cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хју Џекмен
Ран Живот
Џекмен е роден во Сиднеј, Нов Јужен Велс, син на Грејс МкНил (Гринвуд) и Кристофер Џон Џекмен, консултант образуван на Кембриџ. His parents were English and had come to Australia in 1967 as part of the "Ten Pound Poms" immigration. Еден од прадедовците на Џекмен бил Грк. Неговите родители биле посветени христијани, кои биле сменети од Евангелистот Били Грахам по нивниот брак. Џекмен има четири постари браќа и сестри, и бил второ дете кое е родено во Австралија. Тој исто така има помала полусестра, од другиот брак на неговата мајка. Неговите родители се развеле кога имал осум години, и Џекмен останал во Австралија со татко му и двајцата браќа, додека неговата мајка и две сестрисе преселиле назад во Англија. Како дете, Џекмен сакал да биде надвор, поминувајќи многу време на плажата и на кампувања и одмори низ цела Австралија. Тој сакал да го виде светот: "Ги поминував ноќите гледајќи во атласи. Одлучив дека сакам да бидам готвач на авион. Бидејќи кога бев во авион имаше храна, па претпоставив дека има готвач. Мислев дека тоа би била идеална работа."
Џекмен тргнал во основно училиште во Памбл Паблик Училиштето а потоа продолжил на Нокс Грамар Училиштето само за момчиња на Горниот Северен Брег на Сиднеј, каде учествувал во неговата продукција на Мојата Убава Дама во 1985, и станал капитен (претседател на класот) во училиштето во 1986. По матурирањето, поминал празна година работејќи во Апингам Училиштето во Англија. Кога се враќа, студира на Универзитетот за Технологија, Сиднеј, дипломирајќи во 1991 со БА воКомуникации. Во неговата последна година на универзитетот, посетил курс за глума за да надополни кредити. Класот ја извел Ваклав Хавел-овата Меморандум со Џекмен во главната улога. Тој подоцна искоментирал, "За време на таа недела се чувствував повеќе дома со тие луѓе отколку во сите три години [на универзитетот]".
Откако ја зел неговата диплома, Џекмен комплетирал едногодишен курс "Патувањето" во Центарот за Глумци во Сиднеј. За постојаното студирање глума, изјавил, "Сè додека не наполнив 22 години никогаш не го замислував моето хоби како нешто од што ќе можам да заработувам. Како момче, секогаш имав интерес кон театарот. Но идејата во моето училиште бење дека драмата и музиката се за да го комплетираат човекот. Не беше нешто од кое човек заработува. Преминав преку тоа. Најдов храброст да станам и кажам, 'Сакам да го направам тоа'." По завршувањето на "Патувањето", му била понудена улога во познатата сапуница Соседи но ја одбил за да студира на Западната Австралиска Академија за Изведувачки Уметности на Едит Кован Универзитетот во Перт, Западна Австралија, на која дипломирал во 1994.
Џекмен има кажано дека "секогаш сум го сакал глумењето но кога почнав со школата за драма бев како изгубен во класот. Едноставно не ми доаќаше како што треба. Сите беа подобри, сите изгледаа дека ќе бидат поуспешни, сите изгледаа поприродно во тоа и гледајќи наназад мислам дека тоа е доброe. Мислам дека треба да си претпазлив како глумец. Мислам дека е добро да се влезе на аудиција со мислење 'Треба да бидам најдобар за да ја добијам улогата.'"
Почетна работа
По Correlli Џекмен отишол на сцената во Мелбурн. Во 1996, Џекмен го играл Гастон во локалната Дизниева продукција на Убавицата и Ѕверот, и Џо Гилис во Сансет Булевар. За време на неговата музичка кариера на сцената во Мелбурн, глумел во 1998 во Мидсумма Фестивалската кабаре продукција на Сумма Кабаре. Исто така ги водел Мелбурновите Carols by Candlelight и Сиднејските Carols in the Domain.
Почетната работа на Џекмен ги вклучува Кралевите на Ераксвил иPaperback Hero (1999), и неговата телевизиска работа вклучува Законот на земјата, Halifax f.p., Blue Heelers, and Бенџо Петерсон-овата Човекот од Снежната река.
Оклахома!
Џекмен станал познат надвор од Австралија во 1998, кога ја играл главната улога како Карли во Ројалниот Национален театар-овата адаптирана продукција на Оклахома!, во Лондоновиот Вест Енд. Изведбата му донела Оливие Награда номинација за Најдобар Глумец во Мјузикл. Џекмен изјавил "Тотално се чувствував дека не може подобро од ова. На некое ниво оваа продукција ќе биде една од светлите точки во мојата кариера." Исто така играл и во 1999 филмска верзија од истиот сценски мјузикл, кој бил емитуван во многу држави.
X-Men
Во 1999, Џекмен бил избран како Вулверин во X-Men на Брајан Сингер (2000), заменувајќи го Дугреј Скот. Негови колеги биле Патрик Стјуарт, Јејмс арсден, Фамке Јенсен, и Ијан МекКелен. Според ЦБС-овото интервју во ноември 2006, Жената на Џекмен Дебора-Ли Фурнес му рекла да не ја прифаќа улогата, совет којшто подоцна признала дека и е мило што го игнорирал.
Вулверин бил тежок за да го изведе Џекмен бидејќи имал малку за говорење, но многу емоции за да ги изведе. За да ги изведе, тој го гледал Клинт Иствуд во Валканиот Хари филмовите и Мел Гибсон во Воин на Автопатот. "Овие беа момци кои имаат малку дијалог, како Вулверин, но се знаеше и се чувствуваше се. Не сум некојшто копира, но сакав да видам како овие момци го постигнале тоа." Џекмен бил непопустлив за да ги прави сопствените акробации во филмот. "Многу работевме на стилот на движење на Вулверин, и проучив некои боречки вештини. Гледав многу од борбите на Мајк Тајсон, особено неговите рани борби. Има нешто во неговиот стил, животинскиот бес, кој изгледаше како добар за Вулверин. Постојано им кажував на писателите, 'Не ми давајте долги, кореографирани борби жити се. Не ги правете борбите убави."
Џекмен морал да се прилагоди да ги носи канџите на Вулверин. "Секој ден во мојата дневна соба, само се шетав со канџите, да се навикнам на нив. Имам лузни на едната нога, дупки низ образот, на моето чело. Малку сум несмасен. Среќен сум бидејќи не им кажав за тоа кога бев на аудиција."
Џекмен е една стапка повисок од Вулверин, за кој во оригиналниот стрип пишува. Затоа, режисерите биле често принудувани да го снимат Џекмен од невообичаени агли или само од половината нагоресамо да изгледа понизок отколку што е, а неговите колеги носелеплатформски стапала. Од Њекмен исто така било барано да додаде голема колицина на мускули за оваа улога.
Џекмен ја репризирал неговата улога во 2003-тата X2: X-Men Обединети, 2006-тата X-Men: Последен Отпор, и во 2009-тата X-Men Потекло: Вулверин, иако Трој Сиван ја играше помладата верзија на Џејмс Ховлет. Тој исто така имаше појавување како Вулверин во 2011-тата X-Men: Прв Клас. Се врати во улогата на Вулверин повторно во 2013-тата The Wolverine, самостојно продолжение кое зазема место по настаните од X-Men: Последниот Отпор, и ќе го репризира своето појавување во продолжението во 2014 X-Men: Денови на Идното Минато.
2001
Џекмен го глумеше Леополд во 2001 во романтичната комедија Кејт & Леополд, улога за која доби Најдобар Глумец Златен Глобус номинација. Џекмен игра Викторијански Англиски војвода кој не сакајќи патува низ времето во 21-иот век во Менхетн, каде ја запознава Кејт (Мег Рајан), циничен извршен директор во рекламна агенција. Во 2001, Џекмен исто така глуми во акциската драма Сабјарка со Џон Траволта и Хали Бери. Ова бил вторпат Џекмен да работи со Бери, и двајцата работеле заедно уште двапати во X-Men филмовите.
Водел една епизода на Сабота Навечер во Живо во 2001.
2002–2011 (сцена)
Во 2002, Џекмен ја испеал улогата на Били Бигелоу во мјузиклот Carousel во специјално концертно издание во Салата Карнеги со Оркестарот на Св. Лука.
Во 2004, Џекмен освоил Тони Награда и Драма Деск Наградата за Извонреден Глумец во Мјузикл за неговиот портрет во 2003–2004 на Бродвеј на Австалискиот кантавтор и изведувач Питер Ален во хит мјузиклот Момчето од Оз, кој исто го глумел и во Австралија во 2006. Исто така, Џекмен ги водел Тони Наградите во 2003, 2004, и 2005, собирајќи позитивни критики. Неговото водење во 2004 на Тони Хаградите му донеле Еми Награда за Извонреден Поединечен Изведувач во Музички или Комичен програм.
Џекмен бил колега со Даниел Крејг на Бродвеј во Скоенфелд Театарот во лимитирано емитување на претставата Постојан Дожд, која се емитувала од 10 септември 2009 до 6 декември 2009.
Се вратил на Бродвеј во ново шоу, Ху Џекмен, Назад на Бродвеј во Бросдхрст Театарот, кое започнало со изведби на 25 октомври 2011 и завршило на 1 јануари 2012.
2003–2008 (филмови)
По X2: X-Men Обединети, Џекмен ја играл насловната улога на убиец на чудовишта Габриел Ван Хелсинг во 2004 во филмот Ван Хелсинг. Џекмен и филмон биле спомнати во книгата на Брус А. МекКлеланд "Убијци и Ивнит Вампири: Културна историја на убивање на Мртвите".
Џекмен бил еден од изборите за да го игра Џејмс Бонд во 2006 во Казино Ројал, но на крај изгуби од Даниел Крејг. Џекмен глумел и во филмот Престиж, режиран од Кристофер Нолан и бил колега со Кристијан Бејл, Мајкл Кејн, и Скарлет Јохансон. Глумејќи го Роберт Ангиер, Џекмен претставил магионичар кој развил соперништво со Алфред Борден во обид да се надминат еден со друг в уметноста на илузијата. Џекмен изјавил дека главната причина за да глуми во Престиж било за да игра со музичарот Дејвид Боуви, кој го играл научникот Никола Тесла.
Џекмен глумел и во филмот на Вуди Аленво 2006 Scoop заедно со Скарлет Јохансон. Таа година тој исто така ја репризирал улогата на Вулверин во X-Men: Последен Одбор. Ја заокружил 2006 со два анимирани филмови: Среќни Стапала, режиран од Џорџ Милер, во кој го глумел ликот на Мемфис, пингвин император; и Исфрлен, каде Џекмен го глумел глушецот со име Роди кој е исфрлен во семеен тоалет во Лондонскиот канализационен систем. Во Исфрлен глумел со Кејт Винслет и Ијан МекКелен (Четвртата соработка на Џекмен со него).
Во 2007, Џекмен ја продуцирал и глумел како гостин во телевизискиот Мјузикл-драмедија серијата Да живее смеењето, која била прекината од ЦБС по две епизоди. ВО филмовите на Џекмен за 2008 биле вклучени и Измама (во кој глумел и го продуцирал), Чичко Џони, и Австралија.
Австралија
Во 2008, режисерот Баз Лурман го одбрал Џекмен да го замени Расел Кроу како главна машка улога во неговиот многу публициран епски филм, Австралија, во кој глумел со Никол Кидман. Премиерата на филмот била во ноември 2008 во Ацтралија и САД.
Плен (округ)
Плен (Plön) — округ во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се граничи со (од исток надесно) окрузите Источен Холштајн и Зегеберг, слободниот град Нојминстер, округот Рендсбург-Екернферде, градот Кил и Балтичкото Море.
Хју Џекмен
Австралија
Џекмен играј јак, независен преносник на добиток, кој и помага на Англиска чесна жена во нејзината потрага да ги спаси Фармата за добиток на нејзиниот сопруг и Абориџинското мелез дете кое го пронаоѓа таму.
Плен (округ)
Историја
Округот бил основан од пруската администрација во 1867 година. Во 1932 година бил проширен со делови од распуштениот округ Бордесхолм. Во текот на век некои општини биле одземени од округот поради припојување кон градот Кил.
Географија
Внатрешноста на округот е ишарана со езера. Големото Пленско Езеро (Großer Plöner See, 29 км2) и Зелентското Езеро (Selenter See, 22 км2) се најголеми езера во Шлезвиг-Холштајн. Езерската област и околните делови на соседниот округ Источен Холштајн ја сочинуваат областа наречена Холштајнска Швајцарија, бидејќи ова е ридеста околина. Меѓутоа, највисокиот врв (Бунгсберг) има само 168 м. Северно од езерската област се наоѓа Пробштај (Probstei), област на брегот на Балтичкото Море.
IC 1341
IC 1341 — галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хју Џекмен
Австралија
На филмот, Џекмен рекол, "Ова е претежно една од оние улоги кои ме тераа да се измачувам цело време на снимањето. Имав да снимам високобуџетен, бесрамно старовремски романтично епски сет неспроти едно од најтрубулентните времиња од античката историја на мојата земја, додека, во исто време, славејќи ја природната убавина на земјата, нејзините луѓе,нејзините култури... Ќе умрам среќен знаејќи дека го имам овој филм на моето CV."
IC 1341
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1341 се споменува и како part of NGC 3224.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1893 година од страна на Едвард Чарлс Пикеринг.
Хју Џекмен
2009–денес
Џекмен имал монолог шоу во Куран Театар-от во Сан Франциско од 3 до 15 мај 2011. Продукцијата била мешавина од неговите омилени Бродвејски и Холивудски мјузикли, поддржано од 17-член оркестар, од шоуа како Оклахома и Момчето од Оз. Шоуто траело околу 100 минути, заедно со презентација од младоста, семејството и работата на Џекмен, исто така и еден-на-еден комуникација со публиката. Џекмен бил придружуван од неговите пријатели ветерани од музичкиот театар Мерл Данриџ и Ангел Рида.
IC 1341
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1341 е од видот EN.
Хју Џекмен
2009–денес
Во изданието во ноември во 2012, Џекмен го позајмил гласот за улогата на Е.Астер Банимунд (Велигденското зајаче) во анимираниот филм Издигнување на Чуварите.
IC 1341
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 37 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -58° 44' 0"".
Хју Џекмен
2009–денес
Џекмен глумел како Жан Валжан во филмот Клетници, адаптација на мјузиклот. Премиерата на филмот била на 25 декември 2012. For the role, he lost 15 pounds and later had to regain 30 pounds to mirror his character's newfound success. Тој ја добил наградата Златен Глобус за Најдобар Глумец – Мјузикл или Комедија во јануари 2013 за оваа изведба.
IC 1341
Други поделби
Проучување на IC 1341 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Хју Џекмен
2009–денес
Џекмен (заедно со глумицата Кристен Уиг) присуствувал на "Ти го имаш погледот", на песната од комичната хип-хоп група The Lonely Island на нивниот трет албум, The Wack Album, издаден во јуни 2013.
IC 1341
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Хју Џекмен
Продукциска Компанија
Во 2005, Џекмен му се придружил на долгогодичниот асистент Џон Палермо за да отворат продукциска компанија, Сиид Продакшн, чиј прв проект бил Да Живее Смеењето во 2007. Жената на Џекмен Дебора-Ли Фурнес е исто вклучена во компанијата, и Палермо имал направено три прстени со "единство" изгравирано за него, Фурнес, и Џекмен. Џекмен рекол, "Многу сум среќен од партнерите со кои работам во мојот живот, Деб и Џон Палермо. Навистина функционира. Сите имаме свои различни јаки особини. Ми се допаѓа. Многу е возбудливо."
Фокс-заснованата Сиид лабела пораснала во големина за да ги вклучи Аманда Швеитзер, Кетрин Тамблин, Алан Манделбаум и Џон арино, Со Алан Фри водејќи ја продукциската канцеларија во Сиднеј чија цел е да работи со скромно-буџетни филмови и да пронаоѓа локален талент во татковината на Џекмен.
Добротворна работа
Џекмен ја поддржува уметноста не Елисеум and the MPTV Fund Foundation, и тој и неговата жена Дебора-Ли Фурнес се патрони на Бон Мароу Институтот во Австралија. Џекмен исто така раскажувал во документарецот за глобално затоплување во 2008, Сезоната на Горење.
NGC 7280
NGC 7280 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хју Џекмен
Добротворна работа
Џекмен исто го користи својот Твитер профил за добротворни цели. На 14 април 2009, Џекмен објавил на неговата Твитер страна дека ќе донира 100.000 долари на една поединечна непрофитабилна организација. На 21 април 2009 ја објавил неговата одлука да донира 50.000 долари Charity:Water и 50,000 долари на Операцијата за Надеж.
Хју Џекмен и Даниел Крејг зазеле уникатно место за нив во историјата на Бродвеј Се Грижи/Борба на Еднаквост СИДА за собирање на средства на 8 декември 2009, кога било објавени дека собрале 1,549,953 долари на 21-иот годишен Gypsy of the Year натпревар, за шест недели појавување на нивната Бродвејска драма, Постојан Дожд.
NGC 7280
Откривање
Објектот е откриен на 15 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Василиј I Македонецот
Василиј Први, наречен уште Македонецот, (Βασίλειος ὁ Μακεδών, о. 811- 29 август 886) — византиски цар кој е родоначалник на Македонската династија. По потекло Василиј бил Ерменец, од ерменска фамилија или мешано словенско-ерменска, која стотина години живеела во Адријанопол (сега Едрене), и поради тоа што е роден во тема Македонија, во сите византиски извори е наречен Македонец, а неговата династија - династија на Македонците - „Македонос“
Хју Џекмен
Спорт и други активности
Џекмен покажал голем интерес кон спортовите. Во средно, тој играл рагби и крикет, учествувал и во скок во височина и бил во пливачкиот тим. Тој уживал во кошарка и кајак. Покажал и интерес кон фудбал, посветувајќи се као поддржувач на Норич Сити ФК. Во Обединетите Држави, Џекмен навивал за Филаделфија Унион од Главната Фудбалска Лига, присуствувајќи на меч во ППЛ Парк во јуни 2010. На 22 јуни 2011, Џекмен повторно посетил домашен меч на Унион со Спортинг КЦ, седејќи напред со навивачката група Синовите на Бен, наречена "Ривер Енд".
Василиј I Македонецот
Потекло, ран живот и патот до царската власт
Василиј по потекло бил од темата Македонија и израснал во крајна беда. Барајќи среќа, дошол во Цариград и тука благодарение на својата голема физичка сила, станал коњушар на царскиот двор. Со тоа започнало неговото необично издигнување, за кое имал да им заблагодари како на своите способности, така и на царевата ќуд. Му станал интимен пријател на Михаил III и маж на неговата некогашна љубовница Евдокија Ингерина. Со железна енергија, не запирајќи се пред ништо, тој се стремел кон највисоката власт. Поради тоа дошол во судар со цезарот Варда, но Михаил III толку подлегнал на влијанието на својот љубимец што без двоумење го жртвувал вујкото. Со прелага и кривоклетство Василиј и Михаил III го намамиле големиот државник во клопка: при походот на Крит, кога за време на одмор цезарот седел на престолот до својот на својот внук од сестра, василиј го нападнал од зад плеќи и го убил со сопствена рака на 21 април 866 г. Наградата била круна на совладетел што Михаил III му ја подарил по враќањето во Цариград, на 26 мај 866 г. Сега Василиј добил од Михаил III се она што овој можел да му даде. Последниот чин на крвавата трагедија е забрзан со тоа што Михаил III, како што бил ќудлив и непоуздан, почнал да го менува расположението кон својот совладетел. Ноќта меѓу 23 и 24 септември 867 г., по дворската гозба, Василиј и неговите пријатели го убиле пијаниот цар во неговата ложница.
Хју Џекмен
Спорт и други активности
Џекмен е долгогодичен навивач на Морските Орли, Национална Рагби Лига (НРЛ) клуб од северот на Сиднеј. Ја испеал Австралиската Национална Химна во 1999-тото НРЛ Големо Финале.
NGC 7280
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7280 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7280 има привидни димензии од 2,1' х 1,5'.
Василиј I Македонецот
Обезбедување на идната власт на своите синови
Мрачни биле патиштата кои го довеле Василиј I (владеел од 867-886), основачот на т.н. Македонска династија, на цариградскиот престол. За што поцврсто да ја врзе царската круна за своето семејство, Василиј I веќе на 6 јануари 869 г. го крунисал за совладетел својот постар син Константин, а една година потоа и вториот син Лав, а околу 879 г. по прераната смрт на Константин, и третиот - Александар, додека најмладиот Стефан, станал свештеник, и подоцна за време на владата на својот брат Лав VI, го зазел патријаршискиот престол престол. Царевиот првенец и љубимец Константин бил син на неговата прва жена „Македонката“ Марија. Лав, Александар и Стефан биле синови на Евдокија Ингерина, последните двајца се родени дури по доаѓањето на Василиј на престолот.
Хју Џекмен
Спорт и други активности
Џекмен исто така гостувал на 19 септември 2011 изданието на WWE Понеделник Навечер Raw, асистирајќи на Зак Рајдер во победата над WWE Шампион на Обединетите Држави Долф Зиглер. Џекмен им помогнал на "Long Island Iced Z" да победатво меч без титула удирајќи го шампионот во вилицата додека не гледал судијата.
NGC 7280
Други поделби
Проучување на NGC 7280 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68870. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 212; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1695. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 842.
Василиј I Македонецот
Црковни прашања
Како повеќето византиски владетели, Василиј I многу се занимавал со црковните прашања. Неговата црковна политика во почетокот била спротивна на Вардината и Михаиловата. Веднаш по доаѓањето на престолот тој го испратил патријархот Фотиј во манастир и го вратил Игнатиј на патријаршискиот престол и стапил во контакт со Рим. Во присуство на легатот Адријан II во 869/70 бил одржан собор во Цариград, кој го осудил и го екскомуницирал Фотиј. Меѓутоа меѓу царот и папските легати дошло до разидување во едно начелно важно прашање, бидејќи нивните сфаќања за јурисдикцијата на римската црква не биле истоветени: додека легатите сметале дека Фотиевото прашање било конечно решено со некогашната папина пресуда која требало само да се потврди, на царот му било до тоа прашање прашањето уште еднаш да се претресе и конечната одлука да се донесе на Цариградскиот собор со кого тој претседавал. Покрај тоа, соборот имал еден епилог на кого Рим не му се надевал. Соборските седници веќе биле заклучени кога во Цариград пристигнале пратениците на бугарскиот кнез. Соборот повторно се состанал и пред него е изнесено прашањето: дали бугарската црква треба да и припадне под римската или под цариградската патријаршија. Надежите што кнез Борис ги полагал во соработка со Рим имено, не се исполниле. Врската со Рим нималку не го приближила до неговата неговата основна цел: создавање самостојна бугарска црква. Борис во два наврата предлагал кандидати за поглавар на бугарската црква, но двајцата биле одбиени од Рим. Тоа била заднината на појавата на бугарските пратеници на Цариградскиот собор и на прашањата што ги поставиле за решавање. И покрај протестите на римските легати, со арбитража на претставниците на источните патријаршии прашањето било решено, како што можело и да се очекува, во корист на на византиската црква. Византија извлекла поука од неодамнешните настани и сега се покажала попустлива: на царев налог, патријархот Игнатиј го ракоположил архиепископот на Бугарија и повеќе епископи. Бугарската црква ги признала врховните права на цариградскиот патријарх, но добила извесна автономија и во византиската хиерархија нејзиниот архиепископ зазел повисок ранг отколку другите византиски архиепископи и митрополити. Така бугарскиот кнез со вешто искористување на римско-византиското соперништво, ја постигнал својата цел, а Византија повторно за себе ја придобила Бугарија. Оттогаш, и покрај сите протести на Рим, Бугарија останала во крилото на византиската култура. Но со тоа било разнишано пријателството со Рим кон кое се стремел Василиј и за што го жртвувал Фотиј. Всушност, за задачите на Византија во словенските земји Василиј имал исти сфаќања како и Фотиј, кого го отфрлил, како и Варда, кого го убил. Борбата околу Бугарија тој ја продолжил сосема во нивниот дух и ја добил, на крајот. Ја продолжил и мисионерската дејност во Русија и работата на покрстувањето на Словените во западниот дел на Балканскиот Полуостров, а според тоа и на ширење на културното и политичкото влијание на Византија во тие области.
Хју Џекмен
Спорт и други активности
Џекмен свири на пијано, прави јога, и е член наШколата за Практична Филозофија од 1992.
Василиј I Македонецот
Црковни прашања
Царот Василиј морал да увиди дека пресвртот дека пресвртот во црковната политика што тој го направил, ја промашил целта. Неговиот обид со отстранувањето на Фотиј да го измири црковниот спор во Византија не успеал, бидејќи приврзаниците на отфрлениот патријарх сè уште биле многубројни и борбата на странките продолжувала. Со Рим, и без Фотиј, дошло до судар поради бугарското прашање, а и надворешно политичкиот ефект од црковниот пресврт бил незначителен, бидејќи соработката со западните сили во јужна Италија ме ги исполнила очекувањата. Веќе во 875 г. царот го вратил Фотиј во Цариград и му го доверил воспитувањето на своите синови, а кога на 23 октомври 877 г. стариот Игнатиј умрел, Фотиј по три дена повторно се искачил на патријаршискиот престол. Овој пат го признавал и Рим. Условите со кои папата Јован VIII го врзувал ова признание, останале само на хартија. Во присутство на папски легати и 383 епископи, Фотиј во ноември 879 г. одржал собор, кој за него претставувал извонредно задоволство, бидејќи на него се отповикани одлуките на соборот од 869/70 г.
Законодавни акти на Василиј
Како законодавец Василиј I свесно се стремел кон обновување на римското право. Тој имал намера да издаде опширна збирка закони, ревизија на Јустинијановиот законик, дополнета со одредби од подоцнежното законодавство. Ова големо дело, кому тој му го дал карактеритичното име „чистење на старите закони“, останало недовршено и не е однародено, но тоа претставувало појдовна точка на законодавната работа Лав VI и претставувало основа на неговите „Василики“.
Хју Џекмен
Спорт и други активности
Џекмен бил страствен практичар на Трансендентална Медитација од неговата дваесетта година. "Ништо ми ги нема отворено ошите како Трансендентална Медитација. Ме прави смирен и среќен, и, добро, ми дава малку мир и тишина во приличјо хаотичниот живот!". Тој сега помага на Фондацијата на Дејвид Линч да "ја донесе медитацијата до сите на кои им е потребна".
Василиј I Македонецот
Законодавни акти на Василиј
Зачувани се два помали законика на Василиј I. Првиот, „Прохирон“, е објавен во име на царевите Василиј, Константин и Лав, и според тоа, е издаден меѓу 870 и 879 г. Како што покажува и самиот наслов, „Прохирон“ претставувал прирачник за практична употреба. Од непрегледаната маса законски прописи тој ги издвојува најважните одредби на граѓанското и јавното право, систематски средени во 40 наслови. Барајќи да биде едноставен и пристапен, законикот на Василиј I црпел граѓа, пред се, од Институциите, додека другите делови на Јустинијановата кодификација ги користел ретко, и почесто не поаѓа од изворните текстови, туку се потпира на подоцнежните грчки преводи и коментари. „Прохирон“, значи имал иста намена како и „Еклогата“ на Лав III, која исто така била замислена како прирачник за судската практика и за државната администрација. Навистина, сакајќи да го обнови римското право, Василиј I остро го осудува делото на царот-иконоборец, кое според него, претставува "соборување" на добрите закони. Всушност, пак „Прохирон“ многу му должи на корисниот и популарен законик на Лав III: и покрај сите официјални огради и осуди, законикот на Василиј I наголемо се користел со „Еклогата“ посебно во својот втор дел, посветен на наследното и на јавното право. „Прохирон“ стекнал голема популарност во Византија и останал во сила сè до паѓањето на Цариград. Голема популарност законикот на Василиј I стекнал и кај Јужните и Источните Словени. Како и „Еклогата“, „Прохирон“ рано бил преведен на словенски и силно влијаел врз развојот на средновековното словенско право. Во средновековна Србија, тој бил познат како „Градски закон“. Заедно со „Еклогата“ и „Земјоделскиот закон“, тој претставувал основа за српската правна компилација, позната под името „Закон на царот Јустинијан“.
Хју Џекмен
Спорт и други активности
Џекмен е нов амбасадор на Индискиот производител на мобилни телефони, Микромакс.
Василиј I Македонецот
Законодавни акти на Василиј
По 879 г. бил составен вториот Василиев законик, „Епанагога“ на царевите Василиј, Лав и Александар, замислена како вовед во подготвуваната голема збирка од закони. Не е сигурно дали „Епанагогата“ била објавена како официјален законик или претставувала само неофицијален нацрт. Во најголем дек таа го репродуцира „Прохирон“, разликувајќи се од него по распоредот на граѓата, но и со извесни дополнувања и измени. Во уште поголема мерка отколку „Прохирон“, „Епанагогата“ го користела озогласениот законик на Лав III, црпејќи ги од него и одредбите за брачното право, додека „Прохирон“ во овој дел се држел до Јустијановото право и дури во понатамошните делови почнал со позајмувања од „Еклогата“. Најважна новина на „Епанагогата“ претставуваат одредбите за правата и должностите на царот и патријархот, како и на другите световни и црковни достоинственици. Овде дошол до израз идеалниот однос меѓу царството и свештенството, како што го замислувале црковните кругови во Византија по совладувањето на иконобоната криза. Според „Епанагогата“, државно-црковниот организам претставувал идеално единство над кое се издигнуваат царот и патријархот, кои како поглавари на вселената, во совршена слогасе грижат за благосостојба на човештвото: световниот поглавар се грижи за материјалното, духовниот за духовното благо на поданиците. Нема сомневања дека автор на ова учење и за царството и свештенството е самиот Фотиј, кој неодамна се вратил на патријаршискиот престол. Влијанието на оваа наука врз државно-црковните односи во Византија не било безначајно. Таа важела како идеал, па било колку овој идеал да се разминувал со реалноста. Влијаела и во словенските земји. Дури и во XVII век на неа се повикувал московскиот патријарх Никон.
Хју Џекмен
Личен живот
Џекмен се венчал со Дебора-Ли Фурнес на 11 април 1996 во Сб. Џон во Торак, Викториа, мало во Мелбурн. Тие се сретнале на снимањето на Австралиското ТВ шоу Корели. Џекмен лично дизајнирал венчален прстен за Фурнес, и на нивните венчални прстени имало изгравирано Санскрит натпис "Om paramar mainamar", кој во превос значи "ка посветуваме начата заедница на поголем извор". Фурнес имала два брака, после кои таа и Џекмен посвоиле две деца, Оскар Максимилиан и Ава Елиот.
Василиј I Македонецот
Односите на Запад
Византиското влијание во западниот дел на Балканскиот Полуостров ослабело за време на иконоборската криза. Изгледа дека во првата половина на IX век, далматинските градови и словенските племиња во приморјето и внатрешноста ја раскинале врската со Византија. Тогаш настанала српската држава под Властимир. Меѓутоа, на приморските области на Јадранот им се заканувала нова опасност од страна на Арабјаните од Сицилија, а оваа опасност можела да ја отстрани само Византија. Кога арабјанската флота, по нападот на Будва и Котор, во 867 г. го опседнала Дубровник, опседнатиот град за помош се обратил во Цариград. Доаѓањето на силна византиска флота ги принудило Арабјаните да ја дигнат опсадата, која траела цели 15 месеци, и да се повлечат во своите сицијански бази. Тоа го зацврстило византискиот авторитет и придонело за обновување на византискиот суверенитет на источниот дел на Јадранот. Секако наскоро после тоа е организирана темата Далмација, која ги опфаќала далматинските градови и острови. Далматинските градови фактички повеќе зависеле од словенската заштита отколку од Цариград. Тие им плаќале давачки на словенските племиња, додека нивните мошне скромни плаќања на царскиот стратег имале само симболичен карактер. Од друга страна, и самите тие словенски племиња ги признавале византиските врховни права и биле должни на Царството да му даваат воена помош. Византиското влијание на Балканот значително зајакнало, а тоа за последица го имало брзото ширење на христијанството. Тогаш Србија и српските приморски земји од Византија го примиле христијанството, па дури и во Хрватска, византиското влијание го потиснало влијанието на Франкија и на римската црква. Нов и силен поттик, на крајот, добила и византиската мисионерска работа на Балканот, посебно во Бугарија и во Македонија, со доаѓањето на Методивиевите ученици. Со својот словенски проповед и со просветната работа, Методивиевите следбеници цврсто го втемелиле христијанството и византиската култура во јужнословеските земји. Така била воспоставена историски природната положба: додека Моравија и припаднала на римската сфера на влијание, јужнословенските земји дошле под влијание на Византија.
Хју Џекмен
Личен живот
Во ноември 2013, Џекмен објави дека имал рак на кожата отстранет од носот.
Василиј I Македонецот
Односите на Запад
Откако ги одбила арабјанските напади на далматинскиот брег и откако го ослободила Дубровник од арабјанската опсада, Византија ја пренела својата активност во јужна Италија. Василиј I намерувал против навлегувањето на сицилијанските Арабјани да преземе заедничка акција со германскиот цар и папата, што била и главната причина за неговата пријателска политика спрема Рим. Меѓутоа, на Сицилија не било постигнато ништо. Арабјаните, напротив, во 870 г. ја зазеле Малта и со тоа уште повеќе ја зацврстиле својата позиција во Средоземното Море. Навистина, Лудвиг II во 871 г. го зазел Бари, но за Византија, која останала со празни раце, тоа претставивало само ново разочарување. Односите меѓу византискиот и германскиот цар силно се заостриле: Василиј, кој пред тоа пристанал на брак на својот најстар син со Лудвиговата ќерка, на својот бивш сојузник сега му префрлал за нелојално држење и му го одрекувал правото на носење на титулата на римскиот цар.
Кампањата на Исток
Идните години главното внимание Византија го посветила на борбите на Исток, каде што павликијанците, крстарејќи по целата Мала Азија, и задавале сè поголеми грижи. Во 872 г. царската војска однела над нив решавачка победа, ја урнала нивната главна тврдина Тефрика и ја победила нивната војска во жестоката битка, во која паднал и Хризохир, водачот на павликијанците. Оваа победа овозможила натамошно пробивање на Византијците на Исток. Веќе во 873 г. Василиј се пробил во еуфратската област и ги засел Запетра и Самосата. Но својата главна цел царот не ја постигнал, бидејќи при обидот да ја освои Мелитина претрпел забележлив пораз. Меѓутоа, и покрај тоа што Василиј и овој пат како и при подоцнежните походи во еуфратската и таурската област, морал да се задоволи само со делумни успеси, останува фактот дека всушност со тоа започнало систематското напредување на Византија на источната граница. Слабеењето на Арабјанското царство го овозможило и издигнувањето на Ерменија. Како византискиот цар, така и калифот, на ерменскиот владетел Ашота I му ја признале кралската титула. Во Ерменија започнала епоха на полет под династија Багратиди.
Јужна Италија
Во Италија, исто така, византискатавизантиската позиција се подобрила. Кнезот од Беневенто се дигнал против Лудвиг II и се ставил под византиски протекторат (873 г.), а по Лудвиговата смрт и Бари му ја отворил капијата на византискиот стратег (кон крајот на 876 г.). Византија успеалада ги одбие и новите нападина Арабјаните на бреговите на Далмација и Грција, па привремено дури го запоседнала и Кипар. Навистина, Арабјаните и натаму имале превласт на Средоземното Море, и Византија наскоро добила силен удар на Сицилија: на 21 мај 878 г., по долг, огорчен отпор, паднала Сиракуза. Дотогаш поголемо значење имало јакнењето на византиските позиции на јужноиталијанското копно. Под водство на истакнатиот војсководач Никифор Фока и овде започнала силна и успешна византиска офанзива. Јужна Италија повторно дошла под византиска власт. Покрај малите, меѓусебно несложните италијански државички, Византија единствено претставувала посилен политички чинител, па дури и самиот Рим, загрозен од постојаните арапски напади на италијанскиот брег, морал да побара заштита од византискиот цар. Со оваа ситуација се објаснува и попустливиот став што папството тогаш го зазело кон Византија во црковните прашања.
Смрт
По прераната смрт на Константин (879 г.), правото на наследство на престолот преминало на Лав, и покрај длабокото нерасположение и недоверба што неговиот татко ги негувал спрема нему. Напрасната смрт на својот првенец, Василиј I не можел да ја преболи и последните години од својот живот ги провел во тешка душевна депресија. На 29 август 886 година во несреќен случај загинал во лов.
Ново Змирново
Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ново Змирново живееле 90 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ново Змирново имало 48 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 23 жители, сите Македонци.
Родови
Ново Змирново е македонско село.
Родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 200 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на задруга.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 36 гласачи.
Белау
Белау може да се однесува на следниве места во Германија:
Исто така, изворното име на државата Палау е Белау.
Палата Плацидија
Палата Плацидија претставувала официјалната резиденција на папскиот амбасадор во Цариград и место каде живеел папата кога престојувал во Цариград. Во оваа палата во текот на историјата се воделе главните разговори меѓу императорот и папата. Овој престој во палатата датира по крајот на Акакиевата шизма во 519 година.
Палатата била изградена од страна на Гала Плацидија, и се наоѓала кај ѕидините на Златниот Рог и денешната џамија Зејрек
Палатата била изградена во текот на 5 век. За првпат од страна на еден папа била употребена во времето на папа Вигилиј во 547 година како дел од т.н. византиско папство и неговата посета на градот. Во 550 година, Вигилиј решил дека оваа палата не ги задоволува неговите потреби па одлучил да се пресели во базиликата Свети Петар која се наоѓала во градот. Од тоа место папата изготвил документ за екскомуникација на патријархот Мена Цариградски и неговите следбеници. По ова папата бил ставен во еден вид домашен притвор во Плацидија. По неговото бегство од 551 година преку Босфорот, настапило апсење на неговите истомисленици по кое следувало помирување на папата со императорот и негово враќање во палатата. Иако бил во близина на местото каде се одржал Петтиот вселенски собор, папата одбил да прати свои претставници.
Палатата од страна на папата се користела до почетокот на Големиот раскол.
Имериј (адмирал)
Имериј — византиски владетел и адмирал од почетокот на век, најмногу познат како водач на византиската морнарица за време на борбите со тогашните муслимански морнарици од тој период 900–912.
Животопис
Ништо не се знае за младоста на Имериј. Тој бил вујко на Зоја Карбонопсина, љубовница и подоцнежна сопруга на Лав VI (886–912), и неговата кариера е директна последица од оваа врска.
Првично протосекрет, Имериј бил назначен за водач на византиската флота во 904 година. Муслиманска флото под водство на Лав Триполски се упатила кон Цариград и ги натерале византијците да се повлечат кои во тој период биле под водство на друнгариј Евстатиј Аргир. Евстатиј бил заменет со Имериј, кој, сепак, не морал да се бори, бидејќи арапите се повлекле. Двете флоти се судриле во близина на Тасос, но ввизантијците одлучиле да не се борат. Како резултат на оваа одлука, арапите биле во можност опсадат и ограбат Солун, вториот најголем град во Византија, и да се вратат дома без да бидат спречени.
За време на славењето на празникот Св. Томас на 6 октомври 906 година, Имериј успеал да ја постигне својата прва победа над арапите, и најверојтано во овој период тој се стекнал дромологофет. Следела уште една победа во 909 година, и следната година, поход на сириското крајбрежје: Латакија била ограбена, нејзината околу ограбена, биле заробени огромен број на луѓе, со минимални загуби. Во овој период, Имериј исто така се упатил кон Кипар, кој со векови бил неутрално владение заедно со калифатот. Освојувањето на островот било за кус период,бидејќи во 911 или 912 гдина, Дамијан Тарсуски го нападнал Кипар. Евентуално, претходниот статус кво бил повторно воспоставен.
Во меѓувреме, во есента во 911 година, Имериј се упатил повторно во нов обид да го заземе крит. Тој командувал со флота од 177 дромони со 43.000 луѓе, и го опсадил главниот град, Чандакс. Опсадата траела шест месеци, кога пристигнале вести дека царот бил болен и на посмртна постела.Последователно, Имериј ја подигнал опсадата и се упатил кон главниот град. Сепак, како што флотата го заобиколувала Хиос, тие падбале во заседа на сарацените поставена од Лав Триполски и Дамијан Тарсуски (април 912): византијците биле целосно уништени, и самиот Имериј едвај се спасил. По овој пораз и смртта на царот Лав, тој бил разрешен од новиот цар, Александар III (912–913), и бил прогонет во манастир, Каде починал по шест месеци.
Голица (Железники)
Голица (словенечки: Golica) — населба во Општина Железники во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Мултикултурен партикуларизам
Мултикултурниот партикуларизам ― верување дека заедничката култура за сите луѓе е или непожелна или невозможна. Во дискусиите за мултикултурализмот, историчарот и воспитувач Дајен Равич прави разлика помеѓу она што таа го нарекува „плуралистички“ и „посебно“ и предложува дека другите писатели често ја замаглуваат или игнорираат оваа разлика.
Штолен
Штолен (Stollen) e овошен колач налик на леб, што содржи суво овошје, и често е прекриен со шеќер во прав. Овој вид на бал леб се прави со сечкани парчиња кандирано овошје, јатки и зачини. Штолен е традиционален германски леб, кој вообичаено се служи за време на Божиќ, кога се нарекува Божиќен штолен (Weihnachtsstollen).
Штолен е вид на колач или сладок леб, кој се подготвува со квасец, вода и брашно, како и рендана кора од портокал додадена во тестото. Се додава зашеќерено овошје, зашечерена кора од портокал, суво грозје и бадеми, а од зачини најчесто кардамон и цимет. По желба, се додаваат и други состојки, како: млеко, шеќер, путер, сол, рум, јајца, ванила, друг вид суво овошје, јатки и марципан. Откако ќе се испече, се поросува со шеќер во прав. Традиционално, готовиот штолен треба да тежи околу 2.0 kg, но постојат и помали колачи.
Историја
На почеток, овој колач содржел само брашно, овес и вода, а за првпат е печен за божиќните празници на Трентскиот собор во 1545 година, подготвен само со брашно, квасец, зејтин и вода. Бидејќи било време на постови, пекарите не смееле да употребат путер, па вака подготвениот колач немал добар вкус, и бил многу тврд. Во 15 век, во Саксонија, кнезот Ернест (1441–1486) и неговиот брат, војводата Албрехт (1443–1500) решиле да се пожалат за ова до папата во Рим. Во Саксонија пекарите требало да користат путер, затоа што маслото било многу скапо и тешко се набавувало.
Папата Никола V (1397–1455), во 1450 го одбил првото барање. Се смениле пет папи додека конечно, Папата Инокентиј VIII, (1432–1492) во 1490 година му испратил писмо на кнезот, познато како „Путер-писмо“, во кое одобрил користење на путер без да треба да се плати данок. Одобрувањето важело само за семејството на кнезот. Останатите смееле да користат путер, но само ако плателе годишен данок, а овие пари се користеле за изградба на катедралата во Фрајберг. Забраната за користење на путер била тргната кога Саксонија станала протестантска.
Со време, лебот од обичен и најчесто бесвкусен, се претворил во сладок леб со богати состојки, каков што денес го знаеме.
Штолен фестивал во Дрезден
Дрезденскиот штолен за првпат е споменат во официјален документ во 1474 година. Колачот штолен роизведен во Дрезден, и има посебен печат, на кралот Август II Силниот. Ваквиот „официјален“ штолен, го произведуваат само околу 150 пекарници во Дрезден.
Штолен фестивалот се одржува секоја година во Дрезден, со историска пауза од 1918 до 1994 година. Божиќниот пазар во Дрезден (Striezelmarkt), за првпат е споменат во хрониките во 1474 година. Денес, фестивалот се одржува во сабота, пред втората недела од Божиќ, а колачот што се подготвува за тој настан, тежи од три до четири тони. Со кочија се носи на парада низ улиците на Дрезден до Божиќниот пазар, каде свечено се сече на парчиња и им се дава на пристуните. Цената е симболична, а собраните пари се даваат како доброволен прилог. Огромниот штолен се сече со специјален нож, наречен „Голм дрезденски нож за штолен“ (Grand Dresden Stollen Knife), кој е посребрен, 1.60 метри долг и тежок е 12 кг. Овој нож претставува копија на ножот од 1730 година, со кој се сечел колачот.
Најголемиот штолен е подготвен во 2010 година од страна на Лидл на железничката станица во Харлем: 72.1 метри долг, и е запишан во Гинисовата книга на рекорди.
Конаково
Конаково ( Конаково) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е во југоисточниот дел на Тверската област и е административен центар на Конаковскиот реон. Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 41 434 жители или 42 113 жители во поширокото градско подрачје.
Географија
Градот Конаково се наоѓа во југоисточниот дел на Тверската област во строгиот центар на Конаковскиот реон, на ниско и релативно рамно низинско подрачје познато како Горноволшка низина. Лежи на десниот брег на Волга, односно на вештачката Ивањковска акумулација, на местото каде што реката Донховка се влева во езерото, на надморска височина од 124 метри. Тоа е околу 82 километри југоисточно од административниот центар на градот Твер.
Историја
Претходник на модерната населба Конаково бил имотот, а потоа и селото Кузнецово, основано во 1806 година. Поинтензивниот развој и напредок на селото се случил по отворањето на фабриката за производство на керамички фајанс во 1826 година. Фабриката која 1809 година основана од Фридрих Бринер, првично била лоцираан во селото Домкино, на околу 20 километри источно, била преместена во Кузнецово поради поголема потреба од работници. За кратко време, фабриката стана една од најпознатите производствени погони за производство на уметничка керамика во тој дел на Русија.
Населбата во 1929 година го сменила своето име во Конаково, во чест на револуционерот Порфириј Конаков (1878–1906), учесник во револуцијата во 1905 година кој живеел во таа населба некое време.
Селото во 1925 година е административно уредено како мало гратче, а административниот статус на град го носи од 1937 година.
По изградбата на Конаковската термоелектрана во источниот дел на градот во 1965 година, Конаково стана еден од најважните електроенергетски центри во Терската област.
Во април 2007 година беа усвоени официјалните градски симболи - грбот и знамето.
Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 41 291 жител, додека според проценките за 2014 година градот имал 41 234 жители во поширокото градско подрачје, што зафаќа површина од 39,03 км², имало вкупно 42 113 жители во исто време. Белешка: * според проценката на Националната статистичка служба на Русија.
302
302 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 302 година од новата ера, 302. од првиот милениум, 2. од IV век и трета од 300-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.