cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Оревокршачка (кујнски прибор)
Принцип на работа
Најстарата постапка е несомнено онаа со удар. Неа ја користат приматите за да кршат ореви со два камена. Истата традиционално се користи во областите за производство на ореви за време на вадењето на јатките, што се состои од удирање на оревите со отсечен и добро одмерен удар, со помош на дрвен чекан, за да се скрши лушпата и да се извлечат недопрените јатки.
Најраспространета постапка е кршење со клешта, која го користи ефектот на лост, но има два недостатоци. Прво не овозможува прецизно дозирање на притисок што носи ризик да ги здроби јатките и да се распрскаат остатоците од лушпата.
Оревокршачката на винт, која се наоѓа поретко, овозможува постепено кршење на лушпата, но нејзината употреба не е практична.
Во оваа слика на Џон Еверет Миле, британски предрафаелитски сликар и илустратор од XIX век, ликот во преден план лево користи оревокршачка. Сликата е насликана во 1849 година, но се верува дека сцената, која ја илустрира песната на Џон Китс, Изабела или Садот со босилек, е одвива во средниот век.
Украсни оревокршачки
Овие дрвени фигурини, првично наречени на германски Nussbeisser, почнале да се прават околу 1650 година во Берхтесгаден и од 1735 година во Зонеберг. Во Рудните Планини, производството на фигурини „оревокршачка“ станало широко распространето во втората половина на 19 век, со центар на Сејфен. Често лицата на оревокршачката наликуваат на тогашните власти (шумар, полицаец, крал, хусар итн.).
Тур де Франс 2015 - етапа 12 до етапа 21
Тур де Франс 2015 — 102. издание на трката, една од големите трки во велосипедизмот. Трката започнала во Утрехт, Холандија на 4 јули, а завршила на Шанзелизе во Париз на 26 јули. На 21 јули, помеѓу етапите 16 и 17 имало ден за одмор во градот Гап.
Фреден (општинска заедница)
Фреден (Freden) — поранешна општинска заедница во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во општината Фреден. На 1 ноември 2016 година била распуштена. Општинската заедница Фреден се состоела од следниве општини:
Ефероде
Ефероде (Everode) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Фреден.
Генадиј (охридски архиепископ)
Генадиј  бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1285 до 1290 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело е малку познато, но на охридскиот престол се качил благодарение на царот Андроник II Палеолог. Малку подоцна тој ја напуштил својата функција и се вратил во Цариград, каде во 1289 година бил еден од кандидатите да стане Цариградски патријарх.
Ведеа
Ведеа (Vedea) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 4.304 жители.
Умалиште (Вапила)
Умалиште — археолошко наоѓалиште во охридското село Вапила. Наоѓалиштето претставува депо на монети од римското време. На левата страна на долината што лежи во подножјето на планината Умалиште, оддалечена околу 1,5 км југозападно од селото, а 700-800 м југозападно од Ливоишка Река, случајно било откриено депо на римски монети. Тоа иницира можност на овој простор да бидат да бил сместен логор.
Пијанистка (филм од 2001)
„Пијанистка“ (француски: La Pianiste) — француско-австриски филм од 2001 година, во режија на Миахел Ханеке (Michael Haneke), кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Изабел Ипер (Isabelle Huppert), Ани Жирардо (Annie Girardot) и Беноа Мажемел (Benoît Magimel). Филмот е снимен според истоимениот роман на Елфриде Јелинек. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил награден со Гран-при, а Ипер и Мажемел ги освоиле наградите за најдобра глумица и за најдобар глумец.
Синопсис
Ерика (ја игра Ипер) е немажена професорка по пијано на Виенскиот конзерваториум која живее со мајка си (ја игра Жирардо), а постојано е исполнета со сексуални фрустрации. Поради тоа, таа редовно купува порнографски списанија и филмови и посетува порнографски претстави. За време на приемниот испит, таа се соочува со Валтер, млад талентиран студент (го игра Мажемел) кон кого покажува нетрпение. Меѓутоа, откако тој се запишува на конзерваториумот, таа започнува садомазохистичка врска со него. Најпосле, тој влегува насилно во нејзниот стан, а потоа сурово ја претепува и ја силува. Утредента, Ерика оди на концертот на студентите и во ходникот се сече со нож во рамото, а потоа излегува на улица.
Самуилова тврдина
Самуиловата тврдина, позната и како Самоиловата тврдина — средновековна тврдина во градот Охрид, првично изградена од кралот Филип II Македонски, а подоцна наречена по средновековниот цар Самоил.
Историја
Самуиловата тврдина се смета за едно од најголемите утврдувања зачувани во Македонија. Првпат била споменета од страна на историчарот Тит Ливиј во III век п.н.е, уште додека била тврдина на градот Лихнид.
Уште во петтиот век од нашата ера Охрид се споменува од римските историчари како град со тврдини, кој како и другите римски градови на Балканот се брани од наездите на скитачките племиња, при големото преселување на народите во IV и V век. Закрепениот Охрид во 479 година ја одбил опсадата на готскиот крал Теодорик Велики.
По претворањето на Самуиловата држава во политичко и црковно седиште, Охрид станал средновековен метрополис. Сè до крајот на XIV и почетокот на XV век, населениот град Охрид живеел во градските ѕидини. Откако Охрид бил заземен од османлиските Турци, со доаѓањето на колонисти од Мала Азија во XV век, дошло до експанзија на населението низ пониските делови. Последен владетел на Самуиловата тврдина бил Џеладин-бег.
<mapframe text="Местоположба на тврдината во Охрид" latitude="41.1187" longitude="20.8011" zoom="13" width="350" height="300" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 20.79089641571,         41.115238153025        ]      }    }  ] }
Тврдината денес
Тврдината и денес го претставува највисокиот дел на Охрид, кој се издига 100 метри над нивото на Охридското Езеро. Низ историјата претрпела многубројни поправки, а тоа се гледа и на Горната порта, во која се вѕидани многубројни мермерни сполии со грчки и римски натписи, кои потекнуваат од античките и римски згради, со кои изобилува овој простор.
Поновата историја на Самуиловата тврдина е поврзана со големото археолошкото истражување на културните слоеви во нејзината внатрешност и со обновата на нејзините ѕидини. Истражувањето започнало во 2000 година, при што беа откриени многу вредни наоди, меѓу кои и познатите „Златна маска и златна ракавица“, датирани од V век п.н.е.
Опис
Највисокиот дел од Охрид е опфатен со централните ѕидови кои се високи од 10 до 16 метри како и одбранбени кули. Еден крај од надворешниот бедем косо се спушта кон запад до брегот на месноста Лабино. Другиот крак тргнувајќи на исток ја преминува надворешната порта „Горна порта" ја зафаќа пониската височинка од Охридскиот рид во месноста Дебој и отука кон југ косо се спушта кон езерото.
Тврдината носи видливи траги на чести поправки. Под делумно урнатиот надворешен слој во внатрешните ѕидови се забележуваат хоризонтални либажни слоеви од тули со византиски формат.Во ѕидовите на горната порта вѕидани се многу камења со грчки натписи кои потекнуваат од античките згради со какви што овој терен е преполнет. Охридската тврдина денес претставува заштитен знак на Охрид а со тоа и на Македонија на неа се впишани многу страници од историјата и културата на македонскиот јазик низ вековите, што претставува непроценлив културен извор за нашата Република.
Вангел Тодоровски
Вангел Тодоровски - Мајорот (Битола, 1920 - Битола, 12 или 24 април 1942) — македонски комунист, учесник во НОВ и народен херој.
Животопис
Како раководител на берберските работници, бил активист на Урсовите синдикати, член на КПЈ од 1940 година и член на Месниот комитет на СКОЈ во Битола. Поради комунистичката дејност, повеќепати бил апсен.
Учество во НОБ
По фашистичката окупација на Македонија се илегализирал и работел во партиската техника на Месниот комитет на КПЈ во Битола. По провалата во Битола во април 1942 година, непосредно по убиството на Орде Чопела, бугарската полиција извршила упад во куќата каде била сместена техниката. Вангел Тодоровски успеал да го убил битолскиот областен полициски началник, по што, за да не падне во непријателски раце, се самоубил.
Прогласен бил за народен херој на Југославија на 2 јули 1952 година.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Прибилци
Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во близина на селото Прибилци. Црквата се наоѓа источно од селото, на возвишение коешто ѝ овозможува доминантна местоположба.
Во дворот на црквата се наоѓаат и самите селски гробишта.
Историја
Темелите на црквата се поставени на 13 август 1992 година.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крсто-куполен храм и од нејзиниот средиштен дел се издига осумаголна купола.
Зидерхефт
Зидерхефт (Süderhöft; Sønderhøft) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1885
Космос-1885 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 септември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-1885 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9152 км, а најмалото на 9106.
Европска Русија
Европска Русија се однесува на западните предели на Русија кои лежат на Европско тло. Тие претставуваат околу 3.960.000 км2, и претставуваат 40% од територијата на Европа. Источните граници се дегинираат со планината Урал и јужните со границата на Казахстан. Овие граници ги вклучува и Москва и Санкт Петербург, кои се два најголеми руски града.
Околу 78% од вкупното руско население живее во Европска Русија, или 110.000.000 од вкупните 141.000.000 со околу 27 жители на км2. Терминот „Европска Русија“ се користел и во времето на Руската Империја.
Уда (Арџеш)
Уда (Uda) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.595 жители.
Виртуелна машина
Во пресметувачката наука, виртуелната машина (В.М.) е емулација на сметачки систем. Виртуелните машини се засноваат на сметачки архитектури и обезбедуваат функционалност на физички сметач. Нивните имплементации може да вклучуваат специјализиран хардвер, софтвер или комбинација.
Постојат различни видови на виртуелни машини, секоја со различни функции:
Некои виртуелни машини, како што е QEMU, се дизајнирани да имитираат различни архитектури и да овозможат извршување на софтверски апликации и оперативни системи напишани за друг обработувач или архитектура. Виртуелизација на ниво на оперативен систем овозможува ресурсите на сметачот да се поделат преку кернелот. Условите не се универзално заменливи.
Системски виртуелни машини
„Виртуелната машина“ првично била дефинирана од Попек и Голдберг како „ефикасна, изолирана дупликат на сметачка машина во вистинско време“. Тековната употреба вклучува виртуелни машини кои немаат директна кореспонденција со кој било вистински хардвер. Физичкиот, „вистински“ хардвер што работи на В.М., генерално се нарекува „домаќин“, а виртуелната машина емулирана на таа машина обично се нарекува „гостин“. Домаќинот може да емулира неколку гости, од кои секој може да имитира различни оперативни системи и хардверски платформи.
Желбата да се извршуваат повеќе оперативни системи бил првичен мотив за виртуелни машини, со цел да се овозможи споделување на време меѓу неколку оперативни системи со една задача. Од некои аспекти, системската виртуелна машина може да се смета за генерализација на концептот за виртуелна меморија што историски му претходела. CP / CMS на IBM, првите системи што овозможуваат целосна виртуелизација, спроведуваат споделување на времето со обезбедување на секој корисник оперативен систем со еден корисник, Системот за разговор за мониторинг (CMS). За разлика од виртуелната меморија, системска виртуелна машина има право на корисникот да напише привилегирани упатства во нивниот код. Овој пристап имал одредени предности, како што е додавање влезни/излезни уреди што не се дозволени од стандардниот систем.
Бидејќи технологијата еволуира виртуелна меморија за цели на виртуелизација, може да се применат нови системи на совладување на меморијата за управување со споделување на меморија меѓу повеќе виртуелни машини на еден сметачки оперативен систем. Може да биде можно да се споделат страници за меморија кои имаат идентична содржина меѓу повеќе виртуелни машини што работат на истата физичка машина, што може да резултира во мапирање на истата физичка страница со техника наречена спојување на истата страница со кернел (KSM). Ова е особено корисно за страниците само за читање, како што се оние што содржат сегменти со код, што е случај за повеќе виртуелни машини што работат со ист или сличен софтвер, библиотеки на софтвер, опслужувачи, компоненти на Middleware, итн. Оперативните системи за гости не треба да бидат во согласност со хардверот домаќин, со што се овозможува да се извршуваат различни оперативни системи на ист сметач (на пр., Windows, Linux или претходни верзии на оперативен систем) за поддршка на идниот софтвер.
Употребата на виртуелни машини за поддршка на одделни гостински оперативни системи е популарна во однос на вградените системи. Типична употреба би била да се работи со оперативен систем во реално време истовремено со претпочитан комплексен оперативен систем, како што се Linux или Windows. Друга употреба би била за новел и недокажан софтвер сè уште во фаза на развој, така што работи во песочница (sandbox). Виртуелните машини имаат други предности за развој на оперативниот систем и може да вклучуваат подобар пристап за дебагирање и побрзи рестартирање.
Повеќето виртуелни машини кои работат сопствен оперативен систем за гости често се ангажирани за консолидација на опслужувачот.
Обработни виртуелни машини
Обработна В.М., понекогаш наречен апликативна виртуелна машина, или Управувано траење на околината (MRE), работи како нормална апликација во рамките на оперативниот систем на домаќинот и поддржува еден процес. Се создава кога тој процес ќе се започне и уништува кога ќе излезе. Неговата цел е да обезбеди платформа зависна од независна програма за програмирање која апстрактира детали за основниот хардвер или оперативниот систем и дозволува програма да извршува на ист начин на која било платформа.
Обработните виртуелни машини обезбедуваат апстракција на високо ниво –  оној на јазик за програмирање на високо ниво (во споредба со ниско ниво АСА апстракција на системот В.М.). ВМ-процесите се спроведуваат со помош на преведувач; перформанси споредливи со компајлирани програмски јазици може да се постигне со употреба на навреме компилација. Овој вид на в.м. станал популарен со Програмскиот јазик Јава, кој се спроведува со помош на Виртуелната машина Јава. Другите примери вклучуваат Parrot виртуелната машина и .NET Framework, кој работи на в.м., наречен Common Language Runtime. Сите тие можат да послужат како слој на апстракција за кој било сметачки јазик.
Посебен случај на обработни в.м. се системи што апстрактни во текот на комуникациските механизми на (потенцијално хетероген) сметачки збир. Таквата в.м. не се состои од еден процес, туку еден процес по физичка машина во кластерот. Тие се дизајнирани да ја олеснат задачата за програмирање на истовремени апликации, дозволувајќи му на програмерот да се фокусира на алгоритмите, наместо на механизмите за комуникација, обезбедени од интерконекцијата и оперативниот систем. Тие не го кријат фактот дека се одвива комуникацијата и како такви не се обидуваат да го претстават кластерот како единечна машина. За разлика од другите обработни в.м., овие системи не обезбедуваат специфичен програмски јазик, туку се вметнати на постоечки јазик; обично таков систем обезбедува обврзувања за неколку јазици (на пример, Ц и Фортран). Примери се Parallel Virtual Machine (PVM) и Message Passing Interface (MPI). Тие не се строго виртуелни машини затоа што апликациите што работат нагоре сè уште имаат пристап до сите услуги на ОС и затоа не се ограничени на моделот на системот.
Историја
Двете системски виртуелни машини и обработни виртуелни машини датираат од 1960-тите и продолжуваат да бидат области на активен развој.
Системските за виртуелни машини прераснале од споделување на време, како што е имплементирано во Компатибилниот систем за споделување на време (CTSS). Размената на време им овозможила на повеќе корисници да користат сметач истовремено: се чини дека секоја програма има целосен пристап до машината, но само една програма беше извршена во тоа време, при што системот се менувал меѓу програмите во временски парчиња, заштедувајќи и обновувајќи ја состојбата секој пат. Ова еволуирало во виртуелни машини, особено преку истражувачките системи на IBM: M44 / 44X, кој користеше делумна виртуелизација, и CP-40 и SIMMON, кои користеа целосна виртуелизација и беа рани примери на хипервизори. Првата широко достапна архитектура за виртуелна машина била CP-67 / CMS (видете историја на CP / CMS за детали). Важна разлика била помеѓу користењето на повеќе виртуелни машини на еден систем домаќин за споделување на времето, како во M44 / 44X и CP-40, и користењето на една виртуелна машина на системот за домаќини за прототипи, како во SIMMON. Емулатори, со хардверска емулација на претходните системи за компатибилност, датираат од IBM System / 360 во 1963 година, додека емулацијата на софтверот (т.н. „симулација“).
Обработните виртуелните машини се појавиле првично како апстрактни платформи за среден јазик што се користи како средно претставување на програмата од страна на компајлерот; раните примери датираат околу 1966 година. Еден ран пример од 1966 година била машината О-код, виртуелна машина што извршува О-код (код за објектот) испуштен од предниот крај на компајлерот BCPL. Оваа апстракција овозможи компајлерот лесно да се пренесе во нова архитектура со имплементирање на нов заден дел што го зема постојниот О-код и го составува во машинскиот код за основната физичка машина. Јазикот на Ејлер користел сличен дизајн, со средно јазик по име P (преносен). Ова било популаризирано околу 1970 година од страна на Паскал, особено во системот Паскал-П (1973) и компајлерот Паскал-С (1975), во кое беше наречен п-код и како резултат машина како машина за П-код. Ова било влијателно, а виртуелните машини во оваа смисла честопати се нарекуваа машини за P-код. Покрај тоа што е среден јазик, p-кодот на Паскал, исто така, бил извршен директно од преведувач што ја спроведува виртуелната машина, особено во UCSD Pascal (1978); ова влијаело врз подоцнежните толкувачи, особено на виртуелната машина Јава (JVM). Друг ран пример беше SNOBOL4 (1967), кој беше напишан на јазик за имплементација SNOBOL (SIL), составувачки јазик за виртуелна машина, која потоа била насочена кон физички машини со пренесување на нивниот мајчин асемблер преку макро составувач. Сепак, макроа отпаднаа во прилог, сепак, овој пристап беше помалку влијателен. Обработните виртуелните машини на биле популарен пристап кон спроведување на ран софтвер за микросметачи, вклучувајќи ги и Tiny BASIC и авантуристичките игри, од еднократни имплементации како што е Pyramid 2000 до мотор со општа намена како z-машината на Infocom, за кој тврди Греам Нелсон е „веројатно повеќето преносни виртуелни машини досега создадени“.
Значителни достигнувања се случија при имплементацијата на Smalltalk -80, особено спроведувањето на Deutsch/Schiffmann имплементацијата која ја туркала навремената компилација (JIT) напред како пристап за имплементација што користи обработна виртуелна машина. Подоцна значајни в.м. на Smalltalk биле VisualWorks, Squeak Virtual Machine, и Strongtalk. Поврзан јазик, кој произвел многу виртуелна машина иновација, бил самопрограмскиот јазик, што претставувал прилагодлива оптимизација и генерациско собирање ѓубре. Овие техники се покажаа како комерцијално успешни во 1999 година во виртуелната машина Java HotSpot. Други иновации вклучуваат поседување на виртуелна машина заснована на регистри, за подобро да се совпадне со основниот хардвер, наместо наредено заснована виртуелна машина, што е поблизок натпревар за програмскиот јазик; во 1995 година, ова било пионерирано од виртуелната машина Дис за лимбовиот јазик. OpenJ9 е алтернатива за HotSpot JVM во OpenJDK и е проект за еклипс со отворен извор, кој бара подобро започнување и помалку потрошувачка на ресурси во споредба со HotSpot.
Целосна виртуелизација
Во целосна виртуелизација, виртуелната машина симулира доволно хардвер за да овозможи немодифициран „гостин“ оперативен систем (оној дизајниран за истото множество наредби) да работи во изолација. Овој пристап бил пионерски во 1966 година со IBM CP-40 и CP-67, претходници на семејството на VM оперативниот систем.
Примери надвор од опсежното поле вклучуваат Parallels Workstation, Parallels Desktop for Mac, VirtualBox, Virtual Iron, Oracle VM, Virtual PC, Virtual Server, Hyper-V, VMware Workstation, VMware Server (прекинат, претходно наречен GSX Server), VMware ESXi, QEMU, Adeos, Mac-on-Linux, Win4BSD, Win4Lin Pro, and Egenera vBlade technology.
Виртуелизација со поддршка од хардвер
Во виртуелизација потпомогната од хардвер, хардверот обезбедува архитектонска поддршка што го олеснува градењето на монитор за виртуелна машина и им овозможува на гостите ОС да работат со изолација. Со помош на хардвер, виртуелизацијата за првпат била воведена на IBM System / 370 во 1972 година, понудено за употреба со VM / 370, првиот оперативен систем на виртуелна машина што го нудел IBM како официјален производ.
Во 2005 и 2006 година, Интел и AMD обезбедиле дополнителен хардвер за поддршка на виртуелизацијата. Sun Microsystems (сега Oracle Corporation) додал слични одлики во нивните UltraSPARC T-серија обработувачи во 2005 година. Примери на платформи за виртуелизација, прилагодени на таков хардвер, вклучуваат KVM, VMware Workstation, VMware Fusion, Hyper-V, Windows Virtual PC, Xen, Desktop за Паралели за Mac, Oracle VM Server за SPARC, VirtualBox и Parallels Workstation.
Виртуелизација на ниво на оперативен систем
Во виртуелизација на ниво на оперативен систем, физички опслужувач се виртуелизира на ниво на оперативен систем, овозможувајќи му на повеќе изолирани и безбедни виртуелизирани опслужувачи да работат на единствен физички опслужувач. Опкружувањата за "гостин" на оперативниот систем го делат истиот тест на оперативен систем како и домаќинот. Така, истиот кернел на оперативниот систем се користи и за спроведување на "гости" околини, а апликациите што работат во дадена околина "гостин" го гледаат како самостоен систем. Пионерската имплементација била FreeBSD затворите ; други примери вклучуваат Docker, Solaris Containers, OpenVZ, Linux-VServer, LXC, AIX партиции за обемот на работа, Паралели за контејнери со Virtuozzo и виртуелни сметки на iCore.
Моа Мартинсон
Моа Мартинсон (2 ноември 1890 година – 5 август 1964 година) била еден од најпознатите автори на пролетерската литература во Шведска. Нејзина амбиција била да го промени општеството со своето авторство и да ги прикаже условите на работничката класа, а исто така и личниот развој на жените. Нејзините дела биле за мајчинството, љубовта, сиромаштијата, политиката, религијата, урбанизацијата и тешките услови за живот на работничката жена.
Маковска Река
Маковска Река ​— река во јужниот дел на Македонија, во областа Мариово и десна притока на Црна Река.
Течение
Реката извира на Селечка Планина и е образувана од повеќе помали водотеци. Таа тече во правец запад-исток и по своето течение поминува низ селата Маково и Рапеш пред вливот во Црна Река во Скочивирската Клисура на надморска височина од 440 м. Нејзина најпозната притока е Кабига Поток, која ја прима од десната страна непосредно по селото Рапеш.
Хидрографија
Вкупната должина на реката изнесува 7,74 км.
Сана Персон
Сузана „Сана“ Персон Халапи (родена на 18 август 1974 година во Ковлинге, Шведска) е шведска комичарка и глумица.
Персон ја започнала својата кариера како комичарка во студентски ансамбл на Лунд. Таа припаѓала на првата генерација на женскиот ансамбл Боелспексарна и исто така учествувала во неколку карневали, вклучително и голема улога во карневалскиот филм „Мајсторот и професорот“ (2002).
Во Шведска, таа е веројатно најпозната од ТВ сериите „ХипХип“ (во која ја играла Литванката Јоланта, водителка на „Патувања на славни лица на Шведска“), „Дополнително сè“ и „Андерс и Монс“. Заедно со глумците во последната програма, Андерс Јохансон и Монс Нилсон, таа исто така играла вечерни претстави во Малме и била домаќин на инаугурацијата на Малме Фестивалот 2005 година. Сана извесно време настапувала во ансамблот „Колективот за хумор на Иван Лендл“ заедно со Јосефина Јохансон и Монс и Андерс.
Персон исто така играла сериозни улоги, вклучително и во филмот „Бело како снег“ на Јан Троел, продукција на претставата на Џојс Керол - „Гола“ и докудрамата „Загриженоста на срцето“ за Јалмар Бергман. На Нова Година 2005/06 година, Персон се појавила во „Еден вид новогодишен бар“ во Малме заедно со Микаел Вие и Гонзало дел Рио Салдијас. На Божиќ 2006 година, таа учествувала во календарот на Хип Хип "Исаковото божиќно евангелие" на СВТ, а во есента 2007 година се појави во претставата "Наречете го како по ѓаволите сакате" во Драматичниот театар во Малме.
Таа се омажила за нејзиниот сопруг Ларс Халапи во 2006 година.
Лавиринт (музичка група)
Лавиринт — македонска џез-рок музичка група, која била активна од 1976 до 1982 година.
Почетоци
Кон крајот на 1976 година, во скопската населба Влае била формирана џез-рок музичката група Лавиринт, во постава, Димитар Божиков-Мичо на гитара, Сале Ангелов на тапани и Боро Антовски на бас. Првите неколку години од своето постоење групата ги поминала како типичен маалски бенд, со повремени учества на некои маалски свирки, на кои најчесто свиреле преработки на теми од „Cobham“, „Beck“, но и од „Смак“, и „Леб и Сол“.
Години на активно постоење: 1981 - 1982
Од 1981 година членовите на Лавиринт започнале со создавање авторска музика, а пробите ги одржувале во Домот на младите „25 Мај“. Еден од позабележителните настапи групата го имала на групниот концерт наречен „Скопје доаѓа“, на 10 јуни 1981 година, кога на јавноста ѝ била претставена младата и надежна македонска рок-сцена.
За кусиот период на постоење, групата немала можност да направи студиска аудио снимка, па во 1982 година, со заминувањето на членовите во ЈНА, групата престанала да постои.
По распаѓањето
Димитар Божиков-Мичо создал сопствени материјали, а неговиот деби-албум, Guitarland, инструментален рок-албум со десет теми, бил објавен во јануари 2006 година, каде се јавува како комплетен автор и изведувач.
Список на знаменосци за Азербејџан на Олимписките игри
Ова е список на знаменосци кои ја претставувале Азербејџан на Олимписките игри.
Знаменосците го носат државното знаме на нивната држава на церемонијата на отворање на Олимписките игри.
Зидермарш
Зидермарш (Südermarsch; Sønder Marsk) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Цицешт
Цицешт (Ţiţeşti) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 4.641 жител.
Семејна книшка
„Семејна книшка“ (француски: Livret de famille) — роман на францускиот писател Патрик Модијано, објавен во 1977 година од издавачката куќа „Галимар“ од Париз.
Осврт кон делото
Слично на претходните романи на Модијано, и овој претставува упорно трагање по идентитетот наспроти разорното дејство на времето, а низ сеќавањата раскинати од сегашноста. Книгата се одликува со цврста надворешна структура, составена од 15 глави кои одговараат на 15-те страници на задолжителниот семеен документ (Семејна книшка) кој им се врачува на француските брачни парови за време на венчавката, а во кој се наведени личните податоци поврзани со семејството. Централно место во книгата има осмата глава во однос на која се правилно распоредени останатите глави кои се сменуваат според должината и тонот на раскажувањето. Всушност, во насловот на книгата, зад цврстата синтагма на административниот јазик се крие игра за зборови со употреба на хомонимот: livret означува и книшка со текстот на операта (либрето), така што насловот може да се толкува и како „Семејно либрето“.
Матилда Стаел фон Холштајн
Кристина Матилда Стаел фон Холштајн (1876–1953) била шведска адвокатка. Таа била втора жена што станала адвокат во Шведска, а прва била Ева Анден. Таа била позната како феминистка во текот на целиот свој живот.
Од вратот надолу (музичка група)
Од вратот надолу — македонска хард рок музичка група, која била активна од 2008 до 2011 година. Групата се состоела од бас, тапани и вокали, или поточно Марко Ковачевиќ на тапани и Горан Петровски на гитара.
Години на активност: 2008 - 2011 година
Кон крајот на 2008 година била формирана музичката група именувана како Од вратот надолу. Во текот на своето постоње, групата го издала албумот Жива, со осум теми (текстови на македонски јазик), излеани во осумнаесет минути на интензивна хардкор-метал-слаџ музика, која во себе носи софистициран рокенрол израз. Албумот, покрај тоа што бил издаден во стандарден це-де формат, достапен е и на винил (едностран), во стандардна црна, но и во ограничено издание на проѕирна верзија. Како издавачи на изданието се јавуваат македонските „Insulin Addicted“ и „Fuck Yoga Records“, и англиската „SuperFi Records“.
Концерти и промоција
Некои од ретките концерти се:
Во 2011 година, после турнејата во Грција, групата престанала да постои. Марко Ковачевиќ денес е активен член на групата Стагнатор.
Т-лимфоцит
Т-лимфоцитите (или т-клетки) припаѓаат на групата на бели крвни клетки познати како лимфоцити и имааат важна улога во имунолошкиот систем. Одговорни се за клеточниот имунититет: преку комплексен механизам ги отстрануваат туѓите клетки, како, на пример, бактериите. Од останатите типови на лимфоцити како што се Б-лимфоцитите и клетките убијци, се разликуваат по специјалниот рецептор на нивната клеточна површина. Буквата Т, во Т-лимфоцит, се однесува на тимусот, кој е основен орган одговорен за созревањето на Т-лимфоцитите. Откриени се повеќе подвидови на Т-лимфоцити, секој со посебна функција.
Нордледа
Нордледа (Nordleda; De Lee) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Нордледа се наоѓа во областа на Долна Елба.
Близината на Елба и Северното Море ја носат опасноста од плимни поплави, бидејќи максималната височина е само 1 метар.
Реката Вилстер извира во Нордледа.
Општински единици
Нордледа се состои од следниве места:
NGC 2918
NGC 2918 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2918 се споменува и како UGC 5112, MCG 5-23-19, CGCG 152-32.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 35 м 44 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 31° 42' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 2918 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27282. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2494. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 466.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Журче
Свети Богородица — македонска православна црква во селото Журче. Црквата се наоѓа во источниот дел од селото.
Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со полукружен свод и петострана апсида. Подоцна, западниот ѕид на црквата бил срушен и нејзиниот наос бил продолжен. Новиот дел има плиток свод, а кон југ има трем, кој е покриен архитрално. Црквата е покриена со ќерамиди и камени плочки на апсидата. Северниот и јужниот ѕид на постариот дел од внатрешната страна се зајакнати со столбови кои завршуваат со лакови и образуваат по три слепи ниши. Фасадата на црквата се фугирани и варосани.
Фрескоживопис
Црквата била живописана во 1885 година од зографот Никола од Крушево.
Космос-1886
Космос-1886 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 септември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1886 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 319 км, а најмалото на 160.
ФК Шалке 04
Фудбалsски клуб Гелзенкирхен-Шалке 04, попознат само како ФК Шалке 04 или  Шалке е фудбалски клуб со потекло од областа Шалке во градот Гелзенкирхен, Северна Рајна-Вестфалија. Шалке веќе долго време е еден од најпопуларните фудбалски клубови во Германија, иако големите успеси за клубот се ретки бидејќи најславните денови на клубот се во 1930-тите и раните 1940-ти. Шалке се натпреварува во Бундеслигата, на највисокото ниво во германската фудбалска лига. Фудбалски тим на Шалке е најголемиот спортски клуб со повеќе од 100.000 членови (од август 2011) што го прави втор најголем спортски клуб во Германија. Други спортски активности кој се понудени од страна на клубот се кошарката, ракометот и атлетиката. Клубот е рангиран на четиринаесеттото место меѓу фудбалските клубови во однос на годишниот приход, заработка од € 174,5 милиони во 2012 година.
Шалке го освоил својот прв голем европски трофеј во 1997 година со победата над Интер на пенали во финалето на Купот на УЕФА. Од 2001 година, Шалке настапува на стадионот, Велтинс-Арена. Шалке има долгогодишно соперништво со Борусија Дортмунд, веројатно најмногу распространето и добро познато соперништво во германскиот фудбал, и натпреварите помеѓу двата тима се наведени како Revierderby. Маскотата на клубот се вика Ервин (на герм. Ährwin).
Критичка теорија
Критичката теорија го нагласува рефлексивното оценување и критика на општеството и културата, со примена на знаењата од областите на општествените науки и хуманистичките науки. Како термин, критичката теорија има две значења со различно потекло и историја: првиот се појавува во социологијата а вториот во книжевната критика. Таа опишува теорија заснована врз критика; така, теоретичарот Макс Хоркхајмер објансил дека една теорија е критичка доколку се стреми "да ги ослободи луѓето од околностите кои ги поробуваат."
Во социологијата и политичката филозофија, терминот критичка теорија ја опишува нео-марксистичката филозофија на Франкфуртската школа, која била развиена во Германија во 1930-тите. Франкфуртските теоретичари ја засновале на критичките методи на Карл Маркс. Критичката теорија тврди дека идеологијата е главна пречка за човековото ослободување.
Критичката теорија за првпат е дефинирана од страна на Макс Хоркхајмер во 1937 во неговиот есеј Традиционална и критичка теорија: Критичката теорија е општествена теорија ориентирана кон критикувањето и менувањето на општеството во целина, за разлика од традиционалната теорија ориентирана само кон разбирање или објаснување на општеството. Хоркхајмер ја сметал критичката теорија за радикална, еманципаторска форма на марксистичката теорија.
Основните концепти се: (1) дека критичката општествена теорија треба да биде насочена кон целокупноста на општеството со неговата историска специфичност, и (2) дека критичката теорија треба да го подобри разбирањето на општество со интегрирање на сите големи општествени науки, вклучувајќи ги географијата, економијата, социологијата, историјата, политичките науки, антропологијата и психологијата.
Маркс изречно ја разви идејата за критиката како критика на идеологијата и ја поврза со праксата на општествената револуција: "Филозофите само го толкуваа светот, на различни начини; поентата е да го променат."
Куршумли ан
Први податоци
Сигурни податоци за подигањето на анот не постојат, но се мисли дека на основите на некоја стара зграда Турците го доѕидале и го приспособиле за карван-сарај, по угледот на некои такви анови градени на исток. Во изворите се споменува како задолжбина на Мула Муследин Оџа, син на Абдул Гани во 1550 г, кој бил дворски научник на султанот Селим II.
Функции на местото
Куршумли ан од своето постоење ја менувал својата функција, отпрвин бил ан сè до 1787 г. кога бил претворен во затвор. Во него биле затворени многу македонски револуционери особено по Виничката афера. Од 1904 г. до 1914 г. служел повторно како ан. По својот надворешен и внатрешен изглед не се оделува од останатите типизирани карван-сараи кои постоеле во градските центри.
Уредување на анот
Куршумли ан делува импозантно со декоративно градените ѕидови и малите куполи во форма на пирамиди со благо издадени страни кои секогаш биле покриени со олово (куршум) по што го добил и своето име. Главниот велз се наоѓа на јужната страна. Над влезната врата е изграден трем со куполест покрив. Многубројните квадратни столбови, поврзани со лакови на приземјето и катот создаваат интимен амбиент со дворот и шарванот во него. Приземните простории служеле како магацин на стоки а катовите како соби за одмор. Во вториот дел на анот биле изградени простории за сместување на добитокот. Овој дел имал посебен влез од источната страна. Во најново време неговите простории се користат како лапидариум на Музејот на Македонија.
Тимо Хорн
Тимо Фил Хорн (германски: Timo Phil Horn, 12 мај 1993) — германски професионален фудбалер кој игра како голман за ФК Келн.
1. ФК Келн
Хорн ја започнал својата младинска кариера во РК Рандорф и се приклучил на 1. ФК Келн во 2002 година. На возраст од 15 години тој го одбил Ливерпул. Тој бил во сениорските и резервните екипи во сезоните 2010-11 и 2011-12. Сепак, Хорн настапил само за резервниот состав во овие две сезони.
По испаѓањето на Келн на 2. Бундеслигата по сезоната 2011-12, нивните најдобри двајца чувари, Мајкл Ренсинг и Миро Варвориќ, биле ослободени од клубот, дозволувајќи му на Хорн да стане првиот голман на тимот кој во сезоната 2012-13, добивајќи ја довербата на поранешниот менаџер Френк Шафер.
Келн поминал две сезони во 2. Бундеслигата, завршувајќи петти во 2012-13 и наредната година, заработувајќи промоција назад во Бундеслигата. Хорн бил изгласан од обожавателите на Келн како играч на сезоната.
Хорн го направи своето деби на Бундеслигата против Хамбургер на 23 август 2014. На 19 декември 2014 година, Хорн потпишал продолжување на договорот за престој во Келн до 2019 година.
По сезоната 2015-16, Хорн повторно бил изгласан како играч на сезоната. Со започнувањето на 33 настапи, Хорн сними 8 чисти листови додека прими 40 гола.
На 8 април 2018 година, Хорн потпишал продолжување на договорот со Келн во 2022 година.
Меѓународна кариера
Тој бил дел од тимот за Летните олимписки игри 2016, каде што Германија го освоила сребрената медал.
Париска конвенција за заштита на индустриската сопственост
Париската конвенција за заштита на индустриската сопственост, потпишана во Париз на 20 март 1883, била една од првите меѓународни договори за интелектуалната сопственост. Со неа е воспоставена Унија за заштита на индустриската сопственост. Конвенцијата сѐ уште е во сила.
Подобро за Тетово
Подобро за Тетово (Më mirë për Tetovën) — иницијатива на група граѓани за независна советничка листа во Општина Тетово за претстојните локални избори.
Винерт
Винерт (Winnert; Vinnert) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Маковски манастир
Маковски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во селото Маково.
Историја
Манастирот бил подигнат и осветен во 2002 година.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, помошен објект и трпезарија.
Црква „Света Петка“
Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна, а пред него се издига камбанаријата.
Ѕонгка
Ѕонгка (Вајли: rdzong-kha, Jong-kă ) или бутански, поретко нгалопски — јазик од групата тибетски јазик во семејството на синотибетски јазици. Ова е националнен и службен јазик во Бутан. Иако јазикот не е мнозински во државата, сепак бутанското кралско семејство и влада се одлучиле да го воведат јазикот како службен низ целата територија на државата. Ѕонгка е најдолг автохтон пишан јазик во Бутан. Ѕонгка се пишува на тибетско писмо.
Потекло на поимот
Името на јазикот е ѕонгка, кое потекнува од зборовите „dzong“ (бутански будистички манастир) и „kha“ (јазик). Во превод, името значи „јазик кој се зборува во ѕонгите“. Важно е да се напомене дека јазикот не се именува како „бутански“ (таков јазик нема), но сепак поимот „бутански“ се користи за именување на несродниот белуџиски јазик. Поради ова, поимот „бутански јазик“ доста често се меша.
Класификација
Од јазична гледна точка, ѕонгка е најсроден со сикимскиот јазик, националниот јазик на кралството Сиким. Покрај со него, јазикот е сроден и со другите бутански јазици како што се чочанаканскиот, брокпанскиот, брокатскиот и лакаскиот јазик.
Ѕонгка има и сличности со џумованскиот кој се зборува во јужен Тибет и со дранџонгкејскиот јазик кој се зборува во Сиким. Подалечен јазик на ѕонгка е стандардниот тибетски јазик. Иако се меѓусебно разбирливи, двата пишани јазика биле под различни влијанија на литургискиот јазик - класичен тибетски јазик, кој во Бутан е познат како чокејски. Чокејскиот се користел во Бутан со векови и се користел во образовниот систем ви Бутан сè до 1960-тите години. Јазикот бил заменет со стандардниот ѕонгка.
Географска распространетост
Ѕонгка е мајчин јазик на населението во осум западни окрузи во Бутан, каде е и мнозински јазик. Осумте окрузи се Вангди Подранг, Пунака, Тимпу, Гаса, Паро, Ха, Дагана и Чука. Јазикот го зборуваат и во останатите бутански окрузи, но во помал број. Исто така, ѕонгка се зборува во близина на индискиот град Калимпонг, град кој некогаш бил под бутанска управа, а денес е во Западен Бенгал. Јазикот е задолжителен во бутанските училишта и претставува лингва франка во јужните и источните предели на Бутан.
Писмо
Ѕонгка се пишува на бутанска варијанта на тибетското писмо.
Тибетското писмо е службено писмо за тибетските и некои останати јужноазиски јазици. Тибетското писмо не е азбука, туку абугида и е дел од групата на индиски писма. Како и сите абугиди, така и ова писмо е азбучно-сегментско, односно секој знак е составен од комбинација на согласка и самогласка. Печатната форма на тибетското писмо се нарекува „учен“ ('со рака'), додека пак ракописната форма на писмото се нарекува „уме“ ('безглавно').
Ова писмо е тесно сврзано со поширокиот тибетски културен идентитет. Освен во Тибет, ова писмо се користи и во Бутан, Индија, Непал и Пакистан. Од тибетското писмо настанале следниве писма: лумбуанско писмо, лепчанско писмо, и пагспа. Тибетското писмо настанало од писмото брами или „индиско писмо“.
Димитрије П. Тирол
'''Димитрије П. Тирол''' (31 мај 1793 - 30 март 1857 година) бил српски писател, граматичар, географ, историчар, сликар на портрети, уредник на календари и алманаси.
Биографија
Димитрије П. Тирол е роден во Чаково на 31 мај 1793 година. Неговиот татко се викал Панта „Тирол“ (или порано - Павле), а мајка му Магдалена моминско Капамаџија. Семејството го добило презимето Тирол според натписот на куќата „Кај Тирол“ на таткото Панта, чие презиме било Георгијевиќ.
Димитрије П. Тирол се школувал во Чаково, Брист, Темишвар и Кечкемет. Во Мезеберен ги завршил вишите одделенија на гимназијата, а во Пожуна бил во Евангелскиот Лицеј, каде студирал филозофија. Иако имал волја да го продолжи своето образование на покана на неговиот татко во 1813 година се вратил дома во Чаково. Тој го преземал трговскиот бизнис и набргу во 1815 г. татко му умира. Потоа Димитрије П. Тирол се преселил во Темишвар со неговата мајка во 1816 година, за да го усоврши и научи занаетот на барање на неговиот татко. Сепак, младиот трговец повеќе го привлекувале книгите. Тој уште 1813 година. објавил на јавноста дека ќе ја објави книгата „Историја на краковската принцеза Ванда“. Сепак, овој издавачки потфат пропаднал поради малиот број претплатници.
Во Темишвар, Мито се оженил со Христина Христофер во 1817 година. Бидејќи неговиот бизнис не успеал, тој го напуштил и станал службеник во полицијата во Темишвар. Продолжил да се школува и интензивно да ја проучува српската литература.
За младиот Темишварец било драгоцено познанството со Вук Стефановиќ Караџиќ, кој му станал голем обожавател и следбеник. За Вук, Тирол несебично собирал фолклор од Банат. Вук и неговото семејство во неколку наврати уживале во гостопримството на Димитрије П. Тирол во Темишвар. За жал, Вук не ја возвратил истата мерка на почит што му ја покажал младиот Тирол. Во 1822 година Тирол, на пример, ја превел „Грамиката“ на Вук на германски, без неговото име да се спомене во изданието ( Лајпциг, Берлин 1824).
Димитрија починал во 1828 година заедно со архимандритот Павле Кенгелец и д-р Ѓорѓе Чокрљан го основал Здружението на љубителите на српската литература во Темишвар. Друштвото било забрането во 1831 година.
По препорака на Танасије Звекиќ и д-р Јован Стејиќ, Димитрије, како веќе познат литературен работник,го напуштил Темишвар да биде домашен учител во домот Обреновиќ во октомври 1830 година Димитрије П. Тирол и неговата сопруга се преселуваат да живеат во Србија. Се населиле во Белград. Меѓутоа, ентузијазмот брзо стивнал, имено, животот на принцот Милош Обреновиќ во Србија не му бил лесен. Сепак, Тирол преведувал овде, работел на подобрување на културата и економијата. Тој им држел часови и на синовите на Јеврем Обреновиќ поминал 12 години како учител.