cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Политика на Белорусија
Говор, собрание, медиуми и опозициски партии
Amnesty International пријавил случаи на притисок за повлекување на потписите потребни за регистрација на политичка партија од страна на локалните власти и менаџерите (во државните организации). "Со оглед на тешкотиите при регистрирањето како политичка партија и ризиците од кривично гонење за дејствување во име на нерегистрирана партија, политичките партии бараат регистрација како здруженија или институции, но дури и толку многу се соочуваат со потешкотии при регистрирањето."
Административни поделби
Белорусија е поделена на шест области (вобласти или региони). Градот Минск, има посебен статус како главен град на Белорусија. Минск е исто така главен град на регионот Минск.
Регионите се поделени на рајони (области).
Надворешни односи
Русија останува најголемиот и најважен партнер за Белорусија и на политичко и на економски план. Речиси половина од белорускиот извоз оди во Русија. Поради структурата на белоруската индустрија, Белорусија во голема мера се потпира на Русија и за извозните пазари и за снабдувањето со суровини и компоненти.
Откако Александар Лукашенко станал белоруски лидер во 1994 година, односите меѓу Минск и ЕУ се влошиле и останале ладни и дистанцирани. ЕУ неколкупати ја осудил владата на Белорусија за авторитарни и антидемократски практики и вовела санкции кон Белорусија.
Синус версус
Синус версус - тригонометриската функција на сликата десно.
Функцијата се нарекува и версинус. Овие имиња денес многу ретко се користат. Графиконот на версинусот е косинусоида транслирана за еден погоре. Дефинирана е насекаде. Нулите се во точките на други места е позитивна, основниот период е 2 π, минимумите се во нулите, а максимумите во Синусот версус на аголот алфа е односот, на сликата (2) лево, каде што Б е проекција на темето на подвижниот полупречник-вектор на апсцисата. Со замена на должините од сликата, се добива дека синусот версус на аголот алфа 1 - cos α.
Поимот синус версус бил воведен во 17 век и денес скоро воопшто не се користи. Рускиот математичар Пафнутиј Чебишов сметал дека синусот версус ќе игра важна улога во математиката.
Латински : sinus - испакнатост, надуеност; versus - (пре) свртен; sinvers - (пре) свртен синус.
Соколовидни
Соколовидни (Falconiformes) — ред од околу од околу 290 видови на диурнални грабливи птици. Систематиката на соколовидните е отежната.
Потешкотии во систематиката
Традиционално сите соколовидни птици се групирани во четири фамилии во овој единствен ред. Меѓутоа, во Европа стана вообичаено соколовидните птици да се разделуваат на два реда: соколите и каракарите остануваат во редот Falconiformes (со околу 60 видови во 4 групи), додека останатите 220 видови (вклучувајќи ги и оние од фамилијата Accipitridae − орли, јастреби и многу други) се сместуваат во посебен ред - Accipitriformes. Праисториска фамилија позната само од фосилни остатоци е Horusornithidae.
Тезата за поделба на соколовидните на повеќе редови доаѓа од тоа што редот би можел да не споделува единствена еволутивна линија која е ексклузивна за другите птици. Најконтроверзната, но истовремено и најдобро поткрепена со докази, теорија е онаа што вели дека Cathartidae не се соколовидни птици, туку се поврзани со штрковите, во посебниот ред Ciconiiformes. Меѓутоа, морфолошките докази го поткрепуваат заедничкото потекло на соколовидните птици, како и тоа дека бувови (утковидни) би можеле да се исто така многу блиски со Falconiformes.
Анализите на кариотипот укажуваат на тоа дека јастребите од Новиот Свет (фамилија Cathartidae) се навистина одделни, како и тоа дека Accipitridae стои настрана од сите други соколовидни птици, бидејќи нивните микрохромозоми покажуваат висок степен на спојување со средноголемите хромозоми, што е единствена појава кај птиците (de Boer 1975, Amaral & Jorge 2003, Federico et al. 2005). Дали ова има вредност за поддршка на предложениот ред Accipitriformes е сè уште предмет на расправа, но барем потврдува дека аципитридите се монофилетска група.
Постои една скорешна теорија основана на генетски истражувања која вели дека соколите се поблиски со папагалите и врапчевидните птици отколку со другите (вклучувајќи ја и фам. Accipitridae), како и тоа дека според претходно кажаното, соколовидните не образуваат монофилетска група дури и ако се исклучат претставниците од фам. Cathartidae.
Особини
Соколовидните се познати од средниот еоцен (а можен базален род е Masillaraptor од Мезел Пит). Тие обично имаат остар кукест клун со восковица (мека маса) на проксимодорзалната површина, во која се сместени ноздрите. Нивните крила се долги и доста широки, погодни за брз лет, при што надворешните 4-6 примарни пердуви се емаргинирани.
Соколовидните имаат силни нозе и стапала со соколски канџи и спротивна задна канџа. Речиси сите соколовидни се месојадни, ловејќи со помош на остриот вид во текот на денот или на зајдисонце. Тие живеат мошне долго и повеќето имаат низок степен на размножување.
Месје 84
NGC 4374 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4374 се споменува и како M 84, UGC 7494, MCG 2-32-34, VCC 763, 3C 272.1, CGCG 70-58, IRAS 12224+1309, Markarian chain.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4374 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4374 има привидни димензии од 6,5' х 5,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 4374 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40455. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Галиполе
Галиполе (наречен и Галиполи; Gelibolu Yarımadası;, Chersónisos tis Kallípolis) — полуостров во јужниот дел на Источна Тракија, во европскиот дел од Турција, опкружен со Егејското Море на запад и Дарданелите на исток.
Името доаѓа од грчкиот збор "Καλλίπολις" (Kallípolis), што значи „убав град“, од каде потекнува и името на денешниот град Галиполе (Гелиболу). Во антиката, полуостровот бил познат како Тракиски Херсон (Θρακικὴ Χερσόνησος, Thrakiké Chersónesos; Chersonesus Thracica).
Кафеав аргус
Кафеавиот аргус (Aricia agestis) е пеперуга од видот на синци. Се наоѓа на скоро цела територија на Европа па сè до Кина.
Опис
Овој вид на пеперуга во основа на горната страна на крилјата ја има кафената боја. Во средината на телото има темносина или црна нијанса. Самите краеви на крилјата се бели, а покрај рабовите на крилјата има портокалови дамки со црни зеници во долните предели на дамката. Антените се црно-бели. Долната страна на крилјата се во кремаста боја, со присуство на слични портокалово-црни дамки. Покрај нив има и бројни црни и бели окца, кои варираат по големина и облик.
Биологија
Јајцата на пеперутката се полагаат единечно на листови од растенија. Типичната ларва на пеперугата е зелена со бледи линии од страна и секогаш има мравки околу неа. Хибернира како возразна ларва и преминува во фаза на кукла следната пролет. Има две генерации годишно во јужни предели. Возразните единки летаат од мај до јуни и потоа од јули до септември. Во северните краеви има една генерација годишно со период на летање од јуни до јули.
Залив
Залив — крајбрежна водна површина поврзана со море, океан или езеро, образувана со вовлекување на земјата поради пречката што ја поставува околното земјиште на брановите и ветерот. Заливите се јавуваат и кај езерата и барите. За заливи можат да се сметаат и тесните површини како фјордовите, гленовите и драгите.
Заливите имаат историско значење за населувањето на местата како безбедно место за риболов. Класичен пример за ваквата улога на заливите е неолитската наколна населба во Заливот на Коските на Охридското Езеро. Подоцна, морските заливи одиграле значајна улога во развојот на поморската трговија и, како мирни сидришта, во нив се граделе пристаништа.
Настанок
Заливите се создаваат на различни начини. Најголемите настануваат како резултат на континенталното поместување. Со разделувањето на суперконтинентот Гондвана долж закривени и вовлечени раседи, континентите се одвоиле и така се создадени најголемите заливи во светот. Такви се Гвинејскиот, Персискиот, Алјаскиот, Мексиканскиот и Бенгалскиот Залив, кои се најголеми во светот.
Каи Хаверц
Каи Хаверц (роден на 11 јуни 1999 година, во Ахен) — германски фудбалер, играч од средниот ред или напаѓач на Челси и на германската репрезентација.
Откако ја завршил младинската академија на Бајер Леверкузен во 2016 година, Хаверц го направил своето сениорско деби за клубот истата година. Откако го направил своето деби, Хаверц станал најмладиот дебитант за клубот во Бундеслигата, а потоа станал и најмладиот стрелец во историјата на Бајер Леверкузен кога го постигнал својот прв гол следната година.
Во летото 2020 година, тој потпишал за Челси 84 милиони евра, со што станал вториот најскапо платен играч во историјата на Сините. Со Челси, Хаверц ги освоил Лигата на шампионите, Суперкупот на УЕФА и Светското клупско првенство, постигнувајќи ги победничките голови во финалето на Лигата на шампионите и Светското клупско првенство, додека асистирал за голот на соиграчот Хаким Зијеш во Суперкупот на УЕФА.
Откако ја претставувал Германија во различни младински нивоа, Хаверц го имал своето деби за сениорската репрезентација во септември 2018 година, станувајќи првиот играч роден во 1999 година што ја претставувал репрезентацијата. Тој ја претставувал Германија на Европското првенство 2020 и на Светското првенство 2022.
Биографија
Хаверц е роден во Ахен, Северна Рајна-Вестфалија. Тој пораснал во Маријадорф, област во Алсдорф, пред со семејството подоцна да се пресели во Ахен.
Каи е третото и најмалото дете на семејството Хаверц; неговиот татко е полицаец, додека неговата мајка адвокат. Тој има постар брат и сестра кои се викаат Јан и Леа.
Хаверц е во врска со германската манекенка и инфлуенсерка Софија Вебер од 2017 година.
Технички карактеристики
Се смета за еден од најперспективните млади играчи во германскиот и меѓународниот фудбал, поради што често го споредуваат со многу успешните сонародници како Месут Езил и Михаел Балак, бидејќи уште од неговите рани години, тој се покажал како одличен толкувач во улогата на централен играч за врска, но претпочитајќи повеќе да напаѓа најчесто бил користен како офанзивен играч од средниот ред. Опремен со одлична индивидуална техника, добар дриблинг а исклучителната визија за играта му помага да може да се користи и како „лажна деветка“. Неговата физика му овозможува да биде добар во издржувањето на стартови на противничките играчи и во задржувањето на топката.
Тој открил дека бил инспириран од неговиот сонародник Месут Езил.
Почетоци
Првото искуство со фудбалот Хаверц го имал на четиригодишна возраст кога се приклучил на аматерскиот клуб Алеманија Маријадорф, каде што неговиот дедо Ричард бил претседател на клубот. Во 2009 година, тој се преселил во Алеманија Ахен каде што поминал само една година во академијата на клубот пред да се приклучи на Бајер Леверкузен на 11-годишна возраст.
Бајер Леверкузен
Хаверц го направил своето деби за првиот тим на Бајер Леверкузен на 15 октомври 2016 година, влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Чарлс Аранхуис во поразот со 2–1 од Вердер Бремен. По влегувањето на теренот, тој станал најмладиот дебитант на клубот во Бундеслигата, на возраст од 17 години и 126 дена, иако неговиот рекорд бил соборен (за 111 дена) од Флоријан Вирц во 2020 година. По суспензијата на турчинот Хакан Чалханоглу, почетниот офанзивен играч за врска на Бајер, Хаверц добил многу простор за игра: на 2 ноември 2016, тој дебитирал во Лигата на шампионите во натпревар против Тотенхем, додека на 2 април 2017 година го постигнал својот прв професионален гол во кариерата, во ремито 3-3 против Волфсбург во Бундеслигата. Со тоа, Хаверц соборил уште еден клупски рекорд и станал најмладиот стрелец на Леверкузен во Бундеслигата, на 17-годишна возраст. Во првата професионална сезона, Хаверц забележал 28 настапи во сите натпреварувања и постигнал четири гола, вклучувајќи ги и двата погодока против Херта во последното коло од сезоната, која за Леверкузен била разочарувачка завршувајќи на 12-тата позиција.
Основа на тимот, исто така, во сезоната 2017-2018, на 14 април 2018 година, Хаверц станал најмладиот играч во историјата на Бундеслигата кој стигнал до 50 настапи, на возраст од 18 години и 307 дена, соборувајќи го рекордот што претходно го држел Тимо Вернер. Во сезоната 2018-2019, тој го постигнал својот прв гол во европските натпреварувања, против Лудогорец на 20 септември 2018 година, во натпревар од Лига Европа добиен од германците со 3-2. На 26 јануари 2019 година, постигнувајќи гол против Волфсбург во победата од 3-0, тој станал најмладиот стрелец на гол од пенал во Бундеслигата во историјата на Леверкузен, со 19 години, 7 месеци и 16 дена. Сезоната ја затворил со 17 постигнати гола во Бундеслигата, што го направило играч под дваесет години со најмногу постигнати голови во една сезона во Бундеслигата. Исто така, тој завршил на второто место, единствено зад Марко Ројс, во рангирањето за наградата Германски фудбалер на годината.
Во сезоната 2019-2020 постигнал други важни резултати: на 17 август 2019 година, во првото коло од новото првенство со голот против Падерборн тој станал вториот најмлад играч кој постигнал 25 гола во Бундеслигата, по Хорст Кепел. Во декември, на возраст од 20 години, шест месеци и четири дена, тој соборил уште еден рекорд и станал најмладиот играч во историјата кој достигнал 100 настапи во Бундеслигата.
Челси
На 4 септември 2020 година, Хаверц потпишал петгодишен договор со Челси, во трансфер вреден 71 милион фунти, што го направило, во тоа време, второто најскапо засилување во историјата на клубот. Своето деби за Челси го имал на 14 септември во победата со 3-1 во Премиер лигата против Брајтон, додека неговите први голови за сините дошле во победата со 6-0 против Барнсли во третото коло на Лига купот на 23 септември. Во тој натпревар германецот го постигнал првиот хет-трик во кариерата. Својот прв гол во Премиер лигата го постигнал против Саутхемптон на 17 октомври, во ремито 3–3 на Стемфорд Бриџ. На 29 мај 2021 година, тој го постигнал единствениот гол на натпреварот во финалето на Лигата на шампионите со кој Челси го совладал Манчестер Сити и го освоил натпреварувањето по втор пат во клупската историја. Тоа воедно бил и неговиот прв гол во кариерата во Лигата на шампионите.
Репрезентативна кариера
Тој го направил своето деби за репрезентацијата на Германија под 19 години на 31 август 2017 година, против Швајцарија. На 4 октомври 2017 година, тој постигнал четири гола против Белорусија.
На 29 август 2018 година, тој го заработил својот прв повик во сениорска репрезентација. Своето деби го направил на 9 септември, во пријателски натпревар против Перу што завршил 2-1 за панцерите. На 9 октомври 2019 година, во својот шестти натпревар за репрезентацијата, тој го постигнал својот прв репрезентативен гол, во ремито 2-2 против Аргентина во друг пријателски натпревар.
На 19 мај 2021 година, тој бил избран во германскиот тим за Европското првенство 2020. На 19 јуни 2021 година, тој го постигнал третиот гол на Германија во 51-вата минута во победата со 4–2 над Португалија во вториот натпревар од групата. Неколку дена подоцна, тој постигнал гол и во последниот натпревар од групата во ремито 2-2 против Унгарија, со што неговата екипа се квалификувала за нокаут фазата на натпреварувањето, каде биле елиминирни уште во осминафиналето од Англија.
Во ноември 2022 година, бил избран за Светското првенство 2022 во Катар. На 1 декември, тој постигнал два гола во победата со 4–2 над Костарика, недоволно за Германија да ја мине групната фаза.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 8 декември 2022.
Еден на Еден
Еден на Еден — македонска забавна емисија (ток-шоу) што се емитува еднаш неделно на телевизија Канал 5, водена од Жарко Димитриоски.
Општо
Првата сезона на шоуто е емитувана во 2008 година на А2 телевизија. За втората сезона шоуто се сели на А1-телевизија, каде што се емитува до затворањето на ТВ-мрежата во 2011 година. Од третата сезона натаму емисијата се емитува на Телевизија Алфа. Седмата и осмата сезона, шоуто се емитува на телевизија Телма. Во октомври 2017 за сезона 9 популарното шоу се сели на Канал 5, каде што се емитува до денес.
Гости на емисијата биле многу популарни и познати глумци, пејачи и спортисти, но и политичари вклучувајќи ги: американскиот амбасадор Џес Бејли, Никола Димитров, Игор Џамбазов, Сашко Коцев, Тони Михајловски, Здравко Чолиќ, Горан Бреговиќ, Драган Бјелогрлиќ, Гоце Тодоровски Лепа Брена, Виолета Томовска, Жељко Јоксимовиќ, Владо Георгиев, Жељко Самарџиќ, Ванчо Петрушевски, Благоја Чоревски, Нина Бадриќ, Калиопи, Јелена Розга, Ефто Пупиноски, Тијана Дапчевиќ, Јовица Михајловски, Ана Бекута, Шабан Шаулиќ, Каролина Гочева, Кики Лесендриќ, Раде Шербеџија, Влатко Стефановски и Blackstreet.
Во 2014, 2016 и 2017 година Еден на Еден ја доби престижната награда Златна бубамара на популарноста, за ТВ-емисија на годината.
Црква „Св. Богородица“ - Доленци (нова црква)
Свети Богородица — селска црква во близина на селото Доленци. Црквата се наоѓа на неколку стотини метри пред селото, на левата страна од патот кој води кон Демир Хисар.
Павле Игновски
Павле Игновски - Секула ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во работничкото и комунистичкото движење и во НОБ, носител на Партизанска споменица 1941.
Животопис
Во 1941 година активно се вклучил во Велес во разни илегални активности, особено во активностите за собирање и пренесување оружје, муниција и експлозивни материјали. Од 21 април 1942 година бил борец на Велешкиот народноослободителен партизански одред „Пере Тошев“, а од средината на мај до реорганизацијата на одредот на 22 септември 1942 година, бил негов командант. Потоа бил борец во Велешкиот партизански одред „Димитар Влахов”, Тиквешкиот народно-ослободителен партизански одред „Добри Даскалов“, на баталјонот „Страшо Пинџур” и на Вториот баталјон на Третата Оперативна Зона, а во 1944 година и борец на Втората, Петтата, Осмата и Деветтата македонска ударна бригада, каде што заземал функции од командир на чета до командант на бригада. По војната бил пратеник во Собранието на СРМ во повеќе мандати.
Видкун Квислинг
Видкун Абрахам Лауриц Јонсон Квислинг (Фиресдал 18 јули 1887 — Осло 24 октомври 1945), норвешки политичар и државник.
Видкун Квислинг е роден во 1887 година во местото Фиресдал. Својата воена кариера ја започнал многу рано, на 18 години. Воена воздухопловна школа посетувал од 1905 до 1908 година и бил најдобар во својата класа. Во 1917 година бил унапреден во чин капетан. Во периодот 1922 до 1925 година година учествувал во хуманитерни мисии во Советскиот Сојуз и Ерменија, а подоцна бил службеник во норвешката амбасада во Москва. По враќањето во Норвешка влегол во политиката како страствен антикомунист. Бил министер за одбрана (1931—1933), а подоцна формирал и своја партија Народен сојуз. Таа била минорна политичка партија со мал број на следбеници. Народниот сојуз, како политички сродна партија, била помагана од германските нацисти. Квислинг подоцна ќе им се оддолжи при инвазијата на Норвешка бидејќи неговата партија ќе биде петта колона при нападот на Германија на Норвешка.
Со почетокот на Втората светска војна Квислинг одржал бројни состаноци со Хитлер и неговите соработници како би ги уверил во нужноста од освојување на Норвешка. Во април 1940 Германија извршила инвазија на Норвешка, а веќе во мај Норвешка капитулирала. На 9 априла 1940 кралското семејство и членовите на парламентот биле присилени да го напуштат главниот град на Норвешка и се повлекле во местото Елверум. Квислинг по неколку саати од германската инвазија се прогласил за премиер, а Народниот сојуз за единствена легална политичка партија.
До 1942 година Германците официјално не го признавале Квислинг за премиер, сè додека тоа не го направи норвешкиот крал Хокон VII, но бидејќи тој упорно одбивал да го направи тоа, Германија таа година ја признала владата на Квислинг. За возврат Квислинг се трудел во норвешкото општество да всади нацистички принципи и пракса, и исто така организирал прогони на Евреите. Покрај тоа спроведувал и терористички методи против оние кои искажувале лојалност спрема кралот и легално избраната влада, а кои после инвазијата престојувале во Лондон. По завршувањето на Втората светска војна Видкун Квислинг бил фатен и осуден на смрт со стрелање. Смртната казна била извршена на 24 октомври 1945 година. Квислинговото име станало синоним за предавство и соработка со непријателот ширум светот, не само во Норвешка.
Птици (слика)
Птици – слика од Методија Ивановски. Сликата е масло на платно, завршена во 1962 година со димензии 57 х 82 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.
Опис
На сликата „Птици“ се претставени птици во лет. Птиците се насликани од средината на сликата до нејзиниот краен дел од десно. Оваа слика е интересна по тоа што авторот не обрнувал внимание на точниот и реален изглед на птиците туку на нивниот лет. На сликата се претставени три птици во лет, а во горниот и долниот дел од десната страна има круг што би требало да го симболизира Сонцето, под тој круг е полукруг што би требало да ја претставува Месечината. Во долниот лев дел на сликата е претставена само глава и мал дел од горниот дел на птицата.
Убавината на оваа слика е во слободата на изразувањето на авторот, избегнувајќи ги реалните детали за претставата на птиците, тој ни ја прикажува целосната динамика на летот, енергијата, начинот на слободното движење низ небото. Тоа го постигнува со малку елементи, главно со снажни и дебели линии. Целата слика е насликана со минимална употреба на повеќе бои, тоа се вика монохроматичност, што значи употреба на две до три бои кои во случајот се намерно така поставени за да може да доминира само чувството на динамиката и убавината на летот.
Сликата е изложена во одделот на постојаната поставка на битолскиот музеј.
ФК Кожуф
ФК Кожуф е македонски фудбалски клуб од Гевгелија кој моментално игра во Втората македонска фудбалска лига - Исток. Клубот игра на Градскиот стадион во Гевгелија.
Историја
Клубот бил основан во 1922 година.
Клубот ја освоил Втората фудбалска лига - Исток во сезоната 1993/94. Поради тоа, екипата обезбедила учество во Првата фудбалска лига во сезоната 1994/1995 под името Кожуф Винојуг. На крајот на сезоната, екипата завршила на последното место и се вратила во Втората лига.
Моментален состав
Дејан Смилевски
Александар Алчинов
Димитар Мицевски
Виктор Кангов
Михаил Панев
Мите Аѓиоски
Коста Поп-Зафиров
Стефан Шулев
Миле Упчев
Сашко Ристевски
Драган Стојановиќ
Слободан Улишев
Александар Ефтимов
Ристо Танев
Јован Петров
Горан Стојкоски
Александар Даноски
Марио Донев
Славчо Станчев
Игор Атанасоски
Цветан Чурлинов
Блашко Делиманов
Ангел Дрљанов
Марјан Папучиев
Еквадор
Еквадор официјално Република Еквадор (República del Ecuador)е демократска република во Јужна Америка. Еквадор се граничи со Колумбија на север, Перу на исток и југ и со Тихиот Океан на запад. Таа е една од двете држави во Јужна Америка што не се граничи со Бразил, другата е Чиле. Во рамките на Еквадор се вклучени и Галапагоските Острови, околу 965 км западно од територијата на Еквадор. Државата лежи на екваторот, од каде и е добиено името. Еквадор има површина од 256.371 км2 со главен град Кито, а најголем град Гвајакил.
Потекло на поимот
Името на државата доаѓа од екваторот, бидејќи територијата на Еквадор се наоѓа точно по таа географска замислена линија.
Историја
Докази за постоење на човек на тлото на Еквадор постојат од 3500 п.н.е. Повеќе цивилизации постеле низ Еквадор, како на пример културите Валдива и Мачалила на бргот, Китус во близина на Кито и Кањари во близина на Квенка. Секоја цивилизација развивала сопствена архитектура, поезија и религиозни верувања. По долгогодишни војни во близина на езерото Јахуаркоча (Крваво Езеро), голем број од населението од племињата било убиено. Тоа овозможило да се развие Империјата на Инките и територијата потпаднала под нивна контрола.
Империја на Инките
Низ поголем број на воени интервенции, регионот потпаднал под власт на Инките во 1463. Атахуалпа, еден од синовите на императорот на Инките Хуајна Капак не можел да ја преземе титулата сè додека императорот не добил нов син, Хуаскар роден во главниот град Куско. По смртта на Хуајна Капак во 1525, Империјата била поделена на две: Атахуалпа го добил северот со главен град во Кито, Хуаскар го добил југот со главен град во Куско. Во 1530, Атахуалпа го поразил Хуаскар и ја освоил целата територија на Империјата со центар во Кито. Тој не успеал да владее со целата територија бидејќи следеле нападите од Шпанија.
Независност
На 9 октомври 1820 година, Гвајакил станал првиот еквадорски град што се стекнал со независнот од Шпанија. На 10 август 1822, остатокот од Еквадор се здобил со независност откако маршалот Антонио Хосе де Сукре ги поразил шпанските кралски сили за време на Битката на Пичинча во близина на Кито. По битката, Еквадор се здружил со Републиката Голема Колумбија на Симон Боливар, со една цел да биде независна република во 1830, со претседател Хуан Хосе Флорес.
Географија и клима
Еквадор има три главни географски региони, плус еден островски дел во Тихи Океан.
Клима
Иако земјата не е премногу голема, има голема варијација во климата. Брегот на Еквадор е со тропска клима со врнежливи сезони. Климата на Андите е сува и во амазонскиот басен климата е иста со сите прашумски предели во светот, влажност и врнежи.
Политички систем
Извршната власт во Еквадор вклучува 25 министерства. Покраинските власти и совети се директно избрани. Конгресот се среќава преку целата година. Има 69 комитети по седум члена. Членовите на Врховниот Суд се назначени од Конгресот за неодредено време.
Еквадор доста често ставал назначување на мултилатералните пристапи кон меѓународните прашања. Еквадор е член на ООН и член на повеќе регионални групи, како на пример Рио Групата, Латиноамериканскиот Економски Систем, Латиноамериканската Организација за Енергија, Латиноамериканската Асоцијација за Интеграција и Комитетот на Нации на Андите.
Административна поделба
Еквадор е поделен на 24 покраини (provincias), секој со административниот центар:
Покраините се поделени на кантони, а потоа поделени на парохии.
Стопанство
Еквадорските природни ресурси вклучуваат нафта, дрво и злато. Додатно на нив, земјата е богата и со земјоделските култури: банани, цвеќе, кафе, какао, шеќер, тропски овошја, палмово масло, ориз и пченка. Индустријата е ориентирана кон услуги за домашниот пазар, со мал извоз во околните земји.
Население
Населението на Еквадор е етнички доста мешано. Најголема еничка група се мешаните луѓе (мешавина на доселеници и староседелци) и сочинуваат околу 55% од вкупното население на земјата. Староседелците се околу 25% од вкупното население на Еквадор. Белците сочинуваат околу 15% и тука спаѓаат доселениците од Европа, воглавно шпанци. Во Еквадор живеат и мали заедници на Африканци кои се 5% од вкупното население.
Јазик
Шпанскиот јазик се зборува од околу 90% од населението и е прв или втор јазик на околу 98% од населението на Еквадор. Еден дел од населението зборува на еден од индијанските јазици, но само како втор јазик. Населението кое зборува индијански јазик е околу 2% од вкупното население.
Религија
Околу 95% од еквадорците се католици и 4% се протестанти. Во руралните делови на Еквадор, католицизамот и локалните верувања се синхронизирани. Поголем број на религиозни фестивали и прослави се помешани со католичките и локалните религиозни елементи.
Еврејската заедница во Еквадор има околу 500 членови и нејзин центар е во главниот град Кито. Оваа бројка се намалува бидејќи младите луѓе одат на студии во Израел и најчесто остануваат таму.
Густина на население
Повеќето од Еквадорците живеат во централниот дел на земјата и по брегот на земјата. Амазонскиот дел од земјата не е многу населен и сочинува околу 3% од населението.
Население на градови 2008
Култура во Еквадор
Културата на Еквадор е воглавно под влијание на мешаното население на Еквадор и мешавина од европска и староседелска култура, со мали додатоци од африканското население. Повеќето од населението во својот секојдневен живот ги практивуваат елементите на двете најголеми култури, но има и етнички заедници кои се стремат кон автохтоноста на културата и традицијата. Шпанскиот јазик се зборува од околу 90% од населението и е прв или втор јазик на околу 98% од населението на Еквадор. Еден дел од населението зборува на еден од индијанските јазици, но само како втор јазик. Населението кое зборува индијански јазик е околу 2% од вкупното население.
Спорт
Еквадор се здобил со својот единствен златен медал на Олимписките игри во Атланта во 1996 година. Џеферсон Переџ на трката на 20 км го освоил златниот медал.
Најдобри во македонскиот фудбал
Најдобри во македонскиот фудбал е годишна манифестација на која се доделуваат награди за најдобрите фудбалери, тренери и екипи за претходната сезона во Првата македонска фудбалска лига.
Наградите се поделени во неколку категории:
Книга со песни
Книга со песни (шпански: Libro de poemas) - поетска збирка на Федерико Гарсија Лорка од 1921 година. Песните застапени во збирката се напишани во периодот од 1915 до 1920 година.
За книгата
„Книга со песни“ е првото дело на Лорка со кое веднаш го свртел вниманието врз себе како исклучително ново име во шпанската поезија. Песните во книгата се инспирирани од детските спомени и првите големи возбуди од младоста на авторот. Таа се одликува со едноставност и непосредност на поетскиот израз, а од стилска гледна точка, претставува потрага по рамнотежата меѓу богатата шпанска поетска традиција и новите модерни поетски тенденции, особено надреализмот и ултраизмот. Нјавредните песни во збирката се „Сенката на мојата душа“ (La sombra de mi alma) и „Балада за морската вода“ (La balada del agua del mar), двете напишани во 1919 година. Првата е младешка, нежна песна со нова поетска структура на целосни музички фрази искажани со доследно применет слободен стих и низ мека инкантација на асонансите. Притоа, во песната се насетува влијанието на шпанскиот поет Хименес. Од друга страна, „Баладата за морската вода“ (посветена на Емилио Прадос) претставува густа синтеза на болката, претставена низ модерни слики. Таа ги навестува горките, нежни и блескави пејзажи застапени во подоцнежното творештво на Лорка.
Надворешни врски
Libro de poemas
NGC 4375
NGC 4375 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4375 е од видот SBab/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4375 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 4375 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40449. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1991. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Оверњ-Рона-Алпи
Оверњ-Рона-Алпи (Auvergne-Rhône-Alpes, Ôvèrgne-Rôno-Ârpes, Auvèrnhe Ròse Aups) — регион во Франција, создаден со територијалната реформа од 2014 г. спојувајќи ги дотогашните региони Оверњ и Рона-Алпи. Новиот регион стапил на сила на 1 јануари 2016 г. по регионалните избори од декември 2015 г.
Регионот зафаќа површина од и има население од 7.695.264 жители, на второ место по земјата, по Ил де Франс.
Географија
Оверњ-Рона-Алпи граничи со регионите Окситанија и Прованса-Алпи-Азурен Брег на југ, Бургундија-Франш Конте на север, Нова Аквитанија на запад, Швајцарија (кантоните Женева, Вале и Во) и Италија (Аостинска Долина и Пиемонт) на североисток и исток.
Департмани
Регионот ги опфаќа следниве департмани:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Доленци
„Успение на Пресвета Богородица“ — главна селска црква, изградена во самото село Доленци.
Коприварче
Коприварче (Libythea celtis) — пеперутка од семејството на шаренците од родот на носарки. Пеперугата живее во Јужна Европа (вклучително и Македонија), Мала Азија, Средна Азија па сè до Пакистан.
Опис
Оваа пеперутка има релативно влакнесто тело. Горната страна на крилјата на пеперугата е со богати нијанси на кафеава боја, која се прелива од светлокафеава во средишниот и задниот дел па кон темнокафеава кон предниот дел. Во предниот дел има бела дамка во неправилна форма а во средината на крилјата има портокалови дамки со неправилни форми. Формата на крилјата исто така има засечен облик, односно неправилен.Телото и антените се темнокафени. Долната страна на крилјата, поточно предниот дел има сличен дизајн како и горната страна, со присуство на бела дамка и жолти неправилни облици на темнокафена позадина. Задниот дел на крилјата на долната страна се еднобојни, односно светлокафени, со мали ситни точки и изразеност на вените на крилјата.
Нови Кнежевац
Нови Кнежевац (унг. Törökkanizsa) е градска населба во истоимената општина во Севернобанатскиот округ, во покраината Војводина, Република Србија. Според пописот од 2002 г. во општината имало 12.952 жители (според пописот од 1991 г. имало 8.062 жители).
Демографија
Во населбата Нови Кнежевац живеат 7.567 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 39,8 години (38,1 кај мажите и 41,3 кај жените). Во населбата има 2.780 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,71.
Населението во оваа населба е многу нехомогено, а во последните три пописи, забележан е пад во бројот на жителите.
на жителите во текот на 20. век''
Дејвид Морган
Дејвид Морган, роден во Кардиф, на 1 јануари 1994 година. Тој е австралиски пливач чија специјалност биле трките во стилот на делфин на 100 и 200 метри. Тој е и австралиски олимпиец  со  бронзен медал од  LOI 2016 година.
Спортска кариера
Тој го постигнал најголемиот успех во својата кариера на ЛОИ 2016 година во Рио, Бразил, каде што освоил бронзен олимписки медал како член на мешаната штафета 4 × 100 метри (заедно со Мич Ларкин, Џејк Пакард и Кајл Чалмерс).
Пејзаж (Маринковиќ Пенкин)
Пејзаж – слика од Љубодраг Маринковиќ Пенкин. Сликата е масло на платно, завршена во 1950 година со димензии 68 х 58 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.
Опис
На сликата „Пејзаж“ е претставен пејзаж. Во првиот преден план на сликата се две фигури на девојки – насликани не со реални елементи, слични на сенки, насликани се исправени, се движат кон внатрешноста на сликата. Во вториот план на сликата се 4 куќи, со различна големина и со детали, не целосно – со по еден ѕид, прозорец или само кров. Во третиот план на сликата се насликани се три високи тополи кои сè до крајот на сликата, а од десната стран е насликан бор – чемпрес. Во позадина неколку дрвја и навестување на некоја подалечна планина. Остатокот е небото, мирно, со воедначени потези оформено, чисто, без ниеден облак.
Целата слика е без реални детали, повеќе е внатрешно чувство на авторот слично на некој неодреден сон или сеќавање на некоја далечна случка.
Мак Хортон
Мекензи „Мак“ Хортон роден во Мелбурн, на 25 април 1996 година. Тој е австралиски пливач чија специјалност е трки во слободен стил на долги патеки. Тој е актуелен олимписки победник од Рио 2016 година и светски шампион од Гвангжу 2019 година, како и поранешен петкратен светски јуниорски шампион.
Спортска кариера
Хортон почнал да се занимава со пливање на десетгодишна возраст, за да го надмине стравот од вода. Само неколку години подоцна почна да се натпреварува на локално и национално ниво. Првиот настап за австралиската репрезентација го имаше во 2012 година, на Пан-пацифичкото јуниорско првенство во Хонолулу, каде што освои златен медал во трката на 1.500 метри слободно. Само два месеци подоцна, во финалето на Светскиот куп во Сингапур, тој освоил златен медал во трката на 1.500 слободно, што е негово прво сениорско злато во неговата кариера.
На Светското јуниорско првенство што се одржа во Дубаи во 2013 година, Хортон освои дури шест медали, од кои пет златни (освои злато во сите четири трки во слободен стил без спринт и во штафетата 4 × 100 слободно). Една година подоцна, на сениорското државно првенство, ја освои титулата државен првак во трката на 1.500 метри слободно, додека на 400 метри слободно завршил на второто место, поставувајќи нови светски рекорди за јуниори на двете трки. Тој го „подобри“ сопствениот светски рекорд за јуниори на 1.500 слободно само три месеци подоцна, на Игрите на Комонвелтот во Глазгов, освојувајќи сребрен медал на таа трка, која ја исплива за 14:48,76 минути. Тој ја продолжил својата серија успешни настапи три недели подоцна, на Пан-пацифичкото првенство во Гулд Коуст, каде што освоил сребро и бронза на 800 и 1.500 метри слободно.
Тој го имаше своето деби на Светското првенство у големи базени во Казан во 2015 година, каде што освоил бронзен медал на трката 800 слободно, додека за трката на 1.500 слободно во квалификации завршил на 11 то место.
Хортон успеал да се избори за место во австралиската репрезентација за учество на Олимписките игри во Рио 2016 година, каде што неочекувано го освоил олимпиското злато во трката 400 слободно, каде што беше и негов најголем успех во дотогашната спортска кариера. Тој исто така бил и дел од штафетата 4 × 200 слободно во Рио, за која пливаа и Томас Фрејзер Холмс, Дејвид Мекон и Даниел Смит, и во која трка, тој  го освоил  високото четврто место во финалето. Поединечната трка на 1.500 слободно ја завршил на петтото место.
Тој, исто така, постигнал голем успех на своето второ последователно Светско првенство, во Будимпешта во 2017 година, каде што освои сребрен медал во трката 400 слободно и бронзен медал во 1.500 слободно. Две години подоцна, на првенството во Гвангџу 2019 во Кореја, каде што ја освои светската титула за прв пат, бидејќи австралиската штафета 4 × 200 слободен стил за која пливаше во финалето беше последната промена (заедно со Клајд Луис, Кајл Чалмерс и Александар Греам ) го освоија златниот медал со време на нов национален рекорд од 7:00. 85 минути. Неколку дена претходно, Хортон го освои среброто во трката 400 слободно, а за време на церемонијата на медалите одби да се ракува и да се фотографира со победникот на таа трка, Суен Јанг од Кина, кога јавно го обвини за користење недозволени стимуланси и мамење.
МХЕ „Мала Река“
Мала Река — мала хидроелектрана на Бабинска Река, сместена помеѓу селата Бабино и Базерник.
МХЕ „Мала Река“ е управувана од страна на ЕМК ДООЕЛ Мали хидроелектрани и има моќност од 270 kW.
Скокови во вода на Летните олимписки игри 2012 – 10 метри синхронизирано за жени
Синхронизираните скокови во вода за мажи од 10 метри на Летните олимписки игри 2012 се одржаа на 31 јули, во Центарот за водени спортови во Лондон.
Формат на натпреварување
Според редоследот направен пред финалето, секој пар изведува пет скока. Во финалето учествуваат осум пара од осум држави. Состав од 11 судии го оценуваат секој скок, давајќи бодови до 10, при што највисоката и најниската оценка се елиминираат. Освојувачите на медали се утврдуваат откако ќе завршат сите серии на скокови. Парот што по петтата серија ќе има највисок вкупен број на бодови го освојува златниот медал.
Тома Измирлиев
Тома Измирлиев, познат под псевдонимите Фома Фомич, Лобичек, Гарабед Бедниј, Голголенко, Драка, Звонарчик, Момче Македонче, Борис Подрумов (роден во година во  - починал на  година во ) — македонски поет и писател-хуморист, постар брат на Христо Смирненски.
Животопис
Татко му бил соработник на Гоце Делчев и член на ТМОРО во Кукуш. Основно училиште завршил во Кукуш, а потоа посетувал гимназија во Битола. По војната семејството се преселило во Софија (1913), каде што извесно време го посетувал Военото училиште. Добил стипендија за да го доврши гимназиското образование во Цариград (1914), а веднаш потоа продолжил на студии по медицина. Неговиот вујко Владимир Попанастасов веќе го имал насочено кон книжевна дејност (1913). Самиот тој, пак, извршил соодветно влијание врз помалиот брат Христо Смирненски. Поради избувнувањето на Првата светска војна се вратил во Софија, кога бил мобилизиран и испратен на фронтот. По демобилизирањето (1918) работел како чиновник и се занимавал со книжевна дејност. Станал член на БКП (1921), бил член на Военотехничката комисија на ЦК на БКП и по партиски задачи патувал во СССР, Турција и Австрија. Поради преследувањето од властите, се преселил во Хасково (по април 1925). Подоцна се вработил во Софиската обласна финансиска палата (1932). Бил соработник на сп. „Барабан” (1914&1921), „Българан” (1916& 1924) и „Червен смях” (1919-1923), в. „К’во да е” (1913) „Народна армия” (1920&1923), „Щурец” (1932& 1935). Бил уредник на сп. „Маскарад” (1922), а по препорака на БКП, заедно со К. Ќулавков, го покренале хумористичното списание. „Звънар” (1924). Автор е на повеќе книги хумористични творби, песни, раскази и фељтони. Заедно со Тодор Боров, објавил три тома собрани дела на брата си Христо Смирненски.
Кипар (римска провинција)
Кипар бил сенатска провинција во рамките на Римската Империја. Иако мала провинција, поседувал неколку добро познати религиозни светилишта и значајно се истакнувал во трговијата на Средоземното Море, особено во производството и трговијата на кипарскиот бакар.
Островот Кипар се наоѓал на стратешки важна позиција по источните средоземни трговски патишта и во текот на првиот милениум пред нашата ера бил контролиран од разни империјални сили како што се Асирците, Египќаните, Македонците, и на крајот Римјаните. Кипар е анектиран од Римјаните во 58 година п.н.е., но контролата врз островот се менува помеѓу Римјаните и Птоломејското кралство до 22 година п.н.е. кога Кипар официјално го добива статусот на сенатска провинција. Од Битката кај Акциум во 31 година п.н.е. до седмиот век со Кипар управувале Римјаните. Кипар официјално влегува во рамките на Источното Римско Царство во 293 година од н.е.
Под римска власт Кипар бил поделен на четири главни области: Саламин, Пафос, Аматунда и Лапaтос. Пафос бил главен град на островот, сè додека Саламин не бил одново изграден како Константија во 346 година од н.е.
Шумска решеткарка
Шумска решеткарка (Kirinia roxelana) е пеперутка од семејството на шаренците. Пеперутката живее во регионот од Јужна Европа па до Блискиот Исток.
Опис
Должината на крилјата на пеперутката е од 29 до 32 мм. Возрасните единки летаат од мај до јули. Горната страна на крилјата, воглавно, се со различни нијанси на кафеава боја. Задните делови се со светлокафена боја со видливи темнокафени нијанси и вени. На долниот дел има две јасно видливи жолти дамки со црни зеници, а покрај нив има и слабовидливи кафени окца. Крилајата имаат неправилни форми. Предниот дел на крилјата се во темнокафена боја, во средишниот дел има портокалови нијанси. На врвовите има бели шари и црно окце. Долната страна на крилјата се во светлокафена боја, со брановидни шари во темнкокафена боја. Покрај рабовите има окца во жолта, црна и бела боја. Бројот и формите варираат. Пеперугата сака топли и суви предели и шуми. Јајцата се полагаат на широколисни растенија. Гасениците се зелени со бледи ленти. Презимува како гасеница, а на пролет настапува фазата на кукла.
Бопалска катастрофа
Бопалската катастрофа се случила ноќта помеѓу 2 и 3 декември 1984 година во градот Бопал, главен град на индиската држава Мадја Прадеш. Во фабриката за пестициди во мнозинска сопственост на американската компанија „Јунион Карбид“ дошло до технички проблем, при што повеќе тони од отровниот гас метилизоцијанат отишол во атмосферата. Тоа е најголемата индустриска катастрофа во светот и една од најпознатите еколошки несреќи во човечката историја.
Многу од преживеаните сè уште страдаат од последиците на катастрофата. Напуштениот фабрички простор сѐ уште ослободува отрови штетни за човековата околина, овојпат преку воздухот и подземните води.
Микрозаштита од ризици
Микрозаштита од ризици (англиски: microhedging) претставува употреба на финансиските деривати за заштита од ризикот на некоја конкретна трансакција, средство или обврска. Притоа, финансиските деривати може да се употребат за заштита на некое од постојните средства или обврски од билансот на состојбата, или пак, за заштита на некој иден паричен прилив или одлив.
Пример за микрозаштита од каматен ризик
Да претпоставиме дека една банка очекува паричен прилив од 3 милиони долари, при што планира парите да ги инвестира во евродоларски депозит, орочен на три месеци. Во исто време, да претпоставиме дека тековната пазарна каматна стапка изнесува 2,85% и се очекува таа да се намали во наредниот период. Тогаш, банката е изложена на каматен ризик, бидејќи, ако се остварат предвидувањата, таа ќе мора да ги инвестира доларите по пониска каматна стапка од тековната.
За да се заштити од ризикот од намалување на каматните стапки, банката одлучува да заземе долга позиција на пазарот на фјучерси, т.е. да купи три фјучерс-договори, засновани на тримесечни евродоларски депозити. На пример, да земеме дека банката ги купува фјучерсите по цена од 96,95 индексни бодови, што подразбира каматна стапка од 3,05%.