cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Имунологија
Класична имунологија
Во 21 век, имунологијата ги прошири своите хоризонти, со многубројни исптражувања кои беа изведени во нејзини многу поспецифични гранки. Ова вклучува имунолошко функционирање на клетките, органите и системите кои вообичаено не се поврзани со имунолошкиот систем, како и функционирањето на имунолошкиот систем надвор од класичните модели за имунитет ( Јемесерач 2010).
Клиничка имунологија
Клиничката имунологија е изучување на болестите предизвикани од нарушување на имунолошкиот систем (слабост, несоодветен систем и малигнен раст на клеточни елементи во системот). Исто така вклучува и болести од други системи, каде што имунолошката реакција игра улога во патологијата и клиничките одлики.
Болестите предизвикани од нарушување на имунолошкиот систем, спаѓаат во две категории:недостаток на имунитет, во која делови од имунолошкиот систем не успеваат да обезбедат соодветна реакција (на пример хронично грануломатуозни болести (chronic granulomatous desease) и автоимунитет, во која имунолошкиот систем го напаѓа сопственото тело-домаќин (на пример системски еритоматозен лупус(systemic lupus erythematosus), ревматоиден артритис (rheumatoid arthritis), Хашимото болест (Hashimoto`s desease) и мијастенија гравис (myasthenia gravis)). Други нарушувања на имунолошкиот систем вклучуваат преголема чувствителност, при што системот одговара несоодветно во однос на безопасните болести (астма и други алергии) или одговара премногу интензивно.
Најдобро познатата болест што влијае на имунолошкиот систем е сидата, предизвикана од ХИВ. Сидата е недостаток на имунитет, окарактеризирана со недостаток на CD4 + ("помошни")Т клетки и макрофаги, кои се уништени од ХИВ.
Клиничките имунологисти, исто така, изучуваат начини за спречување на  отфрлањето на пресадените органи, во кои имунолошкиот систем се стреми да ги уништи алографтите.
Развојна имунологија
Способност на телото да реагира на антигените зависи од возраста на личноста, видот на антигенот, мајчинските фактори и областа каде што антигенот е претставен. Се вели дека новороденчињата се во состојба на физиолошки недостаток на имунитет, бидејќи како нивните вродени, така и нивните стекнати имунолошки реакции  се многу поттиснати. Откако ќе се роди, имунолошкиот систем на детето реагира во полза на белковинските антигени, но не и во полза на гликобелковините и полисахаридите. Всушност, голем број од инфекциите кај новороденчињата се предизвикани од ниско вирулентни организми како што се стафилококите и псевдономите. Кај новороденчињата опсоничката активност и способноста да се активира дополнителната каскада се многу ограничени. На пример, основното ниво на C3 кај новороденче е околу 65 % од нивото на возрасните. Активноста на фагоцитите кај новороденчињата исто така е нарушена. Ова се должи на пониската опсоничка активност, како и на намалената дорегулација на интегрин и селектин рецептори, што ја ограничува способноста на неутрофилите за комуникација со атхезивната молекула на ендотелот. Нивните моноците се бавни и исто така имаат намалена АТП продукција, која што ја ограничува фагоцитната активност кај новодоренчињата. Иако вкупниот број на лимфоцитите е значително поголем отколку кај возрасните, клеточниот и хуморалниот имунитет исто така се оштетени. Антиген клетките во новороденчињата имаат намалена способност за активирање на Т-клетките. Исто така, Т-клетките кај новороденчињата лошо се размножуваат и произведуваат многу мали количества на цитокини, како IL-2, IL-4, IL-5 IL-12 и гама-g, што го ограничува нивниот капацитет за активирање на хуморалниот одговор, како и фагоцитната активност на макрофагите. Б-клетките се развиваат во текот на раната бременост, но не се целосно активни.
Материјалните фактори, исто така, играат улога во имунолошкиот систем на организмот.Бидејќи ИгМ, ИгД, ИгЕ, ИгА не ја преминуваат плацентата, тие се речиси невидливи по раѓањето. Сепак, дел од ИгА се обезбедува преку мајчиното млеко. Овие пасивно стекнати антитела можат да го штитат новороденчето и до 18 месеци, но нивниот одговор е најчесто со краток животен век и со низок афинитет. Овие антитела можат да предизвикаат негативен одговор. Ако детето е изложено на антитела од одреден антиген пред да биде изложен на самиот антиген, тогаш детето ќе предизвика овлажен одговор. Пасивно стекнатите мајчински антитела можат да го потиснат одговорот на антителата за активирање на имунизацијата. Слично на тоа, одговорот на Т-клетки за вакцинација се разликува кај децата во споредба со возрасните, и вакцини кои индуцираат Th1 реакции кај возрасните не ги предизвикуваат лесно истите овие реакции кај новороденчињата. По 6-9 месеци од раѓањето, имунолошкиот систем на детето започнува да реагира посилно на гликобелковините. Нема значително подобрување на реакциите на телото на полисахариди сè до 12-24 месеци. Ова е можеби причината за одредените временски рамки во распоредот за вакцинирање.
За време на адолесценцијата човечкото тело подлежи на физички, психолошки и имунолошки промени. Овие промени започнуваа и се со посредство на многу хормони. Во зависност од полот тестостероните и 17 β естрадиолите, делуваат соодветно на машкото и женското тело, кои почнуваат да делуваат на возраст од 10 до 12 години. Постојат докази дека овие стероиди делуваат не само врз примарните и секундарните сексуални одлики, но исто така влијаат и врз развојот на имунолошкиот систем. Постои зголемен ризик за развој на автоимунитет во пубертетскиот и постпубертетскиот период на момчињата и девојчињата. Исто така постојат некои докази дека површинските клеточни рецептори на Б-клетките и микрофагите можат да детектираат сексуални хормони во системот. Женскиот полов хормон, 17 β естрадиол, служи за регулирање на нивото на имунолошкиот одговор. Слично на тоа, некои машки антрогени, како тертостероните, изгледа го потиснува стресниот одговор на инфекцијата. Други антрогени, како на пример ДХЕА имаат спротивен ефект, го зголемува имунолошкиот одговор,наместо да го намалува. Како женските, така и машките полови хормони изгледа дека имаат поголема контрола врз имунолошкиот систем за време на пубертетот и веднаш по него, отколку кај целосно развиени возрасни личности. Освен хормоналните промени, физичките промени, како на пример инавацијата на тимусот за време на пубертетот, исто така влијае врз имунолошкиот одговор на субјектот или пациентот.
Имунотерапија
Користењето на составните делови на имунолошкиот систем за лечење на болести или нарушувања е познато како имунотерапија. Имунотерапијата најчесто е употребувана во случај на рак, заедно со хемотерапија (дрога) и радиотерапија (зрачење). Сепак, имунотерапијата исто така често е употребувана при нарушување на имунитетот (како што се ХИВ пациентите) и луѓе кои страдаат од други недостатоци на имунитет или автоимунолошки болести.
Дијагностичка имунологија
Специфичната врска меѓу антителата и антигените има направено одлична алатка во откривањето на супстанции во различноста на техниките за дијагноза. Антителата специфични за саканите антигени можат да бидат изменети со флуоресцентна етикета или со формирање на обоен ензим и се користат како "истрага" за нивно откривање. Сепак, сличноста меѓу некои антигени може да води до погрешно откритие и до други грешки во тестовите во кои антителата реагираат вкрстено со антигени, кои всушност не одговараат.
Еволутивна имунологија
Изучувањето на имунолошкиот систем на преживеаните и изумрените видови ни го дава клучното разбирање за еволуцијата на видовите и имунолошкиот систем.
Развојот на сложеноста на имунолошкиот систем може да се согледа од едноставната фагоцитна заштита на едноклеточните оргаанизми, од циркулацијата на антимикробните пептиди од инсектите во лимфоидните органи на `рбетниците. Како и голем дел од еволутивното набљудување, така и овие физички својства често се согледуваат од антропроцентичен аспект. Треба да се знае дека денес секој организам има целосно способен имунолошки систем, кој го заштитува од повеќе форми на оштетување. Оние организми кои не го приспособиле имунолошкиот систем на надворешните закани веќе не се присутни.
Инсектите и другите членконоги, кои немаат вистински приспособен имунитет, имаат високо еволуирани системи на вроден имунитет и дополнително се заштитени од надворешни повреди (и изложеност на патогени) од страна на хитинските школки.
Репродуктивна имунологија
Оваа област на имунологијата е посветен на изучување на репродуктивните гледишта од репродуктивниот процес, вклучувајќи го и прифаќањето на фетусот. Овој термин, исто така, е употребуван и во клиниките за плодност за откривање на проблеми со плодноста, повторливи спонтани абортуси, прерано породување и опасни компликации како што е прееклампсијата.
Имунолог
Според Американската академија за алергии, астма и имунологија (ААААИ), " имунолог е истражувачки научник кој го истражува имунолошкиот систем на `рбетниците (вклучувајќи го и човечкиот имунолошки систем). Во имунолози спаѓаат истражувачки научници (Д-р), кои работат во лаборатории. Имунолози се и доктори кои, на пример, третираат пациенти со нарушен имунолошки систем. Некои имунолози се доктори-научници кои го комбинираат лабораториското истражување со грижата за пациентите".
Јужна Џорџија и Јужни Сендвички Острови
Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови (англ. South Georgia and the South Sandwich Islands) е британска прекуморска територија во јужниот Атлантски Океан. Тоа е далечна и ненаселена збирка на острови кои се состојат од Јужна Џорџија - која има околу 170 км на 29 км површина и е најголем остров во територијата, и ланец од помали острови познати како Јужни Сендвички Острови кои се наоѓаат југоисточно на околу 650 км.
На островите нема домородна популација, и единствени жители се Британскиот повереник, поштар, научници и персонал за поддршка кои ги одржуваат научните бази на Јужна Џорџија и во главниот град Кинг Едвард Поинт (именуван по ‘ртот Крал Едвард).
Британија прогласила суверенитет над Јужна Џорџија во 1775, а над Јужните Сендвички Острови во 1908. Британската прекуморска територија Јужна Џорџија и Јужни Сендвички Острови била формирана во 1985, пред тоа била дел од Фолкландската прекуморска територија. Аргентина бара суверенитет над Јужна Џорџија од 1927, а над Јужните Сендвички Острови од 1938. Овие барања на Аргентина придонеле за Фолкландската војна од 1982.
Ана Сундстрем
Ана Сундстрем, родена како Ана Кристина Персдотер, (26 февруари 1785 година во Кимлинге, Спанга, Шведска – 1871), била шведска хемичарка. Била асистент на хемичарот Јенс Јакоб Берцелиус од 1808 до 1836 година. Ана Сундстрем е нарекувана прва жена хемичарка во Шведска.
Животопис
Ана Персдотер била ќерка на земјоделецот Пер Јансон, а подоцна го зела и презимето Сундстрем. На почетокот, таа се преселила во главниот град да служи како слугинка и во 1808 година била вработена како домаќинка на Јакоб Берцелиус, кој се сметал за еден од татковците на модерната хемија. Дејствувала ефикасно како негов асистент и соработник за време на неговото истражување. За време на нејзината работа таа се школувала за хемија и се здобила со огромно знаење во неа. Берцелиус изјавил: "Таа е навикната на целата моја опрема и нивните имиња до таков степен што без двоумење можев да ја натерам да дестилира Хлороводородна киселина ". Сундстрем исто така ја администрирала неговата лабораторија, како и ги надгледувала неговите студенти, кои срдечно ја нарекувале „строга Ана“.
Наследство
Секоја година, одделението за неорганска хемија на Шведското хемиско друштво го избира најдобриот шведски докторски труд по неорганска хемија и на авторот му ја доделува наградата Ана Сундстрем.
Мадачки јазик
Мадачки — австронезиски јазик, дел од групата на мезомеланезиски јазици од подгрупата на новоирски јазици. Јазикот се зборува во покраината Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја.Според податоците од 1985 година, јазикот го зборувале 3000 луѓе.
Свечена увертира на данската државна химна
Свечена увертира на данската државна химна ― увертира на Пјотр Илич Чајковски составена во 1866 година.
Историја
За време на неговото време во Московскиот конзерваториум околу септември 1866 година, директорот на училиштето, Николај Рубинштајн му наредил на Пјотр Илич Чајковски да ја состави Свечена увертира на данската државна химна што ќе биде свирена за посетата на Царевич (наследникот на престолот) во Москва, придружуван од неговата нова данска невеста, принцезата Дагмар од Данска. Царевич на крајот ќе биде крунисан за император Александар III Руски и ќе остане посветен следбеник на музиката на Чајковски, доделувајќи му на композиторот Орденот на Свети Владимир (четврта класа) во 1884 година и државна пензија во 1885 година.
Чајковски често поставувал функционални комисии со силен воздух на професионализам, знаејќи дека делото може да биде отсвирено само еднаш, а ова дело не било исклучок. Навистина, самиот Чајковски на крајот од својот живот напишал дека ова дело е „многу делотворно... и многу подобро како музика од 1812 година“.
Чајковски мислел дека би било добра идеја да се вклучи и мелодијата на руската државна химна во делото, по пат на симболизирање на обединувањето на двете држави, но овој невин потфат на крајот довело до пад на делото и до откажување на службената изведба.
Во еден дел од преживеаното новинарство се вели: „Нашиот талентиран млад композитор поради некоја причина го зеде во главата да ја изнесе нашата руска државна химна со мол клуч, што целосно го преобразува карактерот на оваа добро позната мелодија.
Сепак, Чајковски добил подарок златни манжетни од Царевич како израз на кралска благодарност за неговите напори во секој случај.
Поврзано
„Кралот Кристијан застана покрај високиот јарбол“ - данската кралска химна што Чајковски го засновал своето дело.
Наводи
Цитирано од „Чајковски: Човекот и неговата музика“ на Дејвид Браун
Маринер 4
Маринер 4 – американско вселенско летало од програмата Маринер, лансирано во 1964 година со првенствена намера да го истражи Марс и да испрати фотографии оттаму. Маринер 4 ги испратил првите снимки на Марс и првите снимки на која било планета освен Земјата.
Овие снимки ја шокирале научната јавност бидејќи на нив била прикажана безживотна површина со кратери слични на оние на Месечината. Подоцна во текот на мисијата ќе се покаже дека снимениот дел на Марс е нетипичен, а снимките биле со ниска резолуција и не покажувале интересни детали кои ќе ги откријат идните мисии.
Опрема на леталото
Сондата имала октогонална конструкција од магнезиум, 1.270 мм по дијагонала и 457 мм висина. На шасијата биле прицврстени четири сончеви плочи, чиј распон бил 6,88 м. Сондата била опремена со две антени, параболична антена со големо засилување со пречник од 1.168 мм и со омнидирекциска антена, кои биле монтирани на столб, па вкупната висина на сондата изнесувала 2.890 мм.
Електронската опрема, погонскиот систем и каблите биле монтирани внатре во осумаголниот дел, а телевизиската камера и научната опрема биле монтирани вон основната кутија.
Сондата била екипирана со следниве инструменти  :
Снагата ја обезбедувале сончеви плочи кои во околината на Марс произведувале 310 вати. Батеријата била на полнење со капацитет од 1.200 Wh. Контролата на наклонот се вршела со азотни млазници монтирани на краевите на сончевите плочи и со 3 жироскопи. Позицијата е утврдувана со 4 Сончеви сетилници, и по еден сетилник за Земјата, Марс и ѕвездата Канопус.
Радиоврската била остварена со 2 радиопредаватели во брановото подрачје С (7-10 вати) и со еден радиоприемник кој примал податоци со брзина од 8 или 33 бита во секунда. Податоците биле меморирани на магнетна лента со капацитет од 5,24 милиони битови.
Функционирањето било контролирано од Земјата преку команден систем кој можел да прими 29 директни команди и 3 командни збора за исправка на патеката.
Централниот сметач користел честота од 38,4 kHz за синхронизација на командите.
Истражувања
Маринер 4 пролетал покрај Марс на 14 и 15 јули 1965 година.
При пролетувањето, леталото било оддалечено 9.846 км од површината на Марс. Сликите биле снимени на магнетна лента и испратени на Земјата после поминувањето покрај Марс. Преносот на сликите траел од 15 јули до 3 август, а сите слики биле испратени двапати за да се избегнат можните грешки.
Вкупно биле испратени 5,2 милиони битови (634 килобајта). Од добиените податоци извршени се проценки: притисокот на површината 410 до 710 паскали, површинската дневна температура од околу -100 °C и отсуство на магнетно поле.
Ваквите податоци го растресле тогашното уверување за интелигентни битија на Марс, и почнале сериозни разгледувања за можноста за живот на микроорганизми во измерените реални услови.
Гера (река)
Гера е река во Тирингија, Германија, десна притока на Унштрут. Извира од Тириншката Шума, западно од Илменау. Гера се создава во Плауе, преку спојување на Вилде Гера и Цаме Гера. Се влева во Унштрут во Штраусфурт. Вкупната должина на Гера (вклучувајќи ја Вилде Гера) — 85 километри. Најголемите градови долж Гера се Арнштат и Ерфурт. Градот Гера не се наоѓа на самата река.
Ливатче (Враништа)
Ливатче — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Враништа. Претставува населба од неолитско и бронзено време. Се наоѓа на околу 500 м југоисточно од селото, на рамниште што се наоѓа повисоко од старото корито на реката Црн Дрим. На просторот со површина од 60 × 30 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, камени и кремени орудија.
Асфалт, но небо
„Асфалт, но небо“ е првата хаику збирка на поезија на современиот поет и писател, а втора збирка поезија, Никола Маџиров издадена во 2003 година, издание на издавачката куќа „Темплум“.
Содржина
Поетската книга хаику Асфалт, но небо е поезија која дише со едноставност и концизност, Токму како што треба да е едно хаику. 17 слогови во еден здив. За збирката Александар Прокопиев има напишано:„Дарбата да се проникне во бескрајната гравитација на т.н. „мали нешта“ на временскиот и предметен ситнеж кој секојдневно се случува во нашиот живот( како што секој ден на земјата паѓаат 2 кг сончева светлина), останува иста. Секој, а особено пишувачот на хаику, поседува во себе апарат за читање на мислите и чувствата, иако понекогаш хаикуто може да изнедри и со затворени очи. Никола Маџиров несомнено ја поседува таа дарба. Тој умее во несогледливиот репертоар на случки, доживувања да ги одбере оние кои ја задржуваат својата срж во 17 слогови, видени со еден природен и умен поглед... “ “
NGC 5492
NGC 5492 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5492 се споменува и како UGC 9065, MCG 3-36-74, CGCG 103-106, IRAS 14082+1950.
Откривање
Телото е откриено на 20 април 1792 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5492 е од видот Sb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 5492 има привидни димензии од 1,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 10 м 35,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 36' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 5492 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50613. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 152; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1471. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 81.
Нина Шенк
Нина Шенк (родена на 14 февруари 1982 година) — класична словенечка композиторка. Во 2004 година, додека сè уште студирала на Универзитетот во Љубjана, таа ја освоила првата награда на Фестивалот „Млада евро-класика“ во Берлин за концертот бр. 1 за виолина. Нејзините дела се изведувани на многу музички фестивали и со разни оркестри и ансамбли низ целиот свет.
Животопис
Откако студирала композиција кај Павел Михелшиќ во jубjана, Шенк се преселила во Дрезден каде што започнала постдипломски студии под водство на Лотар Воигтендер. Во 2008 година, таа магистрирала на Универзитетот за музичка и изведувачка уметност во Минхен каде што нејзин професор бил Матијас Пинчер. По освојувањето на наградата Млада евро-класика во 2004 година, таа била наградена со награда за камерна музика на Фестивалот за современа музика во Вајмар 2008 ( Weimarer Frühlingstage ) со своето „Movimento fluido“. Од 2008 до 2010 година, таа била композитор во резиденцијата на Државниот театар во Котбус, Германија, каде го напишала својот Втор концерт за виолина. Нејзиното дело Бака било нарачано за BBC Proms, првото дело на словенечки композитор што било претставено.
Вестерос
Вестерос — еден од поголемите градови во Шведска, поточно во средишниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на округот Вестманланд и неговото управно седиште е најголем град. Вестерос истовремено е и седиште на истоимената општина.
Вестерос е и важен верски центар со голем и познат соборен храм.
Природни услови
Градот Вестерос се наоѓа во средишниот дел на Шведска и Скандинавски Полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, градот е оддалечен само 110км западно.
Релјеф: Вестерос се развил во внатрешноста на Скандинваски полуостров, во историската област Вестманланд. Подрачјето на градот е рамничарско, а има и бреговити предели, а надморска височина се движи од 5-35м.
Клима: Климата во Вестерос е претежно континентална со големо влијание на морето и топлата Голфска струја. Затоа зимите се благи, а летата се свежи во однос на дадената географска широчина.
Води: Вестерос се развил на северниот брег на езерото Меларен, трет по големина во Шведска. Во езерото на даденото место, се влева реката Свартон.
Историја
Вестерос спаѓа во најстарите градови на Шведска. Се споменува во времето на викинг, под името Westra Aros. Градот се наоѓал околу реката Свартон, која се влева во езерото Меларен. Во 1990 година Вестерос официјално прославил 1000 години постоење.
Вестерос уште шеговите се нарекува и „градот на краставиците“, поради големото одгледување на краставици од XVIII век.
Во втората половина на XIX век, со доаѓањето на индустријата и железницата, Вестерос доживува преокрет. Ова довело до добра благостостојба, која трае и ден денес.
Население
Вестерос е еден од неколкуте шведски градови со повеќе од 100.000 жители. Градот има околу 111.000 жители (податок од 2010 година), а градското подрачје, т.е. истоимената општина има околу 139.000 жители(податок од 2012 година). Последните децении борјот на населението постојано расте.
Стопанство
Денес Вестерос е современ град со посебно развиена индустрија (машинска, ИТ, прецизна механика и сл.). Последните две децении посебно се развиваат трговијата, услугите и турозмот.
Бумеранг експеримент
Во астрономијата и набљудувачката космологија, Експериментот Бумеранг ( Балонско набљудувања на милиметричко вонгалактичко зрачење и геофизика) бил експеримент со кој се мери космичкото микробраново позадинско зрачење на дел од небото за време на три под-орбитални балони. Тоа бил првиот експеримент што направил големи, веродостојни слики на CMB температурните анизотропии, а најпознат е со откритието во 2000 година дека геометријата на универзумот е близу до рамна, со слични резултати од конкурентскиот експеримент MAXIMA.
Со употреба на телескоп што леташе на височина од 42,000 метри, било можно да се намали атмосферската апсорпција на микробранови на минимум. Ова овозможило масовно намалување на трошоците во споредба со сателитската сонда, иако можело да се скенира само мал дел од небото.
Првиот опит бил тест лет над Северна Америка во 1997 година. Во двата последователни лета во 1998 и 2003 година балонот бил лансиран од станицата Мекмердо на Антарктикот. Го носеле ветровите на Поларниот Вортекс во круг околу Јужниот Пол, враќајќи се после две недели. Од оваа појава, телескопот го носи своето име.
Тимот Бумеранг беше предводен од Ендру Е. Ланге од Калтех и Паоло де Бернарнис од Римскиот универзитет „Ла Сапиенца“.
Инструментација
Експериментот користи болометри за откривање на зрачење. Овие болометри се чуваат на температура од 0,27 келвин. На оваа температура материјалот има многу низок топлински капацитет според дебајовиот модел, со што влезната микробранова светлина ќе предизвика голема промена на температурата, пропорционална со интензитетот на влезните бранови, што се мери со чувствителни топломери.
Основно огледало од 1.3-метарска оска насочува микробрановите на фокусната рамнина, која се состои од 16 рогови. Овие рогови, кои работат на 145  GHz, 245   GHz и 345   GHz, се распоредени на 8 пиксели. Само мал дел од небото може да се види истовремено, така што телескопот мора да ротира за да го скенира целото видно поле. Заедно со експерименти како експериментот Саскатун, ТОКО, МАКСИМА и други, податоците за Бумеранг од 1997 и 1998 година ја определија растојанието на аголниот пречник до површината на последното расејување со голема прецизност. Кога се комбинираат со дополнителни податоци во врска со вредноста на Хаблова константа, податоците од Бумеранг определија геометријата на Универзумот да биде рамна, поддржува супернова доказ за постоење на темна енергија. Летот во 2003 година на Бумеранг резултираше со екстремно високи мапи на сигнал до бучава од температурата на ЦИБ анизотропија и мерење на поларизацијата на ЦМБ.
Лаватбуранско-ламусоншки јазик
Лаватбуранско-ламусоншки — австронезиски јазик, дел од групата на мезомеланезиски јазици од подгрупата на новоирски јазици. Јазикот се зборува во покраината Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја.Според податоците од 1972 година, јазикот го зборувале 1300 луѓе.
NGC 899
NGC 899 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 899 се споменува и како ESO 545-7, MCG -4-6-30, UGCA 26, IRAS 02195-2103.
Откривање
Телото е откриено на 13 ноември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 899 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 899 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 21 м 53,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 20° 49' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 116°.
Други поделби
Проучување на NGC 899 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8990. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 309; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1287.
ФК Вердер Бремен
ФК Вердер Бремен (SV Werder Bremen; или само Вердер Бремен) — германски фудбалски клуб од градот Бремен во северозападната германска град-држава Слободниот Ханзин Град Бремен. Клубот во моментов се натпреварува во Првата Бундеслига, највисокото ниво на германскиот фудбал.
Bring Me the Horizon
Бринг Ми Д Хорајзон, познат по акронимот БМТХ, се англиски рок бенд од Шефилд, Јужен Јоркшир. Формирана во 2004 година, групата сега се состои од пејачот Оливер Сајкс, гитаристот Ли Малија, басистот Мет Кин, тапанарот Мет Николс и клавијатуристот Џордан Фиш. Имаат потпишано договор со РКА Р екордс на глобално ниво и Колумбија Рекордс исклучиво во САД. Стилот на почетната работа, вклучувајќи го и нивниот деби албум Сметајте Ги Вашите Благослови, била опишана пред сè како дедкор, но подоцна почнале повеќе да го усвојуваат еклектичниот стил на металкор со подоцнежните албуми. Покрај тоа, нивниот последен албум Тоа е Духот обележал промена во нивниот звук на помалку агресивен рок.
ФК Вердер Бремен
Вердер Бремен бил основан во 1899 година. Клубот е четирикратен шампион на Германија (1964–1965, 1987–1988, 1992–1993, 2003–2004) и шесткратен победник на Купот на Германија (1960–1961, 1990–1991, 1993–1994, 1998–1999, 2003–2004, 2008–2009). Покрај тоа Вердер има освоено и еден Лига куп на Германија (2006) и 3 Суперкупа (1988, 1993, 1994). Освен на домашната тие можат да се пофалат и со успеси на меѓународната фудбалска сцена каде тримуфирале во Купот на победниците на куповите (1991-1992) и Интертото купот (1998). Исто така тие играле и во финалето на Купот на УЕФА во сезоната 2008-2009, во кое биле поразени од украинскиот Шахтар Донецк по продолженија со 2-1. Од формирањето на Бундеслигата во 1963 година, клубот ги поминал сите сезони во Првата Бундеслига со исклучок на сезоната 1980-1981, кога завршиле како први во Втората Бундеслига и експресно се вратиле во елитната дивизија на Германија.
Bring Me the Horizon
Бендот го издадоа нивниот деби албум Сметајте Ги Вашите Благослови во 2006 година. По објавувањето, звукот на албумот ги поларизира слушатели, и имаше добиено критичен презир. Бендот почна да се оддвојува од својот контроверзен звук со Сезона На Самоуиства (2008), песна која беше еденa креативена, критичка и комерцијална пресвртна точка за бендот. Бринг Ми Д Хорајзон го објави нивниот трет албум, ''Постои Пекол, Верувајте Ми Сум Го Видел. Постои Рај, Ајде да го Чуваме во Тајност.'', во 2010 година, кој ги прослави интернационално, додека доби влијанија од класичната, електроника и поп музика. Нивниот деби сингл, Непроменлив (2013) освоил Злато сертификација во Австралија (35,000) и Сребро во Обединетото Кралство (60,000). Тоа е Духот(2015) се искачил на второто место на UK Albums Chart и американскиот Билборд 200. Како и овие пет студиски албуми, тие исто така имаат издадено две продолжени песни и два албуми во живо. Тие имаат добиено четири Керанг! Награди, меѓу кои две за Најдобар Британски Бенд и една за Најдобар Бенд во Живо.
ФК Вердер Бремен
Своите домашни натпревари Вердер ги игра на стадионот Везер уште од 1924 година. Традиционалните бои на клубот се зелената и белата, па најчесто играат во зелени дресови и бели шорцеви. Најголемиот соперник на Вердер му е Хамбургер, со кого играат таканаречено Норддерби (превод на мак. Северно дерби).
1899-1933: Основање и првите децении
На 4 февруари 1899 година група на 16-годишни студенти од семејства на трговци го основават Фусбалферајн Вердер фон 1899, чист фудбалски клуб, претходник на денешниот Вердер Бремен. Тие освоиле фудбалска топка на натпревар во влечење јаже и за првпат се натпреврувале со неа на речен остров во реката Везер, со што ги поставиле темелите на Вердер Бремен и неговото име (името "Вердер" на германски значи остров). Во декември 1899 година Вердер станал член на Бременскиот фудбалски сојуз. Во првите години, само мажите кои имале завршено високо образование и оние кој добиле двотретинско мнозинство од одборот имале дозвола да станат членови на клубот. Во 1903 година и трите формации на Вердер го освоиле првенството на Бремен во своите возрасни категории, а од 1905 година Вердер бил првиот клуб од градот, кој започнал да собира пари од билети за своите домашни натпревари и имал заграден терен на којшто играле. Во 1913 Вердер Бремен бил единствениот бременски клуб, којшто учествувал во новоформираната Северногерманска Фербандслига. Во тоа време клубот се спротивставувал на националистичките тенденции, особено од движењето Тарнер, кое го сметало фудбалот за "неадекватен спорт", а поради неговото англиско потекло и за "не-германски". И покрај тоа Бременското првенство продолжило да се игра и за време на Првата светска војна и Вердер го освоил одново во 1916 година.
Bring Me the Horizon
Формирањето, потпишување и прво ЕП (2002-2006)
Основачките членови на Бринг Ми Д Хорајзон доаѓаат со различни музички интереси во рамките на рокот и металот. Мет Николс и Оливер Сајкс имале заеднички интерес во Американскиот металкор како што се Норма Џин и Скајкејмфолинг, и присуствувале на локалните хардкор панк настани. Тие подоцна го запознале Ли Малија, кој зборувал со нив за треш метал и мелодичен смртта метал бендови како М еталика и Ет Д Гејтс. Бриг Ми Д Хорајзон официјално била формирана во март 2004 година, кога членовите биле на возраст од 15 до 17. Кертис Уард, кој исто така живеел во областа Ротерхам, им се придружил на Сајкс, Малија и Николс на тапани. Басистот Мет Кин, кој бил во други локални бендови, им се придружил последен. Нивното име било земено од филмот Пиратите од Карибите: Проклетството на Црниот Бисер, каде Капетанот Џек Спероу вели: "Сега, донесете ми го хоризонтот."
ФК Вердер Бремен
1899-1933: Основање и првите децении
Вердер Бремен бил првиот клуб во Германија кој ангажирал професионален тренер со полно работно време, тоа бил унгарецот Ференц Конја во 1922, кој бил финансиран од фондот за спортски наставници. Сепак, тогашната хиперинфлација и последиците од финансиските проблеми на Вердер довеле до неспособност за навремено исплаќање на примањата на тренерот и тој го напуштил клубот. Во 1924 година Конија одново се вратил. Од 1921 година Вердер играл во Весткрајс лига (првенство на Западниот Округ), која во тоа време била највисоката поделба на германската фудбалска лига. Во првата сезона, во оваа лига клубот завшрил на седмото место во конкуренција на осум екипи. Кога во следната сезона лигата била поделена на две подгрупи по регионален принцип - Јаде и Везер - Вердер ја освоил групата Везер и во финалето го растурил шампионот на групата Јаде Олденбург со 5-0. Така бременскиот клуб станал победник на Весткрајс лигата. Во квалификациската рунда за неофицијалното германско првенство Вердер бил поразен од Арминија Хановер и со тоа ги загубил шансите за титулата. Во 1926 година Вердер загубил со катастрофални 1-6 од Бремер Шпортферајн во првенството на групата Везер и не успеал да се избори за првото место. Вицешампионската титула на дивизијата била повторена и во следната година, кога клубот во финалето заагубил од Комет Бремен. Од 1928 година Вердер бил преместен во групата Јаде, но повторно не успеале да ја освојат Весткрајс лигата. Од сезоната 1928-1929 Веткрајс лигата била преструктурирана во Оберлига Везер/Јаде каде Вердер Бремен завршил на четврто место во неа. Во осминафиналнето од шампионскиот турнир Вердер загубил од Алтона 93, со 2-3 по продлженија, а две години подоцна клубот завршил на последното од четири места.
Две години по освојувањето на Весткрајс лигата Вердер сè уште не располагал со сопствен терен и во 1925 година конкурирале со екипата на Бремен 1860 (во тоа време клубот бил познат како АБТС) за добивање на правото за изградба на игралиште на брегот на реката Везер. АБТС го добил правото и изградил спортско игралиште, на кое поголемиот дел од бременските спортски клубови, влкучувајќи го и Вердер, ги играле своите домашни натпревари. Од 1930 година Вердер Бремен го откупува игралиштето и од тогаш тоа е во сопственост на клубот при што било променето и името од АБТС Кампфбан во Везерштадион.
1933-1945: Времето на националсоцијализмот
Периодот на националсоцијализмот донел значителни промени во германската фудбалска лига: била формирана Гаулигата со 16 групи, која од сега била највисока фудбалска лига во Германија. Вердер Бремен бил еден од основачите на Гаулига Долна Саксонија, каде што клубот бил во можност да ги забележи првите национални успеси. Во тоа време Везерштадион често бил користен за политички митинзи и пропагандни настани. Кога во Германија фудбалот добил статус на професионален спорт, дотогаш бил чисто аматерски, Вердер на почетокот на 1930-тите го засилил својот тим со некои играчи кој подоцна заиграле за репрезентацијата на Германија: во 1933, во Бремен дошле Ханс Тибулски и Матијас Хајдеман, двајца играчи кој го освоиле третот место со Германија на Светското првенство 1934. Хајдеман исто така ќе биде запаметен како првиот играч на Вердер Бремен кој го облекол на националниот дрес. Под раководството на тренерот Валтер Холштајн Вердер ја освоил Гаулигата на Долна Саксонија во 1934, 1936, 1937 и 1942 година. Во 1935 година клубот завршил на второто место, исто како и во 1943 година коха биле втори во Гаулига Везер-Емс. Во 1937 година Карл Мајер станал најдобар стрелец во завршницата на германското првенство со десет гола.
Диктаторското управување во државата се рефлектирало дури и врз клупското раководство на Вердер Бремен: во тоа време, едно лице имало целосна моќ па и клубот бил управуван од еден човек. Вердер Бремен се покажал како клуб на националистичко-социјалистички стил на почетокот, кој се ставил под раководство на водачот на клубот, Вили Стовер, во служба на политичките цели на националсоцијализмот и мислата на воениот спорт. На почетокот на 1934 година на Евреите повеќе не им било дозволено да бидат членови на Вердер Бремен. Клубот станал сè повеќе под контрола на Националниот социјалистички рајх за физичко образование и локалната партија од 1937 година па натаму. Малку пред крајот на Втората светска војна спортските натпреварувања биле прекинати, а на 10 ноември 1945 година Вердер Бремен бил официјално затворен, како и сите други општествени организации во Германија.
Некој од најпознатите играчи во оваа декада од 1930 до почетокот на 1940-тите години покрај Хајдеман и Тибулски биле уште Зиолкевиц, Шарман и Хунт.
1945-1963: Повоениот период и настапите во Оберлига Север
Постепено по завршувањето на војната фудбалот се вратил на стадионите низ Германија, а во 1945 година била формирана новата фудбалска лига под називот Оберлига со двете групи Оберлига Југ и Оберлига Југозапад. Две години потоа била создадена и Оберлига Север, каде што до 1963 година Вердер Бремен бил еден од најсилните клубови и редовно се квалификувал за финалното разигрување за титулата во Западна Германија. Главните противници на бременците бил Санкт Паули и Хановер 96, потоа градските соперници Бремер Шпортферајн и Бремерхафен 93, и над сите, апсолутниот доминант во Оберлига Север Хамбургер, кој ја освоил титулата во оваа група 15 пати во нејзините 16 изданија. Во тој период Вердер освоил две трети места во сезоните 1952-1953 под раководството на тренерот Ханс-Јозеф Кречман и во сезоната 1954-1955 кога тренер бил Фред Шулц. Состојбата на "зелените" се подобрила под водството на тренерот Георг Кнепфле, којшто работел во клубот од 1958 до 1963 година. Кнепфле бил поранешен репрезентативец на Германија, кој се здобил со добра репутација со своето учество на Олимписките игри во Берлин во 1936 година. Клубот исто така бил засилен со некој нови фудбалери како Вили Шредер, за кого по долга битка сепак Вердер успеал да го победи Хамбургер и да го доведе во својот тим. Обидот на ХСВ (скратено Хамбургер) да го убеди играчот со забранета парична премија во износ од 15.000 германски марки бил откриен и Шредер бил суспендиран на една година. Подоцна на клубот му се приклучиле и Хелмут Шимечек во 1958 како и двоецот од Шалке 04 Вили Зоја и Хелмут Јагелски во 1961, што се покажало како позитивен знак за клубот. Со овие засилувања Вердер успева да се утврди како вториот најсилен клуб на Северот зад Хамбургер и завршил на второто место во својата група во Оберлигата во секоја сезона во периодот 1959-1963. Со тоа Вердер се изборил да биде еден од трите клуба од Северната Оберлига, заедно со Хамбургер и Ајнтрахт Брауншвајг, кој стекнале право да учествуваат во новоформираната Прва Бундеслига на Германија од 1963 година. Додека градскиот соперник Бремер Шпортферајн бил исфрлен од лигата, Вердер во последната сезона на Оберлига Север завршил на второто место со само два бода помалку од серискиот шампион ХСВ.
Најзначајниот успех на клубот во повоениот период било освојувањето на Купот на Германија во сезоната 1960-1961 со победата со 2-0 во финалето над Казерслаутерн со головите на Шредер и Јагелски. Благодарение на тој успех Вердер стекнал право да учествува во европските натпреварувања, поточно во Купот на победниците на куповите, каде што екипата бременците тргнале успешно елиминирајќи го днаскиот АГФ Орхус со две победи. Сепак, во четвртфиналето германците биле елиминирани од шпанскиот Атлетико Мадрид.
Низ годините на овој период клубот го добил прекарот "Сфингата од Северот", поради непостојаните игри, бидејќи често ги победувале силните противници а губеле од доста послабите од нив. Платите во клубот во ова време биле ограничени до 320 германски марки на месец, што често не било доволно за секојдневните потреби на фудбалерите. Поради тоа многу играчи на Вердер работеле во американската фабрика за тутун, која го поддржувала клубот финансиски. Така бил добиен уште еден прекар на клубот познат како "Тексаската единадесеторка".
Меѓу најпознатите фудбалери на Вердер во периодот на Оберлигата биле Арнолд Шутц, Хорст Гернхардт, Рихард Акершот, Хорст Штанге, Макс Лоренц, Вили Шредер, Вили Зоја, Хелмут Јагелски и голманот Драгомир Илиќ..
1963-1971: Успони и падови во Бундеслигата
Во 1963 година Вердер Бремен бил еден од основачите на Првата Бундеслига. За првата сезона во Бундеслигата Вердер го купил голманот Клаус Ламберт, кој започнал од првата минута во натпреварот против Борусија Дортмунд, додека Тимо Конецка го постигнал првиот гол за клубот во новоформираната Бундеслига. Иако во оваа сезона веќе не бил активен, поранешниот голман на Вердер Драгомир Илиќ, морал да се реактивира накратко, откако клубот се соочил со големи проблеми на голманската позиција затоа што сите шест голмани му биле повредени. Својата прва сезона Вердер ја завршил на средината на табелата, на 10-тото место во конкуренција на 16 екипи и никој не можел да предвиди што ќе се случи во следната сезона. Во сезоната 1964-1965 Вердер сосема неочекувано станал шампион на Германија, за првпат во својата историја; истата година градот Бремен прославил 1000 години од своето постоење, така што титулата на клубот им донела на граѓаните уште една причина плус за славје. Вердер се искачил на врвот на табелата во 17-тото коло, и не го испуштил до крајот на сезоната. Како еден клуб "без ѕвезди", овој успех бил постигнат благодарение на помошта на новите фудбалери Хорст-Дитер Хетгес, репрезентативецот Хајнц Штајман и Клаус Матушак.
По сензационалниот триумф, следната година Вердер завршил на четвртото место, а во сезоната 1966-1967 само на 16 место, со четири бода пред местата за испаѓање. Значаен успех клубот постигнал во сезоната 1967-1968 кога од последното место на табелата во првите кола, успеале да се совземат и да завршат на крајот како вицешампиони. И покрај тоа Вердер не успеал да се утврди како еден од силните германски клубови: добрите резултати биле проследени со лоши и средни или ниски крајни пласмани во Првата Бундеслига.
Интересен момент се случил за време на натпреварот меѓу Вердер и водачот на табелата во првенството 1970-1971 Борусија Менхенгладбах, одигран на 3 април 1971 година. Малку пред крајот на натпреварот, при резултат 1-1 двајца фудбалери, по инерција, паднале во мрежата од голот на Вердер, која се скинала од силата на нивните тела. Напорите на домаќините, Борусија Менхенгладбах, да ја поправат не биле потпомогнати од гостите, кој биле задоволни од резултатот, и по извесно време главниот судија одсвирел крај на натпреварот. Германскиот фудбалски сојуз потоа му ја доделил административно победата на Вердер нагласувајќи како "домаќините не обезбедиле нормални услови за одигрување на натпреварот".
1971-1980: Милионенелф и притаен пад
Откако Вердер паднал во криза со серијата просечни пласмани во последните три години во првенството, клубот се обидел за сезоната 1971-1972 да направи нешто да го промени ова како локалната индустрија "Милионенелф" влегла во клубот со цел да го подржи финансиски и да инвестира средства за купување на нови квалитетни фудбалери. Дресовите на Вердер биле променети од традиционалните зелено-бели во цервено-бели, какви што се боите на провинцијата Бремен. Без јасен концепт и без договор помеѓу раководтвото на клубот и тренерот и многу ѕвезди на Бундеслигата од тој период се доведени на Везерштадион, а трошоците за платите на фудбалерите на Вердер се зголемиле неизмерно. Доведувањето на легендарниот плејмејкер Гинтер Нецер се изјаловило само затоа што барањето на фудбалерот да го преземе списанието "Вердер-Ехо" не било исполнето. Позадината на овие неразумни високи трансфери била падот на Вердер во тешка финансиска ситуација и години подоцна страда од недостиг на средства поради многуте долгови. Успехот не е постигнат, а за сметка на тоа парите за нови играчи бил ограничени до 100,000 германски марки веќе од следната сезона. Во сезоната 1971-1972 клубот сменил четири тренери, а "ѕвездената формација" покажала само епизодично добри настапи, завршувајќи ја сезоната на разочарувачкото 11. место.
По оваа сезона Вердер останал клуб од средината на табелата на германското првенство и трајно се сметале за таканаречените "сиви глувци", за подоцна да стане клуб кој постојано е замешан во борбата за опстанок во Првата Бундеслига. Во сезоната 1974-1975 клубот бил многу блиску до испаѓање, завршувајќи на 15-тото место со само еден бод повеќе од првиот клуб под него на табелата, Штутгарт, кој испаднал од лигата. Следната сезона Вердер одново имал потешкотии да обезбеди опстанок и само навремената тренерска промена и назначувањето на Ото Рехагел го спасил клубот од испаѓање во Втора Бундеслига. Сепак, она што долго им висело над глава не успеале да го спречат во сезоната 1979-1980, кога Вердер завршил на претпоследното место во Првата Бундеслига и го загубил прволигашкиот статус. Катастрофалниот биланс на клубот на гостувањата се покажал како фатален каде со само една победа, едно реми и дури шестнаесет порази (од кои дури десет со четири или повеќе примени голови) надвор од својот Везерштадион бременците не можеле да соберат доволно бодови и испаднале во Втората Бундеслига. Од 1971 до 1980 година, одлучувачки за опстанокот на Вердер во Германската прва дивизија биле силните домаќинства на тимот, а во тој период клубот сменил и дури девет тренери, од кои некои се задржале на функцијата само неколку недели или месеци. Меѓу ретките истакнати играчи на Вердер во 70-те години спаѓаат Пер Ронтвед и Дитер Бурденски, којшто се нашол во составот на германската репрезентација за Светското првенство во 1978 година во Аргентина.