cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Споменик на Бранителите (Битола)
Споменикот на Бранителите или Ангелот претставува спомен обележје на загинатите бранители од Битола и битолско во конфликтот од 2001 година. Споменикот претставува ангел со издигната рака вперена кон небото. Висок е повеќе од четири метри. Посветен е на Илче Стојановски, Бошко Најдовски, Кире Костадиновски и Марјан Божиновски кои загинале во масакрот кај Вејце, и Благојче Силјанов, Влатко Миленковски и Пеце Матичевски кои ги загубиле животите на 5 јуни 2001 година во Шипковица. Споменикот е дело на велешкиот вајар Ангел Коруновски. Споменикот заедно со постаментот достигнува висина од околу седум метри, а тежи скоро тон и половина. За неговата изработка биле потребни осум месеци. Општината Битола за изградбата на Споменикот на бранителите потрошила 150.000 евра, а во уредувањето на просторот биле вклучиле и локалните јавни претпријатија. Свечено бил поставен на 27 април 2011 година.
Чарлс Холт
'''Чарлс Ц. Холт' (англиски: Charles C. Holt''; 21 мај 1921 — 13 декември 2010) — американски статистичар, економист и универзитетски професор.
Животопис
Холт дипломирал и магистрирал на Масачусетскиот институт за технологија (МИТ) во 1944 година. Подоцна, во 1950 година се здобил со уште една магистратура, овојпат на Универзитетот во Чикаго, каде докторирал во 1955 година. Холт работел како професор на Департманот по менаџмент во состав на Мекомсовата школа за бизнис (McComs School of Business) при Тексашкиот универзитет во Остин.
Творештво
Во трудот „Учење како да се планираат производството, залихите и работната сила“ (Learning how to plan production, inventories, and work force), објавен во списанието Operations Research во 2002 година, Холт објаснува како бил дел од групата млади економисти, заедно со Франко Модиљани, Џон Мјут и Херберт Сајмон, која во рамките на Универзитетот Карнеги Мелон, во 1950-тите, започнала да развива квантитативни и компјутеризирани методи за одлучување во бизнисот. Четворицата развиле методи за контрола на системи кои ги примениле на микроекономско ниво во пресметката на оптималниот обем на производството, залихите и работната сила. По некое време, тие успеале да најдат една фабрика за бои која прифатила да ги примени нивните методи и така дошло до првата примена на контролните методи во економијата. Понатаму, Холт се посветил на развојот на линеарните модели на одлучување во анализата на фискалната и на монетарната политика.
Поважни дела на Холт се:
Космос-842
Космос-842 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 јули 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 650 килограми. Космос-842 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1006 км, а најмалото на 966.
Антананариво
Антананариво (Antananarivo) — главниот и најголем град во Мадагаскар. Градот е исто така познат по кратенката Тана. Градот заедно со урбаната средина околу градот се познати како Антананариво - Врвот на кралицата и се главен центар на регионот Аналамнга и покраината Антананариво.
Местоположба
Антананариво се наоѓа во средишниот дел на островот и од источниот брег е оддалечен околу 145 километри. Градот лежи на карпести падини кои се протегаат од север кон југ и се долги околу 41 километар и е на 1275 метри надморска височина. Антананариво е главен град на Мадагаскар и е главен политички, економски, административен и комуникациски центар.
Чеси во Хрватска
Чесите во Хрватска (Češi v Chorvatsku) — еден од 22 уставно признати малцинства во Република Хрватска. Според последниот попис од 2011 година, во Хрватска живее 9.641 чех, од кој најмногу во Бјеловарско-билогорската жупанија, административен и културен центар на чесите во Хрватска е градот Дарувар. Општината Кончаница е единствена административна единица во Хрватска во која чесите претставуваат мнозинство.
Гласила
Локалното Радио Дарувар секојдневно емитува емисија на чешки јазик. Новинско-издавачката куќа „Једнота“ го издава чешкиот неделник „Једнота“, детскиот месечник „Детска кутија“, годишниот „Чешки народен календар“ и публицистичкиот магазин „Преглед.
Миграција
Миграцијата на чесите во Хрватска траела околу 150 години, а истата била олеснета поради тоа што двете земји припаѓале на Австроунгарската монархија.
Дигитализација
Дигитализација — процес на претворање на информации во дигитален (т.е. компјутерски читлив) формат, во кој информациите се организираат во битови. Резултатот е претставување на објект, слика, звук, документ или сигнал (обично аналоген сигнал) преку генерирање на низа броеви кои опишуваат дискретен сет точки или примероци. Резултатот се нарекува дигитална претстава или поточно дигитална слика за објектот и дигитална форма за сигналот. Во современата пракса, дигитализираните податоци се во форма на бинарни броеви, кои ја олеснуваат компјутерската обработка и другите операции, но, строго кажано, дигитализацијата едноставно значи претворање на аналогниот изворен материјал во бројчен формат; децималниот или кој било друг систем на броеви што може да се користи наместо тоа.
Процес
Терминот дигитализација често се користи кога разновидни форми на информации, како што се објект, текст, звук, слика или глас, се претвораат во единствен бинарен код. Јадрото на процесот е компромис помеѓу уредот за снимање и уредот за репродукција, така што дадениот резултат го претставува оригиналниот извор со најголема можна верност, а предноста на дигитализацијата е брзината и точноста во која може да се пренесе оваа форма на информации без деградација во споредба со аналогните информации.
Дигиталните информации постојат како една од две цифри, или 0 или 1. Овие се познати како битови (контракција на бинарни цифри ) и низите од 0 и 1 што ги сочинуваат информациите се нарекуваат бајти.
Аналогните сигнали се континуирано променливи, како во бројот на можни вредности на сигналот во дадено време, така и во бројот на точките во сигналот во даден временски период. Сепак, дигиталните сигнали се дискретни и во двата аспекти - генерално, конечна низа на цели броеви - затоа дигитализацијата, во практична смисла, може да биде само приближување на сигналот што го претставува.
Аналогни сигнали до дигитални
Аналогните сигнали се континуирани електрични сигнали; дигиталните сигнали не се континуирани. Аналогните сигнали можат да се претворат во дигитални сигнали со употреба на аналоген-дигитален претворач.
Скоро целата снимена музика е дигитализирана. Околу 12 проценти од 500 000+ филмови наведени на Базата на податоци на Интернет филмови се дигитализирани на ДВД.
Дигитализацијата на личната мултимедија, како што се домашните филмови, слајдовите и фотографиите, е популарен метод за зачувување и споделување на постарите складишта. Слајдовите и фотографиите може да се скенираат со помош на скенер за слики, но видеата се потешки. Слајдовите можат да се дигитализираат со различен скенер на филмови од страна на Nikon, како што е Nikon Coolscan 5000ED.
Друг пример за дигитализација е VisualAudio процесот на швајцарската фонтотека назионале во Лугано, кој го вади и реконструира звукот од слика на плоча со висока резолуција.
Аналогни текстови во дигитални
Најмногу 1 од 20 текста се дигитализирани заклучно со 2006 година.
Постарите печатени книги се скенираат, а технологиите за оптичко препознавање на карактери се применуваат од академски и јавни библиотеки, фондации и приватни компании како „ Гугл“.
Необјавените текстуални документи на хартија, кои имаат некоја трајна историска или истражувачка вредност, се дигитализираат од библиотеките и архивите, иако често со многу побавна стапка отколку за книгите (види дигитални библиотеки). Во многу случаи, архивите го замениле микрофилмирањето со дигитализација како средство за зачувување и обезбедување пристап до уникатни документи.
Дигитализација наспроти дигитално зачувување
Постои вообичаена заблуда дека да се дигитализира нешто е исто што и дигиталното зачувување. Да се дигитализира нешто значи да се претвори нешто од аналоген во дигитален формат. Пример би бил скенирање фотографија и имање дигитална копија на компјутер. Ова е во суштина првиот чекор во дигиталното зачувување. Да се зачува дигитално нешто значи да се одржува подолг временски период.
Дигиталното зачувување е покомплицирано затоа што технологијата се менува толку брзо што форматот што се користи за да се заштеди нешто што со години може да застари, како дискета од 5 1/4 ". Компјутерите веќе не се прават со нив, а добивањето хардвер за претворање на податотека од застарен формат во понова може да биде скапо. Како резултат, процесот на надградба мора да се одвива на секои 2 до 5 години, или додека поновата технологија не стане достапна, но пред постарата технологија да стане неостварлива. Библиотеката на Конгресот обезбедува бројни ресурси и совети за поединци кои сакаат да практикуваат дигитализација и дигитално зачувување за нивните лични колекции.
Дигитализацијата исто така може да биде доста скапа. Институциите сакаат најдобар квалитет на сликата во дигиталните копии, така што кога тие ќе се претворат од еден во друг формат со текот на времето, ќе се одржува само копија со висок квалитет. Помалите институции можеби нема да можат да си дозволат ваква опрема. Работната сила на многу објекти ограничува и колку материјал може да се дигитализира. Архивистите и библиотекарите мора да имаат идеја за она што нивните покровители сакаат да го видат најмногу и да се обидат дигитално да им дадат приоритет и да ги задоволат тие потреби.
Трудовите ресурси и финансирањето исто така го ограничуваат дигиталното зачувување во многу институции. Трошоците за надградба на хардвер или софтвер на секои неколку години можат да бидат скапи. Обуката е друго прашање бидејќи многу библиотекари и архивисти немаат компјутерска наука. Интелектуалната контрола на дигиталните стопанства претставува уште едно прашање што понекогаш се случува кога физичките стопанства сè уште не се целосно обработени. Една предложена временска рамка за целосно препишување на дигиталните фондови била на секои десет до дваесет години, правејќи го процесот тековно и одзема многу време.
Конечно, зачувување на дигитализираните средства за подолг временски период е предизвик. Во суштина, чувате масивен пакет од 1 и 0. Овие сигнали можат физички да се запалат на медиуми, како ЦД-а, или да се чуваат магнетно, на тврди дискови. Во секој случај, механизмите за складирање се деградираат со текот на времето. Физичките материјали се деградираат сè додека ознаките 1 или 0 веќе не можат да се издвојуваат. Магнетниот медиум се влошува и го губи полнењето. Ако промените само еден 1 или еден 0, може значително да го промените снимањето. Така, интегритетот на податоците со дигитализираните средства во складирањето е голем предизвик.
Дигитално претворање
Дигиталното претворање е процес на претворање на аналогни материјали во дигитален формат како сурогат на оригиналот. Дигиталните сурогати вршат функција на зачувување со намалување или елиминирање на употребата на оригиналот. Дигиталното претворање се води според воспоставените најдобри практики за да се осигура дека материјалите се претвораат со највисок квалитет.
Европско првенство во ракомет за жени
Европското првенство во ракомет за жени е официјално натпреварување за женските сениорски ракометни репрезентации во Европа, и се одржува на секои две години, почнувајќи од 1994 во организација на ЕХФ. Освен што се освојува титулата првак на Европа, првенството исто така служи и како квалификациски турнир за Летните олимписки игри и за Светските првенства.
До последното одржано Европско првенство 2020, единствени репрезентации што го освоиле првенството се: Норвешка (осум пати), Данска (трипати), Унгарија (еднаш) и  Црна Гора (еднаш) и Франција (еднаш).
Податоци за учества
1: Вклучувајќи 2 настапа како Србија и Црна Гора. Вклучувајќи ги достигнувањата на Југославија до 2003 г. и Србија и Црна Гора до 2006 г.
NGC 7210
NGC 7210 — засега неутврден објект во соѕвездието Пегаз, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 17 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7210 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 6 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 6' 36"".
Други поделби
Проучување на NGC 7210 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 166; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2212. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 204.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Сарамзалино
Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Сарамзалино. Црквата се наоѓа на влезот од селото, непосредно од десната страна на патот кој води од селото Лозово.
Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 14 јануари 2007 година од страна на митрополитот на Брегалничката епархија г. Иларион.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм, при што куполата има осумаголна основа и на секоја од страните има по една монофора. Монофори има и на ѕидовите од црквата. Влезната врата е на западната страна, а над неа има полукружна фреска на Богородица со Исус. Црквата е градена од камен и е покриена со кров од ќерамиди, додека куполата е покриена со лимен кров. Камбанаријата претставува правоаголна рамка во којашто се наоѓа ѕвоното и се издига од кровот над влезната врата. Дворот на црквата е ограден со камена ограда и метални прегради.
Граешница
Граешница — село во Општина Битола, јужна Македонија.
Евдокија (сопруга на Константин V)
Евдокија била третата сопруга на византискиот цар Константин V Копроним.
Граешница
Географија и местоположба
Градешница се наоѓа јужно од Битола, во близина на границата со Грција.
Евдокија (сопруга на Константин V)
Според Теофан Исповедник нејзината сестра била омажена за патрикот Теодот Мелисенос, стратег на тема Анатолик. Нејзината сестра била мајка на Теодот I Цариградски, кој станал во 815 година патријарх на Констинопол, во времето на царот Лав V Ерменец.
Граешница
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Граешница живеат 190 жители, од кои:
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 202 жители, од кои 7 Македонци, 190 Албанци и 5 лица без податоци.
Евдокија (сопруга на Константин V)
Евдокија се омажила меѓу 751 и 769 година за царот Константин V Копроним (719-775) од Сириската династија. Таа била крунисена за августа на 1 април 769 година.
Граешница
Родови
Граешница е македонско православно село, иако има и запишани муслимански жители кои се доселени од поново време. Македонските родови во селото се староседелски и доселенички.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 143 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Евдокија (сопруга на Константин V)
Константин починал од болест за време на војната против хан Телериг од Бугарија на 14 септември 775 година. По овој период, нема извори за понатамошниот живот на Евдокија.
Граешница
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 175 гласачи.
Иселеништво
Три семејства од родот Марковци се иселиле во Северна Америка, од родот Терзиовци има пет семејства иселено во Северна Америка и во Битола. Според податоците од 1953 година од ова село се имаат иселено преку 50 семејства во Битола, САД, Канада и Австралија.
Внатрешно уредување
Внатрешно уредување дел од архитектурата и декоративната уметност кој се занимава со исцртување и обликување на внатрешноста на градбите сосе покуќнината.
Подополагачки работи
Подополагање е уредување на подовите на градбите.
Столарски работи
Столарија е поим кој се користи за прозорците и вратите во една градба. Столарските работи се изработување и поставување на прозорци и врати.
Инсталациони работи
Инсталациони работи се однесуваат на изработка и поставување на инсталации за вода, струја, телевизија, радио, интернет, греење, канализација и ѓубре во една градба.
Распоредување на покуќнина
Покуќнина е целата опрема, мебел, кујнски прибор и садови, опрема за бањи и тоалети, електрични уреди, кои се користат во едно домаќинство.
Внатрешото уредување се занимава со обликување и распоредување на покуќнината, каде главен акцент е исцртувањето и распоредувањето на мебелот во градбата. За обликувањето и исцртувањето на мебел, кујнскиот прибор и садови, опрема за бањи и тоалети, електрични уреди се користи поимот дизајн, иако и таа вештина може да се смета како дел од внатрешното уредување. Тешко може да се постави граница меѓу внатрешно уредување и дизајн, воошто и меѓу уредување, архитектура и дизајн. Бидејќи производство на мебел, кујнскиот прибор и садови, опрема за бањи и тоалети, електрични уреди е индустриализирано се користи и терминот индустриски дизајн како мултидисциплина на машинство и дизајн.
NGC 4898/1
NGC 4898/1 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4898/1 се споменува и како MCG 5-31-82, CGCG 160-248, DRCG 27-121.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 17,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 57' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4898/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44736. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Данок на додадена вредност
Данокот на додадена вредност или ДДВ е данок на потрошувачката кој се пресметува во секоја фаза само на износот на додадената вредност, со тоа што овој данок е без кумулативни ефекти. Тој спаѓа во групата на индиректните даноци.
Појавата на ДДВ
Данокот на додадена вредност (ДДВ) бил измислен од страна на еден германски економист во XVIII век. Тој имал замисла за данок на производи кој не би влијаел на трошоците на производство и дистрибуција, но би се собирал во конечната цена која ќе се наплати од потрошувачот. Покрај ова, не било важно низ колку трансакции производот поминал, данокот секогаш ќе остане фиксен процент од конечната цена.
Во вистинска форма ДДВ за првпат се појавува во Франција во 1948 година. Се применувал сè до фазата на производство и не одобрувал кредити за капитални добра, до 1954 година бил преобразен во ДДВ од типот на данок на потрошувачка. Главниот импулс да се прифати ДДВ потекнува од два извори: прво, почетните потписници на Договорот од Рим (Белгија, Франција, Германија, Италија, Луксембург и Холандија) сметале дека ДДВ претставува значајно подобрување на оданочувањето на прометот на производи и услуги за разлика од дотогаш користениот каскаден данок. Сите овие земји го вовеле ДДВ помеѓу крајот на 1960-тите и средината на 1970-тите години. Второ, скандинавските земји исто така виделе дека ДДВ е многу поефикасен данок на фискален план од дотогашните други форми на данок на потрошувачка, па меѓу 1967 и 1970 година преминале на ДДВ. Поради фактот што влезот во Европската Унија бил условен со прифаќање на ДДВ, покрај земјите-членки на ЕУ, него го прифатиле и оние земји кои се стремат да станат членки го прифаќаат.
Во секој случај, очигледен е светскиот тренд кон прифаќање на ДДВ: во 1960-тите, само девет земји имале ДДВ, а во средината на 1990-тите ДДВ бил воведен во над 90 земји. Во земјите на ОЕЦД, само САД и Австралија немаат ДДВ.
Даночна стапка на ДДВ
Стапката на ДДВ во различни земји е на различно ниво. Во ЕУ стандардната стапка на ДДВ се движи од 15% до 25%. Од 1993 година минималната стандардна стапка која е дозволена е 15%, иако ДДВ со минимум од 5% може да биде употребен за одредени добра и услуги, вклучувајќи храна, домашно греење и осветлување, книги и весници.
''Табела бр. 1: Стапки на данокот на додадена вредност во одбрани земји (2017)''
Утврдување на даночна основица и пресметување на ДДВ
Директно оданочување на додадената вредност. При пресметката со директно оданочување постојат два метода:
Данокот на додадена вредност во Македонија
Законот за данок на додадена вредност го регулира данокот на додадена вредност како општ потрошувачки данок кој се „пресметува и плаќа во сите фази на производството и трговијата, како и во целокупниот услужен сектор“. Предмет на оданочување со данокот на додадена вредност е: прометот на добра и услуги кој се врши со надоместок во земјата од страна на даночниот обврзник во рамките на неговата стопанска дејност и увозот на добра. Даночни обврзници на данокот на додадена вредност се сите лица кои вршат стопанска дејност на територијата на Македонија, а со задолжителна регистрација само за оние обврзници кои остваруваат вкупен промет од над 2.000.000 денари во текот на календарска година. Оние даночни обврзници кои остваруваат помал вкупен промет имаат можност доброволно да се регистрираат како обврзници на ДДВ. Доколку тоа не го направат, тие се оданочуваат како финални потрошувачи. Даночна основа на данокот на додадена вредност е вкупниот износ на надоместокот (пари, добра, услуги, бенефиции според пазарната цена која ја плаќа или треба да ја плати примателот на доброто или корисникот на услугата) што е добиен, или што треба да се добие за прометот, во кој не е вклучен данокот на додадена вредност.
Се ослободуваат од данокот на додадена вредност со право на одбивка на претходниот данок: испораки на добра кои се превезуваат или испраќаат во странство; прометот на добра кои се превезуваат или испраќаат од земјата во слободни зони, царински зони или царински складови; услуги поврзани со увозот, извозот и транзитот; работи на движни материјални добра кои биле набавени или увезени во земјата за цели на овие работи и кои потоа биле извезени; прометот на злато и други благородни метали со централните банки; прометот, модификацијата, поправката, одржувањето, чартерингот и изнајмувањето на летала кои се користат главно во меѓународниот комерцијален воздушен сообраќај.
Општата даночна стапка на данокот на додадена вредност изнесува 18%, додека повластената 5%. Повластена даночна стапка имаат: производите за човечка исхрана; водата за пиење од јавните системи за снабдување и одведување на урбаните отпадни води и вода за наводнување на земјоделско земјиште; публикациите и тоа: книги, брошури и слични печатени материјали, весници и други периодични публикации, детски сликовници, книги за цртање и боење за деца и картографски производи од секаков вид, освен публикации кои служат претежно за рекламни цели, како и публикации со порнографска содржина; семенскиот и садниот материјал за производство на земјоделски растенија; ѓубривата; средствата за заштита на растенијата; фолиите од пластична маса за употреба во земјоделството; земјоделската механизација; лековите вклучувајќи и лекови за ветеринарна медицина; машините за автоматска обработка на податоци и нивни единици (компјутери); термалните сончеви системи и компоненти; медицинската опрема, помагала и други уреди чијашто намена е за олеснување или третирање на инвалидност исклучиво за лична употреба од страна на инвалидни лица; суровото масло за производство на храна за човечка исхрана; првиот промет на станбени згради и станови во оној дел во кој истите се користат за станбени цели и кој ќе се изврши во рок до пет години по изградбата; добиточната храна, адитиви за добиточна храна и жив добиток; бебешките производи, и тоа: креветче, количка, транспортер, релаксатор, седиште за во возило, када, хранилка, цуцла, шише и пелени за бебиња; училишниот прибор, и тоа: училишна торба (ранец), тетратка, молив, пенкало, блок, работна тетратка, боички, линијар, шестар, пластелин, острилка, гума и коректор; пелети, печки на пелети и котли на пелети и топлинската енергија за греење. Повластена даночна стапка се применува и на следните услуги: превоз на лица и нивниот придружен багаж; софтвер за машини за автоматска обработка на податоци и нивни единици (компјутери); услуги за одржување на јавна чистота и отпремување на отпад и услуги на сместување (ноќевање) или сместување со појадок, полупансион или полн пансион, во сите видови на комерцијални угостителски објекти.
Даночниот период за данокот на додадена вредност е еден месец (календарски), но ако вкупниот промет е помал од 25 милиони денари, периодот за кој се пресметува и плаќа данок на додадена вредност може да изнесува едно тримесечје. Даночниот обврзник само го пресметува данокот на додадена вредност, за секој даночен период поднесува даночна пријава (до 25 дена од истекот на даночниот период) и е должен за секој даночен период да плати данок на додадена вредност.
''Табела бр. 1 - Приходи од данокот на додадена вредност во Македонија, 2003-2016'' (во милиони денари)
.vg
.vg — највисок државен домен за Британските Девствени Острови. Бидејќи се одзволени регистрации на второ ниво, и барателот не мора да има жителство на Британските Девствени Острови, често бил користен од играчите на видео игри поврзани со блогови и мрежни страници како на пример шпанската страница www.atomix.vg и англиската страница www.play.vg.
Спорот од 2013 година за владението на доменските регистри .vg, .tc и .gd
Во март 2013 година доменските регистратори како GoDaddy престанаа да прифаќаат нови регистрации на домените .vg, .gd, и .tc. Ова било резултат на спорот околу контролата за поседување на AdamsNames Ltd., кој бил акредитиран регистратор од страна на IANA за овие највисоки домени. Поранешен деловен партнер на AdamsNames Ltd. создал ново претпријатие, Meridian TLD, кое тврдело дека е новиот акредитиран регистар.
На 10 април 2014 година, зоната била прераспределена и доделена од страна на IANA на KSregistry. додека па спонзорската била предоделена на TRC. Сите промени кои биле направени на доменот .vg по 8 март 2013 година биле загубени бидејќи Meridian TLD не соработувала со KSregistry. По распределбата постоел период на премин кој изнесувал еден месец, каде KSregistry извело надградба обнова или бришење на доменските имиња започнувајќи од 15 април 2014 година, до 11 мај 2014 година. По 12 мај 2014 година, се дозволени регистрации на нови доменски имиња од страна на KSregistry.
1185 п.н.е.
1185 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1185. година пред новата ера, 185. од вториот милениум п.н.е., 85. од 12 век п.н.е. и шеста од 1180-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4323 и 4324 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3565 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2575 и 2576 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 432 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1185 година се протега во 1451 и 1452, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1511 и 1512 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 642 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1861 и 1860 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Матрона Хиоска“ - Пилкати
Света Матрона (Αγίας Ματρώνας) — црква во селото Пилкати, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
На крајот од Граѓанската војна во 1949 г. селото е бомбардирано и црквата настрадала. По напуштањето на Пилкати по војната, во црквата се населиле овчари кои предизвикале пожар во кој изгорела нејзината внатрешност заклучно со вредниот иконостас од времето на изградбата. Исчезнале и киворот од околу 1600 г. и киворот на Свети Алексеј украсен со 7 – 8 кг сребро. Спасени се резбаниот парапет на балконот и неколку икони.
Во 1980 г. храмот е обновен со средства на пилкатците иселени во САД и Австралија. Денес нејзиниот празник е во средината на август.
Конго (река)
Конго — единствена река која според количеството вода што го носи во океанот, може да се мери со Амазон. Конго е втора според должината река во Африка која прави голем прстен налево, а која ја носи водата од најголемиот дел од централна Африка. Горниот тек на Конго се полни со вода од дождовите што врнат на западните падини од Источноафриканската Висорамнина, близу до јужниот крај на езерото Тангањика во Замбија. Горниот тек ги собира водите од неколку помали реки и тече низ брзаци и низ помали езера пред да се спушти од седумте слапови на водопадите Бојома, спротивно од Кисангани и пред да влезе во басенот Конго - широка, речиси кружна, вдлабнатина, што се простира низ најголемиот дел на областа што ја полни со оваа река. Минувајќи низ низината реката значително се проширува, и до 13 км на одделни места, а низите острови го делат текот на неколку канали. Поголемиот дел од басенот е покриен со тропска дождовна шума, а по должината на бреговите на оваа река и на нејзините притоки се простираат широки мочуришта. Мочурливата почва, како што е познато, се плави во секој период од годината, особено во западната половина на речниот басен. Кога ќе се изедначат највисоките нивоа на водостоите на притоките, може да се случат големи поплави. Конго го напушта својот басен, течејќи кон југ низ тесната клуисура, позната како Ченал или Коридор, што е брежана во висорамнината Батаке. Конги потоа се шири и се влева во езерото Малебо, широко 27 км. Градот Бразавил се наоѓа на северниот брег, а Киншаса на јужниот. Спротиводно од езерото Конго, реката е пловна над 1,600 км од својата должина. Течејќи спротиводно од Малебо, многу брзаци и водопади, кои многу им пречеле на европските истражувачи, го спречуваат директниот пристап кон морето. Со должина од околу 320 км реката се спушта речиси 300 м, а потоа тече низ клисура и низ шуми со мангрови сè до Атлантикот. Текот на Конго е толку постојан и силен што не создава делта; наместо тоа, тој продолжува да тече по должината на подводниот кањон, таложејќи седименти во вид на лепеза на дното од океанот. Многу од земјишните облици по должината на текот на реката Конго (во кои спаѓаат и езерото Малебо, водопадите Бојома и градот Кисангани) порано го носеле името на британскиот истражувач Хенри Стенли, кој, заедно со својот сопатник, Французинот Пјер Браз, бил меѓу првите Европејци кои ја истражиле оваа област на африканскиот континент.
Басенот на реката Конго
Басенот на реката Конго зафаќа површина од околу 3,7 милиони км2. Во него централно место има реката Конго, која е долга 4320 км. Со својот тек 2 пати го сече екваторот. Има разгранет речен систем со голем број притоки. Централниот дел на реката Конго претставува огромна потолина ограничена со степенести отсеци. Затоа реката Конго и притоките на одделни места имаат големи брзаци и водопади. Најпознати се Стенлиевите и Ливингстоновите Водопади. Бидејќи се наоѓа во екваторскиот појас, таа прима големи количества врнежи. Развиени се бујна тропска шума - прашума, и тревна вегетација - савана. Има големи рудни богатства: бакар, уран, калај, злато и дијаманти.
Истражувања
Кога португалскиот истражувач Диого Као ја открил утоката на реката Конго во 1842 г., не можел да ги совлада заглушувачките брзаци и водопади кои се наоѓаат низводно, недалеку од утоката (Ливингстоновите Водопади). Поради тоа, оваа моќна река останала непозната речиси до 400 година. Европејците уште во 19 век овој регион го нарекле најцрна Африка. Шкотскиот мисионер и истражувач од 19 век Дејвид Ливингстон сметал дека реката е главна притока на Нил или можеби на Нигер.Страшните приказни за човекојадци кои живеат длабоко во шумата го одвратиле и храбриот Ливингстон од идејата да ја докаже својата теорија. Дури во 1876-1887г., американскиот истражувач роден во Велс, Хенри Мортон Стенли, тргнал по текот на реката за да ја запознае подобро. Главна притока на реката Конго е Луалаба која е пловна само во еден нејзин дел. Оваа река тече право кон север низ стрмните карпести кањони, потоа се слева низ мочуриштата обраснати со трска и доаѓа до езерото Кисала, живеалиште на диви чапји, водомари бувови, каде што тамошните жители ловат риба. Реката станува се побрза и кај Конголо се шири шесткратно, до 500 м., а друмскиот и железничкиот мост кој преминува преку неа е единствениот во следните 2800 км. од текот на реката. Зад него се наоѓа стрмниот кањон со водопади и вирови - тоа е Порт д'Анфе („вратата на пеколот“). Ако се тргне понатаму, се наидува на одредени пловни делници кои пред Њангве ги пресекуваат брзаци. Тука реката влегува во застрашувачка џунгла, која во 1871 г. го обесхрабрила Ливингстон. Тој не отишол понатаму на север.
Влашки јазик
Влашки јазик (аромански; изворно: armãneashti или armãneshce) — јазик од источната подгрупа од романските јазици кои се зборуваат на Балканот. Истиот поим се користи за дијалектите на романскиот јазик кои се зборуваат во Србија.
Историја
Овој јазик е формиран по латинизацијата на Балканскиот Полуостров со мешање на локалните јазици на античките народи на Балканот, особено на трако-илирскиот, епирскиот и тесалискиот. Во текот на вековите, ароманскиот јазик под влијание на грчката култура и јазик која била во подем на Балканот пред и по доаѓањето на Римјаните така што голем дел од лексичкиот состав на јазикот доаѓа од овој јазик. Основниот морфолошки и граматички состав на јазикот е секако сроден со останатите нео-латински (романски) јазици а во однос на лексиката, огромен број од латинската основа е еднаква.
Прашањето за одделноста на ароманскиот јазик од романскиот јасно е решено со одделувањето на двете популации јужно (Ароманците) и северно (Романците) кои биле латинизирани во текот на нападот на Римското Царство на Балканот. Доколку зборуваме за дијалекти на ист јазик, тогаш би морале да дојдеме до констатацијата дека овие два народи живееле некогаш заедно и зборувале ист јазик разделувајќи се по доаѓањето на Словените (што е дел од политичката пропаганда на Романија. Скорешните генетски истражувања укажуваат на спротивното.
За први регистрирани аромански (влашки) зборови се сметаат „torna, torna fratre!“ (товарот, товарот брате) изговорени за време на нападите на аварските племиња врз Византиското Царство во пределот на денешна Тракија (579-582 н.е.). Јазичарите кои беа свесни за постоењето и формата на ароманскиот јазик ја протолкуваа оваа реченица како „товарот, товарот брате“ заради формата "rastoarnã" (глагол) и „torna“ (именка) кои на аромански (влашки) означуваат растовар и товар, но доколку се земе предвид латинската форма (и основа, како што и била протолкувана реченицата од Византијците) - реченицата би се протолкувала со глаголот торна (од лат. tornare) : „врати се брате врати се“.
За жал, пишаните извори на влашкиот јазик од поранешниот период (пред доаѓањето на Словените) се сведуваат на минимум, заради политичките пропаганди на двете најзаинтересирани држави за Власите - Грција и Романија. Се зборува за и одредени извори кои никогаш нема да нѝ бидат достапни, како пишаните дела на аромански (влашки) јазик од Св. Наум со словенски (кирилски) букви.
На крајот на 19 и почетокот на 20 век се пројавуваат бројни аромански писатели кои го унапредуваат јазикот. Меѓу нив најзначајни се: Никола Бацарија, Никола Вело, Јорји Мурну и др. Во овој период значајно е и печатењето на првиот официјален аромански речник од Штефан Михајлеану во 1901 година (во Букурешт), потоа речникот на Јон Даламетра од 1903 година (исто така во Букурешт) и капиталното дело Толковен и етимолошки речник на ароманскиот јазик печатен во 1953 година од Таќе Папахаџи (кој се смета за најзначаен и најобемен речник на ароманскиот јазик со романски и француски толкувања). Со почетокот на Балканските војни како и Светските војни, ароманските (влашките) училишта почнуваат да згаснуваат и конечно со завршувањето на Втората светска војна и воведувањето на мрачното доба на Комунизмот, ароманскиот елемент и јазик сосема изчезнува од политичките карти на Балканот. Со прекинувањето на железната завеса и симнувањето на комунистите од власт, странските пропаганди повторно почнуваат да вршат силна тензија (која претходно била оправдувана со Комунизмот) врз Власите (Ароманците) да го заборават засекогаш својот јазик.
Ароманскиот јазик подоцна ќе биде официјално кодифициран со одржувањето на Двата Интернационални Конгреси во Германија (Фрајбург) како и Меѓународниот Конгрес во Битола во 1997 година, кога се напушта пропагандистичката теорија на користење на романската азбука (која била користена дотогаш) и се формира нова азбука (врз основа на онаа на Михаил Бојаџи), правопис, а граматиката се задржува во истата форма предадена од Михаил Бојаџи.
Денес ароманскиот јазик како службен јазик се користи само во Република Македонија, и тоа на територијата на Општина Крушево.
Коце Ципушев
Биографиja
Коце Ципушев е роден во Радовиш во 1877 година. Завршил прогимназија во родниот град, потоа во 1895 г. го продолжил своето образование во Солунската машка гимназија во Солун. Во Солун станал член на тајниот ученички кружок, кој претставувал помошна единица на ВМОРО под раководството на Даме Груев. Ја завршил гимназијата во 1899 година. Се жени за сестрата на Тодор Александров.
За време на 1899 година се запишува во Софискиот универзитет во Софија, како студент по хемија. Од 1900 до 1902 година го продолжил образованието во Женева, каде студирал заедно со Симеон Радев. По завршувањето на студиите се вратил како учител во родниот крај, каде ја продолжил револуционерната дејност, станувајќи раководител на револуционерниот комитет во Кочани. Во почетокот на 1903 година заминува за Костур. Уапсен е од властите и лежи во Битола до април 1904 година. Во март 1906 година властите повторно го затвораат за четири месеца во Куршумли ан во Скопје.
Во 1913 година по Втора балканска војна е принуден да се пресели во Софија. Од 1914 година е претседател на Окружната постојана комисија на ново-ослободениот Струмички округ. Раководи со револуционерниот пункт во Струмица според директивите на Тодор Александров. По Валандовската акција во 1915 година е викнат лично за објаснување од премиерот Васил Радославов.
По завршувањето на Првата светска војна на 6 ноември 1918 г. е уапсен од англиските окупациски војски, предаден е на српските власти, коишто по измачување го осудуваат на смрт, заменето подоцна со 20 годишна пресуда. Излегува од затворот во 1937 година.
Неговите сеќавања на Македонски литературен јазик се издадени во Скопје во 2003 г. од бугароманот Владимир Перев. Во 2006 година сеќавањата се преиздадени во Софија.
Национален парк Јазмунд
Протегајќи се на 30 км², ова е најмалиот национален парк на Германија. Паркот бил основан во 1990 од последната влада на Источна Германија, пред повторното обединување на Германија.
Кредести карпи
Кредестите карпи се соочуваат со постојана ерозија. Со секоја бура, делови од карпите отпаѓаат, вклучувајќи камења и фосили на сунѓери, остриги и морски ежови.
Најизвонреден дел од карпите е 118 метри високиот Кенигсштул (Königsstuhl; „кралски стол“). Еден од најсликовитите делови и најпознат по кредестиот надворешен слој, Висовер Клинкен (Wissower Klinken), паднал во Балтичкото Море на 24 февруари 2005 во лизгање на земјиштето предизвикано од пролетното топење.
Флора и фауна
Поради специјалните геолошки одлики на Националниот парк Јазмунд, тој е дом на многу ретки растенија и животни.
Постојат многу мали езерца-мочуришта во шумите зад карпите. Во шумите Штубниц постојат бројни неисушени дупки и јами исполнети со вода, многу од нив настанати од леденото доба. Ова е место на многу растенија, како црна јасика, диво јаболко, тиса и видови на орхидеи.
Орнитологистите може да најдат разновидни птици, дел од нив се белоопашест орел, рибарче, градска ластовичка и сив сокол.
Посетители
Од неговото основање во 1990, Националниот парк Јазмунд привлекува стотици илјади посетители годишно. Затоа, една од основните задачи на властите на националниот парк е да управува со овој наплив на посетители со цел да обезбеди туристите да не го нарушат и попречат животот на животните, во истовремено обезбедувајќи им на посетителите да ја видат и почувствуваат природата во областа. Во март 2004 бил отворен центарот за посетители, наречен Кенигсштул.
1253 п.н.е.
1253 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1253. година пред новата ера, 253. од вториот милениум п.н.е., 53. од 13 век п.н.е. и четвртта од 1250-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4255 и 4256 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3497 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2507 и 2508 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 500 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1253 година се протега во 1383 и 1384, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1443 и 1444 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 710 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1932 и 1931 исламска година пред хиџра.
Доротеа Фербриџ
Доротеа Ен Фербриџ наречена Дора Фербриџ (1862 — 25 август 1931) — јужноафриканска авторка и ко-основач на Еснафот на лојални жени.
Биографија
Фербриџ била ќерка на угледен адвокат, научник и парламентарец од Кејп Таун и братучедка на Кингсли Фербриџ (1885–1924; Родезиски поет и основач на „ Друштвото Фербриџ “). Се школувала во Лондон и многу патувала.
Како високо почитувана трета генерација британски доселеници, Фербриџ била столб на колонијалниот естаблишмент. Таа се сретнала со Британки од повисоките општествени класи кои патувале во Јужна Африка од Британија пред и за време на Втората Бурска војна. Фербриџ била основачки член на Еснафот на лојални жени, добротворна организација која ги охрабрувала жените во Јужна Африка и ја поддржувала Британската империја и нејзините сили на Британската империја вклучени во конфликт. Еснафот се погрижил да се контактираат роднините на загинатите војници и гробовите да бидат соодветно обележани и евидентирани. Кога еснафот испрати членови во Британија за да објаснат што прават за да соберат пари, жените кои имале уво од машкиот британски естаблишмент ја формирале Викторија лига за да промовираат врски меѓу организациите во рамките на Британската империја. Овие жени ги поттикнале Вајолет Маркам, Едит Лителтон, Виолет Сесил и Маргарет, грофицата од Џерси, кои сите социјално ја запознале Доротеа Фербриџ.