cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Надвлекувач
Видови
Многу надвлекувачи се во светли, често флуоресцентни бои. Најчеста боја е жолта, но се произведуваат и во портокалова, црвена, розова, виолетова, сина и зелена боја. Некои жолти надвлекувачи изгледаат зеленикави со голо око. Се претпочита користење на жолта боја кога се прави фотокопија затоа што таа не прави сенка на копијата. Истовремената пак употреба на надвлекувачи со различни бои може да ги направи информациите поорганизирани и почитливи.
Надвлекувачите се достапни во повеќе облици, вклучувајќи ги и оние кај кои врвот се повлекува или оние кои имаат бришач на спротивниот крај. Друг вид на надвлекувачи се тривлекувачите, со облик на триаголник со надвлекувач во различна боја на секоја од страните.
„Сувите надвлекувачи“ имаат апликатор кој има тенка лента наместо филцен врв. За разлика од стандардните надвлекувачи, означеното од овие надвлекувачи лесно се брише.
Друга употреба
Некои софтвери за обработка на текст можат да симулираат надвлекување со користење на техники слични на обратно видео (reverse video).
Космос-298
Космос-298 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 15 септември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5000 килограми. Космос-298 бил сателит наменет за тестирање на јадрено бомбардирање од орбитата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 87,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 162 км, а најмалото на 127.
Габалавци
Габалавци (на некои места се среќава и како Габалевци) — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Габалавци — село во северниот дел на Општина Битола (до 2004 беше во составот Општина Кукуречани). Од градот Битола е оддалечено 19 километри, а од спомнатиот пат 3,3 километри. Селото се наоѓа лево од патот Битола - Демир Хисар, а на десната страна на реката Шемница. Се работи за ридско село кое се наоѓа на надморска височина од 660 метри. Атарот на селото е мал — само.
Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.
Во периодот од 16 до 19 ноември 1912 година, Габалавци било зафатено од воените дејства за време на Битолската битка за време на Првата балканска војна. Во селото била стационирана турска артилерија која успешно била неутрализирана од српската војска.
Стопанство
Населението се занимава најмногу со полјоделство (одгледување жито и познатата кукуречанска пиперка). Обработливото земјиште зафаќа 349,3 хектари, пасиштата зафаќаат 291,3 хектари, додека само 8,7 хектари се шуми.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кобалевци живееле 1.200 жители, сите Македонци.
Габалавци е мало село и во 1961 година бројот на жители изнесувал 286. Во 1994 година бројот се намалил на 146, сите Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Габалавци живеат 114 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 69 жители, од кои 60 Македонци и 9 лица без податоци.
Родови
Габаловци е македонско православно село, во селото има еден староседелски род, а сите останати родови во селото се доселенички.
Родови во Габаловци се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 202 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Облаково.
Култура и спорт
Во селото работи основно училиште до IV одделение и има продавница.
Планина во Подбочје
Планина во Подбочје (словенечки: Planina v Podbočju) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Хенгил
Хенгил — вулкан кој се наоѓа во Исланд, во југозападниот дел на езерото Тингватлаватн.
NGC 6806
NGC 6806 — спирална галаксија во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хенгил
Хенгил е вулкански систем кој се состои од два вулкани, од кои едниот е Хенгил, а другиот - Хромандутиндур. Нивната вкупна површина е приближно 100 км² и висина од 803 метри.
NGC 6806
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6806 се споменува и како ESO 338-15, MCG -7-40-3, FAIR 1162, IRAS 19336-4224, VV 411, AM 1933-422.
Хенгил
Последната ерупција на Хенгил била пред повеќе од 2000 години. И до денес има траги од застанатата лава на југ и на север од вулканот. Хенгил не е целосно изгаснат вулкан, тука сè уште има бројни жешки извори и на доста места од земјата се гледа излегување на пареа.
NGC 6806
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Хенгил
Хенгил се користи како важен извор на енергија, а во таа област се градат електроцентрали.
NGC 6806
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6806 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6806 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 37 м 4,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -42° 17' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 6806 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63416. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7940. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Хенгил
Според преданијата во овие места живеела жената-трол Јора која ги пречекувала патниците на големиот пат и ги изедувала.
Магнолиди
Особини
Најстарите претставници на поткласата, оние од редот Magnoliales, поседуваат најголем број на примитивни особини, кои според некои автори го отсликуваат првобитните скриеносемени (цветни) растенија:
Цветовите најверојатно биле адаптирани за опрашување со инсекти (ентомофилија), најчесто тврдокрилци.
Античка уметност во Македонија
Античката уметност во Македонија започнува да се развива за време на Античка Македонија, и тоа најмногу за време на Филип II Македонски, во IV век п.н.е. Сепак, постојат и постари наоѓалишта, како што е на пример Требениште (од VI век п.н.е.).Во тоа време во Македонија се развиваат повеќе градски центри: Скупи, Стибера, Стоби, Хераклеја Линкестис, Лихнид и др. За време на подемот на Македонската држава, свој непречен развој доживувале и овие градски центри.Тие станале важни стратешки места, но во истовреме претставувале и важни економски и културни центри. Уште од ова време овие градови имале развиена инфраструктура и оддавале впечаток дека античката македонска држава била солидно развиена цивилизација.
По падот на Античка Македонија под римска власт, овие градови биле уништени и ограбени.Но сепак, новата римска цивилизација го продолжила развојот на овие градови. Римската култура длабоко се врежала во градските јадра на некогашните македонски градови.Таа донела нови вредности, нови форми и придонела за значителен растеж на античките градови во Македонија. Се граделе нови патишта кои поврзувале големи градски центри во римската империја. Значаен дел од овие сообраќајници ја крстосувале територијата на Македонија. Најпознат ваков пат е Вија Егнација, која минувала низ Лихнид, Хераклеја и Солун. Во овој период македонските градови доживуваат културен и економски развој. Од археолошките наоди во овие градски центри пронајдени се базилики, театри, плоштади, палати, бањи, кои биле богато украсени со мозаици, мермерни и бронзени скулптури, како и со архитектонски орнаменти. Сето ова зборува за развиен градски живот во овие урбани средини.
Но, на територијата на Република Македонија постојат бројни други помали наоѓалишта каде е пронајден богат археолошки наод, кој сведочи за распространетоста на античката култура во Македонија. Во сите овие многубројни археолошки наоѓалишта на територијата на Македонија се пронајдени големи количества археолошки наод, во вид на подвижен материјал, како на пример: керамика, монети, орудија, накит, статуи во помали и во поголеми димензии, оружја и сл.Овие богатства се чуваат во поголемите музеи во Република Македонија.
Како најзначајни и најбогати археолошки наоѓалишта во Република Македонија може да се издвојат античките градови Стоби и Хераклеја Линкестидска.
Дарма Иницијатива
Дарма Иницијатива е фиктивен истражувачки проект во серијата Изгубени. Оваа иницијатива била сместена на островот во седумдесеттите и осумдесеттите, а логото се состои од октагонал (осумаголник со еднакви страни и агли) кој потсаќа на Фенг Шуи со различни слики во внатрешноста.
Повеќето од информациите за Дарма Иницијативата можат да се добијат од ориентационите видеја и од алтернативно реалната игра Изгубеното Искуство
Дарма Иницијативата беше уништена од Хостилите (оригиналните доселеници на островот) кои ги убија сите членови на Дарма Иницијативата освен Бен кој претходно се договорил со нив. Од играта Изгубено Искуство дознаваме дека Хансо Фондацијата (фондација која соработувала со Дарма Иницијативата) ја прекинала врската со Дарма Иницијативата во 1987. Во најновата Алтернативно Реална Игра Проект за Регрутација на Дарма Иницијативата која излезе во 2008, дознаваме дека Дарма Иницијативата сѐ уште постои.
785 п.н.е.
785 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 785. година пред новата ера, 785. од првиот милениум п.н.е., 85. од 8 век п.н.е. и шеста од 780-тите п.н.е.
Дарма Иницијатива
Позадина
Во Алтернативно Реалната Игра Изгубеното Искуство, во едно видео фиктивниот извршен директор на Фондецијата Хансо изјави дека тие ја откажале Дарма Иницијативатаво 1987. Подоцна во оваа игра, истото е истакнато и од Томас Мидлверк, важен член на Фондацијата Хансо, тој изјави дека "Дарма Иницијативата пропадна". Ова не објаснува зошто во втората сезона од серијата Изгубени на островот беше испратен пакет со залихи за Дарма Иницијативата. Тоа, и фактот дека во Дарма станицата "Лебед" член на Дарма Иницијативата Келвин Инман, бил на островот години по "Истребувањето", ја остава опцијата дека Дарма Иницијативата сѐ уште постои.
785 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4723 и 4724 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3965 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2975 и 2976 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 32 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 785 година се протега во 1851 и 1852, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1911 и 1912 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 242 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1449 и 1448 исламска година пред хиџра.
Јован Дубински
Епископ Јован Дубински (21 јануари 1680 - 21 јануари 1743) - епископ на Руската православна црква за Нижни Новгород и Алатир.
Животопис
Тој е роден во 1680 година. Образованието го завршил во Киевската теолошка академија. До својата 30-годишна возраст, учел разновидно образование: ги проучувал сите науки, потоа предавал во теолошки училишта, знаел неколку јазици.
Според описот на негов современик, „него го краселе светост, дарежливост, почит, ангелско живеење, простодушно расположение, голема љубезност, смиреност, мудрост“.
Бил поставен за епископ на Нижни Новгород и Алтир на 25 февруари 1739 година.
Во мај 1740 година имал сериозно заболување и така дошол до целосна неподвижност. Според сведочењето на еден современик, тој го поминал целото време на администрацијата на епархијата „во офкање, со воздишки во солзи, во плачење, во липање, во неиздржлива и неподнослива болест, дури и до последен здив“.
На 1 септември 1742 година бил принуден поради болеста да се го напушти Нижни Новгород Печерски. Препуштајќи го товарот на владата, тој живеел во Епископскиот дом сè до неговата смрт, под заштита на неговиот наследник Димитриј (Сеченов).
IC 479
IC 479 — галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 479 се споменува и како ESO 530-10, NPM1G -23.0021, AM 2106-230.
Откривање
Објектот е откриен на 19 октомври 1897 година од страна на Херберт Хоу.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 479 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 479 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 9 м 26,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -22° 52' 41".
Други поделби
Проучување на IC 479 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66219.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
IC 480
IC 480 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 480 се споменува и како ESO 107-17, IRAS 21121-6440.
Откривање
Објектот е откриен на 19 септември 1903 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 480 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 480 има привидни димензии од 2,9' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 16 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -64° 27' 54". Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на IC 480 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66452.
Дождовито сонце
„Дождовито сонце“ — македонски телевизиски филм од 1977 година. Го режирал Коле Малинов кој го напишал и сценариото според расказот Љубов во касабата на Иво Андриќ.
NGC 4412
NGC 4412 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4412 се споменува и како UGC 7536, MCG 1-32-62, CGCG 42-104, VCC 921, IRAS 12240+0414.
Откривање
Објектот е откриен на 23 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4412 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4412 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на NGC 4412 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40715. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 285. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Космос-299
Космос-299 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 септември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-299 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 281 км, а најмалото на 206.
Марна Скрка (Рич)
Марна Скрка — археолошко наоѓалиште во Рич, Општина Струмица.
Претставува населба од доцноантичко време. На 2 км североисточно од селото има рид со надморска височина од 870 м. На зарамнетото плато со димензии од 100 × 70 м се среќаваат фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди.
Жито
Житата (житарки) — едногодишни растенија од семејството треви (лат. Gramineae). Нивните зрнести плодови се користат во човековата исхрана, прехранбената индустрија, а сеното за добиточна исхрана и постилка.
HD 205114
HD 205114 (BD + 51 3079, SAO 33497, HR 8242) — ѕвезда со привидна величина од 6.16, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:31:27,5 и деклинација +52°37′12″
Сомалија на Олимписките игри
Сомалискиот олимписки комитет бил создаден во 1959 година и бил признаен од Меѓународниот олимписки комитет во 1972 година.
Планина кај Рака
Планина кај Рака (словенечки: Planina pri Raki) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Хамамелиди
Поткласата Hamamelidae е најмала од сите дикотиледонски поткласи. Во неа се вброени 11 реда, 24 фамилии и околу 34000 видови. Околу 90% од видовите се наоѓаат во два реда, Urticales и Fagales. Фосилните остатоци датираат од долна Креда (пред околу 100 милиони години). Одредени ботаничари веруваат дека оваа група на растенија е обележана со висок степен на изумирања, што е причина за мошне одвоените таксони во неа (реликти или пак полифилетско потекло - со елементи стекнати од неколку предци). Фамилиите кои се вклучени во оваа поткласа, според Кронквистовиот систем, се типично дрвенести (Urticales се исклучок) и се одликуваат со неколку структурни адаптации асоцирани со анемофилија (опрашување со ветер). Овие адаптации се:
Редот Trochodendrales е сместен во основата на Hamamelidae, а видот Casuarina (австралиски бор) ја зазема најнапредната позиција. Кај видовите од две монотипни фамилии од Trochodendrales отсуствуваат спроводни елементи и се стремат кон апокарпија, додека Casuarina покажува елементи на плод.
Знаме на Мјанмар
Знамето на Мјанмар е официјалното знаме во државата кое било усвоено на 21 октомври 2010 година кога се заменило старото знаме. Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во жолта, зелена и црвена боја. Во средината има голема бела петокрака. До сега нема официјален опис за тоа што значат елементите на знамето.
Новото знаме на државата било предложени на 10 ноември 200 година. Според предлогот, зелената боја симболизира мир, спокојство и природата на земјата, жолтата боја ја симболизира солидарноста додека црвената боја означува храброст и решителност. Белата ѕвезда го означува вечното опстојување на консолидираната унија.
Старото знаме
Старото знаме било усвоено на 3 јануари 1974 со прогласувањето на социјалистичката република од страна на Не Вин. Ова знаме се заснова на знаме користено за време на бурманскиот отпор, движење против јапонската окупација на Мјанмар за време на Втората светска војна, знаме кое било црвено со бела петокрака. Подоцна ѕвездата била отстранета и се додал син квадрат во горниот лев агол со бела голема ѕвезда опколена со пет помали ѕвездички. Тие ја симболизирале различноста на земјата, додека црвената боја означувала храброст. Сината боја означувала мир и белата чистота. Подоцна, овој грб се сменил и добил покомунистички елементи со 14 ѕвезди со растение (ориз) и тркало во средината. Оризот означува земјоделство, тркалото означува индустрија и 14 ѕвезди ги означуваат 14 држави.
Шаховски турнир во Дортмунд
Шаховскиот турнир во Дортмунд (официјално Dortmunder Sparkassen Chess Meeting), познат и како Шаховски турнир Шпаркасен е еден од најпрестижните и најсилни шаховски турнири во светот. Турнирот е супер турнир на ФИДЕ и се одржува секоја година во текот на летото. На турнирот секоја година учествуваат врвни велемајстори, па турнирот секоја година е еден од најсилните во светот, во група со шаховските турнири во Вајк ан Зее и Линарес. Покрај главниот турнир, во рамките на настанот, секоја година се организираат турнири за шахисти во сите класи и категории. Во последните неколку години, турнирот се одржува во просториите на Дортмундскиот театар.
Турнирот, обично се игра во Бергеров систем, при што секој учесник треба да одигра две партии (една со бели и една со црни фигури).
Историја
Првиот турнир се одржал во 1973, како меѓународниот германско првенство, а прв победник бил Ханс-Јоаким Хехт. Но, во Дортмунд, во 1928, 1951 и 1961 се одржале три значајни турнири, кои важат за предвесници на турнирот. За некои шахисти, овој турнир бил почеток на успешна кариера, а меѓу нив се вбројуваат: За неколку од светската елита играчи, на турнирот означени почетна точка на својата кариера: Петар Леко (за првпат учествувал во 1991) и Владимир Крамник (на турнирот во 1992 ја исполнил велемајсторската норма). Турнирот во 1992 бил најсилниот шаховски турнир којшто нкогаш бил организиран во Германија. На турнирот победил светскиот првак Гари Каспаров, иако загубил две партии (против Гата Камски и Роберт Хибнер). Во 2002, турнирот претставуваше турнир на кандидатите, на кој победникот Петар Леко го предизвика светскиот првак според ПША Владимир Крамник на меч за светски првак, кој се одржа во 2004.
Во 2005, турнирот достигна 19. категорија, што значи дека просечниот Ело рејтинг на учесниците изнесуваше 2700 бода. на турнирот, изнeнадувачки победи младиот германски велемајстор Аркадиј Најдич, којшто со 19 години е најмладиот победник на турнирот досега. Најмногу победи на турнирот воопшто има Владимир Крамник, кој бил победник 9 пати.
Во 2006, турнирот се одржа од 28 јули до 6 август, а учествуваа шест од најдобрите 10 шахисти според ранг списокот на ФИДЕ во светот. На турнирот победи Владимир Крамник, а ист број на победи имаше и Петар Свидлер.
Турнирот во 2007, се одржа од 23 јуни до 1 јули. На турнирот учествуваа Ананд, Крамник, Мамедјаров, Леко, Гелфанд, Најдич, Карлсен и Алексеев. Просечниот Ело рејтинг на турнирот изнесуваше 2727 бода, па турнирот беше од 20. Победник беше Крамник со резултат 5/7.
Во 2008, учествуваа Крамник, Мамедјаров, Леко, Иванчук, Најдич, Густафсон, Непомнијашиј и Ван Вели. Турнирот се одржа од 28 јуни до 6 јули, а победник на турнирот беше Петар Леко, кој оствари резултат 4,5/7. Владимир Крамник, кој победи на турнирот во претходните две години оствари невообичаено лош резултат 3/7.
Во 2009, турнирот се одржа од 2 до 12 јули. На турнирот учествуваа Крамник, Леко, Карлсен, Јаковенко, Бакро и Најдич. на турнирот победи Крамник со резултат 6,5/10, пред Карлсен, Леко и Јаковенко со по 5,5 бода. секоја со 5,5 бода. Ова беше деветтата рекордна победа на Крамник на овој турнир.
784 п.н.е.
784 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 784. година пред новата ера, 784. од првиот милениум п.н.е., 84. од 8 век п.н.е. и петта од 780-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4724 и 4725 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3966 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2976 и 2977 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 31 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 784 година се протега во 1852 и 1853, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1912 и 1913 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 241 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1448 и 1447 исламска година пред хиџра.
Мокрени
Мокрени — село во областа Азот, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Азот, во југозападниот дел на територијата на Општина Чашка, во средното сливно подрачје на реката Бабуна. Селото е ридско, на надморска височина од 500 метри. Од градот Велес, селото е оддалечено 31 километар.
Селото лежи на допирот на ниското земјиште на рекичката Бреза од исток и падината на планината Бабуна на запад. На ниското земјиште се наоѓаат обработени површини, додека на високото земјиште се пасишта и шуми. Недалеку од Мокрени се селата Габровник и Ораов Дол.
Жителите црпат вода од чешми. Водата е спроведена од изворот Привединец.
Потезите по краевите на атарот ги носат овие називи: Старец (се наоѓа на тромеѓето меѓу Мокрени, Богомила и Гостиражни и тука имало тврдина), Мечкина Дупка (карпа со пештери во кои селаните велат дека се криела мечка), Костова Чешма, Соколци, Гиговец, Габровска Река, Тодевец, Дабчев Рид, Господска Ливада, Орли, Долно Говедариште, Овнарник (тука се главните селски пасишта), Страга, Гарван, Нинова Кула („сето е камења“), Батаци и Велкова Чука.
Краевите на атарот внатре во наведените граници се: Манастир Св. Спас, Рамниште, Корија Габер, Смрдлева Вода, Иванов Рид, Сејменски Колиби (во турско време тука била убиена и погребана една девојка во месноста Гробче), Трештена Дабица, Марина Пештера (тука некоја Мара од ова село „чувала овци“), Липова Глава, Сатанар, Мучова Чешма, Костенот, Јаричиште, Горка, Опал, Плочи, Смилови, Чашка, Гарбанска Орница, Рупа, Црквица, Атанасица, Јанова Ливада, Загребиште, Ловица и Куќиште.
Селото е од збиен тип. Се разликуваат Горно и Долно Маало, а во местото каде што тие се составуваат се наоѓаат црквата и училиштето. Во тој дел на селото порано имало и 3-4 дуќани.
Во 2014 година, со помош на Владата на РМ и МПЦ, комплетно е асфалтиран патот до манастирот Св. Спас во Мокрени.
Историја
Народното предание наведува дека тука постоело постаро село од разбиен тип. Куќите од тоа село се наоѓале на потезите: Куќишта, Сејменски Рид, Мучова Чешма, Рамниште и Рудина, заради што постојат стари гробишта во разни делови на атарот. Подоцна ова село било раселено.
Денешното село, како што се истакнува во преданието, го основале доселеници кои „слегле од планината Мокро над Нежилово“, заради што најверојатно и селото го добило името Мокрени. Тие подигнале куќи на селиштето наречено Куќишта, каде што се занимавале со одгледување на стока, обработувале земја и биле ковачи. И сега се гледала „згура“ од некогашните ковачници. Жителите доселени од планината Мокра по слава се „Пречистани“. Во првата половина на век селото имало само 7 македонски домаќинства. Во шеесеттите години на XX век кога селото имало 30 куќи, еден старец кажувал дека: „дедото на мајката моја памтел кога децата оделе на коледе само во седум куќи“. Оттогаш селото Мокрени постепено растело сѐ до 1920 година кога достигнало бројка од 72 домаќинства.
Во век, Мокрени било село во рамките на Велешката каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 17,1 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 670 хектари, на пасиштата отпаѓаат 610 хектари, а на обработливото земјиште 288 хектари.
Жителите на селото најмногу се занимаваат со земјоделство, сточарство, берење печурки и чај.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Мокрени имало 450 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мокрени имало 512 жители.
Мокрени е мало село, во фаза на целосно раселување. Така, селото во 1961 година броело 193 жители, а во 1994 година само седум жители, македонско население.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Мокрени живееле 16 жители, сите Македонци.
Моментално, селото има 15 постојани жители, меѓутоа, бројот на луѓе заљубеници во природата, се зголемува во текот на целата година.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 5 жители, сите Македонци.
Родови
Мокрени е село населено исклучуво со македонски христијански родови чии предци се доселени. Поголема група се родовите кои се доселени од планината Мокра (атарот на село Нежилово) на север. Освен за родот Сокиновци, не се знае од каде се доселени останатите родови, што укажува дека тие се најверојатно староседелци кои се преместувале и движеле низ оваа област.
Македонски родови во селото се: Думбазовци (5 к.), Пандуровци (2 к.), Радевци (2 к.), Цветковци (2 к.), Говедаровци (1 к.), Гочевци (1 к.), Станчевци (1 к.), Јаневци (1 к.), Јановци (1 к.) нивниот предок Петруш Јанев во 1933 имал задруга од 26 членови, а истата година собрал 1100 канти жито и имал 350 овци, Миовци (1 к.), Пуцевци (1 к.), Перовци (1 к.) и Мирчевци (1 к.). За овие родови се вели дека потекнуваат од предци кои дошле од планината Мокро и се сметаат како основачи на селото според чие место на доселување селото најверојатно и го добило името Мокрени.
Во родот Думбазовци порано постоела задруга од 50 членови. Сокиновци (2 к.), Ѓелевци (1 к.) и Матеовци (1 к.) слават Свети Никола. Сокиновци потекнуваат од предок – домазет доселен во турско време од селото Црешнево во горното течение на Бабуна. За останатите родови местото на потеклото не се знае. Букевци (4 к.) слават Свети Архангел и се доселени од некаде. Несторовци (1 к.) слават Митровден и порано се викале Кутлиновци според прекарот на некој стар предок – Кутлин. И тие се од некаде доселени. Во Мокрени живеел и Албанецот Јакуп доселен во педесеттите од околината на Призрен во Косово. Тој бил овчар на задругата од Согле и се оженил со македонска девојка од родот Матеовци. Имајќи предвид дека во Призренско има многу Македонци со муслиманска вероисповед - познатите Горанци, на Шар Планина, можно е тој да имал македонско потекло.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чашка, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Богомила.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес. Селото припаѓало на некогашната општина Богомила во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Теово, во која покрај селото Мокрени, се наоѓале и селата Габровник, Оморани, Ораов Дол, Плевење, Согле и Теово. Општината Теово постоела и во периодот 1950-1952 година.
Избирачко место
Селото припаѓа на избирачкото место бр. 2216 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватен објект во селото Теово, во кое влегуваат селата Габровник, Мокрени, Ораов Дол, Плевење и Теово.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 95 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 91 гласач.
Иселеништво
До 1920 година Мокрени непрестајно растело и споменатата година достигнало 72 домаќинства, но после тоа се иселиле околу 20 домаќинства во Десово кај Прилеп, Мартолци и Извор во долината на Бабуна и селата Отовица и Сојаклари непосредно северно од градот Велес. Поради иселувања до крајот на Втората светска војна ова село спаднало на 50 домаќинства, но и после тоа настапиле нови иселувања кои воделе во: банатските села Јабука и Качарево (7-8 куќи) како колонисти во Војводина, Белград (2 к.), Скопје (4 к.), Велес (5-6 к.) и селото Извор во долината на Бабуна (8 к.). Иселениците во Извор работеле како членови на селската задруга, а некои од нив биле повратници од колонистите кои во 1947 биле населени во областа Банат во Војводина. Во Согле живеат Мокренчани (1 к.), во Оморани е родот Мокренци (2 к.), а во Мартолци исто така живее родот Мокренци (4 к.), во работничко-индустриската населба Порцеланка во Велес живее родот Војчеви (1 к.). Во селото Извор има 9 домаќинства доселени од Мокрени. Во прилепското село Десово живее родот Думбазовци (3 к.).
Како резултат на интензивната урбанизација, но во исто време и големата негрижа за селата воопшто, и жителите од селото не биле исклучок од тој процес. Па затоа, некаде кон средината на 1960-те години на век, настапило масовно иселување и преселување на луѓето во околните градови (Велес, Скопје, Прилеп и др.)
Тибетско писмо
Тибетското писмо е официјално писмо за тибетските и некои останати јужноазиски јазици. Тибетското писмо не е азбука, туку абугида и е дел од групата на индиски писма. Како и сите абугиди, така и ова писмо е азбучно-сегментско, односно секој знак е составен од комбинација на согласка и самогласка. Печатната форма на тибетското писмо се нарекува „учен“ ('со рака'), додека пак ракописната форма на писмото се нарекува „уме“ ('безглавно').
Ова писмо е тесно сврзано со поширокиот тибетски културен идентитет. Освен во Тибет, ова писмо се користи и во Бутан, Индија, Непал и Пакистан. Од тибетското писмо настанале следниве писма: лумбуанско писмо, лепчанско писмо, и пагспа. Тибетското писмо настанало од писмото брами или „индиско писмо“.
Печатна и ракописна форма
Печатната форма на тибетското писмо се нарекува „учен“ ('со рака'), додека пак ракописната форма на писмото се нарекува „уме“ ('безглавно'). Ракописната форма ја нема препознатливата главна црта.
Опис
Како и кај останатите индиски писма, така и кај ова, секоја согласка (или знак за согласка) ја содржи зададената согласка и самогласката 'а'. Уникатна особина на тибетското писмо е тоа што согласките може да се запишат како радикали (нормална состојба) или може во друг облик, како што се горниот и долен индекс. Горниот индекс е за согласките 'р', 'л' и 'с', а долниот индекс е за согласките 'ј', 'р', 'л' и 'w'. Како пример за ова е земен радикалот 'ка' и неговите комбинации 'кра' и 'рка'. Во двата случаи, знакот за 'ка' се користи, но кога 'р' е во средината, тогаш таа буква се пишува во долен индекс. Од другата страна пак, кога 'р' е пред согласката и самогласката ('ка'), тој глас се пишува во горен индекс. 'Р' ја менува својата форма кога е во горен индекс; како རྐ рка. Сепак, исклучок на ова е 'рнја' (rnya). Слично, согласките w, r, и y менуваат форма кога се под согласките; како kwa;  kra;  kya.
Покрај формите на горен и долен индекс, некои согласки може да ги имаат и следните позиции: прескриптивна (пред дадената согласка), поскриптивна (по дадената согласка) и пост-постскриптивна (и две места по дадената согласка). Така на пример, согласките 'g', 'd', 'b', 'm' и ’a може да се користат во прескриптивна позиција лево од останатиот радикал, додека постскриптивната позиција може да ја имаат следниве согласки 's', 'g', 'n', 'b', 'd', 'm', ’a, 'r', 'n̄', 's' и 'l'. Третата позиција се јавува кај 'd' и 's'.
Самогласките во ова писмо се 'a', 'i', 'u', 'e' и 'o'. Самогласката 'а' е присутна (во изговор и правопис) кај сите знаци за согласки. Останатите самогласки се означуваат во зборот со употреба на самогласки знаци, како во примериве  ka,  ki,  ku,  ke,  ko. Самогласките 'и', 'е' и 'о' се над согласката, а 'у' во под. Нема правописни знаци за кратки и долги самогласки, освен кај транслитерација на санскритски зборови.
Тибетското писмо нема знаци и за тоновите, бидејќи некои тибетски јазици имаат тонови. Во времето кога се создавало писмото, сите дијалекти и тибетски јазици немале тонови.
Тибетското писмо има 30 самогласки, познати и како радикали.
Список на државни водачи во 530 година
Ова е список на државни водачи во 30 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сашка Димитровска
Сашка Димитровска — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Животопис
Сашка Димитровска е родена на 9 јули 1978 година во Скопје. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, на отсекот за глумечка игра во класата на Владимир Милчин во 2001 година. Вработена е во Македонскиот народен театар од 2006 година.
Еван Родерик
Еван Родерик Андерсон (Evan Roderick Anderson; 29 јуни 1995) e канадски глумец.
Тој има постар брат, Стјуарт. Еван првпат се заинтересирал за изведувачки уметности кога го видел концертот на Ролинг стоунс на 10-годишна возраст и решил да се занимава со тоа како тинејџер.
Страшен филм 5
Страшно Movie 5 (стилизирани како СТРАШНО MOVIE) е 2013 Американски хорор комедија пародија на филмот и петтото продолжение на Страшно Филм франшиза. Тоа е втор филм да биде дистрибуиран од страна На Weinstein Company под Димензија Филмови бренд. Филмот е во режија на Малколм Д. Ли и напишана од Дејвид Zucker. , беше издаден во април 12, 2013.
Страшно Movie 5 е само продолжение на франшиза да не одлика Синди Кембел (игра Anna Faris) или Brenda Meeks (Реџина Хол) (се должи на крајот од нивниот приказната). Тоа премиерно на април 11 во Холивуд е ArcLight Cinerama Купола. На филмски пародии различни хорор филмови и други популарната култура.
Содржина
Чарли Сјај и Линдзи Лохан се заедно да се направи секс снимката со над 20 камери покрај Сјај е креветот. Времето lapsed лента брзо напред преку две прави сите видови на спалната соба ѓаволиите, вклучувајќи гимнастика, јава на коњ, и со кловнови скок во рамките на листови. Сјај е влечат во воздух со паранормални сила и фрлени против ѕидови, полици, и вратите сè додека тој земјиште на кревет повторно. Лохан е уплашени, па таа одлучи да оди дома, кога таа се лета во воздух, како и; таа станува поседува и фрла Сјај во камерата и го убива него. Текстот објаснува дека Сјај тело беше пронајдено во тој ден, но тој не престане да забавите додека дена подоцна, и дека неговите три деца беа пронајдени исчезнатите, Лохан беше уапсен, повторно, и награда беше ставен надвор за исчезнати деца.
Неколку месеци подоцна, Ја'Marcus (ѕиркаат наоколу Dogg) и D'Andre (Mac Милер) се шетаат во Хумболт Каунти шуми во Калифорнија, во потрага на канабис растенија за да украдат. По крадење и еден во бегство, тие се засолниште во една кабина во шумата. По влегувањето тие го гледаат три чудни суштества, подоцна потврден да биде Сјај деца, и да ги претвори во за награда. На дивите децата се сместени во изолација на детето, развој на истражувачки центар за неколку месеци сè додека не се смета за доволно добро да се врати во семејна притвор. Кога Сјај брат, Дан Сандерс (Симон Рекс) и неговата сопруга Jody (Ешли Тисдејл) ајде да се соберат нив, тие се рече дека може да ги имаат, ако тие се согласат да остане во голем предградието на средната класа дома, опремени со безбедносни камери. Jody се решаваат да ги земат децата во прв, но наскоро се прилагодува да се има на нив. Во обид да се поврзат со нивните нови деца, Jody аудиции за балетска изведба, Лебедово Езеро, и се фрли во водечката улога како Лебед Кралицата.
Во меѓувреме, продолжува шема на бизарен паранормални активности во нивниот нов дом ги прави да се испита понатаму. Тие на крајот научат од децата кои напади на нивниот дом се со "Мама", мајката на децата, кој е под клетва и се обидува да ги добие назад, па таа може да го жртвува и себе и детето. Марија, двојката е Шпанска телевизија-во девица, се уплаши и постојано да експериментираат со разни ритуали, Католичката и на друг начин, да се вардат од злото духови во куќата. Во текот на денот, Дан е фрустрирани со скромен напредок на неговиот тест субјекти на приматот интелигенција истражување објект; иронично, Дан не е светла доволно за да сфатат дека една од шимпанзата, Цезар, сега е всушност многу попаметни отколку што е.
Jody и Дан, со помош на Jody е близок пријател Kendra Брукс (Erica Пепел), кои Jody се сретнаа во нејзиниот балет класа, мора брзо да се најде начин да се отстрани проклетството и го спаси своето семејство. На патот, тие бараат помош од психички Blaine Fulda, кој излезе да биде комплетен измама, и сон extractor име Дом Kolb (Бен Kornish), кој им помага да се разбере дека решение за нивните проблеми лежи во мистериозната Книга на Мртвите. Сепак, Jody и Kendra не успеваат да се види она што книгата е способен за, несвесни за четири пријатели постојано да стане поседува и обновување во кабината. Тие го опустошат кога било кој од двата прочитате два пасуси од книгата; оној што unleashes демони, "gort klaatu barada nikto", а други дека ги оживува од поседување. Кога "Мама" ги зема децата да карпа да се жртвува за нив, Jody не успее да се отстрани проклетството со книгата, но не успеа да тропне на злобниот дух во Ja'Marcus и Г'Andre е базен содржат жива ајкула, која потоа се јаде неа.
Реализација на љубовта за неа посвоени деца е сè што треба во животот, Jody дава дел од Лебедово Кралицата да Kendra, кои ги изведува танцот во стилот на stripper. Претставата е силно и поддршка од публиката, која вклучува Jody, Ден, деца, и Madea. Приказната е narrator е откриена да се Цезар, кој потоа го информира публиката кои луѓето треба да уживаат во времето кога тие се на земјата и вели дека сепак еден ден ќе го преземе целиот свет.
Во пост-кредити сцена, Сјај се буди, со Dom Kolb седи покрај него, од сон се екстракција, т.е. целиот филм беше сон. По Kolb информира дека Сјај ќе се спие со Лохан, автомобил се урна во собата, при што загинаа Сјај. Лохан е откриено како возач, таа излегува од автомобил, вели Kolb "Сте биле возите" и фрла него копчињата, обвинуваат несреќата на него.
Јан Тинберген
Јан Тинберген (Jan Tinbergen; во   –   во ) — холандски економист. Му била доделена првата Нобелова награда за економија во 1969 година, која ја поделил со норвешкиот економист Рагнар Фриш за развивање и применување динамични модели при анализите на економските процеси. Тинберген бил основач на невладината организација „Економисти за мир и безбедност“.
Животопис
Јан Тинберген бил најстарото од петте деца на Дирк Корнелис Тинберген и Жанете ван Ек. Неговиот брат Николас „Нико“ Тинберген исто така освоил Нобелова награда (за медицина, во 1973 г.) за неговата работа во етологијата, додека неговиот најмлад брат Лук станал познат орнитолог. Помеѓу 1921 и 1925 година, Тинберген студирал математика и физика на Лејденскиот универзитет во катедрата на Паул Еренфест. Во овој период во Лејден имал бројни дискусии со Еренфест, Камерлинг Онес, Хендрик Лоренц, Питер Земан и Алберт Ајнштајн.