cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Ѓорѓи Мал“ - Бер
Свети Ѓорѓи Мал или Блажен (Άγιος Γεώργιος ο Μικρός, Μακαριώτισσας) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.
Црквата е подигната во XV век како еднокорабен храм. По низа промени правени сè до XVII век, градбата е претворена во трикорабна базилика со двоводен покрив. Првобитниот храм е вграден во олтарот и таму се зачувани вредни фрески на Богородица, Благовештението, Вознесението, Свети Ѓорѓи, Јован Златоуст, Свети Никола, Свети Поликарп, Свети Власиј, Свети Геронтиј и други. Во 1643 г. во северниот кораб на новоизградениот дел се досликани сцени од животот на Свети Ѓорѓи.
Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Милан Јовановиќ Стоимировиќ
Милан Јовановиќ Стоимировиќ (Смедерево, 19 јуни 1898 — Белград, 6 март 1966) бил српски новинар, дипломат, управник на Архивот на Србија, хроничар на стариот Белград.
Детство и младост
Роден е во Смедерево од татко Светозар Јовановиќ, опинчар, и мајка Јелене родена Стојимировиќ. Рано останал без татко, па грижата за него и помладиот брат ја презеле мајка му Јелена и вујко му др Душан Стоимировиќ (1870–1956). Од благодарност двајцата браќа на своето презиме го додале и презимето Стоимировиќ.
Основна школа завршил во Смедерево, а гимназија во Смедерево и Белград. Во текот на Првата светска војна престојувал во Белград кај вујко му др Душан Стоимировиќ кој бил управник на душевна болница. Студирал во Белград и Берн, дипломирал на Правниот факултет во Белград во 1927 година.
Работа
Ги уредувал весниците „Смедеревски журнал“, „Реви“ (излгегол само еден број), „Самоуправа“ и во Скопје весниците „Вардар“ и „Глас Југа“. Тој го основал весникот „Вардар“ во 1932 година и бил на негово чело до средината на декември 1935, кога Милан Стојадиновиќ го поставил за главен уредник на обновениот партиски орган "Самоуправа". Едно време бил и новинар на „Политика“.
Ситна водна леќа
Ситна водна леќа вид на слатководни растенија во подфамилијата Lemnoideae од фамилијата arum Araceae. L. minor се користи како сточна храна, биоремедијатор, за обновување на хранливи материи од отпадните води и други примени.
Дистрибуција
Водната Леќа има субкосмополитска дистрибуција и е родена низ поголемиот дел од Африка, Азија, Европа и Северна Америка. Таа е присутна секаде каде што се појавуваат слатководни езерца и бавни потоци, освен за арктичката и субарктичката клима. Не е пријавен како роден во Австралија или Јужна Америка, иако е натурализиран таму.
Одгледување
За оптимални услови за раст, потребни се pH вредности помеѓу 6,5 и 8. Водната Леќа може да расте на температури помеѓу 6 и 33 степени °C. Растот на колониите е брз, а растенијата формираат тепих кој ги покрива базените кога се соодветни услови. Во умерените региони, кога температурите се спуштаат под 6 до 7 степени °C, се произведуваат мали, густи органи полни со скроб наречени „туриони“. Растенијата потоа стануваат неактивни и тонат на земја за презимување. Следната пролет, тие повторно почнуваат да растат и повторно испливаат на површината.
Патките имаат потреба од одредени напори за управување за да се одгледуваат. Малите слободни пловечки растенија се подложни на дување во купишта што резултира со отворена водена површина што овозможува раст на алгите. Поради оваа причина, се препорачуваат долги тесни езерца што се движат нормално на преовладувачкиот ветер. Еднаквата распределба на додадените хранливи материи во барињата може да се постигне со неколку влезови. За да може да се одржи густа покривка од растенија на површината на водата и да се спречи предебел слој за раст, потребна е координирана берба и надополнување на хранливи материи.
Барањата за вештачко ѓубриво за одгледување на патки зависат од изворот на вода и географската изолација на водната Леќа што се користи. Водната Леќа расте во бари кои се полни со дождовница, потребна е дополнителна примена на азот, фосфор и калиум. Вкупниот Kjeldahl азот не треба да падне под 20–30 mg/l доколку се одржуваат високи стапки на раст и содржина на сурови белковини. Во однос на фосфорот, забележан е добар раст во концентрации помеѓу 6 и 154 mg/l (нема забележлива чувствителност за високи концентрации на фосфор на стапките на раст). Ефлуентите од домашното животинско производство имаат многу високи концентрации на амониум и други минерали. Тие често треба да се разредат до избалансирана концентрација на хранливи материи. За водната Леќа треба изолат 8627 култивиран во течност од свинска лагуна, најдобрите стапки на производство беа постигнати кога се одгледуваше во течност од свинска лагуна разредена до 20% ( Вкупен азот Kjeldahl : 54 mg/l, амониум: 31 mg/l, вкупен фосфор: 16 mg/l). Канализациската вода, која често има соодветна концентрација на калиум и фосфор, може да се користи за одгледување на патки, но концентрациите на азот треба да се прилагодат.
Биоремедијација
Докажано е дека водната Леќа многу ефикасно ги отстранува тешките метали како олово, бакар, цинк и арсен од водите со несмртоносни концентрации. Една конкретна студија покажа дека повеќе од 70% од арсенот е отстранет по 15 дена при почетна концентрација од 0,5 mg/l. Друга вели дека водната Леќа од својата биомаса отстранила 85-90% од Pb(NO 3 ) 2  со почетна концентрација од 5 mg/l. Сепак, повисоките концентрации на олово резултираат со намалување на релативната стапка на раст на водната Леќа. Бидејќи водната Леќа е температурно толерантен, покажува брз раст и лесно се собира, има висок потенцијал за економична употреба во третманите на отпадните води. Прочистувањето на отпадните води на Devils Lake, сместено во Северна Дакота, САД, ги користи овие корисни својства на водната Леќа и други водни растенија за третман на комунални и индустриски отпадни води. По одреден период на растење, растенијата се собираат и се користат како дополнување на почвата, материјал за компост или извор на белковини за добитокот. Во индустриските погодени региони, каде што тешките метали се акумулираат во водите, почвите и седиментите поради антропогени активности како ископување и согорување на фосилни горива, собраниот водната Леќа не треба повторно да се користи, туку соодветно да се отстранува. Бидејќи тешките метали имаат канцерогени ефекти кај луѓето, опстојуваат долго во природата и се акумулираат во живите организми, нивното отстранување од околината е важно. Исто така, се покажа дека водената Леќа ги отстранува органските микрозагадувачи како што се фармацевтските производи и бензотриазолите од отпадните води.
Храна за добиток
Во зависност од литературата, регистрирани се различни приноси на водната Леќа. Одгледано во идеални услови, забележани се приноси до 73 тони сува материја по хектар и годишно. Обичната патка има висока содржина на белковини која варира од 20 до 40% во зависност од сезоната, содржината на хранливи материи во водата и условите на животната средина. Не создава многу сложени ткивни структури и затоа има ниска содржина на влакна помала од 5%. Во основа, сите негови ткива може да се користат како сточна храна за риби и живина и да ја направат патката интересен додаток во исхраната.
Експерименталните истражувања покажаа дека водната Леќа може целосно да го замени додатокот од соја во исхраната на патките. Може да се одгледува директно на фармата што резултира со ниски трошоци за производство. Затоа за користење на обичната патка како додаток на храна во исхраната на бројлери е многу профитабилна и од економска гледна точка. Истрагата покажа дека скапите колачи со масло од сусам во диетите со пилешко може делумно да се заменат со евтини водени Леќи со зголемени перформанси на раст на бројлери. Сепак, поради помалата содржина на сварливи белковини во водната Леќа (68,9% во споредба со 89,9% во колачот со масло од сусам), обичната патка може да се користи само како додаток на храна во диети на бројлери. Исто така, при хранење на лежечка кокошка делумно со сушена водната Леќа r (до 150 g/kg сточна храна), кокошката ги покажала истите перформанси како кога била хранета со рибино брашно и оризова лак, додека на бојата на жолчката позитивно влијаела исхраната со патки.
Обновување на хранливи материи од отпадна вода
Водната Леќа како брзорастечка, водна билка која акумулира азот и фосфор со висока хранлива вредност за добитокот, наоѓа друга примена во искористувањето на хранливи материи од отпадните води од добитокот. Познато е дека оваа апликација се извршува во земјоделските системи во југоисточна Азија, каде што ѓубривото и изметот се депонираат во мали еутрофни езерца. Водата од тие езерца потоа оплодува поголеми езерца на кои се одгледува водната Леќа за понатамошна употреба како сточна храна за патки.
Растењето на избрани географски изолати на водната Леќа на разредена течност од свинската лагуна во Северна Каролина резултираше со приноси до 28,5 gm −2 ден −1 (104,03 t ha −1 y −1 ) и отстранување на над 85% од вкупниот содржан азот и фосфор.
Анаеробно предтретман (на пр. преку анаеробна дигестија во UASB ) на отпадната вода и разредување на течноста под 100 mg/l вкупен азот Кјелдал и 50 mg/l вкупен фосфор, доведе до најдобри перформанси во однос на растот и отстранувањето на хранливите материи.
Одгледувањето на водната Леќа во анаеробни услови претходно третирана отпадна вода е апликација со ниска цена, со потенцијал за подобрување на домашното ѓубриво преку производство на вредна добиточна храна. Дополнително, загадувањето на животната средина може да се намали преку отстранување на хранливите материи од ефлуентите.
Биогориво
По бербата, ензимската хидролиза ослободува до 96,2% од скроб врзана гликоза. Приносот на етанол по сува тежина во последователниот процес на ферментација зависи од содржината на гликоза и достапноста на хранливи материи во медиумот за раст, но ова може да се спореди со приносите на етанол од лигноцелулоза на енергетските култури како што се Мискантус и џиновска трска. Но, за разлика од овие енергетски култури, биомасата на водената Леќа не бара никакви топлински или хемиски предтретман.
Експерименти за екотоксичност
Водната а Леќа вообичаено се користи за проценка на екотоксичноста на органските и неорганските микрозагадувачи како и за проценка на токсичноста на отпадните води и исцедокот од депониите. Информациите за применетата методологија се дадени во соодветниот протокол на ОЕЦД.
NGC 4021
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4021 се споменува и како MCG 4-28-112, CGCG 127-124, ARAK 339, NPM1G +25.0271.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1878 година од страна на Јохан Лудвиг Емил Дреер, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4021 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4021 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 4021 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37730. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Сеизмичка океанографија
Стекнување податоци
Сеизмичката океанографија се заснова на профилирање на морска сеизмичка рефлексија, во која бродот влече специјализирана опрема за генерирање подводен звук. Оваа опрема уште се нарекуба акустичен избор. Бродот влече и еден или повеќе кабли по кои се наредени стотици хидрофони, кои се инструменти за снимање подводен звук. Овие кабли се нарекуваат стримери и се од неколку стотици метри до 10 километри во должина. И акустичниот извор и стримерите лежат неколку метри под површината на морето.
Акустичниот извор генерира звучни бранови еднаш на секои неколку секунди со ослободување или компримиран воздух или електрично полнење во морето. Повеќето од овие звучни бранови патуваат надолу кон морското дно, а мал дел од звукот се рефлектира од границите на кои се менува температурата или соленоста на морската вода (овие граници се познати како термохалински граници). Хидрофоните ги детектираат овие рефлектирани звучни бранови. Како што бродот се движи напред, позициите на акустичниот извор и хидрофоните се менуваат во однос на рефлектирачките граници. Во период од 30 минути или помалку, повеќе различни конфигурации на акустичен извор и хидрофони земаат примерок од истата точка на границата.
Идеализиран случај
Сеизмичките податоци снимаат како интензитетот на звукот на секој хидрофон се менува со текот на времето. Времето во кое рефлектираниот звук пристигнува до одреден хидрофон зависи од хоризонталното растојание помеѓу хидрофонот и акустичниот извор, од длабочината и обликот на рефлектирачката граница и од брзината на звукот во морската вода. Длабочината и обликот на границата и локалната брзина на звукот, која може да варира помеѓу приближно 1450 m/s и 1540 година m/s, првично се непознати. Со анализа на записите од повеќе различни конфигурации на акустични извори и хидрофони, може да се процени брзината на звукот. Користејќи ја оваа проценета брзина, длабочината на границата се одредува под претпоставка дека границата е хоризонтална. Ефектите од рефлексијата од границите кои не се хоризонтални може да се земат предвид со користење на методи кои колективно се познати како сеизмичка миграција. По миграцијата, се додаваат различни записи со примерок од истата точка на граница за да се зголеми односот сигнал-шум (овој процес е познат како натрупување). Миграцијата и редење се вршат на секоја длабочина и во секоја хоризонтална положба за да се направи просторно точна сеизмичка слика.
Компликации
Интензитетот на звукот снимен од хидрофоните може да се промени поради други причини освен одразот на звукот од термохалинските граници. На пример, акустичниот извор произведува некои звучни бранови кои се движат хоризонтално долж стримерот, наместо надолу кон морското дно. Освен звукот произведен од акустичниот извор, хидрофоните снимаат позадински шум предизвикан од природни процеси како што се кршењето на брановите на ветерот на површината на океанот. Овие други, несакани звуци често се многу погласни од звукот што се рефлектира од термохалинските граници. Употребата на филтри за обработка на сигналот ги смирува несаканите звуци и го зголемува односот сигнал-шум на рефлексиите од термохалинските граници.
Анализа
Клучната предност на сеизмичката океанографија е тоа што обезбедува слики со висока резолуција (до 10 m) од океанската структура, кои можат да се комбинираат со квантитативни информации за океанот. Сликите може да се користат за да се идентификуваат должината, ширината и висината на океанските структури низ низа размери. Ако сеизмичките податоци се исто така 3Д, тогаш може да се анализира и еволуцијата на структурите со текот на времето.
Превртување за температура и соленост
Во комбинација со неговите слики, обработените сеизмички податоци може да се користат за извлекување други квантитативни информации за океанот. Досега, сеизмичката океанографија се користеше за извлекување на распределбата на температурата и соленоста, а со тоа и густината и други важни својства. Постои низа пристапи кои можат да се користат за да се извлечат овие информации. На пример, Парамо и Холбрук (2005) извлекоа температурни градиенти во Норвешкото Море користејќи ги методите Амплитуда наспроти Офсет. Сепак, распределбата на физичките својства беше ограничена на еднодимензионална. Во поново време, имаше чекор кон дводимензионална техника. Корд Папенберг и сор. (2010) ги претстави дводимензионалните распределби на температурата и соленоста со висока резолуција. Овие полиња се изведени со помош на итеративна инверзија која комбинира сеизмички и физички океанографски податоци. Оттогаш, претставени се посложени инверзии кои се базираат на техниките на инверзија на Монте Карло, меѓу другото.
Спектрална анализа за вертикални стапки на мешање
Освен распределбата на температурата и соленоста, сеизмичките податоци од океанот може да се користат и за извлекување на стапките на мешање преку спектрална анализа. Овој процес се заснова на претпоставката дека рефлексиите, кои покажуваат бранувања на голем број размери, го следат внатрешното браново поле. Затоа, вертикалното поместување на овие бранови може да даде мерка за вертикалните стапки на мешање на океанот. Оваа техника за прв пат беше развиена со помош на податоци од Норвешкото Море и покажа подобрување на енергијата на внатрешните бранови блиску до континенталната падина. Од 2005 година, техниките се дополнително развиени, адаптирани и автоматизирани така што секој сеизмички дел може да се претвори во дводимензионална распределба на стапките на мешање
Градишко
Градишко (словенечки: Gradiško) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Безвучна венечна странична струјна согласка
Безвучна венечна странична струјна согласка (безвучен алвеоларен латерален фрикатив) е вид на поретка согласка присутна во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи со симболот ⟨⟩, а X-SAMPA ја претставува со <tt>K</tt>.
Двајцата утешени
Двајцата утешени - филозофска сказна од Волтер објавена во 1756 година, во томот IV од ''Комплетната збирка на делата на г. Волтер'' објавена од браќата Крамер.
Оваа многу кратка сказна раскажува како двајцата протагонисти, филозофот Цитофил и разочараната жена, успеваат да се утешат.
Цитофил најпрво залудно се обидува да ја утеши разочараната жена, потсетувајќи ја на сите големи жени во историјата кои доживеале несреќи. Така, тој се надева дека ќе ја натера да се стави во перспектива сопствената судбина.
Но, кога ќе умре синот единец на филозофот, разочараната жена подготвува список на сите кралеви кои ги изгубиле своите деца. Филозофот, иако го смета за многу точен, сепак не престанува да плаче.
Три месеци подоцна, тие повторно се среќаваат и, гледајќи дека и двајцата се многу весели, решаваат да му подигнат статуа на Времето со натпис: На тој што теши.
Хрватски железници
Хрватски железници ( Hrvatske željeznice  ; скратено како HŽ ) е национално железничко компанија на Хрватска. Хрватска е членка на Меѓународната унија на железници (UIC). Кодот на државата UIC за Хрватска е 78. Хрватската железничка мрежа превезе 20,270 милиони патници во 2018 година
Железничка мрежа
Од декември 2020 година, хрватскиот железнички систем се состои од 2.617 километри шини (од кои 275 километри се двојна железница). 970 км колосек (37,1% од мрежата) е електрифициран.
Постојат неколку главни железнички линии во земјата:
Постојат и други линии до Словенија, Унгарија, Босна и Херцеговина и Србија, како и редовни возови за ноќевање до Австрија и Германија (имено Баварија ). Мрежата уживаше во ограничен број подобрувања во 2000-тите, како што е зголемувањето на максималната брзина на линијата Загреб-Новска-Винковци: одредени делови од трасата беа сведоци на пораст на максималната брзина од 80 км/ч до 160 km/h.
Златко Даскаловски
Златко Даскаловски (роден на ) е македонски ракометар кој игра за екипата на РК Металург и за Македонската ракометна репрезентација.
Воена коса
Воена коса (полски јазик |kosa bojowa) е вид на оружје на стап слична на глејв. Во многу случаи оваа оружје се правело на тој начин што би се преправила коса. Воглавно ја користеле селаните, на пример во XVIII и XIX век воената коса била широко распространета помеѓу полските работници и селани, но се користела и надвор од Полска во Европа и во  древните времиња. Коса како алатка за косење во 19-иот век била многу популарна помеѓу селаните, затоа што многу лесно можела да се претвори во смртоносно оружје.
Како оружје на стап воената коса ја карактеризираат голем домет (во блиска борба ), и голема сила на пробив со помош на силата на лостот. Има забележени податоци дека косата пробивала метални шлемови. Косите можеле да се користат во зависност од тактиката за сечење или за прободување, а со својот изглед имале психолошко влијание на непријателот.
Црква на животоносниот извор (Киев)
Црквата на живоносниот извор  (украински: Церковь Живоносного Источника) е црква која се наоѓа во Киевско-печерската лавра во Киев, Украина.
Црквата била изградена во 1913 година. Во времето на Големата патриотска војна била многу оштетена, а по доаѓањето на комунистите била оставена во руини. Нејзиното санирање започнало во 1980-тите.
Дислипидемија
Дислипидемија е абнормална концентрација на липиди (на пр. триглицериди, холестерол и/или фосфолипиди) во крвта. Во развиените држави, повеќето случаи на дислипидемија се хиперлипидемија; тоа е зголемена концентрација на липиди во крвта. Ова најчесто се должи на начинот на исхрана и животниот стил. Пролонгирана зголемена концентрација на инсулин исто така може да доведе до дислипидемија.
Годичево
Годичево (словенечки: Godičevo) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 1806 година
Ова е список на државни водачи во 806 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Звучна заднонепчена струјна согласка
Звучна заднонепчена струјна согласка (звучен веларен фрикатив) е вид на согласка што се јавува во разни јазици.
Андерс Ериксон
Андерс Георг Ериксон (роден на 3 август 1956 година) е шведски ревијален уметник, комичар и актер. Најпознат е како член на комичната група Галенскапарнна ош Афтер Шеив.
Глумецот и комичар Клес Ериксон е постар брат на Андерс Ериксон.
Биографија
Улогата на Рој во ТВ серијата Мекен од 1986 година го направила многу популарен. Друг од неговите најпознати ликови се Фарброр Фреј („Вујко Фреј“) кој првпат се појавил во ТВ серијата Ен химла манга програма од 1989 година. Други ликови се општествениот Спанарн во ревиите и во програмата Ен химла манга, и страсниот наставник по музика Морган во „Индивидуалниот граѓанин“.
Покрај работата со Галенскапарнна ош Афтер Шеив, Ериксон се појавил соло со неговата бањолела. Пеел и свирел на фестивали и во Шведска и во странство. Неговиот модел е Џорџ Формби.
Теквондо на Летните олимписки игри 2012
Натпреварите во теквондо на Летните олимписки игри 2012 се одржале од 8 август до 11 август 2012 година во Ексел Центарот во Лондон. Натпреварувањето се состоеше од осум тежински дисциплини; четири за мажи, и четири за жени.
Квалификации
На натпреварите во теквондо на ЛОИ 2012 учествуваа 128 натпреварувачи, по 64 во двете конкуренции, по 16 во секоја од осумте категории. Секоја држава максимално можеше да пријави 4 натпреварувачи, по 2 во двете конкуренции.
Велика Британија како домаќин добила 4 места, а уште 4 места доделила специјалната комисија во вид на специјални покани. Останатите 120 места се пополниле преку квалификациони турнири.
Земји учеснички
Вкупно 128 спортисти од 63 земји учествуваа на теквондо натпреварите на Летните олимписки игри.
Контроверзии
Британскиот теквондист Арон Кук бил вмешан во контроверзии во поглед на изборот на натпреварувачи за олимписките игри. Иако рангиран прв во светот, Велика Британија одлучила на игрите да го прати Лутало Мухамад, рангиран како 59-ти во светот. Кук поднел жалба на изоставувањето тврдејќи дека бил занемарен бидејќи тој не се приклучил на британската тренинг програма и нашол свој тренер, но Светската Теквондо Федерација утврдила дека правилата не биле прекршени при изборот на натпреварувачи за игрите.
NGC 6622
NGC 6622 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6622 се споменува и како UGC 11175, MCG 11-22-31, CGCG 322-36, KCPG 534A, Arp 81, VV 247, 7ZW 778.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јуни 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6622 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6622 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 12 м 59,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +68° 21' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 6622 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61579. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4429. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 550.
Филип Жилбер
Филип Жилбер (Philippe Gilbert; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој е најпознат по освојувањето на друмската трка на Светските друмски првенства во 2012, и еден од двајцата возачи, заедно со Давиде Ребелин, кои имаат победено на трите арденски класици - Амстел Голд Рејс, Флеш Валон и Лиеж-Бастоњ-Лиеж – во една сезона; овој потфат го постигнал во 2011. Исто така, Жилбер ја завршил сезоната 2011 како конечен победник на Светската турнеја.
Како специјалист за класици, Жилбер има освоено неколку класични велосипедски трки, вклучувајќи ги Париз-Тур (2008, 2009), Џиро ди Ломбардија (2009, 2010), Амстел Голд Рејс (2010, 2011, 2014, 2017), Флеш Валон (2011), Лиеж-Бастон-Лиеж (2011), Класика де Сан Себастијан (2011), Трка околу Фландрија (2017) и Париз-Рубе (2019). Во 2017 година, Жилбер станал трет возач зад Еди Меркс (1975) и Јан Рас (1979), кои ги освоиле Трка околу Фландрија и Амстел Голд Рејс во иста година.
Исто така, има освоено етапи на секоја од трите големи трки; има освоено една етапа на Џиро д’Италија во 2009 и две во 2015, етапа на Тур де Франс во 2011 и седум етапи на Вуелта а Еспања, освојувајќи две во 2010 и 2012, една во 2013 и две во 2019.
Жилбер се повлекол како професионалец по трката Париз-Тур 2022. Го прославил своето повлекување на Валкенбург ан де Гел каде станал светски првак и освоил четири трки Амстел Голд Рејс. Бил почестен со мурал во пештерите на Кауберг.
Приватен живот
Помладиот брат на Жилбер, Жером, е исто така велосипедист.
Во текот на Светското друмско првенство 2021 во Фландрија бил избран на четиригодишен мандат како претставник за друмскиот велосипедизам во Комисијата на спортистите на Меѓународниот велосипедистички сојуз, освојувајќи 66% од гласовите.
Првите три сезони
Жилбер станал професионален возач во 2003 со приклучувањето во по возењето како практикант за тимот од крајот на 2000. Во текот на оваа сезона тој ја освоил својата прва победа на една етапа од Тур де л’Авенир. Во 2004 тој започна со победа на една етапа на трката Тур Даун Андер, како и во пласманот за млад возач. Тој учествуваше на машката друмска трка на Летните олимписки игри 2004, каде заврши како 49-ти. Тој, исто така, победи и на Париз-Корез. Во 2005 тој освои неколку трки во Франција, кои му дозволија да победи на францускиот друмски велосипедски куп. Овие победи ги вклучуваат и Трофи де Гримпор, Тур ду Хаут-Вар и Полинорманди. Исто така, освоил и етапи на Четири дена Динкерк и Трка околу Средоземјето.
2006
2006 стана неговата најуспешна година, кога ја освои престижната Омлоп Хет Фолк по постојано напаѓање, сè додека не се одвои сам во последните 7 километри. Во текот на сезоната, победи и на ГП де Фурми и ГП де Валони, како и етапите на Дофине Либере и Енеко Тур.
2007
На почетокот на 2007 тој отстрани лезија од рак на кожа на неговиот бут. Поради ова тој мораше да го одложи почетокот на неговата сезона. Но, тоа не го спречи да се обидува себеси за време на Милано-Санремо, каде што успеал да побегне на Поџио со Рикардо Рико, пред да бидат фатени на 1.200 метри пред крајот. Тој не можеше да освои ниедна трка во сезоната, сè до Тур де Лимузин, каде што ја освои својата единствена победа во 2007 со победа на етапа. На Париз-Тур тој беше фатен на 500 метри пред целта, заедно со Карстен Крон и Филипо Поцато.
2008
Жилбер ја започнал 2008 со освојувањето на планинскиот пласман на Тур Даун Андер и вкупниот пласман, како и две етапи на Вуелта а Мајорка. Исто така, завршил и трет на Милано-Санремо, остварувајќи го неговиот прв подиум. Подоцна победил и на Хет Фолк по вторпат во неговата кариера, по соло нападот на скоро 50 километри пред крајот. Четири дена подоцна го освоил и ГП Самин. Ја завршил годината со победа на класикот Париз-Тур во завршниот спринт, каде победил помеѓу тројца сериозни конкуренти. Групата завршила само четири секунди подоцна.
2009
Во 2009 тој се придружува на да го води белгискиот тим во класиците, завршувајќи трет на Трка околу Фландрија и четврти на обете Амстел Голд Рејс и Лиеж-Бастон-Лиеж. Исто така, ја освоил и својата прва етапа на Гранд Тур, победувајќи на 20-та етапа на Џиро д’Италиа и освоил етапа и генералниот пласман на Стер Електротоер. Подоцна во сезоната, повторно го освоил Париз-Тур, напаѓајќи на последното искачување со Том Бонен и Борут Божич пред да ги отспринта на линијата. Недела дена подоцна, ја освоил и престижната трка Џиро ди Ломбардија по бегањето од групата со Самуел Санчес, победувајќи го него на крајот за една половина. Тоа било негова четврта последователна победа во 10 дена по победувањето на Копа Сабатини, Париз-Тур и Џиро дел Пиемонт. На крајот на сезоната, бил награден со наградата Фландриец на годината, со што бил признаен како најдобар белгиски возач на годината.
2010
Во 2010 го освојува својот прв класик во годината, Амстел Голд Рејс, во април. По агресивната трка со многу напади, тој ја освоил трката по силен напад во последните 500 метри од искачувањето пред целта, удобно победувајќи со неколку метри разлика од групата. Исто така, ја освоил и неговата прва етапа на Трка околу Белгија. Жилбер ја завршил сезоната 2010 во одлична форма. Следеле две етапни победи на Вуелта а Еспања со победите на Џиро дел Пиемонт и Џиро ди Ломбардија, повторувајќи ги неговата две победи во 2009 на двете трки. Џиро ди Ломбардија ја освоил со соло напад во немилосрдни временски услови.
2011
Во 2011, Филип Жилбер ја освоил Монтепаски Страде Бјанче, трка која вклучува 70 километри по чакал. Тој, тогаш, имаше четири пати последователни победи: прво ја освои Брабант трка, потоа повторно како победник на Амстел Голд Рејс, победувајќи повторно на Кауберг. Три дена подоцна, ја освои и Флеш Валон победувајќи ги неговите конкуренти на последното искачување и конечно ја победи и Лиеж-Бастон-Лиеж, победувајќи ги браќата Шлек во спринт. Жилбер, така, стана вториот возач, по Давид Ребелин во 2004, кој успеал да победи на трите арденски класици во една година. Во текот на првата половина на сезоната тој освои и етапи на Волта ао Алгарве, Тирено-Адриатико, како и генералниот пласман и етапа на обете Трка околу Белгија и Стер ЗЛМ Тур.
На крајот на јуни, победи и на белгиското национално друмско првенство. Во јули на првата етапа во должина од 191,5 километри на Тур де Франс 2011, победувајќи го Кадел Еванс за три секунди, со што стана и првата личност, која ја облече жолтата маичка како вкупен водач. Тој ја загуби маичката на екипниот хронометар следниот ден, но сепак ја носеше зелената маичка и точкастата маичка по втората етапа. По една недела по крајот на трката, Жилбер ја освои Класика де Сан Себастијан, и во средината на Август, ја освои и третата етапа на Енеко Тур, освојувајќи ја неговата 15. победа во годината.
Во септември Жилбер победил на Гран при Квебек и го преземал водството во Светската турнеја на UCI со предноста од 80 бода кои му ја донеле победата. По овој резултат, следело третото место на подиумот на Гран при Монтреал, и покрај тоа што изјавил дека не постоел притисок по победата во Квебек. Со тој пласман, Жилбер добил дополнителни 50 бода и го зацврстил водството. Се тркал и на италијанскиот класик во октомври, Џиро ди Ломбардија, освојувајќи го осмото место, откако отпаднал на последното искачување. На крајот ја завршил сезоната прв во пласманот на Светската турнеја, со 718 бода, додека неговиот најблизок соперник Кедел Еванс добил 584 бода. Освоил 18 трки во сезоната, повеќе од било кој друг велосипедист во професионалниот велосипедизам.
Жилбер бил назначен за член на првита Комисија на спортистите на UCI во 2011 година.
2012
Во 2012, Жилбер возел за. Негови цели за неговата нова екипа биле да настапи добро на пролетните класици и да му помогне на колегата Кедел Еванс да го повтори неговиот подвиг од 2011 со освојување на Тур де Франс. Ниедна од нив не се оствариле, бидејќи најдобриот резултат на еднодневните пролетни трки било третото место на Флеш Валон, каде бил поминат на последното искачување од Хоаким Родригес, кој го освоил историскио Мур де Хуј со мала разлика од 4 секунди. Три дена претходно го освоил шестото место на Амстел Голд Рејс. Пропуштил да ја оствари својата цел да му помогне на Кедел Еванс да дојде во жолто во Париз и неговиот најдобар пласман на етапа на Тур де Франс било четвртото место. Исто така ги изгубил двете титули на белгиските национални првенства кои ги имал, друмската трка и поединечниот хронометар, завршувајќи како трет на хронометарската трка.
На 26 август 2012, Жилбер конечно успеал да дојде до првата победа во сезоната со освојувањето на деветтата етапа на Вуелта а Еспања откако заминал во бегство заедно со Хоаким Родригес. Подоцна ја остварил втората победа на трката, освојувајќи ја етапата деветнаесет на 7 септември.
На 23 септември 2012, Жилбер ја освоил друмската трка на светското првенство и маичката виножито, пред Едвалд Боасон Хаген и Алехандро Валверде предизвикувајќи масовен налет на последното искачување на Кауберг.
2014
Во 2014, Жилбер ја повратил неговата претходна форма кога во пролетта по вторпат ја освоил Брабант Пејл и по третпат Амстел Голд Рејс.
2015
Жилбер завршил трет на Брабантсе Пејл, неколку секунди зад колегата Бен Херманс. На Амстел Голд Рејс, Жилбер не можел да ја повтори победата од 2014 година и стигнал на десеттото место на крајот, по нападот на последното искачување на трката, Кауберг. Следната среда, Жилбер паднал на Флеш Валон. Подоцна, учествувал на Лиеж-Бастон-Лиеж иако бил малку повреден и се одржал во главната група до Кот де Сен Николас, каде отпаднал и завршил на 36. место. Стигнал до првата победа во сезоната на Џиро д’Италија, победувајќи ја водечката група на остра нагорнина на крајот на дванаесеттата етапа. Ја повторил победата на осумнаесеттата етапа, каде учествувал во рано бегство. Откако отпаднал на последното искачување на етапата, се вратил до остатоците од бегството по спустот и ги нападнал за победа.
2016
Жилбер ја освоил својата прва победа во февруари на еднодневната трка Вуелта а Мурсија, победувајќи во спринт од четворица. Во јуни повторно го освоил националното друмско првенство.
2017
По пет сезони со БМЦ, Жилбер се приклучил на за сезоната 2017. Жилбер завршил втор на Дварс дор Вландерен зад колегата Ив Ламперт. Двоецот го направил одлучувачкиот потег заедно со Алексеј Луценко од екипата и возачот на, Лук Дарбриџ, пред Ламперт да нападне на 7,5 километри пред целта и на крајот да ја освои трката со 39 секунди пред Жилбер, кој испринтал пред Луценко и Дарбриџ за второ место. Подоцна истата недела во трочлен спринт на белгиски возачи, Грег ван Авермат ја освоил Е3 Харелбеке пред Жилбер и возачот на, Оливер Несен. Следната седмица, Жилбер ја освоил Три дена Де Пане по нападот на Мур ван Герардсберген на воведната етапа на трката и однел победа со 17 секунди пред најблискиот соперник. На крајот ја освоил трката со 38 секунди пред возачот на, Матијас Брендле, заедно со спринтерскиот пласман, главно поради неговиот напад од првиот ден.
Три дена подоцна, ја освоил Трката околу Фландрија со соло-бегство во последните 55 километри. Жилбер станал прв возач во дваесет години кој ги освоил обете Трка околу Фландрија и Лиеж-Бастоњ-Лиеж во неговата кариера. Две недели подоцна ја освоил и Амстел Голд Рејс по четврти пат и станал само трет возач кој ги освоил Трката околу Фландрија и Амстел Голд Рејс во иста година. Другите двајца биле Јан Рас и Еди Меркс. Подоцна било соопштено дека ја освоил трката, иако последните 130 километри на трката ги возел со помали проблеми на бубрегот. Повредата барала болнички третман по трката и го отстранила од настап на Флеш Валон и Лиеж-Бастоњ-Лиеж.
2018
На етапата 16 на Тур де Франс, Жилбер бил вклучен во спектакуларна несреќа при спуст, кога излетал преку ѕид, при што се здобил со исекотини и го повредил коленото. Ова се случило на истиот пат каде Фабио Казартели починал во 1995 година на Тур де Франс. Жилбер се искачил и се качил на неговиот велосипед, извозувајќи ги преостанатите 57 километри до завршницата во Бањер де Лишон, поради што ја добил наградата најборбен возач, но ја завршил трката.
2019
Во април 2019 година, Жилбер победил на Париз-Рубе во спринт пред Нилс Полит, со што стигнал до пет титули на монументите. На Вуелта а Еспања 2019, Жилбер ја освоил етапата 12 до Билбао, откако ги претекнал другите од бегството, стигнувајќи до целта сам. На етапата 17 во Гвадалахара, Жилбер повторно бил победоносен. На етапата на која дувале накрсни ветрови, неговиот екипа наметнала темпо и му дозволила спринтерска завршница. Просечната брзина од 50,63 км/ч ја прави најбрза друмска етапа на растојание над 200 километри на некоја голема трка.
Лото-Судал
Во август 2019 година, Жилбер потпишал тригодишен договор со екипата од сезоната 2020 натаму.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Резултати од класиците
Оваа табела ги покажува резултатите на Филип Жилбер во големите класици.
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Резултати од првенствата
СО = се откажал; — = не учествувал
Елиптична галаксија
Елиптична галаксија — вид на галаксија која има приближно елипсовиден облик и изедначен светлински профил. За разлика од рамните спирални галаксии со организираност и структура, елиптичните галаксии се тридимензионални, без присуство на структура, и нивните ѕвезди се во некои случајни орбити околу центарот. Тие се едни од трите основни класи на галаксии кои биле пшрвично опишани од страна на Едвин Хабл во неговото дело „Во светот на маглините“ (The Realm of the Nebulae) од 1936 г, а воедно се пишува и за спиралните и леќестите галаксии. Тие имаат најразлични облици од скоро сферични до мошне рамни и со големини од десетина милиони до неколку трилиони ѕвезди. Првично, Едвин Хабл сметал дека елиптичните галаксии можат да се развијат во спирални галаксии, но подоцна се покажало дека ова тврдење е погрешно. Ѕвездите кои се во внатрешноста на елиптичните галаксии се многу постари од ѕвездите во спиралните галаксии.
Повеќето елиптични галаксии се составени од стари, со мали маси ѕвезди, со ретка меѓуѕвездена средина и минимално создавање на ѕвезди, и тежнеат да се опкружени со многубројни свездени јата. Елиптичните галаксии се верува дека се приближно 10–15% од галаксиите во суперјатото Девица, и истите не се преовладувачјиот вид на галаксии во целокупниот универзум. Тое се најчесто сместени во близина на центарот на галактичките јата. Елиптичните галаксии се нарекуваат уште и „првични“ галаксии, поради нивната местоположба во Хабловата секвенца, и се смета дека се поретки во раниот развој на универзумот.
Општи особености
Елиптичните галаксии поседуваат неколку својства кои ги прават различни од останатите класи на галаксии. Тие се сферични или јајцевидни маси на ѕвезди, без присуство на гасови. Најмалата позната елеиптична галаксија е околу една десетина од големината на Млечниот Пат. Движењето на ѕвездите во елиптичните галаксии е претежно радијално, за разлика од дисковите на спиралните галаксии, кај кои преовладува вртењето. Понатамошно, постои и многу мала количина на меѓуѕвездена материја, која доведува до мали стапки на создавање на ѕвездите, неколку расеани јата, и неколку млади ѕвезди, елиптичните галаксии се состојат од ѕвезди од втората генерација, со што истите имаат црвена боја. Големите елиптични галаксии најчесто поседуваат огромен систем од свездените јата.
Динамичките својства на елиптичните галаксии и испакнатоста на дисковите галаксии се слични, што наведува на тоа дека тие се формирани од истите физички порцеси, иако ова и понатаму е спорно. Сјајноста на елиптичните галаксии и испакнатости се покоруваат мошне задоволително на Серсиковиот закон.
Елиптичните галаксии се претежно присутни во галактички јата и во компактните збирови на галаксии.
Создавање на ѕвезди
Традиционалниот опис на елиптичните галаксии ги опишува како галаксии каде создавањето на ѕвездите завршило по првичното црвен поместување, при што тие светат со нивните стари соседни ѕвезди. Елиптичните галаксии имаат жолто-црвена боја која е издвоивлива од сината нијанса на повеќето спирални галаксии. Кај спиралните галаксии, оваа сина боја потекнува од претежно млади сини ѕвезди, топли ѕвезди во спиралните краци. Зе верува дека постои многу мало ѕвездено создавање во елиптичните галаксии, поради недостатокот на гас во споредба со неправилните галаксии. Но, во поновите испитувања, доказите покажуваат дека соодветен број (~25%) на елиптични галаксии поседуваат резервоари со остаточен гас и мало ниво на ѕвездено создавање. Истражувачите од вселенската опсерваторија Хершел велат дека централните црни дупки во елиптичните галаксии не дозволуваат гасот доволно да се излади за да се овозможи создавањето на ѕвездите.
Големини и облици
Елиптичните галаксии се разлликуваат по својата големина и маса, со големина од десетина од килопарсек па сè до 100 килопарсеци, и од 107 до скоро 1013 сончеви маси. Овој интервал е мошне поширок за овој вид на галаксија отколку за останатите. Најмалите, џуџести елиптични глаксии, не се поголеми од типичните ѕвездени јата, но содржат соодветна количина на темна материја која ја нема во јатата. Повеќето од малите галаксии можно е да не се поврзани со останатите елипсовидни галаксии.
Во Хабловата класификација на елиптичните галаксии се изразува со цел број кој покажува колку е издолжена сликата на една галаксија. Класификацијата е одредена од односот на големата оска (a) во однос на малата оска (b) на самата галаксија:
Постојат два физички видови на елипсоиди: „кутивести“ џиновски елипсоиди, чиј облик е добиен од случајниото движење кое е поголемо во некои насоки од другите, и „дисковвните“ нормални и слабо сјајни елипсоиди, кои имаат скоро изотропна случајна брзина но се сплескани поради вртежната сила.
Џуџестите елиптични галаксии имаат особености кои се мешавина од оние на вообичаените елиптични галаксии и ѕвездените јата. Џуџести сфероидни галаксии изгледаат како да се поинаков вид на класификација: нивните особености се послични на оние на неправилните и подоцнежните спирални видови на галаксии.
На поголемиот крај на елептичниот спектар, постои и понатамошна делба, над Хабловата класификација. Покрај џE џиновските елипсоиди, постојат и D-галаксии и cD-галаксии. Овие се слични на помалите роднини но поразредени со огромни ореоли. Некои се послични со леќестите галаксии.
Развој
Ваквите големи галактички спојувања се верува дека биле во почетниот развој на универзумот, но денес не се толку чести. Помалите судири на две галаксии при различни маси, и не се ограничени на џиновските елипсоиди. На пример, за нашата галаксија се верува дека проголтала неколку помали галаксии. Млечниот Пат, зависи од непозната тангенцијална компонента, и истата е на судирен пат кој ќе трае 4–5 милијарди години со Андромеда. Се претпоставува дека ќе се добие елиптична галаксија од судирот на овие две спирални галаксии.
Секоја светла елиптична галаксија се верува дека содржи супермасивна црна дупка во својот центар. Масата на црната дупка е тесно поврзана со масата на галаксијата, преку записот M–σ. Се верува дека црните дупки имаат важна улога во ограничувањето на растот на елиптичните галаксии во раниот универзум преку спречувањето на создавањето на нови ѕвезди.
Кронбергер 61
Кронбергер 61 — маглина забележана од аматерски астроном во јануари 2011 година, додека пак поновите фотографии се снимени од страна на опсерваторијата Џемини. Маглината е именувана по австриецот Матијас Кронбергер, член на аматерската група Дип Скај Хантерс. Се претпоставува дека маглината е на растојание од 13.000 светлосни години. Тие ја забележале маглината кога набљудувале во близина на северното соѕвездие Лебед. Се очекува ова откритие да помогне да се разреши декадната дебата, за улогата на ѕвездените придружници во создавањето на структурата на планетарните маглини.
Маглината е во релативно мала област,која во моментот била испитувана од страна на вселенското летало на НАСА, Кеплер чија мисија е да најде планети и светлината од маглината се должи пред сè на двојно јонизираниот кислород.
Жемерсон
Жемерсон де Хесус Насименто (роден на 24 август 1992 година), познат како Жемерсон, е бразилски професионален фудбалер кој настапува како одбранбен играч во француската Лига 1 за Монако.
Клупска кариера
Роден во Жеремоабо, Бахиа, Жемерсон одигра само како аматер до 2009 година, потпишувајќи подоцна за Депортива. Тој се приклучи на Атлетико Минеиро следната година, откако не успеа на пробата во Палмеирас, Сантос и ФК Васко де Гама.