cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 280
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 280 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 280 има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 48 м 51,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -67° 19' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на IC 280 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56106.
Хабсбурговци
Хабсбург (множина: Хабсбурзи, Хабсбурговци; придавка: хабсбуршки) била една од владателските куќи (династии) во Европа: Хабсбурговците владееле со Австрија (како војводи од 1282-1453 г., надвојводи 1452-1804 г. и цареви 1804-1918 г.), биле кралеви на Шпанија (1516-1700 г.) и цареви на Светото Римско Царство повеќе векови до 1806 година. Нивното име потекнува од швајцарскиот дворец Habichtsburg (“Јастребов дворец“), седиште на семејството во 12. и 13. век во местото Хабсбург. Тргнувајќи од југоисточна Германија, семесјтвото го проширило своето влијание и имотите до источните краеви на Светото Римско Царство, што приближно одговара на денешна Австрија (1278-1382). По само две-три генерации, Хабсбурговците успеале да доспеат на царскиот престол, кој со кратки прекини ќе го држат со векови (1273-1291, 1298-1308, 1438-1740. и 1745-1806).
Шпанските Хабсбурговци изумреле во 1700 година, што предизвикало војна за шпанското наследство, додека австриските Хабсбурговци изумреле во 1740 година, што од своја страна предизвикало војна за австриското наследство. Како една од причините за нивното исчезнување обично се наведуваат големиот број бракови меѓу членовите на самото семејство, иако вакви врски имало малку во австриската лоза. Малите сипаници, кои ги убивале младите потомци, се истакнуваат како вистинската причина. Сепак, наследничката на последниот австриски Хабсбурговец, Марија Терезија, се омажила за Франц Стефан, војводата од Лорен, па нивните наследници ја продолжиле хабсбуршката традиција во Виена, по династиското име Хабсбург-Лорен.
Светото Римско Царство исчезнало во 1806 г. кога францускиот цар Наполеон I ја реформирал власта во Германија. Знаејќи дека ќе го изгуби звањето Свет римски цар, Франц II се прогласил за наследен цар на Австрија и така станал Франц I.
Царот Франц I Австриски службено го носел овој голем назив: “Ние, Франц Први, со милоста Божја цар на Австрија; крал на Ерусалим, Унгарија, Чешка, Далмација, Хрватска, Славонија, Галиција и Лодомерија; надвојвода на Австрија; војвода на Лорен, Салцбург, Франачка, Штаерска, Корушка и Крањска; голем војвода на Краков; кнез на Трансилванија; маркгроф на Моравија; војвода на Сандомир, Мазовија, Лублин, Горна и Долна Шлеска, Аушвиц (Ошвјенќим) и Затор, Тесин и Фурланија; кнез на Бертхесгаден и Мергентхајм; кнежевски гроф на Хабсбург, Горица, Градишќе и Тирол; маркгроф на Горно и Долно Лужице и Истра“.
Австриското Царство во 1867 година станало Австроунгарија. Хабсбурговците отстапиле од власт во 1918 година, по поразот во Првата светска војна.
Денешниот главен претставник на семејството е Ото фон Хабсбург, најстариот син на царот Карло.
Уранов тројанец
Уранов тројанец — тројански астероиди кои кружат во Лагранжовите точки на планетата Уран. Обете се во подрачјето :
Битка на Трипојле
Битка на Трипојле се одвила во текот на ноември 1402 година помеѓу Српското деспотство и династија Бранковиќ. Повод за битката била намерата на Бранковиќи, со помош на османлискиот султан да дојдат на власт во Србија. Сепак, тие доживеале пораз од страна на Стефан Лазаревиќ.
Завидовиќи
Завидовиќи — град и општина во централниот дел на Босна и Херцеговина, како дел од Зеничко-добојскиот кантон. Завидовиќи се наоѓа во помеѓу Добој и Зеница Според податоците од пописот во 2013 година, Завидовиќи има 9.217 жители.
Историја
Завидовиќи бил развиен од страна на Австријците во текот на 19 век, во времето кога градот бил под контрола на Австроунгарија. Градот се развил благодарение на експлоатацијата на бројните шумски реони околу градот. По Втората светска војна, Криваја, компанија која била основана во 1884 година и именувана по реката Криваја, била проширена. Компанијата се фокусирала на производство на мебел, која започнала да извезува во САД под името „Krivaja Beechbrook“. Поради војната во Босна во 1990-тите години, фабриката пропаднала.
Иако некогаш во Завидовиќи живееле повеќе етнички групи, поголемиот дел од српските и хрватските жители биле протерани од нивните домови од страна на муслиманските сили за време на Босанската војна. Малкумина се вратиле во нивните имоти.
541 Дебора
541 Дебора — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 4 август 1904 година.
Шаховска треска
„Шаховска треска“ (руски: Шахматная горячка) — филм на режисерите Всеволд Пудовкин и Николај Шпиковски (кој е автор на сценариото) од 1925 година. Филмот е посветен на шаховскиот турнир, одржан во Москва во 1925 година, а во него играат: Ана Земцова, Владимир Фогел, Хосе Раул Капабланка итн.
Список на државни водачи во 414 година
Ова е список на државни водачи во 14 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Список на цареви од династијата Ќинг
Династијата Ќинг била основана како „Подоцнежна династија Џин“ во 1616 г. од страна на Нурхачи, Манџурец од кланот Ајсин-Гјоро, додека пак неговиот син Хунг Тајџи ја преименувал династијата во „Ќинг“ во 1636 г. Династијата владеела сè до 1912 г. Во самата Кина, дианстијата Ќинг ја наследила династијата Минг во 1644, за време на царот Шунџе. Затоа, политички земено, царот Шунџе е првиот цар од оваа династија кому правилно му следува титулата Цар на кина. Династијата брои вкупно 12 владетели започнувајќи од Нурхачи, од кои 10 биле владетели на самата Кина. Династијата Ќинг била оборена во Синхајската револуција во 1911, иако последниот цар не абдицирал во полза на Република Кина сè до зимата 1912 и си ја задржал титулата сè до 1924 г.
Тобијас Асер
Тобијас Мајкл Карл Асер (28 април 1838 година - 29 јули 1913 година) — холандски адвокат и правен научник од еврејско потекло.
Во 1911 година, тој ја добил Нобеловата награда за мир (заедно со Алфред Фрид ) за својата работа во областа на приватното меѓународно право, а особено за неговите достигнувања во воспоставувањето на Хашката конференција за приватно меѓународно право (ККЧП).
Живот
Тобијас Мајкл Карл Асер е роден на 28 април 1838 година во Амстердам во Холандија. Тој бил син на Карл Даниел Асер (1813–85) и внук на Карел Асер (1780-1836). Студирал право на Универзитетот во Амстердам и Универзитетот Лајден и бил професор по право на Универзитетот во Амстердам.
Асер ги ко-основал Revue de Droit International et de Législation Comparée со Џон Вестлејк и Густаве Ролин-Јакиминс. Тој исто така го ко-основал Институтот де Дројт Интернационал. во 1873 година. Во 1880 година стана член на Кралската Холандија академија за науки и уметности.
Спомен-костурница (Кавадарци)
Спомен костурницата во Кавадарци — монументален споменик кој симболизира стара македонска куќа која претставува вечен дом на паднатите борци. Во неа се сместени посмртните остатоци на загинатите борци од Кавадарци, жртви на фашистичкиот терор од НОВ во периодот од 1941-1945 година, кои се наоѓале во непосредна близина на Кавадарци. Во нејзината внатрешност на гранитни плочи се испишани нивните имињата. Спомен костурницата е изработена од бетон. Откриена е на 7 септември 1976 година. Таа е дело на Петар Муличковски, професор на Архитектонскиот факултет во Скопје.
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 1998 година
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 1998 година бил финалниот натпревар на УЕФА Лигата на шампоните за сезоната 1997-1998. Натпреварот се одиграл на 20 мај 1998 година, на Амстердам Арена во Амстердам, а во него во борба за трофејот во најсилното европско фудбалско натпреварување влегле екипите на и.
Со пласманот во ова финале, Јувентус стигнал до натпреварот за титулата трета последователна година (победиле во 1996, загубиле во 1997), додека Реал Мадрид стигнал до своето прво финале откако натпреварувањето било преименувано во УЕФА Лига на шампиони.
Реал Мадрид го победил во финалето Јувентус со 1-0, а стрелец на единствениот гол бил Предраг Мијатовиќ. Така, кралскиот клуб стигнал до својата седма европска титула, прва по 32 години чекање. Голот постигнат од страна на Реал Мадрид подоцна поттикнал бројни контроверзии поради наводен офсајд во кој се нашол Мијатовиќ пред да ја смести топката во мрежата на Јувентус, но сепак истиот бил признат од страна на главниот судија Хелмут Круг од Германија.
Екипи
Во следнава табела, се дадени финалињата во кои играле овие два клуба: сите финалиња до 1992 година се во ерата на Купот на Европските шампиони, додека од 1993 година наваму е ерата на УЕФА Лигата на шампионите.
ГРОМ специјална единица
ГРОМ (Jednostka Wojskowa GROM im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej, македонски: "Воена единица ГРОМ именуван во чест на Тивкото невидена од домашната армија") е полската елитна антитерористичка единица.
Друго име на единицата е "Jednostka Wojskowa" (Воена единица 2305). ГРОМ првично беше моделиран на единиците за специјални мисии на НАТО (специјални единици за специјални мисии), како што се Делта сили на Армијата на САД, СЕАЛ-тимот на Шестата американска морнарица и САС на британската армија.
Историја
ГРОМ, кое стои за Grupa Reagowania Operacyjno-Manewrowego што исто така значи "гром", е една од петте специјални единици за оперативни сили на полските вооружени сили. Официјално беше активирана на 13 јули 1990 година. Распоредена е во различни специјални операции и неконвенционални воени улоги, вклучително и антитерористички операции и проекција на сила зад непријателските линии.
Во 70-тите и 80-тите години, во Полска имало неколку форми на единици на специјални сили, но тие биле или обучени во чисто воени задачи (саботажа, нарушување на комуникациите и слично) или во чисто антитерористички улоги. По полската амбасада во Берн беше преземена од група од четири полски емигранти кои се нарекуваа полски револуционерна домашна армија во 1982 година, генералот Едвин Розлубирски предложи да се формира тајна воена единица за да се спречи заканата од тероризам и други неконвенционални закани. Сепак, овој предлог беше првично отфрлен од Народна армија на Полска.
Во 1989 година, на многу Евреи им беше дозволено да истераат од Советскиот Сојуз во Израел. Полска беше една од неколкуте држави кои обезбедија помош во форма на организација за операцијата, подоцна наречена "Операција мост". Откако двајца полски дипломати беа застрелани во Бејрут, потполковникот Славомир Петелички беше испратен во Либан за да обезбеди префрлање на цивили и полски дипломатски места.
По неговото враќање во Полска, тој го претстави својот план за формирање на специјална воена единица во Министерството за внатрешни работи, сила која ќе биде обучена за специјални операции кои ќе бидат распоредени во одбрана на полските граѓани во ситуации слични на оние во Либан. Идеите на Петлетички беа добро примени, а на 13 јуни 1990, ГРОМ била формално именувана како Једностка Војскова 2305.
Славомир Петлетички беше избран за прв командант на новоформираната единица. Како полски разузнавачки службеник, специјализиран за саботажа и субверзија, тој изгледаше совршено прилагоден за да го надгледува почетното формирање на единицата. Тој се собра околу себе група на истомисленици и професионални војници, функционери и постави за избор на војници кои би биле соодветни за специјални операции. Поради високите ризици вклучени во специјалната служба, беше одлучено сите мажи да бидат од стручна служба. Првата група на регрути сите дојдоа од различни веќе постоечки специјални единици во полските вооружени сили.
Од можните регрути, обуката ја помина само мала група. Многу од овие почетни инструктори беа обучени од страна на Специјалните сили на САД и Обединетото Кралство. Во моментов, Едностка Војскова ГРОМ соработува со слични единици на другите земји на НАТО.
Во текот на своето формирање првите неколку години, JВ 2305 остана целосно тајна и скриена од јавноста. Првпат беше објавен во печатот во 1992 година и стана познат на јавноста во 1994 година, по нивната прва голема воена операција на Хаити.
Пред 1 октомври 1999 година, ЈВ 2305 беше подреден на Министерството за внатрешни работи, по што командата беше пренесена на министерот за национална одбрана до 2007 година. Од 2007 година, ЈВ ГРОМ е под команда на Даудочка Војск Спејалнич (командант на полската специјална сила).
Обука
Кандидатите кои аплицираат за да служат во JВ ГРОМ треба да ги поминат психолошките и трајните тестови, заедно со т.н. тест на вистина, физички и психолошки исцрпувачки теренски тест со цел да ги филтрираат послабите кандидати. ГРОМ војниците се обучуваат со најдобрите специјални оперативни единици во светот.
Обуката на војниците на ГРОМ вклучува различни дисциплини. Сите тие се подложени на иста специјализирана обука во антитерористички и специјални операции, како и нуркач, снајперист и падобранство. Во тимови со четири човечки екипи, секој војник мора да биде подготвен да ги преземе соодветните одговорности на своите колеги, доколку тоа стане неопходно. ЈВ ГРОМ ја добива основната обука за специјални операции од специјалната команда на шведската морнарица за тактички операции со седиште во Карлскруна, примарната поморска база на Шведска. Околу 75% од персоналот на ГРОМ се обучуваат како лекари или болничари. Покрај тоа, секоја група е поддржана од неколку професионални лекари. Војниците на ГРОМ се обучени во методи на фаќање и убивање.
Михај Иванчик
Михај Иванчик (Mihály Iváncsik; р. ) е унгарски поранешен ракометар. Играл како десно крило и бил познат по неговите незгодни удари.
Клуб
Почнал да игра ракомет за неговиот локален клуб Нирбатор. Неговиот талент бил забележан рано, а многу клубови биле заинтересирани за него, вклучувајќи ги и Сегеди Волан СЦ, Будимпешта Хонвдед СЕ и Џири Раба ЕТО. Тој конечно го избрал тимот со седиште во Ѓер и го направи своето деби за неговиот нов клуб во 1980 година против Татабања. Тој станал еден од најпознатите играчи во доцните осумдесетти и почетокот на деведесеттите години во Унгарија, и освоил три последователни титули во Унгарија во периодот помеѓу 1987 и 1990 година со Раба ЕТО. Покрај тоа, тој го освоил ИФФ Купот во 1986 година, откако го победиле Аликанте во финалето. Неговите извонредни настапи му ја донеле наградата унгарски ракометар на годината во 1989 година.
Подоцна, ја пробал својата среќа во странство, играјќи две сезони во Грац и уште неколку години во Гунцбург. По враќањето во Унгарија, тој играл за Дунафер СЕ и Татабања во првенството на највисоко ниво и продолжил да практикува ракомет во пониски лиги до неговото пензионирање во 2009 година. Тој играл за второпласираниот клуб Папа до 2004 година, кога се префрлил во третата екипа на тимот Комароми Ц.Ц.
Меѓународен
Играл 165 пати за Унгарија и освоил сребрен медал на Светското првенство 1986 година. Тој бил четврто место на Олимписките игри 1988 и седми на Олимписките игри во 1992 година. Тој исто така играл на Светското првенство 1990 година. Бил избран за Светскиот Избор за Европа неколкупати помеѓу 1989 и 1991 година.
Лично
Имал три сина, Гергo Иванчик, Тамас Иванчик и Адам Иванчик. Сите се професионални ракометари и унгарски интернационалци.
Тој работи за мултинационална компанија во Ѓер и е член на управниот одбор на неговиот стар клуб, Ѓири ЕТО ФКЦ.
Наводи
<references group="" responsive="">
549 Јесонда
549 Јесонда — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 15 ноември 1904 година.
Таџикистан
Таџикистан или официјално Република Таџикистан  е независна држава во средна Азија. Таџикистан на југ граничи со Авганистан, на запад граничи со Узбекистан, на север со Киргистан и на исток граничи со Кина. Главен град на Таџикистан е Душанбе, додека службен јазик во државата е таџичкиот јазик. Вкупната површина на државата изнесува 143.100 км2 каде живеат околу 7.349.145 жители.
Поголем дел од таџикистанското население говори таџички јазик кој е всушност персиски јазик. Таџиците се културно, јазично и историски поврзани со Авганистан и Иран. Во минатото Таџикистан бил дел од Саманидското царство, а во XX век бил дел од СССР кога бил познат под името Таџичка ССР. Поголемиот дел од територијата на Таџикистан е планинска, односно 90% од вкупната територија се планини.
По независноста, Таџикистан страдал од граѓанската војна која траела од 1992 до 1997 година. Со завршувањето на војната, се отвориле вратите за нова политилка стабилност и странска економска помош, што ја зајакнува домашната економија. Главни трговски извозни суровини на Таџикистан се памукот и алуминиумот.
Потекло на поимот
Зборот „Таџикистан“ во превод значи „земја на Таџиците“. Зборот „таџик“ за првпат го користеле Турците за време на експанзијата на Отоманското Царство и со тој поимот ги означувале иранските народи. Од XI век, поимот се однесувал само за источноиранските нации, но од XV век се однесувал само за персиските народи. Во средновековната персиска литература, „Таџик“ е синоним за „Персиец“.
Во македонскиот јазик терминот Таџикистан се однесува за државата, поимот Таџик, Таџичка и Таџици се однесуваат за народот, јазикот се нарекува таџики, а придавка изведена од државата е таџикистански, како на пример таџикистанска влада.
Географија и клима
Таџикистан е земја в Средна Азија и со своите 143.100 км2 е најмалата држава во тој регион. Огромен дел од државата е планински и нема излез на море. Главен планински венец во Таџикистан е Памир и околу 50% од територијата на земјата е со над 3000 метри надморска височина. Низинските делови во државата се наоѓаат во северен Таџикистан и ја сочинуваат долината Фергана. Покрај неа, низински делови има и во јужниот дел каде се наоѓаат долините на реките Кофарнихон и Вахш. Главниот град на државата, Душанбе, се наоѓа во јужните делови на долината на реката Кофорнихон.
Околу 2% од територијата на земјата е покриена со вода, поточно од езера, од кои најпознати се:
Политички систем
Скоро веднаш по стекнувањето на својата независност, Таџикистан бил вовлечен во граѓанска војна, која всушност била поддржана од две спротивставени страни кои се бореле за доминација во Таџикистан - Русија од едната и Иран од другата страна. Од вкупно 400.000 етнички Руси кои живееле во државата и работеле во индустрискиот сектор останале само 25.000 жители. Во 1997 година граѓанската војна привршила и централната власт започнала да владее со земјата преку мирни парламентарни избори кои се одвиле во 1997 година.
Официјално, Таџикистан е република каде се одржуваат редовни парламентарни и претседателски избори. Како и да е, Таџикистан всушност е владеена од една партија каде Народната Демократска Партија на Таџикистан има редовно мнозинство во парламентот. Парламентарните избори во 2005 година биле проследени со големи контраверзии за местење на изборите, како од опозициските партии така и од странските набљудувачи. Според последните избори во 2010 година, владеачката партија загубила 4 пратенички места, но сепак има цврсто мнозинство. Владата тврди дека имало мали инциденти, кои не влијаеле на општите избори. Последните претседателски избори биле бојкотирани од дел од опозициските партии.
Административна поделба
Таџикистан е поделен на 4 административни единици. Овие четири администартивни единици се всушност области, кои на таџички се нарекуваат вилаети. Секоја област е поделена на неколку окрузи или на таџички нахии. Секоја нахија е поделена на помали административни единици составени од група села.
Демографија
Таџикистан има население од 7.349.145 жители. Главна етничка група во Таџикистан се Таџиците кои зборуваат на таџички јазик, варијанта на персискиот. Во државата има и значително узбечко и руско население, но бројот на овие две малцинства опаѓа поради зголемената миграција. Во 1989, етничките Руси биле застапени од околу 7.6 % од вкупното население на државата. Памирите во Таџикистан се сметаат за најголема група во државата.
Официјалниот и најзборуван јазик во државата е таџичкиот јазик. Како јазик за меѓуетничка комуникација во уставот се споменува рускиот јазик. Рускиот јазик е доста користен како јазик за бизнис и сродни сектори. Иако Таџикистан е држава со голема сиромаштија, сепак писменоста во државата е на големо ниво, каде 99.5% од населението е писмено. Голем дел од населението се муслимани.
Култура
Историски, Таџиците и Персијците доаѓаат од еден ист народ, зборуваат еден ист јазик но различни пишани варијанти и се дел од групата на ирански народи. Таџичкиот јазик е мајчин јазик на околу 80% од населението на државата. Главни урбани центри во Таџикистан се Душанбе, Хуџанд, Кулоб, Панџакент и Истаравшан.
Памирите, кои живеат во југоисточниот дел од државата на границата со Кина и Авганистан, се сметаат за дел од Таџиците, но сепак лингвистички и културно се разликуваат од Таџиците. За разлика од останатото муслиманско население, Памирите се следбеници на исмаилизам, посебно исламско движење и зборуваат различни источноперсиски јазици. Поради недостапноста на теренот каде живеат, тие ги имаат задржано античките традиции и народното творештво.
Јагнобите живеат во планинските предели на северен Таџикистан. Денес се проценува дека во Таџикистан има околу 25.000 Јагноби. Јагнобите зборуваат јагнопски јазик кој е директен следбеник на согдискиот јазик.
Гимново
Гимново (Νέα Στράντζα, Ροδακινέα, Родакинеа) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
Гимново, иако претставувало стара македонска населба, која постоела до Негушкото востание во 1822 година, грчките власти го водат како новосоздадено село, иако грчките бегалски семејства биле сместени на просторот на некогашното село. Гимново е и единственото село во Егејска Македонија, кое за неколку децении со официјални акти на грчката држава било преименувано дури четири пати.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на три километри северно од градот Негуш, на надморска височина од 138 метри.
Сместено е во пространото Солунско Поле.
Историја
Некогашното македонско село било многу старо село кое било разорено во времето на Негушкото востание во 1822 година од војските на Лобут-паша, чиешто население кое успеало да се спаси од јатаганите на турската војска и башибозукот победнало на сите страни. Подоцна, ова место било запоседнато од сточарски влашки семејства, кои го користеле за зимување. Точно поради тоа, селото не се спомнува во ниту една поранешна статистика, со исклучок на пописот од 1913 година.
Како посебна населба се спомнува и во наредбата од 28 јуни 1918 година, со која било вклучено во составот на општината Цармариново, но во пописот од 1920 година не се спомнува, што значи дека се распаднало.
Малку подоцна, тука биле сместени грчки бегалски семејства кои селото го нарекле Неа Струмца, како што и се водело во пописот од 1928 година.
Со наредба од 30 април 1929 година, селото повторно го променило своето име во Левкогија, за малку подоцна да биде преименувано во Неа Странџа (Нова Странџа), како што и се водело во пописот од 1940 година.
Гимново, кое од 1936 година административно влегувало во рамките на новата градска општина Негуш, повторно го променило своето име со наредба на грчката влада од 26 јули 1954 година, кога е преименувано во Родакинеа. Името кое во превод означува „праскарник“ го добило по бројни овошни насади со праски.
По 1961 година, селото повторно било напуштено и на наредните два пописи, во 1971 и 1981 година не било забележано со жители, откако малобројните жители се преселиле во градот Негуш. Повторно, било обновено во 1991 година.
Стопанство
Во минатото, кога селото било населено од страна на влашките сточарски семејства, поради погодните услови, селаните главно се занимавале со сточарство. Во поново време, малкуте жители одгледуваат праски во своите овоштарници.
Население
Во пописот од 1913 година, кога селото било првпат споменато, било забележано со 25 жители, кои веројатно биле дел од сточарските семејства кои престојувале во селото. На наредниот попис во 1920 година селото не било воопшто попишани и спомнато како посебна населба, што значи дека се распаднало. Малку подоцна, селото било повторно обновено, овојпат од грчки бегалски семејства кои го промениле името на селото во Неа Струмца, како што и се водело во пописот од 1928 година, кога било забележано со 541 жител. До следниот попис, селото го сменило своето име уште двапати, најпрвин во Левкогија, а пота во Неа Странџа, како што и било запишано во пописот од 1940 година, но овојпат било попишано со намален број на жители, односно со 165 души, колку што изнесувал вистинскиот број на преселените бегалци. Во пописот од 1951 година било забележано со 128 жители, во 1961 година со 137 жители, додека во пописите од 1971 и 1981 година се води како напуштена населба, бидејќи во меѓувреме неговите жители се преселиле во градот Негуш. Поранешните жители и понатаму го посетувале, а подоцна дел од нив повторно се вратиле и во пописот од 1991 година се водело со 131 жител.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 24 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 45 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Негуш, во кој покрај градот Негуш, влегуваат и населбата Станица Негуш, селото Горно Шел, селото Гимново и туристичкиот центар Свети Никола.
NGC 4223
NGC 4223 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4223 се споменува и како IC 3102, UGC 7319, MCG 1-31-38, CGCG 41-65, VCC 234.
Откривање
Објектот е откриен на 13 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4223 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4223 има привидни димензии од 2,5' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 128°.
Други поделби
Проучување на NGC 4223 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39412. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Далдорф
Далдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Калин Камен (езеро)
Калин Камен — вештачко езеро сместено на местото на некогашното историско истоимено село и под истоимениот планински врв на Осоговските Планини.
Туризам
Месноста е доста посетувана од домашни туристи и локални жители на Крива Паланка, а околу самото езеро се подигнати летниковци и клупи.
Месноста има потенцијал и може да поддржи туристичко-рекреативни активности, најмногу поради достапниот асфалтен пат и поставеноста на теренот, но освен викенд-куќи, не постојат објекти за сместување на организирани групи на туристи.
Лансинг
Лансинг (Lansing) е главен град на американската сојузна држава Мичиген. Според пописот извршен во 2010 година во градот живееле 114,297 жители а со целата околина 464,036 жители.
Надворешни врски
Официјален портал на градот
HD 194882
HD 194882 (BD + 59 2228, SAO 32562, HR 7818) — ѕвезда со привидна величина од 6.44, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:25:5,1 и деклинација +59°36′00″
Проштален валцер
Проштален валцер (чешки: Valčík na rozloučenou) - роман на чешкиот писател Милан Кундера. Романот бил завршен во 1972 година, во времето кога Кундера сè уште бил во Чехословачка, но првпат бил објавен дури во 1976 година, во превод на француски јазик.
Црква „Св. Петка“ - Цер
Света Петка — помала селска црква во селото Цер. Црквата е прогласена за споменик на културата на Македонија.
Местоположба
Црквата е сместена пред влезот во селото Цер, во непосредна близина на асфалтниот пат кој води до него.
Шутот Барбароха
Шутот Барбароха (El bufón Barbarroja) ― портрет со масло на платно од Диего Веласкес од Кристобал де Кастањеда и Пернија, под прекарот Барбароха во неговата улога на дворски шут на дворот Филип IV Шпански од 1633 до 1649 година. Сликата сега е во Музејот Прадо. Сликата била во Дворецот за добар престој (Буен Ретиро) во Мадрид во 1701 година и од 1816 до 1827 година била во Кралската академија на ликовни уметности „Сан Фернандо“.
Предметот на композицијата му служел и на кардиналот-инфант Фердинанд Австриски, кон кого настапувал Барбароха (Барбароса) во комични претстави. Подоцна бил протеран од дворот, во Севиља, од Војводата на Оливарес за одговор што му го дал на кралот на прашањето дали има маслинки во сеговскиот град Валсаин - на ова, шегобиецот душевито одговорил: „Господине, ниту маслинки (на шпански: оливос) ниту Оливарес“.
Форд Фиеста
Форд фиеста (англиски јазик Ford Fiesta) е автомобил кој го производуваа американската фабрика на автомобили Форд. Производите се од 1976 до денес.
Историјат
Во декември 1973 година, Хенри Форд II и одборот на директори на компанијата Форд Мотор Компани направиле историска одлука да започне проект наречен Bobcat. Долго време, компанијата не го објавила вистинското име на новиот модел. Во 1975година на прес-конференцијата во Детроит Хенри Форд II, тој го најавил вистинското име на моделот - фијеста. Производството на новиот автомобил прво бил лансиран во две главни подружници на Форд, во Келн во Германија и Дантон во Англија.
форд Фиеста спаѓа во класата на мали автомобили, кои се произведуваат од 1976 година, моментално во својата седма генерација. Фиеста се произведува во Европа, САД, Бразилво, Аргентина, Мексико, Венецуела, Кина, Индија, Тајванво, Тајланди во Јужна Африка. Фиестата продала над 15 милиони единици, а третата е најпродадена од Форд зад Форд Ескорт и Форд Ф-серија. .
Во1977и1990година Фиеста го освоила третото место по изборот на Европски автомобил на годината, додека VI генерација во 2009 година освоила друго место.
Сите шест генерации на фиеста се достапни во седан и вен автомобили, иако не е достапна на сите пазари. Верзиите I, II и III генерација се одликува со стандардна шасија со три врати. 1991 година В била воведен во третата генерација и беше именуван за Форд Курие. Куриер продолжил да се произведува во четвртата генерација до 2002. кога бил заменет со Форд транзитен приклучок. За петтата генерација, стандардната верзија на тупаницата се заснова на каросеријата со три врати. Шестата генерација не било првпат воведена на европскиот пазар во текот на летото во 2009 година, една година по првичното лансирање.
Досега, таа е произведена во седум генерации:
Банши
Банши е женски дух од ирската митологија којшто носи вести за смртта на некој познаник, преку врескање.
Опис
Постојат повеќе варијанти на банши. Банши е најчесто опишана како жена која што носи сива наметка и зелен фустан, и има долга црвеникава коса, а очите ѝ се црвени од постојаното плачење. Најчесто се појавува како постара жена, но може да биде и помлада.
Оплакување
Во Ирска и во некои делови од Шкотска, традиција е да има жена која што испушта крици на жалост. Оваа жена во некои случаи е и професионалец.
Ирските легенди велат дека имало „песна на жалост“ која што самовила ја пее пред или откако некој ќе умре, и најчесто ја предупредува фамилијата на човекот дека тој ќе умре. Кога неколку баншии ќе се појават, тоа е предзнак за смртта на некој голем или свет. Се сметало дека банши било дух на убиена жена, или на мајка која умрела при пораѓај. .
Шри Ланка
Шри Ланка (ශ්‍රී ලංකා, இலங்கை), полн назив Демократска Социјалистичка Република Шри Ланка (син., там. ) — островска држава која се наоѓа во Јужна Азија веднаш до Индискиот потконтинент. Островот има вкупна површина од 65.610 км2 и има 20.277.597 жители. Главен град е Коломбо, но државната управа е сместена во предградието Шри Џајаварденапура Коте, кое административно не припаѓа на самиот град.
Политички систем
Според Уставот од 7 септември 1978 г., Шри Ланка е претседателса република во рамките на Комонвелтот. Право на глас имаат сите државјани над 18 години.
Претседателот се избира на општи избори на секои 6 години. Тој го именува претседателот на владата и министрите и претседава со седниците на Владата. Еднодомното Народно Собрание е составено од 225 пратеници, кои на секои 6 години се избираат според комбиниран систем: 196 пратеници според мнозинскиот систем,а 29 според пропорционалниот систем од партиските листи.
Административна поделба
Шри Ланка е поделена на покраини (පළාත, மாகாணம்), воспоставени од британските власти на Цејлон во 1833 г. Во текот на следниот век, административната власт им припаднала на окрузите, а кон средината на XX век, покраините добиле чисто церемонијална улога. Оваа поставеност се сменила во 1987 г, со воведувањето на покраински совети како одговор на долгоочекуваната децентрализација согласно XIII Амандман на Уставот на Шри Ланка од 1978 г. Денес постојат девет покраини.
Покраини
Според пописот во земјата, спроведен во 2001 г. Северната и Источната покраина не биле наполно попишани од безбедносни причини, па затоа населението во нив е само проценето.
Покраините се следниве
Стопанство
И покрај долгогодишната граѓанска војна, стопанството по осамостојувањето успешно се развивање. Социјалистики насоченото уредување на стопанството со преовладување на државниот сектор по 1977 г. е главно напуштено, но се постигнати големи успеси, на пр., висок степен на писменост, развиена здравствена заштита, поголемо учество на жените во стопанскиот и политичкиот живот и друго. Успешниот развој и либерализацијата на стопанството ги придружуваат и големите давачки за војската (околу 20% од буџетските средства), а несредените состојби ги одбиваат странските инвеститори и туристите. Основна стопанска гранка и натаму е земјоделството, иако учеството на индустријата е поголемо отколку повеќето други држави во развој.
Свети Никола (Негушко)
Свети Никола (Άγιος Νικόλαος, Агиос Николаос) — новооснована населба и туристички центар, кое се смета за одделно село во Негушко, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во непосредна близина, на неколку километри западно од градот Негуш, на надморска височина од 290 метри.
Сместено е на реката Арапица, во подножјето на планината Каракамен (Негуш Планина или Дурла).
Историја
Свети Никола претставува новооснована населба, која за првпат е спомената со пописот од 1991 година.
Стопанство
Во населбата, која претставува туристички центар, главно занимање е туризмот.
Население
За првпат како посебна населба се спомнува со пописот од 1991 година со 217 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 161 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 213 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Негуш, во кој покрај градот Негуш, влегуваат и населбата Станица Негуш, селото Горно Шел, селото Гимново и туристичкиот центар Свети Никола.
IC 283
IC 283 — галаксија во соѕвездието Јужен Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 283 се споменува и како ESO 100-5, AM 1555-661, IRAS 15555-6610.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јули 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 283 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 283 има привидни димензии од 2,6' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на IC 283 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56630.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Теме (геометрија)
Теме — точка каде што се среќаваат две или повеќе криви, прави или рабови. Како последица на оваа дефиниција, точката каде што две прави се спојуваат за да формираат агол и ќошовите на многуаголниците и полиедрите се темиња. Вообичаено темињата се обележуваат со латинични букви како на пр. P, Q, R, S. Кај рамнокракиот триаголник, пирамидата и конусот се јавува посебен случај на теме кое се нарекува врв.
На агол
Теме на агол е точката каде што започнуваат или се среќаваат две полуправи, каде што се спојуваат или се среќаваат две отсечки, каде што две прави се сечат (вкрстуваат) или која било соодветна комбинација на полуправи, отсечки и прави што резултира со нивен спој или вкрстување.
На политоп
Теме е аголна точка на многуаголник, полиедар или друг повеќедимензионален политоп, формиран од пресекот на рабовите, ѕидовите или рамнини на објектот.
Во многуаголник, темето се нарекува „конвексно“ ако внатрешниот агол на многуаголникот (т.е. аголот формиран од двата раба на темето со многуаголникот внатре во аголот) е помал од π радијани (180°, два прави агли); инаку се нарекува „вдлабнато“. Поопшто, темето на полиедарот или политопот е конвексно, ако пресекот на полиедарот или политопот со доволно мала сфера центриран на темето е испакнат, а инаку е владбнат.
Политопските темиња се поврзани со темињата на графовите, со тоа што 1-скелет на политопот е граф, чии темиња одговараат на темињата на политопот, и во тоа што графот може да се гледа како 1-димензионален едноставен комплекс чии темиња се темиња на графот.
Меѓутоа, во теоријата на графови, темињата може да имаат помалку од два образувачки раба, што обично не е дозволено за геометриски темиња. Исто така, постои врска помеѓу геометриски темиња и темиња на крива, нејзините точки на екстремна кривина: во извесна смисла темињата на многуаголникот се точки со бесконечна кривина, а ако многуаголникот се апроксимира со мазна крива, ќе има точка на екстремна кривина во близина на секое теме на многуаголникот. Меѓутоа, апроксимирањето со мазна крива до многуаголник ќе има и дополнителни темиња, во точките каде што неговата кривина е минимална.
На поплочена рамнина
Теме на поплочена рамнина е точка каде што се среќаваат три или повеќе плочки; генерално, но не секогаш, плочките на поплочувањето се многуаголници, а темињата на поплочувањето се исто така темиња на неговите плочки. Поопшто, поплочувањето може да се гледа како еден вид тополошки комплекс на ќелии, како и ѕидовите на полиедар или политоп; темињата на другите видови комплекси како што се едноставните комплекси се неговите нулто-димензионални ѕидови.
Главно теме
Tемето на едноставен многуаголник  е главно теме ако дијагоналата  ги сече границите на  само во  и. Постојат два вида на главни темиња: уши и усти.
Уши
Главното теме на едноставен многуаголник  се нарекува уво ако дијагоналата  што го премостува  лежи целосно во  (види исто така испакнат многуаголник) Според теоремата за две уши, секој едноставен многуаголник има најмалку две уши.
Усти
Главното теме на едноставен многуаголник  се нарекува уста ако дијагоналата  се наоѓа надвор од границите на.
Број на темиња во полиедар
каде е бројот на темиња,  е бројот на рабовите и  е бројот на ѕидови. Оваа равенка е позната како Ојлерова полиедарска формула. Така, бројот на темиња е за 2 повеќе од вишокот на бројот на рабовите над бројот на ѕидови. На пример, бидејќи коцката има 12 раба и 6 ѕида, формулата имплицира дека има 8 темиња.
Животот е другаде
Животот е другаде (чешки: Život je jinde) - роман на чешкиот писател Милан Кундера. Делото било пишувано од 1969 до 1970 година, но не било објавена во Чехословачка, зашто во меѓувреме делата на Кундера биле забранети. Поради тоа, книгата прв пат била објавена во Париз, во 1973 година, во превод на француски јазик.
550 Сента
550 Сента — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 16 ноември 1904 година.
Фотометриските набљудувања на овој астероид направени од опсерваторијата во Торино Италија во период од 1990–1991 година се употребени за определување на вртежиот перид од 20,555 ± 0,01 часа.
Јулиусбург
Јулиусбург (Juliusburg) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Урбах
Урбах може да се однесува на следниве места во Германија:
Список на државни водачи во 1585 година
Ова е список на државни водачи во 585 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сакао (Санма)
Опис
Островот не е населен. Сакао се наоѓа во близина на североисточниот брег на Еспириту Санто. Островот има густа зелена вегетација. По островот е именуван сакаоанскиот јазик, кој се зборува во близина на Порт Олри, Еспириту Санто.
Линколн (Небраска)
Линколн (Lincoln) е главен град на американската сојузна држава Небраска. Според пописот извршен во 2000 година, во градот живееле 258,379 жители.
Надворешни врски
Официјален портал на градот
551 Ортруда
551 Ортруда — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 16 ноември 1904 година.
Gmail
Gmail (транскрипција: џимејл) — бесплатен сервис за електронска пошта развиен од Google. Корисниците можат да пристапат до Gmail на интернет и да користат програми од трети страни што ја синхронизираат содржината на е-поштата преку ПОП- или ИМАП-протоколи. Gmail своите почетоци ги имала како ограничена бета-верзија на 1 април 2004 година и ја завршила својата фаза на тестирање на 7 јули 2009 година.
На почетокот, Gmail имала почетна понуда со капацитет за складирање на еден гигабајт по корисник, значително повисок износ од понудените конкуренти во тоа време. Денес, услугата доаѓа со 15 гигабајти складирање. Корисниците можат да примаат електронско пораки до 50 мегабајти по големина, вклучувајќи прилози, а можат да испраќаат пораки до 25 мегабајти. За да испраќаат поголеми податотеки, корисниците можат да вметнуваат податотеки од Google Drive во пораката. Gmail има интерфејс за пребарување, ориентиран кон пребарување и „разговор за разговор“, сличен на семрежен форум. Услугата е забележлива кај развивачите на мрежите страници за нејзиното рано донесување на Ајакс.
Поштенските опслужувачи на Gmail автоматски ги скенираат електронските пораки за повеќе намени, вклучително и за филтрирање на спам и злонамерни програми и за додавање на рекламни пораки до поштата. Оваа рекламна практика е значително критикувана од страна на застапниците за заштита на приватноста поради загриженоста за неограничено задржување на податоци, леснотијата за следење од трети лица, корисниците на други даватели на е-пошта кои не се согласиле со политиката при испраќање електронски пораки до Gmail адресите и потенцијалот за промена на Гугл  нејзините политики за дополнително намалување на приватноста преку комбинирање на информации со други податоци за користење на Гугл. Компанијата е предмет на тужби во врска со овие прашања. Гугл изјавил дека корисниците на е-пошта морале „нужно да очекуваат“ нивните пораки да бидат предмет на автоматска обработка и тврдат дека услугата се воздржува од прикажување реклами до потенцијално чувствителни пораки, како што се оние кои ги споменуваат расата, религијата, сексуалната ориентација, здравјето или финансиските извештаи. Во јуни 2017 година, Гугл го објавил претстојниот крај на употребата на контекстуални Gmail содржини за рекламни цели, наместо да се потпира на податоците собрани од користењето на другите услуги.
До февруари 2016 година, Gmail имал една милијарда активни корисници ширум светот.
Складирање
На 1 април 2004 година, Gmail бил лансиран со еден гигабајт (GB) простор за складирање, значително поголем износ од конкурентите понудени во тоа време.
На 1 април 2005 година, првата годишнина од Gmail, границата била двојно зголемена на два гигабајти складирање. Жорж Харик, директор за управување со производи за Gmail, изјавил дека Google „ќе продолжи да дава повеќе простор за луѓето засекогаш“.
На 24 април 2012 година Гугл го објавил зголемувањето на складирањето вклучено во Gmail од 7,5 на 10 гигабајти  како дел од лансирањето на Google Drive.
На 13 мај 2013 година, Гугл го објавил целокупното спојување на складирање преку Gmail, Google Drive и Google + Photos, овозможувајќи им на корисниците 15 гигабајти вклучено складирање меѓу трите услуги.