cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Серменин
Историја
Во век, Серменин било христијанско влашко село во рамките на Гевгелиската каза на Отоманското Царство.
Селото било тешко оштетено при Валандовскиот земјотрес во 1931 година.
Стопанство
Селото има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Серменин имало 480 жители, сите Власи. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Серменин имало 648 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Серменин имало 18 жители, од кои 16 Македонци и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, сите Македонци.
Самоуправа и политика
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Гевгелија.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Гевгелија.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 360 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на деловен објект - продавница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 12 гласачи.
Космос-1051
Космос-1051 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 декември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1051 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1486 км, а најмалото на 1394.
Виничка Река
Виничка Река — река во Источна Македонија и лева притока на Брегалница. Се наоѓа на северниот дел на планината Плачковица, поминува низ Кочанското Поле и градот Виница и се влева во Брегалница. Во делот за топографија во книгата Материјали по изучувањето на Македонија, македонскиот револуционер Ѓорче Петров, опишувајќи ја Виница меѓу селата на Кочанската Каза, за Виничка Река запишал дека блиску под Виница тече Осојница, а низ неа протекува Градечка Река која под името Виничка се влева во Брегалница ½ час под устието на река Осојница.
Течение
Главниот извор на Виничка Река се наоѓа високо на северната падина на Плачковица, на надморска височина од 1420 метри, веднаш западно под врвот Чупино, по што во стрмен дол тече во северозападен правец примајќи повеќе повремени мали водотеци. Веднаш источно под гребенот Алти Текне, Виничка Река го менува својот правец на течење кон север каде до ридот Градиште (842 м.н.в) и Бумбарска Чешма навлегува во зарамнетото голо северно подножје на Плачковица. Помеѓу ридовите Дузлук и Добрава каде прима вода од изворот Локва, навлегува во самиот град Виница кој го дели на два дела, по што излегува во рамничарскиот дел на Кочанското Поле каде во близина на селото Јакимово кај котата 371 м.н.в во месноста Јакимовско Поле се влева во еден речен ракавец на Осојница, од каде нејзините води достигнуваат во главната речна артерија Брегалница.
Москино
Основање и 1990-тите
Брендот бил првично создаден во 1983 година од страна на  Франко Москино (1950-1994). Москино и неговата модна етикета станале познати по своите иновативни, шарени и понекогаш ексцентрични дизајни, за неговите критики на модната индустрија и за неговите социјални кампањи за подигнување на свеста во почетокот на 1990-те. По  смртта на Москино, Росела Јардини, неговиот поранешен асистент, станала креативен директор. Брендот е дел од Аефе  модна група од 1999 година.
Москино денес
Росела Јардини била креативен директор на Москино од 1994 до октомври 2013. Во октомври 2013 година, Џереми Скот станал креативен директор на Москино, тоа го  покажува неговата прва колекција на Москино во есен 2014 година.
Во 2006 година, Москино дизајнирал облека за свеченото отворање во 2006 година Зимските олимписки Игри во Торино. Москино, исто така дизајнирал облека за Кајли Миногуе 2005 Showgirl - Најголемите Хитови Турнеја, очила за сонце за Мадона во 2008 за турнејата Sticky & Sweet  и шест тимови за Лејди Гага во 2011-2012.
Сопственикот на етикети Москино е Москино СПА, компанија која била купена од Аефе СПА (производител на Москино од 1983 година) и спортската интернационална облека во 1999 година. Москино СПА го извршувала својот бренд менаџмент, лиценцирање договорни активности, комуникација и координација на комерцијалните политики самостојно. Во 2007 година, Москино СПА потпишала ексклузивен договор со Синвард Интернешнл Холдинг за франшизирање и дистрибуција на своите производи во Кина (со исклучок на Хонгконг и Макао). Десетгодишниот договор предвидувал  отворање на четириесет продавници (22 во првите пет години од соработката) и ексклузивна дистрибуција на брендови за модни брендови Москино почнувајќи од колекцијата S / S 2008. Москино СПА, исто така, го објавил својот петгодишен обновлив договор со Алисон за создавање, развој и светска дистрибуција на новата колекција Москино очила и потпишување на петгодишен договор (обновлив уште пет години) со Бинда  за производство и маркетинг на часовници и за првпат на колекцијата на накит, лиценцирана со брендот Москино CheapAndChic. Новата колекција на шлемови Москино била претставена во ноември 2007 година, за време на емисијата EICMA. Овие шлемови биле резултат на соработката меѓу производителите на шлемот Max Safety Fashion и брендот Москино.
Во октомври 2008 година, Moschino SpA и Altana SpA, водечки компании во секторот за детска облека, го објавиле потпишувањето на договорот за создавање, развој и светска дистрибуција, за пет години обновлив, од колекциите на Мошино момчиња и девојчиња. Колекциите, чиј креативен аспект останува на Мошино, биле наменети за три возрасни групи: Мошино Тинејџер со возраст од шест до четиринаесет години; Мошино Кид за дванаесет и осумнаесет месеци до шест години; и Мошино Бебе од еден-три месеци до две години.
Во Јули 2011 година, компанијата  била презентирана на писта На Brandery, модна ревија во Барселона.
Брендови
Марката се состои од неколку брендови: Москино (женска и машка главна линија), Москино евтини и шик (женска секундарна линија, создадена во 1988 година), Љубов Мошино (женска и машка дифузна линија, позната како Мошино Джинс од 1986 до 2008) ред на ексклузивност. Покрај тоа, додатоци, накит, часовници, парфеми и козметика, па дури и авионски шлемови се продаваат под брендот Москино. Речиси сите модели на часовници се направени од Бинда. Во Милано, Москино отвори свој концепциски хотел во 2009 година, "Маисон Москино". Почнувајќи од 2014 година и под раководство на креативниот режисер Џереми Скот, Москино евтино и шик била консолидирана во новата женска секундарна линија наречена Бутик Мошино. .
Почнувајќи во 2014 година и под раководство на креативниот директор Џереми Скот, Москино Евтини и Шик биле консолидирани во една нова  линија наречена Бутик Москино.
Соработки
Во Април 2018, Москино ја објавил својата соработка со шведскиот бренд H&M кој бил планиран да биде претставен во ноември 2018.
Архимедови тела
Во геометријата, Архимедово тело или полуправилно тело е полуправилен испакнат полиедар кој се состои од два или повеќе типа на правилен полиедар кои се среќаваат во исти темиња. Тие се разликуваат од Платонските тела, кои се состојат од само еден тип на многуаголник чии страни се среќаваат во исто теме, и од Џонсоновите тела, чии правилни многуаголни страни не се среќаваат во исти темиња.
Потекло на името
Архимедовите тела се именувани по Архимед, кој зборувал за нив во едно негово дело кое не е зачувано. За време на ренесансата, уметниците и математичарите ги вреднувале чистите облици и одново ги откриле сите овие облици. Истражувањата завршиле околу 1619 со делото на Јоханес Кеплер, кој ги дефинирал призмите, антипризмите и неиспакнатите тела познати како Кеплер-Поансови тела.
Класификација
Постојат 13 Архимедови тела (15 ако ги броиме обратните слики на две енантиоморфи). Овде темената конфигурација се однесува на тип на правилни многуаголници кои се среќаваат во кое било дадено теме. На пример, темена поставеност (4,6,8) значи дека тој квадрат, хексагон и октагон се среќаваат во теме (со тоа што другите се сметаат за во насока на часовник околу темето).
Бројот на темиња е 720° поделен со аголниот дефект на темето.
Кубоктаедарот и икосиододекаедарот се еднообразни по рабови и се нарекуваат квазиправилни.
Дуалите на Архимедовите тела се нарекуваат Каталанови тела. Заедно со бипирамидите и трапезоедрите, се тела со еднообразни страни (лица) со правилни темиња.
Во вилиците на животот (филм)
„Во вилиците на животот“ (хрватски: U raljama života) — југословенски филм на режисерот Рајко Грлиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Дубравка Угрешиќ. Главните улоги ги толкуваат Горица Поповиќ, Витомира Лончар, Мира Фурлан, Богдан Диклиќ, Миодраг Кривокапиќ, Велимир Бата Живоиновиќ, Раде Шербеџија, Семка Соколовиќ Барток и Радко Полич. Филмот е снимен во 1984 година. Филмот е заснован врз романот „Штефица Цвек во вилиците на животот“ на Дубравка Угрешиќ, а на филмскиот фестивал во Валенсија ја освоил третата награда на жирито. Врз основа на снимените материјали за филмот, била изработена и телевизиската серија „Штефица Цвек во вилиците на животот“.
Содржина
Во филмот истовремено се прикажуваат две приказни: едната за Штефица Цвек, а другата за Дуња. Штефица Цвек (ја игра Витомира Лончар) е млада девојка, дактилографка по професија, која живее заедно со својата тетка (ја глуми Семка Соколовиќ Барток). Таа е многу срамежлива поради својата дебелина и, оттука, не може да стапи во врска со маж. Таа постојано мечтае да го запознае вистинскиот маж и затоа ги слуша советите на својата тетка и на пријателката Маријана (ја глуми Мира Фурлан). Така, во нејзиниот стан доаѓаат еден мачо-тип, шофер и Србин по националност (го глуми Бата Живоиновиќ), како и еден интелектуалец, алкохоличар и Хрват по националност (го глуми Раде Шербеџија). Сепак, двете средби завршуваат неславно (Штефица не доживува сексуална врска), бидејќи едниот не може да ја најде својата гума за џвакање, а вториот се опијанува и заспива. Сепак, на крајот, Штефица ја наоѓа својата љубов на еден курс по англиски јазик.
Дуња (ја игра Горица Поповиќ) е млада режисерка која снима серија за љубовните маки на Штефица Цвек. Во нејзиниот стан се плеткаат разни луѓе, но и покрај тоа, таа е незадоволна, празна и несреќна. Со намера да промени нешто во својот живот, таа го брка од станот човекот кој живее со неа (го глуми Миодраг Кривокапиќ) и кој безуспешно ја моли да се врати назад. На крајот, таа сфаќа дека е вљубена во својот пријател (го глуми Богдан Диклиќ).
Сува Чешма
Сува Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 39 ' 38 , лонгитуда 22o 44 ' 52 .
Обоени Програм
Обоени Програм (Obojeni Program) е алтернативна рок група од Нови Сад, основана во 1980 година.
Атинагора Цариградски
Атинагора Цариградски, ( во - во ) — цариградски патријах во периодот од 1 ноември 1948 до 7 јули 1972 година.
Своето образование го стекнал во родниот град, а во 1903 година заминал да учи теологија во Халки. По неговото дипломирање во 1910 година, тој бил поставен за ѓакон. Во 1919 година станал ѓакон во Атина, а во 1922 митрополит на Крф. Во 1930 станал архиепископ на северна и Јужна Америка. Во 1948 година станал цариградски патријарси.
Во времето кога станал патријарх, политиката на Вселенската патријаршија се водела главно кон грчкиот народ, а помалку се водело сметка за останатите православни цркви. Така, во негово време дошло до зближување на односите со Римокатоличката црква, а папа Јован XXIII ги повикал на сите православни цркви да учествуваат на вселенскиот собор, познат како Втор ватикански собор. Сепак, тој не учествувал на ватиканскиот собор, туку свикал собор во Родос. Соборот од Родос бил доста значаен и успеѓен, бидејќи дошло до соединување на православните цркви кои опстојуваат под различни политички системи. По овој собор дошло и до тесна соработка помеѓу црквата и источните цркви.
5 п.н.е.
5 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 5. година пред новата ера, 5. од првиот милениум п.н.е., 5. од 1 век п.н.е. и петта од 0-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5503 и 5504 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4745 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3755 и 3756 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 748.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 5 година се протега во 2631 и 2632, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2691 и 2692 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 538. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 645 и 644 исламска година пред хиџра.
Големиот Лебовски (филм)
Големиот Лебовски е американски филм на режисерите Џоел и Итан Коен.
Факти за филмот
Филмот „Големиот Лебовски“ е филм на режисерите Џоел и Итан Коен, а главните улоги ги толкуваат Џеф Бриџис, Џон Гудман и Џулиен Мур.
Содржина
Џеф Лебовски (го глуми Џеф Бриџис) е поранешен радикален хипик, кој го минува животот во кугланата, заедно со своето друштво, пушејќи марихуана. Но, неговиот живот се менува драстично, кога случајно ќе го помешаат со еден пропаднат милионер, чија жена направила големи долгови кои некој мора да ги плати. Затоа, Џеф оди кај вистинскиот Лебовски за да го расчисти недоразбирањето, но тогаш му се случуваат неочекувани и бизарни случки.
Гола ситница
Гола ситница (Herniaria glabra), познато и како зелена килавица, е растение од фамилијата Каранфили и расте во Северна Америка и Европа. Содржи херниарин, метокси аналог на умбелиферон.
Близнаци (кована пара од 2015 година)
Лице
На лицето од парата е прикажана украсна композиција како симбол на времето, врз основа на Сонцето, Месечината и ѕвездите коишто го опкружуваат песочниот часовник. Сонцето е насликано со злато на вметнато, сино, тркалезно кобалтно стакленце. Прикажан е грбот на Република Македонија, симболите на осумте планети од Сончевиот Систем, натписите: „Република Македонија“ и „10 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“ и ознаката „Ag925“.
Опачина
На опачината од парата, на левата страна е претставена слика на близнаци кои во рацете држат дел од Млечниот Пат. На десната страна на реверсот е вметнато тркалезно кобалтно стакленце на кое е насликано соѕвездието на хороскопскиот знак Близнаци. На долниот дел е претставен симболот на хороскопскиот знак „Близнаци“ и името на овој знак на латински јазик. Целата композиција е опкружена со графички украс, по должината на периметарот. Одредени елементи на релјефот се насликани со злато. .
Сивкава дебелоглавка
Сивкава дебелоглавка (Pyrgus alveus) е пеперутка од видот дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Ова е прилично променлив вид со распон на крилјата од 22-32 mm со опишани неколку подвидови. Како и кај повеќето видови дебелоглавки, има темно кафеави крилја со бледо карирани рабови и е прилично тешко да се идентификуваат конкретно на терен, но добрите погледи откриваат јасни, добро распоредени бели дамки на предните крила и многу побледи ознаки на задните крила.[1]
Овој вид сè уште не е соодветно истражено од таксономски аспект. Посебно, издвојувањето и евалуацијата на таксони Pyrgus alveus, Pyrgus trebevicensis и Pyrgus accretus се смета за исклучително проблематична. Затоа, во многу случаи, извештаите не можат јасно да се доделат ниту е потврдена таксономска поделба заснована на биолошки разлики во комплексот. Последователно, многу автори ги сметаат Pyrgus trebevicensis и Pyrgus accretus како синоними, подвидови или еколошки форми на Pyrgus alveus. Поради досега нерешените проблеми во однос на таксономијата и идентификацијата, комплексот Pyrgus alveus / Pyrgus trebevicensis е означен подолу како Pyrgus alveus agg.
Распространетост
Видовниот комплекс Pyrgus alveus agg. се наоѓа од северозападна Африка преку планините на Пиринејскиот Полуостров и јужна Европа (Апенините и Балканскиот Полуостров), како и низ западна, централна (до јужна северногерманска рамнина) и источна Европа до Трансбајкалија. Во Северна Европа е населен само јужниот дел на Феноскандиа. На југоисток областа се протега преку Анадолија до Кавказ. Отсутен е од Данска и практично сите европски острови вклучувајќи ги Велика Британија, Ирска, Азорските Острови, Балеарските Острови, Каналските Острови, Канарските Острови, Крит, Кипар, Исланд итн.
Синоними
Сионими на пеперугата се:
• Hesperia scandinavicus Strand, 1903
• Hesperia alticola Rebel, 1909
• Hesperia centralitaliae Verity, 1920
• Hesperia accreta Verity, 1925
• Hesperia trebevicensis Warren, 1926
NGC 7502
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7502 се споменува и како ESO 604-**5.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7502 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 10 м 19,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -21° 44' 11"".
Други поделби
Проучување на NGC 7502 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 348; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6401. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1167.
Цајтхајн
Цајтхајн Zeithain) — општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија.
Историски, познат е по логорот кај Цајтхајн (Zeithainer Zeltlager или Zeithainer Lustlager), кој бил огромен собир на шатори и трупи, вклучувајќи над 27.000 војници, армијата на Август Силниот. Овој настан се случил од 1 до 26 јуни 1730 година.
Во текот на Втората светска војна имало голем затворенички камп. За кампот посветен е споменик и музеј.
Пол Клодел
Дипломатска кариера
Клодел е роден на 6 август 1868 година во Вилнев сур Фер, Франција, во семејството на Луј-Проспер Клодел, висок провинциски работник. Од 1882 година живее во Париз. Во 1885 година дипломирал филозофија, и на универзитетот се запознал со Леон Доде и Ромен Ролан. Во периодот 1887-1888 година работел во Компиен. Потоа во 1989 година студирал право на Факултетот за политички науки.
По дипломирањето од 1890 година работел во Министерството за надворешни работи, а од 1893 година бил на прекугранична дипломатска служба. Работел како заменик-конзул во Њујорк и во Бостон, а во периодот 1895-1909 година бил конзул во Кина.
Пол Клодел имал долга љубовна врска со омажената Розали Веч. На 14 март 1906 година се оженил за Рејн Сент-Мари Перин, и по три дена заминале за Кина. Од овој брак Клоден имал пет деца - Мари, Пјер, Рејн, Хенри и Рене.
Во 1909 година бил испратен да работи како конзул во Прага (1909), генерален конзул во Франкфурт на Мајна (1911), конзул во Хамбург (1913). Потоа бил назначен за министер во Амбасадата во Рио де Жанеиро, Бразил (1916), во Копенхаген (1920). Последователно бил и амбасадор во Токио, Вашингтон и Белгија. Во 1936 година престанал со дипломатската кариера и се населил во замокот Шато Бранже во Изер, со кој се стекнал во 1927 година.
Член на Француската академија од 1946 година и награден со Голем крст на Орденот на Легијата на честа.
Писателска кариера
Паралелно со дипломатската активност, тој ја развивал и писателска кариера. Пол Клодел важи за модерен архетип за религиозен католички поет. Тој спаѓа во редот на оние поети кои своето промислување на светот и на неговите феномени ги изведуваат од едно единствено средиште – Бог. Првата негова драма „Tête d'or“ (Златна глава) била објавена во 1890 година. Првата поетска збирка „Запознавањето на Истокот“ бил објавен во 1896 година. Голем дел од неговите драми биле адаптирани за театарот, филмот и телевизијата.
Пол Клодел починал во Париз на 23 февруари 1955 година.
Пожар во Богородичната црква (Париз)
На 15 април 2019 година околу 18:50 ч. (CET) избувнал пожар на покривот на Богородичната црква во Париз, Франција, предизвикувајќи огромна штета.
Позадина
Причината за пожарот е сè уште непозната. Се претпоставува дека има поврзаност со реновирањето на објектот, откако во 2018 година имало ургентен апел за реставрација и одржување на објектот. Бронзените статуи биле отстранети од внатрешноста на црквата во подготовките за реновирањето.
Инцидентот
Пожарот се претпоставува дека избувнал околу 18:50 во време кога црквата е отворена за туристите. Околу 18:15 и 19:00 истиот ден била закажана миса. Четиристотини пожарникари биле мобилизирани за да се борат со огнената стихија. Тие изјавиле дека не се употребуваат канадери затоа што може да се оштети целосната структура на црквата.
Покуќнина
Покуќнина е целата опрема, мебел, кујнскиот прибор и садови, опрема за бањи и тоалети, електрични уреди, кои се користат во едно домаќинство.
Пожар во Богородичната црква (Париз)
Реакции
Градоначалниката на Париз, Ане Идалго порача на жителите да ја избегнуваат областа која е означена од страна на пожарникарските служби.
Покуќнина
Внатрешната архитектура се занимава со обликување и распоредување на покуќнината, каде главен акцент е исцртувањето и распоредувањето на мебелот во градбата. За обликувањето и исцртувањето на мебел, кујнскиот прибор и садови, опрема за бањи и тоалети, електрични уреди се користи поимот дизајн, иако таа вештина може да се смета како дел од внатрешната архитектура. Тешко може да се постави граница меѓу дизајн и внатрешна архитектура. Бидејќи производство на мебел, кујнскиот прибор и садови, опрема за бањи и тоалети, електрични уреди е индустриализирано се користи и поимот индустриски дизајн како мултидисциплина на машинство и дизајн.
Пожар во Богородичната црква (Париз)
Меѓународни реакции
Светските водачи и влади, вклучувајќи го и Ватикан, Ангела Меркел, Тереза Меј, Доналд Трамп и Ерна Солберг изразија жалење за настанатата штета и за потенцијалната загуба на вековното обележје.
Студена Чешма
Студена Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 23 ' 53 , лонгитуда 22o 00 ' 27 .
NGC 5094
NGC 5094 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5094 се споменува и како MCG -2-34-37.
Откривање
Телото е откриено на 27 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5094 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5094 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 46,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -14° 4' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Кланица (Битола)
Населбата Кланица се наоѓа во источниот дел на Битола, во близина на градското поле. На југ е споена со населбата Карпош, а на исток излегува на железничата пруга Битола - Лерин, а додека на север се граничи со реката Драгор. Населбата се состои од 13 згради и неколку куќи. Населението брои од 800 - 1000 жители.
NGC 2708
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2708 се споменува и како NGC 2727, MCG 0-23-15, CGCG 5-34, IRAS 08535-0309.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2708 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2708 има привидни димензии од 2,7' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 56 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 21' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 2708 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25097. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Алексис Ципрас
Алексис Ципрас (грчки: Αλέξης Τσίπρας; р. во  ) — грчки политичар на функцијата Премиер на Грција член на парламентот на Грција, претседател на Синаспизмос и шеф на парламентарната група СИРИЗА.
Велшка азбука
Современата велшка азбука (yr wyddor) има 28 букви, од кои 8 се диграми:
Алексис Ципрас
По потекло, мајка му е од Правишта, Егејска Македонија. Студирал градежништвото во Националниот технички универзитет од Атина. По дипломирањето во 2000 година, завршил и постдипломските студии. По ова, тој започнал да работи како градежен инженер во градежната индустрија. Тој напишал неколку студии и проекти на тема на градот Атина.
Велшка азбука
Историја
Најраниот пример за пишан велшки јазик датира од VI векм напишан на латиница (видете Старовелшки јазик). Правописот се разликувал од оној на денешниот велшки, особено во употребата на буквите p, t и c за бележење на звучните плозиви во средината и крајот на зборовите. Така, звучните фрикативи се пишувале со b и d.
Алексис Ципрас
Тој се приклучил на Комунистичката младина на Грција во доцните 80-ти. Во почетокот на 90-тите години, тој бил политички актист, главно насочено против контроверзниот закон на тогашниот министер Василис Контогијанопулос. Тој станал познат како застапник на ученичко движење. По заминувањето на Комунистичката партија на Грција од Синаспизмос, Ципрас останал во партијата. Како секретар на Младински Синаспизмос тој зел активно учество во процесот на создавањето на грчкиот социјален форум и бил присутен на сите меѓународни протести и маршеви против неолибералната глобализација. Во декември 2004 година, на Четвртиот конгрес на Синаспизмос, тој бил избран за член на централниот коитет, каде бил одговорен за образовни и младински прашања.
Велшка азбука
Историја
Кон средновелшкиот период веќе гледаме многу поголема варијабилност: иако b, d и g се користеле за бележење на, овие гласови често се запишувале по старовелшки, додека не можело да се одбележи со u, v, f или w. Покрај ова, во пораните ракописи, фрикативите често не се разликувале од плозивите (на пр. t од, гласот кој денес се пишува со th). Графемата k исто така се користела почесто отколку во современата азбука, особено пред предни самогласки. Неупотребувањето на оваа буква барем делумно се должи на објавувањето на Велшката Библија на Вилијам Морган, чии англиски печатари ја имале наместено честотата за печатење на букви за англиски и латински, па така немале доволно букви k за да го нјапишат секој глас со буквата k, па затоа пишувале со c; ова не им се допаднало на читателите, но сепак влегло во стандардна употреба.
Алексис Ципрас
Кога тој бил избран за претседател на Синаспизмос тој имал само 33 години, со што станал најмладиот шеф на една грчка парламентарна политичка партија.
Велшка азбука
Историја
Правописот на современиот велшки јазик бил стандардизиран во 1928 г., од страна на комитетот на чело со Сер Џон Морис-Џонс.
Алексис Ципрас
Во 2009 година, на Парламентарните избори бил избран за член на парламентот на Грција за изборна единица во Атина, а од страна на СИРИЗА бил избран едногласно како шеф на парламентарната група.
Велшка азбука
Историја
Во 1987 година, комитет на чело со професор Стивен Џ. Вилијамс направил други помали промени. Меѓутоа треба да се спомене дека овие промени не се применуваат од сите денешни пишувачи.
Букви, гласовни вредности и транскрипција
„С“ и „Ј“ ги означуваат варијантите во северните и јужните дијалекти на велшкиот јазик. ! Буква ! назив ! Изговор (МФА) ! македонска транскрипција
Колација
Додека секоја од диграмите ch, dd, ff, ng, ll, ph, rh, th се пишуваат со по два симбола, тие се сметаат за една буква. Ова значи дека зборот Llanelli (град во јужен Велс) на велшки се смета дека има само шест букви, споредено со осум на англиски. Затоа секоја од нив зазема само по едно место во велшките крстозбори. Пример за ова е и селото Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, чие име содржи 58 букви на англиски, а само 51 на велшки.
Сортирањето се врши во согласност со азбуката. На пример, la оди пред ly, што оди пред lla, што оди пред ma. Автоматизираното сортирање понекогаш наоѓа на потешкотии поради фактот што на некои места потребни се додатни информации за да може да се разликува вистинска диграма од едноставен ред букви; на пример llom оди по llong (каде ng го означува звукот ) но пред llongyfarch (каде n и g се изговараат засебно како ).
Иако горенаведените диграми се сметаат за единечни букви, само првата составна буква се пишува со големо на почетокот на реченицата. Така: Обете букви од диграмата се пишуваат големи само кога целиот збор е во големи букви:
Други букви
Буквата j е прифатена во велшкиот правопис за оние зборови позајмени од англискиот, кај кои гласот („џ“) на велшки се задржува, дури и каде што тој глас не е претставен со j на англиски, како да речеме во garej (англ. garage, „гаража“). Некои позајмени зборови кои се пишуваат со j на англиски, во велшкиот се изговараат или како (џ) или  („ш“); второнаведениот изговор е претставен со si, како во Siapan (англ. Japan, „Јапонија“).
Буквите k, v, x и z се користат во некои технички поими, како kilogram, volt, xeroser и zero, но тие во сите случаи можат да се заменат, и често се заменуваат, со велшки букви: cilogram, folt, seroser и sero. И покрај тоа, во велшката колонија во Патагонија, Аргентина, v обично се користи за запишување на звукот („в“).
IC 1603
IC 1603 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Велшка азбука
Дифтонзи
! Правопис ! Северни дијалекти ! Јужни дијалекти ! македонска транскрипција (С) ! македонска транскрипција (Ј)
IC 1603
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1603 се споменува и како CGCG 98-109, VCC 95.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Велшка азбука
Дијакритички знаци
Велшкиот јазик користи низа дијакритички знаци.
IC 1603
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1603 е од видот Sab   R. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1603 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 13 м 52 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 13' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на IC 1603 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39038.
Велшка азбука
Дијакритички знаци
Грависот понекогаш се користи за бележење на самогласки кои треба да бидат кратки, кога обично би се очекувала долга самогласка, на пр. ' (кашлица), '  (пропусница/дозвола или превезување со автомобил); '  (чад), '  (шолја).
Остриот акцент понекогаш се користи за обележување на нагласениот последен слог во повеќесложен збор. Така, зборовите ' (празнење) и ' (одбива) се нагласени на крајот. Меѓутоа не сите повеќесложни зборови со нагласок ан крајот се бележат со остар акцент (на пр. Cymraeg „велшки“ нема акцент).
Дијарезата означува дека една самогласка треба да се изговори наполно, а не како полусамогласка, на пр. (копирање) — изговор:, а не *.
Грависот, а особено остриот акцент често се испуштаат во секојдневното пишување, а истото важи за дијарезата, но во помала мера. Меѓутоа циркумфлексот не се испушта. Акцентираните самогласки не се сметаат за посебни букви.
Предвидување на должината на самогласките од правописот
Според гореспоменатото, самогласките означени со циркумфлекс секогаш се долги, а оние означени со гравис секогаш се кратки. Доколку една самогласка не е обележана со дијакритички знак, нејзината должина мора да се одреди според околината.
Необележана самогласка е долга:
Необележана самогласка е кратка:
Папа Александар I
Александар I (латински: Alexander I; ? - 115 (116)) - римски папа од 105 (107) до 115 (116).
Фитоценологија
Фитоценологија или геоботаника — оддел на биологијата кој се наоѓа на границата помеѓу ботаниката и екологијата. Таа е наука за растителноста (растителноста) на Земјата, за севкупноста на растителните заедници (фитоценози), нивниот состав, структура, динамика во просторот и времето на секоја територија и акваторија на Земјата.
Мија Чука
Мија Чука — чука во Македонија со координати 41° 29' 5" СГШ, и 21° 38' 35" ИГД.
Фитоценологија
Терминологија
Во руската научна литература, геоботаниката се смета за синоним на фитоценологијата. И двата термина се употребуваат паралелно и се нашироко распространети. Терминот "геоботаника" го нагласува значењето на животната средина (почва, клима и сл.) врз организацијата на фитоценозите, додека терминот "фитоценологија" произлегол од предметот на проучувањето на оваа наука — фитоценозата.
Во европската традиција почесто се користи терминот "фитосоциологија", кој ги нагласува заемодејствата помеѓу растенијата како основа на организацијата на фитоценозата. Обично фитосоциологијата се дели на фитоценологија, фитогеографија (географија на растенијата) и историска геоботаника.
Терминот "геоботаника" бил предложен во 1866 едновремено од страна на рускиот ботаничар и педолог Франц Иванович Рупрехт (1814—1870) и австрискиот ботаничар Август Рудолф Гризебах (1814—1879). Терминот "фитоценологија" е воведен во 1918 од страна на Австриецот Х. Гамс.
Предмет на проучување
Најопшто, предмет на проучување на фитоценологијата е растителниот покривач, кој ја претставува севкупноста на растенијата што ги образуваат растителните заедници во пределите од даден дел на Земјината топка. Растителниот покривач е расчленет на одделни просторни единици — фитоценози. Фитоценозата е растителна заедница, во рамките на која растителниот покривач има сличности во флористичкиот состав, структурата, заемодејствата помеѓу растенијата-сожители. Севкупноста на фитоценозите од одделните региони на Земјата се нарекува растителност (на пример, растителност на Европа, растителност на Општина Битола итн.).
Како основна систематска единица во фитоценологијата се јавува растителната асоцијација. Според П. Ф. Лејсле (1966) "асоцијација претставува најмалата и највлијателната физиономска единица од растителниот покривач; таа се состои од делови на растителноста кои имаат иста физиономичност, структура, видов состав и се разместени во слични услови на стаништето". Според оваа дефиниција, асоцијацијата е слична со растителната заедница. Асоцијациите на фитоценози се одликуваат со неколку одлики — видов и флористички состав, катовност, бројност на видови, проективно покривање, броен сооднос на видовите. Асоцијациите се обединуваат во групи на асоцијации, тие во формации, класи од формации и типови на растителност. Другите синтаксономски единици се претставени на долните табели.
Концепции за организацијата на растителниот покривач
Развитокот на фитоценологијата во текот на XX век го карактеризираат две спротивставени концепции за природата на растителниот покривач. Тоа предизвикало различен пристап во проучувањето на растителноста. Првата — концепција на дискретноста на растителниот покривач — ги разгледува заедниците како реални, објективно постоечки и историски зависни единици, одделени една од друга со повеќе или помалку остри граници. Оваа концепција добила широка поддршка во почетните етапи од развитокот на фитоценологијата (1910, 1950) и е поврзана со имињата на видните геоботаничари од тие времиња — Фредерик Клементс (САД) и Владимир Николаевич Сукачев (Русија). Тие заедницата ја гледаат како некој аналог на организмот со исклучително сложена детерминирана структура и динамика.
Втората — концепција на континуумот — ја разгледува фитоценозата како условна и вештачки одделена единица од растителниот континуум. Се заснова на индивидуалистичката хипотеза, формирана од рускиот научник Леонтиј Григоревич Раменски во 1910 година. Суштината на оваа хипотеза е дека секој вид е специфичен по своето однесување кон животната средина и поседува еколошка амплитуда која не се совпаѓа во целост со амплитудите на другите видови (односно секој вид е распореден "индивидуалистички").
1373
1373 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1373 година од новата ера, 373. од вториот милениум, 73. од XIV век и четвртта од 1370-тите.
Ингрид Бергман
(се изговара на шведски) (29 август 1915 – 29 август 1982) е шведска актерка, трикратна добитничка на наградата „Оскар“ и двократна добитничка на „Еми“. Исто така, таа е добитничка е и на наградата „Тони“. Рангирана е на четвртото место на списокот на најголеми глумици во историјата според Американскиот филмски институт.
Животопис
Од бракот со Роберто Роселини, Ингрид Бергман ја родила ќерката Изабела Роселини, која подоцна станала позната глумица. По смртта на Ингрид Бергман бил откриен нејзиниот дневник, кој почнала да го пишува на 12 години, а во кој првата реченица гласела: „Среќна сум што татко ми ми го подари овој дневник за да го забележувам во него моето секојдневие. Тоа ќе остане документирано за деновите кога ќе станам славна глумица“.
1373
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6881 и 6882 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6123 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5133 и 5134 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2126.
Ингрид Бергман
Кариера
Ингрид Бергман остварила бројни големи улоги, меѓу кои и оние во филмовите: „За кого бијат камбаните“ и „Казабланка“.
1373
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1373 година се протега во 4009 и 4010, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4069 и 4070 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1916. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 774 и 775 исламска година.
Голем Горен Нил
Голем Горен Нил (أعظم أعالي النيل, Greater Upper Nile) е регион во североисточен Јужен Судан. Името на регионот потекнува од реката Бел Нил.
Голема Чука (појаснување)
Голема Чука е име на неколку чуки во Македонија:
18 Мелпомена
Мелпомена (ознака за мала планета: 18 Мелпомена) — голем светлол астероид од главниот појас кој бил откриен од страна на Џ. Р. Хинд на 24 јуни 1852 година, и е именуван по Мелпомена, Музата на трагедијата во грчката митологија. Тој е класифициран како астероид од типот S и е составен од силикати и метали.
Мелпомена ја прикрила ѕвездата ДЗР 114.159 на 11 декември, 1978 година. Можен мелпоменски сателит со пречник најмалку 37 км бил откриен. Сателитскиот кандидат добил привремена ознака S/1978 (18) 1. Во 1988 година било извршено пребарување за сателити или прашина што кружи околу овој астероид со помош на телескопот UH88 во опсерваторијата Мауна Кеја, но напорите не вродиле со плод. Мелпомена била забележана со вселенскиот телескоп Хабл во 1993 година. Тој можел да ја реши малку издолжената форма на астероидот, но не биле откриени сателити.
Мелпомена е проучуван со радар.
Бранкица Себастијановиќ
Бранкица Себастијановиќ (Сараево, 8 август 1990) е српска театарска и филмска актерка.
Животопис
Бранкица Себастијановиќ е родена 8  август 1990 година во Сараево. Татко и Нено е економист, мајка и Радмила е професор, а брат и Невен е адвокат. Израснала во Стара Пазова, во семејниот дом, каде што завршила и средно училиште. Одела во училиште за глума "Дадов", а по средното училиште запишала историја на уметност, каде завршила прва година. Во моментов живее и работи во Белград, каде што дипломирала во април 2014 година година на ФДУ, во класата на професор Владимир Јевтовиќ, односно доцентот Срѓан Карановиќ, со дипломската претстава 'АРТ'.
Младата глумица се прикажа на публиката во серијата на Синѓелиќи, која беше направена по пример на филмот Серанови, каде што го толкува ликот на Ева, која во оригиналната верзија ја одигра Вероника Санчез. Покрај тоа, одигра голема улога во филмот Кога љубовта доцни и во серијата Самец во бракот, толкувајќи го ликот на младата Белграѓанка Љиљана, заедно со Милош Биковиќ, со кој беше во врска. Во јануари 2015 година го снима и филмот, како серија, Се врати Зоне, каде што повторно ја игра главната улога, познатата Зона Замфирова, а филмот е продолжение на првиот дел од 2002 година. Значајни улоги во театарски претстави се АРТ, како и Што виде собарот, Не се двоуми, импровизирај.
Таа освои награда за најдобар глумец-дебитант 49 Филмски средби во Ниш, како и награда за најдобра глумица на петта вечер на фестивалот. Исто така, според анкетата на весникот "Телеграф', Бранкица е прогласена за најубавата српска глумица.
Космос-1052
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 декември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1052 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1488 км, а најмалото на 1410.
Западногермански јазици
Во групата на западногермански јазици спаѓаат јазиците што се зборуваат на територијата на западна Европа, особено во Германија, Белгија, Холандија, Британските Острови и островите покрај бреговите на овие држави. Во оваа група спаѓаат јазиците:
Стивен Клајн
Стивен Клајн (англиски Steven Klein 1961) е американски моден фотограф кој моментално живее и работи во  Њујорк. Клајн направил многу фотографии за рекламни кампањи за познати имиња како Кевин Клајн, Долче и Габана, Александер Мекквин и Најк, неговите фотографии редовно се појавуваат во многу списанија меѓу кои француското и американското издание на списанието Вог (англиски Vogue) и треба да се напомене дека ги овековечил ликовите на многу познати личности како Мадона,  Том Форд и Бред Пит.
Имал самостојни изложби во Токио, Милано и Њујорк.
Грамаѓе (Долно Чичево)
Грамаѓе — населба од римското време во атарот на селото Долно Чичево, Македонија. На 1 километар североисточно од селото, на површина од околу 3 хектара, при орање на нивите се пронајдени ѕидови градени од камен и варов малтер, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, мермерна архитектонска пластика и многу градежен материјал. Од ова наоѓалиште потекнува мермерна статуа на облечена жена, зачувана во висина од половина метар. Според Воислав Радовановиќ, од ова место потекнува и една плоча со грчки натпис, посветена на Зевс, Хера и Аполон, која се чува во Музејот на Македонија во Скопје.