cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Германска марка
Германска марка (Deutsche Mark), е поранешна официјална валута на Западна Германија, како и обединета Германија од 1990 до донесувањето на еврото во почетокот на 2002 година. Германската марка за првпат била издадена за време на сојузничката окупација на Германија во 1948 година со што таа го заменила Рајхмаркот.
Историја
Марката за првпат била издадена од Банката на германските земји (Bank deutscher Länder), а во 1957 година издавањето го презела Германската сојузна банка.
Во советската окупациона зона, односно, во Источна Германија, оваа валута од 1948 до 1964 година се викала исто германска марка, а во 1964 да го промени нејзиното име во „Марка на Германската Банка“ (Mark der Deutschen Notenbank).
Германската марка официјално го загуби статусот на независна валута на 1 јануари 1999 година со воведување на еврото. До почетокот на 2002 година марките сè уште биле официјално средство за плаќање.
Германската сојузна банка дала изјава дека до 25 септември 2005 година, околу 45% од монетите не беа заменети, што е некаде околу 7.24 милијарди марки, додека само 3% од банкнотите не биле променети, односно 7,59 милијарди марки, од кои поголемиот дел од банкнотите биле во вредност од 10 марки, т.е. 76,5 милиони марки.
Ознаката била издадена во монети и банкноти. Имало четири серии банкноти. Монетите биле издадени од Министерството за финансии, така што сите приходи од него отишле на адресата на министерството.
Монети
10 фенинга, кована од 1949 година
50 фенинга, кована од 1949 година
1 марка, кована во 1950 и од 1954 година
2 марки, кована во 1951 и од 1957 година
5 марки, кована во 1951 и од 1956 година
Банкноти од првата и втората серија
Првата серија банкноти била издадена во 1948 година по повод реформата на германската банка. Американскиот долар бил пример за формата на новите банкноти. На 24 јуни 1948 година, вредноста на банкнотата била проширена на сите три западни делови на Берлин. Овие банкноти добиле печат со буквата Б. Втората серија била исто така објавена. Банкнотите (10 и 20 марки) се делумно идентични со првата серија, но во оваа серија има и сосема различни банкноти (20 и 50 марки).
Имало банкноти со следната номинална вредност:
Трета серија
Третата серија (1960-1965) била издадена од Германската сојузна банка. Изгледот значително се разликувал од претходните банкноти, кои биле повеќе како привремени. Оваа серија содржи портрети на уметнички дела од германски сликари. Ова е прва серија на германски банкноти што содржат воден жиг. Со цел да се избегне политичка дискусија за насликани лица и слики, свесно се прикажани само многу стари слики на предната страна и традиционални симболи како грбот, дабовите и симболичните згради на задниот дел. Оваа серија важи до почетокот на 1995 година.
Четврта серија
Четвртата и последна серија била објавена од 1989 година. Оваа серија содржи портрети на познати германски личности. Фалсификувањето на старите банкноти е отежнато, така што новите банкноти имаат вградени трговски марки, што значително го попречуваат фалсификувањето.
Зачудувачки е тоа што при изборот на слики, кои повторно покажуваат луѓе, рамнотежата меѓу машкиот и женскиот пол, верата и луѓето од различни области на работа (литература, музика, природни науки, духовна наука). На задната страна на банкнотата се прикажува слика од работното поле и лицето на лицето на предната страна.
Венера-1
Венера-1 вила советска автоматска научно-истражувачка станица (вештачки сателит) наменета за истражување на планетата Венера. Била лансирана на 12 февруари 1961 година.
Системи и инструменти
На 12 февруари 1961 година, во 00:34:36 UTC, Советскиот Сојуз на Венера ја лансирал првата меѓупланетарна сонда во историјата, Венера-1. Тежела 643,5 килограми. Имала цилиндричен облик, пречник од 105 сантиметри, вкупна висина од 203,5 сантиметри, и била исполнета со течен азот под притисок од 1,2 атмосфери.
Внатрешните вентилатори ја распоредувале топката и со тоа овозможувале рамномерно ладење. На цилиндарот биле поставени два сончеви панели, преку кои се полнеле сребро-цинк акумулаторите. Параболичните 2-метарски антени служеле за праќање на податоци од Венера на Земјата на честота од 922,8 мегахерци. Вторите, 2,4-метарски насочени антени служеле за праќање на краткобранови сигнали во текот на делот од мисијата блиску до Земјата. Додатните полунасочени антени поставени на сончеви панели служеле за управување на леталото од Земјата.
Сондата била опремена со научни инструменти, вклучувајќи магнометар прикачен за антена, две јонски замки за мерење на сончевиот ветар, микрометеоритски детектори, Гајгеров бројач и натриум јодиден сцинтилатор за мерење на космичкото зрачење. Еден уред на сончевиот панел ја мерел температурата на експерименталната облога, а најверојатно биле поставени инфрацрвени и ултравиолетови радиометри. На „капакот“ на леталото се наоѓал мотор од типот KDU-414 за исправка на средниот курс. Контролата на температурата се остварувала преку моторизирани терминални отвори.
Тек на мисијата
Советските научници ја лансирале „Венера-1“ во два чекори, така што прво го поставиле седумоторниот Спутник-8 на орбиталниот паркинг околу Земјата со ракетниот лансер Молнија. Сондата со четворостепениот мотор била лансирана кон Венера со орбита од 229 × 282 км. Ова била прва демонстрација на високо ефикасен маневар на лансирање од орбитата. Степенастиот-согорувачки-цикличен ракетен мотор 11D33 бил прв мотор од тој тип на светот, а тогаш првпат бил употребен и мотор со таканаречена „шуплина во резервоарот“ (Ullage Engine), која и овозможувала на ракетата со течно гориво да се движи во нулта гравитација.
Биле објавени три успешни телеметриски задачи: собирање на податоци за сончевиот ветар и космичкото зрачење во близината на Земјата и на Земјината магнетопауза. По откривањето на сончевиот ветар, со овие мерења на „Венера-1“ било потврдено дека таа плазма рамномерно е распоредена по длабоката вселена. До другото мерење, седум дена подоцна, не стигнало - 9 и 20, 1961. „Венера-1“ минала на 100,000 километри од Венера и влегла во околусончевата орбита. Британскиот радио телескоп во Џодрел Бенк примал слаби сигнали од „Венера-1“ во текот на јуни. Руските инженери верувале дека „Венера-1“ закажала не успеала поради прегревањето на сензорот кој бил насочен кон Сонцето.
Значење
Мисијата „Венера-1“ претставувала важен чекор во производството на вселенските летала; тоа била првата модерна планетарна сонда. За време на најголемиот дел од летот нејзината ротација била стабилна. Ова било првото летало со среден курс кој ја коригирал 3-осната стабилизација со помош на ориентацијата кон Сонцето и ѕвездата Канопус. Доколку би стигнала до Венера, би влегла во вториот модус на 3-осната стабилизација, ориентирајќи се кон Сонцето и Земјата и користејќи по првпат параболична антена за испраќање на податоци.
Искра Ветерова
Искра Ветерова (родена на ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Животопис
Искра Ветерова дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Скопје. Вработена е во Македонски народен театар.
Филмски улоги
Ветерова ги остварила филмските улоги: ТВ-серии
Космос-1747
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 29 мај 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 600 килограми. Космос-1747 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 255 км, а најмалото на 210.
Нојензалц
Нојензалц (Neuensalz) — општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија.
Арти
Арти — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Луре.
Список на епизоди од Очајни домаќинки
Ова е список на епизоди од серијата Очајни домаќинки, која во Македонија се емитува на А1 телевизија. Датите на емитување на епизодите се од А1 телевизија.
Прва сезона: 2004 - 2005
Desperate Housewives
Димитар Далипов
Димитар Далипов или Далипо (Δημήτρης Νταλίπης}}, Димитрис Далипис) e андартрски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Димитар Далипов е роден во костурското село Габреш, денес Гаврос, Грција. Се вклучил во редовите на Македонската револуционерна организација и учествувал во Илинденското востание.
По засилувањето на грчката вооружена пропаганда се приклонил кон грчката кауза и ги помагал Коте Христов и Павлос Мелас. Бил поставен на чело на една андартска чета која ја обиколувала Западна МАкеедонија, а по смрта на Мелас соработувал со Георгиос Катехакис (Рувас), Евтимиос Каудис и Јоанис Каравитис.
Во 1905 година заедно со Катехакис и Павел Киров учествувал во борбата кај Желево.
Евридома (месечина)
Евридома, исто така познато како Јупитер XXXII, е природен сателит на Јупитер. Откриен е истовремено со Хермип од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард во 2001 година и ја доби привремената ознака „“ S/2001 J 4.
Димитар Далипов
Животопис
На 19 ноември 1906 година заедно со Павел Киров во селото Ошчима имал судир со четите на Пандо Кљашев и Митре Влаот, во борбата загинале Димитар Далипов и Киров.
Евридома (месечина)
Именуван е во август 2003 година по Евридома во грчката митологија, која понекогаш се опишува како мајка на Грацеси од Зевс (Јупитер).
Евридома припаѓа на Групата Пасифа, неправилни ретроградни месечини кои кружат околу Јупитер на растојанија кои се движат помеѓу 22,8 и 24,1 Gm, и со наклонетост кои се движат помеѓу 144,5° и 158,3°.
Хермипе (месечина)|Хермипе]] и Евридома заедно, снимена од CFHT во декември 2001 година]]
Кемтрејл
Кемтрејл (од англ. chemtrail: chem, скратеница од chemical (хемикалија) и trail (трака, трага)) е назив за феномен на перзистентни (долготрајни) траки кои се набљудуваат позади воздухоплови во лет. Официјалното објаснување е дека станува збор за кондензациски траки кои настануваат поради кондензација на водената пареа испуштена од млазните мотори на воздухопловите и секој сомнеж дека составот на овие траки вклучува тајно додадени агенси кои не се обелоденети во јавноста се смета за теорија на заговор. Перзистентноста на траките позади воздухопловите официјално се објаснува дека варира од атмосферските и временските услови. Сепак, значителен дел од светската јавност пројавува загриженост поради овој феномен, а независни истражувачи наведуваат докази дека хемискиот состав на ваквите перзистентни траки вклучува наночестички на алуминиум, стронциум, бариум, други метали, како и полимерни органски супстанци.
Коирос
Коирос— општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Шовинистичка фарса
Шовинистичка фарса е театарска претстава, напишана од Радослав Павловиќ, која се играла низ поранешна Југославија пред и за време на нејзиното распуштање. Вкупно има 4 продолженија, а на претставата се продуцирани од 1985 до 1998 година. Според еден од главните глумци, Предраг Ејдус, претставата била изведена повеќе од 1800 пати, и била изведена во речиси секој град во поранешна Југославија. Благодарение на големата популарност кај публиката, претставата ги лансирала носителите на тогаш младите, а подоцна познатите главни глумци Јосиф Татиќ и Предраг Ејдус.
Претставата најчесто е поставена како дијалог помеѓу стереотипниот Србин, Слободан Михајловиќ (го игра Татиќ) и стереотипниот Хрват, Бернард Драх (го игра Ејдус), и двајцата многу пијат. Сценариото го црпи својот капацитет да ја насмее публиката од вечните разлики меѓу Србите и Хрватите и судбината на двајца луѓе историски, културно и географски поврзани еден со друг. На почетокот на претставата можеби се гледаше како контроверзна поради нејзиното отстапување од тогаш сеприсутната догма за Братство и единство на двајцата луѓе. Подоцнежните настани на распадот на Југославија покажаа дека сценариото е предвидувач за неизбежен развод. Радослав Павловиќ добил награда за најдобро сценарио на 11. сатираски денови во Загреб, 1986.
Заклучок
Петар Божовиќ и Лазар Ристовски првично биле избрани да ги играат главните улоги, но го напуштија проектот за време на пробите. Директорот потоа ги замени со Татиќ и Ејдус. Покрај главната продукција на претставата што ја обиколи земјата, во Загреб биле продуцирани и независни претстави по сценарио на Шовинистичка фарса, (со Жељко Вукмирица и Младен Црнобрња кои ги толкувале главните две улоги), Крушевац, Сомбор, Бања Лука, Риека и Вараждин. Верзијата на претставата произведена во Загреб била изведена повеќе од 300 пати.
NGC 2828
NGC 2828 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2828 се споменува и како CGCG 181-21, NPM1G +34.0154.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2828 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 2828 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 19 м 34,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 53' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 2828 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26365. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2496. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 952.
Втора македонска кошаркарска лига 2008/09
Втората македонска кошаркарска лига 2008/09 - 17. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Плејмејкер Кубус.
Екипи
1 АБА Струмица, Ангели и Вардар Осигурување добиле вајлд карта поради откажувањето на Хераклеја и Маврово, како и поради добивањето на вајлд карта на Овче Поле за во Првата лига.
Група за опстанок
Извор:
Прва Б лига
Извор:
И сѐ стана месечина
И сè стана месечина (бугарски: И всичко стана луна) е збирка раскази на бугарскиот писател Георги Господинов од 2013 година.
Содржина
Збирката содржи 19 раскази:
Турканско Езеро
Турканското Езеро, во минатото познато и како Рудолфово, е езеро во Долината на големиот расцеп во Кенија и Етиопија. Ова езеро е најголемото светско постојано пустинско и најголемо светско алкално езеро. По големина е четврто езеро во светот.
Џеват Адеми
Џеват Адеми (албански: Xhevat Ademi; Голема Речица,, ) — македонски политичар и поранешен член на ОНА.
Завршил високо образование - новинар. Во текот на конфликтот во Македонија бил шеф на тајната полиција на ОВК за Македонија, водач на АКШ „Албанска Национална Армија“, преседател на здрузението на политички затвореници со седиште во Тетово и главен организатор за собирање на парични средства за ОНА.
На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани, а на 27 јули е ставен ѝ на списокот на американскиот претседател Џорџ Буш. По крајот на војната бил амнестиран согласно законот за амнестија.
По ова, се вклучил во тогаш новоформираната партија ДУИ, и станал заменик министер за локална самоуправа во Владата на РМ во 2004 година. Денеска е пратеник. Живее во шарпланинското село Вешала.
Љупчо Димитровски
Љупчо Димитровски (Скопје, 10 март 1951) — македонски поет. Студирал на Економскиот факултет во Скопје-Економска политика и развој. Во мошне успешен и стабилен брак е со Гордана Димитровска (родена во 1953.). Имаат син Горан (роден 1956.).
Во македонската книжевност дебитира со стихозбирката „Куќа што молчи” (1972), која ја предизвика книжевната јавност со авангардноста - експериментирањето со поетскиот збор и говор.
Досега ги објави и: стихозбирките „Некогаш игра“ (1973), „Безбели, на небо ветер фрла длабок здив“ (2015), потоа на поетската студија „Посејдоново утро“ (1983), поетската инсталација „Momentum“ (1981), како и на мошне обемната поетската студија „Генерика” (1998) – своевидна модерна поетска историја на човекот и неговите устреми во времето, создавана од 1971. до 1996. година. Го има објавено и краткиот роман „Марија и Јасен“ (1987).
Љупчо Димитровски е соавтор (заедно со Милош Линдро и Данило Коцевски) на книжевниот манифест „На чекор од говорот“, објавен во списанието „Разгледи“ во 1980. година.
Во книжевната периодика има објавено поголем број критичко-есеистички текстови.
Пишува хумор и сатира. Како проект од јавен интерес (аудио издание), Советот за радиодифузија на Македонија (Агенција за медиуми) ја објави сатиричната серија во 10 епизоди LATENTIA HRONICUS- Однапред и одзади. Има напишано и снимено дваесетина аудио проекти од јавен интерес, од кои секако најзначајни се: „Лирско ехо“, своевидни поетски приказни со поезија од истакнати македонски поети, „Авантура на опстојот“, авторска поезија во која интерпункцијата има посебна функција при сценски „приказ“, и „Јазикот е мојата татковина“- Македонска граматика (правила на стандардниот јазик, правопис и правоговор).
Љупчо Димитровски бил 40 години професионален радио и телевизиски новинар и уредник во МРТВ и на ТВ „Алфа“ (уредник на редакција за култура и уметност, на редакција за забавно-рекреативна програма, главен и одговорен уредник на Втората програма на Македонското радио), како и во Радио Гром (Генерален менаџер, сопственик и новинар).
Има напишано студија (објавена на Интернет) „Аспекти на модерното радио - радио на современата модерност“, што е сублимат на практично искуство, согледби и сознанија од областа на теоријата на информацијата и теориите на комуникологијата, потоа филозофијата, естетиката, психологијата, социологијата, антропологијата и маркетингот.
Љупчо Димитровски е автор на првиот професионален новинарски блог (www.dimitrovski.net) што прерасна во единствен писателско-новинарски и енциклопедиско македонско мрежно место „Паноптикум“ Паноптикум - продолжение на истоимената радио емисија.
Роџер Блeк
Роџер Ентони Блек (роден на 31 март 1966 година) е британски пензиониран атлеичар. За време на неговата атлетска кариера, тој освои индивидуални сребрени медали во спринт на 400 метри на Олимписките игри и на Светските првенства. Откако се повлече од атлетиката, тој работи како телевизиски водител и мотивациски говорник. Блек има колекција од петнаесет медали од големите атлетски натпреварувања.
Атлетска кариера
Блек стана познат во 1985 година кога го освои Европското првенство за јуниори на 400 метри во време од 45,43 на 19 годишна возраст.
Неговите наредни три сезони беа во мирување поради болест и повреди. На патеката се врати во 1990 година во добра форма и повторно го однесе на Европското првенство кое се одржа во Сплит. Блек ги оспори 400-те мери финале и ја задржа титулата со време од 45.11, задржувајќи го својот стар ривал Томас Шенлебе позади себе. Потоа го закотви тимот на ГБ на лесни 4 × 400 метри победа со разлика од 15 метри и европски рекорд од 2:58.23, со неговото поделено време од 43.9. Така постигна редок дабл-дабл – два златни медали на последователни првенства.
Извонредната сезона на Блек во 1990 година беше проследена со сезоната на Светското првенство во 1991 година со многу очекувања. Неговата форма во почетокот на сезоната во Кристал Палас го натера да ги победи Стив Луис и Антонио Петигру, но само да загуби од новиот спортист Мајкл Џонсон.
Блек постави нов британски рекорд од 44,37 секунди на 3 јули 1996 година во Лозана, Швајцарија. Времето на Блек е второ најбрзо на сите времиња забележано од британски тркач.
Неговото најголемо индивидуално достигнување во атлетика беше на Олимпијадата во 1996 година во Атланта кога во финалето на 400 метри, тој заврши на второто место зад Мајкл Џонсон, освојувајќи го сребрениот медал. Потоа се повлече од спортот само две години подоцна откако не беше избран за Европското првенство во 1998 година.
Блек беше тренер на Мајк Смит и Мајк Витингем, во спонзорство на Рибок.
Награди
Во 1995 година, Универзитетот Саутемптон му додели на Блек почесна диплома и тој исто така беше награден од кралицата Елизабета Втора со MBE.
Телевизиска кариера
Во 1998 година Блек се појави на детската програма за вести Newsround со колегата спортист Иван Томас известувајќи за дебелината кај децата.
Блек работеше редовно за Би-Би-Си на програми како што се Утрешниот свет и Трибината. Во 2004 година тој беше една од познатите личности кои учествуваа на натпреварот за танцување про-ам, Strictly Come Dancing на BBC One. Во септември 2006 година, тој учествуваше во програмата за славни мајстори на BBC One, стигнувајќи до финалето заедно со Мет Досон и Хардип Синг Коли.
Пишување
Блек напиша автобиографија, објавена од Андре Дојч, со наслов Колку трае курсот? ,ISBN 0-233-99644-3
Лудвигслуст (округ)
Лудвигслуст (Ludwigslust) — поранешен округ во југозападниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се граничел со (од север надесно) Северозападен Мекленбург, слободниот град Шверин, Пархим, Пригниц во Бранденбург, Лихов-Даненберг и Линебург во Долна Саксонија и округот Лауенбург во Шлезвиг-Холштајн. Округот бил распуштен при административната реформа во септември 2011 година. Неговата територија била припоена кон новосоздадениот округ Лудвигслуст-Пархим.
Историја
По повторното обединување на Германија биле основани два окрузи Хагенов и Лудвигслуст. Во 1994, обата окрузи со општинските заедници Растов и Штралендорф од округот Шверин-Ланд биле споени во тогашниот округ Лудвигслуст. Овој округ бил споен со округот Пархим при административната реформа во септември 2011 година, создавајќи го новиот округ Лудвигслуст-Пархим.
Нојмарк (Саксонија)
Нојмарк (Neumark) — општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија.
Шумбат
Шумбат — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Слова.
Дозирана форма
Дозирана форма е форма на лек соодветна за негова употреба. Дозирани форми се: таблети, капсули, масти, раствори за инјектирање и др. Во составот на фармацевтската дозирана форма влегуваат активната супстанца и помошните супстанци или ексципиенси.
Коркубион
Коркубион— општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Космос-1748
Космос-1748 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јуни 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1748 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1469 км, а најмалото на 1454.
Мечкин Поток (притока на потокот Сан Францискито)
Мечкин Поток (Bear Creek) или потокот Мечкин Дол (Bear Gulch Creek) е поток во должина од 10,6 km кој тече во југоисточен правец. Изворот му е северно од врвот Сиера Морена во Сантакрушките планини, близу селото Кингз Маунтин во округот Сан Матео, Калифорнија, САД. Мечкин Поток тече низ гратчето Вудсајд, пред да се спои со потокот Корте Мадера. Со нивното спојување во биолошкиот резерват „Сртот Џаспер“ кај Стенфордовиот универзитет, тие постануваат потокот Сан Францискито.
Астрономско броење на годините
Астрономско броење на годините — броење засновано на н.е./ce годишно нумерирање, но го следи построго децималното броење. Дополнително, ја вклучува и нултата година, при што годините пред 0 се означени со негативни броеви, а годините по 0 се означени со позитивни броеви. Астрономите го користеле јулијанскиот календар до 1582 година, вклучувајќи ја и годината 0, а грегоријанскиот календар по 1582 година, како што е прикажано од Жак Касини (1740), Сајмон Њуком (1898) и Фред Еспенак (2007).
Претставката а.д. и наставки н.е. и п.н.е. (наша ера, пред Христа или пред наша ера) се исфрлени од употреба. Годината 1 п.н.е. е означена со 0, а пак годината 2 п.н.е. е означена -1, и во целина годините n п.н.е. се нумерирани според „- (n - 1)“ (негативен број еднаков на 1 - n ). Броевите на годините од н.е. n н.е. се едноставно n или + n. За поедноставна пресметка, честопати е потребен и бројот нула, особено кога се пресметува бројот на години во период што ја опфаќа епохата, потребно е само да се одземат крајните години едни од други.
Системот е именуван како таков заради неговата употреба во астрономијата. Неколку други дисциплини покрај историјата се занимаваат со периоди пред 1 година, некои од нив се дендрохронологијата, археологијата и геологијата, од кои последните две користат „години пред сегашноста“. Иако апсолутните бројчени вредности на астрономските и историските години се разликуваат само една година пред 1 година, оваа разлика е клучна кога се пресметуваат астрономските настани како затемнувањата или планетарните врзувања за да се утврди кога се случиле одредени спомнати историски настани.
Употреба на годината нула
Во своите Рудолфини табели (1627), Јоханес Кеплер користел прототип на нулта година, кој го означил Кристи (Христос) меѓу годините означени со Анте Крист (пред Христа) и Пост Крист (по Христа) на средните табели за движење за Сонцето, Месечината, Сатурн, Јупитер, Марс, Венера и Меркур. Во 1702 година, францускиот астроном Филип де ла Хирер употребил една година со која ја означил на крајот на годините со ознака Анте Кристум (п.н.е.), и веднаш пред годините со ознака пост Крист (н.е.) за средните  движења во своите Астрономски табели, со што  технички ја додал ознаката 0 на Кеплеровата Кристи. Конечно, во 1740 година францускиот астроном Жак Касини, кој е заслужен за воведувањето на годината нула,  го завршил преминот кон 0 година во неговите астрономски табели, едноставно означувајќи ја оваа година 0, сместувајќи ја на крајот на Јулијанските години со ознака авант Христос (пред Исус Христос или п.н.е.), а веднаш пред Јулијанските години означени како апре Исус Христос (по Исус Христос или н.е.).
Касини ги дал следниве причини за користењето на 0 година:
"Годината 0 е онаа во каја се претпоставува дека се родил Исус Христос, при што неколку хронологисти ја означуваат со 1 пред раѓањето на Исус Христос, а пак ние ја означуваме со 0, така што збирот на години пред и по Исус Христос е интервалот меѓу овие годинии каде броевите деливи со 4 ги означуваат престапните години како имногумина пред и по Исус Христос."
- Жак Касини
Фред Еспанак од НАСА наведува 50 Месечеви мени во текот на 0 година, што укажува дека станува збор за цела година, а не момент.
"Постои несогласување меѓу астрономите и историчарите за начинот како да се бројат годините пред 1 година. Во [астрономските алгоритми], годините од 'п.н.е.' се бројат астрономски. Па така, годината пред годината +1 е нултата година, и годината пред нултата година е −1. Годината која историчарите ја нарекуваат 585 п.н.е. е всушност годината −584. Астрономското броење на негативни години е погодно од аритметички цели. на пример, при историското броење на годините, правилото на деливост со 4 за добивање на престапните Јулијански години е неприменливо; овие години се, сепак, 1, 5, 9, 13, ... п.н.е. Во астрономската низ, сепак, овие престапни години се 0, −4, −8, −12, ..., и се запазува правилото на деливост со 4."
- Жан Мес, Астрономски алгоритми
Запишани години без нултата година
Иако ги употребил вообичаените француски поими „авант И.Х.“ (пред Исус Христос) и „апре И.Х.“ (по Исус Христос) за да ги означи годините на други страници во својата книга, византискиот историчар Вананс Гримел користел негативни години (запишани со знак минус, -) за да означи години пред нашата ера, а пак годините од н.е. ги запишувал без во табелата. Тој то го правел најверојатно за да заштеди простор и да не става 0 години меѓу нив.
1.0 верзијата на јазичната шема XML, честопати се користи за да се опишат податоци кои се размена помеѓу компјутери во XML, вклучува вграден во примитивни податочни типови датуми и време. Иако овие се дефинирани во смисла на ISO 8601 кој го користи пролептичниот Грегоријански календар и треба да вклучува година 0, спецификацијата на шемата XML наведува дека не користи нулта година. Верзијата 1.1 ја вклучува спецификацијата  ISO 8601 која ја користи нултата година, и покрај проблемите кои произлегуваат од недостаток на позадинската компатибилност.
Кристијана Фелшеринов
Кристијана Ф. (родена Кристијана Вера Фелшеринов, Christiane Vera Felscherinow) (20 мај 1962 година, Хамбург, Западна Германија) - германска композиторка, писателка и музичарка. Највпечатлива и најпозната во светот е по автобиографската книга Ние децата од станицата Зоо (Wir Kinder vom Bahnhof Zoo). Според истоимената книга две години подоцна, во 1981 година бил снимен истоимениот филм. Во 2013 година има објавено втора книга со наслов Мојот втор живот, која е еден вид продолжение на првата книга.
Животопис
Кристијана Ф. е родена во Хамбург, но подоцна, како дете со своите родители се преселила во Западен Берлин. Живеела во несредено семејство со таткото алкохоличар кој подоцна го напуштил семејството. На возраст од 12 години таа почнала да пуши хашиш, заедно со своето друштво. Наскоро започнале да користат силни дроги како ЛСД и различни видови пилули, за на крајот да премине на хероин, веќе со 14 години таа била зависник. За да заработи пари за наркотици таа почнала да се занимава со проституција.
Нејзината животна приказна привлекла внимание на берлински новинари кои по двочасовен интервју како што била идејата, преминале на снимање магнетофонски записи во текот на два месеци. По голем интерес на читателите кои биле заинтересирани за статиите за нејзиниот суров живот, издавачите решиле да објават книга сведувајќи го нејзинното презиме само со почетната буква. Книгата ја издал издавачот Штерн-Бух и таа станала набргу светски бестселер.
По наполнето полнолетство неа ѝ била достапна банкарска сметка на која имало хонорар од 400.000 германски марки.
Филмот е снимен на истите локации, во Гропијусштат и на железничка станица Зоо, дискотека Саунд во Тиргартен. Во филмот улога имал и Дејвид Боуви, омилениот пејач на Кристијана, кој се појавува на концерт во дискотеката Саунд (Sound). Боуви направил саундтрак за филмот, кој е објавен во Германија 1981 година, со главната песна „Херои“.
Филмот и книгата ѝ имаат овозможено огромна слава. Со својот дечко Александар Хакеј, играч во германската група Ајнштирзенд Нојбатен има снимено два албуми.
Во 2013 ја објавила втората книга Мојот втор живот, каде како соавтор се појавува Соња Вуковиќ.
Кристијана Ф. при една употреба на веќе користена игра била инфицирана од хепатит Ц.
Кнежевство Србија
Кнежевството Србија (Кнежевина Србија / Kneževina Srbija) било полунезависна држава на Балканот која била создадена со Српската револуција, која траела меѓу 1804 и 1817. Неговото создавање било договорено прво преку непишан договор меѓу Милош Обреновиќ, водачот на Второто српско востание и Марашли паша. Со Хатишериф во 1830 година било признато и од Портата.
Со Берлинскиот договор од 1878, кнежевството добило и меѓународно признавање. Кнежевството Србија постоело до 1882 кога било прогласено за кралство.
Култура
Во овој период е основана првата гимназија во Србија, во Крагуевац во 1833, потоа и првиот театар, Кнежевско-српскиот театар во 1835.
Во 1838, бил основан Лицеј. Неговото прераснување во Велика школа во 1863 година е претходник на Белградскиот универзитет.
Великата школа била сместена во Зградата на капетанот Миша која ја поклонил Миша Анастасиевиќ на „својата татковина“.
Стебло за кломпи (филм)
„Стебло за кломпи“ (италијански: L'Albero degli zoccoli) - италијански филм од 1978 година, во режија на Ермано Олми. Главните улоги ги толкуваат: Лујџи Орнаги (Luigi Ornaghi), Франческа Мориџи (Francesca Moriggi), Омар Брињоли (Omar Brignoli) и Антонио Ферари (Antonio Ferrari). Во филмот, режисерот не се фокусира толку врз дејствието, туку врз убедливоста на ликовите и оживувањето на некогашниот, денес заборавен, свет. Филмот, кој се смета за еден од најдобрите остварувања во италијанската кинематографија во 1970-тите и најдобро дело на Олми, освоил бројни награди меѓу кои најзначајни оние на Канскиот филмски фестивал: „Златната палма“ и Наградата на екумениското жири.
Црква „Св. Илија“ - Вранештица
Свети Илија — доцносредновековна селска црква во кичевското село Вранештица, Македонија.
Самата црква всушност е означена како археолошко наоѓалиште од типот доцносредновековна црква и некропола.
Мештаните за црквата кажуваат дека е „римска“. Околу нејзе се наоѓаат гробишта за жителите на Левото Маало на селото Вранештица.
Местоположба
Црквата се наоѓа непосредно до селото, од јужната страна, на мала височинка со зарамнето плато.
Околу неа има некропола со гробови од камени плочи.
Историја
Била подигната во XVII век. Според историчарите на уметноста црквата била изградена неколку години по црквата „Св. Ѓорѓи“, односно кон крајот на XVI век.
Архитектура
По обликот и димензиите е слична на црквата „Св. Ѓорѓи“. Архитектурата и живописот се во мошне лоша состојба.
Во црквата има работено познатиот зограф Аврам Дичов.
Космос-1749
Космос-1749 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јуни 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1749 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1469 км, а најмалото на 1394.
Панајотис Данглис
Панајотис Данглис (Παναγιώτης Δαγκλής) е грчки генерал, политичар и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Се вратил со чинот капетан и е назначен за аѓутант при француската воена мисија во Грција, која имала задача да ја модернизира грчката армија (1884 - 1887). Даглис подоцна предавал во воената академија и учествувал во изработката на Шнајдер-Дангли топот во 1893 година. Во текот на Грчко-турската војна бил началник на І бригада во Епирскиот сектор.
Од 1904 година служи во грчкиот генерал штаб, а во 1907 година е унапреден во полковник.
Кон крајот на 1914 година ја напуштил грчката армија и во 1915 година се прилкучил на Либералната партија на Елефтериос Венизелос и станал парламентарен претставник на Епир.
Влегол во владата на Венизелос и станал воен министер, го поддржувал Венизелос во неговата борба против кралот, а кон крајот на 1916 година се присоединил конј Труимвирот-Времена влада за национална заштита.
Умрел во 1924 година во Атина.
NGC 2829
NGC 2829 — леќеста галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2829 се споменува и како NPM1G +33.0151, double system ?.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2829 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 2829 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 19 м 52,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 38' 58".
Други поделби
Проучување на NGC 2829 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2036350. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2496. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 952.
Јени Видегрен
Видегрен има кореографија за So You Think You Can Dance - Scandinavia. Таа, исто така, ја направила кореографијата на воведниот сегмент од второто полуфинале на Изборот за песна на Евровизија 2013 на 14 мај.
Шулбатра
Шулбатра — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Клос и во општината Гура.
Користанко
Користанко— општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Гина Дирави
Личен живот
Дирави е родена на 11 декември 1990 година во Сундсвал, Шведска, второ од четирите деца. Таа има палестинско потекло, а нејзиното семејство потекнува од Либан. Бабата и дедото на Дирави го убедиле нејзиниот татко да се пресели во Шведска. Откако на крајот се преселил во Сундсвал да студира, тој се вратил во Либан за да се ожени со мајката на Дирави. Нејзините родители се населиле во Сундсвал, како и нејзините баба и дедо, кои се преселиле во градот неколку години подоцна. Нејзиниот дедо бил имам во Сундсвал до неговата смрт во март 2011 година.
Кариера
Дирави ја започнала својата кариера во март 2009 година, со нејзиниот блог Ана Џина, и до август истата година започна со блогирање.
Нејзиниот блог вклучувал сатирични прикази на повторливи ликови од шведската и палестинската култура. Таа продолжи да се здобива со популарност со споделување видеа на YouTube, каде што нејзините видеа имаат над 18 милиони прегледи заклучно со мај 2016 година.
Фатете го крадецот (филм од 1955)
Фатете го крадецот (англиски: To catch a thief) е американски филм од 1955 година, во режија на Алфред Хичкок по сценариото на Џон Мајкл Хејс, засновано врз романот на Дејвид Доџ. Главните улоги ги толкуваат: Кери Грант, Грејс Кели, Бриџит Обер и Џеси Ројс Лендис. Филмот бил добитник на наградата „Оскар“ во категоријата за камера (Роберт Буркс).
Гина Дирави
Кариера
Дирави е најдобро позната како првата жена што некогаш била домаќин на Мелодифестивален во три наврати: во 2012 година заедно со Хелена Бергстрем и Сара Даун Фајнер, во 2013 година заедно со Дени Соседо и во 2016 година со гости ко-водители во секоја емисија.
NGC 949
NGC 949 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 949 се споменува и како UGC 1983, MCG 6-6-48, CGCG 523-53, IRAS 02277+3654, KARA 109, KUG 0227+369.
Фатете го крадецот (филм од 1955)
Содржина
Американецот Џон Роби (го игра Грант), наречен Мачор, е поранешен учесник во Движењето на отпорот во Франција, а потоа и професионален крадец, кој веќе одамна живее мирен живот на Француската ривиера. Во еден луксузен хотел се случуваат кражби на накит, во стилот на Мачорот, така што и полицијата и јавноста мислат дека кражбите се негово дело. За да го сочува својот углед, тој си поставува задача да го фати крадецот, но цело време полицијата му е зад петиците. Роби го посетува својот стар познаник, сопственикот на ресторан во кој сите вработени се поранешни криминалци. Кога полицијата сака да го упаси, го спасува девојката Даниела (ја игра Обер), која е вљубена во него. Во еден хотел во Кан, Роби се запознава со богатата Американка Џеси Стивенс (ја игра Ројс Лендис) чија преубава ќерка Френсис (ја игра Кели) се вљубува во него. Притоа, Френсис го открива неговиот вистински идентитет и го обвинува за кражбата што се случува во нивниот хотел, а потоа и за кражбата на накитот на нејзината мајка. Набргу, еден поранешен криминалец е убиен и полицијата објавува дека тој е Мачорот. Сепак, Роби не верува во тоа и заедно со двете Американски оди на маскенбал, каде успева да го фати вистинскиот крадец - младата Даниела.
Гина Дирави
Кариера
Таа ја добила наградата за најдобра жена ТВ водителка на Кристален во 2012 и 2013 година.
NGC 949
Откривање
Објектот е откриен на 21 септември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Гина Дирави
Кариера
Дирави, исто така, била домаќин на шведските Греми награди во 2014 и 2015 година, како и Музихјалпен во 2011, 2012 и 2015 година, истата година кога била домаќин на традиционалната програма на Бадник на СВТ.
NGC 949
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 949 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 949 има привидни димензии од 3' х 1,6'.
Гина Дирави
Кариера
На 20 април 2016 година било објавено дека Дирави ќе биде шведски портпарол на годишниот Избор за песна на Евровизија, објавувајќи ги резултатите од гласањето на шведското жири од Евровизија: Забавата во Теле2 арената во Стокхолм. Таа, исто така, била домаќин на Студио Евровизија, серија од три едночасовни емисии емитувани пред двете полуфиналиња и финалето, покривајќи вести и настани од натпреварот.
Таа била ко-домаќин на Idol 2017 заедно со Pär Lernström, таа исто така била домаќин во 2018 година.
NGC 949
Други поделби
Проучување на NGC 949 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9566. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 93; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2335. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 407.
Иса Лика
Иса Лика (албански: Isa Lika;,  - , ) е поранешен член на ОНА.
По крајот на војната, станал близок соработник на Али Ахмети и заменик директор на царината. На 19 октомври 2006 година во една престелка, Лика бил убиен.
Кислород
Кислород — хемиски елемент во периодниот систем. Го има симболот О и атомски број 8. Зборот кислород доаѓа од двата старогрчки зборови οξυς (оксис) = киселина и γεινομαι (геиномаи) = содржи. Ова име било избрано бидејќи во периодот во кој бил утврден кислородот (крајот на XVIII век), се мислело дека сите киселини содржат кислород. Овој хемиски елемент е доста распространет и може да се најде не само на Земјата, но и низ целата вселена, најчесто ковалентно сврзан со други елементи. Несврзаниот кислород (најчесто нарекуван и молекуларен кислород или O2, двоатомска молекула) се појавил уште во палеопротерозоикот (пред меѓу 2500 милиони години и 1600 милиони години) и како производ од метаболизмот на раните анаероби (археи и бактерии).
Особености
Во стандардни услови кислородот опстојува како двоатомска молекула во кој двата кислородни молекули се двојно сврзани меѓусебно. Во неговата најстабилна форма, кислородот опстојува како дворадикална молекула (кислородна тројка). Иако радикалите најчесто се сврзуваат со високо реактивни молекули, триплетниот кислород не реагира со повеќето молекули. Еднородниот кислород е пореактивен со повеќето органски молекули. Кислородот е главна состојка на воздухот, се произведува од растенијата за време на фотосинтезата и е потребен за аеробна респирација кај животните.
Течниот кислород и цврстиот кислород имаат светлосина боја и двата имаат парамагнетни својства. Течниот кислород најчесто се добива со фракциона дестилација на течен воздух. Течниот и цврстиот озон (О3), пак, имаат потемни сини бои.
Инга Ландгре
Инга Линеја Ландгре (Inga Linnéa Landgré, – ) — шведска глумица која работела во театар, на телевизија и во филмови од 40-тите години на минатиот век.
Ран живот и кариера
Инга Ландгре е родена во Стокхолм на 6 август 1927 година. Нејзиниот татко бил неуспешен музичар, чиј алкохолизам го нарушил бракот на нејзините родители. Нејзината мајка била келнерка. Тие се развеле на почетокот на 1930-тите, кога таа имала само пет години. Таа била единствено дете. Своето театарско образование го стекнала во Кале Флајгар Театерскола и дебитирала со глумата во 1944 година во театарот Бланш како Ања во „Вишновата градина“.
Таа започнала да се појавува во филмови и околу ова време, почнувајќи со филмот „ Ред“ од 1943 година. Во 1946 година, таа играла во првиот филм на Ингмар Бергман, „Криза„.
Личен живот
Ландгре била во брак со шведскиот глумец Нилс Поп меѓу 1949-1959 година. Парот имал две деца заедно, од кои едното стана и глумица. Во 60-тите години на минатиот век таа дејствувала како курир за нејзиниот пријател Андреас Папандреу, кој подоцна станал премиер на Грција, со доставување микрофилм во Грција.
Награди и почести
Таа ја освои почесната награда Гулдбаге во 2011 година, но ја доби во јануари 2012 година.
Русија на Олимписките игри
Русија за првпат како независна држава учествувала на Летните олимписки игри во 1900 година, кои се одржале во Париз. Оттогаш, Русија до Првата светска војна настапила трипати самостојно, а по војната во Советскиот Сојуз. По распадот на СССР, Русија повторно самостојно учествувал на мундијалите. За првпат, на Зимските олимписки игри настапила во 1994 година, кои се одржале во Лилехамер, а две години подоцна и на Летните кои се одржале во Атланта.