Романска_воена_интервенција_во_Бесарабија
Интервенција на Централните сили и неуспешно примирје
Соочена со сериозни воени неуспеси на Днестар, тешки преговори со Централните сили и апсење на бројни романски славни личности во Одеса, романската армија им предложила примирје на Советите, барајќи поддршка од Антантата. Бидејќи верувале дека општата ситуација во Романија и Бесарабија е поволна за нивната кауза, а австро-германската инвазија притискала од север, локалните советски претставници ја прифатиле понудата. На 21 февруари, претставниците на Антантата во Романија му дале мандат на италијанскиот пратеник Фашиоти да им соопшти на Советите дека романската интервенција „претставува воена операција без никаков политички карактер“, преземена „за да се гарантира снабдувањето со храна на руските и романските трупи и цивилното население“, и повикала на преговори меѓу двете страни. Советот на народните комесари на регионот Одеса ги претставила своите услови на 24 февруари: Романија требала да објави дека ќе ја повлече својата војска од Бесарабија во рок од два месеци и да го намали своето присуство на 10.000 војници кои имаат исклучиво задача да ги чуваат романските магацини и железници; полициското работење требало да биде обезбедено од локалните сили; Руските воени сили требало постепено да ги заменуваат романските трупи кои се повлекувале; романската команда требало да престане со каква било интервенција во внатрешниот политички живот на Бесарабија и да се воздржи од преземање или поддршка на непријателски акции против Советска Русија; сите спорови требало да ги решава заедничка комисија, со учество на претставници на Антантата; На романските трупи требало да им се обезбеди безбедно засолниште на руски јазик во случај на германска инвазија, а локални ресурси требало да се обезбедат за Романија откако ќе ги задоволат потребите на локалното население и руските војници. Романската страна генерално ги прифатила сите услови, со исклучок на итна евакуација на Бендер. Тие понатаму побарале целосна размена на затвореници, вклучително и романските познати личности уапсени во Одеса; исто така, побарала да се формира меѓународна комисија со исклучок на Романија и Русија, да се вратат сите романски складишта за храна и средства запленети во Русија и да и се дозволи на Романија да набавува храна од друго место во Русија во случај да не може да ги исполни своите потреби од Бесарабија. Советите го објавиле своето прифаќање на условите на 5 март, со документот потпишан од Румчерод, Советот на народни комесари на регионот Одеса, Извршниот комитет на Советите и канадскиот полковник Џозеф В. Бојл како претставник на Антантата. Истиот ден романската влада го потпишала „Протоколот за елиминација на руско-романскиот конфликт“ и го пренела во Одеса преку претставници на Антантата, каде што бил потпишан од локалните советски водачи на 9 март. Во размената на телеграми, двете страни се согласиле да ги прекинат непријателствата. Додека советските трупи ги прекинале непријателствата на 8 март, Романците го прекршиле договорот следниот ден на поттик на Централните сили, кои напредувале кон Одеса и го зазеле градот на 14-15 март. Следствено, истиот ден романските трупи ги зазеле Акерман и Шабо, последната советска позиција во Бесарабија.