cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-1233
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 декември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1233 бил комуникациски сателит.
Црква „Св. Никола“ - Слепче (Прилепско)
Северен и јужен ѕид
Северниот и јужниот ѕид содржат композиции насликани во три зони и еден фриз. На обата ѕида се распоредени по две ниши — помала и поголема. Во првата зона на двата ѕида се прикажани светци воини и две композиции во големите ниши — на јужниот ѕид Исус Христос, а на северниот ѕид Свети Никола. Во втората зона на двата ѕида е претставен акатистот на Пресвета Богородица, а во третата зона се живописани Страдањата Христови. Од сцените и композициите на Богородичниот акатист насликани се 23 од вкупно 25 строфи коишто ги содржи акатистот, поделени на 12 икоси и 11 кондаци, а изоставени се само Благовештението второ и Опсадата на Цариград.
Наос и олтар
Црковниот свод во наосот содржи повеќе претстави. На западната страна е прикажан Светиот дух со гулаб во сончев диск со долги зраци, а по него следуваат Исус Христос како цар на небото, Бог Саваот во средишниот дел на сводот, Исус Христос Седржител опкружен со херувими, серафими и други божји суштества. Непосредно над Големиот крст од иконостасот е насликан Исус Христос како ангел, а во крајниот дел, до источниот ѕид во олтарниот простор, е прикажан Исус Христос Емануил, што на хебрејски значи „Бог е со нас“.
Претставите на ѕидните површини во олтар претставуваат продолжение на сцените насликани на останатите ѕидови во црквата. Во средината на источниот ѕид има невообичена претстава на Богородица Ширшаја со малиот Исус, а под неа има четири свети сослужители. Десно од Богородица Ширшаја, во средишниот дел се наоѓа нишата на ѓаконикот, а на поголема површина се прикажани Свети Роман, Свети Ахил Лариски и Свети Кирил Александриски. Најдолниот дел од северниот ѕид има приказ на Свети Петар како со наклон и испружени раце му се обраќа на Исус Христос кој е прикажан како богомладенец на олтар. Над оваа фреска следи зона со две полиња, во која се насликани сцени од Раѓањето Христово со Мајакта Бижја, а потоа фризот со неколку светители и над него Христовото воскресение од гробот и Томината молба за простување. Во највисокиот дел, насликани се уште две претстави со Христовото патешествие — Воскресението Христово и Христовото појавување. На јужниот дел од ѕидот во олтарот, во првата зона се прикажани Свети Спиридон и Свети Герман во свечена облека, а над нив во две полиња се живописани сцените со осветлението на смоквата и сцената со фарисеите. Во третата зона на овој дел од ѕидот се среќаваат уште две сцени од Христовото патешествие — Раѓањето и Сретението.
Галерија
Надворешност
Ема Адбoге
Ема Адбoге (родена 1982 година), шведска илустраторка и писателка за деца. Покрај илустрирањето на сопствените книги, таа придонела и за дела од други автори, а истовремено земала и нарачки од образовни издавачи. Во 2013 година, таа била наградена со наградата Елза Бесков за илустрираната Ленис Оле и други дела за деца.
Биографија
Родена во 1982 година во Линшепинг, Адбoге е сестра близначка на Лисен Адбoге, која исто така е илустратор, карикатурист и писател. По завршувањето на средното училиште во Мјoлби, двете студирале илустрација во училиштето за карикатура во Хофорс. До својата 21 година, секоја од нив илустрирала неколку книги од различни автори.
Нејзината математика на отворено: забавни активности за секоја сезона (2016) е објавена на англиски јазик. Ги охрабрува децата од пет до осум години да учат математика со играње со предмети што можат да ги најдат надвор, како што е мерење на должината на црв или правење снешко.
Книгата Гропен на Адбoге во 2018 година ја добила наградата август во категорија деца и млади возрасни.
Старогрчки јазик
Старогрчки јазик се однесува на фазата во историјата на грчкиот јазик која соодветствува сокласичната антика, која се однесува на двата периода од грчката историја: архаична и класична Грција. Античкото доба на Грција обично го подразбира и хеленизмот (пост-класичното) доба; меѓутоа, овој период се одликува со своја сопствена фаза на развој на грчкиот јазик наречена Хеленски грчки јазик. За информации за грчкиот јазик пред создавањето на грчкото писмо, видете ги статиите микенски јазик и прагрчки јазик.
Старогрчки дијалекти
грчкиот јазик почнал да се создава во локални облици дури и пред преселбата на грчките племиња на територијата на Грција, но од друга страна, дијалектичките варијации настанале потоа. Низ историјата грчкиот јазик се состоел од разни дијалекти кои не важеле за некоја јасна исцртана територија. Дури и да важеле, тие постојано би се менувале заради честата миграција на хеленските народи. Според неговите лингвистички варијации, старогрчкиот јазик од архаичното и класичното доба се состои од следниве симболички дијалектички ограноци:
Дијалектите во предкласичниот и класичниот период се писмено документирани уште од 8 век п.н.е, со тоа што истите сигурно се развиле многу пред тоа.
Најстандардната формулација на предкласичните и класичните дијалекти ги дели истите во четири до пет главни групи:
Аркадо-кипарската група содржи дијалекти кои се најслични на Микенскиот грчки јазик и веројатно таа е неговиот директен потомок. Северозападните/Дорски варијанти се најразлични од сите други.
Овие дијалекти си влијаеле еден на друг, така што не можат да се третираат со апсолутна сигурност.
По освојувањата на Александар Македонски во 4 век п.н.е, a се јавил нов меѓународен дијалект наречен Коине или Обичен грчки јазик, кој главно се засновал на атичкиот, но бил повлијателен и од други дијалекти. Овој дијалект полека ги потиснал другите постари дијалекти, со исклучок на дорскиот дијалект кој до ден денес постои во облик на цаконскиот и Јужноиталскиот дијалект на современиот грчки јазик. Дорскиот исто така ги пренел своите аорски термини на речиси сите глаголи во демотскиот грчки јазик. Веќе во 7 век н.е, коине дијалектот полека се метафоризирал во средновековен грчки јазик.
Промена на звуци
Овој звук се менува бидејќи прагрчкиот јазик имал влијание врз сите грчки дијалекти:
Треба да се напомене дека /w/ и /j/, кога следат по само гласка, а не пред неа се комбинирале рано со самогласката за да направат дифтонг и затоа не се губеле.
Губење на /h/ и /w/ по самогласка кои често биле придружувани од компензационо издолжување на претходната самогласка. Губењето на /j/ по согласка било придружувано од голем број на компплескни промени како дифтонгизација на претходна самогласка, палатализација или друга промена на претходната согласка. Примери:
Нојенгена
Нојенгена (Neuengönna) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Нојенгена се наоѓа во долината на Генербах, 1 километар западно од патот Б88. Градот Јена се наоѓа на 14 километри.
Соседни општини
Соседни општини се Леестен на запад, Хајнихен, Цимерн и градот Дорнбург на север, Дорндорф-Штојдниц на североисток, Голмсдорф на исток, како и безокружниот град Јена на југ.
Општински единици
Местото се дели на местата Нојенгена и Порстендорф.
Сомови
Сомови (Silurus glanis) — риби од родот на сомовидните (Siluriformes). Припаѓаат во најголемите слатководни риби во Европа.Сомот живее во водите на Централна и Источна Европа, како и во Западна Азија.
27 (скопска автобуска линија)
Линија 27 — редовна автобуска линија на ЈСП Скопје која вози од Горно Лисиче - Вардарска до Капиштец и обратно.
Сомови
Изглед
Семејството Siluridae е претставена со големи риби кои што имаат издолжено тело, голема уста со три пара мустаќи (од кои еден пар кој се наоѓа на горната вилица достигнува до врвот на градната перка). Останатите два пара мустаќи се сместени на долната вилица. Има ситни очи. На телото не се забележуваат скралушки. Грбната перка е мала и заоблена, понекогаш може и да отсуствува. Стомачната перка е невообичаено долга, а опашната е мала и заоблена. Масна перка нема. Бојата на телото варира во зависност од местото на живеење. Основната боја на телото е маслинестозелена, грбот е темен, а стомачната страна е светла. Претставува многу привлечен вид за спортските риболовци и за стопанствениците. Сомот е една од најголемите риби во Европа. Според некои автори може да нарасте и до 3-4 метри должина и до 300 кг тежина (руски ихтиолог Сабанеев наведува дека во 1830 година во реката Одра е уловен сом со тежина од 400 кг). Сомот живее поединечно. Сомот е конкурент на крапот во исхраната. Се исхранува со болна и угината риба, па има и одредено санитарно значење за водите каде што се среќава. За разлика од останатите риби сомот се мрести во парови односно на една женска риба доаѓа една машка риба.Сомовите, обично се долги од 1.3-1.6 м и тешки 15-20 кг, иако во минатото биле ловени и многу поголеми примероци. Најчесто живеат при дното на големи, бавни реки и во езера. Деновите ги поминуваат скриени во дупки на дното, каде што се тешко забележливи благодарејќи на бојата. Околу устата имаат два долги и четири покуси мустаќи кои им помагаат во барањето на храната. Кожата им е мазна и не заштитена со крлушки, а препознатливи се и по малата и мошне долга подопашна перка. Видот им е прилично слаб, но слухот им е добро развиен.
27 (скопска автобуска линија)
Линија
Линијата број 27 започнува од улицата „Ѓорѓи Капчев“. Потоа се приклучува на улицата „Горно Лисиче“. Вози по улицата „Мите Богоевски“ и се приклучува на булеварот „12-та македонска бригада“ во населбата Лисиче. После три автобуски станици (стојалишта), линија број 27 вози по булеварот „Србија“, сè до исклучувањето на булеварот „Јане Сандански“. По тој булевар вози сè до почетокот на булеварот „Кузман Јосифовски - Питу“ и врти лево за да се приклучи на булеварот „Кочо Рацин“. Потоа линијата оди десно со што вози по улицата „11 Октомври“, улица која понатаму продолжува како „Димитрија Чуповски“ односно пат во средишното градско подрачје. Од „Димитрија Чуповски“, врти лево по булеварот „Свети Климент Охридски“ и кратко на булеварот „Мајка Тереза“ за да се приклучи на булеварот „Свети Кирил и Методиј“. На тој булевар кратно минува и се пренасочува на почетокот на улицата „Народни херои“, односно кај местото Цветен пазар/Дом на печат. Тргнувањето од Дом на печат/Капиштец е по истата рута.
Сомови
Исхрана
Сомовите се воглавно грабливци меѓутоа можат да се хранат и со многу други работи како што е исхрана со органски отпадоци или пак разни паразитски врсти (кои ја цицаат крвта на други риби). Активни се ноќе кога се хранат со риби, ракови, но и со помали водни птици и цицачи.
Размножување
Мажјаците на сомот ги чуваат младите кои женката ги полага во слузава, леплива обвивка. Сомот е една од рибите кои рибарите со задоволство ги ловат, а често се приготвува како јадење. Мрестот започнува при температура на водата од 19°С до 24°С. Бројот на исфрлена икра е 16.000 до 17.000 зрна по килограм тежина на женската единка. Интересно е што гнездото каде што се инкубира икрата го заштитува машката риба. Исто така сомот го штити и својот подмладок додека тој не започне активно да плива.
NGC 7057
NGC 7057 — елиптична галаксија во соѕвездието Микроскоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7057 се споменува и како ESO 287-17, MCG -7-44-4, AM 2121-424.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7057 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7057 има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 24 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -42° 27' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 151°.
Други поделби
Проучување на NGC 7057 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66708. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 413; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Повеќеиграчка игра
Повеќеиграчка игра, групна игра или мултиплеер игра (multiplayer video game) — видеоигра што може да се игра од повеќе од еден играч во исто време. За разлика од повеќето други игри, видеоигрите често се едноиграчки и го ставаат играчот против програмирани предизвици или противници со вештачка интелигенција, што може да биде нефлексибилно, недоволно предизвикувачки или неинтересно.
Повеќеиграчките игри им дозволуваат на играчите да уживаат односи со други личности, во вид на здружена игра, натпревар или борба, и им дава еден вид на општествена активност што речиси секогаш недостасува во самостојните игри. Играчите можат да се натпреваруваат еден против друг, да работат здружено за заедничка цел и слично. Меѓу попознатите типови на групна игра се детмеч и тимски детмеч, ММОРПГ, фати го знамето, здружен и сл.
Крицмов
Крицмов (Kritzmow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Варнов-Запад.
Редерланд
Редерланд (Röderland) — општина во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија.
Филис Витли
Филис Витли ( - год.) е првата афроамериканска поетеса и првата афроамериканска жена чии дела биле објавени. Родена е во Гамбија, Сенегал; на седумгодишна возраст станала робинка. Таа била купена од семејството Витли, кое ја научило како да чита и пишува и ја охрабрувало да пишува поезија.
Книгата „Песни со разни содржини, религиозни и морални“ на Витли, објавена во 1773 година й донела слава и придобивки, како што е пофалбата за нејзината работа од Џорџ Вашингтон. Витли била во посета на Англија околу пет недели, придружувајќи го синот на нејзиниот господар и таму била пофалена за една нејзина песна од афроамериканскиот поет Јупитер Хамон. Витли била ослободена од нејзините сопственици по нејзините два успеха како поетеса и по смртта на нејзиниот господар; наскоро се омажила. Кога нејзиниот сопруг бил ставен во затвор поради долгови, во 1784 година, Витли била соочена со тешка сиромаштија и починала од болест.
Биографијa
Иако датата и местото на раѓање не се точно документирани, се верува дека Филис Витли е родена во 1753 година, некаде во Западна Африка, веројатно во денешна Гамбија. Витли била донесена во Бостон, Масачусетс на 11 јули 1761 година, со брод за робови наречен „Филис“, кој бил во сопственост на Тимоти Финч, а капетан бил Питер Гвин.
Образованието на Филис започнало со нејзиното подучување од страна на осумнаесетгодишната ќерка на Витли, Мери. Џон Витли, кој бил познат како напреден човек во Нова Англија, и слободоумноста на другите членови од семејството Витли й овозможиле на Филис да се здобие со невидено образование, не само за една робинка, туку и општо за жена од која било раса. На возраст од 12 години, Филис веќе читала грчки и латински класици и тешки делови од Библијата. Воодушевено од нејзината способност за пишување, семејството Витли му придало големо значење на нејзиното образование и ги препуштило обврските околу домаќинството на други робови кои ги поседувале. Под огромното влијание на делата на Александар Поуп, Џон Милтон, Хомер, Хорациј и Вергилиј, интересот на Филис Витли се насочил кон поезијата.
Во 1773 година, Витли била пратена во Лондон да го придружува Натаниел Витли во закрепнувањето на неговото здравје. Посетата на Витли не поминала незабележана. Таа имала средба со лордот градоначалник на Лондон (имала закажано следна средба со Џорџ III, но Филис се вратила дома порано), како и со други важни членови на британското општество. За време на оваа посета во Лондон, била објавена нејзината збирка поезија. Витли била ослободена од ропство на 18 октомври 1773 година, но не й биле дадени сите права на една слободна жена.
Во 1775 година, таа објавила поема во која го величела Џорџ Вашингтон, насловена „За Неговата Превозвишеност Џорџ Вашингтон“. Во 1776 година, Вашингтон ја поканил Витли во неговиот дом како благодарност за поемата, а Томас Џеферсон повторно й ја објавил поемата во весникот на Пенсилванија, како резултат на средбата на Витли со Вашингтон. Иако Витли ја поддржувала Американската револуција, се покажало дека војната е штетна за објавувањето на нејзината поезија, бидејќи читателите биле вклучени во беснилото на војната и не биле заинтересирани за поезија.
Во 1778 година, кога починал господарот на Витли, Џон Витли, таа била легално ослободена од оковите на ропството. Три месеци подоцна, Витли се омажила со Џон Питерс, слободен црн сопственик на бакалница. Нејзиниот брак бил нестабилен поради лошите услови за живеење и смртта на нивните две деца. Витли не можела да објави друг дел од нејзината поезија поради финансиските проблеми, загубата на господарите по ослободувањето и последиците од Револуционерната војна.
Сопругот на Витли, Џон Питерс, бил ставен во затвор поради долгови во 1784 година, оставајќи ја зад себе сиромашната Витли со болен син. Витли станала слугинка за миење садови во ученички дом, принудена на домаќинска работа која претходно, дури била робинка, ја одбегнувала. Витли починала на 5 декември 1784 година, на возраст од 31 година. Нејзиниот син починал три и пол часа по нејзината смрт.
Поезија
Во 1768 година, Витли ја напишала поемата „За највозвишеното Височество Кралот“, во која го величела Џорџ III за укинување на законот за марките. Како и да е, како што јакнела Американската револуција, Витли пишувала на теми од гледна точка на колонистите.
Во 1770 година, таа напишала поетско признание за Џорџ Вашингтон, кое било широко поздравено. Поезијата на Витли вклучува многу христијански теми, а многу нејзини песни се посветени на славни личности. Повеќе од една третина се состои од елегии, остатокот се со религиозни, класични и апстрактни теми. Таа ретко ја спомнувала својата состојба во нејзините песни. Една од неколкуте во која се зборува за ропството е „Доведена од Африка во Америка“:
„Штом благословот ме донесе од мојата паганска земја,
Ја научи да разбере мојата затемнета душа
Дека постои Бог, дека постои Спасителот исто така:
За спасение пред тоа не знаев или барав.
Некои ја гледаат нашата црна раса со око презирно,
„Нивната боја е ѓаволски обоена“.
Запомнете Христијани, Црнците како Каин црни,
Можат да се облагородат и да се приклучат на возот ангелски“.
‘Twas mercy brought me from my Pagan land,
Taught my benighted soul to understand
That there's a God, that there's a Saviour too:
Some view our sable race with scornful eye,
Remember, Christians, Negroes, black as Cain,
May be refin'd, and join th' angelic train.´
Многу бели Американци од тоа време тешко верувале дека Африканка може да пишува поезија, па Витли морала да ја брани нејзината способност за пишување на суд во 1772 година. Таа била испитувана од група бостонски просветители, вклучувајќи ги Џон Ервинг, пречесниот Чарлс Чонси, Џон Хенкок, Томас Хачинсон, гувернерот на Масачусетс и неговиот поручник гувернер Ендру Оливер. Тие заклучиле дека поемите кои ӣ се припишани се напишани од неа и потпишале потврда, која била објавена во предговорот на нејзината книга „Песни со разни содржини, религиозни и морални“ издадена во Алгејт, Лондон во 1773 година. Книгата била издадена во Лондон бидејќи издавачите во Бостон одбиле да ја објават. Витли и синот на нејзиниот господар, Натаниел Витли, отишле во Лондон, каде Селина, грофица од Хантингтон и грофот од Дартмут й помогнале во издавањето.
Во 1778 година, афроамериканскиот поет Јупитер Хамон й напишал ода на Витли. Хамон не се спомнува самиот себе во одата, но се чини дека при избирањето на Витли за негова инспирација, тој ја увидел нивната заемна поврзаност.
Стил, структура и влијание на поезијата
Витли, како и повеќето автори, пишувала за она што го знаела или искусила. Таа верувала дека моќта на поезијата е неизмерна. Џон К. Шилдс забележал дека поезијата формирана од нејзиното знаење не е само литературен преглед на новелите кои ги прочитала, туку има значење за личните размислувања и верувања на Витли. Шилдс напишал: „Витли има на ум повеќе одошто едноставно однесување. Подоцна ќе биде покажано дека нејзините навестувања за богот на сонцето или божицата на утрото, појавувајќи се како и овде, во потрага по поетска инспирација, се од важно значење за неа“. На пример, нејзината песна „Ода на Нептун“ го отсликува нејзиниот живот на многу начини. Стилот со кој е пишувана песната, започнува растреперено и хаотично, но расположението е авантуристичко, сепак застрашувачко (олицетворувајќи голем дел од нејзините искуства). До крајот на песната стилот и ставот се чини дека будат емоции на мирно патување, кое било многу важно. Оваа песна е составена од три строфи од по четири стиха во јампски тетраметар, следен од заклучок –куплет во јампски пентаметар. Римата е ababcc. Структурата или формата на нејзината поезија го отсликува стилот на пишување и што добива читателот од поемата во литературна смисла и историска анализа.
За неа е познато дека користи три различни елементи да ја направи нејзината поезија значајна: христијанство, класицизам и хиерофантско обожување на сонцето. Употребата на класицизмот и христијанството не се комбинирани само за да ја направат структурата на делото на Витли целосно паганска или христијанска, туку се должи и на третиот елемент употребен во нејзината поезија, хиерофантско обожување на сонцето. Хиерофантското обожување на сонцето е она што таа го донела од Африка; тоа е обожување на богови на сонцето (олицетворение на африканската култура). Оваа претстава за култ кон сонцето е значајна, бидејќи и нејзините родители го обожувале сонцето. Ова е зошто таа многу често разни зборови ги претставува со сонцето. Зборот „Аурора“ се појавува осум пати, „Аполо“ седум пати, „Фибус“ дванаесет пати и „Сол“ двапати. Зборот „светлина“ е од огромно значење за неа, затоа што го одбележува нејзиното минато. Оттаму, значењето на пишувањето за овие работи го напоменува нејзиното минато, кое го оставила зад себе. Меѓутоа, создавањето на овие искуства за читателот му дава на нејзиното дело емоционална привлечност, која ги заробува нејзините читатели.
Но, да потсетиме дека е важно што зборот „сонце“ (sun) може да биде исто напишан како „син“ (son), со што се создава игра со зборови, која ги навестува библиските идеи во пишувањето. Други библиски знаци ги вклучуваат отсликувањата на музите. Додека другите автори го споменуваат зборот „небесно“ насекаде во нивните поеми, Витли ја користи само фразата „небесна муза“ во две нејзини поеми: „ За свештеникот на смртта на неговата госпоѓа“ и „Исаија LXIII“, означувајќи ја нејзината претстава за христијанското божество и библиските ефекти кои го испирираат нејзиното дело. Ова покажува колку навистина се значајни библиските аспекти во нејзината работа. Меѓутоа, употребата на класицизмот е она што ја издвојува од другите. Шилдс напишал дека: „Употребата на класицизмот од страна на Витли го издвојува нејзиното дело како оригинално и единствено и заслужува голема почит“. Класицизмот е употребен преку стилот кој ги задржува формалните аспекти на самиот стил, но ги одбива нормите. Затоа, Филис Витли, првата афроамериканска поетеса, не е само поединечен успех за себе, туку отфрлањето на нормите и пронаоѓањето на стил на пишување кој ӣ одговара е храбро и смело. Шилдс за пишувањето на Витли заклучува дека поголемиот дел од поемите „ се одразуваат на читателот и го поттикнуваат на размислување, отколку што се брилијантни и блескави“. Нејзиниот начин на поттикнување и влијаење врз размислувањето на човекот, како и нејзината раса се она што ја издвојува.
Признание и дело
Со издавањето на книгата на Витли „Песни со разни содржини, религиозни и морални“, таа „станала најпознатата Африканка на земјата“. Волтер во едно писмо до пријател напишал дека Витли докажала дека црните луѓе можат да пишуваат поезија. Џон Пол Џонс замолил пријател офицер да í ги достави некои од неговите лични пишани дела на „Филис – Африканката омилена на Деветте музи и Аполо“. Нејзе исто така и била укажувана чест и почит од многу американски основачи, вклучувајќи го Џорџ Вашингтон.
Денес, делата на Витли помагаат во создавањето на жанрот на афроамериканската литература. Таа е позната како првата Афроамериканка која издала книга и првата која заработувала за живот од нејзиното пишување. Постои зграда именувана во нејзина чест на Универзитетот Масачусетс, Бостон. Во 2002 година, научникот Молефи Кит Асанте ја вброил Филис Витли во списокот на 100-те најпознати Афроамериканци.
Песни од Филис Витли
•	Песни од Филис Витли, „Адреса на атеистот“ и „Адреса на побожниот“, 1767 г.
•	„За највозвишеното Височество Кралот“ 1768 г.
•	Песна од Филис Витли, „Атеизам“, јули 1769 г.
•	„Елегична поема на смртта на славното духовно лице и возвишен слуга на Исус Христос, пречесниот и учен господин Џорџ Вајтфилд“, 1771 г.
•	Песна од Филис Витли, „Во чест на полковникот гувернер на денот на смртта на неговата госпоѓа“, 24 март 1773 г.
•	 „Елегија за госпоѓица Мери Мурхед на смртта на нејзиниот татко, пречесен господин Џон Мурхед“, 1773 г.
•	„Елегија- света за споменот на големото духовно лице, пречесен и учен д-р Самјуел Купер“, 1784 г.
•	„Слобода и мир, песна“, 1784 г.
•	„Песни со разни содржини, религиозни и морални“ (насловна страна и воведни страници на 1802 издание)
•	„За почитуваниот Вилијам, гроф од Дартмуд...“ од „Песни со разни содржини, религиозни и морални“ (1802 издание)
•	Мемоари и песни од Филис Витли, родена Африканка и робинка (Бостон: издадена од Гео. В. Лајт, 1834 г.), исто така од Маргарета Матилда Одел.
Извори
2. ^ a b Women's Political and Social Thought: An Anthology by Hilda L. Smith, Indiana University Press, 2000, page 123.
3. ^ Carretta, Vincent. Complete Writings by Phillis Wheatley. Penguin Books; New York, New York. 2001.
4. ^ Odell, Margaretta M. Memoir and Poems of Phillis Wheatley, a Native African and a Slave. Boston: Geo. W. Light, 1834.
5. ^ Doak, Robin S. Phillis Wheatley: Slave and Poet. Minneapolis: Compass Point Books, 2007.
6. ^ Phillis Wheatley page, comments on Poems on Various Subjects, Religious and Moral, accessed Oct. 5, 2007
7. ^ Africana: The Encyclopedia of the African and African American Experience by Henry Louis Gates and Anthony Appiah, Basic Civitas Books, 1999, page 1171.
8. ^ Ellis Cashmore, review of The Norton Anthology of African-American Literature, Nellie Y. McKay and Henry Louis Gates, eds., New Statesman, April 25, 1997.
9. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 101.
10. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 100.
11. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 103.
12. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 103.
13. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 103.
14. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 102.
15. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 98.
16. ^ Shields, John C. "Phillis Wheatley's Use of Classicism." American Literature 52.1 (1980): 97-111. Web. 2 Nov 2009., page 100.
17. ^ a b The Trials of Phillis Wheatley: America's First Black Poet and Her Encounters with the Founding Fathers by Henry Louis Gates, Basic Civitas Books, page 33.
18. ^ The Trials of Phillis Wheatley: America's First Black Poet and Her Encounters with the Founding Fathers by Henry Louis Gates, Basic Civitas Books, 2003, page 5.
20. ^ Asante, Molefi Kete (2002). 100 Greatest African Americans: A Biographical Encyclopedia. Amherst, New York. Prometheus Books. ISBN 1-57392-963-8.
1018 п.н.е.
1018 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1018. година пред новата ера, 18. од вториот милениум п.н.е., 18. од 11 век п.н.е. и деветта од 1010-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4490 и 4491 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3732 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2742 и 2743 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 265 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1018 година се протега во 1618 и 1619, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1678 и 1679 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 475 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1689 и 1688 исламска година пред хиџра.
Јасеново
Јасеново — историско село во областа Клепа, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Географија и местоположба
Селото е сместено во северните падини на планината Бабуна, на 2 километри источно од патот Прилеп-Велес, јужно од селото Владиловци и денес лежи во неговиот атар.
Во некогашниот атар на историското село Јасеново, работи истоимената специјална болница за белодробно заболувања и туберкулоза.
Историја
Во век, Јасеново било село во рамките на Велешката каза на Отоманското Царство.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Јасеново имало 110 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јасеново имало 88 жители.
На етничката карта од 1927 година, Леонард Шулце Јена Јасеново го навел како напуштено село.
Кантони во Франција
Кантонот (фр. canton) е поситна административна единица во Франција - составен дел од окрузите и департманите.
Освен улогата на организациони единици во извесни сфери на управувањето и јавните служби, главната цел на кантоните денес е да служат како изборни единици за пратеници во Генералното собрание на матичниот департман. Ваквите избори се нарекуваат „кантонски избори“.
Франција има 4.032 кантони. Највеќето од нив се групираат во разни општини (најситната админ. единица), но поголемите општини содржат повеќе кантони, бидејќи кантоните се предвидени да бидат приближно еднакви по површина и население – за разлика од општините кои можат да имаат милиони жители (Париз), па сè до еден човек по општина (Рошфурша).
Историја
Кантоните се создадени во 1790 г., заедно со департманите од страна на Револуционерниот комитет за поделба на територијата (Comité de division).
Управна улога
Кантоните, во основа, имаат за задача да бидат единици во департманските избори. Секој кантон избира по едно лице да го претставува во Генералниот совет на департманот (главната административна единица во земјата).
Во урбаните подрачја, една општина обично има неколку кантони. Во руралните подрачја е обратно - неколку општини образуваат еден кантон. Во тој случај управата, службите жандармеријата во најкрупното населено место (chef-lieu). Постојат и некои исклучоци, каде два кантона имаат еден главен град, и тогаш градот не припаѓа на ниеден од нив.
За статистички цели (INSEE), 20-те окрузи во Париз понекогаш се сметаат за кантони, но немаат поголема изборна функција.
Кантоните се воедно и правосудни окрузи, седишта на окружни (основни) судови (Tribunaux d'instance).
Сен Жермен де Талванд ла Ланд Вомон
Сен Жермен де Талванд ла Ланд Вомон (фр. Saint-Germain-de-Tallevende-la-Lande-Vaumont) — општина во депарманот Калвадос (регион Долна Нормандија), северна Франција.
Ова е една од трите општини во Франција со најдолго име (38 букви на француски). Другите две се:
NGC 4744
NGC 4744 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4744 се споменува и како ESO 323-22, MCG -7-27-6, DRCG 56-57, DCL 332, IRAS 12495-4047.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4744 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4744 има привидни димензии од 2,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 52 м 19,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 3' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
19 (скопска автобуска линија)
19 — скопска автобуска линија управувана од страна на јавното сообраќајно претпријатие „Скопје“ која сообраќа во правец Карпош IV-Шуто Оризари и обратно.
Таутенбург
Таутенбург (Tautenburg) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Таутенбург се наоѓа во близина на Јена, Дорнбург и Камбург.
Елстерланд
Елстерланд (Elsterland) — општинска заедница во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Шенборн.
Општинската заедница Елстерланд се состои од следниве општини:
1017 п.н.е.
1017 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1017. година пред новата ера, 17. од вториот милениум п.н.е., 17. од 11 век п.н.е. и осма од 1010-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4491 и 4492 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3733 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2743 и 2744 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 264 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1017 година се протега во 1619 и 1620, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1679 и 1680 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 474 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1688 и 1687 исламска година пред хиџра.
Адолф Ќиборовски
Адолф Ќиборовски, познат неправилно и како Циборовски (, -, ) — полски архитект, градски планер и политичар, член на Државниот совет и член на Сејмот на Полската Народна Република од 9-от мандат.
Животопис
Во 1937 година го положил матурскиот испит во Гимназијата во Станислав Сташиќ во Варшава. Дипломирал на Технолошкиот универзитет во Варшава (1946), од 1980 година со звање проф. вонредни технички науки.
Во 1945–1946 година работел во Канцеларијата за реконструкција на главниот град, во 1947–1948 година бил раководител на Канцеларијата за планирање на градот во Шчеќин, во 1949–1953 година бил началник на Управата за Урбанизам на Работничките станбени објекти во Варшава. Во периодот 1954–1956 година бил главен градски планер во Комитетот за Урбанистичко планирање и архитектура. Во годините 1956–1964 година главен архитект на Варшава, а во 1964–1967 година главен директор на програмата на Обединетите нации за обнова на Скопје. Во годините 1967–1973 година советник за просторно планирање на Секретаријатот на ООН, а во годините 1974–1977 година директор на Институтот за управување со животната средина во Варшава. Од 1975 година, професор на Технолошкиот универзитет во Варшава. Од 1978 година, директор на Институтот за градско планирање и просторно планирање на Технолошкиот универзитет во Варшава.
Тој влегол во президиумот на Светскиот мировен совет. Бил член на Полската обединета работничка партија. Тој претседавал со Советот на Варшава на Движењето за Патриотска национална преродба. Бил член на президиумот на Привремениот национален совет на ПРОН во 1982 година и член на РК ПРОН во 1983 година. Бил и потпретседател на Националниот совет на главниот град. Во 1985 година бил избран за пратеник во Парламентот во 9-от мандат, а потоа е избран за член на Државниот совет. Починал за време на неговиот мандат.
Ламбрехтсхаген
Ламбрехтсхаген (Lambrechtshagen) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Адолф Ќиборовски
Животопис
Почесен член на Американскиот институт за архитектура и на Друштвото на инженери на Република Македонија. Член на Комитетот за просторен развој на Полската академија на науките, Државниот совет за просторна економија, Советот за домување, Комитетот за наука и технички напредок, научните совети на министрите за градежништво и администрација. Припаѓал на Здружението на полски на наставници, на Здружението на полски архитекти и на полското економско друштво. Добитник на наградата на главниот град Варшава, наградата на министерот за наука и високото образование и наградата на полскиот комитет за радио и ТВ и наградата на Фондацијата ФВС од Хамбург за урбани активности во реконструкцијата на Варшава (1964 г). Советник на УНЕСКО, UNDRO и UNCHS на реконструкцијата на градови оштетени од земјотресите. Автор на бројни научни публикации. Тој е погребан на воените гробишта Повонзки во Варшава (дел 31B-tuje-6).
Замок Мелсокер
Замокот Мелсокер (Mälsåkers) е дворец во општината Стренгнес, округот Седерманланд, Шведска. На имот се наоѓа во парохијата Итерсело, северно од Марифред и североисточно од Сталархолмен. Се наоѓа на Бјоркфјерден, залив на езерото Меларен.
Во филмот
Замокот се појавува во филмот „Гладијаторите“ од 1969 година, каде што е седиште на телевизиска воена игра.
Lost and Found
Автор на музиката и текстот на песната е Бојан Трајковски, додека за аранжманот се погрижил Дарко Димитров. Песната била дигитално издадена на 11 март 2018 година преку Apple Music заедно со караоке верзијата. Музичкиот спот за „Lost and Found“ бил издаден истиот ден преку официјалниот евровизиски YouTube канал.
На 30 март 2018 година, на својот YouTube канал, Eye Cue ја промовирале акустичната верзија на „Lost and Found“.
Припор (Велешко)
Географија
Селото се наоѓало на северните падини на планината Бабуна, јужно од с. Крајници, и денес лежи во неговиот атар.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Трипор (Tripor) е наведено како село со 4 домаќинства и 16 жители Македонци.
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува Припор (Pripor) како напуштено село.
Космос-1234
Космос-1234 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 декември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1234 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1464 км, а најмалото на 1410.
Хуманизам и ренесанса
Хуманизам и ренесанса (или ренесансен хуманизам) се смета за едно од најзначајните културни движења и епохи во историјата на човештвото. Се појавува во текот на 14 век и почетокот на 15 век. Енгелс рекол:
Појава, идеја и одлики
Најистакнатите претставници на ренесансата менувањето го гледале во следново: Франсоа Рабле - обновата ја гледал во книжевноста; Леонардо Вала - во науката; Жоржо Вазали - во сликарството; Макијавели - во политиката. Новини има на сите подрачја. Човекот ослободен од дотогашните стеги, станал автор на епохални откритија кои и денес имаат големо значење. Долга е редицата на тие триумфи: пронаоѓање на печатницата, учењата на Коперник, достигнувањата на Данте, Бокачо, Петрарка во литературата, откривањето на Америка, доаѓањето на Васко де Гама во Индија, првото обиколување на Земјата од Магелан, и др.
Тоа е времето кога започнува интересот за латинскиот јазик, а со тоа доаѓаме и до една недемократична одлика на хуманизмот и ренесансата: образованите намерно го употребувале латинскиот јазик за да се разликуваат од народните маси.
Хуманизмот и ренесансата имаат географско ограничување. Движењето се развива во Италија, и се шири во Франција, Шпанија, Англија, Полска, Холандија и Дубровник, но не ги зафаќа другите земји. Многу од европските народи не ги вкусија плодовите на хуманизмот и ренесансата и останаа во средновековната темнина. Наместо средновековното запоставување на животот, ренесансата протежирала уживање во животот. Идеалниот човек треба да биде благороден и слободен, својот дух да го облагородува со виталната моќ на старата антика, да стане сестран човек, да биде универзален. Треба да биде во центарот на настаните, а не повлечен како дотогаш. Ренесансниот човек треба да е градител на својата судбина и ковач на својата среќа. Се ѕидаат импозантни дворци, украсени со орнаменти, скулптури и мебел. Се организираат раскошни гозби и свечености, се покажува богатството. Богатите аристократи се појавуваат како финансиери на уметноста и науката, во улога на т.н. мецени. Најпознат во тоа време бил фирентинскиот мецена кнезот Лоренцо де Медичи, кој и самиот пишувал песни.
Залезот на хуманизмот и ренесансата
Кон крајот на 16 век веќе ова движење е многу слабо. Почнал да се губи оној восхит од животот, а творечкиот елан се преполовил. Се јавува ново движење, како реакција на католицизмот, при што реформаторите настојуваат да си ги повратат загубените позиции меѓу народот. Почнуваат да горат кладите низ Италија, Шпанија и Франција. Книгите се повторно забранети.
Требиц (Бранденбург)
Требиц (Tröbitz) — општина во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија.
Ранохристијанска епископија (Стенче)
Ранохристијанска епископија с.Стенче е најстаратата позната ранохристијанска епископија во Република Македонија и досега најстарата позната ранохристијанска црква во Полог која се наоѓа на археолошкото наоѓалиште Градиште, кај селото Стенче, оддалечено 12 км. од Гостивар. Најсигурна потврда за тоа се трите ранохристијански крстилници крај црковниот комплекс од истиот период - крајот на 4 и почетокот на 5 век.
Местополжба и содржина
Ранохристијанската епископија од Стенче била сместена во највисокиот дел од античкиот град, кој бил изграден на врвот од ридот Градиште. Неговата егзистенција, се должела на мошне живата патна комуникација со јужните делови на Полог. Црковниот комплекс се состои од неколку простории, а најголем е наосот - местото каде што стоеле верниците. Во црквата, археолозите откриле мала конструкција на внатрешна крстилница. Втората крстилница е сосема кружна и во неа се слегува преку две скалила.
Третата крстилница е најголема и веројатно најмлада. Таа била оформена врз доцноантичкиот градски ѕид. Веројатно била изградена поради зголемената потреба од покрстување во регионот. Претходните две помали крстилници не можеле да ги задоволат потребите од покрстувањето - вели Лилчиќ.