cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Локални избори во Турција (2019)
Сменување градоначалници поради малверзации
ДБП (92) – Обвиненија за тероризам на ПКК АКП (4) – Обвиненија за тероризам на ФЕТО РНП (2) – Обвиненија за корупција ПНД (1) – Обвиненија за тероризам на ФЕТО]] По обидот за државен удар во Турција во 2016 година на 15 јули 2016 година, над 90 градоначалници од курдската Партија на националистичките демократски региони (ДБП) биле сменети од функцијата од страна на Министерството за внатрешни работи и биле привремено заменети со повереници назначени од владата. Повеќето од овие градоначалници биле сменети од функцијата поради обвиненија за приклучување, помагање или водење пропагандни активности за терористичка организација, имено Курдистанската работничка партија (КРП). Неколку директори на окружните партии на ДБП, исто така, биле суспендирани од функцијата под обвинение за тероризам. Покрај тоа, четворица градоначалници на АКП и еден градоначалник на ПНД биле сменети откако биле уапсени за помагање на движењето Ѓулен, кое од турската влада и нејзините поддржувачи е познато како Терористичката организација Фетула Ѓулен (FETÖ), кои биле обвинети за извршување на пучот.
Отстранувањето на градоначалниците и окружните партиски раководители започнало со декрет за вонредна состојба на 1 септември 2016 година, при што на округот во некои случаи му била доделена улогата на вршител на должноста градоначалник како кајмакам. Од 14 октомври 2018 година, четворица градоначалници на АКП, еден градоначалник на ПНД и 94 градоначалници на ДБП биле сменети од функцијата.
Покрај смената врз основа на националната безбедност, голем број градоначалници биле сменети од функцијата поради обвиненија за корупција. Во овие случаи, општинските советници го задржале правото да назначат наследник, наспроти Министерството за внатрешни работи да назначи управник. По овие основи, градоначалниците на РНП на Аташехир и Бешикташ, двата окрузи на Истанбул, биле сменети од функцијата на 8 декември 2017 и 4 јануари 2018 година, соодветно. РНП ги критикувал одлуките како политички мотивирани, но мнозинството на РНП во двата совети можеле да изберат наследник на РНП на нивно место.
Оставки на градоначалниците на АКП
На 30 мај 2017 година, непосредно по контроверзното прогласување победа на уставниот референдум во 2017 година и изборот за лидер на АК партијата, претседателот Ердоган дал изјава во која тврдел дека неговата партија страда од „замор“ и ги повикал директорите на провинциите на партијата со слаби резултати да гиобјават своите оставки. Седум претседатели на провинцијата АКП поднеле оставки до крајот на 2017 година како одговор на повикот на Ердоган. Намерата на извршната власт на партијата АКП да ја „регенерира“ партијата резултирало со притисок врз некои од поконтроверзните, долгогодишните градоначалници или градоначалниците со слаби резултати на партијата да поднесат оставки.
На 18 септември 2018 година, градоначалникот на АКП на Орду Енвер Јилмаз ја објавил својата оставка. Неговата оставка се сметала за неповрзана со регенерацијата на „заморот“, туку поради лични несогласувања со високиот партиски функционер и заменик-претседателот Нуман Куртулмуш, кој бил пратеник на Орду.
Пребегнувања меѓу партиите
Голем број градоначалници ја смениле партијата помеѓу 2014 и 2019 година. Голем број од овие пребегнувања се сведуваат на формирањето на партијата на доброто, која одзела значителна поддршка од Партијата за националистичко движење. Вкупно 10 општински градоначалници преминале во Партијата на доброто помеѓу формирањето на партијата на 25 октомври 2017 година и 2019 година. Градоначалникот на Мерсин, Бурханетин Коџамаз, преминал во Партијата на доброто од ПНД на 4 декември 2018 година, станувајќи првиот градоначалник на партијата.
Градоначалникот на Инхисар во Билеџик, Ајхан Одубек, се приклучил на РНП во 2018 година, откако поднел оставка од ПНД во 2016 година. На 9 мај 2017 година, градоначалникот Мустафа Ѓул од Кемер, во Анталија, поднел оставка од ПНД и се приклучил на РНП. На 20 октомври 2018 година, градоначалникот Расим Дашан од Шафане, во Ќутахија, поднел оставка од РНП и се приклучил на АКП. На 13 ноември 2018 година, градоначалникот Ѓокан Демирташ од Ѓулуч, мал град во областа Ерегли во Зонгулдак, поднел оставка од РНП и се приклучил на АКП.
Партии и сојузи
На изборите им претходеле неколку меѓупартиски преговори и пресметки на тактичко гласање за подобрување на шансите за пораз на кандидатите на одредени партии. Во пресрет на гласањето биле формирани три широки сојузи. За разлика од парламентарните избори каде што изборните сојузи имаат правна основа и влијаат на преточувањето на гласовите во пратенички места, сојузите формирани за локални избори немаат никакви правни основи и се состојат само од тоа што партиите ги повлекуваат своите кандидати за поддршка на друг.
Табелата подолу покажува која партија во двата сојузи се натпреварува во секоја област на главниот град на провинцијата. Ако договорот за сојуз не се проширил на тој главен град на провинцијата и двете страни на сојузот се оспоруваат, тогаш „и двете“ се прикажани во колоната на тој сојуз.
Народен сојуз (АКП и МХП)
Народниот сојуз бил основан во февруари 2018 година помеѓу АКП и ПНД како сојуз на партии кои го поддржуваат реизборот на претседателот Реџеп Тајип Ердоган на претседателските избори во 2018 година. За време на предизборната кампања, на двете партии им се придружила и Партијата за големо единство (ПГЕ) и изјавила дека сојузот ќе трае до следните општи избори во 2023 година.
По општите избори во 2018 година продолжиле шпекулациите дали Народниот сојуз ќе остане на локалните избори. И покрај првичните мешани сигнали, лидерот на ПНД Девлет Бахчели во септември 2018 година објавил дека има намера да ги поддржи кандидатите на АКП во клучните трки и да го продолжи сојузот на локалните избори. По серијата несогласувања со АКП, особено во врска со повторното воведување на Студентската заклетва, ПНД објавила дека сама ќе учествува на изборите. „Привремената суспензија“ на сојузот потоа ја потврдил и Ердоган. Сепак, еден месец подоцна по состанокот меѓу двајцата водачи, било наведено дека сојузот бил обновен, при што ПНД последователно ги повлекол своите кандидати во корист на АКП во многу провинции, како што се Анкара и Истанбул.
Национален сојуз (РНП и ПД)
Националниот сојуз бил главниот политички сојуз за време на општите избори во 2018 година, формиран од РНП, Партијата на доброто, Демократската партија и Партијата на среќа. Сојузот бил прогласен за формално распуштен набргу по изборите. Сепак, преговорите за сојуз за локални избори меѓу РНП и Партијата на доброто продолжил во последните месеци од 2018 година. Сојузот бил финализиран на 12 декември, при што Партијата на доброто се согласила да не става кандидати за градоначалници во Ајдин, Мугла, Текирдаг, Хатај, Измир, Ескишехир, Анкара, Истанбул, Анталија, Бурса или Адана. Двете партии требало дададат свои посебни кандидати во Мерсин, додека РНП требало да го поддржи кандидатот на Партијата на доброто во Баликесир.
Сојуз ДПН-ДПП
Со основањето на Демократската партија на народите (ДПН) во 2012 година, постоечката доминантна прокурдска партија, Партијата за мир и демократија се преструктуирала во организација чисто заснована на локални избори и се преименувала во Партија на Демократските региони (ПДР). На локалните избори во 2014 година, партијааатасе спротивстави на областите со значително курдско население, додека ДПН учествувала во провинции каде курдското население било минимално. Додека ДБП освоила 100 градоначалници во 2014 година, ДПН не успеала да освои ниту една општина и освоила само 9 општински советници.
Во август 2018 година, било објавено дека постојниот однос помеѓу ДПН и ДПП, каде што вториот ќе се натпреварува во регионите населени со Курди, ќе биде напуштен и ДПН ќе се натпреварува на изборите низ целата земја. ДБП ја објавила својата поддршка за ХДП, при што двете партии започнале заедничка работилница за кампања во Дијарбакир на 20-ти октомври. Партиите објавиле дека другите курдски партии се добредојдени да се приклучат на нивниот сојуз, притоа наведувајќи дека нема намера да формираат сојуз со главната опозициска РНП. На 6 јануари 2019 година, шест курдски партии се согласиле да се приклучат на ДПН по преговорите. Партиите се Комунистичката партија на Курдистан, Движењето за слобода, Здруженијата за револуционерна источна култура, Партијата на човекот и слободата, Курдската демократска платформа и Демократската партија на Курдистан – Турција.
Контроверзи и прашања
Поради малиот број гласови потребни за промена на изборните резултати во некои области со ниско население, познато е дека локалните избори во Турција имаат повеќе случаи на наводна измама отколку законодавни или претседателски избори. Ова било случај на турските локални избори во 2014 година, каде биле пријавени тешки случаи во Анкара (каде што гласањето за градоначалник во 2014 година останува спорно до ден-денес), Јалова (каде изборите морало да се повторат) и други важни провинции како Истанбул, Ескишехир и Анталија. Изборите во 2014 година го одбележале првиот пат кога функционер на гласачкото ливче бил осуден на затвор за изборна измама, бидејќи бил фатен како ги пренесува гласовите на опозицијата на кандидатот на владејачката АКП.
Полемика за „лажни гласачи“
Во обид да се идентификуваат лажни гласачи во другите делови на земјата, локалните канцеларии на РНП во Балчова, Измир објавиле формирање на тим од 200 луѓе за да се подигне свеста и да се лоцираат измамите во избирачкиот список.
Бурханетин Коџамаз, градоначалник на Мерсин
Покраинскиот изборен совет не ја ратификувал кандидатурата за градоначалник на Бурханетин Коџамаз, кој се кандидирал за јужната провинција на градската општина Мерсин на билетот на Партијата на доброто. „Партијата на доброто, која наидува на многу тешкотии и трикови, денес минува низ уште еден обрач. ''Кандидатските листи, утврдени по повеќемесечна работа, се доставени до покраинските избирачки одбори. Но, документот за кандидатура на г-дин Бурханетин Коџамаз, нашиот кандидат за градската општина Мерсин, не беше прифатен од избирачкиот одбор со образложение дека е доставен после 17 часот''“, се вели во писмената изјава на Партијата на доброто на 19 февруари. Во соопштението на партијата, исто така, било нагласено дека Коџамаз е кандидат кој најверојатно ќе извојува „убедлива победа“ во провинцијата Мерсин. Во меѓувреме, Коџамаз го нарекол инцидентот случај на „предавство“ и „внатрешна работа“. Подоцна, Коџамаз бил номиниран на листата на Демократската партија. Сепак Врховниот изборен совет (ВИС) ја отфрлил неговата кандидатура откако Партијата на доброто се спротивставила на изјавата на Покраинскиот изборен совет. Подоцна на 28 февруари, Ајфер Јилмаз, поранешен државен министер бил номиниран за кандидат на Партијата на доброто на листата на Демократската партија.
Видео на Крајстчерч на митинзи
Австралискиот премиер Скот Морисон ги осудил „непромислените“ и „многу навредливите“ коментари на Ердоган.
Насилство
Во Путурге, провинцијата Малатија, службеник на избирачкото место и набљудувач на изборите од партијата Саадет бил застрелан од член на АКП затоа што го спречил неговиот обид да ги натера луѓето да гласаат отворено. Во другите области избувнало насилството меѓу партијата АКП и опозицијата во текот на денот на изборите и следната недела.
Насилството меѓу полицијата и опозицискиот набљудувач се појавило во југоисточните региони. Прославата на победата покрај главните згради на ДПН била спречена со интервенција на полицијата во многу курдски области како Дијарбекир, Батман и Сирт, центрите на ДПН биле опколени и насилно испразнети заради јавен ред.
Шефот на набљудувачката мисија од Конгресот на локални и регионални власти на Советот на Европа изјавил дека тие „не се целосно убедени дека Турција во моментов има слободна и фер изборна средина што е неопходна за вистински демократски избори во согласност со европските вредности и принципи“.
Океански вител
Во океанографијата, вител е било кој голем систем на циркулирачки океанските струи, особено оние кои се вклучени со големи ветерски движења. Вртежите се предизвикани од Кориолисовиот ефект; планетарниот вител, хоризонталното триење и вертикалното триење ги одредуваат циркулаторните модели од навивањето од стресот на ветерот (вртежен момент).
Локални избори во Турција (2019)
Анкети на јавното мислење
Во пресрет на изборите биле спроведени голем број анкети за да се проценат резултатите. Тие вклучувале студии за предвидување на вкупниот удел на гласовите, а исто така и исходот од трката за градоначалници во клучните градови.
Океански вител
Вител може да се однесува на било кој тип на вител во атмосфера или море, дури и оној што е создаден од човекот, но најчесто се користи во копнената океанографија за да се однесува на главните океански системи.
Локални избори во Турција (2019)
Резиме низ целата земја
Табелата подолу покажува анкети на јавното мислење спроведени на национално ниво за да се измери вкупниот удел на гласовите.
Океански вител
Големи витли
Следниве се петте најзабележителни океански витли:
Локални избори во Турција (2019)
Клучни трки
Трките за градоначалници во поголемите градови кои добиле големо покривање за време и по изборите се сумирани подолу.
Океански вител
Големи витли
Вообичаено, тие течат во насока на стрелките на часовникот на северната полутопка и спротивно од стрелките на часовникот во јужната полутопка.
Локални избори во Турција (2019)
Промени
Списокот подолу ги прикажува партиите кои управуваат со главните градови на 81 провинции пред и по локалните избори. Провинциите со задебелени букви ги означуваат градските општини.
Океански вител
Тропски витли
Тропските витли се помалку унифицирани и имаат тенденција да бидат претежно исток-запад со мала ширина север-југ.
Суптропски витли
Центарот на суптропскиот вител е зона со висок притисок. Циркулацијата околу високиот притисок е во насока на стрелките на часовникот на северната полутопка и спротивно од стрелките на часовникот на јужната полутопка, поради ефектот Кориолис. Високиот притисок во центарот се должи на западните ветрови на северната страна на вртежот и источните трговски ветрови на јужната страна. Тие предизвикуваат фрикциони површински струи кон географската ширина во центарот на вителот.
Локални избори во Турција (2019)
2 јуни
На 2 јуни, изборите биле повторени во областа Хоназ во провинцијата Денизли, округот Јусуфели во провинцијата Артвин, округот Кескин во провинцијата Кирикале и градот Кесметепе, во округот Бесни во провинцијата Адијаман.
Океански вител
Суптропски витли
Оваа акумулација на вода во центарот создава проток кон екваторот во горниот дел од 1000 до 2000 м на океанот, низ прилично сложена динамика. Овој тек се враќа кон полот со засилена западна гранична струја. Граничната струја на северноатлантскиот вител е Голфската струја, на северниот пацифички вител Курошио струјата, на јужноатланскиот вител, Бразилската струја, на јужнопацифичкиот вител, источноавстралиската струја и на вителот на Индискиот Океан, Игленортската струја.
Локални избори во Турција (2019)
23 јуни
На 23 јуни, изборите биле повторени во градската општина Истанбул. Резултатите покажале значителен замав во корист на Имамоглу, кој ја зголемил својата разлика за победа од 54,21% наспроти 44,99% на Јилдирим.
Океански вител
Субполарни витли
Субполарни витли се формираат на големи географски широчини (околу 60°). Циркулацијата на површинскиот ветар и океанската вода е спротивно од стрелките на часовникот на северната полутопка, околу област со низок притисок, како што е постојаното Алеутско Ниско и Исландското Ниско. Површинските струи генерално се движат нанадвор од центарот на системот. Ова го придвижува транспортот на Екман, кој создава издигнување на вода богата со хранливи материи од долните длабочини.
Локални избори во Турција (2019)
21 јули
Градот Демирци, во областа Гулагач во провинцијата Аксарај, одржал прегласување на 21 јули 2019 година. Првичните избори, на кои победил кандидатот за градоначалник на Партијата на големата унија (ББП), биле поништени откако Врховниот изборен совет го откажал победничкиот избирачки сертификат за градоначалник, што довело до оставка на целиот градски совет. На повторените избори победил истиот кандидат, овојпат под знамето на АКП.
Океански вител
Субполарни витли
Во субполарната циркулација на јужната полутопка доминира кружната струја на Антарктикот, поради недостатокот на големи копнени маси кои го разбиваат Јужниот Океан. Во Веделовото Море и Росовото Море има помали витли, Веделов вител и Росов вител, кои циркулираат во насока на стрелките на часовникот.
Климатски промени
Циркулацијата на океанот повторно ја дистрибуира топлината и водните ресурси, па затоа ја одредува регионалната клима. На пример, западните гранки на суптропските витли течат од пониските географски широчини кон повисоките широчини, носејќи релативно топол и влажен воздух во соседната земја, придонесувајќи за блага и влажна клима (на пример, Источна Кина, Јапонија). Спротивно на тоа, источните гранични струи на суптропските витли се движат од повисоките географски широчини кон пониските географски широчини, што одговара на релативно ладна и сува клима (на пример, Калифорнија).
Во моментов, јадрото на суптропските витли е околу 30° во двете полутопки. Сепак, нивните позиции не биле отсекогаш таму. Сателитски набљудувачки податоци за висината на морската површина и температурата на морската површина сугерираат дека главните океански витли во светот полека се движат кон повисоки географски широчини во изминатите неколку децении. Таквата одлика покажува согласност со предвидувањето на климатскиот модел при антропогеното глобално затоплување. Реконструкцијата на палео-климата, исто така, сугерира дека во текот на изминатите студени климатски интервали, т.е. ледените доба, некои од западните гранични струи (западните гранки на суптропските океански жици) се поблиску до екваторот отколку нивните модерни позиции. Овие докази имплицираат дека глобалното затоплување е многу веројатно да ги турка океанските вртежи од големи размери кон повисоки географски широчини.
Зборовите (филм)
Кратка содржина
Клејтон Хамонд (Денис Квејд) е еден познат писател, којшто присуствува на јавната најава на неговата нова книга „Зборовите“, којашто се фокусира на еден амбициозен писател Рори Џенсен (Бредли Купер). Тој живее во Њујорк, заедно со својата девојка Дора (Зои Салдана). Рори наоѓа работа како поштенски раководител во една книжевна агенција, со помош на татко му и се обидува да го продаде својот прв роман, но издавачите постојано го одбиваат.
Рори и Дора живеат заедно и после некое време се венчаваат. Додека се на меден месец во Париз, Дора му дава подарок на Рори, а тоа е една стара акт-чанта од антикварница. Кога се враќа во Америка, Рори, во акт-чантата наоѓа стар, но маестрално напишан ракопис во којшто главниот лик е по име Џек. Рори го пишува ракописот на својот лаптоп. Еднаш, додека Дора седи на лаптопот, случајно го наоѓа романот и го чита. Таа мисли дека Рори го напишал романот и го охрабрува да се сретне со издавачот Џозеф Катлер (Жељко Иванек), којшто постепено го чита ракописот и му нуди договор на Рори. Тој прифаќа. Книгата е хит, а Рори станува познат.
Во овој момент, Хамонд го прекинува читањето, прави пауза и оди зад сцената, каде што неговиот застапник (Џон Хана) го запознава со Даниела (Оливија Вајлд), една студентка, а воедно и аматерски писател и сака да го интервјуира. Таа забележува дека е разведен од својата жена, иако сѐ уште го носи венчалниот прстен. Хамонд се сложува да се најде со неа по прославата и се враќа на сцената, каде што продолжува да ја чита книгата. Вториот дел од деталите во книгата ја опфаќаат средбата на Рори со „старецот“ (Џереми Ајронс) во Централ Парк во Њујорк, којшто му открива дека тој е вистинскиот автор на ракописот и базира врз неговиот живот во Париз. Тој му раскажува дека кога бил млад (Бен Барнс) и за првпат бил стациониран во Франција од американската војска во последните денови од Втората светска војна, се заљубил во една француска келнерка по име Селија (Нора Арнезедер). На крајот, тие се венчале и добиле ќерка, но бебето починало за кратко време по раѓањето. Селија не можела да ја надмине оваа загуба, па затоа го напуштила и се преселила во куќата на нејзините родители. Тогаш тој, поттикнат од својата болка, го пишува ракописот и го зел со себе кога отишол да ја посети Селија во домот на нејзините родители. Таа била трогната од приказната и затоа решила да му се врати. Меѓутоа, не сакајќи ја заборавила акт-чантата со ракописот во возот, кога се враќала назад во Париз и со тоа ракописот се изгубил. Поради ова, нивното смирување не траело долго и набргу потоа се развеле.
Јавната најава завршува и Хамонд им вели на своите обожаватели дека ќе мора да ја купат книгата ако сакат да дознаат како завршува. Тогаш Данила го придружува Хамонд во неговиот апартман, каде што го притиска да ѝ каже повеќе, а тој ѝ објаснува дека Рори ја кажува вистината за создавањето на приказната, најпрвин на својата жена, а потоа и на Катлер. Исто така, Рори му вели на Катлер дека сака да го назначи старецот како вистински автор. Но, овој бесно се спротивставува на ова бидејќи тоа ќе предизвика штета на нивниот углед и затоа предлага наместо тоа за му даде дел од профитот од книгата на стариот човек.
Потоа Рори го бара стариот човек за да му плати и го наоѓа како работи во расадник за растенија. Тој одбива да ги земе парите и потоа открива дека еднаш кога одел на работа со воз, ја видел Селија со друг сопруг и мало синче на станицата за воз. Стариот човек укажува на тоа дека луѓето секогаш учат од своите грешки, па така ќе научи и Рори.
Даниела продолжува да му врши притисок на Хамонд за да ѝ каже повеќе детали. Тој ѝ открива дека старецот умира без да открие кој е вистинскиот автор на ракописот, по кратко време од втората средба со Рори. Даниела сфаќа дека книгата „Зборовите“ е автобиографска книга, во којашто ликот на Рори е се поистоветува со карактерот на Хамонд, го бакнува и го утешува дека луѓето учат од своите грешки, но тој се тргнува настрана. Таа го прашува што навистина сака и преку една ретроспективна сцена дознаваме дека тој копнее да се смири со својата сопруга.
Изјави за сличност со германски роман
Според некои швајцарски весници, содржината на филмот „Зборовите“(од анг. „The Words“) е слична на онаа на романот „ Лила, Лила“ од Мартин Сутер од 2004 година (преработен во германски филм „Лила, Лила“, издаден во 2009 година), во којшто исто така се зборува за млад неуспешен автор којшто наоѓа стар ракопис и неговата девојка го тера да го издаде и станува многу успешен, а потоа се соочува со старецот којшто е (или во случајов го знае) вистинскиот автор и на крај издава втора книга во којашто објаснува како сѐ се случило. Брајан Клагмен и Ли Стернтал велат дека тие не знаеле ништо за Сутер или „Лила, Лила“, и покрај тоа тие идејата за филмот „Зборовите“ ја добиле во 1999 година, неколку години пред да се издаде романот „Лила, Лила“.
Снимање
Снимањето на филмот „Зборовите“(од анг. „The Words“) започна во Монтреал, Канада, на 7 јуни 2011 година. Монтреал беше одбрано како место за снимање бидејќи таму може да се постават сцени и како во Париз и како во Њујорк.
Премиерно емитување
Филмот „Зборовите“ (од анг. „The Words“) ја доживеа својата премиера на филмскиот фестивал „Sundance“ во 2012 година. Пред оваа официјална премиера, по што следи и новинарско и индустриско прикажување на фестивалот „Sundance“, „CBS Films“ го откупија филмот за 2 милиони американски долари со 1,5 милиони долари за печатен и рекламен ангажман.
Прифатеност
Филмот „Зборовите“ доби негативни оцени од критичарите и во моментов има оцена од 22% на „Rotten Tomatoes“ од вкупно 111 критики со општо мислење дека „филмот „Зборовите“ не е ни толку успешен, ни толку интересен колку што се смета дека е, дека ги остава своите талентирани ѕвезди во еден целосно комплексен, драматично пасивен, литературен трилер, којшто најпосле претставува лоша замена за добра книга“. Филмот доби оцена 39 од 100 на „Metacritic“, воглавно негативни оцени од 39 критики. Џен Ченеј од весникот „Вашингтон Пост“ (од анг. „The Washington Post“) го оцени филмот со 1,5 од 5 ѕвездички и вели дека: „глумците добро ги одиграле своите улоги, но и покрај тоа приказната звучи независно и не може да предизвика емоции кај својата публика.“
Исто така и Стивен Холден од „Њујорк Тајмс“ (од анг. „The New York Times“) го пофалува филмот и вели дека претставува една „успешна и забавна приказна.“
Патен сообраќај
Патен сообраќај или копнен сообраќај — движење на луѓе, предмети, енергија и информации од едно место на друго со искористување на патишта. Патниот сообраќај е еден од најчестите видови сообраќај и е од посебно значење затоа што се користи како дополнителен сообраќај на поморскиот и железничкиот. Главна конкурентска предност на овој вид на превоз е високата еластичност и флексибилност.
Сообраќајна дејност
Нерамномерната распределба на природните богатства и различните услови за производство ја предизвикале потребата стоките да се пренесуваат од едно на друго место, т.е од местото на производство воместото на потрошувачите. Така настанале првите размени, а со тоа и патничкиот сообраќај. Како општествена дејност, патничкиот сообраќај има голема улога и значење придонесувајќи да се остварат контакти помеѓу луѓето, а со тоа и пренос на економски и технолошки придобивки. Под поимот сообраќај се подразбира пренос на материјални добра. Пошироката дефиниција, покрај материјалните добра, опфаќа превоз на луѓе и информации. Сообраќајната дејност претставува продолжување на произвотствениот процес преку превезување на готови производи до потрошувачите. За спроведување на патничкиот сообраќај потребна е транспортна инфраструктура во која спаѓаат: патиштата, градежни објекти и уреди за врски. Од гледна точка на претпријатијата постојат два вида на патен сообраќај, и тоа: внатрешен (сообраќај во рамките на самото претпријатие) и надворешен (од претпријатието до потрошувачите). Притоа, во современата надворешно-трговска размена големо влијание имаат превозните трошоци. Од висината на превозните трошоци најчесто зависи која стока и од која земја ќе се извезува. Системот на превезување претставува физичка врска којашто ги поврзува потрошувачите на едно претпријатие, снабдувачите на суровини, фабриките (производните погони), складиштата и членовите на каналот, т.е. сите фиксни точки во рамките на логистичкиот снабдувачки синџир. Со движењето на добрата и производите од една до друга точка, патничкиот сообраќај создава просторна корист. Сообраќајното работење се манифестира преку извршувањето на задачи за преземање, внатрешен превоз и испорачување на стоките.
Бен Џонсон
Бенџамин „Бен“ Џонсон (англиски: Benjamin „Ben“ Jonson; — ) — англиски ренесансен драматург, поет и глумец. Бил близок пријател со Вилијам Шекспир, а е најпознат по неговите драми „Волпоне“ и „Алхемичарот“ како и по неговите лирски песни. Џонсон бил неверојатно начитан човек со незаситлив апетит за контроверзии, и со тоа уживал ненадминат опсег на влијание врз јакобинските и каролинските драматурзи и поети.
Младост
Бен Џонсон е роден во Вестминстер, Лондон и велел дека неговото семејство води потекло од Шкотските Граници, а за ова сведочи неговиот семеен грб. Татко му починал пред тој да се роди, па мајка му се премажила по две години за главен ѕидар. Се школувал во Сент Мартинс Лејн, а подоцна бил испратен во Вестминстерската школа, каде еден од неговите наставници бил Вилијам Камден. Џонсон се спријателил со Камден, чии широки академски познавања вршеле влијание врз неговиот стил, сѐ до Камденовата смрт во 1623. По напуштање на гимназијата, се сметало дека Џонсон продолжил со школувањето во Кембричкиот универзитет; меѓутоа самиот Џонсон тврдел дека нема одено на Кембриџ, туку веднаш се фатил за занает: според една легенда запишана од Томас Фулер, Џонсон работен на градинарски ѕид во Линколновиот Ин. Набргу му здодеала ѕидарската работа, па провел извесно време во Ниските Земји како доброволец во полковите на Францис Вере. Потоа се изјаснил дека додека бил во Холандија убил еден свој противник во двобој и му го земал оружјето. Бидејќи војната била во застој за време на неговата служба, по сѐ изгледа дека ова била неговата единствена борба.
Се оженил некое време пред 1594, за жена која му ја опишал на Драмонд како a „итрица, но сепак чесна“. Не се знае со сигурност која била таа, но се претпоставува дека може да биде Ен Луис која се омажила со извесен Бенџамин Џонсон во црквата Св. Магнус Маченикот близу Лондонскиот Мост. Црковниот записник вели дека неговара најстара ќерка Мери умрела во ноември 1593, на возраст од само шест месеци. По десет години умира и неговиот син Бенџамин (накратко потоа Џонсон пишува епитаф со наслов „За мојот прв син“), а потоа и друг Бенџамин умрел во 1635. Некаде во овој период Џонсон пет години живеел одвоено од жена си, во гостопримството на Лордот Обињи.
Прославување
Џонсон доживеал подем како драматург за време на првата декада од владеењето на кралот Џејмс; веќе до 1616 ги имал напиѓано сите драмски дела за кои е денес познат. Овие се трагедијата „Катилина“ (одиграна и издадена 1611), која наишла на ограничен успех, и комедиите „Волпоне“, (одиграна 1605 и издадена 1607), „Еписина, или Молчеливата жена“ (1609), „Алхемичарот“ (1610), „Вартоломејски панаѓур“ (1614) и „Ѓаволот е магаре“ (1616). „Алхемичарот“ и „Волпоне“ наишле на непосреден успех. За „Еписина“, Џонсон го известил Драмонд за сатиричен стих кој давал на знаење дека поднасловот на пиесата бил соодветен, бидејќи публиката не аплаудирала. Сепак, „Еписина“, заедно со „Вартоломејски панаѓур“ и (во помала мера) „Ѓаволот е магаре“, во денешницата имаат достигнато извесно признание.
Истовремено Џонсон работел на маски за дворот на кралот Џејмс. „Сатирот“ (1603) и „Маска на црнилото“ (1605) се само две од дузина маски кој Џонсон ги напишал за кралот Џемјс и кралицата Ана; „Маска на црнилото“ била високопочитувано дело на Свинберн како беспрекорен пример за дело од овој сега изумрен жанр, кој во една целина ги претопувал говорот, танцот и призорот. Во многу од овие проекти Џонсон соработувал, не секогаш сложно, со дизајнерот Иниго Џонс. Веројатно делумно како разултат на оваа новца кариера, Џонсон престанал да пишува пиеси за јавните театри цели десет години.
Во 1616 тој добил годишна пензија од 100 марки (околу £60), и затао некои го сметаат за првиот поет лауреат на Англија. Оваа кралска благонаклонетост можеби го поттикнала да го издаде своето прво фолио од збирка дела за таа година. Во 1640-1 и 1692 следеле други томови. [Видете: Фолија на Бен Џонсон.]
Во 1618 тргнал пешки во неговата прадедовина, Шкотска. Таму провел над една година, и најдобро искуство му било гостопримството на шкотскиот поет Вилијам Драмонд Хоторденски. Драмонд почнал да ги запишува разговорите со Џонсон во својот дневник, и така ги запишал и зачувал разните аспекти од карактерот на Џонсон кои инаку би биле помалку јасни. Според Драмонд, Џонсон ги искажувал своите мислења на експанзивен, дури и меродавен начин. Во поговорот на Драмонд, тој го опишува како „голем себељубец и себефалител, а презрител и потценувач на другите“.
Додека бил во Шкотска станал почесен граѓанин на Единбург. По неговот враќање во англија му била врачена почесна постдипломска титула Магистер на хуманитарни науки во Оксофрдскиот универзитет.
Периодот помеѓу 1605 и 1620 може да се смета за врвот на Џонсоновото творештво. Покрај неговата популарност на јавната сцена и кралските сали, тој го уживал покровителството на аристократите како Елизабет Синди (ќерката на Филип Сидни) и Леди Мери Врот. Оваа врска со сејеството Сидни му дала поттик за една од неговите најпознати лирски дела, поемата „За Пенсхарст“.
Пад и смрт
Периодот на 1620-тите било времето на започнување на бавниот и долг пад на Џонсон. Сè уште бил добро познат; токму од ова време датира важноста на Беновите Синови или Беновиот род - тие помлади поети како Роберт Херик, Ричард Лавлејс и Сер Џон Саклинг кои го преземале својот стиховен стил од Џонсон. Меѓутоа низа неуспеси му ја испила силата и му наштетила на неговото реноме.
Во 1620-тите Џонџон продолжил редовно да пишува пиеси, но овие се сметаат занеговите полоши дела. Тие се од голем интерес во изучувањето на културата во Англија во времето на Чарлс I. На пример, „Врзоп вести“ дава извонреден увид во најраните фази на англиското новинарство. Меѓутоа млакиот прием на публиката на ова дело, не е ништо во споредба со ужаснот неуспех на „Новата гостилница“; ова го навело Џонсона да напише поема во која ја презрува неговата публика („Ода за мене“), која пак го поттикнала Томас Керу, еден од „Беновиот род“, да му напише поема во која му вели да си го признае својот пад (MacLean, 88).
Горењето на неговата библиотека во 1623 вил навистина тежок удар за него, како и неговите претставу „Презирањето на Вулкан“. Во 1628 станал градски хронолог на Лондон, наследувајќи го Томас Мидлтон; тој ја прифатил платата но сработил многу малку. Таа година Џонсон доживеал удар кој го нарушил неговото здравје и неговата функција станала синекура. Во неговите последни години тој во голема мера зависел од средствата дарувани од неговиот покровител Вилијам Кевендиш, Прв Војвода на Њукасл.
Меѓутоа главниот фактор за делумниот залез на неговата кариера бил смртта на кралот Џејмс и доаѓањето на кралот Чарлс I во 1625. Праведно или не, Џонсон се осетил запоставен од новиот двор. Во една решавачка кавга со Џонс, неговата кариера како писател на дворски маски била многу оштетена, иако продолжил со таа работа на нередовна база. Што се однесува до кралот Чарс, тој посветувал доста внимание и грижа за големиот поет од времето на неговиот татко: му ја зголемил годишната пензија на £100 и буре вино.
И покрај срцевите удари кои ги преживеал во 1620-тите, Џонсон продолжил да пишува. При неговата смрт во 1637 работел на друга пиеса, „Тажниот овчар“. Иако од оваа пиеса имаме само два чина, таа претставува изненадувачки нов правец за Џонсон: промената кон пасторална драма.
Џонсон бил погребан во Вестминстерската опатија, со написот „O Rare Ben Jonson“ („О, редок Бен Џонсоне“) на плочата над гробот. Постои можност ова да биде латинска реченица „Orare Ben Jonson“ („Молете се за Бен Џонсон“), што би значело дека тој му се вратил на католицизмот на смртната постела.
Драми
Освен двете трагедии кои не ја воодушевиле ренесансната публика и оттогаш не се здобиле со некакво реноме, Џонсоновите дела за јавните театри биле комедии. Овие пиеси се разликуваат во извесни нешта. Поневажните рани пиеси, особено оние напишани за детските театарски дружини, се одликуваат со полабави дејствија и помалку разработени ликови од оние напишани подоцна за возрасните дружини. Неговите подоцнежни пиеси, особени „Магнетната дама“ и „Тажниот овчар“, покажуваат знаци на приспособување кон романтичните тенденции на Елизабетанската комедија.
Меѓутоа освен овие исклучоци, Џонсоновиот комичен стил бил постојан и лесно препознатлив. Тој ја најавува програмата во епилогот на фолио-верзијата на „Секој во свое расположение“; ветува да претстави „дела и јазик, како што луѓето навистина употребуваат“. Планирал да пишува комедии кои наново оживуваат елизабетанската драмска теорија—или пак, бидејќи речиси сите англиски комедии може да се рече дека водат потекло од Плавт и Теренциј, тој сакал да ги примени овие формулации на строг начин. Оваа посветеност барала одрекнувања: по „Случајот е променет“, Џонсон избегнувал далечни места, благородни ликови, романтични дејствија и други одлики на елизабетанската комедија. наместо ова, тој се задржал на сатиричкото и реалистичкото наследство на Новата комедија. Така неговите пиеси се поставени во современо окружување, луѓето се од препознатливи типови, кои вршат дејствија, иако можеби не баш реалистични, сепак поттикнати од секојдневни пориви како алчност и љубомора. Џонсон го применува овој класичен модел врз одликите на сопствениот стил кој ги разликува неговите класични имитации од чиста дребничавост: живописноста на приказот на животите на неговите ликови, и комплексноста на неговите дејствија. Колриџ, на пример, тврдел дека „Алхемичарот“ има едно од трите најсовршени дејствија во книжевноста.
Поезија
Како и неговата драма, Џеонсоновата поезија се темели на класична наобразба. Некои од неговите попознати песни се преводи од старогрчки или римски модели; кај сите јасно се гледа вниманието посветено на формата и стилот, која впрочем им доаѓало природно на оние изучени во хуманистички манир. Меѓутоа Џонсон главно ги избегнувал расправите за рима и метар кои ги обземале Елизабетанските класицисти како Кампион и Харви. Со прифатената римата и нагласок, Џонсон ги имитира класичните квалитети на едностраност, воздржаност и прецизност.
„Потшумје“, објавена во проширеното фолио во 1640, е поголема и поразновидна група поеми. Во неа се содржат „Величање на Хара“, неговиот најголем замав во лисрската поезија; разни верски дела; енкомијастички поеми, меѓу кои поема за Шекспир и сонет на Мери Врот; „Презирањето на Вулкан“ и др. Изданието од 1640 исто така содржи и три елегии кои често се припишуваат на Џон Дан (една од нив издадена и во Дановата посмртна збирка песни).
Односи со Шекспир
Постојат многу преданија за соперништвото помеѓу Џонсон и Шекспир. Некои од овие можеби се вистинити. Драмон вели деказа време на меѓусебен разговор, Џонсон се потсмевал со две очигледни апсурди во Шекспировите пиеси: бесмислениот исказ во „Јулиј Цезар“ и „Зимска сказна“ сместена на непостоечкото морско кјрабрежје на Бохемија. Драмонд вели дека Џонсон исто така се изјаснил дека Шекспир „тежнеел кон уметност“. Дури и да го оставиме прашањето дали Драмондовите тврдења се точни, овие коментари добро се согласуваат со добро познатите Џонсонови теории за книжевноста.
Во „Дрвје“, кое е издадено посмртно и е одраз на неговото животно искуство, Џонсон дава попотполн и посмирувачки коментар. Тука се присетува на тоа како некои глумци му рекле дека Шекспир никогаш не прецртал ниеден ред од своите дела. Неговиот одговор на ова, „Што не прецрта илјада“, бил восприемен како малициозен. Меѓутоа Џонсон појаснува: „Тој беше навистина чесен, отворен и слободен по природа, со одлична фантазија, смели поимувања и благороден израз, каде продолжуваше со таа своја способност таму каде понекогаш требаше да биде сопрен“. Џонсон заклучува дека: „во него имаше многу повеќе за пофалба, отколку за простување“. По смртта на Шекспир тој се изјаснил: „Тој не беше човек на една епоха, туку на сите времиња“. Највлијателниот, а воедно и најоткрителниот коментар Шекспир Џонсон го дава во втората од двете негови поеми во предговорот на Шекспировото Прво фолио. Оваа поема насловена како „Во сеќавање на мојот сакан, АВТОРОТ, Г-дин Вилијам Шекспир: И она што ни го остави“, во голема мера го создал традиционалниот поглед на Шекспир како поет кој, и покрај „малку латински и помалку старогрчки“, се одликува со природен гениј. Оваа поема традиционално се гледа како илустрација на контрастот помеѓу Џонсоновиот став за себеси - како дисциплиниран ерудитивен класицист, со презир кон незнаењето и сомничав за масите - и Шекспир, претставен во поемата како еден вид чудо на природата, чиј гениј не подлежи на ниедно правило освен оние на публиката за која пишува.
Други дела
Како и со другите англиски ренесансни драматурзи, дел од делата на Бен Џонсон се изгубени. Покрај „Кучешки Остров“ (1597), записите ги наведуваат следниве дела како целосно или делумно негови: „Ричард Крукбек“ (1602); „Врел бес набргу оладен“ (1598), со Портер и Хенри Четл; „Пажот од Плимут“ (1599), со Декер; и „Роберт II, кралот шкотски“ (1599), со Четл и Декер. Неколку од неговите маски и забави се исто така изгубени: „Забавата кај кројачите-трговци“ (1607); „Забавата во Сализберската Куќа за Џејмс I“ (1608); „Забавата во Британската берза за Џејмс I“ (1609); и „Мајскиот лорд“ (1613-19).
Најпосле, имаме и несигурни и припишувања. Џонсон можеби учествувал и во „Роло, Војвода Нормандиски, или Крвавиот касап“, пиеса во канонот на Џон Флечер и неговите соработници. Комедијата „Вдовицата“ била отпечатена во 1652 како дело на Томас Мидлтон, Флечер и Џонсон, иако стручњаците се мошне скептични за присутноста на Џонсон во оваа пиеса.
Јордан Ангелов
Јордан Христов Ангелов ( — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Како млад учител во учебната 1947/48 година, тој работел во селото Влахи, каде се поврзал со Герасим Тодоров. Морално и материјално ја потпомагал нелегалната чета, а подоцна станал и секретар на нелегалното раководство. Бил осуден на доживотен строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене) поминал околу четиринаесет години. Важел за умерен подржувач на македонската кауза.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Ангелов, Јордан}}
Серех
Серех — особено важен тип на хералдика користен во Древниот Египет. Како и подоцнежната картуша, го содржи кралското име.
Изглед
Серех бил украсена вињета комбиниран поглед на фасада на палатата и поглед на врвот од кралскиот двор. Зборот „serekh“ потекнува од египетскиот збор за фасада. Различни серехи на различни видови објекти прикажуваат безброј варијации на фасадниот декор во неговата комплексност и во детали. Се чини дека не постојат строги уметнички правила за дизајнот на еден сарех.
Употреба
Серех вообичаено се користел како кралски жиг, нагласувајќи го и почитувајќи го името на фараонот. Неговата употреба може да се следи уште од времето на Герзеанската култура (околу 3400 п.н.е.). Хиероглифите што го формирале името на кралот биле поставени во правоаголна екстензија на врвот на серехот, што го претставувало кралскиот двор. Дополнително, соколот на богот Хорус, или во неколку случаи животното на богот Сет, бил цртан на врвот на серехот, покажувајќи го небесниот покровител на именуваниот крал.
Ако зборот „серех“ бил напишан со целосни букви (како што е прикажано во горната инфокутија), понекогаш придружена со минијатура од серех, исто така се користела во текст.
Список на државни водачи во 1185 година
Ова е список на државни водачи во 185 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Корбио
Корбио бил антички град Лациум во централна Италија.
Околу 488 п.н.е., Корбио бил заробен од напаѓачката војска на Волсци, која била предводена од Гај Марциус Кориоланус и Атиус Тулус Ауфидиус.
Бојан Кркиќ
Бојан Кркиќ Перез ((роден на 28 август 1990 година), познат како Бојан, е шпански професионален фудбалер кој моментално настапува како позејмен играч во шпанскиот Алавес, како позејмен играч од Стоук Сити.
Бојан ја започнал својата кариера во Барселона каде што напредувал преку младите категории во познатата академија на Барселона Ла Масија. Поради неговиот ветувачки напредок во младите категории, тој го направил своето деби за првиот тим на Барселона на возраст од 17 години и 19 дена, со што го срушил рекордот на Лионел Меси. Во неговата деби сезона во Ла Лига 2007-08 година, тој постигнал 12 гола на 48 натпревари. Севкупно, тој поминал четири сезони на Камп Ноу, постигнувајќи 41 гол во 162 натпревари пред да биде продаден во јули 2011 година на италијанската Рома за сума од 12 милиони евра. Неговиот престој во Рим се сведувал на 7 гола на 37 настапи во сезоната 2011-12, каде што потоа ја сменил средината и заминал во Милан како позејмен играч од Рома. Во дресот на Милан тој постигна три гола во 27 натпревари.
Рома не ја искористила опцијата да го доплати трансферот на Бојан за дополнителни 28 милиони евра па така, Барселона повторно го потпишал за 13 милиони евра. Тој повторно бил пратен на позајмица во холандсксиот гигант Ајакс каде што помогнал да ја освојат титулата. Во јули 2014 година, Бојан се приклучил англискиот клуб Стоук Сити за 1,8 милиони евра. За две и пол сезони поминати во Стоук, тој одиграл 52 натпревари и постигнал 12 голови, но во јануарскиот преоден рок во 2017 година, тој бил позејмен на германскиот Мајнц, каде што одиграл 9 натпревари и постигна еден гол.
Со младата репрезентација на Шпанија до 17 години, тој го освоил Европското првенство првенство за фудбалери под 17 години и Европското првенство за фудбалери под 21 година. За сениорскиот состав на Шпанија тој настапи само еднаш во 2008 година. Исто така, тој ја претставуваше фудбалската репрезентација на Каталонија со седум настапи и 6 голови од 2007 година.
Рани години
Бојан е роден во Линјола, Леида, Каталонија, од татко Србин, Бојан Кркиќ Сениор, кој исто така бил професионален фудбалер, настапувајќи за ОФК Београд, и мајка Шпанка, Марија Луиза Перез, Тој настапувал во академијата на Барселона Ла Масија од 1999 до 2006 година. Како брз напаѓач со доста значајни дриблинзи и вештини, било објавено дека тој постигнал повеќе од 900 голови за различни младински категории на Барселона, откако се приклучил на клубот на осум-годишна возраст. Потоа тој играл за Барселона Б тимот, додека професионален договор со првиот тим на Барселона потпишал на 17 годишна возраст. Бојан го одиграл својот прв натпревар за Барселона на 24 април 2007 година, постигнувајќи гол во пријателскиот натпревар против египетскиот клуб Ал Ахли Кометал.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 2012 (мажи)
Првото место го освоил Германија, второто Холандија и третото Австралија.
Шреница
Шреница (1.362 м.н.в.; Jínonoš , Reifträger ) е планински врв сместен во западниот дел на џиновските планини во Полска, многу блиску до полско - чешката граница, во рамките на Националниот парк Карконоше. Неговото име потекнува од полскиот збор szron (мраз). Во близина на врвот се наоѓа метеоролошка станица. Врвот е без шума, така што и јужниот и северниот дел интензивно се користат за скијање.
Геологија и географија
Планината е изградена од ситнозрнест гранит Атмосферските карпи кои се самостојно обликувании, како и огромните гранитни полиња покриени со мов, го покриваат источниот дел од падината.
Туризам
На врвот има приватна планинарска куќарка, а на падината има планинарско засолниште ПТТК. До врвот се стигнува со лифт (дводелни со претоварна станица). На патеката има капацитети за скијање, вклучувајќи ски-лифтови и столбови кои ги означуваат патеките за скијање во голите области без шума. Постојат три правци за скијање во спуст: Lolobrigida (4.444 m), Śnieżynka и FIS одобрени ''Trasa Zjazdowa. С''ите тринго сочинуваат скијачкиот систем, чија должина изнесува околу 13 км.
Време
На висина од 1 331 м н.в. има планинска метеоролошка станица, сопственост на Универзитетот во Вроцлав. Таа била основана и изградена во 1950 година.
Просечни годишни мерки добиени од станицата