cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Акутен трансверзален миелитис
Епидемиологија
Инциденцата на ТМ е 4,6 на 1 милион годишно, што подеднакво ги погодува мажите и жените. ТМ може да се појави на која било возраст, но има врвови околу 10-годишна возраст, 20-годишна возраст или по 40-тата година. Годишната инциденца на IATM (идиопатски акуен трансверзален миелитис) се проценува помеѓу 1/1.000.000 и 1/250.000. Инциденцата на SATM (секундарен акутен транверзален миелитис) е променлива и зависи од основната болест.
Историја
Во 1928 година, Френк Форд забележал дека кај пациентите со заушки кои развиле акутен миелитис, симптомите се појавиле само откако инфекцијата со заушки и придружните симптоми почнале да се намалуваат. Во една статија во The Lancet, Форд сугерираше дека акутниот миелитис може да биде пост-инфективен синдром во повеќето случаи (т.е. резултат на имунолошкиот одговор на телото кој го напаѓа и го оштетува 'рбетниот мозок) наместо заразна болест како што е вирус или некоја друга заразна агент предизвика парализа. Неговиот предлог беше конзистентен со извештаите во 1922 и 1923 година за ретки случаи во кои пациентите развиле „поствакцинален енцефаломиелитис“ после примањето на вакцината против беснило која потоа била направена од мозочно ткиво кое го носи вирусот. Патолошкиот преглед на оние кои умреле од болеста открил воспалителни клетки и демиелинизација наспроти васкуларните лезии предвидени од Бастијан.
Во 1948 година, д-р Сушет-Кеј опишал пациент со брзо напредувачко оштетување на моторната функција на долните екстремитети што се развило како компликација на пневмонија. Во својот опис, тој го измислил терминот попречен миелитис за да ја одрази торакалната област слична на лента на изменетата сензација што ја пријавиле пациентите. Терминот „акутна попречна миелопатија“ оттогаш се појавил како прифатлив синоним за „попречен миелитис“, а двата термина во моментов се користат наизменично во литературата.
Дефиницијата за попречен миелитис, исто така, еволуираше со текот на времето. Првичниот опис на Бастијан вклучуваше неколку убедливи дијагностички критериуми; до 1980-тите, беа воспоставени основни дијагностички критериуми, вклучувајќи акутна развојна парапареза комбинирана со билатерална дисфункција на 'рбетниот мозок во период од <4 недели и добро дефинирано горно сетилно ниво, без докази за компресија на' рбетниот мозок и стабилна, непрогресивна курс Подоцнежните дефиниции беа напишани со цел да се исклучат пациентите со основни системски или невролошки заболувања и да се вклучат само оние кои напредувале до максимален дефицит за помалку од 4 недели
Општество и култура
Во 2016 година, поранешниот тапанар на Slipknot, Џои Џордисон, открил дека бил хоспитализиран поради болеста во 2013 година и дека тоа е причината за неговото контроверзно отпуштање. Како прва славна личност која јавно проговори за попречен миелитис, ова помогна да се подигне јавната свест за болеста. Џордисон починал на 26 јули 2021 година, но не е познато дали болеста имала некаква врска со неговата смрт.
Етимологија
Зборот е од латински: myelitis transversa и името на нарушувањето е изведено од грчкиот што се однесува на „рбетниот мозок“ и наставката -itis, што означува воспаление. Се верува дека IATM (идиопатски акуен трансверзален миелитис) е имуно-посредувана болест поради доцниот имунолошки одговор против неодамнешната инфекција која ненамерно го таргетира 'рбетниот мозок. SATM (секундарен акутен транверзален миелитис) се должи на воспалителна болест: мултиплекс склероза (МС), невромиелитис оптика (НМО), системски лупус еритематозус (СЛЕ) и Сјогренов синдром, а исто така може да се должи и на заразна болест (бактериска, паразитска или вирусна).
Јоаникиј I Цариградски
Јоаникиј I (, починал околу 1526 г.) накратко бил Вселенски патријарх во 1524–1525 година. Понекогаш тој се смета за натрапник.
Живот
Еремија реагирал и заедно со патријасите на Александрија и Антиохија кои ги повикал во Ерусалим, го изопштил Јоаникиј. И покрај тоа што поголемиот дел од Светиот синод бил на страната на Јоаникиј, султанот Сулејман Величествениот наредил Еремија да биде вратен на престолот, настан кој се одржал во Цариград на 24 септември 1525. Јоаникиј се вратил во Тракија, каде починал во манастирот „Свети Јован Крстител“, во близина на Созопол окулу 1526 година.
Вале ди Мадалони
Вале ди Мадалони — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Колт
Колт биле Рок бенд од Скопје, Македонија, основани во 2014 година од гитаристот Томи Апостолов и басистот Никола Велевски, и заокружени со вокалот Златко Петровски и тапанарот Дејан Которчевиќ. Пред распадот во 2016 година, тапанарот Котор бил замет со Владо Крстевски, а вокалот Златко бил привремено заменет од Томи и Ник.
Бендот има издадено еден Студиски албум и едно EP. Нејасно е што би се случило со необјавениот и неснимен материјал.
Формација и “Equilibrium”
Колт биле формирани во јануари 2014 година, добивајќи го името по американскиот пронаоѓач и индустријалец Семјуел Колт, но поради стилски причини, Томи и Ник одлучиле името да започнува на "К", наместо на "Ц". Во следните неколку месеци, Томи и Ник создале и работеле на 26 песни вметнувајќи различни жанрови – главно хард-рок, алтернативен рок, панк-рок, метал и блуз.
Во Мај 2014 година, Томи стапил во контакт со Златко Петровски кој ја прифатил поканата да се приклучи на групата како вокал и текстописец. Истиот месец, поставата на бендот е заокружена од страна на тапанарот Дејан Которчевиќ - Котор. Не трошејќи го своето време, веднаш одлучиле да влезат во студио и да снимат единаесет од дваесет и шест песни за нивниот деби албум со наслов "Equilibrium". Кога ги завршиле сесиите, кон крајот на Септември, започнале со редовни проби на материјалот за настапи во живо, додека Томи работел на миксот и мастерот на албумот.
На 29 ноември 2014 година, своето прво појавување во јавноста, Колт, го имале како дел од Таксират "Лузер фест" во кој дебитирале со четири песни од претстојното издание. "Equilibrium" бил независно објавен на 12 декември 2014 година. Една недела подоцна, на 17 декември учествувале на јубилејниот 30-ти "Рок Фест". На 10 јануари 2015 година, за првпат се појавиле на националната телевизија Алфа, за промоција на "Еквилибриум", претставувајќи се со синглот "Dry".
Кале (Стрежево)
Кале — археолошко наоѓалиште во битолското село Стрежево. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 4800 м северно од селото, на височинка што доминира над десниот брег на реката Шемница, каде при заштитното ископување извршено во 1979 година од Заводот и музеј во Битола се пронајдени остатоци од утврдена населба, некропола и старохристијанска базилика со мозаичен под. За одбележување е наодот од богато депо на железни орудија, како и монети од Јустинијан. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Колт
“Solipse” и раздорот на бендот
Во Февруари, Колт, настапиле на фестивалот "Земјотрес 3", и започнале да го снимаат материјалот за вториот албум "Solipse", воглавно вметнувајќи прогресивен рок и метал, и примеси на џез – нови елементи на нивниот звук. Целиот албум бил снимен во слободен проток, а темпото на тапаните и басот се снимени во живо.
Во Мај го снимиле своето прво музичко видео за песната "Chess" и учествувале на "Македонските Алтернативни Награди". Во Септември, со одбран материјал од двата албума, во поинтимно издание настапиле на четвртиот, годишен "Acoustic Square Festival". На 9 Октомври била промоцијата на музичкото видео на "Chess", заедно со краток документарен филм за неговото снимање. На 6 ноември заедно со „Cutting Edge“ одржале заедничка концертна промоција на своите албуми. Од средината на Ноември до крајот на Јануари, 2016 година, бендот настапил во повеќе прилики низ различни градови на територијата на Република Македонија.
На 29 јануари, Колт настапиле на “Infinity Festival Vol.1”, замислен како годишен настан организиран од страна на бендот. Во Февруари, започнале со творење на нови песни, со тоа што една демо песна, насловена “Egotistical Singularity”, бива најоформена песна за третото издание. Исто така, идејата за флеш игра, со нив како карактерите, добива поголемо внимание.
На 19 март, по рутинска свирка, бендот спорел околу предлогот, кој го дал Котор, да се вклучи и ритам гитарист на места на кои бендот ќе свири преработки од различни бендови. Иако спорот бил оставен да се одлучи во наредните денови, Томи го отпушта Котор во истиот час. Разочаран од начинот на кој Томи се справил со стварите, Златко го напуштил бендот. Следниот ден одлучиле да не се издаваат песните снимени во целост “Tethered Cry”, “Motormouth”, “Clinomania” и “The River”, додека последните две песни, “Jupiter’s Rain” и “King” немале исполнети вокали. Причината е Златко, којшто не сакал неговите текстови да се користат, иако веднаш потоа се покајал и направил напор да го убеди Томи да издадат уште еден последен албум, неуспешно. Преработка на песната “Would” од Alice in Chains е исто така неиздадена, иако била снимена во целост.
Потешкотиите, последните настапи и распадот
По откажувањето на веќе договорени настапи, Колт веднаш започнале со барање на замени. Неуспешни на неколку месеци, сè додека не го најдат тапанарот Владо Крстевски. Набрзо, добиле изненадувачка покана од “Демофест”, годишен фестивал кој се одржува во Бања Лука, Босна и Херцеговина. Експресно започнуваат со подготовки за настап. На 21 јули, настапиле со песната „Elegy of Destruction“ на првиот полуфинален ден. Не успеале да се квалификуваат во финалето.
На 15 Декември, поради недостиг на оптимизам, иако немало голем недостаток на материјал за втор албум, Ник одлучил да го напушти бендот. И Томи и Владо ја прифатиле неговата одлука, па на истиот ден, по скоро три години, официјално се распаднале.
Музички стил
Освен Хард рок, првите сесии на бендот се повеќе ориентирани кон Панк-рок и Блуз од кои произлегуваат песни како "Brutality", "The Smell" и "Patriot", додека "Night" и "Lemonade" се напишани како класични блуз рифови.
Примарни влијанија на првиот албум се уметници како: Soundgarden, Foo Fighters, The Melvins, Skunk Anansie, Monster Magnet, Them Crooked Vultures, Мади Вотерс, Slash, Velvet Revolver и Guns N' Roses.
Како што сесиите продолжуваат, бендот посегнува кон Прогресивен метал, со што се создаваат песни како "Zophist`s Respite" и " Heterogeneous". Песната "Jupiter`s Rain" има најистакнати примеси на Џез.
NGC 2404
NGC 2404 — дел од галаксија во соѕвездието Жирафа, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1886 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2404 е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 37 м 7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 65° 36' 40".
Други поделби
Проучување на NGC 2404 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 21; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4120. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1330.
Список на државни водачи во 905 година
Ова е список на државни водачи во 05 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гијом де Боже
Потекло
Гијом де Боже бил од областа Боже, по чиешто име и го добил своето. Жилом бил потомок на многу моќно семејство коешто припаѓало на најблагородничките во областа Божола. Тие дури биле поврзани и со францускиот кралот Луј IX и Карлос Анжуски, кралот на Сицилија. Се верува дека, тој се приклучил во редот на темпларите на 20 години. Тој најпрвин бил како турист во гарнизонот Темпларија во Триполи во 1271 година, а потоа на 13 мај 1273 година бил избран за Голем мајстор, заземјаќи ја и функцијата командант на Апулија и поради тоа останал надвор од Светата земја.
Откако бил избран, тој организирал патување за постеа на главните темплари на запад и бил повикан од папата Григориј X во советот од Лион. Во летото 1274 година, Жилом ги разгледал погледите на другите Големиот масјтор на витешкиот ред болничари за организирање на нова Крстоносна војна. Малиот ентузијазам кај дело од бароните пред идејата за крстоносна војна и смртта на папата во 1276 година ги прекинале подготовките за издавањето.
Враќањето во Арка и обидот да се заштити Светата земја
Поради постојаните повици по темпларите од исток, некаде околу септември 1275 година, Жилом де Божу пристигнал во Арка. Во 1279 година, Жилом бил во конфликт со Хуго III, кралот на Кипар бидејќи новите случувања конфискувале и многу добра од островот. Овој конфликт помеѓу островот Кипар и темпларскиот ред траел 20 години, сè додека Голем мајстор не станал Жак де Молеј.
Во 1282, Гијом де Боже, чијашто полиција добивала време против муслиманските управувачи ја оставила инвазијата поради монголското вознемирување и нивното ширење од исток и север за период од 10 години по истекот на договорот склучен о Баибарите во 1271 година. Искрената политика била со цел да се развие непријателство помеѓу Монголите и Муслиманите. Од друга страна пак, Христијаните од Ермеија биле загрозувани од Татарите, додека пак Христијаните јужно останале неутрални. Сепак, Гијом де Боже останал во пријателски односи со Каиро.
Поради предупредувањата од Гијом де Боже и благодарение на недовербата помеѓу христијанските водачи, градот Триполи бил освоен од страна на Муслиманите на 26 април 1289. Калавун, чијашто цел била да ги протера Крстоносците од Светата земја започнал да се подготвува за освојување на градот Арка.
Врв на непријателството
Масакрот на муслиманските трговци во Арка од новопристигнатите франко- ломбардски трупи го оневозможиле оправдувањето за оставрување на нивните цели. За да ги промени подготовките, Калавун му се заблагодарил на одговорниот за извршениот масакр за да ја навести казната. Гијом де Боже им предложил на челните луѓе од градот Арка да ги испразнат затворите и ослободат затворениците и истите да му ги предадат на Калавун со цел да добијат време. Но, Калавун умрел, па Христијаните уживале неколку недели по неговата смрт во Каиро во ноември 1290 година.
На пошетокот на април 1291, Ал- Ашраф Калил пристигнал со многубројна војска и го опколил градот. Историчарите сметаат дека неговата војска броела 200.000 луѓе. Веќе на 5 април градот целосно бил опсаден.
Крајот за градот
Големите мајстори на витешките редови Темплари и Болничари, Жилом де Божу и Жуан де Вилиер заборавиле на меѓусебните недоразбирања и се здружиле заеднички во заштита на северните ѕидини од замокот, додека Конрад Фојтвангенски, Големиот мајстор на Тевтонскиот ред, Амаларико, братот на кралот на Кипар Хенри II и водач на коњаницата на Сирија и Кипар, швајцарскиот командант, командантот на британските трупи Отон од Грендсон се договориле да ги заштитуваат западните ѕидини.
Ноќта помеѓу 15 и 16 април, Гијом де Боже започнал да подготвува околу 300 витези. Проптивниците биле изненадени од доброзаземените позиции, па морале малку да се повлечат, бидејќи нивните воени машини биле напаѓани и уништувани што и било цел. Но, Мамелуците се подготвиле за нов напад.
На 16 април, поради пристигнувањето на кралот на Кипар Хенри II придружуван од околу 1.000 војници, дел од ѕидините се урнале од нападите на противниците. Муслиманите го искористиле направениот премин од урнатите ѕидини за да влезат во градот, но со заеднички сили трите витешки реда успеале да го спречат продорот и ги избркале Муслиманите од пред ѕидините.
Смртта на Гијом де Боже
На 18 мај, Ал- Ашраф Калил го повел завршниот напад. Околу 2.000 војници поминале од преминот создаден од урнатите ѕидине и ги запоседнале кулите на ѕидините, а при тоа ги нападнале витезите. Со одреден број на витези, Гијом за еден момент можел да го сопре приливот на противниците, но тие веќе биле во градот. Кога Сарацените биле речиси пред вратите на Сан Антонио, Гијом де Боже бил смртно ранет. Во метежот за време на борбата, Жилом немал време да се тргне и бил погоден од стрела. Тој се оддалечил од ѕидините и преминал од другата страна испуштајќи го својот меч. Витезите го наговарале да се врати, но тој на тоа им одговорил:"Je ne m'enfuis pas; je suis mort. Voici le coup."(„Не се повлекувам. Јас сум мртов. Овде е стрелата.“) и ја подигнал раката, покажувајќи ја раната.
Бргу бил внесен во градот и доведен во една куќа во соседството каде што за последен пат видшал.
Падот на градот
Пристигнувањето на нови сили со кои се освежувала противничката војска ги приморало витезите да се повлечат до темпларскиот замок којшто се наоѓал јужно од градот, на самиот брег. Градот бил освоен од Муслиманите неколку дена подоцна, иако сè уште имало темплари кои останувале докрај да се борат. Ова предизвикало голем број од населението да го напушти градот Арка и да се насели на островот Кипар.
Двајцата влијателни луѓе, Теобалд Годен и Пјер де Севри останале живи во градот Арка, но решиле да се разделат. Тибо запловил кон градот Сидон кој сè уште бил во христијански раце, а Пјер де Севри се уверил во издржливоста на муслиманските сили. По неколку дена, покрај брегот, Пјер здогледал илјадници војници лесна пешадија коишто имале одбранбени задачи. Ал-Ашраф Калил го поседнал градот на 28 мја, а при тоа убивајќи и неколку бранители коишто не можеле ништо против многу побројните противници, а останале живи од оние 2.000 фанатаци коишто останале да го бранат градот.
Традиционално популарно
Се вели дека Жак де Молеј пред да умре му доделил чин на Франсоа де Боже, внук од брат на Гијом де Боже. Редот на храмот бил сочубванм и Франсоа требало да отиде во гробницата на Големите мајстори и точно во гробот на својот предок да го остави скапоценикот којшто Жак де Молеј го враќал на својот претходник. По мисијата, Жак де Молеј извршил нова организација на редот започнувакќи со неговитѕе тајни.
Долна Црква (Стрежево)
Долна Црква или Црквиште — археолошко наоѓалиште во битолското село Стрежево. Претставува црква и некропола од непознат период поради неистраженоста на истиот. Се наоѓа веднаш под селото каде во минатото биле видливи остатоци од црква со гробови околу неа.
Каде е мојот дом?
Каде е мојот дом (чеш. Kde domov můj?) е државна химна на Чешката Република.
Текстот на химната потекнува од театарската претстава „Фидловачка“ (Fidlovačka aneb žádný hněv a žádná rvačka) на авторот Јозеф Кајетан Тил, што своја премиера имала во 1834 г. во Прага. Мелодијата ја компонирал Франтишек Шкроуп.
Текстот се состои од две строфи, од кои како химна се изведува само првата строфа, и тоа во изменет облик. (“чешка земја“, наместо “меѓу Чесите“)
Во некогашната држава Чехословачка оваа химна ја претставувала Чешка, додека другиот дел од химната била словачката химна Над Татрите светат (Nad Tatrou sa blýska).
Во периодот 1918-1938 г. во употреба била и германска верзија на оваа химна, поради значителното германско малцинство во државата (Судетски Германци).
Верпен
Верпен — поранешна општина во округот Витенберг, Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2008, е дел од градот Косвиг.
Пусти Манастир (Стрежево)
Пусти Мананстир — археолошко наоѓалиште во битолското село Стрежево. Ноаѓалиштето поради неистраженоста е од непознат тип и период. Се наоѓа лево од реката Шемница во селскиот атар на место каде се гледаат ѕидини.
Вила Литерно
Вила Литерно — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Космос-783
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 ноември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 750 килограми. Космос-783 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 799 км, а најмалото на 783.
Каблар
Каблар — планина во Србија што се наоѓа на 15 км од Чачак и 155 км од Белград. Каблар е висок 889 метри. Со планината Овчар ја гради Овчарско-кабларската Клисура, низ која протекува реката Западна Морава. Недалеку од Каблар се наоѓа познатото туристичко место Овчар Бања.
На врвот на планината постои видиковец.
Местоположба и клима
Местоположбата на оваа планина е многу конкретна. Таа се наоѓа во Шумадија, додека соседната планина Овчар се наоѓа во динарскиот предел. Каблар има поглед на градот Чачак, Овчарско-кабларската Клисура, како и на брдото Љубиќ. Климата е планинска и умерено континентална.
Карло Крако
Карло Крако (роден на 8 октомври 1965 година во Креацо, Венето) е италијански готвач и телевизиска личност.
Биографија
Крако присуствувал на институтот за угостителство Пелегрино Артуси во Рекоаро Терме. По дипломирањето, тој работел во ресторанот Да Ремо во Виченца. Во 1986 година започнал да соработува со колегата готвач Гуалтиеро Маркези во Милано. Подоцна, работел во ресторанот во Ла Меридијана, одморалиште во провинцијата Савона. Крако и живеел во Франција три години, каде студирал француски кулинарски уметности.
Подоцна Крако се вратил во Италија, каде бил готвач во Енотека Пинчиори во Фиренца. Ресторанот бил награден со две Мишелин ѕвезди. Наскоро Крачо бил поканет од Гуалтиеро Маркези уште еднаш да соработува, овој пат на отворањето на неговиот нов ресторан Ларберета во регионот на Ломбардија, каде што Крако работел како готвач три години. Потоа отворил ресторан во регионот Пиемонт наречен Ле Кливи, кој добил Мишелин ѕвезда.
Неколку години потоа, Крако ја прифатил поканата од семејството Стопани, сопственици на пазарот Пек во Милано, да отвори нов ресторан наречен Крако Пек. Тој продолжува да работи таму и денес како извршен готвач. Од 2007 година, ресторанот е познат едноставно како „Крако“.
Во февруари 2014 година, Крако основал бистро во Милано наречено Carlo e Camilla in segheria („Карло и Камила во пилана“), кое своето име го носи по напуштената пилана во која живее.
Во 2011 година, Крако почнал да го води шоуто MasterChef Italia со Бруно Барбиери, Џо Бастианич и, од 2015 година, Антонино Канавациуоло. Крако бил претседател на непрофитната организација Маестро Мартино од 2012 година. На 13 февруари 2013 година се појавил на музичкиот фестивал во Санремо, да ја претстави уметничката Аналиса. Крако бил водител во првата и втората сезона на Пеколната кујна на Италија на каналот Скај Уно.
Тој ја добил Американската награда на Фондацијата Италија-САД во 2019 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Дреновци
Свети Теодор Тирон – главна селска црква во селото Дреновци. Сместена е во средишниот дел на селото, во непосредна близина на основното училиште.
Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со осум слепи ниши. Храмот има влез на јужната страна над кој има ниша со фреска во лоша состојба. Кон западната страна е доградена припрата до која води влезна врата на источната страна. Објектот е изграден од варовник и е варосан, а покриен е со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата е живописана, а автори на фресокиписот се зографите Коста, Вангел и Никола Атанасовиќ од Крушево.
Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е изграден од камен, а горниот од тули. На секоја страна во горниот дел има по една монофора. Влезот на камбанаријата се наоѓа на западната страна.
Галерија
Црква
Вила ди Бријано
Вила ди Бријано — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Гледи Мици
Гледи Мици (роден на 6 февруари 1991 година во Тирана) е албански фудбалер, играч од одбраната, на Шкендија.
Кариера
На 20 јули 2018 година, Мици бил купен од македонскиот клуб Шкендија, со кој потпишал двогодишен договор кој истекува на 30 јуни 2020 година.
Клипски
==== Фљамуртати Валона ====
Млет
Млет (хрватски: Mljet, лат. Melita, итал. Meleda) е осмиот по големина остров во Хрватска, еден од најголемите од јужнодалматинските острови и воедно најјужниот и најисточниот остров од сите поголеми хрватски острови. Како во минатото, така и денес, историјата на овој остров е поврзана со историјата на Дубровничката жупанија. Островот се наоѓа во близина на Дубровник, Корчула, Елафитските Острови, а од полуостровот Пелешац е одвоен со Млетскиот канал.
Список на државни водачи во 1094 година
Ова е список на државни водачи во 094 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Млет
Бидејќи Млет во текот на историјата имал исто име со островот Малта (и во римските и во средновековните латински записи), а посебно во познатите светски легенди за бродоломите во Хомеровата Одисеја и бродоломот на Свети Павле, овие два острова често биле мешани, па затоа постои сомневање за тоа каде точно бродоломите се случиле. Бидејќи Малта е светски позната, овие настани, реални или имагинарни, повеќе ѝ се припишуваат нејзе. Бродоломот на Свети Павле, според Делата на светите апостоли 27.39-28.11, се случил при пловење по „Адриа“ на остров на кој имало змии-отровници. На островот Малта никогаш немало змии-отровници, но на Млет ги имало сѐ до донесувањето на мунгосите во 1910 година. Како потсетник за настанов, постои гребен Свети Павле и мала црква на источниот дел од островот. Во однос на Одисеја, се мисли дека древната Огигија можеби се однесувала на Млет, а потсетник за тој настан е т.н. Одисеева пештера, која постои на островот. Сличен проблем е и прашањето за потеклото на познатата џуџеста раса на кучиња наречена малтешки пес, за која денес главно се мисли дека потекнува од Малта. Хрватските и поголем дел од другите кинолози и историчарите по ветеринарна медицина сметаат дека оваа раса е по потекло од островот Млет.
Список на државни водачи во 1094 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Млет
Млет е остров на разновиден животински свет и изворни шуми на алепски бор, питом бор и дабот црника. Се смета дека Млет е најпошумениот и најзелениот хрватски остров, чиј западен дел е заштитен како прв јадрански национален парк, а источниот дел е заштитен како резерват на природни реткости.
На островот нема поголеми населби поради слабо развиеното стопанство, кое резултирало со иселување на помладото население. Жителите на Млет се викаат Млеќани и Млеќки (лошо наведен израз на Млеќанки). Според пописот на населението од 2001 година 99% од жителите се Хрватите, 96% од населението се католици и се единствени, заедно со жителите на Елафитските Острови, кои зборат на штокавско наречје, со ијекавски изговор.
Општи податоци
Островот Млет е дел од дубровничкиот архипелаг, и негов најголем островот. Има површина од 100,4 км2. Има издолжен облик, со должина од 37 километри, и максимална ширина од 3 километри. Од полуостровот Пелешац е одвоен со Млетскиот Канал. Се протега во правец северозапад – југоисток. Се смета за најпошумен остров во Јадранското Море, со повеќе од 70% од површината покриена со шуми, а во внатрешноста, во националните паркови, пошуменоста е над 90%. Поради тоа, Млет го има прекарот најзелен остров на Хрватска.
Релјеф
Карпестиот состав на Млет е доста едноставен. Централниот дел на островот е изграден од варовник и доломит од мезозоик. Некои експерти тврдат дека има делови на островот со вулкански карпи. Геолошки најстариот дел на островот, се горнојурските депозити и тие се наоѓаат во релативно тесна зона во централниот дел на јужниот брег. Стрмните падини со наклон поголем од 55 степени, се наоѓаат на југозападниот брег на островот. Тие се скоро вертикални и изложени на отвореното море и високите бранови делуваат на нив абразивно. Таквите стрмни падини се често индикатор за длабоко море директно под брегот, па некои стрмнини завршуваат со длабочина на морето и до 80 метри. На дното на Малото Езеро има две длабоки јами кои имаат длабочина до 38 и 50 m. Како типичен варовнички остров, Млет е богат со пештери и јами, од кои е позната јамата во Брекалци со длабочината на 77 метри. Во јамата Јарач покрај Полач се наођаат ретки седрени сталактити карактеристични по тоа што растат од калцифицирањето на растенијата кои на нив живеат. Вакви сталактити за првпат во Хрватска биле регистрирани во 2007 година во пештерата Галичњак, во југоисточниот дел на островот. Освен копнените има и бројни морски пештери и јами.
Брегот на Млет е кривулест, посебно неговите северозападни брегови, каде се наоѓаат: заливот Полаче, увалите Ластовската и Помена, Велико и Мало Езеро и југоисточниот брег (Саплунар).
Клима
Млет припаѓа на средоземната климатска зона, со суви и долги лета и благи и врнежливи зими. Пролетно-летниот период е обично сув, топол, со сончево и ведро време, додека дожд паѓа само во случај на невреме или силен јужен ветер. Во летните месеци, најчесто дува ветер наречен маестрал. Есенско-зимскиот период е доста свеж, и знае да дува силен ветер. Дождовите се тогаш чести поради изложеноста на јужните ветрови. Температурата ретко паѓа под нулата, а снег врне просечно еднаш во деценија.
Историја
Од историска гледна точка, островите во Јадранското Море отсекогаш гравитирале кон средоземниот регион, но во нивна позадина се наоѓаат Динарите, од каде дошле и првите жители на островот Млет.
Илирското население на Млет
Првите жители на островот биле Илирите од племето Ардиејци, кои, преку пристаништето Прапратно од полуостровот Пелешац, дошле на островот Млет пред 4000 години. Првите пристигнувања биле веројатно преку пристаништата Собра и Окукље, бидејќи тие биле најблиску до полуостровот, но, веројатно и преку пристаништата Полаче и Козарица. Населувањето, веројатно, почнало покрај изворите на свежа вода и покрај крајбрежјето. Населението се занимавало со сточарство, главно со одгледување на кози и овци, со лов и риболов. Тие живееле во помали и поголеми племиња, кои меѓусебе не комуницирале, бидејќи биле главно непријателски настроени. Доказ за тоа се бројните наоди на т.н. градини - места кои имале и природни заштитни ѕидови и каменести ѕидови, а во кои можеле да се засолнат и до стотина луѓе. Овие градби секогаш имале добар поглед на околината, обично на околните ридови, полињата и морето. Многу од нив имале поглед на Млетскиот канал. Илирското населението било погусто населено во центаралниот и западниот дел на островот и токму во тие области се најдени повеќето остатоци од градините и гробови, а во источниот дел од островот ги има многу помалку.
Пристигнување на Грците и Римјаните на Млет
Првите историски записи за островот Млет се поврзани со грчките морепловци, кои пловејќи кон нивните колонии на Корчула, Вис и Хвар, сигурно поминувале низ Млетскиот канал, а за време на јаките јужни ветрови се засолнувале во Млетските заливи. Покрај тоа, заливите Полаче и Собра имаат извори на плитка вода кои се блиску до морскиот брег. Бидејќи нема материјални докази за грчки населби на Млет, може да се заклучи дека островот бил користен само за одмор и како засолниште од лоши временски услови. Млет потпаднал под власта на Римјаните во 167 година п.н.е., кога Римјаните го победиле ардиејскиот владетел Генциј. Власта на Римјаните била номинална, затоа што Илирите и понатаму гусареле во Млетскиот канал. Првите конкретни податоци за Млет се тие на римскиот писател Апијан, кој во своето дело De rebus Illyricis запишал како императорот Октавијан Август го разорил илирскиот град Мелитус во 35 година п.н.е., поради честите пиратски напади на римските бродови. Со покорувањето на месното население, Римјаните во заливот Полаче, во 3 век, почнале да градат палата која имала и одбранбена функција, за што сведочат две цврсти кули на нејзините краеви. Покрај палатата, биле изградени и две ранохристијански базилики и бањи, што покажува дека заливот Полаче функционирал како доцноантички или раносредновековен град. Римјаните постепено целосно го романизирале месното население.
Млет под власт на Неретванската Паганија
По поделбата на Римското Царство на Источна и Западна, Млет бил припоен кон Западното Римско Царство. Тој останал во рамките на Западното Римско Царство до 493 година, кога потпаднал под власт на Остроготите. По Јустинијановите војни во 535 година против Остроготите, Млет, заедно со цела Далмација, му припаднал на Источното Римско Царство. Со доселувањето на Словените и Аварите на ова подрачје, настанува историска пресвртница, затоа што тие ги разориле сите римски градски тврдини, со што завршило 800-годишното римско владеење на овие простори. Словените на Млет затекнале романизирано христијанско население, за што сведочат базиликите во непосредна близина на палатата. Според византискиот цар Константин Порфирогенит (913 - 959 г.) во тоа време настанале склавинии, кои се нарекувале Дукља, Травунија, Паганија (областа од реката Цетина до реката Неретва). Млет потпаднал под власт на Неретванската Паганија во текот на 7 и 8 век. Византискиот цар Константин Порфирогенит во своето дело De administrando imperio напишал дека Млет, Корчула, Хвар и Брач биле под власта на Неретваните, кои таму живееле и се занимавале со сточарство. Романизираното население кон крајот на 10 век дошло во судир со Неретваните, кои ја добиле битката поради што несловенското население потполно се иселило, а местото Полаче полека замрело. Нова населба се појавила на истото место после полни седум века.
Владеење на Захумље, Дукља и Рашка
Кратко време по победата во борбата со римското население и нивното протерување од островот, Неретванската област се распаднала. Островите Корчула и Млет му припаднале на Захумље, со кој владеел кнезот Љутовит, а останал во негова власт до половината на 12 век. Кнезот Љутовит имал поддршка од византиската власт, сѐ до победата на српскиот кнез Стефан Воислав врз византиската војска, со што автоматски го победил и Љутовит. Захумље и Млет тогаш потпаднале под власта на Дукља. Млет останал под власта на Дукља и за време на владеењето на наследникот на Воислав, Михајло (1050 – 1082 година), за што сведочи и црквата Св. Михаил во денешниот Сутмихољски Залив, каде е најден предроманиски преплет. Со доаѓањето на власт на рашкиот кнез Десе, Млет потпаднал под власта на Рашка.
Бенедиктанска власт на Млет
Во средината на 11 век, Бенедиктанскиот манастир во Локрум под своја власт го зел бенедиктанскиот имот кој кнезот Љутовит му го дал на опатот Петар како траен посед. Овој посед бил во сопственост на бенедиктанците 200 години и бил најскапоцениот имот на островот, затоа што ги имал најобработливите и најплодните површини. Проблеми настанале кога на островот дошле тројца бенедиктанци Марин, Шимун и Вилим од италијанската област Апулија и сакале да останат на островот. Бидејќи не биле притафатени од веќе постоечкиот бенедиктантски ред, тие се населиле на островот на езерото на западниот дел од Млет. Помогнати од папата Инокентиј III, тие тука изградиле црква и манастир Света Марија, кој манастир папата во својата була од 1198 година го спомнувал како негов имот. Освен што управувале со својот имот, бенедиктанците играле важна улога во развојот на писменоста. Имале и библиотека за која се сметало дека припаѓала на една од десетте најголеми опатии во цела Далмација. Колкава била важноста на млетскиот манастир покажува фактот што сите бенедиктански манастири во Далмација, освен тој во Локрум, биле под надлежност на манастирот на Млет.
Дубровничка власт на Млет
По донесувањето на млетската повелба во 1345 година, Дубровничаните почнале полека да се подготвуваат да воведат своја власт на Млет. Користејќи разни средства тие успеале да го побунат месното население против опатијата, и им помогнале да се ослободат од феудалното владеење на опатијата. Во текот на оваа борба, Млеќани добивале помош од Дубровник, но кога сфатиле дека добиле само привидна слобода веќе било премногу доцна за каков било отпор. Востанието кое го кренале, брзо било задушено, а Дубровник ја проширил својата власт на Млет. На 15 ноември 1410 година, Големиот Совет донел закон со кој Млет конечно станал дел од Дубровничката Република. Дубровник владеел со Млет сѐ до 1808 година, кога била укината републиката.
Млет во 20 век
По укинувањето на Дубровничката република, Млет станал дел од Илирските провинции, а потоа со него владеела Австроунгарија. По Првата светска војна, Млет станал дел од Државата СХС, па потоа на Кралството СХС и на Кралството Југославија (како дел од Хрватска бановина). За време на Втората светска војна, Млет бил окупиран од Германците и Италијанците. На 14 мај 1941 година, Млет, заедно со голем дел од Далмација, бил предаден на фашистичка Италија. Тогаш започнала италинизацијата на населението, со доведување на италијански наставници и задолжително учење на италијанскиот јазик. Војната на островот завршила со повлекување на германските сили на 10/11 август 1944 година. Млет станал дел од Хрватска, која била дел од Демократска Федеративна Југославија, подоцна наречена Федеративна Народна Република Југославија (ФНРЈ) и на крај Социјалистичка Федеративна Република Југославија (СФРЈ). На 8 октомври 1991 г., по референдумот за независност на Хрватска, Млет станал дел на демократска, независна и суверена држава Хрватска.
Население
Првиот вистински попис на населението на Млет го направила Дубровничката Република (1673 - 1674 година), кога било евидентирано дека на Млет живеат 662 жители. Следниот попис бил направен за време на француската окупација во 1807 година, кога имало 896 жители. Од 1857 година се вршат редовни пописи на жителите на островот.
Населени места на островот
Според последниот попис на населението од 2001 година, на Млет живеат 1111 жители, со густина на население од 11,1/км2. Повеќето се декларираат како Хрвати (99%), чиј мајчин јазик е хрватски; католици има 96%, а од другите вери има православни, јеховини сведоци, евангелисти и муслимани.
На Млет, според пописот од 2011 година, на островот живееле 1088 жители. По националност 1059 се Хрвати (97,33%), 7 се Срби (0,64%), 6 се неизјаснети (0,55%). 1072 жители се изјасниле дека мајчин јазик им е хрватски (98.53%). По религиска припадност 1021 се католици (93,84%), 19 атеисти (1,75%), 8 православни (0,74%).
Флора и фауна
Островот Млет е богат со вегетација, а повеќе од 70% од површината на островот е покриен со шуми, кои се поделени во две големи групи: шуми со алепски бор (Pinus halepensis) и зимзелени шуми на даб црника (Quercus ilex). Покрај овие два вида на шуми, се јавува и макија, гариг и каменести предели. Шумите од алепски борови се најдобро сочуваните и најубавите шуми од овој вид на целиот Медитеран, исто како и шумите на дабот црника. Во областа Саплунара, на источниот дел од островот, постои самоникла шума од питом приморски бор. Овој дел од островот е заштитен како природен резерват. Денес има позната флора на лишаи од 161 видови, чии најпогодни живеалишта се стари маслинови насади и неопожарени шуми на дабот црника. Значајни се и видовите од родот Usnea, особено Usnea rubicunda, која на територија на Хрватска единствено може да се најде на островот Млет. Забележани се и својства на лишајот Lobarion pulmonariae, кој е многу чувствителен на микроклиматски промени и загадување, па затоа може да послужи како одличен показател за квалитетот на воздухот. Од 133 вида на габи на островот, десет вида се наоѓаат на Црвената список на загрозени видови на габи во Хрватска. Меѓу нив се видовите: Entoloma reinwaldii, Clitocybe collina, Dermoloma cuneifolium и Dermoloma josserandii.
Од животинските видови на Млет има булга, глушец, пух, еж, жаби, шумска желка, скакулци, бројни птици (обичен кос, див гулаб, градско врапче, галеб, сокол и др.), змија белоушка и слеп гуштер. До Првата светска војна на Млет имало и змии-отровници, но во 1910 година австриската власт донела одлука за воведување во екосистемот на Млет на неколку единки од мал индиски мунгос (Herpestes auropunctatus), што довело до истребување на змиите-отровници на островот. На островот се доведени од човекот и следните други животни: елени, муфлони, диви свињи, зајци, еребици и фазани. Од нив само елените и дивите свињи успешно се имаат размножено.
Морето е богато со бела и сина риба во крајбрежните делови, а на дното има јастози, ракови и други членконоги животни. Во поголемите длабочини живеат различни корали, од кои се најпознати црвениот и камениот корал. Поради јаките морски струи и појавата на подигнување на студените слоеви од морето богати со хранливи материи од длабочината кон површината, во овие морски предели многу често се наоѓа ценетиот црвен корал (Corallium rubrum), како и други 60 видови на корали. Покрај надворешниот јужен брег на Млет порано живеел ендемскиот вид на средоземна фока-мечка (Monachus monachus). Во подрачјето на националниот парк на Млет живеат околу 30 парови на птицата морски вранец, која се храни исклучиво со риба, така што ја фаќа нуркајќи и до длабочина од 60 метри.
Води
На островот постојат три големи извори на соленикава вода и тоа кај местата Блато, Собра и Прожура. Водата служи за наводнување на полиња и како извор на вода за пиење во летните месеци, бидејќи Млет сѐ уште не е поврзан на јавните водоводни системи. Во зимскиот период се создаваат големи мрестилишта на јагули во овие извори. Постојат и помали извори на вода за пиење, од кои поголеми се оние кај Полаче, покрај Собра, на Водици кај Полача и кај Бабино Поле.
Сообраќај
Поради малиот број на жители, Млет нема разгранета патна мрежа. Постои една повратна автобуска линија на брод кон Дубровник. Бидејќи не постојат секојдневни автобуски линии, во летните месеци тоа се надокнадува со приватни такси служби.
Бродскиот сообраќај е добро развиен и постојат секојдневни линии од Собра за Дубровник и за Прапратно на Пелешац. Во летните месеци, од пристаништето Собра има траектно и брзобродско поврзување со Пелешац, Дубровник, Шипан, Корчула, Сплит и Бари (Италија), а преку пристаништето во Полаче, Млет е поврзан со Дубровник, Корчула и Ластово.
Се планира изградба на хелидром, исто како и аеродром за помали авиони.
Стопанство
На Млет се одгледуваат десетина видови на маслини, од кои шест се автохтони.
Образование
На островот постои едно основно училиште, кое се наоѓа во населбата Бабино Поле. Во местото Говеѓари се наоѓа училиште до трето одделение, а децата образованието го продолжуваат во училиштето во Бабино Поле. Средно училиште нема на островот, па децата мора да го посетуваат во Дубровник, Сплит или Загреб.
Занимливости
Легендата за Регоч од книгата „Раскази од дамнина“, од писателката Ивана Брлиќ Мажураниќ, била напишана на островот Млет.
Теобалд Годен
Теобалд Годен (1229? - ) бил Голем мајстор на витешкиот ред Темплари, од август 1291, па сè до својата смрт во 1292 година. Со овој период од 8 месеци, тој бил најкратко на функцијата Голем мајстор.
Во 1279 година, Сер Теобалд бил назначен за командант на земјата Ерусалим што била четврта по значење функција во редот на темпларите. Во 1291 година, тој „јавал“ на страната на Гијом де Боже во одбраната на градот Арка којшто бил опседнат од застрашувачката армија на малмучкиот султан Ал-Ашраф Калил. По смртта на Гијом де Боже на 18 мај 1291 година, тој се вратил во гарнизонот во градот придружуван од 500 луѓе. Теобалд Годен и Пјер де Севри, маршал на редот биле единствените темплари коишто останале да ја бранат Арка. Ал-Ашраф Калил испратил неколку писма до нив за да започнат преговорите за опседнување на градот од негова страна или во спротивно им ги навел последиците коишто може да им се случат. Немајќи друг избор, тие ги поштиле во градот коњаниците. При нивното влегување, тие фатиле една Французинка. Мислејќи на измама од жената, Теобалд и Пјер им наредиле на Муслиманите да ја фрлат жената од ѕидините на градот. Истиот ден, Теобалд Годен решил да отплови со богатството на темпларите, а Пјер де Севри ја продолжил борбата. Градот Арка бил заземен веќе наредниот ден.
Теобалд Годен со богатството придружуван од неколку темплари пристигнал во градот Сидон каде што бил избран за нов Голем мајстор и решил да ја продолжи одбранбената битка колку што е можно подолго. Меѓутоа емирот Ал- Шуџа'л пристигнал пред градот од којшто се насетувало неговото пристигнување и уште пред тој да пристигне населението од градот се евакуирало на островот Кипар. Темпларската тврдина во градот била испразнета од населението, а за таа цел на помош им пристигнале и Кипрјаните. На островот Кипар, Теобалд Годен ги подготвувал своите сили, но тие повеќе не ја виделе Светата земја. Градот Сидон бил заземен од Муслиманите на 14 јули 1291. Останатите француски војници кои останале да се борат докрај „паѓале“ еден по еден. Градот Бејрут бил заземен на 21 јули. Територијата на Каифа и Кармелските манастири биле уништени на 30 јули. Во почетокот на август, Франките имале само 2 града за утврдување, а и двата биле опседнати од темпларите. Тортоза бил евакуиран на 3 август, а Кастл- Пелерин на 14 август. Оттогаш, тампларите биле целосно распоредени на островот Кипар во Ро во јужна Тортоза кешто останало во нивни раце до 1303 година.