cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кулишта (Куратица)
Помеѓу третиот и четвртиот километар покрај патот Прентов Мост - Куратица (околу 1,5 км јужно од селото) се издига висок рид со зарамнет врв, издолжен во правец север-југ и со површина од 150 × 200 м. По рабовите на платото се забележуваат остатоци од темели на бедем граден од обработен и кршен камен врзан со варов малтер, а во неговата внатрешност темели од помали градби. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси.
Според кажувањето на жителите, биле наоѓани монети кои на едната страна ги имале буквите „М“ и „К“.
Александар Серафимов
Александар Серафимов (,  –, ) бил македонски бранител, специјалец во ЕСЗ Тигар и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинува на 27 октомври 2001 година во скопските клиники како последица на голем број шрапнели здобиени во Матејче во јуни 2001.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Александар Серафимов е роден на 24 март 1981 година во Свети Николе. По завршувањето на средното полициско училиште, една година работел како обичен полицаец. Потоа, од 9 јуни 2000 година преминал во 4-вод на елитната полициска единица „ЕСЗ Тигар“, каде што командир на четвртиот вод бил Стојанче Ангелов. Иако на почетокот на војната постојано бил на фронтот од Тетово до Куманово, дома никогаш не кажувал каде е и како му е. Само еднаш на својата мајка и признал дека со своите колеги е во кумановското село Лопате. Кога ќе го добиеле на телефон, најчесто им кажувал дека е во касарната „Илинден“ во Скопје.
На 3 јуни 2001та, во 14:25 часот, мајката на Александар разговарал со него. Рекол дека е добар и дека моментално е на ручек. Веднаш по ручекот, заминале на терен. Во 20:50 часот биле веќе во Матејче. Кога излегувале од хермелинот, само што седнале да каснат нешто од она што го носеле, пред нив експлодирала мина. Според еден негов колега, мината паднало токму пред Аце. По ранувањето веднаш е префрлен во кумановската болница, а потоа во Клиничкиот центар во Скопје. Александар беше повреден во главата, надлактицата и дланката. Мал шрапнел, колку зрно од афион, го погодил до окото, крај носот, и влегол во мозокот. Кога ранет бил неговиот командир Стојанче Ангелов во Битката за Арачиново, пренесен е во истата шок соба каде што лежел Александар и Оливер Китановски. Ангелов за него вели:
"„Александар Серафимов беше под моја команда, тешко ранет во Битката за Матејче, на почетокот на јуни 2001-та. Почина во шок соба на крајот на октомври. Десет дена немоќно лежев два кревети подалеку од него. Во шок соба. Понекогаш, ќе соберев сила, ќе се довлечкав до неговиот кревет. Целиот издрогиран од морфиумот кој го примав, збунето зјапав во неговото лице. Блед. Како крпа. Го гледав во неговото лево око. Во десното не можев. Зјаеше дупка. Од шрапнелот. Кој заврши во неговиот мозок. Гледав како машината ритмично пумпа воздух во неговите ослабнати гради. Ќе го фатев за рака. За левата. За десната не можев. Му беше разнесена. Во пределот на рамото. Милно му зборев. Тажно го тажев. Ме слушаше. Или не? Не знам. Понекогаш, солзи почнуваа да течат по неговото бледо, ковчесто лице. Сто пати пробав. Пробав но не можам... Болно е. Кине. Ми се кине душата. Не можам да напишам. А се обидувам. Како му купив мртовечки сандак. Во 2 или 3 часот по полноќ. Како со неговиот избезумен татко, го бришевме и средувавме неговото тело. Во подрумот на хируршката клиника. Како се мачевме да го сместиме во мртовечкиот ковчег. А Александар. Уште топол. Неизладен....“"
- Стојанче Ангелов во неговата биографија
На 4 јуни успешно е опериран на мозокот. Кон крајот на јули Александар се освести, беше исклучен од апаратите и почна да контактира со родителите. Лекарите кога видоа дека е подобар се ослободија, а почнаа и летните одмори. Кон средината на август, Александар почна да се жали дека го болат градите. На 14 август му го отворија градниот кош, направија операција за чистење на белите дробови. По операцијата брзо се освести, се освежи, но петтиотден по неа повторно му се влоши состојбата. Тогаш беше констатирано дека му е затруена крвта. Тромбоцитите речиси сосема ги изгуби. Лекарите велеа дека тоа е од повредата на мозокот, но според блиски другари лекари на фамилијата Серафимов, кажаа дека крвта всушност му е затруена при операцијата на градниот кош.
Со некакви лекарства малку му се покачија тромбоцитите, но подоцна се појавија проблеми со жолчката. Родителите не се согласуваа со нова итна операција, бидејќи Александар беше истоштен, а опојките многу лошто му делуваа на мозокот и на целиот организам. Но, операцијата ја направија. Една недела подоцна, Александар Серафимов на 27 октомври 2001 година починува. Тој се родил и умре во исто време, во 12:25 часот. Александар Серафимов посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Црква „Св. Димитриј“ - Сер
Свети Димитриј (Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Парохијата е создадена во 1934 г. Храмот се наоѓа на улица „Емануил Папас“ бр. 18. Почнал да се гради во 1956 г. со средства на Георгиос Метаксас и осветен е на 7 септември 1958 г. од митрополитот Константин Серски. На почетокот на 1960-тите е додаден нартекс и олтарот е живописан од атинскиот зограф Димитрис Кендакас. Во март 1990 г. почнало проширување на црквата, за на крајот во 1993 г. да добие двојно повеќе простор. Храмот станал петкорабна базилика со купола.
Во храмот се чуваат мошти на Свети Димитрија Солунски, Свети Јован Златоуст и Света Анастасија, како и копија на иконата „Пресв. Богородица Вратарница“. При црквата работи неделно училиште.
Во парохијата влегува и параклисот „Св. Нектариј“, изграден на неколку метри југоисточно и осветен на 9 ноември 1966 г. од митрополитот Константин Серски. Ктиторка на параклисот е монахињата Нектарија со световно име Анастасија Адамуси. На крајот на 1980-тите параклисот повторно изграден од темел.
Борис Панковски
Борис Спасов Панковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Основното училиште го завршил во родното село, а потоа се занимавал со земјоделство. Во втората половина на 1944 година, Четвртиот скопски партизански одред дејствувал на теренот од неговото село. Воспоставил врска со одредот и вршел бројни курирски задачи, особено во пренесување на храна и други материјали. Токму во тоа време колони младинци од Скопје, се упатувале кон овој терен за да станат борци на овој одред. Тој бил една од врските за префрлање на младинците и другите што доаѓале да стапат во одредот. Со доаѓањето на Дванаесеттата македонска ударна бригада на овој терен, стапил во нејзините редови. Една ноќ предводел една ударна група во акција против еден германски бункер, на билото на Водно. Во оваа борба против Германците бил ранет. Во вториот налет бил заробен од балистичките банди од кои бил ѕверски заклан.
Кинеско пиво
Пивото во Кина стана популарно во минатиот век поради популарноста на (Zhujiang) пивo и (China Pabst Blue Ribbon). Кинеското пиво исто така забележа пораст на популарноста на меѓународно ниво во последните неколку децении. Додека повеќето кинески пива се бледи лајзери, повремено се пронајдени и други стилови, како што се (Tsingtao Dark Beer).
Појавата на занаетчиско пиво во Кина
Појавата на занаетчиско пиво во Кина започна во големите подрачја на метровите, вклучувајќи ги Пекинг, Шангај и Гуангжу. Откако првенствено е од интерес да се иселат алкохоличари, локалниот потрошувачки интерес за премиум брендови и локални и увезени пиво за пиво е во моментов подемот. Сепак, регулативите на кинеската влада се наведуваат како пречка со која се соочуваат новите пивари или оние кои сакаат да ја прошират дистрибуцијата во шишиња.
Подготовка на состојки
Кинеските пива често содржат ориз, сорго, а понекогаш и 'рж, покрај јачменот. Интересно е што се произведува пиво кое користи горчлива диња наместо хмељ како средство за горење.
Кинеските медиуми објавија во 2001 година дека дури 95% од сите кинески пива содржат формалдехид, за да се спречи таложење во шишиња и лименки додека се чуваат. Оваа практика сега е направена незаконска.
Економија
Снежното Пиво, произведен од CR Snow, е најдобро продаваното пиво во Кина, со 21,7% удел на пазарот, неодамна го презеде Цинтао Пиво, произведено од Пингвинг Цинтао, кој е најширока марка во други земји. Цинтао Пиво се подготвува во градот Кингдао (порано напишан Tsingtao во кинеската транскрипција EFEO), која беше германска база во времето на нееднакви договори и доцно-колонијално западное влијание во Кина. На Германците им било потребно пиво за нивните морнари, војници и трговци, а производството продолжило откако го загубиле градот до Јапонците во Првата светска војна.
Освен Tsingtao, други големи кинески пиво групи вклучуваат Кина Pabst Blue Ribbon, (Yanjing), (Sie)-Танг Лио и (Zhujiang) пиво. Многу големи меѓународни пивари сега имаат интерес или заеднички вложувања со кинески пиварници и популарни меѓународни брендови како што се (Carlsberg) сега се произведуваат во Кина. Ова им дава пристап до кинескиот пазар, истовремено обезбедувајќи капитал и експертиза за да помогне во надградувањето на локалните стандарди за подготовка, иако по цена на сортата.
Brewpubs се здобива со популарност во Кина, првенствено во поголемите градови кои имаат западна заедница, иако има неколку исклучоци во повеќе оддалечени локации, како што е лошата пченица во Дали, Стариот град, Јунан. Најстарата занаетчиска пиварница во Шангај е Хенри (која сега е затворена), по што следи Бунд Пиварницата. Шангај пивара, боксерска мачка пивара, пијалакот и д-р Пиво се некои од повеќе истакнати занает пиварници во Шангај. Во Пекинг неколку занаетчиски пијалаци, како што се "Големата скопска пиво", "Џинг-пиво", "Панда пиво паб" и пиварницата "Бавне брод", станаа жичарници на локалната сцена за ноќен живот. Друга популарна пијалак е (Kaiwei Beer House), синџир со седиште во Вухан. Фестивалите на занаетчиски пиво се популаризирани уште од почетокот на 2010 година во Пекинг и Шангај. Двајца популарни фестивали за пиво во Шангај, Меѓународниот фестивал на пивото во Шангај и Шангајската пива недела, беа започнати во 2012 година.
Од 2011 година, во Шангај беа лансирани неколку специјални услуги за пиво, како што се (Cheers In и Dean's) Шише Магазин.
Хонгконг пива
Хонгконг има голема пиварница во сопственост на корпорацијата Сан Мигел на Филипините, како и микропроизводство кое произведува неколку пива за локалниот пазар.
Јинде
Јинде (Jühnde) — општина во округот Гетинген, во Долна Саксонија, Германија.
Регионален пат 1302
Регионален пат 1302 (ознака: Р1302) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 84,0 километри и 6 делници. Патот започнува во градот Делчево и се движи преку Пехчево и Берово до струмичкото село Дабиље, поминувајќи ги Малешевските Планини.
Јинде
Неодамна, селото станало познато како првото т.н. „биоенергетско село“ во Германија. Од есента 2005 година, снабдувањето со топлина и електрична енергија за селото било целосно обезбедувано од отпадните материјали собрани од околните полиња, сместени во биогасна постројка.
Регионален пат 1302
Делници
Регионалниот пат 1302 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 6 различни делници.
Дина (саундтрак)
Дина (англиски: Dune) — албум издаден за „истоимениот“ филм. Музиката за американскиот филм „Дина“ од 2021 година била компонирана, оркестрирана, диригирана и продуцирана од Ханс Цимер. Цимер напишал неколку саундтракови за филмот, вклучително и за неговото сè уште необјавено продолжение и силно користениот хор - конкретно женски гласови - ударни инструменти и жици во инструментацијата на партитурата, како и акустични и дувачки инструменти. Нови, хибридни инструменти биле изработени за да се замислат „со други зборови“ тонските пустински звуци што се слушаат во филмот. Музиката е опишана како најнеортодоксната и експериментална досега на композиторот. Кога било официјално соопштено дека ќе биде снимено продолжение на филмот за 2023 година, во исто време било откриено и дека Цимер започнал да работи на музиката и на овој филм.
Преглед
Од самиот почеток, филмскиот режисер Дени Вилнев се надевал дека повторно ќе се обедини со Цимер за проектот, врз основа на нивната заедничка страст за романот. Иако на почетокот му пристапил долгогодишниот соработник Кристофер Нолан да компонира за неговиот тогаш претстоен филм Тенет, Цимер на крајот избрал да работи на Вилнев, бидејќи книгата му била „омилена“ за време на детството и тинејџерските години. Последен пат соработувал со Вилнев и уредникот Џо Вокер за музиката од филмот Истребувач 2049. Во март 2019 година, Warner Bros. објавил дека Цимер ќе биде композитор за музиката од филмот.
„Затемнување“
Вилнев го избрал „Eclipse“ на британскиот рок бенд Пинк Флојд, од нивниот албум од 1973 година „The Dark Side of the Moon“, како „клучен музички елемент“ во првиот театарски трејлер објавен на 9 септември 2020 година. Цимер потоа ја преуредил песната и снимил насловна верзија изведена од 32-член ансамбл на пејачи од Лос Анџелес. Variety го нарекол изборот како „изненадувачки“, имајќи предвид дека „трејлерите обично не ги снима вистинскиот композитор на филмот, а уште помалку специјално прилагодена обвивка на класична рок песна“.
По почетокот на пандемијата „Ковид-19“, Цимер изјавил во интервју во јуни 2020 година дека „''Да се ​​работи од далечина е ужасно, но јас го направив тоа. Сесиите за снимањето за песната биле спроведени во целосна согласност со протоколите во студиото Remote Control Productions'' на композиторот во Санта Моника. Цимер се придружил од далечина преку FaceTime. Под раководство на Еди Леман Бодикер, пејачите се собрале по четири, во „посебни кабини, поделени со стакло“, во текот на осум сесии одржани претходно во текот на летото. Дванаесет ги извеле стиховите, додека целосната група ги извела хорските делови. Целата песна била снимена, но во триминутниот трејлер биле искористени само тринаесет реда.
Верзијата на Цимер која трае 1 минута и 36 секунди, била објавена како дигитален сингл на 9 октомври. Верзијата не е вклучена во ниту еден саундтрак објавен досега и не е вклучена ниту во филмот.
The Dune Sketchbook
The Dune Sketchbook (Original Motion Picture Soundtrack) е првиот саундтрак за филмот, издаден на 3 септември 2021 година. Содржи „проширени, извонредни музички истражувања“ на дела од партитурата на филмот. Петтата песна, „Paul's Dream“, била една од двата дигитални синглови објавени на стриминг платформите на 22 јули пред објавувањето на албумот. Цимер ја објавил преку неговиот Инстаграм профил истиот ден. Првично слушната во театарскиот трејлер на филмот, песната, која содржи „впечатливо пеење на женски глас“, го придружува „интензивниот сон [секвенца]“ во филмот што Пол Атреидес го има „за својата иднина и иднината на Аракис“. Според The ​​Nerdist, песната ги дели „слоевите и интензитетот“ на сцената и „кулминира во тој прекрасен татнеж на пејачот“.
На 13 октомври било објавено ограничено пресување од 3.000 копии на специјалното тројно-винил издание на саундтракот, со уметнички дела од Грег Рут. Боите - зелена, портокалова и кафеава - се претставителни на трите клучни планети на Дина: Аракис, Каладан и Гиди Прајм.
Дополнителна композиција од Клаус Шулце од песната Grains of Sand.
Dune (Original Motion Picture Soundtrack)
По специјалното IMAX прегледување на првите десет минути од Dune, Ванеса Армстронг од Slashfilm напишала дека партитурата ја „донесе дома туѓоста“ на Аракис исто како и „пејзажот и костимирањето“. Рафаел Мотамајор, во својата филмска рецензија за Inverse, коментирал дека „Цимер испорачува уште една возбудлива партитура која меша грандиозни и оперски звуци со изненадувачки рок-стил, давајќи му на Дина уникатна звучна палета за да одговара на нејзините визуелни елементи“. ClassicFM ја нарекол партитурата „туѓински саундтрак со стил на Сахара, со возбудливи вокали и наелектризирани жици“.
The Art and Soul of Dune
The Art and Soul of Dune е третиот саундтрак албум прикачен на филмот. Содржи „уникатно изработени верзии на главните теми на филмот од Цимер“ за да ја придружува придружната книга зад сцената напишана од извршната продуцентка Тања Лапоинте, насловена како The Art and Soul of Dune од Insight Editions. Цимер бил инспириран да состави втора партитура откако го погледнал материјалот од книгата - тоа било првпат да напиша оригинална музика за книга. Албумот бил достапен бесплатно и за дигитално преземање на 22 октомври 2021 година во врска со објавувањето на филмот.
Селџучко Царство
Селџучко Царство (персиски: دولت سلجوقیان) — персиско    средновековна сунитско муслиманско царство, основано од страна на Турците Огузи. Во својот најголем подем, царството се простирало од Хиндукуш на исток до Анадолија на запад, делови од Средна Азија кон Персискиот Залив.
Селџуци
Селџуците биле во сојуз со персиските Саманиди, и заедно војувале со Караканидите. По победата на Селџуците над Газневидите во 1040 година, тие станале најголемиот соперник на Караканидите.
Тогрул
Торгул Бег бил третиот владетел од династијата на селџуците. Тој е директен внук на Селџук. Во текот на неговото време тој ја зазел Месопотамија и Иран, како и градот Багдат каде ја создал Големото селџучко царство. Торгул на власт дошол во 1016 година. Во 1028-1029 година заедно со брат му Чагри успеал да го зазеде Хорезам. Градот Багдат го зазел во 1055 година. По само три години во градот избувнало востание со кое Селџуците и Абасидите биле прогонети од градот од страна на Фатимидите, но по две години Торгул повторно успеал да го врати градот и својата власт. Негов наследник бил Апл Арслан.
Апл Арслан
Алп Арслан бил вториот султан на селџуците и син на Чагри Бег. Тој бил правнук на Сулџук. Во негово време, тој успеал да воведе контрола во својот султанат и ѝ нанел голем пораз на Византија во Битката кај Манцикерт. Оваа битка се смета за почеток на туркските завладувања во Анадолија и пропаѓање на Византија. Освен тоа тој неговото царство го проширил зазимајќи ја денешна Грузија и Ерменија во 1064 година.
Мелик Шах I
Наследник на Апл Арслан бил Мелик Шах I (1072-1092), запаметен како еден од најголемите и најуспешните султани. Во текот на неговото владеење тој ја проширил своето царство кон Сирија на сметка на Фатимидите од Египет. По неговата смрт, царството се распаднало на неколку помали држави помеѓу неговите четири сина. Килиџ Арслан I го обновил Румелискиот султанат, Тутуш I се статиционирал во Сирија. Во Персија Мелик Шах бил наследен од страна на неговиот син Мамут I. Неговата власт пак биа оспорена од тројцата браќа: Баркијарук, Мехмет I и Ахмет Санјар.
Сите овие внатрешни конфликти и граѓански војни довеле до неуспех во првата крстоносна војна.
Прва крстоносна војна
Додека расделените Селџуци се бореле помеѓу себе околу завладување или консолидирање на нивните територии, сето тоа довело до неуспех во текот на Првата крстоносна војна. По успехот на неподготвените крстоносци во Народната крстоносна војна во 1096 година, Селџуците сепак во наредните години не можеле да го сопрат напредокот на организираните крстоносци од Западна Европа. Многу бргу тие ги загубиле Никеја, Конија, Кајсери, Антиохија за да на крајот крстоносците се упатат кон светиот град Ерусалим и во 1099 година да го заземат градот создавајќи крстоносни држави. Селџуците ја изгубиле по ова и цела Палестина.
Втора крстоносна војна
Ахмед Санјар морал да се соочи и со бунтовите и походите со Караханидите, Гуридите и Карлуките. Дури и Кара Кина извршила инвазија од исток, уништувајќи го скоро целосно царството. Во 1141 година, Санјар ги изгубил сите свои територии на исток до Сир Дирја. Обид за консолидација на султанатотпробал да направи Зенги од Мосул. Вториот крстоносен поход (1147-1149) бил закажан за во текот на 1145 година како одговор за потпаѓањето на грофовијата Едеса на 25 декември претходната година во рацете на владетелот на Мосул - Зенги.
Наводи
Сэльджукі
Səlcuqlular Селджуци Seldžuci Seldschuken Σελτζούκοι Turko-Selĝukoj Seldjoukides Seltsjoeken Seldžuci Szeldzsuk törökök Selgiuchidi Салжұқтар Selçûqî Selgiukidae Seldžiukai Seltsjoeken Seldsjukkar Seldsjukkene Сельджуки Seldjuker Seljuklar Сельджуки
Слободанка Алексова
Слободанка Алексова – македонска политичарка која е потпретседателка на Унијата на Жени на ВМРО-ДПМНЕ. Истовремено има професионална кариера и е дел од менаџмент на меѓународна компанија.
Алексовска во текот на професионалното и политичкото искуство има значаен придонес за намалување на невработеноста и учество на жените на пазарот на труд, како и јакнење на економската позиција на жените.
Зауер (река)
Зауер — река која тече низ западноевропските држави Белгија, Германија и Луксембург. Извира во југоисточна Белгија во близина на Vaux-sur-Sûre, во Ардените.
Оваа река ја прави границата помеѓу Белгија и Луксембург 13 км северно од Мартеланж. Западно од Еш сир Зауер се влева во вештачкото езеро - Горно езеро Зауер. По своето течение низ Етелбрек и Дикирх, реката Зауер ја прави границата помеѓу Луксембург и Германија. Во последните 50 км од својот ток, минува низ Ехтернах пред влевањето во реката Мозел во Васербилиг.
Должината на токот изнесува 137 км. Притоки на Зауер се Вилц, Ур, Прим, Алзет, Бел Ернц и Црн Ернц.
NGC 70
NGC 70 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 7 октомври 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 70 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 70 има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 18 м 22,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 4' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 70 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1194. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2261. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1257.
NGC 6474
NGC 6474 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6474 се споменува и како UGC 10989, MCG 10-25-92, CGCG 300-68, IRAS 17462+5718.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6474 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6474 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 47 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 18' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 6474 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60850. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 53; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3910. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1102.
Список на државни водачи во 13 година
{{SLBY|temp=SLBYn|code=|fore= Грешка во изразот: Непрепознаен интерпункциски знак „{“ |year={{str mid|Список на државни водачи во 13 година|30|2}}|aft= Грешка во изразот: Непрепознаен интерпункциски знак „{“ }} Ова е список на државни водачи во Список на државни водачи во 13 година|30|2}} година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Коментар на Наум
Коментар на Наум означен како 4QpNah е дел од Свитоците на Мртвото Море, најден во пештерата 4 кај Кумран. Откриен е во август 1952 година. Ракописот содржи стихови од библиската Книга на пророкот Наум.
Коментарот кој се однесува на историски настан се однесува на делот од „Книга на пророкот Наум“ 2:11b: „Онаму каде лавовите влегуваат, таму одат и младенчињата...“
"[Ова се однесува на Деметриј, кралот на Грција, кој сакаше да влезе во Ерусалим преку оние кои сакаат ласкање; [но никогаш не падна под] власт на кралевите на Грцијаод Антиохиј до појавата на владетелите на Китим...."
Според Лери Р. Хелјер и други научници, Деметриј што се споменува во текстот е Деметриј III Евкер (95-88 г. п.н.е.), селевкидски крал кој го победил Александар Јанеј во битка, но бил присилен да се повлече во Сирија. Според тоа, „оние кои сакаат ласкање“ се Фарисеите.
Брезовица (Велика Полана)
Брезовица (словенечки: Brezovica) — населба во Општина Велика Полана во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ниметал
Ниметал (Niemetal) — општина во округот Гетинген, во Долна Саксонија, Германија.
Општината се состои од четири единици: Елерсхаузен, Имбзен, Левенхаген и Фарлозен.
Покомчиски јазик
Покомчискиот е мајански јазик кој се зборува во Гватемала и е поврзан со покомамски јазик. Има два главни дијалекта: источен покомчиски и западен покомчиски. Јазикот го зборуваат околу 92.000 луѓе.
Куќа на Ванку на Папе
Куќа на Ванку на Папе — поранешна куќа во селото Маловиште, Македонија. Куќата е прогласена за споменик на културата на Македонија. Тој статус го добила во 1990 година од страна на Заводот за заштита на спомениците на културата.
Местоположба
Куќата се наоѓала во средиштето на Маловиште, на околу 90 м источно од црквата „Св. Петка“.
Скагерак
Скагерак (Skagerrak) е проток помеѓу Норвешка и југозападниот брег на Шведска и полуостровот Јитланд во Данска. Оваа водна површина го поврзува Северното Море со мореузот Категат, кој води до Балтичкото Море.
Географија
Теснецот е долг 240 км и широк помеѓу 80 и 140 км. Кон норвешкиот брег се продлабочува, достигнувајќи 700 м во Норвешката Бразда. Поважни пристанишни места долж Скагерак се Осло и Кристијансанд во Норвешка и Удевала и Стремстад во Шведска.
Скагерак има соленост од 30 единици. Подрачјето што вдомува биомаса зафаќа 3.600 км2 и содржи разни видови на живеалишта - од песочните насипи во Шведска и Данска до длабоките води во Норвешката Бразда. Во теснецот живеат околу 2000 морски видови.
Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Скагерат ги има следниве граници:
Историја
Во обете светски војни, Скагерак бил од големо стратешко значење за Германија. Во 1916, тука се одиграла една од најголемите поморски битки во Првата светска војна, наречена Битка кај Јитланд (или Скагерачка битка). Скагерак за Германија претставувал единствениот поморски пристап кон Балтикот, па затоа бил главна причина за инвазијата на Данска и Норвешка за време на Втората светска војна. Овие битки и престрелки довеле до големиот број на бродоломи во ова подрачје.
Чипевјански јазик
Чипевјански јазик или дене сулине (ᑌᓀᓱᒼᕄᓀ, Dëne Sųłiné) — јазик од северноатабасканското семејство што го говорат Чипевјанците во средна Канада. Има преку 11.000 говорници во Канада, претежно во Саскачеван, Алберта и Северозападните Територии, но важи за службен јазик само во Северозападните Територии, заедно со уште 8 домородни јазици: кри, кучешкобочниот, гвичинскиот, инуктитут, инуинактун, инувиалуктун, севернослејвискиот и јужнослејвискиот.
Согласки
Јазикот има 39 согласки:
„Задновенечните“ струјни согласки се всушност ресични.
Самогласки
Чипевјанскиот има 6 вида на самогласки.
Највеќето самогласки можат да бидат
Поради тоа, чиевјанскиот има 18 фонемски самогласки:
Јазикот има и 9 устени и носни дифтонзи од обликот самогласка +.
Тон
Јазикот има два тона:
Јаника Балаж
Живот
Балаж е роден во 1925 г. во Лукино Село кај Зрењанин, во унгаројазично ромско семејство кое се негувала силна музикална традиција. Татко му впрочем се презивал Рач (Rácz), што бил неубав унгарски збор за Србин, па затоа го презел мајчиното презиме Балаж. Израснал во Бечеј, каде почнал да свири виолина во месната кафеана уште на возраст од 10 години. Кога сфатил дека не може да биде најдобриот виолинист, почнал да свири тамбура („прим“ или „бисерница“), и продолжил на неа до крајот на животот. Подоцна свирел во оркстарот "Браќа козаци" во подрачјето на Суботица и Хоргош. Од 1948 до 1951 работел во Радио Титоград, Црна Гора, кадешто ги усовршил своите вештини на тамбура.
Работел во Радио Нови Сад од неговото основање во 1951 г. па сè до смртта, а членувал и во „Велики тамбурашки оркестар“ при радиото. Вечерите со неговиот осумчлен оркестар свирел по новосадските кафани, особено на Петроварадинската тврдина и станал еден од нејзините симболи. Во текот на кариерата одржувал концерти ширум светот, вклучувајќи 36 изведби во париска Олимпија. Добивал повеќе понуди да се пресели во САД и СССР за да работи како наставник по тамбура, но Балаж никогаш не се согласил да го напушти Нови Сад, каде и починал во 1988 г.
Јаника зел учество и во неколку документарци и играни филмови. Нему му се посветени песните „Осам тамбураша с Петроварадина“ и „Примаши“. Во текот на кариерата работел со видни музичари како Звонко Богдан и Јулија Бисак.
По неговата смрт, градот Нови Сад му подигнал споменик на плоштадот спроти Петроварадинската тврдина преку Дунав. Творец на статуата е вајарот Ласло Силаѓи.
Оливер Петрушевски
Оливер Петрушевски (,  – Требош,, )  бил македонски бранител, припадник на единицата „Лавови“ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал во заседа на 11 ноември 2001 во заседата Требош.
Кочевје
Кочевје (Gottschee; Göttscheab или Gətscheab на месниот германски кочевски дијалект; Cocevie) ― гратче во Словенија со население од нешто повеќе од 8.000 жители (заедно со околните населби, кои ја формираат населената единица, најмалку уште 3.000), е седиште на истоимената општина.
Оливер Петрушевски
Живот, војната 2001 и заседата „Требош“
Оливер е роден 1978 година во Куманово. Бил неженет. Тој на почетокот од воените дејствија во Македонија 2001 бил повикан во резервниот состав на полицијата. Како резервист покажал изворедни резултати по што е примен во посебната единица како редовен полицаец. Загинува со само 23 години во заседата кај тетовското село Требош.
Дасел
Дасел (Dassel) — град во округот Нортхајм, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Оливер Петрушевски
Живот, војната 2001 и заседата „Требош“
Заседата се случила кога албанските терористи на 11 ноември 2001 година во околу 19 часот, од заседа поставена на двете страни на патот кон селото Требош, отвориле оган врз возила на МВР. Од едниот бункер терористите пукале со автоматски пушки, додека од фортификациското утврдување од спротивната страна стрелале со рачен фрлач за гранати и со „зоља“. Во првото возило од колоната, џип „лада нива“, во кое се наоѓал еден од загинатите полицајци, терористите пукале со автоматско оружје. Во исто време, од бункерот од другата страна на патот, албанските бандити со по една граната од „зоља“ и од рачен фрлач го погодиле второто возило од колоната, оклопниот транспортер „БТР“. Во транспортерот загинале двајцата полицајци.
Георги Корубинов
Георги Корубинов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
Кочевје
Во Кочевје работеле писателката Зофка Кведер, свештеникот и писател Фран Салешки Финжгар, поетите Матеј Бор и Франце Онич, композиторот Виктор Парма, вајарот Стане Јарм, сликарите Михаел Рупе, Рада Шуштар, Андреј Тробентар. Сликарот и теоретичар на уметност Милан Бутина е исто така роден во Кочевје.
Оливер Петрушевски
Живот, војната 2001 и заседата „Требош“
Улогата на Оливер и останатите убиени во заседата во Требош беше да извршат обезбедување на просторот каде што требаше да почнат активностите за ексхумација на киднапирани и убиен Македонци. Оливер загинува на 23 годишна возраст заедно со Драго Маневски и Бобан Трпков. Оливер Петрушевски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Дасел
Се наоѓа близу ридовите Золинг.
Кочевје
Географија
Кочевје се наоѓа на карстното Кочевско Поле, на надморска височина од 460 м, од двете страни на карстната река, понорницата Ринжа. Над градот се издига стрмната Кочевска Гора со некои врвови кои се повисоки од 1000 м (Словенечки Врв (Slovenski vrh) 1040 м, Леденик 1068 м, Градски Врв (Mestni vrh) со 1022 м и Сув Рид (Suhi hrib) со 1004 м. Тој е поврзан со Љубљана и Хрватска (граничен премин Петрина) преку главниот пат, а исто така е поврзан со Бела Краина и долината на Крка, особено со Ново Место како регионално средиште во Долењска.
Дасел
Местоположба
Дасел се наоѓа западно од Ајнбек на североисточниот крај на Золинг, јужно од Амтсберге и западно од Елензер Валд. Граничи и со Природниот парк Золинг-Фоглер.
Кочевје
Географија
Населбата настанала на полуостровот над десниот брег на Ринжа. Просторот бил претворен во остров со канал, а населбата била опкружена со висок ѕид. Островот бил поврзан со дрвен мост. Ѕидовите биле урнати во 18 век, а ровот бил наполнет. Кочевје потоа се проширил на левиот брег на Ринжа. Кога железницата дошла во Кочевје во 1893 година, населбата се проширила во правец на железничката. Овде и во просторот до рудникот за јаглен кон селото Шалка се простирала рударската населба Рудник. По Втората светска војна биле создадени другите делови од градот: На Трата и Местни (Градски) лог. Градот се ширел кон Маховник, селото Шалка и Ливолд. Други области се и кај Унион, Железничката, додека Маховник е независно село, исто како и неколку други околни села што ја сочинуваат густо населената област Кочевје на истоименото карстно поле.
Дасел
Градски единици
Градот Дасел е составен од 18 градски единици, додека административното седиште е во Дасел.
Кочевје
Географија
Кочевје има континентална клима со многу високи летни температури. Месеците од ноември до април се студени и влажни, додека јули и август се топли и суви. Просечната годишна температура е меѓу најниските во Словенија и варира помеѓу 4 °C и 8 °C.
Дасел
Историја
Дасел потекнува од 860 година, кога бил споменат во декрет од Царската опатија Корвеј. Во 1022 година, Хајнрих II Свети, во друг декрет се осврнал на црквата во Дасел. До околу 1113 година, Дасел станал седиште на грофовите од Дасел, чие име потекнува од името на населбата. Откако грофовијата престанало да постои во 1310 година, Дасел бил продаден на Зигфрид II од Кверфурт, бискуп на Хилдесхајмската бискупија. Кратко потоа, во 1315 година, му биле доделени градски права, бидејќи околниот регион припаѓал на Кнежевството Брауншвајг-Волфенбител, односно на неговите непријатели. Откога му биле дадени градски права, жителите на Дасел изграден одбранбен бедем. Градската власт била сместена во замокот Хунесрик, на близок рид. Овој замок бил окупиран од војводите на Брауншвајг-Волфенбител како последица на кавга во 1521 година. Војводата Ерих I наредил да се сруши замокот Хунесрик и наместо него да се изгради замокот Ерихсбург. Дасел бил управуван од таму до 1643 година. Како последица на Триесетгодишната војна, Дасел бил споен со Хилдесхајмската бискупија во 1643 година. Сите нови згради биле изградени во Хунесрик, сместен помеѓу уништениот замок Хунесрик и Ерихсбург. Низ вековите, овие настани го спречиле Дасел да има развој и со тоа бил престигнат од соседниот град Ајнбек, кој бил основан подоцна од Дасел. Дополнително, делови од градот биле уништени во пожари во век. Во тоа време, некои од жителите започнале да ткаат или да тргуваат со тоа, додека други се селеле во САД. На почетокот во век, Дасел имал 1.462 жители. Околу 1920 година, бројот на жители се искаќил на 1.601 жител. Во текот на Втората светска војна, градот останал неоштетен. Поради тоа, неколку протерани Германци се населиле во Дасел. На 1 март 1974 година, Дасел се споил со неколку други помали општини долж долината на Илме. Новиот град ја покрива областа на историското Грофовија Дасел, кое престанало да постои во 1310 година. На 15 април 2010 година, Дасел имал 11.434 жители, од кои 2.597 живееле во стариот град.
Образование
Гимнацијата во Дасел е именувана по Паул Герхарт. Покрај нејзе, постојат две основни училишта и едно стручно училиште именувано по Рајналд фон Дасел.
Кочевје
Историја
Кочевје првпат се споменува во 1339 година под името Маховник, со пристаниште и капела на Св. Вартоломеј (Јернеј), во повелбата на патријархот Бертранд. Во повелбата од 1363 година, капелата Св. Вартоломеј, во меѓувреме, проширена во црква, веќе била спомната во Кочевје. Во 1363 година станала и парохија. Словенците на населбата и го дале името Хочевје, по прошетките по Ринжа.
Дасел
Сообраќај
Дасел е крајна станица на приватна железничка линија од Ајнбек од 1883 година. Нејзината должина е 13,1 километар. ВО 1975 година, линијата била затворена за патнички сообраќај, а во 2003 година и за товарниот сообраќај. Потоа, железничката линија била заменета со автобус. Поранешната железничка станица, која била претворена во станбена зграда е добро зачувана.
Дасел е лесно достапен со автобус од соседните градови Ајнбек и Штатолдендорф.
Кочевје
Туризам
Во Кочевје и неговата околина може да се откријат неколку природни и планински патеки. Има шумски резервати со џиновски дрва, карстни пештери, видиковци, животнски свет. Патеките се означени со ознаки и симболи од животинскиот и растителниот свет на Кочевје: був за патеката на Рожнискиот бунар, мечкина шепа за патеката Рошка, нарцис за Боровската патека. Патеките се опремени со водичи и табли за прикажување.
Помеѓу Жељна и селото Шалка, источно од Кочевје, се наоѓаат Жељнските пештери. Тие имаат тенок таван и многу природни прозорци и може да се гледаат од внатре и однадвор.
Планинската патека Кочевје започнува од колибата на планинарското друштво Кочевје кај Јеленов студенац (850 м), се искачува до Местни Врв (1034 м), потоа до врвот Фридрихштајн (978 м) со урнатините на замокот Фридерик Цељски и продолжува на југ сè до Кремпа и исконската шума Крокар и завршува во Горења Жага кај Колпа. Највисоката точка на патеката е Готенишки Снежник (1289 м).
Снежана Родич
Снежана Родиќ (родена на 19 август 1982 година) ― словенечки скокач во трискок.
Родена е како Снежана Вукмировиќ и се омажила за Александар Родич; таа уште се нарекува како Снежана Родич, Снежана Родиќ, Снежана Вукмирович.
Мала Полана
Велика Полана (словенечки: Velika Polana) — населба во Општина Велика Полана во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 14 година
Ова е список на државни водачи во 4 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Владимир Величковиќ
Владимир Величковиќ  (Владимир Величковић; Белград, 11 август 1935 - Сплит, 29 август 2019) — еден од најистакнатите српски сликари и претставник на нови (модерни) фигурации. .
Бил избран за член на Српска академија на науките и уметностите. Бил одликуван со највисокото француско признание во областа на културата и уметноста ", - {Commandeur dans l'ordre des Arts et des Lettres}. Изложувал во голем број земји во Европа и Америка.
Бил избран на 7 декември 2005. за член на француската Ликовна академија во одделот сликарство. Тој е еден од десетте академици на овој оддел, на позиција бр. 7. кој има историја од два века. Првиот Србин што е член на оваа Академија, додека во соодветниот Француска академија на науките академик Иван Чаја, 1956 беше избран за дописен член
На 2 ноември 2006 тој бил унапреден во почесен доктор Универзитет во Крагуевац. Предавал како визитинг-професор на Факултет за современи уметности во Белград.
Во април 2007 година, Величковиќ беше награден со француски Орден на витез на легијата на честа. Во мај 2013 година, тој имаше изложба во Галеријата на САНУ, во истата галерија имаше и изложба во 2002 година. На изложбата од 2002 година, мотивите беа поврзани со гаврани на земја, а во 2013 година со гаврани кои летаат.
Неколку монографии се посветени на неговото дело.
Тој беше погребан во Алејата на заслужените граѓани во Белград. Комеморацијата се одржала во Собранието на градот Белград.
Посмртно, во 2020 година тој ја доби наградата Музеј на град Белград за неговиот целосен придонес кон креативноста на територијата на Белград. .
Шеден
Шеден (Scheden) — општина во округот Гетинген, во Долна Саксонија, Германија.
Општината се состои од три единици: Шеден, Мензен и Данкелсхаузен. Реката Шеде поминува низ општината, пред да се влие во Везер.
Витстонов мост
Витстонов мост — мерен инструмент измислен од Самјуел Хантер Кристи во 1833 година, а го подобрил и популаризирал Чарлс Витстон во 1843 година. Се користи за мерење на електрична отпорност со изедначување на две гранки на мостот, при што непознатата отпорност се наоѓа во една од гранките на мостот.
Во колото на сликата, R_x е непознатата отпорност која се мери; R_1, R_2 и R_3 се отпорници со позната отпорност, а отпорникот R_2 е променлив. Ако односот на двете отпорности во познатата гранка (R_2 / R_1) е еднаков на односот на двете отпорности во непознатата гранка (R_x / R_3), тогаш напонот меѓу двата јазли е еднаков на нула и нема да протекува електрична струја меѓу нив. R_2 се менува сè додека не се постигне овој услов. Насоката на струјата покажува дали R_2 е преголем или премал.
Детектирањето на рамнотежа може да се изврши со исклучително голема точност со обичен галаванометар за еднонасочни струи или со вибрационен галванометар за наизменични струи. Притоа доколку вредностите на R_1, R_2 и R_3 се познати со голема точност, тогаш и R_x може да се мери со голема точност. Многу мали промени на R_x ја нарушуваат рамнотежата и јасно се откриваат.
Ако е мостот во рамнотежа, што значи дека струјата низ галванометарот R_gе еднаква на нула, еквивалентната отпорност на колото меѓу изворите на напон е:
R_1 + R_2 се паралелно врзани со R_3 + R_4
Алтернативно, ако R_1, R_2 и R_3 се познати, но R_2 не е променлив, напонот или струјата кои протекуваат низ инструментот може да се користат за да се пресмета вредноста на R_x користејќи ги Кирхофовите закони. Ваквото дотерување често се користи за мерење на притисок или температура со помош на отпорности со оглед дека обично е побрзо да се отчита вредноста на напонот на инструментот отколку да се дотерува отпорноста до нулта вредност на напонот.
Прво со првиот Кирхофов закон се пресметуваат струите во јазлите {B} и {C}:
Мостот е во рамнотежа и I_g = 0, така што следи:
Ако равенките се поделат и преуредат, добиваме:
Од првиот Кирхофов закон гледаме дека I_3 = I_x и I_1 = I_2. Вредноста на R_x сега се добива од:
Витстоновиот мост илустрира концепт на различни мерења, кое може да биде исклучително точно. Варијации на Витстоновиот мост можат да се користат и за мерење на капацитивност, индуктиност, импеданси и други големини. Томсоновиот мост е специјално дизајниран за мерење на многу мали отпорности. Истиот е измислен од Вилијам Томсон (лорд Келвин).
Концептот е проширен на мерење на наизменични струи од страна на Џејмс Максвел во 1865 година и уште повеќе унапреден од страна на Алан Бламлајн во 1926 година.
Киро Павловски - Жонглер
Киро Трпев Павловски - Жонглер ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил само основно училиште. Подоцна се доселил во населбата Ѓорче Петров во Скопје. Заедно со својот брат Боро, стапил во организирана борба против окупаторот. На 5 септември 1944 година, станал борец на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил распореден во третата чета на првиот баталјон. Се истакнал како мошне скромен и искрен другар, дисциплиниран и примерен борец. Бил учесник во борбите против балистите на Водно и Треска, во борбите против Германците на железничките и други сообраќајници, како и во уличните борби за ослободувањето на Скопје. Тешките услови и непрекинатото војување против непријателот, биле причина тешко да оболи и во јануари 1945 година починал од последиците од болеста.
Метилдопа
Метилдопа е алфа-адренергичен агонист (селектиен за α2-адренергичниот рецептор). Се користи како антихипертензив. Претставува лек од избор за третман на висок крвен притисок за време на бременост.
Метилдопа бил откриен во 1960 година.
Фармакокинетика
Метилдопа покажува варијабилна апсорпција од гастроинтестиналниот тракт. Се метаболизира во црниот дроб и цревата и се излачува преку урината.