cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Опел Инсигнија
Фејслифт
Во јуни 2013 година бил воведен фејслифт на моделот, со нов стил во надворешноста и внатрешноста, нови мотори и нови безбедносни одлики. Автомобилот официјално бил претставен премиерно на Саемот за автомобили во Франкфурт во септември 2013 година, пред да се појави во продажба подоцна во 2013 година.
Новиот дизајн вклучува ново дизајнирана кабина со поедноставен контролен панел и два осум-инчни дисплеи во боја, систем со инфозабава од четири страни преку нов допир во средишната конзола, осум-инчен екран на допир, контроли на воланот, гласовна команда, радар и камера, контрола на патувањето со целосна брзина и привремено сопирање на судирот, задна камера, помош при промена на лента, тревога за слепи точки и предупредување за заден вкрстен сообраќај.
Втората генерација Инсигнија била откриена во декември 2016 година, а било соопштено дека е преименувана во Инсигнија Гранд Спорт.
Мотори
Од претставувањето, Инсигнија како модел бил понуден со четири бензински мотори - 1.6 L 115 PS (85 kW; 113 КС), 1,8 L 140 PS (103 kW; 138 ks), 2.0 L Turbo 220 PS (162 kW; 217 ks), и 2,8 L V6 со 260 КС (191 kW; 256 КС) - и три дизел мотори (сите добиени од моторот на Фиат/GM JTD) - сите 2.0 литри со 110 КС (81 kW; 108 КС), 130 КС (96 kW; 128 КС) и 160 КС (118 kW; 158 КС). Во 2009 година, воведени биле и 1,6 Л турбо бензинец 180 КС (132 kW; 178 КС), дизел ecoFLEX и OPC верзии.
Од септември 2010 година, 2.0 CDTi дизел моторот се здобил со Adaptive 4x4 како опција. CDTI со '2.0 BiTurbo', со 195 КС (143 kW; 192 КС), во развој со Сааб, се очекувало да започне со производство во 2010 година, но поради продажбата на Сааб, производството било одложено и започнало со производство во 2012 година, како 2WD (FWD) и 4WD. Сите мотори имаат рачен менувач со шест брзини како стандард, при што некои мотори имаат автоматски менувач како опција.
Од лансирањето, сите дизели ги подобриле своите емисии. Во 2011 година, некои мотори се здобиле со опцијата Start/Stop, сите дизел мотори ја имаат оваа опција, при што повеќе бензински мотори се очекува да ја добијат технологијата во иднина. Достапен е 1.4 Турбо 140 КС (103 kW; 138 КС), со S/S како стандард, заменувајќи го 1.8, а 2.0 Turbo бил надграден на 250 КС (184 kW; 247 КС) само со погон на четири тркала. 2,0 турбо со 220 КС (162 kW; 217 КС) останал само FWD.
Во 2009 година, нов асортиман на дизел мотор ecoFLEX понудил иста количина моќ, но помалку емисија на CO2 (g/km) и потрошувачка на гориво. 2.0 CDTI ecoFLEX со 130 КС (96 kW; 128 КС) и 160 КС (118 kW; 158 КС) имаат емисија од само 114 CO2-емисија (g / km), како и верзија со 2,0 CDTI 4x4. 195 КС (143 kW; 192 КС) Би-турбо дизел мотор има 129 емисија на CO2 (g / km).
2013–2017
Покрај фејслифтот од 2013 година, се појавил и нов асортиман на мотори - некои постојни а некои сосема нови. Дизел моторите достапни при лансирањето вклучуваат 2.0 CDTI ecoFLEX (исто така со опцијата Start/Stop), со 120 КС, 140 КС и 163 КС и постојни BiTurbo од 195 КС. Исто така, има и неекофекс мотор со 130 КС кој е достапен само со автоматски менувач.
Бензинските мотори ги вклучуваат постојните 1.4 Турбо и 1,8 (само на некои пазари), а сите нови 1.6 SIDI Турбо мотори претставени во Каскада, и новиот 2.0 SIDI Turbo.
Сите мотори доаѓаат со шестстепен рачен менувач како стандарден, со автоматски шест брзини достапни како опција на 1.6 и 2.0 SIDI турбо бензински мотори, и 2.0 CDTI 163 PS и 195 PS дизел мотори. Сите бензински и дизел мотори имаат систем Start/Stop освен 2.0 CDTI со 130 КС.
Во септември 2014 година, Опел ја претставил својата нова генерација на мотори - голем дизел мотор, почнувајќи со 2.0 CDTI мотор со 170 КС и 400 Nm, што е дел од новата стратегија во која Опел требало да воведе 17 нови мотори во периодот од 2014 до 2018. Новиот мотор станал достапен од крајот на 2014 година и почетокот на 2015 година.
Награди
Од своето дебитирање, Опел Инсигнија има освоено повеќе од педесет национални и меѓународни награди, вклучувајќи ги и „Најдобри ексклузивни автомобили“ во Велика Британија и Словенија, „Најдобар семеен автомобил“ во Ирска двапати, и најдобар автомобил за клиентите во Велика Британија, Австрија, Данска и Португалија.
Производство и продажба
Производството започнало на крајот на 2008 година на сите најголеми пазари во Европа. При лансирањето, верзиите на Опел биле произведени во нивоа на спецификација на Exclusiv, S, SE, SRi, Elite, и VXR. Моделот претставувал популарен избор кај британските купувачи, како деветти најпродаван автомобил на нацијата во 2009 година, победувајќи го својот директен конкурент „Форд Мондео“, но едноставно моделот не успеал да ја заврши продажбата остварена од повисоката BMW 3 серија.
До август 2011 година, биле продадени над 400,000 модели на Инсигнија, а на 26 април 2012 година била произведена 500.000-та Инсигнија. Последното возило кое било произведено од овој модел се случило во април 2017 година, по кое бил воведен новиот модел Инсигнија 2.
Втора генерација (2017–денес)
Оваа верзија на Инсигнија е насловена како Комодоре ЗБ Холден во Австралија, и како шеста генерација на Буик Регал во Америка и Азија. Своето прво претставување моделот го имал на Меѓународниот саем за мотори во Белград во март 2017 година. Дизајнот билзаснован на концептот „Опел Монца“ во 2013 година. Од овој модел, официјално била отстранета традиционалната верзија на седан со четири врати. Возилото било официјално откриено на 26 јуни 2017 година. Опел ја испуштил ознаката OPC за своите перформанси на Инсигнија, наместо да се врати на нивната постара GSi, последен пат видена на третата генерација на Опел Вектра. Името на GSi, исто така, го заменува VXR на верзијата на Воксхал.
Холден Комодоре (ZB)
Холден Комодоре (ЗБ) е автомобил произведен од поранешната подружница на ГМ, Опел (во моментов е во сопственост на Група ПСА) во Риселхајм, Германија, и претставен во 2018 година. Тоа е прва итерација на петтата генерација платформи на „Холден Комодоре“, која се заснова на втората генерација Опел Инсигнија. Опсегот вклучува седан со пет врати (лифтбек) и стилови на каросерија од пет врати.
Холден претходно ја продавал првата генерација Инсигнија под брендот на Опел во 2012 и 2013 година, како и под брендот Холден од 2015 до 2017 година. Тоа е првиот модел на Холден Комодоре кој се произведува надвор на Австралија, по затворањето на австралиските капацитети за производство на автомобили на 20 октомври 2017 година.
Тоа е првиот Комодоре модел во триесет години што доаѓа со четирицилиндричен мотор како стандарден, и контроверзно, прв во својата четириесетгодишна продукција кој нема опција за напојување V8. Корпорацијата Холден донела одлука да престане со австралиското производство на Холден заради паѓање на продажбата и загубите.
Сепак, Комодоре (ЗБ) тогаш резултирала со најниска продажба (февруари 2018 година) од 1948 година, со продадени само 647 возила.
Развој
Развојот за Холден Комодоре започнал во 2012 година, со тоа што Холден му помогнал на Опел да дизајнира и да ја развива следната генерација Инсигнија.
Модели
Комодоре LT
Комодоре RS
Комодоре RS-V
Комодоре VXR
Комодоре Calais
Комодоре Calais-V
Иден развој
Кога била донесена одлука да се запре производството на возила во Австралија, Опел сè уште бил подружница на GM. Тоа престанало на 1 август 2017 година, кога Опел биле продадени на групата ПСА.
Овие нови сопственици на најавиле дека ќе ја пренесат платформата Опел Инсигнија во платформите ПСА уште во 2021 година, што значи дека сегашниот модел би бил прекинат.
На 17 октомври 2018 година, Холден го запрел производството на „Комодоре“ како резултат на бавната продажба и непродадениот инвентар на неговите дилери.
1840
1840 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1840 година од новата ера, 840. од вториот милениум, 40. од XIX век и прва од 1840-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7348 и 7349 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6590 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5600 и 5601 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2593.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1840 година се протега во 4476 и 4477, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4536 и 4537 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2383. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1255 и 1256 исламска година.
Бродска несреќа во Охридското Езеро (2009)
На 5 септември 2009 година, бродот за разгледување на Илинден со група од 57 странски туристи потона во Охридското Езеро, југозападна Република Македонија. Загинаа 15 лица. Потонувањето на Илинден беше најголемата бродска несреќа во историјата на Република Македонија.
Охридското Езеро е најдлабокото езеро на Балканот, со максимална длабочина од 288 метри. Бродот Илинден носеше туристи во манастирот Свети Наум. Бродот, изграден во 1924 година, имал максимален капацитет од 45 патници. Потона за четири минути, на околу 200 m од брегот, во плитки води. Се наведува дека чамецот потонал околу 11:00 часот наутро по локално време, во близина на кампот Елешец. Два други чамци, Александрија и Кристина, биле во близина и можеле да им помогнат на патниците на Илинден. Повеќето од туристите на бродот беа постари граѓани, од кои многумина не можеа да пливаат. Жртвите беа од Пирдоп, Златица, Челопеч и особено Антон.
Првиот човек на Република Македонија го посети местото на несреќата. Друг авион, Ц-27Ј Спартан, ги превезуваше телата на жртви. Министерот за транспорт и врски на Република Македонија Миле Јанакиевски поднесе оставка поради несреќата од морални причини, која не беше прифатена од премиерот Никола Груевски. 6 септември во Република Македонија е прогласен за национален ден на жалост. Едноминутно молчење беше оддадено пред квалификациите за Светското првенство на Македонија и Бугарија во 2010 година подоцна на 5 септември и против Шкотска и Црна Гора.
про-бугарската клуб, Бугарскиот културен клуб – Скопје пробаше да докажи дека починатите граѓани биле Бугари но немале доказ и дури му предложи на градоначалникот на Охрид кој беше Александар Петрески да се подигне споменик во спомен и на жртвите во несреќата и на оние чија помош спаси многу животи. На крајот Александар Петревски ги прифатил предложите и беше изграден споменикот. Во ноември 2020 година, споменикот во Охрид на загинатите туристи на бродот Илинден беше вандализиран и уништен. На 28 ноември градоначалникот на Охрид Константин Георгиески соопшти дека плочата е заменета.
Извори
<references group="" responsive="1">
Наум Целакоски (етнолог)
Наум Целакоски — македонски етнолог, поет и универзитетски професор.
Животопис
Целакоски е роден во охридското село Мешеишта, а потекнува од печалбарско семејство. Гимназија завршил во Охрид во 1967 година. Работел како професор по македонски јазик во охридската гимназија и како директор на Историскиот архив во Охрид, а потоа се вработил на Факултетот за туризам и угостителство во Охрид, каде го предавал предметот културно наследство. Исто така, тој бил и декан на факултетот. На 8 ноември 2022 година бил прогласен за почесен член на библиотеката при Домот на културата „Григор Прличев“ во Охрид. Починал во јануари 2023 година, а бил погребан на 8 јануари 2023 година, на гробиштата во Мешеишта.
Творештво
Целакоски е автор на околу 20 книги од областа на етнологијата и историјата на охридскиот крај. Исто така, тој е автор на стотина статии со кои учествувал на бројни научни собири. Тој докторирал на темата „Дебрца – магии, обреди и обредни песни“, која потоа ја објавил и како книга. Во 2002 година ја објавил книгата „Прилози за етнографијата на Македонија“. Во манастирот Св. Јован Бигорски го открил и го објавил најстариот Поменик од манастирот од 1762 година во кој се запишани над 3000 благопоклоници и селски населби од западниот дел на земајава. Како директор на Историскиот архив, Целакоски е заслужен за носењето на копиите од ракописите на Григор Прличев чии оригинали се чуваат во Државниот архив на Бугарија. Во 1990 година, заедно со Димитар Смилески објавиле факсимил од граматиката на Прличев. Целакоски особено внимание посветил на истражувањето на манастирот Св. Наум, но и ликот и делото на светецот. Тој е автор на две значајни книги кои се однесуваат на старите печати и преданија сврзани за свети Наум. Во 2005 година направил превод од грчки јазик на „Летописот на свети Наум“, што го напишал охриѓанецот Димитри Петру.
Исто така, Целакоски е автор на следниве поетски збирки:
Лајза Коши
Елизабет Коши (родена на 31 март 1996 година). ) е американска глумица, јутјуб личност и комичарка.
Таа глумела како Виолета Адамс во оригиналната телевизиска серија Хулу Фрикиш (од 2016 година до денес). Меѓу другите улоги, таа ја глумела Адеј Волкер во филмот за хорор-комедијата Тајлер Пери: Бу! Глумела како Мадеа Халовин (2016) и Експлозив, во оригиналната серија јутјуб црвено: Бегство од ноќта (2017). Таа е ко-домаќин на телевизиската серија на MTV Тотал Риквест Лајф и планирала да соработува со серија на јутјуб: Лаjза на повик, која премиерно се извела во 2018 година.
Од февруари 2018 година, главниот јутјуб канал на Лајза имал повеќе од 13 милиони претплатници и 1,5 милијарди прегледи. Таа има добиено две награди „Стрими“ и награда „Тинејџерски избор“.
Друштвени медиуми
Коши започнала со објавување на стрипови на ВАЈН платформа, во 2013 година, под псевдонимот "Лиззза". Кога Вајн бил укинат во 2017 година, Лајза имала повеќе од 5 милиони следбеника. До 2016 година, Лајза станала позната на платформата Јутјуб. Во ноември 2016 година, непосредно пред изборите, Лајза го интервјуирала претседателот Барак Обама на нејзиниот Јутјуб канал за да го охрабри учеството на гласачите. Во видеата на Лајза биле претставени „нејзиниот впечатлив израз на лицето, брзото темпо и нејзината посветеност да биде што е можно посмешна“. Некои од нејзините видеа имаат содржат прашања од сериозни проблеми - како што се: анксиозност, притисокот да се вклопат на интернет - така што таа се обидува да ги направи достапни и привлечни за нејзините гледачи. "
Во 2017 година, Лајза станала „ Јутјуб личност“ која најбрзо достигнала 10 милиони претплатника. Заклучно со декември 2017 година, нејзиниот главен Јутјуб канал имал повеќе од 13 милиони претплатника и повеќе од 1,5 милијарди прегледи. Видеото на нејзиниот во просек имал гледаност близу 10 милиони прегледи. Истиот месец, нејзиниот втор канал на Јутјуб имал повеќе од 5 милиони претплатника, имала над 15 милиони следбеника на Инстаграм, повеќе од 11 милиони следбеника на ТикТок, повеќе од 2,8 милиони на Фејсбук и повеќе од 1,8 милиони на Твитер. До август 2017 година, нејзината целосна публика на друштвените медиуми била приближно 45 милиони следбеника.
Други активности
Лајза го водела и шоуто во живо на доделувањето на наградите Златен глобус во 2017 година, на која имало 2,7 милиони гледачи во живо на Твитер - рекорд за медиумите. Таа исто така била домаќин на серијалот „Секој единствен чекор“ и била „единствениот социјален забавувач избран за промовирање на МТВ Филмски Награди во 2016 година“. Таа е една од домаќините на Тотал Риквест Лајв на MTВ, која започнала серија на дневни преноси во живо во октомври 2017 година. Таа исто така учествувала како продуцент и програмер на содржини за MTV. Првата „дигитална ѕвезда “ на Лајза била интервјуирана за веб-серијалот за „73 прашања со Вог “.
Личен живот
Лајза е родена и израсната во Хјустон, Тексас. Таа е половина Индијка и половина припаѓа на белата раса. Нејзините родители се: Јосе Коши, извршен директор за нафта и Џин Керол не Херклер, инструкторка по јога. Таа има две постари сестри. Од градинка до петто одделение, таа била сместена во двојна образовна и културна програма, каде научила како течно да зборува шпански. Во 2014 година,откако завршила средно училиште Ламар, Лајзасе запишала на Универзитетот во Хјустон и започнала да студира бизнис-маркетинг.
Во 2015 година, Лајза се преселила во Лос Анџелес.
Автожир
Автожир, жироплан или жирокоптер – вид воздухоплов кај кого влечната сила се обезбедува со влечна или потисна елиса, а узгон со вртежно крило (ротор), без сопствен погон.
Развој и употреба
Првиот автожир го направил Шпанецот Хуан Сиерва во 1922 година. Со него, на 9 јануари 1923 година бил направен пробен лет со должина од 183 метри во близина на Мадрид. Неговиот автожир имал крила и ротор кој не можел да се управува. Имал труп сличен на авионот, со влечна елиса, а над трупот бил монтиран носач за ротор со пречник од 12 метри. Малите крила служеле за сместување на контролните површини, заедно со опашката.
Понатамошниот развој довел до автожир со крила и ротор кој може да се управува. Роторот имал подвижен кинематски зглоб што овозможувало управување на автожирот по правец. Овој вид полетувал така што почнувал да се врти хоризонталниот ротор под дејство на воздушната струја (од движењето напред под влијание на влечната елиса). Кога главниот ротор се врти доволно брзо (80-150 вртежи во минута), узгонот на роторот бил доволен да го подигне автожирот, а понатаму се движел како и авион. Предност била исклучително малата брзина на полетување, 30-40 км/ч.
Со автожир со подобра конструкција, со име С-8, Сиерва во 1928 година ги посетил Париз и Лондон. Понатамошниот развој довел до автожир без крила, со можности за промена на чекорот на елисата, итн. До Втората светска војна биле произведени неколку комерцијално успешни видови во разни земји, а некои биле користени и во Втората светска војна. После војната главно се напуштаат заради развојот на хеликоптерот.
Предности и недостатоци
Предност на автожирот над авионот е малата должина на полетување и слетување, големата разлика меѓу најголемата и најмалата брзина на летање, сигурноста на полетување. Мани му се малата носивост, слабата попречна стабилност, помалата брзина на летање, потешкото пилотирање и осетливоста на роторската конструкција.
Во однос на хеликоптерот, мана му е што не може да полетува и слетува вертикално од место и да лебди во воздух на едно место.
Автожирот послужил како основа за понатамошен развој на хеликоптерот и конвертипланот.
Фредерик VIII Дански
Фредерик VIII (целосно име: Кристијан Фредерик Вилхелм Карл Christian Frederik Vilhelm Carl; 3 јуни 1843 — 14 мај 1912) — крал на Данска од 29 јануари 1906 до неговата смрт во 1912 година.
Тој бил најстар син на кралот Кристијан IX, наречен Свекор на Европа, Фредерик бил поврзан со кралското семејство низ цела Европа. Бил наследник на данскиот престол, а како престолонаследник поминал повеќе од 42 години. За време на долгото владеење на неговиот татко (1863 – 1906), тој во голема мера бил исклучен од политичките работи. Учествувал во данско-германската војна во која Данска ги загубила војводствата Шлезвиг, Холштајн и Лауенбург.
По смртта на неговиот татко во 1906 година, стапил на тронот на 62-годишна возраст. Фредерик VIII бил либерален монарх, и за разлика од татко му бил многу поприфатлив за новиот парламентарен систем воведен во Данска во 1901 г., поради тоа што бил реформски настроен и благонаклонет кон демократијата. Меѓутоа, поради тоа што доцна застанал на тронот, владеењето на Фредерик траело само шест години, во чиј тек бил измачуван од кревко здравје.
Семејство
Се оженил со принцезата Луиза од Шведска (1851 – 1926), со која имал осум деца:
Албендазол
Албендазол е супстанца од групата на бензимидазол карбамат, кој се користи како антихелминтик (лек против црви). Најмногу се да се користи против разни цевчести црви кои живеат во цревата и ткивата, како некои форми на ларви на одредени тении кои живеат во органи (на пр. мозок, црн дроб, бели дробови ), на пример свинска тенија, лисичка тенија и триделна кучешка тенија.
Како и сите бензимидазоли, тој предизвикува изгладнување и погинување на црвот главно преку нарушување на превземањето на гликоза и го спречува формирањето на плодни јајца поради нарушен развој на вретениот апарат како и нарушувања во метаболизмот.
Албендазол се администрира орално. Употребата за време на бременоста е контраиндицирана.
Албендазол слабо се апсорбира од дигестивниот тракт, веројатно поради неговата слаба растворливост во вода. Доколку се земат заедно со масен оброк, апсорпцијата се зголемува за фактор 5. Уште при првиот премин преку црниот дроб, албендазол се метаболизира до албендазол-сулфоксид, при што се смета дека метаболизираната форма е одговорна за дејството против црвите. Полуживотот во крвта изнесува 8,5 часа а се исфрла главно со жолчката.
Квантуншка изнајмена територија
Квантуншка изнајмена територија (關東州, Канто-шу; традиционален кинески: 關東州; пинјин: Guāndōngzhōu) била територија на полуостровот Љаодунг која Јапонското Царство ја изнајмила од Кина во периодот од 1905 до 1945 година.
Во 1895 година со Договорот од Шимоносеки по победата во Првата кинеско-јапонска војна, Јапонија за прв пат го стекнала Квантунг од династијата Ќинг. Квантунг се наоѓал на воено и економски значајниот јужен врв од полуостровот Љаодунг на влезот од Бохајското Море; во територијата припаѓал и пристанишниот град Ријоџун (Порт Артур/Лушунку). Јапонија, неколку недели подоцна со Тројната интервенција го загубила Квантунг и Ќинг во 1898 година наемот го префрлила на Руското Царство, кое управувало со територијата (под името Руски Далијан) и брзо ја развивала инфраструктурата и градот Даирен (Далиј/Далијан). Јапонија, со Договорот од Портсмут (1905) по победата во Руско-јапонската војна, повторно го добила под закуп Квантунг и продолжила со брзиот развој на територијата и добила екстратериторијални права познати под името Јужноманџуриска железничка зона. Јапонија, со својот ултиматум до Кина познат како Дваесет и едно барање го продолжила закупот со Република Кина и го искористила Квантунг како база за започнување на Втората кинеско-јапонска војна. Изнајмената територија Квантунг престанала да постои по капитулацијата на Јапонија во Втората светска војна во август 1945 година.
1841
1841 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1841 година од новата ера, 841. од вториот милениум, 41. од XIX век и втора од 1840-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1841 година се протега во 4477 и 4478, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4537 и 4538 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2384. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1256 и 1257 исламска година.
Антихелминтик
Антихелминтик (од анти- и ἕλμινς, hélmins „црв“) или вермицид (од латински vermis "црв“ и -цид што стои за "уништувачки“) — лек за инфекции предизвикани од црви. Најчесто станува збор за супстанци кои специфично го напаѓаат метаболизмот на хелминтите.
Механизми на дејство
Човечките патогени црви може да се поделат на тении (цестоди), цевчести црви (нематоди) и метили (трематоди).
Антихелминтиците делуваат преку закочување на енергетскиот метаболизам на црвите или пак доведуваат до парализа на црвите преку запирање на преносот помеѓу нервните клетки во црвите.
Се разликуваат средства кои се орално биодостапни и можат да се користат кај системски инфекции со црви и средства кои не се апсорбираат од гастроинтестиналниот тракт и затоа се индицирани при наезда на црви во цревата.
Бензимидазолите како мебендазол и албендазол се првенствено ефикасни против цевчестите црви. Ефектот се јавува преку прикачување за микротубулите на црвната клетка со што се нарушуваат процесите на интраклеточен транспорт како на пример преземањето на гликоза. Како резултат на тоа, дигестивниот тракт на црвите дегенерира и тие умираат. Празиквантел е ефикасен против тенија и метили. Празиквантелот ги отвора калциумовите канали во клеточната мембрана на црвната клетка. Калциумот посредува во мускулната контракција. Со навлегување на калциум во клетката доаѓа до трајна контракција на мускулната цевка (спастична парализа) на телото на црвот.
Супстанции
Збирна табела за некои активни супстанции што се користат како антихелминтици:
Корадо Алваро
Корадо Алваро (италијански: Corrado Alvaro; 1895-1956) - италијански писател, сценарист и новинар.
Животопис
Алваро е роден во селото Сан Лука, во Калабрија.
Творештво
Алваро бил сестран автор - пишувал новели, романи, кратки раскази, сценарија итн. Тој е претставник на веризмот и во своите дела го слика безнадежниот живот и сиромаштијата во родната Калабрија. Првиот книжевен успех го остварил со делото „Луѓето од Аспромонте“ во кое го опишува искористувањето на селаните од страна на големопоседниците. Многу книжевни критичари ова дело го оценуваат како ремек-дело. Други негови поважни дела се: „Госпоѓата од островот“, „Дваесет години“, „Човекот во лавиринтот“, „Нашето време и надежта“, „Долгата ноќ на Медеја“ и романот „Како животот“ за кого ја добил наградата „Стрега“.
Александар Томов
Александар Томов (1944, Софија, Бугарија) - бугарски писател, поет, драматург и сценарист.
Животопис
Томов е роден во Софија, во 1944 година. Во родниот град дипломирал бугарска филологија, а потоа работел како уредник во Радио Софија и како сценарист во Бугарската кинематографија.
Творештво
Најважни дела на Томов се: „Улицата кон предградието“, „Кварт на надежта“, „Света Ана“, „Сеќавање“, „Корупција“, „Ветерница“, „Луминисцентни балади“, „Птичја елегија“ итн. Најголем успех постигнал со романот „Корупција“ и со збирката „Птичја елегија“. Во неговиот опус доминира темата на предградието - преку јунаците на периферијата тој ги разработува проблемите на современиот човек.
Дилан Томас
Дилан Томас или Дилен Томас (англиски: ''Dylan Thomas; 1914-1954) - британско-американски писател.
Животопис
Дилан Томас е роден во Свонси, Велс, во 1914 година. Во тинејџерските години го напуштил училиштето.
Творештво
Дилан Томас пишувал на англиски јазик. Уште во тинејџерските години, во разни списанија, започнал да ги објавува своите најпознати песни кои го прославиле. Негови најпознати дела се: „Карта на љубовта“, „Портрет на уметникот како младо куче“, „Ќерките на Ребека“, „По панаѓурот“, „Посетител“, „Смртта и минливоста“.
1837
1837 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1837 година од новата ера, 837. од вториот милениум, 37. од XIX век и осма од 1830-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7345 и 7346 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6587 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5597 и 5598 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2590.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1837 година се протега во 4473 и 4474, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4533 и 4534 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2380. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1252 и 1253 исламска година.
1839
1839 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1839 година од новата ера, 839. од вториот милениум, 39. од XIX век и последна од 1830-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1839 година се протега во 4475 и 4476, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4535 и 4536 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2382. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1254 и 1255 исламска година.
1838
1838 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1838 година од новата ера, 838. од вториот милениум, 38. од XIX век и деветта од 1830-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7346 и 7347 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6588 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5598 и 5599 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2591.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1838 година се протега во 4474 и 4475, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4534 и 4535 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2381. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1253 и 1254 исламска година.
Настани
На 8 септември 1838 година според Јулијанскиот календар е осветена соборната црква "Свето Благовештение" во Прилеп, дело на маjсторите Коста Лауц и Ристе Тасламиче, а осветена од пелагонискиот митрополит Герасим, благодарение на ферманот добиен од турскиот султан од страна на Хаџи Ристо Логотет.
Бензимидазол
Бензимидазолот е хетероциклично органско хемиско соединение формирано со соединување на бензен и имидазол. Соединенијата со оваа основна структура се нарекуваат бензимидазоли, чијшто најважен претставник во природата е соединението N-рибосилдиметилбензимидазол, кое се јавува како лиганд за кобалт во витаминот Б12. Сепак, тоа е исто така поврзано со пурин и аденин, во кои пиримидин го заменува бензенот.
Хенри Вaрс
Хенри Варс, всушност Хенрик Варшавски (или Варшовски ), псевдоним „Фраска“, (роден на 29 декември 1902 година во Варшава, починал на 1 септември 1977 година во Лос Анџелес ) - полски композитор на популарна музика од еврејско потекло, аранжер, џез пионер во Полска, пијанист и диригент.
Бензимидазол
Синтеза
Бензимидазолот може да се подготви со кондензација на о-фенилендиамин со мравја киселина или еквивалентен триметил ортоформат.
Хенри Вaрс
Биографија
Потекнувал од музичко семејство, едната негова сестра била пејачка на Ла Скала, а другата сестра бела пијанистка.
Во периодот помеѓу своите осум и дванаесет години живеел со своите родители во Франција, каде што учел во училиштето Арт Нову. По враќањето во Полска, ја посетувал гимназијата Масовија, а потоа почнал да студира право на Универзитетот во Варшава. Под влијание на Емил Млинарски, тој се префрлил во Варшавскиот конзерваториум, каде што дипломирал во класата на Роман Статковски. Како студент свирел пијано во кабаре, на пр. во Nowe Perskie Oko, но исто така и диригирал со оркестарот во Morskie Oko.
Бензимидазол
Употреба
Бензимидазолот служи како почетен материјал за производство на деривати добиени од него. Дервиватите кои се добиваат се користат како лекови (на пр.омепразол, флубендазол, домперидон), антихелминтик (ATC P02CA на пример, албендазол), пластика (на пример, полибензимидазол) и бои (на пр. полибезимидазол).
Хенри Вaрс
Биографија
Работел во издавачката куќа за грамофони Сирена Рекорд. Подоцна почнал и да компонира. Првата напишана песна (1926) - Њујорк Тајмс, не стекнала голема популарност. Неговиот прв хит била Ајде да танцуваме танго (1929), а програмата Џез за две пијана (1929/30) свирена заедно со Леон Борунски се здоби со голема популарност. Хенри е основач е на вокалното трио Џез Сингерс, составено од: Еугениуш Бодо, Тадеуш Олза, Витолд Роланд. Тој бил музички директор на издавачката куќа Сирена Рекорд. Компонирал композиции за вкупно 53 филмови, меѓу кои Шпион во маска, Љубовни маневри, за првиот полски звучен филм - На Сибир (1930). На тој начин се создале и толку многу хитови. Го предводел бендот Весели момци. Пишувал песни за ѕвезди како Ханка Ордонова, Еугениуш Бодо, Адолф Димза, Зула Погорзелска и многу други.
Во 1939 година се приклучува во војната, бил заробен од Германците, од каде што избегал и во 1940 година стигнал до Лавов, каде што основал полски биг бенд. За време на советската окупација на Полска, ја создал групата „Чај-џез“ во соработка со филхармонијата на Лавов, со која имале турнеја во летото 1940 година во Одеса, Воронеж, Киев и Ленинград. Во тој период компонирал и музиката за филмот на Михаил Ром Сон (1941). Заедно со војската на генералот Андерс, тој патувал низ Иран, Блискиот Исток и Италија.
По демобилизацијата се преселил во Лос Анџелес, САД. Таму, по првично неповолен период за него, во 1954 година започнува да работи со холивудски филмски продуценти. Во 1963 година, тој ја напишал музиката за филмот Flipper, прикажан во Полска под наслов Мојот пријател делфин. Неговите песни ги пееле Бинг Крозби и Дорис Деј. Компонирал и дела од класична музика: симфониски песни, балет, концертино.
Бензимидазол
Употреба
Карбендазим е вистинската активна состојка, додека тиофанат-метил и беномил се претвораат во карбендазим во растението. Соединенијата како што се нетобимин и фебантел, кои како такви не содржат структура на бензимидазол, туку се формираат од супстанциите во организмот, се нарекуваат пробензимидазоли.
Корпоративна култура
Корпоративната култура го претставува начинот на однесување на вработените во организацијата во насока на остварување на нејзината визија, цели и мисија. Корпоративната култура се состои од вредносни принципи врз кои се заснова однесувањето на вработените во организацијата. Таа е еден од факторите кои влијаат врз можностите на организацијата да спроведе иновативни работни процеси и да ги мотивира вработените.
Според Роберт Е. Квин и Ким. С. камерон, постојат четири типа корпоративна култура:
Мебендазол
Мебендазол е лек од групата бензимидазоли, кој се користи како антихелминтик во лекувањето на црви (хелминти).
Клинички информации
Препаратите на мебендазол се одобрени за третман на пациенти со инфекции со цревни црви предизвикани од нематоди (цевчести црви) и некои тении (таблети од 100 mg) како и цистична ехинококоза, алвеоларна ехинококоза и трихиноза (таблети од 500 mg). Мебендазолот исто така се користи во ветеринарната медицина за различни болести на црви.
Средствата се контраиндицирани во случај на преосетливост на некоја од состојките. Треба да се избегнува истовремена администрација со метронидазол, фенитоин или карбамазепин. Мебендазолот е тератоген кај глодачите; Сепак, апликацијата за време на бременоста кај луѓето обично е непроблематична.
Најчести несакани ефекти се абдоминална болка, дијареа, надуеност, гадење и повраќање, главоболки и вртоглавица.
Фармаколошки својства
Мебендазолот се врзува за микротубулите во цревата на црвот, предизвикувајќи дегенерација и нарушување на навлегувањето на гликозата. Клетките на цицачите не се засегнати. Апсорпцијата на мебендазол по орална администрација е нецелосна. Силниотефект на првиот премин низ црниот дроб (англиски: first pass effect), исто така, елиминира голем дел од активната супстанција, така што само мал дел од дозата е биодостапен. Лекот беше развиен од Janssen Pharmaceutika во раните 1970-ти.
Истражувања за други дејства на лекот
Според една неодамнешна студија, мебендазолот има цитостатски ефекти и е ефикасен против глиоми, т.е. тумори на мозокот.
Лемило
Лемило или летком – вид алат кој служи за топење некој лесно топлив метал заради спојување. Лемилата најмногу се користат за инсталации, поправки или производство во ограничени количини. Производството во големи количини користи други методи.
Видови лемила
Лемилата се дела според можностите за фино лемење како и технологија и можностите кои ги поседува.
Класични лемила
Овие лемила се состојат од метален врв кој може да достигне соодветна температура и рачка. Рачката најчесто се изработува од некој вид пластика која има изразита топлинска изолација. Снагата на ваквите лемила најчесто е меѓу 15 и 40 W.
Батериски лемила
Овие лемила се многу слични со претходните. Основната разлика е што имаат батериски извор на напојување, па имаат многу ограничена примена. Овде може да се додадат и лемилата кои температурата ја добиваат со согорување на некој гас. Истите често се именуваат како гасни лемила.
Лемила со регулација на температурата
За разлика од обичните лемила овој вид поседува и регулатор на температурата. Ова е многу битно заради тоа што електронските компоненти не се еднакво осетливи на температура. Овие лемила како регулатор на температура може да користат термостат. Ваквите лемила многу често се прават во облик на пиштол и како „ороз“ е поставен прекинувач со кој врвот се вклучува само во моментот на користење.
Работни станици за лемење
Станиците за лемење покрај стапот за лемење имаат и база на која се дотерува температурата. Исто така, најчесто покрај базата се наоѓа и држач на кој може да се стави врелиот врв од лемилото. Заради можноста за фино дотерување на температурата овие лемила се користат во високопрофесионалните сервиси за електрични уреди. Станиците често може да имаат итн. дувалки, односно вид лемило кое користи топол воздух за лемење на компонентите на печатеното коло. Ова е особено погодно за електронските компоненти со површински контакт. .
Инхибитор на плазминоген активатор
Со поимот инхибитор на плазминоген активатор (англиски: plasminogen activator inhibitor) се означуваат белковини во крвта, кои имаат улога во коагулацијата на крвта. Тие делуваат како инхибитори на фибринолизата. До денес се познати четири типови на инхибитори на плазминоген активаторот, од кои тип 1 има најзначајна улога.
Инхибиторот на активаторот на плазминоген тип 1 (PAI-1) е главниот инхибитор на ткивниот специфичен плазминоген активатор ( t-PA) и урокиназата, кои го претвораат неактивен плазминоген во плазмин. Задачата на плазминот е да ги разложи фибринските полимери, кои како производи на коагулација го запираат крварењето со тоа што го разградуваат фибринот и фибриногенот. Со тоа, плазминот има спротивно дејство од тромбинот, кој има улога да доведува до брза хемостаза преку формирање на тромб, со тоа што го претвора фибриногенот во леплив и нерастворлив фибрин кој потоа полимеризира. PAI-1 припаѓа на суперфамилијата белковини наречени серпини. Документиран е (редок) наследен дефицит на PAI-1 предизвикан од мутација на генот SERPINE1.
Инхибиторот на активаторот на плазминоген тип 1 се синтетизира од ендотелијалните клетки, мегакариоцитите, како и во адипоцитите на висцералната маст, во зависност од нивната состојба на полнење. 80% од активноста на PAI-1 во крвта е присутна во тромбоцитите. Во примарното на дефектот на васкуларниот ѕид, активираните тромбоцити лачат PAI-1 и со тоа спречуваат предвремена лиза (разложување) на фибринот на местото на раната.
Кај адипозитас (дебелина), со зголемувањето на висцералното масно ткиво, присуството на дијабетес мелитус тип 2 или на метаболички синдром, постои зголемување на секрецијата на PAI-1 од страна на масните клетки (адипоцити), а со тоа и зголемување на ризикот од формирање на периферни тромби со можност за емболија и срцев или мозочен инфаркт.
1836
1836 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1836 година од новата ера, 836. од вториот милениум, 36. од XIX век и седма од 1830-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7344 и 7345 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6586 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5596 и 5597 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2589.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1836 година се протега во 4472 и 4473, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4532 и 4533 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2379. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1251 и 1252 исламска година.
Кубер Пиди
Кубер Пиди (анг:Coober Pedy) ― гратче во северниот дел од Јужна Австралија, 846 километри северно од Аделаида. Градот се нарекува и „светска престолнина на опалот“ поради големото количеството скапоцен опал кој таму се ископува. Кубер Пиди е прочуен и по своите подземни живеалишта наречени „копанки“, кои вака се изградени поради дневните горештини.
Името „Кубер Пиди“ се смета дека потекнува од абориџинскиот збор купа пити (kupa-piti), што значи „дупка на белите пријатели“, но од 1975 година Абориџините кои живеат во градот го користат името Умуна (Umoona), што значи „долг живот“.
Историја
Прв истражувач кој стигнал во околината на Кубер Пиди бил Шкотланѓанецот Џон Мекдуал Стјуарт, во 1858 година. Градот бил основан во 1915 година, кога Вил Хачисон на 1 февруари истата година го открил првиот опал. Во 1916 тука веќе почнале да пристигнуваат првите ископувачи на опал. Името на градот било одлучено на состанок во 1920 година, кога била основана и првата пошта.