cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Менли Палмер Хол
Тајните учења од сите времиња
ИЗДАНИЈА:Има пет изданија и голем број на копии:прво, или Издание за претплатници-550 копии, второ,или Издание „Крал Соломон“ 550 копии, трето (Теозофско издание) – 200 копии, четврто (Розенкројцерско издание)- 100 копии и Петто издание – 800 копии -вкупно 2200 копии.Во воведите во Розенкројцерското и Петтото издание е посветено детално внимание, што значи дека првите четири изданија биле продадени на приватни претплатници.Воведот во Изданието за претплатници не се однесува на ниедно друго издание, а Воведот во Теозофското издание се однесува на Изданието за претплатници и на Изданието „Крал Соломон“. Има „ Посебен предговор“ во Теозофското и Розенкројцерското издание.Интересен факт е дека датумот на Специјалниот предговор во Розенкројцерското издание, 1 мај 1928 му претходи на датумот на оригиналниот Вовед на сите пет изданија.Причините за двата воведи во Теозофското и Розенкројцерското издание се непознати, и можеби се должат на рекламирањето на книгата или на тоа да се привлече вниманието на публиката за тие филозофски дисциплини.Сепак, посебното внимание посветено на воведните детаљи чинело скапо.Изданијата од 1928 биле со долги маркери за книга широки речиси 3 см кои биле направени од темноцрвена свила.
Првото издание е од историска важност бидејќи е единствено издание во кое била објавена Список на претплатници( на 3 страни во почетокот на книгата).Само 546 биле објавени, четири имиња помалку од 550те копии кои биле објавени и во Изданието на претплатници имало ред кадешто биле напишани нивните имиња и друг ред за потписот на Хол. Разликата во бројот на претплатници може да е поради тоа што копиите од книгата морале даимаат авторски права.Во Списокот на претплатници има 22 институции, а останатите 96 % биле приватни корисници.
ДРУГИ ИЗДАНИЈА:Изданијата од 1928 брзо се потрошиле, а шестото издание, објавено во 1936 било црно-бело издание,22 см широко и 33 см долго и неколкупати било печатено во тој формат.Изданијата од 1988 и 1997 биле печатени во боја.Книга со мек повез се појавила во 1989 а книги со мек и тврд повез почнале да се прават во 2007.Во времето на Втората светска војна многу изданија од 1928 биле уништени. Тајните учења од сите времиња не била објавена повторно во нејзината првична големина сè до изданието од 1975 година,по повод „Златната годишнина“ од објавувањето на Изданието за претплатници бидејќи имало голем интерест за оригиналното дело.Хол изјавил дека пет изданија првично биле испечатени како оригиналното дело но не се печателе речиси 47 години и дека досега копиите можеле да се најдат само во некои ретки продавници за книги.Дел од изданијата од 1975 биле потпишано од г-дин Хол а Изданието по повод Златната годишнина било повторно пуштено на печатење во 1977 и 1979.Читателите ги збунило тоа што изданието од 1975 било ограничено на  550 копии бидејќи во преиздаденото Изданието за претплатници била испечатена и оригиналната декларација дека „изданието е ограничено на 550 копии“, но ова не важело за препечатеното издание.
Во 1988 се појавило ново издание на Изданието за претплатници.Претходното имало само 250 копии кои биле потпишани од Хол, било позлатено на рабовите а кутијата на книгата била во иста боја со насловната страна.Изданието од 1988 не било потпишано ниту позлатено.Ова издание било препечатено во 1998.
Огромната популарност на книгата се забележува и по објавувањето на Изданието за читатели во 2003 кадешто текстот е многу изменет. Сепак,препечатувањата на Изданието за претплатници од 1975,1977,1979 и 1988 се разликуваат од изданијата од 1928 по својот квалитет, сликите не се толку живи како оние од 1928 и  најубвите детали од сликите се изгубени.Насловната исто така е понеквалитетна но и со поинаков дизајн. Насловната на препечатените изданија е потенка бидејќи хартијата е понеквалитетна и не е направена од фин пергамент, туку од темна кожа, некои изданија се шиени а некои лепени.
Кариера како филозоф
Додека земал пари од Лојдови, во раните 30-ти, Хол патувал во Франција и Англија, од кадешто ја набавил најопширната колекција на ретки книги и ракописи од полето на алхемијата и езотериката од еден лондонски лицитатор.И покрај лошите финансиски услови во тоа време,Хол успеал да купи значителен број на ретки книги и ракописи по ниски цени со помош на агент за продажба на книги.Кога Каролин Лојд починала во 1946, му оставила во наследство на Хол куќа, 15.000 долари и дел од 10 000 долари од годишниот приход на нејзиниот имот во акции од нафтената компанија во светот која се сметала за најголема речиси 38 години.
Во 1934 Хол го основал Друштвото за филозофски истражувања во Лос Анџелес, Калифорнија, невладина организација која била посветена на проучување на религија, митологија, метафизика и окултизам.
Тој бил Витез Заштитник во Масонската истражувачка група од Сан Франциско, со која уште претходно бил поврзуван.На 28 јуни 1954 Хол станал Масон во Скапоцената Ложа бр.374 од Сан Франциско (сега Обединета ложа). Една година подоцна добил степен од Шкотскиот Масонски ред.Подоцна, во Сан Франциско го добил 32от степен, а на 8 декември 1973 (47 години откако ја напишал Тајните учења на сите времиња) Хол бил признаен како 33тиот Масон ( највисок чин кој Врховниот Совет на Шкотскиот ред може да го додели ) , на церемонија која се одржала во Друштвото за филозофски истражувања.
Во неговата 70- годишна кариера Хол одржал речиси 8 000 предавања во САД и надвор од државата, издал преку 150 книги и напишал безброј статии.Тој се појавил и во воведот на филмот од 1938  Кога си роден, мистерија во која главно место зазема астрологијата.Значајно е и тоа што Хол ја напишал оригиналната верзија на филмот ( сценарио на Ентони Колдевеј) и во филмот е познат како раскажувачот.
Личен живот
Хол и неговите следбеници дале сè од себе за да ги скријат сите озборувања или информации кои би можеле да му го нарушат угледот и многу малку е познато за неговиот прв брак ( 28 април 1930) со Феј Д. Де Равен која тогаш имала 28 години и му била секретарка 5 години.Ова не бил среќен брак, неговите пријатели никогаш не зборувале за тоа а Хол ги избришал сите информации за неа по нејзиното самоубиство на 22 февруари 1941. Хол на 5 декември 1950 се оженил со Мери Швајкерт Бауер по нивното долго пријателство ( и по нејзиниот развод од Џорџ Бауер ) а ова исто така не бил среќен брак. Мери Швајкерт Бауер Хол починала на 21 април 2005.
Наследство
Друштвото за филозофски истражувања сè уште има библиотека со преку 50 000 книги и исто така продава и објавува метафизички и духовни книги а Хол е автор на повеќето од нив.
Во 2010 беше објавено дека претседателот Роналд Реган презел некои идеи и фрази од книгата на Хол Тајната судбина на Америка (1944) и ги искористил во говори и есеи.
Овес (род)
Овес —   на растенија од то треви (Poaceae) со 33 а (вкл. два хибрида). Се одгледуваат илјадници години како храна за луѓето и животните. Застапени се ширум Европа, Азија и северозападна Азија. Неколку вида се одомаќинети во многу делови на светот, каде важат за инвазивни кога растат заедно со други култури. Сите видови овес имаат јадливи семки, макар што кај повеќето семињата се мошне мали и тешки за вршење.
Диви видови
Дивите видови овес се штетни корови кога растат заедно со житни култури. Тешко се искоренуваат по хемиски пат, бидејќи обичните хербициди ги убиваат и другите житни култури заедно со нив. Поради тоа се користи посебен вид на хемикалија, која е скапа и треба да се применува долго време (семките знаат да бидат во мирување по 10 години).
Википедија на јакутски јазик
Википедија на јакутски јазик е издание на Википедија на јакутски јазик.
Академик
Академик е личност која работи како истражувач, на универзитет или слична научна институција. Академик влече корени од грчкиот збор ακαδημία (акадимиа), или во превод академија. Во различни делови од светот титулата академик има различни значења и примени. Така на пример во Обединетото Кралство оваа титула е во блиска врска со титулите: Професор, Предавач и Читач. За разлика од ова во многу Европски земји па и во Македонија, титулата Академик е врвна титула за еден научен работник, и се доделува само на заслужни професионалци со добро искуство и импресивни резултати во нивната работа. Титулата во Македонија ја доделува Македонската Академија на Науки и Уметности, и само член на МАНУ може да биде Академик (Не вбројувајќи државјани на Македонија кои го добиле овој статус на некоја од странските Академии). Македонија има вкупно 41 редовен член и 33 со статус на членови надвор од работниот состав, додека писателот и дипломат Коле Чашуле важи за единствен почесен член на МАНУ. Најстар академик е Петар Хр. Илиевски (1920), а најмлад Катица Ќулавкова (1951).
Список на државни водачи во 1879 година
Ова е список на државни водачи во 879 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сант Анџело деи Ломбарди
Сант Анџело деи Ломбарди — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 30 јуни 2021 година било 2,998 жители.
Ен Редклиф
Животопис
Таа ја објавила Замоците на Атлин и Данбајн во 1789 година. Во книгата е покажана величественоста на нејзината вештина, во која тежнее да вметне невина, но херојска млада жена која се наоѓа во мистериозни замоци, кои се управувани од уште помистериозни барони со мрачно минато. Нејзините дела се многу популарни помеѓу високата класа и растечката средна класа, особено меѓу младите жени. Нејзини дела се Сицилијанска романса (1790), Романсата во шумата (1791), Мистериите на Удолфо (1794) и Италијанецот (1796). Таа објавила и патопис, Патување низ Холандија и западниот дел на Германија во 1795 година.
Успехот на Романсата во шумата и го обезбеди на госпоѓа Редклиф местото на водечки писател на историска готска писателка. Нејзините подоцнежни романи наидоа на уште поголемо внимание, и произведоа многу имитации, како што е славната бурлеска на Мистериите на Удолфо во Нортангерската Опатија на Џејн Остин, како и влијание врз делото на Сер Волтер Скот.
Пред објавувањето на Италијанецот, госпоѓа Редклиф се има запознаено со уште едно големо име во британската литература во тоа време, госпоѓицата Џејн Остин, за време на една кратка посета на Остин во Лондон. И покрај малото време поминато заедно, двете жени наишле на огромно меѓусебно разбирање.
Госпоѓа Ен Редклиф умрела на 7 февруари 1823 година од пнеумонија. Била погребена во црквата на Свети Џорџ, во Лондон.
Во популарната култура
Во филмот Станувајќи Џејн, госпоѓа Редклиф е портретирана од страна на Хелен Мекрори (Нарциса Малфој во Хари Потер и Принцот со мешана крв), во сцената каде што таа се запознава со Џејн Остин и ја охрабрува во нејзината замисла за писателска кариера.
Во книгата на Марија Еџворт, Белинда, Лејди Делакур прави забелешка за писмата на Кларенс Херви за деталното опишување кое потсетува на Редклиф.
Биографијата на госпоѓа Редклиф, од Дебора Роџерс, беше објавена во 1996 година.
Олгин (покраина)
Олгин (Provincia de Holguín) е една од покраините во Куба, втора по населеност, по градот-покраина Хавана. Се наоѓа во југоисточниот дел на земјата. Поважни градови се Олгин (главниот град), Банес, Антилја, Мајари и Моа.
Населението брои малку над еден милион жители. Зафаќа површина од 9.300 км², од кои 25% отпаѓаат на шуми.
Историја
Кристофер Колумбо допловил тука на 27 октомври 1492. Потем тој рекол дека ова е „најубавата земја која човечки очи имаат видено“.
Покраината Олгин била создадена во 1978 год., по одделувањето од регионот Ориенте.
Стопанство
Како и најголемиуот дел од земјата, стопанството во Олгин се заснова на шеќерна трска, но рударството, пченката и кафето се исто така важни гранки.
Во Моа има огромна фабрика за обработка на кобалт со терминали за испорака, која била изградена со помош од странство, која во главен дел дошла од Канада. Во покраината има и многу индустриски капацитети за обработка и на хром, никел, железо и челик.
Од неодамна во покраината почнат е и развојот на туризмот и постојат бројни хотели околу Гвардалавака.
Општини
Олгин е поделен на 14 општини: Извор: Население од пописот во 2004 г. Површина според општинската прераспределба од 1976 г.
Полска култура
Полската култура се однесува на културата што се развивала на територијата на Полска, гледано историски, поради нестабилноста на државните граници и периодот на поделби. Се однесува и на културата создавана и од полската дијаспора. Таа е дел од европската култура. Нејзиниот специфичен карактер е резултат на мешањето на влијанијата на западноевропските и источните култури, особено на Блискиот Исток, како и на сопствените обичаи кои ги одликуваат полските традиции.
Музика
Најчесто споменуваните полски композитори на класична музика се : Фредерик Шопен, Карол Шимановски, Кшиштоф Пендерецки, Збигњев Прајснер, Војчех Килар, Игнаси Јан Падеревски, Хенрик Виенијавски, Кржиштоф В. Лутославски.
Почетоците на полската литература во средниот век
Средновековната литература во Полска била под влијание на западните земји и христијанството. Во првиот период од нејзиниот развој (до крајот на XII век), литературата се развивала само на латински и најчесто била анонимна. Прозата се состоела од хагиографски дела (на пр. Житието на св. Војчех Брунон од Кверфурт ), епистолографски, молитвени и историографски дела ( Kronika Galla Anonima, Chronica Polonorum Kadłubka ). Поезијата беше повремена, панегирична, литургиска и жалобна. Во вториот период (XII-XIV век) во литературата се развиле проповедите. Се појавиле и првите дела на народен јазик ( Псалтир Флоријањски, Богуроџица ), кој се користел и во усните преданија. Полскиот јазик еднакви права стекнал дури во третиот период (XIV-XVI век), кога настанале делата како т.н. Плач на светиот крст и медитација во Пршемишл. Беа направени и полски преводи на Библијата.
Ренесанса
Првично, ренесансната литература во Полска била создадена на латински, од старана странски автори ( Филип Калимах, Конрад Селтис ) но и Полјаците ( Миколај Хусовчик, Анджеј Кжицки ). Книжевните дела напишани на полски се појавуваат сè почесто од околу 1543 година, кога писателите како Миколај Реј, Анджеј Фрич Модржевски и Станислав Хозјуш почнале да добиваат поголемо признание. Граѓанската литература исто така била популарна во овој период. Врвот на развојот на ренесансната литература примаѓал на периодот помеќу 1565-1590 година. Најважни писатели во тоа време биле: Лукаш Горницки, А.П. Нидецки и Јан Кочановски. Последниот, создавајќи песни, епиграми и трагедии, станал татко на полскиот литературен јазик. Од 1590 година до почетокот на XVII век, во полската литература се наѕирал крајот на ренесансата.
Барок
Полската барокна литература (XVII век) се состои од неколку трендови, на пр. религиозен тренд, кој се развива под влијание на контрареформацијата ( елегии, амблеми, проповеди, песни, хагиографски дела, парафрази на библиски книги, индивидуални и медитативни текстови, на пр. Sęp Szarzyński ). Вториот тек на барокната литература беше дело на Језуитите (главно латински - епиграми, оди, песни, но и преводи, на пр. Библијата на Јакуб Вуек ). Во рамките на овој тренд биле напишани и религиозни и политички трактати ( Жалбата ), молитвеници и драматуршки текстови за училиштата. Сарматската креативност била уште еден тренд (традиционалните форми кои се однесуваат на средниот век, развојот на аристократијата и витешката поезија, посебно популарни биле домашните хроники и дневници). Поезијата изрази чувство за минливоста на љубовта и среќата ( Roxolanki Zimorowica ). Биле созадените и првата еротика ( Ј.А. Морстин ). Во литературата на барокотсе појавува и хуморот (најчесто анонимни) опус, во кој доминираат пародија, сатира и гротеска.
Просветителство
Епохата на просветителството во Полска започнала во првата половина на XVIII век и била поврзана со кризата на благородничката демократија и заканата за независното постоење на државата, па оттука и голем дел од полската литература од тој период се занимавала со граѓанските и политичките прашања. Познати автори во тој период биле Игнаси Красицки и Адам Нарушевич. Овие писатели (како и Францишек Бохомолец, Јулијан Урсин Ниемчевич и Францишек Заблоцки ) биле поврзани со класицизмот, повикувајќи се на античките дела. Ова движење во тој период представува официјален книжевен правец во Полска, кој исто така бил поддржан и од кралот. Паралелно со овој правец се појавува и сентиментализмот, пропагиран од аристократијата на Чарториски во Пулави. Познати автори на овој правец биле Францишек Карпињски и Францишек Дионизи Книазенин. Најпопуларните жанрови на оваа епоха биле: ода, идила, басна и сатирата. Создавани биле и херојски поеми како и првите полски романи.
Позитивизам
Падот на јануарското востание во 1864 година обично се смета како почеток на позитивизмот во Полска. Политичката ситуација во земјата, безнадежноста за враќање на независноста со помош на вооружен отпор и интересот за научните откритија ја променија улогата на полската литература од тој период. Таа требала да биде првенствено корисена и да одговори на актуелните настани и општествени проблеми. Важноста на поезијата се намалила (иако сè уште има автпри кои пишуваат, на пр Марија Конопничка, Адам Асник ), а најценетиот литературен жанр бил реалистичниот роман (на пр. Meir Ezofowicz и On the Niemnem на Елиза Ожешкова и The Doll на Болеслав Прус ). Напишани биле и бројни раскази ( Конопничка, Сиенкиевич, Прус), како и историски романи, како што се: „Фараон“ на Прус или „Со оган и меч“, „ Потоп“, „Господин Володијовски “, „Крстоносци “, „Кво Вадис“ од Хенрик Сиенкевич.
XX век
Полска има четворица добитници на Нобеловата награда за литература во XX век: Хенрик Сиенкиевич, Владислав Рејмонт, Чеслав Милош и Вислава Шимборска. Други важни писатели од овој период се: Станислав Игнаси Виткиевич, Бруно Шулц и Витолд Гомбрович, кои се вбројуваат меѓу авангардата. Креаторот на научната фантастика Станислав Лем, кој во своите дела предвидел огромен број научни откритија кои подоцна станале факти: биотехнологијата, Интернетот како и виртуелната реалност. Патешетвеникот Ришард Капушчински, чии репортажи ги покажуваат другите култури и нации биле надалеку ценети и преведени на други јазици. Понатаму како значајни писатели се појавуваат : Збигњев Херберт, Славомир Мрожек, Јарослав Ивашкевич, Леополд Тирманд, Стефан Чвин, Јержи Прокопиук, Роберт Стилер , Анджеј Валигорски , Марија Павликовска - Јаснорзевска, Тадеуш Бои- Зиелински, Тадеуш Ружевич, Јузев Мачкиевич, Андржеј Бобковски, Зофиа Налковска, Кржиштов Камил Бачински, Станислав Барањчак, Адам Загајевски, Tадеуш Конвицки, Стефан Виехецки, Андржеј Стасјук и Јержи Сосновски.
Филозофија
Првиот познат полски филозоф бил Вителон, меѓутоа, вистинскиот развој на полската филозофија е поврзан со основањето на Краковската академија - која како и другите централноевропски универзитети.Најпознатите полски средновековни филозофи се занимавале првенствено со практичната филозофија, особено со социјална и политичко-религиозна мисла поврзана со концилијаризмот. Главен застапник бил Матеуш од Краков како и други клучни претставници на ова движење: Павел Влодкович, Јан з Луџиска и Јан Остророг. Врз основа на шпекулативната филозофија, која претпоставува постоење на натприроден творец, се создаваат сите главни филозофски правци на доцната схоластика, односно томизмот, албертизмот и скотизмот, а најважни претставници: Јан од Глогов, Јакуб од Гостинин, Јан од Стобница ) и номинализмот претставници: Јан од Парадиж, Бенедикт од Хесен ).
Спорт
Најпопуларниот спорт во Полска е фудбалот. На 18 април 2007 година, претседателот на УЕФА Мишел Платини објави дека Европското фудбалско првенство 2012 ќе се одржи во Полска и Украина. Полските градови домаќини на натпреварите на овој настан биле Варшава, Познан, Гдањск и Вроцлав. Спидвеј е исто така многу популарна дисциплина, Томаш Голоб, Јарослав Хампел, Јануш Колоџиј и Вислав Јагуш се успешни и на меѓународната сцена. Најуспешните клубови за спидвеј во Полска се Унија Лесно, Стал Горзов, РКМ Рибник, Полонија Бидгошч. Одбојката е исто така реномиран спорт, по освојувањето на Европското првенство во 2003 и 2005 година од страна на женската репрезентација и светските првенства во 2014 и 2018 година и европското првенство во 2009 година на машката репрезентација. Неодамна, скијачките скокови добија на значење благодарение на успесите на Адам Малиш и Камил Штох. Формула 1 благодарение на Роберт Кубица, ракометот поради успесите на полската репрезентација на две последователни светски првенства во 2007 и 2009 година. Како и пливањето благодарение на успесите наОтилија Једжејчак или за женското скијачко трчање, главно поради Јустина Ковалчик.
Кујна
Историските промени влијаеле на развојот на специфичните одлики на полската кујна. Низ историјата, полската кујна претрпела регионални влијанија и промени, особено затоа што територијата на Република Полска историски била населена со променлив мозаик на народи. Како резултат на тоа, силно влијаније има од источната, руска кујна (татарско-турска, претходно монголска) но секако германската, француската, италијанската и еврејската кујна имаат удел во создавањето на вкусовите.
Најпопуларните полски јадења (сите се популарни и во соседните земји) вклучуваат: пиероги, голомбки (сарма), бигос (подварок), супи ( капушника, крупник, црвен боршч, бел боршч (кисела супа), специјалитети од зелка и компири, леб (ржан и пченичен леб), колачи, зеленчук, овошје (јаболка, круши, разни бобинки, рибизли), бело сирење, како и сите видови месо (главно свинско, живина и говедско), различно приготвено и до помала мера морска и слатководна риба. Специфичен полски десерт е фаворки, а популарни се и други колачи, вклучувајќи бабки, медењаци или крофни.
Меѓу алкохолните пијалоци, вотката направена од житарки и компири ја засенила, претходно популарната медовина. Пивото во Полска е традиционален и вообичаен пијалок, додека виното поретко се конзумира.
Популарен пијалок е чајот (обично црн) кој до неодамна се пиел главно во чаши, често со парче лимон и засладен со шеќер. Чајот во Полска пристигнува од Англија веднаш по неговото појавување во Западна Европа (воглавно холандските трговци). Меѓутоа, неговото ширење им се припишува на руските окупатори во XIX век. Во тоа време, самоварите од Русија се популарни, каде што чајот се појавил како подарок од Кина на царскиот двор, околу 50 години пред неговото ширење во Холандија. Кафето е исто така популарно, кое во Полска почнува да се пие во XVII век, дури и помеѓу пониските општествени слоеви, како што се занаетчиите или богатите селани.
Јане Андерсон
Јане Олоф Андерсон (роден на година во ) — шведски фудбалски тренер и поранешен играч. Во моментот е селектор на Шведската репрезентација.
Kариера
Јане Андерсон во текот на својата клупска тренерска кариера бил на чело на ФК Алетс, ФК Лахолмс, ФК Ергрите и ФК Норкепинг. Во 2016 година застанал на селекторското место на Шведска. Со екипата на ФК Норкепинг ја освоил титулата во Шведска.
Creedence Clearwater Revival
Creedence Clearwater Revival, или скратено CCR ― американска рок група која била многу популарна за време на своето постоење во 1967-1972 година. Групата е основана во Ел Серито, Калифорнија. Први членови биле фронтменот, главниот гитарист и нејзиниот текстописец Џон Фогерти; неговиот брат, ритам гитаристот Том Фогерти; басистот Стју Кук и тапанарот Даг Клифорд. Тие заедно свиреле од 1959 година, прво под името Blue Velvets, подоцна како Golliwogs, и од 1967 како Creedence Clearwater Revival. Најплоден и најуспешен период за групата бил од 1969 до 1971 година кога имале четиринаесет последователни песни кои се пласилале на топ 10 и пет последователни албуми во топ 10 листата во САД. Два албума, Green River (1969) и Cosmo's Factory (1970) се искачиле на врвот на топ листата. Групата. во 1969 година учествувала на фестивалот Вудсток во Њујорк, и била прв популарен изведувач кој се согласил да се појави таму.
CCR се распаднала кон крајот на 1972 година по жестоки караници меѓу членовите. Том Фогерти ја напуштил групата претходната година, а Џон се расправал со останатите членови за финансиите и за авторски права. Сето тоа резултирало со тужби меѓу поранешните членови од групата. Несогласувањата на Фогерти со сопственикот на Fantasy Records, Саул Заенц, завршиле на суд и Џон Фогерти одбил заедно да настапи со другите двајца преживеани членови од групата за време на приемот на Creedence во Куќата на славните од рокенролот во 1993 година. Иако официјално групата никогаш не се обединила, Џон Фогерти продолжил да пее песни од CCR за време на неговите солистички концерти, а Кук и Клифорд од 1990-тите настапуваат под името Creedence Clearwater Revisited.
CCR само во САД продале 28 милиони плочи. Компилацискиот албум Chronicle: The 20 Greatest Hits, објавен за прв пат во 1976 година, сè уште се наоѓа на листата на албуми на Билборд 200 и во август 2022 година ја надминал границата од 600 недели. Има 10 пати платинест тираж. Списанието Ролинг Стоун ги ставил на 82 место на нивната листа од 100 најголеми уметници од 2010.
Наследство
Ролинг Стоун ги рангирал CCR на 82-то место на својата листа на 100 најдобри уметници на сите времиња. Во 2003 година, на листата од 500 најдобри албуми на сите времиња од списанието Ролинг Стоун се нашле Green River на 95-то место, Cosmo's Factory на 265-то, и Willy and the Poor Boys на 392-ро место. Во 2004 година, на листата на 500 најдобри песни на сите времиња, Ролинг Стоун ги ставил песните „Fortunate Son“ на 99-то место, „Proud Mary“ на 155-то место, „Who'll Stop the Rain“ на 188-то место и „ Bad Moon Rising“ на 355-то место.
Според Acclaimed Music, тие се 61-от најпопуларен изведувач во историјата на популарната музика.
Националниот регистар за записи при Конгресната библиотека на својот список во 2013 година ја додала песната „Fortunate Son“ како „културно, историски или естетски важна“.
„Fortunate Son“, „ Proud Mary “ и „Cosmo's Factory“ се примени во Гремиевата куќа на славните. „Proud Mary“ е рангирана на 39-то место на листата „100 најдобри рок песни“ на VH1. „Bad Moon Rising“ е рангирана на 363-то место на листата „500 најдобри песни на сите времиња“ од NME.
NGC 156
NGC 156 — двојна ѕвезда во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Воловод
Воловод или Горно Воловод (Νέα Σάντα, Неа Санда, до 1926 Βολοβότ, Воловот) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
NGC 156
Откривање
Објектот е откриен во 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Воловод
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 20 километри југоисточно од градот Кукуш и лежи на надморска висина од 103 метри. .
NGC 156
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 156 е од видот *2.
Воловод
Историја
Југоисточно над Воловод, на планината Средец се наоѓа Воловодската тврдина — доцноантичка утврдена населба прогласена за споменик на културата.
NGC 156
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 34 м 35,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 20' 22".
Воловод
Историја
По крајот на војната, селото било вклучено во составот на Грција. Голем дел од населението заминало од селото кон Македонија или Бугарија и на негово место било населено грчко население од Мала Азија. Во 1926 година селото било преименувано во Неа Санда. Во 1928 година селото броело 673 жители.
NGC 156
Други поделби
Проучување на NGC 156 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5269. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1203.
Воловод
Демографија
Селото во пописот од 1940 година броело 902 жители, 1951 година броело 1605 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1802 жители, во 1971 живееле 1705 жители, во 1981 живееле 1738 жители. Денеска, населението на селото е 1508 жители.
Стопанство
Дел од земјиштето на обработливата површина се наводнува од реката Куру Дере. Бидејќи самото село се наоѓа на поле, селото е богато со жито, а се произведува и голема количина на тутун. Во селото постои на полициска станица.
NGC 6551
NGC 6551 — засега неутврден објект во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6551 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 9 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -29° 33' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 6551 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 377; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6855. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 91.
Заум (Трпејца)
Заум — археолошко наоѓалиште кај охридското село Трпејца. Претставува осамени наоди од старохристијанско време и населба од средниот век.
Во црквата „Св. Богородица Заумска“, која се наоѓа во југозападното подножје на ридот Осој, на источниот брег на Охридското Езеро и помеѓу селата Трпејца и Љубаништа, се вградени делови од архитектонска декоративна пластика. Имено, два капитела украсени со акантови лисја се поставени на олтарните столбови, а импост-капители од бел мермер на западните столбови.
Во 1960 г. во дворот на црквата случајно бил откопан импост-капител од бел мермер. При копањето на дупки за садење овошни дрвја, во северниот крај на дворот биле откриени остатоци од куќи — земјанки, речиси со кружен облик во основата.
Хинте
Местоположба
Хинте се наоѓа во Источна Фризија во крајниот северозапад на Германија. Административно припаѓа на округот Аурих во сојузната покраина Долна Саксонија. Општината се наоѓа во југозападниот дел на округот во непосредна близина на безокружниот град Емден. Окружниот град Аурих се наоѓа 23 километри североисточно, додека дел од окружната управа се наоѓа во градот Норден (25 километри на север).
Општински единици
Хинте има над 7.000 жители, а скоро 40% од нив живеат во главното место Хинте.
Следниве единици припаѓаат на општината Хинте (во заградите се бројот на жители во 2006 г.):
Соседни општини
Хинте се граничи со следниве општини (почнувајќи на југ, надесно): градот Емден, општината Крумхерн, општината Вирдум (во општинската заедница Брокмерланд), општината Зидброкмерланд. Освен безокружниот град Емден, сите други општини се наоѓаат во округот Аурих.
Христо Смирненски
Христо Димитров Измирлиев, познат со псевдонимот Христо Смирненски (17 септември 1898 – 18 јуни 1923) — македонски поет, кој се пресели во Бугарија.
Животопис
Христо Смирненски е роден на 17 септември 1898 во Кукуш, Егејска Македонија (денес во составот на Грција). Неговиот татко бил занаетчија, поточно слаткар. Во 1913 година градот Кукуш бил разорен до темели како резултат на одмазда во текот на Балканските војни. Петнаесетгодишниот Христо се нашол меѓу илјадниците бегалци на пат кон Бугарија. Целото семејство се населило во Софија, каде Христо започнал да учи во техничкото училиште, а подоцна се префрлил во јункерската школа за млади офицери. Христо потоа студирал право, но неговата вистинска преокупација била книжевноста. За сето време се стремел да се здобие со што посолидно марксистичко образование, застанувајќи на страната на обесправените пролетери.
Христо Смирненски се разболел од тифус, но набргу ја надминал оваа болест. Веднаш после тифусот, Христо се разболел од туберкулоза и починал на 18 јуни 1923 година.
Книжевно творештво
Во период од пет години пред својата смрт, Христо Смирненски создал едно импозантно книжевно дело. Тој пишувал претежно поезија, но и проза, главно хумористично-сатирична тематика.
Автор е на една единствена книга на поетско-револуционерна поезија - „Да биде ден“ (1922), која се смета за неповторлива во својата творечка автентичност.
Неговата поезија е социјално-револуционерна. Слично како и Никола Вапцаров, и Смирненски пее со восхит, со занес за револуционерните настани, за експлоатираниот работник и за самите револуционери. Поважни песни со ваква тематика се: „Левски“, „Христо Ботев“, „Јохан“, „Да биде ден“, „Кон висините“, „Роза Луксембург“, „Низ бурата“, „Први мај“, „Смртта на Делеклуз“ и други.
Имал напишано и песни инспирирани од Октомвриската револуција. Такви песни се: „Москва“, „Црвените ескадрони“, „Советска Русија“, „Северниот Спартак“ и други.
„Автономна Македонија“
„Автономна Македонија“ е напишана на македонски јазик, поточно на еден од источните дијалекти на македонскиот јазик од кој доминира кукушкиот говор. Написот е потпишан со псевдоним „Баш-комита“.
Исто така, треба да се забележи дека во текстот Смирненски се подбива со акциите на лажните македонски автономисти во редовите на емиграцијата во Бугарија (се мисли на следбениците на Тодор Александров и Протогеров) кои во тој период почнуваат со масовни убиства и терористички акции. Зад грбот на овие квази патриоти стои мрачната сенка на крупната бугарска буржоазија. Ова е период кога братоубиствените борби помеѓу Македонците во Бугарија земаат страшен замав. Споменатиот „Стамболија“ е Александар Стамболиски, кој во ноември 1922 година го посетува Белград и бара конструктивни патишта кон решавање на македонското прашање. Тој бил убиен потоа.
Текст
Ќеф е бе, браќа жими Ристос. Еве ти нагантот или парабелот, еве ти бомби, еве ти пушка- карај да ја ослободиме. Прескочи граница, утепај еден српски џандар, па се качи на планината да гледаш сеир. Ама долу сељнуријата ќе види зорт сетне- да види, да е јунак да се качи на планината и раат да биде. Србине се лутат на нас. Чудат се што ни дошло на ум, та не кандисем. Па и Стамболијата ги еди вакви трици Белград, ама ќе му се види тесен и Стамбол. Зашто бе, браќа. Али е лошо да имаше еден ваков занајат како нашиот - ни работа работиш, ни вергија платиш, ќеф ти гори на планината, ќеф ти долу во селото, за ручање - шо дал Господ, сè ќе се најде. Нели си комита. Ако те каздиса некој, дигни му парабелот - бум, ајде со здравје. Хеле какво матно е времето - да ти е ќеф да тепаш.
Па колко за Македонија, ќе бидит автономна. Ќе стреламе, ќе дигаме ѓурултија, ќе бегаме кога потребе, па Грци и Срби ќе колат, ќе бесат, ќе палат куќите - што ќе чиниш: ова е автономија. Не е шега работа! Автономијата значи да се изравни Македонија, та да може автомобил да оди по неа. Ене го Тането. Во ѓурултијата во Тракија минал границата од турско во грчката како на дунунма. Бре пиштоли, бре бомби - да каздиса грчуљата. Кога се собрале многу - ќе бега што ќе чини. А па Грците удриле една автономија над бугарските куќи - да ти е драго да гледаш.
Ушче ми е ќеф за Неврокоп. Ја направивме автономијата шарена како велигденско јајце. Ама ќе речеш, ти не во Солун или во Битола, ами во Неврокоп. Вака можеме, вака правиме. Еве ти сега во Ќустендил. Ќе му удриме тамо една автономија, па и дечињата ќе поминат. Елбете и правителство ќе каздиса мало, ама кај ќе ни фати? Па много да се не закача, оти ќе направиме една автономија во Софија, па ќе го видиме тогај. Оти како ни е дошло до гуша, ќе се предвикнеме некое сабајле: -Ураа, да живеј автономна Македонија во Добруџа биле!
Во чест на Смирненски
Од 2008 година во чест на Смирненски е наречен 'рт на Робертовиот Остров што е дел од Јужните Шетландски Острови на Антарктикот.
Википедија на свахилиски јазик
Википедија на свахилиски јазик е издание на Википедија на свахилиски јазик.
Црква „Св. Димитриј“ - Дихово
Свети Димитриј — главна селска црква во битолското село Дихово.
Локално е позната како Горна Црква и градена е како патријаршистичка за време на грчката пропаганда во селото.
Опис
Црквата претставува мала трикорабна градба со интересно обликувана камбанарија прилепена на западната фасада. Апсидната конха од надворешната страна е карактеристична по високиот прозорец во средината и дванаесетте плитки ниши, поставени по шест лево и десно од него. На јужната фасада од црквата оставени се два посебни влезови од кои едниот комуницира со наосот а другиот, оној источниот, служи за дирекно влегување во олтарниот простор. Над влезот во наосот, во полукружна ниша, постои сликана претстава, со допојасјето на Свети Димитриј. Во подножјето на овој простор, насликан во поново време испишана е годината 1830. Според внатрешниот изглед на црквата, може да се заклучи дека и таа најверојатно настрадала во периодот на Првата светска војна. На ѕидовите од наосот и олтарниот простор не постојат траги од ѕидно сликарство. Иконостасот во храмот е составен од три реда на икони, кои потекнуваат од периодот помеѓу двете светски војни. На поголемиот дел од нив, испишана е 1931 годината. Сепак, како сведоштво дека црквата егзистира од постар датум се неколкуте сочувани икони од 18 и 19 век. Значајна е претставата на Распетието Христово од 1785 година, дело на познатиот корчански мајстор Константин Зограф, кој заедно со неговиот брат и близок соработник Атанас, оставиле како сведоштва на својата работа, многу насликани ансамбли и икони на териториите на денешна Албанија, Света Гора, северна Грција а присутни биле и во неколку цркви во потпелистерскиот дел, како Дихово, Велушина и Претор.
Скендербег (опера)
Скендербег (италијански: Scanderbeg; РВ 732) ― опера (драма за музика) во три чина компонирана од Антонио Вивалди за италијанско либрето на Антонио Салви. За прв пат била изведена во Театарот на Пергола во Фиренца на 22 јуни 1718 година за да го одбележи повторното отворање на театарот за јавни претстави. Додека либретото е зачувано, останале само фрагменти од изворната партитура.
Синопсис
Темата на операта е Скендербег, албанскиот јунак од 15 век.
Снимки
Две арии од вториот чин на операта, „S'a voi penso, o luci belle“ (Ормондо) и „Con palme ed allori“ (Скендербег), може да се слушнат на арие ритровате, испеана од контралто Соња Прина со Римска академија (Accademia Bizantina), диригирана. од Отавио Дантоне (Naïve Records).
Наводи
Фусноти
Извори
Список на државни водачи во 121 година
Ова е список на државни водачи во 21 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Санто Стефано дел Соле
Санто Стефано дел Соле — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 1 јануари 2021 година било 2,071 жители.
Википедија на северносамиски јазик
Википедија на северносамиски јазик е издание на Википедија на северносамиски јазик.
Конформист (филм)
„Конформист“ (италијански: Il conformista) е италијанско-француско-германски филм од 1970 година, во режија на Бернардо Бертолучи (Bernardo Bertolucci). Главните улоги ги играат: Жан-Луј Трентињан (Jean-Louis Trintignant), Стефанија Сандрели (Stefania Sandrelli), Гастон Мошин (Gastone Moschin), Енцо Тарошо (Enzo Taroscio), Пјер Клементи (Pierre Clementi) и Доминик Санда (Dominique Sanda). Филмот, кој е снимен по истоимениот роман на Алберто Моравија, се смета за едно од најдобрите остварувања на Бертолучи при што освоил повеќе награди, а бил номиниран и за „Оскар“ за најдобро сценарио засновано на книжевно дело.
Содржина
Во 1920-тите, тринаесетгодишното момче Марчело (го игра Трентињан) се обидува да го заведе хомосексуалецот Лино, а за награда му ветува пиштол. Меѓутоа, Марчело со тој пиштол го убива Лино, но неговата винаникогаш не е откриена. Во 1938 година, Марчело живее како угледен професор по филозофија во фашистича Италија. Наскоро, тој се жени со Џулија (ја игра Сандрели), обична, убава и површан девојка. Мајка му на Марчело е наркоманка и тој нема никакви односи со неа, а татко му е во лудница. Марчело работи за фашистичката тајна служба и тоа го прави да се чувствува важен. Еден ден, од него бараат да замине во Париз за да го следи својот поранешен професор, кој е познат антифашист. Патем, нему му даваат задача да го ликвидира професорот и му даваат пиштол со кој треба да го изврши убиството. Марчело пристига во Париз заедно со Џулија и набрго го среќава професорот при што ја запознава и неговата убава жена Ана (ја игра Санда). Тогаш, плановите на Марчело се расипуваат...
Славонски Брод
Славонски Брод (Slavonski Brod) — град во Хрватска и административен центар на Бродско-посавска жупанија. Според првичните резултати од пописот 2011, во градот живееле 59.507 жители, а во самото населено место живееле 53.473 жители. Славонски Брод е најголем и најзначаен град во Славонија.
Историја
Населба на овој дел од Хрватска постоела уште во праисториско време, благодарениe на поволната географска положба, умерената континентална клима, плодната почва и близината на реката. Градот го доби името Брод кое на почетокот значело место на кое се прегазува реката, а после и средство за остварување на истото.
На североисточниот дел на градот, во месноста Галово, не многу одамна е откриено богато наоѓалиште на античка култура од раното камено време. Освен фактот дека се работи за најголемото наоѓалиште од каменото време на подрачјето на Северна Хрватска, исклучително е значајно да се нагласи дека пронајдените остатоци го потврдуваат 8.000 години старото населување на Брод.
Денес Славонски Брод е сообраќаен град на автопатот кој ја поврзува Средна и Западна Европа со Мала Азија. Како административен центар на жупанијата и индустриски центар, Славонски Брод и понатаму расте и се развива, поготово во последните десетина години.
Образование
Денес во Славонски Брод поштои Машински факултет, Висока учителска школа, осум средни и единаесет основни училишта. Од установите на претшколска возраст, во градот постојат седум детски градинки, Центар за рехабилитација на деца со попречен развој и една Музичко-јазична работилница. Стапката на неписмени е ниска во однос на вкупниот број на жители. Најголемиот број на неписмени се старите лица.
Восхит
Восхит — социјална емоција која се чувствува кон кадарни луѓе, кои поседуваат талент, вештина или особина кои го надминуваат просекот. Восхитот го олеснува социјалното учење во групи. Восхитот е мотив за сопствениот развој преку учење со угледување и копирање на одредени одлики на предметот на восхит.
Дефиниција
Сара Алгое и Џонатан Хајдт восхитот го категоризираат како пофална емоција кон други луѓе, заедно со стравопочитот, воздигнувањето и благодарноста. Тврдат дека восхит е емоцијата што ја чувствуваме кон извонредностa што не е поврзана со моралот (т.е. кон некого со одлична вештина), додека воздигнувањето е емоцијата што ја чувствуваме кон моралната извонредност (т.е. кон некого со прекумерна доблест). Други автори, и двете емоции ги нарекуваат восхит, притоа правејќи разлика меѓу восхит од вештина и восхит од доблест. Ричард Смит восхитувањето го групира во асимилативните емоции насочени кон други, што ги поттикнува луѓето да се стремат да бидат како (асимилирани) оние на кои им се восхитуваат. Според него восхитот е спротивен на зависта, наведувајќи дека зависта нè тера да се чувствуваме фрустрирано од кадарноста на другите, за разлика од восхитот кој мотивира.
Брод Пик
Брод Пик (изворно K3, локално позната како Фајчан Кангри) — планина на границата помеѓу Пакистан и Кина во ланецот Каракорум, дел од венецот Хималаи. Оваа планина се наоѓа на 12-то место на списокот на највисоки планини во светот со 8051 метар надморска висина. Преводот на ова име на македонски јазик значи „Широк врв“. Додека пак името Фалчан Кангри не е прифатен од локалниот народ Балти.
Косевица
Косевица — село во Општина Македонска Каменица, во областа Осоговија, во околината на градот Македонска Каменица.
Географија и местоположба
Косевица се наоѓа во областа Осоговија, на околу 8 км од Македонска Каменица. Селото е од разбиен тип и се состои од повеќе маала. Маалата во селата се познати како: Бошнаци, Грнчарска Маала, Горанска Маала, Караджовска Маала, Паровска Маала, Паунковска Маала, Врбачка маала, Пашите, Горна Река, Долна Река, Чутуранска маала и Чукарска Маала.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Косевица живееле 175 жители, сите Македонци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Косевица имало 160 Македонци под врховенство на Бугарската егзархија.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонска Каменица од 1996 година.
Во периодот 1955-1996, селото било дел од Општина Делчево.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Каменица.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од истоимената општина.
Во XIX век, селото било дел од Малешевската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 608 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.