cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лед зепелин
Основање
Во 1966 година, Џими Пејџ се придружи на рок групата која беше под влијание на блуз, Јардбирдс во замена за басистот Пол Семвел-Смит. Кратко потоа, Пејџ се префрли од бас на водечка гитара, создавајќи двојна мелодија на водечки гитари заедно со Џеф Бек. По заминувањето на Бек во октомври 1966 година, Јардбирдс, кои беа изморени од постојано одење на турнеи и снимање, започнаа да се опуштаат. Пејџ сакаше да направи супер група во која ќе бидат самиот тој и Бек на гитари, тапанарот на Д Ху, Кит Мун, и басистот Џон Ентвисл. Исто така за проектот се сметаше и на вокалистите Стив Винвуд и Стив Мериот. Групата никогаш не се оформи, иако Пејџ, Бек и Мун снимија заедничка песна во 1966 година, „Бекс Болеро“, која се наоѓа на албумот на Бек од 1968 година, Трутх. Снимањето исто така го вклучуваше и басистот Џон Пол Џонс, кој му кажа на Пејџ дека би бил заинтересиран за соработка на идни проекти.
Јардбирдс за последен пат свиреа во јули 1968 година на Лутон Колеџот за Технологија во Бедфордшир, Англија. Сè уште требаше да настапат на неколку концерти во Скандинавија, па тапанарот Џин Мек Карти и вокалистот Кит Релф ги овластија Пејџ и басистот Крис Дрежа да го користат името Јардбирдс со цел да се исполнат обврските на групата. Пејџ и Дрежа почнаа да склопуваат нов состав. Првиот избор на Пејџ за главен пејач, Тери Рајд, ја одби понудата, но го предложи Роберт Плант, пејач от Стаурбриџ од групата Бенд оф Џој. Најпосле Плант го прифати местото, предлагајќи го за тапанар, Џон Бонам од блискиот Редич. Кога Дрежа се откажа од проектот за да стане фотограф (подоцна ја сликаше групата и сликата се појави на задната страна од првиот албум на Лед Зепелин), Џон Пол Џонс, на предлог од својата жена, контактираше со Пејџ во врска со празното место. Познавајќи ги квалификациите на Џонс, Пејџ се согласи да го внесе Џонс како последен дел.
Групата за првпат свиреше во една просторија под продавница за плочи на Џерард Стрит во Лондон. Пејџ предложи да се обидат да ја отсвират „Трејн Кепт А-Полин“, рокабили песна популаризирана од Џони Барнет, на која Јардбирдс и вдахнаа нов живот. „Само што го слушнав Џон Бонам како свири“, се сеќава Џонс, „знаев дека ова ќе биде одлично... веднаш се склопивме како тим“. Кратко потоа, групата настапи заедно на последниот ден на сесијата за албумот на П. Џ. Проби, Три Вик Хиро. Песната од албумот, „Џимс Блуз“ беше првата студиска песна која ги вклучуваше сите четворица членови на идните Лед Зепелин. Проби се сеќава: „На последниот ден откривме дека имаме малку време за во студио, па ја замолив групата да свири деодека мене ми текнуваа зборови... тие не беа Лед Зепелин во тоа време, тие беа Новите Јардбирдс и ќе станеа моја група“.
Групата ја заврши турнејата во Скандинавија под името Новите Јардбирдс, свирејќи заедно за првпат пред публика во живо во Гладсакс тин Клабс во Гладсакс, Данска, на 7 септември 1968 година. Подоцна, во тој месец групата започна со снимање на својот прв албум, кој беше основан на нивните настапи во живо во тоа време. Албумот беше снимен и измиксан за период од девет дена, за кој Пејџ ги сносеше сите трошоци самиот. По завршувањето со албумот, групата беше приморана да го смени името откако Крис Дрежа објави писмо за престанок, велејќи дека на Пејџ му било дозволено да го користи името Новите Јардбрдс само за турнејата во Скандинавија. Едно образложение за името на групата е дека Кит Мун и Џон Ентвисл, тапанарот и басистот на The Who, соодветно, укажаа дека можна супер група вклучувајќи ги нив, Џими Пејџ и Џеф Бек, би паднала како „оловен балон“, традиционална шега која опишува катастрофални резултати. Групата намерно ја испушти буквата „a“ од lead (англиски за „олово“), по препорака на нивниот менаџер, Питер Грант, за да ги спречи „тапоглавите Американци“ да го изговараат „лид“ (англиски за „водечки“, „води“ или „предност“). Зборот „балон“ беше трансформиран во „цепелин“ (на англиски се изговара „зеп’лин“), можеби преувеличување на хуморот, а за Пејџ името значеше совршена комбинација на тешко и лесно, оган и блаженство.
Грант исто така обезбеди договор за групата од 200 000 долари од Атлантик рекордс во ноември 1968 година, во тоа време најголемиот договор од таков вид за нова група. Атлантик беше издавачка куќа позната по блуз, соул и џез артисти, но во доцните 60-ти години започна да се интересира за напредните британски рок изведби, и потпишаа со Лед Зепелин уште пред да ги видат, најмногу на препорака на пејачката Дасти Спрингфилд. Под условите на договорот гарантирани од Грант, самата група може да одлучува кога ќе издадат албум или кога ќе одат на турнеја, како и да го имаат последниот збор за содржината и дизајнот на секој албум. Тие исто така решаваат за тоа како да ги промовират своите синглови (ако воопшто го прават тоа), и основаа своја компанија, Суперхајп, да се справат со сите издавачки права.
Рани години (1968–70)
Групата официјално изјави дека го менува своето име во „Led Zeppelin“ на 14 октомври 1968 година, а својот прв настап под тоа име го имаа на 25 октомври на Универзитетот Сареј во Гилдфорд. По ова следуваше прв концерт во САД на 26 декември 1968 година пред да се преселат на западниот брег за настапи во Лос Анџелес и Сан Франциско. Led Zeppelin беше издаден во САД на 12 јануари 1969 година, за време на турнејата. Не се појави во нивната родна Британија сè до 31 март 1969 година. Мешавината на албумот од блуз, фолк и источни влијанија со искривени амплификации го направија еден од главните албуми во создавањето на хеви метал музиката. Плант изјави дека не е фер луѓето да го сметаат Лед Зепелин за хеви метал бенд, бидејќи една третина од нивната музика е акустична. На првиот албум Плант не доби заслуга за своите придонеси за пишувањето текстови, како резултат на неговата претходна поврзаност со Си-Би-Ес Рекордс. До 1975 година албумот заработи 7 милиони долари. Во својата прва година, Лед Зепелин успеаја да завршат четири концертни турнеи во САД и четири во Британија, а исто така го издадоа и својот втор албум, насловен Led Zeppelin II. Снимен речиси целосно за време на турнејата, во неколку студија во Северна Америка, вториот албум беше дури поголем успех и го достигна првото место на листата за најдобри албуми во САД и Британија. Групата подоцна разви идеи врз основа на својот прв албум, создавајќи труд кој стана дури пошироко прифатен и наводно повлијателен. Се велеше дека Led Zeppelin II во голема мера го направил нацртот којшто хеви метал групите го следат.
По излегувањето на албумот, Лед Зепелин комплетираа уште неколку турнеи во САД. Најпрво свиреа во клубови и сали за танцување, потоа во поголеми сали како што растеше нивната популарност. Некои од првите концерти на Лед Зепелин траеја повеќе од четири часа, со продолжени, импровизирани верзии во живо од својот репертоар на песни. Многу од овие настапи се зачувани како пиратски снимки на Лед Зепелин. Исто така во овој период на напнати турнеи, групата разви репутација на ексцеси зад сцената. Еден пример на ваква екстравагантност се вели дека се случил во Еџвотер Ин во Сиетл, Вашингтон на 28 јули 1969 година.
За композицијата на нивниот трет албум, Led Zeppelin III, Пејџ и Плант се повлекоа во Брон-Ир-Аур, запуштена куќичка во Велс, во 1970 година. Резултатот беше повеќе акустичен под силно влијание на народната и Келтската музика, и ја откри разновидноста на групата. Богатиот акустичен звук на албумот на почетокот доби измешани реакции, со многу изненадени критичари и обожаватели поради скршнувањето на групата од главно електричните композиции на првите два албуми. Со време, нивната репутација се зголеми а Led Zeppelin III сега е општо прифатен. Првата песна од албумот, „Имигрант Сонг“, беше издадена во ноември 1970 година од Атлантик Рекордс како сингл против желбите на групата. Ја вклучуваше нивната единствена песна која не е од албумот, „Хеј Хеј Ват Кен Ај Ду“. Дури иако групата своите албуми ги гледаше како неделиви, целосно искуство за слушање, и новниот менаџер Питер грант, одржуваше про-албумски став, некои синглови беа издадени без нивна согласност. Групата исто така се противеше многу на телевизиско појавување, претпочитајќи нивните обожаватели дад ги слушаат и гледаат во живо на концерти.
Врв на успехот (1971–7975)
Лед Зепелин беа една од најуспешните комерцијални и влијателни групи во 70-тите години. Популарноста на во почетните години на групата беше засенета од нивниот успех во средината на 70-тите години,и во овој период тие продолжуваат да се дефинираат. Имиџот на групата исто така се смени, како што членовите почнаа да носат пренатрупана, светкава облека. Лед Зепелин почнаа да патуваат со приватен авион (наречен Старшип), ги изнајмуваа целите оддели од хотелите (вклучувајќи го Континентал Хајат Хаус во Лос Анџелес, секојдневно познат како „Куќа на Вревата“), и станаа предмет на многу повторливи рок приказни за неморалност. Една лудорија беше како Џон Бонам вози мотор на изнајмен спрат во Куќата на Вревата, додека друга лудорија беше уништување на соба во хотелот Хилтон во Токио, предизвикувајќи групата да добие забрана за престој таму, засекогаш. Иако Лед Зепелин стекнаа репутација на демолирање на хотелските апартмани и фрлање на телевизори низ прозорците, некои велат дека овие приказни се на некој начин претерани. Музичкиот новинар крис Велч вели дека „Патувањата на Лед Зепелин создадоа многу приказни, но беше мит тоа што тие постојано беа вмешани во дела на неодговорно уништување и вулгарно однесување“.
Албумот се искачи на врвот на листите, а следната турнеја на Лед Зепелин во 1973 година во Северна Америка ги сруши рекордите на посетеност, постојано полнејќи големи сали и стадиони. Во Тампа Беј, Флорида, тие настапија пред 56 800 обожаватели (рушејќи го рекордот поставен од Битлси на Шеј Стадионот во 1965 година), и заработија 309 000 долари. Три распродадени концерти во Медисон Сквер Гарден во Њујорк се снимаа за игран филм, но сценското издание од овој проект (Песната останува иста) беше одложено за 1976 година. Пред одржувањето на последната вечер, беа украдени 180 000 долари од парите за влезници на групата од поединечен сеф во Хотелот Дрејк. Никогаш не беа надоместени.
Во 1974 година, Лед Зепелин направија пауза од турнеи и основаа своја музичка куќа, Свон Сонг, именувана по една од само пет песни на Лед Зепелин кои никогаш не беа издадени на пазарот (Пејџ подоцна ја преработи оваа песна со своајта група, Фирм, и се појави како „Миднајт Мунлајт“ на нивниот прв албум). На логото на музичката куќа, заснована на цртеж наречен Вечер: Крај на Денот (1869 година) од Вилијам Ример, се наоѓа слика од Икар. Логото може да се најде на многу сувенири од Лед Зепелин, особено на маици. Музичката куќа беше успешна додека постоеше групата, но пропадна за помалку од три години откако тие се распаднаа.
Во 1975 година Лед Зепелин го издадоа двојниот албум, Physical Graffiti, кој беше прв во својата издавачка куќа Свон Сонг. Имаше петнаесет песни, од кои осум беа снимени во Хедли Гренџ во 1974 година, а останатите беа снимени претходно, но не се нашле на претходните албуми.
Пауза од турнеи и враќање (1975–77)
По настапите во Ерлс Корт, Лед Зепелин направија пауза и планираа серија на летни концерти на отворено во Америка, планирани да започнат со два концерти во Сан Франциско. Овие планови беа попречени во август 1975 година кога Роберт Плант и неговата сопруга Морин направија сериозна сообраќајна несреќа додека беа на одмор во Родос, Грција. Роберт го скрши глуждот, а Морин беше тешко повредена; трансфузија на крв го спаси нејзиниот живот. Неспособен за турнеи, Плант отиде на Ченел Ајленд во Њу Џерси да ги помине август и септември во опоравување, завлекувајќи ги Бонам и Пејџ. Групата потоа продолжи во Малибу, Калифорнија. За време на овој принуден прекин, се напиша поголемиот дел од материјалот за наредниот албум, Presence.
До тоа време, Лед Зепелин беа светска рок атракција број еден, со повеќе продадени албуми од речиси сите други бендови од тоа време, вклучувајќи ги и Ролинг Стоунс. Презенс, издаден во март 1976 година, означи промена во звукот на Лед Зепелин кон напреденм гитарски звук, напуштајќи ги акустичните балади и сложените аранжмани од претходните албуми. Иако беше платинест албум, Презенс доби измешани критики а некои рекоа дека ексцесите на групата ги достигнала нив. Снимањето на Презенс беше во исто време со почетокот на употреба на хероин од страна на Пејџ, што се одрази на подоцнежните настапи на Лед Зепелин во живо и со снимањето во студио, иако Пејџ го негираше ова. Повредите на Плант ги оневозможија Лед Зепелин да одат на турнеја во 1976 година. Наместо тоа, групата конечно го комплетираше концертниот филм Песната останува иста, и саундтракот за филмот. Се снимаше три последнователни вечери во Медисон Сквер Гарден во јули 1973 година, за време на турнејата на групата во Северна Америка. Филмот за првпат се прикажа во Њујорк на 20 октомври 1976 година, но имаше рамнодушен прием од критичарите и обожавателите. Филмот беше особено неуспешен во Британија, каде што, по немањето волја за настап од 1975 година поради гонење за данок, Лед Зепелин се соочуваа со напорна битка повторно да ја придобијат јавноста дома.
Во 1977 година, Лед Зепелин започнаа уште една турнеја во Северна Америка. Овде групата постави уште еден рекорд за посетеност, со 76 229 луѓе кои присуствуваа на нивниот концерт на 30 април во Понтијак Силвердом. Според Гинисовата Книга на Рекорди, најголемата посетеност за настап на еден изведувач. Иако турнејата беше финансиски профитабилна, беше опкружена со проблеми зад сцената. На 19 април над 70 луѓе беа уапсени поради 1000 обожаватели без влезници кои се обиделе да влезат во Синсинати Риверфронт Колисеум на два распродадени концерти, додека некои се обиделе да влезат фрлајќи камења и шишиња низ стаклените влезни врати. На 3 јуни, концерт на Тампа Стадионот беше прекинат поради невреме, и покрај тоа што на влезниците пишувало „И дожд и сонце“. Избија немири помеѓу публиакта, резултирајќи со неколку апсења и повреди.
По настап на 23 јули на фестивалот Денови на Зелено во Оукленд Колисеум во Оукленд, Калифорнија, Џон Бонам и членовите на персоналот за поддршка (вклучувајќи го и менаџерот Питер Грант и координаторот Џон Биндон) беа уапсени откако еден член на персоналот на организаторот беше тешко претепан за време на настапот на групата. Наводно член на персоналот го удрил синот на Грант кога симнувал знак на соблекувална. Ова го видел Џон Бонам, кој дошол и го удрил човекот. Потоа, кога Грант чул за ова, отишол во приколката, заедно со Биндон и го нападнале човекот додека менаџерот на турнејата Ричард Кол стоел надвор и ја чувал приколката. Вториот концерт во Оукленд наредниот ден ќе биде последниот настап на групата во САД. Два дена подоцна, кога групата отседна во хотел во Францускиот Кварт за нивниот настап на 30 јули во Луизијана Супердом, стигна вест дека петгодишниот син на Плант, Карак, умрел од стомачен вирус. Остатокот од турнејата веднаш беше откажан, ставајќи ја под знак прашалник иднината на групата.
Смртта на Бонам и растурање (1978–80)
Во ноември 1978 година групата повторно снимаше, овој пат во Полар Студиос во Стокхолм, Шведска. Албумот што го снимија се викаше Ин Тру ди Аут Дор, каде што имаше степен на сонично експериментирање кое повторно предизвика измешани критики од критичарите. Сепак, групата и понатаму имаше легии од обожаватели, а албумот лесно стигна до првото место во Британија и во САД за само две недели на Билборд списокот на албуми. Во август 1979 година, по два настапи за загревање во Копенхаген, Лед Зепелин предводеа два концерти на Небворт Мјузик Фестивал, каде што публика од речиси 120 000 луѓе сведочеше за враќањето на групата. Плант не сакаше повторно да оди на целосна турнеја, па дури и размислуваше да ги напушти Лед Зепелин. Питер Грант го убеди да остане. Кратка Европска турнеја се одржа во јуни и јули 1980 година, на сцена без вообичаените долги солоа. На еден настап на 27 јуни, во Нирнберг, Германија, концертот беше прекинат на средината на третата песна кога Џон Бонам се струполи на сцената и беше однесен во болница. Шпекулациите во весниците велеа дека проблемот на Бонам бил предизвикан од прекумерно конзумирање на алкохол и дрога, но групата тврдеше дека едноставно се прејадел, и го завршија настапот.
На 24 септември 1980 година, Бонам беше одведен од асистентот на Лед Зепелин, Рекс Кинг, да вежба во Бреј Студиос за идната турнеја во Северна Америка, прва за групата по 1977 година, закажана да започне на 17 октомври. За време на патувањето бонам побара да запрат за појадок, каде што испи четири дупли вотки (450 милилитри), заедно со увијачи од шунка. Откако каснал од шунката рекол на својот асистент: „Појадок“. Продолжи да пие обилно кога стигна во студиото. Имаше прекин во пробите и групата отиде во куќата на Пејџ – во Клевер, Виндсор. По полноќ, Бонам заспа и го одведоа во кревет. Во 13:45 часот наредниот ден Бенџи Ле Февре (кој го замени Ричард Кол како менаџер за турнеи на Лед Зепелин) и Џон Пол Џонс, го најдоа мртов. Причина за смртта беше задушување од повраќаница, а на 27 октомври пресудата за случајна смрт повторно се врати на испитување. На аутопсијата не беше пронајдена друга дрога во телото на Бонам. Бонам беше кремиран на 10 октомври 1980 година, а неговата пепел беше закопана во парохиската црква Рушок во Дроитвич, Ворсестершир. Се откажа планираната турнеја во Северна Америка, а и покрај гласините дека Кози Пауел, кармин Апис, Баримор Барлоу, Сајмон Кирк или Беј Беван ќе се придружат на групата како негова замена, останатите членови решија да се разделат по смртта на Бонам. Во изјавата се вели: „Сакаме да се знае дека загубата на нашиот драг пријател, и длабокото чувство на единствена согласност од нас и од нашиот менаџер, не натера да одлучиме дека не можеме да продолжиме како што бевме“, и едноставно беше потпишана „Лед Зепелин“.
Награди и признанија
Неколку од наградите што ги имаат добиено Лед Зепелин се Греми награда за животно достигнување во 2005 и Polar Music Prize во 2006. Бендот е рангиран на прво место на списокот на 100 најдобри хардрок артисти од страна на VH1 и на 50 најдобри настапи во живо од страна Classic Rock списанието.
Виктор Сухоруков
Виктор Иванович Сухоруков (руски: Виктор Иванович Сухоруков, роден на во Орехово-Зуево) — руски глумец, Народен артист на Русија.
Намрунска тврдина
Намрунската тврдина (турски: Namrun Kalesi)) е тврдина која се наоѓа во Камлијајла, Мерсин, Турција.
Лук Кенард
Лук Кенард (роден на 24 јуни 1996 година) е американски кошаркар, бек шутер на Лос Анџелес Клиперс во НБА.
Колеџ кариера
Кенард се запишал на Универзитетот Дјук за да игра колеџ кошарка. Како фрешман во Дјук, Кенард имал во просек 11,8 бода, 3,6 скока и 1,5 асистенции по натпревар. За време на неговата софоморска година, Лук во просек имал 19,5 бода, 5,1 скока и 2,5 асистенции по натпревар. Тој имал најдобар процент во својот тим во шут за три бода 43.8% и во изведување на слободни фрлања 85.6%. Како софмор, тој исто така бил избран во првиот тим на All-ACC. По завршувањето на својата софоморска сезона, Кенард објавил дека ќе се откаже од правото во последните две колеџ години да игра кошарка и ќе влезе на НБА драфтот 2017.
Детроит Пистонс (2017–денес)
На 22 јуни 2017, Кенард бил избран како 12-ти пик во првата рунда од Детроит Пистонс на НБА драфтот 2017. Тој учествувал на НБА Летната лига во Орландо каде имал просек од 17,2 бода, 4,2 скока и 2,4 асистенции. Своето деби за Детроит Пистонс во НБА го имал на 20 октомври 2017, постигнувајќи 11 бода и 2 асистенции од клупата за резерви во поразот со 115-111 на гостувањето кај Вашингтон Визардс. На 15 декември 2017, поради повредата на Ејвери Бредли Кенард за првпат бил стартер во еден НБА натпревар во победата со 104-98 на гостувањето кај Индијана Пејсерс забележувајќи 9 бода 5 скокови и 4 асистенции. На 30 декември 2017, Кенард постигнал највисоки во својата НБА кариера 20 бода во победата со 93-79 на домашен терен над Сан Антонио Спарс. На 9 април тој го изедначил своето најдобро постигнување уфрлувајќи 20 бода во поразот од Торонто Репторс во последниот домашен натпревар на Пистонс за сезоната.
Лавиринт (квиз)
Лавиринт е форма на квиз кој е емитуван на Радио-телевизија Србија во недела од 16 часот. Првата сезона започнала да се емитува на 22 ноември 2015 година.
Правила на квизот
Целта на натпреварувачите е успешно да излезат од лавиринтот за 12 минути. Лавиринтот се состои од неколку простории со два излеза. Натпреварувачот одговара на 3 прашања во секоја просторија: првото носи 10.000 динари, второто 20.000 динари, а третото 30.000 динари. Доколку натпреварувачот освои сума од повеќе од 30.000 динари, тој го обезбедува својот премин на следното ниво. Ако се работи за сума од точно 30.000 динари, натпреварувачот има можност да избере врата: црвена или зелена, каде што црвената врата го држи на исто ниво, а зелената води до следното. Сума помала од 30.000 динари го одржува на исто ниво. По седмата просторија натпреварувачите ги чека креаторот и чувар на лавиринтот, Урош Петровиќ, кој го поставува последното, одлучувачко прашање „на кое мал број луѓе можат точно да одговорат за кратко време“. Погрешниот одговор „го држи натпреварувачот во лавиринтот засекогаш“, додека точниот одговор го ослободува од лавиринтот со освоената сума на пари. Најголем дел од прашањата на натпреварувачот во овој квиз ги поставуваат познати личности од јавниот живот, но и историски и митски личности кои во квизот ги играат костимирани глумци. Натпреварувачите немаат никаков вид на помош, единствено што имаат на располагање е сопственото знаење. По натпреварот, креаторот на квизот, Урош Петровиќ, долгогодишниот претседател на Менса, им поставува посебно прашање на гледачите и им дава време да размислат до следната епизода.
Сезони
Квизот успешно се емитувал три сезони и се здобил со популарност во одредени кругови.
Гости на квизот
Во квизот гостуваа многу познати личности. Некои од нив се:
Ампато
Ампато (од кечуански: hamp'atu или од ајмарски: jamp'atu, што значи „жаба“) — активен стратовулкан кој се наоѓа на Андите од јужниот дел на Перу, на околу 100 километри северозападно од Арекипа, со висина од 6,288 метри.
Ампато е дел од синџирот на север-југ кој има должина од околу 20 километри, заедно со трите главни стратовулакани, меѓу кои и исчезнатиот и еродиран Хуалка Хуалка со висина од 6,025 метри на северниот крај и Сабанкаја со висина од 5,976 метри кој се наоѓа во средина.
Во септември 1995 година, по брзото повлекување на еден ледник во близина на врвот на Ампато, било откриено замрзнато мумифицирано тело на една девојка, убиена со удар на главата пред околу 500 години. Мумијата, подоцна наречена „Ice Maiden“ била обновена од експедицијата предводена од американскиот археолог д-р Јохан Рајнхард. Во октомври 1995 и декември 1997 година, Рајнхард и перуанскиот археолог Хосе Антонио Чавез ги насочиле експедициите што довеле до пронаоѓање на уште три мумии над 5.800 метри.
346
346 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 346 година од новата ера, 346. од првиот милениум, 46. од IV век и седма од 340-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5854 и 5855 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5096 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4106 и 4107 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1099.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 346 година се протега во 2982 и 2983, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3042 и 3043 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 889. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 285 и 283 година пред хиџра.
Сарда
Сарда  ( शारदा नदी ), Чаука, во горниот тек - Кали , Калинади  ( काली नदी ), Махакали  е река во Непал и Индија.
Потекнува од Хималаите ( опсегот Заскар ) во на надморска височина од околу 4 км, во областа Питорагарх, Утараханд, Индија. Се влева во реката Гагара (притока на реката Ганг ).
Во нејзиниот горен тек, реката ја формира западната граница на Непал.
Економска употреба
Во 2007 година, реката била во фокусот на медиумското внимание во врска со нападот врз луѓето од џиновски сом.
Имиња
Едно од имињата на реката, „Кали“, е дадено во чест на божицата Кали, чиј храм се наоѓа во Калапани во близина на преминот Липу. <small class="ref-info" style="cursor:help;" title="на английском языке">слушај))  на границата меѓу Индија и Тибет. Во рамнините на Утараханд и Утар Прадеш, реката Кали е позната како Сарда.
Тетанури
Тетанури — клада која ги вклучува повеќето тероподни диносауруси, вклучително и мегалосауроиди, алосауроиди, тираносауроиди, орнитомимосаури, манираптори и птици. Тетанурите се дефинирани како сите троододи поблиску поврзани со современите птици отколку со Цератосаурусот и содржат мнозинство на разноликост на грабливи диносауруси. Тетанурата најверојатно се оддалечила од својата сестринска група, Цератосаурија, за време на доцниот триазик. Тетанурите првпат се појавија во фосилните записи од раната Јура околу 190 мја и од средната Јура беа распределени на глобално ниво.
Групата била именувана од Жак Готје во 1986 година и првично имала две главни подгрупи: Карносаурија и Коелуросаурија, кладата којашто се состои од птици и сродни диносауруси, како што се компознатиди, тираносауриди, орнитомимосаури и манирапторани. Оригиналната карносаурија била полифилетна група, која ги вклучувала сите големи месојаден теропод. Многу карносаури на Готиер, како што се тираносауриди, оттогаш се прекласифицирани како коелуросауруси или примитивни тетанурани. Се верува дека сите Спиносауроиди претставуваат базални тетанурани.
Еволуцијата на Тетанурите се одликувала со паралелна диверзификација на повеќе лози, постојано постигнувајќи големи димензии на телото и слична локомоторна морфологија. Криолофосаурусот се тврди како прв вистински член на групата, но последователните студии дали станува збор за дилофосаурид или тетанур. Аркучи и Корија (2003) го класифицирале Зупајсаурусот како ран тетанур но подоцна бил категоризиран како сестрински таксон на кладата што содржи дилофосауриди, цератосаури и тетанури.
Заедничките одлики на тетанурот вклучуваат граден кош што укажува на софистициран белодробен систем проветрен со воздушна вреќа, сличен на оној кај современите птици. Овој изглед би бил придружуван од напреден циркулаторен систем. Другите одлики за карактеризирање на тетанури вклучуваат отсуство на четврт прст на раката, поставноста на максиларните заби, плешка во форма на ремен, максиларни фенестри и зацврстени опашки. За време на доцната јура и раната креда, големите спиносауриди и алосауруси се развиле, но најверојатно изумреле на северната полутопка пред крајот на креда, и биле заменети како врвни грабливци од тираносауроидните колуросаури. Барем во Јужна Америка, алосауриите на кархардонтосауриди опстојувале до крајот на мезозојската ера, и истовремено изумреле нептичјите коелуросаури.
Анатомија
Тетанурите имаат две основни морфологии на черепот. Првиот вид череп, типичен за големите терододи како што е Алосаурус, е чест кај цератосаурусите и може да биде примитивен за тетанурансите. Во овој тип, черепот е околу трипати подолг од висината, со потапа муцка и чести елаборации како што се рогови или шила по должината на лакрималите, назалите и фронталните делови. Во вториот тип на череп, черепот е понизок и подолг, со помалку елабориран покрив на черепот и поиздолжена муцка. Заедничките одлики на тетанурите вклучуваат максиларна фенестра (отвор во анторбиталната јама), пневматски ископ во југалот и положбата на максиларните заби. Задниот череп е малку изменет кај тетанурите, освен во Спиносауридија.
Големина на телото
Базалните тетанури биле првите тероподи што развиле големо тело, со мегалосауроидни и алосауроидни таксони со тежина од над 1 тон. Последователните повремени појави со големи димензии на телото во следните сечила сугерираат циклуси на големина, со истребување на актуелни џиновски форми што овозможуваат замена со нова група на терподи со изглед на птица, која исто така еволуирала и има огромна големина на телото.
Историја на класификација
Тетанурите се признаени и именувани од Готје во 1986 година. Најрано откриениот тетанур е најрано именуваниот диносаурус, Мегалосаурус. Веќе еден век по описот на Мегалосаурус, повеќето големи месојадни диносауруси беа сериски распоредени во семејството Мегалосауридија во рамките на редот Теропода. Во 1914 година, Фридрих фон Хуене одвоил мали, лесно вградени форми во инфраструктурата Коелуросаурија и поголемите таксони во Пакиподосаурија. Подоцна, тој префрлил големи, месојадни таксони на новата Карносаурија, во која биле вклучени сите познати месојади со големи тела, освен Цератосаурусот. Аранжманот заснован на големина опстојувал сè до Готиер, кој ги редефинирал Карносауријата и Коелуросауријата врз основа на нови кладистички анализи, но ги задржа термините. Готје ја дефинирал Коелуросауријата како таксон кој се состои од птици и плодни птици поблиску до птиците отколку до Карносауријата, и наброил во Карносаурија неколку тероподи со големи тела, но формално не ја дефинирал групата. Многу од овие оригинални карносаурус оттогаш се рекласифицирал како коелуросаурус или примитивни тетанури и Карносаурија сега е дефинирана како Алосаурус и сите Аветероподи поблиску до Алосаурус од птици.
Првичните студии за кладистика го поддржуваа распоредот на примитивните мегалосаури како сериски извори на оклопот на алосауридите, проследен со коелуросауријата. Последователните студии открија дека многу од овие базални тетанурани формирале вистинска клада, наречена Мегалосауроидија или алтернативно Спиносауроидија.
Тековна филогенија
Тековната филогенија се согласува за монофилетална тетанура која вклучува серија генерално крупни базални таксони надвор од монофилетна коелуросаурија. Коелофизоидите се базални со Тетанурите, кои со Цератосаурија формира сестрински таксон што се разидуваа за време на доцниот триазик.
По нивниот првичен изглед, Тетанурите се поделиле во две главни клади, Спиносауродија или Магалосауридија и Автеропода или Неотеранурија. Се верува дека Спиносауродија претставува базален тетанур. На јазолот Неотетанурија/Аветеропода, алосауридите се разделиле од Коелусурија. Тираносауридија е сместена во рамките на Коелусурија. Алосауридите и нивните најблиски роднини формираат реконституирана Карносаурија. Сè уште трае дебатата за тоа дали алосауридите формираат обвивка со спиносауроиди/мегалосауроиди и дали Алосауроидеа припаѓа на Аветеропода со Коелуросаурија или формира сестрински таксон на Мегалосауроидија и дали Мегалосауроидијата формира валидна клада.Кладограмот долу ја следи филогенетската анализа објавена од Зано и Маковички во 2013 година.
Разновидност
Тетанурите и Цератосауријата најверојатно се разидувале за време на доцниот триазик, повеќе од 200 мија. До раната Јура, фосилите на Тетанурите се појавуваат во фосилните записи и достигнале глобална дистрибуција од Средната Јура. Во доцната Јура, фосилните записи демонстрираат широко распространето присуство на повеќе обвивки и во мегалосауроидите и во аветроходите. Мегалосауроидија содржела висока разновидност со две јурашки носачи, Питницкисауридија и Мегалосауридија, како и Спиносауридијата од креда. Еволуцијата на Тетанурите се чини дека покажува бранови на диверзификација, иако тоа може да се должи на нерамномерното земање примероци. За време на доцната јура и раната креда, се развивале големи спиносауриди и алосауриди, но овие последниве веројатно изумреле пред крајот на мезозоикот, додека спиносауридите се познати од Сантонијан. Коелуросаурусите опстојувале до крајот на мезозојската ера. Современите птици се единствените живи претставници на тетанурите.
Авионска несреќа кај Солунска Глава (2019)
Авионска несреќа кај Солунска Глава — авионска несреќа на мал авион од типот цесна, кој летал од Охрид до Софија. Несреќата се случила на 2 април 2019 година во близина на врвот Солунска Глава во текот на попладневните часови. Во несреќата загинало четиричлено семејство од Бугарија.
Тек на несреќата
Авионот бил изгубен од радарскиот систем западно од врвот Солунска Глава, кога биле вклучени два полициски хеликоптера да го бараат.
Патници
Меѓу загинатите патници во авионот биле Георги Бошнаков, неговата сопруга Калина и нивните две ќерки.
Зигост
Зигост или Зигости (Μεσόλακκος, Месолакос; до 1927 г. Ζυγόστι, Зигости ) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес во општината Гребен на Гребенскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 49 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу 9 км источно од градот Гребен, во близина на реката Бистрица, на нејзината десна страна, на надморска височина од 610 м.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Зигост било грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Зигост живееле 170 Грци.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во Зигост живееле 140 Грци христијани.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 175 жители. Нивниот број во 1920 г. се намалил на 160.
Во 1927 година, името на селото било променето во Месолакос (Μεσόλακκος).
Стопанство
Селото располага со плодни обработливи површини чиј дел се наводнува. Населението произведува жито, овошје и други земјоделски производи. Во помала мера е застапено и краварство.
Каламач
Каламач — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 4991
NGC 4991 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4991 се споменува и како CGCG 44-13.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4991 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4991 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 9 м 15,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 20' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4991 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45604. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 240; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 298. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1561.
Либоховска тврдина
Либоховска тврдина (Kalaja e Libohovës) — тврдина во гратчето Либохово во Ѓирокастровската област, Албанија. Изградена е во периодот од 1796 до 1798 г. по нарачка на Али Паша Јанински како подарок за неговата сестра Шаниша која се омажила во ова место. Денес објектот претставува туристичка атракција.
Мало Окштун
Мало Окштун — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани.
Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. На 3 км на североисток е селото Моглица, а близу до неа е Големо Окштун. Во близина на југоисток е маалото Шулани.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Окштон (Okshton) било село со 40 домаќинства сочинети од 79 жители торбеши. Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. го води Окшутин како село во Грика Вог’л (Мала Река) со 390 жители „Албанци-муслимани“, што претставува грешка.
Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Окштун се води како село од 200 куќи, сите Македонци-муслимани.
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.
1403 п.н.е.
1403 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1403. година пред новата ера, 403. од вториот милениум п.н.е., 3. од 15 век п.н.е. и четвртта од 1400-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4105 и 4106 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3347 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2357 и 2358 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 650 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1403 година се протега во 1233 и 1234, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1293 и 1294 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 860 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2086 и 2085 исламска година пред хиџра.
Break on Through (To the Other Side)
"Break On Through (To the Other Side)" е прва песна на англиската група The Doors од нивниот прв албум, The Doors. Оваа песна е првиот сингл издаден од бендот којшто бил не толку успешен во споредба со претходните хитови, достигнувајќи го само 126то место. во САД. И покрај ова, оваа песна останува една од најпамтените песни на бендот како и една од најпопуларните станувајќи концертска класика.
Дваесет и четери години по оригиналното издавање во САД, "Break On Through" стана помал хит во Обединетото Кралство, достигнувајќи го 64-то место во табелата за синглови.
NGC 7315
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7315 се споменува и како UGC 12097, MCG 6-49-37, CGCG 514-59, NPM1G +34.0447.
Откривање
Објектот е откриен на 11 септември 1872 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7315 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7315 има привидни димензии од 1,6' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 35 м 31,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 48' 14"".
Други поделби
Проучување на NGC 7315 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69241. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Ликурешка тврдина
Ликурешка тврдина (албански:Kalaja e Lëkurësit)) — тврдина која се наоѓа во Саранда, во Албанија. Се смета дека тврдината била изградена во 1537 година. Се наоѓа на врвот на планината во градот Саранда. Објектот има квадратна форма со две кули. Во почетокот, објектот служел за иследување на морето. Денеска, објектот претставува туристика атракција на Албанија, и во самиот склоп на објектот се наоѓа ресторан.
Багмати
Багмати ( बागमती नदी, बागमती ,Bagmati е река во источно-централен Непал и северна индиска држава Бихар.
Багмати ја преминува границата со Индија и тече низ областите Ситамархи, Шеохар и Музафарпур во државата Бихар. Багмати се спојува со реката Лахандаи Нади, формирајќи ја реката Кареха Нади, која ги носи нејзините води до реката Коси.
Багмати се смета за света река во хиндуизмот и будизмот. По должината на бреговите на реката има многу хинду храмови.
Валпургиска ноќ
Валпургиска ноќ — традиционален верски празник што го одбележуваат паганите, католиците и сатанистите, а се прославува на 30 април или 1 мај во голем дел од Средна Европа и Северна Европа.
IC 1395
IC 1395 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1395 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1395 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 17 м 48,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 43' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 1395 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1438811.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Радмила Шекеринска
Радмила Шекеринска Јанковска ( во ) — македонска политичарка, поранешна министерка за одбрана на Република Македонија.
Животопис
Радмила Шекеринска магистрира на престижната школа за дипломатија и право „Флечер“ во САД во 2007 година. Шекеринска има дипломирано на електротехничкиот факултет во Скопје во 1995. Во текот на 1996 година работи како асистент за односи со јавност во Институтот Отворено општество Македонија. Од 1997 до 2002 работи како асистент на Електротехничкиот факултет.
Зборува англиски и француски јазик и исто така е автор на повеќе научни и стручни трудови од својата област. Добитник е на наградата “Глобални Водачи на Утрешнината“ што ја доделува светскиот економски форум.
Политички функции
Од 1993 година Шекеринска е избрана за член на ЦО на СДСМ во неколку мандати. Од 1995 е член на претседателството на ЦО на СДСМ, а во 1999 година е избрана за потпретседател на ЦО на СДСМ и за меѓународен секретар на партијата. Во периодот 1995 - 1999 година, ја врши функцијата претседател на СДММ, а во 1997 - 1998 година е и портпарол на СДСМ. Подоцна е избрана за потпретседател на Партијата, а на 5 ноември 2006 година е избрана и за претседател на Партијата.
Од 1996 до 1998 година Шекеринска е член на Советот на Град Скопје. Во 1998 е избрана за пратеник во Собранието на Република Македонија. Во овој период ги врши функциите: заменик-координатор на Пратеничката група на СДСМ, член на комисијата за надворешна политика, член на комисијата за образование и наука, член на комисијата за животна средина, млади и спорт, член на делегацијата во Интерпарламентарната унија (УПИ) и член на пратеничката група за соработка со Европскиот парламент.
Во 2002 година повторно е избрана за пратеник во Собранието на Република Македонија, а од 1 ноември 2002 до 2006 година е заменик-претседател на Владата на Република Македонија, задолжена за Европска интеграција и Координација на странската помош.
Калапод
Калапод — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Калоки
Калоки — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Димитар Димески
Димитар Димески (, - , ) — историчар, редовен професор на Филозофскиот факултет – Скопје.
Животопис
Основно и средно образование завршил во Прилеп. Дипломирал на Институтот за историја при Филозофскиот факултет во 1964 година. Од 1966 година станал асистент на Филозофскиот факултет. Докторирал во 1979 година, бил избран за доцент, вонреден професор во 1985 година и редовен професор во 1990 година.
Ја проучувал историјата на македонското револуционерно ослободително движење од Илинденскиот период. Објавил над 200 библиографски единици. Автор е на 10 монографии. Бил раководител на Институтот за историја и на Советот на постдипломски студии. Член е и претседател на повеќе редакции на научни списанија и зборници. Дописен член на ДНУ во Битола (1983) и ДНУ во Прилеп (1984). На 100 годишнината од смрта на Гоце Делчев, Димески објавил јубилејна монографија за овој великан на македонското револуционерно движење. Во текот на текот на презентацијата на оваа дело Димески истакнал:
347
347 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 347 година од новата ера, 347. од првиот милениум, 47. од IV век и осма од 340-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.