пари на вработените во странство. Индексот, исто така, ја мери технолошката поврзаност со пребројување на корисниците на Интернет и услужниците и безбедните опслужувачи преку кои тие комуницираат и ги вршат деловните трансакции. Политичкиот ангажман се проценува преку бројот на меѓународните организации во кои една земја членува и на мисиите на Советот за безбедност на ОН во кои таа учествува, како и според бројот на амбасадите што ги има една држава.
За сите променливи, се додава годишниот проток кон и од земјата, а сумата се дели со номиналниот економски производ на земјата или, каде што тоа е можно, со бројот на жители. Податоците за политичкиот ангажман се третираат поинаку, при што бројот на учества во мисиите на Советот за безбедност на ОН се дели со вкупниот број мисии во таа година, а бројот на амбасадите и членства во меѓународни организации останува апсолутен број. Овој процес дава панели на податоци што овозможуваат споредба меѓу земји со различен обем.
Добиените панели за одредена променлива потоа се споредуваат и "нормализираат" преку процес во кој најниската вредност се поставува на нула, а највисоката на еден. Да претпоставиме дека променлива е трговијата. Максималната вредност на трговијата кон и од земјата е 341% од бруто-домашниот производ (БДП) за Сингапур во 1995, а најниската 15,3% од БДП за Бразил во 1996 година. Податоците за Сингапур се вреднувани како еден, а тие за Бразил како нула, додека сите други се наоѓаат меѓу нив.
{|
Регионален пат 29272
Регионален пат 29272 (ознака: Р29272) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-северозапад. Има вкупна должина од 16,2 километри и само 1 исцртана делница. Патот започнува во селото Оризари и завршува во селото Злокуќане, движејќи се преку селата Слупчане и Белановце, завршувајќи до новоизградениот граничен премин со Косово.
Делници
Регионалниот пат 29272 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно само 1 делница.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени седмобој
Десетобој за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 29 и 30 август.
Овен (кована пара од 2018 година)
Овен — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2018 година.
Опачина
Во горниот дел од опачината е претставена слика на овен од ѕвездениот атлас „Firmamentum Sobiescianum“, создаден од страна на Јоханес Хевелиј на крајот од 17 век. Сликата на овенот и неговото соѕвездие се претставени и на вметнато кобалтно стакленце. Во горниот дел исто така е претставен симболот на хороскопскиот знак Овен. Во долниот дел е претставена глава на златен овен на позадина од цртеж на кој е претставен Сончевиот Систем. На левата страна се прикажани латинското име на хороскопскиот знак – „ARIES“ и ознаката „Ag925“.
Список на државни водачи во 1734 година
Ова е список на државни водачи во 734 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Св. Илија“ - Живојно
Свети Илија – манастирска црква на Живојнски манастир.
Историја
Археолошките наоди укажуваат дека црквата била изградена врз остатоци од некогашен храм.
Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна и од обете негови страни има по еден прозорец. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Пол Елијар
Животопис
Пол Елијар е роден во 1895 година. Против својата волја, тој бил учесник во Првата светска војна, кога со свои очи го видел ужасното крвопролевање во кое западнало човештвото. На дваесетидеветгодишна возраст, во 1924 година, уморен од западната цивилизација, Елијар западнал во депресија и неочекувано заминал на патување по Цејлон, Тахити, Нов Зеланд и Панама. Подоцна, тој со восхит ја пречекал Шпанската граѓанска војна, по што им се приклучил на комунистите, а за време на Втората светска војна бил член на француското движење на отпорот против нацистите. Во тоа време, следен од полицијата, тој разнесувал летоци низ Франција, а во текот на два месеци се засолнил во една болница за душевно болни. По Втората светска војна, Елијар повторно патувал и протестирал, а во 1949 година застанал на страната на комунистите во Граѓанската војна во Грција. Елијар умрел на 18 ноември 1952 година.
Творештво
Својата прва збирка поезија, Елијар ја објавил во 1917 година, кога имал 22 години. Елијар е еден од основачите на надреализмот. Во 1926 година, по враќањето од своето патување по егзотичните земји, Елијар ја објавил „Престолнина на болката“ - ремек-дело на надреализмот, по што следувала и „Опачините на еден живот или човечка пирамида“. Подоцна, тој ги објавил делата: „Непрекината поезија“, „Политички стихови“, „Една морална лекција“ и „Феникс“ (1951).
NGC 280
NGC 280 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 280 се споменува и како UGC 534, MCG 4-3-13, CGCG 480-17, IRAS 00498+2404.
Откривање
Телото е откриено на 5 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 280 е од видот SB?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 280 има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 52 м 30,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 24° 21' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Тргопродукт
Тргопродукт — трговско друштво за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук.
Производство
Во 2019 година, во „Тргопродукт“ работеле вкупно 69 вработени.
Финансиски показатели
Во 2019 година, „Тргопродукт“ остварил вкупен приход од 662 613 957 денари и мерено според овој показател, бил најголемото претпријатие во македонската индустрија за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук. Исто така, „Тргопродукт“ бил најголемото претрпијатие во оваа индустрија и според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 106 327 378 денари.
NGC 6684
NGC 6684 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6684 се споменува и како ESO 104-16, AM 1843-651, Theta Pav 5' n.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 48 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 10' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 6684 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62453. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 456; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9077. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Пловдив (област)
Пловдивска област е една од 28-те области на Бугарија. Се наоѓа во јужниот дел на земјата во историската област Тракија. Опфаќа површина од 5 972 км2 од плодородната Тракиска низина и има население од 712 702 луѓе.
Општина Асеновград
Асеновград, Бачково, Бојанци, Бор, Врата, Горни Воден, Горнослав, Добростан, Долни Воден, Долнослав, Ж'лт Кам'к, Златоврх, Избеглии, Нови Извор, Изворово, Козаново, Конуш, Косово, Леново, Љасково, Мостово, Мулдава, Нареченски Бани, Новаково, Орешец, Патријарх Евтимово, Стоево, Сини Врх, Тополово, Три Могили, Узуново, Червен
Општина Брезово
Бабек, Борец, Брезово, Врбен, Дрангово, Зелениково, Златосел, Отец Кирилово, П'дарско, Розовец, Свежен, Стрелци, С'рнегор, Тјуркмен, Чехларе, Чоба
Општина Карлово
Бања, Бегунци, Богдан, Васил Левски, Ведраре, Војњагово, Горни Домљан, Домљан, Д'бене, Иганово, Калофер, Каравелово, Карлово, Климент, Клисура, Куртово, Крнаре, Марино Поле, Московец, Мраченик, Певците, Пролом, Розино, Слатина, Соколица, Столетово, Христо Даново
Општина Л'ки
Балкан Махала, Белица, Борово, Џурково, Дрјаново, Здравец , Л'кавица, Л'ки, Манастир, Четрока, Југово
Општина Марица
Бенковски, Војводиново, Војсил, Граф Игнатиево, Динк, Желјазно, Калековец, Костиево, Крислово, Маноле, Манолско Конаре, Радиново, Рогош, Скутаре, Строево, Трилистник, Труд, Царацово, Јасно поле
Општина Пловдив
Пловдив
Општина Првомај
Брјагово, Буково, Бјала Река, Виница, Воден, Градина, Добри Дол, Драгојново, Д'лбок Извор, Езерово, Искра, Караџалово, Крушево, Поројна, Православен, Првомај, Татарево
Општина Раковски
Белозем, Болјарино, Момино Село, Раковски, Стрјама, Чал'кови, Шишманци
Општина Родопи
Белаштица, Бојково, Браниполе, Брестник, Брестовица, Дедово, Златитрап, Извор, Кадиево, Крумово, Лилково, Марково, Оризари, Првенец, Ситово, Скобелево, Устина, Храбрино, Цалапица, Чурен, Јагодово
Општина Садово
Ахматово, Богданица, Болјарци, Караџово, Катуница, Кочево, Милево, Моминско, Поповица, Садово, Селци, Чешнегирово
Општина С'единение
Голјам Чардак, Драгомир, Љубен, Мал'к Чардак, Најден Герово, Неделево, Правиште, С'единение, Царимир, Церетелево
Општина Хисарја
Беловица, Красново, Крстевич, Мало Крушево, Михилци, М'теница, Ново Железаре, Паничери, Старо Железаре, Старосел, Хисарја, Черничево
Општина Кричим
Кричим
Општина Перуштица
Перуштица
Општина Стамболијски
Јоаким Груево, Куртово Конаре, Стамболијски, Ново Село, Триводици
Општина Куклен
Г'л'бово, Добрал'к, Куклен, Руен, Цар Калојан, Јаврово
Општина Сопот
Анево, Сопот
NGC 2063
NGC 2063 — астеризам во соѕвездието Орион, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2063 е од видот *Grp. NGC 2063 има само една позната привидна димензија, која изнесува 9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 46 м 42 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 46' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 2063 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 181; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 715. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1493.
IC 100
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 100 се споменува и како ESO 155-50.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 100 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 100 има привидни димензии од 1,1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 32 м 32,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 12' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на IC 100 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13135.
Пакистан
Исламската Република Пакистан — држава во Јужна Азија. На југ излегува на Арапското Море, на запад се граничи со Иран и Авганистан, на исток со Индија, а на североисток со Кина. Главен град е Исламабад.
Независност стекнува на 14 август 1947 година, како Доминион Пакистан. На 23 март 1956 година се преименува во Исламска Република Пакистан. До 1971 година во нејзин состав е и денешен Бангладеш, дотогаш познат како Источен Пакистан.
На 12 октомври 1999 година генералот Первез Мушараф доаѓа на власт преку воен удар. Подоцна ја презема функцијата претседател на државата и се наоѓа на власт до 2008 г.
Етимологија на име
Името на Пакистан значи „земја на чистите“ на урду и персиски јазик. Името е создадено во 1934 од Чоудари Рахма Али, што го објавил ова во неговиот памфлет „Сега или Никогаш“. Името претставува „30 милиони муслимани од Пакистан кои живеат во петте единици на британската колонија — Пенџаб, Авгана, Кашмир, Синд и Белочистан.
Географија и клима
Пакистан опфаќа облст од 803.940 км2. Источниот Регион на Пакистан се наоѓа на индиската тектонска плоча, западните и северните региони се наоѓаат на евроазиската тектонска плоча. Пакистан има 1.046 километри долга поморска граница на Арабиското Море, додека вкупната земјена граница брои 6.774 километри. Пакистан географски е разновидна земја. На југ се наоѓаат долини и рамнини, песокливи плажи и пријатна клима, додека на северот се наоѓа ланецот Хималаи со врвови високи над 8.000 метри. Пакистан брои околу 108 планински врвови со преку 7.000 метри и пет врвови со преку 8.000 метри (К2 и Нанга Парбат). Реката Инд тече низ Пакистан. Северниот дел на земјата е многу привлечно туристичко место и Мека за планинари. Западно од Инд се наоѓа покраината Белуџистан со сува клима и зелени долини, додека на исток се песочните дини и пустината Тар во областа Тарпаркер. 200п|мини|лево|Тврдина околу градот кој се наоѓа во пустината [[Тар (пустина)|Тар (на урду تھرپارکر) во јужната покраина Синд е седма по големина и единствената плодна пустина во светот.
Климата варира заедно со географијата. Стидените зими и топлите лета доминираат на северот, додека благата клима доминира на југот. Во централните делови не е реткост во летните месеци живата да е над 45-{°C}-, а во зимските месеци да е под нулата. Во текот на доцните месеци од летната сезона, непредвидливите монсунски ветрови можат да донесат од 250 милиметри до 1.250 милиматри дожд.
Политички систем
Според уставот од 10.4.1973 г.(привремено суспендиран поради државниот удар извршен на 12.10.1990 г.) Пакистан е федеративна исламска република. Право на глас имаат сите пакистански државјани со возраст над 18 години.
Претседателот на републиката го избира изборен колегиум на секои пет години, кој е составен од членови на двата дома на Сојузниот парламент и парламентите на четирите покраини; претседателот на републиката може да биде избран само еднаш. Тој задолжително треба да биде муслиман на возраст над 45 години. Тој е извршител на извршната власт, на сојузно ниво, а власта ја спроведува заедно со владата. Во одредени случаи може да ги распушти Националното собрание и Владата и да прогласи вондредна состојба. Дводомниот парламент е составен од Национално собрание и Сенат. Националното собрание (Majlis-e Shoora) има 342 пратеници, кои се избираат на општи избори на пет години според мнозински систем; две места се резервирани за жени, а десет пратеници се избираат од немуслиманското население.
Сенатот има сто членови. тие ги избираат парламентите на покраините, како и претставници на племенските области и на главниот град.
Административна поделба
Пакистан е сојузна држава составена од 4 покраини, престолнинската територија и од племенските територии на СЗ. На чело на покраините се наоѓаат управници, кои ги именува претседателот на републиката. Покраините имаат сопствена законодавна (на општи избори избран еднодомен покраински парламент) и извршна власт. Племенските области се под непосредна управа на сојузната влада, но одделни племенски заедници имаат голема самоуправа. Под непосредна управа на сојузната влада се наоѓаат и т.н Северни територии (Гилгит, Дијамар и Балтистан).
Посебен статус имаат и западните делови на Кашмир, кои во 1947 г. ги окупира пакистанската војска. Статусот на територијата останува спорен, бидејќи во резолуцијата на ООН се бара за идниот статус на Качмир да речи населението на референдумот. Западен Кашмир има сопствен Парламент и Влада со седиште во Музафарабад.
Стопанство
По поделбата на Британската Индија (1947 г.), пакистанското стопанство остана без поранешните стопански центри(на пр. Бомбај и Калкута), а со заминувањето на Индусите загуби голем дел и од образовната работна сила. Поради напрегнатите односи со Индија, Пакистан постојано го оптоваруваат големи давачки за војската, а проамериканската насоченост во времето на Студената војна му донесе значителна странска помош. Пакистанското стопанство се заснова, пред се, на приватниот сектор (освен во времето на З.А.Буто). Тоа имаше и недостатоци, особено натрупувањето на капиталот во рацете не неколку богати семејства, големата задолженост на државата поради малите буџетски приходи (земјоделсвото е речиси ослободено од плаќање на даноци) и во врска со тоа, малите инвестиции во инфраструктурата и образованието и многу раширената „црна“ и „сива“ економија.
Население, јазик и религија
Спрема пописот од 1998 година, 96,3% од населението на Пакистан се изјаснило како припадници на исламот, 2% како индуисти и 1,7% како христијани.
NGC 4092
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4092 се споменува и како UGC 7087, MCG 4-29-20, CGCG 128-23, IRAS 12032+2045.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4092 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4092 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4092 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38338. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Список на државни водачи во 266 година
Ова е список на државни водачи во 66 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Антилибан
Антилибан (جبال لبنان الشرقية, Џибал Лубнан еш-Шаркија, „Источни Либански Планини; либански:, Џибал еш-Шаркија, „Источни Планини“) — планински венец по границата на Сирија и Либан. Се протега во правец југозапад-североисток и најголем дел од неа припаѓа на Сирија.
Европското име „Антилибан“ е кованка од старогрчки и латински и ја означува положбата на венецот како напоредна (од спротива) на масивот Либан. На југ завршуваа со планината Хермон, која се граничи со Голанската Висорамнина; висорамнината е одделно подрачје во геолошка и геоморфолошка смисла, но се става во една геополитичка целина со јужните падини на Хермон како дел од истата област под управа на Израел. На запад од Антилибан се долините кои го делат од планината Либан во средиштето на истоимената држава: долината Бека кај Баалбек на север и долината на реката Хасбани на југ. На исток, во Сирија, е сместена Источната Висорамнина, каде се наоѓа градот Дамаск.
Антилибан се протега во должина од околу 150 км. Северниот крај е речоси напореден на сирискиот град Хомс. На југ се спојува со Голанската Висорамнина, но тука сепак се највисоките врвови Хермон (Џабал ел-Шајх, 2.814 м) и Талат Муса (2.669 м). Овие врвови се прекриени со снег речиси цела година и лежат на либанско-сириската граница.
Низ планините минува познат криумчарски пат, познат по кајсиите и црешите.
Присутни се разни ендемски растенија, чии научни имиња го одразуваат нивното наоѓалиште; такви се Euphorbia antilibanotica, Teucrium antilibanoticum, Valerianella antilibanotica и Iris antilibanotica.
Велосипед
Велосипед (во секојдневниот говор и точак или бицикл) — возило придвижувано од човек со помош на педали. Велосипедот има две тркала прикачени на рамка, едно зад друго. Човекот кој го вози велосипедот се нарекува велосипедист.
Појавата на велосипедот како пронајдок имала огромно влијание на општеството и од гледна точка на културата како и напредување на модерните индустриски методи. Неколку делови кои имаат одиграно клучна улога во развојот на автомобилот првично биле измислени за да се користат кај велосипедот, вклучувајќи ги кугличните лежишта, пневматските гуми, преносните верижни запченици и тркалата сплетени од затегнати жици.
Потекло на поимот
Зборот „бицикл“ (bicycle) првпат се појавил во англискиот печат во дневниот весник „Дејли њуз (The Daily News)“ во 1868 година, со цел да ги опише „бициклите и трициклите“ на „Елисејските полиња и Боа де Булоњ“. Зборот првпат се користел во 1847 година во француска публикација за да опише неидентификувано возило на две тркала, најверојатно двоколка, запрежна кола на две тркала. Конструкцијата на велосипедот била напредок од „велосипедот“, иако користењето овие зборови во одредена мера, извесно време се преклопувало.
Според стандардниот македонски јазик се користи зборот велосипед, иако во секојдневниот говор се сретнува и изразот „точак“.
Историја
„Нагиздениот коњ“, исто така наречен „дрезина“ или „машина за одење“, било првото средство за превоз на човечки погон и користело само две тркала поставени едно зад друго, а пронаоѓач бил германскиот барон Карл фон Дрес. Се смета за претходник на велосипедот; Дрес го претставил во јавноста во Манхајм во летото 1817 година и во Париз во 1818 година. Возачот на ова возило седел на дрвена рамка потпрена на две тркала поставени едно зад друго во правец на движењето и го туркал возилото со своите стапала притоа управувајќи со предното тркало.
Првото механички придвижувано возило со две тркала најверoјатно го направил Керкпатрик Мекмилијан, шкотски ковач, во 1839 година, иако овие тврдења често се оспорени. Нему му се припишува и првата евидентирана казна за возење велосипед во сообраќај, која еден весник од Глазгов во 1842 година објавил за несреќа во која „анонимен господин од Дамфрисшир... јавајќи на велосипед... од генијална конструкција“ удрил мало девојче во Глазгов и бил казнет со пет шилинга.
Во раните 1860-ти години, Французите Пјер Мишо и Пјер Лалемон започнале нов правец во конструирањето на велосипедот прицврстувајќи механички погон со лостови со педали на поголемо предно тркало (тогашниот велосипед). Неколку години претходно, друг француски пронаоѓач со име Дуглас Грасо не успеал да го направи прототипот на велосипедот на Пјер Лалемон.
Следувале неколку други пронајдоци користејќи го преносот на задното тркало, најдобриот пронајдок е велосипедот погонет со вратило на Томас Мекол од Шкотска, во 1869 година. Истата година, Ожен Мејер од Париз ги патентирал велосипедските тркала со сплетени оптегнати жици. Францускиот „велосипед“, направен од железо и дрво, се развил во „пени-фартинг“ (велосипед кај кој педалните лостови се прицврстени на предното тркало кое е многу поголемо од задното, историски познат како „обичен велосипед“, ретроним, зашто тогаш не постоеле никакви други). Овие велосипеди биле тешки за возење поради нивното високо седло и лоша распределба на масата. Во 1868 година, Роили Трнер, продажен агент на Компанијата за машини за шиење од Ковентри, донел еден велосипед на Мишо во Ковентри, Англија. Неговиот вујко, Џосаја Трнер и деловниот партнер Џејмс Старли, го искористиле за основа за „моделот Ковентри“ произведен во фабриката која наскоро станала првата фабрика за велосипеди во Британија.
„Џуџестиот обичен велосипед“ ги избегнал некои од овие недостатоци со намалување на пречникот на предното тркало и поставување на седлото уште поназад. Од друга страна, со ова се наложила потребата од пренос на силата, за ефикасно да се користи силата која делува на педалите. Наеднаш да се погони и управува велосипедот со предното тркало и понатаму било проблем. Џон Кемп Старли (внук на Џејмс Старли), Џ. Х. Лосон и Шерголд го решиле овој проблем со вградување на пренос со преносна верига-преносен синџир (кој за првпат се појавил кај неуспешната „бициклета“ на Англичанецот Хенри Лосон), поврзувајќи ги лостовите монтирани на рамката со задното тркало. Овие модели биле познати како безбедни велосипеди, „џуџести безбедни велосипеди“ или „исправени велосипеди“ поради намалената височина на седлото и подобра распределба на масата, иако без пневматски гуми возењето на овие велосипеди со помали тркала било доста грубо во споредба со оние со поголеми тркала. Моделот на велосипед „Ровер“ на Старли од 1885 година, произведен во Ковентри е оној кој вообичаено се смета за првиот препознатлив модерен велосипед. Наскоро била додадена „седишна цевка“, со тоа била создадена модерната „дијамантска рамка“ за велосипед, конструирана од два триаголници.
Цели на користење
Уште од почетокот и сè до ден-денес, велосипедите се користеле и се користат за многу цели. Како корисен предмет, се користат за превоз, секојдневно патување и користење во секојдневниот живот. Често се користат и како главно средство за превоз од страна на доставувачите на пошта, итните медицински служби, полицијата, велосипедските курири и велосипедските служби за достава.
Велосипедот се користи и за рекреативни цели, како возење тури со велосипед, возење велосипед во планина, физичко вежбање и игра. Натпреварите со велосипеди вклучуваат трки, трки со BMX велосипеди, трки на писта (велодром), критериум, натпревари во возење на валјаци, трки на растојание и хронометарски трки. Големи повеќеетапни трки се Трката околу Франција (Тур де Франс), Трката околу Италија (Џиро д’Италија), Трката околу Шпанија (Вуелта а Еспања), Трката околу Португалија и Трката околу Калифорнија.
Полицијата велосипедите ги користи при надзор, додека војската користи велосипеди за извидување, движење на војниците, достава на залихи и патролирање. Поврзано и: Велосипедска пешадија.
Велосипедите можат да се користат за забава во слободно време, во организирани масовни возења, уметничко возење велосипед и возење слободен стил со BMX.
Технички аспекти
Велосипедот е изложен на постојано приспособување и унапредување уште од своето зачнување. Овие пронајдоци продолжуваат со појавата на модерните материјали и компјутерски потпомогнатото дизајнирање, овозможувајќи појава на посебни видови велосипеди.
Видови
Велосипедите можат да бидат категоризирани на многу различни начини: според функцијата, според бројот на возачи, според општата конструкција, според преносот и според начинот на погонење. Најчестите видови се корисни велосипеди, планински велосипеди, тркачки велосипеди, велосипеди за возење тури, хибридни велосипеди, крстосувачки велосипеди и BMX велосипеди. Помалку вообичаени се тандемите, ниските велосипеди, високите велосипеди, велосипедите со фиксен пренос, велосипедите-амфибии и лежипедите.
Моноциклите, трициклите и квадрициклите имаат едно, три и четири тркала соодветно, но најчесто и тие се нарекуваат велосипеди.
Динамика
Велосипедот стои исправен додека се движи напред и се управува така што центарот на маса е над тркалата. Ова управување најчесто го прави возачот на велосипедот, но при одредени услови може да го прави и самиот велосипед.
Комбинираниот центар на маса на велосипедот и возачот на велосипедот мора да се наведне при вртење во кривина за успешно да се движи онаму каде што е потребно. Ова наведнување е познато како противуправување и може да биде извршено од страна на возачот со вртење на воланот непосредно со рацете или посредно со наведнување на велосипедот.
Велосипедите со релативно кратко меѓуоскино растојание или пак високите велосипеди, можат да генерираат доволно сопирна сила во предното тркало така што велосипедот може да се преврти надолжно. Намерното користење на оваа сила за да се подигне задното тркало е трик кој може да се изведе на велосипед или мотоцикл.
Перформанси
Велосипедот е извонредно ефикасен и во биолошка и во механичка смисла. Велосипедот е најефикасното средство за превоз со човечки погон од гледна точка на тоа колку енергија треба да биде вложена од страна на лицето кое го вози за да помине дадено растојание. Од механичка гледна точка, до 99% од енергијата со која возачот делува на педалите се пренесува на тркалата, иако со користењето на механизмите за различни преноси ова може да се намали за 10–15%. Од гледна точка на соодносот на масата на товар која велосипедот може да ја носи и вкупната маса, исто така е ефикасен начин за превоз на товар.
Човек кој се движи на велосипед при ниски и средни брзини од околу 16–24 км/ч ја користи само енергијата која е потребна за да оди пеш. Воздушниот отпор, кој е пропорционален со квадратот на брзината, налага драматично поголема моќност како што се зголемува брзината. Ако возачот седи исправен, телото на возачот чини 75% од вкупниот воздушен отпор од системот велосипед/возач. Отпорот може да се намали доколку возачот се наведне во поаеродинамичка положба. Отпорот може да биде намален со покривање на велосипедот со аеродинамички оклоп. Најголемата брзина постигната без возило за намалување на аеродинамичкиот отпор на рамна патна површина е 133,78 км/ч
Како додаток, количеството на јаглерод диоксид кој се произведува при производство и превоз на храната потребна за велосипедистот во сооднос со поминатиот километар, е помалку од една десеттина од она кое го произведуваат енергетски ефикасните автомобили.
Рамка
Најголемиот дел од денешните велосипеди имаат рамка со исправено седење која изгледа слично на првиот велосипед со верижен пренос. Овие исправени велосипеди скоро секогаш имаат „дијамантска рамка“, конструкција која се состои од два триаголници, преден триаголник и заден триаголник. Предниот триаголник се состои од главна цевка, горна цевка, долна цевка и седишна цевка. Главната цевка содржи гарнитура од куглични лежишта што овозможува виљушката да се врти глатко за управување и рамнотежа. Горната цевка ги сврзува главната цевка со седишната цевка на горниот дел, а долната цевка ги спојува главната цевка со куќиштето за погонското вратило. Задниот триаголник се состои од седишната цевка и двојни одстојници на синџирот и седишни одстојници. Одстојниците на синџирот се паралелни со веригата (синџирот), спојувајќи го куќиштето за погонското вратило и задните носачи за тркалото, каде се прицврстува оската на задното тркало. Седишните отстојници го спојуваат горниот дел на седишната цевка (на место блиску како и горната цевка) на задните носачи за тркало.
Во минатото, рамките за женски велосипеди имале горна цевка која ја спојува средината на седишната цевка наместо горниот дел од седишната цевка, резултирајќи со пониска опчекорна височина на сметка на намалената цврстина на рамката, зашто делува голема сила на виткање на седишната цевка, а деловите на велосипедската рамка не издржуваат многу големо виткање. Оваа конструкција на рамка, позната како женска рамка, отворена рамка или пречекорна рамка му овозможува на личноста да се качува и слегува од велосипедот на достоинствен начин носејќи фустан или здолниште. Додека некои женски велосипеди и понатаму имаат ваква рамка, има и варијација, наречена „микст“ кај која горната цевка ја сочинуваат две тенки горни цевки кои поминуваат покрај седишната цевка на секоја страна и завршуваат кај задните носачи за тркало. Едноставното пречекорување низ рамката е доста ценето и од страна на оние со ограничена флексибилност или други проблеми со зглобовите. Поради упорната слика на „женски“ велосипед, отворените рамки не се вообичаени кај поголемите рамки.
Друг вид велосипеди се лежипедите. Овие се сами по себе поаеродинамични од исправените велосипеди, зашто возачот лежи на потпора и ги врти педалите кои се на слична височина до седиштето. Најбрзиот велосипед е лежипед но овој вид на велосипеди е забранет за натпревари уште во 1934 година од страна на Меѓународниот велосипедски сојуз (UCI).
Историски, материjалите користени за велосипедите се менувале слично како и во авиоиндустријата, а клучни цели се високата цврстина и ниска маса. Уште од доцните 1930-ти години легираните челици се користат за исработка на рамката и виљушките кај велосипедите од повисок квалитет. До 1980-тите години техниките за заварување на алуминиум напредувале до таа мера што алуминиумските цевки можеле да се користат безбедно наместо челичните. Од тогаш алуминиумските рамки и други делови за велосипеди станале популарни поради нивната мала маса и повеќето велосипеди од средната класа имале некакви алуминиумски легури. Поскапите велосипеди користат композитен материјал, армирани јаглеродни влакна поради значително помалата маса и способноста за обликување, дозволувајќи им на конструкторите да го направат велосипедот и цврст и да ги исполнува барањата за кој е конструиран, со манипулирање на ламинирањето на јаглеродните влакна. Други егзотични материјали се титанот и напредните легури. Бамбусот, природен композитен материјал со висок сооднос на цврстина и маса се користи за изработка на велосипедски рамки уште од 1894 година. Последните верзии користат бамбус за примарната рамка со залепени метални врски и делови и имаат цена како егзотични модели.
Систем за пренос
Преносот започнува со погонот, кој го сочинуваат лостовите на кои се монтирани педали и се вртат на погонското вратило. Повеќето велосипеди користат верижен пренос за пренесување на силата на задното тркало. Многу мал број на велосипеди користат оски за пренос на силата, или посебни ремени. Направени се и хидраулични преноси за велосипеди, но засега се неефикасни и сложени.
Бидејќи нозете на велосипедистот се најефикасни само во мал опсег на брзини на вртење, или каденца, системот со променлив преносен однос (популарно наречени брзини) му помага на велосипедистот да одржува оптимална брзина на вртење на педалите покривајќи различен терен. Некои, најчесто велосипеди за секојдневна употреба, имаат променливи преносни односи сместени во куќиштето на задната главина и тоа од 3 до 14 различни преносни односи. Ова се т.н. внатрешни брзини. Повеќето велосипеди имаат надворешен систем со променлив преносен однос, популарно наречени надворешни брзини. Во овој систем, на задното тркало се сместени повеќе од еден погонет верижник, а на погонските лостови се сместени еден или повеќе погонски верижници. Потребни се два менувачи со посебни механизми, еден за погонските верижници, а друг за погонетите верижници. Повеќето велосипеди имаат не повеќе од два или три погонски верижници на погонот и до 11 погонети верижници на задното тркало. Теоретскиот број на различни преносни односи (брзини) се пресметува со множење на бројот на погонски верижници со бројот на погонети верижници. Во пракса, голем дел од овие преноси се поклопуваат или пак, налагаат синџирот да биде премногу закосен, што придонесува до предвремено оштетување на деловите од преносниот систем, така што бројот на преноси кои можат да се користат е помал.
Алтернатива на верижниот пренос е преносот со запчест ремен. Овие се назабени и работат слично како синџир, популарни се кај велосипедисти кои возат велосипед за секојдневно патување или пак тури на долги растојанија, зашто налагаат многу мало одржување. не можат да бидат префрлени од еден на друг запчест ременик и затоа се користат или само со една брзина или со внатрешни променливи преноси.
Различните преноси и опсези на преноси со соодветни за различни луѓе и начини на возење. Велосипедите со повеќе брзини овозможуваат изборот на пренос да одговара на околностите, велосипедистот може да користи висок преносен однос кога вози на надолнина, средновисок преносен однос на рамен пат и низок преносен однос кога вози на нагорнина. При понизок преносен однос секое вртење на педалите води кон помалку завртувања на задното тркало. Со ова се овозможува енергијата потребна за движење на истото растојание да биде распределена на повеќе вртежи со педалите, намалувајќи го заморот кога се вози на нагорнина, со тежок товар или при силен ветер. Повисокиот преносен однос да прави помалку вртежи со педалите за да одржи одредена брзина, но со поголем напор при секое завртување на педалите.
Кај верижниот преносен систем, погонскиот верижник е прицврстен на погонот (погонските лостови) кој се врти и со помош на преносниот синџир го врти задното тркало преку погонетите верижници. Има четири опции за пренос: Две внатрешни брзини заедно со погонски верижник, до 3 погонски верижници, до 11 погонети верижници, внатрешни брзини сместени во главината на задното тркало (од 3 брзини до 14 брзини). Најчестите опции се или внатрешни брзини во задната главина, или надворешни брзини (повеќе погонски и повеќе погонети верижници). Други комбинации од овие опции се возможни, но не се толку вообичаени.
Управување и седење
Со управувачот се врти виљушката преку системот, која се врти во гарнитурата.
Седлата исто така зависат од личните претпочитања на возачите, од меките кои ги претпочитаат оние кои возат на кратки растојанија, сè до потесни седла кои нудат повеќе простор за замавнување со нозете. Удобноста зависи од положбата на возење. Кај удобните велосипеди и хибридните, велосипедистот седи високо над седлото, телесната маса е пренесена врз седлото, така што се претпочита пошироко и помеко седло. Кај тркачките велосипеди каде велосипедистот е наведнат, телесната маса е подеднакво распределена меѓу управувачот и седлото, колковите се свиткани, поефикасно е потесно и потврдо седло. Различни изведби на седла постојат за машки и женски велосипедисти, прилагодени кон различната анатомија, иако велосипедите најчесто се продаваат со седла прикладни за мажи.
Лежипедите имаат лежечко седиште слично на стол, кое некои велосипедисти го сметаат за поудобно, особено оние кои страдаат од одредени видови на болки во грбот, вратот, рамената и зглобовите. Лежипедите можат да имаат управувач над седиштето или под седиштето.
Сопирачки
Сопирачките за велосипед можат да дејствуваат на обрачите, каде што кочните облоги се притискаат на обрачот на тркалото; сопирачки во главината, каде механизмот е сместен во главината на тркалото, диск-сопирачки, каде кочните облоги дејствуваат врз ротор прицврстен на главината. Повеќето друмски тркачки велосипеди користат сопирачки кои дејствуваат на обрачот. Диск-сопирачките се најчесто на планинските велосипеди, тандемите и лежипедите одошто за другите видови велосипеди, поради нивната зголемена моќ, како и зголемената маса и сложеност.
Кај сопирачките кои се активираат со рака, силата делува на рачките за кочење монтирани на управувачот и истата се пренесува со помош на сајли или хидраулични црева до кочните облоги, кои вршат притисок на сопирната површина, предизвикувајќи триење кое го успорува велосипедот. Задната сопирачка може и да се активира и со педали, како кај задната кочница контра, која кочи кога педалите ќе се завртат наназад.
Велосипедите наменети за возење на велодром или писта немаат сопирачки, зашто сите велосипедисти кои се на велодромот или пистата возат во иста насока и не е потребно нагло забавување и сопирање. Сепак, на ваквите велосипеди сепак е возможно да се успори, зашто сите се направени со фиксен пренос, што значи дека нема механизам за слободен од и погонетиот верижник е фиксно прицврстен на задното тркало. Со фиксен пренос, мирувањето на педалите е невозможно, па како што се врти задното тркало, така се вртат ипедалите. За да успори, возачот делува на педалите и дејствува како сопирен систем, што само во исклучителни случаи може да биде ефикасно како која било сопирачка на задното тркало, а во никој случај не може да биде ефикасен како сопирачка на задното тркало.
Потпирање
Системот или системите за потпирање (суспензија) служат за две намени: да обезбедат тркалата да бидат во постојан допир со тлото, подобрувајќи ја контролата и да го изолираат возачот и товарот од тресење при нерамен пат, зголемувајќи ја удобноста.
Тркала и гуми
Тркалото се прицврстува на носачите на тркало на рамката и виљушката. Гумите во огромна мера се разликуваат во зависност од нивната намена. Друмските тркачки велосипеди користат гуми широки од 18 до 25 mm, најчесто потполно мазни и напумпани на висок притисок за брзо да се тркалаат на глатки површини. Гумите за теренско возење се широки најчесто од 38 до 64 mm и имаат шари за да овозможат подобро прилегнување на патот, или метални шајки за мраз.