cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ден на сеќавање на трансродовите
Раса, TDoR и трансродовите жени во боја
Додека TDoR е критичен настан, научниците и активистите посветени на унапредување на интерсекциските пристапи кон транс-политиката продолжуваат да ја нагласуваат важноста да се гледа трансфобичното насилство како инхерентно поврзано со расата, полот и класата. Ова се рефлектира во непропорционалните случаи на насилство врз транс-жените со обоени луѓе генерално, особено врз црните и латино трансродовите жени. Теоретичарите Ц. Рајли Снортон и Џин Харитоворн критикувале како сликите и наративите кои се фокусирале на смртта на транс луѓето со боја - најчесто трансженствените тела на боја - се циркулираат во општествените движења и простори предводени од бели геј и транс активисти, како што е TDoR. Размислувајќи за случајот на транс жената- Афроамериканец, Тајра Хантер, Снортон и Харитоворн ги забележале опасностите од позиционирањето на транс жените и трансфеминските тела со боја како читливи само после нивната смрт, и неуспехот да го сфатат таквото насилство како ефекти на систематската трансфобија и расизам. Одекнувајќи покрај (но не ограничувајќи се на) транс-активистите ЦеЦе МекДоналдс, Реина Госет, Силвиа Ривера и Дин Спејд, работата на Снортон и Харитаворн се залагапа за важноста на интерсекциски пристап кон настаните како што се TDoR и трансродовиот активизам воопшто.
Научникот Сара Лембл (2008) тврдела дека фокусот на TDoR на колективното жалење ризикува да го направи белиот гледач како невин, наместо соучесник во насилството што предизвикува смрт на транс жените со боја на кои тагуваат. Ламбл наведува дека: "Наша задача тогаш е да ги притиснеме понатаму - не само во однос на TDOR туку и на многу начини на кои раскажуваме и се соочуваме со насилството. Никој од нас не е невин. Мораме да замислиме практики на сеќавање кои ги сместуваат нашите сопствени позиции во структурите на моќта кои го одобруваат насилството на прво место. Наша задача е да преминеме од сочувство кон одговорност, од соучесништво кон рефлексивност, од сведочење во акција. Не е доволно само да го почитуваме споменот на мртвите - мораме да ги трансформираме практиките на живите."Трансродовиот активист Мирха-Солеил Рос ја критикувал TDoR за мешање на мотивацијата зад убиствата на трансродовите жени сексуални работнички. Во интервју со научникот Вивиен Намасте, таа презентирала примери на трансродови сексуални работници кои биле убиени во Торонто бидејќи биле сексуални работници и ги обвинувале организаторите на TDoR дека ги користеле овие жени кои загинале бидејќи биле сексуални работници како маченици на трансродовата заедница.
Соединети Држави
Антони Џ. Блинкен, државен секретар на Соединетите држави, исто така, издал изјава во која тагува за загубата на транс животите во 2021 година. Како што изјавил главниот американски дипломат, „Промовирањето и заштитата на човековите права на ЛГБТКИ+ лицата е надворешнополитички приоритет на оваа администрација“.
На 18 ноември 2021 година, претставничката Ајана Пресли ги прочитала имињата на 46 транс лица убиени таа година на подот на Домот. На Пресли и се придружиле и други членови на Конгресната група за ЛГБТК еднаквост во која биле претставниците Мари Њуман, Дејвид Н. Сицилин, Марк Такано, Сара Џејкобс и Ал Грин.
Ние
Ние е лична заменка за прво лице множина во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означиме себеси како група, односно повеќе од едно лице вклучувајќи го и лицето кое зборува.
Лични заменки
Личната заменка „ние“ се користи како подмет во реченицата, односно да се означат лицата кои го врши дејството и лицата за кого се однесува нешто. Останатите форми за првото лице множина може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите лични заменки во македонскиот јазик:
Потекло
Македонската заменка „ние“ настанала од старословенската, но во македонскиот 'м' била заменета со 'н' поради тоа што имало наслон на создавање множинска форма со 'н-'. Потсилувањето на старата едносложна заменска морфема била извршена со додадање на гласот 'е', сè со цел да се закрепи нивната изразеност.
Употреба
Оваа лична заменка се користи да се означиме себеси, односно повеќе од едно лице вклучувајќи го и лицето кое зборува. Во некои македонски дијалекти се користи и формата „мие“.
NGC 1119
NGC 1119 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1119 се споменува и како ESO 546-24, IRAS 02459-1811.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1119 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 1119 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 48 м 17 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 17° 59' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 1119 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10607. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 310; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5866. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Дреново (Велешко)
Дреново — село во северниот дел на Општина Чашка во горното сливно подрачје на реката Тополка.
Географија и местоположба
Селото е ридско на надморска височина од 600 метри, а од градот Велес е оддалечено 32,3 километри.
Родови
Дреново е македонско село.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2206 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 29 гласачи.
Иселеништво
Иселеници од ова село има во пониските села Раштани, Бањица, Чашка, Рлевци и Еловец, но и во градовите Скопје и Велес.
Космос-2012
Космос-2012 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 март 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-2012 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1471 км, а најмалото на 1456.
Дракула (роман)
Дракула (Dracula) — роман на ирскиот писател Брам Стокер, првпат објавен во 1897 година. Главен антагонист е благородникот и вампир — грофот Дракула. Овој роман е еден од најдобрите романи на ужасите во светската книжевност. Делото ја раскажува приказната за обидот на Дракула да се пресели од Трансилванија во Англија, така што тој може да најде нова крв и да ја шири вампирската клетва, како и битката меѓу Дракула и мала група луѓе предводени од професорот Абрахам ван Хелсинг.
Содржина
„Дракула“ е епистоларен роман, што значи дека е составен од писма, записи во дневник, телеграми и исечоци од весници. Џонатан Харкер, Мина Мари (подоцна Мина Харкер) и д-р Сјуард ги пишуваат најголемите прилози за романот иако списите на Луси Вестенра и Абрахам ван Хелсинг претставуваат некои клучни делови од книгата. Романот има за цел да има малку новинарско чувство, бидејќи станува збор за мачна приказна — наводно напишана од луѓето што биле сведоци на настаните во книгата.
Еден млад Англичанец по име Џонатан Харкер патува низ Трансилванија на службено патување. Тој е таму за да му помогне на грофот Дракула, трансилвански благородник, во купувањето на англиски имот. Неговото патешествие во далечниот источноевропски предел е ужасно, иако првично го привлекува великодушноста и проникливоста на грофот. Постепено, тој сфаќа дека е затвореник во замокот на Дракула и дека грофот е демонско суштество што наумува да го пленува (присвои како плен) огромното население во Лондон. Дракула го остава да умре во рацете на три жени вампири, но Џонатан се обидува очајно да избега. Во меѓувреме, во Англија, свршеницата на Џонатан — Мина, ја посетува нејзината најдобра пријателка Луси Вестенра. Луси неодамна ја побарале за сопруга тројца мажи — Артур Холмвуд, д-р Џон Сјуард и Квинси Морис. Таа го избира Артур за нејзин среќен свршеник, но сите остануваат пријатели. Мина и Луси се одмораат заедно во Витби, необичен приморски град. Додека тие се таму, еден руски брод претрпува бродолом. Бродот носел педесет кутии земја од замокот на Дракула. Големо куче скока од бродот и бега. И покрај урнатините, кутиите сепак се доставуваат по нарачка. После овој настан, Луси почнува да покажува чудно однесување: честопати спие, и се чини дека станува сè побледа и послаба. Се случуваат морничави работи... Една ноќ, Мина ја наоѓа во несвест на гробиштата, додека фигура со блескави очи се превиткува над неа. Фигурата исчезнува како што Мина се приближува, но ноќ по ноќ продолжуваат чудните настани и Луси станува потенка и побледа со секој изминат ден.
Од Будимпешта доаѓа вест дека е пронајден Џонатан, кој претрпува нервен слом. Тој не може да се сети на неговите патешествија во Трансилванија. Мина оди да се грижи за него и да му помогне, за тој да може да патува до Англија. Кога таа пристигнува, тие веднаш се венчаат. Тој ѝ го дава својот дневник, но таа се плаши да го прочита; па затоа го крие дневникот и ветува дека никогаш нема да го прочита — освен ако не е за негово добро.
Назад во Англија, Луси се враќа во својот дом во Лондон. Артур, исплашен за нејзиното здравје, го прашува д-р Сјуард да се обиде да открие што ѝ е. Сјуард е збунет од нејзината болест и го повикува на помош неговиот стар наставник, генијалниот професор Абрахам ван Хелсинг. Ван Хелсинг како да знае од самиот почеток со што може да се соочи. Тој се обидува да искористи разни методи, како и постојани преточувања на крв, за да ја одржи Луси жива. Повторно и повторно, неговите обиди се спречуваат од мешавина на лукавството и лошата среќа на Дракула. Мајката на Луси умира од срцев удар за време на една од попотресните заговори на Дракула да се дојде до Луси (ги малтретира, претворајќи се во врколак), а Луси починува неколку дена подоцна. Таткото на Артур исто така умира приближно во ова време. Ван Хелсинг ги поседува дневникот и писмата на Луси, кои го наведуваат да оствари допир со Мина Харкер.
Во меѓувреме, Харкерови се враќаат во Англија. Питер Хокинс — шефот на Џонатан, ненадејно починува — оставајќи им на Харкерови значително богатство. Еден ден додека се во Лондон, Џонатан всушност го гледа грофот, кој е обновен во својата младост со неговото хранење и, иако Џонатан не може навистина да се сеќава на работите јасно, тој има нервен напад и паѓа во бесознание. Кога доаѓа при себе, не може да се сети што го вознемирило. Вознемирена од ваквото однесување, Мина решава да го прочита дневникот. Содржината на дневникот ја збунува и таа се прашува дали нејзиниот сопруг веќе имал нервен слом. Кога Ван Хелсинг доаѓа да ја посети и да ѝ постави прашања за Луси, Мина е толку впечатена од човекот што му го дава дневикот на Џонатан. Дневникот е од огромна помош на Ван Хелсинг, кој сега знае како вампирот дошол во Англија. Таинствени напади против деца започнуваат во областа каде што била погребана Луси. Ван Хелсинг им покажува на Сјуард, Квинси и Артур дека причината е Луси, која сега е една од неживите (оживеан мртовец). Артур е оној кој ѝ дава на својата свршеница мир со тоа што ја прободува низ срцето. Четворицата мажи ветуваат дека ќе го уништат Дракула.
Мина и Џонатан се придружуваат со мажите и користејќи ја психијатриската болница на д-р Сјуард како нивно седиште, тие наумуваат да го уништат Дракула засекогаш. Клучот е педесетте кутии, сега расфрлани во и околу Лондон. Кутиите се преполни со земја што семејството на Дракула ги направиле свети, и тој не може да преживее освен ако не спие во нив барем дел од денот. Мажите почнуваат да ги бараатт кутиите. Но Ренфилд, еден од пациентите на д-р Сјуард, работи како послушник на Дракула, и со негова помош вампирот е во состојба тајно да се храни со Мина — ја гриза барем трипати на вратот и ѝ ја пие крвта. Додека мажите дознаваат што се случува, тие се премногу доцна — влегуваат во собата една вечер за да го најдат Џонатан во бесознание и Мина да биде принудена да пие крв од градите на Дракула. Сега, откако ќе помине доволно време, таа ќе стане една од неживите... освен ако не можат прво да го уништат Дракула.
Почнуваат да работат, ги стерилизираат (со света вода) сите — освен една од кутиите — за еден ден. Дракула, во последната кутија, бега назад во Трансилванија за да се одмори и да се подготви за нов напад. Групата пријатели го следат, разделувајќи се така што Ван Хелсинг и Мина ќе одат да го исчистат замокот, додека четворицата млади момци ја следат последната кутија. Ван Хелсинг и Мина успеваат, убивајќи ги трите жени вампири и користејќи света вода за да го направат замокот ненаселив за неживите. Потоа се прегрупираат со другите и сите заедно ги опкружуваат Циганите што го превезуваат Дракула во неговиот сандак. За време на борбата против Циганите, Квинси добива смртна рана. Потоа, Џонатан и Квинси му задаваат убиствени удари на Дракула. Тој потоа се распаѓа во прашина и Мина се ослободува од неговата вампирска клетва. За жал, Квинси умира од повредите по битката. Белешка на Џонатан Харкер седум години подоцна наведува дека Харкерови имаат син по име Квинси.
Дракула
Тој е благородник и вампир од Трансилванија. Тој бара присуство на адвокат (Џонатан) за да купи куќа во Лондон затоа што посакува „да биде среде вителот и налетот на човештвото, да го сподели неговиот живот, неговата промена, нејзината смрт и сè што го прави тоа што е“ (Стокер, 2.30). Веројатно еден од најинтересните ликови во романот, Дракула не се појавува многу често во неговиот изворен облик, освен во почетокот и на крајот на романот. Како и да е, тој се чини дека е присутен во многу поглавја. Тој има замок на Карпатите. Во повеќето случаи, Дракула е опишуван изразито од други ликови.
Џонатан го опишува како „висок старец, свежо избричен, со долги бели мустаќи, и облечен во црно од глава до петици, без ниту една дамка боја на него“. (Стокер 1897: 25) Не е јасно колку години има, само од Ван Хелсинг знаеме дека „тој може да живее со векови“. (319) Дракула зборува „одлично англиски, но со чудна интонација“. (25) За Џонатан, ракувањето на Дракула било повеќе „мртво отколку со жив човек“. (25) Како што дознаваме подоцна, Дракула веќе се појавил како кочијаш, односно како „висок човек, со долга кафеава брада и одлична црна капа, [...] пар многу светли очи, кои се чинеа црвени во ламбата, [...] со тврд изглед на устата, со многу црвени усни и остар изглед на забите, бели како слонова коска“. (20) Џонатан пишува дека „ми ја фати раката во челичен зафат; неговата сила мора да била чудесна“. (20) Во оваа сцена, Дракула зборува и одличен германски јазик. (20) Џонатан уште еднаш забележува дека раката на Дракула „всушност изгледала како челичен порок што можел да го уништи рудникот ако тој изберел“. (24) Во второто поглавје, грофот Дракула се појавува официјално, со љубезен и учтив начин кога го пречекува Џонатан.
Ван Хелсинг има идеја дека неговото некромантарно (повикување на мртвите) минато и лоза што се занимавало со ѓавол, може да имале голема важност во неговото преобразување. Недостатокот на јасност за неговото минато не го спречува Ван Хелсинг да го нарече Крал Вампир откако ги видел неговите широки способности што вклучуваат управување на животните и времето. Со својата натчовечка сила и брза брзина, Дракула може да ги хипнотизира другите додека се преобразува во животни. И покрај неговата сеприсутност и моќ — тој се соочува со ограничувања — особено при изгрејсонце и зајдисонце. Тој дури се соочува со ограничувања во неговите моќи кога се присутни одредени работи како крст, парче лук или света вода. Дури и неговото преминување низ вода и спиење имаат одредени услови.
Џонатан Харкер
Џонатан е млад англиски адвокат што патува низ Трансилванија на службено патување. Тој е првата личност што се појавува во романот. Веќе во првото поглавје, читателот забележува дека Џонатан не е многу суеверен. Тој е на пат кон замокот на Дракула за да склучи трансакција за недвижен имот со грофот Дракула. Кога една жена ќе му каже кој ден е, тој мисли: „Сето тоа беше многу смешно, но јас не се чувствував пријатно“. (15) Како англиски црковен човек, научил да биде милостив и не ја одбива бројаницата на старицата. (15) За време на неговото патување во кочијата, Џонатан „се чувствувал малку чудно, и ни малку исплашено“. (20) Кога кучињата се појавиле во шумата, Џонатан „страшно се исплашил“ и тој „почувствувал еден вид парализа“ затоа што сето тоа било „толку чудно и необично“. (22–23) Иако забележал дека кочијата одела секогаш по истиот пат и иако ја видел сината светлина по патот до замокот, тој сепак го објаснил тоа со зборовите „моите очи ме измамија, затегнувајќи се низ темнината“. (22)
Кога пристигнал во замокот на Дракула, тој се чини дека е малку беспомошен и заплашен: „Стоев во тишина каде што бев, зашто не знаев што да правам. [...] Времето кога го чекав ми се чинеше бесконечно, и чувствував сомнежи и стравови што ме преплавуваа“. (24) Во второто поглавје, Џонатан изразито го опишува г. Питер Хокинс, неговиот работодавач. Во едно писмо до Дракула, Хокинс пишува: „Тој е млад човек, полн со енергија и талент на свој начин и со многу верна наклонетост. Тој е дискретен и молчелив“. (27) Џонатан е посветен на Мина, главната цел на Дракула — тој станува опседнат со тоа да ја спаси од вампирот и да го уништи Дракула по секоја цена. Тој и Мина имаат син кого го нарекуваат Квинси, по Квинси Морис. Роденденот на Квинси Харкер е денот кога Квинси Морис починал борејќи се со Дракула, Мина сака да мисли дека дел од духот на Морис е во нивниот син. Џонатан Харкер на крајот го посетува замокот на Дракула заедно со неговата сопруга, синот и нивните преживеани пријатели за да се потсетат. Тој се враќа дома со сопругата и синот и од Ван Хелсинг му е кажано дека еден ден неговиот син ќе ја дознае целата приказна.
Вилхелмина „Мина“ Мари (Харкер)
Таа е млада учителка. Нејзината чистота е фолија за похотливата расипаност на Дракула. Никогаш не ги запознала своите родители (била сирак) и нејзината посветеност кон Џонатан е силна. Во текот на романот, таа се мажи за Џонатан Харкер, првиот од ликовите што се сретнал со Дракула. Мина е духовно силна, со чисто срце и е интелектуално надарена. Нејзините предлози и стратешкиот увид им овозможуваат на мажите да го пронајдат Дракула на крајот од романот. Таа е мешавина од „Новата жена“ и викторијанската воздржаност. Таа е исто така најдобра пријателка на Луси Вестенра и, како Луси, е избрана од Дракула за да му биде негова играчка. Таа е во центарот на вниманието на втората половина на романот, откако Дракула ќе ја проколне и принуди да му ја пие крвта. Битката во романот е делумно помеѓу нејзината чистота и расипувачкото зло на Дракула. Нејзините писма и записи во дневникот сочинуваат голем дел од романот. Заедно со Џонатан и Сјуард, таа е една од главните раскажувачи на настаните во романот.
Артур Холмвуд
Артур Холмвуд е свршеник на Луси, а по смртта на Луси, Холмвуд станува верен учесник во борбата против Дракула. Тој е исто така англиски благородник што ја наследува титулата на својот татко како лорд Годалминг. Благородничкото наследство на Холмвуд е важно затоа што го поставува во права противположност со грофот Дракула и покажува дека не секој е злобен со титула и наследна положба. Бидејќи Луси го избира Холмвуд пред другите мажи, кои исто така ја воодушевуваат, се чини дека Холмвуд е посветен љубовник, а тој подоцна ја покажува својата храброст и чесност, извршувајќи ја ужасната задача да ја прободе со кол низ срцето на злобната Луси, така олеснувајќи ѝ ја душата. Покрај овој традиционално херојски вид на храброст, Холмвуд покажува ранливост кога ја оплакува Луси, „кршејќи се како уморно дете, додека [се тресе] од емоции“. На крајот од „Дракула“, Холмвуд е опишан како „среќно оженет“, што значи дека на крајот се опоравува од траумата на губењето на Луси. Значи, и покрај тоа што не гледаме многу од гледиштето на Артур, имаме увид во неговата личност и природа што го прават мил и интересен.
Луси Вестенра
Таа е 19-годишна девојка што живее со својата мајка во Лондон. Таа е убава и е опишана како „скоро ангелска“. Луси е невина и чиста, но малку смотана. Таа е заинтересирана само да најде сопруг. Таа е најдобрата пријателка на Мина Харкер и ѝ пишува на својата пријателка за нејзините три додворувачи: Артур Холмвуд — богат благородник; Квинси Морис — Американец; и д-р Џон Сјуард — психијатар/психолог. Сите ја запросуваат убавата Луси, но таа жали што не може да се омажи за сите нив, и на крај го прифаќа Артур Холмвуд за свој свршеник. Потоа започнува да се случува нешто чудно. Луси започнува со месечарење и развива анемија. Наскоро, на професорот Ван Хелсинг му станува јасно дека таа е жртва на Дракула. Тој предлага сите нејзини додворувачи да ѝ даваат преточување на крв за да се обидат да ја спасат, но една ноќ Луси и нејзината мајка се нападнати кога Дракула ќе добие облик на врколак. Дракула потоа ѝ ја цица цела крв и таа се свампирува (станува вампир). Понатаму во романот, нејзиниот свршеник Артур, ја прободува со кол низ срцето и таа умира.
Абрахам ван Хелсинг
Стариот холандски професор Абрахам ван Хелсинг е искусен, компетентен човек, но поради за жал, невештиот начин на кој Стокер го дава говорот на Ван Хелсинг, тој честопати изгледа како да дрдори и е нејасен. Како и да е, Ван Хелсинг се појавува како добро прилагоден противник на грофот и тој првично е единствениот лик што поседува доволно отворен ум за да размисли и да се осврне на неискажливото зло на Дракула. Доктор, филозоф и метафизичар, Ван Хелсинг пристигнува на сцената, упатен не само во современите методи на западната медицина, туку со невидено познавање на суеверија и народни лекови. Тој опфаќа два различни света — стариот и новиот: првиот обележан со страшно почитување на традицијата; вториот со постојано напредувачка современост. За разлика од неговиот поранешен ученик, д-р Сјуард, чија опсесија со модерните техники го заслепува од вистинската природа на болеста на Луси — Ван Хелсинг не само што правилно ја дијагностицира болката на младата девојка — туку ѝ ја нуди единствената можност за лекување. Како и многу други ликови, Ван Хелсинг е сравнително статичен, бидејќи не претрпува големи промени или развој во текот на романот. Moрално праведен и религиозно посветен. Ван Хелсинг гледа на неговата потрага по Дракула со голема величественост. Стокер го прикажува Ван Хелсинг како олицетворение на непоколебливото добро, херојот што го најмува „за да го ослободи светот“.
д-р Џон Сјуард
Повеќето информации во врска со д-р Џон Сјуард доаѓаат од она што го читаме во неговите записи во дневникот. Тој не одвојува време да даде општ опис и нема раскажувач што ќе тргне настрана од текстот за да ги опише своите физички одлики. Тој е психијатар и психолог што управува со болница за оние што се сметаат за психички нестабилни. Неговите пријатели — Квинси Морис и Артур Холмвуд — се чини дека се на иста возраст како него, што веројатно би било доцните дваесетти или раните триесетти години. Тој е љубопитен, секогаш бара да разбере, врз основа на неговите разговори со пациентот Ренфилд. Тој е исто така авантуристички настроен и храбар — се осмелува да се бори со грофот, додека има склоност за најновата технологија. Сјуард е верен и љубезен, што е нагласено со грижата и вниманието што ѝ го посветува на Луси откако таа ќе започне да покажува симптоми на непозната болест што подоцна ја препознаваат како почеток на вампиризам. Тој исто така може да биде малку шовинистички или витешки настроен, во зависност од нечија гледна точка. Тој или ја гледа Мина Харкер како послаб пол, или се обидува да ја заштити од информации што тој ги смета за премногу експресивни. Тој се обидува да ја заштити од нивните важни наоди за вампирите, но сепак ги отвора своите белешки кога ќе ги сфати длабочините на нејзиното знаење и остроумност. Во суштина, тој е прогресивен научник, кој сака да ја воспостави науката како претпочитан метод за разбирање на светот. Заедно со Џонатан и Мина, тој е еден од главните раскажувачи во романот.
Квинси Морис
Тој е богат и млад Американец од Тексас. Квинси Морис најпрво се појавува како еден од тројцата мажи што ја бараат Луси да се омажи за нив. Иако го избира Артур, Квинси не носи злоба. Всушност, тој е толку добар човек што го извадил Артур на пијачка таа вечер за да ја прослави свршувачката на неговиот пријател. Квинси е јасно дарежлив човек што не води записи за грешки и постапува со простување. Квинси се смета како можеби најхрабриот во групата, велејќи работи како: „Ти и Холанѓанецот кажете ми што да правам, и јас ќе го сторам тоа“. Дури и кога знае дека тоа значи да се бори против моќен вампир. И, кога Мина се плаши дека ќе стане вампир и ги моли мажите да бидат доволно смели за да ја убијат ако се претвори, тој е првиот што се согласува, освојувајќи длабока благодарност и восхит од Мина. Квинси на крајот го жртвува својот живот за да го ослободи светот од влијанието на Дракула. За возврат, Харкерови му го даваат името на нивното дето по него.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Трансхуманизам
Трансхуманизам (од лат. trans - „низ, над, преку“ и homo — „човек“) — филозофска мисла, идеологија или глобално интелектуално и културно движење кое се залага за усовршувањето на човештвото преку подобрување на неговиот физички и ментален капацитет со помош на сите технолошки и научни достигнувања, односно за поништување на сето она што приврзаниците на ова движење го сметаат како непожелен и непотребен аспект од човековата сосотојба, како што се страдањето, болеста, стареењето, смрта и слично. Трансхуманистичките мислители освен можностите, ги проучуваат и последиците од развојот на технологијата и подобрувањето на човекот, како и другите емергентни технологии кои можат да влијаат врз целта на оваа филозофска мисла. Трансхуманизмот се означува со симболите H + или h + и најчесто се смета за синоним на подобрување на човекот.
За првпат поимот „трансхуманизам“ бил воведен од страна на еден од првите професори по футурологија, Фереидоун М. Есфандиари (познат како FM-2030), во текот на своите предавање на темата "Нови концепти за човекот" низ универзитетите во Соединетите Американски Држави. Тој сметал дека трансхуманизмот е преоден стадиум во човековиот развој кој води до по-човештвото. Оваа хипотеза, претставувала основа британскиот филозоф Макс Мор, кој ги поставил принципите на трансхуманизмот како футуристичка филозофија и ја организирал интелигенција во Калифорнија во текот на 90-тите години на XX век, која прерасна во глобално трансхуманистичко движење.
Трансхуманистичката идеја за човековата иднина привлекла многу следбеници и критичари со различни перспективи. Трансхуманизмот е дефиниран од Френсис Фукујама како "опасната идеја на светот", а други заштитници, како Роналд Бејл го сметаат за "најхрабрата, дрска и идеалистичката надеж за иднината на човештвото"
NGC 3040A
NGC 3040A — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3040A се споменува и како UGC 5300, MCG 3-25-37, CGCG 92-67, NPM1G +19.0221.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3040A е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 3040A има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 3040A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28479. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1414. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1509.
Борис Березовски
Борис Березовски (руски: Борис Абрамович Березовский, ) бил руски стопанственик кој припаѓа на групата на т.н. руски олигарси.
Рани години
Березовски дипломирал математика на Московскиот државен универзитет. Во текот на 1969 година се вработил во Институтот на контрола на науките односно институт кој се занимавал со приблемите при управувањето на руската академија каде довил звање доктор на науки и каде работел повеќе од 20 години. Како научник, има напишано повеќе од 100 трудови на тема теорија на оптимизација и донесување на одлуки.
Березовски бил директор на лабораторија која истражувала автоматизација и компјутерски системи за индустријата. На 23 години се оженил за Нина Василиевна од кој брак се родиле две ќерки: Екатерина и Елисавета. Во 1991 година Березовски се оженил со Галина Бечарова, од кој брак се родиле еден син, Артем и една ќерка Анастасија. Овој брак официјално бил поништен по две години.
Падот на комунизмот
Березовски е добитник на престижната награда Лениониовиот комсомол (годишна руска награда за најдобри дела на млади автори од областа на науката, литературата и уметноста). Во 1989 година се свртел кон автомобилската индустрија, продавајќи стари користени мерцедеси увезени од Источна Германија. По ова, искористувајќи ја новата можност за слободно патување заминал во Западна Германија, каде започнал сам да купува автомобили на старо и да ги носи во Русија каде ги продавал. По паѓањето на комунизмот, Березовски започнал да работи на продажба на софтвер што тој го имал претходно развиено за државната комисија за наука и технологија. Во 1991 година Березовски бил именуван за члан на Руската академија за наука.
Првиот вистински извор на богатство, Березовски го стекнал преку врските стекнати во времето на неговата акаденска активност, со директорот на најголемиот руски производител на автомобилот Лада во компанијата Автоваз. Березовски ја основал компанијата Логоваз, чија цел била унапредување на продажбата.
Березовски продолжил со формирање на првите застапништва на познатите автомобили Мерцедес, Фиат и Волво. Синџирот застапништва бил основан во време кога Русија се соочувала со организиран криминал и рекет за заштита. Честопати, застапништвото на Березовски било цел на напад од страна на чеченски криминалци, кои исто така контролирале произвосни линии во Автоваз. Во 1993 година, неговиот плац во Москва бил цен на напад дури трипати, а во неговите салони биле подметнувани бомби.
По девет месеци, врз Березовски бил извршен неуспешен атентат, кога неговиот автомобил бил кренат во воздух а неговиот личен возач убиен. Во 1993 година, Березовски веќе имал создадено голема бизнис-империја. Едно од неговите претпријатија било СРАА односно Серуска автомобилска асоцијација. СРАА ветувала производство на т.н. народен автомобил кој требало да биде произведен од страна на Автоваз во соработка на Џенерал Моторс.
Во 1995 година, Автоваз го прекинал договорот со Логоваз, а Березовски се свртил кон авионската индустрија, односно кон државната компанија Аерофлот. Благодарение на неговото огромно влијание во Кремљ, тој обезбедил неговите две новоосновен компании во Швајцарија да го финансираат Аерофлот.
Во времето на Елцин
Најголемиот подем на Березовски се засновал поради неговото влијание во Московскиот Кремљ и поради личното пријателство со тогашниот претседател Борис Елцин. Во неговот време, Березовски станал еден од најбогатите луѓе во земјата, со започнувањето на приватизацијата. Поврзаноста на Елцин со Березовски била зацементирана со финансирањето на вториот том од мемоарите на претседателот „Белешки на еден претседател“ од 1994 година, организирајќи авторскиот хонорар да биде платен на една банкарска сметка во Лондон. Така, наводно благодарниот Елцин во декември 1994 година потпишал декрет според кој 49% од ОРТ, главната државна телевизиска станица и радиодифузер на Канал 1 се предава на Березовски. Березовски за ова платил на државата 320.000 американски долари. Во наредната 1995 година, Березовски стекнал право на државниот нафтен конгломерат Сибнефт, тогаш шеста најголема нафтена компанија во Русија за цена од околу 100 милиони американски долари. Целата зделка била склучена помеѓу двајца соработници, и тоа Аркадија Бадри Патаркатсишвили и Роман Абрамович.
Така, кон крајот на 1995 година, 49% од компанијата биле продадени на лицитација на нив, а останатиот 51% требало да остане на државата три години, а во текот на тој период тие да го финансираат односно целосно да менаџираат со Сибнефт. Доколку долгот не биде отплатен, тогаш законската сопственост ќе припадне во рацете на заемодавците. Така, на крај формално компанијата паднала во сопственост на Березовски и неговите партнери.
Березовски активно се вклучил во политичкиот живот на Русија. Тој во голема мера придонел за втората победа на претседателот Елцин против неговиот противкандидат Генадиј Зјуганов. Телевизијата, според многумина одиграла важна улога во изборната кампања. Една од највлијателните личности во текот на кампањата била ќерката на Борис Елцин, Татјана која соработувала со Березовски.
Веќе по изборите, во 1996 година Березовски бил на врвот од својата моќ и станал заменик-секретар на Националниот совет за безбедност, чија задача му била да го реши чеченскиот спор. Сепак, во 1997 година влијанието на Березовски навидум започнало да се намалува кога тој бил отпуштен од Советот за безбедност.
Во времето на Путин
Во 1999 година на функцијата в.д. претседател дошол Владимир Путин. По неговото доаѓање, Березовски започнал својата моќ да ја насочува кон новата политичка личност на Русија. Во почетокот, односите помеѓу Березовски и Путин биле на големо ниво. Во една изјава, Путин изјавил за Березовски дека добил: брат кој никогаш го немал. Според некои, Березовски бил човекот кој му помогнал на Путин да се искачи на власт.
Сепак, по доаѓањето на Путин, една од неговите први одлуки била да се спротивстави на олигарсите. Така, во текот на 1999 година, генералниот обвинител на Русија отворил кривичен предмет против Березовски.
Во текот на 1999 година, полицијата извршила повеќе од 20 упади по канцелариите на Берерзовски во Москва. Березовски започнал да се гони главно поради Аерофлот, односно главно поради големите милионски суми на пари кои Березовски ги испраќал во швајцарските банки, прекршувајќи ги руските закони за девизи. Така, на 6 април 1999 година бил издаден налог за апсење на Березовски. Во налогот се наведувало дека тој наводно канализирал 250 милиони американски долари од Аерофлот кон компанијата Андава, во негова сопственост. Во тоа време, Березовски се наоѓал надвор од земјата, па по неговото враќање тој не бил уапсен туку сам отишол во Јавното обвинителство. На 26 април 1999 година Березовски бил обвинет и му било одземено правото да ја напушти Москва. Во јули 2000 година, од страна на една ревизорска куќа, тој бил ослободен од обвинувањата, барем делумно и покрај тоа што руските власти продолжиле со истражувањето.
Истата година, во 1999 година, Березовски станал пратеник со кое му бил обезбеден имунитет од судско гонење. По приведувањето на Гусински, Березовски отворено започнал да го критикува претседателот Путин, за да на крај, по само шест месеци, поднесе оставка од функцијата пратеник.
Првиот директен судир со Путин бил откако неговата телевизија емитувала интервју со жените и децата на морнарите кои загинале кога атомската подморница Курск потонала при кое 118 членови од екипажот загинале, а во меѓувреме наводно Путин бил на одмор на Црно Море, емитувајќи репортажа како тој скија на вода. По големата наводна расправија која се случила во Кремљ, Березовски откажал да ја продаде својата телевизија на државата, а на 17 октомври тој повторно бил испрашуван во Јавното обвинителство околу Аерофлот.
Една недела подоцна, Березовски се качил на својот приватен авион и заминал за Ница. Така, во текот на есента Березовски започнал да живее во една голем вила во Антиб, Азурниот Брег. Во октомври државата му ја запленила неговата викендица во Москва, а на 1 ноември било покренато обвинение против него за да се појави на судско рочиште во Москва. Две недели подоцна, Березовски изјавил дека нема намера да оди во Москва главно поради тврдењето дека обвинувањето против него биле политички мотивирани. Русија побарала помош од Интерпол, кој издал по него потерница. Кога заканата започнала да се зголемува, Березовски со претходен договор заминал во Лондон.
Животот во Лондон
По пристигнувањето во Лондон, Березовски како прва задача имал како да си го заштити своето богатство. Тој сè уште имал голем удел во Логоваз, Аерофлот, Сибнефт, Русал и телевизијата ОРТ.
Многу бргу во Лондон на состанок пристигнал Роман Абрамович кој му понудил да ги продаде своите акции во телевизијата. Според кажувањата на Березовски, суштината на преговорите била судбината на Николај Глушков кој бил приведен на 7 декември 2000 година и одржувал казна затвор поради проневера при неговото менаџирање со Аерофлот. Според него, Абрамович му понудил спогодба според која доколку тој си ги продаде акциите од ОРТ, Николај Глушков ќе биде пуштен од затвор. Според кажувањата на Абрамович пак, на тој состанок сакал единствено и само да му помогне на неговиот некогашен пријател, на негово барање, да ги продаде акциите. Како и да е, акциите биле продадени преку адвокатот Стивен Кертис, кој подоцна починал во хеликоптерска несреќа. И покрај тоа што акциите биле продадени, Березовски не бил задоволен од договорот бидејќи добил премалку пари и бидејќи Глушков не бил ослободен од затвор. На тој начин телевизијата на некој начин била повторно национализирана.
По ова, следувало и продавањето на уделот на Березовски во Сибнефт исто така на Абрамович. До август 2001 година, 250 милиони фунти има биле префрлени на березовски и неговиот партнер Патаркатсишвили.
Истата година, во 2001 година, Березовски побарал политички азил до Министерството за внатрешни работи на Велика Британија, бидејќи по само половина година било испратено барање од руските власти за негова екстрадиција. По добивањето азил на островот, Bерезовски изјавил дека се пушта во мисија со сила да го собори од власт на Владимир Путин. Во Велика Британија, Березовски станал многу близок со Ахмед Закајев. Александар Литвиненко и Александар Голдфарб, формирајќи го т.н. лондонски круг на прогонетите олигарси од стојата матична Русија. Тој ја основал Меѓународната фондација за граѓански слободи.
Во 2007 година, судот во Москва и официјално го прогласил Березовски за виновен во отсуство. Тој бил осуден на шест години затвор и долг кон земјата од $ 9.000.000 кои наводно биле украдени од државната компанија Аерофлот. Од страна на руските власти исто така е обвинет и за учество во неколку убиства, како онаа на Александар Литвиненко и новинарката Ана Политковскаја, како обид да ја дестабилизира земјата и да го дискредитира Владимир Путин. Како одговор на ова, Березовски убиствата ги препишува на режимот на Путин како средство на политичко заплашување. Освен во Русија, налози за негово апсење има издадено и Бразил за проневера, измама и перење на пари. Березовски е под истрага и од страна на швајцарскиот суд од 1999 година. Во текот на 2009 година, Березовски бил обвинет дека во 1994 година присвоил 140 милиони рубли, што им припаѓале на „Логоваз“ и „Автоваз“. Второобвинетиот Јулиј Дубнов бил осуден на девет години затвор. Березовски во 2009 година пак поднел тужба против Абрамович и побарал отштета од две милијарди фунти, обвинувајќи го својот некогашен партнер дека користејќи „закани и застрашувања“ му ги откупил неговите акции во компанијата по многу пониска цена од онаа на пазарот.
Во 2012 година тој го загубил спорот со Роман Абрамович околу продажбата на акциите во поранешната нафтена компанија „Сибнефт“. Березосвки морал да ги плати огромните судски и адвокатски трошоци и за првпат западнал во долгови.
Наводна вмешаност во Украинските претседателски избори
Во септември 2005 година, поранешниот претседател на Украина, Леонид Кравчук, го обвинил Березовски дека ја финансирал кампањата на Виктор Јушченко обезбедувајќи копии од трансфер на пари од страна на неговите фирми кон фирми поддржувачи на Јушченко. Од своја страна пак, Березовски потврдил дека во Лондон се сретнал со претставници на партијата на Јушченко пред изборите, и дека парите биле префрлени од неговите компании, но одбил да даде изјава дека истите принадлежеле за поддршка на кампањата на Јушченко. Во Украина, финансирањето на една изборна кампања од страна на странски државјани е нелегално. Во септември 2007 година, Березовски започнал судски процес против двајца украински политичари, наводно поради злоупотреба на пари кои тој ги донирал во времето на Портокаловата револуција.
Наводна вмешаност во труењето на Литвиненко
Голем дел од руските медиуми сугерираат дека со смртта на Александар Литвиненко е поврзан Березовски, за разлика од него, кој тврди дека Русија го наредила убиството. Поранешниот шеф на ФСБ, Николај Ковалјов, за кого Литвиненко работел, изјавил дека инцидентот личи на раката на Березовски.
По смртта на Литвиненко, траги од полониум 210 (смесата од кој бил отруен Литвиненко), биле пронајдени во канцеларијата на Березовски. На руските обвинители не им било дозволено да ја испитаат канцеларијата, ниту пак да го испрашуваат на Березовски за случајот. Министерството за надворешни работи на Русија испратило протестна нота до Британија за попречување на руските обвинители во својата работа.
Смрт
Борис Березовски на 23 март 2013 година бил најден мртов во својата куќа во лондонската приградска населба Сари. Потврда за смрта на Березовски ја дал неговиот зет. Според неговииот адвокат Александр Добровински за „Раша тудеј“ Березовски извршил самоубиство поради тоа што паднал во големи долгови по судскиот пораз против Роман Абрамович. По ова тој започнал со продажба на неговиот имот за да ги покрие судските трошоци.
Неговото тело било пронајдено од страна на неговиот телохранител кој бил поранешен член на Мосад, како што биле и сите негови телохранители. Според неговиот адвокат, Березовски неодамна се изолирал себеси од пријателите.
По дознавањето на смртта британската полиција и медиумите првично ја осомничиле Москва за смртта на Березовски. Полицијата формирала тим за формална истрага. Специјалисти по хемиски, биолошки, радиолошки и јадрени материјали биле распоредени во домот на Березовски како "мерка на претпазливост". Подоцна овие стручнаци не пронашле ништо сомнително.
На 25 март полицијата соопштила дека Березовски се обесил и дека немало никаква трага од можно насилство врз неговото тело. Сергеј Марков, еден од политичките советници на Владимир Путин ја обвинил британската „тајна служба“ за смртта на рускиот олигарх затоа што тие знаеле дека Березовски сака да се врати во Русија.
Дискос
Се користи за време на литургијата. Според литургиските интерпретации, дискосите симболично ги прикажуваат Витлеемските јасли, како и ковчегот во кој било погребано телото на Исус Христос.
Дискосите служат за поставување на средишниот дел на проскомидијата изрежана од просфората на посебен начин со печат на врвот. Ова четириаголно кубоидно јадро на просфората, пресечено од долната страна попречно до самиот печат, се нарекува агнец - осветен леб, подготвен за негово последователно преобразување, според христијанската доктрина, во Тело Христово, кое се случува на истиот тој дискос.
Кога се носи, дискосот обично не се држи за столчето (како путирот), туку за рабовите.
Балман (модна куќа)
'Балман е француска луксузна модна куќа која била основана од Пјер Балман во 1946 година. 'Во 2016 година, Mayhoola Investments, инвестициски фонд поддржан од емирот на Катар, го купил Балман за бројка пријавена како приближно 500 милиони евра (548 милиони долари).
Во моментов работат 16 продавници со монобренд, вклучувајќи го и оној кој неодамна беше инаугуриран во Лос Анџелес и планира да отвори уште триесет во следните 4-5 години. Следна на листата се особено продавница во Милано преку Монтенаполеоне во април 2018 година, а друга во Мајами следниот ноември..
Наследници
По смртта на Балман во 1982 година, куќата ја водеше Ерик Мортенсен, опишан од Вог како десна рака на Пјер Балман. Мортенсен се придружил во куќата за да работи како асистент на Балман во 1951 година. По наследникот Балман, Мортенсен работеше за одржување на брендот естетски во постојаниот свет на мода, а сепак го одржува прогресивниот дух на креативност во модната индустрија. Тој ја напуштил куќата во 1990 година. По неговото заминување, дизајнерот Ерве Пјер ја презеде функцијата до 1992 година како директор на облека и висока мода.
Веројатно највлијателниот дизајнер кој го презеде Балман беше Оскар де ла Рента, кој ја предводеше куќата помеѓу 1993 и 2002 година. Веќе мода ветеран пред да се приклучи на Балман, Де Ла Рента донесе познат лик на брендот Балман. Тој живеел во Њујорк поголемиот дел од својот живот, иако е роден во Доминиканската Република и станал натурализиран државјанин на Соединетите Американски Држави во 1971 година. Тој се вклопува во естетскиот дизајн на Балман, со око за детали и класични силуети. Тој, како Балман, претпочиташе скромен и едноставен дизајн, наместо екстремно украсен и блескави стилови. Високата мода страдаше во тоа време, бидејќи беше крајно непрактично дело, па така Оскар се приклучи на брендот со цел да се оспори и да му помогне во почетокот на падот на модата.
По заминувањето на Оскар Де Ла Рента Кристоф Декарнин пристапи во куќата во 2005 година. Спротивно на сите дизајнери пред него, Декарнин инсистираше да се донесе бренд во 21 век. Тој се залагаше за неверојатно скапи цени и блескави парчиња кои остро се спротивставија на репутацијата на етикетата за нејзините класични и луксузни дизајни. Тој се смета за "ѕвезда дизајнер", а брендот стана повеќе за неговиот статус на ѕвезда отколку за неговата облека. Во април 2011 година, Балман објави дека Дескарнин требало да биде заменет од Оливер Рустин.