cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Hex Girls
Телевизиски серии
Во „Што има ново, Скуби Ду?“, Hex Girls се појавуваат во епизодата „Вампиро возвраќа“, девојките додека се во замокот Фортеску во Трансилванија, обидувајќи се да снимат видео клип за нивниот последен успех, тие се нападнати од очигледен вампир. Поврзувајќи го нападот со нивните претходни искуства, Даск се обидува да ги убеди другите да ја напуштат областа заради сопствена безбедност, додека Торн и Луна кои не се согласуваат сакаат да останат и да се обидат да го снимат видеоклипот. Ова создава атмосфера на нестабилност меѓу групата, при што Даск размислува да замине во соло кариера. Кога Mystery Incorporated пристигнуваат во истиот замок, Hex Girls бараат нивна помош да ја решат мистеријата, додека се обидуваат да ги спречат девојчињата да раскинат. На крајот, Торн, Самрак и Луна можат да го завршат снимањето, додека уживаат во друштвото на Скуби и дружината.
Во Скуби Ду! Вградена загадочност, Hex Girls се појавуваат во епизодите „Во страв од фантомот“ и „Танд на немртвите“. Во оваа продоложеност, Hex Girls веќе се светски познати кога ќе ја запознаат дружината, а Вилма е една од нивните најголеми обожаватели.
Во „Во страв од фантомот“, додека ја пее „Hex Girl“ за време на концерт во Кристал Ков, групата е нападната од привиден дух, а Торн е речиси смачкана до смрт. Откако ја понуди својата помош на бендот, Дафне е заробена додека глумеше како застапник на Торн пеејќи ја песната „Earth, Wind, Fire, and Air“. Сепак, таа набрзо повторно е откриена, лута откако слушнала дека Фред сака „да не се грижи за неа“. Потоа, таа привремено се приклучува на бендот под името „Crush“. За да и помогне на Дафне да го преболи Фред, Торн заедно со неа ја пишува „Trap of Love“, по чија изведба Фантомот се обидува да го киднапира Crush, но наместо тоа и зема кукла од неа, предизвикувајќи ја стапицата на Фред. Излегува дека Phantom е текстописецот на Hex Girls, Даниел Презет, формално познат како „Fantzee Pantz“, кој негуваше љубомора за успехот на Hex Girls и гнев поради тоа што беа заменети со нив и делегирани од неговиот поранешен статус на ѕвезда - ветувајќи одмазда. Со оглед на тоа што Презет е во затвор и нема повеќе потреба од Дафне како член, и покрај отворената покана од Торн да остане, таа без церемонија се повлекува од бендот.
Во „Танд на немртвите“, откако поголемиот дел од Кристал Коув, вклучувајќи ги Фред, Велма и Дафни, е хипнотизиран од зомбиски бенд наречен Rude Boy and the Ska-Tastics, Скуби и Шеги ги следат и бараат од нив помош да поразете ги во битката на бендовите, стилизирана по онаа од Scott Pilgrim vs. the World. Тие, исто така, и помагаат на бандата да најде уште една трага за мистеријата на Кристал Ков, со откривање и дешифрирање на скриен саундтрак во Планисферскиот диск.
Ново Место
Ново Место (словенечки: Novo Mesto) — град и општина во Словенија, кој се наоѓа во југоисточниот дел од земјата. Традиционално, градот се смета за дел од Доленскиот регион, но денес тој е дел од југоисточниот статистички регион. Градот и општината заземаат површина од 298.5 км2, заедно со свиокот на реката Крка и истиот се смета за културен и економски центар на Доленска.
The Hex Girls
Телевизиски серии
Во Скуби Ду и погоди кој?,, Hex Girls се појавиле во епизодата „Ставив хекс на вас!“, каде што во откако видео блогот за шминка на Дафне стекнал интернет слава, таа е поканета да стане главен советник бендот, кој исто така води бандата кон друга загадочност во облик на опседната гитара на Естер Мункилер која навидум може да ги контролира умовите на луѓето. Како и во „Вградена загадочност, Hex Girls се прикажани како веќе светски познати кога ќе се сретнат со бандата; За разлика од претходните инкарнации, бендот е прикажан како да има поранешен четврти член, „Ксандер“, кој бил принуден да го напушти бендот поради појава на коприва, а подоцна го водел фан клубот на бендот. Групата е прикажана како да ја прифатила сета слава што морала да им ја понуди, при што Торн има пиштол за смирување што специјално го издвоил за неа, додека ривалската група позната како The Jinx Gals исто така се спомнува, од кои Hex Girls се потсмеваат како откорнување на нивниот сопствен чин.
Ново Место
Население
Според пописот од 2002 година, градот има население од 40.925 жители, од кои 20.017 мажи и 20.908 жени.
The Hex Girls
Потенцијални надоврзани телевизиски серии
По објавувањето на „''Скуби Ду! и духот на Вештерката''“, Warner Bros изразиле интерес за развој на надоврзана телевизиска серија која се врти околу ликовите, која ќе ја развијат писателите на филмот Рик Коп и Дејвид А. Гудман. Иако била неостварена, елементите од оваа серија биле усвоени во следните филмови со ликовите, а во февруари 2019 година, Коп потврдил дека дополнително разговарал со Cartoon Network во врска со развојот на телевизиската серија, при што Хејл, Видлин и Брукс сите изразиле интерес за повторно прикажување нивните улоги, при што Брукс го наведе MeToo како „уште повеќе како поткреп за аргументот дека треба да се обидеме да ги оживееме овие ликови“.
Развој
Сотворецот на Hex Girls, Рик Коп, ги навел Josie and the Pussycats како делумна вдаховеност во создавањето на ликовите.
Наргиле
Наргилето е популарен инструмент за пушење во многу земји каде има мигранти од Левант.
The Hex Girls
Евангелистичка критика
Религиозните дебати за The Hex Girls се засноваат на тврдењата дека тие се сатанистички и нивната музика го промовира окултизмот. Голем дел од критиките за нив доаѓаат од мал број евангелистички христијани кои сметаат дека прикажувањето на вештерството на Скуби-Ду е опасно за децата.
Производи на The Hex Girls
По објавувањето на Скуби-Ду! и Духот на вештерката, The Hex Girls се појавиле во различни видови производи создадени за да го вкрстат пазарот на филмот, вклучително и книги како „Скуби-Ду! и Хексови документи“.
Во 2021 година, производите на Hex Girls почнаа да бидат произведувани од популарниот трговски синџир Hot Topic. Во мај, тие создале ексклузивен пакет од три Funko Pop's, во кој се Торн, Даск и Луна. Поп биле распродадени за помалку од 10 минути, а сега се ретки собирачки предмети. Во октомври, тие ја откриле новата линија на облека „Hex Girls“.
1583
1583 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1583 година од новата ера, 583. од вториот милениум, 83. од XVI век и четвртта од 1580-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7091 и 7092 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6333 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5343 и 5344 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2336.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1583 година се протега во 4219 и 4220, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4279 и 4280 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2126. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 990 и 991 исламска година.
Градиште (Граиште)
Во 2009 година поради поставување на антени, 2\3 од наоѓалиштето биле неповратно уништени. Тоа довело до серија негативни критики во јавноста.
Јан Облак
Јан Облак (словенечки: Jan Oblak) (роден: во ) - словенечки фудбалски голман.
Професионална кариера
Благодарение на своите одлични одбрани во екипата на „Атлетико“ од Мадрид, Облак бил двапати по ред прогласен за најдобар фудбалер на Словенија, и тоа за 2015 и 2016 година.
Дамир Шолман
Дамир Шолман (Damir Šolman; - ) — поранешен хрватски професионален кошаркар. Бил Европски избор за ФИБА, во 1974 г. Се натпреварувл со високиот југословенски национален кошаркарски тим на Летните олимписки игри во 1968 година, Летните олимписки игри во 1972 година, а на Летните олимписки игри во 1976 (каде бил капитен на екипата). Со југословенската репрезентација, играл во 226 капи, и постигнал 1.785 бода.
Арсо Мицков
Арсо Мицков Велјаноски (1876-1905) — македонски револуционер, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Роден е 1876 година во селото Подвис (Кичевско). Потекнува од селско земјоделско семејство кое живеело во многу тешки услови. Арсо уште како млад имал можност да слуша револуционерни идеи. Тие идеи иделе од татко му кој бил активен учесник во Брсјачката буна од 1881 година. Арсо бил храбар и строг човек. Секоја средба со османлиските собирачи на данок значела и спротивставување. Турскиот башибозук се плашел од него. Во минатото многу често доаѓало до судири помеѓу жителите на селото Подвис и жителите на селото Другово. Жителите на селото Другово биле претежно од муслиманска вероисповед и ги провоцирале жителите на селото Подвис. Тоа го натерало Арсо во 1899 година да стане ајдут и со својата дружина да отиде во планина. Таму тој се борел против турските зулумџии. Честите потери по него го натерале во 1900 година да замине во Белград.
Тој се вратил во 1901 година во Македонија. Се сретнал со Никола Петров Русински во село Белица (Кичевско). Русински го запознал со идеите на МРО и го приклучил во Организацијата. Во 1903 година во селото Подвис дошол Лука Ѓеров. Целта на неговата посета била да види колку било спремно селото за востанието што се спремало. Начекал спремна и вооружена чета. На чело на таа чета бил Арсо Мицков Велјаноски. Тие учествувале во Илинденското востание и пружиле голем отпор.
После задушувањето на востанието, Арсо продолжил со борбата против турското ропство. Имало потери по него, но не можеле да го фатат. На 31 јануари 1905 година, во селото Подвис се славел верскиот празник „Св. Танасија“. Тука дошол војводата Арсо за да побара парична помош за Организацијата. Несреќно завршила неговата посета (бил предаден од неговата соселанка Неда и убиен од страна на Турците).
Народна песна
Заплакал, Голјак загрмел, заради Арса војвода. Каде се чуло видело, сестра, брата да предаде.
Станала Неда рано В недела, месила бела погача. Облекла бела промена, отишла село Другово.
Друговци деца цареви, ако го Арса барате, Арсо е Подвис на гости.
Староирски јазик
Староирски јазик (староирски: Goídelc, изговор: гоидјелг, МФА: [ˈgoiðʲelg]) — мртов јазик кој спаѓа во групата на келтските јазици. За овој јазик може да се каже дека претставува потомок на современиот ирски јазик. Староирскиот јазик бил создаден во текот на 6 век, во употреба бил сè до околу 10 век, кога бил заменет од средноирскиот јазик. Се претпоставува дека самиот староирски јазик настанал од или бил сличен со латинскиот јазик.
IC 1493
IC 1493 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Маврови Анови
Свети Кирил и Методиј — црква во селото Маврови Анови.
IC 1493
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1493 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 1493 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Маврови Анови
Историја
Црквата е осветена на 25 мај 2014 година од страна на митрополитот тетовско-гостиварски г. Јосиф.
Превалец (Граиште)
Превалец — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Граиште. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на падините на Граишка Чука, што се наоѓа на 1,5 км северно од селото, каде мештаните нашле повеќе гробови градени од камени плочи. И денес на површината се среќаваат камени плочи од гробни конструкции.
IC 1493
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 41,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 18' 47".
Историја на Демократската Република Конго
Територијата на денешната Демократска Република Конго била населена уште од најрани времиња. Во текот на 5 век, на овие простори живееле племето банту. Во 14 век, овде опстојувало Кралство Конго чии територии се простирале недалеку од денешната република, како едно од најголемите краства во тоа време на овие простори. Во 1482 година на бреговите на земјата престигнале првите португалски морепловци и трговци. Тие, благодарение на трговијата со робови успеале да ја намалат улогата на кралството. Односите помеѓу португалците и домородците биле на почетокот пријателски. Кралството Конго го прифатила христијанството како официјална религија. Кралство Конго својата моќ ја изгубил во текот на 17 век, кога избувнала граѓанска војна. Ова најмногу го искористиле европските најголеми сили, Велика Британија и Холандија. Англичанецот Хенри Мортон Стенли бил првиот европски граѓанин кој ја истражувал територијата на денешен Конго. Неговата намера била нормално, Конго да стане дел од Британската Империја, но сепак на почетокот британската влада не покажала голем интерес за ова подрачје.
Во текот на 19 век, по експедицијата на Дејвид Ливингстон, започнало колонизирањето на Централна Африка од страна на европските големи сили. Белгискиот крал бил фасциниран од колонијалното освојување на земјата, за разлика од белгиската јавност. Белгискиот крал Леополд II од Белгија склучил договор со локалните владетели за размена, со кое дополнително се здобил со територии по текот на река Конго. На Берлинската конференција од 1884-1885 година, тие територии формално биле признаени за белгиски. Во следните години, населението било брутално експлоатирано за целите на Белгија. Во 1908 година, белгискиот крал бил принуден да се откаже од владеењето на овие простори. Во времето на белгиската контрола, името на земјата било Слободна Држава Конго (État indépendant du Congo), а по 1908 година Белгиски Конго. (Congo belge). Во времето на белгиската ера од историјата на Конго, исто така било воведено и основното и средното образование, а училиштата биле организирани од страна на црквата. Била подобрена инфраструктурата на земјата, изградени голем број на патишта, пруги, рудници, болници итн.
Во 1960 година избувнале големи немири, кои резултирале со давањето нанезависност на земјата на 30 јули 1960 година. Белгија ја дала независноста. Сепак, повлекувањето на колонијалната администрација и капитал, негативно се одразило врз економијата на новата република, позната под името Заир. За прв претседател на земјата бил избран Жозеф Касавубу (1910-1969). Во следните години следувале голем број на воени и државни удари и преврати. Во 1965 година, на чело на земјата застанал Жозеф Мобуту, кој добил голема поддршка од европските земји. Сепак, неговата диктатура многу бргу довела до ново разочарување кај народот. Од власта тој бил симнат во 1997 година. Следната 1998 година започнала граѓанска војна. Во војната биле вовлечени и соседите Руанда и Уганда.
Теодор II Палеолог
Теодор II Палеолог (грчки: Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος, Theodōros II Palaiologos, Theodore II Palaiologos, Palaeologus, 1396 - 26 јануари 1448) бил византиски деспот на Мореја од 1407 до 1443 година.
Син е на византискиот цар Мануил II Палеолог (1350-1425) и Елена Драгаш (1372-1450), ќерка на велбуџскиот владетел Константин Драгаш, која веројатно била внука на цар Јован Александар. Теодор бил брат на византиските цари Јован VIII Палеолог и Константин XI Палеолог, како и на деспотите на Мореја, Димитар Палеолог и Тома Палеолог и на деспотот на Солун Андроник Палеолог.
Во мај 1423 година Турците започнале инвазија во МОреја под команда на Турахан Бег, Теодор се обврзал да им плаќа данок.
Теодор II имал право за наследство на престолот како византиски цар на Јован VIII Палеолог, но своите права ги дал на помалиот брат Константин XI Палеолог, и наместо тао станал сопственик на Силиври, каде починал од чума во 1448 година.
263
263 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 263 година од новата ера, 263. од првиот милениум, 63. од III век и четвртта од 260-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5771 и 5772 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5013 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4023 и 4024 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1016.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 263 година се протега во 2899 и 2900, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2959 и 2960 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 806. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 370 и 369 година пред хиџра.
Казандол
Казандол — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.
Географија и местоположба
Селото Казандол се наоѓа во областа Бојмија, оддалечено 7 километри јужно од градот Валандово сместена на едно од голите ритчиња што ги има околу селото на надморска висина од 500 метри. Селото има умерена пријатна планинска клима за жешкото југоисточно поднебје на Македонија.
Потекло на името
Името потекнува од два турски збора: Кизил- доган, Kizildogan, кзил - (црвен, црвеникав, румен,). И вториот збор dol-dolu, што значи полно, многу го има, во изобилство. Се мисли на бакарната руда што ја има околу селото. Втората везија исто така потекнува од два турски збора; Кизил - (црвен, црвеникав, румен), доган - (орел, еден вид граблива птица).
Население
Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Казан Дуванли живеат 849 жители, сите Турци.
До 1953 година, Казандол било големо село, но по масовното иселување на турското население во Турција, преминало во мало село со само 17 домаќинства во 2002 година.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 147 жители, сите Турци. Следува табела на националната структура на населението
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 182 жители, од кои 1 Албанец, 167 Турци, 1 Бошњак и 13 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 302 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 128 гласачи.
Вирџинија Вулф
Вирџинија Вулф ( - ) — англиска писателка, критичарка, есеистка, и интелектуалка од првата половина на XX век. За време на периодот меѓу двете светски војни, Вулф била значајна фигура во лондонското литературно друштво и централна личност во влијателната Блумсбери група на интелектуалци. Таа се смета за еден од најистакнатите модернисти на 20 век, пионер во користењето на текот на свеста како наративно средство и еден од основачите на модерниот психолошки роман.
Животопис
Вирџинија Вулф е родена во 1882 година, во Лондон, Велика Британија. Таа била ќерка на Лесли Стивен познат англиски книжевник од XIX век. Во својот дом, Вулф имала прилика да се стекне со врвно образование, бидејќи се среќавала со најголемите писатели од тоа време, како: Харди, Стивенсон, Раскин и Мередит. Во 1912 година, таа се омажила за книжевникот и политичар Леонард Вулф и двајцата живееле интензивен интелектуален живот. Со текот на времето, нивниот дом во лондонскиот кварт Блумсбери станал важен уметнички центар во кој се собирале голем број познати уметници и интелектуалци (Форстер, Онд, Спендер, Стречери итн.). Иако тие биле само група пријатели и соговорници, нивното влијание во општеството било толку големо, што биле познати како „Блумсбериската група“.
Животот на Вулф завршил трагично. По завршувањето на ракописот на последниот роман, „Помеѓу чиновите“, подоцна објавен посмртно, Вулф западнала во депресија од која и порано страдала. Почетокот на Втората светска војна, уништувањето на нејзиниот дом во Лондон за време на „Лондонскиот блиц“ и ладниот прием на биографијата што таа ја напишала за нејзиниот починат пријател Роџер Фрај дотолку ѝ ја влошиле состојбата што таа веќе не можела да работи. На 28 март 1941 година, Вулф ги наполнала џебовите на елекот со камења и се фрлила во реката Уз во близина на нејзиниот дом. Телото ѝ го пронашле дури на 18 април 1941 година. Нејзините кремирани остатоци биле закопани под една бреза во градината на нивниот дом во Сасекс.
Најмил мој, сигурна сум дека повторно полудувам. Мислам дека нема да можеме да издржиме уште еден таков бурен период. Овојпат нема да се опоравам. Почнувам да слушам гласови и не можам да се сконцентрирам. Ова што го правам ми се чини дека е најправилно. Со тебе посреќна не можев да бидам. Никој не можеше да ми биде она што ми беше ти. Немаше посреќни луѓе од нас пред да се разболам од оваа ужасна болест. Веќе не можам да се борам. Знам дека ти го уништувам животот; без мене ќе можеш да работиш. Знам дека ќе работиш. Ни ова не можам да го напишам како што треба. Не можам да читам. Сакам да кажам дека тебе ти ја должам сета среќа во мојот живот. Ти беше крајно трпелив со мене и неверојатно добар. Сакам да го кажам ова – сите го знаат веќе. Ако некој можеше да ме спаси, тоа беше ти. Веќе во ништо не сум уверена, освен во твојата добрина. Не сакам да ти го доуништам животот. На светот не постоеле посреќни луѓе од нас двајцата. В.
Творештво
Вулф започнала професионално да се занимава со пишување во 1900 година, кога објавила статија во книжевниот додаток на „Тајмс“ за селото Хаворт, домот на сестрите Бронте. Во 1915 година го објавила првиот роман, „Крајот на патувањето“. Првичниот наслов на книгата бил „Мелимброзија“, но Вулф честопати го менувала текстот. Денес е достапна една постара верзија од романот со првичниот наслов, реконструирана од страна на Луиз де Салво, стручњак за делото на Вулф, која посочува дека Вулф го менувала текстот во согласност со промените во нејзиниот живот. Нејзината сериозна книжевна кариера започнала во 1912 година, откако се омажила за Леонард Вулф. Двајцата, заради забава, во 1917 година, своерачно, со помош на рачна машина, објавиле три свои раскази и веднаш постигнале огромен успех. Потоа, брачниот пар Вулф продолжил со издавачката дејност, објавувајќи дела на млади писатели на кои им помогнале да се прослават (Кетрин Менсфилд, Томас Стернс Елиот итн.). Подоцна, нивната издавачка куќа „Хогарт прес“ се развила во една од најголемите англиски издавачки куќи.
Вулф е автор на повеќе романи, критики и три книги со есеи. Нејзините дела се преведени на повеќе од 50 јазици, и тоа од страна на писатели како Хорхе Луис Борхес и Маргерит Јурсенар. Таа се појавила на книжевната сцена околу првата деценија на XX век како претставник на новата генерација писатели кои настојувале да раскрстат со традиционалниот начин на пишување во кој писателот е семоќен творец кој владее со ликовите и настаните во своите дела. Наместо тоа, во своите дела, Вулф се свртела кон истражување на човековото јас и се задлабочила во психолошките случувања и односот на човекот со она што го опкружува. На тој начин, Вулф била еден од главните експериментатори во книжевноста меѓу двете светски војни и еден од творците на таканаречениот „роман на текот на свеста“. Репутацијата на Вулф спласнала по Втората светска војна, но нејзиното дело повторно добило значење со појавата на феминистичката критика во 1970-те. Денес, Вирџинија Вулф се слави како еден од најголемите писатели на XX век и еден од водечките модернисти.
Некои критичари сметаат дека делата на Вулф се олицетворение на ограничениот свет на богатите Англичани-интелектуалци. Други сметаат дека на делата им недостига универзалност и длабочина, и дека немаат моќ да искажат ништо од емоционална или етичка важност на обичниот читател, уморен од естетичарите од 1920-те. Сепак, најсилен аспект на делата на Вулф е нивната лиричност. Нејзините романи се експериментални – нарацијата, најчесто бездејствена и обична, се прекршува, се топи, се разложува во свеста на ликовите. Лиричноста и стилската виртуозност се соединуваат и создаваат свет натрупан со аудиовизуелни импресии.
Осврт кон романите на Вулф
Моќната поетска визија на Вулф ги увеличува обичните и понекогаш банални амбиенти (многу често за време на војна). На пример, главниот лик во „Г-ѓа Далавеј“ (1925), Клариса Даловеј, средовечна Англичанка од високата класа, се обидува да направи забава. Вулф врши паралела на нејзиниот живот со животот на Септимус Смит, воен ветеран од работничката класа, кој има длабоки психолошки лузни од Првата светска војна.
„Кон светилникот“ опишува два дена – вториот по десет години од првиот. Се работи за исчекувањето и сеќавањето на семејството Ремзи на посетата на светилникот и семејните тензии. Една од главните теми во романот е напорот на уметничката Лили Бриско да слика покрај сите семејни препирки. Романот претставува и медитација на животот на населението на една нација во време на војна. Исто така, Вулф го истражува минувањето на времето и тоа како општеството ги присилува жените да им дозволат на мажите да им ја земат емоционалната сила.
„Орландо“ (1928) е еден од највеселите романи на Вирџинија Вулф. Романот е пародична биографија на еден млад благородник кој живее три века без речиси воопшто да остари повеќе од 30 години (но кој одеднаш ќе се претвори во жена), а е делумно портрет на љубовничката на Вирџинија, Вита Секвил-Вест. Романот бил наменет да ја утеши Вита за загубата на родниот дом, но тој претставува и сатиричен поглед на Вита и нејзиното дело. Во „Орландо“, Вулф ги исмева техниките на историските биографи.
Во романот „Бранови“ (1931) се претставени шест пријатели чии мисли (кои повеќе наликуваат на рецитативи отколку на внатрешни монолози) создаваат една брановидна атмосфера која повеќе наликува на прозаична поема отколку на роман со класично дејство.
Последниот нејзин роман „Помеѓу чиновите“ (1941) ги сумира и увеличува главните преокупации на Вулф: трансформацијата на животот преку делото, сексуална амбивалентност, медитации за текот на времето и животот, претставен како корозија и подмладување едновремено – сето ова сместено во доста креативна и симболична нарација која ја опфаќа речиси целокупната историја на Англија. Оваа книга ѝ е најлирична од сите, пред сѐ од стилска гледна точка, бидејќи најголемиот дел е напишан во стихови.
Ставови кон јудаизмот, христијанството и фашизмот
Некои ја критикуваат дека била антисемитист, и покрај тоа што била среќно мажена за Евреин. Овие критичари се потпираат на некои ликови Евреи од делата на Вулф, кои таа ги прикажала на генерализиран и стереотипен начин и ги опишала како одвратни и валкани. Раширениот антисемитизам во 1920-те и 1930-те веројатно имал влијание врз Вулф. Во нејзиниот дневник, таа напишала: „Не ми се допаѓа гласот на Евреите; не ми се допаѓа нивното смеење“. Но, во писмо до композиторката Етел Смит во 1930 година, цитирано во биографијата на Вулф на Најџел Николсон, таа пишува: „Колку ми пречеше што се омажив за Евреин – каков сноб сум била. Тие имаат голем елан“.
Во друго писмо до Етел, Вулф со презир ја осудува христијанската религија, опишувајќи ја како „себична“ и тврдејќи дека „мојот Евреин има повеќе религија во еден нокт на ногата – повеќе љубов во едно влакно од косата“.
Вирџинија и маж ѝ Леонард го мразеле и се плашеле од фашизмот во 1930-те поради ширењето на антисемитизмот, и пред да знаеле дека се наоѓаат на црната список на Хитлер. На пример, во книгата „Три гвинеи“, објавена во 1938 година, таа го обвинува фашизмот.
Вулф и феминизмот
Од неодамна, студиите на Вирџинија Вулф се фокусираат на феминистичките и лезбејски теми во нејзините дела, како во збирката на критички есеи од 1997 година, „Вирџинија Вулф: Лезбејски четива“, уредена од Елен Барет и Патриција Крамер.
Најпознатите нефикционални дела на Вулф, „Нечија сопствена соба“ (1929) и „Три гвинеи“ (1938), ги испитуваат тешкотиите со кои писателките и интелектуалките се соочувааат бидејќи мажите имаат непропорционално правна и економска моќ и иднината на жените во образованието и општеството во своите раце. Во „Вториот Пол“ (1949), Симон де Бовоар набројува, од сите жени кои живееле, само три жени авторки —Емили Бронте, Вулф и „понекогаш“ Кетрин Менсфилд— кои го истражиле „даденото“.
Магматска комора
Магматска комора — голем басен на течна карпа под површината на Земјата. Стопената карпа или магма во таквата комора е под голем притисок кој постепено може да ја скрши карпата околу неа, создавајќи начин за магмата да се движи нагоре. Ако го најде својот пат до површината, тогаш резултатот ќе биде вулканска ерупција. Следствено, многу вулкани се наоѓаат над магматските комори. Овие комори тешко можат да бидат откриени бидејќи се наоѓаат длабоко во Земјата, и затоа повеќето од познатите се наоѓаат блиску до површината, најчесто помеѓу 1 и 10 километри.
Магмата се издига низ пукнатините, бидејќи е помалку густа од околната карпа и кога водата навлегува во карпите над тонечката океанска плоча. Водата ја снижува температурата на топење на карпите, и тогаш тие стануваат полустопени и се искачуваат поради помалата густината на околните карпи и привремено се собираат под литосферата .Тогаш магмата се искачува низ кората, спојувајќи се со кварцен песок, доведувајќи до финалната супстанца. Кога магмата ќе се приближи до површината се собира во магматската комора под вулканот, каде релативно нискиот притисок и дозволува на водата и другите материи растворени во магмата да излезат од растворот. Кога критичниот волумен на магмата и гасовите ќе се акумулира, пречката од вулканската купа се надминува доведувајќи до ненадејна експлозивна ерупција.
Местоположбата на магматските комори може да се мапира со употреба на сеизмологија: сеизмичките бранови од земјотресите полека се движат низ течна карпа, дозволувајќи им на мерењата да ги посочат регионите со бавно движење кои ги идентификуваат магманите комори. Како што избувнува вулканот, така околната карпа ќе се распадне во комората за празнење. Ако големината на комората е значително намалена, како резултат на депресија на површината може да се формира купа.
NGC 7403
NGC 7403 — ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 ноември 1859 година од страна на Филип Сидни Кулиџ, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7403 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13,9 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 53 м 6,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 28' 56".
Други поделби
Проучување на NGC 7403 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 569. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Дет-метал
Дет-метал (англиски: death metal) — поджанр на метал-музиката, создаден во раните осумдесетти од треш-металот. Ова е еден од најагресивните жанрови на металот и најчесто се врти околу теми за смртта и темната страна од животот, иако ова не е секогаш случајот. Структурата на песната е раскажувачка, и не постои еден циклус на повторување, туку песната се развива како цела процесија на теми и мотиви. Дет-металот се одликува со ненадејни промени во темпото, насилни и брутални гитарски рифови, тапани кои се брзи и динамични, и низок вокал кој најчесто се пее во вид на чудовишно врискање, познат во музиката како death grunt.
Развој
Дет-металот почнал да се развива во првата половина на осумдесеттите од треш-метал музиката. Околу 1983, почнале да се создаваат првите дет метал бендови, кои ги поставиле темелите на кои подоцна се развил и проширил дет-металот како сопствен жанр. Овие темели биле поставени од Американските бендови Possessed со нивниот албум Seven Churches и Death со Scream Bloody Gore. Но, многу луѓе ги класифицираат овие бендови како посттреш бидејќи, иако одговарале на дет-метал особините, не создале ништо ново, туку еден вид на поагресивен треш-метал. Но, сепак овие бендови не можат да се отфрлат како неважни, бидејќи тие почнуваат нешто што постепено ќе се одвои од другите жанрови на металот.
Поделба и поджанрови
Во деведесеттите, дет-металот почнува да се развива во многу правци. Главна поделба на поджанрови на дет-металот е оваа:
Исто така, постојат и многу фузиски жанрови на дет-металот како:
Исто така, дет-метал жанрот често се спојува со одредени под-жанрови од правецот на фолк металот, особено ведик и викиншки метал.
2081
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2081 година се протега во 4717 и 4718, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4777 и 4778 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2624. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1504 и 1505 исламска година.
Катун
Катун (Διπόταμα, Дипотама) — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 73 километри североисточно од градот Драма и на 23 километри северно од центарот на општината, Бук.
Селото се наоѓа на надморска височина од 560 метри.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 650 македонски муслимани во 120 куќи. Според грчката статистика, во 1913 година во Катун (Κατούν) живееле 1061 луѓе.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Дипотама. Кон 1928 година селото било целосно бегалско со 17 семејства и вкупно 72 лица.
Демографија
Во 1928 година во селото се населиле 7 грчки семејства со 23 жители од Турција. Во 1940 година селото броело 622 жители. На пописот од 1951 година, селото не е евидентирано, бидејќи настрадало во граѓанската војна. Во 1961 година во селото живееле 187 жители, во 1971 година имало 34 жители. Денеска, населението на селото е 17 жители според пописот од 2011 година.
Св. Петка (Граиште)
'''Св. Петка''' — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Граиште. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на 1 км североисточно од селото. Има мали димензии и е зачувана во темелите.
Хрватска енциклопедија
Хрватска енциклопедија (Hrvatska enciklopedija) — национална енциклопедија на Хрватска која ја издава Лексикографскиот завод „Мирослав Крлежа“ (порано „Југословенски лексикографски завод“).
Историјат
Проектот започнал во 1999 г. и претставува петти ваков потфат, почнувајќи од Хрватска енциклопедија на Мате Ујевиќ и продолжила како Општа енциклопедија на Југословенскиот лексикографски завод, како и две изданија на Општа енциклопедија.
Во периодот од 1999 до 2009 г. се издадени единаесет тома — по еден том годишно. Почувајќи од 2010 г. се изготвува семрежно издание на енциклопедијата, дополнета со нови мултимедијални содржини. Слободното семрежно издание е пуштено во септември 2013 г. Печатењето е запрено и сета понатамошна работа се одвива исклучиво во бази на податоци, кои се основа за семрежното и други мултимедијални изданија на енциклопедијата.
Топол извор
Топол извор или термален извор или геотермален извор е извор на загреана вода од Земјината кора. Термалните извори постојат насекаде во светот, дури и под морињата и океаните. Изворот се смета за термален ако температурата на водата е повисока од онаа на околината, или, според други извори, повисока од телесната температура на човекот (околу 37 °C).
Водата која извира од топлите извори се загрева од геотермалната енергија, односно топлината на внатрешноста на Земјата. Температурата на Земјата станува сѐ повисока како што се оди подлабоко, така што водата се загрева од топлите карпи, а во вулканските области и директно од магмата. Ако водата стане толку топла така што да излегува на површината во вид на млазови, тогаш таа појава се вика гејзер.
Топлите извори, поради благотворното дејство на топлата вода збогатена со минерали врз телото на човекот, се користи во медицински цели. Покрај тоа, геотермалните извори се користат и за загревање на оранжерии, системи за централно греење на населени места, и производство на електрична енергија.
Топли извори Во Македонија
Во Македонија, најголемите топли извори се:
Класични велосипедски трки
Класични велосипедски трки се еднодневни професионални велосипедски друмски трки во меѓународниот календар. Повеќето од трките, сите се возат во западна Европа, се наоѓаат на професионалниот календар со децении, а најстарата потекнува од 19 век. Тие обично се одржуваат во исто време секоја година. Во последните неколку години, петте најпознати трки понекогаш се опишуваат како „монументални“.
Во сезоните 2005-2007, класиците создале дел од UCI ProTour, водена од Меѓународниот велосипедистички сојуз. Оваа серија на трки исто така вклучувала различни етапни трки, како што се Тур де Франс, Џиро д’Италија, Вуелта а Еспања, Париз-Ница и Критериум ду Дофине Либере и различни некласични еднодневни настани. ProTour бил заменет со серијата Светски друмски куп UCI, кој содржел само еднодневни трки. Многу од класиците и сите Гранд Тур не биле дел од ProTour во сезоната 2008, поради спорот помеѓу UCI и ASO, која го организира Тур де Франс и неколку други големи трки.
Класици
Професионални трки најчесто сметани како класици од страна на Меѓународниот велосипедистички сојуз:
Пролетни
Заедно, Милано-Санремо, калдрмисаните и арденските класици ги создаваат „пролетните класици“, сите одржувани во март и април.
Летни класици
Летните класици се одржуваат од јули до септември.
Есенски класици
Есенските класици се одржуваат од септември до ноември.
Отворачи на сезоната
Првите трки во сезоната вообичаено не се сметаат како другите класици, но добиваат внимание поради нивната поставеност рано во сезоната, вообичаено во февруари.
Минати класици
Некои класици престанале често поради финансиски проблеми. Тука влегуваат:
Монументи
Петте монументални трки во велосипедизмот генерално се сметаат дека се најстари и најпрестижни еднодневни трки на календарот. Секој од нив има долга историја и специфични поединости.
Најмногу победи
Само три возачи ги имаат освоено сите пет монументални еднодневни трки во текот на нивните кариери: Роже де Влеминк, Рик ван Лој и Еди Меркс, сите тројца Белгијци. Со победи на сите други монументи, Шон Кели скоро ќе се придружел на оваа група, завршувајќи втор на Трката околу Фландрија на три наврати (1984, 1986 и 1987). Холандскиот возач Хени Кајпер го освоил секој монумент, освен Лиеж-Бастон-Лиеж, во кој завршил втор во 1980. Белгискиот возач Фред де Брујн исто така бил близу, завршувајќи втор на Џиро ди Ломбардија во 1955 и победувајќи на сите други четири трки во текот на неговата кариера.
264
264 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 264 година од новата ера, 264. од првиот милениум, 64. од III век и петта од 260-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5772 и 5773 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5014 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4024 и 4025 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1017.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 264 година се протега во 2900 и 2901, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2960 и 2961 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 807. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 369 и 368 година пред хиџра.
Георгиос Перос
Георгиос Перос (Γιώργος Πέρρος) или Перакис (Περάκης) е грчки револуционер, андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Тој е роден на островот Крит. Во мај 1903 годинја за првпат пристигнал во Македонија заедно со Георгиос Диконимос, Павлос Мелас и Кондулис. Со дозвола на грчкиот конзул заминал од Солун за Костур и врската меѓу криќаните и митрополитот Германос Каравангелис.
На 13 јули 1903 година ја минал грчко-турската граница и повторно навлегол во Македонија со андартска чета која бил организирана од Георгиос Цондос, а во неа биле и останатите критјани Георгиос Диконимос, Евтимиос Каудис, Ламбринос Вранас, Георгиос Сејменис, Георгиос Зуридис, Георгиос Стратинакис, Евстратиос Бонатос, Манусос Катунатос и Николаос Лукакис.
Во јули четата на Вангел Георгиев го пресретнува Георгиос Перос и заедно почнале да дејствуваат против четите на Македонската револуционерна организација.
Заедно со Германос Каравангелис ја засилуваат грчката пропаганда во Костурско и Леринско. По избувнувањето на Илинденското востание имаат борба со чета на Македонската револуционерна организација кај Влахоклисура, а подоцна учествуваат во опожарувањето на Косинец.
По палењето сите критјани, со исклучок на убиениот Георгиос Сејменис, се повлекуваат од Македонија, но следаната 1904 година се вратиле повторно назад.
Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 8 (Струмица)
'''Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 8''' ― куќа во Струмица, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Келтиберски јазик
Келтибериски јазик — јазик кој спаѓа во групата на келтските јазици кој го говереле Келтиберите келтите кои живееле на Пиринејскиот Полуостров, поточно околу реките Дуеро, Тахо, Хукар и Турија. Овој јазик е посведочен околу II век п.н.е и подоцна бил истиснат од латинскиот.
Зилцетал
Зилцетал (Sülzetal) — општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на потокот Зилце, притока на Елба, околу 10 километри југозападно од Магдебург. Зилцетал бил основан на 1 април 2001 со спојување на селата Алтенвединген, Барендорф, Додендорф, Лангенвединген, Остервединген, Шванеберг, Штемерн и Зилдорф.
Пабло Зарницки
Пабло Адријан Зарницки е аргентински шахист, велемајстор од 1994 година.
Тој ја претставувал Аргентина на пет Олимпијади. Од своите 54 партии, тој постигнал 24 победи и 25 ремиа.