cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RW Лебед
Растојание
Хипаркосовата паралакса за RW Лебед е 0,91 mas но со можност за голема грешка. За RW Лебед се претпоставува дека е член на здружението на ѕвезди Лебед OB9 и со тоа е на растојание од 3.600 светлосни години од Сончевиот Систем.
Својства
RW Лебед е црвен суперџин со болометриска сјајност од околу. Нејзиниот спектрален тип е даден во Општиот каталог на променливи ѕвезди како M2-4Ia-Iab, и во еден од поновите каталози МК спектрална класификација е како M3-M4Ia-Iab. Делотворната температура е директнно пресметана и изнесува 3.600 K, што пак значи дека полупречникот на ѕвездата е. Друга пресметка па дава повисока вредност на температурата од 3.920 K а со тоа и помал полупречник од. Користејќи друг начин на опис, доколку се смести во центарот на Сончевиот Систем, ќе се протега зад орбитата на Марс во Астероидниот појас.
Првичната маса на RW Лебед од нејзината положба релативно на теорискиот ѕвезден развој и изнесува околу. Набљудувањата на атмосферата наведуваат дека губи маса годишно со чекор од.
RW Лебед се класифицира како полуправилна променлива ѕвезда. Се води како поттип SRc, што пак наведува дека станува збор за ладен суперџин. Сјајноста на ѕвездата се менува во крајности од светлосна величина +8.0 до +9.5 во период од 580 ± 80 days. Не е забележан секундарен долг период.
Марија Календар
Марија Календар – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.
Животопис
Марија Календар е родена во Скопје во 1979 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирала во 2002 година, магистрирала во 2007, а докторирала во 200х година. Во текот на факултетското образование секоја година била наградувана за успешните студии. Како најдобар дипломиран студент од својата генерација е наградувана од Факултетот, универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, а добитник е и на златен прстен од Инженерската институција на Македонија. На Факултетот почнала со работа во 2002 година како помлад асистент, напредувала во асистент во 2008, доцент во 20хх и вонреден професор во 20хх.
Во рамките на досегашната научно-истражувачка работа учествувала во изработката на повеќе публикувани научно-истражувачки трудови. Соавтор е на неколку стручни книги од областите на компјутерски софтвер и хардвер, како и на два учебника за средно образование. Член е на меѓународните професионални здруженија IEEE и ACM. Полињата на професионален интерес вклучуваат проценка на перформанси и моделирање на компјутерски системи и компјутерски мрежи, P2P компјутерски мрежи и сообраќај, моделирање на безбедност на мрежни системи.
Медеваде
Медеваде (Meddewade) — општина во округот Штормарн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Христо Калајџиев
Христо Калајџиев бил раководен деец на македонското револуционерно движење и на БКП. Во 1919 година бил член на БКП задолжен да дејствува меѓу македонската прогресивна емиграција и македонското население во Пиринскиот дел на Македонија. Бил апсен, затворан, и интерниран во концентрациони логори. Постоењето на македонската нација го сметал за факт, а тоа се гледа и од Апелот до Македонците во Бугарија, чиј потписник е заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Петар Шанданов, Ангел Динев, Михаил Герџиков и др. По Резолуцијата на Информбирото (1948) наполно се солидаризира со големодржавната политика на БКП.
П/2016 Г1
П/2016 Г1 (ПАНСТАРЦИ) бил астероид за кој астрономите веруваат дека се распаднал во 2016 година.
Кога била набљудувана, на 1 април 2016 година, пронаоѓачите Роберт Верик и Ричард Вајнскоат мислеле дека објектот е Комета од типот Енке, а објектот потоа бил означен како P/ 2016 Г1.
По дополнителна анализа, она што првично се чинло дека е ореол на комета, се покажало дека се урнатини од судир.
До ноември 2019 година, анализата сугериралае дека судирот се случил на 6 март 2016 година, а астероидот бил погоден од помал објект кој можеби имал маса само 1 kg, и патувал во 11000 mph. P/2016 Пречникот на G1 беше помеѓу 200 m и.
Отажна Маала (Барешани)
Отажна Маала — археолошко наоѓалиште во битолското село Барешани. Претставува населба од римско и доцноантичко време.
П/2016 Г1
Претходните снимки биле пронајдени од недопрен астероид во 2015 година. Астероидот целосно се распаднал до 2017 година.
Астрономите можеа да ги искористат урнатините на астероидот за да го одредат датумот на судирот, бидејќи дисперзијата на прашината беше обратно пропорционална со нејзината големина.
NGC 6485
NGC 6485 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6485 се споменува и како UGC 11014, MCG 5-42-4, CGCG 171-9, IRAS 17500+3128.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6485 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6485 има привидни димензии од 1,5' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 51 м 52,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 27' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 6485 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61013. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 116; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2608. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 532.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Визентал
Визентал (Wiesenthal) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Фердинанд I (појаснување)
Поимот Фердинанд I може да означува:
Френк Стела
Френк Филип Стела е американски уметник, вајар и печатар, забележан за неговата работа во областите на минимализмот и пост-сликарска апстракција. Стела живеел и работел во Њујорк.
Животопис
Френк Стела е роден во Малден, Масачусетс, а родителите биле со италијанско и американско потекло. Неговиот татко бил гинеколог, а неговата мајка била уметнички наклонета домаќинка која присуствувала на модното училиште, а подоцна презела сликарство на пејзажи.
По завршувањето на средното училиште на Академија Филипс во Андовер, Масачусетс, каде што научил за апстрактните модернисти Јозеф Алберс и Ханс Хофман, присуствувал на Универзитетот Принстон, каде тој раководел во историја и се запознал со Дарби Банард и Мајкл Фрид. Раните посети на галериите во Њујорк го поттикнуваат неговиот уметнички развој, а неговата работа била под влијание на апстрактниот експресионизам на Џексон Полок и Франц Клајн. Стела се преселил во Њујорк во 1958 година, по дипломирањето. Тој е еден од најпочитуваните поствоети американски сликари кои сè уште работат денес. Тој е предвесник за создавање на апстрактни слики кои носат сликовити илузии или психолошки или метафизички наводи во сликарството на дваесеттиот век.
Од 2015 година, Стела живее во Гринич Вилиџ и има канцеларија таму, но работи во работните денови во неговото студио во Нов Виндзор, Њујорк.
Доцните 1950-ти и почетокот на 1960-ти
Откако се преселил во Њујорк, тој реагирал против експресивната употреба на бојата од страна на повеќето сликари на апстрактното експресионистичко движење, наместо да се навлече кон "џамливите" површини на работата на Барнет Њумен и "целните" слики на Џаспер Џонс. Тој почнал да продуцира дела кои ја нагласуваат сликата-како-објект, а не сликата како претстава за нешто, било да е нешто во физичкиот свет, или нешто во емоционалниот свет на уметникот. Стела се венчал со [(Барбара Роуз)], подоцна добро позната уметничка критичарка, во 1961-1969 година. Околу овој пат тој рекол дека сликата е "рамна површина со боја на неа - ништо повеќе". Ова било заминување од техниката на создавање на слика со прво изработка на скица. Многу од делата се создадени со едноставно користење на патеката на четката, многу често користејќи обична куќна боја.
Оваа нова естетика пронајде израз во серија нови слики. Црните слики во кои редовните бендови на црна боја беа одделени со многу тенки врски на неокрашен платно. „Знамето е високо“ (1959) е една таква слика. Името на оваа слика доаѓа од првиот стих на химната на Националсоцијалистичка германска работничка партија, а Стела истакнал дека е во исти пропорции како и банери кои ги користи таа организација. Се претпоставува дека насловот има двојно значење, мислејќи и на сликите на знамињата на Џаспер Џонс. Во секој случај, нејзината емоционална свежина ја омалова кавгата што може да ја нагласи титулата, што ја одразува оваа нова насока во работата на Стела. Уметноста на Стела била препознаена по своите иновации пред да има дваесет и пет години. Во 1959 година, неколку од неговите слики биле вклучени во "Три млади Американци" во Ален Меморијален уметнички музеј во Оберлин колеџ, како и во "Шеснаесет Американци" во Музејот на современа уметност во Њујорк.
Од 1960 година, Стела почнал да изработува слики во алуминиум и бакар боја, кои, во нивното претставување на редовни линии на бои, разделени со пиндрипс, се слични на неговите црни слики. Сепак, тие користат поширок спектар на бои и се негови први дела користејќи облик на платно,(платна во форма различна од традиционалниот правоаголник или квадрат), честопати во L, N, U или T-форми. Овие подоцна се развиле во повеќе елаборирани дизајни, на пример, во серијата „Неправилен многуаголни“".
Исто така во 1960-ти, Стела почнал да користи поширок спектар на бои, обично наредени во прави или искривени линии. Подоцна ја започнал својата "Стриттракторска серија" на слики, во кои кружниот лак, понекогаш преклопувачки, во рамките на квадратните граници се распоредени рамо до рамо за да се произведат целосни и полукругови насликани во прстени од концентрични боји. Овие слики се именувани по кружни градови што ги посетил додека бил на Средниот Исток порано во 1960-тите. Неправилните многуаголни платна и серијата на зраци понатаму го проширил концептот на облик на платно.
Доцните 1960-ти и раните 1970-ти
Стела го започнал своето продолжено ангажирање со гравура во средината на 1960-тите, работејќи прво со главниот печатач Кенет Тајлер во Џемини Г.Е.Л. Стела продуцирал серија отпечатоци во текот на доцните 1960-ти, почнувајќи со печатење наречено "Кватламба I" во 1968 година. Апстрактите на Стела користеле литографија, етикетирање, офорт и офсетна литографија.
Во 1967 година, тој го дизајнирал сетот и костимите за Скрамбл. Во Музејот на модерната уметност во Њујорк ја се претставила ретроспектива на работата на Стела во 1970 година, што го направи најмладиот уметник да ја добие. Во текот на следната деценија, Стела вовел олеснување во неговата уметност, која ја нарекол "максималистичка" слика за своите скулптурни квалитети. Во обликуваните платна земал уште помалку редовни форми во серијата  Ексцентричен многуаголник , и биле воведени елементи на колаж, на пример, парчиња платно се налепуваат на иверица. Неговото дело, исто така, станало повеќе тридимензионално до тој степен кога почнал да произведува големи, слободно стоечки метални парчиња, кои, иако се насликани, може да се сметаат за скулптура. По воведувањето на дрвото и други материјали во серијата на полски села, создадени со големо олеснување, почнал да го користи алуминиумот како примарна поддршка за неговите слики. Како што напредувале во 70-тите и 80-тите години, тие станале повеќе елаборирани и извонредни. Всушност, неговиот претходен минимализам [повеќе] станал барокен, обележан со кривулести форми. Слично на тоа, неговите отпечатоци од овие децении ги комбинирале различните техники на гравирање и цртање. Во 1973 година, тој има инсталирано студио за печатење во неговата куќа во Њујорк. Во 1976 година, Стела бил овластен од БМВ за да наслика БМВ 3.0 ЦСЛ за вториот дел во проектот БМВ уметничко возило. Тој за овој проект рекол: "Појдовната точка за уметничките автомобили беше тркачка облека. Во старите времиња имаше традиција за идентификација на автомобил со својата земја по боја, а сега добиваат голем број на реклами.
Во 1969 година, Стела бил овластен да создаде лого за музејот Метрополитен. Медали кои го вклучиле дизајнот биле погодни да ја одбележат оваа прилика.
1980 и потоа
Од средината на 1980-те до средината на 1990-те, Стела создал големо дело што генерално одговарало на Моби Дик од Херман Мелвил. Во текот на овој период, сè повеќе длабокото олеснување на сликите на Стела отстапило до целосна тридимензионалност, со скулптурални форми добиени од конуси, столбови, француски кривини, бранови и декоративни архитектонски елементи. За да ги создаде овие дела, уметникот користел колажи или макети кои потоа биле зголемени и повторно создадени со помош на помошници, индустриски метални секири и дигитални технологии. Годината 1984, е пример за транзиција на Стела од дводимензионалност до тридимензионалност. Таа е фабрикувана од маслени бои, боја од емајл и алкидна боја на платно, врежан магнезиум, алуминиум и фиберстакло.
Во 1990-те години, Стела почнал да прави бесплатни скулптури за јавни површини и развој на архитектонски проекти. Во 1993 година, на пример, тој ја создал целата декоративна шема за театарот во Торонто, која вклучува 10.000 метри квадратни фреска. Неговиот предлог од 1993 година за Кунстшале и градината во Дрезден не дојде до реализација. Во 1997 година, тој ја насликал и надгледувал инсталацијата на "Стела Проектот" од 5.000 квадратни метри, која служи како централен дел од театарот и фоајето на оперската куќа Мовре, сместена во Школата за музика на Ребека и Џон Џ. во кампусот на Универзитетот во Хјустон, Тексас.
Стеловата ѕидна скара "Скарлати К серија" била поттикната од соништата на клавеси од Доменико Скарлати и трудовите на Виртуозот и музиколорскиот клавесик од 20 век Ралф Керкпатрик, кои ги направиле сонатите широко познати. (Насловот "К" се однесува на хронологијата на Керкпатрик.) Скарлати напишал повеќе од 500 тастатурни сонати, Серијата на Стела денес вклучува околу 150 дела.
Од 1978 до 2005 година, Стела ја поседувал аукциската зграда Ван Тасел во Менхетен, кое го користел како негово студио. Неговата речиси 30-годишна грижа за зградата резултирала со чистење и обновување на фасадата. Гринвич селското друштво за историско зачувување.
Правата на уметниците
Стела беше застапник за силна заштита од авторско право за уметници како што и за самиот себе. Стела е уметник на Друштвото за права на уметници.
Изложби
Делата на Стела беа вклучени во неколку важни изложби кои ја дефинираа уметноста од 1960-те години, меѓу кои и на музејот Гугенхајм "Формирано платно" (1965) и системско сликарство (1966). Музејот на модерната уметност во Њујорк ја претстави ретроспективата на работата на Стела во 1970 година. Неговата уметност оттогаш беше предмет на неколку ретроспективи во САД, Европа и Јапонија. Во 2012 година, ретроспективата на кариерата на Стела беше прикажана во Кунстмус Волфсбург.
Уметничкиот пазар
Стела се приклучи на дилерот на Лео Кастели во 1959 година. Од 2014 година, тој е застапен во светски рамки во ексклузивен аранжман што го делат Доминике Леви и Маријана Боски.
Црква „Св. Спиридон“ - Сер
Свети Спиридон (Ιερός Ναός Ἁγίου Σπυρίδωνα) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Ѕидна гуштерица
Обичниот ѕиден гуштер е многу мал, тенок гуштер чии мали крлушки се и многу променливи по боја и шема. Неговата боја е генерално кафеава или понекогаш сивкаста, а понекогаш може да биде и обоена со зелена боја. Кај некои индивидуи, низата дамки по грбот може и да формираат линија, додека други може да имаат мрежест модел со темни дамки на страна и расфрлани бели дамки кои можат да бидат сини во пределот на рамената. Опашката има претежно кафеава, сива или 'рѓа боја, а може и да има и светли шипки на страните. Регионот на стомакот има шест реда поголеми правоаголни лушпи кои се генерално црвеникави, розови или портокалови. Вообичаените ѕидни гуштери исто така може да имаат темни ознаки на грлото. Овој гуштер има шест различни морфолошки форми од кои се идентификуваат според бојата на неговото грло и долниот дел на стомакот. Три од нив се чисти морфи кои и се состојат само од цврсти бои на нивните размери: бела, црвена (портокалова) или жолта, а три други морфи што се одликуваат со комбинација на бои: бело-жолта, бело-црвена и жолто-црвена.
Црква „Св. Спиридон“ - Сер
Историја
Црквата е сместена на улица „Евстатиос Антупулос“ во источната населба Сирис. Камен-темелникот на храмот е поставен на 12 декември 2008 г. На 22 ноември 2009 г. храмот е осветен од митрополитот Теолог Серско-нигритски. Внатре се чуваат мошти на Свети Спиридон.
Ѕидна гуштерица
Екологија
Обичниот ѕиден гуштер претпочита карпести средини, вклучително и урбани средини, каде што може да се движи меѓу карпи, урнатини, остатоци и згради. Во јужниот дел од неговиот опсег, тој има тенденција да се јавува и во влажни или полувлажни живеалишта, во споредба со посуви живеалишта на север.
Хемиска комуникација
Вообичаените ѕидни гуштери претежно се потпираат и на визуелни и на хемиски сигнали за да комуницираат со истомислениците. Машките ѕидни гуштери се претежно опремени со феморални жлезди, кои му произведуваат восочна секреција што се користи за хемиска сигнализација. Познато е дека и белковинските дури и липофилните соединенија во секретите носат општествено релевантни информации.
Полиморфизам
Шесте морфи на овој гуштер првенствено се препознаваат најчесто по боја и може да се разликуваат со голо око. Сепак, тие најчесто се потврдуваат со дигитални фотографии и анализа на бои. Изворот на боење доаѓа од различни пигменти во гуштер, со жолта боја која потекнува од каротеноиди, и изразување на црвена/портокалова боја од птеридини. Ова е индикативно дека феноменот како што се повеќе алели или епистаза може да има улога и во одредувањето на морфологијата. Морфите се разликуваат дури и во други аспекти освен во бојата: разликите помеѓу морфите се гледале со секрецијата на феморалната жлезда, имунолошката компетентност и големината на телото. За мажјаците, бојата е многу видлива на долниот дел на стомакот, но кај женките дури и од сите морфи има помалку боја во овој регион, што покажува дека сексуалниот диморфизам се јавува кај овој вид.
Варијации помеѓу морфи
Освен во разликите во бојата, морфите варираат по должина, стапка на преживување и имунолошки отпор/одговор на инфекција. Подложноста на инфекција, исто така, варира најчесто помеѓу морфи, црвените и жолто-црвените морфи се најподложни на инфекција од паразитот на хемогрегарин, вообичаен е паразит за овие гуштери. Белите морфи се најотпорните на овој паразит, а жолтите морфи се со средна вредност на имунолошкиот отпор и интензитет. Одредени особини, исто така, може дури да доведат до варијација во должината и на отворот на муцката кај секоја од овие морфи. На пример, кај портокаловите морфи, сексуалната селекција фаворизира поголеми морфи што ги прави, во просек, и поголеми од другите морфи.
Секретите на феморалните жлезди кај мажјаците се разликуваат и во хемискиот состав според секоја соодветна форма. Секретите се користат и од мажјаците за комуникација меѓу видовите, како што е означување на територии и привлекување потенцијални партнери. Поединците ги делат истите органски материи во секретите, но концентрациите на одредени клучни соединенија се разликуваат. На пример, α-токоферолот е најмногу присутен во повисоки концентрации во секретите на црвените морфи. Оваа молекула им овозможува мирисите да останат во околината подолго со намалување на стапката на оксидација во влажни средини. Ова ни покажува дека црвените морфи имаат тенденција да бидат повеќе територијални и да се одржуваат на територии во подолг временски период во споредба со другите морфи. Овој феномен се забележува и кога станува збор за возраста на гуштерите. Слично на тоа, постарите, повеќе и територијалните гуштери имаат повисоки нивоа на α-токоферол во споредба со помладите единки кои се повеќе склони кон роаминг без оглед на морфот. Повторно, што покажува дека составот на секретите се однесуваат на функцијата. Фураноните се наоѓаат во повисоки концентрации во бели морфи, проследени со жолти, потоа црвени морфи.
Кај женките, репродуктивните стратегии најмногу се разликуваат по морф; Жолтите женки кои произведуваат многу помали јајца во нивната спојка, што би им овозможило да се создадат бројни потомци и да се размножуваат во помали популации со помала конкуренција. Белите женки се К стратези, кои произведуваат помалку, поголеми јајца, што ги прави потомците поверојатно и да преживеат во построги, поконкурентни средини. Црвените женки можат да бидат R или K стратези врз основа на средината во која се наоѓаат. Постоењето на алтернативни стратегии ни укажува на тоа како морфите се приспособиле на различни средини и навестува за одржување на полиморфизмот на бојата и бидејќи со флуктуации во средини секоја морфна форма на крајот ќе биде најсоодветна и како таква нема да биде избрана од популацијата.
Разликите забележани помеѓу морфите се многу уникатни еволутивни замени што ги користи секоја морф за да промовира опстанок во различните средини со кои се соочуваат и во светлината на ограничената способност совршено да можат да се прилагодат на секој притисок. Ваквата размена најмногу се гледа кога се споредуваат портокаловите морфи со бели морфи: морфите, во просек, имаат поголеми димензии на телото во споредба со белите морфи, но, во замена, тие се повеќе склони кон паразитски инфекции. Во портокаловите морфи, поголем акцент е ставен на тоа да се биде поголем и да се има способност физички да се натпреварува и да се заштити од потенцијални закани, но кај белите морфи, метаболичкиот акцент е ставен на поцврстиот имунолошки систем за да може да се спротивстави на инфекцијата. Повторно, овие компромиси може и да се појават бидејќи има селективни разлики во околината што секоја морф ја претпочита. Разликите во релативните пропорции на морфите се во однос на локацијата покажуваат дека притисоците на животната средина се разликуваат и дека размените на некои морфи се поуспешни во специфични средини од другите.
Дистрибуција и статус
Природниот опсег опфаќа поголем дел од копното на Европа, освен од север и многу југ и се протега и до Турција. Се јавува како воведени популации во јужна Британија, каде што,едно такво население во приморскиот град Вентор на островот Вајт станало донекаде познато, а исто така и во Северна Америка. Имало одредена научна дебата за тоа дали популациите во Јужна Англија го претставувале северниот раб на нивниот роден опсег.
Северна Америка
Podarcis muralis е воведен во САД и се шири најмногу низ градското подрачје на Синсинати. Вообичаено е многу забележано дека живее во варовнички изданоци, карпи ѕидови и урнатини долж сливот на реката Охајо. Месно во областа Синсинати/Северен Кентаки се нарекува и „Лазарски гуштер“, како што бил воведен во областа околу 1950 година од Џорџ Рау, момче кое било член на семејството кое ја поседувало стоковната куќа Лазарус, синџир (сега се апсорбира во Мејси). Откако се вратил од семеен одмор во северна Италија, тој ослободил дури околу 10 влекачи во близината на неговиот дом во Синсинати. Генетското тестирање открил дека само три од овие гуштери преживеале доволно долго за да се репродуцираат, што значело дека биле предмет на екстремно генетско тесно грло. Овој плоден гуштер се репродуцирал експоненцијално; продолжувал да го проширува својот опсег на дистрибуција годишно, и се етаблира толку добро во југозападниот дел на Охајо, што сега се смета за натурализиран вид од Одделот за природни ресурси во Охајо и е заштитен според државниот закон (незаконски е да се повреди, фати или поседува ова животно без соодветна дозвола).
Покрај Охајо, P. muralis е воведен дури и во други американски држави. Населението има и во окрузите Кентон и Кембел во Кентаки и во делови од Индијана.
Европскиот ѕиден гуштер бил претставен и на островот Ванкувер, Британска Колумбија, Канада во 1970 година, кога десетина единки биле пуштени во дивината од мала приватна зоолошка градина.
Овој гуштер е присутен дури и во окрузите Лос Анџелес и Сан Диего во Калифорнија и може да постои на друго место во Калифорнија.
ОУ „Кирил и Методиј“ - Турново
„Борис Трајковски“ е училиште кое се наоѓа во село Бориево, Општина Босилово.
Трговиште (Србија)
''Оваа статија е за Трговиште во Србија. За останати места со називот Трговиште, видете Трговиште (појаснување)''
Трговиште — гратче сместено во Пчињскиот Округ во Србија. Лежи на реката Пчиња и е административно седиште на Општина Трговиште. Според последниот попис од 2011 година, во Трговиште има 1.767 жители, додека на територијата на општината живеат 5.091 жител.
Историја
Во Трговиште, во 1877 година, е роден македонскиот комитски војвода со србомански погледи, Крсто Ковачев Трговишки.
Демографија
Во Трговиште живеат 1,413 возрасни лица, а просечната возраст на населението е 37,5 години (36,9 за мажи и 38,1 за жени).
Оваа населено место е претежно населено со декларирани Срби (според пописот од 2002 година)), и забележан е пад на населението.
Ото-мотор
Ото-мотор (или Отов мотор) — четиритактен мотор со внатрешно согорување. Моторот бил пронајден од Николаус Ото (1832.-1891.) во 1876. Иако идеите и концептот за четворотактен мотор со внатрешно согорување постоеле во времето кога Ото го развил својот пронајдок, тој бил првиот што направил практична и употреблива верзија, која е во примена и денес во речиси сите автомобили, како и во многу авиони, локомотиви, агрегати, и други моторизирани уреди.
Делови на моторот
Моторот е сместен во метално куќиште изработено од челик или алуминиум (во поново време некои делови се прават и од керамика). Горниот дел се нарекува „глава“ на моторот, а долниот „блок“ на моторот. Главата и блокот се херметички слепени со низа навивки и тнр. „дихтунг“. Низ главата и низ блокот на моторот има низа канали низ кои струи течнот за ладење придвижувана од надворешна пумпа. На дното на куќиштето се наоѓа корито (картер) за маслото за подмачкување, што го намалува триењето.
Во внатрешноста на блокот има големи отвори наречени цилиндри. Моторот може да има еден или повеќе цилиндри. Во долниот дел, блокот завршува со една голема комора до која водат сите цилиндри. Во таа комора се наоѓаат лежиштата за коленестото вратило и самото вратило. Во внатрешноста на цилиндрите се наоѓаат клиповите, поврзани со карики до коленестото вратило.
Во главата на моторот се наоѓаат вентилите - најмалку 2, а вообичаено 3 или 4. Отворањето и затворањето на вентилите го регулира брегастата оска, најмалку една, а вообичаено 2. Исто така во главата на моторот се сместени и свеќичките (една по цилиндар) кои фрлаат искра за палење на горивото. Во некои изведби има по 2 свеќички по цилиндар, а кај дизел-моторите нема свеќички бидејќи горивото се пали под дејство на висок притисок. Вентилите ги отвораат и затвораат издувните и влезните гранки во моторот, кои исфрлаат гасови од согорувањето, а уфрлаат смеша од гориво и воздух.
Принцип на работа
Сите мотори со внатрешно согорување работат на принципот на компресија на горивото и оксидансот следено од палење и експлозија во комората за согорување. Согорувањето создава топли гасови кои имаат тенденција за ширење, и ги движат деловите од моторот предвидени за пренос на таа енергија. Потоа гасовите се исфрлаат и циклусот се повторува.
Кај Ото-моторот горивото е бензин или дизел, а оксидансот е воздух, кој содржи кислород.
Енергијата од гасовите создадени од согорувањето се пренесува преку клипот на коленестото вратило, и потоа обично преку преносни запченици до погонските оски на уредот.
Ото-моторот има 4 такта (фази):
За синхронизацијата помеѓу свеќичката, внесот на гориво и мешањето на воздухот и горивото се грижи посебен систем кој во современите мотори е управуван од процесор и низа од мерни сонди.
Ако моторот има повеќе цилиндри, нивната работа обично фазно доцни, за да се постигне што порамномерна работа: на пример, ако се работи за четирицилиндричен мотор, секој од цилиндрите е во различен такт во даден момент.
Поставеност на цилиндрите
Меѓусебната поставеност на цилиндрите влијае на моментот што го создава моторот во однос на возилото. Од друга страна, поставеноста на цилиндрите ја диктира и целокупната конструкција на моторот, па и нејзините надворешни димензии. Зависно од начинот на кој се поставени цилиндрите, Ото-моторите се делат на:
Моторот како гасна машина
На подолниот П-В (притисок-волумен) дијаграм се претставени тактовите и работата на моторот е претставена како гасна машина. Ограничената површина слична на ромбоид ја претставува енергијата што се добива од моторот.
Од дијаграмот се гледа дека колку се поголеми разликите во притисокот и волуменот помеѓу тактовите, толку поголема енергија се добива. Но, ова е технички контрадикторно, бидејќи колку е поголема разликата на притисоци толку векот на моторот се намалува, а колку е поголема разликата во волумени толку помал број на циклуси може да се изврши во единица време (патот на клипот е подолг). Поради тоа постојат низа компромисни решенија кои оптимизираат помеѓу ефикасноста и перформансите.
Денкерк (саундтрак)
Динкерк  (Dunkirk) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 21 јули 2017 година преку WaterTower Music.
Ханс Цимер започнал да работи на саундтракот до 2016 година. За интензитетот, сценариото било напишано за да се приспособи на аудитивната илузија на тонот на Шепард, кој претходно бил истражуван во филмот на Кристофер Нолан од 2006 година „Престиж“. Ова било поврзано со звукот на сопствениот џебен часовник на Нолан, кој тој го снимил и го испратил до Цимер за да се синтетизира. Дополнителна музика била обезбедена од Лорн Балф, Ендру Кавчински, Стив Мазаро и Бенџамин Валфиш.
„Nimrod“ од енигма варијациите на Едвард Елгар е дел од албумот, која била забавена до шест отчукувања во минута со додаден бас за да се избегне сентименталниот звук. Инструментацијата вклучува двоен бас и четиринаесет виолини. Цимер решил да не ги гледа суровите снимки од филмот при составувањето на композициите. Музиката била снимена во AIR Lyndhurst Hall во Лондон со Џеф Фостер како миксер
Карпош (населба во Струмица)
Карпош — приградска населба сместена во северозападниот дел на градот Струмица.
Кораб (музички албум)
„Кораб - музички албум на македонската џез-група „Sethstat“ од 2011 година, издание на „SJF Records“.
Песни
Албумот содржи 7 композиции:
Информации за албумот
Сите песни се компонирани и аранжирани од членовите на групата. Албумот е снимен во студиото на ТВ Алфа во април 2010 година. Продуцент на албумот е Владан Дробицки, снимател бил Ален Хаџи-Стефанов, обвивката на албумот ја дизајнирала Јана Ацевска, а фотографијата е дело на „Stork Work“. На албумот настапуваат: Владан Дробицки (тромбон), Васко Бојаџиски (тенор и алт саксофон), Александар Николовски (труба), Панче Бујуклиев (електрично пијано и синтисајзер), Павел Дробицки (бас гитара) и Гоце Наумов (тапани), а како гостин на првата и третата композиција се јавува Гунтер Кубе (бас кларинет).
Градска електрана (Љубљана)
Градска електрана (словенечки: Stara mestna elektrarna) ― поранешна електрана на јаглен и градба во Љубљана,Словенија. Со текот на годините, градбата била менувана многу пати, вклучувајќи ја и нејзината архитектура и намена. Една промена била да се изгради театарска сала внатре.
Историја
Областа опфаќала неколку згради. Главната зграда била отворена на 1 јануари 1898 година како електрана во Љубљана. Набргу по отворањето, централата имала потешкотии бидејќи произведената електрична енергија била скапа. Високите трошоци се должат на лошите пресметки и цената на увозот на јаглен. Сè се сменило во 1901 година кога трамвајската услуга станала голем секојдневен корисник на електрична енергија.
Електраната постоела за време на светските војни и работела до 1960-тите. Биле изградени други централи, а производството на електрична енергија се преселило во нив. Старата зграда постепено била напуштена. До падот на Железната завеса комплексот згради не бил користен.
Стара местна електрана
Промената дошла во средината на 1980-тите и 1990-тите, кога младите алтернативни уметници како Ема Куглер и театарските режисери Матјаж Бергер (Ротација на космосот 100 од 1997 година, По повод стогодишнината од градската електрана Љубљана) и Енрике Варгас во рамките на фестивалот Егзодус. Тие започнале нов живот наречен „Стара Електрана“ (на словенечки: Stara Elektrarna).
По 1980-тите, зградата била наречена „Стара електрана“. Одржувајќи ја историската надворешност, во зградата биле сместени технолошки и културни организации. Во дваесеттиот век била отворена театарската сала.
Електричното стопанско друштво Електро Љубљана отворила музеј на електрична енергија и ги поддржала театарските активности. Уметничката област била поддржана од институтот Бункер. Тие биле домаќини на уметнички фестивали како што се „Млади леви“, „Експонто“, „Егзодос и женско место“.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Булоњска шума
Булоњска шума (фр. Bois de Boulogne) — парк кој се наоѓа долж западната страна на XVI округ на Париз, близу до предградието Булоњ-Бијанкур.
Булоњската шума покрива површина од 8.459 км2 (3.266 квадратни километри, or 2,090 акри), што е 2.5 пати пошироко од Централ Парк во Њујорк, и 3.3 пати пошироко од Хајд Парк во Лондон.
Историја
Во тек на Стогодишната војна, шумата била престојувалиште на крадци. Во 1416-1417 Војводата од Бургундија изгорел дел од шумата. Под власт на Луј XI, земјиштето, сега наречено Булоњска шума, одново било пошумено и низ него биле изградени два пата.
Подоцна Франсоа I во Булоњската шума го изградил Мадридскиот замок (завршен во 1526). Ловиштето било оградено со ѕидови за време на Анри II со осум порти за време на Анри IIIод Франција. Анри IV посадил 15000 дрва од типот црница, со надеж дека ќе поттикне развој на свилена индустрија. Неговата жена со која се развел, Маргарита од Валоа се повлекла во нејзиниот замок Шато-де-ла-Миет. Пилатр де Розие и маркизот од Арланд го извеле својот прв успешен лет со балон дизајниран од страна на браќата Монголфjе.
Во Шумата Грофот од Артоа, братот на Луј XVIго изградил замокот Шато де Багател. Местото било претворено во парк од страна на Наполеон III во 1852, Биле создадени горното и долното езеро, поврзани со водопад. Помеѓу 1855 и 1858, бил изграден хиподромот Лонгшан на падината со истото име.
Булоњската шума официјално станува дел од Париз во 1929 и е дел од XVI округ.
Првата мото-трка (Парискиот Куп) тука се одржала после Втората светска војна.
Ilitch Holdings, Inc.
Илич Холдингз (Ilitch Holdings, Inc.) е американска фирма основана во 1999 година која им овозможува професионална и техничка поддршка на сите фирми во сопственост на Маријан Илич. Претпријатијата во нејзина сопственост ги вклучуваат: Литл Цезарс Пица, Детроитските Ред Вингз, Детроитските Тајгерс, Олимпија Ентертејнмент, Olympia Development, Олимпија Паркинг, Blue Line Food Service Distribution, Чемпион Фудс, 313 Presents, Литл Цезарс филантропската програма, Hockeytown Cafe итн. Фирмите-ќерки на Илич Холдингз раководат со детроитскиот театар Фокс, Градскиот театар, Комерика Паркот, DTE Energy Music Theatre, Мичигенскиот лотариски амфитеатар, Медоубрушкиот амфитеатар и Литл Цезарс арената.
Седиштето на Илич Холдингз е во театарот Фокс во Детроит, Мичиген, САД.
Семејството Илич ја има основано и добротворната организација „Илич“ која секоја година ги доделува ААА хокеарските стипендии „Литл Цезарс“.
Роми
Потекло
За потеклото на Ромите постојат повеќе теории од кои се вели дека се потомци на стариот народ Дравиди (кој живеел во Пенџаб пред нивното доаѓање во Европа) било во 10 век.
Антрополошки одлики
Развојот на Ромите е многу слаб и тие се еден од најнееманципираните, најнеитегрираните и најнеразвиените народи во светот. Обично ромските населби и живеалишта се наоѓаат во руинирана состојба и поради тоа Ромите имаат најкраток животен век од сите европски народи. Поради нивната огромна сиромаштија често владеат и предрасуди врзани за нив. Истовремено, Ромите се најмирољубивиот народ во светот и никогаш против никого не кренале пушка односно никогаш не војувале, биле лојални граѓани на земјата во која што живеат и се бореле во сите војни против непријателот од било која земја да доаѓаат.
Во денешно време Ромите главно се интегрирани во општеството со останатите народи. Има Роми коишто се министри во влада, пратеници во некои европски и светски земји, но најголемиот напредок на Ромите во последните години е во делот на образованието на коишто има студенти во многу факултети низ сите европски земји.
Култура
Интересно како податок за нив е да се спомене дека Ромите се „урбано“ население. Во Република Македонија, 96% од вкупното ромско население живее во градовите. Притоа, тие обично сакаат да бидат сместени односно нивните живеалишта да бидат најблиску до центарот на градот во коишто живеат.
Религија
Ромите во Западна Европа и САД се претежно римокатолици и протестанти.
Најголем број на православни Роми живеат во: Србија, Романија, Грција и Бугарија.
Ромите кои живеат во: Турција, Босна и Херцеговина, Албанија, Египет, Косово и Македонија претежно се муслимани.
Исламизацијата на Ромите на Балканот се случила за време на Османлиското владеење. Според пописот од 1523 година, на Балканот живееле 66.000 Роми, од кои 47.000 биле христијани.
Опсада на Ерусалим (1187)
Пред војната!
Ерусалимското Кралство било ослабнато од внатрешни проблематики, особено по поразот којшто го доживеало на 4 јули 1187 година во Битката кај Хатин. Повеќе од кралскиот народ биле заробени, вклучително и кралот, и во текот на летот на Саладин не му оставало ништо друго освен да тргне кон Светиот Град. Во средината на септември, Саладин веќе ги беше освоил Акра, Јафа, Торон, Сидон, Беирут и Аскалон. Преживеаните во битката и оние кои успеале да побегнат имале можност да се скријат само во Тир, еден од градовите кои не биле под контрола на Саладин. Саладин, заедно со неговата армија претежно составена од војници по потекло од Сирија и Египет, на 20 септември веќе биле пред портите на Ерусалим.
Предавање на градот
На крајот од септември, Балиан успеал да дојде до преговори со Саладин (во кои преговори тој лично учествувал), по повеќекратното откажување од тие преговори. Од друга страна пак и муслиманските водачи не се сложувале многу крајот на битката да биде одлучена со преговори. Но како и да е, Саладин прифатил градот да биде предаден по мирен пат.
Последици
Многу од бежанците најпрвин се упатиле кон Триполи, каде не им било дозволено да влезат во градот а и биле ограбени и малтретирани. Затоа повеќе од нив се упатиле кон Антиохија или Византија, други кон Европа. Саладин пак, по преземањето на градот дозволил Светиот Гроб да остане во рацете на христијаните, но многу од христијанските храмови ги претворил во џамии. Така најпозната меѓу овие е џамијата Ал Акса. Пренесувањето на вестите во Европа дека Ерусалим паднал во рацете на муслиманите довело до подготовка на уште една војна. Плановите за новата војна биле направени уште на 29 октомври 1187 година од страна на папата Грегориј VIII. Со тоа подоцна започнала и третата крстоносна војна.
Џон Битов (постариот)
Џон Битов (постариот) (роден како Лазар Никола Битов, John Louis Nicholas Bitove Sr., во Торонто, Онтарио, Канада -  во Торонто) бил македонско-канадски стопанственик и филантроп. Тој е награден со орден на Редот на Канада.
Тур де Свис 2013
Тур де Свис 2013 било 77. издание на велосипедската етапна трка Тур де Свис. Започнала на 8 јуни со поединечен хронометар во Квинто и завршила на 16 јуни со уште еден поединечен хронометар во Флумзерберг; вкупно, трката се состоела од девет етапи. Била седумнаесетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена втора година по ред од возачот на Руј Кошта, кој ја преземал водечката жолта маичка по освојувањето на последната етапа, хронометарот со 10 километри искачување и цел на нагорнина,, надоместувајќи ги 13. секунди разлика од претходниот предводник на трката Матијас Франк од. Кошта ја освоил и кралската етапа два дена претходно. Разликата помеѓу Кошта и второпласираниот Бауке Молема од, етапен победник на трката, победувајќи на втората етапа, била шеесет и две секунди, додека подиумот бил заокружен од возачот на Роман Кројцигер, осум секунди зад Молема и седумдесет зад Кошта.
Во другите пласмани на трката, возачот на Роберт Вречер бил победник на планинскиот и спринтерскиот пласман, откако се нашол во неколку бегства во текот на деветдневната трка. Петер Саган повторно го освоил бодовниот пласман и бил единствен друг возач кој освоил повеќе етапи на трката. завршила на чело на екипниот пласман, втора година по ред.
Екипи
Бидејќи Тур де Свис е настан од Светската турнеја на UCI, сите UCI World Tour екипи биле автоматски повикани и биле обврзани да испратат екипа. Првично, осумнаесет UCI World Tour биле поканети на трката, додека две други екипи - и  - добиле специјални покани и со тоа била создадена главната група од 20 екипи. Подоцна, го повратила својот ProTour статус по жалбата до Арбитражниот суд за спорт. Бидејќи не биле првично поканети на трката, организаторите на трката го објавиле нивното вклучување на трката, зголемувајќи го бројот на екипи на дваесет и една.
Дваесет и едната екипа кои настапиле на трката биле:
Помеѓу 167. возачи кои ја започнале трката, секоја екипа имала по осум возачи освен, кои настапиле со седум , биле четири поранешни победници на трката. Победникот од 2008 Роман Кројцигер бил предводник на екипата, додека победникот од 2009 Фабијан Канчелара имал слична улога за. имал два поранешни победника на трката помеѓу нивните осумторица; Владимир Карпетс, кој ја освоил трката во 2007, бил еден од помошниците за бранителот на титулата Руј Кошта.
Поредок
На Тур де Свис 2013 биле доделени четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку завршното време на секој велосипедист на секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка. Овој пласман бил сметан за најважен на Тур де Свис 2013 и победникот на овој пласман бил сметан за победник на трката.
Постоел и планински пласман, кој бил наградуван со црвена маичка. За планинскиот пласман, бодови се добивале на врвот на некое искачување, доколку стигнеш пред другите велосипедисти. Секое искачување било категоризирано како екстра, прва, втора, трета или четврта категорија, а повеќе бодови носеле повисоките категории. Постоеле дваесет и едно категоризирано искачување на трката, кои биле поделени на пет различни категории.
Третата маичка го претставувало бодовниот пласман наградуван со црвено-бела маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку се пласираат на првите места на етапите. На етапите 4, 5, 6 и 8, победата носела 25 бода, второто место 20 бода, третото 16, четвртото 13, петтото 11 и еден бод помалку за секое место подолу, сè до еден бод за 15. место. На сите останати етапи, победата носела 15 бода, второто место носело 12 бода, третото 10 и еден бод помалку за секое место подолу сè до еден бод за 12. место. Бодови за овој пласман можеле да се добијат и на секој од средните спринтови; овие бодови биле доделувани на секој од тројцата најбрзи возачи низ целта и тоа 6 бода за првиот, 3 за вториот и 1 за третиот.
Четвртата маичка го претставувала спринтерскиот пласман, наградуван со сина маичка. За спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршиле на првите три места на средните спринтови во текот на една етапа, со исклучок на етапите со поединечен хронометар. Постоел и екипен пласман, каде се пресметувале времињата на најдобрите тројца велосипедисти од секоја екипа на секоја етапа; водечката екипа на крајот на екипата била онаа со најмало вкупно време.
Автобуска станица - Битола
Автобуска станица - Битола е автобуска станица во Битола, Македонија. Се наоѓа во близина на Широк сокак и Ат-Пазар. Од Автобуската станица Битола, доаѓаат и поаѓаат автобусите за Скопје, Велес, Прилеп, Ресен, Охрид, Струга, Демир Хисар, Кичево, Гостивар, Тетово, Неготино, Валандово, Струмица, Штип, Кочани, Гевгелија, Радовиш, Дреново, Росоман и Градско. Исто така има и автобуси кои сообраќаат од и до битолските села во Селската автобуска во Битола. Автобускиот превоз го врши Транскоп, Битола.
Во склоп на битолската автобуска станица, сообраќаат и меѓународни линии за: Софија, Благоевград, Ќустендил, Виена, Љубљана, Цеље, Марибор, Белград, Ниш, Лесковац, Врање и Јагодина.
Спротивно од Автобуската станица, се наоѓа и Железничката станица - Битола.
Раде Петковиќ
Раде Тома Петковиќ ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од земјоделско семејство. По завршувањето на основното училиште се занимавал со земјоделство. Како симпатизер на народноослободителното движење, материјално ги помагал партизанските единици. Во август 1944 година стапил во третата чета на третиот баталјон на Осмата прешевска бригада. Со бригадата тргнал на борбен марш кон Скопје. Патем учествувал во тешките борби против балистите кај Лојане и други места. На 23 септември 1944 година, по жестоката борба против балистите кај селото Рудинци (Руѓинце), бригадата конечно се пробила на Скопска Црна Гора. Но, во таа борба, Раде бил погоден од непријателски куршум и загинал. Бил закопан на позицијата каде што загинал.
Селиште (Барешани)
Селиште — археолошко наоѓалиште во битолското село Барешани. Претставува населба и некропола од хеленистичко и римско време и од средниот век. Се наоѓа на 1 км западно од селото, на падините на планината Баба, каде се среќаваат остатоци од населба (фрагменти од керамички садови и градежен материјал), а по површината има и камени плочи од гробни конструкции. Видливи се темели од средновековна црква која, според кажувањето на жителите, била посветена на „Св. Варвара“. Најдени се и бронзени монети.
Битка кај Мараџ ал-Дебаџ
Битката кај Мараџ ал-Дебаџ се одвила во септември 634 година помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.