cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Заштита на потрошувачите
Совет за заштита на потрошувачите
Советот за заштита на потрошувачите е формиран од страна на Владата на Република Македонија и во него членуваат 12 претставници. Осум членови се од министерствата чии надлежности се поврзани со заштитата на потрошувачите, четири се од здруженијата на потрошувачите и еден претставник од сто панските комори. Советот во 2011 година активно работеше на формирање на совети за заштита на потрошувачите на локално ниво и досега се формирани 17 совети кои работат во согласност со локалните програми за заштита на потрошувачите, а во согласност со Програмата за заштита на потрошувачите која на предлог на Министерството за економија ја донесува Владата на Република Македонија за период од две години. Во 2012 година продолжуваат активностите за унапредување на соработката со советите за заштита на потрошувачите на локално ниво, како и формирање на нови совети во општините каде што тие не се формирани. Советот за заштита на потрошувачите се грижи за заштита и остварување на правата на потрошувачите во однос на заштитата на здравјето, безбедноста, економските интереси и за нивното редовно информирање во остварувањето на нивните права. Советот ја проучува постоечката правна регулатива и предлага соодветни измени во областа на правната заштита на потрошувачите, а, исто така, предлага преземање на соодветни мерки за заштита на здравјето, безбедноста и економските интереси на потрошувачите.
Граѓански здруженија за заштита на потрошувачите
Во Република Македонија активно делува Организацијата на потрошувачите на Македонија (ОПМ) која ги застапува интересите на потрошувачите, работи на подигање на јавната свест преку информирање, советување и едукација, унапредување и имплементација на соодветна законска регулатива и потрошувачка политика. ОПМ има Централа и Советодавно биро за потрошувачи. Централата ги спроведува активностите на Организацијата и ја координира работата со своите членки од другите градови. Во ОПМ членуваат шест невладини потрошувачки организации и тоа од: Битола, Тетово, Штип, Охрид и Кочани со своите советодавни бироа. Советодавните бироа вршат советување и информирање на потрошувачите. ОПМ е членка на Светската потрошувачка организација – Consumer international и BEUC – Европска организација на потрошувачите. Со цел информирање и едукација на потрошувачите, ОПМ издава информативни материјали, одржува редовни контакти со медиумите, организира тематски трибини, форуми и образовни предавања.
Папа Хонориј II
Хонориј II (лат. Honorius PP. II; околу 1036 - 13 февруари 1130) — римски папа од 21 декември 1124 до 13 февруари 1130.
Дружина (Загорје на Сава)
Дружина (словенечки: Družina) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
135 п.н.е.
135 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 135. година пред новата ера, 135. од првиот милениум п.н.е., 35. од 2 век п.н.е. и шеста од 130-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5373 и 5374 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4615 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3625 и 3626 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 618.
Координатограф
Координатограф ― инструмент кој механички ги исцртува координатите X и Y на површина, како на пример во составување карти или во зацртување контролни точки како што е дизајнот на електронски кола.
Една историска примена на координатографот била машина која прецизно поставува и пресекува рубилит за да создаде фотомаски за рани интегрирани кола, вклучувајќи некои од најраните генерации на современиот сметачки микропроцесор. Распоредот на произведениот координатограф потоа ќе се намали фотографски 100:1 за да се создаде производствена фотомаска.
Мет Банахан
Мет Ендрју Банахан е англиски рагбист кој игра за рагби сојузот Глостер во Премиер лигата Авива на Англија во меѓународниот рагби сојуз. Неговата главна позиција е крило, но тој исто така може да игра како внатрешен или надворешен центар.
Животопис
Банахан пораснал играјќи хокеј на трева, со што влегол во селекција за Џерси и на јуниорската репрезентација на Западна Англија, пред да одлучи да се префрли на рагби. Банахан учел во училиштата: „Ла Мој“, „Лес Кенева“ и колеџот „Хајлендс“.
Клупска кариера
Банахан се преселил во Бат во летото 2006 година, откако претходно се појавил за ирската академија во Лондон, и бил поставен на позицијата „лок“. Тој, исто така, бил вклучен во поставувањето на Помладата национална академија на РФУ.
Тој се префрлил на позиција крило, каде што неговата моќна комбинација на големина, сила и брзина го направиле моќно оружје на Бат Јунајтед и Девелопмент, за кои постигнал десет во четиринаесет натпревари минатата сезона.
Брзо промовиран во првата екипа од Академијата, Банахан направи 26 настапи, и ја заврши сезоната 2007/2008 како најдобар стрелец во клубот.
На 10 јануари 2018 година, било објавено од страна на Бат дека Банахан ќе замине по 12-годишно здружување на соперниците од Западна Англија, Глостер од сезоната 2018-2019.
Меѓународна кариера
Банахан го направил својот прв старт во центарот на Англија за време на нивната есенска серија од 2010, играјќи во надворешниот центар во играта наспроти Самоа на 20 ноември 2010 година. Тој постигнал обид кога Англија заостанувала 6-8 и поставил втор од Англија преку пресретнато помине. На крајот на оваа изведба, тој бил именуван на клупата за финалниот натпревар на Англија во 2010 година против Јужна Африка.
Црква „Св. Троица“ - Герман
'''Црква „Св. Троица“ - Герман''' — главна селска црква во селото Герман. Се наоѓа во центарот на селото, заедно со другите селски установи, без други куќи наоколу. Околу нејзе се наоѓаат и стари гробишта.
Историја
Црквата била изградена во 1930-тите години. Црквата се наоѓа во лоша состојба поради влагата. Иконите во внатрешноста се видливо оштетени, како и внатрешните ѕидови, кои не се насликани со фрески.
Порано, околу црквата имало стари гробишта за кои не се знае кога и како се настанати.
СОУ „Орде Чопела“ - Прилеп
„Орде Чопела“ — средно училиште во Прилеп, Општина Прилеп.
Основање и развој
Формирано во 1957 г. како средно земјоделско училиште по името Кузман Јосифовски-Питу, а подоцна во 1960 бил формиран и хемиско-технолошкиот училиштен центар Борка Талески. Во 1946 г. е формирано средно тутунско училиште како Орде Чопела, подоцна со трансформација на овие три средни училишта во 1983 г. се формирало едно средно стручно училиште под името Орде Чопела.
Познати личности кои учеле во ова училиште
Тодороски Кирил
Џуџеста ѕвезда
Поимот џуџеста ѕвезда се однесува на низа засебни класи на ѕвезди.
СОУ „Орде Чопела“ - Прилеп
Наводи
souordecopela.edu.mk/struki-profili/hemisko-tehnoloshka-struka/           хемиско-технолошка струка
souordecopela.edu.mk/struki-profili/zemjodelsko-veterinarna-struka/          земјоделско-ветеринарна струка
1545 во музиката
1545 година во музиката содржи некои значајни настани.
1544 во музиката
1544 година во музиката содржи некои значајни настани.
Аеродром Кингфишер
Аеродромот Кингфишер (ФВА РНМ: F92) - аеродром за јавна употреба кој се наоѓа на 1.6 км северозападно од Кингфишер, Оклахома, во Округот Кингфишер. Аеродромот е во сопственост на градот Кингфишер.
Преглед
Аеродромот Кингфишер има една писта, означена со 18/36. Пистата е долга 853 м и широка 20 м со бетонска површина. Самопослуга со авиобензин е достапна на местото. За 12те месеци завршувајќи на 9 февруари 2018 година, регистрирани се 4.000 општи авијациски и 10 воени извршувања.
Ограничувач на проток
Ограничувач на проток или регулатор на проток ― уред за ограничување на протокот на течност, воопшто гас или течност. Некои дизајни користат еднофазни или повеќестепени отвори за да се справат со високи и ниски стапки на проток.
Марија Калас
Марија Калас (англиски: Maria Callas, грчки: Μαρία Κάλλας) (, –, ) била американско-грчки сопран, една од најпопуларните и најконтроверзните оперски пејачки на сите времиња. Својот успех го должи на неверојатните гласовни можности, моделирани по најсуштествените принципи на белкантото, но и на исклучителните интерпретациски и уметнички способности со кои доминира на сцената. Нејзиниот репертоар се протегал од улоги од драмскиот Вагнеров фах, преку комплексните ликови на хероините од оперите на Џузепе Верди и Џакомо Пучини, па сѐ до исклучителните колоратурни партии од композиторите на белкантото, Винченцо Белини и Гаетано Доницети, чии неколку опери самата лично ги „ископува од правта“ на театарските архиви и ги вцврстува во стандарниот оперски репертоар.
Исклучително чудлива личност, полна со испади и скандали; врската со Аристотел Оназис, како и можното соперништво со Рената Тебалди, придонесува медиумите сето тоа да го пренагласат и да влијаат врз текот на нејзиниот живот. Сепак, денеска таа претставува синоним за оперска дива, име кое има оставено неизбришлива трага врз оперската уметност. Во 2013 година, во октомвриското издание на списанието "Класик војс" (Classic Voice), по повод одбележувањето на 200-годишнината од раѓањето на Верди, во анкетата спроведена на сто најголеми оперски имиња, Калас била убедливо прогласена за најдобар изведувач на оперите на Верди. Имено, во анкетата со која биле опфатени сто најголеми оперски имиња во светот, Калас била убедливо прва, со далеку најголем број гласови пред второпласираниот Пјеро Капучили и третопласираната Рената Тебалди.
NGC 6008
NGC 6008 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6008 се споменува и како NGC 6008A, UGC 10076, MCG 4-37-52, CGCG 136-110, IRAS 15507+2114.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6008 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6008 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 52 м 55,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 6' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 6008 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56289. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1502. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 113.
Химна на САД
Химната на САД е државна химна на Соединетите Американски Држави.
Текстот на актуелната химна „Star-Spangled Banner“ (преведено на Знамето опсипано со ѕвезди) произлегува од поемата „Одбрана на Форт Мекхенри“ (на Defence of Fort M'Henry), напишана на 14 септември 1814 година од правникот и поет аматер Френсис Скот Ки откако го проследил нападот на тврдината Форт Мекхенри кај Балтимор од страна на британската Кралска морнарица за време на Војната од 1812-та. Ки бил инспириран од американско знаме со 15 ѕвезди и ленти, големо 9,1 на 12,8 метри, познато како Star-Spangled Banner, кое триумфално се веело над тврдината по победата на американските војници.
Поемата била прилагодена на мелодијата на „Анакреонтичката песна“, составена од Британецот Џон Стафорд Смит како официјална песна на Анакреонтичката заедница, џентлменски клуб на аматерски музичари кој постоел во 18 век во Лондон. Со нејзиното комплетирање, песната го добила името „Star-Spangled Banner“ по американското знаме од Форт Мекхенри и станала позната патриотска песна. Песната за првпат официјално била користена од американската морнарица во 1889 година.
На 3 март 1931 година, со одлука на Конгресот, „Star-Spangled Banner“ конечно станала државна химна на САД.
Пред „Star-Spangled Banner“, други песни се користеле како американски химни, меѓу кои и „Hail, Columbia“ во поголемиот дел од 19 век. „My Country, 'Tis of Thee“ исто така де факто се користела како химна, а нејзинта мелодија е идентична со „Боже, чувај го Кралот“, химната на Обединетото Кралство. По Војната од 1812-та, на јавни настани се изведувале разни песни, вклучително „America the Beautiful“, која пред 1931 година била сметана за сериозен кандидат за државна химна на САД.
Текст
O say can you see, by the dawn's early light, What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming, Whose broad stripes and bright stars through the perilous fight, O'er the ramparts we watched, were so gallantly streaming? And the rockets' red glare, the bombs bursting in air, Gave proof through the night that our flag was still there; O say does that star-spangled banner yet wave O'er the land of the free and the home of the brave?
On the shore dimly seen through the mists of the deep, Where the foe's haughty host in dread silence reposes, What is that which the breeze, o'er the towering steep, As it fitfully blows, half conceals, half discloses? Now it catches the gleam of the morning's first beam, In full glory reflected now shines in the stream: 'Tis the star-spangled banner, O long may it wave O'er the land of the free and the home of the brave.
And where is that band who so vauntingly swore That the havoc of war and the battle's confusion, A home and a country, should leave us no more? Their blood has washed out their foul footsteps' pollution. No refuge could save the hireling and slave From the terror of flight, or the gloom of the grave: And the star-spangled banner in triumph doth wave, O'er the land of the free and the home of the brave.
O thus be it ever, when freemen shall stand Between their loved homes and the war's desolation. Blest with vict'ry and peace, may the Heav'n rescued land Praise the Power that hath made and preserved us a nation! Then conquer we must, when our cause it is just, And this be our motto: 'In God is our trust.' And the star-spangled banner in triumph shall wave O'er the land of the free and the home of the brave!
When our land is illumined with Liberty's smile, If a foe from within strike a blow at her glory, Down, down with the traitor that dares to defile The flag of her stars and the page of her story! By the millions unchained, who our birthright have gained, We will keep her bright blazon forever unstained! And the Star-Spangled Banner in triumph shall wave While the land of the free is the home of the brave.
Прапрече (Загорје на Сава)
Прапрече (словенечки: Prapreče) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Ренз
Ренз — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Фуша Чидан.
Широко Поле (Мездра)
Широко Поле — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Мездра. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од доцноантичкото време. Во нивите на ЗИК „Овче Поле“, што се наоѓаат 2,5 км северозападно од селото, има делови од керамички садови и многу градежен материјал.
1543 во музиката
1543 година во музиката содржи некои значајни настани.
Градиште I (Ратево)
Градиште I — градиште и некропола од доцноантичкото време. На источната периферија на селото, на висок рид кој има доминантна положба над целата околина, на зарамнетото плато се гледаат темели од бедем. По целиот простор се среќаваат множество парчиња од покривни ќерамиди, а наместа и од керамички садови и питоси. Биле најдени и неколку монети. На 200 метри западно од бедемот, на широка падина се гледаат контури на гробови градени од камени плочи. Неколку од нив биле раскопани и, според податоците добиени од жителите, биле пронајдени керамички садови и монети кои не се зачувани.
Белата панделка (филм)
„Белата панделка“ (германски: Das weiße Band - Eine deutsche Kindergeschichte) — филм од 2009 година, во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Кристијан Фридел, Леони Бенеш, Улрих Тукур, Урсина Ларди, Бургарт Клауснер, Јозеф Бирбихлер, Рајнер Бок, Сузане Лотар, итн., а во филмот зборува Ернст Јакоби. Филмот е добитник на 58 награди, а имал уште 41 номинација (од кои, две за „Оскар“). Од поважните награди, треба да се издвојат: „Златен глобус“, четири награди на Канскиот филмски фестивал (вклучително и „Златна палма“), три „Европски филмски награди“, итн.
Содржина
Дејството во филмот се случува во едно село, во северна Германија, пред почетокот на Првата светска војна. Во селото се случуваат неколку несреќни настани за кои не може да се открие виновникот: најпрвин, селскиот лекар (го игра Бок) се повредува откако коњот се сопнува на жицата што некој намерно ја поставил на патот; потоа е претепано детето на баронот (го игра Тукур); една жена погинува при работата; ќерката на попот (го игра Клауснер) ја убива неговата птица; децата на надзорникот на имотот (го игра Бирбихлер) намерно го оставаат отворен прозорецот, со намера да се разболи нивното штотуку родено братче; една ноќ, некој намерно го пали сеното; најпосле, ретардираното дете на една жена (ја игра Лотар) е брутално претепано. Во селото доаѓа полицијата, која ги испрашува децата, но никој не признава ништо. Исто така, и селскиот учител (го игра Фридел) прави сопствена истрага во која ги обвинува децата на попот и на надзорникот. Поради непријатните настани, бароницата (ја игра Ларди) го напушта баронот, загрижена за безбедноста на своите деца. Во меѓувреме, учителот се вљубува во младата Ева (ја игра Бенеш), но мора да чека една година додека добие дозвола да се ожени со неа. Како кулминација на сите лоши работи што се случуваат во селото, летото 1914 година избувнува Првата светска војна.
Папа Инокентиј II
Инокентиј II (лат. Innocentius PP. II; ? - 24 септември 1143) — римски папа од 14 февруари 1130 до 24 септември 1143. Познат е по тоа што на Вториот латерански собир во 1139 ја издал булата Omne Datum Optimum, со која бил признаен редот на темпларите и бил утврден нивниот правилник.
Локус (генетика)
Локус (лат. locus - место) е специфичната местоположба на даден ген или ДНК-низа во хромозомот. Варијанта на ДНК-низата на даден локус се нарекува алел. Подредената листа со локуси за одреден геном се нарекува генетска карта. Генетско картирање е процесот на одредување на локусот за одреден биолошки белег.
Диплоидните и полиплоидните клетки чии хромозоми имаат ист алел за даден ген на некој локус се наречени хомозиготни во однос на тој ген, додека оние кои имаат различни алели за даден ген на некој локус се наречени хетерозиготни во однос на тој ген.
1542 во музиката
1542 година во музиката содржи некои значајни настани.
Мерач на топлина
Мерачот на топлина или флуксен калориметар ― уред кој ја мери топлинската енергија обезбедена од извор или доставена до мијалник, со мерење на брзината на проток на течноста за пренос на топлина и промената на неговата температура (ΔT) помеѓу излезните и повратните преноси на системот. Обично се користи во индустриски постројки за мерење на излезот на котелот и топлината што се зема од постапката, и за системите за централно греење за мерење на топлината што се доставува до потрошувачите.
Може да се користи за мерење на излезот на топлина, на пример, котел за греење, или излез на ладење од единица за ладење.
Во Европа, мерачите на топлина треба да се усогласат со директивата за мерни инструменти МИД Анекс VI MI-004, ако броилата се користат за пренос на материја.
Елементи
Мерач на топлина се состои од:
NGC 3634
NGC 3634 — елиптична галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3634 се споменува и како MCG -1-29-8, VV 724.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3634 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3634 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 3634 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34714. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5508. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1018.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Аулфтанес
Аулфтанес (Álftanes) — град во југозападниот дел на Исланд, во општинат Рејкјанес спаѓа во Престолнинскиот регион, брои околу 2.500 жители и е шеснаесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Аулфтанес, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.
Брадест змеј
Брадест змеј — род на влекач со осум видови, кои често се познати под заедничкото име „брадест змеј“, кое најчесто се користи да се опише централниот брадест змеј („Погота витисепс“). Името „брадест змеј“ произлегува од „брадата“ на гуштерот, која се наоѓа во долниот дел на грлото, и која се бои во црна боја кога животното е во стресна ситуација или се спрема за борба. Тие се вешти планинари, а најголем дел од времето го поминуваат лежејќи на гранка или карпа, преку целиот ден. Во дивина можат да се најдат во Австралија во широк спектар на живеалишта како што се пустини, пространства со жбунови или шуми со евкалиптус.
Неколку видови на овој род, особено централниот брадест змеј, често се чува како домашен миленик или се изложува во зоолошките градини, поради нивната отпорна природа и лесна нега во споредба со други егзотични видови на влекачи.
Живеалиште
Брадестите змејови потекнуваат од централна Австралија, каде што живеат во суви, субтропски, шумски, крајбрежни предели, како и савани и пустини. Нивниот опсег се протега низ териториите на источните држави од источна Австралија до јужните делови на северната територија на Австралија каде што најчесто уживаат (сончаат) на гранките и карпите. Кога климата е премногу топла тие честопати се закопуваат во земја.
Однесување
Возрасните брадести змејови се многу територијални. Како што растат, воспоставуваат општесвена хиерархија во која агресивно и поданичко однесување е нормален дел од нивната социјална интеракција. Брадата ја користат и за парење и за прикажување на агресија. Двата пола имаат брада, но мажите ја користат почесто, особено во ритуали на додворување на женката. Женките, пак, нивната брада ја покажуваат во знак на агресија. брадата може да потемни до речиси целосно црна при парење или агресивно однесување. Брадестиот змај ја отвора устата и ја дуе брадата за да изгледа повеќе застрашувачки. Клатење со главата е маневар кој го прават само мажјаците. Тие ја клатат главата напред - назар многу брзо, честопати затемнувајќи и дуејќи ја брадата. Со тоа тој сака да покаже доминација врз послаби или помали мажи, или жени со кои сака да се пари. Друг маневар е мавтање со рака кое го прават и мажјаците и женките. Стоејќи на 3 нозе брадестиот змеј ја крева едната нога и прави кружни движења. Со тоа змејот сака да покаже потпчинетост. Обично помалите и послаби мажи одговараат на поголемите и посилни мажи со мавтање со раката. Женките тоа го прават со цел да се избегне машката агресија, честопати како одговор на машкото клатење со глава.
Во заробеништво
Брадестите змејови, најчесто оние од внатрешноста или централните брадести змејови, се чуваат како миленици. За првпат како миленици почнуваат да се чуваат во САД во текот на 1990-тите години. Тие се популарни егзотични миленици, иако Австралија од 1960-тите години па наваму, ја забрани продажбата на дивиот животински свет во трговијата со миленици. Тие се популарни животни меѓу децата поради тоа што се пријателски настроени и мирни по природа, а и релативно лесно е да се грижите за ваков миленик. Генерално гледано, брадестиот змеј е животно кое сака само да живее, но понекогаш две женки со слична големина можат среќно да живеат заедно. Мажјаците скоро секогаш живеат одделно сами, поради тоа што во спротивно би се бореле меѓу себе или би се пареле со женките. Брадестите змејови во заробеништво растат во просек околку 42 до 61 cm од глава до врвот на опашот, тежат од 350 до 600 грама, и живеат од 8 до 12 години со добра грижа.
Режим на исхрана
Режимот на исхрана на брадестите змејови кои живеат во заробеништво најмногу се состои од зелени листови, зеленчук и овошја што немаат киселини, со редовно додавање на инсекти во исхраната. Исхраната на бебињата и младите брадести змејови се состои претежно од мали инсекти (пелети можат да се купат во продавници за миленици). Бебе брадест змеј треба да јаде инсекти трипати дневно, а количината зависи од самиот змеј и неговиот апетит. Сопственикот на змејот треба да му понуди да изеде колку што може повеќе инсекти во рок од 10 до 15 минути, а останатите да ги отстрани од живеалиштето. Штурците се најпопуларни инсекти за хранење на брадест змеј, но исто така може да се храни и со други инсекти. Брашновите црви треба да се даваат само како ужина на брадестите змејови, поради високиот процент на маснотии кои ги содржат, што може да доведе влошување на здравсвената состојба. Младите брадести змејови треба да се храната претежно со инсекти, за разлика од возрасните брадести змејови.
Нилски крокодил
Нилскиот крокодил (Crocodylus niloticus) ― влекач од семејството крокодили, кој ги населува повеќето региони во Африка (со исклучок на Северна Африка, Сејшели и Комори островите). Просечната должина на возрасна единка изнесува 4 метри, но забележани се и единки кои надминуваат 7 метри како крокодилот од Бурунди наречен Густав.
Потекло на поимот
Биномното име Crocodylus niloticus е добиено од грчкиот збор κρόκη (kroko; „камче“), и δρῖλος (deilos; „црв“), што се однесува на неговата груба кожа, и niloticus, што значи „од Нил“. Нилскиот крокодил е наречен танин ха-јеор на хебрејски, тимсах ал-нил на арапски јазик, мамба на свахили, гарве на шонски јазик, нгуенија/нгвенија на ндебелејски јазик, нгуена/нгвена во банту државата Венда и куена/квена на сотски и цвански. Исто така, понекогаш се нарекува африкански крокодил, етиопски крокодил, обичен крокодил или црн крокодил.
Распространетост и живеалиште
Во антиката, нилските крокодили ја населувале делтата на реката Нил. Херодот запишал дека го населувале и езерото Моерис. Се смета дека изумреле во пределот на Сејшелите во почетокот на 19 век. Според пронајдените фосилни остатоци се знае дека го населувале и езерото Едвард. Нилискиот крокодил денес е распространет од реката Сенегал, езерото Чад и Судан до делтата на Окаванго. На Мадагаскар ги среќаваме во западните и јужните делови на островот. Повремено, овие животни се забележани и во Занзибар и на Комори. Во западна Африка, нилскиот крокодил најчесто се сретнува во крајбрежните лагуни, делтите и во реките кои граничат со екваторскиот шумски појас. Во источна Африка живеат во реки, езера, мочуришта и брани. Се случува понекогаш и да навлезат во океанот, па еден примерок во 1917та година бил забележан на 11 км од брегот на Света Луција.
Големина
Нилскиот крокодил е најголемото крокодиловидно животно во Африка и се смета за втор најголем крокодил после морскиот крокодил. Најчесто достигнуваат должина од 3,7 до 5 метри, но регистрирани се единки и од 6 метри. Просечен мажјак тежи околу 545 килограми, но во ретки случаи достигнуваат и до 909 килограми. Најголемиот мажјак нилски крокодил бил убиен во Танзанија и бил дол долг 6,45 метри и тежел околу 1090 килограми. Како и останатите крокодиловидни животни, и кај нилскиот крокодил постои полов диморфизам, така што мажјаците се за околу 30% поголеми од женките. Возрасните женки достигнуваат должина од 4 метри и тежат околу 300 килограми. Постојат пријави за крокодили кои биле долги 7 метри, меѓутоа поради честото преценување на големината, постојат големи сомневања во веродостојноста на овие изјави. Најголемиот жив примерок се чини дека е човекојадниот нилски крокодил од Бурунди со име Густав, за кој се верува дека е долг 6 метри. Вакви џинови се ретки денес, но биле многу чести во минатото кога имало многу поголеми населенија на крокодили, многу повеќе природно живеалиште и пред претераниот лов во 1940-тите и 1950-тите години. Постојат одредени докази кои укажуваат на тоа дека нилските крокодили кои живеат на поладна клима, како во јужните делови на Африка, се помали и достигаат должина од само 4 метри. Постојат и џуџести нилски крокодили во Мали и во пустината Сахара кои растат само 2 до 3 метри во должина. Се претпоставува дека нивната големина се должи на лошите услови за живот а не на генетските предиспозиции.
Исхрана
Нилскиот крокодил е опортунистички суперпредатор кој го напаѓа било кое животно. Младите крокодили се доста мали, па затоа на почетокот се хранат со мал плен како инсекти и мали безрбетници, а потоа брзо напредуваат кон водоземци, влекачи и птици. Иако се суперграбливци, дури и на возрасните крокодили главна храна им претставуваат рибите и други мали рбетници. Сепак возрасните единки претпочитаат поголем плен со цел да заштедат енергија. Нилските крокодили не пребираат многу во однос на исхраната, па напаѓаат скоро било кое животно кое доаѓа да пие вода на работ од реката. Најчест плен од цицачите се зебра, дива свиња, антилопа, коза, овца, гну и домашно говедо. Поголеми хербивори како жирафа или бафало се исто така плен повремено. Грабливци како хиените, леопардите и други крокодили, вклучувајќи и единки од истиот вид, се исто така регистрирани пленови на нилскиот крокодил. За крај, постои најмалку еден запис за група крокодили кои убиваат женка од Црн носорог во реката Тана во Кенија. Возрасните нилски крокодили ги употребуваат телото и опашката за да ги насочат јатата риби кон плитак и потоа ги јадат со нагло завртување на главата. Крокодилите знаат и да соработуваат, односно тие се групираат и формираат полукруг во реката со што ги блокираат рибите кои мигрираат. Доминантниот мажјак секогаш јаде прв. Способноста да лежат скриени во вода, комбинирано со големата брзина на кратки дистанци, ги прави овие животни ефикасни опортунистички ловци на голем плен. Тие го зграбуваат пленот со моќните вилици, го одвлекуваат во вода и го држат под вода сè додека не се удави. Групи на крокодили можат да патуваат стотици метри во должина на реката за да се хранат со мрша. Кога пленот е мртов тие го јадат со откинување на парчиња месо. Кога група на крокодили го дели убиениот плен, ја користат силата на загриз и на другите крокодили за да откинуваат поголеми парчиња месо. Тие загризуваат и потоа го превртуваат целото тело. Ова движење се нарекува и „смртоносно превртување“. Доколку крокодилот е сам, како поддршка може да користи и гранки или камења на кои го прикачуваат пленот. Нилските крокодили се познати и по симбиотската врска со некои птици, како пловерот. Според одредени записи, крокодилот широко ја отвора устата, птицата влегува и ги чисти забите од малите парченца месо кои се заглавени меѓи нив. Ова сѐ уште е тешко да се докаже, и најверојатно не претставува вистинска симбиотска врска.
Термика
Термика или топлински столб — столб од воздух во пониските делови на Земјината атмосфера кој се искачува нагоре. Настанува со нерамномерно загревање на земјата поради сончевото зрачење и претставува пример за струење. Сонцето ја загрева земјата, која пак го загрева воздухот веднаш над неа. Посилни термики настануваат над темна почва, градски подрачја и асфалтирани патишта.
Нилски крокодил
Заштитен статус
Од 1940-тите до 1960-тите, нилскиот крокодил е ловен најмногу поради неговата висококвалитетна кожа, но исто така и поради неговото месо. Населението била драстично намалена, и видот се соочувал со изумирање. Националните закони и регулативите за тргување со крокодилска кожа, го спречиле ова изумирање и видот не е повеќе загрозен. Програмите за заштита на овие крокодили се всушност вештечки околини каде крокодилите живеат на сигурно и каде не се загрозени од ловци. Се проценува дека има помеѓу 250 000 и 500 000 единки во дивината. Нилскиот крокодил е доста распространет, со стабилни регистрирани населенија во многу земји во источна Африка вклучувајќи ги Сомалија, Етиопија, Кенија и Замбија. Поради постојаната побарувачка на крокодилска кожа, постојат и фарми на крокодили. Во 1993 година, произведени се 80 000 крокодилски кожи, од кои повеќето се од крокодилските фарми во Зимбабве и Јужна Африка. Ситуацијата е многу посериозна во централна и западна Африка, што сочинува околу две третини од живеалиштето на нилскиот крокодил. Крокодилските населенија во овој регион се доста поретки и недоволно проучувани. Се смета дека природните населенија се поретки поради лошите услови и конкуренцијата со африканскиот крокодил и џуџестиот крокодил. Дополнителни фактори се загубата на мочуриштата кои се природни живеалишта на овие животни како и ловењето во 1970-тите години. Потребни се дополнителни програми за заштита за да се решат овие проблеми. Нилскиот крокодил е суперпредатор во неговата околина, и е одговорен за регулирање на населенијата на одредени видови на риби. Нилскиот крокодил се храни и со мртви животни кои доколку не се изедени можат да ја загадат водата. Најголемата опасност за нилскиот крокодил е човекот. Со заштитата ловокрадствотото веќе не претставува проблем, но затоа опасноста доаѓа од загадувањето на околината и сличајните заплеткувања во рибарските мрежи. Како оправдување за ловот на овие крокодили се наведува опасноста за луѓето и е познат како голем човекојадец. За разлика од останатите човекојадни крокодили како морскиот крокодил, нилскиот живее во региони во близина на човечки населенија, па затоа контактот со луѓе е многу почест. Иако нема сигурни бројки, се смета дека нилскиот крокодил убива неклоку стотици луѓе годишно, што е повеќе од сите други крокодили заедно. Некои проценуваат дека бројката на годишни жртви надминува и илјада. Заштитниот статус на Нилскиот крокодил од Црвениот список на IUCN од 1996 година спаѓа во видови со најмала загриженост од изумирање. Според списокот на CITES овој крокодил спаѓа во Апендикс I (загрозен вид) во повеќето региони каде што е распространет, и во Апендикс II (незагрозен, но трговијата мора да биде контролирана).
Митови
Луѓето од Стар Египет го обожувале Собек, крокодил-бог кој бил повржуван со плодноста, заштитата и моќта на фараонот. Собек бил насликуван како крокодил, како мумуфициран крокодил или како човек со глава од крокодил. Центар на неговото обожување било Средното Кралство, градот Арсиное, кај грцитe познат како Крокодополис. Според Херодот, во 5 век п.н.е., некои еѓипјани чувале крокодили како домашни миленичиња. Во храмот на Собек кој се наоѓал во Арсиное, еден крокодил бил чуван во безенот во храмот, каде бил хранет, прекриван со накит и обожуван. Кога крокодилот умирал тој бил балсамиран, мумифициран, ставан во саркофаг и потоа закопуван во света гробница. Многу мумифицирани крокодили па дури и крокодилски јајца се пронајдени во египетските гробници. Во Стар Египет биле употребувани магии за да се смират крокодилите, па дури и во денешно време, нубијските рибари закачуваат крокодили над праговите за да ги заштитат од зло.
Термика
Потоплиот воздух близу земјата се шири и станува поредок од околната воздушна маса. Полесната воздушна маса се изкачува и така се лади поради ширењето на понискиот притисок на поголема височина. Престанува да се крева кога ќе се изедначи во температура со околниот воздух. Околу термиката има и надолен тек на воздух поради постудениот воздуг кој се истиснува во горниот дел на термиката.
Големината и силата на термиките зависат од својствата на нижата амтмосфера (тропосферата). Кога воздухот е студен, земјата го загрева воздухот над неа и се создаваат меури од топол воздух што се издигаат како балони. Во оваа состојба, воздухот е на нестабилен. Ако повисоко има слој од топол воздух, тогаш инверзијата ја спречува термиката да се искачи високо и тогаш се вели дека воздухот е стабилен.
Термиките се препознаваат по присуството на видливи кумулусни облаци врз нив. Ако има постојан (неколеблив) ветер, термиките и нивните кумулусни облаци се подредуваат во редови што се протгаат во насока на дувањето на ветерот. Едриличарите ги нарекуват „улици во облаците“. Кумулусниот облак се создава од воздухот во термиката кој се искачува и така се лади додека водена пареа во воздухот не почне да се кондензира во видливи капкички. При кондензацијата, водата испушта латентна топлинска енергија, овозможувајќи му на зобдухот да се искачи уште повисоко. Многу нестабилниот воздух може да го достигне нивото на слободно струење и така да се искачи на големи височини, кондензирајќи големи количества вода, образувајќи врнежи и грмотевици.
Ваквите воздушни столбови се еден од изворите на подемна сила за птиците, едрилиците, параглајдерите и делтапланите.
Реманице
Реманице — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Велебиште.
Пожарје
Пожарје (словенечки: Požarje) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Хидроскоп
Зборот хидроскоп се користи за да значи некој од неколкуте инструменти поврзани со вода.
Колиба Баир (Аџиматово)
Колиба Баир — населба и некропола од доцноантичко време во светиниколското село Аџиматово. На 2 км северозападно од селото, на една височинка се наоѓаат остатоци од темели на повеќе објекти, фрагменти од керамички садови, тегули и друг градежен материјал. Од меѓата на нивата на С. Иванов биле извадени камени плочи од гробни конструкции.
1541 во музиката
1541 година во музиката содржи некои значајни настани.
Речица (Охридско)
Речица — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид.
Потекло на името
Селото најпрвин запишано како Речица се сретнува во 1300 година. Се верува дека името потекнува од деминитувната форма на река, „речица“.
Трифун Димиќ
Трифун Димиќ (, -, ) - ромски писател, преведувач, филолог, културен антрополог, критичар, иницијатор и водач на ромските културни акции. Познат како „татко на ромската писменост“ и „ромски Вук Караџиќ“, тој целиот свој живот го посветил на еманципацијата на Ромите.
Речица (Охридско)
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Охридското Поле, во повисокиот источен дел на Општина Охрид, недалеку од патот Охрид-Ресен. Селото е планинско, на надморска височина од 980 метри. Од градот Охрид селото е оддалечено 22 километри.
Трифун Димиќ
Животопис
Трифун Димиќ е роден во малиот војводински град Госпоѓинци на 29 февруари 1956 година. Целиот свој живот го посветил на својот ромски народ и неговата еманципација. Бил еден од најголемите ромолози во светот. Живеел во Нови Сад.
Речица (Охридско)
Географија и местоположба
Речица влегува во особено планинските села. Се наоѓа во изворишниот дел на Коселска Река. Околни села се: Свиништа на југ и Плаќе на исток. Мештаните со вода за пиење се снабдувале од извори.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Маркои Кули, Ветница, Мала Река, Рашанец, Стогово, Мокреш, Кали Падина, Осој, Мазатар и други.
Трифун Димиќ
Животопис
Трифун Димиќ првично собирал и бележел дела од народното усно творештво, па во 1979 година објавил стихозбирка на српски и ромски Идејќи од панаѓур (Долазећи са вашара) и Клетви, заклетви и благослови на Ромите (Клетве, заклетве и благослови Рома) во 1984 година, а во 1996 година во публикацијата Матица ромска Народна ромска поезија во Војводина.
Речица (Охридско)
Географија и местоположба
Селото во основа има збиен тип. Одредени делови од селото се нарекуваат по родови.
Трифун Димиќ
Животопис
Покрај ромското усно творештво, се интересирал и за духовноста, па преведувал капитални книжевни дела. Во 1987 година го објавил преводот на Песна над песните од Стариот завет на ромски, а потоа во 1991 година првиот превод на Новиот завет, а во 1997 година го објавил и преводот на Библискиот петокнижие. Од особена важност бил преводот на црковната книга Служебник во 1993 година, благодарение на што на 8 април 1993 година за прв пат во светот се одржала литургија на ромски јазик во Соборната црква во Нови Сад. Тој исто така ја превел муслиманската света книга Куранот. Го превел и Епот за Гилгамеш.
Речица (Охридско)
Географија и местоположба
Речица се наоѓа во подножјето на планината Мазатар, која е дел од Плакенска Планина. Селото се наоѓа на присој и по цел ден е изложено на сончевите зраци, а од друга страна високите планини го штитат од струењето на ветровите.
Трифун Димиќ
Животопис
Објавил неколку стихозбирки, меѓу кои Погуби ги, Боже, оние патишта (Погуби, Боже, оне друмове), во 1993 година, Време на самотија (Време самоће) во 1996 година и Стапала в прашина (Стопала у прашини), во 1998 година, потоа ја објавил студијата Велики петок од Света Петка до Јаш, во 1996 година, учебникот Писменица, во 1995 година и многу други дела.
136 п.н.е.
136 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 136. година пред новата ера, 136. од првиот милениум п.н.е., 36. од 2 век п.н.е. и седма од 130-тите п.н.е.
Трифун Димиќ
Животопис
Димиќ пишувал поезија, проза, филолошки и историски студии, а се занимавал и со новинарство. Бил покренувач и уредник на научното и стручното списание „Ромологија“, кое од 1989 година излегувало на српски и на ромски јазик, како и на списанието за ромска култура и книжевност „Реч Рома“, кое излегувало 1994 година, во издание на Друштвото за јазик, книжевност и култура на Ромите во Војводина, кое исто така тој го основал. Преку изданијата на ова Друштво биле застапени речиси сите писатели Роми во тогашна Југославија.
Речица (Охридско)
Географија и местоположба
До селото води асфалтен пат.
136 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Трифун Димиќ
Животопис
Во 1996 година го основал, Матица ромска, во која бил претседател до својата смрт. Работејќи во Матица, направил многу планови за развој на ромската култура и јазик, од кои многу и остварил.
Речица (Охридско)
Историја
Селото отсекогаш се наоѓало на истото место, но сепак нема податоци за тоа кога е основано. Постои предание дека селото секогаш било едно од најмалите села во областа.
136 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5372 и 5373 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4614 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3624 и 3625 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 617.
Трифун Димиќ
Животопис
Значајна е и неговата работа во областа на образованието на ромски јазик. Ја создал наставната програма по предметот Јазик и национална култура на Ромите, која била одобрена од Владата на Република Србија, Министерството за образование, на 9 ноември 1998 година, а во 2000 година го објавил првиот Буквар на ромски јазик. Факултативната настава на ромски јазик започнала уште во 1996 година, прво во Војводина за 72 ученици, на возраст од I-VII одделение од основното училиште, во три паралелки во Обровац и две паралелки во Товаришево, а набрзо се проширила и на други места, како во Војводина, така и надвор од неа.
136 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 136 година се протега во 2500 и 2501, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2560 и 2561 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 407. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 780 и 779 исламска година пред хиџра.
Речица (Охридско)
Историја
Во век, Речица било село во Охридската каза на Отоманското Царство.
Трифун Димиќ
Животопис
Починал во Нови Сад на 13 септември 2001 година.
Речица (Охридско)
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 10,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 694 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 199 хектари, а на пасиштата само 14 хектари.
Трифун Димиќ
Животопис
За неговиот придонес градот му се оддолжил со именување на една од улиците по него. Неговото име го носи и огранок на Градската библиотека во Нови Сад.
Речица (Охридско)
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Трифун Димиќ
Дела
Објавил над сто стручни трудови од областа на ромските науки и ромската книжевност. Уредил и објавил над триесет книги за многу ромски и српски писатели.
Речица (Охридско)
Стопанство
До Втората светска војна, мештаните се занимавале со земјоделство и со сточарство. Биле одгледувани различни земјоделски култури, но земјиштето не било плодно.
Во селото Речица работат повеќе валавици. Исто така, во селото има фарма со кози.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Речица живееле 120 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Речица имало 96 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало и во фаза на наполно раселување, населено со македонско население. Така, во 1961 година селото имало 281 жител, додека во 1994 година бројот се намалил само на 5 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Речица живееле 5 жители, сите Македонци.