cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Римокатоличка црква
Крстоносни војни
Папа Урбан II е најмногу познат поради започнувањето на Првата крстоносна војна. Урбан II организирал грандиозен црковен собор во 1095 година во градот Клермон (Франција), каде тој ги повикал христијаните на поход кон Светата земја (Ерусалим) сè со цел да биде ослободен гробот на Исус Христос, при кое обеќал простување на учесниците и нивните гревови.
Авињонско папство и Реформација
Авињонско папство е периодот во историјата на римокатоличката црква од 1305 до 1378, кога папска престолнина бил градот Авињон во Франција. Францускиот крал Филип IV убавиот успеал да се наметне при изборот на францускиот кардинал Климент V за папа и да ја папаската столица во Авињон. Во тој период, папаството и францускиот кралски двор соработувале до 1342, а потоа следувало силно влијние на францускиот двор до 1378. Во 1378, папата повторно се преселил во Рим, но тогаш настанала поделба и дошло до Западната шизма (1378-1417). Западната шизма е раскол во Римокатоличката црква во 1378 година. По смртта на Папа Григориј XI, изборот на нов папа се одвивало во многу напрегнета атмосфера. Многу кардинали, кои биле со потекло од Франција сакале престолнината да ја вратат во Франција, а италијанските кардинали сакале новиот папа да биде италијанец со седиште во Рим. На 8 април 1378 година, една толпа го презела дворецот на зградата каде што се заседавало за изборот на нов папа. На овој начин, бил избран новиот папа Урбан VI. По ова, француските кардинали изборот го објавиле како неважечки и го повикале новиот папа да се откаже од престолот. За папа тие го избрале Климент VII. Од друга страна пак, и папата Урбан VI не го признавал легимитетот на Климент и создал свој сопствен кардиналски совет. Така бил ставен почетокот на големата западна шизма која продолжила 40 години. На страната на папа Урбан VI застанале Германија, Италија, Полска и Скандинавија а на страната на папа Климент VII застанале Франција, Шпанија и Португалија. Се смета дека законскиот папа била Урбан, а Климент бил т.н. антипапа. Во одлуката да се врати во Рим, врз папата големо влијание имала и Катерина Сиенска, која проповедала враќање во Рим. Со враќањето во Рим (1378) започнало ново прекинување на папата и во Рим и во Авињон. Тое се нрекува Западен раскол, која завршила дури во 1417 со неколку совети, меѓу кои и оној во Констанца. Резултат на ова било воспоставувањето на црковни совети, кои имаат поголема власт од папата. Сепак тоа не валадеело долго по 1417. За нов папа бил избран Папа Мартин V.
Реформација
Голем број на протестантски реформатори, вклучувајќи ги и Мартин Лутер, Жан Калвин, Томас Крамер, Џон Нокс, Котон Матер и Џон Весли, римскиот папа го нарекле односно идентификувале како анархист. Во почетокот на 16 век, се создало движење против католичката црква коешто го започнал германскиот свештеник Мартин Лутер и Улрих Цвингли во 1517 година. Лутер се противел на политиката на папата на продавање проштални писма за гревовите, наречени индулгенции, како и на некои теолошки сфаќања на католичката црква. Повод за почеток на борбата за реформа на католичката црква било повторното продавање на индулгенции, наводно за прибирање средства за доградба на Базиликата Свети Петар во Рим. Во 1517 година на вратата на Витембершката црква ги истакнал своите "95 тези", според кои тој барал Евангелието да биде основен извор на христијанската вера, црквата да биде скромна, да нема многу празници, црковните обреди да се изведуваат на народен јазик, а не на латински (ја превел Библијата), свештениците да се свртат кон народот а не кон трупање на богатство, и да им се даде право на женидба. Движењето било наречено "Лутеранство", според неговото име. За истапувањето на Лутер против Католичката црква и против папата се расчуло низ цела Германија и тој стекнал многу приврзаници од сите слоеви на населението. Но за неговото истапување разбрал и Римскиот Папа и веднаш јавно го осудил неговото учење како ерес и побарал Лутер да се откаже од 95-те тези.
Лутер го одбил барањето, а Папата со папска була (писмо) го исклучил од Католичката црква. Лутер не се уплашил од заканите на Папата, и јавно ја изгорел папската була на плоштад, како резултат на што дошло до раскнување на врските меѓу Лутер и Папата. Учењето на Лутер брзо се ширело низ цела Германија опфаќајки ги сите слоеви на општеството. Преку реформа на црквата богатото граѓанство барало евтин а црква која би ги штитела нивните интереси, кнезовите барале одземање на имотите на Католичката црква, и таа да биде потчинета, а селаните и сиромашните граѓани барале освен црковна и реформа во општеството, да се ослободат од феудалната експлоатација. Меѓутоа реформацијата имала и свои противници. Освен папата, еден дел од благородништвото на чело со царот не го прифатиле учењето на Лутер. На соборот во Вормс 1521 година тоа било забрането, а Лутер бил прогонет. Тој се засолнал кај германските кнезови кои биле приврзаници на реформацијата.
Контрареформацијата или католичката реформација била религиозно-политическо движение во Европа како реакцијата на Римокатоличката црква против протестанската реформација, односно враќање на католичката вера во местата каде што биле заземени од протестанството. Контрареформацијата завршила со Трентскиот собор. Се обновила дејноста на инквизицијата. Во Европа, оваа реформација на некои места доживеала успех, но не целосен.
Модернизам
Во 1796 година од страна на Наполеон Бонапарт биле заземени градовите Анкона и Лорето. Папа Пиј VI побарал склучување на мир. Со договорот од Толентино, француските страни добиле големо обесштетување каде голем дел од ватиканските уметнички дела биле прдадени на Французите. На 28 декември, еден француски генерал бил убиен во Рим кај француската амбасада во градот. Ова многу ги налутило французите, по кое француските армиски единици се насочиле кон Рим. По инвазијата на Наполеон Бонапарт и зазимањето на Италија, во 1798 година францускиот генерал Луис Александре Бартиер влегол во Ватикан и Папа Пиј VI го зел како заложник. Папата бил одведен во Франција каде што и починал. Главниот град на Италија бил Фиренца од 1865. По победата над папски сили и бунтовници, уништувајќи го Кралството на Двете Сицилии успеале да ја заземат територијата на Папската Држава. Така, по тринаесет векови, Рим повторно станал престолнина на обединета Италија. Папите од 1870 до 1929 година не го признавале создавањето по таков начин на Кралство Италија. Во текот на овие години тие целосно биле изолирани во делот на Рим, кој денеска е познат под името Ватикан. Подоцна, 1929 година папата Пиј XI формално се одрекол од поседот на Папската Држава и го потпишал Латеранскиот договор на 11 февруари 1929 година со Италија, која формирала град држава, Ватикан.
Ватиканска ера
Латеранскиот договор од 1929 година претставува договор помеѓу Светата престолнина и Италија. Договорот ги определил правата и привилегиите на католичката црква во составот и во Италија. Договорот бил потпишан на 11 февруари 1929 година во Латеранскиот апостолски дворец (Palazzo Laterano).
Според договорот, католицизмот бил признаен за единствена државна религија во Италија, а на Светата престолнина и бил признаен светскиот суверенитет. Ватикан формално бил признаен како суверена територија, која е управувана од страна на Светиот Престол, денеска познат како град Ватикан (Citta del Vaticano). Со ова, биле утврдени и границите на земјата. Освен правата и привилегиите на католичката црква, државата изгласила 10 неработни денови во годината, во кој има црковни празници, а исто така и денот недела бил прогласен за неработен. Епископите се обврзиле кон верност иприврзаност кон кралот на Италија, како државен поглавар на земјата.
Симфониски оркестар на РТВ Словенија
Симфонискиот оркестар на РТВ Словенија (Simfonični orkester RTV Slovenija) е радиооркестар основан од 1956 година, во рамките на Радиотелевизија Словенија.
Во 50-годишниот период од својата работа, придонел за афирмација и дискографско архивирање на голем дел од композиции на словенечките композитори, како и современи композитори  од целиот свет.
Главниот репертоар и активност на Симфонискиот оркестар на РТВ Словенија е одржување и создавање на концертни снимки во кои се прикажани врвни професионални квалитети. Оркестарот има богат репертоар кој се движи од барок до модерна симфониска музика, опера, ораториум, кантати, сценска и филмска музика, при што особено се негува и словенечката музичка литература.
Во изминатите години оркестарот привлече големо внимание на концертите настапи и низ музичките центри во светот.
Атлантиум
Атлантиумска Империја или скратено Атлантиум (англиски: Empire of Atlantium) е микронација и секуларна, плуралистичка и прогресивна лоби група сместена во Нов Јужен Велс, Австралија.
Поштенски марки, монети и банкноти
Атлантиум си сима свои поштенски марки и валута. Валутата се вика Империал Солидус и се дели на Империјални центи.
Поштенски марки
Првите поштенски марки се издадени 1984 според едно филателистичко списание. моментално се издадени 12 поштенски марки. Најмнугу се користат за поштенски пратки помеѓу Цонкордија и Идадија.
Монети
Монетите, според економијата се користат многу малку Последен пат беа исковано моните само за одбележување на јубилеите.
Банкноти
Банкнотите, односно валутата Империал Солиди (Imperial Solidi) се печатела во две серии и тоа во 2006 и 2007 година.
NGC 286
NGC 286 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 286 се споменува и како MCG -2-3-34, NPM1G -13.0038, AM 0051-132, PRC C-4.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 286 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 286 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 53 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 6' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 286 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3142. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1204.
Пелети
Пелети (или pellets (анг.)) се биогориво направени од компримирана органска материја или биомаса. Пелетите можат да се направат од било која од петте општи категории на биомаса: индустриски отпад и копродукции, отпад од храна, земјоделски остатоци, енергетски култури и девици граѓа. Дрвените пелети се најчестиот тип на гориво за пелети и главно се направени од набиен пилевина и сродните индустриски отпад од ѓраѓанска мелница на дрвена граѓа, производство на дрво, мебел и конструкција Други извори на индустриски отпад вклучуваат празни гроздови, палмово јадро школки, кокос школки и дрвени врвови и гранки отфрлени за време на операции за најавување. Таканаречените „црни пелети“ се направени од биомаса, префинети да наликуваат на тврдиот јаглен и се развиени за да се користат во постојните централи електрани на јаглен. Пелетите се категоризирани според нивната содржина и димензиите на греење, влага и пепел. Тие можат да се користат како горива за производство на електрична енергија, комерцијално или станбено греење и готвење. Пелетите се екстремно густи и можат да се произведуваат со ниска содржина на влага (под 10%) што им овозможува да бидат изгорени со многу висока ефикасност на согорување.
NGC 4098/1
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4098/1 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4098/1 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Список на државни водачи во 1727 година
Ова е список на државни водачи во 727 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Кеплер-64
Физички одлики
Системот е составен од две ѕвезди во блиска орбита и уште еден пар ѕвезди (исто така во тесна орбита), оддалечени околу 1000 ае од главниот пар, вториот пар е помалку изучуван и има помалку информации во споредба со главниот двоен систем.
Ѕвезден систем
Составниците на C и D (или Ba и Bb) на четирикратниот систем, се на растојание од 1000 ае од главниот пар, и се на меѓусебо растојание од 60 ае. Посветлата од двете ѕвезди е жолто џуџе со маса слична на онаа на Сонцето, и е придружба на слабосјано црвено џуџе кое има само половина од сончевата маса. Заедничкиот сјај на овие две ѕвезди е само 10% од вкупниот сјај кој го зрачи Кеплер-64.
Планетарен систем
Планетата има различни ознаки: PH 1, KIC 4862625 b, како што е заведена од енциклопедијата Вонсончеви планети, или Кеплер-64b, како што е официјално нарекувана од страна на НАСА. Името PH1 произлегува од фактот дека таа е првата планета откриена и потврдена од Планетарните ловци, проект чија цел е откривање на вонсончеви планети со помош на доброволци на кои им се достапни податоците добиени од Кеплер. Според она што е наведено во трудот на Ф.В. Хесман и сор. во 2010 година за правилната номенклатура на планетите во орбити околу матичните ѕвезди, треба да се користи ознаката Кеплер-64 (AB) b.
Планетата има полупречник половина од оној на Јупитер, што е малку повеќе од 6 пати од оној на Земјата. Масата не е прецизно утврдена; таа се проценува дека изнесува 20 до 50 пати поголема од онаа на Земјата, и во овој случај, планетата ќе биде гасовит џин сличен  на Нептун. Со растојание од 0,56 ае од парот A + B, орбиталниот период на планетата изнесува 138 дена.
IC 108
IC 108 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 108 се споменува и како ESO 117-4.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 108 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 108 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на IC 108 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13378.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Русе (област)
Русенска област е една од 28-те области на Бугарија. Се наоѓа во северниот дел на земјата.
Список на населените места во Русенска област
''Градовите се со удебелен фонт. ''
Општина Борово
Батин, Борово, Брестовица, Волово, Горно Абланово, Екзарх Јосиф, Обретеник
Општина Бјала
Бистренци, Лом Черковна, Босилковци, Ботров, Бјала, Дрјановец, Копривец, Пејчиново, Пет кладенци, Полско Косово, Стрмен
Општина Ветово
Б'з'н, Ветово, Глоџево, Кривња, Писанец, Сеново, Смирненски
Општина Две Могили
Баниска, Батишница, Б'зовец, Две Могили, Могилино, Каран Врбовка, Кацелово, Острица, Пепелина, Помен, Чилнов, Широково
Општина Русе
Басарбово, Долно Абланово, Мартен, Николово, Ново Село, Просена, Русе, Сандрово, Семерџиево, Тетово, Хотанца, Червена Вода, Јастребово
Општина Сливо Поле
Бабово, Борисово, Бршлен, Голјамо Враново, Кошарна, Мало Враново, Рјахово, Сливо Поле, Стамболово, Черешово, Јуделник
Општина Ценово
Белцов, Белјаново, Џуљуница, Долна Студена, Караманово, Кривина, Новград, Пиперково, Ценово
Спрег на сили
Спрег на сили е сила во нормална далечина (M= F. d)FI7382907174n механика,спрег е систем од сили со резултантен (a.k.a. net or sum) момент но без резултантна сила. Или т.н. спрег на сили или чист момент. Неговиот ефект е да создаде ротација без транслација, или поопшто без забрзување на тежиштето. Во механика на цврсти тела, силата на спреговите се слободни вектори, што значи дека нивните ефекти врз телото се независни од местото на апликација.
Резултантот на моментот од спрегот се нарекува вртежен момент. Вртежен момент е посебен случај на момент. Вртежниот момент има посебни својства што ги нема моментот, особено тоа што е независна од референтна точка, како што е објаснето подолу.
Едноставни Спрег на Сили
Спрег е пар од силите, еднакви по големина, спротивнато поставени, и раселени од нормалното растојание или моментот.
Наједноставниот вид на спрег се состои од две еднакви и спротивни сили чија линиите на дејствување не се совпаѓаат. Ова се нарекува "едноставен спрег на сили". Силите имаат момент наречен вртежен момент околу оска што е нормална на рамнината на сили. SI единица за вртежен момент на спрег е њутн метри.
Ако двете сили се  'F'  и  '-F', тогаш големината на вртежниот момент е дадена со следната формула:
Големината на вртежен момент е секогаш еднаков на F d, со правецот на вртежен момент даден од страна на единица векторот v \hat{e}, која е нормална на рамнината и ги содржи двете сили. Кога  'd'  се зема како вектор помеѓу две точки на дејствување на силите, тогаш спрегот е производ на  'D'  и  'F', т.е.
Независноста на референтна точка
Доказ за ова тврдење е следното: Да претпоставиме дека има збир на вектори на сила  'F'  1, F2, итн., кои формираат спрег, од вектори на позицијата (потекло P )  'r'  1,  'r' 2 итн. Во моментот кога e P е
Сега ние земаме нова референтна точка P 'што се разликува од' 'P' 'од страна на векторот' R '. Новиот момент е:
Сега дистрибутивна својство на производот на векторот имплицира:
Меѓутоа, дефиницијата на сила спрег означува:
Поради тоа,
Ова докажува дека во моментот е независен од референтна точка, која е доказ дека спрегот е слободен вектор.
Сили и Спрег
. Секоја спрег може да биде заменет со друг во иста рамнина со иста насока и момент, со било која сакана сила или било која сакана “рака“.
Примери за Спрег на Сили
Спрегот е многу важен во машинското инженерство и во физичките науки. Неколку примери се: Во течни кристали е ротацијата на оптичка оска наречена директорот која ја произведува функционалноста на овие соединенија. Како што Џералд Ериксен објаснил: На прв поглед, може да изгледа дека е на основа на оптика и електроника, наместо механика. Всушност, промената во однесувањето на оптикатаитн. е поврзано со промените во ориентација. Така што, тие се произведени од страна на спрегот. Слично на свиткување жица, со примена на спрег на сили.
Трговија со луѓе во Грузија
Трговијата со луѓе во Грузија е вообичаена, при што луѓето се подложени на присилна проституција и принудна работа. Во 2009 година, жени и девојки од Грузија биле принудени на проституција во Грузија, Турција, Обединетите Арапски Емирати и Грција, а во последниве години, случаи на присилна проституција на грузиски жртви се документирани и во Русија, Германија и Австрија. Мажите и жените биле принудени на труд во Грузија, Либија и Турција. Мажите од Турција, исто така,биле принудени на труд во отцепениот регион Абхазија, кој е надвор од контролата на грузиската влада.
Владата на Грузија целосно ги почитувала минималните стандарди за елиминација на трговијата со луѓе. Владата покажала силни напори за идентификување и помош на жртвите на трговија со луѓе и повторно го зголемило своето финансирање за помош на жртвите на 312.000 американски долари. Владата, исто така, покажала импресивен успех во спроведувањето на законот, значително зголемување на бројот на лица осудени за трговија со луѓе и повторно осигурувајќи дека сите осудени престапници за трговија со луѓе служат одредено време во затвор. Грузиската влада, исто така, покажала силни превентивни напори и го продолжила своето блиско партнерство со невладините организации за борба против трговија со луѓе и во напорите за помош и превенција на жртвите.
Канцеларијата на американскиот Стејт департмент за следење и борба против трговијата со луѓе ја сместила земјата во „Тиер 1“ во 2017 година
Трговија со млади и сексуална работа
Децата од улица во Грузија се особено подложни на експлоатација преку средства за трговија со луѓе. Без разлика дали тоа е преку просење или кражба од трети лица, вклучително и нивните родители, оваа поткатегорија на население се смета за загрозена. Децата кои работат во земјоделството и во неформалната урбана економија се особено ранливи на принудна работа.
Трговијата со деца е голема загриженост во оваа област. Годишно се тргува со илјадници деца кои живеат на улица и во сиропиталишта. Некои семејства кои се соочуваат со економски тешкотии беа принудени да се разделат, што директно го зголеми бројот на деца кои живеат на улица во Грузија. Ова е директен резултат на семејниот стрес врз децата, што често доведува до тоа младите да се чувствуваат одговорни да преземат средства за издржување на семејството во тешки времиња, а потоа да донесат пари преку незаконски средства.
Бидејќи голем дел од децата, кои се подложни да бидат вовлечени во областа на трговијата со луѓе, најпрво се забележани како млади со висок ризик и деца на улица, релевантно е да се забележи дека статистиката според која УНИЦЕФ проценила дека 28,8 проценти од децата на возраст од 5 до 14 години години во Грузија работеа во 1999 година Додека поголемиот дел од работните деца работат во семејни бизниси и во земјоделството во руралните области, има извештаи за значителен број деца, некои на возраст од 5 години, кои се занимаваат со питачење или работат на улица. Деца на возраст од 9 години се среќаваат како работат на пазари, понекогаш и ноќе, и се вклучени во носење или товарење роба. Децата работат и во кафулиња, бистри, бензински пумпи и за улични фотографи. Релевантноста на овие статистички податоци го означува чувството дека мнозинството од овие работни деца се надвор во заедницата, наспроти работата во побезбедните граници на нивните домови. Мора да се оди надвор од домот за да работи во заедницата на млада возраст игра улога во ризикот да се биде млад во оваа област. Според Комитетот на ОН за правата на детето, полициското насилство врз децата на улица е проблем. Генерално, недостигаат услуги за социјална заштита за децата кои живеат на улица, со попреченост или од нефункционални домаќинства.
Децата, особено младите девојчиња најчесто се тргувани за целите на комерцијална сексуална експлоатација на деца, особено за проституција и порнографија. Во 2003 година, статистичкото биро на Врховниот суд пријави 24 регистрирани случаи на употреба на деца во трговија и трговија со дрога. Овој товар може да доведе до негативни влијанија врз женката додека созреваат и врз нивното сексуално здравје, како и врз загриженоста за нивната ментална стабилност.
Владата на Грузија целосно ги почитува минималните стандарди за елиминација на трговијата со луѓе каде што се вклучени деца. Меѓутоа, во текот на годината, локалните експерти изразија сериозна загриженост во врска со гледиштето на владата за нејзиниот проблем со трговијата со луѓе и недостатокот на ефективни напори во првата половина од периодот на известување за проактивно идентификување на жртвите на ова сериозно кривично дело. Во времетраењето на извештајниот период, владата го зголеми бројот на истражени случаи на трговија со луѓе и процентот на гонење што резултирало со пресуди на престапници за трговија со луѓе. Владата, исто така, значително ги зголеми средствата за обука за борба против трговијата со луѓе и активности за спречување на трговијата со луѓе, вклучително и во буџетите на нејзините засолништа за жртви. Владата значително го зголеми бројот на грузиски службеници кои обезбедуваа обука за идентификација на жртвите.
Обвинителство
Владата на Грузија покажала зголемени напори за спроведување на законот во текот на извештајниот период. Грузија ги забранува сите форми на трговија со луѓе преку членот 143 од нејзиниот кривичен законик, кој пропишува казни кои се движат од седум до 20 години затвор. Овие казни се доволно строги и се сразмерни на казни за други тешки кривични дела, како што е силувањето. Во 2009 година, владата истражи 33 случаи на трговија со луѓе, во споредба со 14 истраги во 2008 година. Властите гонеа 40 лица за трговија со луѓе - вклучително и три лица за принудна работа - во споредба со 10 лица обвинети за сексуална трговија во 2008 година
Владата продолжила со напорите за спроведување на законот. Членовите 143-1 и 143-2 од кривичниот законик ја криминализираа трговијата со луѓе и трудовата трговија и пропишуваа казни од седум до 12 години затвор за прекршоци во кои е вклучена возрасна жртва и од осум до 12 години затвор за оние кои вклучуваат дете жртва.
Триесет и седум престапници за трговија со луѓе беа осудени во 2009 година, што е значително зголемување од 10 осудени престапници во 2008 година. Сите 37 осудени престапници за трговија со луѓе била осудени на временска затворска казна; никој не доби условна казна. Просечната казна беше 21 година затвор. Немаше извештаи за соучесништво на персоналот за спроведување на законот поврзан со трговија со луѓе ниту од невладините организации, ниту од владата. Во 2009 година, владата се потпирала на партнерства со локални невладини и меѓународни организации за да обезбеди обука за трговија со луѓе за приближно 170 обвинители и судии. Обуката се концентрирала на механизмите за проактивна идентификација на жртвите, специјалните методи за истрага и собирање докази, како и техниките за гонење, и ја истакна важноста на партнерствата со невладините организации, социјалните работници и психолозите за време на интервјуата со жртвите.
Заштита
Грузиската влада ги задржа своите значителни напори за помош на жртвите во текот на периодот на известување. Владата одвои вкупно 312.000 американски долари за помош на жртвите во текот на извештајниот период; од тоа, обезбедила 150.000 американски долари за целосно финансирање на две владини засолништа за трговија со луѓе, колку што било финансирано во 2008 година. Овие засолништа обезбедиле сеопфатна помош на жртвите, вклучувајќи медицинска помош, психолошко советување и правна помош. Помошта на жртвите не била условена со соработка со органите на прогонот. Владата продолжила да спроведува формален механизам за нејзините службеници да ги идентификуваат и упатуваат жртвите за помош. Владата идентификувала 48 жртви во 2009 година и упати 15 жртви за помош, што е зголемување од 21 жртва на трговија со луѓе идентификувани во 2008 година. Владата обезбедила засолниште и сеопфатна помош за 15 жртви, во споредба со 10 жртви во 2008 година. Владата, исто така, стави на располагање еднократна компензација од 650 американски долари за жртвите на трговија со луѓе во 2009 година. Сепак, ниту една жртва не аплицирала за средствата во текот на извештајниот период. На пет жртви им биле дадени по 600 долари во 2008 година. Грузиските власти им дале на странските жртви правни алтернативи за нивното отстранување во земји каде што ќе се соочат со тешкотии или одмазда; Законот за правен статус на странци му обезбеди право на дозвола за престој на странско лице осомничено дека е жртва на трговија со луѓе, дури и ако властите не можат да докажат надвор од разумно сомневање дека лицето е жртва. Во 2009 година, ниту една странска жртва не побарала дозвола за престој. Владата соработувала со ИОМ и целосно ја финансирала репатријацијата на една странска жртва во текот на извештајниот период. Жртвите биле охрабрени да им помагаат на спроведувањето на законот во истрагите и гонењето на трговијата со луѓе; 18 жртви им помогнале на органите за спроведување на законот во текот на извештајниот период. Немало извештаи дека жртвите биле казнети за незаконски дејствија извршени како директен резултат на трговија со луѓе.
Превенција
Владата на Грузија ги продолжила своите напори за спречување на трговијата со луѓе во текот на извештајниот период. Владата изработила и емитувала во текот на првите шест месеци од 2009 година кратко соопштение на телевизискиот јавен сервис во кое се објаснува природата и опасноста од трговијата со луѓе. Министерството за образование и наука произведе кратка телевизиска објава насочена кон децата на училишна возраст со наслов „Не тргувајте со слободата за ропство“, која редовно се емитуваше на телевизија.
Владата на Грузија ги подобрила своите активности за спречување на трговијата со луѓе во 2011 година и значително ја зголемиле соработката со невладините организации за спроведување на кампањи за превенција. Владата почнала да донесува законски решенија во декември 2011 година. Тие го направиле тоа така што ја овластија извршната власт за прв пат да дава грантови за невладини организации. Согласно ова законодавство, владата обезбедила мали грантови за две невладини организации на почетокот на 2012 година за да работат на проекти поврзани со јавната свест за трговија со луѓе и информации за идентификација на жртвите. Исто така, склучила меморандуми за разбирање со водечките невладини организации за проширување и координирање на соработката во справувањето со трговијата со луѓе. Овие казни биле доволно строги и, во однос на сексуалната трговија, сразмерни на казни за тешки кривични дела, како што е силувањето. Спроведувањето на законот истражило 18 нови случаи, во споредба со 13 во 2020 година. Органите за спроведување на законот, исто така, продолжиле да истражуваат пет случаи од претходните периоди на известување. Владата иницираше гонење на пет обвинети и продолжи да гони пет обвинети од претходниот период на известување, во споредба со владата што иницираше гонење на осум обвинети во 2020 година.
Бетио
Бетио (кирибатски: Betio) е остров и град во Јужна Тарава во Кирибатите. Островот е дел од Гилбертовите Острови. Главното пристаниште на Тарава се наоѓа на Бетио. На островот се однивала Битката на Тарава за Втората светска војна.
Свети Јован Опсеча (Лески)
Свети Јован Опсеча — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Лески. Претставува црква од средниот век.
Нова Вас кај Јелшане
Нова Вас кај Јелшане (словенечки: Nova vas pri Jelšanah) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Градиште (Вељуса)
Кастровица  — археолошко наоѓалиште во Вељуса, Општина Струмица.
Мигел де Сервантес
Мигел де Сервантес (Miguel de Cervantes; 9 октомври 1547 - 23 април 1616) — шпански романописец и поет, автор на првиот реалистичен роман во шпанската книжевност „Дон Кихот“.
1547 до 1566: Рани години
Мигел Сервантес де Саведра е роден во Алкала де Енарес, мало место во близината на Мадрид, како четврто од седумте деца на сиромашниот благородник, Родриго де Сервантес и неговата сопруга Леонор де Кортинас. Познато е дека Мигел Сервантес бил крстен на 9 октомври 1547 година, во парохиската црква во Алкала де Енарес, а врз основа на тоа, истражувачите претпоставуваат дека се родил на 29 септември, т.е. на денот на св. Михаил. Родриго де Сервантес на своето семејство му оставил само долгови, поради што бил уапсен во Ваљадолид, во 1552 година, но бил пуштен од затворот како „очигледен идалго“. Следната година, семејството Сервантес се преселило во Кородба, кај татко му на Родриго, лиценцијатот Хуан де Сервантес. Во 1556 година умрел Хуан де Сервантес, а една година подоцна умрела и мајка му на Родриго, Леонор де Торебланка. Во еден документ од 30 октомври 1564 година, во Севиља, Родриго де Сервантес изјавува дека е лекар при што од документот, во кој тој ѝ дал полномошно на сопругата, се гледа дека таа со децата живеела во Алкала де Енарес. Во 1565 година, сестра му на Мигел, Луиса де Сервантес станала калуѓерка во Алкала, во манастирот на безгрешното зачетие. Од полномошното што Леонор му го дала на Родриго, направено на 2 декември 1566 година во Мадрид, се гледа дека семејството Сервантес се преселило во Мадрид, а тоа го потврдува и едно полномоштво напишано од Родриго на 9 јануари 1567 година.
1566 до 1580: Воена служба и заробеништво
Во 1568 година, Мигел Сервантес му бил ученик на Хуан Лопес де Ојоса, управник на Градското граматичко училиште, а на 15 септември 1569 година, по налог на кралот Филип II, тој бил уапсен под обвинение дека во двобој го ранил Антонио де Сигура.
Црква „Св. Преполовение“ - Јабланица
Свето Преполовение — македонски православен христијански храмво струшкото село Јабланица.
Црквата се наоѓа во Бојко маало, на стариот пат кон селото Лакаица и е посветена на празникот Преполовение на педесетницата или помеѓу народот познат како Руса Среда. Камен-темелник е осветен и поставен во 2003 година. Во склоп на црквичката се наоѓа извор за којшто помеѓу локалносто население постои убедување дека има лековити својства. Црквичката е изградена по сон на претходниот свештеник прота Петре Петроски. Црквичката исто така се посетува на Св.мч. Сава Страилат (вториот ден на Ѓурѓовден) и третиот ден на Духовден.
Мигел де Сервантес
1566 до 1580: Воена служба и заробеништво
Од еден документ од 22 декември 1569 година, во кој се потврдува „чистата крв“ на Мигел Сервантес, се дознава дека во тоа време се наоѓал во Рим, каде следната година работел како собар на кардиналот Аквавива. Во јули 1571 година, неговиот помлад брат Родриго пристигнал во Италија со војската на Диего де Урбина на која ѝ се придружил и Мигел Сервантес. Притоа, на 7 октомври, Мигел Сервантес учествувал во познатата поморска битка против Османлиите, во која бил ранет во градите и во левата рака. За тоа сведочи еден документ од 23 септември 1572 година, кој потврдува дека на ранетиот Сервантес му биле исплатени 20 дукати. Истата година, во август и во септември, Сервантес учествувал во поморскиот поход на дон Хуан од Австрија на Крф и на Модон, а во 1573-1574 година бил во состав на војската на дон Мануел Понсе де Леон, во Неапол. Од 8. до 10. октомври 1574 година, Сервантес учествувал во походот на дон Хуан од Австрија на Тунис, а во ноември се наоѓал во Палермо. На 7 ноември 1575 година, со бродот „Сол“, Сервантес отпатувал од Неапол кон Шпанија, но на 26. септември, во близината на каталонскиот брег бил заробен од берберските гусари. Во јануари 1576 година, Севрантес се обидел да избега од ропството, но не успеал и тој се вратил во Алжир. За неговото ропство сведочат извештаите на Антонио Марко, писар од Валенсија и на таткото на Сервантес, кои потекнуваат од ноември 1576 година. На 24 август 1577 година бил ослободен Родриго, помладиот брат на Сервантес, кој бил откупен од Милосрдните браќа, а во септември истата година, Мигел Сервантес направил втор обид да избега од ропството, откако неговиот брат испратил брод за да го ослободи. Мигел Сервантес бил изведен пред алжирскиот крал при што изјавил дека тој го испланирал бегството и поради тоа поминал пет месеци во затвор. Во март 1578 година, Мигел Сервантес се обидел и по третпат да избега, но повторно не успеал. Во октомври 1579 година, повторно се обидел да избега и пак изјавил дека тој бил организаторот, така што добил нова затворска казна од пет месеци. Најпосле, како што е наведено во еден извештај од 19 септември 1580 година, со откупот од страна на браќата тринитарци, Сервантес бил ослободен, но останал во Алжир, каде од 10 до 21 октомври составил извештај за своето ропство.
1580 до 1616: Подоцнежен живот и смрт
Во декември 1580 година, тој се наоѓал во Валенсија, а во мај-јуни 1581 година заминал во Оран.
Во 1584 година, Сервантес одржувал љубовна врска со Ана Франка де Рохас со која ја добил ќерката изабел, но на 12 декември истата година, во селото Ескивија, во близината на Мадрид, се оженил со Каталина де Паласиос Саласар Восмедијано. На 13 јуни 1585 година, во Мадрид, умрел неговиот татко, Родриго де Сервантес. Во 1587 година, по наредба на Антоно де Гевара, Сервантес почнал да работи како собирач на даноци, а во октомври истата година, главниот викар на Севиља го екскомунуцирал Сервантес поради тоа што го одзел житото што им припаѓало на некои калуѓери од Есиха. Во 1590 година, Сервантес му поднесол извештај на кралот Филип II во кој ги набројал сите свои служби и побарал да добие служба во Америка, но на 6 јуни, Советот за Индии ја одбил неговата молба, со советот „Нека побара овде да му се направи некаква милост“. Во текот на 1591 година, Сервантес работел како набавувач на жито и сточна храна, а на 19 септември 1592 година бил уапсен во Кастро дел Рио, зашто собирал данок во жито од свештениците, но бил ослободен откако платил кауција. Во 1593 година работел како собирач на данок во Севиља, а на 19 октомври истата година умрела неговата мајка. Во 1594 година, престанал да собира данок во Андалузија и од 23 август започнал да работи во Гранада, за што постојат извештаи напишани од него. На 18 мај 1595 година, во Толедо, дал изјава по повод замонашувањето на братот на неговата жена, Франсиско де Паласиос. Според еден документ од 21 јануари 1597 година, повторно собирал данок во Севиља, но по банкротот на банкарот кој ги чувал парите од собраниот данок, а по наредба на лиценцијатот Гаспар де Валјехо, Сервантес бил затворен, но набргу бил ослободен и во 1598 година повторно престојувал во Севиља. На 12 мај 1598 година, во Мадрид, умрела Ана Франка де Рохас, мајката на Изабел Сааведре, вонбрачната ќерка на Сервантес, а на 11 август 1599 година, неговата сестра, Магдалена де Сервантес, потпишала документ за старателство над Изабел Сааведра. Еден документ од мај 1600 година сведочи дека во тоа време Сервантес живеел во Севиља, а на 2 јули истата година, во Фландрија, умрел брат му Родриго. Во текот на 1601 година, Сервантес собирал данок во Гранада, а во 1602 година престојувал во селото Ескивија. Според еден документ од 1603 година, Сервантес повторно западнал во долгови и во проблеми во врска со парите собрани од данокот, а во 1604 година престојувал во Ваљадолид, каде на 27 јуни 1605 година бил сведок на судењето по повод смртта на Гаспар де Еспелета, кој бил ранет на влезот куќата на Сервантес, додека неговите сестри и ќерката биле предмет на некои озборувања. Поради тоа, на 29 јуни 1605 година, судијата Вилјароел го затворил Сервантес, заедно со семејството, но на 1 јули ги ослободил.
На 16 февруари 1608 година, Сервантес изјавил дека живее во мадридскиот кварт Атоќа, зад болницата Антон Мартин. Во јуни истата година, умрел сопругот на Изабел Сааведра, која Сервантес ја признал како „законска ќерка“, а на 28 август, таа се премажила при што добила 2.000 дукти како поклон од нејзиниот заштитник Хуан де Урбина. На почетокот од 1609 година, Сервантес живеел на улицата „Војводата од Алба“, во близината на Империјалниот колеџ Сан Исидоро. На 1 март истата година била објавена венчавката на Изабел де Сааведра и Лиус де Молина; на 17 април, Сервантес ѝ пристапил на Конгрегацијата на робовите на пресветиот сакрамент; на 8 јуни, неговата сопруга Каталина де Саласар и неговата сестра Андреа де Сервантес пристапиле на Третиот ред на св. Франсиско; а на 9 октомври умрела Андреа де Сервантес. Во еден документ од 27 март 1610 година, Сервантес изјавил дека е сопственик на куќата на раскрсницата Сан Луис, најверојатно купено со парите од Хуан де Урбина. Тогаш започнал долг судски процес меѓу Хуан де Урбина и Изабел Сааведра околу сопственоста на куќата. Во јуни 1610 година, Сервантес престојувал во Барселона, очекувајќи дека ќе замине во Неапол, како дел од придружбата на контот од Лемос, додека еден документ од 27 јуни истата година потврдува дека тој живеел на улицата Леон во Мадрид. На 28 јануари 1611 година умрела неговата сестра, Магдалена де Сервантес. Од април 1611 година, Сервантес живеел на улицата Уертас во Мадрид, зад црквата св. Себастијан. Во 1612 година, Сервантес и сопругата се преселиле во Ескивија, а на 22 април истата година била закопана Изабел Санс де Агила, внуката на Сервантес од првиот брак на Изабел Сааведра. На 2 јули 1613 година, при престојот во Алкала де Енарес, Сервантес станал искушеник во Велечесниот трет ред на св. Франсиско, а на 2 април 1616 година му пристапил на овој калуѓерски ред. Сервантес умрел на 22 април 1616 година, во куќата на улицата Леон, во Мадрид, а бил закопан следниот ден, во блискиот манастир на Босите тринитарки, на улицата Кантаранас.
Творештво
На почетокот на книжевното творештво, Сервантес бил поет и пишувал елегии и сонети. Првиот познат текст на Сервантес датира од 1567 година, а тоа е еден сонет посветен на кралицата Изабела, по повод раѓањето на нејзината ќерка Каталина Микаела. Подоцна, во извештајот за погребот на кралицата Изабела, кој го објавил Хуан Лопес де Ојос во септември 1569 година, биле застапени и четири песни на Сервантес. Додека бил во ропство во Алжир, во јануари 1576 година, тој му дал неколку сонети на својот другар Бартоломео Руфин ди Кјамбери. По ослободувањето, од 1581 до 1587 година, Сервантес напишал неколку комедии при што во Мадрид биле прикажувани делата „Алжирски работи“, „Разурнувањето на Нумансија“ и „Поморската битка“. Во нив, тој ги искажал љубовта кон татковината и кон слободата, борбата за праведност и за независност на човекот, итн. Иако овие драми се малку антички укочени и помалку драматични во споредба со делата на Лопе де Вега, сепак тие се посилни и помудри. Како што сведочи едно негово писмо, во 1582 година, Сервантес го напишал делото „Галатеја“ за кое на 1 февруари 1584 година добил дозвола за објавување од цензорот. На 5 март 1585 година, во Мадрид, му продал на Гаспар де Порес две комедии, кои не се сочувани: „Цариградски работи“ и „Селимовата смрт“. На 13 март 1585 година бил објавен пастирскиот роман „Галатеја“ (инаку, неговото омилено дело) во кој ја опишува својата младешка љубов. Сепак, во идиличната атмосфера на романот, неговата моќ за набљудување ја губи острината, а неговиот дух ја губи моќта на изразување.
Во 1587 година, Сервантес објавил неколку пофални песни (сонети) во книгите на своите пријатели Лопес Малдонада, Алонсо де Баросо и Педро де Падилја. На 5 септември 1592 година, во Севиља, потпишал договор со Родриго Осорио со кои се обврзал да му испорача шест комедии, а во 1593 година ја објавил романсата „Љубомора“ за која многу се гордеел. Во 1595 година, Сервантес победил на поетскиот натпревар што го организирале доминиканците во Сарагоса. Во ноември 1598 година, по повод смртта на кралот Филип II, го напишал „Сонетот над гробот на кралот, создаден во Севиља“. На 26 септември 1604 година, Сервантес добил дозвола за печатењето на „Досетливиот идалго“ (првобитното име на романот „Дон Кихот“, а на 20 декември било завршено печатењето и тој ја добил „таксата“ за објавување на книгата. Потоа, на 12 април 1605 година, во Ваљадолид, му дал полномошно на книжарот Франсиско де Роблес да го печати и да го продава романот „Дон Кихот“ во Португалија, Арагонија, Валенсија и Каталонија. На 12 септември 1612 година добил дозвола од цензорот за „Примерните новели“, на 22 ноември добил дозвола за нивното печатење, а на 9 септември 1613 година, на Франсиско де Роблес му ја отстапил дозволата за печатењето на ова дело. Во септември 1614 година бил објавен романот „Вториот том на Досетливиот идалго дон Кихот од Манча“, потпишан од Алонсо Фернандес де Авељанеда, додека на 18 октомври, Сервантес добил дозвола за печатење на „Патот за Парнас“. На 25 февруари 1615 година, неколку благородници од придружбата на францускиот пратеник на дворот на Бријар де Сиери, сведочат за славата на делата на Сервантес во нивната земја. На 30 март 1615 година, Сервантес добил дозвола за печатење на „Вториот дел на Досетливиот витез дон Кихот од Манча“, додека на 25 јули добил дозвола за печатење на осум момедии и осум меѓуигри. На 19 април 1616 година, Сервантес му напишал посвета на контот од Лемос за „Страдањата и подвизите на Персил и Сигисмунда“, а по неговата смрт, на 9 септември, цензорот издал дозвола за печатење на оваа книга, која била објавена во јануари 1617 година.
Значење и влијание
Големиот шпански писател и негов современик, Лопе де Вега имал лошо мислење за Сервантес. Во едно писмо од 4 август 1604 година, наведувајќи ги писателите кои „се наѕираат за идната година“, тој напишал: „ниеден не е толку лош како Сервантес“.
Пиратски кодекс
Пиратски закон, пиратски членови или членовите на договорот биле кодекс на однесување за управување со пирати те. Група на морнари, кога стануваат пирати, изготвуваат свој код или статии, кои ги даваат правилата за дисциплина, поделба на украдените стоки, и компензација за повреди на пиратите.
Апликации
Буканирите почнале да функционираат со комплет на правила кои се нарекувале Чејс партија, Чартер Партија, Правила на Брегот, или Јамајка Дисциплина. Овие на крајот станале познати како Членови на Договорот, или пиратски кодекс. Пиратските членови се движеле различно од еден капетан до друг, а понекогаш дури и од едно патување до друго, но тие генерално биле слични и вклучувале и одредби за дисциплина, спецификации за секој член на екипажот за споделување на богатство, и надомест за повреди.
Од секој член на екипажот било побарано да потпише или да остави знак на кодексот, потоа да се заколне на верност или чест. Заклетвата понекогаш била извршена врз Библијата, но луѓето на Џон Филипс бидејќи немале Библија, се заколнувале на секира. Легендата вели дека и други пирати се заколнувале на прекрстени пиштоли, ножеви, или на човечки череп, или на топ. Со овој акт човекот формално бил примен во пиратскиот екипаж, со право да гласа.
Регионален пат 2248
Регионален пат 2248 (ознака: Р2248) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 21,0 километри и само 1 исцртана делница. Патот започнува во селото Ранковце и се движи кон Герман, завршувајќи во селото Нерав.