cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Делчевски манастир
Објекти
Главната манастирска црква е посветена на Пресвета Богородица, односно за животоносниот извор. Црквата била во 1915 година, од слаб материјал. На 6 јуни 1999 година повторно бил осветен и поставен камен темелник од страна на тогашниот Митрополит Брегалнички Стефан и црквата од темел е изградена повторно од цврст материјал. Осветена била на 19 септември 1999 година исто така од тогапшниот Митрополит Брегалнички Стефан. Иконите и фрескоживописот се од зографот Драган Ристевски од Охрид.
Втората и помалата црква е посветена на Покровот на Пресвета Богородица. Изградена е во 1920 година и целосно возобновена во 1990 година. Не е осветенаи нема фрескоживопис и икони.
Спроти главната манастирска црква се наоѓаат конаци со прекрасна камена фасада. Конаците имаат пространа тераса која пружа прекрасен поглед на градот.
Црковјани
Црковјани може да се однесува на следниве населени места во Егејска Македонија:
Калиум хипоманганат
Калиум хипоманганат е неорганско соединение со формулата K3MnO4. Исто така познат како калиум манганат(V), ова светло сино цврсто соединение е редок пример на сол со хипоманганат или манганат(V) анјон, каде што атомот на манган е во состојба на оксидација +5.
Подготовка
Соединението е нестабилно поради тенденцијата на хипоманганатниот анјон да е непропорционален во сите, освен во најалкалните раствори.
Три смрти
Три смрти (Три Смерти)) — расказ на Лав Николаевич Толстој, кој е напишан во јануари 1858 година и се појавил една година подоцна во во списанието „Библиотека за читање“.
Историја
Толстој почнал да го пишува расказот (првично насловен „Смрт“) во јануари 1858 година и го завршил неколку дена подоцна. Приказната е објавена во списанието „Библиотека за читање“ (1859, бр. 1).
Завршниот дел од делото, смртта на дрвото, не бил разбран од сите читатели. Тургенев во писмото до Толстој од Санкт Петербург на 11 февруари 1859 година напишал: „Три смрти“ генерално им се допадна овде, но крајот го сметаат за чуден и дури не ја разбираат целосно неговата поврзаност со двaта претходни смртни случаи, а оние што разбираат се несреќни.
Содржина
Пролетта љубовницата умира. Кај неа доаѓаат роднини и исповедник.
Еден месец подоцна, над гробот на госпоѓата се појавува камена капела. Над гробот на кочијашот има само тумба. Готвачот на станицата го потсетува Серјожа на неговото ветување. Наутро оди во шумичката и сече дрво за да стави крст на гробот.
Проблематика
Во расказот преку односот кон смртта се афирмира идеалот за едноставен, природен живот на човекот и природата.
Авторот дал детално толкување на неговата работа во писмо до А.А. Толстој:
„Мојата мисла беше: умреа три суштества - дама, маж и дрво. - Госпоѓата е патетична и одвратна, бидејќи цел живот лажела и лаже пред смртта. Христијанството, како што таа го разбира, не ѝ го решава прашањето за животот и смртта. Зошто да умреш кога сакаш да живееш? Таа со својата имагинација и интелигенција верува во ветувањата за иднината на христијанството и целото нејзино битие се издигнува (освен лажниот христијанин). „Таа е гадна и патетична. Селанецот умира мирно, токму затоа што не е христијанин. Неговата религија е различна, иако тој ги извршувал христијанските обреди според обичаите; неговата религија е природата со која живеел. Самиот сечел дрва, сеел 'рж и косел, колел овни, и му се ојагниле јагниња, и се раѓале деца, и умирале старци, и тој цврсто го знае овој закон, од кој никогаш не се оттргнал, како госпоѓата. И директно, само го погледна в очи. ... Дрвото умира мирно, чесно и убаво. Прекрасно е - затоа што не лаже, не се крши, не се плаши, не жали “.
24 (ТВ серија)
24 е американска акциона/драмска телевизиска серија. Во Америка се емитува на Fox, а е и адаптирана за прикажување низ светот, со првата епизода емитувана на 6 ноември 2001, со прво 13 епизоди (следните 11 епизоди биле подоцна порачани). 24 е втора по ред најдолго прикажувана шпионска серија во телевизиската историја, веднаш зад првобитната серија Невозможна мисија по број на епизоди и зад Одмаздниците по долговечност на прикажување.
24 се прикажува во таканаречената техника реално време, со тоа што секоја сезона прикжува дваесет и четири часовен период од животот на Џек Бауер, кој работи со американската влада за да ги отстрани фиктивните терористички закани на САД. Бауер е често на полето за Анти-терористичката единица на Лос Анџелес со чија помош се обидува да ја заштити нацијата од терористички закани. Серијата исто така ги следи и дејствата на други АТЕ агенти, државни службеници и терористи поврзани со синопсисот. Дејството во првите шест сезони на серијата се случува во Лос Анџелес и во вистински или измислени локации во или во близина или на Калифорнија, иако одвреме-навреме и други локации се прикажувани, најзабележително Вашингтон, каде дел од дејството во епизодите за време на четвртата и шестата сезона се случува. Наспроти традицијата, седмата сезона во основа е поставена во Вашингтон. Дејството во осмата сезона ќе се случува во Њујорк.
Седмата сезона, првично закажана да почне да се прикажува на 13 јануари 2008, била одложена поради штрајкот на сценаристите во 2007-08 за да се обезбеди непрекинта сезона, заштитен знак на серијата уште од почетокот на нејзината четврта сезона во јануари 2005. Била официјално одложувана сè до јануари 2009. За да се помогне да се израмни одложувањето предизвикано од штрајкот, 24 се вратила во недела, 23 ноември 2008 со долгометражен телевизиски филм, насловен 24: Откуп, чии настани се случуваат околу четири години по шестата сезона и ја поставуват приказната која ја започнува седмата сезона.
Реално време
24 е серија која е прикажан во т.н. техника „реално време“, каде што секоја минута од емитувањето си одговара со минута од животите на ликовите. Рекламните пораки исто така се сместени во серијата (на пример ако ликовите се возат некаде кога рекламите почнуваат, тие веќе стигнале таму кога рекламните пораки завршуваат). Ова овозможува шоуто да се прикажува во реално време без никаква пауза. Часовникот кој го прикажува вистинското време во серијата продолжува да отчукува и за време на прикажувањето на рекламните пораки, нагласувајќи ги реалните 24 часа од сезоната.
Времетраењето на една епизода од серијата без рекламни пораки изнесува околу 42-44 минути, ова е типично за едночасовна телевизиска серија со многу рекламни пораки. Ефектот на реално време работи само ако епизодата е прикажана со рекламни пораки и само ако времетраењето на истите се зголеми на точни точки во времето, што кај повеќето телевизиски станици не е случај.
Гледајќи ги епизодите по ред без рекламни пораки, на секоја сезона и се потребни приближно 17 часа да заврши. Реалното време е назначено од еден дигитален часовник кој се појававува пред и по емитувањето на рекламните пораки, и со впечатлив звук ги означува секундите. Ликовите често го споменуваат времето (на пример „за еден час“) за одредени случувања како терористички закани, на овој начин прецизно го означуваат времето на нападот/случувањето.
Анти-терористичка единица
Анти Терористичка Единица (АТЕ) (Counter Terrorist Unit (CTU)) е измислена владина анти-терористичка агенција и е слична на ФБИ и ЦИА. Нивното главно седиште се наоѓа во Вашингтон. Главната мисија на АТЕ е да ги одбрани терористичките напади упатени кон САД. Со седиште во речиси секој поголем град во САД, АТЕ исто така има улога во создавањето на безбедноста и бркање на групите на организиран криминал (што го вклучува и тероризмот).
Седиштата на АТЕ се контролирани од директор, наречен Специјален главен агент, на кого Директорот за операции на поле и Шефот на управата му одговараат. Одделите на АТЕ вклучуваат Комуникација, Логистика, и Тактика. Персоналот на Комуникацијата и Логистиката директно одговараат на Шефот на управата, а персоналот на Одделот за тактика се поделени на тактички тимови од страна на Директорот за операции на поле.
Главни Глумци
24 е позната по правењето големи промени на нејзините главни глумци за секоја сезона — единствен исклучок е Кифер Сатерленд, кој е единствен главен глумец кој глуми во сите седум сезони. Глен Моршли, кој го глуми Арон Пирс, е единствениот глумец покрај Сатерленд кој се појавува во сите седум сезони. Во неколку случаи, гостинските глумци биле унапредени во главни глумци за време на сезоната. На главните глумци кој се вратиле од претходните сезони за една епизода или мал дел од сезоната им се дава статусот „специјална гостинска ѕвезда". Овој статус е користен и за други познати филмски глумци кој глумат во серијата, како Денис Хопер, Поверс Бут, Син Астин и Џејмс Кромвел.
Поради напнатата природа на серијата, бројот на умирањата е голем, спореден со другите телевизиски драми. Од 28 ликови кои беа пријавени како главни улоги за минатите шест сезони, десет се убиени. Овој број ќе биде поголем ако ги вклучиме и умирањата на споредните и гостинските улоги.
** = Бил унапреден од гостинска улога, во главна улога.
Споредни улоги и гости
24 содржи голем број на споредни улоги и гости во секоја сезона. Подолу се некои од споредните улоги кои се појавија минативе шест сезони.
Прва сезона
Првата сезона започнува и завршува во 00:00 часот, и дејството се одвива во Лос Анџелес, Калифорнија. Во оваа сезона се запознаваме со протагонистот на оваа серија, Џек Бауер. Тој е агент во Анти-Терористичката Единица (АТЕ), кој ќе мора да ја пронајде и спаси неговата ќерка Ким Бауер, која е киднапирана, и да го спаси сенаторот Дејвид Палмер, од истите луѓе кои му ја киднапираа ќерката, и кои сакаат да ги убијат Џек Бауер и Дејвид Палмер поради поранешна мисија која ја одобрил Дејвид Палмер, а ја извршил Џек Бауер.
Втора сезона
Втората сезона се случува 18 месеци по првата, и почнува и завршува во р08:00 часот. Во оваа сезона Џек ќе мора да запре јадрена бомба од експлодирање, и потоа да му помогне на претседателот Дејвид Палмер, да го пронајде виновникот за бомбата. Во оваа сезона, Џек ќе мора да соработува со Нина Маерс, жената која во првата сезона го предаде Џек, и ја уби неговата жена, Тери Бауер.
Трета сезона
Третата сезона е сместена 3 години по настаните од втората сезона, и почнива и завршува во 13:00 часот. Џек е зависник од хероин, и има нов партнер - Чејс Едмундс, кој има љубовна афера со неговата ќерка Ким Бауер. Во оваа сезона Џек и Чејс се во потрага по вирусот Кордила (моќен преносен вирус кој убива во рок од 24 часа).
Петта сезона
Петтата сезона е сместена 18 месеци по четвртата сезона, и почнува и завршува во 6:00 часот. поранешниот претседател Дејвид Палмер ќе биде убиен, и Џек Бауер ќе биде обвинет за неговото убиство. Тој ќе се обиде да го пронајде убиецот, и да докаже дека е невин, но притоа ќе дознае дека Дејвид Палмер, дознал за некоја голема завера, и затоа е убиен. Како што денот тече, Џек открива дека руски сеператисти се во сопственост на 20 канистри на ортовен нервен гас. Џек И АТЕ тргнуваат во потрага по Терористите и гасот, а потоа дознаваат дека и претседателот Логан e помешан во терористичките напади кои се случуваат во оваа сезона.
Шеста сезона
Шестата сезона е сместена 20 месеци по петтата сезона, и почнува и завршува во 6:00 часот. Џек е пуштен откако бил затворен во кинески затвор 20 месеци. Терористите планираат да детонираат куфер со високо експлозивна направа во САД, и Џек мора да ги запре, подоцна, Џек е принуден да одбира помеѓу тие што му се мили, и националната сигурност кога кинезите се одлучуваат да направат некои работи кои би можеле да започнат војна помеѓу САД и Русија.
Тугли (Долни Балван)
Врчва — археолошко наоѓалиште во штипското село Долни Балван, Општина Карбинци. Претставува населба од бронзеното и римското време.
На 2 км северно од селото, десно од патот Штип-Кочани има мала височинка издолжена во правец исток-запад, со површина од 300 × 200 м, која на источниот крај се надвиснува над коритото на реката Брегалница. На северната страна благо се спушта кон долчето Богоевец, а на јужната кон селските бавчи. На средината има багремов појас, лево од него се наоѓа нивата на Петре Давков, десно на ЗИК „Црвена ѕвезда“, погон Долни Балван. По целата површина на теренот има фрагменти од керамички садови работени на колце, од III-IV век, а во нивата на Давков камења и варов малтер од темели на ѕидови. Најдени се делови од стебла на столпчиња и голем број кршени тегули и тули. Во источниот дел на теренот, близу до коритото на реката се среќаваат фрагменти од керамика од средното бронзено време на Македонија. Веднаш преку долот Богоевец, во нивата на Ладе Арсов од Горни Балван, исто така има остатоци од темели на градби и фрагментирана керамика од римското време.
Тадалафил
Тадалафил (со заштитено име Циалис) се зема за постигнување поцврста и подолготрајна ерекција. Циалис земаат оние што имаат потешкотии при постигнување цврста ерекција, или што сакаат поцврста ерекција и подолготраен полов однос. Циалис можат да земат и оние коишто имаат и некои здравствени проблеми, како на пример: висок крвен притисок, шеќерна болест (диабетес), депресија, кај оние што им е одстранета простатата на хируршки начин, кај доброќудна хипертрофија на простатата.
Дозирање и земање
Постои Циалис од 20, 10 и 5 мг. Кога се зема Циалис за првпат најдобро е да се започне со 10 мг. Циалис се зема пола час до пред половиот однос. Дејството трае до 36 часа.
Индикации
Еректилна дисфункција (ED) - неможност да се постигне или да се одржи ерекција за време на целиот полов однос, слаба ерекција.
Контраиндикации
Виагра не треба да се зема при следниве случаи:
Карлос Валдерама
Карлос Алберто Валдерама Паласио (роден на 2 септември 1961, во Санта Марта, Колумбија) — поранешен колумбиски фудбалер, играч од средниот ред.
Познат по долгата руса-афро коса, црните мустаќи, заедно со неговата екстравагантна техника со топката, го направиле еден од најпрепознатливите фудбалери на сите времиња. Во неговата кариера, тој двапати ја добил наградата за Фудбалер на годината во Јужна Америка (1987 и 1993). Неговиот прекар бил El Pibe (детето).
Со својата репрезентација има учествувано како капитен на три светски првенства - Италија 1990, САД 1994 и Франција 1998 - за вкупен период од единаесет години (1987-1998). Со 111 настапи, е играчот со најмногу изиграни натпревари за репрезентацијата на Колумбија. Тој станал меѓународно познат во доцните осумдесетти и раните деведесетти. Во март 2004 е додаден на ФИФА 100 списокот на Пеле во која се вклучувени 125-те најголеми живи фудбалери. Исто така, Валдерама ја зазема триесет и деветтата позиција на списокот на најдобрите јужноамерикански фудбалери на дваесеттиот век објавенa од страна на IFFHS, исто така, во 2004.
Животопис
Валдерама е оженет и има три деца. Тој во моментов е тренер на фудбалската академија во Клирвотер, на Флорида.
Технички одлики
Неговиот стил на игра вклучува широк репертоар на брзи додавања, прв допир и долги топки, како и вешт дриблинг, кој му дозволуваат да ја задржи топката долго во посед. По победата над Аргентина на Копа Америка 1987 бил дефиниран како класичен број десет, кој може да се справи топката со голема прецизност.
Неговиот главен недостаток бил бавноста, но можел да го надомести тоа поради техничките вештини; други слабости му биле ударот со глава и задачите во одбранбената фаза, во која учествувал малку. На теренот многу ретко се покажал како себичен, често обезбедувајќи одлучувачки асистенции за своите соиграчи: обично се поставувал во улогата на плејмејкер, со оглед на неговата визија за играта, извршенита функција на разигрувач, диктирање на темпото на тимот бил и те како полезен за својот тим. Тој играл фудбал спротивен од денешниот, без физичка и атлетска сила кој стануваат сè повеќе и повеќе важни, малку трчање, но маневрирање и циркулирање на топката со брзина и интелигенција.
Почетоците со Унион Магдалена
Откако го поминал детството и адолесценцијата му помагал на неговиот татко на тренинзите во Унион Магдалена и се приклучил на младинскиот сектор во истата екипа, каде бил член во периодот од 1978 до 1980. За првиот тим на Унион Магдалена дебитирал во Првата колумбиска лига на 15 март 1981, кога влегол во игра во 74-тата минута наместото на Карлос Алберто Барето во натпреварот против Индепендиенте Санта Фе, што завршил 1-1. Првото првенство на Валдерама со Унион Магдалена било она во 1981 година кога клубот стигнал до полуфиналната групна фаза (во времето кога турнирот бил структуриран во различни фази по група), каде завршиле на последното место и тоа им предрасудило да останат надвор од конкуренција за титулата. Валдерама го постигнал првиот гол во својата професионална кариера на 12 август 1981 против Депортес Киндио во неговиот 15-ти натпревар. Првиот период во клубот не бил многу позитивен за Валдерама, сепак, заедно со неговиот братучед Диди, уживал во довербата на тренерот Перфекто Родригес. Следната година резултатите се влошуваат, и Унион е запрен во вториот круг, собирајќи вкупно 18 бода во групата 21 натпревар во групата. Валдерама го направил своето деби на 3 март против Депортиво Кали, го постигнал првиот гол на 20 мај против Онсе Калдас, а во август за првпат во својата кариера бил санкциониран со црвен картон, во натпреварот со Атлетико Насионал. На крајот на сезоната имал 43 настапи и 2 гола (вклучувајќи 25 настапи со 1 гол во Апертура). Форматот на натпреварување се променил следната сезона, но не се подобрила ефикасноста на тимот. Сепак тоа не му пречело на Валдерама да одигра уште една одлична поединечна сезона во која запишал 36 настапи и постигнал 2 гола. Тој подоцна бил продаден на Миљонариос од Богота, во тоа време тим кој бил еден од главните конкуренти за насловот во првенството на Колумбија.
Миљонариос
По пристигнување во клубот од Богота, тој морал да промени многу работи како на пример: климата тука е постудена, најголемиот град и најголемата одговорност. Тренерот Хорхе Луис Пинто му понудил многу можности да игра, иако најчесто започнувал на клупата, но играчот од средниот ред не можеше да го даде својот максимум. Поради тоа клубот одлучил да го стави на продажба. Тука била екипата на Депортиво Кали кој сакале да го купат младиот плејмејкер, и го платиле истиот износ за кој претходно Миљонариос ги натерал челните луѓе на Унион Магдалена да се откажат од неговите услуги, односно десет милиони пезоси.
Депортиво Кали
Следната година екипата се вратила на настапите во Копа Либертадорес по пет години отсуство и стојат како еден од главните претенденти за титулата. Предводени од тандемот Редин-Валдерама, во својата најдобра форма во моментот, клубот тој заврши на второто место во групата 2 (а понатаму одел само првиот) зад Америка на Габриел Очоа Урибе, кој им го земале насловот и во првенството втора година по ред. Во неговата последна сезона, Депортиво Кали бил елиминиран во Копа Либертадорес овој пат на пенали со 4-2, а во првенството на Колумбија шампион станал неговиот поранешен тим Миљонариос. По завршувањето на сезоната Валдерама го напуштил клубот.
Доаѓање во Европа: Монпелје и Реал Ваљадолид
Во 1988 колумбискиот играч од средниот ред пристигнува во Европа, кога на возраст од дваесет и седум години потпишал за францускиот Монпелје. Всушност тој имал неколку настапи на репрезентативно ниво, и се опоравувал од повреда задобиена во натпреварот во кој имал позитивни перформанси против Англија што завршил со резултат 1-1 на 24 мај 1988 на Вембли. Како последица на натпреварот, англиските весници, пишувале дека Монпелје има "среќа" што обезбедил играч како Валдерама. Иако тој направил фантастично деби постигнувајќи ги двата гола за неговиот тим во победата со 2-0 во пријателски натпревар против Партизан од Белград, почетокот во Лига 1 не бил најдобaр; тој дошол во Франција надвор од форма, а потоа тренерот на Монпелје Пјер Моска го вади од почетната постава, со што тој останал на клупата. Лоран Блан, тогашниот негов тимски колега, ги припишувал тешкотиите со кои се соочил Валдерама на разликата меѓу колумбискиот-јужноамерикански фудбал и европскиот фудбал, особено на тактички и физички план.
Во 1989 со доаѓањето на новиот тренер Хенрик Касперчак, Валдерама добил постојано место во почетната постава, успевајќи да биде одлучувачки за тимот, како што се случило за време на Купот на Франција 1989-1990 (иако не бил присутен на теренот во финалето), особено во полуфиналето против Сент Етјен. Во 1990 бил продаден на шпанскиот клуб Реал Ваљадолид - за околу четириесет милиони пезети - каде што веќе играле двајца од неговите колеги во репрезентацијата Рене Игита и Леонел Алварез, и тренер бил неговиот поранешен соиграч Франсиско Матурана, кој ја предводел Колумбија на Светското првенство 1990 во Италија. Кратко време по доаѓањето на јужноамериканците, претседателот на тимот ја напуштил својата функција, факт што бил проследен со неколку економски потешкотии внатре во клубот. Откако колумбискиот тренер Матурана неуспеал да избори добри резултати му бил врачен отказ, и со него заминале и другите три сонародници; Индепендиенте Меделјин го купува Валдерама за 45.000.000 пезети.
Назад во Колумбија
Откако пристигнал во Меделјин, Валдерама настапувал за Индепендиенте во колумбиското првенство во сезоната 1992, но клубот разочарал целосно завршувајќи на тринаесеттото место во првата фаза од првенството (не поминале понатаму во борбите за титулата), во кое доминирал и ја освоил титулата тимот на Америка Кали. По завршувањето на првенството 1992, незадоволен од резултатите постигнати во клубот претходната сезона, Валдерама се решил да ја смени клупската средина приклучувајќи му се на Хуниор за сума од 1.200.000 $. Хуниор во претходната сезона стигнал до финалната група, но таму го заземале последното место со 6 порази од 6 натпревари. Сезоната 1993 за Валдерама и неговиот нов клуб започнала успешно бидејќи во првата фаза на турнирот Хуниор завршил како победник, освојувајќи го првото место со два бода повеќе од неговиот довчерашен клуб Индепендиенте Меделјин. Во полуфиналната група клубот играл многу послабо отколку во првата фаза, но сепак завршувајќи како втори во групата зад Аталетико Насионал избориле пласман во финалната група, во која покрај овие два тима се нашле и екипите на Индепендиенте Меделјин и Америка Кали. На 19 декември 1993, погодокот на Освалдо Мекензи во 89-тата минута против Атлетико Насионал му ја донел првата титула на Хуниор по тринаесет години пост. Така и Валдерама ја освоил својата прва титула во домашното првенство на возраст од 32 години, а неговиот придонес во тоа се состоел од 5 постигнати гола и, пред сè, голем број на асистенции и креативни акции во средниот ред.
Следната сезона, започнала без Валдерама: по убиството на Андрес Ескобар, всушност, популарниот El Pibe најавил повлекување од фудбалот, но два месеци подоцна, тој ја променил својата одлука, благодарение на влијанието на тренерот Комесања. Ситуацијата била непријателски настроена: по елиминацијата на репрезентацијата на Колумбија во првиот круг на Светското првенство 1994, поранешниот идол бил несреќен поради навивачите на различни екипи, кои го обвинувале за неуспехот што се случил во САД. Сезоната на клупско ниво исто така завршила неуспешно со испаѓањето на Атлетико Хуниор во полуфиналната група, поради слабите резултати особено за време на првата фаза од сезоната кога играле без Валдерама. Следната сезона се сменил форматот на натпреварување и тоа очигледно многу повеќе му одговарало на Валдерама кој веќе бил во фудбалски поодминати години. Тој го предводел Хуниор до четвртата титула шампион на Колумбија во историјата на клубот.
Искуството во САД
Во 1996, во поглед на создавањето на националното фудбалско првенство, на Фудбалската федерација на САД одлучила, да се балансираат вредностите на тимовите да се обезбеди турнир што е можно повеќе урамнотежен, да се додели на секој од различните тимови четири играчи избрани меѓу најдобрите според некој елементи, кои биле одбрани да играат во новата лига. Како резултат на тоа, Валдерама бил доделен на Тампа Беј Мутини, тимот во кој тој изразил желба да игра, a дебитирал на 13 април 1996 во натпреварот против Њу Ингланд Револушн. Првата сезона на колумбиецот во САД се одликувала со одлична изведба : одиграл 23 натпревари во регуларниот дел од сезоната, постигнувајќи 4 гола и, што е најважно, остварил седумнаесет асистенции, и покрај тоа што бил на возраст од 35.
Авантура во плејофот е прекината во полуфиналето, кога салвадорецот Раул Диаз Арсе постигнал хет-трик во првиот натпревар, со што речиси го одвел во следната рунда тимот на Ди Си Јунајтед, кој го добил и вториот натпревар одигран во Тампа со 2-1, откако направиле пресврт по негативата од 1-0. На крајот на сезоната Валдерама ја добил наградата за МВП (ем-ви-пи) - најдобар играч на сезоната, додека неговиот соиграч Рој Ласитер брилирал на списокот на стрелци со 27 постигнати голови. Следната сезона ја отворил на 6 април 1997; Тампа Беј Мутини завршиле на второто место во источната конференција, а Валдерама го одржал просекот од 0,95 асистенции по натпревар во регуларниот дел од сезоната, додека нокаут-фазата за тимот завршила во првиот круг, по двојниот пораз против Колумбус Кру. Сепак, тој уште еднаш бил посочен како еден од најдобрите во лигата, и бил на списокот на играчи кој конкурирале за МВП (која отишла кај американецот роден во Србија Преки) и бил прогласен за најдобар играч на МЛС Ол-стар натпреварот. Набргу потоа ја напуштил Тампа, и имал краток период во Депортиво Кали во 1997, што завршил во март, кога одлучил да се врати во МЛС, приклучувајќи му се на Мајами Фјушн тим кој го имал своето прво учество во првенството по нејзиното основање минатата година. Во 18 настапи играчот од средниот ред му помогнал на клубот со дванаесет асистенции да стигне до плејофот откако го освоиле четвртото место во источната конференција, последното место на располагање за плејоф, со само еден бод предност во однос на поранешниот тим на Валдерама. Во обидот да ја минат првата фаза од плејофот на клубот на колумбискиот фудбалер повторно му се испречил Ди Си Јунајтед, кој бил подобар на пенали.
Искуството на колумбиецот во Мајами завршило на 23 април 1999, по четири натпревари од регуларниот дел од сезоната (во кои тој постигнал еден гол и направил две асистенции), делумно поради влошените односи со бразилскиот тренер Иво Вортман, потоа тој одиграл два несреќни плејоф натпревари за Тампа Беј Мутини против Колумбус Кру. Во сезоната 2000, првата целосна по враќањето во Мутини, Валдерама поставил рекорд 26 асистенции во 30 натпревари, и на тој начин придонел за квалификација на тимот во плејофот, каде уште еднаш во разигрувањето за титулата застанал по одиграни два натпревари: со Лос Анџелес Галакси кој всушност бил подобар од екипата на Тампа во двата натпревари, со што ја затвориле последната сезона на Валдерама во Флорида. Сезоната 2001 била пресвртница за играчот од средниот ред кој поминал од топлата Флорида во сувото Колорадо, потпишувајќи за екипата на Колорадо Рапидс. Тој "се подготвувал" да наполни 40 години, возраст која го направила најстариот играч во МЛС. Тој се преселил во Колорадо Рапидс во размена на играчи меѓу клубовите. И покрај тежината на возраста, сепак успеал да одигра дванаесет натпревари во лигата, но не се квалификувал за плејофот, исто така се намалил и бројот на асистенции, во износ од три.
Сезоната 2002 била последната година во кариерата на Валдерама, како и еден од најдобрите во лигата : всушност формацијата на Колорадо достигна до полуфиналето, и таму морале да се предадат само на подоцнежните шампиони Лос Анџелес Галакси (одлучувачки за двомечот бил трите гола на гватемалецот Карлос Руиз). Неговата поединечна статистика била фантастична (16 асистенции во 27 натпревари во регуларниот дел од сезоната). Валдерама ја затворил својата кариера во професионалниот фудбал на четириесет години, и бил запаметен како еден од најдобрите играчи во МЛС лигата и го држи рекордот за најголем број на асистенции (114). На 1 февруари 2004, официјално го одиграл својот последен натпревар на кој присуствувале разни други личности од фудбалот во Јужна Америка.
Репрезентативна кариера
Валдерама дебитирал за Колумбија во 1985 г. против Парагвај во плејофот за пласман на Светското првенство 1986 - во првиот натпревар, загубен со 3-0, тој ги одиграл само последните десет минути, а во реваншот, добиен со 2-1, започнал како стартер. Во 1987 Колумбија, заедно со Чиле, се пријатно изненадување на Копа Америка, достигајќи соодветно до третото и второто место. Колумбија била на чекор од финалето, но загубиле од Чиле по продолженија. Валдерама бил ѕвездата на турнирот со пет асистенции и еден гол во четири натпревари.
Во квалификациите за Светското првенство 1990 Валдерама бил капитен на Колумбија и репрезентацијата успева да се пласира на таков собир за првпат по 28 години. Таму за првпат во историјата Колумбија стигнала до натпревар од директните елиминации, но отпаднале од Камерун на Роже Мила по продолженија. Валдерама одново е на висина на задачата со две асистенции и гол при вкупно четирите гола за тимот на турнирот. На светските првенства во 1994 и 1998 година Колумбија остварува само по една победа во групната фаза и испаѓа рано, а Валдерама бил стартер во сите натпревари. Иако на светското првенство 1998 имал 36 години тој бил прва ѕвезда и главен играч на тимот. Колумбија во групата не можела да им се спротивстави на силните Англија и Романија, но го совладала Тунис со 1-0 со голот на Лејдер Пресиадо на асистенција на Валдерама, што не било доволно за пласман во нокаут-фазата.
Западен Тимор
Западен Тимор (индонезиски: Timor Barat) — западниот дел на островот Тимор, дел од индонезиската покраина Источна Нуса Тенгара. Источниот дел на островот е независната држава Источен Тимор. Западен Тимор е доминантно христијански регион.
За време на колонијалниот период, Западен Тимор бил познат како Холандски Тимор и бил центар на холандските лојалисти за време на Индонезиската национална револуција (1945–1949).
Географија
Западен Тимор има вкупна површина од 15.850 км2 и го зазема западниот дел на островот Тимор. Највисоката точна во Западен Тимор е Мутис со 2.427 метри. Најјужниот остров во Индонезија, Роте, е југозападно од Западен Тимор. Најголем град во Западен Тимор е Купанг.
Административна поделба
Западен Тимор е дел од покраината Источна Нуса Тегара. Порано бил поделен на Град Купанг и четири округа. Во 2012 година бил основан и петтиот округ. Околу 35% од населението на покраината живее во Западен Тимор.
Демографија
Населението на Западен Тимор е доминантно христијанско, односно 56% се Католици, 35% се Протестанти и само 8% се Муслимани. Има околу 1.8 милиони жители во регионот според податоците од 2008. Доминантен јазик е индонезискиот јазик, но населението зборува и на други австронезиски јазици, меѓу нив тетумски, уаб мето, ндаонаски и др. Познавањето на холандскиот е денес само меѓу постарите лица и е ограничено.
Економија
Просечната невработеност на Западен Тимор е 2.39%. 30% од населението живеат под линијата на сиромаштијата (според податоците од 1998 и 2012). Економијата е воглавно земјоделска.
Список на државни водачи во 242 година
Ова е список на државни водачи во 42 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Лејди Гага
Стефани Џоан Анџелина Германота (анг. Stefani Joanne Angelina Germanotta; родена 28 март 1986), позната по нејзиното сценско име Лејди Гага (анг. Lady Gaga) — американски поп пејач-текстописец. Започнала да изведува на музичката рок сцена во Њујорк во Lower East Side. Набрзо потоа потпишува договор со Streamline Records, огранок на Interscope Records, веднаш по нивното формирање во 2007. За време на нејзиниот престој во Interscope, работела како текстописец за неколку познати изведувачи и го привлекла вниманието на Акон, кој ги препознал нејзините гласовни способности и ѝ помогнал да се пријави за неговата издавачка куќа, Kon Live Distribution.
Нејзиниот деби албум, „The Fame“ (Славата), беше издаден на 19 август 2008 година. Освен тоа што доби прекумерно добри критики, албумот се најде и на првото место на топ листите во Канада, Австралија, Германија и Ирска, а исто така го освои и првото место на Billboard за најдобар електронски албум. Првите два сингла од албумот, „Just Dance“ (Само танцувај) и „Poker Face“ (Покерско лице), напишани и продуцирани од страна на Лејди Гага заедно со RedOne, станаа меѓународни топ хитови, стигнувајќи на првото место на Hot 100 во Соединетите Американски Држави, но исто така и во други земји. Албумот подоцна ги освои сите можни шест Греми Награди, и доби награда за Најдобар Електорнски/Денс Албум и Најдобар Денс Албум. Во почетокот на 2009 година, откако настапи на турнеите на New Kids On The Block и Pussycat Dolls, Лејди Гага започна сопствена турнеја насловена како The Fame Ball Tour (Турнеја Бал на Славата). До четвртата четрвртина од 2009, таа го објави и својот втор студио албум насловен како The Fame Monster (Славата чудовиште), со број еден водечкиот хит во светот „Bad Romance“ (Лоша романса), и со исто така започнување на втората турнеја, The Monster Ball Tour (Турнеја Бал на Чудовишта). Лејди Гага е инспирирана од глам-рок-музичарите какви што се David Bowie и Freddie Mercury, но исто така и од поп-музичарите какви што се Madonna и Michael Jackson. Таа исто така изјави дека модата е извор на инспирација за нејзиното пишување на песни и нејзините изведби. До денеска, таа има продадено над осум милиони албуми и над триесет и пет милиони синглови ширум светот.
Ран живот (1986 2004)
Стефани Германота е родена на 28 март 1986 година, како прво дете на италијанските родители кои се преселиле во Америка, Џозеф и Синтија Германота (моминско Бисет), во Њујорк. Свирејќи пијано по слух уште од четири години, таа продолжува со тоа што ја напишува својата прва пијано балада на тринаесет и започнува да изведува на отворените вечери на четиринаесет годиншна возраст. На единаесет години, пејачката требало да се придружи на училиштето „Џулијард“ во Менхетен, но наместо тоа таа се придружила во „Манастирот на Светото Срце“, приватно римокатоличко училиште. Таа се опишува себеси во средно училиште како „многу посветена, многу трудољубива, многу дисциплинирана“ но исто така „малку несигурна“ како што кажа во едно интервју: „Имав обичај да правам забавни работи со тоа што бев или премногу провокативна или премногу ексцентрична, па почнав да го потиснувам тоа. Не се вклопував во средината и се чувствував како наказа.“ На седумнаесет години, Германота добива ран прием на Универзитетот во Њујорк во одделот за уметности. Таму, таа ја изучувала музиката и ги развивала своите вештини во пишувањето текстови со композирање на есеи и аналитички текстови, фокусирајќи се на теми како што е уметноста, религијата, социјалните проблеи и политиката. Подоцна таа се повлекува од училиштето за да и се посвети на нејзината музичка кариера.
Започнување на кариерата (2005 2007)
Германота во почетокот потпишала договор со Def Jam Recordings на деветнаесет годишна возраст, кога директорот на Island Def Jam Music Group и L. A. Reid ја слушнал како пее во ходникот пред неговата канцеларија. По три месеци, таа излегла од Def Jam, иако во исто време, нејзината поранешна менаџмент компанија ја запознала со текстописецот и продуцентот RedOne, на кои исто така му биле менаџери. Првата песна која таа ја продуцираше со RedOne беше „Boys Boys Boys“ (Момчиња момчиња момчиња), мешавина инспирирана од песната „Girls, Girls, Girls“ (Девојки, девојки, девојки) на Mötley Crüe и „T.N.T.“ (Т.Н.Т) на AC/DC. Таа се иселила од куќата на своите родители и започнала да изведува во центарот на клуб сцената на Lower East Side, со бендовите Mackin Pulsifer и SGBand. Наскоро таа почнува да изведува на булрескни шоуа. Таа вели дека тоа нејзиниот татко „едноставно не го разбирал“, и дека не можел да ја погледна неколку месеци. Музичкиот продуцент Rob Fusari, кој и помогнал да напише неколку од нејзините рани песни, го споредил нејзиниот гласовен стил со оној на Freddie Mercury. Fusari и помогнал да го создава псевдонимот Гага, по песната на Queen, „Radio Ga Ga“ (Радио Га Га). пејачката била во процес на барање на сценско име, кога добила SMS порака од Fusari на која едноставно пишувало „Lady Gaga“.
„Секој ден кога Стеф доаѓаше во студиото, наместо да рече ‘здраво’, таа почнуваше да ја пее ‘Radio Ga Ga’. Тоа беше нејзината песна за влегување. Lady Gaga всушност беше грешка; јас напишав ‘Radio Ga Ga’ во пораката и отидов на автокорекција и некако Radio се смени во Lady. Таа ми пиша назад, ‘Тоа е тоа’. Од тој ден, таа беше Лејди Гага. Ни кажа: ‘Немој никогаш повеќе да ме викате Стефани’.“ - Rob Fusari
Од тогаш таа е позната како Лејди Гага. Низ 2007 година, таа соработувала со изведувач артистот Lady Starlight, која и помогнала да ги создаде своите костуми за на сцената. Тие две започнале да свираат на свирки во клубови во центарот како што се Mercury Lounge, The Bitter End и Rockwood Music Hall, со изведување во живо на нивното уметничко парче познато како Lady Gaga and Starlight Revue (Ревијата на Лејди Гага и Старлајт). Оценета како „Врвно Поп Бурлескно Рок-шоу“, нивниот акт беше лоу-фи признавање на мноштвото акти од седумдесеттите. Во август 2007 година, таа и Lady Starlight биле поканети да играат на американскиот музички фестивал Lollapalooza. Шоуто беше критички потврдено, и нивниот настап доби високи позитивни критики. Иако во почетокот се фукусираше на авангардата и електонската денс музика, Лејди Гага го најде своето музичко ниче кога почна да работи со поп мелодии и глам-рокот на David Bowie и Queen во микс. За тоа време таа била придружник во неколку песни во две аудио книги и беше спремна да оди со детската книга „The Portal in the Park“ (Преминот во паркот) од Cricket Casey. Таа пееше заедно со Melle Mel на песните „World Family Tree“ (Светско семејно дрво) и „The Fountain Of Truth“ (Фонтаната на вистината). Rob Fusari испратил песни кој тој ги продуцирал со неа на неговиот пријател, продуцент и извршен симател, Vincent Herbert. Herbert бил брз и ја пријавил во Streamline Records, отисок на Interscope Records, веднаш по нивното формирање во 2007. Таа го назначи Herbert како човекот кој ја открил, додека додава дека „Навистина се чувствувам како да создадовме поп историја и ќе продолжиме со тоа“. Бидејќи веќе имала одредено искуство во пишување под стаж на Famous Music Publishing, што подоцна беше стекнато од страна на Sony/ATV Music Publishing, со таа потоа потпиша договор за издавање музика со Sony/ATV. Како резултат на тоа, таа беше најмена да пишува песни за Britney Spears, како и за артистите на Interscope какви што се New Kids On The Block, Fergie и Pussycat Dolls. Додека таа пишувала во Interscope, пејачот и текстописец Akon ги препознал нејзините гласовни способности додека таа пеела гласовно повикување за една од неговите песни во студиото. Тогаш тој го убедил директорот на Interscope-Geffen-A&M и директорот на СЕО Jimmy Iovine да формираат споен договор и да и дадат неа исто така што се пријави под неговата ознака, Kon Live Distribution, и подоцна ќе ја нарече неа негов „франшиза играч“. Таа ја продолжи својата соработка со RedOne со тоа што работеше со него во студиото цела недела на нејзиниот деби албум, пуштајќи ги деби меѓународните хит синглови „Just Dance“ (Само танцувај) и „Poker Face“ (Покерско лице). Таа исто така се придружи и на Cherrytree Records, отисок на Interscope основан од продуцентот и текстописец Martin Kierszenbaum, откако напишала четири песни со Kierszenbaum, вклучувајќи го и сигнлот Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) (Е, Е (Ништо друго не можам да кажам)).
Born This Way (Родена ваква)
Во текот на 2010 година Гага објави две песни од нејзиниот нов албум. Првата песна беше You and I(Јас и ти) која ја испеа на The Today Show(Денес шоуто). Втората песна беше Living on the radio (Живеам во радиото) која ја испеа на нејзината турнеја. Низ текот на 2010 година Гага изјави дека нејзиниот трет албум е најдобриот до сега. Тоа го потврдија и луѓето кои работе со неа како продуцентот RedOne и Elton John. На 2010 MTV Video Music Awards (2010-те MTV видео музички награди) кога ја прими наградата за видео на годината, Гага го објави името на новиот албум, Born This Way (Родена ваква) и испеа дел од рефренот на истоимената песна. На нова година Гага објави на Twitter дека првиот сингл од новиот албум ќе биде пуштен во продажба на 13 февруари 2011, додека албумот на 23 мај 2011 година. Во втората половина на јануари Гага објави ремикс на една од песните од Born This Way, кој беше премирно пуштен на ревијата на модната куќа Mugler. На крајот од јануари на интернет почнаа да се појавуваат делови од текстот на песната Born This Way, по што Гага на Twitter им вети на своите мали чудовишта дека ако зборот #bornthiswaylyrics стане тренд на Twitter таа ќе ги објави целиот текст за песната. За неполн час зборот станува тренд број еден на Twitter и Гага ги објавува текстот. Во текстот на песната се гледа поддршката која Гага им ја дава на неприфатените групи во општеството како со зборовите "Без разлика дали геј, стрејт, бисексуалец, лезбејски или транссексуален живот На добра патека сум, Родена сум да преживеам" со што сака да ја посочи еднаквоста без разлика на сексуалната ориентација. Во другите делови од текстот таа зборува за расната еднаквост, хендикипираните, како и за луѓето кои се малтретирани од други луѓе. Во неколку наврати таа изјави дека текстот е без многу метафори и директен. На 7 февруари Гага објави на Twitter дека ќе го објави синглот два дена порано на 11ти февруари 2011 година. Следниот ден таа објави слика од синглот каде можеа да се забележат простетски импланти на лицето и рамената на Гага. Песната Born This Way беше објавена на 11ти февруари 2011 година и за неколку часа стана број еден песна на iTunes. Песната сруши многу рекорди и стана 1000от број еден сингл на американската топ 100 листа. Во неделата на доделувањето на Греми наградите Гага повторно привлече внимание кога стигна на црвениот ќилим во јајце која таа го нарекува брод. Таа го образложи целиот настап како повторно раѓање на нова раса во самата раса на човештвото, раса која не знае за предрасуди. Наредната недела Гага објави уште неколку наслови на песни од новиот албум, како и името на вториот сингл Judas. Другите песни од новиот албум според сите шпекулации се: Edge of Glory, Hair,Americano, Government Hooker, Bad Kids, Marry the night, You and I и Living on The Radio.
Музички стил и влијание
Лејди Гага е под влијаније на глам-рок-музичарите какви што се David Bowie и Freddie Mercury, но исто така и од поп артистите какви што се Madonna и Michael Jackson. John Dingwall од Daily Record напиша: „[Гага] вели дека била инспирирана од Madonna и подоцнежниот стил на Michael Jackson, но нејзината број еден инспирација е бил Freddie Mercury.“ Песната на Queen Radio Ga Ga (Радио Га Га) го инспираше нејзиното сценско име. Гага коментираше: „Го обожавав Freddie Mercury и Queen имаа хит којшто се викаше Radio Ga Ga (Радио Га Га). Затоа го сакам името. Freddie беше уникатен – еден од луѓето со најголема персоналност во светот на поп-музиката“. Madonna за Rolling Stone изјави дека се гледа „себеси во Лејди Гага“. Како одговор на споредбите меѓу неа и Madonna, Лејди Гага изјави: „Не сакам да звучам претенциозно, но за цел си поставив да направам револуција во поп-музиката. Последната револуција беше направена од страна на Madonna пред 25 години“. Модната икона/глумица/пејачка Grace Jones исто така беше посочена како инспирација. Таа чесно се меша со пејачката на Blondie, Debbie Harry. Alice Cooper го нарече нејзинот стил „ваудервилански“. Гласот на Лејди Гага повлече постојана компарација со оној на Madonna и Gwen Stefani, додека за структурата на нејзината музика беше речено дека посетува на класичниот поп од ’80 и на европопот од ’90. Како критика за нејзиниот деби албум The Fame (Слава), The Sunday Times тврдеше дека „во комбинирање на музика, мода, уметност и технологија, Лејди Гага ги предизвикува Madonna, Gwen Stefani, Kylie Minogue и Grace Jones во моментот“. Многу слично критиката на Sarah Rodman од Boston Globe кометираше дека таа влече „очигледна инспирација од Madonna до Gwen Stefani... со нејзините женствени, но јаки звуци и меуриливите битови“. Baby A. Gil од The Philippine Star тврдеше дека нејзиниот глас е „токму за микс од денс и рок, токму каков што таа прави“. Alexis Petridis од The Guardian коментираше дека иако, како артист, таа тежнее кон оригиналноста, „поп-музиката не мора да биде заслепувачки оригинална или паметна за да функционира: и требаат звуци, а Лејди Гага е фантастично добра со звуците“. Иако за нејзините текстови се вели дека имаат недостаток од интелектуална стимулација „[таа] успева да те натера да се движиш и танцуваш речиси без напор“. Лејди Гага изјави дека таа е „многу по модата“. Според некои критики таа со своите модни дизајни без панталони се наоѓа на трето место во светот по кретивност.
Камен на мудроста
Каменот на мудроста, долго време „Свет Грал“ на западната алхемија, е митска супстанца што наводно може да претвори било кој метал во злато и/или да создаде еликсар што би ги направил луѓето бесмртни. Големото дело или Магнум опус се однесува на потрагата по овој камен.
NGC 2040
NGC 2040 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2040 се споменува и како ESO 56-EN164, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2040 е од видот EN. NGC 2040 има привидни димензии од 3' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 36 м 7,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 34' 4".
Други поделби
Проучување на NGC 2040 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9163.
Фудбалска репрезентација на Украина
Фудбалска репрезентација на Украина (Збірна України з футболу) — фудбалска репрезентација на Република Украина, кој е раководен од Украинскиот Фудбалски Сојуз. Најчесто, украинската фудбалска репрезентација своите домашните натревари ги одигрува на Олимпискиот стадион во Киев.
По украинската независност и отцепот на земјата од Советскиот Сојуз, тие го одиграле својот прв натпревар против Унгарија на 29 април 1992 година. Најголем успех на тимот на светската сцена било стигнувањето до четвртфиналето на Светското првенство во 2006 година.