cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ѓидина кафана во Мургаш
Надворешни врски
Напомена: Содржината на оваа статија е делумно или целосно преземена од http://vaza.co.rs. Носителот на авторските права на материјалот дал дозвола за негово објавување под бесплатна лиценца. Доказ за тоа е на системот, а бројот на билети со конкретна лиценца е 2013110510010149.
Западна Македонија (Грција)
Западна Македонија — област во северна Грција, која се протега во западниот дел на Егејска Македонија.
Според административна реформа од 1 јануари 2011 г. Грција е поделена на 13 области (со поранешен назив периферии), кои понатаму се поделени на окрузи, а пак тие на општини.
Според оваа реформа регионот Западна Македонија е поделен на 4 окрузи: Гребен, Лерин, Костур и Кожани, кои пак се поделени на вкупно 12 општини. Вклучува неколку поголеми градови, меѓу кои спаѓа и главниот град на областа — Кожани, како и градовите Костур, Лерин и Гребен.
Општини
1 Општината е наречена по истоимената древномакедонска област, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.
Демографија
Бидејќи нема официјален попис за тоа колку Македонци живеат во оваа област, кога ќе споредиме некои историски податоци и денешни статистики, се доаѓа до одредена проценка. Така, во оваа област Македонците живеат во околу 160 населени места и сочинуваат околу 24% од вкупното население, па според последниот попис тоа се приближно 67.000 Македонци.
Западна приградска линија (пекиншко метро)
Западната приградска линија на Пекиншкото метро (кин. 北京地铁西郊线, пинјин: běijīng dìtiě xījiāo xiàn) е метро-линија во изградба во реонот Хајдиен во Пекинг, НР Кина. Линијата ќе минува северно и западно од Багоу, по линијата 10 до Кадилните Ридови. Линијата е долга 9,3 км, а трошокот на изградба изнесува 1 милијарда јуани. Ќе има пет станици: Багоу, Минџуанг, Вананли, Ботанички градини и Кадилни Ридови. Изградбата на линијата започнала на 7 јануари 2010 и треба да заврши во 2011.
<br style="clear:both;"/>
Променливи знаци
Во астрологијата, променливите знаци се група од четири знака од Зодијакот. Наречени се променливи, бидејќи со нив завршуваат годишните времиња кои ги претставуваат тие знаци.
Се смета дека луѓето родени во овие знаци најлесно можат да се прилагодат на околностите, и дека не се толку истрајни и енергични како другите знаци. Тие не бараат да водат, туку повеќе сакаат да служат.
Финеланд
Финеланд (Finneland) — општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Основана е со спојување на претходно независните општини Калвинкел, Заубах и Штајнбург, на 1 јули 2009. Наречена е по Фине, масив на ниски ридови, кои се наоѓаат помеѓу Хелдрунген и Бад Зулца.
Џудит Блук
Џудит Блук (1936–2011) била британска вајарка позната по нејзините големи јавни дела во различни материјали, но најмногу во бронза и тули.
Биографија
Блук е родена во Лондон и првично се фокусирала на фотографија, сликарство и гравирање, но на крајот се концентрираше на големи вајарски налози, често работејќи со пресувани тули. Блук беше избран за член на Кралското друштво на британски вајари во 1978 година, беше член на Друштвото на вајари на портрети и на Здружението на уметнички работници. Нејзиниот релјеф од тули долг 24 метри, Легендата за железните порти за супермаркетот Сенсбери во Вилмслоу беше награден со медалот Ото Бејт од Кралското друштво на британски вајари во 1989 година. Блук освои и бронзени и сребрени медали од Societe des Artistes Francais во Париз. Покрај Британија и Франција, делата на Блук се изложени и во САД и во Нов Зеланд.
IC 1185
IC 1185 — галаксија во соѕвездието Кочијаш, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1185 се споменува и како UGC 3880, MCG 6-17-13, CGCG 177-26.
Откривање
Објектот е откриен на 16 јануари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1185 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1185 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 29 м 54,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 27' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 21°.
Други поделби
Проучување на IC 1185 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21144.
Мил-феј
Мил-феј познат и по имињата Наполеон, парче ванила и парче крем, е десерт направен од тесто, лиснато обложено со крем за пециво. Неговата модерна форма била под влијание на подобрувањата направени од Мари-Антоан Карем.
Балканските земји
Слична локална сорта се нарекува кремпита во Србија и Босна и Херцеговина, кремна резина или во Словенија и Хрватска, и  во Словачка.
Наводи
https://parsiday.com/5766-napoleon-pastry/
Морски плодови
Историја на консумацијата на морски плодови
Консумацијата на морски плодови датира барем од раздобјето на ловци-собирачи од праисторијата, од почетоците на историјата на кулинарската уметност. Најстарата позната консумација на морски плодови од страна на Homo sapiens се школки што ги јаделе пред 164 000 години и кои се пронајдени во Јужна Африка. Во 2011 година, биле пронајдени и остатоци од школки, што покажува дека и неандерталецот јадел морски плодови пред 150 000 години.
Здравствени аспекти
Се смета дека морските плодови се добра храна за човековото здравје затоа што содржат различни олиго-елементи, како јод, магнезиум, витамин Б12, итн. Сепак, исто како и месото, треба да се консумираат свежи и здрави (не расипани), во спротивно може да предизвикаат тешки труења. Неколку вообичаени алергии се однесуваат на одредени морски плодови, особено оние кои претставуваат филтри (и биоинтегратори, особено школките) и може да имаат акумулирано, покрај микроби и паразити, тешки метали или други токсини невидливи со голо око (биоконцентрација).
Месеци на „ Р “
Во Франција, консумацијата на школки воопшто, а особено на остриги, е резервирана само во месеците кои ја содржат буквата „ Р “, односно од септември до април.
Список на морски плодови
Главните групи на безрбетници кои се јадат како морски плодови се:
Црква „Св. Ѓорги“ - Горенци (Костурско, XIX век)
Свети Ѓорѓи, месно наречена и Свети Ер (Αγίου Γεωργίου), — црква во селото Горенци, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е изградена во 1882 г., што се гледа по натписот „18†82“ над полукружната апсида однадвор. Претставува трикатна трикорабна базилика. Внатре има забележителен резбан иконостас. Царските икони се од 1884 г., дело на зографот Атанасиос Панајоту од Костур (διά χειρός Αθανασίου Παναγιώτου εκ Καστορίας…1884).
Околу 1899 г. припадниците на Бугарската егзархија во Горенци, кои ја држеле малата истоимена црква „Св. Ѓорѓи“ успешно го презеле и овој храм, но патријаршистите ја потплатиле власта, па иницијаторите Гиљо и Цилка Костови и баба Бецелка се уапсени и мачени.
Пролетта 1910 г. Отоманскиот парламент се зафатил со решавање на спорот меѓу Патријаршијата и Егзархијата за црковниот и училишниот имот, со што на 10 август оваа поголема црква „Св. Ѓорѓи“ им е предадена на егзархистите. Во неа служел свештеникот Лев Адамов. На 5 јули 1913 г. клучевите од црквата и бугарското училиште се одземени од новата грчка власт.
Во 1996 г. оваа црква, заедно со другата истоимена црква од XVIII век се прогласени за заштитени споменици на културата.
Дерби Јувентус-Милан
Дерби Јувентус-Милан е дерби меѓу двата најтрофејни фудбалски клубови во Италија. Натпреварот исто така претставува двобој на двата клуба со најголем број на навивачи, како и на оние со најголем промет и пазарна вредност во земјата.
Ова дерби се смета за едно од најважните во италијанскиот фудбал, заедно со Дерби д'Италија (Јувентус – Интер) и Дерби дела Мадонина (Милан – Интер).
Натпревари
Заклучно од 6 јануари 2020
Марко Китевски
Марко Китевски (, - ) — македонски фолклорист.
Дерби Јувентус-Милан
Рекорди
Заклучно со 6 јануари 2020
Марко Китевски
Животопис
Проф. д-р Марко Китевски е роден на 13 април 1950 година во селото Слатински Чифлик, Дебрца. Во 1974 година дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на катедрата за историја на книжевностите на народите на СФРЈ. Потоа завршил и постдипломски студии од научната област Македонска книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје и во 1980 година го одбранил магистерскиот труд фолклорните елементи во делата на Стале Попов. Во 1990 година ја одбранил докторската дисертација под наслов Клетвите во македонското народно творештво.
Дерби Јувентус-Милан
Трофеи
Споредба на трофеите на Јувентус и Милан:
Марко Китевски
Творештво
Во 2008 година, за своето творештво, Китевски бил награден со државната награда „23 Октомври“.
На 19 септември 2014 година, во Центарот на културата во Ѓорче Петров била промовирана книгата на Китевски под наслов „Народната култура на територијата на општина Ѓорче Петров“. Во книгата се застапени народни песни од селото Кучково, кои ги пеел Марко Најденовски, а ги запишал Атанасије Петровиќ; прикази на црквите и манастирите на територијата на општината; и опис на христијанските празници кои се слават во општината.
Дерби Јувентус-Милан
Натпревари
Извор:
Марко Китевски
Творештво
Во ноември 2014 година, Китевски ја објавил својата 54. книга „Историјата на македонскиот фолклор„, во издание на „Гирланда“ од Скопје. Книгата започнува со поглавје за историјата на фолклорот, а потоа следуваат и делови за најзначајните собирачи и зборници со македонско народно творештво.
Батуми
Батуми (ბათუმი, порано Батум) е пристаништен град на источниот брег на Црното Море и главен град на Аџарија, автономна република во југозападна Грузија. Има вкупно население од 152.839 жители (2014 попис).
Демографија
Според грузискиот попис од 2014, БАтуми има вкупно население од 152.839 жители со густина на население од 2355,0 жит./км2. Етничките групи застапени во градот се:
Најголемиот дел од жителите се православни христијани.
NGC 4842A
NGC 4842A — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4842A се споменува и како NGC 4842-1, MCG 5-31-30, CGCG 160-46, DRCG 27-30.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4842A е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 4842A има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 57 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 29' 35"".
Други поделби
Проучување на NGC 4842A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44337. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Васко Караџа
Васко Караџа (, Д’мбени, Костурско - 9 февруари 2005 во Скопје) — македонски писател и преведувач од македонски на грчки јазик и обратно.
Животопис
Тој е роден во селото Д’мбени, Костурско, Егејска Македонија. Васко Караџа во 1946 г. се приклучил кон Демократската армија, а во 1949 г. заминува како политички емигрант во тогашна Југославија, па потоа, по личната перипетија низ државите на Источна Европа-СССР, за подоцна во 1963 година да се пресели во Скопје, тогаш Социјалистичка Република Македонија.
Васко Караџа бил значаен писател и уважен преведувач на дела од грчки на македонски јазик и обратно. Меѓу останатите негови дела, тој е автор на современиот грчко-македонски речник кој бил издаден на 2 јуни во 2009 година во Солун и содржи околу 15 000 збора. Творецот го доставил ова духовно наследство на Виножито, малку време пред смртта, за да се напечати во Грција, односно Солун.
Творештво
Своите први песни ги напишал во 1943 година. Во 1960 г., во Ташкент, излегла неговата прва збирка песни „Стихови“, како и првиот грчки превод на Рациновите „Бели Мугри“. Во 1984 година, во Атина била објавена поетската збирка „Миросувањето на вечноста“ (на грчки јазик, во сопствен превод), во 1986 година, во Скопје се појавила збирката „Егејски мотиви“, додека во 1993 година зилегла збирката „Со Д'мбени во срцето“ („With D'mbeni at heart“), како двојазично издание на македонски и на англиски јазик. Во 1988 г. излегла збирката „Елегии за родниот крај“. Караџа има преведено повеќе од триесет дела поезија и проза од македонски на грчки јазик, седум книги од грчки на македонски јазик и уште седум поетски збирки од српски на грчки јазик. Во 1990 г., на анонимен меѓународен конкурс во Италија, неговата песна „Едно мајско утро“ ја освоила првата награда. За својата преведувачка работа, Васко Караџа е добитник на две „Златни пера“ и на наградата „Глигор Прличев“ што ги доделува Друштвото на литературните преведувачи на Македонија.
NGC 7157
NGC 7157 — спирална галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7157 се споменува и како ESO 532-3, MCG -4-51-15, AM 2154-253.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7157 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7157 има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 7157 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67693. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 346; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6956. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1151.
Индонезиски јазик
Индонезискиот (Bahasa Indonesia) е државен јазик на Индонезија. Претставува стандардизирано наречје (регистар) на малајскиот јазик, кој припаѓа на австронезиското јазично семејство и со векови играл улога на лингва франка на индонезискиот аархипелаг.
Покрај индонезискиот, највеќето Индонезијци говорат и друг регионален јазик (како јаванскиот, сундскиот и мадурскиот) што се користи во домот и на месно ниво. Во земјата, индонезискиот е јазик на образованието и медиумите. Во Источен Тимор (индонезиска покраина помеѓу 1975 и 1999 г), индонезискиот има уставен статус на работен јазик (заедно со англискиот) покрај државните јазици, тетум и португалскиот.
Историја и употреба
Индонезискиот е стандардизирано наречје што води потекло од класичниот малајски јазик Малачката држава. кој прво се говорел во североисточна Суматра. Со развојот на пошироката трговија, старомалајскиот станал лингва франка на индонезискиот архипелаг и како таков се задржал 500 години.
Со прогласувањето на независност на Индонезија во 1945, индонезискиот станал државен јазик. Во стандардниот облик, индонезискиот е ист со литературниот малајски во Малезија и Брунеј, но се разликува од него по изговор и лексикон (налик на српскохрватската јазична ситација). Разликите се должат претежно на влијанијата од холандскиот и јаванскиот јазик во индонезиската варијанта.
Иако е мајчин јазик на мал дел од бројното население на Индонезија (главно Џакарта и други поголеми градови како Медан и Баликпапан и нивната околина), индонезискиот редовно го користат над 200 милиони луѓе како државен. Игра важна улога во земја составена од разни острови, 300 јазици и говори и голем број на најразлични народности.
Стандардниот индонезиски се користи во книги, весници, телевизија и радио, но во секојдневниот живот се користи разговорна варијанта на јазикот, која е прилично различна по граматика и лексикон од пишаниот јазик. Ова се должи претежно на фактот што луѓето го говорат индонезискиот со примеси од сопствените мајчини јазици (како што е јаванскиот, сундскиот, балискиот и сл.). Така се добиваат разни регионални примесни дијалекти на индонезискиот, кои се мошне застапени по разните градови во земјата. Покрај оваа појава, разговорниот јазик дополнително се разликува поради застапеноста на нелитаратурниот сленг.
Писмо и правопис
Јазикот ја користи латиницата. Согласките се претставени слично на италијанскиот, со тоа што ⟨c⟩ секогаш е („ч“), а ⟨g⟩ секогаш е  („г“), а ⟨j⟩ го има гласот  („џ“), како во англискиот. Покрај ова, ⟨ny⟩ ја претставува преднонепчената носна согласка („њ“), ⟨ng⟩ се користи за заднонепчената носна согласка  (што се јавува на почетокот на зборот), ⟨sy⟩ претставува  („ш“), а ⟨kh⟩ ја означува безвучната заднонепчена струјна согласка. Гласовите и  се означуваат со буквата ⟨e⟩.
Сè до 1947, индонезискиот се пишувал со ван Опхејсеновиот систем, што го носи името на советникот што го осмислил правописот - Ш.А. ван Опхејсен и се засновал претежно на холандскиот правопис. Во 1947 е извршена правописна реформа, воведувајќи го т.н. „републикански“ или „Сувандиев“ правопис (наречен по тогашниот министер за образование).
Лексикон
Како современ малајски дијалект, индонезискиот јазик има голем број на појазмени зборови од разни јазици: санскрит, арапски, персиски, португалски, холандски, кинески и многу други, вклучувајќи други австронезиски јазици. Се проценува дека има 750 санскритски заемки, 1.000 арапски, некои со персиско и хебрејско потекло, околу 125 зборови од португалско (како и шпанско и италијанско) потекло и неверојатни 10.000 заемки од холандскиот. Преку холандскиот навлегле и многу зборови со потекло од другите европски јазици.
Род
Индонезискиот не користи граматички родови, и има само мал број зборови со природен род. На пример, „тој“ и „таа“ се еден ист збор (dia/ia). Наспроти ова, јазикот разликува постари и помлади лица: adik е помал брат или помала сестра, а kakak е постар брат или постара сестра (макед. „дада“ и „бато“). Природниот род на именката може да се означи само со придавка: adik laki-laki би значело „помал брат“, но без вистинскиот збор „брат“ туку со поим што придавка за машкост.
Мадурски јазик
Мадурскиот (Basa Mathura) е матичен јазик на Мадурците, жителите на островот Мадура и источна Јава, Индонезија. Се говори и на помалите соседни острови Кангеан и Сапуди, како и во иселениците во други делови на Индонезија Пасуруан, Сурабаја и Маланг, па сè до Бањуванги и островската група Масалембу. Кангеанското наречје на јазикот може да се смета за посебен јазик. Мадурскиот порано се пишувал со јаванското писмо, но денес позастапена е латиницата. Бројот на говорници постојано се намалува. Во 1995 изнесувал 14 милиони, а денес се проценува дека јазикот го говорат 8-13 милиони луѓе.
Сродноста со балиско-сасачките јазици е позабележлива во народниот облик на јазикот. Извесни зборови мадурскиот ги дели со филипинските јазици и банџарскиот. Има неколку дијалекти.
Астрологија
Астрологија (грчки: αστρολογία - наука за ѕвездите) се занимава со проучување на движењето и положбата на небесните тела и нивното влијание врз Земјата, врз човекот и неговата судбина. Луѓето кои се занимаваат со астрологија се нарекуваат астролози. Основачи на астрологијата се Халдејците.
Поделба на астролошките знаци
Како што е познато, постојат дванаест астролошки знаци и се распоредени во следниот редослед: Овен, Бик, Близнаци, Рак, Лав, Девица, Вага, Скорпија, Стрелец, Јарец, Водолија, Риби. Тие понатаму се делат на две групи: по квалитет и елемент.
По квалитет, астролошките знаци се делат на:
По елемент, знаците се делат на:
Поделба на астрологијата според предметот и начинот на изучување
Хорарна астрологија - дава одговор на конкретно прашање. Астролошката карта се изработува според времето и местото во коешто е поставено прашањето на астрологот. Едноставна и практична е бидејќи се толкува само оној дел од астролошката карта, што е опфатен од прашањето.
Натална астрологија - се занимава со делови од животот на поединецот, како што се психолошката структура, карактер, наследни особини, физичка градба и кондиција, односите со околината, со луѓето и ситуациите кои ни ги носи животот. Наталната карта се изработува според времето (датум, час и минута) како и место на раѓање. Картата е основа за сите наредни предвидувања, синастриски карти итн.
Синастрија или споредбена астрологија - ова е гранка на астрологијата што се занимава со односите помеѓу две лица на основа на нивните натални карти, при што се обраќа внимание дали двата знака си одговараат по елемент и квалитет, меѓусебните планетарни односи, влијанието на планетите на астролошката куќа итн.
Мундана астрологија - се анализираат и прогнозираат сите случувања внатре во државата и народот, од политички, воени, економски, па сѐ до природните непогоди и катастрофи. Овој хороскоп се изработува врз основа на времето кога се случил или почнал да се случува настанот. На пример, хороскоп на држава се изработува според времето и местото на прогласување на независност, воспоставување на нов режим и слично.
Модерна астрологија
Модерната астрологија се дели на:
Од историски аспект се познати многу астрологии што денес веќе не се употребуваат. Такви се: арапска и персиска астрологија, вавилонска астрологија, египетска астрологија, грчка астрологија и маиска астрологија.
Морски ежови
Морските ежови (науч. Echinoidea) се класа од типот иглокожи. Оваа класа брои околу 950 современи видови. Претставниците се мали, бодликави, глобуларни животни кои ги населуваат сите светски океани. Нивната черупка („теста“) е заоблена и бодликава, обично од 3 до 10 см,,. Најчести бои се црна и темните нијанси на зелена, маслинеста, кафеава, розова и црвена. Се движат бавно, хранејќи се најмногу со алги. Нивни главни грабежливци се морските видри, одредени видови на јагули и некои други животни. Луѓето ги собираат морските ежови и нивните јајца ги употребуваат во исхраната.
Општи црти во градбата
Кожните осикули се тенки плочки кои се споени и образуваат ригидна ендоскелетна теста. Освен тенкиот надворешен епидерм, сите меки органи и ткива се наоѓаат под тестата. Ларвата е билатерално симетрична и се нарекува ехиноплутеус. Тестата е препокриена со мноштво од подвижни боцки. Цевкастите стапала се главните респираторни органи, а мадрепоритот е аборален.
Епифауналните видови (правилните морски ежови) имаат апарат за исхрана познат како Аристотелова ламба опремена со пет јаки запци кои се користат за гребење на храната од тврдите подлоги. Ламбата е редуцирана кај инфауналните видови (неправилните морски ежови) бидејќи повеќето од нив се исхрануваат со детритус.
Правилни морски ежови
Телото на правилните морски ежови е сфероидно со еден зарамнет или сплескан пол. Долниот, орален пол, е зарамнет, додека спротивниот, аборален пол, е повеќе заоблен. Повеќето вакви морски ежови се пентамерно радијално симетрични. Двата пола се поврзани со аборално-оралната оска, која ја претставува оската на симетрија. Структурите кои се подалеку од оваа оска се нарекуваат периферни, додека тие близу неа се централни (кај радијално симетричните животни, поимите како антериорно-постериорно, дорзално-вентрално, десно-лево немаат смисла). Пет меридијански амбулакрални оски се протегаат на површината од сферното тело од оралниот до аборалниот пол.
Дваесетте реда на плочки на тестата се распоредени во пет амбулакри кои се менуваат наизменично со пет интерамбулакри. Секоја амбулакра се состои од два реда на амбулакрални плочки, додека итерамбулакрите се состојат од два реда на интерамбулакрални плочки. Амбулакралните плочки се препознаваат по тоа што секоја од нив носи неколку парови на перфорации за цевкастите стапала познати како подијални пори (секој пар од пори е само за едно цевкасто стапало). Цевкастите стапала служат за движење и респирација. Повеќето од нив завршуваат со широки пијавки кои се користат за процврстување на животното на тврди подлоги.
Теодосиј I
Роден во 347 година во градот се наоѓа во денешната област Сеговија, Шпанија, во аристократско христијанско семејство, Теодосиј од млад станал голем следбеник на православното христијанство. Татко му Флавиј Теодосиј е брилијантен војвода, постигнал голем број успеси на бојното поле во Британија, Мавританија и Дунавската граница. Младиот Теодосиј се појавил за првпат под команда на неговиот татко во 374 година каде бил назначен за дук на Мизија. Во времето кога неговиот татко бил погубен по наредба на царот Грацијан во 376 година, идниот цар Теодосиј се повлекол од функцијата и живеел во својата родна провинција.
По катастрофалната битка кај Адријанопол во август 378 година, империјата паднала во критична ситуација. Источниот цар Валенс загинал во битката, победените легии биле неорганизирани, балканските провинции страдале од инвазијата на разбеснетите Готи. Самата престолнина Цариград била ставена под голема закана.
Упавување
Инфилтрирањето на Готите во Тракија, по крупната победа против источниот цар Валенс кај Адријанопол, значително ја променило ситуацијата во империјата. Во функција на поефективно менаџирање на готскиот проблем, западниот цар Грацијан (367–383) за нов источен цар го назначил Теодосиј I (379–395). За таа цел, покрај источниот дел од империјата, на Теодосиј привремено му била доверена и формалната воено-административна одговорност за целата префектура Илирик. Својата воено-политичка и идеолошка активност од самиот почеток Теодосиј ја фокусирал врз Балканот, промовирајќи го Солун во привремено царско седиште (379 г.). Истовремено во Солун било трансферирано и седиштето на префектурата Илирик од Сирмиум. По првичниот успех во воениот ангажман против Готите на Балканот, пролетта 380 г., Теодосиј претрпел понижувачки пораз. Есента истата година заболениот цар во Солун лично бил покрстен од епископот Ахолиј. Ваквиот чин бил комплементарен со Теодосиевиот едикт публикуван во Солун (февруари 380 г.), што претставувало промоција на доминацијата на Никејската догма во Империјата. По повлекувањето на Теодосиј во Цариград (ноември 380 г.), одговорноста во разрешувањето на готската криза и во администрирањето со префектурата Илирик ја презел западниот цар, во согласност со претходниот договор.
Теодосиј I успеал со огромна генијалност да се справи со готската опасност. Теодосиј започнал преговори за мир со готските водачи. Главно средство на политиката на Теодосиј I станало склучувањето на т.н.. foedus, договори, според кои дојденците стануваат федерати - ги задржуваат својата автономија и закони, но се обврзани да служат на империјата како помошни војници. По завршувањето на Готската војна во 382 година, варварските племиња официјално добиле право да останат во земјите помеѓу Дунав и Стара Планина. Варварските контингенти го пополниле недостигот на римски волонтери во легии, но како резултат на тоа, во периодот до околу средината на 5 век готските федерати го сочинувале поголемиот дел од армијата на Источната империја.
Во 387 година, новиот западен цар Валентинијан II, по бегството од Италија поради узурпаторот Максим, го востановил царското седиште во Солун. Тоа било проследено со трансферирање на седиштето на префектурата Илирик од Милано во Солун. Воено-политичкиот сојуз помеѓу Теодосиј и Валентинијан II, склучен во Солун, летото 387 г., резултирал со санкционирање на перманентниот трансфер на префектурата Илирик во политичките граници на источната империја.
Инволвирањето во средувањето на работите на Западот на Теодосиј му обезбедило доминатна позиција во Империјата. Меѓутоа, несредената воена ситуација на Балканот, како и крупното востание што избило во Солун (390 г.), го оневозможиле да го ефектуира договореното формално издвојување на префектурата Илирик од Италија. Крвавиот масакр врз солуњаните на кој Теодосиј се решил во април 390 г., што резултирало со 7.000 жртви, го довел царот до директна конфронтација со миланскиот епископ Амбросио, кој застанал во одбрана на интересите на Западната црква. Новонастанатата состојба го навела Теодосиј да прифати помирлив однос со Западната црква, како и да пристапи кон решителни акции за разрешување на готскиот проблем на Балканот. Предвремената смрт на Теодосиј (395 г.) резултирала со дефинитивна поделба на Империјата на Источна (Византија) и Западно Римско Царство, која била ефектуирана со распределбата на власта помеѓу малолетните синови Хонориј и Аркадиј.
Религиозна политика
Теодосиј бил решен да го искорени ересот и во своето владеење издал вкупно единаесет едикти. Од друга страна, тој бил толерантен кон Евреите и по неколкупати издавал наредби за повторното градење на синагоги, уништени од христијаните. Тој бил апсолутен противник на паганството и издал неколку закони со кои го забранил пренесувањето на жртви во чест на боговите, и дозволил голем број храмови да бидат уништени или да бидат претворени во цркви. Најмногу драстичните закони против паганството биле издадени во 391-392 година. Во овој период, сите храмови во целата империја биле затворени за посета, а било забрането дури и приватното поклонение пред паганските богови под заканата од жестоки казни. Во периодот од мај до 9 јуни 381 година бил одржан Вториот вселенски собор во Цариград со цел да се стави крај на аријанскиот спор кој продолжил и по Првиот вселенски собор во Никеја. На продолжување на аријанската контроверза придонело и прогонството на Свети Атанасиј Велики, како и поддршката која аријанците ја добивале од страна на наследниците на Константин Велики - Констанциј II, Констанца и Валенс.
Внатрешна политика
За разлика од претходните владетели на источната империја, Теодосиј I управувал во согласност со големите земјопоседници, аристократијата и свештенството, фаворизирајќи ги нивните интереси со донации на нови земјишта и привилегии. Повикал во Цариград благородни фамилии од Шпанија и Галија. Благодарение на оваа негова политика, Теодосиј ја зацврстил својата власт. Теодосиј ги зголемил даноците, бидејќи администрацијата имала потреба од поголем обем на средства потребни за плаќање на варварските наемни војници, како единствениот начин да биде продолжена унијата и мирот со готските федерати на империјата.
Надворешна политика
Во управувањето на Теодосиј I на источната граница владело мир со Персија, што дало можност да одржува активна политика на запад. Во 383 година Сирија била заштитена од напад на сарацините. По дипломатски пат, Римјаните успеале да ја заземат Западна Ерменија и Колхида.
Во 383 година во Западната империја бил извршен воен удар против царот Грацијан, кој бил соборен од власт и убиен. Бранејќи ја правата на неговиот брат, малолетниот цар Валентинијан II, Теодосиј започнал војна против узурпаторот Максим во Италија, поддржан од варварските делегати. Во 388 година тој постигнал победа и го вратил на престолот Валентинијан II, додека Максим и неговиот син биле погубени.
Во 392 година Валентинијан II бил убиен и Теодосиј бил принуден повторно да војува, овој пат против Арбогаст и неговата марионета - узурпаторот Евгениј. Теодосиј и во оваа војна излегол како победник, погубувајќи го узурпаторот во 394 година. По ова, тој заминал во Милано каде починал. По неговата смрт во јануари 395 година Теодосиј Велики бил погребан во Цариград.
.pw
.pw — највисок државен домен за Палау. Првично бил доделен на тихоокеанската островска нација Палау во 1997 година. Предоделуван бил нколку пати за моментално да биде во владение на Directi, група на бизниси кои работат и со регистрите и другите семрежни услуги кои го ребрендирале како професионална мрежа. Од 25 март 2013 година, домените под .pw се достапни на целата јавност.
На 10 јуни 2013 година, регистарот објавил дека се надминати 250.000 регистрации.
Овој домен е исто така извор на огромен број на спам пораки.
Википедија на словенечки јазик
(Slovenska Wikipedija) е верзија на Википедија која што е достапна на словенечки јазик, и е слободна енциклопедија, која денес брои преку 100,000 статии.
Томислав Чокревски
Томислав Чокревски (—) — македонски универзитетски професор, социолог и државник.
Животопис
Чокревски е роден во Битола на 11 декември 1934 година. Основно образование и гимназија завршил во родниот град. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1958 година. Магистрирал на Факултетот за политички науки во Белград во 1967, а докторирал на Правниот факултет во Скопје, на тема „Социјалната природа и функција на големите организации и развитокот на социјалистичката демократија“ во 1976 година. На Правниот факултет во Скопје бил избран за предавач по предметот социологија во 1968, за виш предавач во 1972, за вонреден  во 1977 и за редовен професор во 1982 година. Бил уредник на списанието „Погледи“ во 1964 година и републички секретар за образование, наука и култура од 1967 до 1971 година. Бил декан на Правниот факултет во Скопје во 1991 и 1992, ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје (1992/93 - 1993/94) и министер за внатрешни работи во Владата на Бранко Црвенковски од 1995 до 1998 година.
Библиографија
Објавил поголем број монографски дела и учебници од областите на социолошките и политичките науки. Основната идеја што ја следи во социологијата е функцијата на големите организации во демократијата.
Кота Кинабалу
Кота Кинабалу (亚庇), често нарекуван и само со кратенката K.K. се препознава како најголема туристичка атракција во Сабах и на Борнео.
IC 1186
IC 1186 — галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1186 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1186 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 33 м 19,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 33' 12"".
Други поделби
Проучување на IC 1186 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1952738.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
NGC 7158
NGC 7158 — тројна ѕвезда во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7158 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 57 м 28 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 35' 31".
Други поделби
Проучување на NGC 7158 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 301; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5805. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 833.
Споменик на депортираните Евреи (Штип)
Споменикот на депортираните Евреи — споменик издигнат во чест на депортираните Евреи од Штип за време на Втората светска војна. Подигнат е во 1985 гододина и е дело на уметникот Методи Андонов. Споменикот го симболизира животниот пат на Евреите. Според авторот „линијата на животот“ е прекината на 11 март 1943 година кога 551 лица биле депортирани од Штип и убиени во концентрациониот логор Треблинка. Споменикот се наоѓа до зградата на Заводот и Музеј - Штип.
На 1 март 2013 година споменикот бил цел на вандалски чин, при половина од железната менора во горниот дел бил искршен.
NGC 4842B
NGC 4842B — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4842B се споменува и како NGC 4842-2, MCG 5-31-31, CGCG 160-46, DRCG 27-23.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 57 м 36,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 29' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 4842B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44338. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Огнени знаци
Во астрологијата постои поделба на знаците според четирите елементи: оган, земја, воздух и вода. Огнените знаци се сметаат за знаци со витална енергија. Огнот топли и бодри, се крева нагоре и тешко е да се изгасне. Огнот може да биде изгаснат од водата, затрупан од земјата, но воздухот го разпалува. Оттаму е поделбата на идеални знаци, односно воздушните знаци се сметаат за идеални на огнените.
Сите огнени знаци се водачи на свој начин: во акција (Овенот), во постоење (Лавот) или во идеи (Стрелецот). Тие се ведри оптимисти, со топло срце и дарежливи. Имаат широки визии и ги сфаќаат значењата на нештата. Огнот гори со ентузијазам, тој е замена за сончевата светлина.
Старословенски морфолошки систем
Старословенскиот јазик имал богата примена и кај именските зборови и кај глаголите. Тој бил синтетичен јазик, т.е. службата на именските зборови во реченицата се изразувала со падежни форми, што е случај денеска со српскиот, хрватскиот, босанскиот, словенечкиот, рускиот и други јазици. Именските зборови разликувале 7 падежи: во еднина, во множина и двоина (дуал). Двоината се употребувала кога се однесувало на два предмета или две лица или на броеви што завршувале со 2: 12, 22 итн. Именките се менувале по падежи според нивната основа.
Именките разликувале три рода: машки, женски и среден - рабъ, жєна, сєло.
Еве пример за деклинација на една именка во сите падежи и броеви:
Придавките се менувале по падежи како именките. Разликувале три рода: машки - новъ, женски - нова, среден - ново. Компарацијата се образувала на синтетички начин, т.е. со наставка која се додавала на придавката. Компаратив: нов-и (понов), новиши (понова), нов (поново). Суперлатив: наинов-и (најнов), наиновши (најнова), наинов (најново). Секоја придавка можела да има две форми:
Прости:
Сложени:
Во старословенскиот јазик имало 5 партиципи:
Глаголите во старословенскиот јазик се делат на 5 групи според завршокот на презентската основа:
Формата за 2 лице множина на заповеден начин кај I и II промена завршувале на - -тє: нєс-тє, а кај III и IV на -итє: с-итє, мол-итє, хвал-итє.
Промена (конјугација) на глаголите во старословенскиот јазик, еве промена на еден глагол во сегашно време (презент) и минато неопределено време (перфект):
Сегашно време (презент)
Минато неопределено време (перфект)
Себастијан Џовинко
Себастијан Џовинко (роден во Торино, 26 јануари 1987) — италијански  фудбалер, напаѓач на Ал-Хилал и на италијанската фудбалска репрезентација.
Заради својата брзина, но и малата висина има прекар Атомска мравка по цртаниот јунак од Хана-Барбера.
Детство
Џовинко е роден во Торино. Неговите родители се од југот на Италија, од Сицилија и од Калабрија. Тој израснува во Беинаску, југозападно предградие на Торино во семејство навивачи на Милан. Тој се приклучува во младинската школа на Јувентус на возраст од 9 години. Неговиот брат Џузепе исто така еден период играл во младинските категории на Јувентус.
Почетоци
Џовинко дебитирал за Јувентус на 12 мај 2007 година во Серија Б против екипата на Болоња кога влегол како замена на местото на Рафаеле Паладино. Во своето деби запишал и асистенција за погодокот на Давид Трезеге. Потоа, тој играл на позицијата на Алесандро Дел Пјеро како полушпиц.
Заемот во Емполи
Во летото 2007 Џовинко бил позајмен во Емполи со цел да собере повеќе искуство, заедно со својот соиграч и добар пријател Клаудио Маркизио. Со тосканците за првпат во својата кариера имал шанса да игра во некој од евро-турнирите, поточно во Купот на УЕФА, но Емполи бил елиминиран уште во квалификациите со вкупен резултат 4-2 подобри од нив бил Цирих. Својот прв погодок во Серија А го постигнал во победата над Палермо со 3-1. Големото внимание кон себе го свртел кога на 4 ноември постигнал изедначувачкиот погодок против Рома; гол кој бил многу сличен на оној на Роналдињо против англиската фудбалска репрезентација на Светското првенство 2002. По испаѓањето на Емполи од лигата, Џовинко се вратил во Јувентус.
Со Јувентус во Серија А
Во јуни 2008 Џовинко и Маркизио се враќаат во Јувентус по позајмицата во клубот од Тоскана. Својот прв натпревар за Јувентус џовинко го одигра на 24 септември против екипата на Катанија Калчо. Во игра влезе во второто полувреме и токму тој му додаде на Амаури за единствениот погодок на натпреварот. На 7 декември тој го постигнува својот прв погодок во дресот на Јувентус и тоа од слободен удар во победата над Лече од 2-1. Во октомври 2008-ма тој потпиша договор со вредност до летото. Сезоната ја завршува со три постигнати погодоци во сите турнири, вклучувајќи го и прекрасниот волеј удар против Болоња кога е прогласен и за човек на мечот во победата на Јуве од 4-1.
И покрај добрите игри Џовинко неуспеа да се избори за првотимски статус во формацијата 4-4-2 на тренерот Раниери. Доаѓањето на Диего во летото 2009. уште толку ја влоши ситуацијата на Џовинко, но новиот тренер Чиро Ферара потврди дека тој е во неговите планови и дека ќе биде замена за Бразилецот. По повредите на Мауро Каморанези и Клаудио Маркизио, Џовинко доби шанса која одлично ја искористува со фантастична игра во победата од 5-1 над Сампдорија. По заминувањето на Ферара и доаѓањето на Закерони на тренерското место, Џовинко уште поретко игра и е заменет со младиот Антонио Кандрева кој во зимскиот преоден рок беше позајмен од Удинезе. Во април 2010-та се повредува на тренинг и го пропушта остатокот од сезоната.
Парма
На 5 август 2010 Џовинко преминал во редовите на Парма на заем за еден милион евра, со можност за откуп. Првиот погодок во дресот на Парма го постигна на 12 септември од слободен удар во поразот од Катанија од 2-1. Својот најдобар натпревар за млекарите го одигра на 6 јануари 2011 во победата 4-1 на гости против неговиот матичен клуб, Јувентус. Во вториот дел од сезоната тој уште еднаш погодил против торинскиот клуб во победата со 1-0 на Тардини. На крајот од сезоната Парма го искористила правото на откуп и откупила половина од договор на играчот. Добрата сезона на Џовинко му овозможила настап и во италијанската репрезентација за првпат во неговата кариера.
Следната сезона за Џовинко била уште подобра, играјќи како напаѓач, тој ја завршил сезоната со 15 постигнати голови и бил трет најдобар стрелец од домашните играчи (италијанци) во лигата зад Антонио Ди Натале (со 23) и Фабрицио Миколи (16). По завршувањето на сезоната бил избран и во италијанскиот тим за Евро 2012.
Враќање во Јувентус
На 21 јуни 2012 од екипата на Парма стигнала потврда преку клупското мрежно место дека е постигнат договор со Јувентус за трансфер на Џовинко назад во Торино, по две години играње во жолто-синиот дрес. Цената на трансферот изнесувала 11 милиони евра, а договорот бил потпишан на 3 години во трајност до 30 јуни 2015. Џовинко го одбрал дресот со бројот 12., иако дел од навивачите сакале да го видат како го носи дресот со број 10. кој останал празен по заминувањето на легендарниот капитен Алесандро Дел Пјеро пред почетокот на сезоната.
Во првиот натпревар на Јувентус во Купот на Италија за сезоната против Каљари, Џовинко го постигнал единствениот гол на натпреварот, носејќи му пласман на својот клуб во четврт-финалето, каде на 9 јануари 2013 тој ја продолжил својата серија на голови во купот постигнувајќи од слободен удар против Милан во победата со 2-1.
На 5 мај 2013, благодарение на победата на Јувентус над Палермо со 1-0 - бјанконерите станале шампиони на Италија на три натпревари пред крајот на првенството - што било првото лично скудето за Џовинко во неговата кариера. Својата прва сезона по враќањето во црно-белиот дрес ја завршил со вкупно 42 настапи во сите натпреварувања и 11 постигнати гола.