cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ларс Бом
Рабобанк Про/Белкин (2009–2014)
Во 2009 победил на Трката околу Белгија по покажаните силни вештини за искачување и на завршниот хронометар. На својата прва Вуелта, бил дел од бегството од 12 возачи на 15. етапа. Тој се одвоил на последното искачување и ја освоил етапата, правејќи го првиот Холанѓанец, кој освоил етапа на некоја голема трка од 2005.
Бом ја започнал сезоната 2010 со освојување на холандското национално велокрос првенство. Оваа трка била само втора велокрос трка и последна во сезоната. На прологот на Париз-Ница бил подобар од специјалистите за хронометар Јенс Фогт, Леви Лајпхајмер, Алберто Контадор и Дејвид Милар. Во текот на зимата 2010-2011, Бом направил кратко враќање на велокросот, ја освоил трката од Светскиот куп во Золдер, како и неговата петто последователно холандско велокрос првенство. Во 2011 повторно бил најбрз на пролог на трка од Светската турнеја: на Критериум ду Дофине. Подоцна таа година освоил две етапи и генералниот пласман на Трката околу Британија.
Бом го освоил холандското велокрос првенство шеста година по ред во јануари 2012, зголемувајќи го неговиот рекорд.
Во 2014 година, Бом ја освоил петтата етапа на Тур де Франс, етапа со потешкотии поради влажните услови и големи делови под калдрма. Етапата претставувала прва негова победа во 2014. Се случила точно девет години по победата на последниот холандски етапен победник на Тур Питер Венинг.
Астана (2015–2016)
Подоцна, Бом објавил дека ќе го напушти Белкин и ќе ѝ приклучи на Астана за сезоните 2015 и 2016.
Доаѓајќи на Тур де Франс, поголеми резултати на Бом за 2015 биле четвртото место на Париз-Рубе и шесто на Трката околу Фландрија. Имало одредена контроверза на почетокот на Тур, откако нивото на кортизол кај Бом било прениско во неговата крв според правилата на MPCC за да учествува на трка, но раководството на Астана одлучило да го задржи. Бом го обвинил неговиот инхалатор за астма за ниските нивоа на кортизол.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Резултати на монументите
Оваа табела ги прикажува резултатите на петте велосипедски монументи.
СО = се откажал
Јазо Панчевиќ
Јазо Панчевиќ ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Марија Џиџева
Марија Џиџева е македонска режисерка.
Биографија
Марија Џиџева е родена на 24 декември 1970 година во Гевгелија. Таа е препознатлива по своите филмски дела од различни жанрови и тематика – пред сè, документарци, но и играни филмови. Документарните филмови „МисАмнезија“, „Барајќи си ја среќата“, „Некои други приказни“, „Списокот на Тони Манџа“, играниот филм „Втора шанса“,„Ти си жива“ се нејзини дела.
Џиџева е фокусирана и на едукација на младите за филмска уметност. Таа беше една од менторките на 9 Филмски фестивал за млади „Џифони Македонија“, а во Кинотеката го води проектот „Филмска училница“.
IC 1172
IC 1172 — галаксија во соѕвездието Гулаб, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1172 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 47 м 48,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 29' 52".
Други поделби
Проучување на IC 1172 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Надворешни врски
IC 1172
Јовијан
Издигнување до моќ
Јовијан се родил во Сингидунум (денешен Белград, Србија) во 331 н.е. како син на Варонијан, командантот на царските телохранители на Констанциј II. Тој исто така се придружил на телохранителите и во 363 се издигнал на истата позиција на која некогаш бил неговиот татко. Со оваа можност, Јовијан го придружувал римскиот цар Јулијан на месопотамиската кампања истата година против Шапур II, сасанадскиот цар. По мал, но одлучен напад, римската војска била приморана да се повлече од бројната супериорна персиска војска. Јулијан, смртно ранет за време на повлекувањето, умрел на 26 јуни 363. Наредниот ден, стариот Салуциј, преторијанскиот префект на ориентот, го прогласил виолетов, изборот на војската бил Јовијан. Неговото избирање создало големо изненадување: Амијан Марцелин тврдел дека бил погрешно идентификуван со друг Јовијан, чие име исто така било изнесено или пак дека за време на честитањето војниците името Јовијан го сметале за Јулијан и мислеле дека тој оздравел од болеста.
Враќање на христијанството
Јовијан, христијанин, повторно го воспоставил христијанството како национална црква, ставајќи му крај на будењето на паганството за време на неговиот претходник. При пристигнувањето во Антиохија, ја поништил настроеноста на Јулијан против христијаните. Лабарумот на Константин Велики повторно станал стандард на војската. Издал указ на толеранција, за тоа дека, додека вежбањето на магиските обреди ќе биде казнето, неговите поданици треба да уживаат целосна слобода на совеста.
Сеедно, во 363 издал наредба антиохиската библиотека да биде запалена, а исто така на 11 септември било наредено тие што се молеле на боговите-предци да бидат смртно казнети. Тој ја проширил истата казна на 23 декември до степен на каква било церемонија (дури и приватна). Јовијан имал голема почит спрема Атанасиј Александриски, кого го сместил на архиерејскиот престол, посакувајќи од него да даде изјава за иднината на православието. Во сириската книжевност Јовијан станал херојот на христијанската романса. Од владеењето на Јовијан сè до петнаесеттиот век христијанството останало владеачка религија кај Западното и Источното Римско Царство, сè до Падот на Цариград во рацете на Турците во 1453.
Владеење
Јовијан го продолжил повлекувањето започнато од Јулијан. Покрај тоа што бил навредуван од Персијците, војската успеала да ги достигне бреговите на Тигар. Таму, длабоко во сасанидската територија, тој бил приморан да бара мир под понижувачки услови. Во замена за неговата безбедност, тој се согласил да се повлече од петте римски провинции источно од Тигар кои биле освоени од Галериј во 298, коишто Диоклецијан ги приложил, така што ќе им биде дозволено на Персијците да го окупираат замокот во Нусајбин, Кастра Маурорум и Сингара. Римјаните исто така ги предале нивните интереси за Ерменското кралство на Персијците. Христијанскиот крал на Ерменија, Аршак II, одлучил да остане неутрален во идните судири меѓу двете империи и бил приморан да оддаде дел од своето кралство на Шапур. Договорот претставувал големо посрамотување и Јовијан брзо ја изгубил неговата слава.
По пристигнувањето во Антиохија, Јовијан одлучил да оди во Цариград за да ја зацврсти неговата политичка положба таму. Додека патувал, бил пронајден мртов на креветот во неговиот шатор во Дадастана, на половина пат помеѓу Анкара и Никеја. Неговата смрт била резултат на предозирање со печурки или пак отровниот јаглерод моноксид од јагленот со кој се греел.
Јовијан бил закопан во Црквата Свети Апостоли во Цариград.
Принцот Каспијан
Принцот Каспијан: Враќањето во Нарнија (Prince Caspian: The Return to Narnia) е фантастичаен роман за млади напишан од страна на К. С. Луис во 1949 и издаден во 1951. Ова е втората книга во серијалот, иако според внатрешната хронологија е четврта.
Ефросина (сопруга на Михаил II)
Ефросина — византиска царица, втора сопруга на царот Михаил II Амориецот.
Принцот Каспијан
Синопсис
По 1300 години Питер, Едмонд, Сузан и Луси се враќаат во Нарнија. Го разгледуваат Кар Паравел разурнат. Така сваќаат дека во Нарниа имало војна, Нарниа паднала во ропство Талмаринците. Тие си ги наоѓаат своите работи. Во меѓувреме Каспијан Х се среќава со старите Нарнијананци и се здружуваат. По некулку дена Питер, Едмонд, Сузан, Луси и нивниот пријател џуџето се среќаваат со Каспијан Х и другите Нарнианци. Тие одат кон камениот замок. Приготвуваат планови како да влезат во замокот на талмаринецот Мираз. Планот се одвива во ноќ. Но, планот не успева. Половина од војската е убиена, а половина се враќа. Меѓувреме Мираз станува Крал на Нарнија и ја испраќа својата војска кај замокот на Старите нарнијанци. Питер за да ја тргне Талмаринската војска од Нарнија го предизвикува Мираз на борба до смрт, а тоа Мираз го прифаќа. Во таа борба победува Питер. Но, Талмаринците не остануваат на зборот приготвуваат измама така започнува некулку часовна борба. Бидејќи Луси ќе биде испратена да оди што подалеку од војното поле налетува на Аслан додека Тамарински војник ја следи. Војната завршува на реката каде што ќе се појави Аслан со Луси. Талмаринските војници се предаваат. Каспијан станува крал, а четворицата се враќаат во нормалнит свет.
Ефросина (сопруга на Михаил II)
Ефросина била ќерка на византискиот цар Константин VI Слепиот и на неговата сопруга Марија Амниска. Ефросина имала една помала сестра по име Ирина. Родителите на Ефросина се разведеле во 795 година, по кое Марија и нејзините две ќерки биле заточени во манастир на Принцовите острови. Константин VI се оженил за љубовницата Теодота.
Ефросина останала во манастирот до 823 година, а во меѓувреме на престолот се качил цар Михаил II Амориецот. Неговата сопруга Текла починала во почетокот на неговото управување и за да ги зацврсти своите позиции во власта, царот решил да се ожени за ќерката на својот претходник Константин VI Слепиот. За таа цел, Ефросина била вратена во царскиот двор како нова царица. Бракот сепак им бил неполоден, односно без наследници. Михаил II починал на 2 октомври 829 година и бил наследен од Теофил, неговиот син од претходниот брак.
Како втора мајка на Теофил, Ефросина имала одредено некое врз шестнадесетгодишниот Теофил. Ефросина го организирал изборот на сопруга за Теофил, повикувајќи девојки во палатата од империјата. Изгледа дека лично царицата ја избрала сопругата на Теофил, Теодора. Набргу потоа поранешната царицата повторно се повлекла во манастир. Теофан Исповедник напишал дека Теофил ја принудил на Ефросина и таа да замине во манастир.
Ефросина се појавува уште двапати во историјата по повторното повлекување во манастир. Откако во Цариград стигнала веста дека Теофил е убиен во битка против Арапите во Мала Азија, оној дел од сенаторите кои биле против царот, сметале дека нема потреба да ја проверат вистинитоста на гласините пред да го одлучат неговиот заменик на престолот. Ефросина, која била против овој политички потег испратила свој претставник да го доведе нејзин син, за да го советува да се врати веднаш во главниот град. Според подоцнежни арапски и сириски извори претставникот го прочитал писмото на Теофил, во кое пишувало: "Византијците кои се вратија, рекоа дека си мртов, и тие сакаа да изберат друг цар; дојди брзо. . "
Ангун
Ангун Cипта Cасми (Anggun Cipta Sasmi; р. 29 април 1974) — индонезиска пејачка која денес живее и работи во Франција. Ја започна својата кариера појавувајќи се на сцената Ancol на возраст од седум, а снимен албум на децата две години подоцна. Под водство на музичари ан натоно, Ангун го сними својот прв студиски албум во Индонезија, со насловDunia Aku Punya во 1986 година. Меѓутоа, името на новиот Ангун долета по објавувањето на единствениот наслов "Dream" во 1989 година. На многу рана возраст Ангун успеа да стигнат до врвот на својата популарност како пејач камен во Индонезија со награда таа доби "Најпопуларни Индонезиски Уметникот 1990-1991".
Во 1994 година, Ангун одлучи да ја напушти Индонезија и реализација на неговиот сон да стане меѓународен уметник. Со помош на Ерик Benzi, еден од главните производител на Франција, во 1997 година, Ангун успешно го издава својот прв меѓународен албум со наслов снег на Сахара во 33 земји низ целиот свет, вклучувајќи го и САД е глобален музика Мека. Од тогаш Ангун има произведено пет меѓународни албуми беа снимени во мулти-јазици, особено на англиски и француски. Покрај тоа, тој има снимено соработки со многу странски уметници, вклучувајќи ги Хулио Иглесијас, Питер Габриел и Pras Мишел на групата на Fugees. Ангун исто така, се пее директно со Брајан Адамс, Селин Дион, Шарл Азнавур, Дејвид Фостер, и други светски музичари.
Рингстед
Природни услови
Рингстед се наоѓа во источниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот е оддалечен само 65 километри југозападно. Положбата на градот е поволна, на главниот прилаз до главниот град на Данска, па затоа градот забрзано се развива во последните неколку децении.
Релјеф: Градот Рингстед се наоѓа во средишниот дел на данскиот остров Зеланд. Градкосто подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на средиштето на градот се движи помеѓу 35-50 метри.
Клима: Климата во Рингстед е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.
Води: Рингстед се формирал во внатрешноста, без непосреден допир со поголеми водени површини. Во рамките на градот постојат неколку многу мали езера.
Историја
И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.
Последните децении Рингстед станал важна сообраќајна точка помеѓу Копенхаген и останатиот дел од Данска, па затоа почнал брзо да се развива од поголемиот број градови со слична големина во Данска.
Население
Етнички состав: Населението на Рингстед до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.
Надворешни врски
Ringsted kommuna Ringsted Ringsted Ringsted (Denemarken) Ringsted
Стефан Константинов
Стефан Константинов (роден на во ) е бугарски лекар,  политичар и министер за здравство на Бугарија во периодот од 6 октомври 2010 до 15 март 2012.
Во 1989 година завршил на Медицинскиот факултет во Софија, а во 1995 станал акушер-гинеколог. Работел во Тунис. Во периодот од 2005-2008 бил секретар во Бугарскиот лекарски сојуз. Во 2010 станал министер за здравство.
Вукосава Марјановиќ Томиќ
Вукосава Марјановиќ Томиќ била српска хемичарка и првата жена од Србија која станала доктор на науки.
Потекло
Семејството Марјановиќ потекнувало од Ниш, а се преселило во Белград околу 1770 година. Најпрвин живееле на Топчидер, а кога започнала изградбата на црквата и конаците во тој крај, се преселиле на територијата на Палилула.
Биографија
Родена била во Белград, на 23 јануари 1887 година. Нејзиното семејство живеело во Палилула, во близина на денешниот парк Тасмајдан. Имала три сестри и еден брат. По основното образование завршила женска гимназија, која била во ранг на гимназија. По смртта на родителите, по полнолетството, се здобила со дел од наследството кое го користела за да студира органска хемија на Природно-математичкиот факултет во Женева. Титулата доктор на науки ја стекнала во 1913 година.
По одбраната на докторатот, веднаш се вратила во Белград, каде што работела во Државната хемиска лабораторија до почетокот на Првата светска војна во 1914 година. За време на војната таа го дала својот придонес правејќи лекови и преврзувајќи ги ранетите. Кога завршила војната, таа кратко време работела во Царинската лабораторија на Сава. Таму го запознала својот иден сопруг Душан Томиќ, првиот технолошки инженер, професор на Техничкиот факултет во Белград. По бракот во 1921 година решила да престане да работи и да му се посвети на семејството. Својата одлука ја објаснува со тоа дека на вработената и било малку платено.
За време на Втората светска војна нивниот имот бил узурпиран од Германците, а по војната од комунистите. Со текот на времето, дел од имотот бил вратен на семејството, но никогаш во онаа мерка што бил пред војната. Душан бил приведен и пуштен на интервенција на еден од лекарите на Броз. Починал во 1947 година како резултат на казна затвор. Таа била мажена за Душан и имале два сина.
Таа починала на 25 јуни 1979 година на мозочен удар.
Храмот на победата (Химера)
Храмот на победата (грчки Никē ) е грчки храм во античкиот град Химера кој што е лоциран во археолошката област Термини Имерезе, во градот Палермо во Сицилија, во јужна Италија.
Развод
Развод (или распаѓање на бракот), конечниот престанок на брачниот сојуз, поништување на законските обврски и одговорности на бракот и укинување на брачниот договор помеѓу брачните другари (различно од поништување, со што се прогласува бракот за ништовен и неважечки). Законите за развод значително се разликуваат во целиот свет, но во повеќето држави потребно е одобрение од судот или од друг орган во судски процес. Правниот процес на развод може да вклучи и проблеми со алиментација (брачна поддршка), старателство над деца, издршка на дете, поделба на имот и распределба на долг. Во повеќе земји моногамијата е определена со закон, па така разводот дозволува секој од брачните партнери да се ожени со друг; каде што полигинијата е легална а полиандријата не, разводот дозволува жената да стапи во брак со нов маж.
Како и секоја поголема промена во животот, разводот може да биде стресно искуство. Тоа влијае на финансиите, заедничката спогодба, апаратите за домаќинство, распоредот итн. Ако семејството вклучува и деца, тогаш тие би можеле да бидат длабоко погодени.
Храмот на победата (Химера)
Опис
Храмот постои помеѓу 480 и 470 п.н.е. и е идентификуван со храмот изграден по наредба на тиранинот Гелон од Сиракуза. Тој командувал со грчката коалиција која ги поразила картагинските инвазивни сили во битката кај Химера во 480 п.н.е.
Развод
Уште од 1970-те години, голем број на земји законски го признаваат разводот, вклучувајќи ја Италија (1970 година), Португалија (1975 година), Шпанија (1981 година), Ирска (1996 година) и Малта (2011 година). Денеска, единствените земји кои не го признаваат разводот се Филипините (иако муслиманите имааат право да се разведат) и Ватикан, црковна држава, која нема постапка за развод.
Храмот на победата (Химера)
Опис
Веројатно била посветена на Атина, зградата била изгорена и уништена, најверојатно во 409 п.н.е. кога Картагинците го зазеле градот Химера.
Развод
,,Разведување нечии родители” е термин, кој некогаш се користи кога се зборува за еманципација на малолетници.
Западно право
Разводот како општествена појава е важна тема за истражување во социологијата. Во повеќе развиени земји, стапката на развод значително се зголемува во текот на дваесеттиот век. САД, Австралија, Германија, Нов Зеланд, Скандинавија и Велика Британија, се наоѓаат меѓу нациите во кои разводот станува секојдневие. Иако законите за развод се разликуваат меѓу судските надлежности, постојат два основни пристапи на разводот: развод кој се заснова на вина и развод кој не се заснова на вина. Меѓутоа, иако во некои правни системи не се бара едната страна да ја потврди вината на партнерот, судот сè уште може да го земе предвид однесувањето на двете страни, кога се дели имотот, долговите, старателството, плановите за грижа и поддршка. Во некои земји и региони, едниот сопружник може да биде принуден да плаќа такса за адвокатот на другиот сопружник.
Видови на развод
И покрај ова, во некои земји (или пак држави во САД), судовите поретко ги применуваат принципите на вина, но може доброволно да ја држат едната страна одговорна за прекршување на повереничките должности на брачниот другар (пр. дел 720 од Законикот за семејство и дел 1100 од Законикот за семејство на Калифорнија).
Во повеќето судски надлежности, разводот мора да го потврди ( или наложи судија) судот за да стапи на сила. Условите на развод, обично ги одредуваат судовите, иако во нив може да се вклучат и предбрачните, како и договорите после бракот, или едноставно да ги одобрува условите за коишто брачните другари се во согласност (оваа не е случај во САД, каде што договорите, поврзани со бракот мора да бидат предадени во писмена форма за да можат да се спроведат). Доколку не постои договор, оспорениот развод би можел да биде стресен за брачните другари. Во случај на оспорен развод, се бара еден од неколкуте проблеми, да го ислуша судијата на судењето- ова е многу поскапо, а и двете страни ќе треба да платат за изгубеното време на адвокатот и за неговата подготовка. Неодамна се појавил помалку непријателскиот пристап до спогодбите за развод, како што е посредничката и заедничка спогодба, кои преговараат за заедничко и прифатливо решение за конфликтите. Овој принцип во САД се нарекува ‘Алтернативно решение за спорот’ и продолжува да се здобива со популарност.
Во некои други земји, кога сопружниците се согласуваат на развод и на нивните услови, истиот може да се утврди од страна на неутрален административен субјект. Резултатот од разводот е тоа што, двете страни се слободни повторно да стапат во брак.
Развод кој се заснова на вина
Пред крајот на 1960 година, речиси сите земји во кои е дозволен разводот барале доказ од едниот брачен другар, дека другиот извршил акт кој не е во согласност со бракот. Ова се нарекува ,,основа’’ за развод (популарно наречено ,,вина’’) и претставувал единствениот начин да се прекине бракот. Повеќето судски надлежности низ светот сè уште го бараат овој доказ за вина. Во САД, разводот кој не се заснова на вина во сите 50 земји, што е случај и во Австралија, Нов Зеланд, Канада и други западни земји.
Разводите кои се засноваат на вина можат да се оспорат; проценката на прекршочните дела вклучува обвинувања за заговор од страна на брачните другари (соработуваат заедно за да го добијат разводот) или простување (одобрување на делото), премолчување (наведување некого во извршување на делото) или провокација од другиот брачен другар. Оспорените разводи кои се засноваат на вина може да се скапи и обично не се практични како повеќето одобрени разводи. Споредбената праведност е доктрина која се користи за да определи кој брачен другар носи повеќе вина, во случај кога двајцата брачни другари се виновни за прекршување.
Основите за развод кои би можел еден од брачните другари да ги истакне и треба да ги докаже вклучуваат ,,напуштање”, ,,одрекување”, ,,суровост” или ,,прељуба.”
Барањето за потврда на основата за развод се изменува (и повлекува) со одредбите на статутот за разводот кој не се заснова на вина, којшто станува популарен во Велика Британија, Австралија, САД, Канада, Јужна Африка и Нов Зеланд во периодот од крајот на 1960- тите години па сè до почетокот 1970- тите години. Според судските надлежности за разводи кои не се засновани на вина, едноставното, општо тврдење за ,,ненадминливите разлики” или ,,неповратното распаѓање” во однос на бракот, доволно е за да се стави крај на бракот.
Развод кој не се заснова на вина
Некои западни судски надлежности немаат систем за развод кој не се заснова на вина, којшто не бара обвинување или доказ за вина од ниту еден брачен другар. Најоскудните тврдења се доволни. На пример, во земјите кои бараат ,,неповратно распаѓање”, самото тврдење дека бракот се распаднал го задоволува судскиот службеник. Во други, пак, судски надлежности кои бараат непремостливи разлики, самото тврдење дека бракот е непоправлив поради овие разлики, е доволно за да се одобри разводот. Судовите нема да бараат факти. ,,Да” е доволно, дури и ако другиот брачен другар жестоко се спротивставува.
Барањето може да го направи едниот или двата брачни другари заедно.
Во оние судски надлежности коишто го усвојуваат принципот на разводот кој не се заснова на вина во постапките за развод, некои од судовите сè уште ги земаат предвид, однесувањето на брачните другари при поделбата на името, долговите, старателството и дополнителните факти кои  речиси секогаш имаат значителна вредност при погрешните постапки. При случаите за доделување на старателство, судовите може да ги земаат предвид факторите, кои се појавуваат како проблеми врз основа на вина, но навистина се поврзани со заштитата на детето или децата. Тие може да ги вклучат, но не и да се ограничат на злоупотребата од страна на едниот или двата родители, историјата на насилството, суровост, нестабилност, занемарување или загрозеност.
Развод со забрзана постапка
Разводот со забрзана постапка (или едноставен) развод, достапен во некои судски надлежности, се користи кога сопружниците исполнуваат одредени барања или кога може да се договарат за клучните прашања однапред.
Клучни фактори: • Краток брак (помалку од 5 години) • Брак без деца (или во некои држави, кога брачните другари го решиле старателството и ја одредиле алиментацијата за децата од бракот) • Минимален или никаков имот (без хипотека) • Брачниот имот е под прагот (околу 35.000 долари, не вклучувајќи возила) • Личниот имот на сопружниците е под прагот (обично исто како брачниот имот)
Неоспорни разводи
Се проценува дека повеќе од 95 % од разводите во САД се ,,неоспорни”, затоа што и двата брачни другари се во можност да се договорат ( независно со или без адвокати/ посредници/ заеднички советници) за имотот, децата и прашањата за издржувањето. Кога брачните другари можат да се договорат и да се појават на судот со фер и правичен договор, одобрувањето за разводот е речиси загарантиран. Доколку двете страни не можат да постигнат договор, бараат од судот да одлучи како да го подели имотот и кому да го додели старателството на нивните деца. Иако ова може да биде потребно, судовите претпочитат брачните другари да постигнат договор пред да се појават пред судот.
Заеднички постигнатиот развод и разводот со посредство на преговарачи, се сметаат за неоспорни.
Развод на заедничко барање
Разводот на заедничко барање е метод при кој паровите кои се разведуваат постигнуваат договор за проблемите при разводот. При овој развод, брачните другари доаѓаат до заедно решение со помошта на адвокати кои се обучени за процесот на разводот на заедничко барање и за посредување, па често со помошта на неутрален финансиски специјалист и/ или инструктори за развој. Брачните другари се овластени да ги направат своите одлуки основани врз сопствените потреби и интереси, но со целосна информација и целосна професионална поддршка. Откако разводот на заедничко барање започнува, адвокатите се исклучуваат од претставување на брачните другари во оспорената законска постапка, заедничкиот законски процес би требало да заврши предвреме.
Никој од професионалниот тим кој се задржува во процесот на соработка не може да биде изнесен пред суд. Во суштина, тие ја имаат истата заштита како и во посредништвото. Постојат два исклучоци: 1) Секоја писмена изјава под заклетва во текот на соработката и документацијата за сведоштвата го потврдуваат истото и 2) Секоја времена спогодба која се прави или се отпишува во текот на соработката или преписката во врска со нив. Брачните другари, под контрола на времето подготвени се да соработуваат. На некои луѓе потребно им е многу време да го завршат процесот, додека на други им се потребни само неколку состаноци за да најдат решение. Заедничките адвокати нудат строго организиран модел со состаноци, закажани две недели однапред и избор на точки на кои ќе се дискутира, распределени уште пред потпишувањето како и сè повеќето незавршени процеси, за кои одлучуваат самите клиенти.
Развод преку посредништво
Разводот преку посредници е можно решение на традиционалната разводна судска постапка. Во сесијата на развод преку посредници, посредникот ја олеснува дискусијата помеѓу двајцата брачни другари, преку комуникација и обезбедување информации и предлози за решавање на разликите. На крајот на процесот на посредство, одделните страни вообичаено го развиваат прилагодениот договор за развод кој може да биде изнесен пред суд. Сесиите за посредство можат да ги вклучат и адвокатите на брачните другари, неутрален адвокат или пак, посредник- адвокат кој би можел да ги информира и двете страни за нивните законски права, но не обезбедува совет на ниедна страна или може да се спроведе со помошта на посредникот кој ја олеснува и ја изменува постапката, без воопшто адвокатите да бидат присутни. Посредниците во разводот можеби се адвокати кои имаат искуство со случаи на развод, или пак тие би можеле да бидат професионални посредници, кои не се адвокати, но имаат обука конкретно во областа на семејни судски прашања. Разводот преку посредништво може значително да биде поевтин од судските постапки, и на финансиски и на емоционален план. Стапката на почитување на посредничките договори е многу повисока, за разлика од онаа за почитување на судските наредби.
Полигамија и развод
Полигинија е значаен структурен фактор, кој го регулира разводот во земјите каде што ова е дозволено. Литл- ту- ноу анализата се извршува за да ја објасни експлицитно врската меѓу брачната нестабилност и полигинијата, која води до развод. Зачестеноста на разводите во полигиниските бракови расте, во однос на моногамните врски. Во рамките на полигиниските заедници, разликите во брачната стабилност се случуваат со женската наредба. Постојат 3 главни механизми преку кои полигинијата влијае на разводот: економска воздржаност, сексуално задоволство и немањето на деца. Многу жени ја избегнуваат економската возржаност со разведување од нивниот брачен другар, кога ним им се дозволува да го покренат барањето за развод.
Последици од разводот
Некои од последиците коишто се поврзани со разводот ги вклучуваат проблемите со однесувањето, академските и психолошките проблеми. Иако, ова не може секогаш да биде вистина, студиите укажуваат на тоа дека поверојатно е децата од разведени семејства да доживеат проблеми во однесувањето, отколку оние од неразведените семејства.
Разводот и односите
Истражувањето направено на Универзитетот во Северен Илиноис за студиите за семејство и дете укажуваат дека разводот може да има позитивно влијание на семејствата поради помалиот број на конфликти во домот. Сепак, постојат многу случаи во кои односот родител- дете може да настрада во текот на разводот. Многупати финансиската поддршка се губи кога возрасен човек минува низ развод. За да ја задржи финансиската стабилност, тој е обврзан да работи дополнителна работа. Во спротивно, ова може да доведе до негативен однос помеѓу родителот и детето. Односот, исто така може да настрада поради недостигот на внимание кон детето, како и минимален родителски надзор. Освен тоа, студиите покажуваат дека вештините на родителите се намалуваат по разводот; сепак, овој резултат е само привремена промена. ,,Повеќето истражувања покажуваат дека неурамнотеженоста, вклучувајќи ги и намалените родителски вештини, се јавува во годината што следи по разводот, но по две години од разводот се случува повторно стабилизирање и родителските вештини се подобруваат”.
Во една студија, спроведена од Американската психолошко здружение на преселувањето на родителите после разводот, истражувачите откриле дека овој потег има долгорочно влијание врз децата. Во првата студија за влијанијата од преселувањето на родителите кое се поврзува со благосостојбата на нивните деца после разводот, направена меѓу 2.000 студенти, истражувачите наишле на големи разлики. Во разведените семејства каде што едниот родител се преселил, студентите добиваат помала финансиска поддршка од нивните родители, во споредба со разведените семејства каде ниту еден родител не се преселил. Овие наоди исто така имплицираат и други негативни резултати за овие студенти, како што е поголемата вознемиреност поврзана со разводот и немањето чувство за емоционална поддршка од нивните родители. Иако податоците укажуваат на негативни исходи за овие студенти чиишто родители се преселиле по разводот, не постои истражување кое би можело само по себе да ја докаже општата благосостојба на детето. А, пак, понова студија во списанието за семејна психологија покажува дека родителите кои се преселуваат подалеку од своите деца по разводот, се многу помалку имашливи од оние родители кои остануваат на истата локација.
Разводот и академските достигнувања
Многупати, академските проблеми се поврзуваат со оние деца со еден родител. Студиите покажуваат дека овој проблем може директно да се поврзи со економското влијание на разводот. Разводот може да резултира и со преселување на родителот и децата во некоја област со поголема стапка на сиромаштија и лош образовен систем, и сето тоа да се должи на финансиската борба на еден од родителите.
Влијанието на разводот врз децата
Социолозите имаат мали сознанија за последиците врз децата кои се помали од три или четири години. Децата на возраст од 3- 5 години, го сфаќаат разводот како нивна вина. Постарите деца, искусуваат чувство на лутина, тага и срам.
,,Луѓето мислат дека родителството после разводот е лесно, но во суштина многу е тешко, и како од око, моето искуство е дека колку поинтелигентен е родителот толку потежок е спорот за решавање. Не постои ништо полошо, за повеќето деца, од тоа да нивните родители меѓусебно се уништуваат. Родителите едноставно не ја сфаќаат штетата која им ја нанесуваат на нивните деца, со борбите кои ги водат преку нив. Родителите кои се разделени ретко се однесуваат разумно, иако тие мислат дека го се однесуваат така и дека другата страна постапува неразумно.”- г-дин Николас Скот (претседател на Одделот за семејство при Врховниот суд).
И покрај тоа што родителите немаат намера, ставањето на децата во средината на конфликтот е особено штетно. Примери за ова се: барајќи од децата да пренесуваат пораки меѓу родителите, мачејќи ги децата за активностите на другиот родител, кажувајќи им на децата дека другиот родител не ги сака и навредувајќи го другиот родител пред децата. Сериозната расправија меѓу родителите, може да го зголеми ризикот на децата за проблемите при однесувањето, депресија, дрогирање и зависност, погрешно општествено однесување и слаби академски достигнувања. За среќа, постојат пристапи со кои професионалците за развод можат да им помогнат на родителите да го намалат конфликтот. Опциите вклучуваат посредство, разводи на заедничко барање, семејно советување и родителското координирање.
Како детето ќе го доживее разводот зависи до бројни фактори, како: возраста на детето, присуството на детето во текот на кавгите меѓу родителите, неговиот однос со двајцата родитела, начинот на којшто родителите го преживуваат разводот итн. За некои деца, разводот претставува олеснување, зашто сфаќаат дека тоа е крај на нетрпеливоста меѓу родителите, додека кај други деца разводот предизвикува страв од непознатото. Ефектите на разводот врз детето се поизразени особено во периодите кога детето тргнува на училиште, во случај на смрт на некој член на семејството итн. Сепак, за правилен развој на детето, подобро е родителите да се разведта, отколку тие да живеат во лош брак, исполнет со постојани кавги и со нетрпеливост. Некои истражувања покажуваат дека децата кои растат само со еден родител ги остваруваат истите академски резултати како и децата што растат со двајцата родители.
Децата на разведените родители, понекогаш, во односите со другите деца имаат лоши сеќавања, потиснати емоции и тешкотии во контролата на своето однесување. Како детето го прифаќа разводот зависи и од односот на родителите кон него, зашто детето што се чувствува сакано и прифатено полесно го прифаќа разводот. Во тој поглед, важно е, по раводот, на детето да му се обезбеди контакт со другиот родител. Во постапката на разведување, важно е како тоа ќе му се соопшти на детето, а најдобро е тоа да се направи рационално и смирено, со цел детето да сфати дека тоа е одлука на двајцата родители. Притоа, важно е на детето да му се нагласи дека тоа нема никаква вина за разводот. На детето треба да му се каже со кого ќе продолжи да живее и на кој начин ќе контактира со другиот родител.
Развод меѓу постари лица
Според статијата од ,,Њујорк Тајмс” ( англ. “New York Times”), ,,Повеќето Американци се откажуваат од бракот во 50-тите години и подоцна”, во последните 20 години, стапката на развод се зголемува за 50% кај оние кои се родени во периодот на беби бумот. Сè повеќе возрасни остануваат сами и според анализата на податоците од пописот, спроведени на Универзитетот Боулинг Грин (англ. ,,Bowling Green State University” ) во Охајо, се вели дека бројот на разводи ќе продолжи да расте. На луѓето родени во периодот на беби бумот кои не се во брак, шансите да живеат во сиромаштија се пет пати поголеми, во споредба на оние кои се во брак.
САД
Во просек, првите бракови кои завршуваат со развод траат околу осум години. Од првите бракови, во периодот од 1955 до 1959 година, околу 79% од жените ја прославиле својата 15-та годишнина, во споредба со само 57% од жените кои се омажиле за првпат од 1985 до 1989 година. Просечното време помеѓу разводот и вториот брак, било три и пол години. Во 2009 година, стапката на развод се намалила. Студија од 1995 година, покажува широк спектар на фактори кои се поврзуваат со стапката на развод, вклучувајќи ја зачестеноста на секс, богатството, расата и религиозната посветеност.
Во 2001 година, браковите меѓу луѓето од различни вери имале трипати поголеми шанси да се распаднат, во однос на оние бракови склучени меѓу луѓе од иста вера. Во една студија од 1993 година, членовите на две водечки простестантски религии имале 20% шанси да се разведат во рок од 5 години; на католичката и евангелистичката 33% шанси; на јудаизмот и христијанската религија 40% шанси. Една студија на групата Барна, што спроведува анкети од интерес за христијаните, покажува дека повисоката стапка на развод се поврзува со честата посетеност на црквите. Додека соживотот се поврзува со високата стапка на развод, една студија покажува дека паровите кои се склони на разводи имаат тенденција прво да живеат заедно, па така тој соживот самиот по себе ја зголемува веројатноста за развод. Во Саскачеван, Канада, соживотот на сопружниците се третира идентично како граѓанскиот брак во Судот за семејно право. Успехот во бракот се поврзува со високото образование и подоцнежната возраст. 81% од дипломираните, над 26- годишна возраст, кои стапиле во брак во 1980-тата година, сè  уште биле во брак 20 години подоцна. 65% од дипломираните под 26 години, кои стапиле во брак во 1980-тата година, сè уште биле во брак 20 години подоцна.
Студиите за населението покажуваат дека во 2004 г. и 2008 г., државите со демократски избори имаат ниска стапка на развод, во однос на државите со недемократски избори, можеби затоа што луѓето во демократските држави имаат тенденција да чекаат подолго за да се омажат. Во 2009 година, 2,9% од возрасните на возраст од 35-39 години без диплома се развеле, во споредба со 1,6% со високо образование. Извештајот од Националниот центар за статистика за здравјето, покажува дека од 1975 г. до 1988 г. во САД, во семејствата со деца, сопругите поднеле барање за развод во приближно две- третини од случаите. Во 1975 година, 71,4% од случаите биле покренати од жените, а во 1988 година, 65% од случаите. Се проценува дека повеќе од 95% од разводите во САД се ,,неспорни”, затоа што двајцата брачни другари се способни да дојдат до договор без расправа (со или без адвокати/ посредници/ заеднички советници) за имотот, децата и прашањата околу издржувањето.
Студијата на Џенифер Л. Братер и Розалин Б. Кинг од 2008 година, спроведена во име на Информативен центар за образовни ресурси истражува дали преминувањето преку расните граници го зголемува ризикот од развод. Користејќки го Националното истражување за проширување на семејството од 2002 година (циклус VI), се споредувала веројатноста за развод кај парови од различни раси и онаа кај парови од иста раса. Споредбата кај брачните другари открива дека, генерално, меѓурасните двојки имаат повисока стапка на развод, особено за оние кои стапиле во брак во текот на доцните 1980-ти години. Авторите откриваат дека родот има значајна улога во динамиката на меѓурасниот развод: Според прилагодените модели кои предвидуваат развод на 10-тата година од бракот, меѓурасните бракови, воедно и најранливи вклучуваат бели жени и мажите кои не се белци ( со исклучок на белите жени/ мажите Хиспанци), во однос на двојките, во кои и двата партнери се белци. Браковите на бела сопруга и маж црнец, се двапати поверојатни дека ќе се распаднат до 10- тата година од бракот, во споредба со двојките каде и двајцата партнери се белци, додека браковите на бела жена со маж, Азиец се 59% поверојатни дека ќе завршат со развод во однос на заедниците со двајца белци. Спротивно на тоа, двојките каде мажите се белци а жените не, покажажуваат или многу мала или никаква разлика во стапката на развод. Браковите на жена, Азијка и белец, покажуваат само 4% поголема веројатност за развод до 10- тата година од бракот, во однос на двојките каде и двата партнери се белци. Во случајот со брак на црнка со белец, разводот до 10- тата година од бракот е со 44% помала веројатност, во однос на заедниците со двајца белци. Мешаните бракови, кои не ја преминале расната граница, што било случај со двојките од бела жена и Хиспанец, покажуваат статистички слични веројатности за развод како кај браковите каде и двата партнери се белци.
Студија од 2011 година, покажува дека 1% пораст на стапката за невработеност се поврзува со намалувањето на стапката на развод од 1%, веројатно затоа што повеќе луѓе биле финансиски способни да си ги дозволат правни постапки.
Автралија
Во Австралија, речиси секој трет брак завршува со развод. По достигнувањето на врвот со стапката на разводи, со 2,7 на 1000 жители во 2001 година, австралиската стапка се намалила на 2,3 на 1000 жители во 2007 година.
Јапонија
Во Јапонија, разводите имале општ тренд на накачување од 1960-тите до 2002 година, кога тие го достигнале врвот со 290. 000 разводи. Оттогаш, и бројот и стапката на разводите континуирано се намалува, во текот на шест години. Во 2010 година, бројот на разводите изнесува 251.000, а стапката на разводите 1,99 ( на 1.000 жители).
Развод на истополови бракови (САД)
Некои земји дозволуваат истополови бракови. Законот за истополови двојки во САД сè уште се оформува и помалку од јасно е, како ваков вид на зедници може да бидат легално распуштени во друга земја. На пример, доколку истополовата двојка склучува брак во држава каде се признати геј браковите, но се враќа да живее во држава каде не се, тие би можеле да се најдат во ситуација каде што нивната држава, која не сакала да ја признае нивната заедница сега не им овозможува ни развод. Покрај тоа, поделбата на финансиските средства на двојката може да се покаже како тешко, како и одредувањето кој од сопружниците ќе го има старателството над децата.
Правата на сопружниците за старателството над децата
По раскинувањето на истополовите бракови, остануваат правните прашања околу правата на сопружниците, за старателството над биолошките деца на нивните брачни другари. Нерешени правни прашања изобилуваат во оваа област.
Политиката на старателството над децата, вклучува неколку упатства кои одредуваат со кого ќе живее детето после разводот, колку време е определено при ситуации на заедничко старателство и правата за посети. Најчестото упатство кое се применува при доделување на старателството е стандардот ,,најдобрите интереси за детето”, кој ги зема предвид параметрите на родителите и децата, интеракциите меѓу родителите и децата, прилагодувањето на децата и менталното и физичкото здравје на членовите на семејството.
Истополовиот развод во државата што не го признава истополовиот брак
Откако истополовите бракови не се признаени во повеќе земји, двојките кои се венчани во држави каде истите се признаваат, ќе се најдат во состојба да бидат исклучени од можноста да се разведат во државата во која живеат. Кога се случува ова, ќе останат неодговорени правните прашања како што и законите на државата ќе се применуваат за да ги утврдат правата на секој од разведените партнери. Покрај тоа, посебни проблеми ќе им се појават кога истополовите двојки не можат да се разведат во држави каде се признаваат истополовите бракови зошто не се жители на такви држави.
Грчко- римската култура
Античките Атињани либерално дозволувале развод, но лицето кое бара развод морало да поднесе барање до судијата, па потоа судијата утврдувал  дали дадените причини се доволни за развод.
Разводот, бил реткост во почетокот на римската култура, но како нивната империја се зголемила, стекнала моќ и авторитет, римското граѓанско право ја прифатило максимата "matrimonia debent Esse libera" (,,бракови треба да бидат слободни"), па или маж или жена може да се откаже од бракот по волја. Иако граѓанските власти ретко имале интервенции за разводи, социјалните и семејните совети  гарантирале дека разводот се случил само по сериозни набљудувања. Христијанските цареви Константин и Теодосиј го забраниле разводот, но тоа било променето од страна на Јустинијан во шестиот век.
Средновековна Европа
Иако разводот, како што е познато денес, главно бил забранет по десеттиот век, разделувањето на мажот и жената  и поништување на бракот биле добро познати. Она што денес се нарекува ,,посебно одржување" (или ,,законска разделување") се нарекувало " divorce Менса et thoro" (,,развод од креветот-и-одбор"). На мажот и жената  коишто биле разведени, им било забрането да живеат заедно, иако нивната брачна врска не била целосно прекината. Граѓанските судови немале власт над бракот  или разводот. Основата  за поништување се утврдувала од страна на црковниот авторитет и се пирименувала во црковните судови. ,,Во случај на конечен развод, бракот се прогласува за ништовен, како да бил незаконски уште од почетокот (лат.“ab initio).” Црквата сметала  дека светата тајна на бракот создава една личност со две, неразделни една од друга : ,,Со стапување во брак, мажот и жената се едно лице за законот: тоа е, самото битие на правно постоење на жената е суспендирано за време на бракот, или барем е приклучено и консолидирано  во онаа на сопругот,  под чие крило, заштита и покритие, таа врши се. ,,Бидејќи мажот и жената стануваат едно лице во бракот, кое единство може да се поништи само ако страните на неисправен начин влегле во брак на бракот.
Секуларизацијата во Европа и САД
По преродбата, бракот почнал да се смета за граѓански договор во не-католичките региони, и врз таа основа цивилните власти постепено ја добиваат нивната моќ на декретот "divortium на vinculo matrimonii", или "развод од сите обврзници на брак". Бидејќи не постоеле претседатели да ги дефинираат околностите под кои бракот може да биде распуштен, граѓански судови во голема мера се потпирале на претходните определби на црковните судови и слободно усвоените барања, утврдени од тие судови. Кога граѓанските судови ја презеле власта да ги распуштаат браковите, судовите добро ги толкувале околностите под кои тие ќе го дадат развод и имале предвид разводот да биде во спротивност на јавната политика. Бидејќи развод се сметал за спротивен на јавниот интерес, граѓански судови одбивале  да даваат развод ако доказите откривале какво било навестување за соучесништво меѓу мажот и жената да се разведат, или ако тие се обидувале да создадат основа за развод. Разводот се одобрувал, само затоа што едната страна во бракот ја прекршил светата завет на ,,невиниот брачен другар". Доколку и мажот и жената биле виновни ,,ниеден од нив не можел да избега од границите на бракот”. На крајот, идејата дека бракот може да се растури во случаи кога еден од брачните другари го прекршил светиот завет, постепено дозволила проширување на основата врз која разводот може да биде доделен, од основите кои постоеле во времето на бракот па сè до основите после него, но кои го претставиле насилството на тој свет завет, како што е напуштањето, прељубата или ,,екстремната суровост”.