cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Руски окупирани територии во Грузија
Грузиска реакција
На 21 септември 2013 година, Алекс Петриашвили, грузискиот државен министер за евроатланска интеграција, изјавил дека неодамнешните „провокации“ не промовираат нормализација на односите меѓу Грузија и Русија. „Сметаме дека грузиската влада зрело и кохерентно одговара на провокациите што се случија во последните денови и месеци и не попуштаме на провокациите. Овие провокации не промовираат нормализација на грузиско-руските односи.“
Грузискиот претседател Михаил Саакашвили го покренал ова прашање за време на неговото обраќање пред Генералното собрание на Обединетите Нации на 25 септември 2013 година. „Продолжува анексијата на грузиските земји од страна на руските трупи“, изјавил тој. „И покрај пријателските изјави на новата грузиска влада во последните недели и месеци, руската војска продолжува да ги унапредува своите позиции, делејќи ги заедниците со нова бодликава жица и загрозувајќи ја нашата економија.
На 25 септември 2013 година, Иванишвили изјавил дека продолжувањето на „граничната линија“ по должината на демаркационата линија Јужна Осетија-Грузија е поврзано со вознемиреноста на Кремљ во врска со претстојните Зимски олимписки игри во Сочи 2014 година. Тој исто така рекол: „Многу ќе се разјасни веројатно по Олимпијадата. Во оваа фаза, сите овие бодликави жици, мислам, не се ни во интерес на [Русија], но Олимпијадата е од големо значење за Русија.“ Во октомври 2013 година, во Грузија биле одржани неколку собири во знак на протест против руската окупација. На 13 октомври, невладини организации (НВО) и студенти заминале во селото Дици да протестираат поради „граничноста“. Тие симболично запалиле факели и пуштале балони. Околу 15:00 часот започнал уште еден митинг во грузиските градови Тбилиси, Рустави, Телави, Гори, Батуми, Кутаиси и Зугдиди. Околу 19 часот започнал концерт на Плоштадот на Револуцијата на розите во Тбилиси под слоганот „''Не на окупацијата! Не за Олимпијадата во Сочи''!“
На 3 март 2014 година, неколку стотици Грузијци одржале митинг во селото Атоци во близина на границата со Јужна Осетија, протестирајќи против продолжувањето на поставување бодликава жица од страна на руските војници. Демонстрантите носеле украински знамиња бидејќи ја виделе сличноста меѓу ситуацијата во Грузија и кризата во Украина. Демонстрантите ја извеле и грузиската химна. Осетиската/руска новинска агенција ОСинформ објавила дека митинг одржале „грузиските фашистички елементи“, бројот на „деструктивните елементи“ бил околу 500, а биле „придружувани од грузискиот Полизеј“. Веста заклучува дека „грузискиот фашизам не е завршен и ја крева главата заедно со украинските поддржувачи на Бандера“.
Меѓународна позиција
Абхазија и Јужна Осетија меѓусебно се признаваат како независни држави, а и двете се признати и од две други земји кои не се членки на ОН, поддржани од Русија: Нагорно-Карабах и Придњестровје. Само пет земји-членки на Обединетите нации ги признаваат Абхазија и Јужна Осетија: Науру, Никарагва, Русија, Сирија и Венецуела.
Украина
На 19 септември 2008 година, Хрихориј Омелченко, член на Врховната Рада од блокот Јулија Тимошенко, изјавил дека Русија ја нападнала Грузија без објава на војна и ги окупирала грузиските територии. Тој рекол: „''Затоа, според меѓународните правни норми, Руската Федерација е агресор, напаѓач и окупатор“. Тој повикал на почитување на неповредливоста на постоечките граници и територијалниот интегритет''“
Латвија
На 3 март 2009 година, летонскиот претседател Валдис Затлерс се сретнал со Гиорги Барамиџе, вицепремиер и министер за европска и евроатлантска интеграција на Грузија. Претседателот ја изразил својата поддршка за внатрешните реформи и надворешната политика на Грузија. Тој, исто така, го прашал Барамиџе што прави Русија во оние делови на Грузија што ги окупирала.
Во јуни 2011 година, Комитетот за надворешни работи на Саеима усвоил изјава со која го поддржува територијалниот интегритет на Грузија и ја осудува руската окупација на Јужна Осетија и Абхазија. Комитетот го изразил своето разочарување што Руската Федерација продолжва да го игнорира договорот од шест точки потпишан на 12 август 2008 година и ја повикал Руската Федерација да ги исполни своите обврски.
Чешка
Во април 2013 година, министерот за надворешни работи Карел Шварценберг по средбата со грузиската колешка Маја Пањикиџе изјавил дека Русија почитува само држава „која е поголема“ и затоа Чешка не може да посредува меѓу Русија и Грузија. Што се однесува до иднината на Грузија во однос на окупираните територии, чешкиот министер за надворешни работи изјавил дека Грузија треба да одржува контакти со нив. „''Тешко е кога вашите територии се окупирани, но понекогаш треба да чекате со години, дури и децении пред да ви се отвори прозорецот на можности. Не знам кога ќе дојде тоа време, но нужно ќе дојде''“, изјавил тој.
Јапонија
Според Заедничката изјава меѓу Јапонија и Грузија од октомври 2014 година за „Солидарност за мир и демократија“: „Двете страни го споделија ставот дека мирното решавање на конфликтот во окупираните грузиски региони Абхазија и регионот Цхинвали/Јужна Осетија во согласност со принципите на Суверенитетот и територијалниот интегритет на Грузија во нејзините меѓународно признати граници се од суштинско значење за мирот и стабилноста на земјата и на целиот регион на Јужен Кавказ". Позицијата на Јапонија за „окупираните региони на Грузија во регионот Цхинвали/Јужна Осетија и Абхазија“ била потврдена во изјавата од 1 март 2017 година на Амбасадата на Јапонија во Грузија.
Литванија
Во ноември 2009 година, Аудрониус Ажубалис, литвански парламентарец, изјавил дека во 1999 година Русија се обврзала целосно да ги повлече своите вооружени сили од Молдавија и Грузија на Самитот во Истанбул. „''За жал, овие суштински обврски не беа целосно спроведени, дури и десет години подоцна: таканаречените руски „мировници“ сè уште се дислоцирани во молдавскиот регион Приднестровје, Русија окупираше дел од грузиската територија: регионите Абхазија и Јужна Осетија. Руската воена инфраструктура активно се развива во овие грузиски региони''."
Првата европска земја што официјално ги признала Абхазија и Јужна Осетија како грузиски територии под руска воена окупација, станала Романија. Литванскиот Сејмас усвоил резолуција со која се осудува руската окупација на грузиските територии на 1 јуни 2010 година. Во резолуцијата се вели дека руската употреба на локалните марионетски режими за контрола на регионите претставува кршење на меѓународното право. Виктор Зубков, првиот заменик-премиер на Русија, изјавил дека резолуцијата „ги искривила сите факти за настаните од август 2008 година".
На петгодишнината од руско-грузиската војна во 2013 година, во Вилнус се одржал протест за поддршка на територијалниот интегритет на Грузија. На митингот присуствувал потпретседателот на грузискиот парламент, Гиорги Барамиџе. Тој им се обратил на демонстрантите, завршувајќи го говорот на литвански: „Да живее слободна Литванија, да живее слободната Грузија!"
Во март 2014 година, литванскиот амбасадор во Соединетите Американски Држави, Жигимантас Павилионис, во интервју за ТВ програмата Саваите на ЛРТ изјавил дека по руско-грузиската војна сите во Брисел „се смееле за позицијата на Литванија“. Тој изјавил дека „...во тоа време, западниот свет заборави и ѝ прости на Русија за она што го направи во Грузија – окупираше голем дел од нејзината територија и сè уште ја чува." Во јули 2014 година, Жигимантас Павилионис изјавил дека кога Русија ги окупирала грузиските територии, „литванските дипломати беа единствените во Европа и, се осмелувам да кажам, во Литванија кои постојано се обидуваа да ја одбранат слободна Грузија до крај."
САД
Во јуни 2010 година, Белата куќа го објавила својот извештај за односите меѓу САД и Русија, каде што ја повика Русија да ја прекине окупацијата на грузиските територии Абхазија и Јужна Осетија.
Државниот секретар Хилари Клинтон изјавила дека Русија окупира делови од Грузија и гради постојани воени бази во спротивност со примирјето за време на посетата на Тбилиси во 2010 година. Според руските новински агенции, тогашниот премиер на Русија Владимир Путин ја коментирал оваа изјава, велејќи дека „Тие [Грузијците] не смеат да бараат решенија надвор“, и „Неопходно е да се води дијалог без да се наведат трети страни“. Путин нагласил и дека Русија не е окупатор, туку само ги „ослободила“ Абхазија и Јужна Осетија." Putin also stressed that Russia was not the occupier, but only "liberated" Abkhazia and South Ossetia.
Во декември 2010 година, американскиот Сенат расправал за нацрт-резолуцијата за територијалниот интегритет на Грузија. Го подготвил Жан Шахин. Нацртот изразува поддршка за територијалниот интегритет на Грузија и признавањето на Абхазија и Јужна Осетија како „региони окупирани од Руската Федерација“. Руското Министерство за надворешни работи го критикувал нацртот, велејќи „...со жалење, дека нацрт-резолуцијата – како и позициите на многу членови на Конгресот – ја игнорира новата реалност, која се појави откако режимот на Саакашвили ја започна својата агресија во август 2008 година."
Во март 2011 година, американскиот помошник државен секретар за европски и евроазиски прашања Филип Гордон изјавил дека употребата на терминот „окупиран“ од Вашингтон во однос на Абхазија и Јужна Осетија не треба да биде „провокација“, туку опис на ситуацијата на теренот.
Во јули 2011 година, Сенатот на САД едногласно ја одобрил резолуцијата воведена од американските сенатори Џин Шахин (Д-НХ) и Линдзи Греам (Р-СЦ) со која се потврдува американската поддршка за суверенитетот, независноста и територијалниот интегритет на земјата Грузија и се повикува Русија да ги отстрани своите окупаторски сили од Абхазија и Јужна Осетија. Во резолуцијата се наведува дека „пронаоѓањето мирно решение за конфликтот е клучен приоритет за САД во регионот на Кавказ и дека трајната регионална стабилност може да се постигне само преку мирни средства и долгорочен дипломатски и политички дијалог меѓу сите страни." Греам изјавил дека „руската инвазија на грузиската земја во 2008 година беше акт на агресија не само кон Грузија, туку и кон сите нови демократии.” Како одговор, руското Министерство за надворешни работи соопштило дека резолуцијата не е „ништо повеќе од ПР потег“ и тврдело дека поттикнува „реваншистички чувства“ од страна на Грузија. Рускиот претседател Димитриј Медведев изјавил за руските медиуми дека резолуцијата на Сенатот на САД ги одразува само „гледиштата на некои од неговите сенилни членови".
Во август 2013 година, амбасадорот на Соединетите Американски Држави во Грузија Ричард Норланд во една изјава рекол: „Нема место во современиот свет за изградба на нов Берлински ѕид."
Во септември 2013 година, Амбасадата на САД во Тбилиси изразила загриженост поради активностите за „граничност“ во Грузија долж административните гранични линии на териториите окупирани од Русија Абхазија и Јужна Осетија. Во соопштението се бара бариерите „да се отстранат во согласност со обврските на Русија според договорот за прекин на огнот од август 2008 година и нејзините обврски според меѓународното хуманитарно право".
Во октомври 2013 година, портпаролката на американскиот Стејт департмент Мари Харф го осудила подигнувањето огради и други физички бариери од руските безбедносни сили долж административните гранични линии на окупираните територии на Грузија.
Кон крајот на февруари 2014 година, кога ескалирале тензиите меѓу Украина и Русија, американскиот државен секретар Џон Кери го осудил континуираното воено присуство на Русија во Абхазија и Јужна Осетија што го крши прекинот на огнот, велејќи: „Ние продолжуваме да се противиме на руската окупација, милитаризација и граници на грузиска територија и ја повикуваме Русија да ги исполни своите обврски од договорот за прекин на огнот од 2008 година, вклучително и повлекување на силите и слободен пристап за хуманитарна помош."
На 7 јуни 2014 година, Белата куќа објавила помош од 5 милиони долари за Грузија која ќе им помогне на луѓето кои живеат во близина на границата со Русија и „да го зголеми пристапот до објективни информации на населението во окупираните територии на Абхазија и Јужна Осетија".
Во септември 2014 година, американскиот секретар за одбрана Чак Хејгел ја посетил Грузија. Говорејќи на прес-конференција по состанокот со грузискиот министер за одбрана, Хејгел го поздравил новиот статус на Грузија како зајакнат партнер на НАТО и стремежот на Грузија да стане членка на НАТО. „Руските акции овде [во Грузија] и во Украина претставуваат долгорочен предизвик што САД и нашите сојузници го сфаќаат многу сериозно“, изјавил тој. Хејгел ја повикал Русија „целосно да ги повлече своите сили од границите на Грузија“ и ја поздравил „воздржаноста што Грузија ја покажа“. Во мај 2017 година, американскиот претседател Доналд Трамп го потпишал Законот за консолидирани средства, 2017 година, кој вклучува одредба дека не смеат да се користат присвоени средства за поддршка на „руската окупација на грузиските територии на Абхазија и регионот Цхинвали/Јужна Осетија“ или за помош на владите на другите земји кои ја признале независноста на двете територии. Актот за борба против американските противници преку санкции од август 2017 година, меѓу другото, упатува на „нелегалната окупација на Јужна Осетија и Абхазија во Грузија“ од Русија и нејзиното непочитување на „условите од договорот за прекин на огнот од август 2008 година“.
Романија
На 28 јуни 2010 година, Сенатот на Романија усвоил резолуција за ситуацијата во Грузија, потврдувајќи ја својата поддршка за територијалниот интегритет на Грузија и признавајќи ги регионите Абхазија и Јужна Осетија како составен дел на Грузија. Сенатот го осудил признавањето на отцепените грузиски региони од страна на голем број земји и ја нагласил неопходноста од почитување на договорот за прекин на огнот од шест точки од 12 август 2008 година. Романскиот Сенат ја поддржал стратегијата на грузиската влада во однос на окупираните територии. Го осудил продолжувањето на политиката на промена на етничкиот состав во двата региона и инсистирала на обезбедување непречено враќање на бегалците.
Во март 2014 година, претседателот на Романија Трајан Басеску на презентацијата на годишниот извештај на Министерството за одбрана изјавил: „''Веќе не можеме да ги гледаме инцидентите од 2008 година, кога Руската Федерација ги окупираше Абхазија и Јужна Осетија, како изолирани појави. Украина беше следна, па сите политичари и сите воени стратези се обврзани да прашаат кој ќе го следи. Дали може да биде Приднестровие, дали може да биде Република Молдавија? Ова се прашања што секој може да ги постави. Непредвидливоста на Руската Федерација нè поттикнува да погледнеме различни сценарија и опции за одговор''."
Претседателот Басеску изјавил за телевизијата Реалитатеа на 13 април 2014 година: „Руските сили го контролираат Црното Море речиси во целост, преку контролирање на сите овие замрзнати конфликти“. „Во Приднестровје окупираат молдавска територија, на Крим окупираат украинска територија, во Грузија окупираат грузиска територија, Јужна Осетија и Абхазија..."
Франција
Францускиот министер за надворешни работи Бернар Кушнер за време на посетата на Тбилиси во јули 2010 година изјавил дека „Абхазија и Јужна Осетија се составен дел на Грузија и Русија треба да ги повлече своите трупи од тие територии." Тој исто така рекол дека „терминот „окупација“ не може да ги реши проблемите меѓу Грузија и Русија“, одговарајќи на прашања на новинарите.
Во август истата година, кога било објавено дека системите С-300 се поставени во Абхазија за заштита на воздушниот простор на Абхазија и Јужна Осетија, француското Министерство за надворешни работи изјавило дека нивното распоредување ја поткопува стабилноста во регионот. „''Загрижени сме поради најавата [на Русија] за распоредување на системи за противвоздушна одбрана во Абхазија и Јужна Осетија. Тоа [распоредувањето] и штети на стабилноста во регионот''“, изјавила портпаролката на прес-конференција во Париз.
Во октомври 2011 година, претседателот Никола Саркози ја посетил Грузија. Тој им се обратил на околу 30.000 луѓе собрани на Плоштадот на слободата во Тбилиси. Саркози ја обвинил Русија за кршење на примирјето што тој го посредувал. „Франција нема да се откаже од „свршен факт“, додека грузискиот претседател изјавил. „Би сакал овде да ја повторам мојата посветеност да внимавам на спроведувањето на договорот."
Во мај 2014 година, претседателот Франсоа Оланд имал тридневна посета на земјите од Јужен Кавказ и завршил со посета на Грузија на 13 мај. Говорејќи на заедничката прес-конференција со неговиот грузиски колега Гиорги Маргвелашвили, тој рекол дека териториите на Грузија остануваат окупирани и дека договорот за прекин на огнот не се почитува целосно. "Франција направи се за да се постигне договорот и да престане конфликтот. Како и да е, денес гледаме дека окупацијата сè уште постои и Грузија сè уште треба да го врати територијалниот интегритет“, изјавил Оланд зборувајќи за грузиско-руската војна во 2008 година.
Естонија
На 8 август 2010 година, парламентарната група Естонија-Грузија на Риигикогу објавила изјава за втората годишнина од руската агресија врз Грузија. Пратеничката група Естонија-Грузија ја изразила својата загриженост дека дел од грузиската територија е под окупација, внатрешно раселените лица од Абхазија и Јужна Осетија не можат да се вратат во местата на нивното постојано живеење, а претставниците на меѓународните организации и хуманитарните мисии можат нема пристап до окупираните региони. Естонија ја потврдила својата почит кон суверенитетот и територијалниот интегритет на Грузија.
Во септември 2012 година, The Wall Street Journal објавил статија на естонскиот министер за одбрана Урмас Реинсалу, насловена како „Грузиската демократија и руското мешање“. Реинсалу изјавил: „''Во Талин - а се надеваме и во Брисел, Париз и Вашингтон - се обидуваме да разбереме што очекува Русија да добие со окупацијата на грузиската територија. Дали Кремљ верува дека една земја е исклучена од членството во НАТО само затоа што една петтина од нејзината територија е окупирана? Зарем руските власти не слушнаа кога во две неодамнешни прилики, последниот на самитот на НАТО во мај во Чикаго, дека Грузија добила уверување за прием во НАТО''?"
Во октомври 2013 година, претседателот Томас Хендрик Илвес присуствувал на отворањето на меѓународниот фестивал на виното во Молдавија. Тој ги оценил руските активности долж окупациската линија во Грузија како „еклатантно“ кршење на меѓународното право.
Шведска
Во април 2011 година, министерот за надворешни работи Карл Билт во интервју изјавил: „''Руската окупација на Абхазија и Јужна Осетија ќе биде таму уште некое време. Значи, важно е ние од европската страна да ја задржиме нашата позиција или принцип кон интегритетот на Грузија. Но, не треба да имаме илузии дека можеме многу брзо да ги промениме работите''."
Шпанија
За време на неговата посета на Грузија во мај 2012 година, Јосеп Антони Дуран и Леида, претседател на Комитетот за надворешни работи на шпанскиот конгрес на пратеници, ги повикал грузиските граѓани да не дозволат руските воени вежби, наречени „Кавказ 2012“, да влијаат на парламентарни избори во октомври 2012 година. Во име на Шпанија, тој изразил поддршка за територијалниот интегритет на Грузија и ја осудил руската окупација.
Суринам
Официјална делегација на Суринам го посетила селото Двани за да ја види „бордеризацијата“ во октомври 2013 година. Џенифер Сајмонс, претседател на Националното собрание на Суринам, изјавила дека имала одредени информации за ситуацијата во Грузија, но она што го видела со свои очи „е над сите очекувања".
Полска
Во мај 2014 година, премиерот Доналд Туск изјавил дека идејата на Источното партнерство е да се приближат некои земји до Европската Унија. „Главната задача е завршена, но контекстот драстично се промени“, изјавил тој. Премиерот изјавил дека Украина веќе го потпишала политичкиот договор со ЕУ, а наскоро ќе бидат потпишани и договорите за асоцијација со Молдавија и Грузија. „Следствено, најтешката фаза е зад нас“, рекол тој. „Во исто време, Европа мора да одговори на прашањето што да прави со овој нов и драматичен предизвик“, изјавил премиерот. „''Имено фактот дека трите земји поврзани со ЕУ ќе бидат земји чија територија е, всушност, делумно окупирана. Украина го загуби Крим, Грузија има проблем со Абхазија и Осетија, а Молдавија со Придњестровје. Ова навистина може да изгради постојан кризен елемент во односите ЕУ-Русија''.
Canada
Во својата изјава од јуни 2018 година, со која се осудува признавањето на Абхазија и Јужна Осетија од страна на Сирија, Global Affairs Canada ги опишал двата ентитета како „руски окупирани региони на Абхазија и Јужна Осетија во Грузија“, додавајќи дека „руската окупација на овие региони е јасно кршење на меѓународната закон кој го нарушува суверенитетот и територијалниот интегритет на Грузија."
Европска Унија
Во февруари 2009 година, чешкото претседателство со ЕУ објавило дека Европската Унија е „...сериозно загрижена поради плановите објавени од Руската Федерација за зајакнување на своето воено присуство во грузиските региони Абхазија и Јужна Осетија без согласност на Владата на Грузија".
На 23 јуни 2009 година, Иван Почуч ја отворил Годишната конференција за преглед на безбедноста во Виена со изјава во име на Европската унија. Тој рекол: „''ЕУ ја повторува својата цврста поддршка за суверенитетот и територијалниот интегритет на Грузија во нејзините меѓународно признати граници. [. . . ] ЕУ останува длабоко загрижена од потпишувањето на договорите меѓу Русија и грузиските сепаратистички региони Абхазија и Јужна Осетија за заедничка заштита на таканаречените граници и последователното распоредување на руски граничари. [. . . ] ЕУ и понатаму е подеднакво загрижена за одлуката објавена од Руската Федерација да го зајакне своето воено присуство во овие грузиски региони без согласност на Владата на Грузија. Ваквите иницијативи се во спротивност со духот на договорите за прекин на огнот и ја загрозуваат стабилноста и безбедноста во регионот со дополнително зголемување на тензиите''."
Во мај 2013 година, Анджеј Тишкевич, шеф на ЕУММ, го коментирал поставувањето огради во Грузија. Тој изјавил дека „''ЕУММ забележа зголемување на изградбата на огради и препреки, што има негативно влијание врз локалното население“. „Слободата на движење на заедниците кои живеат во области во непосредна близина на административните гранични линии е клучен приоритет за ЕУММ“. Поставувањето огради ја попречува егзистенцијата на луѓето и ги дели семејствата и заедниците. Ова е неприфатливо''."
На 1 октомври 2013 година, портпаролот на Кетрин Ештон, високата претставничка на Унијата за надворешна политика и безбедност, издал изјава во која се вели дека високиот претставник ја повикува Руската Федерација да ги отстрани бариерите поставени долж административните гранични линии во Грузија.
Во октомври 2013 година, по средбата со Михаил Саакашвили во Брисел, Жозе Мануел Баросо, претседател на Европската комисија, ја осудил „бордеризацијата“. „ЕУ цврсто го осудува подигањето огради и бариери на внатрешните административни граници на Грузија, што ги прекршува договорите за прекин на огнот од 2008 година“, изјавил Баросо. „Ова има директно негативно влијание врз локалното население."
Во ноември 2013 година, Европската комисија го споменал терминот „окупирани територии“ во извештајот за да ги опише Абхазија и Јужна Осетија.
На 30 април 2014 година, ЕУ изјавила за деветтиот консолидиран извештај на Генералниот секретар на Советот на Европа за конфликтот во Грузија. ЕУ ја поддржала независноста, суверенитетот и територијалниот интегритет на Грузија и ја изразила својата загриженост за присуството на руската војска и безбедност и инфраструктурното засилување во Абхазија и Јужна Осетија. ЕУ верува „...дека е неопходна јасна посветеност на Русија за неупотреба на сила“. Таа, исто така, повикала на „...целосно спроведување на договорот за прекин на огнот од 12 август 2008 година и на Мерките за спроведување од 8 септември од договорот од шест точки, вклучително и обезбедување пристап на мисијата на ЕУ до отцепените региони“. ЕУ повикала да се обезбеди слобода на движење низ границата. Било поздравено ослободувањето на тројца новинари, затворени на 15 април. ЕУ била загрижена поради фактот што на Советот на Европа не му бил дозволен влез во Абхазија и Јужна Осетија во текот на подготовката на извештајот.
Оливер Шамбевски
Оливер Шамбевски — македонски политичар, амбасадор на Македонија во НР Кина, Монголија, Виетнам и Северна Кореја и професор по македонска книжевност.
Животопис
Шамбевски е роден во Скопје на 23 јануари 1973 година. Тој е потомок на еден од воскреснувачите на идејата за ВМРО во македонската дијаспора по Втората светска војна - Благој Шамбевски. На политичката сцена се јавува како пратеник на ВМРО-ДПМНЕ, чиј мандат трае од 2006 до 2008 година. Од 2010 година ја извршува и должноста Амбасадор на Македонија во Кина, Монголија, Виетнам и Северна Кореја. Поради своите активности во Кина, тој во 2010 година од страна на престижното кинеско списание „Дипломат“ во соработка со кинеското Министерство за надворешни работи на НР Кина бил прогласен за најпопуларен амбасадор во Кина за 2010 година. За време на својот амбасадорски мандат, тој со својата жена Магдица и двата сина Борис и Константин живеел во Пекинг.
NGC 4012
NGC 4012 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4012 се споменува и како UGC 6960, MCG 2-31-6, CGCG 69-9.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4012 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4012 има привидни димензии од 1,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 4012 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37686. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 192; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 868. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1385.
Орел (маглина)
Орел (ознаки: M16 или NGC 6611, наречена и Ѕвездена Кралица) — младо расеано ѕвездено јато или маглина од во соѕвездието Змија, откриено од Жан Филип де Шезо во 1745–46 г. Имињата „Орел“ и „Ѕвездена Кралица“ се однесуваат на впечатокот од исцртот кој се добива гледајќи во средината на маглината, подрачје познато како „Столбови на создавањето“ сликано од вселенскиот телескоп „Хабл“. Маглината има неколку активни ѕвездообразбени подрачја од гас и прашина, вклучувајќи ги столбовите.
Список на државни водачи во 184 година
Ова е список на државни водачи во 84 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Орел (маглина)
Откривање
Објектот е откриен на 1745 година од страна на Жан Филип де Шезо, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од см.
Список на државни водачи во 184 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Орел (маглина)
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, маглината Орел е од видот II3mn. Видливиот сјај со голо око изнесува 6 m. Orel има само една позната привидна димензија, која изнесува 8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 18 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 47' 54".
Други поделби
Проучување на Орел е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 294; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5689. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 503.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Тработивиште
Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во пијанечкото село Тработивиште, а воедно и парохиски храм на Тработивишката парохија.
Црквата се наоѓа во непосредна близина на самото сретсело.
Фрескоживопис
Црквата не е зографисана, а иконите во внатрешноста се од век од непознат автор.
IC 15
IC 15 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 15 се споменува и како ESO 443-40, MCG -5-31-24.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1887 година од страна на Френк Милер.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 15 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 15 има привидни димензии од 1,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 3 м 18,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 31' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на IC 15 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45086.
NGC 6612
NGC 6612 — галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 203
NGC 203 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 6612
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6612 се споменува и како MCG 6-40-11, CGCG 200-14, 1ZW 204.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
NGC 203
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 203 се споменува и како NGC 211, MCG 0-2-114, CGCG 383-61.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1873 година од страна на Ралф Коупленд, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
NGC 6612
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6612 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6612 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 16 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 4' 45"".
NGC 203
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 39,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 26' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
NGC 6612
Други поделби
Проучување на NGC 6612 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61665. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 116; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2634. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 197.
Хајнрих Шутц
Хајнрих Шутц (германски: Heinrich Schütz; - 6 ноември 1672) бил германски композитор и оргулист, кој се смета за најважен германски композитор пред Јохан Себастијан Бах, како и еден од најзначајните композитори од 17-тиот век. Негова заслуга е носењето на италијанскиот музички стил во Германија и дал придонес во неговата еволуција од ренесансна во рана барокна музика. Поголемиот дел од неговите зачувани дела е напишан за лутеранската црква, најмногу за капелата во Дрезден. Тој ја напишал композицијата за Дафне која се смета за прва германска опера. Оваа опера била премиерно изведена во Торгау во 1627 година, а нејзината музика е оттогаш изгубена, заедно со скоро сите негови церемонијални и театарски партитури.
Шутц се одбележува како музичар во Календарот на светците на некои северноамерикански лутерански цркви на 28 јули заедно со Јохан Себастијан Бах и Георг Фридерик Хендл.
Биографија
Шутц е роден во Кестриц, како најстар син од осумте деца на Кристоф Шутц и Еуфросина Бигер.
Во 1590 година семејството се преселило во Вајсенфелс, во јужна Саксонија, каде што неговиот татко управувал со гостилницата „Цум гулденен ринг“.
Уште кога Шутц живеел со своите родители, во 1598 година додека Мориц - Ландграфот од Хесен-Касел преноќувал во гостилницата на татко му го открил неговиот музички талент. Штом го слушнал младиот Хајнрих како пее, ландграфот побарал неговите родители да дозволат момчето да биде испратено на неговиот двор за дополнително образование и подучување. Неговите родители првично се спротивставиле на понудата, но по многу допишувања во август 1599 година сепак го одвеле Хајнрих на дворот на ландграфот во Касел.
Прво пеел во хорот, а потоа се запишал на правни студии во Марбург. Во периодот од 1609-1612 година бил во Венеција за да студира музика кај Џовани Габриели. Габриели е единствената личност која Шутц го сметал за свол учител. Тој, исто така, непосредно пред смртта на Габриели го наследил неговиот прстен. Од 1613 до 1615 година бил оргулист во Касел.
По долготрајни преговори, во 1615 година Шутц се преселил во Дрезден за да работи како дворски композитор кај изборниот кнез на Саксонија. Во 1619 година Шутц се оженил со Магдалена Вилдек (родена 1601 година). Таа му родила две ќерки пред да почине во 1625 година: Ана Јустина, родена во 1621 година и Ефросина, родена во 1623 година.
NGC 4013
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4013 се споменува и како UGC 6963, MCG 7-25-9, CGCG 215-10, IRAS 11559+4413.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4013 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4013 има привидни димензии од 5,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Други поделби
Проучување на NGC 4013 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37691. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3016. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Сталинизам
Сталинизам е израз кој најчесто ја означува идеологијата која ја смислил Јосиф Сталин т.е. настојувал да ја спроведе во СССР за време на своето владеење од 1920 до 1930 година; обично се смета за еден од правците на марксизмот-ленинизмот. Сталинистичката политика во СССР своите основи ги имала во забрзаната индустрализација, концептот социјализам во една земја, централизација на државата и друго.
Вангел Будина
Вангел Будина, — македонски револуционер со влашко потекло, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Роден е во 1870 година во селото Габреш, Костурско. Бил комита во четата на Васил Мутафов со која учествувал во Мелничкото востание 1895 година. Се вратил во Костурско и во 1898 година бил комита во четата на Коте Христов од Руља, потоа кај војводата Васил Чекаларов, и накрај во четата на Митре Влаот. По 1903 година дејствувал како војвода во Леринско и Костурско. 1908 година бил опколен од турска војска во една куќа во селото Ланга, и после целодневна борба кога му завршила муницијата, се самоубил.
Татра Т6А5
Татра T6A5 е трамвај, кој бил произведуван од 1991 до 1998 година во фабриката ЧКД во Прага, како наследник на трамвајот Татра Т3 и во употреба е до денешни дни.
Татра T6A5 е еднонасочен трамвај. Овој трамвај е одвоен од трамваите Т6А2 за Германија и Т6Б5 за Советскиот Сојуз. Трамвајот има три врати на десната страна. Трамвајот има електрична тиристорска опрема TV3.
Време разделно
„Време разделно“ — роман на бугарскиот писател Антон Дончев, објавен во 1964 година. Делото е создадено за само 45 дена. Настаните опишани од Антон Дончев се случуваат во 1668 година во Крастогорската Област на Родопите. Веродостојноста на изворите на кои се заснова романот е предмет на сериозни сомнежи.
Екранизација
Романот „Време разделно“ бил екранизиран во 1988 година од режисерот Људмил Стајков. Филмот бил премиерно прикажан со идентичното име како романот, но филмот потоа бил преименуван за да го следи англискиот дистрибутивен превод на филмот, кој бил Време на насилство. Филмот се состои од 2 дела: „Закана“ и „Насилство“. Вториот дел од филмот ги пресоздава настаните од втората половина на 17 век до 1668 година.
Список на државни водачи во 1815 година
Ова е список на државни водачи во 815 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Аналитичка филозофија
Аналитичка филозофија е стил на филозофирање кој се појавува во земјите од англиско говорно подрачје во ХХ. век. Во Обединетото Кралство, САД, Канада, Австралија, Нов Зеланд и Скандинавија, најголем дел од универзитетските институти се декларираат како аналитички. Поимот аналитичка филозофија се однесува на следниве нешта:
Според еден познат пасус од делото на Расел: Модерниот аналитички емпиризам [...] се разликува од оној на Лок, Беркли и Хјум бидејќи вклучува математика, но и моќна, одлично развиена логичка апаратура. Поради тоа е способен, во однос на некои проблеми, да изнајде конечни одговори, кои се повеќе научни, отколку филозофски. Ја има предноста, во споредба со систематските филозофии, да ги решава проблемите еден по еден, наместо со еден замав да мора да создаде сеопфатна теорија на целиот универзум. Неговите методи, во оваа смисла, се налик научните. Не се сомневам, сè додека филозофското знаење е возможно, дека само преку овие методи треба да се истражува; Исто така не се сомневам, дека со овие методи многу антички проблеми се решливи.
Аналитичката филозофија најчесто е противставена со други филозофски традиции, особено континенталните филозофии како егзистенцијализмот и феноменологијата, но и томизмот, марксизмот и индиската филозофија.
Прешернов ден
Прешернов ден  (Prešernov dan), полно име Ден на Прешерн, словенечки културен празник е државен празник во Словенија кој е на  8 февруари.
Тоа е одбележување на држвноста на Словенија и е прослава на словенечка култура. Овој ден е назначен како празник од 1945 година за да се подигне културната свест и самодоверба на Словенечката нација. На 7 февруари, во пресрет на празникот, се доделуваат Наградата Прешерен и Наградите на Фондот Прешерен, највисоките словенечки признанија за културни достигнувања. Денот на Прешерен продолжува да биде еден од најпознатите словенечки празници. За време на празникот во целата држава, музеите и галериите нудат бесплатен влез и се одржуваат разни други културни настани. Празникот се слави не само во Словенија, туку и од словенечки заедници низ целиот свет.
Историја
Годишнината од смртта на Прешерен првпат станала истакнат датум за време на Втора светска војна во 1941 година, кога на7 февруари се славел како ден на сите - словенечко единство. Предлогот да се прослави 8 февруари како словенечки културен празник бил донесен во јануари 1945 година, за време на Втора светска војна, на Словенечкиот фронт за ослободување од Богомил Герланц. Официјално бил прогласен за културен празник со указ донесен од Претседателот на словенечки национален ослободителен совет на 28 јануари 1945 година и објавено во весникот „Словенски порошевалец“ на 1 февруари 1945 година. Останал државен празник за време на Социјалистичка Република Словенија во рамките на СФР Југославија и исто така беше прославена и од Словенците во Италија. Прогласувањето на Денот на Прешерен за неработен ден во 1991 година, била причина за спротивставување  на многумина, тврдејќи дека тоа ќе донесе банализација на празникот создаден  да биде посветен на културни настани. Како резултат на тоа, 3 декември, годишнината од раѓањето на поетот, исто така, стана широко прославена како алтернативен празник. Денес и двата дена се слават скоро подеднакво, без антагонизам иако само Денот на Прешерен во февруари е официјално признат како национален празник.
Асамати (појаснување)
Асамати може да се однесува на следниве места:
Харманли
Харманли (Харманли) – град во Република Бугарија, во југоисточниот дел на земјата. Градот е трет по важност во Хасковската Област и средиште на нејзиниот источен дел.
Географија
Градот Харманли се наоѓа во југоисточниот дел на Бугарија. Од престолнината Софија, градот е оддалечен 270 км, а од обласното седиште, градот Хасково, оддалечен е 33 км. Турската граница е оддалечена околу 50 км.
Подрачјето на Харманли се наоѓа во средишниот дел на Тракиската Рамнина. Северно од градот тече реката Марица, а јужно се издигаат последните, најисточни делови на планинската верига Родопи.
Климата во градот е изменето континентална.
Историја
Околината на Харманли првично била населена со Тракијци. После тоа со ова подрачје владеат Рим, Византија, средновековната Бугарија, а потоа паднало под османлиска власт. Под ова име населбата првпат се споменува во 1510 година. После 1878 година градот ѝ припаднал на новооснованата држава Бугарија.
Население
Според процените од 2007 година, Харманли имал околу 20 000 жители. Мнозинството од градското население се етнички Бугари, остатокот малобројни Роми. Последните дваесетина години градот го губи населението заради оддалеченоста на главните текови на развојот во земјата.
Мнозинската вероисповед е православна, а малцинската ислам.
Фернандо Муслера
Во Уругвај
Роден е во Буенос Аирес Аргентина, Муслера се преселил во Монтевидео, каде што ја започнал својата професионална фудбалска кариера во екипата на Монтевидео Вондерерс, откако поминал низ сите клупски младински категории. По импресивните настапи за Вондерерс, уругвајскиот гигант Насионал се одлучил да го доведе Муслера на позајмица во 2007 година. Потоа тој се вратил во Вондерерс каде продолжил со серијата на успешни настапи, по што го привлекол вниманието на некои клубови од Европа, како римски Лацио.