cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
.um
.um — Највисок државен домен за Малите оддалечени острови на САД. Истиот е избришан и надвор од употреба од 20 април 2008 година.
Подвижни празници кај православците
Подвижни празници кај православците — дваесетина празници кои се во црковниот календар на Православната црква. Тие се менуваат од година во година и предизвикуваат доста забуна во однос на редоследот на празниците кај оние кои не ги знаат правилата за одредување кога се слави некој празник.
Велигденски празници
Велигден се празнува во првата недела по пролетната рамноденица и полна месечина. Датумот на Велигден се одредува со пресметки врз основа на астрономски податоци, а репер за таа пресметка се астрономските податоци за меридијанот што минува низ куполата на Храмот Христов во Ерусалим. Токму затоа астрономската полна месечина може значително да отстапи.
Друг услов е православниот Велигден да не може да се празнува во ист ден или пред Пасха. Пасхалните табели се користеле за пресметување на датумот на православниот Велигден во средниот век, во тоа време имало многу малку луѓе вешти во нивното толкување.
Во зависност од датумот на Велигден за тековната година, се менуваат и датумите на другите велигденски празници:
Исто така, од точниот датум на Велигден зависат и:
Останати
Поклади:
Задушници:
NGC 7217
NGC 7217 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7217 се споменува и како UGC 11914, MCG 5-52-1, CGCG 494-2, KARA 947, IRAS 22056+3106.
Откривање
Објектот е откриен на 7 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7217 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7217 има привидни димензии од 4' х 3,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 7 м 52,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 21' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 7217 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68096. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 122; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2720. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 383.
NGC 4904
NGC 4904 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4904 се споменува и како UGC 8121, MCG 0-33-26, MK 1341, CGCG 15-55, IRAS 12584+0014.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4904 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4904 има привидни димензии од 2,2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 1' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 4904 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44846. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4957. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1578.
408
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5916 и 5917 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5158 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4168 и 4169 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1161.
Црква „Св. Петка“ - Волково
Света Петка (позната и како Света Параскева) — македонски православен храм и црква во скопското село Волково, Општина Ѓорче Петров.
Црквата се наоѓа во ист двор со црквата „Св. Атанасиј“ и се претпоставува дека и двете се изградени врз темели на многу постари цркви.
Обиколница на Скопје
Црквата е сместена под големиот мост на кој поминува самата обиколница со автопатско решение, поради што црквата се нашла во опасност при неговата изградба и постојано е изложена на голема бучава и загадување.
Зла Колата
Зла Колата (Зла Колата; Kollata e Keqe) — планина на Проклетие на границата меѓу Црна Гора и Албанија.
Опис
Зла Колата има надморска височина од 2.534 метри, што ја прави највисоката планина во Црна Гора и 16 по ред највисока во Албанија. Сместена е на границата со општина Гусиње во Црна Гора и областа Тропоја во округот Кукс, Албанија. Зла Колата има огромен самит и е популарна туристичка дестинација во двете земји. Стои половина километар североисточно на 2.528 метри, само малку пониска, е Добре Колата, исто така сместена на границата. Највисокиот врв на овој масив е еден километар источно-југоисточно од Зла Колата и е целосно на албанска почва. Наречен е Роди е Колатас или Маја е Колатас и се издигнува на 2.552 метри, но и покрај убавите погледи кон долината Валбона, не се посетува толку често.
Нојенкирхен (Оснабрик)
Нојенкирхен (Neuenkirchen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Нојенкирхен се наоѓа јужно од ридскиот масив Анкумер Хее и околу 25 километри северозападно од безокружниот град Оснабрик.
Соседни општини
Нојенкирхен се граничи со следниве места:
Општински единици
Општината се состои од шест места, а општинското седиште е во Нојенкирхен.
Cherrytree Records
Cherrytree Records е американска издавачка куќа и е отпечаток на Interscope Records.
Историја
Cherrytree Records е основана во 2005 година од страна на Мартин Кирсзеннбаум, (Кирс Зен Баум) како германско црешово дрво. Етикетата се фокусира на нови артисти со потенцијал за раст. Cherrytree Records, исто така, има онлајн радио станица која се фокусира на „алтернатива поп“ музика, како и оригинална програма.
1262 п.н.е.
1262 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1262. година пред новата ера, 262. од вториот милениум п.н.е., 62. од 13 век п.н.е. и трета од 1260-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1262 година се протега во 1374 и 1375, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1434 и 1435 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 719 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1941 и 1940 исламска година пред хиџра.
Откритија
1262 av. J.-C.
Анастасија (сопруга на Константин IV)
Анастасија  (околу 650 - после 711) била византиска царица, сопруга на царот Константин IV.
Ремо (Битола)
Населба Ремо е сместена во новиот дел на Битола, или попрецизно Нова Битола. Населба Ремо е прилично нова населба и во неа содржи 8 згради кои се поделени со бројки од 1 до 8, и исто така содржи и други неколку згради кои исто така се означени со бројки. Населба Ремо се простира на исклучително прометна улица „Васко Каранѓелевски“ на која се сместени Супермаркетот „ВЕРО“ и Градскиот трговски пазар кој е изграден во 2006 година. Се проценува дека бројот на населението изнесува околу 3.000.
Месеците
Месеците е италијанска книжевна бајка напишана од Џамбатиста Базиле во неговото дело од 1634 година, Пентамерон.
IC 1261
IC 1261 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Месеците
Синопсис
Сиан и Лиза биле браќа, Сиан бил богат и Лизе сиромашен. Лиза тргнал да талка низ светот. Тој се сретнал со дванаесет млади луѓе, кои го пречекале и го прашале за месеците. Лиза рекол дека секој од нив има свое место и цел, и дека е арогантно луѓето да сакаат да ги преуредат. Еден му рекол дека март, кој бил месец, бил многу тежок; тој одговорил дека надоаѓа пролет; младиот човек, која бил месец март, му подарил ковчег што исполнува желби. Со тоа, тој имал лесно патување до дома.
IC 1261
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Месеците
Синопсис
Брат му бил љубоморен на него, а Лиза му кажал за гостилницата и за дванаесетте млади луѓе, но не и што разговарале. Сиан отишол таму и добил камшик. Кога се обидел да го искористи, го камшикувал додека не дошол брат му и го употребил ковчегот за да го спречи. Потоа Лиза го споделил своето богатство со Сиан.
Ана Ивановска-Дескова
Ана Ивановска- Дескова е македонска сликарка.
Биографија
Родена е во Скопје во 1982 година. Во 2006 дипломирла на Факултет за ликовни уметности, Скопје, сликарски оддел со насока конзервација и реставрација во класата на проф. м-р Благоја Маневски. Во 2007 завршила Педагошки оддел на Факултет за ликовни уметности, Скопје. Во 2011 магистрирала на Факултет за ликовни уметности, Скопје во класата на проф. м-р Благоја Маневски. Со стекнат научно уметнички степен — магистер по ликовни уметности од област сликарство на тема: Света геометрија. Од 2006 год. член е на Друштвото на ликовни уметници (ДЛУМ). Во соработка со неколку колеги таа е еден од основачите на уметничката група и истоимениот уметнички културно-алтернативен центар Арт И.Н.С.Т.И.Т.У.Т. (2009 — 2011 год.) во Скопје. Во 2012 година станува дел од седумчлената уметничка женска група „МОМИ“ која сè уште делува со нови креативни проекти на македонската ликовна сцена.
Групни изложби
Ана Ивановска-Дескова учествувала на бројни изложби меѓу кои:
Месеците
Коментар
Приказната следи заедничка шема, за еден брат/сестра е љубезен кон моќното суштество и прима подароци, за вториот брат/сестра е груб и добива казна, но во повеќето такви приказни – „Дијаманти и жаби“, „Мајка Хулда“, „Тројцата“, „Главите во бунарот“, „Татко Фрост“ или „Двете ковчези“ - браќата и сестрите се сестри или полусестри во Аарне-Томпсон тип 480, Љубезните и нељубезните девојки.
Апсолутна нула
Апсолутна нула е најниска можна температура од која ништо не може да биде поладно, бидејќи тогаш во системот нема топлотна енергија. Единствен облик на движење кој на апсолутна нула поседува честички, (атоми, молекули...) се осцилации на нулта точка (zero-point energy) наменети за квантномеханички принцип на неодреденост.
Според договорот, апсолутната нула е точно дефинирана како:
Апсолутна нула е еквивалентна: 0 °R на Ранкиновата термодинамичка скала, и -459,67 °F на Фаренхајтова скала.
Историја
Поимот апсолутна нула најверојатно прв го одредил Гијом Амонтон во втората половина на XVII век.
Тој бил современик на Бојл и Мариот, кои поставиле Бојл-Мариотов закон: Ако притисокот на некој гас расте, пропорционално се смалува неговиот волумен.
Амонтон ги проширил нивните истражувања со мерење на температура на компромитирачки гас. Приметил дека рамномерното смалување на температурата предизвикуваат пропорционално смалување на притисокот. Од овој поглед произведен е заклучок, дека понатамошното смалување на температурата довело до тоа, притисокот на гасот, на некоја конечна температура, биде еднаков на нула. Дека притиоскот не може да има негативна вредност, заклучил дека најниската температура, мора да има некоја конечна вредност. Неговата проценка била дека таа конечна температура - апсолутна нула има вредност -240°С.
Подоцна Шарл и Геј-Лисак го формурилае тој закон во построг облик. Тие докажале дека падот на притисокот, при опаѓање на темературата за 1°С изнесува 273-ти дел од притисокот, кој гасот го има на 0°С. Така апсолутната нула била утврдена на -273°С.
Фауста (сопруга на Констанс II)
Фауста (околу 630 - после 668) била византиска царица, сопруга на царот Констанс II Ираклиј и мајка на царот Константин IV.
IC 1261
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1261 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 22 м 17,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 36' 59".
Други поделби
Проучување на IC 1261 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Фауста (сопруга на Констанс II)
Фауста била ќерка на Валентинијан, византиски генерал од ерменско потекло, потомок на ерменската династија на Аршакидите.
Точниот датум на смртта на Фауста е непознат. Познато е дека таа го надживеала сопруг, кој бил убиен во бањата на 15 септември 668 година. Во "За церемониите" цар Константин VII споменува дека царицата била погребана во црквата Свети Апостоли во Цариград.
Кирчо Поплазаров
Кирчо Поплазаров (, 1946 - ) бил истакнат македонски пејач.
Кариера
Кирчо Поплазаров бил прв победник на најстариот фестивал на новосоздадена народна песна „Валандово“. Неговата песна „Лична валандовчанка“ е првиот победник од публиката во 1985 година на тогаш дебитантскиот Фолк-фест „Валандово“. Потоа имал уште неколку настапи на овој фестивал, со песни како што се „Кажи само една дума“ и „Цела тајфа бевме Лино“, но песната „Лична валандовчанка“ останала белег со кој секоја година се отворал фестивалот во Валандово.
Ориентацијата кон фолкот е пресврт во кариерата на Кирчо Поплазаров, кој своето делење на животот со музиката го започнал како пејач на забавни мелодии, па имал и неколку забележителни настапи на Скопскиот фестивал во текот на седумдесеттите години. Најзначајно од оваа „забавно-музичка“ фаза на Кирчо Поплазаров е членувањето во групата „Македонија“, која ја сочинувале најпопуларните македонски пејачи во тоа време. Покрај официјалната фестивалска музичка кариера, Кирчо Поплазаров им останал во сеќавањето на постарите скопски боеми и како пејач со голем репертоар.
Посмртно добил награда за животно дело на 10-тото јубилејно издание на фолк фестивалот „Роса“.
.bl
.bl — највисок државен домен за Свети Вартоломеј (Франција). Оваа одлука е донесена откако Свети Вартоломеј (Франција) добил нов статус како прекуморска заедница на 15 јули 2007 година. Моментално Свети Вартоломеј (Франција) го користи доменот на Гвадалупе, .gp и доменот на Франција .fr.
Мила Царовска
Мила Царовска ( во ) — актуелна министерка за образование и наука во македонската влада од 2020 и поранешна министерка за труд и социјална политика во македонската влада од 2017. Царовска е дипломиран социјален работник на институтот за социјална работа на Филозофскиот факултет при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во периодот 2005–2015 година, Царовска била програмски координатор на Асоцијацијата за здравствена едукација и истражување (ХЕРА), а од ноември 2015 до мај 2016 била советник во кабинетот на министерот Фросина Ременски. Царовска по дипломирањето работела во повеќе граѓански здруженија и невладини организации од сферата на трудот и социјалната заштита.
Мен Реј
Мен Реј (англиски Man Ray), вистинско име Емануел Рудзицки (Emmanuel Rudsitzky); Филаделфија, 27 август 1890 — Париз, 18 ноември 1976) бил американски авангарден фотограф, режисер сликар и вајар. Неговата уметност се сврстува во дадаизам и надреализам.
Од 1908 до 1912 година студирал уметност во Њујорк, а во 1911 работел како сликар и вајар. Првите значајни фортографии ги снимил во 1918. Во тоа време тој веќе се занимавал со сликарство, а работел и со филм.
Во соработка со Марсел Дишан го создал американскиот дадаизам, правецот зачнат во Европа како радикален отклон од традиционалните принципи во уметноста. Бил член на групата на уметници „Останати“ - Others. По неколку неуспешни обиди утврдил дека дадаизам не може да заживее во Њујорк. Потоа се преселил во Париз и се населил во уметничкиот кварт Монпарнас, каде главно работел во ателјето на тамошните уметници. Се вљубил во модел Алис Прен наречена „Кики од Монпарнас“ која во скоро време почнала да му позира.
За повеќе од 20 години проминати во Париз, Мен Реј ја револуционирал фотографската уметност. Многу познати личности се нашле на неговите фотографии: Џејмс Џојс, Гертруда Стајн, Жан Кокто, Бриџет Бејт Тиченор и Антонен Арто, , од Лотар Волех во Париз во 1975 Во 1925 година во Галеријата Пјер во Париз била организирана изложба на надреалистички дела на која покрај Реј своите дела ги изложиле и надреалистите Жан Арп, Макс Ернст, Андре Масон, Хуан Миро и Пабло Пикасо.
Во 1934 година надреалистичката уметничка Мерет Опенхајм му позирала на Реј гола, за серија надреалистички фотографии.
Со асистентката и љубовницата Ли Милер ја открива постапка соларизација на фотографијата. Ја пронашол и фотографската техника која користи фотограм, која дадаистот Тристан Цара ја нарекол рејографија.
Ман Реј во староста се вратил во САД во Лос Анџелес), но на Монпарнас до крајот на животот гледал како на свој дом. Умрел во Монпарнас на 18 ноември 1976 година.
Поход на Индија
Александар лично ја преземал командата над штитоносците, пешадијата, стрелците, Агријанците и коњаниците, и со нив тргнал во напад на кланот Аспасиос во долините Алишанг и Гуреа, како и на кланот Асакеноис во долините Сват и Бунер. Според современите историчари, било доста тешко за Александар да ги покори овие племиња, меѓу кои племињата Масага и Аорну пружиле силен отпор. Посебно драматични биле борбите со Аспасиос кланот, во кои Александар бил ранет во рамото со копје, но сепак кланот ја загубил битката. 40,000 воини биле заробени.
Асакеноисите му се спротивставиле на Александар со армија од 30,000 борбени кочии, 38,000 пешадија и 30 слонови. Тие се бореле храбро и пружиле силен отпор во многу утврдени места како што биле градовите Ора, Базира и Масага. За да се скрши жестокиот отпор кај утврдувањето Масага биле потребни неколку дена жестока и крвава битка во која Александар бил сериозно ранет во потколеницата. Кога поглаварот на Масага загинал во битката, команда над неговата војска ја преземала неговата мајка Клеофис, која исто така била цврсто решена да ја брани својата татковина до последниот здив. Примерот со Клеофис кажува дека во битката исто така била вклучена и женската популација на утврдувањето. Александар за да ја совлада Масага морал постојано да врши дотур на свежа војска со цел да го одржи моралот на својата војска. Според Куртис, Александар не само што Александар ја уништил војската и останатите жители на Масага тој исто така го разрушил до темел, го пеплосал градот. На сличен начин својот бес подоцна Александар го искажал и на Ора, следното упориште на Асакеносите.
При крајот на битките кои ги водел Александар во Масага и Ора, голем број на Акакеносите се префрлиле во утврдувањето високо во планините наречено Аорнос. Александар постојано бил зад петици на овие трупи. Само после четири дневна крвава битка Александар го заземал и ова утврдување кое се сметало за неосвоиво. Пустошења како во Масага се повториле и во Аорнос.
Пишувајќи за битките на Александар против Асакеносите, Виктор Хансон вели: Иако им ветил на опколените Асакеноси дека ќе им ги поштеди животите ако се предадат, тој ги погубил сите војници кои биле заробени. Нивните упоришта во Ора и Аорнус исто така биле разрушени.
Сисикотос, кој му помогнал на Александар во овие битки, подоцна бил назначен за владетел на Аорнус.
Откако го совладал Аорнус, Александар ја преминал реката Инд и влетал во епската битка против Пор, владател на територијата Пенџаб во Битката кај Хидасп во 326 г.п.н.е.
После победата, Александар бил импресиониран од храброста на Пор во битката, па затоа влегол во сојуз со него назначувајќи го за управител на неговото кралство, дури и придодавајќи му во владение и територии кои претходно Пор не ги владеел. Потоа Александар изградил два нови града, од кој едниот го именувал Букефал, во чест на неговиот коњ кој го донел него до Индија а загинал во Битката кај Хидасп. Александар продолжил со освојувања на сите утврдувања покрај реката Инд.
После битката со Пор, моралот на војската на Александар опаднал за понатамошни походи. А покрај се, тие требало да се соочат со далеку помоќен непријател. Војската на Александар имала на располагање околу 20 илјадна пешадија и околу две илјади коњаници. Војската отворено се спротивставиле на инсистирањето на Александар да ја преминат и реката Ганг, која била широка, како што тие слушнале, 6.5 километри (32 фурлонга), со длабочина од 183 метри (100 фата). А пак од другата страна на реката ги чекала силна армија од добро вооружени и воинствени пешадијци, коњаници и слонови. Некои дури извори велат дека кралевите на Гандерит и Праеши ги чекале со армија од 8 илјади коњаници, двесте илјади пешадија, 8 илјади борбени кочии, и 6 илјади борбени слонови. - Плутарх, Вита Александри, 62
Александар дел од своите сили оставил во Индија. На територијата на Индус, тој го номинирал неговиот офицер Пејтон како сатрап, позиција која тој ја задржал следните десет години сè до 316 г.п.н.е., а во Пенџаб тој го оставил генералот Еудемус како командат на војската под владение на Пор и Таџили. Еудемус станува господар на Пенџаб после смртта на овие двајца. И двајцата валдетели (Пејтон и Еудемус) се враќаат на запад во 316 г.п.н.е. со нивната војска, а на нивно место Царството Мауриа в Индија.
Крунуберг (округ)
Крунуберг (Kronobergs län) — округ (län) во јужниот дел на Шведска. Се граничи со окрузите Сконе, Халанд, Јеншепинг, Калмар и Блекинге. Административен центар е градот Векше.
Покраина
Крунуберг е географско средиште на покраината Смоланд. Постоечките граници на округот се исцртани во 1687 со отцепувањето на округот Јеншепинг.
Управа
Управникот (Landshövding) на Крунуберг е сместен во Векше. Тој претседава со окружен одбор (Länsstyrelsen), кој има статус на владина агенција (од отсекот за самоуправа). Моментален управник е Кристина Алсер. Покрај ова, округот е и во надлежност на Окружниот совет на Крунуберг (Landstinget Kronoberg).
Долно Егри
Долно Егри — раселено село во Општина Битола, во областа Пелагонија, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Пелагониската Котлина, југоисточно од Битола.
Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.
Демографија
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Егри живееле 240 жители, сите Македонци.
Селото е целосно раселено по 1981 година, кога што броело 86 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Долно Егри немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Родови
Долно Егри било македонско село.
Родови во селото биле: Џолевци (2 куќи), Трпчевци (1 куќи) и Србиновци (1 куќа) најстари родови во селото, возможно е да се староседелци; Јудовци (2 куќи), Димовци (1 куќа) и Трифун (1 куќа) не знаат од каде се доселени; Рендевци (1 куќа) доселени се од некое околно битолско село; Каракушовци (1 куќа) доселени се од Горно Егри; Семковци (3 куќи) доселени се од Велесело, а некое време живееле и во Букри; Кечоманци (1 куќа) доселени се однекаде; Беџовци (1 куќа) исто потекло како и Семковци; Велковци (2 куќи) доселени се од Букри; Тодоровци (1 куќа) доселени се од Смилево; Павловци (1 куќи) доселени се од Букри; Петревци (2 куќи) доселени се од Новаци после 1918 година; Јошевци (2 куќи) доселени се од Марул после 1918 година; Тасевци (1 куќа) доселени се од некое село во албанскиот дел од Преспа после 1918 година; Сидоровци (1 куќа) доселени се од селото Опеница во 1941 година; Симјановци (1 куќа) доселени се од селото Душегубица, кичевско.
.eh
.eh — највисок државен домен за Западна Сахара. Западна Сахара е оспорена територија и поради таа причина го нема добиено доменот .eh.
1174 п.н.е.
1174 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1174. година пред новата ера, 174. од вториот милениум п.н.е., 74. од 12 век п.н.е. и петта од 1170-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4334 и 4335 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3576 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2586 и 2587 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 421 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1174 година се протега во 1462 и 1463, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1522 и 1523 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 631 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1850 и 1849 исламска година пред хиџра.
IC 1262
IC 1262 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1262 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 22 м 35,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 40' 45"".
Други поделби
Проучување на IC 1262 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Бипен
Бипен (Bippen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
Соседни општини
Бипен се граничи на север со Берге, на исток со Егермилен, на југ со Фирстенау, додека на запад со округот Емсланд со општините Андервене, Хандруп и Ветруп.
Прато Невосо
Прато Невосо (или Пратоневосо) е скијачко и одморалиште во северна Италија. Се наоѓа на 1480 метри надморска височина, во провинцијата Кунео, Пиемонт, во општинските граници на општината Фрабоса Сотана, од која е фразионе, околу четири километри јужно од нејзиниот центар.
Историја
Историјата на Прато Невосо како одморалиште датира од раните 1960-ти, кога група лигурски претприемачи одлучиле да создадат одморалиште лесно достапно од Џенова и Торино.
Брзата градба и ниските почетни трошоци на становите го промовирале поттикнатиот туризам, како и присуството на автопатот А6 Торино- Савона (проширен во текот на 1990-тите). Брзата градба не следела ниту еден принцип на органска урбанистичка програма, а зградите се раѓаале во целосна архитектонска анархија.
Џиро д'Италија
Покрај зимските спортови, одморалиштето е популарно кај велосипедистите и било финиш на три етапи на Џиро д'Италија:
Наводи
<references group="" responsive="1">
Жабји Остров (Лондон)
Жабји Остров (англ. Frog Island) е остров на реката Темза кај месноста Рејнам во Лондон, Англија.
На островот работи механичка биолошка обработка на отпад, под раководство на Источнолондонската отпадна управа. Погонот претвора 50% од отпадот во гориво, одделувајќи ги металните и стаклените отпадни делови настрана.
409
409 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 409 година од новата ера, 409. од првиот милениум, 9. од V век и последна од 400-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5917 и 5918 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5159 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4169 и 4170 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1162.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 409 година се протега во 3045 и 3046, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3105 и 3106 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 952. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 220 и 219 година пред хиџра.
Список на Руси
Ова е список на луѓе поврзани со модерната Руска Федерација, Советскиот Сојуз, Царска Русија, Руското Царство, Големото Кнежевство Москва, Киевска Русија и други претходни држави на Русија.
Без оглед на етничката припадност или емиграцијата, на списокот се наоѓаат познати домородци на Русија и нејзините држави претходници, како и луѓе кои се родени на друго место, но поголемиот дел од својот активен живот го поминале во Русија. За повеќе информации, видете го написот Руси. За поспецифични списоци на Руси, видете Категорија: Руси.
Илија Спасов
Илија Трајков Спасов (во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Lactarius brunneoviolaceus
Lactarius brunneoviolaceus е габа која припаѓа на родот на печурки Млечки(печурки) од редот Russulales. Пронајдена во Европа, научно била опишана од научникот M.P. Christ во 1941 година.
Опис
Макроскопски одлики
Шапката е широка 2-4,5 см и е рамно заоблена кога е млада, подоцна се шири рамно и повеќе или помалку вдлабната во староста. Мазниот раб на шапката, кој има бушава коса барем кога е млад, е закривен долго време, а центарот на шапката често има мала, зашилена грпка. Мазната површина е мат кога е сува, сјајна и мрсна кога е влажна. Шапката е сива до црвеникаво-кафеава, често повеќе или помалку обоена со виолетова боја и нема или има само навестување на концентрични зони, но често се забележливи.
Средно широките, прилично преполни ламели се широко прицврстени за дршката или малку се спуштаат по неа. Тие се белузлави кога се млади, а подоцна бледо кремаста боја и добиваат сиво-виолетова боја кога се притиснати или повредени, понекогаш се чаталести. Отпечатокот на спори е во бледа крем боја.
Дршката од 1-3,5 см долга и 0,4-1,6 см широка, цилиндрични до донекаде дршката е првично полна, а подоцна тесно издлабена. Површината е досадна, сува и малку бушава, особено кон врвот. Кората надршката има белузлава до бледо кремаста или сивкаста боја и добива црвеникаво-виолетова до сиво-виолетова, каде што има модринки.
Цврстото бело месо при сечењето станува по боја на бледо јоргован до виолетова, особено дршката. Мирисот е овошен или мириса сличен на кедрово масло, вкусот е претежно благ. Прилично реткото, водено-бело млеко има вкус на кедрово масло. Во почетокот е повеќе или помалку благ, но по некое време станува остар и по неколку минути се обојува виолетово.
Распространетост и екологија
Lactarius brunneoviolaceus е микоризна габа на различни џуџести врби како што се Salix herbacea, Salix retus a и Salix reticulata. Вообичаено во август, плодните тела изгледаат осамени до здружени, понекогаш дури и малку збиени, во алпски или арктичките џуџести грмушки.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Шемница
Реката Шемница извира од Баба Планина. Настанува со соединување на два поголеми потоци и Маловишка Река кои се соединуваат во Маловиште. Од таму течи низ Кажани каде се влеваат повеќе потоци кај селата Кажани, Доленци носејќи вода од масивот Вртешка Баба Планина и Бигла. Кои води кај с. Лера се соединуваат со водите на Ротинска Река и Цапарска Река и водите на доводниот канал на ХМС Стрежево кој носи големи количини на вода во пролетните месеци од целиот планински масив на Баба Планина од атарите на Кишава, Велушина, Крстоар, Горно Орехово, Буково, Лавци, Брусник, Нижеполе, Дихово, Трново и Магарево. Кај селата Стрежево и Црновец на нејзиниот тек е изградено Стрежевското Езеро, долго околу 8 км со околу 120 милиони кубици вода. Потоа по самото течение на реката и голем број на канали ја наводнува плодната Пелагонија Битолско Поле, кои води потоа се влеваат во Црна Река.
NGC 7218
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7218 се споменува и како MCG -3-56-8, IRAS 22074-1654.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7218 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7218 има привидни димензии од 2,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 10 м 11,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 39' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 7218 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68199. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 302; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6377. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1448.
The Last Days of Disco Stick
Последните Денови на Диско Стапот е педесет и третата аепизода на американската серија Озборувачка.
Чатир Даг
Чатир Даг (Çatır Dağ, Чатыр-Даг, Чатир-Даг) — планински масив во јужниот дел на полуостровот Крим, недалеку од автопатот Симферопол-Алушта. На кримскотатарски чатир значи „шатор“, а даг значи „планина“. Највисок врв е Еклизи Бурун со надморска височина од 1.527 м.
Преглед
Планината се состои од две висорамнини: долна (северна) и горна (јужна). Долната благо се спушта по северната страна која е обрасната со степски треви. На јужниот крај (кај стрмната падина на повисоката висорамнина), долната висорамнина има букови шуми и смрекови полјани. Масивот има неколку планинарски патеки и исклучителни пештери. Источната страна на пониската висорамнина има корија од тиси.
Горната висорамнина е обликувана како џиновска вангла, а по ободотг се издигаат највисоките врвови. Горната висорамнина е прекриена со планински пасишта. Тука падините се многу стрмни и нудат прилики за алпинизам.
Геологија
Масивот е класично карстно подрачје: има преку 200 пештери, јами, и пропасти. Има дури 1000 вртачи, повеќе од сите Кримски Планини. По составот на карпата се дели на два структурни слоја. Горниот е дебел околу 1000 метри и се состои од варовници, настанати со таложењето од топлите мориња во горната јура, сместени врз црвно-кафеави конгломерати. Конгломератите пак, лежат на водоотпорен слој подолу, наталожени во горниот тријас и долната јура. Ова е познато како „тавридска низа“, која се состои од наизменично наредени зеленикави и црни аргилити, алевролити и песочници. Овие минерали се прилично распространети по целото јужно и југозападно крајбрежје на Крим.
Чатир Даг е населен уште од новото камено време. Од тој период е најдено бачило во месноста Јазовечка Полјана. Во пештерите живееле сточари и ловци (V век п.н.е.).
NGC 4905
NGC 4905 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4905 се споменува и како ESO 443-31, MCG -5-31-15, AM 1258-303.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4905 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 4905 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 1 м 30,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 52' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на NGC 4905 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44902. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7249. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 82.
.mf
.mf — назначен највисок државен домен за Свети Мартин. Оваа одлука следела по стекнувањето на нов статус прекуморска заедница за островот Свети Мартин, на 15 јули 2007 година. Моментално Свети Мартин ги користи доменот на Гвадалупе, .gp, и доменот за Франција, .fr.
1263 п.н.е.
1263 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1263. година пред новата ера, 263. од вториот милениум п.н.е., 63. од 13 век п.н.е. и четвртта од 1260-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4245 и 4246 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3487 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2497 и 2498 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 510 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1263 година се протега во 1373 и 1374, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1433 и 1434 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 720 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1942 и 1941 исламска година пред хиџра.
Подвижен празник
Подвижен празник — празник во христијанството што се слави на различни датуми во различни години. Најважните од овие празници се случуваат на определен број денови пред или по Велигден, чиј датум варира во период од 40 дена во текот на годините. Во православието, овие подвижни празници го сочинуваат велигденското време.
Повеќето од другите верски празници, особено оние на светците, се фиксни празници кои се слават на ист датум секоја година. Меѓутоа, некои ритуали се изведуваат во одредени денови од седмицата и на тој начин се случуваат на подвижна основа иако не се поврзани со датумот на Велигден. На пример, задушниците секогаш се во сабота. Дополнително, некои фиксни празнични денови може да се поместат за неколку дена ако се во спротивност со датумот на поголем подвижен празник.
Несторки (род)
Класификација
Сите четири вида на несторки потекнуваат од „пракака“, која живеела во новозеландските шуми пред 5 милиони години. Најблизок сродник на оваа птица е какапото (Strigops habroptila). Заедно ја образуваат групата на новозеландски папагали (Strigopoidea), која уште во далечното минато се одделила од остатокот од папагалите, пред да се распрсне во повеќе видови.
Видови
Денес се преостанати два вида на несторки. Другите два се изумрени. Третиот вид е добро проучен, а за четвртиот (четемска кака) постојат сосема малку сознанија.
Бенто
Бентото (弁当) ― еднопорциско јадење за носење или дома спакувано, од јапонско потекло. Надвор од Јапонија, тоа е вообичаено во кинеските, тајванските и корејските кујни, како и во кујните од југоисточна Азија каде оризот е главната храна. Традиционалното бенто може да содржи ориз или јуфки со риба или месо, често со кисел и варен зеленчук во кутија. Порциите се движат од масовно произведени за еднократна употреба до рачно изработени лаки. Бентоата се лесно достапни во многу места низ Јапонија, вклучувајќи месни продавници, продавници за бенто (弁当屋, бенто-ја) железнички станици и стоковни куќи. Сепак, јапонските домаќинки често трошат време и енергија на внимателно подготвени ручеци во кутии за нивните сопрузи, деца или самите себе. Надвор од Јапонија, поимот бенто кутија може да се користи (на пример, на менија на англиски јазик за јапонските ресторани).
Бентоата можат да бидат детално распоредени во стил наречен „кјарабен“ („бенто со лик“), кои се типично украсени да изгледаат како познати ликови од јапонската анимација (аниме), стрипови (манга) или видео игри. Друг популарен стил на бенто е „оекакибен“ или „бенто со слика“. Ова е украсено да изгледа како луѓе, животни, згради и споменици или предмети како цвеќиња и растенија. Често се одржуваат натпревари каде што аранжерите на бенто се натпреваруваат за најестетски привлечни аранжмани.
Постојат нешто споредливи облици на спакувани ручеци во земјите од Источна Азија, вклучително и континентална Кина и Тајван (бијаданг на мандарински и „пјан-тонг“ во тајванско-хокиенски ) и Кореја (досирак) и во земјите од Југоисточна Азија, како што се Филипините (баон) и Тајланд (пин-ту). Хавајската култура исто така усвоила месни верзии на бенто со месни вкусови по повеќе од еден век јапонско влијание.