cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Брзо лизгање на Зимските олимписки игри 2010 - 500 m за мажи
Натпреварите во трките на 500 m во брзо лизгање во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 15 февруари, со почеток во 15:30 по месно време (UTC-8).
Список на државни водачи во 1127 година
Ова е список на државни водачи во 127 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Префектури на Грција
За време на административната поделба на Грција за време на Кралството Грција од 1833–1836, и повторно од 1845 до нивното укинување со законот Каликратис во 2010, префектурите (νομοί, ед. νομός) биле главните административни единици на државата. Тие се сега вон употреба, и се приближно заменети од страна на окрузите на Грција (наречени и регионални единици).
Според Уставот на Грција префектурите биле воглавно второстепена организација на локалната самоуправа. Сепак тие не биле хиерархиски супериорни во однос на заедниците и општините на Грција. По легислативните реформи од 1994 најголемиот дел од административните должности на префектурите им биле пренесени на перифериите. Сепак, тие сѐ уште имале одредени административни должности кои им се доделени од централната власт (санитарни комитети, служби за просторно планирање) и затоа тие се сметале за административни единици на централната власт.
Првите префектурални избори се одржале во 1994. Пред тоа, префектите биле назначувани од државата.
Организација
Последните промени во префектуралните самоуправи биле формирани во 1994 и ги замениле претходните префектури, чиишто совети и префекти биле назначувани од државата.
Префектурите пред укинувањето биле управувани од Префектурален Совет (νομαρχιακό συμβούλιο) составен од 21 до 37 члена, раководени од Префектот (νομάρχης) и претседавани од Претседател на Советот (πρόεδρος).
натпрефектурите имаат свои органи (Совет, Комитет и натпрефект).
Префектуралните советници се избирале по пат на јавни избори секои четири години. Три петтини од сите седишта им следувале на победниците на изборите, додека пак две петтини од седиштата им следувале на преостанатите партии врз основа на пропорционален систем. Префектот станувал претседател на победничката опција. Избраната опција била валидно изгласана доколку освоила повеќе од 42% во првиот круг на префектуралните избори. Доколку ниту една опција не го преминела овој праг, тогаш имало втор круг во кој се гласало за двете опции кои добиле најмногу гласови во првиот круг
Должности
Државата првенствено ги надгледува дејствата на локалните власти, вклучувајќи ги и префектурите, но Устав на Грција и Кодот на Префектуралната Самоуправа сѐ уште им се давало легална контрола на заедниците и општините врз администрацијата на нивните назначени обасти.
Кодот на Префектуралната Самоуправа не вклучува нерестриктивна список на префектурални должности, туку генерално правило, според кое новоформираните префектурални самоуправи ги имаат сите должности на претходните префектури, кои се поврзани со нивното локално управување. Сепак, работите поврзани со „(централното) државно раководење“ кои им припаѓале на префектите пред 1994 сега се извршуваат од Претседателите на Перифериите (περιφερειάρχης). Моменталните префектурални самоуправи ги зачувале локалните работи од префектурален степен кои не ѝ припаѓаат на „(централната) државна администрација“.
Со посебни закони определени работи на некои министерства биле префрлени на Префектуралните Самоуправи (санитарни комитети, служби за урбанистичко планирање итн.).
Список на префектури
Периферијата Атика (означена со број 1 во картата погоре) се состои од следниве префектури:
Список на префектури кои се граничат со странски држави
(долж границата на Грција во правец исток-запад)
Регионален пат 2434
Регионален пат 2434 (ознака: Р2434) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југоисток-северозапад. Има вкупна должина од 29,9 километри и 3 делници. Патот започнува во струмичкото село Три Води и се движи покрај вештачкото езеро Водоча преку селото Рич, завршувајќи кај селото Ракитец.
Делници
Регионалниот пат 2434 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 3 делници.
Храмски Остров
Храмски Остров (англ. Temple Island) е остров (поточно средорек) на реката Темза кој спаѓа под селото Ременам во Беркшир, веднаш северно од Хенли на Темза. Ова е почетната точка на Хенлиската кралска регата, чии организатори се и сопственици на островот. Оостровот го носи името по елегантниот украсен храм (каприц), дело на англискиот архитект од XVIII век, Џејмс Вајат. Првобитно бил наменет како рибарска куќичка во состав на Фолискиот двор, блиска историска куќа која Вајат исто така ја преработил во 1770-тите.
Денхериц
Денхериц (Dennheritz) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Мосте (Жировница)
Мосте (словенечки: Moste) — населба во Општина Жировница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Скијање на даска на Зимските олимписки игри 2010 - бордеркрос за мажи
Натпреварите во дисциплината бордеркрос во скијање на даска во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 15 февруари. Со почеток во 10:30 по месно време (UTC-8) се одржаа квалификациите, а елиминациските трки се одржаа со почеток во 14:00.
Златниот медал го освои Сет Вескот од САД, со што успеа да го повтори успехот од игрите во Торино во 2006 година.
698
698 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 698 година од новата ера, 698. од првиот милениум, 98. од VII век и деветта од 690-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6206 и 6207 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5448 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4458 и 4459 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1451.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 698 година се протега во 3334 и 3335, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3394 и 3395 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1241. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 78 и 79 исламска година.
Космос-714
Космос-714 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 февруари 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-714 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1491 км, а најмалото на 1445.
Ласко (пештера)
Пештерата Ласко (француски: Grotte de Lascaux) се наоѓа на југозападот на Франција и позната е по свои полихромни цртежи од времето на подоцнежниот палеолит. Пештерата се наоѓа во близина на местото Монтињак во департманот Дордоња. Вкупна површина на пештерата е околу 120 м². Се смета дека цртежите во пештерата Ласко се стари 17.300 години. На цртежите се претставени големи животни, од кои за повеќето може со анализа на фосилите да се потврди дека живееле во овој крај. Тоа се: коњи, бизони, говеда, елени и планински овци, а поретко: мечки, носорози и крупни мачки.
1979 година пештерата Ласко, заедно со други праисториски наоѓалишта во долината на реката Везер, ставена е на списокот на УНЕСКО како Светско наследство. мини|200п|План на пештерата Ласко Се смета дека палеолитските луѓе во пештерите вршеле магиски ритуали. Последните години претставена е теоријата дека цртежите во пештерите Ласко претставуваат праисториски слики на созведијата.
Историја на пештерата од поново откритие од 20 век
Реплика на двете најзначајни сали на пештерата, голема сала на бикови и галерија на слики, под името Ласко -{II}- (-{Lascaux II}-), отворена е во 1983, на 200 метри од оригиналната пештера. Репродукција на останатите цртежи од пештерата Ласко се прикажани во Центарот за праисториска уметност во Ле Тот.
Археолошки откритија
Меѓу откриените предмети се наоѓаат 403 камени алатки, 28 алатки од коски, 113 фрагменти од алатки од растително потекло, 10 парчиња накит од продупчени школки, и бројни траги од боја и смола (килибар). Покрај ламби, боја и остатоци од храна, пронајдени се врвови од стрела, стругачи и сечива. Судејќи по малиот број на пронајдени алатки, во пештерите не се живеело.
Боите на цртежите во пештерите се анализирани со електронски микроскоп. Црни бои се оксиди на манган, додека жолтите, портокаловите и црвените пигменти се оксиди на железо. Сите тие се користени во чист облик, без мешање со други минерали и без топлинска обработка. .
Монголски коњ
Монголскиот коњ (адуу = „коњ“) е раса на коњи по од Монголија. Се верува дека коњот и неговата физиономија е непроменета уште од времето на Џингис Хан. Животното сè уште се чува како домашно животно од монголските номади и има околу 3 милиони грла, што го преоѓа и бројот на луѓето во државата. Иако нивната големина потсетува на пони, според другите особености животното се смета за коњ.
Во Монголија, животните живеат надвор и самите бараат храна. Од млекото се прави традиционалниот монголски кумис, а додека некои животни се колат за месо. Покрај овие две основни функции, тие служат за јавање и превоз.
Тајландски Залив
Тајландскиот Залив (อ่าวไทย, Ао Тај) или Сијамски Залив е плиток ракав на Јужнокинеското Море.
Географија
Заливот е релативно плиток: средната длабочина изнесува 45 м, а најголемата е само 80 м. Ова значи бавна водена размена, како и ниска соленост на водата (3,05-3,25 %) и изобилство од наноси заради силниот доток од реките. Соленоста се зголемува (3,4%) само при поголеми длабочини, каде посолените води од Јужнокинеското Море надоаѓаат и ја полнат централната подводна низина на длабочина од 50 м. Позначајни реки што истекуваат во заливот се Чао Праја (со растоката Та Чин) и реките Ме Клонг и Банг Паконг кај Бангкокшкиот Залив, а во помала мера и реката Тапи во Бандонскиот Залив на југозапад.
Туризам
Тајландскиот Залив е дом на голем број корални гребени, па заоа и неколку нуркачки одморалишта, особено заради тропската температура на водата. Поважни туристички места во Тајландскиот Залив се островите Ко Самуј и Ко Па Нган во покраината Сурат Тани, Патаја и Чонбури, Ча Ам, Хуа Хин, Ко Самет и Ко Чанг.
Ко Тао е центар на нуркачкиот туризам.
Алтамира
Алтамира е дилувијална пештера во Шпанија, познато палеолитско археолошко наоѓалиште кое се наоѓа во покраината Кантабрија, недалеку од местото Сантиљана дел Мар. УНЕСКО во 1985 година ја прогласи Алтамира за Светско наследство.
Пештерата е долга 296 метари, се состои од повеќе премини и соби. Главниот премин варира во висина од 2 до 6 метри.
Во текот на археолошките ископувања отркиени се артефакти кои се датирани во период на доцниот солитрен и раниот магдален. Пештерата е позната по цртежите кои се насликани на ѕидовите. Формите се цртани едни преку други, нема композиција, користени се земјени бои, а се претпоставува дека животинска маст е користена како сврзник за смесата.
Ранет бизон
Ранет бизон е праисториска слика во Алтамира, настаната помеѓу 15.000 и 10.000 п.н.е.
Сликана е само со две бои - црвена и темна. Како позадина е искористена природната карпа, чија пукнатина, испакнатините и вдлабнатините праисторискиот уметник вешто ги користел. Претставеното животно одвоено е со темна линија, поразлична во светлина. На места каде е линијата посветла, формата се отвора, а се затвора таму каде е потемна.
Не се прикажани непотребни детали кои би ја оптовариле сликата. Ефектот е постигнат со контролирано сенчање, кое на формите им дава пластичност.
Сфољатела
Сфољатела, понекогаш наречено опашка од јастог во САД, е италијанско пециво исполнето во облик на школка кое има потекло од Кампанија. Сфољателе исто така значи „мал, тенок лист или слој“, бидејќи неговата текстура на пециво наликува на наредени лисја.
Потекло
Во манастирот Санта Роза во Конка деи Марини во провинцијата Салерно, Италија, во 17 век, била создадена сфољателата Санта Роса. Слаткарот Пасквале Пинтауро, од Неапол, го добил оригиналниот рецепт на Сфољателата и почнал да ги прави и продава колачите во неговата продавница во далечната 1818 година.
Производство
На голема маса, тестото се развлекува, или се израмнува со апарат за тестенини, потоа се премачкува со некој вид на маснотии (путер, сало, маргарин или мешавина), па се превиткува во вид на швајцарски ролат, но со многу повеќе слоеви. Од крајот се сечат дисковите, се обликуваат да направат џебови, и се полнат. Се пече пецивото додека слоевите не почнат да се одвојуваат, создавајќи ги карактеристичните гребени на сфољатела.
Има повеќе различни рецепти за тестото и филот. Филовите вклучуваат рикота со вкус на портокал, паста од бадем и шеќерна кора од цитрон.
Список на определени интеграли
Во математиката, определениот интеграл:
е површината од областа на xy-рамнината ограничена од графиконот на f, x-оската и линиите x = a и x = b, така што површината над x-оската се додава на вкупниот збир, а под x-оската се одзема од вкупната сума.
Основната теорема на анализата воспоставува однос меѓу неопределените и определените интеграли и воведува техника за пресметување на определените интеграли.
Ако интервалот е бесконечен, определениот интеграл се нарекува несвојствен интеграл и се определува користејќи соодветни процедури на лимитирање. На пример:
Следи списокот на најчестите определени интеграли. Списокот на неопределени интеграли е дадени во списокот на неопределени интеграли.
Фруланиеви интеграли
важи доколку интегралот постои и f'(x) е континуална.
Лауренс де Плус
Лауренс де Плус (Laurens De Plus; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
24 Nights
24 Nights е албум во живо од Ерик Клептон, снимен во „Royal Albert Hall“, Лондон, Англија, во 1990 и 1991. Албумот е издаден на 8 октомври 1991. Овој албум претставува збир од „најдобри песни“ од 42-та концерти кои Клептон ги одржал на ова место во овие две години. Клептон поставил нов рекорд свирејќи 24 вечери во Лондон, „Royal Albert Hall“, помеѓу 5 февруари и 9 март, следејќи ги осумнаесетте отсвирени ноќи во 1990. Клептон не бил сосема задоволен со снимките од концертите во 1990, па затоа издавањето на албумот го одложил за следната година.
Црква „Св. Никола Транос“
Свети Никола Транос (Άγιος Νικόλαος ο Τρανός) — параклис во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Параклисот се наоѓа на Старата агора и претставува метох на манастирот „Св. Теодора“.
На местото на денешната скромна црква до 1917 г. постоела величествена базилика, која била средиште на богатото грчко маало во градскиот центар. Името Транос, т.е. Голем, е дадено за да се разликува од „Св. Никола Сирак“ (или „Свети Никола Мал“). Наречена е и Голема (Μεγάλος) и Благородна (Αρχοντικός).
Историја
Во 1973 – 1977 г. околу сегашната црква се извршени ископувања во кои се пронајдени градби од римско време, веројатно поврзани со агората. Над нив подоцна е изградена ранохристијанска базилика. Според преданието, на ова место подоцна имало византиски храм, но археолошките наоди не укажуваат на такво нешто. На натпис од 1110 г. се спомеунва црква „Св. Никола Палеофавас“ (Άγιος Νικόλαος Παλαιοφάβας), која може да се поврзе со „Никола Транос“. Имети „Св. Никола Голем“ (Άγιος Νικόλαος Μεγάλος) за првпат се споменува во документ од 1406 г.
Според османлиски ферман од 1722 г., „Св. Никола Транос“ претрпел големи штети и жителите добиле дозвола за обнова. Новата црква била просторна базилика со дрвени столбови и веројатно портик од јужната страна. Во 1833 – 1834 г. е добиена уште една дозвола за обнова на црквата. Изгледа дека таа била целосно урната и одново изградена околу 1864 г.
По пожарот од 1890 година, во кој е уништена крајбрежната митрополитска црква „Св. Димитриј“, седиштето на епархијата и моштите на Свети Григориј Палама се префрлени во „Св. Никола Транос“.
Црквата изгорела во големиот Солунски пожар на 6 август 1917 г., но не наполно, како што се гледа од сликите по пожарот. Со преселбата на Грците од Мала Азија, урнатините на храмот служеле како привремено сместување за дојденците. Во 1928 г. остатоците се отстранети за да се изгради сегашниот храм.
Јужен жолтоклун клунорог
Имаат бел стомачен дел, сив врат и црн грб со мноштво бели точки и пруги. Се хранат главно по земја, и тоа со семки, мали инсекти, пајаци и скорпии. Во суват сезона претпочитаат термити и мравки.
Женките во несат по 3 до 4 бели јајца во гнездо и ги квачат околу 25 дена. Младите израснуваат за 45 дена. Овој вид на клунорог е широко распространет на дувите трнливи полиња и широколисните шумовити предели. Честопати можат да се забележат крај патиштата.
Структура на италијанскиот оброк
Структурата на италијанскиот оброк е типична за европскиот медитерански регион и се разликува од структурата на оброците во северна, централна и источна Европа, иако сè уште често се состои од појадок, ручек и вечера. Сепак, многу помалку акцент се става на појадокот, а самиот појадок често се прескокнува или вклучува полесни оброци отколку што се гледа во немедитеранските западни земји. Во оваа структура на оброци често се вклучени и доцните утрински и попладневните закуски, наречени меренда (множина меренде).
Традиционалните оброци во Италија обично содржат четири или пет јадења. Особено за време на викендите, оброците често се гледаат како време за поминување со семејството и пријателите, а не само за одржување; така, оброците имаат традиција да бидат подолги отколку во другите култури. За време на празниците како Божиќ и Нова Година, гозбите можат да траат со часови.
Денес, оброците со целосни јадења се главно резервирани за специјални настани како што се свадби, додека секојдневните оброци вклучуваат само прво или второ јадење (понекогаш и двете), прилог и кафе. Примо (прв оброк) е обично јадење како на пример рижото или тестенини, со сосови направени од месо, зеленчук или морска храна. Цели парчиња месо како што се колбаси, ќофтиња и живина се јадат во вториот (втор оброк). Италијанската кујна има некои оброци за едно јадење кои комбинираат скроб и протеини.
Појадок
Најпопуларниот појадок на национално ниво е сладок, се консумира дома или во кафуле. Доколку појадокот се конзумира дома, тој се состои од кафе, млеко придружено со печива како бисквити, на пример мали колачи, или со парчиња леб премачкани со путер и џем или со мед или крем направен со чоколадо и лешници. Млекото понекогаш се заменува со овошен сок. Во некои посебни прилики, како што се недела или празници, може да има и повеќе печива во куќата, како што се колачи, пити или други регионални специјалитети.
Ако појадокот се конзумира во кафуле, преовладува кафето еспресо, заедно со капучино или лате макијато, придружено со класично корнето, бомболоне или друго пециво; сепак, изборот на десерти за појадок е разновиден, од кои некои често се присутни само во одредени региони или градови. Во последниве децении, се прошириле и други видови на пијалаци од кафе, како мокачино и марокино.
Многу поретки, но не и сосема невообичаени, е солениот појадок (иако многу полесен и штедлив од другите европски солени појадок), кој често се состои од фокача (од различни видови и во зависност од регионот) или дури и само тост домашен леб и зачинет со екстра маслиново масло, домат или исечена салама.
Ручек
Во италијанската култура, ручекот (Пранцо) често се смета за најважен оброк во денот и, доколку е комплетен, се состои од четири јадења, имено:
Второто јадење и прилогот секогаш се придружени со леб.
Во Италија е традиционално оброкот, особено ручекот, да се заокружи со шолја еспресо или да се подготви со кафе мока, по што следи таканаречениот амацакафе, кој се состои од чаша локален ликер, горчлив или сладок (од кој има широк избор).
Во посебни прилики, како што се празници и годишнини, има и два други оброци:
Среднопладневна ужина
Мерендата (од латинскиот merenda) не е главен оброк, туку важна закуска во средината на утрото (околу 10 часот) или средината на попладнето (околу 17 часот). Обично тоа е лесен оброк, кој се состои од панино или трамецино, само овошје или леб и џем, ако не и типичен десерт и, во лето, можеби сладолед. Особено се спроведува во детството, но е доста честа појава и кај возрасните.
Вечера
Заедно со ручекот, тоа е другиот главен оброк во денот. Шемата за вечера ја следи онаа на класичниот италијански ручек, но со јадења кои обично се полесни.
Исклучок се вечерите, наречени ценони, кои се консумираат по повод одредени годишни годишнини како што се Новогодишната ноќ, Бадник и Карневалскиот период; вечерите се побогати и посуштински од самиот ручек.
За разлика од ручекот, италијанската вечера, кога се консумира меѓу членовите на блиското семејство, не мора да вклучува присуство на прво јадење базирано на скробна храна (како тестенини или палента ) или житарки (како ориз), па понекогаш вечерата се состои од она што за време на ручекот би бил еквивалентен на втор курс (затоа, подготовка на база на месо или риба), со или без гарнир, или едно јадење, како што е супа или лесна супа, сепак вклучувајќи го и присуството на леб.
Официјална структура на оброци
Структура на италијански оброк во целосна форма, обично се користи за време на свечености:
Фудбал на Летните олимписки игри 1924
Првото место го освоил Уругвај, второто Швајцарија и третото Шведска.
Панонски легенди
Панонски легенди се вид црковна литература, што се создавала во периодот на средниот век кај сите христијански народи. Тие претставуваат едно од најстарите дела на оригиналната словенска книжевност. Уметничките достоинства на Панонските легенди се состојат во мајсторската композиција, убаво насликаните ликови на личностите што се опишуваат, особено на браќата Кирил и Методиј.
Панонски легенди содржат две житија: „Житието на Св. Кирил“ и „Житието на Св. Методиј“. Житието на Св. Кирил почнува со опис на животот на Св. Кирил од неговите детски години и неговата наклонетост кон науката и мудроста и продолжува со опис на неговото школување во Магнаурската школа, потоа како библиотекар во црквата света Софија. Авторот опширно ги објаснува мисите на Св. Кирил, времето на пишувањето на азбуката. Една од нивните најзначајни мисии е Моравската мисија, кога кнезот Ростислав ги повикува да проповедуваат на на словенски.
Авторот ја опишува и зависта и клеветите на германските свештеници пред папата, како и борбата за одбрана на словенската писменост. Во „Житието за Методиј“ опишан е животот и делото на постариот брат Методиј. Во двете житија, односно во Панонски легенди основната идеја е да се докаже и одбрани правото на Словените на свој јазик, писменост и култура. Авторот двајцата браќа ги нарекува „раби божји“, прикажувајќи ги како апостоли и светци, божји избраници за големи дела кои не сакале ништо за себе. Овие учени луѓе го одбраниле своето дело со мудрост: Зарем Сонцето не не грее сите?. Поради тоа папата ги ослободил, а луѓето ги сакале и на секој чекор им ја искажувале својата љубов.
Текст
Панонските легенди содржат две поголеми житија за Солунските браќа:
Екосистемска екологија
Под екосистемска екологија се подразбира заедничкото проучување на биотичките и абиотичките составни делови на екосистемите и нивните заемодејства во рамките на проучуваниот екосистем. Оваа наука истражува како функционираат екосистемите и тоа го поврзува со нивните составни делови, како што се хемиските соединенија, карпите, почвата, растенијата и животните.
Екосистемската екологија ги истражува физичките и биолошките структури и испитува на кој начин овие екосистемски одлики заемодејствуваат еден со друг. Ова ни помага да разбереме како да ги одржуваме висококвалитетната вода за пиење и производството на економски вијабилен комодитет. Екосистемската екологија е главно насочена кон функционалните процеси, еколошките механизми кои ја одржуваат структурата и добрата произведени од страна на екосистемите. Тука припаѓаат примарната продукција (производство на биомаса), разградувањето и трофичките заемодејства.
Истражувањата на екосистемската функција во голема мерка го подобрија сфаќањето на човекот за одржливото производство на фуражни култури, влакна, горива и добивање на вода. Функционалните процеси се посредувани од регионалните до локалните клима, нарушувања и менаџмент (управување). Според ова, екосистемската екологија дава моќна рамка за препознавање на еколошките механизми кои заемодејствуваат со глобалните проблеми на животната средина, особено глобалното затоплување и деградацијата на површинските води.
Овој пример покажува неколку важни аспекти на екосистемите:
Овие одлики исто така наметнуваат и практични проблеми во управувањето со природните добра. Кој ќе го управува кој екосистем? Дали сечата на дрвја во шумата ќе го наруши спортскиот риболов во потоците? Овие прашања се тешки за управувачите на земјиште додека границата меѓу екосистемите останува нејасна; дури и ако одлуките во еден екосистем ќе влијаат на друг. Потребно е подобро разбирање на заемодејствата и меѓузависностите на овие екосистеми и процесите кои ги одржуваат пред да започнеме да ги поставуваме овие прашања.
Екосистемската екологија е интердисциплинарна наука. Еден екосистем се состои од популации од организми кои заемодејствуваат во рамките на заедниците и придонесуваат во кружењето на хранливите материи и протокот на енергија. Екосистемот е основната единица на проучување во екосистемската екологија.
Популацијата, заедницата и физиолошката екологија ги обезбедуваат многу од биолошките механизми кои влијаат на екосистемите и процесите кои тие ги одржуваат. Кружењето на енергијата и материјата на екосистемско ниво често се истражуваат во екосистемската екологија, но во целина, оваа наука се дефинира повеќе од субјективен аспект. Екосистемската екологија ги проближува организмите и абиотичките пулови од енергија и хранливи материи како еден интегриран систем кој ги разликува од поврзаните науки како биогеохемијата.
Биогеохемијата и хидрологијата се фокусираат на неколку фундаментални екосистемски процеси, како биолошки посредуваното хемиско кружење на хранливите материи и физичко-биолошкото кружење на водата. Екосистемската екологија ја образува механистичката основа за регионалните или глобалните процеси пропратено со пределната до регионалната хидрологија, глобалната биогеохемија и науката за Земјата како систем.
Фрауројт
Фрауројт (Fraureuth) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија. Фрауројт до 1952 година била во состав на Тирингија.
Петар Илиоски
Петар Илиоски — македонски лекар и политичар. Во периодот од 29 мај 1997 до 30 ноември 1998 година бил министер за здравство на Република Македонија.
Забрезница
Забрезница (словенечки: Zabreznica) — населба во Општина Жировница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Маркабри
Маркабри или Маркабрин (Marcabrun; <abbr title="творел во наведениот период">т. 1130-1150) — еден од првите трубадури чии песни се познати до денес. За неговиот живот не се познати сосем сигурни информации. Двата животописа („види“) во прилог на песните раскауваат поинакви случки, и обете се всушност толковно изведени од неговите песни.
Според пократкиот животопис, Маркабри е роден во бедно семејство во Гаскоња. Пишувал лоши песни и сатири, и имал негативни ставови за жените и љубовта. Се претпоставува дека ова е толкување на песната 293,18.
Според подолгиот животопис, како доенче бил оставен пред портите на некој богаташ и никој не знаел чиј е. Како дете израснал со велможата Алдрик Виларски, а стихотворењето го научил од трубадурот Серкамон. Прво го зел прекарот „Пан-перди“, за потоа да го смени во „Маркабри“. Се прочул со своето творештво, но зборувал лошо за гасконските големци, кои на крај го погубиле. Ова изгледа е изведено од песните 16b,1 и 293,43 и извесни претпоставки. Современите стручњаци не прифаќаат дека го познавал Серкамон.
На Маркабру му се припишуваат 45 песни, кои се одликуваат со значителна ученост и тежина, безмилосно напаѓајќи го моралното поведение на велможите и нивните жени, напати со многу непристојни стихови. Се испробувал во лирскиот жанр „пасторела“, со чија помош укажувал на залудноста на страстите. Во една песна раскажува како го одбила некоја овчарка поради сталежната припадност. Во друга, кажува како се обидувал да заведе некоја жена чиј сопруг бил во крстоносен поход, и наишол на силен отпор. Имал силно влијание врз подоцнежните поети што го усвоиле малку познатиот затворен или темен стил (трубар клус). Меѓу неговите покровители бил аквитанскиот војвода Гијом X и леонскиот крал Алфонсо VII. Можно е да бил во свитата на тулускиот гроф Алфонс Јордан при посетата на Шпанија. Во 1140-тите дејствувал како пропагандист за воено-политичкото движење „реконквиста“. Во славната песна „Мир во име Божје!“ (Pax in nomine Domini!), Шпанија ја нарекува „мивалиште“ за витезите што треба да си ги прочистат душите по борбата со клетите неверници.
Денес се останати четири монофонични напеви за придружба на Маркабриевите стихови, како и три мелодии од песни што веројатно се контрафактури на негови дела.
Информациска безбедност
Компоненти на Информациската безбедност или квалитети се т.е. Доверливост, Интегритет и Достапност (ДИД). Информатичките системи може да се поделат на три главни компоненти – хардвер, софтвер и врски/комуникатори со цел да ги идентификуваат и применуваат стандардите на индустриска безбедност, како начин за заштита и спречување на три нивоа, физико, лично и организациско. Всушност постапките и стартегиите се спроведуваат со цел да им бидат доближени на луѓето (администратори, корисници и оператори) начините за употреба на алатките за обезбедување безбедност на информациите во рамките на организациите.
Под информациска безбедност се подразбира заштита на информациите и информациските системи од неовластен пристап, искористување, обелоденување, прекин, модификација, проучување, испитување, снимање или уништување.
Поимот информациска безбедност, компјутерска безбедност и информациско осигурување имаат допирни точки и поради тоа честопати погрешно се употребуваат. Областите меѓусебно се поврзани и споделуваат заеднички цели кои се насочени кон заштита на доверливоста, интегритетот и достапноста на инфромациите, меѓутоа меѓу нив постојат значајни разлики.
Разликите се најочиглени во пристапот на одреден предмет, методот кој се користи, и областите на кои се сконцентрирани. Информациската безбедност се занимава со доверливост, интегритетот и достапноста на податоците независно од нивната форма- електронска, печатена или некоја друга форма.
Компјутерската безбедност се фокусира на обезбедување достапност и правилно дејствување на компјутерскиот систем без оглед на зачуваните или обработени податоци во компјутерот.
Владите, војската, корпорациите, финансиските институции, болниците и приватните бизниси имаат натрупано многу доверливи информации за нивните вработени, потрошувачите, производите, истаржувањата и финансиската состојба. Најголен дел од информациите денеска се собираат, обработуваат и зачувуваат на електронски компјутери и се пренесуваат преку мрежите до други компјутери.
Дали треба да се дозволи доверливите информации за деловните клиенти, финансиите, или новиот производ да паднат во рацете на конкуренцијата, таков пропуст во безбедноста може да доведе до пропаѓање на бизнисот, сидски постапки, па дури и банкрот. Заштитата на доверливите информации е потреба во бизнисот, во многу случаи е од етичка и правна важност.
За поединецот, информациската безбедност значително влијае на приватноста, што во различни култури различно се толкува.
Историја
Втората светска војна донела многу напредок во сферата на информациската безбедност и го одбележала почетокот на професионалната сфера на информациската безбедност.
На крајот од 20 век и почетокот од 21 век бил забележан значителен напредок во областа на телекомуникациите, компјутерскиот хардвер и софтвер, и кодирањето на податоци. Достапноста на помала, помоќна и помалку скапа компјутерска опрема ја става електронска обработка на податоци на дофат на малите бизниси и на приватните корисници. Овие компјутери многу брзо станаа меѓусебно поврзани преку мрежа генерички наречена Интернет или World Wide Web ( Светски распространета мрежа).
Клучни концепти
Веќе дваесетина години, информациската безбедност ги одржува доверливоста, интегритетот и достапноста (познати како тријада скатено ДИД) како основните принципи на информациската безбедност.
Постојано се дебатира околу проширувањето дали да се додаде нова вредност кон ова класично трио. Понекогаш се предлагаат други принципи, како што е на пример одговорноста, да се додада, меѓутоа истакнато е дека тематики како што е неотповикливоста не се вклопуваат во рамките на три основни концепти. Со самото тоа што регулирањето на компјутерските системи е во пораст (особено во западните земји), законитоста станува основна грижа за практичните безбедносни инсталации.
Во 2002 година, Дон Паркер предложи алтернативен модел за класичната ДИД тријада што тој го нарече шест атомски елементи на информациите. Елементите се доверливост, поседување, интегритет, оригиналност, достапноста и корисност. Основаноста на Паркеровата хексада е предмет на дебата меѓу професионалците за безбедност.
Доверливост
Доверливоста е термин кој поконкретно значи да се спречи објавување на информации на неовластени поединци или системи. На пример, за една трансакција со кредитна картичка на интернет потребно е да се внесе бројот на кредитната картичка за да бидат средствата пренесени од купувачот до трговец, а потоа од трговецот до мрежата која ја обработува трансакцијата. Системот се обидува да ја одржи доверливоста со шифрирање на бројот на картичката за време на преносот, со ограничување на места каде што може да се појави (во базите на податоци, податотеки, печатени на фискални сметки, и така натаму), и со ограничување на пристапот до местата каде што се чуваат.Ако неовластен субјект го добива бројот на картичката на било кој начин, настанало рушење на доверливоста.
Нарушување на доверливоста може да се појави во многу форми. Дозволувајќи некому да ви погледне преку рамо додека работите со доверливи информации на вашиот компјутер може да доведе до рушење на доверливоста. Доколку лаптоп компјутер кој содржи доверливи информации за вработените на компанијата е украден или продаден, тоа би можело да резултира со повреда на доверливоста. Давање доверливите информации преку телефон ја руши доверливоста ако повикувачот не е овластен да ја поседува информацијата.
Доверливоста е потребна (но не е доволна) за одржување на приватноста на луѓето чии лични податоци се содржани во системот. [Се бара извор]
Интегритет
Во областа на информациската безбедност, под интегритет се подразбира дека податоците не можат да се менуваат без тоа да биде забележано. Ова не е истото со референцијален интегритет во базите на податоци, иако на тоа може да се гледа како на специфичен случај на доследност како што се подразбира во класичните трансакциски процеси. Интегритет може да е нарушен кога пораката е изменета додека трае преносот. Системите за информациска безбедност обично обезбедуваат интегритет на пораката што е во прилог на зачувување на доверливост на податоците.
Автентичност
Во пресметките, електронскиот бизнис и информациската безбедност неопходна е да се потврди веродостојноста на податоците, трансакциите, комуникациите и документите (физички или електронски). Исто така важно е за да се провери дека двете вклучени страни се тие кои тврдат дека тие се, односно да се потврди нивната автентичност.
Неотповикливост
Според законот, под поимот неотповикливост се подразбира намерата на поединецот да ги исполнат своите обврски кон договорот. Тоа исто така значи дека едната страна кој ја врши трансакцијата не може да го одрече добивањето на трансакцијата, ниту пак другата страна може да негира дека ја испратила трансакција.
Електронската трговија ја користи технологијата како што се дигитални потписи и енкрипција за да се утврди автентичноста и неотповикливоста.
Управување со ризик
Сеопфатен пристап кон темата управување со ризик е надвор од опсегот на овој текст. Сепак, ќе бидат приложени корисни дефиницијата за управување со ризик, како и основна терминологија и најчесто користен пристап на управување со ризик.
Ревидиран прирачникот од 2006 година ја дава следнава дефиниција за управување со ризик:Управување со ризикот е процес на идентификување на слабостите и заканите кои се однесуваат изворите на информации користени од страна на определена организација во остварувањето на деловните цели и одлучување кои контрамерки, ако има такви, да се преземат за намалување на ризикот на прифатливо ниво, врз основа на вредноста на информацискиот ресурс за организацијата.[2]
Постојат две нејасностии во дефиницијата. Прво, процесот на управување со ризик е постојан итерактивен процес кој трае неограничено. Деловната атмосфера постојано се менува и нови закани и слабости се појавуваат секој ден. Второ,со изборот на контрамерки за контрола на компјутерите кои се користи за управување со ризици мора да одржуваат рамнотежа помеѓу продуктивноста, економичноста, делотворност на контрамерките и вредноста на заштитените информациски средства.
Ризик е веројатноста дека ќе се случи нешто непосакувано што предизвикува штета на информациското средство (или загуба на средства). Слабоста значи можност да се загрози или да се предизвика штета на информациското средство. Закана е се (човечки или друг фактор), кој има потенцијал да предизвика штети.
Веројатноста дека заканата ќе ја злоупотреби слабоста да предизвика штета создава ризик. Кога заканата ја искористува слабоста за да напраи штета, тоа има влијание. Според смислата на информациската безбедност, ова влијание доведува до загуба на достапноста, интегритетот и доверливоста, а веројатно и други загуби (изгубени приходи, губење на животот, губење на недвижен имот). Треба да се истакне дека не е можно да се идентификуваат сите ризици, ниту пак е можно да се елиминира сите ризици. Ризикот кој не може да се предвиден се ризик кој останува неанализиран.
Процена на ризикот се врши од страна на тим од луѓе кои имаат познавања на одредени области на бизнисот. Составот на тимот може да варира според различните аспекти на бизнисот кои се проценуваат. Проценката може да се заснова на субјективна квалитативна анализа врз основа на мислење создадени според инфомираноста, или пак на историски податоци кои се достапни,во тој случај анализатата се потпира на квантитативно анализирање.
Истражувањето покажа дека најслаба точка во повеќето информациски системи е човечки фактор (корисник, операторот, дизајнер) [3] Кодот ISO / IEC 27002:2005 за управување со информациската безбедност препорачува следново да се испитува за време на проценката на ризикот:
Во поширока смисла, процесот на управување со ризик се состои од:
За секој даден ризик, извршниот менаџмент може да избере да го прифати ризикот врз основа на релативно ниска вредност на средството, релативно ниска честота на појавување и на релативно ниските влијание врз бизнисот. Или, пак, раководството може да избере да се намали ризикот избирајќи и спроведувајќи соодветни мерки за контрола за намалување на ризикот. Во некои случаи, ризикот може да се пренесе на друг бизнис при осигурување или при снабдување со инфомации кои потекнуваат од надворешни извори [4] Спорно е постоењето на некои ризици. Во такви случаи раководството може да одлучи да го негира постоењето на ризикот. Ова само по себе е потенцијален ризик. [Се бара извор]
Контрола
При ублажување на последици од ризик се употребуваат знаењата од областа на менаџментот како што е спроведување на една или повеќе од трите различни видови на контрола.
Административна контрола
Административнни контроли (исто така наречени процедурални контроли) се состои од одобрување на пишани начела, постапки, стандарди и упатства. Административните контроли ја формираат шемата за водење на бизнис и управувањето со луѓе. Ги информираат луѓето како да се води бизнисот и како да се споведуваат секојдневните активности. Законите и прописите кои се создадени од страна на владините тела се исто така еден вид на административна контрола, бидејќи тие го информираат деловниот сектор. Некои индустриски сектори имаат политики, процедури, стандарди и правила кои мора да се следат – Поставените стандарди за безбедност на податоците на платежната индустриска картичка (ПИК) конкретно на Виза и Мастер картичките се таков пример. Други примери на административна контрола се корпоративната безбедносна политика, политиката за лозинка, политиката на вработување и дисциплинарната политика.
Логичката и физичката контрола се засноваат на административните контроли. Административните контроли се од огромно значење.
Логичка контрола
Логичките контроли (исто така наречени технички контроли) го употребуваат софтверот и податоците за следење и контролира на пристапот до информации и компјутерски системи. Примери за логички конроли се - лозинки, мрежните заштитни ѕидови, систем за откривање упаѓање во мрежи, листи за контрола на пристапот и кодирање на податоци.
Често занемарувана логичка контрола е принципот на ограничен пристап. Принципот на ограничен пристап налага на поединецот, програмата или системскиот процес да не им биде дадени поголем пристап од најосновниот за извршување на одредена задача. Банален пример за непочитување на принципот на ограничен пристап е влегувањето во оперативниот систем Windows како административен корисник за да сурфате или прочитате електронска порака. Овој принцип е непочитуван и кога одредено лице со текот на времето се здобива со дополнителен пристап. Ова се случува кога настанува промена во должностите на вработените, или тие се промовираат на нова позиција, или се преместуваат на друг оддел. Со новите обврски им се додава пристап кој честопати едноставно е последователен на претходно дозволениот пристап кој можеби не е веќе соодветен или потребен.
Физичка контрола
Под поимот физичка контрола се подразбира следење и контрола на деловната средина и на компјутерската опрема. Исто така се подразбира следење и контрола на пристап до и од ваква опрема. На пример: врати, брави, греење и климатизација, чад и пожар, системи за гаснење на пожар, камери, барикади, грабеж, чувари, кабловска брави, итн. Одвојување на мрежата и работно место во функционалните области е исто така физичка контрола.
Важна физичката контрола која често се занемарува е поделбата на должностите. Со поделбата на должностите се оневозможува индивидуалецот да може сам да изврши критична задача. На пример: некој вработен кој поднесува барање за надомест не треба истовремено да биде надлежен за исплата, за печатење или проверка. Еден програмер за апликации не треба истовремено да биде администратор на опслужувачот или администратор на базата на податоци - Овие улоги и одговорности мора да бидат одделени една од друга. [5]
Внатрешна одбрана
Трите видови на контроли( административна, логичка и фиизчка) може да бидат основа на стратегијата за внатрешна одбрана. Според овој пристап, внатрешната одбрана може да биде разбрана како три различни слоеви поставени еден врз друг. Доколку си ја претставиме внатрешната одбраната како слоеви од кромид, каде податоците се суштината, луѓето се следниот надворешниот слој, додека сигурноста на мрежите и апликациите го формира останатиот слој, можеме да добиеме подобра претстава за внатрешната одбрана. И двете перспективи се подеднакво веродостојни и секоја дава драгоцени увид во спроведувањето на добра стратегија за внатрешна одбрана.
Класификација на инфомациска безбедност
Важен аспект на информациската безбедност и управување со ризик е препознавањето на вредноста на информации и дефинирање на соодветни постапки и потребна заштита на информации. Сите информации се различни и потребен е различен степен на заштита. Ова налага да се направи класификација на безбедноста.