cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гавро Пановски-Јуноша
Животопис
Пановски е роден во селото Раково, Егејски дел на Македонија, на 6 јуни 1923 година. Како ученик во гимназијата во Битола станал член на југословенската младинска комунистичка организација (СКОЈ) од 1941 година. Учествувал во многу акции на скоевците, а меѓу кои и во акции за растурање на летоци против окупаторската власт.
Учество во НОБ
Како ученик во седми клас заминал во партизани и бил борец во првиот борбен строј на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“. Со овој одред учествувал во акцијата на 2 август во селото Смилево. На 22 октомври 1942 година учествувал во партизанската акција во селото Сопотско, Ресенско. Во 1942 година станал член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ). Од ноември 1942 година бил борец во Партизанскиот одред „Јане Сандански“, со кого учествувал во акцијата со која бил извршен напад врз железничката станица кај селата Српци и Беранци. Зимата 1942 и 1943 година бил на партиска работа во Егејскиот дел на Македонија, а пролетта 1943 година се вклучил во Партизанскиот одред „Вичо“ на грчката народноослободителна војска ЕЛАС. Заедно со тамошните македонски и грчки партизани учествувал во борбите против бугарските контрачети и грчките националистички и квинслишки воени формации во Леринско и Костурско.
По ослободувањето
По војната завршил Правен факултет и во 1954 година положил правосуден испит. Заземал високи општествени и политички функции, а од 1983 година до пензионирањето во 1987 година бил претседател на Општинскиот суд на здружен труд во Битола. Бил член на Претседателството на Сојузот на борците во Битола, претседател на Здружението на пензионери во Битола, а од април 2005 година бил избран за претседател на Републичкиот одбор на Сојузот на борци на Македонија. Бил носител на низа признанија, меѓу кои и Партизанска споменица 1941 и Орден за храброст.
Тјаша Кокаљ
Тјаша Кокаj е словенечка глумица, манекенка и победник на избори за убавина кога била крунисана за Мис Универзум Словенија 2007 и ја претставувала Словенија на Мис универзум 2007.
Ран живот
Кокаj е манекенка и глимица во Словенија.
Мис универзум Словенија 200
Кокаj била крунисана за Мис универзум Словенија 2007.
Мис универзум 2007
Кокаj ја претставувала Словенија на Мис универзум 2007 и се пласирала во најдобрите 15.
893
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6401 и 6402 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5643 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4653 и 4654 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1646.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 893 година се протега во 3529 и 3530, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3589 и 3590 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1436. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 279 и 280 исламска година.
Вјачеслав Иванков
Вјачеслав Иванков ( во -  во ) бил еден од најпознатите советски и руски криминалци. Се смета дека во времето кога делувал, бил во блиски односи со руските власти. Неговиот прекар е Јапочник.
Иванков одлежежал затворски казни во Русија и во САД. Во 1995 во Њујорк бил осуден за обид за изнуда на над милион долара од руски емигранти. Од 2004 бил екстрадиран на руските власти кои го осмничила за убиство на двајца Турци во Москва. Но подоцна московскиот суд го ослободил од обвинението.
Иванков бил убиен откако бил застрелан при излегување од еден ресторан во Москва.
NGC 823
NGC 823 — елиптична галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 823 се споменува и како IC 1782, ESO 478-2, MCG -4-6-5, IRAS 02050-2540.
Откривање
Телото е откриено на 14 октомври 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 823 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 823 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 7 м 20 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 25° 26' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 823 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8093. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 309; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6430. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1287.
Тина Акетофт
Тина Акетофт (родена на 19 март 1966 година во Кокола, Финска ), е шведска политичарка од Либералната народна партија. Таа е членка на Риксдаг, заменувајќи го Торкилд Страндберг на 11 јануари 2007 година. Акетофт претходно била член од 2002 до 2006 година
Ференц Јухас
Ференц Јухас ја објавил својата прва поема во 1946 година. Неговата прва стихозбирка, Крилатиот пастув, била објавена во 1949 година.
Неговата поема Момчето што се преобрази во елен, е преведена на англиски.
Творештво
На унгарски јазик објавил повеќе од педесет книги. Неговите први десетина поетски книги во периодот (1946 до 1970) се издадени во два тома под наслов Љубовта на вселената. Потоа бил објавен нов избор во два тома: Книгата Златниот меч на спасот е објавена во 1973. Други негови дела се:
Бург Штаргард
Бург Штаргард (Burg Stargard; полапски: Stargart) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на 8 километри југоисточно од Нојбранденбург. Градот некогаш претставувал главен град на Грофовијата Штаргард, додека денес е административно седиште на општинската заедница Штаргардер Ланд.
Ференц Јухас
Награди
Добитник е на многубројни награди:
Бург Штаргард
Знаменитости во градот се: најсеверниот германски замок на рид, локалниот музеј за историјата на замокот, стариот дел на градот, изложба на Мари Хагер и зоолошката градина.
Историја
Замокот е првпат споменат во 1170, како Штаргарт (Stargart), што значи „стар замок“ во полапскиот јазик. Наводно, Епископијата Хафелберг му го пренела замокот на манастирот Брода при неговото основање, но вистинскиот документ е изгубен; местото е запишано како Штарегарт (Staregart) во подоцнежен документ, кој веројатно потекнува од 1244. Наводно за да се избегне забуна со други градови именувани Штаргард, градот е познат како Бург Штаргард од 1929.
Од почетокот на век, трговци и занаетчии започнале да се населуваат околу замокот, започнувајќи ја засилената колонизација на поранешните словенски области и стекнал важност како седиште на Грофовијата Штаргард, именувано по замокот. Меѓутоа, не постојат археолошки пронајдоци за поранешните словенски населби во областа. Замокот, денес, е најсеверниот замок на рид во Германија и најстара секуларна градба во Мекленбург-Западна Померанија.
Во 1259, Бранденбург му доделил на Штаргард градски права. На венчавката на Хајнрих II во 1292, Грофовијата било дадено како мираз од Асканиската династија на принцовите, кој подоцна станале мекленбуршки војводи, а Штаргард станал резиденција на принцовите на Мекленбург-Штаргард, гранка на мекленбуршката династија, помеѓу 1352 и 1471. Според Sächsischer Lehnsabhängigkeit, Карло IV, свер римски цар, му доделил царска непосредност на регионот на 16 октомври 1347, подоцна доделувајќи ја територијата како феуд на мекленбуршките принцови.
Во текот на Триесетгодишната војна, замокот служел како седиште на Јохан Церклас Тили, генерал на царските сили, подоцна станувајќи седиште на војводската администрација. Градот настрадал во општиот пад на областа по завршувањето на Триесетгодишната војна. Во 1758 голем пожат во голем дел го уништил градот; претставувајќи опаѓање на богатството на градот, губејќи го своето локално значење.
Во текот на Германската револуција, се промениле политичките граници во областа, постоејќи две општински заедници во Штаргард и Штрелиц.
Во 1929, градот Штаргард бил преименуван во Бург Штаргард, за да се направи разлика од другите имењаци, делумно поради соседниот Штаргард во Померанија (Stargard in Pommern), сега Старгард Шчеќињски во Западнопоморското Војводство во Полска, тогаш во пруската Покраина Померанија. На 10 јануари 1934, двете општински заедници биле споени во округот Штрелиц со седиште во Нојштрелиц, подоцна именуван како Штаргард. Овие административни граници важеле до нивното повторно прекројување во 1952 во Источна Германија.
Во текот на Втората светска војна, Еврејки од Полска, Советскиот Сојуз и Франција биле држени во Немеровер Холц, подкамп на концентрацискиот камп Равенсбрик, каде се произведувале летечки бомби Фау-1. Во април 1945, кампот Валдбау бил испразнет и затворениците биле приморани на смртоносен марш до Малхов, каде преживеаните биле ослободени од Црвената армија.
По повторното обединување на Германија, започнало спроведување на програмата за урбан развој на градот, со обнова на замокот и стариот дел на градот, иако тој повторно започнал да се распаѓа.
Спорт
Бург Штаргард има повеќенаменски спортски клуб, „Бург Штаргард 09“, со околу 400-тина спортисти распоредени во фудбал, ракомет, одбојка и атлетика.
Меѓународни односи
Бург Штаргард е збратимен со следниве градови:
Лена Аделсон Лилјерот
Лена Елизабет Аделсон Лилјерот (родена на 24 ноември 1955 година) е шведска политичарка која била министерка за култура и спорт од 2006 до 2014 година Член на Умерената партија, таа била пратеник на шведскиот Риксдаг од 2002 до 2014 година.
Хуманитарна акција
Таа се појавила како Мис Јули во календарот од 2005 година, собирајќи пари за родови студии.
Политички живот
Лилјерот е жесток противник на вандализмот со графити и се залага за нулта толеранција по ова прашање.
Сечење торта во Музејот Модерна
На забавата по повод Светскиот ден на уметноста во 2012 година, Лилјерот била фотографирана како сече торта налик на стереотипна гола африканска племенска жена во гола и со кремасто крваво-црвен сунѓер фил. Тортата, дел од проектот Afromantics започнат во 2004 година од страна на уметникот Макоде Линде, била направена за да се сврти вниманието на расизмот и осакатувањето на женските гениталии.
Фотографиите биле објавени на Фејсбук и предизвикале критики и бес, во Шведска и во странство. Ден Џонсон, критичар на шведскиот дневен весник Dagens Nyheter, сугерирала дека Аделсон Лилјерот била заробена во ситуација дека што и да одбрала да прави, би било погрешно. И покрај оваа поддршка, други ја повикале да поднесе оставка.
Космос-1618
Космос-1618 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 јануари 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1618 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1415 км, а најмалото на 1406.
Леблебија
Леблебија (наречен и наут и слануток; ) — претежно полјоделска, но и градинарска култура која на просторот од поранешна Југославија највеќе се одгледува во Македонија и далматинска Загора. Се смета за една од најраните култивирани растенија и нејзини остатоци се пронајдени во Блискиот Исток, стари до 7.500 години.
Латински називи: Cicer arietinum, Cicer edessanum, Cicer grossum, Cicer physodes, Cicer rotundum и Cicer sativum.
Леблебијата/наут е мешункасто растение, кое се користи во исхрана на луѓето. Семето на леблебијата е слично на семето на сојата или на сушеното зрно од грашок, се користи како вариво или као додаток на друг зеленчук при приготвување на храна. Недозреаното семе се кати од мешунките и се подготвува како зелен грав или грашок. Во источните земји леблебијата ја мелат во брашно од кои печат извонредни печива, или во одреден размер (10 - 20 отсто) го мешаат со пченичното брашно и од оваа смеса печат специјален леб. Најпопуларен ориентален специјалитет од наут се пропржените и/или подпечени зрна од наут, кои се грицкаат као семенки од тиква и сончоглед и на овие простори се нарекуваат леблебија. Исто така препечените зрна од наут се користат како додаток/на кафе во одреден однос со чисто кафе.
Биохемискиот состав на леблебијата е сличен со останатите мешункасти растенија. Исушено зрно содржи 17,4 - 23,3 процентибелковини, 53,5 - 63,6 проценти јаглехидрати, 4,1 - 5,5 проценти растително масло 3,3 - 5,5 проценти целулоза и 3,2 - 3,4 проценти минерални материи.
Зелените мешунки од леблебијата не е препорачливо да се јадат, бидејќи вегетативната маса (стаблото, листот, па според тоа и мешунката) има висока содржина на јаболкова киселина и оксална киселина, што може да предизвика сериозни пореметувања во човечкиот организам.
Леблебијата е одличен извор на железо, дури и варената леблебија содржи двапати повеќе железо од иста количина на месо. Количината на калциум во леблебијита е исто така висока и е придружена со присуство на белковини кои ја зголемуваат неговата апсорпција. Ако во оброкот е застапена и некоја житарица, тогаш таквиот оброк има има целосен состав на потребни аминокиселини. Исто така има низок глихемиски индекс.
Поновите истражувања, кои опфатиле 19 различни вида на леблебии одгледувани во стакленик, покажале дека и лисјата од леблебијата можат исто така што бидат корисни во исхраната, бидејќи освен витамини содржат и значајна количина на други минерали, според што може да им парираат на зелката и спанаќот. Содржината на калциума, магнезиум и калиум во лисјата на леблебијата е поголема отколку во спанаќот и зелката, додека содржината на железо, цинк и бакар е приближно иста.
Резултатите од ова истражување би можеле да имаат голема важност за земјите каде леблебијата се одгледува, а тоа се Индија, земјите од Средниот Исток и Средна Европа. Во овие земји често е забележан и недостаток на одредени производи во исхраната, поради што лисјата од леблебијата би можеле да бидат долична алтернатива.
Индија претставува најголем светски производител на Леблебии, потоа следуваат Пакистан и Турција.
Харем-и Хумајун
Османлискиот харем (турски: Harem-i Hümâyûn) бил еден од најважните судови односно резиденции на Османлиското Царство. Тој бил управуван од страна на Валиде султан, односно мајката на султанот. Позицијата на Валиде султан била втора по важност во отоманската хиерархија, по онаа на султанот. Таа имала огромно влијание врз управувањето на земјата.
Во текот на 17 век, главно поради застанувањето на престолот на неколку неспособни султани кои постепено ја уништувале империјата, формално власта била во рацете на Валиде султан. Овој период од историјата на Отоманското Царство се нарекува Султанат на жените. Покрај Валиде султан, по ранг во харемот биле омилените или хасеки девојки на султанот како и наложничките чии функции биле да го забавуваат на султанот во неговата одаја. Од друга страна пак голем дел од харемските девојки никогаш не го гледале султанот па останувале единствено слугинки неопходни за секојдневното функционирање на харемот.
Историја
Османлискиот султански харем се наоѓал во палатата Топкапи-сарај во Цариград. Ова била официјалната резиденција на мајката на султанот односно Валиде султан, на неговите сестри, ќерки и наследниците на султанот (шехзаде), на неговата жена, љубовниците и наложници. Во харемот живееле околу 700 жени од изградбата на Кафезот.
Харемот бил опслужуван по стар византиски начин од евнуси облечени во црно (карагалари) кои биле под команда на Дарусаде Агаси. Капа Агаси бил управител на белите евнуси (акагалари) и тие биле одговорни за сигурноста на харемот. До 1587 година Капа Агаси располагал со внатрешна власт во палатата, а неговата функција се споредувала со онаа на везирот, а по 1578 година поголемо влијание во харемот добиле црните евнуци. Евнусите биле машки затвореници или робови, кастрирани пред пубертетот и осудени на потчинет живот. Белите евнуси за првпат биле обезбедени од освоените христијански области во Грузија и Ерменија а подоцна и Балканските земји. Црните евнуси пак биле доведени од Египет и Судан.
Во османлискиот харем постоела строга хиерархија. Прва дама била Валиде султан, а по неа по ранг биле сестрите на султанот, а потоа следувала неговата сопруга. Харемот бил одржуван со специјален данокот наречен башмаклак.
Во харемот на султанот имало и робинки кои обично биле наложници и кои во харемот доаѓале кога биле продавани од страна на нивните родители за да се стекнат со образование. Многу грузиски и черкешки семејства ги охрабрувале своите ќерки да влезат во харемот бидејќи животот таму бил луксузен и многу поубав. Освен овие поголемиот дел од нив биле купувани од пазарот за робови или пак биле киднапирани. Девојките биле откупувани од 5-7 години и биле обучувани до 15 година од нивната возраст. Најубавите од нив често биле предавани на султанот. Тие биле обучувани во музиката, готвењето, шиењето, уметноста и дворската етика како и за давање на максимално задоволство на мажите. При продажбата на своите ќерки, нивните татковци потпишувале посебен документ каде тие посочувале дека се согласуваат дека во иднина нема да имаат никакви претензии кон нивните ќерки и дека нема да се среќаваат со нивните ќерки до крајот на својот живот. Кога ќе влегле во харемот, девојките добивале ново или тајно име.
Церемонија
При изборот на султанската наложница таа требало да замине во одајата на султанот. Но претходно морела да помине преку неколку ритуали. Така за да биде избрана таа морала да добие од султанот одреден подарок, најчесто шамија или прстен. По поканата девојката одела во бања а по ова била облекувана во најубавите алишта и била придружувана до вратата на султанот. По влегувањето во неговата соба, таа требала да го чека султанот и во никој случај не смеела да легне во креветот пред да престигне султанот. По влегувањето на султанот во собата, таа коленичела пред султанот и му ги бакнувала неговите нозе. Утрото султанот испраќал подароци на наложницата во харемот а доколку на султанот му се допаднала таа останувала цела ноќ кај него.
Султанот според протоколот можел да има четири фаворитки за љубовници. Ако наложницата забременеела таа била преместувана во категоријата на среќници. По раѓањето на султански наследник, таа добивала статус на сопруга на султанот. Тогаш таа имала во палатата самостојна соба, имајќи право на дневно мени од 15 јадења, како и многу робинки за домашна послуга. Само една од жените на султанот добивала титулата султанши или хасеки султан, а тоа била онаа чиј син можел да го наследи престолот. Сите наложници во харемот на султанот и слугинките, и други жени таму биле должни да ги бакнуваат краевите на фустанот на хасеки султан. Еднаква на султанши се сметала само мајката на султанот. хасеки султан, независно од нејзиниот потекло би можела да биде многу влијателна во управувањето со империјата (најпознат пример е Рокселана).
По 9-годишна служба во харемот, султанските наложници имале право да го напуштат харемот. Во таков случај, султанот при нивното мажење им исплаќал, а ослободените од харемот добивале и посебен документ дека се слободни луѓе.
Влијанието на хасеки султан во текот на XVII и XVIII век се зголемило и често биле користени како дипломатски посредници пред османлискиот султан од амбасадорите на големите сили. На овој начин рускиот амбасадор во Османлиското Царство, Михаил Кутузов, пристигнал во септември 1793 година во Истанбул а Михришах султан му подарила раскошни подароци.
По укинувањето на ропството во 19 век, султанските наложнички поминувале апсолутно доброволно животот во харемот во согласност на родителите. Како државна институција харемот бил ликвидиран во 1908 година.
Количество супстанција
Количество супстанца — физичка величина која го карактеризира количеството на еднотипните градбени единки кои се содржат во дадена супстанца. Како градбени единки се сметаат сите оние честички од кои се состои супстанцата (атоми, молекули, јони, електрони или било кои други честички). Единица мерка за количество супстанца во SI е мол (mol).
Оваа физичка величина се користи за мерење на макроскопски количества супстанца во оние случаи кога за бројниот опис на изучуваните процеси е неопходно да се земе предвид микроскопската градба на супстанците, на пример, во хемијата, при изучувањето на процесот на електролиза, или во термодинамиката, при опишувањето на равенката за состојбата на идеалниот гас.
При опишувањето на хемиските реакции, количеството супстанца се јавува како посоодветна величина отколку масата, бидејќи молекулите заемодејствуваат независно од нивната маса во количества кои се умножки од цели броеви.
Икер-Рандов
Икер-Рандов (Uecker-Randow) — поранешен округ во источниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Округот бил создаден на 12 јуни 1994 со спојување на некогашните окрузи Пазевалк, Икерминде и дел од округот Штразбург. На 4 септември 2011 бил припоен кон новиот округ Западна Померанија-Грајфсвалд.
Соседни окрузи му биле (од југ надесно) Укермарк во Бранденбург, Мекленбург-Штрелиц и Источна Западна Померанија. На исток се наоѓало Западнопоморското Војводство во Полска.
Количество супстанција
Употребата на непосредното количество на молекули во пресметките е несоодветно, бидејќи таа вредност во реалните експерименти е многу висока, па затоа наместо мерење на молекулите „во делови“, нив ги мерат во молови. Фактичкото количество на единките од супстанцата во 1 мол се нарекува Авогадров број, односно Авогадрова константа (NA = 6,022 141 79(30) mol−1).
Количеството супстанца се означува со грчката буква ν (ни) или, упростено, со латинската n (ен). За пресметување на количеството супстанца врз основа на неговата маса се користи поимот моларна маса: \nu = m / M, каде m - маса на супстанцата, M - моларна маса на супстанцата. Моларната маса е сумарната маса на еден мол молекули од дадена супстанца. Моларната маса на супстанцата може да биде добиена со множењето на молекуларната маса на таа супстанца со количеството молекули во 1 мол - Авогадровиот број.
Според Авогадровиот закон, количеството на гасовитата супстанца може да се определи врз основа на нејзиниот волумен: \nu = V / Vm, каде: V - волумен на гасот (при нормални услови), Vm - моларен волумен на гасот при нормални услови, еднаков на 22,4 l/mol.
Формулата за определување на количество супстанца е:
каде:
Забелешка: ? означува вредност која е во зависност од задачата.
Пример 1
Пресметајте го количеството на хлор во 200 g.
Пример 2
Да се пресмета количеството на натриумовите јони во 0,5 g кујнска сол.
Пример 3
Во примерок од хром(III) хлорид со маса од 0,08 g, да се пресмета количеството на хлоридни јони.
Црква „Собор на сите македонски светители“ - Битола
Храмот „Собор на сите македонски светители“ — црква во изградба која се наоѓа во населбата Нова Битола веднаш наспроти супермаркетот Веро на страната меѓу улиците Партизанска и Васко Карангелевски.
Црквата е во фаза на изградба од 1993 година. Според архитектонскиот план храмот треба да биде еден од најголемите во Македонија и Балканот со камбанарија од 80 метри, средна купола 55 метри, и други објекти како крстилница, библиотека, галерии, соби за симпозиуми и други потреби.
Молекулска маса
Молекулска маса, позната од порано и како молекуларна тежина —збир од атомските маси на сите атоми во една молекула. Се разликуваат релативна молекулска маса (не се изразува во единица мерка) и апсолутна молекулска маса (се изразува во кг, г или Da).
Релативна молекулска маса
Релативната молекулска маса е однос меѓу средната маса на формулната единка и 1/12 од масата на атомот на нуклидот 12C, односно релативната молекулска маса е еднаква на збирот од релативните атомски маси кои ја градат формулната единка.
НБА плејоф 2012
НБА Плејофот 2012 е постсезонско натпреварување во Националната Кошаркарска Асоцијација во сезоната 2011-12. Плејофот ќе започне на 28 април 2012.
Со исклучок на Лос Анџелес Клиперс и Јута Џез, во плејофот ќе настапат истите тимови од минатогодишниот плејоф; сите 8 тимови од Источната Конференција настапија во плејофот и минатата сезона. Клиперс се вратија во плејофот за првпат после 5 години пауза, додека Џез стигнаа до плејофот по петти пат во последните 6 сезони, и за првпат без Џери Слоун како тренер од 1988.
Како што беше случај и минатата сезона, и Чикаго Булс и Сан Антонио Спарс завршија на врвот на нивната конференција, со тоа што Булс повторно обезбедија најдобар учинок во сезоната на последниот дел од регуларната сезона. Индијана Пејсерс ќе го отвори плејофот на домашен терен за првпат од 2004, додека Мемфис Гризлис ќе имаат предност на домашен терен за првпат во нивната тимска историја. За четврти пат после 2006 дивизискиот победник (во овој случај шампионот од Атлантската Дивизија, Бостон Селтикс) ќе го отворат плејофот на гостински терен.
Формат
3 победници од дивизиите и 5 други тимови со најмногу победи од секоја конференција се квалификуваат за плејофот. Носителите се одлучуваат според учинокот на секој тим во регуларниот дел од сезоната. Но како и да е, на победникот во дивизијата му е загарантирано најмалку четвртото место, без оглед на неговиот учинок.
Тај-брејк процедура
Критериуми според кои се одлучуваат носителите се:
Источна Конференција
— = Не е возможно
Западна Конференција
— = Не е возможно
НБА Плеј-оф
Тимови со задебелени букви продолжуваат во наредната рунда. Броевите лево од секој тим го означуваат местото на носител во неговата конференција, а броевите десно од секој тим го означуваат бројот на натпревари кои тимоти ги победил во таа рунда. Победниците во дивизиите се означени со ѕвездичка. Предноста на домашен терен во НБА Финалето не секогаш му припаѓа на тимот со повисок број на носител, туку на тимот со подобар учинок во регуларниот дел од сезоната (на пример, 4тиот ностиел во Западната Конференција може да има подобар учинок во регуларниот дел од сезоната од 3тиот носител во Источната Конференција и затоа доколку тие два тима се сретнат во Финалето, тој ќе добие предност на домашен терен); Тимовите со предност на домашен терен се напишани со закосени букви.
(1) Чикаго Булс vs. (8) Филаделдија 76ерс
Чикаго победи со 2–1 во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање: 1991 Полуфинале на Источната Конференција (Чикаго победи со 4-1)
(2) Мајами Хит vs. (7) Њујорк Никс
Мајами победи со 3–0 во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање: 2000 Полуфинале на Источната Конференција (Њујорк победи со 4-3)
(3) Индијана Пејсерс vs. (6) Орландо Меџик
Орландо победи со 3–1 во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање: 1995 Финале на Источната Конференција (Орландо победи со 4-3)
(4) Бостон Селтикс vs. (5) Атланта Хокс
Бостон победи со 2–1 во меѓусебни натпревари во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање: 2008 Прва Рунда во Источната Конференција (Бостон победи со 4–3)
(1) Сан Антонио Спарс vs. (8) Јута Џез
Сан Антонио победи со 3–1 во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање 2007 Финале на Западната Конференција (Сан Антонио победи со 4–1):
(2) Оклахома Сити Тандер vs. (7) Далас Маверикс
Оклахома победи со 3–1 во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање: 2011 Финале на Западната Конеренција (Далас победи со 4-1)
(3) Лос Анџелес Лејкерс vs. (6) Денвер Нагетс
Лос Анџелес Лејкерс победи со 3–1 во регуларната сезона:
Последно плејоф среќавање: 2009 Финале на Западната Конференција (Лос Анџелес Лејкерс победи со 4-2)
(4) Мемфис Гризлис vs. (5) Лос Анџелес Клиперс
Клиперс победија со 2-1 во рефуларната серија:
Последно плејоф среќавање: Ова е првпат Клиперс и Гризлис да се сретнат во НБА Плејофот.
Статистички водачи
∗ Изедначен НБА рекорд
IC 1972
IC 1972 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1972 се споменува и како Reiz 2973.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1972 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1972 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 52' 7".
Други поделби
Проучување на IC 1972 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 5413
NGC 5413 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5413 се споменува и како UGC 8901, MCG 11-17-12, CGCG 317-12, NPM1G +65.0100, near SAO 16234.
Откривање
Објектот е откриен на 2 април 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5413 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5413 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 5413 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49677. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 27; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4174. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1428.
Управување со Отоманското Царство
Државното уредување во Отоманското Царство се засновувалo на многу едноставен систем кој имал два главни центри: воената администрација и државната администрација. Султанот ја имал највисоката позиција во системот, како врховна глава на целата империја. Граѓанскиот систем бил заснован на локалните административни единици врз основа на карактерот на регионот. Отоманците практикувале систем во земјата (исто како и Византиското Царство) во кој имале целосна контрола врз свештенството. Одредени предисламски турски традиции од исламски Иран, кои продолжиле да се практикуваат, оставиле важно место во отоманските административни кругови. Според отоманското општество и разбирање, примарната одговорност на државата била да го брани и да го прошири во земјата исламот, како и да се обезбеди безбедност и хармонија во рамките на своите граници еден општ контекст на династичкиот суверенитет на управување.
Централна влада
Централната власт на империјата била составена од султанот и неговите поданици. Османлиската династија била советувана од страна на Диван кој бил составен од Големиот везир и аристократите. Владејачката класа се викала Аскери во кои спаѓале благородниците, судските службеници, воените офицери и верските познавачи на исламот односно улема.
Куќата на Осман
Отоманската династија или Куќата на Осман, по потекло имала туркиски карактер.
Највисоката позиција во исламот, калифот, била заземена од страна на султанот. Првите османлиски владетели всушност не се нарекувале султани, туку бегови. Мурат I бил првиот владетел со титула султан, односно цар. Од 1517 година па сè до својата пропаст, султанот истоивремено се нарекувал и калиф, а со тоа земјата честопати била нарекувана ѝ како Отомански калифат. Султанот работел односно бил единствен регент на империјата, кое се сметало како едно олицетворение на неговата влада, и покрај тоа што не секогаш тој ја имал целосната контрола врз империјата или администрацијата.
Османлиски султан
Обично секој султан имал некаков занает или техника. Познато е дека Сулејман I бил голем познавач на правењето накит, Мурат III бил голем поет, Ахмед III калиграф, Селим III композитор итн.
Според исламските традиции, султанот морал да биде полнолетен маж со добро здравје. Сулејман I му рекол на својот син Шехзаде Бајазит, кој направил обид да го симне од престолот:
Секој османлиски принц кој успевал да ги придобие јаничарите, улемите и дворјаните се сметал за законски престолонаследник. Во времето кога Мурат III станал султан, тој ги задавил своите пет браќа, а Мехмед III издал наредба за убивање на 19 негови браќа. Тој исто така го ограничил движењето во харемот кое место било познато како кафез. Во кафезот живееле принцовите и на нив им било забрането да го напуштаат или да имаат потомство. Живеејќи во страв за да не бидат убиени, поголемиот дел од наследниците на Мехмед имале душевна болка. Кога Сулејман II (1687-1691) го повикале да застане на престолот тој рекол:
По смртта на султанот, сите негови законски одредби можеле да бидат поништени од страна на новиот султан. Честопати смртта на султанот била држена неколку денови во тајна до доаѓањето на принцот од провинцијата во престолнината. По доаѓањето на принцот во Цариград, започнувало славењето и церемонијата за поставување на престолот на новиот султан. Тој најпрвин одел на молитва во џамија, а по ова сите државни службеници биле повикувани во дворот каде му одавале почит и заклетва дека верно ќе му служат со зборовите: Султане, да живеете илјада година вие и твојата земја. По ова султанот го соблекувал своето жалбено одело и заминувал на гробот на својот татко. Сите наложници на стариот султан, неговите сестри, бремени жени и наложници биле преместувани во стариот дворец. Обично поданиците кои биле во Маниса станувале најважните луѓе во дворот. По три дена од државната благајна биле подигани големи количини на златни дукати и биле давани на султанската армија. За да го видат на султанот, тој првиот петок по застанувањето на престолот одел на петочна молитва во Аја Софија. По молитвата била создавана нова влада или Диван. Во следните недели султанот го посетувал и гробот на Ејуп Ејуп Ајуб Абу ал-Ансари, следбеник на пророкот Мухамед, како и на своите дедовци, прадедовци итн.
Дворец
Седиштето на империјата се наоѓало во престолнината во Топкапи-сарај. По 1453 година Мехмед II се сметал за наследник на Римското Царство. Кога влегол во градот тој наредил веднаш да започне да се гради новиот дворец на просторот кај форумот Таур. Претходно до 1326 година како главен град се сметал Согут, во периодот од 1326 до 1402 година престолнина била Бурса во Анадолија, а од 1402 до 1453 во Едрене во Румелија.
Палатата била завршена во 1455 година, но многу бргу султанот дал наредба за изградба на нова посигурна и постратешка палата. Така во 1459 година започнал да се гради Топкапи-сарај кој се наоѓа на Босфорот и Мраморно море. Главниот дел од оваа палата бил завршен во 1464 година, а во 1478 година биле изградени околните ѕидини. Во следните четири века оваа палата била резиденција на султанот. Според својот архитектонски план, сарајот потсетува на старата палата во Едрене и се состои во два дела: Внатрешен двор и надворешен. Во дворот се наоѓа кула која се нарекува Кула на праведноста која го симболизирала идејата дека владетелот треба да ги гледа сите неправди кои ги правиле неговите поданици. Својот личен живот султанот го имал во Внатрешниот двор кој се состоел од голем двор ограден од сите страни со ѕидини, харем и останатите административни служби. Во вториот двор преку т.н. Порта на среќата се наоѓачп местото каде султанот го примал народот, делел правдина, раководел со Диванот
Харем
Империјалниот харем бил еден од најважните судови односно резиденции на Османлиското Царство. Тој бил управуван од страна на Валиде султан, односно мајката на султанот. Позицијата на Валиде султан била втора по важност во отоманската хиерархија, по онаа на султанот. Таа имала огромно влијание врз управувањето на земјата. Во текот на 17 век, главно поради застанувањето на престолот на неколку неспособни султани кои постепено ја уништувале империјата, формално власта била во рацете на Валиде султан. Овој период од историјата на Отоманското Царство се нарекува Султанат на жените.
Сарајска школа
По смртта на султанот, новиот султан секогаш како предност имал неговиот син или машки потомок. По стапувањето на должноста следувало елиминирање на останатите претенденти кон османлискиот престол.
Самите Сарајски училишта се состоеле од Медресе и Еднерун. Медресето било наменето за муслиманите каде работеле образовни научници и државните службеници, а Ендерунот бил наменет за христијаните и претставувал интернат кој броел до 3,000 студенти годишно. Овде ги праќале христијаните од Балканот кои биле зимани како данок во крв или Девширме.
Голем везир
Во периодот на зајакнување на Отоманското Царство до 1364 година се користел само терминот везир. Прв од везирите кој ја добил титулата Голем везир бил Чандарли Кара Халил Хајредин Паша во времето на Мурат I. Во 1364 година Првиот голем везир бил иницијатор за воведување на данок во крв за создавање на јаничарски корпус кој бил во основата на османлиската воена и политичка моќ до 1826 година
Во времето на Ќопрулскиот период во втората половина на 17 век улогата на Великиот везир го достигнала својот врв. Сепак овој период завршил катастрофално за империјата бидејќи Османлиите ги изгубиле Унгарија, Трансилванија, Мореја и Подолија.
Административна елита
Министрите немале големи овластувања кај султанот колку везирите но имале полна контрола врз своите министерства. Министрите ги снабдувале на везирите за потребните информации. Најважни министерства биле министерство за правда кое вклучувало кадии, цивилни судии, воени судии (кадиаскер) кои биле најважната судска власт по сејхулислам, оснодно врховниот верски водач или улема.
Воена елита
Над секој воен корпус се наоѓал назир. Под него се наоѓал ага кој имал церемонијална власт над корпусот. Постоел и гардиски корпус под команда на чуварот на мечот и дворските гардисти кои имале полна одговорност за султановиот двор. Освен ова покрај палатата се наоѓале и шест девизии на коњаници и јаничарите.
Бегови
Беговите во империјата претставувале водачи односно управители на определен регион, провинција или вилает со кои владееле. Неговите територии се нарекувале бејлик или беговина кое одговара на емиратство или кнежевство.
Историски во почетокот првите три владетели на империјата имале титула на бегови, а не на султани. Прв кој ја добил титулата султан бил Мурат I во 1383 година. Од тој период титулата бег започнала да се користи за гувернаторите на провинциите или вилаетите. Важните османлиски провинции имале своја автономија. Градовите како Бурса и Едрене ималевчадетел со титула бег, а подоцна оваа титула ја имал и владетелот на Тунис. Подоцна, во 19 век оваа титула била редуцирана како почесен назив, слично како титулите Сер во Англија или Господин во Македонија.
Милет
Милетот претставувал општествена форма на социјална поделба по религиозен (и етнорелигиозен) карактер во империјата. На чело на милетот стоел верски водач, наречен милет баша, кој се грижел за верските прашања и за моралот на членовите на милетот. Секој милет ги остварувал правата низ своите сопствени институции како што биле верските судови, верските училишта и др. Според османлиските документи верските заедници биле поделени на верници и неверници кои биле вклучени во законско признаени религиозни општества (милети):
По падот на Византија, султанот Мехмед II (1451-1481) најпрвин го признал Рум милетот (верската заедница на православните христијани), на чие чело стоел цариградскиот патријарх. Рум милетот ги опфаќал православни христијани, како што биле: Грците, Бугарите, Србите, Албанците, Македонците, Власите итн. Овој милет бил најголем и најважен за православните христијани. Патријархот, односно милет башата, живеел во делот на Истанбул наречен Фенер, кој воедно бил и седиште на раководните органи на Патријаршијата. Во рамки на Цариградската патријаршија постоеле и Охридската Архиепископија и Пеќската патријаршија чии верски водачи одговарале за православното население во нивните епархии, но биле потчинети на цариградскиот патријарх.
Покрај овие два православни милети, бил признаен и Еврејскиот милет (Јехуди милет), на чие чело стоел врховен рабин. Евреите во Истанбул и во провинциските градови биле организирани заедници и секоја заедница имала свој рабин и свој совет со водач наречен башгаба.
Во официјалните документи на империјата биле потенцирана религиозната припадност на поданиците и била определена според нивниот однос кон исламот. Така тие се делиле на:
Милет системот имал јурисдикција над прашањата од верски и световен карактер како што се: бракови, разводи, наследство, како и за други работи важни за немуслиманите. Водачот на секој милет бил одговорен за собирањето на даноците и за нивното предавање во султанската благајна. Исто така, тој бил одговорен и за доброто однесување и за лојалноста кон државата на членовите на неговиот милет. Секој милет имал право да го користи својот јазик, да ја исповеда својата вера, да ја развива сопствената култура, како и да формира свои верски образовни институции. На тој начин, милет системот играл важна улога во зачувување на верскиот и јазичниот идентитет на балканските народи.
Благодарение на воспоставениот милетски систем, животот на секоја заедница во Османлиското Царство повеќе бил организиран според нејзините наследени традиции и обичаи отколку според државните закони. Меѓутоа, во почетокот на 19 век со продорот на западните идеи за нацијата во османлиското општество, постепено започнала да се менува содржината на милет системот. Цариградската Патријашија, која дотогаш била обединувачката институција на православниот милет, започнала да се трансформира во политичка институција и да се идентификува со грчкиот народ, преземајќи ја улогата на грчка национална црква. Тоа ги поттикнало и другите народи на Балканот што му припаѓале на Рум милетот да започнат борба за национално осамостојување. На тој начин, од една страна, османлискиот милет систем одиграл позитивна улога во зачувувањето на верскиот и јазичниот идентитет на немуслиманското население. Од друга страна пак, милет системот во 19 век одиграл негативна улога за самата Османлиското Царство, придонесувајќи за нејзиното распаѓање. Со самото тоа што ја овозможувал поделбата на османлиското општество по верска основа, а подоцна и по етничка, милет системот претставувал сериозна пречка на обидите на државата да ги интегрира сите поданици во едно заедничко општество.
Вазални земји
Османлиското Царство во својата територија имала вклучено и многу вазални земји. Вазалите имале обврска да плаќаат данок на султанот и често му помагале при неговите походи. Голем дел од овие земји подоцна станувале провинции на империјата.
Јулија Санер
Јулија Санер (родена на 19 февруари 1992 година) - швајцарска манекенка. Својот прв меѓународен успех го доживеала во 2006 година како младински светски првак во „Тап танц“ во категоријата „Младинска мала група“. Во 2009 година, таа победила на меѓународниот натпревар „Елит модел лук“ („Elite Model Look“).
Ран живот
Јулија Санер е родена на 19 февруари 1992 година во Берн, Швајцарија но моментално престојува во Обединетото Кралство.
Кариера
Julулија дебитирала во 2010 година кога одела на ревии за Гучи на пролетното шоу во Милано. Таа исто така правела ревии за „Fendi“, „Moschino“, „D&G“, „Roberto Cavalli“, „MaxMara“ и „Salvatore Ferrgarno“. Јулија работи со моделирање со неколку агенции како „Elite Stockholm“, „Model Management Hamburg“, „Elite Copenhagen“, „Elite Barcelona“, „Elite London“ и „Elite Paris“.
Црква „Св. Петка“ - Канино
'''Св. Петка''' — црква и манастир во битолското село Канино, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Изградена е во 1860 година заедно со манастирот. Според натписот над влезот, оваа црквичка е обновувана во 1930, 1991 и 2008 година.