cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6113
Други поделби
Проучување на NGC 6113 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57807. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 201; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 958. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1372.
Софрониј Врачански
Свети Софрониј Врачански (Софроний Врачански; 1739–1813), познат и со своето световно име поп Стојко Владиславов, а подоцна Врачански епископ, е народен просветител, духовник од Бугарија, тој бил и прв следбеник на делото на Св. Паисиј Хилендарски. Во почетокот на 19 век тој е приман од руската и романската влада за основен претставник на христијанската заедница во Бугарија.
Биографија
Софрониј Врачански е роден во 1739 година во Котел во семејството на богати трговци. Учел во неговиот роден град. Работил како абаџија, но сепак покажал интерест кон религијата. Во 1762 година е познат за свештеник, работи и како учител и книжовник во родниот град. Големо влијание врз неговите дела биле од Паисиј Хилендарски во 1765 година во Котел. Автор е на зборникот „Неделник“ - првата печатна книга на новобугарски јазик. Канонизиран е за светец од Бугарската православна црква со писмен акт на патријарх Кирил во 1964 г. Неговата автобиографија, "Житие и страданија грешнаго Софронија" (ок. 1804 г.), е првата автобиографија пишана на бугарски јазик. Автор е на на првиот препис на Паисиевата "Историја словенобугарска".
А1 Арена
A1 Арена (спонзорското име на Спортскиот центар „Борис Трајковски“) — втората најголема повеќенаменска спортска сала во Македонија.
При нејзиното пуштање во употреба била именувана по покојниот македонски претседател Борис Трајковски. Нејзиното свечено отворање било на 22 мај кога настапиле кошаркарските егзибионисти Харлем Глоубтротерс. Салата има сместивост од 6,200 места. Салата била домаќин на Европското првенство во ракомет за жени одржано во 2008. Таа е исто така дом на повеќе македонски национални репрезентации.
Спортскиот центар го променил своето име со потпишувањето на договорот со компанија „А1 Македонија“, кој ќе траел две години со можност за продолжување на уште две години.
Технички спецификации
Повеќенаменската сала “Борис Трајковски” е и најкомплексниот спортски објект што некогаш се изградил во Македонија. Во неа постојат две сали, една поголема која е и главна со максимална сместивост од 7000 (за кошаркарски натпревари) и 10,000 за концерти и други културни манифестации, како и една помала со сместивост од 500 седишта која може да се користи за тренинзи и за помали натпревари. Комплексот располага со опрема и со реквизити за сите спортови што се играат во него, а е приспособен во него да се одржуваат и музички, културни и други манифестации. Мултифункционалноста на објектот се надополнува со изградбата на сауна, фитнес сала, кугларница, амбуланта и други. Во склоп на салата се наоѓаат и деловни простории во кои е сместено претпријатието што ја управува салата, а предвидени се и два ресторани и кафулиња, како и простори за продавници. |
Историја
Салата започнала да се гради на почетокот на 2004, а инвеститор бил Град Скопје. Таа била најавувана како еден од капиталните проекти на поранешниот градоначалник Ристо Пенов. Првичниот рок што си го поставиле градските власти за завршување на изградбата бил една година, но тој бил повеќекратно пробиен поради проблемите кои се појавувалее при изградбата. Уште на почетокот, додека се копале темелите, избиле подземни води и целото градилиште се поплавило. Тоа донело дополнителни трошоци од околу еден милион евра На неколку наврати градската каса останувала без доволно средства, што довело неколкупати свечено да биде одбележувано продолжувањето на градежните работи по повторното изнаоѓање на материјални средства. По доаѓањето на Трифун Костовски на градоначалничката функција на Град Скопје, градот започнал преговори со Владата да го предаде објектот во нивна јурисдикција. Преговорите се воделе уште со претходната влада и завршиле безуспешно, по што во февруари 2007 градот и Владата потпишале договор за примопредавање. Било формирано заедничкото друштво „Борис Трајковски” кое раководи со објектот, и секој од инвеститорите добил соодветен број акции во него, според парите што ги вложил или што ќе треба да ги вложи во изградбата.
Дополнително се направени измени во вентилацискиот систем кој сега е способен да овозможува непречена вентилација за 10.000 посетители.
Во февруари 2016 година, салата го добила името ВИП Арена поради склучување на двегодишен договор со компанијата Оне.ВИП. Денеска спортскиот центар го носи името А1 Арена поради склучување на договор со компанијата А1 Македонија.
325 п.н.е.
325 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 325. година пред новата ера, 325. од првиот милениум п.н.е., 25. од 4 век п.н.е. и шеста од 320-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5183 и 5184 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4425 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3435 и 3436 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 428.
Белоруска книжевност
Белоруската литература (Беларуская лiтаратура) е поим со кој се опфаќаат издадената проза и поезија на белоруски јазик.
325 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 325 година се протега во 2311 и 2312, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2371 и 2372 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 218. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 975 и 974 исламска година пред хиџра.
Белоруска книжевност
Белоруската книжевнист пред 17 век
Белоруската книжевна традиција е основана врз темелите на книжевната традиција на Киевскиот Рус. Киевскиот Рус е база и за украинската и руската книжевност. Посебна белоруска книжевност, со белоруски јазични елементи во Белорусија, се појавила во 14 или 15 век. Златниот период на старта белоруска книжевност бил во 16 и 17 век. Во овој период старобелорускиот јазик бил службен јазик во Големото војводство Литванија. Статутите на Војводството во 1529, 1566 и 1588 година, како и останата религиска книжевност, била објавувана на белоруски. Од раниот 16 век било започнато со објавување белоруска книжевност. Првата печатена книга на старобелоруски била еден паслтир кој бил печатен во Прага од Франциск Скарина во 1517 година. Ова е воедно и првата книга објавена на источнословенски јазик. За време на 16 и 17 век се појавиле и драмата и поезијата, кои биле под влијание на полската книжевност.
Белоруската книжевност во XVIII и XIX век
Поради културната доминација на полскиот и рускиот јазик, белоруската книжевна традиција била значително оштетена во 18 век. Нејзината ренесанса започнала во првата половина на 19 век, кога анонимната сатирична поема „Тарас на парнасе“ била објавена. Првите романи биле дело на Паулјук Бахрим и неколку други дела била авторство на полски поети родени во Белорусија. Такви поети се на пример Јан Баршчевски, Јан Чечот, Адам Микиевич, Винцент Дунин-Марцинкиевич или Андреј Рипински. Честопати книгити биле објавени на латиница, не на кирилица. Во втората поливина на 19 век се воздигнала книжевната традиција на Францишак Бахушевич, Адам Хуринович и други.
Белоруската книжевност во 20 век
Нов период за белоруската книжевност започнал по Руската револуција во 1905 година. По оваа револуција се објавиле првите весници на белоруски, „Наша нива“ и „Наша долина“. Овие весници зближиле група автори кои се бореле за развивање на белорускиот јазик и неговата литератира. Овој период бил богат со романтизам, модернизам и реализам.
Пештани (Прилепско)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во прилепскиот дел на Мариово, на крајниот северозападен дел на територијата на поранешната Општина Витолиште. Селото е ридско, на надморска височина од 670 метри. Атарот зафаќа простор од 18,5 км2. Ha него преовладуваат пасиштата на површина од 1.297 ха, а на обработливото земјиште отпаѓаат 389 ха. Селото има полјоделско - сточарска функција. Населбата е мала, во фаза на наполно раселување, a е населена со македонско население.
Историја
Селото е спомнато во Трескавечкиот поменик од XVII-XVIII век. Според академик Иван Дуриданов, етимологијата на името е од првоначалното жителско име со наставка -jane от пешт, односно, пештера, пешт. Во XIX век Пештани било село во Прилепската каза на Мариовската нахија на Османлиското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Пештани (Peschtani) било село со 40 домаќинства и 192 жители христијани и 3 Роми. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија: Етнографија и статистика“) од 1900 година, Пештани има 280 жители, сите христијани. Во почетокот на XX век населението од селото било под управа на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на Егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Пештани имало 304 под врховенството на Бугарската егзархија. Според Георги Трајчев, во Пештани имало 45 куќи со 280 жители. Според пописот од 2002 година, во селото Пештани живеат 20 жители, сите Македонци. А додека во 2015 година има 5 жители претежно стари лица коишто се занимаваат со сточарство.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Пештани живеат 20 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1524 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.
Редовни настани
За 2 август во црквата Св. Илија која што се наоѓа на левата страна на селото Пештани и скриена во карпестиот рид се собираат пештанци и луѓе од разните краеви на Македонија за да го прославаат празникот Илинден.
Исто така за 1 Мај црквата Св. Петка која што е на десната страна на селото се собират народ за да го прослават државниот празник подетални фотографии.
Реџеп Реџеповски
Реџеп Реџеповски (роден на 14 декември 1962 година) — пензиониран македонски боксер во лесна категорија, кој освоил сребрен медал за Југославија во подвижна категорија (<51 кг) на Летните олимписки игри 1984 година во Лос Анџелес, Калифорнија. Во финалето тој бил поразен од Стив Меккрори од САД.
За време на прелиминарните рунди на Олимписките игри во 1984 година, Реџеповски постигнал контроверзна победа над Австралианецот Џеф Фенех, иден светски шампион во три категории на тежина. На Фенех првично му била дадена одлуката, но по интервенција на Олимпискиот боксерски комитет и вкупно пребројување, одлуката била сменета со тоа што Реџеповски бил награден со победа.
Вингероде
Вингероде (Wingerode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Сликата на Доријан Греј
Романот раскажува за еден млад човек по име Доријан Греј, модел на една слика од уметникот Базил Холвард. Базил е импресиониран од убавината на Доријан, станува заслепен од него, верувајќи дека неговата убавина е одговорна за новиот стил во неговата уметност. Доријан се запознава со лорд Хенри Вотон, пријател на Базил, и е маѓепсан од неговиот поглед на светот. Застапувајќи се за еден нов хедонизам, лорд Хенри вели дека единствените нешта кон кои вреди да се тежнее во животот се убавината и задоволувањето на сетилата. Свесен дека еден ден неговата убавина ќе избледне, Доријан изјавува желба да си ја продаде душата, во замена за тоа портретот насликан од Базил да старее наместо него. Желбата на Доријан се исполнува, и го фрла во развратен живот.
Портретот служи како потсетник за тоа каков ефект има секое негово дело врз неговата душа. Секој грев е претставен или како изобличување на неговата форма, или како знак на стареење. Сликата на Доријан Греј се смета за дело кое спаѓа во класичен готски хорор со силно изразена Фаустовска тема.
Ликови
Во едно писмо Вајлд вели дека главните ликови се одраз на него самиот: „Базил Холвард е она што мислам дека сум: лорд Хенри е она за што ме смета светот: Доријан е она што би сакал да сум, во некои други времиња, можеби“.
Естетизам и дволичност
Естетизмот е силен мотив и се врзува со концептот на двоен живот. Главната тема е тоа дека естетизмот е само една апсурдна апстракција, која наместо да го облагороди,  служи само за да го разочара концептот на убавина. Иако Доријан е хедонист, тој сепак се грижи за сликата и положбата што ја има во Викторијанското општество. Вајлд го нагласува задоволството на Доријан од тоа што води двоен живот. Не само што Доријан ужива во ова чувство приватно, туку и чувствува „мошне ужасно задоволство од двојниот живот“ кога присуствува на еден друштвен собир само дваесет и четири часа по извршувањето на убиство. Дволичноста и насладата најубаво се гледаат во посетата на Доријан на лондонските дувла на опиум. Вајлд ги комбинира сликите на високата класа и ниската класа со тоа што наводно „високиот“ Доријан ги посетува осиромашените делови на Лондон. Лорд Хенри тврди дека „криминалот и припаѓа ексклузивно на ниската класа... Би требало криминалот да е за нив она што е уметноста за нас, само метод за искусување на несекојдневни чувства“, што упатува на тоа дека Доријан е и криминалец и естет, комбинирани во еден човек. Ова можеби може да се поврзе со делото „Чудниот случај на д-р. Џекил и мистер Хајд“ на Роберт Луис Стивенсон, на кое Вајлд многу му се восхитувал. Поделбата која се случува во д-р Џекил и мистер Хајд, иако екстремна, е очигледна и во Доријан Греј, кој се обидува да ги содржи и двата различни делови од неговата личност. Ова е тема што се среќава во многу готски романи.
Влијание и одговорност
Влијание е темата што провејува низ целата книга. Влијанието е во голема мера од страна на авторот како неморално, затоа што на крајот може да ги наведе луѓето кон донесување туѓи, а не свои одлуки, како што најдобро се гледа преку ликот на Доријан Греј. Сепак, сите луѓе потпаѓаат под влијае, а и самите влијаат некому, и иронично, книгата може да влијае врз нејзиниот читател, иако во предговорот парадоксално стои дека ниеден уметник, со неговата работа „не сака да докаже нешто“ или да има „етички симпатии“. Во прилог на влијанието доаѓа и проблемот околу тоа кој да биде одговорен за одредени дејства. Главниот недостаток на Доријан е тоа што тој никогаш за ништо не се смета за одговорен, наместо тоа избегнува да преземе одговорност оправдувајќи ги неговите дејства според филозофијата на новиот хедонизам. Кога Сибил се самоубива, Доријан се оградува од вината, со тоа што гледа на нејзината смрт како на некое уметничко дело- како на некоја трегедија. Во неговата страст да ја припишува одговорноста на кој било друг освен себеси, Доријан го обвинува Базил за правецот во кој тргнал неговиот живот. Во убивањето на Базил, раскажувачот дури ја опишува и сцената за да ја демонстрира перцепцијата на Доријан дека не тој, туку ножот го извршува убиството, за тој повторно да остане без никаква вина. Самата вклученост на Вајлд во естетското движење дополнително го заматува општото сфаќање на тоа дали неговиот главен лик, во избегнувањето одговорност за неговите дејства, треба да се перцепира трагично или херојски (или можеби и на двата начина подеднакво).
Република
Во Платоновата Држава, Глаукон и Адемантиј го раскажуваат митот за Прстенот на Гиг, со чија помош Гиг станува невидлив. Тие го прашуваат Сократ, кога некој би поседувал таков прстен, зошто би постапувал праведно? Сократ одговара дека дури и кога никој не може да го види физичкиот изглед, душата се изобличува од злата што ги прави. Оваа изобличена (антитеза на убава) и расипана душа е неврамнотежена и растроена, и самата по себе непосакувана, без оглед на предностите што би можеле да ги имаме од постапувањето неправедно. Портретот на Доријан е средството преку кое другите луѓе, како неговиот пријател Базил, може да ја видат неговата изобличена душа.
Tannhäuser
Во една прилика, Доријан присуствува на изведба на операта на „Танхојзер“ на Рихард Вагнер, каде експлицитно е кажано дека тој лично се идентификува со делото. Вистина е дека операта има некои впечатливи сличности со романот, и на кратко ја раскажува приказната за средновековен (и историски реален) пејач, чија уметност е толку убава што предизвикува Венера, самата божица на љубовта, да се вљуби во него, и да му понуди вечен живот со неа. Сепак, Танхојзер почнува да станува незадоволен од неговиот живот таму, и избира да се врати во суровиот свет на реалноста, каде откако ќе учествува во еден натпревар по пеење, тој е строго цензуриран поради неговата сензуалност, и на крајот умира во потрага по покајание и љубов на добра жена.
Фауст
Вајлд има кажано „во секој прв роман херојот е авторот како Христос или Фауст“. Како и во Фауст, ставено е искушение пред главниот лик Доријан, можноста за безвремена убавина. Доријан му се предава на искушението. Во двете приказни, главниот лик привлекува убава жена која го сака и која ја убива. Иако Фауст исто така го убива и братот на жената, Сер Џефри Клостон го поштедува Доријан од задачата да го убие Џејмс Вејн случајно застрелувајќи го. Вајлд уште ќе каже и дека идејата зад Сликата на Доријан Греј е „стара во историјата на книжевноста“ но дека тој овојпат и „дал нова форма“.
За разлика од Фауст, нема точка во која Доријан прави договор со ѓаволот. Сепак, циничната перспектива на животот и хедонистичка природа на лорд Хенри се чини дека е во согласност со идејата на улогата на ѓаволот, онаа на искушување на чистите и невини квалитети за кои Доријан е пример на почетокот од книгата. Иако Лорд Хенри се интересира за Доријан, тој изгледа дека не е свесен за ефектот од неговите дејства. Сепак, токму Лорд Хенри го советува Доријан дека „единствениот начин да се ослободиш од искушение е да му се предадеш. Спротивстави му се, и твојата душа ќе се разболи од копнеж“ во оваа смисла, Лорд Хенри може да се смета дека го претставува ѓаволот „наведувајќи го Доријан во несвет пакт, манипулирајќи ја неговата невиност и несигурност“.
Шекспир
Во неговиот предговор, Вајлд пишува за Калибан, лик од Шекспировата драма Бура. Кога Доријан му кажува на Лорд Хенри Вотон за неговата нова „љубов“, Сибил Вејн, ги спомнува сите драми на Шекспир во кои глумела, како хероина во секоја претстава. Подоцна во романот, зборува за неговиот живот цитирајќи го Хамлет, кој на сличен начин ја доведува својата девојка до самоубиство, а нејзиниот брат да се заколне на одмазда.
Жорис-Карл Уисманс
„Отровниот француски роман“ на Доријан кој го доведува до неговиот пад, се смета дека е романот À rebours на Жорис-Карл Уисманс. Литературниот критичар Ричард Елман има напишано: „Вајлд не ја именува книгата, но на неговото судење призна дека мислел на A Rebours на Уисманс... На еден дописник има напишано дека извел „фантастична варијација“ врз À rebours и дека еден ден мора да ја запише. Наводите во Доријан Греј на одделни поглавја намерно се неточни.
Историја на објавување
Според Хескет Пирсон (Hesketh Pearson), биографот на Оскар Вајлд, романот настанал од еден краток расказ, заснован врз една случка од вистинскиот живот. Имено, во 1884 година, Вајлд го посетувал својот пријател, сликарот Базил Ворд (Basil Ward) во неговото ателје додека тој го сликал портретот на едно многу убаво момче. во една прилика, наводно Вајлд рекол: „Штета што ова прекрасно суштество ќе остари“, а сликарот му одговорил со зборовите што подоцна Вајлд ги ставил во устата на Доријан Греј: „Кога би можел да остане засекогаш млад, а сликата да остари.“ Инаку, оваа случка многу слична на настанот опишан во делото на Балзак, „Шагринска кожа“, но Вајлд тврдел дека никогаш не го имал прочитано овој роман. Во секој счучај, оваа анегдота станала темел на расказот, а подоцна и на романот при што Базил Ворд бил основа за ликот на Базил Халвард; Вајлд го разработил остатокот од фабулата, вметнал бројни есеистички забелешки кои во романот ги кажува лордот Хенри Вотон; и воведени се неколку интерсни ликови, како Сибил и Џејмс Вејн.
Романот „Сликата на Доријан Греј“ првпат се појавил во 1890 година, во американското списание Lippincott's Magazine, како последица на разговорот што една година претходно го воделе уредникот на списанието, Оскар Вајлс и Артур Конан Дојл. Во 1889 година, Џ. М. Стодарт, уредникот за „Липинкотс“, престојувал во Лондон за да бара соработници за списанието. На 30. август 1899 година, Стодарт вечерал со Оскар Вајлд и со Артур Конан Дојл во хотелот „Ленгхам“ и од двајцата порачал кратки романи при што им понудил одлични финансиски услови. Конан Дојл веднаш му го испратил „Знакот на четворицата“ (The Sign of the Four), но Вајлд задоцнил со испораката. Романот на Конан Дојл бил објавен во февруарското издание од 1890 година, а Стодарт го добивил романот „Сликата на Доријан Греј“ на 7. април 1890 година. Стодарт бил воодушевен од литературните вредности на делото, но му напишал на издавачот Џорџ Липинкот дека „во сегашната форма има многу работи за кои една невина жена би направила исклучок“. Оттука, Стодарт и неговите колеги направиле бројни промени во романот, како што биле: отстранување на неколку страници кои алудираат на хомосексуалноста или на хомосексуалниот копнеж, бришење на сите наводи на фиктивната книга Le Secret de Raoul, и нејзиниот фиктивен автор Катул Сарацан (Catulle Sarrazin), како и на трите наводи на женските ликови, Сибил Вејн и Хети Мертон како „љубовници“ на Доријан Греј. Романот бил објавен на 20. јуни 1890 година, во јунското издание на „Липинкотс“. Британските критичари остро ја осудиле книгата за неморал, а романот бил толку контроверзен, што В.Х. Смит го повлекол изданието објавено во „Липинкотс“ од неговите полици на железничките станици.
Во 1891 година, романот се појавил како самостојно издание, во облик на книга, збогатен со неколку поглавја и со вовед, кој претставува еден вид ларпурлартистички манифест, а кој настанал како одговор на Вајлд на бурните реакциии на критиката. Делумно поради критиката на првото издание, Вајлд потоа се обидел да ублажи некои од похомоеротските наводи во книгата и да ја поедностави моралната порака. Во изданието од 1890 година, Базил му кажува на Хенри како го „обожава“ Доријан и го моли да не „му ја одземе единствената личност што ми го прави животот совршено прекрасен“. Фокусот врз Базил во изданието од 1890 година е насочен повеќе кон љубовта, додека пак во изданието од 1891 година, Базил се грижи повеќе за неговата уметност, кога вели „единствената личност која и го дава на мојата уметност нејзиниот шарм: мојот живот, како уметник зависи од него“. Исто така, книгата била значително проширена. Оригиналните тринаесет поглавја се зголемиле на дваесет, а последното поглавје било поделено во две нови поглавја. Овие дополнувања вклучуваат „отелотворување на Доријан како лик“ и истовремемено обезбедуваат детаљи за неговото потекло, што помага за да се направи неговиот „психолошки колапс попролонгиран и поубедлив“. Ликот на Џејмс Вејн, исто така, бил воведен во таа прилика, а додавањето на овој лик помага да се нагласи и предвиди себичниот начин на живот на Доријан. Најпосле, вклучувањето на Џејмс Вејн му дава на романот и потипична викторијанска нијанса, како дел од обидите на Вајлд да го намали контроверзното опкружување на книгата. Уште една значајна измена е тоа што, првобитно, во втората половина од романот било прецизирано дека половина од настаните во романот се одвиваат околу 32. роденден на Доријан Греј, на 7. ноември; по измените, настаните се случуваат околу триесет и осмиот роденден на Доријан Греј, на 9. ноември, со што е продолжен периодот во кој се случува приказната. Претходната дата е значаен по тоа што се совпаѓа со годината од животот на Вајлд, во која тој се впуштил во хомосексуална врска.
Предговор
Предговорот на Сликата на Доријан Греј, е додаден заедно со другите измени, по критиката на изданието објавено од Липинкотс. Вајлд го користи за да и се обрати на критиката и да ја одбрани репутацијата на романот. Предговорот се состои од збир на искази во врска со улогата на уметникот, самата уметност, и вредноста на убавината, и служи како индикатор за начинот на кој Вајлд сака да биде читан романот, како и траги на Вајлдовото откривање на Таоизмот и делата на кинескиот таоистички филозоф Чуанг Тсу (Chuang Tsu). Кратко пред да го напише предговорот, Вајлд го разгледува преводот на Херберт А. Џилс на делата на Чуанг Тсу.
Критика
Првичниот прием на книгата од страна на критиката бил лош, а романот бил опишуван како „каллив и гаден“, „нечист“, „женствен“ и „загадувачки“. На пример, „Ајриш Тајмс“ напишал за првото издание на „Сликата на Доријан Греј“ дека било „објавено со скандал“. Ваквите реакции биле предизвикани од хомоеротичните примеси во книгата (особено, односот меѓу Базил и Доријан Греј), кои предизвикале сензација меѓу викторијанските критичари при првото објавување на книгата. Исто така, голем дел од критиката се противел на хедонизмот на Вајлд и извртените погледи на конвенционалниот морал. Притоа, поблагите критичари му забележувале на Вајлд поради тоа што ја отфрлил тезата за божественото потекло на убавината, набљудувајќи ја надвор од односите меѓу доброто и злото, моралот и неморалот. Исто така, веднаш била забележана врската меѓу неговите ставови и француските декаденти, а некој дури ја нарекол „Сликата на Доријан Греј“ прв француски роман што е напишан на англиски јазик.
Весникот „Дејли Хроникл“, во изданието од 30 јуни 1890 година, напишал дека романот на Вајлд содржи „еден елемент ... кој ќе го зарази секој млад човек кој ќе дојде во контакт со него“. Слично, „Скотс Обзервер“, од 5 јули 1890 година, прашувал зошто Вајлд мора да „копа по купишта ѓубре?“ Вајлд одговорил на таквите критики со скусување на некои од хомоеротичните примеси и со додавање на шест поглавја на книгата. Исто така, тој го бранел делото со голем жар, на голем број предавања, како и во бројни текстови и писма објавени во весниците.
Оскар Сван
Оскар Гомер Сван (20 октомври 1847 - 1 мај 1927) бил шведски стрелач кој се натпреварувал на 3 Олимписки игри на кои освоил медал.
На Летните олимписки игри - 1908 одржани во Лондон, Сван освоил 2 златни медали, во единечно стрелање дивеч(поединечно и тимски) и бронзен медал во двојно стрелање дивеч (поединечно). Со своите 60 години, Оскар станал вториот најстар олимпионик. Од него постар бил само Џошуа Милнер кој станал олимписки шампион додека бил една година постар од Оскар.
На домашен терен, на игрите во 1912 во Стокхолм, Оскар Сван бил дел од шведскиот тим во единечно стрелање дивеч од 100m кој го совоил златниот медал. Оскар, исто така освоил и бронзен медак во двојно стрелање на дивеч од 100m поединечно. Со овој златен медал, Оскар Сван со 64 годинистанал најстариот олимпионик, рекорд кој до денес сè уште опстојува.
Последните Олимписки игри за Сван биле оние во Антверпен 1920, каде со 72 години, Оскар го освоил сребрениот медал во двојно стрелање на дивеч од 100m како дел од тимот на Шведска. Со овој успех, Оскар станал и најстариот освојувач на некој Олимписки медал (не сметајќи ги уметничките дисциплини).
На Летните олимписки игри - 1924 одржани во Париз, Оскар требало, но не се натпреварувал, бидејќи бил болен.
На сите настапи на Оскар во тимот на Шведска, тој бил придружуван од својот син Алфред Сван којшто освоил бронзен, сребрен и 2 златни медали во поединечна конкуренција.
Поника
Поника — река на Шар Планина во атарот на село Доброште, североисточно од градот Тетово, поминува низ селото Доброште и се разводнува низ полето.
Родос (град)
Родос (грчки: Ρόδος) — главен град на грчкиот остров Родос, и се наоѓа во југоисточниот дел на Егејското Море. Градот има околу 80.000 жители. Овој град е најпознат по Колосот од Родос, кој бил едно од седумте светски чуда. Тврдината на градот Родос, која била изградена од страна на рицарите болничари е еден од најдобро зачуваните градови во Европа. Од 1988 година е објавен за објект од светско културно наследство од страна на УНЕСКО. Денеска, градот е една од најголемите туристички атракции на Балканот.
NGC 3757
NGC 3757 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3757 се споменува и како UGC 6584, MCG 10-17-26, CGCG 292-10.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3757 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3757 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3757 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35955. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3838. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
Официјален дигитален речник на македонскиот јазик — еднојазичен описен речник на македонскиот јазик. Речникот е издаден од Владата, Министерството за образование и наука и Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“. По обем речникот се определува на околу 100 000 збора (заедно со внесените како подзаглавни зборови во речничките статии), а по изборот на лексичките единици и по обработката има нормативен карактер.
Промоцијата била во рамките на чествувувањето 100 години од раѓањето на Блаже Конески, што било и во календарот на УНЕСКО за меѓународни јубилеи во 2021, и во годината кога се одбележувале 95 години од смртта на Крсте Петков Мисирков (1874-1926).
Опис
Официјалниот дигитален речник на македонскиот јазик е поставен на семрежната адреса makedonski.gov.mk и пристапот до неа е слободен.
Корпус на македонски зборови
ОДРМЈ ги содржи најупотребуваните зборови на современиот македонски стандарден јазик. Речникот се надоградува со зборови од различните стилови, коишто се издвојуваат со честата и општоприфатена употреба во усната и писмената комуникација.
Пребарување на зборовите
Пребарување на зборовите е можно по првата буква, по дел од зборот или како цел збор. Речникот е наменет за најширок круг корисници како неопходен прирачник што ги упатува во правилната употреба на зборовите.
Барање на кратенки
Речникот содржи над 1300 често употребувани кратенки во македонскиот јазик, и истите може да се пребаруваат со избор на јазичето „Кратенки“.
Барање на топоними
Речникот содржи над 1200 географски термини, и истите може да се пребаруваат со избор на јазичето „Топоними“.
Можност за предлагање нови зборови
Речникот овозможува предлагање на нови зборови при што се бара и предлог за нивно толкување.
Значење
ОДРМЈ доаѓа како втор дигитален речник на македонскиот јазик и дава свој придонес за збогатување на дигиталните ресурси за македонскиот јазик.
Противречности
По реакцијата на Здружението за унапредување на правата на Ромите „Аваја“ до Владата, зборовите циганчи, циганштија (кои се вклучени во ТРМЈ) и други беа отстранети. Овој потег предизвика реакција во јавноста, класифирајќи го како цензура. За Институтот за македонски јазик ваквиот потег бил „помало зло“.
Луксембуршка фудбалска федерација
Луксембуршка фудбалска федерација (Fédération Luxembourgeoise de Football) ЛФФ е највисоката фудбалска организација во Луксембург која раководи со развојот на фудбалскиот спорт, организира натпревари во земји и е одговорна за Фудбалската репрезентација на Луксембург.
Фудбалот во Луксембург почнал да се игра на почетокот на 20 век, кога биле и основани првите клубови. Фудбалската федерација на Луксембург е основана во 1908 година. Во Луксембург моменатлно се регистрирани 109 фудбалски клубови.
Омиски јазик
Омискиот е централносудански јазик што се зборува на територијата Ару во Источната покраина во ДР Конго помеѓу реките Нзоро и Лова. Се сметал за дијалект на јазикот келико.
Дигитален сигнал
Дигитален сигнал е физичка количина која наизменично се менува меѓу дискретен сет на бранови облици. Алтернативно, дигитален сигнал може да се смета дека е низа од кодови претставени со таква физичка количина. Физичката количина може да биде променлива електрична струја или напон, интензитет, фаза или поларизација на оптичко или друго електромагнетно поле, звучен притисок, магнетизација на магнетни медиуми, итн. Дигитални сигнали се присутни во целокупна дигитална електроника, особено компјутерската опрема и преносот на податоци.
Кај дигиталните сигнали, ако системскиот шум не е преголем, нема да влијае на системското функционирање, додека шумот секогаш во извесна мера го деградира функционирањето на аналогните сигнали.
Дефиниции
Поимот дигитален сигнал во различни контексти има соодветни дефиниции:
Во дигитална електроника
Во дигиталната електроника, дигитален сигнал е поворка импулси (импулсно-амплитудно модулиран сигнал), т.е. низа од квадратни електрични или светлински импулси со фиксна ширина, при што секој од нив зазема едно од нивоата на амплитуди. Специјален случај е логичкиот сигнал или бинарниот сигнал, кој се менува меѓу ниско и високо ниво на сигналот.
Во обработка на сигнали
Во обработката на дигитални сигнали, дигитален сигнал е претстава на физички сигнал кој е дискретизиран и квантификуван. Дигитален сигнал е апстракција кој е дискретен во време и амплитуда. Сигналот има вредност само во определени временски интервали со оглед дека вредностите на соодветниот физички сигнал во моментите на дискретизација се значајни за понатамошно дигитално обработка. Дигиталниот сигнал е низа од кодови извадени од конечен сет на вредности. Дигиталниот сигнал може да биде складиран, обработен или физички пренесен како импулсно-кодно модулиран (ИКМ) сигнал.
Во комуникации
Во дигиталните комуникации, дигитален сигнал е временски континуиран физички сигнал, кој се менува меѓу дискретен број на бранови форми и претставува бинарен поток. Обликот на брановите зависи од шемата на пренос која може да биде:
Логички сигнал
Во компјутерската архитектура и другите дигитални системи, брановиот облик кој комутира меѓу две напонски нивоа кои ги претставуваат двете состојби на Буловата вредност (0 и 1, или ниско и високо, или вистинито и невистинито) се смета како дигитален или логички или бинарен сигнал кога се толкува во смисла на само два можни цифри.
Тактниот сигнал е посебен дигитален сигнал што се користи за синхронизација на многу (но не сите) дигитални кола. Покажаната слика може да се смета за облик на тактниот сигнал. Логичките промени се иницирани од предниот или од задниот раб.
Дадениот дијаграм е пример на импулс од пракса при што се воведени два нови поима:
Иако во многу упростениот и идеализиран модел на дигитално коло би сакале овие премини (транзиции) да се моментални, во реалниот свет нема коло кое е чисто резистивно па значи нема коло кое може моментално да ги промени напонските нивоа. Ова значи дека за време на кратко, конечно транзициско време излезот може да не го рефлектира чисто влезот и да не соодветствува ниту на логичкиот висок или низок напон.
Логички напонски нивоа
Двете состојби вообичаено се претставени со некое мерење на електричните својства: најчесто е напонот, но струјата се користи исто така во некои логички фамилии. Се дизајнира праг за секоја логичка фамилија. Под прагот, сигналот е низок, над е висок.
Модулација
За да се создаде дигитален сигнал, аналоген сигнал мора да се модулира со контролен сигнал. како што веќе видовме, наједноставната модулација, вид на униполарно линиско кодирање е едноставно прекинување на еднонасочен сигнал така што високите напони се 1, а ниските 0.
Во дигиталното радио, еден или повеќе носители се амплитуда, честота или фаза модулирани со сигнал за продуцирање на дигитален сигнал погоден за пренос.
Кај Асиметрична дигитална претплатничка линија (АДПЛ) преку телефонски линии, примарно АДПЛ не користи бинарна логика; дигиталните сигнали за поединечните носители се модулирани со различни вредносни логики, во зависност од Шеноновиот капацитет на поединечниот канал.
Такт
Често, дигиталните сигнали се „дискретизирано“ со тактен сигнал на редовни интервали со поминување на сигналот низ флип-флопови „осетливи на раб“. По извршувањето на истото, влезот се мери во тие временски точки, сигналот од тоа време се поминува до излезот и излезот е постојан до следниот такт.
Овој процес е основа на синхроната логика и истиот се користи исто така при обработката на дигитални сигнали.
Постои и асинхрона логика која не користи единствен такт и генерално работи побрзо, користи помалку моќ, но е значително потешко да се дизајнира.
Кошарка на Летните олимписки игри 2004
Кошарката на Летните олимписки игри 2004 — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Атина, Грција и тоа во машка и во женска конкуренција.
Индијана Пејсерс
Индиана Пејсерс (на англиски: Indiana Pacers) — американски професионален кошаркарски тим со седиште во Индијанаполис, Индијана. Пејсерс се натпреварува во Националната кошаркарска асоцијација (НБА) како член на Централната дивизија на Источна конференција. Клубот Пејсерс првпат бил основан во 1967 година како член на Американската кошаркарска асоцијација (АБА) и станал член на НБА во 1976 година како резултат на спојувањето на АБА-НБА. Тие ги играат своите домашни натпревари во салата "Банкарс Лајф Филдхаус". Тимот е именуван според историјата на Индијана со трката Индијанаполис 500 на тркачки автомобили како и со трките со коњски кочии.
Индијана Пејсерс освоиле три првенства, сите во АБА. Пејсерс биле шампиони во Источната дивизија на НБА во 2000 година. Тимот е освојувач на девет дивизиски титули. Шест играчи на од куќата на славните - Реџи Милер, Крис Мулин, Алекс англиски, Мел Даниелс, Роџер Браун и Џорџ Мекгинис - играле за Индијана Пејсерс повеќе сезони.
Генетски фонд
Во полулационата генетика, генетски фонд (генофонд) е целокупното множество на својствените алели кај видовите или популациите.
Опис
Кога сите единки во популацијата се идентични во однос на дадена фенотипска одлика, популацијата се нарекува „мономорфна“. Кога единките покажуваат повеќе варијанти на таа одлика, тогаш тие се нарекуваат „полиморфини“.
Џејмс Милнер
Џејмс Филип Милнер (роден на 4 јануари 1986 година) е англиски фудбалер, играч од средниот ред или одбраната на Ливерпул и поранешен англиски репрезентативец.
Како разновиден играч, тој за време на својата кариера бил користен на повеќе позиции, почнувајќи како крило, потоа како централен играч од средниот ред и во одбраната како бек.
Замбра (танц)
Замбра е стил на фламенко танц, карактеристичен за Ромите од провинциите Гранада и Алмерија (Андалузија, Шпанија).
Се верува дека замбра е продолжение на претходните морискоски стилови на танц. Станал карактеристичен за време на свадбените церемонии на Ромите, иако денес особено често го користат туристите во пештерите Сакромонте (Гранада) и Алмерија.
Танцот бил забранет во Шпанија во 16 век, за време на инквизицијата, од политички причини Филип Втори Шпански во желбата со тоа да ги елиминира сите траги од било која култура, освен католичката, иако тој и понатаму тајно се вежбал. Исто така, се сметало дека овој вид танц се сметал за грешен. Во модерно време, претставници се Кармен Амаја, Лола Флорес и Пуела Лунарис, кои први ја прифатиле забрата. За овој босоног танц се користат чинели и дувачки инструменти.
Заглавие на страница
За целите на ориентација и навигација може да послужи и подножјето кое се наоѓа на дното на страницата. Во отсуство на дефинирани стандарди, содржините во заглавието и подножјето понекогаш меѓусебно си ги менуваат местата. Во некои случаи, елементи на заглавието се сместуваат во подножјето, како името на книгата или на поглавјето, името на авторот или други информации.
Компјутерска обработка на текст
Програмите за обработка на текст вообичаено обезбедуваат формирање на заглавие кое е со многу ситни измени од страна до страна, на пример посебна положба на информацијата или порамнувањето на лева и десна страна.
Поврзано
Подножје на страница
Александар Самарџиски
Александар Самарџиски (Смојмирово,, - ) бил познат македонски математичар, публицист и универзитетски професор.
Животопис
Самарџиски е роден во беровското село Смојмирово во 1938 година. Со исклучок на првите две години, це­ли­от свој работен стаж го поминал на Природно-математичкиот факултет во Скопје како асистент и наставник. Основно образование завршил во родното место, а средно во Берово. Во учебната 1957/58 година се запишал на групата за математика на Природно-математичкиот факул­тет во Скопје, каде што дипломирал во 1961 година. Завршил постдипломски сту­­дии по математика на Природно-математичкиот факултет во Белград со одбрана на магистерската работа под наслов "Коначне геометријске структуре". Во текот на 1972/73 година прес­то­јувал 14 месеци на Универ­зитетот во Тибинген, СР Германија, како стипендист на DAAD. На 1 јуни 1974 г. на Природно-математичкиот факул­тет во Скопје ја одбранил докторската дисертација под наслов "За некои класи Штај­нерови системи". По дипломирањето, 1961 до 1964 година (со прекин за отслужување на во­ената обврска), работел како професор по математика во гимназијата во Берово, а потоа се вработил како асистент по математика на Природно-математичкиот фа­култет во Скопје. Во јануари 1972 година бил избран за доцент по геометрија, а во истото звање преминал и на новоформираниот Мате­матички факултет. Во 1978 година бил избран за вонреден професор, а во 1984 година за редовен про­фесор по геометрија на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Од 1968/69 година, како асистент, изведувал настава по елементарна и проективна геометрија. По изборот за доцент изведувал настава по предметите елементарна гео­метрија, проективна геометрија и алгебра (за вонредните студенти од Лесковац). По изборот за вонреден професор изведувал настава по геометриски трансформации, проективна геометрија, теорија на броеви, топологија, практикум, како и еден специјален курс по геометрија (геометрии над алгебри) на постдипломските студии во Приштина. Починал во 2001 година.
Библиографија
Стручната и научната работа му е доста богата. Има објавено 19 научни трудови (од кои еден во странство), 3 збирки задачи по алгебра и векторска алгебра, 6 стручни труда, 11 учебници или учебни помагала за средно и високо образование, а бил и раководител на три научни проекти.
Пантелеј (градска општина)
Општина Пантелеј е една од 5-те градски општини на градот Ниш, формирана во 2004 година. Се граничи со општината Сврљиг на североисток, со градската општина Црвени Крст на запад и со градските општини Медијана и Нишка Бања на југ.
Територија
Покрај делот од градската населба, градската општина Пантелеј на запад ги опфаќа и пределите Церје и Каменички Вис, а на исток се протега до Пасјача и Ореовац со вкупно 12 села. Зелените падини на Сврљишките планини, со убавините на подземниот лавиринт на Церјанската Пештера, го претставуваат природното богатство на општината.
Одлики
Селското подрачје се одликува со здрава и зачувана животна средина. Оваа предност е погодна за развој на селскиот туризам заснован на здрава храна и национална кујна. Програмите за селски туризам вклучуваат и заштита и реновирање на куќи изградени на старомоден начин. Во туристичката понуда е вклучено и културното наследство - презентација на фолклорни игри, обичаи и предмети од народни занаети. Во согласност со Планот за локален економски развој, интензивно се работи на подобрување на развојот на малите и средни претпријатија, со цел промена на социјалната и економската слика на овој регион.
Спорт
Во Пантелеј има три фудбалски клуба: ОФК Ниш, ФК Чегар 1946 и ФК Слога 1948 година. Во Првата Нишка лига во моментов се натпреваруваат ОФК Ниш и ФК Слога 1948. ФК Чегар 1946 се натпреварува во Втората Нишка лига.
Список на најголеми познати ѕвезди
мини|десно|450п|Односни величини на [[планета|планетите во Сончевиот Систем и неколку познати ѕвезди: 1. Меркур < Марс < Венера < Земја
2. Земја < Нептун < Уран < Сатурн < Јупитер
4. Сириус < Полукс < Арктур < Алдебаран
5. Алдебаран < Ригел < Антарес < Бетелгез
6. Бетелгез < NML Лебед < VV Кефеј A < VY Големо Куче < UY Штит ]]
Ова е список на најголемите ѕвезди со познати димензии. Големината е изразена во Сончеви полупречници (прибл. 695.700 км).
Точниот редослед на списокот останува непотполн поради големите недоумици при добивањето на параметрите во пресметките, особено сјајноста и делотворната температура. Многу ѕвездени полупречници можат да се изразат само како просек или во голем вредносен опсег. Вредностите знајачно се разликуваат од еден извор до друг, зависно од брановата должина на набљудување.
Полупречниците на неколку ѕвезди се добиени непосредно по интерферометриски пат. Други се откриени по прикривања (окултации) или од затемнувачки двојки, кои ги испробуваат другите непосредни начини за да ја утврдат вистинската големина. Само неколку корисни суперџиновски ѕвезди подлежат на затскривања од Месечината, какви што се Антарес и Алдебаран. Примери за затемнувачки двојки се Епсилон Кочијаш, VV Кефеј, HR 5171 и црвената џиновска двојка KIC 9246715 во соѕвездието Лебед.