cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Run the World (Girls)
„Run the World (Girls)“ е песна од американската пејачка Бијонсе Ноулс. Песната за „женско подобрување“ е напишанана од Териус „The-Dream“ Неш, Ноулс, Ник „Афроџак“ ван де Вал, Весли „Дипло“ Пентз, Дејвид „Свич“ Тејлор, и Адиџа Палмер, а продукцијата е направена од Свич, Ноулс и Ши Тејлор. Шпекулирана дека ќе биде издадена како „Girls (Who Run the World)“, неуредено демо од песната било испратено на интернет на 18 април 2011. „Run the World (Girls)“ подоцна била официјално издадена на 21 април 2011 како водечки сингл од четвртиот студиски албум на Ноулс, 4. Песната во голема мерка зема примероци од „Pon de Floor“ од Мејор Лазер, следејќи ги истите хип-хоп-денсхал жанрови, помеани со поп и Р&Б звуци од Ноулс. Насловот и текстот на песната содржат агресивна порака за женското подобрување.
„Run the World (Girls)“ ги поделила мислењата на критичарите, од кои повеќето го пофалиле примерокот на песната и агресивноста на Ноулс, додека други ја критикувале музичката насока на песната. Неколку критичари ја споредиле песната со други песни на Ноулс во кои се работи за женско подобрување како „Independent Women“ (2000), „Single Ladies (Put a Ring on It)“ (2008), и „Diva“ (2009), изјавувајќи дека „Run the World (Girls)“ зема поголем и поагресивeн пристап кон женското подобрување.
Позадина
Во интервју со The Capital FM Network во почетокот на март 2011, Ши Тејлор потврдил дека „првиот сингл е голем и премиерата ќе биде кон крајот на април“. „Run the World“ била напишана од Ноулс и Териус Неш и била продуцирана од Ноулс, Свич и Тејлор. Дипло исто така придонел во продукцијата на песната иако не бил кредитиран на песната. Прво имало гласини дека песната ќе биде насловена „Girls (Who Run the World)“. На 14 април 2011, два дела од песната биле пратени на интернет на интернет додека незавршено демо од „Run the World (Girls)“ било испратено онлајн на 18 април 2011.
Откако била наградена со Милениумска Награда од Билборд во почетокот на мај 2011 за нејзините успеси во кариерата и влијането во музичката индустрија, Ноулс имала интервју со месечноиот магазин во кој зборувала за нејзината соло кариера и за новиот четврт албум. Кога ја прашале за храброста на „Run the World“, Ноулс рекла: Дефинитивно е поризично отколку нешто... едноставно. Јас само ја слушнав песната и ми се допадна што беше толку поразлична: изгледаше малку африкански, малку електронски и футуристички. Ме потсети што сакам, а тоа е да мепам различни култури и периоди — работи кои обично не одат заедно — за да создадам нов звук. Никогаш не можам да бидам безбедна; секогаш пробувам да одам против. Само што ќе постигнам една работа, поставувам повисока цел. Така јас сиггнав до тоа што сум сега. - Бијонсе Ноулс
Издавање
Поради деловите испратени на интернет, издавањето на „Run the World (Girls)“ било нарушено. Премиерно било прикажано на радијата во САД на 21 април 2011 во 8:00 EST, а можело дигитално да се спушти ширум светот преку iTunes Store истиот ден. Според некои репортери, синглот протекол на iTunes бесплатно неколку часа пред неговото одицијално издавање. Кратко било овозможено да се спушти бесплатно преку поткаст сервисот Concrete Loop. „Run the World (Girls)“ бил прикажан на мејснтрим радијата како и на урбаните радија на 26 април 2011. Според MTV Вести, „Run the World (Girls)“ бил добро прифатен од обожавателите на Ноулс на Твитер.
Омот
Омотот за „Run the World (Girls)“ бил издаден на 20 април 2011, денот пред официјалното издавање на песната. На омотот Ноулс зафаќа поза стоејќи на песокот. Со нејзината тупаница во воздухот, Ноулс носи жолт Емилио Пучи фустан и црни чизми. Лос Анџелес Тајмс кажале дека сликата покажува „пост-апокалиптична воена зона, со златни шаки и држејчи црвени знамиња со црно 'Б'.“ Омотот е сликан на 14 април 2011.
Треј Хова од Vibe го пофалил омотот на синглот, изјавувајчи дека Ноулс изгледа „блескава како пекол“ на омотот и дополнително додал дека „Никој не се жали за Беј сезоната овде.“ Слично, Елеанор Јанг од Marie Claire го опишал омотот како „пискав“. Реј Роџерс од Билборд изјавил дека Ноулс „јасно ја објавува својата порака за женско подобрување“ кога ја крева својата стисната рака на омотот. Од друга страна, Беки Бејн од Идолатор му дала лоши оценки на синглот, опишувајќи го како „доволно разочарувачки“. Таа изјавила дека со „балистички“ песни како „Run the World (Girls)“, таа очекувала нешто повеќе отколку само снимање на телото на Ноулс и го критикувала омотот поради тоа што не е разбирливо каде е локацијата на сликата; таа напишала, „Каде по ѓаволите е таа? Под автопат? На плажа?“. Сепак, Бејн ја пофалила Ноулс за изборот на високи потпетици како „сериозен бизнис“.
Композиција
„Run the World“ е Р&Б и поп песна. Џоклин Вена од MTV Вести ја нарекла „клуб песна“ како и песна за „женско подобрување/женски тип на песна“, како повеќето од претходните синглови на Ноулс, вклучувајќи ги „Independent Women“ (2000) со Destiny's Child и „Single Ladies (Put a Ring on It)“ (2008). Ши Тејлор рекол дека песната користи повеќе од поп жанрот отколку Р&Б и слична е со првобитната работа на Мајкл Џексон. „Run the World (Girls)“ користи денсхал влијанија како традиција на „Get Me Bodied“ (2007). „Високоенергетската“ песна содржи го-го елементи и има војнички ритам кој претставува примерок од „Pon de Floor“ од Мајор Лазер и Вибз Картел. Содржи тежок синтисајзер и војнички тапански ритам под гласните вокали на Ноулс. Остри африкански ударни инструменти се застапени во песната со интензивна тапани во стил на бенд. Неколку музички критичари како Кети Меккеб од The Daily Telegraph ја поврзала „Run the World“ со „Single Ladies“ и „Diva“ (2009). Дополнително Џонстон Брејхан од The Village Voice ја споредил песната со скандирања во училишниот двот, поради „навивачките удари“ и повторувањето на зборот „Girls“.
Миленбарбек
Миленбарбек (Mühlenbarbek) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Северно играорно подрачје
Под Северни ора се подразбираат македонските народни ора што потекнуваат од: Горен Вардар, Полошката котлина, Скопско, Скопска Црна Гора, Скопска Блатија, Велес и Овче Поле.
Ората од овој регион се брзи, со енергични движења, и обично се играат на собори. Ора од овој регион се: Црногорка, Потрчано, Баба Ѓурѓа, Чучук, Крстачката, Адана и други.
Иван Асен I
Иван Асен I бил владетел на Второто Бугарско Царство од 1190 до 1195. Тој ја водел борбата против Византија од планината Стара Планина.
Константин Стоилов
Животопис
Студирал во пловдивското епархиско училиште и Роберт колеџот - Цариград во 1873. Стоилов завршил право во Хајделберг во 1877 година. Доктор по право на универзитетот. За време на школувањето во Роберт колеџот и Хајделберг младиот Стоилов водел многу строг и организиран живот. Сето време, сè во него е потчинето на учење. Според традицијата на почетокот на учебната година учениците од последниот клас изрекувале говор по слободно избрана тема. Темата на Стоилов била "Тишината на историјата на бугарскиот народ". Со својот говор ги освоил слушателите и гостите, меѓу кои имало и амбасадори на големите држави.
По враќањето во Бугарија бил судија во Пловдив и Софија (1878-1879) и ја раководел Канцеларијата (1879-1880) и Политичкиот кабинет (1880-1883) на кнезот Александар I. Во 1884 станал редовен член на Бугарското книжевно друштво. Бил активен дејник на Конзервативната партија и го поддржувал режимот на овластувањата и за краток периоди заземал министерски функции во владата без премиер, со Леонид Соболев и во вториот кабинет на Драган Цанков.
За време на Српско-бугарската војна бил мобилизира во полкови и командувал со 3 вод од 3 коњанички ескадрон. На 11.12.1885 година е награден со воениот орден "За храброст" IV степен.
За време на кризата по абдикација на кнез Александар I, Стоилов ги поддржувал напорите на Стефан Стамболов за стабилизација на Бугарија. Тој учествува во делегацијата која го поканила Фердинанд Сакс-Кобург-Гота да седне на бугарскиот престол. Во период помеѓу 1886-1888 година Стоилов учествувал во привремената влада на Петко Каравелов, во таа на Васил Радославов, а самиот тој ја за кратко време го предводел Министерскиот совет, а потоа бил министер за правда во владата на Стефан Стамболов. Енергично ја поддржувал градежната политика на владата насочена кон градење на инфраструктурата - автопати, железнички пруги, пошти и телеграфски линии, сметајќи дека таквата политика е материјална основа на националната безбедност и моќ на Бугарија.
Во средината на март 1901 година се разболел и по кратката и остра пневмонија умрел на 23.03.1901 година пред да наполни 47-годишна возраст. Погребан е на 25.03.1901 година во Софија.
Семејство
Константин Стоилов се оженет на 31 март 1888 за Христина Тпчилешова, а со неа имал пет деца: Стоил, Христо, Петко, Марија и Борис. Татко му, Стоил Захаралијата бил со потекло од Стара Загора, а неговата мајка е по потекло од Копрившица.
Димката Ангелов Габерот
Димитар Ангелов или Димката Ангелов - Габерот ( — ) — македонски комунист и партизан од Тиквешијата.
Млади години
Димката Ангелов Габерот е роден во текот на Првата светска војна во Ваташа на 17 октомври 1916 година како второ дете на Ленка и Ташо Ангелови. Основно образование завршил во родното место со одличен успех, па се запишува во први клас нижа гимназија во Кавадарци. Овде го завршил само третиот клас, бидејќи со Законот за заштита на државата биле затворени поголем број гимназии во Македонија, меѓу кои се наоѓала и гимназијата во Кавадарци. Четврти клас и мала матура завршува во Прилеп. Во октомври 1930 година со само 14 години заминува во Белград, каде се запишал на престижната учителска школа. Се стекнал со диплома на учител во Неготин Краина каде што ја завршил Учителската школа и положил голема матура. За време на летниот распуст често се дружел со Страшо Пинџур, а за ова нивно пријателство и дружење дознаваме од дневникот на Страшо Пинџур, каде Димката бил опишан како младинец со многу дарба. Во учителската школа доаѓа до израз неговиот бурен и револуционерен темперамент, не ја трпи неправдата, се буни и ги критикува неправедните постапки на неговите професори. Тој во слободно време многу чита, а негови омилени писатели се: Достоевски, Тургењев, Пушкин, Синклер и други.
Политичката и учителската кариера
Неговата љубов кон пишаниот збор го тера заедно со група негови истомисленици да го основаат првото читалиште библиотека во Кавадарци во 1935 година. Неговиот прв јавен испад се случува на плоштадот во Кавадарци во 1936 година, каде пред народот ја напаѓа експлоататорската политика на владата на Милан Стојадиновиќ пред министерот за социјална политика и народно здравје Драгиша Цветковиќ. Бидејќи бил противник на владата Димката долго време останува без работа. Во пролетта 1937 година е обвинет дека е комунист и е уапсен заедно со поголема група напредни луѓе и одлежува три месеци затвор во Велес. Димката добива работа како учител во село Дабниште во септември 1937 година. Тоа траело кратко, бидејќи во март 1938 година заминува во Винковци на отслужување на воениот рок. Во војската секогаш ги заштитува послабите и угнетувани војници, па затоа бил почитуван од своите другари.
По враќањето од Винковци се вклучува во предизборната кампања за Парламентарните избори во групата со Страшо Пинџур, Тошо Велков Пепето, Илија Чулев, Васил Димитров и други. Тие победиле на изборите, а д-р Илија Чулев бил избран за народен пратеник во Собранието на Југославија. Димката имал дарба за уметност. Тој многу убаво свирел на виолина, бил извонреден танцувач, а имал и афинитет за глума. Во 1939 година заедно со Милан Даскалов и Славчо Темков ја подготвуваат и се главни глумци во Цанкаровата драма „Слугата Јернер и неговото право“. Драмaта за првпат била изведена во кафеаната „Балкан“ каде што доживеала голем успех. Во 1939 година повторно работи како учител, но овој пат во едно од најоддалечените села во Тиквешијата, селото Радња. Како учител бил почитуван и омилен кај учениците, нивните родители и жителите од селото. Се дружел со своите колеги учители од соседните села и секогаш имал време да разговара со селаните од Радња за многуте прашања што ги интересирале. Со младинците од селата Бохула, Чемерско и Радња организира и раководи курсеви за ракување со оружје.
Поради неговиот бурен темперамент во средината на јануари 1941 година, непосредно пред разгорувањето на Втората светска војна е интерниран во логорот Меѓуречје кај Ивањица, заедно со поголема група младинци од Кавадарци. Тука се стекнал со големо револуционерно искуство. Условите во логорот биле тешки и сурови. Изолациониот логор во Ивањица преживеал само три месеца, бидејќи бурните настани од 27 март 1941 година го означиле неговиот крај. Димката Ангелов заедно со уште триесетмина биле пуштени на 3 април 1941 година.
Партизански денови
По иницијатива на Месниот комитет на КПЈ за Кавадарци, во средината на мај 1941 година, создаден е Воен комитет во кој Димката е избран за негов член заедно со Перо Угуров, Пано Чејков и Киро Спанџов. Основна задача на овој комитет е прибирање на оружје, муниција и воен материјал, останат по капитулацијата на Југословенската војска, како и организирање обука со младинците од градот и селата за ракување и одржување на оружјето. Непосредно по нападот на Германија на СССР Димката станал пред да започне вечерата во неговата куќа и се обратил кон своите родители и браќа дека тој не се согласува со нападот на Германија на СССР и дека ќе се бори против тој чин. Неговата одлука била прифатена од сите членови на неговото семејство.
Од мај 1942 година до мај 1943 година тој е во илегалство. Како илегалец е доста активен, присуствува на состаноците на Воениот и Месниот комитет, а често оди на терен во селата Бегниште, Ресава, Гарниково и други, испитувајќи го теренот и барајќи погодни места кои подоцна ќе послужат како бази за идните партизански одреди. Во април 1943 година Димката Ангелов е избран за политички комесар на Штабот на Третата оперативна зона, кој во исто време беше и штаб на партизанскиот одред „Добри Даскалов“. Како политички комесар на зоната, Димката присуствува и го координира формирањето на Гевгелискиот партизански одред „Сава Михајлов“ во падините на планината Кожуф. Како борец Димката се одликува со неизмерна храброст и решителност, а кога било најпотребно знаел да ги мотивира послабите. Долго време жителите од селата во Тиквешијата, во кои одредот имаше успешни акции, се сеќаваат на неговите пламени говори со кои го пленуваше населението.
Иако тешко болен во придружба на своите соборци Ило Виларов-Сокол, Јован Радњански-Планински, Пано Мударов-Фрањо и активистот од село Галиште Стојан Крстев, се упатуваат кон логорот на одредот во месноста „Вишешница“. На патот кон логорот на месноста „Торкови Лаки“, групата наидува на непријателска заседа организирана од страна на бугарскиот фашистички окупатор. И покрај тоа што партизанската група се најде во безизлезна состојба, Димката до крај остана доследен на своите убедувања да не потклекне пред тешкотиите. Ја прифаќа борбата иако е тешко ранет од првиот плотун на непријателските куршуми. Загина на 10 јуни 1943 година заедно со Ило Виларов, Пано Мударов и Стојан Крстев.
По загинувањето на Димката Ангелов Габерот останаа многу дилеми, меѓу кои и онаа која и ден денес ја бранува јавноста во Тиквешкиот крај: „Зошто Димката Ангелов Габерот не беше прогласен за народен херој“.
Во негова чест познатиот кавадаречки поет и музичар Александар Линин ја испеал песната „Пештера болен Габерот лежи“:
Источен Регион
Источен Регион — еден од осумте статистички региони на Македонија. Овој регион се наоѓа во источниот дел на Македонија и се граничи со Бугарија на исток и внатрешно со Вардарскиот, Скопскиот, Североисточниот и со Југоисточниот Регион. Главен град на регионот е Штип.
Население
Моменталната бројка на населението на источниот регион е околу 181.858 жители или 10 % од вкупното население на Македонија, според новите граници кои не ги вклучуваат Свети Николе и Лозово.
Најголеми населби
Помеѓу најголемите населени места во регионов се:
Етнички групи
Најголемите етнички групи во регионот се Македонците, но тука живеат и:
Википедија на туркменски јазик
Туркменска Википедија е издание на Википедија на туркменски јазик, дел од Фондација Викимедија.
Космос-2441
Космос-2441 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 26 јули 2008 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на км, а најмалото на.
NGC 1329
NGC 1329 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1329 се споменува и како ESO 548-15, MCG -3-9-42.
Откривање
Објектот е откриен на 11 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 26 м 2,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 17° 35' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 1329 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12826. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 311; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5876. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 947.
Галерија на икони (Ново Село)
Галерија на икони - Ново Село — музеј на икони во црквата „Успение на Пресв. Богородица“ во штипската приградска населба Ново Село.
Галеријата е отворена во 1972 г. како прва од овој вид во СР Македонија. Збирката се состои од 222 икони и црковни предмети. Значителен дел од иконите се изработени од 1861 до 1866 година од истакнатиот зограф Станислав Доспевски од Самоков. Посебно место во изложбената постановка зазема иконописната претстава на платно „Чудотворната моќ на Богородица“, дело на зографот Теодосиј од Велес. Изложени се и дела на видниот штипски зограф Данило Коцев - Штиплијата, кој во 1914 г. ја насликал во масло композицијата „Полагањето на Христос во гроб“. Во 1919 г. зографот и сликар Коста Вангелов ја насликал „Оплакувањето на Христа“. Во галеријата има и ретка икона „Обрезание Христово“, дело на Данило Коцев од 1895 г.
Изложени се уште и путири, кандила и други црковни предмети, дело на месните кујунџиски работилници.
Википедија на таџички јазик
Таџичка Википедија е издание на Википедија на таџички јазик, дел од Фондација Викимедија.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Отуње
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во тетовското село Отуње. Градена е во 1860 година, додека обновена е во 1994 година.
Настани од 2001
За време на воениот конфликт во Тетовско во 2001, црквата во Отуње не била поштедена од налетот на албанските банди. На вратата пред влезот во црквата била скршена мермерната плоча со година на градба на црквата и било пукано е со оружје на таванскиот дел со видни оштетувања на плафонот. Електричната инсталација била целосно оштетена и бил одземен струјомерот. Сите четири столба внатре биле оштетени, а на двата столба веднаш до влезната врата во црквата биле оштетени лежиштата за икони. Уништени биле и дрвените седишта за седење на стари и изнемоштени лица при Светите богослужби. Целосно биле уништени два шандани за свеќи, аналогијата со намена за поставување на икони, купелот за крштевање на деца. Најголеми и непоправливи штети и вандалски уништувања биле направени на самиот свето-црковен ентериер на црквата. Многу од иконите биле уништени (сечени со секири, пукано со куршуми или кршени). (Во трпезаријата биле скршени сите прозорци, растурен бил сиот прибор за јадење и недостасувал ТВ приемник. Во црквата има стари фрески и икони на кои не им се знае авторот. Неколку понови фрески имаат живописано учителот Крсто Гоговски од с.Непроштено (еден од киднапираните и убиени Македонци од с.Непроштено во конфликтот 2001 година) и ликовниот уметник Мирко Видоески од Тетово.
Кристална структура
Во кристалографијата, кристалната структура е опис на наредениот аранжман на атоми, јони или молекули во кристален материјал. Наредените структури се случуваат од внатрешната природа на конститутивните честички за да формираат симетрични обрасци кои се повторуваат по главните насоки на три-димензионалниот простор во материјата. Најмалата група на честички во материјалот што ја претставува оваа повторувачка шема е единица на структурата. Единицата клетка целосно ја рефлектира симетријата и структурата на целиот кристал, кој е изграден со повторувачки превод на единицата ќелија по должината на нејзините главни оски. Преносните вектори ги дефинираат јазлите на брава решетката. Должината на главните оски или рабови на единицата ќелија и аглите меѓу нив се константите на решетката, исто така се наречени параметри на решетка или параметри на ќелија. Својствата на симетријата на кристалот се опишани со концептот на просторни групи. Сите можни симетрични аранжмани на честички во тридимензионален простор може да бидат опишани од 230 просторни групи. Кристалната структура и симетријата играат клучна улога во одредувањето на многу физички својства, како што се расцепувањето, структурата на електронската лента и оптичката транспарентност.
Единица клетка
Кристалната структура е опишана во однос на геометријата на распоредот на честички во единицата клетка. Единицата клетка е дефинирана како најмала единица за повторување која има целосна симетрија на кристалната структура. Геометријата на единицата клетка е дефинирана како паралелепипед, обезбедувајќи шест параметри на решетка земени како должини на клеточните рабови (а, б, в) и аглите меѓу нив (α, β, γ). Позициите на честички внатре во единицата ќелија се опишани преку фракционите координати (xi, yi, zi) по должината на клеточните рабови, мерени од референтна точка. Треба само да се пријават координатите на најмалата асиметрична подгрупа на честички. Оваа група честички може да биде избрана така што тие го заземаат најмалиот физички простор, што значи дека тие не треба да бидат во можност да ги користат параметрите на решетката. Сите други честички на клетката се генерирани од операциите на симетрија што ја карактеризираат симетријата на единицата на клетката. Збирката на операции на симетрија на единицата е формално изразена во просторна група на кристалната структура.
Милер индекси
Векторите и авионите во кристалната решетка се опишани со три-вредноста Милер индексна нотација. Оваа синтакса ги користи индексите l, m и n како насочни ортогонални параметри, кои се одделени со 90 °. По дефиниција, синтаксата (ℓmn) означува рамнина која ги пресретнува трите точки a1 / ℓ, a2 / m и a3 / n, или некои негови повеќекратни. Тоа е, индексите на Милер се пропорционални на инверзиите на пресретнувањата на авионот со единечната клетка (во основа на векторите на решетката). Ако еден или повеќе од индексите е нула, тоа значи дека авионите не се пресекуваат на таа оска (односно, интервенцијата е "на бесконечност"). Авионот кој ја содржи координатната оска е преведен така што повеќе не ја содржи таа оска пред да бидат утврдени индексите на Милер. Индексите на Милер за авионот се цели броеви без заеднички фактори. Негативните индекси се означени со хоризонтални шипки, како во (123). Во ортогонален координатен систем за коцкеста клетка, индексите на Милер на рамнина се картезиски компоненти на вектор нормален на рамнината.Со оглед на само (ℓmn) рамнини кои пресекуваат една или повеќе точки на решетката (решетката), растојанието d помеѓу соседните решетки на плочите е поврзана со (најкратката) реципрочна векторна решетка ортогонална на рамнините со формулата
Авиони и насоки
Кристалографските насоки се геометриски линии кои ги поврзуваат јазлите (атоми, јони или молекули) на кристал. Слично на тоа, кристалографските рамнини се геометриски рамнини што ги поврзуваат јазлите. Некои насоки и авиони имаат поголема густина на јазли. Овие авиони со висока густина имаат влијание врз однесувањето на кристалот на следниов начин:
Оптички својства: Показателот на прекршување е директно поврзан со густината (или периодичните флуктуации на густината). Адсорпција и реактивност: Физички адсорпција и хемиски реакции се јавуваат на или во близина на површинските атоми или молекули. Овие феномени се чувствителни на густината на јазлите.
Површинска напнатост: Кондензацијата на материјалот значи дека атомите, јоните или молекулите се постабилни ако се опкружени со други слични видови. Површинскиот притисок на интерфејсот, според тоа, варира во зависност од густината на површината.
Микроструктурни дефекти: Порите и кристалите имаат тенденција да имаат граници на директно гранули, следејќи ги авионите со поголема густина.
Расцеп: Ова обично се појавува преференцијално паралелно со авионите со повисока густина.
Пластична деформација: Дислокацијата на планината се јавува преференцијално паралелно со авионите со повисока густина. Растројувањето што ја носи дислокацијата (векторот Бургерс) е долж густата насока. Преместувањето на еден јазол во повеќе густа насока бара помало искривување на кристалната решетка.
Некои правци и рамнини се дефинирани со симетрија на кристалниот систем. Во моноклинни, ромбоедрични, четириаголни и триаголни / шестаголни системи постои една единствена оска (понекогаш наречена главна оска) која има повисока вртежна симетрија од другите две оски. Базалната рамнина е рамнината нормална на главната оска во овие кристални системи. За триклински, орторомпски и кубни кристални системи означувањето на оската е произволно и не постои главна оска.
Кубни структури
За посебен случај на едноставни кубни кристали, решетка векторите се ортогонални и со еднаква должина (обично означено како а); слично за реципрочната решетка. Така, во овој заеднички случај, индексите на Милер (ℓmn) и [ℓmn] обете едноставно означуваат нормали / насоки во картезиски координати. За коцкести кристали со решетка константа а, проредот d помеѓу соседните (ℓmn) решетки е од (од горе):
Поради симетријата на кубни кристали, можно е да се промени местото и знакот на целите и да имаат еквивалентни насоки и рамнини:
Координатите во аголните загради, како што е ⟨100⟩, означуваат семејство насоки кои се еквивалентни поради операциите на симетрија, како што се [100], [010], [001] или негативното од кое било од тие насоки.
Координирањата во кадрави загради или загради како што се {100} означуваат семејство на нормални рамнини што се еквивалентни поради операциите на симетрија, многу начинот на кој аголните загради означуваат семејство насоки.
За кристалните коцкести (fcc) и коцкести (bcc) центрирани решетки, примитивните вектори на решетки не се ортогонални. Меѓутоа, во овие случаи индексите на Милер се конвенционално дефинирани во однос на решетните вектори на коцкестото суперчело и оттаму повторно се едноставно картезиски насоки.
Решеткасти системи
Системите на решетка се групи на кристални структури според осниот систем кој се користи за да се опише нивната решетка. Секој систем на решетки се состои од сет од три оски во одреден геометриски аранжман. Сите кристали спаѓаат во еден од седумте решетки. Тие се слични на, но не сосема исти,како и тие во седумте кристални системи. Наједноставниот и најсимметричен, коцкест или изометриски систем, има симетрија на коцка, односно има четири трикратни вртежни оски ориентирани на 109,5 ° (тетрахералниот агол) во однос на едни со други. Овие трикратни оски лежат по дијагоналите на телото на коцката. Другите шест системи на решетка се шестаголни, четириаголни, ромбоедри (честопати збунети со триаголниот кристален систем), орторомпски, моноклински и триклински.
Решетки на Брава
Кристалната структура се состои од иста група на атоми, основа, позиционирана околу секоја решетка точка. Затоа оваа група атоми се повторува неограничено во три димензии според распоредот на една од решетките на Брава. Карактеристичните ротации и огледални симетрии на единицата ќелија се опишани од нејзината кристалографска точечка група.
Кристални системи
Кристалниот систем е група на точки групи во кои самите точки и самите нивни соодветни просторни групи се доделуваат на решеткаст систем. Од 32-те точковни групи кои постојат во три димензии, повеќето се доделени само на еден систем на решетки, во кој случај кристалниот систем и системот на решетки имаат исто име. Сепак, пет точки групи се доделуваат на два системи на решетка, ромбоедарна и шестаголна, бидејќи и двата системи на решетка покажуваат трикратна вртежна симетрија. Овие точковни групи се доделуваат на триаголниот кристален систем. Севкупно има седум кристални системи: триклинска, моноклинска, орторомпска, четириаголна, триаголна, шестаголна и коцкеста.
Точкести групи
Кристалографската точковна група или кристална класа е математичката група која ги опфаќа симетријалните операции кои оставаат барем една точка неподготвена и која го остава изгледот на кристалната структура непроменета. Овие симетријални операции вклучуваат:
Оските на ротација (правилни и несоодветни), рамнини на рефлектирање и центри на симетрија се колективно наречени симметриски елементи. Постојат 32 можни кристални класи. Секој може да се класифицира во еден од седумте кристални системи.
Просторни групи
Во прилог на операциите на точковната група, просторната група на кристалната структура содржи транслационо симетрични операции. Тие вклучуваат:
Постојат 230 различни просторни групи.
Атомска координација
Со разгледување на аранжманот на атомите релативни едни на други, нивните координатни броеви (или број на најблиски соседи), меѓуатомски растојанија, видови на сврзување итн.,можно е да се формира општ поглед на структурите и алтернативните начини на нивно визуализирање.
Затворено пакување
Принципите кои се вклучени можат да се разберат со разгледување на најефикасниот начин на пакување заедно сфери со еднаква големина и складирање на блиски спакувани атомски авиони во три димензии. На пример, ако авионот А лежи под рамнината Б, постојат два можни начини за поставување на дополнителен атом на врвот на слојот Б. Доколку дополнителен слој бил поставен директно над рамнината А, ова би довело до следните серии:
...ABABABAB...
Ако, сепак, сите три авиони се влечкаат релативно едни на други и не е сè додека четвртиот слој не е позициониран директно над рамнината А, дека низата се повторува, тогаш се појавува следниот редослед:
...ABCABCABC...
Овој тип на структурен аранжман е познат како кубни затворени пакувања (ccp).
Единица клетка на CCP аранжман на атоми е клеточната единица-центрирана коцкеста единица (fcc). Ова не е веднаш очигледно, бидејќи внимателно спакуваните слоеви се паралелни со плочите на {111} од единицата на единицата fcc. Постојат четири различни ориентации на блиско спакуваните слоеви.
Ефикасноста на пакувањето од 74% е максимална можна густина во единица клетки конструирана од сфери со само една големина. Повеќето кристални форми на метални елементи се ХЦП, ФЦЦ или ХЦЦ (телесна кубика). Координативниот број на атоми во Hcp и Fcc структурите е 12, а неговиот атомски фактор за пакување (APF) е бројот споменат погоре, 0,74. Ова може да се спореди со APF на структурата на bcc, што е 0,68.
Зрнести граници
Зрнестите граници се интерфејси каде што се среќаваат кристали со различни ориентации. Границата на границите е еднофазен интерфејс, при што кристалите на секоја страна на границата се идентични, освен во ориентацијата. Терминот "кристална граница" понекогаш, иако ретко, се користи. Зрнести граници ги содржат оние атоми кои биле вознемирени од нивните оригинални решетки, дислокации и нечистотии кои мигрирале на границата на пониски енергетски граници.
Со третирање на зрнестите граници геометриски како интерфејс на еден кристал кој се сече на два дела, од кои едниот е ротиран, можеме да видиме дека има пет променливи потребни за да се дефинира границата на жито. Првите два броја доаѓаат од единечниот вектор кој специфицира оска на вртење. Третиот број го означува аголот на ротација на зрното. Последните два броја ја наведуваат рамнината на зрнестата граница (или единечен вектор кој е нормален на оваа рамнина).
Зрнестите граници го нарушуваат движењето на дислокациите преку материјал, па така намалувањето на кристалитата е чест начин да се подобри јачината, како што е опишано во односот Hall-Petch. Бидејќи границите на зрнцата се дефекти во кристалната структура, тие имаат тенденција да ја намалуваат електричната и топлинската спроводливост на материјалот. Високата интерфејска енергија и релативно слабото поврзување во повеќето граници на зрнца често ги прават претпочитани места за почеток на корозија и за преципитација на нови фази од цврстиот материјал. Тие се исто така важни за многу механизми на лази.
Границите на зрно се генерално само неколку нанометри широк. Во вообичаени материјали, кристалите се доволно големи, така што зрнестите граници претставуваат мал дел од материјалот. Сепак, многу мали гранули се постигнуваат. Во nanocrystalline цврсти материи, границите на гранули стануваат значаен зафатнински дел од материјалот, со длабоки ефекти врз таквите својства како дифузија и пластичност. Во границата на мали кристали, како што зафатнинскиот дел од границите на зрната се приближува до 100%, материјалот престанува да има кристален карактер и на тој начин станува аморфно цврста.
Дефекти и неправилности
Вистинските кристали имаат дефекти или неправилности во идеалните аранжмани опишани погоре и токму овие дефекти се критички определени за многу електрични и механички својства на вистински материјали. Кога еден атом заменува една од главните атомски компоненти во рамките на кристалната структура, може да настане промена во електричните и топлинските својства на материјалот.Неправилностите можат да се манифестираат како спин неправилности во одредени материјали. Истражувањето на магнетните неправилности покажува дека значителна промена на одредени својства, како што е специфичната топлина, може да бидат засегнати од мали концентрации на неправилности, бидејќи на пример неправилностите во полупроводнички феромагнетни легури може да доведат до различни својства, како што првично беше предвидено во доцните 1960-ти. Дислокациите во кристалната решетка овозможуваат стрижење под помал стрес отколку што е потребно за совршена кристална структура.
Предвидување на структура
Тешкотијата за предвидување на стабилни кристални структури врз основа на познавање на само хемискиот состав одамна е камен на сопнување на патот кон комплетно дизајнирање на компјутерски материјали. Сега, со помоќни алгоритми и компјутери со високи перформанси, структурите со средна сложеност може да се предвидат со употреба на такви пристапи како еволутивни алгоритми, случајно земање примероци или метадинамика.
Кристалните структури на едноставни јонски материи (на пример, NaCl или натопена сол) одамна се рационализираат во однос на правилата на Полинг, за првпат изнесени во 1929 година од страна на Лајнус Полинг, за кој многумина се нарекува "татко на хемиската врска" .Полинг, исто така, ја разгледувал природата на меѓуатомските сили во метали и заклучил дека околу половина од петте d-орбитали во транзициските метали се вклучени во сврзувањето, при што останатите неврзани d-орбитали се одговорни за магнетните својства. Според тоа, тој може да го поврзе бројот на d-орбитали во формирањето на врската со должината на врската, како и многу физички својства на супстанцијата. Тој подоцна го претстави металниот орбитал, дополнителен орбитал кој е неопходен за да овозможи неограничена резонанца на валентни врски меѓу различните електронски структури.
Во теоријата на резонантната валентна врска, факторите кои го одредуваат изборот на еден од алтернативните кристални структури на метал или интерметален соединение се врти околу енергијата на резонанца на врските меѓу меѓуатомските позиции. Јасно е дека некои начини на резонанца би направиле поголеми придонеси (да бидат повеќе механички стабилни од другите) и дека особено едноставниот однос на бројот на обврзници на број на позиции би бил исклучителен. Како резултат на тоа, специјалната стабилност е поврзана со наједноставните стапки или "броеви на обврзници": 1/2, 1/3, 2/3, 1/4, 3/4, итн. Изборот на структурата и вредноста на осниот сооднос (кој ги одредува релативните должини на врската) се резултат на напорот на атомот да ја користи својата валентност во формирањето на стабилни врски со едноставни фракциони врски на броеви.
По поставувањето на директна корелација помеѓу концентрацијата на електрони и кристалната структура во бета-фазните легури, Хујмер-Ротеј ги анализирал трендовите на топењето, компресибилноста и должината на врската како функција на бројот на група во периодниот систем со цел да се воспостави систем на валности на транзиционите елементи во металната состојба. Овој третман на тој начин ја нагласи зголемената јачина на врска како функција на бројот на групата..Операцијата на насочените сили беше нагласена во една статија за односот помеѓу хибридите на врските и металните структури. Резултирачката корелација помеѓу електронските и кристалните структури е сумирана со еден параметар, тежината на d-електроните на хибридизиран метален орбитал. "Д-тежината" пресметува до 0,5, 0,7 и 0,9 за структурите на fcc, hcp и bcc, соодветно. Односот помеѓу d-електроните и кристалната структура станува очигледен.
Во предвидувањата / симулациите на кристалната структура, периодичноста обично се применува, бидејќи системот е замислен како неограничен голем во сите правци. Почнувајќи од триклинска структура без претпоставка на понатамошно својство на симетрија, системот може да биде принуден да покаже некои дополнителни својства на симетрија со примена на Вториот закон на Њутн за честички во единицата ќелија и неодамна развиена динамичка равенка за векторите на системот(решетксти параметри вклучувајќи агли), дури и ако системот е предмет на надворешен стрес.
Полиморфизам
Полиморфизам е појава на повеќе кристални форми на материјал. Може да се најде во многу кристални материјали, вклучувајќи полимери, минерали и метали. Според правилата на Гибс за фазна рамнотежа, овие уникатни кристални фази се зависни од интензивни променливи како притисок и температура. Полиморфизмот е поврзан со алотропија, која се однесува на елементарни цврсти материи. Целосната морфологија на материјалот е опишана со полиморфизам и други променливи како кристална навика, аморфна фракција или кристалографски дефекти. Полиморфите имаат различни стабилност и може спонтано да се претворат од метастабилна форма (или термодинамички нестабилна форма) во стабилна форма на одредена температура. Тие, исто така, покажуваат различни точки на топење, раствори и дифракциони шеми на Х-зраци.
Еден добар пример за ова е кварцната форма на силициум диоксид, или SiO2. Во огромното мнозинство на силикати, сиот атом покажува тетраэдрична координација со 4 оксигени. Сите освен една од кристалните форми вклучуваат тетраедарски {SiO4} единици поврзани заедно со споделени темиња во различни аранжмани. Во различни минерали тетраедата покажува различни степени на вмрежување и полимеризација. На пример, тие се појавуваат поединечно, споени заедно во парови, во поголеми конечни кластери, вклучувајќи прстени, во синџири, двојни синџири, листови и тридимензионални рамки. Минералите се класифицираат во групи врз основа на овие структури. Во секоја од 7 термодинамички стабилни кристални форми или полиморфи на кристален кварц, само 2 од 4 на секој од рабовите на {SiO4} тетраедрата се делат со други, давајќи ја нето хемиската формула за силика: SiO2.
Друг пример е елементарен лим (Sn), кој е подвижен во близина на околните температури, но е кршлив кога се лади. Оваа промена во механички својства се должи на постоењето на неговите два главни алтотропи, α- и β-калај. Двата алотропи кои се сретнуваат при нормален притисок и температура, α-калај и β-калај, се почесто се познати како сив калај и бел калај, соодветно. Уште два алотропи, γ и σ, постојат на температура над 161 °C и притисоци над неколку GPa. Белиот калај е метален и е стабилна кристална форма на или над собна температура. Под 13,2 °C, калај постои во сива форма, која има дијамантски кубни кристални структури, слични на дијамант, силициум или германиум. Сива лименка воопшто нема метални својства, е досадна сива прашкаст материјал, и има неколку употреби, освен неколку специјализирани полупроводнички апликации. Иако температурата на α-β трансформација на калај е номинално 13,2 °C, нечистотиите (на пр. Al, Zn, итн.) Ја намалуваат температурата на транзиција многу под 0 °C и по додавањето на Sb или Bi, трансформацијата не може да се случи воопшто.
Физички својства
Дваесет од 32-те кристални класи се пиезоелектрични, а кристалите што припаѓаат на една од овие класи (точкести групи) ја прикажуваат пьезоэлектриката. Сите пиезоелектрични класи немаат центар на симетрија. Секој материјал развива диелектрична поларизација кога се применува електрично поле, но супстанцијата која има таква природна набиеност на полнење дури и во отсуство на поле се нарекува поларен материјал. Дали материјалот е поларен или не е определен само од неговата кристална структура. Само 10 од групите од 32 точки се поларни. Сите поларни кристали се пироелектрични, така што десетте поларни кристали понекогаш се нарекуваат пироелектрични класи.
Постојат неколку кристални структури, особено перовскитната структура, која покажува фероелектрично однесување. Ова е аналогна на феромагнетизмот, при што, во отсуство на електрично поле за време на производството, фероелектричниот кристал не покажува поларизација. По примената на електричното поле со доволна големина, кристалот станува трајно поларизиран. Оваа поларизација може да се сврти со доволно голем контра-набој, на ист начин на кој ферромагнет може да се промени. Сепак, иако тие се нарекуваат фероелектрика, ефектот се должи на кристалната структура (а не присуството на обоени метали).
Комплекс „Св. Спас“ (Охрид)
'''Комплекс „Св. Спас“''' — археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Наоѓалиштето претставува осамен наод од римското време, старохристијанска и средновековна црква со некропола. Се наоѓа во стариот дел на градот, на просторот на јужната падина на понискиот источен рид, јужно од ул. Климентов Универзитет. Овде се откриени мермерни ара со латински натпис, остатоци од старохристијанска црква со вкопани раносредновековни гробови во источниот дел, како и остатоци од рано средновековна црква. Сондажно археолошко ископување е вршено во 1962 од страна на Народниот музеј во Охрид, поточно од археологот Васил Лахтов.
Александар Јованоски
Александар Јованов Јованоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделство и грнчарство. Во народноослободителната војска на Македонија стапил во есента 1944 година како партизан во Првата македонска бригада. Загинал во борбите за конечното ослободување на Македонија, во ноември 1944 година кај селото Подмоље - Охридско.
Стрима
Стрима — село во Општина Липково.
Географија и местоположба
Стрима е планинско село кое се наоѓа на само 9км од општина Липково. Селото се наоѓа на падините на Карадак (Скопска Црна Гора) и е сместено во северозападна Македонија до границата со Косово. Стрима допира со атарот на селата Брест на запад, Отља на исток, Р'нковце на север, и на југозапад со селата Матејче, Љубанци во општина Бутел, Радишани; последните села најмногу допираат во близина на селото Бел Камен. Најниската надморска височина кај селото е 700 метри, додека највисоката е 1625 метри.
Историја
При крајот на XIX век, Стрима е албанско село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 година, селото Стрима е населено од 140 арнаути муслимани.
Стопанство
Економијата во селото е Главно фокусирана на зачувување на шумите и добитокот, но ова село е карактеризирано и во одгледување на житни култури како пченица, пченка, јачмен, 'рж и овес.
Население
Според пописот од 2002, Стрима има 3 жители Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, сите 9 лица без податоци.
Родови
Стрима е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
Ким Јонг-сик
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1936.
ФК Јувентус сезона 2011-2012
Сезоната 2011-12 на фудбалскиот клуб Јувентус беше неговата 114-та во историјата и петта по ред во Серија А.
Дресови
За оваа сезона 2011-12 дресовите на Јувентус беа направени од страна на Најк, додека главен спонзор на предната страна од дресот беше BetClic. Дресовите официјално се претставени на 6 јули 2011-та. Домашниот дрес според зборовите на претседателот на клуботги претставува традиционалните бои на клубот, црно-белите, со 3D ефекти. Гаќиците на домашниот дрес беа со бела боја за разлика од минатата сезона кога биле црни, додека гостинскиот дрес на екипата беше со розова боја и со голема црна ѕвезда на предната страна. Розовата боја на дресовите ја означуваше бојата на првите вистински дресови кој клубот ги имал на почетокот на 20 век, а имале токму розова боја. Броевите на играчите официјално се претставени на 20 август.
Преглед на сезоната
Јувентус во новата сезона тргна со нов тренер, Антонио Конте, откако Лујџи Дел Нери заработи отказ по завршувањето на претходната сезона. Исто така, Јувентус во сезоната 2011-12 за првпат игра на својот нов стадион, Јувентус Стадион. Од 2006-тата година клубот настапуваше на Олимпискиот Стадион во Торино.
Стадионот официјално е отворен на 8 септември 2011 а гостина на пријателскиот натпревар беше англискиот Нотс Каунти, најстарата екипа на светот. Поради слабото 7-мо место во Серија А претходната сезона, Јувентус оваа сезона не настапуваше во европските натпреварувања.