Нов_светски_поредок
Крајот на светот
Повеќе од 2 000 години христијанските теологисти и мировници на апокалиптичкиот хилаизам се плашат од исполнувањето на пророштвото за ,,крајот на светот” опишано во Библијата, конкретно во Книгата на пророк Езекил, Книгата на Даинел, Синоптичкото Евангелие и книгата за Јовановото откровение. Тие тврдат дека човечките и демонските претставници на Ѓаволот се вмешани во некаква првобитна завера за да го натераат човекот да прифати сатанска светска теократија која се состои од Несветото Тројство – Сатана, Антихристот и Лажниот Пророк – во срцето на владетелскиот култ. Според многубројните современи христијански теории на заговор, Лажниот Пророк може да биде последниот папа на Католичката црква (среден и сместен од Алта Вендета или здруженијата за заговори за езуитите) или харизматичен гуру од движењето за Новото Време или пак водич на фундаменталната христијанска организација како на пример Братството. Антихристот пак, може да биде претседателот на Европската Унија или генералниот секретар на Обединетите Нации или пак виртуелен клон кој ќе биде пион на некаков суперкомпјутер. Некои од најгласните критичари на теориите за крај на светот доаѓаат од христијанството. Во 1993год, откако ја прочита Новиот Светски поредок (1991год) на американскиот телеванглист Пат Робертсон, американскиот историчар Брус Барон напиша жесток прекор за апокалиптичкиот христијански заговор во Христијанскиот Истражувачки весник. Друга критика може да се забележи во ннигата Продаден Страв: теории на заговор и паранои за крајот на светот (1997год) на американскиот историчар Џорџ С. Камп, која е опишана како ,,импресивна на историско и на теолошко ниво”. Камп предупредува дека постои опасност хриситјаните да добијат дополнителен духовен багаж со тоа што многу лесно ќе ги прифатат теориите на заговор. Прогресивните христијани, како што е американскиот проповедник Петар Ј. Гомес, велат дека Библијата мора да се прочита многу внимателно за да не се помеша текстот со предрасудите во доминантната култура кои сепак имаат основа. Тие ги предупредуваат конзервативните христијани дека ,,духот на стравот” може да ги искриви записите и историјата со тоа што опасно ќе ги искомбинира библиската литерарност, апокалиптичките временски рамки, демонизацијата и тешките предрасуди, како што се сексизам, хомофобија, класизам, ксенофобија, расизам и антисемитизам. Затоа тие ги повикуваат христијаните да се покаат за тоа што ги дозволуваат заговори. Пошироко, христијаните-претеристи велат дека сите или дел од библиските пророштва за крајот на светот се однесуваат буквално или метафорички на настани кои веќе се случија во првиот век н.е. Според нив, концептот за ,,крајот на светот” се однесува на крајот на сојузот меѓу Бог и Израел, а не на самиот крај на светот или крајот на времето. Тие тврдат дека пророштвата за Восхитот, уништувањето на Храмот и на Ерусалим, Антихристот, Бројот на Ѓаволот, Страданијата, Второто пришествие, Последниот Суд и воскреснувањето на мртвите беа веќе исполнети околу 70 година кога Римскиот генерал (и нареден император) Титус, го ограби Ерусалим и го уништи Вториот Храм во Ерусалим, со што стави крај на секојдевните ритуали со жртвување на животни. Според претеристите, многубројни делови од Новиот завет со сигурност укажуваат дека второто пришествие на Исус и крајот на светот предвиден во Библијата требаше да се случат за време на животниот век на апостолите а не милениуми подоцна: Мат. 10:23, Мат. 16:28, Мат.24:34, Мат. 26:64, Ром. 13:11-12, 1Кор. 7:29-31, 1Кор. 10:11, Фил. 4:5, Џејмс 5:8-9. 1Пет. 4:7, 1Јов. 2Ч18. И за крај, претеристите тврдат дека сите христијани треба да ја отфрлат апокалиптичката есхатологија и да ја прифатат остварената есхатологија.