cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ен Хатавеј
Ран живот
Хатавеј слушала предавање во училиштето каде се изведувал методот Монтесори во Бруклин и во основното училиште Вајоминг во Милбурн. Хатавеј дипломирала на средното училиште во Милбурн, каде таа учествувала во многу училишни претстави; нејзината училишна изведба во „Си беше еднаш еден душек“ (Once Upon a Mattress) како Винифред и доделиле награда со која била номинирана за најдобра изведба од средното училиште за глумци. Во тоа време, Хатевеј играла во драмите вклучувајќи ги Џејн Ер и Жижи во театарот „Paper Mill Playhouse“ во Њу Џерси. Таа поминала неколку семестри учејќи за англискиот јазик и второстепени студии за женските права на колеџот „Васар“ во градот Поугхкепси ( Poughkeepsie), Њујорк,  пред да се префрли во галантинското училиште за поединечни студии на Универзитетот во Њујорк, којшто се однесува на нејзиното  запишување на факултет како еден од нејзините најдобри одлуки, бидејќи таа уживала со другите кои пробале да „пораснат“. Таа исто така студирала на Американската академија на драмски уметности.
Сопран, Хатевеј пее во 1998 и 1999 година во почесни рефрени во  сите источни средни училишта во САД во Карнеги Хол ( Carnegie Hall) и играла во претстави во подготвителните училишта во Сетон салите ( Seton Hall Preparatory School  ) во Вест Оринџ, Њу Џерси. Три дена по нејзината 1999 изведба во салата на Карнеги, и доделиле улога во краткотрајна серија  „Биди вистински“ (Get Real) на Фокс телевизијата на возраст од 16 години.
2001-2004 година: развој на кариерата
Првата улога на Хатавеј во кинематографијата била спротивно на улогата на Кристофер Горфам во драмата на Волт Дизни „Другата страна на небото“ (2001 година), кој бил инспирирана од мемоарите „Во окото на бурата“ на Џон Х. Гроберг. Пред обработката на филмот, и се доделува главната улога од Миа Термополис во друго производство на Дизни покрај Џули Ендруз во комедијата „ Дневникот на Принцезата“ врз основа на 2000 новела од исто име на Мег Каботс и во режија на Гери Маршал.
Хатавеј учествувала на аудиција за улогата на принцезата кога застанал летот на патот кон Нов Зеланд и и била дадена оваа улога за  оваа аудиција.
Таа ја добила улогата над други 500 девојки. Ослободени од надежта дека успехот на „Другата страна на небото“ ќе го зголеми интересот за филмот, „ Дневникот на принцезата“ постигнал главен комерцијален успех, заработувајќи 165 милиони американски долари низ целиот свет.
Во февруари, Хетвеј глумела во Центарот на градот Енкорес на концертот за изведба на „Карнивал“ на нејзиниот настап на сцената во градот Њујорк, примајќи позитивни критики за нејзината изведба на Лили. Исто така во 2002 година, Хатавеј започнала да работи на аудио книги со нејзиниот глас на „Дневникот на принцезата„ и оттогаш биле звучни првите три книги од серијата. Таа исто така го позајмува гласот на ликот Хару во англиската верзија „ Враќањето на мачката“ на Хиројуки Морита (Hiroyuki Morita).
Хатавеј продолжила да се појавува во филмови насочени кон семејството во текот на следните три години, подоцна станувајќи позната во главните медиуми како пример на децата. Во 2002 година, таа се појавила во драма-комедија „Николас Никлеби“ (Nicholas Nickleby) на Даглас МакГрат, наспроти Чарли Хунам и Џејми Бел, кои примаале позитивни критики. И покрај критичкото одобрување, фимот никогаш не се објавил нашироко и не успеал на билетарниците во Северна Америка, во вкупна вредност од помалку од 4 милиони долари ($ 4.000.000) на продажба на билетите. Следната филмска улога на Хетвеј била како заштитен лик во романтичната комедија „Елла Волшебната“ (2004 година), (Ella Enchanted), слабо прилагодување на романот на Гејл Карсон Ливајн во 1997 година со истото име на романот Елла Волшебната , кој отвори претежно неопределени коментари. Хатавеј испејала две песни во филмот, исто како и три песни на тонскиот запис, вклучувајќи дует со пејачот Џеси Мекартни.
Во 2003 година, Хетвеј се откажала од нејзината улога во „Призрак на Операта“ (The Phantom of the Opera) (2004година) на Џоел Шумахер, бидејќи датата се поклопувала со снимањето на филмот „Дневникот на принцезата2: Кралска веридба“ (The Princess Diaries 2: Royal Engagement), што таа била должна да го сними. Дизни започнал со снимање на „Дневникот на принцезата 2“ во почетокот на 2004 година, а бил објавен во август истата година.Филмот бил критикуван негативно, но направил 95,1 милион долари (95.100.000 $) наспроти буџет од 40 милиони долари ($ 40.000.000).
2005-2007 година: промена на кариера
Хетвеј почнала да се појавува во драмски улоги по „Дневникот на принцезата 2“. Таа вели дека „секој што сака да биде пример за деца е потребно одмор“, иако таа изјавила дека „тоа е убаво да се мисли дека мојата публика расте со мене“. Таа го глумела гласот на Црвенкапа во анимираната комедија „Hoodwinked!“ (2005 година) која била врз основа на фолклорната Црвенкапа, и примила  различни оценувања од страна на критичарите. Хатавеј го заменила оригиналниот глас на Ред со глумицата Тара Стронг и ја пеела песната „Добриот голем свет“. Истата таа година, Хатавеј глумела во драмата „Анархија“ на Барбара Копле, во кој таа играла расипан светски човек, која се појавувала гола во некои од сцените. Иако, содржината на филмот била различна од нејзините претходни филмови, Хатавеј демантирала дека нејзината улога била обид да се види како позрела глумица, цитирајќи дека нејзините верувања дека се разголува во некои филмови е само дел од она што нејзините форми на уметност го бараат од неа; и поради тоа верување таа не смета дека појавувањето гола во соодветни филмови е морално непристојно.
По „Анархија“ на Хетвеј и доделуваат улога заедно со Хит Леџер и Џејк Џиленхол во драмата Кршенгрб планина (2005 година)на Анг Ли. Додека „Анархија“ не беше објавен во театрите во Соединетите Американски Држави  поради неговото слабо критичко прифаќање, „Кршенгрб планина“ освои позитивни критики  и доби неколку Оскар номинации. Хатавеј подоцна ќе изјави дека содржината на „Кршенгрб планина“ била поважна од количината на добивање на награди и дека снимањето на  филм ја прави неа повеќе свесна за тоа каков вид на приказни таа сакала да ни ги каже како глумица.
Во 2006 година, Хатавеј се појавила во комедијата „Ѓаволот носи Прада“ на Дејвид Франкел во кој таа глумела како асистент на уредникот на влијателното модно списание на Мерил Стрип, што Хатавеј ја опишала како „само божествена “. Хатавеј вели дека кога го снимала филмот, и создал почит кон модната индустрија многу повеќе отколку што таа го имала претходно, иако таа тврдела дека нејзиниот личен стил е нешто што таа „не може да го има“. Во интервју со весникот „Ус Викли“(Us Weekly), Хатавеј дискутирала за начинот на губење на тежината поради филмот и нејзината партнерка Емили Блант која ја придружува, таа изјавила, „ Јас во основа се дружам со овошјето, зеленчукот и рибата ( за да ослабам). Јас не ви го препорачувам тоа. Јас и Емили Блант се држиме цврсто една до друга и плачиме бидејќи ние бевме многу гладни.“
На Хатавеј и беше доделена улога во 2007 година во комедијата „Knocked Up“, но, се откажала пред да започне снимањето и Кетрин Хајгл ја заменила. Писателот/Режисерот Џад Апатов изјавил заклучок за списанието “Њујорк Тајмс“ (The New York Times Magazine) во мај 2007 година дека ова се случило поради тоа дека „ таа не сакаше да ни дозволи да користиме вистинска должина на филмска лента на жена за да ја создаде илузијата дека таа дава живот“. Во август 2008 година, на интервјуто со Мери Клер, Хатавеј коментирала дека„,не верувам дека тоа е потребно за приказната“.
Хатавеј глумела во драмата „ Станувајќи Џејн,“ во 2007 година, во која таа го претстави англиската писателка Џејн Остин. Тим Бартон ја сметал Хатавеј за делот на ликот Јохана Баркер во неговиот филм: „Свини Тод“ (Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street) во 2007 година, но улогата ја земала Џејн Виснер, некогаш- непозната глумица, бидејќи Бартон одлучил дека сакал непозната, помлада глумица за делот.
2008-2010 година: продолжен успех
Во јануари 2008 година, Хатавеј се приклучила на големата луксузна козметичка куќа Ланком ( Lancôme) како заштитно лице на нивниот парфем Магнифик (Magnifique), и во октомври истата година, Хатавеј ја водела ноќната комедија „Сабота навечер во живо“ (Saturday Night Live) на телевизискиот канал Ен-Би-Си (NBC). Нејзиниот прв филм на годината била телевизиската серија „ Фати го Смарт“ (Get Smart) на Мел Брукс во кој таа глуми наспроти Стив Карел и Алан Аркин, во улога на Агент 99. Во режија на Питер Сигал, филмот бил хит на билетарниците, потикнувајќи разговори за продолжението. Таа исто така направила кратко појавување во врска со филмот :(Get Smart's Bruce and Lloyd: Out of Control). Исто така во 2008 година, таа имала премиера на драмата „Патници“( Passengers)  заедно со Патрик Вилсон, како и драмата „Рејчел се мажи“ (Rachel Getting Married) наспроти Дебра Вингер.Филмот „Рејчел се мажи“ премиерно бил изведен во 2008 година на филмскиот фестивал во Венеција и Торонто и го освоил широко распространето критичко прифаќање за неговата изведба како  „Kym“, вклучувајќи номинациии и за филмска награда на академијата на САД и за наградите Златен Глобус. Хатевеј рекла дека таа се жали за филмот поради својот вистински опис на врски и поради силните емоционални врски кои таа ги почувствувала со нејзиниот карактер.
Хетвеј се појавила во комедијата „ Војна на невестите“ (Bride Wars), кој бил објавен во 2009 година, која таа го опиша како „ужасно комерцијално- колку и славно“. Во прилог на обезбедување на нејзиниот глас за епизодите од серијата „Симпсонови“ (The Simpsons), ја освои Еми наградата во 2010 година за изведбата на нејзиниот извонреден глас и во серијата „Семеен тип“ (Family Guy) во 2010 година, Хетвеј исто така се појавила како Виола на Њујорк Шекспир Фестивал( New York Shakespeare Festival), летото во 2009 година во продукција на  комедијата „Дванаесетта ноќ“ (Twelfth Night) на Делакорте Театарот во Централниот парк во градот Њујорк, наспроти Ауда МакДоналд како Оливиа, Раул Есперза како Дук Орсино и Џули Вајт како Марија. Во истата година, Хетвеј била поканета да се приклучи на Академијата за филмски уметности и науки.
Во 2010 година, Хетвеј ја играла улогата на Снежната Кралица во „ Алиса во земјата на чудата“( Alice's Adventures in Wonderland) на Тим Бартон и во „Алиса од другата страна на огледалото“ (Through the Looking-Glass) заедно со Хелена Бохам Картер и Џони Деп. Таа го резимирала нејзиниот лик со насловот на магнетот на ликот „Среќниот Буни“ кој држел нож; „Привлечен но психопат. Работите излегуваат на надвор“. Хатавеј го опишала нејзиното толкување од Снежната Кралица како „панк-рокерски вегетаријански пацифист„, со инспирација која била добиена од Деби Хари, Грета  Гарбо и уметничките дела на Дан Флавин.
Други проекти кои биле вклучени во романтичната комедија „ Вереник“(The Fiancé), прилагодување на новелата „Спротивно на Љуовта“(The Opposite of Love) на Џули Буксбаум, комедијата „Денот на вљубените“ (Valentine's Day) целосно го режирал Гери Маршал и прилагодување на биографијата „ Стани среќен;: Животот на Џуди Герланд“ на Гералд Кларк, во кој таа ќе игра главна улога на сцената и екранот.
Тоа било објавено на 8 декември 2009 година, кога Хатавеј била во улогата на Фелиција Харди во филмот „Човек-пајак 4 “(Spider-Man 4) на Сем Рејми. Харди нема да се претвори во Црна мачка, како во комедијата; наместо тоа, улогата Фелиција на Рејми се  очекувало да стане супермоќна нова-бренд фигура наречена „Грабливка“.
На 5 јануари 2010 година, било објавено дека „Човекот-пајак 4“ повторно ќе се преработи и Хатавеј немала да се појавува во филмот, како што таа била „ премногу скапа“. На 29 ноември 2010 година, било најавено дека Хатавеј и Џејмс Франко ќе присуствувале на 83-то доделување на Оскарите.
Заедно со глумецот Дензел Вашингтон, Хатавеј присуствувала на концертот за Нобеловата награда за мир во Осло, Норвешка на 11 декември 2010 година. Во 2010 година, таа била именувана како една од најсексите ѕвезди на 2010 година според списанието „ Ентертејмент Викли“ (Entertainment Weekly).
2011 година - сегашност
Во 2011 година, Хатавеј го глуми гласот на ликот на Џевел, женскиот мал син макао (Spix's Macaw) од Рио де Жанеиро, во анимираната авантуристичка комедија „Рио“ која била направена од  „Твенти сенчри фокс“ (20th Century Fox) и „Студио Блу Скај“ (Blue Sky Studios). Филмот генерално примил позитивни критики од филмските критичари коишто ги пофалиле визуелните елементи, глумењето на гласот и музиката. Комерцијалниот успех пораснал во брутото над 143 милиони американски долари во САД и 484 милиони американски долари во целиот свет.
Бесилка (игра)
Бесилка — игра на хартија за две (или повеќе) лица. Игра која е истисната од секојдневието со навлегувањето на интернетот во секој дом.
Ен Хатавеј
2011 година - сегашност
Исто така во 2011 година, Хатевеј глумела заедно со Џим Стургес ( Jim Sturgess) во романтиката „Еден ден“. Дејвид Николс ја преработил од неговата 2009 новела на исто име и во режија на Лоне Шерфиг, филмот ја кажува приказната за двајца млади луѓе кои се сретнуваат на ист ден, 15 јули, по дваесет години откако тие ќе останат една ноќ заедно на универзитетот. На Хатавеј и бил тајно даден текстот на „Еден ден“ кој бил поставен во Обединетото кралство, а Шерфиг не барала американска глумица за делот. По непродуктивната средба со Шерфиг, Хатавеј оставила список на песни за да ги чуе Шерфиг, кои на крајот довеле Хатавеј да го добие тој дел. Сепак, изговорот на нејзиниот јоркшир акцент во улогата на Ема подоцна се сметало како под-нормала. Новинарката Сузан Мур, преиспитувајќи го филмот на радио програмата „Фронт Роу“ (Front Row) на „БиБиСи Радио4“ ( BBC Radio 4), вели дека акцентот бил „потполно за пазар“. Мур рекла: „Понекогаш таа е од Шкотска, понекогаш таа е од Њујорк, едноставно не можеш да утврдиш“. Филмот само по себе добил разни критики од филмските критичари, но постигнал успех на билетарниците, заработувајќи вкупно 56,7 милиони американски долари со буџет од 15 милиони американски долари.
Во 2012 година, аудио записот на Хатавеј од „Царството на волшебникот од Оз“ (The Wonderful Wizard of Oz) на Л.Франк Баум, бил објавен на семрежниот услужник- „ Audible.com “. Нејзината изведба била именувана за добивање на аудио награда во 2013 година за најдобар женски соло раскажувач.
Бесилка (игра)
Правила на играта
Најпрво,  пред да започне играта се прави договор за зборовите (предметите) кои ќе бидат опфатени. Вообичаено зборот треба да биде именка (предмет) во еднина, или множина доколку зборот нема еднина. Може да има и ограничување на просторот каде што ќе се наоѓа замислениот збор (пример предмети кои се наоѓат во просторијата каде што се игра).
Ен Хатавеј
2011 година - сегашност
Подоцна во 2012 година, Хатавеј ја одиграла улогата на итрата, моралната и двосмислена мачка Селина Кајли во „Враќањето на темниот витез“, конечната рата на Кристофер Нолан  во неговата трилогија за Бетмен. Хатавеј учествувала на аудицијата, незнаејќи за тоа каква улога ќе и се даде, признавајќи дека таа имала еден лик во умот, но по разговорот со Кристофер Нолан за еден час, научила дека улогата ќе и била Селина Кајли.Таа ја опишала улогата како повеќе физичко напорна која таа некогаш ја играла, и признала дека додека таа мисли на себеси како ослабува, таа морала да ги засили нејзините напори во гимнастичката сала за да ги одржи  барањата на улогата. Хатавеј значително тренирала боречки вештини за улогата, и се обѕрнала кон Хеди Ламар - која бил инспирацијата за ликот на жена-мачка - во развојот на нејзината изведба. При објавувањето на „Враќањето на темниот витез“, тој добил позитивни критички одзив и заработил над 1,081 билиони американски долари ширум светот  ($ 1081000000), кој бил трет на врвот на филмови со најголема заработувачка во  2012 година. Хатавеј исто така ја освоила и Сатурн наградата за најдобра споредна улога за нејзината изведба како Селина Кајли.
Бесилка (игра)
Правила на играта
Еден од играчите замислува збор — пишува две букви од зборот на хартија и ги означува местата за преостанатите букви, на пример, со цртички (исто така има варијанта кога првично сите букви од зборот се непознати). Исто така, се црта бесилка со јамка.
Ен Хатавеј
2011 година - сегашност
Друг потфат на Хатавеј бил филмот „ Клетници“ (Les Misérables) на Том Хопер, кој се засновал на новелата од исто име во кој таа играла улога на Фантина. Нејзината мајка имала улога на сцената на првата национална турнеја во САД. Должината на фимската лента на пеењето на Хатавеј „ Сонував сон“ (I Dreamed a Dream), песна од филмот, била претставена во киното „Синема кон“ (CinemaCon)  на 26 април 2012 година. Хопер го опишал пеењето на Хатавеј како „ сурово“ и „реално“. За улогата, таа изгубила значителен износ од тежинатаа и ја скратила нејзината коса до пикси кратко (pixie cut), изјавувајќи дека должината на косата која таа ја имала за улогата не ја правело да се чувствува задоволна. Да се трансформираш е еден од најдобрите делови од глумењето. За нејзината изведба, Хатавеј добила позитивни критики и  освоила над 30 различни награди,  вклучувајќи ги: Филмска награда на академијата на САД, Златен Глобус, наградата  за филмски глумец (Screen Actors Guild Award) и наградата на Британската академија за филмски и телевизиски уметности  (BAFTA Award) за најдобра споредна женска улога. Кристофер Ор од списанието „Атлантик“(The Atlantic) пишувал дека „ Хатавеј дава се што има, почнувајќи со тивка суровост пред да се изгради на мрачната точка на кулминација : таа се бори, таа плаче, таа кашла. Ако си надуван на сцена—како што многумина би биле—ова може да биде филмот за тебе“. Ен Хорндеј на постот на Вашингтон напишал дека : Главниот дел од филмот се состои целосно од главни делови кои припаѓаат на Ен Хатавеј, која како трагична хероина пее други незаборавни музички нумери“. Во јануари 2013 година, препевот на Хатавеј на „Сонив сон“ го достигнал бројот 69 на Билборд Хот 100 (Billboard Hot 100).
Во февруари 2013 година, „Твенти сенчри фокс“ официјално изjaвил дека Хатавеј ќе ја повтори нејзината улога како Џевел (Jewel) во анимираниот филм „Рио 2“ одреден за објавување во САД на 11 април 2014 година. Во април 2013 година, било изјавено дека Хатавеј била верна на договорот за да игра главна улога во „Меѓуѕвезден“(Interstellar) на Кристофер Нолан, заедно со Метју Наконахеј (Matthew McConaughey). Научно фантастичниот филм ќе се однесува на теориите за црвја дупка на релативистот Кип Стивен Торн .Тој е поставен за да се објави во Соединетите Американски Држави  на 7 ноември 2014 година.
Бесилка (игра)
Правила на играта
Вториот играч предлага буква што може да е дел од овој збор. Ако таква буква има во зборот, тогаш првиот играч ја пишува на местото на цртичката што соодветствува на оваа буква — онолку пати колку што се појавува во зборот. Ако нема таква буква, тогаш на бесилката се додава круг на јамката што ја претставува главата. Вториот играч продолжува да ги погодува буквите додека не го погоди целиот збор. За секој неточен одговор, првиот играч додава еден дел од телото на бесилка (обично има 6 дела: глава, труп, 2 раце и 2 нозе, исто така има и варијанта со 8 дела — се додаваат и стапала како најдолга варијанта).
Ако телот е целосно нацртано на бесилката, тогаш играчот кој погодува губи, се смета за обесен. Ако играчот успее да го погоди зборот, тој победува и ги менуваат улогите.
Ен Хатавеј
Врски
Во 2004 година, Хатавеј започнала романтична врска со Рафаело Фолиери кој бил италијански инвеститор за недвижен имот, за време кога таа учествувала во развојот на добротворната  фондација на Фолиери,  и како давател и како член на одборот на директори сè до 2007 година. Фондацијата која е заснована на Менхетн, основана во 2003 година, се фокусирала на грижа како што се обезбедување на вакцини за децата во земјите од третиот свет. Во јуни 2008 година, Службата за внатрешни приходи (IRS) го истражувала тоа за оштетување на непрофитните информациски форми. Наведувајќи ја загриженоста дека оваа испитување и други легални теми, во кои Фолери бил вмешан, можеле да ја повредат нејзината глумечка кариера, Хатавеј ја завршила нивната врска во средината на јуни 2008 година.
Фолери бил уапсен на 24 јуни 2008 година, под обвинение за измама на инвеститори од милиони долари во скандалот во кој Фолери се претставувла како Ватикански човек со моќ на недвижен имот. Било објавено дека ФБИ (FBI) го запленил приватниот дневник од станот на Фолиери во градот Њујорк како дел од нивните тековни истраги во активностите на Фолиери; меѓутоа, Хатавеј не била вклучена во ниеден криминал. На 23 октомври 2008 година, откако претходно се изјаснил за виновен, Фолери бил осуден на четири и пол години во затвор.
Во ноември 2008 година, Хатавеј почнала да се состанува со акторот Адам Шулман. Паровите се вериле во ноември 2011 година и се венчале на 29 септември 2012 година во Биг Сур, Калифорнија со меѓуверска еврејска и римокатоличка послуга.
Добротворна работа и други интереси
Хатавеј била вмешана со добротворните цели, вклучувајќи Креативно здружување ( The Creative Coalition), „The Step Up Women's Network“, Болница за истражување на децата Св.Јуда (St. Jude Children's Research Hospital), Кампања за заштита на човечките права (The Human Rights Campaign), и „The Lollipop Theatre Network“. Во 2008 година, во списанието Ел (Elle), и било дадена пофалба за „Жена во Холивуд“, и исто така и била доделена награда за нејзината работа со „Step Up Women's Network“. Во почетокот на 2007 година, Хатавеј зборувала за нејзиното искуство со депресија за време на нејзините тинејџерски години, велејќи дека таа конечно ја совладува болеста без лекување.
Во 2008 година, на шоу-програмата "Доцна навечер со Дејвид Летерман" (Late Show with David Letterman), Хетвеј вели дека таа еднаш престанала да пуши. Глумицата, која почнала да пуши „многу“ додека го снимала филмот „Рејчел се омажува“ (Rachel Getting Married), „престанала за кратко“, но повторно почнала да пуши во почетокот на нејзиното стресно лето, но и на крајот на нејзината врска со Рафаело Фолери. Таа го оддава признанието дека престанала да пуши на нејзиниот пад во нејзиното ниво на стрес и изјавила дека ќе биде вегетаријанец. Во почетокот на 2012 година, таа станала вегетаријанец. Хатавеј е активист за правата на лезбејките, геј мажите, бисексуалци, трансродни и квир личности( LGBT) и таа донирала пари за организации кои ги поддржуваат бракот меѓу ист пол.
Министерство за внатрешни работи на Украинската ССР
Историја
Создадено е од Народното поверенство за внатрешни работи на УССР во март 1946 г. во врска со реформацијата на Народното поверенство. Од 5 септември 1962 г. до 9 декември 1968 г. е наречено Министерство за заштита на граѓанскиот поредок на УССР.
Општина Петровец
Општина Петровец — општина во Скопскиот Регион, во северниот дел на Македонија. Административен центар на неговата општина е истоименото село.
Географија и местоположба
Општината се наоѓа во југоисточниот дел на Скопската Котлина и непосредно припаѓа на долното сливно подрачје помеѓу реката Вардар и реката Пчиња. Во западниот дел, десно се наоѓа рамништето на Скопското Поле, додека на левата страна од реката, покрај нејзината алувијална рамнина спрема отовичкото подрачје, се издига ридско земјиште како просторен дел, познат под името Катлановски Рид.
Низ општината поминуваат магистралниот државен автопат А1, како и регионалниот пат Р1102 кој води од Скопје до Катланово. Тука е сместен и меѓународниот Скопски аеродром.
Демографија
Според проценка од 2016, општина Петровец има 9.089 жители.
Трговски центар Акмеркез
Комплексот зафаќа површина од 180.000 метри и се состои од четири ката. Месечно трговскиот центар се посетува од страна на скоро 2.500.000 луѓе. Акмеркез нуди машка, женска и детска облека, деловни играчки, спортски чевли, различни ресторани и кафулиња, фризерски салони, менувачници, туристички агенции итн.
Според статистиката, посетителите престојуваат околу 3,5 часа во трговскиот центар, додека светскиот просек се движи до 2,5 часа. Санитарните работи се обезбедуваат од страна на 250 работници.
Во 1995 година, Акмеркез бил избран како најдобар трговски центар во Европа од страна на Меѓународниот совет на трговски центри (ICSC). Во натпреварот, организиран од страна на истиот овој совет, Акмеркез беше признат како најдобар трговски центар во светот во 1996 година.
160. западен меридијан
160. западен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
160. западен меридијан образува голема кружница со 20. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 160. западен меридијан поминува низ:
PHP
PHP претставува рефлективен програмски јазик со отворен изворен код. Првобитно бил замислен како алатка за создавање динамички семрежни прилози кои се извршуваат на опслужувачката страна. Кратенката означува PHP: Hypertext Preprocessor (што е рекурзивен акроним, кратенка чие име ја содржи самата кратенка и обично се изговара како пе-ха-пе, додека пак, на англиски се изговата пи-ејч-пи).
Вовед
PHP е едноставен за користење и е сличен на C и Perl (од верзија 5+ сличен и на Java). Еден од интересните делови на кодот на PHP е што не е само скрипт јазик. PHP може да се користи и за GUI апликации (со помош на PHP-GTK) и може да се користи од командна линија како и Perl или Python.
PHP дозволува интеракција со многу познати бази на податоци, како MySQL, Oracle, IBM DB2, Microsoft SQL Server, PostgreSQL и SQLite. PHP работи на многу оперативни системи, како Јуникс, Линукс, Мајкрософт Виндоус и Мек ОС.
PHP е алтернатива на комерцијални програми како Мајкрософт-овите ASP/VBScript/JScript, Макромедија ColdFusion, Sun Microsystems JSP/Java и некомерцијалните CGI/PERL. Неколку познати проекти напишани во PHP се phpBB и ова мрежно место - Википедија.
PHP е лиценциран по BSD-style лиценцата и PHP лиценцата. Од верзија 4+ PHP е покренуван од Зенд машина.
Историја
На почетокот, во 1994 година, PHP бил напишан како Perl скрипти од Расмус Ледорф за лична употреба, и го нарекол PHP/FI (Personal Home Page Tools/Form Interpreter). Во 1997. двајца Израелци, Зеев Сураски и Анди Гутман, од факултетот Техникон го продолжиле Ледорфовиот проект и го направиле јадрото на PHP3 јазикот. По неколку месеци, во ноември 1997, официјално го објавиле PHP/FI 2. Зеев и Анди понале да пишуваат ново јадро на PHP во 1997, кое се нарекува Зенд машина (Zend engine) (www.zend.com која тврди дека PHP3 бил снабдуван со Zend Engine 0.5). Тие ја основале и Zend Technologies во Рамат Ган, Израел која го надгледува напредокот на PHP. Во мај 2000 излегол PHP4. Тој е снабдуван со Зенд машина 1. На 13 јули 2004, излегол PHP5, со Зенд машина 2.
Виљарехо дел Вале
Виљарехо дел Вале — општина која се наоѓа во покраина Авила, во автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Куп на Македонија во кошарка 2008
Купот на Македонија 2008 - 16. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Јасмин во Кавадарци. Турнирот бил во организација на КК Фени Индустри. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „Вечер“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Фени Индустри.
Победнички состав
Главен тренер
Херкулес Сегерс
Херкулес Питерсцон Сегерс (хол. Hercules Pieterszoon Seghers или Segers; ~ 1589 – ~ 1638) — холандски сликар и гравер од Холандското златно доба. Бил „највдахновениот, експериментален и оригинален пејзажист“ во својот период и уште поиновативен гравер.
Живот
Сегерс е роден во Харлем како син на текстилен трговец - менонит, родум од Фландрија, кој се преселил во Амстердам во 1596. Таму Херкулес чиракувал кај водечкиот холандски пејзажист во тоа време, Гилис ван Конингсло, но ова се прекратило со неговата смрт во 1606. Сегерс и татко му купиле доста негови дела на наддавањето за предметите во неговото студио, а ова го направил и Питер Ластман. Татко му на Сегерс умрел во 1612, по што Сегерс се вратил во Харлем, па се приклучил кон уметничкиот еснаф. Се вратил во Амстердам во 1614 за да добие старателство над неговата вонбрачна ќерка, а следата година се оженил за Анека ван дер Бруген од Антверпен, која била шеснаесет години постара од него. Во 1620 купил голема куќа во Јордан (Амстердам) на Линденграхт за некои 4.000 гулдени, но до доцните 1620-ти западнал во долг, па во 1631 морал да ја продаде. ОД неговото студио на најгорниот спрат, кој бил срушен во 1912, имал поглед на неодамна завршената црква Нордеркерк која е на една од неговите гравури. Истата година се преселил во Утрехт и почнал да продава уметнички дела. Во 1633 се преселил во Хаг. Во 1638 веќе бил умрен, кога Корнелија де Вите се споменува како вдовица на „Херкулес Питерц.“ Како и најголемиот дел од подробната документација за животот на Сегерс, оваа врска зависи од претпоставената реткост на неговото родено име. Некои подоцнежни извори велат дека Сегерс се пропил кон крајот на животот, па умрел од пад по скали.
Неговото име и дело посмртно го провеличил Самуел ван Хогштратен во неговото дело „Вовед во високата сликарска школа“ (Inleyding tot de hooge schoole der schilderkonst) во кое е претставен како романтистички гениј аван ла летр, осамен, сиромав и несфатен, став заснован главно на неговите гравури.
Гравури
Сегерс енајпознат по неговите високоиновативни гравури, главно пејзажи, кои се печатени на обоена хартија или ткаенина, и со мастило во моја, рачно боени и рачно дотерувани во разни големини. Користел и сува игла и облик на акватинта како и други ефекти, како ставање на грубо парче текстил низ пресата со гравурата, за исшаран ефект.
Денес зачувани се само 183 отпечатоци од 54-те плочи, и највеќето се по музеи; Најдобрата збирка е во гравирницата во Рејксмузеумот. Рембрант собирал слики (имал осум) и графики од Сегерс, и набавил една од оригиналните плочи, Тобија и ангелот (HB 1), која ја преработил во своето дело Бегство во Египет (B 56), во главно задржувајќи го пејзажот. Рембрант ја преработил и Сегерсовата слика Планински пејзаж, денес во Уфици, а во неговиот стил на пејзажирање може да се видат ивесни влијанија од Сегерс.
Иако датирањето на графиките е збунувачко, се мислио дека делото Град со четири кули (HB 29) спаѓа во подоцнежните, по споредба со сликите, дека датира од 1631. Земајќи го предвид малиот број на зачувани отпечатоци, се смета дека тие не му биле главен извор на приходи. Графиката Куп книги е необична бидејќи е мртва природа како предмет за гравура.
Слики
За неговите современици бил веројатно најпознат по неговите пејзажи и мртва природа; неговите слики исто така се ретки - со замо петанесет зачувани (една уништена во пожар во октомври 2007. Штадхаудерот Фредерик Хендрик купил негови пејзажи во 1632. Многу од неговите насликани пејзажи се фантастични планински композиции, додека пак кај гравурите екстреми наоѓаме во техничкиот приод, а не во субјектот. Неговите насликани пејзажи се широки и оризонтални, со нагласок на земјата наместо на небото; на два од нив, во Берлинската ликовна галерија подоцна во истиот век им биле додадени ленти со небо за прилагодување кон променетиот вкус. Освен од Конингсло, Дегерс влечел од фламанската пејзажна тррадиција, особно од Јос де Момпер and Рулант Савереј, но исто така и од „фантастичните и визионерски аспекти на маниристичкото пејзажно сликарство“. Според попис од 1680 на Јан ван дер Капел, кој поседувал пет слики до Сегерс, една од нив е наведена како поглед на Брисел, што значи дека, доколку ова е точно, Сегерс патувал, веројатно како младич, кога во неговиот стилс е гледаат највеќе фламански влијанија (дотолку колку што е јасна хронологијата на делото).
NGC 1520
NGC 1520 — астеризам во соѕвездието Маса, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1520 се споменува и како ESO 32-SC5.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1520 е од видот *Grp. NGC 1520 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Други поделби
Проучување на NGC 1520 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 462; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9363.
Предел со свиња и коњ
Предел со свиња и коњ или Предел, Доминикa — масло на платно насликана од Пол Гоген во 1903 година. Од 1908 година се наоѓа во колекцијата на уметничкиот музеј Атенеум во Хелсинки. Оваа слика е едно од неговите последни дела, и е насликана на островот Хива Оа.
Црква „Св. Атанасиј“ - Долна Нушка
Свети Атанасиј (Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Долна Нушка, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм во северниот дел на селото. Изградена е во 1835 г. врз урнатините на постара црква. Претставува импресивен храм со префинет живопис.
Виљаторо
Виљаторо — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Околината на Кичево (археолошко наоѓалиште)
Околината на Кичево — археолошко наоѓалиште во Кичево. Претставува средновековно депо на монети. Според извештаите на Балдуин Сарија, во 1921 година во околината на градот биле најдени сребрени средновековни монети од кои 303 динари од 14 век, 2 венецијански гроша и 41 српски фалсификат на венецијански грошеви. Монетите се чуваат во Народниот музеј во Белград.
Голестански дворец
Голестанскиот дворец (или Ѓулистански дворец, персиски: کاخ گلستان ) е некогашен кралски комплекс на династијата Каџари во главниот град на Иран, Техеран.
Како еден од најстарите споменици на културата во Техеран, Голестанскиот дворец (прев. Дворец на цвеќињата) припаѓа на група кралски зданија кои некогаш биле окружени со старата техеранска тврдина (Арг).
Самиот Арг бил изграден во времето на Тахмасп I (вл. 1524-1576) од династијата Сефевиди (1502-1736), а подоцна бил обновен од Карим-хан (вл. 1750-1779). Мухамед-хан Каџар (1742-1797) решил Техеран да стане престолнина на државата. Самата династија ја сместил во Аргот. Дворот на Голестанскиот дворец станал официјална резиденција на кралското семејство Каџари. Дворецот го добил сегашниот изглед во 1865, и е дело на Хаџи Абол-хасан Мимар Наваи.
За време на династијата Пахлеви (1925-1979) Голестанскиот дворец се користел за формални кралски приеми, додека самото кралско семејство изградило свој дворец во Ниаваран (Ниаварански дворски комплекс). Најважните церемонии кои се одржале во Голестанскиот дворец во тоа време биле крунисувањето на Реза Пахлеви (вл. 1925-1941) на престолот Тахт-е Мармар (Мермерен престол) и крунисувањето на Мухамед Реза Пахлеви (вл. 1941-симнат 1979) во Музејската хала.
Во периодот помеѓу 1925 и 1945 по наредба на Реза Пахлеви бил демолиран голем дел од зданијата во дворецот, бидејќи тој сметал дека стариот Каџарски дворец не треба да му попречува на растот на современиот град. На нивно место биле изградени деловни згради во 1950-тите и 1960-тите.
Во неговата моментална состојба, Голестанскиот дворец е резултат на околу 400 години изградби и реновации. Секоја зграда има своја уникатна иусторија.
На 11 октомври 2005 г. Организацијата за културно наследство на Иран го предложила дворецот за Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО. Организацијата за културно наследство на Иран е одговорна за водење и одржување на местото.
Интифада
Интифада (арапски: востание) обично се употребува за двете востанија на Палестинците против израелската окупација на нивните територии.
Прва интифада
Првата интифада започна во 1987 година, почна да згаснува во 1991 година и е прекината во 1993 година по потпишувањето на Договорот од Осло и воспоставувањето на Палестинската самоуправа.
По израелско-арапските војни, палестинските територии останаа окупирани подрачја под израелска воена управа. Сè поголемото населување на израелски доселеници и сè полошата положба на Палестинците во бегалските кампови создадоа многу напната атмофера. При едни демонстрации на Палестинците на 6 декември 1987 година израелската војскта уби еден Палестинец, што предизвика голем револт помеѓу Палестинците. Тие почнуваат да формираат вооружени единици и да влегуваат во судири со Израелците. Израелската војска, исклучително добро вооружена, возвраќа на палестинските напади, често со употреба на прекумерна сила. При тоа и двете страни вршат напади и врз цивилно население.
Бројот на жртвите од Првата интифада е: 1.162 Палестинци и 160 Израелци.
Втора интифада
Како Втора интифада (или Ал Акса Интифада) се означува израелско-палестинскиот судир што започна во септември 2000 година откако Ариел Шарон, тогашен водач на опозициската партија Ликуд, влезе во просторот на ерусалимските џамии, каде до 1 век постоел еврејски храм. Тоа Палестинците го сметаа за тешка провокација и набрзо потоа избувнаа жестоки судири.
Оваа интифада е сè уште во тек и е покрвава од претходната. До 2004 година убиени се 3.223 Палестинци и 950 Израелци.
Балирка
Балирка — машина и дел од земјоделската механизација која служи за балирање, односно правење на бали од слама при жнеење на житото. Балирката, позната и како секачица за сено, се користи за компресирање на ожнеани култури (како што се сено, памук, ленена слама, сено од солани или силажа) во компактни бали што се лесни за ракување, транспорт и чување. Често балите се оставаат да се исушат и да сочуваат некоја внатрешна (на пример, хранлива) вредност на растенијата во комплет. Вообичаено се користат неколку различни типови на балирки, од кои секој произведува различен тип на бала - правоаголни или цилиндрични, од различни големини, врзани со канап, мускулест, мрежест или жица.
Индустриски балирки се користат и во капацитети за рециклирање на материјалите, пред сè за балирање метал, пластика или хартија за транспорт.
Историја
Пред 19 век, сеното било косено со рака и најчесто се чувало во стогови, користејќи сено виљушки за гребење и собирање на стоговите во оптимални големини & mdash; Ниту премногу големи (промовирање на услови кои би можеле да создадат спонтано согорување), ниту премногу мали, толку многу од купот е подложен на гнилеж и скапување. Овие стопи ги подигнале повеќето од растителните влакна од земјата, дозволувајќи воздух и вода да се исцедат, па тревите може да се исушат и да се излечат, за да ја задржат исхраната за добиточна храна подоцна. Во 1860-тите се развиени механички уреди за сечење; Од нив дошле современи уреди, вклучувајќи механички косилки и балирки. Во 1872 година, жетварот кој употребувал уред за јаглен за да се врзува и да се поврзе со сено, бил измислен од страна на Чарлс Витингтон; Тоа било комерцијализирано во 1874 година од страна на Кирус Маккормик. Во 1936 година, Инес измислил автоматска прес - машина која врзувала бали со конапци со помош на Appleby-тип knotters од Џон Диер зрнасти врзивно средство; Подобрената верзија била патентирана од страна на Ед Нолт во 1939 година, која била посигурна и станала најчесто користена.
NGC 5903
NGC 5903 — елиптична галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5903 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5903 има привидни димензии од 2,7' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 18 м 36,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 4' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Црква „Св. Никола“ - Уланци
'''Св. Никола''' — православна црква во велешкото село Уланци, Општина Градско, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена помеѓу 1820 и 1830 година. Живописана е во 1832 година.
Јакоб Фугер
Јакоб Фугер (герм. Jacob Fugger; 6 март 1459— 30 декември 1525) — прочуен германски трговец и банкар од семејството Фугер. Важи за еден од најбогатите луѓе во историјата.
Животопис
Фугер е роден во баварскиот град Аугсбург во Светото Римско Царство како син на ткајач кој таму се преселил на крајот на XV век. Бил трговец како неговите браќа, па научил двојно книговодство во Венеција.
Ја наследил трговската дејност на татка си, па го проширил семејното претпријатие на Јадранот преку Венеција. Кога го прашале дали ќе се пензионира, Фугер одговорил дека ќе продолжи да прави пари сѐ додека не падне мртов. Накратко пред да умре во декември 1525 г. за негов наследник го назначил внукот Антон Фугер. Јакоб Фугер бил мошне познат низ Европа, и го користел своето богатство за зајмување на пари на владетелите. Често давал пари на платени војски за да можат да водат меѓусебни војни.
Во цутот на својот просперитет, семејството Фугер имало насобрано богатство во вредност од 5.100.000 гулдени — поголема сума од 30-те најсилни претпријатија на денешната германска берза заедно.
Избор на Карло V
Во во 1519 г. Фугер му овозможил на Карло V доволна сума пари за да ги поткупи седумте изборни кнезови за да го изгласаат за цар на Светото Римско Царство. Карло го облагородил семејството и му дал суверени права над своите земјишта, меѓу кои и ковање на свои пари. Јакоб го обезбедил и правото да продава папски индулгенции, со што го зголемил своето веќе огромно богатство десетократно.
Модроврана
Модовраната (Coracias garrulus) е единстената птица од ова семејство која гнезди во Европа. Ја има и во Македонија. Повообичаено, таа е распространета до Средниот Исток, Средна Азија и Мароко.
Опис
Модовраната е крупна птица, 29-32 см во должина, со 52-58 см распон на крилја; таа е претежно сина со портокалово-кафена боја на грбот. Модовраните често седат видливо на дрва, столбови и надземни проводници како свраките, притоа барајќи големи инсекти, мали влекачи, глодачи и жаби за јадење. Паѓаат во очи со својот силен директен лет и брилијантна сина боја со црни летечки пердуви на крилјата. Половите се слични, само женката е малку посветла, а малечките личат на женките. Се огласуваат слично на враните со грубо гракање.
Живеалиште и исхрана
Ова е птица на топла, сува, отворена земја, претпочита дабова или борова шума. Обично живее во пар. Храната ја бара на дрвјата и по земја. Се храни со ситни безрбетници, инсекти, црви, влекачи, водоземци, но понекогаш јаде и растителна храна.
Размножување
Модровраната се гнези во дупки на дрвја, речни брегови или стрмни ридови. Дупката во земјата ја копаат сами и таа е половина метар длабока со проширување на крајот, каде го сместуваат гнездото. Речиси воопшто не го постилаат или ретко го постилаат со меки материјали. Женката несе 4-6 бели јајца во размер 28х35мм, кои и двата родитела ги инкубираат 17 до 20 дена. Малечките го напуштаат гнездото по околу 28 дена, а дотогаш родителите ги хранат. Годишно имаат само едно легло.
Статус
Модовраната има големa глобална популација, вклучувајќи приближно население од 100,000-220,000 птици во Европа. Меѓутоа, во периодот 1970-1990, бројот почна да се намалува, особено во Европа. За време од три генерации (15 години) падот надмина 30%. Во Русија таа исчезнала од северните делови. Заканите за видот вклучуваат: тешкотија за се селиње во неколку Средоземни земји, а стотици, можеби и илјади се застрелувани за храна во Оман секоја пролет. Користењето пестициди, како и менувањето на земјоделската и шумарската практика влијаат врз овие птици, односно им ја намалува достапноста на храната. Од овие и други причини, нејзиниот статус од најмалку загрозена се смени во речиси загрозен вид.
NGC 3455
NGC 3455 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Акапулко
Акапулко или целосно Акапулко де Хуарез — град, општина и главно морско пристаниште во државата Гереро на тихоокеанско крајбрежје на Мексико, 300 километри (190 милји) југозападно од Град Мексико. Акапулко се наоѓа на висок, полукружен залив и бил пристаниште уште од почетокот на колонијалниот период од историјата на Мексико. Тоа е попатно пристаниште за транспорт и крстарење помеѓу Панама и Сан Франциско, Калифорнија и САД. Градот Акапулко е најголемиот град во државата, поголем е дури од главниот град Чилпанцинго. Акапулко е исто така најголемата плажа на Мексико и летувалиште со спа центри.
NGC 3455
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3455 се споменува и како UGC 6028, MCG 3-28-31, CGCG 95-62, KCPG 257B, IRAS 10518+1733.
Акапулко
Градот е познат како еден од најстарите и најпознатите места за одмор на плажа, кој станал значаен во 1950-тите како место за одмор на холивудските ѕвезди и милионери. Акапулко е сѐ уште популарен по неговиот ноќен живот и привлекува многу туристи, иако повеќето од нив се од Мексико. Пределот за летувалиште е поделен на два дела: северниот дел на заливот е „традиционален“ предел, каде што во средината на XX век познатите биле на одмор; и јужен дел каде доминирале поновите луксузни и многукатнички хотели.
Името „Акапулко“ доаѓа од Ацтечки јазик „Aca-pōl-co“, и значи „каде што трските беа уништени и однесени“. Во 1885 година на славниот Бенито Хуарез, поранешниот претседател на Мексико му се додало „Де Хуарес“ (de Juárez) на официјалното име. Печатот на градот е скршена трска или стап.
Историја
Од 8 век, во областа на Акапулко постоела мала култура во која првпат Олмеците доминирале, а потоа други за време на пред-шпанскиот период. Во заливот на Акапулко, имало две локации на Олмеците, еден близу до Плаја Ларга (Playa Larga) и друга на врвот познат како Ел Гитарон (El Guitarrón). Влијанието на Олмеците овде предизвикало мало раширување на селата за да се спојат со поголемите објекти и да се изгради церемонијални центри. Подоцна, влијанието на Теотивакан го направил своето овде преку Куернавака и Чилпанцинго. Потоа, влијанието на Мајанска цивилизација пристигнала од провлакот Тевантепек и преку она што сега е Оахака. Оваа историја е позната по археолошките ракотворби кои се откриле овде, посебно на Плажа Хорнос (Playa Hornos), Пи де ла Куеста (Pie de la Cuesta) и Тамбуко (Tambuco). Во 11 век, овде се појавиле нови бранови на миграција на Нахуа и Коиксас. Овие луѓе биле претходници на Ацтеките. По четири години од воената борба, Акапулко станал дел од империјата на Ацтеките за време на владеењето на Ахуитзотл ( Ahuizotl) и се присоединиле кон приточната провинција наречена Тепекоакуилко (Tepecuacuilco); сепак ова било само краткотрајно, бидејќи Ацтеките можеле само да воспостават  неорганизирана воена позиција во периферијата на градот, која што била на територија под управување на Јопите (Yopes), кои продолжиле да ги бранат и да живеат таму сè до пристигнувањето на Шпанците.