cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Безбедност на патишта
Податоци и проценки
Потребни се повеќе активности за превенција за да се постигне глобалната цел - намалување за 50% на смртните случаи од сообраќајни повреди до 2020. Брзото возење е клучна за проблемот на сообраќајните повреди на патиштата, и тоа, особено прекумерната брзина или несоодветната брзина е клучниот ризик-фактор за сообраќајните судири на патиштата, смртните случаи и повреди. Возењето со прекумерна брзина е проблем кој постои во сите земји. Во земјите со висок доход, брзината придонесува за околу една третина од смртните случаи на патиштата. Во Обединетото Кралство, на пример, брзината е одговорна за 24% од сите сообраќајни несреќи кои довеле до смрт, додека овој процент е 30 во Австралија и 20 во САД. Во земјите со низок и среден доход, брзината е причина за половината од фаталните сообраќајни повреди на патиштата (42% во Гана и 50% во Јужна Африка).
Македонија
Во Република Македонија несреќите и повредите во сообраќајот претставуваат приоритетен јавноздравствен проблем. Сообраќајниот трауматизам е најчесто застапен кај децата и младите. Околу 30-50% од фаталните повреди на возраст од 5 до 14 и од 15 до 24 години се резултат од повредите во сообраќајот. На децата и младите на возраст до 24 години отпаѓаат 43,6% од вкупниот број повредени и 26,5% загинати во сообраќајни несреќи.
Индикаторите за безбедноста на сообраќајот на патиштата покажуваат дека во Република Македонија во просек годишно околу 150 лица го губат животот во сообраќајни незгоди на патиштата, а бројот на возила и возачи континуирано се зголемува. Во периодот 2001-2008 година бројот на соообраќајните незгоди забележил континуиран пораст. Најчести причини за сообраќајни несреќи се: неприлагодена брзина, употреба на алкохол и дроги, употреба на мобилен телефон, непочитување на знаци и прописи, грешки на пешаците и др. Најчесто страдаат возачите во моторни возила и нивните сопатници, а дури 40% од настраданите се пешаци, велосипедисти и мотоциклисти.
Политики за безбедност
Во 2011 година Обединетите нации ја прогласиле Декадата за акција за безбедност на патиштата до 2020 година, која има за цел да се намали глобалниот број на смртни случаи од сообраќајни повреди на патиштата. Во септември 2015, оваа акција била дополнета со многу поамбициозна цел во рамките на Агендата за одржлив развој 2030 и Целите за одржлив развој. Имено, во цел да се обезбеди здрав живот и да се промовира благосостојба за сите во сите возрасти, точка 3.6 повикува до 2020 година да се преполови бројот на глобалните смртни случаи и повреди од сообраќајни несреќи. Исто така, безбедноста на патиштата е рефлектирана и во рамки на целта:
Целта на оваа Стратегија е бројот на жртви во сообраќајните незгоди до 2020 г. да се намали до просекот на бројот на жртви во државитечленки на Европската Унија, односно бројот на жртви, млади возачи, да се намали за 30%, бројот на сериозно повредени да се намали за 40%, а бројот на деца-жртви во сообраќајот да се сведе на нула.
Безбедноста на патиштата се постигнува со координирани напори и активности на многу учесници и институции од многу сектори од општеството, владини и невладини, политичка заложба и меѓународна соработка. Треба да се зајакнат сите делови на системот, така што ако еден дел од системот не функционира, другите делови сè уште да ги заштитуваат луѓето кои се вклучени. Донесувањето пристап за безбедни системи бара вклучување и тесна соработка на многу сектори, вклучувајќи ги и транспортот, здравството, полицијата, индустријата и граѓанското општество. Од особена важност е навремено да се спроведат сите мерки за превенција на сите три нивоа - примарно, секундарно и терцијарно: да се донесе или подобри легислативата со построги стандарди за патиштата, возилата и возачите; да се изврши едукација на сите нивоа; да се донесат стандарди за укажување на прва помош и брз стручен транспорт до најблиската медицинска устано-ва опремена и екипирана за пружање адекватно лекување. Неопходно е да се работи на зголемување на свесноста кај сите учесници во сообраќајот за почитување на сите мерки и ограничувања со цел да се спречат настанувањето и намалување на последиците од сообраќајните не-среќи, како и пропагирање на мерки како што се користење на јавен превоз, пешачење и возење велосипед со пре-земање на сите мерки за заштита и носење шлем, односно кацига.
1764
1764 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1764 година од новата ера, 764. од вториот милениум, 64. од XVIII век и петта од 1760-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7272 и 7273 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6514 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5524 и 5525 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2517.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1764 година се протега во 4400 и 4401, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4460 и 4461 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2307. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1177 и 1178 исламска година.
Душан Влајиќ
Душан Влајиќ ( Шабац, 29 август 1911 - Жарково, 20 јуни 1945 ) бил српски сликар и архитект.
Сликарска група „Десет“
Сликарската група „Десет“ изложувала заедно во 1940 година во Белград и Загреб. Групата ја сочинувале: Даница Антиќ, Боривој Грујиќ, Никола Граовац, Душан Влајиќ, Миливој Николајевиќ, Јурица Рибар, Љубица Шокиќ, Стојан Трумиќ, Алекса Челебоновиќ и Богдан Шупут. Иако е хетероген составот, групата се состоела од 2 жени и 8 мажи. Заедничко за оваа група било тоа што сите биле сликари и ученици на Јован Бијелиќ. Некои од овие уметници загинале во Втората светска војна, а оние што преживеале биле значајни уметници во повоениот период.
Растафаријанство
Растафаријанство — монотеистичко, Авраамско, религиозно или социјално движење, кое се развило во христијанската култура во Јамајка во 1930-тите години. Приврзаниците чиј култ е Хајле Селасие, поранешен Цар на Етиопија (1930-1936 и 1941-1974), се наречени Растафаријани или Расти.
Движењето понекогаш е нарекувано и „Растафаријанизам“, но овој термин некои Расти го сметаат за понижувачки и навредлив, кои не сакаат да бидат обележувани со наставката „изам“ Дел од учените, движењето го нарекуваат секта,, додека некои го поврзуваат со култ, додека пак Енис Едмундс го карактеризира како ревитализациско движење. Растафаријанството не е високо организирана религија: тоа е движење и идеологија. Многу Растафаријани велат дека тоа воопшто не е религија, туку „начин на Живеење“. Повеќето Растафаријани не признаваат никакви секти и вероисповести, па така се охрабруваат едни со други да најдат верба и инспирација во самите себе.
Името растафаријанството е преземено од Рас Тафара, предвладеечката титула на Хајле Селасие, составено од Амхарик Рас (во превод „Глава“, етиопски еквивалент на Војвода) и од презимето на Свети Селасие, Тафари. Растафаријаните се истакнати по тоа што тврдат дека Свети Селасие, поранешниот и последен етиопски цар, е друга инкарнација на христијанскиот Бог, наречен Џа. Тие го гледаат Свети Селасие како Џа или Џа Растафари, кој е Второ пришествие на Исус Христос на земјата.
Растафаријанството вклучува и активности како спиритуално конзумирање на канабис и отфрлање на западното општество (наречено Бабилон, кое повеќе се однесува на христијанскиот метафоричен Бабилон, отколку на месопотамската град-држава). Ја прокламира Африка (исто така наречена „Зајон“) како родно место на човечкиот вид.
Денес, сознанието за растафаријанството е распространето низ целиот свет, преку заинтересираноста која ја предизвикала реге музиката- најевидентно од страна на јамајскиот пејач и композитор Боб Марли. До 1997, имало околу милион верни Растафаријани низ светот. Од пет до десет проценти од Јамајчаните се произнесуваат како Растафаријани.
Бог
Растафаријаните се монотеисти, се поклонуваат на еден единствен Бог кој го нарекуваат Џа. Растите го гледаат Џа како битие во форма на Светото Тројство, односно Бог кој е Таткото, Синот и Светиот Дух. Растите веруваат дека во форма на Светиот Дух (инкарнација), живее меѓу луѓето, и токму затоа тие често себеси се нарекуваат „Јас и Јас“. Освен тоа,„Јас и Јас“ го користат наместо „Ние“, и се користи на овој начин за да се изрази еднаквост помеѓу луѓето, признавајќи дека Светиот Дух внатре во нас, сите не прави исти и во суштина едно.
Некои Растафаријани го прифаќаат христијанското верување дека Бог се инкарнирал на земјата во формата на Исус Христос, за да го пренесе своите учења на човештвото. Како и да е, тие често велат дека неговите учења биле изопачени од Бабилон.
Свето Тројство
Раста верувањето го опфаќа Светото Тројство вклучувајќи потенцирање на Свети Селасие, значењето на „Моќта на Тројството“ или „Силата на Тројството“ во Ге’ез- името кое му е дадено на Рас Тафари по неговото крштевање, и подоцна се сметало за дел од неговото владеечко име со кое се здобил на 2 ноември 1930 на неговото крунисување од страна на Етиопската Православна Црква.
Зајон наспроти Бабилон
Растафаријаните тврдат дека Зајон (односно Африка, посебно Етиопија) е земјата која Џа ним им ја ветил. За да го достигнат ова, тие го отфрлаат модерното западно општество, кое го нарекуваат Бабилон, кое го гледаат како бесконечно корумпирано.
Ганџа/Канабис
За растите, пушењето канабис, често познат како „трева“, „грас“, „синсемила“ е спиритуален чин, често придружуван од Библиски учења, кој се смета за причестување кое го прочистува телото и умот, лекува душата, носи задоволство, и ги доближува до Џа.
Андреј Аршавин
Андреј Аршавин (Андрей Сергеевич Аршавин) — руски фудбалер кој настапува за екипата на Арсенал. Тој е роден на година во  во Русија.Неговиот татко е надарен аматерски фудбалер. Својата кариера ја започнал во Зенит. Од 2009 година - јануари игра во Арсенал. Првиот натпревар како играч во Арсенал му бил со ФК Сандрленд. На 14 март 2009, го постигнал својот прв гол за Арсенал против ФК Блекбурн Роверс.
Авалокитешвара
Авалокитешвара — бодисатва во сожалување. Тој е еден од најраспространетите бодисатви во махајанскиот будизам. Во Кина, со своето културно и религиозно опкружување влијателно е тврдењето дека Авалокитешвара е од женски род, по име Гуан Јин. Во таостичката митологија се вели дека Гуан Јин не е во роднинска врска со Авалокитешвара.
Името Авалокитешвара некаде се среќава и како Падмапани („одржувач на Лотусот), а некаде и само Локешвара („господар на светот“). Во Тибет Авалокитешвара се споменува и како Ченрециг и се верува дека реинкарнирал во далај-лама, Кармапа и другите лами. Во Монголија е познат како Мидјиг Јанрајсиг, Ксонгзим Бодисадв-а, или Нидубер Ујегчи.
Етимологија и потекло
Во будизмот зборот има значење на улогата на „бодисатва“ каде што делот ишвара е под влијание на шаивинизам, а „ишвара“ е поврзано и со хиндуистичкиот поим за госпдар или управител на светот. Така настанал и поимот „бодисатва“.
Мислењето на западните школи
Во западните извори се смета дека Авалокитешвара е воведено во махајанскиот будизам и земено како наставка на едно од хиндуистичките божества Брама или Вишну. Во Теревада, Локешвара („господар на светот“) е име на Буда, и го претставува развојот на Брама, Вишну или Шива како локешвара. Денес поимот Авалокитешвара осбоено се споменува во Индо-Кина каде што е од машки род и се вели дека е виден кај местото Анкор.
Махајанското мислење
Според махајаснкото мислење Авалокитешвара е бодисхатва којшто има создадено обичај да ги слуша молбите на сите послушни суштества во сите времиња и да ја остави својата светост при помагањето во развојот на нирваната на секое суштество на Земјата. Махајанските сутри содржат сутра на срцето и сутра на лотусот, особено 25. дел којшто понекогаш се споменува и како сутра на Авалокитешвара.
Во махајаната се споменуваат 6 форми на Авалокитешвара. Тоа се големата страст, големата љубов на детството, лавјата храброст, водачот помеѓу боговите и луѓето и големата присутност на Брама. Секоја од овие 6 форми е поврзана со 6кралства, а тоа се проклетствата, гладните духови, животните, полубоговите, луѓето и уништувањата.
Варајанското мислење
Во тибетската традиција се споменуваат 2 извора на потеклото на Авалокитешвара. Првиот е неговата роднинска врска каде што тој како верен свештеник станува Бодишатва и трансформирајќи се од калпа во авалокитешвара.Според другиот извор авалокитешвара е универзална манифестација на страстите. Бодисатва е поглед на антрополошко возило на божеството коешто служи за подобро разбирање на Авалокитешвара со човештвото.
Мантра
Според тибетскиот будизам Ченрециг е поврзан со шестсложната мантра Ом Мани Падме Хум. Ченрециг исто така се наоѓа и како Садакшари („господар на шесте слогови“). Поврзаноста на оваа мантра со Авалокитешвара се среќава во сутрата Карандавјуха од крајот на IV или почетокот на V век што претставува еден од првите трудови коишто се направени во Тибет пред крајот на V век.
Во шингонскиот будизам, мантрата се употребува за воздигнување на авалокитешвара како Он Аро-рикја Совака (Ох, чист, свет!), но исто така ОМ Мани Падме Хум повремено се употребува.
Големата сожалувачка мантра е 82 слоговна мантра кажана од Авалокитешвара на говорот за будистите и Бодисатвите, воздигнувајќи ги вредностите на мелодичноста на мантрата. Оваа мантра е популарна во Кина, Јапонија и во Тајван.
Илјадата раце на Авалокитешвара
Според една позната будистичка приказна, Авалокитешвара ветил дека нема да се одмори по ослободувањето на послушните суштества од самсара. Поради големиот напор, тој сè уште си мислел дека има многу суштества коишто треба да бидат заштитени. По напорот да го разбере мнозинството, неговата глава се поделила на 11 дела. Амитабха воочувајќи го неговото ветување,тој му дал 11 раце за да ги слушне звуците на трпението. Откако ги слушнал и разбрал звуците, Авалокитешвара се обидел да им помогне на оние на којшто им била потребна помош.Тогаш тој видел дека 2 од неговите раце се поделени на повеќе делови. Амитабха повторно се појавил и овој пат на Авалокитешвара му дал 1000 раце за да ја извршува својата работа.
Во некои хималајски верзии на оваа приказна се споменува дека тој најпвин добил 8 раце, а во повеќе кинески верзии таа бројка е променлива и не е точно утврдена.
Во храмот Баоен во северозападен Сечуан, Кина се наоѓа скулптура на Авалокитешвара со 1000 раце од времето на династијата Минг.
Манифестации
Авалокитешвара има голем број на манифестации во своите форми. Најпознати за најспоменуваните форми се:
Пит (река)
Пит Бидумедно во Пит Сами е река во северна Шведска, која тече низ округот Норботен. Таа е една од четирите главни реки во Норланд кои се претежно оставени недопрени од водните електрани, реката има една брана кај Сикфорс приближно 15км возводно од морето.
Започнува во големите езера во источна Шведска, како што се Тјегелвас, Вуолвојауре и Лабас, во општина Јокмок и тече кон источниот брег, испуштајќи се во Заливот Ботни, во општината Питео.
Има должина од 400 километри, зафаќа површина од 11.200km².
Нејзиниот најголем водопад е Сторфорсен, кој исто така стана најпопуларно место за посета во Норботен. Се наоѓа во општина Елвсбин.
Поврзано
Некои од другите големи реки Норланд:
Лавов (презиме)
Лавов (руски: Львов) е презиме на руското кнежевско семејство од стеблото Руриковичи. Потекнуваат од кнезовите на Јарослављ каде се погребани.
Илија Русевски
Илија Крстов Русевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од слабо-имотно семејство. Со голем труд ја обработувал не многу родната земја и така ја обезбедувал минималната егзистенција на семејството. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во тешките борби против силните балистички сили на падините на Скопска Црна Гора. Во борбите против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура, бил ранет во рамото. Тешките воени напори, како и последиците од ранувањето биле причина потешко да се разболи и да почине во 1946 година.
IC 1323
IC 1323 — галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1323 се споменува и како KUG 0940+354.
Откривање
Објектот е откриен на 2 април 1900 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1323 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1323 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 43 м 15,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 12' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на IC 1323 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 82517.
Паркети (музичка група)
Паркети се рок, панк група од Битола, Република Македонија. Формирана е во 1991 година од Сашо Паркет, Славе Паркет и Себастијан Паркет. Познати се по своите настапи во живо, изгледот и смислата за хумор.
Историја
Паркети биле оформени една деценија по првиот бран на панк музикта, кога веќе сè било слушнато и видено, од Sex Pistols преку Ramones, па и Шарло акробата и Пекиншка патка на просторите на Југославија. Во Битола, на крајот на осумдесеттите години, постоеле само неколку „андерграунд“ бендови кои правеле своја музика и само едно подрумско диско каде не се слушало турбо фолк. Со падот на Југославија, државата повеќе не ги контролирала медиумите, па започнале да се отвораат нови приватни радија и телевизии, што му отворило место на сè и на секој. На Радио Битола и на некои локални телевизии започнале да се прават топ листи на „демо“ бендови на кои секој можел да гласа за својот омилен. Паркети секогаш имале препознатлив и специфичен звук. Нивните текстови секогаш имаат рима, но, како што сакаат да кажат членовите, текстовите се „апстракни“. Пример за „апстракноста“ во текстовите е песната „Супермен“ - „Нешто лета, црвено е, дали е фен? Не е фен - тоа е Супермен“. Првиот албум го снимиле во 1996 година и е именуван „Грижа на совеста“, а вториот - „Газирана хармонија“ бил снимен во 1998 и на него бендот има различен состав, односно на местото на Сашо Паркет - вокалист е неговиот брат. Сашо се враќа во бендот на почетокот на новиот милениум.
Музика
Паркети во своите песни обработуваат најразлични теми, но како што нагласуваат и самите љубовни песни секогаш биле најискрени.
Концерти
Концертите на Паркети се секогаш оригинални и многу енергични. На нивните настапи имало сè - од моторни пили и експлицитен материјал, до кршење на картонски гитари. До сега имаат учествувано на многу фестивали и имаат одржано неколку концерти меѓу кои најголем до сега е концертот во амфитеатарот во Хераклеја, 2009 година. . Имаат одржано и мал акустичен концерт во Домот на културата во Битола во 2011 година.
Евровизија
Паркети имаат неуспешно учествувано двапати на македонскиот избор за песна на Евровизија. Првиот пат во 2008 се претставиле со песната „Strawberry“. Вториот пат, во 2010, со песната „Ти си киси феномен“ и го освоија последното место, по што изјавија дека никогаш повеќе нема да учестуваваат на изборот за песна на Евровизија.
Дискографија
Изданија на „Паркети“ евидентирани од ВБУ Музички Регистар.
Бенедиктбојерн
Бенедиктбојерн (герм. Benediktbeuern) is a municipality in the district of Бад Телц-Волфратсхаузен in Bavaria, Germany. The distance between Bichl and Benediktbeuern is only 2 kilometers, or 1.25 miles. The village has about 3,500 residents as of 2004.
Бенедиктбојерн има познат поранешен бенедиктински манастир наречен Венедиктбојернска опатија, основан околу 739 г. Особено важен е фактот што во 1803 г. тука е пронајден средновековниот ракопис „Кармина Бурана“, подоцна музички обработен во делото „Кармина Бурана“ од Карл Орф. Од 1930 г. наваму во манастирот живее монашкиот ред Дон Боскови Салезијанци.
Во 1786 г. манастирот го посетил Јохан Волфганг фон Гете по пат накај Италија.
Бенедиктбојерн до денес го има задржано карактерот на традиционално крајалпско село. Околината нуди бројни посетителски активности за еднодневни екскурзии, и затоа местото е туристичко одморалиште. Многу луѓе оттука секојдневно патуваат до Пенцберг, Волфратсхаузен/Геретсрид и Минхен.
Поважни сообраќајници кои минуваат низ или крај местото е автопатот од Минхен до Гармиш-Партенкирхен и покраинскиот автопат 472 од исток кон запад. Низ местото поминува и железница од Кохел до Минхен (еден час патување), и автобуска линија до Бад Телц.
NGC 7265
NGC 7265 — елиптична галаксија во соѕвездието Гуштер, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7265 се споменува и како UGC 12004, MCG 6-49-6, CGCG 514-15, IRAS 22203+3556.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7265 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7265 има привидни димензии од 2,4' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 22 м 27,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 12' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 7265 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68668. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2746. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 778.
Населба од градски тип
Населба од градски тип (посёлок городского типа, селище от градски тип, osiedle typu miejskiego) — официјална ознака за полуурбана населба. Се користат во некои држави од поранешниот Советски блок.
Овој тип на место се користи во сите 15 земји-републиките од поранешниот Советски Сојуз од 1922 кога терминот посад бил преименуван во овој. Тој бил воведен подоцна во Полска (1954) и Бугарија (1964).
Сите такви населби во Полска биле трансформирани во други видови на порамнување (град или село) во 1972 година, додека во Бугарија и 5 од пост-советските републики (имено Ерменија, Естонија, Латвија, Литванија, Молдавија) - во почетокот на 1990-те.
Лазар Вујаклија
Лазар Вујаклија ( Виена, 17 август 1914 - Белград, 1996 ) бил српски сликар на експресионизам и симболизам.
Биографија
На 10-годишна возраст се преселил во Белград, каде што го завршил графичкото училиште. Посетувал курс по цртање и сликање кај Петар Добровиќ. На студиски патувања ги посетил Париз, Грција, Италија, Швајцарија и Хиландар, каде што ја усоврши својата уметничка работа. Својата инспирација ја наоѓал во народната, фолклорната и религиозната уметност. Се занимавал со сликарство, таписерија, графика и мурализам. Бил член на групата „Самостални“, „ Декембарске групе“, Друштвото на ликовни уметници на Србија и Графичкиот колектив. Првата самостојна изложба ја реализирал во 1952 година во Белград, а последната во 1985 година. Имал организирано вкупно 20 самостојни изложби. Тој го насликал и првиот мурал во Белград во 1970 година, кој не е зачуван. Неговите дела се зачувани во национални збирки. Својот стил го изразил со користење на едноставни геометриски симболи дефинирани со црна контура, палета на основни бои и едноставна композиција на делото.
Погребан е во Алејата на заслужните граѓани во Белград.
NGC 4944
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4944 се споменува и како UGC 8167, MCG 5-31-118, CGCG 160-124.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4944 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4944 има привидни димензии од 1,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 3 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 11' 7"". Положбениот агол на објектот е во износ од 89°.
Други поделби
Проучување на NGC 4944 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45133. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Аква ди Парма
Аква ди Парма е италијанска компанија која произведува мириси, свеќи, бањарки и кожни додатоци. Сите нејзини асортимани се ексклузивно произведени во Италија и дистрибуирани во 43 земји.
Историја
Оригиналниот парфем на компанијата, Колонија, бил создаден во 1916 година во мала фабрика за парфеми во центарот на историскиот стар град на Парма, по кој компанијата го добила името.
Во 1930-тите, зголемената популарност на колонската вода довела до зголемување на производството и развој на неговата дистрибуција. Триесеттите и педесеттите години се опишани како „златно доба“ за Аква ди Парма Колонија, која станала многу успешна меѓу членовите на високото општество, со славна клиентела.
Со текот на годините, брендот ја проширил својата палета на производи, воведувајќи домашна колекција која вклучува бањарки и крпи и кожни производи.
Во 1993 година, брендот бил оживеан од претприемачите Лука ди Монтеѕемоло (поранешен претседател на Ферари), Диего Дела Вале (претседател и извршен директор на Тодс, (компанија за производство на чевли и кожа)) и Паоло Боргоманеро (главен акционер на продавачот на долна облека Ла Перла).
Компанијата била купена од мултинационалниот LVMH во 2001 година, и сега е со седиште во Милано.
Во 2013 година, компанијата ја лансирала Ла Нобилта дел Фаре („Благородништвото на работата“), книга која се фокусира на приказните за извонредноста на италијанската уметност и занаетчиство, со фотографија од Џовани Гастел.
Етихад ервејс има договор за снабдување со ексклузивни кожни пакувања кои содржат примероци од препознатливиот мирис и крем за раце во нивниот деловен, прва класа и врвен Резиденс апартман.
Лого на компанијата
Логото на компанијата е грбот на Мари Луиз, војвотката од Парма, која владеела од 1816-1847 година. Ова било во знак на почит на нејзиното владеење и на помошта што ја пружила за развој на индустријата за парфеми и стакло во Парма.
Пакување
Компанијата ги продолжила цилиндричните шишиња, заоблените кутии и светло жолтото пакување на оригиналниот производ. Вклучувала сина варијанта која требала да ја „евоцира енергијата, сонцето и боите на италијанскиот Медитеран“.
Космос-856
Космос-856 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 22 септември 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-856 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 297 км, а најмалото на 201.
Plastic Ono Band
Plastic Ono Band била концептуална супер група формирана од Џон Ленон и Јоко Оно во 1969 пред распадот на „the Beatles“. Помеѓу големиот број на членови во бендот се и Ерик Клептон, Клос Вурмен, Алан Вајт, членови од „Delaney, Bonnie & Friends, тапанарот на „the Who“ Кејт Мун, Били Престон, Ники Томпсон, Фил Спектор, тапанарот  Џим Келтнер и Син Ленон.
Името
Во 2010 Јоко Оно дискутирал за потеклото на името на „Plastic Ono Band“: „Кога бев прашан да направам шоу во Берлин пред Џон и Јас да бидеме заедно, јас сакав да употребам четири пластични маси со снимени ленти на секоја од нив и да ги употребам како мој бенд. Му ја кажав оваа замислам на Џон и тој веднаш ја состави фразата „PLASTIC ONO BAND“.“
Оригинална верзија
Во 1968 Џон Ленон ја започнал неговата лична и професионална врска со Јоко Оно по соработката на експерименталниот албум „Two Virgins“. По вториот дел од албумот, „Unfinished Music No.2: Life With The Lions“, кој се појавил во пролетта, 1969, Ленон и Оно одлучиле сите нивни понатамошни снимки да бидат запишани како снимки на „Plastic Ono Band“. Нивното мото, „Ти си „Plastic Ono Band“, иницирало на тоа дека сите биле дел од групата. Фактички, „Plastic Ono Band“ служел како опис на секоја работа помеѓу Ленон, Оно и секој што соработувал со нив двајца. И Ленон и Оно уште долго време го користеле името на нивните идни соло албуми. Издавањето на синглот „Give Peace a Chance“ во јули 1969, снимен во хотелска соба во Монтреал, Квебек, со многу учесници, било првото издание од „Plastic Ono Band“.
Единсвениот албум припишан на „Plastic Ono Band“, Live Peace in Toronto 1969, бил снимен за време на „Toronto Rock and Roll Revival“ на 13 септември, истата година, и ги вклучувал Ерик Клептон на водечка гитара, Клос Вурмен на бас (како стар пријател на Ленон од Германија кој бил заслужен за обвивката на албумот Revolver од „the Beatles“) и Алан Вајт како тапанар. На чело на групата биле Ленон и Оно. Изведбата на Ленон е цитирана како изведба која му да дала храброста за неколку дена подоцна, на останатите членови на „the Bratles“, да им каже дека го напушта бендот.
Вукан Вуканиќ
Вукан Вуканиќ е српски сликар и професор по ликовни уметности во основното училиште „Бора Станковиќ“ во Белград. Вукан (Велимир) Вуканиќ е роден во Земун на 24 јуни 1969 година. Дипломирал на Факултетот за применета уметност и дизајн, отсек дизајнер на индустриски производи, во 1995 година во Белград во класата на професорот Богољуб Теофановиќ.
Биографија
Од биографијата на Вукан се издвојуваат:
1102 п.н.е.
1102 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1102. година пред новата ера, 102. од вториот милениум п.н.е., 2. од 12 век п.н.е. и трета од 1100-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4406 и 4407 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3648 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2658 и 2659 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 349 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1102 година се протега во 1534 и 1535, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1594 и 1595 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 559 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1776 и 1775 исламска година пред хиџра.
Бад Зегеберг
Бад Зегеберг (Bad Segeberg) — град во Германија, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн. Градот претставува административно седиште на округот Зегеберг. Се наоѓа околу 50 километри североисточно од Хамбург и 25 километри западно од Либек. Исто така, градот претставува и седиште на општинската заедница Траве-Ланд, иако самиот град не е член на заедницата.
Познат е својот годишен фестивал посветен на Карл Мај. Се одржува на стадионот Калкберг во самиот град, голем амфитеатар првично изграден од Кралската служба на трудот како каменолом во Калкберг.
Збратимени градови
Бад Зегеберг е збратимен со следниве градови:
IC 1324
IC 1324 — галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1324 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 38 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -69° 5' 6".
Други поделби
Проучување на IC 1324 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Јован Саздовски
Јован Пецев Саздовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во ноември 1944 година по ослободувањето на Скопје, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Со неа заминал на Косово каде учествувал во акциите за ликвидирање на балистичките банди. Подоцна бил префрлен во Срем. Таму завршил тримесечна воена обука. Потем учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во жестока борба кај Пакрачката шума, бил тешко ранет. По укажаната помош бил пренесен во партизанската болница во Пакрац. Раните биле смртоносни, па така на 3 мај 1945 година починал. Бил закопан на партизанските гробишта во Пакрац.
Чезаре Бенедети
Чезаре Бенедети може да се однесува на следниве личности:
Валдет Џафери
Валдет Џафери (роден на  година во Гостивар) — македонски правник и политичар.
Животопис
Валдет Џафери е роден на 30 октомври 1989 година во Гостивар. Во 2008 година завршил средно образование во гимназијата во Гостивар. Првично работел како новинар во ТВ Глоби и ТВ 2 во Гостивар. Во 2012 година станал секретар на Економскиот факултет на Државниот универзитет во Тетово. Високо образование завршил во Универзитетот на Југоисточна Европа во Тетово и магистерски по кривично право на истиот универзитет. Во периодот 2014-2016 година работел во кабинетот на министерот за правда на Република Македонија.
Во периодот од 5 април 2016 до 1 јуни 2017 година бил Министер за правда на Македонија.
Излетничка кошница
Излетничка кошница или пикник-кошница е кошница или друг сад во кој се става храна и сервис за јадење за на излет (пикник). Ваквите кошници се сметаат за стандардна опрема за мали излети, но не се употребуваат при големи излети. наместо излетнички кошници се користат сандаци за поголеми количества на храна и пијалаци.
Додека основната излетничка кошница е прилично едноставна, некои кошници кои се продаваат во гастрономски продавници се прилично големи и комплицирани, со изолирани делови за одржување на топло и ладно, како и сервис за јадење и чаши (вински чаши и порецелански чинии во џебови или со ремени.
Постојат излетнички кои всушност се ранци со слични изолирани делови и џебови за прибор, наместо традиционални плетени кошници.
Многу современи излетнички кошници имаат и посебно место за чување вино, вообичаениот пијалак (за пикник). Некои од овие имаат и прикачени простирки за седење.
Хорн (Хамбург)
Хорн — кварт во округот Хамбург-Мите, во источниот дел на Хамбург, Германија.
Историја
Во текот на Втората светска војна Хамбург, а со тоа и Хорн биле цело на воздушните напади во т.н. Операција Гомора.
Демографија
Во 2007, населението во квартот Хорн било 36.890. Густината на населеност била 6.273 жители на км2. 15,5% биле деца под 18 години, а 17,9% имале 65 години или повеќе. 22,5% биле странци. 2.765 лица биле регистрирани како невработени. Во 1999, имало 19.604 домаќинства и 51% од сите домаќинства биле составени од индивидуалци. Просечната големина на домаќинтвото била 1,82.
Во 2007, имало 4.237 кривични дела (115 дела на 1000 жители).
Население по години
Образование
Во 2006, имало 5 основни и 5 средни училиша во квартот Хорн со 3.894 ученици.
Здравствен систем
Во 2007, имало 16 дневни центри за децата, 44 лекари во приватни ординации и 8 аптеки.
Сообраќај
Хорн е опслужуван од железничкиот систем на подземната железница преку станиците: Horner Rennbahn и Legienstraße (линијата U2 од промената на линиите). Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во квартот Хорн биле регистрирани 9.310 приватни возила (252 возила на 1000 луѓе) во 2007 и 131 сообраќајна несреќа.
1763
1763 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1763 година од новата ера, 763. од вториот милениум, 63. од XVIII век и четвртта од 1760-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7271 и 7272 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6513 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5523 и 5524 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2516.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1763 година се протега во 4399 и 4400, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4459 и 4460 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2306. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1176 и 1177 исламска година.
1321 п.н.е.
1321 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1321. година пред новата ера, 321. од вториот милениум п.н.е., 21. од 14 век п.н.е. и втора од 1320-тите п.н.е.
Божиќен колач
Божиќен колач е вид на овошен колач што се служи на Божиќ во многу земји. Може да биде во било која форма и големина, со било кој состав или декорација. Во многу земји, божиќниот колач се украсува со куќичка, елка, ликот на Дедо Мраз, и други новогодишни детали. Во Македонија, за Божиќ традиционално се подготвува сув колач со суво овошје.
Алфредо Ди Стефано
Алфредо Стефано Ди Стефано Лауле ( 4 јули 1926 - 7 јули 2014 година) беше професионален фудбалер и тренер роден во Аргентина, кој играше како напаѓач, кој се смета за еден од најдобрите фудбалери на сите времиња. Наречен „Саета рубија“ („Руса стрела“), тој е најпознат по неговите достигнувања со Реал Мадрид, каде што беше клучен во доминацијата на клубот во Европскиот куп и во Ла Лига во текот на 1950-тите. . Заедно со Франциско Генто и Хозе Марија Зарага, тој беше еден од тројцата играчи кои учествуваа во сите пет победи, постигнувајќи голови во секое од петте финалиња. Ди Стефано играше меѓународен фудбал најмногу за Шпанија откако се пресели во Мадрид, но играше и за Аргентина и Колумбија.
Божиќен колач
Видови на „божиќен колач“
Во Шкотска, божиќниот колач се подготвува со виски, суво грозје, кандирани цреши и друг вид на кандирано овошје, според рецепт кој потекнува од градот Данди. Во Јоркшир, божиќниот колач се јаде со сирење. Во Германија, традиционалниот божиќен колач е сувиот овошен колач Штолен. Во Италија се подготвува вид на леб од кисело тесто, што содржи суво грозје и друг вид на кандирано овошје. На Кипар, божиќниот колач се служи на Божиќ, и тоа е првото нешто што домаќинот го нуди на своите гости.
Алфредо Ди Стефано
Ди Стефано ја започна својата кариера во аргентинскиот клуб Ривер Плата на 17-годишна возраст, во 1943 година. За сезоната 1946 тој беше на позајмица во клубот Атлетико Хуракан, но се врати во Ривер во 1947 година. Поради штрајк на фудбалери во Аргентина во 1949 година, Ди Стефано отишол да игра за Милонариос од Богота во колумбиската лига. Тој освои шест шампионски титули во првите 12 години од кариерата во Аргентина и Колумбија. По неговиот договор со Реал Мадрид, тој беше составен дел на еден од најуспешните тимови на сите времиња. Тој постигна 216 лигашки голови на 282 натпревари за Реал (тогаш клупски рекорд, откако беше надминат од Раул и Кристијано Роналдо ), постигнувајќи успешно партнерство со Ференц Пушкаш. 49 гола на Ди Стефано во 58 натпревари беше највисокиот резултат на сите времиња во европските купови. Оттогаш, рекордот беше надминат од неколку играчи, а првиот во 2005 година беше Раул од Реал Мадрид. Ди Стефано постигна гол во пет последователни финалиња на европските купови за Реал Мадрид помеѓу 1956 и 1960 година, вклучувајќи хет- трик во последното. Можеби најважниот момент во неговото време со клубот беше нивната победа со 7-3 над Ајнтрахт Франкфурт во финалето на Европскиот куп во 1960 година на Хампден Парк, натпревар кој многумина го сметаат за најдобрата изложба на клупскиот фудбал што некогаш била видена во Европа. Тој се преселил во Еспањол во 1964 година и играл таму до пензионирањето на 40-години
Божиќен колач
Видови на „божиќен колач“
Во Америка, постои обичај да се подарува овошен колач за Божиќ, иако не го нарекуваат „божиќен колач“.
1321 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4187 и 4188 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3429 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2439 и 2440 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 568 пред основањето на Рим.
Божиќен колач
Видови на „божиќен колач“
Во Јапонија, божиќниот колач се јаде на Бадник, односно вечерта пред Божиќ. Најчесто е подготвен со многу крем, украсен со јагоди и чоколадо.