cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ксенон монохлорид
Почетни состојби: Xe (6p)
Ова претставува само 6% од вредноста на k Q од табелата 12 за состојбата (6p[3/2] 2 ). Бидејќи пропорциите на синтезата на ексциплекс се ставаат на 60%, треба да се заклучи дека во игра се и други важни конкурентни процеси.
Сумираните резултати во Табела 12 се однесуваат на HCl (v=0). За состојбите со 6p, улогата на вибрационото возбудување на HCl во кинетиката на формирањето на XeCl е слабо разбрана. Некои автори тврдат за константите на брзината кои се соседни со состојба v=0 ако HCl е вибрациски возбуден, но овие резултати се засноваат на аналогии. Затоа е потребно експериментално појаснување. Константата на брзина за v=1 е поставена на 5,6   cm 3 s −1. Истата вредност се користи и за v=2. Канари и сор. сè уште не е веројатно да ги намали различните вибрациони нивоа на HCl и за v≥1, се предлага 8,2   cm 3 s −1.
Силно возбудени состојби на ксенон
Експериментите спроведени со покажуваат дека ефективноста на формирањето на XeCl се зголемува со енергијата на побудување на атомот на ксенон; константата на брзината на синтезата се множи со три кога се оди подалеку од состојбите 6s до состојбите 7p (табела 11).
Стапката на синтезата се зголемува за ред на големина кога се оди подалеку од состојбите 6s до состојбите 6p кога  (табела 13) се користи.
Исто така, се чини дека Ридбергата состојба не произвела XeCl. Набљудуваните реакции за Xe(31f) се следните:
Xe(31f) + HCl(J) → Xe(31l) + HCl(J) (α)
Xe(31f) + HCl(J) → Xe(nl) + HCl(J-1) ако J≤5 (β)
Xe(31f) + HCl(J) → + e − + HCl(J-1) ако J>5 (γ)
Вкупната константа на брзината е k T = (11,3 ± 3,0)   cm 3 s −1, поделена на следново:
k α = (5,5 ± 2,5)   cm 3 s −1 (l-промена)
k β = (4,8 ± 2,4)   cm 3 s −1 (n-промена)
k γ = (0,9 ± 0,4)   cm 3 s −1 (јонизација)
Забележливо дека реакцијата (γ) произведува важен претходник на XeCl, имено.
Заклучоци
Харпунските реакции играат важна улога во ласерската кинетика.
За ласери, ситуацијата е едноставна кога се реагира со. За XeCl ласерот, кинетиката на харпунирање е посложена. И покрај неговата слаба пропорција во гасовита смеса, се произведува многу ефикасно од ексциплексот преку харпунирање. Состојбите на 6s не влегуваат во игра во производството на до степен до кој предизвикуваат судири со молекули на вибрационално возбуден HCl.
Затоа, кинетиката на вибрационото возбудување на HCl е фундаментална. Најмалку првите шест нивоа на вибрации треба да се земат предвид за да се изгради задоволителен модел. Ова вибрационо возбудување се создава од следниве електрони:
HCl(v) + e − → HCl(v') + e − (EV) со константа на брзина K.
K v→v+1 = v K 0→1
K v→v+2 = v K 0→2
Вредностите за K се зависни од дистрибуцијата на енергијата на електроните како што е прикажано на слика 4.
Во реакциите на харпунот, брзината на синтеза на состојбата Б во однос на онаа на состојбата C е вклучена помеѓу 1 и 2 без оглед на природата на реткиот гас халид. Сепак, се забележува јасно зголемување на процентот на состојбата Б во однос на состојбата C кога притисокот се зголемува. Овој однос е исто така силно под влијание на природата на донаторот на хлор. Тоа е 1,2 за и 1.3 за  Состојбата на возбудување на ксенон е важна. За случајот било забележано дека брзината на синтеза на состојбата Б може да биде пет пати поголема од состојбата C ако Xe(6p[1/2] 0 ) учествува во реакцијата отколку ако тие се во силно возбудени состојби.
Други реакции се вклучени во реактивните судири меѓу неутралните видови, но тие играат занемарлива улога.
Улогата на молекулите на ксенонот
Тешко е да се најдат реакции кои ги вклучуваат молекулите на ксенон и HCL во објавената литература.
Лорентс ја измерил само константата на брзина на распаѓање на Xe 2 * со HCl како (8,2 ± 0,8)   cm 3 s −1 без да ги наведе добиените производи.
Спротивно на тоа, Бибинов ја забележал следната реакција со :
Ексциплекс синтезата била со харпунирање. Константата на брзина била проценета на 7,1   cm 3 s −1.
Улогата на возбудениот HCl
Кастиљехо и сор. забележале емисија на HCl помеѓу 200 и 240 nm поради B транзицијата B( 1 Σ + ) → X ( 1 Σ + ) (види слика 5). Оваа емисија исчезнува со зголемување на притисокот на ксенон и се појавува XeCl(B). Со други зборови, XeCl(B) може да се синтетизира со реакцијата:
HCl (B 1 Σ + ) + Xe ( 1 S O ) → XeCl (B) + H
Константата на брзина се проценува на 5   cm 3 s −1.
Друга излезна патека се чини конкурентна на синтезата на ексциплекс во рамките на истиот судир кој производ треба да биде:
+ H + Cl + e− а поврзаната константа на стапка поврзана е1 cm3s−1.
Улогата на возбудениот
се синтетизира во ласерот преку следнава реакција
Cl * + HCl → * + Cl
Константата на брзината е 1   cm 3 s −1. Синтезата на ексциплекс се јавува преку следнава реакција:
Xe + * ( 1 Σ u + ) → + Cl со константа на брзина k u
Вредностите на k u се дадени во табела 14. Резултатите од Зуев и сор. е статистички оддалечен од другите иако неодамнешен. Игнорирајќи го, просечната вредност треба да биде k u = 2,6   cm 3 s −1.
Термолекуларни реакции
+ + M →  + Cl + M  kc
Константата на брзина k c е дадена во табела 15. Забележливи се само процесите каде што M=Ar се занемарливи. Што се однесува до хелиумот, постојат две реакции:
Xe* + Cl + He → + He
Константите на брзината се соодветно, 10 −27 cm 6 s −1 и 3   cm 6 s −1.
Исто така, постојат податоци каде атомите на ксенонот се во основната состојба:
Xe + Cl + M → XeCl (X) + M каде што M = Ne или Xe
Во двата случаи, константата на брзина е: 1,2   cm 6 s −1.
Други реакции
Хлор,, синтетизирана во гасовита смеса може да ги предизвика следните реакции:
Xe* + + Xe → +  − + Xe →  * + Xe
Некои автори предложиле зголемување на температурата за да се направи возвишени. Потоа станува реактивен и активно учествува во синтезата на
Зголемувањето на температурата дава две предности: елиминирање на паразитскиот ласерски феномен и зголемување на производството на XrCl. Сепак, зголемувањето не треба да биде од големо значење за да не се дисоцира што би ја уништило претходната реакција.
Во тројни мешавини, ексциплексите на RgCl може да се синтетизираат, што веројатно ќе доведе до формирање на преку таканаречените реакции на поместување. Тие се забележани кога Rg е Ar или Kr:
RgCl * + Xe → + Rg со константа на брзина k d или k d =1,5    cm 3 s −1 за Rg = Ar
Овој преглед ќе биде ограничен на синтетички реакции на, со исклучок на јонска рекомбинација. Вториот пат постои и ќе биде разгледан.
Рекомбинација на јони
Според неколку автори бимолекуларните реакции (Xe+ +,  +  и RgXe+ + ) не се вклучени.
Тројните реакции обично се:
Xe+ + + Rg →  + Rg (3)
+ + Rg →  + Rg + Xe (4)
Ксенонските јони се синтетизираат директно во испуштањето или преку последователни реакции кои вклучуваат Rg+, Rg2+ како и други јонски или возбудени видови. Слика 1 дава пример каде Rg=Ne и слика 6 каде Rg=He
Јоните во основа се формираат со дисоцијативно прицврстување од електрон на HCl:
Во истиот случај, константата на брзина (AD) зависи од распределбата на енергијата на електроните како што е илустрирано на Слика 4.
Третиот елемент Rg е хемиски пасивен. Служи само за стабилизирање на реакцијата. Затоа, авторите ги земаа предвид само стапките на рекомбинација на позитивните и негативните јони. Тие значително се разликуваат со вкупниот притисок на гасовитата смеса, пуферскиот гас и температурата.
Реакциите (3) и (4) биле експериментално демонстрирани за сите ретки гасови. Слика 7 и слика 8 го прикажуваат влијанието на пуферскиот гас и притисокот врз брзината на рекомбинација на овие реакции кога хелиумот, а потоа неонот се користат како тампон гасови. Оваа стапка на рекомбинација е од ист ред на големина во двата случаи, од околу 10−6 cm3s−1. Очигледно влијанието на температурата е проучено само за неон. (Види Слика 9.) Брзината на рекомбинација α3 во реакцијата (3) е максимум на 180 K за апсолутен притисок од 294,2 kPa. α3 е затоа 4,2 cm3s −1.
За аргонот се достапни само две проценки на собна температура. При притисок од 2 атм, α5 = 2,10−6 cm3s−1 и при притисок од 1 atm, α5 е 1 cm3s −1< /sup>.
Реакцијата (5) не фаворизира минлив комплекс Rg како средна фаза. Според тоа, следнава реакција игра мала улога:
RgXe+ + + Rg → Rg + Rg →  + 2 Rg
Напротив, главниот синтетички пат е даден со:
RgXe+ + + Rg → 2 Rg + Xe+ +  →  + 2Rg
Канари и неговите соработници го процениле придонесот на секоја од трите реакции на рекомбинација и харпунирање за три типа мешавини. Резултатите се прикажани во Табела 16. Реакцијата (3) го обезбедува најголемиот дел од ексциплексните молекули и генерално реакциите на харпунирање играат секундарна улога. Кога се користи хелиум, наспроти тоа, реакциите на харпун придонесуваат околу 10-15% од синтезата на. Други автори го проценуваат овој придонес на 1% само кога е вклучен јонскиот пат. Овие теоретски заклучоци се потврдени со експериментални методи за општоста на пуферските гасови и за другите донатори на хлор. .
Во табела 16, колоната со име „други“ покажува 5,8% за неон, што значи дека се можни други патишта за рекомбинација.
јони се синтетизираат во гасните мешавини што се користат во ласерите. Овие јони реагираат со со цел да се произведе XeCl. Сепак, оваа реакција е само мал придонес во кинетика на ласерот.
јоните реагираат со со цел да се произведе. Алекин и неговите соработници исто така синтетизирале користејќи испарувања на NaCl. е производ на најниските вибрациони состојби (v≤20) со користење на високо возбудени Xe* јони во бимолекуларна реакција. Стапката на синтеза се проценува дека е помеѓу 2 и 1 cm3s−1. Соодветна реакција е предложена со користење на HCl. Овој заклучок се заснова на присуството на состојби кои се одговорни за третиот континуум на ксенон - само јони, бидејќи  не се произведува. Напротив, учеството на Xe* јоните во реакцијата е компатибилно со набљудувањата на другите автори. Неколку автори го потврдиле присуството на Xe* јони (6s 4P3/2 ) во ласерските мешавини. Нивната концентрација е илјада пати поголема од онаа на Xe* јоните во реакцијата на харпунот.Од друга страна, концентрацијата на овие јони и онаа на {{chem|XeCl|*} } и како фактор на време не е некомпатибилен со синтезата на ексциплексните молекули користејќи Xe+. Почетокот на падот на и  е поврзан со зголеменото забрзување на брзината на синтеза на. Распределбата за време на харпунските реакции помеѓу состојбите B и C се јавува во случајни пропорции во експериментални услови.
Првата проценка на јонските патишта беше направена од Тајсон и Хофман кој предложил 76% за состојбите B и 24% за состојбите C. Последователно, пуферските гасови се неон, аргон и криптон. Охва и Кушнер објавиле слични вредности: 77% за состојбите B и 23% за состојбите C. Тие користеле кватернарна смеса која содржи пуфер гас (со користење на неон) од водород, H< под>2.
Неодамнешна и подетална била спроведена од Цуџи и неговите соработници во мешавина од хелиум како тампон гас. Откриле дека:
– Состојбите D се особено формирани од Xe+ јон, (2P1/2) ;
– Состојбите B и C се исклучиво произведени од Xe+ јон (2P3/2) во следните пропорции: Состојби B – 62,6% и состојби C – 38,4%. Стапката на производство на е 98%. Таму тогаш е малку конкурентни реакции.
Во лабораториските експерименти, бројот на Xe+(2P1/2) и Xe+(2P3/2) состојбите се исти. Покрај тоа, константите на брзината на реакцијата (3) во однос на овие две состојби на ксенон се слични. Меѓутоа, под овие услови, бројот на формирани состојби D е многу низок во однос на бројот на состојби B и C. Стапката на формирање на XeCl(D) во однос на XeCl(B, C) се проценува на околу 0,033±0,006. Побрзата дисоцијација на [Xe+(2P1/2)]* во однос на онаа на [Xe+( 2P3/2)] *< /sup> е одговорен за оваа ситуација.
Емисиони спектри
Соодветните спектри прикажани на Слика 11 биле набљудувани од речиси сите автори кои проучувале мешавини кои се базирани на ксенон и донатор на хлор.
Две теоретски студии овозможиле идентификација на емисионите спектри. Пет транзиции имаат зголемени интензитети што одговараат на ΔΩ = 0, т.е. паралелна поларизација на меѓунуклеарната оска. Почетните состојби се секогаш јонски, а состојбите на производот се ковалентни. Одликите на овие емисии се прикажани во Табела 17.
Најверојатните УВ транзиции се B→X и D→X. Имаат тип Σ→Σ. Останатите транзиции, B→A, C→A и D→A, имаат природа Π→Π и се многу помалку веројатни.
Други теоретски послаби транзиции сè уште не резултирале со набљудување со исклучок на Хеј и Данинг, кои донеле одредби за четири транзиции кои се нормално поларизирани на меѓунуклеарната оска; со други зборови, со ΔΩ = ±1. Само Јуинг и Брау забележале емисија центрирана на 425 nm припишана на преминот 2Σ→2Π. Конечно, Краус ја предложил можноста за емисија од типот D→B чиј период на транзиција сам по себе е многу слаб. Табела 6 го става ова на 931 nm.
Главните емисии биле забележани и пријавени како во Табела 17.
Експериментално, линиите (C→A) и (B→A) се преклопуваат, создавајќи континуум центриран на 345 nm, често со мала амплитуда како што може да се забележи на Слика 11. ширината на емисијата зависи од транзицијата која се стреми кон силно одбивна состојба. Колц и неговите соработници го поставиле овој континуум помеѓу 312 и 460 nm. Слабите набљудувани интензитети се припишуваат на слабоста на веројатностите за транзиција на двете емисии спротивно на онаа на B→X и од малите количини на состојби C формирани во однос на состојбите B како што било претходно видено. Други автори го обрнале вниманието на феноменот на апсорпција на молекулата на оваа бранова должина. Според Канари, реакција (3) е главниот пат за синтеза на состојбите B и C. Цуџи и неговите соработници ги процениле пропорциите на состојбите B и C формирана: 38% за состојбата C и 62% состојба B. Вредноста на транзициските веројатности (теоретска вредност на IB→A/IB→ X = 0,07; експериментална вредност од 0,05), така што придонесот на (B→A) емисијата е околу 10%. Неколку автори тврделе дека може да се развие ласер заснован на емисија од 345 nm, особено при притисоци од околу 10 атмосфери кога состојбите B и C се термализираат. Во меѓувреме, конкретен резултат не бил откриен до 2014 година.
Емисиите на состојбата D се занемарливи за XeCl спектроскопија. Припишувајќи го отсуството на D→A како за D→B на слабо поврзаната транзициона веројатност,  истото не може да се каже за D→X. Од Табела 17, емисијата D→X треба да биде со помал интензитет од B→X. Во овој случај, можното објаснување би можело да се должи на слабото производство на состојбата D, или преку јонската патека или со реакцијата на харпун користејќи состојби Xe(3P ). Главниот пат на синтезата на е реакцијата (3), а односот на бројот на состојби B со состојбата D е 0,053. Од Табела 17, веројатно е дека состојбата D ќе се де-ексцитира исклучиво кон состојбата X. Веројатностите за транзиција на Табела 17 покажуваат ID→X/IB→X≈6,2%, со резултати од редот на големината на Сур и неговите соработници и недалеку од онаа на Тејлор
Овие емисии се повеќе или помалку деградирани за кратки бранови должини како што емисиониот спектар на линијата (B→X) покажува на слика 13. Соодветен феномен на осцилација со иста бранова должина е забележан во спектрите на апсорпција. Освен тоа, емисијата (D→X) ја има истата структура на линијата како (B→X).
Ширината и осцилаторната природа на овие линии се поврзани со постоењето на транзиции кои произлегуваат од високите вибрациони нивоа на возбудени радијативни состојби. Вибрационото возбудување е резултат на енергијата оставена по формирањето на ексциплексната молекула. Оваа енергија зависи и од состојбата на атомот/јонот на ксенонот вклучен во реакцијата и од донорот на халоген. За емисијата од 345 nm, транзициите на високо ниво на вибрации се повеќе дисперзирани кон црвениот регион за C→A3/2 отколку за B→A1/2</ под> бидејќи одбивната бариера на A 3/2 е поостра и поблиску до повисоката состојба на емисијата отколку што е A1/2.
Осцилаторната природа на овие спектри има тенденција да исчезне со зголемување на притисокот, покажувајќи ги само врвовите што произлегуваат од нивото v≤2 кога притисокот е над 1 atm. Ова покажува дека вибрационата релаксација ефикасно ги депопулира највисоките вибрациони нивоа. Од друга страна, исчезнувањето на покачените нивоа е побрзо за состојбата Б отколку за состојбата C бидејќи состојбата C има многу подолг животен век. Вибрациското релаксирање на состојбите B и C игра важна улога во хемиската кинетика на XeCl ласерите.
Овие емисии се повеќе или помалку деградирани за кратки бранови должини како што емисиониот спектар на линијата (B→X) покажува на слика 13. Соодветен феномен на осцилација со иста бранова должина е забележан во спектрите на апсорпција. Освен тоа, емисијата (D→X) ја има истата структура на линијата како (B→X). Над 5 атм, овие линии се зголемуваат во ширина, веројатно поради судирното проширување предизвикано од зраците или поради целата ротациона структура.
Изотопските ефекти се занемарливи за ксенон, но означени за хлор. Вибрационите линии поврзани со најтешкиот изотоп 37Cl се лесно поместени кон најголемите бранови должини. На пример, јазот гласи 1,51 А за линијата 4-0 од B→X.
Радијативност возбудени видови
Вредностите за состојбите B, C и D се прикажани во Табела 18 за нивото на вибрации v=0. Тоа се состојби Б и В кои резултирале со повеќе определби.
Во состојба Б, две вредности се статистички оддалечени од другите. Тие одговараат на најстарите мерења. Без да се земат предвид, интервалот на доверба добиен во ns е: 8<τB<12.3.
За состојбата C, дисперзијата е поважна. Определувањето на Гренисен и неговите соработници Grieneisen е сè уште статистички оддалечено од другите, како и од двете теоретски вредности заедно со мерење добиено во цврста состојба. Кога горенаведеното ќе се занемари, интервалот на доверба, во ns, тогаш станува: 129.1<τC<135.9.
Користејќи ги просечните вредности, релацијата τB/τC е 0,0764. Соодветно е споредлива со директна мерка која е 0,087 ± 0,009. Оваа врска е важна бидејќи игра важна улога во вибрационото релаксирање на состојбите B и C.
Спроведена е систематска студија за животниот век на неколку вибрациони нивоа (v≤136) на состојбите B и C како што е наведено во Табела 19.
Во смеса Xe/HCl
Единствениот процес на уништување на состојбите B и C на XeCl, освен радијативниот процес, кој е докажан е:
+ HCl → Други производи, а не XeCl (6) со константа на брзина kH
+ Xe → Други производи, а не XeCl (7) со константа на брзина kX
+ 2 Xe → Други производи, а не XeCl и или →  * + Xe (8) со константа на брзина од kDX
+ Xe + HCl → Други производи, а не XeCl (9) со константа на брзина од kM
+ e− → Xe + Cl + e− (10) со константа на брзина од k e
Од 2014 година не бил пронајден резултат за D.
Добиените вредности за состојбите B и C се собрани во Табела 20. Авторите претпоставуваат дека стапките на реакција се идентични за двете состојби.
Реакцијата (9) е забележана само еднаш, неодамна. Според тоа не се достапни податоци за споредба. Спротивно на тоа, другите реакции биле постојано набљудувани и квантифицирани.
За kH, три мерки се статистички оддалечени од другите. последните (постари) два се супериорни во однос на другите. Првата, неодамнешна мерка, е единствениот експеримент кој докажал дека процесот (9) бил запоставен. Мерењата направени од Ривес и неговите соработници, kH мора да се помножат со 2 што ги става на исто ниво како и другите вредности. Земајќи ја предвид реакцијата (9), множеството вредности на kH мора да се ревидира надолу, освен за Ривс.
За kX, статистичка анализа е многу тешка поради високата дисперзија на значајните апсолутни вредности на двојно зголемените неизвесности. Лорентс обезбедил само горна граница. Резултатите од Ривес и неговите соработници оставаат отворено прашање дали овој процес е пресметлив, со оглед на неговата слаба константа на стапка. Статистички, kX, не треба да надминува 6,12 cm3s−1. Една друга (стара) мерка, веќе дала погрешна вредност за kH. Друга мерка била силно ревидирана надолу шест години подоцна.
Реакцијата (8) која не води до производство на * е од занемарлива важност. Мерењата дадени за kDX се добро дисперзирани и интервалот на доверба содржи само три вредности. Две од исклучените мерења се со сомнителни проценки, додека другите се соодветно директни мерки    што обезбеди добро резултати. Виси над kDX е голема неизвесност, но просечната вредност е репрезентативна за вкупните резултати, односно 9,1 cm6s −1.
Измерените вредности на ke прикажуваат силна дисперзија. Само четири вредности се статистички блиски   Просечната вредност од 9,6 cm3s−1 е релативно блиску до единствената директна мерка.
Лу исто така предложил други производи за реакција (10):
+ e− → Xe+ + Cl− (ke1 = 1,8{ {e|-7}} cm3s−1) или → Xe* + Cl + e− (k e2< /sub> = 1,2 cm3s−1)
Забележани се одредени разлики за реакциите од типот (6) кои ги опфаќаат вибрационите нивоа на партнерите во судирот:
(v=0) + HCl(v=1) → Xe + HCl + Cl + Cl (6a) со константа на брзина kHa
(v=0) + HCl(v=2) → Xe + HCl + Cl + Cl (6b) со константа на брзина од kHb
XeCl(B,C;v≠0) + HCl(v=0) → Други производи, а не XeCl (6c) со константа на брзина од kHc
Вредностите на константите на брзината се сумирани во Табела 21. Тие се добро дисперзирани и не одговараат на некое директно мерење. Овие вредности се конкретно засновани на аналогни проценки.
Реакциите што одговараат на реакциите (6) и (7) се евидентни кога XeCl е во основна состојба на X(v=0). Овие феномени влијаат на перформансите на ласерот и затоа се важни. Константите на брзината се собрани во Табела 22. Овие стапки не се разликуваат со нивото на вибрации на молекулите кои се судираат. Постои само едно директно мерење; другите се проценки.
Улога на тампон гас
Двоен судир (11) : XeCl(B,C) + Rg → Xe + Cl + Rg константа на брзина од k11
Троен судир (12) : XeCl(B,C) + 2 Rg → Xe + Cl + 2 Rg константа на брзина од k12
Константите на брзината на трите процеси се групирани во табелите 23-25.
Реакциите (11) и (13) се секогаш важни додека реакцијата (12) има незначителен придонес. Резултатите се во голема мера дисперзирани. Разликите може да достигнат редови на големина. Четири наводи   резултирале со директни мерења на стапките на реакција. Другите се проценки. Тие се засноваат на кореспонденции и само индикативни. Нема информации за криптон.
Реакциите на (11) се конкурентни за реакции на поместување. Во овој случај, производите се RgCl(B). Тие се забележани само во случај кога Rg = Kr:
+ Kr → KrCl + Xe
Константата на брзина е 0,7 cm3s−1. Затоа, оваа реакција е поефикасна од гаснење. Таа игра важна улога во ласерската кинетика. Тој е исто така брз како и процесот на создавање на со реакција на харпун. Табела 20 се однесува на еден од главните патишта на уништување на молекулата ексциплекс.
За Брашерс и неговите соработници, можно е да се добие триатомскиот комплекс, Rg, како производ. Ова е конкурентна реакција кога се случуваат судири кои произведуваат дисоцирани атоми. Забележани се емисии на KrXeCl на 370 nm, заедно со ArXeCl на 326 nm и NeXeCl на 434 nm. Константите на брзината не се измерено, освен Rg=Kr, што е 9 cm6s−1.
Сепак, создавањето на ArXeCl се чини дека е повластено од конкурентна реакција (13):
Xe* + Ar + Xe → Ar
Константата на брзина е 4 cm6s−1. Тогаш е од истиот редослед на магнитуда како (13).
Сепак, синтезата на тримерот * е најчестата конкурентна реакција на (13).
За хелиум, Багнински и неговите соработници обезбедиле решение користејќи + Cl + He од кои константата на брзина е 1,5 cm6s−1.
Соодветна реакција за (11) била демонстрирана за XeCl во основната состојба. Константите на брзината се сумирани во Табела 26. Мерењата се во голема мера дисперзирани (само едно е директно), а податоците за криптонот се отсутни. Другите се засноваат, повеќе или помалку, на проценки. Меѓу нив, еден е статистички оддалечен од другите. При користење на неон, константата на брзина за XeCl(X, v=1) е проценета како 1 cm3s−1.
Други донатори на хлор и други реакции
Главните реакции се оние што одговараат на реакцијата (6):
+ RCl → Други производи, а не XeCl (14) константа на стапка на kR
Список на државни водачи во 223 година
Ова е список на државни водачи во 23 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Ксенон монохлорид
Други донатори на хлор и други реакции
Вредностите на константите на брзината преку RCl = или  се сумирани во табелата 27. Трите проучувани донори на хлор (HCl, {{chem|Cl|2} } и ) имаат стапки на гаснење со ист ред на големина.
Сите мерења во Табела 27 биле експериментални. За хлорот, само една (неодамнешна) вредност е статистички оддалечена од другите. Апсолутната разлика не е многу голема во однос на другите определби. Просечната вредност за kR за хлор е 5 cm3s−1, што е многу блиску до мерка во однос на.
За хлорот, Гринисен посочил на две различни вредности за константата на брзина за состојбите B и C. Тие биле соодветно проценети како (8,8 ± 1,5 ) cm3s−1 и (3,3 ± 0,3) cm3 s −1. Ова е директна мерка за процесот на уништување преку бинарен судир со што ги вклучува сите појави, а не само гаснењето. Бидејќи состојбите B и C се енергетски блиску, судирното спојување делува на двете состојби. Сличен резултат за ксенон се чини дека ја зајакнува оваа хипотеза.
Некои атоми на слободен хлор постојат во услови кои се важни за ласерите. Следниве реакции на гаснење се предвидени за:
+ Cl → Xe + 2Cl
Присуството на нечистотии, Im, како што се хлоројаглеродите (последица од корозија ), НЕ,, , CO, O, O може да има ефект врз хемиската кинетика на исчезнување на од бинарни судири I m< /sub>– поседува константи на брзина од редот од 3 cm3s−1, со што ги прави споредливи со реакцијата  + RCl. Сепак, со оглед на вообичаените нивоа на нечистотии, фреквенциите на реакцијата се занемарливи. Предложено е практично решение за нивно елиминирање кое вклучува воведување 1 torr од.
Список на државни водачи во 223 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 53
IC 53 — галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ксенон монохлорид
Кај бинарни смеси на Xe/HCl
Слабиот енергетски јаз (околу 100 cm−1) помеѓу овие две состојби (Табела 2), сугерира дека е создадена спојка. Сепак, овој резултат не бил точно квантифициран ниту подоцна бил потврден. Неодамна не е откриен феномен на судир на спојување предизвикан од хлор.
Улогата на електроните исто така не е добро позната во процесот на спојување. Според Фин и неговите сораотници, неговата улога е занемарлива, иако Џонсон и неговите сораотници дале константа на зголемена стапка. Оваа стапка е иста, според нив, за трансферите од B во C и од C во B. Разликата во енергијата помеѓу B и C не е нула (види Табела 2). Стапката на реакција била проценета на 2 cm3s−1.
Овие спојки се демонстрирани преку бинарни судири со помош на атом на ксенон:
XeCl(B; v' = 0) + Xe → XeCl(C; v' = 0,1) + Xe (15) брзинска константа на kBC
XeCl(C; v' = 0, 1) + Xe → XeCl(B; v' = 0) + Xe (16) брзинска константа на kCB
IC 53
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 53 се споменува и како ESO 243-46, FAIR 683, AM 0107-461, DRCG 40-26.
Ксенон монохлорид
Кај бинарни смеси на Xe/HCl
Мерењата на константите на брзината не се многу конзистентни како што може да се види во Табела 28.
Во експериментите на Ине и неговите соработници, вибрационите нивоа v'=0,1 биле директно возбудени. Ова не е случај во другите експерименти. Последната вредност е само теоретска проценка заснована на сличности со други реакции. Енергетскиот јаз ΔE = EB – EC изведен од kCB и kBC, сугерира дека дополнителни информации можеше да следи. Претпоставувајќи дека состојбите EB и EC се термализирани:
kBC/kCB = exp(ΔE/kT) бидејќи статистичките тежини на двете состојби се исти.
ΔE, исто така било заклучено од Ине и неговите соработници како 85 cm−1 и како 119 cm−1 од Ривес и неговите соработници, додека 22 cm−1 bilo мерењето дадено од Ле Клев и неговите соработници (види Табела 2). Само првите две вредности се вредности на ΔE кои се компатибилни со 100 cm−1, прифатениот ред на големина. Постои јасна разлика помеѓу овие две; ред на големина ги раздвојува вредностите на kBC и kCB во двата експерименти. Гринисен и неговите соработници обезбедиле само глобална стапка на уништување на состојбите B и C, со други зборови, гаснење и спојување. За уништување на состојбата C, тие пронашле (15,5 ± 0,9) cm3s−1 и за состојбата Б (10,3 ± 0,9) cm3s−1, кои се средни вредности помеѓу оние на Ине и неговите соработници и Ривес и неговите соработници. Потсетете се дека гасењето со ксенон има само слабо влијание (Табела 20). Ине и неговите соработници особено не ја зеле предвид реакцијата (9). Ако истиот пристап е преземен за резултатите од Ривес и неговите соработници, вредностите на kBC и kCB</ sub> се блиски до оние на Ине и неговите соработници. Како што било објаснето за k x и k H, земајќи го предвид процесот (9) ги менува вредностите на брзината на реакцијата. Во оваа точка, Ривес и неговите соработници е попрецизен од Ине и неговите соработници.
Предноста на резултатот на Ине и неговите соработници била во вибрациската резолуција, како kBC и kundefined и kCB се чини дека тогаш расте со v.
IC 53
Откривање
Објектот е откриен на 5 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп.
Ксенон монохлорид
Кај бинарни смеси на Xe/HCl
Бидејќи најчесто XeCl(B, C) се формира со силно вибрационо возбудување, знаењето за точната проценка на варијацијата на kBC и kCB со v; а важна е и хемиската кинетика на вибрационото релаксирање и нејзината важност во однос на процесот на спојување.
Улогата на тампон гас
Судирното спојување се создава со бинарни судири со атом на редок гас, Rg:
XeCl(B) + Rg → XeCl(C) + Rg (17) константа на брзина на kBCRg
XeCl(C) + Rg → XeCl(B) + Rg (18) константа на брзина на kCBRg
Дрилинг и Сетсер обезбедуваат вредности за редот на големината за kBCRg и k CB Rg за дадено ниво на вибрации. Резултатите се прикажани во Табела 29. Ова покажува дека константите на брзината редовно се зголемуваат кога нивото на вибрации, v, на е повисоко, а реткиот гас, Rg, е потежок.
Со користење на хелиум, направени се експерименти при низок и висок притисок. При високи притисоци, константите на пренос се од редот на (1,5 ± 0,7) cm 3 s−1 и при низок притисок 3,0 cm3s−1. Силниот притисок предизвикува вибрациона релаксација, така што вредностите на v вклучени во преносот се слаби и обратно за слаби притисоци. Единственото достапно директно определување за kBCHe дава вредност помала од 3 cm3s−1.
За неон, вредностите на брзината на пренос при низок и висок притисок се соодветно, 3,0 cm3s−1 и (0,8 ± 0,4) cm3s−1. Тие се инфериорни во однос на оние од Табела 29. Директните мерењето на константата на брзина kBCNe дава вредност помала од 3,10−13 cm3s−1. Конечно, според Охва, редот на големината на двете стапки на константите на спојување би биле 4,8 cm3s−1 за v=4.
За аргон, резултатите се зголемуваат. При низок притисок, редот на големина би бил само 6,0 cm3s−1. Друго авторите објавиле стапки на пренос од 1,2 ± 0,4 cm3s−1 за почеток на интервал на притисок од 10 до 1000 torr. Директни мерења на kBCAr и kCB Ar</ sup> се достапни без да се специфицираат вклучените нивоа на вибрации:
kBCAr = 36 cm3s−1 и kCBAr = 21 cm3s −1
Во меѓувреме, Ју и неговите соработници забележале варијација со температура од kBC Ar :
kBCAr = (4 ± 2) cm3s −1 на 300K и kBCAr = (2 ± 1) cm3s−1 на 230K.
IC 53
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 9 м 55,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -45° 55' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 93°.
Ксенон монохлорид
Улогата на тампон гас
За криптон, може само да се направи проценка:
kBCKr = (4) cm3s−1.
Јасно е дека процесот на судир на спојување предизвикан од ретките гасови не е добро воспоставен. Различни автори даваат различен редослед на големини. Затоа, неизвесноста на константите на брзината е исто толку важна како и кај ксенонот. Вибрационото возбудување се смета дека игра улога која сè уште не е добро дефинирана. Директните мерења за kBCRg и kCBRg не се достапни. Од првите проценки, појавите изгледаат важни во кинетиката на гасните мешавини.
Вибрациона релаксација
почесто се синтетизира со силна вибрациона возбуда и може да достигне вибрациони квантни броеви до v=100. Ова предизвикува одредена вибрациона релаксација што се формира со бинарни судир со атом на редок гас.
IC 53
Други поделби
Проучување на IC 53 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4149.
Ксенон монохлорид
Вибрациона релаксација
Објавено е само едно мерење за ксенон и ниво v=2.
XeCl(B; v = 2) + Xe → XeCl(B; v' = 0,1) + Xe брзинска константа на kv
каде kv = (2 ± 1) cm3s−1.
Повеќето од познатите резултати се поврзани со тампон гасови. Сепак, единствено Дрилинг и Сестер ги завршиле мерењата. Вибрациската релаксација може да се напише како:
(v) + Rg → (v') + Rg (19)
Редовите на големина на kvRg се сумирани во Табела 30. kvRg се зголемува со нивото на вибрации од и потешки ретки гасови, Rg. Вредностите на kvRg се претпоставуваат дека се исти за состојбите B и C.
За хелиум и криптон, не е достапна споредба.
За неонот, документирана е само реакцијата со првите две вибрациони нивоа на B:
XeCl(B; v = 1) + Ne → XeCl(B ; v = 0) + Ne со константа на брзина од kvNe=(0,3 до 0,5) cm3s−1.
Патеки на исчезнување на молекулата ексимер
Хемиската кинетика поради судирното спојување на состојбите B и C и вибрационата релаксација не се добро познати. Неколкуте достапни резултати често не се согласуваат, иако е можна општа идеја за ситуацијата. За високи нивоа на вибрации, спојувањето го надминува вибрационото релаксирање додека спротивното важи за најниските нивоа, дури и ако е вклучен редок гас.
Различните деструктивни процеси на XeCl(B) се разликуваат по важност. Се користи смеса оптимизирана за ласери. Неонот е фаворизиран пред аргонот бидејќи вториот силно се апсорбира преку јонот на 308 nm. Затоа, се користи тројна смеса (Ne/Xe/HCl). Вкупниот притисок е фиксиран на 3 atm, соодветните парцијални притисоци се 2268,6 torr, 10 torr и 1,4 torr. Константите на стапката се просечни вредности на најсигурните проценки.
Резултатите се сумирани во Табела 31. За реакцијата (19), се земени само најниските нивоа на вибрации. Долната граница на фреквенција на исчезнување е 0,40 ns−1. Овој процес предизвикува најголемо уништување, што покажува дека XeCl(B) синтетизиран со висока вибрациона возбуда брзо се релаксира со бинарен судир со неон и (веројатно) и со ксенон. Ова сугерира дека другите процеси се навистина забележливи само откако XeCl(B) е на ниво v=0, поради што реакцијата (17) ја користи вредноста на k во однос на ниска v. Откако ќе заврши релаксацијата, преземаат други процеси. Депопулацијата со спонтана емисија е многу важна, како и реакциите (11) и (17). На овие два процеси им недостасуваат рафинирани мерења и определби во целина. Улогата на ксенонската спојка не е подобро позната, но има помало влијание од уништувањето со бинарен судир со HCl. Други попознати процеси се занемарливи. Особено сите термолекуларни реакции се занемарливи.
exciplex molecule
Општо земено, молекулите Rg2X се помалку стабилни од RgX. е од двоен интерес. Може да предизвика пертурбации во перформансите на ласерот XeCl бидејќи добро се апсорбира на 308 nm и овозможува развој на друг тип ласер базиран на емисија на.
Молекула
Почетните проучувања за молекулата пронашле:
Потенцијалните криви пресметани од Хестис и неговите соработници од DIM (Дијатомика) методот е претставен на слика 15.
Трите најниски состојби се ковалентни и одбивни. Тие се во корелација со XeCl(X или A) и со атом на ксенон во основната состојба. Експерименталната вредност на енергијата во состојба 12Γ е 0,273 eV. Таа е компатибилна со овие потенцијални криви. Следниве три состојби се јонски. Врзаната состојба 42Γ е во корелација со XeCl(B) + Xe; следново, 52Γ, одбивна состојба, е во корелација со XeCl(C) + Xe.
Ласт и Џорџ направиле определување на потенцијалните криви користејќи друг метод, методот DIIS (Diatomics In Ionic Systems) без да се разгледа спин-орбиталната спојка. Тие откриле, како Хестис и неговите соработници дека состојбата 42Γ е најниската јонска состојба. На дното на бунарот, оваа состојба има конфигурација на рамнокрак триаголник, така што растојанието помеѓу рамнотежните позиции на Xe и Cl е 3,23 Å. Според Адамс и Чабаловски растојанието Xe–Cl е 3,39 Å.
Првично, потенцијалните криви на различните состојби биле нацртани со одржување на константно и еднакво растојание Xe-Xe на 3,25 Å (слика 16). Ласт и Џорџ откриле девет состојби (три ковалентни и шест јонски). Потенцијалните криви на антисиметричните состојби 42Γπ и 62Γπ речиси се совпаѓаат со потенцијалот криви на симетричните состојби 52Γ и 62Γ. 32Γ и 72Γ состојби нагласени од Хестин и неговите соработници се отсутни бидејќи спин-орбиталната спојка не била земена предвид. Обратно, три состојби, (22Γπ, 42Γπ и 6 2< /sup>Γπ) со π симетрија, не биле вклучени во нивните дијаграми.
Второто проучување го задржаки раздвојувањето на Xe-Cl на 3,23 Å (слика 17).
Само експеримент спроведен во цврста состојба може да се спореди со овие теоретски резултати. Специјалната состојба што се проучува била состојбата 42Γ. Структурата на рамнокрак триаголник на оваа состојба била потврдена. Три количини може да се споредат со теоретски предвидувања. Растојанието Xe-Xe се мери на 3,17 Å и онаа на Xe-Cl на 3 Å. Договорот во вредности е најдобар за енергијата на дното на бунарот што била оценета на 3,15 eV. Основните вибрациони фреквенции за Xe–Xe се ωx = 123 cm−1 и за Xe–Cl, ωc = 180 cm−1.
Синтетички патишта
Три главни патишта на синтезата на се енергетски можни преку судири и два други преку фотодисоцијација:
(A1Σ) + →  + Cl ( 20)
+ Xe + Rg → + Rg (21)
+ + Cl− + Rg → + Rg (22)
(X) + Xe + hν → (23)
Xe + Cl + Xe + hν → (24)
каде што Rg е редок гас, веројатно ксенон или тампон гас.
Авторите не се согласуваат за релативната важност на овие синтетички процеси. Процесите зависат од експерименталните услови.
Преку харпунски реакции
Реакцијата (20) е многу енергична реакција на харпун. Вклучува возбудена состојба. Според Брус и неговите соработници, ова е доминантниот синтетички пат. Сепак, другите автори не го делат овој став бидејќи веруваат дека оваа реакција е слаба, Нејзините константа на стапката сè уште не е измерена.
Фотоасоцијативна патека
Реакциите (23) и (24) беа откриени неодамна.
Јонската патека
Според теоретско пресметување, брзината на рекомбинација α' на јоните и  кога Rg = Xe ( реакцијата (22)), во прв случај е проценета како 1 cm3s−1. Истите автори подоцна ја ревидирале оваа вредност надолу како: α' = 5 cm3s−1. Овој резултат бил потврден експериментално. Според пресметките, оваа реакција може да стане важна при високи притисоци при кои станува главен производ на реакцијата, на штета на  (реакција (4)).
Тројни реакции
XeCl(B,C) + Xe ↔
+ Rg → + Rg
Почетните вибрациони нивоа на се над границата на дисоцијација на состојбата во  + Xe.
Спротивно на тоа, Ју и неговите соработници веруваат дека формирањето на е преку триатомски комплекс, RgXeCl *, главно:
+ Rg → каде Rg≠Xe
+ Xe → Rg
Овие реакции се забележани само кај аргон и криптон.
Втората реакција е поместување. Друга реакција е конкурентна на тоа кога ксенонот се заменува со криптон. Овој процес на гаснење треба да има константа на брзина поголема од 1 cm3s−1.
Животниот век на комплексот не е добро познат. Се проценува на 200 ns за KrXeCl и 40 ns за NeXeCl. Овој временски интервал е доволен за вториот судир да има шанса да се произведе.
Што се однесува до ксенонот, забележливо е дека севкупноста на константите kDX од табелата 20 може да се земе како оние од петтата колона од табелата 32 бидејќи kDX може да се спои со реакцијата (21).
Емисиони спектри
Теоретските студии покажуваат дека дозволените транзиции се (слика 15) :
42Γ → 22Γ (B)
42Γ → 32Γ (C)
Почетните состојби се секогаш исти и соодветните бранови должини, λTh се наведени во Табела 33. Тие можат да се споредат со експериментални вредности, λObs.
Експериментално, Фајардо и Апкаријан забележале две транзиции (А) и (Б) во спектралниот домен, дури и додека имал значително поместување на брановата должина. Во повеќето случаи, забележан е многу голем континуум (приближно 80 nm) кој ги покрива трите емисии. Максималното позиционирање осцилирало помеѓу 450 и 500 nm. Пример за овој вид спектар е даден на слика 11. При пресметување, границите на емисиите на кратки бранови должини биле оценети на 443 nm.
Според Ласт и Џорџ, линеарната молекула Xe–Cl–Xe требло да произведе емисија која се приближува до основната состојба на 321 nm и моментот на транзиција треба да се подигне на 3,9 D. Сепак, од 2014 година, ниту еден експеримент не го потврдува ова предвидување.
Во цврста состојба, емисијата се поместува кон црвениот опсег и е центриран околу 570 nm. . резултатот се забележува во течна состојба. и го припишува ова на поларизацијата на ксенонската матрица од +Cl− и од силите на Ван дер Валс.