cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ОУ „Рајко Жинзифов“ - Долно Оризари
Воспитно-образовната дејност  при  ООУ,,Рајко Жинзифов“ Г.Оризари - Велес  е организирана за учениците од  I– IX одделение. Наставно-воспитната работа се организира во два училишни објекта и тоа во населбите во Превалец и Горно Оризари. Наставата од I–V одделение во населбата Превалец  се изведува  на македонски наставен јазик, а  во Горно Оризари на босански  наставен јазик од I–V одделение. Од второто полугодие на учебната 2015/2016 година воспитно-образовната дејност се реализира само во училишниот објект во Горно Оризари поради одвојувањето на училишниот објект од населба Превалец и негово приклучување кон ООУ„Васил Главинов“ Велес.
Настава
Организација на задолжителната настава Наставата во нашето училиште се реализира во една смена започнува во 8.00 часот а завршува во 13.30 часот. Како прв странски јазик се изучува англискиот јазик а како втор германскиот кој истиот е проект во одделенската настава назначен какоː Рано изучување на Германскиот јазик. Задолжителната настава претставува темел за надградба во идното образование. Во текот на наставата се посветува потребното внимание на сите категории ученици: просечните ученици, надарените и талентираните и учениците со посебни образовни потреби. За успешна реализација на наставата во наставниот процес активно се вклучени сите вработени од училиштето, учениците и нивните родители. Во наставниот процес учениците се стекнуваат со знаења, вештини, умеења, формираат систем на ставови и вредности и ги развиваат своите поединечни способности. Наставата на босански јазик во моментов ја следат 170 ученици во 9 паралелки со 20 наставници.
Освоени награди
1979 година Климентово слово
1981 година Статуетка Курир Јовица
2009 година Central European Land Art Contest
2009 година Зелено знаме
2010 година  Интернационален конкурс ,,Баба Марта“ Париз
2011 година World Awareness Children's Museum - Glens Falls, New York
2011 година Spareworld
2011 година Зелено знаме
2013 година Меѓународен конкурс за креативна топка Жогарија
2018 година Зелено знаме
2016 година Училиштето е добитник на второ место во државата за најчисто и најбезбедно училиште.
2020 година првопласирани се најмладите екологисти од ООУ „Рајко Жинзифов” на ниво на општина Велес.
Натпревари по техничко образование
1 награда 1 ученик
2 награда 1 ученик 1 награда 2 ученика
3 награда 1 ученик
2-то место екипно
Долно Граматиково
Долно Граматиково или само Граматиково (Κάτω Γραμματικό, Като Граматико; до 1927 г. Γραμματίκοβο, Граматиково) — село во Кајларско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 183 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 15 км јужно од гратчето Острово, на северните падини на планината Каракамен, на надморска височина од 820 м.
Историја
Ова е старо село, кое изворно се нарекувало само Граматиково, но во поново време е преименувано во Долно Граматиково за да се разликува од сточарската населба која го добила името Горно Граматиково.
Османлиско време
Црквата „Свети Ѓорѓи“ сместена на ритче западно од селото датира од 1667 г. Поради учеството во Негушкото востание (1812), селото доста настрадало од турскот аскер и башибозукот. Селото изворно било чисто македонско, но во втората половина на XIX век се населиле Турци-Коњари, кои биле населени Кајларско и Кожанско, па така станало мешана населба.
Во 1848 г. рускот славист Виктор Григорович го опишал Граматиново како македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Граматиково (Gramaticovo) е село во Воденската каза со 280 куќи и вкупно 1.236 жители, од кои 848 се Македонци, а 415 Македонци-муслимани, иако најверојатно се работи за Турците-Коњари, кои очигледно се доселиле некаде меѓу 1848 и 1873 г.
Во 1879 г. жителите на Граматиково поднеле поплака до рускиот конзулат во Солун поради насилиствата на соселанецот Ахмед-ага Велиагов, кој соработувал со турски разбојници.
Според грчка статистика од 1904 г. селото имало 420 жители.
Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 917 жители. Во 1920 г. се заведени 820 жители. Со Лозанскиот договор во 1924 г. турското население заминало за Турција, а на нивно место се населени вкупно 618 Грци од Мала Азија и Понд. Така селото станало мешана средина, со 878 жители во 1928 г. Во 1940 г. имало 613 жители, од кои 60% Македонци, а 40% грчки доселеници.
Втора светска и Граѓанска војна
Како планинско село, Долно Граматиково прилично настрадало во Втората светска и Граѓанската војна, кога во 1947 г. грчките власти го иселиле населението во Воден. Подоцна, само дел од населението се вратило во селото, па затоа во 1951 г. се попишани 247 жители. Во следниот период селото бележи извесен пораст на населението, со 363 жители во 1961 г., проследено од благо опаѓање, за во 2011 г. да изнесува само 183 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Граматиково, во кое спаѓа и селото Горно Граматиково.
Стопанство
Селото има мошне сиромашно земјиште, произведувајќи ограничени количства жито и тутун, но во поново време се унапредени и овоштарството и сточарството.
Синајски и палестински поход
Синајскиот и палестинскиот поход во текот на Првата светска војна претставувал серија од битки кои се случиле на Синај, Палестина и Сирија во периодот од 28 јануари 1915 до 28 октомври 1918 година. Војната се водела меѓу Велика Британија, Австралија и Нов Зеланд од една страна и Отоманското Царство и Германското Царство од друга страна.
Синајски поход
Нападот на Суецкиот Канал започнал на 28 јануари 1915 година и завршил на 3 февруари 1915 година на инсистирање на Германија. Во овој период за напад на Египет постоеле две можности. Првата била Арапите да ги нападнат Британците како окупатори а другата била османлиските сили.
Османлиите прогласиле џихад со намера Арапите да се вклучат на нивна страна. Четвртата турска армија на чело со Џемал Паша броела околу 20.000 војници. Џемал бил еден од тројцата паши кои ја контролирале османлиската власт. Нападот на Суецкиот Канал го предложил Енвер Паша како главен командант на армијата. За заштита на своите интереси Британците мобилизирале околу 70,000 војници во Египет на чело со генерал Џон Максвел.
Кон средината на јануари турската армија започнала да го преминува Синај. Цело време тие биле пратени од страна на британските авиони. До Суецкиот Канал пристигнале на 28 јануари по кое француските и британските бродови отвориле оган кон турските единици. Главниот турски напад се случил на 3 февруари но истиот завршил без успех и довело до турско повлекување кон Биршеб. Османлиите имале околу 1,500 жртви и во овој напад се покажало дека Арапите се малку заинтересирани да се вклучат во светата војна.
Палестински поход
По овие успеси британските сили во Египет добиле задача да ја нападнат Палестина. Делумно ова било поврзано со избувнувањето на т.н. Арапско востание кое започнало на почетокот на 1916 година. На 26 март 1917 година била нападната Газа но нападот не бил успешен. По овој неуспех британската влада наредила освојување на Ерусалим но тие не биле доволно припремени бидејќи претходно требало да бидат уништени турските одбранбени линии во сојуз со германските. Така на 17 април 1917 година бил извршен втор напад на Газа. Нападот бил поддржан од бродска артилерија и неколку тенкови но нападот повторно не бил успешен. Во овој напад Британците имале 5,000 жртви. По овој неуспех следувала подготовката за Ерусалим а британските сили добиле дополнителни три пешадиски девизии, авијација и артилерија.
Во Велика Британија, освојувањето на Светиот Град бил протолкуван како конечна победа во Крстоносните војни. Тоа за Велика Британија било најголемото политичко напредување по три години неуспешна војна. Освојувањето на Ерусалим и неуспехот на Ерик фон Фалкенхајн довеле до големо намалување на моралот на турската армија. Борбите продолжиле и околу местните брда во кои борби Турците се здобиле со појачување на армијата. На Божик, Турците се обиделе повторно да го заземат градот но британците не им го дозволиле тоа, при кое им нанесиле и голем број на човечки жртви. Сојузниците ја прославиле подедата кај Ерусалим. Но сојузниците ма другите фронтови доживеале неуспех. Така, Русија била веќе повлечена од војната бидејќи избувнала Октомвриската револуција, на западниот фронт Битката кај Камбрај доживеала неуспех. Зазимањето на Ерусалим сојузниците го дочекале како едно големо олеснување. Со паѓањето на Ерусалим, Османлиите ја изгубиле контролата над средишна Палестина, а во 1918 година во Битката кај Мегида конечно биле протерани од овој реон.
Во текот на овој поход, Британците имале околу 550,000 жртви од кои 90% починале од болест. Османлиските жртви не се точно познати, но се претпоставува дека биле доста поголеми. Британското освојување на Палестина довело до создавање на Британски мандат во Палестина и Трансјорданија.
Бит бокс
Битбокс (анг: Beatbox) e создавање музика со помош на устата. Целта e да се создаде звук кој е сличен на тој што го произведува инструмент или да се создаде ритамот на некоја песна. Способноста на уметникот за битбокс се одликува со произведување што повеќе спектри на звукови така што што повеќе би бил сличен на песната. Во битбоксот понекогаш се користи и усна хармоника. Битбоксот е дел од хип-хоп културата.
Статијата е напишана на македонски.
Повеќекратни сарказми
Содржина
Габриел (го игра Хатон), гледано на прв поглед, има се: успешна кариера на архитект, преубава жена и млада ќерка. Но, бидејќи не се чувствува вистински среќен, тој решава да напише драмски текст за тажната состојба во која се наоѓа. Истовремено, тој дава отказ од работата, наоѓа агресивен агент кој го претставува и почнува да се занимава со пишување. Промените коу му се случуваат по оваа одлука го наведуваат да се преиспита околу тоа што навистина го прави среќен.
Крум Томовски
Крум Томовски (, -, ) — македонски академик, архитект и конзерватор. Тој бил основач на Заводот за заштита на спомениците на градот Скопје, бил претседател на Архитектонската академија од нејзиното основање во 1997 до 2000 г, шеф на архитектонскиот оддел на Архитектонскиот факултет и угледен член на МАНУ.
Животопис
Томовски е роден е на 21 декември 1924 г. во Скопје, каде што завршил гимназија, додека во 1952 г. дипломирал на Архитектонскиот факултет при Техничката висока школа во Белград. Веднаш по дипломирањето e избран за асистент на Техничкиот факултет во Скопје. Во 1958 г. е избран за доцент по предметот развој на архитектурата, во 1965 за вонреден професор, а во 1971 г. за редовен професор на Архитектонскиот факултет. Бил декан на истиот факултет од 1977 до 1978 гг, шеф на Архитектонскиот оддел, а од 1970 г. шеф на Катедрата за архитектура и проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје (1978 - 1982). Основач е и прв директор на Заводот за заштита на спомениците на град Скопје од 1963 до 1965 г. Од 1986 до 1991 г. бил претседател на Собранието на Републичката заедница за култура и претседател на Архитектонската академија на ААМ од нејзиното основање во 1997 па сè до 2000 г. Во научноистражувачката работа целосно се ориентирал на проучувањето на архитектурата во Македонија, односно својата активност ја концентрирал на проучувањето на средновековната и исламската архитектура, на народната архитектура и на цели урбанистички целини. Ги проучувал и мајсторите градители. Ја проучувал и архитектурата на другите балкански народи, задржувајќи се посебно на градбите на македонските мајстори и на нивниот придонес во развојот на архитектурата во текот на XVIII и XIX век. Бил активен и како архитект-конзерватор. Одликуван е со Орден на трудот со златен венец и добитник на наградите „11 октомври“, „Климент Охридски“, додека во 1989 г. станал прв лауреат на наградата „Андреја Дамјанов“. За дописен член на Македонската академија на науките и уметностите е избран на26 декември 1974 г., а за редовен член 14 мај 1979. Секретар на Академијата е во периодот од 1984-1987, 1988-1991 и 2004-2007 г. Избран член на Претседателството на Академијата е од 2000 до 2003 г. Раководел со повеќе проекти во МАНУ. Починал на 8 јули 2010 во Скопје, каде што и е погребан.
Библиографија
Напишал голем број студии и статии отпечатени во стручни списанија и во дневниот печат (повеќе од 250 единици), објавени во земјата и во странство (Италија, Романија, ЧССР и др). Учествувал во редакции на повеќе публикации. Бил член и одговорен уредник на Годишниот зборник на Техничкиот, односно подоцна на Архитектонско-градежниот факултет, член на редакцијата на публикациите на Заводот за студии и проектирање, на списанието „Културно наследство“, на „Зборник заштите споменика културе“, Белград, на публикацијата „Дрвото во архитектурата и скулптурата кај словенските народи“ (проект на УНЕСКО), како претставник на МАНУ и други соработници.
Антон Јанша
Антон Јанша (, —, ) — дворски пчелар на Марија Терезија и академски сликар.
Животопис
Антон Јанша е роден во Брезница, денешна Словенија, во 1734 година. Во младоста заедно со двајцата браќа изградил ателје во шталата каде тројцата браќа се занимавале со сликање. Иако биле неписмени, во 1766 година браќата заминале во Виена каде се запишале на Академијата за сликарство. Иако бил надарен во сликарството, Антон имал голем интерес за пчеларството. Неговиот татко имал повеќе од сто кошници дома, а соседните земјоделци се собирале во селото за да разговараат за земјоделството и пчеларството. Во 1769 година започнал да работи официјално како пчелар. Царицата Марија Терезија во 1770 година го именувала за дворски пчелар и прв царски инструктор во монархијата. Тој станал првиот назначен учител по пчеларство во сите австриски земји. Тој чувал пчели во кралските градини и патувал низ Австрија, претставувајќи ги своите забелешки за миграцијата на кошниците на различни пасишта.
Библиографија
Напишал две книги на германски јазик. Целосниот водич за пчеларството бил објавен по неговата смрт. Марија Терезија по смртта на Јанша издала декрет, со кој ги обврзала сите учители по пчеларство да ги користат неговите книги.
Стојан Матиќ
Стојан Матиќ (1915 — 1942) бил учесник во априлската војна, народно-ослободителната борба и народен херој на Југославија.
Антон Јанша
Облик на кошниците
Во пчеларството е познат по промената на големината и обликот на кошниците така што може да се наредени заедно како блокови. Како сликар, украсувал и пчеларници. Се залагал за преместување на кошниците на пасиштата.
Драматички мост
Драматички мост (Γεφύρι Αγγίστας) — стар османлиски камен мост во областа Зихненско, Егејска Македонија.
Антон Јанша
Светски ден на пчелите
Светскиот ден на пчелата се слави на 20 мај почнувајќи од 2018 година, на денот кога се родил Антон Јанша. Иницијативата за воспоставување на овој ден била Словенија.
Драматички мост
Местоположба
Мостот ја преминува реката Драматица (Ангитис), лева притока на Струма, и се наоѓа непосредно до селото Станица Анџишта (на јужниот лев брег) и селото Станица Драчево (на северниот десен).
Стојан Матиќ
Животопис
Роден е во 1915 година во „Небљусима“ кај Долни Лапац, во сиромашно селско семејство. После завршеното основно училиште, продолжил со гимназија во Бихаќ. Есента 1934 година се запишал на војната академија во Белград. Военото школување го продолжил во воздухопловното училиште за извидници. Тука бил унапреден во поручник. Во априлската војна паднал во германско заробеништво кај Добоја, но после неколку дена успеал да побегне. Учесник во народно-ослободителната борба е од 1941 година. После почетокот на востанието на 27 јули во Србија и Босна, Матиќ организирал напад врз жандармерската станица во „Небљусима“. Се запознал со Марко Орешковиќем Крнтијом кој го предложил за командант на батаљонот герилски одреди за Лику. Командант станал на 23 август. Во ноември 1941, станал заменик командант на групата партизански одреди за Лику, вршејќи истовремено и должност како командант на Лапачковиот батаљон. Во половината на јануари 1942, примен е за член на комунистичката партија на Југославија. Смртно бил ранет во организираниот напад на партизанските единици на италјанскиот гарнизон во Долни Лапац 27 февруари, 1942 година. Наредниот ден, борците на неговите батаљон го погребале на местото на смртта. На 27 ноември, 1953 година прогласен е за народен херој.
Драматички мост
Историја
Се смета дека мостот потекнува од антиката. Последната фаза е од раноосманлиско време. Неговата непрекината употреба толку долго време укажува на значајноста на патот кој ја поврзува рамнината со северното и западното подножје на планината Кушница.
Опис
Мостот има пет заострени лакови, од кои денес се гледаат само четири. Претставува единствениот преостанат своден мост во источна Егејска Македонија. Висок е 5,9 м и има насоченост север-југ. Изграден е од делкан варовнички туф и силен малтер.
Yahoo!
Јаху (на англиски Yahoo, Yahoo!, Yahoo! Inc.) — американска јавна корпорација, која нуди интернет-услуги низ целиот свет а се наоѓа во Санивејл, Калифорнија. Компанијата е позната по својот портал, пребарувач, Јаху директориум, електронска пошта, и страници за друштвени медиуми и услуги. Јаху беше основана од Џери Јанг и Дејвид Фило во јануари 1994, а беше инкорпорирана на 1 март 1995. На 13 јануари 2009, Јаху ја назначи Керол Бартз, пошанешен претседател на Аутодеск, за нов главен извршен директор и член на одборот на директори. Според компаниите за анализи на веб сообраќај (Complete.com, ComScore, Alexa Internet и други) доменот привлекол најмалку 1575 билиони посетители годишно до 2008. Глобалната мрежа на Јаху! страниците се отвора 3.4 билиони пати на ден во просек од октомври 2007. Јаху е второ мрежно место по посетеност во САД и во светот.
Космос-1497
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 9 септември 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1497 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 355.
ООУ „Рајко Жинзифов“ - Драчево
Рајко Жинзифов — деветгодишно централно основно училиште сместено во населбата Драчево. Училиштето е плод на хуманоста и солидарноста на народот и Владата на Велика Британија, кое било изградено по катастрофалниот земјотрес во 1963. Училиштето офицјално започна со работа на 1 септември 1964 година. Во населбата Пинтија е сместено подрачното деветгодишно училиште.
Изградба нов објект
Во ноември 2012 година беа поставени темелите на новата училишна зграда на училиштето како донација од Владата на Народна Република Кина. Изградбата на новото училиште заврши во септември 2014 година, а проценета е на 3,9 милиони евра. Покрај објектот, сиот инвертар, исто така, е донација од НР Кина. На 1 септември 2014 година изградена и пуштена е новата зграда со 4500 квадратни метри во кои се сместени 35 училници, 5 модерно опремени кабинети и библиотека. Во дворот кој се протега на 16000 квадрати има фудбалско игралиште, кошаркарско игралиште, атлетска патека, простор за слободни активности на отворено. Во учебната 2014/15 училиштето имало 704 ученици, од кои 82 биле првачиња.
1027
1027 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1027 година од новата ера, 27. од вториот милениум, 27. од XI век и осма од 1020-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6535 и 6536 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5777 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4787 и 4788 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1780.
Амапа
Историја
Како „Капитанијата“ Кошта до Кабо Норте, регионот бил освојуван од Англичаните и Холанѓаните, коишто подоцна биле изгонети од Португалците. Со Договорот од Утрехт во 1713 се исцртани границите помеѓу Бразил и Француска Гвајана, но тие не биле почитувани од французите. ВО XVIII век, Франција го окупирала регионов. Ова останало нерешено сè до 1900-та.
Со пронаоѓањето злато населението во земјава почнало да расте, спорот со Франција бил решен на 1 декември преку арбитрационата комисија од Женева која што одлучила да ја даде територијава на Бразил, која што во почетокот била под Пара под името Арагуари, станала федерална територија Амапа во 1943 г.
Географија
Повеќето земја е покриено со шума, а остатокот со савана. Брегот на места е мочурлив.
Клима
Екваторска клима владее во државава. Тропска дождовна шума е природната вегетација за климорегионов.
Демографија
Според БИГС, 2007, населението брои 619,000 со густина од 4.3 ж./км2.
Урбанизација: 93.7% (2006); Национален прираст: 5.7% (1991-2000); Домаќинства: 144,000 (2006).
Структура: 429,000 Пардо (69.4%), 148,000 Бели (24.0%), 40,000 Црни (6.5%), 6,000 Азијати или Домородци (0.1%).
Стопанство
Секторот за услуги зазема најголем дел од БДП со 87.6%, следен од индустрискиот сектор со 7.8%. Земјоделието претставува 4.6% of БДП (2004). Амапа извезува: дрво 75.5%, јаглен 18.7%, палмова срцевина 5.5% (2002).
Удел во Бразилската економија: 0.2% (2005).
Образование
Португалскиот е службен. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем. Сепак Француски јазик, поради близината на Француска Гвајана, е дел од официјалното средно образование.
Парна машина
Првата права парна машина која работела во пракса ја конструирал Томас Њукомен(Thomas Newcomen) (1664-1729) во 1712 наречена „огнена пумпа“ која со помош на атмосферскиот притисок го спушта вертикалниот клип и потоа ја сиса водата од рудникот во западен Мидланд во Англија цели 30 години.
Џејмс Ват (1736-1819) е заслужен за зголемување на силата со тоа што ја кондензира пареата во посебна затворена комора избегнуваќи ја потребата од воздух. Тој создава цилиндар во кој пареата делува од двете страни на клипот благодарејќи на разводникот на пареа кој искористената пареа ја потиска во кондензаторот. Неговото подобрување е и регулаторот на количина на пареа со користење на метални кугли користејќи ја центрифугалната сила.
Користејќи ја центрифугалната сила би можело да се придвижи турбина за генерирање на електрична енергија.
1026
1026 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1026 година од новата ера, 26. од вториот милениум, 26. од XI век и седма од 1020-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1026 година се протега во 3662 и 3663, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3722 и 3723 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1569. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 416 и 417 исламска година.
Ана Ѓокиќ
Во претставителниот дел од нејзината биографија запишани се настапите за две репрезентации – прво за заедничката селекција на Србија и Црна Гора,а потоа за Црна Гора. Со репрезентацијата на Србија и Ц.Гора, Ѓокиќ освои сребрен медал на Средоземните игри во Алмерија во 2005 година. Со црногорската репрезентација настапи на СП 2011 во Бразил (10.место), освои сребро на ОИ 2012 во Лондон и злато на ЕП 2012 во Србија. По настапот на ЕП 2012, Ѓокиќ ја заврши репрезентативната кариера во дресот на Црна Гора.
Пјер Гримал
Пјер Гримал (француски: Pierre Grimal, роден на во  - починал на  во ) — француски историчар, преведувач и писател на историски романи.
Биографија
Направил многу преводи на класични латински автори - Цицерон, Плавт, Теренција, и др. Направил многу истражувања врз римската цивилизација и напишал бројни биографии на личности поврзани со Стара Грција и Римското Царство. Автор е на историски романи наменети за широката јавност.
Во целиот свој живот тој водел кампања со својата колешка Жаклин де Ромео, со цел зачувување на наставата на хуманитарните науки во средното образование. Фасциниран од римската цивилизација, тој направил многу за промовирање и заштитата на културното наследство на Стариот Рим, како меѓу професионалците така и кај пошироката јавност. Почесен член е на Здружението за зачувување и проширување на францускиот јазик.
Пјер Гримал починал на во.
Пјер е татко е на египтологот Никола Гримал и експертот по санскрит Франсоа Гримал, и е дедо на виолинист Давид Гримал, и саксофонистката и композитор Александра Гримал.
Никијас Арнт
Никијас Арнт (Nikias Arndt; р. ) — германски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Арнт возел за екипата помеѓу 2010 и 2012 година, пред да се приклучи на екипата  за сезоната 2013. Ја освоил својата прва професионална победа на Арктичката трка на Норвешка во 2013, освојувајќи ја третата етапа, завршувајќи трет на крај зад Тор Хушовд и Кени ван Хумел. Арнт исто така го освоил пласманот за млад возач. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
По десет години со, Арнт потпишал двегодишен договор со , од сезоната 2023 година, во август 2022 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Упростено кинеско писмо
Упростени кинески знаци (кин. упр. 简体字 трад. 簡體字; пинјин: Jiǎntǐzì) се стандардизирани кинески знаци пропишани во „Список на општоприсутни знаци во современиот кинески јазик“ во Кина. Заедно со традиционалните знаци, ова е стандардниот збир знаци на пишаниот кинески јазик. Владата НР Кина го вовела системот уште во 1950-тите години како мерка описменување на населението. Упростеното писмо е службено во НР Кина и Сингапур.
Традиционалните знаци се користат во Хонгконг, Макао и Тајван, како и добар дел од кинеската дијаспора.
Упростените знаци службено се нарекуваат 简化字 (Т:, џиенхуаце), а разговорно се наречени 简体字 (Т: , џиентице). На самиот почеток на големиот потфат за упростување во во 1952 г. Мао Цетунг изјавил дека упростувањето ќе се состои од измена на структурата на знаците, и значително намалкување на нивниот број.
Упростените облици на знаците се создадени со намалување на бројот на потези и поедноставување на општиот облик на голем дел од традиционалните знаци. Некои од упростувањата се водат според народните раскописни облици, кои самите претставуваат поедноставувања на графичките и фонетските елементи на традиционалните облици. Некои знаци се упростени со примена на еднообразни правила, како на пр. заменувајќи ги сите јавувања на извесен дел со негова упростена верзија. Онаму кадешто има повеќе знаци со ист изговор и значење (хомоними) се сведени на само еден, обично најпростиот. Сепак, треба да се напомене дека постојат многу знаци што остануваат неизменети и изгледаат исто како во традиционалниот стандард.
Некои упростени знаци изгледаат мошне различно од традиционалните облици, особено кај оние каде извесен дел е заменет со со произволен прост симбол. Со ова, противниците на упростување што не се упатени во методите да речат дека целото упростување е произволно. При упростувањето се применуваат впрочем малку правила и сите се доследни. Од друга страна, поборниците за упростување честопати посочуваат неколку посебно избрани знаци како генијални изуми, но тие се впрочем варијанти што постоеле стотици години. Расправата за упростувањето на знаците продолжува и денес.
Во 1977 е воведено второ коло на упростувања, но истото е повлечено од повеќе причини. Иако веќе долго време нема значајни промени во писмото, владата никогаш се нема официјално изјаснето дека се откажува од понатамошно упростување. Во август 2009 г, надлежните почнале да го испитуваат јавното мислење по предложен список на изменети знаци.
Упростувањето на знаците е извршено и во Сингапур и Малезија, кои имаат бројно кинеско население.
Историјат
Иако највеќето упростени знаци од денешното писмо се плод на напорите на владата и државните установи на НР Кина во 1950-тите и 60-тите, упростувањето на знаците е покренато пред создавањето на денешна Кина (1949). Упростените облици во ракописното писмо и во печатот постојат од многу дамнешни времиња, барем од периодот на династијата Ќин (III век п.н.е.).
Во 1930-тите и 1940-тите се развила дискусија за упростување на писмото во рамките на Куоминтангот. Голем број интелектуалци и дејци веќе подолго време биле на ставот дека упростувањето на знаците е нужно за масовното описменување на населението. Јазичарот Чиен Сјуентунг составил список од 324 упростени знаци кои биле воведени во 1935 г. како „прво коло на упростување“, но наредната година истите биле повлечени.
Народна Република Кина го вовела првото коло на упростувања со уредба во два документа, едниот во 1956, а другиот во 1964 г. Во овој период се појавиле и мешани (полуупростени) знаци кои имале краткотрајна преодна улога за да го олеснат усвојувањето на новите знаци.
Понатамошното упростување во НР Кина е во потесна врска со левичарството во Културната револуција, од кое произлегло второто коло на упростување, прогласено во 1977 г. Интелектуалците што биле против ова упростување биле прогласувани за десничари. Еден од нив, Чен Менгџиа, дури и извршил самоубиство. Ова второ коло имало слаб успех во јавноста, делумно поради потресноста на Културната револуција и смртта на Мао Цетунг, па затоа во 1986 г. овие знаци биле повлечени. Подоцна истата година, надлежните објавиле нов правопис со само шест измени од оној од 1964 г, меѓу кои и повраток на традиционалниот облик на три претходно упростени знаци.
Во НР Кина постоеле и обиди за целосно заменување на кинеското писмо со латиничниот пинјин, но идејата не наишла на слух. По повлекувањето на второто коло на упростување, владата решила повеќе да не го упростува писмото. Во 2009 г. е објавена голема преработка на 8.300 знаци во која немало нови упростувања, туку други измени: вратен е традиционалниот облик на 6 знаци и воведен е уште 51 знак што дотогаш важеле за нестандардни варијанти. Покрај ова, 44 знаци претрпеле ситни измени во правописот (како обликот на потезите). Во овој проглас исто така се нагласува дека отсега упростувањето на ретко употребуваните и малку познати знаци по аналогија на клучот е непожелно. Во истиот период, надлежите побарале мислења од јавноста.
Структурно упростување на знаците
Сите вака упростени знаци се наведени на Табела 1 и Табела 2 од Целосниот список на упростени знаци. Знаците од обете табели се структурно упростени според слични начела. Поделени се во две табели за да се означат оние што се употребливи како упростени составни делови, според кои е добиена Табела 3.
Замена на составен дел од знак со прост симбол како и :
Исфрлање на цели составни делови:
Дополнителна измена на знакот по исфрлањето на извесни составни делови:
Замена на фонетскиот дел од фоносемантичките сложени знаци:
Замена на некој произволен дел од знакот со фонетски дел, претворајќи го во нов фоносемантички сложен знак:
Замена на целиот знак со новосоздаден фоносемантички сложен знак:
Усвојување на малку познати древни облици или варијанти:
Усвојување на древни простонародни варијанти:
Преусвојување на знаци на фонетски заемки:
Изведувањe според упростени составни делови
Based on 132 characters and 14 components listed in Chart 2 of the Целосен список на упростени знаци, the 1,753 'derived' characters found in the non-exhaustive Chart 3 can be created by systematically simplifying components using Chart 2 as a conversion table. While exercising such derivation, following rules should be observed:
Sample Derivations:
Отфрлање на варијанти на истиот знак
Во „Прв збир од Приредниот список на варијантни знаци“ се намалува вкупниот број на стандардни знаци. Кога знакот има повеќе варијанти со ист изговор и значење, се избира еден (обично најпростиот) и станува стандарден, а другите се отфрлаат. Меѓу избраните варијанти, оние што се наведени во „Целосен список на упростени знаци“ исто така се упростуваат по структура. Еве некои примери:
Просто поедноставување на истоветни варијанти:
При изборот на стандардни знаци, почесто се претпочитаат древните варијанти со проста структура:
Простонародни облици со попроста структура:
Усвојување на нови стандардни облици на знаците
Новите стандардизирани облици на знаците започнати во „Список на општокористени знаци во облик наменет за издаваштвото“ и преработени во „Список на општоприсутни знаци во современиот кинески јазик“ најчесто усвојуваат простонародни варијантни облици. Since the new forms take простонародни variants, many characters now appear Бидејќи новите облици се водат според простонародните варијанти, многу од знаците сега изгледаат малку поедноставно од старите и затоа многумина погрешно мислат дека се работи за структурно упростени знаци. Еве некои примери:
Традиционалниот составен дел се претвора во :
Традиционалниот потег „пречка“ се претвора во потегот „точка“:
Традиционалниот составен дел, а се претвора во :
Европска дебелоглавка
Европската дебелоглавка (Thymelicus lineola) е пеперутка од семејството на пеперутки Дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.
Животен циклус
Јајцата се полагаат на стеблата на тревките каде остануваат цела зима. Дебелоглавката претпочита Dactylis glomerata.Се храни и со Holcus mollis, Elymus repens, Phleum pratense, Alopecurus pratensis, Brachypodium sylvaticum  и Brachypodium pinnatum. Гасениците се појавуваат во пролет и се хранат до јуни кога се подготвува за кукла. Возрасните единки летаат од јули до август. Тие се дневни пеперуги. Јајцата се овални и зеленкасто-жолти. Гасениците се зелени, а ларвите се кафени.
Операција Везерибунг
Операција Везерибунг (Unternehmen Weserübung превод:  Операција Везерова вежба, 9 април - 10 јуни 1940 година) бил Германски напад на Данска и Норвешка за време на Втората светска војна и почеток на операцијата Норвешки поход.
Во раните утрински часови на 9 април 1940 година (Весертаг, „Ден на Везер“), Германија ја окупирала Данска и ја нападнала Норвешка, како превентивна операција против планираната француско-британска окупација на Норвешка позната како План Р 4 (кој всушност бил развиен како одговор на идна германска агресија врз Норвешка). По окупацијата на Данска (на данската војска ѝ било наредено да се повлече бидејќи Данска не ѝ објавила војна на Германија), германските намесници ги информирале владите на Данска и Норвешка дека Вермахтот дошол во заштита на неутралноста на земјите против француско-британската агресија.
Политичка и воена позадина
Од пролетта 1939 година, Британскиот адмиралитет почнал да гледа на Скандинавија како можен воен театар во конфликтот со Германија. Британската влада нејќела да се вклучи во уште еден конфликт на континентот за кој верувала дека ќе биде повторување на Првата светска војна. Затоа, почнала да размислува за стратегија на блокада во обид индиректно да ја ослабне Германија. Германската индустрија во голема мера била зависна од увозот на железна руда од северните шведски рударски области, а рудата во текот на зимските месеци најчесто била испорачувана преку северното норвешко пристаниште Нарвик. Ако се воспостави контрола врз норвешкиот брег, блокадата против Германија би била поостра.
Во октомври 1939 година, началникот на германската Кригсмарине, Ерих Радер на Адолф Хитлер му ја предочил опасноста од потенцијалните британски бази во Норвешка и дека Германија може да ги заземе овие бази пред Британците. Морнарицата тврдела дека ако ја заземат Норвешка ќе имаат контрола врз околните мориња и ќе можат да организираат напади со подморници против Обединетото Кралство. Меѓутоа, другите ограноци на Вермахтот не биле заинтересирани, а Хитлер штотуку издал наредба во која се наведува силите да се насочат на копнената офанзива низ Ниските Земји.
Кон крајот на ноември, Винстон Черчил, како нов член на британскиот воен кабинет, предложил минирање норвешките територијални води со операцијата Вилфред. Ова би ги принудило транспортерите на руда да патуваат низ отворените води на Северното Море, каде што Кралската морнарица би можела да ги пресретне.
Черчил претпоставил дека Вилфред ќе предизвика германски одговор во Норвешка, а сојузниците потоа ќе го спроведат планот Р 4 и ќе ја окупираат Норвешка. Иако подоцна била спроведена, операцијата Вилфред прво била отфрлена од Невил Чембрлен и Лорд Халифакс плашејќи се од непосакувана реакција на неутралните нации како САД. Почетокот на Зимската војна меѓу Советскиот Сојуз и Финска ја променила стратешката ситуација, па Черчил повторно ја предложил својата рударска операција, но повторно била одбиена.
Во декември, Обединетото Кралство и Франција започнале план за да ѝ помогнат на Финска. Според планот требало воени трупи да се истоварат во Нарвик, во северна Норвешка, (главно пристаниште за извоз на шведската железна руда) и да ја преземат контролата врз железничката линија Малмбанан од Нарвик до Лулео во Шведска на брегот од Ботнискиот Залив. Планот ќе им овозможел на сојузниците да ја окупираат шведската област со рудници за железна руда. Планот добил поддршка од Чембрлен и од Халифакс. Тие се надевале и на соработката на Норвешка за да се надминат некои правни прашања. Но, Норвешка и Шведска не се согласиле со планот поради предупредувањата од Германија. Откако во март 1940 година бил потпишан Московскиот мировен договор, ваквата операција била неоправдана и била повлечена.
Планирање
По состанокот со норвешкиот министер Видкун Квислинг на 14 декември, Хитлер го свртел своето внимание кон Скандинавија. Убеден дека сојузниците се закана за снабдувањето со железна руда, Хитлер ѝ наредил на Врховната команда на Вермахтот (OKW) да отпочне со планирање за инвазија на Норвешка. Првичниот план бил наречен Студие Норд (Studie Nord) и била потребна само една армиска дивизија.
Од 14 до 19 јануари, Кригсмарине развила проширена верзија од овој план. Имало два клучни фактора: факторот изненадување кое било клучно за да се намали заканата од норвешкиот отпор (и британската интервенција); и користењето на побрзи германски воени бродови за транспорт на војници. Ако се задоволат факторите, сите цели би се окупирале истовремено. Новиот план предвидувал комплетен армиски корпус. Цел на планот бил освојување на норвешкиот главен град Осло како и Берген, Нарвик, Тромсо, Трондхајм, Кристијансанд и Ставангер. Со планот се предвидувало и брзо апсење на кралевите на Данска и Норвешка со надеж дека потоа ќе има брзо предавање на нациите.
На 21 февруари 1940 година, за командант на операцијата бил назначен генералот Николаус фон Фалкенхорст. За време на Првата светска војна тој се борел во Финска и бил запознат со арктичкото војување, но требало да командува само со копнените сили, и покрај желбата на Хитлер да има обединета команда.
На 27 јануари 1940 година, конечниот план го добил кодното име Операција Везеибунг. Копнените сили ќе бидат составени од XXI армиски корпус, како и од 3-тата планинска дивизија и пет пешадиски дивизии. Првата фаза се состоела во напад од три дивизии, а другите требало да се приклучат во следниот бран. Три падобрански чети требало да се користат за заземање аеродроми. Одлуката за испраќање на 2та планинска дивизија била донесена подоцна.
Скоро сите операции на подморниците во Атлантикот требало да бидат прекинати за тие да помогнат во операцијата. Секоја подморница која била на располагање, како и некои чамци за обука, биле користени како дел од операцијата Хартмут за поддршка на Весерибунг.
На почетокот, планот бил да се нападне Норвешка и да се воспостави контрола врз данските аеродроми преку дипломатски напори. Но, на 1 март Хитлер издал нова наредба со која повикал на инвазија на Норвешка и на Данска. Наредбата била издадена на инсистирање на Луфтвафе за заземање на воени бази и места за станици за воздушно предупредување. За инвазијата на Данска бил формиран Корпусот XXXI, составен од две пешадиски дивизии и 11-та моторизирана бригада. Целата операција би била поддржана од Х воздухопловен корпус, составен од околу 1.000 авиони од различни типови.
Подготовки
Во февруари, разурнувач на Кралската морнарица се качил на германскиот транспортен брод Алтмарк додека тој се наоѓал во норвешките територијални води, со што ја наруши норвешката неутралност. Хитлер прекршувањето на норвешката неутралност го сметал за јасен знак дека сојузниците исто така биле подготвени да ја нарушат норвешката неутралност, и затоа се посветил на инвазијата.
На 12 март, Обединетото Кралство одлучило да испрати експедициски сили во Норвешка, непосредно пред завршување на Зимската војна. Откако Зимската војна завршила силите биле отповикани, а операцијата откажана. Британскиот кабинет изгласал одобрување на Черлиловата операција за минирање на норвешките води, пропратена со растоварање на војници.
Првите германски бродови испловиле за нападот на 3 април. Два дена подоцна, започнала и долго планираната операција Вилфред, и одред од Кралската морнарица го напуштила Скапа Флоу со цел да ги минира норвешките води. На 8-ми април биле поставени мински полиња во Вестфјорден. Операцијата Вилфред била завршена.
На 9 април, започнала германската инвазија, а исто така веднаш било започнато извршувањето на планот Р 4.
Инвазија на Данска
Стратешки, Данска ѝ била важна на Германија како почетна точка за окупација на Норвешка. Како мала земја која се граничи со Германија, исто така се сметала за земја која во одреден момент ќе мора да падне. Со оглед на местоположбата на Данска на Балтичкото Море, земјата, исто така била клучна во контролата на поморскиот пристап до главните германски и советски пристаништа.
На 9-ти април 1940, во 04:00 часот, германскиот амбасадор во Данска, Сесил фон Ренте-Финк, му се јавил на данскиот министер за надворешни работи Петер Мунк и побарал средба со него. Откако 20 минути подоцна се сретнале, Ренте-Финк му кажал дека германските трупи тргнале да ја окупираат Данска за да ја заштитат земјата од француско-британскиот напад. Германскиот амбасадор побарал веднаш да престане данскиот отпор и да се воспостави контакт меѓу данските власти и германските вооружени сили. Ако не се исполнат овие барања, Луфтвафе ќе го бомбардира Копенхаген. Додека се соопштувале германските барања, Германите веќе напредувале; во 03:55 часот првите германски трупи со траект се растовариле во Гедсер и се упатиле на север. Германските падобрански единици (Фалширмјегер) непречено слетувале зазеле 2 аеродроми во Алборг, мостот Сторстрем како и тврдината Маснедо. Нападот на Маснедо е првиот регистриран напад во воената историја од страна на падобранци.
Во 04:20 часот, баталјон од германски пешадиски војници се истоварил на пристаништето во Копенхаген и веднаш без посилен отпор го зазел данскиот гарнизон во Кастелет. Од пристаништето, Германците се упатиле кон палатата Амалиенборг за да го заробат данското кралско семејство. Додека напаѓачите се движеле кон резиденцијата на кралот, била предупредена кралската гарда и на помош кон палатата тргнало засилување. Првиот германски напад на Амалиенборг бил одбиен, а Кристијан X и неговите министри добиле време за да се состанат со началникот на данската армија, генерал Приор. Додека разговарале, неколку формации на германски бомбардери над градот фрлале летоци во која се наведувала оправданоста за германската инвазија на Данска. Соочени со заканата дека Луфтвафе ќе го бомбардира цивилното население во Копенхаген, кралот Кристијан и целата данска влада капитулирале околу 06:00 часот, а тоа требало да ја задржат политичката независност во внатрешните прашања.