cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ново Лагово
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 224 жители, од кои 207 Македонци, 1 Албанец, 4 Срби, 4 останати и 8 лица без податоци.
Родови
Населението му припаѓа на 3 етнички заедници, но преку 93% се Македонци, а останатите се: Срби и Албанци (сите се жени, омажени за селаните, донесени од Албанија).
Самоуправа и политика
Ново Лагово се наоѓа во општина Прилеп (Пелагониски Регион). Ново Лагово практично е приградска населба на градот Прилеп затоа што се наоѓа на 5 км од центарот на Прилеп, а само на 1 км од излезот на Прилеп. Регистарски таблички кои се користат во Ново Лагово се: PP-999-ZZ / PP-9999-ZZ. Поштенски код за селото е 7515 (MK-7515). Повикувачкиот број за Ново Лагово е ист со Прилеп 048 (од странство се бира со +389 48 XXXXХХ,притоа код за Македонија е 389, за Прилеп 048). Со селото управува месната заедница Ново Лагово.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1435 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Култура и спорт
Спортскиот тим на Ново Лагово се викал ФК Караорман.
Иселеништво
Иселеничките семејства биле: Вујасиновиќ (1куќа), Каролија (5 куќи), Масникоса (2 куќи), Милановиќ (2 куќи), Бунчиќ (2 куќи), Угричиќ (1куќа), Кутлача (1 куќа), Гриќ (1 куќа), и Рашиќ (1 куќа), по потекло од село Ивошевци во Бенковац, Задарска Жупанија, Хрватска. Р'нчиќ (1к.), Деспиниќ (1к .) и Урукало (1к.) кои се по потекло од Врлик кај Книн, Шибеничка Жупанија, Хрватска.
Кошарка на Летните олимписки игри 2000
Кошарката на Летните олимписки игри 2000 — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Сиднеј, Австралија и тоа во машка и во женска конкуренција.
Поглавје XI од Повелбата на Обединетите нации
Поглавје XI од Повелбата на Обединетите нации се занимава со територии што не се самоуправуваат.
Упатувањето на „териториите чии народи сè уште не стекнале целосна мерка на самоуправување“ го одразува растечкото чувство на неизбежност со кое се гледа на политичката независност на овие земји. Поточно, членот 73 бара земјите кои ги управуваат тие колонии „да развиваат самоуправа, да водат сметка за политичките аспирации на народите и да им помагаат во прогресивниот развој на нивните слободни политички институции“. Другата главна цел разјаснета со ова поглавје е политичкиот, економскиот, социјалниот и образовниот развој на овие земји. Членот 74 се однесува на земјите што управуваат и на колониите дека имаат слични должности кон заедницата на нации: „Членовите на Обединетите нации, исто така, се согласуваат дека нивната политика во однос на териториите на кои се однесува ова поглавје, не помалку од однос на нивните метрополити, мора да се заснова на општиот принцип на добрососедство, водејќи сметка за интересите и благосостојбата на остатокот од светот, во социјални, економски и трговски работи“.
Европско првенство во ракомет
Европско првенство во ракомет може да се однесува на:
Андреја Гропа
Андреја Гропа бил благородник, господар на Охрид (во втората половина на XIV век), од албанско или од влашко потекло. Неговото воздигнување започнало уште во времето на кралот Волкашин, а особено дошло до израз по Маричката битка во 1371. Се спомнува во ктиторскиот натпис во црквата „Мал Св. Климент“ како господар на Охрид со титулата велик жупан. По Маричката битка ја признал врховната власт на наследникот на Волкашин, кралот Марко. Бил женет со Кирана, ќерката на Андреја Музаки. Судирот на кралот Марко со Андреја Музаки околу Костур го искористил за да ја отфрли неговата врховна власт и целосно да се осамостои. Застанал на страната на својот дедо и му помогнал при освојувањето на градот. Ковал свои монети во охридската ковница, што ја докажува неговата голема економска и политичка моќ. Не е познато до кога владеел во Охрид.
Њујорк Никс
Њујорк Никербокерс, повеќе познат како  Њујорк Никс (на англиски New York Knicks) — американски професионален кошаркарски тим со седиште во округот Менхетен, во Њујорк. Никс се натпреваруваат во Националната кошаркарска асоцијација (НБА) како член на Атлантската дивизија на Источната конференција. Тимот ги игра домашните игри во салата Медисон Сквер Гарден. Тие се еден од двата НБА тима сместени во Њујорк; другиот е Бруклин Нетс. Клубот е основан од Нед Ајриш во 1946 година, при што бил еден од основачите на Кошаркарската асоцијација на Америка (БАА), од која настанала НБА откако се споиле со соперничката Национална кошаркарска лига (НБЛ) во 1949 година. Заедно со Бостон Селтикс, Никс се еден од само двата оригинални и првобитни НБА тимови кои сѐ уште се наоѓаат во нивниот оригинален град каде што се основани.
Тедагаски јазик
Тедагаски јазик — дел од сахарските јазици на нилосахарската јазична фамилија. Јазикот се зборува во Чад, Нигер и Нигерија од теда народот. Називот теда се користи за објаснување на двата дијалекти северниот теда дијалект и јужниот дазагаски дијалект.
Штрумпфови
Штрумпфови (Les Schtroumpfs, De Smurfen) — белгиски стрип и телевизиска серија посветена на група мали сини измислени суштества наречени Штрумпфови, создадени и за првпат претставени како низа на стрипови од белгискиот карикатурист Пејо (псевдонимот на Пјер Килифор) на 23 октомври 1958 година. Оригиналниот збор и сета останата придружна терминологија Пејо ги измислил за време на оброк со неговиот колега и пријател Андре Франкен на белгиското крајбрежје. Во моментот, заборавајќи го зборот “сол”, Пејо го замолил пријателот да му го подаде онаквото, односно, штрумпфот. Франкен шегувовито му одговорил: “Еве ти го штрумпфот – кога ќе завршиш со штрумпфување, штрумпфни го назад...” и двајцата го поминале викендот зборувајќи на “штрумпфски јазик”. Името подоцна било преведено на холандски како Smurf, кое било усвоено и на англиски јазик.
Јохан и Пирлуи
Во времето кога ја добил идејата за Штрумпфовите, Пејо бил творец, уметник и писател на француско-белгиски стрип серии со наслов Јохан и Пирлуи (преведени на англиски во Јохан и Пјуит) со центар на случување во Европа за време на средновековието, вклучувајќи елементи со мечеви и волшепства. Јохан му служи на кралот како млад храбар благородник, а Пирлуи (се изговара Пиир-луу-и) врши улога на негов верен џуџест придружник, макар што наперчен и измамник.
Во 1958 година, списанието Спиру (ориг. Spirou) започнало да ја објавува приказната за Јохан и Пирлуи, Флејтата со шест дупки. Авантурата ги вовлекува во наоѓање на магична флејта, за што било потребно малку магија од волшебникот Омнибус. На тој начин тие ќе сретнат едно мало суштество што личи на човек и има сина кожа, облечено во бело по име Штрумпф, кој го следат голем број на суштества кои изгледаат исто како него, со постар водич кој носел црвена облека и имал бела брада. Нивното прво појавување е објавено во Спиру на 23 октомври 1958 година. Ликовите постигнале голем успех, а првите независни приказни за Штрумпфовите се појавиле во Спиру во 1959 година, заедно со првата реклама. Штрумпфовите споделиле повеќе авантури со Јохан и Пирлуи, добиле свои серии и сите наредни изданија на оригиналната приказна, која е преименувана во Флејтата на шесте штрумпфови (исто како насловот на филмската верзија на приказната).
Со комерцијалниот успех на Штрумпфовите дојде и рекламната империја на штрумпфовски минијатури, модели, игри и играчки. Цели колекционерски клубови се посветени на собирање пластични штрумпфови и друга штрумпфовска трговска стока. Во 2011 година, Мекдоналдс пуштил линија играчки, вклучувајќи ги сите познати ликови, како Веле Штрумпф и Бебе Штрумпф.
Штрумпфови
Дејствието било со тенденција на едноставна приказна за храбра авантура. Ркипата со едноставна структура каде речиси сите ликови во суштина изгледаат исто. Повеќето се машки (освен три женски: Штрумпфета, Сасета и Штрумпфдадилка), ниски (високи само 3 јаболки), со сина кожа, со панталони со дупка за нивните кратки опашки, бела капа во стилот на фригиските капи и понекогаш со дополнителни додатоци кои ја карактеризираат личноста (на пример, штрумпфот “Мајсторче” носи панталони со прерамки наместо стандардни панталони, капа со рабови и молив над увото). Штрумпфовите може да пешачат и да трчаат, но често се движат и со скокање со двете нозе. Обожаваат да јадат листови од сапарина која е вид на грмушка (од видот смилакс), чии зрнести плодови штрумпфовите нормално ги нарекуваат “штрумпфоплодови” (штрумпфоплодовите ги има само во цртаниот филм; во оригиналните стрипови, штрумпфовите ги јадат само листовите од сапарината).
Ликовите
Штрумпфовите исполнуваат едноставни архетипови на секојдневни луѓе: штрумпфот Мрзливко, штрумпфот Лутко, штрумпф Текнувало и така натаму. За сите штрумпфови, со исклучок на Веле Штрумпф, Штрумпфета, Штрумпфдадилка и Дедо Штрумпф, се вели дека се стари 100 години. Прво имало 99 штрумпфови, но овој број се зголемил со појавувањето на нови штрумпф ликови, како Сасета и Дадилката. Во почетокот сите штрумпфови биле машки; подоцна биле додадени женските Штрумпфета и Сасета – Штрумпфета како производ на волшебникот Гаргамел, додека Сасета била создадена од штрумпфовите.
Веле Штрумпф е водачот на заедницата. Тој се разликува од останатите по облеката. Неговата е црвена и има брада. Другите штрумпфови носат имиња според нивниот карактер или според професијата (пр. штрумпфот Лутко). Првиот женски лик е Штрумпфета, создадена од Гаргамел којашто Веле Штрумпф потоа ја променил во русокоса. Ликовите што не се Штрумпфови се непријателите Гаргамел и неговата мачка Азриел како и кумот на Гаргамел, Балтазар. Други кои не се штрумпфови а се нивни пријатели се младиот благородник Јохан и младиот пријател Пирлуи, како и волшебникот Омнибус.
Јазикот
Карактеристично за јазикот на штрумпфовите е зачестената употреба на зборот штрумпф и зборови изведени од него, со различно значење. Штрумпфовите заменуваат доволно именки и глаголи во секојдневниот говор со “штрумпф”, како би го направиле нивните разговори одвај разбирливи: “Ќе одиме да штрумпфуваме на реката Штрумпф.” Кога го употребуваат како глагол, зборот “штрумпф” обично значи “прави”, “глаголот сум”, “допаѓа” или “направи”.
Луѓето мислеле дека замената на обичните зборови со терминот “штрумпф” по случаен избор не е доволно. Во една авантура, Пјуит им објаснува на другите дека исказот “Штрумпфувам до штрумпфот” значи “Одам во шумата”, но еден од штрумпфовите го поправа, велејќи дека правилниот исказ би бил “Штрумпфувам во штрумпфот”, додека тоа што Пјуит го кажал значело “Чрчорам во зората”. Така, “Штрумпфувам во штрумпфот” не е исто со “Штрумпфувам во штрумпфот”.
Во анимираните серии, само некои зборови (или дел од зборот) се заменети со зборот “штрумпф”. Контекстот овозможува сигурно разбирање на овој начин на зборување, но вообичаениот жаргон ја опфаќа и напомената дека нешто е “баш штрумпфно” или “штрумпфастично”.
Во Зелениот штрумпф и штрумпфот зелен, (на англ. Штрумпф против Штрумпф, Smurf Versus Smurf) издаден во Белгија во 1972 година, било откриено дека селото е поделено на север и југ, и дека штрумпфовите од двете страни имаат различни идеи за тоа како терминот “штрумпф” треба да се употребува: на пример, северните штрумпфови го нарекувале некој предмет “шише штрумпфорач”, додека јужните штрумпфови го викале “штрумпф отворач”. Приказната се смета за пародија на сè уште актуелната јазична војна (taalstrijd) помеѓу француските и холандските јазични заедници во Белгија.
Селото
Кога за првпат се појавиле во 1958 година, штрумпфовите живееле во дел од светот наречен “Проклетата Земја”. За да се стигне до таму била потребна магија или патување низ густи шуми, длабоки мочуришта, жешки пустини и високи планински вериги. Самите штрумпфови користат штркови за патувања на долги растојанија, како што е кралството каде што живеат Јохан и Пирлуи, и да останат во тек со настаните во надворешниот свет.
Во приказните за Јохан и Пирлуи, селата на штрумпфовите се направени од куќи во вид на печурки во различни форми и големини во пусти и карпести земјишта со само неколку дрва. Меѓутоа, во филмови Штрумпфови печуркастите куќи се послични една на друга и се наоѓаат во една чистинка во густа шума со трева, река и вегетација. Луѓето како Гаргамел се прикажани дека живеат во близина, иако е речиси невозможно за странец да го пронајде селотото на штрумпфовите, освен ако дотаму не го однесе некој штрумпф.
Влијанието на штрумпфовите
Штрумпфовите имале големо влијание на децата кои растеле во 80-тите години на минатиот век најмногу поради истоимената популарна телевизиска анимирана серија. Во 1998 година, писателот Марк Шмид напишал пародична статија наведувајќи ги Штрумпфовите како пример за влијанието на социјализмот во континенталната европска култура. Францускиот социолог Антоан Буено, во книга од 2011 година ги опишал како тотална расистичка утопија. Директорот на студиото Пејо, Тјери Килифор, синот на Пејо, ги отфрлил обвинувањата на Буено како “апсурдни и безначајни”.
50-годишнината од постоењето на Штрумпфови и 80-годишнината од раѓањето на нивниот создавач Пејо, биле одбележани со издавање на колекционерски монети со висока вредност: белгиската комеморативна монета од 5 евра по повод 50-годишнината од Штрумпфовите, искована во 2008 година.
Во 2011 година, излезе филм по име Штрумпфови.
Штрумпфови (1981 ТВ серија)
Штрумовите си го обезбедиле своето место во северноамериканската поп култура во 1981 година, кога цртаната серија Штрумпфови, во продукција на Хана и Барбера, се емитувала на NBC од 1981 до 25 август 1990 година. Шоуто продолжило да се емитува на американската мрежа до 1993 година, по што следувала и на Cartoon Network до 2003 година. Штрумпфовите сѐ уште се емитуваат на станицата Бумеранг низ Соединетите Американски Држави. Шоуто постигнало голем успех со неочекуван профит, речиси секоја година. Штрумпфовите биле номинирани неколкупати за Еми, и добиле награда за Најдобра детска забавна серија во периодот од 1982-1983 година. Во сериите, како музика во позадина се слушаат многу класични музички ремек дела меѓу кои Недовршена симфонија на Франц Шуберт (Симфонија бр. 8 во б-мол), Пер Гинт на Едвард Григ и Слики на изложба од Модест Мусоргски.
Репризи од шоуто се прикажувале на сестринскиот канал на Cartoon Network, Бумеранг.
Телевизиското шоу Штрумпфови имало континуиран успех сѐ до 1990 година, кога, по речиси цела успешна деценија, NBC го откажале заради намалување на гледаноста.
На 31 август 2017, IMPS и Dupuis Audiovisuel објавиле дека ќе работат на нов ТВ серијал Штрумпфови, со CGI анимација.
Филмови
Во 1965 година, црнобел 87-минутен анимиран филм наречен Авантурите на Штрумпфовите бил издаден во кината во Белгија. Се состоел од пет кратки цртани филмови. Познато е дека постојат германски копии и копии со холандски преводи. Приказните се засновани врз веќе постоечките приказни за штрумпфовите како Црните штрумпфови и Штрумпфовите и јајцето, а ги создале писателот Морис Рози и уметникот Еди Рајзак од малото студио Дипуи. Вкупно создале десет анимирани краткометражни филмови помеѓу 1961 и 1967 година, првите серии во црнобела техника, а подоцнежните во боја.
Во 1976 година, била издаден филмот Флејтата на шесте штрумпфови (адаптација на оригиналната приказна за “Јохан и Пирлуи”). Мишел Легранд обезбедил музички запис за филмот. Во 1983 година филмот ќе биде издаден во Соединетите Американски Држави (по популарноста на анимираните серии таму) во синхронизирана верзија на англиски јазик, под наслов Штрумпфовите и магичната флејта. Уште неколку долгометражни филмови биле направени, од кои најзабележителни биле Бебето штрумпф и Еве ги штрумпфовите, создадени од епизоди на цртаната телевизиска серија на Хана и Барбера.
Филмското студио Сони (Sony Pictures) најавил трилогија филмови за Штрумпфови, со издавање на првиот филм на 29 јули, 2011 година. Анимираниот филм Штрумпфови: изгубеното село, излегол на 7 аплил 2017.
ДВД изданија
На 26 февруари 2008 година, Ворнер Брос ја издава Сезона 1 дел 1 на ДВД, која ги содржи првите 19 епизоди. На 7 октомври 2008 година, Ворнер Брос ја издава Сезона 1 Дел 2 на ДВД, која ги содржи преостанатите 20 епизоди од првата сезона. Иако Ворнер Брос одлучиле да го прекинат збирот сезони и наместо тоа, да ги издадат деловите на еден диск, но наводно тие сѐ уште го следат правилниот редослед на епизоди.
Магна Хоум Ентертеинмент во Австралија издале колекција од 9 дискови по повод 50-годишнината, што содржи вкупно 52 епизоди. Во септември 2009 година, била достапна колекција на тема Штрумпфета со 25 епизоди, по што следувала и Веле Штрумпф Колекција во декември 2009 година со 26 тематски епизоди. Во јули 2010 година, и двете колекции на Штрумпфета и Веле Штрумпф биле вклучени во специјална “Колекција на Миленици”. Исто така, истовремено бил издаден и првиот игран филм на Штрумпфовите (издаден во 1975 година), Штрумпфовите и магичната флејта, за првпат достапен на ДВД во Австралија.
На 3 ноември 2010 година, биле издадени две колекции “Баш штрумпфно”, двете со епизоди кои сѐ уште не биле издадени на ДВД на австралискиот пазар. На 3 декември 2010 година на пазарот излегла и третата колекција. Четврта колекција била планирана за 2 март 2011 година.
Реклами
Бенко Инстант Чоко е популарен холандски чоколаден пијалак. Маскотата на компанијата е Бенко шишенце со лице, раце и нозе. Низа на реклами во форма на стрип од една страна биле објавени во стрипови во Европа со Бенко кој живеел со штрумпфовите и го користел својот чоколаден пијалак со цел да ги реши нивните проблеми; како што е спречувањето на штрумпфот Текнувало да им држи предавања на другите штрумпфови, будење на штрумпфот Мрзливко од длабок сон или награда за напорната работа. Целата авантура објавувана во текот на цела недела ги донела до соочување со една од злобните интриги на Гаргамел. Овие приказни биле објавени во Спиру (оригиналниот стрип на Штрумпфовите) и конкурентските изданија како Дневникот на Мики (според Светот на Мики Маус и Пајо Паторот на Волт Дизни). Исто така, била направена и ТВ реклама. Компанијата БП ги користела штрумпфовите во низа реклами во 70-те и 80-те.
Штрумпфовите ги имало на два вида житарки во 80-те. Штрумпф тестенини биле создадени од готвачот Бујарде (конзервирани спремни за јадење) ДелВерде (спремни за готвење и јадење) исто така произведени во 80-те.
Забавни паркови
Околу 1984 година, штрумпфовите започнале да се појавуваат во забавните паркови во Северна Америка во сопственост на компанијата Кинг Ентертеинмент (KECO). Во секој парк имало штрумпфовска атракција и ликови на штрумпфови што се движеле наоколу. Во 1989 година, во францускиот регион Лорена, групацијата Сорепарк отворила комплетен Штрумпфпарк, наречен Биг Бенг Штрумпф. Во 1991 година, паркот го купила успешната белгиска групација Валиби и го прекрстила во Валиби Штрумпф со нови атркации.
Неколку години, канадскиот Вондерленд имал комплетно Штрумпф село за шетање, завршувајќи со замокот на Гаргамел.
Каровиндс на Парамаунт имал вештачки остров кој, неколку години за време на 80-те и 90-те, бил наречен Штрумпф остров и имал комплетно Штрумпф село – вклучувајќи печуркасти куќи во кои можело да се влегува.Во 2020 забавен парк ќе биде отворен во Лида, во Каталонија а во Шпанија, повеќе години како атракција постоело шпанското село Јуцар, на Коста дел Солa кое привлекувало туристи благодарение на Штрумпфовите.
Видео игри
Штрумпфовите се појавуваат во видео игри направени за повеќето големи конзоли за игри (вклучувајќи ги Нинтендо НЕС, Супер НЕС, и Гејм Бој системите, Атари, КолекоВижн, Сега Гејм Геар, Мастер Систем, Мега Драјв и Мега ЦД Системите, и оригиналните Сони Плејстејшн) и за компјутери. Во 2010 година, Штрумпфовите се прошириле во светот на апликации за Андроид, iPad, iPhone и iPod на допир со играта Штрумпф село.
УНИЦЕФ
Во 2005 година, реклама со штрумпфовите била емитувана во Белгија во која селото на штрумпфовите е уништено од воени авиони. Оваа УНИЦЕФ реклама, направена со одобрување на семејството на починатиот творец на штрумпфовите, Пејо, била прикажана на националната телевизија по 9 часот навечер, за да не ја гледаат децата туку само возрасните. Таа помогнала во кампањата за собирање на средства на белгискиот огранок на УНИЦЕФ за рехабилитацијата на децата на поранешни војници во Бурунди и Демократската Република Конго – двете поранешни белгиски колонии.
Преводи
И стриповите и цртаните филмови се преведени на многу јазици. Во повеќето случаи, оригиналното име “Schtroumpf” било заменето со нов термин. Најчести се варијантите “Smurf”, додека другите имиња го назначуваат нивниот џуџест изглед.
NGC 6112
NGC 6112 — елиптична галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6112 се споменува и како MCG 6-36-17, CGCG 196-28, NPM1G +35.0371, KUG 1616+352A.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јули 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6112 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6112 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 18 м 0,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 6' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 69°.
Други поделби
Проучување на NGC 6112 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57762. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 113; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2586. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1093.
Факултет за земјоделски науки и храна - Скопје
Факултетот за земјоделски науки и храна (ФЗНХ) е факултет посветен на земјоделството и храната во состав на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Сместен во источниот дел од градот Скопје, во кампус со другите факултети од биотехничките науки: Кампусот е оддалечен 2 км од Ректоратот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј". Зградата на Факултетот има нето корисна површина од 7.465 м2, во која се сместени 6 амфитеатри, 26 предавални, 27 вежбални, 28 лаборатории, 143 канцеларии, библиотека и читална со површина од 270 м2 и студентско бифе со површина од 180 м2. Факултетот располага со ботаничка градина со површина од 3 хектари и стакленик со површина од 100 м2 пред самата зграда.
До 2004 г., установата се нарекувала „Земјоделски факултет“.
Историјат
Факултетот за земјоделски науки и храна е основан во 1947 година, под името Земјоделски факултет, како посебен отсек на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, само една година подоцна од основањето на Филозофскиот факултет. Со основањето на факултетот, Медицинскиот факултет и се обезбедиле услови за формирање на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, по основањето и започнувањето со работа, перманентно се организира, доизградува и усовршува како комплетна наставно-научна установа. Во досегашниот период на работа и развој, минува низ повеќе организациски и развојни фази. Промените и трансформациите, развитокот и работата се должат на потребите за усогласување на наставно-образовниот процес, научно-истражувачката работа, примената на сопствените и странските научни сознанија во земјоделството, што е поврзано со политичките и општествено-економските односи во општественото уредување.
Во 1975 година, Земјоделско-шумарскиот факултет се дели на два самостојни факултета: Земјоделски и Шумарски, како одделни работни организации. Ова осамостојување доаѓа како резултат на достигнатиот висок степен на развој во сите дејности на двата дотогашни оддела, земјоделскиот и шумарскиот.
Од 1977 до 1989 година, Земјоделскиот факултет функционира како Работна организација во која беа интегрирани Земјоделскиот факултет, Земјоделскиот институт, Институтот за сточарство и ветеринарство, Заводот за овоштарство, Заводот за лозарство и Факултетското земјоделско стопанство Трубарево. Во рамките на оваа Работна организација, функционираа осум правни лица:
Во периодот од 1992 до 1994 година, во рамките на Земјоделскиот факултет, како посебна насока, функционираше и ветеринарната насока, која натаму се оформи во самостоен Ветеринарен факултет. Во 1997 година на Факултетот се оформи нова насока – Земјоделска техника. Со цел да се следат потребите на пазарот од стручна работна сила и интересите на студентите, од 2001 година Факултетот ја организира наставата на 10 насоки:
Поледелска насока;
Со овие измени се обезбеди потребен број нови стручни профили неопходни за ангажирање во малите и големите производни капацитети во Република Македонија.
Во истата 2001 година, Факултетот се вброи меѓу првите 4 факултети при Универзитетот Св. Кирил и Методиј, кои го воведоа кредит трансфер системот во наставниот процес.
Во февруари 2004 година, Земјоделскиот факултет го промени името во Факултет за земјоделски науки и храна.
Од 2005 година факултетот за земјоделски науки и храна организира дисперзирана настава на градинарско-цвеќарската насока во Струмица.
Денес на Факултетот за земјоделски науки и храна се организираат редовни додипломски, последипломски и докторски студии.
ОУ „Мирослав Антиќ” - Ниш
Основното училиште „Мирослав Антиќ“ е едно од најголемите основни училишта во Ниш. Основано е во 1983 година и се наоѓа во село Дурлан.
Историја
Училиштето е основано на 29 јуни 1983 година, под името ОУ „Родољуб Чолаковиќ“, по одлуката на СО Ниш. Почнало со работа во септември 1983 година. Во тоа време од ОУ „Чегар“ биле префрлени голем број паралелки. Првите неколку години во ова училиште настава посетувале и средношколци. Училиштето прославило триесет години постоење со свечена академија што се одржала во Куклениот театар на 14 март 2014 година.
Име на училиштето
Училиштето го добило името по Родољуб Чолаковиќ, комунистички борец и повоен министер за образование во Владата на ФНРЈ. Починал во март 1983 година, а училиштето започнало со работа во септември истата година. Со одлука на Министерството за образование и спорт на Република Србија од 4 јуни 2004 година, дадена е согласност за промена на името на училиштето. Името на Основното училиште „Мирослав Антиќ“ е од 01 септември 2004 година, по поетот Мирослав Мики Антиќ.
Локација
Училиштето се наоѓа на улица Књажевачка број 156, во населба Дурлан, на територијата на општина Пантелеј и локалната канцеларија „Моша Пијаде“. Ги опфаќа населбите Дурлан, Долна Врежина и Чалије, која зафаќа голем дел од територијата на општина Пантелеј.
Спуст
Спуст – натпреварувачка дисциплина во алпско скијање. Додека другите дисциплини во алпско скијање, слалом, велеслалом, супервелеслалом и алпска комбинација, ја истакнуваат техниката, според „Правилата на меѓународни натпревари“ на Меѓународната скијачка федерација (ФИС), спустот ги истакнува „шесте компоненти – техника, храброст, брзина, ризик, физичка подготвеност и процена“. На меѓународните натпревари брзините од 130 км/ч се редовни. Натпреварувачите мора да заземат ефикасна аеродинамична позиција за да го минимизира отпорот на воздухот и да ја зголеми брзината.
ОУ „Мирослав Антиќ” - Ниш
Училиштето денес
Располага со 20 училници, дигитална училница, кабинет по уметност и 2 училници со полно работно време. Покрај училниците, училиштето располага со библиотека, медијатека, архива, наставничка канцеларија, директорска канцеларија, канцеларија на стручни соработници, канцеларија на секретари и административен персонал, трпезарија и кујна, просторија за помошен персонал, стоматолошка ординација и работилница. Училиштето има парно од сопствена котлара која користи нафта за греење.
Спуст
Историја
Првичните правила за натпреварувањата во спуст биле поставени од сер Арнолд Лун за Британското државно првенство во скијање во 1921 година. Рекордната брзина од 160 км/ч (граница од 100 милји на час) ја поставил Јохан Клери во 2013 година на натпревар од Светскиот куп во Лауберхорн.
Патека
Правилата на Меѓународната скијачка федерација ги опфаќаат одликите како ширина на патеката, безбедносни мерки, висинска разлика, должина на патеката, стил и поставување на капиите.
ОУ „Мирослав Антиќ” - Ниш
Архитектура
Училишната зграда е изградена со средства од самопридонес. Површината на училишниот двор и училиштето е 32788 m 2, додека самата училишна зграда е со површина од 1488 m 2 во основата. Спортските терени зафаќаат површина од 1590 м2, поточно, игралишта за кошарка, ракомет и терен за фудбал со вештачка трева изградени во 2013 година. Паркингот е 570 m 2. Котларата е со површина од 213м2 и е посебен објект во училишниот двор. Во делот на училишниот двор има спортски терени на тенискиот парк „ЗМ“. Останатите површини од дворот се под зеленило.
Спуст
Опрема
Опремата за спуст е различна од онаа за другите алпски дисциплини со помали брзини. Скиите се подолги 30% во однос на оние во слалом, за поголема стабилност при големи брзини. Штеките се закривени така што одат околу телото на скијачот кога тој зазема аеродинамична позиција. Како и во другите алпски дисциплини, натпреварувачите во спуст се облечени во прилепена облека за да го минимизира отпорот на воздухот, а кацигите се задолжителни.
ОУ „Мирослав Антиќ” - Ниш
Архитектура
Спортска сала со површина од 2650 m 2 во која се одржува настава по физичко од септември 2006 година е дел од училиштето. Спортскиот центар Чаир ја користи салата според договор за заедничко користење.
Спуст
Опрема
Во обид да ја зголеми безбедноста, Меѓународната скијачка федерација во сезоната 2003-2004 го зголеми минималниот полупречник на кривините од 40 на 45 м, и ја определи минималната должина на скиите, 218 см за мажи и 210 см за жени.
ОУ „Мирослав Антиќ” - Ниш
Издвоено одделение
Издвоеното одделени на училиштето, во кое се учи до четврто одделение, се наоѓа во училиштето во Долна Врежина, на улицата Просветна бб. Училиштето започнало со работа меѓу двете светски војни. Површината на училишниот двор и училиштето е 2338 m 2. Површината на училишната зграда е 227 m 2 и во тој простор има две училници, наставничка канцеларија и магацински простор. Котларницата за дрва и јаглен се наоѓа во подрумот на училиштето.
Спуст
Трки
За разлика од трките во слалом и велеслалом каде натпреварувачите возат две возења, во трките во спуст има само едно возење. Времињата на едно возење се движат од минута и пол до две и пол минути во натпреварите од Светскиот куп, и мора да бидат преку 1 минута за да ги задоволат минималните меѓународни стандарди.
Најуспешни победници на сите времиња во спуст се Австријанката Ане-Мари Мозер Прел (36 победи, 7 наслови во Светскиот куп) и Австриецот Франц Кламер (25 победи, 5 наслови во Светскиот куп). Американката Линдзи Вон моментално доминира во натпреварите во спуст за жени со 37 победи и 7 наслови во Светскиот куп.
Теизам
Атеизмот најчесто се сфаќа како неприфаќање или отфрлање на теизмот во најширока смисла на теизмот, т.е. неприфаќање или отфрлање на верувањето во Бог или во боговите. Тврдењето дека постоењето на кое било божество е непознато или не се знае е агностицизам.
Етимологија
Поимот теизам потекнува од грчкиот теос или теои што значи „бог“ или „богови“. Поимот теизам прв го употребил Ралф Кедворт (1617–1688). Во дефиницијата на Кедворт, тие се „строго и правилно наречени теисти, кои потврдуваат, дека совршено свесно битие, или ум, кое постои од самата вечност, било причина за сите други нешта“.
Еднобоштво
Еднобоштво или монотеизам (од грчки ) е верување во теологијата дека постои само едно божество. Некои модерни монотеистички религии се христијанство то, јудаизмот, исламот, бахаџи верата, сикизмот, зороастризмот, еканкарот.
Многубоштво
Многубоштво или политеизам е верување дека има повеќе од еден бог. Во пракса, политеизам не е само верување дека има повеќе богови, обично вклучува верување во постоење на специфичен пантеон на различни богови.
Политеизмот е поделен и според тоа како се сметаат одделните богови:
Пантеизам и панентеизам
Разликата помеѓу овие две верувања може да биде двосмислена и некорисна, или значајна точка на поделба. Пантеизмот може да се сфати како еден вид на нетеизам, каде што физичкиот универзум презема некои улоги на теистички Бог, а другите улоги на Бога се сметаат за непотребни.
Деизам
Деизмот обично ги отфрла натприродните настани (како што се пророштва, чуда и божествени провиденија) истакнати во организираната религија. Наместо тоа, деизмот смета дека религиозните верувања мора да се темелат на човечкиот разум и набљудуваните одлики на природниот свет и дека овие извори откриваат постоење на врвно суштество како творец.
Автотеизам
Автотеизмот е гледиште дека божеството, без оглед дали е и надворешно или не, е инхерентно во „самото себе“ и дека секој има способност да стане богоподобен. Индиските религии како будизмот и џаинизмот се автотеистички. Ова може да биде на несебичен начин, начин што ги следи импликациите на изјавите припишани на етички, филозофски и верски водачи (како што е Махавира ).
Автотеизмот може да се однесува и на верувањето дека нечие јас е божество, во контекст на субјективизмот. Хиндусите го користат терминот „ ахам Брамашми“ што значи „Јас сум Браман “.
Неум
Неум (хрватски и Neum) — единствениот приморски град во Босна и Херцеговина и седиште на Општина Неум. Околу него се протега крајбрежје со должина од 21 км, што е единствениот пристап на земјата на Јадранското Море. Неум се наоѓа во Херцеговско-неретванскиот кантон во рамките на Федерацијата Босна и Херцеговина.
Неум нуди 5.000 легла за туристи, од кои 1.810 по хотели, а останатите по мотели, вили и приватно сместување. На општинско ниво, туризмот во Неум е активен само во крајбрежниот предел. Внатрешноста на Неум се одликува со богата археолошка историја и недопрена дивина и затоа таму селскиот туризам е во развој.
Градот е домаќин на годишниот музички настан, „Ентофест Неум“.
Неум има долги топли лета, а кратки и благи зими. Тој е еден од крајбрежните градови со највеќе сончеви часови во светот. Просечната температура на морето изнесува 13 °C во јануари и се искачува до 32 °C во јули и август. Најпопуларни активности се пливањето и сончањето, крајбрежните прошетки, пловењето и разни водни спортови.
Неум е оддалечен 60 км од Дубровник (80 км од дубровничкиот аеродром), 70 км од Мостар и Меѓугорје и 30 км од Плоче и Метковиќ, кои обете имаат железнички станици.
Градот бил домаќин на конференцијата насловена како Уставно-правната положба на хрватите во Босна и Херцеговина во доцниот дел од октомври 2005 г.
Регионот Неум ја сече Хрватска на два неповрзани дела. Ова е исход од Карловечкиот мировен договор од 1699 г. Во овој договор Дубровничката република ѝ го отстапил Неумскиот регион на Отоманското Царство за да избегне да се граничи со окупаторската Венецијанска република.
Фактот што за да се стигне до најјужниот дел на Хрватска, прво мора да се премине босанската граница ја натерал владата на Хрватска да планира мост од Клек до Пељешац за заобикулување на границата. Бидејќи ова потенцијално ги загрозува правата на БиХ меѓународниот морски закон, овие планови се во стагнација сѐ додека не се најде заеднички задоволително решение за проблемот.
Демографија
Во 1991, општината Неум имала 4.268 жители:
Самиот град Неум има 1.993 жители:
Историја
Во војната помеѓу Светата Лига и Отоманското Царство, Дубровник го предал Неумскиот регион на Турците. Вака турката војска имала пристап на Јадранот, а воедно и Дубровник имал заштита од Венецијанската република.
За последен пат Турците го користеле Неумскиот Залив за воени цели додека се повлекувале од реонот за време на навлегувањето на австроунгарците во БиХ во 1878 г.
Дазагаски јазик
Дазагаски, познат и како горански (арапски: قرعان) е јазик што се зборува во џерабската пустинска област во Чад од даза народот и е дел од сахарските јазици на нилосахарската јазична фамилија. Јазикот е близок со тедагаски јазик.
323 п.н.е.
323 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 323. година пред новата ера, 323. од првиот милениум п.н.е., 23. од 4 век п.н.е. и четвртта од 320-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5185 и 5186 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4427 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3437 и 3438 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 430.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 323 година се протега во 2313 и 2314, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2373 и 2374 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 220. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 973 и 972 исламска година пред хиџра.
Ореовец (Прилепско)
Ореовец — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп. Се наоѓа во северниот дел на општината, лево од патот Прилеп-Скопје.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа источно од Прилепското Езеро, а 5 километри северозападно од Прилеп (воздушна линија), на висорамнина помеѓу три планини, како и на 1 километар од патот Прилеп - Скопје. Близу селото поминува Ореовечката Река која е една од притоките на Прилепска Река. Близу селото има повеќе помали пештери, од кои најголема и најпозната е Ореовечката до која има поставено повеќе знаци и маркери на карпите кои водат до неа. Селото е ридско, на надморска височина од 780 метри.
Историја
Подрачјето на Ореовец е населено уште од неолитот, за што сведочи наоѓалиштето Пештерица на околу 2 км југозападно од селото.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името Раховец и имало 34 семејства и 3 вдовици.
Во век, Ореовец било наполно македонско село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ореовец живееле 505 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Ореовец имало 480 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Ореовец живееле 17 жители, од кои 16 Македонци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 23 жители, сите Македонци.
Родови
Родови во Ореовец се:
Староседелски родови: Стојановци (10 куќи), Симоновци (7 куќи), Брмбевци (4 куќи) и Зеленковци (4 куќи). Еден дел од Симоновци се викаат Ацевци, од кои се произлезени многу комити и партизани, борци за слободата на Македонија;
Доселеници: Богоевци (7 куќи), Пашовци (5 куќи), Гуцевци (4 куќи), Басмовци (2 куќи) и Ветаковци (2 куќи) доселени се, но не знаат од каде; Адамовци (9 куќи) доселени се од некое место во Албанија; Тапановци (8 куќи) доселени се од Дебарско.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1424 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 15 гласачи.
Редовни настани
Ореовец е постојано одредиште на училишни екскурзии и кампувања особено во пролет и есен. Исто така е многу популарно одредиште за време на 2 мај.
Иселеништво
Преселувањето е извршено најмасовно во втората половина на XX век и тоа во правец кон Прилеп.
Поглавје XII од Повелбата на Обединетите нации
Апликацијата не е автоматска, но системот на старателство не е наметнат од Повелбата на која било територија. Неговата примена е оставена на следните договори меѓу директно засегнатите држави. Иако денес нема администрирани територии под овој систем, една земја теоретски може да стави една од своите територии под системот на старателство. Во членовите 82-85 се повикуваат на „стратешките области“ на териториите.
Системот за старателство не се однесува на териториите кои станале членки на Обединетите нации, само меѓу оние со суверена еднаквост.
Централноафриканска Република
Повеќето од територијата на ЦАР е покриена со суданско-гвинејско савани. Во северниот дел на земјата има сахелско-суданска зона, а во јужниот дел на земјата има екваторски прашуми. Две третини од земјата е дел од басенот на реката Убанги, која тече кон југ кон реката Конго. Остатокот од земјата е дел од басенот на реката Шари, која тече северно кон езерото Чад.
Потекло на поимот
Името на државата потекнува од местоположбата на државата. Републиката се наоѓа во Централна Африка и по тој регион е именувана државата. Централноафриканската Република понекогаш се именува и само како „Централна Африка“ или со скратеницата „ЦАР“. Пред независноста, државата била позната како колонија Убанги-Шари - двете најголеми реки во државата.
Историја
Меѓу 1000 г.п.н.е. и 1000 година, убангиски народи започнале да се населуваат источно од Камерун кон Судан и се населиле на територијата на ЦАР. За време на овој период, многу помал број бантуански народи се населиле во југозападниот дел на државата, како и некои судански народи по реката Убанги. Најголемиот дел од населението на ЦАР зборуваат на убангиски јазици, но и на банту-јазиците. Мал дел зборуваат централносудански јазици. Во скоро време се доселиле Mуслимани, воглавно Арапи и Хаузи.
Сè до 19 век, централноафриканските народи живееле надвор од суданската зона на Африка, односно не биле во контакт со муслиманскиот свет. Така, народите биле во слаб контакт со абрахамските религии и северните економии. За време на првите декади на 19 век, муслимански трговци започнале да навлегуваат на територијата на ЦАР и одржувале специјални односи со месното население сè со цел да се одржи добра трговија во регионот.
Првичниот продор на муслиманите во регионот бил релативно мирен и зависел од помошта од месното население. По 1850 година на територијата на државата навлегле трговци со робови со добро опремена војска. Меѓу 1860 и 1910 година, голем број од населението од источниот дел на државата било продадени како робови.
Колонијален период
Европскиот продор во ЦАР започнал во доцниот 19 век, за време на т.н. период Трка за Африка (Колонизација на Африка). Грофот Саворњан де Браза бил главна личност при основањето на Француско Конго, чие седиште бил новооснованиот град Бразавил. Набрзо Браза испратил експедиции во регионот на реката Убанги сè со цел да се прошири француската колонијална власт во Централна Африка. Паралелно со Франција во трка за основање власт во Централна Африка биле и Белгија, Германија и Обединетото Кралство.
NGC 3756
NGC 3756 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Централноафриканска Република
Колонијален период
Во 1889 година Франција го основала Банги, главниот град на новооснованата колонија Убанги-Шари. Во 1890/ 1891 година во склоп на Убанги-Шари биле додадени териториите околу реката Санга (југозападна ЦАР), регионот околу езерото Чад и околу реката Убанги. ЦАР ги поврзувала француските колонии во Западна Африка, Северна Африка и Источна Африка.
NGC 3756
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3756 се споменува и како UGC 6579, MCG 9-19-134, CGCG 268-63, KUG 1134+545, IRAS 11340+5434.
Централноафриканска Република
Независност
Колонијата Убанги-Шари на 1 декември 1958 година станала автономна територија во рамките на Франција и била преименувана во „Централноафриканска Република“. Татко на нацијата и прв претседател на „Владиниот совет“ бил Бартелеми Боганда, кој умрел во сомнителна авионска несреќа осум дена пред последните избори во колонијална ЦАР. На 13 август ЦАР станала целосно независна држава со главeн град Банги.
Градови во Австрија
Градови со најмалку 10.000 жители
→ Со задебелени букви се означени градовите - средишта на австриските покраини.
Наводи
אוסטריה
NGC 3756
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3756 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3756 има привидни димензии од 4,2' х 2,1'.
Централноафриканска Република
Географија и клима
Повеќето од територијата на државата е составена од рамни висорамнини, поточно савани, со просечна надморска височина од 500 метри. Во југозападниот дел на државата може да се забележат ридски предели. Северозападно од масивот Јаде се наоѓа гранитна висорамнина со надморска височина од 348 метри. Со својата површина државата е 42 најголема држава во светот. За споредба, државата по големина е слична со Украина и американската сојузна држава Тексас.
NGC 3756
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Централноафриканска Република
Географија и клима
Поголем дел од јужната граница на државата е всушност реката Конго. Во источниот дел се наоѓа реката Мбому, која се спојува со реката Уеле и така се создава реката Убанги. Во западниот дел на државата се наоѓа реката Санга.