cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-1438
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 342 км, а најмалото на 165.
Ла дона велата
Ла дона велата, или кратко Ла велата („Жена со превез“) — добро познат портрет на италијанскиот ренесансен сликар Рафаело. Темата на сликата се појавува и на друг портрет, Ла Форнарина, и традиционално се идентификува како форнарината (пекарката) Маргарита Лути, римската љубовница на Рафаело.
Како и обично кај Рафаело, облеката на портретираниот е избрана и насликана со големо внимание; овде е неверојатно раскошна.
IC 1882
IC 1882 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1882 се споменува и како CGCG 43-16, VCC 2007.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1882 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. IC 1882 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2017-2018
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2017-2018 била 115-тата сезона на второто ниво на англискиот фудбал, односно 14-та под името Чемпионшип.
Првото место го освоила екипата на Вулверхемтпон Вондерерс и заедно со второпласираната екипа Кардиф Сити избориле директна промоција во Премиер лигата. Ним подоцна им се приклучил и Фулам како победник на плејофот. Од лигата испаднале три екипи: Барнсли, Бартон Албион и Сандерленд.
Најдобар стрелец бил Матеј Видра од Дарби Каунти со 21 гол.
Промена на екипи
Следниве екипе ја промениле лигата во однос на сезоната 2016–2017.
{{Columns
Во Чемпионшип
Промоција од Лига Еден
Испаднале од Премиер лига
Од Чемпионшип
Испаднале во Лига Еден
Промоција во Премиер лига }}
Завршна табела
Извор
Легенда:
Нотес:
Список на стрелци
Ажурирана на 8 мај 2015
Хет-трикови
4 Играчот постигнал 4 гола
Домника Рајчановска
Домника Рајчановска (р. 1960 година ) — македонски педијатар и универзитетски професор.
Животопис
Средно училиште завршила во гимназијата „Јосип Броз-Тито“ во Битола. Дипломирала на Медицинскиот факултет во Скопје во 1984 година. Специјализирала на педијатрија од 1995 година до 1999 година. Магистерските студии ги завршила во 2007 година и потоа запишала докторски студии во 2008 година.
Во 1986 година се вработила во Медицинскиот центар во Битола. Како педијатар работела во амбулантата во Домот за доенчиња и мали деца, исто така во Битола. Последните години работела во ЈЗУ Здравствен дом во Службата за превентивна здравствена заштита на деца од 0-6 години.
Во 2007/08 година станала предавач на Високата Медицинска школа во Битола.
Од научно истражувачките области проучува педијатрија, спортска медицина, здравствено воспитание и медицина на трудот. Посебен фокус од научно-истражувачката дејност посветува на клиничката медицина.
Како професор, а потоа и директор на Медицинската школа во Битола при универзитетот „Св. Климент Охридски“, Рајчановска предавала многу предмети.
Постигнувања
Има учествувано на бројни конгреси, симпозиуми и семинари и е автор или соавтор на повеќе стручно-научно трудови од областа на педијатријата.
Туризам во Македонија
Туризмот во Македонија е една од стопанските дејности во економијата на државата.
Историја
Почетоците на туризмот во Македонија датираат во почетокот на XX век. Така, врз основа на документите во Историскиот архив во Битола, публицистот Александар Стерјовски открил документи и написи во стари весници кои потврдуваат дека на 21 мај 1914 година било организирано патување на 120 битолчани до Валево и до Белград. Патниците биле испратени на железничката станица од голем број граѓани на Битола. Притоа, дел од учесниците во патувањето отишле да ги посетат своите синови кои биле регрутирани од српската војска, додека за дел од учесниците, патувањето било од туристичка природа. Бидејќи во тоа време немало железничка врска од Битола до Скопје, патниците најпрвин заминале за Солун, а оттаму заминале во Белград, каде останале три дена, по што отпатувале за Валево. Таму ги пречекал градоначалникот, а адвокатот Цаса Јанко зборувал од името на битолчаните. Во Валево, патниците се сместиле во приватни куќи и во градот останале два дена. Патувањето го организирал првиот градоначалник на Битола со христијанска вероисповед, Петар Лешњаревиќ, кој потекнувал од Горица, Албанија. Тој по убедување бил србофил и целта му било, преку патувањето, на битолчани да им ја претстави Србија.
Инаку, во Битола имало туристичко здружение "Јужни езера" уште во 1927 година, чиј прв претседател бил познатиот рендгенолог Михајло Попов. Во 1936 година, со пуштањето на железничката линија Битола-Скопје, дошло до поинтензивен развој на туризмот во Битола, така што се организирале ученички екскурзии, а градот го посетувале и голем број Французи, кои учествувале во борбите на Кајмакчалан за време на Првата светска војна. Во 1939 година бил направен план за изградба на куќа на Големото Езеро на планината Баба. Развојот на планинскиот туризам на Пелистер го финансирал Василија Ставревиќ, кој бил планинарски водич и вљубеник во природата. Странските туристи се интересирале и за Хераклеја, каде што ископувањата започнале во 1934 година.
Статистики
Туризмот во Македонија бележи сè поголем развој. Бројот на домашните посетители во периодот од јануари до март 2008 година во однос на истиот период од 2007 година се зголемил за 23,5%. Бројот на странските туристи во март 2008 година спрема март 2007 година, исто се зголемил за 44,7%. Во 2007 година, Охрид бил посетен од страна на 250.000 туристи.
Во февруари 2009 година, бројот на туристите се зголемил за скоро 28.000 туристи или 3,2% повеќе во однос на февруари 2008 година. Бројот на поминати ноќи во периодот од јануари до јуни 2009 година во однос на истиот период во 2008 година се зголемил за 0,3%, а бројот на домашните туристи пак се намалил за 4,9% а бројот на странските туристи се зголемил за 6,1%.
Скопје
Скопје, како главен град на Република Македонија е една од најпосетуваните локации во државата. Најголеми знаменитости на градот се:
Охрид
Градот Охрид е вклучен во списокот на светско и културно нбаследство на УНЕСКО. На неговата југозападна страна се наоѓа Охридското Езеро. Градот е можеби најголемото туристичко одредиште во државата.
Најголеми знаменитости на градот се:
Битола
Битола е град во југозападниот дел на Македонија и е втор по големина град во Република Македонија според бројот на жители, додека по површина е трет. Најголеми знаменитости на градот се:
Маврово
Националниот парк Маврово зазема простор од 73.088 хектари и најголем е меѓу трите национални паркови во Македонија. Прогласен е во 1948 година. Во границите на паркот се опфатени планините: Кораб, Дешат, југозападните ограноци на Шар Планина, поголем дел од Бистра и северните делови на Крчин. Средишниот дел на националниот парк го зафаќа долината и сливот на реката Радика. Во склопот на националниот парк е и Мавровското вештачко езеро. Во границите на паркот се среќаваат голем број на интересни морфолошки форми: речни долини, клисури, водопади, карстни полиња, ували, вртачи, пештери, циркови, леднички езера, разни видови на денудациони облици и сл. Од растителноста на паркот најголема застапеност има заедницата од горска букова шума.
Баба
Баба е планина што се наоѓа во југозападниот дел на Република Македонија, сместена неколку километри западно од Битола. Често се нарекува и Пелистер, иако тоа е само името на нејзиниот највисок врв. Според површината која ја зафаќа (436 км2) таа тринаесетта, а според височината (Пелистер, 2.601 м) трета планина во Република Македонија.
Во 1948 година, поради особените природни убавини, историското и научното значење на шумите и шумските предели на планината Баба, еден нејзин дел со површина од 12 500 хектари, е прогласен за национален парк. Пелистер со своите 2601 метар надморска височина, претставува трет највисок планински врв во Република Македонија.
Галичица
Заради особените природни убавини и карактеристичниот растителен и животински свет на шумите и шумските предели на планината Галичица, еден поголем дел од неа, на површина од 22.750 хектари, во 1958 година е прогласен за национален парк. Националниот парк Галичица којшто се наоѓа во крајниот југозападен дел од Република Македонија, се одлика по положбата што ја зазема меѓу двете езера - Охридското и Преспанското, потоа, по разгранетата орографија и интересните геоморфолошки облици (длабоки долови, разни видови на карстни форми и леднички земјишни облици). Најниска точка е нивото на Охридското Езеро 695 м.н.в. и нивото на Преспанското Езеро 850 м.н.в., а највисока врвот Магаро 2255 м.н.в. Планината Галичица има развиен релјеф со длабоки долови и стрмни падини кон двете езера. Поради релјефните одлики, единствениот масив на Галичица поделен е на четири засебни делови.
Националниот парк Галичица особено се истакнува по големото флористичко богатство. Тука допираат ареалите на голем број видови растенија, претставници на различни флорни елементи, од коишто некои овде ја достигнуваат северната, односно јужната граница на своето распространување, или пак источната или западната граница. Наоѓалиштата за некои од растителните видови на Галичица се единствени за територијата на Република Македонија. На територијата на паркот се застапени 37 растителни заедници, од кои 20 се шумски. Националниот парк Галичица претставува класично наоѓалиште за 20 видови виши растенија (Cormophytae) од коишто 12 видови се познати само за планината Галичица и за крајбрежјето на Охридското и Преспанското Езеро и претставуваат локални ендеми.
Стоби
Стоби е антички град кој се наоѓа помеѓу Црна река и Вардар, и е најголемиот археолошки комплекс во Македонија. Во Стоби се забележани голем број на култни претстави на божества од грчко - римскиот пантеон: Аполон и Артемида, Асклепиј, Дионис, Немеза, Зевс, Тихе, Афродита, Хигија, Телесфор... Се работи за бронзени и мермерни статуи, или пак за релјефни претсави на мали камени икони. Исто така, откриени се и многубројни примери на архитектонска камена пластика од раноримските храмови. За жал, археолошките ископувања сè уште го немаат откриено ликот на раноримскиот град и денес немаме претставителни сочувани објекти од ова време, со исклучок на две-три градби, меѓу кои се истакнува театарот. Податоци за постоењето на најмалку два храма, ни даваат монетите што се ковале во ковачницата во Стоби. Продукцијата на монетоковањето во Стоби се одвивала во времето на цар Веспазијан (69 - 79) до царот Елегабал (218 - 222). На најраната монета, може да се препознаат претстави на Викторија - гениј на победата - и фигура на бик. Датирањето на овој таканаречен автономен тип не е со сигурност одредено.
Кокино
Кокино е мегалитска опсерваторија која се наоѓа во атарот на општината Старо Нагоричане, на околу 50 километри воздушна линија од Скопје, односно 35 км оддалеченост од Куманово. Таа е поставена на врвот „Татичев камен“, а името го добила по најблиското село Кокино. Мегалитската опсерваторија се наоѓа на неовулкански рид. Карпите се создадени со стврднувањето на лавата, која истекла од вулкански кратер. Времето и ерозијата направиле процепи и дел од тие процепи биле главните маркери низ кои се следеле циклусите на Сонцето и Месечината и се мерело времето.
Мегалитната опсерваторија во Кокино се вбројува меѓу највредните стари опсерватории во светот. Заради тоа, во 2005 год. американската вселенска агенција НАСА во листата од 15 вакви опсерватории во светот го рангираше Кокино на четвртото место.
Маркови Кули
Наоѓалиштето Маркови кули се наоѓа во централниот дел на Република Македонија, во непосредна близина на градот Прилеп. Составен е од бројни денудациони форми коишто претставуваат извонредна скулптура на релјефот. Оваа феноменална појава на богатство на облици, се должи, пред се, на геолошкиот состав на теренот (кој е изграден од метаморфни карпи-гнајсеви кои се пробиени од помладите гранити-гранодиорити), климата, релјефот и растителната покривка. Според современите геохронолошки испитувања, гранитите интрудирале пред околу 300 милиони години во постарите гнајсеви, чија старост е проценета на околу 700 милиони години.
Стара опсерваторија (Тарту)
Стара опсерваторија во Тарту или Ѕвездарница во Тарту (Tartu Tähetorn) — историско научно здание во градот Тарту, Естонија, на подножјето на Катедралниот Рид.
Историја
Создадена е през 1811 г. како дел од Универзитетот во Тарту под раководство на професорот по математика Јохан Вилхелм Андреас Пфаф (1774–1835), кој ја напуштил во 1809 г. Прв директор на опсерваторијата бил Јохан Зигизмунд Готфрид Хут (1763–1818).
По смртта на Хут во 1818 г. Фридрих Георг Вилхелм фон Струве станува професор по астрономија на универзитетот, каде и докторирал. Во 1820 г. е назначен за директор на опсерваторијата. Под негово раководство, опсерваторијката набргу се претвора во една од водечките астрономски установи.
Во 1824 г. е пуштен во употреба многу силен рефракторски телескоп од работилницата на Јозеф фон Фраунхофер, кој претставува најголемиот телескоп со вистински бои на своето време, со отвор од 24,4 см. Во следните години, Струве спроведува темелни истражувања врз двојни ѕвезди, кои потоа ги издава во два тома. Врши и посебни задачи во врска со геодетскиот премер на Русија, вклучувајќи го и Струвеовиот лак, наречен по него. Во 1839 г. Струве го напушта Тарту и започнува со работа во опсерваторијата во Пулково кај Санкт Петербург.
Во 1840 г. Јохан Хајнрих фон Медлер застанува на чело на опсерваторијата. Ја продолжува дејноста на Струве, работејќи на точното утврдување на положбите на ѕвездите (астрометрија) и изготвува подробни цртежи на Месечината, поради кои се стекнува со углед. Во 1865 г. фон Медлер ја напушта функцијата од здравствени причини. Негови наследници биле Томас Клаусен (1865-72) и Петер Карл Лудвиг Шварц (1872–94).
Со текот на времето, опсерваторијата го губи своето значење, кога други опсерватории набавуваат поголеми инструменти. Подоцнежни раководители на опсерваторијата биле Григориј Левитски (1894–1908), Константин Покровски (1908–1918) и Тавет Ротсмае (1919–1948).
По Втората светска војна, институтите на универзитетот се реорганизирани и донесена е одлука да се создаде нова опсерваторија – денешната Опсерваторија во Тарту (Tartu Observatoorium), завршена во 1964 г. Од 1963 г. во состав на опсерваторијата работи и астрономски клуб.
Зданието на старата опсерваторија е обновено во периодот од 2009 до 2011 г. и во 2015 г. е претворено во музеј со посетителски центар.
Опрема
Со нејзиното отворање, опсерваторијата во Тарту разполагала со еден рефлекторски телескоп, изработен од Вилијам Хершел и далекуглед со ахроматична леќа од Троцтоп со жаришно растојание од 1,5 м.
Во 1814 г. опсерваторијата получава меридијален инструмент од Џорџ Долонд, а во 1822 г. – уште еден од познатата работилница на Георг Фридрих фон Рајхенбах во Минхен. Во 1824 г. набавува и голем Фраунхоферов рефрактор од истата работилница.
Во 1873 г. опсерваторијата добива и хелиометар – телескоп со двоен објектив за мерење на најмалите разлики во аглите, а во 1897 г. и зенитен телескоп.
Во 1911 г. е пуштен во употреба 20-сантиметарскиот Цајсов рефрактор со жаришно растојание од 3 м. Истата година е поставен и астрограф со 15-сантиметарски отвор и фокусно растојание од 78 см.
NGC 5296
NGC 5296 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5296 се споменува и како MCG 7-28-62, CGCG 218-44, NPM1G +44.0258, KCPG 394A.
Откривање
Телото е откриено на 3 мај 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5296 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5296 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 46 м 18,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +43° 51' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 5296 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48811. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3032. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 154.
Ерусалимски колеџ на технологијата
Ерусалимскиот колеџ на технологијата (хебрејски:בית הספר הגבוה לטכנולוגיה בירושלים) е колеџ кој се наоѓа во Ерусалим, Израел, во населбата Гиват Мордекај. Бил основан во 1969 година.
Централен нервен систем
Централниот нервен систем (или често среќаван само како ЦНС) кај ‘рбетниците е составен од повеќе делови: ‘рбетен мозок (Medulla spinalis) и черепен мозок (Encephalon).
Изјава (информатика)
Изјава или декларација (declaration) — средство за укажуање на назнака, тип и други аспекти од елементите на јазикот како променливи и функции. Се користи за да му соопшти на компајлерот за постоењето на елементите и ова е многу важно во многу јазици (како C) кои бараат променливите да бидат изјави пред да се употребуваат.
Во фамилијата на BCPL програмски јазици, какви што се и C++ и Java, можат да се укажуваат димензиите на променливата за да се изјаци скалар, низа или матрица. Во оваа област, изјавата (која го соопштува постоењето и содржините на елементот) и дефиницијата (која го овозможува спроведувањето) можат да бидат независни една од друга. Изјавите се направени во хедер (header) податотеките, кои се наменети да бидат вклучени во другите податотеки кои ги повикуваат и користат овие изјави, но немаат пристап до дефиницијата. Ако типот на дефиницијата не се совпаѓа со типот на изјавата за истиот елемент, тогаш компајлерот генерира грешка.
За променливите, дефинициите содржат вредности во област од меморијата која била резервирана за време на фазата на изјава. Кај функциите, дефинициите се застапени во нивното тело. Променливата или функцијата може да биде изјавена повеќепати, но само еднаш е дефинирана. Динамичките јазици како JavaScript и Python овозможуваат редефинирање на функциите.
Изјавата е често користена за да се овозможи пристап до функции и променливи дефинирани во други изворни податотеки или библиотеки.
Еве некои примери на изјави кои не се дефиниции во програмскиот јазик C:
Еве некои примери на дефиниции во C:
Виничко Кале
Општи одлики
Се наоѓа југозападно од градот Виница, лево од Градечка Река, на рид со неправилен облик, издолжен во правец југоисток-северозапад, со надморска височина од 400 м. Опкружен е со стрмни страни со исклучок на југоисточната која со длабок и широк вештачки ров го одвојува од соседната височина. Има нерамен врв, со пад кон северозапад, каде висинската разлика достигнува и до десет метри. Габаритот на просторот што го зафаќаат остатоците од утврдувањето има приближни димензии од 250 × 150 м, што изнесува околу 2,5 ха. Според површинските остатоци, населбата се простирала и на падините од ридот, како и на околните ритчиња. Со својата височина и положба наоѓалиштето доминира над просторот од Виница, а има убава прегледност и над коритото на Брегалница.
Археолошки истражувања
Виничкото Кале како археолошко наоѓалиште е забележано уште во 1954 од страна на М. Грбиќ, под името „Градиште“, а подоцна, во 1958, М. и Д. Гарашанин го вовеле поимот „Кале Баир“. Интересот за неговото истражување се појавил во 1978 година, кога археологот Ц. Крстевски донел во Музејот на Македонија пет фрагменти од теракотни релјефи со иконографски претстави, дотогаш непознати, особено интересни за проучувањето на старохристијанскиот период. Така, од 1985 година се започнало со археолошки ископувања кои непрекинато траат до денес. На почетокот како заштитни, а подоцна систематски, со овие ископувања е пронајдена релативната стратиграфија на наоѓалиштето. Според археолошките наоди, особено керамичките, животот во населбата се одвивал во долг континуитет, од неолитското време сè до полниот среден век, со таа разлика што се најмногубројни архитектонските остатоци од доцноантичкото време (4|IV век-V век). Откриени се остатоци од ѕидови на неколку објекти од профан карактер, со организирани тремови, „клупи“ за седење, магацински простории, ѕидани од камен и варов малтер, кои на одделни места се зачувани во висина дури до 4 м. Во едни се најдени писцина, префурниум, водоводни инсталации и друго. Објектите биле подигнати покрај одбранбениот бедем, од кој е откриен еден дел заедно со една полукружна кула. Бедемот е ѕидан од кршен камен и варов малтер, а неговата ширина изнесува 3 м. Значајно е да се спомене дека во шутот меѓу ѕидовите е најден голем број на цели и фрагментирани реплики од теракотни икони, со непроценливи археолошки, уметнички и теолошки вредносни димензии. Приближно на средината на наоѓалиштето се наоѓаат моше лошо зачувани остатоци од ѕидови на мала средновековна црква, многу порано прекопана од „диви копачи“ – трагачи по злато. Околу црквичката е откриен голем број примероци од архитектонска пластика, и тоа колони, бази, капители, делови од канцел, транзени, подни плочи и сл., а од подвижниот материјал фрагменти од керамички садови, предмети од бронза, железо и коска, потоа накит, монети и друго. Откриен е и истражен богат женски гроб од XII век во кој се најдени 9 стаклени и 4 бронзени позлатени белезици, 11 бронзени прстени (неколку позлатени) и еден предмет од коска (игленица).
Винички икони
Овие теракотни релјефи содржат иконографски претстави со христијанска тематика, како и латински натписи со литургиска содржина. Датираат од V — VI век и веројатно служеле како апликација на ѕидовите на гробните објекти во доцноантичкиот период во виничкиот градежен комлекс. Теракотните икони од Виничкото Кале кои биле откриени од археологот Цоне Крстевски претставуваат единствени од ваков тип со непроценливо богатство од археолошка, уметничка и теолошка вредност.
Марија ван Остервејк
Нејзините дела биле високо ценети, и според Хаубракен стекнала меѓународна слава и продавала слики на разни европски владетели, меѓу кои 3 дела за кралот на Полска. Никогаш не се омажила, и починала во куќата на нејзиниот внук од сестра Јакобус ван Асенделфт.
Делата на ван Остервејк можат да се најдат во повеќе значајни збирки, меѓу кои „Маурицхаус“ (Хаг), Фицвилијамовиот музеј (Кембриџ), Музејот на историјата на уметноста (Виена), Палатинската галерија во Палацо Пити (Фиренца), Кралската збирка (Лондон) и Синсинатскиот музеј на уметноста (Синсинати).
1086
1086 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1086 година од новата ера, 86. од вториот милениум, 86. од XI век и седма од 1080-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6594 и 6595 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5836 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4846 и 4847 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1839.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1086 година се протега во 3722 и 3723, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3782 и 3783 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1629. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 478 и 479 исламска година.
Рудолф Шпилман
Рудолф Шпилман (Rudolf Spielmann; 5 мај 1883, Виена - 20 август 1942, Стокхолм) бил австриски шаховски мајстор и автор од еврејско потекло, кој бил еден од најсилните шахисти во почетокот на 20. век.
Потекнувал од многудетно семејство, во коешто родителите доста вложиле за развојот на неговиот уметнички талент. Шах научил да игра од страна на неговиот татко, а не сакал да се запише на студии по математика, само заради тоа што сакал да стане шахист. Животот го поминал често менувајќи го местото на живеење, што се должи на неговото еврејско потекло и ризикот којшто го имал доколку останел да живее во Австрија. Во својата шаховска кариера одиграл доста турнири, а неговиот најзначаен успех се чини дека е победата на турнирот во Земеринг во 1926 година, на кој зад себе оставил голем дел од тогашните најдобри шахисти во светот. Бил препознатлив по својот напаѓачки стил на игра со примена на Кралскиот гамбит во отворањето, иако подоцна се променил и дури и го критикувал ова шаховско отворање.
Животопис
Шпилман се родил како второ од шесте деца на Евреите Мориц Шпилман и Сесилија Нештетл, кои од Микулов се доселиле во Виена. Неговите родители вложиле напори за развој на неговиот уметнички талент. Така, неговиот постар брат, Леополд, бил надарен за музика и станал познат пијанист и диригент; додека неговите три сестри: Мелани, Ирма и Џени, станале глумици. Најмладиот брат, Едгар, извршил самоубиство во 1917 година, откако не можел да ја поднесе смртта на мајката. Сестрата Мелани, пак, починала по тешко боледување, во 1927 година, на 42-годишна возраст.
Рудолф успешно го завршил училиштето, но одбил да се запише на студии по математика, бидејќи сакал да стане професионален шахист. Неговата кариера била прекината за време на Првата светска војна, во којашто учествувал како војник на австроунгарската „царска и кралска“ војска.
По национал-социјалистичкото „стекнување на моќ“, поради своето еврејско потекло, Шпилман станал жртва на прогонувањето од страна на власта. Така, на 1 февруари 1935, тој бил принуден да го напушти своето живеалиште во Виена. Како бегалец, најпрво заминал во Холандија, а потоа без важечки пасош во Чехословачка, каде што пристигнал во Прага „сп една запуштена... пензија“. По барање на поддржувачот на шахот Лудвиг Колејн, на 10 декември 1938 година, на Шпилман му било дозволено во јануари 1939 година да ја напушти земјата и да замине за Шведска, кратко пред нападот на Вермахтот.
Некои од роднините на Рудолф биле жртви на Холокаустот. Неговиот брат Леополд бил несреќно фатен од страна на силите на Шуцштафелот и префрлен во концентрационите логори Флосенбирг и Терезин, каде што бил задржан две години и починал во 1941 година. Малолетните ќерки на Леополд, Лили и Илзе, успеале во 1939 година да побегнат во Англија. Рудолфовите сестри Ирма и Џени, исто така, биле уапсени. Ирма била убиеан во концентрационен логор, додека Џени успеала да го преживее, но не успеала потоа да се соземе и извршила самоубиство во 1964 година.
Колејн починал кратко по пристигнувањето на Шпилман во Шведска, кој се обидел преку обавување на неговата биографија, којашто до денес е исчезната, да обезбеди парични средства за пат до Англија или Америка. Заветот на Шпилман, којшто можеби бил продаден во Америка, денес важи за изгубен, а не се познати ниту имињата на нарачателите на автобиографијата.
Постојат две прикажувања за тоа како Шпилман починал. Според првото, коешто било раскажано од страна на роднините на Шпилман, тој се заклучил во соба од којашто повеќе неизлегувал и по неколку дена бил пронајден прегладнет. Во второто прикажување се споменува дека бил жртва на паркинсонова болест. Официјално, починал од хипертензија и артериосклероза.
На 10 јули 2011 година, во негова чест бил именуван плоштадот „Рудолф Шпилман“ во виенскиот округ Леополдштат.
Шаховска кариера
Шах научил да игра од страна на својот татко на возраст меѓу 4 и 5 години.
Во својата кариера учествувал на околу 120 турнири, а на 33 од нив бил победник. Меѓу позначајните успеси се вбројуваат и пласманот на делба на третото и четвртото место на турнирот во Санкт Петербург во 1909 година, победата на турнирот во Стокхолм истата година, четвртото место во Хамбург во 1910, второто место во Бад Пјештјани во 1912, победата во Баден во 1914, делбата на второто и третото место на турнирот во Манхајм во 1914, втората победа на турнир во Стокхолм во 1919, делбата на второто и третото место во Бад Пјештјани во 1922, делбата на првото и второто место во Теплиц-Шенау, како и победата на турнирот во Земеринг во 1926 и третото место во Карлсбад во 1929 година. За негов најголем успех се смета победата на турнирот во Земеринг во 1926 година, на којшто на конечната табела зад себе ги оставил: Алехин, Видмар, Нимцович и Тартаковер. Поради неговиот ризичен стил на игра, често завршувал и на долниот дел од табелата на некои турнири, иако по Првата светска војна се обидел да ја подобри својата положбена игра. Во 1930-тите години, неговите успеси на турнирите започнале постепено да се намалуваат.
Шпилман е единствениот шахист кој немал негативен вкупен резултат во партиите против Хосе Раул Капабланка, а притоа да победил во повеќе од една партија. Неговото остварување се состоело од по две победи и порази и 8 партии реми. Победите против Капабланка ги остварил во Бад Кисинген во 1928 и во Карлсбад во 1929 година, кратко откако Кубанецот ја загубил титулата „светски првак“.
Освен како шахист од светска класа, Шпилман учествувал во рускиот немиот руски филм „Шаховска треска“ во 1925 година. Неговиот највисок историски рејтинг изнесувал 2716 бода и бил достигнат ви јануари 1913 година.
Стил на игра
Шпилман може со право да се нарече неоромантичар, а негови идоли биле Андерсен и Чигорин. Тој бил препознатлив по неговите тактички способности и неговите брилијантни напади и комбинации. Познато е и дека остварувал добри резултати против послабите противници, со тоа што ги принудувал да играат сложени позиции. По неговата победа на тематскиот турнир во Кралски гамбит во Абација во 1912 година бил наречен „последниот витез на Кралскиот гамбит“. Сепак, со промената на својот стил на игра по Првата светска војна, се откажал од примената на Кралскиот гамбит и дури објавил и статија насловена „За болниот Кралски гамбит“.
Исто така, поседувал и голема склоност кон жртвите, па затоа често бил споредуван со подоцнежниот светски првак Михаил Таљ. Познавањата во врска со жртвите успеал да ги преточи во своето дело „Теорија на жртвите“, коешто било издадено во 1935 година. Во него, тој ги опишал и разграничил различните видови на жртви во шахот.
Шаховски теоретичар
Свој придонес, Шпилман дал и во унапредувањето на шаховската теорија, па во негова чест се именувани неколку варијанти во отворањата. Најпозна од нив е Шпилмановата варијанта во Нимцо-индиска одбрана, којашто настанува по потезите: 1. d4 Sf6 2. c4 e6 3. Sc3 Lb4 4. Db3. Шпилманова варијанта постои и во Француска одбрана, а се појавува по потезите: 1. e4 e6 2. b3. Во теоријата се споменуваат и Шпилманов гамбит во Холандска одбрана, којшто настанува по: 1. d4 f5 2. Sc3 Sf6 3. g4; како и Шпилманов гамбит во Алехинова одбрана, чијашто позиција се јавува по потезите: 1. е4 Sf6 2. Sc3 d5 3. е5 Sfd7 4. е6.
NGC 7721
NGC 7721 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црна мушмула
Црната мушмула е род на цветни растенија од семејството рози, Rosaceae, роден во Палеарктичкиот регион (умерена Азија, Европа, северна Африка), со силна концентрација на различноста во родот во планините на југозападна Кина и на Хималаите. Тие се поврзани со глог (Crataegus), огнени трње (Pyracantha), photinias (Potinia) и ровези (Sorbus).
NGC 7721
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7721 се споменува и како MCG -1-60-17, IRAS 23362-0647.
Откривање
Објектот е откриен на 10 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Црна мушмула
Во зависност од употребената дефиниција за видот, опишани се меѓу 70 и 300 различни видови на црна мушмула, со многу апомиктични микровидови третирани како видови од некои автори, но само како сорти од други.
NGC 7721
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7721 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7721 има привидни димензии од 2,8' х 1,1'.
Црна мушмула
Поголемиот дел од видовите се грмушки од 0.5-5 м високи, кои варираат од ничкум растенија кои ја гушкаат земјата до подигнати грмушки; неколку, особено C. frigidus, се мали дрвја до 15 м висок и 75 см пречник на багажникот. Видовите ничкум се претежно алпски растенија кои растат на големи надморски височини (на пр C. integrifolius, кој расте на 3,000-4,000 на Хималаите), додека поголемите видови се јавуваат во грмушки и шумски празнини на пониски височини.
NGC 7721
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 38 м 48,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -6° 31' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 7721 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72001. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 304; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5257. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1147.
Црна мушмула
Опис
Пукањата се диморфни, со долги пука ( 10-40 см долги) создавајќи структурен раст на гранките и кратки пука ( 0.5-5 см долго) носејќи ги цвеќињата; овој модел често развива „шевронен“ облик на разгранување. Листовите се наредени наизменично, 0.5-15 см долга, овална до ланцетна форма, цела; се јавуваат и зимзелени и листопадни видови.
Цветовите се произведуваат кон крајот на пролетта до почетокот на летото, сами или во коримби до 100 заедно. Цветот е или целосно отворен или има пет ливчиња полуотворени 5-10 мм пречник. Тие може да бидат во која било нијанса од бела до кремаста бела до светло розова до темно розова до речиси црвена, 10-20 стомачни и до пет стилови. Овошјето е мало шипче 5-12 мм пречник, розова или светло црвена, портокалова, па дури и тегет или црна кога е зрела, која содржи едно до три (ретко до пет) семиња. Овошјето на некои видови останува до следната година.
Вредност на дивиот свет
Видови црни мушмули се користат како растенија за храна за ларви од некои видови Lepidoptera, вклучувајќи сив кама, шарен чадор, молец со кратки наметки, зимски молец и молец од глог. Цветовите привлекуваат пчели и пеперутки, а плодовите ги јадат птиците.
Иако релативно малку видови се домашни таму, во Велика британија и Ирска, се користат видовите црни мушмули, заедно со сродниот род Pyracantha, како вреден извор на нектар кога често пчелите имаат малку друга сточна храна во јунскиот јаз. Пчелите го обожаваат Котонестер. Црвените бобинки се исто така многу привлечни за црни птици и други дрозд.
Одгледување и употреба
Црните мушмули се многу популарни градинарски грмушки, одгледувани поради нивната привлечна навика и украсни плодови. Некои сорти се од познато потекло, како што е многу популарниот <i id="mwXA">Cotoneaster</i> × <i id="mwXQ">watereri</i> Exell (Waterer's cotoneaster; C. frigidus × C. salicifolius), додека други се со мешано или непознато наследство.
Црните мушмули се исто така популарни во одгледувањето на бонсаи дрвја, благодарение на нивната цврстина, способноста за плод и цвет и нивната мала големина на листовите.
Следниве видови и сорти ја добија наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво:
Номенклатура и класификација
Името на родот Cotoneaster потекнува од cotoneum, латинско име за дуњата, и суфиксот -aster, „сличен“. Името е правилно машко, иако во некои постари дела погрешно беше третирано како женско, што резултираше со различни завршетоци на имињата за многу од видовите (на пр. Cotoneaster integerrima наместо Cotoneaster integerrimus).
Избрани видови
Извори:
Гаса Ѕонг
Гаса Ѕонг или Гаса Таши Тогмон Ѕонг (ѕонгка: མགར་ས་ བཀྲིས་མཐོང་སྨོན་རྫོང་།) — град во Бутан во близина на Гаса и е административен центар на округот Гаса. Градот бил изграден во 17 век од Тензин Друкдра на место на стара локација за медитација основана од Друбтоб Теркунгпа во 13 век. Првично градот имал одбранбен карактер од нападите од север. Во јануари 2008 година градот бил оштетен од пожар.
Карнатака
Историја
Неолитската населба датира од вториот век пред Христос. Карнатака била во составот на Маурја царството, во кое во 3. век пред Христос владеел Ашока. Во текот на првиот милениум Карнатака била во составот на различните династии: Кадамбас, Ганга(323. -550. ), Чалукјас и Раштракутас. Кога била како британска колонија се викала Мајсур, која во 1973. се преименувала во Карнатака.
Земјоделство
Карнатака е најголем произведувач на кафе во Индија. Се произведува 59% од вкупното индиско производство и 75% од индиското производство на цвеќе. Единствен извозник е на сандаловина во Индија. Мајсурскиот дистрикт е познат по производство на сурова свила, а во Мајсур се произведуваат и надалеку прочуените свилени сари.
Рударство
Преку 90% од индиското производство на злато доаѓа од јужна Карнатака. Во последно време се копа и манган.
Технологија и услужен сектор
Бангалор е светски познат по информатичката технологија. Самиот Бангалор извезува 38% од целокупниот индиски извоз на софвер, кој изнесува 9 милијарди $ за цела Индија. Бангалор се нарекува и "Силициумска долина на Индија". Хардверската индустрија на Бангалор извезува во износ од 500 милиона $. Биотехнологијата на Бангалор дава 50% од сите индиски приходи во тој сектор, кој изнесува 500 милиони $.
Туризам
Карнатака е позната по природните убавини, националните паркови, споменици и храмови, од кои многу се наоѓаат на УНЕСКОвата список на светското културно наследство. Џог водопадите се високи 292 метри и претставуваат едни од најголемите водопади во Азија. Од 3600 заштитени споменици во Индија, во Карнатака се наоѓаат 609.
Мочуриште
Мочуриште или блато — влажно подрачје со шумска растителност. Многу мочуришта се јавуваат покрај поголеми реки, каде суштински зависат од нивниот водостој. Други пак, се јавуваат на бреговите на поголемите езера. Некои имаат изолирани делчиња со нормална растителност, додека пак други имаат суви возвишенија обраснати со водни растенија или растенија што трпат повремени поплавувања. Постојат два вида на мочуришта: „вистински“ барски шуми и „преодни“ мочуришта од честак. Водата во едно мочуриште може да биде слатка, соленикава или солена (морска). Најголемите мочуришта во светот се среќаваат крај големите реки како што се Амазон, Мисисипи и Конго.
Геологија
Одлика на мочуриштето е застојаноста на водата или многу бавен проток. Под извесни околности, мочуриштата можат да се создадат и од самите реки. Друга одлика за мочуриштата е тоа што се присутни во мошне низок топографски релјеф.
Одводнување
Исцедувањето или мелиорација е начин на отстранување на мочуриштата со цел да се претворат во обработливо земјиште или пак за да се заштити населението од болестите кои ги причинуваат мочуришните инсекти. Човекот во минатото ги исцедувал мочуриштата и за сеча на дрва. Европа има изгубено половина од мочуриштата, додека пак во Нов Зеланд се уништени цели 90%.
Денес постои свест за еколошката важност на мочуриштата: живеалиште за рибите, констрола на поплавувањата, пречистување на водата, складирање на јаглеродот и како дом за разновидни животни и растенија. Во разни краишта во светот, мочуриштата денес се заштитени и постојат големи потфати за нивно обновување.
Мочуриштата во Македонија
Во минатото Македонија имала разни богати мочуришта со разновиден жив свет. Такви биле Катлановско, Моноспитовско, Пелагониско, Струшко, Негорско, Овчеполско и Студенчиште. Пред мелиорациските потфати, во Македонија имало 86.000 ха мочурливи површини, а по овие потфати се останати 22.000 ха
Денес поважни мочуришта се Катлановското, Моноспитовското и Белчишкото Блато. Моноспитовското се смета за последно големо мочуриште во земјата. Големи блатни површини постоеле во околината на Скопје, во подрачје наречено Скопска Блатија. Голем дел од нив во поново време се исцедени, и останати се само мали делови. Поскромните блата по котлините се предмет на проучување и заштита.
Мал Бешик
Мал Бешик или Микра Волви (Μικρά Βόλβη) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. . Пред реформата на локалната власт во 2011 година Микра Волви бил дел од општина Рендина.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 13 километри западно од Ставрос и 69 километри источно од Солун, во северниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 65 метри, на североисточниот брег од Бешичко Езеро во подножјето на Богданска Планина.
Историја
Во XIX век Мал Бешик било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 200 жители Турци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 15 Грци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштиле своите домови.
Во 1927 година селото било преименувано во Микра Волви.
Демографија
Во 1928 година селото било мешано со 43 семејства и со население од 165 луѓе, додека во 1940 година селото броело 427 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 659 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 860 жители, во 1971 година имало 730 жители, во 1981 година имало 691 жител, додека во 1991 година имало 719 жители а во 2001 имало 770 жители. Денеска, населението на селото е 555 жители според пописот од 2011 година.
Blues Anytime
Blues Anytime: An Anthology of British Blues е серија од компилациони албуми каде што се вклучени песни од повеќе Британски блуз артисти. Трите дела биле издадени од „Immediate Records“ во 1968, проследени од Blues Leftovers во 1969.
Комплетот бил повторно издаден во 1969 насловен како Anthology of British Blues и сменет бил распоред на песните. Првиот бил составен од Vol. 1 страна A, Leftovers страна A, Vol. 3 страна A и Vol. 2 страна Б, а вториот Vol. 1 страна Б, Leftovers страна Б, Vol. 2 страна A и Vol. 3 страна Б. Во 1970, по раскинувањето на договорот со „Immediate Records“, „RCA Victor“ го преработиле оригиналниот Blues Anytime албум под името British Archive Series Volume 1-4.
Во 1996, „Charly Records“ издале компилација на 3 ЦДа насловена како The Immediate Blues Anthology; првите два диска ги вклучувале песните од Blues Anytime Vol. 1, Vol. 2, Vol. 3 и Leftovers презентирани во нивниот оригинален редослед, а третиот диск бил составен од претходно неиздадените песни од „Immediate archives“. Оригиналната серија од компилации била повторно издадена во 2006 од „JVC“ во Јапонија.
Куче (хороскопски знак)
Куче (狗, гоу) — еден од 12-те годишни циклуси на животни кои се јавуваат во кинескиот зодијак поврзан со кинескиот календар. Годината на кучето е поврзана со знакот на земска гранка . Знакот пак, се однесува на самото животно, додека  го означува хороскопското животно.
Годините и петте елементи
Лицата родени во овој датумски опсег се родени во „година на Кучето“, притоа носејќи ги следниве елементни знаци:
ОУ „Кузман Јосифовски Питу“ - Кичево
Кузман Јосифовски Питу — основно училиште во Кичево, Општина Кичево. .
Ерусалимска академија на музиката и танцот
Ерусалимската академија на музиката и танцот (хебрејски:האקדמיה למוסיקה ולמחול בירושלים‎) е академија која се наоѓа во Ерусалим, на Гиват Рам во склопот на еврејскиот универзитет. Била официјално отворена во 1958 година.
Спомен-музеј на Гоце Делчев
Спомен-музеј на Гоце Делчев — спомен-куќа посветена на великанот на Македонската револуционерна организација, Гоце Делчев, која се наоѓа на ул. Стево Патако бр. 11.
Отворање на музејот
Отворањето на овој музеј е иницирано по повод престојот на Гоце Делчев во Битола во 1901 година во овој објект. Главната негова цел при овој престој му беше да се сретне со неговиот сакан другар и соработник Даме Груев, основоположникот на ТМОРО, кој во овој период се наоѓал во Битолскиот централен затвор.