cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Средноатлантски Гребен
Откривање
Во 1950-тите е направен голем картографски потфат за исцртување на океанските дна во светот. Во него учествувале научниците Брус Хизен, Морис Јуинг, Мери Тарп и други, кои утврдиле дека Средноатлантскиот Гребен има мошне чудна батиметрија на долини и сртови, при што средишната долина е сеизмолошки активна и претставува епицентар на многу земјотреси. Јуинг, Хизен и Тарп откриле дека гребенот е дел од систем на последователни океански гребени кој се протега по дната на сите океани и е долг 40.000 км. Откривањето на овој светски систем довело до теоријата за ширење на морското дно и општоприфатеноста на теоријата на Алфред Вегенер за континенталното поместување и ширење во видоизменетиот облик на тектоника на плочите. Овој гребен одиграл суштинска улога во расцепот на претпоставениот суперконтинент Пангеја кој отпочнал пред 180 милиони години.
Забележителности
Средноатлантскиот Гребен има длабока раседна долина која се протега по неговата оска во речиси сета должина. Овој расед е вистинската граница меѓу тектонските плочи, каде магмата од плаштот го достигнува морското дно, избивајќи како лава и создавајќи нов корест материјал за плочите.
Близу екваторот се наоѓа ровот Романш кој го дели гребенот на Северноатлантски и Јужноатлантски, Овој ров е тесен и достигнува длабочина од 7.758 м — меѓу најдлабоките места во Атлантскиот Океан. Истата бразда сепак не се смета за граница помеѓу Северноамериканската и Јужноамериканската Плоча, ниту пак меѓу Евроазиската и Африканската.
Острови
Ова е список на островите кои лежат на или близу Средноатлантскиот Гребен, тука наведени со нивните највисоки врвови и местоположба:
Северна полутопка (Северноатлантски Гребен): Јужна полутопка (Јужноатлантски Гребен):
Геологија
Гребенот седи врз највисокото место на големиот земјиштен облик наречен Средноатлантско Возвишение, кој претставува долгнавеста испакнатина по должината на целиот Атлантик. Се смета дека испакнатината е предизвикана од нагорни сили на истумбување во астеносферата кои ги притискаат океанска кора и литосферата. Разидувачката граница настанала за време на тријасот, кога нниза трикраки грабени се соедининиле во суперконтинентот Пангеја и го сочиниле гребенот. Обично само два од трите крака на еден трикрак стануваат дел од разидувачката граница на плочата. Неуспешните краци се наречени авлакогени и од нив подоцна настанале долините на големите реки во Америка и Африка како што се Мисисипи, Амазон и Нигер. Фандиевата Котлина на атлантскиот брег на Северна Америка помеѓу Њу Бранзвик и Нова Шкотска во Канада е остаток од првобитниот облик на Средноатлантскиот Гребен.
Калај
Калај — хемиски елемент со симболот Sn (од stannum) и атомски број 50. Тоа е слаб метал во групата 14 од периодниот систем на елементи. Се добива главно од минералниот каситерит, кој содржи станичен оксид, SnO 2. Калајот покажува хемиска сличност со двата соседи во групата 14, германиум и олово, и има две главни оксидациски состојби, +2 и малку постабилна +4. Ова е 49-тиот најбитен елемент и има, со 10 стабилни изотопи, најголем број на стабилни изотопи во периодниот систем, благодарение на магичниот број на протони. Има две главни алтотропи: на собна температура, стабилната алотропа е β-калај, сребрено-бел, податлив метал, но при ниски температури се претвора во помалку густа сива α-калај, која има дијамантски кубни структура. Металните калај не лесно се оксидираат во воздухот.
Првиот калај легура употребен во голем обем беше бронзата, изработена од 1/8 калај и 7/8 бакар, уште од 3000 п.н.е. По 600 п.н.е., бил произведен чист метален калај. Калап, кој е легура од 85-90% калај, а остатокот најчесто се состои од бакар, сунѓер и олово, се користел за мебел од бронзеното доба до 20 век. Во модерните времиња, калајот се користи во многу легури, особено калај / олово мека војници, кои се обично 60% или повеќе калај и во производството на транспарентен, електрично спроведување филмови на Индиум калај оксид во оптоелектронски апликации. Друга голема апликација за калај е отпорна на корозија од калај од челик. Поради ниската токсичност на неоргански калај, лимот од челик за челик се користи за пакување на храна како лимени конзерви. Сепак, некои органонски соединенија можат да бидат речиси токсични како цијанид.
Физички својства
Калајот е мек, податлив, нодуларен и високо кристален сребрено-бел метал. Кога свиткана лента е свиткана, може да се слушне звук кој се нарекува "калај крик" од збратимувањето на кристалите. Калапот се топи на ниски температури од околу 232 C, што е најниско во групата 14. Точката на топење е дополнително намалена на 177.3 C за 11  nm честички. β-калај (метална форма или бел калај, BCT структура), која е стабилна на и над собна температура, е податлив. Спротивно на тоа, α-калај (неметалична форма или сив калај), која е стабилна под 13.2 C, е кршливо. α-калајот има дијамантски кубни кристални структури, слични на дијамант, силициум или германиум. α-калајот воопшто нема метални својства, бидејќи неговите атоми формираат ковалентна структура во која електроните не можат слободно да се движат. Тоа е досадно-сив прашкаст материјал кој не е вообичаен, освен неколку специјализирани полупроводнички апликации. Овие два allotropes, α-калај и β-калај, се повеќе познати како сива калај и бел калај, соодветно. Постојат уште две алотропи, γ и σ на температури над 161 C      и притисоци над неколку GPa. Во ладни услови, β-оловото има тенденција да се трансформира спонтано во α-лим, феномен познат како " калај штетник ". Иако температурата на α-β трансформација е номинално 13.2 C, нечистотии (на пр Ал, Zn, итн) ја намалуваат температурата на транзиција многу под 0 C, а при додавање на антимон или бизмут, трансформацијата воопшто не може да се случи, зголемувајќи ја издржливоста на калај.
Комерцијалните оценки од калај (99,8%) се спротивставуваат на трансформацијата поради инхибициониот ефект на малите количини на бизмут, антимон, олово и сребро присутни како нечистотии. Леживите елементи како што се бакар, антимон, бизмут, кадмиум и сребро ја зголемуваат својата цврстина. Калаевата тенденција прилично лесно да формираат тврди, кршливи интерметални фази, кои често се непожелни. Таа не формира широко опсег на цврсти раствори во други метали воопшто, а неколку елементи имаат значително цврста растворливост во калај. Меѓутоа, едноставни евтектички системи се јавуваат со бизмут, галиум, олово, талиум и цинк.
Калајот станува суперпроводник под 3.72  K и бил еден од првите суперспроводници кои треба да се изучуваат; ефектот на Меиснер, една од карактеристичните одлики на суперспроводниците, за првпат беше откриен во кристалите на супер-спроводливост на калај.
Изотопи
Калајот има десет стабилни изотопи, со атомски маси од 112, од 114 до 120, 122 и 124, најголем број од било кој елемент. Од нив најбројни се 120 Sn (речиси една третина од сите калај), 118 Sn и 116 Sn, додека најмалку изобилство е 115 Sn. Изотопите со бројни маси немаат јадрен спин, додека оние со непарен имаат спин од +1/2. Калајот, со неговите три заеднички изотопи 116 Sn, 118 Sn и 120 Sn, е меѓу најлесните елементи за откривање и анализа со NMR спектроскопија, а неговите хемиски поместувања се референцирани против.
Овој голем број на стабилни изотопи се смета дека се директен резултат на атомскиот број 50, " магичен број " во јадрената физика. Калајот, исто така, се јавува во 29 нестабилни изотопи, опфаќајќи ги сите останати атомски маси од 99 до 137. Покрај 126 Sn, со полуживот од 230.000 години, сите радиоизотопи имаат полуживот помал од една година. Радиоактивниот 100 Sn, откриен во 1994 година и 132 Sn, се еден од ретките нуклиди со " двојно магично " јадро: и покрај тоа што се нестабилни, со многу изолирани протон-неутронски односи, тие претставуваат крајни точки над кои стабилноста брзо се намалува. Уште 30 метастабилни изомери се одликуваат за изотопи помеѓу 111 и 131, најстабилните се 121m Sn со полуживот од 43,9 години.
Релативните разлики во изобилството на стабилните изотопи на калапот може да се објаснат со нивните различни форми на формирање во ѕвездената нуклеосинтеза. 116 Sn преку 120 Sn вклучени се формираат во <i id="mwkQ">s-</i> процесите (бавно неутронско снимање) кај повеќето ѕвезди и оттаму тие се најчестите изотопи, додека 122 Sn и 124 Sn се формираат само во r- процесите (брзиот неутронски снимање) кај супернова и се поретки. (Изотопите 117 Sn до 120 Sn исто така добиваат придонеси од r -процесот. ) Конечно, најретки изотопи богати со протони, 112 Sn, 114 Sn и 115 Sn, не можат да се направат во значајни количини во s -или r- процесите и се сметаат за меѓу p-јадра, чие потекло сè уште не е добро разбрано. Некои шпекулирани механизми за нивно формирање вклучуваат зафаќање на протони, како и фотодизаинтеграција, иако 115 Sn, исто така, може да биде делумно произведена во s -процесот, и директно, и како ќерка на долготрајни 115 In.
Потекло на поимот
Зборот " калај" се споделува меѓу германските јазици и може да се проследи наназад до реконструираниот прагермански * калај-ом ; сродни вклучуваат германски ', Шведски '  и холандски . Не се наоѓа во други гранки на Индоевропски, освен со позајмување од германски (на пример, ирски  од англиски).
Латинското име ' првично значело легура на сребро и олово, а во 4 век станал "калај" - претходниот латински збор за тоа бил ' , или "бело олово". ' очигледно доаѓа од претходниот '  (што значи иста супстанца), потеклото на романтизмот и келтските термини за калај. Потеклото на ' / '  е непознат; можно е да постои пред- индоевропските   јазици.
' напротив, шпекулира дека '  е изведен од (предците на) Корниски  , и е доказ дека Корнвол во првите векови AD бил главен извор на калај.
Историја
Извлекувањето и употребата на калајот може да датира од почетокот на бронзеното време околу 3000 п.н.е., кога беше забележано дека бакарни предмети формирани од полиметални руди со различни метални содржини имале различни физички својства. Најраните бронзени предмети имале содржина на калај или арсен од помалку од 2% и поради тоа се верува дека се резултат на ненамерно легирање поради содржината на трага во бакарната руда. Додавањето на вториот метал на бакар ја зголемува својата цврстина, ја намалува температурата на топење и го подобрува процесот на леење со производство на повеќе флуидно топе што се лади на погуста, помалку сунѓерест метал. Ова беше важна иновација која овозможи многу посложени форми фрлени во затворени калапи од бронзеното време. Арсенските бронзени предмети најпрвин се појавуваат на Блискиот Исток, каде што најчесто се наоѓаат арсениците во врска со бакарната руда, но ризиците по здравјето брзо се реализираа и потрагата по извори на многу помалку опасни калајни руди почна во почетокот на бронзеното време. Тоа создаде побарувачката за ретки калај метал и формира трговска мрежа која ги поврзува далечни извори на калај до пазарите на бронзеното време култури.
Каситерит (SnO 2 ), форма на калај оксид од калај, најверојатно бил оригиналниот извор на калај во антички времиња. Други форми на калај руди се помалку изобилуваат сулфиди, како што се стенит, кои бараат повеќе вклучени топење процес. Каситеритот често се акумулира во алувијални канали како депозити на пластери, бидејќи е потешко, потежок и хемиски отпорен од придружниот гранит. Каситерит е обично црно или генерално темно во боја, и овие депозити лесно може да се видат во речните брегови.
Соединенија и хемија
Во поголемиот дел од неговите соединенија, калајот има оксидациона состојба II или IV.
Неоргански соединенија
Халидните соединенија се познати и за состојбата на оксидација. За Sn (IV), сите четири халиди се добро познати: SnF 4, SnCl 4 , SnBr 4 и SnI 4. Трите потешки членови се испарливи молекуларни соединенија, додека тетрафлуоридот е полимерен. Сите четири халиди се познати и за Sn (II): SnF 2, SnCl 2 , SnBr 2 и SnI 2. Сите се полимерни цврсти материи. Од овие осум соединенија, обоени се само јодидите.
Калај (II) хлоридот (исто така познат како застарен хлорид) е најважниот калај-халид во комерцијална смисла. Илустрирајќи ги патиштата кон таквите соединенија, хлорот реагира со метални метали за да даде SnCl 4 додека реакцијата на хлороводородна киселина и калај произведува SnCl 2 и водороден гас. Алтернативно, SnCl 4 и Sn се комбинираат со каламус хлорид со процес наречен компропорцијација :
Калајот може да формира многу оксиди, сулфиди и други деривати на халкогенид. Диоксидот SnO 2 (каситерит) се формира кога калај се загрева во присуство на воздух. SnO 2 е амфотерен, што значи дека се раствора и во кисели и во основни раствори. Станати со структура [Sn (OH) 6 ] 2-, како K 2 [Sn (OH) 6 ], исто така се познати, иако слободната станична киселина H 2 [Sn (OH) 6 ] е непозната.
Сулфиди од калај постојат и во двете оксидациски состојби на +2 и 4: калај (II) сулфид и калај (IV) сулфид ( мозаично злато ).
Хидриди
Станан (SnH 4 ), со калај во оксидациската состојба +4, е нестабилен. Органотински хидриди се сепак добро познати, на пример, трибутилин хидрид (Sn (C 4 H 9) 3 H). Овие соединенија се ослободуваат од транзиентни трибутилни лимени радикали, кои се ретки примери на соединенија од калај (III).
Органотински соединенија
Органотинските соединенија, понекогаш наречени станбени, се хемиски соединенија со калај-јаглеродни врски. Од соединенијата од калај, органските деривати се најкорисните комерцијално. Некои органски соединенија се високо токсични и се користат како биоциди. Првиот органотински соединение што треба да се Пријавени беше diethyltin дијодид ((C 2 H 5) 2 SNI 2), пријавена од страна на Едвард Франкланд во 1849.
Повеќето органотински соединенија се безбојни течности или цврсти материи кои се стабилни за воздух и вода. Тие ја усвојуваат тетрахедралната геометрија. Тетраалкил- и тетраарилинските соединенија може да се подготват со помош на реагенси Григна:
Мешаните халид-алкили, кои се почести и поважни комерцијално од дериватите на тетраоргано, се подготвуваат со редистрибутивни реакции :
Дивалентните органотински соединенија се невообичаени, иако се почести отколку сродни двовалентни органорманиум и органосилициски соединенија. Поголемото стабилизирање кое го ужива Sn (II) се припишува на " ефектот на инертен пар ". Органотински (II) соединенија вклучуваат двете stannylenes (со формулата: R2 Sn, како што се гледа за молекуларниот карбен ) и distannylenes (R4 Sn 2), кои се приближно еднаков на алкени. И двете класи покажуваат невообичаени реакции.
Појава
Калајот се создава преку долгиот s-процес во ѕвезди со ниска до средна маса (со маси од 0,6 до 10 пати поголеми од оној на Сонцето), и конечно со бета распаѓање на тешки изотопи на индиум. Калајот е 49-тиот најбитен елемент во Земјината кора, што претставува 2 ppm во споредба со 75 ppm за цинк, 50 ppm за бакар и 14 ppm за олово. Калајот не се јавува како мајчин елемент, туку треба да се извади од разни руди. Каситерит (SnO2) е единствениот комерцијално важен извор на калај, иако мали количества калај се обновуваат од комплексните сулфиди како што се сталани, цилиндрити, франккејти, канифилит и теалите. Минералите со калај речиси секогаш се поврзани со гранитната карпа, обично на ниво од 1% содржина на олово-оксид. Поради повисоката специфична тежина на калај диоксид, околу 80% од рударскиот калај е од секундарни депозити пронајдени низводно од основните лози. Калај често се обновува од гранули што се мијат низводно во минатото и се депонираат во долините или морето. Најекономичните начини на рударството се од корито, хидраулика или отворени јами. Најголемиот дел од калајот во светот се произведува од депозити на пластери, кои можат да содржат само 0,015% калај. Во 2011 година се ископани 253.000 тони калај, главно во Кина (110.000 т), Индонезија (51.000 т), Перу (34.600 т), Боливија (20.700 т) и Бразил (12.000 т). Проценките за производство на калај историски варира со динамиката на економската изводливост и развојот на рударските технологии, но се проценува дека, според моменталните стапки на потрошувачка и технологии, Земјата ќе истече од минливи извори за 40 години. Лестер Браун предложил дека конзервата може да истече во рок од 20 години врз основа на екстремно конзервативна екстраполација на раст од 2% годишно. Секундарно, или отпадоци, калај е исто така важен извор на метал. Обновувањето на калај преку секундарно производство, или рециклирање на отпадоци, брзо се зголемува. Со оглед на тоа што Соединетите Американски Држави ниту го ископуваа од 1993 година, ниту пак го топат калајот од 1989 година,сепак тие беа најголемиот секундарен производител преку рециклирање скоро 14.000 тони во 2006 година. Нови депозити се пријавени во јужна Монголија, а во 2009 година, нови количини на калај во Колумбија се откриени од страна на Семиноле Група Колумбија КИ, САС.
Продукција
Калај се произведува со карботермично намалување на оксидната руда со јаглерод или кокаин. Може да се користи реверберациона печка и електрична печка..
Ископување и топење
Главна статија: Калај рударство
Индустрија
Десетте најголеми компании произведоа најголем дел од калајот во светот во 2007 година.
Најголемиот дел од светскиот калај се тргува на Лондонската металска берза (LME), од 8 земји, под 17 брендови.
Во 1947 година беше формиран Меѓународен совет за калај за контрола на цената на калај, сè додека не се распадна во 1985 година. Во 1984 година беше формирана Асоцијација на производители на калај, со Австралија, Боливија, Индонезија, Малезија, Нигерија, Тајланд и Заир како членови.
Цени и размена
Калајот е посебен меѓу другите минерални производи поради сложените договори помеѓу земјите-производители и потрошувачки земји кои датираат од 1921 година. Претходните договори имале тенденција да бидат малку неформални и спорадични и доведоа до "Прв меѓународен договор за калај" во 1956 година, прв од постојано нумерирани серии кои ефикасно се распаднаа во 1985 година. Преку оваа серија договори, Меѓународниот совет за калај (ИТЦ) имаше значително влијание врз цените на калај. ИТЦ ја поддржа цената на калај за време на периоди на ниски цени со купување калај за своја тампон и можеше да ја ограничи цената во периоди на високи цени со продажба на калај од резервите. Ова беше пристап против слободниот пазар, дизајниран да обезбеди доволен проток на калај во земјите-кориснички и профит за земјите-производители. Сепак, тампон резервите не беа доволно големи, а за време на повеќето од овие 29 години цените на казанот се зголемија, понекогаш остро, особено од 1973 до 1980 година, кога неконтролираната инфлација ја погоди многу светски економии.
Во текот на доцните 1970-ти и раните 1980-ти, американската резерва на калај беше во агресивен продажна форма, делумно за да ги искористи историски високите цени на калај. Острата рецесија од 1981-82 година се покажа доста груба во индустријата за производи од калај. Потрошувачката на калај драматично се намали. ИТЦ беше во можност да избегне вистински стрмни намалувања преку забрзано купување за складирање на тампон; оваа активност бара од ИТЦ широко да се позајми од банки и фирми за трговија со метали за да ги зголеми своите ресурси. ИТЦ продолжи да позајмува до крајот на 1985 година, кога го достигна својот кредитен лимит. Веднаш, следеше главната "крива на калај" - беше отсечена од трговијата на Лондонската берза на метали за околу три години, ИТЦ распуштен наскоро потоа, а цената на калај, сега во слободна пазарна средина, драстично падна на 4 долари за фунта и остана на тоа ниво во текот на 1990-тите. Цената повторно се зголеми до 2010 година со пораст на потрошувачката по светската економска криза во 2008-09 година, придружувајќи го обновувањето и континуираниот раст на потрошувачката од светските економии во развој.
Лондонската размена на метали (LME) е главната трговска локација за калај. Други пазари за контејнери се Културниот лимберски пазар (KLTM) и Индонезиската калајска размена (ИНАТИН).
Употреба
Во 2006 година, околу половина од сите произведени калај биле користени во лемење. Остатокот беше поделен помеѓу калај, калај хемикалии, месинг и бронзени легури, како и употреба на ниши
Лемење
Калај долго време се користи во легури со олово како лемење, во количини од 5 до 70% w / w. Калај со олово формира евтектичка мешавина со тежина од 61,9% калај и 38,1% олово (атомски процент: 73,9% калај и 26,1% олово), со температура на топење од 183 °C (361,4 °F). Таквите војници првенствено се користат за приклучување на цевки или електрични конзола. Бидејќи Директивата на ЕУ за Директивата за отпадна електрична и електронска опрема (директивата за ОЕЕО) и Директивата за ограничување на опасните супстанции стапи на сила на 1 јули 2006 година, содржината на олово во таквите легури е намалена. Заменувањето на оловото има многу проблеми, вклучително и повисока точка на топење, и формирање на калапи што предизвикуваат електрични проблеми. Калај-штетници може да се појават во безоловни приклучоци, што доведува до губење на лемениот зглоб. Задолжителни легури брзо се наоѓаат, иако остануваат проблеми со заедничкиот интегритет.
засејување со калај
Калајните врски лесно се ставаат на железо и се користат за обложување на олово, цинк и челик за да се спречи корозија. Конзерви од челик се користат за зачувување на храната, и тоа претставува голем дел од пазарот за метален калај. Во 1812 година во Лондон бил произведен канистер за конзервирање за зачувување на храната. Звучниците на британскиот англиски ги нарекуваат "калај", додека звучниците на американскиот англиски ги нарекуваат "конзерви" или "лимени конзерви". Една изработка на таквата употреба е терминот за сленг "tinnie" или "tinny", што значи "лименка да пиво" во Австралија. Калај свирче е наречено затоа што било прво масовно произведено во челичен лим. Бакарни садови за готвење, како што се сопењи и тави за тави, честопати се наредени со тенок слој од калај, бидејќи комбинацијата на киселински храни со бакар може да биде токсична.
Специјални легури
Калај во комбинација со други елементи формира широк спектар на корисни легури. Калајот најчесто се легира со бакар. Калапот е 85-99% калај, имајќи метал има висок процент на калај, како и Бронзата е претежно бакар (12% калај), додека додавањето фосфор дава фосфорна бронза. Бел метал исто така е легура на бакар-калај, која содржи 22% калај. Калај понекогаш се користи во монета; на пример, таа еднаш формираше едноцифрен процент (обично пет проценти или помалку) од американски и канадски пени. Бидејќи бакар често е главен метал во такви монети, понекогаш вклучувајќи цинк, тие може да се наречат бронзени и / или месинг легури. Ниобиум-телин соединението Nb3Sn е комерцијално користено во калеми на суперспроводливи магнети за неговата висока критична температура (18 К) и критично магнетно поле (25 Т). Суперспроводен магнет со тежина од само два килограми е способен за магнетно поле на конвенционален електромагнет со тежина од тежина.
Мал процент калај се додава во легури на циркони за обложување на јадрено гориво. Повеќето метални цевки во орган за цевки се од легура / оловна легура, при што 50/50 е најчестата композиција. Пропорцијата на калај во цевката го дефинира тонот на цевката, бидејќи калај има посакувана тонска резонанца. Кога се лади легура / олово, оловото се лади малку побрзо и произведува впечаток или забележан ефект. Оваа метална легура се нарекува забележан метал. Главните предности на користењето на калај за цевки го вклучуваат неговиот изглед, неговата обработливост и отпорност на корозија.
Оптоелектроники
Оксидите од индиум и калај се електрично проводни и транспарентни и се користат за да се направат транспарентни електрични проводни филмови со апликации во уредите за оптоелектроника како што се дисплеи со течни кристали. [71]
Други употреби
Пробиен лимен челик, исто така наречен прободен калај, е занаетчиска техника со потекло од Средна Европа за создавање на housewares кои се функционални и декоративни. Декоративни пирсинг дизајни постојат во широк спектар, врз основа на локалната традиција и личните творби на занаетчијата. Пенчлените лимени ламинати се најчеста примена на оваа занаетчиска техника. Светлината на свеќа која сјае низ прободениот дизајн создава декоративна светлина во просторијата каде што седи. Фенери и други удирани статии од стакло беа создадени во Новиот Свет од најраната европска населба. Добро познат пример е фреската Revere, именувана по Пол Ревере.
Пред модерната ера, во некои области на Алпите, коза од овци или овци би била заострена, а со помош на азбуката би можеле да се напише и метална плоча, а бројот од еден до девет. Оваа алатка за учење беше соодветно позната како "рог". Модерните репродукции се украсени со такви мотиви како срца и лалиња.
Во Америкасефови за храна беа во употреба во деновите пред ладење. Тоа беа дрвени шкафове со разни стилови и големини - или подни или висечки шкафове за да се обесхрабри штетниците и инсектите и да се чува прашина од лесно расипливи прехранбени производи. Овие кабинети имале влошки на лименки во вратите, а понекогаш и на страните, пробиени од сопственикот на куќи, градежник или лимар во различни дизајни за да овозможи циркулација на воздухот, со исклучок на мувите. Модерните репродукции на овие написи остануваат популарни во Северна Америка.
Стакленото стакло најчесто се произведува од лебдеше стопено стакло на лиена калај (пливачко стакло), што резултира со рамна и беспрекорна површина. Ова е исто така наречено "Pilkington процес".
Калај се користи како негативна електрода во напредните Li-ion батерии. Неговата примена е донекаде ограничена со фактот што некои лимени површини [кои?] Катализираат распаѓање на електролитите засновани на карбонат што се користат во Li-јонските батерии.
Калај(II) флуорид е додаден во некои стоматолошки производи за нега како флаворен флорид (SnF2). Калај(II) флуорид може да се меша со калциумови абразиви, додека почестото натриум флуорид постепено станува биолошки неактивен во присуство на калциумови соединенија Исто така, се покажало дека е поефикасно од натриум флуорид во контролирањето на гингивитис.
ПБЦ Стабилизатори
Главната комерцијална примена на органотични соединенија е во стабилизацијата на ПВЦ пластика. Во отсуство на такви стабилизатори, ПВЦ инаку брзо би се деградирал под топлина, светлина и атмосферски кислород, што резултирало со обезцветен, кршлив производ. Калај зачинува лабилни хлоридидни јони (Cl-), што инаку би иницирало губење на HCl од пластичниот материјал. Типични соединенија од лимени производи се деривати на карбуксилна киселина од дибутилтин дихлорид, како што е дилаурата.
Биоциди
Некои органски соединенија се релативно токсични, со предности и проблеми. Тие се користат за биоцидни својства како фунгициди, пестициди, алгициди, заштитни средства за дрво и средства за спречување на задушување. Tributyltin oxide се користи како конзерванс за дрво. Tributyltin беше користен како адитив за бродовите за спречување на растот на морските организми на бродови, со употреба на опаѓање откако органотинските соединенија беа препознаени како перзистентни органски загадувачи со исклучително висока токсичност за некои морски организми (на пример, кучето, на пример). ЕУ ја забрани употребата на органотин соединенија во 2003 година, додека загриженоста околу токсичноста на овие соединенија во морскиот живот и оштетувањето на репродукцијата и растот на некои морски видови (некои извештаи опишуваат биолошки ефекти на морски животни во концентрација од 1 нанограм за литар) доведоа до светска забрана од страна на Меѓународната поморска организација. Многу нации сега ја ограничуваат употребата на органотински соединенија на бродови долги повеќе од 25 метри (82 стапки).
Органска хемија
Некои метални реагенси се корисни во органската хемија. Во најголема апликација, застарен хлорид е чест редуцирачки агенс за претворање на нитро и оксим групи во амини. Реакцијата на Стил ги спојува органотинските соединенија со органски халиди или псевдохалиди.
Мерки за претпазливост
Изложеноста на калај на работното место може да се појави со вдишување, контакт со кожата и контакт со очите. Управата за безбедност и здравје при работа (OSHA) го постави законскиот лимит (дозволена граница на изложеност) за изложеност на калај на работното место како 2 mg / m3 во текот на 8-часовен работен ден. Националниот институт за безбедност и здравје при работа (NIOSH) утврди препорачана граница на изложеност (REL) од 2 mg / m3 во текот на 8-часовен работен ден. На ниво од 100 мг / м3, калај веднаш е опасен за животот и здравјето.
Белешки
<references group="б"/>
Коњари
Коњари — раселено село во Општина Дебар, во областа Горен Дебар, во околината на градот Дебар.
Потекло и значење на името
Бранислав Русиќ во својата книга „Дебарско Поле“ забележал дека мештаните селото го нарекувале Којнари или Којнаре, додека сите соседни Македонци Конари, Којнари или Коњари. Во Слепчанскиот поменик, издаден во периодот 1544 и 1548 година, селото се споменува како Конари со две македонски имиња. Во поново време името на селото се запишува со „њ“, односно како Коњаре, Којњари или Коњари. По предание, името на селото доаѓа од луѓе кои ги паселе своите коњи пониско од денешните куќи, на месноста Патковици, каде имало убава трева на ливадите и добро поило. Тие подоцна се населиле на тоа место и таму чувале многу патки.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел на територијата на Општина Дебар, а чиј атар се допира со државната гранична линија со Албанија. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 520 метри. Од градот Дебар, селото е оддалечено 5 километри.
Селското подрачје се наоѓа помеѓу селото Селокуќи на север, градот Дебар на исток, селото Бомово на југ и реката Црн Дрим на запад. Во источниот дел на атарот се наоѓало и некогашното село Сушица.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Фуша е Којнарес, Фуша е Џепчиштес, Шушица или Шушаиц, Забели и Дејме, Забели и Курзас, Равша е Лиски Дапит, Шлајна, Врачиска, Тона, Дрим, Урда или Орда е Русит или Росит, Вори Бард, Мајка, Шпела, Уј те Фтофт, Габрниче, Љугу и Шкоз, Летија е Мјештит, Нива Даут Имами, Кодра е Куќе, Извор, Патковица, Ара е Ескут, Ара Шарофит, Ара е Ѓорес, Забели, Марена (некогашен манастир), Шулан, Ливади и Питаркс, Љугу и Ајакут и Лера.
До селото води локален асфалтен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 1201 од самиот град Дебар.
Земјиштето околу Коњари е зарамнето, со благи долини. Има многу костени, особено јужно од селото. Земјиштето во долините е црница, а наоколу растресита.
Низ селото тече мал поток од изворот Џепчиште и служел за наводнување и поење на стоката. Како вода за пиење се користела Чешма е Бард, која летно време малку тече, дури и пресушува. Во селото имало 15 бунари, но за вода за пиење се користеле само 3. Во суштина, селото оскудевало со вода за пиење во летниот период.
Селото се наоѓало долж долниот дел на една речна долина. Северниот дел се наоѓал на присојна страна, додека јужниот дел на селото бил на осојничава страна. Не било поделено на маала. Куќите биле главно свртени кон падот на земјиштето и биле изградени од чатми.
Историја
Основачи на селото и староседелци биле Македонци, кои имале своја црква со гробишта на месноста Киш (црква). Од таа црква, две икони (Богородица и Христос) околу 1800-тите години биле пренесени во банишката црква „Св. Димитриј“.
Во XIX век, селото било населено со турско население. По иселувањето на Турците, селото е иселено.
Подоцна, во 1889 година е запишано дека во Коњари живееле 28 лица, Арбанаси. Во 1912 година, селото имало 41 куќи, а во средината на 1916 година 220 Турци (односно Арбанаси).
Стопанство
Мештаните се занимавале со земјоделство, а имале добри приходи од костени. Селаните работеле и како аргати надвор од селото.
Население
Селото било наполно раселено по 1971 година, когашто броело 415 жители, албанско население.
Родови
Коњари било турско или албанско село.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото биле:
Иселеништво
Од старите македонски семејства кои живееле во селото се знае за Мандаловци, кои се иселиле околу 1855 година. Од нив некои живеат во Дебар, а други во Баниште.
Од муслиманите има иселеници во Турција (Дамони, 3 к.), Албанија (Азизи, 1 к.), Охрид (Хајсе, 3 к.), Хаме (Хајсе, 1 к.), Дебар (Каја, 1 к.) и во Селокуќи (Мурати, 1 к.).
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Коњари било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Дебар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Дебарска градска општина, во која влегувал градот Дебар и селата Баниште, Бомово, Елевци, Коњари, Кривци, Рајчица, Селокуќи, Спас и Хаме. Во периодот 1950-1952 година селото било седиште на некогашната Општина Коњари, во која влегувале селата Бомово и Коњари.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0549 (заедно со дел од градот Дебар) според Државната изборна комисија, сместено во простории на основното училиште „Пенестија“.
На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 596 гласачи.
Сувлаки
Сувлаки (грчки: σουβλάκι) — традиционално грчко јадење.
Тоа се делчиња на свинско, јагнешко или пилешко месо, кои се нанижани на тенки дрвени стапчиња и испечени на скара. Делчињата на месо можат да бидат комбинирани со зеленчук кое се нанижува помеѓу месото. Јадењето, спремено на овој начин, карактеристично е за многу земји на Балканот, како и на Кавказот, само се користат различни имиња. На српски јазик оваа врста на јадење се вика ражњиќи, на турскиот тоа е шиш-кебаб, на рускиот шашљики. На грчки јазик, називот на овој вид хране потекнува од латинскиот збор „subula“, што значи скара на жар.
При прилика на археолошки ископувања на вулканот Санторини, во Грција, пронајдени се камени кујнски носачи кои се користени во 17. век пред новата ера. Се претпоставува дека ги користиле Грците од Микена при прилика на спремање на храната, додека засечените делови на носачите служиле за држење на стапчињата со кои били прикажани делчиња од месото. Дупчињата кои се наоѓале на дното на носачите, послужувале за циркулација на воздухот, за да јагленот полесно горел.
Одредишта на Bulgaria Air
Bulgaria Air оперира на следните одредишта заклучно со август 2008:
Папа Бенедикт
Бенедикт е името на моментниот папа и име  на уште 15 папи пред тоа:
Исто така имало и 3 антипапи со ова име:
Марчишта (Населичко)
Марчишта (Περιστέρα; до 1927 г. Μαρτίτσιον, Мартицион ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша од Кожанскиот округ на Западна Македонија, Грција.
Фипахеделхаузен
Фипахеделхаузен (Vippachedelhausen) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Пеперуткарот
Пеперуткарот и на земја и на небо – македонски е збирка раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 2010 година во Македонија.
Содржина
„Пеперуткарот и на земја и на небо“ е книга со збирка раскази: „Човекот од Чаир на кого му дошол умот одкако станал ласица“, „Мажот што се нафатил да ја преведува од англиски на нашки приказната за најголемата риба на светот“, „Стариот што барал зефирна душа и што можеби е ја најде“, „Момчето аџамија што напишало книга и што било убедено оти ќе добие награда“, „Режисерот што од мирно седење го иштрикал Хамлет“, „Пишувачот што со божја помош ја измислил ангината за да си ја покрие некадарноста и некарактерноста“, „Двајца комшии, едниот многу серт и задрт“, „„Видение на Киро Докторот спроти празникор Преображение“, „Откровение на Миха Писмото кај Светицата близу село Гопеш“.
Книгата стилски се движи во една сосема цвтста и воедначена рамка, при што авторот најпозитивно го извлекува јазичниот и раскажувачкиот екстракт на Марко Цепенков, синтетизирајќи литературна постапка во која се чувствува шекспировскиот наратив и одредена фантастика и иронија која е поблиску до специфичен хумор својствен за Николај Гогољ. Споредбата е намерна и не е тенденциозна, туку е само еден вид патоказ преку кој се објаснува оригиналноста и универзалноста во творештвото на Драги Михајловски, кој што и во ова мошне специфична и значајна книга успева од „локалното“ сосема сигурно и брзвурозно да допре до планетарното литературно раскажување и стилски и творечки.
Марксистички феминизам
Американските марксистички феминисти создаваат единствена теорија за социјалната нееднаквост на жените. Така, Ненси Хартсок тврди дека материјалната основа на нееднакво егзистирање на жените е содржана во свеста на жените. Само марксистичкиот феминизам има посебна теорија за релацијата меѓу создавањето на внатрешното искуство на жените и нивниот социјален живот. Тој е заснован на практиката која ги поврзува свесното суштество и социјалната каузалност.
Втора фудбалска лига на Македонија 2014/2015
Екипи
1 Управата на третолигашкиот клуб Влазрими, со договор го презела Врапчиште. Со тоа тие го преселиле клубот во Кичево и сезоната ја почнал под името Врапчиште. По крајот на првата половина од сезоната, клубот го сменил името во Влазрими 77.
2 Дрита два натпревари одиграла како домашна екипа на стадионот на Агенцијата за Млади и Спорт во Тетово.
3 Горно Лисиче пет натпревари одиграл како домашна екипа на Стадионот Борис Трајковски во Скопје.
4 Кожуф Гевгелија три натпревари одиграла како домашна екипа на Стадионот Миравци во Миравци.
5 Македонија Ѓорче Петров еден натпревар одиграла како домашна екипа на стадионот на Агенцијата за Млади и Спорт во Ѓорче Петров, Скопје.
6 Младост Царев Двор првиот домашен натпревар го одиграл на СРЦ Билјанини Извори во Охрид бидејќи стадионот во Ресен се проширувал за да ги пополни стандардите за Втора лига. Исто така, клубот одиграл три натпревари на Стадионот Тумбе Кафе како домаќин како и уште еднаш на СРЦ Билјанини Извори.
7 Скопје еден натпревар одиграл како домашна екипа на Стадионот Ѓорче Петров.
Втор натпревар
Вкупен резултат Хоризонт Турново - Гостивар 3:1
Извори:
Вкупен резултат Еуромилк Горно Лисиче - Зајази 7:1
Вкупен резултат Љубанци 1974 - Велешта 7:1
Вкупен резултат Победа - Беласица 5:2
Знаме на Мекленбург-Западна Померанија
Знаме на Мекленбург-Западна Померанија — знаме користено од германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Пет официјални предложени знамиња биле разгледувани во 1990, но сите биле одбиени. На крајот, дизајнот на Норберт Буске, тогаш член на парламентот на Мекленбург-Западна Померанија, бил прифатен. Не било претпочитано од страна на германските вексилолози. За кратко време во 1990 било користено неофицијално знаме (трибојното знаме на Мекленбург, заедно со неговиот грб).
Граѓанско знаме
Граѓанското знаме (Landesflagge) прикажува пет хоризонтални ленти, сина-бела-жолта-бела-црвена, прикажани во различен сооднос, обично 4:3:1:3:4. Сината лента, обележана како ултрамарин („ultramarinblau“), е најгоре. Средишната лента е жолта, најдолната е црвена („zinnoberrot“). Ги прикажува боите на покраината Мекленбург-Западна Померанија (сина, бела, жолта и црвена), кои се одредени со првиот член од покраинскиот устав. Обете знамиња се прикажани во сооднос 3:5. Била создадено преку спојување на знамињата на Мекленбург (хоризонтално трибојно знаме со сини, златни и црвени ленти) и пруската Покраина Померанија (двобојно знаме, сино-бело), во употреба од 1882.
Државно знаме
Државното знаме (Dienstflagge) е граѓанското знаме, на кое се ставени глава на бик и грифин (двата симбола од грбот на Мекленбург-Западна Померанија). Средишната жолта лента а е прекината на местото на симболите. Го користат полициските бродови на покраината и од официјалните тела на покраината. Исто така се прикажува на официјални настани.
NGC 5182
NGC 5182 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5182 се споменува и како ESO 444-62, MCG -5-32-34, IRAS 13278-2753.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5182 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5182 има привидни димензии од 1,9' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 5182 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47489. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6725. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
Мишел Платини
Мишел Франсоа Платини (франц. Michel François Platini; роден на 21 јуни 1955) — поранешен француски фудбалер и тренер и некогашен претседател на УЕФА. Тој бил прв играч во историјата кој успеал да ја освои наградата за Најдобар фудбалер на Европа три години по ред, а во 1999 бил избран за седми најдобар фудбалер на 20. век во изборот на IFFHS.
Во текот на својата професионална фудбалска кариера, Платини играл за три клубови Нанси, Сент Етјен и Јувентус и бил член на француската репрезентација која триумфирала на Европското првенство 1984; турнир на кој исто така бил најдобар стрелец и прогласен за најдобар играч. Тој, учествувал и на три Светски првенства во 1978, 1982 и 1986, а на последните две триколорите стигнале до полуфиналето. Платини заедно со Ален Жирес, Луис Фернандес и Жан Тигана заедно го сочинувале познатиот таканаречен "Магичен квадрат" (на француски:"carré magique") во средината на теренот и играчи кои го формирале срцето на француската репрезентација во текот на 1980-тите.
Платини се смета за еден од најдобрите додавачи во историјата на фудбалот, како и за еден од најдобрите изведувачи на слободни удари и играч со феномален завршен удар. Тој го држи рекордот за најмногу постигнати голови (9) на завршницата на Европските првенства иако учествувал само на еден ваков турнир во 1984 година. И покрај тоа што важел за играч од средниот ред, тој исто така го држел и рекордот за најмногу постигнати голови за француската репрезентација сè додека напаѓачот Тјери Анри во 2007 година, не ја надминал неговата бројка од 41 постигнат погодок.
По завршувањето на играчката кариера тој бил и селектор на француската репрезентација четири години (1988-1992). Во јануари 2007, тој бил избран за 6-ти претседател на УЕФА и таа должност ја вршел до октомври 2015 година.
Административни функции
Платини бил избран за претседател на УЕФА, но по избивањето на големиот корупциски скандал во ФИФА, тој добил казна од етичкиот комитет во траење од тримесечна суспензија од извршувањето на фудбалските функции, а потоа бил казнет со забрана за извршување секакви фудбалски работи во траење од осум години. Казната ја добил поради тоа што во 2011 година на неговата сметка ФИФА му префрлила два милиони швајцарски франци, иако немал слкучено договор за консултантски услуги.
Матријархат
Матријархатот е форма на општество во кое мајките се водачи и управуваат со потомството. Идеолошки, матријархатот претпоставува дека моќта на мајчинската енергија и мајчинската љубов е социјална кохезивна сила.
Евелин Рид тврди дека матријархатот му претходи на патријархатот потпирајќи се на Енгелс и на еволуционистичката теорија, додека други феминистки не го гледаат матријархатот како спротивен на патријархатот, туку како систем заснован на различни принципи. Според други гледишта, матријархатот се дефинира како неотуѓувачко општество во кое жените ги дефинираат условите на мајчинството и на околината на следната генерација, каде што одгледувањето на децата создава доверба. Феминистките ги реинтерпретираа археолошките и оралните докази во грчките митови за да докажат постоење на матријархат, но ставовите се противречни.
7 п.н.е.
7 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 7. година пред новата ера, 7. од првиот милениум п.н.е., 7. од 1 век п.н.е. и седма од 0-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5501 и 5502 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4743 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3753 и 3754 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 746.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 7 година се протега во 2629 и 2630, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2689 и 2690 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 536. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 647 и 646 исламска година пред хиџра.
1303 Лутера
1303 Лутера (1928 FP) — астероид во Главниот астероиден појас откриен на 16 март 1928 година од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман при Бергедорф.
Јени Стремстет
На 10 јуни 2020 година, Стремштет се онесвестила во студиото за време на пренос во живо за атентатот на Олоф Палме.
Желин
Желин (Χιλιόδενδρο, Хилиодендро, до 1928 Ζελήνη, Зелини) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 7 километри југозападно од градот Костур и Костурското Езеро во историско-географската област Корешта во Костурската котлина во близина на десниот брег на реката Бистрица. Селото се наоѓа на надморска височина од 674 метри.