Агресија
Култура
Културата е фактор кој игра голема улога во агресијата. Племенските или групните општества кои постоеле пред или надвор од модерните држави понекогаш се прикажуваат како мирни "благородни дивјаци" или алтернативно, како брутални "ѕверови". Кунг Бушманите биле опишани како “Безопасни луѓе” во популарниот труд од Елизабет Маршал Томас во 1958 година, додека трудот од 1996 Војна Пред Цивилизација на Лоренс Кели сугерирал дека редовно војување без модерна технологија се спроведувало од страна на повеќето групи низ човековата историја, вклучувајќи ги и повеќето Индијански племиња. Студиите на ловечките заедници покажале голем број на различни општества. Во принцип, агресијата, конфликтите и насилството понекогаш се случуваат, но директната конфронтација генерално се избегнува и конфликтот социјално се решава со примена на различни вербални и невербални методи. Различни стапки на агресија и насилство, во моментов или во минатото, во или помеѓу групите, се поврзани со структурирањето на општествата и влијателните фактори на еколошките услови како што се стекнувањето на ресурси или имот, земјиште, потоа техниките за опстанок и промената на населението. Културната или политичката анализа на агресијата е комплицирана заради фактот што означената "агресија" може да се примени како средство за потврдување на пресудата од одредена гледна точка. Дали принудните или насилни методи на општествена контрола се гледаат како агресија - или како легитимна наспроти нелегитимна агресија - зависи од позицијата на релевантните партии во однос на општествениот поредок на нивната култура. Ова од друга страна може да се однесува на фактори како што се: нормите за координирање на активности и поделба на ресурсите, она што се смета за самоодбрана или провокација, ставовите кон "аутсајдерите", ставовите кон одредени групи како што се жените, лицата со хендикеп или понизок статус, достапноста на стратегии за алтернативно решавање на конфликтите, трговска меѓузависност и договори за колективна безбедност, стравови и импулси, како и крајните цели во однос на материјалните и социјални исходи. Обележје на 18-тата агресорска ескадрила Меѓу-културното истражување пронашло разлики во ставовите кон агресијата во различни култури. Во една студија на студенти, се покажало дека мажите во глобала повеќе оправдуваат некои видови на агресија од жените, испитаниците од САД повеќе ја оправдале дефанзивната физичка агресија во однос на јапонските или шпанските испитаниците, додека јапонските студенти ја претпочитале директната вербална агресија (но не и индиректната) повеќе од нивните американски и шпански колеги. Во рамки на американската култура, во една студија на студентите се покажало дека мажите од југ се повеќе погодени и одговараат поагресивно од оние на север кога случајно се навредени во некој судир, што всушност е теоретски поврзано со традиционалната култура на чест во јужните делови на САД. Сличен социолошки концепт кој може да се примени во различни култури е 'лице'. Други културни теми кои понекогаш се применуваат за проучување на агресијата ги вклучуваат индивидуалистичките наспроти колективистичките стилови, кои на пример може да се поврзат со тоа дали на споровите се одговара со директна конкуренција или со смирување и избегнување на конфликтите. Други споредби направени во однос на агресијата или војната ги вклучуваат демократските наспроти авторитарните политички системи и рамноправните наспроти стратификуваните општества. Економскиот систем познат како капитализам од страна на некои експерти се разгледува како основа за искористување на човечката конкурентност и агресивност во потрага по ресурси и трговија, при што предвид биле земени позитивните и негативни страни. Ставовите за социјална прифатливост на одредени дејствија или цели на агресија се исто така важни фактори. Ова може да биде многу контроверзно, како на пример во споровите помеѓу религиите или националните држави, за што типичен пример е арапско-израелскиот конфликт.