cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 344 година
Ова е список на државни водачи во 44 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 190A
IC 190A — галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 190A се споменува и како ESO 92-12, IRAS 10075-6647.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 190A е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 190A има привидни димензии од 3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 8 м 50,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -67° 1' 54". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на IC 190A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29512.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
NGC 6754
NGC 6754 — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6754 се споменува и како ESO 231-25, AM 1907-504, IRAS 19075-5043.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6754 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6754 има привидни димензии од 1,8' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 11 м 25 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 38' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 6754 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62871. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 435; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8387. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Црвовидна змија
Црвоцидна змија — вид на змија од родот на слепите змии (Typhlops). Живее на Балканскиот Полуостров, Егејските Острови и Кипар, сè до Авганистан.
Оваа змија е единствениот вид на слепа змија што живее во Македонија, и воопшто во Европа.
NGC 4158
NGC 4158 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4158 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4158 има привидни димензии од 2' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 4158 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38802. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Ана Мајани
Ана Мајани (4 февруари 1936 - 28 февруари 2021 година) била италијански претприемач, позната како „кралица на чоколадото“.
Ран живот и образование
Мајани била родена во Болоња, Италија, каде што нејзиното семејство поседувало фабрика за чоколади. На 15 годинишна возраст останала бремена. По завршувањето на студиите, кога имала 18 години, започнала да работи во семејниот бизнис со чоколади, соработувајќи со нејзиниот татко Франческо. Нејзината мајка, Луиза Каведони, била домаќинка.
Кариера
Нејзината семејна фабрика за чоколада била основана од нејзините предци во 1796 година. Мајани ја презела контролата врз компанијата во 1985 година, но дотогаш семејството ги продало најголемиот дел од акциите во компанијата. За да си ја врати сопственоста таа морала да ја стави под хипотека својата куќа. Мајани станала потпретседател, заедно со синот Франческо Мезадри Мајани, кого го нарекувала „брат“ затоа што биле многу блиски според возраста. За финансиите се грижел нејзиниот син, додека Мајани дизајнирала десетици нови форми, текстури и пакувања за нивните чоколадни колекции. Таа ги претворила чоколадите на нејзиното семејство во дизајнерски предмети и додала харизма на брендот на компанијата.
Мајани починала во Болоња на 28 февруари 2021 година, на 85-годишна возраст, од СОВИД-19. Чоколадната фабрика, во времето на нејзината смрт, со 225 годишна историја, била најстарата фабрика за чоколади во Италија.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Сафет Зец
Животопис
Сафет Зец е роден во градот Рогатица во семејство Бошњаци, тој дипломирал на Школата за применета уметност во Сараево во 1964 година. Во 1969 година Ликовна уметност во Белград, а потоа во 1972 година ги заврши своите постдипломски студии на истиот универзитет.
Во седумдесеттите години, Сафет Зец приредува познати и истакнати изложби особено во доменот на поетскиот реализам поетскиот реализам. Тој бил еден од најпознатите уметници во Југославија за време на раните деведесетти. До 1989 година, тој живееше и работеше во Белград со своето семејство, се вратил во Сараево следната година. Ја напуштил земјата во 1992 година заради војната и заминал во Удине, Италија.
Сафет Зец подготвил над 70 самостојни изложби во Босна и Херцеговина и во големите градови низ целиот свет. Тој е исто така член на „Здружението на визуелни уметници на Босна и Херцеговина“. Добитник е на над 20 награди и е признаен за неговата работа. Во 2007 година тој беше награден со Орден за уметност и литература на Франција. Неговите дела се наоѓаат во најголемите европски и меѓународни галерии, како и приватни колекции.
Денес тој живее и работи во Венеција, Сараево, Париз и Пожетел.
Лукавац
Лукавац — град и општина во североисточниот дел на Босна и Херцеговина, како дел од Тузланскиот кантон. Според податоците од пописот во 2013 година, Лукавац има 12.490 жители.
Историја
Во близина на градот биле пронајдени остатоци од бронзено време, што укажува дека овој регион бил населен уште во праисторијата.
Името на Лукавац за првпат во пишаните документи се споменува во 1528 година како Горнен и Долен Лукавац, додека во пописот во 1885 се нарекува Турски Лукавац и Српски Лукавац.
Увозна квота
Економски ефекти на увозните квоти
Квотите се количински ограничувања на меѓународната трговија, но нивните економски ефекти се слични на оние на царините (кои се ценовни ограничувања). На пример, со увозните квоти се ограничува количеството на некој производ што може да се увезе во земјата. Така, квотите ја намалуваат понудата на домашниот пазар и предизвикуваат пораст на цената на производот. Слично на царините, тоа предизвикува намалување на побарувачката и потрошувачката на производот, како и вклучување на домашните неефикасни фирми во производството и продажбата на тој производ. Меѓутоа, квотите не ги зголемуваат приходите во државниот буџет, а тоа значи дека тие им предизвикуваат загуба на потрошувачите (ја намалуваат нивната благосостојба), а придобивките од квотите (профитот) целосно одат во рацете на фирмите кои ги добиле квотите за увоз на некој производ. Поради тоа, квотите се најштетниот инструмент на протекционистичката политика.
Борис Пашански
Борис Пашански (роден на 3 ноември 1982 година во Белград) е поранешен српски тенисер кој својот најдобар сингл пласман го постигнал на 27 февруари 2006 година, кога го зазел 55-то место на АТП листата. Најголемиот успех на АТП турнирите остварил во 2006 во  Буенос Аирес кага је играл во финалето во конкуренција парови.
На Гренд-Слем турнирите стигнал до најдалечното коло на Австралија Опен. Претставувајќи ја Малта, тој освоил сребрен медал во сингл на Малите европски игри 2005 година во Андора.
За Дејвис куп репрезентацијата на Србија играл на девет натпревари со сооднос победа и пораз 6:3.
Приватен живот
Почнал да игра тенис на седумгодишна возраст во локален клуб, во близина на неговиот дом. Живее во Малта. Неговиот татко Милан е поранешен кошаркарски репрезентативец, дипломирал политички науки и е експерт во областа на тероризмот. Дедо му Ратибор настапувал за српската фудбалска репрезентација. Постарата сестра на Борис, Мања Стефановиќ, има диплома по економија, магистер по производство и работи во Институтот за психоенергетски истражувања во Белград. Теренот каде што најмногу сака да игра е земја. Да не играл тенис, ќе одберел да биде гитарист. Тој е голем обожавател на Џим Морисон и Роџер Вотерс.
Тимски натпревари: 1 (0: 1)
1 2013 година играл само во првото коло од Дејвис купот
Северноафрикански поход
Пустинска војна
Две кампањи
- Источноафриканска кампања јуни 1940 – ноември 1941 - Северноафриканска кампања 10.06.1940 – 13.05.1943
Источноафриканска кампања
- Мусолини поради одврзаните раце за контрола на Средоземното Море сака да ја намали британската моќ во истото.
- Остварување на планот ќе се случи кога ќе се затвори влезот во Црвеното Море кај Аденскиот Залив. - Поради ова Италијанците преземаат офанзиви. Бројчено надмоќни ги тераат Британците да се повлечат во Битката кај Туг Арган, по што Британците се повлекуваат преку градот Бербера. - Италијанска Источна Африка сега се граничела со британска Кенија и Судан. - јануари 1941, од Аден (денешен Јемен) каде се повлекуваат, Британците преземаат контраофанзива, и преку Судан ја заземаат Еритреја. Во тоа време Италијанците се нападнати и од југ од домородна војска под раководство на Британците. - Британските две воени групи тргнуваат да се пресметаат со италијанска Сомалија и да го завршат походот во главниот град на Абисинија - Адис Абеба. На 16 мај Италијанците се предаваат. - Со ослободувањето на Абисинија, Британците го враќаат на власт и императорот Хајле Селасие кој со месното население ѝ помага на британската војска.
Северна Африка - пустинската војна
- Италијанските сили во Северна Африка се значително поголеми во однос на британските. Ген. командир на Британците на Блискиот Исток и Северна и Источна Африка е Арчибалд Вејвел од јули 1939 за зајакнување на одбраната на Суец. Западната пустина на египетската граница ги делела двете страни на фронтот.
- 13.9.1940 Италијанците напредуваат 80 киломентри во пустината и градат неефективен систем на фортификациони кампови поради нивната оддалеченост. Британците, иако бројчено послаби, ги напаѓаат и успеваат да направат голем пљачкашки напад.
- Британците немаат доволно војници да го капитализираат целосното италијанско повлекување до 3 јануари 1941 кога се намалува опасноста од освојување на британските острови па северноафриканските сили се засилуваат и успеваат да ја скршат италијанската одбрана на Сиренајка во операцијата Компас. - Така се подготвил теренот за заземањето на Бенгази, но на 3.02.1941 Италијанците се спремаат да го напуштат градот. Британците ги пресретнуваат и успеваат да им го одземат оружјето. - Со уништувањето на армијата на Грацијани, Bританците имаат пат до Триполи. Но, Черчил праќа дел од трупите да се спротивстави на германскиот напад на Грција. Таа можност за брзо разрешување на северноафриканската ситуација е изгубена. Британците ќе се соочат со генерал Ервин Ромел кој добива наредба да земе една механизирана единица за помош на Италијанците. - Ромел со самото пристигнување во Триполитанија пробува офанзива со сите сили кои му се на располагање, да го зафати брегот кај Агхеила во што и успева и на 31 март продолжува со навлегување.
- Непочитувајќи наредби да ја задржи позицијата до мај, Ромел продолжува на 2 април. Британците се во конфузија и го евакуираат Бенгази. Германците на 6 април 1941 успеваат да ги заробат двајцата британски генерали - командири на Западната пустинска војска. - Германците ја освојуваат Киренајка, освен гарнизонот во Тобрук кој ги одбива нападите. Ромел остава италијански гарнизон да ја држи опсадата на овој битен стратешки град кој ќе издржи и ќе ја намалува снабденоста на единиците на Оската. - Ромел го достигнал градот Солум на египетската граница. Германската команда, загрижена за брзината на неговото напредување без Тобрук го праќа генерал Фон Паулус да го смири Ромел. Тој ќе прати извештај за слабата позиција на Ромел кој Британија ќе го пресретне. Черчил ќе почне да го притиска Вавел да почне контраофанзива.
- Германците добиваат засилувања од конвојот Тигар. Вејвел сакал да го заземе преминот Халфаја. Под команда на бригадниот генерал Гот акцијата „Храброст“ ќе доживее неуспех. Ромел мора да се вкопа со ПВО оружјето. Британците преминот Халфаја го нарекуваат Хелфаја (Hellfire, Пеколен оган).
- Следниот ден е лансирана операцијата „Крстосувач“, која дала некакви резултати, но Ромел организирал успешна одбрана. Сепак, по тешки борби, Ромел се повлекува. Оваа операција за Британците е чиста победа која не ја искористиле поради немање засилувања.
- Во текот на декември, линиите за снабдување на нацистите се подобриле. На 26 декември одбиле еден британски напад, а месец дена подоцна направиле изненадувачка офанзива за Британците со која извојуваат значајна победа и стигаат до Газала на 4.2.1942 каде запираат два месеци. - Черчил притискал кај Аучинлек да почне нов напад, но Ромел го престигнал и на 26.5.1942 ја почнал операцијата Венеција. На 6 јуни покрај неуспесите Ромел успеал да ги спречи противнападите и на 11 јуни ја скршил британската линија, која сега се извлекувала кон египетската граница. На 15 јуни се свртел кон Тобрук, за на 21 да ја заземе тврдината со огромни залихи. Ова ќе има последици за Оската, бидејќи Черчил, кој е на состанок со Рузвелт ќе добие понуда за помош од него. - Ромел унапреден во фелдмаршал ги гони Британците, кои се засолниле во Ел Аламејн. Ромел го нападнал на 1 јули, но три недели неговата офанзива била во застој. - Черчил го поставил Александар на местото на Аушинлек, a на местото на Гот кој загинал, дошол непознатиот пор. генерал сер Бернард Л. Монтгомери. - 31.8.1942 Ромел го почнал, според него, последниот напад до Нил. Британците успеале да го задржат Ел Аламејн. Сега Монтгомери мирно спремал противнапад. Имал трипати повеќе војска од Ромел и голема воздушна поддршка. Битката за Ел Аламејн Монтгомери ја почнал на 23 октомври под името операција „Суперчарџ“ (Supercharge), а по првичните мали успеси направил уште една навала. - Африканскиот корпус почнал да се распаѓа. Следните три месеци пустинската лисица бега од Монтгомери. Ромел стигнува до Триполи, а потоа и до Туниската граница на крајот на јануари 1943. Додека стигнал таму, уште една Сојузничка сила веќе го чекала. Неговата одлука за повлекување не била само слабоста во воената сила туку и новата ситуација со инвазијата на Мароко и Алжир во ноември 1942.
- Англо-американската инвазија се дискутирала уште од 1942. Под притисок на Сталин за трет фронт, Западните сојузници преговарале каде да се случи - напад на Европското копно од Британските острови или британскиот план за инвазија на Северна Африка (Гимнастичарот и Супер гимнастичарот). Американците го прифатиле британскиот избор само ако американски генерал ја предводи акцијата. Така е избран Двајт Ајзенхауер на чело на акцијата за амфибиски напад на плажите од Мароко до Тунизија.
- На 8.10.1942, четири дена откако Ромел го почнал повлекувањето, со нападот на плажите на Американците настанува конфузија. Операцијата „Факел“, со помош на француската вишиевска влада имала за цел освојување на туниското пристаниште и воздухопловните бази околу градот Тунис.
- Камpањата за Африка во овие моменти била логистичка битка. Оној кој насобрал најмногу сили ќе победи. За Германците, Тунис е клучен да се зачува војската на Ромел додека да стигнат засилувања со новите Панзер IV Тигар тенкови. - На 28.11 сојузниците стигнуваат блиску до Тунис, но со противнапад Ромел ги одбива. Германците ја добиваат првичната трка поради пократките линии за снабдување. Во јануари 1943 зимските дождови ги прекинуваат операциите и времето се користи за подготовки. Африканскиот корпус на 14.2.1943 преминува во последна офанзива. САД го претрпува првиот голем воен пораз a разделената Германска структура и засилувањата на сојузниците го запираат нападот. Потоа сојузниците ги преосвојуваат истите територии.
- Сојузниците се прегрупираат-Ајзенхауер станува врховен командант. И кај Оската доаѓа до прегрупирање – Ромел е командир на вооружената африканска групација (Африканскиот корпус, Арнимовата оклопна армија и Италијанската прва армија). Веројатно не бил најдобриот избор. Фруструран поради долгата кампања, бил уморен за нови борби. Силите на Оската биле сè послаби. - Британците ги гледаат Американците како „нашите Италијанци“ поради слабата воена подготвеност. Затоа Монтгомери на 26.3 тргнува со напад и успева да се пробие низ противничките линии. Италијанскaта прва армија и Африканскиот корпус се повлекуваат. Сојузниците се спојуваат и ги ставаат силите на Оската во мали џепови. На 7.5 ослободен е Тунис од генерал Монтгомери. - Стратешки, во Северноафриканската кампања Сојузниците првпат одлучно ја победуваат Оската на копно, со што психолошкото значење на победата е големо.
- САД влегуваат во војната и со Британија ги усовршуваат комбинираните командни структури, а француските партизани се организираат под команда на Западните сојузници. Но, тие сега се надвор од позиција, бидејќи нападот на Италија ќе треба да се прави со поморски напредувања.
- Поразот е стратешко назадување за Германија и заканата за стратешките линии на Британија исчезнува. Силите кои Хитлер ќе ги изгуби во мај 1943 можеби би направиле разлика на другите фронтови, додека тактички и операционо победата мора да им се припише на сојузниците и покрај војничката храброст на Ромел и неговиот Африкански корпус. Во логистичкиот хаос повеќе се снашле Сојузниците и успеале да го добијат овој значаен фронт.
Список на државни водачи во 1655 година
Ова е список на државни водачи во 655 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Александар Пандов
Александар Пандов (р. 1971 во ) — поранешен пратеник на ВМРО-ДПМНЕ и член на Извршниот комитет на партијата, а сега истакнат аналитичар. Како пратеник во Собранието на Македонија бил член на пратеничката група на Собранието за соработка со Парламентот на Република Бугарија.
Во 1997 година учествувал во студентските протести против наставата на албански јазик на Педагошкиот факултет во Скопје. Како член на ВМРО-ВМРО (Вистинска македонска реформска опција, предводена од Борис Змејковски) тој претставува близок соработник на Борис Стојменов.
Рани години и образование
Александар Пандов е роден во 1971 година во Скопје. Завршил историја на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Добро го познава англискиот јазик.
Професионални активности
Работел како директор на Радио РОС. Бил ангажиран од рускиот стопанственик Сергеј Самсоненко како директор на ланецот на обложувачници Бетсити Балкан.
Политички активности
Во 1997 година учествувал во студентските протести против наставата на албански јазик на Педагошкиот факултет во Скопје.
Бил пратеник на ВМРО-ДПМНЕ и член на Извршниот комитет на партијата. Како пратеник во Собранието на Република Македонија бил чен на пратеничката група на Собранието за соработка со Парламентот на Република Бугарија.
Како член на ВМРО-ВМРО (Вистинска македонска реформска опција, предводена од Борис Змејковски) тој претставува близок соработник на Борис Стојменов.
По смената на Љубчо Георгиевски станува дел од фракцијата која ја предводи Марјан Ѓорчев. Потоа станува член на Земјоделската партија.
Во 2015 година тврди дека не е член на ВМРО ДПМНЕ.
20000 Варуна
20000 Варуна, привремена ознака — голем заднептунски објект во Кајперовиот Појас. Бил откриен во декември 2000 година од американскиот астроном Роберт Мекмилан за време на истражувањето на Спејсвоч во Националната опсерваторија „Кит Пик“. Има издолжена форма поради брзата ротација. Името го добило по хинду божеството Варуна, едно од најстарите божества споменати во ведските текстови.
Пресметките од светлинската крива на Варуна покажуваат дека тоа е Јакобиски елипсоид, кој има издолжена форма поради неговата брза ротација. Површината на Варуна има умерено црвена боја поради присуството на сложени органски соединенија на нејзината површина. Водениот мраз е исто така присутен на неговата површина и се смета дека бил изложен од минатите судири што може да предизвикале и брза ротација на Варуна. Иако не се пронајдени природни сателити или директно снимени околу Варуна, анализата на варијациите на нејзината светлинска крива во 2019 година сугерира присуство на можен сателит кој орбитира блиску околу Варуна.
Откритие
Варуна била откриен од американскиот астроном Роберт Мекмилан со помош на телескопот Спејсвоч од 0,9 метри за време на рутинско истражување на 28 ноември 2000 година. Истражувањето преку Спејсвоч го спровел Мекмилан во Националната опсерваторија „Кит Пик“ во близина на Тусон, Аризона. Во времето на откривањето, Варуна се наоѓала на умерено густо ѕвездено поле блиску до северниот галактички екватор. Иако Варуна не била откриена од компјутерскиот софтвер на Мекмилан во реално време, тој имал можност да ја идентификува Варуна како се движи бавно меѓу ѕвездите во заднина со рачно споредување на повеќе скенирања на истиот регион со помош на техниката на трепкање. По набљудувачката смена на Мекмилан, последователните набљудувања на Варуна биле спроведени од астрономот Џефри Ларсен со цел да се потврди објектот. До крајот на набљудувачката смена на Ларсен, и Мекмилан и Ларсен направиле вкупно 12 набљудувања во текот на три ноќи.
Откривањето на Варуна било формално објавено во Електронски расписи за мали планети на 1 декември 2000 година. Нему му била дадена привремената ознака, што укажува дека е откриена во втората половина на ноември 2000 година. Варуна бил 2667-от објект забележан во втората половина на ноември, како што е наведено со последната буква и бројки во неговата привремена ознака. Во тоа време, се сметало дека Варуна е една од најголемите и најсветлите помали планети во Сончевиот Систем поради нејзината релативно висока привидна магнитуда од 20 за далечен објект, што имплицирало дека можеби е околу една четвртина од големината на Плутон и споредлива по големина со џуџестата планета Церера.
Последователно, по објавувањето на откритието на Варуна, германските астрономи Андре Кнофел и Рајнер Стос ги пронашле претходните слики на Варуна во Паломарската опсерваторија. Една посебна снимка, која е направена со телескопот од Биг Шмит на Паломарската опсерваторија во 1955 година, покажала дека Варуна се наоѓа на три степени подалеку од нејзината екстраполирана местоположба врз основа на приближната кружна орбита утврдена во декември 2000 година. Најстарата позната слика на Варуна е направена на 24 ноември 1954 година. Овие снимки од претходното откривање заедно со дополнителните набљудувања од Јапонија, Хаваи и Аризона им помогнале на астрономите да ја усовршат нејзината орбита и да ја одредат соодветната класификација на Варуна.
Во јануари 2001 година, на Варуна ѝ било доделено број за мала планета 20000 од Центарот за мали планети бидејќи нејзината орбита била добро одредена од сликите од претходното закривање и последователните набљудувања. Малата планета со број 20000 била особено избрана за да ја одбележи големината на Варуна, која била најголемиот класичен објект на Кајперовиот Појас познат во тоа време и се верувало дека е голема колку Церера. Бројот 20000 е исто така избран за да ја одбележи случајната 200-годишнина од откривањето на Церера, што се случило во истиот месец со нумерирањето на Варуна.
Име
Варуна е именувана по истоименото хинду божество Варуна, според конвенцијата за именување на Меѓународниот астрономски сојуз за објектите од Кајперовиот Појас што не звучат според божествата на создавачите. Името било предложено од индискиот кореограф Мриналини Сарабхаи и било одобрено од МАС во март 2001 година. Варуна е едно од најстарите ведски божества на хиндуската литература, споменато во најраните химни на Ригведа. Во хинду книжевноста, Варуна ги создавал и претседавал со водите на небото и океанот. Варуна е крал на боговите и луѓето и универзумот и има неограничено знаење.
Орбита и класификација
Варуна кружи околу Сонцето на просечно растојание од 42,7 AU, потребни се 279 години за да се заврши целосната орбита. Нејзината орбита е речиси кружна, со мала орбитална ексцентричност од 0,056. Поради нејзината мала орбитална ексцентричност, нејзиното растојание од Сонцето малку варира во текот на нејзиното орбита. Минималното можно растојание на Варуна (МРОЗ) од Нептун е 12.04 AU. Во текот на својата орбита, растојанието на Варуна од Сонцето се движи од 40,3 AU на перихел (најблиско растојание) до 45,1 AU на афел (најдалечно растојание). Орбитата на Варуна е наклонета кон еклиптиката за 17 степени, слично на орбиталната наклонетост на Плутон. Варуна го помина својот перихел во 1928 година и моментално се оддалечува од Сонцето, и ќе се приближи до афелот до 2071 година.
Со речиси кружна орбита на околу 40 до 50 AU, Варуна е класифициран како класичен предмет на Кајперовиот Појас (KBO). Големата полуоска на Варуна од 42,8 AU е слична на онаа на другите големи класични KBO како што е Квавар ( a =43,7 AU) и Макемаке (a=45,6 AU), иако другите орбитални одлики, како што е наклонот, многу се разликуваат. Варуна е член на „динамички жешката“ класа на класични KBO, што значи дека има орбитална наклонетост поголема од 4 степени, што е наметната максимална наклонетост за динамички студените членови на нејзината популација. Како класичен КБО, Варуна не е во орбитална резонанца со Нептун и исто така е ослободена од какви било значајни растројувања од Нептун.
Ротација
Варуна има брз период на ротација од приближно 6,34 часа. Ротацијата на Варуна првпат била измерена во јануари 2001 година од астрономот Тони Фарнам со помош на 2,1-метарскиот телескоп на опсерваторијата Мекдоналд, како дел од студијата за ротацијата и боите на далечните објекти. Фотометријата на CCD на светлинската крива на Варуна во 2001 година открила дека прикажува големи варијации на осветленоста со амплитуда од околу 0,5 магнитуди. Измерената вртежна светлинска крива на Варуна обезбедила два двосмислени периоди на ротација од 3,17 и 6,34 часа. Дополнителни можни периоди на ротација од 2,79 и 3,66 часа, исто така, биле добиени од Farnham, иако овие вредности не можеле да се исклучат во тоа време.
Интерпретацијата со еден врв на вртежната светлинска крива на Варуна (3,17 ч.) би добила сферична форма за Варуна, со албедо одлики на нејзината површина кои би ги објасниле нејзините варијации на осветленоста. Меѓутоа, за да може ова толкување да биде валидно, Варуна мора да има густина многу поголема од (приближно густината на водата), во спротивно ќе се деформира и ќе се распадне бидејќи дадениот вртежен период ја надминува критичната стапка на ротација од ~ 3,3 часа за тело со густина од  g/cm3. Интерпретацијата со двоен врв на вртежната светлинска крива на Варуна (6,34 ч.) би претпоставила дека обликот на Варуна е издолжен елипсоид, со проценет a / b сооднос од 1,5–1,6. Вртежната светлинска крива на Варуна подоцна била истражена од астрономите Дејвид Џевит и Скот Шепард во текот на февруари и април 2001 година, кои заклучиле дека интерпретацијата со двоен врв за светлинската крива на Варуна е најверодостојното решение поради отсуството на вртежни варијации во бојата на Варуна во видливиот спектар.
Испитувањето на минатите фотометриски набљудувања на кривата на светлината на Варуна покажале дека замавот на нејзината светлинска крива се зголемила за приближно 0,13 магнитуди од 2001 до 2019 година. Ова зголемување се должи на комбинираните ефекти на елипсоидната форма на Варуна, ротацијата и различниот фазен агол. Геометриските модели за променливиот замав на Варуна дале неколку можни решенија за ориентацијата на вртежните полови на Варуна во еклиптички координати, со најдоброто решение кое усвојува десно воздигнување на оската на вртење и деклинација од 54° и −65°, соодветно. Најдобро одговара ориентација на полот на Варуна имплицира дека се гледа на блискиот раб на конфигурацијата, во која екваторот на Варуна речиси е свртен директно кон Земјата.
Се верува дека брзата ротација на Варуна е резултат на нарушувачки судири кои ја забрзале нејзината ротација за време на формирањето на Сончевиот Систем. Сегашната стапка на судир во заднептунскиот регион е минимална, иако судирите биле почести за време на формирањето на Сончевиот Систем. Сепак, Џевит и Шепард пресметале дека стапката на прекинувачки судири меѓу големи заднептунски објекти (ЗНО) за време на формирањето на Сончевиот Систем е крајно невообичаена, контрадикторна со сегашното изобилство на бинарни и брзо ротирачки ЗНО за кои се верува дека потекнуваат од такви судири. За да се објасни изобилството на бинарни и брзо ротирачки ЗНО, стапката на судири меѓу ЗНО најверојатно се зголемила како резултат на надворешната миграција на Нептун што ги нарушува орбитите на ЗНО, со што се зголемува честотата на судири што можеби довело до брза ротација на Варуна.
Големина и облик
Како резултат на нејзината брза ротација, обликот на Варуна се деформира во триаксијален елипсоид. Со оглед на брзата ротација, ретка за објекти толку големи, обликот на Варуна е опишан како Јакобиски елипсоид, со однос a / b од околу 1,5–1,6 (во кој најдолгата полуоска a на Варуна е 1,5–1,6 пати подолга од нејзината b полуоска). Испитувањето на светлинската крива на Варуна покажало дека најдобро одговара модел за обликот на Варуна е триаксијален елипсоид со полуоските a, b и c во сооднос во опсег од b / a = 0,63-0,80, и c / a = 0,45-0,52.
Поради елипсоидната форма на Варуна, повеќекратните набљудувања дале различни проценки за нејзиниот пречник, кои се движат од 500-1000 километри. Повеќето проценки на пречникот за Варуна биле утврдени со мерење на нејзината топлинска емисија, иако проценките на големината биле ограничени на помали вредности како резултат на повисокото албедо утврдено со топлински мерења базирани на вселената. Набљудувањата на ѕвездените прикривања од Варуна, исто така, дало проценки за различни големини. Прикривање од Варуна во февруари 2010 година дал акорд со должина од 1,003 километри, со заклучок дека е преку неговата најдолга оска. Подоцнежните прикривања во 2013 година и 2014 година дале просечни пречници од 686 и 670 километри соодветно.
Од откривањето на Варуна, била откриена и Хаумеја, уште еден поголем брзо ротирачки (3,9 часа) објект кој е двојно поголем од Варуна, и исто така се смета дека има издолжена форм,  иако малку помалку изразена (проценети соодноси од b / a = 0,76~0,88, и c / a = 0,50~0,55, веројатно поради поголема проценета густина приближно  ).
Џуџеста планета?
Астрономот Гонзало Танкреди сметал дека Варуна најверојатно е џуџеста планета и во форма на Јакобиски елипсоид. Лакеда и Џевид проценуваат дека Варуна има прилично мала густина, од, веднаш под критериумот за минимална густина на Танкреди. И покрај ова, тие претпоставуваа дека Варуна е во хидростатска рамнотежа за нивните пресметки. Астрономот Вилијам Грунди и неговите колеги предлагаат темни, ЗНО со мала густина со опсег 400-1000 километри кои веројатно се некомпресирани и се делумно порозни тела. Додека поголемите објекти во овој опсег, како што е Варуна, можеби целосно се срушиле во цврст материјал во нивната внатрешност, нивните површини веројатно остануваат некомпресирани. Односно, тие не би биле во хидростатска рамнотежа и не би биле џуџести планети.
Топлински мерења
Набљудувањата на земјата на топлинската емисија на Варуна од 2000 до 2005 година дадоа проценки со голем пречник од 900 до 1060 километри, што го прави споредлив со големината на Церера. Спротивно на копнените проценки, вселенските топлински набљудувања од вселенскиот телескоп „Спицер“ обезбедиле опсег со помал пречник од 450-750 километри. Неусогласеноста помеѓу проценките за големината на земјата и вселената се должи на ограничените забележливи бранови должини за набљудувања на земјата, како резултат на апсорпцијата на атмосферата на Земјата. Далечните заднептунски објекти како што е Варуна суштински испуштаат топлинско зрачење на подолги бранови должини поради нивните ниски температури. Меѓутоа, при долги бранови должини, топлинското зрачење не може да помине низ атмосферата на Земјата и набљудувањата на земјата може да ги измерат само слабите термални емисии од Варуна на блиску инфрацрвени и субмилиметарски бранови должини, што ја попречува точноста на термалните мерења на земјата.
Набљудувањата базирани на вселената обезбедиле попрецизни топлински мерења бидејќи тие се способни да ги измерат топлинските емисии на широк опсег на бранови должини кои вообичаено се мешаат од атмосферата на Земјата. Прелиминарните топлински мерења со „Спицер“ во 2005 година обезбедиле повисоко ограничување на албедото од 0,12 до 0,3, што одговара на ограничување со помал пречник од 450-750 километри. Понатамошните топлински мерења на Спицер на повеќе опсези на бранови должини (појаси) во 2007 година дале проценки на просечниот пречник околу и  за еднопојасно и двопојасно решение за податоците, соодветно. Од овие резултати, усвоениот среден пречник бил 500 километри. Последователните термални набљудувања со поголем опсег од вселенската опсерваторија Хершел во 2013 година дале просечен пречник од, во согласност со претходните ограничувања за пречникот на Варуна.
Прикривања
Резултати од истиот настан од Камалау, Параиба, приближно 450 километри на југ (и на она што било предвидено да биде појужниот дел на патеката во сенка), покажале прикривање од 28 секунди, што одговара на приближно 535 километри акорд, многу подолг отколку што инаку можело да се очекува. Сепак, Кишада, 255 километри јужно од Сао Луис – меѓу него и Камалау – имале негативен резултат. За да се земат предвид негативните резултати на Кишада, очигледната заобленост (израмнување) на Варуна била наметната на минимална вредност од приближно 0,56 (сооднос на аспект c / a ≤ 0,44), одговара на минимална поларна димензија од приближно 441 километри, врз основа на дадената должина на акорд од. Резултирачката долна граница на поларната димензија на Варуна е приближно еднаква на долната граница на Лацерда и Џевит c / a сооднос од 0,45, што тие претходно го пресмле аа во 2007 годин. Прелиминарната презентација на конференцијата, дадена пред целосно да се анализираат резултатите од Камалау, закллаучи каза Вару има издолжена формана.
Подоцнежните прикривања во 2013 и 2014 година дале просечни пречници од 686 килоетри и 670 километри. Просечниот пречник од 678 километри, пресметано од двата акорда од прикривањата, изгледа навидум во согласност со термалното мерење на Спицер и Хершел од 668 километри. Додека привидната заобленост на Варуна не можела да се одреди од единечниот акорд добиен од прикривањето во 2014 година, прикривањето од 2013 година дало два акорда, што одговара на привидна заобленост од приближно 0,29. Наметнатата заобленост за должината на акордите од 2013 година од како пречникот на Варуна одговара на поларна димензија од приближно 487 километри,  донекаде во согласност со пресметаната минимална поларна димензија за 2010 година од.
Спектар и површина
Спектарот на Варуна првпат бил анализиран на почетокот на 2001 година со спектрометарот на блиска инфрацрвена камера (NICS) на Националниот телескоп „Галилео“ во Шпанија. Спектралните набљудувања на Варуна на блиску инфрацрвени бранови должини открило дека површината на Варуна е умерено црвена и прикажува црвен спектрален наклон помеѓу опсегот на бранова должина од 0,9 и 1,8 μm. Спектарот на Варуна, исто така, покажува силни појаси на апсорпција на бранови должини од 1,5 и 2 μm, што укажува на присуство на воден мраз на нејзината површина.
Црвената боја на површината на Варуна е резултат на фотолизата на органските соединенија озрачени од сончевата светлина и космичките зраци. Зрачењето на органски соединенија како што е метанот на површината на Варуна произведува толини, за кои е познато дека ја намалуваат нејзината површинска рефлексивност (албедо) и се очекува да предизвикаат нејзината спектар да изгледа без одлики. Во споредба со Хуја, која била забележана заедно со Варуна во 2001 година, таа изгледа помалку црвена и покажува повеќе очигледни појаси за апсорпција на мразот на водата, што укажува на тоа дека површината на Варуна е релативно свежа и дека има задржано дел од својот оригинален материјал на нејзината површина. Свежиот изглед на површината на Варуна можеби е резултат на судири кои изложиле свеж воден мраз под слојот на толини на Варуна над неговата површина.
Друга студија за спектрите на Варуна на блиску инфрацрвени бранови должини во 2008 година дала безобичен спектар со сина спектрална падина, спротивно на претходните резултати во 2001 година. Спектрите добиени во 2008 година не покажале јасна индикација за воден мраз, што е контрадикторно со резултатите од 2001 година. Несовпаѓањето помеѓу двата резултати било протолкувано како индикација за варијација на површината на Варуна, иако оваа можност подоцна била отфрлена од студијата за спектрите на Варуна во 2014 година. Резултатите од 2014 година тесно се совпаѓаат со претходните спектри добиени во 2001 година, што значи дека безкарактеристичните спектри добиени во 2008 година веројатно се погрешни.
Моделите за спектарот на Варуна сугерираат дека нејзината површина најверојатно е формирана од мешавина на аморфни силикати (25%), сложени органски соединенија (35%), аморфен јаглерод (15%) и воден мраз (25%) до 10% метански мраз. За објект со големина сличен на Варуна, присуството на испарливиот метан не може да биде исконско бидејќи Варуна не е доволно масивна за да ги задржи испарливите материи на својата површина. Настанот што се случил подоцна по формирањето на Варуна – како што е енергетскиот удар – веројатно би го отслужил присуството на метан на површината на Варуна. Дополнителни блиски инфрацрвени набљудувања на спектрите на Варуна биле спроведени во постројката за инфрацрвен телескоп на НАСА во 2017 година и идентификувале одлики на апсорпција помеѓу 2,2 и 2,5 μm што може да биде поврзано со етан и етилен, врз основа на прелиминарна анализа. За телата со средна големина како што е Варуна, испарливите материи како што се етанот и етиленот се со поголема веројатност да се задржат отколку полесните испарливи како што е метанот според теориите за испарливо задржување формулирани од астрономите Шалер и Браун во 2007 година.
Осветленост
Очигледната величина на Варуна, нејзината осветленост гледана од Земјата, варира од 19,5 до 20 магнитуди. При спротивставување, нејзината привидна магнитуда може да достигне до 20,3 степени. Комбинираните топлински мерења од вселенскиот телескоп Спицер и вселенската опсерваторија Хершел во 2013 година добиле визуелна апсолутна величина (H V) од 3,76, споредлива со онаа на објектот со слична големина на Кајперовиот Појас, Иксион (H V = 3,83). Варуна е меѓу дваесетте најсветли познати заднептунски објекти, и покрај тоа што Центарот за мали планети претпоставува апсолутна магнитуда од 3,6.
Површината на Варуна е темна, со измерено геометриско албедо од 0,127 врз основа на топлински набљудувања во 2013 година. Геометриското албедо на Варуна е слично на она на можната џуџеста планета Квавар, која има геометриско албедо од 0,109. Првично се сметало дека Варуна има многу пониско геометриско албедо, бидејќи раните земјени набљудувања на топлинските емисии на Варуна од 2000 до 2005 година проценети вредности на албедо се движат од 0,04 до 0,07, околу осум пати потемни од албедото на Плутон. Подоцнежните термални мерења на Варуна со телескопи базирани на вселената ги побиле овие претходни мерења на албедо: Спицер измерил повисоко геометриско албедо од 0,116 додека понатамошните топлински мерења од Спицер и Хершел во 2013 година процениле геометриско албедо од 0,127.
Фотометриските набљудувања на Варуна во 2004 и 2005 година биле извршени за да се набљудуваат промените во кривата на светлината на Варуна предизвикани од спротивставени бранови кога фазниот агол на Варуна се приближува до нула степени при спротивставување. Резултатите од фотометријата покажале дека амплитудата на кривата на светлината на Варуна се намалила на 0,2 магнитуди при спротивставување, помалку од нејзината вкупна амплитуда од 0,42 магнитуди. Резултатите од фотометријата, исто така, покажале зголемување на асиметријата на светлинската крива на Варуна во близина на спротивставување, што укажува на варијации на својствата на расејување над нејзината површина. Опозицискиот бран на Варуна се разликува од оние на темните астероиди, кои постепено стануваат поизразени во близина на противположба за разлика од тесниот бран на спротивставување на Варуна, во кој амплитудата на нејзината светлинска крива остро се менува во фазен агол од 0,5 степени. Спротивните бранови на други тела на Сончевиот Систем со умерено албедо се однесуваат слично како Варуна, индиректно сугерирајќи дека Варуна може да има повисоко албедо за разлика од проценките на албедото на земјата. Оваа импликација на повисоко албедо за Варуна била потврдена во последователните термални мерења од Спицер и Хершел.
Внатрешна структура
Варуна се проценува дека има зафатнинска густина од, маргинално помала од онаа на водата ( g/cm3). Ниската зафатнинска густина на Варуна најверојатно се должи на порозната внатрешна структура составена од речиси пропорционален сооднос на воден мраз и карпи. За да ја објаснат нејзината порозна внатрешна структура и состав, Лацерда и Џевит сугерирале дека Варуна може да има зрнеста внатрешна структура. Зрнетата внатрешна структура на Варуна се смета дека е резултат на фрактури предизвикани од минатите судири кои најверојатно се одговорни за нејзината брза ротација. Други објекти, вклучувајќи ги месечините на Сатурн, Тетида и Јапет, исто така се познати по тоа што имаат слично мала густина, со порозна внатрешна структура и состав кој е претежно воден мраз и карпи. Вилијам Гранди и неговите колеги предложиле темни, ЗНО со мала густина околу опсегот на големина од приближно 400-1000 километри се преодни помеѓу помали, порозни (а со тоа и тела со мала густина) и поголеми, погусти, посветли и геолошки диференцирани планетарни тела (како што се џуџестите планети). Внатрешните структури на ЗНО со мала густина, како што е Варуна, биле само делумно диференцирани, бидејќи нивната веројатна карпеста внатрешност не достигнала доволна температура за да се стопи и да пропадне во порите простори од формирањето. Како резултат на тоа, повеќето ЗНО со средна големина останале внатрешно порозни, што резултирало со мала густина. Во овој случај, Варуна можеби не е во хидростатска рамнотежа.
Можен сателит
Фотометриските набљудувања на светлинската крива на Варуна, предводени од Валензуела и колегите во 2019 година, покажуваат дека можен сателит би можел да кружи околу Варуна на блиска далечина. Со користење на методот на Фуриеова анализа за комбинирање на четири посебни криви на светлината добиени во 2019 година, тие извлекле амплитуда на кривата на светлината со понизок квалитет со поголемо количество на остатоци. Нивниот резултат покажал дека светлинската крива на Варуна доживува суптилни промени со текот на времето. Тие ги нацртале остатоците од комбинираната светлинска крива во периодограм и извеле орбитален период од 11,9819 часа за можниот сателит. Сателитот варира во осветленоста за 0,04 магнитуди додека кружи околу Варуна. Под претпоставка дека густината на Варуна е и сателитот е плимно заклучен, тимот проценува дека кружи околу Варуна на растојание од 1,300-2000 километри, веднаш над проценетата граница на Рош на Варуна (~  ). Поради близината на сателитот до Варуна, сè уште не е можно да се реши со вселенски телескопи како што е вселенскиот телескоп Хабл бидејќи аголното растојание помеѓу Варуна и сателитот е помало од резолуцијата на сегашните вселенски телескопи. Иако директните набудувања на сателитот на Варуна се неостварливи со сегашните телескопи, екваторот на Варуна директно се гледа на крајна конфигурација, што значи дека меѓусебните настани меѓу сателитот и Варуна веројатно би можеле да се случат во иднина.