cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ири (канал)
20 век
Во 1918 година Каналот беше замент со друг поголем канал, каналот за бродови Њујорк. Овој канал замени многу од оригиналната патека оставјќи мнгу сектори напуштени (осебено секторите помеѓу Рим и Сиракус). Новите технологии на копање и пловење им овозможија на инженерите да канализираат реки кои оригиналниот канал ги одбегнуваше како Мохавк, Сенека, реката Клајд и езерото Онајда. Во деловите кои не беа сочинети од канализирани реки(особено помеѓу Рочестер и Бафало) каналот Ири беше проширен до 120 стапки (37 м) и 12 стапки (3.7 м) продлабочен. Зголемувањето овозможи употреба на каналот од страна на 2000 тони тешки бродови. Овој проек за проширување не беше политички популарен во делови од земјата кои не го користеа каналот и не успеа да го сочува од запуштување. Новото подредување започна на реката Хадсон на границата помеѓу Кохес и Вотерфорд каде што се движеше северозападно со пет брани влегувајќи во Мохавк источно од Кресцент. Додека стариот канал одеше паралелно со Мохавк сè до Рим новиот канал поминуваше низ реката зацврстен или проширен каде –то беше потребно. Кај Илион новиот канал се оделуваше од реката но продолжуваше да оди по ново поставување паралелно со реката и со стариот канал до Рим. Од рим новата патека одеше дури до запад влевајќи се воFish Creek само малку источно од неговото влевање во езерото Онајда. Од езерото Онајда новиот канал одеше западно со реката Онајда со скратување за намалување на патеката. Кај Трите Реки реката Онајда свртуваше северозападно и го продлабочуваше каналот Освего до езерото Онтарио. Новиот канал Ири свртуваше јужно со реката Сенека која свртуваше западно близу Сиракус и продлжуваше западно до точката Монтезема Марш ( 43°00′11″N 76°43′52″З / 43.00296°С 76.73115°W). таму Кајага и каналот Сенека продолжуваа јужно заедно со дното на Нијагарината брана и на некое места се простира со реката а на некои места го заменуваа стариот канал. Кај Питсфорд југоисточно од Рочестер каналот свртуваше западно и одеше околу јужната страна на Рочестер а не низ центарот. Каналот ги поминуваше реката Гинис и долината на реката Гинис( 43°07′17″С 77°38′33″З / 43.1215°С 77.6425°W), и потоа се враќаше на старата патека кај Северната Порта. Таму имаше мало унапредување на оригиналниот канал кој одеше на запад до Локпорт. Ова достигнување од 64.2 милји од Хенерита до Локпорт беше наречено ,,60 милјо ниво” поради тоа што немаше брани и нивото на реката се искачуваше на само две стапки низ целиот сегмент. Разлики и природни прилагодување на текот беа користени низ патот за одржување на нивото на каналот. Тогаш свртуваше југозападно до Тонаванда каде новото сврзување се испушташе во реката Нијагара која е пловна водена патека до каналот за бродови Њујорк и неговиот дел Black Rock Lock и добрите времња на оргигиналниот Западен терминал на каналот кај пристаништето Инер кај Бафало. Развојот на автопати и железници како и отворањето на Saint Lawrence Seaway предизвикаа драматично опаѓање на сообраќајот на каналот во 20 век
Каналниот систем на Њујорк
Во 1992 каналот за бродови Њујорк беше преименуван во Државен канален систем Њујорк (вклучувајќи ги Ири, Кајага-Сенека, Освего и Шамплен каналите) и поставен под новосоздадената Канална Корпорација Њујорк додаток на New York State Thruway Authority. Каналниот систем функционираше користејќи ги парите обезбедени со Thruway плаќањата.
21 век
Од 1990 година Каналот е користен најмногу за рекреативен сообраќај иако мал но дел кој се зголемуваше беше сè уште користен за товарен сообраќај. Денес каналот Ири покрива површина од 524 милји(843 км) на вода за пловење и тоа од езерото Шамплен до главниот регион и западно до Бафало. Областа има населеност од 2.7 милини луѓе. 75 % ОД ЦЕНТРАЛЕН И ЗАПАДЕН Њујорк живеат на територија од 25 милји (40 км) на канлот Ири. Каналот е отворен за мали и некои големи бродеви од мај до ноември секоја година.за време на зимата поради одражување водата е испразнета од некои делови. Канлот Шамплен, езерото Шамплен и каналот Шамбли како и реката Richelieu River во Канада го формираат Lakes to Locks Passage,и го прават туристичка атракција на поранешен воден пат кој ги поврзува источна Канада со каналот Ири. Во 2006 картата за рекреативни чамци беше изоставена со цел да се привлечат повеќе посетители. Патувањето низ средишниот ден на каналот (особено во долината Мохавк) беше тешко поплавена од поплавата кон крајот на јуни и почетокот на јули. Оштетата на каналот и неговите центри беше проценета на 15 милиони долари. Имаше 42 комерцијални испораки на каналот во 2008 година додека во 2007 имаше имаше 15 а во најдобрата година 1855 имаше повеќе 33.000 испораки со бродови. Според Њујорк Тајмс новиот раст во комерцијалниот сообраќај се должеше на зголемената цена на нафтата. Бродовите во каналот за еден тон товар и поминување на 514 милји трошат еден галон на дизел-гориво додека возовите еден галон трошат за поминување на 202 милји а камионите 59 милји. Бродовите во каналите можат да носат товар само до 3000 тони и се користени за транспорт на големи предмети кои би биле преголеми за пренесување со воз или камион. Со системот се служеа неколку транспортни компании.
Стариот Ири канал
Сегменти од стариот канал Ири беа напуштени по 1918 откако беа ставени под државата Њујорк или беа купени од други држави или компании. Многу делови од сариот канал беа потполнети со цел да се направат патишта како булеварот Ири во Сиракус и улиците Schenectady, Broad Street и Rochester Subway во Рочестер. Државата Њујорк сочува 36 милји (58 км) од стариот канал кај Државниот историски парк на стариот Ири канал и во 1960 година Schoharie Crossing State Historic Site, дел од каналот во државата Монтгомери кои беа признаени како Национални историски обележја. Некои општини сочуваа сегменти како градски или државни паркови или барем имаа план за тоа. Camillus Erie Canal Park зачува 7 милји (11км) долшина и планираше да го обнови Nine Mile Creek Aqueduct, изграден во 1841 годинакако дел од Првото проширување на каналот. Во Camillus Park и во некои општини каналот беше повторно наполнет. Беа направени предлози за полнење на стариот канал низ центарот на Рочестер и Сиракус како туристичка атракција. Во Сиракус локацијата на стариот канал е претставена со сличен базен во центарот на Clinton Square и центарот имаше брод за каналот и структура на брана но обезводена. Комерцијалниот брод на Бафало неодамна беше обновен и повторно беше наполнет сегмент од Западниот терминал. Каналот Ири беше туристичко одредиште за туристи од целиот свет. Дури има и компанија за крузарње по Ири каналот во Херкимер која работеше од средината на мај до средината на октомври со секојдневни патувања. Патувањето ве води низ историјата на каналот и ги водеше патниците до браната 18. Во 2004 година администрацијата на гувернерот на Њујорк Џорџ Патаки беше критикувана кога претставници од Државната канална корпорација на Њујорк се обиде да ги приватизира правата за развој и проширување на стариот канал Ири и да ги додели само на една компанија за 30.000 долари многу помалку од цената за која вредеше земјата на отворениот пазар.по истрагата направена од страна на весникот Syracuse Post-Standard админстрацијата ја отфрли зделката.
Создавањето на неполна врвица и зелена патека н каналот Ири беше необјаслива цел уште од првиот предлог во 1990-тите години. Многу заедници низ областа на Ири каналот направија напредок во создавањето на паркови, подобрување на патеките и собирање на донации за обновување на структурите на стариот канал како браните и водоводите. Велосипедизмот, планинарењето, скијањето, јавањето со коњи, кајакарењто и риболовот беа меѓу активностите кои беа ветени. Патеката е добар избор за секојдневен велосипедизам. Многу од градовите по патот имаа мотели и кампови. Мрежната страница на Паркови и Патеки низ каналниот коридор на Њујорк имаа информации за каналот и прирачник за пловење (последно издание 2007) со водоотпорни мапи и информации за блиските места за јадење, спиење или посета од историски карактер. Копии од планирањето, дизајнот изградбата и администарцијата на каналот Ири може да бидат најдени во Државната архива на Њујорк. Но генеалозите ќе бидат разочарани поради фактот дека државата Њујорк бараше патнички листи само за период од две години (1827-1829).
Венечно-преднонепчена согласка
Венечно-преднонепчена согласка (алвеопалатал) е согласка чија творба се случува измеѓу преднојазичните и среднојазичните согласки. На полната табела на МФА, венечно-преднонепчените согласки се сместени помеѓу свиените и преднонепчените согласки, но поради „немање на доволно простор“. Ледифогид и Медисон ги карактеризираат како палатализирани (омекнати) задновенечни гласови (омекнати преднонепчено-венечни гласови) што се создаваат со рамниот дел од јазикот зад забиот венец и главнината од јазикот повишена кон тврдото непце,, додека Ислинг ги опишува како издадени преднонепчени гласови (претпреднонепчени), (најнапред од сите среднојазични согласки), што се создаваат со главнината на јазикот кога се доближува до забниот венец. Овие описи се практично истоветни, бидејќи во контактот се вклучени и рамниот и основниот дел (но без врвот) од јазикот. Доволно се напред за струјните и слеаните гласови да бидат шушкави, па затоа воедно се и единствените шушкави од среднојазичните согласки.
Шушкави венечно-преднонепчени согласки
Венечно-преднонепчените шушкави согласки се застапени во кинеските јазици како мандаринскиот, хака и ву, други јазици од источноазискиот јазичен сојуз како јапонскиот и корејскиот, словенски јазици како спрскохрватскиот, полскиот, рускиот и северозападните кавкаски јазици како апхаскиот и убишкиот. Според Меѓународната фонетска азбука, постојат следниве венечно-преднонепчени согласки:
Буквите ⟨⟩ и ⟨⟩ се во суштина истоветни на ⟨⟩ и ⟨⟩. Тие се шушкави хомолози на претпреднонепчените струјни гласови и.
Суперкуп на УЕФА 2017
Суперкуп на УЕФА 2017 било 42. издание на Суперкупот на УЕФА, годишниот фудбалски натпревар помеѓу победниците во Лигата на шампионите и Лигата на Европа, двете најсилни европски клупски натпреварувања организирани од страна на УЕФА.
Во Суперкуп на УЕФА 2017 играле екипите на, победник на Лигата на шампионите 2016-2017, и , победник на Лига Европа 2016-2017. Натпреварот се одиграл на стадионот Телеком арена во Скопје, Македонија на 8 август 2017 година.
Реал Мадрид го освоил Суперкупот на УЕФА, победувајќи го Манчестер Јунајтед со 2-1. Головите за шпанскиот тим ги постигнале Каземиро и Иско, додека стрелец за Манчестер Јунајтед бил Ромелу Лукаку.
Екипи
Белешка: Со задебелени бројки се напишани годините кога тимот победил во натпреварувањето.
Преглед на натпреварот
Натпреварот започнал со шанса за Манчестер Јунајтед, но Лукаку не успеал да поентира од поволна позиција. Реал возвратил во 16-тата минута кога по корнерот на Крос, ударот со глава од страна на Варан завршил во пречката. Иницијативата на „кралевите“ вродила со плод во 24-тата минута кога Карвахал мајсторски му асистирал на Каземиро, кој со многу чувство со лизгачки старт успеал да ја спроведе топката зад грбот на де Хеја. Со голот за водство на Реал се отишло на одмор.
Свесен дека не се премногу опасни кон голот на Реал, на почетокот на вториот дел Мурињо во игра го внел Рашфорд на местото на Лингард. Меѓутоа, пак сериозна закана дошло од страна на шпнаците, откако силно шутирал Тони Крос, но де Хеја прекрасно одбранил. Реал успеал до го удвои водсвтото во 52-рата минута кога Иско и Бејл убаво спровеле двојно додавање, исфрлувајќи ја од игра целата одбрана на Јунајтед, а Иско со прецизна завршница погодил за 2-0. Англичаните возвратиле со неколку изгледни шанси, од која една стопостотна на Лукаку, но промена на резултатот немало до 62-рата минута. Тогаш по ударот на Матиќ, Навас одбранил за момент, а Лукаку овој пат не можел да не погоди, намалувајќи го резултатот на 2-1. До крајот англичаните се обидувале да дојдат до израмнување, меѓутоа Реал имал контрола на случувањата на теренот и на крајот тие биле славениците на овој Суперкуп на УЕФА.
Детали
Победникот во Лигата на шампионите се водел како домаќин поради административни причини.
Екипа победник
Реал Мадрид Победник на Суперкупот на УЕФА 2017 4. титула
Ветроказ
Ветроказ – мерен инструмент што го покажува правецот на дувањето на ветрот. Се состои од водорамна прачка која може да се врти околу вертикална оска. На едната страна на прачката се наоѓа плоча со аеродинамички профил, која постојано ја врти прачката во насока на ветрот, а на другата страна е противтег и стрелка која ја покажува насоката од каде што дува ветрот. Под вертикалниот столб, околу кој се врти ветроказот, означени се четирите главни страни на светот или само север. Ветроказот е едноставен мерен инструмент, прицрврстен на вертикална оска околу која може слободно да се врти. Ветроказот е несиметричен, на едниот крај има опашка, а на другиот стрелка, па заради делувањето на ветрот самиот се поставува во насока на ветрот. Насоката на ветрот се одредува според положбата на стрелката во однос на страните на светот.
Список на Викимедиини ограноци
Ограноците на Викимедија (англ. Wikimedia chapters) се државни или регионални непрофитни организации основани со цел локално да ги застапуваат интересите на Викимедиините проекти. Тие се правно независни од Фондацијата Викимедија. Откако ќе бидат прифатени, ограноците со неа склучуваат договор и немаат контрола врз страниците на самата фондација. Организираат локални средби, регионални конференции, меѓуинституционални проекти (како што се „Википедија: На вашиот факултет“ и „Википедија: Во вашето училиште“ на Викимедија Македонија) и глобални настани како Викиманија. Моментално постојат 39 Викимедија ограноци.
New Boyz
New Boyz беа хип-хоп дуо кое го сочинувале раперите Ерл „Ben J“ Бенџамин и Доминик „Legacy“ Томас. Тие дебитирале во пролетта 2009 година со нивниот вирален хит „You're a Jerk“, преземен од нивниот деби студиски албум „Skinny Jeanz and a Mic“ во 2009 година. Песната се искачила во првите триесет на Билборд Хот 100, и тоа била првата песна која го донела стилот на „кретен“ во националните редови. Вториот сингл, „Tie Me Down“ со Реј Џеј, бил исто така успешен и се искачил во првите триесет на почетокот на 2010 година. Во мај 2011 година, бил издаден нивниот втор студиски албум, „Too Cool to Care“. Ги вклучувал најдобрите 40 хитови „Backseat“, во кој се појавуваат „The Cataracs and Dev“, и „Better with the Lights Off“ со Крис Браун. „The New Boyz“ се најде и на песната на Хот Челе Ре, „I Like It Like That“, која се искачила на 28. место на „Хот 100“.
2005–2008 година: Ран живот и формирање
Бенџамин и Томас се сретнале како бруцоши во средното училиште Хесперија. Двајцата првично биле соперници, но станале пријатели поради заедничкиот интерес за музика. Томас започнал да рапува на осумгодишна возраст откако гледал музичко видео од „Boy Wow“, но Бенџамин не планирал да продолжи со музичка кариера, наместо тоа, тој имал намера да игра фудбал на Државниот универзитет во Сан Диего. Сепак, Бенџамин одлучил повеќе да се фокусира на музиката откако открил дека има страст за рапување. Со родендени во октомври, на само еден ден разлика, тие ги здружиле парите за подароци за да купат опрема за снимање. Томас тогаш се научил како да прави ритми за песните на групата со компјутерска програма наречена „Fruity Loops“, велејќи „Јас морав да се учам себеси. Не сакавме да плаќаме за битови.“ Откако Томас се префрлил во ново училиште во мај 2008 година, тие одлучиле да формираат група. Бидејќи Бенџамин е „Ben J“ и Томас е „Legacy“, тие започнале да настапуваат заедно како „Swagger Boyz“ на 4 јули 2008 година и создале страница на Мајспејс за да го промовираат нивниот само-објавен сингл „Colorz“.
2013–2014: Пауза и повторно обединување
На 28 февруари 2013 година, „Legacy“ објавил преку Твитер дека групата работи на нивниот трет албум за „Warner Music Bros“. Сепак,на 9 ноември 2013 година, по многу шпекулации дека групата тргнала по својот пат, членот Ерл „Бен Џ“ Бенџамин официјално изјавил дека решиле да се разделат со цел да продолжат со соло кариера. Тој во едно интервју изјавил: „Ги споделивме нашите таленти со светот како дуо и имавме многу успешна кариера во тоа, нашите песни останаа на топ листите и нашите видеа секогаш добиваа милиони и милиони органски прегледи на ЈуТјуб и Вево. Заедно или одделно; дадовме свој белег во историјата на американската музика и нашиот отпечаток никогаш нема да се заборави. Му посакувам на мојот брат (Legacy) најдобро во се што прави и едвај чекам додека двајцата сме на Греми да бидат номинирани за нашите соло напори, и така започнува ново поглавје, во нова книга; со ова ново момче.“ Групата повторно се обедини во филмот „Училиштен танц“ од 2014 година.
Којајке (покраина)
Којајке (Provincia de Coyhaique) — една од четирите покраини на чилеанскиот регион Ајсен (XI). Главен град на покраината е Којајке. Покраината е најнаселена од сите други покраини во регионот Ајсен.
Географија и население
Според спроведениот попис од Националниот статистички институт (INE) во 2002 година, покраината имала население од 51.103 жители.
Општини
Покраината се состои од две општини: Којајке и Лаго Верде.
1671 во музиката
1671 година во музиката содржи некои значајни настани.
Уругвај (појаснување)
Уругвај е држава во Јужна Америка.
Уругвај исто така може да се однесува на едно од следниве:
Аеродром Српци
Аеродромот Српци — аеродром за авиони на стопанското воздухопловство кој се наоѓа во Битола, Република Македонија. Врши услуги за земјоделството и шумарството.
Таџикистан на Олимписките игри
Таџикистан  првпат настапил на Летните олимписки игри во 1996 година. На Зимските олимписки игри земјата за првпат учествувала во 2002 година.
Претходно, земјата настапувала во составот на репрезентацијата на СССР. По распаѓањето на Советскиот Сојуз во 1991 година, Туркменистан заедно со уште 15 нови држави од поранешниот СССР на Зимските олимписки игри од 1992 година настапиле како Обединета екипа под олимписко знаме.
Подоцна во 1992 година, 11 здружени републики од поранешниот СССР повторно учествувале на Летните олимписки игри во Барселона. Како самостојна држава, Таџикистан за првпат настапил на Летните олимписки игри во 1996 година. Оттогаш учествувал на сите Летни олимписки игри.
Спортистите на Таџикистан на Летните олимписки игри досега имаат осворно 3 медали.
Националниот олимписки комитет на Таџикистан бил основан во 1992 година, додека од страна на МОК бил признаен во 1993 година.
Радиодифузија
Радиодифузија е пренесување на аудио и видео содржини до јавноста преку радиото, телевизијата, или други, често дигитални медиуми. Примачите на информациите се најчесто општата јавност или поголемиот дел од неа.
Терминот радиодифузија во своето оригинално значење се однесува на процес на сеење на семе на фармите со нивно растурање преку целото поле. За да означи аналогно пренесување -растурање на радио сигнали   терминот првпат беше усвоен од радиоинженерите од САД, Радиодифузијата формира голем сегмент на масовни медиуми. Емитувањето на радио и тв-сигнали за потесен круг на јавноста се нарекува  пренос на потесен круг на јавноста.
Форми на електронска радиодифузија
Гледано од историски аспект постојат повеќе видови на електронски радиодифузни медиуми:
•	Радио пренесување (експериментално почнува од 1906,а комерцијално од 1920): радио пренесување е аудио (звучен) преносен систем кој се емитува низ воздух во вид на  радио бранови од предавател до антена и потоа до приемник. Станиците можат да бидат поврзани во радио мрежи за да емитуваат програми заеднички или поединечно или пак и двете заедно.
•	Телевизиско пренесување (теле-пренос), експериментално од 1925,а комерцијално од 1930-тите: овој медиум за видео програмирање беше долго очекуван од јавноста и забрзано ја засили конкуренцијата со својот постар радио брат.
•	Кабелско радио (наречено уште и ФМ радио,постои од 1928) и кабелска телевизија (од 1932 година) ,кој главно служи како пренесувачки медиум за програми кои се произведуваат или во радио или телевизиски станици и со ограничено производство на програмите наменети за кабловски пренос.
•	семрежен пренос (Webcasting )на видео / телевизиски (од 1993) и аудио / радио (од 1994) пренос: нуди мешавина од традиционални радио и телевизиски станици кои емитуваат програми со програми наменети за пренос преку семрежјето.
1670 во музиката
1670 година во музиката содржи некои значајни настани.
Радиодифузија
Економски модели
Од економски аспект гледано има неколку начини на кои станиците се во можност во континуитет да емитуваат програми. Секој се разликува според начинот на кој станиците се формирани:
•	Донација во вид на доброволна работа- донација на време и работни способности на волонтери (заедно со медиумите на заедниците- community media )
•	директни финансиски средства од владата или работа на јавните радиодифузери
•	индиректни финансиски средства на владата, преку како што се радио и телевизиските лиценци
•	грандови од фондации или деловни заедници
•	со продажба на реклами или спонзорство
•	со претплата или членство
Радио дифузерите можат да сметаат на комбинација од овие бизнис модели. На пример, Национално радио, некомерцијална мрежа во САД, преку членување  добива грандови од Корпорацијата за јавно емитување (која пак за возврат добива  средства од владата на САД), со членство или при продажба на “продолжени кредити“ на корпорации.
Снимени преноси или емитувања во живо
Прва редовно емитувана телевизиска програма започна во 1937 година. Емитувањата се можат да се класифицираат како “снимени“ или пак “во живо“. Првото- снимањето овозможува исправка на грешки и тргање на одвишни, непотребни, несоодветни материјали и нивно преуредување, применувајќи успорени снимки, повторувања и други техники  за збогатување на програмата. Како и да е, некои настани во живо како што се спортските преноси можат да вклучат некои аспекти како  успорени клипови  од важни голови /погодоци кои се емитуваат  напоредо со преносот  во живо.
Американската мрежа на радио дифузери забрани снимање емисии во 1930 и 1940 и бараа радио програми  за источна и централна часовен појас да бидат повторувани  за зоната на Тихиот Океан три часа подоцна. Овие рестрикции се однесуваа на специјални настани. Во текот на Втората светска војна материјали снимени од воените дописници беа дозволени за емитување на американското радио. Но затоа пак, и американската радио програма беше снимана и пуштана на армиските радио станиците ширум светот.
Недостиг на емитувањето на снимените материјали е тоа што јавноста може да дознае и други посвежи информации за некој настан од сосема друг извор, што во голема мерка ќе биде отежнувачки момент. Дополнително, преснимувањето спречува најавите во живо  да отстапуваат од официјално одобрениот текст, како што се случуваше со пропагандните преноси  од Германија во 1940 година  и со Радио Москва во 1980.
Освен тоа, многу настани се најавуваат како преноси во живо, иако се многу често „снимени како да се во живо“ Ова особено се однесува на  настапи на музички уметници кога тие присуствуваат на разговор во радиото или пак во телевизија како што е случај со голем број на забавни програми  во присуство на публика- тоа се снима, а се пушта кога за тоа ќе биде соодветен термин и каде за тоа има потреба.
Снимениот материјал може да биде физички дистрибуиран со повеќе средства. Ако доаѓа директно од студио на поединечно радио или телевизиска станица, тоа едноставно се праќа по воздушен пат до предавателот,   а потоа преку  антената  натаму  кон светот. Програмирањето може да се одвива и преку сателит било да е во живо или снимено па подоцна пренесувано. Станиците кои се во мрежата можат симултано да ги пренесува програмите во исто време, преку микробранов линк или обично преку сателит.
Дистрибуција на содржините до станиците или до мрежи  на станици може да се одвива преку различни средства, било аналогно или дигитално , со видео касети, со компакт дискови, со ДВД или со други форми. Последниот дел на радио дифузната дистрибуција е сигналот кој стасува до слушателите или гледачите. Тој може до пристигне низ воздух  преку радио станица или телевизиска станица  до антената и до рисиверот. Или пак преку кабелската телевизија или кабелско радио (или безжичен wireless- преку станицата  или директно од мрежа). И Интернетот може да го пренесува радиото или телевизијата  до примачот, посебно со пренос- еден кон многу (P2P) peer to peer  овозможувајќи му на сигналот и на  честотите    да бидат поделени.
Терминот „радио- дифузна мрежа“ често се користи за да ги разликува мрежите  кои пренесуваат  тв сигнал низ воздух  кој  може да биде примен  со користење на  тв антена од таканаречени мрежи  кои се пренесуваат само преку кабел или сателитска тв. Терминот „радиодифузна тв“ може да се однесува на програмирање на овие мрежи.
Велика Британија
Според Законот  за авторски права, дизајн и пронајдоци од 1988 година на Велика Британија    радио-дифузијата  се дефинира како  „безжично пренесување  на слика, тон или друга информација  кои се  во можност  да бидат законски примени од јавноста  или пак содржина која е подготвена за презентација на јавноста. Ова се однесува еднакво и на радиото, телевизијата, телетекстот и на телефонот.
Општествено влијание
Редослед на содржините кои се емитуваат  се нарекува план или програма. Со технолошките придобивки, бројот на техничките термини и сленгови се развива. Листа на овие термини  може да се најде на Листа  на радио дифузни термини (List of broadcasting terms). Телевизиски и радио програми се пренесуваат преку радиодифузија или преку кабел, и често симултано и двете. Со кодирани сигнали и со имање на опрема за декодирање дома, овозможено е следење на  каналите според принципот на претплата  и на сервиси според принципот, плати па гледај.
Во својот есеј Џон Дурхам Петерс напиша дека комуникацијата е алатка која се користи за ширење на информацијата. Дурхам тврдеше дека дисеминацијата  е објектив, леќа –со која понекогаш  корисно се искривуваат нештата- што ни помага да ги зафатиме базичните прашања  како што се интеракцијата, присуството, времето и просторот.... на днвен ред на било кја комуникациска теорија во иднина. Дисеминацијата се фокусира на пораката кој се пренесува од едн главен извор на широка публика  без меѓусебен дијалог. Постои шанса пораката да биде повлечена или изменета откако главниот извор ќе ја пушти. Нема место за носење на доминантни одлуки како широката публика ќе ја прими пораката. Јавноста моше да одбере да ја слуша, анализира или едноставно да ја игнорира. Дисеминцијата во комуникацијта  е широко користена  во светот на радиодифузијата.
Радиодифузијата се фокусира на пренесување на порака и зависи од општата јавност за да направат што тие сакаат со тоа. Во однос на медија преносот, радио шоу  може да прибере огромен број на слушатели  кои се вклучуваат секој ден  за посебно да слушаат одреден радио водич  или диск џокеј. Водителот следи одреден синопсис за водење на радио емисијата и едноставно зборува во микрофон. Водителот не очекува моментална повратна реакција  од слушателите, особено затоа што најголемиот број на емисии се однапред снимени.
Централноазиски арапски дијалект
Средноазиски арапски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и дејалекти и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во некои делови на Узбекистан и Таџикистан како и во некои друѓи делови од Средна Азија. Со започнување на муслиманската инвазија врз средна Азија во 8 век дошло до создавање на еден општ арапски јазик кој се употребувал како во литературата така и во науката. Средноазиските Арапи сè повеќе живееле изолирано од другите општества во целина. Токму тој фактор им помогнал на нивниот јазик да опстане до XX век.
Езеро Албино
Езерото Албино е езеро во Округ Галатин, Монтана во Медисоновиот Венец во јужниот дел на Монтана. Сместено е на Поток Медоу, притока на Тејлор Форк во Националната шума Галатин и се наоѓа на надморска височина од 2166 м.
Езерото историски било порибувано од Шумската служба на Соединетите Држави со шарената пастрмка и јелоустонската пастрмка. Јавното претпријатие „Монтански риби, диви животни, и паркови“ (изворно: Montana Fish, Wildlife, and Parks известува дека населението на шарената пастрмка, последенпат порибувана во 50-тите години на минатиот век, изумрела, но јелоустонската пастрмка опстанала.
Џедкаре Шемаи
Џедкаре Шемаи можеби бил древен египетски фараон за време на осмата династија од Првиот преоден период. Неговото име е потврдено само со кралскиот список од Абидос, и ниту еден запис од тоа време или градба со неговото име не се пронајдени.
Ујаник
Ујаник — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Ѓербе
Детски труд во Македонија
Детскиот труд во Македонија се дефинира како експлоатација на деца преку каков било облик на работа што е штетна за нивниот физички, ментален, социјален и морален развој. Детскиот труд во Македонија се одликува со видот на присилна работа поврзан со конкретната возраст, како резултат на причини како што се сиромаштијата и обезбедување дополнителни ресурси во домаќинствата или од други причини.
Правен историјат
Конвенцијата за забрана и елиминација на најлошите видови детски труд (Конвенција бр.182) и Препораката за забрана и итна акција за укинување на најлошите облици на детски труд (Препораката бр. 190), донесени биле во 1999 година од страна на Меѓународната организација на трудот, а Македонија ја ратификувала во јануари 2002 година. Оваа Конвенција ги обврзува државите на ефикасно елиминирање на најлошите облици на детски труд и во таа насока ја потенцирa особената важност на бесплатното образование.
Општа состојба
Членот 1 од Конвенцијата за забрана на најлошите форми на детски труд ја обврзува Македонија да преземе итни и корисни мерки за да обезбеди забрана и елиминирање на најлошите форми на детски труд. Во членот 3 од оваа Конвенција се наведува дека под најлоши форми на детски труд се подразбираат: сите видови ропство, продавање и трговија со деца, присилна и принудна работа, употреба, посредување или понуда на дете за проституција, за производство на порнографија или за порнографски настапи; принудното или задолжителното регрутирање на децата за нивно користење во вооружени судири; употреба, посредување или понуда на дете за противзаконска дејност, посебно за производство и трговија со дрога; работа која по својата природа или околности во кои се извршува може да штети на здравјето, сигурноста/безбедноста и моралот на децата.
Најзастапена форма на злоупотреба на детски труд во Македонија е работата на улица. Потребен е системски одговор од државата за соодветна заштита и поддршка на оваа група деца и нивните семејства. Државата треба да ги исполнува минималните стандарди за елиминација на трговијата со луѓе. Постојат повеќе негативни практики во постојниот систем, вклучително, сместување на децата-жртви кои се странски државјани во Прифатниот центар за странци во Гази Баба, каде условите се несоодветни, прекинување на услугите за ресоцијализацијата и реинтеграцијата по полнолетството и неможноста жртвите да го остварат правото на имотно-правно побарување како оштетени. Покрај унапредувањето на правната и стратешката рамка која се однесува на децата во судир со законот, зголемените превентивни и едукативни активности и опфатот во процесот на деинституционализација, во системот на правда за децата остануваат бројни предизвици, како неисполнувањето на законската обрска за формирање совети за превенција од детско престапништво во најголем дел од општините, неприменувањето на формите на ресторативна правда од страна на судовите и јавните обвинителства, необезбеденоста на Државниот совет за превенција на детско престапништво со соодветни просторни, материјално-технички и административни услови за работа, недостатокот на финансиски ресурси за превентивни активности и соодветно обучен кадар во МВР како и недоволна соработка помеѓу надлежните институции. Мерките на превенција, институционалниот и вон институционалниот третман остануваат под меѓународните стандарди. Постојат повеќе недостатоци во кривично-правниот систем при постапувањето со децата жртви на насилство, вклучително постапувањето на општите судии и судските совети без да се бара специјализираност за заштита на правата на децата, ограничен пристап до правен совет и адвокат за децата кои живеат во сиромаштија, недоволната сензибилност на судиите и јавните обвинители за спроведување на системот за правда кој одговара на потребите на децата, непочитувањето на принципот на само едно сослушување на детето жртва, непоседувањето потребна техничка опрема, ниту простории согласно стандардите за примена на специјалните мерки за процесна заштита на децата жртви и децата сведоци во судовите и јавните обвинителства. Нема прецизна евиденција за бројот на деца на улица/улични деца, но се проценува дека само во Скопје има околу 300. Најголем дел од децата се Роми. Вообичено се принудени да работат од страна на нивното семејство и се вклучени во питање, продавање ситни предмети, собирање отпадни суровини и чистење ветробрански стакла на крстосниците. Работата на улица ретко се санкционира. Мултидисциплинарниот протокол за постапување со деца на улица/улични деца нецелосно се имплементира и недостига соработка помеѓу установите. Во Скопје функционираат два дневни центри за деца на улица, а децата добиваат поддршка и од граѓански организации. Сепак, опфатот на децата во дневни центри е недоволен.
Постојат бројни лични, институционални и системски ризични фактори кои ги доведуваат децата да работат на улица. Пошироката јавност во Македонија не е доволно запознаена со сложената социјална ситуација на децата и нивните семејства. мејства. Во последниот период се забележуваат зголемени напори за идентификација на жртвите на трговија со деца, зајакнување на институционалните капацитети, координативните механизми и пристапот на жртвите до права и услуги.
Во 2018 година биле создадени мобилни тимови за идентификација на ранливи категории, вклучително и жртви на трговија со луѓе и Национална единица за сузбивање на криумчарење мигранти и трговија со луѓе. Беше донесена Националната стратегија и Акцискиот план за борба против трговијата со луѓе и криумчарење мигранти (2017-2020 година) и нови Стандардни оперативни процедури за постапување со жртвите на трговија со луѓе. Сепак, Стејт департментот за трговија со луѓе констатира дека државата не ги исполнува целосно минималните стандарди за елиминација на трговијата со луѓе.
Постојат повеќе негативни практики во постојниот систем, вклучително, сместување на децата-жртви кои се странски државјани во Прифатниот центар за странци во Гази Баба, каде условите се несоодветни, прекинување на услугите за ресоцијализација и реинтеграцијата по полнолетството што резултира со ревиктимизација, неможноста жртвите да го остварат правото на имотно-правно побарување како оштетени и недоволната поддршка на семејствата на жртвите. Токму затоа најважните чекори кои се потребни да се преземат се:
Кајла (Германија)
Кајла (Keila) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Кајла се наоѓа на височина од 475 метри.
1669 во музиката
1669 година во музиката содржи некои значајни настани.
Аеродром Градско
Аеродромот Градско — аеродром за авиони на стопанската авиација кој се наоѓа во Росоман, Република Македонија. Врши услуги за земјоделството и шумарството.
Со
Со - јапонски дувачки инструмент, изработен од бамбусови свирки. Се употребувал во свечени прилики и како еден од задолжителните инструменти во оркестарот на царскиот двор.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Вратница
Свети Архангел Михаил е селска црква во тетовското село Вратница. Се наоѓа на селските гробишта во ист црковен двор со селската црква „Св. Петка“. Црквата била цел на грабежи. Храмот сè уште не е живописан.
Црвена панда
Црвената панда (Ailurus fulgens) е мал цицач кој живее на дрво во источниот дел на Хималате и југозападниот дел на Кина. Таа е единствениот вид од групата Ailurus. Малку поголема е од домашните мачки и е црвеникаво-кафена, со долга бушава опашка, и тромав од поради тоа што предните нозе му се пократки. Се храни главно со бамбус, но спаѓа во групата на сештојади и може да се јаде и јајца, птици, инсекти и мали цицачи. Живее сам и е главно активен од самрак до зори, .а преку денот одмара.
Црвената панда од страна на IUCN е класифицирана во групата на загрозени животни бидејќи оваа популација се проценува на помалку од 10.000 возрасни единки. Иако црвени панди се заштитени со националните закони земји во кои се застапени, нивниот број во дивината продолжува да се намалува пред сè поради загубата на природното живеалиште и фрагментација, ловокрадството, и намалување на опстанокот и плодноста поради вкрстувањето.
Црвената панда претходно била класифицирани во семејството Procyonidae (ракуни) и Ursidae (мечки), но по неодамнешните истражувања е сместена во семејството Ailuridae, во потсемејството Musteloidea заедно со Mustelidae и Procyonidae. Познати се два подвида.
Распространетост и живеалиште
Црвената панда е ендемски вид во умерените шуми на Хималаите, и ја има од подножјето на Непал на запад до Кина на исток. Најисточниот предел каде што може да се сретне се планините Гујлинг во покраината Шанси во Кина. Таа живее во јужниот дел на Тибет, Сиким, Асам и Бутан, во северниот дел на планините на Мјанмар, и во југозападниот дел на Кина на планините во Сечуан и планината Гунгшан во Јинан. Може да живее и во југозападниот дел на Тибет и северниот дел на Аруначал Прадеш, но ова не е потвредена информација. Места со најголема застапеност на црвени панди се Хималаите, за кои се смета дека се прибежиште за голем број ендемски видови во Плеистоценот. Распространетоста на црвениот панда не е секаде еднаква. Едно од постојаните живеалишта на ова животно е Мегалаја, североисточна Индија.
За време на истражувањето во 1970-тите, траги од црвени панди биле пронајдени во ловечкиот резерват Дорпатан во Непал. Нивното постоење беше потврдено пролетта 2007 година кога четири црвени панди беа забележани на надморска височина од 3.220 до 3.610 метри (10.560 на 11.840 стапки). Најзападниот предел каде ги има овие видови е националниот парк Зара кој се наоѓа западно од ловечкиот резерват Дорпатан. Нивното постоење беше потврдено во 2008 година.
Црвената панда живее на надморска височина од 2.200 и 4.800 метри (7200 до 15.700 стапки) во области со умерена температура помеѓу 10 и 25 °C / 50 и 77 °F и мала температурна промена во текот на годината. И годат планинските мешани листопадни и иглолисни шуми, особено оние со стари дрвја и густи бамбуси.
Црвената панда е истребена од покраините Гуејџоу, Гансу, Шанси и Ќингхај. Распространетоста на црвена панда не е секаде еднаква. Познати се два преживеани подвида:
Западна црвена панда (Ailurus fulgens fulgens) (Cuvier, 1825) - живее во западните делови на Непал, Асам, и Сиким и Бутан; Црвена панда Styan (Ailurus fulgens styani) - живее во источно-североисточните делови на јужна Кина и северен Мјанмар.
Опис за Ailurus fulgens styani е даден од страна на Thomas Pocock во 1902 година врз основа на еден череп од примероците собрани во Шечвен (Szechwan). Покек ги издвои styani од fulgens по нивното подебело крзно и позабележителна ишараност, поголемиот череп, поискривениот преден дел, и поцврстите заби. Неговиот опис е заснован на черепи и кожи собрани во Szechwan, Myitkyina во близина на границата на Јунан, и Горна Бурма.
Црвена панда Styan е наводно поголема и со потемна боја од нејзините западни братучеди, но постојат значителни промени во обете подвидови, па некои од нив може да бидат кафеави или жолтеникаво-кафеави место црвена.
Реката Brahmaputra често се смета за природна поделба на живеалиштата на двата подвида, и тоа на местото каде што прави лак кон источниот крај на Хималаите. Некои автори пак укажуваат на тоа дека А. Ф. fulgens живеат подалеку на исток, во Кина.
Биологија и однесување
Црвениот панди се територијални животни. Возрасните постојано се сами освен во сезоната на парење. Обично се тивки а испуштаат некои звуци и фрчења за меѓусебна комуникација. Спаѓаат во ноќни животни, спијат на гранките на дрвјата или во вдлабнатините на едно дрво во текот на денот а стануваат активни во доцните попладневни и во вечерните часови. Спијат испружени на една гранка со обвиснати нозе надолу кога е жешко, и со завиткана опашка преку лицето кога е студено. Многу се чувствителни на топлина, и оптимална пријатна температура за нив е од 17 до 25 °C (63 до 77 °F), додека температура над 25 °C (77 °F) не можат да поднесат.
Набргу по разбудувањето, црвени панди си го чистат крзното како што прават мачките, си ги лижат предните шепи и си ги тријат грбот и стомакот од земјата и по страните на дрвја или камења. Потоа се движат на нивна територија и ја обележуваат со урина и со слаб мошусов мирис од нивната анална жлезда. Бараат храна по земјата или на дрвјата. Храната ја земаат со шепите а вода пијат така што ја ставаат шепата во вода и потоа ја лижат.
Грабливци на црвената панда се снежниот леопард, martens (Mustelidae) и луѓето. Ако се почувствуваат загрозени или насетат опасност овие животни се обидуваат да избегаат качувајќи се по карпи или на дрвја. Ако не се во можност да избегаат стојат на задните нозе за да изгледаат поголеми и ги употребуваат острите канџи на нивните предни шепи за да се одбранат.
Исхрана
Црвените панди се одлични јазачи и најчесто храна бараат на дрвјата. Главно се хрант со бамбус, а можат да јадат и мали цицачи, птици, јајца, цветови и плодови. Во заробеништво биле забележани како јадат птици, цветови, лисја, кора и плодови.
Како и џиновската, и црвената панда не може да ја свари целулозата, па мора да консумира големо количество бамбус за да преживее. Нивната исхрана се состои од бамбус околу две-третини, но тие исто така јадат и печурки, корења, желади, лишаи и треви. Понекогаш ја дополнуваат својата исхрана и со риба и инсекти.
Репродукција
Црвениот панди се способни за репродуција од 18 месечна возраст, а зрели во втората-третата година. Возрасните ретко комуницираат во дивината, освен за парење. Двата пола можат да се парат со повеќе од еден партнер во текот на сезоната за парење од средината на јануари до почетокот на март. Неколку дена пред раѓањето, женките почнуваат собираат материјал, гранки, трева и лисја за да си создадат легло, најчесто во шупливо дрво или во пукнатина на карпа. Откако ќе ги носи 112 до158 дена, во средината на јуни до крајот на јули женката раѓа едно до четири слепи и глуви младенчиња од кои секое тежи 110-130 грама.
По раѓањето мајката ги чисти младенчињата и така потоа може да ги препознава по нивниот мирис. Првата недела таа поминува од 14 до 22 часа со младенчињата а после тоа повеќе време поминува надвор од леглото, а се враќа на неколку часа да ги нахрани и исчисти. Често ги преместува од едно во друго легло, и притоа сите легла ги одржува чисти. Младенчињата прогледуваат околу осумнаесеттиот ден од животот. До деведесетиот ден веќе имаат крзно и шари на возрасна панда и почнуваат да шетаат надвор од седлото. Во шестиот до осмиот месец почнуваат да јадат тврда храна. Младенчињата остануваат со мајката до доаѓањето на следните младенчиња на лето. Мажјаците ретко помагаат во одгледувањето на младите, и тоа само ако живеат во парови или во мали групи.
Просечниот животен век на црвените панди е 8 до 10 години, но има и такви кои живеат 15 години.
Закани
Основната закана за црвените панди е директно од природата. Конкуренцијата со домашните животни доведува до деградација на живеалиштата а уништувањето на шумите резултира со загуба на природното живеалиште или до поделба. Сериозноста на овие фактори е различна во секој регион, и не е доволно согледана. Во Индија на пример, најголема закана се чини дека е загубата на природното живеалиште како последица на ловкрадството, додека пак во Кина најголемата закана се чини дека е самиот лов и ловокрадството. Во Кина е забележана намалена застапеност на црвените панди за 40% во последните 50 години, а во западните области на Хималаите уште помала.
Сечењето на шумите може да доведе до намалување на распространетоста на црвените панди и да поттикне топографска и еколошка поделба на природната популација, што пак доведува до сериозна фрагментација на другите видови диви животни. Помалку од 40 животни во 4 одделни групи ги делат природните богатства со луѓето во Langtang Националниот парк во Непал, каде што на само 6% од 1.710 квадратни километри (660 sq mi) живеат црвени панди. Конкуренција за храна со домашните животни не е забележана, но овие животни можат да го намалат растот на бамусот со газење преку него.
Малите групи на животни имаат мала можност за меѓусебно вкрстување па се соочуваат со ризик од вкрстување со крвни сродници, намалена генетска разновидност, па дури и со ризик од изумирање. Освен тоа, целосното оголување на шумите за дрва за огрев или за потреби во земјоделството, вклучувајќи ги и ораниците, подразбира и отстранување на старите дрвја кои претставуваат дувла на мајките а и ја намалува способноста на некои видови на бамбус да се регенерираат.
Во Југозападна Кина црвените панди се ловат заради нивното крзно, особено заради високо ценетите густи опашки од кои се произведуваат капи. Во овие области, крзното често се користи за локалните културни церемонии, а на свадбите него традиционално го носи младоженецот. Овие “амајлии за среќа”, капите од опашките на црвената панда исто така ги носат и кинеските младенци.
Во минатото, црвените панди биле заробувани и продавани на зоолошките градини. Glatston известува дека во International Zoo News некој човек по име Munro се изјаснил дека тој лично имал фатено 350 црвени панди во период од седумнаесет години.
Благодарение на Конвенцијата за меѓународна трговија со загрозени видови (CITES) овој број е занчително намален во последните години, но ловот продолжува, и црвени панди често се продавани на приватни колекционери по високи цени. Во некои делови во Непал и Индија, црвените панди се чувани како домашни миленичиња.
Црвената панда во нормални услови има ниска стапка на наталитет (обично едно до две младенчиња годишно, а во дивината висока стапка на смртност.