cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Критична маса (велосипедизам)
Скопје
Критична маса во Скопје, Македонија, за првпат била организирана на 30 мај 2012 година под мотото „Критична маса - Скопје на точак!“. Настанот бил одржан во денот среда и оттогаш секоја последна среда во месецот се одржуваат спонтани собири и возење по скопските улици во вид на протест и покажување дека постојат самите велосипедисти и дека заслужуваат права како и сите други учесници во сообраќајот. Првата, како и сите други изданија подоцна на критичната маса во Скопје, се организирани од здружението „НаТочак“, кое активно делува на друштвените мрежи, како и на нивниот блог, на кој навремено известуваат за сите нивни активности.
Вообичаено, критичната маса во Скопје се одржува на последната среда во месецот, со почеток од 17:30 часот во текот на зимните месеци и со почеток од 19:00 часот во текот на летото. Исто така, местоположбата на самиот почеток, како и движењето на велосипедистите, се дознава преку друштвените мрежи, најчесто една недела пред одржување на настанот.
Критичната маса во Скопје го прославила својот трет роденден на 27 мај 2015 година.
Во поглед на посетеноста на настаните, таа се движи од неколку десетици до стотина велосипедисти, во зависност од временските услови, но се забележува дека расте уште од самото одржување на првата критична маса.
Тетово
Тетово е вториот македонски град, во кој се одржала Критична маса и тамошните велосипедисти имаат извозени 25 настани, односно го имаат прославено својот втор роденден.
Гостивар
Гостивар е третиот по ред град во Македонија каде се одржува Критичната Маса. Првата Критична Маса во Гостивар е одржана на 28 септември 2013 година. Организирана е од страна на незваничното здружение „НаТочак Гостивар“. Се одржува во последната недела од месецот во 12:00 часот (преку лето во 18:30 часот). Најчесто почетокот на возењето е пред општинската зграда, а завршува на градскиот плоштад. За организирање на настанот се дознава преку друштвените мрежи.
Битола
Како четврти македонски град, кој се приклучил на иницијативата на одржување на вакви протестни собири и возења бил [Битола], во кој се имаат одржано 47 возења, со што го наскоро ќе го прослават својот четврти роденден.
Прилеп
Неколку дена подоцна од Битола, и Прилеп започнале со одржување на своите настани.
Штип
Во Штип, првата Критична маса се одржала на 28 мај 2015 година, со што Штип станал шести македонски град кој се приклучил на оваа иницијатива за кревање на свеста во поглед на велосипедот како превозно средство.
Шонен-манга
Шонен или шонен-манга (少年 漫画) — манга наменета за младата машка публика. Старосната група варира во зависност од поединечните читатели и различните списанија, но првенствено е наменета за момчиња на возраст од 8 до 18 години. Комплетниот израз значи „момчешки стрип“, или едноставно „детски стрип“. Шонен-манга е најпопуларната форма на манга, а женскиот еквивалент е шоџо манга.
Резиме
Шонен-манга обично се одликува со многу акции, честопати смешни дејствија со машки протагонисти. Другарството помеѓу момчиња или машките во спортските екипи, борбени одреди и слично. Атрактивните женски ликови со претерани одлики се исто така чести, како што е Сакура Харуно од Наруто или Нами од ( наречен и сервис за обожаватели ). Главните ликови честопати имаат желба да се унапредат.
Ниту една од наведените одлики не е услов како што се гледа во шонен-мангата, која ја карактеризира главната женска улога и скоро е без сервис за обожавателите или дејството; она што најмногу одредува дали е или не серијата шонен се работи како списанието кое ја серијализира или терминот во кој се емитува на телевизија. По случајот на Кутому Мијазаки, описите на насилството и сексуалните работи станале многу регулирани во мангите генерално, а особено во шонен. Уметничкиот стил на шонен е генерално помалку „цветен“ во однос на шоџо, иаку варира од цртач до цртач, некои цртале и шонен и шоџо.
Различни приказни во шонен можат да имаат различни теми, како што се боречки вештини, роботи, научна фантастика, спорт, терор и митолошки суштества.
EIGRP
Enhanced Interior Gateway Routing Protocol - (EIGRP) е лиценциран, насочувачки протокол на CISCO, заснован на оригиналниот IGRP. EIGRP е напреден distance-vector насочувачки протокол со оптимизација за минимизирање на насочувачката нестабилност настаната после промени во топологијата како и употребата на опсегот и пресметувачката сила на насочувачот. Насочувач кој поддржува EIGRP автоматски ќе редистрибуира информација за насока до IGRP соседите со претворање на 32 битна EIGRP метрика во 24 битна IGRP метрика. Повеќето од насочувачките оптимизации се засновани на Расејувачкиот Алгоритам за Ажурирање (Diffusing Update Algorithm – DUAL) од SRI и гарантира ослободување од јамки како и овозможуање на механизам за брза конвергенција.
Основни Операции
Собраните податоци од EIGRP се складирани во три табели:
EIGRP Композитна и векторска метрика
EIGRP здружува шест различни векторски метрики со секоја рута и зема предвид само четири при пресметка на композитна метрика:
Router>show ip eigrp topology 10.0.0.1 255.255.255.255 IP-EIGRP topology entry for 10.0.0.1/32 State is Passive, Query origin flag is 1, 1 Successor(s), FD is 40640000 Routing Descriptor Blocks: 10.0.0.1 (Serial0/0/0), from 10.0.0.1, Send flag is 0x0 Composite metric is (40640000/128256), Route is Internal Vector metric: Minimum bandwidth is 64 Kbit Total delay is 25000 microseconds Reliability is 255/255 Load is 197/255 Minimum MTU is 576 Hop count is 1
Опсег Тежина Доцнење Надежност MTU Пресметка на скокови
К Вредности. Постојат 5 К вредности кои се користат во пресметките на композитната метрика, од К1 до К5. К вредностите се однесуваат како мултипликатори или модификатори. К1 не е еднаков со опсегот. По дифолт, само вкупното доцнење и минималниот опсег се разгледуваат кога се стартува EIGRP на насочувач, но администраторот може да овозможи или да ги оневозможи сите К вредности потребни за разгледување на други векторски метрики. Заради компјутерските рути тие се комбинираат заедно во тежинска формула за да се добие единечна метрика,
каде константите од К1 до К5 може да бидат поставени од корисникот. Многу важен но не толку очигледен факт е дека ако К5 е поставен на нула, изразот е неискористлив. По дифолт, К1 и К3 се поставуваат на еден, а се останато на нула, редуцирајќи ја горната формула на (Bandwidth+Delay)*256. Овие константи мора да се постават на иста вредност за сите насочувачи во EIGRP систем инаку најверјатно ќе резултира со насочувачки јамки. CISCO насочувачите кои работат на EIGRP, нема да формираат EIGRP соседство и ќе забележат за несогласувањата во К вредностите додека вредностите не се иденични во насочувачите. EIGRP го мери опсегот и доцнењето со следниве метрики: На CISCO насочувач, интерфејс опсегот е параметар кој статички се конфигурира, изразен во килобити во секунда (овие поставувања имаат улога само при пресметување на метриката, а не на реалниот линиски опсег). Делејќи ја вредноста од 107 kbit/s (т.е. 10 Gbit/s) со изразот за интерфејс опсегот, се враќа вредност користена во тежинската формула. Аналогно, интерфејс доцнењето е параметар конфигуриран статички изразен во микросекунди. Делејќи го интерфејс доцнењето со 10, се враќа вредност за доцнење изразено во микросекунди кое се користи во тежинската формула. IGRP ја користи истата основна формула за пресметка на глобалната метрика, единствената разлика е тоа што IGRP формулата не го содржи скалираниот фактор 256. Всушност овој скалирачки фактор беше претставен за да ја олесни комактибилноста помеѓу EIGRP и IGRP. Во IGRP вкупната метрика е 24 битна вредност, додека EIGRP користи 32 битна вредност за изразување на метриката. Со множење на 24 битна метрика со фактор 256 (поместувајќи 8 бита во лево) вредноста се проширува во 32 бити и обратно. На овој начин се прераспределуваат информациите помеѓу EIGRP и IGRP вклучувајќи едноставни делења или множења на вредноста на метриката со 256, што се извршува автоматски. EIGRP исто така ја одржува и пресметката за скок за секој насочувач, меѓутоа не се користи во пресметка на метриката. Ова само се потврдува во предефинирниот максимум на EIGRP насочувач (по дифолт се поставува на 100 и може да се промени во ранг од 1-255). Насочувачите кои имаат метрика за скок повисока од максимумот, ќе бидат рекламирани како недостапни од страна на EIGRP насочувачот.
Следбеник
Следбеник за одредеено одредиште е следниот скок на насочувачот кој ги задоволува овие два услови: Првиот услов може да биде задоволен со споредување на метриките од сите соседни насочувачи кои ја рекламираат тоа одредиште, зголемувајќи ја метриката со линк до тој сосед и селектирајќи сосед кој ќе врати најмало вкупно растојание. Вториот услов може да биде задоволен со тестирање на т.н. возможен услов за секој сосед кој ја рекламира тоа одредиште. Може да постојат повеќе следбеници за тоа одредиште, во зависност од реалната топологија. Следбениците за одредиштето се зачувуваат во тополошка табела, кои подоцна се користат за популаризирање на насочувачката табела како следни скокови за тоа одредиште.
Возможни следбеници
Возможен следбеник за некоја одредеено одредиште е следен скок на насочувачот за кого е задоволен следниот услов: Овој услов се потврдува со тестирање на физибилити условот. Секој следбеник е и возможен следбеник. Меѓутоа во многу наводи за EIGRP изразот „возможен следбеник“ се користи за да ги обележи оние насочувачи кои овозможуваат патека без јамки, но кои не се следбеници. Возможен следбеник овозможува работна рута до истата одредиште со поголема оддалеченост. Во секое време насочувачот може да праќа пакети до рута обележана како пасивна, до било кои следбеници или возможни следбеници без предупредувања и овој пакет ќе се достави. Возможните следбеници се чуваат во тополошката табела. Возможните следбеници делотворно овозможуваат резервна рута во случај постоечкиот следбеник да умре. Исто така кога се врши unequal-cost load-balancing (балансирање на мрежен сообраќај во инверзна пропорција со цените на рутите), возможните следбеници се користат за следен скок во насочувачката табела за тежински балансираните одредишта. По дифолт, вкупниот број на следбеници и возможни следбеници за одредиште чувана во насочувачка табела е ограничен на четири. Ова ограничување може да варира во ранг од 1 до 6. Во поновите верзии на CISCO IOS (пример 12.4) рангот е меѓу 1 и 16.
Активна и Пасивна Состојба
Одредиштето во тополошката табела може да се означи како активна или пасивна. Пасивна состојба е состојба кога насочувачот ги има идентификувано следбениците за одредиштето. Одредиштето се менува во активна кога тековниот следбеник повеќе не го задоволува физибилити условот и повеќе не постојат возможни следбеници за тоа одредиште (на пример не се достапни резервни рути). Одредиштето се менува од активна во пасивна кога насочувачот примил одговор за сите прашања до соседите. Ако следбеникот престане да го задоволува условот за возможност но постои најмалку еден возможен следбеник кој е достапен, насочувачот ќе промовира возможен следбеник со најмала вкупна оддалеченост (оддалеченост пријавена од возможниот следбеник плус цената на линкот до соседот) до новиот следбеник и одредиштето се менува во пасивна состојба.
Пријавена оддалеченост и возможна оддалеченост
Пријавена оддалеченост (Reported Distance - RD) е вкупната, рекламирана метрика долж патеката до дестинациската мрежа од соседот. Ова растојание понекогаш се вика Рекламирано растојание (AD) и е еднакво со тековното најкратко растојание од следбеникот до следниот насочувач. Возможна оддалеченост (Feaisible Distance - FD) е најкраткото познато растојание од насочувач до некое одредиште. Ова претставува пријавена оддалеченост (RD) + цената да се стигне до соседниот насочувач од кој RD беше пратена. Важно е да се забележи дека метриката претставува последен премин од активна во пасивна состојба. Со други зборови, претставува историски најкраткиот патека до одредеено одредиште. Додека рутата е во пасивна состојба, FD ги ажурира само намалените вредности на активните растојанија до одредиштето. Од друга страна, ако насочувачот има потреба да влезе во активна состојба за тоа одредиште, FD ќе ажурира нова вредност по премин на насочувачот од активна во пасивна состојба. Ова е единствен случај каде FD може да се зголеми. Преминот од активна во пасивна состојба бележи нов почеток за таа рута. На пример, ако до новооткриеното одредиште X премине од активна во пасивна состојба, со вкупно растојание 10, насочувачот ги поставува RD и FD на 10. Подоцна тоа растојание се намалува од 10 на 8. Ова растојание останува во пасивна состојба (бидејќи растојанието се намалило, не е прекршен физибилити условот) и насочувачот ги ажурира FD и RD на 8. Дури подоцна растојанието се зголемува на 12, но т.ш. сè уште постои валиден следбеник или возможен следбеник кој е достапен. Во овој случај RD се ажурира на 12, меѓутоа FD ќе остане со вредност 8. Следува дека вредностите на RD и FD ќе бидат различни. На крајот, реалниот следбеник пропаѓа и не постои друг возможен следбеник кој може да се идентификува. Следува дека насочувачот мора да премине во активна состојба и да ги праша неговите соседи за нова рута до одредиште X. Да претпоставиме дека новооткриената патека до одредиштето има вкупно растојание 100, насочувачот ќе премине во пасивна состојба и ќе ги ажурира FD и RD за новата најкратка патека, во овој случај 100.
Физибилити Услов
Физибилити услов е доволен услов за непостоење на јамки во EIGRP рутирана мрежа. Се користи за избор на следбеници и возможни следбеници кои гарантираат дека рутата е ослободена од јамки за дадеено одредиште. Упростената формулација е впечатливо едноставна: Ако, за тоа одредиште, соседниот насочувач рекламира растојание кое е строго помало од возможното растојание, тогаш тој сосед лежи на рута ослободена од јамки за тоа одредиште. Секој сосед што ја задоволува релацијата RD<FD за одредеено одредиште е рута која е ослободена од јамки за тоа одредиште. Овој услов е наречен Услов за Изворен Јазол и е еден од најеквивалентните услови кој беше предложен и докажан од доктор J. J. Garcia Luna Aceves на SRI. Важно е да се сфати дека овој услов е доволен а не потребен услов. Тоа значи дека соседите кои го задоволуаат овој услов гарантирано се наоѓаат на патека која е ослободена од јамки за тоа одредиште, меѓутоа исто така може да постојат други соседи кои се наоѓаат на патека ослободена од јамки и кои не го задоволуваат овој услов. Но овие соседи не ја обезбедуваат најкратката патека до одредиштето, па според тоа нивното неискористување не претставува значајно ослабување на функционирањето на рутата. Овие соседи повторно ќе бидат оценети за можно користење ако премине во активна состојба за тоа одредиште.
EIGRP класификација како distance-vector
Во минатото, EIGRP беше опишуван во многу маркетинг материјали на CISCO, како балансиран, хибриден, насочувачки протокол, наводно комбиниран со најдобрите додатоци од link-state и distance-vector протоколите. Овој опис не е точен од принципиелна гледна точка. По дефиниција: EIGRP насочувачите разменуваат пораки кои содржат информации за опсег, доцнење, тежина, надежност и MTU на патеката до секое одредиште и се познати како рекламни насочувачи. Секој насочувач ги користи овие параметри за пресметка на резултирачкото растојание од одредиштето. Во пораката не се присутни други дополнителни тополошки информации. Следува дека EIGRP по својата природа е distance-vector протокол. Вистина е дека EIGRP користи бројни техники кои не се присутни во стандардните distance-vector протоколи, односно: Меѓутоа ниедна од овие техники не прави разлика меѓу основните принципи на EIGRP, што разменува вектори од растојанија до секоја позното одредиште во мрежата без целосно познавање на мрежната топологија и како што впрочем слични техники се користат во другите distance-vector протоколи (DSDV и AODV). ЕIGRP претставува напреден тип на distance-vector насочувачки протокол, а не е хибриден протокол.
Други детали
EIGRP го поддржува бескласното меѓудоменско насочување (CIDR), дозволувајќи користење на променлива должина на маската на подмрежата – едно од подобрувањата на протоколот во однос на неговиот претходник. EIGRP не се користи во апликации каде насочувачот треба да ја знае точната топологија на мрежата (на пример сообрачајното инженерство во MPLS). EIGRP може да работи како одделен насочувачки процес за Интернет Протоколот (IP), IPv6, IPX и Apple Talk, со користење на независни протокол модули (PDMs), но не ја задоволува транслацијата меѓу протоколите. Пример за постаување на EIGRP на CISCO IOS насочувач за приватна мрежа. Wildcard (адреса која се користи како замена, џокер) 0.0.15.255 е пример за подмрежа со максимум 4096 хоста (домаќини) – претставува bitwise комплемент на маската на подмрежата 255.255.240.0. Наредбата no auto summary овозможува автоматска сумаризација на рути во класни граници кој ќе резултира со јамка во бесконечната мрежа.
Надворешни врски
Interior Gateway Routing Protocol
Аеродром Лајпциг-Алтенбург
Аеродромот Лајпцит-Алтенбург, до февруари 2008 познат како Аеродром Алтенбург-Нобиц, е германски регионален аеродром во Нобиц, 6 километри југоисточно од Алтенбург и 42 километри јужно од Лајпциг во покраината Тирингија. Тој е вториот најголем аеродром во Тирингија. Во 2007 опслужил скоро 140.000 патници.
Историја
Аеродромот кај Алтенбург-Нобиц е еден од најстарите во Германија. Неговите корени може да се следат до 1868, кога областа околу аеродромот била користена како терен за вежби на пешадијата. Во 1881, војводата Ернст Втори од Саксо-Алтенбург се согласил за дополнително проширување на местото за воени цели и во 1909 на местото првпат слетал рана форма на авион; Војводата добил можност да се вози со него и веднаш станал поддржувач на воздухопловството. Две години подоцна во 1911 била одржана изложба на авиони на местата, каде имало и двокрилни мотори, а во јуни 1913 официјално бил основан аеродромот.
Во текот на Првата светска војна, Алтенбург-Нобиц бил главно користен како производствен центар за германското воено воздухопловство. Воената пилотска академија исто така се наоѓала на аеродромот.
По поразот на Германија, инфраструктурата околу аеродромот главно било отстранета во согласност со целите на Версајскиот договор. Местото било оставено во таа состојба до 1930-тите, но по доаѓањето на власт на нацистичката партија, аеродромот бил повторно активиран. Работите започнале во 1936; нови хангари, работилници и касарни биле изградени и била изградена бетонска писта.
Во текот на Втората светска војна, релативната оддалеченост на Алтенбург-Нобиц од главните настани на војната го направиле аеродромот совршено место за тренинзи на Луфтвафе.
Со падот на Третиот Рајх, аеродромот бил освоен од американската војска во април 1945, пред да биде предаден под советска контрола во јули, кога областа потпаднала под влијание на Советите, како последица на постигнатиот договор помеѓу сојузниците. Оттогаш до 1992, Алтенбург-Нобиц бил користен како воена база на советските воздухопловни сили. Исто така бил изграден и антиракетен систем во 1986.
Советското присуство на аеродромот завршило во 1992 со падот на комунизмот. По повторното обединување на Германија била донесена одлука за претворање на аеродромот во јавен и да биде користен како регионален аеродром. По неколку години Ryanair започнал да нуди летови до и од Велика Британија и Шпанија, но овие биле укинати во април 2011. Денес, Лајпциг-Алтенбург (како е сега познат аеродромот) главно е користен за комерцијални цели. Постои и мал воздухопловен музеј, кој ја прикажува историјата на аеродромот.
Авиопревозници и одредишта
Моментално не постојат закажани летови до и од Лајпциг-Алтенбург, откако Ryanair заминал во 2011 како последен преостанат авиопревозник.
Несреќи и инциденти
На 10 март 2010, Боинг 737-800 на Ryanair, полетан од Лондон-Станстед, Велика Британија при слетувањето во Алтенбург не можел да воспостави радио контакт со кулата и бил пренасочен кон аеродромот Берлин Шенефелд (Германија). По инцидентот било откриено дека поради недоразбирање со распоредот, контролорот на летови не се појавил на работа.
Серафима Амосова
Серафима Амосова (Серафима Амосова; – ) беше заменик командант на 46. Гарда на ноќниот бомбашки полк за време на Втората светска војна.
Ран живот
Серафима Амосова е родена во централен Сибир на 20 август 1914 во работничко семејство; нејзиниот татко работи на локалната Чернореченска железничка. Нејзиниот дедо, Антон Амосов, кон крајот на XIX век се преселува во Сибир од Белорусија. По завршувањето на училиштето во 1929, им се придружува на Комсомол и станува водач на пионерскиот одред. Во 1933 станува делегат на Советската конференција на пионерски работници во Москва. Со сон да стане пилот, влегува во паравоената спортска организација ОСОАВИАХИМ, но нејзината едрилица се руши на денот кога треба да ја заврши пилотската обука. По заздравувањето на повредите, се запишува во пилотското училиште Тамбов. Во 1936 дипломира со почести и ја добива лиценцата за летање, по што работи за Аерофлот како пилот на рутата Мусква-Иркутск. Со ескалацијата на Втората светска војна во јануари 1941 година, именувана е за командант на скадрилата да обучува воено-способни мажи на Јанаул аеродромот во Башкортостан.
Воена кариера
На една мисија кога Амосова лета со цел да бомбардира штаб на силите на Оската, го одложува исфрлањето на бомби поради недостаток на противвоздухопловна артилерија кога прелетува над метата, бидејќи очекува толку важна мета да поседува ваква артилерија. Тоа предизвикува сомнежи кај Серафима дали се наоѓа над вистинската мета, по што се враќа трипати на контролниот пункт. Откога се осигурува дека метата е точна, ги исфрла бомбите над штабот и заедно со навигаторот чекаат дали ќе има противнапад. Дури по исфрлањето на бомбите, силите на Оската лансираат противвоздухопловен оган, најверојатно зашто не сакале претходно да ја откријат позицијата на штабот.
Освен мисиите за бомбардирање, Амосова обучува навигатори да станат пилоти со сертификати и е именувана за заменик командант на полкот, одржувајќи строга дисциплина во полкот.
Извршува вкупно 555 мисии во војната, учествувајќи во ноќните бомбардирања во Северен Кавказ, Ставропол, Кубањ, Новоросијск, Крим, Керч, Белорусија и Полска како и доставување на намирници, но и дневни мисии во потрага по области кои можат да бидат искористени за аеродроми, бидејќи авионот По-2 нема доделен аеродром. За време на војната се здобива со два Ордени на Црвеното Знаме, со Орден на Александар Невски, Орден на Црвената Ѕведа, и со Орден на Патриотската Војна.
Свети Илија (село)
Свети Илија или Мечкили (Προφήτης Ηλίας, Профитис Илијас) — село во општина Вртикоп, Воденско, Егејска Македонија, денес во Постолскиот округ на областа Централна Македонија во Грција. Населението брои 1.036 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото е сместено во Солунското Поле, на околу 2 км западно од селото Калиница. Низ Свети Илија минува реката Мегленица.
Историја
Во септември 1910 година селото настрадло за време на разоружувачката акција на младотурците. Од селото биле собрани 10 пушки „Гра“, 8 кубури и 7 револвери. Дел од селаните биле истепани, а осум уапсени и одведени во Вртикоп.
Во 1924 година Турците се иселени во Турција согласно Лозанскиот договор и на нивно место се населени грчки доселеници од Мала Азија, Источна Тракија и Понт (вкупно 242 бегалци). Во 1928 г. селото имало мешано население, со 451 доселеници (108 семејства) и 230 староседелци.
Стопанство
Главни производи на селото се: овошје (големи количества праски и јаболка), бостан, сусам и пченица, а делумно е развиено и краварството.
Население
Според делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ (1878), во 1873 г., Свети Илија (St Ilia) било село во Воденската каза со 66 куќи и 215 машки жители Македонци христијани и 85 Македонци муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 310 Македонци и 220 Турци. Според податоци на секретарот на Бугарска егзархија, Димитар Мишев (La Macédoine et sa Population Chrétienne) во 1905 г. во Свети Илија (Sveti-Ilia) имало 160 Македонци и 60 Власи, и работело грчко училиште.
В 1910 година в селото (Άγιος Ηλίας) имало 75 жители егзархисти.
Според податоци од 1920 г. селото Свети Илија има 20 куќи на Словени христијани и 40 куќи на Роми христијани.
Свети Илија во пописот од 1913 година било водено со 286 жители (од кои 164 мажи и 122 жени ). Во друго издание на грчката статистика се сретнува податокот од 557 жители, што изгледа е поточно. Во 1920 година селото броело 533 жители. По иселувањето на Турците во Турција, грчките власти населиле поголем број грчки бегалски семејства (вкупно 242 бегалци). Така, селото повторно станало мешана населба, која во 1928 година била забележана со 681 жител, а во 1940 година со 998 жители, од кои 405 Македонци и 593 бегалци. Бидејќи не претрпело загуби во Граѓанската војна и бидејќи земјиштето е многу плодно и делумно се наводнува, селото покажало зголемување на населението. Во пописот од 1951 година биле попишани 1.038 жители, во 1961 година 1.087, во 1971 година 1.146, во 1981 година 1.212, а во 1991 година 1.477 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.290 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.036 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Мениида со седиште во селото Калиница, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Свети Илија, во кој е единствено село.
Бакар (I) хлорид
Историја
Бакар (I) хлоридот првпат бил подготвен од Роберт Бојл во средината на XVII век од жива (II) хлорид („Венецијански сублимат“) и бакар метал:
Во 1799 година, Ј.Л. Пруст ги карактеризирал двата различни хлориди на бакар. Тој го подготвил CuCl со загревање на CuCl 2 на црвена топлина во отсуство на воздух, предизвикувајќи го да изгуби половина од комбинираниот хлор проследено со отстранување на преостанатиот CuCl 2 со миење со вода.
Киселиот раствор на CuCl порано се користел за анализа на содржината на јаглерод моноксид во гасовите, на пример во гасниот апарат на Хемпел . Оваа апликација била значајна во текот на 19 и почетокот на 20 век кога јагленот гас бил широко користен за греење и осветлување.
Синтеза
Бакар (I) хлорид се произведува индустриски со директна комбинација на бакар метал и хлор на 450-900 °C:
Бакар (I) хлоридот може да се подготви и со редуцирање на бакар (II) хлорид со сулфур диоксид или со аскорбинска киселина (витамин Ц) што делува како редукционен шеќер:
Може да се користат и многу други редуцирачки агенси.
Својства
Бакар(I) хлоридот има кубна кристална структура на цинкбленд при амбиентални услови. При загревање на 408 °C структурата се менува во хексагонална. Неколку други кристални форми на CuCl се појавуваат при високи притисоци (неколку GPa).
Бакар (I) хлорид е Луисова киселина, која е класифицирана како мека. Така, тој формира серија комплекси со меки Луисови киселини и бази како што е трифенилфосфинот:
Иако CuCl е нерастворлив во вода, тој се раствора во водени раствори кои содржат соодветни донорски молекули. Формира комплекси со халидни јони, на пример, формирајќи H 3 O + CuCl 2 − во концентрирана хлороводородна киселина. Хлоридот е поместен со CN − и S 2 O <sub id="mwqA">3   <sup id="mwqQ">2−.
Растворите на CuCl во HCl или NH3 апсорбираат јаглерод моноксид за да формираат безбојни комплекси како што е димерот премостен со хлорид [CuCl(CO)] 2. Истите раствори на хлороводородна киселина реагираат и со гасот ацетилен за да формираат [CuCl(C 2 H 2 )]. Амонијачните раствори на CuCl реагираат со ацетилени за да формираат експлозивни бакар(I) ацетилид, Cu 2 C2. Алкеновите комплекси o може да се подготват со редукција на CuCl <sub id="mwuQ">2 со сулфур диоксид во присуство на алкен во раствор на алкохол. Комплексите со диени како 1,5-циклооктадиен се особено стабилни:
Во отсуство на други лиганди, неговите водени раствори се нестабилни во однос на диспропорционалноста:
Делумно поради оваа причина примероците во воздухот добиваат зелена боја.
Употреба
Главната употреба на бакар(I) хлорид е како претходник на фунгицидот бакар оксихлорид. За таа цел, воден бакар(I) хлорид се генерира со компропорција и потоа се оксидира со воздух:
Бакар (I) хлоридот катализира различни органски реакции, како што е дискутирано погоре. Неговиот афинитет за јаглерод моноксид во присуство на алуминиум хлорид е искористен во процесот COPure SM.
Во органската синтеза
CuCl се користи со јаглерод моноксид, алуминиум хлорид и водород хлорид во реакцијата Гатерман-Кох за да се формираат бензалдехиди.
Во реакцијата на Сендмаер. Третманот на арениазониумова сол со CuCl доведува до арил хлорид, на пример:
Реакцијата има широк опсег и обично дава добри приноси.
Раните истражувачи забележале дека бакар(I) халидите катализираат 1,4-додавање на Грињардовите реагенси во алфа, бета-незаситени кетони довеле до развој на органски реагенси кои се широко користени денес во органската синтеза:
Ова откритие довело до развој на органобакарната хемија. На пример, CuCl реагира со метилитиум (CH 3 Li) за да формира „Гилманови реагенси“ како што е (CH 3) 2 CuLi, кои наоѓаат широка употреба во органската синтеза. Грињардовите реагенси формираат слични органобакарни соединенија. Иако другите бакар (I) соединенија како бакар (I) јодид сега почесто се користат за овие типови реакции, бакар (I) хлоридот сè уште се препорачува во некои случаи:
Овде, Bu означува n- бутил група. Без CuCl, Грињардовиот реагенс сам дава мешавина од 1,2- и 1,4-додатоци на производи (т.е., бутилот се додава на C поблиску до C=O).
Бакар (I) хлоридот е исто така посредник формиран од бакар (II) хлорид во процесот на Вакер.
Во полимерната хемија
CuCl се користи како катализатор во полимеризација на радикални преноси на атом (ATRP).
Природна појава
Природна форма на CuCl е реткиот минерал нантокит.
337 (број)
337 (триста триесет и седум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 336 а претходник на бројот 338.
Сектор за внатрешни работи – Куманово
Сектор за внатрешни работи - Куманово е подрачна единица на Министерство за внатрешни работи на Македонија сместена во Куманово.
Класична логика
Класичната логика е бивалентна, т.е. користи само Булови функции. Иако неусловени од претходните услови, современите расправи за класичната логика обично занимаваат со исказна и логика од прв ред.
Некласични логики
Во книгата Deviant Logic, Fuzzy Logic: Beyond the Formalism, Сузан Хак ги дели некласичните логики на девијантна, квазидевијантна и проширена логика.
Вустегарт
Вустегарт е планина во окрузите Валдек-Франкенберг и Швалм-Едер-Крајс на север од германската држава Хесен. Тоа е дел од планините Келервалд и има височина од 675.3 m.
Планината е во Националниот парк Келервалд-Едерсе, единствениот национален парк во Хесен. Активностите на оваа планина вклучуваат пешачење, нордиско одење, планински велосипедизам и крос-кантри скијање.
Латински Гробишта (Латово)
Латински Гробишта — археолошко наоѓалиште во поречкото село Латово. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа во близината на наоѓалиштето Гладница, на десниот брег на Голема Река (Треска), каде при обработувањето на земјата селаните откриле гробови градени од камени плочи.
Жозе Бозингва
Жозе Бозингва да Силва (роден на ), познат како Бозингва, е португалски фудбалер, кој игра како десен дефанзивец и во моментов е член на Квинс Парк Ренџерс. Тој поголем дел од својата кариера ја има поминато во Порто и Челзи. Бозингва својата земја ја претставувал на Европското првенство во 2008.
Градиште (Моклиште)
Градиште — населба и некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Моклиште, Македонија. На зарамнето плато што се наоѓа над десниот брег на реката Луда Мара, оддалечено 6-7 километри јужно од селото, се гледаат грамади од градежен материјал, тегули и имбрекси. Помеѓу населбата и брегот на реката се констатирани гробови од камени плочи - тип циста, а најдена е и надгробна плоча со грчки натпис.
Мехмед-паша Соколовиќева џамија
Џамија Мехмед-паша Соколовиќ (турски: Sokollu Pasa Camii) е џамија која се наоѓа во населбата Еминону, Истанбул, Турција. Оваа џамија била изградена во периодот од 1571 до 1572 година. Нејзин архитект е Синан кој ја проектирал во чест на Мехмед-паша Соколовиќ, сопруг на една од ќерките на Селим II. Во почетокот џамијата била позната и како Џамија на принцеза Есмахан, но со текот на времето сепак се отргнало тоа име.
Хеленистичка култура
Со освојувањето на Александар III Македонски на Исток дошло до ширење на древната македонска и древната хеленска култура кај тамошните поробени народи. Притоа македонската и хеленската култура вршеле влијание врз културата на месното население, а и тие возвраќале со извесно влијание врз нив. Така дошло до мешање на македонската, хеленската и старите источни култури. Новата култура, за разлика од хеленската култура, која била доминантна, се нарекува хеленистичка култура
Епохата на процутот на хеленистичката култура се нарекува хеленизам, а државите во кои се развивала хеленистичката култура се нарекуваат хеленистички држави.
Хеленистичкиот период започнал од периодот на завојувањата на Александар III Македонски, продолжил во државите создадени по неговата смрт па сè до нивното потпаѓање под римска власт и како крај се смета освојувањето и разорувањето на градот Александрија од страна на Арабјаните 642 година пред н.е.
Денес е мошне тешко, речиси невозможно, процентуално да се одреди етничката слика на Македонија во римскиот период. Секако дека најголемиот дел во класично и хелинистичко време го сочинувале Пајонците и Македонците. Помалку населени биле деловите Македонија со Пенести, Бриги, од елинистичко време со Дарданци, Тракијци. Но, тука биле и доселениците Ориенталци, особено во римската епоха, меѓу кои и евреите со сигурност се потврдени, потоа Сарматите, Готите и уште многу доселеници со разни националности.
Римските легионери колонисти имале различно потекло: шпанско, сириско, северноафриканско, далматинско, италско. На крајот на античката епоха во Македонија сите овие народи биле веќе претопени во една хомогена етничка структура позната како Ромеи. Исплашени пред застрашувачкиот пробив на Аварите и Словените, голем дел од Ромеите ќе се засолнат во сигурноста на мегаплите Солун и Цариград. Но сепак поголем бил делот од нив кој ќе се повлече во високите планински пазуви каде што ќе ги преживува наредните векови, главно со помош на сточарството како основна стопанска дејност.
Книжевност и театар
Хелените создале многу вредни книжевни дела. Најпознати се еповите „Илијада“ и „Одисеја“, кои му се припишуваат на поетот Хомер. Хелените пишувале и лирски песни, во кои ги изразувале личните чувства: љубовта, омразата, радоста, тагата. Театарот имал важна улога во животот на Хелените. Театарските претстави настанале од свеченостите што биле приредувани во чест на Дионис – богот на виното и веселбата. Театарските дела за несреќни настани и со тажен крај се викале трагедии, а делата за весели и смешни настани се викале комедии. Најпознати автори на трагедии биле Ајсхил, Софокле и Еврипид, а најпознат автор на комедии бил Аристофан.
Театарските претстави се одржувале под отворено небо. Публиката во театрите седела на камени седишта, поставени како скали, во облик на полукруг. Глумците играле на подигната сцена, а во долниот, рамен дел на театарот имало хор. Хеленските трагедии и комедии имаат голема уметничка вредност, па затоа и денес се изведуваат во театрите во целиот свет.
Филозофија и наука
Кај Хелените имало мудри луѓе. Тоа биле филозофите, чие име значи „љубители на мудроста“. За разлика од објаснувањата на митологијата и на религијата, тие поинаку ги објаснувале појавите во природата и општеството. Најпознати филозофи биле Сократ, Платон и Аристотел. Хелените оствариле големи постигања и во областа на науката. Особено биле развиени историјата, математиката, градежништвото и медицината. Најпознат историчар бил Херодот, кој бил наречен „татко на историјата“. Мошне ценети историчари биле и Тукидид и Ксенофонт.
Уметност
Хелените биле добри мајстори и изработиле прекрасни уметнички дела, кои и денес одушевуваат со својата убавина. Најубави градби биле храмовите. Најпознат бил храмот Партенон во Атина. Во храмовите се наоѓале статуи на боговите и на божиците, што ги изработувале вешти вајари. Од вајарските дела најпознати се: Фрлач на диск, Носач на копје и други. Внатрешноста на храмовите и на другите јавни згради била украсувана со слики од митологијата, религијата и од секојдневниот живот на Хелените.
Митологија и религија
Како и другите народи од тоа време, и Хелените не можеле да ги разберат и објаснат причините за некои појави во природата и во општеството. Тие појави ги објаснувале како невидливи, натприродни и натчовечки сили. Приказните за тие сили, за боговите и за хероите се викаат митови. Сите митови заедно ја сочинуваат митологијата на еден народ. Хелените имале многу богата митологија. Хелените верувале во многу богови. Врховен бог бил Зевс. Тој бил господар на светот, на боговите и на луѓето. Покрај него многу почитувани биле и Хера – божица на небото и жена на Зевс, Аполон – бог на светлината и заштитник на уметноста, Атена – божица на мудроста, Афродита – божица на убавината и многу други. Хелените верувале дека боговите имаат човечки изглед и човечки особини, и дека живеат во убави дворци на врвот на планината Олимп. На своите богови Хелените им граделе храмови, каде што се молеле и им носеле подароци.Хелените верувале и во титани, кои имале натприродна сила, и во херои-полубогови. Најпознат титан бил Прометеј, а најголем херој бил Херакле.
Олимписки игри
Хелените приредувале разни свечености во чест на боговите. Најпознати биле олимписките игри. Тие се организирале секоја четврта година во чест на богот Зевс. Се одржувале во градот Олимпија на Пелопонес, каде што се наоѓал најпознатиот храм на богот Зевс. По местото на одржување, игрите го добиле и своето име. За време на олимписките игри прекинувале сите непријателства и бил воспоставуван свет мир, што го почитувале сите Хелени. Игрите траеле пет дена. Учесниците се натпреварувале во трчање, скокање, борење, фрлање копје и диск, трки со коњи и други дисциплини. Победниците биле прославувани во цела Хелада како големи јунаци, а како награда на главата им ставале венци од маслинови гранчиња. Првите олимписки игри биле одржани во 776 година пред н.е., а биле укинати во 393 година од н.е.
Црна мувла
Црната мувла (лат. Mucor mucedo) може да предизвика белодробни болести или болести на земјоделските посеви (пламеница на виновата лоза,гламна и р'ѓа на житото).Таа може да биде црна,а одоколу и неколку темно-зелени делови.
Манастир Острог
Манастирот Острог е манастир на Српската православна црква сместен со речиси вертикална позадина, издигнат во големата карпа на Острошка Греда, во Црна Гора. Тој е посветен на Свети Василиј од Острог ( Свети Василије Острошки ), кој беше погребан овде. Од манастирот, може да се види извонреден поглед на рамнината Бјелопавличи. Манастирот се наоѓа во Општина Даниловград, 50  км од Подгорица и 15   км од Никшиќ. Манастирот Острог е најпопуларно место за поклонение во Црна Гора.
Историја
Манастирот го основал Василије, митрополитот епископ на Херцеговина во 17 век. Починал таму во 1671 година, а неколку години подоцна се прославил. Неговото тело е вградено во религија, чувана во пештерската црква посветена божјата мајка во храмот.
Денешниот изглед му беше даден на манастирот во 1923-1926 година, по пожар што го уништи главниот дел од комплексот. Двете мали пештерски цркви беа поштедени и тие се клучните области на споменикот. Фреските во црквата се создадени кон крајот на 17 век. Другата црква, посветена на Светиот крст, е сместена во една пештера на горниот степен на манастирот и е насликана од господар Радул, кој успешно се справи со природните облици на пештерата и ги постави фреските веднаш на површината на карпата. Околу црквата се наоѓаат монашките резиденции, кои заедно со црковната зграда и пределот го прават овој споменик извонредно убав.
Православниот манастир Острог е еден од најчесто посетуваните на Балканот. Привлекува над 100.000 посетители годишно. Го посетуваат верници од сите делови на светот, поединечно или во групи. Тој претставува место за состаноци на сите исповеди: православни, католици и муслимани. Според расказите на аџиите, молејќи се по неговото тело, многумина биле излечени и помогнале во намалување на тешкотиите во нивните животи.
Горен манастир
Во горниот манастир се сместени Црквата на светиот крст. Моштите на Свети Василиј од Острог лежат во Црквата на светиот крст. Интересно е и лозата која расте од карпата. Се вели дека е чудо затоа што ништо не треба да може да расте од чистото карпесто лице.
Долен манастир
Долниот манастирски центар се наоѓа околу Црквата на Света Троица што е изградена во 1824 година. Таа, исто така, го сочинува повеќето од монасите резиденции. Овде има и соби за домови кои се достапни за верниците.
338 (број)
338 (триста триесет и осум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 337 а претходник на бројот 339.
Наводи
300 (number)
NGC 3131
NGC 3131 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3131 се споменува и како UGC 5471, MCG 3-26-33, CGCG 93-60, IRAS 10058+1828.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3131 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3131 има привидни димензии од 2,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 8 м 36,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 13' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 3131 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29499. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1422. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1356.
Малик Милер
Малик Милер (роден на 24 јануари 1994) е германски професионален кошаркар кои настапува за кошаркарската екипа на Хамбург од германската ПроА лига.
Репрезентативна кариера
Роден во Франкфурт, Германија, Милер бил дел од германската репрезентација У-17, У-18 и У-20 (помлади од 17,18 и 20 години).
Сектор за внатрешни работи - Тетово
Сектор за внатрешни работи - Тетово е подрачна единица на Министерство за внатрешни работи на Македонија сместена во Тетово.
Вељо Личеноски
Вељо Личеноски ( - ) — прв филмски монтажер во Македонија, еден од основоположниците на македонскиот филм и еден од најистакнатите режисери на ТВ Скопје,.
Космос-2173
Космос-2173 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 ноември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 825 килограми. Космос-2173 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на км, а најмалото на.
Пулпи
Пулпи  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Адам Смит
Животопис
На околу 14-годишна возраст се запишал во универзитет. Учeл филозофија најпрвин во Глазгов, потоа на Оксфордскиот универзитет (1740-1746). Големо влијание врз кариерата на Адам Смит имаат Френсис Хатчесен (1694-1746) и Дејвид Хјум (1711-1776). При враќањето во Шкотска во текот на 1751 бил назначен за раководител на катедрата „Логика“ на Глазговскиот универзитет. Во 1752 ја добил и катедрата „Морална филозофија“ и така станал приемник на Хатчесен. Лекциите му опфаќале теми од етиката, реториката, правната наука и политичката економија.
Дело
Првата книга на Смит, која му донела известност, е Теорија на моралните чувства (1759). Смит оваа книга ја смета за свој основен труд, за кое последните години од неговиот живот ги посветува повторно на овој труд.
По враќањето си во родната Шкотска започнал со работа по Богатството на народите: Иследување на неговата природа и причини (1776). (eng: "An Inquiry Into the Nature and Causes of the Wealth of Nations").
Во 1778 година бил назначен за царинар. Умира на 17 јули 1790 година во Единбург.
Докажување
За еден понудувач на пазарот да постигне успех во сопствен интерес му е на својата сопствена конкуренција да понуди нешто што тие ж ќе го сметаат како против вредно, и со кое нешто ќе му помогнат на конкурентот за создавање на други интереси.
Адам Смит ја негира секоја задача и улога на државата. Тој верува дека една држава би можела да донесе голема корист за една држава за развој на нејзината економија доколку ги работи “стварните“ проблеми на таа држава, како што се заштита на договорните дела и патентите, државно образование за сиромашните и создавање на што е можно повеќе инфраструктурни проекти( патишта, мостови, тунели и сл).
Селимова џамија
Селимова џамија или „Селимија“ (Selimiye Camii) е џамија која се наоѓа во Едрене, Турција. Оваа џамија била изградена во периодот од 1568 до 1574 година од истакнатиот архитект Мимар Синан во чест на Селим II. Во околината на џамијата се наоѓа и библиотека, бања, училиште, болница и кино. Заедно со Сулејмановата џамија во Истанбул се сметаат за т.н. „султански џамии“.