cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тител
Црква и училиште
Првата позната православна црква во Тител била посветена на Св. Никола. Темелите на денешната православна црква, која е посветена на празникот Успение на Пресвета Богородица или Големата дама, биле поставени на 15/3 април, 1810 година. Почетокот на изградбата на храмот го благословиле бачкискиот епископ Гедеон Петровиќ и јеромонахот Ковиљски игумен Порфирије Петровиќ. Готовиот храм бил осветен на Успение на Пресвета Богородица во 1811 година од страна на протоереј Данило Петровиќ од Жабаљ.
Според статистиката на православната парохија, кон крајот на 1891 година имало: еден православен свештеник, 2122 православни, 392 православни домови, 232 ученици и три основни училишта. Од нив, едното училиште бил државно, а другите две биле комунални (општински).
Култура
Во Тител има неколку интересни споменици во: барут и касарната на баталјонот Шајка од 18 век. Во црквите се чуваат делата на зографите Димитрије Поповиќ и Арса Тодоровиќ. На патот Тител-Шајкаш во 1941 година бил подигнат споменик на паднатите воздухопловци. Во Мошорин се родени Светозар Милетиќ (1826-1901) и Исидора Секулиќ (1877-1958). Во Тител има и споменик на културата Куќа.
Демографија
Во Тител живеат 4745 возрасни лица, а просечната возраст на населението е 40,1 година (38,6 за мажи и 41,7 за жени). Во населбата има 2019 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,92.
Оваа населба е претежно населена со Срби (според пописот од 2002 години), а во последните три пописи е забележан пад на населението.
Економија
Во Тител во пролетта 1858 година се одржал првиот саем за сточарство. Се одржал на брегот на Тиса, првиот ден од продавницата Марва, а следниот ден други стоки. Се одржува трипати годишно: на Благовештение, на Св. Илија и св. Лука.
Во подрачјето на општината Тител, со реките Тиса и Бегеј и Тителското крајбрежје, каде има богати терени за риболов и лов.
Список на државни водачи во 585 година
Ова е список на државни водачи во 85 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Вознесение Христово“ - Добрушево
Вознесение Христово или Свети Спас — главна селска црква во селото Добрушево. Црквата е сместена во северниот дел од селото.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна и осумаголна купола. Влезот е сместен на западната страна, а црквата има спореден влез на јужната страна. Куполата е изградена од лим и на секоја страна има по една монофора.
Дворот на црквата е ограден со ограда од камени блокови и во него се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата се состои од три дела, од кои долните два имаат квадратна основа, додека најгорниот е со осумаголна основа и на секоја од осумте страни има по една монофора.
Џими Олдакер
Џејмс (Џими) Олдакер е американски рок, блуз-рок и кантри музичар, а исто така и тапанар.
Роден е на 5 септември, 1951 во Талса, Оклахома. По престојот во бендот на Боб Сиџер, во 1974, Олдакер му се придружил на Ерик Клептон додека се снимал албумот 461 Ocean Boulevard. Олдакер останал член на студиото на Клептон и со него патувал на турнеите во 1980, кога и целиот бенд ќе се распадне. Олдакер се вратил во бендот на Клептон во 1983, а повторно заминал во 1986 година. Тој се појавува на блуз делот во снимката во живо од 24 Nights од 1990 до 1991. После напуштањето на Клептон, Олдакер на кратко се појавува како член во проектот „Frehley’s Comet“ на Ејс Фрихли, гитаристот на Kiss, појавувајќи се во 1998 во албумот „Second Sighting“. Олдакер е еден од основачите на алтернативниот кантри бенд „The Tractors“ во 1994 година. Олдакер свирел и на снимки со музичари како што се „The Bellamy Brothers“, „Asleep at the Wheel“, Питер Фрамптон, Стефен Стилс, Лион Расел, Ејс Фрехли, Фреди Кинг и „the Bee Gees“. Во август, 2005, Олдакер го издаде албумот „Mad Dogs & Okies“, колекција од звукови кои ја прославуваат музиката и музичарите од Оклахома. Соработката на Олдакер ги вклучува: Ерик Клептон, Винс Џил, Џ. В. Кејл, Вили Нелсон, Рони Дан, Бони Бремлит и Џои и Елен.
Црешнево (Велешко)
Црешнево — село во областа Азот, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Селото се наоѓа 7 километри северно од поранешниот општински центар Богомила, а во негова непосредна близина се наоѓаат селата Бистрица, Капиново и Нежилово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Азот, западно од градот Велес. Сместено е во јужните падини на планинскиот масив Мокра. Црешнево припаѓа на проширената Општина Чашка, од чие општинско средиште е оддалечено 38 километри.
Потезите по границите на пространиот селски атар ги носат следните називи: Пепелавец, Капиновски Крст, Мио-рамниште, Белуток, Мелчев Камен, Дебела Јасика, Крстев Камен, Сватови, Јанево Кале (постои стеновит блок), Уши, Рид, Утовец, Старец и Баба (има два камена „грбави“), Колец и Честак. Внатрешните делови на атарот се викаат: Јаворска Глава, Корита, Главје, Бегови Вирови, Јачмиште, Коњарник, Лизга Плоча, Страње, Крст, Амзиница, Крива Редика, Крушје, Гробишта, Изворска Бука. Црешнево е село од збиен тип и не се дели на маала затоа што е мало. Родовските куќи се во непосредна близина и повеќето се групирани.
Историја
Во XIX век, Црешнево се наоѓало во Велешката каза на Отоманското Царство. Крај селото од западната страна еден рид се вика Гробишта, а на него се гледаат камени плочи од стари гробови. Други остатоци од старини има јужно од Црешнево на месностите Камила и Честак. Таму се познаваат слаби остатоци од некогашни куќи, а во земјата се ископуваат делови од земјени цевки (ќункови). Црешнево спаѓа во редот на стари села во областа на Бабуна. Народното предание наведува дека тоа е старо колку и соседното село Бистрица, за кое пак се знае дека постоело уште во средниот век. Црешнево има црква Света Петка што е прилично стар храм. Некогаш во оваа црква доаѓале и селаните од Бистрица. На Петковден (8 август) се одржува(л) „селскиот „панаѓур“. Селските гробишта се кај црквата. Во месноста Коњарник над Црешнево жителите се собираат на Духовден. Таму се наоѓа крстот посветен на Света Троица.
Селото Црешнево отсекогаш било населено само со православно македонско население и тоа најмногу до 30 куќи во 1912 година. Поради тоа одредени делови од атарот на Црешнево биле присвоени од околните села. Потегот Црна Стена го присвоиле Богомила и Капиново, додека потегот Цуцул го присвоило Нежилово. До крајот на турското отоманско владеење и во ова село жителите трпеле и биле изложени на разни насилства и злодела од Албанците од Црнилиште, Десово, Согле и Јаболчиште. Тогаш, иако во Црешнево не живеело многу население, се одгледувало многу стока. До 1912 година селото имало 12.000 овци и кози. Доста стока, особено кози имало и помеѓу двете светски војни. Во 1922 година сточарите од ова село биле нападнати од група од 18 Албанци предводени од познатиот качак-разбојник и злосторник Каљош од кичевското село Зајас. Нападот бил извршен на потегот Бегови Вирови (2112 м.н.в.) кој се наоѓа североисточно од Црешнево. Таму биле напасувани околу 1200 селски шилежиња и 800 јариња. Качаците ги фатиле чуварите на стоката од ова село и Бистрица во месноста Лучица и девет дена ги чувале во заложништво во шумата викана Темна Бука кај селото Алдинци на планината Мумџица преку врвот Солунска Глава во поречието на Кадина Река. Некои од нив таму ги убиле, а еден ранет чувар на стоката останал жив и живеел во Бистрица сè до шеесеттите години на XX век.
Жителите на Црешнево порано биле скудни со вода за пиење. Меѓутоа во периодот помеѓу двете светски војни во селото биле изградени две чешми. Водата за чешмиште била спроведена од изворот Бука кој избива над селото. Еден добар извор на атарот на селото го носи името Турено и се наоѓа на потегот Бегови Вирови. Во шеесеттите години на XX век Црешнево броело севкупно 22 домаќинства.
Население
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 250 жители, сите Македонци. По податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото Црешнево имало 272 Македонци.
Тира Ајбе
Тура Аибе (Thyra Eibe; во  -  во ) била данска математичарка и преведувачка, првата жена која добила диплома по математика од Универзитетот во Копенхаген. Таа е позната по нејзиниот превод на Евклидовите Елементи, на данскиот јазик. При преземањето на овој превод, таа била мотивирана од претходната работа на данскиот историчар Јохан Лудвиг Хајберг, кој објавил едиција за Евклидовите Елементи на својот оригинален грчки јазик, со преводи на латински јазик.
Аибе била едно од десетте деца, на продавач на книги, од Копенхаген. По дипломирањето на историска лингвистика во 1889 година во училиштето на Н. Цале (тогаш училиште за девојчиња), Аибе студирала математика на Универзитетот во Копенхаген и се здобила со академски магистерски статус таму во 1895 година. Таа се вратила во училиштето Цале како учителка, а исто така ги подучувала и момчињата во училиштето на Сломан и станала првата жена која станала напредна учителка по математика за момчиња во Данска. Во 1898 година се преселила во образовната институција Х. Адлер, подоцна ќе стане Гимназија Сордедам, каде што останала сѐ до 1934 година, работејќи како директор една година и тоа во 1929-1930 година.
Црешнево (Велешко)
Население
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 8 луѓе. Сепак, дел од иселениците повремено престојуваат во самото село.
Големото иселување на селото се случило уште во 70-тите и 80-тите години на минатиот век, кога скоро целото население од селото целосно се иселило во градовите, пред сè во Велес и Скопје, и одреден мал дел во странство.
Тира Ајбе
Квалитетно како и нејзините преводи, Аибе напишала неколку широко користени дански учебници по математика.
Во 1942 година, ѝ била доделена наградата Тагеа Брант Рејселегат, награда за данската жена, која направила значаен придонес во науката, литературата или уметноста.
Црешнево (Велешко)
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Родови
Црешнево е во целост населено со македонско население и во фаза на раселување. Во 1961 година тоа имало 176 жители, во 1994 само 10, а во 2002 година само 8 жители, сите Македонци. Во Црешнево постојат овие македонски родови: Николовци (4 к.), Угриновци (4 к.), Китевци (3 к.), Калајџиовци (3 к.), Анѓелковци (3 к.), Најдовци (2 к.) и Бошковци (1 к.) сите слават Свети Никола и бидејќи за нив никој не знае дали се доселени од некаде, тие се најстарите староседелски родови во Црешнево. Ѓоревци (2 к.) слават Митровден и тие се стар селски род.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чашка, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Богомила.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес. Селото припаѓало на некогашната општина Богомила во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Богомила, во која покрај селото Црешнево, се наоѓале и селата Бистрица, Богомила, Капиново, Нежилово, Ореше и Папрадиште. Општината Богомила постоела и во периодот 1950-1952 година, во која влегувале селата Богомила, Бистрица, Капиново и Црешнево.
Иселеништво
Во селата по сливот на Бабуна живеат следните иселеници од Црешнево: Сокиновци (2 к.) во Мокрени; Здравевци (5 к.) во Ново Село; Чушкаровци (5 к.) во Долно Врановци; Андови (1 к.) во Војница. Во селата по сливот на Тополка иселеници од Црешнево се: Црешневци (2 к.) во Еловец; Црешневци (3 к.) во Бањица; Угриновци (3 к.) и Црешневци (1 к.) во Раштани. Иселеници има и во Скопје. Споменатите иселеници се гранки на денешните родови. Има и сосема иселени родови како Крстевци. Селаните на Црешнево во шеесеттите години велеле: „постарите и побудалите останавме, додека другите се иселија“.
Подоцнежните иселувања главно биле кон поголемите градови во Македонија, односно во Велес и Скопје, а еден помал дел од нив се заминати во странство. Иселувањата се случиле за време 1970-тите и 1980-тите години кога се отселиле повеќе од две третини од населението.
IC 601
IC 601 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 601 се споменува и како UGC 1456, MCG 6-5-70, CGCG 522-94, IRAS 01559+3625.
Откривање
Објектот е откриен на 8 ноември 1866 година од страна на Труман Хенри Сафорд.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 58 м 54,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 40' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 161°.
Други поделби
Проучување на IC 601 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7488.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Бања (Кочанско)
Географија и местоположба
Селото Бања се наоѓа западно од Кочани, на јужните периферни делови од Осоговските Планини на самата граница со Кочанската Котлина. Географска положба на селото : 41° 54' 41" сев.ш. и 22° 20' 0" ист.д.
Историја
Селото Бања постои уште од Римско време. Во XIX век селото било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Главна стопанска гранка во селото е земјоделството. Во селото се наоѓа и Кочанска Бања.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бања живееле 200 жители, сите Турци.
Во 1916 во Бања живееле 189 жители, од кои 130 се Турци, а 59 друго население.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 238 жители, од кои 234 Македонци и 4 лица без податоци.
Родови
Бања е македонско-влашко село.
Родови во селото:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 886 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 269 гласачи.
827 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4681 и 4682 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3923 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2933 и 2934 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 74 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 827 година се протега во 1809 и 1810, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1869 и 1870 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 284 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1493 и 1491 исламска година пред хиџра.
Агнија Кузнецова
Агнија Евгеневна Кузнецова (Агния Евгеньевна Кузнецова; 15 јули 1985) — руска театарска и филмска глумица. Таа глумела во повеќе од дваесет филмови од 2005 година па навака.
Биографија
Агнија Кузњљцова е родена во Новосибирск, Руска ССР, Советски Сојуз. Нејзиниот татко бил уметник, мајката Маја Бијадова, била наставник по уметност и занаетчиство на Уметничкиот институт на Државниот педагошки универзитет во Новосибирск. Таа завршила средно училиште во Новосибирск, учела во драмско училиште.
Во 2006 година дипломирала на Театарскиот институт Борис Шчукин (курс Јуриј Шликов).
Личен живот
Таа се гледала со нејзиниот соученик од театарскиот институт, глумецот Леонид Бичевин. Во 2015 година се омажила за Максим Петров.
Список на државни водачи во 1414 година
Ова е список на државни водачи во 414 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Остров Принц Едвард
Островот на Принц Едвард (англиски: -{Prince Edward Island}- / француски: -{Ile-du-Prince-Edouard}-) е покраина во Канада. Таков статус има од 1873 година.
Покраината е една од аграрно најразвиените краеви на Канада, иако е релативно мала. Зголемувањето на аграрното производство доведува и до зголемена побарувачка на работни места во секторот на земјоделието. Покраината до пред крајот на XX век била одвоена од остатокот од земјата, така што фериботите биле единствен начин за сообраќајна комуникација со островот. Сега островот е споен со копното преку „Мостот на Конфедерацијата“, прекрасно архитектонско дело.
Јазици
Според канадскиот попис островот имал 135,851 жител. Од кои 133,570 одговориле на прашањето 'мајчин јазик' вака:
Демографија
† Preliminary 2006 census estimate.
Лири блуз фестивал
Лири блуз фестивалот, бил основан во 1988 година. Тој е еден од главните блуз музички фестивали во Италија. Фестивалот се одржува секоја година во јули, во близината на градот Рим, во Исола дел Лири, мал град збратимен со градот Њу Орлеанс од 1997 година.
Фестивал
Фестивалот Лири блуз се одржува од 1988 година во Исола дел Лири, мал италијански град познат по својот уникатен водопад, кој е висок 28 метри и се наоѓа во центарот. Фестивалот е бесплатен. Тој е годишен настан и најчесто се одржува во текот на месец јули. Концертите се одржуваат на главниот плоштад Пјаца Бонокомпањи, на улиците, а џем сесиите се одржуваат доцна во ноќта.
По првичниот успех, во првите неколку години, фестивалот Лири блуз бил споделен со соседните градови, особено со Ферентино и Вероли. Од раните години на 21 век, Исола дел Лири повторно е централна локација за фестивалот. Плоштадот Бонкомпањи е домаќин на главните настани исто како и за првата свирка во 1988 година.
Зимската сесија на фестивалот била воведена на почетокот на векот („Лири блуз зима“), на кој настапиле некои познати италијански блузмени како Роберто Чиоти, Фабио Тревес и Паоло Бонфанти.
Рани години
Меѓу првите години, во организација на џез клубот Биг Мама, во Лири блуз настапувале значајни блуз музичари, како што се: Алберт Кинг, Пинетоп Перкинс и Бади Гај.
Во 1990-тите на фестивалот постепено се приклучиле различни жанрови и влијанија. Во Изола дел Лири свиреле музичари како што се Јорма Кауконен од Џеферсон Ерплане, Арт Ансамбл од Чикаго, Пентангл, Ферпорт Конвенција, Елиот Марфи и Флештонс. Лири блуз, сепак, останал чисто блуз фестивал, а до крајот на 20 век, фестивалот траел единаесет дена низ провинцијата.
Збратимување со Њу Орлеанс
На 7 јануари 1997 година, за десет годишницата од фестивалот Лири блуз, тогашниот градоначалник на Исола дел Лири и иницијаторот на фестивалот отишле во Луизијана за да го потпишат збратимувањето помеѓу двата града. Прославите на партнерството продолжиле во Исола дел Лири, каде што кларинетистот Алвин Батист одржал концерт на кој зеле учество музичари од областа на Исола и Њу Орлеанс.
Алвин Батист ја извел џез песната наречена Изола дел Лири, компонирана за таа прилика, а подоцна ја вклучил во албумот Песни, зборови и пораки, врски.
Враќање во Исола дел Лири
Во 2001 година Исола дел Лири се вратила како главна локација за фестивалот, прво а плоштадот Тријада, а потоа на плоштадот Бонкомпањи.
Во 2002 година радио станицата РАИ започнала да го следи целиот фестивал. Тие пренесувалe снимки во живо (како концертот на Робен Форд) и направиле интервјуја со Рој Роџерс и други. Оттогаш до денес, соработката со РАИ продолжила. Меѓу другите уметници кои настапувале на фестивалот, биле: д-р Џон, Алвин Батист, Рокин Допси, Си Џеј Чениер и Закари Ричард. Најистакнати од европските музичари биле англиските изведувачи како Пол Ламб, Џон Мартин и Робин Троуер, а британскиот блуз главно бил претставен со композитори како Џон Мејал и Блузбрејкерс, Мик Тејлор и Ерик Бурдон.
Меѓу Италијанците, други позначајни уметници се Руди Рота, Алекс Брити, Толо Мартон, Роби Зонка, Гвидо Тофолети.
Во последниве години имало традиционални блуз музичари како Ал Купер и Таџ Махал, необични ликови како Отис Тејлор, Масео Паркер, Колосеум и вешти гитаристи како Сони Ландрет, Дерек Тракс и Алберт Ли.
Изведувачи
Уметници кои настапувале на фестивалот Лири блуз од 1988 година вклучуваат:
Филозоф
Филозоф — во поширока смисла, лице што се занимава со изучување на филозофијата. Поимот доаѓа од φιλόσοφος (филозофос), што значи „вљубеник во мудроста“. Се смета дека поимите „филозоф“ и „филозофија“ прв ги вовел античкиот мислител Питагора.
Поим и одлики на философот
Во потесна смисла, философ е секој интелектуалец со свои придонеси на некое поле на философијата, како што е естетиката, етиката, епистемологијата, логиката, метафизиката, општествената теорија и политичката филозофија. Философ, во некогашна смисла, може да биде и некој што работи во областа на општествените и други науки кои низ вековите се одвоиле од самата философија; такви се уметностите, историјата, економијата, социологијата, психологијата, лингвистиката, антропологијата, теологијата и политиката.
Во класична смисла, философ е човек кој го живее живот на извесен начин, кој се занимава егзистенцијалните прашања за човечката состојба, а не некој кој расправа за теориите или мислењата на други автори. Најдобар пример на таквата посветеност на живеење на животот според своите убедувања се старогрчките мислители. Во обете дефиниции, философите се посветуваат на ваквите прашања со критички, систематички и промислен приод.
Според италијанскиот поет Џакомо Леопарди, исто како поетот, и философот може да биде оригинален и да се разликува од останатите философи по тоа што на различен начин расправа за истите вистини. Во тој поглед, философот може да стане различен и изворен, и тоа, како во поглед на останатите луѓе, така и во поглед на самиот себе. Фридрих Ниче го сфаќа философот како „некоја страшна експлозивна материја, пред која е сè во опасност“, велејќи дека неговиот поим на философот е многу далеку од поимот кој ги вклучува Кант или академските философи. Во своето дело, „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски вели дека философите се некорисни не само за извршување на јавните функции, каде личат на магаре што свири на флејта, туку тие се некорисни и во приватниот живот во кој повеќе личат на трупци отколку на луѓе. Оттука, философите не се корисни ниту за себе, ниту за татковината. Токму поради тоа непознавање на материјалниот и на духовниот живот на заедницата, философите ја навлекуваат врз себе општата омраза.
Стара Грција и Рим
Иако Питагора е човекот што го вовел поимот, Платон е првиот што се осврнал на љубовта кон мудроста. Во делото Гозба, тој заклучува дека љубовта е израз на отсуство на нешто посакувано. Така, филозофот е тој што ја бара мудроста, а кога ќе ја најде, истиот станува мудрец. Филозофот во Стариот Свет е човек во постојана потрега по мудроста, кој настојува да живее во склад со таа мудрост. Разни мислители имале своја претстава за тоа што значи да се живее мудро, и оттука настанале разните филозофски школи или традиции. Секој антички филозоф подучувал во рамките на својата традиција.
Средновековие
Во средниот век, поимот филозоф се однесувал на секој што се занимава со академска дејност и кој предава на големите школи или универзитети. Значаен пример за тоа е македонскиот светител Кирил, кој го добил името „Константин Филозоф“ поради неговата истакната работа како професор по филозофија на Цариградскиот универзитет.
Во XIV век, зборот „филозоф“ можел да има и значење на некој што води монашки живот, вон досегот на материјалниот свет.
Во подоцнежниот дел на средновековието, филозофи биле нарекувани и оние што се занимаваат со алхемија, па затоа го имаме познатиот Камен на мудроста, кој е алхемиска супстанција.
Ран нов век
Многу од филозофите на раниот нов век сè уште иле плод на класичната традиција, и на својата филозофија гледале како на начин на живот. Меѓу најзнаменитите мислители од ова време се вбројуваат Рене Декарт, Барух Спиноза, Никола Малбранш и Готфрид Вилхелм Лајбниц. Со појавувањето на универзитетите во современа смисла се изменило и поимувањето за тоа што значи да се биде филозоф и го добило денешниот облик. Почнувајќи од филозофи на XVIII век се школувале на универзитети и работеле на нив, разработувајќи ја својата мисла и предавајќи на студенти. Меѓу првите примери за вакви филозофи се Имануел Кант, Јохан Готлиб Фихте, Фридрих Вилхелм Јозеф Шелинг и Георг Вилхелм Фридрих Хегел. Ова продолжило од тој период, па сè до денес, со извесни исклучоци како Артур Шопенхауер и Фридрих Ниче. Последниот значаен филозоф кој немал академска спрема бил Лудвиг Витгенштајн.
Современа дејност
Во денешницата, оние со постипломски степен на образование во филозофијата често остануваат во образовните установи. Според истражувањето спроведено во 1993 г. во во САД, 77,1% од 7.900-те доктори по филозофија биле вработени во академските установи. Вон тоа, филозофите може да работат и во други области, каде се потребни нивните мислечки и творечки способности: во медицината, биоетиката, деловното работење, издаваштвото, како хонорарни публицисти, во медиумите и во правото.
Философите како тема во уметноста и во популарната култура
Философите се јавуваат како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
Космос-401
Космос-401 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 март 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-401 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 282 км, а најмалото на 191.
Список на државни водачи во 586 година
Ова е список на државни водачи во 86 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
HD 187399
V1507 Лебед — спектроскопска двојна променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со привидна величина од 7,12.
Сунчица Чаниќ
Сунчица Чаниќ (Sunčica Čanić) е хрватско-американска математичарка, авторитативен професор по математика на Хју Рој и Лили Кранз Кален, директорка на Центарот за математички науки на Универзитетот во Хјустон, и професорка по математика на Универзитетот во Калифорнија, Беркли. Таа е позната по својата работа во математичкото моделирање на човечкиот кардиоваскуларен систем и медицинските помагала за него.
Чаниќ дипломирала, а потоа и магистрирала по математика во 1984 и 1986 година на Универзитетот во Загреб. Таа го завршила својот докторат во 1992 година, во применета математика за Универзитетот Стони Брук, под заеднички надзор од страна на Бредли Ј. Плор и Џејмс Глим. Станала асистент професор на Државниот Универзитет во Ајова во 1992 година, а се преселила на Универзитетот во Хјустон во 1998 година. Станала познат авторитативен професор на Кален во 2008 година и професор по математика во У.Ц. Беркли во 2018 година. Таа е, исто така, и член на одборот на гувернери на Институтот за математика и неговите апликации.
Истражувањето на Чаниќ вклучувало компјутерска симулација на стентовите, кои се користат за лекување на артериските затнувања. Со изнаоѓање на начини за поедноставување на компјутерските модели на стентовите, од стотици илјади јазли на само 400 јазли, таа можела овие симулации да ги направи многу поефикасни и да ги искористи за да се дизајнираат подобрените стентови, кои го намалуваат формирањето на згрутчување и лузни. Таа, исто така, предводела и во развојот на процедурата за операција на замена на срцевите залистоци, која е помалку трауматична од операцијата на отворено срце.
Месје 29
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6913 се споменува и како M 29, OCL 168.
Откривање
Телото е откриено на 29 јули 1764 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 24 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 29' 36"".
Други поделби
Проучување на NGC 6913 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 120; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3152. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 288.
IC 602
IC 602 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 602 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 602 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 0 м 11,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 1' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Лиа Бронсард
Лиа Бронсард (Lia Bronsard; р. ) е канадска математичарка, во 2010 година добитничка на наградата Кригер-Нелсон и поранешен претседател на Канадското математичко друштво. Таа е професор по математика на Универзитетот МекМастер. Во нејзиното истражување, таа ги користела геометриските текови за да ја моделира динамиката на интерфејсот на системите за реакција-дифузија. Други теми во нејзиното истражување вклучуваат формирање на модел, граници на жито и витли кај суперфлуидите.
Бронсард е по потекло од Кебек. Ги завршила додипломските студии на Универзитетот во Монтреал, дипломирала во 1983 година, а докторирала во 1988 година на Универзитетот во Њујорк, под надзор на Роберт В. Кон. По краткотрајните позиции на Универзитетот Браун, на Институтот за Напредни Студии и Универзитетот Карнеги Мелон, таа се преселила во МекМастер во 1992 година. Била претседателка на Канадското математичко друштво во периодот 2014-2016 година.
826 п.н.е.
826 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 826. година пред новата ера, 826. од првиот милениум п.н.е., 26. од 9 век п.н.е. и седма од 820-тите п.н.е.
Култ
Култ — религија или религиозна секта која најчесто се смета дека е екстремистичка или лажна и нејзините следбеници често живеат на неконвенционален начин под водство на авторитативен и харизматичен водич. Култот исто така може да се дефинира и како опсесивна, особено пребирлива предаденост или почит кон некоја личност или принцип. Се занимава, главно, со проблемите на поединецот, како што е болеста, оттуѓеноста и сл. Религиозните чувства кај култот се изразуваат преку поегзотични ритуали од оние на другите религиозни облици.
826 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Култ
طائفة Секта Sekta Sekt Sekte Cult Secta Secte כת Sértrúarsöfnuður Setta religiosa カルト 컬트 Kultas Organisasi ajaran sesat Sekte Sekta ลัทธิบูชา 邪教
Дејвид Духовни
Дејвид Вилијам Духовни (англиски David William Duchovny; роден на 7 август 1960) е американски глумец. Има освоено Златен Глобус за улогата на специјален агент на ФБИ, Фокс Молдер во „Досиеја Икс“ (The X-Files) и Хенк Муди во ТВ серијата Californication.
826 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 826 година се протега во 1810 и 1811, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1870 и 1871 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 283 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1491 и 1490 исламска година пред хиџра.
Дејвид Духовни
Рани години
Духовни е роден во Њујорк, Њујорк. Син на Маргарет "Мег" (родена Милер), училиштен администратор и наставник и Емрем Духовни (1927-2003), писател и публицист кој работел за Американскиот еврејски комитет (анг. American Jewish Committee). Бабите и дедовците на татко му биле руски Евреи а мајка му е лутерански имигрант од Шкотска. Татко му додал "х" (анг. "h") во презимето поради честопати погрешниот изговор. Блиско сродство на Духовни се Дениел Духовни и Лори Духовни.
Образование
Духовни најпрво го посетувал училиштето Грејс Чрч (Grace Church School), а средното образование го поминал во училиштето за момчиња Колигејт (The Collegiate School For Boys) – и двете се наоѓаат во Менхетен. Дипломирал на универзитетот Принстон (Princeton University) во 1982-та год., стекнувајќи се со диплома за уметност во англиската литература. Бил член на друштвото Чартер (Charter Club), едно од друштвата за исхрана при универзитетот. Во 1982г. неговата поезија била почесно номинирана за универзитетска награда од страна на Академијата на американски поети (Academy of American Poets), а насловот на неговата теза гласи „Шизофреничка критика на чистиот разум во раните романи на Бекет“ (The Schizophrenic Critique of Pure Reason in Beckett's Early Novels). Една сезона Духовни играл и во кошаркарската лига при Принстон, како шутинг гард и како центар во безбол тимот.
Се здобил со мастер диплома по уметност, како и по англиска литература од универзитетот Јеил (Yale University) и истовремено започнал да работи на докторатот, кој останал недовршен. Насловот на неговата недовршена докторска теза гласи Магијата и технологијата во современата проза и поезија (Magic and Technology in Contemporary Poetry and Prose.)
Кариера
Духовни се појави во реклама за пивото Löwenbräu во 1987г. Се појавува во две сцени во филмот Working girl (1988г.). Игра улога на измислен лик како трансвестит ДЕА агент во серијата Twin Peaks и го глуми раскажувачот во долготрајната еротска / меко порно ТВ серија на Showtime, Red Shoe Diaries. Во 1993-тата година, Духовни започнува да глуми во научно-фантастичната серија Досиеја Икс како специјален агент на ФБИ, Фокс Молдер, теоретичар на заговор кој верува дека сестра му ја грабнале вонземјани. Шоуто се појавило како култен хит и брзо стана еден од главните хитови на FOX Network. За време на прикажување на серијата, помеѓу петтата и шестата сезона, Духовни игра главна улога заедно со Џилијан Андерсон во долгометражниот филм, насловен како The X-Files: Fight the Future, кој го продолжува сценариото на Досиеја Икс. Останува во серијата сè до 2001г. кога напушта делумно поради спорот во договорот, кој настана откако заврши снимањето на седмата сезона. Духовни се појававува и во половина од епизодите од осмата сезона но не се појави во деветтата сезона сè до финалето на серијата во 2002 година. Го позајми и гласот за пародијата на неговиот лик, Фокс Молдер во една епизода од серијата Симпсонови, насловена како Досиеја Спрингфилд.
Духовни предизвика контроверзност откако јавно се дознало дека тој е главната причина што снимањето на серијата Досиеја Икс се префрли од Ванкувер, Бритиш Колумбија, во Лос Анџелес во 1998 г. Многу жители на Ванкувер се вознемириле од шегите на Духовни во вечерното шоу на Конан О’ Брајан за поројните дождови во градот. Тој се шегува дека "Ванкувер е многу убаво место доколку сакате 400 инчи дожд на ден." Изјавил и, "Секако дека сум уморен од дождот, но да немав жена кој живее во Л.А. ќе останев во Ванкувер. Убав град е." За време на Досиеја Икс, се појави и неколкупати како гостин во култната ТВ сатира The Larry Sanders Show каде што се глуми себеси но особено го имитира Сендерс. Во последната епизода од серијата, изведува пародија од 'блескавата' сцена од Basic Instinct со Шерон Стоун, како и пародија на "Dr. Hannibal Lecter", кој се запознава со агентот "Клерис Старлинг" "во Silence of the Lambs".
Духовни двапати гостува во Saturday Night Live (13 мај 1995г. и 9 мај 1998г.). И двете шоуа беа последни во сезона. Во 2000-та глуми во играниот филм Return To Me, романтична комедија/драма. Return To Me е режиран од Бони Хант, а во него настапуваат и Мини Драјвер и Керол О’Конор. Во 2001-та г. Духовни глуми модел во комедијата на Бен Стилер, Zoolander. Во истата година ја игра и улогата на Ира Кејн во филмот Evolution заедно со Шон Вилијам Скот.
Моментално, Духовни го игра Хенк Муди, романописец кој налетува на неволји, во серијата на Showtime, Californication. Интерпретацијата на ликот му ја овозможи наградата Златен глобус за најдобар глумец во телевизиска комедија или мјузикал во 2007 година.
Приватен живот
Духовни се ожени со глумицата Теа Леони на 6 мај 1997г. Во април 1999г. Леони ја роди ќерката Меделејн Вест Духовни. Нивното второ дете, синот Кид Милер Духовни се роди во јуни 2002г. На 15 октомври 2008г. претставници на Дејвид и Леони изјавија дека тие се разделиле уште неколку месеци пред оваа изјава. На 21 октомври 2008г. адвокатот на Духовни рече дека тој планира да го тужи британското ‘’Daily Mail’’ за написот во кој се вели дека тој има афера со унгарската инструкторка по тенис Едит Пекеј додека сè уште бил во брак со Леони, тужба што Духовни ја негираше. На 16 ноември 2008г. ‘’Daily Mail’’ испечати порекнување во кое се вели дека приказната е "неточна и дека Г-ца Пекеј и Г-дин Духовни се само пријатели кои играле тенис повремено". Во јуни 2009г. Духовни и Леони се видени заедно и во интервјуата во септември 2009г. се дозна дека се смириле.
Духовни е поранешен вегетаријанец.
На 28 август 2008г. Духовни изјави дека се пријвил во установа за рехабилитација за зависност од секс.
Вајсенборн (Тирингија)
Вајсенборн (Weißenborn) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Вајсенборн се наоѓа североисточно од раскрсницата Хермсдорфер Кројц, на која се сретнуваат автопатите А4 и А9.
Недалеку од раскрсницата се наоѓа градот Хермсдорф.
Црква „Св. Григориј Палама“ - Солун
Свети Григориј Палама (Ιερός Ναός του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Стар храм
Црквата е сместена во градскиот центар, на крстосницата меѓу „Митрополис“ и „Света Софија“. На ова место во османлиско време постоела црква посветена на Свети Димитриј (покровителот на Солун), која била градска катедрала. Таа е изградена од крајот на XIII до почетокот на XIV век од царот Андроник II Палеолог (1282 - 1328) и била трикорабна базилика, првично посветена на Богородица. По османлиското освојување на градот (1430) и претворањето на катедралата „Св. Димитрија“ во џамија во 1491 г., црквата на Богородица е преименувана по покровителот на Солун, Свети Димитриј. Кога и следниот катедрален храм, ротондата „Св. Архангели“ е претворена во џамија во 1590 г., крајбрежната црква станала катедрала на градот. Во 1699 г. е ремонтирана при митрополит Игнатиј Лезбоски. За време на Грчката војна за независност во 1821 г. во храмот побарале спас стотици солуњани, но Османлиите ја срушиле вратата и ги заклале. Во црквата се чуваат чудотворната икона на Свети Димитриј, патријаршискиот престол и многу документи на грчката црковна општина.
На 22 август 1890 г. оваа црква е наполно уништена во голем пожар. Уште во октомври 1890 г. митрополитот Софрониј Солунски (1889 - 1893) поднел молба за дозвола да изгради нова црква, која ја добил во јуни 1891 г. Во дозволата се вели дека новиот храм на Свети Димитриј ќе има и два параклиса — северниот посветен на Григориј Палама, а јужниот на Свети Никола. По молба на грчкиот премиер Харилаос Трикупис, банкарот Андрос Сингрос додал 8.600 лири кон постоечките 6.500 собрани од грчката црковна општина и изградбата на новиот храм започнала.
Нов храм
За архитект на градбата е избран Ернст Цилер, кој истата 1890 г. ги изготвувал плановите за митрополитскиот храм „Пресв. Богородица Пројавена“ во Егио, и затоа двете цркви личат една на друга. Надзорот врз проектот му е доверен на неговиот ученик, Ахилејас Камбанакис. Камен-темелникот на црквата е поставен на 16 јуни 1891 г. од митрополитот Софрониј. Градежните работи биле отежнати поради нестабилноста на почвата поради близината на морето. Работата запрела во 1892 г. кога општината ги обвинила изведувачите дека користеле неквалитетен материјал и дека отстапуваат од планот Цилер. Камбанакис е разрешен и на негово место е назначен Константинос Кокинакис, но Камбанакис одбил да го достави проектот, а Цилер изјавил дека нема друг примерок од нив. Така изградбата запрела, а општината ги истрошила парите.
Избувнувањето на Грчко-турската војна во 1897 г. дополнително ја попречило понатамошната работа. Дури во 1900 г. митрополитот Атанасиј Солунски (1893 - 1903) започнал одново да прибира средства за изградбата. Работата продолжила на 8 јули 1902 г., и доверувајќи го нејзиното довршување на Ксенофон Пеонидис, официјален архитект на грчката црковна општина, наследувајќи полузавршена градба. Пеонидис внимателно ги следел плановите на Цилер, но правел и промени онаму кајшто е можно. Грубата изградба завршила на 17 јуни 1906 г., а храмот е целосно довршен кон крајот на 1909 г. Трошокот на изградба изнесувал 302.229,30 златни гроша.
Црквата е отворена а 21 април 1914 г. од митрополитот Генадиј Солунски (1912 – 1951). Бидејќи старата катедрала „Св. Димитрија“ веќе поворно станал христијанска црква, новиот митрополитски храм бил посветен на Свети Григориј Палама место на Свети Димитриј.
Во 1978 г. Солунскиот земјотрес предизвикал големи штети на храмот. Веројатна причина за тоа се лошите материјали користени во првичната изградба и отстапувањата од плановите на Цилер. Некои побарале да се сруши, но надвладеал ставот дека црквата треба да се обнови. По овој зафат, храмот е повторно отворен на 13 ноември 1980 г.
Архитектура
Архитектурата на храмот е е нетипична за своето време. Во XIX век во Солун и Македонија преовладувале трикорабните базилики, додека оваа црква му припаѓа на неовизантискиот осумаголен тип со купола кој се наметнал долу во Грција. Има неокласични, неоромантични и неоренесансни особености, следејќи ја тенденцијата кон еклектицизмот присутна во Солун на крајот од XIX век. Наосот има облик на впишан рамностран крст покриен е со голема купола, а од четирите страни на градбата има четири високи камбанарии.