cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марина Абрамовиќ
Уметникот е присутен : март-мај 2010 г.
Абрамовиќ седна во правоаголник нацртан со лента во подот на атриумот на вториот кат на MОМА;. Посетителите што чекаа во редот беа поканети да седнат поединечно од уметникот додека таа одржуваше контакт со очите. Посетителите почнаа да го преполнуваат атриумот во текот на неколку дена по отворањето на шоуто, а некои се собираа пред изложбата да се отвора секое утро за да брзаат за подобро место во редот за да седат со Абрамовиќ. Повеќето посетители седеа со уметникцата пет минути или помалку, а линијата не привлече внимание од музејското обезбедување, освен на последниот ден на изложбата кога еден посетител повраќаше во редот, а друг почна да се вознемирува. Тензиите меѓу посетителите во линија може да произлезат од сфаќањето дека секоја минута секоја личност поминала со Абрамовиќ, би имало толку многу помалку минути во денот за оние што ќе се вратат во линија за да поминат со уметницата. Поради напорната природа на седење со часови во исто време, ентузијастите во уметноста се шпекулираа дали Абрамовиќ носеше пелена за возрасни за да ја отстрани потребата се помести. До крајот на изложбата, стотици посетители се забавуваа пред музејот преку ноќ за да обезбедат место во линија следното утро. Абрамовиќ ја заврши изведбата со лизгање од столот.
Толне
Толне ― мало село и железничко населено место во Вендсисел, Данска. Се наоѓа во Општина Хјеринг во регионот Северн Јитланд. Неговото население било 209 жители заклучно со 2015 година. Сместено е во Толненските Ридови, популарно одредиште за екскурзија.
Толне е опслужувано со Железничката станица “Толне“, која се наоѓа на железничката линија „Вендсисел“ помеѓу Олборг и Фредериксхавн.
Наводи
<references group="" responsive="1"> 57.48583°N, 10.3125°W
Димитра Карчицка
Димитра Карчицка (р. во Поздивишта, Костурско) — македонска математичарка и универзитетска професорка од 1984 година.
Животопис
Дипломирала на Природно-математичкиот факултет во Скопје во 1961 година, магистрирала во Белград во 1969 година, а докторирала во 1973 година на ПМФ со темата „Некои проблеми на квадратното програмирање со матрици од Леонтјев тип”. Објавила научни трудови во областа на математичкото програмирање, универзитетски учебници, скрипти за своите предавања на постдипломските студии, стручни трудови за потребите на математичките школи и за перманентното образование на наставниците. Била продекан на Математичкиот факултет (1980-1982), на ПМФ (1991-1993) и шеф на Институтот за информатика (1985-1989 и 1995-1997).
Ранум (гратче)
Ранум ― гратче во заедницата Легстер и Општина Вестимерланд во Данска. Тоа е петтото по големина град во Општина Вестимерленд и се наоѓа на околу 3 км од Фиорд, Лимфјорден и 1 час од двата големи града Олборг и Виборг. Ранум има население од 969 жители (1 јануари 2022 година).
Историја
Ранум е основан околу 1100 година и е привлечно село во текот на последниот милениум. Ранум е познат по своето образовно наследство. Првиот наставнички колеџ (lærer seminarium) бил основан во 1848 година. Колеџот ббил затворен во 1994 година, а историските простории денес се дел од Интернатот „Ранум“ (Ranum Efterskole). Интернатот е еден од најголемите интернати во Данска, кој секоја година се качува и предава повеќе од 400 ученици.
Езерото Вилдстед, еден од најголемите проекти за рехабилитација на природата во Данска, се наоѓа веднаш до Ранум. Езерото и околните ливади зафаќаат вкупно 913 хектари и е основано (повторно создадено) во 2002–2006 година. Езерото Вилдстед е уникатно природно одморалиште и место за одмор за птиците преселници.
Надворешни врски
56.9°N, 9.23333°W
Соња Џикова
Соња Џикова (, во ) — специјалист интернист-нефролог. Медицински факултет завршила во 1970 г., а специјализација по интерна медицина и супспецијализација по нефрологија на Медицински факултет во Скопје. Формирала Оддел за ехосонографија и интервентна ехосонографија (1982). Се усовршувала во повеќе центри во Европа (Данска, Белгија, Германија). Докторирала и објавила повеќе од 120 стручни и научни трудови. Соавтор е на прирачникот за лекари „Современа дијагностика и терапија во медицината“ (2000) и „Интерна медицина“ (2003).
Кевсер Сејфула-Хасанова
Кевсер Сејфула-Хасанова (р. во ) — македонска учесничка во НОБ.
Јелена Аргир
Јелена Аргир (псев. Илинка; во ) — македонска работничка, борец и политички раководител во НОАВМ.
Животопис
Јелена Аргир е родена во Крушево, каде била активен член на Друштвото „Есперанто“. Како заменик-политички комесар на чета во Крушевскиот НОПО „Питу Гули“ (од јуни 1942), бугарскиот Воен преки суд во Прилеп ја осудил во отсуство на 15 години затвор (22 ноември 1942). Извесно време била борец и политички раководител во Мавровско-кичевскиот НОПО, НО баталјон „Мирче Ацев“, Втората македонска НОУБ (заменик-политички комесар) и ополномоштеник на ОЗНА во Четвртата дивизија на НОВЈ. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеќе одликувања.
Ева Арден
Започнувајќи ја нејзината филмска кариера во 1929 година и на Бродвеј во раните 1930-ти, прва голема улога на Арден беше во драмата РКО Радио Слики Драма на сцена (1937) спроти Катарин Хепберн, а потоа следат улоги во комедиите „ Имајќи прекрасно време“ (1938) и браќата Маркс „ На циркусот (1939). Арден ќе продолжи да заработи номинација за награда Академија за најдобра глумица за нејзината улога во Милдред Пирс (1945).
Во вториот дел од нејзината кариера, таа играла сардоничен но ангажирање на насловниот лик на висок учителка во Нашата Мис Брукс, освојувањето на првата награда за најгледаното шоу Еми награда за Најдобро главната глумица во драмска серија, и како директор на училиште во мјузикли за маснотии (1978) и Маст 2 (1982).
Арден е роден во Мил Долина, Калифорнија, на 30 април 1908 година  на Чарлс Питер Куеденс, син на Чарлс Хенри Аугустус и Мета (н.е. Диркс) Куеденс и Лусил (не Франк) Куеинс, ќерка на Бернард и Луиза (н. Мертенс) Френк, двајцата со германско потекло. Лусил, милинер, се разведе од Чарлс поради своето коцкање и замина во деловна активност за себе.
Иако не е римокатолик, младиот Еунис беше испратен во доминиканско манастирско училиште во Сан Рафаел, Калифорнија, а подоцна присуствуваше на средното училиште Тамалпаис, јавно средно училиште во Мил долина до 16 години. По напуштањето на училиштето, таа се приклучи на акционерското друштво на Анри „Тери“ Дафи.
Филм
Таа го направи своето деби во филм под своето вистинско име во музичката сцена во бекстејџот „ Песна на Loveубовта“ (1929), како шоу-шоу на сопружници, правејќи ја домашната куќа, која станува соперник на starвездата на филмот, пејачката Беле Бејкер. Филмот беше еден од првите успеси на Колумбија Пикчрс. Во 1933 година, таа се преселила во Њујорк Сити, каде се појавила во повеќекратни сценски продукции во Бродвеј во придружни делови. Во 1934 година, таа била фрлена во ревијата на Зигфелд Фулиес во таа година. Ова беше прва улога во која таа беше заслужена како Ева Арден. И рече да го смени своето име за шоуто, ја погледна нејзината козметика и „ми го украде првото име од Вечер во Париз, а второто од Елизабет Арден “. Помеѓу 1934 и 1941 година, таа ќе се појави во Бродвеј продукција на Парада, многу топло за мај, двајца за шоуто и да се соочиме!.
Елисавета Савченко
Елисавета Савченко (, во —, ) — македонска оперска певица.
Животопис
САВЧЕНКО (КАТЕРИНИЌ, ПЛОТНИЦКА), Елисавета (Бобровица, близу Киев, Украина, 20. Ⅷ 1903 – Сливен, Бугарија, 26. Ⅹ 1999) – оперска певица, сопран. Носител на улогата на Сантуца во првата изведба на операта Кавалерија рустикана на сцената на Македонскиот народен театар на 9 мај 1947 г., датумот на раѓањето на Македонската опера, во која работела од 1947 до 1949 г.. Покрај улогата на Сантуца настапила и во улогата на Тоска во истоимената опера и Људмила во Продадена невеста. Ф. М.
Рута (библиска книга)
Рута или Рут — книга од Стариот завет.
Содржина
Во времето кога со потомците на Израилот раководат судиите владее голем глад, така што Елимелех од Витлеем, заедно со сопругата Ноемина и со двајцата сина, го напуштаат градот и се населуваат во полето. Набргу, Елимелех умира, а синовите се женат, но потоа и тие умираат. Тогаш, Ноемина им дозволува на снааите да се вратат во своите домови, но едната од нив, Рута, одлучува да се врати во Витлеем, заедно со свекрвата. Таму е во тек жетвата, а Рута работи на нивите на Воз, роднината на Елимелех. Воз постапува добро со Рута, иако таа е придојдена во нивниот род. По наговор на Ноемина, Рута му се нуди на Воз, но тој го почитува редоследот на наследувањето и неа му ја нуди на друг човек кој е во поблиско сродство со Елимелех. Дури откако тој одбива да се ожени со Рута, Воз ја зема неа за жена при што го наследува и имотот на Елимелех. По некое време, Рута раѓа син кого го одгледува Ноемина. Синот се вика Овид — дедото на идниот цар Давид.
Чимаманда Нгози Адичие
Чимаманда Нгози Адичие (родена на 15 септември 1977 година) е нигериска писателка чии дела се движат од романи до раскази до белетристика. Таа беше опишана како Книжевниот додаток на „ Тајмс “ како „најистакната“ од „поворка на критички ценети млади автори на англофони [која] успева да привлече нова генерација на читатели во африканската литература“.
Адичи ги има напишано романите „ Виолетова хибискус“ (2003), половина од жолтото сонце (2006) и Америнемах (2013), колекцијата на раскази „Работи околу вратот“ (2009) и есејот со книга должина Ние сите треба да бидеме феминисти (2014) Нејзината најнова книга, Драга Ијевале, или Феминистички манифест во петнаесет предлози, беше објавена во март 2017 година. Во 2008 година, таа беше наградена со грант на МекАртур Гениј.
Личен живот и образование
Адичи е родена во градот Енгу во Нигерија, а расте како петто од шест деца во семејство Игбо во универзитетскиот град Несука во државата Енгу. Додека растела, нејзиниот татко Jamesејмс Нвој Адичи бил професор по статистика на Универзитетот во Нигерија. Нејзината мајка Грејс Ифеома е првиот матичар на универзитетот. Семејството изгубило скоро сè за време на Нигериската граѓанска војна, вклучувајќи ги бабите и дедовците. Селото на нејзиното семејство е во Аба во државата Анамбра.
Средното образование Адичи го завршува во Средното училиште на Универзитетот во Нигерија, Нсука, каде добила неколку академски награди. Студира медицина и фармација на Универзитетот во Нигерија една и пол година. Во овој период, таа го уредува „Компас“, списание што го водеа католичките студенти по медицина на универзитетот. На 19-годишна возраст, Адичи ја напушта Нигерија, и оди да студира комуникации и политички науки на универзитетот Дрексел во Филаделфија, Соединетите Држави. Таа наскоро се префрла на државниот универзитет во Источен Конектикат за да биде близу нејзината сестра Уче, која имала медицинска пракса во Ковентри, Конектикат. Кога растела во Нигерија, таа не била навикната да се идентификува според бојата на нејзината кожа. Тоа се сменило кога пристигна во Соединетите Држави на колеџ. Како африкански црнец во Америка, Адичи ненадејно се соочила со тоа што значи да се биде обоена личност во САД. Расата од идеја стана нешто што мораше да се снаоѓа и да научи. Таа пишува за ова во нејзиниот роман Американец. Добила диплома од државниот универзитет во Источен Конектикат, со разлика на сума кум лауд во 2001 година.
Во 2003 година, таа ги завршила магистерски студии по творечко пишување на универзитетот nsон Хопкинс. Во 2008 година, таа станува магистер по африкански студии од универзитетот Јеил.
Адичи го дели своето време меѓу Нигерија каде предава работилници за пишување и САД. Во 2016 година таа и беше доделена почесен степен - доктор по хумани писма, honisas shkaka, од Универзитетот Johонс Хопкинс. Во 2017 година и бил доделен почесен степен - Доктор по хумани писма, honisas shkaka, од колеџот Хаверфорд и Универзитетот во Единбург. Во 2018 година, таа доби почесен степен, доктор по хумани писма, од колеџот Амхерст.
„Сите ние треба да бидеме феминистки“, говорот TEDx, и стихот на песната „Беспрекорна“
Во 2012 година, Адичи одржа говор на TEDx насловен: „Сите треба да бидеме феминисти“, предаден на TedXEuston во Лондон, кој е виден повеќе од пет милиони пати. Таа ги сподели своите искуства како африканска феминистка и нејзините ставови за родовата конструкција и сексуалноста. Адичи рече дека проблемот со родот е во тоа што формира кои сме. Таа исто така рече: „Јас сум лута. Родот како што функционира денес е сериозна неправда. Сите треба да се лутиме. Лутината има долга историја на донесување позитивни промени, но покрај тоа што сум лута, јас сум и надежена затоа што верувам длабоко во способноста на човечките суштества да се направат и се преправат на подобро “.
Делови од TEDx говорот на Адичи беа земени во песната на Бијонсе " Беспрекорна " во декември 2013 година.
Харпер-Колинс објави есеј заснован на говорот како самостоен волумен, Сите треба да бидеме феминисти, во 2014 година. Таа подоцна во интервјуто за НПР рече дека „сè што ги тера младите да зборуваат за феминизмот е многу добра работа“. Таа подоцна ја квалификува изјавата во интервју за холандскиот весник Де Волкскрант : „Друга работа што ја мразев беше тоа што ја читав насекаде: сега луѓето конечно ја познаваат, благодарение на Бијонсе, или: таа мора да биде многу благодарна. Го најдов тоа разочарувачки. Мислев: Јас сум писател и сум веќе некое време и одбивам да настапам во оваа шарада која сега очигледно се очекува од мене: ’Благодарение на Бијонсе, мојот живот никогаш повеќе нема да биде ист. Затоа не зборував многу за тоа. “
Адичи појасни дека нејзиниот посебен феминизам се разликува од онаа на Бијонсе, особено во нивните несогласувања за улогата што ја зафаќаат мажите во животот на жените, велејќи дека „Нејзиниот стил не е мој стил, но сметам дека е интересно што таа зазема став во политички и социјални прашања од неколку години. Таа прикажува жена која е одговорна за сопствената судбина, која си прави своја работа и има моќ на девојчиња. Многу сум понесена од тоа. “ Како и да е, таа беше отворена против критичарите кои ги доведуваат во прашање ингеренциите на пејачката како феминистка и рече дека „Кој и да рече дека е феминист е крвав феминист“.
Видео Домашем Систем (ВДС)
ВДС (кратенка за Видео Домашен Систем) исто познато како VHS е стандард за аналогно видео снимање на ниво на потрошувачи на касети, измислен во 1976 година од компанијата Виктор од Јапонија и беше конкурент на несреќниот Sony Betamax систем.
Снимањето видео со магнетна лента беше усвоено од телевизиската индустрија во 1950-тите во форма на првите комерцијализирани видео магнетофони (VTR), но уредите беа скапи и се користеа само во професионални средини. Во 1970-тите, технологијата за видео касети стана прифатлива за домашна употреба и почна широко распространето прифаќање на видеокасети (VCR), главно како средство за телевизиските гледачи да гледаат програми во попогодно време или повеќе од еднаш.
Развој на ВДС
До крајот на 1971 година, тие создадоа внатрешен дијаграм, „ВХС развојна матрица“, кој воспостави дванаесет цели за новиот VTR на JVC:
Дизајн на касета и лента
ВДС касетата е 187 мм широк, 103 мм длабоко, 25 мм дебелина (7 × 4 × 1 инч) пластична обвивка држена заедно со пет Филипс завртки за глава. Капакот што се превртува, кој им овозможува на играчите и рекордерите да пристапат до лентата, има брава на десната страна, со прекинувач за притискање за да се ослободи (слика со приказ на долниот дел). Касетата има механизам против распаѓање, кој се состои од неколку пластични делови помеѓу калеми, во близина на предниот дел на касетата (бела и црна во горниот приказ). Забраните на макарата се ослободуваат со лост за притискање во рамките на 6,35 mm (дупка инчи на дното на касетата, 19 mm ( инчи) од етикетата на рабовите. Касетите се направени, претходно снимени и вметнати во касетите во чисти простории, за да се обезбеди квалитет и да се спречи правта да се вметне во лентата и да го попречува снимањето (и двете може да предизвикаат испуштање на сигналот)
Должини на лента
ВДС касетите за NTSC и PAL/SECAM системите се физички идентични, иако сигналите снимени на лентата се некомпатибилни. Брзините на лентата се исто така различни, така што времето за репродукција за која било дадена касета ќе се разликува помеѓу системите. За да се избегне забуна, производителите го означуваат времето за репродукција во минути што може да се очекува за пазарот на кој се продава лентата: E-XXX го означува времето за репродукција во минути за PAL или SECAM. T-XXX го означува времето за играње во минути за NTSC или PAL-M.
Процес на снимање
Процесот на снимање во VHS се состои од следниве чекори, по овој редослед:
Додатоци
Набргу по воведувањето на форматот ВДС, беа развиени ВДС лентата за премотување. Овие уреди служеа за единствена цел за премотување ВДС ленти. Поддржувачите на премотување тврдеа дека употребата на функцијата за премотување на стандардниот ВДС плејер ќе доведе до абење и кинење на транспортниот механизам. Премотувачот непречено ги премотува лентите наназад, а исто така вообичаено го прави тоа со поголема брзина од стандардната функција за премотување назад кај ВДС плеерите. Сепак, некои брендови за премотување имаа некои чести нагли запирања, што повремено доведуваше до оштетување на лентата.
Се продаваа некои уреди кои му дозволуваа на персоналниот компјутер да користи ВДС рекордер како уред за резервна копија на податоци. Најзабележителен од нив беше ArVid, широко користен во Русија и земјите од ЗНД. Слични системи беа произведени во САД од Corvus и Alpha Microsystems, и во ОК од Backer од Danmere Ltd. Системот Backer може да складира до 4 GB податоци со брзина на пренос од 9 MB во минута.
Модерна употреба
И покрај падот на ВДС плеерите и програмирањето на ВДС машините, тие сè уште се во сопственост на некои домаќинства ширум светот. Оние кои сè уште користат или се задржуваат на ВДС го прават тоа од повеќе причини, вклучително и носталгична вредност, леснотија на користење при снимање, чување лични видеа или домашни филмови, гледање содржини кои моментално се ексклузивни за ВДС и собирање. Некои иселенички заедници во Соединетите Држави, исто така, добиваат видео содржини од нивните родни земји во ВДС формат.
Иако ВДС е прекинат во Соединетите Држави, ВДС рекордери и празни ленти сè уште се продаваа во продавниците во други развиени земји пред транзицијата на дигиталната телевизија. Како потврда за континуираната употреба на ВДС, Panasonic го објави првиот во светот VHS-Blu-ray плеер со двојна палета во 2009 година Последната самостојна единица JVC VHS само е произведена на 28 октомври 2008 година. JVC и другите производители продолжија да прават комбинирани DVD+VHS единици дури и по падот на ВДС. Земјите како Јужна Кореја објавуваа филмови на ВДС до декември 2010 година, а Inception беше последниот филм што беше објавен на VHS во земјата.
Стефка Филипова-Рајна
Стефка Филипова-Рајна (, во —, ) — учесничка во НОД во Пиринска Македонија.
Животопис
Стефка Филипова-Рајна била учесничка во НОД во пиринскиот дел на Македонија. Од самиот почеток на оружената борба вршела курирски должности за Горноџумајската партизанска чета. Била во редовите на Горноџумајскиот партизански одред „Никола Калапчиев“ (од 1943) и учествувала речиси во сите борби што ги водел одредот.
Теменуга Симовска
Симовска Теменуга (, во —  македонска.
Јохана (филм)
Јохана (унгарски: Johanna) - унгарски филм од 2005 година, во режија на Корнел Мундручо (Kornél Mundruczó), според сценариото на Мундручо и Викторија Петрањи (Viktória Petrányi). Главните улоги ги играат: Орсоља Тот (Orsolya Tóth), Естер Вирдл (Eszter Wierdl) и Золт Трил (Zsolt Trill). Филмот претставува модерна музичка верзија на филмот „Страдањето на Јована Орлеанка“.
Синопсис
Во една сообраќајна несреќа, Јохана (ја игра Тот) паѓа во кома, но лекарите успеваат, иако делува дека за неа нема надеж. Таа е зависна од морфиум и затоа краде од болничката аптека. Откако ќе ја почувствува божјата милост врз себе, Јохана станува медицинска сестра во болницата и почнува да ги лечи пациентите така што има сексуални односи со нив, а тие навистина оздравуваат по контактот со неа. Навреден поради тоа што таа го одбива, еден млад лекар (го игра Трил) се здружува со останатиот болнички персонал, кој исто така е огорчен поради нејзиното неморално однесување. Тие започнуваат вистинска војна проти внеа, но благодарниет пациенти се здружуваат за да ја одбранат.
Нека остане меѓу нас
„Нека остане меѓу нас“ (хрватски: Neka ostane među nama) — хрватски филм од 2010 година, во режија на Рајко Грлиќ. Главните улоги ги толкуваат: Предраг Мики Манојловиќ, Бојан Навојец, Наташа Дорчиќ, Дарија Лоренци, Ксенија Маринковиќ, Вања Драх и Крешимир Михиќ. Филмот освоил повеќе награди, и тоа: на 45. меѓународен филмски фестивал во Карлови Вари ги освоил наградата „Кристален глобус“ за режија и наградата „European Screens Label“ за најдобар европски филм; на 57. фестивал на играниот филм во Пула ги освоил наградите „Златна арена“ за најдобар филм, за најдобра глумица во споредна улога, за најдобар снимател, за најдобар звук, за најдобра музика, за најдобра сценографија, како и наградата ФЕДОРА; на 24. фестивал во Херцег Нови ја освоил наградата „Златна мимоза“ за режија; на 45. фестивал во Ниш, Манојловиќ ги освоил наградата „Цар Константин“ за најдобра главна машка улога, наградата на публиката за најдобар глумец и наградата на критиката за најдобар глумец; а на „GSIFF New York 2010 International Film Festival“ ги освоил наградите за најдобар филм и за најдобар глумец (Манојловиќ)
Содржина
Филмот претставува индискретна загрепска приказна за еротскиет страсти скриени под површината на граѓанското секојдневие. Главните ликови во филмот се двајца браќа, Никола и Брацо, нивните сопруги Анамарија и Марта, нивните љубовници Латица, Даворка и Тамара, како и децата. Сето тоа е измешано во двојниот живот, паралелните врски и во горко-слатката приказна за неуморната потрага по љубовта и среќата.
Моби Дик
„Моби Дик“ — роман на американскиот писател Херман Мелвил. Авторот му го посветил делото на американскиот писател Натаниел Хоторн, „во знак на восхит кон неговиот гениј“.
Содржина
Романот се состои од 135 глави и епилог.
Осврт кон романот
„Моби Дик“ претставува епопеја за човечкиот освојувачки и борбен дух, за страдањата и искушенијата и за борбата со злото, борбата со природата, но и борбата со сопственото Јас. Всушност, „Моби Дик“ ја симобилизра гогантската космичка борба меѓу доброто и злото. Исто така, романот е големо дело за ловот на китовите во кое авторот сакал да даде исцрпно објаснуавње на сите прашања, служејќи се со алегорија и со иронија. Делото е алегорично зашто во него се опишува животот на еден брод-китоловец, а всушност се докажува повисоката смисла на постоењето; исто така, алегоријата е присутна и во ликовите кои се само варијации на неговото Јас. На почетокот од делото изгледа дека тоа е романсирана повест за ловот на китови, но потоа се покажува дека тоа е мит, и тоа митот на САД од 19 век — борбата на човекот со деструктивните сили. Слично на Шекспировите драми, „Моби Дик“ е полн со драмска двосмисленост и може да се толкува на различни начини: според некои, Моби Дик е олицетворение на дивата природа, други докажуваат дека тој е митска претстава на длабоката потсвесна енергија на човештвото, некои книгата ја толкуваат како епопеја на класната борба итн.
Во анализата на делото се поставува едно интересно прашање: зошто Мелвил го избрал китот, кој е мирољубив, а не ајкулата, како симбол на злото, крволочноста и алчноста. Мелвил се повикува на Библијата, Аристотел, Плиниј, Лине и други автори, но го користи и своето знаење на искусен морепловец, за да докаже дека китот не е тајна и детално пишувајќи за него, настојува да ја тргне мистификацијата поврзана со него. Меѓутоа, романот е далеку повеќе од книга за риболовот: во неа, риболовот е испреплетен со фабулата, а потоа е потиснат во втор план, по што Мелвил ја напушта фабулата и обемно ја опишува градбата на китот и прави разни дигресии, па сето тоа го напушта и прави драмски пресврт, заострувајќи го судирот меѓу ликовите и препуштајќи Ахав да зборува низ моќни монолози во кои е присутна патетика, како и библиска и драмска сила. Тука доминира Ахав, кој е исполнет со демонски дух, страшен човек кој тргнал да го победи светот, кој сака да ја дознае крајната вистина за нештата, но страда од самоизмама, верувајќи дека Моби Дик е олицетворение на целото зло во светот. Самиот Мелвил бил скепрички интелектуалец кој сакал да верува, но постојано го гризел сомнежот и така во него се бореле верата и сомнежот, материјализмот и идеализмот. Затоа, тој си игра со идолите и божествата, им се потсмева со недвосмислена иронија, а тоа било голема смелост за неговото време. Често, тоа го прави невешто и упростено за што повеќе да му се доближи на читателот, за да ја соголи вистината и поефикасно да ја разбие илузијата. Иако не се определил дефинитивно во однос на верата, Мелвил свесно или несвесно го разурнал митот за богот-творец на кого му го спротивставил човекот-творец, исто како што го направил двосмислен и митот за судирот меѓу доброто и злото. Неговиот став не е доследно материјалистички и рационалистички завршен, но тој генијално го одразил тој вечен судир, зачудувачки приближувајќи им се на современите сфаќања.
Во бројните реминисценции и дигресии, Мелвил постојано пишува за современото општество со ненаметлива иронија. На пример, кога вели дека „мангуп-рибата е на располагање за ловење на секој кој може прв да ја фати“, а потоа неа ја споредува со Америка за време на Колумбо, Полска за рускиот цар, Грција за Турците, Индија за Англија и Мексико за САД. Уште повеќе, тој ги нарекува мангуп-риби и човековите права и слободи, човечките сфаќања, земјината топка, па дури и читателите!Наспроти овие места, проткаени со хумор, на други места во книгата Мелвил е премногу сериозен во својата трагична поетска визија на човечките страдања и постојаната борба во која човекот му се спротивставува на универзумот при што таа борба трае вечно без оглед на цената која се плаќа. Во таа смисла, „Моби Дик“ е митска епопеја за вечната човекова борба која ја претставува смислата на целокупното постоење.
Убиство на Џон Кенеди
Убиството на Џон Кенеди, 35-тиот претседател на САД, се случило на 22 ноември 1963 г. во 12:30 часот по месно време во „Дили Плаза“, Далас, Тексас, САД. Кенеди бил смртно ранет додека патувал со неговата сопруга Жаклин, гувернерот на Тексас Џон Конали и неговата сопруга Нели Конали, кои ја придружувале претседателската поворка. Десетмесечната истрага на комисијата „Ворен“ помеѓу 1963 и 1964 г. покажала дека претседателот бил убиен од Ли Харви Освалд, кој дејствувал сам, и дека Џек Руби исто така дејствувал сам кога го убил Освалд пред да му се судело. Сепак, анкетите спроведени помеѓу 1966 и 2004 г. покажуваат дека до 80 % од Американците се сомневаат дека тоа е владино прикривање.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Јоаким Меле
Јоаким Меле Педерсен (роден на 20 мај 1997 г.) — дански професионален фудбалер кој игра како одбранбен играч за Аталанта и за данската репрезентација.
Олборг
Роден во Остервро, Меле започнал да игра фудбал во локалниот клуб Остервро и се приклучил на младинската академија на Олборг на 12-годишна возраст. На свои 19 години, Меле бил префрлен во првиот тим на клубот и исто така потпишал сениорски договор со клубот. Свето деби за Олборг тој го забележал на 7 август 2016 година. Тој го започнал натпреварот од клупата за резерни играчи, но го заменил Томас Еневолдсен во 89. минута од натпреварот против Норшелан во данската суперлига.
Генк
На 9 мај 2017 година, од Олборг го потврдиле трансферот на Меле во Генк со почеток од 1 јули 2017 година. Тој бил замена за Тимоти Кастањ, кој направил трансфер во Аталанта. Меле своето деби за Генк го забележал на 29 јули 2017 година во првиот натпревар од сезоната од белгиската прва лига против Васланд-Беверен, влегувајќи од клупата за резервни играчи. Во првата сезоната во Генк, тој не бил прв избор на својата позиција, натпреварувајќи се со Клинтон Мата за место во почетниот состав. Во втората сезона, по заминувањето на Мата во Клуб Бриж, тој станал прв избор на клубот. Истата сезона, Меле прераснал во клучен играч на Генк. Со негова помош, Генк ја освоил титулата во белгиското првенство во сезоната 2018–19.
На 11 септември 2019 година, Меле го продолжил совојот договор со Генк до јуни 2023 година.
Аталанта
На 22 декември 2020 година, Генк го потврдил трансферот на Меле во Аталанта на пет години вреден 10 милиони евра. Тој официјално се приклучил на Аталанта на 4 јануари 2021 година. Своето деби во Серија А, Меле го забележал на 6 јануари во поразот од 3–0 од Парма. На 28 февруари, Меле бил асистент на гол во победата од 2–0 против Сампдорија. Меле го постигнал својот прв гол за Аталанта во победата од 6–2 над Удинезе на 9 јануари 2022 година.
Меѓународна кариера
Во јуни 2021 година, тој бил вклучен во финалниот состав на Данска за Европското првенство 2020, кадешто Данска стигнала до полуфиналето.
На 12 октомври 2021 година, Меле го постигнал единствениот гол во победата од 1–0 над Австрија, обезбедувајќи пласман на Данска на Светското првенство 2022 во Катар.
Астрид Линдгрен
Животопис
Астрид Линдгрен пораснала во Нас, во близина на Вимербју, Смајланд, Шведска, а многу од нејзините книги се засноваат на сеќавањата и пејзажите од нејзиното семејство и од детството. Таа била ќерка на Самуел Август Ериксон (1875-1969) и Хана Џонсон (1879-1961), а имала две сестри, Стина и Ингегерд, и еден брат, Гунар, кој станал член на шведскиот парламент. По завршувањето на училиштето, Линдгрен се вработила во еден локален весник во Вимберби. Таа имала врска со главниот уредник, кој бил оженет и кој на ѝ предложил брак во 1926 година, откако таа забременила. Меѓутоа, таа ја одбила понудата и се преселила во Стокхолм, учејќи дактилографија и стенографија (подоцна, таа ги напишала повеќето свои нацрти во стенографија). Во текот на повеќе години работела како стенографистка на многу конференции и конгреси. Откако го родила синот Ларс во Копенхаген, таа го оставила во згрижувачко семејство. Во 1946 година, Линдгрен станала главен уредник за детска литература во издавачката куќа „Рабен и Шогрен “ (Rabén & Sjögren) во Стокхолм.
Творештво
Атсрид Линдгрен почнала да пишува сосема случајно, кога нејзината малечка ќерка Карин, додека лежела болна, побарала да ѝ раскажува приказни за Пипи Долгиот Чорап, ликот кој во тој миг го измислила таа. Според зборовите на Линдгрен, „бидејќи ќерка ми и другите деца што ги слушаа моите приказни ја засакаа Пипи и ме поттикнуваа сè повеќе да им раскажувам, еден ден седнав и почнав да ги запишувам моите приказни...“ Нејзината прва книга за деца е „Брит-Мари се наоѓа себеси“, објавена во 1944 година.
Линдгрен напишала повеќе од 80 книги за деца и сликовници кои се преведени на повеќе од 45 јазици. Најпознати нејзини дела се: „Пипи Долгиот Чорап“ (1945), „Пипи Долгиот Чорап се качува на брод“ (1946), „Пипи Долгиот Чорап во Јужните мориња“ (1948), „Мио, мојот син“ (1954), „Карлсон од покривот“ (1955), „Мадикен“ (1960), „Карлсон од покривот одново лета“ (1962), „Емил од Љонеберг“ (1963), „Еве го пак Карлсон од покривот“ (1968), „Шесте деца на Булбери“, „Браќата Лавовско срце“ (1974), „Мадикен и Пимс од Јунибакен“ (1976), „Рона, ќерката на крадецот“ (1981). Во јануари 2017 година, таа била прогласена за 18-тата најпреведувана авторка во светот, и четвртата најпреведувана писателка за деца по Енид Блитон, Ханс Кристијан Андерсен и Браќата Грим. Нејзините книги се продадени во околу 165 милиони примероци ширум светот. Освен книги за деца, Линдгрен е авторка и на неколку драми и филмски сценарија. Таа е добитничка на повеќе награди во Шведска, на германската награда за книга за деца, а во 1958 година ја добила и меѓународната награда Андерсен.
Иако Линдгрен има дадено голем придонес во повеќе жанрови на детската литература, таа останува раскажувач на сказни. Во нејзините дела постојано се среќава ликот на осамено и незаштитено дете кое се стреми кон внатрешно и надворешно ослободување. Таа сака да му пкаже на современото дете како да се бори против неприфаќањето од страна на светот. Линдгрен раскажува како што би раскажувало секое дете. Нејзините книги се детски книги во вистинската смисла на зборот, зашто таа умее да го прикаже животот со очите на дете, напуштајќи го критериумот на возрасните.
Кара Су
Кара Су (Мавронери или Есонас; Μαυρονέρι, Αίσωνας) — река во Катеринско, Егејска Македонија. Претставува најголемата река во Катеринско (округот Пиерија), со должина оа 50 км и сливна површина од 655 км2.
Описание
Реката извира од планината Шапка источно од врвот Пиргос (1689 м). Се образува од слевањето на десетици мали потоци кои извираат од Олимп и Шапка. Тече на северозапад и по месноста Оја Чаир свртува на североисток, а под врвот Грамени Оксија (1584 м) на исток во длабоката планинска долина наречена Петренски Теснец (Στενά της Πέτρας). Минува низ селото Фтери, каде ја прима десната притока Хајдар. Кај селото Морна на реката има мало вештачко езеро, каде реката ја прима притоката Морнотик и свртува на североисток. Излегува од планината северно од Фотина и јужно од Долна Милја. По Долна Милја ја прима големата лева притока приток Пистериес. Северно од Ступи прима друга голема лева притока Пелекас. По 7 км се влева во Солунскиот Залив во месноста Армирки северно од Варички Колиби и јужно од Олимпски Брег.
Во устието на реката се образува убав комплекс од влажни станишта кои се протегаат по должина од 5 км напоредно на брегот.
Често, особено во летните месеци, реката пресушува, како од природин причини, така и поради нејзината употреба за наводнување.
Имена
Во горното течение реката го носи и името Итамос (Ίταμος). Мавронери (во прев. црна вода) се должи на матноста на водата. Во антиката била наречена Есон (Αίσων) и Митис (Μίτυς), во средновековието била Петра (Πέτρα) и Фидари (Φίδαρη), а во османлиско време се нарекувала Кара Су, кое како Мавронери значи црна вода.
Притоки
→ лева, ← десна
Шеги (музичар)
Во 2007 година, бил награден со јамајкански Орден за исклучителност со чин командант. Во 2022 година, добил почесен докторат на уметности од Универзитетот Браун.
Живот и кариера
Орвил Бурел е роден на 22 октомври 1968 година во Кингстон. Детството го поминал во Бруклин, Њујорк. За време на воениот рок учествувал во Заливската војна. Шеги одлучил да започне музичка кариера и негов прв хит во 1993 година била песната „Oh Carolina“, која се појавила во филмот Сливер. Во 1995 година имал огромен успех со песната „Boombastic“, тематската мелодија на популарната реклама за Левис.
Во 1999 година, Virgin Records му го раскинала договорот за снимање зошто сметале дека најверојатно нема да издаде уште една песна успешна како „Boombastic“. Тој потпишал со MCA Records и следната година го издал албумот Hot Shot. На албумот се неговите големи хит-песни „It Wasn't Me“ и „Angel“. Двете песни се нашле на врвот на Billboard Hot 100 и на топ-листите ширум светот; биле на прво место во ОК, Ирска, Шкотска и Франција, меѓу другите. Албумот Hot Shot дебитирал на прво место на Билборд 200, и имал осумкратен платинест тираж сертифициран од страна на Здружението на музички сниматели на Америка (RIAA), како и платинест или повеќекратен платинест тираж во многу други земји. На крајот на годината Билборд го рангирал како втор најуспешен албум за 2001 година.
Неговите следни два албума, не биле успешни и неговата популарност во САД почнала да опаѓа.
Надија Мурад
Надија Мурад Баси Таха (родена 1993 година) — ирачки Јазиди активистка за човекови права која живее во Германија. Во 2014 година, таа била грабната од родниот град Кочо и била држена од Исламска држава три месеци.
Мурад е основач на Иницијативата на Надија, организација посветена на „помагање на жени и деца жртви на геноцид, масовни злосторства и трговија со луѓе за да се лекуваат и да ги обноват нивните животи и заедници“.
Во 2018 година, на неа и Дени Маквеге заедно им беше доделена Нобеловата награда за мир за „нивните напори да се стави крај на употребата на сексуално насилство како оружје на војна и вооружен судир “. Таа е прва Ирачанка и Јазиди која добила Нобелова награда.
Раниот живот и киднапирањето од ИСИС
Мурад е родена во селото Кочо во округот Синџар, Ирак. Нејзиното семејство, од малцинството Јазиди, биле земјоделци. На 19-годишна возраст, Мурад била студент која живеела во селото Кочо во Синџар, северен Ирак кога борците на Исламска држава ја заобиколиле заедницата на Јазидите во селото, убивајќи 600 лица — меѓу кои и шестмина браќа и полубраќа на Надија — и земајќи ги помладите жени и девојчиња во ропство. Таа година, Мурад била една од повеќе од 6.700 жени и девојки од Јазиди, кои биле затворени од Исламска држава во Ирак. Била заробена на 15 август 2014 година. Таа била држена како роб во градот Мосул, каде била претепана, палена со цигари и силувана. Успешно избегала откако нејзиниот грабнувач ја оставил куќата отклучена. Мурад ја примило соседно семејство, кое било во можност да ја прошверцува надвор од подрачјето контролирана од Исламска држава, дозволувајќи и да излезе на пат кон бегалскиот камп во Дохок, Северен Ирак. Таа била надвор од територијата на ИСИС на почетокот на септември или во ноември 2014 година.
Во февруари 2015 година, таа го дава своето прво сведоштво пред новинарите на белгискиот дневен весник „ Ла Либре Белгикик“, додека престојува во логорот Рванга, живеејќи во пренаменет контејнер. Во 2015 година, таа била една од 1.000 жени и деца кои имаа корист од програмата за бегалци на Владата на Баден-Виртемберг, Германија, која стана нејзин нов дом.
Кариера и активизам
На 16 декември 2015 година, Мурад разговараше пред Советот за безбедност на Обединетите нации за трговија со луѓе и конфликт. Ова беше првпат кога Советот некогаш беше информиран за трговијата со луѓе. Како дел од нејзината улога на амбасадор, Мурад учествува во глобални и локални иницијативи за застапување за да се подигне свеста за трговијата со луѓе и бегалците. Мурад се запозна со бегалците и преживеаните заедници, слушајќи ги сведочењата на жртвите на трговија со луѓе и геноцид.
На 3 мај 2017 година, Мурад се запозна со папата Фрањо и архиепископот Галагер во Ватикан. За време на состанокот, таа „побара да им помогне на Јазидите кои сè уште се во заробеништво на ИСИС, ја призна поддршката за Ватикан за малцинствата, разговараше за опсегот за автономен регион за малцинствата во Ирак, ја истакна сегашната состојба и предизвиците со кои се соочуваат верските малцинства во Ирак и Сирија, особено жртвите и внатрешно раселените лица, како и имигрантите “.
Меморијалот на Мурад, Последната девојка: Мојата приказна за заробеништво и мојата борба против Исламската држава, беше објавена од групата на издаваштво Крун на 7 ноември 2017 година.
Во 2018 година, режисерот Александрија Бомбач произведе документарен филм наречен „ На нејзините раменици“ во кој се прикажани животната приказна и активизмот на Мурад.
Во 2019 година, Мурад се обрати до втората годишна министерска за унапредување на верската слобода, каде зборуваше за нејзината приказна и тековните предизвици со кои се соочуваат Јазидите речиси пет години по нападите на 3 август 2014 година и постави „план за акција од пет точки“ за решавање на предизвици со кои се соочуваат во Ирак. Мурад беше вклучена меѓу делегација преживеани од религиозно прогонство од целиот свет чии приказни беа истакнати на самитот. Како дел од делегацијата, на 17 јули 2019 година, Мурад се состана со претседателот Доналд Трамп во Овалната канцеларија и ја сподели нејзината лична приказна - загубата на членовите на семејството, вклучително и нејзината мајка и шест браќа, и го замоли да преземе нешто.
Коџа Дере (река во Катеринско)
Коџа Дере (Βύθισμα, старо Κοτζά Ντερέ) — река во Катеринско, Егејска Македонија.
Описание
Ррката извира од планината Шапка, западно од Радјани под името Смикси (Σμίξη). Тече во југоисточен правец и минува меѓу селата Радјани на север и Колиби на југ. Ги прима левите притоки Мурганолакос и Мурцани. Тука го носи името Цамали или Коџа Дере. Проаѓа меѓу селата Тохово на североисток и Братинички Колиби на југозапад. Излегува од планината кај Горно Иваново, каде го носи името Витисма (Βύθισμα). Оди помеѓу Горно Иваново на север и Турија на југ, ја прима левата притока Статак и тече во Катеринската Рамница во начелен источен правец. Се влева во Солунскиот залив во месноста Ставраетофолија северно од Вромери.
Притоки
→ лева, ← десна
Бургас (река)
Бургас или Бургаз — река вo Касандриско на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија. Му припаѓа на сливот на Бешичкото Езеро.
Течение
Реката извира од планината Пијавица под врвот Праматефтис под името Кравјака (Κράβιακας), во 1969 г. сменето во Алепофолија (Άλεποφωλία). Тече на запад и јужно од Варвара и северно под врвот Древеник (729,3 м) ја прима левата притока Ксиролакос. Свртува на југозапад, тука носејќи го името Неромана. Ја прима левата притока Ватилакос и свртува на северозапад. Овде е наречена Кидонцас. Излегува од планината, и под името Бургас се влева во реката Холомонда источно од селото Лезик.
Притоки
→ лева, ← десна
Холомонда (река)
Холомонда (Χολομώντας) — река вo Касандриско на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија. Му припаѓа на сливот на Бешичкото Езеро.
Притоки
→ лева, ← десна
Сања Дамјановиќ
Сања Дамјановиќ ( црногорска кирилица : Сања Дамјановиќ ; родена на 5 јуни 1972 година) во Никшиќ, каде завршила основно и средно училиште.Таа е физичар од Црна Гора и била министер за наука во владата на Црна Гора од 2016 до 2020 година.
Биографија
Сања Дамјановиќ го завршила продолженото училиште во 1991 година и студирала физика на Универзитетот во Белград до 1995 година. Нејзинината магистерска била поврзан со теоретска физика на честички и гравитација. Работела како доцент на Универзитетот во Црна Гора (УЦГ) од 1997 до 1998 година.
Почнувајќи од 1999 година, таа ја работела својата докторска теза под надзор на признатиот физичар Ханс Јоаким Спехт (поранешен научен извршен директор на германскиот центар за истражување на тешки јони GSI Хелмхолц (GSI)) на Универзитетот Рупрехт-Карлс (RKU) во Хајделберг со пребарување на „Електрон - Производство на парови во судири Pb-Au на 40 AGEV" во рамките на експериментот Черенков прстен електронски спектрометар (CERES/NA45-2) на забрзувачот Супер протонски синхротрон (SPS) во ЦЕРН, Женева . Докторирала во 2002 година со Magna cum laude.
До 2003 година, таа продолжила како постдокторка во ЦЕРН во рамките на договорот за соработка помеѓу RKU и GSI на експериментот NA60, барајќи „ брзо производство на димуон и шарм со протонски и тешки јонски зраци “. Во 2006 година таа продолжи со стипендијата во ЦЕРН, по 2009 година како научен соработник во различни истражувачки програми како основно истражување, во експериментална физика на судири на високоенергетски атомски јадра и во применети истражувања за полиња со висока радијација создадени од високо забрзани зраци на честички. Во 2007 година Дамјановиќ одиграла клучна улога во иницирањето договор за меѓународна соработка помеѓу Црна Гора и ЦЕРН.
Почнувајќи од 2014 година, таа се вратила во градот Дармштад на позиција во група која работи за откривање и дијагностицирање на зрачење во акцелераторскиот оддел на Центарот за истражување на тешки јони GSI Хелмхолц и била делегирана назад во ЦЕРН во 2015 година. Дамјановиќ има повеќе од 100 публикации во судски списанија и зборници од конференции. Од јануари 2021 година е постојано вработена во Институтот ГСИ во Дармштад, Германија.
Дамјановиќ била назначен за министер за наука во Владата на Црна Гора како член на Демократската партија на социјалистите на Црна Гора во есента 2016 година. По иницијатива на Црна Гора во март 2017 година, таа политички го поттикна создавањето на „Меѓународен институт за одржливи технологии на Југоисточна Европа“ ( SEEIIST ) од почетокот на 2017 година наваму за да го достигне сегашниот статус на официјален заеднички проект на 8 држави од регионот. Јадрото на проектот SEEIIST е најсовремен „Објект за терапија на тумори и биомедицински истражувања со протони и потешки јони“. Проектот штотуку влегол во фазата на проучување на дизајнот. Од 2018 до 2021 година Дамјановиќ била претседател на Меѓувладиниот управен комитет на проектот SEEIIST, таа сега работи како член на одборот на Здружението SEEIIST.
Сања Дамјановиќ е потпретседател на Демократската партија на социјалистите на Црна Гора (ДПС) од јануари 2021 година.
Надворешни врски
https://dps.me/dr-sanja-damjanovic/
Рут Бејдер Гинзбург
Рут Бејдер Гинсбург ( родена Џоан Рут Бејдер, 15 март 1933 година - 2020) е американска адвокатка и правничка која е судијка во Врховниот суд на САД. Гинсбург беше назначенa од претседателот Бил Клинтон и ја положи заклетвата на 10 август 1993 година. Таа е втора жена судија (по Сандра О'Конор ) од четирите кои ќе се дел од судот (заедно со Соња Сотомајор и Елена Каган, кои сè уште служат). После пензионирањето на О'Конор и додека Сотомајор не се приклучи на судот, Гинсбург беше единствената жена судија во Врховниот суд. За тоа време, Гинсбург станала посилна со нејзините несогласувања, што биле забележани од правните набудувачи и во популарната култура. Општо земено, таа се смета за припадник на либералното крило на судот. Гинсбург авторирала неколку забележително мнозински мислења, вклучително и Соединетите држави против. Вирџинија, Олмстејд против. LC, and Friends of the Earth, Inc. v. Laidlaw Environment Services Inc, Inc.
Гинсбург е родена во Бруклин, Њујорк. Нејзината постара сестра починала кога била бебе, а нејзината мајка, еден од нејзините најголеми извори на охрабрување, починала непосредно пред Гинсбург да заврши средно училиште. Потоа, таа дипломирала на универзитетот Корнел и станала сопруга и мајка пред да започне правниот факултет на Харвард, каде што била една од ретките жени во нејзиниот клас. Гинсбург се префрлила на Правниот факултет во Колумбија, каде што дипломира прва пат во својот клас. По правниот факултет, Гинсбург се свртела кон академијата. Таа била професорка на Правниот факултет Рутгерс и Правниот факултет во Колумбија, предавајќи граѓанска постапка како една од ретките жени во нејзината област.
Гинсбург поминала значителен дел од нејзината правна кариера како застапник за унапредување на родовата еднаквост и правата на жените, освојувајќи повеќе победи со расправии пред Врховниот суд. Таа била волонтерски адвокат на Американската унија за граѓански слободи и член на нејзиниот одбор на директори и едно од нејзините генерални советници во 1970-тите. Во 1980 година, претседателот Jimими Картер ја назначува во Апелациониот суд во САД за областа Колумбија, каде служела до нејзиното назначување во Врховниот суд. Гинсбург привлекува внимание во популарната култура во Америка за нејзините огнени либерални дисиденти и одбивањето да се повлече; таа е прогласена за „Озлогласената РБГ“ во врска со починатиот рапер познат како „ Озлогласениот БИГ “.