cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Земја на Кралицата Мод
Фауна и флора
Областите на нунатак имаат недостиг на флора, ограничена на лишаи, бриофити и алги. Таму не се наоѓаат цветни растенија. Норвешкиот поларен институт не регистрирал појава на загрозени или ретки растенија или животни во Земјата на кралицата Мод, познатите што на тој начин постојат кај здрави популации.
Истражувачки станици
Кралицата Мод моментално е дом на 12 истражувачки станици: норвешките станици Трол и Тор; Руската станица Новолазаревскаја; САНАЕ IV од Јужна Африка; шведскиата Васа ; финската Абоа; германската Нојмаер-станица III и Конен; Индиската станица Маитри; јапонската станица Шова и станицата Фуџи; и белгиската принцеза Елизабет Бајс. Вкупното летно население на овие станици е приближно 494, но со значително помалку во зима.
Овие станици се поврзани со проектот Dronning Maud Land Air Network (DROMLAN), кој е кооперативен договор за транспорт помеѓу единаесет нации со истражувачки станици во Источен Антарктик. Авиони со долг дострел летаат помеѓу Кејп Таун, Јужна Африка и или аеродромот Трол, кој се наоѓа на истражувачката станица Трол, или пистата на станицата Новолазаревскаја. Од овие два главни аеродроми, помалите авиони можат да летаат понатаму до други дестинации на Антарктикот.
Норвешката Трол станица служи како главен центар на мрежата DROMLAN преку аеродромот Трол. Истражувањата во Трол вклучуваат мерења на воздухот и атмосферата, следење на стакленички гасови и колонии на птици, како и метеоролошки и климатски истражувања. Другата норвешка станица, Тор, е основана за истражување на птици во колонијата за размножување во планината Свартамарен.
Активностите што ги спроведува руската станица Новолазаревскаја вклучуваат мониторинг на животната средина, геодезија /мапирање, геомагнетни и метеоролошки набљудувања, глациологија, биологија, јоносфера / Аурорални набљудувања, лимнологија, геологија, геофизика и сеизмологија. Јужноафриканската станица САНАЕ IV, наследник на три поранешни станици, била завршена во 1997 година. Истражувањата во САНАЕ IV вклучуваат инвазивна биологија /екологија, геологија, геоморфологија и атмосферски науки. Нејзините капацитети вклучуваат мала болница и хангар со два хеликоптери.
Шведската станица Васа и финската станица Абоа заедно ја сочинуваат базата Норденскиолд и соработуваат во истражувањето и логистиката. Спроведените истражувања вклучуваат геодезија/мапирање, глациологија, човечка биологија, метеоролошки набљудувања, геологија и геофизика.
Германската Нојмаер-Станица III, завршена во 2009 година, наследила две поранешни станици кои биле затрупани од снег и мраз. Спроведува геофизички, метеоролошки и сеизмолошки истражувања, како и мерења на хемијата на воздухот и мониторинг на атмосферскиот озон. Другата германска станица, Конен, бил отворена како дел од голем проект за дупчење мраз.
Станицата Маитри ја наследила станицата Дакшин Ганготри во 1989 година, првата индиска база на Антарктикот. Истражувањата на Маитри се фокусираат на геологијата и проучувањето на суперконтинентот Гондвана, кога Индија и Антарктикот припаѓале на иста копнена маса. Вклучува и инженерско истражување со ниски температури што се релевантни за условите на Хималаите.
Станицата Шова е главната истражувачка станица во Јапонија на Антарктикот. Таму се спроведува широк спектар на истражувања, вклучувајќи физика на горната атмосфера, метеорологија, сеизмологија, гравиметрија, геодезија/мапирање, океанографија, глациологија, геологија, морска и копнена биологија и медицински истражувања. Другата јапонска станица, станицата „Фуџи“ била отворена како дел од големиот проект за формирање мраз. Главно ги проучува климатските промени и спроведува длабоко дупчење и атмосферски набљудувања.
Популарна култура
Земјата на Кралицата Мод е претставена во видео играта од 2021 година Battlefield 2042 како поставка на мапата за повеќе играчи Breakaway.
Норвешка поп група е позната како Dronning Mauds Land, што во превод значи Земја на кралицата Мод.
Прва битка кај Мазурските Езера
Прва битка кај Мазурските Езера е германска офанзива на Источен фронт во раната фаза Првата светска војна. Германците ја потиснале Првата руска армија во должина на целиот фронт, но Десеттата руска армија со напад го сопрела напредувањето на Германците. По оваа битка уследило повлекување на руската војска со големи загуби.
Почетни борби
На германската офанзива ѝ одела во прилог и нетрпеливоста помеѓу руските генерали, командантот на Втората армија Александар Самсонов отворено го критикувал Рененкамф неколку години порано и меѓу нив постоел отворен конфликт. Кога се создала празнина меѓу двете армии, Рененкамф не брзал да ја пополни. Меѓутоа, кога ги открил намерите на Германците веќе немал можности да ѝ помогне на Втората армија, бидејќи бил оддалечен од нив повеќе од 83 километри. Неговите единици биле раширени по огромна ширина на фронтот додека брзале кон Втората армија. Првата армија била изложена на напад од запад, а германската војска била во предност поради подвижноста што ѝ ја овозможиче железничките линии.
Кога Русите биле поразени во Битка кај Таненберг на 31 август во 1914 година, Раненкамф наредил подготовка за случај да бидат нападнати. Бидејќи согледал колку е развлечена Првата арнија, тој наредилје повлекување на линијата од Кенигсбершки обрамбени линиии на север до Мазурските езера. Како појачање добил Дваесет и четвртиот корпус, кој го поставил пред Кенигсберг. Поискусната војска ја поставил јужно, јон главните линии. Го очекувал доаѓањето на Десеттата армија и во резерва имал две дивизии.
Битка
Германците до 2 септември се пресметувале со остатоци од Втората руска армија. Паул фон Хинденбург вднаш ги кренал своите единици кон јужниот крај на Рененкамфова линија. Не обрнувал внимание на десното крило, бидејќи тоа се наоѓало под силни одбранбени линии кај Калињинград. Германците добуле појачање од два корпуси и со тоа за првпат од почеток на војната биле помногубројни од Русите.
Како и Рененкамф, така и Паул фон Хинденбург ја пратил помалку искусна војска на север, а офанзивата ја планирал на југ. Хинденберг имал довлно војска да ја покрие Инстербуршката празнина, и да сочува војска во резерва. Своите најдобри единици, Првиот и Седумнаесеттиот јорпус ги испратил кон средина на Мазуршкиte езера, а Третата резервнa дивизијa ја испртил крајо јужно до Лик, околу 70 километри од јужниот крај на Рененкамфова линија.
Хинденбургови јужни единици започнаке да напредуваат на 5 септември, на почеток неимале отпор, сè до 7 септември. Во рек на 8 септември германските сили на север се судриле со Русите и ги присилиле на повлекување кон исток. На југ работите не се одвивале добро за Германците, на почеток Седумнаесеттиот корпус наишол на Втприот руски корпус и бил бројно послаб. Вториот руски корпус направил добри маневри со кои преминал во напад за да го опкружи непријателот.
Меѓутоа на 9 септември на Германците им се приклучил Првиот корпус. Исто така, Третата германска резервна дивизија се судрила со руската Седумнаесеттата и по силна борба ги принудила Русите да се повлечат кон југоисток. Командантот на руската дивизија веднаш го известил Рененкамф дека е нападнат и поразен кај Лик и декамора да се повлече. Рененкамф веднаш наредил контраофанзива на север, за добие време за обнова линијата. На север успеал да ги потисне Германците. Германците не застанувале да ги средат своите линии, туку продолжувале да напредуваат и на север и на југ. Со тоа дел од руската војска што победил бил изолиран, но успеале да заземат новопоставени линии.
Потоа битката се свртела во полза на Германците. До 11 септември Русите биле потиснати до линијата од Инстербург до Ангербурга на север. На Првата руска армија ѝ се заканувало опколување и уништување. Затоа Рененкамф наредил општо повлекување кон руската граница, што го спровел брзо, под силна заштита. Така не биле обиколени, а Паул фон Хинденбург им наредил на германските крилја да го забрзаат маршот колку што можат, со цел да ги опкружат. Со една дезинформација за рускиот напад, германските сили биле забавени за половина ден, а Русите успеале да се извлечат од обрачот.
На 12 септември Русите стигнале до Гумбинен, а на 13 септември до Сталупонен, со тоа се повлекле на сигурни гранични тврдини. Десеттата руска армија исто така морала да се повлече источно до сигурни позиции, каде што со удар го запрела германското продирање.
Резултати
Осмата германска армија остварила една од најголемите победи во историја. Потполно ја униптила Втората руска армија, нанела тешки загуби и ја отфрлила руската војска од германските територии.
Новиот германски корпус под команда на Вон дер Голц можел да го искористи тој напредок и да ја постави својата војска во позиција да го уништи остатокот на Втората руска армија. А на исток е формирана нова, Деветта германска армија.
Главните битки на Источниот фронт се воделе помеѓу Австроунгарија и Русија на јужниот дел од фронтот. Русите ѝ нанеле тежок пораз на австроунгарска војска во Битка кај Лавов на 11 септември 1914 година. По таа битка Русите напредувале на фронтот за 200 километари кон Карпатите.
Енгелани
Енгелани или Енхелеи ― палеобалканска популација, која ги населувала териториите во југозападниот дел на Македонија, областите околу Охридското езеро. Најстаро познато население во Охридско-струшкиот регион.
Најверојатно припаѓале на горномакедонската група племиња. Последен пат се споменуваат во 3 век п.н.е. за време на војната на македонскиот крал Филип V против Илирите.
Дарвин (град)
Дарвин (Darwin) е град во Австралија, главен град на Северната Територија. Со население од 127.500 жители (по пописот од 2010) Дарвин е најголем град во ретко населената Северна Територија, но најмал град меѓу главните градови од сојузните австралиски држави.
Градот бил обновуван двапати. Еднаш по јапонските воздушни напади за време на Втората светска војна и повторно по разорниот циклон Трејси во 1974 година. По обновата, Дарвин се смета за еден од архитектонски најмодерните градови во Австралија.
Историја
Прв Британец кој стигнал во Дарвин Харбор бил Џон Лорт Стоукс, поручник на истражувачкиот брод Бигл, во 1839 година. Капетанот на бродот, командант Џон К. Викем, го нарекол заливот по Чарлс Дарвин, британскиот биолог кој заедно со нив патувал на претходната експедиција на Бигл.
5 февруари 1869 година, Генералниот гувернер на Јужна Австралија, Џорџ Гојдер на брегот на заливот Дарвин основал населба од 135 луѓе, која била наречена Палмерстон (во чест на британскиот премиер Виконтот Палмерстон). Во 1897 година населбата била речиси целосно уништена од тропски циклон, во кој загинале 28 луѓе.
На 1 јануари 1911 година, Северната Територија официјално била оддвоена од провинцијата Јужна Австралија. Власта на новата административна единица се смесила во градот кој бил повторно изграден по ураганот, кога и го добил официјалното име „Дарвин“. На 26 јануари 1959 година, на Денот на Австралија, на Дарвин официјално му бил доделен статус на град.
Географија и клима
Дарвин се наоѓа на брегот на Тиморско Море. Градот е изграден на низок стрмен брег, спроти Дарвиновиот залив, околу кој се наоѓаат и заливите Френсис (на исток) и Кален (на запад). Поголемиот дел од градот е низок и рамен. Покрај брегот има плажи. Дарвин се наоѓа на 3137 км од Канбера, 656 км од Дили, 1818 км од Порт Морсби и 2700 км од Џакарта. Националниот парк Какаду се наоѓа на 171 км југоисточно од градот.
Климата во Дарвин се одликува како тропска, со одделни суви и влажни годишни времиња (сезони). Сувата сезона трае од април (мај) до октомври, која се одликува со топло сончево време, а просечната дневна влажност е околу 30%. Дождовите во оваа сезона се исклучително ретки. Најстудените месеци се јуни и јули, и температурите може да се спуштат до 14 °C, а многу ретко - и малку пониско. Не е забележана појава на мраз. Дождовната сезона се одликува со монсуни и тропски циклони. Врнежите најчесто паѓаат меѓу декември и март. Во сезоната на дождови, нема дождови секој ден. Најтоплиот месец во годината е ноември. Просечните годишни врнежи се 1254 mm.
Најголемата количина на врнежи во еден ден, која досега е измерена од локалната метеоролошка служба, имало на 16 февруари 2011 година кога паднале 367,6 мм дожд. Февруари 2011 година бил и највлажниот месец, со вкупни месечни врнежи од 1110,2 mm.
Население
Според податоците од 2016 година, бројот на жители во Дарвин изнесувал 145.916 луѓе. Прилично голем пораст на населението бил забележан во годините по Втората светска војна. Како и другите градови во Австралија, во 1960-тите и 70-тите, Дарвин доживеал бран на доселување од Европа, претежно Италијанци и Грци. Денес, во Дарвин се доселуваат претежно мигранти од земјите од Југоисточна Азија. Австралиските Абориџини исто така сочинуваат значителен дел од населението (8,7% според пописот од 2016 година).
38,3% од населението од Дарвин е родено вон Австралија (така на: Филипините - 4,8%, Англија - 3,1%, Нов Зеланд - 2,1%, Индија - 2%). Потеклото на населението е: англиско - 32,7%, ирско - 11,1%, шкотско - 8,8%, германско - 5%, филипинско - 4,8%, кинеско - 4,5%, грчко - 3,2%, индиско - 2,8%, италијанско - 2,6%.
Просечната возраст на населението е 33 години, што е помалку од националниот просек од 35 години. Најчестите јазици што ги зборува населението освен англискиот се: грчки, италијански, индонезиски, виетнамски и кантонски.
Економија
Двете основни гранки во економијата на Дарвин се рударството и туризмот. Во рудниците се ископува: злато, цинк, боксит, манган и други. Во близина на Дарвин во мерето има наоѓалишта на нафта и гас, а покрај тоа, во близина на градот има значителни наоѓалишта на ураниум. Во туризмот се вработени 8% од населението од Дарвин и веројатно оваа бројка ќе продолжи да расте. Исто така во близина на Дарвин се наоѓа воен контингент, кој исто така вработува многу луѓе.
Важноста на Дарвин како пристаниште веројатно ќе расте заедно со зголемувањето на ископувањето на нафта од Тиморското Море, воспоставувањето на железнички врски и позасилената трговија со азиските земји.
Транспорт
Меѓународниот аеродром Дарвин кој се наоѓа на 13 километри од градот, е рангиран на десеттото место на листата на најпрометни аеродроми во Австралија. На аеродромот се сместени цивилната авијација и Кралските австралиски воздухопловни сили (РААФ).
Железничката врска од Алис Спрингс до Дарвин била завршена во 2003 година, по што градот се поврзал со Аделаида. Железничкиот сообраќај започнал да се одвива во 2004 година. Возот Ган сообраќа од Аделаида до Дарвин 2 или 3 пати неделно, во зависност од сезоната. Дарвин нема патнички железнички услуги. Автопатот Стјуарт го поврзува Дарвин со градот Порт Аугуста, и го поминува целиот континент од север до југ и има должина од 2.834 км.
Шајнлер
Шајнлер (Шахинлар или Сахинлар) — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Галиполска операција
Галиполската операција исто така позната како Галипоски поход, Дарданелски поход или Битка на Галиполе била водена во текот на Првата светска војна во периодот од 25 април 1915 година до 9 јануари 1916 година. Конфликтот бил меѓу силите на Антантата на чело со Велика Британија и Франција од една страна и Отоманското Царство од друга страна. Целта на операцијата била по крајот на оваа битка да се навлезе кон престолнината Цариград и да се обезбеди патот кон Русија. Овој обид не бил успешен и имал големи загуби и на двете страни. Овој поход се смета за една од најголемите победи на Турците во текот на Првата светска војна.
Овој конфликт од страна на зафатените народи бил прифатен со големо влијание. Во Отоманското Царство или Турција, битката се сметала за голем момент од историјата на Турција за одбрана на татковината бидејќи самата Отоманско Царство веќе одамна била во процес на распаѓање. Овој конфликт ја поставил основата за понатамошната војна за турската независност и формирањето на Република Турција по осум години на чело со Мустафа Кемал Ататурк кој бил командант во Галиполе.
Битка
Една од најголемите битки во текот на овој поход се одвила на 18 март 1915 година кога силите на Антантата започнале офанзива кон Дарданелите и истата завршила со неуспех. Тие биле уверени на безбедно минување покрај теснецот но турските сили ноќта пред да навлезат непријателските бродови го минирале преминот. Кога на 18 март британските и француските бродови отвориле оган, Турците не одговориле. Минирањето на реонот им нанеле големи загуби на британските и француските бродови по кое силите на Антантата морале да се повлечат.
Овој неуспех за навлегување во Дарданелите преку море докажал дека без офанзива преку земја нема да може да се добие војната. Поради тоа започнала подготовка за нов напад, а за оваа цел биле мобилизирани австралиски и новозеландски војници кои требало да го нападнат Арибурну, а англиските и француските сили Седулбахир. Се проценува дека бројот на сојузничките сили бил околу 80.000 пешадиска армија. Но германско-турската воена команда бргу го разбрал новиот план и за таа намена била формирана нова девизија за одбрана на Дарданелите. На 25 април 1915 година започнала новата битка а на чело на отоманската армија се наоѓал Мустафа Кемал Паша. Во текот на овие битки на страната на Отоманците учествувале и петнаесетгодишни деца. Во оваа битка Турција им го нанела последниот пораз на силите на Антантата.
Космос-1529
Космос-1529 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 јануари 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1529 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1511 км, а најмалото на 1461.
Меша (месец)
Меша (मेष) ― месец во индискиот сончев календар. Тој одговара на хороскопскиот знак овен и се преклопува со околу втората половина на април и околу првата половина на мај во Грегоријанскиот календар. Општо земено, месецот меша започнува на 13 или 14 април, наречен меша санкранти.
Во ведските текстови, месецот меша е наречен маду, но во овие древни текстови, нема зодијачни поврзувања. Сончевиот месец меша се преклопува со неговиот месечев месец ваисаха, во хиндуските месечево-сончеви календари. На меша претходник му е сончевиот месец мина, а потоа следува сончевиот месец врсаба.
Месецот меша е наречен читирај во тамилскиот календар и е негов прв месец. Санскритските текстови во Индија од античката и средновековната ера се разликуваат во нивните пресметки за времетраењето на меша, исто како и со другите месеци. На пример, делото „Сурја Сиданта“ го пресметува времетраењето на меша да биде 30 дена, 22 часа, 26 минути и 48 секунди. Спротивно на тоа, делото „Арја Сиданта“ го пресметува времетраењето на меша да биде 30 дена 22 часа 12 минути.
Меша е исто така астролошки знак во индиските хороскопски системи, што одговара на овен.
Меша е исто така десеттиот месец во Дарискиот календар за планетата Марс, кога Сонцето го преминува средишниот дел на соѕвездието Овен гледано од Марс.
Ѕвездородна галаксија
Ѕвездородна галаксија — галаксија во која има создавање на ѕвезди во толку голем број, што споредено со долгопериодичната просечна стапка на создавање на ѕвездите е мошне поголема во споредба со останатите галаксии. Во ѕвездороднарта галаксија, чекорот со кој се создаваат ѕвездите е толку висок што галаксијата целосно ќе ги истроши количествата на гас во галаксијата, од кои се создаваат ѕвездите, во временски период многу покус од староста на галаксијата. Знаејќи го ова, ѕвездородната природа на галаксијата е само фаза, и карактеристично е дека оваа фаза е само кус период од развојот на галаксијата. Поголемиот број на ѕвездородни галаксии се во фаза на судири или се во бизок контакт со друга галаксија. Познати ѕвездородни галаксии се: M82, NGC 4038/NGC 4039, и IC 10.
Дефиниции за ѕвездородните галаксии
Ѕвездородните галаксии се опишани со овие три меѓусебно поврзани фактори:
Често употребени дефиниции се:
Механизми кој поттикнуваат ѕвездородни галаксии
Ѕвездородните галаксии произведуваат големо количество на молекуларен гас во мал волумен. Галаксиите во средина на ѕвездообразбата често покажуваат плимни опашки, кои укажуваат на блиска средба со други галаксии или галаксии кои се моментално во процес на спојување. Заемодејството помеѓу галаксиите кои не се спојуваат може да предизвика нестабилни вртежни движења, како што е нестабилноста на пречката, што предизвикува гасот да биде пренасочен спрема јадрото и да доведе до создавање на ѕвезди во близина на галактичкото јадро.
Видови на ѕвездородни галаксииs
Класификацијата на видовите на ѕвездородните галаксии е тешка бидеќи ѕвездородните галаксии не претставуваат посебен вид галаксија самите по себе. Ѕвездообразбата може да се случи во дискови галаксии и неправилни галаксии кои често покажуваат јазли кои се шират во ѕвездообразбата на неправилните галаксии. И покрај тоа, астрономите ѕвездородните галаксии обично ги класифицираат врз основа на одликите од набљудувањата. Некои од категориите вклучуваат:
Состојки на ѕвездородна галаксија
Прво, ѕвездородната галаксија мора да има големо снабдување со гас достапно за создавање на ѕвездите. Самиот излив може да биде предизвикан од страна на блиска средба со друга галаксија (како M81/M82), судир со друга галаксија (како што се Пипки), или од друг процес кој ги присилуваат материјалот во центарот на галаксијата (како што е ѕвездената пречка).
Внатрешноста на ѕвездообразбата е сосема екстремна животната средина. Големи количини на гас значи дека се создаваат многу масивни ѕвезди. Младите, топли ѕвезди јонизираат гас (воглавно водород) околу нив, создавајќи H II области. Групите на многу жешки ѕвезди се познати како OB-групации. Овие ѕвезди светат многу светло, горат многу брзо, и е доста веројатно дека ќе експлодираат на крајот на нивниот живот како супернови.
По експлозијата на суперновата, исфрлениот материјал се зголемува и претставува остаток на суперновата. Овие остатоци заемодејствуваат со околината во рамките на ѕвездообразбата (меѓуѕвездената средина) и може да бидат местото на природно-настанатите масери.
Проучувајќи ги ѕвездородните галаксии може да се употребат при утврдување на историјата на создавањето на галаксиите и нивниот развој. Големиот број на многу далечните галаксии, како на пример, оние од далечното поле се познати како ѕвездородни, но тие се премногу далеку за да се изучат детално. Набљудувајќи ги блиските примери и истражувајќии ги нивните одлики може да се добие идеја за она што се случувало во раниот универзум, бидејќи светлината што ја гледаме од овие далечни галаксии е всушност од периодот кога универзумот бил многу помлад (црвено поместување). Сепак, ѕвездородните галаксии се доста ретки во нашиот месен универзум, а се почести на поголеми растојанија - што покажува дека биле почести пред милијарди години. Сите галаксии тогаш биле поблиску заедно, и затоа поверојатно е да биле под влијание на нивната гравитацијата. Почестите средби произведувале повеќе ѕвездородија како галактички облици кои се развиле со ширењето на вселената.
Познати ѕвездородни галаксии
M82 е ѕвездородна галаксија. Своето високо ниво на ѕвездено создавање го должи на блиската средба со блиските спирална галаксија M81. Картите од областите направени со радиотелескопи покажуваат големи текови на неутрален водород кои ги поврзуваат двете галаксии, како резултат на судирот. Радио снимките на централните региони на M82, исто така покажуваат голем број на млади остатоци од супернови, последица од експлозиите на масивните ѕвезди создадени во ѕвездообразбата при крајот на нивните животи. Пипки се уште еден добро познат ѕвездороден систем, кои стана познат по прекрасната слика на Хабл, објавена во 1997 година.
Чудомир Кантарџиев
Чудомир Петров Кантарџиев е македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Чудомир Петров Кантарџиев е роден во град Сливен на 23 септември 1883 г. Завршува гимназија во Сливен и извесно време е учител во бургаските села.
Во текот на 1902 г. се запишува на Софискиот универзитет. Во Софија се вклучува во дејноста на Внатрешната организација и во текот на 1904 г. го прекинува учењето и станува четник при Јане Сандански.
Станува еден од блиските соборци на Сандански и неговата група, којашто се залага за децентрализација на Организацијата. Тој го поддржува Сандански при убиството на задграничните претставници на ВМОРО Иван Гарванов и Борис Сарафов.
Чудомир Кантарџиев, заедно со Сандански и Тодор Паница, активно учествуваат во Младотурската револуција од 1908 г. и во новоформираната Народна федеративна партија.
Во 1909 г. Кантарџиев е учител во Педагошкото училиште во Сер. Подоцна истата година, со стипендија дадена од младотурската влада учи инженерство во Лозана, Швајцарија.
При избувнувањето на Балканската војна се враќа во Бугарија и на чело на чета учествува во ослободувањето на Пиринска Македонија.
После 1918 г. оди да живее во село Л'џене (денес квартал на Велинград) и заедно со Ѓорче Петров и други бивши санданисти се спротивставуваат на дејноста на Тодор Александров и возобновената од него ВМРО.
По убиството на Тодор Александров, поради сомнение дека учествувал во заговорот против него со решение на ЦК на ВМРО му е издадена смртна пресуда. Убиен е во Пловдив, каде што се сокривал, на 17 септември 1924 г.
Антонија Новело
Антонија Коело Новело - лекар од Порторико и администратор за јавно здравје. Таа била вицеадмирал во корпусот на јавна здравствена служба на САД и служела како 14-ти генерален хирург на САД од 1990 до 1993 година. Новело била првата жена, и прва Хиспанка која служела како генерален хирург. Новело исто така служела како комесар за здравство за државата Њујорк од 1999 до 2006 година.
Борисав Станковиќ
Борисав Бора Станковиќ (Врање, 31 март 1876 — Белград, 22 октомври 1927) бил раскажувач, романсиер, драматичар и едан од најзначајните писатели на српскиот реализам.
Животопис
Борисав Станковиќ е роден на 31 март 1876 година во Врање, од татко Стојан, кој по професија бил чевлар, и мајка Васка, ќерка на богатиот трговец од Врање, Ристе Гркот. Борисав имал помал брат Тимотиј, кој починал на двегодишна возраст. Борисав рано останал без двајцата родители: татко му умрел во 1881 година, а мајка му во 1883 година и оттогаш за него се грижела баба му Злата, мајката на татко му. Баба Злата потекнувала од старо, угледно, но сиромашно врањско семејство и често му раскажувала за „старото“ Врање. Во Врање, Борисав завршил основно училиште и седум класа гимназија (која денес го носи неговото име). Осмиот клас го завршил во Ниш, каде матурирал. Баба му Злата умрела на 8 февруари 1896 година, кога тој се запишал на Економскиот отсек на Правниот факултет во Белград. Поради недостаток на финансиски средства, бил принуден да му ја продаде семејната куќа на локалниот свештеник. Во 1900 година дипломирал на Правен факултет во Белград и се оженил со белграѓанката Ангелина Милутиновиќ со која имал три ќерки. По завршувањето на правниот факултет, одредено време бил невработен. Во периодот 1903-1904 поминал неколку месеци во Париз, а по враќањето работел како цариник и како даночен службеник. Како што запишал во својата автобиографија, во службата напредувал бавно, поради својот непристапен темперамент. За време на Првата светска војна, во 1915 година го оставил семејството во Кралево и се повлекол пред непријателот во Ниш. Во Подгорица бил заробен од Австроунгарската војска, а потоа бил интерниран во Дервента. Во јули 1916 година, со помош на еден пријател, бил ослободен и се вратил во Белград. Таму пишувал во рубриката за култура во Белградските весници со што го прехранувал семејството. Во 1920 година станал службеник во Одделението за уметност при Министерството за образование. Борисав Станковиќ умрел на 22 октомври 1927 година во Белград, а бил погребан на Новите гробишта.
Творештво
Станковиќ започнал да се занимава со пишување уште во училишните денови, кога објавил неколку песни и рскази во училишните весници. Подоцна, неколкупати безуспешно се обидел да ги објави своите раскази во книжевните публикации, а на српската книжевна сцена се пробил дури со збирката раскази „Од старото евангелие“ (1899), а особено со драмата „Коштана“. Притоа, тој добил позитивни критики од Јанко Веселиновиќ во „Ѕвезда“ и од Јован Скерлиќ во „Српски книжевен гласник“. Така, Скерлиќ подвлекол дека се појавил „сосема оригинален талент“ кој „влегол во книжевноста со свршени дела“ и означил „нов правец во српскиот расказ“, оценувајќи го како „можеби најсилниот раскажувачки талент што кога и да било се појавил во српската литература“.
Берингштет
Берингштет (Beringstedt) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Борисав Станковиќ
Творештво
Во 1900 година, во списанието „Ѕвезда“, Станковиќ го објавил третиот чин од делото „Коштана“ која, според неговите зборови, е „театарска игра во четири чина“. Целата драма била отпечатена во Српскиот книжевен гласник во 1902 година, но Станковиќ повеќепати ја преправал до конечната верзија од 1904 година. Во 1902 година ги објавил збирките раскази „Божји луѓе“ и „Стари денови“. Подоцна следувале и збирките „Од мојот крај“ и „Моите познати“, како и драмите „Ташана“ и „Јовча“. Во 1910 година го објавил романот „Нечиста крв“, кој веднаш бил прогласен за ремек-дело на српската книжевност. Во април 1924 година ја прославил триесетгодишнината од книжевното творештво, а неговата драма „Коштана“ повторно била отпечатена и поставена на сцената.
Јавувајќи се во времето кога помладата генерација поинтензиво се ориентирала кон западните примери, Станковиќ останал приврзан за реалистичките традиции, а делата му се проткаени со чувство на наклонетост кон патријархалниот свет на стара Србија. Опишувјќи трагични личности, јунаци кои пропаѓаат како „поетични жртви на љубовта“, тој дал впечатлива слика на родното Врање, на раслојувањето и дегенерацијата на старите трговски семејства и на навлегувањето на селскиот елемент во градот. Бил сликар на страсните судири и носталгија за младоста. Прозата му е вдахновена со чувство на фатализам и источничка сетилност. Покрај раскази и романи, тој бил и драмски писател. Белградските прилики за време на Првата светска војна ги опишал во мемоарското дело „Под окупација“ (Под окупацијом).
Целокупното книжевно дело на Станковиќ е поврзано со Врање, иако тој ретко одел таму и нема податоци дека некогаш бил во околните села. На едно предавање, Станковиќ признал дека своите ликови ги обликувал според приказните што ги слушал при што ги спојувал елементите на повеќе личности со цел неговите ликови да делуваат поцелосни. Неговто творештво се сместува во реализмот, но има особини кои го приклонуваат кон натурализмот. Новата критика го вбројува во зачетниците на модерната српска литература. Тој го вовел врањанскиот говор во српската литература, поради што бил постојано критикуван од страна на многу современици. Тие го критикувале неговиот јазик и стил на пишување, зборувајќи дека неговите дела се „неписмени и ориентални“.
Хотел
Хотел е објект кој нуди платено сместување за релативно краток временски период. Порано, под поимот „сместување“ се подразбирало само сопствена соба со најнужните работи како кревет, маса, плакар и др. Денес, како најелементарни услови во една хотелска соба се сметаат имањето клима-уред, телефон, ТВ, како и мини-бар со пијалак и закуска. Поголемите хотели нудат дополнителни услуги како базен, џакузи, сала за вежбање, па сѐ до сала за прес-конференции.
Хотелските соби вообичаено се нумерирани за гостите да можат полесно да го пронајдат својот апартман. Голем дел од хотелите нудат барем еден оброк како дел од платениот престој. Во Велика Британија постои законска одредба со која на хотелите им е наложено да послужуваат оброк во договорено време. Во Јапонија постојат хотели-капсули, кои се објекти со минимален простор за спиење.
Зборот „хотел“ настанал од францускиот збор hôtel (од фр. „hôte“ што значи гостин) кој означувал секаков вид на градба која на посетителите им нудела сместување. Во современиот француски речник, овој збор има исто значење како и во македонскиот.
Хотелските објекти може да се поделат според големината, функционалноста и цената. Според овие критериуми, постојат неколку категории на хотели, почнувајќи од стандардите хотели со повеќе ѕвездички сѐ до ботелот. Постојат и повеќе хотелски синџири кои имаат свои објекти ширум светот. Од нив се издвојуваат: „Хилтон“, „Мериот“, „Хајат“ и „Холидеј Ин“.
За најстар хотел во светот се смета „Нисијама Онсен“ од префектурата Јаманаши, Јапонија. Тој почнал со работа уште во 707. година од нашата ера и бил управуван од истото семејство цели 46 генерации. Според Гинисовата книга на рекорди, хотелот близу селото Измајлово, Москва, се смета за хотелот со најмногу соби (7.500). Исто така, недалеку од германскиот остров на Балтичкото Море, Руеген, се наоѓа хотелот „Прора“, кој е најголемиот хотел на светот, со 10.000 соби, но веќе неколку децении тој не се користи како хотел. Тој бил изграден меѓу 1936 и 1939 година, а по Втората светска војна служел како воен комплекс. Од друга страна, пак, највисокиот хотел е сместен во Хонгконг. Се вика „Риц-Карлтон“, а неговата височина е 484 метри, со 312 соби за издавање. На 28 февруари 2016 година, на околу 70 км од градот Петропавловск-Камчатски, на полуостровот Камчатка бил отворен првиот хотел изграден од мраз.
Лујџи Аламани
Лујџи Аламани (понекогаш е запишан и Алемани) (6 март 1495 година - 18 април 1556) бил италијански поет и државник. Тој се смета за плоден и сестран поет. Тој бил заслужен за воведувањето на епиграмот во италијанската поезија.
Биографија
Аламани е роден во Фиренца. Неговиот татко бил посветен приврзаник на партијата Медичи, но Лујџи, паметен под наводна неправда, се приклучил на неуспешен заговор против Џулио де Медичи, наскоро да биде избран за папа Климент VII. Како резултат на тоа, тој бил принуден да се засолни во Венеција, и, по приемот на Медичи за папа, да побегне во Франција. Кога Фиренца ги прогонила Медичи во 1527 година, Аламани се вратил и земал истакнато учество во управувањето со работите на краткотрајната република.
Фиренцаните го отфрлиле владеењето на Медичи и основале република по ограбувањето на Рим во 1527 година; Република Фиренца продолжила да учествува во војната на страната на Французите. Француските порази во Неапол во 1528 година и Ландријано во 1529 година, сепак, доведоа до тоа Франциско I од Франција да го склучи Договорот од Камбре со светиот римски император Карло V. Кога папата Климент VII и Република Венеција, исто така, склучиле договори со императорот Фиренца бил оставен сам да се бори. Чарлс, обидувајќи се да ја придобие наклонетоста на Климент, им наредил на своите војски да ја заземат Фиренца и да ги вратат Медичи на власт.
По опсадата на Фиренца во 1530 година од страна на царските сили, која успеала да ги врати Медичи во војводството, Аламани повторно побегнал, овој пат во Франција, каде што го составил најголемиот дел од неговите дела. Тој бил омилен кај францускиот крал Франсоа I, кој го испратил како амбасадор кај Светиот римски император Карло V по Крепи мирот во 1544 година.
По смртта на Францис, Аламани ја уживал довербата на неговиот наследник Анри II, а во 1551 година бил испратен како негов амбасадор во Џенова. Починал во Амбуаз на 18 април 1556 година.
Напишал голем број песни, одликувајќи се со чистотата и извонредноста на нивниот стил. Најдобрата е дидактичката песна, La Coltivazione (Париз, 1546, види 1546 во поезијата ), напишана во имитација на Георгиката на Вергилиј. Неговата опера Тоскана (Лион, 1532) се состои од сатирични дела напишани во празен стих. Неговата употреба на хоратовата епистоларна сатира е важна и неговата десетта сатира била искористена како модел од Сер Томас Вајат во неговата песна „Мојот сопствен Џон Појнц“ која ја вовел формата во англиската литература. Незавршената песна, Авархид, имитирајќи ја Илијадата, тоа било дело на неговата старост и има мала заслуга.
Некои велат дека Аламани бил првиот што употребил празни стихови во италијанската поезија, но таа разлика повеќе му припаѓа на неговиот современик Џан Џорџо Трисино.
Современата поетеса Изабела ди Мора му посветила сонет на Аламани наречен „Не само што небото било дарежливо и љубезно кон тебе“.
Аламани е помал говорник во „Уметноста на војната“ на Макијавели, книга структурирана како дијалог меѓу вистински луѓе познати на Макијавели, а сместена во градините на Козимо Ручелаи. Во оваа книга Аламани е присутен и како лојален пријател на домаќинот и се споменува дека е најмладиот од пријатели на Ручелаи.
Џенифер Лопес
Џенифер Лин Лопес — позната американска глумица, поп-пејачка и танчерка. Родена е на во, од родители со порториканско потекло: Гвадалупе Родригес и Дејвид Лопес. Има две сестри, Линда и Лесли. Посетувала католичко средно училиште каде што почнала да се занимава со спорт, а од 16 години започнала да посетува часови по танцување и пеење. Го напуштила школувањето после еден семестар на колеџ и целосно се посветила на танцувањето.
Нејзин прв позначаен настап како танчерка бил во популарното телевизиско шоу „Во живи бои“ (In Living Color), а нејзин прв познат филмски настап е во филмот „Воз со пари“ (Money Train). Како пејачка се проби во врвот на популарната музика со деби албумот „На 6-ка“ (On the 6) објавен на 1 јуни 1999, како и со вториот албум „Џеј Ло“ (J.Lo).
Почетоци
Џенифер Лопес е родена и израсна во Касл Хил, кварт во Бронкс, Њујорк. Таа е ќерка на Гвадалупе (мом. Родригес), воспитувачка во градинка и Дејвид Лопес, информатичар, и двајцата родени во Понсе, Порторико. Лопес израснала како припадник на Римокатоличката црква. Има две сестри, Линда и Лесли. Целото свое образование го помина во Католички училишта, завршувајќи го Preston средното училиште во Бронкс. Потоа, таа сама се грижеше за плаќањето на нејзините часови по пеење и танцување на возраст од 19 години. По запишувањето на Baruch колеџот, таа го распредели нејзиното време помеѓу работа во правна канцеларија, часови по танцување, и танцови изведби во ноќните клубови на Менхетен. Лопес имаше мала улога во филмот од 1987 година, My little girl. По неколку месечни аудиции за танцови улоги Лопес беше избрана како танчерка на различни рап музички спотови во 1990 година, за Yo!МТВ RAPS, како и бекап танчерка на New kids on the block во нивната изведба на песната "Games" за настапот на Американските музички награди во 1991 година. Таа доби своја прва постојана работа како "Fly Girl", танчарка на телевизиската комедија In Living Color во 1990 година. Набргу потоа, Лопес стана бекап танчерка на Janet Jackson и се појави во нејзиниот спот од 1993 година, "That's the Way Love Goes".
Филм и телевизија
Првото телевизиско деби на Лопес како глумица беше во серија на Fox, South Central. Таа, исто така гостуваше во Second Chances и Hotel Malibu. Потоа се појави во филмот Nurses on the Line: The Crash of Flight 7. Првата сериозна улога на Лопес беше во 1995 година во драмата на Gregory Nava, My family, играјќи ја улогата на младата Марија во 1920-тите. По играњето заедно со Jimmy Smits и Edward James Olmos во My Family, Лопес се појави во акциониот филм Money Train, заедно со Wesley Snipes и Woody Harrelson. Во 1996 година, таа пред другите кандидати (Ashley Judd и Lauren Holly) ја доби споредната улога во комедијата на Francis Ford Coppola, Jack, глумејќи заедно со Робин Вилијамс. Потоа, заедно со Џек Николсон, се појави и во трилерот на Bob Rafelson, Blood and wine.
1999 — 2001: On the 6 и J. Lo
Деби албумот на Лопес On the 6, кој се однесува на линијата број 6 од метрото на кое таа се возеше, растејќи во Castle Hill, Бронкс, беше објавен на 1 јуни 1999 година и стигна во првите десет на Билборд 200. Албумот се појави на Billboard Hot 100 со синглот број еден, "If you had my love", како и со хитот кој беше во првите десет "Waiting for Tonight". На албумот исто така имаше и песна на шпански јазик, латински ориентираниот дует "No Me Ames" со Марк Ентони (кој подоцна ќе стане нејзин сопруг). Иако "No Me Ames" никогаш не беше пуштен како комерцијален сингл, тој го достигна првото место на U.S. Hot Latin Tracks. На албумот On the 6 гостуваа артисти како: Big Pun и Fat Joe на песната "Feelin' So Good" која имаше умерен успех на Billboard Hot 100. Синглот "Let's get Loud" и ја донесе на Лопес номинацијата за Греми во категоријата "Best Dance Recording" во 2001 година. “Waiting for Tonight” беше номинирана во истата категорија претходната година. "No Me Ames" доби две номинации на Латинските Греми награди во 2000 година – за „Најдобра вокална изведба на поп дуо/група" и „Најдобар спот". Вториот албум на Лопес, JLo, беше издаден на 23 јануари 2001 година и дебитираше на првото место на Billboard 200. Овој албум беше повеќе урбано ориентиран отколку On the 6. Водечкиот сингл "Love don’t cost a thing", беше нејзин прв сингл кој се најде на прво место во Обединетото Кралство и ја одведе меѓу првите пет на Американската Billboard Hot 100. Потоа следуваше "Play", која ја доведе до нов топ 20 пласман на Billboard Hot 100 и стигна до третото место во Велика Британија. Нејзините следни два синглови беа "I’m real" и "Ain't It Funny", кои брзо го достигаа врвот на топ листите. За да заработи од ова, Лопес побара од The Inc. Recirds (тогаш попознати како Murder Inc.) да направат ремикс од двете песни, во кои беа вклучени рап артистите Ja Rule (за двете) и Caddillac Tah (на ремиксот на "Ain't It Funny"). Двата ремикси стигнаа до број еден на Billboard Hot 100 за неколку недели. Таа го реиздаде J.Lo на нејзиниот триесет и втори роденден со ремиксот на "I’m real", како бонус трака. Исто така, заради претходниот успех на Que Ironia во 2001 година, во Шпанија беше издадена и Si Ya Se Acabó. Истата година Лопес настапи на турнејата на Let's get Loud на концерт во Порторико
2002–06: J to thе L-O!, This Is Me... Then и Rebirth
Следејќи го успехот на ре-изданието на Ј Lo, Лопес одлучи да го ре-издаде целиот албум под наслов: J to tha L-O!: The Remixes, на 5 февруари 2002 година. Овој албум дебитираше на прво место на Billboard 200, станувајќи првиот ремикс албум во историјата кој дебитирал на врвот на табелите. Други артисти кои гостуваат на овој албум се: P. Diddy, Fat Joe и Nas, а на самиот албум имаше и танц и хип-хоп ремикси на синглови од минатото. Тоа е четвртиот најпродаван ремикс албум во историјата, после Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix на Michael Jackson, Love на The Beatles и You can dance на Madonna. Лопес го реализира нејзиниот трет студиски албум This Is Me... Then, на 26 ноември 2002 година, кој го достигна второто место на Билборд 200 и од кој произлегоа четири синглови: "Jenny from the Block" (заедно со Jadakiss и Styles P), кој го достигна третото место на Billboard Hot 100; "All I Have" (заедно со LL Cool J), кој повеќе недели беше на прво место; "I'm Glad"; и "Baby I Love U!". На албумот се наоѓаше и насловната нумера "You Belong to Me", песна на Carly Simon од 1978 година. Спотот за "I'm Glad" имаше сцени од филмот Flashdance од 1983, што резултира со тужба за кршење на авторски права која подоцна беше отфрлена. По една година оддалеченост од музичката сцена, Лопес го издаде нејзиниот четврти студиски албум, Rebirth, на 1 март 2005 година. Иако дебитирајќи и појавувајќи се на второ место на Билборд 200, албумот брзо испадна од топ листите. Потоа следуваше хитот "Get right", кој стигна во првите петнаесет во САД и стана нејзиниот втор хит со платинест тираж (по "If you had my love"). "Get right" исто така беше успешен во Велика Британија, со што стана нејзиниот втор број еден сингл таму. Вториот сингл, "Hold You Down", во кој учествуваше Fat Joe, стигна до број шеесет и четврто место на the U.S. Hot 100; го достигна шестото место во Велика Британија и стигна до првите дваесет во Австралија. Песната, "Cherry Pie" беше закажана да се издаде кон крајот од 2005 година, но плановите да се сними спот беа променети. Беше пуштена на радио станиците во Шпанија. Rebirth доби платинест тираж во САД. Потоа Лопес гостуваше на синглот на LL Cool J, "Control Myself", кој беше објавен на 1 февруари 2006 година. Го достигна четвртото место на Американската Billboard Hot 100 и второто на списокот на синглови во Велика Британија. Тоа беше прв пробив на Лопес во топ 10 во САД после три години. Rebirth најмногу имаше успех во Велика Британија, каде севкупно повеќето од нејзините синглови успеваа да се пробијат во топ пет.