cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4 Лебед
Ова е еднослоен спектроскопски бинарен со орбитален период од 35 денови и ексцентричност од 0,45. Видливата составница е типот Б, со  класификација на, каде што наставката означува дека ова е вид на хемиски чудна ѕвезда позната како силициумска ѕвезда. Прикажува прекумерна моќност на железо во визуелниот спектар, додека кај ѕвездата се појавува слаб хелиум во ултравиолетовата.
4 Лебед A е алфа <sup id="mwSQ">2 Canum Venaticorum променлива која варира за 0,02 големина во период од 0.68674   денови. Просечната јачина на квадратно поле на магнетното поле е Со возраст од 145 години   милиони години, има четири пати поголема од масата на Сонцето и пет пати повеќе од сончевиот полупречник. Зрачи околу 501 пати повеќе од светлината на Сонцето од нејзината фотосфера на делотворна температура од 12.190  К.
Никола Груевски
Никола Груевски (р., ) — македонски политичар. Тој бил премиер на Македонија во четири мандати од 2006 година сѐ до неговата оставка во јануари 2016 која била дел од условите договорени во Пржинскиот договор за разрешување на политичката криза во Македонија. На чело на партијата ВМРО-ДПМНЕ е од мај 2003 до неговото повлекување од таа позиција во декември 2017. Претходно, за време на владата на Љубчо Георгиевски бил министер за финансии од 1999 до 2002.
Во април 2022 Кривичниот суд во Скопје го осудил Груевски на казна затвор од 7 години за кривично дело „перење пари“. Истиот месец Министерстовото за финансии на САД вовело санкции против повеќе поранешни високи функционери меѓу кои и Никола Груевски.
Груевски се бара со меѓународна потерница на МВР за издржување на казна затвор како и за издржување мерка притвор за кривично дело „терористичко загрозување на уставниот поредок и безбедноста“ како осомничен за организација на упадот во собранието на 27 април 2017. Сепак, Интерпол ја нема објавено потерницата поради политичкиот азил кој Груевски го има во Унгарија.
Приватен живот
Никола Груевски е роден во Скопје на 31 август 1970 година. Татко му Тало потекнува од леринското село Крушоради во Егејска Македонија, денешна Република Грција. Тало е доктор на науки на Белградскиот универзитет и пред тоа долгогодишен професор на Шумарскиот факултет при Скопскиот универзитет. Мајка му Надежда е од Штип, сестра на првиот министер за внатрешни работи на Република Македонија Јордан Мијалков. Груевски основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал на Економскиот факултет во Прилеп, при Универзитетот „Св. Климент Охридски” - Битола во 1994. Се здобил со квалификации за меѓународниот пазар на капитал на Лондонскиот институт за хартии од вредност во 1996.
1999-2002: Министер за финансии
Кон крајот на 1999, Груевски е назначен за министер за финансии на местото на Борис Стојменов во владата на Љубчо Георгиевски. По иницијатива на Груевски се интензивира процесот на денационализација на национализираниот имот во периодот 1945-1990. Има имплементирано финансиски реформи меѓу кои воведување на данокот на додадена вредност (ДДВ), воведувањето на фискалните сметки, кампањата „Купувајте македонски производи“, брендирана преку логото со насмеано сонце. Списанието „Форум“ во 2000 година го прогласи за „Човек на годината“ и го вброја меѓу десетте најпосакувани ергени.
2006-2016: Претседател на Владата
ВМРО-ДПМНЕ победи на парламентарните избори во 2006 година. На 25 август Груевски ја формираше новата Влада, во која клучните министерства ги зазедоа лица на возраст од 30-тина години. На предвремените парламентарни избори во 2008 година, победила коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ, што беше нивна втора изборна победа по ред, добивајќи повеќе од половина од пратеничките мандати во Собранието на РМ. Тој направи коалиција со ДУИ.
Во мандатот на Груевски се воведе концептот на рамен данок, а обемот на странски инвестиции во периодот 2007–2014 бил 277 милиони евра по година. Просечниот економски развој во периодот 2007–2013 изнесувал 2,6%, додека невработеноста се намалила од 36% во 2006 на 28% во 2014. Остварени се мерки за подобрување на бизнис-климата, поради што „Дуинг Бизнис“ во 2015 ја рангираше Македонија на 12. место во светот по тој критериум.
Во време на Груевски се вовело задолжително средно образование, и се отвориле два нови државни универзитети и над 20 државни факултети. Неговиот предлог за воведување „државен испит“ на факултетите предизвикал масовни студентски протести кон крајот на 2014, бидејќи студентите сметале дека власта ја загрозува универзитетската автономија. Спровел мерки за подобрување на земјоделството, при што субвенциите за земјоделството тројно се зголемиле во периодот 2008–2015. И покрај овие мерки, во овој период двојно се зголемил увозот на храна и материјални добра.
2003-2006: Водач на опозиција
По параментарните избори во 2002 година, во ВМРО-ДПМНЕ следува период на внатрепартиски превирања, после кои Груевски е избран за водач на партијата, заменувајќи го дотогашниот претседател Георгиевски. ВМРО-ДПМНЕ ги загубила претседателските избори во 2004 година, по што на партискиот конгрес во хотел „Панорама“ се случил вооружен инцидент и обид за смена на Груевски од челната позиција во партијата. ВМРО-ДПМНЕ освоила двојно помалку градоначалници од владејачкиот СДСМ на локалните избори во 2005, по што Груевски изјавил дека имало „многу нерегуларности во некои општини“ за време на вториот изборен круг.
Афера со прислушувани разговори
Водачот на СДСМ Зоран Заев, во февруари 2015 објавил дека Управата за безбедност и контраразузнавање (УБК) по наредба на Груевски и Сашо Мијалков повеќе години незаконски прислушувала над 20 илјади граѓани. Во дел од снимките, Груевски наредил рушење на објектот „Космос“ поради политичка одмазда кон стопанственикот Фијат Цаноски. Во друг разговор, Груевски нарачал претепување на градоначалникот на општина Центар Андреј Жерновски, како и демолирање на општинската зграда. Груевски преку МВР тајно купил луксузно возило „Мерцедес“ од 600 илјади евра, како и плац на Водно со површина од 11 илјади квадратни метри.
Судски процеси
За случајот „Тенк“ на СЈО, Груевски е осуден на затворска казна од 2 години. Според пресудата тој е виновен за злоупотреба на службената положба и овластување како и „за примање награда за извршување противзаконито влијание“. Во овој случај тој е обвинет дека како премиер побарал од екс-министерката Гордана Јанкулоска спроведување на незаконска јавна набавка за ново блендирано возило кое „било набавено затоа што Груевски сакал да се вози во такво возило, но не сакал јавноста да знае за тоа“.
Политички азил
Откако судот донел решение Груевски да одлежи затворска казна од 2 години за случајот „Тенк“ во затворот во Шутка, неговиот тим од адвокати поднел жалби кои биле одбиени на 9 ноември 2018 година, петок, и повторно го потврдиле решението на Груевски за казната затвор. Судот го ограничил да се јави на одлежување на казната најкасно до понеделник. Во понеделникот Груевски не се јавил во затвор и МВР издало национална потерница за него. Следниот ден Груевски преку својата Фејсбук страница ја обавестил јавноста дека се наоѓа во Будимпешта и има побарано политички азил од Унгарија. Поради тоа потерницата за него била преиначена во меѓународна.
Бегството и барањето за политички азил на Груевски во Унгарија предизвикало низа реакции дома и во регионот. Поради политичката ситуација, и десното и левото крило на опозицијата во Унгарија, остро реагирале и побарале од унгарската влада да го уапси и итно да го екстрадира Груевски назад во Македонија. Сомневајќи се дека Груевски пристигнал во Унгарија преку територијата на Србија, српската опозициона политичка коалиција Граѓански блок 381 побарале отчет за тоа која е улогата на српската влада на чело со Александар Вучиќ во неговото бегство.
Утрото на 27 јуни 2019 година Груевски со лисици на рацете бил спроведен во суд во Будимпешта за да присуствува на рочиште за барањето на македонските власти за негова екстрадација, кое рочиште по барање на неговиот адвокатски тим било затворено за јавноста. Барањето за негова екстрадација од страна на македонското Министерство за правда е поради правосилната двегодишна затворска казна за случајот на СЈО „Тенк“, од која казна тој избега. Одлуката од рочиштето набрзо истиот ден била соопштена и според истата барањето на македонските власти е одбиено и Груевски останува во азил во Унгарија. Според судијката Ева Варежи условите за екстрадација не се исполнети, додавајќи дека не се исполнети ниту условите за меѓународната потерница распишана од македонските власти.
Ослободување (филм од 1972)
Ослободување (англиски: Deliverance) - американски филм од 1972 година, во режија на Џон Бурман, според сценариото на Џејмс Дики, засновано врз неговиот роман. Главните улоги ги толкуваат: Берт Рејнолдс, Џон Војт, Нед Бити и Рони Кокс. Поради скромниот буџет, филмот бил снимен без каскадери, така што главните глумци морале самите да ги снимаат опасните сцени. Притоа, Берт Рејнолдс сериозно се повредил, кога паднал во речните брзаци, Џон Војт самиот се качувал по стрмните карпи, а во филмот глумеле и месните жители. Филмот постигнал голем успех кај критиката и кај публиката, а бил номиниран за наградите „Оскар“ (во три категории - најдобар филм, режија и монтажа) и „Златен глобус“ (во четири категории). Исто така, голема популарност постигнала и песната „Двобој со бенџо“.
Содржина
Луис (го игра Рејнолдс) и тројца негови пријатели, Ед (го игра Војт), Дру (го игра Кокс) и Боби (го игра Бити), сакаат да ја поминат реката Кахулаваси со кану, зашто целиот тој крај набргу треба да биде потопен од вештачкото езеро за потребите на една хидроцентрала. Притоа, нивното мирно патување се претвора во тешка борба за опстанок. Најпрвин, Ед и Боби застануваат на брегот од реката, но таму ги заробуваат двајца од месните жители, кои го силуваат Боби. Тогаш, Луис го убива едниот од насилниците, додека другиот успева да побегне. Тие го закопуваат убиениот и продолжуваат низ реката, но набргу, нивните кануи се превртуваат при што Луис ја повредува ногата, а Дру умира. Останатите мислат дека Дру се удавил, но Луис им кажува дека бил убиен, најверојатно од избеганиот насилник. Додека Луис и Боби остануваат долу во кањонот, Ед успева да се искачи по карпите и среќава човек со пушка. Ед го убива човекот, но тогаш утврдува дека тој не е побегнатиот насилник, туку некој ловец. Најпосле, тројцата другари успеваат да стигнат во најблиското населено место и Луис го задржуваат во болницата, а другите двајца ги испитува полицијата. Тие се договараат да кажат лажна приказна за случајот, со цел да го прикријат двојното убиство. Локалниот шериф се сомнева во нивните изјави, но бидејќи нема докази, најпосле ги ослободува.
Рајчанска Купа
Рајчанска Купа — вулканска образба во Кочанско која се протега меѓу селата Врбица, Соколарци, Спанчево и Рајчани. Претставува најјужната морфолошки подобро изразена вулканска структура во Кратовско-злетовската област. Целата структура зафаќа површина од околу. Денес од некогашната купа со големи димензии останале две калдери, надворешна и внатрешна, (подобро морфолошки сочувани од северната страна).
Надворешната калдера ја чинат гребените на Рајчански Рид (867 м) на север и Илиица (803 м) на запад.
Внатрешната калдера е подобро изразена во релјефот и ја сочинуваат сртовите на Блатец (835 м) на север, Божурњак (767 м) на исток и неколку помали возвишенија на запад. Двете калдери од јужната страна се пресечени со изворишните делови на Змијарник и Соколарска Река, што ја отежнува нивната морфолошка реконструкција. Трагите од течење на андензитската лава, подобро се воочливи на северната страна. Вулканокластичниот материјал е претставен со вулкано-наносни бречи и во помала мерка андезитски туфови, претежно таложени во водена средина. Нивната положба и состав укажуваат на долноплиоцена вулканска активност. Инаку пространи-те калдери и моќниот вулканокластичен материјал се доказ за жестоките избуви на овој простор. Околу Рајчанските калдери се забележани неколку ниски возвишенија, кои претставуваат мали паразитски купи. Тоа се: Св. Ѓорѓи (570 м), Голак (559 м) од јужната страна; Баково (596 м) над с. Трипатанци на запад и други
Халејакала
Името на вулканот Халејакала кое во превод значи „куќа на Сонцето“ доаѓа од локалните племиња кои на тој остров живееле пред доаѓањето на европските истражувачи. Спрема локална легенда на самиот врв на вулканот живеела бабата на полубогот Мауи, која му помогнала на својот внук да го зароби Сонцето и да го принуди да го успори својот пат преку небесниот свод, и на тој начин го продолжила траењето на денот.
Космос-147
Космос-147 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 март 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-147 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 284 км, а најмалото на 199.
Крушка (Стар Караорман)
Крушка  — археолошко наоѓалиште во штипското село Стар Караорман. Наоѓалиштето претставува населба  и базилика  од  старохристијанско време,. Се наоѓа на излезот од селото, од двете страни на патот за селото Карбинци, на левиот брег на Брегалница. Зафаќа простор од околу 1 хектар, на кој се среќаваат фрагменти од керамички садови и многуброен градежен материјал. Во 1984 година Завод и музеј (Штип) извршил заштитно ископување при што е откриена трикорабна базилика со димензии од 17,40 × 11,80 м и засводена [[гробница.
Максатиха
Максатиха ( Максатиха) е населено место со административен статус на мало гратче ( посёлок городского типа) во европскиот дел на Руската Федерација. Административно, припаѓа на Максатишкиот реон на Тверската област, кој е исто така административен центар. Според проценките на Националната статистичка служба, во 2014 година во градот живееле 7 906 жители.
Географија
Гратчето Максатиха се наоѓа во источниот дел на Тверската област и лежи на бреговите на реката Молога, на местото каде што се влева реката Волчина, на околу 117 километри северно од административниот центар на областа на градот Твер.
Важна е железничката станица на линијата Бологоје - Сонково - Рибинск.
Историја
Првото писмено споменување на оваа населба датира од 1545 година и се споменува населбата Максјатиха ( Максатиха) како важно патничко одморалиште. Од 1772 година селото станало дел од Бежецкиот округ под власта на кнежевото семејство Мељницки. По изградбата на железницата во 1870 година населбата исто така добила своја железничка станица.
Од 1928 година Максатиха има статус на град со регионално значење.
Транспорт
Гратчето има железничка и автобуска станица, обезбедувајќи директна комуникација на далечина со Твер, Санкт Петербург, Кашин, Лесноје, Пестово. Во рамките на градската населба има две општински автобуски линии:
Општинските автобуски линии заминуваат од Плоштадот Слобода, отворени секој ден, освен во недела, работното време е 07:00 до 18:00 часот во работните денови, од 09:00 до 18:00 часот во сабота. Интервалот на движење е од 1 до 3 часа. До 70-тите години на XX век постоела тесна пруга Максатиха - Данилково - реката Негуш, по која се земале дрва од сеча.
Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 8 744 жители, додека според проценките за 2014 година таму живееле 7 906 жители.
Орлови Чуки (Стар Караорман)
Орлови Чуки  — археолошко наоѓалиште во штипското село Стар Караорман. Наоѓалиштето претставува тумули  од железно време,. Северно, веднаш до селото, постепено се издига гребен кој претставува дел од последните падини на Плачковица. Со својата положба и височина доминира над околниот терен и има отворен поглед на запад, кон наоѓалиштето Горно поле –Балабаница, на југ кон коритото на Брегалница, а на исток кон полето на  селото Таринци. До 1960 година и подоцна, по самиот раб на гребенот можеле да се видат 10 тумули, наредени во низа исток-запад, на растојание од 20 -40 м еден од друг, со пречник во основата од 9 до 18 м и височина меѓу 0,60 и 1,70 м. Денес тумулите речиси не постојат бидејќи 6 се целосно истражени, а другите се оштетени со земјоделските работи. Ископувањата покажале дека тумулите имаат родовски карактер и во нив биле погребани повеќе покојници, во гробови направени од камени плочи или од кршен камен, радијално распоредени околу централниот гроб. Сите се со гробни прилози од керамички садови, оружје од железо и накит од бронза и килибар. Наодите се чуваат во Завод и музеј (Штип), а еден дел во Музеј на Македонија.
Глајхен
Глајхен (Gleichen) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината е именувана по два замока, Нојен-Глајхен и Алтен-Глајхен во близина на општината, кои се наоѓале на два врва над Рајнхаузен. Самата општина е сместена на околу 10 километри југоисточно од градот Гетинген. Седиштето на општината се наоѓа во Рајнхаузен.
Местоположба
Општината Глајхен се наоша југоисточно од градот Гетинген, западно од Дудерштат и северозападно од Хајлбад Хајлигенштат. Најголемиот, западен дел на општината се наоѓа во областа Рајнхојзер Валд. Низ повеќе делови на општината тече реката Гарте, како и малиот поток Вендебах (на кој постои и вештачко езеро). Обата водотека се десни притоки на реката Лајне.
Во центарот на општината се наоѓаат врвовите „Глајхен“, високи 430 метри. На обата врва во минатото имало замоци, чии остатоци можат и денес да се пронајдат.
До општината може да се стигне преку сојузниот автопат Б27.
Општински единици
Општината е создадена со општинската реформа од 1973 година и има 16 села, додека нејзиното седиште во Рајнхаузен:
Космос-149
Космос-149 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 21 март 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 264 км, а најмалото на 230.
Варница (Стар Караорман)
Варница - Крушка  — археолошко наоѓалиште во штипското село Стар Караорман. Наоѓалиштето претставува осамен наод  од  ранословенско време. На левиот брег на Брегалница, непосредно до североисточната страна на селото е најден керамички сад, рачно работен и со груба фактура, типичен примерок од најраниот словенски период - VII век.
Белдедовски З., 1989, 225; Белдедовски З., 1990, 45.
Космос-148
Космос-148 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 март 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-148 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 384 км, а најмалото на 270.
Flandrica.be
Flandrica.be (лансиран 2011 година) е портал кој ги поврзува мрежните библиотеки на конзорциумот Библиотека Фландри Херитиџ, во партнерство со библиотеките на Музејот за дијаманти, накит и сребро и Музејот Плантин-Моретус. На мрежниот портал можат да се најдат културно значајни или естетски предмети (ракописи, печатени книги, периодични списанија и гравури) произведени во или за денешниот фламански регион во Белгија. Финансиран е од фламанската заедница и од самите библиотеки. Материјалот вклучен во Фландрика е исто така достапен преку мрежниот-портал на ЕУ за културно наследство, „Европеана“.
Фрн (Почивало)
Фрн  — археолошко наоѓалиште во штипското село Почивало. Наоѓалиштето претставува населба од  доцен среден век , На околу 1,5 км источно од селото, непосредно до наоѓалиштето Кисетарла, во нивата на А. Таипов со орањето биле откривани остатоци од темели на ѕидови и делови од керамички садови.
Ротаракт
Ротаракт првично започнала како програма за млади на Ротари Интернационал во 1968 година во клубот Шарлот Норт Ротари во Шарлот, Северна Каролина, САД, и прераснал во голема организација од над 10.904 клубови распространети низ целиот свет и над 203.000 членови во 180 земји. Ротаракт е организација за услуги, водство, професионално и општокорисно работење за млади на возраст над 18 години.
Ротаракт се фокусира на развојот на младите како лидери во нивните заедници и работни места. Клубовите ширум светот исто така учествуваат во меѓународни проекти за услуги, во глобален обид да се донесе мир и меѓународно разбирање во светот.
„Ротаракт“ се залага за „Ротари во акција“, а името потекнува од комбинација на „Ротари“ и „Интеракција“ (Интернационално + Акција), односно програма за средно училиште создадена од Ротари Интернешнал во 1962 година.
Повеќето активности на Ротаракт се одвиваат на ниво на клуб. Клубовите „Ротаракт“ одржуваат формални состаноци лично или буквално, обично на секои две недели, на кои се одржуваат говорници, специјални излегувања, социјални активности, дискусии или посети на други клубови. Членовите на клубот се собираат во одредени денови за работа со проектни услуги, социјални настани или работилници за развој на професионален / лидерски план.
За да бидат квалификувани за членство, идните членови мора да имаат најмалку полни 18 години, да покажат дека се посветени на Ротаракт и да покажат дека имаат добра состојба во заедницата. Откако ќе бидат одобрени од клубот, потенцијалните членови се „поттикнуваат“ да станат членови, познати и како „Ротарактори“.
Дијапазонот на активности вклучуваат клупски сервис, служба на заедницата, меѓународни услуги и професионален развој. Клубот Ротаракт презема различни проекти за севкупен развој на нивните членови.
Во 2019 година, Ротаракт преминала од програма на Ротари Интернационал во вид на членство на Ротари Интернационал, издигнувајќи го својот статус сличен на ротари клубовите. Од 1 јули 2020 година, клубовите на Ротаракт можат да постојат самостојно, или можат да бидат спонзорирани од клубови Ротари и / или Ротаракт. Ова ги прави вистински „партнери во службата“ и клучни членови на семејството на Ротари. Клубот на Ротаракт може, но не е потребно, да воспостави горни старосни ограничувања, под услов клубот (во согласност со неговите подзаконски акти) да добие согласност од неговите членови и спонзори (доколку е спонзориран).
Мултидистриктна комуникација и МДИО
Ротаракт мултидистриктни информативни организации (МДИО) функционираат како регионални ресурсни центри за Ротарактори. Тие се состојат од клубови Ротаракт во два или повеќе области, во рамките на една земја или низ повеќе земји. МДИО се формираат за да шират информации и да ја олеснат комуникацијата меѓу клубовите на Ротаракт во областите учеснички.
Rotaract MDIO се одлични начини за комуникација за ажурирањата и развој на програмите, за локални и меѓународни вести и за различни видови за настани. Тие исто така го олеснуваат обединувањето на Ротаракторите од различни клубови и области во одреден регион.
МДИО нудат информации во форма на публикации, мрежни услуги и директни врски со вработените во Ротари Интернешнл (РИ). Светскиот директориум за Ротаракт има информации за специфични имиња, области и контакти.
Борис Дрон
Борис Дрон (Boris Dron; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој настапувал професионално во периодот 2012-2016.
Електронска музика
Историски гледано, електронската музика започнува уште во почетокот на XX век. Во 1913 година, Лујџи Русоло (Luigi Russolo), деклариран како футурист, во манифестот "L'arte dei Rumori" ("Уметноста на шумовите") пишува дека шумот ќе биде револуционерен момент во концертните сали. Тој вели, "Сево ова ќе направи уживателите на 'музиката' да вриштат...". Ќе ги изгради механичките музички инструменти наречени Intonаrumori, кои се инструменти што создаваат шумови.
До 50-тите години на 20 век ќе бидат патентирани повеќе електрични и електронски инструменти (како теремин (Theremin), мартенови бранови (Ondes Martenot), траутониум (Trautonium), органата хамонд (Hammond Organ) итн.), што значи дека се развиваат нови потреби во музиката. Академските композитори се интересираат сè повеќе околу овие инструменти и пишуваат дела кои ќе останат во класичниот концертен репертоар на 20 век. Оливие Месијан (Olivier Messiaen), Дариус Мијо (Darius Milhaud), Едгар Варез (Edgard Varèse), Пиер Булез (Pierre Boulez) ќе напишат дела за мартенови бранови кој е единствен електричен инструмент кој ќе се изучува на Конзерваториумите во Франција; Трутониумот ќе биде интересен за германскиот композитор Пол Хиндемит (Paul Hindemith). Истиот инструмент ќе биде искористен во Хичкоковиот "Птици" итн. Хамонд органата, која е можеби и најупотребуваниот електричен инструмент, најчесто од поп, рок и џез изведувачите, ќе биде привлечен и за композиторот Џорџ Гершвин (George Gershwin).
Во 1939 година, Џон Кејџ (John Cage), смело ќе го напише првото електронско дело "Imaginary Landscape" во кое како инструменти се користат два грамофони со можност за варирање на брзината на вртежите во секунда, перкусии и шум. Со ова јасно се предвидуваат диџеите.
Во 1948, Пјер Шафер (Pierre Schaeffer) ќе направи дело од звуци од парни машини, свирења на локомотиви и други звуци на возови. "Etude aux Chemins de Fer" (Железничка Етида). Ова ќе биде прва снимка на обработка на повеќе звуци во историјата. Така ќе се создаде "musique concrète" (конкретна музика), која значи дека со звуците се работи директно (конкретно), а не преку абстрактниот нотен запис. До 1951 година тој работи со грамофони, за да од 1951 се фокусира на магнетофонските ленти кои ќе останат основен медиум уште долго време.
Во САД, во 1952 година ќе биде организиран првиот концерт на електронска музика во МоМА (Музејот за Модерна Уметност во Њујорк). На концертот ќе бидат изведени дела на Ото Луенинг (Otto Luening) и Владимир Усашевски (Vladimir Ussachevsky).
Првиот синтетизер е создаден од Роберт Моуг (Robert Moog) во 1964. Тој се состои од модуларни компоненти како осцилатори, филтри, генератори на енвелопи, засилувачи, миксери и како посредник за свирење се користи тастатурата. Овој инструмент, кој активно се користи и денес, ќе го привлече вниманието на поп, рок и електро сцената.
Веќе од 60-тите години постои зрела средина за создавање на сериозни и комплексни електронски дела. Со текот на времето, овие електронски уреди стануваат парично сè попристапни и со тоа се зголемува нивната употреба во популарната музика. Од друга страна, авангардната сцена, сè повеќе работи на мултимедијалноста.
Во 1970 година, тогашниот претседател на Франција, Жорж Помпиду (Georges Pompidou), ќе го покани композиторот Пјер Булез да го создава и води првиот Институт за Музички Истражувања во асоцијација на новоформираниот Национален Центар за Современа Уметност. Овој центар ќе стане познат како "Centre Pompidou", а институтот како IRCAM (Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique). Се работи за троспратна подземна градба која содржи канцеларии, лаборатории, студија за снимање, 'глуви' простории и познатата концертна сала со променливи ѕидови кои овозможуваат различни акустики за различни потреби. Овој институт и денес претставува главен центар на сите мултимедијални истражувања.
Раните 80-ти години се од огромна важност за технологиите во музиката. E-Mu за првпат ќе го најави Systems Emulator кој е првиот успешно конструиран семплер.
Во 1981 година, електронскиот музички маркет ќе стане пренатрупан и хаотичен. Икатуро Катекаши (Ikaturo Kakehashi), основачот и главниот на Roland, ќе види потреба од воспоставување на индустриски стандард. Заедно со Sequential Circuits, Yamaha и други ќе го дефинираат првиот дигитален универзален протокол наречен МИДИ (Musical Instrument Digital Interface). Првата МИДИ 1.0 спецификација ќе биде издадена во 1983. Со ова се овозможува за првпат да се воспостави мрежа на сите електронски уреди. Така истата година, Yamaha ќе го создаде првиот МИДИ синтетизер. Истиот ќе биде и прв кој ја употребува и познатата ФМ (честотна модулација) за генерирање на звуци.
Генерално гледано, музиката во 20 век станува сè попристапна. Денес е веќе ректост да се чуе музика без каква било електронска манипулација. Од раните 80-ти години кога за првпат се јавува dance музиката, уште повеќе се засилува и развива употребата на овие уреди.
Простирајќи се назад во 70-тите години за да ги зграби деловите од диското и фанкот, како и направите за електронско компонирање, набрзо електронската музика станува целосно нов ентитет. Во нејзиниот дводецениски развоен пат таа создава нови звуци и поджанрови во бескрај.
Иако во раната фаза скоро целата електронска музика била за играње, во почетокот на 90-тите години продуцентите правеле музика и за слушање (на слушалки), како и за чилаут зони (зони за разонода, релаксација). Сето тоа резултирало со десетина стилски споеви како амбиент-хаус, експериментално техно, тек-хаус, електро-техно, и така натаму. Типично за многуте стилови насобрани под еден чадор било фокусирањето кон играчките елементи (danceable grooves), слободната (лабава) структура на песната, а кај многу продуценти и непопустливата желба да најдат нов звук, без оглед на тоа колку бил млак резултатот.
Во рамките на електронската музика спаѓаат: хаус, техно, транс, брејкбит, џангл, хардкор и даунбит, со нивните многубројни поджанрови.
Kraftwerk и Jean Michel Jarre се едни од пионерите на електронската музика. Други претставници: Depeche Mode, New Order, Erasure, The Prodigy, Orbital, Carl Cox, Paul Oakenfold, Tiësto, Paul van Dyk, Derrick May, LTJ Bukem.
Ексибал (Почивало)
Ексибал  — археолошко наоѓалиште во штипското село Почивало. Наоѓалиштето претставува населба од  доцноантичко време , На 2 км источно од селото, спроти наоѓалиштето Исарл’к, во нивата на М. Деспотов со орањето биле раскопувани темели од ѕидови на објекти.
Космос-150
Космос-150 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 март 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-150 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 352 км, а најмалото на 199.
ФК Милан сезона 1998–1999
Сезоната 1998–1999 — 65-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал.
Космос-151
Космос-151 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 24 март 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 875 килограми. Космос-151 бил воен и комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 646 км, а најмалото на 596.
Гарте
Гарте (Garte) — десна притока, долга 23 километри, на реката Лајне, во округот Гетинген, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
На 23-километарскиот тек, Гарте поминува висинска разлика од 151 метар. Просечниот наклон изнесува 6,6‰.
Богородичен Даб (Ново Село - штипско село)
Богородичен Даб — археолошко наоѓалиште во штипското село Ново Село. Наоѓалиштето претставува населба од   доцноантичко време,. На местото на денешните гробишта, кои лежат 500 м југоисточно од селото, покрај самиот пат се забележуваат фрагменти од атипична римска керамика. На спротивната страна на гробиштата се наоѓа ритчето Спасица на кое исто така се забележуваат фрагменти од керамички садови и расфрлен градежен материјал од некаков објект.
Тирана
Тирана (Tiranë, изворен словенски назив: Трнава) — главниот и најголемиот град на Република Албанија. Се наоѓа во средниот дел од земјата и во западниот дел на Балканскиот Полуостров. Бил основан во 1614 г. од страна на Сулејман-паша, а станал главен град на Албанија во 1920 година.
Население
Според прелиминарните податоци од пописот од 2011 година, во границите на градот Тирана живееле 421,286 жители. Муслиманите сочинуваат 55.9% од населението, а христијаните и атеистите заедносочинуваат 44.1% од населението.
Космос-152
Космос-152 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 март 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-152 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 444 км, а најмалото на 263.
Бологоје
Географија
Градот Бологоје се наоѓа на брегот на Бологовското езеро, на североисточните падини на Валдајските ридови, во преодното подрачје помеѓу ридовите и Вишњеволочката низина. Во подрачјето каде што се наоѓа градот, надморските височини се помеѓу 150 и 200 метри.
Од административниот центар на областа, градот Твер се наоѓа на растојание од околу 164 километри во северозападен правец.
Градот се наоѓа во зоната на умереноконтинентална клима со просечна јануарска температура од -10,2 °C, или јулската од +16,7 °C. Просечната годишна количина на врнежи е околу 645 милиметри. Снежната покривка трае од втората недела на ноември до почетокот на април (и често до мај).
Историја
Населбата наречена „село Бологоје на езерото Болошко“ за првпат се споменува во пишани извори околу 1495 година во една од катастарските записи на тогашната земја во Новгород. Се претпоставува дека името на населбата потекнува од стариот руски термин што значи мир и добрина (не е јасно за што конкретно се однесувало името).
Поинтензивен развој на населбата започнал во 1851 година, со изградба на железничка станица на многу важна железничка рута (тогаш железница Николаев) што ги поврзувала двата најголеми града, Москва и Санкт Петербург. Населбата која е формирана околу железничката станица е обединета во 1917 година со истоименото соседно село и како такво го добило административниот статус на градот. Во 1918 година основан е Бологовскиот округ во Новогородската губернерија, а градот Бологоје станал првиот округ и од 1927 година и регионален центар.
Демографија
Белешка: * според проценките на Националната статистичка служба.
Сообраќај
Благодарение на својата стратешки поволна позиција на половина пат меѓу двата најголеми руски града, Москва и Санкт Петербург, Бологоје се развил многу рано како многу важна крстосница на железници и патишта, а нејзината железничка станица се смета за една од најфреквентните во Тверската област. Од 1851 година преку градот поминува железничка пруга на релација Москва-Санкт Петербург. Поважни железнички линии што минуваат низ градот се и Рибинск - Бежецк - Сонково, Псков - Валдај - Стараја Русија и Великије Луки - Андреапол.
Петар Панов синдром
Синдромот на Петар Пан ја опишува неможноста на некој да верува дека тие се на постара возраст и да се однесуваат на начин обично поврзан со зрелоста. Овој синдром се појавува кај луѓето кои не сакаат или не чувствуваат можност да растат, луѓе со тело на возрасен, но ум на дете. Тие не знаат како или пак воошто не сакаат да престанат да бидат деца. Терминот потекнува од измислениот детски лик Петар Пан, кој никогаш не старее. Иако почесто им се јавува кај мажите, можна е појава и кај жените.
Некои одлики на ова нарушување се неможноста на поединците да преземат одговорности, да се посветат на себе или да ги исполнат ветувањата, прекумерна грижа за изгледот и личната благосостојба и нивниот недостаток на самодоверба, иако ретко ја покажуваат и наизглед се сосема спротивното. Исто така, тие постојано ги менуваат партнерите и бараат помлади. „Секогаш кога врската почнува да бара високо ниво на посветеност и одговорност, тие се плашат и ја раскинуваат. Врските со помлади жени ја имаат предноста на живеење од ден на ден без никакви грижи, и тие исто така вклучуваат помалку идни планови, па оттаму и помалку одговорности “.
Луѓето кои ги покажуваат овие одлики поврзани со синдромот Петар Пан, понекогаш се нарекуваат Петар Панери. Хумбелина Роблес Ортега, професор по личност, евалуација и психолошки третман на Гранадскиот универзитет, го поврзува синдромот со презаштитни родители и недостатокот на животни вештини кои создаваат вознемиреност во зрелоста.
Концептот на возрасни лица кои се декларираат како малолетници и адолесценти е познат како трансвозрасност (анг. transageism) кој е моделиран врз трансродовоста. Петар Пан синдромот не е признаен од Светската здравствена организација.
Историја
Концептот се здобил со популарност преку психоаналитичарот д-р Дан Кили во неговата книга Синдромот Петар Пан: Мажи кои никогаш не пораснале, првпат објавена во 1983 година. Неговата книга станала меѓународен бестселер и довела до бран слични книги за поп-психологија. Доктор Кили ја добил идејата за „Синдромот Петар Пан“ откако забележал дека, како и славниот лик во претставата J. М. Бери, многу од проблематичните тинејџери што ги лекувал имале проблеми со растењето и прифаќањето на одговорностите на возрасните. Оваа неволја продолжила и во зрелоста.
Бара (Ново Село - штипско село)
Бара — археолошко наоѓалиште во штипското село Ново Село. Наоѓалиштето претставува населба од   доцноантичко време,. На една блага падина со површина од 2 хектара, што се наоѓа на 1 км западно од селото, има фрагменти од керамички садови работени на колце, тегули, имбрекси, кршени тули и делкани блокови од камен. Најдени се и три бази од столбови оставени на меѓата од нивата на Костадин Ристов.
Космос-153
Космос-153 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 април 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-153 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 273 км, а најмалото на 197.
Партија на доброто
Добра партија или Партија на доброто (на İyi Parti или İYİ Parti) — националистичка, кемалистичка политичка партија во Турција, која има за цел да се надмине социјалната неправда со воспоставување на целесообразна социјална држава. Партијата е формирана во 2017 година од Мерал Акшенер, која е сегашен лидер на партијата. Партијата се придржува до принципите и идеалите на основачот на Турција Мустафа Кемал Ататурк. Либерално-конзервативната Демократска партија е братска партија на Партијата на доброто. Тамгата на племето Каји се користи како ознака на партијата.
Партијата следи центристичка политичка идеологија и става посебен акцент на враќање на парламентарниот систем и интегритетот на судството и другите институции. Партијата е опишана како антиердоганистичка алтернатива за десничарските гласачи кои се разочарани од Партијата на националистичката акција и владејачката Партија на правдата и развојот.
Партијата е формирана од истакнати поранешни членови на најголемите етаблирани партии во Турција, главно од Партијата на националистичката акција и главната опозициска Републиканска народна партија. Планови за формирање нова партија се појавиле меѓу истакнати членови кои ја напуштиле Партијата на националистичката акција поради гласањето на партијата за опцијата „за“ на контроверзниот уставен референдум во 2017 година и неуспешниот обид за соборување на лидерот на партијата.
Партијата на доброто брзо освоила пет членови на Големото национално собрание кои првично биле избрани за други партии, и бројни членови на покраински и општински совети кои исто така ги напуштиле своите поранешни партии. Во 2018 година, во пресрет на општите избори, дополнителни 15 пратеници од Републиканската народна партија преминале во Партијата на доброто со заеднички договор меѓу двете партии. Ова требало да ѝ овозможи на Партијата на доброто да формира парламентарна група која ќе има право да кандидира претседател без да собира потписи и да настапува независно.
Партијата на доброто учествувала во изборната коалиција Сојузот на нацијата, заедно со Републиканската народна партија, Партијата на радоста и Демократската партија, на партламентарните избори во 2018 година, освојувајќи 43 места во Големото национално собрание. Партијата котира високо и е во пораст.
Турски Гробишта (Козјак)
Турски Гробишта  — археолошко наоѓалиште во штипското село Козјак. Наоѓалиштето претставува објект  од  римско време,.
Се наоѓа на излезот од селото, од левата страна на патот за Радање, во нивата на Фердо и Блаже Митеви и Дане Иванов. Со земјоделските работи биле наоѓани темели од ѕидови, поставени во различни правци, ѕидани од речен камен и кал, а покрај нив саѓи, парчиња од тегули, имбрекси и садови со една или две држалки работени на колце, по боја сивокафеави и црвеникави. Наодите им припаѓаат на станбени објекти од комплексот на античкиот град Баргала, Иван Микулчиќ ги поврзува со старохристијанска црква.
Бисера Костадиновска-Стојчевска
Животопис
Бисера Костадиновска Стојчевска е роденa во Битола на 20 февруари 1986 година, каде го завршила основното и средното образование. Докторирала на Педагошкиот факултет на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола, англиски јазик. Станала лектор на факултетот и напредувала до вонреден професор.
На 15 јули 2020 година била избрана за пратеник од Социјалдемократскиот сојуз на Македонија, а на 16 јануари 2022 станала министер за култура.
Активности во Собранието
Како пратеничка ги имала следните активности:
Сонково
Сонково ( Сонково) е населено место со административен статус на мало гратче ( посёлок городского типа) во европскиот дел на Руската Федерација и административниот центар на Сонковскиот реон сместен на крајниот исток на Тверската област. Според проценките на националната статистичка служба, во градот во 2013 година живееле 4 124 жители.
Географија
Гратчето се наоѓа на крајниот исток од Тверската област, на само неколку километри западно од границата со Јарославската област, околу 127 километри североисточно од градот Твер. Самата населба лежи во периферниот дел на низината Горна Волга, а неколку километри западно од населбата започнува областа на малку побрановитиот морен Бежески врв. Населбата лежи на бреговите на реката Каменка, притока на реката Сит, на надморска височина од 170 до 180 метри.
Најблиските поголеми населби се градовите Бежек (28 км западно) и Красни Холм (31 км северно) и градот Кесова Гора (24 км јужно).
Историја
Населбата е формирана во 1870 година како работнички камп на вработени за изградба на железничката пруга што ги поврзувала градовите Бологоје и Рибинск. По основањето, тој бил познат како Савелино. Населбата во 1903 година е преименувана во сегашното име Сонково, а во 1924 година станува парохиски центар. Во 1927 година доби статус на работнички град, а по основањето на на Сонковскиот реон во 1929 година добил административен статус на регионален центар.
На крајот на XIX и почетокот на XX век, Сонково се развил како важен транзитен и трговски центар. За време на Втората светска војна, бегалците од окупираните делови на земјата биле пренесени преку железничката станица Сонково на слободната територија од една страна, а од друга страна се снабдувале со советските војници. На самиот почеток на војната, градот бил сериозно оштетен во германското бомбардирање.
Статусот на работничко гратче од 1927 година бил променет во статус на град во 2005 година.
Гратчето во 2010 година го одбележа јубилејот, 140 години од основањето.
Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 4 007 жители, додека според проценките за 2013 година таму живееле 4 124 жители.
Ангила
Ангвила (Anguilla) — британска прекуморска територија во Карипското Море. Ангила е остров, или група острови, кои се најсеверните Заветрени Острови, дел од Карипските Острови. Ангила се наоѓа источно од Порторико и Девствените Острови и северно од Свети Мартин. Територијата Ангвила ги зафаќа главниот остров Ангвила заедно со уште неколку помали острови и островчиња кои немаат постојано население. Главен град на Ангвила е Вали и вкупната површина на Ангила е 91 километар квадратен со население од околу 13.500 (проц. за 2006).
Потекло на поимот
Името на островот доаѓа од италијанскиот поим , што значи „јагула“ поради неговиот облик. Според највеќето извори, ова име му го дал Кристофер Колумбо.
Космос-154
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 8 април 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 212 км, а најмалото на 182.
Нива на Стојко Тодоров (Козјак)
Нива на Стојко Тодоров  — археолошко наоѓалиште во штипското село Козјак. Наоѓалиштето претставува објект  од  римско време,.
На 400 м југоисточно од селото се наоѓа нивата на Стојко Тодоров која лежи на самиот десен брег на Козјачка Река. Во 1965 година, со земјоделските работи е откриена мала скулптурална претстава на тројна Хеката, изработена од бел ситнозрнест мермер. Подоцна, во 1967 година, Музејот од Штип извршил мало пробно ископување. Во сонда долга 10 м и широка 2 м биле откриени делови од темели на објект, ѕидани од речен камен и кал, зачувани со 2 до 3 реда ѕидарија. Освен фрагменти од керамички садови, биле најдени неколку монети од времето на Константин. Објектот му припаѓа на комплексот на античкиот град Баргала.