cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Творештво
Приод за социјалниот карактер
Некои истражувачи го користат овој приод за мерење на креативноста. Во овие студии, карактерните особини на личноста, како што се независното мислење, самодовербата, уживањето во сложеноста, естетската определба и преземањето ризици, се користат како мерки за креативноста на личностите. Други истражувачи креативноста ја поврзуваат со карактерната особина, отвореност за искуства. Со развивање на истражувањето за поврзаноста на карактерните особини и креативноста се создала поцелосна слика. Во рамките на Големите Пет(Big Five) моделот на креативноста се појавиле неколку постојани карактерни особини. Се покажало дека отвореноста кон искуства е постојано поврзана со голем број на различни проценувања на креативноста. Истражувањето покажало субтилни разлики меѓу различните области на креативноста меѓу  другите големи пет карактерни особини. Мета анализата на Грегори Фист покажала дека уметниците се склони кон повисоко ниво на неврастенија и интровертност, додека пак научниците се посовесни.
Други методи за мерење
Ховард Грубер се залага за методот за изразување на егзистенцијалните и уникатни особини на творецот. Според Грубер креативноста е резултат на корисна работа, која може да се опише само како сливање на силите во определен случај.
Креативност и интелигенција
Во психолошката литература се расправа за тоа дали интелигенцијата и креативноста се дел од еден ист процес(поврзани хипотези) или претставуваат различни мисловни процеси(неповрзани хипотези). Резултатите од обидите за разгледување на взаемната поврзаност меѓу интелигенцијата и креативноста од 1950-тите год. на XX век па наваму, од автори како Барон, Гилфорд или Валах и Коган, кои постојано сугерираат дека взаемната врска меѓу овие концепти се доволно мали за тие оправдано да се третираат како различни концепти. Некои истражувачи веруваат дека креативноста е резултат на истите мисловни процеси како интелигенцијата, а се проценува само како креативност во однос на нејзините последици, т.е кога резултатот од мисловните процеси случајно создава нешто ново. Овој поглед Перкинс го именувал како хипотеза „ ништо посебно’’. Елис Пол Торенс го предложил често именуваниот модел кој подоцна ќе стане познат како „ почетна хипотеза’’, според кој се чини дека високото ниво на интелигенција не е доволно, но дека е потребна особина за висока креативност. Така, сè додека постои позитивна заемна врска меѓу креативноста и интелигенцијата таа исчезнува над просекот од околу 120 IQ. Таквиот модел го прифатиле многу истражувачи, и покрај тоа што бил оспоруван. Едно истражување од 1962 г., од Гетзелс и Џексон, проведено меѓу ученици од средно училиште, се дошло до заклучок дека високиот IQ коефициент и големата креативност имаат тенденција меѓусебно да се исклучуваат. Поголемиот дел од учениците со највисоки бодови биле или премногу креативни или премногу интелигентни, но не и двете. Додека ова го објаснува просекот, точната врска меѓу креативноста и IQ коефициентот останува необјаснета. Една мета-анализа од 2005 г. открила само мала заемна врска меѓу IQ коефициентот и тестовите за креативност и не ја поддржале оваа теорија. 3те прстени на Ренцули е една алтернативна перспектива, според која и интелигенцијата и креативноста потекнуваат од надареноста. Друго гледиште е поврзувањето на креативноста со флуидната интелигенција.
Невробиологија на креативноста
Невробиологијата на креативноста била споменета во статијата „ Креативна иновација: Можни мозочни механизми.“ Авторот пишува дека е можно да има потреба од повторно активирање и воспоставување комуникација меѓу областите во мозокот кои што вообичаено не се силно поврзани. Луѓето кои имаат високо ниво на креативност и кои се истакнуваат со своите креативни иновации се разликуваат од останатите луѓе на три начини: -	Тие имаат високо ниво на стучно знаење. -	Нивниот фронтален лобус им овозможува да размислуваат дивергентно -	Тие се способни да ги моделираат невротрансмитерите, како на пр. норпинефрин во нивниот фронтален лоб Така, се чини дека предниот лобус е делот од кортексот кој е најважен за креативноста. Оваа статија исто така ги истражува и врските меѓу креативноста и спиењето, расположението, проблемите со зависност и депресијата. Алис Флерти во 2005 г. претставила модел со три фактори за креативниот нагон. Таа го опишува креативниот нагон како резултат на дејствувањето на предните лобуси, темпоралните лобуси и допаминот од лимбичниот систем, претставено од резултатите од мозочните слики, истражувањата за дрога и анализите на повреди. Предните лобуси може да се сметаат за одговорни за создавањето на идеи, а темпоралните лобуси за корегирање и проценка на идеите. Обично, абнормалностите во предниот лобус (како на пр. депресија и загриженост) ја намалуваат креативноста, додека абнормалностите во темпоралниот лобус често ја зголемуваат креативноста. Вообичаено, големата активност во темпоралниот лобус ја попречува активноста во предниот лобус и обратно. Високото ниво на допамин го зголемува нормалното поттикнување, однесувањето го насочува кон некоја цел и ја намалува латентната инхибираност. Сите три ефекти го зголемуваат нагонот за создавање на идеи.
РЕМ спиење
Креативноста предизвикува формирање нови комбинации од асоцијативните елементи кои се корисни и кои задоволуваат некоја потреба. Спиењето помага во овој процес. Изгледа дека за тоа повеќе е одговорно РЕМ спиењето, отколку НРЕМ спиењето. Се претпоставува дека тоа се должи на промените во холинерџик и норандренерџик невромодулациите кои се случуваат за време на РЕМ спиењето. За време на овој период од спиењето високо ниво на ацетилхолин во хипокампусот го прикрива повратниот одговор од хипокампусот до неокортексот и го намалува нивото на ацетилхолин и норепинефрин во неокортексот ја поттикнуваат брзината на активноста за поврзување во областите на неокортексот без контролирање од страна на хипокампусот. Ова е спротивно на будната свест, во која високото ниво на норепинефрин и ацитилхолин ги попречуваат повторливите поврзувања во неокортексот. Се претпоставува дека РЕМ спиењето придонесува за зголемување на креативноста со дозволување на „ структурите во неокортексот да ги препознаат асоцијативните хиерархии во кои информациите од хипокампусто повторно би стапиле во врска со претходните семантички претстави .’’
Креативноста и доживувањето на чувства
Во некои теории се претпоставува дека креативноста може да биде особено подложна на емоционалното влијание.
Поврзаноста на креативноста со позитивните искуства
Според Алис Ајсен, позитивните промени имаат три основни влијанија врз когнитивната активност : 1.Позитивната промена го прави додатниот когнитивен материјал достапен за обработување, кој го зголемува бројот на когнитивните елементи достапни за поврзување ; 2.Позитивната промена води кон одвлекување на вниманието и кон посложени когнитивни ситуации, зголемувајќи го проширувањето на оние елементи кои се однесуваат соодветно на проблемот. 3.Позитивната промена ја зголемува когнитивната флексибилност, зголемувајќи ја можноста на поврзување на различните когнитивни елементи. Овие процеси заедно водат до тоа позитивната промена да има позитивно влијание врз креативноста.
Барбара Фридриксон, во нејзиниот проширен и изграден модел, претпоставува дека позитивните чувства, како радост и љубов, го прошируваат можниот репертоар на знаења и дејства на личноста и на тој начин ја зголемуваат  креативноста. Според овие истражувања, позитивните чувства го зголемуваат бројот на когнитивните елементи достапни за поврзување и бројот на елементи кои се однесуваат на проблемот. Од 66 студии за креативноста и за нејзиното влијание, неколку мета-анализи, како на пр. Бас и др. (2008 г.), ја поддржуваат врската меѓу креативноста и позитивните искуства.
Поврзаноста на креативноста со негативните искуства
Спротивно на тоа, некои теории предлагаат дека негативното искуство води кон поголема креативност. Основата на оваа перспектива е емпирискиот доказ за врската меѓу емоционалната болест и креативноста. Арнолд Лудвиг, од Универзитетот во Кентаки, во истражување на 1 005 истакнати личности на XX век, од околу 45 различни професии, пронашол мала, но значајна заемна врска меѓу депресијата и нивото на креативното достигнување. Покрај тоа, неколку систематички студии за личностите со висока креативност откриле дека кај учесниците во истражувањето  имало поголема зачестеност на емоционални пореметувања (главно биполарно растројство и депресија) отколку кај обичното население.
Креативноста и доживувањето на чувства на работа
Постојат три примери за можните врски меѓу доживувањето на чувства и креативноста на работа: позитивното (или негативно) расположение или промената во расположението водат до креативност; креативноста зависи од расположението; истовремено доживување на чувства и создавање креативни идеи. Откриено е дека не само што доживувањето на чувства може  да предизвика креативна идеја, туку  дека и  креативниот исход  исто така може да предизвика доживување на чувства. Добивањето на некоја најмала креативна идеја самото од себе е работен настан и исто како и другите настани во организациски контекст може да разбуди чувства. Во квалитативните истражувања и анегдотски прикази на креативните достигнувања во уметностите и науките се покажува дека креативното проникнување често е проследено со возвишени чувства. На пример, во 1907 г. Алберт Ајнштај својата општа теорија на релативитет ја нарекол „ најсреќната мисла на мојот живот“. Емпириските докази за овој проблем сè уште се многу несигурни. Спротивно на можните задоцнети последици од емоционалната состојба по создавањето на креативна идеја, возможно е мисловните последици од креативноста да бидат подиректни и непосредни. Вообичаено, мисловните претстави директно и релативно краткотрајно предизвикуваат емотивни реакции. Според тоа, доколку претставувањето на  креативни идеи на работа  влијае на расположението и на чувствата на личноста што ја работи креативната задача, резултатот од тоа веројатно би бил очигледен само во тој ист ден. Други надолжни истражувања откриле неколку проникнувања во однос на врската меѓу креативноста и доживувањето на чувства на работното место. Како прво, откриле позитивна врска меѓу позитивните чувства и креативноста, а немало докази за негативна врска. Тие докажале дека колку попозитивни чувства имала некоја личност во определен ден, толку покреативно размислувала во тој ден и во следниот ден. Тие дури и ги надгледувале расположенијата во следниот ден. Исто така постоеле и некои докази за нивно влијание два дена подоцна. Згора на тоа, истражувачите не пронашле докази за тоа дека луѓето биле покреативни кога доживувале и позитивни и негативни чувства во еден ист ден. Важноста на доказите сосема ја поддрува линеарната форма на врската меѓу креативноста и доживувањето на чувства, барем во доменот на доживување на чувства и на креативните идеи опфатени во ова истражување. Колку што личноста доживува попозитивни чувства, толку ќе бидат и поголеми нивните креативни идеја во некоја работната средина. На крајот, тие претставиле четири модели за доживувањето на чувства и создавањето на креативни идеи кои имаат улога на претходници на креативноста; како директна последица од креативноста; како индиректна последица од креативноста; доживувањето на чувства може да се одвива истовремено со креативната активност. Оттаму произлегува дека чувствата на луѓето и осознавањето на креативните идеи се испреплетуваат на неколку различни начини во комплексната структура на секојдневната работа во нивниот живот.
Креативноста и менталното здравје
Во истражувањето на психологот Џ. Филип Раштон се утврдува дека креативноста е взаемнo поврзана со интелигенцијата и со психичките пореметувања. Друго истражување покажува дека креативноста е поголема кај личности со шизотипија, отколку кај нормални или шизофренични личности. Иако дивергентното размислување се поврзува со двонасочно активирање на префронталниот кортекс, кај личностите со шизотипија е откриена поголема активност во нивниот десен префронтален кортекс. Ова истражување претпоставува дека таквите личности имаат подобри врски меѓу двете полутопки, што им овозможува побрзо да прават нови поврзувања. Исто така, во согласност со оваа хипотеза, вештото користење на  обете екстремитети се поврзува со шизофреничните личности  и со личностите со шизотипија. Три неодамнешни истражувања на Марк Бетај и Адријан Фурнхам ја покажуваат  поврзаноста меѓу личностите со шизотипија и хипоманија, а претставуваат и  неколку различни мерења на креативноста. Биле утврдени особено силни врски меѓу креативноста и нарушувањата на расположението, главно во манично- депресивното растројство (познато како биполарно растројство) и во депресивното растројство (познато како униполарно растројство). Кеј Редфилд Џејмсон, во Touched with Fire: Manic – Depressive Illness and the Artistic Temperament, изложува истражувања за преценување на растројствата на расположението кај писатели, поети и уметници.Таа исто така ги испитува и истражувањата кои ги утврдуваат растројствата на расположението кај познати писатели  и  уметници, како кај Ернест Хемингвеј (кој по електроконвулзивна терапија извршил самоубиство), Вирџинија Вулф (која самата се удавила кога почувствувала дека и следи уште еден депресивен период), кај композиторот Роберт Шуман (кој починал во ментална институција), дури и кај прочуениот визуелен уметник Микеланџело. Едно истражување кое испитало 300 000 личности со шизофренија, биполарно растројство и униполарно растројство, открило поголема застапеност во креативните професии на личностите со биполарно растројство. Немало целосно големо претставување, но имало големо претставувањето за уметничките професии помеѓу оние што биле дијагностицирани со шизофренија. Немало поврзување со оние со униполарна депресија.
Креативноста во различни контексти
Креативноста се проучува од најразлични перспективи и е важна во многубројни контексти. Повеќето од овие приоди се интердисциплинарни и поради тоа е тешко да се оформи еден целосен јасен поглед. Во следните делови се прегледани некои од областите во кои што креативноста се смета за важна.
Профили на креативноста
Креативноста се појавува во различни форми. Голем број на различни теории предложиле модели за креативна личност. Еден модел претпоставува дека постојат начини за да се создаде развој, иновација, брзина итн. Тие се опишани како четирите „ Профили на кретивноста’’ кои може да помогнат да се постигнат таквите цели. (i)развивање (долгорочен развој) (ii) замислување (иновативни идеи) (iii)подобрување (растечки промени) (iv)вложување(краткорочни цели) Истражувањето за психометрија на Д-р Марк Бетиј, од работната група за истражување во Деловниот универзитет во Манчестер, предложил објаснување на профилите на креативноста преку четири основни особини на креативноста : (i)„Создавање на идеја“ (леснотија, оригиналност, развој и претставување) (ii) „Карактер“ (љубопитност и трпеливост кон двосмисленоста) (iii)„Поттик“ (внатрешен, надворешен и постигнување) (iv)„ Доверба’’ (создавање, делење и спроведување) Овој модел бил развиен по пример од 1000 вработени возрасни личности со користење на статистички техники од Истражувачките анализи на фактори(Exploratory Factor Analysis), преку Потврдените анализи на фактори (Confirmatory Factor Analyses) од Structural Equation Modelling. Важен аспект од приодот за профилите на креативноста е да ја објасни тензијата меѓу предвидување на креативниот профил на личноста, претставен со психометричниот приод, и доказите дека тимската креативност се создава преку разновидноста и разликите.
Креативноста во различните култури
Франсоа Жулиен во „ Процес и творба, 1989’’ не повикува да го погледнеме тој концепт од гледна точка на кинеската култура. Fangqi Xu давал курсеви за креативноста во различни земји. Тод Лубарт опширно ги проучувал културните аспекти на креативноста и иновацијата.
Креативноста во уметноста и литературата
Повеќето луѓе ја поврзуваат креативноста со уметноста и литературата. Во овие области, оригиналноста се смета за доволен предуслов за креативност, за разлика од другите области каде што се потребни и оригиналност и складност. Меѓу различните начини на уметничкиот израз, може да се претпостави еден континуум кој се протега од “ толкување“ до “ иновација“. Утврдените уметнички движења и жанрови ги привлекуваат практиционерите кон “толкување“- крајот на мерната скала, додека пак вистинските мислители се стремат кој ’’иновација’’- спротивната страна. Мора да се забележи дека ние конвенционално очекуваме некои “ креативни’’ луѓе (танчари, глумци, членови на оркестар, итн.) да изведуваат (толкуваат), додека пак им допуштаме на другите (писатели, сликари, композитори, итн.) повеќе слобода за изразување на нешто ново и поинакво. Примери за спротивни алтернативни теории : -	уметничка инспирација, преку која се пренесува Божјото доживување. Пример за тоа се музите, како дел од Божеството. Се споредува со некој изум. -	уметнички развој, кој го потенцира почитувањето на утврдените(“класични’’) правила, како и имитирањето или присвојувањето при создавање на субтилно различно, но нескандалозно разбирливо дело. Се споредува со некој занает. -	уметнички разговор, кој ја потенцира длабочината на комуникацијата кога креативниот  резултат е јазикот, како во надреализмот. Во уметничката практика и во теоријата на уметност од Давор Ѕалто, човечката креативност се разбира како основна особина на личното постоење на човечките сушстества и на создавањето на уметност. Според овој мислител, креативноста е основна културолошка и антрополошка категорија бидејќи овозможува изразување на човекот како “ реално постоење“ во светот, наспроти растечката “ виртуелност“ на светот.
Психолошки примери од науката и математиката
Џекис Хадамард, во својата книга Психологија на изумите во областа на математиката, користи интроспекција за да ги опише мисловните математички процеси. Тој за своето математичко размислување објаснува дека е без зборови, често придружено со ментални слики кои го прикажуваат  целосното решение на некој проблем, наспроти авторите кои ги утврдуваат јазикот и осознавањето. Тој испитал 100 истакнати физичари од своето време (околу 1900 г.), прашувајќи ги како ја остваруваат својата работа. Повеќето од одговорите се отсликувале на неговиот. Сознавањата на математичарите и на теоретските физичари како Карл Фридрих Гаусс, Херман вон Хелмхолтц, Хенри Пинкаре и др., Хадамард ги објаснил како размислување за целосните решенија со “ неочекувана спонтаност’’. Истото го прикаже многу други во литературата, како Денис Брајан, Г. Х. Херди, Волтер Хајтлер, Б. Л. Ван дер Вајдерн и Херолд Риџ. Ова може да се образложи со примерот на Ајнштајн, кој после години на размислување кои не вродиле со плод, одеднаш имал решение за општата теорија на релативитет која му се покажала на сон „ како гигант кој умира оставајќи неизбришлив отисок, огромна мапа на вселената се исцрта самата себе во една чиста визија.’’ Хадамард постепно го опишал процесот (i) подготовка, (ii) развој, (iv) просветлување и (v) потврдување, од  моделот пет-чекори на креативниот процес на Грахам Валас, изоставувајќи го (iii) претчувството. Првите три што ги цитирал Хадамард исто така ги изнел и Хелмхолтц. Мари Луис вон Франц, колешка на истакнатиот психијатар Карл Јунг, во овие научни откритија за несвесноста забележала дека „ секогаш повторлив и важен фактор... е истовременоста со која што интуитивно се согледува целосното решение и истото може подоцна да се провери  со неповрзано размислување. ’’ Таа претставеното решение го опишува“ како архетипски образец или слика. „Исто како што Вон Франц го цитирал Јунг, „Архетиповите...се манифестираат само преку нивната способност да средуваат слики и идеи, овој процес секогаш е несвесен и не може веднаш да се забележи .’’
Креативни индустрии и услуги
Денес, креативноста е централна активност во растечката глобална економија, таканаречена  „креативна индустрија“. Тие капиталистички создаваат (обично нереално) богатство преку создавање и експлоатација на интелектуална сопственост или преку финансирање од креативни услуги. Документот за мапирање на креативните индустрии 2001 дава преглед на креативните индустрии во Обединетото Кралство. Професионалната креативна работна сила станува се поинтегрален дел во економиите на индустријализираните нации. Во креативни професии спаѓаат, пишување, уметност, дизајн, театар, телевизија, радио, филм, поврзани занаети, како и маркетинг, стратегија, некои аспекти од научните истражувања, развој, развој на производи, некои видови на предавање, курикулум дизајн и многу други. Бидејќи многу креативни професионалци (пример, глумци и писатели) работат и некоја друга професија, често нивните проценката се погрешни. По некои пресметки, околу 10 милиони работници во Соединетите држави се креативни професионалци. Оваа проценка може да биде двојна, зависно од разновидноста на дефиницијата.
Креативноста во други професии
Законот за гравитација на Исак Њутн обично се препишува на неочекувана креативна идеја што тој ја доживеал набљудувајки го падот на едно јаболко. Креативноста исто така се смета дека има сè поголема важност во повеќе различни професии. Архитектурата и индустрискиот дизај се области кои најчесто се поврзуваат со креативноста, а особено областите дизајн и дизајн истражување. Во овие области јасно се вреднува креативноста, а некои списанија како Design Studies имаат објавено многу истражувања за креативноста и за креативното решавање проблеми. Спротивно на тоа, областите како наука и инженерство се здобиле со помалку јасна (но сигурно не помалку важна) врска со креативноста. Симонтон покажува како некои од најголемите напредоци во науката во XX век може да се препишат на креативноста на некои поединци. Освен тоа, оваа вештина ќе се смета за сè повеќе важна за инженерите во годините што следат. Сметководителството, со неговиот познат еуфемизам креативно сметководство, исто така се поврзува со креативноста. Иако овој поим често опфаќа и неетички употреби, Амебал претпоставува дека дури и оваа професија може да профитира од (етичката) употреба на креативното размислување. Во едно неодамнешно глобално  истражување на околу 1600 главни извршни службеници, се покажало дека креативноста  е главна  карактерна особина за постигнување успех. Ова укажува дека деловниот свет започнува да прифаќа дека креативноста е значајна во голем број различни индустрии, а не само во креативните индустрии.
Креативноста во организациите
Главната тема на неколку различни истражувања било да утврдат дека успешното организирање во голема мера зависи од креативноста на вработените. Во секоја организација степенот на успешност се разликува, зависно од нејзината цел, од средината во која се наоѓа, содржината на работата, производите и услугите што ги нуди и од побарувачката на потрошувачите. Според тоа, првиот чекор за проценување на успешното организирање е разбирањето на самата организација, како функционира, како е структурирана и кои се нејзините приоритети. Амабил тврди дека за подобрување на креативноста во деловното работење се потребни три составни делови: -	стручност (техничко, процедурално и интелектуално знаење) -	вештини за креативно размислување (како флексибилните и креативните луѓе пристапуваат кон проблемите) -	мотивација (внатрешна мотивација) Постојат два вида мотивација : -	надворешна мотивација – надворешни фактори, пример: закани дека ќе ве отпуштат или дека ќе ве наградат со пари. -	внатрешна мотивација – доаѓа од внатрешноста на личноста, пример: задоволство, уживање во работата, итн. Шесте менаџерски постапки за поттикнување на мотивацијата се : -	предизвик - поврзување на луѓето со соодветни задачи; -	слобода – давање слобода за избирање начини за остварување на целите; -	ресурси – како што се време, пари, простор итн. Мора да постои баланс меѓу ресурсите и луѓето; -	особини на работна група – разновидни работни групи, каде што членовите го делат возбудувањето, се спремни да помогнат и да си ги препознаваат способностите меѓусебно; -	охрабрување – препознавање, бодрење, вреднување ; -	организациска поддршка – истакнување на вредноста, споделување информации, соработка; Нонака, кој испитал неколку успешни јапонски компании, утврдил дека креативноста и примената на знаење се подеднакво важни за успех на организациите. Тој особено ја истакнал улогата на имплицитното знаење(tacit knowledge) во креативниот процес. Во деловното работење, оригиналнота не е доволна. Идејата исто така треба да биде соодветна, корисна и применлива. Креативната компетитивна интелигенција е ново решение за разрешување на овој проблем. Таа ги поврзува креативноста со инвентивниот процес на создавање и компетитивната интелигенција со креативните работници.
Економски поглед кон креативноста
Економските приоди кон креативноста се насочени кон три погледи : влијанието на креативноста врз економскиот раст, методи за оформување на пазарите според креативноста и зголемување до максимум на економката креативност (иновација). Во почетокот на XX век, Јосеф Шумперт ја претставил економската теорија за креативна деструкција за да го опише методот со кој старите начини на правење на нештата со причина се уништени и се заменети со нови. Некои економисти (како Пол Ромер) ја разгледуваат креативноста како важен елемент во повторното комбинирање на елементите за создавање на нови производи и технологии, а според тоа и за економски раст. Креативноста води до капитал, а креативните производи се заштитени со закон за интелектуална сопственост. Марк А. Рунко и Даниел Рибенсон се обиделе да го опишат „ психо-економскиот“ модел на креативноста. Во таквиот модел, креативноста е резултат од талентот и постојано се вложува во неа. Трошоците и добивките во спроведување на креативна активност во пазарите го утврдуваат снабдувањето со креативност. Таквиот приод бил критикуван поради мислењето дека  потрошувачката на креативноста секогаш има позитивна корист и поради начинот на анализирање на вредноста на идните иновации. Според некои, креативната класа е главен двигател во модерната економија. Економистот Ричард Флорида, во својата книга Издигнувањето на креативната раса од 2002 г. , го популаризира мислењето дека областите со “ 3-Т на економскиот развој: Технологија, Талент и Толеранција’’ исто така имаат висока концентрација на креативни професионалци и се стремат кон повисоко ниво на креативен развој. Креативните индустрии во Европа, вклучувајќи го и аудиовизуелниот сектор, имаат значаен придонес во економијата на Европската Унија (ЕУ). Тие во ЕУ создаваат бруто-домашен производ од околу 3%, што соодвествува на годишната вредност на пазарот од 500 милијади евра и вработуваат околу 6 милиони луѓе. Покрај тоа, овој сектор игра решавачка улога во поттикнувањето на иновацијата, особено за уреди и мрежи. Според бројките на гледаност на ТВ во светот, ЕУ се наоѓа на високото второ место, произведувајќи повеќе филмови од  кој било регион во светот. Во тој поглед, предложената нова програма       “ Креативна Европа“ ќе помогне да се зачува културното богатство и истовремено да се зголеми движењето на креативните дела внатре и надвор од ЕУ. Програмата ќе има важна улога за поттикнување на меѓуграничната соработка, за промовирање на peer learning и правење на овие сектори попрофесионални. Тогаш Комисијата ќе предложи Европската инвестициона банка да обезбедат финансиски инструменти за финансии за долг и за капитал од акции  наменети за културните и креативни индустрии. Улогата на интернационалните учесници во однос на управувањето на медиумите повеќе нема да биде запоставена поради холистичкиот приод.
Министерство за надворешни работи на Кина
Министерство за надворешни работи на Народна Република Кина (кин. 中华人民共和国外交部, пинјин: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Wàijiāobù, мктр. „џунгхуа женмин гунгхехуо вајџаобу“) е државен орган на НР Кина посветен на надворешните односи со другите земји во светот, на чие чело стои министер за надворешни работи (моментално Ванг Ји). Седиштето на установата се наоѓа во реонот Чаојанг на градот Пекинг.
Министерството е одговорно за осмослување и водење на надворешната политика на земјата, носење на одлуки, ракување со документите од надворешните односи и давање на изјави што се однесуваат на НР Кина. Установата исто така е надлежна за преговарање и потпишува на договори и спогодби со други земји, како и за испраќање на свои претставници во странство.
Органот ги застапува интересите на Кина во ООН, на меѓувладини средби и во активностите на меѓународните организации. Има улога и да ја советува владата при осмислувањето на дипломатските стратегии, напатствија и политики.
Марјан Србиновски
Марјан Србиновски (роден на во ) — поранешен кошаркар и  репрезентативец на Македонија и актуелен тренер. Тој моментално е тренер без ангажман.
Бес (словенска митологија)
Бес, Беснило со своите страотни симптоми оваа болест во народното верување била протолкувана како зол дух, а некаде го поврзувале со дејствувањата на ѓаволот. Во поновите пишани христијански извори злите бесови се спомнуваат како многубожечки демони. Во народот владеело верување дека демонот бес влегува во животно или човек поради што тој полудува. Секое девијантно однесување кај луѓето било поврзувано со дејствувањето на демоните, особено на бесот. Бес се повикувал во клетвите: ‘Невен Пејо луто колне/ Кандил кучке бес те ватнал.../’ Против беснило постојат многу баења и магиски дејствија. Се верувало дека се појавува или настанува доколку се преде доцна навечер во сабота или доколку се плука во огнот.
Марјан Србиновски
Клупска кариера
Марјан Србиновски својата професионална кариера ја започнал во КК Гостивар во 1993 година. Во 1994 година, Србиновски се преселил во МЗТ Аеродром. Со МЗТ, Марјан Србиновски го освоил Купот на Македонија 1996. За сезоната 1996/97, Србиновски се вратил во матичниот клуб Никол Ферт. Следната сезона играл во велешки Жито Вардар. Во сезоната 1998/99 година, тој потпишал за Годел Работнички, со кој за пр впат, Србиновски го освоил домашното Првенство. Следната сезона Србиновски заедно со Работнички биле вицепрваци во Првенството, губејќи токму од Никол Ферт. Сезоната 2000/01, Србиновски се вратил во МЗТ Аеродром, со кој станале вицепрваци во Лигата. Сезоната 2001/02 повторно бил вицепрвак, овојпат со Куманово, повторно губејќи од Работнички. Следната сезоната играл во Здравље од Лесковац. Во сезоната 2004/05 се вратил во Македонија, овој пат во Фаворити. Следната сезона играл во кошаркарскиот клуб Тоа Сум Јас. Во сезоната 2006/07, Србиновски на полусезоната преминал во редовите на Фершпед Работнички, со кој повторно станал вицепрвак, губејќи од Струмица 2005.
Тренерска кариера
Сезоната 2009/10 ја започнал како помошник, но поради напуштањето на главниот тренер Докузовски, Србиновски ја зазел неговата позиција. Но во јануари 2010 година, на полусезона, Србиновски и Работнички ја прекинале соработката, откако Работнички пронашол нов главен тренер, и Марјан престанал да е тренер на екипата. Во сезоната 2010/11, Србиновски бил главен тренер на Работнички, сè до март 2011 година, кога бил заменет на таа позиција. Сезоната 2011/12 ја започнал во Работнички каде бил главен тренер сè до ноември и бил заменет. Потоа, истата сезона, станал главен тренер на Торус. Откако во летото 2012 година, Торус се распаднал, Србиновски станал слободен тренер.
Во сезоната 2014/15, станал помошник тренер во Работнички. Во ноември 2014 година, главниот тренер Марин Докузовски (на шест месеци) и Марјан Србиновски (на три месеци) биле суспендирани. По истекувањето на суспензијата на Србиновски, тој се вратил како главен тренер и како таков го освоил Купот на Македонија, сè до истекот на суспензијата на Докузовски, кога се вратил на првичната функција главен тренер, а Србиновски се вратил на позицијата помошник.
Во сезоната 2017/18, Србиновски потпишал за новиот прволигаш Гостивар. За сезоната 2018/19, Србиновски продолжил како главен тренер на Гостивар. Во јули 2019 година, тој потпишал нов едносезонски договор со гостиварскиот клуб за сезоната 2019/20. За сезоната 2020/21, во почетокот на јуни 2020 година, тој потпишал нов договор со кој ја продолжил соработката со Гостивар. Поради лошите резултати, во почетокот на април 2021 година, Гостивар и Србиновски ја прекинале соработката.
Белум
Белум (Belum; Belen) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината Белум се наоѓа на устието на реката Осте во Долна Елба.
Денешната река се влева во еден канал источно во Елба, бидејќи во 1964 година била изградена брана на старото корито, па е настанато езеро.
Авентофт
Авентофт (Aventoft) — општина во округот Северна Фризија во покраината Шлезвиг-Холштајн, Германија. Оваа месност е најсеверната точка во континентална Германија.
Космос-1816
Космос-1816 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1011 км, а најмалото на 964.
Писма од Иво Џима
Писмата од Иво Џима (Англиски: Letters from Ivo Jima) е филм (воена драма) на режисерот Клинт Иствуд од 2007 година, со Кен Ватаб и Казунари Ниномија во главните улоги. Филмот раскажуца за Битката за Иво Џима од перспектива јапонски војници, а сниман е во исто време како и филмот „Знамињата на нашите татковци“, кој раскажува за истата приказна од перспектива со американски војници. Филмот скоро целосно е на јапонски иако го финансираше американска продуцентска компанија. Беше номиниран и за Оскар, а доби и Златен Глобус за најдобар филм.
Наречница
Наречница, суденица, орисница, роѓеница, суѓаја е термин со кој се означувале митските битија кои ја претскажувале судбина на новороденче.
Во јужнословенска митологија
Тие живееле вечно, а нивниот дом бил на „крај на светот“. По народните верувања тие најчесто доаѓале на третиот, првиот или седмиот ден од раѓањето на детето. Се верувало дека постоеле три наречници; најстарата била зла и посакувала смрт, помладата физички недостатоци, а најмладата била најмилозлива и таа вршела влијание врз другите, таа прорекувала колку ќе живее детето, кога и кого ќе избере за брак, од што ќе боледува, колку среќа ќе има и др. Во некои делови на Бугарија постоело верување дека се постоела само една наречница. Нарекувале стоејќи до главата на детето, а најстарата сепак имала моќ да пресуди. Тие биле облечени во бела облека, едната од нив носела запалена боринка. Под влијание на христијанството во некои краишта се верувало дека тие нарекувале по наредбата на господа. Според другите верувања тие биле неумоливи и кога ќе решеле за нечија судбина ниту светци, ниту бог можеле да им ја сменат одлуката. Исто така постоело верување дека некој од најблиските кој го слушнал нарекувањето можел да се спогоди со наречниците и да отстапи половина од својот живот за новороденото.
Во ноќта кога се очекувало доаѓањето на наречниците во домот се приредувале подготовки, мајката и детето таа ноќ биле заштитувани од акушерката/ бабицата која по верувањата не требало да заспие таа ноќ. за наречниците се оставела жртва: погача, вино, мед, босилек, златни или сребрени пари, сè со цел да се одоброволат. Бидејќи тие биле три во некои краишта се оставале по три жртви, дететоп се виткало во три пелени, појасот бил обвиткан околу детето во три круга, му се давале три имиња на детето пред да се избере вистинското, во собата гореле три свеќи и сл. Се верувало дека мајката во сон дознава за нивните одлуки, но дека е најчесто немоќна или несвесна за иднината на детето.
Во старогрчката митологија
Во старогрчката митологија се нарекувале мојри (што значи доделувачки, мерачки),трите ќерки наЗевс од врската со Темида - Ноќта. Нивните имиња биле Клота, предилка Лахеса, судбина и Атропа неизбежна (смрт). Меѓу нив, Атропа била најситна, но и најстрашна. Тие биле задолжени за животната нит на секој човек, Клота ја предела на преслицата, Лехеса ја мерела со аршин, а Атропа со своите макази ја пресекувала нитката. Дури ни Зевс со кого биле во договор околу судбината на луѓето не можел да ја поправи работата по дејствување на маказите на Атропа. Постојат и верувања дека и самиот Зевс е под нивната власт, бидејќи тие немале потекло од него, туку биле партеногено зачнати ќерки на големата божица Потреба, на која дури ни боговите не ѝ се спротивставуваат и ја нарекуваат „Силна наречница“. Зевс на својата ќерка Тиха исто така ѝ дал моќ да одлучува за судбината на смртните. Таа некои ги посипува со подароци од рогот на изобилството, а на некои им ускратува сè што имаат. Таа е потполно неодговорна и за неа сето тоа е игра и додека трча по топката со која си игра таа ја зголемува несигурноста на среќата.
Во римската митологија
Во римската митологија се нарекувале парки (латински: Parcae), три сестри чии имиња биле: Клота (која го преде предивото на животот), Лахеза (која го одредувала текот на животот) и Атропа (која ја сечела животната нишка). Најстариот познат документ што ги спомнува овие божества се три мали стели (cippi), пронајдени кај древниот Лавиниј, по Втората светска војна. На нив пишувало: „Neuna fata, Neuna dono, Parca Maurtia dono“.
NGC 2865
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2865 се споменува и како ESO 498-1, MCG -4-22-11, AM 0921-225, PRC C-29.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2865 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2865 има привидни димензии од 2,5' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 23 м 30,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 9' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на NGC 2865 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26601. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 323; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6588. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1383.
NGC 988
NGC 988 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено во 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 988 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 988 има привидни димензии од 4,1' х 1,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 35 м 27,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 21' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 114°.
Други поделби
Проучување на NGC 988 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9843. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5285. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 886.
Арнштет
Арнштет — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010, е дел од градот Арнштајн.
Партија за интеграција на Ромите
Партија за интеграција на Ромите (ПИР) — политичка партија на Ромите во Македонија.
Учество на избори
Партијата од своето основање во 2006 година учествувала на сите последователни парламентарни избори (2006, 2008, 2011, 2014 и 2016) во коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ, но не освоила пратеничко место.
Штранд (остров)
Островот бил при Големата поплава, голема плимна бура, која се случила на 16 јануари 1362 година. Многу села и градови долж данскиот брег, како Рунгхолт, биле потопени и загубени. Островот Зидфал бил одвоен од копното.
Во 1634 година, поплавата Бурхарди го поделила островот на Нордштранд, Пелворм и Нордштрандишмор.
Брезје (Севница)
Брезје (словенечки: Brezje) — мало село во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион. Лежи на мал рид источно од Крмељ и селото Хињце и западно од реката Мирна.
Етимологија
Брезје за прв пат се споменува во историските извори како Пиркч во 1455 година и Пиргк во 1467 година. Името Брезје буквално значи „шума од бреза“, добиено именката breza „бреза“.
Сонетен венец (Прешерн)
„Сонетен венец“ (словенечки: Sonetni venec) — поема во облика на сонетен венец за животната љубов на авторот Франце Прешерн. Поемата е составена од 14 сонети и една магистрала. Таа е една од најзначајните поетски дела во словенечката книжевност и во творечката дејност на Франце Прешерн.
Поетот Франце Прешерн за Словенците направил голем историски подвиг, односно ја пробил гробницата на дотогашната провиненциско-поучна литература, а словенечкиот јазик го култивирал во современ разумен уметнички слог и поезијата ја конституира како вистинска поезија. Поемата е издадени во 1834 година и централни мотиви во поемата се несреќната љубов на Прешерн и несреќната сакана татковина.
Текст
„Сонетен венец“
I Нов, за Словенецот, поето венец плете, тој сплет е од петнаесет сонети, та „магистралот“ на крај што ќе се срети складностите на сите нив ги сплете.
Од него извира, во него пак е, ете, во секој сонет стих од него чети; и секој краен стих, стих првен ќе ти вети на сонет нов. Поетот таков сплет е.
Сал една љубов мислите ги рои, кај да е потем потем тие ноќ да спале, се будат, зората штом плисне лачи свои.
На мнојот живот ти си магистрале што мене за о смртта ми го дале; ал-спомен е на рани мои, на фалби твои.
--- Повеќе...
Билишта
Билишта (Bilisht) — град со околу 6,250 луѓе во округот Девол во југоисточна Албанија. Градот има континентална клима со топли лета и ладни зими. Градот е во близина на македонската и грчката граница.
Географија
Билишта се наоѓа во областа Девол на околу 30 километри источно од Корча и на неколку километри западно од албанско-грчката граница во подножјето на најзападните делови од планината Корбец над реката Девол.
Историја
Во XVII век турскиот писател Хаџи Калфа во својот опис на Румелија и Босна, за овој град пишува:
„Билишта е кадилак, кој се наоѓа на 12 дена од Цариград. Наоколу се наоѓаат: Кесрие, Горица, Преспа, Хорпиште. Жителите се Македонци и Арнаути.“
Согласно Санстефанскиот мировен договор од 1878 година, Билишта заедно со целата област Девол требало да влезе во границите на Бугарија, но Берлинскиот договор го враќа на Отоманското Царство.
Во текот на Илинденското востание, костурските востаници го напаѓаат Билишта, но не успеваат да го заземат.
Битолски револуционерен округ
Битолскиот револуционерен округ бил дел од структурата на Македонската револуционерна организација. Округот го опфаќал Битолскиот вилает во Отоманското Царство. Тој бил најдобро организиран, опремен и вооружен, масовно востанал во екот на Илинденското востание, поради што и најмногу сериозно настрадува. По востанието округот е заплиснат од четите на Елиномакедонски комитет и Српското четничко движење, борбите траеле до Младотурската револуција. Округот Егзистирал од 1894 до 1908 година.
Во текот на Првата балканска војна, револуционерите од битолскиот округ ги помагале српските и грчките војски против Отоманското Царство. Во текот на Втората балканска војна и Првата светска војна дел од поранешните револуционери на округот ја помагаат бугарската војска. Во 1919 година Тодор Александров ја формирал ВМРО (Автономистичка) и во духот на старата организациска поделба го возобновил Битолскиот револуционерен округ иако неговата територијата била поделена помеѓу Кралството Југославија и Кралството Грција.
Основање
Набргу во Организацијата се вклучиле Пере Тошев и Ѓорче Петров кои придонеле за разгранување и заврстување на овој Округ. По Солунскиот конгрес, Прилепската револуционерна околија на чело со Петар Поп Арсов, добила специјален статус, можност директно да кореспондира со централниот комитет на Организацијата.
Четнички институт
Се започнало со купување на материјали, а во Костурско започнала да дејствува чета на Коте Христов и во Леринско била формирана првата агитаторска чета во на Марко Лерински. Фактички раководител на округот бил Даме Груев, и покрај фактот што тој бил затворен во битолскиот затвор во август 1900 година.
Во 1900 година, Лазар Киселинчев и Васил Чекаларов организираале таен канал за купување и пренесување на оружје од Грција во југозападна Македонија. Во 1901 година избувнала Иванчовата афера во Костурско, во која многу локални дејци биле уапсени, а големо количество на оружје е запленето. Во 1902 година Гоце Делчев извршил инспекција низ Костурско. Подоцна истата година раководителите на Орагнизацијата се спротивставиле на полковникот Атанас Јанков.
Во 1900 година, Никола Русински бил испратен од Гоце Делчев на чело со една организационо-агитациона чета. Тој требало да врши обука и агитира сред населението. Во периодот помеѓу 1900 - август 1901 година, доаѓа до развој на четничкиот институт, се формираат чети во Демирхисарско, Крушовско, Кичевско, Прилепско од август до ноември 1901 година, Охридско и Струшко од ноември 1901 до декември 1902 година, битолско и Мариово до 1903 година.
Во четата на Русински се обучувале Јордан Пиперката, Веле Марков и Ѓурчин Наумов - Пљакот - крушовски војводи, Ванчо Србаков - поречки војвода, Тасе Христов - малешевски војвода, Ѓорѓи Сугарев и други.
Ново раководство
Поради заточеништвото на Даме Груев во Подрум Кале и компромитирање на некои од дејците во Округот, бил избран нов окружен комитет на чело со Георги Поп Христов, секретар Георги Сугарев, секретар Ацо Дорев, советници: Анастас Лозанчев, Георги Пешков и Неделко Дамчев. Во битолскиот градски околиски комитет влегле Александар Ефтимов, Кирил Лозанчев, Лука Ѓеров и други. Во периодот меѓу 31 декември - 1 јануари 1902 година се одржало советување свикана од Гоце Делчев во Загоричани, на него присуствувале Михаил Николов за Костур, Андреј Кожухаров за Лерин, Георги Поп Христов за Битола и Михаил Чеков, а од војводите присуствувале Марко Лерински, Васил Чакаларов, Лазар Младенов, Пандо Кљашев, Славејко Арсов и Кузо Стефов.