cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јан Весели
Европа
Среќната кариера ја започнал во јуниорските категории на Прибор и Снејкс, остров од Чешка. Во 2006 г. дошол во Словенија и потпишал за екипата на Слован. Во летото 2008 година. се преселил во Белград, во клубот Партизан. Веднаш по пристигнувањето, тој изјавил дека се наоѓа меѓу црно-белите заради тренерот Вујошевиќ. Тој освоил вкупно девет трофеи со Партизан, трипати го освоил Купот на Радивој Корач, Јадранската лига и српската Супер лига. Тој бил член на тимот кој во сезоната 2009/10. го однел до финалето во Евролигата. Во 2010 г. бил прогласен за најдобар млад играч во Европа од ФИБА Европа. На неговиот последен натпревар во дресот на Партизан, капитенот на тимот, Петар Божиќ, дозволил шампионскиот трофеј да го крене Јан Весели кој бил поздравен со овации во преполниот Пионер.
НБА
Јан Весели бил избран во првото коло од НБА драфтот за 2011 година како шести избор од страна на Вашингтон Визардс. На 9 април 2012 година Јан Весели го остварил својот прв дабл-дабл учинок, запишал 11 бода и скокови во натпревар со Шарлот Бобкетс. Јан Весели ги продолжил своите добри игри против Бобкетс и на 23 април 2012 година остварувајќи рекорд во кариерата, постигнувајќи 16 бода. Во својата прва сезона тој во просек постигнувал 4,7 бода и 4,4 скока по натпревар.
февруари 2014 година направил трансвер во Денвер.
Враќање во Европа
Почетокот на август 2014 година потпишал двегодишен договор со турскиот Фенербахче.
Личен живот
Јан Весели потекнувал од спортско семејство. Неговиот татко бил кошаркар и неговата мајка била одбојкарка. Неговата помлада сестра и неговата девојка се занимаваат со кошарка.
Драган Вретоски
Драган Костов Вретоски (24 јануари 1923 во Велгошти, Охридско — 15 април 1945 во Врпоље, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Драган Костов Вретоски е роден на 24 јануари 1923 година во селото Велгошти. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ пристапил доброволно на 16 август 1944 година. Во составот на Првата македонска ударна бригада загинува на Сремскиот фронт кај Врпоље, на 15 април 1945 година.
Франк
Франкот се користел во Франција, Белгија, Монако и Луксембург до воведувањето на еврото на 1 јануари 2002 година. Франкот сè уште е монетарната единица во Швајцарија. Освен во Швајцарија, франкот сè уште е парична единица во поранешните француски колонии во Африка (т.н. Franc CFA ) и Полинезија (т.н франк CFP ).
Ѓорги Петкоски
Ѓорги Борисов Петкоски (3 април 1923 во Куратица, Охридско — 28 април 1945 во Кајгана, Сремски фронт) македонски партизан, учесник во НОБ.
Димко Ивчески
Димко Василев Ивчески (1920 во Коњско, Охридско — мај 1944 во Подвис, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Димко Василев Ивчески е роден во 1920 година во селото Коњско. Се занимавал со земјоделство. Доброволно стапил во Првата македонска ударна бригада во мај 1944 година. Загинува во борбите што ги води бригадата со германските и балистичките сили кај селото Подвис во крајот на мај 1944 година.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004
Натпреварите во атлетика на 28-те Летни олимписки игри во Атина во 2004 година се одржале на Олимпискиот стадион „Спиридон Луис“, освен маратонот помеѓу Маратонскиот терен и стадионот „Панатинаикос“, натпреварот за брзо одење по улиците на Атина и натпреварот во фрлање ѓуле што се одржал на реновираниот антички стадион во Олимпија. На програмата биле вкупно 46 дисциплини, 24 во машка и 22 во женска конкуренција.
Машки
Во машка конкуренција, светскиот рекорд бил соборен на 110 метри препреки и четири олимписки рекорди: 10.000 метри, скок со стап, фрлање диск и десетобој.
Жени
Во женска конкуренција бил срушен светскиот рекорд во скок со стап и пет олимписки рекорди во финалето: 100 метри со пречки, скок во височина, фрлање копје и фрлање кладиво, додека еден бил соборен во полуфиналето на 400 метри со пречки.
Земји - учесници
Вкупно учествувале 197 земји.
Александар Тирнаниќ
Александар Тирнаниќ - Тирке ( Крњево, 15 јули 1910 година - Белград, 13 декември 1992 година ) бил југословенски фудбалер и селектор.
Кариера
Роден во Крњево ( општина Велика Плана ), Тирнаниќ сè уште бил во повој, кога неговото семејство од работничка класа се пресели во Белград. Тој дури и не се сеќавал на својот татко, работник во фабрика за метали, кој почина во 1914 година, како војник на српската армија во Првата светска војна.
Воспитан од самохрана мајка, младиот Тирке наскоро развил љубов кон фудбалот, вежбајќи на терените околу Бара Венеција на десниот брег на Сава. Тој бил забележан таму од тренерот Раденко Митровиќ, кој го донел во младинската екипа на СК Југославија. Сепак, Тирнаниќ наскоро решил да се пресели во соперникот ФК Белградски Спорт Клуб (БСК), каде со тек на време се развил во десно крило. Сфаќајќи го својот талент, тој наскоро се откажал од училиште и се посветил целосно на фудбалот.
На 17 години, го имал своето деби во сениорскиот тим; како темпераментен играч наскоро направил тандем со Моша Марјановиќ.
Тирнаниќ целата професионална кариера ја поминал во БСК за кој има одиграно 500 натпревари. Со клубот освоил пет титули во првенството на Југославија.
Фемтометар
Фемтометар (симб. фм или fm  ) — единица за должина во Меѓународниот систем на мерни единици (SI) еднаква на 10−15 метри. Ова растојание понекогаш се нарекува ферми во чест на италијанско-американскиот физичар Енрико Ферми. Се користи како должинска мерка во јадрената физика.
Дефиниција и еквиваленти
1000000 зептометри = 1 фемтометар = 1 ферми = 0,000001 нанометри = метри
1 000 000 000 000 фемтометри = 1 милиметар.
На пример, набојниот полупречник на еден протон изнесува околу 0,841 фемтометри а полупречникот на атомското јадро на златото изнесува приближно 8,45 фемтометри.
1 барн = 100 фм2
Историја
Ферми е наречен по италијанскиот физичар Енрико Ферми (1901–1954), еден од основоположниците на јадрената физика. Зборот го вовел Роберт Хофштатер во стручен напис објавен во 1956 г. Денес нашироко се користи од јадрените и честичните физичари.
Наводи
Meter
Ѓорги Климоски
Ѓорги Миланов Климоски (16 октомври 1924 во Велестово, Охридско — 21 април 1945 во Славонска Пожега, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Ѓорги Миланов Климоски е роден на 16 октомври 1924 година во селото Велестово. Се занимавал со земјоделство. Ја напушта бугарската окупаторска војска на 9 септември 1944 година и стапува во Втората македонска ударна бригада. Загинува како борец на Сремскиот фронт во борбите што ги води бригадата со германските и усташките сили на позицијата кај Славонска Пожега, на 21 април 1945 година.
Јагне на ражен (ТВ-филм)
Јагне на ражен  – македонски телевизики филм од 1982 година. Го режирал Славољуб Стефановиќ-Раваси, а според сценариото на Богомил Ѓузел.
Улоги
Останати улоги ▼
Ѓорги Ѓоргијоски
Ѓорги Тренев Ѓорѓиоски (1926 во Мешеишта, Охридско — 26 септември 1944 во Србица, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
Тиквеник
Рецепт
Се замесува тесто од 600 гр брашно, 2 лажички сол, 300 мл млака вода, 50 мл масло и се дели на 4 дела. Четирите топчиња се премесуваат двапати, се валаат во брашно, се ставаат во кеса и се покриваат со крпа. Тестото се остава да одмора 1 час.
Топчињата тесто се сукало се развлекуваат во кори на кои се нанесуваат 2-3 лажици прелив и потоа се тегнат (што потенко). Повторно се напрскува со 3-4 лажици прелив и двата долги краја се преклопуваат до средината на кората, па повторно се напрскува со 2-3 лажици прелив. Другите два краја се преклопуваат да се добие убав правоаголен облик. На средината на кората се наросува околу 60 гр шеќер, една четвртина од ренданата тиква со канела. Врз филот се наросуваат 2 лажички гриз.
Постапката се повторува за сите кори. Корите се редат во тепсија и врз ролатите се ставаат 4-5 лажици од преливот. Се пече во загреана рерна на температура од 200 степени околу 25-30 минути. По печењето се оставаат малку да оладат, се сечат на помали парчиња и се наросуваат со шеќер во прав.
Спиечка апнеа
Спиечка апнеа — нарушување на спиењето, при кое се јавуваат паузи во дишењето или периоди на плитко дишење за време на спиењето. Секоја пауза може да трае од неколку секунди до некулку минути и тие се случуваат многупати во текот на ноќта. Бидејќи се нарушува нормалниот сон, лицата може да чувствуваат поспаност и замор во текот на денот.
Спиечката апнеа може да биде опструктивна, централна, или комбинација од двете. Најчеста форма е опструктивната. Ризик-факторите за опструктивна спиечка апнеа вклучуваат прекумерна тежина, семејна историја, алергии. Некои луѓе со спиечка апнеа не се свесни дека ја имаат оваа состојба. Во голем број од случаите најпрво е забележана од член на семејството.
1977
1977 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1977 година од новата ера, 977. од вториот милениум, 77. од XX век и осма од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, таа трае во текот на 7485 и 7486 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6727 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5737 и 5738 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2730.
Реквием (филм од 1970)
„Реквием“ (српски: Реквијем) — филм на режисерот Часлав Дамјановиќ од 1970 година. Главните улоги ги играат: Тај Хардин, Џорџија Мол и Абдурахман Шаља.
Синопсис
Во планините над Ускопље, пред крајот на Втората светска војна, една партизанска бригада е опколена. Германската војска очекува засилување, но тоа може да дојде само по жечезничката пруга. Стариот диверзант Махорот, заедно со група партизани, се пробива низ планината ос намера да ја уништи германската колона.
Рејнов синдром
Рејнов синдром, исто така познат како Рејнов феномен, наречен по лекарот Огист Габриел Морис Рејно, кој прв го опишал во својата докторска теза во 1862, претставува медицинска состојба при која спазам на малите артерии предизвикува намален проток на крв во помалите артериоли. Вообичаено зафатени се прстите на рацете, а поретко прстите на нозете. Ретко се зафатени носот, ушите, или усните. Епизодите класично резултираат со тоа што зафатениот дел станува бел, а потоа син. Често се јавува вкочанетост или болка.
1975
1975 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1975 година од новата ера, 975. од вториот милениум, 75. од XX век и шеста од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7483 и 7484 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6725 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5735 и 5736 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2728.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1975 година се протега во 4611 и 4612, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4671 и 4672 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2518. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1394 и 1395 исламска година.
1978
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7486 и 7487 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6728 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5738 и 5739 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2731.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1978 година се протега во 4614 и 4615, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4674 и 4675 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2521. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1398 и 1399 исламска година.
1976
1976 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1976 година од новата ера, 976. од вториот милениум, 76. од XX век и седма од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7484 и 7485 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6726 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5736 и 5737 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2729.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1976 година се протега во 4612 и 4613, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4672 и 4673 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2519. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1395 и 1397 исламска година.
Bastion works
Bastion works & rew>>works - музички албум со песни на македонската поп-група „Бастион“. Албумот е издаден како заедничко издание на AG Records, PMG Recordings и Lithium Records. Дизајнот на обвивката е дело на Милчо Манчевски, а изработката на Филип Јовановски. Дигиталниот трансфер и ремастерот го направил Марк Инграм.
Содржина
Албумот содржи вкупно 19 песни, и тоа осумте песни од првиот албум на „Бастион“ и 11 обработки од страна на повеќе македонски музичари и групи:
Јура (планински венец)
Јура (или Жира, Massif du Jura; Juragebirge) — планински венец на север од Западните Алпи, долж француско-швајцарската граница. Ги двои сливовите на реките Рајна и Рона, образувајќи ги нивните вододелници.
Името на венецот е изведено од поимот juria, што е латинизиран облик на келтската основа jor- со значење „шума“. По овие планини е наречен францускиот департман Јура, швајцарскиот кантон Јура, геолошкиот период јура и истоимениот венец на Месечината.
Физиографија
Планините сочинуваат посебна физиографска покраина во рамките на поголемото Средноевропско Средногорје.
Во Франција, Јура покрива добар дел од регионот Бургундија-Франш Конте и се протега на југ во соседниот Оверњ-Рона-Алпи. Највиоките предели се во департманот Ен, каде е сместен врвот Крет де ла Неж; венецот завршува на југ, во северозападниот дел на департманот Савоја. Северниот крај на Јура достигнува до најјужниот дел на областа Алзас. Околу од површината во Франција е заштитена како Регионален природен парк Горна Јура.
Швајцарска Јура е еден од трите географски области на Швајцарија, заедно со Швајцарската Висорамнина и Швајцарските Алпи. Во Швајцарија, венецот се протега по западната граница со Франција, во кантоните Базел-краина, Золотурн, Јура, Берн (Бернска Јура), Нешател и Во.
Значаен дел од Швајцарска Јура нема историски врски со земјата бидејќи е припоена кон неа дури во XIX век. Во XX век се развило сепаратистичко движење, поради што во 1979 г. е создаден кантонот Јура.
Швајцарска Јура претрпела индустријализација во XVIII век и станала значаен центар на часовничарството. Тука има неколку градови на поголема надморска височина, како што се Ла Шо де Фон, Ле Локл и Сант Кроа (познат по музички кутии). Сепак, од 1960 г. наваму населението бележи постојан пад.
Геологија
Венецот е мошне остар, а теренот се ублажува странично, приближно во линијата северозапад-југозапад. Овој облик го овозможува набирањето предизвикано од главната алпска горообразбена предница, која се поместува на север. Оваа појава е помалку изразена во пониските делови.
Геолошките набори сочинуваат три главни појаси (литолошки единици) на градба кои водат потекло од три епохи: лијас (долна јура), догер (средна јура) и малм (горна јура). Секој период на набирање го покажува дејството на некогашното плитко море на ова подрачје, за што сведочи тлото од карбонатни низи, со изобилство од биокластни и оолитни одделници помеѓу слоевите (наречени и хоризонти).
Во структурен поглед, низата набори е настаната поради евапоритско смолкнување. Меѓуслојните набори сè уште се релативно млади, што се забележува од општиот облик на пределот кој нема знаци на битна ерозија, што укажува на скорешноста на горообразбата.
Највисок врв на венецот е Крет де ла Неж, со висина од 1.720 м.
Туризам
Јура нуди разновидни можности за туристите. Позастапени од нив се планинарството, велосипедизмот, алпското скијање и скијачкото трчање. Постојат поголем број добро обележани планинарски патеки, од кои особено се издвојува Јурската патека (Jurahöhenweg) долга дури 310 км.
Позабележителни природни знаменитости се природните реткости како монументалниот цирк Кре ди Ван, врвот Шасерал, пештерата Грот де л'Орб и клисурата Таубенлох.
Планинските градови Ле Локл и Ла Шо де Фон се прогласени за светско наследство на УНЕСКО поради важната улога во историјата на часовничарството. Во средината на венецот, недалеку од Понтарлје, на карпест изданок е сместена тврдината Жу (XI век), преградена од познатиот војсководец и воен инженер Себастјен Вобан во 1690 г. а подоцна и други.
Низ јужна Јура минува дел од магистралата A40, која на потегот Бур ен Брес - Белгард на Валсерин се нарекува „Автопат на титаните“.
Марија Таљони
Марија Таљони (Marie Taglioni; Стокхолм, 23 април 1804 година - Марсеј, 24 април 1884 година) била балерина од ерата на романтичниот балет, а и централна личност во историјата на европскиот танц.
Животопис
Таа го напуштила Парискиот оперски балет во 1837 година како би прифатила тригодишен договор во Санкт Петербург во Маријинскиот балет. Во 1842 година нејзините балетски танци биле продадени за две илјади рубли.
Таа ги претставила вкрстените пози во рацете во класичен балет, кои за првпат ги извела во балетот Жизела, бидејќи сметала дека нејзината фигура е несовршена.
Професионалната кариера на балерина завршила во 1847 година. Таа поминала извесно време во Венеција. Кога Парискиот оперски балет бил реорганизиран на поригорозна, професионална основа, таа била носител на неговиот дух. Заедно со новиот директор Лисјен Петип и кореограф Луј Меран била во шестчлено жири на првиот годишен натпревар, што се одржал на 13 април 1860 година.
Подоцна одржала стандардни часови за танцување за деца и дами. Таа, исто така, зела мал број на балетски студенти. Нејзината единствена кореографска работа бил балетот Пеперутка за нејзината омилена студентка, Ема Ливри.
Оксана Муха
Оксана Муха (Оксана Муха; 16 јуни 1981 година, Лавов) - Украинска пејачка и виолинист. Почесен уметник на Украина, лауреат на Гран при на првиот меѓународен натпревар за украинска романса именуван по Квитки Цисик, победник на талент шоуто „Гласот на земјата“ (9-та сезона, 2019 година).
Лопата
Лопата — алатка која се користи во домаќинствата. Се состои од рачка и сечило. Рачката обично е направена од дрво или појачан фиберглас. Сечилото мора да биде изработено од цврст материјал, обично некој метал како лим челичен лим или тврда пластика. Широко се користи во земјоделството, градежништвото и градинарството.
Намена
Поради големата површина на сечилото, најпогодна е за пренесување на голема количина растресит материјал како песок, јаглен, снег и слично, иако може да се користи и за собирање растресит материјал. За различни потреби, лопатите можат да бидат со различен облик и големини. Најчесто користената лопата се состои од дрвена рачка и широк метално сечило и се користи за градежни цели, како и во земјоделството. Во градините може да се користат лопати со помали димензии, додека за чистење се користат пластични лопатки и како такви може да се најдат под името ѓубралник.
Историја
Постојат докази дека уште во раниот неолит се користеле лопатки од животни како орудија за работа. Подоцна биле правени од дрво. Тие првенствено се користеле во рудниците, каде што биле основна алатка до индустриската ера. За време на втората индустриска револуција на крајот на 19 вековните тешки машини и булдожери конечно ги заменија лопатите. Оттогаш, лопатите се користат првенствено во домаќинствата, како и во градежништвото, а многу малку во индустријата и повеќе како помошна алатка.
1974
1974 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1974 година од новата ера, 974. од вториот милениум, 74. од XX век и петта од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7482 и 7483 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6724 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5734 и 5735 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2727.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1974 година се протега во 4610 и 4611, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4670 и 4671 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2517. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1393 и 1394 исламска година.
Том Дејли
Томас Роберт "Том" Дејли (Thomas Robert "Tom" Daley; Плимут, 21 мај 1994) е елитен британски нуркач во вода. Неговата специјалност главно е да скока од кула на висина од 10 метри, најчесто во поединечна конкуренција.
Почнал да тренира кога имал седум години во локален скокачки клуб во Плимут, а на 9-годишна возраст започнал сериозно да се натпреварува на националните турнири. На 14-годишна возраст, Дејли во 2008 година  ја освоил титулата Национален шампион на Велика Британија во скокање од кула, со што станал најмладиот скокач што го постигнал тој резултат во Велика Британија. Учествувал на Летните олимписки игри во 2008 година во Пекинг, каде што бил најмладиот член на британскиот олимписки тим. Уште следната година на Светскиот куп во Рим, тој ја освоил светската титула во истата дисциплина.
Тој го освоил својот прв олимписки медал на ЛОИ во 2012 година во Лондон, каде што го освоил третото место во поединечни скокови од кулата. Четири години подоцна, на Игрите во 2016 година во Рио го освоил бронзениот медал заедно со Даниел Гудфел во синхронизирани скокови од кулата.
На светско првенство во 2015 година во рускиот Казањ, тој освоил два медала, златен во тимска конкуренција (заедно со Ребека Галантри ) и бронзен во поединечни скокови од кулата. Две години подоцна, на светското првенство во Будимпешта, каде што го освоил златниот медал во скокови од кулите, заедно со Грејс Рид и среброто во заеднички скокови од даска.
<Gallery> File:Tom Daley.jpg File:Tom Daley (diver), October 2008.jpg File:Tom Daley London (cropped).jpg File:Tom Daley portrait.jpg </Gallery>
Марија Ремењ
Марија Ремењ (Марія Віталіївна Рємєнь; Макеевка, ) — украинска атлетичарка, чија специјалност била спринт дисциплина на 60, 100 и 200 метри. Со Олесија Пов, Наталија Погребњак и Јелисавета Бризгин, таа била член на националната штафета 4 х 100 м и освоила злато на Европското првенство во 2010 година со 42,29, што било најдобро време на светот таа година.
Спортска кариера
На Европското јуниорско првенство во 2009 година (У-23) била седмо место. Во истата година на Светското првенство во Берлин, со штафетата таа не успеала да стигне до финалето.
Во 2010 година, таа исто така се натпреварувала на Светското првенство во салата во 2010 година на 60 метри и испаднала во полуфиналето.
Таа остварила личен рекорд од 60 метри на Европското првенство во 2011 година во Париз, кога била втора со 7,15. и на Светскиот куп во 2011 во Тегуа со штафетата била трета во светот со 42,51. . Штафетата била составена од: Олесја Повх, Наталија Погребњак, Марија Ремењ и Христина Стуј.
Во 2012 година, таа го постигнала својот најголем успех. На Европското првенство во Хелсинки, таа станала европска шампионка на 200 метри, а на Олимписките игри во Лондон со штафетата на Олесија Повх, Христина Стују, Марија Ремењ и Јелизавета Бризгин, била трета со нов национален рекорд од 42.04.
Европското првенство на затворено во 2013 година во Гетеборг успешно го започнала. На 100 метри била втора.
Таа била двократен украински шампион во трката на 200 метри (2009, 2010 година).
Награди и признанија
За медалот освоен на Олимписките игри во 2012 година, на 15 август 2012 година претседателот на Украина и подарил орден на принцезата Олга III.
Коктел за четворица (ТВ-филм)
„Коктел за четворица “ - македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Димитрие Османли, а автор на сценариото е Томе Арсовски.
Подемот и падот на Паркинсоновата болест
„Подемот и падот на Паркинсоновата болест“ (српски: Uspon i pad parkinsonove bolesti) — роман на српскиот писател Светислав Басара, добитник на НИН-овата награда за најдобар српски роман во 2006 година.
Содржина
Романот се состои од четири дела:
1973
1973 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1973 година од новата ера, 973. од вториот милениум, 73. од XX век и четвртта од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1973 година се протега во 4609 и 4610, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4669 и 4670 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2516. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1392 и 1393 исламска година.
Починале
Поврзано:
Маквориски пингвин
Маквориски пингвин (Eudyptes schlegeli) е пингвин кој живее во водите околу Антарктикот.
Размножување
Маквориските пингвини се размножуваат само на островот Маквори. Тие се гнездат на плажи или оголени области на карпи покриени со трева. Како и повеќето морски птици, и макаворијските пингвини исто така живеат во колонии недалеку од морскиот брег. Сезоната за парење започнува во септември, а јајцата се полагаат најдоцна во октомври. Лежат две јајца, но обично само едно преживува. И мажјаците и женките лежат на нив вкупно околу 35 дена (тие се менуваат на секои 12 дена).
Кога младенчето ќе се испили, машкиот родител го чува околу 10-20 дена, а мајката ја носи храната. По овој период, двајцата родители бараат храна, додека младенчињата формираат колонии. По околу два месеци, младенчињата го напуштаат гнездото и обично се враќаат во колонијата заради парење по околу шест години.
Исхрана
Маквориските пингвини се хранат со крил, риби, а помалку со лигни. Малечките кои сè уште ги хранат родителите јадат 2 до 3 пати на ден.
Загрозеност
Маквориските пингвини се сметаат за ранлив вид. Во минатото, тие се ловеле за нафта, кога владата на Тасманија помеѓу 1870 и 1919 година издала дозволи за нивен лов. Во овој период, просечно 150 000 пингвини (и кралски и маквориски) биле ловени на годишно ниво. Откако бил забранет нивниот лов на Маквори, бројот на пингвините од овој вид пораснал на околу 850.000 парови (по процените од 1984-1985 година).
На копно, стаорците понекогаш ги напаѓаат нивните јајца и младенчиња. Успехот во репродукцијата може да биде намален заради вознемирување од страна на туристите и истражувачите. Морското загадување, особено поради случајно јадење пластичен отпад, исто така може да биде смртоносно за единки од овој вид.
Најголемата закана за маквориските пингвини, како и за пингвините воопшто, се климатските промени како резултат на глобалното затоплување и намалувањето на бројот на риби како резултат на масовното ловење риби во регионот на Антарктикот.
Име
На македонски и српски јазик, овие пингвини го добиле името по островот Маквори каде што се гнездат. Меѓутоа нивното научно име го добиле по германскиот зоолог Герман Шлегел.
На англиски јазик овие пингвини се нарекуваат Royal penguins, што лесно доведува до забуна со кралските пингвини King penguins), па во англиската литература треба да се обрати внимание на оваа разлика.
Шенбиел-Агсбах
Населени места
Општината опфаќа осум села, наведени со нивното население :
Население
Ова е состојбата на населението во општината во текот на три десетлетија:
1972
1972 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1972 година од новата ера, 972. од вториот милениум, 72. од XX век и трета од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7480 и 7481 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6722 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5732 и 5733 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2725.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1972 година се протега во 4608 и 4609, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4668 и 4669 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2515. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1391 и 1392 исламска година.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – 5.000 метри за жени
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 на 5.000 метри за жени — дисциплина која се одржала во периодот од 20 август до 23 август 2004 година во Атина, Грција. На трката се пријавиле 41 натпреварувачи од 28 земји. На квалификациите одржани на 20 август, натпреварувачите биле поделени во две групи (20 + 21). 5 освојувачи на првото место од двете групи се пласирале во финалето и уште пет според резултатот. Финалето се одржало на 23 август со почеток во 22 часот. Соборени биле само неколку лични рекорди во квалификациите и финалето.
Рекорди
(20 август 2004)
Расеан елемент
Точната дефиниција на расеаните елементи зависи од научното поле:
1971
1971 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1971 година од новата ера, 971. од вториот милениум, 71. од XX век и втора од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7479 и 7480 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6721 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5731 и 5732 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2724.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1971 година се протега во 4607 и 4608, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4667 и 4668 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2514. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1390 и 1391 исламска година.
Белгиски франк
Белгиски франк, ISO 4217: BEF — поранешно службено средство за плаќање во Белгија. Бил означуван со симболот fr., и бил поделен на 100 сантими.
Белгискиот франк бил воведен во 1832 година, а бил заменет со еврото во 2002 година по стапка од 1 евро = 40,3399 франци.
Во оптек биле монети од 50 сантими, 1, 5, 10, 20, 50 франци и банкноти од 100, 200, 500, 1000, 2000 и 10.000 франци.
Ѓубралник
Ѓубралник или ѓубрарник  — алатка која се користи при чистење, најчесто се користи во комбинација со метла или четка. Ѓубралникот најчесто се изработува од пластика или метал, на него од задната страна се наоѓа рачка од истиот материјал или од дрво. Постои ѓубралник со мала рачка која најчесто се користи за домашна употреба, додека ѓубралник со долга рачка сличен на лопата се користи во индустриски и комерцијални претпријатија, така што корисникот не мора постојано да се наведнува. Ѓубралникот бил патентиран од американскиот пронаоѓач Лојд Рај на 9 август 1817 година.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – 10.000 метри за жени
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 на 10.000 метри за жени — дисциплина која се одржала на 27 август 2004 година во Атина, Грција со почеток во 21:50 часот. За време на натпреварот учествувале вкупно 31 атлетичарки од 20 земји. Трката ја завршиле 27 од нив, додека 4 се откажале во текот на трката. Биле соборени 3 национални и 6 лични рекорди, како и 8 лични резултати за сезоната.
Рекорди
(27 август 2004.)
Моначки франк
Моначки франк, ISO 4217: MCF — поранешна официјална валута во Монако. Бил врзан за францускиот франк, означен со симболот fr. или Ф., и бил поделен на 100 сантими.
Моначкиот франк бил заменет со еврото во 2002 година по стапка од 1 евро = 6,55957 франци.
Во оптек биле монети од 10, 20, 50 сантими и 1, 2, 5, 10, 20 франци.
Клаудио Џентиле
Клаудио Џентиле (роден на 27 септември 1953 година во Триполи) — поранешен италијански фудбалски тренер и фудбалер, играч од одбраната.
Сметан за еден од најдобрите бекови во историјата на италијанскиот фудбал, Џентиле го посветил најголемиот дел од својата играчка активност на, клуб во кој играл единаесет сезони помеѓу 1970-тите и 1980-тите години на 20-тиот век, освојувајќи шест првенства на Серија А, два национални купа, еден Куп на победниците на куповите и еден Куп на УЕФА, а исто така играл и во едно финале на Европски куп на шампиони. Заедно со голманот Дино Ѕоф, либерото Гаетано Ширеја и левиот бек Антонио Кабрини, сите тројца клупски и репрезентативни колеги, Џентиле бил член на една од најдобрите одбранбени линии во историјата на фудбалот. .
За италијанската репрезентација, има 71 настап, учествувајќи на два Светски (1978 и 1982) и едно Европско првенство (1980), истакнувајќи се во неколку наврати како еден од столбовите на тимот.
Како тренер, на чело на италијанската репрезентација под 21 година, тој го освоил Европското првенство во споменатата категорија во 2004 година.
Биографија
Роден во тогашното Кралство Либија од родители со потекло од Ното израснал за време на годините на италијанската колонизација на Либија. Како дете Џентиле играл фудбал по улиците на Триполи со врсниците Арапи и други синови на доселеници: тука стекнал цврстина и натпреварувачка злоба по што се издвојувал во текот на неговата професионална кариера. Со прогоните на Италијанците од Либија, што започнале неколку години подоцна со режимот на Гадафи, на осумгодишна возраст со своето семејство тој се вратил во Италија каде се населиле во Брунате, Комаско.
Неговото либиско потекло му го донело прекарот Гадафи, но никогаш не посакуван од самиот Џентиле поради гореспоменатите настани што довеле до нагло одвојување од неговата родна земја - „не сфатија колку го мразам тој прекар [...]: не можев да издржам затоа што знаев што им направи [Гадафи, „заб. на прев.“] на Италијанците и на моите роднини“ - наместо тоа претпочита да биде идентификуван со едноставиот прекар изведен од неговото презиме, Џенто.
Во 2013 година, неговото име првично се појавило меѓу осомничените во истрагата во Фиренца за лажни гаранции за регистрација на некои клубови во Лега Про; сепак, за него, шест месеци подоцна, Судот во Фиренца побарал архивирање на постапката како „целосно неповрзана“ со фактите.
Технички одлики
Веќе истакнат како еклектичен и тврд одбранбен играч во редовите на Варезе во раните дваесетти години тој се појавил како „откровение“ на во победничката кампања во првенството 1974-1975 благодарение на неговата способност да комбинира постојано учество во маневрот со контрола на „најопасниот противник“. Се инспирирал за играта во одбрана од специјалисти за маркирање на противници како што биле Тарчизио Бургнич и Анџело Анквилети.
Првично распореден во улога на десен бек, по наредба на Џовани Трапатони се пресели на спротивната страна: и покрај тоа што првично не бил навикнат на користење на левата нога, се здобил со способност да изведува прецизни нафрлувања дури и со послабата нога, врз основа на прогресивната техничка префинетост што ја посакувал тренерот потврдувајќи се како една од ѕвездите во освојувањето на следните две скудета на бјанконерите, во сезоните 1976-1977 и 1977-1978.
Во следните години, афирмацијата на Антонио Кабрини како стартер на позицијата лев бек го вратила Џентиле на позицијата десно во одбраната, овојпат со повеќе одбранбени задачи поради тактички потреби: сепак, склоноста кон напаѓачката игра останала меѓу неговите силни страни, дозволувајќи му да формира нетипично дуо со својот соиграч од спротивната страна, со оглед на способноста на двајцата да се вклучуваат од позадина и да бидат фундаментални за успесите на Јувентус и на италијанската репрезентација долги години.
Покрај тоа што бил бек, тој бил користен на различни позиции во средниот ред, а исто така со голема успешност по потреба ја покривал и позицијата стопер, која го принудила да ги минимизира својте офанзивни излети на противничката половина. Со, веќе на возраст над триесет, тој се вратил да игра како бек, за потоа да ја заврши својата кариера како либеро во. .
Почетоците: Арона и Варезе
Својата фудбалска активност ја започнал во младинскиот сектор на Маслијанико, од каде го зема Варезе по преговори со претседателот на Маслијанико, Р. Д'Анџело, кој заедно со него ги продал и другите надежни млади таленти како Гарганиго (подоцна станал професионалец како и Џентиле) Секи и Бјанки. Претходните преговори со Комо биле откажани од економски причини. Во Варезе Џентиле го заокружил целиот младински процес, но сепак тој сè уште не се сметал за достоен за првиот тим, па бил позајмен на Арона каде ја одиграл сезоната 1971-1972 во Серија Д првенството.
Настапите на „Џенто“ го поттикнуваат Варезе да го врати во базата: играјќи сезона како стартер во Серија Б (1972-1973), истакнувајќи се меѓу најдобрите млади играчи во лигата, но уште еднаш тренерот Пјетро Маросо и спортскиот директор Сандро Витали не биле убедени во неговите квалитети.
Афирмација: Јувентус
Во летото 1973 година, тој бил купен од, на барање на Џампјеро Бониперти, во вид на замена за Сандро Салвадоре кој веќе бил во поодминати фудбалски години. Тој првично бил користен како резерва за Џузепе Фурино на позицијата медијано во средниот ред, поради истовременото присуство на Маркети, Спинози и Лонгобуко на бековските позиции. Тој го направил своето првенствено деби за Јувентус на 2 декември 1973 година, во победата од 5-1 над, играјќи повторно како медијано, а во следните месеци постепено добивал повеќе простор во првиот тим и покрај очигледниот пад на формата кон крајот на сезоната. Во првата сезона во Јуве, тој играл и во градското дерби против во кое го чувал Клаудио Сала, дуел за памтење кој често ќе се повторува во следните години.