cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Изолатор
Електроизоцалиски материјали
За оваа цел се користат преку 10.000 разни материјали: пластика, хартија, гума, порцелан, стакло, хартија, дрво, масла, смоли итн. Електротехниката во текот на развојот постојано се истакнувала потребата да се избере од пороводниците. Може да се создаде нов проводник што ќе има нови посебни својста. Електроиндустријата за производство и за пренос на енергијата бара посебни проводници кои ќе можат да пренесат електрична енергија со висок напон на далечина без загуби.
Готесгабе
Готесгабе (Gottesgabe) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Квета-
Квета- (симбол: Кв, меѓун. Q) — претставка на мерни единици во метричкиот систем кој означува множење со 1030 или (еден нонмилион). Била одобрена на 27-от состанок на Генералната конференција за тежини и мерки во 2022 година. Од нејзиното воведување,таа е најголемата претставка во системот SI. Нејзин инверзен пандан е квекто-.
Буквата „Q“ била избрана бидејќи била една од двете преостанати букви што не се користат за други претставки на мерни единици и не се користела вообичаено за други единици. Името „quetta“ е избрано како што започнува со таа буква, и поради малата сличност со грчкиот збор  'десет' (quetta- претставува 100010).
Воведување
ГКТМ ја усвоила претставките квета- покрај рона-, ронто- и квекто- на нејзиниот 27-ми состанок.
Валдек (појаснување)
Валдек може да се однесува на следново:
114 (број)
114 (сто и четиринаесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 113 а претходник на бројот 115.
Црква „Св. Атанасиј“ - Долно Чичево
Свети Атанасиј — македонска православна црква, главната селска црква во велешкото село Долно Чичево.
Црквата е градена е во периодот од 1880 до 1890 година. Фрескоживописана е во 1891 година. Црквата се наоѓа во многу лоша состојба.
СОУ „Јосиф Јосифовски“ - Гевгелија
Средното општинско училиште „Јосиф Јосифовски“ — средно училиште во Гевгелија. Училиштето е формирано на 7 јули, 1952 година кога неполната нижа гимназија со исто име прераснува во полна (осумкласна) гимназија, со решение на Советот за просвета, наука и култура при Владата на НР Македонија, а со работа започнува на 28 септември во новоизградена зграда кај Железничката станица.
Во 1976 година извршено е интегрирање со Металското училиште „Ристо Поп-Ристов“ при што е формиран училишниот центар за средно образование „Јосиф Јосифовски“ со 19 паралелки во гимназиска и 6 паралелки во металска насока. Во 1977/78 година отворена е електро-насока, а во 1978/79 година и угостителска насока. Во тоа време биле застапени повеќе образовни профили од машинска струка: металостругари, бравари, машинобравари и машински техничари; во електро-струката: РТВ-механичари, електроинсталатери и електротехничари за слаба и силна струја; во угостителската струка: келнери и готвачи, а четврт степен хотелско-туристички техничар е воведен во 1989 година.
Гимназијата во 1982/83 според новиот концепт се трансформира во Биотехничка и Културолошка гимназија, а воведена е и економска струка.
Лична карта
Денес СОУ „Јосиф Јосифовски“ има површина од 3157 м2 кои опфаќаат: простории за раководната служба и наставниците, простории за ученички организации и библиотека, училници за општа намена кои имаат компјутерска техника, специјализирани наставни простории за информатика, угостителска и фискултурна сала и работилници. Училиштето има 48 простории, административни и простории за изведување настава.
Моментно во Училиштето учат 1005 ученици, во 40 паралелки од прва до четврта година, во следниве образовни профили:Економско трговска струка
Учество на натпревари
Меѓународна Олимпијада по физика, Државен натпревар по македонски јазик и литература, Републички хорски смотри, Француска шансона, Државни натпревари по математика, физика, историја, биологија итн., Средношколска Олимпијада, Образовно рандеву, Матурски танц, МАССУМ, Струмички карневал, Гимназијада, Државен натпревар по „Техничка механика“ и „Автомеханичари“, Меѓународни и државни натпревари по туризам, послужувањеи готварство, Спортски натпревари по атлетика, ракомет, кошарка и футсал и други.
Поасонова распределба
Поасоновата распределба — систем кој ја искажува веројатноста да се случат одреден број на настани во одреден временски интервал или во одреден простор доколку овие настани се случуваат во одредена просечна стапка и независно од времето поминато од последниот настан. Пр. да претпоставиме дека секојдневно на е-пошта добиваме по 4 писма. Според ова ние ги градиме нашите очекувања, но сепак, ќе се појават промени во бројката на примени меилови на дневна база, некогаш поголеми, некогаш помали, а некогаш нема ниту воопшто да се појават промени. Историската позадина зад Поасоновата распределба е објаснета од Гулберг во 1997 година.
Историски развиток
Овој концепт е создаден од Симеон Дени Поасон (1781-1840) и публикуван заедно со неговата теорија на веројатноста во 1837 во неговото дело „Recherches sur la probabilité des jugements en matière criminelle et en matière civile“. Ова дело е насочено кон објаснување на случајните променливи N преку кои се пресметува и бројот на одделни настани кои се случуваат во одреден временски период и во одреден простор.
Резултатите биле претставени и претходно од страна на Абрахам де Моавр (1711) во „De Mensura Sortis seu; de Probabilitate Eventuum in Ludis a Casu Fortuito Pendentibus“. 1Практична примена на овој концепт била направена и од страна на познатиот научник Ладислав Боркиевич во 1898 кога му била дадена задача да го истражи бројот на мртви војници на Пруската армија усмртени случајно од удар на коњ, а овој експеримент ја доведе Поасоновата распределба во полето на областа на сигурносното инженерство.
Пресметување на Поасоновата распределба
За да ја пресметаме величината на Поасоновата распределба ја користиме следната формула :
каде :
Позитивниот реален број λ=очекуваната вредност на X, а исто и на неговата променлива, така ја добиваме формулата :
Случаен процес е семејство на случајни променливи (Xt), tL за кое Т е некој бесконечен збир. Со t овде го означуваме времето. За T најчесто го земаме интервалот [0, +∞) или некој подзбир на овој интервал. Поасоновиот збир e случаен процес зададен од збирот T=[0, +∞) ако за него важи:
Случајниот процес го нарекуваме стационарен ако неговите конечни димензионални распределби се инваријантни во однос на времето. Овој случај го иразуваме со формулата:
Изведување на Поасоновата распределба
Поасоновата распределба се изведува на тој начин што се разгледуваат според бројот на настани λ(позитивен број) кои се случуваат во одреден интервал.
Карактеристично за сите овие интервали е што имаат еднаква вредност.
Можноста еден настан да се случи во субинтервалот Ik за секое k е еднаков на λ/n.
Бројот на вкупните X настани ќе биде изведен на биномeн начин со параметри n и λ/n.
Потоа доколку n се зголеми ќе ја добиеме формулата :
Со ова ја добиваме Поасоновата распределба со параметар λ.
Во одредени настани n е со многу голема вредност ,а p со многу мала вредност.
Во овој случај Поасоновата распределба ја пресметуваме со формулата :
Правилото да се случуваат вакви настани е наречено законот за ретки настани.
Можности за пресметување
'''Во математичката теорија се појавуваат повеќе случаи каде се применуваат различни методи на решавање : '''
1.Пресметување на прави
-Очекуваната вредност на променливата на Поасоновата распределба е еднаква на λ (позитивен реален број), а еднаква е и на варијациите на овој број
-Коефициентот на варијација е λ-1 /2, додека показателот на дисперзија е еднаков на 1
Отстапувањето на правата во однос на Поасоновата распределба ја пресметуваме со формулата:
2.Пресметување на медијана
3.Пресметување на поважни моменти
Поважните моменти во Поасоновата распределба ги претставуваме со Mk и по нивното потекло тие претставуваат експоненцијални полиноми за λ(позитивен број)) и се изразуваат со формулата:
Коефициентите на полиномите имаат комбинирано значење.
4.Други пресметки на дистрибуција
-Поасоновата распределба е неограничено диверзен модел и постојат голем број на различни настани и променливи кои можат да се разгледуваат
-Директната дивергенција на Кулбег и Либлер за Pois ( λ0) и Pois( λ) е дадена со формулата:
Примена на Поасоновата распредделба
Примената на Поасоновата распределба, може успешно да ни ги даде веројатностите на бројот на јавувања на некој настан во единица време и простор, а за тоа да се случи постојат и одредени услови за пресметување на Поасоновиот процес:
Овој последен услов ни ја претставува разликата на Поасоновата распределба со биномната распределба во која бројот на настани помеѓу две вредности кои се во сооднос (p и q) е познат и ни покажува колкав е бројот на настани кои се случиле и колкав е бројот на настани кои не се случиле. Главната одлика на Поасоновата распределба е асиметријата и оваа одлика останува константна без разлика на промената на вредноста на r. Поради ова Поасоновата распределба е наречен абиномна распределба без настанот q.
Поасоновата распределба е поврзана и со други распределби освен биномниот:
-Хипергеометриска распределба
-Експоненцијална распределба
Поради своите врски со овие видови на распределби можеме да заклучиме дека Поасоновата распределба е екстремен случај од сите нив. Кога постои случајност кај настаните испитувани со Поасоновата распределба ние всушност нив ги класифицираме како настани кои ја сочинуваат Поасоновата распределба. Доколку резултатите се премногу различни и комплексни за анализа тогаш се истражува причината.
'''Примена на Поасоновата распределба имаме во повеќе полиња поврзани со пресметување : '''
-Електрични системи
-Астрономија
-Биологија
-Менаџмент
-градежно инженерство
-Финансии
-Осигурување
-Сеизмологија
-Радиоактивност
Примери за настани кои се пресметувале/пресметуваат со Поасоновата распределба се следните :
-Бројот на војници убиени од страна на случаен удар од коњ во Пруската армија
-Бројот на повици кои доаѓаат во центарот за повици во текот на една минута
-Бројот на промени на ДНК информации под одредено дејство на зрачење
-Бројот на скокови на вредноста на акциите на берзата во одреден временски период
Државно биро за уметничкоисториска документација
Државно биро за уметничкоисториска документација (Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, RKD) — државна установа во Хаг, Холандија и најголем центар за историја на уметноста во светот. Прибира документација, архивска граѓа и книги за европската уметност од доцниот среден век, па сè до денес. Сите материјали отворено стојат на располагање на јавноста и голем дел од нив се дигитализирани и достапни на мрежното место на установата. Главна цел на бирото е да прибира, категоризира и става на располагање трудови и објави поврзани со уметноста, особено кога станува збор за холандските мајстори.
На базите на бирото, посетителите имаат увид во аривската евиденција за животите на многу уметници од минатото. Се држат околу 450.000 наслови, од кои 150.000 се каталози од лицитации. Има приближно. 3.000 списанија, од кои 600 излегуваат со нови броеви. Иако најголемиот дел од текстот е на холандски, стандардниот записен формат содржи врска со библиотечни единици и слики од познати дела со наслови и на англиски.
Бирото раководи и со холандската верзија на Уметничко-архитектонски толковник (Art & Architecture Thesaurus), кој е поими за работење со информации од област ана уметноста и архитектурата, чија изворна англиска верзија е иницијатива на истражниот институт „Гети“ од Лос Анџелес.
Историја
Збирката е започната во 1932 г. од историчарите на уметноста Фриц Лугт (1884-1970) и Корнелис Хофстеде де Грот (1863–1930), со бројни дела од нивните лични збирки. Овие дела послужиле како основа за уметничката и книжевно-документациската збирка, која денес се чува во Кралската национална библиотека на Холандија.
База „Оркадас“
База „Оркадас“ — аргентинска научна станица на Антарктикот и најстарата од станиците на Антарктикот која сèуште работи. Се наоѓа на островот Лори, еден од Јужните Оркниски Острови (Islas Orcadas del Sur ), на 4 метри надморска височина и 170 метри од крајбрежјето. Основана од Шкотската национална антарктичка експедиција во 1903 година и пренесена на аргентинската влада во 1904 година, оттогаш базата е трајно населена, што е една од шесте аргентински постојани бази на Аргентинтински Антарктикот и првата постојано населена база на Антарктикот.
Најблиското аргентинско пристаниште е Ушуаја, кое е 1.502 километри од базата. Базата има 11 згради и четири главни теми за истражување: континентална глациологија, сеизмологија, глациологија на морска-ледена зона (од 1985 година) и метеоролошки набљудувања (од 1903 година).
Оркадас била единствената станица на островите 40 години додека Британците не воспоставиле мала летна база, станицата Кејп Гедес на островот Лори во 1946 година, заменета со истражувачката станица Сигни на островот Сигни во 1947 година. Го имала и првиот радиотелеграф на континентот во 1927 година. Во 11 згради на станицата се сместени до 45 луѓе во текот на летото, а во просек 14 во текот на зимата. Научните активности се спроведуваат во Laboratorio Antártico Mutidisciplinario en Base Orcadas (LABORC), „Мултидисциплинарна лабораторија на Антарктикот во базата Оркадес“.
Историја
Во 1903 година, Шкотската национална антарктичка експедиција на д-р Вилијам С. Брус ја основал т.н. Омондова Куќа, метеоролошка станица на островот Лори. Меѓутоа, за време на експедицијата, екипажот се заглавил во мразот и, не можејќи да отплови, останал заробен во станицата за време на зимата.
Брус ја напуштил станицата во декември истата година за Буенос Аирес за да го поправи бродот и да набави материјали, оставајќи го метеорологот Роберт Ц. Мосман задолжен за базата да продолжи со набљудувањата.
Брус и понудил на Владата на претседателот Хулио Аргентино Рока трансфер на станицата и инструментите за сума од 5.000 пезоси, под услов владата да се обврзе на продолжување на научната мисија. Тој, исто така, понудил да го пренесе назначениот персонал во неговиот брод назад до станицата.
Брус го известил британскиот офицер Вилијам Хагард за неговите намери во декември 1903 година. На 29 декември, Хагард испратил нота до аргентинскиот министер за надворешни работи, Хозе Тери, ратификувајќи ги условите на предлогот на Брус. Рока го поднел прашањето до Oficina Meteorológica Nacional (Национална канцеларија за метеорологија) која го советувала да ја прифати понудата. На 2 јануари 1904 година, инсталациите биле прифатени со претседателски декрет. Бродот Шкотска отпловил за островот Лори на 14 јануари 1904 година, носејќи ги Лучијано Х. Валет, од Канцеларијата за зоологија на Министерството за земјоделство, Едгард С. Шмула, вработен во Националната метеоролошка служба и Хуго Акуња, од Министерството за стоќарство, кој исто така бил назначен за поштенски шеф на Јужни Оркниски Острови од страна на генералниот директор на Националната поштенска и телеграфска канцеларија, Мануел Гарсија Фернандез. Мосман бил оставен на чело на експедицијата, заедно со Вилијам Смит како готвач.
Во 1906 година, Аргентина и соопштила на меѓународната заедница за воспоставување постојана база на Јужните Оркниски Острови. На 26 август, Хагард испратил писмо до министерот за надворешни работи Мануел Монтес де Ока во кое го потсетил дека Јужните Оркниски Острови се британски. Британскиот став бил дека аргентинскиот персонал добил дозвола само за период од една година. Аргентинската влада ја игнорирал забелешката, „сметајќи ја надвор од времето“.
На 30 март 1927 година, поморскиот подофицер Емилио Балдони ја воспоставил првата радиотелеграфска врска со Ушуаја. До тој момент, базата Оркадас останала изолирана од остатокот од светот додека не дошло годишното олеснување. Радио станицата (кодирана ЛРТ во Аргентина) дозволила постојана врска за комуникација.
Станицата зависела од Министерството за земјоделство додека аргентинската морнарица не го ослободила екипажот со морнарички персонал на 3 март 1951 година. Официјалниот пренос се случил на 23 декември 1952 година, кога со претседателски декрет базата била ставена под службата за поморска хидрографија како Destacamento Naval Orcadas („Поморски одред Orcadas“).
Клима
Според системот за Кепеновата класификација на климата, станицата се наоѓа под клима на тундра (ET ), многу блиску до климата со ледена капа (EF). Основата е под влијание на студената антарктичка кружна струја што минува покрај Веделовото Море и силните западни ветрови, создавајќи постудена клима од крајбрежните области во северозападните делови на Антарктичкиот Полуостров. Временските услови може да варираат многу од година во година и од ден на ден, бидејќи системите со низок притисок често минуваат низ островите, што влијае на климата.
Просечните месечни температури се движат од -9.4 C во јуни до 1.0 C во февруари. Во лето, просечната висока е 2.7 C додека просечната ниска е -1.1 C. Во зима, просечното високо ниво е -4.9 C додека просечната ниска е -13.0 C. Температурите повремено може да се искачат над нулата во текот на зимата. Кога системите со низок притисок минуваат на југ од основата, тие може да резултираат со исклучително благи температури, при што највисоката забележана температура е 15.2 C во 1987 година. Меѓутоа, кога тоа ќе се случи, времето е бурно и облачно со намалена видливост. Спротивно на тоа, кога системите со низок притисок минуваат на север, тоа резултира со студени и суви услови со добра видливост, што предизвикува пад на температурите на -44.0 C.
Маглата е честа појава во основата, во просек 110 дена. Ова може да варира од година во година, бидејќи 1987 година била најмагливата година кога имало 252 дена со магла до само 30 дена со магла во 1963 година. Со оглед на тоа што се наоѓа на патеката на системите со низок притисок во текот на целата година, базата доживува висока облачност, особено во лето. Декември и јануари се најоблачните месеци, во просек по 29 облачни денови секој месец. Зимите се помалку облачни, просечно 20 облачни денови во јуни и јули. Ведрите денови се исклучително ретки и се случуваат само помеѓу мај до октомври, во просек 1-3 дена. Како резултат на тоа, базата просечно годишно има само 483,0 сончеви часови или 13,5% од можното сонце (можеби најниско на земјата), кое се движи од најниско ниво од 9,3% во јануари до највисоко ниво од 22,5% во август.
Декември и јануари се најмалку ветровити месеци, во просек од 19 до 21 километри на час, додека август и септември се најветровит месеци, во просек повеќе од 25 километри на час. Основата е подложена на силни ветрови во текот на годината, при што секој месец во просек е 20 дена со силни ветрови (брзини на ветер над 46 километри на час). Повремено, може да доживее налети над 150 км на час.
Просечните годишни врнежи се 398.4 мм, што е прилично рамномерно распоредено во текот на годината. Март е највлажниот месец, додека јуни е најсув месец. Поради студената клима и високата влажност, снежните врнежи често се случуваат во текот на целата година. Врз основа на периодот 1961–1990 година, основата е во просек 227 дена со снег, при што февруари има најмалку денови со снег (во просек 14 дена со снег) и мај има најмногу денови со снег (во просек 22 дена).
Покер
Покер е група на игри со карти кои имаат слични правила за обложување и најчесто (но не секогаш) и слични покер комбинации. Покер игрите се разликуваат според тоа, како се делат картите, можноста за формирање покер комбинации, дали појаките или послабите карти победуваат кога има тесна борба за победа (во некои игри добивката се дели), ограничувањата на големината на облогот, и колку рунди на обложување се дозволени.
Во повеќето модерни покер игри, првата рунда започнува со некој вид на приморан облог од страна на еден од играчите. Во стандардниот покер секој играч се обложува дека неговата покер комбинација ќе биде најсилна. Акцијата потоа продолжува надесно и секој играч на ред ако сака да продолжи мора или да го достигне максималниот претходен облог или да се откаже губејќи ја дотогашната обложена сума и откажувајќи се од делењето. Играчот којшто ќе продолжи има можност и да го зголеми облогот. Кругот завршува кога сите играчи или се откажале или продолжиле понатака. Доколку сите освен еден играч се откажат во било која рунда, тогаш играчот што останал ги добива дотогаш вложените пари и може да бира дали ќе ја покаже или не својата покер комбинација. Доколку повеќе од еден играч остане на соочување после последната обложувачка рунда, нивните комбинации се откриваат и играчот со победничката комбинација го добива влогот. Со исклучок на првите принудни облози, пари се вложуваат доброволно од страна на секој играч кој (барем е така во теоријата) има основано верување дека неговиот облог има позитивна очекувана вредност. Иако, исходот на секое посебно делење значително зависи од можноста да се добие или не, долгорочните очекувања на играчите зависат од нивните акции преземени врз основа на можности, психологија и теорија.
Покерот станува популарен уште од почетокот на дваесеттиот век, и преминува од рекреативна активност практикувана од мали групи на мажи, до широко популарна активност со интернационална публика и мултимилионски награди на покер турнирите, со женскиот дел од публиката кој постојано се зголемува.
Интернет-покер
Главна страница: Интернет-покер
Интернет-покер (online poker) е всушност играта покер играна преку Интернет. Интернет-покерот е причината за драматичниот пораст на бројот на покер играчи низ целиот свет. Christiansen Capital Advisors соопштиле дека добивката во интернет-покерот порасанала од 82,7 милиони американски долари во 2001 на 2,5 милјарди американски долари во 2005.
Накратко
Традиционалните места за играње покер, како што се казината и покер собите, може да бидат застрашувачки за новите играчи и најчесто се сместени во географски пооддалечени локации. Исто така, обичните казина не се подготвени да го промовираат покерот затоа што е тешко за нив да профитираат од тоа. Иако временските трошоци на традиционалните казина се најчесто многу високи, опортунитетните трошоци за водење на една покер соба се уште поголеми. Обичните казина честопати прават повеќе пари со отстранување на покер собите и додавање на повеќе слот машини.
Од друга страна пак, играњето на интертнет е значително поевтино затоа што има далеку помали трошоци. На пример, додавање на нова маса нема да зазема значителен простор како што тоа би било случај кај обичните казина. Исто така интернет-казината им дозволуваат на играчите да играат со мали влогови (почнувајќе дури и од 1 или 2 центи) и честопати нудат безплатни турнири, привлекувајќи на тој нашин почетници и/или помалку богата клиентела.
Надворешни врски
Список на покер-соби на интернет
NGC 5914
NGC 5914 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5914 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 5914 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 18 м 46,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 53' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5914 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2188560. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 78; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3048. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1371.
Вајсенборн
Вајсенборн може да се однесува на следниве места во Германија:
Филм на белите телефони
Филмот за белите телефони е кинематографски поджанр на комедијата, популарен во Италија помеѓу 1936 и 1943 година.
Името потекнува од присуството на бели телефони во првите филмови произведени во овој период, со што се претставува социјалната разлика: статусен симбол што ги разликува од оние со „популарните“ телефони од бакелит, поевтини па така и пошироко распространети, кои пак биле во црна боја. Биле наречени исто така и деко филмови поради просторното уредување со голем број предмети кои потсетуваат на меѓународниот деко стил, популарен во тие години.
Дел од критичарите во последниве години го дефинираат и како унгарска комедија бидејќи, и покрај тоа што се во италијанска продукција, темите и сценаријата на овие филмови често се црпени од унгарски театарски автори, многу модерни во тој историски период; овие филмови често биле сместени во имагинарни држави во Источна Европа поради цензура, бидејќи повторливата тема на овие сентиментални комедии била закана од развод (во тоа време нелегално во Италија) или од прељуба (во тоа време казниво како кривично дело против моралот).
Потекло
Филмот на белите телефони се раѓа по успехот на италијанската кинематографска комедија од раните триесетти: тоа била полесно издание, исчистено од секаков интелектуализам или прекриена социјална критика.
Марио Камерини и Алесандро Блазети ја претставуваат новата кинематографија базирана на симболичната фраза на Мусолини Киното е најсилното оружје!;
„Благородното“ потекло на „белите телефони“ најчесто се гледа во киното на Камерини, почнувајќи од Rotaie (1929), во кој режисерот ја претставил - со одек на германската експресионистичка кинематографија или наведувајќи ги современите советски кинематографски авангарди - реалноста на кризните години, во реално време; ова било генерално ризично бидејќи режисерот можел да наиде - повеќе или помалку неволно - на укорот од режимот, дури и ако околината на фашистичката кинематографија изгледала како толерантна, со многу предупредувања и „отворена“ дури и за оние интелектуалци кои не биле дел од PNF. Последователно, во филмот Gli uomini, che mascalzoni...,, од 1932 година, Камерини го претставува Милано со обновен изглед: модата, превозните средства и многу други предмети станале симболи на една епоха во развој.
Буржоазијата, ситната буржоазија и „среќниот“ градски пролетаријат биле добро претставени и опишани во филмовите на Камерини: на тој начин бил предложен обновен, или сосема нов модел, наменет за самата јавност, која ги преполнила кината. Но, обидот за буржоазирање или нејзината емулација од страна на народот, што е јаката страна во филмовите на белите телефони, во овие две дела на Камерини не било претставено позитивно, па затоа и немало простор за завидување; наместо тоа, се воздигнува работата како средство за општествено откупување, што се гледа во крајот на веќе споменатиот Rotaie (тоа ќе се отслика, во повоениот период, со безумноста на буржоазијата, гледана под критичкото окото на Микеланџело Антониони).
Одлики
Продукцијата на таканаречените бели телефони или филм Деко ги опишува триесеттите и раните четириесетти години преку уредувањето на собите, покрај веќе споменатата мода и обичаи. Епохата се претставува преку деталите: предметите ни ги ја опишуваат историската ера и околностите на филмот. Општо земено, се шири, барем во градовите, „квалитетниот производ“, кој не е рачно направен, туку масовните индустриски предлози, масовно произведените производи.
Функционализмот на Баухаус пристигна и во Италија и, како што може да се види во овие филмови, Италија ја „обновува“ сопствената модерна и ефикасна слика и во која полека почнува да се шири потрошувачкото општество; претставена со рационалистичкиот архитектонски стил и индустрискиот фермент што самиот режим го промовираше; во овие лесни филмови присутна е фасцинација која цели кон надеж во иднината.
Протагонисти
Меѓу најрепрезентативните актери: Катерина Борато, Асија Норис, Ческо Базеџо, Елса Мерлини, Росано Браци, Клара Каламаи, Лилија Силви , Вера Карми, Џино Черви, Валентина Кортезе, Виторио Де Сика, Дорис Дуранти , Луиза Ферида, Алида Вали, Карло Кампанини, Кеко Рисоне, Марија Меркадер, Марија Денис, Освалдо Валенти, Виви Џои.
Константиј II Цариградски
Констатиј II Цариградски — Вселенски патријарх во 1834 година.
Пред да биде прогласен за патријарх бил епископ во Велико Трново. Немал особено образование и вештини. Па од овие причини наредната година бил приморан да се повлече. Се повлекол на Босфор, каде починал во 1859 година, погребан е во дворот на црквата Архангели.
Асеучал
Асеучал — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Ал Акса интифада
Ал Акса интифадата (или Втората интифада) е обновување на израелско-палестинскиот конфликт што започна во септември 2000 година. Оваа интифада сè уште е во тек, иако во 2005 година по смртта на Јасер Арафат и по едностраното израелско повлекување од Појасот Газа е утврдено примирје помеѓу двете страни.
Бројот на жртви во текот на овој судир од 2000 до 2004 година се проценува на 3.223 Палестинци и 950 Израелци. Овие бројки се критикувани, бидејќи не прават разлика помеѓу убиените војници и убиените цивили.
Вовед во Интифадата
По потпишувањето на Договорот од Осло и формирањето на Палестинската самоуправа, тензиите помеѓу израелската и палестинската страна се намалија, но никогаш не исчезнаа. Двете страни почнаа сè почесто да се обвинуваат за неспроведувањето на Договорот. Под меѓународно покровителство, особено со посредништво на САД, беа спроведени серија преговори на двете страни, но сите завршуваа со неуспех. Последните преговори пред почетоко на Втората интифада се одвиваа во Кемп Дејвид, САД, во јули 2000 година. Израелската и палестинската страна беа блиску до договор, но преговорите сепак пропаднаа.
Почеток на интифадата
Како резултат на пропаднатите преговори, во септември Палестинците извршија неколку напади врз израелски воени и цивилни цели. Масло на огнот беше посетата на Ариел Шарон, тогашен водач на опозициската партија Ликуд, на Храмот на ридот и џамиите Ал Акса во Ерусалим на 28 септември, посета што критичарите ја сметаат за намерна провокација на Шарон со цел да ги предизвика Палестинците. Веќе следниот ден се случија масовни демонстрации на Палестинците во Ерусалим, при што беа убиени неколкумина демонстранти. Демонстрациите се проширија и на Западниот брег и во Газа, а во октомври почнаа насилни демонстрации и израелските Арапи во самиот Израел.
Ескалација на интифадата
Како одговор на демонстрациите, Израел изведе одмазднички воздушни напади врз Палестинската самоуправа. Хамас, Исламски џихад и Бригадите на Ал Акса започнуваат со самоубиствени напади врз израелски цели. Особено крвав е нападот на Хамас од 1 јуни 2001 година во Тел Авив кога загинува 21 Израелец, главно студенти. На 27 август израелската војска го убива Абу Али Мустафа, генерален секретар на Народниот фронт за ослободување на Палестина, по што, во знак на одмазда, Народниот фронт на 17 октомври 2001 година извршува атентат врз Рехавам Зееви, израелски десничарски политичар и министер за туризам.
На 27 март 2002 година бомбаш самоубиец на Пасха убива 29 лица во напад врз хотел во израелскиот град Нетанја. На 29 март Израел донесува одлука да го изолира палестинскиот водач Јасер Арафат при што израелските трупи упаѓаат на палестинска територија и го држат под опсада седиштето на Арафат во Рамалах. Исклучително крвави судири избувнуваат во бегалскиот камп во Џенин. Убиени се 32 палестински милитанти, 22 палестински цивили и 23 израелски војници.
Под притисок на САД, во март 2003 година Арафат го именува за премиер Махмуд Абаз, кого Американците и Израелците го сметаат за поумерен партнер за преговори. Во јуни 2003 година Хамас и Исламски џихад еднострано прогласуваат 45-дневни примирје, но израелската страна не запира со провокациите. Израелската контратерористичка полиција убива еден локален водач на Хамас по што на 19 август 2003 година Хамас извршува самоубиствен напад врз автобус во Ерусалим, убивајќи 23 израелски цивили, вклучувајќи 7 деца. По овој атентат израелската добива наредба да ги убие сите водачи на Хамас на Западниот брег. На 6 септември израелската војска врши неуспешен атентат врз водачот на Хамас, Ахмед Јасин, а во акциите насочени против Хамас загинуваат доста активисти на движењето.
На 11 ноември 2004 умира палестинскиот водач Јасер Арафат, а на изборите што се одржуваат во јануари 2005 година Махмуд Абаз е избран за негов наследник. На 8 февруари Абаз и Шарон се сретнаа во Шарм ел Шеик и се договараат да прогласат примирје помеѓу Израел и Палестинската самоуправа. Сепак, Хамас и Исламски џихад изјавија дека нема да го почитуваат примирјето и судирите продолжуваат.
На палестинските парламентарни избори од јануари 2006 година победа извојува Хамас. Поради продолжените израелски напади на 9 јуни Хамас изјавува дека го прекинува примирјето што го прогласи во 2005 година. На 25 јуни палестински милитанти напаѓаат израелски воен објект при што убиваат двајца војници, а еден заробуваат. Тоа за израелските трупи е повод на 28 јуни да започнат нова голема офанзива врз Појасот Газа. Оваа операција со избувнувањето на Израелско-либанската војна израелските сили ја ставаат во втор план, за во есента 2006 година повторно да започнат со напади врз Појасот Газа. При најсериозниот од есенските инциденти, на 8 ноември при бомбардирање на Бејт Ханун, израелската војска уби најмалку 19 цивили, вклучувајќи жени и деца.
Хасел (Саксонија-Анхалт)
Хасел (Hassel) — општина во округот Штендал, во Саксонија-Анхалт, Германија.
115 (број)
115 (сто и петнаесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 114 а претходник на бројот 116.
Принцезата на зрно грашок (филм)
„Принцезата на зрно грашок“ е измислена бајка заснована на бајките на Ханс Кристијан Андерсен: „Принцезата на зрно грашок“ (1835), „Свињарот“ (1841), „Сопатник“ (1835), „Најневеројатна “ (1870) ... Интересно, последните две приказни се користат со крај спротивен на заплетот (на пример, во оригиналот на бајката „Сопатник“, херојот всушност и ја покажува на принцезата исечената глава на трол, со што се појаувува како негативен карактер).
Награди
1977. година - Специјална диплома на жирито на Х -филмски фестивал во Рига „За креативни напори во развојот на жанрот од бајките“ - добил режисерот Борис Рицарев за бајковитиот филм „Принцезата на зрно грашок“ (филмски натпревар за деца и млади).
Видео изданија
Во 1980-тите, филмот биле објавен на VHS од страна на „Видео програмата на Агенцијата за филм на СССР“. На почетокот на 90-тите години на минатиот век во СССР и Русија било издадено од филмското здружение „Крупен план“. Во 2000 година било објавено на VHS од изданијата на Главна Лента и Дом Видео.
Во 2001 година филмот бил обновен и објавен на ДВД од Советот на руската кинематографија во системите PAL и NTSC.
Технички податоци:
Во 2002 година бил објавен на ДВД од Сојуз Видео со звук Долби Дигитал 2.0, без преводи и додавање на филмографија и галерија со фотографии.
Археолошки дневник
Археолошки дневник е книга од македонската блогерка Arwena, издадена во едицијата „Блог-записи“. Едицијата е составена од 14 книги на независни автори - блогери на издавачката куќа „Аквариус пет“.
Вистинско име на авторот е Василка Димитровска, дипломиран археолог. Во својата книга таа го оживува мртвиот свет на археологијата, давајќи прикази на пештерните цркви, Скопското Кале, Цоцев Камен, менхири, трилити, кромлеси и др.
''„Почвата под нас може да ни даде многу информации. Затоа драги мои блогери, и попатни минувачи низ овој блог... треба да бидеме внимателни, зошто ние всушност постојано газиме врз нашите археолошки докази.“'' - вели Димитровска.
Сандро Ботичели
Алесандро ди Мариано ди Вани Филипепи (, -  во ), поизвесен како Сандро Ботичели (на италијански Sandro Botticelli), е италијански сликар и уметник, автор на уметнички творби поврзани со митологијата — „Раѓањето на Венера“, „Пролет“ (1478) — како и по христијански теми.
Животопис
Од 1461 година го проучува живописот кај учителот Филипо Липи, а подоцна е ученик и на познатиот вајар и живописец Андреа дел Верокио, од каде се зближува со Леонардо да Винчи, кој исто така е негов ученик. Сандро Ботичели живее во време кога градот Фиренца е завладеан од големо културно развивање во поглед на Рим и светот. Политичката власт е во рацете на неколку богати фамилии, кои постојано се пронаоѓаат како сопствени соперници. Борбата помеѓу нив завршува со победата на банкарската фамилија Медичи. Главата на фамилијата, Козимо Медичи, станува управител на градот Фиренца. Во неговиот двор доаѓале многу познати писатели, поети, учени, архитекти и сликарски уметници. Ботичели бил близок со таа фамилија и работел за нив.
Во искуството и творењето на Ботичели, за разлика од другите уметници од раната ренесанса, кај него преовладуваат личните идеи. Една од најизвестните творби од зрелиот негов период е „Пролет“ (1477 г.) која е изработувана за вилите на Медичи и е едно од најсложните по содржина дела на Ботичели, и „Раѓањето на Венера“ (1483 г.),
Ботичели многу потпаднал под дејство на монархот и проповедник Савонарола, кој во мај 1498 година е обесен на плоштадот во Фиренца поради уништување на некои сопствени уметнички дела. По ова, Ботичели работи исклучително и само (до 1504 г.) по религиозни теми. По ова тој се разболува и умира.
Дела
Негови најзначајни дела се:
Црква „Живоносен Извор“ - Череплен
Црквата е изградена во 1866 г. во центарот на селото, откако христијанското население успеало да добие дозвола од месниот ага. Градбата претставува трикорабна базилика со трем на запад.
Грамбов (Шверин)
Грамбов (Grambow) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 3468
NGC 3468 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Антван Толхук
Антван Толхук (Antwan Tolhoek; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
NGC 3468
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3468 се споменува и како UGC 6048, MCG 7-23-6, CGCG 213-10.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3468 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3468 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на NGC 3468 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32940. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 73; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3009. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1349.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Антван Толхук
Кариера
Роден во Јерсеке, Толхук бил именуван како дел од составот на за Вуелта а Еспања 2017.
Во декември 2017 година бил суспендиран два месеци од неговата екипа поради поседување апчиња за спиење при тренинг-кампот пред сезоната со што ги нарушил внатрешните правила на екипата. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
Неговиот татко Патрик Толхук бил исто така професионален велосипедист.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Грамбов
Грамбов може да се однесува на следниве места во Мекленбург-Западна Померанија, Германија:
К-Т Граница
К-Т Граница е границата помеѓу два периоди на развојот на Земјата - Креда и Терцијар. Се смета дека овој преод настанал пред 65 милиони години како резултат на удар на небесно тело, најверојатно астероид, на Земјата.
Ударот предизвикал значајни геолошки и климатски промени кои силно се одразиле и на живиот свет. К-Т Границата се смета за време на исчезнување на диносаурусите. К-Т границата е видлива во геолошките наоди -Земјините слоеви-по целата Земјина топка во вид на тенок глинен слој богат со иридиум.
Во 1970-тите години е откриен кратерот Чиксулуб во Мексико кој се смета за местото кајшто паднал астероидот.
WSXGA+
WSXGA+ (англ. Widescreen Super eXtended Graphics Array Plus, мак. „Широкоекранско Суперпроширено Графичко Поле Плус“) е стандард на компјутерски екрани. WSXGA+ екранот често се користи кај широкоекранските 20", 21" и популарните 22" LCD монитори од разни произведувачи (и многу мал број на 19" широкоекрански монитори), како и широкоекранските 15.4" и 17" лаптопски LCD екрани како Thinkpad T61. разложеноста изнесува 1680×1050 пиксели (1.764.000 пиксели) и има формат на сликата во сооднос од 16:10.
WSXGA+ е широкоекранска верзија на SXGA+, но не добила одобрување од ниедна организација. Следната повисока разложеност (за широки екрани) е WUXGA, која изнесува 1920x1200 пиксели.
Табела за споредба
SXGA+
NGC 1535
NGC 1535 — планетарна маглина во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Масон (појаснување)
Терминот масон може да се однесува на:
Масон е исто така име на повеќе места во светот:
NGC 1535
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1535 се споменува и како PK 206-40.1, CS=12.2.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 14 м 15,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 44' 20".
Други поделби
Проучување на NGC 1535 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 268; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5318. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 912.
116 (број)
116 (сто и шестнаесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 115 а претходник на бројот 117.
Ронто-
Ронто- (симбол: р, меѓун. r) — претставка на мерни единици во метричкиот систем што означува фактор од 10−27 или. Бил воведен во 2022 година, истовремено со неговата инверзна претставка рона-.
Ронто е изведен од грчкиот број ἐννέα (ennéa, „девет“) и претставува 1000−9. Буквата „r“ била избрана произволно бидејќи не се користела за други претставки на мерни единици или широко користена за други единици.
Може да се користи за наведување масата на субатомска честичка, на пример:
Просечниот животен век на бозоните W и Z е 300 ронтосекунди (rs).
Енергијата на фотонот на 1 MHz е 0,66 ронтоџули (rJ).
MeV / c2 (мегаелектронволт по брзина на светлината на квадрат), единица која често се користи во физиката на честички, е еквивалентна на 1,79 ронтограми (rg).
Аиљонес
Аиљонес — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура, Шпанија.
Ново Храни
Ново Храни (Νέα Χράνη) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 7 километри северно од градот Катерина на надморска височина од 50 метри.
Демографија
Селото за првпат на пописите се споменува во 1981 година кога бројот на жители изнесувал 382. На пописот од 1991 година во селото биле евидентирани 369 жители. Денеска, населението на селото е 467 жители според пописот од 2011 година.
Константиј I Цариградски
Константиј I Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1830 до 1834 година.