cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ново Конско
Стопанство
Стопанството, но и целото село, трпи големи загуби од елементарните непогоди — се случува надојдената вода од поплавите да ги однесе пластениците, да дојде до прекин на водоснабдувањето, рушење на мостовите кон регионалните патишта итн.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горничет имало 1.100 жители, сите Турци.
Според пописот од 2002 година, во селото Ново Конско имало 136 жители, од кои 134 Македонци и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 168 жители, од кои 155 Македонци, 1 Албанец, 1 Србин, 2 останати и 9 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Гевгелија, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Миравци. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Гевгелија.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Горничет, во која влегувале селата Горничет, Конско, Моин и Ума.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Гевгелиска градска општина, во која покрај селото Конско се наоѓале градот Гевгелија и селата Горничет, Конско, Моин, Мрзенци и Ума.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Гевгелија.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Гевгелија.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 354 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на младински дом. Во ова избирачко место е опфатено и селото Конско.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 111 гласачи.
1382
1382 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1382 година од новата ера, 382. од вториот милениум, 82. од XIV век и трета од 1380-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6890 и 6891 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6132 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5142 и 5143 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2135.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1382 година се протега во 4018 и 4019, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4078 и 4079 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1925. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 783 и 784 исламска година.
Кирил и Методиј - 100 денари (кована пара)
Кирил и Методиј — кована пара за колекционерски цели на Народната банка на Република Македонија чија номинална вредност е 100 денари. Одлуката за издавање на парата била донесена на третата седница на Советот на Народната банка на Република Македонија одржана на 27 март 2014 година, а истата била промовирана на 1 август истата година. Цената на апоенот во стандардно пакување изнесува 3.450 денари додека во претставително пакување цената е 3.800 денари. Оваа кована пара е дел од серијата на ковани пари „Икони на светци“.
Лице
Во средината на лицето од парата е претставен манастирот „Свети Наум“ во Охрид, а над него седум светци, и тоа светите Кирил и Методиј заедно со нивните пет ученици, а исто така помеѓу нив се ставени натписи „Ag 925“ претставувајќи го видот на металот со кој е изработена парата и „31.1 g“, тежината на парата. Во горниот дел од левата страна е прикажан апоенот кој е во износ од 100 денари и е претставена годината на издавање, 2014, додека на десната страна стои Грбот на Република Македонија. Во долниот дел со кирилично писмо на македонски јазик е испишан натпис „Република Македонија“.
Опачина
Главната содржина на опачината е портрет од Свети Кирил и Свети Методиј, а над нив се претставени нивните имиња во сребрен натпис „Св. Методиј“ на левата страна и „Св. Кирил“ на десната страна со кирилско писмо на македонски јазик. Периметарот на опачината е затворен со украсни црти во златна боја.
Парламентарни избори во Грција (2009)
[[Image:Edres2009.png|thumb|right|400px|Освоени места во парламентот
]]
Парламентарни избори во Грција биле одржани на 4 октомври 2009 година.
Претходно, на 2 септември премиерот Костас Караманлис најавил дека ќе побара од претседателот Каролос Папуљас распуштање на парламентот и свикување на предвремени избори. . Парламентот бил распуштен на 9 септември.
На изборите, Панелинистичкото социјалистичко движење (ПАСОК) предводено од Јоргос Папандреу победил освојувајќи 44% од гласовите или вкупно 160 пратенички места, обезбедувајќи ја потребната поддршка за формирање на новата влада на земјата. Партијата Нова Демократија (НД) предводена од Антонис Самарас освоила 91 пратеничко место.
Другите гласови ги поделија трите најголеми партии: Комунистичката Партија на Грција предводена од Алека Папарига освоила 21 пратеничко место. Партијата Народен православен собир (ЛАОС) предводена од Јоргос Караџаферис освоила 15 места, а Коалицијата на радикалната левица (СИРИЗА) предводена од Алексис Ципрас 13 места.
Централната Изборна Комисија регистрирала 9.933.385 гласачи од вкупната популација (10.737.428).
Насмеани очи
Насмеани очи е книга на македонската писателка Татјана Гогоска од 1994 година.
Технички податоци
Книгата е објавена од книгоиздателството „Ѕвезда“ од Скопје, во рамки на библиотеката „Ѕвездички“. Рецензенти на ова издание се: Глигор Стојковски и Мишо Китаноски. Книгата има 80 страници, со димензии од 20 сантиметри. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје, но нема меѓународна ознака ISBN. Автор на корицата и на илустрациите во книгата е Марија Мачавеловска, лектурата и коректурата се дело на Мишо Китаноски, а комјутерската обработка на текстот ја извршила Ленче Попова. Книгата е отпечатена во печатницата „Даскал Камче“ во Кавадарци. Издавањето на книгата било финансиски помогнато од претпријатието „Хопег“ од Скопје.
Содржина
Книгата содржи песни и раскази за деца, поместени во три дела: „Очи“, „Неделникот на Елена“ и „Кога бев мала“. Во книгата се поместени следниве песни и раскази:
Косте Волканоски
Косте Волканоски (,  – Попова Шапка,, ) бил македонски бранител, специјалец во ПЕП, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 25 јуни 2001 на Попова Шапка од 120-милиметарска граната која доаѓала од селото Бродец, испукана од албанските терористи.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Косте Волканоски е роден на 1 јануари 1961 година во Прилепско. Коста останува сирак уште кога бил во средното училиште. Косте беше 20 години во брак со неговата сопруга, а во Неготино тој живее од 1980 година, откатко бил распореден како полицаец во тој град. Неговата сопруга има многу забелешки за односот и третманот кон нејзиниот сопруг од страна на претпоставените и некои колеги во неготинската полициска станица. Иако неколкупати ги замоли да прескокне еден терен, зашто гледаше дека многу колеги воопшто не „видоа“ како изгледа фронтот, како за инает секогаш беше во списоците за фронтот. Во 1999 година е испратен во Косово кога таму беше многу ризично за полицијата. За време на војната 2001 година учествува во воени акции и борби во Дебар, Танушевци, Арачиново, Кумановско и на крајот на Попова Шапка. За матурската вечер на синот дојде само на неколку часа, и изутрина уште во 06:00 часот повторно го собраа и пак го однесоа на терен.
На 26 јуни 2001 година, Косте загинува во кукавички напад на албанските терористи, кои од високите предели на Шар Планина, скриени како полски глувци во земјанките по работ на шумите, гаѓаа со минофрлачи од 120 мм по објектите на Шара. На балконот во објектот каде што биле сместени, Волканоски е погоден со шрапнел во пределот на препоните. Според сопругата, Косте можеби можел да се спаси доколку навреме му била пружена стручна и соодветна медицинска помош која ја немало во близина. Дури тој обилно крварел во ходникот на хотелот во кој биле сместени, немало дури ниту обичен болничар што ќе се обиде да му помогне. Како што кажале подоцна колегите со кои бил во објектот, прва помош се обидело да му пружи некое момче кое имало завршено ветеринарско школо, а хеликоптерот од Скопје со комплетна медицинска екипа успеал да стигне на Попова Шапка дури по околу час и половина. Косте во Неготино беше еден од најголемите крводарители, има подарувано крв повеќе од 40 пати, и како судбина, умре затоа што искрвари. Поради обилното крварење, ранетиот Косте починува за помалку од половина час. Освен него во тој минофрлачки напад потешко и полесно се ранети уште четворица негови колеги од Неготино. Косте Волканоски беше единаесетти Македонец што загина во месец јуни. Зад себе ги остави сопругата, ќерката и синот.
Во негова чест, во Попова Шапка е поставена спомен плоча, но по брзо време искршена од непознати вандали. Косте Волканоски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Космос-1040
Космос-1040 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 октомври 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1040 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 116,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1526 км, а најмалото на 1479.
Кирил и Методиј (појаснување)
Терминот Кирил и Методиј може да се однесува на:
Еми (награда)
Наградите „Еми“ се американски телевизиски награди, кои се сметаат за телевизиски еквивалент на Оскарите.
Три поврзани, но различни организации доделуваат наградите:
Најпознати меѓу наградите „Еми“ се За ударни термини (Primetime Emmy Awards) како и Дневни награди (Daytime Emmy Awards).
Историја на наградите
Првите манифестација по повод доделувањето на наградите „Еми“ се одржува во Hollywood Athletic Clubs на 25 јануари 1949 година. Името „Еми“ е феминизација на името „Еми“, прекарот искористен да ги опише раните телевизиски катодни цевки. Ширли Динсдејл е добитник на првата награда „Еми“ на првата церемонија. Кипот за наградата Еми изгледа како жена со крилја која држи атом, што со време се претвори во симбол на стремежот на телевизиската академија да ја воздигне уметноста и во свои рамки. Кипот е изграден од инженерот Луис Мек Манус.
Награди за ударни термини
Се доделуваат на американски телевизиски програми што одат во ударен термин. Церемониите во главно се одржуваат во средината на јуни и се емитуваат на каналите ABC, CBS, NBC и Fox.
Дневни награди
Претставуваат награди што се доделуваат на секојдневните американски телевизиски сапуници, ток шоуа, квизови и детски емисии. Првата Дневна награда е доделена во 1972 година.
Спортски награди
Претставуваат награди кои се доделуваат на американските спортски телевизиски емисии. Церемонијата се одржува секоја пролет, најчесто последните две недели од април или првата недела од мај.
Техничко-инженерски награди
Претставуваат награди кои се доделуваат на поединци, претпријатија или научни установи кои помогнале во развојот на телевизиската техника и технологија.
Меѓународни награди
Претставуваат награди кои се доделуваат на најдобрите телевизиски програми во САД. Секоја програма која е номинирана се емитира на фестивалот во Њујорк еден ден пред доделувањето на наградите.
Писмо од непозната жена (филм од 1948)
Писмо од непозната жена — (англиски: Letter from an unknown woman) - американски филм од 1948 година, во режија на Макс Офилс (Max Ophüls) по сценариото на Хауард Кох, засновано врз истоимениот расказ на Штефан Цвајг. Главните улоги ги толкуваат: Џоан Фонтејн (Joan Fontaine), Луј Журден (Louis Jourdan), Мејди Кристијанс (Mady Christians), Марсел Журне (Marcel Journet), Арт Смит (Art Smith), Ерскин Санфорд (Erskine Sanford), Бети Блајт (Betty Blythe), Селија Ловски (Celia Lovsky), Џон Гуд (John Good), Соња Брајден (Sonja Bryden), Лео Б. Песин (Leo B. Pessin), Вотсон Даунс (Watson Downs), Керол Јорк (Carol Yorke) и Хауард Фримен (Howard Freeman). Филмот, кој е најуспешното остварување на Офилс, претставува стилизирана, емотивна и сугестивно режирана приказна за „проклетата љубов“. Во него, Офилс на совршен начин, максимално скрупулозно и педантно му пристапува на расказот на Цвајг. Иако не е потпишан, Офилс соработувал со Хаурад Кох на сценариото при што двајцата успеале расказот да го претворат во раскошна холивудска мелодрама која се одликува и со фасцинантна фотографија (дело на Франц Планер), одлична музика на Даниел Амфитеатроф и одлична глума.
Синопсис
Додека лежи тешко болна, Лиза Берндл (ја игра Фонтејн) му пишува писмо на пијанистот Стефан Бранд (го игра Журден). Стефан само што пристигнува во својот дом и се подготвува да побегне, зашто утредента го очекува двобој. Во писмото, таа ја опишува својата голема љубов кон него. Додека Лиза живеела во Виена како тинејџерка, во нејзината зграда се доселил пијанистот Бранд и таа се заљубила во него на прв поглед. По некое време, нејзината мајка се премажила и Лиза била принудена да се пресели во Линц каде ја одбила брачната понуда од офицерот Леполод фон Култнегер (го игра Гуд). Потоа, таа се преселила во Виена, каде се вработила како манекенка во моднито салон на мадам Спицер (ја игра Брајден). Една вечер, таа конечно се сретнала со Стефан, кој не ја препознал, и тие ја поминале ноќта заедно. Утредента, тој заминал на турнеја во Милано, ветувајќи дека ќе се врати по две недели, но не го исполнил ветувањето. Лиза останала бремена и родила син, но не го известила Стефан, а девет години подоцна се омажила за дипломатот Јохан Стауфер (го игра Журне). Една вечер, таа повторно го сретнала Стефан, но тој повторно не ја препознал. Лиза го посетила во неговиот дом, сакајќи да му каже за синот, но во последен миг го напуштила станот. Набргу, нејзиниот син умрел од тифус, а потоа се разболела и таа. Пред да умре, Лиза решила да го напише писмото до Стефан. Дури откако го чита писмото, тој се сеќава на сите заеднички моменти со Лиза, а потоа заминува на двобојот.
Кратовско
Поимот Кратовско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Кратово, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Кратово, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Кратовско, но некогаш и не.
1381
1381 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1381 година од новата ера, 381. од вториот милениум, 81. од XIV век и втора од 1380-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6889 и 6890 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6131 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5141 и 5142 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2134.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1381 година се протега во 4017 и 4018, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4077 и 4078 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1924. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 782 и 783 исламска година.
Нареш
Нареш (Νέα Φιλαδέλφεια, Неја Филаделфија, до 1927 г. Νάρες, Нарес; до 1967 г. Φιλαδελφειανά, Филаделфијана ) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Даутбал во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 923 жители (2011). Сè до 1920-тите било населено исклучиво со Македонци.
Географија
Селото е сместено во областа Вардарија на Солунското Поле, на десниот брег на реката Галик, југоисточно од Горчливото Езеро. Оддалечено е 20 км северно од Солун, крај патот од Солун за Кукуш.
Во Отоманското Царство
Кај Нареш е откриен Нарешкиот натпис — граничен натпис од X век изрежан во камен столб со кој се означува границата на Византија.
На крајот од XIX век Нареш било чисто македонско село во Солунската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото броело 200 жители, сите Македонци христијани.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. селото Нареш (Nariche) имало 168 Македонци, сите под врховенството на Бугарската егзархија.
Во Грција
Селото настрадало во Втората балканска војна од жестокостите на грчката војска, и поради тоа во 1913 г. се води како напуштено. Истата година е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. По извесно време, дел од населението се повратило во селото, поради што во 1920 г. се попишани 62 жители. По 1922 г. грчките власти тука населиле грчки колонисти од Мала Азија и Источна Тракија. Во 1926 г. името му е сменето во Филаделфијана. Според пописот од 1928 г. Нареш било етнички мешано (македонско-дојденско) село со вкупно 555 жители, од кои 339 жители (106 семејства) биле дојденци. Во 1967 г. е одново преименувано, овојпат во Неја Филаделфија, по грчкото име (Филаделфија) на местото Алашехир во Турција од каде потекнувале колонистите.
Според пописот од 1961 г. непосредно до селото имало нова дојденска населба со 40 жители, која отпрвин го носела македонското име на старото село, за во 1963 г. да биде преименувана во Дилофо (во прев. „два рида“). На следниот попис не се споменува како населено место бидејќи жителите се иселиле.
IC 1598
IC 1598 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1598 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 1598 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 11 м 47,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 12' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
17 Тетида
Тетида, ознака за мала планета 17 Тетида — камен астероид од внатрешните области на астероидниот појас, со пречник од приближно 90 километри. Бил откриен на 17 април 1852 година, од германскиот астроном Роберт Лутер во опсерваторијата Билк во Диселдорф, Германија, кој му го одложил на Фридрих Вилхелм Август Аргеландер да го именува своето прво откритие на астероид по Тетида од грчката митологија.
Опис
Астероидот кружи околу Сонцето на растојание од 2,1–2,8 ае еднаш на секои 3 години и 11 месеци (1.419 дена). Неговата орбита има ексцентричност од 0,13 и наклон од 6° во однос на еклиптиката.
Спектарот на овој објект покажува дека станува збор за астероид од типот S со ниски и високи форми на калциум на пироксен на површината, заедно со помалку од 20% оливин. Висококалциумската форма на пироксен формира 40% или повеќе од вкупниот присутен пироксен, што укажува на историја на наслаги на магматски карпи. Ова сугерира дека астероидот претрпел диференцијација со топење, создавајќи површина од базалтна карпа.
Масата на Тетис е пресметана од растројувањата на 4 Веста и 11 Партенопа. Во 2007 година, Баер и Чесли пресметале дека Тетис има маса од 1,2 kg со густина од 3,21 g/cm3.
Едно тетидиско ѕвездено прикривање било забележано од Орегон во 1999 година. Сепак, настанот не бил измерен.
Оваа мала планета добила името по Тетида, мајката на Ахил во грчката митологија.
Сатурн (митологија)
Сатурн (Saturnus) бил бог во древната римска религија и лик од римската митологија. Тој бил претставен како бог на создавањето, распадот, изобилието, земјоделството, времето и слободата. Неговото владеење било опишано како Златно Доба на изобилието и мирот. Храмот на Сатурн во Римскиот форум бил државниот трезор. Прославата во негова чест била одржувана во декември и истата била позната како Сатурналија.
Планетата Сатурн е именувана во негова чаест, а воедно и денот сабота потекнува од името на овој бог.
Митологија
Римската земја го чува сеќавањето на многу далечното време во кое Сатурн и Јанус владееле на местото на градот пред неговото основање: Капитол бил наречен Монс Сатурниус. Сатурн бил најстарото италско божество, а Римјаните го поврзувале со старогрчкиот бог Крон, чии митови биле прилагодени за римската книжевност и римската уметност. Посебно била пренесена на Сатурн улогата на Крон во генеалогијата на старогрчките божества. Во времето на Ливиј Андроник (3 век п.н.е.), Јупитер бил наречен син на Сатурн.
Сатурн имал две љубовници кои претставувале различни аспекти на богот. Името на неговата сопруга било Опа, римски еквивалент за старогрчката божица Реја, со значење „богатство, изобилство, ресурси“. Претходно со Сатурн била поврзана божицата Луа („уништување, распуштање, губење“), божица која ги добивала на подарок крвавите оружја на непријателот победен во битка.
На луѓето, Сатурн им носел уживање во спонтаното изобилство на земјата без работа за време на „Златното доба“ опишано од Хесиод и Овидиј.
Етимологија и епитети
Според Варон, името на Сатурн доаѓа од сату, со значење „сеење“, што ја одразува оригиналната одлика на богот. Поверојатната етимологија го поврзува името со етрурскиот бог Сатре и со имиња на топоними, како што се Сатрија, древен град во Латиум, и Сатурае палус, мочуриште исто така во Латиум. Ова е коренот исто така и на латинското име на растението чубрика, Satureja.
Епитетот Стеркул кој му бил доделен на Сатурн, се однесува на неговите земјоделски функции, а зборот доаѓа од стеркус, што значи „измет“ или „ѓубриво“, што се однесува на повторно појавување од смрт во живот. Земјоделството било важно за Римјаните, а Сатурн бил дел од архаична римска религија и етнички идентитет. Неговото име се појавува во древната химна на свештениците Салии, а неговиот храм бил најстариот за кој се знае дека бил споменат од колегиумот на понтифики.
Квинт Луцилиј Балб дал поинаква етимологија, и според него земјоделската улога на Сатурн не е првична, туку се времето и сезоните. Балб тврдел дека името Сатурн доаѓа од латинскиот збор satis, а Сатурн е антропоморфна претстава за времето и годишните времиња, кои претставуваат циклично минување на времето.
Храм
Според Варон, храмот на Сатурн се наоѓал во подножјето на Капитол, и бил познат под името Сатурниус Монс, а ред колони од последната реконструкција на храмот сѐ уште постојат. Храмот бил осветен во 497 г.п.н.е., а ареа Сатурни била изградена од кралот Тул Хостилиј што е потврдено со археолошки истражувања предводени од Е. Ѓерстад.
Во римската митологија
Сатурн е еден од најкомплексните фигури во римската религија. Најголемиот проблем со кој се соочуваат научниците при изучувањето на Сатурн е што е оригинално, а што е подоцна додадено под влијание на старогрчката митологија. Некои одлики на богот се исти со Крон, а други се додадени подоцна, по 217 г.п.н.е., годината кога старогрчкиот обичај за славење „Кринија“ се воведени при славење на Сатурналиите.
Овие три елементи, според Брикел, го прават Сатурн суверен бог. Поврзаноста на Сатурн со култовите на Капитол и посебно со Јупитер, се забележани во легендите во врска со одбивањето на боговите Хеба и Термин да ги остават своите живеалишта на Капитол кога требало да се гради храмот на Јупитер.
Думезил претпоставил дека фигурата на суверен бог во индоевропската религија била поделена, што одговара на ведските божества Варуна и Митра. Варуна е божество на магија, чудна инспиративна моќ на создавањето и уништувањето, а Митра е смирувачкиот аспект на гарантот на правниот поредок во организираниот општествен живот. Брикел смета дека Сатурн е суверен бог од типот на Варуна. Неговото мајсторство во земјоделството и богатството не е поврзано со произведување на изобилство и задоволство, туку е негово магичното господство над создавањето и уништувањето. Истиве одлики му се припишуваат и на старогрчкиот бог Крон, сепак се смета дека се древни аспекти на римскиот бог Сатурн.
Жртвувањата принесени на Сатурн биле изведувани според старогрчки ритуали, со непокриена глава, за разлика од жртвувањата принесувани на другите големи римски божества, кои биле изведувани со покриена глава. На една ѕидна слика од Помпеја, Сатурн е прикажан како држи срп и покриен со бел превез. Ваквата слика е сосема во сооднос со карактерот на божество од типот на Варуна, и на ваков начин често се прикажувал германскиот бог Один.
Плиниј Постариот забележал дека култната статуа на Сатурн била полна со масло, а значењето на оваа изјава не е јасно. Стапалата му се прекриени со волна, која се отстранува само за време на Сатурналиите. Овие два елемента, маслото и волната, асоцираат на митот за „кастрацијата на Уран“. Во тој мит, Реја му дава на Хрон да голтне камен наместо Зевс. Откако Зевс го победил Хрон, седнал на престолот, кој постојано бил помазуван со масло и со нишки нетканата волна.
Пронајдени се малку докази за култот кон Сатурн низ Италија, а надвор од Рим. Потенцијалната суровост на Сатурн била зајакната со неговата идентификација со Хрон, кој пак е познат по тоа што ги голтал своите деца, и кој се поистоветува со картагинскиот бог Баал Хамон, кој ги жртвувал своите деца. Сатурновски ден се споменува во поемата на Албиј Тибул напишана за време на владеењето на Октавијан Август, што подоцна довел до појава на англискиот збор за сабота - „Saturday“.
Сатурналии
Макробиј (5 век од нашата ера) сметал дека Сатурналиите се фестивал на светлината што води кон краткодневица. Обновувањето на светлината и прославата на новата година, се прославувале во Римското Царство во чест на Сол Инвиктус, роденденот на „Непобеденото Сонце“, на 25 декември.
Монета
Во 104 година п.н.е., трибунот Луциј, Апулеј Сатурнин издал Денариј на кој бил претставен Сатурн како вози кочија со четири коњи (квадрига), возило поврзано со владетели, генерали во триумф, и богови на сонцето. Сатурнин бил политичар кој предложил дистрибуција на жито по намалена цена за сиромашните од Рим. Главата на божицата Рома се појавува како аверс.
NGC 2702
NGC 2702 — ѕвезда во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2702 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 55 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 3' 53".
Други поделби
Проучување на NGC 2702 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Чарлс Брендон (Трет војвода од Сафолк)
Чарлс Брендон  ( - ) —  англиски благородник, син на првиот војвода од Сафолк, Чарлс Брендон и неговата четврта сопруга Катерина Вилогби.
Неговиот татко претходно бил во брак со Марија Тјудор, сестра на англискиот крал Хенри VIII. По нејзината смрт, тој се оженил за Катерина Вилогби.
Хенри Брендон го наследил својот татко како Трет војвода од Сафолк на 22 август 1545 година. Тоју и неговиот брат се школувале во Универзитетот Свети Јован во Кембриџ. Во тоа време земјата била зафатена од страна на голема епидемија од која починале и двајцата синови на Чарлс во рок од само неколку часови.
Тауша
Тауша (Tauscha) — поранешна општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2016 година претставува дел од општината Тиндорф.
Општински единици
Тауша ги вклучува следниве единици:
Хасанова Чешма
Хасанова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 29 ' 51 , лонгитуда 21o 18 ' 22 .
Религија во Маврициус
Религијата во Маврициус има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Доминантна религија во Маврициус е хиндуизмот. Христијанството е втора по големина религија, по кое следуваат исламот, будизмот и другите кинески религии. Хиндуизмот го практикуваат околу половина од населението, и овие верници главно имаат индиско потекло, додека генерално христијаните се од француско или африканско потекло. Според пописот од 2011 година направен од земјата, хиндуизмот е најголемата религија со 48,54%, по што следи христијанството со 31,70% (со католицизмот како најголема христијанска деноминација од 26,26%), исламот 17,3% и будизмот 0,43%.
Хиндуизам
Хиндуизмот во земјата бил донесен од страна на Индијците кои работеле како слуги на европските доселеници на островот. Денес, хиндуизмот е главна религија во Маурициус, чии верници зазимаат 48,54% од вкупното население на земјата според пописот од 2011 година направен од страна на статистичкиот завод на земјата. Според овие податоци, Маврициус е земја која има најголем процент на хиндуси во Африка и трет највисок процент во светот по Непал и Индија.
Еден од најголемите фестивали на островот е Махасиваратри или „Големата ноќ на Шива“. Исто така, постои значајна мигрантска популација на народот Бумихару, кои оставиле свој белег во различни области и тие сè уште се во контакт со нивните членови на семејството во Индија и постојат случаи на брачни односи меѓу нив со цел за да го зачуват нивниот културен идентитет непроменет.
Будизам
Околу 0,4% од населението на Маврициус се придржува до будизмот. Се практикува од страна на значително малцинство од кинеско потекло.
Христијанство
Христијанството во земјата било донесено од страна Холанѓаните. Сепак, Холанѓаните го напуштиле островот во 1710 година. Французите повторно го донеле христијанството кога пристигнале во 1715 година. Од 1723 година постоел закон според кој сите робови што доаѓаат на островот мора да го прифатат католицизмот. Се смета дека овој закон не бил строго придржуван. Во времето кога островот бил под британска власт, Англичаните се обиделе да ги конвентираат жителите во протестантските деноминации, во текот на 1840-тите и 1850-тите. Католиците сочинуваат 83% од христијаните на Маврициус (26% од вкупното население или 324.811). Други признати религии вклучуваат Црквата на Англија која на островот претставува епархија во рамките на Црквата на провинцијата Индиски Океан и која има 2.788 членови според пописот. Презвитеријанците имаат 501 член и црквата на Адвентистите од седмиот ден имаат 4.428 членови. Други христијански деноминации се три пентекостни групи со 8.692 членови, Мисија Salut et Guérison со 3.731. Околу 47.774 христијани на пописот, Јеховини сведоци имаат 2.173 членови додека Црквата на Исус Христос на светиите од подоцнежните дни има 471 членови во 2 собранија.
Ислам
Исламот се практикува од 17,3% од населението на земјата. Околу 95% се сунитски муслимани, кои разбираат урду. Во рамките на муслиманската заедница, постојат три различни етнички групи, особено Мемони и Суртеи. Шиитњските претставниџи главно имаат потекло од Источна Африка.
Првата џамија во земјата е џамијата Камп дес Ласкар, која била изградена во околу 1805 година. Денеска официјално е позната како џамија Ал-Акса. Џамијата Џума во Порт Луј била изградена во 1850-тите и честопати е опишувана како една од најубавите верски објекти во Маурициус. Во градовите и селата има многу помали џамии. Во 1965 година, во земјата имало 65 џамии. Сите џамии се контролирани од одбор наречен вакуф, кој бил основан во 1941 година и ги надгледува финансиите и администрацијата на сите џамии. Секоја џамија има менаџер наречен мутанвалија, избран од општеството. Одборот помага во извршување на погреби, предавање образование во медреси и други исламски церемонии.
Највисока концентрација на муслимани се наоѓа во главниот град Порт Луј, претежно во областа Плане Верте, Вард IV, Вале Питот и Камп Јолуф.
Дива шимширка
Ruscus aculeatus, позната како дива шимширка, е ниска зимзелена евроазиска дводомна грмушка, со рамни ластари познати како кладоди кои даваат изглед на крути лисја. Во пролет се појавуваат мали зеленикави цветови, и се носат поединечно во центарот на кладодите. Женските цветови се придружени со црвена бобинка, а семките се разнесуваат со птици, но растението може да се шири и вегетативно со помош на ризоми. Потекнува од Евроазија и некои северни делови на Африка. Дивата шимширка се јавува во шуми и околу живи огради, каде што толерира длабока сенка. Таа исто така се појавува и на крајбрежните карпи. Веројатно поради својата привлечна зимска и пролетна боја, дивата шимширка може да се забележи во многу пејзажи. Исто така е широко засадена во градините и се проширува во многу области надвор од нејзиниот роден опсег. Растението расте најдобро во зоните од 7 до 9 на картата на зона на цврстина на USDA.
Латинскиот специфичен епитет aculeatus значи „бодлив“.
Традиционална медицинска употреба
Дивата шимширка ја користеле различни народи како третман за повеќе болести. Класичен лек од Европа се ризомите на дивата шимширка, кои може да се користат како диуретик. Во Стара Грција, дивата шимширка се користела како лаксатив или диуретик, а се верувало и дека отстранува камен на бубрези кога се додава во вино. Дивата шимширка исто така се користела за намалување на оток и за побрзо закрепнување на скршеници.
Опис
Расте до должина од 80 см крути гранки кои носат кладоди (стебла изменети да личат на лисја) и вистински лисја помали од 5 мм. Цветовите растат од пазувите на листовите на адаксијалната страна на кладодите. 6-те тепали се бледо зелени, а јајниците и прашниците се виолетови. Овошјето е големо околу 1 см и е црвено, дебело и круто.
Фитохемикалии
Главните фитохемикалии во дивата шимширка се стероидните сапонини. Сапонините природно се појавуваат во растенијата како гликозиди и имаат својства за формирање пена. Специфичните сапонини кои се наоѓаат во дивата шимширка се рускогенини, рускогени и неорускогенин, именувани по родот Руску. Рускогенините функционираат против воспаленија и исто така се верува дека предизвикуваат стегање во вените. Моментално начинот на делување на рускогенините не е доволно познат, но еден предложен механизам сугерира дека рускогенините ја потиснуваат миграцијата на леукоцитите преку регулацијата на белковините и мРНК. Неорускогенинот е идентификуван како моќен и високо афинитетен агонист на јадрениот рецептор RORα (NR1F1).
Поновите истражувања исто така откриле дека има полифеноли во дивата шимширка кои може да бидат и физиолошки активни, можеби како антиоксиданс. Засега нема доволно докази за да се донесе заклучок, но бидејќи сега се синтетизирани во лаборатории треба да бидат во тек понатамошни истражувања.
Сорти
Џуџестата сорта „Џон Редмонд“, расте до 50 см во висина и 100 см во ширина, ја има добиено наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.
Тесеракт
Тесеракт (четиридимензионална хиперкоцка) — четиридимензионалнен аналог на коцката. Тоа значи дека, тесерактот е за коцката она што коцката е за квадратот. Поформално, тесерактот е правилен испакнат многуќелијник со осум коцкести ќелии. Зборот тесеракт се мисли дека е измислен од Чарлс Хавард Хинтон.
Геометрија
Стандардниот тесеракт во Евклидовиот 4-простор е даден како испакната обвивка на точките (±1, ±1, ±1, ±1). Тоа значи дека тесератктот се состои од точките:
Тесерактот е ограничен со осум хиперрамнини (xi = ±1). Секој пар од непаралелни хиперрамнини се вкрстува и сочинува 24 квадратни страни на тесерактот. Три коцки и три квадрати се сечат при секој раб. Четири коцки, шест квадрати и четири раба се сретнуваат во секое теме. Сѐ на сѐ, тесерактот се содржи од 8 коцки, 24 квадрата, 32 раба, и 16 темиња.
Бидејќи секое теме на еден тесеракт е напореден на четири раба, теменото тело на тесерактот е правилен тетраедар. Затоа тесерактот носи Шлефлиева ознака {4,3,3}. Дуалниот политоп на тесерактот се нарекува хексадекаедар или 16-ќелијник, со Шлефлевиева ознака {3,3,4}.
Проекции на 2 димензии
Овој објект не е лесно замислив, но можно е да се проектираат тесеракти на три и дводимензионални простори. Освен тоа, проекциите на 2Д-рамнина се уште покорисни со преместување на местата на проектираните темиња. На овој начин, можеме да добиеме слики кои повеќе не го одразуваат просторниот сооднос во рамките на тесерактот, но кои ја илустрираат структурата на поврзаност на темињата. Еве примери:
Проекции на 3 димензии
Првоќелинјата паралелна проекција на тесерактот во тридимензионален простор има коцкеста обвивка. Најблиските и најдалеките ќелии се проектирани на коцката, а оистанатите 6 ќелии се проектирани на 6-те квадратни страни на коцката.
Првостраничната паралелна проекција на тесерактот во тридимензионален простор има кубоидна обвивка. Два дела од една ќелија се прокетираат на горната и долната површина на обвивката, а 4-те станати ќелии се проектираат на страничните лица.
Прворабната паралелна проекција на тесерактот во тридимензионалниот простор има обвивка во облик на шестаголна призма. 8-те ќелии се проектираат на волуменот на призмата во облик на паралелограмски призми, кои се поставени на шестаголната призма на начин кој е аналоген на тоа како лицата на 3Д коцката се проектираат врз 6 паралелограми во честоаголна обвивка под првотемената проекција.
Првотемената паралелна проекција на тесерактот во тридимензионален простор има ромбско додекаедарска обвивка. Постојат токму два начина на разложување на ромбски додекаедар на 4 ускладени паралелопипеди, давајќи заедно 8 можни паралелопипеди. Сликите на ќелиите на тесерактот под оваа проекција се токму овие 8 паралелопипеди. Ова проекција е проекцијата со максимален волумен.
На некој начин, во четиридимензионален свет со „ветер“, мрежата на тесерактот би била екстремно нестабилна и би била соборена, „смачкувајќи“ ја „страната на коцката“ врз кој би паднала. Ова е слично на тоа како дводимензионална мрежа на коцка би била нестабилна со ветер, паѓајќи врз една од нејзините две страни.
Разложување
Тесерактот може да се разложи на осум коцки, како што коцката се разложува на шест квадрати (анимација). Ова разложување се нарекува мрежа Тесерактот има 261 засебни мрежи. Разложените елементи можат да се избројат со пресликување на спарени стебла (стебло со спарено во неговиот комплемент).
Рак на панкреасот
Ракот на панкреасот започнува во ткивото на панкреасот и често има лоша прогноза, дури и кога се дијагностицира рано. Ракот на панкреасот обично се шири брзо и ретко се открива во раните фази, што е главната причина тој да е водечка причина за смрт од рак. Знаците и симптомите не може да се појават сè додека ракот не е доста напреднат и хируршкото отстранување не е возможно. Ракот на панкреасот се јавува кога клетките во панкреасот развиваат генетски мутации. Овие мутации предизвикуваат клетките да растат неконтролирано и да продолжат да живеат откако нормалните клетки ќе умрат. Овие клетки можат да се акумулираат во форма на тумор.
Видови на рак на панкреасот
Видовите на клетките кои се вклучени во ракот на панкреасот помагаат при одредување на најдобриот третман. Видови на рак на панкреасот се:
Фактори за рак на панкреасот
Факторите кои го зголемуваат ризикот од рак на панкреасот се:
Симптоми
Знаците и симптомите на ракот на панкреасот често не се појавуваат сè додека болеста не е напредната. Кога знаците и симптомите се појавуваат, тие може да вклучуваат:
Компликации
Како што напредува ракот на панкреасот, тој може да предизвика компликации како што се:
Дијагноза
Ако лекарот се сомнева за рак на панкреасот, можно е да направи еден или повеќе од следните тестови за дијагностицирање на рак.
Ултразвук
Ултразвукот користи висока честота на звучни бранови за создавање подвижни слики од внатрешните органи, вклучувајќи го и панкреасот. Ултразвук сензорот (претворачот) се наоѓа на горниот дел од стомакот за да се добие слика.
Компјутерска томографија (КТ – скенирање)
КТ скен користи рендген слики за да му помогне на лекарот да ги визуелизира внатрешните органи. Во некои случаи може да се стави инјекција со боја во вената од раката.
Магнетна резонанца (МРИ)
Магнетната резонанца користи моќно магнетно поле и радио бранови за да се создаде слика од панкреасот.
Ендоскопска ретроградна холангиопанкреатографија (ERCP)
Оваа постапка користи боја за да се нагласат жолчните канали во панкреасот. Во текот на ERCP, тенка, флексибилна цевка (ендоскоп) нежно се пренесува преку грлото, желудникот, сè до горниот дел од тенкото црево. ЕР се користи да се надува цревниот тракт, така што докторот полесно може да ги види и отвори жолчните канали на панкреасот. Бојата, потоа се вбризгува во каналите низ една мала шуплива цевка (катетер) која поминува низ ендоскопот. Конечно, се прават рендгенски снимки на каналите. За време на ERCP може да се собере ткиво или мобилен примерок (биопсија).
Ендоскопски ултразвук (EUS)
EUS користи ултразвук за да се направат слики од панкреасот од внатрешноста на стомакот. Ултразвукот се пренесува преку ендоскоп во желудникот, со цел да се добијат слики. Лекарот може, исто така, да собере примероци од клетките (биопсија) за време на EUS.
Перкутана трансхепатична холангиографија (PTC)
PTC користи боја за да се нагласат жолчните канали во црниот дроб. Докторот внимателно внесува тенка игла во црниот дроб и инјектира боја во жолчните канали. Посебна машина за Х-зраци (флуороскоп) ја следи бојата како што се движи низ каналите.
Отстранување на примерок од ткивото за тестирање (биопсија)
Биопсијата е постапка за отстранување на мал примерок на ткивото од панкреасот за испитување под микроскоп. Еден примерок за биопсија може да се добие со вметнување на игла низ кожата дирекно во панкреасот (тенкоиглена аспирација). Или може да се направи со користење на ендоскопски ултразвук за внесување на посебни алатки во панкреасот каде може да се земе примерок од клетките за тестирање.
Одредување на стадиумот на рак
Откако дијагнозата на ракот на панкреасот е потврдена, лекарот ќе работи на тоа да се утврди степенот или стадиумот на ракот кој помага да се одредат третманите кои се на располагање. Со цел да се утврди стадиумот на ракот на панкреасот, докторот може да препорача:
Третман
Третманот за ракот на панкреасот зависи од стадиумот и локацијата на ракот, како и од возраста, целокупното здравје и личните преференци. Првата цел на третманот за рак на панкреасот е да се елиминира ракот, кога тоа е можно. Кога тоа не е опција, фокусот е на тоа да се спречи ракот на панкреасот да расте или да предизвикува повеќе штета. Кога ракот на панкреасот е во напредна фаза и третманите не нудат корист, докторот може да предложи начини да се ублажат симптомите и пациентот да биде колку што е можно подобар.
Хирургија
Операцијата може да биде опција доколку ракот на панкреасот е ограничен на панкреасот. Во операции кој се користат кај луѓето со рак на панкреасот спаѓаат:
Радиотерапија
Радиотерапијата користи високоенергетски зраци за да ги уништи клетките на ракот пред или после операцијата, често во комбинација со хемотерапија или кога ракот не може да се третира хируршки. Радиотерапијата може да се спроведе од апарат надвор од телото (надворешно зрачење) или може да се стави во телото во близина на вашиот рак (брахитерапија). Радиотерапија може да се користи за време на операцијата (интраоперативно зрачење).