cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Скандинавски Планини
Скандинавските Планини или Сканди (швед. Skanderna, Fjällen или Kölen, фин. Köli, норв. Kjølen ) — планински венец што се протега долж Скандинавскиот Полуостров. Западните падини нагло се спуштаат во Северното и Норвешкото Море, образувајќи ги познатите норвешки фјордови, додека пак североисточнит дел благо се свива кон Финска. На север ја образуваат границата помеѓу Норвешка и Шведска, сепак достигнувајќи 2.000 м кај поларникот. Венецот само малку навлегува во Финска (крајниот северозападен дел), но во најсеверниот дел кај Северниот ‘Рт венецот се состои само од ридови.
Наследството на Оља Ивањицки
Контроверзии за наследството на Оља Ивањицки
Единственото нешто што е важно за обожавателите и љубителите на делото на Оља во Србија е:
Скандинавски Планини
Планините не се многу високи, но на места се мошне стрмни. Највисока е Галдхепинген (2469 м) во јужна Норвешка. На шведската страна, највисока е Кебнекајсе (2104 м), а во Финска највисока е Халти (1328 м).
Наследството на Оља Ивањицки
Контроверзии за наследството на Оља Ивањицки
„... да ја почитува последната волја на сликарката, која е јасна - дека сите нејзини дела, кои им ги оставила на своите сограѓани, секогаш ќе бидат достапни. Да направи постојана изложба, во која ќе можат да уживаат сите љубители на нејзината уметност.“
Скандинавски Планини
Во подрачјето има многу ледени полиња и ледници благодарение на северната географска положба и влагата од Северниот Атлантски Океан.
Наследството на Оља Ивањицки
Изложба „Наследството на Оља Ивањицки“ во Историскиот музеј на Србија (2017)
Изложбата „Наследството на Оља Ивањицки“ била официјално отворена во март 2017 година, таа е премиерно претставување на наследството на уметникот, по нејзината смрт во 2009 година, во која неговите творци се обидувале да ја потсетат српската јавност на прашањето за трајно решение за сместување и презентација на наследството на Оља, кое му било доделено на Историскиот музеј на Србија на привремено чување до крајот на судењето.
Скандинавски Планини
Скандинавскиот планински систем сочинува геолошка целина со планините во Шкотска, Ирска и, преку Атлантикот, со Апалачките Планини во Северна Америка. Стручњаците сметаат дека тие образувале еден венец пред разделувањето на суперконтинентот Пангеја. Сегашните планини се остаток од т.н. „Каледонски“ планини од тоа време кои со време се намалиле на една петтина од нивната првобитна височина поради ерозија. Ова е еден од најстарите постоечки планински венци во светот.
Наследството на Оља Ивањицки
Изложба „Наследството на Оља Ивањицки“ во Историскиот музеј на Србија (2017)
Оваа музејска поставка со околу 200 уметнички слики, скулптури и цртежи од сите периоди на нејзиното творештво, како и лични предмети (фотографии, музичка библиотека, мебел, колекција на чаши и свеќи итн.) кои биле дел од нејзиното секојдневие и биле неисцрпен извор на инспирација за уметнички дела до денес е најобемниот пресек на разновидните уметнички креации на Оља во областа на сликарството, скулптурата, модниот дизајн, архитектурата и поезијата.
Скандинавски Планини
Највисоки планини во Норвешка
Од 10-те највисоки планини во Скандинавија (истакнатост поголема од 30 м), 6 се наоѓаат во округот Оплан, Норвешка. Останатите 4 се во подрачјето на Согн ог Фјуране, исто така во Норвешка. Во Норвешка има 83 врвови над 2.200 м во височина.
Наследството на Оља Ивањицки
Изложба „Наследството на Оља Ивањицки“ во Историскиот музеј на Србија (2017)
Исто така, за првпат во посебен дел од галеријата биле реконструирани делови од нејзиното студио со автентичен мебел и лични предмети.
Скандинавски Планини
Највисоки планини во Шведска
Во Шведска има 12 врвови над 2.000 м во височина Осум од нив се наоѓаат во националниот парк Сарек и соседниот национален парк Стура Шефалет. Останатите четири се сместени посеверно, во подрачјето на Кебнекајсе.
Наследството на Оља Ивањицки
Изложба „Наследството на Оља Ивањицки“ во Историскиот музеј на Србија (2017)
Музејот и Фондот очекувале дека оваа импозантна изложба ќе ги инспирира властите во Белград и Србија конечно што поскоро да го решат прашањето за постојаната поставка на наследството на Оља Ивањичка.
Скандинавски Планини
Највисоки планини во Шведска
Сите имиња се лапонски, но во повообичаениот шведски облик.
Највисоки планини во Финска
Највисоката независна истакнатост во Финска се наоѓа во Тајваскеро.
Чукарче (Македонска Каменица)
Чукарче  — археолошко наоѓалиште кај градот Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува тумул од железно време. Се наоѓа во непосредната близина на Грчовско маало. Добро е зачуван, со пречник од 12 м во основата и височина од 2 м.
252 п.н.е.
252 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 252. година пред новата ера, 252. од првиот милениум п.н.е., 52. од 3 век п.н.е. и трета од 250-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5256 и 5257 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4498 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3508 и 3509 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 501.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 252 година се протега во 2384 и 2385, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2444 и 2445 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 291. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 900 и 899 исламска година пред хиџра.
Бадминтон
Историја на бадминтонот
Играта со пердув топче е многу стара. Во Индија постојат записи стари околу два милениуми. Во Кина е позната под името ди џијан-ци и е многу популарна игра особено кај припадничките од понежниот пол. Играта со пердув топче ја играле Инките и Ацтеките во Америка, а неретко била играна во европските владини дворови за време на феудализмот. Францускиот сликар Жан Батист Симеон Шарден (1699—1779) насликал девојка која во десната рака држи рекет а во левата рака држи пердув топче. Оваа слика е наречена „Девојка во лет“ („La fillette au volante“) и таа се наоѓа во галеријата Уфици. Во денешно време бадминтонот како спортска игра се развил во почетокот на 14 век од старата индиска игра poona која е пренесена од англиските официри во 1873 година од Индија и ја презентирале во дворецот Бадминтон во јужниот дел од Англија за време на посетата на Војводата од Бофорт (Duke of Beuforta), по кого и денешната игра го добила името. Во 1877 е основан и првиот клуб (анг. Bath Badminton Club), а во 1893 е основана првата бадминтон асоцијација  на Англија каде и се објавени и првите правила на игра коишто се слични и на денешните правила на игра. Меѓународна бадминтон федерација или на скратено МБФ (од анг. International Badminton Federation) е основана во 1934 година. Оваа организација и денес ги одредува правилата на игра и истата организира натпревари. Бадминтонот е ставен на Олимписките игри во Барселона во 1992 година.
Основни правила и опрема
Бадминтон се игра со рекет и со посебно топче, кое е тешко од 4,74 до 5,5 грама, а е изработено од пердуви од гуска. Теренот има димензии од 1,88 х 6,1 метри, поделен на два дела со мрежа која е висока 1,55 метри. Целта на играта е да се постигне поен, а тоа се остварува ако противничкиот играч не успее со едне удар да го врати топчето на спротивната страна од теренот. Еден сет во бадминтон има 21 поен, а по секој завршен сет играчите ги менуваат страните. Играта трае додека не се освојат два сета. Инаку, натпреварот почнува со ждрепка при што оној играч кој ќе ја добие ждрепката избира на која страна од теренот ќе ја започне играта. Исто така, тој го изведува почетниот удар во натпреварот. Во текот на играта, ако играчот освои поен, тој повторно сервира, а во спротивно сервира противничкиот играч.
Бадминтон се игра со рекет и посебно топче. За разлика од другите  спортови со  рекет (како на пр. тенис ) каде се игра со  округло топче, овде се користи пердув топче кое е направено од 16 густи перја забодени во плутена тапа. Топчето може да достигне брзина и преку 320 км/ч, само за неколку секунди. Денес сè почесто се користи и пластично топче, кое го задржало истата форма како и на пердув-топчето. Врз брзината на топчето влијае струењето на воздухот или ветерот, и поради тоа натпреварите се одржуваат исклучиво во затворен простор.
Стеван Сретеновиќ
Стеван Сретеновиќ (25 септември 1995) е српски ракометар на РК Мешков Брест и на српската репрезентација.
Кариера
Откако играл за Партизан, Сретеновиќ се преселил во странство во Франција и потпишал договор со УСАМ Ним Гард во август 2016 година.
Српски репрезентативец од 2014 година, Сретеновиќ учествувал на Европското првенство во ракомет за мажи во 2020 и 2022 година.
Тој ја претставувал Србија на Европското првенство во ракомет за мажи во 2020 и 2022 година.
Тиха
Тиха ( Τύχη,  значи среќа; римска верзија: Фортуна) таа ја контролирала среќата и просперитетот на градот. Таа е ќерка на Афродита и Зевс или Хермес.
Во литература, и биле дадени повеќе генологии, како ќерка на Хермес и Афродита или е сметана како една од Океанидите. Таа била поврзувана со Немезида и Агатос Даимон (добар дух).
Грчкиот историчар Полибиј мислел дека кога не постојат причини за поплава, суша или студ дури и во политиката, тогаш причината за ова била Тиха.
Обожување
Почесто во Хеленистичкиот период, градовите ги измислиле своите верзии на Тиха.
Тиха имала храмови во Цесареја, Антиохија, Алесандрија и Цариград. Во Александрија Тихаеон, храмот на Тиха бил опишан од Либаниус како еден од највеличенствените во целиот хеленистички свет.
NGC 6071
NGC 6071 — елиптична галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6071 се споменува и како MCG 12-15-47, CGCG 338-41, NPM1G +70.0158.
Откривање
Објектот е откриен на 6 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6071 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 6071 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 2 м 6,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +70° 25' 2"".
Други поделби
Проучување на NGC 6071 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56767. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 28; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4422. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 756.
Странџанска комуна
Странџанската комуна или Странџанската република е востаничка власт формирана во Одринско во текот на Илинденското востание од страна на Македонската револуционерна организација со учество на тамошното бугарско население. Востаничката комуна била објавена во летото 1903 година, ја опфаќала територијата меѓу Мало Трново и Василико, востаничката власт егзистирала малку повеќе од 20 дена. Функционирањето и организацијата на Комуната биле под влијание на анархистичките идеи кои ги застапувале голем дел од раководителите на Одринскиот револуционерен округ, а особено Михаил Герџиков.
Хлор диоксид
Хлор диоксид — хемиско соединение со формула ClO2 кое постои како жолтеникаво-зелен гас над 11 °C, црвено-кафеава течност помеѓу 11 °C и −59 °C и како светло портокалови кристали под -59 °C. Обично се ракува како воден раствор. Исто така, најчесто се користи како белило. Поновите случувања ја прошириле неговата примена во преработката на храна и како средство за дезинфекција.
Структура и поврзување
Молекулата ClO2 има непарен број на валентни електрони и затоа е парамагнетски радикал. Тоа е необичен „пример за молекула со непарен електрон која е стабилна кон димеризација“ (азотен оксид е друг пример).
Во 1933 година, Лоренс О. Броквеј, дипломиран студент на Линус Полинг, предложи структура која вклучува три-електронска врска и две единечни врски. Сепак, Полинг во неговата Општа хемија покажува двојна врска со едниот кислород и единечна врска плус три-електронска врска со другата. Структурата на валентната врска би била претставена како резонантен хибрид прикажан од Полинг. Три-електронската врска претставува врска која е послаба од двојната врска. Во теоријата на молекуларната орбитала оваа идеја е вообичаена ако третиот електрон е поставен во орбитала против сврзување. Подоцнежната работа потврдиla дека највисоката окупирана молекуларна орбитала е навистина нецелосно исполнета антиврзувачка орбитала. Кристалната структура на ClO2 е орторомбна и ја прикажува симетријата на вселенската група Pbca.
Подготовка
Хлор диоксидот е соединение кое може насилно да се распаѓа кога се одвојува од разредувачките материи. Како резултат на тоа, често се претпочитаат методи на подготовка кои вклучуваат производство на раствори од него без да помине низ фаза на гасна фаза.
Оксидација на хлорит
Во лабораторија, ClO2 може да се подготви со оксидација на натриум хлорит со хлор:
Традиционално, хлор диоксидот за дезинфекција е направен од натриум хлорит или методот натриум хлорит- хипохлорит:
или методот на натриум хлорит- хлороводородна киселина:
Сите три методи можат да произведат хлор диоксид со висок принос на конверзија на хлорит. За разлика од другите процеси, методот хлорит-сулфурна киселина е целосно без хлор, иако страда од потребата од 25% повеќе хлорит за производство на еквивалентна количина на хлор диоксид. Алтернативно, водород пероксид може ефикасно да се користи во мали апликации.
Додавањето на сулфурна киселина или која било силна киселина во хлорните соли произведува хлор диоксид.
Намалување на хлорат
Во лабораторија, хлор диоксидот може да се подготви и со реакција на калиум хлорат со оксална киселина:
или со оксална и сулфурна киселина:
Над 95% од хлор диоксидот произведен во светот денес е направен со редукција на натриум хлорат, за употреба во белење на пулпа. Се произведува со висока ефикасност во раствор на силна киселина со соодветно средство за намалување како што се метанол, водороден пероксид, хлороводородна киселина или сулфур диоксид. Современите технологии се засноваат на метанол или водород пероксид, бидејќи овие хемикалии овозможуваат најдобра економичност и не копроизведуваат елементарен хлор. Целокупната реакција може да се запише како: Како типичен пример, се верува дека реакцијата на натриум хлорат со хлороводородна киселина во еден реактор се одвива низ следниот пат:
што ја дава целокупната реакција
Комерцијално поважниот пат на производство користи метанол како средство за намалување и сулфурна киселина за киселост. Двете предности од некористењето на процесите засновани на хлорид се тоа што нема формирање на елементарен хлор и дека натриум сулфатот, вредна хемикалија за мелницата за пулпа, е спореден производ. Овие процеси базирани на метанол обезбедуваат висока ефикасност и може да се направат многу безбедни.
Варијантен процес кој користи натриум хлорат, водород пероксид и сулфурна киселина се повеќе се користи од 1999 година за третман на вода и други апликации за дезинфекција од мали размери, бидејќи произведува производ без хлор со висока ефикасност, над 95%.
Други процеси
Многу чист хлор диоксид може да се произведе и со електролиза на раствор од хлорит:
Гасот хлор диоксид со висока чистота (7,7% во воздух или азот) може да се произведе со методот гас-цврст, кој реагира на разредениот гас на хлор со цврст натриум хлорит:
Својства за ракување
При парцијални притисоци над 10 килопаскали (или концентрации во гасна фаза поголеми од 10% волумен во воздухот на STP ) на ClO2 може експлозивно да се распадне на хлор и кислород. Распаѓањето може да се иницира со светлина, жаришта, хемиска реакција или шок од притисок. Така, хлор диоксидот никогаш не се постапува како чист гас, туку речиси секогаш се ракува во воден раствор во концентрации помеѓу 0,5 и 10 грама на литар. Неговата растворливост се зголемува при пониски температури, па затоа е вообичаено да се користи разладена вода (5 °C, 41 °F) кога се складира во концентрации над 3 грама на литар. Во многу земји, како што се Соединетите Американски Држави, хлор диоксидот може да не се транспортира во никаква концентрација и наместо тоа, речиси секогаш се произведува на лице место. Во некои земји,  раствори на хлор диоксид под 3 грамови на литар во концентрација може да се транспортираат по копно, но тие се релативно нестабилни и брзо се влошуваат.
Употреба
Хлор диоксидот се користи за белење на дрвната маса и за дезинфекција (наречена хлорирање) на општинската вода за пиење, третман на вода во апликации за нафта и гас, дезинфекција во прехранбената индустрија, микробиолошка контрола во кули за ладење и белење на текстил. Како средство за дезинфекција, тој е ефикасен дури и при ниски концентрации поради неговите уникатни квалитети.
Белење
Хлор диоксидот понекогаш се користи за белење на дрвната маса во комбинација со хлор, но се користи сам во секвенците на белење ECF. Се користи при умерено кисела pH вредност (3,5 до 6). Употребата на хлор диоксид ја минимизира количината на произведени органохлорни соединенија. Хлор диоксидот (технологија ECF) во моментов е најважниот метод за белење во светот. Околу 95% од целата изветвена крафт-пулпа е направена со користење на хлор диоксид во секвенците за белење на ECF.
Хлор диоксидот се користи за белење на брашното.
Третман на вода
Прочистителната станица во Нијагарините водопади, Њујорк првпат користела хлор диоксид за третман на вода за пиење во 1944 година за уништување на „фенолни соединенија што произведуваат вкус и мирис“. Хлор диоксидот бил воведен како средство за дезинфекција на водата за пиење во голем обем во 1956 година, кога Брисел, Белгија, се промени од хлор во хлор диоксид. Нејзината најчеста употреба во третман на вода е како предоксиданс пред хлорирање на водата за пиење за да се уништат природните водени нечистотии кои инаку би произведувале трихалометани при изложеност на слободен хлор. Трихалометаните се сомнителни канцерогени нуспроизводи за дезинфекција поврзани со хлорирање на природни органски материи во сирова вода. Хлор диоксидот, исто така, произведува 70% помалку халометани во присуство на природна органска материја во споредба со кога се користи елементарен хлор или белило.
Хлор диоксидот е исто така супериорен во однос на хлорот кога работи над pH 7, во присуство на амонијак и амини, и за контрола на биофилмовите во системите за дистрибуција на вода. Хлор диоксидот се користи во многу индустриски апликации за третман на вода како биоцид, вклучувајќи кули за ладење, процесна вода и преработка на храна.
Хлор диоксидот е помалку корозивен од хлорот и е супериорен за контрола на бактериите Легионела. Хлор диоксидот е супериорен во однос на некои други секундарни методи за дезинфекција на вода, со тоа што на хлор диоксидот не влијае негативно pH вредноста, не ја губи ефикасноста со текот на времето, бидејќи бактериите нема да растат отпорни на него) и нема негативно влијание од силициум диоксид и фосфати кои најчесто се користат инхибитори на корозија со вода за пиење. Во САД, тој е биоцид регистриран во EPA.
Тој е поефикасен како средство за дезинфекција од хлорот во повеќето околности против патогени агенси кои се пренесуваат преку вода, како што се вируси, бактерии и протозои - вклучувајќи ги цистите на Giardia и ооцистите на Cryptosporidium.
Употребата на хлор диоксид во третман на вода доведува до формирање на нуспроизвод хлорит, кој моментално е ограничен на максимум 1 дел на милион во водата за пиење во САД. Овој стандард на EPA ја ограничува употребата на хлор диоксид во САД на релативно висококвалитетна вода, бидејќи тоа ја минимизира концентрацијата на хлорит, или водата што треба да се третира со коагуланси на база на железо, бидејќи железото може да го редуцира хлоритот во хлорид. Светската здравствена организација советува и дозирање од 1 ppm.
Употреба во јавни кризи
Хлор диоксидот има многу примени како оксидатор или средство за дезинфекција. Хлор диоксидот може да се користи за дезинфекција на воздухот и бил главниот агенс што се користел при деконтаминација на зградите во Соединетите држави по нападите на антракс во 2001 година. По катастрофата на ураганот Катрина во Њу Орлеанс, Луизијана и околниот Заливски брег, хлор диоксидот бил искористен за искоренување на опасната мувла од куќите поплавени од поплавата.
Во однос на пандемијата СОВИД-19, Агенцијата за заштита на животната средина на САД објавила список со многу средства за дезинфекција кои ги исполнуваат нејзините критериуми за употреба во мерките за животна средина против предизвикувачкиот коронавирус. Некои се базираат на натриум хлорит кој се активира во хлор диоксид, иако во секој производ се користат различни формулации. Многу други производи на списокот ЕПА содржат натриум хипохлорит, кој е сличен по име, но не треба да се меша со натриум хлорит бидејќи тие имаат многу различни начини на хемиско дејство.
Други употреби за дезинфекција
Хлор диоксидот може да се користи како фумигантен третман за „дезинфицирање“ на овошја како што се боровинки, малини и јагоди кои развиваат мувла и квасец.
Хлор диоксидот може да се користи за дезинфекција на живината со прскање или потопување по колењето.
Хлор диоксидот може да се користи за контрола на зебра и квага школки во внесот на вода.
Се покажало дека хлор диоксидот е ефикасен во искоренувањето на бубачки.
За прочистување на водата за време на кампување, таблетите за дезинфекција кои содржат хлор диоксид се поефикасни против патогени од оние кои користат белило за домаќинство, но обично чинат повеќе.
Други употреби
Хлор диоксидот се користи како оксиданс за уништување на фенолите во тековите на отпадните води и за контрола на мирисот во чистењето на воздухот на растенијата од животински нуспроизводи. Достапен е и за употреба како дезодоранс за автомобили и чамци, во пакувања кои генерираат хлор диоксид кои се активираат со вода и се оставаат во чамецот или автомобилот преку ноќ.
Безбедносни прашања во вода и додатоци
Потенцијалните опасности со хлор диоксид вклучуваат труење и ризик од спонтано палење или експлозија при контакт со запаливи материјали.
Хлор диоксидот е лажно и незаконски продаван како лек што може да се проголта за широк спектар на болести, вклучувајќи го детскиот аутизам и коронавирусот. Децата на кои им била дадена клизма на хлор диоксид како наводен лек за детскиот аутизам, претрпеле болести опасни по живот. Американската Администрација за храна и лекови (ФДА) изјавила дека ингестијата или друга внатрешна употреба на хлор диоксид, надвор од надгледувано орално плакнење со разредена концентрација, нема никакви здравствени придобивки и не треба да се користи внатрешно од која било причина.
Псевдомедицина
На 30 јули и 1 октомври 2010 година, Управата за храна и лекови на САД предупредилада не се користи производот „Miracle Mineral Supplement“ или „MMS“, кој кога се подготвува според упатствата произведува хлор диоксид. ММС се продава како третман за различни состојби, вклучително и ХИВ, рак, аутизам, акни и од неодамна, СОВИД-19. Многумина се пожалиле на ФДА, известувајќи за опасни по живот реакции, па дури и смрт. ФДА ги предупредила потрошувачите дека ММС може да предизвика сериозна штета на здравјето и изјавила дека добила бројни извештаи за гадење, дијареа, сериозно повраќање и опасен по живот низок крвен притисок предизвикан од дехидрација. Ова предупредување било повторено по трет пат на 12 август 2019 година и четврти пат на 8 април 2020 година, наведувајќи дека внесувањето MMS е подеднакво опасно како и внесувањето белило и ги повикува потрошувачите да не ги користат или да ги даваат овие производи на своите деца од која било причина., бидејќи не постојат научни докази кои покажуваат дека хлор диоксидот има некои корисни медицински својства.
Голијат
Голијат (хебрејски: גלית‎, арапски: جالوت) — огромен филистејски воин, потомок на рефаимските џинови во Стариот завет. Младиот Давид, идниот цар на Јудеја и Израил (денес Израел), го поразил Голијат во дуел со праќа, а потоа му ја отсекол главата (1. Цар. 17:49–51). Победата на Давид над Голијат ја започнала офанзивата на израилските (Израилци — еврејски народ) и јудејските војски, кои ги протерале Филистејците (древен народ) од нивната земја (1. Цар. 17:52), Куран (2.251).
Во Стариот завет
Голијат бил невообичаено силен воин со огромен раст — роден во градот Гет. Филистејскиот џин бил облечен во лушпест оклоп со тежина од околу 57 кг (5000 бакарни шекели, 1 шекел = 11,4 г) и бакарни коленици; тој имал бакарен шлем на главата и бакарен оклоп на рацете. Голијат носел тешко копје, само врвот — кој бил тежок 600 шекели железо (6,84 кг) — и голем меч.
Давид воопшто немал оклоп, а единственото оружје му била обична праќа. Саул наредил да го облечат во бакарен оклоп и да му дадат меч во рацете, но Давид не бил навикнат да носи оружје и затоа го соблекол оклопот. Филистејскиот џин сметал дека е навреда за себе што еден млад човек, сè уште момче, излегол да се бори со него. Голијат и Давид биле избрани од нивните соплеменски членови за борба, која требала да го реши исходот на битката — оној што ќе победи во двобојот ја добива територијата на непријателот. На сите што гледале што се случува им се чинело дека резултатот од двобојот бил однапред изведен, но физичката сила не секогаш го одредува исходот од битката. Деталите за единствената борба меѓу Голијат и Давид — која се одржала во дабовата долина помеѓу Сокхо и Азек, југозападно од Ерусалим — се опишани во Библијата, во 17-то поглавје од Првата книга на царевите (или само Царства):
Мечот на Голијат, сочуван од Давид, најпрвин бил чуван во Нов, а потоа бил пренесен во Ерусалим.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Светска турнеја на UCI 2013
Светска турнеја на UCI 2013 — петто издание на системот за рангирање започнат од Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI) во 2009. Серијата започнала со Тур Даун Андер.
Екипи
Деветнаесет UCI World Tour екипи (или уште наречени UCI ProTeam) ќе се натпреваруваат во Светската турнеја, заедно со професионалните континентални екипи или националните состави, и ќе можат да настапат на секоја трка од серијата. ProTeam екипите, кои се обврзани да земат учество на сите трки, се:
биле унапредени во врвната дивизија на екипите за оваа сезона, додека прилично контроверзно биле отстранети од групата на елитни екипи. На 15 февруари 2013, Арбитражниот суд за спорт ја потврдил жалбата на за одлуката на UCI да не му даде лиценца за Светската турнеја. Поради тоа, сега UCI морал да одлучи дали ќе издаде нова 19 лиценца или пак ќе повлече една од лиценците на моменталните ProTeam екипи. На 18 февруари 2013, UCI потврдил дека ќе дозволат да има 19 екипи на овогодинешната Светска турнеја. Ова ќе предизвика трките, како што е Џиро д’Италија, повторно да повикаат 23. екипа, бидејќи повеќе нема да има потреба да им даваат специјална покана на, туку да повикаат некоја друга професионална континентална екипа.
Настани
Сите настани од Светската турнеја 2012 биле вклучени. Втора година по ред, Трката околу Хангџоу била првично најавена како дел од турнејата, но подоцна била повлечена.
Поединечен
Возачите изедначени со ист број на бодови се рангирани по бројот на победи, потоа бројот на втори места, трети места, и така натаму, на настаните и етапите од Светската турнеја.
Екипен
Екипниот поредок се пресметува со додавање на бодовите на врвните пет возачи во екипата во табелата, плус бодовите освоени на Светското првенство во екипен хронометар (СПЕХ).
Џигалазаде Јусуф Синан-паша
Џигалазаде Јусуф Синан-паша (Cağaloğlu Yusuf Sinan Paşa; c. 1545–1605) — отомански државник со италијанско потекло кој бил Голем везир четириесет дена помеѓу 17 октомври до 5 декември 1596 година во текот на владеењето на Мехмед III. Исто така бил капудан-паша (голем адмирал на Османлиската морнарица) како и воен генерал.
Светска турнеја на UCI 2013
Национален
Националниот поредок се пресметува со додавање на бодовите од првите пет возачи регистрирани во соодветната нација во табелата. Националниот поредок до 21. трка Класика де Сан Себастијан се користи за да се утврди колку возачи државата може да има возачи на Светското првенство.
Џигалазаде Јусуф Синан-паша
Бил роден како Шипионе Чикала во Генова или Месина околу 1545 година како член на благородничко џеновско семејство од Чикала. Неговиот татко Висконте, според Штефан Герлах, бил во служба на Шпанија, додека неговата мајка се верува дека била Турчинка од Кастелнуово (денешен Херцег Нови). Висконте и неговиот син, биле заробени во Битката кај Џерба од османлиската морнарица во 1560 или 1561 година и најпрвин биле одведени во Триполи во Северна Африка, а потоа во Цариград. Таткото во заедничка размена бил пуштен од заробеништво и откако живеел некое време во Бејоглу (Пера), се вратил во Месина, каде умрел во 1564 година. Неговиот син, Шипионе, не бил ослободен, туку бил примен во отоманската војска на млади момци кои биле тренирани за царска служба. Како што било барано се преобратил во ислам и бил трениран во царската палата, издигнувајќи сè до ранг „силахтар“. На крајот се оженил, најпрвин со една (1573), а потоа со друга (1576) правнука на Сулејман Величествениот. Бил охрабрен од богатството, функцијата и заштита на Портата.
Станал ага на јаничарите во 1575 година и останал таму до 1578 година. Во следната фаза на неговата кариера бил вклучен во активна служба во долгата османлиско-персиска војна во периодот 1578-1590. Станал беглербег на Ван во 1583 година и обезбедил команда во истата година на големата тврдина на Ереван, притоа издигнувајќи сè до ранг на везир во исто време. Одиграл важна улога, уште еднаш како беглербег на Ван, во борбата од 1585 година против Тебриз. Како беглербег на Бајазит, задача што ја добил во 1586 година, се борел со успех во западна Персина во текот на последните години на војната, освојувајќи ги Нехаванд и Хамадан.
Бил беглербег на Дамаск од декември 1597 до јануари 1598 година. Во мај 1599 година бил капудан-паша по вторпат. Во 1604 година ја водел командата на источниот фронт, каде започнала нова војна помеѓу Отоманците и Персијците. Неговата борба во 1605 година била неуспешна, силите кои ги предводел кон Тебриз доживеале пораз. Морал да се повлече во тврдината во Ван и оттаму кон Дијарбекир. Умрел при враќањето во декември 1605 година.
Пристаниште Хајдарпаша
Пристаништето Хајдарпаша (Haydarpaşa Limanı) — товарно пристаниште, ро-ро и контејнерски терминал, сместен во Хајдарпаша, Истанбул, Турција на јужниот влез на Босфорот. Со пристаништето управува Турските државни железници (ТЦДД) и служи како заднина која ги вклучува најразвиените индустриски области во земјата.
Тоа е второ по големина пристаниште во регионот Мармара и со годишен обем на карго повеќе од шест милиони метрички тони (МТ), и четвртото по големина пристаниште по Мерсин, Амбарли и Измит.
Историја
Изградбата на пристаништето ја започнала Анадолска железница на 20 април 1899 година. Компанијата управувала со пристаништето сè додека новата Турска Република не го купила на 24 мај 1924 година. На 31 мај 1927 година, управата на пристаништето била предадена на Државните железници на Турција, која е под контрола на Министерството за јавни работи.
На 5 февруари 1953 година започнал проект за проширување на пристаништето Хајдарпаша. Првиот дел од продолжувањето бил завршен во 1954 година, а остатокот во 1967 година.
Пристанишни објекти
Пристаништето има 21 сидришта заедно со два големи кејови. Сидриштата се специјализирани за одредени пристанишни индустрии, со еден за сервисирање на моторни чамци со должина од 150 м, два за сув товар (должина од 430 м), 8 за големи товари од големи димензии (од 160 до 334 м), 3 средни - големи лежишта за големи товари (помеѓу 50 и 97 м), два ро-ро терминали (141 и 164 м) и, конечно, 5 терминали за контејнери (помеѓу 295 и 350 м). Длабочината на водата на кејовите варира помеѓу 5 и 10 м. Пловилата во пристаништето се заштитени со два бранители од секакви ефекти предизвикани од времето и морето.
Терминал за контејнери
Вкупниот капацитет за ракување со контејнерите на петте терминали за контејнери е 1.700 пловни објекти годишно. Операции се вршат од страна на 4 кранови од 40 тони на капацитет, 18 кранови (40 тони на капацитет), 9 (25 до 42 тони) и 8 виљушкари (8 до 10 тони). Девет кранови на крајбрежјето и дворот (3 до 35 тони), 6 подвижни кранови (од 5 до 25 тони), 8 стандардни и 30 мали маскирани виљушкари се исто така достапни.
Просторот за контејнерски терминал е скоро 100.000 m² со капацитет за одржување од 15,000 еквивалентни единици од дваесет стапки (ДЕУ). Годишниот капацитет за управување со пристаништето е 750,000 ТЕУ Товарна контејнерска станица од 3.600 м² е достапна зад кејот со контејнери. Покрај отворениот простор за складирање од 313,000 m² и покриената површина од 21,000 m², постои терминал за контејнерско копно надвор од пристаништето во Ѓузтепе за редење на празните контејнери. Зафаќа површина од 55.000 м² со капацитет за одржување од 52,800 ТЕУ.
Ро-ро терминал
Ро-ро терминалот може да прими 360 пловни објекти годишно и да управува со 410 000 тони товар, 65 000 камиони и 60 000 автомобили годишно. Постои двонеделното ро-пакс товарна и патничка фериботска служба помеѓу пристаништата ајдарпаша и Чорноморск, Украина.
Општа опрема за ракување со товар
На пристаништето, годишно може да се сервисираат 1.134 општи товарни бродови. Пловечките занаети се состојат од еден пловечки кран со капацитет од 250 тони, 17 крајбрежни и дворни кранови (од 3 до 35 тони), 17 подвижни кранови (од 5 до 25 тони), 67 генерални товарни виљушкари (од 2 до 5 тони), еден натоварувач, 6 терминални трактори, 25 приколки (40 тони), 10 приколки (20 тони).
Објекти за масовно ракување
Две летала служат за сообраќај на суво количество до 79 пловни објекти годишно. Силос за жито со капацитет од 34.000 тони што му припаѓа на Турскиот житен одбор (ТМО) е достапен и има подвижна врска со кејот.
Терминал за железнички ферибот
Железничкиот терминал и траектите се возат помеѓу Сиркеџи и Хајдарпаша, двете страни на Босфорот. Секој од трите железнички траекти со капацитет од 480 тони може да пренесе 14 железнички вагони.
Милтуански јазик
Милтуанскиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Countryballs
Countryballs или Кантриски топки е онлајн стрип кој првпат беше создаван од корисниците на дело / INT / на германската табла за слики Krautchan.net во втората половина на 2009 година. Ликовите се различни земји, прикажани во форма на топки насликани во боите на националното знаме.
Канони
Стилот може да користи различни методи за цртање земји, на пример, постојат два типа на цртање: канон и неканон. Суштината на канонскиот тип на цртеж лежи во строгото почитување на нормите на цртање, на пример, земјите како Непал, Израел, Чиле, Казахстан, Сингапур немаат сферична форма, додека Полска има превртено знаме. Некои земји носат и различни додатоци: Велика Британија - топ шешир и монокл, САД - очила за сонце итн.
Џими Картер
Џими Картер (James Earl Carter Jr.),  — американски политичар и филантроп кој бил 39-ти претседател на САД од 1977 до 1981 година. Демократ, кој претходно бил сенатор на државата Џорџија од 1963 до 1967 година и 76-ти гувернер на Џорџија од 1971 до 1975 година. По неговото претседателствување, Картер останал активен во приватниот сектор; во 2002 година, му била доделена Нобеловата награда за мир за неговата работа во коосноваштво на центарот Картер.
Животопис
Пораснал во Plains, државата Џорџија, дипломирал на Поморската академија во 1946 година и се приклучил на Американската морнарица. По смртта на неговиот татко во 1953 година, Картер ја напуштил работата и се вратил дома за да го преземе семејниот бизнис за одгледување на кикирики. Тој наследил многу малку од неговиот татко поради исплаќање на оставените долгови и поделбата на имотот помеѓу наследниците. Сепак, неговиот сон за да го прошири и подобри бизнисот станал реалност. Во овој период, Картер бил мотивиран да се спротивстави на политичката клима на расната сегрегација и да го поддржи растечкото движење за граѓански права по што станал активист во Демократската партија. Од 1963 до 1967 година, Картер служел во Државниот сенат на Џорџија, а во 1970 година бил избран за гувернер на истата, поразувајќи го поранешниот гувернер Карл Сандерс во неговата партија со платформата против сегрегација. Картер останал гувернер до 1975 година.
И покрај тоа што бил малку познат надвор од Џорџија на почетокот од кампањата, Картер успеал да ја добие номинацијата за претседателската кандидатура во 1976 година. На претседателските избори, Картер иако бил аутсајдер, успеал тесно да го порази републиканскиот кандидат и претседател Џералд Форд. Неговото претседателствување значително се разликувало од неговите претходници, особено во надворешната политика на САД, нагласувајќи ги човековите права како најважен стандард за меѓународните односи. Од една страна, тој го продолжил процесот на јадрено разоружување, но неговата цел била да ја ослабне дипломатската позиција на Советскиот Сојуз, посебно во стратешки важниот Близок Исток.
Картер бил иницијатор на мировните преговори помеѓу Египет и Израел кои резултирале со договор. Иранската револуција и исламскиот режим ќе се спротивстават на американската влада и затоа во 1979 година, цената на нафтата енормно ќе се зголеми, па така тоа негативно ќе влијае врз кревката американска економија како и врз популарноста и угледот на претседателот Картер. Неговите напори да ја победи високата инфлација не биле успешни и како резултат на тоа, ќе се зголеми невработеноста и американската економија ќе стагнира, економистите ќе го наречат овој економски феномен - стагфлација. Ваквиот разочарувачки тренд ќе подигне многу граѓани да се спротивстават на неговите политики, а во 1980 година ќе се појават и разни екстремно десничарски движења кои ќе создадат нови проблеми на Картеровата администрација. Ситуацијата ќе стане уште посложена кога во есента 1979 година од хуманитарни причини тој ќе дозволи прогонетиот ирански шах да дојде на лекување во САД. Иранските револуционери на тоа ќе реагираат со окупација на амбасадата и дипломатите на САД во Техеран. Со таквиот потег, Картер ќе го охрабри Советскиот Сојуз да изврши инвазија на Авганистан. Во знак на протест тој ќе најави бојкот на Олимпијадата во Москва. Во овој период, ЦИА и другите служби ќе ги интензивираат активностите за поддршка на антисоветските движења на Солидарност во Полска. По завршување на првиот мандат, Картер нема да успее да го порази противкандидатот на републиканците Роналд Реган кој целосно ја придобил средната класа по најавата дека значително ќе ги намали даноците и ќе го постигне „мирот преку силата“ со неговата изборна кампања „Make America Great Again“.
Во 2019 година, Картер го надминал Џорџ Х. В. Буш како најдолговечен американски претседател во историјата на САД. Тој се смета за клучна фигура во добротворната организација „Хабитат за човештвото“, која е присутна и во Македонија. Напишал над 30 книги кои се движат од мемоари до поезија.
Области во Сирија
Сирија е поделена на 14 области („мухафази“). Тие се делат на вкупно 60 окрузи („минтаки“), кои пак понатаму се делат на подокрузи („нахии“). Нахиите се состојат од села, кои се најмалата административна единица во земјата.
На чело на секоја област стои управник предложен од надлежниот министер и назначен со одобрение од кабинетот. Со окрузите и подокрузите управуваат функционери назначени од управникот, заедно со избран совет. Функционерите треба да имаат одобрение од надлежниот министер.
Голем воден бик
Големиот воден бик (Botaurus stellaris) е птица од семејството на чапјите. Го има и во Македонија.
Опис
Овие птици имаат светло, пепелаво-кафено перје, испрскано со потемни точки и прошарано со линии. Има неелегантна форма, а мажјакот и женката се слични. Долги се од 69 до 81 см, просечниот распон на крилјата е 130 см, а тежат 0,87 - 1,94 килограми.
Поведение
Големиот воден бик живее меѓу трски и кога ќе се вознемири, стои мирно во едно место, а главата и клунот ги крева нагоре. Ова поведение и бојата на перјата ја кријат птицата толку добро што е речиси невозможно да се види. Нив повеќе можеме да ги слушнеме отколку да ги видиме, зашто мажјакот испушта звук кој се слуша и на 5 км оддалеченост. Поактивни се во мугри и самрак. Се гледаат рано наутро додека летаат од или кон гнездото. Вратот кога летаат им е згрчен, а мавтањето со крилата брзо.
Св. Антониј (Бигор Доленци)
'''Св. Антониј''' — археолошко наоѓалиште во кичевското село Бигор Доленци. Претставува населба од бронзеното време. Се наоѓа во атарот на селото, југоисточно од црквата Св. Антониј, покрај патот Кичево-Македонски Брод, каде по површината на една бигорна тераса се среќаваат фрагменти од керамички садови и орудија од камен и коска.
Голем воден бик
Размножување
Мажјаците се полигамни и имаат над 5 женки. Се гнездат во трската, а ги користат старите гнезда кои се 30 см во пречник. Гнездењето се случува доста рано, во март - април, се снесуваат 4-5 јајца кои ги лежи женката 25-28 дена. По испилувањето, малечките остануваат околу 2 недели со мајката, а потоа си заминуваат.
Исхрана
Се хранат со риби, жаби и други водени организми.
Политикин забавник
Политикин Забавник ( српска кирилица : Политикин Забавник ) е популарно списание во Србија, издадено од весниците и списанијата на „Политика“.
Трка околу Полска 2014
Трка околу Полска 2014 — 71. издание на велосипедската етапна трка Трка околу Полска. Започнала на 3 август 2014 година во Гдањск, а завршила на 9 август 2014 година во Краков, по седум одржани етапи, вклучувајќи и еден поединечен хронометар на завршната етапа, возен низ улиците на Краков. Претставувала дваесетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Полјакот Рафал Мајка од екипата со 8 и 22 секунди разлика пред Шпанците Јон Изагире и Бењат Инчаусти, соодветно.
Екипи
Бидејќи Трката околу Полска е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски повикани и биле обврзани да испратат екипа. Заедно со Тим Полска — полската национална екипа — на две други екипи им биле дадени специјални покани и со тоа била создадена група од 21 екипа.
Екипи кои настапиле на трката биле:
Трембки Нове
Трембки Нове (Trębki Nowe) — село во општината Закрочим во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Пјаца Навона
Пјаца Навона (италијански: Piazza Navona) е плоштад во Рим. Плоштадот е направен според план на Римски циркус, 1-во вековниот Стадион на Домицијан, каде Римјаните доаѓале да гледаат агони („игри“): денешното име настанало со искривоколчување на изразот во агонија, во nagone и navona, што на Италијански значи „голем број“.
Дефиниран како плоштад во последните години на 15-от век, кога градскиот пазар бил префрлен овде од Кампидољо, Пјаца Навона денес е гордост на барокен Рим. Има скулптури и архитектонски дела од: Џан Лоренцо Бернини, познатата Фонтана на четирите реки, 1651) во средината; Франческо Боромини и Џироламо Рајналди, црквата Света Агнеса во Агонија; и од Пјетро да Кортона, кој ја насликал галеријата во палатата Пампиљ.
Традиционалниот пазар во 1869 бил преместен во Кампо де Фјори, но плоштадот е исто така традиционален домаќин на театарски и куклени претстави, трки на коњи, двобои на витези. Од 1652, секоја сабота и недела во август, плоштадот се претварал во езеро за да се слави фамилијата Пампиљ. Прославата била прекината во 1866.
Пјаца Навона содржи уште две фонтани на Џакомо дела Порта — Нептуновата фонтана (Fontana di Nettuno) од (1574), сместена во северниот дел на Пјаца Навона, и Фонтана на Маварот (Fontana del Moro) од (1576), сместена во јужниот дел на плоштадот.
Други споменици на плоштадот се:
NGC 3711/1
NGC 3711/1 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3711/1 се споменува и како MCG -2-29-35.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3711/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 3711/1 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3711/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5512. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1029.