cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крумхерн
Крумхерн (Krummhörn) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа близу устието на реката Емс, околу 15 километри југозападно од градот Норден и 10 километри северозападно од безокружниот град Емден.
Географија
Општината се наоѓа непосредно на реката Емс, која се влива во Северното Море западно од местото. Административното седиште на општината, Певзум, се наоѓа околу 10 километри северозападно од безокружниот град Емден и 15 километри јужно од градот Норден. Окружниот град Аурих се наоѓа околу 26 километри источно од местото. Со површина од 159,2 квадратни километри, Крумхерн е петта најголема општина во Источна Фризија и втора најголема во округот Аурих.
Општински единици
Општината Крумхерн се состои од деветнаесет единици, кои до општинската реформа во 1972 година биле самостојни општини. Секоја од овие поранешни општини се состои од повеќе имоти/места, вкупно повеќе од 150.
Општината се состои од следниве места (бр. на жители на 31 декември 2018 г.):
Главното место – и со околу 3.200 жители најголемо место – во општината е Певзум. Гретзил (1.328 жители) поседува туристички потенцијал.
Останатите 17 села се значително помали.
Соседни општини
Крумхерн се граничи на север со градот Норден, на исток со општината Остел, една ексклава на општината Упгант-Шот и со општината Вирдум (сите три во општинската заедница Брокмерланд). На југоисток се граничи со општината Хинте. Сите овие места се наоѓаат во округот Аурих. На југ општината се граничи со безокружниот град Емден, а западно од Крумхерн се наоѓа Емс.
На спротивниот брег од Емс се наоѓа холандскиот брег помеѓу градот Делфзејл и Емсхавен.
Заштитени подрачја
На северозападниот раб од Крумхерн кај Гретзил се наоѓа заштитеното подрачје „Лајхерн“, кое зафаќа површина од 650 хектари.
Петко Дабески
Животопис
По образование е дипломиран електроинжинер. Дипломирал на Белградскиот Универзитет во 1963, и околу три декади работи на тоа поле. Објавува од млади години – уште од 1955 година.
Библиографија
Дабески е автор на дваесетина поетски збирки, една книга со поетски огледи и две антологии. Поважни негови дела се:
Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Шљопинци
Шљопинци или Шлопинци (Δογάνης, Доганис; до 1928 г. Σλώπνιτσα, Слопница или Σλοπ, Слоп) — гевгелиско село во Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 38 жители (2011)
Географија
Селото се наоѓа 4 км јужно од Гевгелија, близу државната граница. Лежи во областа Бојмија, на десниот брег на реката Вардар.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Шљопинци било македонско село во Авретхисарската (Кукушка) каза. „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Шљупници (Chliupnitzi) било село во Авретхисарската (Кукушка) каза со 50 домаќинства од вкупно 236 жители, сите Македонци.
Во 1895–96 г. во селото е основан комитет на ВМРО.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Шљопинци било село во Гевгелиската каза со 410 жители, сите Македонци.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - скок од 10м во женска конкуренција
Натпреварите во скокови во вода за жени од 10м на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 20 јули со прелиминарната рунда во утринската, а полуфиналето во вечерната сесија. Финалето се одржа на 21 јули.
Шљопинци
Во Грција
Како и соседното Древено, Шљопинци настрадало во во Балканските војни, па затоа во 1913 г. населението се намалило на само 100 жители. Истата година е припоено кон Грција по сила на Букурешкиот договор. На подрачјето на селото минувала фронтовата линија во Првата светска војна, поради што 1916 г. ги преместиле неговите жители во Бугарија, кои подоцна се вратиле. Во 1920 г. населението броело 110 жители, повторно сите Македонци. Во 1924 г. етничката состојба се променила кога 53 жители решиле да го напуштат селото поради неподносливиот живот создаден од грчкиот режим. На местото на иселените, властите доселиле 27 грчки семејства од Источна Тракија со вкупно 113 дојденци (или 121 според Симовски) Во 1928 г. селото е преименувано во Доганис, кога е попишано како етнички мешана населба со вкупно 180 жители.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - скок од 10м во женска конкуренција
Резултати
Прелиминарната рунда се одржа на 20 јули во 10:00. Финалето се одржа истиот ден во 14:00. Финалето се одржа на 21 јули во 17:15.
Шљопинци
Во Грција
На пописот во 1940 г. во Шљопинци е заведен 191 жител, од кои само 30 Македонци. По Грчката граѓанска војна во 1951 г. тука живееле 124 лица, по што нивниот број опаднал на 109 во 1961, 77 во 1971 и 58 жители во 1981 г., што се должело на иселување во градовите. Во 1991 г. се попишани 59 жители, и селото продолжило да се празни, така што во 2001 имало 49, а во 2011 г. само 38 жители.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - скок од 10м во женска конкуренција
Резултати
Зелената ги означува финалистите
Сината ги означува полуфиналистите
Шљопинци
Стопанство
Населението се занимава со земјоделство, и тоа со одгледување на пченица, памук и овошје.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1994
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1994 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоија медали. Најуспешна нација на игрите беше репрезентацијата на Русија, која освоила 11 златни медали, додека најмногу медали на игрите освоиле спортистите од Норвешка, 26, од кои 10 златни.
Најуспешен натпреварувач на игрите била руската скијачка Љубов Егорова, која освоила 3 златни и еден сребрен медал.
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
NGC 5473
NGC 5473 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5473 се споменува и како UGC 9011, MCG 9-23-31, CGCG 272-22.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5473 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5473 има привидни димензии од 2,2' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 4 м 43,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 53' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 5473 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50191. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Дипенау (река)
Дипенау (Düpenau) — помала река во сојузните покраини Хамбург и Шлезвиг-Холштајн. Извира во Хамбург-Осдорф, по што неколку стотина метри се наоѓа на границата со Изерброк, потоа тече кон север.
Откако ќе го помине езерото Хелмут Шак, преминува во градот Шенефелд. Во понатамошниот тек на север поминува низ општината Халстенбек, за да се влие во Миленау, кај Пинеберг, источно од местото Тесдорф.
Едвин Бут
Едвин Томас Бут (13 ноември 1833 - 7 јуни 1893) бил американски глумец од познато театарско семејство.
Симфонија Манфред
'Манфред „Симфонија во Б-мол“'', Op. 58
Симфонијата на Манфред во Б-мол, оп. 58, е симфонија компонирана од Петар Илич Чајковски помеѓу мај и септември 1885 година. Таа се заснова на поемата „Манфред “напишана од Лорд Бајрон во 1817 година.
Ова е единствената симфонија што не била нумерирана од Чајковски; напишана е помеѓу четвртата и петтата симфонија.
Некои велат дека ова било неговото најбрилијантно и најинспиративно дело; дури и диригентот Артуро Тосканини го сметаше за најдоброто дело на Чајковски.
Оваа симфонија е снимена неколку пати, вклучително и снимки со големи оркестри и диригенти. Диригентите кои ја снимија оваа симфонија се Рикардо Шаили, Мстислав Ростропович, Лорин Мазел, Андре Превин, Јуџин Орманди, Јуриј Темирканов, Евгуени Светланов, Рикардо Мути, Игор Маркевич, Ендрју Литон, Михаил Фејтон, Плетниов и други. Симфонијата Манфред ретко се изведува концертно. Тоа е затоа што е долга и бара голем оркестар се смета дека е достакомплицирана за изведба
Хектор Берлиоз, инспирирал многу руски композитори, имал доста врски со потеклото на оваа симфонија. Балакирев ја имал првичната идеја, но сметал дека не е во неговиот карактер да направи ваква композиција. Како што објаснил во писмото до Чајковски на 9 октомври 1882 година, „оваа величествена тема е несоодветна, не се вклопува во мојата ментална шема“.
Симфонијата Манфред за прв пат беше изведена во Москва, во март 1886 година, со Макс Ердмансдорфер како диригент. посветена е  на Балакирев и трае  приближно 58 минути.
Напишано е за три флејти, две обоа, англиски рог, два кларинети во А, бас кларинет во Б ♭, три фаготи, четири рогови, два корнети, две труби, три тромбони, туба, тимпани, перкусии, кимвали, гонг, ѕвона, триаголник, тамбура, две харфи, прва и втора виолина, виоли, виолончело, контрабас и орган, кој накратко се појавува во кодот на Финалето.
Се состои од четири ставови:
So What (песна од Пинк)
"So What" (мак. "Па што" ) е песна напишана од американската поп рок пејачка Пинк, Макс Мартин и А. Скот Меккалум. Песната е издадена како прв сингл од петтиот студиски албум на Пинк наречен Funhouse.
Милдениц
Милдениц (Mildenitz; Mielnica ) — село и поранешна општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од градот Волдег.
Мала српоклуна шлука
Во својот ранг, ова е најголема птица, со должина од 50 до 60 см, распон на крилјата од 89 до 106 см и тежина од 410 до 1360 грама. Претежно е сивкавокафеава и има многу долг свиен клун. Мажјаците и женките се идентични, освен што клунот на женките е малку подолг. Во принцип, тешко е да се распознае полот на птицата, освен кога се пар и се размножуваат.
Повикот на оваа птица е гласно карлу-у.
Единствен вид што е сличен на оваа птица е шарената српоклуна шлука (N. phaeopus). Шарената е помала и има пократок клун кој е искривен повеќе на крајот отколку што е целиот свиен. При лет, нозете на птицата се споени наназад и формираат „остра опашка“.
Малата српоклуна шлука е птица преселница која зимува во Африка, јужна Европа и јужна Азија. Повремено некои птици заскитуваат и излегуваат од вообичаениот опсег.
Птицата е претежно внимателна и плашлива. Се собира во големи јата вон сезоната на парење, а се храни сондирајќи со клунот во меката земја барајќи мали безрбетници, но собира и мали ракчиња и црви од површината, ако има прилика.
Гнездото е мала вдлабнатинка во тајгата, ливадата, или слично живеалиште. Несат 3-6 јајца во април или мај кои се инкубираат околу 1 месец.
Nа оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Форум на Нерва
Форум на Нерва била античка градба во Рим, Италија, хронолошки следната до последната изградена од Царските форуми.
Кактуси
Кактуси — семејство скриеносеменици, на која припаѓаат околу 1650 видови, кои растат во голем дел на Северна и Јужна Америка, а најразновидни се во Мексико.
Форум на Нерва
Форум на Нерва
Империјалните форуми во градот Рим, во последните децении, повторно станале фокус на вниманието на археолозите во градот. Источниот дел од Форумот Транзиториум бил откриен за време на големите ископувања преземени од фашистичкиот режим за време на изградбата на патот кој првично бил наречен Виа дел'Имперо, сега наречен Виа деи Фори Империјали. Родолфо Ланчиани бил првиот што собрал историски извори во врска со Форумот Транзиториум во 1883 година. Првичните ископувања во 1913, 1926-28 и 1932-1941 помогнале да се измерат постоечките столбови, како и да се откријат темелите на храмот на Минерва и периметарскиот ѕид. Овој храм, исто така, му дал на форумот друго име што го користел Марсијал, Форум Паладиум. Ова произлегувало од епитетот на грчката Минерва, Палас Атина. Иако пред 20 век имало релативно малку познато во врска со форумот надвор од литературните текстови, новите ископувања и сознанија ги воделе историчарите и археолозите до нови и возбудливи теории за тоа за што се користел овој форум и неговата важност како сообраќајница низ сè поважен дел на римскиот урбан пејзаж.
Кактуси
Опис
Повеќе видови кактуси растат во суви предели (пустини и полупустини). Тие обично имаат дебела зелјести или дрвенеста стебла кои содржат хлорофил. Лисјето обично се формирани со трње или се многу суви, со што се смалува површината со која растението ја губи водата. Обично имаат тенки, разгранети, плитки корења. Цветовите на кактусот често се крупни и со живописни бои, а обично растат поединечно. Кактусите се одгледуваат како украсни растенија, а разни видови се одгледуваат и како храна.
Надворешни врски
Кактусарница
Иниго Џонс
Иниго Џонс (анг. Inigo Jones; 15 јули 1573 – 21 јуни 1652) — првиот истакнат британски архитект и првиот кој ја донел ренесансната архитектура во Англија. Дал и важни придонеси кон сценографијата.
Форум на Нерва
Историја
Форумот на Нерва бил четвртиот и најмалиот од царските форуми. Нејзината изградба ја започнал императорот Домицијан пред 85 година од нашата ера, но официјално била завршена и отворена од неговиот наследник Нерва, во 97 н.е., па оттука и неговото официјално име. Улицата, која форумот ја заменил, Аргилетум, долго време служел како пазар, особено за продавачите на книги и папучарите; новиот форум продолжил да служи и како сообраќајница и како монументален влез во поголемите Римски Форуми.
Иниго Џонс
За младоста на Џонс се знае малку. Роден е во Смитфилд во центарот на Лондон, како син на велшки текстилец-католик, и крстен е во црквата „Св. Вартоломеј Малиот“. Кон крајот на XVI век, бил еден од првите Англчани кои учеле архитектура во Италија, посетувајќи ја земјата на двапати. Првата посета (~1598-1603) веројатно ја остварил со парични средства на Роџер Менерс, Петтиот Ерл од Ратленд. При втората пак, (1613-1614) го придружувал Ерлот од Арандел. Веројанто бил во Италија и во 1606 под влијание на амбасадорот Хенри Вотон и со себе имал примероци на делата на Андреја Паладио со маргиналии посветени на Вотон. Иниговите дела била под силно влијание на Паладио. Во помала мера, Џонс сметал дека во распоредот на зградите, архитектот треба да се води според начелата на римскиот стручњак Витрувиј. Најпознатите згради на Џонс се Краличината куќа во Гринич (започната 1616 - неговото најрано зачувано дело) и Банкетниот дом во Вајхтхол, Лондон (1619) – дел од неговиот крупен проект за осовременување на Вајтхолската палата. Таванот на Банкетниот дом го живописал големиот фламански мајстор Петар Паул Рубенс.
Форум на Нерва
Историја
Планот на Форумот на Нерва бил долг и тесен, со испакнати колони кои ги украсувале ѕидовите наместо аркади. На западниот крај доминирал храм посветен на Минерва, зад кој се наоѓал монументален влез.
Иниго Џонс
Банкетниот дом е еден од неколкуте проекти на кои Џонс работел со неговиот личен помошник и внук Џон Веб.
Форум на Нерва
Историја
По распадот на Западното Римско Царство, областа се вратила во мочуриште. Во 9 век, на тоа место биле изградени голем број куќи, со материјали спасени од урнатините. Храмот на Минерва останал релативно недопрен до неговото уривање од страна на папата Павле V во 1606 година за да обезбеди материјали за фонтаната Аква Паола во Јаникулум и капелата Боргезе во базиликата „Голема Богородица“.
Источниот крај на комплексот бил ископан од 1926 до 1940 година, а делови од ископувањата потоа биле уништени со создавањето на Виа деи Фори Империјали. Понатамошни археолошки работи биле преземени кон крајот на 1990-тите.
Иниго Џонс
Друг позначаен проект на Џонс бил проектирањето на Ковент Гарден. Тука Џонс добил задача од Ерлот од Бедфорд да изгради станбен плоштад во облик на италијанска пјаца. Ерлот сметал дека има должност кон граѓаните да им изгради и црква, па затоа го предупредил Џонс дека не може да се расфрла со пари. Ерлот едноставно му рекол да изгради „плевна“, на што Џонс му одговорил дека ќе ја добие „најпрекрасната плевна во Европа“. Денес од таа црква не е останато речиси ништо.
Форум на Нерва
Домицијански период
Форумот Транзиториум првично бил Домицијанска реорганизација и монументализација на Аргилетум, древен пат кој го поврзувал Форум Романум со областа Субура. Името Форум Транзиториум се одржа најмногу поради оградата што вклучува дел од оваа древна рута. Овој пат минувал добро растојание низ Рим, поврзувајќи го Тибар со Ескилин. Има добри шанси дека планот за неговата изградба бил создаден од Рабириус, истиот архитект кој го проектирал Домус Августана од Домицијан. За тоа сведочел употребата на одредени украсни детали во рамките на форумот кои вклучувале „спектакли“ кои биле вметнати меѓу забите во „Колоначе“. Форумот бил долг и тенок (околу 160 на 46 метри) и одговарал на основниот распоред на фората пред него, со храм кој доминирал на едниот крај и високи ѕидови опкружувале отворен двор со колонада која обезбедувала засолниште и премини. Сè уште не бил посветен во 96 н.е., кога Домицијан бил убиен, но најверојатно бил блиску до завршување. Таа била посветена од Нерва годината по смртта на неговиот претходник во 97 н.е. и преименувана во Форум Нерва. Всушност, форумот Транзиториум бил единствената градба од големи размери иницирана од Домицијан која била завршена за време на краткото петнаесетмесечно владеење на Нерва.
Иниго Џонс
Покрај архитектонската работа, Џонс ѝ бил многу посветен и на сценографијата. Се смета дека е првиот кој почнал да користи подвижни сцени и просцениумски свод во Англија. Џонс се истакнал и во костимографијата, декорацијата, и сценските ефекти за низа маски на драматургот Бен Џонсон, со кого на долго и широко се расправал дали во театарот е поважна сценографијата или книжевноста. (Џонсон го исмевал Џонс во неколку негови дела, напишани во текот на две декади)
Форум на Нерва
Структура
Распоредот на Форумот на Нерва бил диктиран од постоечкиот простор помеѓу веќе постоечките структури. Достапниот простор бил долг и тесен (131 x 45 метри) и имал надворешни ѕидови направени од блокови од лава камен пеперино, покриени со мермерни плочи и украсени со испакнати спарени столбови. Фризот во таблатурата го прикажувал митот за Арахне и други релјефи кои прикажувале претстави на персонификација на римските провинции.
Иниго Џонс
Како главен градежен инспектор на кралот Чарлс I, Џонс работел и за кралицата Хенриета Марија на проектирање ан римокатоличка капела во Сомерсетската куќа (чин кој предизвикал голема сомничавост кај Протестантите), па затоа, со избувнувањето на Англиската Граѓанска војна во 1642 и конфискацијата на кралските домови во 1643, на кариерата на Џонсон ѝ дошол крај. Подоцна неговиот имот му бил вратен (~1646), но Џонс до крајот на животот живеел во Сомерсетската куќа, а по смртта бил закопан во црквата Сент Бенет Полс Ворф во Лондон. На неговата важна функција го наследил прво Џон Денам, а потоа Сер Кристофер Рен.
Форум на Нерва
Структура
Северните и јужните краеви на форумот биле обликувани како полумесечини, со храм на Минерва (божеството заштитник на Домицијан) на западниот крај, вграден во северната полумесечина во непосредна близина на Портикус Абсидата. Храмот бил изграден на висок подиум и имал шест коринтски столбови напред и три на страна. Задниот дел на храмот бил скриен од Форумот со ѕид. Во близина на спротивниот крај, можеби имало храм посветен на Јанус. Подземната Клоака Максима ја водела целата должина на форумот.
Иниго Џонс
Џонс бил првиот кој извршил сериозни мерења на Стоунхенџ, иако неговите заклучоци и толкувања биле фантазерски и ненаучни.
Форум на Нерва
Археологија
Иако археолошките докази за Форумот Транзиториум во никој случај не биле опсежни, доказите што ги имале кога биле вклучени во Форма Урбис Ромае (Мермерниот план) и серијата ренесансни цртежи кои го користеле форумот како тема, овозможувале прилично точна репродукција. Археолошките докази го вклучувале јадрото на подиумот на храмот на Минерва, како и некои од тротоарите и ортостатите на храмот, темелите на Портикус Абсидата, како и „Колоначе“. Поголемиот дел од доказите се наоѓале на северниот крај на заградата, а преостанатиот јужен дострел лежел под поплочената површина на Виа деи Фори Империјали.
Замалек Спортинг Клуб
Клубот е основан на 5 јануари 1911 година како Каср Ел Нел, и првично бил предводен од белгискиот адвокат Жорж Марзбах. Подоцна клубот уште неколкупати го променил своето име во Ел Мохталат во 1913 година, па во Клуб на Кралот Фарук во 1941 година, за конечно да го добие денешно име Замалек СК во 1952 година.
Доменико Мајета
Доменико Мајета (италијански: Domenico Maietta) — италијански фудбалер, играч од одбраната на Емполи во Серија А.
Замалек Спортинг Клуб
Замалек никогаш не испаднале во втората лига на Египет. Досега клубот има освоено 12 национални првенства, 25 национални купови како и 3 суперкупа. Гледано на континантално ниво, Замалек има освоено повеќе трофеи под покровителство на КАФ од било кој друг африкански клуб во дваесеттиот век. Клубот има 5 титули во Лигата на шампионите, 3 титули во Суперкупот на КАФ и 1 титула во Африканскиот Куп на победниците на куповите. Исто така, Замалек има освоено 2 титули во Афроазискиот куп.
Замалек е моментално без стадион, па својте домашни натпревари моментално ги игра на Меѓународниот стадион во Каиро. Боите на клубот се белата и црвената. Домашниот дрес се состои од бела маичка со две хоризонтални црвени ленти и бели шорцеви.
Моментален состав
undefined
Иниго Џонс
Иниго Џонс извшил значајно влијание врз неколкумина архитекти од XVII век, особено врз Лорд Барлингтон и Вилијам Кент.
Форум на Нерва
Археологија
На јужната страна од заградниот ѕид на форумот бил единствениот преживеан доказ за колоните en ressaut, познати како Colonnacce, кои ја опкружувале внатрешноста на просторот. Овие колони биле замена за нормалните колонади кои ги краселе претходните царски форуми. Причината за оваа замена била чисто практична поради многу ограничениот простор помеѓу Форумот на Август и Templum Pacis (Храмот на мирот). Всушност, ограничувањето на просторот и соседните ѕидови на форумот што не биле паралелни значеле дека ширината на форумот се менувала во зависност од тоа каде се мерела (од околу 135 до 160 стапки). Поставувањето на столбовите на околу 1,75 метри од ѕидовите на оградата служело за зголемување на просторот во рамките на форумот. Со шахти на павонацето, овие столбови поддржувале богато украсена табла со фигуриран фриз. Од неколкуте зачувани сцени, најпознатата го прикажувала митот за Арахне. На таванот имало и фигури, но на самото место била зачувана само централна плоча со претстава на Минерва. Колоните овозможиле фризот да се откинел од таблата и да излезел над колоните и повторно да се врател, аранжман што веројатно се спуштал на двете долги страни на форумот. Ова можеби одговарало на оригиналната монументална колонада поставена долж Аргилетумот од Веспазијан.
Античките докази, исто така, сугерирале дека Домицијан можеби сакал да го овековечил споменот на Аргилетум со ставање на светилиштето на Јанус Квадрифонс во Форумот Транзиториум. Нема археолошки докази за постоењето на светилиштето. Меѓутоа, Марсијал и Статиус укажувале дека Јанус бил вклучен во планот на новиот форум, бидејќи богот го најавил „Златното доба“ на Домицијан.
Храмот на Минерва
Минерва била божеството заштитник на Домицијан, која ја иницирала изградбата на Форумот Транзиториум. Подемот на Минерва во овој период се припишувал на потеклото на нејзиниот култ во регионот Сабине, кој се сметал за дом на предците на Флавијците. Според истражувањето завршено од H. Bauer, темелите од травертин и пеперино претставувале две различни фази на градба. Поранешниот храм бил потесен, иако отишол подалеку во отворениот простор на форумот отколку подоцнежниот храм. Поранешниот храм покажувал еднаквост во своите меѓуколони, додека подоцнежниот храм ги менувал растојанијата помеѓу столбовите во зависност од тоа каде се наоѓале. Додека тремот на храмот Минерва бил проектиран на отворениот простор на форумот, ќелијата билс стеснета на северозападниот крај со цел да се сместел еден од хемициклите што штрчел нанадвор од форумот на Август.
Храмот бил фронтален итачен храм со мермерна свртеност кој бил поставен на висок подиум кој стоел над големиот двор што го сочинувал отворениот простор на Форумот Транзиториум. Како и со некои други храмови од тоа време, ќелијата завршувала во апсида во која се наоѓала култната статуа. Оваа апсида била детално опишана во Forma Urbis Romae. Фасадата била хексастил (шест колони на предната страна) со пронаос (предна просторија) што содржела две или три колони и антаи на секој крај (архитектонски претставувајќи дрвени потпори, држејќи го покривот на древните храмови изградени од дрво). Овие столбови биле по коринтски ред и направени од фригиски мермер. Меѓутоа, поради неговата исклучително лоша состојба на зачувување, предниот дел на храмот не можел точно да се измери.
Локални избори во Македонија (2017) — Град Скопје
Локални избори во Македонија во 2017 година — избори кои се одржале на 15 октомври 2017 година со цел избирање на советници и градоначалник во во градот Скопје. Изборите биле распишани на 6 август 2017 од собранискиот претседател Талат Џафери. Листи со кандидати за градоначалници и советници поднеле 9 партии и коалиции. Изборната кампања траела од 25 септември до 13 октомври, а гласање во прв круг имало на 685 избирачки места на територијата на Град Скопје. Право на глас имале 461.312 граѓани запишани во избирачкиот список.
Форум на Нерва
Колоначе
Колоначе бил единствениот преживеан дел од колоните en ressaut што се протегал по должината на Форумот Транзиториум и стоел долж крилото на Храмот на Минерва. Ѕидот бил изграден со блокови од пеперино кои првично би биле обложени со мермер. Коринтските столбови стоеле на само 1,75 m од ѕидот. Колоните поддржувале амбалатура која била богато украсена со фигуриран фриз, од кои 21 m се in situ од оригинални 160 m на секое долго крило, прикажувајќи сцени од митот, а најпозната била онаа на Арахна.
Локални избори во Македонија (2017) — Град Скопје
Белешки
<references group="б"/>
Форум на Нерва
Колоначе
Над корнизот првично се протегало континуирано поткровје на кое биле прикажани фигури врежани во висок релјеф, од кои еден преживеал со слика на Минерва. Според Андерсон (1984), овој тип на архитектонска декорација се чинело дека била домицијанска иновација која била адаптирана од триумфалните капии, видени кога се споредувале со сводот на Август во Суза заедно со Арката на Трајан во Беневенто. Меѓутоа, употребата на колоните на овој начин имала хеленистичко потекло и навидум пристигнала во Италија во дворната фасада во Праенште и во Порта Марција во Перуџа.
Арахне
Митот за Арахне опишувал млада жена која имала голема вештина на разбојот, толку одлична што мислела дека можела да ја предизвикала Минерва. Божицата, маскирајќи се во старица, ја предупредувала Арахне да не учествувала на натпреварот, но таа била игнорирана. Кога натпреварот бил завршен, Минерва била лута поради одличниот квалитет на ткаенината на Арахне и дизајнот на сексуалните дејствија на боговите, па таа го уништувала. Откако го спречила Арачне да се самоубиел, таа изрекувала соодветна казна, претворајќи ја младата девојка во пајак, осуден да врти мрежи на темни места. Ова бил единствениот приказ на овој мит во уметноста на Стариот Рим спонзорирана од државата. Остатокот од фризот прикажувал жени кои ткаеле и пределе под туторство на Минерва, спротивно на пркосниот Арахне. Бланкенхаген нудел една од подеталните анализи на фризот, гледајќи го како „ја прикажува прославата на локалните занаетчии на фестивалот на Минерва, Quinquatrus“.
Подоцнежна историја
Она што било познато за подоцнежната историја на Форумот Транзиториум било само фрагментарно. Првите промени направени на форумот се чинело дека биле направени од Александар Северус (владеел 222-235 н.е.) кој поставил галерија од статуи на обожени императори. Договорите за отстранување на камен за изградба низ градот Рим се појавувале во 1425, 1504, 1522 и 1527 година, со обид да се зачувал мал дел од форумот отфрлен во рамките на римските дворови во 1520 година. Црквата, можеби онаа на Света Марија во Мачело, која се појавувала во договор од 1517 година, ни кажува за нејзината локација во рамките на форумот и статуата која била отстранета од просторот помеѓу 1550 и 1555 година по наредба на папата Јулиј III. Храмот на Минерва бил демонтиран почнувајќи од 1592 година. Архитравниот блок потоа бил пресечен и повторно употребен како нов главен олтар во рамките на Свети Петар.
Куџаи Чимбаира
Куџаи Чимбаира (13 октомври 1985 година - јануари 2018 година) беше шведско-зимбабвеска глумица и режисерка.
Дебитираше во 2005 година во краткиот филм Памвура, а во 2007 година доби награда на Меѓународниот филмски фестивал во Зимбабве за најдобра глумица во краток филм за играње на главниот лик во филмот „Враќање“. Истата година таа исто така ја доби наградата за национални уметности за заслуги на Зимбабве за нејзината улога во претставата „Анатол“.
Во 2008 година ја режираше претставата Тивки зборови за меѓународниот фестивал на уметностите Хараре, и истата година доби награда за најдобра глумица на Меѓународниот филмски фестивал во Картагина за нејзината улога во филм „Зимбабве“. Во 2008 година, таа исто така се пресели во Шведска.
Во Шведска го започна театарот Интеграција и беше активна на филмскиот фестивал Синемафрика, претседател на иницијативата за различности Трајк, и глумеше во многу претстави и во филмот „Медан ви лост“.
Чимбаира почина во јануари 2018 година, на возраст од 32 години.
Прва македонска кошаркарска лига 2006/07 - Разигрување
Првата македонска кошаркарска лига 2006/07 - Разигрување била конечната фаза на Првата македонска кошаркарска лига 2006/07. Разигрувањата започнале на 21 април, а завршиле на 19 мај 2007 година. Четири екипи играле во разигрувањето преку пласманот од Супер лигата. Разигрувањето го освоил Струмица 2005 и така станала првак на сезоната.
(1) Струмица 2005 против (4) Свислајон Пелистер
Поради 3-1 во лигашкиот дел, серијата започнала со 1-0 за Струмица 2005.
Ова било прва серија во разигрувањата помеѓу овие две екипи.
Водолија (хороскопски знак)
Хороскопскиот знак Водолија (латински: Aquarius, грчки: Υδροχόος) го носат оние коишто се родени помеѓу 20 јануари и 18 февруари. Со овој знак владее планетата Уран. Симболот ги претставува брановите.
На пат низ зодијакот
На единаесеттото ниво, човекот знае дека сите луѓе се богови и исти под сонцето. Важна е потрагата по универзалната вистина. Комбинацијата на позитивен фиксен воздух, носи моќ за концентрација на мислите, а оригиналноста ја додава владетелот Уран.
Мотивација
Водолијата е често пред своето време, и несфатен од многумина. Неговиот природен инстинкт е да застане со масите против владетелите, но со интелект и зборови, а не со примена на сила. Водолијата се бори за своите принципи, и секогаш е верен на себеси.
Во работа и интереси
Водолиите не се амбициозни, и најчесто го прифаќаат она што им се нуди. Сепак, не сакаат да бидат врзани или затворени во канцеларија. Водолиите ги има секаде: од зоолошка градина, преку новинарство и пишување, до професии поврзани со летање. Доколку работата не им ги задоволува природните тежнеења, тогаш тоа ќе биде нивното хоби, на кое ќе се посветат целосно. Фотографијата е секако дел од нивните интереси.
Во односи
Водолиите се популарни меѓу своите пријатели. Тие се спокојни во контактите со другите и лесно шират познанства. Во брак не брзаат, но откако еднаш ќе го најдат вистинскиот партнер, стануваат толерантни и посветени. Им треба партнер кој ќе ги стимулира, со кого ќе бидат мисловно блиски, и кој нема да биде против да се оставаат прозорците отворени.
Домашен живот
Кога ќе стигнете во домот на Водолиите, внатре може сè да изгледа изветвено и небојадисано, но вие нема да го забележите тоа, затоа што пријателот Водолија ќе ве замуабети уште од врата. Разговорите за природата, за птиците, животните и облаците ќе ве восхитат, а не е чудно ручекот да го јадете како да сте на пикник. Родителите Водолии ги охрабруваат своите деца да бидат независни, и да ги следат сопствените таленти.
Зборови кои ги опишуваат Водолиите
Важи и за двата пола: независни, објективни, интелектуални, хумани, идеалистични, инвентивни, оригинални, чесни.
Понекогаш: повлечени, груби, мрзоволни, ексцентрични,тврдоглави, нетактични.
Користена литература
glk:بهمن سلواغه (مياشت)
Јужноамериканско првенство во фудбал 1956
Јужноамериканско првенство во фудбал 1956 — 24-то издание на првенството кое денес е познато како Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Уругвај од 21 јануари до 15 февруари 1956 година. На турнирот учествувале 6 репрезентации. Турнирот бил освоен од страна на Уругвај, второто место припаднало на репрезентацијата на Чиле а третото на репрезентацијата на Аргентина. Енрике Ормазабал, репрезентативец на Чиле, бил најдобар стрелец со четири голови. .
Учесници
На турнирот учествувале 6 репрезентации: домакин Уругвај, Перу, Бразил, Чиле, Парагвај и Аргентина. Боливија, Еквадор и Колумбија се повлекле од турнирот. Се применил т.н. Бергеров систем според кој шампион станува онаа екипа која ќе освои најмногу бодови.
1.
2.
3.
4.
5.
6.
Голгетери
4 гола
3 гола
2 гола
1 ол
813
813 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 813 година од новата ера, 813. од првиот милениум, 13. од IX век и четвртта од 810-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6321 и 6322 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5563 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4573 и 4574 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1566.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 813 година се протега во 3449 и 3450, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3509 и 3510 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1356. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 197 и 198 исламска година.
Ристо Давчевски
Ристо Давчевски (1935-2009) бил македонски поет, раскажувач, романописец, драмски автор, писател за деца.
Животопис
Ристо Давчевски е роден е во с. Долни Дисан, Неготинско на година. Студирал на Филозофскиот факултет. Работел како уредник во Македонското радио. Член на ДПМ од 1971 година. Автор е на книгите: Дождовни капки (поезија за деца, 1964), Далечна прошетка (раскази за деца, 1965), Дремко и Спанко (едночинки, 1970), Бескрајна приказна (раскази, 1972), Мустаќите на генералот Рококајко (комедија, 1972), Сказна за притвореното чудовиште (повест, 1973), Граѓаните од Јадиград (приказни, 1980), Поход на сончогледите (едночинки, 1985), Важно е другите што ќе речат (басни, 1985), Собир на враните (басни, 1988), Волшебна сликовница (сказна, 1989), Изедени прогнози (поезија, 1990), Раните на љубовта (роман, 1991), Која е добрата мајка (роман, 1992), Внукот на Итар Пејо (роман, 1993), Старецот со дамкаво лице (роман, 1994), Дворец на опачини (драмска трилогија, 1995), Мачори на панаѓур (радиодрами, 1995), Весела сцена (едночинки, 1995), Сонети за мама (поезија, 1996), Авантурите на дедо Мраз (сказна, 1997), Принцот Кристијан (роман, 1998), Маршот на зелените (роман, 2000). По тешко боледување починал на во Скопје.
Јован Дамјановски
Јован Дамјановски — македонски романописец и драмски автор.
Животопис
Јован Дамјановски е роден во Тетово на 15 јануари 1946 година. Магистер по агроекономија. Работи во Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство. Член на ДПМ од 1992 година.
Николај Басков
Николај Викторович Басков (Николай Викторович Басков, 15 октомври 1976 година, во Балашиха, Московска област, руска СФСР) - руски тенор кој настапува и во оперски и во популарен стил на музика. Неговите почести вклучуваат пофалници како заслужен уметник и народен уметник на Руската Федерација, како и народен уметник на Украина.
Биографија
Басков студирал на Руската музичка академија Гнесин и Конзерваториумот во Москва. Во 1998 година, тој се пласитал прв на натпреварување на сите руски млади пејачи и се пласирал на второто место на натпреварот Гранде Воце во Шпанија во 1999 година. Истата година, Николај Басков бил поканет во Болшој театарот, каде што ги изведувал главните арии во опери како Евгени Онегин, принцот Игор, Борис Годунов, Травијата и други.
Во 2000 година, тој го снимил својот деби-соло-албум „Посветеност“. Музичкото видео снимено за „Во спомен на Карузо“ (корица на „Карузо“ напишано од Лусио Дала) било емитувано на руската телевизија и ја зголемила неговата популарност. Во 2001 година, Басков го напуштил Болшој за да работи на својата соло кариера. Иако репертоарот на Басков се состои претежно од модерни аранжмани на арии и романси, тој исто така изведува поп-музика. Николај често има настапувано со поп-артисти, како и со класични пејачи како Монсерат Кабале. Од јули 2009 година до март 2011 година тој се забавуваше со Оксана Федорова, поранешната Мис на универзумот.
Објавен во 2011 година, ЦД/ДВД-концертна изведба на Николај Басков: Романтично патување се одржала во салата во Москва на стадионот Лужники. Басков бил придружуван од целосен оркестар и свирел на воодушевена толпа од скоро 10.000 луѓе. Снимено со 24 HD камери, ова е најелаборативната и најскапа изведба на Русија досега снимена за меѓународна телевизија. Тој извел класични парчиња од Тоска, Ла Боме, Вертер, Турандот и други популарни песни од неговиот каталог, како што се Биди Моја Љубов, Гранада и Врати се во Соренто. Басков го придружувале светски познатиот сопран, Монтсерат Кабале и нејзината ќерка Марти за неколку дуети.
На почетокот на 2012 година, Басков ја започнал својата прва турнеја низ Америка.
Во декември 2012 година, тој потпишал отворено писмо против нацрт-законот во Санкт Петербург со кој се забранува „хомосексуална пропаганда“, заедно со поп-sвездите како Филип Киркоров и Дима Билан.
Македонско-црногорски односи
Македонско-црногорски односи се надворешните односи меѓу Република Македонија и Црна Гора. Македонското Министерство за Надворешни работи тврди дека двете држави имаат одлични политички односи, без какви било отворени прашања. Амбасадата на Република Македонија во Црна Гора е во главниот град, Подгорица. Црногорската амбасада е исто така во главниот град на Македонија, Скопје. Црна Гора исто така има и почесен конзулат во Битола.
Историја
До 1991 година, и двете земји биле дел од составот на Социјалистичка Федеративна Република Југославија. По декларациите за независност на Хрватска и на Словенија од јуни 1991 година, Македонија по три месеци подоцна, во септември 1991 година прогласила независност. Армијата на ЈНА мировно се повлекла од Македонија, така што Македонија била единствената земја од поранешните југословенски републики која се здобила со независност без конфликт или војна. Во 1992 Црна Гора, како и Македонија, организира референдум за независност, но одлучи да остане во Југославија. Во април 1992 е прогласена Сојузна Република Југославија. По падот на Милошевиќ во 2001, се погласни беа црногорските барања за преиспитување на федералните односи со Србија. Токму и затоа во 2003, се создаде унија наречена Србија и Црна Гора.
Во 2006 година, Црна Гора одржа втор референдум за независност, каде избраниците одбрале Црна Гора да стане независна држава.
Воспоставување на билатералните односи
Дипломатските односи со Црна Гора беа воспоставени на 14 јуни 2006.
Односите се блиски и двете држави имаат иста цел за влез во Европската Унија.И двете земји се членки на НАТО. Црна Гора е меѓу 131 држави во светот којашто ја призна Македонија под уставното име.
Црногорците во Македонија
Има мал број на Црногорци во Македонија. Според последниот попис во Македонија од 2002, црногорското малцинство брои 2,003 луѓе, кое е околу 0,1% од вкупното население во Република Македонија.
Македонците во Црна Гора
Мал број на Македонци постои во Црна Гора. Според последниот попис од 2003 во Црна Гора имало 819 Македонци, кое е 0,13% од вкупното население на Црна Гора.
Вељушки манастир
'''„Св. Богородица Елеуса (Милостива)“ или Вељушки манастир''' — манастир во селото Вељуса, 7 км западно од Струмица. Посветен на Пресвета Богородица (21 ноември стар и 4 декември нов стил).
Историја
Според изворно богатата историска документација зачувана за овој манастир (присутни во Светогорскиот манастир Ивирон) оваа црква го зазема едно од најзначајните места во црковната и културната историја на Македонија.
Според сочуваните записи на двата архитрава кои биле однесени од бугарските власти за време на Првата светска војна во Софискиот археолошки музеј, црквата ја подигнал на северните падини на планината Еленица на бигореста карпа монахот, а подоцна струмички епископ Мануил во 1080 година кој дошол од Халкидонскиот манастир „Св. Авксентиј“ од малоазиската област Витинија во Вељуса. Од споменатите извори дознаваме дека манастирот Св. Богородица Милостива (Елеуса) бил изграден над некогашното село Палеокастро во Темата Струмица по кој и селото го добило денешното име.
Архитектура
Со своето архитектонско обликување изворно сочувано до денес, таа ги презентира високите дострели на византиската сакрална архитектура и уметност на македонската територија во средниот век. По своето архитектонско решение црквата е единствена градба во Македонија од 11 век. Нејзиниот ентериер претставува крстообразна куполна градба од стеснат тип цркви. Сите три основни делови на црквата: наосот со олтарот, нартексот и јужната капела Св. Спас се надвишени со различни по димензија и височина куполи со многуаголни тамбури украсени со керамопластична декорација и полихромно оживување на фасадите. Со фреско украсна изведба е на јужната фасада на црквата, во нејзиниот горен централен дел е сместена мала богато профилирана розета со запчест венец, а подолу меѓу бифората е раскошна двочленска плетеница со претстава на орнаментиран украс во форма на крст. Уметничките сликарски изрази се реализирани во фреско - техника, мозаик и вајарските во плиток релјеф на мермерните делови на иконостасот.
Иконопис
Живописувањето на црквата е изведено во три временски периоди и тоа: во олтарот, подкуполниот простор во наосот и ѕидовите, конхите, и капелата, 1085 год. во тремот од 1164 год. и во наосот од 19 век, со доста локални сликарски призвуци.
Фреско - ансамблот во црквата е со иконографски симболични содржини и претстави преземени од Стариот и Новиот завет: Литургиска служба на светите Архијереи со Хетимазијата (Христово жртвување) и Богородица со Исус Христос седната на престол во олтарниот простор. Во централниот куполен простор е насликан Исус Христос Вседржител, додека под него на ѕидовите од тамбурот се претставите: Пресвета Богородица Ширшаја, Св. Јован Крстител, двајца архангели, четворица пророци (езекиј, Авакум, Еремија и Давид). Во северната конха е Слегнувањето на Исус Христос во пеколот и Сретение Господне е во јужната конха. Во јужната капела Св. Спас во куполниот простор претставен е Исус Христос Емануил, на источниот ѕид Исус Христос во слава и портретот на Свети Пантелејмон на западниот ѕид.
Во наосот на црквата зачувана е и олтарната преграда, изведена во мермер со стилизирани растителни и геометриски мотиви изведени во плиток релјеф. Во подниот мозаик застапени се геометриски мотиви и ги пратат основите на конхите во централниот дел од наосот, натрексот и јужната капела.Изградбата на Вељушкиот храм е карактеристична и по многу претенциозните желби на основачот: не со димензиите, туку пред сè со ликовните вредности и раскошната ризница од скапоцени уметнички творби да ги надмине сите постојни уметнички остварувања на црквите во струмичката средина.