cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2698
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2698 се споменува и како MCG 0-23-12, CGCG 5-30.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Религија во Уганда
Ислам
Во извештајот од јули 2016 година, поранешниот имам го изгубил своето семејство, дом и бизнис откако неговото семејство и роднини дознале дека станал христијанин. Тој избегал откако ги слушнал нивните планови за негово убиство.
NGC 2698
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2698 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 2698 има привидни димензии од 1,5' х 0,5'.
Религија во Уганда
Хиндуизам
Хиндуизмот во Уганда пристигнал кога колонијалната Британска Империја довела хиндуистички верници заедно со другите индиски работници во своите источноафрикански колонии кон крајот на 19 и почетокот на 20 век. Оваа имиграција во Уганда требало да помогне во изградбата на железничката пруга Кенија-Уганда која ги поврзува делови од Уганда и Кенија. Најголемото заминување на Хиндустите од Уганда се случило кога генералот Иди Амин ги протерал и им ги конфискувал нивните имоти во 1972 година
Покрај градењето на големи инфраструктурни проекти, Хиндусите биле дел од глобалното движење на работници во делови од Британската Источна Африка, со цел да им помогнат на британската влада да воспостави услуги, малопродажни пазари и административна поддршка. . Британците поканиле индиски работници бидејќи локалната квалификувана работна сила била недостапна. На врвот на инфраструктурните проекти во Уганда-Кенија, од Индија биле донесени 32.000 луѓе. Речиси 2.500 работници загинале поради тешки и небезбедни работни услови за време на овие проекти. По завршувањето на проектот, речиси 70% од работниците се вратиле во Индија, додека околу 6.000 биле апсорбирани во други британски операции, како што се малопродажбата и администрацијата.
NGC 2698
Други поделби
Проучување на NGC 2698 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25067. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Религија во Уганда
Бахајство
Бахајството во Уганда започнало да расте во 1951 година, а четири години подоцна во земјата веќе имало 500 верници на 80 локации, вклучувајќи 13 локални духовни собранија. Во време на владеењето на Иди Амин, бахајството било забрането а Енох Олинга заедно со неговот семејство биле убиени. Денес, заедницата продолжува да расте, иако процентот на населението опфаќа од 19.000 на 105.000.
1386
1386 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1386 година од новата ера, 386. од вториот милениум, 86. од XIV век и седма од 1380-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6894 и 6895 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6136 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5146 и 5147 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2139.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1386 година се протега во 4022 и 4023, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4082 и 4083 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1929. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 787 и 788 исламска година.
Хајделберг
Хајделберг (Heidelberg) — град во југозападниот дел на Германија. Петтиот најголем град во покраината Баден-Виртемберг по Штутгарт, Манхајм, Карлсруе и Фрајбург во Брајсгау, Хајделберг е дел од густо населената метрополитенска област Рајна-Некар. Во 2009, над 145.000 луѓе живееле во градот. Хајделберг се наоѓа на реката Некар во длабоката долина во Оденвалд.
Поранешната резиденција на Изборното кнежевство Пфалц во Хајделберг е седиште на Хајделбершкиот универзитет, добро познат надвор од границите на Германија. Хајделберг е популарна туристичко одредиште поради неговиот романескнен и живописен градски пејзаж, вклучувајќи го Хајделбершкиот замок и барокниот Стар Град. Американската војска имаат воена база во Хајделберг од 1951.
Географија
Хајделберг е во долината на Рајна, главно на левиот брег на долниот дел на реката Некар, и се граничи со планините Königsstuhl (568 м) и Gaisberg (375 м). Реката Некар тече во правец исток-запад. На десниот брег на реката, се издига планината Хајлигенберг (445 м). Реката Некар се влева во реката Рајна приближно 22 километри северозападно од Манхајм. Селата припоени во текот на 20-от век ја достигаат долината на Некар долж Bergstraße, пат кој се наоѓа долж ридовите Оденвалд.
Хајделберг е на европската патека за пешачење Е1 (Шведска-Умбрија).
Флора и фауна
Бидејќи Хајделберг е еден од најтоплите регионо во Германија, растенијата се нетични за средноевропската клима, вклучувајќи бадеми и смокви; исто така има и маслинки во Gaisbergstraße. Долж Philosophenweg (Патека на филозофите) на спротивната страна на Стариот град, лозарството беше обновена во 2000.
Постои диво население на африканскиот папагал мал александар, и дива популација на сибирски лебеди, кои може да се видат главно на островите во реката Некар близу Бергхајм, округ на Хајделберг.
Административна структура
Хајделберг е урбан округ во рамките на административниот округ Карлсруе. Руралниот округ Рајна-Некар-Крајс го опкружува и има седиште во градот, иако градот не е дел од округот. Хајделберг е дел од метрополитенската област Рајна-Некар, често нарекувана како Триаголник Рајна-Некар. Оваа област се состои од јужните делови на покраината Хесен, јужниот дел од покраината Рајнска област-Пфалц, урбаните окрузи Манхајм и Хајделберг и јужните општини на Рајна-Некар-Крајс. Триаголникот Рајна-Некар станал европска метрополитенска област во 2005.
Хајделберг се состои од 14 окрузи распоредени во 6 сектори на градот. Во средината, се Altstadt (Стариот град), Бергхајм и Вестштат („Weststadt“); на север, Нојенхајм и Хандшусхајм; на исток, Цигелхаузен и Шлирбах; на југ, Зидштат, Рорбах, Емертсгрунд и Боксберг; на југозапад, Кирххајм; на запад, Пфафенгрунд и Виблинген. Новиот градски округ, именуван привремено како Bahnstadt (Банштат), е планиран на дел од Вестштат и Виблинген. Новиот округ ќе има околу 5.000-6.000 жители и вработување за 7.000.
Меѓународни односи
Хајделберг одржува партнерски врски („Städtepartnerschaft“) со следниве градови:
Костерски Острови
Костерските Острови (шведски: Kosteröarna) сместени 10км западно од Штромштад, Шведска, се состои од архипелаг околу двата најголеми острови, Јужен Костер и Северен Костер. Јужен Костер има површина од 8км2 и Северен Костер површина од 4км2. Пејзажот, во кој доминира мазната подлога, сведочи за вулканска активност и последователно ладење поради леденото доба. Карпестото крајбрежје е скршено од многу песочни плажи, најголемата од нив е Килесанд на источната страна на Јужен Костер со поглед на Костер Фјорд длабок 200 метри.
Заедници
Јужен и Северен Костер се заедници со постојано население од околу 340 жители. Има училиште, спортска сала, продавници, цркви и галерии каде се изложени ракотворби и уметности. И земјоделството и риболовот се важни, и веќе во текот на 1600-тите години Костер извезувал јастог во Холандија. Постојат неколку мали пристаништа, популарни кај морнарите и од близу и од далеку. Собите можат да се изнајмат во хотелот Екенес или од приватни домови или кабини. Исто така, има кампување на Северен Костер.
Ферибот со електричен погон постојано сообраќа меѓу двата острови, на растојание од 58 метри. Додека се движите кон внатрешноста, земјоделското земјиште, шумата и богатата вегетација стануваат очигледни и има многу патеки. Јужен Костер има мрежа од патишта и патеки, кои можат да се истражат со велосипед или со мали барови за голф, и двете може да се изнајмат. На Северен Костер исто така е можно да се изнајмат мали чамци. Ограничувањата во врска со правото на пристап, Алемансретерн, забрануваат отворен оган и кампување е дозволено само на одреден камп. Приватни автомобили не се дозволени.
Туризам на островите
Костер е добро воспоставена и популарна туристичка дестинација, привлекувајќи дури 90.000 туристи секоја година, познат по тоа што е едно од најсончевите места во Шведска што нуди можности за капење. Во текот на летото има различни настани и активности, како што се музички фестивал, трка со скуша и патувања до колониите на фоки. Неколку пабови и ресторани нудат разновидно мени, често базирано на морска храна од локален рибар, како што се ракчиња, остриги, ракови, ракови и јастози.
Врските со копното се добри со шеснаесет поаѓања со ферибот дневно од Штрмштад, премин од околу 45 минути. Приватни автомобили може да се паркираат на паркингот, веднаш надвор од центарот на Штрамштад, од каде автобусите возат бесплатно до плоштадот на пристаништето.
Боцкокрила калуѓерка
Дистрибуција
Боцкокрила калуѓерка се размножува околу источното Средоземје и во широк појас од потсахарска западна Африка до Арабија. Грчките и турските одгледувачи се преселници, но другите популации се резидентни. Видот се намалува во својот северен опсег, но го има во изобилство во поголемиот дел од тропска Африка, а се гледа во речиси секое мочуришно живеалиште во неговиот опсег. Ова птица е една од видовите за кои се применува Договорот за зачувување на африканско-евроазиските водни птици преселници.
Опис
Овие се впечатливи и непогрешливи птици. Тие се средноголеми со црна круна, граден кош, лента на предната страна и опашка. Лицето, остатокот од вратот и стомакот се бели, а крилјата и грбот се светло кафени. Нозете се црни. Неговиот впечатлив изглед е дополнет со неговата бучна природа, со гласен повик.
Екологија и поведение
Овој вид претпочита мочуришта и слични слатководни живеалишта. Се хранат со инсекти и други безрбетници, кои ги собираат од земја.
Снесува четири жолтеникави јајца. Познато е дека птицата понекогаш ги користи канџите за напад на животни и, ретко, луѓе, кои премногу се доближуваат до изложените потомци на птиците.
Наводна симбиоза за чистење
Хенри Шерен ја идентификувал „птицата со крилја со млазови“ како птицата „трохилус“ за која грчкиот историчар Херодот рекол дека е вклучена во она што сега би се нарекло симбиоза за чистење со нилски крокодил. Сепак, не постои сигурен доказ дека овој или кој било друг вид всушност има таква врска.
Викторија Лоба
Викторија Лоба (Виктория Лоба, р., во Таганрог) — македонска пејачка.
Животопис
Викторија Лоба е родена во Таганрог, Ростовска област, Русија на 17 октомври 1988 година. Подоцна, на свои 8 години, со семејството се преселува во Скопје. Таа е присутна на музичка сцена и ТВ станиците во Македонија уште од најмалата возраст. Во музичките води влегува во 2003 година кога ја претставуваше Македонија на Детската Евровизија во дует со Марија Арсовска и песната „Ти не ме познаваш“ каде се пласираа на 12. место.
Од 2008 до 2010 Викторија беше фронтмен и пејач на македонската група „Тумбао салса бенд“, која свири бразилска, португалска и кубанската музика, и во исто време таа беше постојано присутна на телевизиските екрани со музичкото шоу "Котон клуб" на Алфа телевизија како член на „Тумбао салса бенд“.
Во 2010 година Викторија го завршува Државно музичко училиште (ДМБУЦ) „Иљја Николовски Луј“ во Скопје, Македонија, насока - соло пеење.
Во 2010 година, најпозната манифестацијата „Златна бубамара на популарноста“, ја наградува Викторија Лоба со „Откритие на годината“. Две години по ред, во 2011 и 2012 година, таа настапуваше на летниот фестивал „Љубовта и среќата“ во Охрид, Македонија, како специјален гостин заедно со Tom Boxer & Morena.
Во 2011 година, на Меѓународниот фестивал во Македонија „Охрид Фест“ ја освои 2-та награда во поп вечерта, и 3-та награда во интернационалната вечер, со песната „Девет работи“. Таа и Роберт Билбилов биле дел од видео натпреварот OGAE 2012 со песната „Ти си виновна“, и го освоиле 11-тото место.
Викторија Лоба со официјалната песна „Почувствувај го ритамот“ отвори еден од најпрестижните македонски музички фестивали на модерната поп - рок-музика Макфест 2012. Оваа песна беше официјална химна на фестивалот таа година. Во 2013 година, со својот хит „Summer Love“ таа се искачи на првото место на холандската топ листа за млади таленти од Европа, Spinnin' Records, и остана на таа позиција долго време.
Во 2014 година, на меѓународниот фестивал во Македонија „Макфест“, Викторија ја освои наградата за најдобар настап со песната „Само мој“.
Таа се натпреварувала на Скопје Фест 2014 кој беше избор за песна што ќе ја претставува Македонија на Евровизија 2015, со песната „Една единствена“, и завршила на седмото место.
Викторија има искуство и како глумица. Во 2007 година таа ја играше главната улога во драмата „Лолита“ од Владимир Набоков, во драмскиот театар во Скопје.
Исто така, таа често се појавува во телевизиски реклами, како што се ТВ реклама за претпријатието „ОНЕ телекомуникации“ и за претпријатието за минерална вода „Пелистерка“. Исто така, таа учествуваше во кампања организирана од страна на Владата за превенција од злоупотреба на дрога.
Надворешни врски
Музичко Портфолио
NGC 5089
NGC 5089 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5089 се споменува и како UGC 8371, MCG 5-31-175, CGCG 160-194, IRAS 13173+3031, CGCG 161-12, WAS 68, KUG 1317+305.
Откривање
Телото е откриено на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5089 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5089 има привидни димензии од 1,7' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 19 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 15' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 5089 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46477. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 131.
Дикварк
Во честичната физика, дикварк или дикваркна корелација, е хипотетичка состојба на два кваркови групирани во барион (кој се состои од три кваркови). Соодветните модели на барионите се нарекуваат  кварк-дикваркни модели. Дикваркот честопати се третира како една честичка со која третиот кварк заемнодејствува преку силното заемнодејство. Постоењето на дикваркови во нуклеоните е спорно прашање, но помага да се објаснат некои својства на нуклеоните и да се потврдат експерименталните податоци осетливи за структурата на нуклеоните. Парот дикварк-антидикварк, исто така, сепретпоставува дека се среќаваат кај аномалните честички како што е Х (3872).
Создавање
Силите меѓу двата кварка во диркваркот се привлечни кога и боите и спиновите се антисимметрични. Кога двата кварка се поврзуваат на овој начин тие имаат тенденција да создаваат многу ниска енергетска конфигурација. Оваа ниска енергетска конфигурација станала позната како дикварк.
Контроверзност
Многу научници теоретизираат дека дикваркот не треба да се смета за честичка. Иако тие може да содржат два кваркови, тие не се неутрални по боја и затоа не можат да постојат како изолирани сврзни состојби. Така, наместо тоа, тие имаат тенденција слободно да се движат во хадроните како сложени ентитети; Додека слободно лебдат/пловат имаат големина од околу 1 fm. Исто така се случува кваркот да биде со иста големина како самиот хадрон.
Употреба
Дикварковите се замислени како градежни блокови, и како такви им даваат на научниците принцип на подредување за најважните состојби во хадронскиот спектар. Постојат многу различни докази кои докажуваат дека дикварковите се основата во структурата на хадроните. Еден од најинтересните докази доаѓа од неодамнешното изучување на барионите. Во ова изучување барионот имал еден масивен и два лесни кваркови. Со оглед на тоа дека масивниот кварк е инертен, научниците успеале да ги препознаат својствата на различните кваркови конфигурации во хадронскиот спектар.
Λ и Σ барионски експеримент
Спроведен е експеримент со користење на дикваркови во обид да се проучат Λ и Σ-бариони кои се создадени при создавањето на хадрони создадени од брзодвижечките кваркови. Во експериментот кварковите ја јонизираат вакуумската област. Ова создава парови на кварк-антикварк, кои потоа се претвораат во мезони. Кога се создава барион со собирање на кваркови, корисно е ако кварките прво формираат стабилна состојба со два кваркови. Λ и Σ се создаваат како резултат на горни, долни и волшебни кваркови. Научниците откриле дека Λ го содржи дикварот [ud], но Σ не. Од овој експеримент научниците заклучиле дека Λ-барионите се почести отколку Σ- барионите, и навистина тие се почести за фактор 10.
Париз-Ница 2011
Париз-Ница 2011 — 69. издание на велосипедската етапна трка Париз-Ница, често нарекувана како Трка на Сонцето. Започнала на 6 март во Удан и завршила на 13 март во Ница и се состоела од осум етапи, вклучувајќи хронометар. Била втора трка во сезоната на Светската турнеја.
Во другите пласмани на трката, Реин Тарамае од ја освоил белата маичка за највисоко пласиран возач под 25 години, а возачот на  Хајнрих Хауслер ја освоил зелената маичка за највисок број освоени бодови на етапите и средни спринтови. Возачот на Реми Пориол го освоил планинскиот пласман, додека  завршил на чело на екипниот пласман.
Екипи
22 екипи биле повикани на Париз-Ница 2011. Екипите биле:
Зли Дол
Зли Дол — река на Илинска Планина. Се влева во Големоилинска река. .
Румунг
Румунг е село и општина во сојузната држава Јап во Микронезија.
Струмичко
Поимот Струмичко се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Струмица, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Струмица, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Струмичко, но некогаш и не.
Јагмудичка Чешма
Јагмудичка Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 43 ' 52 , лонгитуда 22o 15 ' 23 .
Економија на Обединетите Арапски Емирати
Економијата на Обединетите Арапски Емирати (или ОАЕ) — втора по големина на Блискиот Исток (по Саудиска Арабија), со бруто домашен производ (БДП) од 414 милијарди американски долари (1,52 трилиони емиратски дирхами) во 2018 година.
ОАЕ успешно ја диверзифицира својата економија, особено во Дубаи, но сепак останува во голема мера зависна од приходите од нафта и природен гас, кои продолжуваат да играат централна улога во нејзината економија, особено во Абу Даби. Повеќе од 85% од економијата на ОАЕ се засновала на извозот на нафта според податоци од 2009 година. Додека Абу Даби и другите емиратства од ОАЕ останале релативно конзервативни во пристапот кон диверзификација, Дубаи, кој има далеку помали резерви на нафта, бил посмел во својата политика за диверзификација. Во 2011 година, извозот на нафта сочинувал 77% од државниот буџет на ОАЕ.
Туризмот е еден од поголемите не-нафтени извори на приход во ОАЕ, со тоа што некои од најлуксузните хотели во светот се сместени во ОАЕ. Голем градежен бум, проширена производствена база и просперитетен сектор на услуги им помагаат на ОАЕ да ја диверзифицираат својата економија. На национално ниво, во моментов има активни градежни проекти во вредност од 350 милијарди американски долари.
ОАЕ е членка на Светската трговска организација и ОПЕК.
Историска позадина
Пред независноста од Велика Британија и обединувањето во 1971 година, секој емират бил одговорен за сопствената економија. Во тоа време, пронаоѓањето на бисери, морепловството и риболовот го претставувале заедно столбот на економијата, сè до развојот на јапонските бисери и откривањето на комерцијални количини нафта. Претходниот претседател на ОАЕ Зајед Бин Султан ел-Нахјан е заслужен за тоа што ја донел земјата напред во XX век и ги искористил приходите од извоз на нафта за да го финансира целиот неопходен развој. Исто така, поранешниот потпретседател на ОАЕ, Рашид Бин Саид ел-Мактум имал смела визија за Емиратот Дубаи и ја предвидел иднината не само во нафтата, туку и во другите индустрии.
Во осумдесеттите години, диверзификацијата на Дубаи била насочена кон трговијата и создавањето на бродски и логистички центри, особено пристаништето Рашид и пристаништето и слободната зона на Џебел Али, како и меѓународниот аеродром во Дубаи, доведувајќи до голем број глобални претставништва во бродската дејност, транспортот и логистиката ( DP World, Emirates, DNATA ). Појавата на живиот пазар на недвижнини во Дубаи било накратко сопрено од глобалната финансиска криза од 2007–8 година, кога Дубаи бил спасуван од Абу Даби. Опоравувањето од прегреениот пазар довело до построга регулација и надзор и пореален пазар за недвижнини низ ОАЕ со рестартирање на многу проекти кои претходно биле ставени во мирување. Иако пазарот продолжува да се шири, сегашните услови на пазарот за програмерите се одликуваат како „тешки“.
Преглед
ОАЕ ја има втората по големина економија во арапскиот свет (по Саудиска Арабија), со бруто домашен производ (БДП) од 414 милијарди американски долари (1,52 трилиони емиратски дирхами) во 2018 година. Третина од БДП е од приходите од нафта. Економијата се очекувало да порасне 4-4,5% во 2013 година, во споредба со 2,3-3,5% во претходните пет години. Од независноста во 1971 година, економијата на ОАЕ пораснала за скоро 231 пати на 1,45 трилиони емиратски дирхами во 2013 година. Трговијата со нафта се зголемила на 1,2 трилиони емиратски дирхами, што е раст од околу 28 пати од 1981 до 2012 година.
Економијата на ОАЕ е една од најотворените ширум светот, а нејзината економска историја се враќа во времето кога бродовите пловеле кон Индија, покрај брегот на Свахили, сè до југ до Мозамбик.
Меѓународниот монетарен фонд (ММФ) очекувал економскиот раст на ОАЕ да се зголеми на 4,5% во 2015 година, во споредба со 4,3% во 2014 година. ММФ го припишува потенцијалниот силен економски раст на ОАЕ во Извештајот за светски економски изгледи на зголемениот придонес на не-нафтените сектори, кој забележалпросек на раст од повеќе од 6% во 2014 и 2015 година. Таквиот придонес вклучува банкарство, туризам, трговија и недвижнини. Зголемувањето на куповната моќ на Емиратите и владините трошоци во инфраструктурни проекти значително се зголемиле.
На меѓународно ниво, ОАЕ е рангирана меѓу првите 20 за водење глобални услужни дејности, според АТ Кирни, земјата е рангирана во првите 30 како „најмрежните земји“ и како најмалку корумпирана земја според индексот на корупција според ТИ.
Владата на Обединетите Арапски Емирати објавила широко преструктуирање и спојување на повеќе од 50% од нејзините федерални агенции, вклучително и министри и оддели, во обид да се справи и да се опорави од економските шокови по повеќемесечното блокирање на коронавирусите.
Податоци
Следната табела ги прикажува главните економски индикатори во периодот 1980–2017 година. Инфлацијата под 2% е зелена.
Надворешна трговија
Со увоз од вкупно 273,5 милијарди долари во 2012 година, ОАЕ ја поминале Саудиска Арабија како најголем потрошувачки пазар во регионот. Извозот изнесувал 314 милијарди долари, што ги прави ОАЕ втор по големина извозник во регионот.
ОАЕ и Индија се меѓусебни главни трговски партнери, при што вторите имаат многу нејзини граѓани кои работат и живеат во земјата. Трговијата изнесува над 75 милијарди американски долари (275,25 милијарди ЕД).
Првите пет на главните земји партнери на ОАЕ во 2014 година се Иран (3,0%), Индија (2,9%), Саудиска Арабија (1,5%), Оман (1,4%) и Швајцарија (1,2%). Што се однесува до првите пет добавувачи на ОАЕ се Кина (7,4%), САД (6,4%), Индија (5,8%), Германија (3,9%) и Јапонија (3,5%).
Диверзификација на економијата на ОАЕ
Иако ОАЕ има најразновидна економија во ГЦЦ, економијата на ОАЕ останува крајно зависна од нафтата. Со исклучок на Дубаи, поголемиот дел од ОАЕ зависат од приходите од нафта. Нафтата и природниот гас продолжуваат да играат централна улога во економијата, особено во Абу Даби. Повеќе од 85% од економијата на ОАЕ се засновала на извозот на нафта во 2009 година. Додека Абу Даби и другите емирати од ОАЕ останале релативно конзервативни во пристапот кон диверзификација, Дубаи, кој има далеку помали резерви на нафта, бил посмел во својата политика за диверзификација. Во 2011 година, извозот на нафта сочинувал 77% од државниот буџет на ОАЕ.
Дубаи пострадал од големата економска криза во периодот 2007-2010 година и бил помогнат од нафтеното богатство на Абу Даби. Актуелниот просперитет на Дубаи се припишува на Абу Даби. Во 2014 година Дубаи должел вкупно 142 милијарди долари. Владата на ОАЕ работела на намалување на зависноста на економијата од извоз на нафта до 2030 година. Различни проекти се во тек за да се постигне ова, а последниот бил пристаништето Калифа, отворено во Емиратот Абу Даби на крајот на 2012 година. Обединетите Арапски Емирати исто така го освоиле правото во конкуренција и биле домаќини на Светска изложба 2020, што се верува дека ќе има позитивен ефект врз идниот раст, иако има некои скептици кои го споменуваат спротивното.
Со текот на времето, Емиратот Дубаи започнла да бара дополнителни извори на приход. Продолжуваат да се развиваат висока класа туризам и меѓународни финансии. Во согласност со оваа иницијатива, бил отворен меѓународниот финансиски центар Дубаи (МФЦД), кој нуди 55,5% странска сопственост, данок на задржување, земјиште и деловен простор во сопственост и прилагоден систем за регулирање на финансиите со закони донесени од најдобрите практики во другите водечки финансиски центри како Њујорк, Лондон, Цирих и Сингапур. Нова берза за регионални компании и други иницијативи биле отворени во МФЦД. Дубаи исто така развил зони без Интернет и медиуми, нудејќи 100% странска сопственост, без даночен канцелариски простор за водечките светски ИКТ и медиумски компании, со најнова комуникациска инфраструктура за нивно сервисирање. Многу водечки светски компании формираат свои експозитури, а некои од нив дури и го промениле седиштето доаѓајќи во земјата. Неодамнешната либерализација на пазарот за недвижнини што им овозможува на странските граѓани да купуваат земјиште во сопственост, резултирало со голем бум во градежниот сектор и секторите на недвижнини, особено преку Палмовите Острови, Светот (архипелаг), Дубаи Марина, Кули на езерото Џумеира, и голем број други случувања, нудејќи вили и високи станови и деловен простор. „Емирати“ (дел од групата „Емирати“) е формирана од Владата на Дубаи во 80-тите години на минатиот век и во моментов е една од ретките авиокомпании што е сведок на силно ниво на раст. „Емирати“ е исто така најголем оператор на авионите „Ербас А380 “. година, буџетските приходи на владата изнесувале околу 29,7 милијарди ЕД, а расходите околу 22,9 милијарди ЕД. Покрај тоа, во изнаоѓање нови начини за одржување на националната економија, ОАЕ исто така постигнал напредок во инсталирањето на нови, одржливи методи за производство на електрична енергија. За тоа сведочат разни иницијативи за сончева енергија во градот Масдар и други случувања во обновливи извори на енергија во делови од земјата.
Покрај тоа, ОАЕ започнува да го гледа појавувањето на локалното производство како нов извор на економски развој, примерите на значајни инвестиции предводени од владата, како што се Страта во авионската индустрија, под Мубадала се успешни, додека има и мали претприемачки вложувања, како што е Zarooq Motors во автомобилската индустрија.
Човечки ресурси и вработување
Емиратизацијата е иницијатива на владата на ОАЕ за вработување на повеќе државјани на ОАЕ на значаен и ефикасен начин во јавниот и приватниот сектор. Додека програмата е воспоставена повеќе од една деценија и резултатите може да се видат во јавниот сектор, приватниот сектор сè уште заостанува со граѓаните што претставуваат само 0,34% од работната сила во приватниот сектор.
И покрај тоа што постои општ договор за важноста на емиратизација од социјални, економски и политички причини, постои и одреден спор за влијанието врз ефикасноста на организацијата. Сè уште не е познато дали, и до кој степен, вработувањето на државјани генерира поврат за работници кои работат на Блискиот Исток. Неодамнешните истражувања предупредуваат дека локализацијата не е секогаш поволна за фирмите што работат во регионот, а нејзината ефикасност зависи од голем број контингентни фактори.
Сепак, во декември 2009 година, позитивното влијание на граѓаните на ОАЕ на работното место било идентификувано во написот на весникот повикувајќи се на сè уште необјавена студија.
Постојат многу малку закони против дискриминација во врска со работничките прашања, при што на месното население, и на други државјани на ГЦЦГЦЦ им се дава предност кога станува збор за вработувањето. Синдикатите обично се забранети и на работниците со какви било проблеми со трудот им се препорачува да бидат во контакт со Министерството за труд, наместо да протестираат или да одбиваат да работат. Вработените мигранти често се жалат на слаба безбедност на работното место и плати засновани врз националност, иако тоа полека се решава.
Надвор од директно спонзорирање на иницијативи за образование, Емиратската Фондацијата за филантропија финансира големи истражувачки иницијативи за емиратизација преку конкурентни грантови за истражување, дозволувајќи им на универзитетите како што се Универзитетот на Обединетите Арапски Емирати да градат и шират експертиза на оваа тема.
Во 2020 година, економијата на Обединетите Арапски Емирати станала ранлива на пандемијата КОВИД-19, доживувајќи економски застој. Меѓу Емиратите, Дубаи се соочил со екстремна ситуација, каде работниците-иселеници останале без работа. Илјадници Британци кои работеле во градот започнале да го распродаваат својот имот за да соберат пари, бидејќи строгите прописи за визи ги принудиле да се вратат во Велика Британија.
Инвестиции
Берзанската капитализација на котираните компании во ОАЕ била проценета на 109,9 милијарди долари во октомври 2012 година од страна на Блумберг.
Надворешни инвестиции
Инвестициони институции биле создадени од владата за да промовираат управување со инвестиции направени од ОАЕ во странство:
Инвестициска управа во Абу Даби (АДИА)
Внатрешна инвестиција
ОАЕ е на 17-та позиција според глобалниот индекс на конкурентност (ГИК). Во извештајот се вели дека конкурентноста на ОАЕ произлегува од „висококвалитетната [...] инфраструктура“ и „високо ефикасните добри пазари “.
Кодекс на корпоративно управување
Органот за хартии од вредност и стоки (СЦА) вовел нова регулатива за корпоративно управување (Кодексот за корпоративно управување), што се применува на сите акционерски друштва и институции чии хартии од вредност котираат на Финансискиот пазар во Дубаи (ФПД) и Берзата за хартии од вредност Абу Даби (БХВАД) во 2009 година.
Банкарство
На 19 јуни 2020 година, агенцијата за рејтинг „ Мудис“ ги променила ставовите во однос на осум банки во Обединетите Арапски Емирати од стабилна во негативна. Промената се должи на „потенцијалното слабеење во нивните самостојни кредитни профили“, каде што економијата на ОАЕ се соочила со дополнителни предизвици среде пандемијата COVID-19 и ниските цени на нафтата. Осумте банки биле трговската банка Абу Даби, Емирати НБД, Банката ХСБЦ за Блискиот Исток, Исламска банка Дубаи, Исламската банка Абу Даби, Националната банка на Фуџаира, Националната банка на Рас ел-Хаима и Банката Машрек.
Fitch Ratings во својот извештај од 22 јуни 2020 година предвидува дека самостојните кредитни профили на банките засновани на ОАЕ треба да ослабнат во следната година поради финансиската криза предизвикана од пандемијата на коронавирус и падот на цената на нафтата. Според извештајот на „Фич“, и покрај спроведувањето навремени мерки за поддршка на економијата, профитабилноста на банките во ОАЕ се склонети да бидат погодени од пониски приходи од камати, влошени со контролиран обем на деловна активност, пониски каматни стапки и повисок заем за наплата. Покрај тоа, квалитетот на активата се очекува да ослаби, исто така, по неиздржливото влијание на економскиот пад што сите должници можеби не можат да го издржат.
Недвижен имот
Развојот во секторите на недвижнини и инфраструктура во текот на последните години придонело земјата да стане глобално туристичко одредиште. Придонесот на туризмот во државниот БДП се зголемил од 3% во средината на 1990-тите на повеќе од 16,5% до крајот на 2010 година. Овој тренд е поддржан од огромните јавни инвестиции во туристички проекти (47 милијарди долари годишно) кои се носат главно за трошење аеродроми, зголемување на нивниот капацитет, градење нови аеродроми и пристаништа.
Секторот за недвижнини има позитивно влијание врз развојот, можностите за работа, инвестициите и туризмот бидејќи се започнати проекти за недвижнини за да се задоволат потребите на пазарот и зголемената побарувачка за станови и деловни единици, особено во Дубаи и Абу Даби. ОАЕ има 18 туристички хотели од вкупно 155 (високи 150 метри) што постојат низ целиот свет. Ова ги прави ОАЕ третo одредиште со вакви градби по Кина и Америка во 2014 година. Овие згради се меѓу атракциите на ОАЕ за туристите. Дубаи усвоил блескави идеи во градежништвото и дизајнот на овие високи градби.
ОАЕ има околу 37% од индустријата за нафта и гас во регионот, хемиската индустрија, енергетиката и проектите за вода и ѓубре. Владата на ОАЕ вложува огромни средства во туризам и проекти за недвижнини, особено во Абу Даби и Дубаи. Островот ел-Садијат во Абу Даби и Бурџ Калифа во Дубаи, највисоката кула во светот, светскиот центар „Џебел Али“ се точка во случај на пресвртниците што на ОАЕ му дале висок профил на глобално туристичко одредиште. Според извештајот за глобална конкурентност 2013-2014, ОАЕ се рангирал на четвртото место во светот според квалитетот на инфраструктурата.
Финансиски центри
Меѓу најистакнатите финансиски центри во ОАЕ се:
Мрзенци
Мрзенци — село во Општина Гевгелија, во областа Бојмија, во околината на градот Гевгелија.
Потекло на името
Името на селото доаѓа од луѓето кои го населиле, а кои дошле таму од мрзен дол, каде што било ладно и мрзнело.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Бојмија, во крајниот јужен дел на територијата на Општина Гевгелија, недалеку од градот Гевгелија, поради што припаѓа на неговата рурбална зона. Селото е рамничарско, на надморска височина од 50 метри и е едно од најниските места во целата Република.
Атарот е мал и зафаќа површина од 6,8 км2. На него обработливото земјиште зафаќа површина од 320 хектари, на пасиштата отпаѓаат 145 хектари, а на шумите отпаѓаат малку помалку од нив.
Историја
Подрачјето на Мрзенци е населено уште од доцната антика, за што сведочи наоѓалиштето Манастир (Над Селото) на западниот крај на селото.
Во век, Мрзенци било село во рамките на Гевгелиската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото во основа има полјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Мрзенци имало 680 жители, од кои 280 Македонци и 400 Турци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мрзенци имало 312 жители.
Мрзенци е средно по големина село, со пораст на бројот на населението. Така, во 1961 година селото имало 360 жители, а во 1994 година 480 жители, од кои 469 биле Македонци, 4 Срби и 7 останати.
Според пописот од 2002 година, во селото Мрзенци имало 461 жител, од кои 458 Македонци, 1 Србин, 1 Влав и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 525 жители, од кои 502 Македонци, 1 Албанец, 5 Срби, 1 останат и 16 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Гевгелија, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Миравци. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Гевгелија.
Во периодот 1950-1952, селото било во рамките на некогашната градска општина Гевгелија, во која влегувале градот Гевгелија и селото Мрзенци.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Гевгелиска градска општина, во која покрај селото Мрзенци се наоѓале градот Гевгелија и селата Горничет, Конско, Моин, Мрзенци и Ума.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Гевгелија.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Гевгелија.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 352 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 398 гласачи.
Кампен (Зилт)
Историја
Со векови, до околу 1900 година, Кампен бил село насочено кон земјоделството. Поморството и рибарството исто така биле важни гранки, а занаетчиите играле важна улога во развојот на селото. Заедно со Венингштет, селото Кампен претставувало дел од т.н. „северни села“ (Norddörfer) на Зилт. Црквата и училиштето биле делени поради помалиот број на жители во соодветните села — па така тие биле одржувани и финансисрани од заеднички средства.
Кампен, тивко село сместено на рамнина, било бавно откривано од туристите. До почетокот на век, местото било наведувано како непосреден совет помеѓу туристите. Дури во 1920-тите почнал да се развива угледот на Кампен како приморско одморалиште. Правило од 1912 година, кое е сè уште во сила, барало сите куќи во селото да бидат градени во традиционален стил, т.е. тулни градби со сламени покриви.
Источно од селото се наоѓал антивоздухопловен систем со многу бункери, каде подоцна биле сместени бегалци од поранешните источни територии на Германија во текот на повоените години. Во 1950-тите години било основано кафуле во рамките на објектот.
Во почетокот на век, многу уметници и интелектуалци биле привлечени од Кампен. „Хаус Клифенде“ (Haus Kliffende) станала главно сврталиште за Томас Ман и многу други славни лица. Фердинанд Авенариус се смета за првиот доселеник на Зилт. По Втората светска војна, селото постојано било место на „богатите и славните“ — тајкуните создадени со економското чудо. Исто така, многу славни лица од филмот и телевизијата го сметале Кампен за современо место. Во 1960-тите години, таму имало значителен раст во нудистичкото движење. Особено популарна станала плажата „Бине 16“. Порастот забавил во 1980-тите години. Денес, Кампен е сè уште популарно место, но главно без спектакуларни настани.
Развој на селото
Од 1920-тите па наваму биле градени летни резиденции и вили на главно богатите гости во местото Нордхајде околу старото селско јадро. Така, областа на Кампен двојно се проширила за неколку години. И покрај раните планови од 1920-тите години, западниот дел на Кампен не се изградил и денес е природен резерват.
Религија
Кампен нема своја црква. Долго време, главно протестантските верници присуствувале на црковните служби во црквата Св. Северин во Кајтум, 7 километри од Кампен. Во 1914 година била изградена Фризиската капела во соседното село Венингштет. Во текот на летните месеци се одржуваат црковни служби на отворено на различни места.
Стопанство
Како и сите општини на Зилт, Кампен денес е високо насочен кон туризмот и главно зависи од него.
Сообраќај
Низ општината поминува покраинскиот пат Л24, кој поминува север-југ долж островот. Покрај него постои автобуската линија бр. 1 на јавното сообраќајно претпријатие на Зилт.
Култура и знаменитости
Околу три километри северно од Кампен се наоѓа лажно езерце. Денес, овој природен резерват е место за бројни видови на водени птици. Езерцето се наоѓало за фаќање патки уште во 1767 година.
Источно од Кампен се наоѓа Националниот парк Ваденско Море, а во лето се нудат тури низ калливите блата.
Постојат бројни ателјеа и галерии на познати уметници во Кампен.
Повеќе од 150 години постои светилникот во Кампен, кој се наоѓа јужно од селото. Висок е 40 метри со црна и бела боја. Уште еден помал светилник се наоѓа северно од Кампен на црвениот гребен. Служел како замена на главниот светилник од 1913 до 1975 година.
Афроамериканци
[[Податотека:African American by state in the USA in 2010.svg|thumb|right|265px|Афроамериканци по државите на САД во 2010 година
Афроамериканци или Африкански Американци – поим кој денес во Соединетите Американски Држави се користи службено за да ги означи жителите со црна боја на кожата, односно, потомците на африканските робови доведени во Северна Америка меѓу XVII и XIX век. Машките се нарекуваат црнци, а жените црнкинки (црнкињи е изведенка, но се претпочита првото).
Поимот Афроамериканци, кој прв почнал да го користи црниот националистички водач Малколм Икс, настојува да го замени поимот „црнци“ (Blacks), кој во тогашната црнечка заедница се сметал за еднакво навредлив како „негро“ и „обоени“. Поимот, наместо по раса, американските црнци требало да ги идентификува според областа од каде потекнуваат нивните предци и така да ги изедначи со етничките групи во американската нација како што се Италоамериканците или Порториканците.
Според податоците на американското Биро за попис на населението, во САД живеат 40,7 милиони Афроамериканци, кои претставуваат 12,7 % од вкупното население. Според пописот од 2000 година 58,4 % од нив живеат на американскиот југ. Но, 88 % од сите Афроамериканци живеат во големите градови, така што во некои од нив, како Гери, Детроит, Атланта, Мемфис и Вашингтон, тие се мнозинство.
Поимот „Афроамериканци“ во 1990-тите години, во времето на „политичка коректност“, се одомашил во американската јавност и влегол во службена употреба. Но, истовремено предизвикал доста контроверзии, со оглед дека неговата употреба предизвикувал низа недоразбирања и збрки.
Така поимот се користи исклучиво за лицата со црна боја на кожата, а не се применува на Американците со бела боја на кожата кои емигрирале од Африка или оттаму им потекнуваат предците (Бербери, Африканери).
Истовремено овој поим се користи за секое лице со црна боја на кожата кое живее на територијата на САД, без разлика дали истото му припаѓа на некоја специфична етничка група како што се Јамајканците или Хаиќаните.
Хиршфелд (Саксонија)
Хиршфелд (Hirschfeld) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Ларпурлартизам
Ларпурлартизам — поим изведен од францускиот слоган L'Art pour l'art, буквално преведен уметност заради уметност. Со него се означува став или движење помеѓу некои француски уметници за кои уметноста треба да биде лишена од каква било корисност, морална порака или политичка содржина. Според нив, едноставно, уметноста треба да се создава поради самата себе, сите второстепени вредности треба да се отфрлат.
Идејата за l'art pour l'art му се припишува на Теофил Готје (1811–1872). Таа се појавува во предговорот на романот Мадмозел де Мопан од 1834:
Истата идеја се обработува и од други уметници, како Едгар Алан По, за која пишува во еден есеј од 1850. По вели дека поемите се пишуваат поради самите себе, поради самата поезија, а не за да донесат некаква морална порака.