cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Старонордиски јазик
Пишани дела
Најраните писмени наоди од старонордискиот јазик се врежаните руни од VIII век. Руните продолжиле да се користат сè до XV век (а во некои делови на Шведска дури до XIX век). Со христијанизацијата во XI век, воведена е латиницата. Најстариот латиничен текст датира од средината на XII век. Подоцна во јазикот се развило големо и разновидно книжевно творештво, единствено од тој вид во Европа. Најголемиот дел од зачуваните дела се напишани во Исланд. Најпознати од нив се нордиските саги, исландските саги и митолошкото народно творештво, но постои и значаен корпис од верска литература, преводи на дворски романси, класична митологија и Стариот завет, како и учебни материјали, граматички расправи и голем број на писма и службени документи.
Белешки
Cleasby-Vigfússon:
Зуницератопс
Зуницератопс  (Zuniceratops christopheri) тоа е мал маргиноцефалус чие име значи роговито лице на Зуни. Генеричкото име на ова животно потекнува од Зуни - индиско племе кое живее околу Ново Мексико, а жанровиот епитет го одликува Кристофер Волф - осумгодишен истражувач на зеницератопи. потекнува од Средниот Туронски пред околу 92-90 милиони години (доцна креда) во Ново Мексико (САД). Живеел пред попознатите северноамерикански неокератопи како Трицератоп и претставува ново светло на нивното потекло.
Зуницератопс бил релативно мал кератоп - бил долг 3-3,5 м и висок до 1 м во колковите. Имаше руф, но коските што го поддржуваа сè уште не беа развиени. Зуницератопс е ​​најстариот познат американски цератоп и истовремено најстариот претставник на оваа обвивка со рогови на веѓите. Неговото откритие фрла ново светло на потеклото на Сероамериканските кератопи. ..
Опис и име
Зуницератопс бил релативно мал кератоп - бил долг 3-3,5 м и висок до 1 м во колковите. Имаше Зуницератопс е ​​најстариот познат американски цератоп и истовремено најстариот претставник на оваа обвивка со рогови на веѓите. Неговото откритие фрла ново светло на потеклото на Сероамериканските кератопи. .
Наоди од фосили и детерминизација
„Зуницератопс“ бил откриен во 1996 година, од страна на 8-годишниот Кристофер Волф, син на  палеонтолог Даглас Г. Волф, во формацијата Морено Хил во западно-централно Ново Мексико. Пронајдени биле еден череп и коски од повеќе примероци. Во поново време, било откриено дека една коска, за која се верува дека е сквамозална, исшум од  Nothronychus . ..
Класификација
„Зуницератопс“ бил пример за еволутивна транзиција помеѓу раните цератопси и подоцнежните поголеми цератопсиди кои имале многу големи рогови. Ова ја поддржува теоријата дека потеклото на кератопсиските диносауруси можеби била од Северна Америка.
Иако првиот откриен примерок имал еднокорени заби (невообичаено за цератопсијците), подоцна фосилите имале двојно вкорени заби. Ова е доказ дека забите станале двојно вкорени со возраста. Зуницератопс  бил тревојад како и другите цератопси и веројатно живееле во стада.
Зора Ѓоргиева
Зора Ѓоргиева (, -, ) — македонска глумица, првенка на НТ „Антон Панов“ во Струмица.
Животопис
Ѓорѓиева е родена 26 април 1935 година. Од 1953 до пензионирањето во 1996 работела како глумица во струмичкиот театар. Имала одиграно над 150 улоги. Добитничка е на лауреатите на Театарските игри „Војдан Чернодински“ во Прилеп за улогите: Тања (1967): Бланш Дибоа (1970): Баба ни Ева (1974): Јацинта (1975): Андромаха (1987). Во 1988 година од ревијата „Екран“ била прогласена за глумец на годината. Во 1996 година ја добила наградата за најдобро глумечко остварување на ФКТ „Ристо Шишков“ за улогата на Аманда во „Стаклена менажерија“. Била и трикратна добитничка на годишната награда на СО Струмица и награда за животно дело на 36 МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп во 2001 година. Починала во Струмица на 31 мај 2014 година.
Макелари
Макелари или Макеларе — село во општината Дебар на истоимената област во источна Албанија. Претставува седиште на општинската единица со Макелари, која до 2015 г. била самостојна општина. Во селото живеат мнозинство Македонци.
Историја
Селото се наоѓа во пошироката Дебарска област, на извесно растојание од македонската граница. Макелари се протега на надморска височина од 678 метри.
Демографија
Голем дел од населението се етнички Македонци во православна или исламска вероисповед.
Култура
Според Божидар Видоески селата Ербеле и Горно и Долно Крчиште заедно со Макелари се дел од Источниот говорен регион заедно со другите 16 села од областа Голо Брдо. Исто така, според Видоески, македонскиот јазик сѐ уште живо се употребува во овие села во областа Поле.
Марбајка
Марбајка — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Алексо Лозановски
Алексо Лозановски (Арвати,, ) — македонски поет и раскажувач.
ТСР контрола на застој
Еден од многуте важни аспекти за ТСР е т.н. контрола на застој. ТСР користи бројни механизми за да постигне високи перформанси и за да ги избегне овие застои. Овие механизми ја контролираат ратата на податоци што влегуваат во мрежата, притоа внимавајќи податочниот проток да биде под границата која ќе предизвика застој. Модерните имплементации на ТСР содржат четири алгоритми за имплементација: Slow-start, congestion avoidance, fast retransmit и fast-recovery.
Механизми за избегнување на застоите
Заштита од појава на застој содржи два битни дела:
Најчестите механизми за избегнување на застоите се т.н. Fair queueing или други оптимизирачки алгоритми. Првиот механизам за избегнување на застој бил развиен во 1984, но првиот квалитетен механизам бил развиен во 1988 кога Van Jacobson дал отворено решение за овој проблем, кој го изработил за Berkley Standard Distribution UNIX (“BSD”). UDP не содржи во себе механизам за справување со застој. Протоколите кои го имплементираат UDP потребно е самите да се справат со овој проблем. Така на пример Real- time streaming протоколите, кои во себе вклучуваат Voice over IP протоколи имаат сопствени дефинирани механизми кои може да се справат со застоите во мрежа. Генерално може да се заклучи застојот во датаграм мрежите треба да се одржува надвор од мрежата, за да можат механизмите да се справат со него. Застојот во Internet Backbone е многу тежок за справување. Но, затоа во денешно време сè повеќе се употребува влакнестата оптика која ја намалува можноста за појава на застој.
Класификација на алгоритмите за избегнување на стој
Постојат неколку различни начини за класификација на алгоритмите:
Мрежен капацитет
Главниот проблем кој се појавува е тоа што сите мрежни ресурси се лимитирани, вклучувајќи го и времето на насочувачот за обработка и пропусната моќ на врската. Пример:
Радио врски
Протоколите кои ги избегнуваат застоите се засноваат на идејата дека губењето на податоците на Интернет е предизвикано од застоите. Како на пример WiFi,3G или други мрежи имаат слаб пренос на податоци заради интерференцијата која се јавува кај безжичните мрежи. ТСР врска ќе увиди дека имало губење на податоци и ќе верува дека имало застој иако немало и ќе ја намали податочната рата.
Short-lived врски
Slow-start протоколот работи лошо за т.н.short-lived врски. Имено, постарите прелистувачи создале многу последователни short-lived врски до опслужувачот, и ги отворале или затворале врските за секој податотека посебно. Ова резултирало со тоа што повеќето врски работеле со бавно време на одговор. За да се избегне овој проблем модерните прелистувачи или отвораат повеќе врски истовремено или отвораат една врска за сите податотекаови од даден опслужувач.
Хидрохлортиазид
Хидрохлортиазид е диуретик од групата на тиазиди.
Комунистичка партија на Кина
Комунистичка партија на Кина или КПК (中国共产党; пинјин: Zhōngguó Gòngchǎndǎng) — државотворна и владејачка партија во Народна Република Кина. Иако формално владее во коалиција со Обединетиот фронт на други партии, во практика, КПК раководи со земјата во еднопартиски систем, запазувајќи ја унитарноста на управата и централизмот на државата, војската и медиумите. Правото на владеење на партијата е втемелено во уставот на државата, и истата е поставена над законот, што се должи на нејзините ленинистички корени. Тековен партиски водач е Си Ѓинпинг, кој е на функцијата Генерален секретар на Централниот комитет.
Партијата е основана во јули 1921 г. во Шангај. По долготрајната граѓанска војна, КПК извојувала победа над Куоминтангот и во 1949 г. завладеала со цела континентална Кина. Куоминтангот се повлекол на островот Тајван, со кој владее и денес.
Историјата на партијата пред и по основањето на НР Кина бележи разни борби за превласт на идеологиите, од кои најдраматична е деструктивната Културна револуција. Во прво време партијата членувала во Коминтерната, но во 1960-тите дошло до идеолошко разидување со Комунистичката партија на СССР и раскинување на меѓусебните врски. Во следниот период, партиската идеологија доживеала преобразба под водство на Денг Сјаопинг, усвојувајќи го моделот на пазарна економија, што овозможил силен и долготраен економски раст и развој.
КПК е најголемата политичка партија на светот, со повеќе од 80 милиони членови кон крајот на 2010 г. или 6,0% од населението. Речиси сите функционери и чиновници во државната и воената управа се членови на партијата. Почнувајќи од 1978 г., партијата настојува да ги институционализира сите политички промени, обраќајќи големо внимание на целовитоста на структурата. Денес таа полага особено значење на единството во партијата, избегнува секакви јавни судири и функционира по пат на отворен демократски централизам.
Организација
Организациската структура на партијата доживеала колапс за време на Културната револуција, пред да биде повторно изградена од Денг Сјаопинг, кој го вратил државниот апарат во рацете на партијата.
Во теорија, највисокиот орган на партијата е Националниот конгрес на КПК, кое се состанува барем еднаш на пет години. Најважни органи уредени со уставот на партијата се:
Организации во надлежност на Централниот комитет
Други централни организации во непосредна надлежност на Централниот комитет на партијата се:
Покрај ова, постојат разни одбори и предводни групи со партиска и државна надлежност. Во нив членуваат повисоките државни функционери заклучно со претседателот и премиерот. Најважни се:
Центарот на моќта во партијата е содржан во Постојаниот комитет на Политбирото. Членовите на овој комитет и Политбирото се определуваат зад затворени врати вон собранието. Новиот состав на врховното раководство се објавува на заобиколен начин преку распоредот на портретите во партиското гласило „Народен дневник“. Бројот на членови на Постојаниот комитет се разликува во зависност од мандатот, со тенденција на зголемување.
Постојат уште две партиски организации од клучно значење: формалната управа (влада) и Народноослободителната армија (вооружените сили на Кина). Главните органи што вршат надзор и контрола на војската се Централниот воен комитет и Општото политичко одделение.
Покрај нив, постојат советодавни комитети како Народното политичко советодавно собрание.
Табори
Според стручната јавност, партијата има два табора. Едниот е наречена „Шангајска клика“ или „Елитисти“ и се состои од функционери што дошле на позициите од понапредните покраини. Другиот се нарекува „Народна клика“ и се состои од функционери што се издигнале во хиерархијата претежно од руралната внатрешност, преку учество во Сојузот на комунистичката младина на Кина. Помали неформални групи се „Чингхуа“ и погрдно наречените „Престолонаследници“, кои се деца или роднини на претодни функционери. Двата табора се надополнуваат и имаат свои стручности и не дозволуваат соперништвото да ѝ наштети на партијата. Ова е постигнато благодарение на мошне претпазливиот пристап за да се добие рамнотежа помеѓу таборите. Ваквата поставеност на власта се нарекува „една партија, два табора“.
Дисциплина
Установата задолжена за борба против корупција е Централната комисија за дисциплинска инспекција, која врши истрага и ги гони осомничените во доверливи услови. Нејзините овластувања и надлежности се независни од редовната полиција и редовното судство бидејќи така би подлежеле на влијанија и ургенции од локалните кадри. Во методите спаѓаат силни притисоци и закани од физички и психолошки карактер. Системот е многу успешен во борбата против корупцијата, отстранувајќи голем број на корумпирани функционери, меѓу кои и некои многу моќни државници.
Историја
Партијата води потекло од Четворомајското движење (1919), со кое интелектуалците усвоиле радикални идеологии како анархизмот и комунизмот. Идеологијата на КПК претрпела големи измени од нејзиното основање и доаѓање на власт во 1949 г. до денес. Револуцијата на Мао Цетунг на која почивала партијата номинално се засновала на марксизам-ленинизам со осврт на руралните подрачја како главна проблематика во земјата во тоа време. Во текот на 1960-тите и 1970-тите, партијата претрпела голем идеолошки пресврт и ги раскинала врските со Комунистичката партија на СССР под водство на Никита Хрушчов и Леонид Брежнев. Според тогашната Маова селанска идеологија, државата треба да биде под „постојана и непрекината револуција со диктатура на пролетаријатот“. По успехот на социјалистичката револуција, на дневен ред дошла културата во земјата, доведувајќи до Културната револуција. Овој спој на идеи подоцна е наречен маоизам, силна идеологија во противположба на советскиот „марксистички ревизионизам“.
Меѓутоа, по смртта на Мао во 1976 г., новиот водач Денг Сјаопинг покренал темелни економски реформи, воведувајќи „социјализам со кинески одлики“. Отфрлајќи ги „крајно левичарските“ елементи од маоизмот, Денг ги предводел реформите со тврдењето дека социјализмот не е спротивен на и нескладен со пазарната економија. Системот останал еднопартиски и авторитарен, но промените во политиката донеле значаен економски раст и развој. Меѓутоа, самата идеологија се судрила со маоистите и прогресивните либерали. Овие несогласување, заедно со други општествени фактори, довеле до познатите протести на плоштадот „Тјенанмен“ во 1989 г. Денговата замисла за успешни економски остварувања и новиот социјалистички пазарен модел биле усвоени и втемелени во уставот на партијата од 1997 г. како идеологијата денгизам.
Раководството од „третото поколение“ на чело со Џанг Цемин, Џу Женгџи и нивните колеги продолжиле да ја водат земјата според начелата на денгизмот, дополнета со повторното заживување на кинескиот национализам во 1990-тите и негово неформално прифаќање како начело на партијата. Како дел од Џанговата оставнина, во 2003 г. партијата ги усвоила неговите „три претстави“ како идеолошки начела, каде се бара партијата да ги претставува (застапува) „напредните производни сили, прогресивната насока на кинеската култура и фундаменталните интереси на народот.“ Постојат различни толкувања за овие начела, меѓу кои и она со кое се дава легитимитет навлегувањето на олигарси во партијата.
Постојаната и исклучива насоченост кон економскиот развој довела до најразлични сериозни општествени проблеми. Раководството од „четвртото поколение“ предводено од Ху Ѓинтао и Вен Ѓабао стапило на сцената во 2003 г. со обид да го измени овој неповолен тренд со мешан пакет од економско-социјални мерки. Оваа нова идеологија подразбирала создавање на „социјалистичко складно општество“ преку концептот на научен развој.
Со текот на економската либерализација, моќта на партијата врз државата постепено се намалувала. Со сите меѓувремени измени, денешната КПК нема многу сличности со начелата на нејзините основачи. Во 2000-тите, партиското раководство ја разгледуало можноста за отфрлање на поимот „комунистичка“ од името на партијата, но решиле да не ја направат ваквата промена, плашејќи се дека ќе има одметнати политичари што ќе основаат нова комунистичка партија. Највеќето комунисти денес ја осудуваат КПК како капиталистичка. Особено спротивставени на нејзината политика се антиревизионистите и приврзаниците на Кинеската нова левица во рамките на самата партија.
КПК раководи со земјата во еднопартиски систем на управување, со тоа што постојат и други партии, кои одговараат на Одделението за работа со Обединетиот фронт и не се независни и опозициски. Опстојувањето на еднопартискиот систем се делумно должи на антиколонијалната и „народноослободителна“ историска улога на партијата, како и поради искуствата од масовните безредија и уништувања за време на Културната револуција, кога политичката клима била јасно спротивставена на партијата.
Тековно раководство
Членовите на Постојаниот комитет на Политбирото на ЦК на КПК се:
Членови на Политбирото на ЦК на КПК:
Members of the Секретаријат на ЦК на КПК:
Водачи на партијата
Од 1921 до 1943 г. на чело на партијата стоел Генерален секретар на КПК:
Во 1943 г. е создадена функцијата Претседател на КПК.
Во 1982 г. е укината функцијата „претседател“ и функцијата генерален секретар (која ја извршувало истото лице) повторно станала врховна.
Арјешен
Арјешен (Arieşeni, Leppusch, Lepus) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живее 1.921 жител. Се состои од 18 села.
Арјешени е познат скијачки центар со две скијачки патеки.
Манастир Арденица
Манастирот Рождество на Пресвета Богородица во Арденица (Manastiri Lindja e Hyjlindëses Mari, ; Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου ) или само манастир Арденица (Manastiri i Ardenices) е православен манастир, кој се наоѓа на 18 километри јужно од Лушње, Албанија, покрај патот што ги поврзува Лушње и Фиер.
Манастирот бил изграден од византискиот цар, Андроник II Палеолог во 1282 по победата против Анжујците во Опсадата на Белград. Во манастирот во 1451 бил венчан Скендербег со Андроника Аријанити.
Прчинога (Дуње)
Прчинога — археолошко наоѓалиште во прилепското село Вепрчани. Наоѓалиштето претставува населба од неолитското и доцноантичкото време. На околу 700 метра западно од селото, во рамнината покрај Дуњска Река, на една блага падина поретко се среќаваат фрагменти од праисториска керамика и камени орудија, за разлика од доцноантичките кои се во голем број. Исто така, големо е присуството на градежни материјали (кршен камен, тегули и сл.).
Опера Гарние
Операта Гарние позната и како Палата Гарние (фр. Opéra Garnier, Palais Garnier) — оперска куќа со 2200 места во Париз. Тоа е една од најубавите згради во Париз, дизајнирана од архитектот Шарл Гарние во необарокен стил, завршена во 1875. година. Официјалното име на операта, кое е и со златни букви испишано на фасадата е „Национална академија на музиката - театар на операта“ (фран. Académie Nationale de Musique - Théâtre de l'Opéra). Денес седиштето на Националната опера на Франција е преселено во Операта Бастиља, изградена во 1989.
Историја
Во 1672 кралот Луј XIV му наложил на Жан-Батист Луји да основа Кралска музичка академија, која ќе биде институција составена од опера, балет и музички состав. Во 1713 Луј XIV ја прогласил операта за државна установа, вклучувајќи го и ансамблот на балетот. Оттогаш па сѐ до инаугурацијата на Операта Гарние, Кралската академија за музика сменила 13 театри како свои седишта, од кои повеќето биле уништени од пожари. Сите овие театри, без оглед на нивното вистинско име, биле нарекувани Париска опера (фран. Opéra de Paris).
Палатата Гарние била изградена како дел од големата реконструкција на Париз иницирана од императорот Наполеон III, кој за тие зафати го ангажирал Баронот Осман. Во 1858. императорот го задолжил Осман да обезбеди 12.000м² колку што биле потребни за градба на нова зграда која ќе ги вдоми светски познатите париски опера и балет. Конкурсот за проектот бил објавен во 1861. и победил архитектот Шарл Гарние (1825-1898). Темелите биле поставени во 1861, но поради низа технички и политички проблеми (подземни води, Француско-пруската војна, Париската комуна, и други), градбата завршила дури на крајот на 1874., а првата претстава била играна на 15 јануари 1875.
Зградата била целосно реставрирана во периодот помеѓу 1994. - 2006. при што била заменета целокупната сценска техника, електриката и биле поправени темелите.
Архитектура и стил
Палатата Гарние има површина од 11.000 м², собира околу 2.200 гледачи, централниот лустер тежи преку 6 тони, а на сцената собира до 450 артисти. Таа е украсена со многу орнаменти, стилот е монументален, а внатрешноста е украсена со мермерни столбови, рамки и статуи. Познати вајари како Жан Батист Карпо и Жан Жозеф Перо работеле на декорацијата на внатрешноста и на фасадата.
Таванот на главната сала, околу лустерот, бил насликан од Марк Шагал во 1964.
Надворешни врски
48.87194°N, 2.33167°W
Космос-1723
Космос-1723 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 9 јануари 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1723 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1480 км, а најмалото на 1400.
За возвишеното и убавото
„Философско иследување на потеклото на нашите претстави за возвишеното и убавото“ (анг. A Philosophical Enquiry into the Origin of Our Ideas of the Sublime and Beautiful) — расправа за естетиката од британскиот филозоф и општественик Едмунд Берк, напишана во 1757 г. Делото го привлекло вниманието на најважните европски мислители како Дени Дидро и Имануел Кант.
На кратко, „Убавото“, според Берк, е она што е добро обликувано и естетски пријатно, додека „Возвишеното“ е она што има моќ да нè принуди и да нè уништи. Склоноста кон Возвишеното за сметка на Убавото подоцна го бележи преодот од неокласичниот кон романтистичкиот период.
Според Бер, потеклото на нашите претстави за убавото и возвишеното, може да се сфати по пат на целните структури. Според Аристотеловата физика и метафизика, причинско-последичниот однос може да се подели на формална, материјална, делотворна, и крајна цел. Формалната цел на убавината е страста на љубовта; материјалната причина се однесува на извесни атрибути како малост, мазност, нежност итн.; делотворната причина е успокојување на нашите нерви; крајната цел е Божјето провидение. Карактеристично и мошне оригинално за гледиштето на Берк е тоа што тој ја гледа убавината на начин кој не може да се претстави со традиционалните сфаќања за убавината: сразмерност, прилегање или совршенство. Возвишеното исто така има причинско-последична структура поразлична од онаа на убавината. Нејзината формална цел е стравот (особено стравот од смрт); материјалната цел исто така се однесува на атрибути како огромност, бесконечност, величественост, итн.; делотворната цел е напрегање нанашите нерви; крајната цел е Бог кој го создал и се бори со Сатаната, според искажувањето на Милтон во неговата голема епопеја „Изгубениот рај“.
Берк бил првиот кој дал целосно филозофско излагање за одделувањето на возвишеното и убавото во свои рационални категории.
Коментарот на Кант
Германскиот филозоф Имануел Кант се искажувал пофалбено за Берк бидејќи тој не тврдел дека ги знае причините (целите) на умствените дејства што се одвиваат при искусувањето на убавото или возвишеното. Според Кант, Берк ги имал собрано податоците и информациите за некој иден мислител да може да ги објасни причините (целите).
Борис Лозановски
Борис Лозановски — македонски поет и романописец.
Животопис
Лозановски е роден во Битола на година. Студирал на Филолошкиот факултет во Скопје. Во 1965 година заминал за Австралија. Иницијатор за формирање на Македонското литературно друштво „Браќа Миладиновци“ (1987). Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: Отаде Екваторот (поезија, 1991), Проколнати стапки (роман, 1996),.
Оливер Цауг
Оливер Цауг (Oliver Zaugg; р. ) — поранешен швајцарски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2004-2016 година.
Кариера
Цауг ја освоил првата поголема трка во 2011, Џиро ди Ломбардија. Нападнал на искачувањето Вила Вергано на 10 километри пред целта, упатувајќи се сам кон победа. Бил следен неумоливо од водечката група, но не го достигнале. Ја поминал целта со предност од 15 секунди пред најблискиот соперник, Даниел Мартин од. Во 2012 се обидел да ја обрани титулата на Џиро ди Ломбардија и покажал добар резултат, завршувајќи во групата зад победникот на осмото место, откако Хоаким Родригес ја освоил трката.
Цауг го напуштил на крајот на сезоната 2012 и потпишал со  за сезоната 2013. По три сезони, во октомври 2015 година се согласил да се приклучи во за 2016 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 2814
NGC 2814 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 21 м 11,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 64° 15' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Други поделби
Проучување на NGC 2814 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26469. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 322; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4138. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 708.
Црква „Св. Петка“ - Велес
Света Петка црква на југ од градот Велес, веднаш од десната страна на патот за Градско и реката Вардар. Ова здание најпрвин, било параклис, односно молебеник, за некаде во деведесеттите години од минатиот XX век да се преуреди и догради во помала црква. Постоењето на молебеникот-параклисот не е точно утврден, но се претпоставува дека е од понов период. Во периодот од 2005 до 2011 е започната изградба на голем и современ црковен објект со целосен фрескоживопис на ѕидовите во внатрешноста, во кој е вграден и зачуван молебеникот (параклисот). Особено е впечатлива внатрешноста на црквичката во која се наоѓа природен извор на вода за која велешани веруваат дека има исцелителна моќ. Црквата е осветена од страна на митрополитот повардарски г. Агатангел во сослужение со митрополитот европски Пимен и бројно свештенство и присуство на градоначалникот и пратеници од Велес, на 13 ноември 2011 година. Црквата е изградена според архитектонското дело на архитектот Благој Здравев, фрескоживописувањето го извршиле зографите Александар Иванов и Малка Конеска, а иконостасот е дело на Љубомир Бисинов.
Шунка
Шунка — свинско месо, кое е зачувано со солење, чадење или со влажна постапка. Традиционално е направена само од задната нога на свињата. Шунката се прави низ целиот свет, вклучувајќи голем број на специјалитети, како што се Вестфалија шунка и некои сорти на шпански шунки. Технички, „шунката“ е производ кој е механички произведен.
Методи
Шунката се произведува од свинско месо и ароми, што се подложува на солење, чадење и влажна постапка. Покрај солта се ставаат и ароматични конзерванси како што се црн бибер и шафран.
Дингјуен
Дингјуен (定远县; пинјин: Dìngyuǎn Xiàn) — околија во покраината Анхуеј, НР Кина. Административно влегува во надлежност на градот Чуџоу. Зафаќа површина од 2.998 км², а населението брои 1.030.000 жители.
Ова е родно место на Ли Кеќанг, премиер на НР Кина.
Прабугарски календар
Прабугарскиот календар бил календарски систем користен од Прабугарите, полуномадски народ, со потекло од Средна Азија, кој од II век па наваму живеел во евроазиските степи северно од Кавказот и околу бреговите на реката Волга. Во 681 година, дел од Прабугарите се населиле на Балканскиот Полуостров и ја основале Првата Бугарска Држава.
Главниот извор на информации што се користи за реконструкција на прабугарскиот календар е краток препис од 15 век на црковнословенски наречен Именик на бугарските ханови, кој содржи 10 пара календарни термини. Дополнително, истиот датумски систем се користи во маргинална нота во ракопис од монахот Тудор Доксов од 10 век и во чаталарскиот натпис од бугарскиот владетел Омуртаг од IX век (вл. 814-831), кој исто така прикажува римско (ромејско) императорско датирање. (индикт). Според реконструираниот календар, Прабугарите користеле 12-годишен цикличен календар сличен на оној што го усвоиле туркиските народи од кинескиот календар, со имиња и броеви што се дешифрираат како на прабугарски јазик. Читањето, заедно со самата интерпретација на „цикличниот календар“, првично го предложил финскиот славист Јоосепи Јулиус Микола во 1913 година. Подоцна, имало различни модификации и елаборации во текот на 20 век од научници како Геза Фехер, Омелјан Прицак, Моско Москов и други научници. Петар Добрев, кој ја поддржува "иранската" маргинална теорија за потеклото на Прабугарите, тврди дека туркиските имиња на животните покажуваат дека туркиските народи ги позајмиле овие зборови од иранските Прабугари.
Реконструкциите се разликуваат малку, затоа што некои од имињата не се проверени, а точната форма на неколкумина е дискутабилна. Следниот список се заснова на описот на Моско Москов за просечното воглавно толкување, како и на неговата сопствена реконструкција и ги зема предвид постојните несогласувања:
Ивана Петковска
Ивана Петковска (родена на 14 април 2002 во Скопје) — македонска поп-пејачка. Заедно со Магдалена Алексовска, Ивана ја претставувала Македонија на Детската Евровизија 2015 во Софија, Бугарија, со песната „Плетенка“ и се пласирала на седумнаесеттото место во конкуренција со 26 поени.
Таа била ученик во основното училиште „Димитар Македонски“. Ги направила првите чекори во музиката кога имала само 5 години, настапувајќи на детскиот фестивал „Поточиња“. По 3 години се приклучила на КУД Никола Јонков Вапцаров, македонски народен фолклорен ансамбл, учествувајќи на неколку настапи во земјата и странство. Покрај танцувањето, таа пеела македонски народни песни на голем број на концерти низ Македонија. Ивана исто така била член во училишниот хор.
Нанумеја
Нанумеја (Nanumea) — атол во Тувалу. Нанумеја се наоѓа на северозапад од државата. Атолот е воедно и еден од деветте окрузи на Тувалу.
Географија
Нанумеја се наоѓа јужно од Гилбертските Острови. Нанумеја е типичен атол, каде има лагуна и мали острови распоредени на корален гребен. Вкупната големина на атолот е 12 километри во должина и 2,5 километри во ширина. Според пописот од 2002 година, атолот имал население од 664 жители, кои воглавно живеат во главното село Нанумеја кое се наоѓа во северозападниот дел од атолот. Покрај селото, куќи можат да се најдат и околу лагуната и во југоисточниот дел од атолот. Најголемите атоли од кои е составена Нанимеја се Нанумеја и Лакена. Покрај нив, во околината има и помали островчиња како што се Темотуфолики, Лефогаки и Театуа а Таепоа.
Јазик и култура
Како и Тувалците, така и Нанумејците, се полинезијци кои зборуваат тувалски јазик. Јазикот е сроден со останатите полинезиски јазици како токелауански јазик или самоански јазик. Скоро сите дијалекти се слични и се разбираат меѓу себе, освен дијалектот на островот Нуи кој е дел од кирибатскиот јазик. Сепак, тувалскиот јазик се говори низ целата држава, каде е и службен покрај англискиот.
Гератал/Плауе
Гератал/Плауе (пред 2019 година: Гератал; Geratal/Plaue) — општинска заедница во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во селото Гераберг, кое не е дел од самата општинска заедница.
Општинската заедница Гератал се состои од следниве општини:
Ахен
Историја
Градот првин го населиле Римјани во 1 век од новата ера. На местото на античката населба Карло Велики соградил дворец и катедрала по пример на катедралата од Равена, Сан Витале околу 800 година. Во неа бил крунисан неговиот син Лудвиг I Побожен во 813 година, како и скоро сите цареви на Римско-германските царства до 1513 година.
Царот Фридрих I издигнал цврсти ѕидини, кои подоцна уште повеќе ги појачал Фридрих II во 1215 година.
Во времето на верските равоти во 16 век градот страдал и почнал да го губи своето значење и своите привилегии, а посебно кога германските владетели го избрале Франкфурт на Мајна, како крунобден град.
Во втората светска војна, како важен центар на прилазот на Рур во долготрајните и тешки борби бил готово потполно разрушен.
Географски и демографски податоци
Градот се наоѓа на надморска височина од 173 метри. Површината на општината изнесува 160,8км2. Во самиот град според проценките од 2010 година живееле 259,269 жители. Просечната густина на населението изнесувала 1,612ж/км2. Претставува една од 10-те општински центри на округот и регион Ахен. Поседува регионална шифра (AGS) 5334002, NUTS (DEA21) и LACODE (DE AAH) код.
Во околината има јаглен и железна руда, бакарна руда и олово. Познат е по индустриските машини, вагони, сапуни, стакла. Покрај катедралата на Карло Велики, во која и тој самиот е погребан, тука е и готската зграда од 16 век, музеи и позната бања со термоминерални сулфурни извори.
Ахенскиот универзитет (RWTH Aachen), основан во 1870 година, е еден од водечките европски технички универзитети, посебно за електротехника и машинство, но и за информатика и физика. Универзитетската клиника Ахен е најголемата европска клиника во една зграда. Голем број на софтверски и компјутерски компании се разввиле во околината на Ахен.
Катедралата во Ахен е од 1978 година на списокот на светските градби.
Армансон
Армансон — река во северозападниот дел на Бургундија во Франција. Долга е 202 километри. Извира кај Меји-сир-Рувр во департманот за Златен Брег и се влева во Јона (десна притока) во Мижен. Нејзиниот извор е на надморска височина од 380 метра и се влива во Јона на надморска височина од 79 метра.
Тек
Армансон извира 2 километра северозападно од Меји-сир-Рувр во областа позната како Оксоа, на усната чинија претставена од Парискиот Басен. Тече надолу по западната, стрма падина на Златниот Брег и на рабовите на Морван. Нејзиниот извор е на карпите од рана јура и доцниот тријас каде што се под големо влијание на гранитите и вулканските релјеви на Морван, северно продолжение на Централниот Масив.
Околии во Кина
Околија (县,, ), служб. околиска единица — третостепена административна единица во рамките на покраините и автономните региони на Кина, и второстепена единица кај централно управуваните градови и Хајнан, (каде се нарекува „околиски степен“); тука се опфатени автономните околии, околиски градови, бајраците, автономните бајраци и градските подрачја. Во континентална Кина денес постојат 1.464 околии, од вкупно 2.862 единици од околиски степен.
Армансон
Тек
Горната долина на реката ја користат Каналот де Бургоњ и Автопатот А6, но тие се раздвојуваат и реката минува меѓу нив кон малиот град Семир-ан-Оксоа. Во овој дел од својот тек, реката ја пресекла својата долина низ карпите од периодот јура до основниот гранит. Притоката Сернан се влева во Армансон веднаш под Семир.
Црква „Св. Никола“ - Горно Соње
'''Св. Никола''' — црква во скопското село Горно Соње, Општина Сопиште. Му припаѓа на Јужноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е стара, изградена во текот на средновековието, и подоцна обновена. На неа работел мијачкиот мајстор Јаков Зографски.
Армансон
Тек
Во близина на Бифон, северозападно од Монбар, од долината Брен каналот повторно се приклучува кон неа, придружуван од железничката пруга од Дижон до Париз (Гар де л'Ест). Малку подолу, од лева страна, се влева Борнан. Сите тие минуваат низ пошумен крај, геолошки од средна јура. Кратко потоа, тие влегуваат во департманот Јона. Во близина на границата меѓу департманите и веднаш под Равиер, реката минува низ предел од доцна јура каде што долината има акумулирано холоценски наноси. Карпите од доцна јура го обезбедуваат глинени материјали за цементарниците што лежат меѓу реката и каналот меѓу Паси-сир-Армансон и Лезин. Уште во пошумен крај, Армансон го минува малиот град Тонер и поминува многу кратко низ департманот Об, како што минува низ карпите од креда.
Непосредно под Сен-Флорантен се вкрстува со железничката пруга TGV од Париз до Лион и Авињон. Реката пристигнува во крај од средна креда каде Креантон се влева од десно, непосредно пред реката и Каналот де Бургоњ да се влеат во Јона кај Мижен.
Притоки
Нејзини главни притоки се:
Околии во Кина
Историја
Околиите постојат уште од периодот на завојуваните држави (V до III в. п.н.е.) и биле спроведени на државно ниво со создавањето на обединетата кинеска држава од династијата Ќин по завршетокот на овој период. Со текот на времето нивниот број постепено растел. Царот-обединител Ќин Ше Хуанг воспоставил околу 1.000 околии. Под власт на источната династија Хан, бројот надминал илјада. Династијата Суеј имала околу 1400, добиени со укинувањето на надединицата заповедништва (, ѓуен), од кои некои станале околии. Денешниот број на околии е сличен на оној при крајот на династијата Ќинг. Промената во местоположбата и називите на околиите низ кинеската историја е важно поле на истражување во полето на историската географија, одобено од 60-тите и 80-тите години на XX век.
Во царска Кина, околијата имала големо значење како најсновна единица на државната бирократија. Поситните единици биле вон делокругот на власта, туку се раководеле по неформален небирократски пат, во зависност од владејачката династија. На чело на околијата стоел управник кој ги возглавувал месната извршна власт и правосудството.
Автономни околии
Autonomous counties (自治县,, ) are a special class of counties in континентална кина reserved for неханските народности. Autonomous counties are found all over China, and are given, by law, more legislative power than regular counties.
Во континентална Кина има 117 автономни околии.
Управа
Секој степен на административната управа има месен комитет на Комунистичката партија на Кина (КПК). Во случај на околијата, тој се нарекува околиски комитет на КПК на чие чело стои околиски секретар  како највисок функционер во околијата. Политиката се спроведува преку претставништвото на државната управа во околијата, кое го возглавува околискиот управник. Управникот често е еден од замениците-секретари во комитетот на КПК.
Јуриј Лужков
Јуриј Михаилович Лужков (Юрий Михайлович Лужков) ( — ) бил руски политичар, кој беше градоначалник на Москва од 1992 до 2010 година.
NGC 934
NGC 934 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 934 се споменува и како UGC 1926, MCG 0-7-16, CGCG 388-17, NPM1G -00.0092.
Откривање
Телото е откриено во 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 27 м 32,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 14' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 934 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9352. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4691. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1283.
Фронтон
Фронтон — класичен архитектонски елемент кој се состои од триаголен дел, (тимпанум или тимпанон), над хоризонталниот дел од зградата наречен (перваз), кој дел го носат столбови. Калканот на крајот од фронтонот е обрабен со корниз со калапени украси. Кај тимпанионите често наоѓаме скулптури и релјефи кои прикажуваат сценми од грчката или римската митологија. Обликот на фронтонот зависи од архитектонскиот ред.
Фронтонот го наоѓаме и кај класичниот грчки храм и неокласичната архитектура. Најважен пример е Партенонот, каде тој служи како палета за за прекрасен, сложен архитектонски детал. Овој архитектонски елемент бил измислен како дел од старогрчката архитектура, а се применувал во Стариот Рим, ренесансата и подоцнежните архитектонски возобнови. Овој елемент најчесто ги красел мавзолеите и разни други паметници.
Фронтоните се ставале како триаголни или засводени украси над прозорците и вратите, над пар пиластри или рамки. Наискот и едикулата се „мали живеалишта“ или олтари кои зосолнуваат слика или скулптура на извесно божество при влезот во еден храм или едноставно во ниша во ѕидот на една зграда.
Во архуитектурата наоѓаме итн. отворен фронтон каде дел од корнизот е отворен при врвот. Тука треба да се спомене итн. прекршен фронтон кој е отворен долж основата. Овој често се среќава кај џорџијанската архитектура. Низ овие отвори се прелеваат украсите на самиот фронтон, збогатен со висок релјеф, „тонда“, огледала и прозорци. Овие облици била преземени од маниристичката архитектура, како и применувани на мебел дизајниран или иснспириран од Томас Чипендејл.
Гутниско наречје
Гутниското наречје (Gutamål/Gutniska) — мајчин јазик на населението на островот Готланд во денешна Шведска. Во средниот век бил говорен и пишан јазик, но денеска постои само како говор, во извесна мера измешан со шведски, дански и германски. Останува отворено прашање дали гутнискиот треба да се смета за наречје или за посебен јазик. Јазикот е наследник на старогутнискиот, кој бил наречје на стронордискиот.
Готланѓаните (Гути) и другите Швеѓани го владеат јазикот релативно слабо. Се говори на во јужните делови на островот и некои делови од помалиот соседен остров Форе. Постојат две варијанти: главен и форски говор. Форскиот се смета за поархаичен.
Особеност на гутнискиот се зачуваните старонордиски дифтонзи како ai (на пр. stain; швед. sten = камен) и oy (на пр. doy; швед. dö = „умира“). Има и трифтонг што не постои во ниеден друг нордиски јазик: iau (на пр. skiaute/skiauta; швед. skjuta = „стрела“).
Космос-1724
Космос-1724 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 јануари 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1724 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 302 км, а најмалото на 162.
Сан Луис (покраина)
Сан Луис (San Luis) е покраина во Аргентина сместена во географскиот центар на земјата (на 32º јужна паралела). Соседни покраини почнувајќи од север се Ла Риоха, Кордоба, Ла Пампа, Мендоза и Сан Хуан.
Туризам
Иако Сан Луис не е некое привлечно одредиште на странските туристи, покраината сепак ја посетуваат домашните. Има богати извори на минерални води и со тоа има голем број на бањи како Villa de Merlo. Интересен е исто така националниот парко во главниот град Sierra de las Quijadas, и парковите Valle del Conlara, Potrero de los Funes.
Мандилево
Мандилево — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Жан Рено
Жан Рено (франц. Juan Moreno y Herrera Jiménez; Казабланка, 30 јули 1948) — француски глумец со шпанско потекло.
Животопис
Бегајќи од режимот на Франко, родителите на Жан Рено се преселиле во Казабланка, каде што се родил Жан. Од Мароко, тие се преселиле во Франција, каде што тој ја започнал својата глумечка кариера.
Филмска кариера
Жан Рено го открил Лик Бесон кој му понудил улога во филмот „Големото синило“. Потоа следувале филмовите „Леон професионалецот“ и „Никита“. Рено соработувал со речиси сите великани на францускиот филм, како: Жерар Депардје, Кристијан Клавје, Франсис Вебер, Жан-Мари Поаре и Матје Касовиц. Трипати бил номиниран за наградата „Цезар“ во категоријата за најдобар глумец - двапати за главна машка улога (во „Леон профеционалецот“ и „Посетители“), а еднаш за споредна улога (во „Големото синило“).
Источен Мидлендс
Источен Мидлендс (англиски: East Midlands) е еден од деветте официјални региони на Англија. Ја зафаќа источната половина од областа позната како Мидлендс. Се состои од Дербишир, Лестершир, Линколншир (без Северен и Североисточен Линколншир ), Нортхемптоншир, Нотингемшир и Ратланд. Регионот зафаќа површина од 15.627 km², и имал население над 4,5 милиони во 2011 година. Најголеми градови се Лестер и Нотингем, а други поголеми градови се Дерби, Линколн, Менсфилд и Нортхемптон.
Релативната блискост до Лондон и неговата местоположба како крстосница на национални автопати и магистрални патни мрежи, му помогнале на Источен Мидлендс да напредува како економски центар.
Географија
Вкупната површина на регионот е 15.627 km² (4-то место меѓу регионите на Англија). На исток излегува на Северно Море, на југоисток се граничи со регионот Источна Англија, на југ со регионот на Југоисточна Англија, на запад со регионот Западен Мидлендс, на северозапад со регионот Северозападна Англија, на север со Јоркшир и Хамбер.
Највисок врв со 636 м. е Киндер Скаут, во областа Пик на јужните Пенини во северозападниот дел на Дербишир.
Најголемите реки во регионот, Нене, Соар, Трент и Веланд, течат кон североисток кон реките Хамбер и Вош.
Геологија
Во регионот има големи количества варовник и на североисток се наоѓа нафтената провинција Источен Мидлендс. Шумата Чарнвуд е позната по изобилството на вулкански карпи чија старост се проценува на околу 600 милиони години.
Една четвртина од цементот во Обединетото Кралство се произведува во овој регион. Во Линколншир и Нотингемшир се ископува по околу 30% од вкупното производството на песок и чакал во регионот.
Шуми
Неколку градови во јужниот дел на регионот, како Маркет Харборо, Дезборо, Ротвел, Корби, Кетеринг, Питерборо, Трапстон, Оунл и Стемфорд, се наоѓаат во границите на некогашната Рокингемска шума која што Вилијам Освојувачот ја назначил за кралска шума и во неа долго време ловеле англиските кралеви и кралици.
Шервудската Шума во Нотингемшир поврзана со легендата за Робин Худ можеби е најпозната и привлекува многу посетители.