cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Валдивска култура
Венерите на Валдивија
Венерите на Валдивија се фигури од глина и камен фигурини се познати за истакнување на женската форма, обично гол, а носат фризури од сите големини. Косата во таа култура, а највисок беше забележано дека жените имале повисок ранг во рамките на својата група. Бројките почна да се од камен, движејќи се полека да глина. Глината собрани од неговата територија и наскоро стана референца подоцна, како што беше тема често се повторува. За ова, можеме да видиме на естетски и технички разлика на различните култури што му претходи.
Сите глина и камен фигурини на Валдивијанската култура ги имаат истите одлики, имено: Очи како сечат и облик на грав, веѓи дебели линија што го прави обликот на носот, рацете заедно во телото и нозете без нозе. Тие исто така имаат заоблени форми и сите тие го одбележаа секс, особено градите. Друга важна одлика е елаборат фризури дека сите тие носат.
Иако многу е теорија за неговата намена, преиспитување, исто така, името дадено на Венера, многу од нив биле пронајдени во гробниците и закопани во полињата. Се верува да биде Talisman да ја оплоди земјата и да се промовира плодноста. Затоа, акцент на секс. Покрај тоа, тие биле пронајдени многу од овие парчиња и може да се види како тие претставуваат различни моменти плодна жените: млади, породување, бременост.
Дневни движења
Дневни движења (diurnus, од умира, lit. "ден") е астрономски термин кој се однесува на видливо движење на небесните тела (на пример Сонцето и ѕзвездите) околу Земјата, поточно околу двата небесни полови, во текот на еден ден. Таа е предизвикана од Земјината ротација околу нејзината оска, така што скоро секоја ѕвезда се чини дека ја следи патеката со кружни лакови наречен дневен круг.
Времето за целосна ротација е 23 часа, 56 минути и 4.09 секунди - еден ѕвезден ден. Првата експериментална демонстрација на ова движење била спроведена од Леон Фуко.
Релативна насока
Релативната насока на секојдневното движење во северната небесна полусфера е следна:
Така, северните околуполарни ѕвезди се движат спротивно од стрелките на часовникот околу Северница, северната поларна ѕвезда.
Централната точка на ротација на ѕвездите на небото сега е близу до северната ѕвезда Северница.
Набљудувачите на јужната небесна полутопка ќе го заменат север со југ, лево со десно, и Северница со Сигма Октантис, понекогаш нарекувана ѕвезда на Јужниот Пол. Околуполарните ѕвезди се движат надесно околу Сигма Октантис. Истокот и Западот не се променуваат.
Како што се гледа од екваторот, двата небесни полови се на хоризонтот поради насоката на северниот и Јужниот Пол, а движењето е спротивно на стрелките на часовникот (односно лево) околу Северница и десно околу Сигма Октантис. Сите движења се на запад, освен за двете фиксни точки.
Привидна брзина
Дневниот лак на патеката на тело на небесната сфера, вклучувајќи го и можниот дел под хоризонтот, има должина пропорционална со косинусот на деклинацијата. Така, брзината на дневното движење на небесниот објект е еднаква на косинус од 15 ° на час, 15 лачни минути, или 15 лачни минути во секунда.
За одреден временски период, даденото аголно растојание кое го поминува телото долж или близу небесниот екватор може да се спореди со аголниот пречник на едно од следните тела:
Ѕвездената патека и долговремената фотографија ја прикажуваат заматеноста на движењето.Очигледното движење на ѕвезди во близина на небесниот пол се чини побавно од оној на ѕвездите поблиску до ѕвездениот екватор. Спротивно на тоа, по двојното движење со камерата за да се отстрани нејзиниот ефект на долготрајната експозиција, најдобро може да се направи екваторска монтировка, што бара само прилагодување на ректасцензијата; телескопот може да има ѕвездено следење за автоматски да ги следи ѕвездите.
Централната точка на вртење на ѕвездите на небото во круговите на ѕвездените патеки сега е близу
Список на државни водачи во 628 година
Ова е список на државни водачи во 28 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Birmingham Academy. England 9.10.2007
'Birmingham Academy. England 9.10.2007' е албум на групата Underworld од 2007 година. Тој е снимка од живата изведба на Underworld на Carling Academy Birmingham на 9 октомври 2007. Албумот почнал да се продава на самото место 15 минути откако завршил концертот.
NGC 6956
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6956 се споменува и како UGC 11619, MCG 2-53-1, CGCG 425-1, IRAS 20415+1219.
Откривање
Објектот е откриен на 19 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6956 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6956 има привидни димензии од 1,9' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 43 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 30' 44"".
Други поделби
Проучување на NGC 6956 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65269. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 209; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1097. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 558.
Glasgow Academy. Scotland 13.10.2007
'Glasgow Academy. Scotland 13.10.2007' е албум на групата Underworld од 2007 година. Тој е снимка од живата изведба на Underworld на Carling Academy Glasgow на 13 октомври 2007. Албумот почнал да се продава на самото место 15 минути откако завршил концертот.
Општина Бач
Општина Бач — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои согласно Законот за територијална поделба од 2004 година на 12 април 2005 година, кога била припоена со Општина Новаци. Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување. Центар на општината било селото Бач.
Населени места
Во Општина Бач спаѓале следниве села: Бач, Гермијан, Живојно, Совиќ, Добровени, Брод, Велесело, Сливица, Полог и Скочивир.
Демографија
Според пописот од 2002 година општината имала 963 жители, од кои:
Список на државни водачи во 1371 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Џивџи
Името
Оригиналното име на овој лик, Твити (англиски: Tweety) е добиено со игра со зборови, со комбинација на „ sweetie“ што значи „сладок“ и „ tweet“, што е типичен ономатопејски звук за птици во англискиот јазик. Џивџи се појавува во 48 епизоди во периодот на Златното доба.
Опис
И покрај впечатокот што го добиваат луѓето поради долгите трепки и пискавиот глас на Џивџи, сепак, Џивџи е машко. Ова било утврдено во неколку наврати во серијалот „Мистериите за Силвестер и Џивџи“. Иако е првично и најчесто прикажан како млад канаринец, тој е честопати прикажан како ретка и скапоцена птица, а еднаш е наречен и „единствен жив примерок од тој вид“. Како и да е, најавната песна јасно покажува дека се работи за канаринец. Според изгледот, Џивџи личи на штотуку изведено пиленце, што всушност и бил во првите епизоди. Подоцна му се додадени жолтите пердуви, но и понатаму го има тој изглед. Џивџи е најчесто позитивен лик кој си живее среќно во својот кафез или во гнездото. Но, ако го нападне мачка или некој друг, може да стане многу лош и опасен, па дури и да го тепа својот непријател. Во повеќе епизоди, Џивџи е во друштво на неговата сопственичка, Бабичката.
Голото пиленце и жолтите пердуви
Во 1942 година, Боб Клампет го создава ликот кој подоцна ќе стане Џивџи. Ова пиленце за првпат се појавило во цртаниот филм „Приказната за две мачиња“, каде мора да се бори против двете гладни мачки Бабит и Кетстело (инспирирано од познатите комичари Ебот и Костело). Во овој цртан филм, Џивџи се вика Орсон, што е име на едно друго пиленце од друг цртан филм на Клампет. Во почетокот Џивџи не бил домашен канаринец, туку една дива птичка која живее во гнездо. Бил без пердуви (со розова боја), гушаст и многу поагресивен и понепристоен за разлика од подоцнежната, попозната верзија- помирниот, но сепак груб жолт канаринец. Во документарецот „Душко Долгоушко: Суперѕвезда“, аниматорот Клампет кажува со тивок глас „за да не чуе публиката“, дека Џивџи е направен според „неговата сопствена слика како голо бебе“. Клампет направиl уште две епизоди со „голиот гениј“, како што го нарече еден мачор во „Одвратните двајца“. Во втората епизода, „Пиленцето и ѕверот“, Џивџи конечно го доби тоа име.
Мислам дека го видов мацолот
Џивџи е познат по говорната мана. Така, тој наместо „ч“ кажува „ц“, а наместо „р“- „л“ (на пример, наместо „мачорот“, вели „мацолот“). На почетокот на „Неволја со мацолот“ тој пее една песничка за себе:
„''Јас сум мала птицка во кафез зуат, Џивџи се викам, а за годинки-не знам. Мене од нисто не ми е стлав, тука нисто не ми мозе тој мацол стал''...“ (Наместо: „Јас сум мала птичка во кафез злат...“ и „ништо не ми може тој мачор стар“).
Гласот на Џивџи му го позајмува Мел Бланк. Во некои епизоди, иако ретки, Џивџи откако случајно ќе се напие од Хајд-формулата, се претвора во Хајд, една огромна птица. Ова се случува во „Криј се и бегај, Џивџи“ и во епизодата „Лондонски бројлер“ од серијалот „Мистериите за Силвестер и Џивџи“.
Водството го презема Фрилинг
Клампет започнал да работи на епизода во која го соочува Џивџи со тогаш неименуван, црно-бел мачор што шушка кога зборува, создаден од Фриц Фрилинг во 1945 година. Но, Клампет си заминал од студиото пред да почне продукцијата на епизодата, па проектот го преземал Фрилинг. Тој го изменил изгледот на Џивџи, го направил посладок така што му направил големи сини очи и му додал жолти пердуви. Во „Душко Долгоушко: Суперѕвезда“, Клампет вели дека пердувите биле додадени под притисок на цензурата поради голата птица. Првата епизода во која се среќаваат Џивџи и мачорот, кој подоцна е наречен Силвестер, е „Џивџи-пита “ од 1947 година, со која продуцентската куќа Ворнер Брос. го освои својот прв Оскар за најдобар краток анимиран филм. Силвестер и Џивџи станале еден од најзабележителните тандеми во историјата на анимираните филмови. Повеќето цртани филмови со нив следеа една стандардна приказна: - Гладниот „мацол“ сака да ја изеде птицата, но на патот му стојат повеќе пречки, обично Бабичката или нејзиниот булдог Хектор, а понекогаш повеќе кучиња или друг мачор што сака да го изеде Џивџи. Џивџи ги кажува вообичаените зборови: „Мислам дека го видов мацолот!“ и „Да, го видов мацолот!“. Потоа во текот на целата епизода Силвестер прави планови и пробува сè и сешто за да го фати својот плен. Нормално, ништо не му успева, затоа што е трапав или зашто Џивџи ќе го намести да ги нападне Хектор или Бабичката (гласот го позајмува Биа Бенадерет, а подоцна Џун Фореј), или пак ќе му намести стапица.
Во 1951 година, Мел Бланк заедно со оркестарот на Били Меј ја направија хитовската песна „Мислам дека го видов мацолот“, а песната ја пеат Џивџи и Силвестер. Инаку и Силвестер има говорни маани. Тој шушка кога зборува. Од 1945 година па сè до затворањето на Студиото за анимација на Ворнер Брос, Фрилинг речиси и да имал ексклузивно право на ликот на Џивџи. Единствен исклучок било краткото појавување на Џивџи во „Без дерење“ од 1954 година, во режија на Чак Џонс.
Војник (село)
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Војник имало 61 жител, од кои 57 Македонци, 3 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 68 жители, од кои 62 Македонци и 6 лица без податоци.
Родови
Војник е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
Иселеништво
Во турско време во селото живеел родот Ѓокинци. Они во 1908 година имале куќна задруга од 20 членови. Тогаш чувале околу 500 овци и 12 овчарски кучиња. Но поради недоразбирањата со сопственикот на чифликот Ѓокинци морале да се иселат во селото Стрезовце. Но потоа се вратиле во селото, но по некое време овој род изумрел.
Се знае и за други родови кои ги нема повеќе во селото, како. Војничанци и Мазници иселени се во селото Клечевце. Војничанци иселени се во селото Студена Бара.
Враготурце
Враготурце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Враготурце имало 55 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 27 жители, од кои 21 Македонец и 6 лица без податоци.
Родови
Враготурце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
Список на државни водачи во 629 година
Ова е список на државни водачи во 29 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 651
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 651 се споменува и како NGC 1632, NPM1G -09.0208.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 651 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 651 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 39 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 27' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
IC 653
IC 653 — галаксија во соѕвездието Кочијаш, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1891 година од страна на Рудолф Фердинанд Шпиталер.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 653 е од видот *Grp. IC 653 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 1 м 6,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 25' 30"".
Други поделби
Проучување на IC 653 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Евангелие според Филип
Евангелието според Филип кое датира од крајот на 2 век или почетокот на 3 век, е неканонизирано евангелие кое било пронајдено во 1945 година во Наг Хамади, односно во неговата библиотека.
Овој текст одразува гностичко влијание, првенствено на валентиновото училиште. Содржи неколку наводи за Исус кои наликуваат на ранохристијански апокрифи. Препознатлив е интересот за тајните и нивната вистинска смисла. Во текстот не се опишуваа поредокот на тајните, но се укажува на крштевањето, миропомазувањето и евхаристијата (лебот и виното помешани со вода). Светотаинскиот интерес придонел за овој документ да се разбере како извадок од христијанската катихеза. Во текстот се забележливи силни елитистички белешки и истакнување на етички дуализам, со силен антисексуален акцент (постои силен антагонизам кон сексуалното општење и бракот), а егзистенцијалната болест на човештвото се определувал како резултат на диференцијацијата на половите. Одредени податоци укажуваат на сириско потекло.
Иако ова евангелие на прв поглед изгледа слично на Евангелието според Тома, тоа не содржи евангелски изреки, туку колекција од гностички учења или тајни, како на пример тајната на бракот, како една од главните теми на текстот. Текстот е најпознат по тоа што цитира дека Исус бил наводно оженет со Марија Магдалена. Иако тоа не е наведено во самиот документ, сепак таа е опишана како љубовница на Исус. На многу сличен начин како според Јован 19:25-26, Евангелието по Филип ја претставува Марија Магдалена како негов придружник: "Имаше три жени кои секогаш одеа со Господарот: Марија, неговата мајка, нејзината сестра и Марија Магдалена која ја сметаше како негов придружник. Сите три се викаа со исто име - Марија." Друга „иритација“ и наклонетост на љубов била укажана од страна на Исус кон Марија Магдалена (текстот е лошо фрагментиран, се смета дека текстовите во голема заграда биле додадени): "И придружникот на [спасителот беше Мар]ија Ма[гда]лена. [Христа ја сакаше] М[арија] повеќе од [сите] други уче[ници], и [често] ја бакнуваше на [устата]. Останатиот дел од [учениците беа навредени од тоа и тоа не го одобруваа]. Тие му рекоа на него: „Зошто ја сакаш повеќе од сите нас?“ Спасителот одговори и им рече: „Зошто, јас не ве сакам како неа?“"
Manchester Apollo. England 16.10.2007
'Manchester Apollo. England 16.10.2007' е албум на групата Underworld од 2007 година. Тој е снимка од живата изведба на Underworld на Manchester Apollo на 16 октомври 2007. Албумот почнал да се продава на самото место 15 минути по завршувањето на концертот.
Песни
Сите песни се од Underworld, освен ако не е поинаку означено.
Ураган во Северна Каролина (1815)
Ураганот во Северна Каролина од 1815 година ги предизвика најтешките поплави во Њу Берн, Северна Каролина уште од 1795 година. Најпрво бил откриен источно од Мали Антили на 26 Август, за наскоро се приближи до Чарлстон, Јужна Каролина, на 1 Септември, а потоа паднал на копно во близина на Кејп Локаут во Северна Каролина на 3 септември. Силните ветрови стигнале до Нова Англија на 5 септември и траеле сè до 6 септември. Ураганот предизвикал големи штети дури и пред да излезе на брегот: многу бродови биле оштетени, приземјени, превртени или уништени на брегот во текот на бурата. Забележани се и големи штети на посевите со пченка, памук и ориз. Надојдените води ги зголемиле реки дури за 2.4 метри повеќе од нормалата, поплавувајќи улици и објекти. Севкупно, ураганот нанесе најмалку 15 смртни случаи во текот на неговото траење, [nb 1] и повеќе од 60.000 долари (1815 година американски долари) имотна штета.
Метеоролошка историја
Ураганот во 1815 година во Северна Каролина првпат беше откриен далеку источно од Малите Антили на 26 август. Узбуна била забележано во Свети Вартелем на 29 август, каде што имало силни ветрови. На крајот, се приближи до Чарлстон, Јужна Каролина за 1 септември, пред да падне на копно во близина на Кејп Локаут, Северна Каролина на 3 септември, каде ефектите на ураганот траеле три дена. Бурата потоа го зафати внатрешноста, источно од Вилмингтон и набргу потоа се приближил до Њу Берн. Ураганот последователно скршнал кон североисток кај Едентон, неговото отстапување во патеката се совпаѓа со поместувањето на ветровите кон североисточно, западно од траекторијата на системот. Движејќи се североисточно, системот влегол во заливот Чесапик и поминал во отворените води на Атлантскиот Океан откако транзитирал над Нортфолк, Вирџинија на 5 септември, и продолжи да паралелно со источниот брег на САД. Забележани се бранови на Лонг Ајленд и во делови од Нова Англија, со обилни дождови и силни ветрови.
Влијание
Поморските загуби како резултат на ураганот биле значителни. Вечерта на 31 август, британскиот брод Спринг тежок 140 тони, од Ливерпул, бил заглавен на плажа во близина на Кејп Ромен. Огромните бранови предизвикаа распаѓање на бродот, а екипажот побегнал со долг брод кон Чарлстон, Јужна Каролина, преживеале, но ја изгубиле стоката од бродот. Бродот Брутус, се превртел додека бил на пат кон Чарлстон од Њујорк. И покрај оштетувањето на производите: сирење и компири, бродот безбедно пристигна во Чарлстон. Во меѓувреме, во близина на Савана, Џорџија, невремето го уништил и Ричмонд Пакет кој доставувал шпанско вино. По должината на брегот на Чарлстон, високите бранови ги спречиле бродовите да се прикотват на пристаништето. Движејќи се нагоре по брегот, бурата ги оштетила полињата со памук и ги уништила браните што ги штитат оризовите полиња на реката Купер, уништувајќи ја годишната жетва. Уредник на весникот Савана републикан составил песна во која размислува и жали за маките на морнарите кои загинале во невремето. На Саливанскиот Остров близина на Чарлстон, ураганот заглавил на плажата неколку бродови, а од Чарлстон до Џорџтаун, интензивните налети и обилните врнежи ги уништија полињата со памук и ориз во ниските региони.
Ураганот уништил бродови од Кејп Феар до Куритак, Северна Каролина, уништил култури, откорнал шуми и урнал патишта. Во Вилмингтон, невремето нанесе штета на бројни згради, меѓу кои и банката Кејп Феар, која претрпела загуба на оџаците. Пристаништата во градот, исто така, претрпело умерена штета. Производство на сол на островот Масонборо и неколку други острови претрпеле сериозни оштетувања, при што ураганот создал 4.3 метри висок бран на бура што довел илјадници килограми сол да завршат во морето. Севкупно, соларницата на островот Масонборо претрпеле приближно 60.000 долари штета. Штетата била слично голема во близина на островот Беар и локации по должината на реката Бел Даб. Уништена била и втората соларница, а на блиската плажа уништена била и резиденција при што се удавиле пет членови на семејството. Втората куќа исто така беше однесена, а четири лица беа убиени внатре. Величествените дрвја во сенка низ државата боле откорнати, а вратите на куќите во близина на Кејп Локаут се отворале и покрај тоа што биле цврсто заклучени. Во Едентон, се верувало дека ураганот бил полош од Големиот крајбрежен ураган од 1806 година. Ветровите откорнаа бројни дрвја во Фајетвил, попречувајќи ги патиштата, со слично влијание и во Рали. Значајна штета на посевите било забележана и во Винстон-Салем, каде што биле урнати оградите, а полињата со пченка, овоштарниците и шумите биле уништени.
Остатоци од мал неидентификуван бродови биле откриени, напуштени, во близина на реката Њу Ривер, веројатно се работи за доставувачи на сирење од Нова Англија. Во Беафорт на неколку структури долж крајбрежјето претрпеле оштетувања, а неколку бродови во изградба биле уништени. Во близина на банките Шеклфорд и Бог, беа уништени неколку водни летала. Бараките на тврдината извесно време биле кренати од површина, а преживеаните се држеле за нејзиниот покрив. На север, уште 30 чамци беа пронајдени уништени во близина на Окракок. Шест мажи беа убиени откако биле исфрлени од бродот Јулија, која се насука меѓу Хатерас и Окракоке. Дополнително, голем број бродови биле приземјени во близина на Кејп Хатерас. Во внатрешноста на земјата, илјадници дрвја и многу градби биле соборени, а полињата со земјоделски култури биле поплавени, со што била нарушена претстојната жетва. Њу Берн настрадал особено кога водата на реката Нојзе го прелеала коритото и го поплавила градот со 1.8 метри вода;, поплавата се сметаше за најлоша од 1795 година. Зградите се распаднаа под силата на силните ветрови и поплавите, а многу луѓе се обидоа да избегаат од своите домови. Во меѓувреме, во Вашингтон, бурата предизвика соседната река Памлико.
Четири британски бродови биле принудени да се закотват во Норфолк, Вирџинија, откако претрпеле штета на 5 Септември. Силен дожд имало и во делови од Нова Англија на 5 и 6 септември, иако не предизвикал значителна штета.
NGC 6957
NGC 6957 — спирална галаксија во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6957 се споменува и како CGCG 374-7.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6957 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 6957 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 44 м 47,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 34' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
Други поделби
Проучување на NGC 6957 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65302. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 254; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 515. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 305.
Катедрала Сан Панкрацио
Катедралата на маченикот Сан Панкрацио (порано на Свети Јован Крстител или Сантисими Панкрацио е Бонавентура ) преставува главното свето место за католичко проповедање во градот Албано Лацио, во поширокиот дел на градот Рим, во областа наречена Кастели Рома. Таа претставува црква мајка на предградието на Албано. Во месец септември 1865 година, папата Пиј IX ја подигнал до достоинство на една мала базилика.
Фондација
Христијанството било објавено и на албанската територија, па дури и во Тускулан, најверојатно од страна на Свети Петар и Свети Павле од Тарсус. Во секој случај, првите христијански спомени на албанската територија (Албано) биле од антички период. Примери за тоа тврдење биле катакомбите на Сан Сенаторе во Албано Лацио, во близина на црквата Света Марија дела Стела Овие податоци биле од IV или V век, а биле чувани во употреба се некаде до IX век. Друг антички доказ за христијанското присуство во Албано бил христијанското ораторство сместено во остатоците од републиканската вила на Вила Дорија-Памфиљ, како и христијанскиот оратор откриен во „вомиторијата “ на римскиот амфитеатар во Сан Франческо Асизи.
Првото спомнување на катедрала во Албано се појавило во Liber Pontificalis, кое се однесувало на владеењето на императорот Константин I (306 - 337) и понтификатот на папата Силвестер I (314 - 335).
Според писанието на Liber Pontificalis базиликата била изградена од страна на папата Хормизд (514 - 523) во Албано, во сопственост на извесен Мефонтис. Конвенционално во оваа „базилика“ не ја препознаваме катедралата туку црквата Сан Пјетро, најстарата архитектура, јадро на територијата на Албано, лоцирана во дел од просторот на бањите на Каракала.
Период на средниот век па сѐ до XVI век
Катедралата конечно била обновена од страна папата Лав III (795 - 816) бидејќи започнала да се распаѓа „поради долгата антика“ („која беше пред колапс поради старост“), како што потврдил анонимниот библиотекар Анастасиј во „Вита Леонис III.“ Катедралата била уништена од пожар.
Историјата говорела дека веќе во времето на Свети Франциск Асизии, францискансиот „чувар“ била основана во Албано, на земја доделена од папата Хонориј III. Фрањевските монаси се грижеле за албанската катедрала, која во тој период била напуштена. Конвенционалните монаси имале потврда за нивната духовната грижа за катедралата. Во 1560 година од страна на кардиналот бискуп Џовани Џероламо Мороне, црквата Санта Марија дел Грацие била доделена како нивно седиште.
Кардиналот бискуп Мајкл Бонели (1591 - 1598), еден од ретките кардинални епископи што се грижел за својата титуларна епархија и нивната катедрала, доаѓајќи да го посети регионот на Албано, забележал како катедралата била испразнета од свештенство, лишена од приходи и покуќнина и како се распаѓа, така што доделил донации за да се обнови истата и да се опреми со свети орнаменти. Тој напорно работел за да ги врати древните изгубени привилегии на епархиската Курија. Ги обединил албанските парохии на споменатата црква Сан Пјетро и црквата Сан Амброџио. Црквата Сан Амброџио датирала од VII век и постоела сѐ до 1796 година, кога била урната. Одредбата за обединување била ратификувана од страна на папата Климент VIII со папскиот бул „ Sacri Apostolatus Ministryio “ од 6 октомври 1593 година.
Период на XVII и XVIII век
Сегашниот изглед на фасадата на катедралата и целосното реновирање на внатрешноста се должат на кардиналот бискуп Фердинанд од Ада, кој на почетокот на XVIII век ги започнал работите, но не можел да ги заврши бидејќи починал на 27 јануари 1719 година. Со тестаментот го обврзал својот наследник да ја заврши работата околу реновирањето. Бискупот Фердинанад бил наследен од Фабрицио Паолучи, кој успеал ја заврши работата вклучувајќи го архитектот Карло Бурати. Црквата била повторно осветена од страна на бискупот и кардинал Паолучи на 5 мај 1720 година, а денот на годишнината од посветувањето бил одреден да биде 30 август секоја година. Интересот на албанските кардинални бискупи за нивното титуларно седиште се зголемил откако кардиналот Николо Марија Леркари ја подарил својата палата во Албано, сегашната Палацо Весковиле, на епархиската Курија, донација што веројатно се случила околу 1757 година. Кога кардиналот умрел наследник станал кардиналот бискуп Франческо Скипионе Марија Боргезе. Тој презел некои работи за повторно реновирање, така што неговите наследници можеле да престојуваат во Албано цели шест континуирани месеци во годината.
Папата Бенедикт XIV, на неодреден датум одобрил употреба на рокето и моцета со виолетова боја на катедралната во поглавје од каноните (за да биде идентично со она што го носат епископите).
Период на XIX и XX век
Кога Римската Република (1798-1799) била основана во Рим на 15 февруари 1798 година, Албано Лацио на 18 февруари веќе бил „република близнак“, по што следеле Фраскати, Велетри, а на почетокот на март и Марино. Спротивно на очекувањата, албанските републиканци се покажале внимателни кон религиозните прашања, толку многу што на 26 март 1798 година ја презеле одговорноста за состојбата на катедралата, принудувајќи ги според поглавјето на каноните да ги заземат приходите на кардиналот бискуп Лујџи Валенти Гонзага (кој тогаш бил далеку од градот Рим, официјално разболен и се наоѓал некаде во близина на градот Парма) и со тоа да се преземат неопходните реставраторски работи на катедралата.
Всушност биле потрошени некаде околу 72 папски скудии за сите дела, и сметката подоцна, во 1802 година била претставена на кардиналот Валенти Гонзага по неговото враќање. Кога епархиската Курија одбила да ги сноси тие трошоци, каноните започнале судски спор против генералниот викар, кој во потполност се согласувал со кардиналот епископ (како и што се очекувало, бидејќи викарот бил директно поставен од страна на епископот). Подоцна, каноните во 1805 година, се жалеле до трибуналот на Апостолската комора, кој ги сметал за фундаментално погрешни, тврдејќи дека епархиската Курија морала да плати за мали поправки, но за поголеми поправки трошоците паднале директно на трошок на парохијаните. Понатаму, каноните биле обврзани да молчат (очигледно тие ги оставиле критиките и озборувањата за епископот) и да ги платат трошоците за постапката. Незадоволни од исходот 1806 година се апелирало до највисок степен за црковна правда, Врховниот суд на Апостолската сигнатура. Но, со оглед на многу сериозната ситуација на црковната камбанарија, која во тој момент би мжела да се урне, каноните и епископот сепак се согласиле заеднички да придонесат во трошоците за обновувањето.
Накратко, во 1808 година, Заедницата на Албано била повикана да придонесе со 100 скудии (официјално дадени како биланс на вишокот на заедницата) во идните реставраторски работи. Новите реставрации биле преземени во 1821 година, од страна на Заедницата по интермедијата на окупацијата на Наполеон (1807 - 1814). Овие трошоци билре покриени со наметнување на таканаречениот „данок на воденичкиот камен“ на целото население во Албано. По крајот на реставрацијата, десната патека била повторно отворена за богослужба, а гробиштата биле преместени во црквата Санта Марија дел Стела. Последица на сето тоа било тоа што поглавјето и епархиската Курија овојпат заеднички поднеле жалба против Албанската заедница, барајќи таа да ги сноси трошоците за целосната реставрацијата. Имало серија на судења и жалби кои официјално започнале во 1866 година. Помеѓу 21 мај и 5 декември 1829 година, 248 земјотреси ја шокираа областа Коли Албани. Населението на Албано, забележувајќи дека штетата причинета од земјотресите врз луѓето и зградите е доста мала или незначителна, одлучило дека сето тоа е под заштитничкото дејство на Мадона дела Ротонда, или античката слика од Богородица зачувана во светилиштето на Санта Марија дела Ротонда. Па така на 22 и 30 август истата година биле одржани свечени прослави за да се изврши свеченото крунисување на ликот во катедралата. Сликата на Мадона дела Ротонда била свечено крунисана во катедралата по трет пат во нејзината историја. Крунисувањето било на 14 мај 1905 година, во присуство на кардиналот епископ Антонио Аљарди. Претходно поставената круна на сликата од 1829 година заедно со другиот прикачен накит и некои поранешни делови, всушност била предмет на богохулна кражба, една година претходно, во месец октомври 1904 година.
Помеѓу 1854 и 1858 година и во 1912 - 1913 година биле извршени нови реставрации во внатрешноста на црквата, што ѝ го дале сегашниот изглед. Меѓу другото, на виделина биле изнесени некои антички остатоци во страничните кораби, кои најверојатно припаѓале на базиликата изградена од страна на папата Лав III некаде во IX век од оригиналната константинска базилика.
Оттука, сегашниот изглед на црквата е условен од интервенциите на десетите години на дваесеттиот век, по повод „милениумот“ (1000 години) на базиликата (313 - 1913). Базиликата се совпаѓа со објавувањето на Миланскиот едикт.
Волонтерството наречено Винсентијан во базиликата е активно уште од 1921 година.
На 25 август 1963 година, папата Павле VI дошол да ги посети катедралата и бискупијата во Албано. Повторна посета на катедралата од страна на еден папа имаме на 19 септември 1982 година и тоа од папата Јован Павле II.
Период на XXI век
Утрото во неделата на 21 септември 2008 година, папата Бенедикт XVI бил во Албано во пасторална посета, започнувајќи од Папската вила Кастел Гандолфо, осветувајќи го новиот висок олтар, поставен како дел од најновата реставраторска работа во 2008 година. Посетата на Папата на Албано била негова осма јавна посета на една епархија од почетокот на неговиот понтификат.
На 21 септември 2019 година, папата Францеско, кој отишол да го посети Албано, отслужил миса на плоштадот Пјаца Пиа.
Надворешен изглед - опис
Фасадата на катедралата е изградена во 1722 година според дизајн на архитектот Карло Бурати, дизајнер, меѓу другото, на аквадуктите на Брачано и Беневенто, на катедралата Сан Паоло во Аверса, и на црквата Санта Марија дел Суфраџо во Аквила, која стана еден од симболите на градот по земјотресот во Аквила во 2009 година.
Во Албано архитектот Бурати создал континуирана фасада во пеперино трипартитно со пиластри од џиновски архитектонски ред, а на централниот дел поставил тимпан надграден со импозантен крст. Во средината на тимпанумот се наоѓа мермерниот грб на кардиналот епископ Фабрицио Паолучи. На краевите на фасадата има поставено два факели (кои веројатно го симболизираат слегувањето на Светиот Дух и се повторувачки елемент на фасадите на многу цркви). Подолу, покрај архитравот на таблата, се наоѓа следниот латински натпис: FABRITIUS EPISC. ALBANENSIS CARD. PAOLUTIUS (латински) Fabrizio Paolucci cardinale vescovo di Albano (италијански) Фабрицио Паолучи кардиналот епископ од Албано
Во центарот на фасадата постои слеп прозорец во имитација на „чардак на благословите“ присутен во римските папски базилики, надграден со фриз што ја прикажува дланката на мачеништвото, во врска со маченикот Свети Панкрас. На фасадата постојат три врати, а над двете странични врати два кружни фризови на кои се претставени дланките на мачеништвото.
Внатрешнен изглед
Внатрешноста на црквата, првично изгледа доцнобарокно, но под силно влијание на неокласицистичките интервенции извршени од средината на деветнаесеттиот век до првите десет години на дваесеттиот век. Катедралата има план на базилика со три кораби покриени со сводови. Од страните постојат шест странични капели опремени со слики од XVII и XVIII век.
Контра фасадата
Контрафасадата е зафатена од голема хорска мансарда која ги поддржува оргулите. Над неа ја читаме комеморативната плоча на кардиналот бискуп Фердинандо од Ада поставена од неговиот наследник Фабрицио Паолучи:
ФЕРДИНАНДИС ЕПИСКОП АЛБАНСКИ
С.Р.Е. КАРТИЧКА ОД АБДУА
ДА ЈА ВРАТИ ОВАА КАТЕДРАЛНА ЦРКВА ДО ЗАСТАРЕНА СТАРОСТ СТИГНУВАЊЕ ОД ТЕМЕЛИТЕ НЕПРАВИЛНО ПРЕСРЕКУВАНА СО СМРТ
ПЕШТЕРИ СОВРШЕНА ВОЛЈА
ЌЕ ДОБИВАМ МАЛКУ ВО ЕПИСКОПИЈАТА
СПОМЕНИК НА БЛАГОДАРНАТА ДУША
Во близина на крстилницата се чува плоча првично прикажана на фасадата: тоа е копија на хирографот со кој папата Паскал II во 1118 година им ја изразил својата заслуга на Албанците, ослободувајќи ги од плаќање одредени даноци.
Во криптата под презвитериумот се зачувани некои од јонските капители на античката ранохристијанска базилика што папата Лав III (795-815) ја обновил по еден огромен пожар. По различни перипетии и модификации, како што се изградбата на сакристијата и малите соседни гробишта, во 1772 година кардиналот Фабрицио Паолучи ја изградил сегашната фасада, врз основа на проектот на архитектот Карло Бурати, додека сегашниот изглед на базиликата го имала од 1913 година, по новите прилагодувања и реставрации извршени повеќе од половина век, со финансиски придонес на жителите на Албано.
Со овие интервенции биле изложени низа колони од средновековната катедрала Лав III и црквата била посветена не само на Свети Јован Крстител, туку и на Свети Панкрацио и двајцата заштитници на градот.
Во катедралата постои вреден ранохристијански мермерен саркофаг, со централна молитвена фигура.
Список на државни водачи во 1370 година
Ова е список на државни водачи во 370 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Св. Петка“ - Долно Оризари
Свети Никола — црква во селото Долно Оризари, Битолско. Сместена во јужниот дел од селото.
Историја
Од натписните плочи до влезот на црквата се забележува дека истата била изградена во 1930 година. Познато е дека била подигната на темели од 1860 година.
814 п.н.е.
814 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 814. година пред новата ера, 814. од првиот милениум п.н.е., 14. од 9 век п.н.е. и петта од 810-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Црква „Св. Петка“ - Долно Оризари
Архитектура
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и се издига над помошниот објект.
814 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4694 и 4695 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3936 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2946 и 2947 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 61 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 814 година се протега во 1822 и 1823, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1882 и 1883 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 271 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1479 и 1478 исламска година пред хиџра.
Билтховен
Билтховен (52.13333°N, 5.2°W) е село во холандската прокраина Утрехт. Тоа е дел од општина Де Билт. Во Билтховен има железничка станица за врски со градовите Утрехт, Аме рсфорт и Барн. Тоа е дом на Холандскиот Националниот Институт за Јавно Здравство и животна Средина, RIVM; и на Union Mundial pro Interlingua, UMI, кој ги промовира на меѓународно ниво.
Статистички областa "Билтховен", кој исто така може да го вклучува и околното село, има население од околу 17560 жители.
Историја
Историјата на градот датира од 20 август 1843 година, денот кога железничката пруга помеѓу Утрехт-Амерсфорт започнала да функционира. Станицата е поставена на раскрсницата на патеката со Сустдајквех. На почетокот холандските железници не планирале станицата да биде поставена на ова место.
Околу 1900 година, првите вили се појавиле во кругот на нова станица. Возниот сообраќај кон и од новата станица, се зголемил значително во исто време: во 1902 година, можело да се користи возот во двете насоки 52 пати на ден. Како резултат на тоа, железничката врска со градот, и фактот дека земјата во близина била релативно евтина, бројот на вилите продолжил да расте брзо.
Во тоа време името на градот  сè уште бил Билт-станица, но бидејќи таа веќе не била само една станица, името било сменето во текот на состанокот на Советот на 23 мај 1917 година. Неколку имиња биле презентирани, меѓу кои Билт-Баитен, Билтвајк и Лејен. На крајот било избрано името Билтше Даунен. Сепак, ова име не било прифатено од страна на холандските железници. За оваа причина, на 11 октомври 1917, на наредниот состанок на Советот бил посветен на именување на селото. На тој состанок на Советот, било дискутурано за неколку имиња, како што се Лејенховен, Билт-Хох и Билтхоф. Мнозинството на Советот на крајот се согласило за името на Билтховен (која е множина од Билтхов), кој бил предложен од страна на член на Советот.
Значајни настани
Три меѓународниот мировни групи биле основани во Билтховен во периодот на првата Светска Војна:  Меѓународната Заедница на Помирување во 1919 година, Меѓународна граѓанска услуга во 1920 година и " Меѓународна против војна во 1921 година. Основањето на сите три групи се одржала во домот на Кес и Бети Бук.
Зајак (соѕвездие)
Зајак — соѕвездие сместено малку јужно од небесниот екватор, веднаш на југ од Орион. Името потекнува од латинскиот збор Lepus, што значи зајак. Иако зајакот не претставува некој значаен лик од старогрчката митологија, Зајак сепак било едно од 48 соѕвездија забележани од страна на Птоломеј во век, и останало едно од 88 современи соѕвездија. Со местоположба под соѕвездието Орион (ловецот), и понекогаш се претставува како да е спотеран од Орион или пак од ловечките кучиња на Орион.
Историја и митологија
Зајак најчесто се претставува како зајак кое е ловен од страна на Орион, чии ловечки кучиња (Големо Куче и Мало КучеCanis) се здадени во прогон на истиот. Соѕвездиети исто така се поврзува и со месечевата митологија, како Месечев Зајак.