cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Болно
Родови
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1624 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Петрино.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 204 гласачи.
Култура и спорт
ФК Илинден, а теренот на кој играл клубот се вика Грбавица, е изграден 1983/4 година. Фудбалот во Болно бил игран и пред Втората светска војна, благодарение на Мите Богоевски, кој преку спортот сакал да ја подигне народносната свест кај населението, како во Болно, така и во околните села. По Втората светска војна, во негова чест името на клубот го носело неговото име. Подоцна во 80-тите години клубот го сменило името во Болно.
Иселеништво
До 1949 година од селото во Аргентина се иселиле 20 семејства.
Од 1960 година па наваму во Ресен има 60 семејстава, во Скопје 20 семејства, во Битола 6 семејства, во Охрид 6 семејства, Струга и Штип 1 семејство.
Во прекуокеанските земји и Европа: Канада (Торонто) 24 семејства, САД 40 семејства, Австралија околу 15 семејства, Шведска 6 семејства, Данска 4 семејства, Франција 3 семејства, Германија 2 семејства, Куба 2 семејства, останатите републики во Југославија 4 семејстава итн.
Поистакнати иселеници се: Крис Ник, Дорче и Блаже Таневски, Митко Наумовски, Владе Савевски, Кире Боримечковски.
Машка кошаркарска репрезентација на Русија
Кошаркарската репрезентација на Русија е претставник на Русија на меѓународни кошаркарски натпреварувања. Репрезентацијата на Русија има бројни успеси кои вклучуваат два сребрени медали на Светските првенства во кошарка и прво место на Европското првенство во кошарка во 2007.
В’мбел
В’мбел (Μοσχοχώρι, Мосхохори; до 1927 г. Βάμπελ или Βαμπέλι, Вамбел, Вамбели) — напуштено село Костурско, Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 2 километри северозападно од селото Смрдеш (Кристалопиги) и на 54 километри југозападно од Лерин (Флорина) и на 40 километра северозападно од Костур во подножјето на планината Корбец и врвот Козик на областа Корешта.
Историја
За време на Илинденското востaние (1903),селото е изгорено до темел од страна на Отоманите. На почетокот, за време на балканските војни и Првата светска војна како и после голем дел од популацијата на ова чисто македонско село се исели во другите балкански држави и прекуокеанските земји .Во периодот меѓу двете светски војни селото трпи присилна грцизација, во понатамошниот период на Втората светска војна како и Граѓанската Војна во Грција (1946-1949),селото загуби многу жители кои загинале во борбите против окупаторите. На 13 јануари 1948 година во црквата на с. В'мбел, Костурско, беше одржан Првиот конгрес на македонската национално-ослободителна организација НОФ. За време на Граѓанската Војна во Грција (1946-1949),селото е изгорено и тотално опустошено. Населението било присилно иселено во источноевропските земји, голем дел од населението се врати во својата татковина (Република Македонија) за време на шеесеттите и седумдесеттите години од минатиот век. Надалеку се познати старите обичаи,народни песни и богатата но тажна историја на ова славно македонско село.
Стопанство
Селото е прославено по планинскиот чај кој се продавал на пазарите во Билишта, Корча, Костур, Лерин, Битола и Солун.Исто така жителите се занимавале со сточарство, екстензивно земјоделство и печалбарство.
Родови
В'мбел некогаш било македонско православно село, кое денес е раселено. Родовите од селото биле следните:
Љоровци (доселени од областа Мала Преспа во Албанија), Дигаловци, Рошовци, Машенци, Почевци, Султовци, Гершановци, Таревци, Кичевци (според името возможно е да потекнуваат од Кичево или кичевско), Шановци, Пуровци (според непотврдени кажувања потекнуваат од кумановско, доселени после Карпошовото востание), Палковци, Стајовци (Мишовци), Лафазановци, Дуљовци, Толичеви, Тимјовци, Крстовци, Сомовци, Чакаровци, Гапковци, Ставровци, Караискаковци, Дигаловци (доселени се од Пештани, охридско), Попдимитрови, Камбуровци, Карамешовци, Фушкини, Троковци, Пановци и Лукровци.
Културни знаменитости
Во селото имало изграден православен христијански храм датира од 1870 година посветен на Свети Димитрија, веднаш после Граѓанската Војна во Грција во опустошеното село дошол митрополитот костурски со двајца полицајци и ги зел со себе старите вредни икони од црквата. По неколку години митрополитот загинал во сообраќајна незгода, едниот од полицајците се самоубил, а синот од другиот тешко се разболил.Овoj настан го знаат многу жители на Костур и околината.Во чест и слава на селото една улица во населба Автокоманда Општина Гази Баба во Скопје е именувана по селото Вамбел (В`мбел).
Редовни настани
За афирмација и зачувување на споменот на село В`мбел и корените на македонскиот народ, се организираат средби од Иницијативниот одбор на жителите и нивните потомци на село В`мбел во Скопје, Република Македонија.
Иселеништво
Од селото најмногу иселеници има во Република Македонија (161 семејство, во Скопје, Битола, Тетово, Гостивар, Кичево, Дебар, Струга, Охрид, Штип и Куманово), Бугарија (51 семејство, во Пловдив, Варна, Толбухин, Софија, Перник, Сливен, Пазарџик, Велинград и Враца), Грција (15 семејства, во Костур, Атина, Солун, Крит, Лерин, Лариса и Кожани), Албанија (15 семејства, во Билишта, Врбник, Корча и Тирана), Германија (10 семејства), Романија (11 семејства), Србија (7 семејства), Црна Гора (1 семејство), Русија (7 семејства), Полска (4 семејства), САД (8 семејства), Аргентина (4 семејства), Австралија (4 семејства), поранешна Чехословачка (4 семејства) и Канада (30 семејства).
392 п.н.е.
392 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 392. година пред новата ера, 392. од првиот милениум п.н.е., 92. од 4 век п.н.е. и трета од 390-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5116 и 5117 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4358 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3368 и 3369 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 361.
Седмо небо
Седмо небо — америкасна сериска драма, создадена и продуцирана од Бренда Хамптон, за протестанска свештеничка фамилија која што живее и работи во Гленок, Калифорнија. Серијата во Македонија се прикажува на Сител телевизија, секоја недела од 14.30 и 15.15 по 2 епизоди.Серијата започна со снимање во 1996 година, а последната епизода беше прикажана на 13 мај 2007 година. Во јануари 2008 година серијата започна со прикажување на Халмарк Каналот.
Самоубиствен бомбашки напад во Знаменское
Самоубиствениот бомбашки напад во Знаменское се случил на 12 мај 2003 година во Знаменское, Чеченија кога три бомбаши самоубијци, вклучувајќи две жени, возејќи во камион бомба удриле во административната зграда на локалната самоуправа и на федералната служба за безбедност на Руската Федерација. Во нападот загинале најмалку 50 луѓе, а биле повредени околу 200, главно цивили.
Чеченските сепаратисти биле обвинети за нападот, но формалните обвиненија никогаш не биле докажани.
Рур
Рур (Ruhrgebiet, разговорно: Ruhrpott, Kohlenpott, Pott или Revier) — урбана област во Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Со 4.435 км² и население од некои 5,2 милиони (2009), е најголемата урбана агломерација во Германија. Се состои од неколку големи, поранешно индустриски градови и се граничи со реките Рур на југ, Рајна на запад и Липе на север. На југозапад се граничи со Бергишес Ланд. Се смета како дел од поголемиот метрополитенската област Рајна-Рур со повеќе од 12 милиони луѓе.
Бидејќи Рур е полицентричен, координатите се покажани општо во природа, за да може да се фокусира на целокупниот регион на Рур: 51.5°N, 7.5°W.
Од запад на исток, областа ги вклучува градовите Дујсбург, Оберхаузен, Ботроп, Милхајм на Рур, Есен, Гелзенкирхен, Бохум, Херне, Хаген, Дортмунд и Хам, како и делови од повеќе „рурални“ окрузи Везел, Реклингхаузен, Уна и Енепе-Рур. Историски, западните рурски градови, како Дујсбург и Есен, припаѓаат на историската област Рајнска област, додека пак источниот дел на Рур, меѓу кои Гелзенкирхен, Бохум, Дортмунд и Хам, биле дел од областа Вестфалија. Од 19-от век, овие окрузи заедно растеле во голем комплекс на индустриски пејзаж, населен од околу 7,3 милиони луѓе (ако се додадат и Диселдорф и Вупертал). Таа е четврта најголема урбана област во Европа, веднаш по Москва, Лондон и Париз.
За 2010, областа Рур е еден од европските престолнини на културата.
Географија
Урбаниот пејзаж на Рур се простира од басенот Долна Рајна источно кон Вестфалската низина и јужно на ридовите на Рајнските Шкрилни Планини. Низ централниот дел на Рур има сегменти на лесовиот појас, кои се простира низ цела Германија од запад на исток. Историски, овој лесов пејас бил сметан како едно од најбогати земјоделски подрачја во земјата.
Геолошки, областа е дефинирана со појава на слоеви на јаглен од горниот карбонски период, повеќе или помалку независно од неговата длабочина. Слоевите на јагленот може да се најдат долж реката Рур и низводно од реката на север. Под реката Липе, јагленот се наоѓа на длабочина од 600 до 800 метри. Дебелината на слоевите на јаглен се движат од еден од три метри. Оваа геолошка функција одиграла значајна улога во развојот на рударството во Рур.
Според регионалната заедница Рур, 37,6% од областа е изградена. Вкупно 40,7% од земјиштето се употребува за земјиделство. Шумите заземаат околу 17,6% од површината во областа. Водените површини и другите типови на земја го заземаат остатокот на областа Рур. Приклучувањето на четири, главно рурални окрузи во главно индустриската област Рур го објаснува високиот процент на земјоделска и пошумена област. Покрај тоа, градските области во областа Рур се наоѓаат во окрузи со рурален карактер.
Гледан на карта, Рур може да се смета како еден град, барем во правец север-југ, не постојат посебно прекини меѓу поединечните градски окрузи. Поради ова, Рур е опишан како полицентрична урбана зона. Областа е карактеризирана со слична историја на урбан и економски развој.
Поради неговата историја, Рур е структуриран различно од моноцентричните урбани области како Берлин и Лондон, кои се развивале низ брзо спојување на помалите градови и села со растечкиот централен град. Наместо тоа, поединечните и урбани окрузи во Рур растеле независно еден од друг во текот на индустриската револуција. Додека големите европски градови, обично имаат густина на население од 20.000 жители по километар квадратен, густината на населението во Рур е околу 2.100 жители по километар квадратен, прилично помала во споредба со другите германски градови.
Транзициите од еден рурски град во друг се состои од отворените предградија и дури отворени или земјоделски полиња. Во некои места, границите помеѓу градовите во централен Рур се непрепознатливи поради постојаниот развој низ нив.
Пренаменувањето на индустриските капацитети и јагленокопите создале нови паркови и зони за рекреација. Emscher Landschaftspark (Пејзажен парк Емшер) се наоѓа долж реката Емшер, порано буквално отворена канализација, дел од нив биле подложени на природна обнова. Овој парк се протега од север кон југ, кој бил развиен низ регионалното планирање во 1920-тите, за создавање на зелен појас низ рурските градови од исток кон запад.
Најголеми градови
10-те најголеми градови во Рур се:
Пејоратив
Пејоратив — збор или граматички облик што изразува негативна или непочитувана конотација, ниско мислење или недостаток на почит кон некого или нешто. Исто така се користи за изразување критика, непријателство или игнорирање. Понекогаш, поимот се смета за пејоративен во некои општествени или етнички групи, но не и во други, или може да биде првично пејоративен, но подоцна прифаќа непејоративна смисла (или обратно) во некои или сите контексти.
Рур
Јазик
Локалниот дијалект на германски е нарекуван Ruhrdeutsch или Ruhrpottdeutsch, иако навистина не постои посебен дијалект, кој може да се забележи како еден дијалект. Тоа е повеќе социолект на работничката класа со влијанија на повеќе различни дијалекти, кои се наоѓаат во областа и зависи од професијата на работниците. Една од главните заеднички влијанија произлегува од традицијата за јаглен во областа. На пример, неколку жители сакаат Рур да се нарекува „Ruhrpott“, каде „Pott“ е изведенка од „Pütt“ (термин за рудник), или "Revier".
Култура
Градот Есен (претставувајќи го Рур) бил избран за европска престолнина на културата за 2010 г. од Советот на Европската Унија.
Пејоратив
Етимологија
Зборот пејоратив потекнува од минатиот партицип во доцниот латински peiorare, што значи „да се влоши“, од peior „полошо“.
Рур
Пат на индустриското наследство
Патеката на индустриското наследство (Route der Industriekultur) ги поврзува туристичките атракции поврзани со европскиот пат на индустриското наследство во областа Рур.
Патен сообраќај
Областа Рур ја има една од најгустите мрежи на автопати во Европа, со дузина Autobahns и автопати како Schnellstraßen (експресен пат) минуваат низ областа. Мрежата на автопати е изградена во мрежа, со 4 исток-запад (A2, A40, A42, A44) и 7 север-југ (A1, A3, A43, A45, A52, A57, A59) рути. A1, A2 и A3 се најчесто користени за сообраќај, додека другите автопати имаат поголема регионална фукција. Двата A44 и A52 имаат определени делови кои недостигаат, во различни фази на планирање. Некои делови моментално се планираат да се изградата.
Пејоратив
Семантичка промена
Понекогаш некој збор или поим првично може да се користи како пејоративен збор, а потоа да добие непејоративно значење и обратно. Во историската лингвистика, оваа појава е позната како пејорација и мелиорација, или семантичка промена.
Рур
Патен сообраќај
Дополнителни брзи патишати кои служат како бајпаси и локални патишта, особено низ Дортмунд и Бохум. Поради густината на автопат и брзи патишта, Bundesstraßes се помалку важни за меѓуградскиот сообраќај. Првиот автопат во Рур е отворен во текот на средината на 1930-тите. Поради густината на мрежата и бројот на алтернативни патишта, обемот на сообраќај е генерално помал во споредба со останатите големи метрополитенски области во Европа. Метежот во сообраќајот е редовна појава, но многу помалку во споредба со Рандстад, друга полицентрична урбана зона. Многу важните автопатишта поседуваат шест ленти, но нема автопати со осум ленти во Рур.
Јавен сообраќај
Сите компании за јавен превоз во областа Рур се водени од една Verkehrsverbund Rhein-Ruhr, кој обезбедува ист систем за карти валиден во целокупната област. Областа Рур е добра интегрирана со Deutsche Bahn, како за патнички, така и за товарен превоз.
Воздушен сообраќај
Меѓународниот аеродром Диселдорф претставува интерконтинентален аеродром за Северна Рајна-Вестфалија и е во рамките на 20 километри за поголемиот дел во западната рурска област. Аеродромот Дортмунд во источен Рур е аеродром од средна големина, кој нуди летови за домашни и европски одредишта.
Пејоратив
Надворешни врски
Pejorative Language on Internet Encyclopedia of Philosophy
Арсланагов мост
Арсланагов мост (српски: Арсланагића мост) или Перовиќев Мост (Перовића мост) — мост на реката Требишница во Требиње, Република Српска, Босна и Херцеговина. Мостот е на списокот на културно наследство на Република Српска. Мостот се наоѓа на патот кој ги поврзува Дубровник и Херцег Нови.
Историја
Според општоприфатеното мислење, мостот е изграден по налог на големиот везир Мехмед-паша Соколовиќ во 1574. Името на мостот е според Арслан-ага, Турчин кој во 1687 година дошол во Херцег Нови и добил посед источно од Требиње со право да наплаќа мостарина.
Во 1944 година, на крајот на Втората светска војна, четниците пробале да го раѕурнат мостот. За време на минирањето раѕурнато е левото крило во должина од 8 метри, а по војната е санирано.
По изградата на хидроелектраната и езерото во 1965 година, мостот е преместен. По војната во Босна и Херцеговина, во 1993 година, градските власти го прекрстиле мостот во Перовиќев мост, бидејќи се верува дека семејството на Арслан-ага пред да се исламизира се презивало Перовиќ.
Музеј на еволуцијатата при Упсалскиот универзитет
Музеј на еволуцијатата при Упсалскиот универзитет (шведски: Evolutionsmuseet) — природонаучен музеј во Шведска кој ја содржи најголемата збирка фосили во Скандинавија. Бројот на предмети во денешната колекција, која опфаќа зоолошки, палеонтолошки и минералошки примероци, е приближно 5 милиони уникатни парчиња, од кои само мал дел се изложени Експедициите во Кина во 20 век откопале бројни уникатни палеонтолошки богатства. Збирката на музејот содржи три заби на Човекот од Пекинг, пронајдени од палеонтологот Ото Здански за време на експедиција во Жукудијан во 1921 година. Поради својата голема колекција на примероци од типот, музејот е важна институција во областа на биолошката систематика и одржува активна размена со други научни институции ширум светот.
Историја
И покрај тоа што е формално основан во 1999 година, музејот ја следи својата историја дури до 17 век. Во тоа време, истакнати членови на универзитетот како Карл Линеј, Олоф Целзиус и Јонас Алстромер донирале колекции материјали на музејот. Во 20 век, значајните палеонтолози Ото Здански и професорот Карл Виман придонеле за растот на збирките. Неколку експедиции во Кина дале многу уникатни фосили од 'рбетници. Од 1917 година па наваму, зоолошките колекции на музејот биле складирани и изложени во зграда дизајнирана од архитектите Туре Стенберг и Виктор Холмгрен. Пред 1930-ти, палеонтолошките збирки на музејот биле неорганизирани и распространети во голем број згради низ градот. Виман, кој бил првиот професор по палеонтологија на Упсалскиот универзитет, имал моќни врски и успеал да доведе до изградба на една голема зграда во која би можеле да се складираат сите палеонтолошки и минералошки примероци. Архитектот бил Аксел Андерберг и зградата добила нејасен кинески стил како признание за кинеското потекло на многу примероци на диносауруси во музејот. Изградбата била завршена во 1931 година и оттогаш зградата служи и како музеј и како училница за студенти по палеонтологија.
Организација
Музејот на еволуцијатата се состои од палеонтолошки, ботанички и зоолошки дел, сите сместени на теренот на Центарот за еволутивна биологија на Упсалскиот универзитет. Секој дел има своја зграда со изложбена сала.
Ботанички дел
Ботаничкиот дел на музејот не е отворен за јавноста, но истражувачите и другите посетители можат да пристапат до колекциите откако ќе закажат состанок со музејот. Повеќе од три милиони растителни примероци се сместени во неговиот хербариум.
Палеонтолошки дел
Палеонтолошкиот дел на музејот содржи многу мезозојски фосили од морски влекачи, како што се ихтиосаурот Офталмосаурус и мозасаурот Платекарпус. Постојат неколку оригинални фосили на птеросауруси и диносауруси. Тие вклучуваат уникатен примерок на кинескиот сауропод Euhelopus zdanskyi и берлинскиот примерок на Archeopteryx lithographica, како и цератопсидниот диносаурус Pentaceratops sternbergi и черепот на хадросауридот Parasaurolophus genuttermand. Делот содржи голема колекција на примероци од фосилни цицачи, како и монтирани скелети на современи китови и фосилизирана мандибула на еоценски мистикет. Има и бројни фосили на безрбетници, како што се трилобити, главонози, школки и корали. Минералната соба содржи колекција на обични и ретки минерали од целиот свет, вклучувајќи циркон и малахит.
Зоолошка секција
Зоолошкиот дел на музејот главно содржи таксидермирани животни од модерната ера и од различни делови на светот. По одреден период на реновирање, Зоолошката секција повторно е отворена за посетители.
Надворешни врски
59.85°N, 17.62583°W
Дејан Димитриевски
Дејан Димитриевски — бивши македонски ракометар кој во најголемиот дел од својата кариера има настапувано за РК Куманово, но и за РК Металург Скопје и РК Тинекс Пролет.
Веб Адресар
Веб Адресар претставува листинг кој има за цел да ги поврзе сите мрежни места чиишто контекст содржи македонски јазик, или нудат производ, услуга, општо добро во или за Македонија. Нуди лесна навигација која е пропратена со многу софистицирано пребарување при што успева да го задржи вниманието на крајниот корисник.Со учеството во Веб Адресар се добива подобро индексирање на мрежното место од страна на Google, Yahoo, MSN, Bing, при што директно се зголемува посетеноста на мрежните места, а со тоа се удвојуваат и можностите да бидете пронајдени од страна на секојдневните корисници на семрежјето, без разлика дали тие пребаруваат за некоја специфична категорија, поизвод, услуга, општо добро, град, општина.
Веб адресари, историја, неопходност, значење
Веб листинзите(или како што се популарно наречени адресари за пребарување) постоеле уште пред да станат популарни пребарувачите како што се Google, Yahoo, Bing. Како што и самото име кажува, веб адресарите претставуваат адресари каде се собрани мрежни места со различни намени. Слично како и десктоп директориумите, каде се складираат и собираат фајлови врз основа на некои критериуми, веб адресарите функционираат на истиот принцип но разликата е во тоа што тие се огромна колекција од врски на страници подредени во различни категории. мрежните места во веб адресарите се листаат и прикажуваат по одреден редослед и тоа најчесто според категорија, производ-услуга, географска одредница, а корисниците пребаруваат низ нив затоа што многу полесно целат на бараната потреба за некој производ или услуга.
Факт е дека од големо значење е Вашата страна да биде прикажана во значајни и угледни веб адресари со што како прво градите повратна врска, како второ Вашата видливост за останатите пребарувачи е многу поголема а со тоа се зголемуваат и шансите Вашата страна да биде индексирана од нивна страна. Како најважен факт може да се оддели постоењето и уникатноста на мрежното место во рамките не секој адресар затоа што според одредени студии Вашиот потенцијален клиент за да ги пронајде Вашите производи-услуги пребарува за производот, услугата, геграфската одредница, што му е потребна, а притоа не ја наведува адресата на вашето мрежно место.
Дуќан на ул. „Блаже Крсточанец“ бр. 2 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Блаже Крсточанец“ бр. 2 — дуќан во Прилепската чаршија во градот Прилеп, заведена како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура.
Старомаковски Дол
Старомаковски Дол — археолошко наоѓалиште во битолското село Маково. Претставува населба од римско време.
Бомбашки напад во Ставропол (2003)
Бомбашкиот напад во Ставропол се случил на 5 декември 2003 година кога бомбаш самоубиец го активирал својот експлозив во еден воз при што загинале 46 луѓе, а над 70 биле повредени.
Чеченските бунтовници негирале дека се одговорни за експлозијата. Заклучно со декември 2009 година, немало апсења или некакви истраги за оваа експлозија.
Друг воз по истиот пат бил бомбардиран на 3 септември 2003 година, при што загинале 7 а биле повредени повеќе од 80 луѓе. Ибрахим Исрапилов, поранешен локален претставник од Чеченија, бил осуден во 2004 година за организирање на експлозијата и осуден на 20 години затвор.
Закопот на Христос (Караваџо)
Закопот на Христос  е слика, масло на платно од Микеланџело Мериси да Караваџо, насликана е околу 1603–1604година, а е изложена во Ватиканската пинакотека во  Ватикан. .
Ова е една од најзначајните слики на Караваџо на тема од Новиот завет. Мотивот на положување на Христос во гробот е насликан од 1602-1604 година, за капелата на црквата Санта Марија во Валицела. Го зачудува набудувачот со скоро физичка сила, големина и директност, како и перспектива во внатрешноста на гробот во кој се спушта безживотното тело на Исус. .
Опис
Фигурите формираат голем триаголник надвор од центарот на сликата во кој се повторуваат аглите, од аголот на камената плоча во преден план, до свитканите нозе на Исус, како и лактот на свиткана рака на носителот, па дури и во просторот помеѓу прстите на кренатите раце на Богородица и Марија Магдалена се то тоа едвај едвај и да влиае на сцената, во која се фокусира телото на Исус внимателно поставено и осветлено од светлината. Цврстата нога го држи телото десно, додека младиот Јован евангелистот го прави тоа на левата страна од фигурата. .
Стил
Сликата ги содржи основните стилски одлики на овој голем автор. Чувство за реалистички детали. Перспектива. Прецизност. Неверојатна игра и доловување на светлината. Чувство за атмосферата. Ова е една од најдраматичните и ликовно најсилните дела на Караваџо. Неговиот стил е своевиден ран барок во кој се насетуваатдури и некои елементи на подоцнежниот класицизам и специфичен историски и теолошки реализам. .
Техника на сликање
Караваџо спаѓа меѓу авторите кои го довеле до совршенство масленото сликарство. Во ликовната постапка, покрај инсистирањето на реалниот приказ, точен и прецизен до еден совршен реалистички метод, Караваџо инсистирал и на специфична употреба на светло темното, односно специфичната претстава на светлината, што зборува дека користел метод на лазурно поставување на колоритот во неколку транспарентни слоеви, со што постигнувал длабочина, специфична колористичка гама и педантност во изработката најверојатно првично подлогата ја подготвувал со густи наслаги на битумен, а врз него употребувал окер, оловно бела и нијанси на згасито жолта со што правел истакнати граници помеѓу темното – мракот и светлината која најчесто извирала од еден извор и била фокусирана во осветлувањето на ликовите и портретите. Во ова дело, тој уште повеќе го затемнува колоритот, сметувајчи го колоритот во доминантно црна површина со светлосни акценти кои ја наговестуваат драматичната заробеност на лицата во совршената композиција. .
Слоновски Остров
Слоновски Остров — планински остров покриен со мраз во близина на брегот на Антарктикот во надворешниот тек на Јужните Шетландски Острови, во Јужниот Океан. Островот се наоѓа на 245 километри северо-североисточно од врвот на Антарктичкиот Полуостров, 1.253 километри западно-југозападно од Јужна Џорџија, 935 километри јужно од Фолкландските Острови и 885 километри југоисточно од ’ртот Хорн. Островот спаѓа во рамките на Антарктичките претензии на Аргентина, Чиле и Обединетото Кралство.
Бразилската Антарктичка Програма одржува засолниште на островот, Засолниште „Емилио Гоелди“ поддржувајќи ја работата на шест истражувачи во текот на летото, и порано имало уште едно (Вилтген), кое било демонтирано во летото 1997 и 1998 година.
Топоним
Името на островот се припишува и на неговиот изглед налик на глава на слон и на гледањето на морските слонови од страна на капетанот Џорџ Пауел во 1821 година, едно од најраните видени од таков вид. Сепак, во Русија сè уште е познат под името дадено од неговите откривачи во 1821 година - остров Мордвинова.
Географија
Островот е ориентиран приближно исток-запад, со максимална надморска височина од 853 метри кај Пардо Риџ. Времето е нормално магливо со многу снег, а ветровите можат да достигнат и 160 километри на час.
Значајни именувани одлики се ’Рт Јелчо, ’Рт Валентин и ’Рт Локаут на североисточните и јужните крајности и Поинт Вајлд. Ледникот Едуранс е главниот глечер.
Геологија
Островот е дел од метаморфниот комплекс Шкотска, кој е создаден од седиментите на морското дно од креда кои се стругаат и метаморфозираат во зоната на субдукција на Шкотска. Добиените карпи се филити, сини и зелени шкрилци типични за акреционен клин, со зголемен метаморфизам од североисток кон југозапад. Овие карпи се на површината овде поради издигнувањето долж зоната на раседот Шеклтон каде што се среќава со гребенот Јужна Шкотска. Овој комплекс е многу сличен по старост и типови на карпи со оние од крајбрежната Калифорнија, вклучувајќи го островот Каталина и брегот Биг Сур.
Островот е тип локалитет за фосфатниот минерал сфеницидит.
Флора и фауна
Островот не поддржува значителна флора или автохтона фауна, иако може да се најдат миграциски генту пингвини и фоки, а пингвините се гнездат во сезоната. Недостатокот на безбедно закотвување спречува каква било трајна човечка населба, и покрај тоа што островот е добро поставен за поддршка на научни, риболовни и китоловни активности. Поради бавното обновување и нелегалното ловење китови од страна на Советскиот Сојуз со поддршка од Јапонија, бројот на јужните китови кои го посетуваат островот се уште е на ниско ниво.
Експедиција на издржливост
Островот претставувал пусто засолниште на британскиот истражувач Ернест Шеклтон и неговиот екипаж во 1916 година по загубата на нивниот брод Едуранс во мразот на Веделовото Море. 28-члениот екипаж стигнал до ’ртот Валентин на островот по месеци поминати во лебдење по ледените санти и мачното преминување на отворениот океан со мали чамци за спасување. Откако кампувале во ’ртот Валентин две ноќи, Шеклтон и неговиот екипаж се преселиле 11 километри западно, карпест предел на крајот на ледникот, кој нудел подобра заштита од паѓање на карпите и од морето. Ова место, тие го нарекле Поинт Вајлд.
Сфаќајќи дека нема шанси за пасивно спасување, Шеклтон одлучил да отплови до Јужна Џорџија, каде знаел дека има неколку станици за ловење китови. Шеклтон пловел со Том Крин, Френк Ворсли, Хари „Чипи“ Мекниш, Тим Мекарти и Џон Винсент 1.300 километри, со чамецот за спасување Џејмс Керд почнувајќи во понеделник на Велигден, 24 април 1916 година и пристигнувајќи во Јужна Џорџија 16 дена подоцна. Неговиот втор човек, Френк Вајлд, бил оставен да ја води преостанатата група на островот, чекајќи го враќањето на Шеклтон со спасувачки брод.
Имало многу работа за заглавените мажи. Бидејќи островот немал природен извор на засолниште, тие изградиле барака и ветерни блокови од нивните преостанати два чамци за спасување и парчиња платнени шатори. За осветлување се користеле лампи со маст. Тие ловеле пингвини и фоки. Шеклтон му наложил на Вајлд да замине со екипажот на островот Дисепшен доколку не се врати да ги спаси до почетокот на летото, но по четири и пол месеци, на 30 август 1916 година, уметникот Џорџ Марстон забележал брод. Бродот, со Шеклтон на одборот, бил Јелчо, од Пунта Аренас, Чиле, командуван од Луис Пардо, кој ги спасил сите луѓе кои тргнале на првичната експедиција.
Експедиции на заеднички служби 1970–71
Експедицијата за заеднички служби предводена од командантот Малколм Барли била пуштена на Слоновскиот Остров од страна на HMS Енџуранс. Групата потоа поминала шест месеци спроведувајќи истражување на островот и други научни истражувања за Британското антарктичко истражување и искачување на некои од врвовите на островот. Експедицијата го посети Поинт Вајлд, но не нашла трага од претходната експедиција; Меѓутоа, ги пронашол остатоците од голем едреник, најверојатно останките на шунерот Чарлс Ширер од Стонингтон, Нов Лондон, Конектикат, под капетанот Вилијам Хенри Апелман. Експедицијата исто така слетала и се искачила на највисокиот врв на блискиот остров Кларенс.
Историски локалитети
Поинт Вилд го содржи Меморијалното место за издржливост, историско место на Антарктикот (HSM 53), со биста на капетанот Пардо и неколку плакети. Заливот Хемпсон на југозападниот брег на островот, вклучувајќи го крајбрежјето и меѓуплимното подрачје, ги содржи остатоците од голем дрвен едреник; тој е означен како историско место или споменик (HSM 74), по предлогот на Обединетото Кралство за Консултативен состанок на Договорот за Антарктикот.
Монголија на Олимписките игри
Монголија првпат учествувале на Олимписките игри во 1964 година, и имаат учествувано со натпреварувачи на сите последователни Летни олимписки игри оттогаш, со исклучок на игрите во 1984 годиа кои ги бојкотирале. Монголија се има натпреварувно и на Зимските олимписки игри од 1964година, пропуштајќи ги игрите во 1976 година.
Монголските спортисти имаат освоено вкупно 24 медали, сите од Летните олимписки игри, во борење слободен стил, боксување, стрелаштво и џудо. Пред игрите во 2008 година, Монголија имала освоено најмногу бронени и сребрени медали без да освои златен медал од која било друга земја учесник. Монголија својот прв златен медал го освоиле во 2008 година во џудо, со најданѓин Тувшинбајар кој се натпреварувал во категоријата мажи полутешка.
Монголскиот Национален олимписки комитетбил создаден во 1956 година и признаен од страна на МОК во 1962 година.
NGC 3805
NGC 3805 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3805 се споменува и како UGC 6642, MCG 4-28-19, CGCG 127-24.
Откривање
Објектот е откриен на 25 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3805 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3805 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 3805 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36224. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
NGC 6156
NGC 6156 — спирална галаксија во соѕвездието Јужен Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6156 се споменува и како ESO 137-33, FAIR 329, IRAS 16304-6030.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6156 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 6156 има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 34 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 37' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 6156 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58536. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 433; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9038. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Битка кај Ровине
Битката кај Ровине се одвила на 17 мај 1395 година меѓу Османлиското Царство и нејзините вазали против Влашка на чело со Мирчо Стариот. Според една легенда, во пресрет на битката влашкиот владетел облечен како мировен емисар разговарал со Бајазид I барајќи од него да ја напушти земјата на кое османлискиот султан одбил. Во текот на битката главна улога во победата на влашките сили имале стрелците кои има нанеле големи жртви при привите османлиски напади. Во оваа битка на страната на Бајазид учествувале и неговите вазали Стефан Лазаревиќ и Марко Мрњавчев (познат како Крали Марко). Во Битката загинал и Крали Марко. Се претпоставува дека во битката и двете страни имале голем број на загуби за да на крајот се повлечат од бојното поле. По оваа битка Влашка станала вазална земја.
NGC 1721
NGC 1721 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1721 се споменува и како MCG -2-13-27, VV 699, IRAS 04569-1111.
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1885 година од страна на Едвард Емерсон Барнард, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1721 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1721 има привидни димензии од 1,9' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 59 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 7' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на NGC 1721 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16484. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 269; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5326. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 898.
Видови агли
Видови на агли во рамнина
===Агли ===
===Агли во геометриски фигури ===
Агли парови
===Агли на трансверзала ===
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Еднокуќево
Свети Кирил и Методиј — македонска православна црква која се наоѓа во Еднокуќево, Општина Босилово, Македонија.
Црквата била осветена во 10 мај 1981 година од страна на Архиепископ Охридски и Македонски г.г. Гаврил II.
Стопеница
Стопеница (англ. portmanteau) — лингвистички назив за нов збор создаден со „стопување“ (соединување) на два збора, што постојат во јазикот, така што барем еден од овие зборови изгледа скратен, па дури и непрепознатлив. Англискиот поим потекнува од книгата Алиса во светот на огледалото од Луис Керол, и ги има своите корени во францускиот збор portemanteau („закачалка“), со кој порано се нарекувал голем куфер со два одделни дела, па оттука и врската со изградба на нов збор од два постојни.
Аварски јазик
Аварскиот (магӀарул мацӀ [maʕarul maʦʼ] "јазик од планините" or авар мацӀ [awar maʦʼ] "аварски јазик") припаѓа на групата на северни кавкаски јазици од аварско-андската подгрупа на јазици. Јазикот е еден од шестте литературни јазици на Дагестан, го зборуваат Аварите и сите етнички групи во Дагестан.
Глорија Макапагал-Аројо
Марија Глорија Макараег Макапагал-Аројо (р. ) е четиринаесеттиот претседател на Филипините. Таа е втора жена претседател на Филипините и ќерка на поранешниот филипински претседател Диосдадо Магапагал.
Битка кај Никопол (појаснување)
Битка кај Никопол може да се однесува на:
Орловачка пештера
Орловача или позната и како Савина пештера — пештера која се наоѓа на ридот Орловача, во селото Сумбуловац, во општина Пале, во Република Српска, Босна и Херцеговина. Должината на пештерата е 2.500 метри. Орловача е единствената пештера во Босна и Херцеговина која е приспособена за туризам. Оваа пештера е под заштита на Републичкиот завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска, и припаѓа на природното богатство од прва категорија. Во пештерата се пронајдени остатоци од пештерски мечки (Ursus spelaeus), као и останати инсекти.
Добролишта
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 17 километри југозападно од градот Костур и Костурското Езеро. По Грчката граѓанска војна кон територијата на селото е присоединета напуштената населба Чрчишта. Селото се наоѓа на надморска височина од 681 метри.
Историја
Во XV век во Добролишта биле евидентирани 140 глави на домаќинства Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Добролишта имало 270 жители Македонци и 160 муслимани
Во почетокот на XX век целото население на Добролишта било под влијание на Цариградската патријаршија, но по Илинденското востание во почетокот на 1904 година поминало под влијание на Бугарската егзархија. . Истата година турските власти не дозволиле да се отвори егзархиско училиште во селото. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 328 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 32 Власи.
Во текот на Втората светска војна, селото било окупирано од страна на италијанските окупатори, по кое било предадено на бугарските сили. Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. Голем дел од населението било малтретирано. 13 деца од селото биле протерани како деца бегалци, додека имало и 13 политички убиства. .
Демографија
Во 1928 година селото броело 455 жители. , додека во 1940 година селото броело 634 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 585 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 520 жители, во 1971 година имало 458 жители, во 1981 година имало 475 жители, додека во 1991 година имало 459 жители. Денеска, населението на селото е 458 жители според пописот од 2001 година.
Куќа на Бектешовци
Куќа на Бектешовци — стара куќа во градот Прилеп, прогласена за културно наследство на Македонија. Куќата е сместена во строгиот центар на градот, до основното училиште „Кочо Рацин“. Изградена е во 1923 г. на трошок од 2.000 наполеони од мајсторот Ило Дарков и неговата тајфа за богатиот прилепско трговец Петар Т. Бектеш(оски), кој само што се вратил од печалба во Америка. Подоцна комунистичката власт ја национализирала куќата, а по распадот на СФРЈ му е вратена на семејството.
Претставува величествена двокатна градба во неокласичен стил. Има голем број соби, голем салон и тавани со висина од 3,5 м. Главниот влез има коринтски столбови и широки мермерни скали, а дворот е ограден со кована железна ограда изработена од прилепски мајстори. Во 2013 г. градбата е реставрирана по цена од 3 милиони денари обезбедени од Министерството за култура.
Фудбалска репрезентација на Демократска Република Конго
Репрезентацијата на Демократска Република Конго петнаесет пат учествувала на Африканскиот куп на нации. Најдобар пласман остварила во 1968 и 1974 година кога биле победници. До сега имаат еден настап на Светските првенства и тоа во 1974 година во Западна Германија. Официјален стадион на репрезентацијата е Стад де Мартир.
Талија Мар
Наталија Маргарет Хадок (родена на 6 ноември 1996 година), попозната како Талија Мар, е британска кантавторка и личност на Интернет. Нејзината соработка со Сигала на „ Остани вечерва “ се најде на 11-то место на топ-листата за синглови во Велика Британија. Од 1 ноември 2022 година, Мар има 1,31 милиони претплатници помеѓу нејзините два канали на YouTube и над 143 милиони вкупни прегледи. На Twitch таа има над 700 илјади следбеници и над 22 милиони прегледи.
Кариера
Мар го објавила својот прв студиски сингл „Украдени“ на 30 јуни 2016 година, заедно со музичкото видео објавено на 24 ноември 2016 година. „Во денот“, вториот студиски сингл на Мар бил објавен на 23 март 2017 година. Мар потоа го објавила своето деби EP насловено „Tешки одлуки“ на 30 јуни 2017 година, точно една година по објавувањето на нејзиниот деби-сингл. На 14 март 2017 година, Мар го објавила синглот „Гласовите сум јас“ откако се борела да разговара за сопствената битка со табу темата по самоубиството на нејзината пријателка.
На 15 мај 2018 година, Мар го лансирала The Martian Club, нејзиниот онлајн продавач на облека. На 10 декември 2018 година, Мар објавила на социјалните мрежи дека им се придружила на панелистите на британската телевизиска серија, втората серија на Сите заедно сега заедно со Гери Халивел.
Во 2019 година, Мар соработувала со OFRA Cosmetics за да објавела два хајлајтери и линија за нега на кожата, наречена OFRA x Talia Mar. Мар потоа објавила многу синглови, како што се „Себичен“ на 7 јуни 2019 година, „Подобро“ на 26 јули 2019 година и „Дијаманти“ на 18 октомври 2019 година Мар била пронајдена на албумот за соработка на КСИ и Рендолф, Нова ера.
Мар била финалист во категоријата „Breakout YouTuber“ за 12-те годишни награди на Shorty, кои биле одржани на 3 мај 2020 година.
На 20 мај 2022 година, Мар го издала „ Остани вечерва “ заедно со британскиот диџеј Сигала. Песната се искачила на 11-то место на топ-листите во ОК и на 22-то на ирските топ листи, што ја правела нејзината најуспешна песна до сега. На 20 октомври Мар објавила дека станала амбасадорка на британскиот бренд за облека Pretty Little Thing. На 28 октомври 2022 година, Мар објавила сингл со британскиот диџеј Натан Доу насловен „Слатки лаги“. Песната се искачила на 61 место на топ листите во Велика Британија.
Личен живот
Мар е во врска со членот на Сидемен, Сајмон „Миниминтер“ Минтер од 2017 година, но нивната врска не била јавна до почетокот на 2018 година. На 24 јуни 2022 година било објавено дека парот се верил преку Инстаграм. Тие се преселиле заедно во февруари 2022 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Моравшка Гора
Моравшка Гора (словенечки: Moravška Gora) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Бомбашки напад на Црвениот плоштад (2003)
Москвскиот градоначалник Јуриј Лужков изјавил дека бомбашот имал намера да дојде во близина на Московското Градско собрание или Државната Дума. Според истрагата, бомбашот-самоубиец бил идентификуван како Хадишат Мангериева, вдовица на бунтовник од Чеченија кој бил убиен за време на Втората чеченска војна.
Саша Барбул
Саша Барбул е роден во 1981 година. во Жабаљ, Србија. Тој е дипломиран машински инженер, глумец, ромски активист и режисер. Студирал и студии по право и новинарство во Нови Сад.