cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бункери во Албанија
Воена доктрина
Граѓаните биле обучувани започнувајќи на возраст од 12 години за да се стават во најблискиот бункер за да се одвратат од напаѓачите. Локалните партиски членови ги организирале семејствата за чистење и одржување на нивните локални бункери ,и вежбите за граѓанска одбрана биле одржувани најмалку двапати месечно, во траење до три дена.
Членовите на младите пионери и комунистичкото младинско движење, биле обучени да се одбранат од инвазијата од воздухот со поставување на истакнати шила на дрвјата за да ги наведат странските падобранци да се пребодат од нив. И покрај милитаризацијата на населението, албанскиот систем за одбрана бил масовно неефикасен и малку се осврнал на вистинските одбранбени потреби на земјата. Обуката била минимална, имало недостаток на гориво и муниција, униформите и опремата биле со слаб квалитет, оружјето било застарено и во војската немало соодветна команда и систем за контрола.
Изградба
Бункерите биле изградени од бетон, челик и железо и се движеле во големина за едно или два лица, но имало и такви кои биле големи подземни засолништа за јадрена бомба, наменети за раководството на партијата и бирократите. Најчестиот тип на бункер се состоел од мала бетонска купола поставена во земјата со кружно дно продолжено надолу, доволно големо за еден или двајца луѓе да стојат внатре, познати како Qender Zjarri или QZ бункери. Тие се состоеле од три главни елементи: бетонска купола со пречник од 3 метри, шуплив цилиндар за поддршка на куполата и надворешен ѕид со полупречник од 60 сантиметри поголем од цилиндарот. Делот помеѓу цилиндарот и надворешниот ѕид бил исполнет со земја.
На различни места подолжината на брегот, голем број на бункери QZ биле изградени во групи од по три, поврзани едни со други со бетонски тунел. Бункерите на други места биле изградени во групи околу стратешките точки низ целата земја или во линии низ делови на територијата. Тирана била особено силно одбранета, со илјадници бункери кои биле изградени во педесет окрузи низ градот.
Букрот QZ бил дизајниран од воениот инженер Јосиф Загали, кој служел со партизаните за време на Втората светска војна и бил обучуван во Советскиот Сојуз по војната. Тој забележал како утврдувањата на куполата биле буквално отпорни на артилерискиот оган и бомби, кои едноставно се одбивале од куполата. Тој го употребил своето знаење за да ги дизајнира бункерите во облик на купола што последователно и се случило. Хоџа првично бил воодушевен од дизајнот и изградил многу бункери од дизајнот на Загали.
Самиот Загали бил унапреден во чин на полковник и станал главен инженер на албанското Министерство за одбрана. Сепак, паранојата на Хоџа довела до обвинение против Загали во 1974 година и осуда на осум години затвор за лажни обвиненија тврдејќи дека бил странски агент. Во следниот период се распаднало неговото семејство, неговото семејство било избегнувано од пријатели и познаници, а неговата ќерка починала од рак на дојка. Загали подоцна изјавил дека тоа е „болна и трагична судбина не само за мене и за моето семејство, туку за илјадници и илјадници такви семејства во Албанија кои ја доживеале диктатурата на Енвер Хоџа“. Неговите искуства подоцна биле искористени како основа на филмот Колонел Бункер, филм на албанскиот режисер Куџтим Чашку.
Големи бункери и тунели
Имало и трета категорија на поголеми специјални бункери наменети за стратешки цели. Најголеми биле бункерските тунелски комплекси во планините. Во Линза, во близина на главниот град Тирана, била изградена мрежа од тунели долга околу 2 километри за да ги заштити припадниците на Министерството за внатрешни работи и Сигурими (тајната полиција) од јадрен напад. . На друго место, биле изградени илјадници километри тунели за да се сместат политички, воени и индустриски средства. Албанија се вели дека станала најтунелска земја во светот по Северна Кореја. Тунелите биле изградени во услови на голема тајност. На инженерските тимови не им било дозволено да ја видат градбата до завршувањето, и биле ротирани од локација до локација.
Влијание
Програмата за бункеризација значела масовна потрошувачка за слабата економија на Албанија. Само изградбата на префабрикуваните бункери чинела околу 2% од буџетот и вкупно бункерите чинеле двапати повеќе од Мажиновата линија во Франција, потрошувајќи трипати повеќе бетон. Програмата ги пренасочила ресурсите подалеку од другите форми на развој, како што се патиштата и станбените згради. Во просек, се смета дека секој бункер чинел како еден двособен стан, а ресурсите што ги користеле за нивно изградување лесно можеле да го решат хроничниот недостиг на домување во Албанија. Според Јосиф Загали, изградбата на дваесет помали бункери чинело исто колку и изградба на еден километар пат. Исто така имало човечки трошоци. 70-100 луѓе годишно умирале во изградбата на бункерите. . Покрај тоа, бункерите зазимале и значајна површина на обработливо земјиште.
Бункерзацијата на земјата имало ефекти што ги надминало нејзините физички влијанија врз пејзажот. Партијата ги претставила бункерите како симбол и практично средство за спречување на потчинување на Албанија од страна на странските сили, но некои ги сметале за конкретен израз на политиката на изолационизмот на Хоџа - зачувување на надворешниот свет. Некои Албанци ги сметале за угнетувачки симбол на заплашување и контрола. Исмаил Кадаре ги користел бункерите во својот роман Пирамида од 1996 година за да ја симболизира бруталноста и контролата на режимот на Хоџа, додека Чашку ги карактеризирал бункерите како „симбол на тоталитаризмот“ поради „изолационата психологија“ што била наметната. Се тврди дека програмата за бункеризација била форма која има дисциплински потенцијал како средство за запознавање на населението со дадениот поредок на владеење. Ксенофобијата на режимот имала ефект на создавање менталитет на опсада и чувство на постојана вонредна состојба.
Стратегијата на „човечка војна“ на Хоџа, исто така, предизвикала конфликт со албанските вооружени сили. Бункерите имале мала воена вредност во споредба со конвенционално опремената и организирана професионална армија. Како што објаснува еден коментатор, „''Колку би можел еден човек во секој бункер да издржи? Како ќе го снабдите секој поединечен бункер? Како би комуницирале еден со друг?"''“ . Генералниот Беќир Балуку, кој бил министер за одбрана и член на Политбирото, јавно го критикувал проектот во говорот од 1974 година и го оспорил ставот на Хоџа дека Албанија е под еднаква закана од САД и од Советскиот Сојуз . Тој тврдел дека на Албанија и требало модерна, добро опремена професионална армија, наместо лошо обучена и опремена цивилна милиција. Хоџа одговорил со тоа што го уапсил Балаку, обвинувајќи го дека е агент на кинескиот народ и дека работи за воен удар. Наречен како „предавникот Балаку“, генералот и неговите соработници биле осудени и казнети според „законите на диктатурата на пролетаријатот“ - што значи дека биле погубени.
Денес
Програмата за бункерите била прекината наскоро по смртта на Хоџа во 1985 година, оставајќи ги албанските градови и села испреплетени со огромен број бескорисни бункери. Тие сè уште доминираат во албанскиот пејзаж. Еден новинар на Би-Би-Си опишал во 1998 година како тие се присутни на патот меѓу Тирана и градскиот аеродром, „гледајќи надолу од секој рид, изникнувајќи од секое место“. Нивната цврстина го отежнала нивното рушење. Некои биле отстранети, особено во градовите, но низ селата повеќето бункери едноставно се напуштени. Некои биле повторно искористени како домување за животни или како складишта, но во најголемиот дел бункерите се целосно напуштени поради големите трошоци кои би се направиле за нивно рушење.
Екстремната тајност на комунистичкиот режим значело дека албанските пост-комунистички влади немале информации за тоа како биле користени бункерите, па дури и колку биле изградени. Во 2004 година, албанските власти откриле забранета резерва од 16 тони иперит и друго хемиско оружје во необезбеден бункер на само 40 километри од Тирана. Владата на САД и дала на Албанија 20 милиони долари за уништување на оружјето. На други места, напуштените бункери станале смртоносна опасност. Само во 2008 година, најмалку пет туристи се удавиле кога биле фатени во вртлозните водени струи околу бункерите што се спуштале во морето. Албанската армија спровела програми за отстранување на бункерите по должината на крајбрежјето, повлекувајќи ги од земја со изменети тенкови од типот 59.
Иако бункерите никогаш не биле искористени во вистински конфликт за време на владеењето на Хоџа, некои биле употребени во конфликтите што избиле во 1990-тите. За време на бунтот во 1997 година во Албанија, на жителите на Саранда во јужна Албанија им било наредено да заземат позиции во бункерите околу градот, во услови на борби меѓу владините трупи и бунтовниците. По избувнувањето на Косовската војна во 1999 година, граничните села во Албанија постојано биле гранатирани од српските артилериски сили сместени во соседно Косово, а месните жители ги користеле бункерите да се засолнат од гранатирањето.
Големиот недостиг на станови по падот на комунистичкиот режим во 1990 година довел до тоа некои Албанци да се сместат во напуштените бункери, иако недостатокот на вода значело дека областа околу населените бункери наскоро станала контаминирана и нездрава. Неколку бункери биле искористени на покреативни начини. Во крајбрежниот град Драч, еден бункер на плажа бил претворен во ресторанот Бункери, а друг бункер во Ѓирокастро бил претворен во кафуле.
Имало различни сугестии за тоа што да се направи со нив: идеите вклучувале да се користат клако пица печки, сончеви грејачи, фарми за печурки, проекциски соби за кина, плажни колиби, младински хостели и киосци. Некои Албанци ги користеле бункерите за повеќе романтични цели. Според писателот Тони Вилер, „албанската девственост е изгубена во бункерот на Хоџа толку често колку што американската невиност некогаш била изгубена на задните седишта на автомобилите“.
Бункерите на Албанија дури станале симбол на земјата. Носителите на моливи и пепелниците во облик на бункери станале еден од најпопуларните туристички сувенири во земјата. . Еден таков бункерски сувенир бил промовиран со порака до купувачите: „Поздрав до земјата на бункерите. Ние претпоставувавме дека не би можеле да си дозволите да купите еден таков голем бункер“.
Леон Осман
Леон Осман (роден на 17 мај 1981 година) — англиски фудбалски играч кој игра за Евертон во Премиер лигата и за репрезентацијата на Англија. Тој ја поминал целата негова кариера како играч на Евертон, иако тој има поминато време на позајмица во Карлајл и Дерби Каунти.
Животопис
Осман е роден во Хајхер Енд, Виган во Грејтер Манчестер од Турско-кипарски татко и англичанка мајка. Тој израснал во Скелмерсдејл, во Мерсисајд. Тој се приклучува на академијата на Евертон и бил дел од тимот кој во 1998 година го освоил ФА Младинскиот Куп. По освојувањето на купот, Осман се здобил со повредата на коленото која го оддалечува од теренот за една година.
Клубови
Осман беше позајмен на Карлајл во октомври 2002 година, каде што постигна еден гол во лигата, против Маклесфилд Таун и беше прогласен за играч на годината од страна на клубот. Тој доби продолжување на договорот за уште една година со Евертон во летото 2003 година, но не успеа да се пробие во првиот тим до крајот на сезоната 2003-04. Наместо тоа, тој повторно бил позајмен, овој пат на Дарби Каунти. Тој имал суштинска улога во успешната мисија на Дерби за да се избегне испаѓањето лигата, тој го импресионирал менаџерот Џорџ Барли и тој се обидел да го купи од Евертон. Наместо тоа, Осман се вратил во својот матичен клуб за последните три натпревари на Евертон од сезоната. Менаџерот Дејвид Мојес му дал шанса на Осман да дебитира, стартувајќи во почетните единаесет, против Вулверхемптон Вондерерс, и тој постигнал погодок по само три минути од неговото деби.
Осман стана редовен играч од првиот тим во сезоната 2004-05, играјќи како десно крило во 4-1-4-1 формација. Тој ја заврши сезоната со седум гола, вклучувајќи ги и двата против Астон Вила. Во сезоната 2005-06 менаџерот Мојес повеќе го користеше неговото ново засилување Сајмон Дејвис, за да Осман со текот на времето повторно да се врати во тимот и да го остави Дејвис на клупата. Тој беше еден од најстандардните играчи во сезоната 2006-07, во која направи 37 настапи и постигна три гола.
Неговиот почеток во сезоната 2007-08 почна со два гола за две последователни победи против Виган Атлетик и Тотенхем. Неговата појава во почетните 11 за Евертон е загрозена од доаѓањето на Јужноафриканецот Стивен Пиенар. Двајцата играчи изгледаат минијатурни, но се смета дека поседуваат одличниа контрола и допир на топката, со Пиенар двајцата придонесуваат за победата дома кога Јужноафриканецот постигна погодок на асистенција на Осман против Мидлзборо.
Репрезентација
На 14 ноември 2012 година, на возраст од 31, Осман го заработил својот прв повик во сениорскиот тим на Англија за пријателскиот натпревар против Шведска. Осман го започнал натпреварот како внатрешен играч од средниот ред за неговата земја и ги одиграл сите 90 минути во поразот со 4-2.
Лошињ
Лошињ (Lussino; Lusin, порано Osero; Lötzing; Apsorrus; Ἄψορρος) — хрватски остров во северниот дел на Јадранското Море, во Кварнерскиот Залив. Островот се наоѓа јужно од градот Риека и е дел од Приморско-горската жупанија.
Населени места на Лошињ се: Нерезине, Свети Јаков, Чунски, Артаторе, Мал Лошињ и Голем Лошињ.
Географија
Лошињ е дел од архипелагот Црес-Лошињ, кој ги опфаќа Црес и Лошињ, како и помалите острови на Уније, Иловик, Сушак, Големо Сракане, Мало Скране и голем број на ненаселени мали острови. Црес е најголем по област, Лошињ е втор. Црес и Лошињ се поврзани со еден мал мост во градот Осор. Највисоката точка се наоѓа на планината Телеврин на 588 метри и Св. Никола на 557 метри. Градовите Нерезине и Свети Јаков лежат во нивната база. Островот е формиран претежно од варовник и доломитски карпи. Западниот дел на полуостровот Курила е песочен.
Лошињ е 11-тиот најголем јадрански остров по област, долг 33 километри, со ширина од 4,75 километри на север. Вкупното крајбрежје на островот е 112,7 километри.
Со околу 2600 часа сонце годишно, островот станал популарно одредиште за словенечките, германските и италијанските туристи во летните месеци. Просечна влажност на воздухот е 70%, а просечната летна температура е 24 °C и 7 °C во текот на зимата.
Островот има блага клима и зимзелена вегетација. Највисоките височини на север имаат поретка вегетација. Голем Лошињ, Чикат и југозападниот брег се обележани со борови шуми.
Историја
Првите докази за доселеници од копното се од 1280 година. Согласно договорот со Осор, нивните населби се стекнале со самоуправување во 1389 година. Името Лошињ за првпат се споменува во 1384 година. Паралелно со постепеното опаѓање на Осор од 15 век па наваму, населбите Голем Лошињ и Мал Лошињ започнале да имаат поголема улога.
Во XVIII и XIX век, трговијата, бродоградбата и поморството на островот започнале да се развиваат поинтензивно. Во 1771 година, Алберто Фортис ги посетил Црес и Лошињ (кој тогаш се нарекувал Осоро) и напишал патопис за неговата посета: Saggio d'osservazioni sopra l'isola di Cherso ed Osero. По падот на Република Венеција во 1797 година Лошињ станал дел од австриската провинција Истра според Договорот од Кампо Формио. До 1900 година населението достигнало бројка од 11.615 жители. Во 1921 година, имал околу 15.000 .=
Во 1919 година, Лошињ со своето делумно италијанско население станал дел од Италија според условите на Договорот од Сен Жермен. Островот во состав на Италија останал до 1943 година, кога бил окупиран од германскиот Вермахт и хрватски војници за време на Втората светска војна. Во 1945 година островот и остатокот од Хрватска станале дел од Југославија, додека Хрватска не прогласила независност во 1991 година.
Периодот по Втората светска војна островот забележал значителен егзодус од населението што го зборува италијанскиот јазик. Според последниот попис, бројот на граѓани кои зборуваат италијански јазик во Лошињ бил 557 (6,64% од вкупното официјално население). Иселениците во Италија и низ целиот свет објавуваат билтен кој ги одржува нивните спомени и традиции живи.
Седмиот континент (филм од 1989)
„Седмиот континент“ (германски: Der siebente Kontinent) — австриски филм од 1989 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото, заедно со Јохана Тајхт (Johanna Teicht). Главните улоги ги играат: Биргит Дол (Birgit Doll), Дитер Бернер (Dieter Berner), Лени Танцер (Leni Tanzer), Удо Замел (Udo Samel), Силвија Франц (Silvia Fenz) и Роберт Дитл (Robert Dietl).
Синопсис
Во филм е даден приказ на животот на Георг, неговата сопруга Ане и на ќерката Ева во текот на три години. Георг има успешна кариера и брзо напредува во работата, додека ќерката Ева понекогаш прави ситни проблеми во училиштето. Во филмот се зборува за цената на конформизмот, неможноста за размислување на подолг рок и за соочувањето со последиците од своите одлуки...
Никта (месечина)
Никта — природен сателит на Плутон, со пречник од 49,8 километри низ нејзината најдолга димензија. Откриена е заедно со најоддалечената месечина на Плутон Хидра нана 15 мај 2005 година од страна на астрономите користејќи го вселенскиот телескоп Хабл, и била именувана по Никта, грчката божица на ноќта. Никта е третата месечина на Плутон по растојание, орбитира помеѓу месечините Стикс и Кербер.
Откритие
Никта била откриена од истражувачите на тимот за пребарување на придружници на Плутон, користејќи го вселенскиот телескоп Хабл. Тимот на Нови Хоризонти се сомневал дека Плутон и неговата месечина Харон може да бидат придружени со други месечини, па затоа го користеле вселенскиот телескоп Хабл за да бараат слаби месечини околу Плутон во 2005 година. Бидејќи осветленоста на Никта е околу 5.000 пати послаба од Плутон, биле направени слики со долга експозиција со цел да бидат пронајдени нови тела.
Сликите на откритието биле направени на 15 мај 2005 и 18 мај 2005 година. Никта и Хидра биле независно откриени од Макс Џ. Мучлер на 15 јуни 2005 година и од Ендрју Ј. Стефл на 15 август 2005 година. Откритијата биле објавени на 31 октомври 2005 година, по потврдата со претходно откривање на архивските снимки на Хабл на Плутон од 2002 година. Двете новонајавени месечини на Плутон подоцна биле привремено означени S/2005 P 1 за Хидра и S/2005 P 2 за Никта. Месечините биле неформално наведени како „П1“ и „П2“, соодветно од тимот за откривање.
Именување
Името Никта било одобрено од Меѓународниот астрономски сојуз (МАС) и било објавено на 21 јуни 2006 година заедно со именувањето на Хидра. Никта го добила името по грчката божица на темнината и ноќта и мајка на Харон, Никта. Двете новоименувани месечини биле намерно именувани така што редоследот на нивните иницијали N и H да ја испочитуваат мисијата Нови Хоризонти на Плутон, слично како што првите две букви од името на Плутон му оддаваат чест на Персивал Лоуел. Оригиналниот предлог за именувањето на Никта било да се користи класичниот правопис Никта, за да се избегне забуна со астероидот 3908 Никта, поради кое правописот на англиски јазик бил променет според египетскиот правопис на името (Nix - Nyx). Придавската форма на името е Никтијан (руски Никта).
Имињата на одликите на телата во системот на Плутон се поврзани со митологијата и литературата и историјата на истражувањето. Особено, имињата на одликите на Никта мора да бидат поврзани со божествата на ноќта од литературата, митологијата и историјата.
Потекло
Помалите месечини на Плутон, вклучително и Никта, се смета дека настанале од остатоци исфрлени од масивен судир помеѓу Плутон и друг објект од Кајперовиот Појас, слично како што се верува дека Месечината настанала од остатоци исфрлени од голем судир на Земјата. Исфрлањето од судирот потоа се споило во месечините на Плутон. Сепак, хипотезата за судир не може да објасни како Никта ја задржала својата високо рефлектирачка површина.
Физички одлики
Никта има издолжена форма, со нејзината најдолга оска измерена на 49,8 километри и нејзината најкратка оска од 31,1 километри.
948 п.н.е.
948 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 948. година пред новата ера, 948. од првиот милениум п.н.е., 48. од 10 век п.н.е. и деветта од 940-тите п.н.е.
Алаџа џамија
Алаџа џамија може да се однесува на:
Никта (месечина)
Физички одлики
Раните истражувања покажале дека површината на Никта има црвеникава боја. Спротивно на ова, други студии покажуваат дека Никта е спектрално неутрална, слично на малите месечини на Плутон. Неутралниот спектар на Никс означува дека воден мраз е присутен на нејзината површина. Никта, исто така, се сметала дека се разликува по осветленоста и албедото, или рефлексивноста. Се сметало и дека флуктуациите на осветленоста се предизвикани од области со различно албедо на површината на Никта. Сликите на Никта од вселенското летало Нови Хоризонти покажуваат голема црвеникава површина приближно 18 километри, што може да ги објасни двете спротивставени мерења на бојата на површината на Никта.
948 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Никта (месечина)
Физички одлики
Се смета дека црвеникавата област е голем ударен кратер каде црвеникавиот материјал бил исфрлен од под водениот леден слој на Никта и се наталожил на нејзината површина. Во овој случај, Никта најверојатно ќе има реголити кои потекнуваат од ударот. Друго објаснување сугерира дека црвеникавиот материјал можеби потекнува од судир со Никта и друг предмет со различен состав. Сепак, немало значителни варијации на боите на другите ударни кратери на Никта. Водениот мраз присутен на површината на Никта е одговорен за нејзината висока рефлексивност. На површината на Никта може да има и траги на замрзнат метан и може да биде одговорен за присуството на црвеникав материјал, веројатно толин, на нејзината површина. Во овој случај, толините на површината на Никта можеби потекнуваат од реакцијата на метанот со ултравиолетовото зрачење од Сонцето. Добиено од податоците за броење кратери од Нови Хоризонти, староста на површината на Никта се проценува на најмалку четири милијарди години.
948 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4560 и 4561 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3802 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2812 и 2813 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 195 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 948 година се протега во 1688 и 1689, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1748 и 1749 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 405 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1617 и 1616 исламска година пред хиџра.
Никта (месечина)
Орбита
Никта има орбитален период од 24,8546 дена и нејзината орбита е резонантна со другите месечини на Плутон. Никта е во орбитална резонанца 3:2 со Хидра и 9:11 резонанца со Стикс (односите претставуваат број на завршени орбити по единица време; односот на периодите се инверзни). Како резултат на оваа „Лапласова“ резонанца со 3 тела, таа има врзувања со Стикс и Хидра во сооднос 2:3.
Орбиталниот период на Никта е блиску до орбиталната резонанца 1:4 со Харон, со временски несовпаѓање од 2,8%; нема активна резонанца. Хипотезата што ја објаснува таквата блиска резонанца е дека резонанциите настанале пред надворешната миграција на Харон по формирањето на сите пет познати месечини и се одржуваат со периодичното локално флуктуирање од 9 проценти во јачината на гравитационото поле на Плутон-Харон.
Истражување
Вселенското летало Нови Хоризонти го посетил системот Плутон и ја фотографирал Плутон и нејзините месечини за време на неговото прелетување на 14 јули 2015 година. Од помалите месечини на Плутон, само Никта и Хидра биле снимени со доволно висока резолуција за да бидат видливи површинските одлики. Пред прелетувањето на системот Плутон, мерењата на големината на Никта биле извршени од Извидувачки сликар со долг дострел (LORRI) кој се наоѓал на Нови Хоризонти, првично проценувајќи дека Никта е околу 35 километри во пречник. Првите детални слики на Никта направени од Нови Хоризонти од далечина од околу 231.000 километри биле примени од леталото на 18 јули 2015 година и пуштени во јавноста на 21 јули 2015 година. Со резолуција на слика од 3 километи по пиксел, обликот на Никта честопати се нарекувала форма на „грав“. Подобрените слики во боја од инструментот Ralph MVIC на Нови Хоризонти покажуваат црвеникава област на неговата површина. Од тие слики, било направено уште едно прецизно мерење на димензиите на Никта, давајќи приближни димензии од 42 ×.
Средна Река (округ во Гамбија)
Средња Река (Central River) е еден од шестте окрузи во Гамбија. Административен центар е Џанџанбурех.
Области
Округот Средна Река е поделен на 10 области:
Бит-пазар (Скопје)
Бит-пазар е пазариште во Скопје, кое се наоѓа на влезот во Старата скопска чаршија од нејзината северна страна, крај некогашната главна северна порта. Просторот на кој се наоѓа пазариштето е ограден и во неговата внатрешност се наоѓаат тезги и привремени дуќани. Како и во средниот век, и денес не е дозволена изградбата на трајни објекти, туку само изнајмување под наем на простор за тргување. Денес, пазариштето важи за центар на трговскиот живот во градот и главно место за снабдување на жителите на Скопје со земјоделски и занаетчиски производи.
Потекло на поимот
Името „Бит-пазар“ настанало со спојување на турските зборови „бит“ (bit; со значење „вошка, болва“) и „пазар“ (pazar; со значење „пазар“), што во буквален превод би значело „болвин пазар“.
Историја
Местото на коешто се простира пазариштето се наоѓало во средновековен Доленград и е точно она на кое се наоѓала манастирската ливада, на која во 11. век, манастирот „Св. Ѓорѓи Горгос Скоропостижник“ го организирал својот панаѓур на празникот Воведување во Храмот на Пресвета Богородица секоја година, а подоцна и неделни панаѓури во петок и вторник. Во текот на средниот век, пазаришниот простор се наоѓал надвор од бедемите на Доленград, т.е. во непосредна близина на северната порта, која водела на т.н. „Царски пат“. Но, во првите векови од отоманското владеење, бедемите биле срушени и останале само дуќаните од внатрешноста на Доленград, кои денес ја сочинуваат граничната линија на почетокот на чаршијата во правец север-југ. Денес, е задржана традицијата на пазарување во петок и во вторник, но поради зголемените потреби на населението, пазарот работи секој ден.
Црква „Св. Никола“ - Горно Косоврасти
Свети Никола — мала средновековна црква во дебарското село Горно Косоврасти, Македонија.
Денешната состојба на црквата е загрижувачка, со испишани графити и отпад околу нејзе.
Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Горно Косоврасти, во средишниот дел. Истата не е многу забележлива, бидејќи се наоѓа веднаш зад последните куќи во почетниот дел на селото (Долно Маало).
Историја
Не се знае точното време кога црквата е изградена, но според изгледот на својата градба во еднокорабен архитектонски стил, таа многу наликува на црквата „Св. Варвара“ во блиското село Рајчица, која е изградена во 1597 година (на самиот крај на век), по што може да се претпостави дека и оваа црква во Горно Косоврасти потекнува од тој период.
Архитектура
Во поодамнешните пишани извори се наведува дека нејзината состојба е непозната, а за нејзе се грижи присутното македонско муслиманско население.
Список на државни водачи во 1299 година
Ова е список на државни водачи во 299 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Runaway (песна од Кање Вест)
Runaway е сингл од американскиот хип-хоп артист и продуцент Кање Вест, издаден како втор сингл од Вестовиот петти студиски албум „My Dark Beautiful Twisted Fantasy“. Има и друга верзија на песната во која гостува американскиот рапер Pusha T. Песната го направи својот дебакл заземајќи го 12 место на американскиот Билборд Хот 100. Синглот е издаден на 4 октомври 2010. Како верзија од албумот, песната Runaway трае 9:08 минути, како сингл верзија трае 5:38 минути, додека пак како радио обработена верзија песната трае 4:28 минути.
Сертификации
{| class="wikitable" border="1" ! Држава ! Услужник ! Сертификација
Наводи
Runaway
Вулканска купа
Вулканска купа (вулкански конус) — елементарен облик на вулкански релјеф. Претставен е со возвишување настанато со таложење на пирокластичен материјал и изливање на лава при вулканските ерупции. На неговиот врв се наоѓа отвор во облик на инка кој се нарекува кратер. Големината на купата, нејзиното создавање и разорување зависат од неколку чинители, на прво место од ерупцијата и интензитетот и траењето на вулканската работа. Кај купата се разликуваат апсолутна и релативна висина. За вулканите е поважна релативната висина, т.е. висината од подножјето на купата до нејзиниот врв. На пример вулканот Чимборасо е висок 6.272 метри, но купата има само 2.400 метри.
Поделба
Купите може да бидат прости или сложени. Простите се состојат од едно правилно возвишение, најчесто во облик на заоблен конус. Сложените купи се асиметрични, неправилни и имаат два или повеќе кратери. Тие понатаму може да се поделат на „споредни вулкански купи“ (помали и помлади купи кои настанале во средиштето на поголем и постар кратер) и „паразитски“ (бочни, адвентивни) вулкански купи кои се јавуваат на боковите на вулканите и настануваат при прскање заради притисокот.
Кај мешаните вулкани се развиваат стратовулкански купи со наизменично таложење на растресит материјал и лава.
Космос-450
Космос-450 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 октомври 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-450 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1530 км, а најмалото на 1462.
NGC 2202
NGC 2202 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2202 е од видот OCL. NGC 2202 има само една позната привидна димензија, која изнесува 7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 16 м 50,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 5° 59' 48".
Други поделби
Проучување на NGC 2202 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 182; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 144. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 229.
Список на државни водачи во 701 година
Ова е список на државни водачи во 01 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Кајузи
Кајуга (кај. Guyohkohnyo или народот од големото мочуриште) е група на американски староседелци во Северна Америка. Тие се едни од петте народи на Ирокеската лига. Оригинална татковина им е регионот на Прстестите езера околу Кајуганското езеро во американската сојузна држава Њујорк, помеѓу нивните сродни народи Онондага и Сенека. Ги има нешто повеќе од 86.000.
Цимерите од соба 306
„Цимерите од соба 306“ - македонски телевизиски филм од 1976 година. Го режирал Зоран Младеновиќ, а сценариото го напишал Трајче Гаврилов.
Џамија Худаверди
Џамијата Худаверди — џамија во Скопје, сместена на потегот меѓу Куршумли ан и пазариштето Бит-пазар во Старата скопска чаршија. Се претпоставува дека е изградена кон крајот на 15. и почетокот на 16. век, а низ историјата била повеќепати уривана по што била обновувана. За последен пат е обновена во 1995 година по штетите настанати од земјотресот во 1963 година.
Архитектура
Градбата била изградена во исламски стил, со примена на градежна техника од редење на тули и малтер, што денес е забележливо на минарето и на некои од останатите зачувани делови. Во својот првобитен изглед, објектот имал купола која била поставена над тамбур со шестаголна основа, а преминот од квадратниот во кружниот простор бил овозможен со помош на пандантифи. На краевите се наоѓале два многуаголни мермерни столба, украсени со пластика, кои служеле како потпора на сводната конструкција на тремот. Влезната порта на џамијата се наоѓа во средишниот дел од северниот ѕид и е сместена во мермерна рамка со мермерно изведен лак. Од двете страни на портата се наоѓа по еден прозорец, окружен со мермерна рамка и покриен со железни решетки, а од вантрешната страна се сочувани и дрвените крила од прозорците со метални украсни елементи. Првобитниот изглед на минарето не е познат, а истото било обновено во текот на 2012 година. Во долниот дел е со правоаголна основа, а преминот во кружното стебло е украсно изведен.
IC 745
IC 745 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 745 се споменува и како MCG 4-31-2, CGCG 130-3, IRAS 12573+2204.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1892 година од страна на Херберт Вилсон.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 745 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 745 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 59 м 47,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 48' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на IC 745 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44665.
Стреличарство на Летните олимписки игри 2004
Стреличарство на Летните олимписки игри 2004 година — дисциплина која се одржала на стадионот „Панатинаико“ во Атина, Грција во периодот од 12 до 21 август. Сто дваесет и осум стрелци од четириесет и три нации се натпреварувале во четирите категории - индивидуални и екипни настапи за мажи и жени.
Квалификација и формат
Тринаесет машки и петнаесет женски екипи се натпреварувале во екипни натпреварувања. Екипите се состоеле од тројца стрелци на земјата од индивидуалниот круг, а првичниот ранг на тимот бил утврден со сумирање на резултатите на тројцата членови во индивидуалната рунда за рангирање. Секоја рунда на елиминации се состоела од тоа што секој тим имал по 27 стрели.
Шеста Олимпијада по ред, тимот на Јужна Кореја излегла како чист победник, освојувајќи три од четирите златни медали во Атина. Корејските стрелци поставиле нови светски рекорди во рангот на поединечно за жени (Парк Сунг-хиун) и екипно (Парк, Јун Ми-Џин и Ли Сунг-Џин) и поединечно за мажи (Лим Дон Хен), ниту еден од тие резултати не се сметал како олимписки рекорд бидејќи рангирањето се одржало пред свеченото отворање. Олимписките рекорди биле соборени и во машка и во женска комбинација.
Список на државни водачи во 1298 година
Ова е список на државни водачи во 298 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Пештера Драгачево
Пештерата Драгачево е најголемиот и потенцијално најважниот спелеолошки објект од комплексот Рчански пештери. Се наоѓа на левата долинска страна на Рчанска река, лева притока на Бјелица, која тече низ Гуча и се влева во Западна Морава, како десна притока, на влезот во Овчарско-Кабларската клисура.
Влезот во Драгачевската пештера е на височина од 405,20 м. Релативната висина на влезот, во однос на коритото на Рчанска река, е 30 м, а растојанието е 150 м.
Над Рчанска карпа има карстна површина чија апсолутна височина е 530-550 м. Се одликува со многубројни длабнатини, со просечна длабочина од околу 10 м и пречник од 50-60 м. Вдлабнатините имаат почвен покрив, па површината спаѓа во типот на покриен карст. Карстната површина зафаќа површина од околу 2 км², додека собирниот простор на Рчански поток, на кој припаѓа карстната површина и обрачот на серицитни шкрилци, е 3-4 км². Карстната површина е населена и култивирана, така што само морфологијата (вдлабнатини) укажува на нејзиното карстно потекло.
Историја
Пештерскиот комплекс во селото Рти е најатрактивниот природен споменик на Гуча и Драгачево. Тука спаѓаат: Драгачевска, Светиња (Слепа), Сива пештера и Голем Понор. Иако овој комплекс ги исполнува сите услови за богата туристичка програма, тој секогаш останувал на страна, повремено актуелен, а повремено и заборавен. Имало неколку причини: мала, неразвиена општина, релативно оддалеченост од важните комуникации и поголемите центри на градовите и во основа, немањето локална иницијатива, односно агилни луѓе. Рчански пештери биле истражени од бројни поединци и спелеолошки групи. Ниту еден патник, на релација Гуча- Ивањица, не останал рамнодушен од високата варовничка карпа и големиот темен отвор во неа - Тамник (старото име на пештерите).
Истражувања
На покана на Раша Кузмановиќ (директор на Геодетската управа), Јовиша Славковиќ (директор на СЗИ за култура) и Радислав Ѓекиќ (угостител), Р. Лазаревиќ, Б.Василевиќ,Злата Јариќ допатувале да ѓи проценат условите за уредување на Големата пештера во село Рти. По посетата на влезот во Големата пештера, било договорено:
Дополнителни истражувања на пештерата Драгачево биле објавени на 2 и 3 септември 2008 година.Првиот ден била обележана пешачка бетонска патека, со два моста, од Мотелот до влезот во пештерата. Во обележувањето на патеката учествувал Милош Ивановиќ (Дирекција за градежништво на општина Лучани), кој ќе биде надзорен орган за уредување на пештерата. Патеката е широка 1,2-1,5 м, а висока 0,5м, покрај пештерската река. Следниот ден бил истражен делот од пештерата кој бил наменет за туристички посети, со што бил надополнет досегашниот Идеен проект. Работите на пешачката патека, од Мотелот до влезот во пештерата, започнале по неколку дена, но без услови на Заводот за заштита на природата 29.10.2008. Во Гуча, односно во општина Лучани, се разговарало со претседателите на општината, бил завршен идејниот проект и биле посетени работите за уредување на пештерата. Песочната патека била во завршна фаза. Работите на уредувањето на Големата пештера започнале на 9 јануари 2008 година.
Геолошки состав
Комплексот Рчанска Пештера е изграден во варовничка плоча, која се протега во правец северозапад-југоисток. Плочата е долга околу 2 км и дебелина од 470м. Варовниците, односно доломитските варовници се од горнокредна старост (сенон). Варовничката плоча лежи над карпите од карбониферната доба и е опкружена со повисоки венци, кои се изградени од јаглеродни серицитни шкрилци.
Спелеолошки одлики
Пештерата Драгачево била детално истражена во 1971-1972 година и 1977 година. Од тоа е исклучен делот од пештерата кој е наменет за туристички посети. Пештерата Драгачево, Светилиштата (Слепи) и Сува пештера, се делови од спелеолошки систем, изграден од бездната Рќански поток, која исчезнал во „Големата бездна“ во селото Рти. Овие пештери се оддалечени околу 500м од Големата бездна, во права линија. Сите три пештери се од изворно потекло, односно пештерскиот хоризонт со различни висини и возрасти. Најстар хоризонт е Сува Пештера, чиј влез е на височина од 476,73м, среден е Светиња 445,11 м, а најмлада и најразновиден е Драгачево Пештерата, чиј влез е на височина од 405,20м. Во големата пештера има три морфолошки целини: главниот канал со влезниот канал, сувиот канал и влажниот канал. Туристичкиот дел на пештерата, кој го опфаќа влезниот канал и подолгиот дел од главниот канал, е долг 160м, зафаќа површина од 870 м² и волумен од околу 9.000 м 3.
Хидрографски и хидролошки одлики
Пештерата Драгачево е хидрографски атрактивна пештера. Од неа извира Печински поток, најмногу во влажниот дел од годината, а особено по топењето на снегот и дождот со посилен интензитет. Водите од пештерското потекло се со два потекла: од Рчанското потекло, кое се губи во Големата бездна во селото Рти, и од директните врнежи што ги добива карстната плоча, во внатрешноста на пештерата. Сувиот канал е фосилизиран, но и во влажниот канал не секогаш тече вода, туку врти лево и се појавува на влезот во Големата пештера, периодично и постојано на изворите пред пештерата. Во подножјето на варовничката карпа, каде што е Големата пештера, има три извори.
Првата е во креветот на Пештерски поток. Од Рчанска река е оддалечено 50 м и повисоко 10 м. Изворот не се исуши. Го добил името Пештерски извор. Дел од оваа вода од овој извор, преку пластично црево, се користи во малото езерце, кај Мотелот.
Вториот извор наречен Јаз е оддалечен 147 м од пештерскиот извор. Повисоко е за 2-4 м од коритото на Рчанска река, а на растојание од 15 м. Вода извира над водениот јаз и во неговото корито. Низводно од изворот на пештерата, кај воденицата Славковиќ, се наоѓа изворот наречен Омеркадија вода. Повисоко е за 10-12 м од коритото на Рчанска река.
Овие извори ја претставуваат најмладата хидрографска и спелеолошка фаза во еволуцијата на пештерите Рчански. Изворите ја добиваат водата од Рчански поток и од директните врнежи кои ги прима карстната површина, а тие тонат низ длабнатини и пукнатини. Рчански поток не е постојан, туку периодичен поток, бидејќи низ пукнатини се губи водата, пред да стигне до главната провалија, а потоа тече под земја според споменатите извори. Големата провалија голта вода само по топење на снегот и обилни дождови.
Климатски одлики
Пештерата Драгачево е отворена подземна карстна структура и треба да остане во тој статус. Влезниот отвор е над дел висок 14 м, широк 5 м и слично висок. Ова укажува на фактот дека Главниот канал е изложен на сезонски температурни промени, под влијание на надворешната клима: постудено е во зима и потопло во лето, во споредба со сувите и влажните канали. Влијанието на надворешните температури се чувствува сè до бариерата, која делумно го блокира главниот канал. Тоа влијание било послабо, додека водата течела низ Главниот канал, прво постојано, а подоцна периодично. Во тој временски интервал биле изградени главните форми на пештерски накит: масивни сталактити, драперии и плунка. Климатските флуктуации (температура и релативна влажност), во денешно време, не влијаат на создавањето на пештерски накит. За мерење на температурата и релативната влажност се користел аспирационен психометар. Воздухот протекува од пештерата со брзина од 2–3 m / s. Просечната годишна температура на воздухот во зоната на пештерата е 9,5-10,0 °C. Најтопол месец е јули, а најстуден е јануари. Просечните годишни врнежи во Гуча се 760 мм, а во Каона 890 мм. Максималните врнежи се во мај-јуни, а минималните во лето и зима.
Палеонтолошки и археолошки одлики
Може да се зборува за условите за користење на пештерата Драгачево, но не и за вистинските индиции. Влезниот канал бил погоден и за луѓето и за животните како засолниште и живеалиште. Најверојатно го користеле и бегалци. Иако завршува со висока стрмна делница, било можно да се излезе до Главниот канал, кој обезбедувал безбедна заштита и одбрана од гонителите.
Морфогена анализа
Постојат пет главни фази во еволуцијата на системот Рчански пештери.
Спелеолошкиот систем на пештерите Рчански го сочинуваат Рчанскиот поток, три изворски пештери: Сива пештера, Светинска и Драгачевска пештера и модерни извори. Името Голема пештера е сменето во Драгачевска Пештера, бидејќи првото не е посебно име, туку релативна описна именка за пештера.