cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
НБА финале 2011
Натпревар 5
Во овој натпревар Маверикс успеале да реализираат 13 шутеви за 3 поени од 19 обиди. Тери, Кид и Бареа заедно погодиле 10 од тие 13 шутеви за 3 поени. При крајот на четвртата четвртина, Двејн Вејд бил подтурнат од Брајан Кардинал и морал да оди на клупата; тој подоцна се вратил и постигнал кош за 3 поени, кој бил последен во серијата на Хит од 6-0, со која го презеле водството со 99-95. Маверикс се вратиле повторно во водство со тројката на Тери и забивањето на Новицки. На ЛеБрон Џејмс му бил досуден фаул во напад, а подоцна Кид постигнал кош за 3 поени за да им обезбеди победа на Маверикс со која поведоа со 3-2 во финалето.
Натпревар 6
Далас Маверикс ја добиле серијата со 4–2
Забелешки за преносот
Ова е прво НБА Финале после 2002 кое завршило пред хокејарскиот Стенли Купот.
Финалето во САД беше пренесувано преку АБЦ, додека репортери беа Мајк Брин, Марк Џексон и Џеф ван Ганди. Дорис Бурк беше репортер од теренот, додека Стјуарт Скот ја водеше презентацијата на шампионот. Скот исто така беше домаќин на магазините пред натперварите и за време на полувремето заедно со Џон Бери, Мајкл Вилбон и Меџик Џонсон. ЕСПН Радио го пренесуваше НБА Финалето преку радио, со репортерите Мајк Тирико, Хјуби Браун и Џек Рамсеј.
Мал Трг (Опила)
Мал Трг — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Опила. Наоѓалиштето претставува градиште од доцноантичко време.
Опис
На висок рид со зарамнето плато се гледаат остатоци од ѕидови градени од камен со кал. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен ма
Графен
Графен е дводимензионална јаглеродна структура со дебелина на еден атом. Двајца научници, Гејм и Новоселов, ја издвоиле во 2004 година од парче графит. За издвојување користеле леплива трака (селотејп) и така за првпат добиле минијатурни фрагменти од тој материјал. Графит со дебелина од еден милиметар содржи три милиони слоеви графен, наредени едни на други, лесно меѓусебно поврзани. Графенот е скоро целосно проѕирен,но е истовремено и толку густ што ни најмали атоми на гас не можат да поминат низ него. Исто така е и добап спроводник на струја како и бакарот. Како материјал графенот има исклучително специфични својства. Тој е голем кристал кој има многу голема цврстина – сто пати појак од челик – а може да се растегне и до 20%.
Графенот е истовремено и најтенок и најјак познат материjал. Откривањето на графенот и неговите својства веднаш се одразило во бројни други области, од квантна физика до практична електроника.
Бидејќи е практично провиден и е добар проводник, графенот е погоден за изработка на проѕирни екрани чувствителни на допир, светлосни панели и сончеви ќелии. Измешан со пластика, овозможува изработка на лесни и суперјаки композитни материјали за следите генерации сателити, авиони и автомобили.
Вифелштеде
Вифелштеде (Wiefelstede; Wiefelstä) — општина во округот Амерланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа помеѓу градови Олденбург и Фарел.
Општински единици
Општината Вифелштеде се состои од местата Бокел, Борбек, Конефорде, Дингсфелде, Дрингенбург, Гриштеде, Хајдкамп, Херенхаузен, Холен, Хуленхаузен, Лее, Мансхолт, Метјендорф, Молберг, Нојенкруге, Нутел, Офенерфелд, Шполе, Венерфелд, Вемкендорф, Вестерхолтсфелде и Вифелштеде.
Соседни општини
Соседни општини/градови/окрузи на Вифелштеде се следниве:
Знаменитост
Евангелистичко-лутеранската црква „Св. Јоханес“ во Вифелштеде е најстарата камена црква во областа Амерланд. Црквата била отворена во 1057 година.
Грег Радерфорд
Тој ги освоил златните медали во скок во далечина на Летните олимписки игри 2012, игрите на Комонвелтот 2014, Европско првенство 2014 и на Светското првенство 2015. Радерфорд е моментален британски рекордер во дисциплината скок во далечина, со прескокнати 8.51 метри.
Ран живот
Радерфорд е роден во Блечли, Милтон Кинс на 17 ноември 1986 година. Тој е правнук на фудбалерот Џок Радерфорд, кој освоил три титули во првата лига на Англија со Њукасл Јунајтед и настапил 11 пати за репрезентацијата на Англија, и исто така тој е најстариот играч што некогаш играл во дресот на Арсенал. Неговиот дедо исто така играл за Арсенал. Додека бил млад Радерфорд играл фудбал, рагби и бадминтон. Како тинејџер тој бил на проба во фудбалскиот клуб Астон Вила, но сепак решил својата кариера да ја продолжи во атлетиката.
2005–2007
На 18. годишна возраст, Радерфорд станал најмладиот победник во скок во далечина на аматеркото првенство на Англија. Тој исто така станал европски јуниорски шампион истата година, поставувајќи нов британски јуниорски рекорд од 8.14 метри.
Радерфорд бил избран во атлетскиот тим на Англија на игрите на Комонвелтот 2006, каде завршил на 8. место. Истата година тој повторно победил на аматеркото првенство на Англија со скок од 8.26 метри. На 8 август 2006, тој го освоил сребрениот медал на Европското првенство во Гетеборг со скок од 8.13 метри.
Радерфорд поголемиот дел од 2007 ја пропуштил поради низа на повреди, вклучувајќи ја повредата на зглобот, за која морал да оди на операција во февруари. Тој настапил на Светското првенство 2007, но не се пласирал во финалето, завршувајќи го својот настап на 21. место во квалификациите.
2008–2011
На 12 јули 2008, Радерфорд победил на аматерското првенство на Англија, постигнувајќи ја олимписката квалификациска норма од 8.20 метри. Две недели подоцна, тој остварил победа на лондонскиот гранд при митинг со прескокната должина од 8.16 метри. На Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, Радерфорд како третопласиран успеал да се пласира во финалето со скок од 8.16 метри. Во финалето, тој не успеал да забележи резултат во првите две рунди, а во третата рунда остварил резултат од 7.84 метри кој не бил доволен за влез во најдобрите осум и за нови три рунди, со што натпреварувањето го завршил на 10. место.
Радерфорд поставил нов британски рекорд од 8.30 метри на 20 август 2009 во квалификациите на Светското првенство 2009 во Берлин, подобрувајќи го претходниот рекорд на Крис Томлинсон за 1 сантиметар. Тој не успеал да го повтори скокот во финалето, завршувајќи на 5. место со скоко од 8.17 метри. Радерфорд не настапил на Европското првенство 2010 поради повреда на стапалото.
Радерфорд го подобрил својот најдобар резултат во скок во далечина на 8.32 метри во јуни 2011 на митингот од дијаманската лига во Јуџин, но тој не бил признаен како британски рекорд поради јачината на ветерот. Во јули 2011, Крис Томлинсон го соборил британскиот рекорд на Радерфорд прескокнувајќи 8.35 метри во Париз. На Светското првенство 2011 во Тегу, Радерфорд се здобил со повреда на тетивата на коленото со што морал предвреме да го заврши натпреварувањето.
2012
Радерфорд го израмнил британскиот рекорд на Крис Томлинсон на 3 мај 2012 прескокнувајќи 8.35 на митингот во Чула Виста.
На игрите во Лондон 2012, Радерфорд се пласирал во финалето како четвртопласиран со постигнатиот скок од 8.08 метри. Во финалето, тој стекнал предност пред останатите со скокот од 8.21 метри во втората рунда, а веќе во четвртата рунда прескокнал 8.31 метри, кои биле доволни за златниот медал. Радерфорд станал само вториот британец со златен медал во дисциплината скок во далечина, по Лин Дејвис кој освоил златен медал во 1964. И покрај тоа што прескокнатата далечина од 8.31 метри била најслаба по 1972, таа била 15 сантиметри подобра од второпласираниот Мичел Вол Златниот медал на Радерфорд бил еден од трите златни медали кои биле освоени од страна на британските атлетичари вечерта на 4 август 2012 (другите два биле освоени од Џесика Енис во седмобој и од Мо Фарах на трката на 10.000 метри).
2013
Радерфорд повторно се здобил со повреда на тетивата на коленото на митингот од дијамандската лига во Париз, при што бил приморан да се повлече од натпреварувањето. Британската атлетска федерација го одложила објавувањето на тимот кој ќе настапува на Светското првенство 2013 поради неговата повреда, но на 30 јули, Радерфорд ги поминал здравствените тестови и бил вметнат во списокот. На првенството, Радерфорд не успеал да се пласира во финалето и завршил на 14. место со скок од 7.87 метри.
Кон крајот на 2013, британецот го назначил Џонас Тавија-Доду за негов тренер, откако претходно во годината ја прекинал соработката со тренерот Дан Фаф. Одлуката на Радерфорд да работи со тренер специјализиран за спринтерските дисциплини била инспирирана од советот кој го добил од поранешниот светски и олимписки шампион во скок во далечина, Двајт Филипс.
2014
Радерфорд го освоил златниот медал на игрите на Комонвлетот во јули со постигнат скок од 8.20 метри. Подоцна во годината, тој станал европски шампион, освојувајќи го златниот медал на Европското првенство 2014 со постигнат скок од 8.29 метри.
2015
Во февруари 2015, Радерфорд победил на митингот во Бирмингем во сала со скок од 8.17метри, со што го подобрил сопствениот најдобар резултат во сала. Во јуни тој победил на митинзитe од дијамантската лига во Бирмингем со скок од 8.35метри, и Осло со скок од 8.25метри.
Радерфорд го освоил златниот медал на Светското првенство 2015 со скок од 8.41 метри. Тој станал еден од шесте натпреварувачи кои скокнале преку 8.40 метри на Светските првенства во овој век. Со оваа победа тој станал петтиот британски атлетичар кој во исто време ги поседува олимписката, светската, европската и титулата од игрите на Комонвелтот, по Дејли Томпсон, Линфорд Кристи, Сали Ганел и Џонатан Едвардс.
Една недела подоцна, Радерфорд победил на последниот митинг од дијамантската лига, во Цирих. Со оваа победа, тој ја потврдил вкупната победа во дијамантската лига во скок во далечина, со што станал првиот британски атлетичар воопшто кој во исто време ги поседува сите можни титули на отворено - државната, олимписката, светската, европската, титулата од игрите на Комонвелтот и титулата од дијамантската лига.
Одликувања
Радерфорд бил назначен за член на Редот на Британската Империја (РБИ) во 2013, за неговите одлични резултати во атлетиката. Во јули 2013, на Радерфорд му бил доделен почесен докторат по наука од Универзитетот Бедфордшир.
Личен живот
Радерфорд е навивач на Манчестер Јунајтед. Тој е спортски амбасадор на глобалната спортска хуманитарна организација Right To Play. Во август 2014, Радерфорд бил еден од 200. јавни личности кои биле потписници на писмо до весникот The Guardian, спротивставувајќи се на септемврискиот референдум за независнот на Шкотска.
NGC 5025
NGC 5025 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Сивец
Сивец — најпознато македонско рудно наоѓалиште на мермер во околината на Прилеп, според кој е наречен и еден вид на бел мермер. Се наоѓа на периферијата на пелагонискиот масив, на границата помеѓу планините Бабуна и Козјак, а во подножјето на источната падина под превојот Плетвар. Во ова подрачје се издвоени следните серии на карпи: бигорливи песочници, песокливи глини, механички материјал (детриус) и бели доломитски мермери. Најзначајни се белите доломитски ситнозрнести мермери со ретки пластови на калцити. Димензиите на рудното тело од Сивец изнесуваат 44х106 м3 цврста маса. Хемискиот состав на мермерот од сивец е CaCO3 - 61% и MgCO3 - 39%. Вкупните рудни резерви во Сивец се 6.471.200 м3. Треба да се истакне дека мермерите од Сивец имаат нагласена блоковитост, некогаш и по неколку кубни метри со одлична белина што ги вбројува во едни од најквалитетните во Европа, па и во светот. Поради високиот квалитет посебниот вид на изразито бел и мазен мермер е наречен и познат под името Сивец. Мермерот од Сивец е надалеку употребуван во градежништвото и вајарството ширум Македонија, во земјите од поранешна Југославија и Европа. Тој се наоѓа на голем број градби и споменици како што се: Порта „Македонија“, Могилата на непобедените, спомениците на Методија Андонов - Ченто, Цар Самоил, Јустинијан I и др. Долги години од самото отворање со рудникот стопанисува и експлоатира „Мермерниот комбинат“ од Прилеп, кој по приватизирањето е во сопственост на странска компанија од Грција, а сивечкиот мермер го обработуваат и повеќе помали приватни претпријатија од градот Прилеп.
NGC 5025
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5025 се споменува и како UGC 8292, MCG 5-31-155, CGCG 160-162, IRAS 13103+3204.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5025 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5025 има привидни димензии од 2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 12 м 44,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 48' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 5025 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45887. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 131.
Лице на девојка
Лице на девојка (италијански: Volto di fanciulla) ― цртеж со техника наречена сребрена точка која се изведува со сребрена жица или прачка на претходно приготвена хартија со бледо розе до сива боја чија кадифена површина потсетува на човечка кожа, на која со точни потези се остава траги од среброто, една од најтешките техники за цртање која не дозволува грешки при самото цртање, омилена техника на фиренцискиот сликар Леонардо да Винчи, сместен во Кралската библиотека во Торино.
Иван Попов
Животопис
Иван Попов е роден во 1871 година во неврокопското село Ново Лески, Пиринска Македонија. Добива основно образование во родното село. Од 1889 до 1895 година е на воена служба во Сливен.
Како фелдфебел од бугарската армија Гоце Делчев го свртува кон ВМОРО и го праќа за организационен воjвода во Костурскиот револуционерен реон во 1902 година.
На Смилевскиот конгрес е избран за централен воjвода на Костурско. Во текот на Илинденското востание учествува во борби како воjвода, заедно со Васил Чакаларов и Пандо Кљашев. Во Битката кај селото Вишени, неговата чета убива 50 селани од селото Жервени, кои се враќале од пазарот во Костур.
Во српско заложништво е од 18 јули до 18 декември 1913 година. Награден е со орден За храброст 3-ти степен и е повишен во чин потпоручник. Во Втората балканска војна е во одредот на Васил Чакаларов. Во Првата светска војна е командир на разузнавачкото одделение.
Иван Попов си го одзел животот на 15 септември 1921 г. во месноста Паша Бунар кај Драгалевскиот манастир на планината Витоша околу Софија.
Галерија
<CENTER>
</CENTER>
Бецзе (амт)
Бецзе (Beetzsee) — општинска заедница во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Бецзе.
Општинската заедница Бецзе се состои од следниве општини:
Тесто
Тесто е смеса која се прави од одреден вид житарици или легуминозни култури со мешање на брашно со мала количина на вода и/или друга течност. Овој процес и претходи на подготовката на разни прехранбени производи, особено разни видови на леб, тестенини, печива и сл.
Јукија Араширо
Јукија Араширо (新城幸也 (Arashiro Yukiya); р. во Ишигаки, Окинава) — јапонски  професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Тесто
Во зависност од конзистенцијата, тестото може да се излива во форма (како пандишпанот и течното тесто за палачинки), да се исшприцува (како тестото за тулумби) или да се меси и обликува (како тестото за леб или козињак). Во кулинарската практика се користат посебни ножеви за тесто, како и калапи за слатки и солени печива.
Јукија Араширо
Кариера
Учествувал на друмската трка за мажи на Летните олимписки игри 2012 и завршил на 48. место. Неколку недели по Олимпијадата, станал првиот Јапонец кој освоил трка категоризирана како HC од UCI, Тур ду Лимузен. Настапувајќи на Вуелта а Еспања 2015, станал првиот Јапонец кој ги завршил трите големи трки.
Завршил на 27. место на олимписката друмска трка.
Тесто
Кај тестата кои содржат шеќер треба да се внимава и да не се наголемува препишаното количество шеќер во рецептот, бидејќи при печењето шеќерот го спречува процесот на издигнување на тестото и добиениот прехранбен производ станува лиснат и ронлив.
Јукија Араширо
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Тесто
Најчесто за да не загори тестото на дното на садот, истиот се намрсува и/или посипува со брашно. Кај лепливите теста, за кои треба рачно оформување (на пример, за подготовка на некои видови солени печива), маснотијата и брашното исто така помагаат за полесно одделување на тестото од прстите.
Микел Хансен
Микел Хансен (роден на 22 октомври 1987) — дански ракометар, кој моментално настапува за Алборг и данската репрезентација.
Тој се смета за еден од најдобрите ракометари во историјата на ракометот и бил избран трипати за најдобар светски ракометар на годината од страна на Меѓународната ракометна федерација, во 2011, 2015 и 2018 година. Во 2019 година бил прогласен за најдобар ракометар во светот во традиционалниот избор на ракометниот портал „Планет хендбал“. Првото вакво признание тој го добил во 2016 година.
Со Данска, тој освоил три меѓународни титули: Европското првенство 2012, кога и бил избран во најдобриот тим на турнирот како најдобар лев бек. , Олимписките игри 2016 и Светското првенство 2019. Со Париз Сен-Жермен тој девет пати ја освоил титулата во француското првенство.
Клупска кариера
Микел Хансен е син на данскиот интернационалец Флеминг Хансен кој одиграл 120 натпревари и постигнал 240 голови за Данска, а учествувал и на Олимписките игри во 1984 година.
Во 2008 година, Хансен потпишал за РК Барселона. За својата прва сезона во Каталонија, тој постигнал 43 гола во Лигата на шампионите. Барселона се пласирала на третото место во својата група во последната фаза а пред неа завршиле идните финалисти, германскиот клуб ТХВ Кил и шпанскиот клуб БМ Сиудад Реал. Тој ја освоил првата титула во Шпанија во Кралскиот куп и завршил на второто место во првенството. Во текот на следната сезона, Барселона сукцесивно го елиминирала РК Загреб а потоа и Веспрем, стигнувајќи до полуфиналето од Лигата на шампионите. Во полуфиналето шпанскиот клуб го елиминирал Чеховские Медведи со резултат од 34-27, а Хансен дал два гола. Во финалето Барселона се соочила со ТХВ Кил. Германскиот клуб го доби натпреварот со 36:34. Во текот на целото натпреварување, тој постигнал 52 голови, рангирајќи го 32-то место на стрелци. Тој освоил два трофеи во Шпанија, Кралскиот куп и шпанскиот Суперкуп, но како и претходната сезона, БМ Сиудад Реал ја освоил титулата шампион. Хансен на крајот не успеал да ја освои шпанската лига и Барселона решила да не го задржи играчот во своите редови.
Во 2010 година, Хансен се врати во татковината и потпишал за РК Копенхаген, амбициозен клуб на европската сцена што формирал проект за здружување на најдобрите скандинавски ракометари, благодарение на финансискиот придонес на покровителот, Јеспер „Каси“ Нилсен. Во првата сезона клубот ја освоил двојната круна во Данска. Оваа прва титула шампион му дозволил на клубот да учествува во Лигата на шампионите, каде клубот завршил на третото место на крајот на финалната четворка во Келн (Ланксес Арена), а Хансен станал најдобар стрелец на турнирот со 98 гола. Поединечно, Хансен бил избран за најдобар ракометар на 2011 година од страна на Меѓународната ракометна федерација. Сепак, скандинавскиот клуб во летото 2012 година банкротирал, а Хансен морал да побара нов клуб.
Потоа, тој избрал да учествува во проектот Париз Сен-Жермен, кој, како и Копенхаген, сакал да доминира во Европа благодарение на значаен финансиски придонес, овој пат преку катарско инвестициско тело. И покрај многу доведени играчи (Лик Абало, Самуел Хонрубија, Марко Коплар ...), екипата била формирана многу брзо под водство на Филип Гардент и Париз ја освоил титулата шампион на Франција во 2013 година, но во финалето од Купот на Франција бил поразен.
За сезоната 2013-2014, екипата била засилена особено од Даниел Нарсис, Игор Вори и Габор Часар, и изградена за да доминира во Франција и Европа. Но резултатите не дошле според очекуваното поради кое ПСЖ не го освоил купот, додека во Лигата на шампионите, клубот претрпел три порази вклучувајќи еден од 10 гола од РК Барселона.
Репрезентативна кариера
Микел Хансен својот прв настап за Данска го имал во 2007 година, како дел од играчите кои се натпреварувале на Олимписките игри во Пекинг. Во третиот натпревар од прелиминарната фаза против Русија на Олимписките игри, додека Данска одиграла претходно нерешено против Египет и загубила од Јужна Кореја, резултатот бил 24-24 во 60-та минута , со последно слободно фрлање што требало да се изведе: Хансен успеал да ја измами одбраната и да го постигне победоносниот гол, победа која била пресудна за остатокот од натпреварувањето во Данска. Хансен и Данска го завршиле турнирот во четвртфиналниот натпревар со пораз 26-24 од Хрватска.
Во 2010 година Данска учествувала на Европското првенство кое се одржало во Австрија. Повторно Хрватска била пречката која им оневозможила на Данците да се качат на високите места на првенството, благодарение на победата од 27-23. Данска го освоила петтото место на турнирот, совладувајќи ја Шпанија со 34-27. Со 34 постигнати голови, Хансен го завршил турнирот како најдобар дански стрелец и десетти во генералниот пласман.
За време на Светското првенство во 2011 година, тој бил еден од основните елементи во својата селекција, која победила во сите свои натпревари пред да стигне до финалето каде се соочила против Франција. Во полуфиналето против Шпанија победила со резултат од 28 на 24, а Микел Хансен бил пресуден во постигнувањето на девет гола. Во финалето и покрај десетте погодоци што ги постигнал, Данска била поразена по дополнителното време, а Франција го освоила своето четврто поголемо натпреварување едноподруго со победа од 37:35. Хансен бил прогласен за најдобар лев бек од најдобр стрелец со 68 погодоци.
На Европското првенство во 2012 година, Данска успеала да се пласира во полуфиналето, и конечно да ја освои титулата, откако стигнала до последното коло со нула бодови, откако имала два порази во првото коло против Србија и Полска. Во финалето, Данска се соочила со својот противник од првото коло, Србија, која иако ја имала предноста поради домашниот терен, била поразена со резултат од 21:19. Хансен во ова финале постигнал девет гола, вклучувајќи шест во втората половина. Во текот на целото натпреварување, тој постигнал 45 голови со стапка на успех од 50,6%. Тој бил прогласен и за најдобар лев бек на турнирот. На Олимписките игри во Лондон Данска била меѓу фаворитите, но повторно загубила во четвртфиналето, овој пат против Шведска.
Следното натпреварување, Светското првенство во 2013 година, поминало совршено за Хансен и Данците кои стигнале до финалето релативно лесно и си понудиле втора шанса да ја освојат својата прва титула светски шампион како и пред две години кога биле совладани од Франција. Пред финалето, иако нивниот противник Шпанија играл на домашен терен, Данска била поголем фаворит за освојување на титулата. Сепак, Хансен и неговите соиграчи биле целосно отсутни и одиграле катастрофално: Данска била поразена со резултат од 19:35. Микел Хансен бил избран повторно за најдобар играч на турнирот.
Пред долгоочекуваниот Европско првенство во 2014 година што се одржал на домашен терен, Данска се чини дека се опоравила од ова понижување и ги освоила првите две фази од Златната лига 2013-2014 година, победувајќи особено двапати против Франција. На првенството, прелиминарната и главната рунда поминала без проблеми и Данска се квалификувала во полуфиналето како непоразена репрезентација, благодарение особено на Хансен и Никлас Ландин кои и двајцата биле избрани во стандардниот тим на турнирот. Во полуфиналето, Хрватите дале голем отпор, но Данска се квалификувала за долгоочекуваното финале. Како една година порано, фаворит за освојување на титулата била кај Данците, бидејќи играле на домашен терен, пред 14.000 гледачи. Другиот финалист била Франција. Но со почетокот на натпреварот надежите полека започнале да се губат. Во 15 минута Франција водела со 11:4, а на полувремето со 23:16. Иако Хансен играл солидно, постигнувајќи 9 голови, Франција и го нанела вториот тежок пораз на Данска победувајќи ја со резултат од 32:41.
На Светското првенство во 2015 година кое се одржало во Катар, Данска завршила на 5-тото место, а на Европското првенство во 2016 година во Полска, Данска завршила на 6-тото место. На Летните олимписки игри 2016, Данска ја освоила првата олимписка ракометна титула. Микел Хансен бил пресуден, особено постигнувајќи 8 гола во финалето против Франција. Микел Хансен постигнал 54 голови. На Светското првенство во 2017година кое се одржало во Франција, Данска завршила на 10-тото место, а на Европското првенство во 2018 година во Хрватска, Данска завршила на 4-тото место.
На Светското првенство во 2019година кое се одржало во Германија и Данска, Данска го освоила златниот медал, а Микел Хансен со 72 гола бил прогласен за најдобар стрелец.
NGC 7492
NGC 7492 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Водолија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7492 се споменува и како GCL 125.
Откривање
Објектот е откриен на 21 септември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7492 е од видот XII. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m. NGC 7492 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 8 м 26,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -15° 36' 39"".
Други поделби
Проучување на NGC 7492 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 303; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6395. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1228.
Алмаз Ајана
Алмаз Ајана Еба (родена на 21 ноември 1991 г.) е атлетичарка на средни патеки од Етиопија која е специјализирана на трките на 3000 и 5000 метри. Таа го освоила бронзениот медал на трката на 5000 метри на Светското првенство 2013 одржано во Москва, Русија. На Светското првенство 2015, таа го освоила златниот медал на трката на 5000 метри со време од 14:26.83, поставувајќи нов рекорд на првенствата.
Првиот сениорски медал во кариерата, Ајана го освоила на трката на 5000 метри на Африканското првенство 2014 во Маракеш, победувајќи ја фаворитката Гензебе Дибаба со нов рекорд на африканските првенства од 15:32.72. Еден месец подоцна на истиот стадион, таа победила на трката на 5000 метри настапувајќи за Африка на Континенталниот куп.
Диос
Македонскиот Диос се разликувал од грчкиот Зевс. Според старогрчката митологија тој живеел на врвот на Олимп бил врховен и бог на молњата. Управувал со сите олимписки богови и негова жена била Хера. Една од разликите помеѓу македонската и грчката олимписка митологија било тоа што античките Македонци верувале дека синот на Диос Херакле бил нивни митски предок и радоначалник на кралската куќа.
Алмаз Ајана
Ајана истрчала свое најдобро време во кариерата од 14:14.32 на трката на 5000 метри на митингот од дијамандската лига во Шангај во 2015, со што го поправила претходниот сопствен рекорд од 14:25.84 кој го поставила во Париз во 2013. Со ова време таа станала третата најбрза атлетичарка на оваа делница, веднаш зад сонародничките Тирунеш Дибаба, која е светска рекордерка, и Месерет Дефар.
4
4 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 4 година од новата ера, 4. од првиот милениум, 4. од I век и четврта од 0-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5512 и 5513 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4754 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3764 и 3765 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 757.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 4 година се протега во 2640 и 2641, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2700 и 2701 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 547. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 637 и 636 година пред хиџра.
Починале
0er
NGC 2635
NGC 2635 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Компас, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2635 се споменува и како OCL 728, ESO 371-SC1.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 38 м 25,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 46' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 2635 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 363; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4381. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1325.
Завод за заштита на спомениците на културата и Народен музеј во Охрид
Заводот за заштита на спомениците на културата и Народен музеј во Охрид својата дејност ја започна во средината на XX век. Имено, на 1 мај 1951 г. бил отворен Народниот музеј во познатата Куќа на Робевци, а во 1953 г. во составот на Народниот музеj влегла и Уметничката галериjа. Архивот на Охрид, во прво време, исто така, работел во неговиот состав сè до 1954 г. Во 1962 г. во Охрид се формира Општинскиот завод за заштита на спомениците на културата, а во 1973 г. се интегрираат двете институции во една која до денес го носи името Завод за заштита на спомениците на културата и Народен музеј-Охрид. Денес управата на заводот се наоѓа во зградата на некогашното Работничко училиште.
Дејност
Главната дејност на оваа институција е заштита, конзервација, реставрација, ревитализација и презентација на недвижното културно наследство во Охрид и Охридско, како и собриање, негување, документирање и презентирање на движното културно наследство, односно развивање на музејската и галериската дејност во овој град.
Музејски поставки
Археолошка поставка, како и фонд на предмети од семеjството Робевци и дела од охридската резбарска школа се сместени во куќата на Робевци. Историското одделение се наоѓа во куќата на Христо Узунов, каде што е поместена и историската изложба " Национално-ослободителното движење во Охрид и Охридско ", а Етнолошкото одделение и просторот за ликовни изложби се во куќата на Ураниjа. Спроти црквата „Св. Богородица Перивлепта“) е отворена Галериjата на икони.
Јован Лествичник
Јован Лествичник е христијански светец од VII век.
Животопис
Според христијаните неговиот ученик Мојсеј заспал еден ден во ладовината на еден голем камен. Јован на молитва во својата келија видел дека неговиот ученик e во опасност и почнал за него да се моли на Господ. Кога подоцна дошол Мојсеј, паднал на колена и му заблагодарил на својот духовен отец што го спасил од сигурната смрт. И раскажал како во сонот слушнал Јован кај што го викал, па скокнал и во тој миг оној камен паднал. Да не скокнел, каменот би го убил. На навалувањето на браќата, Јован се нафатил за игумен.
Еднаш слушнал прекор од некои дека e многуглаголив. Не лутејќи се ни малку, Јован замолкнал и цела година не проговорил ни збор, додека браќата не го измолиле да проговори и да продолжи да ги учи со својата благодатна мудрост. Еднаш дошле 600 поклоници во Синајскиот манастир. При трпезата сите виделе едно подвижно момче во еврејска облека коешто служело и на другите слуги им заповедало и распоредувало. Наеднаш тоа момче го снемало. И кога сите се обѕирале и се распрашувале, Јован рекол: „Не барајте го, тоа пророкот Мојсеј послужи на своето место“.
За време на своето молчание во пештерата, Јован напишал многу корисни книги, од кои најславна, и денес многу читана e „Лествицата“, во која се опишува методот на вознесување на душата кон Бога како по некоја скала. Пред смртта, Јован го одредил за игумен својот брат по тело, Георгиј. Но овој тагувал многу поради разделбата со Јована. Тогаш Јован му рекол дека, ако тој се удостои на близината Божја во оној свет, ќе моли и тој, Георгиј, да биде земен на небото. Така и се случило. По 10 месеци и Георгиј се успал и се вселил меѓу граѓаните небесни како и великиот му брат Јован.
Православната црква неговиот ден го чествува на 30 март.
IC 1523
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1523 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 30 м 9,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 59' 23".
Други поделби
Проучување на IC 1523 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Христова глава (Леонардо)
Христова глава (италијански: Testa di Cristo) ― цртеж со креда и пастел на хартија (40x32 sm) од Леонардо да Винчи, дело од околу 1494 година и е чуван во уметничката галерија Брера. Тоа е студија за познатата Тајната вечера.
Опис и стил
И покрај лошите услови за складирање, делото е општо прифатено како автограм од Леонардо, иако изменето со заден отвор кој ги истакна и поедностави суштинските линии на лицето и косата. Ова се должи на работата на ученик или на околностите поврзани со подготовката на цртаниот филм и цртањето на подготвителната шема на ѕидот.
Во споредба со Христос во центарот на Ценакулот, може да се забележат некои разлики, како што е главата свиткана надесно, очите затворени, образите благо зацрвенети, усните затворени. Во последната верзија, пак, на Исус му се отсечени усните, како штотуку да изговорил „Еден од вас ќе ме предаде“.
Енрико Карузо
Енрико Карузо (Неапол, -, италијански оперски пејач, тенор, еден од најголемите пејачи на сите времиња. Неговиот изведувачки репертоар е мошне богат. Настапуваше на повеќе оперски сцени: во Милано, Лондон, Њујорк и на други места. Автор е на книгите „Спомени“ и „Методи на пеење“ ,.
Васил Цветковски
Васил Тодоров Цветковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Потекнувал од земјоделско сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. По ослободувањето на Скопје, на 22 ноември 1944 година, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Со неа заминал на Сремскиот фронт и учествувал во завршните операции за ослободувањето на Југославија. Претходно со успех ја совладал тримесечната воено - стручна обука. На 12 април 1945 година во битката на регионот на Шид - Товарник, храбро загинал. Бил закопан некаде меѓу Шид и Товарник, а подоцна неговите посмртни останки биле пренесени во неговото родно село, Миладиновци.
Градиште (Опила)
Градиште — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Опила. Претставува градиште од доцноантичко време. Прогласено е за културно наследство на Македонија.
Капингамаранги
Капингамаранги е атол и општина во сојузната држава Понпеј во Микронезија. Овој е најјужен атол во земјата и во Каролинските Острови. Атолот е оддалечен 300 км од соседниот атол Нукуоро и 740 км југозападно од Понпеј. Вкупната површина на атолот, заедно со лагуната, е 74 км2, од кои само 1.1 километар квадратен е копно. Атолот е составен од 33 мали островчиња кои се покриено со шума. Западниот гребен е под вода.
Население
Капингамаранги има население од околу 500 жители според податоците од 2007 година. Неколку стотици Капингамаранци живеат во селото Поракиед на Понпеј. Капингамарангискиот јазик е полинезиски јазик. Главно занимање на населението е риболовството. Островчето Тоухоу е административен центар на општината, демографиски центар.
Печиво
Печиво — вид на храна која опфаќа различни производи на основа на тесто. Се припрема по пат на печење од различни видови брашно, вода, зачини и други додатоци. Може да биде слатко и солено, празно или во комбинација со различни додатоци (како сирење, мармалад, мак).
Примери за печиво се кифла, ѓеврек, кроасан (т.н. бели печива), чајно печиво и др. Понекогаш се служи заедно со кафе, јогурт или некој друг напиток.
Печивото се разликува од лебот по тоа што има повисока содржина на масти, што ја дава неговата крцкава или трошковидна текстура.
Епископско Кнежевство Вирцбург
Како последица на Линевилскиот мир од 1801 година, Вирцбург, заедно со другите верски држави во Германија, бил секуларизиран во 1803 година и припоен кон Изборното Кнежевство Баварија. Во истата година, на Фердинанд III, поранешен голем војвода на Тоскана, му било предадено Изборното кнежевство Салцбург. Со Пресбуршкиот мир од 1805 година, Фердинанд го загубил Салцбург од Австриското Царство, но му било предадено за возврат новото Големо Војводство Вирцбург, кое Баварија го предало за Тирол. Оваа нова држава траела до 1814 година, кога повторно била припоена од Баварија.
Римокатоличката Вирцбуршка епископија била повторно основана во 1821 година без световна моќ.
Војвода на Франконија
Во 1115 година, Хајнрих V ја доделил територијата на Источна Франконија (Ostfranken) на неговиот внук Конрад III, кој ја користел титулата „војвода на Франконија“. Франконија останала под водство на династијата Хоенштауфен до 1168 година, кога епископот на Вирцбург формално ги презел војводските права во Источна Франконија. Името Франконија излегло од употреба, но епископот ја обновил во своја корист во 1442 година и ја задржал, додека со реформите на Наполеон Бонапарт не било укинато.
Грб
Првичниот грб го покажувал грбот „Rennfähnlein“.
Во век бил создаден друг грб. Грбот го прикажува холизмот на рајот и земјата. Трите бели бајонети го претставуваат тројството на Господ, а четирите црвени бајонети, насочени кон земјата, стојат за четирите точки на компасот, претставувајќи ја целата широчина на земјата. Црвената боја ја претставува бојата на Исус Христос.
Епископските кнезови го користел овој грб, заедно со нивниот личен грб. Личниот грб претежно го претставувал семејниот грб на епископот.
Епископи на Вирцбург, 743–1808
Во 741 или 742 година, првиот епископ на Вирцбург бил хиротонисан од Свети Бонифациј.
''Секуларната моќ ја загубиле во 1803 година. Територијата припаднала на Баварија до 1805 година.''
Маче трева
Мачкина трева (мачкина трева, одолен или валеријана) — повеќегодишно цветно растение кое потекнува од Европа и Азија. Во лето, кога зрелото растение може да има височина од 1.5 m, има слатко мирисни розови или бели цветови кои привлекуваат многу видови мушички, особено муви од родот Eristalis. Како храна го консумираат ларвите на некои видови Lepidoptera (пеперутки и молци), вклучувајќи го и сивиот мопс.
Суровиот екстракт од коренот на валеријана може да има седативни и анксиолитички ефекти и најчесто се продава во капсули со додатоци во исхраната за да се поттикне спиењето. Неговите корени и лисја се користат и за еуфорија слична на коча билка кај многу мачки кои не се погодени од коча билка.
Историја
Валеријаната се користи како лековита билка барем уште од времето на Стара Грција и Рим. Хипократ ги опишал неговите својства, а Гален подоцна го препишал како лек за несоница. Во средновековна Шведска, понекогаш се ставало во свадбената облека на младоженецот за да се избегне „зависта“ на џуџињата. Во 16 век, Пилграм Марпек препишал чај од валеријана за болна жена.
Херболот на Џон Џерард, или Генералната историја на Плантес, првпат објавен во 1597 година, наведува дека неговите современици сметале дека валеријаната е „одлична за оние кои се оптоварени и за оние кои се вознемирени со круп и други слични конвулзии, а исто така и за оние кои се помодрени од падови“. Тој вели дека сувиот корен бил ценет како лек од страна на сиромашните во северна Англија и на југот на Шкотска, така што „ниту една чорба, тенџере или месо од фискал не вреди ништо, ако Сетвол [валеријана] не бил на еден. крај“.
Астролошкиот ботаничар од XVII век Николас Кулпепер мислел дека растението е „под влијание на Меркур и затоа има способност за затоплување“. Тој ги препорача и билката и коренот и рече дека „коренот сварен со сладок сладок, сувост и анасон е добар за оние кои имаат кашлица. Исто така, тој е од посебна вредност против чумата, лушпата од неа се пие и коренот мириса. Зелената билка што се намачка и се нанесува на главата ја отстранува болката и боцкањето од неа.“
Етимологија и заеднички имиња
Името на билката е изведено од личното име Валерија и латинскиот глагол valere (да се биде силен, здрав). Други имиња што се користат за ова растение вклучуваат градинарски валеријана (за да се разликува од другите видови Валеријана ), градинарски хелиотроп (иако не е поврзан со Хелиотропиум ), ѕиден ѕид и целосно исцелување (кој исто така се користи за растенија од родот Стахис ). Црвената валеријана, која често се одгледува во градините, понекогаш се нарекува и „валеријана“, но е различен вид ( Centranthus ruber ), од исто семејство, но не е многу тесно поврзан.
Биохемиски состав
Познати соединенија откриени во валеријана вклучуваат:
Потенцијален механизам
Поради историската употреба на валеријаната во традиционалната медицина за различни цели, како што се седација или ублажување на болката, лабораториските истражувања се насочени кон ГАБА А рецепторот, класа на рецептори на кои делуваат бензодиазепините. Валеринска киселина, кој е одговорен за типичниот мирис на главно постарите корени на валеријана, нема никакви седативни својства. Валпроична киселина, широко препишан антиконвулзив, е дериват на валеринска киселина.
Валеријаната, исто така, содржи изовалтрат, кој се покажа како инверзен агонист за местата на рецепторот на аденозин <sub id="mwlA">А1. Ова дејство веројатно не придонесува за можните седативни ефекти на билката, што би се очекувало од агонист, наместо од инверзен агонист, на ова конкретно место за врзување. Меѓутоа, хидрофилните екстракции на билката што вообичаено се продаваат преку шалтер, веројатно не содржат значителни количини на изовалтрат. Валеринската киселина во валеријаната ги стимулира ГАБА(А) и серотонин рецепторите како позитивен алостеричен модулатор и делумен агонист, соодветно. Ова го вклучува 5-HT 5A кој е вмешан во циклусот сон-будење.
Подготовка
Главна состојка на валеријаната е масло од жолтеникаво-зелена до кафеаво-жолта боја присутно во исушениот корен, со различна содржина од 0,5 до 2,0%. Оваа варијација во количината може да се определи според локацијата; сува, камена почва дава корен побогат со масло од влажна, плодна почва. Испарливите масла кои ја формираат активната состојка се остри, донекаде потсетуваат на добро созреано сирење.
Традиционална медицина
Иако валеријаната е вообичаен традиционален лек кој се користи за лекување на несоница, нема добри докази дека е ефикасен за оваа намена. Се покажа дека валеријаната не е корисна во лекувањето на синдромот на немирни нозе или анксиозноста.
Европската агенција за лекови (ЕМА) го одобри здравственото тврдење дека валеријаната може да се користи како традиционален хербален лек за ублажување на блага нервна напнатост и за помагање на спиењето; ЕМА изјави дека иако нема доволно докази од клиничките студии, неговата ефикасност како исушен екстракт се смета за веродостојна.
Упатствата за клиничка пракса на Американската академија за медицина за спиење од 2017 година препорачаа против употребата на валеријана во третманот на несоница поради лошата ефикасност и низок квалитет на докази.
Несакани ефекти
Бидејќи соединенијата во валеријаната предизвикуваат депресија на централниот нервен систем, тие не треба да се користат со други депресанти, како што се етанол (алкохол за пиење), бензодиазепини, барбитурати, опијати, кава или антихистаминици.
Како нерегулиран производ, концентрацијата, содржината и потенцијалните загадувачи во препаратите од валеријана не можат лесно да се утврдат. Поради оваа несигурност и потенцијалот за токсичност кај фетусот и хепатотоксичност кај мајката, употребата на валеријана се обесхрабрува за време на бременоста.