cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Палатата Наѓтетењ
Историја на зградата
Еден од најдобрите споменици на барокната архитектура во Унгарија, некогашната палата „Шараз-Руднињски“ беше дизајниран од Андрис Мајерхофер и е изградена од Барон Јазеф Руднињски помеѓу 1743 и 1751 година. Оригиналната готска палата е изградена во 13 век за семејството Тетени, кое било поврзано со династијата Арпен Во текот на сто педесет години Отоманска окупација (1541-1686), палатата Наѓтетењ беше дом на високи османлиски офицери. Подоцна хипотекарниот имот го откупил Ѓирги Шараз. Барон Ѓирги Шараз се преселил во палатата во 1716 година и започнал да ја реконструира и проширува зградата.
Терасата на палатата првично достигна до брегот на Дунав, но подоцна беше поделена со железничката линија и главниот пат.
Изложбата
Изложбата за применета уметност претставува артефакти од изработката на унгарски и странски мебел во историски контекст со современи теписи, печки и керамика. Околу 300 предмети се претставени во повеќе од дваесетина простории.
Хотел Гелерт
Хотелот Данубиус Гелерт е хотел „Арт Нуво“ на десната страна на Дунав во Будимпешта, Унгарија.
Историја
Изградбата на хотелот Свети Гелерт започна во 1912 година. Хотелот го доби името Свети Гелерт првиот епископ на Унгарија во 11 век. Хотелот со 176 соби го дизајнираа унгарските архитекти Армин Хегедис, Артр Себастијан и Изидор Штерк. Работата на хотелот забави како резултат на Првата светска војна, и не се отвори до септември 1918 година, исто како што војната завршуваше и австроунгарската империја се спушташе во хаос. Хотелот беше командуван за употреба на националната влада во 1919 година, по падот на Унгарската Советска Република. Откако Унгарија беше основана како независна земја, хотелот во нејзините рани години беше толку успешен што беше проширен во 1927 година со уште 60 соби и базен со бранови. Забележан унгарски ресторан, Короли Гундел, го презел и управувањето со рестораните во хотелот во 1927 година. Во 1934 година, хотелот додаде базен со џакузи.
Хотелот беше сериозно оштетен во Втората светска војна. Повоените комунистички власти го отстраниле „Св“ од името на хотелот и стана Хотел Гелерт. Реставрацијата на крилото на Гелерт Хил започна во 1946 година, додека работата на главното крило на реката Дунав започна во 1957 година. Работата за реставрација беше завршена во 1962 година. Хотелот повторно беше реновиран во 1973 година. Хотели Данубиус го презедоа управувањето со хотелот во 1981 година. По компанијата беше приватизиран во 1992 година, хотелот целосно беше купен  во јуни 1996 година.
Дизајн
Хотелот е изграден во сецесионистички стил со некои биоморфни елементи. Кулите се во форма на конуси што го поставуваат хотелот го прават тоа карактеристичен од долги растојанија. Ентериерите на хотелот биле изградени во стил Арт Нуво со висока стаклена купола и украс од ковано железо. Орнаментирањето на скалите што потекнува од приемот на хотелот е прозорец со стакло со шипка, од античка унгарска митологија. Во бањата, оригиналниот украс на Арт Нову има уметнички мозаици, шарени прозорци и статуи.
За време и по Втората светска војна, хотелот и термалните бањи претрпеа голема штета. Кон крајот на 1950-тата година започна реконструкцијата и реновирањето на хотелот и бањата.
Локација
Од меѓународниот аеродром Ференц Лист, Будимпешта, хотелот е оддалечен 21 км и може да се стигне со такси, минибус или јавен превоз. Главните улици на центарот на градот и Големата пазарна сала се само кратко возење со јавен превоз или десет минути пешачење преку Мостот на слободата. Најблиската железничка станица е Келнфалд и е оддалечена само 3 км и е достапна директно од линијата 4 од метро Будимпешта, како и со трамваи и автобуси кои застануваат пред хотелот. Железничката станица Клети во Будимпешта  е исто така лесно достапна со користење на метро број 4.
Н
Гелерт Хил е веднаш до хотелот, а Пештерската црква и Цитадела се стигнати пеш за оние што можат да управуваат да одат по нешто стрмни патеки.
Дијадема од Кутлеш
Дијадема од Кутлеш (Το διάδημα από τον Βασιλικό Τάφο στην Βεργίνα) — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Направена е од позлатено сребро и претставува кралска дијадема. Се вбројува меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и пронајдена е во гробницата на кралот Филип II Македонски.
Според некои верзии, дијадемата ѝ припаѓа на Евридика II Македонска, за која се смета дека е погребана во семејната гробница на Филип II. Според други стручњаци, погребните останки ѝ припаѓаат на Клеопатра, една од сопругите на Филип.
Дијадемата е направена од сребро и покриена со златен слој. Најзабележителниот дел е средишниот Хераклев јазол поставен напред, кој имитира платнена лента за глава. Според некои толкувања јазолот како симбол се повикува на врската на македонската кралица со Херакле како митски предок на Аргеадите и нејзината врска со „новиот Херакле“ — Александар III Македонски. Од двете страни на јазолот металот е изработен за да имитира ткаенина. Иако оштетена од забот на времето, добар дел од позлатата е зачувана. Дијадемата има пречник од 25 см, но направена е за да може да се прилагодува од двата краја.
Наодите од гробниците првично стоеле во Археолошкиот музеј во Солун, но во 1997 г. се преместени во Музејот на Македонските кралски гробници во Кутлеш, каде денес се наоѓа дијадемата.
Палата Капела
Средновековната палата Капела во замокот Буда е изградена во 15 век од кралот Сигизмунд како долна капела на некогашната црковна црква. Готската капела, која го преживеала уништувањето на опсадата во 1686 година, била закопана под барокната тераса со векови. По нејзината реконструкција во 1963 година станала дел од изложбата на Музејот за историја во Будимпешта.
Историја
Првата капела во замокот Буда е изградена во 14 век за време на владеењето на Луј I од Унгарија. Капелата се споменува во Хрониката на Еберхард Виндке. Виндке тврдел дека Чарлс Втори од Унгарија бил нападнат од неговите убијци во 1386 година во просторијата од која можело да се види кралската капела.. Параклисот бил споменат и во Летописот на Лоренцо де Монакис, напишан околу 1390 година.
Кралот Сигизмунд темелно ја изградил старата палата Анѓу во текот на првите децении на 15 век. Тој поставил прекрасна готска црква на местото на некогашната параклис. Канцелата е изградена на пониска црква, што било неопходно поради недостаток на простор. Двокатните кралски параклиси не биле невообичаени во средновековна Европа.
Археолошкото истражување го докажало датирањето на црквата, затоа што слоевите од 15 век биле откриени под непроменетиот подот од тули на долната црква.
Мајра Мухамед-кизи
Мајра Мухамед-кизи (Maira Kerey - Myra Kerey, Maıra Muhamedqyzy  ), (родена на 5 септември 1969 година) е казахстански оперски пејач. Таа била првиот уметник на Казахстан во Париската Гранд опера. Таа е почесен уметник на Републиката. Од 1987 година, Мајра активно учествувала во земјата, учествувала на целосно кинескиот вокален натпревар „Златен змеј“, а исто така предавала на универзитетот шест години. Но, кинеската опера во Пекинг изведувала само две европски оперски претстави годишно. Во 1991 година, Мајра отпатува во Москва со нејзиниот сопруг Аксан и оди на аудиција на Московскиот конзерваториум - веднаш добила препорака за постдипломски студии.
Животот
Мајра Мухамед-кизи е родена и израсната во Кина. Нејзините дедовци емигрирале во Кина од казахстанските степи во 1930-тите, бегајќи од самоволието на советската власт. Нејзините музички родители (татко - добро познат во Кина композитор и собирач на казахстански народни песни, нејзината мајка - истакнат пејач и народен уметник на Кина) ја научиле да свири на пијано и да пее, снимено во локалното музичко училиште. Во 1987 година дипломирала на музичкиот факултет на Централниот универзитет на народи на Кина, а подоцна и на Конзерваториумот во Пекинг, каде студирала со Гуо Шу Џен.
Мајра течно го зборувала својот мајчин казахстански и кинески јазик, но не знаела ниту руски, ниту италијански или француски, додека главните опери од светските класици биле изведувани на овие јазици. Во Алмати, таа го започнала своето стажирање (1994-1996) на Казахстанскиот национален конзерваториум. каде студирала кај Надија Шарипова. Со сопругот живеела неколку години во стан под кирија.
Во 1995 година, Мајра Мухамед-кизи била наградена со специјална диплома за уметност во Санкт Петербург на 1. Меѓународен натпревар на млади оперски пејачи Римски-Корсаков.
Во 1996 година таа одела на аудиција и станала една од пејачките на GAOB Abai во Алмати.
Во 1997 година, таа доби покана за меѓународен натпревар на оперски пејачи во Португалија. Театарскиот директор К.Г. Уразгалиев и помогна со билетот. На натпреварот учествувале 66 изведувачи од 17 земји, но Мајра ја освоила Големата награда од 10.000 американски долари. .
Веќе во Франција го усвоила псевдонимот Маира Кери (нејзиниот татко Мохамед Абдикадир-ули од кланот Наиман, но мајката на Калап Куаниши-кизи е од семејството Кери), а шест месеци студирала француски, а потоа италијански и англиски јазик.
Таа го имала своето деби во операта на Џакомо Пучини La Bohème. Таа го извела делот на Музет. Овој дел зазема посебно место во нејзината работа. Самата пејачка ја нарекува „улога број 1“, бидејќи тоа бил нејзиниот настап во 2003 година во Париз.
Во декември 2015 година, Мајра била поканета во операта во Астана како водечки солист.
Кариера
Мајра ја започна својата кариера на европските сцени со нејзиното деби во Опера Национална де Париз како Музета во Ла Боем со Роберто Алања, а потоа како Адина во операта на Доницети L'elisir d'amore во Опера национален де Лорен во Нанси, потоа, Театарот на Каен и Големиот театар во Бордо.
Во 2003 година, на покана на Пласидо Доминго, Мајра пееше во Националната опера на Вашингтон (САД), заедно со Мирела Френи во операта на Чајковски „Слугинката од Орлеанс “.
Во 2004 година пееше во Стразбур во Националната опера во херојско-романтичната опера L'Africaine од Џакомо Мајербер.
Во 2006 година, со трупата на Националниот оперски театар, таа била на турнеја во Франција со 30 изведби на операта на Доницети L'elisir d'amore.
Таа настапила во британската сала Кадоган со Лондонската филхармонија на концерт посветен на 15-годишнината од независноста на Казахстан.
Во 2007 година, таа одржала солистички концерт во Пекинг на главната сцена на Кина - во палатата „Џон Шан Ли Тан“ на покана на Министерството за култура на НР Кина.
Во 2013 година, таа настапила на гала отворањето на операта во Астана.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Мојот пријател А
Мојот пријател А — роман за деца и млади на македонската писателка Јадранка Владова, првобитно издаден во 1992 година.
Содржина
„Сè живее, нема нежива природа“- со оваа реченица на Ванѓа, пророк на 20 век, Ј. Владова ја започнува книгата. Напишана во прво лице, со јас раскажувачот Јане, се развива неверојатната приказна за едно чудно пријателство. Приказната започнува во една таванска соба во куќата на Баба Баба во Охрид. Таа е двапати баба бидејќи прво ù е баба на мајка му на Јане, а потоа е баба на Јане.Таа е мајка на бабата на Јане, а на Јане му е прабаба. И токму во таа таванска соба, што некогаш била кат во кој НЕ се чувале старите работи, Јане го запознава својот пријател А. Токму таа зима кога Јане има девет години се качува во таванската соба по најубавото ново нешто – слаткото на Баба, но кога посегнува по теглите на рафтот се случува катастрофа. Пропаѓа во распараното седиште на столот на кој е поткачен и неколку тегли паѓаат на земја. Две тегли ги спасува стариот килим на тетка му, но од едно купче срчи нешто силно почнува да чади… Токму тој чад е пријателот А, што би бил скапоцен пријател за секое дете.- пишува на позадината на изданието на книгата од Арс Ламина. Духот во ламбата, а потоа шишето станува најдобриот пријател на Јане и има најдолго и најкратко име во исто време. Преку пријателството со духот, Јане ја запознава својата семејна историја. Ова е еден вид „Малиот принц“-книга во која се мешаат фантазијата со реалноста за де се начнат универзалните теми како тајните на пријателството, љубовта и растењето.
Северна Грција
Северна Грција (грчки: Βόρεια Ελλάδα) е еден од четирите грчки NUTS региони создадени за статистички цели без административни функции.
Сместен е северно од централна Грција и историски - од линијата Арта-Волос. Ги опфаќа Егејска Македонија, Тесалија и Западна Тракија.
Тереза Хрочова
Тереза Хрохова (родена на 24 февруари 1996 година) е чешка тркачка на долги патеки. Таа се натпреварувала во женски полумаратон на Светското атлетско првенство во полумаратон во 2020 година што се одржа во Гдиња, Полска.
Во 2019 година, таа се натпреварувала во женски полумаратон на Летната универзијада што се одржала во Неапол, Италија. Таа завршила на 13-то место.
Хрохова се натпреварувала во женскиот маратон на Светското атлетско првенство во 2022 година што се одржа во Јуџин, Орегон, САД. Таа завршила на 17-то место.
Портрет на Бартоломео Панчатики
Бартоломео Панчатики бил хуманист и политичар од Фиренца. Неговата сопруга исто така била портретирана од Бронѕино неколку години подоцна.
Портрет на млад маж како Свети Севастијан
Портрет на млад маж како Свети Севастијан ― слика на масло на табла од од Бронѕино во Тисен-Борнемисаовиот музеј во Мадрид. Влегла во збирката на тој музеј во 1984 година од приватна збирка во Риети. Делото е поврзано со многу слична фигура на Свети Матеј од четирите тонди во капелата „Капони“, на која Бронѕино соработувал со Понтормо, и со студијата за неа која сега се наоѓа во Уфици.
Шамија
Шамија — тенка марама со која жените ја покривале главата или ја прицврстувале косата. Таа најчесто е направена од маркизета. Исто така, шамијата може да биде и украсна капа која се носи вообичаено за време на свечени прилики.
Потекло
Шамиите се составен дел од облеката на муслиманките и под нивното влијание, во времето на турската власт во Србија и Македонија, станале дел и од српските и македонските народни носии. Во многу краишта во Србија и Македонија марамата се носела секојдневно, биле во различни бои и различно украсени, сè во зависност од тоа за која прилика биле носени. Во селските средини и ден денес постарите жени носат марами, вообичаено се во потемни бои со многу цветови. Црната шамија се носи во знак на жалост и обично се носи година дена од смртта на покојникот.
Марамите и денес се многу популарни, но повеќе како моден детал него како задолжителен дел од гардеробата. Се прават од различни материјали, во различни облици и дизајни, а освен на глава се носат и околу вратот.
Портрет на Стефано Колона
Портрет на Стефано IV Колона ― слика на масло на платно завршено од италијанскиот ренесансен сликар Бронѕино и сместена во Пинакотеката на Националната галерија на античка уметност (Палацо Барберини) во Рим, Италија.
Опис
Портретот на кондотиерото е датиран во 1546 година на дното на колоната. Стефано бил член на римското семејство Колона и служел како платеник генерал-полковник на војските на војводата Козимо де Медичи.
Портретот е сличен на портретот од Бронѕино од 1530 година на кој е прикажан Гвидобалдо дела Ровере, слика која е чувана во Палацо Пити. Колона е опашан со неговиот темен оклоп и меч, со рака на шлемот, стои пред столб и црвена завеса. Кондотиерот починал во 1548 година.
Хелена Фибингерова
Хелена Фибингерова ( (родена на 13 јули 1949 година во Вицемежице,  Регион Оломуц ) е чешка фрлачка на ѓуле која освоила олимписки бронзен медал во 1976 година и станала светски шампион во 1983 година. Таа поставила и три светски рекорди.
Светски рекорди
Нејзиниот последен рекорд останал до 2 мај 1980 година, кога источногерманката Илона Слупијанек го подобрила за четири сантиметри.
Фибингерова сè уште го држи светскиот рекорд во сала со 22,50 метри, постигнат на 19 февруари 1977 година во Јаблонец над Нисоу.
Личен живот
Фибингерова е пријателка на Јана Нечасова, сопругата на поранешниот чешки премиер. Таа сведочела пред судот како сведок во одбрана на Нечасова во врска со чешкиот политички корупциски скандал во 2013 година, во кој Нечасова и нејзиниот сопруг биле обвинети.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Дана Затопкова
Dana Zátopková (родена Ингрова, 19 септември 1922 - 13 март 2020 година)  била чешки фрлач на копје. Таа го освоила златниот медал за копје на Летните олимписки игри 1952 година (само еден час откако нејзиниот сопруг, Емил Затопек, победил на 5.000 метри), и сребрениот медал на Летните олимписки игри 1960 година. Таа била европска шампионка во 1954 и 1958 година. Таа, исто така, поставила светски рекорд во 1958 година (55,73 м) кога имала 35 години, што ја прави најстарата жена што го соборила на атлетски натпревар на отворено.
Затопкова и нејзиниот сопруг биле сведоци на свадбената церемонија на олимписките златни медалисти Олга Фикотова и Харолд Коноли во Прага во 1957 година. Емил разговарал со чехословачкиот претседател Антонин Запотоцки за да побара помош Олга да добие дозвола да се омажи за Коноли. Иако не е јасно колку тоа помогнало, тие добиле дозвола неколку дена подоцна.
Седум словенски племиња
Од своето формирање Сојузот трпел напади од страна на Византиската империја. Бугарите го преминале Дунав во 670-те и склучиле сојуз со Словените. Теофан Исповедник пишува дека Бугарите станале господари на Словените. Словените го признале суверенитетот на хан Аспарух и заедно, во пролетта 681, извојувале голема победа над Византијците.
Кон крајот на 7ми век на словенските племиња им била доделена одбраната на границите на новосоздаденото Бугарско ханство (реката Искар до нејзиното устие во Дунав) од аварски напади, како и некои од премините на Стара Планина, додека Северјаните, чие евентуално учество во сојузот не е јасно, го чувале источниот дел од планината.
Седумте словенски племиња, заедно со другите словенски и несловенски племиња во Бугарското царство, постепено го формирале Бугарскиот етникум во 9ти век, кога се случило и покрстувањето на Бугарија за време на Борис I и претходните административни реформи кои ги лишиле од нивната автономија и самоуправување преку формирањето на Комитати.
Аспаруховите Бугари, кои не биле бројни, се населиле на Балканот во еден миграциски бран, при што Михаил Сириски опишува дека нивниот број изнесувал 10,000. Затоа, тие постепено биле асимилирани во словенската култура, до 10ти век го прифатиле словенскиот јазик, додека бугарскиот јазик во царството изумрел.
Портрет на Лукрецја Панчатики
Лукрецја ди Сигисмондо Пучи била сопруга на Бартоломео Панчатики, хуманист и политичар од Фиренца, исто така прикажан од Бронѕино во друг портрет во Уфици. Џорџо Вазари ги опишува двата портрета како: „толку природни што изгледаат навистина живи“. Ревијата на рафинирани облеки и накит имаше за цел не само да ја нагласи елитната положба на жената, туку и аспекти на нејзината личност преку сложена симболологија, вклучувајќи ги зборовите „Amour dure sans fin“ на златниот ѓердан, упатување на љубовта. расправа напишана за големиот војвода од Фиренца, Козимо I де Медичи, во 1547 година.
Портретот е спомнат и опишан во романот „Крилјата на гулабот“ (1902) од Хенри Џејмс. Портретот се алудира и во викторијанската приказна за духови „Amour Dure“ од Вернон Ли.
Овој портрет често е мешан со портретот на Ержебет Батори.
Памела Андерсон
Памела Дениз Андерсон (Pamela Denise Anderson; родена на 1 јули 1967) — канадско-американска глумица, фото-модел, продуцент. Најпозанатата улога ја имала во американската серија „Чувари на плажа“ во која го играла ликот Си Џеј Паркер. Андерсон според некои важи за секс симбол за деведесеттите. Има американско и канадско државјанство.
Марама
Марама – парче ткаенина, обично свилена или од друг лесен материјал, што се користи за покривање на главата, на вратот, често како моден додаток. Се користи за разни цели: за заштита од ладно, како моден детаљ, да се сокрие ќелавост, од скромност, или други облици на општествените конвенции.
Птици тркачи
Птици тркачи ( лат. ) претставуваат надред на птици кои не летаат (со исклучок на редот на тинамуи ( лат. ). Тие се најголемите птици што живеат на земјата денес. Иако имаат пердуви и закржлавени остатоци од крила, тие не можат да летаат затоа што се многу тешки и немаат доволно развиена "летна" мускулатура на.
Марама
Видови
Сите марами пред сè можат да се поделат спрема материјалот од кој се изработени. Најчесто се користи: волна, лен, памук, свила и др. Зависно од материјалот од кој е изработена марамата се носи во различен годишен период.
Птици тркачи
Особености
Птиците тркачи имаат на задните рабови на ребрата кукасти продолжетоци кое се протегаат до горниот раб на следното ребро, што значително придонесува за јачината на нивниот граден кош. Колку е птицата подобар летач, толку структурата подобро ѝ е развиена. Меѓутоа, оваа особина кај птиците скоро па да исчезнала. Поради оваа одлика тие така се нарекуваат, а името им потекнува од латинскиот збор ratis што значи сплав, чун.
Марама
Намена
Марамите имаат исклучително религиско значење. Во христијанството пред сè е присутно во православните цркви и во помали традиционални католички заедници. Незаобиколен дел е и во муслиманската вера, па скоро сите жени во земјите на Блискиот Исток ги носат како секојдневен предмет за облекување. Еден од стандардните предмети за облекување за жени и на нашите простори. Тоа се посебно однесува на жените од старите времиња како и за селските краеви.
Птици тркачи
Особености
И пердувите на овие птици се малку различно градени од другите птици. Пердувите од првиот и вториот ред не се доволно поврзани со куките, така што нивните пердуви се лабави, не се доволно затегнати и се многу помеки од пердувите на другите птици.
Марама
Намена
Изразена е примената на марама и како моден детаљ пред сè во зимските месеци. Сепак иако е супериорна намера за покривањето на главата, марамите се користат и како детаљ преку друга облека, но и во летните месеци.
Црната марама, позната и како шамија (со големина 105 х 105 см), жените во Македонија и Србија ја носеле, а и ден денес носат во некои краеви во знак на жалост за изгубени блиски личности, најмалку 40 дена од денот на смртта на покојникот, а старите жени и до крајот на животот.
Птици тркачи
Особености
Ниту еден вид од редот казаруи (Casuariiformes), кивиј (Apterygiformes), ноеви(Struthioniformes) и нандуи(Rheiformes) не може да летаат. Ноевите и нанудите сè уште имаат крилја кои пред сè имаат ритуална улога, кај другите крилјата се значително намалени, додека некои немаат крилја воопшто. Додека летачките птици не можат да надминат одредена големина затоа што не би можеле да полетаат, птиците тркачки немаат такво ограничување. Зголемувањето на нивната големина ја зголемува безбедноста од грабливците. Подолгите нозе им даваат поголема брзина, а долгиот врат им овозможува да стигнат до храна од високите грмушки и дрвја. Телото може да прифати поголеми количини на храна затоа што нема потреба да одржува одредена телесна тежина заради летот. Ова значи дека варењето е побавно и затоа е поефикасно.
Мажјаците лежат на јајца. Гнездото може да содржи јајца од една или повеќе женки. Само со ноеви и со голем пегав кивиј, женката исто така лежи на јајца.
Еволуција
На многу прашања во врска со овие птици сè уште нема одговор. Се воделе многу расправии за тоа дали овие птици, заради нивната неспособност да летаат, се попримитивни од другите птици. Нивниот мал мозок е едвај различен од оној на летачките. И редокуванито костур крилото ја следи истата шема како и со летачките. Сепак, тркачи во долгите коски немаат празнини исполнети со воздух, карактеристични за летачките. Денес, многу експерти веруваат дека тркачките птици потекнувале од птици што би можеле да летаат.
Првите тркачи живееја во времето на плеистоцен. Тие биле Lithornithiformes, ред птици што личеле на тинами. Нандусите се познати од еоцен,  казуари од  оилигоцена, мое тинамуи од миоценот,а слоновке и кивиј од плеистоцена.
Систематика
Во птици тркачи спаѓаат:
Славица Ќуктераш
Славица Ќуктераш (Шабац, 28 јануари 1985) е српска поп-фолк пејачка.
Животопис
Свирела виолина четири години. После тоа, се запишала и завршила нижо музичко училиште, отсек кларинет, а по завршувањето, се запишала во средно музичко училиште, теоретски отсек.
Со микрофон во раце првпат застанала во шестата година со песна на Лепа Брена. Пишувала и текстови за песни. Учествувала во првата сезона на музичкото натпреварување Ѕвездите на Гранд 2004 година и во финалето го освоила шестото место. Истата година ја снимила и својата прва песна "Живот ми одузми". Првиот албум Нема правила го објавила во 2005 година. Хитовите од албумот се: Превари ме, Вотка, Зваќеш је мојим именом... Наредната година учествувала на Гранд фестивалот и го објавува својот друг албум со кој најголемите хитови се песните Мргуд и Ќирибу, ќириба. На Гранд фестивалот во 2008 година учествува со песната Ја те само подсеќам на њу и во финалето го освојува шестото место. Истата година го објавува албумот Exclusiva со хитовите: Exclusiva, Манастир, Манија, Ружо бела... Албум Невреме го објавила во 2011 година. После четирите снимени албуми, Славица се повлекла од естрадата и после година и пол дена, ја напуштила Гранд продукцијата и се пријавила на втор Пинков фестивал со песната Просјак.
Потоа Славица се повлекла од сцената и се омажила за Влада Аврамов со кој има ќерка Викторија која ја добиле во 2016 година. После три години музичка пауза, Славица во 2018 година се вратила на сцената со песната Да бих с тобом остала. Истата година ја објавила песната Буди само мој.
Организација базирана врз мисија
Организација базирана врз основа на мисија (мисионо базирана организација) често се користи како алтернатива на термини како непрофитна и невладина организација. Организациите базирани врз мисии може да се формално инкорпорирани фондации и филантропски агенции или неформални соседски групи кои преземаат ад хок проект.
Марија Љалкова
Мари Љалкова-Ластовечка (3 декември 1920 – 7 ноември 2011 година) била чешки снајперист и член на чешката армија која се борела во егзил во Втората светска војна.
Личен живот
Љалкова (роден Петрушакова) е роден во Хороденка, Полска (денес во Украина) во семејство на Волхински Чеси. Таа ги изгубила родителите на 12-годишна возраст, а потоа живеела со нејзината тетка во Станиславов (денес Ивано-Франковск, Украина), каде што го запознала својот прв сопруг, Михал Љалко. По светската војна таа се премажила двапати.
Втора светска војна
По германскиот напад на Советскиот Сојуз, Љалкова заедно со нејзиниот сопруг се приклучила на Првиот чехословачки независен теренски баталјон како волонтер во март 1942 година, на 21-годишна возраст. Таа потоа поминала медицински курс и тримесечен курс за снајпер во Бузулук.
Нејзиното прво борбено искуство дошло за време на тридневната битка кај Соколово (8-11 март 1943 г.) кога ѝ била препишана заслуга за убиството на седум германски војници, заработувајќи го нејзиниот непосреден статус на ас. Нејзиниот настап дури бил забележан од нацистичката античехословачка пропаганда во окупираните Чешки земји (со цел да се нагласи чудниот карактер на чехословачката воена единица. ).
Љалкова подоцна стана снајперски инструктор на чехословачката и советската пешадија. Откако жените биле повлечени од борбените единици во 1944 година, таа станала главен лекар на чехословачкиот тенковски баталјон.
Награди
Таа била заслужна за најмалку 30 потврдени убиства за време на војната. Оваа бројка не е точна според зборовите на самиот Љалкова, бидејќи вистинските бројки не се познати. Била одликувана со советски орден на Црвена ѕвезда и Чехословачки воен крст. Таа го добила највисокото одликување на Чешката Република, Орденот на белиот лав, од претседателот Вацлав Клаус.
По Втората светска војна
По војната студирала медицина и работела како воен лекар во Оломуц и во Централната воена болница во Прага. Подоцна се преселила во болницата во Брно каде го запознала својот втор сопруг, Вацлав Ластовецки. На крајот го добила чинот полковник, но поради здравствени проблеми ја напуштила војската и почнала да работи како туристички водич за туристите кои зборуваат руски. Остатокот од животот го поминала во Брно.
Квалификации за Европско првенство во фудбал 2020 - група Д
Квалификации за Европско првенство во фудбал 2020 - група Д е една од десетте групи во склоп на квалификациите за Европското првенство 2020. Во групата се наоѓаат пет репрезентации, и се игра по Бергеров систем на натпреварување. Двете првопласирани репрезентации во групата ќе се квалификуваат на Европското првенство 2020.
Натпревари
Распоредот на натпреварите УЕФА го објавила истиот ден како и ждребот, кој бил одржан на 2 декември 2018 година во Даблин. Времето на одигрување на натпреварите ќе биде прикажано по CET/CEST (месното време ќе биде прикажано во заграда).
Враќање (филм од 1979)
„Враќање“ (српскохрватски: Povratak) — југословенски филм од 1979 година, во режија на Антун Врдољак, кој е автор и на сценариото, заедно со Уго Пир. Главните улоги ги играат: Борис Дворник, Фабијан Шоваговиќ и Раде Шербеџија. Филмот е заснован врз вистински настани кои се случиле во едно гратче во Далмација во 1942 година, а неговата премиера се одржала на 5 јули 1979 година.
Синопсис
Дејствието на филмот се случува за време на Втората светска војна. Повеќето од жителите на едно гратче мирно си ја гледаат својата работа, но сè се менува кога полицијата апси група младинци, осомничени дека се симпатизери на движењето на отпорот, огорчените жители организираат опсада на полициската станица...
Титовка
Титовка е име за војничка капа која ја носеле партизаните, а подоцна и пионирите и припадниците на ЈНА. Добила име по југословенскиот претседател Тито. Војничката била маслинесто зелена, додека пионерската била прво бела, а подоцна ја смениле во сина боја.
На предниот дел од капата стоела црвена ѕвезда (метална или зашиена од црвена тканина).
Воен брод
Воен брод — брод што е дел од Воената морнарица, способен да извршува борбени или посебни задачи. Бродот има оружје и друга воена опрема, има екипаж во воена служба и носи поморско знаме, кое ја одредува неговата државна принадлежност. За Морнарицата, бродовите ја претставуваат нејзината бродска градба, нивното вооружување е основата на борбените средства на Морнарицата. Подморниците и површинските бродови припаѓаат на различни видови сили. Составувањето на современ брод, по правило, предвидува противатомна заштита: рационализиран облик на надградби, соодветни уреди на палубата, преку запечатени премини по целата должина на трупот на бродот, комбинација на антенски уреди итн.
Архитектурата на бродот се изведува земајќи го предвид обезбедувањето минимална визуелна и електронска видливост, намалување на бучавата на бродот, неговите системи, уреди и механизми. Бродот се движи со парна турбина, парна енергија, дизел, електрична, гасна турбина или комбинирана (дизел-електрична, дизел-гасна турбина), а од 1950-тите — јадрени централи. Во зависност од намената, при проектирање и изградба на брод се земаат предвид: видот, количината, одликите за тежина и големина и сместувањето на оружјето, електраните, авионите, техничките уреди, муницијата, горивото, материјално-техничката опрема; барањата за поставување и опремата на командното место и борбените пунктови, сервисните и удобни простории за личен состав и други. Врз основа на ова, се одредуваат главните размери на бродот и неговото поместување. Бродот мора да има висока пловидбена способност (стабилност, погон, управување, итн.) и можност за опстанок за пловење во тешки услови и ефективна борбена и итна штета.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__
Идеја (митологија)
Идеја во старогрчката митологија било име на повеќе личности.
Дениз Текин
Хатиџе Дениз Текин (родена на 7 јуни 1997 година) е турска музичарка и текстописец. Нејзиниот интерес за музика започнал на 8-годишна возраст, кога почнала да свири na пијано и флејта. Таа се приклучила на различни локални музички групи за време на нејзините средношколски и средношколски години. На 16 години почнала да изведува музика во живо во мали кафулиња во својот град. Во исто време, таа споделувала свои снимки под прекарот Daphead на различни музички платформи и правеше кавери на познати песни и привлече внимание. Во 2017 година, таа го издала својот прв студиски албум наречен Kozakuluçka.
Животот и кариерата
Родена е во Измир како дете на државен службеник, а првите години ги поминала во Конак. Нејзините родители студирале стоматологија, а детството го поминала во различни провинции. Најпрвин со семејството отишла во Мардин и таму завршила основно училиште. Потоа средното и средното образование го завршила во градот Газиантеп. Нејзиниот интерес за музика започна со пијано и флејта со охрабрување на нејзиниот татко. Во Газиантеп, таа ги споделила своите музички дела на платформи за споделување музика како што е SoundCloud и привлекла големо внимание. Нејзините снимки во овој период биле преслушани меѓу 1 и 7 милиони пати на YouTube. Откако создала адекватна публика, таа одржала концерти во големите градови како најубавиот Истанбул, Анкара, Измир и Анталија. Во едно интервју во 2015 година, турскиот пејач Калбен го привлекол вниманието на инструментите и гласот на Текин. По напуштањето на Газиантеп, таа започнала да студира западни јазици и книжевност на Универзитетот Богазичи. Во 2017 година, на деветнаесетгодишна возраст, таа го издаде својот прв студиски албум Kozakuluçka, кој се состои од девет песни. Во овој албум таа обработила и песни како „Бени Вур“ од Ахмет Каја и Јусуф Хајалоглу.
Подоцна изведе голем број песни заедно со Џан Озан.
Зоолошка и ботаничка градина (Будимпешта)
Има 1.072 видови на животни и се наоѓа во паркот Варошлигет, невообичаено за зоолошка градина е тоа што е во центарот на градот.
Зоолошката првпат се отвори на 9 август 1866 година. Паркот има просечно милион посетители секоја година. Областа е природен резерват и има скапоцени арт нуво згради кои биле дизајнирани од Корнел Нојшлос и Кароли Кош. Најважните животни кои се присутни во зоолошката се комодскиот варан и матката од 2011 г.
Зоолошката градина се наоѓа во центарот на градот и може да се стигне со линија 1 од метрото во Будимпешта.
Сопствениците на официјални градски картички добиваат попуст од 25% за единечен билет во зоолошката.
Историја
Зоолошката и ботаничката градина во Будимпешта е една од најстарите во светот. Идејата за фондацијата датира од 1820-30-тите години, но таа се отвори само на 9 август 1866 година. Тоа беше иницијатива на група патриоти, меѓу кои се и Агостон Кубињи, геологот Јожеф Сабо, Јожеф Герендај и Јанош Ксантус.
На времето, зоолошката најглавно прикажуваше унгарски видови животни и некои ретки видови мајмуни, папагали, камили и кенгури. Франц Јосиф и кралицата Елизабета имале донирано жирафа и некои други животни во зоолошката. Првата куќа со лавови била отворена во 1876 година со лавови и тигри. Подоцна се придружија слон, нилски коњ и носорог.
Сепак, почетниот ентузијазам се намали и популарноста на зоолошката се намали. Новите животни беа скапи, а трошоците на компанијата основана од патриотите ги надмина приходите. Менаџментот ангажираше забавувачи и комичари, а корпорацијата се претвори во компанија за натурализација на животни и растенија.
Во 1873 година, Короли Шерак бил избран за директор на зоолошката градина. Тој останал директор за повеќе од 30 години и успеа да ја одржи зоолошката. Тој ангажирал неколку уметници забавувачи за да ги привле луѓето. Приходите се зголемиле и зоолошката била во можност да купи неколку специјални или ретки животни, како нилски коњ и суматрански носорог. Зоолошката опфати околу 2.000 видови на животни. Сепак, со оглед на тоа што властите ја зголемија цената за изнајмување и се влоши финансиската состојба на зоолошката. Компанијата банкротираше во 1896 година. Во 1907 година зоолошката градина била продадена на аукција и ја презеде главниот град Будимпешта. Таа била поддршка од градоначалникот на Будимпешта, Иштван Барци и неговата програма за развој на градот, целосна реконструкција на зоолошката била направена помеѓу 1909 и 1912 година. Зоолошката градина била повторно отворена на 20 мај 1912 година. Забавувачите биле разделени од зоолошката и се додало ботаничка градина. Адолф Лендл, зоолог, бил мандатиран од директор на зоолошка. Институцијата била една од најмодерните зоолошки во Европа.
Развојот бил прекинат со Првата светска војна. Зоолошката градина била скоро целосно уништена во Втората светска војна. Во опсадата на Будимпешта зоолошката градина била бомбардирана и повеќето згради и животни биле уништени. По опсадата, преостанатите животни ги изедоа гладните луѓе на Будимпешта. Од 2.000 примероци преживеале само 15.
Во 1945 година, зоолошката градина повторно се отвори со неколку десетици животни. Штетата беше обновена полека. Меѓу 1950 и 1960 г. имало голема модернизација. Од 1956 до 1967 г. новиот директор на зоолошката бил Доктор Чаба Анги. Со негово водство, зоолошката градина повторно станала една од најмодерните зоолошки градини на Европа.
Во 1994 година, Миклош Персањи бил назначен за генерален директор. Историските градби биле реконструирани. Живеалиштата биле модернизирани, проширени и претворени да изгледаат поприродно.
Во 2007 година, првиот носорог што е роден со вештачко оплодување е роден во зоолошката градина.
Во 2012 година, Генералното собрание на Будимпешта донесе одлука, зоолошката градина ќе ја преземе дел од територијата на забавниот парк и ќе го изгради Пони Парк, парк за семејни игри.
На 14 февруари 2013 година, зоолошката го добила првото бебе слонче од 1961 година.
Дејно
Дејно во старогрчката митологија било име на повеќе суштества.
Сомбреро
Сомбреро (sombrero што значи шешир) на македонски јазик подразбира препознатлив шешир со потекло и од Мексико и од Филипини. Зборот е изведен од зборот sombra, што значи сенка. Иако ги подразбирал сите видови на шешир, се смета дека каубојците значењето на зборот го пренеле само на овој посебен вид на шешири.
Денас сомбреро е заштитен знак на мексиканските музичари попознати како Маријачи, а вообичаено, освен во Мексико, се носи и по целата Јужна Америка и Шпанија. Во Мексико шеширите за посиромашните слоеви прават од мах од слама или палмини влакна, додека сомбрерата за побогатите слоеви и господата се прави од најфиниот филц, со додаток на украси, како што се траките на обод. Дизајнот на сомбреро е многу разноличен, па овие шешири се наоѓаат во мноштво бои, шари и со различити украсими.
Настанок
Не се знае точно кога настанал овој препознатлив шешир со многу широк обод, понекогаш широк и до 60 cm со округлест облик во делот кој се става на глава. Во некои извори се спомува дека ваквата врста на шешири ги носеле монголските коњаници уште во 13 век. Меѓутоа, не е исклучено дека овој шешир настанал многу порано, со оглед на големите вруќини кои осекогаш владееле во краевите каде тој со векови се носи.
Влијанија на различити култури
Каубоји од Тексас го прифатиле сомбреро од Шпанија кој имал рамен обод и широк оруб. Таквите шешири ги нарекувале и Поблано (Poblano) шешири.
Мексиканската варијанта на сомбреро од шпанското сомбреро се разликувало по тоа што имало уште поширок обод и бил додаден конични дел на средината на шеширот, како би се шеширот подобро вчврстил на главата. Ваквите шешири ги носеле мексиканските музичари Маријачии и коњаниците Чарии. Иако најчесто имале повез испод брадата, шеширите биле големи, тешки и незграпни за носење при работа на ранч.
На американскиот Див Запад, сомбреро имал висок коничен или цилиндричен врв со украси изработени од плиш.
Заради мексиканското влијание на становниците на Филипини преку шпанските товарни бродови кои преку Тихиот Океан сообраќувале помеѓу Мексико и Филипини, сомбреро стигнал и до Филипљаните. Терминот се асимилувал во облик сумбреро, под кој денеска се подразбираат сите врсти на капи, од мексиканскиот сомбреро до качкетите за бејзбол.
Мевот на еден архитект
Синопсис
Познатиот американски архитект Сторли Краклајт (го игра Денехи) доаѓа во Рим за да организира голема изложба за својот омилен архитект Етјен-Луј Буле. Додека патуваат со возот, Клои конечно забременува откако претходно имала неколку спонтани абортуси. За време на престојот во Рим, Краклајт е опседнат со изложбата и целосно ја занемарува сопругата (ја игра Веб), која си наоѓа љубовник. Истовремено, Краклајт страда од големи болки во стомакот, проследени со често повраќање. Љубовникот на неговата сопруга е задолжен да обезбеди финансии за изложбата, но отј прави финансиски малверазации. Во меѓувреме, тој оди на лекарски преглед и се утврдува дека има рак на желудникот. Најпосле, тој е отстранет од организацијата на изложбата, а неговата сопруга го напушта и се сели кај љубовникот. На денот на отворањето на изложбата, Краклајт влегува тајно во споменикот на Виктор Емануел, а потоа се фрла низ прозорецот.
Ќулав
Ќулав е полукружна капа од валана бела волна, која се носи под фес.
Ќулавот се смета за една од најстаријите српски народни капи, која настанала во народна средина, од домашните материјали. Под влијание на други несловенски народи, оваа капа претрпела доста промени, како во изгледот, така и во името. Ќулав е име кое преовладало и тоа е со турско-персиско потекло. Ќулавот бил носен и од христијанското и од муслиманското население.
Оваа капа ја изработувале мајсторите ќулавџии главно од бела, а од 1912 година се сретнуваат и ќулави од црна волна. Таа била во купест облик, со длабочина од околу 10 см и со пречник од околу 20 см. Во зима и по постудено време околу ќулавите се обавиткувале бели шалови, кои на едниот крај имале ресички. Се обавиткувал трипати околу капата и ушите, а потоа, на четири еднакви дела, уште двапати преку челото и окципутот, тако да ресичките се закачувале одзади.
Ќулавот е носен на подрачјето на Сеничко-пештерската висорамнина, во Поморавието, Рашка, Косово и Метохија. Ќулавот со рамно дно се носел во Старата Црна Гора и во црногорските ридови, и тоа под различни имиња.
Носијата во Србија од ослободувањето од Турција во 1912 година значително се менува, така да од овој период ќулавот полека го снемувало од употреба, а првата промена се гледа со замената на белата волна со црна. Од овој период Србите почесто ќе почнат да носат Шајкача.
Аугуст Кунт
Аугуст Адолф Едуард Еберхард Кунт (јазик германски|August Adolf Eduard Eberhard Kundt; Шверин, 18 ноември 1839 — Израелсдорф, 21 мај 1894) бил германски физичар.
Кунт е роден во Шверин во Мекленбург. Своите научни студии ги започнал во Лајпциг, но после отишол на Универзитетот во Берлин. На почетокот се посветил на астрономијата, но под влијанието на Хајнрих Густав Магнус, се окренал на физика и дипломирал во 1864 година со тезата за деполаризацијата на светлост.
Во 1867 година, станал приватдоцент на берлинскиот универзитет, а наредната година е избран за професор по физика во Циришка политехничка школа; потоа, после година или две проведени во Вирцбург, бил повикан во 1872 година во Стразбур, каде играл голема улога во организацијата на новиот универзитет, а учествувал и во подигањето на физичкиот институт. Конечно, 1888 година, отишол во Берлин како Хелмхолцов наследник на местото кое било за председавање за експериментална физика и директор на берлинскиот физички институт. Умрел после одлеганата болест во Израелсдорф, блиску до Либек, 21 мај 1894 година.
Како истражувач, Кунт бил особено успешен во областите на звук и светлост. Во 1866 година, развил вреден метод за проучавање на ваздушните таласи во цевките, заснован на фактот дека фино распоредена пудра, на пример ликоподиум, кога е расипан во внатрешноста на цевка во која се успоставува вибрирајќи столб во ваздух, кој натежнува да се собира на купчиња кај јазлите, па со тоа е мошно да се најде растојание помеѓу тие јазли. Воопштувањето на тој метод омозвожува одредување на брзината на звук во различни гасови. Во област на светлоста, Кунтовото име е најпознато по неговите истражувања на полето на аномалична дисперзија, не само во течности и гасови, туку и во металите. Исто така направил многу огледи во магнето-оптиката и успеал да го покаже она што Мајкл Фарадеј не успеал да примети - ротација на рамна поларизација кај одредени гасови под влијание на магнетна сила.
Бритомартида
Бритомартида под различни имиња била почитувана како божица и заштитничка на ловците и рибарите.
Митологија
Бритомартида, поради големата љубов спрема неа, ја прогонувал критскиот крал Минос, и кога во една прилика Бритомартида, пред него почнала да бега, се заплеткала во мрежата која на морскиот брег ја распнала божицата на ловот Артемида. Артемида пред тоа ја засакала Бритомартида поради нејзината љубов кон ловот, па ја спасила од судбина на смртна жена и од прогонот на Минос така што ја воздигнала меѓу боговите.
Бритомартида после тоа станала заштитничка на ловците и рибарите, а после била и заштитник на морските брегови и пристаништа. Ја почитувале најмногу на Крит, и тоа под името Диктина, а на островот Егини како Афеја. Под името Бритомартида ја почитувале само на островот Самос.
Хаори
Хаори (羽織) — традиционално јапонско сако кое се навлекува преку основното кимоно - косоде. Го носат најчесто мажи (иако постојат и женски верзии) и e формален дел од облека која се носи при свечeности и важни настани. На традиционална церемонија на венчавки неизоставен дел е од облеката на младоженецот.
Хаори не се закопчува, но се врзува на посебен начин со ленти (химо) кои ги спојуваат двата краја од предметот за облекување. Во текот на сенгоку периодот, самураите преку оклопите носеле хаори без ракави, слично како табард во Европа. Во текот на периодот едо, економскиот пораст ѝ овозможил на средната класа да си дозволи хаори (кој до тогаш бил резервиран само за богатата класа), но бидејќи бил донесен закон кој забранувал јавно прикажување на богатства (освен во случај на кастата воини), настанал подискретен хаори со едноставен дизајн, најчесто во една боја.
Во своите ракуго изведби раскажувачите (ракугоке) при влегување на сцена носеле хаори за да го соблечат уште на самиот почеток на приказната. Тоа го правеле за пред публиката, од почит да се прикажат во најформална облека, но го симнувале бидејќи во раскажувањето честопати го имитирале најсиромашниот слој, кој таков предмет за облекување не носел. Хаори на себи може да има грб (мон) кој го означува семејството или некоја друга заедница.
Љауто
Љауто (шпански: llauto, кечуански: llawt'u) е украсна облека кој се носел на главите од страна на најугледните членови на Инките. Поимот настанал од кечуанскиот збор љауту што значи „капа“, те. „украсен предмет за глава“.