cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Добрево
Историја
Селото се споменува во две грамоти на царот Стефан Душан и деспотот Константин Дејанов од 1381 година. Во него се споменува дека се наоѓала црква „Св. Варвара“, којашто деспотот Јован Оливер ја приложил на Лесновскиот манастир во 1341 година.
Во септември 1910 година, селото настрадало за време на младотурската акција на разоружување. Сите мажи побегнале незаконски и војската се распоредила околу нивните имоти.
За време на Првата балканска војна, од селото имало 5 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Францускиот шпион Анри Пози во својата книга „Војната се враќа“ (1934), раскажува потресувачка случка за српските тормози над Македонците:
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 9,5 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 418,7 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 276,8 хектари, а на пасиштата 187 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделско-шумарска функција, но добар дел од работноспособното население е вработено во рударската дејност. Во селото работат продавници и угостителски објекти.
Во селото се наоѓа рудникот на олово-цинкова руда „Добрево“.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Добрево имало 290 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Древено имало 320 жители, сите Македонци.
Во 1961 година селото било големо и тогаш броело 1.053 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 442 жители, односно станало мало село по големина, населено со 435 жители Македонци и 4 жители Турци.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 340 жители, од кои 336 Македонци, 2 Турци и 2 од друга етничка припадност. Бројот на домаќинства изнесувал 100, а бројот на живеалишта 175.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 171 жител, од кои 151 Македонец, 1 Србин и 19 лица без податоци.
Родови
Добрево е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Добрево било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пробиштип, во која покрај селото Добрево, се наоѓале и селата Горни Стубол, Гризилевци, Долни Стубол, Дренак, Калниште, Кундино, Марчино, Неокази, Петршино, Плешенци, Пробиштип и Стрмош. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Добрево, во која влегувале селата Добрево, Дреново и Марчино.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1554 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 211 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 196 гласачи.
Крф (град)
Крф ( — Керкира) – град и административен центар на округот Крв како и на Јонските Острови. Градот се наоѓа на истоимениот остров на крајниот северозападен дел на Грција.
Потекло на поимот
Друга и веројатно поточна претпоставка за потеклото на името е врзана за значењето на името на грчки јазик, што значи „гребен полн врвови“.
Географија
Градот Крф се наоѓа на источниот брег на островот Крф, на мал полуостров меѓу два мали залива. Спроти него, 15 км источно на копното грчко-албанската граница излегува на море. Градот се развил околу каменита стена каде што денес се наоѓа градската тврдина, додека северно и јужно од градот се протегаат приградските населби со многу убави плажи.
Клима
Климата на Крф е средоземна со топли и суви лета и благи и дождливи зими. За разлика од егејскиот дел на Грција, на островот и на целиот запад на земјата има повеќе дождови, па градот и неговата околина се секогаш зелени. Во околината доминираат овоштарници од маслинки и агруми.
Историја
Крф е отцепен од копното пред околу 9 000 години со зголемување на нивото на морето. Ловците и собирачите го населиле островот во неолитот, а во бронзеното доба, островот е повторно населен.
Грчките населеници од Еритреја во 8 век п.н.е. го основале првиот град на островот и го нарекле по нивната божица Керкира. Кон крајот на 7 век п.н.е. колонистите од Коринт ја презеле власта над островот. Во една голема морска битка, на Керкира ѝ успеало да се ослободи од превласта на Коринќаните. Керкира станала морска сила, била втора флота на Стара Грција. Историчарот Тукидид смета дека една од главните причини за избивање на Пелопонеската војна бил судирот меѓу Крф и Коринт заради градот Епидамнос како и сојузот на Атина со Крф. Во 4 век п.н.е. Крфјаните покажале претензии и на територии на копното. Под своја власт своевремено ги држеле Бутринт и полисот Хаонес.
Од 395 година, со поделбата на Римското Царство, Крф му припаднал на Источното Римско Царство. Островот го освојувале Сарацените, а во 11 век го освоил норманскиот херцег Роберт Гвискар. Во текот на IV крстоносна војна, после 1204 година, Крф паднал под власт на епирските деспоти, во 1267 година го освојува Наполитанското Кралство, а во 14 век го преземаат Венецијанците. На островот влијанијата на западно-феудалната култура и домашната грчко-православна традиција се спојуваат во една самостојна култура.
Во 1815 година Крф е прогласен за дел од Републиката Јонски Острови под англиски протекторат. Во британско време на островот е изграден голем дел од современата инфраструктура, како пе е 700 км улична мрежа која се вбројува меѓу најгустите во цела Грција. На 21 мај 1864 година Крф е прогласен за дел од современа Грција. Во текот на Првата светска војна Крф бил седиште на српската влада во прогонство, а во 1917 година тука е потпишан Крфскиот пакт со кој е заклучено формирањето на Југославија. Во Втората светска војна, Крф бил тешко бомбардиран од Италијанците, а потоа и од Германците и притоа е делумно уништен.
Население
Општината Крф денес има околу 40 000 жители, од кои околу 75% живеат во градот. Жителите главно се етнички Грци, но има и доселеници (туристи и работници во туризмот). Бројот на жители особено нараснува во лето кога масовно доаѓаат туристите.
Стопанство
Денес Крф е прав туристички град. Посебна атракција на градот е зачуваното старо градско јадро кое денес е под заштита на УНЕСКО. Тука е и старата, добро сочувана тврдина од венециско време. На периферијата на градот и во неговите предградија се наоѓаат поголемите хотелски комплекси со големи и убави плажи. Туризмот го насочи и традиционалното занаетчиство кон производство на сувенири, а поморството кон превоз на туристи.
Знаменитости
Најголема знаменитоста на градот и на целиот остров е стариот град со тврдината. Градот е мешавина на влијанијата на Исток и Запад и е еден од исклучително добро зачуваните стари градови во овој дел на Европа. Заради сето тоа тој е вклучен во списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО.
Од страната на морето, во стариот град доминира огромна тврдина, дел од некогашното многу поголемо утврдување кое Венецијанците го подигнале за одбрана од Турците и пиратите. Поголемиот дел од оваа тврдина бил тргнат од Британците во првата половина на 19 век. Стариот град има типична градска матрица особено за градовите од Средоземјето. Градот се состои од кривулести и тесни улици со мали плоштади и камени згради. Тука постојата дури 37 цркви, од кои најпознати се црквата Св. Спиридон (заштитникот на градот) и Катедралниот храм посветен на Богородица. Тука се наоѓаат и гимназијата, театарот, библиотеката, зградата на универзитетот (т.н. „Академија“), седиштето на архиепископот.
Збратимени градови
Крф е збратимен со:
Мустин (Рацебург)
Мустин (Mustin) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Грчки овчар
Грчки овчар или грчко овчарско куче (грчки: Ελληνικός Ποιμενικός, Ellinikós Pimenikós) — раса на куче чувар на огромните стада на овци со потекло од северниот дел на Грција. Се смета дека е древен по потекло и дека грчкиот овчар е многу тесно поврзан со расите на кучиња чувари на добиток од соседните земји. Во последно време се посветува големо внимание во производството на чистокрви единки на оваа раса и на вкрстувањето со други слични Балкански раси како со бугарскиот каракачанец и хрватскиот торњак. За некои кучиња истовремено се тврди дека се други раси бидејќи тие мигрираат годишно преку националните граници со стадата што ги штитат во потрагата по сезонски пасишта.
Историја
Се верува дека кучињата чувари на добиток се еден од најстарите различни видови кучиња, со докази дека типот останал во голема мера непроменет од античките времиња.
Се тврди дека грчкиот овчар бил пронајден во Грција уште од античко време. Грчкиот овчар е познат како Ellinikós Pimenikós (Ελληνικός Ποιμενικός) на грчки, грчко овчарско куче или хеленско овчарско куче. Расата се среќава низ цела Грција, особено на северот на земјата; тоа е многу тесно поврзано со другите раси чувари на добиток кои се наоѓаат низ целиот Балкан. Многу балкански овчари и нивните стада преземаат годишна миграција помеѓу Грција и Шар Планина за да профитираат од летните планински пасишта, но ги избегнуваат суровите планински зими покриени со снег кога нема храна, во 1977 година се проценува дека над 500.000 овци ја извршиле оваа годишна преселба. Бидејќи истите овие кучиња можат да се видат во повеќе земји во различни периоди од годините, некои кинолози, вклучително и Рејмонд Копингер, забележуваат дека многу кучиња за кои се тврди дека се грчки овчар, всушност се и шарпланинци и други регионални раси; и дека националните одгледувачи им дале посебни идентитети и стандарди за раса на истите кучиња, а различниот изглед се должи на промената на изгледот на овие кучиња додека ги добиваат своите потешки зимски мантили и ги отфрлаат повторно во текот на жештините на летото. Обично овие овчари ги зимаат своите стада во Грција каде нивните грчки овчари ги штитат стадата од волци и чакали; потоа, како што се подобрува времето, тие пешачат со своите стада, придружувани од нивните кучиња, преку 480 километри преку Македонија до нивните летни пасишта во Шар Планина на границата со Албанија и Косово каде што нивните шарпланинци ги штитат нивните стада од грабливци кои се наоѓаат таму; потоа наесен патуваат назад во Грција каде нивните кучиња повторно се претвораат во грчки овчари.
Изглед
Грчкиот овчар е голема раса на кучиња која многу наликува на италијанското овчарско куче, унгарското кувас и полското овчарско куче татра. Кинолошкиот клуб на Грција вели дека кучињата треба да стојат над 66 сантиметри на гребенот, со висина 70-75 за машите и 60 за жените. Стандардот на расата вели дека кучињата треба да тежат помеѓу 40-55 килограми кај машките видови и 32-40 кај женските видови. Расата има густ двослоен слој и може да се најде во широк опсег на бои, вклучувајќи бела, црна, кафеава, светло-кафеава или комбинација од нив. Во некои области, локалните овчари чуваат само чисти бели примероци, а небелите кученца се убиваат затоа што се смета дека носат лоша среќа. Во поранешни времиња, многу грчки овчари го отсекувале десното уво на своите кучиња, верувајќи дека тоа го подобрува слухот на кучињата; оваа практика им дала на кучињата љубопитен, искривен изглед.
Карактер
Расата е позната по својата жестокост кога ги чува стадата, а кучињата понекогаш преземаат на себе да го заштитат целото село за разлика од стадата на нивниот господар; луѓето што шетаат во некои рурални области, дури и овчарите, честопати требало да се вооружат со стапови и камења за да ги одвратат овчарските кучиња кои би можеле да ги помешаат со крадци. Тежок труп често се врзува за јаките на особено агресивните животни, бидејќи се верува дека дополнителниот напор ја намалува ревноста на животното.
Милорад Кукоски
Милорад Кукоски (роден на — македонски ракометар кој игра за екипата на Еурофарм Работник.
Црква „Св. Недела“ - Ташмаруништа
Света Недела претставува православна црква во струшкото село Ташмаруништа. Била осветена на 14 септември 2003 година. Административно припаѓа на Четвртата струшка парохија при Струшкото архијерејско намесништво наДебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Нордермелдорф
Нордермелдорф (Nordermeldorf) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Општината била создадена на 1 јануари 1974 година со спојување на селата Барсфлет, Кристијанског и Талингбурен.
.it
.it — највисок семрежен домен на Италија.
Поради лингвистичкото значење на зборот it особено во англискиот јазик, чести корисници на овој домен се странски компании и луѓе што имаат мрежно место.
Надворешни врски
סיומת אינטרנט Toppdomän
Ненад Перуничиќ
Ненад Перунишиќ (српска кирилица: Ненад Перуничић; роден на 1 мај 1971 година) - српски ракометен тренер и поранешен играч.
Клупска кариера
Роден во Плевља, Перуничиќ своето тимско деби го направил за сениорскиот тим на Југовиќ во рамките на Југословенското првенство, пред да се пресели во Црвена звезда во 1990 година. Тој поминал три сезони во белградскиот клуб, најмногу значајно е тоа што го загубил финалето на првенството од Партизан во 1993 година. Таа година, Перуничиќ ја сменил клупската средина и преминал во тимот на ПСЖ-Асниерес. Сезоната 1993–94 година ја завршил како втор стрелец во француската лига.
Сив Ерикс
Сив Ерикс, вистинско име Сив Густава Еси-Ехсинг (родена Ериксон на 31 јули 1918 година во Окселосунд; починала на 3 јули 2005 година во Онсала), била шведска глумица која играла во 66 шведски филмови во текот на 53-годишната кариера.
Горен Милановац
Горен Милановац е град во Србија во општина Горен Милановац во областа Моравица. Според пописот од 2011 г. имало 24.216 жители (според пописот од 2002 година имало 23.982 жители).
До 1859 година градот го добил името Деспотовица, по истоимената река што тече низ градот. По наредба на кнезот Милош Обреновиќ, името на градот било сменето во Горен Милановац.
Положба
Територијата на Горен Милановац се наоѓа во централниот дел на Србија и се наоѓа во југозападниот дел на Шумадија. Градот се наоѓа помеѓу планината Рудник (1.132 м) на север и планината Вујан (856 м) на југ. Горен Милановац ја покрива долината околу реката Деспотовица која извира под Рудник и тече на југ. Кај селото Мајдан завршува неговиот горен тек, а започнува средниот тек во долината Горен Милановац, кој ги има сите одлики на рамна река. Во првите сто години по основањето Милановац тој се развил на десната страна на Деспотовица, но во втората половина на 20 век. век проширен е до левиот брег на Деспотовица.
Градот претежно се наоѓа покрај западната страна на европскиот пат E763, т.е. државен пат IB ред 22 помеѓу Љиг и Чачак. Се наоѓа на 120 јужно од Белград, најблизок град на југ е Чачак на растојание од 21, а на исток е Крагуевац на 44.
Клима
Климата е умерена континентална, но многу студена. Најстуден месец е јануари, со просечна дневна температура од -1,7, а најтопол јули со 22,3. Просечните годишни врнежи се околу 800 милиметри.
Основање на градот
Горен Милановац е основан во 1853 година. се наоѓа во долината на реката Деспотовица и е еден од најмладите градови во Србија. Местото каде што градот почнал да се развива се вика Диво поле. Полето му припаѓало на селото Брусница, кое било седиште на турските бегови за време на турското владеење. На крајот на 1850 г. Како окружен началник на рударскиот округ доаѓа Младен М. Жујовиќ, кој сите непогодности на Брусница веднаш ги видел како населба, а особено како административно-политички центар и направил максимални напори населбата да се пресели на посоодветно место. Еден есенски ден во 1851 година, Жујовиќ и Гаја Ризниќ, член на судот, излегле во Диво поле за да видат дали е можно да се пресели населбата таму; маѓепсан од прекрасниот есенски ден, чист и чист воздух, долината низ која течела реката и погледот на Рудник и Вујан, Гај му предложил на Жујовиќ градот да се пресели таму. Жујовиќ го прифатил тоа, а подоцна со согласност на Брусничани побарал дозвола од државните органи да се пресели населбата. Во пресрет на Ѓурѓовден, 22 април 1852 година, во Диво поле дошла комисија од Белград. Претседател на комисијата за утврдување локација на Диво поле бил Тривун Новаковиќ, зет на Јаков Обреновиќ, извесен период и шеф на Рудничка нахија (иако други извори наведуваат дека претседател на комисијата бил Стеван. Книќанин ).
По кратко време, во 1852 година, од Белград дошол виенскиот инженер Камник, кој направил план за градот и цело лето со соработниците ги мерел улиците и парцелите. Така, Горен Милановац станал првиот град во Србија чиј целосен градски план е направен пред неговата изградба, со улици кои се вкрстуваат под прав агол. Следната година се одржала аукција за изградба на голема зграда за окружната администрација, суд, пошта и други институции. Инженерот Шулц, Германец од Панчево, ја добил работата на аукција, а зградата што ја изградил денес е споменик на културата (популарно позната како Стариот двор). Кој сакал да се насели во местото добивал парцела бесплатно, па така до 1856 година (кога веќе се било преместено од Брусница) во Деспотовица биле изградени повеќе од 100 куќи за новите жители - службеници, трговци и занаетчии.
Црквата Св. Тројце била изградена паралелно со градот, а била завршена во 1862 година. Градот бил изграден како главен град на Второто српско востание (Таково е на 10 километри од центарот на градот).
Првата половина на векот
На почетокот на Првата светска војна, во Горен Милановац, во зградата на Окружната управа, се наоѓал штабот и командата на Првата армија на генерал Живојин Мишиќ, во која била разработена стратегијата за битката кај Колубара-Сувобор а потоа и местото каде што се командувало со операциите.
Администрација
Претседателите на општина Горњи Милановац:
Споменици на културата
Споменици на културата од големо значење во населбата се:
Детален список на сите споменици можете да најдете во посебна статија.
Библиотека
Библиотеката „Браќа Настасијевиќ“ постои од 1857 година, кога е основана под името Читалиште вароси Деспотовица (поранешно име на градот), а сегашното име го добило во 2000 година, по познатото семејство Настасијевиќ. Се наоѓа во зградата на Стариот суд на плоштадот принц Михаило. Во 1966 година станал дел од Работничкиот универзитет, а од 1970 г. дел од Центарот за култура. Таа станала независна институција во 1995 година. Библиотеката располага со фонд од над 100.000 книги, има книжарница, а се занимава и со издавачка дејност.
Библиотеката има четири посебни одделенија: во Враќевшница, Прањани, Брѓани и Рудник. Одделот за рударство е најстариот, основан во 1921 година како Народна библиотека и читална. Од 1970-тите е сместен во Домот на културата и располага со фонд од над 10.000 книги. Во 1970 година биле формирани посебни одделенија во Враќевшница и Прањани. Одделот во Враќевшница има околу 6.500 книги, додека Прањанско околу 5.000 книги. На 19 април 2005 година во Брѓани е отворено посебно одделение и има над 3.000 книги.
Меѓународно биенале на минијатурна уметност
Секоја втора година се одржува „Меѓународно биенале на минијатурна уметност“, каде изложуваат уметници од целиот свет. Единствениот услов за делото, кое мора да биде оригинално, да го земе предвид жирито е да може да се смести во коцката на страница 10 и да е создадено во последните две години во однос на годината на биеналето. 2010 година јубилејот 10. двегодишни минијатури.
Музеи и галерии
Има Музеј на Рудничко-таковскиот регион, модерна галерија на Центарот за култура во зградата на Стариот суд, Уметничка галерија на Центарот за култура отворена во 2008 година, и Културна установа при Собранието на општината - Културен центар Горен Милановац, основан во 1970  година.
Рок музика
Во осумдесетите и деведесеттите години на 20 век, во Горен Милановац имало активна рок-сцена, од која се родила една од најпознатите српски групи од деведесетите, Бјесове, а Предраг Дрчелиќ Скаки од Милановац бил водач на панк рокот. група Трула коалиција. Познати групи од тоа време биле: Ан фас, ГМ Андерграундерс, Скарлет и Странџ Форест.
На почетокот на 2000-тите, најпознатите рок бендови сè уште биле Ѓаволите, а биле и „ Plush Toddlers“,, „Страв од Џеки Чен“, Коалициски договор“ и други.
Фолклор и народна музика
Во општината постојат повеќе културно-уметнички друштва кои се занимаваат со фолклор и пеење изворни песни, како и еден аматерски театар. Од 1987 година Во Горњи Милановац, Фолклорниот ансамбл „Типопластика“,е едно од најголемите културни друштва на Рудничко-таковскиот регион, додека Културно-уметничкото друштво „Шумадија“ е формирано во 2006 година и денес има повеќе од 600 членови.
Друго
Интересно е што во градот нема кино, иако Центарот за култура прикажува проекции на одредени филмови во холот на Домот на културата, а единствената киноградба била урната во 2009 година иако според мислењето на Заводот за заштита на спомениците на културата бил архитектонски значаен. Новиот Дом на културата започнал со работа во 2016 година.
Горен Милановац е вториот град во Србија во 1999 година ја објавил својата „Мултимедијална монографија на општина Горен Милановац“, веднаш по Белград, благодарение на Александар Крсмановиќ, која може да се најде во Националната библиотека на Србија.
Економија
Една од првите значајни промени е почетокот на првата печатница во 1890 година, која го развила издавачката дејност и се појавиле весници како „Таково“, „Рудничанин“, „Рудничка самоправа“, „Школска самоправа“, „Народна реч“ итн. Милановац економски стагнира на почетокот на 20 век, најмногу поради немањето соодветни патишта до другите градови. По Првата светска војна, во која се загубило голем дел од работоспособното население, на крајот на железницата во 1922 г. што го поврзало градот со Чачак и Белград ја заживува градската економија, со повторен развој на занаетчиството и трговијата. Во 1922 година била основана првата фабрика во Милановац, која била фабриката за бонбони, чоколади и други слатки „Рудник“, а во 1937 година била основана втората фабрика за бонбони и локум „Шумадија“ и двете функционирале до палењето на градот во 1941 година. Изградбата на фабрики немало големо влијание врз економијата на оваа област, бидејќи 90% од населението сè уште се занимавало со земјоделство.
Забрзан развој
Во поранешна СФРЈ, Горен Милановац се развил особено по војната и бил еден од најразвиените индустриски центри. Развиени се две добро сместени индустриски зони, едната се наоѓа јужно од градот, а другата на самиот влез во градот од Белград, на југоисточната страна. Во нив има познати фабрики: ПИК Таково, Металац, Модна конфекција Рудник, ФАД, Звезда-Хелиос, Типопластика и други.
Економија на почетокот на 21. век
Некогашната голема градежна компанија ГРО Градитељ, основана во 1959 година, која со децении градела станови, хали и слично, поради лошиот бизнис и по купувањето од страна на Еуротренд инжењеринг се преориентирала кон изградба на патна инфраструктура.
Метал Секо го купиле Авала Металпромет која подоцна ја презела и компанијата Меркур а од 2009 г. се нарекува Мерстил профил.
ПИК Таково, основан во 1947 година. и некогаш еден од најголемите производители на храна и пијалоци, наишол на големи проблеми во текот на 1990-тите поради санкциите и ограничувањата на пазарот. На почетокот на 21 век, компанијата успеала делумно да закрепне и да избегне банкрот, а во 2004 г. ПИК Таково е купена на тендерска продажба од Свислајон, па денес работи под името Свислајон Таково.
Некои од најпознатите фирми во Горњи Милановац се: „9. септември“, „Мерстил“, „АД Рудник“, „Ѕвезда-Хелиос“, „ Металац “, „Тетра Пак“, „Папир принт“, „Свислион-Таково“, „Спектар“, „Типопластика“,„ Флинт Груп Балкан ” “, “ ФАД “, Планета компјутери “, Интерплет градња “, Фока “, S-Group “, Семикс Техно „и“ Alfa Support “.
Образование
Основни училишта:
Средни училишта:
Најстарата гимназија во градот е Гимназијата „Таковско востание“, основана во 1879 година, техничкото училиште „Јован Жујовиќ“ е основано на 15 мај 1961 година, додека најмладото е Економско-трговското училиште „Кнез Милош“, кое е основана на 1 јуни 1990 година.
Демографија
Во Горен Милановац живеат 18869 возрасни лица, а просечната возраст на населението е 36,8 години (35,9 за мажи и 37,6 за жени). Во населбата има 7786 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 3,08.
Оваа населба во голема мера е населена со Срби, а во последните неколку пописи е забележано зголемување на бројот на жители.
Туризам
Оваа област на Шумадија е полна со историски места: Таково, меморијалниот парк Ридот на мирот, етнокуќи на Рудник и во Коштуниќи, музеи. На ридот спроти градот, покрај Ибарската магистрала, се наоѓа познатата Норвешка куќа (поранешен Дом на југословенско-норвешко, а сега српско-норвешко пријателство).
Во селото Враќевшница се наоѓа истоимениот познат манастир.
Во селото Горна Црноќа се наоѓа резиденцијата на кнезот Милош Обреновиќ кој владеел со Србија од Второто српско востание до 1818 година. година, кога престолнината била преместена во Крагуевац.
Места за излет се Таково, Савинац, Рудник и Ждребан.
Спорт
Во Горњи Милановац има над 40 спортски клубови. Моментално во градот има два стадиони, стадионот СД Таково и стадионот на ФК Металац, еден градски базен, четири училишни сали и спортската сала Бреза, чија изградба била завршена во 2008 година. Салата Бреза има капацитет од 1.500 седишта, а површината на салата е 3.500.
Двата главни фудбалски клуба во градот се ФК Таково, кој е член на Спортското друштво Таково, а е основан во 1911 година. Моментално се натпреварува во српската лига Запад (3. ранг) и ФК Металац, основана во 1961 година и моментално се натпреварува во Првата лига на Србија (2. ранг). Во градот имало уште неколку фудбалски клубови, кои се натпреваруваат во окружните и општинските рангови на натпреварувањето. КМФ Металац-Колорадо се натпреварува во Српска прва Футсал Лига.
Нишки Санџак
Нишки санџак бил административна единица на Османското царство од 15 век до 1878 година. Во почетокот бил во состав на Румелискиот вилает. Границите му се менувале, а повеќепати бил укинуван и повтоно основан. Во 1846 година бил издигнат во ранг на вилает (административна единица од прво ниво). После 18 години постоење Нишкиот пашалук бил укинат, а неговата територија била прво припоена кон Дунавскиот вилает, потоа кон Призренскиот и на крај кон Косовскиот вилает.
Горен Милановац
Спорт
ОК Таково е основана на 12 јануари 1976 година и има машки и женски сениорски тим: ОК Металац-Таково (сениори) игра во српската Супер лига, додека ОК Таково-Ѕвезда Хелиос (сениори) игра во Првата лига на Србија.
Нишки Санџак
Последните неколку години, Нишкиот санџак се состоел од следните кази: Нишка, Пиротска, Лесковачка, Врањска, Куршумлиска, Прокупачка и Трнска (денес Бугарија).
Горен Милановац
Спорт
ЖРК Металац АД е основан во 1961 година и моментално се натпреварува во Првата ракометна лига на Србија, втор ранг на натпреварувањето, а претходното име на клубот беше Типопластика. Претходно во градот постоеше машкиот ракометен клуб Типопластика, кој најмногу се натпреваруваше во вториот и третиот ранг на натпреварувањето, но беше затворен во средината на 2000-тите. Во 2012 година основан е нов машки ракометен клуб под името РК Омладинац, што беше името на првиот ракометен клуб во градот од 1959 година.
ОКК Таково е основана на 15 јануари 1972 година и денес е ориентиран кон работа со помлади категории, без сениорска екипа. Најголеми успеси на кошаркарскиот клуб се играњето во Втората сојузна лига на Југославија во раните 80-ти години, неколкуте победи против прволигашките екипи во Купот, како и неколку медали на неговите членови од европските и светските првенства за помлади категории. Од 1971 г. карате клубот Таково работи во Милановац, кој е еден од најстарите клубови во Србија и член на Карате федерацијата на Србија.
Кугларскиот клуб Металац е стандарден член на српската Суперлига. Клубот неколку пати завршувал како вицешампион на Србија, а го освојувал и Купот на Србија. Стрелачкиот клуб Драган Јевтиќ Шкепо е еден од најтрофејните српски стрелачки клубови.
Младите на Милановац во 1959 година заедно со професорите по физичко образование Живорад Марјановиќ и Мито Чохов ги прават првите ракометни чекори. Во 1959 година е основан Ракометниот клуб „Омладинац“ под чие име се натпреварувале и машката и женската екипа. Ракометните настани подоцна се преселиле во „Таш“, терен кој се наоѓал веднаш до Миланската гимназија, на местото каде што подоцна била изградена стоковната куќа „Пролетер“. Подоцна, ракометот се преселил на теренот до стадионот на ФК „Таково“, потоа во Техничкото училиште, а потоа центар на ракометните настани станал Спортскиот центар „Бреза“. Во 1959 година е основана фабриката „Типопластика“, чие име и спонзорство подоцна го добило женскиот ракометен клуб. Под името РК „Типопластика“ кое го носи до 2005 година, клубот постигнал успех - второ место во кадетското државно првенство и пласман на сениорската екипа во Супер лигата. Две години подоцна, женската екипа се натпреварувала под името РК „Горен Милановац“, а од 2007 година спонзорството ја презело компанијата Металац, која исто така славела 60 години во 2019 година на основање.
РК Металург
Кризата од 2014-2015 година
Како потврда на нарушените внатрешни односи во клубот, на почетокот на ноември 2014 година, ракометарите на „Металург“ издале соопштението во кое го обвиниле тренерот Червар за омаловажување на играчите и за преземање нерационални потези. Притоа, ракометарите негирале дека причина за нивното незадоволство се неисплатените плати во текот на неколку месеци. Набрзо, во врска со кризата на „Металург“ се јавила и Ракометната федерација на Македонија, предупредувајќи на можноста не само клубот, туку и целиот македонски ракомет да се соочи со драстични казни, во случај „Металург“ да продолжи да не нестапува во натамошните натпревари на СЕХА лигата и во Лигата на шампионите. Во меѓувреме, додека траело недоразбирањето меѓу играчите и раководството, клубот го напуштил голманот Мирослав Коциќ, кој се вратил во Србија.
На 7 ноември 2014 година, раководството на „Металург“ по пошта испратило одлука за суспензија на 20 ракометари, кои се потпишале на соопштението за јавноста. Одлуката му била предадена на Наумче Мојсовски за време на самостојниот тренинг на играчите на кејот на Вардар. Притоа, во соопштение за медиумите, сопственикот на клубот, Минчо Јорданов, најавил дека клубот ќе продолжи со настапите во СЕХА-лигата и во Лигата на шампионите. Во меѓувреме, Металург започнал со пополнување на тимот, а како прво засилување бил регрутиран поранешниот репрезентативен голман Перо Мисовски. Истовремено, поради неизвесноста поврзана со натамошните настапи на „Металург“ во Лигата на шампионите, Европската ракометна федерација (ЕХФ) му дала рок на клубот да се изјасни дали ќе продолжи да се натпреварува во Лигата и со кој тим ќе патува на натпреварот против „Ла Риоха“, закажан за 16 ноември 2014 година. Постепено, страстите во клубот се смириле и во клубот завладеало примирје, а ракометарите повторно почнале да тренираат. Сепак, како последица на кризата, „Металург“ го напуштиле речиси сите странски ракометари: Станиќ, Липовина, Коциќ, Марсениќ, Циндриќ, Атман и Борозан.
Сепак, по завршувањето на Светското првенство во Катар, во февруари 2015 година веќе било сосема јасно дека големите финансиски проблеми во клубот не може повеќе да се кријат. Клубот одржал конференција за новинарите на која неговиот претседател Левче Китевски јавно соопштил дека клубот е пред пропаст и дека го напуштиле речиси сите ракометари: Филип Миркуловски, Наумче Мојсовски, Ванчо Димовски, Гоце Георгиевски, Ацо Јоноски, Велко Марковски, Никола Марковски, Дејан Манасков и Ренато Вугринец. Притоа, раководството на клубот одлучил привремено да го повлече дресот со број 13, кој во претходните 12 години го носел Миркуловски. Во продолжението на сезоната, „Металург“ продолжил да игра со резервниот состав, претежно составен од младите играчи.
Домашни натпревари
РК „Металург“ освоил неколку шампионски титули во македонската ракометна супер лига, и тоа во сезоните: 2005/2006, 2007/2008, 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012, 2013/2014. Притоа, во периодот 2010-2012, клубот успеал трипати по ред да ја овои шампионската титула. Во сезоната 2014-2015, „Металург“ го освоил второто место во првенството, со освоени 18 бодови во разигрувањето (шест победи и три порази) и со гол разлика од 227:196.
Меѓународни натпревари
РК "Металург" остварил значајни успеси и на меѓународната сцена. Така, во сезоната 2008/2009, РК "Металург" играл во четвртфиналето на Купот на победниците на куповите.
Регионална СЕХА лига
Во сезоната 2011/2012, РК „Металург“ бил вицешампион во регионалната СЕХА лига. Во следната сезона, клубот не бил толку успешен и завршил на шестото место, со освоени 28 бодови од 18 натпревари (8 победи, 4 нерешени средби и 6 порази).
Во сезоната 2014/2015, „Металург“ играл во променлива форма во СЕХА лигата. Притоа, на почетокот на ноември, поради внатрешните недоразбирања меѓу ракометарите, тренерот Червар и управата на клубот, „Металург“ не отпатувал во Загреб, каде требало да игра против истоимениот шампион на Хрватска. Поради овој инцидент, „Металург“ службено го загубил натпреварот, а бил казнет со парична казна од 2.000 евра и со еден негативен бод. На 7 февруари 2015 година, на натпреварот против РК „Војводина“ Вугринец се збогувал од дресот на РК „Металург“, поради неисплатените плати предизвикани од финансиската криза во клубот. Притоа, на натпреварот, Вугринец бил најдобар стрелец, со постигнати девет голови, а на крајот од мечот бил бурно поздравен од своите помлади колеги во тимот на РК „Металург“.
Лига на шампиони
Најголемиот успех на меѓународната сцена на РК „Металург“ се двата пласмана во четвртфиналето на Лигата на Шампионите, и тоа: во сезоните 2012/2013 и 2013/2014.
Сезона 2013/2014
Особено забележителни биле натпреварите на РК „Металург“ одиграни во сезоната 2013/2014. Притоа, во квалификацискиот натпревар, РК „Металург“ играл со унгарскиот „ПИК Сегед“. На првата средба, одиграна на 28 август 2013, РК „Металург“ победил со 26:16 (13:11), додека кога на гостувањето во Сегед, на 1 септември 2013, РК "Металург" загубил со 19:23 (7:11).
На тој начин, клубот е пласирал во групната фаза од Лигата на шампионите и играл во групата Ц. Таму, на одиграните 10 натпревари, клубот освоил 12 бодови, со што го освоил третото место. Притоа, во Скопје, РК „Металург“ успеал да ги победи познатите „РК Барселона“ (31:29) и „ПСЖ Хандбал“ (28:26).
Подоцна, на првиот натрпевар од осминафиналето, одигран во Скопје на 23 март 2014, РК „Металург“ го победил данскиот клуб „КИФ Колдинг“ со 23:17 (14:9), а успехот го потврдил и на гостувањето, на 30 март 2014, победувајќи со 30:26 (15:13). Во четврфиналето, РК „Металург“ се сретнал со актуелниот шампион, германскиот „Кил“. На првиот натрпевар, одигран во Скопје на 19 април 2014, РК „Металург“ бил убедливо поразен со 21:31 (9:14), на возвратниот натпревар, одигран во Кил на 27 април 2014, повторно изгубил убедливо, со резултат 26:34 (11:19). Сепак, на крајот, РК „Металург“ го освоил шестото мсто во Лигата на шампионите, постигнувајќи го својот најголем меѓународен успех.
Сезона 2014/2015
Во сезоната 2014/2015, РК „Металург“ играл во квалификациската група „А“. Во првиот натпревар од групната фаза, одигран во Скопје, на 28 септември 2014 година, РК „Металург“ бил поразен од „ПСЖ Хандбал“ со 22:27 (11:11). Во второто коло, на гостувањето против „Мешков Брест“, РК „Металург“ повторно претрпел пораз, овојпат со 24:28 (10:12). Неуспесите на „Металург“ продолжиле и во третото коло, каде на гостувањето против Загреб бил поразен со 17:19 (8:10). Притоа, слабите резултати на почетокот на сезоната биле последица на несредените односи во клубот и финансиските проблеми, поради кои, по средбата со „ПСЖ Хандбал“ клубот го напуштил голманот Дарко Станиќ, Павел Атман одбил да игра во второто коло против „Мешков Брест“, а Ренато Вугринец, поради наводна повреда, не настапил на трите први натпревари од Лигата на шампионите. Лошата серија на клубот продолжила и во четвртото коло, одиграно на 19 октомври 2014 година, кога на домашен терен, РК „Металург“ бил убедливо поразен од „Кил“ со 27:42 (15:22). Најефикасен играч во тимот на „Металург“ биле Ванчо Димовски со шест гола и Ренато Вугринец со пет гола.
Сезона 2015/2016
На 11 октомври, во рамките на четвртото коло, „Металург“ ѝ гостувал на данската екипа „Скјерн“ од која претрпел минимален пораз од 19:20(10:8). Најдобри во редовите на „Металург“ биле Божовиќ, кој постигнал 11 гола и голманот Даниел Дупјанчанец, кој имал дури 18 одбрани. Благодарение на одличната игра, Божовиќ по вторпат бил избран во идеалниот тим на колото, како најдобар десен бек. Потоа, на 18 октомври, „Металург“ бил повторно поразен од екипата на „Баја Маре“ со резултат 20:21 (9:10), а во шестото коло, одиграно на 25 октомври, „Металург“ повторно се сретнал со „Баја Маре“, овојпат на домашен терен и претрпел пораз од 21:23 (9:13).
Во седмото коло, одиграно на 12 ноември, во Скопје, „Металург“ ја пречекал екипата на „Мотор Запорожје“ и загубил со резултат 21:23 (12:9). Во рамките на осмото коло, одиграно на 19 ноември, „Металург“ ѝ гостувал на екипата на „Катеден Шафхаузен“ при што претрпел тежок пораз од 17:27 (10:10). Во деветтото коло, одиграно на 29 ноември 2015 година на домашен терен, „Металург“ загубил од екипата на „Скјерн“ со резултат 24:25 (11:13). Најефикасен ракометар во „Металург“ бил Јанко Божовиќ кој постигнал осум гола. На тој начин, Божовиќ стигнал до 66 голови и се израмнил со Микел Хансен на првото место на списокот на најдобри стрелци во Лигата на шампионите. На 6 декември, во рамките на десеттото коло, „Металург“ ѝ екипата на „Елверум“ и претрпел пораз од 23:29 (7:15). Вообичаено, најефикасен ракометар во редовите на „Металург“ бил Божовиќ со постигнати пет гола. На тој начин, „Металург“ го завршил настапот во Лигата на шампионите на последното место во групата, со освоени четири бода.
Сезона 2016/2017
И во сезоната 2016/2017 „Металург“ добил право да игра во Лигата на шампионите, и тоа во групата Ц, заедно со екипите на „Чеховски медведи“, „Ла Риоха“, „Елверум“, „Монпелје“ и „Татран Прешов“. Во првото коло, одиграно на 24 септември во Скопје, „Металург“ бил подобар од „Елверум“, победувајќи со 18:17 (8:7), благодарение на Филип Талески, кој постигнал дури 13 голови (вклучувајќи го и победоносниот, на три секунди пред крајот), како и голманот Арсиќ, кој имал 13 одбрани плус три одбранети седмерци. Според изборот на ЕХФ-тв, Талески се нашол во идеалниот тим на првото коло, на позицијата лев бек. Во второто коло, „Металург“ бил поразен во Прешов од екипата на „Татран“, со резултат 22:27 (12:11). Потоа, во рамките на третото коло, „Металург“ претрпел пораз на гостувањето кај „Чеховски Медведи“ со резултат 21:25 (8:14). Во четвртото коло, во Скопје, „Металург“ бил подобар и од „Ла Риоха“, остварувајќи тесна победа од 24:23 (11:9), а најзаслужни за победата биле голманот Дарко Арсиќ, кој имал 16 одбрани, и Драгаш со неговите седум гола.
Неуспесите на „Металург“ на гостински терен продолжиле и на средбата со „Монпелје“ каде биле поразени со резултат 18:28 (12:13) Во шестото коло, во Скопје, „Металург“ бил повторно поразен од екипата на „Монпелје“, овојпат со резултат 24:30 (10:14), а најефикасен во домашната екипа бил Обрадовиќ, кој дал дури 10 гола. Во седмото коло, „Металург“ ја остварил првата победа на гостински терен, победувајќи ја екипата на „Елверум“ со резултат 31:26 (14:9). Притоа, најефикасен ракометар на „Металург“ бил Филип Кузмановски, кој постигнал девет гола, а голманот Арсиќ имал 15 одбрани. Во осмото коло, одиграно на 27 ноември во Скопје, „Металург“ ја остварил четвртата победа, овојпат против „Татран Прешов“ со резултат 26:20 (11:10). Притоа, голманот Арсиќ имал 15 одбрани, а Талески дал 10 гола. Во деветтото коло, на гостински терен, „Металург“ бил поразен од екипата на „Ла Риоха“, со резултат 25:31 (14:16), а најефикасен во редовите на „Металург“ бил Илиќ, кој постигнал седум гола. Со овој пораз, „Металург“ ги загубил сите изгледи да го освои второто место во групата „Ц“.
Позначајни поранешни играчи
Во редовите на РК „Металург“ играле, меѓу другите:
Утро (филм)
„Утро“ (српски: Јутро) — југословенски филм од 1967 година, во режија на Младомир Пуриша Ѓорѓевиќ, кој е автор и на сценариото. Филмот претставува еден вид продолжение на неговото претходно дело „Утро“, односно завршен дел на циклусот што го сочинуваат уште филмовите „Девојка“ и „Сон“, а кои на ироничен и иконокластичен начин го обработуваат доаѓањето на комунистите на власт за време на Втората светска војна и по нејзиното завршување. Исто така, тој е првиот филм чија тема е судирот меѓу Тито и Сталин. Главните улоги ги играат: Милена Дравиќ, Љубиша Самарџиќ, Љуба Тадиќ, Мија Алексиќ, Фарук Беголи и Неда Арнериќ.
Синопсис
Штотуку завршената војна оставила длабоки траги врз луѓето. Минувајќи низ различни судири во текот на првите денови по ослободувањето и низ пресметката со предавниците и со поранешните соработници на окупаторот, еден поранешен војник продолжува со убивањето, дури и за време на мирот така што војната продолжува како внатрешна борба меѓу него и луѓето околу него.
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Ковач
Свети Теодор Тирон — селска црква во поречкото село Ковач, сместена на самиот излез од селото Самоков.
Црквата е сместена на излезот од селото Самоков, на патот кој води кон селото Ковач.
Црквата била подигната во 1934 година.
Список на државни водачи во 1797 година
Ова е список на државни водачи во 797 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 222
NGC 222 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Марат Сафин
Марат Михајлович Сафин (Марат Мөбин улы Сафин; Мара́т Миха́йлович (Муби́нович) Са́фин; роден на во ) — поранешен руски тенисер. Сафин, во својата кариер освои 15 АТП турнири и 2 Гренд Слем турнири, а исто така во еден момент беше и светски рекет број 1. Тој е постар брат на моментно вторпласираната тенисерка во светот Динара Сафина. Тие се досега единствените брат и сестра, кои успеале да го достигнат првото место на АТП, односно ВТА листата.
NGC 222
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 222 се споменува и како ESO 29-SC4.
Марат Сафин
Сафин ја започна професионалната кариера во 1997. Во ноември 2000, тој го зазеде првото место на АТП ранг листата, на коешто се задржа 9 седмици. Првата Гренд Слем титула ја освои на отвореното првенство на САД во 2000 по победата над Пит Сампрас во финалето, а втората титула ја освои на отвореното првенство на Австралија, победувајќи го Лејтон Хјуит во финалето. Сафин, исто така има освоени и две титули како дел од репрезентацијата на Русија во Дејвис купот, прваат во 2002 и втората во 2006. И покрај неговата омраза кон тревнатите терени, во 2008, тој стана првиот руски тенисер кој успеал да се пласира во полуфиналето на Вимблдон. За време на учеството на последниот турнир во кариерата, на отвореното првенство на САД во 2009 Сафин беше 61. на официјалната АТП ранг листа.
Семејство и рани години
Сафин е роден во Москва, СССР (денес Русија) во татарско семејство, како дете на Михаил Алексеевич (Мубин Алиамцевич) и Рауза Исланова. Сафин себеси се има опишано како муслиман, кој не е наклонет на верата. Неговите родители се поранешни тенисери, а моментни тренери, а неговата помала сестра Динара (р. 1986) е исто така тенисерка, поранешен светски рекет број 1 во жеснак конкуренција и освојувачка на сребрен медал на Летните олимписки игри во 2008, кои се одржаа во Пекинг. Марат започнал да игра тенис на 6 години, заедно со неговиот татко, кој раководел со локалниот тениски клуб Спартак, во кои имаат тренирано многу други врвни тенисери, како Ана Курникова, Елена Дементиева и Анастасија Мискина.
NGC 222
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Марат Сафин
Семејство и рани години
На 14 години, Сафин се преселил во Валенсија, Шпанија, со цел да се вклучи во понапредните програми на тренинг, кои во тоа време не биле достапни во Русија. Сафин вели дека пораснал „многу брзо... без мускули“ и дека се преселил во Шпанија, поради тоа што земјените терени се „подобри за колената“. Како резултат на неговиот престој во Шпанија, тој зборува течно шпански.
NGC 222
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 222 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m. NGC 222 има само една позната привидна димензија од 0,6'.
Марат Сафин
Светски рекет број еден
Сафин беше светски број 1 на АТП ранг листата 9 седмици во 2000. Со тоа, тој во тој момент стана најмладиот тенисер кој дотогаш успеал да го постигне тоа, рекорд кој го урна Лејтон Хјуит следната година. Тој, исто така е највисокиот тенисер, којшто некогаш бил светски рекет број 1.
NGC 222
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 40 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 73° 23' 9".
Марат Сафин
Гренд Слем турнири
Во 2000, Сафин победи на отвореното првенство на САД, со што стана првиот руски тенисер, којшто успеал да победи на овој турнир, совладувајќи го во финалето Пит Сампрас во три сета со 6-4, 6-3, 6-3.
NGC 222
Други поделби
Проучување на NGC 222 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 460; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9141.