cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1178
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1178 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13,8 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 4 м 38,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 42° 18' 51".
Други поделби
Проучување на NGC 1178 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2855. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Тим Визе
Визе ја започнал својата професионална кариера во Фортуна Келн, а потоа продолжил во ФК Кајзерслаутерн пред да стигне во екипата на Вердер Бремен, каде го поминал најголемиот дел од кариерата играјќи за нив 7 години. Тој освоил две титули со Вердер, Купот на Германија во сезоната 2008-2009 и Лига купот на Германија во 2006 пред да замине во Хофенхајм во 2012 година. Таму тој поминал две сезони во кој бил резервен голман, а во 2014 година се пензионирал од професионалното играње фудбал.
Визе имал 13 настапи за германската репрезентација под 21 година во периодот помеѓу 2003 и 2005 година. Своето деби за сениорската репрезентација го направил три години подоцна во натпревар против Англија. Тој бил дел од тимот на Елф на Светското првенство во 2010, но не се појавил во игра на ниту еден натпревар на тој турнир.
Рана кариера и Фортуна Келн
Ја започнал својата кариера во ДЈК Дуршеид, во 1987 година. Две години подоцна, тој се преселил во младинскиот систем на Баер Леверкузен, пред да се пресели во Фортуна Келн, каде што го направил својот прв тимски деби во Регионалната лига во 2000 година.
1. ФК Кајзерслаутерн
Тој се преселил во Бундеслигата од Кајзерслаутерн во зимскиот распуст на сезоната 2001-02 и првично играл за резервниот состав во третата дивизија и служел како резерва на Георг Кох и Роман Вајденфелер во првиот тим. По трансферот на Вајденфелер во Борусија Дортмунд, тој се борел со Кох за местото на првиот голман и го направил своето деби на Бундеслигата на почетокот на сезоната 2002-03. По зимската пауза, сепак, успеал да си ја обезбедил позицијата на првиот голман и се поставил како еден од најталентираните нови чувари во Бундеслигата. Тој бил сметан за прв избор во текот на сезоната 2003-04, и покрај тоа што бил отфрлен во текот на вториот натпревар од сезоната (првата од двете црвени картони што ги доби за време на неговата кариера во лигата). Тој останал првиот голман на Кајзерслаутерн до крајот на ноември 2004 година, кога го загуби своето место на ветеранот Томас Ернст.
Професионална боречка кариера
Во септември 2014 година, Визе тврдел дека му било понудено договор за развој од страна на ВВЕ да се приклучат на нивната НХТ поделба. Тој се појави како гостин на настанот на WWE во Франкфурт. На 7 јуни 2016 година, било објавено дека Визе ја прифатил поканата на Тројно Х за обука во развојната постројка на ВВЕ, ВВЕ Перформанси Центар. Визе го прославил својот професионален натпревар за борење на настанот во живо во ВВЕ во Минхен на 3 ноември 2016 година.
Личен живот
Визе е во брак со неговата долгогодишна сопруга Грит Фрајберг од 20 декември 2010 година и имаат една ќерка.
Танел Кангерт
Танел Кангерт (Tanel Kangert; р. во Вендра) — естонски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. По сезоната 2009 бил отпуштен од неговата екипа,, поради повредата на коленото, кое ја довело неговата кариера во прашање.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Јарослављ
Јарослављ (Яросла́вль) — град во Јарославската област, Русија.
Клима
Градот има типична континентална клима. Најладниот месец во годината е јануари со просечна температура од −8.2 °C (17.2 °F).
Тихомир Спировски
Тихомир Спировски - Младичот (, -,  ) — македонски  театарски, телевизиски и филмски сценограф и костимограф.
Животопис
Спировски е роден на 6 јануари во 1968 година во Битола. Завршил Филозофски факултет, Историја на уметност со археологија, на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Работел на многу голем број претстави, меѓу кои се: „Буре барут“, „Црна дупка“, „Хомо еректус“, „Мара де Сад“, „Дон Кихот“, „Дундо Марое“, „Тетовирани души“, „Македонски рулет“, „Комшилук наопаку“, „Лонг плеј“, „Пат за Никарагва“ и други. А освен во Драмски и во МНТ, работел и во театрите во Струмица и во Битола, во КПГТ во Суботица, во Градскиот театар во Подгорица и во други театарски куќи. Спировски сценографија и костимографија потпишал и во неколку играни и телевизиски филма, како и на реклами и спотови. Работел на „Крајот на светот“ на Јани Бојаџи, потоа на спотот „Сараево“ - Влатко Стефановски, на „Феномен театар“ и на многу други проекти. Починал во Скопје на 45 годишна возраст на 9 април 2013 година. Погребан е во родната Битола.
NGC 3095
NGC 3095 — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3095 се споменува и како ESO 435-26, MCG -5-24-16, UGCA 192, AM 0957-311, IRAS 09578-3118.
Откривање
Објектот е откриен на 16 февруари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3095 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3095 има привидни димензии од 3,6' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 0 м 5,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 31° 33' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на NGC 3095 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28919. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 365; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7169. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Питом пелин
Питом пелин (или бел пелин; ) — растение од от пелин (Artemisia) кое природно вирее во умерените краишта на Евроазија и Северна Африка. Се одгледува како украсно растение, но и како главна состојка во пијалаци како пелинковецот и апсинтот.
Опис
Ова е билно, повеќегодишно растение со влакнести корења. Стеблата се прави и достигнуваат висина од 0,8–1,2 метри (пореко 1,5 м и повеќе) и се зажлебени, разгранети и сребренозелени по боја. Листовите се распоредени во вител, зеленкасто сиви на лицето и бели на опачината, прекриени со свиленести сребрестобели трихоми (влакненца) и имаат ситни маслодајни жлездички. Листовите при основата се долги до 25 см и двојноперјести до тројноперјести со долги лисни дршки, оние погоре се пократки (5–10 см), помалку разделени и со куси дршки. Листовите најгоре можат да бидат и прости и бездршни. Цветвите се бледожолти, цевчести и насобрани во наведнати главички (капитули), кои пак се набрани во листнати разгранети метлички. Растението цвета од почетокот на летото до почетокот на есента. pollination се одвива по ветерот. Плодовите се мали семчиња. Се распространуваат со самата Земјина тежа.
Пелинот природно расте на дива сува почва, особено на крапести падини и по рабовите на врвиците и полињата.
Земјоделски факултет - Штип
Историјат
Земјоделскиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев“ – Штип, иако основан на 27 март 2007 година, сепак, има длабока традиција и своја специфична историја, стара повеќе децении. Корените на нашиот Факултет потекнуваат од далечната 1956 год., кога по предлог на Извршниот совет на НР Македонија, под името Институт за памук е основана првата научноистражувачка установа од ваков тип. Во 1961 година на овој Институт му е признаен статутот на научна установа. Во 1999 година Владата на Република Македонија донесува Одлука за формирање на Јавна научна установа Институт за јужни земјоделски култури - Струмица, членка на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ - Скопје. Со Законот за основање на државниот Универзитет „Гоце Делчев“ - Штип, Институт за јужни земјоделски култури - Струмица се спојува со државниот Универзитет „Гоце Делчев“ во рамките на Земјоделскиот факултет, согласно со Законот за високото образование. Земјоделскиот факултет наставата за првиот циклус на академски студии ја реализира во Штип и во дисперзираните наставни центри во Струмица, Кавадарци и Свети Николе.
Питом пелин
Токсичност
Пелинот ја содржи психоактивна тујон која може да предизвика падавичарење, грчеви и оштетување на бубрезите ако се конзумира во големи количини.
Земјоделски факултет - Штип
Организација и структура
Функцијата декан на Земјоделскиот факултет ја врши проф. д-р Илија Каров, додека за продекан е избрана проф.д-р Лилјана Колева-Гудева.
Питом пелин
Одгледување
Растението лесно се огледува на сува почва. Треба да се сади на места целосно изложени на сонце, во плодна, среднотешка почва. Претпочита почвата да биде богата со азот. Може да се размножува од дозреани отсечоци на пролет или есен во умерени подрачја, или од семиња во расаднци, кои ги дава во изобилство. Видот е одомаќинет во некои неавтохтони подрачја, вклучувајќи ја Северна Америка и долината на Кашмир во Индија.
Земјоделски факултет - Штип
Организација и структура
Студентите можат да ја градат својата перспектива и да апсорбираат знаења во текот на додипломските студии на :
Прв циклус на студии
Наставата на Земјоделскиот факултет се одвива преку предавања, аудиторски, лабораториски вежби и теренска настава. За проверка на знаењата во текот на семестарот се организираат по два колоквиума од секој предмет, со што студентите се мотивираат да учат континуирано и на крајот се изведува завршен испит од предметот. Во текот на семестарот, студентите работат домашни задачи и семинарска работа. Врз основа на сите овие активности, се оформува конечната оценка од предметот. Завршниот испит се полага по неговото слушање, на крајот од семестарот, откако студентот ќе стекне право за негово полагање. Студентите имаат три редовни сесии на располагање во годината: јануарска, јунска и септемвриска.
Траењето на студиите е три плус една година(3+1) или шест плус два семестари (6+2). Првите три години (шест семестари) се заеднички за сите студенти и се изучуваат општите базични науки кои се основа за натамошна надградба во земјоделската струка во студиите во четвртата година.
Питом пелин
Во традицијата и книжевноста
Ова растение традиционално се користи како поттикнувач на апетитот и олеснувач на варењето. Меѓутоа, истото е носител и на негативна симболика, како поим за горчина и јад. Ова го среќаваме во Рациновата песна „Копачите“, каде авторот вели дека земјата „со страдна душа чека“ на силните удари на копачите „по троскот, пелин, трат“.
Земјоделски факултет - Штип
Прв циклус на студии
Во четвртата година се воведуваат соодветни модули. Во студиската програма со три години студентот мора да освои 180 кредити, а во студиската програма со четири години - 240 кредити. Успешната одбрана на дипломската работа на студентот му носи 30 кредити.
Питом пелин
Како духовно наследство
Според Национална класификација на културното наследство на Македонија, верувањето во пелинот како света и лековита билка се смета за категорија на духовно наследство на земјата.
Земјоделски факултет - Штип
Прв циклус на студии
Со завршени четиригодишни студии или осум семестри, студентот се стекнува со диплома дипломиран агроном инженер.
Во првиот циклус на студии на Земјоделскиот факултет се изучуваат следниве студиски програми:
Втор циклус на студии
Во академската 2008/2009 година Земјоделскиот факултет ја доби акредитацијата за подготвените студиски програми за втор циклус т.е. магистерски студии, а реализацијата на наставата започна во академската 2009/2010 година. Програмите за втоиот циклус се подготвени според принципите на Болоњската декларација и Европскиот кредит-трансфер систем.
Во вториот циклус на студии на Земјоделскиот факултет се изучуваат следниве студиски програми :
Трет циклус на студии
Во третиот циклус на студии на Земјоделскиот факултет се изучуваат следниве студиски програми :
Научноистражувачка и издавачка дејност
Факултетот својата издавачка дејност ја остварува преку издавање на учебни помагала, учебници, монографии, студии, списанија, годишници, зборници, преводи на странски изданија, информативни и пропагандни материјали, брошури, летоци и друга литература.
Јокохама
Јокохама (横浜市) — град во Јапонија и перфектурата Канагва во Токискиот Залив. Според пописот на населението од 2005 година во градот живееле 3,579,133 жители. Тој е втор град по големина во Јапонија (по Токио) според бројот на населението. Најголемо пристаниште и голем индустриски центар на Јапонија. Јокохама скоро е споен со Токио.
Географија
Се наоѓа во регијата Канто и перфектурата Канагва. Се наоѓа на западната страна на Токискиот Залив, 30 километри од Токио, со кој е повржан со бројни пруги и автопати. Многу жители на Јокохама работат во Токио и се забавуваат таму, а само спијат во Јокохама. Токио, Јокохама и Кавасаки сочинуваат еден мегаполис.
Во близина на градот реката Цуруми се влева во моерто.
Во Јокохама се наоѓа и Ландмарк кулата, што претставува највисока зграда во Јапонија, висока 296 метри.
Историја
Јокохама бил мал рибарски град, сè до средината на 19 век. Кога Јапонија под американско влијание повторно почналa да се отвора кон светот, Јокохама е изберена како една од неколкуте пристаништа, преку кои ќе оди трговијата со светот. Пристаништето е отворено во 1859 година и брзо станала најзначајно прстаниште за трговија со светот.
Пругата, која ги поврзува Токио и Јокохама изградена е во 1872 година, што овозможува увоз на суровини за едно пошироко подрачје. Растот на јапанската индустрија доведува до просперитет на градот. Јокохама бил најинтернационален град во Јапонија.
Големиот Канто земјотрес од 1923 година разурнал поголем дел од градот. Со американските бомбардирања добар дел од градот е запален и уништен. Во текот на американската окупација, Јокохама била најголемата транспортна база за снабдување на трупите, а посебно во текот на Корејската војна. По окупацијата поголемиот дел од американската поморска активност е преселена во Јокосука.
Население
Според проценките од пописот во 2005 година, во градот живееле 3,579,133 жители.
Индустрија
Во Јокохама индустријата е доста развиена. Посебно се истакнуваат индустриите за челик, машинската, електроиндустријата и елекротехничката, индустрија за превозни средства, биотехнолошка, полупроводничка, хемиска, текстилна и прехранбена. Во градот исто така е развиена бродоградбата, а постои и рафинерија. Претпријатието „Нисан“ има седиште во Јокохама.
Спорт
Во градот се наоѓа фудбалскиот стадиот Јокохама Мариноса, најголем стадион во Јапонија, изграден во октомври 1997 година. На овој стадиот е одигран финалниот натпревар на Светско првенство во фудбал 2002 година. Во Финалето на 30 јуни се сретнале репрезентациите на Германија и Бразил (0:2). Претпријатието „Нисан“ е главен покровител, па така стадионот е преименуван во Стадион Нисан на 1 март 2005 година.
Хедвиг Елеонора Холштајн-Готорпска
Ран живот
Хедвиг Елеонора е родена на 23 октомври 1636 година, во палатата Готорп во Шлезвиг, од војводата Фредерик III од Холштајн-Готорп и Марија Елизабета од Саксонија. Таа била шестото од шеснаесетте деца на парот. Еден ден по нејзиниот осумнаесетти роденден, таа се омажила за шведскиот крал Чарлс X Густав на 24 октомври 1654 година. Чарлс Густав бил втор братучед на мајката на Хедвиг Елеонора. Тој и Хедвиг Елеонора исто така двапати биле трети братучеди. Бракот бил договорен како сојуз меѓу Шведска и Холштајн-Готорп против нивниот заеднички непријател Данска. Шведската кралица Кристина се сретнала со Хедвиг Елеонора во Холштајн-Готорп на пат за Рим по нејзината абдикација. Кристина била загрижена што Чарлс Густав не е женет и затоа го предложила бракот. Предлогот веднаш бил прифатен од Холштајн-Готорп, која се согласила на сите барања од Шведска, што ги направило преговорите брзи. Хедвиг Елеонора во тоа време била свршена со Густав Адолф, војводата од Мекленбург-Густров, а кралицата Кристина ја препорачала постарата сестра на Хедвиг Елеонора, Магдалена Сибила од Холштајн-Готорп. Меѓутоа, откако ги видел портретите на двете сестри, Чарлс Густав ја избрал Хедвиг Елеонора поради нејзината убавина, и нејзиниот сегашен вереник наместо тоа бил во брак со Магдалена Сибила. Во брачниот договор, на Хедвиг Елеонора и бил доделен мираз од 20.000 риксдалери, 32.000 риксдалери како доверка и приходите на феудите на Грипхолм, Ескилстуна и Стремшолм.
Брак
Хедвиг Елеонора била пречекана од кралот Чарлс X Густав во Даларо во Шведска на 5 октомври 1654 година и останала во палатата Карлберг пред нејзиното официјално пристигнување во Стокхолм за венчавката на 24 октомври. Таа била пречекана, облечена во сребрен брокат, од кралицата Марија Елеонора од Бранденбург во Кралската палата во Стокхолм, каде што била прославена свадбата истиот ден. Таа била крунисана за кралица во Storkyrkan на 27 октомври. Набргу потоа, нејзиниот сопруг заминал за Полска за да учествува во Потопот (историја). Хедвиг Елеонора останала во Шведска за раѓањето на идниот Карло XI на 24 ноември 1655 година и следниот Божиќ. Пролетта 1656 година, таа ја напуштила Шведска и го следела Чарлс Густав за време на неговата кампања, за време на која покажала и физичка и ментална сила. Таа била присутна за време на битката кај Варшава (1656), за време на која добила официјална пофалба од шведската армија заедно со нејзиниот сопружник. Таа се вратила во Шведска во есента 1656 година. Во Шведска, таа ја презела контролата над нејзините земјишта, кои строго ги контролирала во текот на нејзиниот живот. По Дано-шведската војна (1657–1658), таа била повикана да му се придружи на нејзиниот сопруг во Гетеборг, а потоа го следела во Готорп и Визмар. За време на Дано-шведската војна (1658-1660), таа и нејзината снаа Марија Еуфросина од Пфалц живееле во Кронборг во Данска, откако таа била преземена од шведскиот генерал Карл Густаф Врангел. Во Кронборг, Хедвиг Елеонора ја посетил нејзиниот сопруг и ги забавувала странските амбасадори. Таа ја посетила палатата Фредериксборгс и ловела во шумата со англискиот амбасадор. За време на кампањата Фалстер, таа ги забавувала амбасадорите во Никобинг Фалстер. Хедвиг Елеонора заминала за Гетеборг во декември 1659 година, каде што требало да се соберат шведскиот парламент во јануари 1660 година.
Регентство
По смртта на нејзиниот сопруг на 13 февруари 1660 година, Хедвиг Елеонора станала регент на Шведска и претседател на Регентскиот совет на нејзиниот син Карл XI за време на неговото малцинство. Според волјата и тестаментот на Чарлс Густав, Хедвиг Елеонора требала да биде претседавач и регент со два гласа и последен збор над остатокот од советот: власта над владата била споделена со пет високи функционери, вклучувајќи го и Пер. Брахе, но нејзиниот глас требало да биде префериран. Тестаментот веднаш бил оспорен од советот, особено затоа што нејзиниот поранешен зет Адолф Џон I, грофот Палатин од Клибург, добил власт над војската. Ден по смртта на нејзиниот сопруг, Хедвиг Елеонора испратила порака до советот дека знае дека тие го оспоруваат тестаментот и побарала да се почитува. Советот одговорил дека тестаментот мора прво да се разговара со парламентот. На следниот совет во Стокхолм на 13 мај, советот се обидел да ја спречи да присуствува. Тие се прашувале дали би било добро за нејзиното здравје или би било соодветно за една вдовица да присуствува на советот, и дека ако не, ќе биде тешко да продолжи да испраќа гласник во нејзиниот дом. Нејзиниот одговор дека на Советот ќе му биде дозволено да се состане без неа и ќе ја информираат само кога ќе сметаат дека е потребно, наишол на задоволство од Советот. Привидната рамнодушност на Хедвиг Елеонора кон политиката било големо олеснување за господарите на владата чувар.
И покрај нејзината првична порака, Хедвиг Елеонора всушност била присутна на сите состаноци на советот, освен кога била отсутна за да управува со нејзините земјишта. Таа ја искористила својата позиција како регент пред се за да ги заштити интересите и правата на нејзиниот син кон советот и со тоа сметала дека е нејзина должност да биде информирана и присутна во одлуките, иако не учествувала во нив. Адолф Џон од Клебург ја изгубил командата над војската и неговиот статус како принц на Шведска, а нејзината единствена поддршка во советот била од Магнус Габриел Де ла Гарди. Свесна за фактот дека нема доволно поддршка во советот за да ја води сопствената политика, таа не сакала да ризикува да биде маневрирана од нејзината позиција предизвикувајќи го советот. Таа се согласила со антиданската и профранцуска надворешна политика за време на регентските години. Меѓутоа, не и се допаднала војната и ја дала својата поддршка на мировната партија во советот: таа го поддржала мирот на Олива, неуспешно се спротивставила на војната против Бремен, но успешно ја спречила предложена војна кон Русија, што е опишан како единствен пат кога таа ја принудила својата волја на советот. Самата Хедвиг Елеонора опишала како не ги сакала политиката и дипломатијата и не учествувала многу во политиката за време на нејзиното регентство. Нејзиниот помал удел во политиката за време на нејзиното време како регент резултирало со фактот дека нејзиниот син ја изземал кога подоцна ја обвини владата на чуварот за злоупотреба на моќта за време на нивното регентство. За време на првите појавувања на нејзиниот син во Парламентот, тој преку неа разговарал само со членовите на владата; ќе и ги шепнел прашањата што ги имал до Собранието, а таа јасно и гласно ги поставувала.
По смртта на нејзиниот син на 5 април 1697 година, Хедвиг Елеонора повторно станала регент на Шведска, како претседавач на Советот на регенс за време на малцинството на нејзиниот внук Карл XII. Овој пат, нејзиното регентство траело само до прогласувањето на полнолетството на нејзиниот внук во декември истата година. За време на нејзината втора регенција, таа го поддржала брачниот сојуз меѓу Шведска и Холштајн-Готорп преку венчавката на нејзината внука Хедвиг Софија од Шведска со војводата од Холштајн-Готорп. Таа се спротивставила на раното прогласување на полнолетство на Карл XII, но била принудена да се повлечи. Таа, исто така, неуспешно протестирала против фактот дека нејзиниот внук не бил замолен да даде никаква заклетва при неговото крунисување.
За време на нејзиниот регент, таа водела темелна евиденција за нејзините договори и сметки. Таа потрошила значителни суми за да ја врати величественоста на дворот, бидејќи кралицата Кристина зела многу од богатствата на нејзината абдикација. Таа можела да ги покрие овие трошоци од значителниот приход од нејзините лични земјишта. Таа ја надгледувала изградбата на повеќе имоти и палати, вклучувајќи ја и палатата Дротнингхолм.
Мисија на Георги Белев во Македонија
Мисијата на Георги Белев во Македонија била спроведена во 1904 година. По Илинденското востание, цончевистите се обиделе да ја искористат кризата која настанала во македонското националноослободително движење. Како и во минатото, врховистите се обиделе да ја потчинат Внатрешната организација преку преговори и предлози.
Хедвиг Елеонора Холштајн-Готорпска
Кралицата доверител
Хедвиг Елеонора уживала голема почит како должничка кралица. Таа повеќе се фокусирала на администрирање на нејзините земјишта и на воспитувањето на нејзиниот син отколку на политиката. Во нејзиното воспитување на нејзиниот син Карл XI, таа се фокусирала на религијата и моралната и физичката обука и атлетиката, а не на академските студии, и била критикувана дека го разгалела со тоа што не го принудила да присуствува на неговите студии. Иако и самата била заинтересирана за културата и науките, таа не поставувала никакви барања од него и му дозволила да ги прескокне студиите: бидејќи имал слабо здравје во детството, сметала дека е поважно да го зајакне своето тело и да го дисциплинира својот морал со проучување на религијата.
Мисија на Георги Белев во Македонија
Преговори
Во средината на мај 1904 година, во Солун пристигнал Георги Белев, касиер на ВМОК. Тој имал задача да преговара со претставниците на Организацијата. Белев постојано зборува дека контактирал и преговарал со членовите на Централниот комитет, меѓутоа ЦК еден месец порано бил распуштен и всушност тој преговарал со членовите на Солунскиот окружен комитет. Белев во Солун стапил, преку Васил Мончев, во контакт со Димитар Мирчев, Христо Поп Коцев, Петар Поп Арсов и други.
Хедвиг Елеонора Холштајн-Готорпска
Кралицата доверител
Во 1661 година, Хедвиг Елеонора се сметала за можна сопруга на англискиот крал Чарлс II. Меѓутоа, ништо не испаднало од тоа, бидејќи таа го одбила предлогот: официјалната основа за нејзиното одбивање било тоа што таа тврдеше дека сакала да му остане верна на својот мртов сопруг. Во 1667 година, младиот благородник, грофот Карл Гиленстиерна (1649–1723), бил назначен за комерленик на Хедвиг Елеонора. Тој станал нејзиниот омилен, служел како нејзин курир за време на Сканската војна, бил унапреден за генерал-гувернер на нејзините доверски земји во 1679 година и ја добил титулата гроф во 1687 година. Карл Гиленстиерна бил миленик на Хедвиг Елеонора и бил посочен како нејзин љубовник, а иако тоа не е потврдено, неговата брза кариера на дворот му се припишувала на неговиот добар изглед. Постои легенда дека резиденцијата на Гиленстиерна, палатата Стенинге, била изградена со таен премин од неговата спална соба до спалната соба во таканареченото крило на кралицата, што го користела Хедвиг Елеонора за време на нејзините чести посети. За време на нејзините подоцнежни години, Хедвиг Елеонора била критикувана за нејзината миленичка, Ана Катарина фон Берфелт, чие влијание довело до отворен конфликт со Гиленстиерна. Берфелт била позната по тоа што земала мито од молителите на должникот на кралицата и се шпекулирало дека крадела од неа. Гиленстиерна поставила ултиматум и побарала од Хедвиг Елеонора да избере помеѓу него и Берфелт, што на крајот довело до протерување на Берфелт од дворот откако Гиленстиерна склучил сојуз со Кристина Пајпер, Беата Спар, љубовницата на наметките Марта Берендес, Арвид Хорн и капелан Молин. Ноќта пред нејзиното заминување, Гиленстиерна морала да ја врати вратата во спалната соба на Хедвиг Елеонора заклучена за да ја спречи Берфелт да стапи во контакт со должникот на кралицата.
Мисија на Георги Белев во Македонија
Цел
Според тврдењата на Белев, тој во Солун дошол за да постигне спогодба и координација на активностите меѓу двете организации. Според Белев тоа требало да се постигне врз следниве начела: 1) Двете организации се автономни и независни една од друга со совоето внатрешно уредување. 2) Границата меѓу Бугарија и Турција е граница помеѓу двете организации. 3) Секој работник во Македонија е внатрешен и се потчинува на Внатрешната организација 4) Секој македонски борец во Бугарија е надворешен и се потчинува со ВК. 5) ВК, по договор со ЦК, материјално да ја помага Внатрешната организација. 6) Раководителите на двете организации контактираат дирекно без посредници и претставништво. 7) Тие тела имаат свои делегати кои секоја година ќе се собираат на советување во време и место определено од ЦК. 8) Привремено да се сопре секоја активна револуционерна дејност за да им се даде полна слобода на големите сили да ги оделотворат своите реформи во Македонија.
Хедвиг Елеонора Холштајн-Готорпска
Кралицата доверител
Хедвиг Елеонора имала многу блиски односи со нејзиниот син, Карл XI, кој „целосно и безрезервно се држел до неа“. Таа го придружувала за време на неговите патувања низ земјата, а за време на сканската војна често престојувала во Вадстена, каде што тој ја посетувал од воениот фронт, за да биде поблиску до него. Дури и по бракот на нејзиниот син со Улрике Елеонора од Данска, таа во суштина ја задржала својата позиција како прва дама на дворот. Карл XI ја нарекол својата мајка како „Кралицата“ или „Нејзиното височество Кралицата, драга дама мајка ми“, а на Улрике Елеонора едноставно како „Мојата сопруга“. Странските амбасадори, имајќи го предвид ова, секогаш и оддавале почит прво на Хедвиг Елеонора, а потоа и на Улрике Елеонора. Непријателството меѓу Холштајн-Готорп и Данска, исто така, го напнал односот меѓу Хедвиг Елеонора и нејзината данска снаа. Карл XI редовно разговарал за државните работи со својата мајка, и иако не се чини дека таа намерно влијаела врз него, тој ги почитувал нејзините мислења и обично ги следел.
Мисија на Георги Белев во Македонија
Неуспех
Предлозите на Белев биле едноствано одбиени од страна на Димитар Мирчев и Христо Поп Коцев со образложение дека за тоа е потребна согласност од окружните раководители преку еден референдум. Ако се анализира предлогот на Белев, паѓа во очи осмиот предлог каде што се бара прекратување на револуционерната дејност за да се реализираат реформите на големите сили во Македонија. Станува збор за Мирцштешките реформи, кои биле отфрлени од Организацијата, меѓутоа она што е позначајно е фактот дека тие во добар дел биле погодни за Бугарија. Имено, во точката три од овие реформи се препорачало да се изврши административна реорганизација заради соодветно групирање на националностите.
Хедвиг Елеонора Холштајн-Готорпска
Кралицата доверител
Се верува дека Карл XI бил погоден од неговата мајка кога го оценил катехизмот на епископите Терсери, Шпегел и Емпораги како ерес: познато е дека на Хедвиг Елеонора особено не и се допаѓал катехизмот на епископот Емпораги, бидејќи ги дефинирал жените како сопственост. Исто така, се верува дека одлуките на Карл XI во областа на чинот и уметноста се под влијание на неа.
Мисија на Георги Белев во Македонија
Неуспех
Доколку оваа точка била реализирана, Бугарија би добила надмоќност во Македонија. Во Османлиското Царство, Македонците немале свој милет, а во зависнот од тоа во која црква оделе, тие биле запишуваниво бугар или рум милетот. Кога реформите биле предложени, најголемиот дел од Макеоднците биле под јурисдикција на Бугарската егзархија. Впрочем, оваа точка била една од главните причини за силен разгор на вооружените националистичките пропагнади во Македонија. Со овој предлог, ВМОК повторно докажал дека тој е орудие на бугарската влада и спроводник на нејзините цели. Бидејќи бил одбиен, Белев потоа заминал за Битолскиот револуционерен округ, каде што веќе имало емисари на ВМОК.
Аугуст Крал, австриски конзул во Битола, во својот извештај од 20 јули 1904 година забележал дека врховистите: развиваат упорна агитација и се стремат да воспостават модус вивенди и дека сакаат да ги подведат под влијание на кнезот Фердинанд, нивната дејност построго да ја контролираат, а тие акции што не им конвенираат да ги парализираат. Врховистичката дејност била поддржуванаи од бугарскиот трговски агент во Битола-А. Тошев. Тој настојувал да ги доближи централистите кон желбите на врховистите... Овдешниот комитет да го направи играчка во свои раце и во таа смисла не жали помошти и дарови. Крал заклучил дека: Ова е сигурно дел од преземената акција од страна на бугарската влада, Внатрешната организација да ја доведе во извесна зависност од себе.
Хедвиг Елеонора Холштајн-Готорпска
Кралицата доверител
Нејзиниот внук Карл XII имал голема почит кон неа. Постои добро позната епизода од таканаречената фурија на Готорп, кога Карл XII го поминувал своето време пиејќи и забавувајќи се со својот зет и нејзиниот внук Фредерик IV, војводата од Холштајн-Готорп. Во една прилика, Карл XII во состојба на пијан се сретнал со својата баба, на која таа долго го погледнала, а потоа му го свртела грбот. Тој реагирал празнејќи ја чашата и рекол: „Мојата благодатна дама баба со задоволство ми прости. Отсега никогаш повеќе нема да пијам вино“, ветување што тој го одржал. За време на Големата северна војна, таа го застапувала нејзиниот отсутен внук и ги примила странските амбасадори на негово место. Според нивните извештаи, таа ги третирала со молчење или можела да им се смее.
Хедвиг Елеонора била најблиска со нејзината постара внука, Хедвиг Софија, а по смртта на Хедвиг Софија, таа го поддржуваше синот на Хедвиг Софија, Чарлс Фредерик, војводата од Холштајн-Готорп, како наследник на тронот по Карл XII пред нејзината помлада внука Урика Елеонора.. Поддржувачите на Чарлс Фредерик, исто така, сакале Хедвиг Елеонора да биде назначена за регент за време на малцинството на Чарлс Фредерик, доколку тој успее. Меѓутоа, во 1713 година, таа била принудена да ја убеди Улрика Елеонора да ја прифати функцијата регент за време на отсуството на Карл XII. Таа го поддржала бракот на Улрика Елеонора со Фредерик Хесенски со помислата дека Улрика Елеонора потоа ќе се пресели во Хесен, што ќе му олесни на Чарлс Фредерик да го наследи шведскиот трон. Хедвиг Елеонора е опишана како цврста и доминантна; таа била популарна на суд поради нејзиниот хумор и поради нејзината наклонетост кон забави, а нејзините вработени ја сметале за строга, но фер. Меѓу интересите на Хедвиг Елеонора биле архитектурата и сликарството, како и картите за играње; нејзиниот апетит за коцкање бил голем, а се наведува дека продолжила да игра до крајот на ноќта. Кога нејзиниот период на жалост официјално завршил во 1663 година, судот бил преполн со забави организирани од кралицата. Како дел од свеченостите, таа ги отворила театрите Болхусет и Лејонкулан. Таа, исто така, ја стекнала првата бања во Шведска, Медеви (1688). Таа спонзорирала уметници, како што се Никодим Тесин Помладиот и Дејвид Клокер Еренстрал.
The Strand
Strand Magazine било месечно списание за научна фантастика основано од Џорџ Њунес. Првото издание било објавено во Обединетото Кралство во периодот од јануари 1891 до март 1950 обработувајќи околу 711 прашања, иако првата обработена тема била продажбата пред Божиќ 1890 година. Списанието забележало огромна популарност и достигнало до бројка од 300.000 продадени копии. Подоцна популарноста на списанието се зголемила и достигнало бројка од 500.000 примероци. Во периодот од 1891 до 1930, уредник на списанието бил Херберт Гринхоф Смит.
Приказните за Шерлок Холмс напишани од Сер Артур Конан Дојл биле објавени во ова списание со илустрации изработени од Сидни Пагет. Со објавувањето на серијата Баскервилски пес, продажбата на списанието ја достигнала својата популарност.
Списанието повторно почнало да се печати во 2000 година и објавува научна фантастика ос неколку познати писатели како Џон Мортимер, Реј Бредбури, Александер Меккал Смит, Рут Рендел, Колин Декстер и Едвард Хоч.
Милан Степанов
Милан Степанов (роден на 2 април 1983 година) бил поранешен српски фудбалер, кој настапувал како централен дефанзивец.
Клупска кариера
Милан Степанов е роден во Кисач, Нови Сад, Србија. Тој пристигнал во редовите на составот на Војводина, каде за прв пат во сениорскиот тим настапил во сезоната 2000-01, а капитен на тимот станал пет години подоцна. Во јануарскиот преоден рок 2006 година, тој преминал во турскиот клуб Трабзонспор.
Во месец јули 2007 година, Степанов се преселил во екипата на Порто во Португалија, за соопштена сума од 3,5 милиони евра. На почетокот бил на клупата за резервни играчи. Постепено тој си правел простор за влез во стартните единаесет. На 28 ноември, во натпреварот од Лигата на шампионите на УЕФА со составот на Ливерпул, неговиот тим загубил со резултат од 1:4, при што тој имал нерамномерен придонес во тој пораз. По тој натпревар Степанов ја загубил стартната позиција и тоа од ветеранот Педро Емануел. Таа ситуација дополнително се влошила во неговата втора година во клубот, кога во составот на Порто пристигнал и соиграчот Роландо (Степанов до крајот на сезоната настапил само на претпоследниот натпревар во Примеира лигата).
На 27 јули 2009 година, Милан Степанов се преселил како позајмен играч во шпанската екипа на Малага, со можност Андалузијците во целост да го откупат договорот на крајот на сезоната. Тој за новиот клуб одиграл само четири натпревари во Ла Лига и тоа во првата половина од сезоната. Подоцна цели три месеци бил изоставен од тимот. Во меѓувреме одиграл само еден натпревар на домашен терен и тоа против екипата на Депортиво Ла Коруња. Тој натпревар се одиграл на 7 февруари 2010 година кога Степанов бил стартер во екипата.
Илинденското востание и врховистите
По Солунскиот конгрес Иван Гарванов, Христо Матов и Христо Татарчев започнале преговори со Иван Цончев и неговите приврзаници. Од овие прегови произлегол договор со кој двете страни се договориле да ги тргна настрана постојните недоразбирања, а Цончев и врховистите да земат учество во востанието кое било подготвувано од Македонската револуционерна организација. Бидејќи влијанието на врховистите било ограничено само во еден дел од територијатана Македонија, тие реално можеле да учествуваат во востаничките дејствија кои се одвивале на територијата на Серскиот револуционерен округ, каде соработувале со Јане Сандански.
Милан Степанов
Клупска кариера
Подоцна во текот на кариерата, Степанов последователно ги претставувал екипите на Омонија и на Сараево. На 2 јануари 2016 година, по речиси десет години, тој се вратил во екипата на Војводина, потпишувајќи договор со клубот со траење од една година и половина.
Илинденското востание и врховистите
Преговори
По Солунскиот конгрес, Централниот комитет ги ополномоштил Иван Гарванов (Давид) и Велко Думев (Орлеански) да заминат во Софија и усно да ја соопштат одлуката за востание, како и да побарат поткрепа. ЗП го поканил Михаил Герџиков да се сретне со нив, бидејќи Гоце веќе заминал за Македонија. Гарванов и Думев заминале од Солун на 10 јануари 1903 година, а меѓу другото планирале да се сретнат и со членовите на ВМОК, за да се постигне помирување помеѓу двете организации.
Милан Степанов
Репрезентација
Милан Степанов бил дел од српската и црногорската репрезентација која била исфрлена од првата фаза на Летните олимписки игри 2004 година, откако завршила на четвртото место во групата Ц зад подоцнежните победници Аргентина, како и зад Австралија и Тунис. На тој олимписки турнир во групната фаза селекцијата на Србија и Црна Гора доживела два порази и тоа од репрезентцијата на Аргентина и од составот на Тунис.
Зоран Поповски
Зоран Поповски може да се однесува на:
Илинденското востание и врховистите
Преговори
Во Софија, Гаравнов истакнал: ... решението било бесповратно, бидејќи тоа веќе било пропагирано насекаде... основен мотив за решението било опасноста од ново врховистичко востание и влошената положба во земјата... Меѓутоа, Христо Татарчев истакнува дека: Гарванов како сентиментална природа делумно се беше подал на странични влијанија. Гарванов, Христо Матов и Христо Татарчев во Софија имале средба со Димитар Петков, бугарски министер за внатрешни работи. Тој им ветил полна морална и материјална поткрепа за идното востание, под услов да престанат да го компромитираат Кнежевството и каузата со грабање на оружје од бугарските арсенали и воени демонстрации во пограничните реони. Според Николај Гирс, руски дипломатски претставник во Солун, Гарванов и Думев се вратиле со изјава дека со ВМОК на Цончев не е постигнато помирување, но дека двете страни се согласиле да дејствуваат независно една од друга, без да си пречат како во минатото.
По враќањето на Гарванов во Солун, Централниот комитет ги известил сите реони дека: 1. Организацијата решила да крене востание и со сите сили и средства да се бори за извојување на човечки права. 2. Организацијата ги осудува сите стремежи на официјалните и неофицијалните фактори во Бугарија, кои без нејзина согласност настојувале и настојуваат да го вовлечат населението во востание, бидејќи со тоа свесно или несвесно ја поткопуваат каузата на македонскиот роб и со своите дејства давале колорит на надворешно потикнување, факт кој бил силно експлатиран од Турција и европската дипломатија. 3.Организацијата изјавува дека до денот на востанието ќе се бори со сите комитети, корпорации и надворешни лица, кои со своите постапки ќе ја фрлат во борба и предвреме ќе го осуетат планот за дејство. Таа ќе води сметка за сите што ќе се обидат да ја искористат нејзината борба за други цели. 4. По објавувањето на востанието, сите кои се готови да го поткрепат ќе бидат прифатени. Притоа била пожелна претходна согласност од Организацијата.
Дејност на бугарската влада
Откако прашањето за востанието било решено во самата Македонија, бугарската влада презела мерки за забрана на ВМОК, со цел да ја симне одговорноста од себе. ВМОК сепак бил навремено предупреден, за да може да се прилагоди на новите ислови. На 28 јануари 1903 година, Александар Протогеров го предупредил Цончев: Од се што се случува... може да се заклучи дека Внатрешната организација (ВО) неодложно напролет ќе крене востание заедно со Сарафов. Од разговорите со еден нивни човек, разбрав дека владата им содејствува да влезат сите внатре и да го објават востанието за да се каже дека дека востанието го објавила ВО, а бугарската влада да ја симне одговорноста. Претпоставувам дека до 15.02.1903 внатрешните ќе си внесат се, и дотогаш контролата на владата по границата и тука, ќе биде слаба. Потоа владата ќе ја засили контролата на границата, ќе почне да ги интернира сите наши луѓе главно на Комитетот, дури може да го растури Комитетот, за да им докаже на европските сили, главно пред Русија, дека таа ги исполнила нивните барања, но дека внатре востанало населението. Протогеров му предложил на Цончев и тие со своите сили да влезат во Македонија до 15 март 1903 година, бидејќи потоа навлегувањето ќе биде невозможно. Протогеров бил беспрекорно информиран, а личноста од Внатрешната организација која го знаела ставот на бугарската владата и му го пренела, останува непозната.
Три дена подоцна Министерскиот совет на Бугарија, под закрила на кезот Фердинанд, го забранил ВМОК. Тогаш биле донесени следните мерки: 1. Растурање на ВК по администартивен пат, затворање на неговите клубови и конфискација на коресподенцијата; 2. Да се приведаат неговите водачи и да се предаат на судот; 3. Да се удвои контролата по границата и да се формираат подвижни жандармериски одделенија. На 1 февруари 1903 година. просториите на Врховниот комитет биле затворени, коресподенцијата запленета, а Цончев, Стојан Михајловски, Атанас Јанков и други биле уапсени. Неколку дена подоцна, Министерството за надворешни работи на Бугарија им наредило на своите службеници да немаат никакви контакти со ВМОК бидејќи тој бил надвор од законот.
Подготовки
Меѓутоа, ВМОК веќе во април 1903 година се созел од ударите на бугарската влада. Во април, Цончев се вратил во Софија, а весникот Реформи, повторно почнал да излегува под редакцијата на Илија Гологанов. Постепено, Врховниот комитет ја возобновувал својата структура во Бугарија, во форма на добротворни братства.
Во пресрет на востанието, врховистичките четите на чело со Цончев, полковникот Атанс Јанков и Стефан Николов почнале да се групираат на границата на Серскиот револуционерен округ. Бидејќи влијанието на врховистите било ограничено само во еден дел од територијата на Македонија, тие реално можеле да учествуваат во востаничките дејствија кои се одвивале на територијата на Серскиот револуционерен округ.
Врховистите во Серскиот револуционерен округ
Врховистите во Серскиот округ се сретнале со Јане Сандански и неговите приврзаници. Подготовките за востанието во Серско ги започнал Гоце, а по неговата смрт тие продолжиле под раководство на Сандански. Серскиот револуционерен округ бил слабо вооружен, отука биле преземени разни акции во тој правец. Востанието во Серскиот револуционерен округ требало да почне подоцна.
На 12 август 1903 година ЗП испратило ново писмо до Серчани во кое известило: ... Во земјата навлегуваат и врховистичи чети, колку што ги има: треба да ви биде јасно и прифатливо ова што овде се случи меѓу нив и нас – тие се ставаат на наша полна услуга внесувајќи ги сите парични средства на наше располагање, дури и сите сили на нивните војнички тела таму. Ние овде нив ги сметаме како морална сила која што ќе му помогне на општото дело. Тие не претендираат на ништо особено; според тоа ние не можевме и немавме право да ги игнорираме нив како сила; зашто ќе пропуштевме еден случај кога можеме да го искористиме; а ќе им дадевме можност сами да навлезат, природно со претензии; а поради несовесноста ќе наштетевме на вистинските интереси на делото, намести да му служиме.
Во август 1903 година, со претходна дозвола на ЗП, започнале да навлегуваат првите врховистичките чети. Првата поголема врховистичка групација броела 160 души и била под раководство на капетанот Јурдан Стојанов и Љубомир Стоенчев. По нив, пристигнале Цончев и Атанас Јанков со околу 350 до 400 души. Во Серкиот револуционерен округ се нашле околу 500 до 600 души под команда на врховистичките војводи. И покрај договорот за соработка, повторно на виделина излегле идејните разлики помеѓу двете страни.
Цончев, иако ги прифатил условите на Внатрешната организација, не можел да се ослободи од своите бугарски видувања на нештата. Иван Цончев во преписката со Пржеваљски истакнал: Целта е оваа, Македонија со своите партизански дејствија да ја исцрпи Турција, а потоа слободна Бугарија да удри со својата свежа, добро организирана армија.
На крајот, Јане побарал од врховистите да ги отстранат сите обележја на бугарската држава - грбови и офицерски еполети. Цончев, по пристигнувањето, имал средба со Јане. На оваа средба, врховистите го прифатиле планот за дејствување усвоен од Серскиот конгрес, била извршена распределба на силите за зедничко дејствување, а во Главниот штаб влегле Димитар Стефанов и Цончев. Штабот требало да престојува во планинскиот дел на Банско.
Историски погледи
За соработката помеѓу ВМОК и ТМОРО во текот на Илинденското востани, Христо Силјанов истакнува дека востанието го стави: Врховниот комитет во една особена состојба. Тој ги имаше сите услови да прославува... Луѓето кои претходната есен направија се за да ја дигнат на бунт Македонија, не можеа да седат на страна макар што востанието беше одлучено и прогласено од нивните противници... Силјанов понатаму заклучува дека ВМОК немал време ни можност да дејствува со своите чети освен во сопстевните и погранични реони, а тоа значело дека врховистите требало да соработуваат со своите довчерашни непријатели. Христо Силјанов истакнува дека: ... Цончев ги понуди на Внатрешната организација своите услуги и почна... да организира чети. Од негова страна тоа беше патриотски и логично... Генерал Цончев се помири со таа неумолива неопходност, решен да ги направи од своја страна неопходните отстапки, за да постигне соработка со Сандански и со неговите другари.