cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-1211
Космос-1211 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 септември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 7220 килограми. Космос-1211 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 219 км, а најмалото на 200.
Кетрин О'Хара
Кетрин О'Хара (родена на ) — глумица и комичар со американско-канадско потекло. Добитничка е на Еми-Награнда и Џемини-Награда. О'Хара е позната по нејзиното појавување во комичната емисија СЦТВ, како и по улогите Делија Дитз во Битлџус, Кејт МекКалистер во Сам Дома, Сели во Кошмарот Пред Божиќ и во филмови режирани од Кристофер Гест.
Живот и Кариера
О'Хара е родена и изгледана во Торонто, Онтарио во голема Ирска Католичка фамилија. Нејзината кариера ја започнува во 1974 со појавување во неколку филмови, а потоа ја продолжува со појавувањето во комичното шоу СЦТВ. Во доцните седумдесетти, таа позајмува голем број на гласови во цртани филмови, со што ја зацврстува и продолжува кариерата. Таа има глумено во многу филмови: во 1985 во филмот на Мартин Скорсис, После Часови, како и во два филма на Тим Бартон: Битлџус и Кошмарот Пред Божиќ. Кетрин ја одигрува улогата на Кејт МекКалистер во првита два филма на Сам Дома. Во 2006, се појавува во нејзиниот четврт филм режиран од Кристофер Гест, За Твојата Одговорност. На 9 јуни 2007, добива свое место на Патеката На Познатите во Канада. Во мај 2008, беше прогласено дека Кетрин се кандидирала за серијата на АБЦ, Добро Однесување.
Приватен Живот
Кетрин О'Хара — мажена за режисерот Бо Велч и има два сина, Метју (роден 1994) и Лук (роден 1997). Нејзина сестра е пејачката и автор на песни Мери Маргарет О'Хара, иако и Кетрин е пејачка и автор на песни, со тоа што има испеано и напишано песни во филмот од 2003, Моќен Ветер. Кетрин О'Хара има состојба на Декстрокардија.
Избирање засновано на наградa
Избирање засновано на наградa ― техника која се користи во еволутивните алгоритми за избор на потенцијално корисни решенија за прекомбинација. Веројатноста да биде избран за поединец е пропорционална на кумулативната награда, добиена од поединецот. Кумулативната награда може да се пресмета како збир на поединечната награда и наградата наследена од родителите.
Опис
Новороденчето a'^{(g+1)} а неговите родители добиваат награда r^{(g)}, ако a'^{(g+1)} било избрано за ново население Q^{(g+1)}, во спротивно наградата е нула. Можни се неколку дефиниции за награди:
Изборот заснован на награди може брзо да ги идентификува најплодните насоки на пребарување со максимизирање на кумулативната награда на поединците.
Википедија на тибетски јазик
Википедија на тибетски јазик — издание на Википедија, дел од Фондацијата Викимедија, која објавува статии на тибетски јазик. Оваа Википедија била основана на 9 февруари 2008 година.
Кеопсова пирамида
Кеопсова пирамида (Голема пирамида во Гиза или Пирамида на Куфу) — најстара и најголема од трите пирамиди во некрополата во Гиза, и е единственото до денес сочувано светско чудо од седумте чуда на античкиот свет. Се смета дека пирамидата била изградена како гробница за кралот на четвртата египетска династија, Куфу (на грчки Кеопс) и се градела во период од 20 години, сè до 2560 г. п.н.е. Кеопсовата пирамида била највисока градба во светот изградена од човек повеќе од 3800 г. На почетокот, Кеопсовата пирамида била покриена со камења кои формирале рамна надворешна површина, а денес може да се види основната внатрешна структура. Некои од надворешните камења кои некогаш ја обвивале градбата сè уште можат да се видат околу основата.
Постојат различни научни и алтернативни теории во врска со техниките на изградба на Кеопсовата пирамида. Најприфатливите теории се засноваат на идејата дека таа била изградена со вадење на големи камени блокови од каменолом и со влечење и подигнување до местото каде што се градела пирамидата.
Изградба на пирамидата
Се смета дека пирамидата била изградена како гробница за фараонот на четвртата египетска династија, Кеопс, и се градела во период од 14 до 20 години, а била завршена околу 2560 г. п.н.е. Некои луѓе го сметаат Хемон, везирот на Кеопс, за архитект на Кеопсовата пирамида. Постојат претпоставки дека, кога била изградена, Кеопсовата пирамида била висока 280 египетски лакти, 146.6 метри, но поради ерозија, нејзината моментална висина изнесува 138.8 метри. Должината на секоја страна од основата на пирамидата изнесувала 440 лакти, а секој лакот има 0.524 метри. Вкупната маса на пирамидата се проценува на 5.9 милиони тони. Се смета дека волуменот изнесува приближно 2.500.000 метри кубни. Врз основа на овие проценки, градењето на пирамидата во период од 20 г. вклучувало поставување на приближно 800 тони камен секој ден. Првите прецизни мерења на пирамидата биле направени од египтологот Сер Флиндерс Петри во 1880-82 г. и биле објавени како Пирамидите и Храмовите на Гиза. Речиси сите извештаи се засноваат врз неговите мерења. Камењата со кои била обложена пирамидата како и внатрешните блокови во просториите биле поставени со огромна прецизност. Пирамидата останала највисока градба во светот изградена од човек повеќе од 3800 години, сè до изградбата на куполата на Линколнската катедрала висока 160 метри, во 1300 г. Прецизноста во изградбата на пирамидата се состои во тоа што четирите страни на основата имаат минимална грешка од само 58 мм во должина. Основата е хоризонтална и израмнета со математичка точност од 21 мм. Страните на основата се точно ориентирани кон четирите страни на светот. Според мерењата на Петри и подоцнежните студии, димензиите изнесувале 280 лакти во висина и 440 лакти во должина за сите 4 страни од основата на пирамидата. Овие пропорции се еднакви на π/2 со точност поголема од 0.05%, за што некои египтолози сметаат дека е резултат на однапред испланирани пропорции. Вернер напишал: „Можеме да заклучиме дека, иако Старите Египќани не можеле точно да ја определат вредноста на π, тие сепак ја употребувале во практиката“. Петри, авторот на „Пирамидите и храмовите во Гиза“, кој ги направил првите точни мерења на пирамидите во Гиза и ископувањата на пирамидата во Меидум заклучил: „но, ваквите соодноси на површините и вредноста на π се толку систематски, што би можеле да потврдиме дека биле пресметани во градежниот планот“. Претходно, во едно поглавје напишал: „Оттаму може да се заклучи дека приближната вредност на 7 наспрема 22 како пропорција на пречник и обем им била позната“.
Материјали
Кеопсовата пирамида се состои од повеќе од 2.3 милиони варовнички блокови. Египќаните ги пренесувале блоковите од каменоломи по должината на реката Нил. Каменот се отсекувал со помош на клинови. Потоа клиновите се натопувале со вода. На тој начин клиновите се проширувале со што доаѓало до пукање на карпата. По отсекувањето на карпите, тие се носеле со чамец до пирамидата.
Теории за градењето
Постојат различни алтернативни теории во врска со градежните техники. Најприфатливите теории се засноваат на идејата дека Пирамидата е изградена со вадење на огромни камења од каменолом, а потоа истите со влечење биле носени до местото каде се градела Пирамидата. Постојат несогласувања околу начинот на кој се пренесувале и поставувале камењата. Покрај многуте теории за техниките на градење, има несогласувања и околу работната сила која била користена при градењето. Една грчка теорија кажува дека робови биле прнудувани да работат се` до завршувањето на Пирамидата. Но, оваа теорија не се прифаќа во поново време. Според египтолози, Кеопсовата пирамида е изградена од десетици илјади вешти работници кои престојувале во близина на Пирамидата и работеле за плата или пак, на тој начин ги плаќале даноците, сè до завршувањето на градбата. Во 1990 г. беа откриени гробници на работниците од страна на археолозите Захи Хавас и Марк Ленер. Вернер претпоставува дека работната сила била хиерархиски организирана и се работело во две смени со по 100, 000 работници, поделени во пет помали групи од по 20, 000 работници, кои подоцна се делеле во зависност од способностите за работа. Една од мистериите за пирамидата е и планирањето на нејзината изградба. Џон Ромер мисли дека го користеле истиот метод кој се користел и за претходните како и за подоцнежните градби, со цртање на делови од планот на земја во размер 1:1. Тој пишува дека ваквиот нацрт-план исто така служел и за изведување на изградбата на пирамидата со прецизност која не може да се постигне на кој и да е друг начин. Тој во неговата книга посветува една глава на материјалните докази кои покажуваат дека постоел ваков план.
Внатрешност на пирамидата
Кеопсовата пирамида е единствена пирамида за која се знае дека има ходници нагоре и надолу. Познати се три простории во Пирамидата. Тие се централно распоредени, на вертикалната оска на Пирамидата. Од влезот надолу води еден ходник кој е долг 18 метри и се дели во две насоки. Едната води до најниската и недовршена просторија. Оваа просторија се засекува со темелот врз кој била изградена пирамидата. Таа е најголема од сите три, исклесана е во карпа, но не е довршена. Другиот ходник води до Големата Галерија (49 × 3 × 11 м), каде што се дели повторно. Еден тунел води до Одајата на кралицата, а вториот се вкрстува со ходникот кој води надолу. Едно мало претсобје води од Големата галерија до Одајата на кралот.
Одајата на кралот
На крајот од многубројните влезни ходници кои водат кон внатрешноста се наоѓа главната просторија во Пирамидата, Одајата на кралот. Димензиите на оваа одаја биле 10 × 20 × 11.2  лакти, или приближно 5,25 × 10,5 × 6 м, со што таа зафаќа површина на два квадрата 10 × 10 лакти, и висина еднаква на половина од дијагоналата на овие квадрати. Некои научници сметаат дека тоа одговара на геометриските методи за определување на φ (пи), кое може да се добие и од други димензии на пирамидата Саркофагот за Одајата на кралот бил издлабен од едно парче црвен гранит, но се увидело дека тој е премногу голем за да се внесе низ ходникот кој води до таму. Не се знае дали некогаш саркофагот бил направен со цел во него да биде погребано нечие тело. Тој е прекраток за да собере човек со средна висина без виткање на колената, техника која не се практикувала во египетскиот погреб, и не е пронајден капак за него. Од Кралската одаја се издигнуваат два мали канала кон надворешноста на пирамидата. Порано се сметало дека овие канали користеле за вентилација, но оваа идеја била дефинитивно отфрлена, што довело до заклучок дека тие се користеле за церемонијални цели. Денес се смета дека тие биле направени за да се овозможи издигнување на духот од фараонот на небо. Кралската одаја е обложена со црвен гранит кој бил донесен од Асуан, 935 км јужно. Постојат 5 скриени одаи над Кралската одаја. До првата се пристигнува преку премин низ ѕидот од горниот крај на Големата галерија, и е наречена Одаја на Дејвидсон. Хавард Вис се сомневал дека постои и друга просторија над оваа, но со пробивање открил дека постојат уште четири. Тие биле наречени Одаите на Велингтон, Нелсон, Арбутнот и Кембел. Кралската одаја и првите четири скриени одаи имаат гранитни кровови. Секој од нив содржи 8 или 9 гранитни плочи кои поединечно тежат од 25 до 80 тони. Одајата на Кембел има кров направен од големи плочи од варовник. Египтолозите сметаат дека тие биле транспортирани со чамци по реката Нил.
Одајата на кралицата
Одајата на кралицата се наоѓа во средина и е најмала, приближно 5,74 м на 5,23 м, и 4,57 м во височина. Таа е обложена со мазни варовнички блокови, а таванот е направен од големи варовнички табли. На нејзиниот источен ѕид има голема вдлабнатина. Египтологот Марк Ленер смета дека оваа одаја била направена како serdab (просторија во мастабите во која била поставена статуа од покојниот), одаја која била пронајдена и во неколку други пирамиди, и дека во неа некогаш имало статуа од покојниот. Сепак, вистинската намена на оваа одаја се` уште не се знае со сигурност. Одајата на кралицата има два канала слични на тие во Кралската одаја, кои биле откриени со помош на робот, Упаут 2, изработен од германскиот инженер Рудолф Гантенбринк. Во 1992, Упаут 2 откри дека овие канали биле блокирани од варовнички "врати" со две еродирани бакарни рачки. Националното географско друштво сними филм за правењето мал отвор на јужната врата, само за да наидат на друга, поголема врата зад неа. Северниот ходник, низ кој движењето е отежнато поради неговата искривеност, исто така бил блокиран од врата.
Недовршена одаја
Недовршената одаја се наоѓа 27.5 метри под нивото на земјата и е грубо исклесана, за разлика од другите одаи кои се направени со огромна прецизност. Египтолозите сметаат дека првобитно, оваа одаја била направена за погребни цели, но подоцна кралот Куфу се премислил и побарал такавата просторија да биде изградена повисоко во пирамидата. Египтологот Боб Брир смета дека таа била изградена за сигурност, во случај на предвремена смрт на кралот Куфу. После 5 години, кога се увидело дека тој е се` уште жив, повисоко во средишниот дел од пирамидата започнале да ја градат Кралската одаја.
Комплексот пирамиди
Кеопсовата пирамида е главниот дел од комплексот градби кој вклучува два меморијални храмови во чест на Кеопс (еден во близина на пирамидата и еден во близина на Нил), три помали пирамиди за сопругата на Кеопс, една уште помала „сателитска“ пирамида, пат кој ги поврзува двата храма, и мали мастаба гробници за благородници, кои ја обиколуваат пирамидата. Во една од малите пирамиди се наоѓа гробнца на кралицата Хетеферес (откриен во 1925 г.), сестра и сопруга на Снофру и мајка на Куфу. Постоел град за работниците од Гиза во кој имало гробишта, пекарници, фабрика за пиво и комплекс за топење бакар. На неколку стотина метри југозападно од Кеопсовата пирамида се наоѓа малку помалата Кефирова пирамида, еден од наследниците на Куфу, кој е познат како градител на Големата сфинга, а стотина метри југозападно од неа се наоѓа Пирамидата на Менкауре, наследникот на Кефир, која е двојно пониска. Во мај 1954, беа открени 41 камени плочи во близина на јужната страна на Кеопсовата пирамида. Тие покривале 30.8- метарска јама во која имало остатоци од брод направен од кедрово дрво, долг 43 метри. Уште во античко време, тој бил размонтиран на 650 делови кои содржеле 1224 парчина. Овој погребен брод на Куфу е реконструиран и сега е сместен во музејот кој се наоѓа на местото каде што е пронајден. Подоцна, во близина бил пронајден уште еден брод.
Крадци, туристи и ископувачи
Иако пирамидите кои се граделе подоцна биле помали, нивното градење продолжило сè до крајот на Средното кралство. Меѓутоа, според тврдењата на Брајар и Хобс, сите пирамиди биле ограбени во Новото кралство, кога започнала изградбата на кралските гробници во пустинската долина, денес позната како Долината на кралевите. Џојс Тилдесли наведува дека Кеопсовата пирамида е отворена и испразнета за време на Средното кралство, пред влегувањето на на арапскиот халиф Абдула Ал Мамун околу 820 п.н.е.
Хиперсфера
Хиперсфера или n-сфера – во геометријата генерализација на сфера во Евклидов простор од која било димензија. Еден од наједноставните примери е сфера од n-та димензија или n-сфера, поточно хиперплоштина на Евклидов простор \R^{n+1}, со општа ознака \mathbb S^n.
Дефиниција
Нека E е Евклидов простор со димензија n + 1, A точка во E, и R реален број строго позитивен. Множеството точки M чие растојание до A е R се нарекува хиперсфера со центар A и полупречник R.
Со дадени афини репери, можно е со транслација, со што воопшто не се менуваат геометриските својства, хиперсферата да се центрира во почетокот, чија равенка ќе биде:
На пример :
Зафатнина
За зафатнина на просторот определен со хиперсфера со димензија n – 1 и полупречник R, што е Евклидова топка од n-та димензија, важи :
каде \Gamma е гама-функција. Конкретно :
Во следната табела се дадени вредностите за зафатнина на првите 8 топки со димензија n и полупречник 1:
Зафатнината на една таква топка е максимална за n = 5. За n > 5, зафатнината опаѓа кога n расте и нејзината гранична вредност во бесконечност е нула:
Хиперкоцка опишана околу единична хиперсфера има рабови со должина 2 и зафатнина 2n. Односот меѓу зафатнините на топка и впишана хиперкоцка е опѓачка во функција од n.
Плоштина
Плоштината на хиперсфера со димензија n-1 и полупречник R може да се определи вадејќи извод во однос на полупречникот R од зафатнината Vn :
Значи плоштината на единичната n-сфера \mathbb S^n е:
Следната табела ги дава вредностите за плоштина на првите 7 n-сфери со полупречник 1:
Плоштината на единична n-сфера е максимална за n = 6. За n > 6, плоштината опаѓа кога n расте и нејзината гранична вредност во бесконечност е нула :
Света вода „Топлец“
Топлец — верски комплекс во близина на горнореканското село Ничпур, сместено непосредно на левиот брег од реката Радика.
Историја
Од металната плоча до влезот во објектот може да се забележи 2007 година, но тоа е веројатно годината на поставување на плочата. Таа исто така открива дека речната вода покрај комплексот се верува дека е света.
Архитектура
Комплексот се состои од објект со шестаголна основа, која е изградена од камен и е покриена со лимен кров. Влезот во објектот претставува отвор на една од страните, а од неговата десна страна има метална плоча со натпис за комплексот. Внатрешноста на објектот наликува на моливен простор, а неговите ѕидови се обоени во бела боја.
Александар Лаказет
Александар Лаказет (роден на 28 мај 1991 година) — француски фудбалер, напаѓач на Арсенал и на фрацуската репрезентација.
Лаказет го привлекол вниманието како член на академијата на Лион, каде што тој го направил своето професионално деби на возраст од 19 години. Тој му помогнал на клубот да го освои Купот на Франција и Суперкупот на Франција во 2012 година, и исто така бил избран за Играч на годината во Лига 1 за сезоната 2014-2015. Во текот на своето играње во Франција, Лаказет стекнал репутација на плоден голгетер, постигнувајќи повеќе од дваесет голови во сезона, со кој заработил трансфер во Арсенал за клупски-рекорд од £46,5 милиони фунти (€53 милиони евра) во 2017.
Лаказет ја претставувал Франција во сите младински нивоа. Тој бил клучен играч на Франција во освојувањето на Европското првенство за играчи под 19 години, каде што го постигнал победничкиот гол во финалето против Шпанија. Тој потоа го направи своето сениорско репрезентативно деби во јуни 2013 година, постигнувајќи го својот прв гол во дресот на националниот дрес, две години подоцна, во март 2015 година.
Технички одлики
Лаказет е играч со одличен дриблинг, темпо, и способност подееднакво добро да игра со двете нозе. Тој исто таке е познат по неговата упорност вршејќи константен притисок врз противничките дефанзивци. Од страна на Жерар Улие тој бил спореден со поранешниот напаѓач на Арсенал Ијан Рајт.
Богородица Себлагословена
Денешниот музеј се наоѓа во реонот на Фатих, односно во внатрешноста на стариот град Цариград.
Историја
Според некои истражувачи, црквата била изградена во текот на 11 или 12 век. Исто така, многу историчари веруваат дека таа била изградена во времето на византискиот цар Михаил VII Дука (1071-1078), додека пак други веруваат дека тоа се случило во времето на династијата Комнини. Исто така швајцарскиот научник Ернест Мемвери смета дека првата градба била започната уште од 8 век.
Капелата која се наоѓала на јужниот дел од црквата била изградена во времето на Палеолозите и црквата била посветена на Христос Логос.
По падот на Цариград, седиштето на Вселенската патријаршија се префрлило во оваа црква, откако црквата на Светите Апостоли била разрушена. Како седиште на Вселенскиот патријарх црквата останала до 1587 година кога била претворена во џамија во времето на Мурат III, по повод освојувањето на Грузија и Азербејџан.
Комплексот бил напуштен по крајот на Отоманското Царство. Во 1949 година бил обновен и претворен во музеј.
Живко Поповски (партизан)
Живко Јорданов Поповски (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснат е во слабо имотно селско семејство. Во есента 1944 година кога на Скопска Црна Гора била основана Шеснаесеттата македонска ударна бригада, населението и укажувало сестрана помош и масовно и се приклучувало. Тогаш и Живко пристапил во нејзините редови и во состав на истата учествувал во борбите против Германците и балистите. По ослободувањето на Скопје зел учество и во ликвидирањето на балистичките банди на Косово. Учествувал во пробивот на Сремскиот фронт и во јуришот кај Илинци, бил застрелал и загинал на 12 април 1945 година. Посмртните останки му биле пренесени и закопани во родното село Бањани.
IC 1099
IC 1099 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1099 се споменува и како ESO 200-32, FAIR 748, AM 0329-480.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 30 м 49,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 57' 52"".
Други поделби
Проучување на IC 1099 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13045.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Боро Чурлевски
Клупска кариера
Играчката кариера ја започнал во Пелистер во 1984 година со кој 3 пати ја освоил вице-шампионската титула во СФРЈ во периодот помеѓу 1984 и 1988 година. Една сезона (1988/89) поминал во РК Црвенка од истоимениот град. Сезоната 1989/90 повторно се вратил во Пелистер. За сезоната 1991/92, Чурлевски преминал во Тутунски Комбинат од Прилеп, со кој ја освоил титулата во Втората ракометна лига на СФРЈ. По осамостојувањето, кариерата ја продолжил во Борец Агропин од Велес со кој го освоил Купот на Македонија 1994. Во 1994 година се вратил во матичниот Пелистер, каде во период од 5 години (1994-1999) освоил две Првенства и четири Купови на Македонија. Во сезоната 1999/00 играл во грчкиот Килкис од Кукуш, а кариерата ја завршил во црногорскиот тим Ловќен со кој ја освоил шампионската титула во СР Југославија во сезоната 2000/01.
Многупати бил прогласуван за најдобар играч и најдобар стрелец на турнирите на кои настапувал: Меѓународен турнир – Добој 1994/96 сезона, Струга 1994/96 сезона, Меѓународен турнир – Лесковац 2000 година, најдобар стрелец во 1989 година во Светозарево и 1992 година во Струга.
Репрезентативна кариера
Одиграл многу натпревари за Репрезентацијата на поранешна Југославија, освојувајќи бронзен медал на Светското првенство во Романија во 1987 година. Бил дел од првиот состав на македонската ракометна репрезентација со која учествувал на Европското првенство во Италија во 1998 година и Светското првенство во Египет наредната година.
Тренерска кариера
Тренерската кариера ја започнал во Пелистер, а работел и во грчкиот Килкис, РК Југ, косовските Кастриоти и Беса, во женската екипа на Патра и во Либија. Последен негов ангажман бил на позицијата тренер на РК Прилеп, на чија клупа седнал во септември 2014 година.
Космос-1212
Космос-1212 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 септември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 7220 килограми. Космос-1212 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 231 км, а најмалото на 197.
Црква „Св. Илија“ - Виниче
Свети Илија — македонски православен манастирски црковен храм во скопското село Виниче. Црквата е единствена во Виничкиот манастир кој е познат по оревот од кој извира света вода.
Храмот бил изграден околу 1900 година на една доминантна височинка во Долна Маала.Претходно на тоа место бил поставен стар исклесан крст од камен, како симбол на христијанството и прославата на празникот Илинден, кој традиционално, секоја година се паѓа на 2 август. Тука се сместени и селските гробишта, кои порано се наоѓале во селото Црешево. Црквата е целосно обновена 2003 година од страна на месното население.
Државен завод за геодетски работи на Република Македонија
Основан е на 28 јули 1947 година од страна на Владата на Народна Република Македонија. Својата функција ја извршува преку подрачни одделенија сместени во 29 поголеми града во Република Македонија и централа сместена во главниот град – Скопје. Во ДЗГР работат вкупно 830 лица на територијата на целата држава.
Организација
Своите функции дефинирани со закон Државниот завод за геодетски работи ги извршува преку работата на 10 сектори и едно одделение и тоа:
Надворешни врски
Државен завод за геодетски работи на Република Македонија
Оливера Николова
Оливера Николова (Скопје, 11 март 1936) — македонска писателка за возрасни и за деца. Таа е една од најплодотворните, најнаградувани и најчитани македонски писателки.
Животопис
Оливера Николова е родена на 11 март 1936 година во Скопје. Дипломирала на Филозофски факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Целиот работен век го поминала во Македонската радио-телевизија, работејќи како уредник и драматург. Таа e член на Друштвото на писателите на Македонија од 1963 година.
Творештво
Оливера Николова е автор на неколку телевизиски игри: „Зоки Поки“ (тв-куклена серија); „Среќен пат, Зоки!“ (тв-куклена серија, со Глигор Поповски и Видое Подгорец); „Девојките на Марко“ (тв-серија во шест епизоди). Исто така, таа е автор и на неколку радио-игри: „Земја во која не се стигнува“, „Игра за мама“, „Од палец до сон“, „Како расте татковината“, „Големото зошто“ итн.
Вредностите на Оливера Николова во македонската книжевност за деца, од нејзината прва книга, континуирано, се мошне високо рангирани. Сите критичари кои се занимавале со нејзините книги за деца потенцирале дека со нејзиното творештво македонската книжевност за деца се збогатува со дотогаш неоткриени мотиви. Оливера Николова е писателка која сака секогаш да биде нова, која ја истражува и формата, но која пред сè, реагира на животот и на новините кои се случуваат во него менувајќи го сензибилитетот на современото дете.
И покрај богатиот книжевен опус, Оливера Николова е најпозната како автор на првиот градски лик во македонската книжевност - Зоки Поки. За своето творештво, Николова добила бројни награди. Така, за „Земја во која никогаш не се стигнува“ во 1966 година ја добила наградата на РТВ Скопје и СВП. Во 1975 година повторно ја добила истата награда, овојпат за делото „Пријателите Бон и Бона“. Во 1977 година по третпат ја добила таа награда, за делото „Мојот звук“, кое се закитило и со наградата „Младо покољење“ за 1978 година. Исто така, таа е добитник на „Змаевата награда“ за 1983 година за посебни постигнувања во современиот израз на литературата за деца.
Во октомври 2012 година, за романот „Куќичка“, таа била номинирана како македонски претставник за наградата „Балканика“. Во декември 2013 година, Оливера Николова го одбележала јубилејот 50 години од литературното творештво, исто колку и познатиот лик од нејзините раскази за деца, Зоки Поки. По тој повод, издавачката куќа „Детска радост“ објавила избор од творештвото на Николова во три тома, насловени како: „Ти чука ли срцето за мене?“, „Ми чука ли срцето за тебе?“ и „Ни чукаат ли срцата за нас?“. За своето книжевно дело, Николова ги освоила наградите „Стале Попов“, „Рациново признание“, како и „Роман на годината“ на „Утрински весник“. Во февруари 2016 година, за романот „Кадифената покривка“ (издание на „Матица македонска), Николова ја добила наградата „Стале Попов“ за најдобра прозна книга во 2015 година. Истовремено, романот „Куќичка“ бил објавен на српски јазик, во издание на „Арка“ од Смедерево.
Дела
Николова објавила голем број книги, како:
Трговски договор против фалсификување
Трговски договор против фалсификување (Anti-Counterfeiting Trade Agreement или ACTA), во понатамошниот текст АКТА — меѓународен договор кој има за цел воспоставување на меѓународни стандарди за заштита на интелектуалната сопственост, потпишан на 1 октомври 2011 помеѓу САД, Јапонија, Канада, Мароко, Нов Зеланд, Сингапур и Јужна Кореја а во почетокот на 2012 година се придружува и Европската Унија и Мексико.
Поддршка
АКТА договорот добил поддршка од голем број корпорации кои се занимаваат со производство на филмови, серии, музика, како и од корпорации кои се занимаваат со производство на лекови. Во документот кој пристигнал во јанвоста „Motion Picture Association of America“ т.е. здружение на шест најголеми филмски студија во 2010 година, да го поддржат договорот поради тоа што тој дозволува: ·Освен блокирање на пиратеријата на интернет, гасење/блокирање на мрежните места кои прават проблем на Вашата влада како што е на пример Викиликс. Корпорациите кои произведуваат лекови исто така дадоа полна поддршка на овие договори затоа што АКТА дава приоритет на заштита на авторските права пред сите останати или во овој случај пред генеричките лекови кои можат да се произведуваат откако ќе истечат авторските права што доведува од 50-90 % на снижување на цените на лековите на што оригиналните производители жестоко се спротивставуваат. По правилата на АКТА оригиналниот производител може во некои случаи да ја заплени и уништи пратката на генеричките лекови иако се тие произведени по сите правила.
Спроведување на договорот и казнивост
По АКТА договорот, семрежните услужници ќе мораат да ги собираат податоците за своите корисници и за она што тие го симнуваат од интернет за да може против нив да се покренат законски казниви акции, што по мислење на критичарите се коси со приватноста на корисниците. Истрагата на осомничениот корисник во случај да се докаже дека е виновен, би платил во Канада максимална казна од 500 долари. Исто така против законско би било и користењето на каков било програм за маскирање на сопствената IP-адреса. Друго важно правило на АКТА е дека полицијата ќе има законско право на граница да ги проверува податоците на сопствениците на мобилни телефони или компјутери заради проверка на кршење на АКТА правилата.
Протести и критики против актот
На 3 февруари, по масовните протести во Полска, премиерот Доналд Туск изјави дека ќе ги замрзне плановите за ратификување на контроверзен чекор меѓународно трговски договор. Анкета спроведена на 27 јануари Millward Brown SMG / KRC покажува дека 64% од Полјаците се против потпишувањето на решението, според 60% договорот не може да се постигне главната цел, а 50% сметаат дека тој ограничува граѓанските слободи. Десетици илјади демонстранти излегоа на улиците тој ден. На 17 февруари Туск најави дека земјата и конечно се откажува од ACTA и ги повикува водачите на Европската народна партија во Европскиот парламент да ја отфрлат ACTA. Во писмото до нив тој нагласува дека "ACTA е обид да се почитуваат авторските права, но ова искуство ќе има превисока цена за слободата, кое не е во склад со 21век". На 6 февруари чешкиот премиер Петар Нечас привремено ja запира ратификацијата на ovoj контроверзен договор. Во понеделникот, хакери украдоа податоци за 27 000 членови на владејачката Граѓанска демократска партија, во протест против договорот. Детален список, со телефони и приватни адреси на високи политичари е распространет меѓу редакцијата на медиумите. На 7 февруари словачкиот министер за економија Юрай Мишков и објавува дека неговата земја е прекинато подготвителните работи на усвојување на договорот. Словачка не го потпиша ACTA во јануари, но подготвуваше усвојувањето на договорот. Германија и официјално се очекува да го потпише договорот по дискусиите со политичарите и јавните личности. Новата политичка Пиратската партија во земјата се закани дека ќе изведе приврзаниците на улица, ако Владата се приклучи на договорот. Во пресрет на протестите во цела Европа Германија објави дека се откажува од договорот. Фрапирачка е изјавата на премиерот на Романија во оставка Емил Боц, кој изјави дека нема поим зошто Романија потпиша договор трговското ACTA. Изјавата е направена во пресрет на неговата оставка "како одговор на растечкиот притисок на граѓанското општество и многуте прашања зошто антипиратскиот договор не бил подложен на јавна дебата пред да биде потпишан од името на избирачите ". Во САД повеќе од 35 000 луѓе потпишаа петиција за запирање на ACTA, иако договорот веќе е усвоен од Владата.
Оптиконевромиелит
Невромиелитис оптика (NMOSD - neuromielitis optica spectrum of disorders) е ретка, хронична и изнемоштувачка автоимуна болест на централниот нервен систем која примарно ги оштетува оптичкиот нерв, ‘рбетниот мозок и мозокот, предизвикувајќи слепило, мускулна слабост и парализа. Може да биде монофазен или повторлив. Во моментов има најмалку три различни видови откриени според  присуство на автоантитела за кои се смета дека ја создаваат болеста: анти-AQP4, анти-МОГ и анти-НФ. Сите случаи се сметаат за автоимуни заболувања.
Лезии на ’рбетниот мозок доведуваат до различни степени на слабост или парализа во нозете или рацете, губење на сензација (вклучувајќи слепило ), и / или дисфункција на мочниот меур и цревата.
Девиковата болест сега се изучува заедно со колекција на слични болести наречени „Болести на спектарот на невромиелитис оптика“.
Знаци и симптоми
Лицата со Невромиелитис оптика спектар на нарушувања доживуваат непредвидливи, тешки релапси кои директно предизвикуваат кумулативно, трајно, невролошко оштетување и инвалидитет. Во некои случаи, релапсот може да резултира со смрт. Најчести симптоми се слепило, инвалидитет, болка, замор, инконтиненција кои водат кон намалување на квалитетот на живот на пациентите. Како последица на честите и сериозни релапси повеќето пациенти доживуваат траен инвалидитет, на пример за 5 години, 50% од пациентите со NMOSD ќе имаат потреба од инвалидска количка, а 62% од пациентите ќе бидат слепи.
Карактеристични симптоми за Девиковата болест се губење на видот и функцијата на ’рбетниот мозок. Оптичкиот невроитис може да се манифестира како оштетување на видот со намалена визуелна острина, иако може да се појават дефекти на видното поле или губење на видот на бојата во изолација или пред формално губење на острина. Дисфункција на ’рбетниот мозок може да доведе до слабост на мускулите, намалена сензација или губење на контролата на мочниот меур и цревата. Типичен пациент има акутна и тешка спастична слабост на нозете ( парапареза ) или сите четири екстремитети ( квадрипареза ) со сетилни знаци, честопати придружени со губење на контролата на мочниот меур.
Причини
Иако повеќето случаи на NMOSD можат да бидат потврдени преку дијагностички тестови, луѓето кои живеат со оваа состојба сè уште често се погрешно дијагностицирани како мултипла склероза. Ова се должи на сличните одлики на двете нарушувања, вклучително и поголемата преваленца кај жените, слични симптоми и фактот дека и двете се состојби поврзани со појава на релапс.
Девиковата болест била поврзана во минатото со многу системски заболувања, засновани врз докази за анегдотски. Откривањето на NMO-IgG (анти-AQP4) отворило нов начин во истражувањето за причините. Во моментов се прифатени три главни причини:
Некои курсеви на анти-NMDAR во согласност со NMO ретко биле објавувани. Не е исклучена можноста нови видови на автоантитела да се појават во НМО.
Варијанта на анти-AQP4 +
Во случаите AQP4 +, овие авто-антитела ги таргетирале белковините аквапорин 4 во клеточните мембрани на астроцитите како канал што делува за транспорт на вода низ клеточната мембрана. Во секој случај, анти-AQP4 генерацијата се произведувале главно intrathecally.
Аквапорин 4 се наоѓал во астроцитите кои ја опкружувале крвно-мозочната бариера (BBB), систем кој бил одговорен за спречување на преминување на супстанциите од мозокот во крвта. Крвно-мозочната бариера била ослабена во Девиковата болест, но засега е непознато како автоантителата ја преминувале БББ. Некои извештаи укажувале на металобелковинааза -2 и интерлеукин -6 како виновници за неуспехот на БББ. Постои широк консензус дека AQP4 / NMO-IgG првично влегувал во мозокот преку места со недостаток на BBB, како што е областа пострема, каде се појавува пристап до CSF.
Има „нормални области кои се појавуваат“ во НМО, но во споредба со пациенти со МС, оштетувањето на NAWM било помало.
Повеќето истражувања за патологијата на Девиковата болест се фокусирале на ’рбетниот мозок. Штетата можела да се движи од воспалителна демиелинација до некротично оштетува на белите и сивите работи. Воспалителните лезии кај Девиковата болест се класифицирале како лезии од типот II ( комплементарно- посредувана демиелинизација), но тие се разликувале од лезиите МС-шема II во нивната истакнати периваскуларни распределби. Затоа, моделот на воспаление често бил различен од оној што се гледа во МС.
За присуството на анти-AQP4 автоантитела, некои истражувачи истакнале дека некои други случаи би можеле да бидат паранопластични. Јасно дека лупусот можел понекогаш да произведува авто-антитела на НМО-ИГГ, што доведува до некои случаи на НМО- да потекнуваат од лупус.
AQP4 + NMO биле најчест и се сметале за автоимуна астроцитопатија или автоимуна астроцитна каналопатија ) во која сопствениот имунолошки систем на една личност ги напаѓала астроцитите на оптичките нерви и ’рбетниот мозок.
Кај анти-AQP4 позитивните варијанти, астроцитите на ЦНС, кои се основа за глимфатичниот систем се цел на автоимуниот напад. NMO-IgG-негативни случаи се помалку сфатени. Во моментов се мисли дека астроцитите се поштедени во овие негативни случаи на IgG.
Варијанта анти MOG +
Антитела МОГ во моментов се сметале за претежно отсутни кај слични болести како мултиплекс склероза. Затоа, можело да се каже дека анти-МОГ е група содржана во рамките на AQP-негативниот НМО.
Клиничкиот тек и одговорот на терапијата е различен за овие групи, покажувајќи подобра прогноза за оние во групата NMO-Ab (-) / MOG-Ab (-) и полоша прогноза за оние во NMO-Ab (+ ) / Група МОГ-Аб (+). Оптиката на невромиелитис поврзана со МОГ можело радиолошки да се идентификува со вклучување на конусот. Пациентите со позитивни антитела позитивни со антитела на миелин-олигодендроцити, гликобелковини, поверојатно било да имаат конус вклученост на сликање на ’рбетната магнетна резонанса.
Анти-неврофаскински варијанти
Авто антитела NF, исто така, може ода се појават во случаи на НМО. Овие антитела се повеќе поврзани со периферната нервна демиелинација, но беилепронајдени и во НМО.
Дијагноза
Пред да се откријат специфичните дијагностички критериуми, пациентите честопати биле погрешно дијагностицирани што довело до несоодветно лекување и прогресија на инвалидитетот.
Клиниката Мајо предложила ревидиран сет на критериуми за дијагностицирање на Девиковата болест во 2006 година. Овие нови упатства бараат два апсолутни критериуми, плус најмалку два или три придружни критериуми. Во 2015 година, меѓународен панел бил објавен нов преглед рафинираше претходната дефиниција на клинички случаи, но оставајќи ги главните критериуми немодифицирани:
Апсолутни критериуми:
Критериуми за поддршка:
Нарушувања на спектарот на невромиелитис оптика
Терминот NMOSD (нарушувања на спектарот на NMO) бил дизајниран да овозможи вклучување на случаи поврзани со биомаркери кои не се AQP4. Затоа, ги вклучувале сите клинички варијанти заради анти-AQP4 плус други не-поврзани, но клинички слични синдроми како антиМОГ поврзан енцефаломиелитис. Пронајдени биле случаи на антитела со MOG + и AQP4 +.
Колекцијата на овие состојби била именувана како „нарушувања на спектарот на невромиелитис оптика“ (NMSD) и од нив се очекува ода реагираат на истите третмани како стандардниот НМО. Некои автори предлагааледа се користиелоимето „автоимуна аквапорин-4 кананопатија “ за овие заболувања, додека други претпочитаат погенеричен поим „AQP4-астроцитопатија“ кој вклучувале и проблеми во AQP4 со неиимунично потекло.
Варијанти
По развојот на тестот NMO-IgG, се проширил спектарот на нарушувања што содржат Девикова болест. Сега се верувало дека спектарот се состои од:
Девиковата болест е засебна болест или дел од широкиот спектар на мултиплекс склероза. Девиковата болест се разликувала по тоа што обично има потешки продолженија после акутна епизода од стандардните МС, МС ретко се претставува како трансверзен миелитис, а олигоклоналните опсези во ЦСФ, како и лезиите од бела материја на МНР на мозокот, се невообичаени во Девиковата болест, но се јавувале кај над 90% од пациентите со МС.
Неодамна, беше откриено дека AQP4 разликувало стандардна мултиплекс склероза од невромиелитис оптика, но бидејќи МС е хетерогена состојба, а некои случаи на МС се пријавуваат дека биле Kir4.1 кананопатии (автоимунитет против калиумските канали) сепак било можно да се разгледа НМО како дел од MS спектарот. Покрај тоа, некои варијанти на NMO-AQP (-) не се астроцитопатични, туку демиелинизирани.
Преклопувања
Тумефактивните демиелинизирачки лезии во НМО не билее вообичаени, но тие биле пријавени да се појават во неколку случаи погрешно третирани со Интерферон бета.
Исто така, пријавено е преклопување со синдромот Сјагрен
Диференцијална дијагноза
AQP4-Ab-негативниот NMO претставувал проблеми за дијагностицирање. Однесувањето на олигоклоналните опсези го почитувале МС може да помогне да се утврди поточна дијагноза. Олигоклоналните опсези во НМО се ретки и тие имаат тенденција да исчезнат по нападите, додека кај МС скоро секогаш се присутни и упорни.
Важно е да се забележи за диференцијална дијагноза, иако било невообичаено, можно е да била надолжни лезии кај МС.
Друг проблем за дијагностицирање е дека AQP4ab во нивото на MOGab може да биде прениско за да се открие. Предложени се некои дополнителни биомаркери.
Третман
Симптомите можелот да се третираат,но немлоа лек за Девиковата болест,во моментов. Некои пациенти се опоравувле,, но многумина останувлет со нарушување на видот и екстремитетите, што можлое да биде сериозно.
Тековната пракса на третман вклучува употреба на имуносупресивни лекови за превенција на појавата на релапси, но таа не е доволна. Неодамнешните податоци од клиничките истражувања се охрабрувачки, бидејќи новите лекови покажуваат континуирана и ефикасна превенција на релапси и се очекува да ги намалат стапките на смртност.
Достапноста на рутинско тестирање на аквапурин 4 антителата, следење на дијагностичките и современите третмански водичи заедно со нови лекови за оваа ретка изнемоштувачка болест би довеле до унапредувањето на здравствената заштита и квалитетот на живот на болните со Невромиелитис оптика спектар на нарушувања.
Напади
Нападите се третирале со кратки курсеви на интравенски кортикостероиди со голема доза, како што се метилпреднизолон IV.
Ефикасен третман можело да биде Плазмаферезата,  кога нападите не реагирале на кортикостероиден третман или напредувале. Клинички испитувања за овие третмани имало многу мал број, а повеќето се неконтролирани, иако некои имаат висок процент на успех.
Секундарна превенција
Осиромашување на Б-клетката, што индиректно го намалувало нивото на антитела, се обиде со моноклоналното антитело ритуксимаб, покажувајќи добри резултати.
Во 2007 година, Девиковата болест била пријавено дека реагира на глутирамер ацетат и на кортикостероиди со мала доза. Употребата на микофенолат мофетил исто така е во фаза на истражување.
Прогноза
Нормално, одредена мерка на подобрување се јавувало за неколку недели, но преостанатите знаци и инвалидитет може да траат, понекогаш и сериозно.
Болеста можело да биде монофазна, односно единечна епизода со трајна ремисија. Сепак, најмалку 85% од пациентите имале релапсивна форма на болеста со повторени напади на попречно миелитис и / или оптички невритис. Кај пациенти со монофазична форма, попречниот миелитис и оптички невритис се појавувало истовремено или за неколку дена едни од други. Од друга страна, пациентите со релапсана форма имале поголема веројатност да имаат недели или месеци помеѓу почетните напади и да имаат подобро закрепнување на моторот по почетниот настан на попречно миелитис. Рецидивите обично се појавуваат рано, при што околу 55% од пациентите имаат релапс во првата година и 9 да 0% во првите пет години.
Можно е релапсната форма е поврзана со антиАКП4 + серопозитивниот статус и монофазичната форма поврзана со неговото отсуство За разлика од мултиплекс склероза, Девиковата болест ретко има секундарна прогресивна фаза во која пациентите имаат зголемен невролошки пад помеѓу нападите без ремисија. Наместо тоа, инвалидитетот произлегува од акутните напади.
Кај пациенти со релапсивна Девикова болест, 50% имале парализа или слепило во рок од пет годиниТрајно губење на видот со монофазна Девикова болест имало кај околу 20% од пациентите, а 30% имале постојана парализа во едната или на двете нозе. . Кај некои пациенти (33% според една студија), попречно миелитис во цервикалниот ’рбетниот мозок резултирал со респираторна слабост и последователна смрт. Сепак, спектарот на Девиковата болест се проширил заради подобрените дијагностички критериуми, а опциите за лекување се подобриле; истражувачите веруваат дека овие проценки ќе бидат намалени.
Епидемиологија
Превалнаенцијата и зачестеноста на Девиковата болест не е ла утврдена, делумно затоа што болеста била потценета и често измеша со МС.
Болеста се јавува 9 пати почесто кај жени наспроти кај мажи. Типично се јавува кај лица на возраст од 30 до 40 години, но може да се дијагностицира и во средна доба и повозрасни лица (над 50 години) како и кај деца. Преваленцата на Невромиелитис оптика спектар на нарушувања варира од 0,5-10 на 100.000 лица, на пример во Европазафаќа повеќе од 10.000 лица, во САД 15.000 лица и стотици илјади лица ширум светот. Кај нас, поради недостапноста на регистар на пациенти, трендот на појава на нови случаи е непознат, но се претпоставува дека во Македонија има околу 20-тина пациенти со оваа болест.