cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Енергетски премин
Употреба на поимот во јавниот дискурс и политика
Поимот „енергетски премин“ има подвижна дефиниција за неколку децении од својот живот. За прв пат бил измислен од американските политичари и медиуми по првиот нафтен шок во 1973 година. Поимот бил популаризиран од страна на американскиот претседател Џими Картер во неговиот телевизиски говор од Овалната соба од 18 април 1977 година, повикувајќи „да се погледне назад во историјата за да се разбере нашиот енергетски проблем. Двапати во последните неколку стотици години, имаше премин во начинот на кој луѓето ја користат енергијата... Бидејќи сега ни снемува гас и нафта, мора брзо да се подготвиме за трета промена - на строго зачувување и на обновената употреба на јаглен и на постојани обновливи извори на енергија, како што е сончевата енергија“. Како што подвлекува историчарот Дучио Басоси, поимот подоцна бил глобализиран по вториот нафтен шок во 1979 година, за време на конференцијата на Обединетите нации во Најроби во 1981 година, за нови и обновливи извори на енергија.
Поимот влегол во широка употреба англиски јазик почнувајќи од владата на Џо Бајден како и од Европската Унија.
Цвенкау
Географија
Градот се наоѓа 15 километри јужно од Лајпциг и 3 километри североисточно од индустриската област Белен/Липендорф со нејзината знаменитост, електричната централа Липендорф. Поранешниот отворен коп бил затворен на 30 септември 1999 година и моментално се рехабилитира и се создава Цвенкајското Езеро. Неколку помали градови и села припаѓаат на Цвенкау:
Руралните области на историскиот град Ајтра и делови на Бесдорф, обата напуштени поради резервите на јаглен под нив во 1980-тите, исто така се администрирани од градот Цвенкау.
Тимочка Краина
Тимочка Краина (на влашки, кој е еден од локалните јазици, Тимок или Чимок) е географска област во источна Србија околу долината на реката Тимок. Според пописниот извештај од 2011 година, имало 244.959 жители.
Историја
На територијата на Тимочка Краина, недалеку од Долни Милановац, изникнала најстарата урбана населба во Европа, Лепенски Вир, по која е именувана целата праисториска култура, додека еден од најстарите рудници за бакар се наоѓал во областа на селото Рудна Глава. Во античко време, оваа област била населена со тракиски племиња по име Мизи, а дел од Трачаните околу Тимок го добиле името Тимахи по оваа река. До 50 година Оваа област потпаднала под власта на Рим и траела до 395 година, кога Римската Империја била поделена. Во тоа време, оваа област била управувана од Источното Римско Царство, подоцна историски наречено Византија. Денеска во близина на Заечар се вршат ископувања и делумна реконструкција на доцноантичкиот локалитет Феликс Ромулијана попознат како Гамзиград, додека недалеку од Кладово се остатоците од некогаш најголемиот мост во светот, Трајановиот мост и тврдината Дијана. Покрај споменатото, на територијата на општина Неготин се наоѓаат остатоци од римската царска палата, а на 8 километри од Књажевац се остатоците од најстарото воено утврдување во Тимок - Тимакум Минус.
Во средниот век, оваа област била контролирана од Византија, Бугарија, Унгарија и на крајот Отоманското Царство. На овој простор кратко владеела српската држава на Стефан Немања или областа била под власт на видинскиот кнез кој бил Српски вазал. По Маричката битка во 1371 г. и Косовската битка во 1389 година. Отоманската Империја била зајакната на оваа област до завршувањето на Австро-турската војна во 1718 година, кога северниот дел од оваа област станал дел од Тамишки Банат. По белградскиот мир, регионот Тимок повторно станал дел од Отоманското Царство. За време на Првото српско востание, целата област била ослободена, но со пропаѓањето на востанието повторно паднало во рацете на Османлиите. Со Второто српско востание, северозападните делови на Тимок, како Порече, од 1815 г. станале дел од Кнежевството Србија, додека другите делови ќе бидат припоени кон Автономното Кнежевство Србија во 1833 година. Во 1867 година за време на владеењето на кнезот Михаило Обреновиќ, Кладово и е предадено на Србија. Словенското население кое се населило во раниот среден век речиси исчезнало до 15 век. Во тоа време во областа живееле тројца Срби и една Влашка фамилија.
Помеѓу 1918 г. и 1922 година, во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците има два окрузи - округот Краина и Тимок, а од 1922 година еден округ со седиште во Заечар. Од 1929 година областа е дел од Моравската Бановина со седиште во Ниш.
Географија
Тимочка Краина се наоѓа во источна Србија и го опфаќа долниот тек на Дунав и Тимокскиот басен, а во најголем дел се протега до Карпатско-балканските планини. Се граничи со Романија на север и североисток и со Бугарија на исток. Површината на областа е 7.131 км².
Реки
Други значајни водотеци се Брестовачка Река, Борска Река, Злотска Река, Вратна и Мали Пек.
Езера
Тимочка Краина е богата со езера, а најзначајни меѓу нив се Борското, Грлишкото и Рготското езеро.
Планини
Најважните планини во регионот на Тимок се планините Хомоља, планините Кучај, Ртањ, Мироч, Стол, Дели Јован, Голем Крш, Мал Крш, Старица, Озрен и Тресибаба.
Друго
Други важни геоморфолошки локалитети во регионот Тимок се:
Административна поделба
Административно, Тимочкиот регион се состои од два окрузи, Заечар и Бор. Во овие две области има два града и шест општини:
Вкупната површина на округот е 7.131 км², од кои 3.507 км² (49%) припаѓаат на округот Бор, а 3.624 км² (51%) на округот Заечар.
Демографија
Според пописниот извештај од 2011 година, имало 244.959 жители.
Кога станува збор за етничката структура на населението, мнозинството се Срби, додека најбројни малцинства се Власите и Ромите:
2002 година
2011 година
Јазици
Дијалектот на српскиот јазик во северниот дел е косовско-ресавскиот дијалект, а на југ призренско-тимочкиот дијалект е познат и како Торлачки. Влашкиот се зборува најмногу во северниот и централниот дел на областа.
Религија
Населението е речиси исклучиво христијанско (огромно мнозинство православни, со мал број римокатолици кои имаат црква во Заечар и Бор и уште помалку адвентисти, со цркви во Кладово, Неготино и Заечар).
Религијата влијае на националната свест на населението така што концептите на религија и националност се во голема мера еднакви. Земјите на национална основа се појавуваат до 20. век, така што добар дел од Власите кои живеат неколку века заедно со Србите се декларираат како Срби. На ова влијае и јазикот кој, иако припаѓа на романската група јазици, има многу словенски одлики.
Економија
Областа е богата со бакар и злато, особено во областа Бор. На Дунав се изградени два големи хидроенергетски системи, Ѓердап I и Ѓердап II.
Освалд Шпенглер
Освалд Шпенглер (29 мај 1880 - 8 мај 1936) бил германски историчар и филозоф, а имал посебен интерес и кон математиката, науката и уметноста.
Творештво
Шпенглер бил критичар на либералната парламентарна демократија. Тој е најпознат по своето дело „Залезот на Западот“ (Der Untergang des Abendlandes), објавено во 1918 и 1922 година, во кое што тој предложил нова теорија според која животниот век на цивилизациите е ограничен и на крајот тие се распаѓаат. Во 1920 година, Шпенглер го објавил делото Прусизам и социјализам (Preußentum und Sozialismus), каде што ја разгледува националистичката верзија на социјализмот и авторитаризмот. Шпенглер го предвидел неминовното пропаѓање на европската култура, која ќе биде заменета со нова ера на цезаризам, аналогно на замената на грчката култура со римската. Притоа, новата ера ја опишал како „варварска, дисциплинирана, практична, протестантска, пруска“. Според Шпенглер, „стариот пруски дух и социјалистичкото убедување, кои денес меѓусебно се мразат со братска омраза, претставуваат едно исто“, а германските либерали се „невидливата англиска војска која по Битката кај Јена ја оставил Наполеон на германската почва“. Според него, западните нации стремат кон три форми на постоење: слобода, еднаквост, заедништво кои во политичка форма се јавуваат како либерален парламентаризам, социјалдемократија и авторитарен социјализам. Од друга страна, германскиот, или поточно, прускиот инстинкт е изразен во ставот дека власта ѝ припаѓа на целината при што секој си има свое место: или командува или се потчинува. Според него, иако во Германија има многу контрасти, сепак „либерализмот е презрен на германската почва“. За разлика од структурата на англиското општество, кое почива на поделбата на богатите и сиромашните, пруското општество те темели врз командата и послушноста. Тоа значи дека значењето на класните разлики фундаментално се разликува меѓу двете земји. Според Шпенглер, во Прусија постоела „вистинска држава во најамбициозната смисла на зборот... без приватни лица. Секој кој живеел во системот што работел со прецизност на часовник, на некој начин бил запченик во него. Водењето на јавните работи не можело да биде во рацете на приватните лица, како во парламентаризмот.
Шпенглер творел во периодот меѓу двете светски војни и ја поддржувал германската хегемонија во Европа. Некои нацисти, како што е Гебелс, истакнувале дека Шпенглер е нивниот ителектуален претходник, меѓутоа по доаѓањето на Адолф Хитлер на власт, Шпенглер бил прогонуван поради неговото одбивање да ги подржи нацистичките идеи за расна супериорност и поради неговото критичко дело Време за одлука. И Фридрих фон Хајек го сметал Шпенглер за непосреден претходник на националсоцијализмот.
Урош Спаиќ
Урош Спаиќ (13 февруари 1993) е српски професионален фудбалер кој игра како централен бек за турскиот суперлигашки клуб Касимпаша.
Црвена Ѕвезда
Спаиќ го имал своето професионално деби за Црвена Звезда на 27 октомври 2010 година во натпреварот од Купот на Србија против Борац Чачак. Подоцна, тој бил позајмен на тимот на Сопот, во српската трета лига, каде што ја играл сезоната 2011-12. Во својата последна сезона во Црвена ѕвезда, тој настапил на 16 натпревари и станал играч со извонредни квалитети.
Тулуз
На 29 мај 2013 година, Црвена Ѕвезда и ФК Тулуз се договориле за трансфер на Спаиќ во француската лига за 1,5 милиони евра. Спаиќ го направил своето деби во Тулуз против Валенсиен во првото коло од сезоната 2013–14.
Андерлехт
На 31 август 2016 година, Спаиќ му се приклучил на белгискиот клуб Андерлехт на позајмен договор за една сезона. Договорот станал постојан при крајот на сезоната 2016-17.
Краснодар
На 26 мај 2018 година, тој потпишал 5-годишен договор со рускиот прволигаш ФК Краснодар. Пред сезоната 2020-2021, во руската Премиер лига била воведена нова граница од 8 странски играчи во тимот. Спаиќ до тој момент не се појавил за Краснодар во 2020 година поради повреда, а не бил пријавен во лигата за сезоната. На 21 јануари 2022 година, неговиот договор со Краснодар бил раскинат со заедничка согласност.
Феенорд
На 15 септември 2020 година тој му се приклучи на Феенорд на позајмица до крајот на сезоната. Тој го направил своето деби за клубот на 4 октомври 2020 година со старт на гостувањето против Вилем II, натпревар кој бил добиен со 1–4.
Касимпаша
На 31 јануари 2022 година, Спајиќ му се придружил на турскиот клуб Касимпаша.
Репрезентативна кариера
Спајиќ првпат играл за репрезентацијата на Србија до 21 година во пријателскиот натпревар со Израел до 21 година на 6 февруари 2013 година. Тој ги одиграл сите три натпревари во групата за тимот на УЕФА првенството до 21 година во 2015 година.
Тој го направил своето деби за српската репрезентација на 4 септември 2015 година во квалификацискиот натпревар за ЕВРО 2016 против Ерменија, кој Србија го победи со 2–0. Во јуни 2018 година тој беше избран во тимот на Србија за Светското првенство 2018, но не успеа да одигра ниту еден натпревар.
Романтистичка музика
Романтистичка музика е онаа музика која припаѓа на стилскиот правец романтизам, кој го опфаќа XIX век. За прв романтичар се смета Бетовен, кој е преоден композитор меѓу класицизмот и романтизмот.
202
202 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 202 година од новата ера, 202. од првиот милениум, 2. од III век и трета од 200-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5710 и 5711 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4952 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3962 и 3963 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 955.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 202 година се протега во 2838 и 2839, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2898 и 2899 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 745. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 433 и 432 година пред хиџра.
Брус Ли
Неговите филмови со продукција од Хонгконг и Холивуд ги издигнаа традиционалните филмови со боречки вештини од Хонгконг на ново ниво на популарност и слава, и предизвикаа голем интерес за кинески боречки вештини во Западот во 1970-тите. Насоката и тонот на неговите филмови ги променија боречките вештини и филмовите со боречки вештини во Хонгконг, како и во остатокот од светот. Тој е познат по својата улога во пет играни филма, „Големиот газда“ (1971) и „Тупаница на гневот“ (1972), во режија на Ло Веј; „Враќање на змејот“ (1972), режиран од Брус Ли; „Во змејското гнездо“ (1973) на Warner Brothers во режија на Роберт Клус и „Игра на смртта“ (1978).
Ли стана фигура позната низ целиот свет и останува многу популарен меѓу азиските народи, а особено меѓу Кинезите, бидејќи преку неговите филмови го отсликувал кинескиот национализам. Ли првично тренирал Винг Чун, подоцна ги отфрлил добро дефинираните боречки стилови и го поттикнувал користењето на корисни техники од различни извори во духот на неговата лична филозофија за боречките вештини која ја нарекол Џит Кун До (Jeet Kune Do).
Детство
Брус Ли е роден на 27 ноември 1940 година во кинеската болница која се наоѓа во кинеската четврт во Сан Франциско. Неговиот татко Lee Hoi-chuen беше кинез, а неговата мајка, Grace Ho (何愛瑜) беше католик и од татко германец и мајка кинеска. Тој бил четвртото од пет деца: Агнус, Фиби, Питер и Роберт. Ли и неговите родители се вратиле во Хонгконг кога наполнил три месеци.
Имиња
Даденото кантонско име на Брус Ли беше Lee Jun-fan Името буквално значи “повторно се враќа” ; името Брус му било дадено од неговата мајка, која сметала дека Брус ќе се врати во САД кога ќе порасне. Поради суеверието на неговата мајка, таа го нарекувала Sai Fon ( женско име). Се сметало дека англиското име “Брус” му било даденo од страна на визитинг докторот, д-р Mary Glover.
Брус Ли имал три други кинески имиња: Li Yuanxin 李源鑫семејно име, Li Yuanjian 李元鑒студентско име, додека го посетувал колеџот La Salle, и секако неговото кинеско сценско име Li Xiaolong 李小龍 (Xiao Long - мал змеј). Името Jun-fan првично бил напишан на кинески како 震 藩, сепак овој Jun (震) бил идентичен со дел од името на дедо му 李震彪, кое се смета за табу во кинеската традиција. Затоа, кинескиот знак Jun во името на Брус Ли било променето во хомонимот 振 за да се избегне табуто со именувањето во кинеската традиција.
Семејство
Lee Hoi-chuen, татко му на Брус бил еден од водечките кантонски оперски и филмски глумци во тоа време. Тргнал на едногодишна кантонска опера турнеја со неговото семејство во предвечерјето на јапонската инвазија на Хонгконг. Lee Hoi-chuen бил на турнеи низ САД долго време и имал изведби во повеќе кинески заедници.
Иако голем број од неговите врсници одлучиле да останат во САД, Lee Hoi-chuen решил да се врати во Хонгконг, откако неговата жена го родила Брус. За неколку месеци, Хонгконг бил нападнат и наредните 3 години и 8 месеци семејството Ли живееле под јапонска окупација. Семејството Ли ја преживеале војната, а всушност им тргнало доста добро. По завршувањето на војната, Lee Hoi-chuen ја продолжил својата глумечка кариера и станал уште поголема ѕвезда во текот наредните години на обнова во Хонгконг.
Grace, мајка му на Брус Ли припаѓала на еден од најбогатите и најмоќните кланови во Хонгконг наречен Ho Tungs. Таа била внука на Сер Robert Ho Tung, патријарх на кланот. Како таков, младиот Брус Ли израснал во богата и привилегирана животна средина. И покрај оваа предност поради статусот на неговото семејство и поради тоа што голем број луѓе бегале од комунистичка Кина во Хонгконг, соседството во Хонгконг во кое израснал се преполнил, станало опасно и полно со соперништва меѓу бандите:
„Хонгконг по војната било тешко место за растење. Бандите ги контролирале улиците и Ли честопати бил принуден да се тепа. Но, Брус сакал предизвици и се соочувал со неговите противници. На разочарување на неговите родители, уличните борби на Брус продолжиле и насилната природа на неговата конфронтации ескалирала.“
Винг Чун (Wing Chun)
Најголемо влијание на напредокот на Брус Ли во боречките вештини било учењето на кинеската боречка вештина Винг Чун. Брус Ли започнал со тренирање Винг Чун во текот на летото во 1954 година, на возраст од 13 години под раководство на познатиот Винг Чун мастер Ип Мен (Yip Man). Мастер Ип Мен исто така бил колега и пријател на Wu Ta-ch'i, наставник по Tai Chi Chuan во Хонгконг. Редовните тренинзи главно се состоеле во практикување чи сао (chi sao) вежби (trapping hands), техники на дрвена кукла и слободен спаринг. Немало одредена шема за часовите. [16] Ип се обидувал да ги спречи своите студенти да се борат во уличните банди на Хонгконг охрабрувајќи ги да се борат во организирани натпревари.
По една година тренирање Винг Чун, повеќето ученици на Ип Ман одбиле да тренираат со Ли откако дознале за неговото потекло (мајка му била од полугерманско потекло), бидејќи кинезите во Америка генерално биле против подучување на нивните боречки техники за неазијати. Тоу Даи Хокинс Ченг (Toe Dai Hawkins Cheung), спаринг партнерот на Ли изјавил: “Веројатно помалку од шест луѓе од целиот винг чун клан беа лично или барен делумно тренирани од Ип Мен. “ И покрај тоа, Брус покажал голем интерес кон боречката вештина, и во 1955 година продолжил да тренира приватно со Вилијам Ченг (William Cheung) и Вонг Шун-Ленг (Wong Shun-leung).
Заминување од Хонгконг
По посетувањето на училиштето Так Сан (德 信 学校) (неколку блокови од неговиот дом на 218 Nathan Road, Kowloon) Ли бил запишан во основно училиште при колеџот La Salle во 1950 или 1952 година (на возраст од 12 години). Околу 1956 година, поради лоши оценки (или можеби поради лошо однесување), тој бил префрлен во колеџот (гимназија), каде што бил подучуван од страна на Brother Edward, католички монах (по потекло од Германија но целиот свој живот го поминал во Кина, а потоа во Хонгконг), наставник и тренер на училишниот боксерски тим.
Во пролетта 1959 година, Ли бил учесник во уште една улична борба и полицијата била повикана. Достигнувајќи ги доцните тинејџерски денови, уличните борби на Ли се зачестиле а еднаш Ли го претепал синот на озлогласено семејство. Најпосле татко му одлучил Ли да го напушти Хонгконг и да оди во САД во потрага по побезбеден и подобар живот. Неговите родители го потврдиле стравот на полицијата дека овој пат противникот на Брус Ли имал досие за организиран криминал, и имало можност Ли да биде убиен.
Полицискиот детектив дојде и рече „Извинете г-дин Ли, вашиот син навистина многу се тепа во училиште. Ако се вмеша во само уште една тепачка, можеби ќе морам да го ставам во затвор.“ - Роберт Ли
Во април 1959 година неговите родители одлучиле да го испратат во САД да се сретне со својата постара сестра Агнес Ли (李秋鳳) која веќе живеела со пријатели на семејството во Сан Франциско.
Нов живот во Америка
Сопругот на Руби бил соработник и пријател на татко му. Неговиот постар брат Питер Ли (李忠琛) исто така му се придружил на Брус Ли во Сиетл за кратко време пред да замине во Минесота за да се запише на колеџ. Во декември 1960 година, Ли завршил средно образование и добил диплома од техничката школа Едисон (Edison Technical School)(сега Seattle Central Community College, кој се наоѓа во Капитол Хил, Сиетл).
Во март 1961 година, се запишал на Универзитетот во Вашингтон и според информациите од Универзитетот главен предмет му бил драма, не филозофијата како што тврдел Ли и многу други. Тој, најверојатно, исто така студирал филозофија, психологија, и разни други предмети. Токму на Универзитетот во Вашингтон тој ја сретнал својата идна жена Линда Емери (Linda Emery), американска учителка со која се венчал во август 1964 година.
Брус Ли имал две деца со Линда, Брендон Ли (1965-1993) и Шенон Ли (родена 1969).
Џун Фан Кунг Фу (Jun Fan Gung Fu)
Ли започнал да предава боречки вештини во САД во 1959 година. Вештината што ја предавал ја нарекол Џун Фан Кунг Фу (Jun Fan Gung Fu) (буквално Кунг Фу на Брус Ли). Во основа тоа бил неговиот пристап кон Винг Чун. Ли ги подучувал неговите пријатели кои ги сретнал во Сиетл, почнувајќи со џудистот Џеси Гловер (Jesse Glover,), кој подоцна станал негов прв асистент инструктор. Ли ја отворил својата прва школа за боречки вештини наречена Lee Jun Fan Gung Fu Institute, во Сиетл.
Брус Ли се отпишал од колеџ пролетта 1964 година и се преселил во Оукленд да живее со Џејмс Јим Ли (James Yim Lee) (嚴鏡海, немал никаква роднинска врска со Брус Ли). Џејмс бил дваесет години постар од Брус и добро познат кинески борец во областа Bay. Тие заедно ја основале втората Jun-fan школа во Оукленд. Џејмс Ли (James Lee) исто така бил одговорен за запознавање на Брус Ли со Ед Паркер (Ed Parker), крал на боречките вештини во САД и организатор на Меѓународно првенство во карате, на кој Брус Ли подоцна бил „откриен“ од Холивуд.
Џит Кун До (Jeet Kune Do)
Џит Кун До потекнува од 1965 година. Контроверзен натпревар со Вонг Џек-Ман (Wong Jack-man) имал силно влијание врз филозофијата на Ли за боречки вештините. По околу три-минутна борба (некои велат 20-25 минути) [кои?], Вонг Џек Ман го признал поразот. Ли заклучил дека борбата траела предолго и дека тој не успеал да го искористи докрај својот потенцијал користејќи ги своите Винг Чун техники. Тој увидел дека традиционалните боречки техники се премногу ригидни и формални за да бидат практични во хаотични улични борби. Ли одлучил да се развие систем со акцент на „практичност, флексибилност, брзина и ефикасност“. Тој почнал да користи различни методи на вежбање, како што се тренирање со тежина за сила, трчање за издржливост, растегнување за флексибилност, и многу други кои постојано ги прилагодувал.
Ли го истакнал она што тој го нарекувал „стил на немање стил“. Тоа се состоело од ослободување од формализираниот пристап којшто Ли тврди дека е индикативен на традиционалните стилови. Ли сметал дека системот кој го нарекувал Jun Fan Gung Fu е премногу рестриктивен и на крајот еволуирал во филозофија и боречка вештина, која ја нарекол Jeet Kune Do или Way of the Intercepting Fist (Патот на пресретнувачката тупаница). Тоа е термин за кој подоцна зажалил бидејќи Jeet Kune Do подразбира специфични параметри кои вклучуваат стилови, додека идејата за неговата боречка вештина била постоење надвор од параметрите и ограничувањата.
Меѓународно карате првенство во Лонг Бич (Long Beach)
На покана на Ед Паркер (Ed Parker), Ли се појавил во 1964 година на Меѓународното карате првенство во Лонг Бич (Long Beach) и направил неколку склекови на два прсти (со палецот и показалецот), со нозете раширани колку ширината на рамената. На истиот Лонг Бич настан, тој, исто така, го извел познатиот „удар од еден инч“ (2,54 см)): Ли стоел исправен пред неговиот партнер, неговата десна нога била нанапред со малку свиткани колена. Десната рака на Ли била делумно испружена а неговата десна тупаница приближно еден инч подалеку од градите на партнерот. Без да ја повлече својата десна рака, Ли насилно го удрил својот партнер, додека неговата положба останала во најголем дел непроменета. Од ударот партнерот бил исфрлен наназад и паднал на столот кој бил наместен за да се спречи повреда, но поради динамиката паднал на подот. Неговиот волонтер бил Боб Бејкер (Bob Baker) од Стоктон, Калифорнија. „Му реков на Брус да не ја повтори оваа демонстрација”, се присетил Бејкер. „Кога ме удри последен пат со тупаница, морав да земам отсуство од работа, бидејќи болката во градите беше неподнослива.“
Во 1964 првенства во 1964 година Ли првпат се сретнал теквондо мајсторот Џун Ри. Двајцата создале пријателство од кое како борци и двајцата имале корист. Ри му го објаснил детално на Ли страничниот удар, а Ли го научил Ри како да удри „бестелефрафски“.
Ли се појавил во 1967 година на Меѓународното карате првенство во Лонг Бич и извел различни демонстрации, вклучувајќи го и познатиот „несопирлив удар“ против Вик Мур (Vic Moore) при Карате Федерацијата на САД - USKA. Ли му рекол на Мур дека ќе го удри директно во лице, а се’ што треба тој да стори е да се обиде да го блокира ударот. Ли се вратил неколку чекори наназад и го прашал Мур дали е подготвен. Кога Мур климнал за согласност Ли тргнал кон него додека да стигне во домет на удирање. Тогаш мавнал директно кон лицето на Мур и застанал пред да го удри. Од осум обиди, Мур не успеал да блокира ниеден од ударите.
Историја на борба
Брус Ли бил вмешан во натпревари од кои некои биле современи е некои не. Ден Иносанто(Dan Inosanto) изјавил: „Не се сомневам дека ако Брус Ли беа влезеше во професионален бокс, лесно ќе котираше во првите три места во лесна или пердув-категорија.“
Ли го поразил трипати британскиот боксерски шампион Гери Елмс (Gary Elms) со нокаут во третата рунда во 1958 година во аматерското боксерско првенство помеѓу училиштата во Хонгконг со користење на Винг Чун трапинг и директни високи и ниски удари. Хокингс Ченг (Hawkings Cheung) неговиот Винг Чун колега и уличен борец бил сведок на настанот. Во 1958 година, на фул контакт натпревар, Ли го нокаутирал Пу Чунг (Pu Chung), Чој Ли Фоу (Cai Li Fo) борец, на некој од покривите во Хонгконг. Судија бил Вонг Шен-Ленг(Wong Sheun-leung). .
Следната година, Ли станал член на „Тигрите од крстосницата“, и бил вмешан во многу улични борби поврзани со бандите. „На една од неговите последни средби, додека ја соблекувал јакната, колегата со којшто се борел го удрил тупаница и му го помодрил окото. Брус во бес тргнал по него, го нокаутирал и му ја скршил раката. Заради тоа била повикана полицијата.“ Инцидентот се случил на покрив во Хонгконг, во 22 часот во среда 29 април 1959 година.
Во 1960 година во Сиетл, за време на прошетка, Ли го удрил во грбот и му го скршил носот на еден човек откако видел како малтретира една Кинеска. Сведок на оваа борба бил Џејмс Димајл (James DeMile) во 1960 година.
Во 1962 година Ли го нокаутирал Уечи (Uechi), јапонец кој поседувал карате црн појас, за 11 секунди во фул контакт борба во Сиетл. Судија бил Џеси Гловер (Jesse Glover). Инцидентот се случил во Сиетл во ракометното игралиште YMCA. Таки Камура (Taki Kamura) рекол дека битката траела 10 секунди во спротивно на изјавата на Харт (Hart). Ед Харт (Ed Hart) изјавил „Каратистот пристигна во неговата војничка униформа, заедно со црн појас, додека Брус се појави во неговите улични алишта и едноставно ги соблече чевлите. Борбата траеше точно 11 секунди - Знам, бидејќи бев задолжен за мерење не времето. Брус го удри каратистот околу 15 пати и еднаш го удри со нога. Помислив дека го утепа.“ Борбата заврши откако Брус го нокаутира Уечи
Во Оуклeнд, Калифорнија во 1964 година во Кинеската четврт, кинеската заедница му даде ултиматум на Брус да престане со предавање на вештината на лица кои немаат кинеско потекло. Одбивајќи да му кажуваат што да прави или да дискриминира, Ли бил соочен со предизвикот да се бори со нивниот најдобар борец Вонг Џек-Ман (Wong Jack-man). Застрашувачкиот Вонг Џек Ман бил мајстор на Сингицуан, Северен Шаолин и Tai Chi Чуан (Tai Chi Chuan) директен ученик на Големиот мајстор Ма Кин Фунг (Ma Kin Fung). Договорот бил дека ако Брус загуби, ќе мора да го затвори неговото училиште, а ако победи, тогаш ќе може слободно да ги учи белците или кои било други. Вонг изјавил дека тој самиот побарал да се бори против Ли, откако Ли отворено го предизвикал за време на една демонстрација на Ли во театарот во Кинеската четврт. Меѓутоа, спротивно на овој потврден мотив е потпишаното официјално писмо од Дан Чан (Dan Chan) со потписи од заедницата за боречки вештини, вклучувајќи ги Чан и Вонг и како потпишан документ од страна на заедницата не одговара на мотивот за одговор на отворен предизвик. „Тој лист хартија ги содржеше имињата на сите сифуа од кинеската четврт, но тие не ме плашат.“ - Брус Ли
Вонг и сведокот Вилијам Чен (William Chen) изјавиле дека борбата траела невообичаено долги 20-25 минути. Меѓу поедниците за кои знаеме дека биле сведоци на борбата се Кадвел (Cadwell), Џејмс Ли (James Lee) (соработник на Брус Ли но немал никаква роднинска врска со него) и Вилијам Чен (William Chen), наставник по Tai Chi Chuan. Според Брус, Линда Ли Кадвел и Џејмс Ли, борбата траела 3 минути, со убедлива победа за Брус. „Тоа беше борба без зафати и траеше 3 минути. Брус го собори човекот на земјата и рече: „Дали се предаваш?“ и човекот се предаде.“ - Линда Ли Кадвел
Наводно, Вонг Џек човек ја објавил својата верзија од борбата во Чајнис Пасифик Викли (Chinese Pacific Weekly), весник на кинески јазик во Сан Франциско, кој содржел друг предизвик за Ли за јавен реванш. Ли не одговорил на барањето на Вонг, ниту имало понатамошни јавни известувања од кој било од двајцата, но Ли продолжил да им предава на белците.
Најпосле, славата на Ли го ставила пред голем број луѓе кои се бореле да се прослават преку борба со него. Предизвикувач влегол во приватниот дом на Ли во Хонгконг со нелегално преминување во задниот двор за да го натера Ли да се бори. Ли ја завршил борбата насилно, со удар со нога, разгневен од нелегалниот влез. Опишувајќи го инцидентот Херб Џексон изјавил,
Боб Вол, USPK карате шампион и ко-ѕвезда во „Змејско гнездо“, се присетува на една екстра-снимка на средба во која му се потсмеваат на Ли. На снимката се слуша „дека Ли бил филмска ѕвезда, а не борец“, дека тој „не бил многу добар борец“. На овие потсмевања Ли одговорил со тоа што го замолил да скокне од ѕидот на кој седел. Вол го опишал противникот на Ли како „дечко од бандите во Хонгконг“, и „проклето добар борец“, и забележал дека е брз, силен и поголем од Брус.
„Ова дете беше добро. Силно и брзо, и навистина се обидуваше да го изнервира Брус. Но, Брус методолошки го победи. Брус се движеше толку добро, што детето не можеше да го допре ... и потоа одеднаш, Брус го зграпчи, го сплеска на ѕидот и го собори, му го стави коленото на градите, му ги фати рацете и го удираше во лице.“ - Боб Вол
Глумечка кариера
Татко му на Ли Хои-Чуен (Lee Hoi-chuen) бил позната кантонска оперска ѕвезда, и поради ова, Брус играл улоги во филмови на многу рана возраст и како дете се појавил во неколку кратки црно-бели филмови. Ли ја имал својата прва улога како бебе кое било донесено на сцената. Додека да наполни 18 години, имал глумено во дваесет филмови.
Според изјавите од Брус Ли и на Линда Ли Кадвел по смртта на Брус, во 1971 Брус започнал со снимање на сопствени телевизиска серија привремено наречена „Воин“. Овие изјави биле потврдени од Ворнер Брос (Warner Bros). Сепак според Кадвел, концептот на Ли бил променет и преименуван во Кунг Фу, но Ворнер Брос не му дал никакви заслуги на Ли. Наместо тоа, улогата на шаолински монах во Дивиот Запад, му била доделена на Дејвид Карадин - глумец кој тогаш не знаел боречки вештини, поради стравувањата во студиото дека ако кинез ја игра главната улога, нема да биде прифатен од јавноста. Книги и документарци во врска со шоуто „Кунг Фу“ ја оспоруваат верзијата на Кадвел. Според овие извори, шоуто било создадена од двајца писатели и продуценти, Ед Спилман и Хауард Фрајдлендер, и причината поради која Ли бил отфрлен била делумно неговата етничка припадност, а уште повеќе слабиот акцент.
На 9 декември 1971 г. на телевизиското интервју за „шоуто Пјер Бартон“, Брус Ли рекол дека и „Ворнер Брадерс“ и „Парамаунт“ сакаат да снимаат американска ТВ-серија. На коментарите на Пјер Бртон, „има прилично добри шанси дека ќе добиете улога во ТВ серија во САД наречена „Воинот“, но што ќе користите во неа, боречки вештини во сцени од Западот?“ Ли одговара, „Тоа беше оригиналната идеја, ... и двете продуцентски компании (Ворнер и Парамаунт), мислам дека сакаат да глумам во модернизирана серија и тие мислат дека „Западот“ е веќе застарена работа. Со оглед на тоа што сакам да глумам во „Западот“, бидејќи како поинаку може да се оправдаат удирањето и насилството, освен во периодот на Западот?“ Подоцна во текот на интервјуто, Бертон го прашал Ли за „проблемите со кои се соочувате како кинески јунак во американска серија.“ Дали луѓето се појавија во индустријата и рекоа „Па, не знаеме како публиката ќе прифати неамериканец?“. Ли одговара: „Па, такво прашање веќе е поставено, всушност, имало дискусии за него. Затоа „Воинот“ најверојатно нема да продолжи.“ Ли додава, „Тие мислат дека бизнисот е ризик. Не ги обвинувам. Ако ситуацијата беше обратна, т.е. ако некоја американска ѕвезда требаше да дојде во Хонгконг, а јас сум човекот кој ги има парите, самиот би се погрижил дали глумецот ќе биде прифатен таму.“
Незадоволен од неговите споредни улоги во САД, Ли се вратил во Хонгконг. Несвесен дека Д Грин Хорнет (Зелениот стршлен)бил емитуван во Хонгконг со огромен успех и бил неофицијално наречен The Kato Show, тој бил изненаден кога на улиците го препознавале како “ѕвезда“ на шоуто. Тогаш на Ли му бил понуден договор од страна на легендарниот режисер Рејмонд Чоу (Raymond Chow) за глумење на главната улога во два филма продуцирани од неговата продукциска компанија на Голден Харвест (Golden Harvest). Ли ја одиграл својата прва водечка улога во Големиот газда (1971), кој се покажал како огромен успех низ благајните низ Азија и го катапултирал да статус на ѕвезда. Наскоро следел „Тупаница на гневот“ (1972) што ја соборил рекордната заработувачка на „Големиот газда“. Откако завршил почетниот двегодишен договор, Ли преговарал за нов договор со Голден харвест. Ли подоцна со Чоу формирал своја компанија Конкорд Продакшнс Инк (Concord Productions Inc.) (協和公司). За неговиот трет филм, „Патот на змејот“ (1972), му била дадена целосна контрола на снимањето на филмот како писател, режисер, ѕвезда, и кореограф на сцените со борби. Во 1964 година, на семинар во Лонг Бич,Калифорнија, Ли се сретнал со карате шампионот Чак Норис. Во Патот на змејот Ли го претставил Норис на публиката како негов противник во последната борба до смрт во Колосеумот во Рим, која денес се смета за една од најлегендарните боречки сцени на Ли и еден од најзапаметените боречки сцени во историјата на филмовите со боречки вештини.
Физичка кондиција и исхрана
Брус Ли беше познат по неговата физичка кондиција и сила, посветеност на фитнес режим за да стане најсилен што е можно.
По неговата борба со Вонг Џек Ман во 1965 година, Ли го променил својот пристап кон тренирањето боречки вештини. Ли сметал дека борци од неговото време не поминуваат доволно време на физичка тренинг. Брус ги вклучил сите елементи на вкупниот фитнес - мускулна сила, мускулна издржливост, кардиоваскуларна издржливост и флексибилност. Тој се обидел со традиционални телоградителски техники за да се изгради големи мускули или маса. Сепак, Ли бил внимателен во поучувањето дека менталната и духовната подготовка се од фундаментално значење за успехот на физичкиот тренинг во умешноста на боречките вештини. Во својата книга Тао на Џит Кун До, тој напишал
„Тренингот е еден од најзапоставените делови на атлетиката. Премногу време се посветува на развивање на вештина, а премалку за развој на поединецот за учество. ЏКД најпосле не се состои во детални техники туку во високо развиена духовност и фигура.
Ли сметал дека стомачните мускули се една од најважните групи мускули за борец, бидејќи речиси секое движење бара извесен степен на абдоминална работа. Мито Ујехара се сеќава дека „Брус секогаш сметал дека ако вашиот стомак не е развиен, тогаш не можете да имате тежок спаринг“. Според неговата сопруга Линда, тој дури и кога не тренирал, честопати правел стомачни и други абдоминални вежби во домашни услови во текот на денот, како на пример за време на гледање телевизија. Таа рекла за Ли, „ Брус беше фанатик за абдоминални вежби. Тој секогаш правеше стомачни, вежби на клупа за стомачни, дигање на нозете и граплинг стомачни“.
Ли понекогаш вежбал со јаже за скокање и правел по 800 скокови по возењето велосипед. Ли исто така правел вежби за зацврстување на кожата на тупаниците, вклучувајќи притискање на рацете во кофи со остри камења и чакал. Тој правел над 500 повторувања на истата вежба на определен ден. Една статија од С. Чајна Пост (S. China Post) вели: „Кога некој доктор го предупредил да не нанесува премногу болка на неговото тело, Брус ги отфрлил неговите зборови велејќи: „Човечкиот мозок може да покори што било, па дури и вистинска болка “- Брус Ли. “
Исхрана
Според Линда Ли Кадвел, кратко време откако се преселил во САД, Ли започнал да ја сфаќа исхраната сериозно и развил интерес за здрава храна, високобелковински (белковински) пијалаци и витамински и минерални додатоци. Тој подоцна заклучил дека со цел да се направи тело со високи перформанси, не можете да го храните со брза храна, како и со “погрешно гориво“ бидејќи телото ќе реагира споро и невнимателно. Ли исто така избегнувал печена храна и рафинирано брашно, опишувајќи ги како внесување калории што не прават ништо за неговото тело.
Тој консумирал зеленчук и овошје секој ден. Брус секогаш претпочитал да јаде кинеска или друга азиска храна, бидејќи ја сакал нивната разновидност. Некои од неговите омилени кинески јадења биле говедско месо во сос од острига, тофу и бифтек и црн дроб. Тој, исто така станал поддржувач на прехранбени додатоци, вклучувајќи ги Витамин Ц, лецитин гранули, полен од пчела, Витамин Е, Див трендафил (во течна форма), масло од пченични никулци, Acerola - C и B-листови.
Брус Ли мразел млечна храна иако знаел дека за градење мускули мора да пие млеко и да јаде јајца. Како резултат на тоа, тој јадел млечни производи само во вид на житарици и белковински пијалаци, вообичаено користејќи млеко во прав, наместо свежо млеко. Исхрана на Ли вклучувала белковински пијалаци, тој секогаш се обидувал да консумира по еден или два дневно, но подоцна престанал да ги пие. Тие обично содржеле не-инстант млеко во прав, за кој се смета дека има повисока концентрација на калциум од другите форми на млеко во прав, јајца, пченични никулци, путер од кикирики, банана, пивски квасец поради неговиот Б витамин и Иноситол и Лецитин додатоци. Линда се сеќава дека половината Брус варирала меѓу 66-71 сантиметри. „Тој, исто така, пиеше сопствени смеси на џусови направени од зеленчук и овошје, јаболка, целер, моркови и така натаму, подготвени во електричен блендер“, рече таа.
Според Ли, големината и бројот на оброци се исто така важни. Тој обично консумирал четири или пет помали оброци на ден, наместо неколку големи оброци, и го забрзувал метаболизмот преку јадење мали здрави закуски како на пр. овошје во текот на денот. Овошјето и зеленчукот му давале најмногу јаглехидрати, и тој бил особено сакал моркови па така половината од содржината на пијалак била од моркови, а другата половина ја делел меѓу другото овошје и зеленчук. Причината што Ли толку сакал да консумира зеленчук и овошје во течна форма била тоа што тој верувал дека на тој начин телото може полесно да апсорбира хранливи состојки. Ензимите во течниот зеленчук делуваат како органски катализатори кои го забрзуваат метаболизмот и апсорпцијата на хранливите состојки. Со оглед на тоа дека повеќето од овие ензими се уништуваат при готвење, Ли се обидувал да ги јаде сурови.
Ли честопати пиел матичен млеч и жинсенг пијалак бидејќи тие содржат Б-комплекс витамини, вклучувајќи висока концентрација на витамин Б5 (Пантотенска киселина) и витамин Б6 (пиродоксин), ацетилхолин, хормони, и осумнаесет аминокиселини, кои брзо ја зголемуваат енергијата. Во традиционалната кинеска медицина, за Жинсенг се смета дека исто така ја подобрува циркулацијата, го зголемува дотурот на крв, дозволува побрзо закрепнување по исцрпување и го стимулира телото.
Телесни подвизи
Феноменалната форма на Ли значела дека тој бил способен за извршување на многу исклучителни физички подвизи. „Човек способен да изведува супер човечки подвизи, кои допрва треба да се достигнуваат.“ Следнава листа ги вклучува некои од телесни подвизи, кои му се припишуваат на Брус Ли.
• Брзината Ли на напаѓање со раце спуштени до половината, од 91цм достигнувала пет стотинки од една секунда. • Ли можел да држи тег од 34кг со една рака од стоечка позиција на исто ниво со градите држејќи го таму 20 секунди. • Боречките движења на Ли во тоа време биле пребрзи за да бидат снимени со традиционална камера со 24 фрејма во секунда и да бидат прикажани јасно при премотување па затоа многу сцени биле снимени со 32 фрејма во секунда за поголема јасност. • При демонстрација на брзина, Ли можел да грабне монета од отворена дланка на некое лице и да остави пени пред лицето да ја затвори дланката. • Ли можел да стои во подигната V позиција 30 минути или подолго. • Ли можел да фрли зрна ориз нагоре во воздухот и да ги фати при паѓањето со стапчиња за јадење. • Ли можел да продупчи неотворени лименки од кока-кола со неговите прсти. (Ова било кога лименките за безалкохолни пијалаци се правеле од многу потенок челик од денешните алуминиумски конзерви). • Ли правел склекови со една рака користејќи ги само палецот и показалецот. • Ли се дигал на вратило 50 пати со една рака. • Ли можел да скрши дрвени табли со дебелина од 15цм. • Ли можел да удри страничен удар на боксерска вреќа од 90,72 кг и истата да ја удри во таванот. • Ли удрил страничен удар со нога додека тренирал со Џејмс Кобрн и искинал боксерска вреќа од 68 кг. • Во потег наречен „Знамето на змејот“, Ли можел да ги дигне нозете само со лопатките на работ на клупа и да ги држи нозете и торзото хоризонтално во воздухот.
Филозофија
Иако Ли е најдобро познат како борец, тој, исто така студирал драма и филозофија на Универзитетот во Вашингтон. Тој бил начитан и имал богата библиотека. Неговите сопствени книги за боречки вештини и филозофија на борбите се познати по нивните филозофски тврдења и внатре и надвор од круговите на боречките вештини. Неговата еклектична филозофија честопати била контрадикторна на неговите верувања, иако и тој тврдел дека неговите боречки вештини биле само метафора за такви учења. Тој верувал секое учење на крајот доведува до самоспознание, и рекол неговата избран метод на самоизразувањето се боречките вештини. Неговата влијанија ги вклучуваат таоизмот, филозофот и спиритуалист Џиду Кришнамурти и будизам. Џон Литл изјавил дека Ли бил атеист. Кога во 1972 година го прашале која е неговата религиозна припадност, тој одговорил „ниедна.“ Исто така во 1972 година, кога го прашале дали тој верувал во Бога, тој одговорил: “Да бидам совршено искрен, навистина не верувам.“
Следниве цитати ја рефлектираат неговата филозофија на борба.
• „Биди без форма ... без облик, како вода. Ставаш вода во чаша, таа станува чаша. Ставаш вода во шише, водата станува шише. Ставаш вода во чајник, таа станува чајник. Сега водата може да тече, или да лази или да капе или да се судира! Биди вода, пријателе ...“
• „Сите видови на знаење, на крајот водат кон самоспознание“
• „Користете го само она што функционира, и земете го од каде било.“
• „Не го негирајте класичниот пристап, едноставно како реакција, или ќе создадете уште една шема и ќе се заробете таму.“
• „Брзиот темперамент многу брзо ќе ве направи будали.“
• „Секогаш учам нешто, а тоа е: секогаш биди тоа што си. Изрази се, имај верба во себе. Не излегувај во потрага по успешна личност за да ја копирате.“
• „Не е секојдневното зголемување, туку секојдневното намалување. Отстранете го небитното.“
Смрт
На 10 мај 1973 година, Ли се онесвестил во студиото Голден Харвест, за време на снимањето на филмот Змејско гнездо. Страдајќи од напади и главоболка, тој веднаш бил пренесен во баптистичката болница во Хонгконг каде докторите утврдиле церебрална едема. Тие му го намалиле отокот до внесување на манитол. Истите симптоми кои се појавиле за време на неговото прво онесвестување се повториле на денот на неговата смрт.
На 20 јули 1973 година, Ли бил во Хонгконг со цел да вечера со поранешната Џејмс Бонд ѕвезда Џорџ Лазенбај, со кој имал намера да сними филм. Според неговата сопруга, Линда Ли, Ли се состанал со режисерот Рејмонд Чоу во 2 часот по полноќ во неговиот дом за да разговараат за снимањето на филмот Игра на Смртта. Тие работеле до 4 часот наутро а потоа заедно заминале кон домот на колешката на Ли, Бети Тинг, тајванска глумица. Тројцата го разгледале сценариото во домот на Тинг, а потоа Чоу заминал на состанок.
Подоцна Ли се пожалил на главоболка и Тинг му дала аналгетик, Equagesic, што содржел и аспирин и мускулен релаксант. Околу 19:30 часот, отишол на дремка. Кога Ли не се појавил на вечера, Чоу дошол во станот но не можел да го разбуди. Повикале доктор, кој десет минути се обидувал да го оживее пред да го испрати со брза помош во болницата Квин Елизабет (Кралицата Елизабета). Кога стигнал во болницата Ли веќе бил мртов.
Немало видливи надворешни повреди, но според извештајот од обдукцијата неговиот мозок бил значително отечен, од 1.400 на 1.575 грама (зголемување од 13%). Ли имал 32 години. Единствената супстанција пронајдена за време на обдукцијата била Equagesic. На 15 октомври 2005 година, во едно интервју Чоу изјавил дека Ли умрел од хиперсензитивност на мускулниот релаксант во Equagesic, што го опишал како вообичаена состојка во аналгетиците. Кога докторите официјално ја објавиле смртта на Ли, извештајот гласел „смрт од несреќен случај.“ ]] Се појавила контроверзија кога д-р Дон Лангфорд, кој бил личен лекар на Ли во Хонгконг и го третирал Ли за време на неговото прво онесвестување,изјавил дека Equagesic немал никаква замешаност во првиот колапс на Брус.“ [105]