cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цунами во Стромболи во 2002 година
Историја
Од мај 2002 година, Стромболи се одликува со висока експлозивна активност на 100 метри над кратерите на врвот. Во ноември нивото на лавата лоцирана во кратерите беше многу високо, што резултираше со излевање во горниот дел на Скиара дел Фуоко, што ја зголеми активноста на Стромболија и предизвика неколку експлозии и на почетокот на декември. Висините на исфрлањето беа интензивни кај Кратер 1. Потоа, достигна 200 метри над Кратер 1, а експлозиите оставија магма блиску до работ на кратерот. Во локално време во 18.30 на 28 Декември, се случи невообичаена активност која се одликува со еруптивна пауза долга 300 метри, што предизвика пробивање на северниот ѕид на Кратер 1, поместувајќи го северозападниот горен источен дел од ѕидот Скиара дел Фуоко. . Лавините текови беа стрмни, две од нив излегоа од основата и еден од средината на паузата. Покрил нестабилна површина од 400 метри. Првиот тек стигна до морето, кое беше оддалечено околу 1,1 километар, за 30 минути. Не се случија значителни промени во вулканската активност, почна да се зголемува вулканскиот потрес. 12 часа подоцна се отворија две нови празнини на околу 500 метри и високи 600 метри, што предизвика почеток на два текови на лава.
Утрото на 29 Декември, тековите на лавата долж Скиара дел Фуоко повеќе не беа поттикнати и на површината се отворија две хоризонтални пукнатини, што беа доказ за континуираниот дефект. На 30 Декември, двојната празнина на 500 и 600 метри се наполни уште еднаш, па повторно почнаа да течат лава. Овие текови одеа по пукнатините на 28 декември додека се пробиваа низ него. Имаше само емисија на пепел, но таа не беше предизвикана од експлозивна активност, таа беше предизвикана од лизгање со триење. Ова го откри концептот на нивното формирање, кое започна од 500 метри на источниот ѕид на Скиара дел Фуоко и се спушти на падината. 20 минути подоцна се отворија нови пробиви на западната страна на околу 500 метри, што ја дефинираше границата на претстојните свлечишта кои се формираа неколку часа подоцна. Празнините беа исполнети со масивна маса од карпи, а веројатно поради разликата на карпите во средината доведоа до откажување на двете карпи што предизвикаа две различни свлечишта. Првиот дел паднал во морето во 13.14.05 часот, а вториот во 13.22.38 часот. Тие предизвикаа две цунами, кои може да се почувствуваат на островот Панареа, кој е оддалечен 20 километри од Стромболи. Беа потребни 6–7 минути за да се стигне до нив и беше видливо 10 секунди. Тоа беше прв пат цунами да биде забележано на островот.
Времетраење
Сеизмограмите снимени од сеизмичките станици инсталирани во Стромболи и во Панареа даваат временски вредности кои одговараат на научните стандарди и затоа се со висока доверливост. Подеднакво веродостојно е времето прочитано на нивото на морето, снимено со мерачот на плима инсталиран во пристаништето Панареа. Од извори снимени од сеизмичките станици, евидентно е дека двата главни свлечишта се откачиле во 13:15 часот и во 13:22–13:23 часот по локално време, дека цунамито ја погодило северна Панареа околу 13:20 и 13:27 часот, пристигнувајќи во пристаништето Панареа помеѓу 13:19 и 13:24 часот.
Економско и културно влијание
Стромболи е активен вулкан чија постојана активност се смета за експлозив со среден интензитет и се јавува на секои 10 до 20 минути. Присуството на активен вулкан на островот Еол привлекува многу луѓе да го посетат островот. Наместо да ги обесхрабрува туристите, моќната активност на вулканот ги привлече луѓето да бидат сведоци на спектакуларните вулкански експлозии и ја зголеми економијата на островот. Со цел да се управува и да се балансира економијата, заснована на туризам и безбедност, со ризик да има многу туристи за време на експлозии на вулкани, Stromboli излезе со безбедносен водич за тестови за планинарење и прирачник полн со информации поврзани со островот, со цел да се однесуваат на најдобар начин во итни ситуации. Секогаш кога повторно ќе еруптира еолскиот вулкан, локалното население се сеќава што се случи на 30 декември 2002 година. Од 2019 година поминаа речиси 12 години од тој ден кога аномален бран ги зафати сите брегови на долниот дел на Тиренското Море помеѓу Калабрија и Сицилија. Најголемата опасност од ерупциите на Стромболи е поврзана токму со ризикот од цунами и со непредвидливоста на вулканската активност, која, иако е класифицирана како „нискоенергетска“, е непрекината и може да предизвика разорни настани.
Резултати
На 30 декември, два дена по почетокот на фазата на излив, дошло до делумно колапс на едната страна од вулканот вклучена во протокот на лава. Настанот на лизгање на земјиштето, исто така, влијаеше на подморничките делови на Скиара дел Фуоко и предизвика плимски бран чија максимална висина беше симулирана околу 10 метри, добро познатото цунами од Декември 2002 година. Ерупцијата траеше до крајот на март, со мали варијации во брзината на проток на лавата и позициите на еруптивните усти беше придружена со намалена или никаква експлозивна активност во кратерите. Помеѓу крајот на март и почетокот на април, стапката на проток на флуксот покажа значително намалување и почнаа да се забележуваат слаби сигнали поврзани со мали експлозии на пепел забележани во областа на кратерот. На 5 Април, во 8:12 часот, се случи силна експлозија на североисточниот кратер. По експлозијата следеше исфрлање на лит и парчиња лава со формирање на вулкански облак кој се одликува со облик на печурка кој достигна висина од околу 1150 метри. Исфрлените производи паднале на страните на вулканот до мала надморска височина, предизвикувајќи пожари во вегетацијата. Ефузивната активност нахранета од устата, присутна во полето со лава, поставена на надморска височина од 600 метри, продолжи придружена со скромна експлозивна активност на кратерите, со спорадични експлозивни епизоди со поголема енергија. Исфрлените производи паднале на крилото на вулканот до мала надморска височина, предизвикувајќи пожари во вегетацијата. Ефузивната активност нахранета од устите присутни во полето со лава, поставена на надморска височина од 600 метри, проследена со скромна експлозивна активност на кратерите, со спорадични експлозивни епизоди со поголема енергија. Помеѓу јуни и втората половина на јули, имаше прогресивно намалување на протокот на лава и постепено зголемување на експлозивната активност. На 21 јули, ефузивната активност беше исцрпена додека експлозивната активност започна да ги вклучува сите кратери во областа на врвот и ги имаше типичните одлики на стромболската активност со лансирање на згура и лапили. На почетокот на август, магмата беше многу површна, а експлозиите сè уште беа со ниска енергија. Во текот на следните месеци, експлозивната активност ги обнови типичните одлики на нормалната стромболска вулканска активност. Првиот резултат што го предизвика вулканот беше импресивна лузна длабока 800 метри, додека на брегот лузната беше длабока преку 40 метри. Штом се случи настанот, морфологијата на подморницата почна брзо да се развива поради емисијата на лава и паѓањето на карпите од подморската падина.
Штети
На островот Стромболи, ерупцијата во 2002 година потекнува од две цунами кои прво предизвикале повлекување на морето, а потоа предизвикале два аномални бранови од 20 метри кои предизвикале големи штети во населената област Стромболија наречена Гиностра, погодувајќи го целото село. Настанот, исто така, ја принуди Цивилната заштита да го затвори островот за туристите, додека не се тестира ефикасен алармен систем против слични појави. Никогаш не биле издадени наредби за евакуација, иако повеќето жители претпочитале да ја поминат последната ноќ од 2002 година во побезбедна средина на островот Липари.
Цунамито однесе чамци, оштети куќи лоцирани покрај брегот и повреди шест лица, кои беа евакуирани со хеликоптер и пренесени во две болници во Сицилија. Танкер беше сериозно погоден од бранот, што предизвика излевање на нафта. Други помали ефекти од џиновскиот бран се забележани на ограничените еолски острови, особено во Панареа. Вкупната штета на инфраструктурите на Стромболи, Панареа и Гиностра изнесува 600.000 евра.
Историја на националниот план за итни случаи
Националните активности за планирање вонредни состојби за островот Стромболи започнаа во 2003 година, во кои учествуваа и Сицилија, Префектурата – УТГ на Месина и општина Липари и кои завршија со одобрение, во август 2015 година, на „Националната вонредна состојба план за вулкански настани од национално значење“. Првиот национален плански документ беше изготвен за време на вонредните настани што го зафатија островот од крајот на 2002 до 2003 година. Ефузивната фаза на вулканот започна на 28 декември 2002 година и следеше два дена подоцна, на 30 декември, од лизгање на земјиштето долж Sciara del Fuoco и од констатирано цунами, утврдувајќи ја предиспозицијата за првото планирање на цивилната заштита за управување со вонредната состојба која произлегува од ризикот од цунами за Стромболи и другите острови на архипелагот Еол.
Ублажување на ризикот
Емотивното влијание врз јавното мислење од цунамито од декември 2002 година се почувствува како стимул за иницијативите на Националниот систем за цивилна заштита и локалните власти да имаат за цел структурно подобрување на стандардните безбедносни мерки и зголемување на превенцијата и ублажувањето за ефикасно справување со идната криза. Главните иницијативи, спроведени за време на кризата во 2003 година, се состоеја од создавање на нови геофизички и геохемиски мрежи за откривање вулкани и локална структура за цивилна заштита, каде што сигналите од вулканскиот мониторинг се прикажуваат во реално време и можеби се користат од страна на персоналот на Одделот за цивилна заштита за итно активирање на процедурите за одговор. Во 2005 година, во ДПЦ во Рим, беше основан Централниот функционален центар за вулкански ризик, каде што најрелевантните мониторинг сигнали на активните вулкани се прикажуваат во реално време и каде што се вршат едноставни активности за обработка секојдневно, за проценка на ризикот. и размена на податоци во рамките на научната заедница, координирана од персоналот за цивилна заштита со обука за вулкански проблеми. Ефективноста на одговорот на новиот систем беше тестирана во месеците февруари-март 2007 година кога се случи нова вулканска криза. За време на оваа криза, ДПЦ ги координираше информативните активности со медиумите и островјаните. Ефективното управување со кризата се состоеше од минимизирање на ризикот за луѓето и, во исто време, олеснување на нормалните активности и редовен пристап до островот.
На сопствениците на хотели и на другите туристички капацитети им беа доделени летоци и дополнителни информации кои се раширени меѓу туристите за да се зголеми свеста. Повеќето жители сметаа дека давањето на оваа информација на посетителите ќе има негативно влијание врз туризмот; Всушност, тоа никогаш не се случило бидејќи Стромболи сè уште се смета за 12-месечна дестинација од туристите ширум светот. Зголеменото вклучување на локалното население во активностите за цивилна заштита доведе до формирање на две групи волонтери за цивилна заштита на островот. Овие две групи земаа активно учество во информативната кампања за цунами „Io non Rischio“ во 2015 и 2016 година, кои беа токму во средината на летниот период.
Медиумско покривање
По ерупцијата во Декември 2002 година, многу весници, новински емисии и веб-страници, како што се La Repubblica, Corriere del Mezzogiorno и Corriere della Sera, го објавија инцидентот. Настанот го проучуваа истражувачи од Универзитетот Сапиенца во Рим, Универзитетот во Болоња, ИНГВ-секцијата во Катанија и Институтот за еколошка геологија и геоинженеринг на ЦНР.
Собирање и обработка на податоци
Пред падината Скиара дел Фуоко, беше спроведено првично истражување една недела по настанот. Добиените резултати беа прецизни и тие варираат од околу 1 метар во плитка вода до околу 5 метри во длабока вода. Со цел да се подобри прецизноста и резолуцијата на конечните резултати, беа применети дополнителни техники за добивање податоци и нестандардна обработка. Се користеа различни решетки за различни опсези на длабочина, но и калај и визуелизација на случајни точки беа извршени кога беше потребна максимална резолуција.
Анализата на податоците се врши континуирано со автоматски систем во центарот за мониторинг на Везувската опсерваторија, наречен Еоло. ВЛП сигналите бараат неконвенционални техники за анализа. Сегашната конфигурација на сеизмичката мрежа овозможува да се изврши откривање и локализација на ВЛП настани со техника базирана на „привидна“ анализа. Оваа техника вклучува прилично долги пресметковни времиња кои генерално ја спречуваат нејзината имплементација во системите за следење „во реално време“. За да го надмине овој проблем, Eolo користи паралелни методи на пресметување на кластерите и користи суперкомпјутер со 132 процесори. Ова овозможува да се врши континуирана анализа на привидот, автоматски да се лоцираат сите ВЛП сигнали генерирани од активноста на Стромболи, која во одредени периоди може да надмине 500 настани дневно, и да врши бројни други анализи на сигналот како што се спектрограми, поларизација, мерење на сеизмичка амплитуда во реално време за сите станици. Еоло има веб-интерфејс кој овозможува пристап до сите информации и тој е достапен онлајн. Системот развиен за Стромболи обезбеди сеизмички мониторинг за време на еруптивните кризи од 2002-2003 и 2007 година со обезбедување на голема количина на податоци обработени дневно. Благодарение на неговиот напреден дизајн и развојот на нови системи за автоматска анализа, ни овозможува во реално време да ги добиеме максималните информации од добиените податоци и да го истакнеме нивното значење.
Разговори на сведоци
Во 2003 година беа интервјуирани луѓето кои живееја во Стромболи и Панареа, иако немаше многу сведоци бидејќи само властите за цивилна заштита и научниците беа дозволени во областа. Од некои сведоци беше побарано да пополнат прашалник кој беше усвоен според теренскиот водич за истражување по цунамито на УНЕСКО. Беа избрани и групирани 17 очевидци, врз основа на нивната географска локација во времето на настаните, и од нив беше побарано подетално интервју, директно по телефон или преку е-пошта. Целта беше да се разјасни што виделе сведоците и да се разбере што се случило без да биде под влијание на гледиштето на интервјуерот. Локалните сведоци се согласија на негативниот пулс на првиот бран и еден од нив потврди дека „еден вид вертикален пресек“ се отворил во морската вода во подножјето Скиара дел Фуоко и се проширил наоколу. Други објавија дека две групи цунами бранови стигнале до брегот, дури и ако во два различни моменти.
Жителите се сеќаваат што се случи на 30 Декември 2002 година, секој пат кога вулканот Стромболи повторно ќе еруптира. Поминаа речиси 12 години откако аномален бран ги зафати сите брегови на долниот дел на Тиренското Море помеѓу Калабрија и Сицилија. Можно е да се реконструира она што се случи благодарение на краткото резиме напишано од доктор Соња Калвари, експерт од Националниот институт за геофизика и вулканологија.
Еластичен светилник
Морските истражувања се случија на брегот на Скиара дел Фуоко за следење на наклонот на подморницата Стромболи по двете цунами во декември 2002 година. Сите морфолошки промени и процесите на таложење се внимателно проучени. Благодарение на тринаесет истражувања за 4 години, беше можно да се реконструира морфо-седиментната еволуција на подморската падина. Лузната постепено се полни со лава; на почетокот, стапката на полнење беше висока поради влезот на течението на лава во морето и поради морфолошката реконструкција на наклонот; подоцна, стапката драматично се намали кога ерупцијата престана. Во февруари 2007 година, лузната веќе беше пополнета за 40%, но тогаш се случи нов вид на ерупција. Широкопојасниот сеизмички мониторинг систем на вулканот Стромболи е активен од јануари 2003 година и е дизајниран да ја открие и анализира сеизмичноста поврзана со еруптивните процеси што се случуваат на островот. Мрежата се состои од 13 дигитални станици со широкопојасни сензори. Податоците се добиваат од ГАИА дигитални рекордери со 24-битен аналогно-дигитален конвертор и фреквенција на земање примероци поставена на 50 примероци во секунда за секој канал. Системот за тајминг на овие станици се базира на синхронизација на внатрешниот часовник со апсолутниот временски сигнал на Глобалниот систем за позиционирање кој има точност од 5 секунди. Сигналите се пренесуваат континуирано преку радио модем до два различни центри за евиденција на податоци. Првиот се наоѓа на островот Стромболи, во опсерваторијата INGV во Сан Винченцо и прима сигнали од станиците на северната страна, со кои има директна видливост. Вториот се наоѓа во Липари, кај опсерваторијата ИНГВ и прима сигнали од станиците на јужната страна. Од Липари, сигналите повторно се испраќаат до Стромболи, во опсерваторијата Сан Винченцо, преку ТЦП/ИП конекција. Сигналите од целата мрежа потоа повторно се пренесуваат до делот ИНГВ во Катанија и Везувската опсерваторија во Неапол, каде што се надгледувани 24 часа на ден од персоналот за надзор.
Јосиф Христовски-Ѕвончаро
Јосиф Христовски-Ѕвончаро (, –, ) — припадник на македонското националноослободително и комунистичкото движење и учесник во антифашистичката борба во Југославија.
Животопис
Јосиф Христовски основно и средно образование завршил во Битола. По матурата во 1933 година, се запишал на правни студии во Белград, Србија. Откако дипломирал во 1939 година се вратил во Битола, и станал еден од иницијаторите за создавањето на нов Местен комитет на КПЈ и негов прв секретар. Во тоа својство е организатор на поголем број на штрајкови на битолските работници. Заради својата револуционерна дејност од српската окупаторска полицијата бил повеќепати апсен и затворан. Во 1939 година бил затворен во Билеќа, Босна и Херцеговина. Откако се вратил, повторно се вклучил во работата на комунистичката организација во Битола како член на Месниот комитет. Во септември 1940 година бил уапсен и осуден на пет години затвор. Казната ја издржувал во Србија, во затворот во Сремска Митровица.
Учество во НОБ
Априлската војна од 1941 година го затекнала в затвор. Во август 1941 година заедно со други комунисти-затвореници успеал да побегне од затворот и како партизан му се приклучил на Фрушкогорскиот партизански одред. По краток период се префрлил во Западна Србија и учествувал во создавањето и работата на познатата Ужичка Република. Оттаму заминал во југозападна Србија и во реонот на Лесковац бил борец на Кукавичкиот партизански одред. Загинал во борбите на оваа партизанска единица со големосрпските четници на Дража Михајловиќ во април 1942 година.
Чествување
Адвокатската комора на Битола донирала бисти на Јосиф Христовски-Ѕвончаро и на Коле Канински како на правници кои се поставени пред Апелациониот суд во Битола во 1981 година. Секоја година на денот на адвокатите полагаат цвеќе пред нивните бисти.
Боштањ
Боштањ (словенечки: Boštanj; германски: Obersavenstein, Savenstein, Sowenstein или Sawenstein) — населба на десниот брег на реката Сава во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион. Селото има пошта, противпожарна станица, основно училиште, два дуќана, бензинска пумпа, два локали, ресторан и културна сала (Дом ТВД Партизан). Опкружен е со ниви и овоштарници.
Историја
Најстарите археолошки наоди во областа Боштањ се од периодот на раното железното време (од 8 до 4 век п.н.е.).
Населбата првпат била спомната во документ напишан на 31 октомври 1197 година во Стразбур. Во него се споменуваат двајца благородници од Боштањ, кои биле поданици на Кршката епархија. Второто спомнување датира од 1228 година и наведува дека во тоа време имало десет фарми во Боштањ. Од 1322 година, Боштањ бил во сопственост на господарите на Жовнек, а подоцна и на грофовите од Целје, кои ги наследиле.
Во 19 век и почетокот на 20 век, луѓето во Боштањ биле претежно земјоделци, дел од нив занаетчии, како што се мелничари, столари, кровџии, а некои гостилничари. Во 1850 година во селото било основано основно училиште. Во 1924 година, градот ја добил својата прва електрична енергија, произведена од пиланата Јакил на реката Мирна. Целото село било електрифицирано во 1934 година.
За време на Втората светска војна, Боштањ бил окупиран од германските сили. Почнувајќи од октомври 1941 година, тие го иселиле најголемиот дел од населението и ги замениле со Германци. Во селото е формирана полициска станица. Во октомври 1943 година, словенечките партизани започнале офанзива во областа. Тие успеале да ја преземат германската пошта во Боштањ на 12 октомври, но морале да се повлечат следниот ден. За време на овие операции неколку згради во селото изгореле; сепак денот бил врнежлив и селото било поштедено. Подоцна истиот месец, Германците застрелаа тројца партизани. Во 1949 година, во спомен на локалните гробишта беше подигнат гранитен споменик.
Во Боштањ околу 1960 година биле подигнати голем број станбени објекти. Во 1984 година, споредните патишта во Боштањ беа асфалтирани.
Замокот Штајн
Замокот Штајн (словенечки: Stajnski grad), кој се наоѓа до главниот пат северозападно од центарот на селото веројатно бил подигнат на почетокот на 17 век. Денес сè уште се видливи само нејзината ренесансна одбранбена кула и нејзините темели. До замокот стои барокна капела посветена на Свети Никола. Замокот и капелата биле изгорени во 1943 година, за време на Втората светска војна.
Јама-уба
Јамауба, Јамамба, Хаманба [, Yamamba or Yamanba] се варијации на името на еден јоокаи од јапонскиот фолклор.
Опис
Тие исто така можат да бидат напишани како 山母, 山姫, или 山女郎, а во градот Масаеки, област Нишимороката, префектурата Мијазаки (сега Ебино), „јамахиме“ ја миела косата и пеела со прекрасен глас. Длабоко во планините на префектурата Шизуока, постои приказна дека „јамахиме“ би се појавила како жена со околу дваесет години и би имала прекрасни одлики, голи раменици и црна коса, и кога ловџија ќе се сретнел со неа и ќе се обидел да пука во неа со пиштол, таа ќе го одбиела куршумот со рацете. Во Хокаидо, Шикоку и јужните делови на Кјушу, има и јамаџиџии (планински старец), а јамауба исто така се појавувала заедно со јамаваро (планинско дете), и затоа тука јамауба се нарекувала „јамахаха“ (планинска мајка), а јамаџиџии бил „јамачичи“ (планински татко). Во областа Иуата, префектурата Шизуока, „јамабаба“ доаѓала да отпочине во случајни куќи што ќе и наишле на патот и била нежна жена која носела облека направена од кора од дрво. Таа позајмувала котел за да зоврие малку ориз, но казанот се полнел до горе со само 100 грама ориз. Немало ништо необично во тоа, но било речено дека кога ќе седнела на страна до котелот, подот крцкал. На Хачиџоо-џима островот, „деџи“ или „дечи“ би изведувал камикакуши (кога налутен/а ками ќе прати нечија душа во светот на душите) со тоа што луѓето шетале по места што не би требало да постојат на Земјата по цела ноќ, но ако некој се однесувал пријателски со неа, таа би позајмила информации, меѓу другото. Понекогаш таа исто така доела деца кои исчезнувале на три дена. Се вели дека на нејзиното тело имала дамки и имала градите закачени на рамената како да имала тасуки врвка. Во префектурата Кагава, јамауба во реките се нарекува „кауаџоро“ (речна дама), и секогаш кога некој насип ќе се скршел од преголемо количество вода, таа со силен и расплакан глас би рекла: „Мојата куќа ќе биде однесена“. Во Кумакири, Харуно, областа Шучи, префектурата Шизуока (сега Хамамацу), постојат легенди за јамауба наречена „хочопаа“, а таа се појавувала на планинските патишта во текот на вечерта. Мистериозните феномени, како што се звуците на фестивалите и клетвите што доаѓале од планините, се сметало дека биле заради неа. Во областа Хигашичикума, префектурата Нагано, тие се нарекуваат „уба“, а легендите таму раскажуваат за јоокаи со долга коса и едно око, а од нивното име се смета дека произлегло името јамауба,
Во приказните, оние што биле нападнати од јамауба биле обично патници и трговци, како кочијаши на воловски или коњски коли, соработници и чувари, кои често оделе по планински патеки и наидувале на луѓе во планините, па затоа се мисли дека тие биле оние што ширеле такви приказни.
Јамауба е прикажана на два различни начина. Има приказни каде што мажи товареле вол со риба за испорака, наишле на јамауба на ’ртовите и биле бркани од нив, како што се Ушиката Јамауба и Кувазу Џобо, како и приказна каде некој што го бркала јамауба се искачил на синџир кој се појавил од небото за да избега, и кога јамауба се обидела да го брка искачувајќи се на ланецот, таа паднала и умрела во поле со леќа, наречено „Тендо-сан но Кин но Кусари“. Во овие приказни, јамауба била страшно чудовиште што се обидувало да јаде луѓе. Од друга страна, имало приказни како Нукафуку Комефуку (исто така наречена „Нукафуку Курифукук“), каде што две сестри собирајќи овошје се сретнале со јамауба која им дала богатство на љубезност на постарата сестра (која ја мачела нејзината маќеа) и и’ дала несреќа на лошо воспитаната помала сестра. Тука е и приказната „Убакауа“, каде јамаба им давала среќа на луѓето. Во префектурата Аичи, постои легенда дека куќа опседната од јамауба брзо би се стекнала со богатство, а некои семејства ги обожувале како заштитни богови.
Изглед
За Јамауба се вели дека има уста на врвот на главата, скриена под косата. Во една приказна е поврзано дека нејзината единствена слабост е одреден цвет кој ја содржи нејзината душа.
Но драма
Во една Но драма, преведена како „Јамауба, Дама на планината“, Конпару Зенчику го наведува следново:
Претставата се одвива една вечер додека Хјакума патува да го посети храмот Зенко во Шинано, кога ќе го прифати гостопримството на една жена за која се покажува дека не е никој друг туку вистинската Јамауба.
Западна литература
Во расказот на Стив Берман „Трол на планина со девојче“ се појавува Јамауба.
Лафкадио Херн, пишувајќи пред се за западна публика, раскажувал ваква приказна:
"...Потоа [тие] ја видоа Јама-Уба, „планинската доилка“. Легендата вели дека фаќа мали деца и ги дои некое време, а потоа ги голта. Јама-Уба не се зафати со нас, бидејќи нејзините раце беа зафатени со пријатно мало момче, кое само што беше тргнала да го јаде. Детето беше направено прекрасно убаво за да го зголеми ефектот. Духот, лебди во воздухот над гробница на одредено растојание... немаше очи; нејзината долга коса висеше слободно; нејзината бела наметка лебдеше светло како чад. Мислев на изјава во композиција на еден од моите ученици за духовите: „Нивната најголема особеност е што немаат нозе“. Потоа скокнав повторно, бидејќи нештото, сосема безвучно, но многу брзо, прелета низ воздухот кон мене."
Космос-1615
Космос-1615 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 декември 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 500 км, а најмалото на 438.
Унгарија на Олимписките игри
Унгарија за првпат учествувала на Летните олимписки игри во 1896 година кои се одржале во Атина. Тогаш, на тој мундијал Унгарија имала вкупно седум претставника во шест различни категории. Тие седум спортисти учествувале во петнаесет различни дисциплини и заедно освоиле два златни медали, еден сребрен и три бронзени.
Од тогаш, Унгрија учествувала на сите Летни олимписки игри, освен оние во 1920 и 1984 година. Унгарските претставници заклучно со 2008 година имат освоено вкупно 465 медали, и се наоѓаат на третото место на вечната ранг-листа. Но, според бројот на освоените медали, Унгарија е држава која никогаш не била домаќин на едно такво напреварување.
Националниот олимписки комитет на Унгарија бил основан во 1895 година.
Кара Ахматли
Кара Ахматли или Кара Аматли (Κοιλάδι, Килади, до 1926 Καρά Αματλή, Кара Аматли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 10 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 258 метри.
Кара Ахматли опфаќа површина од 14 квадратни километри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кара Ахматли се состоело од 13 семејства и 32 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кара Ахматли имало 80 жители муслимани.
Во текот на Балканските војни, селото било опожарено од страна на грчките војски.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, во селото биле евидентирани 81 жител, додека во 1920 година 81 жител Турци. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Килади.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 56 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 149 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 215 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 219 жители, во 1971 година имало 169 жители, во 1981 година имало 151 жител, додека во 1991 година имало 148 жители. Денеска, населението на селото е 140 жители според пописот од 2001 година.
Кирил Пејчиновиќ (иселеничко друштво)
Кирил Пејчиновиќ — друштво на македонски доселеници по потекло од Теарце, Тетовско во Детроит и во Виндзор. Основањето на друштвото било за собирање и зближување на членовите и нивните пријатели. Основано е во Детроит, САД на 8 јули 1986 година.
Физичка величина
Физичката величина — количествена одлика на еден објект или појава во физиката, или, пак, резултат од некое мерење. Се изразува како производ од бројната вредност {M} и мерната единица [M]
На пример, доколку имаме некаква моќност зададена како:
Во овој случај, под „мерење“ се подразбира процедура, при која на физичката величина ѝ се придава бројна вредност, при што се прави споредба со соодветна на неа вредност, означена како стандардна (прамерка или еталон). Поради ова, многу е важно да се установат стандардните вредности на основните физички величини. Тоа може да биде по различни начини и прифаќањето на еден начин е прашање на согласност. Списокот од стандардни вредности се нарекува систем на мерни единици.
Видови физички величини
Во зависност од математичкиот апарат кој се користи од страна на набљудувачот за оценка и мерење на физичките величини, тие се делат на скаларни, векторни и тензорни:
Во зависност од својството „адитивност“ на дадена величина во системот и неговите потсистеми, физичките величини се делат на екстензивни и интензивни:
Исто така, постојат и физички величини кои не се ниту екстензивни, ниту интензивни — на пример, должина, сила, време.
Црква „Св. Петка“ - Бешиште
'''Св. Пантелејмон''' — црква во прилепското село Бешиште, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е сместена крај задружниот дом на сретселото. Претставува трикорабна базилика со полукружна апсида на исток, која однадвор е расчленета на седум плитки ниши. Средишниот кораб е полукружно засводен, а страничните имаат рамни дрвени тавани. Изградена е во осредината на XIX век. Според ктиторскиот натпис, на кој се набројани многу ктитори, црквата е живописана во 1884 година од мијачкиот зограф Аврам Дичов или од зографи од неговата тајфа.
Габриеле Пепе
Габриеле Пепе (7 декември 1779 – 26 јули 1849 година) бил италијански републикански бунтовник, активен во многу кампањи против ројалистите кои се бореле со или заедно со бурбонските кралеви од Неапол. Бил братучед на Гуљелмо и Флорестано Пепе.
Роден во Чивитакампомарано (сега Молизе), на 20-годишна возраст, тој се борел во одбрана на Наполитанската Република во 1799 година. Со падот на републиката, избегнал тешка казна бидејќи се сметало дека е болен. Тој се вратил во Неапол, овој пат борејќи се за наполеонските војски и под водство на Јосиф Бонапарта. Бил ранет и заробен од ројалистичките трупи предводени од кардиналот Фабрицио Руфо и повторно протеран во Марсеј, Франција. Наскоро тој се борел со Наполеон низ целиот континент, од Шпанија до Северна Италија. Подоцна се нашол како мајор во војската на Јоаким Мурат.
Учествувал во неаполската револуција од 1820 година и повторно бил испратен во егзил, овој пат во Фиренца. На 19 февруари 1826 година, тој бил во двобој со поетот Алфонс де Ламартин, кој ги споредил Италијанците со „човечка прашина“ во неговата песна „Le Dernier Chant du pélerinage d'Harold“. Го ранил со меч францускиот поет во десната рака. Во 1836 година, се вратил во Неапол каде, иако стар, учествувал во немирите во 1848 година. На главниот плоштад во Кампобасо, бил подигнат споменик со неговата статуа.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Новозеландски сокол
Птицата живее во густ грм и стрмните падини на Јужниот Остров и ретко се гледа северно од централниот дел на Северниот Остров. Иако е заштитен уште од од 1970, оваа птица сè уште се смета за ранлив вид.
Новозеландскиот сокол е екстремно брза и агилна птица која достигнува брзина на летање од 200 км/ч. Најголемиот дел од пленот таа го фаќа за крило, а го убива со т.н. „заб“ кој се наоѓа на клунот, за разлика од други соколовидни кои го убиваат пленот со нозе или канџи.
Се разликува од многу поголемата барска еја (Circus approximans) која се среќава често насекаде во Нов Зеланд, по тоа што другите птици ги фаќа за крило и ретко јаде мрши. Ова е агресивна и прилично насилна птица во одбраната на својата територија. Напаѓа кучиња, а и луѓе.
Со распон на крилја од околу 45 см и тежина ретко поголема од 450 грама, новозеландскиот сокол е речиси двојно помал од птицата „каху“ (барска еја), која ја напаѓа веднаш штом ќе ја види. Мажјаците се за помали од женките.
Новозеландскиот сокол е прикажан на реверсот од банкнотата од 20 новозеландски долари, на две различни поштенски марки, како и на колекционерски монети.
Гал Гадот
Гал Гадот-Варсано (גל גדות; родена на 30 април 1985 г.) — израелска глумица и модел.
Таа главно е позната по играњето на улогата на Вондер вуман во суперхеројските филмови Бетмен против Супермен: Зора на правдата (2016), истоимениот филм Вондер вуман (2017) и Лига на правдата (2017). Таа исто така ја играла улогата на Жизел Јашар во три филмови од филмската франшиза Брзи и бесни.
Гадот е родена и израсната во Израел. На 18-годишна возраст таа била прогласена за Мис на Израел за 2004 година. Таа потоа служела две години воен рок во израелските одбранбени сили како инструктор за борби. Пред да започне да се занимава со манекенство и глума, таа студирала на колеџот ИДЦ Херцлија.
Ран живот
Гал Гадот е родена во Петах Тиква и израснала во соседниот град Рош ха Аин. На хебрејски јазик, нејзиното име означува „бран“, а нејзиното презиме значи „речен брег“. Нејзините родители се Ирит, учителка, и Михаел Гадот, инженер. Нејзините родители биле родени во Израел, и пред да го променат презимето се презивале „Гринштајн“. Нејзиниот татко е шеста генерација Израелци. Нејзините баба и дедо од страна на мајка ѝ биле родени во Европа; нејзиниот дедо, кој бил притворен во концентрациониот камп Аушвиц, го преживеал Холокаустот, а нејзината баба избегала пред нацистичката инвазија. Гадот изјавила дека таа била одгледана во „многу еврејскa, израелскa семејнa средина“. Таа влече полско-еврејски, австриско-еврејски, германско-еврејски и чешко-еврејски корени. Таа има помлада сестра, Дана.
Нејзин главен предмет во средното образование бил биологија. Таа вели дека како средношколка била добра во кошарка поради нејзината височина. Како тинејџерка, Гадот работела како дадилка и работела во Бургер Кинг. Гадот студирала право и меѓународни односи на колеџот ИДЦ Херцлија.
Воен рок
Гадот служела две години воен рок како војник во израелските одбранбени сили како инструктор за борби. За своето време поминато во војска таа изјавила: „Даваш две-три години, и не се работи за тебе. Учиш дисциплина и почит.“ Таа изјавила дека нејзиното минато ѝ помогнало да ја добие улогата на Жизел во Брзи и бесни 4: „Мислам главна причина беше дека на режисерот Џастин Лин му се допадна тоа што служев во војска, и тој сакаше да го искористи моето знаење за оружјето.“
Личен живот
Гадот се венчала со израелскиот стопанственик Јарон Варсано во 2008 година. Тие имаат две ќерки, Алма (родена 2011 година) и Маја (родена 2017 година). До 2015 година, парот поседувал луксузен хотел во Тел Авив, кој го продале на рускиот стопанственик Роман Абрамович за 26 милиони долари.
АГВ (производител на кациги)
АГВ (иницијали за „Амисано Гино Валенза“) е италијански производител на кациги за мотори, активен во спортот на моторите. Компанијата била основана во 1947 година од Гино Амисано, а од 2007 година компанијата е подружница на Даинесе, која била преземена од Инвесткорп во 2019 година. Марката АГВ е добро позната во мото спортот.
Производи
АГВ произведува низа кациги за мотори, вклучувајќи трки со кациги кои го покриваат целото лице, спортски, турнеи и офроуд модели со модуларни кациги, урбани млазни кациги и дизајни на крстосувачи со отворено лице, користејќи различни материјали, вклучувајќи јаглеродни влакна, арамид, фиберглас и термопластика.
Актуелните кациги АГВ се развиени со интегриран технички развој и пристап кон изградбата, кој компанијата го нарекува AГВ Екстремна безбедност протокол, за кој АГВ вели дека има мерливи придобивки.
Историја
АГВ била основана во 1947 година од Амисано Гино (1920–2009). Името на компанијата се иницијалите за Амисано Гино Валенза, името на Амисано и Валенца, местото каде што компанијата била со седиште. Логото на АГВ се иницијалите во форма на кацига, во боите на италијанското знаме.
АГВ првично направила кожни седишта и седла за мотоцикли, додавајќи кожни кациги за мотори една година подоцна. Производството на кациги дошло до израз за АГВ кога почнале да прават кациги од фиберглас во 1954 година. Ова било во периодот кога АГВ почнале да склучуваат спонзорски договори со тркачи со мотори вклучувајќи ги Кени Робертс, Бери Шин, Џони Секото, Стив Бејкер, Ангел Нието, Џакомо Агостини и Валентино Роси.
Во 1958 година, АГВ почнала да закачува рекламни банери околу свиоците на патеката каде најмногу се фотографирало. Еден ран пример за пласирање производи во филмови бил „Место за љубовници“ од Де Сика од 1968 година.
АГВ почнала да ги спонзорира возачите на Формула 1 како Ники Лауда, Емерсон Фитипалди, Кеке Розберг и Нелсон Пике во раните седумдесетти. Валентино Роси бил прогласен за почесен претседател на компанијата во 2008 година.
АГВ Кациги биле купени од италијанската компанија за спортска облека и опрема Даинесе во јули 2007 година. Даинесе била купена од Инвесткорп од Бахреин за 130 милиони евра во 2014 година и од Карлајл Груп во 2022 година. Во 2017 година, АГВ почнала да ја продава својата прва модуларна кацига од целосен јаглерод.
Ники Лауда
За време на трката во Формула 1 Нирбургринг во 1976 година, болидот на Ники Лауда (1949–2019) ненадејно свртел десно и се забил во карпи. Лауда ја изгубил кацигата АГВ и бил врзан со појас во автомобилот додека автомобилот и бензинот на земјата се запалиле. Маската на главата била потенка во областите што обично ги покрива кацигата. Лауда бил тешко изгорен особено на едната страна од главата. Тој ги преживеал изгорениците, со повредени бели дробови и скршени коски.
Во 2006 година Лауда објаснил во едно интервју дека претходно секогаш носел кацига од Бел, но за сезоната 1976 АГВ развила нова полесна и поудобна кацига и Лауда ја тестирал. Кацигата АГВ била прикачена премногу лабаво. Тој верува дека кацигата Бел не би одлетала.
На Лауда му бил доделен висока компензација од АГВ.
Спонзорства
АГВ го спонзорира следново:
Брег (Севница)
Брег (словенечки: Breg) — населба на левиот брег на реката Сава во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион. Населбата ги опфаќа селата Градишче, Јелше и Заградец.
Асан Керим
Асан Керим (турски: Asan Kerim;, – , ) — македонски и југословенски политичар и функционер, учесник во работничкото и комунистичкото движење на Македонија. Тој е татко на македонскиот политичар Срѓан Керим.
Животопис
Керим е роден во Штип на 7 јануари 1921 година. Од 1941 година станал член на СКОЈ, а од 1942 година и на КПЈ. Во 1943 до септември 1944 година бил мобилизиран во трудовите единици на бугарскиот окупатор (Ново Село, Струмичко, и Чучулигово во Пиринска Македонија). Во единиците на НОВ на Македонија бил од септември 1944 година. Во октомври бил во Горно Врановци – во Агитпроп при ГШ на НОВ и ПОМ. По војната бил на повеќе општествено-политички функции: претседател на Собранието на градот Штип; генерален директор на Интеримпекс; член на Извршниот совет на СРМ (одговорен за економските односи со странство); пратеник во Сојузното собрание и претседател на Одборот за економски односи со странство.
Здравко Савески
Здравко Савески (роден на 11 декември 1976 во Битола) — доктор на политички науки, синдикалец и активист. Поранешен член на преизидумот на политичката партија Левица. Бил основач и член на левичарското движење Солидарност до 2015, и на движењето за социјална правда Ленка до 2011. Савески бил секретар на Мултиетничкиот синдикат на образованието до февруари 2016 година, а претходно бил професор на универзитетот ФОН во Скопје.
Учество во МЕСО
Савески е член на МЕСО од 2013 година, а бил секретар во МЕСО од ноември 2014 до февруари 2016 година. МЕСО било исклучено од страна на Сојузот на синдикатите на Македонија (ССМ) поради тоа што грубо го прекршиле статутот на ССМ, додека Савески бил на функцијата секретар. Во реакцијата на ССМ стои дека МЕСО биле исклучени од синдикатот затоа што соработувале со невладини организации и политички партии.
Активизам
На 25 април 2016 година, Савески бил уапсен и се товарел дека за време на протестот на 13 април против аболицијата која ја објавил претседателот Ѓорѓе Иванов, влегол во народната канцеларија на претседателот, запалил фотографија со неговиот лик и фрлил предмет кон канцеларијата. Од Левица апсењето на Савески го карактеризираат како политички прогон на неистомисленици и дека е со цел да се угуши народниот револт. Покрај кривичната пријава, основниот суд Скопје 1, на Савески му одредил и мерка куќен притвор од 8 дена. На 10 јуни 2016 година, по 45 дена, судот го укинал куќниот притвор но му го одзел пасошот како мерка на претпазливост.
Џамија (Страјане)
Џамија (Страјане) — главна селска џамија во селото Страјане, во Општина Гостивар, Македонија.
Кирил Пејчиновиќ (појаснување)
Кирил Пејчиновиќ е еден од најголемите македонски просветители. Неговото име го носат повеќе организации и институции:
Список на градови во Долна Саксонија по население
Ова е список на сите градови и општини во германската покраина Долна Саксонија со повеќе од 25.000 жители. Во 2017 г. овој услов го задоволувале 63 градови. На овој список се наведени само поединечните општини во градските граници, а не општини или приградски населби во рамките на урбани агломерации.
Список
Во табелава се наведени 63 градови и општини во Долна Саксонија со население од барем 25.000 жители во 2017 г. според проценките на Сојузната статистичка служба на Германија. Главниот град на покраината е претставен со задебелени букви.
Сервис за јадење
Сервис за јадење е општ поим кој вклучува садови за јадење, садови за пиење и прибор за јадење (ножеви, виљушки, лажици, стапчиња итн.) и при поставувањето на една маса за ручавање. Конкретниот збир на предмети варира од култура до култура и од оброк до оброк.
Eet- en drinkgerei
Лејла Али Елми
Лејла Али-Елми е политичарка во Шведска.
Али-Елми е член на шведскиот Риксдаг.
Али-Елми е родена во 1988 година во Сомалија.
895
895 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 895 година од новата ера, 895. од првиот милениум, 95. од IX век и шеста од 890-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6403 и 6404 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5645 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4655 и 4656 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1648.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 895 година се протега во 3531 и 3532, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3591 и 3592 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1438. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 281 и 282 исламска година.
Алберто Контадор
Алберто Контадор Веласко (Alberto Contador Velasco; р. ) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист и еден од шесте возачи кои имаат победено на сите три големи трки во друмскиот велосипедизам. Тој бил победник на Тур де Франс 2007 со екипата. Со екипата Астана ги освои Џиро д’Италија 2008, Вуелта а Еспања 2008 и Тур де Франс 2009. Исто така, првично го освоил и Тур де Франс 2010 со оваа екипа и Џиро д’Италија 2011 со екипата Саксо Банк-СанГард, но овие титули му биле одземени откако се покажал виновен по обвинувањата за допинг. Потоа, повторно ја освоил Вуелта а Еспања во 2012 и во 2014 година и Џиро д’Италија 2015.