cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Либерали за шуми
Партијата главно тврдела за себе дека е идеолошки усогласена со симпатиите на десниот центар на Либералната партија на Австралија, но била усогласена со Австралиската работничка партија (АРП/АЛП) во одредени држави како Нов Јужен Велс, но со поголема почит кон зачувување на животната средина.
И покрај нејзиниот низок профил, партијата добила дел за почит од првите гласови во сенатот во некои сојузни држави. На пример, на изборите во 2004 година таа добила само неколку стотици гласови помалку од Австралиските демократи во Викторија.
Име
Регистрираното име на партијата во Австралиската изборна комисија и Изборната комисија на Западна Австралија било „либерали за шумите“ (без голема буква), но во весниците било познато како „Либерали за шуми“. До крајот на 2009 година, Либералите за шуми повеќе не била регистрирана политичка партија никаде во Австралија.
Ростов на Дон
Ростов на Дон — пристаништен град и административен центар на Ростовската област и Јужниот федерален округ во Русија. Градот се наоѓа на југоистокот на Источноевропската Низина, на реката Дон, на 32 километри од Азовското Море. Во 2010 година во Ростов на Дон живееле 1,089,261 жител, од кои: 90,1% Руси, 3,4% Ерменци, 1,5 % Украинци.
Снежана Пајкиќ
Снежана Пајкиќ-Јоловиќ (,, СР Србија, Југославија) — поранешна тркачка на средни патеки од Србија. Таа го освоила златниот медал за Југославија на 1500 метри за жени на Европското првенство во атлетика во 1990 година со југословенски рекорд. Пајкиќ ја претставувала својата земја на Светското првенство во атлетика во 1991 година. Таа освоила и сребрен медал на 800 метри на Средоземните игри.
Национален парк Комбрес де Монтереј
Комбрес де Монтереј (Parque Nacional Cumbres de Monterrey) — национален парк во Мексико сместен во северниот дел на Сиера Мадре Ориентал во државите Нуево Леон и Коахуила, во близина на градот Монтереј. Паркот штити повеќе од 1.770 квадратни километри на нерамен терен кој може да се пофали со длабоки кањони, реки, водопади и сценско планински врвови, вклучувајќи го и Серо де ла Сила („Планината седло“), дел од познатиот хоризонт на Монтереј.
Паркот е создаден во 1939 година под претседателство на Лазаро Карденас за да се заштити природната флора и фауна од широко распространетата урбанизација на градот Монтереј. Ладните борови дабови шуми со патеки на ликвидација низ планините го прават овој парк популарно бегство од блиската метропола.
Историја
Постојат бројни автохтони слики и резби во камен низ целиот парк што докажале дека луѓето живееле во оваа област илјадници години. Пред шпанскиот колонијален период, различни групи на Чичимека ја населувале сегашната област Кумбрес де Монтереј. Многу од различните племиња во регионот се обединиле со години во обидите да се избегне шпанското владеење. Монтереј станал првата европска населба во областа кога е основана на 20 септември 1596 година.
Националниот парк Кумбрес де Монтереј е основан на 24 ноември 1939 година од страна на претседателот Лазаро Карденас. Паркот бил предвиден да опфаќа 246.500 хектари, што во тоа време бил најголемата област што била прогласена заштитена од мексиканската влада како национален парк. Со декрет од 17 ноември 2000 година, националниот парк бил намален на површина од 177.395,95 хектари.
Географија
Најдостапниот дел од Кумбрес де Монтереј е Чипинке на работ на Монтереј, околу 19 километри од центарот на градот. Во центарот на посетителите, претставниците на паркот даваат информации и мапи на неколку пешачки патеки кои варираат од лесна до умерено тешка. Чипинке е еколошки резерват во паркот што им овозможува на посетителите лесен пристап до голем дел од флората и фауната пронајдени во паркот.
Паркот се наоѓа во северниот дел на Сиера Мадре Ориентал, кој бил формиран со карпести преклопувања на морски базирани седиментни слоеви за време на еоценската епоха во периодот на орогенијата на Ларамид. Морската седиментна карпа се издигала со текот на годините до надморска височина од 2.260 метри. Највисоките врвови во паркот вклучуваат:
Главната седиментна карпа што ги сочинува планините во паркот е формирана за време на периодот на креда. Повеќето од седиментни карпи имаат обемна карстификација што се случила во текот на милиони години, создавајќи неколку подземни системи како подземни реки, пештери и водоносни слоеви. Грутас де Гарсија (Пештери Гарсија) е еден од најголемите пештерски системи во Мексико и една од најпопуларните атракции во паркот. Пештерите Гарсија биле скриени милиони години сè додека не биле откриени во 1843 година. Морски фосили се откриени во внатрешноста на овие пештери бидејќи поставата на пештерите главно се состои од океански седиментни карпи. Порозната седиментна карпа во паркот овозможува филтрирање на водата во подземни реки кои ги надополнуваат подземните водоносни слоеви, кои обезбедуваат еден од примарните извори на вода за градот Монтереј. Позо дел Гавилан (Орелска дупка), единствениот ценоте познат во северниот дел на Мексико се наоѓа во јужниот дел на паркот; тоа е уште еден одличен пример за карстификација. Позо дел Гавилан е популарна локација за рапелирање и е субјективно поврзана со Лагуна де Лабрадорес (езерото Лабрадорес). Кањон де ла Хуастека, најпознатиот од многуте кањони пронајдени во Кумбрес де Монтереј, сочинува околу 200 хектари од паркот. Ѕидовите на Кањонот де ла Хуастека се обележани со значителен број праисториски глифи создадени пред илјадници години од античките жители на регионот. Друг популарен кањон е кањонот Матаканес каде има неколку водопади, од кои најпознат е Каскада де Чипитин (Водопадите на Чипитин).
Низ целиот парк има бројни водопади, а може да има уште што да се најде затоа што постои широк пештерски систем со големи количини на вода што не се исцедува од површинските потоци и реки, туку од подземните. Двата најпознати водопада се Каскада Кола де Кабало (Водопади на конска опашка) и Каскада де Чипитин. Лесно достапен по патека, Водопадите конска опашка се еден од главните моменти на паркот со спектакуларни 25 метри пад. Водата се прелива преку големи заоблени камења на начин кој наликува на опашката на коњ. Чипитините водопади не се лесно достапни и бараат тежок скок, некои рапели и пливање. Водопадот има импресивни 27 метри пад. Покрај многуте површински потоци и реки, има многу езерца и мали езера. Најпознато езеро е Лагуна де Лабрадорес.
Клима
Климата низ целиот парк драстично се менува во зависност од висината и локацијата на теренот. Според кепеновата класификација на климата, во паркот има неколку клими. Следните клими се наведени по висина во паркот.
Висина 600 до 1.000 метри: Северниот врв на паркот има пустинска клима (BWh) со просечна годишна температура од 23 °C и годишни врнежи од 21,7 сантиметри. Југоисточниот агол и централниот источен дел од паркот имаат клима (Awh) во тропска Савана со благи зими, монсун лето-есен, годишни врнежи од 106,4 сантиметри, и просечна годишна температура од 21 °C.
Висина 1.000 до 2.000 метри: Северен врв и југозападниот агол на паркот има (BSk) Степска клима со просечна годишна температура 21 °C. Централниот дел од паркот има (Cwa) Влажна суптропска клима со просечна годишна температура од 21 °C и годишни врнежи од 62 сантиметри.
Висина 2.000 до 3.000 метри: Западната страна на паркот има океанска клима (Cwb) со просечна годишна температура од 14 °C и годишни врнежи од 68 сантиметри.
Флора и фауна
Националниот парк Кумбрес де Монтереј е дом на голем број на екосистеми поради географијата на паркот каде што има многу микроклими, овозможувајќи да се развива поголема разновидност на флора и фауна. Видовите Агава</i> , Дасилирион и Рус се наоѓаат во многу области на паркот. Шумата е составена главно од следниве видови дрвја:
Паркот е дом на голем број видови птици, вклучувајќи Accipiter striatus, Aquila chrysaetos, Circus cyaneus, Falco columbarius, Falco mexicus, Falco peregrinus, Rhynchopsitta terrisi, Speotyto cunicularia и Spizella wortheni. Цицачите на паркот вклучуваат Puma concolor, Ursus americanus, Canis latrans и Odocoileus virginianus.
Валдовињо
Валдовињо — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 88.52жит./км2, население од 6,978 жители (2004).
Претседател на Германија
Претседателот на Германија, официјално Сојузниот претседател на Сојузна Република Германија ( Bundespräsident der Bundesrepublik Deutschland   ), е шеф на  Германија.
Германија има парламентарен систем на влада во кој канцелар е водечка политичка личност на нацијата и [./https://en.wikipedia.org/wiki/De_facto de facto] главен извршен директор. Претседателот има главно церемонијална улога, но може да дава насоки за општите политички и општествени дебати и има некои важни " резервни овластувања " во случај на политичка нестабилност (како што се оние од член 81 од Основниот закон ). Германските претседатели имаат широка дискреција за тоа како тие ги извршуваат своите службени должности.
Според член 59 (1) од Основниот закон (германски устав), претседателот ја претставува Германија во прашања од меѓународното право, склучува договори со странски држави во негово име и ги акредитира дипломатите. Покрај тоа, сите федерални закони мораат да бидат потпишани од претседателот пред тие да можат да стапат на сила, но обично тие само вето на закон ако веруваат дека тоа го нарушува уставот.
12-тиот и актуелен функционер е Франк-Валтер Штајнмаер кој беше избран на 12 февруари 2017 година и го започна својот прв петгодишен мандат на 19 март 2017 година.
Избори
Претседателот се избира за време од пет години со тајно гласање, без дебата, со специјално свикана Федерална конвенција која ја отсликува собраната мнозинска позиција во Бундестагот (федералниот парламент) и во парламентите на 16 германски држави. Конвенцијата ја сочинуваат сите членови на Бундестагот, како и еднаков број избирачи избрани од страна на државните законодавни тела пропорционално со нивните популации. Од повторното обединување, сите Федерални конвенции имаа повеќе од 1200 членови, бидејќи Бундестагот секогаш имал повеќе од 600 години. Не е потребно државните избирачи да бидат избрани од членовите на законодавната власт на државата; често се избрани некои истакнати граѓани.
Германскиот устав, Основниот закон, бара конвенцијата да се свика најдоцна 30 дена пред истекот на мандатот на претседателот на седницата или 30 дена по истекот на мандатот на претседателот. Телото се свикува и претседава со претседателот на Бундестагот. Од 1979 до 2009 година, сите овие конвенции се одржаа на 23 мај, годишнината од основањето на Сојузна Република во 1949 година. Меѓутоа, последните две избори пред 2017 година се одржаа на различни датуми, откако претсегашните претседатели, Хорст Келер и Кристијан Вулф, поднесоа оставка пред крајот на нивните услови, во 2010 и 2012 година соодветно.
Во првите два круга на изборите, се избира кандидатот кој постигнува апсолутно мнозинство. Ако, по два гласа, ниту еден кандидат не го добил ова ниво на поддршка, во третото и последното гласање се избира кандидатот кој освоил мнозински глас.
Резултатот од изборите е често одреден од партиската политика. Во повеќето случаи, кандидатот на мнозинската партија или коалицијата во Бундестагот се смета за најверојатен победник. Сепак, со оглед на тоа што членовите на Сојузната конвенција гласаат со тајно гласање и се слободни да гласаат против кандидатот на својата партија, некои претседателски избори се сметаа за отворени или премногу блиски да се јават претходно поради релативно мнозински позиции се исти или поради тоа што партиите на владејачката коалиција не можеа да се согласат на еден кандидат и ги одобри различните луѓе, како што тоа го правеле тоа во 1969 година, кога Густав Хајнеман победил со само 6 гласови на третото гласачко ливче. Во други случаи, изборите се покажале многу поблиски отколку што се очекувало. На пример, во 2010 година, Вулф се очекувало да победи на првото гласање, бидејќи партиите што го поддржуваа (ЦДУ, ЦСУ и ФДП) имале стабилно апсолутно мнозинство во Федералната конвенција. Сепак, тој не успеал да добие мнозинство на првиот и вториот гласачки лив, додека неговиот главен противник Јоаким Гаук имал неочекувано силно прикажување. На крајот, Вулф добил мнозинство во третото гласачко ливче. Ако опозицијата се претвори во силно покажување на државните избори, таа потенцијално може да има доволно поддршка за да го победи кандидатот на партијата на канцеларката; ова се случило и на изборите во 1979 и 2004 година. Поради оваа причина, претседателските избори може да го покажат резултатот од претстојните општи избори. Според долгогодишната поговорка во германската политика, "ако можете да создадете претседател, можете да формирате влада". <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2017)">бара извор  ]
Квалификации
Кабинетот на претседател е отворен за сите Германци кои имаат право да гласаат на изборите во Бундестагот и достигнуваат 40 години, но никој не може да послужи за повеќе од два последователни петгодишни мандати. Сè уште (2017), само четири претседатели (Хојс, Лубке, Впн Weizsäcker и Колер) се избрани за втор мандат, а само двајца (Heuss и von Weizsacker) ги исполнија овие услови, додека Либке и Келер поднеле оставка во текот на нивниот втор мандат. Претседателот не смее да биде член на сојузната влада или законодавна влада на федерално или држа вно ниво.
Заклетва
По преземањето на функцијата претседателот мора да ја донесе следната заклетва, утврдена со член 56 од Основниот закон, на заедничка седница на Бундестагот и на Бундесратот (тоа е единствениот настан што бара уставно заедничко седница). Им е дозволено да ги испуштат верските наводи ако сакаат. "Се колнам дека ќе ги посветам моите напори на благосостојбата на германскиот народ, ќе ги зголемам нивните придобивки, ќе ја спречам штетата од нив, ќе го поддржувам и бранам Уставот и статутите на Федерацијата, ќе ги исполнувам моите должности совесно и ќе правам на сите. (Па, помогни ми Бог. )" Бидејќи германското уставно право не ги смета за заклетва како конститутивна, но само како афирмативна, претседателот не мора да ја положи заклетвата во моментот на влегувањето во функција, за да може да ги извршува овластувањата на функцијата. Заклетвата обично се одржува во текот на првите недели од претседателскиот мандат на датум погоден за заедничка седница на Бундестагот и на Бундесратот. Сепак, претседател кој упорно одбива да ја положи заклетвата може да се соочи со импичмент. Ако претседателот е реизбран за втор мандат, повторно не се заколна.
Отповикување и отстранување
Додека е на власт, претседателот ужива имунитет од гонење и не може да се гласа надвор или да се потсети. Единствениот механизам за отстранување на претседателот е импичмент од страна на Бундестагот или Бундесратот за намерно кршење на германскиот закон. Откако Бундестагот ќе го укине претседателот, Сојузниот уставен суд е обвинет за утврдување дали се виновни за прекршокот. Ако обвинението е претрпено, судот има овластување да го отстрани претседателот од функцијата.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011
Натпреварите во пливање на Светското првенство во водени спортови 2011 ќе се одржат од 24-31 јули во Ориенталнито Спортски Центар во Шангај, Кина. Пливањето е една од петте дисциплини на првенството.
Карин Алфредсон
Карин Алфредсон (родена 1953 година) е шведска писателка и новинарка.
За Алфредсон се смета дека била главната движечка сила во текот на осумдесеттите години во убедувањето на шведската влада да се однесува поостро за семејно насилство. Таа била основач и раководител на „Причина за смртта: Жена“, невладин проект за запирање на насилството врз жените, кој бил активен во десет земји.
Филанк
Филанк (Vielank) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Бедички јазик
Бедичкиот (Ménik), или познат како бандански, е сенегамбиски јазик. Јазикот се зборува во Сенегал и Гамбија. Јазикот е дел од поголемото јазично семејство на нигер-конгоански јазици. Јазикот го зборуваат околу 3.380 лица.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 50м градно во женска конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 50м жени градно се одржаа на 1 август 2009, а финалето на 2 август 2009.
Светски ден на ромскиот јазик
Светскиот ден на ромскиот јазик ги промовира ромскиот јазик, култура и образование. Се славел секоја година на 5 ноември, од 2009 година. Хрватскиот парламент официјално го признал во 2012 година и УНЕСКО го прогласил 5 ноември за Светски ден на ромскиот јазик во 2015 година. Од 2018 година, 16 земји-членки на Советот на Европа го признале ромскиот јазик како малцински јазик според Европската повелба за регионални или малцински јазици.
Потекло
На 5 ноември 2008 година во Загреб, Хрватска, за време на презентацијата на првиот ромско-хрватски и хрватско-ромски речник напишан од ромскиот научник и политичар Вељко Кајтази, претставници на ромската заедница од целиот свет и членови на хрватскиот јавен живот ја потпишале повелбата со која го прогласиле 5 ноември за Ден на ромскиот јазик во Република Хрватска. Потпишувањето на повелбата било иницирано и организирано од Вељко Кајтази и Хрватското здружение за образование на Ромите „Кали Сара“ (денес наречен Сојуз на Хрватска на Ромите „КАЛИ САРА“ ), а повелбата била потпишана од приближно 150 поединци. Во 2009 година за време на Светскиот симпозиум за стандардизација и кодификација на ромскиот јазик кој се одржал од 3 до 5 ноември 2009 година во Загреб, Хрватска, Меѓународниот ромски сојуз и Хрватското здружение за образование на Ромите „Кали Сара“ издале декларација со која се барало признавање на 5 ноември како Светски ден на ромскиот јазик во сите земји во кои живеат Ромите. Оваа прилика го одбележала и првото официјално одбележување на овој датум.
Меѓународно прифаќање
Хрватскиот парламент едногласно (122 гласа за) го прифатил барањето на своите членови да ја поддржат меѓународната иницијатива за одбележување на 5 ноември Светскиот ден на ромскиот јазик на седницата одржана на 25 мај 2012 година, со што станал првиот парламент во светот што направил така и поканиле и други национални парламенти, меѓународни институции и организации, како и сите луѓе што имаат добра волја во светот да се приклучат на иницијативата.
На барање на Република Хрватска, УНЕСКО го прогласил 5 ноември за Светски ден на ромскиот јазик во 2015 година.
Фримантл (Австралија)
Градот го добил името по капетан Чарлс Хоу Фримантл, англиски поморски офицер кој прогласил поседување на Западна Австралија и основал камп во месноста. Градот содржи добро сочувани градби и други културни наследства од 19 век. Градот се нарекува со деминутивот „Фрио“ (Freo) во жаргонот на Западна Австралија.
Ведра
Ведра — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 53жит./км2, население од 5031 жител (2001).
Чарли Смит (ромски поет)
Чарли Смит (20 јуни 1956 - 8 ноември 2005) бил ромнихалски поет кој издал книга со негови песни објавени во 1980-тите, во која била опфатена познатата песна „Вселенски цигани“.
Бил од кројачко семејство, не му било одело добро школувањето и рано го напуштил мислејќи дека е полунеписмен.
Тој е член на Меѓународната асоцијација на ромски писатели, IRWA (Kansainvälinen Romanikirjailijaliitto)
Политика
Тој бил член на Лабуристичката партија во Британија и бил актуелен советник и комесар во Комисијата за расна еднаквост.
Седлерс
Седлерс (англиски: Saddlers) е мало гратче (село) на островот Свети Кристофер во Свети Кристофер и Невис. Седлерс е главен административен центар на парохијата Сент Џон Капистер, заедно со гратчето Дјеп Беј Таун. Гратчето има околу 1049 жители.
Северниот дел од парохијата бил под француска контрола со главен град Дјеп Беј Таун. Јужниот дел бил под британска контрола со главен град Сендлерс. По целосната контрола на Британија, парохијата се стекнала со два главни града, но поважен е Дјеп Беј. Во близина на Седлерс се наоѓа географската одлика наречена Блек Рокс.
Јеперјек
Јеперјек (словенечки: Jeperjek) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Раица (Љубаништа)
Раица - Манастири — археолошко наоѓалиште во охридското село Љубаништа. Наоѓалиштето претставува базилика од старохристијанско време. На зарамнетата површина во западното подножје на ридот на која се наоѓа селото, по површината на бавчите се гледаат остатоци од урнатини на два објекта. Во 1971 година, од страна на Заводот и музеј во Охрид се извршени заштитни ископувања при што се откриени делови од темели на базилика (дел од апсидата, јужната конха, дел од ѕидот на нартексот и засводена гробница).
Аптон Синклер
Аптон Синклер (англиски: Upton Sinclair) ( – ) — американски писател и публицист, борец за социјални права и мир во светот. Меѓу најпознатите негови дела се „Џунгла“, „Џими Хигинс“ и „Крајот на светот“.
Влијание
Во романот „Шунка на 'ржан леб“, Чарлс Буковски наведува дека првиот писател кој му оставил впечаток бил Аптон Синклер, кој користел едноставни реченици и пишувал со бес.
Космос-1848
Космос-1848 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1848 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 356.
Лилјана Ингилизова-Ристова
Лилјана Ингилизова-Ристова ( во ) — македонски правник и судија, еден од претседателите на Уставниот суд на Македонија.
Животопис
Дипломирала на Правниот факултет при Скопскиот универзитет во 1969 година, а правосудниот испит го положила во 1973 година.
Се насочила во судството, започнувајќи како приправник и стручен соработник во Окружниот суд во Скопје во периодот 1970-1976 година. Во овој суд останала до 1995 година, кога станала дел од Врховниот суд на Македонија.
Во периодот 1995-1999 била претседател на Државната изборна комисија, кога биле спроведени локалните избори во 1996 година и парламентарните избори во 1998 година.
Од 31 мај 2003 година е судија во Уставниот суд на Македонија, а истата година станала и негов претседател.
Членува и учествува во работата на стручните здруженија на судиите и правниците. Има објавено стручни трудови од областа на кривичното право во стручните списанија „Судиска ревија“ и „Македонска ревија за казнено право и криминологија“.
Либтен
Либтен (Lübtheen) — град во округот Лудвигслуст-Пархим, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа 28 километри западно од Лудвигслуст и 37 километри југозападно од Шверин.
Црква „Св. Атанасиј“ - Слоештица
Свети Атанасиј — гробјанска селска црква во селото Слоештица, во Општина Демир Хисар, Македонија. Црквата се наоѓа на почетокот на селото, од левата страна покрај патот. Околу црквата се наоѓаат и самите селски гробишта, како и гробот на родниот слоештанец Петре М. Андреевски.
Архитектура
Градбата на црквата има четириаголен облик и е покриена со ќерамиди. Камбанаријата е со четириаголна основа и се издига од ќерамидите над влезната порта. Во дворот на црквата се сместени селските гробишта, каде што покрај левата страна на црквата се наоѓа гробот на македонскиот писател Петре М. Андреевски.
Вамејски јазик
Вамејскиот (Konyagi) е сенегамбиски јазик. Јазикот е дел од поголемото јазично семејство на нигер-конгоански јазици. Јазикот се зборува воглавно во Сенегал од околу 18.400 лица, но и во Гвинеја од околу 5.270 жители. Јазикот се пишува на латиница.
Зелена партија на Иран
Зелената партија на Иран (ЗПИ;, кирилизирано: Хезб е сабз Хајех Иран) ― зелена политичка партија која е дисидент на владата на Исламската Република Иран.
Таа е забранета партија без никакво физичко присуство во Иран, има радикален став кон иранскиот Оддел за животна средина и ја смета за „фасада на грижа за животната средина во корист на меѓународните набљудувачи“, тврдејќи дека „прикрива еколошки катастрофи на државата“. Тоа е исклучок од иранското еколошко движење, во кое повеќето организации и невладини организации се толерирани, а понекогаш и охрабрени од владата.
Партијата била основана во Калифорнија, Соединетите Држави како „професионална иранска иселеничка опозиција“ и наводно била со седиште во Канада од 1999 година. Од 2014 година, таа е со седиште во Германија.
Лутеранска црква во Будавар
Лутеранската црква во Будавар е најстарата лутеранска црква во Буда. Изградена е во 1895 година во Бечи Капи, во Област I од Будимпешта, Унгарија.
Првата црква за лутеранците од Буда ја изградила Марија Доротеја, трета сопруга на Палатин Јосиф, во 1846 година, во хотел: Дис Тер. Местото било преземено од Министерството за одбрана, за да се изгради нова црква во близина на Бечи Капу.
Зградата била дизајнирана од Мар Калина и истата била осветена во 1895 година од страна на Семјуел Суркни, епископ на Лутеранската епархија во Бања. Има еклектичен необарок стил со необарокска фасада. Неговиот влез бил опкружен со две Коринтински колони во форма на ред со раменици. Имал висока, тесна квадратна кула чијшто срп е повторно необарски во стил. Над влезот имало двојно мансарда. Поголемиот дел од црквата била уништена од експлозија на бомба за време на опсадата на Будимпешта во 1945 година. Само надворешните sидови избегнаа уништување. Олтарот, клупите и органот беа изгубени. Плановите за реконструкција ги изработија Лоран Фредрих и Џуниор Ѓула Брец. Новата црква е осветена од епископот Лајош Ордаш на Палма недела, 1948 година. Додека надворешноста го задржа својот необароен вкус во поедноставена форма, ентериерот стана многу построг. Постои огромен крст зад масата на дрвениот олтар и прозорецот од мозаик над него, кој придонесува да има малку светло. На олтарот има црвена мермерна хрженица и бронзена таблета за викарот Габор Стехло.
Оваа црква денес е центар на литургискиот живот за Лутеранската епархија на Будавар. Постојат неколку услуги секоја недела и на празници. Станови и канцеларии за викарите, простории за собранието и центарот за германскојазичката Лутеранска епархија на Будавир ја приближуваат црквата. Од 1952 година, таа исто така е центар на Северната лутеранска епархија. Неколку епископи беа ракоположени овде.
Кулата и поплоченото место пред црквата беа реновирани во 2008 година.
Пулпа
Црквата нема говорница бидејќи оригиналната е уништена во 1945 година заедно со сите други парчиња мебел. Овој говорник беше драгоцена моштите од првата црква на Дис, бидејќи нејзиниот горен дел беше пренесен тука од срушената зграда. Плановите на Мор Калина, датирани во 1894 година, покажуваат монументална олтар-пулпа, во согласност со Централно-Европската лутеранска традиција. Овие планови за внатрешни работи беа делумно извршени, а пулпитот е изграден наместо тоа како посебна структура од левата страна на апсидата. Пристапот беше од сакрахијата преку стрмните скали. Шестаголниот дрвен балкон беше поддржан од огромен шестаголен столб. Површината имитираше мермер фурнир со позлатени украси.
Релјефот на средната табла ја прикажуваше Сејачот како Унгарски селанец меѓу дрвјата и нивите. Другите четири панели беа украсени со христијански симболи, вклучувајќи списанија, крстови, факели и ловоров венец. На долната страна на абажур имало Окото на Промисла помеѓу зраците на светлината. Шестаголна крошна беше крунисана со таблети од камен поставени на сребрени облаци и врамена со гранки од позлатени дланка и ловоров гранки.
Надворешни врски
Опис за црквата
NGC 2895
NGC 2895 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2895 се споменува и како MCG 10-14-18, CGCG 289-9.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2895 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2895 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 32 м 24,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 57° 28' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 2895 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27092. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 45; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3810. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 681.
Ма Кај
Ма Кај (马凯, пинјин: Mǎ Kǎi); р. јуни 1946) — еден од четворицата вицепремиери на Кина, четврти по ранг. Служел и како советник и генерален секретар на Државниот совет на Кина.
Животопис
Роден е во округот Ѓиншан, Шангај во јуни 1946 г, а магистрирал на Народниот универзитет во 1982 г.
Членувал во XVI, XVII и XVIII Централен комитет на Комунистичката партија на Кина. Во 2012 г. е избран за член на Политбиро на Комунистичката партија на Кина|Политбирото на КПК.
Во 2003 г. бил назначен за раководител на Националната комисија за развој и реформи, со управно-планска надлежност над кинеската економија. Денес е задолжен и за државната политика во однос на глобалното затоплување.
Маргарета Алстремер
Маргарета Хедвиг Алстремер (12 декември 1763 - 19 февруари 1816), била шведска сликарка и пејачка на концерти. Таа била член на Кралската академија на ликовните уметности и на Кралската шведска академија за музика.
Стадион Рајко Митиќ
Стадион Рајко Митиќ (порано Стадион на Црвена ѕвезда; популарно познат и како Маракана) е фудбалски и атлетски стадион во Белград на кој игра ФК Црвена ѕвезда. На него официјални натпревари игра и фудбалската репрезентација на Србија. Стадионот се наоѓа во населбата Дедиње во општина Савски венец. Сместивоста на стадионот е 55 568 гледачи. Стадионот го носи името во чест на „првата Ѕвездина ѕвезда“ Рајко Митиќ.
Историја
Маракана е градена од 1960. до 1963. година. Всушност таа го заменила стариот стадион на СК Југославија кој бил изграден 1927. година и на кој Црвена ѕвезда го одиграла последниот натпревар против Нови Сада. Првиот натпревар на Маракана бил одигран на 1 септември 1963. године против Ријека (2-1). Тогаш на сè уште не завршените трибини, натпреварот го следеле 55.000 гледачи, а подоцна е забележана рекордна посетеност на натпреварот против Партизан – 74.000 гледачи. Следната година ,стадионот бил потполно завршен, сместивоста официјално изнесувала 95 000 гледачи.Првиот гол на популарната “Маракана” го постигнал Трифун Михајловиќ, на средбата со пионерите на Ѕвезда и Единство од Земун, како предигра на првенствениот натпревар против Ријека. Први официјален, прволигашки погодок,бил дело на Ријечанинот Вукоја, додека првиот гол за сениорскиот тим на Црвена ѕвезда го постигнал Душан Маравиќ, на истиот натпревар.
Најголем број гледачи бил забележен на 23 април 1975. година против унгарскиот Ференцварош во натпреварот од полуфиналето на Купот на победниците на куповите. Тагаш биле продадени 96.070 влезници, но се проценува дека на стадионот било околу 110.000 гледачи, колку што била сместивоста на стадионот во тоа време.
Во меѓувреме, таа бројка е драстично смалена. Пратејќи ја модернизацијата и истовремено исполнувајќи ги условите и правилата на Европската фудбалска Унија, сè со цел да се подигне комодитетот на навијачите и нивната безбедност, биле забранети местата за стоење, со тоа што се поставиле столици на сите четри трибини. Така данес сместивоста на стадионот официјално изнесува 55.538 места.
На стадионот на Црвена ѕвезда се одржававале натпревари во рамките на Универзијада во Белград 2009. година.
Во текот на летото 2008. година уредена е нова дренажа, заменена со трева, заменети биле и светилките на рефлекторите, а во 2010 година и нови столици на источната трибина.
Виетнамско домашно прасе
Виетнамското домашно прасе ― егзоним за Лон I (Lợn Ỉ) или I свиња, загрозена традиционална виетнамска раса на мали домашни свињи.
Историја
До 1970-тите, прасето веројатно било најбројната раса на свињи во северен Виетнам, со бројки од милиони. Од тоа време, попродуктивниот Монг Цаи започнал да го заменува. Националниот институт за сточарство на Виетнам започнал програма за конзервација, со субвенции за земјоделците кои одгледувале чистокрвен добиток, но ова имало мала корист - имало одредено зголемување на бројот, но по цена на зголемено инцестно оплодување. Во 1991 година, вкупното население на прасињата било проценето на, а до 2010 година проценетиот број било 120. Во 2003 година, Националниот институт за сточарство го навел неговиот статус на зачувување како „критичен“; во 2007 година ОХЗ го навел како „загрозен“. Мал број на I свињи биле извезени во 1960-тите во Канада и Шведска, за да се чуваат во зоолошки градини или да се користат за лабораториски опити. За една деценија, прасето било распространето во паркови за животни во други земји во Европа; неколку биле одгледувани на мали стопанства. Прасето влегло во Соединетите Држави од Канада во средината на 80-тите години на минатиот век, а до крајот на деценијата „тенџересто-стомачното прасе“ било продавано како домашно милениче. Не сите биле чистокрвни, а некои пораснале во значителна големина; модата траела кратко.
Во 2013 година било прогласен за инвазивен вид во Шпанија.
Особености
Прасето I е мала свиња, со просечна тежина од приближно 50 кг, и просечна висина од околу 36 см. Тоа е подеднакво црно, со доста збрчкана кожа. Има изразен занишан грб и голем обесен стомак, што кај бремени маторици може да се влече по земја. Главата е мала, со муцка свртена нагоре, мали уши и очи и доста виснати образи.
Прасето е робустно и има добра отпорност на болести и на паразити. Обично се одгледува екстензивно и добро се хранат со слама од ориз и водени растенија во нејзината родна област. Особено е добро прилагоден на мочурливиот и каллив терен на кој обично живее: има плантиградни стапала, со тежина на сите четири прсти на секое стапало.
Две главни врсти се признаени во расата: I-mo или дебелко I е типичната мала кратконожна свиња, со мали уши насочени нагоре и кратка муцка; I-pha или голем I е повисок, има подолги нозе и подолга муцка, со поголеми уши хоризонтално носени.
Срѓан Јовановиќ (фудбалски судија)
Срѓан Јовановиќ (Белград, 9 април 1986), српски фудбалски судија. Редовен судија е на натпреварите од српската Суперлига, а суди и во Лигата на шампионите, Лигата на Европа, квалификациите за споменатите натпреварувања, Лигата на нации, како и квалификациите за Европско и Светско првенство. Моментално е најдобро рангиран фудбалски судија од Србија. На списокот на меѓународни судии на ФИФА е од 2015 година, а од 2021 година, тој бил вклучен во групата на елитни судии на УЕФА; Тој е првиот српски судија кој успеал по Милорад Мажиќ.
Судиска кариера
Јовановиќ во 2014 година почнал да суди во српската Суперлига. Првиот натпревар во кој ја делел правдата бил одигран на 30 август 2014 година помеѓу Раднички од Ниш и Долни Срем; на тој натпревар му покажал црвен картон на Милош Петровиќ. Една година подоцна, Јовановиќ официјално станал судија на ФИФА. Тој првпат судел на меѓународен натпревар на 16 јануари 2016 година помеѓу Обединетите Арапски Емирати и Исланд (2 :1). На 17 март 2019 година, Јовановиќ бил главен судија на натпреварот Атромитос - АЕК во рамките на грчката Супер лига. Истата година, тој судел на Светското првенство за играчи до 17 години во Бразил и на Европското првенство за играчи до 21 година во Италија.
Исто така во 2019 година, Јовановиќ првпат судел во Лигата на шампионите; тоа е сезоната 2019/20. кога ја делел правдата на натпреварот од групната фаза меѓу Ајакс и Лил (3: 0). Своето деби во Лигата на Европа го имал претходно во сезоната ( 2017/18 ) на натпреварот Виљареал - Астана (3: 1).
Тој го судел и натпреварот помеѓу Аргентина и Австралија (0: 2) на Олимписките игри во Токио. Тој бил четвртиот судија на Европското првенство во 2020 година.
Судење во финале
Домашни
Меѓународни Извор: worldfootball.net, nova.rs
Малата Мис Америка
Малата Мис Америка (Little Miss Sunshine) е американска комедија / драма од 2006 год. кои ја режираа сопружниците Џонатан Дејтон и Валери Фарис по сценариото кое го напиша дебитантот Мајкл Арндт инспириран од каотичното патување на својата фамилија од своето дество. Приказната се одвива околу незгодната фамилија која заминува на долго патување со жолто комбе до Калифорнија поради нивната ќерка која треба да настапува на натпреварот "Мала Мис Америка". Филмот освои 2 номинации на Златен Глобус како и 2 награди на Оскар.
Бик (планинa)
Планините Бик (Унгарски: Bükk ) се дел од Северно Унгарските Планини на Внатрешни Западни Карпати .Голем дел од областа е вклучена во Националниот парк Бик.
Географија
Иако Кекеш, највисоката точка во Унгарија, не е овде, туку во планините Матра, просечната висина на планините Бик - со повеќе од 20 врвови,е повисока 900 м - ја надминува висината на Матра. Највисоката точка на Бик е Кетеш Берц (961 м), трет највисок врв во Унгарија по Кекеш и Гаљајатете.
Во планинскиот венец има 1115 познати пештери, вклучително и Бињас-барланг (рударска пештера, 274 м) и Истван-лапа (254 м),најдлабоките пештери во Унгарија, археолошки важната пештера Селета, Пештерската бања (главна туристичка атракција на Мишколц-Таполка ), Пештерата Ана и Пештерата Истван. 52 од пештерите се заштитени заради нивната фауна и микроклима.
Планинскиот венец е исто така познат по своите скијачки капацитети сместени околу Банкут.Постојат голем број на одржувани скијачки падини опремени со неколку лифтови Ј-бар. Долгите традиции на скијање - на ниво на трки и рекреација - во Бик се негувани од локалните ентузијасти што се во „Ски-клубот„ Банкут “, исто така задолжени и за работење и развој на еден од најголемите алпски скијачки центри во Унгарија.
Вилармајор
Вилармајор (Vilarmaior) или Виљармајор (Villarmaior) — општина во Шпанија, во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 30,35 км2 и население од 1.294 жители (2009).
Јеловец (Севница)
Јеловец (словенечки: Jelovec) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Знаме на Непал
Знаме на Непал — единственото државно знаме во светот кое не е правоаголно. Знамето е составено од два триаголни прапорци кои се обоени во темноцрвена боја според националното цвеќе на Непал, родендрон. Сините граници на триаголниците го означуваат мирот. Во средината на триаголниците се наоѓаат сонцето и полумесечината. До 1962 година, сонцето и месечината имале човечки лица. Тие останале на знамето на кралот. Денешното знаме на Непал било усвоено на 16 декември 1962 година. Ова знаме е засновано на постаро индуско знаме.
Космос-1849
Космос-1849 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 јуни 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1800 килограми. Космос-1849 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9715 км, а најмалото на 645.
Каролина Бенедикс-Брус
Бенедикс-Брус (28 октомври 1856 - 16 февруари 1935) била шведска вајарка. После студиите на Академијата за уметности во Шведска, заминала во Франција, најпрво да студира, а подоцна да живее и работи во колонијата на уметниците во Грез-сур-Лоунг, каде го запознала нејзиниот сопруг Вилијам Блер Брус. Со него таа се вратила во Шведска и заедно го основале имотот на уметниците Бруцебо на Готланд, кој подоцна бил претворен во природен резерват. Таа исто така работела активно на зачувување на старите згради, правото на глас на жените и формирање на Шведска организација за доброволна одбрана на жените.
Елен Бергман
Елен Бергман (5 јануари 1842 - 5 декември 1921) била шведска музичарка, вокална наставничка и активистка за женски права. Таа била член на Кралската шведска музичка академија.
Метовница
Метовница е село во општината Бар во Србија. Според пописот во 2002 година, во селото има 1331 жители. Според пописот во 1991 година, селото имало 1569 жители. Селото е главно населено со Власи.
Бјафадски јазик
Бјафадскиот е сенегамбиски јазик кој се зборува во Гвинеја-Бисао од околу 44.900 жители. Јазикот е дел од поголемото јазично семејство на нигер-конгоански јазици. Јазикот е најсроден со бадјарскиот јазик. Јазикот има силно влијание од мандинка.
Хагенов
Хагенов (Hagenow) — град во округот Лудвигслуст-Пархим, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа 30 километри јужно од Шверин. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Хагенов-Ланд, иако самиот град не е член на истата.
Петар Ангелов
Петар Ангелов (, Кавадарци), познат под прекарот Диви, е македонски ракометар, кој игра на позицијата голман. Тој го носи прекарот „Диви“ поради неговата способност да направи добра атмосфера, како на теренот така и на трибините, особено при неговите одбрани.
Животопис
Петар Ангелов е оженет и е татко на три деца.
Кариера
Во својата плодна кариера, Ангелов има играно во македонските ракометни клубови Кавадарци, Металург, Пелистер и Вардар, како и во францускиот Трембле.
Особено блескави настапи, Ангелов остварил во дресот на „Вардар“, каде дошол во 2013 година. Така, во Лигата на шампионите, во сезоната 2013-2014, во осминафиналниот натпревар против „Хамбург“, како и во четвртфиналниот натпревар против „Флензбург“, Ангелов имал голем придонес во победите на „Вардар“. Во декември 2014 година, тој го продолжил договорот со „Вардар“ на уште две години, до јуни 2017 година.
На почетокот на 2018 година, тој потпишал за австрискиот клуб Кремс.
Св. Атанасија (Љубаништа)
''' Св. Атанасија ''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Љубаништа. Наоѓалиштето претставува некропола и црква од римско време и. среден век. На околу 500 м југоисточно од манастирот Св. Наум  во 1928-1930 година е изградена малата црквичка  Св. Атанасија, врз темели од постара градба. Покрај неа случајно биле откриени и уништени гробови. Гробните прилози не се зачувани, со исклучок на еден бронзен сад кој денес се чува во Заводот и Музеј во Охрид.
Петар Ангелов
Репрезентативна кариера
Ангелов бил стандарден македонски репрезентативец во периодот од 2002–2016 година, и бил дел од составот на македонската репрезентација на Светското првенство 2009 како и на Европските првенства одржани во 2012 и 2014 година. Ангелов исто така бил дел од македонскиот состав на Светското првенство 2015.
Пополжани
Пополжани — село во областа Копачка, во Општина Кичево, на патот помеѓу градовите Кичево и Охрид. До март 2013 година, селото било дел од поранешната Општина Другово, која била споена со Општина Кичево.
Географија и местоположба
Ова големо село се наоѓа во областа Копачка, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, во горното сливно подрачје на реката Треска, непосредно до патот Кичево-Охрид. Селото е рамничарско, на надморска височина од 785 метри. Од градот Кичево е оддалечено 7 километри.
Селото се наоѓа помеѓу падини на југозападот и рамнина околу реката Треска на североисток. Кај Пополжани се влева Беличка Река во Треска.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Беќиричино, Ѓуралак, Манго Нива, Лазојне, Пилотец, Заделон, Присој, Плоштина, Србиница, Попоа Нива, Тумбине, Падиње, Бајирот и Ѓуров Лаг.
Селото има збиен тип. Не се дели на маала, иако роднинските куќи се групирани поблизу.
Селото се наоѓа јужно од Кичево на магистралниот пат Кичево-Охрид и Кичево-Битола. Околни населби на Пополжани се: Другово, Видрани и Подвис. Во селото се влегува и од двете страни на магистралните патишта за Битола и за Охрид.
Историја
Пополжани се смета за старо село во Кичевската Котлина. Најпрвин се наоѓало во месноста Пилотец, на планинска падина до врвот (1.053 метри). Било сместено југозападно од денешното село, на надморска височина од 800 метри. Во тоа село живееле христијански семејства, Македонци. Се претпоставува дека стигнало до 11 македонски куќи за време на отоманската власт.
Под истото име се споменува и во турските дефтери од 1476/77 година, кога имало 12 словенско-христијански куќи.
Подоцна, селото било раселено, а жителите заминале во друга област, каде основале истоимено село. Некои мислат дека тоа е истоименото село во Егејска Македонија.
Денешното село Пополжани, на истата месност, на кое се наоѓало и старото село, го основал Ѓуро кон крајот на век. Ѓуро имал четири сина. Од тројца синови потекнуваат денешните селски родови. Месноста Ѓуров Лаг е именувана по основачот на селото.
Во век, Пополжани било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
До 1946/7 година, Пополжани се наоѓало на извишената падина Пилотец. Во споменатите години, со помош на аграрните реформи, жителите на Пополжани добиле манастирска земја во рамнината околу реката Треска и заради тоа населението од 1946 до 1962 година ја променило положбата, а и најверојатно заради тоа што во 1943 година Албанците и Германците го запалиле старото село.
Стопанство
Атарот е мошне мал и зафаќа простор од 2,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 133 хектари, а на обработливото земјиште отпаѓаат 45 хектари.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 7 домаќинства со 30 жители христијани (Македонци).