cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Проституција во Тајланд
Трговија со секс
Жените од Тајланд и други националности се примамувани во Јапонија и продадени во контролирани бордели од jакуза, каде што се принудени да работат на финансиските долгови. Лесно е да се намамат овие жени од соседните земји бидејќи Тајланд има 56 неофицијални точки на вкрстување и 300 контролни пунктови, каде што луѓето можат да ја преминат границата без документи. Во историски случај во 2006 година, една таква жена, Ураират Соимеи, поднела граѓанска тужба во Тајланд против тајландските сторители, кои претходно биле осудувани во кривичен суд. Жената успеала да избега од синџирот на проституција контролиран од Јакуза убивајќи ја жената Тајланѓанка мама-сан (еквивалент на борделската мадам) и поминала пет години во јапонски затвор.
Стеј департментот на Соединетите држави за следење и борба против трговијата со луѓе во својот извештај за трговија со луѓе во САД во 2018 година го сметал Тајланд за земја од ниво 2, што значи дека во извештајот се наведува дека иако Владата на Тајланд не ги исполнувала целосно минималните стандарди за елиминирање на трговијата со луѓе, правела значителни напори да го стори тоа.
Тајланд донел неколку закони против трговијата со луѓе. Овие вклучуваат: Закон за борба против трговија со луѓе од 2008 година ; Закон за борба против трговија со луѓе од 1997 година,. Тајланд исто така склучиl регионални договори против трговијата со луѓе, вклучувајќи ја и Министерската меконг иницијатива за координирање против трговија со луѓе. Тајландската организација за сексуални работници EMPOWER изразила неколку загрижености во врска со законот од 2008 година. Овие грижи вклучувале дека законот ја овластувал полицијата да влегува во наводни сексуални установи без налог, недостаток на социјална помош што им се давала на жртвите, привремени репатријации и како резултат на поделбата меѓу невладините организации кои тврделе дека се противеле на трговијата со секс и оние кои ги поддржувале самите сексуални работници. Организациите за сексуални работници во Тајланд остро се спротивставувале на операциите за „спасување“ што резултирало во апсење на возрасни лица кои слободно влегле во сексуалната индустрија, негирање на егзистенција или предмет на депортација.
Банда за трговија со секс била пресретната во јужниот град Патаја во октомври 2014 година.
Во 2017 година, Министерството за внатрешни работи и Министерството за правда извршиле преглед на 11,268 места со „висок ризик“ за забава за возрасни и на 268 им наредиле да престанат со деловните активности 5 години; овие инспекции довеле до гонење на осум случаеви на трговија со луѓе. Корупцијата продолжува да ги поткопува напорите за борба против трговија со луѓе. Некои владини службеници се директно соучесници во злосторствата за трговија со луѓе, вклучително и преку примање мито или заеми од сопственици на деловни активности и бордели каде што се експлоатираат жртвите. Веродостојни извештаи покажуваат дека некои корумпирани службеници ги штитат борделите и другите трговски места за секс од рации и инспекции и соработуваат со трговци со луѓе.
Организации за поддршка на сексуални работници
Постојат неколку организации за поддршка на сексуални работници постојат во Тајланд:
Нови Град (село)
Нови Град (Βέγορα, Вегора; до 1926 г. Νεογράδ, Неоград ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Суровичево на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 463 жители (2011).
Географија
Селото е сместено 6 км северно од Чалџиево и 4 км југоисточно од градот Суровичево во котлината Сариѓол. Селото било на југозападниот брег на Островското Езеро, но денес езерото е повлечено на север.
Во Отоманското Царство
Во минатото селото било населено исклучиво со Македонци, кои насила биле истиснати од Турци, па Нови Град станало турска населба. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Новиград (Novigrad) било село Џумалиската каза со 20 домаќинства и 38 жители муслимани.
Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ напишал за Нови Град:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Нови Град (Нови Градъ) имал 500 жители Турци и 70 Роми. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, пред Балканските војни Нови Град се состоел од 200 турски куќи.
Во Грција
Во 1940 г. селото имало 531 жител и продолжило да расте сè до 1960-тите, кога почнало да се намалува поради иселувања во градовите.
Според истражување од 1993 г. селото е чисто дојденско, во кое „понтскиот грчки“ е зачуван на средно ниво.
Земјиштен спор со Пателе
На крајот од 1980-тите жителите на Нови Град се впуштиле во земјиштен спор со жителите на соседното македонско село Пателе. Двете страни полагале сопственост врз 310 хектари новопојавено земјиште кое се ослободило со повлекувањето на Островското Езеро. Грчките жители на Нови Град веќе го сееле и орале земјиштето, додека пак оние на Пателе останале без разрешница. Кога во 1992 г. жителите на Пателе се обратиле кон управникот на Леринскиот округ, Пападопулос, за образложение зошто не им се дава земјата која им припаѓа, Пападопулос им одговорил:
Стопанство
Главни производи на Нови Град се тутунот, грозјето и житото, а делумно е застапено и сточарството.
Емилија-Ромања
Емилија-Ромања (Emilia-Romagna, Emélia-Rumâgna, Emélia-Rumâgna — регион во Северна Италија, кој излегува на Јадранско Море. Еден од најбогатите региони во Европа, го има третиот највисок БДП по глава на жител на континентот. Зафаќа површина од 22.447 км 2 и тука живеат 4,5 милиони жители. Главен град и административен центар е Болоња.
Браната Глено
Браната Глено била повеќекратна лачна потпорна брана на потокот Глено во Вале ди Скалве, северна провинција Бергамо, во Италија. Браната била изградена помеѓу 1916 и 1923 година со цел на производство на хидроелектрична енергија. Средниот дел од браната се урна на 1 декември 1923 година, четириесет дена по полнењето на акумулацијата, предизвикувајќи ги големите поплави во кои загинале најмалку 356 луѓе.
Градба
Браната била предложена и изградена од компанијата Вигано. Барањето за негова изградба било поднесено во 1907 година, а изградбата започнала во 1916 година. Во 1920 година започнала изградбата на темелите. Во септември истата година, локалните власти беа предупредени дека изведувачите не се користат соодветен цементен малтер. Во 1921 година, поради недостиг на финансии, дизајнот на проектот бил променет од гравитациона брана во повеќекратен тип. Ревидираниот проект бил одобрен: повеќекратната лачна брана ќе биде изградена врз основата на гравитационата брана.
До јануари 1923 година, браната била 80% завршена, а до 23 октомври била целосно завршена и нејзиниот резервоар полн по обилните дождови. Електраната на браната имала инсталирана моќност.
Неуспех
Во 6:30 часот наутро на 1 декември 1923 година, потпората на браната пукнала и потоа откажала. За неколку минути, околу 4.500.000 метри кубика   вода бликала од резервоарот на надморска височина од 1.535 метри до долината долу. Прво било поплавено селото Буеџо, проследено со делумно поплавување на Дезо, дел од општината Азоне, и целосно поплавување на Децо, област на Колере и Корна ди Дарфо. Надојдените води престанале и стигнале и до езерото Исео, кое се наоѓа на надморска височина од 186 m. Во катастрофата загинаа најмалку 356 луѓе.
Истражување
Дозволата била ревидирана за оваа промена дури откако била завршена браната. Неуспехот на повеќекратната лачна брана се припишува на многу аспекти од нејзината изградба, на крајот на лошата изработка. Бетонот во сводовите бил со слаб квалитет и потоа бил зајакнат со мрежа против гранати што се користела за време на Првата светска војна.
Имаше и индикации дека браната била слабо споена со нејзиниот темел. Дополнително, се верувало дека бетонот не бил целосно стврднат кога акумулацијата се полнела. Наводно, работниците кои се жалеле на градежните техники добиле отказ.
Наследство
Неуспехот на браната бил влијателен во развојот на италијанскиот дизајн на браната и проценката на ризикот. Како резултат на несреќата, и други лачни брани биле критикувани.
1792
1792 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1792 година од новата ера, 792. од вториот милениум, 92. од XVIII век и трета од 1790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7300 и 7301 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6542 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5552 и 5553 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2545.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1792 година се протега во 4428 и 4429, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4488 и 4489 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2335. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1206 и 1207 исламска година.
NGC 4926A
NGC 4926A — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4926A е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4926A има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 2 м 8,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 38' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Клинтон Дејвисон
Клинтон Џозеф Дејвисон (Clinton Joseph Davisson — ) — американски физичар кој ја добил Нобеловата награда за физика во 1937 за откритието на електронската дифракција во славниот Дејвисон-Гермеров експеримент. Дејвисон ја поделил Нобеловата награда со Џорџ Паџет Томсон, кој независно ја открил електронската дифракција речиси во исто време со Дејвисон.
Рани години
Дејвисон се родил цо Блумингтон, Илиноис, САД. Тој дипломирал во средното училиште во Блумингтон во 1902 и се запишал во Чикашкиот универзитет со стипендија. По препорака на Роберт Миликан, во 1905 Дејвисон бил вработен од Принстонскиот универзитет како инструктор по физика. Тој ги завршил неговите постдипломски студии во Чикаго во 1908, работејќи главно во летниот период. Додека предавал во Принстон, тој истражувал за докторската теза со Овен Ричардсон. Тој го добил неговиот докторат по физика од Принстон во 1911, а истата година се оженил со сестрата на Ричардсон, Шарлот.
Кариера
Дејвисон тогаш бил назначен за професор асистент во Карнегискиот институт за технологија. Во 1917 тој го напуштил Карнегискиот институт за технологија за да изведе воено истражување со инженерскиот оддел на Вестерн Електрик Компани (подоцна Белови телефонски лаборатории). При крајот на војната, Дејвисон прифатил постојана позиција во Вестерн Електрик по примањето на гаранции за слободно да прави обични истражувања. Тој сфатил дека професорските обврски во Карнегискиот институт го попречувале неговото истражување. Дејвисон останал во Вестерн Електрик (и Беловите лаборатории) сè до неговото официјално пензионирање во 1954.
Дифракција е карактеристичен ефект кога бранот минува низ отвор или решетка и е блиско поврзана со значењето на брановото движење. Во XIX век, дифракцијата била добро основана за светлина и за бранување на површината на флуиди. Во 1927, додека работеле во Беловите лаборатории, Дејвисон и Лестер Гермер извеле експеримент кој покажал дека електроните биле дифракцирани на површината на никелов кристал. Овој прославен Дејвисон-Гермеров експеримент ја потврдил де Броевата хипотеза која која тврди дека честичките на материјата имаат бранова природа, која е главно начело на квантната механика. Поточно, нивното набљудување на дифракцијата го овозможило првото мерење на брановата должина на електроните. Измерената бранова должина \lambda се совпаднала со де Броевата равенка, каде h е Планкова константа и p е електронски импулс.
Мариински парк
Паркот бил основан во 1874 година. Паркот има површина од 8,9 хектари. Поранешни имиња на паркот се Жртви на револуцијата, Пролетерски парк и Советски парк. Главниот влез на паркот се наоѓа спроти украинското собрание и Мариинскиот дворец.
Синхронизирано пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - слободно поединечно
Резултати
Зелената ги означува финалистите
1136 п.н.е.
1136 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1136. година пред новата ера, 136. од вториот милениум п.н.е., 36. од 12 век п.н.е. и седма од 1130-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4372 и 4373 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3614 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2624 и 2625 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 383 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1136 година се протега во 1500 и 1501, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1560 и 1561 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 593 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1811 и 1810 исламска година пред хиџра.
1293 п.н.е.
1293 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1293. година пред новата ера, 293. од вториот милениум п.н.е., 93. од 13 век п.н.е. и четвртта од 1290-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4215 и 4216 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3457 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2467 и 2468 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 540 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1293 година се протега во 1343 и 1344, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1403 и 1404 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 750 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1973 и 1972 исламска година пред хиџра.
Музеј Јаматан
Надворешни врски
35.6532°N, 139.7137°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 35.6532°N, 139.7137°W
Оливер и компанија
Оливер и компанија (Oliver & Company) — американски цртан филм од 1988 година. Ова е 27-тиот долгометражен цртан филм изработен во продукцијата на „компанијата Волт Дизни“.
450
450 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 450 година од новата ера, 450. од првиот милениум, 50. од V век и прва од 450-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5958 и 5959 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5200 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4210 и 4211 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1203.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 450 година се протега во 3086 и 3087, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3146 и 3147 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 993. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 177 и 176 година пред хиџра.
Ромео и Хулиета
Ромео и Хулиета (шпански: Romeo y Julieta) е име на две марки на висококвалитетни пури. Едната кубанска која се произведува за Хабанос, државниот тутунски комбинат во Куба, додека другата се произведува во Доминиканска Република за Алтадис.
Историја
Марката Ромео и Хулиета е основана 1875 од Иносенсио Алварез и Манин Гарсија. Истата била именувана по Шекспировата трагедија Ромео и Јулија.
Помеѓу 1885 и 1900 марката освојува бројни награди на разни саеми (награди кои можат да се видат на нивното лого). Меѓутоа марката станала вистински успешна по нејзиното купување од страна на Хозе „Пепин“ Родригес Фернандес, бивш генерален директор на фабриката Кабанас, во 1903. Бидејќи бил голем космополит, Родригес постојано патувал низ Европа и Ј. и С. Америка.
Како резултат на неговиот комерцијален успех, марката станала исклучително популарна низ целиот свет помеѓу богатите купувачи, многу од кои барале персонализирани лентички на пурите. Во зенитот на нејзиното работење фирмата произведувала 2000 персонализирани лентички.
Сер Винстон Черчил бил веројатно најславниот приврзаник на оваа марка. Еден вид на витола од оваа марка е именувана „Черчил“ во негова чест. Пурата е со должина од 178 и пречник од 18.65 мм.
Со смртта на Родригес во 1954 (на возраст од 88), заради Кубанската револуција и национализацијата која ѝ следела, марката се преселила во Ла Романа во Доминиканската Република, каде производството на Ромео и Хулиета продолжува и денес под надзор на Алтадис. Кубанската влада ја национализирала марката и сѐ уште ја продава како една од најдобро продаваните марки на светот.
Витоли во асортиманот на Ромео и Хулиета
Следнава список на асортиманот на Ромео и Хулиета содржи информации за должината и пречникот на пурите:
Рачно изработени витоли (Hand-Made Vitolas)
Машински изработени, но рачно доработени витоли (Machine-Made and Hand-Finish Vitolas)
Ограничени изданија (Edición Limitada Releases)
Корсет
Корсет — облека што се носи за обликување и оформување на трупот во саканата форма за естетски или медицински цели (било заради должината на животот при носење или со подолготраен ефект). И мажите и жените носат корсети, иако многу почесто жените.
Неодамна, поимот „корсет“ бил позајмен во модната индустрија за да ги означува маичките, кои до различни степени го имитираат изгледот на традиционалните корсети без всушност да бидат корсети. Додека модерните корсети и маички-корсети често карактеризирале стегање или костур и главно ги имитирале историските стилови на корсети, тие имале мал или воопшто никаков ефект врз формата на телото на тие што го носеле. Вистинските корсети најчесто се изработени од изработувачи на корсети и требало да одговараат поединечно на тие што ги носат.
Потекло на поимот
Зборот корсет потекнува од стариот француски збор cors, деминутив од тело, што самиот потекнува од corpus - латински збор за тело. Занаетот за изработување на корсети се нарекува корсетерија, како што е и општо нивното носење. Некој кој изработува корсети е „корсетје“ (corsetier), а ако е жена се е „корсетјер“ (corsetière) (француски поими за маж и жена соодветно). (Зборот „корсетерија“ (corsetry) понекогаш се кориисти и како колективна множинска форма од корсет).
Зборот корсет влегол во општа употреба во англискиот јазик во 1785 година. Зборот бил употребен од „Д Лејдиз магазин“ (The Ladies Magazine) за да опише „машки елек како јорган“ наречен „un corset“ на француски. Зборот се користел за да направи разлика помеѓу лесните корсети од тешкиот мидер во тој период.
Медицински
На луѓето со проблеми со ’рбетот, како сколиоза или со внатрешни повреди може да им одговара форма на корсет за да се имобилизира и заштити трупот. Енди Ворхол кој бил застрелан во 1968 год, и никогаш целосно не се опоравил, носел корсет до крајот на животот.
Фетиш
Освен модната и медицинската примена, корсетите се користеле и при сексуален фетишизам, најзабележително во BDSM активности. Во BDSM покорениот може да биде присилен да носи корсет кој многу цврсто ќе биде стегнат и ќе му даде степен на ограничување на тој што го носи. Надмоќниот може исто така што носи корсет, најчесто црн, но од целосно различни причини, како естетски, или да достигне, строг, со панцир, „релаксирачки“, заповедувачки изглед. Најчест фетиш-костум за жена е костум – доминантна жена. Најчесто се состои од темен па дури и црн материјал. Жената најчесто носи корсет или bustier и чорапи со високи штикли на нозете. Високите чизми се доста чести за да ја зголемат доминацијата на жената. Костимите – доминантна жена најчесто имаат и додаток како камшик или јавачки камшик.
Конструкција
Корсетите се карактеристично конструирани од флексибилен материјал (како ткаенина, особено волнена ткаенина, или кожа) зацврстени со костур (уште наречен ребра или мидер) во каналите од ткаенината или кожата. Во 19 век, челикот и рибината коска се фаворизирале за костурот. Перјестите коски што се користеле биле поевтина замена за рибината коска и се конструирале од сплескани прачиња пердуви од гуска проткаени со конец за да формираат долга лента. Пластиката денес најчесто се користи како материјал за корсетите со мала тежина и најголемиот дел на нискоквалитетни корсети, додека еластичниот или спирален челик се претпочита за појаките корсети и главно за корсетите со поголем квалитет. Други материјали кои се користат во костурот вклучуваат слонова коска, дрво и прачки. (За споредба, коланот најчесто се прави од еластичен материјал, без костур).
Корсетите се спојуваат најчесто назад со врзување ( но не секогаш). Стегањето или олабавувањето на врзувањето создава соодветни промени во цврстината на корсетот. Во зависност од саканиот ефект и временскиот период, корсетите се врзуваат одозгора надолу, од долу нагоре, или во двете насоки од долу нагоре и обратно, со користење на две врвки што се сретнуваат на средината. Тешко е – иако не и невозможно – за оној кој носи корсет што се врзува назад, да си го врзува самиот. Во врвните викторијански денови, жените кои биле ситуирани, биле врзувани од страна на слугинки, додека мажите од личен слуга. Сепак, многу корсети имаат копчиња или машко-женско копчиња на предниот отвор наречен busk. Кога еднаш врзувањето ќе се прилагоди, можно е да се остави така прилагодено, а корсетот да се облекува и соблекува само со помош на предниот отвор (овој метод може да го оштети busk ако врзувањето не е доволно олабавено претходно). Самостојното врзување е скоро невозможно при цврстото врзување, кое е насочено кон најголемо можно намалување на струкот. Оние кои сакаат цврсто стегањe (tightlacers), а кои немаат слуги, тоа најчесто им го прават брачните другари или партнерите.
Намалување на струкот
При носење на корсети што цврсто се врзуваат за подолги периоди, што е познато како tightlacing, мажите и жените можат да се научат да го толерираат екстремното ограничување на струкот и по можност да ја намалат нивната природна големина на струкот. Сонот на тие што цврсто врзуваат (tightlacers) е 16 инчи (41 cm), 17 инчи (43 cm) струкови, но повеќето се задоволуваат со 20 инчи (51 cm). Сè до 1998 година, Гинисовата книга на рекорди ја наведувала Етел Грангер дека има рекорден најмал струк од 13 инчи (31 cm). По 1998 година, оваа категорија била променета во „најмал струк на жива личност“ и Кети Јунг ја освоила титулата со 15 инчи (38 cm) струк. Друга жена, позната како Polaire, исто така достигнала намалувања (14 инчи (36 cm) во нејзиниот случај).
Сепак, ова се екстремни случаи. Корсетите биле и сè уште се дизајнирани за поддршка, со слобода на движење на телото и со големо значење на дизајнот. Денешните корисници на корсети најчесто го стегнуваат корсетот само доволно за да го намали нивниот струк 2 инчи (5,1 cm) до 4 инчи (10 cm); многу е тешко за повитките жени да достигнат околу 6 инчи (15 cm) намалување, иако повисоките жени тоа можат лесно да го достигнат.
Цевчест струк
Некои корсети со тенка половина може да имаат цевчест струк, сепак, ова не било многу често, бидејќи зголемениот притисок на градниот кош можел да биде неудобен. Силуета со цевчест струк е дадена со носење на одреден вид на корсет. Корсетот е дизајниран така што обемот на струкот е продолжен за растојание над природната линија на струкот. Ова може да стави значителен притисок на долните ребра бидејќи се притиснати на внатре. Кратките цевчести струкови биле најчесто најдени кај корсетите со тенка половина, сепак, никогаш не биле карактеристични и извештаите за цевчестите струкови на корсетите во XIX век – што често цитираат висина до 15 cm – се поверојатно сексуална фантазија отколку реалност, како резултат на тежината и неудобноста при носење на корсет со цевчест струк. Корсетите и понатаму биле норма, но повеќе не била претерана широко-тесно-широко силуетата на корсетите со тенка половина.
IC 1298
IC 1298 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1298 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 28 м 21,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 47' 28".
Други поделби
Проучување на IC 1298 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
1791
1791 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1791 година од новата ера, 791. од вториот милениум, 91. од XVIII век и втора од 1790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7299 и 7300 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6541 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5551 и 5552 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2544.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1791 година се протега во 4427 и 4428, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4487 и 4488 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2334. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1205 и 1206 исламска година.
Ново Село (Леринско)
Ново Село, Новоселско, Ветко Ново Село или Горно Новоселско (Νέα Κώμη, Неја Коми; до 1926 г. Νόβο Σέλο, Ново Село или Νοβοσέλι, Новосели ) - раселено село во Егејска Македонија, Република Грција, во општината Суровичево, во областа Западна Македонија. Најверојатно селото било растурено за време на Првата светска војна.
Географија и местоположба
Ново Село е сместено на самиот самиот пат од Суровичево до Кајлари. Селото се наоѓа на надморска висина од 580 м.
Историја
За време на Османлиското Царство оваа населба била чифлигарска сопственост на некој бег. Милоевиќ ја спомнува како Ветко Ново Село.
Демографија
Според К’нчов на оваа чифлигарска населба работеле 120 Роми, а Милоевиќ пишува дека селото имало 5 турски куќи. Во пописот од 1920 година не се споменува, а во оној од 1928 година регистрирани се 13 жители, само мажи што укажува дека ова било имот на кој работеле мажи од околните села. Движењето на населениото по години е следното :
1135 п.н.е.
1135 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1135. година пред новата ера, 135. од вториот милениум п.н.е., 35. од 12 век п.н.е. и шеста од 1130-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4373 и 4374 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3615 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2625 и 2626 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 382 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1135 година се протега во 1501 и 1502, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1561 и 1562 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 592 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1810 и 1809 исламска година пред хиџра.
Природна катастрофа
Природна катастрофа  е голем негативен настан како резултат на природни процеси на Земјата, меѓу кои и поплави, цунами, вулкански ерупции, земјотреси и други геолошки процеси. Природната катастрофа може да предизвика губење на живот или оштетување на имоти и обично остава економска штета зад себе, тежината што зависи од издржливоста на засегнатото население, или способноста да закрепнат.
Негативниот настан нема да дојде до ниво на катастрофа ако се случи во област без ранливо население. Секако дека во ранлива област, како Сан Франциско, еден земјотрес може да има катастрофични последици и да остави трајни оштетувања, за кои ќе бидат потребни години да се поправат.
Лавини
Во текот на Првата светска војна, околу 40.000 до 80.000 војници загинаа како резултат на лавини во текот на планинската кампања во Алпите во Австријско-италијанскиот фронт, од кои многу беа предизвикани од артилериски оган.
Земјотреси
. Околу 60.000 луѓе се верува дека починале во овој земјотрес.
Земјотресот е резултат на ненадејно ослободување на енергија во Земјината кора, која создава сеизмички бранови. На површината на Земјата, земјотресите се манифестираат со вибрации, тресење, а понекогаш и поместување на земјата. Вибрациите може да се разликуваат во големина. Земјотресите се предизвикани главно од лизгање во геолошки раседи, но исто така и од други настани, како што е вулканска активност, лизгање на земјиштето, експлозии во рудник и јадрени проби. Подземната точка на потеклото на земјотресот се нарекува фокус. TТочката директно над фокусот на површината се нарекува епицентар. Земјотресите сами по себе ретко убиваат луѓе или диви животни. Тоа го прават обично секундарните настани што ги предизвикуваат, како уривањето на згради, пожари, цунами (сеизмички морски бранови) и вулканите што претставуваат всушност човечка катастрофа.Многу од нив може да се избегнат со подобра градба, безбедносни системи, рано предупредување и план за евакуација.
Некои од најзначајните земјотреси во последно време ги вклучуваат: Земјотресот во Индискиот Океан во 2004 година, tтрет по големина забележан земјотрес во историјата со моментна големинарегистрирана на на 9.1-9.3. Во огромното цунамипредизвикано од овој земјотрес загинаа најмалку 229.000 луѓе.
Вулкански ерупции
[[Податотека:Deccan Traps volcano.jpg|thumb|Впечатокот на уметникот за вулкански ерупции, кои ја формираа Декан Капан во Индија
Вулканите може да предизвикаат големо уништување и последователна катастрофа на неколку начини. Последиците ја вклучуваат самата вулканска ерупција што може да предизвика штета следејќи ја експлозијата на вулканот или падот на карпата. Второ, лавата може да се произведе за време на ерупцијата на вулканот. Како што го напушта вулканот, лавата уништува многу градби и растенија што ги сретнува. Трето, вулканската пепел обично значи оладена пепел- може да формираат облак и се сместува густо во места кои се во близина.Кога ќе се измеша со вода ова формира материјал како концентрат. Во доволни количини пепелта може да предизвика паѓање на кровови поради тежината но дури и во мали количини ќе им наштети на луѓето доколку ја вдишат.Поради тоа што пепелта има густина на мат стакло предизвикува штета со нагризување на деловите што се движат како моторите. Главниот убиец на луѓето во непосредната близина на вулканската ерупција се пирокластичните текови, коишто се состојат од облак на жешка вулканска пепел што се крева во воздухот над вулканот и јури надолу по падините кога ерупцијата повеќе него поддржува подигнувањето на гасовите. Се верува дека Помпеја била уништена од пирокластични текови. Лахар е вулкански каллив тек или одронување на земја. Катастрофата во Тангиваи во 1953 г. била предизвикана од лахар, како и трагедијата во Армеро во 1985 г. во која градот Армаро беше потрупан и околу 23.000 луѓе загинале.
Посебен вид на вулкан е супервулкан. Според теоријата на катастрофа Тоба пред 75.000 до 80.000 години супервулканот кај езерото Тоба ја намалил човечката популација до 10.000 или дури и 1/000 парови за разможување создавајќи тешкотија во човечката популација. Исто така загинаа три четвртини од растителниот свет во северната полутопка. Главната опасност од супервулканот е огромниот облак од пепел кој има катастрофални последици врз климата и температурата за многу години.
Поплави
Поплава е излевање на големо количество вода што ја потопува земјата. Директивата за поплави на ЕУ ја дефинира поплавата како привремено покривање на земјата со вода. Во смисла на “течење вода”, зборот може исто така да се примени како прилив на плима. Поплавувањето може да биде резултат на количината на водата во простор од вода како река или езеро, што излива или ја разбива браната, со тоа што дел од водата бега од своите вообичаени граници. Додека големината на езеро или некој друг простор со вода ќе се менува со сезонските промени на врнежите или топењето на снегот, не е значајна поплава ако водата ја покрива земјата која се користи од страна на човекот како село, град или друга ненаселена област, патишта, пространства на обработливо земјиште и др.
Некои од најзначајните поплави вклучуваат:
Лимнички ерупции
thumb|left|150px|Крава угушена од гасови од езерото [[Њос по алимнична ерупција] Лимнична ерупција се случува кога гас, обично CO2, одеднаш избувнува од длабока езерска вода, поставувајќи закана од угушување на дивиот свет, добитокот и луѓето. Ваква ерупција миже исто така да предизвика цунами во езерото како што зголемувањето на гас ја истиснува водата. Научниците веруваат дека одронувањето на земјиштето, вулканската активност можат да предизвикаат ваква ерупција. До денес, само две лимнични ерупции биле забележани и снимени:
Цунами
TЦунами може да бидат предизвикани од подморските земјотреси како оние предизвикани во Ао Нанг, Тајланд, со земјотресот во Индискиот Океан во 2004 г. или од одронување на земјиштето како оној во Литаја Беј, Алјаска.
Виулици
Виулиците се тешки зимски бури што се одликуваат со јаки снежни врнежи и силни ветрови. Кога илните ветрови го расфрлаат снегот што веќе е паднат, се нарекува земјена виулица. Виулиците може да влијаат на локалните економски активности, особено во региони каде што паѓањето на снег е ретко.
Значајни виулици вклучуваат:
Циклонични бури
Циклонот, тропски циклон, ураган, и тајфун се различни имиња за една иста појава е систем на циклична бура кој се формира над океаните. Најсмртоносниот ураган беше циклонот Бола од 1970 г.: најсмртоносниот атлантски ураган беше Големиот Ураган од 1780 г. што го опустоши Мартиник, Свети Евстахиј и Барбадос. Друг забележлив ураган е ураганот Катрина што го уништи Мексиканскиот Залив во 2005 г.
Суши
Познати историски суши вклучуваат:
Невреме со град
Невреме со град се паѓање на капки дожд кои пристигнуваат како мраз наместо топење пред да ја погодат земјата. А особено штетно невреме со град го погоди Минхен, Германија, на 12 јули 1984 година, предизвикувајќи околу 2 милијарди долари во барања за осигурување.
Топлотни бранови
Летниот топлотен бран во Викторија, Австралија, создаде услови што поттикнаа масовни пожари во 2009 година. Мелбурн доживеа три дена по ред на температури над 40 °C (104 °F), со некои регионални области со неподнослива жештина низ многу повисоки температури. Пожарите, колективно познати како "црна сабота", беа делумно чинот на потпалувачите.
Во 2010 година, летото на северната полутопка резултираше со тешки топлотни бранови, при што загинаа повеќе од 2.000 луѓе. Тоа резултираше со стотици пожари што предизвикува голема загаденост на воздухот, и изгорени илјадници квадратни милји на шума.
Торнада
Торнадото е насилно, опасно, вртечка колона на воздух што е во контакт и со површината на Земјата и со облакот комалинибус или, во ретки случаи основата на кумулус облакот. Тоа е исто така познат како пресуквач или циклон, иако зборот циклон се користи во метеорологија во поширока смисла, да се однесува на која било циркулација со низок притисок. Торнадата доаѓаат во многу форми и големини, но обично се во форма на видлива збиена инка, чиј тесен крај ја допира земјата и често е опкружена со облак од остатоци и прав. Повеќето торнада имаат брзината на ветровите помалку од 177 км/ч, се со пречник од околу 80 м и патуваат неколку милји (неколку километри) пред расфрлање. Најекстремните торнада може да ја достигнат брзината на ветровите од повеќе од 300 mph (480 км/на час), се протегаат повеќе од 3 км и ќе останат на земјата за десетици милји (можеби повеќе од 100 км).
Познати историски торнада вклучуваат:
Пожари
Пожарите обично се големи и почнуваат на диви површини. Чести причини за пожар се молња и суша но исто така и од човечко невнимание или подметнување пожар. Тие може да се прошират до населени области и затоа може да бидат закана за луѓето и имотот, како и за дивите животни.
Значајни случаи на пожари беа пожарот во Пештиго во 1871 г., каде што загинаа најмалку 1700 луѓе, и во 2009 г. пожарите во Викторија, Австралија.
Епидемии
Епидемија е појава на грчевита болест што се шири низ човечката популација. Пандемија е епидемија што се шири на глобално ниво. Постојат многу епидемии во текот на историјата, како Црната смрт. Во последните сто години, значителен пандемии вклучуваат:
Други болести кои се шират поспоро, но сè уште сметаат за глобални здравствени итни случаи од страна на СЗО, вклучуваат:
Ударни настани
Најголемиот ударен настан од небо во денешни времиња е падот на метеор што ја предизвикал Тунгуската експлозија во јуни 1908 г.
Сончеви одблесоци
Сончев одблесок е појава каде што сонцето одеднаш ослободува голема количина на сончево зрачење, многу повеќе отколку нормално. Некои познати сончеви одблесоци вклучуваат:
Експлозија на гама-зраци
Експлозијата на гама-зраците се најмоќните експлозии што се случуваат во универзумот. Тие ослободуваат огромна количина на енергија во милисекунди или барем десет секунди. Тие ослободуваат исто или поголема енергија од Сонцето што ослободува целиот свој живот. Експлозиите на гама-зраци не се настани што се случуваат ретко. Тие се случуваат еднаш во секој ден и се откриваат со помош на телескопи и на Земјата и во вселената. Претежно големи маси на ѕвезди, поголеми од Сонцето, може да произведат експлозија на гама-зраци. Експлозија на гама-зраци на растојанија поблиску од 8000 светлосни години може да предизвика загриженост за животот на Земјата. Главно Волф-Рајеови ѕвезди WR 104 може да произведат експлозија на гама-зраци. Астрономите веруваат дека Ордовишкото-силурско изумирање, како третото најдеструктивно исчезнување на Земјата, би можело да се должи на експлозија на гама-зраците.
Заштита од меѓународното право
Меѓународното право, на пример Женевската конвенција го дефинира Меѓународниот Црвен крст и Движењето Црвена полумесечина на Конвенцијата за правата на лицата со хендикеп, бара "членки ќе ги преземат, во согласност со нивните обврски според меѓународното право, вклучувајќи го и меѓународното хуманитарно право и меѓународните закони за човекови права, сите неопходни мерки за да обезбедат заштита и сигурност на лицата со хендикеп во ситуации на ризик, вклучувајќи ја и појавата на природна катастрофа." И понатаму Канцеларијата на Обединетите нации за координација на хуманитарните прашања е формирана од страна на Резолуцијата на Генералното собрание 44/182. Раселени лица поради природни катастрофи во моментов се заштитени со меѓународното право (Водечки принципи на меѓународното поместување, Конвенцијата Кампала од 2009 година).