cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Подводна рамнина
Искористување на ресурсите
Ограниченото познавање на таксономијата, биогеографијата и природната историја на заедниците во длабочините на морето ја спречува точната проценка на ризикот од исчезнување на видовите од ископувањето во големи размери. Податоците добиени од амбисалниот Северен Пацифик и Северен Атлантик сугерираат дека екосистемите на длабоко море може да бидат негативно погодени од рударските операции на деценијални временски размери. Во 1978 година, багер на бродот Hughes Glomar Explorer, направил рударска патека на длабочина од 5000 метри во полињата со нодули. Во 2004 година, францускиот истражувачки институт за експлоатација на морето (IFREMER) ја спровел Нодинаутската експедиција на оваа рударска патека (која сè уште е видлива на морското дно) за да ги проучи долгорочните ефекти од ова физичко нарушување на седиментот и неговата бентосна фауна. Примероците земени од површинскиот талог откриле дека неговите физички и хемиски својства не покажале никакво закрепнување од нарушувањето направено 26 години претходно. Од друга страна, биолошката активност измерена на патеката со инструменти на потопниот батискаф Nautile со екипаж не се разликувала од блиската локација. Овие податоци сугерираат дека бентосната фауна и флуксот на хранливи материи на интерфејсот вода-седимент е целосно обновена.
Жан-Мари Пелт
Професорот Жан-Мари Пелт е Француски Ботаничар.
Пелт го основал основач на Европски Институт за Екологија во 1972 година. Тој е авотор на повеќе книги и продуцент на неколку телевизиски серии за Француската Телевизија.
Сводешов список
Сводешови списоци (англ. Swadesh lists) се списоци на сеопшти и сеприсутни поими наменети за квантитативна споредба на генеалошки сродните јазици, наречени по американскиот јазичар Морис Сводеш (1909-1987). Наоѓаат примена во лексикостатистиката (квантитативно утврдување на сродноста на јазиците) и глотохронологија (датирање на раздвојувањето на јазиците).
Верзии и автори
Постојат неколку верзии на Сводешовиот приод. Во 1950, Сводеш започнал со список од 225 значења, а потоа го намалил на 165 за салишкиот јазик. Во 1952 објавил список од 215 значења, а предложил од нив да се отфрлат 16 кои не се доволно сеприсутни или јасни, и додал еден, па добил 200 збора. Во 1955 издал нова верзија на постоечкиот „список за лекси(костатисти)чка проверка“ со 215 поими, од кои најпогодните 92 ги означил со ѕвездичка. Подоцна додал уште осум посоодветни, па така добил 100. Во во 1971 повторно го подобрил списокот, па го објавил во 1972. Овој конечен список од 100 збора е плод постојаните проверки за употребливост и недвосмисленост на поимите во текот на целиот работен век. Затоа, ова е списокот што го носи името „Сводешов список“, и кој е наведен подолу.
Други автори на списоци за лексикостатистичка проверка се Роберт Лис (1953), Џон А. Реј (1958:145f), Дел Хајмс (1960:6), В.Џ Самарин (1967:220f), Д. Вилсон (1969), М.Л. Бендер (1969), Р.Л. Озвалд (1971), В.П. Леман (1984:35f), Д. Ринџ (1992), С.А. Старостин (1984), Вилијам С. Ј. Ванг (1994), М. Лор (2000), Б. Кеслер (2002) и многу други.
Начело
Изворната намера при составување на списокот е да се пронајдат поимите кои се најсеприсутни, културно најнезависни, и достапни на што повеќе јазици, без оглед на нивната „стабилност“.
Примена во лексикостатистиката и глотохронологијата
Ваквите списоци наоѓаат примена во лексикостатистиката за утврдување на подгрупи кај јазиците, а во глотохронологијата се користат за да се утврди кога постарите јазици почнале да се разидуваат во посебни гранки и јазици. Утврдувањето на сличности кај зборовите не е лесна задача, бидејќи сродните зборови (когнати) неретко знаат да изгледаат сосем различно, а предуслов за нивното препознавање е законитостите на гласовната промена во дадените јазици. На пример, англискиот збор „wheel“ (тркало) и санскритскиот „чакра“ се сродни (когнати), иако се изгледаат и звучат сосем различно. Во вакви случаи, утврдувањето на сродноста е неможно без да се знае историјата на двата јазика.
Список на 9 јазици
Ова е Сводешов список на 207 зборови на 9 јазици.
Беличко Поле
<mapframe text="Карта на Беличкото Поле" latitude="41.935" longitude="23.569" zoom="11" width="250" height="270" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.569450378417972,         41.93242245865234        ]      }    }  ] }
Беличко Поле или Беличка Котлина (Белишко поле, Белишка котловина) — дел котлинското дно во северниот дел на Разлошката Котлина во Пиринска Македонија.
Подрачјето е сместено по горното течение на реката Места и по долното течение на нејзината десна притока, Беличка Река. Од запад, север и североисток е заградено од јужните падини на Рила, а на југоисток — од падините на Родопите. Од север на југ должината му е 6 км, а ширината — до 1 км. Средната надморска височина изнесува 860 м. Котлинското дно е изградено од плиоценска глина, препокриена со квартарни наслаги. Се одликува со еродирани исцедени почви од циметен шумски вид.
Во северниот крај на полето е сместен градот Белица, а во југоисточниот дел се селата Краиште и Хахњово (Горно Краиште).
Во југоисточниот дел, во правец север-југ и должина од 3 км поминува делница од второкласниот пат бр. 84: Зв’ничево – Велинград – Разлог. Напоредно на патот поминува и дел од теснолинејката „Септември – Добриништа“.
Леригово
Леригово или Ларигово (Αρναία, Арнеја; до 1927 г. Λιαρίγκοβη, Љаригови ) — гратче во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година гратчето било центар на општината Леригово.
Марко и дете Дукадинче
Марко и дете Дукадинче — македонска епска песна за Крале Марко.
Леригово
Географија и местоположба
Леригово се наоѓа на 41 километри северозападно од градот Ерисово и на 70 километри југоисточно од Солун, во центарот на Халкидик, на надморска височина од 600 метри., во подножјето на планината Холомондас. Покрај него поминува главниот пат што ги поврзува Солун со Света Гора.
Марко и дете Дукадинче
Содржина
Додека вечера со мајка му, Крале Марко ја прашува ѕвездата Вечерница, дали некаде има поголем јунак од него, а ѕвездата му одговара дека седумгодишното дете Дукадинче е седумпати поголем јунак. Утредента, Марко го јавнува коњот и заминува во земјата Дукадинска, каде среќава три овчари, кои му кажуваат каде е куќата на детето. Марко притигнува таму и го повикува детето на двобој, но тоа го кани прво да јадат и пијат, а потоа да се борат. Двајцата јадат три дена и три ноќи, а четвртиот ден одат во полето. Најпрвин, тие се натпреваруваат во фрлање камен, при што, Марко го фрла каменот на далечина од три часа одење. Потоа, детето Дукадинче го фрла каменот толку далеку, што не успеваат да го најдат, иако го бараат три дена и три ноќи. Тогаш, налутениот Марко го повикува детето на двобој, а додека тоа го разигрува својот коњ, Марко ненадејно го пресекува со сабјата на две половини. Потоа, Крале Марко му ја сече главата и ја носи кај седумте кралеви за да се пофали со својата јунаштина, но тие го проколнуваат за направеното злодело.
Леригово
Географија и местоположба
Леригово заедно со целата општина опфаќа површина од 288.739 квадратни километри.
Антички период
На ридот Свети Илија (Агиос Илијас) е откриено археолошко наоѓалиште, кој претставува претхристијанска населба што некои археолози сметаат дека станува збор за античкиот град Арнеја, чие име е повратено од грчката држава во XX век согласно политиката на присвојување на древната историја на Македонија. Местото било населено од околу XV век п.н.е. и продолжил со кратки прекини сè до XIV век. Самото место претставува природна месност каде има присуство на пивка вода и се наоѓа во близина на плодната рамнина на Ново Село, со богати шуми и рударски области од Стано до Извор.
Отоманско Царство
Асимилацијата на македонското население на полуостровот Халкидик била во полн замав кон средината на XIX век, кога само старите лица помнеле македонски фрази и песни. Во овој период, селото се наоѓало во Касандриската каза на Отоманското Царство. Во 1812 година била изградена црквата „Св. Стефан“. По крајот на Грчката војна за независност во 1821 година митрополитот Јоаникиј Ерисовски (1838-1855) го преселил седиштето на Ерисовската епархија од Стратони во Леригово. . Крајселските цркви „Света Петка“, „Свети Модест“ и „Свети Илија“ биле изградени во XIX век.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, во селото живееле 2.000 жители Грци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 1.590 Грци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 2.652 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 2329 жители. Во 1919 година во селото била изградеа црквата „Свети Бессребреници“. Селото во 1928 година било преименувано во Арнеја, според името на античкиот град.
Демографија
Во 1928 година селото броело 2402 жители, додека во 1940 година селото броело 2657 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 2549 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 2612 жител, во 1971 година имало 2424 жители, во 1981 година имало 2244 жители, додека во 1991 година имало 2335 жители. Денеска, населението на селото е околу 2300 жители според пописот од 2011 година.
Архитектура
Селото е познато по својата традиционална архитектура. Објекти со традиционална архитектура се Старото училиште кое било изградено во 1871 година (до главниот храм) и плоштадот. Објектот на училиштето е еден од најдобро зачуваните од таков вид објекти во Халкидик. Денеска во објектот се наоѓа администрацијата односно Градското собрание.
Традиционалните куќи на Леригово биле изградени во првата половина на XIX век, а други од периодот 1850-1945.
Космос-1568
Космос-1568 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 јуни 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1568 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 355.
Спонгарда
Спонгарда е торта со потекло од Крема. Регионот Ломбардија го вклучува како „Спонгарда од Крема“ во списокот на традиционални прехранбени производи.
Потекло на името
Во Крема името било документирано од 1755 година, но неговото потекло датирало од еден вид пециво цитирано од историчарот од Крема, Пјетро Терни, за одредена гозба во 1526 година, како мека и сунѓереста торта, од латински ″spongia″
Одлики
Спонгарда е рамна торта, направена од компактно тесто, нежно штипнато и прободено од страните и одозгора. Има богат фил полнет со суво овошје, зашеќерени плодови и зачини. Рецептот се однесува и на други колачи во други региони. Некои од најпознатите меѓу нив се Спонгата од Брешело и Спонгата од Санзана. Потеклото на полнењето датира од ренесансата во однос на употребата на зачини. Се произведувало во пекарските лаборатории на Crema, како сложено пециво. Во 2009 година, некои од нив се поврзале со таканаречената Конгреда дела Спонгарда (Ковен на Спонгарда) со цел да се заштити и промовира нејзиното ширење надвор од неговата оригинална област.
Состојки
Се подготвува со брашно, шеќер, путер, мед, цимет, зачини, бадеми, ореви или лешници, суво грозје и зашеќерено овошје. Некои луѓе му додаваат и изронето мостачино (кој што е зачинет бисквит од крема што се користи во тортели кремаски) наместо да користат зачини.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Аника Линде
Герда Аника Линде (родена на 26 февруари 1948 година) — шведски лекар, вирусолог и пензиониран државен службеник. Од 2005 до 2013 година служела како државен епидемиолог во Шведскиот институт за контрола на заразни болести.
Животопис
Линде е родена во Скавде и пораснала таму. Таа била инспирирана од романот „ Егзодус“ од Леон Урис за да студира медицина. Линде се запишала на Универзитетот во Гетеборг во 1968 година, студирајќи медицина и социологија, стекнувајќи се со медицинска диплома во 1974 година. По стажирањето во болницата Дандерид, таа продолжила да работи како специјалист за инфективни болести во моментално непостоечката болница Рослагстул во Стокхолм. Во 1979 година започнала да работи на вирусолошкиот оддел во Шведската национална бактериолошка лабораторија, а докторирала клиничка вирусологија во 1987 година Во 1993 година станала шеф на шведскиот центар за грип на СЗО и започнала да работи за Одделот за вирусологија на Шведскиот институт за контрола на заразни болести, каде што во 2002 година станала шеф на одделот. Во 2005 година станала шеф на Одделот за епидемиологија и истата година била назначена за државен епидемиолог. Таа служела во оваа улога сè до нејзиното пензионирање во 2013 година.
NGC 5372
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5372 се споменува и како UGC 8843, MCG 10-20-46, CGCG 295-24, IRAS 13530+5854.
Аника Линде
Животопис
Истражувањето на Линд е главно насочено кон прилагодување на основните резултати од истражувањата кон нивна клиничка апликација. Таа ја истражувала реакцијата на човечкото тело на различни видови вируси и правела евалуација на дијагностичките методи. Најпрво се фокусирала на херпес вирусите, но на крајот својата работа ја насочила претежно на вируси на грип и респираторни органи. Таа има објавено повеќе од 200 рецензирани научни трудови.
NGC 5372
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5372 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. NGC 5372 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 54 м 45,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 40' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 5372 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49451. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3857. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Нана Сварц
Нана Шарлот Сварц (25 јули 1890 Вастерос - 3 април 1986  Стокхолм ) билашведски лекар и прва жена професор на јавен универзитет во Шведска. Нејзиното истражување се фокусирало на гастроинтестиналните заболувања и ревматологијата.
Богдан Ступка
Богдан Ступка (27 август, 1941 - 22 јули, 2012) бил познат украински глумец и поранешен министер за култура во владата на Украина. Роден е во Куликов, Лавовска област, тогашен Украински ССР.
Неговиот син Остап Ступка е исто така успешен глумец.
Ереб (митологија)
Ереб (грчки Έρεβος - "длабок мрак, сенка", латински Erebus) во старогрчката митологија бил бог на вечната темнина и мрак. Тој е син на Хаос, а негова сестра е Никта. Подоцна од соединувањето со Никта биле родени Етер (Небото) и Хемера (Денот) но исто така и Елеј (Милоста), Епифрон (Внимателноста) и Харон, пренесувачот на душите во пеколот. Во војната со боговите бил на страната на Титаните, па по крајот на истата тој бил фрлен во Тартар од страна на Зевс.
Во старогрчката книжевност, Ереб се користи за да се назначи подземниот свет каде умрените заминуваат веднаш по умирањето, затоа понекогаш го мешаат со Тартар.
Ереб е син на празнината или исконскиот Хаос кој е негов татко и мајка. Заедно со неговите двајца браќа Тартар и Ерос и со сестрите Геја и Никта е дел од петте исконски богови од кои произлегле сите други. Како божество на темнината и жител на подземјето, Ереб исто така е дел и од хтоничните божества.
Потекло на поимот
Значењето на името Ереб е "темнина". Првото негово пишано спомнување било за "мрачно место меѓу земјата и Ад". Самата именка Ἔρεβος има свој корен во индоевропските јазици *h1regʷ-es/os- "мрак" (cf. санскрит rájas, готски riqis, старонордиски røkkr).
Потекло и поколение
Според грчкиот поет Хесиод и неговата Теогонија, Ереб е дете на Хаосот и брат на Никта: "'Од хаосот излезе Мракот и црната Ноќ, а од Ноќта се родија Воздухот и Денот кои таа ги зачна и ги роди од љубовта со Ереб.' Хесиод, Теогонија (120–125)"Римскиот писател Гај Јулиј Хигин, во неговите Басни (латински: Fabulae), го опишал Ереб како татко на Герас, богот на староста. Некои римски писатели како Хигин и Цицерон го опишуваат Ереб како татко на Мојрите, чија мајка е Никта, иако нивното потекло многу се разликува кај авторите и периодите. Најчесто се прифаќа дека Мојрите се деца на Ананке, божицата на сета судбина.
Владимир Симоновски
Владимир Симоновски (4 април 1974, Битола) — македонски ликовен уметник.
Животопис
Студирал Машински факултет - Скопје при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности - Скопје - отсек вајарство во класата на професорот Бедим Ибрахим при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Бил претседател на Друштво на ликовните уметници - Битола од 2010 до 2014 година.
Творештво
Автор е на повеќе самостојни изложби, а учествувал и на бројни групни изложби во Македонија и странство.
Сценографии
Учествувал и во дизајнирањето на неколку театарски претстави:
Зетабит
Зетабитот ― множител на единицата бит за дигитални информации или сметачко компјутерско. Префиксот зета (симбол Z) е дефиниран во меѓународниот систем на единици (SI) како множител на 1021 (1 секстилион, кратка скала), и затоа
Зетабитот има го единичниот симбол Zbit или Zb.
Сатурн LVIII
Сатурн LVIII , привремено познат како S/2004 S 26, е најоддалечениот познат природен сателит на Сатурн. Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит и Јан Клејна на 7 октомври 2019 година од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 21 март 2007 година.
Сатурн LVIII е со пречник од околу 4 километри и кружи околу Сатурн на просечна оддалеченост од 26,676 Gm (0,178 ае) во 1627,18 дена (единствениот сателит за кој е познато дека му требаат повеќе од 4 години за да кружи околу Сатурн), на наклон од 171° кон еклиптиката, во ретроградна насока и со ексцентричност од 0,165.
Ниневиска Рамнина
Ниневиска Рамнина (сириски: ܦܩܥܬܐ ܕܢܝܢܘܐ, арапски: سهل نينوى) е регион во Ирак, северно и источно од вториот ирачки град по големина Мосул. Регионот вклучува три области: Тел Кепе, Ал Хамданија, Ал Шихан, како и античките асирски градови Ниневија, Нимруд и Дур Шарукин.
Локација
Ниневската Рамнина лежи источно и североисточно од градот Мосул во провинцијата Нинава. Иако античкиот град Ниневија е основан во источниот дел на Мосул на брегот на реката Тигар, селата населени со немуслиманско малцинско население лежат на исток од истиот. Повеќето од ова население се Асирски Христијани.
Напади на Христијаните
Од 2004 година па наваму во овој дел на Блискиот Исток се зачестени нападите врз немуслиманското население, односно христијаните. Најголем број од тие напади се случуваат во градовите Багдад, Басра, Мосул и Рамади. Барајќи спас од тие напади, христијанското население пребегнува во оваа Ниневиска Рамнина, кадешто мнозинското население се христијани. Ова религиско и етничко чистење од Ирак продолжува и натаму, така што населението не само што пребегнува во овој дел на државата, туку и подалеку на запад, во САД, Шведска и многу други земји.
Медуза (митологија)
Медуза  (грчки: Μέδουσα) била една од трите горгони во старогрчката митологија, ќерка на Форкис и Кето. Таа била чудовиште со женско лице, и наместо коса на својата глава имала змии. Медуза и нејзините сестри имале способност со својот поглед суштеството да го претвораат во камен. Се сметало дека таа била најстрашна од сите горгони и единствената смртница.
Медуза била убиена од Персеј, а од нејзината крв се родил Пегаз. Дури и по смртта, таа била опасна, зашто нејзината отсечена глава можела да го претвори во камен секој што ќе ја погледнел.
Метиргич
Метиргич — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Фаина Михајловна Кирилова
Фаина Михајловна Кирилова — белоруски научник од областа на математичката теорија за оптимална контрола. Таа била добитник на наградата од СССР Совет на министри (1986) „за развој и имплементација на повеќенаменски софтверски алатки за инженерски пресметки“.
Ран живот и образование
Фаина Михајловна Кирилова е родена во Зујевка, Кирова област на 29 септември 1931 година. Кирилова ја добила магистерската диплома на Уралскиот државен универзитет во 1954 година, а нејзиниот докторат на Московскиот државен универзитет во 1961 година. Таа била првата жена математичарка во Белорусија која го добила степенот Доктор на наука од Санкт Петербуршкиот државен универзитет во 1968 година. Од 1954 до 1962 година била асистент постар истражувач, а од 1962 до 1967 година била постар истражувач на Уралскиот државен технички универзитет. Од 1968 до 1969 година ја држела позицијата постар истражувач, а од 1970 до 2008 година била шеф на лабораторијата (подоцна Одделот) за теорија на контролните процеси на Институтот за математика, Националната академија на науки на Белорусија. Во исто време од 1996 година, таа била претседавач на работната група на ИФАЦ за оптимална контрола. Од 1994 година, Кирилова била основач и водач на Белоруската асоцијација за администрација и менаџмент.
Станала Доктор по физички и математички науки во 1967 година, а професор во 1972 година. Во 1996 година е назначена за член на Националната академија на науките. Доделена и наградата почесен образовен работник на Виетнам (СРВ) во 2001 година, како и и почесен научник на Република Белорусија во 2002 година.
Научни придонеси
Кирилoвa има направено обемни технички придонеси во теоријата за оптимална контрола и оптимизација. Таа била прв поборник за користење на функционалната анализа во решавање на линеарни оптимални проблеми. Таа развила важни услови за контролирање и опсервација на линеарните системи за контрола со задоцнување. Таа дала оправдување за универзалната форма на неопходни оптимални услови за комплексните контролни системи, врз основа на варијантни деривации. Таа го открила и го потврдила (заедно со Р. Габасов) квазимаксималниот принцип за дискретно временските контролни системи и станала пионер на своите апликации. Таа, исто така, развила нов бројчен пристап за решавање на линеарните проблеми со програмирањето, и создала бројчени методи за решавање на линеарното, квадратното, нелинеарното програмирање и оптимална контрола на проблемите. Таа развила конструктивна теорија за екстремните проблеми, која обезбедува делотворен пристап кон процедурите за создавање на компјутерски решенија за широкиот опсег на проблемите со управувањето и оптимизацијата; од раните 1980-ти години се користела во применетото решение за контрола и проблемите со оптимизацијата.
Библиографија
Кирилoвa е авторка на над 350 научни трудови и 14 монографии. Нејзините главни дела вклучуваат:
Ојратски јазик
Ојратскиот (јасно писмо: Oyirad kelen; калмички: Өөрд, Öörd; монголски: |Ойрад, Oirad) е монголски јазик. За ојратскиот јазик, и неговите дијалекти, сè уште постои научна дискусија за тоа дали ојратскиот е еден засебен јазик со сите свои дијалекти или главен дијалект на монголскиот јазик. Ојратските подрачја се расшрткани во западните предели на Монголија, северозападна Кина и Русија, поточно во Калмикија каде една верзија на јазикот позната како калмички јазик е официјална во оваа федерална единица на Руската Федерација. Во сите три држави, ојратскиот станал загрозен јазик како последица на владините мерки во минатото, како и општествените и политички прилики. Најраспространет дијалект е торгутскиот дијалект. Покрај поимот „ојратски“, се користи и поимот „пишан ојратски“ за да се означи пишаната форма на јазикот со јасно писмо.
Дијалекти
Во Монголија има неколку историски ојратски дијалекти, секој соодветува со различо племе:
Постојат неколку дијалекти кои тешко се класифицираат. Алашанскиот дијалект во Внатрешна Монголија првично бил дел од ојратскиот а се класифицирал така според фонологијата. Но од други бил класифициран како дијалект на монголскиот јазик, порад морфологијата. Дархадскиот дијалект во Монголија бил класифициран како ојратски, монголски или бурјатски.
Фугленес
Фугленес ― област во општината Хамерфест во Норвешка. Тоа е местоположбата на најсеверната точка на геодетскиот лак Струве. Станува збор за геодетска точка, една од 34-те точки избрани за Списокот на светско наследство. Тука завршиле истражувањата на Фридрих Георг Вилхелм фон Струве во 1852 година.
Меридијанската потпора
Меридијанската потпора била дизајнирана од Вилхелм фон Хано и подигната во 1854 година за да го одбележи најголемото меѓународно мерење на обликот и големината на Земјата. Меридијанската потпора со столбната плоча, столбот, поглавјето, глобусот е пример од кои стилови бил вдахнат фон Хано.
Плочата е во три дела и во неполиран гранит. Додека двата долни дела се речиси квадратни, горниот дел е во облик на лист, каде што врвот на листот прави агли и покажува кон правците север, запад, југ и исток. Во кружна основа на овој горен дел од полицата лежи столбот. Овој полиран гранитен столб станува потенок во пречник со висина.
Истражувањето било започнато од Вилхелм Струве кој доби поддршка од кралот Оскар I од Норвешка-Шведска и Александар I од Русија.
Меридијанската потпора е на листата на УНЕСКО и е заштитен споменик на културата. На меридијанската потпора го има следниот натпис: „Најсеверната крајна точка на меридијанскиот лак од 25 ° 20` од северниот океан до реката Дунав — преку Норвешка, Шведска и Русија. По договор на НВ Оскар I и императорите Александар I и Николај I по непрекинати геометрии. Географска ширина 70 ° 40` 11,3``“.
958
958 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 958 година од новата ера, 958. од првиот милениум, 58. од X век и деветта од 950-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6466 и 6467 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5708 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4718 и 4719 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1711.
Аристократија
Старогрчкиот поим аристократија значи "власт на најдобрите" и е кованка од зборовите "аристо" (најдобар) и "кратија" (владеење). Бидејќи секој има различна дефиниција за поимот "најдобар", особено во контекст на власта, терминот е прилично негоден за употреба. Историски, аристократиите најчесто се наследни плутократии (видете подолу), каде што чувството на историски гравитас и ноблес оближе ги приморува членовите на таквата класа на високопринципијални дела.
Други системи на управа:
Историја
Терминот ,,Аристократија" првобитно се употребувал за младите атински челници кои воделе војски од првите редови со мечот вперен угоре. Оттогаш во Стара Грција воената храброст почнала да се смета за голема доблест и поимот „најдобри“ станал вообичаениот епитет кога станувало збор за таквата класа. Од Старите Грци, поимот продолжил да се користи во средновековна Европа за слична таква класа на наследни војсководци, наречени „благородници“. Во Стара Грција оваа била робовладетелска класа чија воена улога им дала за право да се сметаат за „најблагородни" или „најдобри". Најголемата разлика меѓу нив е во тоа што средовековнато благородништво се потпирало на црквата за поддршка на нивните ставови дека се „најдобри" во своето општество.
Една од главните каузи на Француската револуција била идејата дека традиционалната аристократија повеќе не ги претставувала „најдобрите" од општеството. Со модернизацијата на војската од страна на кралот Луј XIV, војсководците престанале лично да ги водат војските во поход, туку почнале да ги командуваат битките од безбедно растојание. Така, народот повеќе не сакал да ги признае традиционалните права на аристократите доколку тие не си ги заработиле на традиционален начин. Француската револуција била главно против аристократите кои ја добиле титулата наследно, а не против оние кои ја добиле по заслуга. Таквиот незаработен статус претставувал голема навреда за буржоазијата и новите либерални норми. Така, терминот „аристократија" почнал да се користи за оние кои барат право на незаработени привилегии и луксуз само заради нивното потекло, а не за оние кои го сметале служењето на татковината како наследно право. Во Обединетото Кралство и други европски држави во кои наследни титули сè уште се признаени, поимот "аристократ" сè уште се однесува на потомците на отприлика 7,000 семејства со наследни титули, од кои големиот дел се значително богати, иако тоа не мора да значи.
NGC 789
NGC 789 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 789 се споменува и како UGC 1520, MCG 5-5-47, CGCG 503-77, IRAS 01595+3149, ARAK 72, KUG 0159+318.
Откривање
Објектот е откриен на 24 август 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 789 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 789 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 789 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7760. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2312. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.
Млада месечина
Млада месечина или новина — месечева мена во која Месечината, за време на нејзината синодична револуција која трае околу 29,53 дена, е помеѓу Земјата и Сонцето. За време на оваа мена таа не е на ноќното небо. Во текот на денот, фактот дека нејзиното видливо лице не е осветлено од Сонцето и дека е блиску до сончевиот диск, го отежнува набљудувањето со голо око.
Младата месечина понекогаш се смета за моментот на појавување на првата видлива месечина, по астрономско врзување. Ова се забележува веднаш над хоризонтот на запад, за време на краткиот период помеѓу зајдисонце и зајдувањето на Месечината. Точниот момент, па дури и датумот на оваа појава зависи од географската положба на набљудувачот.
Астрономската млада месечина, по дефиниција се случува токму во моментот на нејзиното астрономско врзување со еклиптичката лонгитуда на Сонцето, како што се гледа од Земјата. Овој момент е единствен и не зависи од географската положба на набљудувачот. Ако Месечината е доволно близу до рамнината на еклиптиката, имаме затемнување на Сонцето.
Астрономски набљудувања
Оваа месечева мена е интересна за астрономите бидејќи во овој период Месечината не е видлива во текот на ноќта, а во другите фази нејзината осветленост го попречува посматрањето на небото.
Марково исповедание
Марково исповедание — македонска епска песна за Крале Марко.
Содржина
Крале Марко лежел болен веќе три години и никако не можело да се најде лек за него. Тогаш, неговата мајка му кажала дека е болен поради своите гревови, така што таа повикала девет попови за да го исповедаат Марко. Ним Марко им кажал дека направил многу гревови, но најголемиот грев го направил во арапската земја. Таму, Марко се борел против Арапите, кои речиси биле поразени, но тогаш се послужиле со итрина: земјата ја послале со сабји, така што коњите на дружината на Марко си ги исекле нозете. Потоа, Марко бил заробен и лежел в затвор цели девет години, без да знае кога е зима, а кога лето. Додека бил затворен, на Марко му помагала царската ќерка, која на лето му носела цвеќе, а на зима - снег. Еднаш, кога царот бил на лов, Марко ја измамил девојката, ветувајќи дека ќе ја земе за жена, ако го ослободи. Таа го извадила од затворот и потоа, двајцата побегнале со три товари богатство. Кога стигнале во Прилепското Поле, Марко ѝ ја пресекол главата на Арапката. Откако Марко се исповедал, поповите му пееле молитви во текот на три дена и три ноќи, по што Марко заспал, а кога се разбудил, веќе бил оздравен.
ОУ „Христијан Тодоровски Карпош“ - Карпош
Христијан Тодоровски Карпош — основно училиште во Карпош, Општина Карпош.
Дебричен
Дебричен (Döbritschen) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Валериј Брјусов
Валериј Јаковљевич Брјусов (1873-1924) бил руски поет, теоретичар и публицист. тој се смета за еден од најзначајните личности во руската книжевност на XX век.
Животопис
Брјусов бил многу ценет од страна на Есенин, кој во некрологот за Брјусов напишал:
''Умре Брјусов. Таа вест е болна и тешка. особено за поетите. Сите ние учевме од него. Сите знаеме каква улога одигра тој во историјата на развојот на рускиот стих...Многумина го критикуваа Брјусов, многумина зборуваа за тоа дека тој не е поет, туку занаетчија. Глупави зборови! Глупави мислења''!
Самба (појаснување)
Самба може да се однесува на:
Обработливо земјиште
Обработливо земјиште или обработлива површина — земјоделски поим, кој значи земја која е погодна за одледување на култури на неа. Поединечната одгледувана површина се нарекува нива.
Денес обработливото земјиште исчезнува со стапка од 100.000 км2 годишно, започнувајќи од средниот век во Европа и Азија.
Најплодниот дел од обработливото земјиште се наносите оставени од поплави на реки и од мориња. Во денешно време поплавите не се толкав создател на обработливо земјиште, главно заради потребата од контролата на поплавите потребна за интензивно земјоделство кое ги задоволува потребите на многубројното население во светот.
Необработливо земјиште
Земјиштето кое е неупотребливо за полјоделски цели обично се одликува со барем една од следниве неодостатоци: нема доток на слатка вода; климата е премногу врела (пустина); климата е премногу студена (Арктик); пределот е премногу каменлив или карпест; пределот е премногу планински; премногу солена почва; премногу врнежи; премногу снегови; презагаденост; или пак неплодност. Облаците исто така го попречуваат сонцето кое им е неопходно на растенијата за фотосинтеза, така намалувајќи ја плодноста. Необработливото земјиште честопати се нарекува „пустелија“.
Меѓутоа необработливото земјиште може да се претвори во обработливо со извесни методи како иригазиони канали, нови бунари, аквадукти, станици за отсолување, засадување на дрвја за сенка во пустината, хидропоници, ѓубрива, азотни ѓубрива, пестициди, водопреработувачи со обратна осмоза, употреба на ПЕТ филм, изолација, копање на ровови и ридови за заштита од ветер, и стаклени градини со внатрешно осветлување и затоплување за заштита од надворешниот студ и давање на светлина при тмурно време. Овие методи обично се многу скапи.
Примери за претворање на неплодно необработливо земјиште во плодно и обработливо:
Примери за претворање на плодно обработливо земјиште во неплодно:
957
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6465 и 6466 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5707 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4717 и 4718 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1710.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 957 година се протега во 3593 и 3594, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3653 и 3654 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1500. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 345 и 346 исламска година.
Сатурн LIX
Сатурн LIX , привремено познат како S/2004 S 27, е природен сателит на Сатурн.
Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит и Јан Клејна на 7 октомври 2019 година од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 21 март 2007 година.
Сатурн LIX е со пречник од околу 6 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 19,976 Gm за 1054,45 дена, со наклон од 168° кон еклиптиката, во ретроградна насока и со ексцентричност од 0,122.
Космос-1569
Космос-1569 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јуни 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1569 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 63,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9748 км, а најмалото на 611.
Елена Петреска
Елена Петреска (роденa на 1 август 1980 година) - македонска поп-пејачка од Прилеп. Кариерата ја започнала со пеење на детски фестивали и продолжила со студиите на Музичката академија во Скопје. Во моментов работи на нејзиниот втор албум кој сè уште нема име.
Елена завршила на петтото место со 67 бода на Скопскиот фестивал 2007 (македонски избор на Евровизија) со песната „Пеам“. На црногорскиот фестивал, Будва 2007, Петреска го освоила деветтото место со песната „Кад Лептир Слети“ („Кога пеперутката слетува“).
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010
Натпреварите во алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер се одржаа од 13 до 27 февруари.
Сите натпревари се одржаа во Вислер, кој се наоѓа 125 km северно од Ванкувер. Временските услови беа лоши, па некои од натпрварите беа одолговлекувани, дел поради врнежите од дожд, а дел поради појавата на магла.
Земји-учеснички
Во продолжение се даден земјите-учеснички во натпреварите во овој спорт, распределени по бројот на натпреварувачи, ко настапија.
IC 1928
IC 1928 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 септември 1900 година од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1928 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 4,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 37' 56"".
Други поделби
Проучување на IC 1928 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Никит
Никит — село во Егејска Македонија, Република Грција.
ФК Аталанта
Аталанта Бергамаска Калчо или само ФК Аталанта е италијански фудбалски клуб од Бергамо, Ломбардија. Моментално се натпреварува во Серија А, највисокото ниво на италијанскиот фудбал.
Клубот е основан во 1907 година и во Италија често се нарекува Regina delle provinciali (кралица на провинциските клубови) бидејќи се најуспешен клуб од не-метрополитански град. Аталанта, исто така, е екипата која одиграла најмногу сезони во највисокото ниво на италијанскиот фудбал меѓу клубовите кои никогаш не го освоиле скудетото, а покрај тоа имаат најмногу титули во втората лига на земјата (6 титули, изедначени со Џенова) и се екипата со најмногу промоции во првата лига (вкупно 13).
Најголемиот успех на клубот е освојувањето на Купот на Италија во сезоната 1962-1963, додека во Серија А првенството како најдобар резултат Аталанта го има освоено третото место на крајот од сезоната, пласман остварен трипати по ред во изданијата 2018-2019, 2019-2020 и 2020-2021. Во европските натпреварувања најголемите успеси на Аталанта се полуфиналето во Купот на победниците на куповите во сезоната 1987-1988, додека се натпреварувале во Серија Б, и четвртфиналето во Купот на УЕФА (1990-1991) и во Лигата на шампионите (2019-2020).
Својте домашни натпревари ги игра на стадионот Џевис. Основни бои на клубот се црната и сината.
Приказната на слугинката (филм)
„Приказната на слугинката“ (англиски: The Handmaid's Tale) - американски филм од 1990 година, во режија на Фолкер Шледорф (Volker Schlöndorff) по сценариото на Харолд Пинтер, засновано врз истоимениот роман на Маргарет Етвуд. Главните улоги ги толкуваат: Наташа Ричардсон, Феј Данавеј и Ејдан Квин. Филмот бил номиниран за наградата „Златна мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал во 1990 година.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во дистописки, контаминиран свет во која владее десничарска религиозна тиранија. Една млада жена, која е една од ретките плодни жени, станува сексуална робинка...
ФК Аталанта
Историја
Основана на 17 октомври 1907 година, од страна на средношколците Еуџенио Урио, Феручо и Џулио Амати, Алесандро Форлини и Џон Роберти како Сочиета Бергамаска ди Џинастика е Спортс Атлетичи Аталанта, Аталанта го добива нејзиното име по истоимената хероина од старогрчката митологија. Веќе во 1907 година, клубот го создава својот фудбалски оддел, кој е официјално признат од FIGC во 1914 година, а набрзо по инаугурацијата дошле и првите натпревари во историјата на клубот: таа година Бергамaските, кои во тоа време настапувале во црно-бели бои, одиграле само неколку пријателски натпревари прво во Пјаца д'Арми, а подоцна и во Кампо ди Марте, нерамен терен кој се наоѓал помеѓу улиците Суарди и Манаки Каироли во центарот на градот. Во сезоната 1914-1915, прва на официјално ниво, клубот учествувал во Промоционе првенството, втората дивизија на земјата во тоа време.
По неколку сезони кои клубот ги затворил завршувајќи во средината на табелата во Серија Б, во 1937 година Аталанта изборила промоција во Серија А на крајот на сезона 1936-1937, но веднаш испаднала. По две сезони се вратила пак во првата лига и како ново промовирана екипа го освојува шесттото место во поредокот за сезоната 1940-1941; ; во следните години клубот продолжува да се издвојува по одличните настапи против врвни екипи (на пример, го победиле неколку пати Гранде Торино) и исто така го освоил петтото место на табелата во сезоната 1947-1948. Клубот останал непрекинато во најсилната лига до крајот на сезоната 1958-1959, играјќи вкупно 17 последователни сезони (клупски рекорд за последователни учества во првата лига).
На почетокот на шеесеттите години, Бергамаските почнуваат да учествуваат во европските натпреварувања, со добри перформанси во Митропа купот (полуфинале во 1962), во Копа дел Амичизија и во Купот на Алпите (во последното загубиле финале во 1963 година од ). На крајот на сезоната 1962-1963, Аталанта го освоила својот прв позначаен трофеј во клупската историја - Купот на Италија ; проследено со нивното деби во Купот на победниците на куповите Во 1969 година, доаѓа ново испаѓање во Серија Б, додека седумдесеттите се одликуваат со низа промоции и испаѓања помеѓу првите две национални дивизии. На крајот од сезоната 1980-1981 стигнало единственото испаѓање во третото ниво на италијанскиот фудбал во историјата на клубот од Бергамо, но тие се вратиле брзо во Серија Б по освојувањето на титулата во Серија Ц1 1981-1982.
Во сезоната 1983-1984, Аталанта го завршила своето враќање од третото ниво до Серија А, освојувајќи ја титулата во Серија Б, но сепак три години подоцна уследило ново испаѓање во втората лига. И покрај ова, во истата сезона Аталанта стигнала до финалето на Купот на Италија (биле поразени од, шампионот на Италија) и добила право на учество во Купот на победниците на куповите следната сезона. И покрај тоа што играла во Серија Б, под водството на тренерот Емилијано Мондонико, Аталанта стигнала до полуфиналето на Купот на победниците на куповите, што е најдобар пласман во натпреварувањата на УЕФА од клуб што не се натпреварувал во највисоката национална дивизија на својата земја. Во следните години, Аталанта се вратила да игра во првата дивизија и изборила пласман во Купот на УЕФА во два последователни наврати (1989-1990 и 1990-1991). Во 1994 година, дошло до ново испаѓање во Серија Б, но со моментално враќање во Серија А по една година. Во сезоната 1996-1997, Филипо Инѕаги постигнувајќи 24 гола во првенство станал првиот играч на Бергамаските кој ја освоил титулата најдобар стрелец во Серија А.