cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Општина Росоман
Општина Росоман — општина во централниот дел на Република Македонија. Градоначалник е Стојан Николов. Општинско седиште е селото Росоман. Создадена е со одделување од Општина Кавадарци во 1996 г. иако постоела како независна општина и во 1950-тите.
Географија
Росоман е една од помалите рурални општини и се наоѓа во средишниот дел на Македонија. Според апсолутната надморска височина, таа се вбројува во една од најниските општини во Македонија. Атарите на населбите се распространети во Росоманското Поле, односно во долното течение на Црна Река, која поминува точно низ средишниот дел на територијата на општината. Има правец на протегање североисток-југозапад. Од североисток се граничи со Општината Неготино, од исток, на југ и југоисток со Општината Кавадарци, од југозапад со Општината Чашка и од северозапад со Општината Градско. Низ општинското седиште Росоман поминува патниот правец Р-106 кој, преку Прилеп и Битола води за Охрид, а до сите населби постојат локални асфалтирани патишта кои водат за Скопје.
Демографија
Во општината живеат 4.141 жител, од кои 3.694 (89 %) се Македонци, 409 (10 %) се Срби итн. Густината на населеност изнесува, со што таа се вбројува во ретко населените општини во Македонија. Во споредба со 1994 година, бројот на жителите во општината е намален за 259 (5,9 %).
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Росоман е Бранко Јанев од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Росоман е составен од 9 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Култура и спорт
Во Росоман има еден фудбалски клуб, „ФК Росоман 83“, којшто се натпреварува во Третата македонска лига.
Џамија Ел-Мурси Абул Абас
Џамија Ел-Мурси Абул Абас (арапски:جامع المرسي أبو العباس‎) е муслимански храм кој се наоѓа во Александрија, Египет. Послужила како клучна инспирација за многу поголемата џамија Шеик Зајед во Абу Даби, завршена во 2007 година по повеќе од една деценија градежна работа.
Теодосиј III
Теодосиј III (грчки: Θεοδόσιος Γ΄) бил византиски цар кој владеел во периодот од 715 до 717 година.
Теодосиј III бил финанснов службеник и собирач на даноци во јужниот дел на тема Опсикион. Според една теорија, тој бил син на Тибериј III Апсимар. Бил испратен на советување во Мизија, кога војската, незадоволна од управувањето на Анастасиј II започнала да се бунтува и да го прогласува него за цар. Теодосиј се откажал и дури се обидел да се спаси преку бегство, според хроничарот Теофан Исповедник, во шумите недалеку од Цариград (околу градот Адрамитиум), но бунтовниците го принудиле да остане кај главната војска и да тргне кон престолнината во мај 715 година.
По шестмесечна опсада градот бил преземен преку предавство и Теодосиј бил крунисан, но го поштедил животот на соборениот Анастасиј II. Со посредство на патријархот Герман I Цариградски, Анастасиј II бил убеден да абдицира и станал монах во Солун.
За краткото управување на Теодосиј III, кој инаку пројавувал умереност и мудрост, се знае доста. Со државните работи тој речиси не се занимавал. Теодосиј како цар бил признаен од страна на четири стратези, вклучувајќи го и Лав III Исавријанин, командант на војниците во Анадолија.
Теодосиј требало да се занимава со арапските војници во Анадолија и со арапската флота која напредувала. За таа цел, тој потпишал мировен договор со хан Кормесиј, во корист на Бугарите, за да си обезбеди заштита против арапската инвазија. Оваа политика се покажала како оправдана, кога малку подоцна Бугарите ги разбиле арапските армии и помогнале во спасувањето на Цариград.
Гребен (округ)
Во планините спаѓаат Пинд на запад, Хасија на југозапад и југ и Црвена Гора на североисток. Најдолгата река е Бистрица која што тече низ источниот, централниот и северниот дел на округот.
Економијата на регионот се потпира на сточарство и земјоделство, екотуризам, шумска индустрија и скијачкиот центар Василица, којшто е популарно одредиште за зимските одмори.
Општини
Округот Гребен се дели на 2 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата)::
Делштет (Гота)
Делштет (Döllstädt) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
147 (број)
147 (сто четириесет и седум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 146 а претходник на бројот 148.
Португалски јазик
Португалскиот јазик е романски јазик од индоевропската фамилија. Потекнува од областа Галиција (во Шпанија и северна Португалија). Тој е службен јазик на Бразил, Гвинеја-Бисао, Зелено'ртските Острови, Мозамбик, Португалија и Сао Томе и Принсипе, а е коофицијален со кинескиот јазик во Макао (Кина) и Тетум во Источен Тимор.
Португалскиот јазик често се нарекува „јазикот на Камоеш“, по авторот на португалската национална епска поема Лузитанци; потоа „последниот цвет на Латинум“ (од Олаво Билак) и „слаткиот јазик“ од страна на Мигел де Сервантес.
Португалскиот јазик се зборува и во Луксембург, Намибија и Парагвај.
Црква „Св. Димитриј“ - Шемолтос
Свети Димитриј (Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — византиска црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Архитектура
Црквата е мала еднокорабна базилика со димензии 6,95 × 3,80 м. Низ времето доживеал разни преправки, и првобитната ѕидарија е зачувана само на висина 1,50 - 2 од подот. Таа е направена од камења и керамика, поставени несистематски и врзани со тврд малтер. Нагоре ѕидаријата е камена, без врзивен материјал. Внатре жртвеникот е изграден од тули. Во североисточниот агол на храмот се откриени фрески под денешниот слој.
Можно е да се работи за црквата Водица, спомената во хрисовула на Андроник II Палеолог од 1301 г. како сопственост на светогорскиот манастир Ватопед.
NGC 1542
NGC 1542 — спирална галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1542 се споменува и како UGC 3003, MCG 1-11-16, CGCG 418-17, KARA 145, IRAS 04145+0439.
Откривање
Објектот е откриен на 18 ноември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1542 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1542 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 17 м 14,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 46' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 128°.
Други поделби
Проучување на NGC 1542 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14800. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 223; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 77. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1308.
Верска слобода во Азербејџан
Азербејџан е мултикултурна и мултирелигиозна земја и секуларна земја. Членот 48 од Уставот на Азербејџан наведува дека правото на слобода и правото на луѓето од сите вери можат да ја изберат и да ја практикуваат својата религија без ограничување. Членот 18 од Уставот на Азербејџан вели дека религијата дејствува одвоено од државните работи и владата. Луѓето од сите верувања се еднакви пред законот и пропагандата на која било религија, вклучувајќи го и исламот, иако мнозинството од населението е муслиманско, сè уште е строго забрането како случај на контрадикторен хуманизам.
Верска демографија
Земјата има површина од 33,436 квадратни метри и население од 9,8 милиони (2017). Немало веродостојни статистички податоци за членството во одредени религиозни групи; сепак, според официјалните бројки, приближно 96 отсто од населението се муслимани. Остатокот од населението го сочинуваат главно руски православни верници, ерменски апостолски верници (од кои речиси сите живеат во отцепениот регион Нагорно-Карабах), Евреи и неверници. Меѓу муслиманското мнозинство, верското почитување е релативно ниско, а муслиманскиот идентитет има тенденција да се заснова повеќе на култура и етничка припадност отколку на религија. Според Државниот комитет за работа со верски здруженија, муслиманското население е приближно 65 отсто шиити и 35 отсто сунити;  традиционално, разликите не се дефинираат остро. Во извештајот од 2016 година, Стејт департментот на Соединетите Американски Држави ја наведува бројката како 65 отсто шиити и 35 отсто сунити за 2011 година.
Огромното мнозинство христијани се руски православни верници. Според Стејт департментот на САД, нивниот „идентитет, како и оној на муслиманите, има тенденција да се заснова исто толку на културата и етничката припадност како и на религијата“. Христијаните се концентрирани во урбаните области на Баку, кој е главен град на нацијата, и Сумгајит, нејзиниот трет по големина град.
Од вкупното еврејско население од околу 15.000, огромното мнозинство живее во Баку. Многу помали заедници постојат во Губа во селото и општината наречени Црвен град и на други места. Во земјата има пет до шест рабини и шест синагоги.
Шиитите, сунитите, руските православни христијани и Евреите се сметаат за „традиционални“ религиозни групи во земјата. Мали групи на лутерани, римокатолици, баптисти, молокани (стари верници), адвентисти од седмиот ден и следбеници на бахаи верата се присутни повеќе од 100 години.
Во последната деценија, голем број религиозни групи кои се сметаат за странски или „нетрадиционални“ воспоставиле присуство, вклучително и „вахабисти“ и салафисти муслимани, пентекостални и евангелистички христијани, Јеховини сведоци и Харе Кришна.
Во Баку имало значителни иселенички христијански и муслимански заедници; властите генерално им дозволиле на овие групи слободно да се ја практикуваат својата вера.
Правна и политичка рамка
Уставот предвидува дека лицата од сите вери можат да ја изберат и да ја практикуваат својата вера без ограничување. Според Уставот, секое лице има право да избере и да ја промени сопствената религиозна припадност и убедување (вклучувајќи го и атеизмот), да се приклучи или да основа религиозна група по свој избор и да ја практикува својата религија. Законот за верска слобода изречно и забранува на Владата да се меша во верските активности на кој било поединец или група; сепак, постојат исклучоци, вклучително и случаи кога активноста на религиозна група „го загрозува јавниот ред и стабилност“.
Голем број законски одредби и овозможуваат на Владата да ги регулира верските групи. Условот за верските организации во Азербејџан да се регистрираат преку Државниот комитет за верски здруженија на Република Азербејџан (ДЛВЗА) е според законот прифатен на 21 јуни 2001 година. Откако биле усвоени измените на Законот за слобода на вероисповед (8 мај 2009 година), процесот на регистрација бил изменет и веќе регистрираните организации овојпат морало повторно да се регистрираат преку ДЛВЗА. Овој процес му овозможува на ДЛВЗА да го следи процесот на регистрација; и доколку е потребно, да аплицира до судовите да ги прекинат активностите на религиозните групи. Регистрацијата се обработува врз основа на местото кое што е наведено во апликацијата. Кога има каква било промена на седиштето на организацијата, треба да се пријави до ДЛВЗА и да се направат соодветни измени во процесот на регистрација. По регистрирањето преку ДЛВЗА, верските групи добиваат права да функционираат како правно лице, да имаат банкарска сметка и да изнајмуваат имот. Организациите кои не успеале да се регистрираат може да се прогласат за нелегални и да им биде забрането да функционираат.
Од 2001 година религиозните групи мора да се регистрираат во ДЛВЗА. ДЛВЗА има широки овластувања за регистрација и објавување, увоз и дистрибуција на верска литература и може да ги суспендира активностите на религиозните групи кои го прекршуваат законот.
Некои религиозни групи доживеале потешкотии со неодобрување на регистрацијата според Меѓународниот извештај за религиозна слобода од 2015 година, кога апликациите биле одбиени според законодавството. Кога сите потребни документи соодветно организирани се презентираат до одговорниот субјект, регистрацијата се извршува. Доколку дејствијата, предметите или упатствата на религиозните групи се противат на законодавството на Азербејџан, или неговата повелба и другите документи се во спротивност со законите или содржат лажни информации, тогаш регистрацијата на тие групи може да биде одбиена од одговорните органи. Верските групи имаат право да се жалат на неодобрувањето на регистрацијата до судовите.
Според ДЛВЗА, таа регистрирала 48 нови групи од мај 2006 година до јуни 2007 година и не одбила ниту една апликација. Сите новорегистрирани групи биле муслимански заедници. ДЛВЗА објавила вкупно 392 регистрирани верски заедници во земјата.
Според законот за верски слободи, политичките партии не можат да се занимаваат со верска активност, а на верските водачи им е забрането да бараат јавни функции. Верските објекти не смеат да се користат за политички цели.
Законот за верски слободи, кој го спроведува Владата, им забранува на странците да прозелитираат.
Регистрираните муслимански организации се подредени на Кавкаскиот муслимански одбор (ЦМБ), муфтија од советско време што назначува муслимански свештеници во џамиите, периодично ги следи проповедите и организира годишен аџилак во Мека. Муслиманските верски групи мора да добијат писмо за одобрување пред да можат да бидат регистрирани од ДЛВЗА. Некои муслимански верски водачи се спротивставиле на нивното мешање.
Веронауката не е задолжителна, а нема верска наставна програма за јавните основни и средни училишта; сепак, не постои ограничување за наставата по веронаука во државните училишта.
Ограничувања на верските слободи
Од петте главни баптистички цркви, три се успешно регистрирани; сепак, во текот на извештајниот период, ДЛВЗА повторно ги отфрлила барањата на баптистичките цркви во Алијабад (која бара регистрација 15 години) и Нефтчала. Баптистите изјавиле дека нотарот во Алијабад одбил да ги прегледа документите за регистрација на заедницата.
Во декември 2006 година, претставници на ДЛВЗА, наводно, рекле на заедницата на Божјото собрание во Баку дека ќе мора однапред да ја известат за состаноците за да бидат регистрирани. Божјите собранија известиле дека неколку пати се обиделе да ги регистрираат своите цркви во Баку и Сумгајит - последниот во јануари 2007 година - но не добиле одговор од ДЛВЗА. Претставник на Божјото собрание се состанал со претставници на ДЛВЗА во мај и јуни 2007 година за да го унапреди процесот на регистрација, но ДЛВЗА изјавила дека сè уште ја испитува апликацијата. Во јуни полицијата се вмешала и во еден од црковните собири во Баку.
Џума џамија останала затворена од јуни 2004 година; на имамот на џамијата сè уште не му било дозволено да патува во странство на крајот од извештајниот период.
Законот за верска слобода експлицитно забранува верско прозелитирање од странци, а Владата строго го спровела тоа. Владата била загрижена за исламските мисионерски групи (претежно ирански и вахаби) кои дејствуваат во земјата и, како и во претходните години, ги ограничила нивните активности.
Некои муслимани се пожалиле на наводната неселективна употреба на терминот „вахаби“ од страна на ДЛВЗА за да се фрли сенка врз побожните муслимани. Локалните протестантски христијани, исто така, тврделе дека претседателот на ДЛВЗА, Орујов, навредливо ги нарекува нивните организации како „секти“.
Во мај 2007 година, судот во Баку осудил новинар и уредник на весникот Санат под обвинение за „поттикнување верска омраза“. Новинарот добил 3 години затвор, а уредникот 4 години. Новинарот напишал напис, објавен во ноември 2006 година, тврдејќи дека исламските вредности го забавуваат развојот на земјата.
Законот дозволува производство и ширење на верска литература со одобрение на ДЛВЗА; само верската литература, која промовира верска нетолеранција, дискриминација и радикални религиозни идеи е ограничена да увезува во земјата од страна на ДЛВЗА.
Не е потребна верска легитимација во пасошите или другите лични документи. Сепак, Центарот за заштита на совеста и верските слободи објавил дека властите им забраниле на муслиманките да носат шамии на фотографиите од пасошот и другите официјални лични документи.
Некои локални власти продолжиле да ги обесхрабруваат муслиманките да носат шамии во училиштата.
Официјалната веб-страница на Јеховините сведоци на 23 март 2015 година објавила дека „религиозната нетолеранција ескалира во Азербејџан бидејќи органите за спроведување на законот наметнуваат високи казни за Јеховините сведоци и ги затвораат“. Во него се додава: „Властите кривично ги гонат Сведоците затоа што се состанувале за да се поклонат и што разговарале со другите за нивните верувања“. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Извештаите во печатот покажале дека Ерменската апостолска црква уживала посебен статус во регионот Нагорно-Карабах. Главно муслиманското, етничко азербејџанско население во Нагорно-Карабах и седумте окупирани територии го напуштиле регионот за време на судирот со Ерменија во 1990-тите и останале неспособни да се вратат во овие области.
Во текот на извештајниот период, според локалните контакти и печатот, имало неколку инциденти со апсење на вахабисти од страна на полицијата, а понекогаш и одземање оружје и литература, особено во северните региони Губа, Хачмаз, Гакс и Закатала. Во април 2007 година, на пример, полицијата уапсила 16 наводни радикални салафисти во Хачмаз.
Во 2019 година, Комисијата на Соединетите Американски Држави за меѓународна верска слобода известила за апсење на 77 лица означени како „шиитски екстремисти“, од кои 48 се сметале за политички затвореници од бранителите на човековите права, тие исто така објавиле дека на судските сослушувања во текот на годината, овие лица сведочеле дека полицијата и другите службеници ги мачеле за да изнудат лажни признанија. Локалните групи за човекови права изјавиле дека владата продолжила физички да малтретира, апси и затвора верски активисти. Властите накратко приведувале, казнувале или предупредувале поединци за одржување неовластени верски состаноци; бидејќи барањата на владата за законска регистрација биле неостварливи за заедниците со помалку од 50 членови. Владата го контролира увозот, дистрибуцијата и продажбата на верски материјали. Судовите казниле поединци за неовластена продажба или дистрибуција на верски материјали.
Претставниците на граѓанското општество изјавиле дека граѓаните продолжуваат да ги толерираат „традиционалните“ малцински религиозни групи (т.е. историските во земјата), вклучувајќи ги Евреите, руските православни христијани и католиците; сепак, на групите кои се сметаат за „нетрадиционални“ често се гледаа со сомнеж и недоверба.
Антисемитизам
Антисемитизмот е една форма на национална нетолеранција, изразена како непријателски став кон Евреите како етничка или религиозна група. Во Азербејџан не е забележан антисемитизам. Низ вековите, на територијата на Азербејџан живееле различни етнички и јазични групи Евреи: Планински Евреи, Ашкенази Евреи, Кримчаци, Курдски Евреи и Грузиски Евреи. Во 19 век, мнозинството од еврејското население на Азербејџан биле Планински Евреи, во 20 век мнозинството биле Ашкенази.
Главниот еврејски центар бил градот Губа, каде во 1835 година имало 5492 Евреи (од кои 2718 луѓе се концентрирани во еврејскиот кварт); Во 1866 година во градот живееле 6282 Евреи. Во селата Варташен и Муџи имало и релативно големи заедници на планински Евреи. Во 1864 година, во селото Варташен (од 1990 година - Огуз), мнозинството од населението биле Евреи. Во 1886 година живееле 1400 Евреи, имало три молитвени куќи, два Талмуд-Хуни со 40 ученици. Познато е дека вкупниот број на писмени кои знаат да ја читаат Тора изнесувал 70 луѓе, меѓу нив имало и пет Евреи кои биле наречени рабини. Во 1917 година во Баку бил објавен неделникот „Kavkazer Vochenblat“ (на јидиш), во 1917-1918 година - неделникот „Кавкаски еврејски хералд“. Во 1919 година весникот „Тобуши сабхи“ (на хебрејско-татарски јазик) излегувал некое време. Со конечното воспоставување на советската власт (април 1920 година), независниот еврејски печат престанал да постои. Од 1922 година, весникот Корсох бил објавен во главниот град на Азербејџан на хебрејско-татарски јазик - орган на Кавкаскиот комитет на Еврејската комунистичка партија и нејзината младинска организација. Во 1990-тите, имало две синагоги во Баку (Планински Евреи и Ашкенази), како и синагоги на планински Евреи во Губа и Огуз и синагога во Приволноје. Во септември 1993 година, во Баку се одржал семинар на рабини од Азербејџан, Грузија и Дагестан. Во 1994 година таму била отворена јешива. Во 1997 година, во Баку била отворена синагога на грузиски Евреи. Во почетокот на 2000-тите во предградијата на Губа, имало три синагоги на Планинските Евреи, а функционирала и јешива. Од 1999 година, во Баку работи верско еврејско средно училиште. Според податоците од 1994 година, хебрејскиот јазик се изучувал на универзитетот и во две средни училишта во главниот град. Курсевите за хебрејски јазик биле спроведени во Баку, Губа и Огуз. Претставници на Еврејската агенција и наставници од Израел дале голема помош во организирањето на часовите; Меѓу студентите на курсевите имало и не-Евреи. Пред присутните бил еврејски ансамбл за камерна музика, детски хор, танцов ансамбл. Локалното радио и телевизија редовно емитува записи од израелската поп музика.
Раководството на Азербејџан се обидува да воспостави политички и економски врски со Израел. Дипломатските односи биле воспоставени во 1993 година. На 11 мај 1994 година, вршителот на должноста на државата Израел во Азербејџан, Елиезер Јотват, му ги предал акредитивните писма на претседателот Хејдар Алијев. Во август 1999 година, израелската парламентарна делегација била во официјална посета на Азербејџан. Обемот на извозот од Израел во Азербејџан во 1993 година изнесува 545 илјади долари, увозот - дванаесет илјади; Во 1994 година, извозот и увозот значително се зголемиле.
Подобрувања на верската слобода
Некои религиозни групи во земјата пријавиле подобрувања во нивната способност да функционираат слободно. Неколку цркви посочиле дека ја добиле или очекувале да ја добијат нивната регистрација, можеле да увезуваат верска литература и се состанувале без мешање на владата.
Владата го промовира меѓуверското разбирање. ДКВЗА повикува водачи на различни верски заедници во неколку наврати за да ги решат споровите приватно и обезбедува форуми за претставниците кои ја посетиле, да разговараат за верски прашања со верските личности. ДКВЗА редовно организира неколку семинари, конференции и регионални состаноци за верската слобода и толеранција. На 26-27 април 2007 година, Азербејџан бил домаќин на меѓународната конференција за „Улогата на медиумите во развојот на толеранцијата и меѓусебното разбирање“ како членка на Организацијата на исламската конференција.
Во мај 2007 година започнала изградбата на нов еврејски образовен комплекс. Властите, исто така, резервирале едно крило на училиште во Баку за секуларни и верски часови за 200 еврејски ученици.
Азербејџанската влада континуирано доделува финансиска поддршка за различни верски групи. Последната распределба била одредена меѓу Кавкаската муслиманска канцеларија, Архиепископот на Баку и Руската православна црква, Заедницата на Планинските Евреи во Баку, Заедницата на европските Евреи во Баку, Апостолската префектура на Римокатоличката црква во Азербејџан и христијанската заедница Албан-Уди. од Претседателскиот резервен фонд за 2018 година според Претседателскиот указ од 11 јуни 2018 година
Меѓурелигиски активности
Владата на Азербејџан промовира верска толеранција преку организирање меѓурелигиски настани, финансиски поддржувајќи работилници поврзани со ова прашање. Владата организирала голем број регионални конференции со цел да се поттикне верската толеранција и да се бори против верскиот радикализам. Азербејџан бил домаќин на Седмиот Глобален форум на Сојузот на цивилизации на Обединетите нации.
ДКВЗА организира конференции, дијалози, јавни настани, обуки и семинари поврзани со религиозни прашања со учество на претставници од различни вери. Евроазискиот регионален центар на младинскиот форум на исламската конференција е една од организациите кои поддржуваат вакви активности заедно со ДКВЗА.
На 15 март 2017 година во Баку се одржал меѓународна конференција на тема „Исламска солидарност – предизвик на времето“ во организација на Кавкаскиот муслимански одбор, ДКВЗА, Меѓународниот центар за мултикултурализам во Баку и Националната академија на науките на Азербејџан.
Семинарот на тема „Мултикултурализам и меѓурелигиска толеранција: Искуството на Азербејџан и неговото значење за Европа“ бил организиран од Институтот за безбедносна и развојна политика, Меѓународниот мултикултуралистички центар Баку и Амбасадата на Азербејџан во Шведска на 18 ноември 2015 година.
Самитот на светските верски лидери се одржал во Баку на 1 јуни 2010 година инициран од Одборот на муслиманите од Кавказ и организиран од Меѓурелигискиот совет на ЗНД. На настанот учествувале претставници на будистички, христијански, еврејски и муслимански групи, како и меѓународни организации, меѓу кои и Кирил I, патријарх московски и на цела Русија, и Карекин II, католикосот на сите Ерменци. На крајот од конференцијата, била потпишана завршна декларација со која се покануваат верските водачи да ги прошират своите активности во промовирањето на мирот и отфрлањето на радикализмот, екстремистичките идеологии, агресивниот сепаратизам и тероризмот.
Општествени злоупотреби и дискриминација
Имало некои извештаи за општествена злоупотреба или дискриминација врз основа на религиозно верување или практика. Имало народни предрасуди против муслиманите кои преминуваат во други вери и непријателство кон групите кои прозелитизираат, особено евангелистичките христијански и другите мисионерски групи. Ова било нагласено со нерешениот судир за Нагорно-Карабах.
На крајот на периодот на известување, Јеховините сведоци во Баку изјавиле дека не можат да ја користат зградата што ја изнајмиле за религиозни состаноци откако потпишале договор за изнајмување во септември 2006 година. Според Јеховините сведоци, локалните жители ангажирале приватно обезбедување за да го спречат нивниот пристап до имотот на 21 септември 2006 година, а локалната полиција ја известила групата на 24 септември дека нема да можат да одржуваат состаноци во просторот поради жалбите на жителите. На 17 април 2007 година, наводно, четворица мажи упаднале во зградата и нападнале двајца Јеховини сведоци. Групата известила дека локалната полиција одбила да го истражи инцидентот и покрај тоа што напаѓачите биле идентификувани.
Како и во претходните периоди на известување, весниците и телевизиските преноси прикажувале „нетрадиционални“ религиозни групи како закани за идентитетот на нацијата и како поткопување на традициите на земјата на меѓуверска хармонија, што доведе до локално вознемирување.
Во текот на извештајниот период, написи критички настроени кон вахабизмот и кон христијанските мисионери се појавиле во весниците, а еден телевизиски канал емитувал „излагања“ на христијанските црковни служби.
Непријателство, исто така, постоело и кон странската (најчесто иранска) муслиманска мисионерска активност, која многумина ја сметале за обид за ширење на политичкиот ислам, а со тоа и како закана за стабилноста и мирот. Медиумите биле насочени кон некои муслимански заедници за кои Владата тврдела дека биле вклучени во нелегални активности.
На 11 април 2007 година, неидентификувани лица фрлиле запален предмет низ прозорецот на новоизградената Римокатоличка црква во Баку. Свештеникот на црквата јавно изјавил дека инцидентот е речиси сигурно криминален и им се заблагодарил на локалните власти што го истражуваат случајот.
Сузбивање на шиитската религиозност
И покрај тоа што е земја со мнозинство шиити, владејачкиот режим на Илхам Алијев редовно и агресивно го спроведува секуларизмот; На Азербејџанците им е забрането да учат во странски хауза, на Азербејџанките се обесхрабрени и им се забранува задолжително исламско покривање, алкохол како пиво и вино се произведуваат домашно и редовно се консумираат, годишните комеморации на Ашура се под надзор и често се забранети.
NGC 5922
NGC 5922 — двојна ѕвезда во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 април 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5922 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 21 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 40' 23".
Други поделби
Проучување на NGC 5922 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 78; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3055. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1376.
Топал Осман-паша
Топал Осман-паша (1663-1733) — албански османлиски воен офицер и администратор, османлиски државник, кој во периодот од 10 септември 1731 година до 12 март 1732 година бил Голем везир на Отоманското Царство, во времето на османлискиот султан Махмуд I. Како способен човек, тој се искачил на рангот на бејлербег до 24-годишна возраст и служел како генерал против Венецијанците и Хабсбуршката Монархија и како гувернер во неколку провинции. Учествувал во Османлиско-персиската војна од 1730-35. Тој успеал да го порази Надер-шах и да го спаси Багдад во 1732 година, но решително бил поразен во Битката кај Киркук (1733) каде се судри со Надер по втор пат, следната година.
Земја на Кралот Едвард VII
Земја на Кралот Едвард VII (King Edward VII Land) или Полуостров Едвард VII (King Edward VII Peninsula) — голем замрзнат полуостров кој го сочинува северозападниот завршеток на Земјата на Мери Берд на Антарктикот. Полуостровот се наоѓа во Росовата Зависност и се издава во Росовото Море, помеѓу Салцбергеровиот Залив и североисточниот агол на Росовиот Леден Гребен. Ограничен е од Росовиот Леден Гребен на југозапад, заливот Окума на запад и Салцбергеровиот Залив и Сондерсовиот Брег на исток, од кои сите излегуваат на Росовото Море / Јужниот Океан. На северозападниот крај на полуостровот е ’ртот Колбек.
На западниот брег на земјата се наоѓа Ширасеовиот Брег. На север и исток е Свинберновиот Леден Гребен.
Полуостровот Едвард VII е откриен на 30 јануари 1902 г. од Британската национална антарктичка експедиција (1901–1904) под водство на Роберт Фалкон Скот, кој го нарекол „Земја на Кралот Едвард VII“ по британскиот крал Едвард VII. Брегот е понатаму истражуван од експедицијата на „Нимрод“ на Ернест Шеклтон (1908–09), а први на неговото копно биле ченовите на Јапонската антарктичка експедиција предводена од Нобу Ширасе во 1912 г. Подрачјето почнало да се нарекува „Полуостров на Едвард VII“ откако неговиот полуостровски карактер е утврден на експедицијата на Ричард Берд (1933–1935) и онаа на Антарктичката служба на САД (1939–1941).
Најголемиот дел од полуостровот се наоѓа на територијата на Росовата Зависност, на која полага право Нов Зеланд.
Суводолско Езеро
Суводолско Езеро — вештачко езеро во близина на селото Суводол по коешто и го добило името.
Историја
Езерото било создадено во текот на 1977 година.
Географија
Вештачкото езеро се наоѓа во подножјето на Селечка Планина, во непосредна близина на рудникот за јаглен Суводол. Оддалечено е 19 км од Битола. Во североисточниот дел, акумулацијата ги зафаќа водите на Суводолска Река, Сињевирскиот, Ораховскиот и Параловскиот Поток.
Намена и капацитет
Езерото било создадено за потребите на РЕК „Битола“. Вкупната зафатнина на акумулацијата изнесува 6.000.000 м3 Таа го штити површинскиот коп од продор на површински води, ненадејни плавења, а служи и за обезбедување вода за ТЕЦ „Битола“. Од безбедносни причини, нивото на водата во езерото се одржува на надморска височина од 680 м. Преливниот канал на акумулацијата не е во функција, а водата од неа се одведува со помош на епоксиден цевковод со Ø 800/600 мм до каналот X и понатаму во Црна Река. Подземното отекнување под телото на браната е 27,91 л/сек., што е променливо во зависност од нивото на водата во самата акумулација.
Со изградбата на езерото е нарушен природниот режим на подземните води, што дополнително го поттикнува прехранувањето на рудникот со подземни води. Влијанието на ваквото прехранување е потврдено со воспоставената корелациска врска помеѓу нивоата на водите во акумулацијата и нивоата на подземните води во пиезометрите во североисточниот дел на наоѓалиштето, со појавите на артеските води во дупнатините во североисточниот дел, како и со појавите на пукнатини (активни) во зоната помеѓу телото на браната и ПК „Суводол“.
Квалитет на вода
Водата во езерото квалитативно не се разликува многу од онаа во Суводолска Река. Добриот квалитет се јавува поради тоа што водите не се подложни на загадување. Водите се неутрални, благо минерализирани, претежно меки до умерено тврди и како такви може да се користат за водоснабдување на земјоделски површини. Според макрокомпонентниот состав, тие припаѓаат на типот на води со хемиски состав HCO3-SO4/(K + Na)- Mg.
Влијание врз животна средина
Суводолското Езеро има главно позитивно влијание врз животната средина. Покрај нејзината првична намена, таа врши прехранување на подземните води на самото наоѓалиште, што е потврдено со корелациската врска помеѓу нивото на вода во акулуацијата и нивото на подземните води во пиезометрите во североисточниот дел на наоѓалиштето.
Сепак, изградбата на акумулацијата има и штетни влијанија, како што се:
NGC 3479
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3479 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 3479 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 174°.
Други поделби
Проучување на NGC 3479 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33053. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5506. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1022.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Гимназија „Кочо Рацин“ - Велес
Гимназијата „Кочо Рацин“ се наоѓа во Велес, Општина Велес.
Обрежје (Брежице)
Обрежје (словенечки: Obrežje,) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Петар Ненадиќ
Петар Ненадиќ (28 јуни 1986) е српски ракометар кој игра за Телеком Веспрем и за српската репрезентација.
Неговиот брат Драшко исто така играл ракомет за репрезентацијата.
Гимназија „Кочо Рацин“ - Велес
Основање и развој
Гимназијата била основана во школската година 1857/58 и било прво словенско училиште што давало повисоко образование од основното. Истата година било основано друго гимназиско (класно) училиште. Во седумдесеттите години ова класно училиште прераснало во IV-класно по што дошло до соединување на двете училишни настојателства во едно. Периодот на поранешна Југославија бил период на прогресивни идеи и борба против ненародниот режим, па поради комунистичка активност, голем број ученици биле сослушувани од полициските власти, а Лазо Богданов и Ганчо Хаџипанзов биле исклучени од гимназијата.
Петар Ненадиќ
РК Црвена Звезда
Роден во Белград, Србија, Ненадиќ започнал да игра ракомет во младинскиот тим на локалниот тим Црвена Ѕвезда. Тој се преселил во сениорскиот тим во 2003 година, на само 17 години.
Гимназија „Кочо Рацин“ - Велес
Настава на македонски јазик
На 1 февруари 1945 во просториите на тогашната гимназија се собрале голем број родители и ученици и со скромна приредба го одбележале отпочнувањето на наставата во Гимназијата, за првпат на македонски јазик. Бил назначен директор и единаесет професори, а од истата година Гимназијата го носи името „Кочо Рацин”.
Штрајк од 1942
На 14 март 1942 учениците од велешката гимназија организирале тридневен штрајк, на кој му се придружиле и голем број работници кои енергично протестирале против одлуката на училишните власти за исклучување на учениците скоевци.
Петар Ненадиќ
РК Црвена Звезда
Ненадиќ добил шанса да влезе во првиот тим на РК Црвена Ѕвезда како 17-годишник, покрај ѕвездите како Дарко Станиќ, Иван Никчевиќ, Растко Стојковиќ и Никола Манојловиќ. Како играч на смени, Ненадиќ бил дел од тимот што го освоил југословенското првенство и југословенскиот куп. Во следната сезона, 2004–05, Ненадиќ го направил својот пробив и ја завршил сезоната како најдобар стрелец на РК Црвена Звезда со 113 голови, но тимот успеал да го достигне само 6-тото место во лигата.
Гимназија „Кочо Рацин“ - Велес
Бојкот во 2015
Славењето на 73 години од штрајкот на велешките гимназијалци прерасна со бојкот на настава.
Измените во реформираното средно гимназиско образование од страна на Владата на Р. Македонија и Mинистерството за образование и наука (МОН) предизвика револт кај учениците во гиманзијата. Тие добија поддршка од Средношколски пленум-Велес и почнаа со бојкот на наставата.
Петар Ненадиќ
РК Црвена Звезда
Сезоната 2005-06 ја започнал со пет последователни порази, а Црвена Звезда бил далеку од горниот дел на табелата, но во ремито 27:27 против белградски Партизан, кога Ненадиќ постигна 9 гола, тимот бил незапирлив. Ненадиќ ја завршил сезоната како најдобар стрелец со 272 гола и ја предводел Црвена Звезда до последното првенство во ерата на Србија и Црна Гора.
Гимназија „Кочо Рацин“ - Велес
Бојкот во 2015
Бојкотот беше згаснат за само еден ден од страна на директорот на гимназијата.
Освоени награди
Во изминатите шеесетина години работење учениците и наставниците, како и гимназијата како институција имаат добиено голем број признанија, пофалби и награди. Повеќе од дваесет наставници се одликувани, осум се добитници на Златната плакета од СИЗ за образование, пет се добитници на Ноемвриското признание од Општина Велес, двајца особено истакнати педагошки работници и уште многу други награди и признанија. Гимназијата како институција ја освоила Деветтоноемвриската награда на Собранието на Општина Велес во 1974, и Климентовата награда добиена во 1977.
Петар Ненадиќ
Шпанија
На 6 јули 2007 година, Ненадиќ потпишал тригодишен договор со Алгесирас БМ од Лига АСОБАЛ и му се приклучи на својот прв тим надвор од Србија. Тој постигна 65 гола во првата половина од сезоната 2007/08, а поради економските тешкотии со кои се соочи Алхесирас тогаш, тој беше позајмен на моќниот тим на Лига АСОБАЛ ФК Барселона до крајот на сезоната, со опција да го купи на крајот од сезоната.
Пик Сегед
Иако добил неколку понуди од шпански и германски тимови, а Барселона не ја активирала опцијата за купување, Ненадиќ решил да му се придружи на унгарскиот куп победник СЦ Пик Сегед. На 6 мај 2008 година, Ненадиќ го потпишал својот тригодишен договор со Пик Сегед. Во Сегед им се придружи на четворица други Срби: Милорад Кривокапиќ, Ненад Пуљежевиќ, Драган Марјанац и Данијел Анделковиќ.
Во неговата прва сезона во Сегед, 2008–09, Ненадиќ и неговиот тим не успеале да освојат ниту една титула. Тие завршиле на второто место во унгарската лига. Во Европа, Сегед бил елиминиран во Лигата на шампионите, но стигнал до 1/4 финалето на Купот на Победниците на Куповите на ЕХФ, каде што се соочил со ХСГ Нордхорн. На првиот натпревар Ненадиќ постигнал 4 гола и додаде еден гол во реваншот, но тоа не беше доволно и Сегед беше елиминиран од Германците. Дополнително, Сегед загуби од МВМ Веспрем во финалето на Унгарскиот Куп. Веднаш по поразот, договорот на Ненадиќ бил раскинат поради конфликт со сопственикот на клубот.
Во текот на летото пред сезоната 2009-10, Ненадиќ, кој бил слободен агент, одел на проби со некои клубови, особено во Рајн-Некар Ловен, но не успеал да најде нов клуб. Поради повредата на Даниел Анѓелковиќ и бидејќи Ненадиќ немал клуб, Сегед одлучил повторно да го ангажира Ненадиќ до крајот на сезоната и да го врати во тимот. Ненадиќ постигнал 37 гола во ЕХФ Лигата на шампионите, но Сегед бил елиминиран во групната фаза. Во домашните натпреварувања, Сегед повторно завршил како вицешампион, во унгарската лига и во унгарскиот куп.
Твис Холстебро
На крајот на сезоната 2009-10, Пик Сегед се соочил со финансиски проблеми и морал да го раскине договорот со Ненадиќ. Тој потпишал едногодишен договор со данскиот тим Твис Холстебро. Ненадиќ ја завршил сезоната како најдобар стрелец на тимот со 118 гола на 18 натпревари, а на крајот од сезоната неговиот договор бил продолжен за уште две години. Во својата втора сезона во Данска, Ненадиќ му помогнал на својот тим да стигне до бронзениот медал на Џек и Џонс Лигаен. Ненадиќ ја завршил сезоната како трет најдобар стрелец на Џек и Џонс Лигаен, со 170 гола во 32 натпревари.
Висла Плок
На 12 мај 2012 година, Ненадиќ му се придружил на полскиот вицешампион Висла Плок, потпишувајќи едногодишен договор. Тој постигнал 12 гола во Купот на ЕХФ, која завршил за Висла Плок во групната фаза. Ненадиќ претрпел неколку повреди во својата прва сезона во Плок и морал да пропушти дел од сезоната. Неговиот тим загубил од Виве Тарги Киелце во шампионскиот плеј-оф и сезоната повторно ја завршил како второпласирана. Во следната сезона Ненадиќ имал поголема улога во тимот. Тој постигнал 67 гола во ЕХФ Лигата на шампионите и ја предводел Висла Плок до осминафиналето, каде што беле поразени од МВМ Веспрем. Во Полска повторно биле поразени од Киелце во баражот за првенството. Ненадиќ ја завршил сезоната како најдобар стрелец.
Фуксе Берлин
На 17 јули 2014 година, Ненадиќ потпишал едногодишен договор со германскиот Фуксе Берлин, како замена за Бартломеј Јашка кој се пензионирал непосредно пред почетокот на претсезоната, поради сериозна повреда на рамото. Ненадиќ ја завршил сезоната како најдобар стрелец на Лисиците, со 169 гола (29 пенали) во Бундеслигата, што го предводел Фуксе Берлин на 7-то место во Бундеслигата. Тој завршил како 11-ти најдобар стрелец во Бундеслигата. Ненадиќ постигнал 9 гола и во полуфиналето на ДХБ-Покал против СЦ Магдебург, но Фуксе загуби со еден гол разлика, 27:26. Тој додаде 32 гола во Купот на ЕХФ, вклучително и шест гола во последниот натпревар против ХСВ Хамбург, бидејќи Фуксе Берлин ја постигнал својата прва европска титула досега. На крајот на сезоната, Ненадиќ потпишал двегодишно продолжување на договорот со Фуксе Берлин.
Ненадиќ ја продолжил добрата форма од првата сезона во Германија и во следната сезона. Иако постигна 6 гола на првиот натпревар и 12 гола во реваншот, Фуксе бил елиминиран во третото квалификациско коло на Купот на ЕХФ од Шамбери Савоа. Ненадиќ го предводел Фуксе до петтото место во Бундеслигата. Сезоната ја завршил како најдобар стрелец во Бундеслигата, со 229 гола. Во просек постигнувал 7,2 гола по натпревар. Ненадиќ пред крајот на сезоната потпишал уште двегодишен договор со Фуксе.
Веспрем
На 1 јануари 2018 година, Ненадиќ му се приклучил на Веспрем КЦ со договор на две и пол години, за пријавена сума од 500.000 евра.
Нуруосманлиска џамија
Нуруосманлиската џамија (Nuruosmaniye Camii) — османлиска џамија која се наоѓа во реонот на Фатих во Истанбул, Турција.
Архитектура
Нуруосманлиската џамија се смета за еден од најдобрите примери на османлиската архитектура која била изградена во стил на барок. Џамијата се наоѓа во близина на Големата чаршија, Столбот на Константин и џамијата Атик Али Паша. Нејзини архитекти се Мустафа Ага и Симон Калфа.
Нејзината изградба започнала во времето на султанот Махмуд I во 1748 година а завршила во времето на неговиот брат и наследник Осман III во 1755 година. Архитектите при изградбата освен што користеле барокни елементи, тие исто така ја изоставиле и традиционалната фонтана (турски: шадирван).