cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шифрирање
Енкрипцијата е процес во криптографијата, кој означува на трансформирање на информации (plaintextсо користење на алгоритми (наречено шифра) да не биде читливо за кој било освен за оние кој имаат посебно знаење, обично назначено како клуч. Резултатот од процесот се енкриптирани информации (во криптографијата, назначено како шифра-техт). Во многу контекси, зборот енкрипција исто така имплицивно укажува на обратен процес т.е. декрипција(пр. "софтвер за енкрипција" може исто така да декриптира), за да ја направи информацијата читлива повторно (т.е. да го направи не-енкриптирано).
Енкрипцијата била долго користена од страна на војниците и владините олеснителни тајни комуникации.Енкрипцијата во денешно време е често користена за заштитување на информации преку повеќе видови од цивилни системи.На пример, во Институтот за Компјутерска Безбедност пријавено е дека во 2007 година, 71 од компаниите биле анкетирани дека користат енкрипција за дел од нивните складирани бази на податоци.Енкрипцијата се користи за заштитување на податотеки како на пример фалјови на компјутер или CD-DVD дискови или USB-Flash дрajвер. Во поново време се пријавени повеќе случаи каде што заштитените информации се декриптирани и дозволени јавноста да може да достапи до нив. Да енкриптираш такви податотеки “на одмор” така што многу е тешко да се декриптираат. Системите на дигиталните права не дозволуваат да се копира или репродуцира софтверот и тое е некако различно од примерот за енкрипција на податоци “на одмор”.
Енкрипција исто така се користи за дата во транзиција, т.е податоци кои се пренесуваат преку локални мрежи, интернет мрежи, мобилни и друго.Во изминатите години се пријавени повеќе пресретнати информации.Енкриптирање податоци во транзиција исто така помага во безбедноста бидејќи многу тешко е да се  обезбедат физички сите мрежи.
Енкрипцијата, може да ја заштитува безбедноста на пораките, но другите техники треба да го заштитуваат интегритет и вредноста на пораките, проверување на точноста на  МАC или на некој дигитален потпис. Стандардите и криптографскиот софтвер и хардвер за да извршат енкрипција се широко достапни, но за успешно да ја користиме енкрипцијата за да го обезбедиш цел безбедносен систем може да биде голем проблем.Една обична грешка може да дојде до уништување на системот или успешни напади на системот.Некојпат противникот може да добија не енкриптирана информација без директно да ја користи енкрипцијата, како на пример преку Тrojan Horse и друго.
Хиспано
Хиспано е термин кој значи „шпанско потекло“. Како што жител на некогашната римска Хиспанија се нарекувал Хиспано, така и еден Шпанец денес би бил Хиспано.
Шифрирање
Еден од првите јавни клучеви за енкрипција бил наречен Pretty Good Privacy(PGP). Беше написан во 1991 од Фил Зиммерман и бил купен од Symantec во 2010 година.
Дигиталнио потпис и енкрипцијата мора да бида аплицирани кога пораката е составена, за да избегниме крадци.Инаку секој јазол помеѓу праќата и енкрипциониот агент може лесно да се упадне. Поради невнимание на хардвер производителот,повеќето мобилни уреди доаѓаат без енкрипции контролирани од корисникот или да има способност за дигитален потпис.
Хиспано
Се употребува на ист начин и како претставките англо-, франко-, австро- и други, што означува дека е некој со потекло од таа земја.
Once (песна од Pearl Jam)
„Once“ — песна од американска рок група Pearl Jam. Стиховите на песната се напишани од вокалистот Еди Ведер а музика е напишана од гитаристот Стоун Госард. „Once “ била издадена во 1991 година и е прва по ред на деби албумот на Pearl Jam, Ten (1991).
Ијона (Ајдахо)
Ијона (Iona) е град во округот Боневил во сојузната држава Ајдахо, САД. Градот Ијона според пописот од 2000 година броел 1 201 жители и опфаќал површина од 2 км2. Се наоѓа на 1 458 m надморска височина. Поштенскиот број на Ијона е 83427, а повикувачкиот број 208.
Леништа
Леништа или Лениште — село во Општина Прилеп од збиен тип, се дели на одавде и оданде маало. Се наоѓа североисточно од Прилеп, десно од патот Прилеп-Кавадарци. Од 1912 година за време на Првата балканска војна селото постепено се раселувало, најчесто во Прилеп. Масовно иселување се случило во периодот од 1961 до 1971 година.
До селото води асфалтиран пат. Над самото село се наоѓа манастирот „Св. Петка“. Соседни села се селата Плетвар и Селце.
Порано на гребенот источно од Леништа имало орман, имало истечни води кои повремено ги движеле селските воденици. Во дворот на манастирот се наоѓаат воденички камења.
Историја
Според преданијата Леништа го основале жителите на соседното раселено село Заполошко пред околу 170 години. Обработливото земјиште на Леништа во поголемиот дел се наоѓа во атарот на тоа раселено село. Во турско обработливата земја претежно им припаѓала на селаните.
Во век, Леништа било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Географија и местоположба
Леништа се наоѓа на Дрен Планина, североисточно од градот Прилеп.
Топоними
Долни мост, Караманица, Врвот, Ливада, Бели камења, Ѓупски преслап, Ѓуле, Устрелец, Манастириште, Илино, Топташ, Ѓогдере, Маркова Чешма, Чумкот, Ралев Камен, Заполшки мост, Пешкојца, Плетварска река, Требеница, Крива Река, Коњарник, Сталеа Пештера, Попова нива, Заволчец, Црквиште, Шаторов Камен, Сарика, Гробот, Бара, Корија, Шута Врба и Мал Дом.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Леништа живееле 380 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лопатица имало 320 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
На пописот во 1994 биле попишани само двајца жители Македонци, а на пописот од 2002 година во селото Леништа не биле забележани жители.
Кукли (Косевица)
Кукли - Чукли — археолошко наоѓалиште во околината на местото Косевица кај градот Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува некропола и тумули од доцножелезно време
Леништа
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.
Кукли (Косевица)
На 2 км јужно од селото, на десниот брег на Луковичка Река, на пространа тераса делумно се зачувани 6 тумула кои биле оштетени при пошумувањето. Во еден од тумулите е најдена сребрена монета од раноантичкиот период. Наодите се чуваат кај Стојан Димитров, служител во училиштето
Леништа
Родови
Леништа било чисто македонско православно село, во селото имало и староседелски и доселенички родови.
Родови во селото се: Аџијовци (8 куќи), Димовци (6 куќи), Терзиовци (4 куќи), Анѓелевци (4 куќи), Апостоловци (2 куќи) Кочовци (2 куќи), Трајковци (1 куќа), Трпчевци (8 куќи) и Будевци (5 куќи) доселени се од соседното сега раселено село Заплошко, во родот Будевци се знае следното родословие: Ѓоргија (жив на 84 г. во 1950-тите) Петре-Ристе-Јовче-Трпе, предокот кој се доселил; Стојановци (10 куќи), Богојевци (7 куќи), Шишковци (3 куќи) и Митревци (2 куќи) некогаш биле еден род, доселени се од мариовското село Вепрчани; Белушани (11 куќи) доселени се од сега албанското село Белушино кај Крушево, доселени се во 1878 година, дошол Стојче со неговите 5 синови; Домазетовци (1 куќа) најмлад род во селото, потекнуваат од домазет доселен од селото Беловодица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1425 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Леништа е едно од трите избирачки места во Македонија со најмал број запишани избирачи само тројца. Дури и тие не живеат во селото, туку во Прилеп.
Настани
Селскиот панаѓур е на Св. Атанас Летен.
Акција за пошумување.
2006 КХ181
2006 КХ181, е транс-нептунски објект (TNO) во расфрлан диск.
Неговата орбита моментно е премногу слабо одредена (U=6) за да се знае дали е во резонанца со Нептун.
Растојание
Појава перихел околу 1858 година. Моментно е на 83,8 АЕ од Сонцето и се оддалечува од Сонцето на 1,04 km/s.
Единствените големи објекти моментноо подалеку од Сонцето се Ерис (96,1 АЕ), (90,9 АЕ), (~89 АЕ), Гунггунг (88,0 AУ), Sedna (85,1 AУ), (84,8 AУ) и (84,7 AУ).
Бидејќи е толку далеку од Сонцето, има само привидна величина од 23,6.
Орбита
Набљудуван е 15 пати на само три опозиции и затоа моментално има малку слабо позната орбита. JPL го рангира „квалитетот на орбитата“ од 0 до 9 (0 е најдобро), а моментално е наведен со квалитет на орбитата од 6
Награди на асоцијацијата на тениските професионалци
Наградите на Асоцијацијата на тениските професионалци или уште познати како АТП награди се тениски награди кои се доделуваат секоја година на играчите кои постигнале најдобри резултати во различни категории.
Играч кој најмногу напредувал
Белешка: Во 1980 и 1984, наградата не била доделена.
Враќање на годината
Белешка: Во 1980 и од 1984 до 1988 наградата не била доделена.
Религија во Монголија
Религијата во Монголија е во најголем процент претставена од тибетскиот будизам. Најголем број од населението во Монголија се будисти, но покрај нив во Монголија опстојуваат и други религиски групи. Покрај будизмот, во Монголија има и мал број на христијани и муслимани.
Будизмот во Монголија
Будизмот во Монголија е тибетскиот будизам на Гелугпа училиштето. Традиционално, Монголците, пред воведувањето на будизмот, биле шамани и го славеле небото (чистото сино небо) и нивните предци. Тие користат антички северноазиски религиски обреди на шаманизам, според кој се вели дека човекот е во сооднос со природата и духовите се виновни за човековата среќа или несреќа. Во 14 век и 15 век, Јуанската династија го вовела тибетскиот будизам, но и покрај тоа, Монголците и понатака ги практикувале шаманските обичаи, дури и по распадот на династијата.
Во 1578 Алтан Хан, монголски воен водач со амбиција да ги обедини Монголците, ја вовел будистичката секта Жолта Секта, а како главен би бил самиот тој. Тие формирале алијанса што му дале на Алтан Хан легитимност и религиозни санкции за неговите империјалистички претензии и поради тоа што му обезбедил на будистичкото училиште безбедност и патронажа. Алтан Хан му дал на Тибетскиот водач титула Далај-лама, што неговите наследници сѐ уште ја чуваат таа титула. Набрзо Алтан Хан умрел, но Жолтата Секта продолжила да се проширува во Монголија. Голем број на манастири се изградиле во Монголија, најчесто сместени на прометни места каде каравани поминувале а со тоа се обезбедила голема посетеност на манастирите. Будистите почнале да ги потиснуваат шаманите, преземајќи ги нивните лековити ритуали и ги потиснале на работ на монголската култура и религија.
Христијанството во Монголија
Христијаните во Монголија се сметаат за најрастечка религиозна група во Монголија. Бројот на христијани во земјата варира поради не соодветно спроведени пописи и статистики. Во 2005 година, според владата на САД, во Улан Батор постојат околу 24 000 христијани, што е 2.5 % од вкупното население во градот.
Со крајот на комунистичкиот режим во Монголија во 1990 година, бројот на христијани во земјата постојано се зголемува. Странски христијански мисионерски групи повторно се вратиле во Монголија, вклучувајќи ги католицизамот, лутеранството, православието (Руска православна црква), Јеховините сведоци и протестантството.
Северен рис
Северниот рис (Lynx lynx lynx) - средноголем подвид на евроазискиот рис (Lynx lynx).
Опсег и живеалиште
Северниот рис се наоѓа во Феноскандија, Балтичките држави, северниот и средишниот дел на Полска (вклучително и Бјаловјешката Шума и Националниот парк Кампинос), Белорусија, европскиот дел на западна, северна, средишна и источна Русија, Урал и Западен Сибир источно до реката Енисеј.
Плен на северниот рис
Северниот рис плени во голема мера врз мали до прилично големи цицачи и птици. Меѓу заведените животни како плен се европските диви зајаци и аплскиот диви зајаци, црвените верверички, сибирските летачки верверички, сонливците и други глодачи, куни (како обичната куна), тетреби, црвени лисици, ракуноливи кучиња, диви свињи, лосови, срни, обични елени и други копитари со средна големина. Полудомашните ирваси (Rangifer tarandus) се главниот плен за северниот рис во северна Скандинавија.
Грабливци и непријатели на северниот рис
Во руските шуми, најважниот грабливец на евроазискиот рис е сивиот волк. Волците убиваат и јадат рисови кои не успеваат да избегаат во дрвјата. Населението на рисот се намалува кога волците ќе се појават во некој регион и веројатно ќе земат помал плен таму каде што волците се активни.
Лакомците се можеби најпознатите најдобри од конкурентите за ловење, честопати крадејќи пленови на рисовите. Рисовите имаат намера активно да избегнуваат средби со лакомци, но понекогаш можат да се борат против нив ако бранат мачиња. Може да се појават случаи на грабливост врз рисови од лакомци, дури и можеби кај возрасните, но за разлика од нападите на лакомците врз рисови се исклучително ретки, ако тие навистина се случуваат. Едно истражување во Шведска открило дека од 33 смртни случаи на рисови од едно набљудувано население, една е веројатно убиена од лакомец. Наводно, во областа на реката Печора била забележана друго познато пленење на возрасен лакомец врз возрасен рис, иако се чинело дека ова е само анегдотско тврдење. Не се познати примери кога рисот плени лакомец.
Кафеавите мечки, иако не се (колку што е познато) грабливци на евроазискиот рис, во некои области се полувообичаени узурпатори на закопани пленови на рисови, не ретко пред мачката да има шанса да го доизеде своето плен.
Кнез Михаилова (Белград)
Улицата Кнез Михаилова е пешачка зона, трговски центар и улица заштитена со закон како едно од најстарите и највредните знаменитости на Белград, со голем број претставителни згради и урбани куќи изградени кон крајот на 70- тите години на 19 век. Се верува дека во времето на Римјаните тука бил центарот на населбата Сингидунум, а во времето на Турците на овој простор се кривеле улиците со градини, фонтани и џамии. Во средината на 19 век овде во горниот дел била градината на кнезот Александар Караѓорѓевиќ. По изработката на регулациониот план на Белград кој е изработен од Емилијан Јосимовиќ во 1867 година, улицата се изгради брзо и ја доби својата физиономија и содржина. Во неа се градат куќи и се населуваат највлијателните и најбогатите семејства на трговскиот и политичкиот Белград. Во 1870 година градската управа официјално ја крсти улицата, давајќи и го името - улица Кнеза Михаила.
историја
Кнез Михаилова е една од најстарите и најважни улици во Белград и е сведоштво за континуираното траење на градот. Во областа на улицата има траги од античка цивилизација. Во римско време, еден од главните пристапни патишта се протегал по трасата што во голема мера се совпаѓа со денешниот дел од улицата Кнежа Михаила. Нема докази дека оваа област била населена во средниот век. Во првата половина на XVI век е обновен стариот римски и изграден е нов водовод, кој минувал по трасата на денешната улица, со што се создале услови за појава на населбата. За време на турското владеење, на просторот на денешната улица Кнез Михаилова биле изградени пет џамии со придружни махали, од кои најважни биле Ибрахим бег и Мусала. Кога во 1717 година го освоиле Белград, Австријците ја започнале обновата на градот и и дале нов лик на улицата. Во тоа време биле урнати голем број куќи и џамии за да се подигнат нови згради, на градежната линија на регулирана улица што го делеле горниот град на српски, од запад и германски, од исток и по заминувањето на австриската војска, на српски и турски.
Со конечното заминување на Турците од Белград во 1867 година, и прифаќањето на западните урбани модели, започна трансформацијата на градот. Врз основа на регулациониот план од 1867 година, кој го направил првиот српски урбанист, инженер Емилијан Јосимовиќ, професор на Лицејот и Големата школа, улицата Кнез Михаилова е најкратката врска помеѓу Тврдината и градот. Периодот кога била проследена улицата Кнез Михаилова во Белград, помеѓу 1867 и 1880 година, го означува напуштањето на природниот развој на Белград и повисокиот степен на урбанизација на градот. Денешната ситуација покажува дека улицата ја задржала својата автентична големина, профил и правец. Објектите се создадени во едно време и имаат уникатни архитектонски одлики, а употребените градежни материјали, конструкции, функции и стилски третман припаѓаат на периодот на еволуција на белградската архитектура што го означува раскинувањето со Балканот и прифаќањето на европските стилови во архитектурата. Процесот на европеизација влијаел на развојот на буржоазијата и формирањето на трговската класа, чии претставници изградиле свои згради и палати во новоформираната улица и отворале трговски дуќани. Иако во текот на 20 век некои од зградите кои го формираа предниот дел на улицата биле променети или заменети со нови, Кнез Михаилова го задржа карактерот на претставителна шопинг улица. Последните куќи на почетокот на улицата, околу аптеката „Делини“, биле отстранети на почетокот на декември 1940 година, за да се изгради палатата на осигурителната компанија „Србија“. Во текот на 1930-тите, беа направени обиди да се спречат пешаците на шеталиштето да влезат на коловозот, а деловниот свет исто така се жалеше на „метежот“ на улицата од пешаците; белградската општина сакаше шеталиштето да се премести од Кнез Михаилова, иако не беше јасно каде.
Улицата е реконструирана во 1987 година, кога стана пешачка зона, поплочена со јабланички гранит. На крајот на 20 век, од исклучиво комерцијална улица „Кнез Михаилова“ прерасна во културен центар на главниот град.
Пирамида пред зградата на Српската академија на науките и уметностите
Пирамидата пред зградата на Српската академија на науките и уметностите е изградена во 1995 година поставени од Град Белград. Има четири страни. Два ја означуваат должината и географската ширина на точката каде што се наоѓа пирамидата, потоа висината и забрзувањето на Земјината гравитација во таа точка.
Претходник на таа пирамида била исто така, пирамида, во непосредна близина, еден век порано, на врвот на зградата на капетанот Миша, каде што беа обележани страните на светот. Бидејќи таа зграда тогаш беше највисока во Белград, пожарникарите го набљудуваа Белград од неа.
295 п.н.е.
295 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 295. година пред новата ера, 295. од првиот милениум п.н.е., 95. од 3 век п.н.е. и шеста од 290-тите п.н.е.
NGC 6097
NGC 6097 — леќеста галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
295 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
NGC 6097
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6097 се споменува и како MCG 6-36-7, CGCG 196-11.
295 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5213 и 5214 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4455 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3465 и 3466 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 458.
NGC 6097
Откривање
Објектот е откриен на 7 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
295 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 295 година се протега во 2341 и 2342, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2401 и 2402 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 248. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 944 и 943 исламска година пред хиџра.
NGC 6097
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6097 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6097 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 14 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 6' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 6097 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57583. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 113; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2586. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1093.
NGC 3738
NGC 3738 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3738 се споменува и како UGC 6565, MCG 9-19-130, CGCG 268-60, IRAS 11330+5448, Arp 234, KUG 1133+548.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3738 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3738 има привидни димензии од 2,5' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 3738 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35856. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3832. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Монте Карло
Монте Карло (Monte-Carlo, окситански: Montcarles, моначки: Monte-Carlu) — административна област на Кнежевството Монако. Монте Карло е насекаде познат по неговите казина и неговата еминентност. Постојаното население изнесува 15.000 жители. Квартот Монте Карло не го вклучува само централното место на Монте Карло каде што се наоѓа “Големото Казино”(“Le Grand Casino”) туку исто така ги вклучува соседствата Сент Мишел, Сент Роман-Тенао и заедницата која се наоѓа на самата плажа на Ларвото. Граничи со Францускиот град Бузулеј (понекогаш познат како Монте Карло Супериор).
Потекло на поимот
Името Монте Карло е од италијанско потекло, наречена по кнезот Шарл III за време на неговото владеење.
Историја
Пронајден во 1866, Монте Карло има име од Италијанско потекло со значење планината Чарлс во чест на тогаш владеачкиот принц Чарлс III од Монако. Специфичната планина се наоѓа на подножјето на Мартитајмските Алпи на кои лежи самиот град.
Историјата на самата област и владењеето на фамилијата Грималди датира назад со векови. Пристаништето на Монако за првпат се споменува во историските записи 43 година п.н.е. , кога Јулиј Цезар ја имал собрано својата флота таму чекајќи напразно за Помпеја. Во 12 век оваа област паднала под врховна власт на Џенова,на која и припаднала целиот брег од Порто Венеро до Монако. После многу конфликти,Грималди ја повратила карпата во 1295, но притоа добивајќи значително ниво на опозиција во годините што следеле. Во 1506 жителите на Монако под водство на господарот Луциен од Монако биле под четиримесечна опсада од армијата на Џенова која имала 10 пати поголем број на луѓе. Монако официјално добил своја целосна автономија во 1524, но имал потешкотии да ја поврати моќта и од време на време потпаѓал под доминација на Шпанија,Сардинија и Франција.
Веќе до 1850-тите владечката фамилија на Монако бил пред сам банкрот,ова бил резултат од губењето на два града Менто и Рокбрун кои беа извор на главните приходи на кнежевството со културите кои произведуваат лимони,портокали и маслинки. Во тоа време неколку мали градови во Европа растеле и просперирале со отворањата на казина, посебно во Германските градови како Баден-Баден и Хомбург. Во 1856 Чарлс III од Монако им додели концесии на Наполеон Ланглоис и Алберт Ауберт за отворање на морски бањи за третман на различни болести и за изградба на казино во Германски стил во Монако. Првото казино беше отворено во областа Ла Кондамине во 1862,но не било успешно. Сегашната локација се наоѓа во областа наречена "Les Spelugues"(пештерите) на Монте Карло и е добиена по неколку релокации во годините што следеле.Успешноста на казиното растеше бавно, главно поради непристапноста во оваа област со голем дел од Европа. Со добивањето на железница во 1868, придонело за наплив од луѓе во Монако и пораст на богатството.
Во 1911 кога уставот го подели кнежевството Монако на три општини,општината Монте Карло ги опфаќаше веќе постоечките соседства на Ла Русе, Сеинт Роман, Ларвото и Сент Мишел. Општините биле приспоени во една во 1917, по обвинувањата дека владата водеше политика под мотото “раздели па владеј” и добија статус што соодвестуваше на одделенија (населби). Денеска Монако е поделен во 10 одделенија (населби), со планирано единаесто одделение (моментално  одложено) кое треба да го опфати рекултивираното морско земјиште. Во Монако од 1900 до 1953 постоел трамвај,кој ги поврзувал сите делови од Монако. Во 2003 нов бродски столб за крузери бил изграден на пристаништето на Монако.
Спорт и рекреација
На Монте Карло му припаѓа најголемиот дел од уличната патека на Монако, каде што се одржува Формула I трката, големата награда на Монако. Исто така е домаќин на светското првенство во бокс, финалето на Европското првенство во покет и Светското првенство во табла,како и на модни настани и друго. Иако тенискиот турнир Монте Карло се води како да се одвива во самата заедница, всушност вистинската локација се наоѓа во непосредна близина на Француската комуна на Roquebrune-Cap-Martin. Монте Карло е посетуван од кралски семејства,како и од најпознатите јавни личности и филмски звезди со декади наназад. Релито во Монте Карло е едно од најпочитуваните и со најголема традиција рели трки на автомобили. Од 1973 до 2008, го одбележуваше стартот на секоја сезона во светското рели првенство како прва трка на календарот, но сега е дел од втората лига на Интерконтиненталното рели првенство. Како и да е, релито се одржува надвор од границите на Монте Карло.
Салата Гарние
Операта на Монте Карло или Салата Гарние била изградена од страна на архитектот Чарлс Гарние како точен дупликат во минијатура на Операта во Париз. Аудиториумот на операта е украсена во црвена и жолта боја, има фрески и скулптури насекаде низ аудиториумот. Оваа сала беше отворена на 25 Јануари 1879тата година со изведбата на Сара Бернард која беше облечена како нимфа. Првата опера која беше изведена таму беше операта Le Chevalier Gaston на Роберт Планкит на 8 февруари 1879тата година и беше подоцна проследена со три исти такви изведби во првата сезона.
Со влијанието на првиот директор, Јулиј Коен, добитната комбинација на Раул Гунсбург (новиот директор од 1883тата година) и Принцезата Алис (голема љубителка на опера и сакана жена на наследникот на Чарлс III,Алберт I), компанијата беше ставена на сцена со другите светски опери. Гунсбург остана на врвот на гледаноста наредните 60 години, а повеќето главни улоги ги отпеал историскиот Италијански тенор, Франческо Тамањо.
Во раните години на 20 век, во Салата Гарние се изведоа добри претстави и настапија одлични уметници како Нели Мелба и Енрико Карузо во претставите во La Bohème и Rigoletto (во 1902) како и Феодор Калипин во премиерата Don Quichotte на Јулиј Масенет во 1910та година. Оваа продукција стана дел од долгата асоцијација помеѓу компанијата и оперите на Масенет, од кои две беа презентирани постхумано. Други познатни пејачи од 10 век се појавиле во Монте Карло вклучувајќи ги Saint-Saëns (Hélène, 1904); Mascagni (Amica, 1905); и Puccini (La rondine, 1917). Секако, од неговото отворање, театарот беше домаќин на светски продукции на опери. Но, “Златната доба” на салата Гарние ја нема, бидејќи малите компании со мали куќи не можат да ги надминат продукциите кои нудат астрономски цени. Сепак денес оваа компанија сè уште презентира пет до шест опери во една сезона.
Хотел де Париз
Хотелот де Париз бил основан во 1864тата година од страна на принцот Чарлс III од Монако на местото каде што требало да биде казинотп. Овој хотел се наоѓа во срцето на Монте Карло. Припаѓа на СБМ групацијата ( државна управувачка компанија која поседува и раководи со Казиното Монте Карло, операта Монте Карло и хотелот Де Париз) и е дел од елитните хотели во Монако, како што се Монте-Карло Бич Хотел, Монте Карло Беј Хотел и Ресорт, Метропол Хотелот и Фермонт Хотелот.
Хотел де Париз има 106 соби поделени во 4 групи врз основа на погледот, декорацијата и луксузноста. Има 20 соби со одличен поглед кон градот, 29 големи соби со поглед во дворот на хотелот, 59 соби со поглед на морето и шест соби со есклузивен поглед кон казиното. Додатни се 74те апартмани и помали апартмани кој се групираат слично како и собите, нудејќи повеќе луксузност повеќе од собите. Има еднокреветни и двокреветни апартмани. Исто така постои и Претседателскиот апартман.
Монте Карло на телевизија и во филмовите
Монте Карло е спомнуван и опишуван во многу филмови и филмски серии. Најново во 2011 година се снимаше филм со истоименото име. Во 1968та година се снимаше документарец за Принцезата Греј на Монако која ја глумаше Грејс Кели, мјузикалот Принцот Реинер од Монако во кој глумеше Дејвид Винтерс и танчери кои беа тренирани да ја прикажат убавината и чудата на Монте Карло на светот. Американскиот филм “Монте Карло” од 1930тата година во кој глумеа Џек Буханан и Џенет МекДоналд бил сниман во самиот град. Во филмовите на Џејмс Бонд “Никогаш не вели никогаш повеќе” и “Златно око” се појавува казиното Монте Карло. Филмот “Да се фати крадецот” на Алфред Хитчкок во 1954тата година чие дејство се одвивало во Монте Карло и неговото казино, глумеле Кери Грант и идната Принцеза Грејс на Монако. Во тој филм има сцена каде тогашната Грејс Кели вози кола многу брзо и опасно, по стрмните патишта на Монако, што е интересна коинциденција до нејзината вистинска судбина во 1892та година. Овој град беше исто така локација за снимање на Британските серии од доцните 1960-ти каде во 11тата епизода насловена како “Духот кој ја спаси банката во Монте Карло” Мајк Прет, Кенет Коуп и Анет Андре заминаа за Монте Карло како придружници на високо талентираната постара жена за коцкање со цел да влезат внатре во казиното и да запрат група на бандити. Во 1970тата, компанијата за автомобили Шевролет го запозна пазарот со кола наречена по градот која се продаваше шест генерации од создавањето до 2007мата година. Трката за мотори Гранд Прикс 1 во Монте Карло беше темата на филмот “Човекот-челик 2”. Други филмови како “Јас,шпион” и “Монте Карло” беа снимани во Монте Карло. Видео играта “Гранд Туризмо” често ја нуди Монте Карло како локација. Хотел де Париз ќе се појави во филмовите кои следат “Мадагаскар 3” и “Најбараните личност во Европа”.
Црква „Св. Талалеј“ - Арачиново
'''Црква „Св. Талалеј“ - Арачиново''' — единствена православна селска црква во скопското село Арачиново.
Состојба на црквата
Состојбата на црквата започнала да се влошува по протерувањето на Македонците од селото, по завршувањето на воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Црквата била подложна на кражби и била оставена потполно незаштитена, поради немањето Македонци во селото. Жителите на селото се собираат во црквата само за време на поголемите верски празници. Во најлоша состојба се наоѓаат црковните гробишта со искршени надгробни плочи, додека поранешната крстилница, кујната и трпезаријата се целосно демолирани и опустошени.
Вандализам од 2016 година
Во јануари 2016 година бил извршен голем вандализам во црквата, најголем од терористичките активности од 2001 година. По фреските и иконите биле видливи длабоки бразди, направени со нож, вулгарни цртежи на полни органи. Била демолирана внатрешноста на црквата и расфрлани биле свеќите, малите икони, песокот за положување свеќи и сл.
Најмногу биле оштетени фреските на двете светителки, Света Петка и Света Недела, кои се насликани на левиот ѕид од влезот и се подарок од семејствата на Атанас Анчевски и на Трпе Јакимовски во 1997 година. Траги од нож биле пронајдени и на фреската на Свети Ѓорѓи, како и на иконите на Свети Атанасиј, на Пресвета Богородица, како и на фреската на Свети Никола, на која покрај оштетувања со нож, имало и недостојни цртежи.
Најверојатно, овие оштетувања настанале пред верскиот празник Духови.
Паника! во диско (Panic! at the Disco)
'''Паника! во диско''' е соло проект на американскиот музичар Брендон Урие. Првично бил поп рок- група од Лас Вегас, Невада, формирана во 2004 година од пријателите од детството Брендон Урие, Рајан Рос, Спенсер Смит и Брент Вилсон. Тие ги снимиле своите први демо-снимки додека биле во средно училиште. Набргу потоа, бендот го снимил и издал својот деби студиски албум, A Fever You Can't Sweat Out (2005). Популаризиран од вториот сингл, „I Write Sins Not Tragedies“, албумот бил сертифициран со тројна платина во САД. Во 2006 година, основачкиот басист Брент Вилсон бил отпуштен од бендот за време на обемна светска турнеја и потоа бил заменет со Џон Вокер.Вториот албум на групата, ''Pretty. Odd.'' (2008), му претходел синглот „Nine in the Afternoon“. Тој албум означил значително отстапување од звукот на дебито на бендот. Рос и Вокер, кои го фаворизирале новиот правец на бендот, заминале затоа што Урие и Смит сакале да направат понатамошни промени во стилот на бендот. Рос и Вокер последователно формирале нов бенд, Young Veins, оставајќи ги Урие и Смит како единствени преостанати членови на Паника! во диско.
Продолжувајќи како дуо, Ури и Смит издале нов сингл „New Perspective“ за филмот „Џениферово тело“ и ги регрутирале басистот Далон Викес и гитаристот Ијан Крафорд како турнејски музичари за настапи во живо. Третиот студиски албум на групата, Vices & Virtues (2011), бил снимен единствено од Урие и Смит во 2010 година, во продукција на Џон Фелдман и Буч Вокер. Крафорд заминал откако циклусот на турнеи за Vices & Virtues завршил во 2012 година.
Како тричлена група, Урие, Смит и Викес го снимиле и издале четвртиот студиски албум на групата „Too Weird to Live, Too Rare to Die!“, во 2013 година. Пред објавувањето на албумот, Смит неофицијално го напуштил бендот поради здравствени проблеми и проблеми со дрога, оставајќи ги Урие и Викес како преостанати членови. Дуото ги регрутирало гитаристот Кенет Харис и тапанарот Дан Павлович како турнејски музичари за настапи во живо.
Во 2015 година, Смит официјално го напуштил бендот откако не настапил во живо со бендот од неговото заминување во 2013 година. Набргу потоа, Викес повторно се вратил на турнеја, што резултирало во Паника! преминување во соло проект претставен од Урие. Во април 2015 година, „Hallelujah“ бил објавен како прв сингл од Паника! во Диско на петтиот студиски албум, Death of a Bachelor (2016). Во декември 2017 година, Викес официјално го објавил своето заминување од бендот Во март 2018 година, паника! во диско издадениот „Say Amen (Saturday Night)“, главниот сингл од неговиот шести студиски албум, Pray for the Wicked (2018), кој бил објавен во јуни.
Формирање како рок-бенд и рани години (2004–2005)
Паника! во Диско е формирана во 2004 година во приградската област Самерлин, Лас Вегас, од пријателите од детството Рајан Рос, кој пеел и свирел гитара, и Спенсер Смит, кој свирел на тапани. И двајцата оделе во средното училиште „Бишоп Горман“ и заедно започнале да свират музика во деветто одделение. Тие го поканиле пријателот Брент Вилсон од блиското средно училиште Пало Верде да се придружи на бас, а Вилсон го поканил соученикот Брендон Урие да се испроба на гитара. Квартетот наскоро започна со проби во дневната соба на бабата на Смит. Рос првично бил главен пејач на групата, но откако го слушнале Ури како пее за време на пробите, групата одлучила да му го препушти пеењето нему. Првично, Паника! во Диско била насловена како Blink-182.
Бендот, чија цел била да звучи поразлично од многуте метал бендови во Лас Вегас, потпишала договор за снимање без да има изведено шоу во живо. Урие започнал да работи во кафулето „Тропски смути“ во Самерлин за да си дозволи кирија за новиот простор за вежбање на бендот. Урие изјавил дека пеел за бакшиш за време на неговото работење, наведувајќи на тој начин дека имал престиж како пејач. Четворицата го оставиле своето образование зад себе за да се концентрираат на музиката, Рос се скарал со својот татко кога го напуштил колеџот, а кога Урие го напуштил средното училиште, родителите го избркале од дома.
Рос и Урие му испратиле демо на басистот на Fall Out Boy, Пит Венц, преку профил на LiveJournal. Венц, кој во тоа време бил во Лос Анџелес, заедно со остатокот од „Фал аут бој“, кој работел на најголемото издание на групата „Од под плутаното дрво“, заминал во Лас Вегас за да се сретне со младиот, непотпишан бенд. Кога слушнал „две до три“ песни за време на пробата на бендот, Венц бил импресиониран и веднаш посакал бендот да потпише за неговата издавачка куќа „Fueled by Ramen“, Decaydance Records ,што го направил бендот прв на новата издавачка куќа. Околу декември 2004 година, групата потпишала за издавачката куќа. Како што се појавиле вести дека Венц потпишал со Паника! (кои допрва требало да изведат шоу во живо), обожавателите на Интернет почнале да ја напаѓаат групата. „Речиси веднаш знаевме што ќе се случи“, објаснил Рос во едно интервју во 2006 година. „Имавме две песни на Интернет и луѓето веќе правеа претпоставки за тоа каков бенд сме и како ќе звучиме.
Во меѓувреме, Венц започна да го промовира бендот секаде каде што е можно: од носење маици „Паника! Во диско“ на сцената до споменување на групата во интервјуата. Венц му дал брз извик на бендот за време на прес-конференцијата за новинари на ден пред доделувањето на видео-музичките награди МТВ во 2005 година: „Имам неколку бендови што излегуваат наскоро на Decaydance, едниот е овој бенд наречен Паника!“, рекол Венц. „Нивниот албум ќе биде вашиот следен омилен албум. Се вика A Fever You Can't Sweat Out - земете ја пред да го стори вашиот мал брат“. Во времето на потпишувањето на бендот, сите членови на бендот сè уште биле во средно училиште (со исклучок на Рос, кој бил принуден да се откаже од УНЛВ). Урие дипломирал во мај 2005 година, а Вилсон и Смит го завршиле училиштето преку интернет, кога бендот заминал во Колеџ Парк, Мериленд, за да го сними својот деби-албум.
A Fever You Can't Sweat Out (2005–2007)
Албумот е поделен на две половини: првата половина е претежно електронски панк за танцување, додека во втората половина се појавуваат ваудевилијанско пијано, жици и хармоника. Бендот се изморил од пишување само со тапани и клавијатури и инспириран од филмските партитури (поточно делата на Дени Елфман и Џон Брион) решиле да напишат сосема друга половина. „До крајот на тоа, бевме целосно истоштени“, рече Рос од студиските сесии. По неговото завршување, „имавме две недели да се вратиме дома и да научиме како да бидеме бенд“, рекол Рос. Групата го имала своето прво шоу во живо во текот на летото 2005 година на локалното музичко место во Лас Вегас The Alley on West Charleston. После тоа, бендот организирал национална турнеја на турнејата Nintendo Fusion со менторите Fall Out Boy, како и Саундтрак на Motion City, Starting Line и Boys Night Out за остатокот од 2005 година.
Дискографија
Објавувања како бенд
ГЛСЕН Годишни награди за почит
!Ref.
Градиште (Разловци)
Градиште — археолошко наоѓалиште во околината на село Разловци. Наоѓалиштето претставува градиште од доцноантичкото време. На 2 км западно од селото, во пределот Конарник, на висок рид со зарамнет простор од 100х90 м се зачувани темели од утврдување. Во внатрешноста на градиштето се гледаат темели од помали објекти, а по површината се среќаваат фрагменти од питоси и покривни ќерамиди.
Лампун (покраина)
Географија
Лампун е во долината реката Пинг. Опкружена е со планински синџири, со опсегот Танон Танг Чаи на запад и опсегот Кун Тан на исток од покраината. Тоа е околу 670 километри од Бангкок и 26 километри од Чианг Маи. Вкупната шумска површина е 2,588 км2 или 57,8 проценти од покраинската област. Лампун се смета за најмалата покраина во северниот регион на Тајланд.
Димитар Ганчев
Димитар Ганчев бил револуционер, анархист, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот таен револуционерен комитет и Македонската револуционерна организација.
Животопис
Ганчев е роден во 1875 година во Русе. По завршувањето на гимназија во Скопје учи природни науки во Женевскиот универзитет, Швајцарија. Во 1897 година станува член на член на т.н. Женевска група - анархистички револуционерен кружок, на чело со Михаил Герџиков и Петар Манџуков.
Во 1901 година, со помош на неговиот пријател Гоце Делчев, Ганчев успева да биде назначен за учител во егзархиското педагошко училиште во Скопје.
Во Скопје, Ганчев станува член на ВМОРО и во 1902 година е избран за член на Скопскиот окружен револуционерен комитет. Делегат е од округот на Солунскиот конгрес во почетокот на 1903 година, на кој се донесува одлука за кревање на востание. Ганчев е против востание во тој момент, но на крајот ја потпишува одлуката за востание.
За време на Илинденското востание е во Скопје. Во почетокот на септември е уапсен и е осуден на 101 години затвор, но е ослободен во 1904 година по издејстваната амнестија од страна на бугарската влада. Екстрадиран е во Бугарија, Ганчев станува учител во Разград.
По избувнувањето на Првата балканска војна, Ганчеве доброволец во бугарската армија и загинува на 17 октомври 1912 година во борбите при Бунархисар.
Список на езера по површина
Ова е список на езера со површина поголема од 4.000 км²и, подредени по површина. Овој список не вклучува вештачки езера и лагуни
Површината на некои езера може да варира значително во текот на времето, или сезонски или од година во година. Ова е особено точно кај солените езера и езерата подложни на сува клима.
Континентални езера
* означува солени езера
Белешки
Белешка: Површините на езерата малку може да се разликуваат во зависност од изворите.
Лопатица (Прилепско)
Лопатица — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лопатица живееле 210 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лопатица имало 200 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото Лопатица брои 41 жител, сите Македонци
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 18 Македонци и 1 Албанец.
Родови
Лопатица е македонско село.
Според истражувањата од 1955 година, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1499 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 40 гласачи.
Авр
Авр (Le Havre) — град во департманот Приморска Сена, во северозападна Франција, сместен на десниот брег на делтата на реката Сена и каналот Ла Манш. Авр е второто најголемо Француско пристаниште по Марсеј.
Американ Фолс
Американ Фолс (American Falls) е град во округот Пауер во сојузната држава Ајдахо, САД. Американ Фолс според пописот од 2000 година броел 4 111 жители и опфаќал површина од 4 км2. Се наоѓа на надморска височина. Поштенскиот број на Американ Фолс е 83211, а повикувачкиот број 208.
Сахарски арапски јазик
Сахарскиот арапски јазик е јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во Алжир и Нигер од страна на околу 110 000 луѓе.
296 п.н.е.
296 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 296. година пред новата ера, 296. од првиот милениум п.н.е., 96. од 3 век п.н.е. и седма од 290-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 296 година се протега во 2340 и 2341, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2400 и 2401 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 247. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 945 и 944 исламска година пред хиџра.