cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мастоцит
Мастоцитите, многу често се грешат со Адипоцитите, со тоа што нивното име потсеќа на маст (масно), но ова е погрешен заклучок и треба да се врши диференцијација помеѓу двата поими.
Я
Ја (современа кирилица: Яя; стара кирилица: ; глаголица: Ⱑⱑ)— буква од старата кирилична азбука која се користела во скоро сите азбуки од словенско потекло. Првичната старокирилска буква е сменета по иницијатива на Царска Русија, односно старокирилската ѩ се заменила со я. Во македонскиот јазик нема таква буква. Звучната вредност на буквата е /ja/ или /a/. Буквата денес се користи во бугарскиот јазик, рускиот јазик, украинскиот јазик, белорускиот јазик и во повеќе други несловенски јазици.
Геологија
Геологија — наука за настанувањето, градбата и составот на Земјата, наука за процесите и пројавите што настанувале и настануваат на површината од Земјата и во нејзините длабочини. Научниците коишто се занимаваат со проучувањето на оваа наука се викаат геолози. Зборорот „геологија“ за првпат го употребил Жан Андре Делик (1727 — 1817) во 1778 година, а терминолошки го дефинирал Хорас Бенедикт од Сосура (1740 — 1799) во 1779.
Историски развој
Геологијата е една од најстарите науки заедно со астрономијата. Употребата на геологијата е поврзана со користењето на техничкиот камен како градежен материјал. Уште од времето на неолитот, кога почнале да се појавуваат првите населби, луѓето знаеле каков вид на камен е најдобро да употребат за различни потреби, па за правење на алатки користеле обсидијан и кремен, а за градење мермер и варовник. За тоа сведочат археолошките наоѓалишта.
Атракција 4
Атракција 4 (шпански јазик: Atraccion 4x4) е аргентинска теленовела. Всушност, ова е тинејџерска телекомедија под продукција на Идеас дел Сур. Серијата имаше одлични резултати со својот старт кој беше на 3 ноември 2008 год. Како дел од глумечката екипа се појавија нам добро познатите Луисана Лопилато и Камила Бордонада, како и братот на Луисана, Дарио Лопилато.
Синопсис
"Атракција 4x4" ни ја раскажува приказната за две семејства од различни социјални класи, кои заради своите судбини се собираат и споделуваат интриги, романтика и битки и оние кои растат и возрасните. Хамлет Лакале ја создал музиката за песната за жената, која му го предизвикала најголемото разочарување: Летисија Рокатаглиата Балбуена. Изминатите дваесет години таа песна била исполнета и препишана од најпознатите музичари во светот. Наискрениот пријател на Хамлет, Гонсало Милохас му ги украдил двете најголеми работи: музичката тема претварајќи во хит, од која станува милионер, и неговата голема љубов, Летисија, за која се оженил. Од тој ден, лошата среча во професијата го следи Хамлет, и покрај тоа, тој продолжува да е простодушен и заработува храна заедно со ќерките и една група од пријатели пеејќи во музички бенд наречен Patota Tropical. После откако останал вдовец, тој се грижи за своите три ќерки, кои ги обожава и им помага на секој начин. Историјата се дели на два дела. Во едниот дел се возрасноте, со Хамлет и неговата борба да си го врати она кое е негово. Таму се справува против Гонсало, кој го заштитува она кое го добил по нечесен пат. А Летисија повторно се среќава со Хамлет, од кого таа ги има најубавите спомени и исто така е причината за неговото најголемото разочарување. Во младата глумечка екипа, ќерките на Хамлет и донесените синови на Летисија ја предизвикуваат судбината и споделуваат авантури и романси, додека се обидуваат да се приспособат еден кон друг и покрај различните начини на живот.
Свендборг
Свендборг е значаен град во Данска, поточно во јужниот дел на државата. Денес Свендборг има околу 27.000 жители во градот и 59.000 во поширокото градско подрачје.
Природни услови
Свендборг се наоѓа во јужниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот Свендборг е оддалечен само 220 километри југозападно.
Релјеф: Градот Свендборг се наоѓа во југоисточниот дел на данскиот островФин, на место каде му се приближува помал остров Туро. Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0 до 50 метри.
Клима: Климата во Свендборг е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.
Ивец (војсководец)
Ивец (X–XI в.) — македонски благородник, истакнат војсководец од времето на Самуиловото Царство.
Свендборг
Природни услови
Води: Свендборг се формирал на морскиот канал кој ги разделува островот Фин и островот Туро.
Ивец (војсководец)
Есента 1015 година ја уништил византиската војска во Пелагонија, намамувајќи ја во заседа. По смртта на царот Јован Владислав, кога царицата Марија и другите великодостојници му се предале на Василиј II, тој се засолнил на планината Брохот, каде што го изградил дворецот Проништа и продолжил да им дава отпор на Византијците. На денот на домашната слава Голема Богородица во 1018 година со измама бил фатен од охридскиот архонт Евстатиј Дафномил и предаден на царот Василиј II, кој му го одзел целиот имот и го испратил во затвор.
Свендборг
Историја
Подрачјето Свендборг било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба е основана во 1200 година. Населбата градскит еправа ги добила во 1253 година.
И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.
Население
Денес Свендборг има околу 27.000 жители во градските граници и околу 59.000 со околните населени места.
Етнички состав: Населението на Свендборг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.
Мида сос
Мида сос (италијански „alle vongole“) е прелив за тестенини, кој е обично лингвини. Двете најпопуларни сорти се бели обично со мелени школки, маслиново масло, лук, сок од лимон или бело вино исто така и магдонос, или црвен, обично тенок сос од домати со мелени школки. Други варијанти се на цели школки, снегулки од лута пиперка и други состојки. Сокот од мида може и да се користи и за подготовка на сосот од мида.
NGC 4784
NGC 4784 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4784 се споменува и како MCG -2-33-53.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4784 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4784 има привидни димензии од 1,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 36' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 104°.
Други поделби
Проучување на NGC 4784 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43929. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5538. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Црква „Св. Илија“ - Битуше
Свети Илија — манастирска црква во долнореканското село Битуше. Црквата се наоѓа во крајниот североисточен дел од селото, на неколку стотина метри од соседното село Велебрдо.
Lactarius aspideoides
Lactarius aspideoides, попозната како светло жолта млечка, е вид на габа Млечки (печурки) од фамилијата Russulaceae. Посебните одлики на плодното тело вклучуваат леплива, бледожолта шапка и изобилен латекс што го обојува ткивото на печурките во боја на јоргованот. Се наоѓа во Северна Америка.
Црква „Св. Илија“ - Битуше
Контроверзија
При изградбата на црквата, пред олтарот било изѕидано култното место каде што во минатото верниците му палеле свеќи на Свети Илија. Надлежниот митрополит г. Тимотеј одбил истата да ја освети сè додека изѕиданото место не биде срушено, што наишло на незадоволство кај месното население, така што црквата останала неосветена.
Lactarius aspideoides
Таксономија
Видот првпат научно го опишала Гертруда Симонс Бурлингем во 1907 година. Таа ја пронашла габата додека собирала во Њуфејн, Вермонт. Lactarius aspideoides е класифициран во делот Aspideini од подродот Piperites од родот Млечки(печурки). Во рамките на Aspideini дополнително е организиран во шумите Аспидеус, заедно со L.aroostookensis, L.pseudoaspideus и L.аспидеус.
Црква „Св. Илија“ - Битуше
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола. Секоја страна од куполата содржи монофора, а на повеќе места од ѕидовите на црквата има слепи ниши, вклучувајќи ја и полукружната апсида на источниот ѕид. Над влезната врата има трифорен облик, при што поголемиот среден дел всушност претставува монофора. Црквата во целост е изградена од камен и е покриена со лимен кров.
Lactarius aspideoides
Таксономија
Подоцнежниот хомоним Lactarius aspideoides, именуван од Роберт Кинер во 1975 година, е нелегитимно име според правилата на Меѓународниот кодекс за ботаничка номенклатура. Сега се смета за синоним за Lactarius salicis-reticulatae.
Црква „Св. Илија“ - Битуше
Архитектура
Во дворот на црквата има споменик на пет загинати борци во Народноослободителната борба.
Lactarius aspideoides
Таксономија
Специфичниот епитет aspideoides значи „штит-како“. Заедничкото име е „светло жолта млечна шапка“.
Опис
Шапката е месеста и цврста, првично конвексна и папочна (со централна вдлабнатина како папок), потоа сплескана пред да стане инка во зрелоста. Достигнувајќи пречници од 3-8 см, шапката е со сулфурно-жолта боја, со слаби зони на тесни концентрични прстени со посветли и потемни жолти тонови. Шапката е многу леплива кога е влажно и има густ и постојан глутен. Маргините на работ на шапката се свиткани навнатре и има ситни влакна кај младите примероци. Жабрите се белузлави, а потоа кремова боја, забележани со жолта боја и наредени блиску една до друга. Понекогаш жабрите се спуштаат веднаш до дршката. Нивната приврзаност кон стеблото е аднат - широко прицврстена за дршката малку над дното на жабрената, со поголемиот дел од жабрената споена со дршката. Тие се 4 мм широки, исо боја на јоргован кога ткивото на жабреното ткиво е оштетено. Дршката е сулфурно жолта, често забележлива со потемно жолто, лепливо кога е младо или влажно, и еднакво по ширина низ или помало во основата. Неговата површина е мазна, а таа е 3-6 см долго и 10-15 мм дебело. Месото е белузлаво, се менува во слаба боја на јоргован кога е изложено на воздух. Латексот е бел и има горчлив вкус.
Оотпечатокот од спори, спорите изгледаат бледо жолти. Употребата на светлосен микроскоп открива дополнителни детали: тие се грубо сферични до широко елипсоидни, со димензии 7-9 на 7-8Мм, и покриени со широко распоредени, разгранети широки гребени помеѓу 0,5-1,5 Мм висока. Базидијата, клетките кои носат спори, се 35-40 на 8-11Мм, со четири спори и во облик на клубенот.
Слични видови
Видот е тесно поврзан со Lactarius aspideus, уште еден бледо жолт Lactarius со латекс кој го обојува месото виолетово, но може да се разликува од него по светло обоената и зонирана шапка, помалата големина и горчливиот вкус на латекс от.
Живеалиште и распространетост
Плодните тела на Lactarius aspideoides растат на земја, расфрлани или во мали групи, во листопадни и четинарни шуми. Овој невообичаен вид обично се среќава од лето до есен. Распределбата ги вклучува североисточните и централните Соединетите Американски Држави, кои се протегаат во јужна Канада.
Географија на Монако
Местоположба
Монако е кнежевство во Југозападна Европа.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 1,95 км2, и според тоа се наоѓа на 230 место по големина во светот. Монако претставува т.н. град-држава, кој се наоѓа на Средоземно Море и граничи со Франција.
Монте Карло е најголемиот во државата.
Население
Според пописот, вкупното население во Монако е околу 32,965 жители. Густината на населеноста е 16,818 жит/км2, според кој е една од најгусто населените места во светот.
Клима
Кнежевство Монако е втората најмала држава во светот по Ватикан. Монако се наоѓа на т.н. Азурен брег на Средоземно Море, на 18 километри источно од францускиот град Ница. Највисока точка во државата е 163 метри, највисокиот врв “Ангел“ е висок 1109 метри. Монако не располага со никакви природни ресурси.
Климата во Монако е субтропска со мека и дождовна зима и топло и суво лето. средната минимална температура во јануари е 8 °C, а средната максимална температура во јули и август е 26 °C.
Monaco
Комуникациски протокол
Комуникациски протокол е формален опис на дигитални порака формати и правила за размена на тие пораки во компјутерски системи или помеѓу компјутерски системи и телекомуникациите. Протокол може да вклучува и сигнализација, проверка и исправка на грешка откривање и способности. Протоколот опишува синтакса, семантика, како и синхронизација на комуникацијата и може да се спроведува во хардвер, софтвер, или и во двете.
Вовед
Во дипломатски контекст зборот протокол се однесува на дипломатски документ или правило, упатство итн. Синоними се процедура и политика. Иако не постои општо прифатено формална дефиниција на "протоколот" во компјутерската наука, неформалna дефиниција, врз основа на претходните, би можело да биде "опис на еден сет на процедури што треба да се следи при комуникација". Во компјутерската наука зборот алгоритам е синоним за зборот постапка, па протокол е на комуникациите што е тоа алгоритам е да се пресметки.
Комуникациски системи користат добро дефинирани формати за размена на пораки. Секоја порака има точно значење за цел да предизвика одредена реакција на примачот. А протокол затоа што опишува синтакса, семантика, како и синхронизација на комуникација. А програмскиот јазик ја опишува истата за пресметки, па постои блиска аналогија помеѓу протоколи и програмски јазици:. протоколи се на комуникациите што се пресметки на програмски јазици.
Дипломатски документи за изградба на едни со други, создавајќи документ-дрвја. Начинот на под-документи кои го сочинуваат еден документ-дрво се напишани и има влијание врз комплексноста на дрвото. Со наметнување на модел на развој на документите, вкупната читливост може да се подобри и комплексноста може да се намали.
Ефикасен модел за таа цел е да дели шема или модел. Да дели шема на документи кои го сочинуваат дрвото се смета дека припаѓаат на класите, наречени слоеви. Растојанието на под-документ за својот корен-документот се нарекува свое ниво. На ниво на под-документ ја одредува класата на која припаѓа. Под-документите им припаѓаат на класата и сите обезбедуваат слична функционалност, а кога формата ја следи функцијата имаат слична форма.
На комуникациските протоколи во употреба на интернет се дизајнирани да функционираат во многу сложени и разновидни поставки, па и тие имаат тенденција да бидат многу комплексни. Неверодостојни пренос линкови додадете на ова со тоа што дури и основните барања на протоколи потешко се постигнуваат.
За да се олесни дизајнот, комуникациските протоколи се исто така структуирани со помош да дели шема како основа. Наместо да се користи еден универзален протокол да се справи со сите преносни задачи, се користи збир на протоколи за соработка и монтирање на дели шема.
Комуникациски системи
Информациите разменети меѓу уредите во мрежа или друг комуникациски медиум е регулирано со правила (конвенции) кои можат да бидат дадени во техничката спецификација се нарекува стандарден комуникациски протокол. Природата на комуникацијата, вистинските податоци разменуваат и која било држава-зависи од однесување се дефинира со спецификацијата. Овој пристап често се зема за протоколи во употреба од страна на телекомуникациите. Во дигиталните компјутерски системи, правилата да бидат изразени со алгоритми и datastructures, зголемувајќи ја можноста за независност на хардвер. Изразување на алгоритми во преносни програмски јазик, го прави протокол софтвер независен оперативен систем.Протоколите се користат од страна на оперативниот систем сам по себе, се позајмуваат за да се опише овој начин и обично се, исто како остатокот од оперативниот систем, распоредени во бинарно, или изворна форма.
Оперативните системи обично се состојат од множество на соработка процеси кои манипулираат заедничка продавница (на самиот систем) да комуницираат едни со други. Оваа комуникација е регулирана со добро разбрани протоколи и е само мал дел од она што процесот би требало се да постигне (систем за управување ресурси, како на обработувачот, меморија, тајмери, I / O уреди итн, и обезбедување на контрола на пристап до ресурсите), па овие протоколи можат да бидат вградени во процесот кодови како мал дополнителен код фрагменти.
Во тоа време кога интернетот беше формиран, дели докажале да биде успешен дизајн за пристап и компајлер и оперативниот систем дизајн и со оглед на сличностите помеѓу програмските јазици и протоколите за комуникација, таа интуитивно чувствува што треба да се примени на протоколи, како и дели.Ова даде повод за концептот на слоевит протокол кои во денешно време претставува основа на протоколот дизајн.
Системите не користат ниту еден протокол да се справи со пренос. Наместо тоа, тие користат збир на протоколи за соработка, понекогаш се нарекува протокол семејството или протокол сопствена.Некои од најпознатите протокол апартмани вклучуваат:. IPX / SPX, X.25, AX.25, AppleTalk и TCP / IP. За да соработуваат протоколите треба да комуницираат едни со други, па не е анонимен "протокол", за да го направите тоа. А техника користена од страна на овој "протокол" се нарекува енкапсулација, што го прави возможно да се помине пораки од слој до слој во рамка.
Протоколите можат да бидат подредени на функционалноста во групи, на пример, постои група на транспортни протоколи. Функционалностите се одбележан на слоеви, што врз секој слој решавање посебна класа на проблеми поврзани со, на пример:. Апликација, транспортот, интернет и мрежниот интерфејс-функции За да се пренесе некоја порака, протокол треба да бидат избрани од секој слој, па некој вид на мултиплексирање / демултиплексирање се одвива. Изборот на следниот протокол, исто така, дел од горенаведените "протокол" се постигнува со проширување на порака со protocolselector за секој слој.
Има огромен број на протоколи, но сите тие се разликуваат само во деталите. Поради оваа причина на TCP / IP протокол може да се студира за да се добие целокупната сопствена слика за протоколот. Интернет Протокол (IP) и Пренос протоколот за контрола (TCP) се најважните од нив, а терминот Internet Protocol Suite, или TCP / IP протоколот, се однесува на наплата на своите најмногу користени протоколи. Повеќето од протоколите за комуникација во употреба на интернет се опишани во барањето за Коментари (RFC) документи на Интернет Инжинерство Task Force (IETF).
Основни барања на протоколи
Податоците претставуваат пораки кои може да бидат испратени и примени на комуникациски системи за да воспостават комуникација. Протоколиte затоа треба да ги утврдat правилата за пренос. Во принцип, многу од следните треба да се однесуваат вака
Три Води (планински локалитет)
Три Води (или популарно наречен на тетовски дијалект Три Воде) е привлечна планинска месност на Шар Планина. Сместен е во северниот дел на масивното планинско било на Шара, на надморска висина од околу 1320 метри. По воздушна линија од градот Тетово е оддалечен околу 16-18 километри. До Три Води се стигнува преку селото Брезно од кое е оддалечен околу 7,5 километри, или околу 2,5 часа пешачење. Три Води е вклучен во планинарски излет на планинарскиот клуб "Љуботен". Планинарската стаза до Три Води од селото Брезно (950 надморска висина) е релативно лесна. Се пешачи најпрво низ мешана шума, тука, во овој дел се достига н.в. од околу 1250 метри. Потоа патеката продолжува по земјен пат по кој можат да се движат теренски возила. Од еден дел од патот може да се види и ледничкото Брезјанско Езеро, до кое доколку се одвоите од трасата се стигнува за 5 мин пешачење. Горе, на Три Води природата била прилично дарежлива. Изобилува со вода, густа борова и мешана шума, како и пасиште. Од Три Води се гледа Доброски Врв. До 2001 година на Три Води постоеше планинарски дом, кој за време на етничкиот конфликт, за жал, беше запален и разрушен.
Крвни плочки
Крвни плочки (тромбоцити ) — цитоплазматични парчиња во крвта и се едни од формативните елементи. Имаат бела боја и се големи околу 4 µ. Тие содржат ткивна материја серотонин и ензим тромбокиназа, кои лесно се ослободуваат при кршење на плочката. Со тоа крвните плочки имаат клучна улога во хемостазата, поточно во згрутчувањето на крвта (за да се спречи крвавење). Ако некој крвен сад е оштетен (на пример, со пресекување или со модринки), крвните плочки брзо одат на местото и се групираат за да ја затнат пукнатината.
Недоволен број на крвни плочки може да предизвика често крвавење од носот, подолго крвавење при пресекување, абнормално добивање модринки, или крвавење во столицата, урината или на кожата. Во сериозни случаи, кога бројот на плочките е многу мал, постои опасност од крвавење во внатрешните органи или во мозокот.
Извор (рудник)
Извор — рудник на талк, кој се наоѓа околу 25 км јужно од Велес, во атарот на селото Извор. Оруднувањето се јавува по должината на главната тектонска руптура во тесен издолжен појас од околу 3–4 км, широк околу 150 м на контактот Вардарска зона и Пелагонискиот хорст антиклинориум. Оруднувањето се јавува на повеќе места, има слоевита форма со различна должина на протегање и дебелина до 5 m. Просторно талкот се наоѓа во талкшистите. Хемискиот состав на рудата е: SiO2 43%, Al2O3 13,6%, MgO 18–23% и Fe2O3 7,46%. Рудните резерви се околу 100.000 тони, а најголемиот дел е експлоатиран за потребите на фабриката за талк во Велес. Генетски наоѓалиштето е од контактно-метаморфен тип.
Источна Вестфалија-Липе
Најпознатото обележје е Арминовиот споменик (Hermannsdenkmal), подигнат во чест на војсководецот Армин, кој ги поразил Римјаните во битка во Тевтобуршка шума и со тоа го запрел нивниот натамошен продор во Германија.
Најпозната современа личност од Источна Вестфалија-Липе е поранешниот канцелар на Германија Герхард Шредер (р. 1944 во Мосенберг).
Позначајни градови во регионот се Билефелд и Падерборн. Еве ги покрупните места со нивното население:
Википедија на норвешки јазик (букмол)
Норвешката Википедија е издание на Википедија на норвешки јазик, дел од фондацијата Викимедија. Ова издание има над 210.000 регистрирани корисници и над 312.000 статии заклучно со 23 септември 2011 година, додека до 21 септември имало 543 добри статии, 208 избрани статии и 99 избран список.
Надворешни врски
Норвешката Википедија
Месје 30
NGC 7099 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Јарец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7099 се споменува и како M 30, GCL 122, ESO 531-SC21.
Откривање
Телото е откриено на 3 август 1764 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7099 е од видот V. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,9 m. NGC 7099 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 40 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -23° 10' 43"".
Други поделби
Проучување на NGC 7099 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 346; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6940. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 194.
Јапонски идол
Терминот се комерцијализира од јапонски агенции за таленти. Идолите се наменети да бидат идеален објект за љубовта на страсните обожаватели.
Исто така, постои мислење дека Јапонците гледаат идолите како сестри или „обични соседски девојки“.
Во јапонската поп-музика идоли претставуваат специфичен жанр, вид едноставни сентиментални песни, кои не изискуваат многу вокално мајсторство, но пејач треба да биде убав и сладок. Во нивниот секојдневен живот, идолите исто така треба да одговараат на нивните песни, да имаат кристално чист и светол имиџ, да бидат пример за младата генерација.
Историја
Феноменот се појавил во почетокот на 1970-тите години поради популарноста на францускиот филм „Cherchez l'Idole“ („Барајте идолот“), кој се појавил по екраните во Јапонија во ноември 1964 година. Глумицата Силви Вартан, која ја игра главната улога, станува исклучително популарна. Терминот „идол“ почна да се користи за девојки, главно на возраст од 14 до 16 години, кои сега почнуваат својот пат кон славата или за многу млади нови ѕвезди.
Селективна список на јапонски идол групи
Тоа е селективна список на јапонски идол групи (музички групи), поделена на проекти или агенции за таленти.
Татами
Татами (јап. 畳) е вид на душек кој се користи како поден материјал во традиционалните јапонски соби. Татами се направени во стандардни големини, двојно подолги во ширина, околу 0,9м на 1,8м во зависност од регионот. Во боречките вештини, татами се на подот во доџо школите, а се користат и на натпревари.
Татами се покриени со плетена слама од мека трска (藺草, „игуса“). Јадрото традиционално се прави од оризова слама, но современите татами понекогаш имаат компресирани плочи од пилевина или јадра од полистиренска пена. Долгите страни обично имаат рабови (縁, хери) од брокат или обична ткаенина, иако некои татами немаат раб.
Историја
Терминот татами е изведен од глаголот „татаму“ (畳む), што значи „преклопување“ или „натрупување“. Ова укажува на тоа дека раните татами биле тенки и можеле да се преклопат кога не се користат или натрупуваат во слоеви.
Татами првично биле луксуз за благородништвото. Долните класи имале земјени подови покриени со душек. За време на Хеианскиот период, кога се практикувал „шинден-зукури“ архитектонскиот стил на аристократски резиденции, подовите шинден-зукури во просториите во палатите биле главно дрвени, а татами се користеле само како места за најбогатите аристократи.
Во Камакура периодот, се појавил архитектонскиот стил на живеење „шоин-зукури“, за самураите и свештениците кои стекнале моќ. Овој архитектонски стил го достигнал својот врв на развој во Муромачи периодот, кога татами постепено се ширеле низ целите простории, почнувајќи од најмалите простории. Собите целосно покриени со татами станале познати како „зашики“ (座敷, бук. распослано за седење), а правилата за седење и етиката го одредувале распоредот на татами во собите.
Се вели дека пред средината на XVI век, владејачкото благородништво и самураите спиеле на татами или ткаени душеци наречени „гоза“ (茣蓙), додека обичните луѓе користеле сламени душеци или лабава слама за душек. Татами постепено се популаризирала и стигнале во домовите на обичните луѓе кон крајот на XVII век.
Куќите изградени во Јапонија денес ретко имаат соби со под од татами, а ако ги имаат, се малкубројни. Да се има само едена татами соба е вообичаено. Собите со татами, и другите вакви традиционални архитектонски одлики, се нарекуваат „нихонма“ или „уашитсу“ (простории во јапонски стил).
Големина
Големината на татами традиционално се разликува помеѓу регионите во Јапонија:
Во однос на дебелината, 5.5 см е просечен за кјоома татамите, додека 6 см е норма за кантоома татамите. Половина душек се нарекува ханџоо (半畳), а душеците со должина од три четвртини, кои се користат во просториите за церемонијата со чај (чашитсу), се нарекуваат даимедатами (大目 или 台目). Во однос на традиционалните јапонски единици за должина, татамите имаат 1 кен на 0.5 кен, или еквивалентно на тоа се 6 шаку на 3 шаку (0.9 м), големината на татамите од Нагоја. Шаку е скоро иста должина како и една стапка во традиционалниот англиско-американски систем за мерење.
Во Јапонија, големината на собата често се мери со бројот на татами (-畳, „-џоо“), кој изнесува околу 1.653 м2 (за стандардните татами од Нагоја). Понатаму, во однос на традиционалните единици во Јапонија, просторијата (а особено подната површина на куќата) се мери во „тсубо“, каде што едно тсубо е површината на два татами душеци (квадрати); еден душек е 1 кен на 1 кен или 1.81818 м2, или два душека околу 3.306 м2.
Некои вообичаени големини на простории во регионот Нагоја се:
Продавниците традиционално се дизајнирани да бидат со големина од 5.5 татами душеци, а чајните соби се често на 4.5 татами душеци.
Распоред
Постојат правила во врска со бројот на татами и распоредот на татами во една просторија. Во Едо периодот, правилните (祝儀敷き, „шуугиџики“) и неправилните (不祝儀敷き, „фушуугиџики“) аранжмани за татами биле јасно дефинирани, а татами соодветно би биле преуредени во зависност од приликата. Во современата практика, редовно се користи „правилниот“ распоред. Во овој аранжман, дупките помеѓу положените татами формираат „Т“; во „неправилниот“ аранжман, татамите формираат „+“. Правилното поплочување често бара употреба на 1.5 душеци за да се поплочи собата.
Поврзано
„Хигашијама Бунка“ од Муромачи периодот.
Јесен (Елстер)
Јесен (Jessen) — општина сместена на реката Шварце Елстер и се наоѓа во источниот дел на Саксонија-Анхалт во округот Витенберг.
Географија
Јесен е споена општини од следниве единици:
Историја
Во 1945, станал дел од покраината Саксонија-Анхалт. Во 1952, според административните реформи на Источна Германија, Јесен станал окружен главен град на регионот Котбус (Котбус сега е дел од Бранденбург). Во 1990, Јесен повторно станал дел од новоформираната покраина Саксонија-Анхалт. Во 1992, дошло до спојување на општините Грабо, Горсдорф-Хемсендорф, Линдвердер и Гроскорга, а во 1993 Швајниц, Гербишбах, Клоса, Шенајхо, Штајнсдорф и Диксферда. Со окружната реформа во 1994, Јесен станал дел од округот Витенберг, притоа добивајќи уште три општини кон него, Батин, Дисниц и Клајндребен-Маукен. Во 1999, дошло до уште спојувања: Арнсдорф, Лајпа и Рулсдорф со Рахајн. На 1 март 2004, уште 12, меѓу нив Зејда, Холцдорф и Линда (Елстер). Некои од овие порано независни општини се состоеле од повеќе населени места, па така денес Јесен има вкупно 47 Stadtteile (составни градски делови).
Економија и инфраструктура
Основаните бизниси главно се мали и средно во металопреработувачката, градежништво, преработка на млеко и производство на пијалаци. Исто така, има и поголеми претприемачи во земјоделството.
Факт
Градот е дванаесеттата најголема општина во Германија по површина, така за 3 км2 е поголема од Минхен.
Шарлот Бронте
Шарлот Бронте (Charlotte Brontë; 21 април 1816 – 31 март 1855) — англиски романописец и поетеса, најстара од трите сестри Бронте чии романи претставуваат стандарди во англиската книжевност. Таа е писателката која ја напиша  Џејн Ер  под псевдонимот  Карер Бел  (Currer Bell).
Животопис
Шарлот е родена во Торнтон (Thornton), Јоркшир (Yorkshire), во 1816 година, како трето од шестте деца на Марија (родена Бранвел) и нејзиниот маж Патрик Бронте (претходно „Патрик Бранти“), ирски англикански свештеник. Во 1820 година, семејството се преселува неколку километри подалеку во Хаворт, каде Патрик е назначен за Perpetual Curate (вечен помошник на парохискиот свештеник). Госпоѓа Бронте умира од рак на 15 септември 1821 година, оставајќи ги петте ќерки и синот на грижа на нејзината сестра Елизабет Бранвел. Во август 1824 година, Шарлот, заедно со три нејзини сестри, Емили, Марија и Елизабет ја испраќаат во Училиштето на црковните ќерки (Clergy Daughters' School), во Кован Бриџ (Cowan Bridge) во Ланкашир (кое подоцна ќе го опише како Училиште Лоувуд (Lowood School) во  Џејн Ер . Лошите услови во училиштето, кои Шарлот успеала да ги издржи, трајно влијаеле врз нејзиното здравје и физичкиот развој, и ја забрзале смртта на нејзините две постари сестри Марија (родена во 1814 година) и Елизабет (родена во 1815 година), кои умреле од туберколоза во јуни 1825 година, по нивното сместување во училиштето на први јуни од страна на татко им.
Дома на имотот во Хаворт (Haworth Parsonage), Шарлот и другите преживеани деца, Бранвел, Емили и Ана, започнале да ги опишуваат животите и борбите на жителите на нивните замислени кралства. Шарлот и Бранвел ги пишуваат Бајронските приказни за нивната земја - Ангриа, а Емили и Ана пишуваат статии и песни за нивната - Гондал. Сагите разработени и срочени (сè уште постојат во одделни ракописи), им ги исполнувале детството и адолесценцијата со опсесивен интерес, кој ги подготвил за нивните идни литературни професии.
Шарлот го продолжува нејзиното образование во Роу Хед (Roe Head) Мирфилд (Mirfield), од 1831 до 1832 година, каде што ги запознава нејзините доживотни пријатели и дописници Елен Насеј (Ellen Nussey) и Мери Тејлор (Mary Taylor). За време на овој период таа ја пишува нејзината новела Зеленото џуџе (1833) под псевдонимот Велсли (Wellesley). Шарлот се враќа за да работи како учителка од 1835 до 1838 година. Во 1839 година ја презема првата од многуте позиции како гувернанта во повеќе семејства во Јоркшир, кариера што ја одржува сè до 1841та година.
Ториевец по политичка определба, Шарлот проповеда толеранција, а не револуција. Негува високи морални принципи, и покрај нејзината срамежливост кога се наоѓа во друштво, секогаш е подготвена да ги брани своите убедувања.
Во 1842 година таа и Емили патуваат за Брисел за да се запишат во интернат воден од Константин Хегер (Constantin Heger) (1809-1896) и неговата сопруга Клер Зое родена Хегер (Claire Zoé Parent Heger ) (1804-1887). Во замена за престој во интернатот и школарина, Шарлот предава англиски, а Емили музичко. Нивниот престој во интернатот е прекинат по кратко време заради смртта на Елизабет Бранвел во октомври 1842 година, нивната тетка која по смртта на нејзината мајка му се придружува на семејството за да се грижи за децата. Шарлот се враќа сама во Брисел во јануари 1843 година, за да предава во интернатот. Нејзиниот втор престој во интернатот не е среќен, се чувствува осамено, носталгично и длабоко поврзана со Константин Хегер. Конечно се враќа во Хаворт во јануари 1844 година. Подоцна го користи нејзиното време поминато во интернатот како инспирација за дел од Професор и Villette.
Во мај 1864 година, Шарлот, Емили, и Ана објавуваат заедничка збирка поезија под псевдонимите Кјурер (Currer), Елис (Ellis) и Ектон Бел (Acton Bell). Иако продадени се само две копии, сестрите продолжуваат да пишуваат дела за издавање и ги почнуваат нивните први романи. Во врска со ова, Шарлот подоцна ќе напише: "Со одбивност кон личниот публицитет ние ги криевме нашите имиња под оние на Кјурер, Елис и Ектон Бел, двосмислениот избор е диктиран од некој вид на совесна скрупула, преземајќи машки христијански имиња, и не сакајќи да се декларираме како жени, без да се посомневаме во тоа време дека нашиот начин на пишување и мислење не беше баш „женски“, затоа што имавме нејасна претстава дека на писателките се гледа со предрасуди. Имавме забележано како критичарите понекогаш за нивно казнување го користат оружјето на навреда на личноста, а за нивна награда ласкањето што не претставува вистинска награда.“"
Вистина е дека нејзините романи се сметани за груби од страна на критичарите. Постојат и шпекулации во врска со идентитетот на Кјурер Бел и во врска со тоа дали Бел е маж или жена.
Братот на Шарлот, Бранвел, единствениот син во семејството, умира од хроничен бронхитис и неисхранетост, влошени од прекумерно пиење во септември 1848 година, иако Шарлот верувала дека неговата смрт е предизвикана од туберколоза. Имало и сомнеж дека Бранвел бил „уживател на опиум“, (т.е. зависник од опиум). Емили и Ана умираат од белодробна туберколоза во декември 1848, односно мај 1849 година.
Шарлот и нејзиниот татко сега се оставени сами. Со оглед на огромниот успех на Џејн Ер нејзиниот издавач ја убедувал да го посетува Лондон од време на време. Таму го открива нејзиниот вистински идентитет и почнува да се движи во повисоки општествени кругови, каде што се спријателува со Хериет Мартино (Harriet Martineau), Елизабет Гаскел (Elizabeth Gaskell), Вилијам Мејкпис Такереј (William Makepeace Thackeray) и Г. Х. Ливис (G. H. Lewes). Нејзината книга го поттикнува феминизмот во литературата. Главниот лик во нејзиниот роман „Џејн Ер“, Џејн Ер, е паралела на самата неа, жена што е силна. Меѓутоа, таа никогаш не го напушта Хаворт повеќе од неколку недели затоа што не сака да го остава сам нејзиниот стар татко. Ќерката на Такереј, писателката Ана Изабела Такереј Ричи (Anne Isabella Thackeray Ritchie), се сеќава на една посета на нејзиниот татко од страна на Шарлот Бронте:
"...влегоа два господина водејќи слаба, нежна, сериозна, мала дама, со светла права коса и мирни очи. Можеби има малку повеќе од триесет години, облечена е во мал barège  фустан со шара на блед зелен мов. Влегува со ракавици на раце, со тишина, со сериозност. Нашите срца чукаат со дива возбуда. Значи ова е писателката, непознатата моќ, чии книги направија Лондон да зборува, чита, шпекулира. Некои луѓе дури велат дека нашиот татко ги напишал книгите, тие прекрасни книги...Моментот е толку восхитувачки што вечерата доаѓа како оттргање од сериозноста на пригодата, и сите се насмевнуваме додека мојот татко се наведнува нудејќи ја неговата рака. Тој гениј, за каков што се сметаше таа, едвај му достигнуваше до лактот. Мој личен впечаток е дека таа е некако сериозна и строга особено кон мали девојчиња кои сакаат да брборат. Сите го чекаа брилијантниот разговор кој никогаш не започна. Госпоѓица Бронте се повлече на каучот во работната соба, и од време на време ќе промрмореше нешто тивко со нашата љубезна гувернанта... разговорот стануваше се понејасен и понејасен, дамите седеа околу, сè уште во исчекување, татко ми беше премногу вознемирен од мрачното расположение и тишината за да може да учествува во сето тоа... откако замина госпоѓица Бронте, се изненадив кога го видов мојот татко како ја отвора влезната врата со шапката на глава. Ги стави прстите на уста, излезе надвор во мракот и тивко ја затвори вратата зад него... долго потоа... госпоѓица Проктер ме праша што се случи... Тоа беше една од најздодевните вечери што ги поминала во нејзиниот живот... дамите кои дојдоа толку многу очекувајќи прекрасен разговор, мрачното расположение, резервираноста, и на крајот начинот на кој татко ми совладан од ситуацијата ја напушти тивко собата, излезе од дома и отиде во неговиот клуб“."
Во јуни 1854 година, Шарлот се мажи за Артур Бел Николс (Arthur Bell Nicholls), намесник на нејзиниот татко, и набргу потоа забременува. Нејзиното здравје драстично опаѓа во овој период, и според Гаскел (Gaskell), нејзиниот прв биограф, добивала напади на „чувство на постојана мачнина и несвестица што постојано се повторувала“. Шарлот умира заедно со нејзиното неродено дете на 31 март 1855 година, на возраст од само 38 години. Како причина за смртта во нејзината посмртница е наведена туберколозата (phthisis), но многу биографи претпоставуваат дека умрела од дехидратација и неисхранетост, предизвикани од претерано повраќање од тешка утринска мачнина или hyperemesis gravidarum. Исто така постои доказ со кој се претпоставува дека Шарлот умрела од тифус што го добила најверојатно од Табита Екројд (Tabitha Ackroyd), најстарата слугинка во домаќинството Бронте која умрела малку време пред неа. Шарлот е погребана во семејната гробница во Црквата на Св. Мајкл и сите ангели (The Church of St. Michael and All Angels), Хаворт, Западен Јоркшир, Англија. Животот на Шарлот Бронте , посмртната биографија на Шарлот Бронте од Гаскел, е првата од многуте објавени биографии на Шарлот. Иако верен кога станува збор за местата, Гаскел ги потиснува во втор план деталите за љубовта на Шарлот за Хегер, оженет човек, како преголема навреда за современиот морал, и како можен извор на болка за нејзините сè уште живи пријатели, татко и сопруг. Гаскел исто така дава сомнителни и неточни информации за Патрик Бронте, тврдејќи на пр. дека не им дозволувал на своите деца да јадат месо. Ова е побиено преку еден од дневниците на Емили Бронте, во кој го опишува подготвувањето на месо и компири за вечера на нивниот имот, како што истакнува Џулиет Баркер (Juliet Barker) во нејзината неодамнешна биографија „Бронтеви“.
Првонапишаниот роман е објавен посмртно во 1857 година, фрагмент на кој Шарлот работи во последните години од нејзиниот живот (1860), двапати довршуван од понови автори, најпознатата негова верзија е „Ема Браун: Роман од недовршениот ракопис на Шарлот Бронте“ од Клер Бојлан 2003 ( Emma Brown: A Manuscript by Charlotte Brontë  Novel from the Unfinished by Clare Boylan, 2003). Објавен е и поголем дел од Ангриа (Angria) во децениите што следуваат.
Библиографија
The Green Dwarf, A Tale of the Perfect Tense was written in 1833 under the pseudonym Lord Charles Albert Florian Wellesley. It shows the influence of Walter Scott, and Brontë's modifications to her earlier gothic style have led Christine Alexander to comment that, in the work, "it is clear that Brontë was becoming tired of the gothic mode per se".
Цемник
Цемник (Zemnick) — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер. Припаѓал на заедницата на општини (Verwaltungsgemeinschaft) Елбауе-Флеминг.
Географија
Цемник е село и се наоѓа околу 19 километри југоисточно од Лутерштат Витенберг.
Градби
Во 1888, била изградена парохиската црква со оргули од Конрад Гајслер.
Економија и сообраќај
Сојузниот автопат (Bundesstraße) B 187 помеѓу Витенберг и Јесен е околу 5 километри на југ.
Венецијана
Венецијана е слатко од ломбардската кујна покриена со шеќерни зрна или пак шлаг од бадем. Се служи во две верзии: поголемата многу се консумира за време на Божиќ, како панетоне; помалиот се јаде и како појадок, заедно и со капучино, а како кроасани. Венецијана е на база на путер и брашно и користи кисело тесто како квасец; помалата верзија е обично обична, понекогаш е исполнета со крем, додека поголемата содржи многу захаросан портокал.
Иљја Франк
Живот и кариера
Франк е роден на 23 октомври 1908 во Санкт Петербург. Неговиот татко, Михаил Лудвигович Франк, бил талентиран математичар со потекло од еврејско семејсто, додека неговата мајка, Михајловна Гратсијанова, била руски православен физичар. Неговиот татко учествувал во студентското револуционерно движење и како резултат на тоа бил протеран од Московскиот универзитет. По Октомвриската револуција, тој бил вратен и назначен за професор. Чичкото на Иљја, Семјон Франк, познат руски филозоф, не бил достоен и бил протеран од СССР заедно со уште 160 други интелектуалци во 1922. Иљја имал постар брат, Глеб Михајлович Франк, кој станал познат биофизичар и член на академијата за науки на СССР.
Иљја Франк изучувал математика и теориска физика во Московскиот универзитет. Од неговата втора година работел во лабораторијата на Сергеј Иванович Вавилов, кого го сметал за негов ментор. По дипломирањето во 1930, по препорака на Вавилов, тој почнал да работи во државниот оптички институт во Ленинград. Таму ја напишал својата прва објава за луминисценција заедно со Вавилов. Работата која ја завршил таму ќе биде основа за неговиот докторски есеј во 1935.
Откритието и објаснувањето на овој ефект резултирало со развивањето на нови методи за детектирање и мерење на брзината на јадрените честички со голема брзина и станало многу значајно за истражувањето во јадрената физика. Черенковото зрачење е широко употребувано во биомедицинските истражувања за детекција на радиоизотопи. Во 1946, Черенков, Вавилов, Там и Франк биле наградени со Сталинова награда за нивното откритие, а во 1958 Черенков, Там и Франк ја добиле Нобеловата награда за физика.
Во 1944, Франк бил назначен за професор и станал директор на одделот во институтот за физика и на лабораторијата за јадрена физика (која подоцна била префрлена во институтот за јадрено истражување). Лабораторијата на Франк била дел од (тајното) проучување на јадрените реактори. Поточно, тие ја проучување дифузијата и термализацијата на неутроните.
Во 1957, Франк исто така станал директор на лабораторијата за неутронска физика во обединетиот институт за јадрено истражување. Лабораторијата била заснована на неутронски брзо-пулсен реактор, тогаш во изградба. Пор надзор на Франк, реакторот бил користен за развивање на неутронски спектроскопски техники.
Личен живот
Франк се оженил со познат историчар, Ела Абрамовна Бејликис, во 1937. Нивниот син, Александар, се родил истата година и го продолжил проучувањето на физиката на неговиот татко.
IC 1129
IC 1129 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1129 се споменува и како ESO 117-13.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1129 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 1129 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на IC 1129 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14027.
Извор (појаснување)
Извор може да се однесува на:
Места
Името Извор е чест топоним на села низ неколку држави:
Тополничко Езеро
Тополничко Езеро — вештачко езеро и хидројаловиште во близина на селото Тополница по коешто и го добило името.
Географија и хидрографија
Езерото е изградено по горното течение на Тополничка Река, на надморска височина од 620 м. Сливната површина на реката до преливот на браната изнесува 20,1 км2 и таа образува корито во должина од 6 км. Вкупната површина на езерото изнесува 0,23 км2. Испарувањето на водата од езерото при просечно количество врнежи од 650 мм годишно изнесува 170.000 м3.
Брана и капацитет
Браната е изградена на надморска височина од 520 м. Таа има вкупна корисна зафатнина од 1.350.000 м3, а потребната зафатнина за нанос (мртов простор) изнесува 500.000 м3.