cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1391
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1391 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 1391 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 38 м 52,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 21' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Хекендорф
Хекендорф (Höckendorf) — село и поранешна општина во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 31 декември 2012 година е дел од општината Клингенберг.
Праја
Праја (португалски: Praia, „плажа“) е главниот и најголемиот град во Зелениот ’Рт. Градот се наоѓа на јужниот брег на островот Сантјаго. Праја е административен центар на истоимената општина. Праја е економски, политички и културен центар на Зелениот ’Рт.
Географија
Праја се наоѓа на висорамнинско место, поточно вулкански висорманскински платоа. Сите овие висорамнини имаат свои имиња, а централната висорманина во Праја се нарекува „Плато“. Урбаниот дел на градот воглавно се наоѓа на овие платоа и околните долинчиња.
Долг период само централното „Плато“ се сметало како Праја. Другите висорамнински населени места биле сметани за околни населби или предградија. Поради тоа, денес централниот дел се издвојува во поглед на урбанизацијата. По независноста централното Плато административно се споил со околните населби и се добил денешниот облик на Праја. Урбанизацијата веднаш започнала во населбите и продолжила северно во градот.
Клима
Праја има пустинска клима со кратки дождливи сезони и долги сушни периоди.Освен од август до октомври речиси и да нема дождови. Годишно просечно има 210 милимегтри врнежи.
Демографија
Според националната статистичка агенција, градот имал население од 159.050 жители во јули 2017 година. За споредба, во средината на 19 век Праја имала население од 1500 до 2000 жители.
Нишан
Нишан – македонска книга, роман напишани од Блаже Миневски. Книгата е издадена во 2007 година од издавачкото претпријатие Макавеј и е прогласена за роман на годината, 2007.
Праја
Стопанство
Праја е комерцијален центар и пристаниште на кое се тргува со кафе, шеќерна трска и тропски овошја. Во овој град е развиена и рибната индустрија. Во близина има неколку плажи.
Нишан
Содржина
„Нишан“ од Блаже Миневски е „фасцинантен роман создаден на еден мал јазик“ во кој на маестрален начин е раскажана „голема, возбудлива приказна за животот и смртта, за смислата и бесмислата на војувањето, за љубовта и омразата, за победата како пораз и за поразот како победа“Приказната е раскажана „сигурно и убедливо, со разоткривање на бројните противречности, предрасуди и страдања пред кои е исправено човештвото“, а истовремено „спонтано и вешто се наметнуваат и прашањата за односот меѓу реалното и иреалното, за природната и создадената ствраност, за големата лага на фикцијата, но и за фиктивноста на глобалната вистина“. Во секундата додека куршумите во ист миг летаат кон едниот и кон другиот брег, всушност над реката што го дели просторот на двете спротивставени религии на двата главни лика, се создава еден „сложен мозаик од измислени и реални истории, херои и настани фрлени во виорот на бесмислени конфликти и опасни страсти“.
Праја
Меѓународни односи
Праја е збратимен со:
Нишан
Содржина
Освен на кинески јазик, романот „Нишан“, добитник на наградите „Роман на годината“, „Стале Попов“ и „13 Ноември“, досега е објавен и на англиски, италијански, полски, српски, ерменски, бугарски, словенечки и арапски јазик, а наскоро ќе се појави и на унгарски, [[шпански и романски јазик.
„Нишан“ е прв македонски роман објавен во Ерменија, а за него меѓудругото се вели дека влегува во категоријата на ’романсиерски чуда’, дело кое, и покрај сета своја сложеност и несомнена длабочина, освојува веднаш, како магија.
Освен на ерменски јазик, романот „Нишан“ досега е објавен и на српски јазик во Белград, а до средината на следната година ќе би објавен и на арапски во Каиро, на кинески во Шангај, на италијански во Милано, на бугарски во Софија и на словенечки јазик во издавачката куќа „Цанкарјева заложба/ Младинска книга“ во Љубљана. .
Петар Гошев
Петар Гошев (роден на година во Пирава, ) — македонски политичар и поранешен гувернер на Народната банка на Македонија.
Животопис
Од 1984 до 1988 е член на Претседателството на ЦК на Сојузот на комунистите на Македонија. Во 1989 бил избран за претседател на СКМ и на таа функција останал до 1991 година. Бил и шеф на делегацијата на Собранието на СРМ во Собранието на СФРЈ.
На Парламентарните избори во 1990 година, Гошев бил избран за пратеник во Собранието на Република Македонија од редовите на СКМ-ПДП. Поради несогласувања со новото раководство на СДСМ, Гошев во 1993 се отцепил од партијата и ја формирал Демократската партија. При тоа бил избран за нејзин претседател. Од 1997, со обединувањето на Демократската и Либералната партија, станал претседател на Либерално демократската партија. На Парламентарните избори во 1998 година бил повторно избиран за пратеник. Претседател на ЛДП бил до 1999 година, кога поради неуспехот на партијата на Парламентарните избори во 1998 година, поднесол оставка.
По Парламентарните избори во 2002 година, во периодот од 1 ноември 2002 до 7 ноември 2003 година бил Министер за финансии на Република Македонија. На функцијата Гувернер на Народната банка на Македонија бил избран во 2004 година и на таа функција се задржал до 2011 година.
Уметноста на сликарството
Уметноста на сликарството  (холандски: Allegorie op de schilderkunst) исто така позната и како Алегоријата на сликарството  или  Сликарот во неговото ателје, е слика на масло на платно од Холандскиот сликар Јоханес Вермер. Таа е денес сопственост на Австрија и е изложен во Музејот за историја на уметноста во Виена.
Денес ова дело се вбројува меѓу најпознатите на Вермер. Воедно според композицијата и севкупната ликовна атмосфера, ова дело е едно од најснажните негови творби.
Опис
Вермер, најчесто, најзначајните свои дела ги реализирал во своето ателје. Неговата приврзаност кон ентериерот, му овозможувала, студиозно, сконцентрирано, во сликарската тишина, да ги опфати сефкупните негови ликовни размислувања и постапки. На сликата е претставен самиот Вермер, свртен со грб, неговиот модел, девојка, облечена во раскошен фустан, богат со драперии, географска карта како и во преден план од десната страна, завеса со тешки драперии. насликани се и бројни предмети со прецизна и реалистичка точност и сите на неко начин претставуваа одредени симболи кои всушност ја претставуваат нарацијата, пораката и суштината на делото.
Стил
Сликата ги содржи основните стилски одлики на овој голем автор. Чувство за реалистички детали. Перспектива. Прецизност. Неверојатна игра и доловување на светлината. Поетско чувство за атмосферата - тивка ненаметлива, сконцентрирана. Често се споменува нејзината историја или нејзината позиција во рамките на историјата на уметноста но, не се разгледуваат симболите, композицијата, неверојатното сликарско толкување на мотивот и бројни други елементи кои се доказ за обмисленоста, анализата и филозофската ликовна постапка кај овој генијален автор.
Техника на сликање
Вермер спаѓа меѓу авторите кои го довеле до совршенство масленото сликарство. Бројните проучувања меѓу кои спаѓаат и ренгенски скенирања, и не само за ова негово дело, откриле употреба на чисти и добро обработени пигменти, точна и мајсторска употреба на врзива, масло, лак и други технолошки елементи кои најверојатно Вермер, самиот ги приготвувал според сопствените истражувања и потреба во ликовниот израз. Во ликовната постапка, покрај инсистирањето на реалниот приказ, точен и прецизен до еден совршен реалистички метод, Вермер инсистирал и на специфична употреба на светло темното, односно специфичната претстава на светлината, што зборува дека користел метод на лазурно поставување на колоритот во неколку транспарентни слоеви, со што постигнувал длабочина, специфична колористичка гама и педантност во изработката.
Влијание
Како и повеќето дела на овој мајстор, сликата била инспирација, патоказ и размисла на низа ликовни творци како и во развојот на самата ликовна уметност. Иако неговата слава и признание дошло подоцна, неговата ликовна заслуга е откриена малку подоцна, сепак, денес во многу сегменти, неговата ликовна постапка и порака е интензивно присутна. Поетиката, мислата, постапката, третманот на светлината, психологијата на моделите - најчесто женскиот лик и друго се содржината која е предмет на инспирација и ликовна поука за многу сликари. Во дваесеттиот век неговата постапка ќе биде основата за развојот на стилскиот правец хипер реализам како и надреализам а еден од позначајните сликари на дваесеттиот век Салвадор Дали, делови од оваа слика ќе ги употреби и како сликарски цитат во негово дело.
Нашиот клас
Нашиот клас – драма на полскиот писател Тадеуш Слобоѓанек од 2009 година.
Осврт кон делото
Драмата „Нашиот клас“ е заснована врз вистински настан што се случил во јуни 1941 година, во местото Једвабне, во Полска, кога се случил погром во кој биле убиени меѓу 340 и 1.600 Евреи (според полските извори и според неофицијалните проценки, соодветно). „Нашиот клас“ била премиерно поставена во 2009 година, во варшавскиот „Театар на Воли“, а во режија на Анджеј Списак. Следната година, таа била номинирана за престижната полска награда „Нике“, а „Европската театарска конвенција“ ја вброила меѓу најдобрите современи европски драмски текстови напишани во 2009 и 2010 година.
Во 2016 година, драмата „Нашиот клас“ била поставена на младинската сцена на Театарот за деца и младинци во Скопје, во режија на Владимир Милчин кој, заедно со Ема Маркоска Милчин, го направил и преводот на македонски јазик, а покрај тоа го направил и изборот на музиката. Сценографијата била дело на Крсте Џидров, Марјан Нечак компинирал две песни за претставата, костимографи биле Љубица Велкова и Керим Етем, а улогите ги играле: Наташа Петровиќ, Симона Спировска, Емра Куртишова, Драган Довлев, Владимир Лазовски, Предраг Павловски, Мики Анчевски, Мартин Јорданоски, Бојан Кирковски и Ненад Митевски.
Кеиџи Каимото
(роден ) — јапонски фудбалер.
Нунатак
Нунатак (од инуитски: nunataq) — чуковиден врв или срт на планина кој стрчи од ледено поле или ледник кој инаку ја покрива сета планина или срт. Ваквите врвови се наречени и леднички острови. Чести примери се природните пирамидални врвови. Кога ќе станат заоблени од ледничките дејства, овие камени изданоци се нарекуваат роњони.
Зборот е од гренландско потекло и навлегол во Западна Европа во 1870-тите.
Опис
Поимот обично се користи на подрачја каде преовладува трајната ледена покривка, а нунатаците се издаваат над неа. Тие претставуваат лесно препознатливи упатно-појдовни точки на ледниците или ледените капи, и затоа најчесто имаат имиња. Некои од нив се изолирани, но неретко се среќаваат во густи групи, како што е случај на Земјата на Кралицата Луиза на Гренланд.
Нунатаците се претежно остри и зашилени, што го спречува нафаќањето на леднички мраз, но не и трупањето на снег. Силно се разликуваат од поблагите контури на леднички еродираните предели што настануваат по повлекување на ледниците.
Тие се единственото место каде растенијата можат да опстанат на ледени покривки и капи, и виреат во уникатни станишта поради нивната изолираност.
Ирска војна за независност
Ирската војна за независност (Cogadh na Saoirse) или Англо-ирска војна била герилска војна која се водела во Ирска од 1919 до 1921 помеѓу Ирската републиканска армија (IRA) и британските сили: Британската армија, заедно со квазивоената Кралска ирска полиција (RIC) и нејзините паравоени сили.
Во април 1916, ирските републиканци го започнале Велигденското востание против британската власт и прогласиле Република. Иако востанието било задушено после една недела борба, востанието и британскиот одговор довеле до поголема поддршка за ирската независност. На изборите во декември 1918, републиканската партија Шин Фејн извојува убедлива победа во Ирска. На 21 јануари 1919 тие формирале влада и прогласиле независност на Ирска. Истиот ден, двајца офицери на RIC биле убиени во заседа од страна на доброволци на IRA кои дејствувале самоиницијативно. Конфликтот се развивал постепено. Поголемиот дел од 1919, активноста на IRA се состоела од заробување на оружје и ослободување на републикански затвореници, додека парламентот се зафатил со изградба на државата. Во септември, британската влада го прогласила парламентот и Шин Фејн за незаконски и конфликтот се интензивирал. IRA започнала со заседи на RIC и Британската армија, напаѓајќи ги нивните касарни и принудувајќи изолираните касарни да бидат напуштени.
Во средината на 1920, републиканците ја презеле контролата во повеќето окружни совети, поради што Британската влада вовела овластувања за итни случаи. Околу 300 луѓе биле убиени до крајот на 1920, но конфликтот ескалирал во ноември.
Конфликтот во североисточен Алстер имал сектаријанистички аспект. Додека католичкото малцинство главно ја поддржувало ирската независност, протестантското мнозинство воглавно било унионистичко/лојалистичко. Во мај 1921, Ирска била поделена со закон, со кој била создадена Северна Ирска.
Прекинот на огнот започнал на 11 јули 1921. Преговорите после тоа довеле до потпишување на Англо-ирскиот договор на 6 декември 1921. Со тоа се завршило британското владеење во поголемиот дел од Ирска, и после десетмесечен преоден период надгледуван од привремената влада, била создадена Слободна Држава Ирска како самоуправен доминион на 6 декември 1922. Северна Ирска останала во рамки на Обединетото Кралство. После прекинот на огнот, насилството во Белфаст и борбите во пограничните области на Северна Ирска продолжиле, и IRA започнала офанзива во мај 1922, која завршила неуспешно. Во јуни 1922, несогласувањето помеѓу републиканците во врска со Англо-ирскиот договор довело до единаесетмесечна граѓанска војна. Слободната Држава Ирска доделила 62,868 медали за служба во Војната за независност.
Пеќ (округ)
Округот Пеќ (Komuna e Pejës; Пећки округ) — еден од седумте окрузи на Косово. Центар на округот е Пеќ и округот опфаќа три општини.
Наваредондилја
Наваредондила — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Пеќ (округ)
Општини
Округот ги опфаќа општините:
Цаделсдорф
Цаделсдорф (Zadelsdorf) — село и поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од градот Цојленрода-Трибес.
Хемиски осцилатор
Хемиски осцилатор ― сложена мешавина од хемиски соединенија кои реагираат во која концентрацијата на една или повеќе компоненти покажува периодични промени. Тие се класа на реакции кои служат како пример за нерамнотежна термодинамика со однесување далеку од рамнотежа. Реакциите се теоретски важни по тоа што покажуваат дека во хемиските реакции не мора да надвладејува рамнотежното термодинамичко однесување.
Во случаи кога еден од реагенсите има видлива боја, може да бидат забележани периодични промени на бојата. Примери за осцилирачки реакции се Белоусов-Жаботинскиевата реакција, Бригс-Раушеровата реакција и Бреј-Либхафскиевата реакција.
Историја
Најраните научни докази дека таквите реакции можат да осцилираат биле дочекани со краен скептицизам. Во 1828 година, Густав Фехнер објавил извештај за осцилации во хемиски систем. Тој опишал електрохемиска ќелија која произведува осцилирачка струја. Во 1899 година, Вилхелм Оствалд забележал дека стапката на растворање на хром во киселина периодично се зголемува и намалува. И двата системи биле хетерогени и се верувало дека тогаш, и во поголемиот дел од минатиот век, не постојат хомогени осцилирачки системи. Додека теоретските дискусии датираат од околу 1910 година, систематското проучување на осцилирачките хемиски реакции и на поширокото поле на нелинеарната хемиска динамика не станало добро воспоставено до средината на 1970-тите.
Теорија
Хемиските системи не можат да осцилираат околу положбата на конечна рамнотежа бидејќи таквата осцилација би го прекршила вториот закон на термодинамиката. За термодинамички систем кој не е во рамнотежа, овој закон бара системот да се приближува до рамнотежа и да не се повлекува од него. За затворен систем на постојана температура и притисок, термодинамичкото барање е Гибсовата слободна енергија да мора постојано да се намалува и да не осцилира. Сепак, можно е концентрациите на некои реакциони посредници да осцилираат, а исто така и стапката на образување на производите да осцилира.
Теоретски модели на осцилирачки реакции се проучувани од хемичари, физичари и математичари. При колебање, реакцијата на ослободување на енергија може да следи најмалку два различни патишта, а реакцијата периодично се префрла од една патека на друга. Еден од овие патишта произведува специфичен меѓупроизвод, додека друг пат го троши. Концентрацијата на овој посредник предизвикува префрлување на патеките. Кога концентрацијата на посредникот е ниска, реакцијата ја следи патеката на производство, што потоа води до релативно висока концентрација на интермедиер. Кога концентрацијата на посредникот е висока, реакцијата се префрла на патеката на потрошувачка.
Создадени се различни теоретски модели за овој тип на реакција, вклучувајќи го и Лотка-Волтераовиот модел, бруселаторот и орегонаторот. Вториот бил дизајниран да ја симулира Белоусов-Жаботинскиевата реакција.
Белоусов-Жаботинскиева реакција
Борис Белоусов прв пат забележал, некаде во 1950-тите, дека во мешавина од калиум бромат, цериум (IV) сулфат, малонска киселина и лимонска киселина во разредена сулфурна киселина, односот на концентрацијата на цериумот (IV ) и јоните на цериум (III) осцилирале, предизвикувајќи бојата на растворот да осцилира помеѓу жолт раствор и безбоен раствор. Ова се должи на тоа што јоните на цериум (IV) се намалуваат со малонската киселина до јони на цериум (III), кои потоа се оксидираат назад до јони на цериум (IV) со јони на бромат (V).
Бригс-Раушерова реакција
Бригс-Рошеровата осцилирачка реакција е една од малиот број познати осцилирачки хемиски реакции. Тој е особено погоден за прикажувачки цели поради неговите визуелно впечатливи промени во бојата: свежо подготвениот безбоен раствор полека добива килибарна боја, наеднаш менувајќи се во многу темно сина боја. Ова полека згаснува до безбоен и процесот се повторува, околу десет пати во најпопуларната формулација.
Бреј-Либхафскиева реакција
Бреј-Либхафскиевата реакција е хемиски часовник првпат опишан од Вилијам Крауел Бреј во 1921 година со оксидација на јодин во јодат:
и намалување на јодатот назад во јодин:
.ae
.ae — највисок семрежен домен на Обединети Арапски Емирати. Со доменот управува .aeDA, дел од Телекомуникациската регулаторна управа на Обединетите Арапски Емирати.
Надворешни врски
Toppdomän
Крајша
Крајша (Kreischa) — општина во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Се граничи со саксонскиот главен град Дрезден и се состои од 14 населени места.
Зилберфелд
Зилберфелд (Silberfeld) — село и поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од градот Цојленрода-Трибес.
Крајша
Крајша била првпат спомената во 1282 година. Името потекнува од старословенскиот збор cryshowe, означувајќи „свиткано село“.
Збратимени градови
Крајша е збратимена со:
Јанче
Јанче — село во Општина Маврово и Ростуше, едно од мијачките села во областа Долна Река, во околината на градот Дебар.
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како „Јаниче“ во 1583 година во турските дефтери. За потеклото на името постојат повеќе претпоставки:
Географија и местоположба
Јанче се наоѓа во областа Долна Река, во југозападниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше, непосредно од левата страна на реката Радика и на патот Гостивар-Дебар. Селото е сместено на југозападната падина на планината Бистра. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 760 метри. Селото е оддалечено од градот Дебар 16 километри.
Месности во атарот на селото се следниве: Рупа, Садишта, Стари Врт, Поље, Лениште, Дамјаница, Ливаѓе, Песја Горица, Степанова Кошара, Големи Дол, Млака, Бубелица, Св. Илија и Бела Вода.
Историја
Според легендата, првиот жител на селото бил човек со име Јане, по кого се сметало дека селото го добило името.
Постојат мал број на пишани документи за ова село, од кои се гледа дека Јанче се наоѓало во месноста Јанечки Ливади, скриено заради честите качачки пљачкосувања. Подоцна селото се преместило поблиску до патот за полесна комуникација со останатите населени места.
Селото првпат се споменува во османлиските пописни дефтери од 1467 година, кога имало само 1 христијанско семејство (Ѓерѓ Илиевиќ). Потоа се споменува и во 1536/39 година со 6 семејства и во 1583 година со 8 семејства и 3 неженети.
Јанче е една од најстарите населби во мијачкиот регион од пред повеќе од пет века во долнореканскиот крај, која се споменува уште во документацијата на архивот на Истанбул.
Во век, Јанче било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото нема голем атар и зафаќа простор од само. На него преовладуваат шумите на површина 469 хектари, додека на обработливото земјиште отпаѓаат само 31 хектар, а на пасиштата 27 хектари.
Селото, во основа, нема некоја развиена аграрна функција.
Во минатото, главна стопанска дејност во селото било сточарството, но во последно време се забележува дека растечка гранка е туризмот и искористување на природните благодети во областа.
Население
Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Јанче било село со 100 домаќинства и 255 жители, од кои 130 муслимани и 125 христијани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Јанче живееле 400 жители, сите Македонци, од кои 240 православни и 160 муслимани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Јанче имало 256 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Јанче живееле 146 жители, од кои:
* Жителите кои се изјасниле како Турци и Албанци, всушност претставуваат Македонци со исламска вероисповед, бидејќи најголем дел од нив се изјасниле дека македонскиот јазик им е мајчин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 102 жители, од кои 17 Македонци, 1 Албанец, 32 Турци, 1 Србин, 42 останати и 9 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Јанче:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Во Јанче отсекогаш живееле Македонци. Според записите на Томо Смилјаниќ - Брадина на почетокот на XX век во Јанче живееле следните македонски муслимански и христијански родови:
А во селото постоеле и родовите Марковци, Каравеловци, Дојчиновци, Мановци, Ташовци, Арсовци, Трифуновци и Сиљановци.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Ростуша, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Маврови Анови, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на општина Ростуша се наоѓало во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Ростуша, во која покрај Јанче се наоѓале и Аџиевци, Битуше, Велебрдо, Галичник, Присојница, Ростуша, Сушица и Требиште. Во периодот 1950-1952 година, селото припаѓало на Општина Присојница, во која влегувале селата Аџиевци, Јанче, Присојница и Скудриње.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 129 гласачи.
Иселеништво
Печалбарството било и е карактеристично занимање или стопанска гранка на жителите на Јанче и воопшто на Мијаците. Печалбарењето како дејност се појавило во втората половина на XVII век. Тогаш цели тафи мајстори од најразлични профили како градежници, копаничари, зографи, трговци и различни занаетчии заминувале низ Балканот и земјите во Европа, па дури и во земјите на Мала Азија. Кај Мијаците, печалбарството доживеало експанзија во втората половина на XIX век и станало основен извор за приходи за живот на семејствата од овие краишта кое пак уште повеќе се етаблирало како основна професија по ослободувањето на Србија, Романија, а подоцна и на Италија и Бугарија, како и по Илинденското востание и Балканските војни. Почетоците на луѓето што го напуштале сточарството и оделе на печалба им биле многу тешки. Никој од нив немал капитал за да отворат дуќан па поради тоа тие се делеле во две групи едни останувале сточари, а другите отворале дуќани и така полесно се снаоѓале и успевале.
Благодарение на вековната солидарност меѓу Мијаците, многумина од нив, од печалба успеале да остварат сигурна издршка за своите семејства дури и за следните поколенија. Поспособните и поснаодливите кои заминале на печалба и отвориле дуќан подоцна ги прифаќале новодојдените печалбари од нивниот крај кои останувале и работеле кај нив сè додека не стекнат искуство и сопствен капитал за да можат и тие да станат сопственици на некоја работилница или дуќан. На печалба оделе домаќинките и машките деца од 8 до 12 годишна возраст, најчесто во Солун за да го научат јазикот. Ритуалното испраќање на печалба се подготвувало цел месец, а печалбарите најчесто барале и наоѓале работа во Гостивар, Скопје, Белград, Софија, Солун, Лариса, Москва, Каиро, Александрија, Букурешт, Бер, Сер и други.
NGC 5773
NGC 5773 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5773 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5773 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 52 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 48' 29"".
Други поделби
Проучување на NGC 5773 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53124. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2022. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1390.
.af
.af — највисок семрежен домен на Авганистан. Со доменот управува AFGNIC.
Надворешни врски
Toppdomän
Прецшендорф
Прецшендорф (Pretzschendorf) — село и поранешна општина во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 31 декември 2012 година е дел од општината Клингенберг.
Алжир (град)
Алжир (на арапски: الجزائر al-Jazāʼir, буквално "островите"; берберски: Ldzayer) е главен град и најголем град во Алжир во Северна Африка. Според пописот од 1998, населението на градот изнесувало 1,519,570, додека вкупниот број жители во агломерацијата бил 2,135,630. Прекар на градот е al-Bahjah (البهجة) или Alger la Blanche ("белиот Алжир"), поради белите згради кои се гледаат од морето. Алжир се наоѓа на западната страна на залив на Средоземното Море. Името на градот е резултат на неговата местоположба на слаповите на Сахел, верига од ридови паралелни со брегот.
.ag
.ag — највисок семрежен домен на Антигва и Барбуда. Со доменот управува Nic AG.
Надворешни врски
Toppdomän
Штајц
Штајц (Staitz) — село и поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од градот Аума-Вајдатал.
Химна на Исланд
Химна (Lofsöngur; позната и како Ó Guð vors lands, „О, Господ на Нашата Земја“) — државна химна на Исланд. Свејнбјерн Свејнбјернсон ја компонирал музиката, додека текстот е авторско дело на Матијас Јохумсон. Била прифатена како државна химна во 1944 година, кога државата изгласала да излезе од личниот сојуз со Данска и станала република.
Позната е дека е крајно предизвикувачка за пеење и нејзината силна верска позадина е извор на контроверзи во современиот период.
Абдул Меџид I
Абдул Меџид I  (عبد المجيد اول; Abdülmecid; роден на година — починал на  година во ) — 31-виот Султан на Отоманското Царство кој владеел во периодот од 1839 до 1861 година, наследувајќи го својот татко Махмуд ІІ. Тој бил син на Махмуд ІІ и Безмијалем султан. Водел неуспешни војни со Русија. Тој бил наследен од својот брат Абдул Азис. Подоцна султани станале и неговите синови Мурат V, Абдул Хамид II, Мехмед V и Мехмед VI, последните владетели на Отоманското Царство.
Во текот на неговото владеење се зголемил подемот на националистичките движења во рамките на Отоманското Царство. Се обидел да изгради сојузи со главните сили од Западна Европа на чело со Велика Британија и Франција. На конгресот од Париз во 1856 година Османлиското Царство било официјално вклучено во европското семејство на народите. Еден од најголемите негови успеси било објавувањето на Танзиматот или реорганизација на османлиското општество. Абдул Меџид I направил многу обиди за да ја модернизира армијата, но не постигнал поголем успех. Во неговото владеење постигнал успех во Кримската војна против Русија. Починал од туберколоза на 25 јуни 1861 година.
Рани години
Абдул Меџит е роден во Бешикташ, Цариград. Негова мајка била првата сопруга на неговиот татко во 1839 година, Безмијалем султан која најверојатно имала черкешко или грузиско потекло.
Тој добил европско образование и одлично го владеел францускиот јазик. Во текот на неговото владеење тој морал да се бори против старите конзервативци кои биле против неговите реформи. Тој бил првиот султан кој слушал поплаки секој петок во неделата од страна на народот. По воведувањето на реформите започнал да ја обиколува империјата за да види како се спроведуваат.
Владеење
Со наследувањето на престолот, Абдул Меџит ги наследил и слабостите на империјата. По смртта на неговиот татко пристигнала веста за поразот на Османлиите во Битката кај Незиб од страна на египетските бунтовници на чело со Мухамед Али Паша. Во ноември 1839 година султанот издал указ познат како Ѓулхански хатишериф, а во 1856 година следел и указот познат како Хатихумајун.
Танзимат, што значи реорганизација на Отоманското Царство, претставувал период на реформација кој започнал во 1839 година и завршил со Првата уставна ера во 1876 година. Овој период се одликува со различни обиди на османлиските власти за модернизација на земјата со цел земјата да обезбеди територијален интегритет против националните движења кои се појавиле кај немуслиманското население. Реформите ги опфаќале сите етнички групи во империјата со цел нетурското население да се интегрира во османлиското општество.
Танзиматот произлегол од реформистичките султани Махмуд II и Абдул Меџит I заедно со уште неколку европски образовни бирократи. Тие признале дека старите верски и воени институции повеќе не ги задоволувале потребите на империјата во современиот свет. Голем дел од реформите се засновале на успешните европски практики како и под силно влијание на кодексот на Наполеон. Промените вклучувале универзална регрутација, образование, институционални и правни реформи и систематски обиди за елиминирање на корупцијата, обединување на сите различни народи кои живеат во Отоманската имерија, муслимани и немуслимани, Турци и Грци, Ерменци и Евреи итн. За таа цел исламскиот закон бил ставен настрана во корист на секуларниот закон. Целта на воведувањето на новите реформи била борбата против бавното опаѓање на империјата кое довело преку намалување на нејзините граници во споредба на европските големи сили. Со ослободувањето на милетскиот систем властите се надевале дека ќе бидат во можност за поголема контрола над нивните граѓани. Освен тоа, властите се плашеле од можната интервенција на европските сили во внатрешните работи на земјата. Внатрешно за да ги зацврсти односите од разните верски народи, империјата прогласила верска слобода за сите граѓани од сите религии.
Реформи
На 3 ноември 1839 година султанот Абдул Меџит издал органски статут за целата империја наречен Хати шериф (султански едикт) кој бил проследен со серија од едикти на султанот во истата година.
Исто така во негово време за првпат бил забранет турбанот а бил воведен фесот (вид на капа).
Семјуел Морз својот првпатент за телеграф го добил во 1847 година во стариот Беглербеговски дворец (новиот бил изграден во периодот од 1861 до 1865 на исто место) во Цариград, а султанот лично го тестирал новиот изум. .
Во периодот на неговото владеење била изградена Долмабахче палатата која станала официјална резиденција на империјата. Изградбата на истата започнала во 1842, а завршила до 1856 година целосно. Трошоците кои биле потрошени за изградбата на Долмабахче биле околу 5 милиони лири, кое одговарало на приближно 1/4 од годишните даноци. Финансирањето на објектот се одвивало преку печатење на книжни пари. Според некои извори, се говори дека тогашниот министер за финансии му соопштил на султанот дека изградбата на палатата чини околу 3,500 пиастра, но всушност тоа била сумата која била неопходна за печатењето на парите. Самата изградба довела да империјата се доближи до банкрот и да стане финансиски зависна од надворешни извори односно земји. Долмабахче е првиот дворец кој бил изграден во европски стил.
Број
''Оваа статија е за концептот број во математика. За број во лингвистика, види граматички број''.
Број — апстрактен објект што се користи за обележување на количество. Тој може да биде составен од една или повеќе цифри. Разликуваме позитивни (со знак +, кој чето пати не се пишува) или негативни (со знак -, кој задолжително се пишува), додека нулата (0) не спаѓа ниту во позитивни ниту во негативни броеви.
Постојат повеќе множества на броеви:
1800 во музиката
1800 година во музиката содржи некои значајни настани.
Глуино
Глуино (\tilde g) е хипотетички суперсиметричен партнер на еден глуон g. Глуината се Мајоранини фермиони и содејствуваат по пат на јака сила како октет на боја Глуината имаат лептонски број 0, барионски број 0, и спин 1/2.
Се очекува глуината да бидат парно произведени во забрзувачи на честички како Големиот хадронски судирач.
Глуината се распаѓаат по пат на силно взаемодејствие со скварк и кварк доколку се задоволи соодветен масен сооднос. Скваркот потоа се распаѓа во уште еден кварк и најлесната суперсиметрична честичка, НСЧ (со што детекторот не се гледа).
Ова значи дека типичниот сигнал за глуиното во хардонски судирач е четири млазови плус отсутната енергија.
Меѓутоа доколку глуината се полесни од скварковите, преку скварк со некласично движење можеме кинематички да пристапиме кон 3-елементно разложување на глуиното во неутралино и пар од кварк и антикварк.
Наваревиска
Наваревиска — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Хати (месечина)
Хати (месечина) or Сатурн XLIII е природен сателит на Сатурн. Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард Дејвид К. Џевит Јан Т. Клејна, Брајан Г. Марсден на 4 мај 2005 година, од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 11 март 2005 година. Хати е со пречник од околу 6 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 20.303 Mm за 1080 дена, со наклонетост од 163° до еклиптиката (165° до Сатурн на екватор), во ретроградна насока и со ексцентричност од 0,291. Во март 2013 година, синодскиот вртежен период беше измерен со Cassini на околу 5,45 часа.
Ова е најбрзата позната ротација на сите месечини на Сатурн.
Именувана е во април 2007 година по Хати, џиновски волк од нордиската митологија, син на Фенрисулфр и брат близнак на Скол.
Нордкап
Нордкап (норвешки: Nordkapp) е општина во округот Финмарк во северниот дел на Норвешка. Административен центар на општината е Хонингсвог, гратче со 2.400 жители. Зафаќа површина од 925 км2 и има население од 3.228 жители.
.ai
.ai — највисок семрежен домен на Ангвила. Со доменот управува нејзината влада.
Надворешни врски
Toppdomän
1801 во музиката
1801 година во музиката содржи некои значајни настани.
Битка кај Гвадалета
Битката кај Гвадалета се одвила на 19 јули 711 година на реката Гвадалета на јужниот дел од Пиринејскиот Полуостров. Оваа битка била одлучувачка за муслиманските Арапи и Маври, кои по победата над Визиготите и невниот крал Родерик успеале да воспостават контрола во следните години во поголемиот дел од полуостровот. Претходно, маварската инвазија во Шпанија започнала на 30 април 711 година.
Почеток
Кралот Родерик на чело на Визиготското кралство дошол во 709 година. По неговиот преврат истата година, службениците на претходниот крал Битиз побегнале кон Северна Африка каде склопиле сојуз со гувернерот Јулијан Сеутски, а по ова побарале помош од Маврите.
Маварската инвазија на полуостровот започнала на 30 април 711 година со околу 1.700 војници на чело со Тарик Ибн Зијад. Подоцна му се приклучила и поголема војска, зазимајчи ја Картагина. Наспроти ова, во внатрешноста на христијанското кралство владеела граѓанска војна на северот. По веста дела Маврите навлегуваат на полуостровот, кралот Родерик веднаш со својата војска се упатил кон југ. Така, во јули 711 година се одвила една од најзначајните битки во историјата на Европа.
Битка
На едната страна војската на муслиманите била предводена од Тарик Ибн Зијад, а на другата од Родерик. Муслиманскта војска броела околу 7.000 војници, а христијанската околу 25.000. И покрај тоа што визиготската вјска била побројна, главно поради несогласувањата на династиите во кралството, по започнувањето на битката голем дел од армијата побегнала. Така, муслиманите на крај излегле победници.
Последици
Визиготското кралство било крајно неорганизирано во оваа битка. Веќе во следната година, Муса Ибн Нусаир испратил дополнителни 12.000 војници од Северна Африка за да го освојат полуостровот. Тоа можеби не во целост, но му успеало по пет години. По распаѓањето на кралството на Визиготите биле формирани повеќе кралства, на почетокот Кралство Астурија.
Призрен (округ)
Округот Призрен (Komuna e Prizrenit, Призренски округ е еден од седумте окрузи на Косово. Центар на округот е Призрен и округот опфаќа четири општини.
Општини
Округот ги опфаќа општините:
Црква „Вознесение Христово“ - Дреново
Вознесение Христово (или Св. Спас) — православна црква во велешкото село Дреново, Општина Чашка. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Архитектура и живопис
Црквата е мала правоаголна еднокорабна градба со полукружна апсида на исток и калкански покрив. Изградена е во XVII век, а обновена во 1869 г. како што се вели на натписот над западниот влез во наосот. Тогаш веројатно храмот е проширен на запад по целата негова должина, а на југ е дограден отворен трем. Во црквата се влегува од западната и од јужната страна, над која има ниша со допојасна претстава од XIX век на непознат светец со долга брада, можеби Свети Атанасиј.
Храмот е целосно обновен и малтерисан. Единствениот јасен показател за времето на неговиот настанок е делумно зачуваната фреска на Света Петка во нишата над олтарната апсида на источната фасада. Светицата е насликна допојасно, облечена во темнокафеав химатион; во десната рака држи маченички крст, а другата дланка ѝ е отворена кон набљудувачот. Ова дело се датира од XVII век. Траги од живописите од тоа време има и во олтарниот простор на црквата. Според натпис над јужнот влез (подоцна изгубен), црквата е одново пресликана во 1887 г. од месните зографи раководени од Петар Николов и неговите соработници, брат му Анастас и ученикот Илија Манев од Дреново, но во апсидата и нишата во проскомидијата зографите сликале непосредно врз постарите фрески без да нанесат нова подлога. Во конхата на апсидата е Света Богородица Ширшаја со малиот Христос во медалјон на градите. Следат Свети Василиј Велики и Свети Јован Златоуст во Архијерејската литургија и допојасната претстава на Свети Стефан во жртвеникот со ѓаконска одежда со бел стихар, орар со насликан трисагион и црвена наметка преку десното рамо. Во левата рака држи дарохранилница во облик на храм, а во десната држи кадилница со која благословува. Живописот од XIX век е следниов: во олтарот на источниот ѕид во третото подрачје и на таванот е Бог Саваот, во второто подрачје е пророкот Даниил меѓу лавови јужно од апсидата, пророкот Исаија северно од апсидата. Сирамовиот Лазар е на јужниот ѕид. Горчливата чаша на смртта е во второто подрачје на северниот ѕид, а под неа се допојасни претстави на Светите врачи Кузман и Дамјан. На таванот во средината е Христос Седржител, а третата фреска на запад не е зачувана. На јужниот ѕид, од исток кон запад, во првото подрачје се насликани во група светците Јустин, Ефрем, Евсевиј, Антониј, Маврустен и Амвросиј. Над нив се Свети Димитрија на коњ како прободува војник, Вознесението Илиево, Свети Спиридон и Света Елисавета. На запад од влезот на јужниот ѕид е насликан Свети Онуфриј, а потоа следи сцената на Колежот на витлеемските деца и Свети Хралампиј како го гази ѓаволот. Горе на западниот ѕид е Рождеството Христово, а во првото подрачје е Страшниот суд. На северниот ѕид, од запад кон исток, на западната половина е Второто пришествие; во второто подрачје се Свети Ѓорѓи на коњ како ја убива ламјата и Света Катерина, во првото се Свети Никола, Архангел Гаврил како му се јавува на Захариј и светите Константин и Елена.
.al
.al е највисок државен домен за Албанија. Со доменот управува Електронската и пшоштенска комуникациска управа на Албанија.
NGC 1392
NGC 1392 — засега неутврден објект во соѕвездието Еридан, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1392 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 37 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 37° 8' 5".
Други поделби
Проучување на NGC 1392 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7034.
Шигејоши Мочизуки
(роден ) — јапонски фудбалер.
Megisto cymela
Мал шумски сатир — вид пеперутка од семејството на шаренците (Nymphalidae) кој се среќава во Северна Америка.
Опис
Големината на крилата е 29–48 мм. Предното крило има две црни дамки со жолта обвивка на двете страни. Задното крило има две точки на дорзалната страна, но има помали точки на вентралното. Другата цела боја е светлокафеава. Малиот дрвен сатир е споредливо поголем од сосибија.
Телото е светло зеленикаво кафеаво со темна грбна пруга и наизменични кафеави и жолтеникави странични ленти. Површината на гасеницата има испакнатини, овие испакнатини носат кратки црвено-кафени влакна. Главата е бела, а влакната од опашката се светло сиви.
Малиот дрвен сатир е дел од типично неотропското потплеме Euptychiina. Може да се забележи во шумите, обично покрај рабовите и во отворите исполнети со четки покрај расчистените шумски патишта. Исто така е видено и во тревни површини обично помеѓу шумски закрпи. Лета во близина на земјата, извртувајќи се низ тревите, малите дрвја и грмушките. На колекционерите често им е тешко да го фатат, иако на прв поглед се чини дека е бавен летач. Оваа пеперутка претпочита живеалиште кое е отворено, содржи листопадни дрвја заедно со мочурливи области и поседува четкаста покривка.
Кабаре (филм од 1972)
Кабаре (англиски Cabaret) е американски филм од 1972 година, во режија на Боб Фоси. Главните улоги ги играат: Лајза Минели, Мајкл Јорк, Хелмут Грим, Џоел Греј, Фриц Вепер и Мариса Беренсон. Во 1973 година, филмот освоил осум награди „Оскар“, во категориите: најдобра главна глумица (Минели), најдобра машка споредна улога (Греј), најдобар режисер (Фоси), најдобра камера, најдобра музика, најдобар звук, најдобраа монтажа и најдобра сценографија. Истата година, филмот освоил три награди „Златен глобус“, во категориите: најдобар филм - комедија или мјузикл, најдобра женска главна улога и најдобра машка споредна улога), како и седум награди на „БАФТА“. Вкупно, филмот освоил 35 награди и имал уште 15 други номинации, а во 1995 година бил вклучен во Националниот филмски регистер на САД. Филмот е снимен според бродвејскиот мјузикл „Кабаре“, како и според книгата „Берлински приказни“ на Кристофер Ишервуд. За својата улога, Минели ја добила и наградата на БАФТА, а интересно е тоа што режисерот првобитно не сакал да го ангажира Џоел Греј за улогата на церемонијал-мајсторот, а го прифатил дури откако продуцентите му поставиле ултиматум.
Megisto cymela
Опсег и живеалиште
Тие се забележани во источниот дел на САД и југоисточна Канада, од Нова Шкотска на југ до Флорида, на запад до Тексас, Саскачеван и Вајоминг. Како што имплицира името, малиот дрвен сатир најчесто се гледа во шуми и области со грмушки.
Животен циклус
Возрасните во северните делови од нивниот опсег летаат помеѓу јуни и јули, додека нивните јужни популации летаат помеѓу март и септември.Женките несат јајца поединечно на трева, гасениците од четвртата возраст хибернираат.
Кабаре (филм од 1972)
Содржина
Дејството на филмот се одвива во Берлин, меѓу двете светски војни. Во градот пристигнува Англичанецот Брајан Робертс (го игра Јорк), кој се сместува во станот каде живее Сали Боулс, танчерка во еден клуб, која сонува да стане позната глумица. Брајан дава часови по англиски јазик, едвај заработувајќи за живот. Неговиот клиент, Фриц (го игра Вендел) се вљубува во богатата Еврејка Наталија Ландауер, најпрвин привлечен од нејзиното богатство, но потоа се вљубува во неа. Подоцна, тој дознава признава дека е Евреин и тие стапуваат во брак. Брајан и Сали го среќаваат богатиот барон Максимилијан, која откако сексуално ќе ги искористи двајцата, ненадејно ги напушта. Сали останува бремена, но не знае чие е бебето што го носи. Сепак, Брајан го прифаќа татковството и ја кани да се преселат во Кембриџ, Англија, но таа одлучува да изврши абортус. Брајан си заминува во Англија, а Сали продолжува да работи во клубот. За сето тоа време, во Германија се зголемува влијанието на нацистите.