cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анте Готовина
Животопис
Анте Готовина е роден во Ткон на островот Пашман. Неговиот татко Милан се обидел да се пресели со неговата мајка во Италија, но бил фатен од југословенската погранична полиција. Неговата мајка е пуштена додека неговиот татко бил испратен во затвор. Кога Готовина имал околу четири, неговата мајка загинала. Потоа, татко му се преселил во Загреб, додека Анте и неговите браќа и сестри отишле да живеат со својот дедо по мајка Шиме во Пакоштане. Околу Велигден во 1971 година, Готовина со свој пријател се обиделе да избегаат. Наскоро се вратиле во Пакоштане откако бура им предизвикала проблеми на море. Анте го криел обидот за бегство од своето семејство и продолжил го посетува електротехничкото учлилиште во Задар.
Има помлад брат Борис и помлада сестра Аница, како и полубраќа Шиме и Бранимир од вториот брак на неговиот татко. Со неполни 17 години го напушта школувањето и две години подоцна, се придружил на Легијата на странци каде што добива нов идентитет - Иван Грабовац. После обуката е распореден во падобранско-диверзантски полк. Првата воена акција ја имал во Џибути во 1974, а потоа следеле интервенции во Чад, Заир, Брегот на Слоновата Коска. Во 1982 година работи како воен инструктор во Гватемала, Колумбија и Парагвај, со повремени посети на Габон.
Шкинат
Шкинат (Σχοινάς, Схинас) — село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на помалку од три километри северозападно од градот Гида, на надморска височина од 6 метри.
Сместено е во областа Урумлак. Во минатото селото се наоѓало на јужниот брег на пресушеното Ениџевардарско Езеро во 1930-тите години.
Историја
Селото, како и сите околни села, во минатото било населено со грчко население.
По Првата светска војна во 1922 година во селото се населиле грчки бегалци. Во 1928 година, Шкинат било мешана населба со 16 бегалски семејства со вкупно 60 жители. .
Стопанство
Селото е прилично богато. Неговото население се занимава со земјоделство, а основно производи се памукот и шеќерната репка, но се произведува и многу грав, пченица, детелина и други земјоделски производи.
Население
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Шкинат е село во Солунската каза и во него живееле 220 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Шкинат (Chkinat) живееле 220 Грци.
Во пописот од 1913 година во селото биле забележани 228, а во 1920 година 279 жители. По 1923 година во селото биле населени и 27 бегалски семејства со вкупно 130 жители. Така, Шкинат станала мешана населба која во 1928 година имала 401, во 1940 година 584, во 1951 година 677, во 1961 година 687, во 1971 година 575, во 1981 година 552, а во 1991 година 419 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 408 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 390 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Гида, во кој покрај градот Гида, влегуваат и селата Шкинат и Големо Нишел.
Тува
Географија
Републиката е сместена во крајниот јужен Сибир, во кој главниот град Кизил е сместен точно во географскиот центар на Азија. Северниот дел е богат со шуми, додека источниот е степски и сув.
Часовен појас
Тува е сместена во Краснојарскиот часовен појас (KRAT/KRAST). UTC+07:00 (KRAT)/+0800 (KRAST).
Реки
Во Тува има преку 8,000 реки. Најголеми реки се:
Планини
Површината на републиката е во планински басен, околу. 600 m висина,и тие прекриваат преку 80% од бкупната територија. Планината Монгун-тајга (3,970 m) е највисока точка во Сибир.
Природни богатства
најголеми ресурси во Тува се тресетот, железото, златото, и др.
Етнички групи
Според рускиот попис од (2002), Туванците, како група на Турките, се околу 77.0% од вкупното население. Други групи се Руси (20.1%), Коми (1,404, или 0.5%), и други со вкупен удел помал од 0,5%. Службени јазици се туванскиот и рускиот.
Религија
Народот во Тува се претежно тибетски будисти, православни и значителен број на шаманисти.
Зелена анаконда (криптид)
Извештаи за џиновски анаконди потекнуваат уште од откривање на Јужна Америка, кога наводно е видена анаконда долга дури 50 метари. Тогаш наводно и нападнала колонисти. Џиновската анаконда е предмет на спор помеѓу зоолози и криптозоолози. Анакондите можат да пораснат долги до 6 метари и повеќе. Тешки се околу 150 килограми. Иако некои питони можат да пораснат и подолги, зелената анаконда е најтешка и најголема змија. Таа е втора најдолга змија после питонот ретикулатус. Најдолги пронајдени анаконди биле долги околу 7,5 метари. Постојат тврдења за анаконди долги помеѓу 26 и 29 метари, иако тие останале непотврдени.
Историја
Првата џиновска анаконда била видена уште во времето на откривање на Америка, кога европски истражувачи отишле во џунгла и тврделе дека таму виделе змии долги 18 метари. Домородците исто така зборувале дека виделе змија подолга од 10 метари. Анаконди кои се долги од 7 метари многу се ретки. Друштво за зачувување на диви животни на почетокот на 20 век понудило голема парична (50000 американски долари) на оној кој би фатил змија подолга од 9 метари. И покрај бројните видувања на џиновски анаконди, никогаш не е фатена анаконда подолга од 9 метари.
Космос-1091
Космос-1091 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 април 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1091 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1007 км, а најмалото на 963.
Демократска унија на Албанците
Демократска унија на Албанците (Bashkimi Demokratik Shqiptar (BDSH)) — политичка партија на македонските Албанци во Република Македонија. Партијата била основана во јуни 2007 од страна на Бардуљ Махмути.
Учество на избори
Партијата учествувала самостојно за првпат на парламентарните избори во 2008 година на кои освоила 6.484 гласови (0,6%), а на следните избори забележала пад од околу 1.900 гласови, односно освоила 4.517 гласови (0,4%). На двата парламентарни изборни циклуси партијата не успеала да освои пратеничко место.
Грамаѓе (Извор)
Местоположба
Грамаѓе се наоѓа на околу 4 км источно од селото, на тромеѓето на атарите на селата Извор, Владиловци и Крнино.
Ископувања и наоди
На локалитетот се гледаат фрагменти од мермерна пластика, градежни материјали и множество фрагменти од керамички садови и питоси. Од овој локалитет потекнуваат и повеќе стели, а една од нив, на која се спомнува Неаполис, се чува во Музејот на Македонија во Скопје.
Марија Магдалена
Марија Магдалена или Марија Магдала во апокрифите од Новиот завет и во Новиот завет е опишана како една од најважните женски личности во животот и мисионерството на Исус Христос. Марија Магдалена била доследна следбеничка на делото на Исус Христос во времето на неговиот живот и по него. Таа во движењето можеби станала позната во последните денови на Исус, патувајќи заедно со него и Апостолите. Според сите Четири Евангелија, Марија Магдалена била првиот сведок на Воскресението Христово.
Марија Магдалена е наведена и во ранохристијанските списи како „апостол на апостолите“. Во апокрифните текстови, таа е опишана како визионер и водач на Исусовото движење, која била сакана од Исус повеќе од сите други ученици. Во текот на историјата, па и во модерно време се појавиле различни шпекулации или тврдења во врска со Марија Магдалена, вклучувајќи ги и тврдењата дека таа му била сопруга на Исус, па дури и дека била проститутка.
Марија Магдалена од страна на Римокатоличката црква, од Православната црква и од Англиканската црква се смета за светец. Нејзиниот празник се чествува на 22 јули. Таа исто така се чествува и од страна на Лутеранската црква.
Од Рим, Марија Магдалена се вратила во Ефес кај апостол Јован на кој му помогнала во проповедта на евангелието. Моштите на Света Магдалена биле пренесени во Цариград. Блиску до Гетсиманската градина во Ерусалим, денешен Израел, била изградена Црква „Марија Магдалена“ посветена на оваа светица.
Име
Според четирите Евангелија, името на Марија Магдалена се разликува од другите жени кои го носат името Марија, бидејќи кон првото име стои и „Магдалена“ или „Магдалина“. Според ова, се смета дека таа потекнува од Магдала, град кој се наоѓа на западниот брег на Галилејското Море. Според Евангелието на Лука (Лука 8:2), името всушност и било додадено од страна на месните жители кои ја нарекувале Магдалена. На арамејски јазик, "Magdala" во превод значи „кула“ или нешто возвишено, големо или величествено.
Во Евангелието на Јован, исто така името „Марија“ е наведено најмалку двапати. Гностичките списи ги користат имињата Марија, Марија Магдалена или само Магдалина.
Марија Магдалена на грчки е Μαρία, кое обично се смета за латинска форма на Μαριὰμ (Mariam, Мариам). Мариам на хебрејски се преведува како „Сестра на Мојсеј“. Името станало многу популарно во времето на Исус поради можните владеачки врски со династиите на Хасмонеан и Херодиската династија.
Извори
Првичните извори за Марија Магдалена и нејзиниот живот можат да се земат од канонските текстови собрани во христијанскиот Нов завет, како и во апокрифните текстови кои биле изоставени од Библијата, но и за оние кои биле осудени како еретички за време на создавањето и развојот на новозаветниот канон. Овие извори очигледно датираат некаде од I век па сè до крајот на IV век, во кои е опишана и смртта на Марија Магдалена.
Нов завет
Сите четири Евангелија кои се вклучени во Новиот завет пишуваат за Марија Магдалена, но со еден исклучок во Евангелието на Лука каде таа не е споменета пред Распнувањето на Исус. Лука 8:1-3 се вели дека: ''Исус патувал од еден град и од едно село до друго заедно со Дванаесетте апостоли за да го објави доаѓањето на Небесното царство, а исто така имаше со него и некои жени кои биле гонети од лоши духови и демони. Марија (наречена Магдалена) била мачена од седум лоши и зли духови. Таа била ослободена од овие духови од страна на Исус Христос''.
За истите „седум демони“ пишува и во Евангелието по Марко 16:9. Сепак, за оваа фраза на Свети Марко се смета дека тој се повикал на Евангелието по Лука.
Марија Магдалена е единствената личност според евангелијата, која е сведок на Исусовото распетие, неговиот погреб и откривањето на празната гробница на Исус. Тоа е напишано во Марко 15:40, Матеј 27:56 и Јован 19:25, каде Марија се споменува како сведок на распнувањето, заедно со уште неколку други жени. Лука пак не ги споменува имињата на сведоците, туку споменува „жени кои биле по потекло од Галилеја“. На списокот на сведоци на погребот на Исус е и Јосиф од Араматеја. Според Матеј, освен Марија Магдалена на погребот присуствувала и „другата Марија“ за која се мисли дека е мајката на Јосиф. Лука, сведоците ги опишува само како: "жените, кои беа дошле со Исуса од Галилеја, и го видоа гробот и каде беше положено Неговото тело. ". Јован не споменува други сведоци освен Јосиф и неговиот помошник Никодим. Сепак, подоцна Јован пишува дека Марија Магдалена ја заварила празната гробница. Тој вели: „Во првиот ден на седмицата, многу рано додека уште беше темнина, Марија Магдалена дојде на гробот и виде дека каменот од гробот е поместен“. Според Марко пак, таа била придружувана од страна на Салома и Марија, мајката на Јован, додека пак Матеј не ја споменува Салома. Според Лука, групата која ја заварила празната гробница била составена од страна на Марија Магдалена, Џоана, Марија, мајката на Јаков, и другите со нив".
Во сите четири евангелија, Марија Магдалена е прв сведок на Воскресението. Јован 20:16 и Марко 16:9 велат дека Марија Магдалена била првата личност и сведок на кој се јавил Исус по воскреснувањето. Според научникот за Новиот завет Френк Стаг, Марија Магдалена и нејзината улога како сведок е невообичаена, бидејќи жените во тоа време не се сметале за веродостојни сведоци во законска постапка. Поради ова, а и според библиските традиции и верувања, таа била една од најголемите мисионерски активисти во ширењето на Евангелието. Па така, Марија Магдалена е позната и под титулата „Еднаквост на Апостолите“. Во Матеј 28:9, Марија Магдалена била со другите жени, враќајќи се од празниот гроб, кога сите тие го виделе првото појавување на Исус. Според Лука, освен Исус, жените виделе и двајца мажи.
Првиот вистински изглед на Исус, Лука спомнува дека бил виден од Клеопа и некој анонимен ученик на Исус. Евангелијата на Марко и Лука евидентираат дека остатокот од апостолските ученици не верувале на Марија Магдалена кога таа им објавила дека го видела Исус и видела како Воскреснува. Апостол Павле пишува дека Исус се појавил на Свети Петар, а потоа и на останатите апостоли. Всушност, по нејзината изјава пред апостолите околу Воскреснувањето на Исус, Марија Магдалена „исчезнува“ од Новиот завет. Таа не е споменета во делата апостолски и нејзината судбина останала недокументирана.
Во Евангелието по Јован (11:1-45) (12:1-8) и Евангелието по Лука (10:38-42) се споменува дека „Марија“ се појавила во Бетанија, но сепак не е докажано дали станува збор за истото лице, односно Марија Магдалена, бидејќи може да се однесува и на Марија од Бетанија, која е посебна личност според Новиот завет.
Апокрифи од Новиот завет
Освен евангелијата од Новиот завет постојат и неколку други текстови кои официјалната црква ги нарекува гностички, кои имаат драстично поинакова содржина и поглед за Марија Магдалена за разлика од канонизираните ракописи. Тие датираат од II век и III век. Гностицизмот, како христијанско движење било прогласено за еретичко во 398 година, како резултат на прогонот на неговите наследници, уништување на нивното културно наследство и слично.
Според истите ракописи, Марија Магдалена се смета како еден од најважните, ако не и најважниот ученик, кого Исус го сакаше повеќе од другите. Според евангелието на Филип, Марија Магдалена била придружничка на Исус. Делата исто така ги опишуваат тензиите и љубомората меѓу Марија Магдалина и другите ученици, особено со Петар.
Пистис Софија
Од вкупно 64 прашања, 39 се поставени од страна на една жена која е или Марија, исусовата мајка или Марија Магдалена. Исто така во текстовите се појавува и повикување на лице по име Марта помеѓу учениците. Се смета дека станува збор или повторно за Марија Магдалена или за Марија од Бетанија.
Евангелие по Филип
Евангелието по Филип, кое датира од крајот на 2 век или почетокот на 3 век, е неканонизирано евангелие кое било пронајдено во 1945 година во Наг Хамади, односно во неговата библиотека.
На многу сличен начин како според Јован 19:25-26, Евангелието по Филип ја претставува Марија Магдалена како негов придружник:
"И придружникот на [спасителот беше Мар]ија Ма[гда]лена. [Христа ја сакаше] М[арија] повеќе од [сите] други уче[ници], и [често] ја бакнуваше на [устата]. Останатиот дел од [учениците беа навредени од тоа и тоа не го одобруваа]. Тие му рекоа на него: „Зошто ја сакаш повеќе од сите нас?“ Спасителот одговори и им рече: „Зошто, јас не ве сакам како неа?“"
Евангелие по Марија
Евангелието по Марија се смета дека датира од истиот период кога било пишувано и она на Филип. Евангелието било откриено во 1896 година. Од него, недостасуваат шест страници од почетокот и четири од средината на евангелието.
Името „Марија“ се појавува како „главен лик“ во Евангелието, но спорно е која е всушност Марија. Сепак, општо прифатливо е дека тоа припаѓа на Марија Магдалена. Во евангелието, Марија е претставена како еден од учениците на Исус, која го видела воскресението и го опишува пред останатите ученици.
"Петар ѝ рече на Марија, „Сестро, ние знаеме дека Спасителот ве сакаше вас повеќе од останатите жени. Кажи ни ги зборовите на Спасителот кои ти ги зборуваше тебе, а ние не ги знаевме и не ги слушнавме од него“. Марија одговори и рече: „Што било скриено од тебе, јас ќе го прокламирам пред тебе“. И почна да им зборува со овие зборови: „Јас, таа рече, го видов Господ во визија и му реков, Господе те видов тебе денес во визија.“"
За жал, понатамошната визија на Марија околу ова во Евангелието не е докажана бидејќи недостасуваат страници од истото. Марија потоа се соочува со Андреј и Петар, кои не ја поддржуваат во тоа што таа им го зборува, бидејќи таа била жена. Марија сепак била одбранета од Матеј со зборовите:
Евангелие по Тома
Евангелието по Тома по се изгледа датира од крајот на I век или почетокот на II век. Тоа било пронајдено во 1945 година во библиотеката во Наг Хамади. За разлика од канонските и апокрифните евангелија кои се фокусирани околу животот на Исус, ова евангелие содржи само зборови или фрази кои се препишуваат на Исус.
"Симон Петар им рече: „Марија нека си оди од нас зошто жените не заслужуваат да живеат“. А Исус одговорил: „Јас ќе ја оспособам и направам како маж, така таа ќе стане жив дух кој ќе наликува на вас мажите. Затоа што секоја жена која ќе биде како маж, ќе влезе во Домот Небески...“"
Православие
Источната Православна црква останува на ставот дека Марија Магдалена се разликува од Марија од Бетанија, „грешната жена“. Таа била еден од учениците на Исус од Назарет. Православната црква ја смета за апостол на рамниште исто како и останатите апостоли. Во евангелието таа се споменува дека била мачена од седум лоши и зли духови. Таа била ослободена од овие духови од страна на Исус Христос. По ова, Марија Магдалена станала верна следбеничка на делото на Исус Христос во време на неговиот живот и по него.
Марија Магдалена била првиот сведок на Исусовото Воскресение. Таа добила задача воскресението да го соопшти на останатите апостоли. Таа е прикажана на голем број икони. Марија Магдалена се вратила во Ефес кај апостол Јован на кој му помогнала во проповедта на евангелието. Моштите на Света Магдалена биле пренесени во Цариград во [886] година.
Верувањето за велигденското јајце
Со векови, бојадисувањето јајца е можеби една од најстарите христијански традиции, особено за време на Велигден. Оваа традиција го симболизира Исусовото воскресение и вознобновувањето на новиот живот. Меѓу православните христијани ова споделување е придружено од страна на зборовите „Христос воскресна“ и одговорот „Навистина воскресна“.
Според верувањата во врска со Марија Магдалена, се смета дека по смртта и воскреснувањето на Исус, таа отишла кај римскиот цар Тибериј. На средбата, таа на царот најнапред му подарила едно црвено јајце и го поздравила со зборовите: Христос Воскресе. Но, кога Марија почнала да му зборува на Тибериј за тоа дека Исус Христос исто така се ослободи од оковите на смртта и воскресна, императорот се насмеал велејќи: „Тоа е исто така невозможно како и твоето бело јајце да се претвори во црвено“. И уште не ја завршил реченицата, а јајцето во рацете на Марија Магдалена станало црвено.
Освен оваа, постои и друго верување според кое по распнувањето на Исус, Марија Магдалена поставила под крстот бели јајца во кошница, каде истите од крвта на Исус биле обоени во црвено. Тогаш, овие јајца биле однесени во Рим кај императорот Тибериј Цезар (види погоре).
Денеска, православните христијани на Велигден подарувајќи си црвено јајце еден на друг или кршејќи се со него, всушност го симболизираат Христовото Воскрсение и спасение: победата над смртта - смрт на смртта.
Шпекулации или вистина?
Името Марија се споменува во 51 пасус во Новиот завет. Со името Марија во Евангелието се споменуваат повеќе личности. Освен тоа, исто така се смета дека се споменуваат на повеќе места анонимни жени кои се смета дека се однесуваат на Марија Магдалена. Во текот на различни периоди од историјата, Марија Магдалена се поистоветувала или се мислело на секоја жена со ова име, освен со мајката на Исус. Погледот дека оваа Марија била „жената грешница“ е целосно или сосема неосновен. Сепак, не постојат историски или библиски докази дека Марија Магдалена била само еден од следбениците односно учениците на Исус. Овде пред сè се смета околу можната врска помеѓу Исус и Марија Магдалена. Иако во минатото нејзиниот идентитет бил сосема неоткриен, денеска сè повеќе се смета дека таа не била проститутка или голема грешница.
„Возљубениот ученик“ во Евангелието по Јован
Некои научници, меѓу кои најпознат е Елаин Регелс, смета дека во времето на т.н. ран период од христијанството, Марија Магдалена била водач на црквата. Исто така, неидентификаниот „возљубен ученик“ се препишува на Евангелието на Јован.
Односите со Исус
Некои писатели и истражувачи од помодерно време сметаат или тврдаат дека Марија Магалена била сопруга на Исус Христос. Како поддршка на овој аргумент, тие се потпираат на гностичките евангелија, кои не се вклучени во Новиот завет. Според апокрифите од Евангелието на Филип, Марија Магдалена била поблиска до Исус за разлика од било кој друг ученик.
Односите меѓу Исус и Марија, Евангелитето ги опишува како „koinonos“ кое во превод на грчки значи „близок пријател“ или „другар“. Марија Магдалена е споменета како една од трите „Марии“ кои „секогаш одеа по Спасителот“ како негови придружнички. Овде се вели исто така и дека Исус ја засакал многу повеќе од сите ученици, а и честопати ја бакнувал. Така, според денешното гледиште, гностиците сметаат дека Исус и Марија биле многу блиски, дури и сопружници, за разлика од црквата која го негира ова. Според Крипал, историските извори биле премногу контрадикторни и истоивремено претивки за да може да се направи апсолутна претстава околу Исусовата сексуалност. Од друга страна пак, според историчарот Џон Диксон, за раните христијани било вообичаено да се бакнуваат помеѓу себе, со кое се изразувало поздрав еден кон друг, и истите односи немале никакви романтични конотации.
Марија Магдалена се јавува со повеќе честота отколку другите жени во канонските Евангелија и е прикажана како близок следбеник на Исус. Нејзиното присуство на Распетиото Христово би можело да ја означува сопружната врска помеѓу неа и Исус. Некои толкуваат дека Исус го одбил физичкиот контакт со Марија Магдалена по неговата смрт, односно Воскреснување, како што објавил Јован 20:17, кое ја означува противбрачната теорија.
Според некои тврдења, се смета дека брачниот статус на Исус како неоженет мисионер или рабин била невозможна. Но сепак, во текот на I век, во еврејската религија постоеле голем број секти и улогата на рабинот сепак не била добро дефинирана. Идејата дека Марија Магдалена била жена на Исус била популаризирана од книги како „Исусовиот запис“, „Светата Крв и Светиот Грал“, „Евангелието според Исус Христос“, Кодот на Да Винчи и други.
Марија Магдалена-Апостол
Според теологот Карењ Кинг, Марија Магдалена била истакнат ученик на Спасителот и една од најголемите водачи на ранохристијанската црква, промовирајќи ја жената како водич на истата. Според истиот извор, како и според Евангелието по Јован, воскреснатиот Исус ѝ ја дал на Марија Магдалена титулата „апостол над апостолите“. Марија била првата жена која ѝ била дадена улогата да го објави воскреснувањето на Исус, да ги удри темелите на новата црква и прва да започне да го шири христијанството односно евангелието. Во источните православни цркви, оваа фраза се преведува како „Еднаква на апостолите“.
Поистоветување со Марија од Бетанија
Според Римокатоличката црква, Марија Магдалена и Марија од Бетанија се една иста личност, за разлика од источните православни цркви и протестанските кои сметаат дека станува збор за две посебни личности. Марија од Бетанија сама по себе претставува анахронизам, протолкувана како „Марија“ во Лука 10:38-42 и Евангелието на Јован. Идентификацијата е главно заснована на Евангелието на Јован. „Марија од Битанија“ се појавува во Јован 11:1.
Марија Магдалена како проститутка
Сликата околу вистинската Марија Магдалена, денеска сè уште не е целосно јасна. Во времето на Папа Григориј I во 591 година, Римокатоличката црква Марија во своите проповеди ја опишал на следниов начин: „Веруваме дека жената која Лука ја нарекол грешница, а која Јован ја нарекол Марија (од Бетанија), e она Марија која од Марко истерала седум врагови“.
Папа Виктор I
Виктор I (латински: Victor); е римски папа од 189 до 199 година.
Роден бил во Северна Африка. Служел како ѓакон. По неговиот избор за папа Виктор I активно учестувуал во спорот за времето на празнување на Велигден. Во текот на 196 година во Рим огранизирал собор, на кој бил закрепен западниот обичај при празнувањето на Пасха - во неделата по Петесетница. Христијанските цркви во Мала Азија не го примиле овој нов услов на папата, за кои биле избркани од црквата.
Гротсланг
Легенди
Според легендите, Гротсланг е суштество кое е старо колку и светот. Приказните велат дека боговите направиле страшна грешка во создавање на Гротсланг така да му дале огромна сила, итрина и интелект. Увидувајќи ја својата грешка боговите го поделиле Гротсланг на посебни животни и така наводно настанале првите слонови и змии. Но, наводно тогаш еден Гротсланг побегнал. Наводно јаде слонови така што ги мами во својата пештера и ги убива.
Thermotogae
Таксономија
Ова колено моментално се состои од една класа (Thermotogae), четири реда (Thermotogales, Kosmotogales, Petrotogales, и Mesoaciditogales) и пет фамилии (Thermatogaceae, Fervidobacteriaceae, Kosmotogaceae, Petrotogaceae, и Mesoaciditogaceae). Содржи вкупно 15 родови и 52 видови. Во 16S рРНК - заснованите филогенетски дрва, Thermotogae се разгрануваат заедно со Aquificae (друго колено со хипертермофилни организми) во близина на границата помеѓу домените бактериите и археите. Меѓутоа, блиска сродност мегу Thermotogae на Aquificae, и длабокото разгранување на второто колено, не е поддржано од други филогенетски студии засновани на различни генски/белковински секвенци,   како ни од CSIs (анг. Conserved signature inserts and deletions) во неколку универзални белковини. Исто така, Thermotogae се цел на испитувања за нивната можна екстензивна размена на гени со археите. Сепак, неодамнешните студии засновани на повеќе робустни методологии сугерираат дека инциденцата на хоризонтален трансфер на гени помеѓу Thermotogae и други групи, вклучувајќи ги археите, не е толку висока како што порано се мислело.
Молекуларна обележја
Сѐ до неодамна, не биле познати биохемиски и молекуларни маркери со кои би можело да се направи дистинкција помеѓу видовите на коленото Thermotogae и останатите бактерии. Сепак, во една неодамнешна компаративна геномска студија идентификувани се голем број на CSIs во важни белковини кои се специфични или за сите Thermotogae видови или за голем број видови од неговите подгрупи. Многу од овие CSIs се најдени во битни метаболни белковини како што се Pol1, RecA, и TrpRS, и рибозомните белковини L4, L7/L12, S8, S9. Сите се уникатно присутни во различните секвенционирани Thermotogae видови и претставуваат нови и сигурни молекуларни маркери за ова колено. Овие истражувања, исто така, имаат идентификувано CSIs кои се специфични за секој ред и секоја фамилија во ова колено. Овие CSIs се користат и за таксономска организација на Thermotogae, а се силно поддржани и од филогенетски анализи. Дополнителни CSIs, исто така, најдено е дека се специфични за родовите Thermotoga, Pseudothermotoga, Fervidobacterium, и Thermosipho. Овие CSIs се специфични за сите видови во рамките на секој од родовите, што ги прави специфични маркери.
Филогенија
Филогенијата е заснована на Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
Таксономија
Моментално прифатената таксономија е заоснована на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) и на Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI).
Забелешки:
♠ Видови кои се наоѓаат во NCBI, но не се наведени во LPSN.
♥ Нема видови кои се регистрирани во NCBI и/или наведени во LPSN.
IC 1623/1
IC 1623/1 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1623/1 се споменува и како MCG 2-31-85, CGCG 69-139, CGCG 70-2, VCC 302, 8ZW 180, IRAS 12161+1200.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 18 м 41,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 43' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1623/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39562.
NGC 7521
NGC 7521 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7521 се споменува и како MCG 0-59-9, CGCG 380-11, ARAK 578.
Откривање
Објектот е откриен на 18 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7521 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 7521 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 7521 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70725. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5243. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 834.
NGC 1
NGC 1 — спирална галаксија оддалечена 190 милиони светлосни години и сместена во соѕвездието Пегаз. Има пречник од 90.000 сг, и со тоа е малку помала од нашата галаксија — Млечниот Пат. Претставува првиот објект Новиот општ каталог (NGC). Според координатите за време на составувањето на каталогот (епохата 1860), овој објект имал најмала ректасцензија од сите, па затоа е наведен прв во редоследот, кој се води според ректасцензијата. Денес положбата е променета, па така оваа галаксија повеќе нема најмала ректасцензија од сите објекти.
Субординиран долг
Субординираниот долг (Subordinated debt) ги претставува обврските на банката, како земените кредити, прибраните депозити или издадените обврзници, кои имаат помал приоритет во наплатата, во случај на ликвидација или стечај на банката.
Поим и одлики
Банката која што има потреба од дополнителен капитал може да издаде субординиран долг. Овој поим ги вклучува обврските на банката (депозити, кредити, обврзници) што имаат помал приоритет во наплата на побарувањата во споредба со депозитите и другите недепозитни обврски на банката. Со други зборови, ако банката престане со работа, субординираните обврски се наоѓаат на претпоследното место на списокот за наплата на побарувањата од банката пред акциите. Според тоа, сопствениците на субординиран долг треба да почекаат најпрвин да се исплатат обврските кон штедачите и другите доверители на банката, а потоа ако останат доволно средства ќе бидат подмирени и нивните побарувања. Токму оваа одлика го доближува субординираниот долг до акционерскиот капитал и затоа регулаторните тела дозволуваат да биде вклучен во дополнителниот капитал, иако од сметководствена гледна точка тој претставува обврска, а не капитал. Сепак, за да може да се смета како дел од капиталот на банката, субординираниот долг треба да исполни одредени услови, како на пример да нема рок на достасување или пак тој да изнесува повеќе од пет години.
Предности на субординираниот долг
Субординираниот долг претставува привлечна форма на капитал поради предностите што ги нуди. Така, каматната стапка на субординираниот долг е обично далеку пониска од трошокот на капиталот, т.е. тој е далеку поевтин извор на финансирање од обичните акции. Исто така, каматните расходи на субординираниот долг се одбиваат од даночната основа за пресметка на данокот на добивка, што уште повеќе ги намалува трошоците на финансирање од овој извор. Понатаму, ако субординираниот долг се одликува со постојана каматна стапка, банката има можност да го искористи финансискиот левераж, т.е. овој извор им носи дополнителен принос на акционерите под услов приходите што банката ги остварува со инвестирање на овие средства да бидат повисоки од каматните расходи на субординираниот долг. Најпосле, бидејќи се работи за обврска, субординираниот долг не ја нарушува постојаната сопственичка структура и не ја разводнува добивката по една акција.
Недостатоци на субординираниот долг
Сепак, субординираниот долг се одликува и со некои недостатоци, пред сè, поврзани со финансискиот ризик. Имено, бидејќи предизвикува постојани финансиски расходи за исплата на основниот долг и каматата, може да се случи при опаѓање на оперативните приходи на банката, таа да не е во состојба да ги покрие овие расходи. Во продолжение, како последица на зголемениот ризик, банката може да се соочи со тешкотии во издавањето акции во иднина. Освен тоа, без оглед на рочноста, субординираниот долг сепак има некој рок на достасување кога ќе мора да се обнови или замени со друг капитал.
Бледи сенки - далечни гласови
Бледи сенки - далечни гласови — роман на македонскиот писател Димитрие Дурацовски од 2014 година.
Осврт кон делото
Во романот се забележува ненаметливото присуство на разнородни дискурси и теми, симболично важни соништа, префинети разговори за омилените филмови, изводи од личната преписка и обраќање кон реални и измислени личности од македонскиот културен живот, како и сеќавања на младешките години поминати во Скопје и на бурните настани поврзани со политичкото редефинирање на Струга. Според Елизабета Шелева, во книгата авторот го забележува, се соочува, го запаметува и го пренесува најблагородното во човекот - уметноста и убавото, со цел да сведочи за животот како тотален уметнички чин.
Југословенството меѓу траумата и идентитетот
Југословенството меѓу траумата и идентитетот - книга на хрватскиот философ и социолог Златко Крамариќ.
Содржина
Во книгата, авторот поаѓа од идејата дека југословенството во голем степен ги има обележано културните идентитети на овие простори. Впуштајќи се во реконтрукцијата на оваа идеја, тој е свесен за проблемите на веродостојноста при нејзиното осмислување. Притоа, тој ги преиспитува влијанијата на дискурзивните конструкции на идејата за југословенството или нејзината другост. Со својот заводлив есеистички стил, Крамариќ предупредува на погубните последици од одложувањето на критичкото промислување на идејата за југословенството.
Берте Абрахам
Берте Абрахам (француски: Berthe Abraham, родена на во  - починал на  во ) — француска писателка на дела од жанрот љубовен роман. Пишувала под машкиот псевдоним Анри Ардени (француски: Henri Ardel).
Животопис
Берте Мари Викторин Палмир Абрахам е родена на 6 јуни 1863 година во Амјен, Франција, во семејството на трговецот Алфонс и неговата сопруга Луси Матилд Пилие. Подоцна нејзиното семејство се преселило да живее во Париз.
Првото нејзино објавено дело „Au cours!“ било објавено во околу 1888 година. Пишувала сентиментални романи главно за девојки, во кои се опфатени католички теми.
Космос-1092
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 април 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1092 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1006 км, а најмалото на 966.
Список на годините во Македонија
Ова е список на годините во историјата на Македонија.
Бистри Врв
Бистри Врв — планински врв во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 13 ' 43 , лонгитуда 22o 26 ' 45 .
NGC 2731
NGC 2731 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2731 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2731 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 2 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 18' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 2731 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25376. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 187; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 812. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1358.
Органска светлечка диода
ОЛЕД (organic light-emitting diode) – вид светлечка диода (ЛЕД) која се состои од органски елементи и која емитира светлина.
Екраните ОЛЕД се користат во некои модели на мобилни телефони, преносни уреди и телевизори. Со усовршување на производната технологија и со зголемување на производството се очекува снижување на цената на екраните со ОЛЕД.
За разлика од ЛЦД, кои користат главно неоргански компоненти (силициум, германиум, галиум, арсенид или метали), ОЛЕД користи органски или хибриди од органско-неоргански материјали. Органските материјали ветуваат добри одлики како што се широк спектар на работни температури, флексибилност и добра спроводливост.
Телевизори ОЛЕД
Телевизорите ОЛЕД се уреди кои ја користат физичката појава на електролуминесценција за да прикажат подвижни или статични слики. ОЛЕД претставува варијанта на технологијата ЛЕД која освен за изработка на телевизиски екрани се користи за изработка на екрани за мобилните телефони, камери и други слични уреди. Главните предности се подобриот квалитет на сликата, помалата потрошувачка на електрична енергија како и потенките екрани, додека најголем недостаток е релативно високата цена.
Што е ОЛЕД
Иако моментално во индустријата на телевизори доминираат уредите кои користат панели со екрани со течен кристал, познати под името ЛЦД панели, технологијата ОЛЕД исто така станува сè позастапена и популарна, па така добива големи шанси во иднина од престолот да ја симне постарата, „соперничка“ технологија за изработка на екрани. Идејата да се развијат екрани ОЛЕД дошла со набљудување на светулките, бидејќи овие инсекти се во состојба да створат светлина и покрај фактот дека на себе немаат никакви електрични уреди со традиционални ламби. Научниците заклучиле дека мора да постои природен органски материјал кој емитира светлина како одговор на електричната струја, и излегло дека било во право. Претходно опишаната физичка појава, стручно наречена електролуминесценција се користи во екраните ОЛЕД (Organic Light Emitting Diode – органска диода која емитира светлина) кои имаат полуспроводници од органски материја кој може да го створи овој ефект кога ќе се постави меѓу анодата и катодата. Едноставно речено, тој материјал емитира светлина како одговор на електрицитетот. Важна предност на овој систем е тоа што истиот бара многу мал простор, со што е овозможено секој пиксел или потпиксел да добие свој сопствен ОЛЕД-извор на светлина кој може засебно да се контролира. Во пракса тоа значи дека светлината на секој поединечен пиксел може да се вклучи и исклучи. Заради тоа, слично како и кај екраните со плазма, а спротивно на ЛЦД-технологијата кај кои одредена количина на заднинско осветлување секогаш поминува низ течниот кристал, ОЛЕД-технологијата може да прикаже вистинска црна боја, па така да понуди можност за бесконечен однос на контрастот.
Технологија ВОЛЕД
Веќе подолго време траат експериментите да се произведе телевизор со големи ОЛЕД-панели, но повеќето од тие обиди биле неуспешни заради проблемите со животниот век и трошоците за производство. Во 2015 година, ЛГ била единствената компанија која нудела такви телевизори благодарение на својата единствена доверлива и релативно евтина технологија ВОЛЕД (WOLED, White OLED), која компанијата сама ја развила. За разлика од традиционалните РГБ панели, пикселите во ВОЛЕД-панелите не се состојат од три различно обоени потпиксели (црвен, зелен и син), туку наместо тоа се користи исклучиво ОЛЕД-извор на светлина тониран во бело за своите пиксели пред кои се поставени филтри на бои. Како дополнителна предност, оваа метода ги дополнува трите основни бои со четврта – белата, благодарение на која се зголемува нивото на осветленост, а се смалува потрошувачката на електрична енергија.
Предности на ОЛЕД-телевизорите
Во споредба со ЛЦД-телевизорите, ОЛЕД-телевизорите даваат далеку поголем однос на контрастот, поголеми агли на гледање како и поширока скала на бои, што резултира со далеку поголем квалитет на сликата со иста потрошувачка на енергија. Оваа технологија исто така им овозможува на произведувачите да изработуваат многу потенки и покомпактни уреди, како што е и остварено со ОЛЕД-телевизорите кои се со дебелина од само половина сантиметар, а покрај тоа најдено е и решение за производство на телевизори со закривен екран. Асортиманот на производи ОЛЕД во иднина ќе се шири бидејќи во текот се истражувања кои ветуваат дека е можен развој на екрани кои ќе можат да се виткаат. Теоретски, овие производи би можеле да се најдат на пазарот за пар години.
Бел Врв
Бел Врв — врв во северниот дел на главниот срт на протегање на планината Кораб, во Република Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.532 метри.
Ѕунивер (Извор)
Ѕунивер — археолошко наоѓалиште во селото Извор во Општина Чашка. Претставува населба од неолитското време.
Местоположба
Ѕунивер се наоѓа на околу 200 метра источно од селото, на блага падина што се спушта кон десниот брег на реката.
Ископувања и наоди
На локалитетот при обработување на земјата биле откриени фрагменти од керамички садови, кремени и камени орудија и фрагменти од куќен лепеж. Наодите се чуваат во Народниот музеј во Велес.
Иполит Тен
Иполит Адолф Тен ( во Вузије, Арден – во ) бил француски критичар и историчар. Тој бил предводник на теориското влијание на францускиот натурализам, голем поддржувач на социолошкиот позитивизам и еден од првите практикувачи на историската критика. Книжевниот историзам како критичко движење се смета дека потекнува од него. Тен е всушност познат по неговиот тројно разгранет пристап на контекстуалните учења за уметноста, засновани на аспектите кои тој ги нарекува раса, средина и момент. Тен има значајно влијание врз француската книжевност; 1911 Енциклопедија Британика посочува дека „тонот кој преовладува во делата на Зола, Бурже, Мопасан може да биде директно поврзан со влијанието на Тен.“
Младост и образование
Тен е роден во Вузје, посетувал училиште со интернат во институцијата Мате, чиишто часови биле организирани во колеџот Бурбон, на возраст од 13 години во 1841 г., по смртта на неговиот татко. Тој успеал како ученик, освојувајќи голем број награди во научни и општествени предмети и завршувајќи два факултети во Еcole Normale пред да наполни 20 години. Спротивните мислења во врска со политиката му донеле на Тен тешкотии во одржувањето на образовните работи и неговата рана академска кариера била со сигурност измешана; не го положил испитот за Concours d’Agregation во 1851. Откако неговиот дипломски труд за сензацијата бил одбиен, Тен ги напуштил студиите по социолошки науки, сметајќи дека книжевноста е побезбедна. Го завршил докторатот во Stobonne во 1853, со очигледно поголем успех во новата област; дипломскиот труд, Essai sur les fables de La Fontaine, му донел награда од Француската академија.
Политика
Тен бил критикуван во неговото време, но и потоа, и од конзервативците и од либералите; неговите размислувања во врска со политиката биле прогресивни, но имал константни делови скептицизам кон левичарите; на 20 години напишал дека „правото на сопственост е апсолутно.“ Питер Геј ја опишува реакцијата на Тен кон јакобинците како понижувачка, сликата за француската револуција, за која Тен изјавува: „Некои од работниците се паметни политичари чијшто единствен предмет е да ја убедат јавноста со зборови наместо со дела; други, обични пишувачи на апстракции, или дури незнајковци, и неспособни да разликуваат зборови од дела, замислете дека тие ги урамуваат законите со влечење заедно многу фрази.“
Ваквата реакција го натерала Тен да го одбие францускиот устав од 1793 како јакобински документ, неисправно претставен на францускиот народ. Тен ги одбил принципите на Револуцијата во замена за индивидуализмот на неговите концепти за регионализам и раса, до таа точка што еден автор го нарекува еден од „најголемите поддржувачи на францускиот национализам и конзервативизам“.
Муса Узунлар
Муса Узунлар (турски: Musa Uzunlar; 22 април 1959 во Анталија) е турски глумец. Муса Узунлар глумел како Решат во турската ТВ-серија наречена Која е вината на Фатмаѓул?. Тој играл многу различни улоги во турските ТВ серии и театри. Тој сега ја отсликува улогата на Бахри Уман во телевизиската серија За мојот син.
Иполит Тен
Раса, основа и момент
Тен е најдобро познат по неговиот обид за научен пристап кон книжевноста, заснован на категориите раса, средина и момент. Тен ги користел овие зборови на француски (race, milieu et moment); овие термини се прошириле и во книжевната критика во Англија, но се употребувале во контекст поблизок до француското значење на зборовите отколку англиското, каде што грубо значат нација, опкружување или ситуација, и време.