cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Убавица (пештера)
Геморфологија
Пештерата е настаната е вдолж раседна линија, во правец север - југ. Овој расед избива и на површината на Буковиќ, за што сведочи скарстената суводолица која се протега во ист правец. Убавица е ретка со својот раскош, со безбројните фигури од сталактити и сталагмити создавани со илјадници години, неколку галерии, столбови, ишарани тавани, разновиден пештерски накит, канал со вода, езерца, водопад висок седум метри, пет врела и уште облици и во должина од над петстотини метри.
Хидрографија
Во поголемиот дел на пештерата, со исклучок на влезниот канал (85 м), присутен е постојан подземен водотек. За време на пролетните месеци при топењето на снегот и висок водостој, водите од подземниот водотек се излеваат и истекуваат од пештерата течејќи како силна река и поплавувајќи го патот и околината. Покрај многубројните и разновидните пештерски украси со кои изобилува пештерата, особено интересно е последното пештерско проширување (10×13 м), во која се наоѓа подземен водопад висок 5 - 6 метри.
Животински свет
Покрај лилјаците, во пештерата е застапен ендемскиот вид Ceuthophilus bukoviki од семејството на пештерските штурци (Rhaphidophoridae).
Аеродром Риген
Аеродром Риген (Regionalflugplatz Rügen; исто така познат како Аеродром Берген или Аеродром Гитин) (ICAO: EDCG ) — единствен аеродром на германскиот остров Риген во Балтичкото Море. Аеродромот се наоѓа во општината Дрешвиц, во селото Гитин, околу 8 километри јужно од градот Берген веднаш со сојузниот автопат Б96. Употребата на асфалтната писта е задолжителна за авиони со максимална тежина од 5/7 тони. Може да прифаќа авиони и ноќно време.
Патен
Аеродромот се наоѓа на само неколку стотици метри од сојузниот автопат Б96.
Железнички
Аеродромот се наоѓа во близина на железничката линија од Штралзунд преку Берген до Засниц/Бинц. Најблиската станица на оваа линија е Тешенхаген, на помалку од 3 километри. Во Тешенхаген постојат возови на секој час до Штралзунд и до Берген на Риген. Исто така постојат врски до Росток, Засниц и Бинц.
Почетоци
Аеродромот започнал како земјоделски карго аеродром во Гитин со тревна писта. Откако бил исклучително користен за земјоделски летови од 1982 до 1990, во летото 1990 започнале првите летови за разгледување, првично со земјоделскиот авион од типот Лет З-37 и Антонов АН-2.
По 1990
Во годините по 1990 биле додадени првите чартер-летови до Борнхолм, Берлин-Темпелхоф и Хамбург. ВО мај 1993, 750-метри долгата тревна писта била заменета со 900 метри долгата асфалтна писта. Во 1995 бил изграден хангар и биле поставена светилки за слетување. Во јули 1998, била изградена нова терминална зграда со контролна кула и ресторан.
Горан Георгиевски-Мујо
Горан Георгиевски-Мујо (, — Куманово, ) — македонски бранител и поранешен командант на расформираната Единица за брза интервенција „Лавови“.
За многумина е карактеризиран како криминалец. Етикетата ја има заработено кога во 1990 година предизвика тепачка со офицери на ЈНА кои ги демонтираа и празнеа македонските касарни. Мујо работеше во Царина.​ Прекарот Мујо му го дал неговиот дедо, првоборец од Кумановскиот партизански одред. Бидејќи како мал, Горан бил многу ситно и слабо дете,кое постојано негде трчало и паѓало, дедо му на шега му викал дека е како „мујче“. Со оглед на тоа што во Куманово речиси нема човек што нема прекар, децата кои неколкупати го слушнале дедо му како му вика „мујче“, го презеле тоа и го прекрстиле Горан во Мујо. Тој прекар му останал цел живот,а му беше напишан и на крстот.​ Во 1995 година тој и неговите другари излегуваат на протест со црвени баретки и ја поддржуваат македонската национална партија ВМРО ДПМНЕ. Тогашната власт ова го карактеризира како криминал, тие се приведени во полиција и претепани, а на дел од нив им се залепени криминални етикети.​
Нему исто така му има тргнато пик шефот на кумановската полиција и провокациите, обидите да го компромитираат до денешен ден не престанале.​ Од 1995-та тој и неговите истомисленици постојано се вознемирувани од тајните служби. Истата година заминува да живее во Јужна Африка.​​
Поради воените и полициски дезертерства и неодзивање на позив за регрутирање имаше потреба во 2001 година од формирање на антитерористичка единица, која беше наречена Лавови. Системот на регрутација во специјалната полициска единица Лавови беше на основа на доброволци. Во 2001 година, Георгиевски се враќа во Македонија за доброволно да пристапи во оваа единица и да се бори за својата татковина.​ Веројатно на многумина им беше трн во око и во 2004-та, неколку месеци пред својата смрт е ставен на црната список на САД заедно со генералот Горан Стојков.
"„Кога почна војната ние ги оставивме нашите семејства, за да се бориме. Во она време во Македонија имаше многу „комити“ и „партизани“ што пееа песни и сечеа вени по кафани. Беа поголеми од нас кои отидовме и бевме онаму каде што тие не смееа ни да помислат да отидат. Кога гледаме како не третираат и шиканираат од политичари до медиуми, срцето ми е некако празно. Се чувствувам повредено и изневерено зашто во оваа наша држава се искривува вистината. Ги гледам луѓето во очи, оние кои не оговараат и напаѓаат, и забележувам дека ми го избегнуваат погледот. Тие се свесни што ни прават, ама не знам дали знаат оти со тоа се омаловажуваат и негираат“"
- Горан Георгиевски Мујо за неделното списание Фокус на 27 јуни 2003
На 4 април 2005 година е убиен пред ноќниот клуб „Линка“ во Куманово. Во престрелката во полноќните часови пред ноќниот бар, газдата Горан Стојковски-Линка со 13 куршуми од пиштол го уби Горан Мујо, а во крвавиот инцидент смртно бил застрелан и 22-годишниот придружник на Мујо — Ненад Велковски-Чавка, додека уште три лица од придружбата на Мујо беа потешко повредени. Убиството на Мујо и на Чавка е еклатантен пример на политичка пресметка со остатоците од расформираната единица „Лавови“.
Мујо бил испратен од неколку илјади пријатели од цела Македонија, од Србија и Бугарија. Од Мујо на погребот се збогуваа и многу познати лица од јавниот живот како Тони Михајловски, кој во војната во 2001 беше соборец со Мујо, потоа глумецот Кирил Поп Христов Кили, новинарката и добра пријателка на командантот, Мирка Велиновска, Влатко Стефановски Рамче телохранителот на експремиерот Љубчо Георгиевски. На погребот на Мујо биле дојдени и многу негови пријатели од Србија, за кои кумановската јавност коментираше дека се негови верни другари, бизнис пријатели и „браќа“.
Убиецот на Мујо доби осум години затвор, но поради добро поведение лежел само шест години. Неколку месеци по неговото ослободување, Горан Стојановски - Линка е убиен пред неговата зграда со шест куршуми во главата. Се претпоставува дека се работи за одмазда на убиството на Мујо.
Виноскоп
Победниците на фестивалот биле винариите: Винар, Сковин, Шато Камник, Пивка и Попова Кула. На фестивалот му претходела и културно-уметничка програма, и покрај македонските хорови, етно-бендови и дувачки оркестри, имало музички претстави и гости од Италија и Војводина, Србија. Средствата што биле собрани на аукцијата на вина што Градот Скопје ги организирал со овој фестивал за промовирање на македонските вина биле донација на добротворни организации за помош на Детската болница "Козле".
Вино-Скоп 2008
Во 2008 година, на епланадата "13 ноември", по вторпат, под покровителство на Градот Скопје се одржал фестивалот "Вино-Скоп". Тридневниот вински настан, кој имал за цел да го претстави обемното производство на вино од нашата земја, како и нашето културно наследство и традиција. Таа година бројот на винарски визби бил двојно зголемен, а претставници од Србија, Хрватска и Црна Гора исто така присуствувале на фестивалот, кој го направиле овој фестивал и меѓународен настан.
На отворањето на фестивалот учествувале Ристо Самарџиев, Јаков Дренковски и "Балашевски трибјун", додека останатите денови на фестивалот биле резервирани за голем број други изведувачи и групи. Фестивалот имал повеќе од 12 000 посетители. Дегустацијата и евалуацијата на најдобрите вина ја изведоа четворица експерти од Велика Британија, Хрватска, Бугарија и Австрија. Евалуацијата на вината биле изведена во три категории: црно, бело и вино од барик. За посетителите, организаторите на фестивалот обезбедиле чаши со лого на фестивалот.
Вино-Скоп 2009
Третиот годишен "Вино-Скоп" се одржал на познатата локација, епландата "13 Ноември" со времетраење од 4 дена. Покровител на фестивалот, како и секогаш, бил градот Скопје и организатор винаријата "Темов". Како и секоја година, бројот на винарските визби се зголемувал, и таа година бројот се зголемил на 40 домашни и меѓународни винарии, поставени на плоштадот. Посетителите на првата вечер на фестивалот уживале во звуците на "Синтезис", а следните денови на гостите од Италија, Шпанија, Романија, Холандија, Канада и Хрватска.
Вино-Скоп 2010
Во 2010 година по четврти пат се одржал меѓународниот фестивал на вино наречен "Вино-Скоп". Фестивалот се одржал на познатата локација, епландата "13 Ноември", под покровителство на Град Скопје. Во музичката програма биле вклучени голем број македонски и странски изведувачи. Фестивалот традиционално го отворил Ристо Самарџиев, а исто така Зоран Џорлев, Зафир Хаџиманов, Вања Лазарова, познатиот Тони Китановски и оркестарот "Черкези".
Од странските изведувачи присуствувале гости од Шведска "Крусумусик", Италијанците "Замбрамора", Хрватите "Фрики" и многу други. Учествувале триесет домашни и странски винарии. Многу е важно да се напомене дека таа година за првпат учествувале увозници од хрватски вина.
Вино-Скоп 2011
Со организацијата на винарската визба "Темов" и Градот Скопје, повторно во 2011 година граѓаните на Скопје имале можност да ги вкусат локалните и странските вина, разновидните гурмански специјалитети и да уживаат во изведбата на многу македонски и странски музичари. "Виното е дар од боговите", вели старата изрека, што била само потврда дека никој не може да му одолее на овој божен пијалак.
Добро е познато дека Македонија е земја со голема традиција и вештина во производството на прекрасни вина. Музичка програма ја воделе голем број музичари како што се Влатко Стефановски, Даутовски квартет, Игор Џамбазов, Есма Реџепова, Гоце Арнаудов, гости од Хрватска и Косово, како и многу други.
Вино-Скоп 2012
На 10 октомври 2012 година се одржало шестото издание на Меѓународниот фестивал на вино "Вино-Скоп". Фестивалот го одржал своето ветување и обезбедил автентична атмосфера на плоштадот Македонија. Посетителите имале можност да вкусат многу различни видови квалитетно вино, мешани со вкусна храна, и сето тоа комбинирано со музика за душата. На фестивалот присуствувале повеќе од 20 македонски винарии.
Настанот го отворил градоначалникот Коце Трајановски и тогашниот министерот за земјоделство Љупчо Димовски. На отворањето на фестивалот присуствувале повеќе од десет илјади посетители. Меѓу изведувачите се појавиле: Игор Џамбазов, Гуру Харе Бенд, Чалгиј, Нокаут, Скандал Састав и многу други изведувачи кои се грижеле за одличната атмосфера.
Вино-Скоп 2013
Околу 150 илјади луѓе го посетиле седмото издание на винарскиот фестивал "Вино-Скоп 2013", кој се одржал на плоштадот "Македонија" од 16 до 20 октомври.
Посетителите на оваа традиционална манифестација, во организација на "Винарија Темов" и поддржани од Градот Скопје, имале можност да пробаат повеќе од 100 различни вина, од 20 македонски и странски винарии. Винариите кои учествувале на фестивалот биле: Тиквеш, Сковин, Стоби, Бовин, Шато Сопот, Попов, Попова Кула, Картал, Шато Камник, Далвина, Вапт Валандово, Вардарска долина, Брушани, Источно, Дудин, Вековник и дестилерија Алтан.
Настрана од виното, имало и разновидни прехранбени производи. И оваа година, посетителите имале можност да купат очила, беџови, маици, дуксери, а продажбата била реализирана исклучиво со фестивалски купони.
На овој фестивал се појавиле и неколку музички жанрови, претежно етно и рок-музика. Изведувачи: Суперхикс, Кристина Арнаудова, Тумбао Салса бенд, Драган Мијалковски, Ајдаред, Владимир Четкар, Бени и Нон-Стоп, Бојана Атанасовска, Сара Мејс, Јаков Дренковски. Исто така имало и изведба на гости од Хрватска - Клапа Искон, од Кипар - Monsieur Doumani и Skaddia World Music од Италија.
Градоначалниците од Скопје, Прилеп и Битола, Коце Трајановски, Марјан Ристески и Владимир Талевски присуствувале на завршната ноќ на фестивалот.
Вино-Скоп 2014
Многу обожаватели на виното и многу изведувачи уживале на сцената, и имало музика за секого. Новата локација била "бунтот на Карпош" која се покажала како совршен избор за овој вид манифестација, и бил премногу мал за сите посетители.
Чалги, Тина ја отвориле последната и петтата ноќ, а подоцна ја извеле и "Бета куќа", неверојатната фолк дива Благица Павловска, оркестарот на Уската кан и последниот Тони Михајловски придружуван од Скандал Састаф.
Полека, но сигурно, фестивалот на виното станал олицетворение на градот Скопје, а од година во година станува се поценет.
Вино-Скоп 2015
Фестивалот на виното "Вино-Скоп 2015" се одржал во спортскиот центар "Борис Трајковски", и траел до 4 октомври. За време на фестивалот, посетителите уживале во виното од повеќе од 20 македонски винарски визби, а можеле да вкусат и некои вински коктели, како што се сангрија и вино мохито. Настрана од виното, посетителите имале можност да ги вкусат македонските деликатеси како што се кашкавал, сирење, скара и производи од деликатеси. За првпат на овој фестивал имало вегански штанд.
Винарии присутни на фестивалот биле: Тиквеш, Карта л, Стоби, Повардарие, Вапт Валандово, Лозар, Дудан, Бовин, Сковин, Пивка, Шато Сопот, Далвина, Камник и Винарија Темов.
За реализација на фестивалот, Градот Скопје одвоил 500.000 денари од буџетот. Фестивалот традиционално го организирала винаријата "Темов".
Вино-Скоп 2016
Фестивалот траел од 28 септември до 2 октомври, а се одржал на плоштадот "Мајка Тереза".
На сцената настапиле легендарниот Мики Јовановски-Џафер, Јаков Дренковски, Владо Јаневски и многу други.
Најпосетуван ден била саботата, кога на сцената настапило познатото дуо "Куку Леле". Се претпоставува дека имало околу 12.000 посетители.
Референдуми во Шведска
Од воведувањето на парламентаризмот во Шведска, биле одржани шест национални референдуми. Законските одредби за референдуми биле еа воведени во 1922 година, една година по усвојувањето на општото право на глас. Уставот на Шведска предвидува обврзувачки референдуми (во врска со измените на уставот), но сите референдуми одржани од 2012 година се необврзувачки. Последниот референдум, за усвојување на еврото, бил одржан на 14 септември 2003 година.
Риксдагот одлучува дали ќе се одржи референдум, кога ќе се одржи, како и за формулацијата на прашањето на гласачкото ливче. Риксдаг, исто така, ги толкува резултатите (понекогаш исходот не е јасен, на пр. референдумот за јадрена енергија од 1980 година). Пред референдумите во 1980, 1994 и 2003 година, сите партии со места во Риксдагот дале ветување дека ќе го следат исходот од гласањето.
Празни гласови (за протест против постапката или начинот на кој е поставено прашањето итн.) се сметаат за валидни на шведските референдуми и истите се бројат.
Од 1980 година, постојат законски одредби за обврзувачки референдуми за прашања кои се однесуваат на промени на уставот и усвојување на меѓународни договори кои влијаат на уставните права и одговорности. За да се случи обврзувачки референдум, една десетина (т.е. 35) од членовите на Риксдагот мора да го побараат тоа првиот пат кога промената ќе се дебатира во Риксдагот. Една третина (т.е.116) од членовите тогаш мора да го поддржат референдумот. Референдумот потоа се одржува за време на следните општи избори. Промената на Уставот се отфрла ако мнозинството гласа против, и ако бројот на гласови дадени против промената изнесува повеќе од половина од гласовите дадени на општите избори. Ако тоа не е случај, референдумот станува необврзувачки и Риксдагот одлучува дали ќе го следи исходот или не. Одобрувањето на промена на уставот на референдум од ваков вид никогаш не е обврзувачко. Од 2017 година не е одржан ваков референдум.
Референдум за забрана (1922)
Првиот национален шведски референдум, за забрана на алкохолот, бил одржан на 27 август 1922 година. Излезноста на гласачите била 55,1 отсто, а забраната била отфрлена со 51 отсто против. Референдумот се одржал на иницијатива на шведските движења на умереност, иако Риксдагот го следел исходот од овој необврзувачки референдум, потрошувачката на алкохолни пијалоци во Шведска продолжила да биде ограничена на други начини (рационализирање на системот Брат и преку владиниот монопол на алкохолот Systembolaget меѓу другите ограничувања). Празните гласови во овој момент не се бројат. Исходот се сметал за вознемирена победа за оние кои ја отфрлиле забраната бидејќи движењата на умереноста биле многу поорганизирани и поактивни во кампањата.
Референдум на движечка страна (1955)
Вториот национален шведски референдум се одржал на 16 октомври 1955 година. Двете алтернативи биле или да се префрлат на возење од десната страна или да се задржи возењето од левата страна. Излезноста на гласачите била 53,2%, а 82,9% од гласовите гласале за задржување на возењето од левата страна. Само 15,5% гласале за префрлување сообраќајот од десната страна. 1,6% од гласовите биле празни. Риксдагот подоцна одлучил да воведе сообраќај од десната страна што било спротивно на исходот. Во 1963 година бил донесен предлог-закон за оваа цел и промена која се случила на 3 септември 1967 година (Даген Х). Референдумот не бил обврзувачки и на гласачкото ливче не било наведено колку долго треба да се води возењето од левата страна.
Референдумот за пензискиот систем (1957)
Третиот национален шведски референдум, во врска со формата на шведскиот пензиски систем, бил одржан на 13 октомври 1957 година. На овој необврзувачки референдум имало три алтернативи:
Својот глас го дале 72,4% од избирачите со право на глас, а алтернативата 1 собрала најмногу гласови (45,8%), алтернативата 2 добила 15,0% од гласовите, а алтернативата 3 добила 35,3% од гласовите. 3,9% од гласовите биле празни. Иако алтернативата 1 не добила над 50% од гласовите, Социјалдемократската партија резултатот го гледала како мандат и ја спровела алтернативата 1 во следните години. Поделеноста на мислењата меѓу двете коалициски партии од кабинетот Ерландер II за ова прашање, каде што Фармерската лига и социјалдемократите поддржале различни алтернативи, довело до распаѓање на коалицијата и предвремени избори во 1958 година. Фармерската лига и социјалдемократите имале различни мислења за исходот: социјалдемократите верувале дека нивната алтернатива победила бидејќи собрала најмногу гласови, а Лигата на фармери верувала дека алтернативата 1 била одбиена бидејќи другите две алтернативи собрале над 50% од гласањето.
Референдум за јадрена енергија (1980)
Четвртиот национален шведски референдум, во врска со формата на прекин на употребата на јадрената енергија, се одржал на 23 март 1980 година. На овој необврзувачки референдум имало три алтернативи:
Немало алтернативи во корист на проширување или задржување на тогашното ниво на употреба на јадрена енергија. И покрај тоа, владината канцеларија на Шведска пишува дека алтернативата 3 се сметала за „не“ за јадрената енергија, а алтернативите 1 и 2 се гледале како „да“ за јадрената енергија. Сите партии со места во Риксдагот ветиле дека ќе го следат исходот од гласањето.
Поттик за референдумот била несреќата на островот Три милји (28 март 1979 година) која го зголемила јавното стравување за јадрената енергија. Својот глас го дале 75,7% од избирачите со право на глас, а алтернативата 2 собрала најмногу гласови (39,1%), алтернативата 3 добила 38,7% од гласовите, а алтернативата 1 добила 18,9% од гласовите. Алтернативата 1 и 2 биле во голема мера слични и главната точка на запирање за Умерената партија била тоа што алтернативата 2 вклучувала формулација која вели дека сите значајни електрани во Шведска треба да бидат во сопственост на државата или општините. Затоа, Умерената партија лансирала своја алтернатива, без овој текст на гласачкото ливче. 3,9% од гласовите биле празни.
Референдумот за членство во Европската Унија (1994)
Петтиот национален референдум за членството на Шведска во Европската унија (ЕУ), се одржал на 13 ноември 1994 година. Излезноста на гласачите била 83,3 отсто, а резултатот бил 52,3 отсто за членство и 46,8 отсто против. 0,9% биле празни гласови. Иако необврзувачки, сите партии со места во Риксдагот предвреме ветиле дека ќе го следат исходот од гласањето. Шведска се приклучила кон ЕУ на 1 јануари 1995 година (владата поднела барање за членство во 1991 година).
Од партиите со места во Риксдаг, Левицата и Партијата на зелените биле против членството. Умерената партија и Либералната народна партија биле главно за членство. Иако социјалдемократска влада била таа која првично аплицирала за членство, Социјалдемократската партија била внатрешно поделена по ова прашање и на крајот не зазела официјален став, оставајќи ги членовите на Социјалдемократската партија да водат кампања за или против како што им одговара. Партијата на Центар и Демохристијаните на сличен начин ја оставиле позицијата на членовите по ова прашање. Две социјални движења кои не биле усогласени со ниту една партија биле активни за време на кампањата за референдумот: Folkrörelsen Nej till EU („Социјалното движење Не на ЕУ“) и Ja till Europa („Да за Европа“) против и за членство, соодветно.
Евро референдум (2003)
Шестиот национален референдум, во врска со усвојувањето на валутата евро, се одржал на 14 септември 2003 година. Излезноста на гласачите била 82,6 отсто, а усвојувањето на еврото било одбиено со 55,9 отсто од гласовите, а 42,0 отсто кои гласале за. Празни од нив биле 2,1%. Иако необврзувачки, сите партии со места во Риксдагот предвреме ветиле дека ќе го следат исходот од гласањето. Од 2017 година, Шведска не го усвоила еврото, а јавното мислење против усвојувањето се зголемило со текот на времето.
Умерената партија, Либералната народна партија и Демохристијаните биле за прифаќање на еврото. Социјалдемократската партија била поделена и еден дел од партијата водел кампања за, а друг против. Левата партија, Партијата на зелените и Партијата на Центар биле против усвојувањето. Шведска во Европа претставувала чадор организација за оние кои се за посвојување. („Социјалното движење Не на ЕУ“), активно од пред референдумот за членство во Европската унија во 1994 година, било против еврото за време на овој референдум.
Убиството на Ана Линд, социјалдемократска министерка за надворешни работи, на 11 септември 2003 година довело до прекин на кампањата за референдумот. По размислувањата, владата и другите партии со места во Риксдагот одлучиле да продолжат со референдумот на определениот датум, но немало да има дополнителни дебати или кампања. Мотивот зад убиството не бил познат пред крајот на референдумот (никој не ја презема одговорноста), но се претпоставувало дека било извршено за да се влијае на исходот. Насилникот е фатен на 16 септември по гласањето и се покажало дека делото нема врска со референдумот. Според статистиката на Шведска, официјалната владина статистичка агенција на Шведска, убиството немало никакво влијание врз исходот од референдумот. Популарноста на Линд (која водеше кампања за посвојување) се зголемила по убиството, но не се одрази врз исходот од гласањето во некој значаен степен.
Општински референдуми
Во општина може да се одржуваат референдуми за локално политичко прашање. Ваквите референдуми се вообичаени и често се одржуваат во врска со општи избори. Општините во Шведска имаат релативно мала законодавна моќ и не можат да ги менуваат законите. Локалните референдуми со кои се бара промена на законот понекогаш се одржуваат и онака, како политички изјави до централната власт. Најпознатиот шведски општински референдум е референдумот во Сјобо од 1988 година, каде што гласачите дале предлог за спречување на бегалците да бараат азил во општината.
Ришарлисон
Својата професионална кариера ја започнал во екипата на Америка Минеиро во 2015 година, освојувајќи промоција од бразилската Серија Б во Серија А во неговата единствена сезона пред да се пресели во Флуминенсе. Тој одиграл 67 натпревари и постигнал 19 голови во неговите две години таму, и бил избран во тимот на сезоната кога клубот завршил како вицешампион во Кампеонато Кариока. Во 2017 година ја започнал својата авантура во европскиот фудбал потпишувајќи најпрво за Вотфорд, а една година подоцна се преселил во Евертон.
Кога е во прашање неговата репрезентативна кариера, Ришарлисон дебитирал за сениорската репрезентација на Бразил во 2018 година. Тој бил во составот на репрезентацијата победник на Копа Америка 2019, и вицешампион на Копа Америка 2021. Тој, исто така, играл и за олимписката репрезентација во 2021 година со која освоил златен медал на Олимпискиот турнир 2020 во Токио.
Технички одлики
Како напаѓачко крило со посилна десна нога, Ришарлисон е надарен со технички и атлетски квалитети, а особено со одличниот дриблинг кој му е најсилната страна во играта. Главно се користи како лево крило, но може да ги покрие сите улоги на офанзивниот дел на екипата.
Почетоци и Америка Минеиро
Ришарлисон де Андраде е роден на 10 мај 1997 во Нова Венесија. Својата кариера ја започнал во екипата на Реал Нороесте, од каде дошол во младинскиот сектор на Америка Минеиро во декември 2014. Во еден момент тој бил блиску до откажување од фудбалската кариера, откако бил одбиен од неколку екипи и ги потрошил сите пари за билет од 600 километри во еден правец до Бело Хоризонте за да дојде на проба во еден од клубовите.
Во јуни 2015 година, тој бил промовиран во првиот тим на Америка Минеиро од страна на тренерот Џиванилдо Оливеира. Ришарлисон го направил своето професионално деби на 4 јули 2015 година во победата со 3-1 на домашен терен против Моџи Мирим. Откако влегол како доцна замена на местото на Кристијано, тој го постигнал последниот гол на натпреварот. Седумнаесет дена подоцна, тој го продолжил договорот со клубот до 2018 година.
На 21 ноември 2015 година, кога Америка заработила промоција во Кампеонато Бразилеиро Серија А со реми 1-1 на домашен терен против Сеара, Ришарлисон бил исклучен на крајот од натпреварот поради прекршок над Шарлс. Вкупно за Америка Минеиро одиграл 24 натпревари и постигнал 9 голови.
Флуминенсе
На 29 декември 2015, Ришарлисон потпишал петгодишен договор со Серија А клубот Флуминенсе. Своето деби го имал на 13 мај 2016 година во реваншот од второто коло на Купот на Бразил, придонесувајќи за сите голови на неговиот тим во ремито 3–3 на домашен терен (вкупно 6–3) против Феровиарија.
Во Кампеонато Кариока 2017, Ришарлисон постигнал 8 гола на 12 натпревари и бил избран во тимот на сезоната бидејќи неговиот клуб заврши како вицешампион зад Фламенго. Во оваа статистика е вклучен и голот кој тој го постигнал на 22 април во полуфиналната победа со 3–0 над Васко да Гама на Стадионот Маракана.
Истата година, Ришарлисон учествувал и во неговото прво континентално натпреварување, Копа Судамерикана 2017. Тој одиграл четири натпревари на патот на клубот од Рио де Жанеиро до четвртфиналето и постигнал гол во победите над Ливерпул Монтевидео и Универсидад Католика (Еквадор) во првите две фази.
Вотфорд
На 8 август 2017 година, Ришарлисон се преселил во англиската Премиер лига потпишувајќи петгодишен договор со екипата на Вотфорд, во трансфер вреден околу 12 милиони евра. Своето деби за клубот го направил влегувајќи како замена во ремито 3–3 против Ливерпул во првото коло од сезоната 2017-2018. Во неговиот следен натпревар, на 19 август против Борнмут, тој го постигнал својот прв гол за стршлените во победата со 2–0.
Сезоната ја завршил со 41 настап и 5 гола во сите натпреварувања. Тој, исто така, бил единствениот играч на Вотфорд кој ги одиграл сите 38 натпревари во лигата и со 5 постигнати гола бил вториот најдобар стрелец на клубот (изедначен со Роберто Переира, Трој Дини и Андре Греј) со два гола помалку од Абдулаје Дукуре.
Евертон
На 24 јули 2018 година, Евертон го купил Ришарлисон за почетна сума од 35 милиони фунти која потенцијално се зголемила до 50 милиони фунти. Така, тој му се приклучил на својот менаџер од Вотфорд Марко Силва, кој неколку месеци пред тоа се преселил на Гудисон Парк. Ришарлисон постигнал два гола на своето деби на 11 август, во ремито 2–2 против Вулверхемптон Вондерерс. Две недели подоцна, тој бил исклучен во првото полувреме од натпреварот кои завршил со истиот резултат на гостувањето кај Борнмут поради судир со главите со Адам Смит.
Поради лошата форма на колегите од нападот на Евертон, Ришарлисон бил поставен во улогата на центарфор на натпреварот на Евертон против Лестер Сити на 6 октомври, постигнувајќи гол во 7-тата минута во победата од 2–1 на гостински терен. Четири недели подоцна, тој постигнал два гола во победата од 3–1 над Брајтон и Хоув Албион. Ричарлисон ја завршил сезоната како најдобар стрелец на Евертон израмнет со Гилфи Сигурдсон откако двајцата постигнале по 13 голови во Премиер лигата, додека и двајцата имале 14 гола во сите натпреварувања.
Во пресрет на сезоната 2019-2020, Ришарлисон го зел дресот со број 7. Тој ја завршил таа сезона како изедначен најдобар стрелец на клубот, овој пат делејќи ја честа со Доминик Калверт-Луин со 13 голови во Премиер лигата, додека и двајцата имале по 15 гола во сите натпреварувања. На 3 декември 2019 година, Ришарлисон потпишал нов петгодишен договор со Евертон.
За време на сезоната 2020-2021, под водството на менаџерот Карло Анчелоти, Ришарлисон играл најчесто како лево крило. На 20 февруари 2021 година, тој го постигнал првиот гол во победата со 2–0 над Ливерпул на Анфилд, што била прва победа на Евертон на гости над нивниот градски ривал од септември 1999 година. Сезоната ја завршил со 40 настапи и 13 голови во сите натпреварувања.
Тотенхем
На 1 јули 2022 година, Ришарлисон бил промовиран во нов фудбалер на по трансферот од Евертон вреден 50 милиони фунти плус 10 милиони фунти во бонуси.
Репрезентативна кариера
Ришарлисон бил избран во репрезентација на Бразил под 20 години за Јужноамериканското првенство до 20 години. На турнирот забележал осум настапи и постигнал два гола.
На 27 август 2018 година, тој го добил својот прв повик во сениорскиот тим од тренерот Тите, за пријателските натпревари против САД и Ел Салвадор, откако Педро се повлекол поради повреда. Тој го имал своето деби против американците на 7 септември на МетЛајф Стедиум во Њу Џерси, влегувајќи како замена во 75-тата минута за Роберто Фирмино во победата од 2–0, и ги постигнал своите први голови (два) во вториот натпревар четири дена подоцна, во победата од 5-0.
Во мај 2019 година, тој бил вклучен во 23-члениот состав на Бразил за Копа Америка 2019 на домашен терен. Во финалето против Перу на 7 јули, на Маракана, Ришарлисон влегол од клупата за резерви на местото на Фирмино во второто полувреме и го поставил конечниот резултат 3-1 за Бразил со гол од пенал.
Две години подоцна, Ришарлисон настапил на Копа Америка 2021 која повторно се играла во Бразил. Тој ги одиграл сите седум натпревари на кариоките на турнирот, постигнувајќи еден гол повторно против Перу овојпат во групната фаза, но бразилците не успеале да ја одбранат титулата претрпувајќи пораз во финалето од Аргентина.
Истата година, тој добил повик и за Летните олимписки игри 2020. Тој постигнал хет-трик на неговото деби на Олимпијадата на 22 јули, водејќи го Бразил до победа од 4–2 над Германија. Тој ги завршил Олимписките игри како најдобар стрелец со пет гола, и покрај тоа што промашил пенал при победата со 2-1 над Шпанија во финалето.
Клупска статистика
Статистика е ажурирана на 23 мај 2021.
Вилкс (антарктичка станица)
Станица Вилкс (Антарктик)  беше истражувачка станица на Антарктикот основана на 29 јануари 1957 година од Соединетите Американски Држави како една од седумте американски станици основани за програмата Меѓународна геофизичка година (IGY) во Антарктик. Тој беше преземен од Австралија на 7 февруари 1959 година.
Историја
Персоналот на морнарицата од Соединетите држави го конструираше главниот дел од Вилкс во период од 16 дена во јануари и февруари 1957 година, истоварувајќи 11.000 тони материјал и залихи. Потребен беше екипаж од над 100 за да ја подигне станицата во која беа сместени 24 поморски персонал и научници во следните 18 месеци.
Бидејќи ова беше време на Студената војна, имаше значителна загриженост од страна на Соединетите Држави и Австралија за Русијана активност на Антарктикот. Се сметало дека Вилкс е стратешки лоциран поради неговата близина до јужниот магнетен пол.
Австралија го презеде старателството над Вилкс, кој остана во сопственост на Стејт департментот на САД, во февруари 1959 година. Иако Австралија официјално ја презеде оперативната команда, преостанатиот американски персонал не се погрижи да биде под австралиска контрола. Следствено, имаше „повлекување“ до 1961 година кога станицата дојде под ексклузивна ANARE контрола.
Во 1991 година, истражувачката станица Вилкс беше несвесно изградена на остатоците од стара станица која беше закопана во мразот од земјотрес во 1979 година.
Неколку научници спонзорирани од САД редовно ќе го посетуваат Вилкс за да се подложат на истражувачки проекти во период од шест месеци. Брајан Хенсли, Џејмс Реншо, Сара Хенсли, Кармин Јегер и Левелин работеле од Вилкс барем еднаш во годините помеѓу 1991 и 1999 година. Тие повремено се среќавале со научници од соседната француска станица Думон д'Урвил. Ќерката на Брајан, Кирсти, повремено ја посетуваше станицата додека тој беше жив, а сепак го правеше тоа со Сара (нејзината маќеа) кога Брајан почина.
Во јуни 1999 година, Реншо вршел истражување на леденото јадро кога открил дека бушел во дел од мраз стар 300 милиони години кој бил подигнат од земјотрес. Додека бил изненаден што ги проучувал заробените гасови во јадрата на мразот, се изнервирал кога дознал дека неговиот претпоставен, Бернард Олсон, се занимавал со неговите наоди и пишувал сопствен истражувачки труд. Набргу потоа, вежбата на Реншо удрила во метал, а Олсон подоцна бил пронајден убиен. Реншо, обвинет за убиството на Олсон, се заклучил во својата соба додека другите научници се јавиле во станицата Мекмердо за да побараат воената полиција да го уапси.
Ледена станица По неколку дена, двајца нуркачи биле испратени во пештерата каде што се наоѓал металот на Реншо, но кога се изгубил контактот со нив, втор, поголем тим тргнал по нив. Кога Бен Остин и неговиот тим пристигнале во пештерата, тој почнал да известува за тоа што можел да го види, но бил шокиран кога видел за што верувал дека е вселенски брод на вонземјани. Откако го пријавиле ова на Вилкс, Остин и неговиот тим биле брутално убиени од мутирани фоки од слонови. Аби Синклер испрати повик за помош за помош и го спомна очигледниот вселенски брод, но Вилкс не доби одговор поради сончев одблесокот што ја нарушува комуникацијата.
Како што се случи, Американците, Французите и Британците секој го прифатија повикот за помош и сите беа желни да го побараат бродот прво и ги подготвија своите воени сили да го добијат и секоја друга потенцијална вонземска технологија за себе. Французите испратија тим од падобранци кои случајно вежбаа студено време во d'Urville, кои се преправаа дека се научници од француската станица. Тие зедоа со себе двајца вистински научници, Лук Шампион и Анри Рае, кои вработените во Вилкс веќе ги познаваа, па кога пристигнаа беа пречекани внатре.
Набргу потоа, единицата за извидување на американските маринци предводена од Шејн Шофилд пристигнала за да ја обезбеди станицата и се посомневале во Французите. Кога Французите сфатија дека нивната корица ќе се разоткрие, отворија оган врз маринците, претворајќи го Вилкс во бојно поле. За време на битката, единицата за климатизација на станицата беше оштетена и истече запалив гас во станицата, при што речиси го запали целото место од истрелите. Ова предизвика дел од модната писта на Б-палубата да се сруши во базенот за нуркање на Е-палубата, земајќи неколку маринци, падобранци и научници од Вилкс со себе во водата зафатена со кит-убијци. Конфликтот конечно заврши кога последниот преостанат падобранец беше измамен да влезе во сопствената стапица.
Шофилд знаеше дека САС нема да ги остави да живеат, и со толку малку способни луѓе одлучија дека најдобрата опција е да ја евакуираат станицата пред да пристигнат. Преостанатиот персонал на Вилкс го спакуваше она малку што можеше и се качи на ховеркрафтот за да трча до станицата Мекмердо. Додека едноногата мајка се криела за да не ја фатат, тимот на Гант подготвил одбрана во пештерата со бродот, за кој дознале дека не е вонземјанин. Додека ховеркрафтот на Ребаунд со научниците успеал да избега, Бук и Кирсти биле заробени и вратени во Вилкс, а Шофилд и Реншо паднале над ледените карпи. Во меѓувреме, луѓето на Барнаби поминаа низ станицата и испратија тим за нуркање до пештерата, а Барнаби имаше обвинение за уривање околу Вилкс.
Шофилд и Реншо се вратија во Вилкс користејќи опрема за нуркање од одамна изгубена ледена станица, но првиот беше заробен откако беше заслепен од гнев по погубувањео на Бук од китовите убијци. Откако Шофилд ја убил Змијата откако бил принуден да се бори до смрт, тој избегал и го избегнал.
По ледената станица Инцидентот што се случи во Вилкс ќе остане вест за неколку години, а акциите на Шофилд таму ја започнаа неговата забележителна репутација меѓу разузнавачките и воените групи со години.
Вилкс првично бил изграден во 1957 година за период од две години. До 1964 година, зградите станаа опасни за пожар поради истекување на гориво, а станицата беше затрупана од снег и мраз. Новата станица на Casey Repstat (Станица за замена) беше развиена на другата, јужна, страна на Newcomb Bay, околу два километри низ заливот јужно од Wilkes. Беше пуштен во употреба во 1969 година и Вилкс беше затворен.
Француски револуционерни војни
Француските револуционерни војни (Guerres de la Révolution française) биле серија на воени конфликти во периодот од 1792 до 1802 г. како резултат на Француската револуција. Во војните Франција војувала против Велика Британија, Австрија, Светото Римско Царство, Прусија, Русија и неколку други монархии. Тие се делат на два периода: Војна на Првата коалиција (1792–97) и Војна на Втората коалиција (1798–1802). На почетокот борбите биле ограничени на Европа, а потоа постепено добиле глобална димензија. По една деценија постојана војна и агресивна дипломатија, Франција ги освоила териториите на Италијанскиот полуостров, Ниските Земји и Рајнската област во Европа, а ја напуштила Луизијана во Северна Америка. Успехот на Франција во овие конфликти придонело за ширење на револуционерните принципи во поголемиот дел од Европа.
Уште во 1791 година, монархиите во Европа биле против револуцијата во Франција; и размислувале дали треба да интервенираат и да го поддржат кралот Луј XVI за да се спречи ширењето на револуцијата, или пак да го искористат хаосот во Франција. Австрија поставила трупи на својата француска граница и заедно со Прусија, ја издала Декларацијата од Пилниц, според која доколку нешто им се случи на кралот Луј XVI и кралицата Марија-Антоанета ќе следуваат тешки последици по Франција. Откако Австрија одбила да ги повлече своите трупи од француската граница и да ја повлече заканата за употреба на сила, Франција, пролетта 1792 година, им објавила војна на Австрија и Прусија. По ова, двете земји координирано ја нападнале Франција. Нападот бил одбиен во битката кај Валми (септември 1792). По оваа победа Националната конвенција ја укинала монархијата. Серијата победи на новите француски војски ненадејно завршила со пораз кај Неервинден (пролетта 1793 г.). Французите истата година претрпеле уште неколку порази, а тоа го искористиле Јакобинците кои го наметнале владеењето на теророт за да ја обединат нацијата.
Во 1794 година, Французите однеле огромни победи кај Флеурус против Австријците и на Црната планина против Шпанците. Тие го навестиле почетокот на нова етапа во војните. До 1795 година, Французите ги зазеле Австриска Холандија и Холандската Република. Со Базелскиот мировен договор, Французите ги отстраниле Шпанија и Прусија од војната. Дотогаш непознатиот генерал по име Наполеон Бонапарт го започнал својот прв поход во Италија (април 1796 г.). За нецела година, француските војски под Наполеон ги десеткувале хабсбуршките сили и ги истиснале од Апенинскиот Полуостров, ја добиле речиси секоја битка и заробиле 150.000 заробеници. Кога француските сили почнале да маршираат кон Виена, Австријците барале мир и се согласиле на Договорот од Кампо Формио, со што се ставил крај на Првата коалиција против Републиката.
Војната на втората коалиција започнала во 1798 година со француската инвазија на Египет, на чело со Наполеон. Францускиот поход на Блискиот Исток го искористиле сојузниците за си ги вратат териториите изгубени од Првата коалиција. Сојузниците добро напредувале во Европа, и постепено ги избркале Французите од Италија и ја нападнале Швајцарија – попатно победиле кај Мањано, Касано и Нови. Пресвртница била победата на Французите кај Цирих (септември 1799 г.), по која Русија излегла од војната. Во меѓувреме, силите на Наполеон победувале во низа против египетски и отомански војски во битките кај Пирамидите, планината Табор и Абукир. Победи во Египет ја зголемиле популарноста на Наполеон во Франција, и тој триумфално се вратил есента 1799 година, иако египетската кампања на крајот завршила со неуспех. По победата на Кралската морнарица во битката кај Нил во 1798 година, дополнително ја зајакнало британската контрола врз Медитеранот, а ја ослабнало француската морнарица.
Враќањето на Наполеон од Египет довело до пад на Директориумот по државниот удар од 18 Брумер, при што Наполеон си се поставил како конзул. Потоа, Наполеон ја реорганизирал француската армија и пролетта 1800 година започнал нов напад против Австријците во Италија. По одлучувачката француска победа во битката кај Маренго (јуни 1800 г.), Австријците уште еднаш се повлекле од полуостровот. По вториот француски триумф во Хоенлинден во Баварија, Австријците биле принудени по втор пат да бараат мир, по што бил потпишан Договорот од Луневил (1801 г.). По излегувањето на Австрија и Русија од војната, Британија била изолирана и со владата на Наполеон во 1802 година се согласила на Договорот од Амјен, со кој завршиле Револуционерните војни. Но тензиите било тешко да се задржат, и за нешто една година подоцна започнале Наполеоновите војни со формирањето на Третата коалиција, со што продолжила серијата на Коалициски војни.
Материјали по изучувањето на Македонија
Материјали по изучувањето на Македонија — опширен научен монографски труд посветен на проучувањето на Македонија од областа на географијата, економијата, етнографијата, етнологијата, историјата, лингвистиката, геостратегијата. Напишана и издаден е од македонскиот револуционер Ѓорче Петров во печатницата В’лков во Софија во 1896 година со наслов на оригиналот „Материали по изучванието на Македония“. Книгата во основа е напишана на бугарски јазик со значителен број на народни и стари архаични македонски, руски, турски и црковнословенски зборови и изрази.
Содржина
Оригиналот на книгата содржи 734 страници текст и е поделена во четири главни делови: 1) Орографија на Скопско и Битолско – детален опис на релјефот, планините и котлините со правците на нивното протегање, разгранување и особености во однос на растителниот свет и составот на почвите; 2) Хидрографија – опис на реките, речните сливови и езера; 3) Патни врски – опис на сообраќајните, патните и железничките врски како и условите за одвивање на сообраќајот и патувањето; 4) Топографија – опширен и детален опис на географијата, економијата – производството и трговијата, животот, говорот, носиите и историјата на населението во селата и градовите во Тетовско и Гостиварско, Кичевско, Скопско, Кумановско, Кратовско, Кривопаланечко, Кочанско со Пијанец (Делчевско) и Малешево (Беровско), Штипско, Радовишко и Леринско. Овие четири главни делови понатаму се  поделени на одделни глави и поглавја посветени на растителниот свет, водите, патиштата, населението, стопанските односи, производството, земјоделството, трговските врски и можности, преданијата, обичаите, носиите, говорот и наречјата, средствата за сообраќај, изгледот, архитектурата и уредувањето на куќите, улиците, селата и градовите во соодветните предели области, така што книгата иако е првенствено насочена кон изучување тогашниот Скопски Санџак (од Косовскиот Вилает) содржи огромен број на целосни или делумни податоци и информации за проучувањето и истражувањето на речиси цела денешна Република Македонија и делови од Егејска и Пиринска односно етничка Македонија.
Научниот пристап на Ѓорче Петров во изучувањето на предметната област на оваа книга е навистина на високо ниво и во голема мерка соодветсвува на современите научни истражувања од областа на географијата, геостратегијата и разузнавањето како што се на пример истражувањата за стратешки можности и потенцијали на државите и областите во геополитиката (налик на книгата на факти на ЦИА), а исто така во описите авторот покажува и големи и сестрани познавања од геоморфологијата, педологијата, економијата, трговијата, етнологијата, дијалектологијата (лингвистиката) и историјата.
Современа употреба
Имајќи ги превид огромниот и извонреден број на податоци, информации и материјали за Македонија кои ги содржи книгата, во периодот од 2013 до 2016 таа е преведена и издадена на македонски јазик од здружението Единствена Македонија, со главна цел и намена таа да се има и распространи во широка употреба во науката, образованието, туризмот, уметноста, културата во јавноста и современото живеење во Република Македонија. Во тој однос, добивање на примерок од книгата е предвидено како главна награда за успешно исполнување на Планинарскиот предизвик „12 Врвови“ за чија организација на програмата за искачување планински врвови ширум Македонија, во голема мера се користат материјали од книгата, а исто така на основа на извадоци од неа во 2015 година од здружението Единствена Македонија во рамки на проектот „Младите и историјата на Скопје“ во три средни училишта во Скопје се одржани предавања на тема „Скопје во делатата на македонските дејци од XIX век“ по што следел и натпревар по историја.
Мисли и извадоци
За природните убавини со кои е надарена Македонија:
За српските и бугарските тврдења во однос на народноста на Македонците:
Марко Ди Вајо
Марко Ди Вајо (роден на 15 јули 1976 година) — италијански поранешен фудбалер, напаѓач.