cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жан-Клод ван Дам
Животопис
Ван Дам бил белгиски шампион во борбени вештини и актер, познат особено по неговиот долг список со акциони филмови, но тој исто така има учествувано во голем број на драмски изведби во Америка. Врз основа на неговото белгиско потекло во врска со неговата физичка диспозиција, тој го добил прекарот „Мускулот на Брисел“, но го добил и името „Цар на Белгијците“. Поради неговата успешна филмска кариера од 1984 година играл во 39 филма, и во 2009 година  го комплетирал третиот дел од Универзалниот војник.
Личен живот
Тој бил во брак пет пати во минатото. И со својата трета сопруга, со која се развел и повторно се оженил од 1999 година. Тој во моментов живее во Шпанија во градот Алхаурин ел Гранде. Тој има три деца, Кристофер, Бјанка и Никола. Љубител бил на животни и дома имал девет кучиња од Тајланд.
Могила (појаснување)
Могила може да се однесува на следново:
Миколај Реј
Миколај Реј (полски: Mikołaj Rej; 1505-1569) - полски поет.
Значење
Реј од Нагловица се смета за првиот вистински полски поет. Од него се сочувани неколку драми во стихови, како што е „Животот Јосифов“. Во неговото творештво се чувствува влијанието на ренесансата и тој ги изразувал идеите на своето време. Исто така, очигледно е влијанието од фолклорот, како и од неговите (непознати) претходници. Иако во неговите дела се среќаваат прекрасни фрагменти, сепак тој немал оформено целосен поетски израз.
Тестенини
Тестенини – смеса од брашно и вода на која понекогаш ѝ се додаваат јајца. Тестенините се обликуваат без процес на ферментација и може да се користат свежи или сушени. Доколку се сушат, истото се врши сè до постигнување на потребната содржина на влага. Основни суровини за производство на тестенини се брашно и вода, а додатни суровини се јајца, млеко, концентрати, разни зеленчуци и зачини.
Кога се сушени, тестенините може долго да се чуваат без промена на нивниот квалитет и особини. Нивната трајност е 1,5 година и повеќе.
Особини
Основни особини на тестенините се:
==Поделба == Според начинот на производство тестенините се делат на:
Во зависност од обликот тестенините се делат на:
Според должината тестенините се делат на:
Стаклена менажерија
Стаклена менажерија — мемориска драма на Тенеси Вилијамс која премиерно била изведена во 1944 година и го направила Вилијамс славен. Претставата има силни автобиографски елементи, со ликови засновани на нејзиниот творец, неговата хистрионична мајка и неговата ментално кревка сестра. За време на пишувањето на драмата, Вилијамс се потпирал на претходен расказ, како и на сценариото што го напишал под наслов „Господин повикувач“.
Млечниот воз повеќе не застанува овде
Млечниот воз повеќе не застанува овде (англиски: The Milk Train Doesn't Stop Here Anymore) ― драма во пролог и шест сцени од 1963 година, напишана од Тенеси Вилијамс. Тој му рекол на Џон Груен во 1965 година дека тоа е „претставата на која работев најдолго“, и првично ја извел верзијата за време на Фестивалот на двата света во Сполето, Италија, во јули 1962 година. Неговата прва продукција во Соединетите Држави била во јануари 1963 година на Бродвеј во Моросковиот театар, со Хермиона Бадли во главната улога. Освртите на претставата биле лоши, иако штрајкот на весникот ги спречилда стигнат до публиката; претставата имала само 69 изведби.
Стаклена менажерија
Претставата била премиерно изведена во Чикаго во 1944 година. По несигурниот почеток, таа била поддржана од чикашките критичари, Ештон Стивенс и Клаудија Касиди, чиј ентузијазам помогнал да се изгради публика, па продуцентите можеле да ја преместат претставата на Бродвеј, каде што ја добила наградата на Кругот на њујоршката драмска критика во 1945 година. Стаклената менажерија била првата успешна претстава на Вилијамс. Тој станал еден од најценетите американски драматурзи.
Млечниот воз повеќе не застанува овде
Вилијамс го ревидирал сценариото за втора продукција, давајќи му рамка за кабуки, со двајца глумци кои играат сценски работници кои ја коментираат претставата како што се случува. Оваа нова продукција била отворена на 1 јануари 1964 година во Театарот „Брукс Аткинсон“ под раководство на Тони Ричардсон. Во него глумела Талула Банкхед (делот првично бил напишан и бил лабаво заснован на Банхед) и Таб Хантер, со Маријан Селдес. Била одржана во само пет изведби откако повторно добила многу лоши известувања. Обновената изведба од 2011 година, во која глуми Олимпија Дукакис, била режирана од Мајкл Вилсон.
Во 1968 година, претставата била приспособена од Вилијамс во филмот Бум!, со Елизабет Тејлор и Ричард Бартон заедно во главните улоги, а во режија на Џозеф Лоси. Филмот бил катастрофален потфат за двете ѕвезди.
Синопсис
Претставата е сместена во Италија и се посветува на, богатата жена, г-ѓа Флора Гофорт која е при умирање, која фаќа млад човек, Кристофер Фландерс, како наводно навлегува во нејзиниот имот. Дијалогот меѓу двајцата сочинува голем дел од драмата. Како лик, г-ѓа. Гофорт е во положба каде според традициите на класичната драма би можела да биде стоик, но таа намерно ги отфрла утешите на филозофијата и наместо тоа избира да ги афирмира еротизмот и мистицизмот. Г-ца Гофорт умира на крајот од претставата откако ги даде овие афирмации како нејзина дефинитивна изјава за Животот.
Стаклена менажерија
Синопсис
Аманда Вингфилд, избледена средовечна јужњачка убавица, дели мрачен стан во Сент Луис со нејзиниот син Том, во раните 20-ти години, и неговата малку постара сестра Лаура. Иако е опстојувач и прагматичар, Аманда копнее по удобноста и восхитот што ги памети од нејзините денови како славена дебитантка. Таа особено се грижи за иднината на нејзината ќерка Лора, млада куца жена (последичен ефект од напад на плевроза) и треперлива несигурност за надворешниот свет. Том работи во магацин за чевли давајќи сè од себе за да го издржува семејството. Тој се мачи под баналноста и досадата на секојдневниот живот и се бори да пишува додека поминува голем дел од своето слободно време одејќи во кино - или како што вели - во кое било време на ноќта.
Воодушевената Аманда го разубавува станот, подготвува специјална вечера и кокетно разговара со Џим, речиси преживувајќи ја својата младост кога имала изобилство на додворувачи кои и се јавувале. Лора открива дека Џим е момчето кое го привлекувала во средно училиште и за кое често размислувала оттогаш, иако врската меѓу срамежливата Лора и „најверојатно успешниот“ Џим никогаш не била ништо повеќе од далечно, тлеечко познанство. На почетокот, Лора е толку обземена од срамежливост што не може да им се придружи на другите на вечера и тврди дека е болна. Меѓутоа, по вечерата, Џим и Лора остануваат сами на свеќи во дневната соба, чекајќи да се врати струјата. (Том не ја платил сметката за струја, што на публиката ѝ навестува дека ги зел парите од сметката и се подготвува да го напушти домаќинството.) Како што одминува вечерта, Џим ги препознава чувствата на инфериорност на Лора и ја поттикнува да размислува подобро за себе. Тој и Лора делат тивок танц, при што случајно ја допира нејзината стаклена менажерија, го турка стаклениот еднорог на подот и му го крши рогот. Џим потоа ѝ дава комплименти на Лора и ја бакнува. Откако Џим и кажува на Лора дека е свршен, Лора го замолува да го земе скршениот еднорог како подарок и тој потоа заминува. Кога Аманда дознава дека Џим треба да се жени, таа го насочува својот гнев врз Том и сурово се нафрла на него, иако Том не знаел дека Џим бил свршен. Том изгледа прилично изненаден од ова, а можно е Џим само да ја измислува приказната за свршувачката бидејќи чувствувал дека семејството се обидува да го врзе со Лора, а тој немал романтичен интерес за неа.
Претставата завршува со тоа што Том вели дека набргу потоа заминал од дома и повеќе не се вратил. Потоа се збогува со својата мајка и сестра и ја замолува Лора да ги изгаси свеќите.
Автобиографски елементи
Ликовите и приказната го имитираат сопствениот живот на Вилијамс поблиску од кое било негово друго дело: Вилијамс (чие вистинско име било Томас) многу личи на Том, а Аманда е заснована на неговата мајка. Неговата болна и ментално нестабилна постара сестра Роуз ја дава основата за кревката Лора (чиј прекар во драмата е „Блу роузис“, резултат на напад на плевроза како средношколка), иако исто така се сугерирало дека Лора може да содржи аспекти на самиот Вилијамс, повикувајќи се на неговата интровертна природа и опсесивно фокусирање само на еден аспект од животот (пишување за Вилијамс и стаклени животни во случајот на Лора). Вилијамс, кој бил близок со Роуз додека растел, на ужас дознал дека во 1943 година, во негово отсуство, сестра му била подложена на неуспешна лоботомија. Роуз останала неспособна и институционализирана до крајот на својот живот. Со успехот на Стаклената менажерија, Вилијамс требало да ѝ даде половина од авторските права од претставата на својата мајка. Подоцна одредил половина од хонорарите од неговата драма „Лето и чад“ за да се грижи за Роуз, уредувајќи ја нејзината преселба од државната болница во приватен санитариум. На крајот, тој требало да го напушти најголемиот дел од својот имот за да обезбеди континуирана грижа на Роуз. Роуз починала во 1996 година.
Јан Кохановски
Јан Кохановски, познат како Јан од Чарнолас (полски: Jan Kochanowski; 1530-1584) - полски поет.
Животопис
Кохановски студирал на Јагелонскиот и на Падованскиот универзитет, каде го изучувал творештвото на Хорациј и Вергилиј, а бил познавач и на француската и на италијанската поезија од неговото време.
Знашење и влијание
Творештвото на Кохановски го претставува вистинскиот почеток во развојот на полската поезија, зашто тој ги создал полската поезија и полскиот книжевен јазик. Кохановски создавал песни на народниот јазик („Псалтир“), но пишувал и сложена интимна поезија со високи мисловни вредности, а исто така, тој поставил повеќе урнеци за римата, ритамот и метриката од сите негови наследници. Поради тоа, до ден-денес, Кохановски претставува пример и идеал на полските поети.
Второ послание на апостол Петар
Второ послание на апстол Петар — книга од Новиот завет на Библијата.
Авторот се претставува себеси како „Симон Петар“, слуга и апостол на Исус Христос“. Поради ова, посланието традиционално му се припишува на Апостол Петар, но највеќето стручњаци го сметаат дека се работи за псевдоним, а автор е некој или некои од неговите следбеници. Се проценува дека посланието е напишано некаде меѓу 60 и 150 г. Оригиналот е напишан на коински грчки.
Авторство и датирање
Според самото послание, тоа е напишано од Апостол Петар, личен сведок на Христовите дела. Ако 2 Петар 3,1 (второто послание) се повикува на 1 Петар, примачите на писмото се разните цркви во Мала Азија (вид. 1 Петар 1,1).
Највеќето библисти заклучиле дека Петар не е авторот на ова послание, сметајќи го истото за псевдоепиграфско. Причини за ова се јазичните разлики со 1 Петар, упоребата на Јудиното послание, можните алузии на гностицизмот од II век, бодрењето по одложената парусија (Второ пришествие) и слабата надворешна поддршка.
Датумот на пишување на посланието е тешко одредлив. Ако се чита буквално, тогаш тоа би било 65–68 г. бидјеќи Петар умрел маченичка смет во 68 г. од режимот на Нерон и поради тоа што самиот автор знае дека му се наближува смртта 2 Петар 1,14 („бидејќи знам дека наскоро ќе го оставам моето тело, како што Господ наш, Исус Христос, ми откри“).
Прашањата за авторството и датирањето се потесно поврзани. Стручњаците сметаат дека посланието е напишано некаде меѓу 60 и 150 г., поретпочитајќи 80-90 г.
Рано ракописно сведоштво
Еве некои рани раскописи во кои се содржи оваа книга:
Поврзаност со Посланието на апостол Јуда
Постои јасна врска меѓу текстовите на 2 Петар и Посланието на апостол Јуда. Еве ги заедничките зачала:
Канонско усвојување
Усвојувањето на посланието било предмет на распава поради неговото авторство, но не и отфрлање. Прв кој изразил сомнеж за авторството бил Ориген (~185–254), иако самиот не дава образложение за тоа. Во негово време посланието било насекаде прифатено како канонско."
Во друг дел од неговиот текст, се чини дека Ориген го прифаќа Петар како автор. Пред Ориген, се сметало дека сè уште нема цврсти докази за да се дојде до став; во делата на апостолските отци отсуствуваат непосредни цитати на посланието, макар што е забележано можно влијание врз делата на Климент Александриски († ~211), Теофил Антиохиски († ~183), Аристид Атински († ~134), Поликарп Смирнски († 155) и Јустин Философ († 165).
Роберт Пичирили заблежал дека папата Климент Римски ги поврзува Јаков 1,8, 2 Петар 3,4 и Марко 4,26 во 1 Климент 23,3. Ричард Бокам и Питер Дејвис исто така забележале дека цитираното во 1 Климент 23,3 одговара на 2 Петар 3,4, но го сметаат дека станува збор за заеднички апокалиптички извор, употребен и во 2 Климент 11,2.
Карстен Петер Тиде го надополнува Пичирили со дела на други дејци како Јустин Философ и Минуциј Феликс кои непосредно го користат 2 Петар и додава ново повикување на Климент (1 Клим. 9,2 = 2 Пет. 1,17). Во книжевните апокрофи 2 Петар се цитира во Ерминиот Пастир (95–160 г.), Откровението на Петар (~125–135 г.),     Евангелието на Вистината (140–170 г.) и Тајната книга Јованова (120–180 г.).
Евсевиј Кесариски (~275–339) од своја страна изразува сомнеж, што претставува најрано непосредно сведоштво за ова, макар што вели дека највеќето го прифаќаат текстот. Во времето на Јероним Стридонски (~346–420) посланието било веќе прифатено како канонско.
Пешитата (Библијата според сириската традиција) не го содржи ова послание бидејќи го смета за некаконско.
Содржина
Посланието вели дека е напишано накратко пред смртта на апостолот (1,14), што може да не се содржело во изворниот текст. Аргументите за и против изворноста на овој исказ зависат од тоа дали толкувачот го прифаќа или одбива натприродното влијание врз животот на пишувачот.
Во посланието Стариот Завет се спомнува 11 пати. Во 3,15-16 се спомнува едно од Павловите посланија. Некои сметаат дека 3,10 е во врска со 1 Сол 5,2, а 3,14 со 1 Сол 5,23.
Книгата исто така дели низа зачала Посланието на апостол Јуда — 1,5 со Јуда 3; 1,12 со Јуда 5; 2,1 со Јуда 4; 2,4 со Јуда 6; 2,5 со Јуда 5; 2,6 со Јуда 7; 2,10–11 со Јуда 8–9; 2,12 со Јуда 10; 2,13–17 со Јуда 11–13; 2,18 со Јуда 16; 3,2 со Јуда 17; 3,3 со Јуда 18; 3,14 со Јуда 24 и 3,18 со Јуда 25. Бидејќи посланието на апостол Јуда е многу пократко од 2 Петар, и поради разни стилски поединости, меѓу библистите постои консензус дека Јуда е извор на сличните зачала во 2 Петар.
Во 2 Peter 2,4 се спомнува Тартар како затвор за извесни паднати ангели. Тој е разработен во Јуда 6. Меѓутоа Јуда 6 јасно се повикува на Книгата на пророкот Енох. Бокам вели дека 2 Петар 2,4 е делумно зависен од Јуда 6 но независно се повикува на параенетичката традиција на која се заснова Јуда 5–7. Во оваа традиција спаѓаат Мудрост Сирахова 16,7–10, Дамаскиот документ 2,17–3,12, 3 Макавејска 2,4–7, Заветите на дванаесетте патријарси 3,4–5 и Мишненскиот синедрион 10,3.
Зудербург (општинска заедница)
Зудербург (Suderburg) — општинска заедница во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Зудербург. Општинската заедница Зудербург се состои од следниве општини:
Органска облека
Органската облека е облека направена од материјали изработени или одгледани во согласност со органските земјоделски стандарди. Органската облека може да биде изработена од памук, јута, свила, рамија или волна.
Текстилот не мора да биде 100% органски за да ја користи органската етикета. Поопшт термин е органски текстил, кој вклучува и облека и домашен текстил. Техничките барања во однос на сертификација и потеклото генерално остануваат исти за органската облека и органскиот текстил.
Зудербург
Зудербург (Suderburg) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 11 километри југозападно од окружниот град Илцен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Општински единици
Општината Зудербург се дели на следниве единици:
Историја
Прв пишан документ за селото било како Зутербург („Sutherburg“) во 1004 година.
Во 1847 година, железничката линија Целе-Илцен-Линебург-Харбург-Вилхелмсбург била отворена. Железничката станица Зудербург била отворена во 1850 и проширена во 1859 година.
Амброз Мандвуло Дламини
Амброз Мандвуло Дламини (свази: Ambrose Mandvulo Dlamini, 5 март 1968 - 13 декември 2020) - Свази политичар, деловен извршен директор и десетти Премиер на Есватини. Пред неговото назначување, тој работел како извршен директор на Свази МТН
Зудербург
Историја
Во 1957 година, селата Граулинген, Олдендорф I и Зудербург биле споени во Зудербург.
Амброз Мандвуло Дламини
Животопис
Даламини потекнува од Мбекелвени еНхаланхени. Неговиот дедо, принцот Малунџ, беше чичко на кралот Собзуа Втори. Тој е син на началникот Мандуло. Дипломирал на тогашниот универзитет во Свазиленд и се стекнал со МБА од трговија на Универзитетот Хемптон. Работел во различни банки (вклучувајќи го и Банкарскиот стандард), достигнувајќи раководни позиции. Тој стана извршен директор на Недбанк (2003-2010) и телекомуникациската компанија МТН Свазиленд (2010-2018), дел од групата МТН од Јужна Африка. Тој нема искуство во политиката. На 27 октомври 2018 година, како што го прогласи кралот Мсвати III, тој беше заколнат на 29 октомври за премиер. Тој е најмладиот шеф на владата во историјата на државата.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бапчор
Свети Ѓорѓи — православна црква на местото на историското село Бапчор, во денешната општина Костур, Егејска Македонија. Била главен храм на некогашното село, а денес е во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Денес од целиот Бапчор е останата само оваа црква, иградена во 1774–5 г. Вратите на црквата се заѕидани во 1948 г. за да не може да служи како прибежиште за бесправни доселеници од Албанија.
Во 1986 г. храмот е прогласен за споменик на културата.
Во 2018 г. до црквата е пробиен пат со помош на војската, а храмот е обновен, враќајќи ги иконостасот и столбовите. На 29 септември истата година храмот е преосветен од митрополитот Серафим Костурски.
Органски риби
Органската риба е вид на органска риба која расте во својата природна состојба. Засега, органската риба станала една од нај популарните јадења бидејќи му обезбедува на човечкиот организам јаглехидрати, белковини и разни минерали со заштитните фактори потребни за добро здравје. Покрај тоа, органската риба е така произведена од системи за органско производство и во согласност со релевантните стандарди и закони. Целта на органското производство на риба е да се потенцира здравјето на луѓето, со кое што се мисли, да не се користат пестициди, хемиски и генетски изменети производи. Затоа, органските производи задржуваат голема количина на хранливите материи а се истовремено ефикасни за да се избегне производство на штетни материи. Органската риба ги следи законите на природата и екологијата. Не користи хемиски синтетички супстанции и каква било технологија за јонизирачко зрачење и генетски изменета технологија за време на процесот на производство, преработка, пакување, складирање и транспорт. И органското производство на риба мора да се изврши во неконтаминирана вода. Поради своите ограничени услови на раст, органските риби имаат високи стандарди за квалитет на водата, животната средина и хранливи материи и не се хранат со вештачка храна. Токму заради ова, органските риби растат бавно, а со тоа и цената е повисока од обичните риби. „Органска риба“ не е само дива риба, нутритивната вредност на рибата е повисока од онаа на дивите риби, како со селен, железо и други минерали. Од нивно размножување до продажба, во целиот процес е присутна вештачка интервенција. Во процесот на производство, строго се следат стандардите за безбедност на храната утврдени од националниот оддел за заштита на животната средина и одделот за технички надзор, а забрането е употреба на генетски изменети супстанции и вештачки интерферон, како што се хормоните и пестицидите. За да е попрецизно, рибата е всушност вештачка риба од слободен опсег, произведена според построги здравствени и безбедносни стандарди.
Централен Сан Педро
Централен Сан Педро е контроверзен енергетски проект кој имал за цел да изгради хидроцентрала во реката Сан Педро, регионот Лос Риос, Чиле. Браната и придружната инфраструктура на проектот ќе се генерирале вкупно 170 MW. Проектот бил прекинат во 2009 година поради проблеми поврзани со геологијата на областа, но потоа повторно се активирала во 2019 година
Од 2019 година, општините Пангуипули и Лос Лагос, двете најдиректно погодени општини, го отфрлиле проектот. Градоначалникот на Лос Лагос, меѓу другите луѓе, изразил загриженост за влијанието на проектите врз туризмот и биодиверзитетот. На 7 септември 2019 година, три или повеќе вооружени лица ги нападнале привремените инсталации на проектот при што бил запален магацинот. Во рок од една недела, Colbún SA одговориле со пополнување правни дејствија против одговорните.
Кормак Кулинан
Кормак Кулинан е адвокат за животна средина и автор со живеење во Кејп Таун, Јужна Африка. Тој е директор на водечката јужноафриканска правна фирма за животна средина, Cullinan & Associates Inc, и директор на Wild Law Institute, непрофитна организација која се залага за правата на природата. Тој бил поранешен комерцијален адвокат, тој практикувал, предавал и пишувал за правото и политиката за животна средина од 1992 година и работел во повеќе од 20 земји. Кормак е адвокат со силни креативни, комуникациски, пишувачки и лидерски вештини и репутација за иновативност и „размислување надвор од кутијата“.
Кормак ја започнал својата правна кариера во поморското и меѓународното трговско право со Шепстон и Вали и Мејтленд и Ко пред да се специјализира за право и управување со животната средина во 1994 година, кога го основа EnAct International во Лондон.
На академската област тој предавал и пишувал нашироко за прашања поврзани со управувањето поврзани со човековите интеракции со животната средина и е познат по авторот на книгата „ <i id="mwEg">Дивиот закон“</i>, како и неколку дела нарачани и објавени од Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации. Тој дипломирал на Универзитетот во Натал и на Кралскиот колеџ во Лондон и бил почесен научен соработник на Универзитетот во Кејп Таун.
Неговата работа вклучувала изготвување на: Предлог-законот за интегрирано управување со крајбрежјето сега пред Парламентот, договорот меѓу Јужна Африка, Намибија и Ангола со кој била формирана Тековната комисија на Бенгуела; законодавство за отпад за КваЗулу Натал и законодавство за одржливо користење на земјиштето во Западен Кејп.
Во 2016 година, Кулинан бил вклучен во Воините адвокати: Од Манила до Менхетен, адвокати за Земјата. Во 2021 година ја добил наградата Ник Стил за екологист на годината во Јужна Африка и во 2018 година ја добил наградата за животно дело за животно дело на Enviropaedia Ecologic.
Права на природата
Кулинан го предводел изготвувањето на Универзалната декларација за правата на мајката Земја и е основач и член на Извршниот комитет на Глобалната алијанса за правата на природата. Тој ја подготвил Народната конвенција која го основала Меѓународниот трибунал за правата на природата и бил претседател на сослушувањата на Трибуналот во декември 2015 година во Париз. Помеѓу 2019 и 2021 година, Кулинан работел како претседател на Европскиот трибунал за правата на природата. Тој се обратил на конференции низ целиот свет за јуриспруденцијата на Земјата и правата на природата, вклучително и на Генералното собрание на ОН во 2011 година.
Избрани публикации
<i id="mwKA">Дивиот закон: манифест за правда на Земјата</i>, првпат објавен од Сибер Инк, Кејп Таун, Јужна Африка, август 2002 годинаISBN 0-9584417-8-2 ; исто така од Green Books, Totnes, Devon, 2003 годинаISBN 1-903998-35-2.
„Закон за интегрирано управување со крајбрежјето“ Воспоставување и зајакнување на националните правни рамки за интегрирано управување со крајбрежјето, Законодавна студија на ФАО бр. 93, Рим, 2006 година.
[http://www.fao.org/ag/ags/ags-division/publications/publication/en/?dyna_fef%5Buid%5D=38736 „Закон и пазари - Подобрување на правната средина за земјоделски маркетинг“ ФАО, 2000 година, Билтен АГС, бр. 139] . „Сопственост на земјиште и странци: компаративна анализа на регулаторните пристапи за стекнување и користење на земјиште од странци“. Правни документи на ФАО онлајн, 1999 година.
„Ако природата имаше права“, Орион, САД, јануари 2008 година.
Спомнувања и сродна литература
Сајмон Бојл, „На тенок мраз“, весник на Гардијан, Лондон, ноември 2006 година.
Стивен Хардинг, „Земни права“, весник на Гардијан, Лондон, април 2007 година.
Сребрен Доналд Камерон, „Кога дрвото има права?, The Chronicle Herald (Халифакс, Нова Шкотска), јануари, 2007 година.
Сју Сегар, „Штедач на планета од PMB“, напис во The Witness, април 2008 година.
Мегленска тврдина
Мегленска тврдина (Κάστρο Μογλενών, Κάστρο Χρυσής) — средновековна тврдина, чии остатоци се наоѓаат близу воденското село Слатина (Хриси) во општината Меглен, Егејска Македонија, денес во Грција.
Историја
Се смета дека тврдината е средновековниот град Меглен, седиште на истоимената византиска тема и епархија од XI век или порано. Во 1134 г. е засведочен епископот Иларион Мегленски.
Според патешественикот Алфред Делакулонш од XIX век, ова е местото на древномакедонскиот град Европ, претпоставка усвоена од археологот Деспина Евгениду. Меѓутоа, на ова место засега не се откриени остатоци од антички град, а за местоположбата на Европ има и други мислења, како она на Николаос Пападакис кој во 1913 г. го поистоветил со Рудинското кале кај с. Рудино (Алорос).
Тврдината била упориште на кавханот Дометијан и болјарот на Мегленската област, Илица против војската на византискиот цар Василиј II. За да ја заземе, во 1015 г. Василиј бил принуден да ја пренасочи реката Мегленица, да ги поткопа темелите на тврдината и да користи оган за конечно да ја пробие. Меглен се споменува во грамотите на царот Василиј II, во кои се определуваат границите на Охридската архиепископија.
Опис
Зачуваните ѕидини на крепоста се од X–XII век, но веројатно се изградени врз постари одбранбени ѕидови. Ѕидовите се наполно проследливи, но подобро се запазени во јужниот и источниот дел. Денес преостанатиот бедем има приближна должина од 500 метри и достига 7 метри во висина. Направени се од камења земени од реката Мегленица и редови од дробена тула. Зачувани се две елипсовидни, една округла и една квадратна кула.
Подрачјето во ѕидините зафаќа 4 хектари, и се чини дека било проширувано на исток. Во рамките на тврдината е откриена трикорабна епископска базилика. Вон ѕидовите, во Долниот Град е пронајдена гробна црква.
Органски грав
Органскиот грав се произведува и преработува без употреба на синтетички ѓубрива и пестициди. Во 2008 година, над 11,000 км2 обработливо земјиште биле прогласени за органски во Соединетите Американски Држави. Сувиот грав и сојата се одгледувале на 65 км2, 21 км2 и 400 км2 соодветно.
Постојат три главни типа на органски грав: сув грав, зелен грав и соја. Зрелите семиња на сувиот грав служат како извор на белковини во најразлични типови храна ширум светот. Сувиот грав и ситниот грав се од ист вид, иако сувиот грав се разликува од зелениот грав кој се конзумира како незрели парчиња. Сувиот и зелениот грав се разликуваат и од сојата, во која семето се конзумира во најразлични обработени форми како тофу, јадење од соја, масло и ферментирани форми како што е мисо. Сувиот грав се дели на класи со голем број на големини, бои и форми на семе. Примерите вклучуваат црн грав, пинтос, морски грав, мал црвен грав и грав во форма на бубрег.
Органско сертифицирање
За да продаваат грав како органски во Соединетите држави, производителите мора да ги исполнат барањата на Министерството за земјоделство на Соединетите Држави. Пред маркетингот на земјоделските култури како „овластен органски“, со полињата мора да се управува во текот на тригодишната фаза на транзиција со употреба на органски практики (т.е. без синтетички пестициди или ѓубрива). Деталното водење евиденција е од суштинско значење за органските производители и овие детали се проверуваат на годишно ниво од агенцијата за сертификација која може да изврши увид на локацијата.
Пазари на органски грав
Органски одгледуваниот грав обично бара премија за цена и како последица на тоа, деталите за маркетингот се разликуваат од конвенционалниот пазар. Производителите на органски грав честопати воспоставуваат договори со купувачи пред садење на земјоделските култури. Купувачите исто така може да имаат посебни потреби да размислат кога станува збор за чистење и обработка на грав во овластени објекти.
Управување со штетници
Управувањето со штетници во органскиот сув грав мора да се направи без употреба на синтетички хербициди, фунгициди, инсектициди и други пестициди. Поради оваа причина, културните, механичките и биолошките методи се основното средство за одржување на контролата врз штетниците.
Големи штетници од инсекти
Инсектите сè уште еден придонес во загубата на органскиот грав. Постојат неколку примери на инсекти кои влијаат на системите со органскиот грав, вклучувајќи:
Екофагија
Екофагија е термин измислен од Роберт Фрејтас што значи буквално консумирање на екосистемот. Потекнува од грчкиот „οἶκος“, што се однесува на „куќа“ или „домаќинство“, а грчкиот „φαγεῖν“ , "да јаде". Терминот „екофагија“, измислен од Фреитас, укажува на катастрофалното сценарио во кое нанотехнолошките автомати синтетизирани од луѓето ќе почнат да се натпреваруваат со живите екосистеми, користејќи ги како резервоари на хемиски ресурси пред конечно да ги уништат.
Фреитас го употребил терминот за да опише сценарио кое вклучувало молекуларна нанотехнологија што тргнала наопаку. Во оваа ситуација (наречена сценарио за сива гума ) нанороботите кои се самореплицираат надвор од контрола, консумираат цели екосистеми, што резултирало со глобална екофагија.Сепак, зборот „екофагија“ сега се применува поопшто во однос на кој било настан  нуклеарна војна, ширење на монокултура, масивни изумирања на видови — што може суштински да ја промени планетата. Научниците сугерирале дека овие настани може да резултираат со екоцид со тоа што ќе го поткопаат капацитетот на биолошката популација на Земјата да се поправи. Други сугерираат дека посекојдневните и помалку спектакуларни настани - неуморниот раст на човечката популација, постојаната трансформација на природниот свет од страна на човечките суштества - на крајот ќе резултирале со планета која е значително помалку енергична и планета која е, освен луѓето, во суштина безживотно. Овие луѓе веруваат дека сегашната човечка траекторија не става на пат кој на крајот ќе доведе до екофагија. Во трудот во кој Фреитас го измислил терминот тој напишал: "Можеби најрано препознаената и најпозната опасност од молекуларната нанотехнологија е ризикот дека самореплицираните нанороботи способни да функционираат автономно во природната средина можат брзо да ја претворат таа природна средина (на пример, „биомаса“) во реплики на самите себе (на пр. наномаса“) на глобална основа, сценарио кое обично се нарекува „проблем на сивата гума“, но можеби поправилно наречено „глобална екофагија“."
Право на ефикасна правна помош
Правото на ефикасна правна помош е право на лице чии човекови права се повредени за правна помош. Таквата правна помош мора да биде достапна, обврзувачка, способна да ги изведе сторителите пред лицето на правдата, да обезбеди соодветни репарации и да спречи понатамошни повреди на правата на лицето. Правото му гарантира на поединецот способност да бара помош од државата директно наместо преку меѓународен процес. Тоа е практично средство за заштита на човековите права на државно ниво и бара државата не само да ги штити човековите права de jure туку и во пракса за поединечни случаи. Правото на ефикасна помош вообичаено е признаена како човеково право во меѓународните инструменти за човекови права.
Правото на ефикасна помош е изразено во член 8 од Универзалната декларација за човекови права, член 2 од Меѓународниот пакт за граѓански и политички права, член 13 од Европската конвенција за човекови права и член 47 од Повелбата на Европската унија за Основни права.
Баратели на азил
Правото на ефикасна помош се повикува во случаи на баратели на азил во кои има право да се спречи државата да депортира барател на азил пред да го реши барањето за азил на барателот, и дека по одбивањето на барањето за азил, барателот има практична способност за жалба со тоа што ќе добијат доволно време и пристап до правно застапување. Судовите генерално не утврдиле дека државата треба да обезбеди адвокат, дури и кога барателот на азил не може да си дозволи тоа, под услов адвокат да не е неопходен за пристап до ефикасна помош. Судовите утврдиле дека прекумерно формален процес може да го наруши правото на ефикасна помош, особено кога не е обезбеден адвокат.
Европска унија
Во правото на Европската унија, правото на ефикасна помош се применува надвор од човековите права за сите права предвидени со правото на ЕУ што се спроведуваат во судовите на земјите-членки.
Тортура
Комитетот за човекови права на Обединетите нации изјавил дека во случаи на тортура, правото на ефикасна помош бара од државите да ги истражат наводите за тортура, да ги гонат сторителите, да обезбедат компензација на жртвите и да спречат повторување на слични прекршувања. Начелото на правото на ефикасна помош е изразено во член 14 од Конвенцијата на Обединетите нации против тортура.
Идни генерации
Идните генерации се групи на хипотетички луѓе кои сè уште не се родени. Идните генерации се во контраст со сегашните и минатите генерации и се евоцирани со цел да се поттикне размислувањето за еднаквост помеѓу генерациите. За моралната трпеливост на идните генерации опширно се расправа помеѓу филозофите и се смета за важна, занемарена причина од ефективната алтруистичка заедница. Терминот често се користи за да се опише културното наследство или природното наследство и истото да се заштити.
Одржливоста и климатските движења го усвоиле концептот како алатка за вградување на принципите на долгорочно размислување во законот. Концептот често се поврзува со домородното размислување како принцип за еколошка акција, како што е концептот на седум генерации кој се припишува на традицијата на Ирокеј.
Извори
Терминот се однесува на влијанието што моментално живата генерација го има врз светот во кој ќе живеат идните генерации, светот што ќе го наследат од луѓето што живеат денес. Овој концепт е наведен во најшироко цитираната дефиниција за одржливост како дел од концептот одржлив развој, е онаа на Брунтландовата комисија на Обединетите нации од 20 март 1987 година: „одржливиот развој е развој што ги задоволува потребите на сегашноста без да се загрози способноста на идните генерации да ги задоволат сопствените потреби“.
Употребата на идните генерации во меѓународното право е делумно признаена со Повелбата на Обединетите нации која се фокусира на спречување на „неволјата на војната“ врз идните генерации. Со објавувањето на историскиот извештај на Генералниот секретар на ОН „Наша заедничка агенда“ во септември 2021 година, се појавил обновен интерес за разбирање и претставување на идните генерации во мултилатералниот систем.
Декларација на УНЕСКО
Прогласена на 12 ноември 1997 година, Декларацијата на УНЕСКО за одговорностите на сегашните генерации кон идните генерации е меѓународен договор (потенцијално дел од меѓународното право) кој вклучува одредби поврзани со заедничкото наследство на човештвото.
— УНЕСКО, Декларација за идните генерации член 4
— УНЕСКО, Декларација за идните генерации член 7
— УНЕСКО, Декларација за идните генерации член 8
— УНЕСКО, Декларација за идните генерации член 9
Економија
Финансиската состојба на луѓето во идните генерации е широко дебатирана. Сепак, едно проучување во 2022 година открило дека мнозинството луѓе веруваат дека финансиската состојба на идните генерации ќе биде полоша од нивната сегашна состојба. Возрасните биле интервјуирани во 19 земји (Јапонија, Франција, Италија, Канада, Шпанија, Обединетото Кралство, Австралија, САД, Белгија, Грција, Холандија, Јужна Кореја, Германија, Малезија, Унгарија, Шведска, Полска, Сингапур и Израел). и возрасните во речиси секоја земја се согласиле дека финансиската состојба на идните генерации ќе биде полоша.
Просечната вредност на 19 земји била 70-27-3 (полошо-подобро-исто). Истражувачкиот центар Пју бил одговорен за спроведување на истражувањето.
Законски права на идните генерации
Повеќето имплементации на идните генерации се фокусираат на запишување на правата и потребите на идните генерации во законот, со цел да ги застапуваат оние кои не можат да ги изразат своите потреби.
Неколку земји направиле обид да ги вградат со закон обврските кон идните генерации. Во Велс на пример, оваа морална обврска е кодирана како законска должност во Законот за благосостојба на идните генерации (Велс) од 2015 година и во улогата на комесар за идните генерации. Првата комесарка Софи Хау ја моделирала улогата, предлагајќи голем број нови политики дизајнирани за политика за размислување за иднината во Велс, вклучувајќи го и Манифестот за иднината за 2020 година. Слично во Унгарија, била основана канцеларија на унгарскиот парламентарен комесар за идните генерации во 2008 година За време на престојот во Обединетото Кралство, била формирананеформална меѓупартиска парламентарна група за да разговара за прашањата околу идните генерации.
Климатски спорови
Правата на идните генерации се повеќе се заштитуваат во правни преседани како дел од глобалните трендови во судските спорови за климата. Идните генерации биле обвинети во случајот од 2018 година Идни генерации против Министерство за животна средина и други во Колумбија за заштита на басенот на дождовните шуми на Амазон за идните генерации.
Во популарната култура
Правата на идните генерации биле инспирација за романот „Министерството за иднината“ на Ким Стенли Робинсон.
Флорида право на чиста вода
Florida Right To Clean Water.org е грасрут, волонтерска, непартиска организација формирана за да постави амандман на државниот устав од граѓаните пред гласачите на американската држава Флорида, користејќи директна иницијатива која ќе им даде право на граѓаните на државата на чисти и здрави води. Организацијата се состои од волонтери кои го составиле предложениот амандман и форматот поминал преглед од страна на државата и се квалификувале за ставање на гласачкото ливче за 2024 година пред сите регистрирани гласачи во државата кога ќе бидат разгледани од државниот врховен суд и организацијата го доставила потребниот број на правилно пополнети петиции потпишани од регистрирани гласачи на Флорида до правилниот надзорник на изборите за округот во кој живеат гласачите. Надзорникот ги разгледува претставките за да утврди дали тие се правилно пополнети и дека потписниците се регистрирани гласачи во таа област. Супервизорот ги пријавува бројките на државните службеници. Кампањата за директна иницијатива била започната на 22 април 2022 година, датумот кога државата го одобри јазикот на предложениот амандман. За да бидат ставени на гласачкото ливче, 891.589 валидни потписи за петиција ќе треба да и бидат претставени на државата пред крајниот рок 1 февруари 2024 година.
Директната иницијатива
Според Ballotpedia, Одделот за избори на Флорида наведува дека иницијативата има намера да создаде „фундаментално право на чисти и здрави води“, (како што е дефинирано) во државниот устав и да им даде правна основа на жителите, невладините организации или владата субјекти кои им овозможуваат да тужат со цел да ги спроведуваат или бранат таквите права. Официјалното резиме на иницијативата дава кратко објаснување, „Овој амандман создава основно право на чисти и здрави води. Амандманот може да се користи за да се тужат државните извршни агенции за штети или загрозена штета на водите на Флорида, кои вклучуваат водни екосистеми. Овој амандман ги дефинира термините, ги идентификува засегнатите уставни одредби во членот IV што ја регулирале извршната власт, предвидува спроведување на граѓански дејствија, дозволува надоместоци за адвокат и вештаци на преовладувачките тужители и обезбедува правични правни лекови, вклучително и обновување на водите.“
Федерацијата за диви животни на Флорида, филијала на Националната федерација за дивиот свет, ја прогласи иницијативата за пресуден момент за државата бидејќи тоа е застој, уверувајќи дека нема да се толерира повеќе деградација на државните води и дека преминот ќе обезбеди надзор за да се спречи загадувањето на државата водите. Иницијативата е поддржана од локални еколошки организации како што е непрофитната Calusa Waterkeeper како и од граѓански групи, совети на соседството и групи на ветерани. Предложениот амандман се смета за „Зелен амандман“ од иницијативата Зелени амандмани за генерации. Списоците и прикажувањето на логоа на различните организации кои поддржуваат ставање на амандманот пред сите гласачи на Флорида на гласачкото ливче за 2024 година редовно се ажурираат на страницата на организацијата.
Историја
Организацијата била формирана по успешната кампања во округот Оринџ од слична волонтерска организација на граѓани која работеше на измена на повелбата на таа област до нејзините гласачи. Во 1950 година, на Флорида имало 2,8 милиони луѓе. Во 2022 година има 22 милиони. Со оваа експлозија на нови жители доаѓа низа одредени човечки влијанија—чистото сечење на филтрите за вода и циклусите на хранливи материи; пренасочување и забрзување на водните текови; отстранување или деградација на живеалишта за важни видови; промена или уништување на екосистемите; (законското) загадување на нашите води од секакви извори; залудноста на политиката; исцрпеност од борбата против таквите прашања кога се чини дека ништо не останува—и се чини дека работите некако се влошуваат.
Амандманот бил одобрен од 89,2 отсто од гласачите во округот кога им беше претставен на разгледување на нивното гласачко ливче за 2020 година. Тоа беше првиот таков амандман на повелбата на округот во Соединетите Држави за да обезбеди правна основа за заштита на водите во нејзините граници. Доби признание од поборниците за зачувување низ целата земја, што доведе Џим Хајтауер од Тексас, автор на Хајтауер Лоудаун, да изјави дека „епицентарот на денешното политичко движење Права на природата“ е во Флорида.
Дека целта на организацијата, да им овозможи на гласачите да размислат за доделување право на чиста и здрава вода на сите жители на Флорида, е слична на правата на природата што гласачите од округот Оринџ си ги доделиле самите на себе, тоа било признаено од Крег Питман од Феникс на Флорида, кој известува за државни прашања и е автор на неколку книги поврзани со прашања и историја на Флорида. Сепак, постојат разлики помеѓу двете иницијативи кои спречуваат оваа иницијатива да се одликува како амандман за правата на природата. Уставното право на чисти води дадено со амандманот на FRTCW ќе го имаат граѓаните на државата Флорида.
Предложениот амандман е направен за да создаде средства со државниот закон за спроведување на мерки за зачувување од типот што гласачите на Флорида постојано го поддржуваат, но кои често не биле донесени или финансирани од законодавците. Локалните медиуми објавија написи, колумни и писма до уредникот кои ја поддржуваат новововедената иницијатива,  како на пример Зошто ни треба амандманот на Флорида за правото на чисти и здрави води од Џим Тејтум кој се појави во The Gainesville Sun на 24 мај
Лигата на жени гласачи на Флорида објавила дека се приклучиле на кампањата за право на чисти и здрави води на Флорида со цел „да поддржат добивање уставен амандман на гласачкото ливче во 2024 година за граѓанска акција за спроведување на нашето право за чисти и здрави води во Флорида“. понатаму наведувајќи дека амандманот „претставува застој, изјавувајќи дека „нема повеќе штета“ за нашите води. Мисијата на кампањата е да им го пренесе ова на гласачите на Флорида; да ги едуцираме, да ги собереме нивните молби и да се осигураме дека нивниот глас ќе се слушне“. Секој локален LWV во Флорида учествува. Потребниот број на потписи од регистрираните гласачи на Флорида изнесува речиси 900.000 ширум државата и тие мора да се соберат до ноември 2023 година за да се квалификува амандманот до февруари 2024 година за гласачкото ливче во 2024 година.
На 15 февруари 2023 година, одборот на окружни комесари за округот Алачуа гласаше за поддршка на предложениот амандман, што го прави првиот округ во државата што ја даде својата поддршка за усвојување на предложениот амандман. По едногласно гласање од страна на одборот, усвојувањето било потпишано на сила од неговиот претседавач, Ана Прициа.
Иако покривањето на развојот на иницијативната кампања започна многу порано, до мај 2023 година, медиумското внимание кон неа почнале да генерира позитивни мислења меѓу почитуваните коментатори на заедницата, како што се Глен Комптон од Манасота88 во The Bradenton Times во округот Манате и Кери Сајдман од Хералд-Трибун во округот Сарасота како и одобрувањата на историските и граѓански активните здруженија на соседството како што се Индискиот брег-сафир брег и паркот Лорел во Сарасота. Зголемениот интерес, исто така, ги поттикнал локалните бизниси во двете окрузи да почнат да обезбедуваат локации за дистрибуција на дворните знаци и копии од петицијата што треба да се потпишат и достават со цел предложениот амандман да се квалификува за ставање на гласачкото ливче. Слични активности во шеесет и седумте окрузи на државата биле неопходни за да се генерираат високите бројки што сега се бараат по удвојувањето на праговите за квалификации за амандманите на државниот устав иницирани од граѓаните од страна на државниот законодавец по успехот на амандманот на повелбата на округот Оринџ.
Шема за зеленчукова кошница
Шема за зеленчукова кошница е операција која испорачува свежо овошје и зеленчук, честопати локално одгледувано и органско, директно на клиентот или на локално место за собирање. Обично, производите се продаваат како тековна претплата на седмица, а понудата може да варира според сезоната.
Многу шеми се водат на локална или регионална основа, доставувајќи храна директно од производителот до потрошувачот. Други шеми нудат испорака на национално ниво, со производи обезбедени од мрежа на земјоделци, задруги и трговци што ја негираат локалната припадност на храна на овие шеми. Некои британски супермаркети, исто така, започнаа да нудат зеленчукови кошници.