cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Флорија Капсали
Букурешт
Изворите се разликуваат околу прецизните временски рамки на кариерата на Капсали во овој период, но веројатно во 1922 година таа се вратила од Париз дома во Букурешт. Во Букурешт претставила серија балетски продукции со сопствена кореографија. Една од нив, користејќи младешки композиции на Роберт Шуман, била насловена „ Папијон“ (Пеперутки). Друга го користела помелодраматичниот „ Мефисто валц “ на Франц Лист. Во 1923 година направила кореографија за балетските сцени за продукцијата на Националниот театар на Шекспировата „Сон на летната ноќ“.
Во 1926 година Флорија Капсали се омажила за вајарот Мак Константинеску (чие дело понекогаш се прикажувало под псевдонимот „Михаил Филип“). Константинеску беше нешто како визуелно-уметнички полимат кој се покажа како талентиран сценограф, што беше потврдено неколку години подоцна со неговата работа на сетот и костимите за сценското шоу-спектакуларно „Nuntă în Carpați“ ( „Карпатска свадба“ ) од Пол Константинеску.
До 1927 година Капсали била добро етаблирана како член на балетската елита во Букурешт. Таа година била поканета да учествува во таканаречениот „echipele monografice“ („проект Монографии“ ) координиран од Универзитетот во Букурешт под раководство на еминентниот социолог Димитрие Густи, истражувајќи широк спектар на фолклорни и етнографски теми во романските селски заедници. Други значајни учесници од спојот меѓу уметничките и академските институции биле етномузиколозите Константин Браилоиу и Георге Бреазул, како и сопругот на Капсали, визуелниот уметник, Мак Константинеску. Капсали патувала низ цела Романија со еден од тимовите „монографски училиштен град-интелектуалци“ на Густи, собирајќи фолклорни материјали во текот на „продолжен период“. Собраните информации за фолклорните традиции создале засилено ценење на „автентичниот“ романски народен танц. Дел од материјалот се користел за романски балетски продукции во текот во 1930-тите и потоа.
Во текот на подоцнежните 1920-ти и 1930-тите, Капсали била редовно присутна во романските балетски продукции, во последно време не само како танчерка, туку с повеќе и како продуцент. Во или непосредно пред почетокот на 1930 година, таа отворила своја приватна школа за танц во која ќе се обучуваат многу од најдобрите романски танчери од следната генерација. Меѓу учениците бил Габриел Попеску, кој некои го сметаат за најголемиот романски балетан досега. На 5 април 1930 година, танцовиот спектакл „Флора Капсали“ бил отворен во „Театрул лирик“ во присуство на Џорџе Енеску. Презентирано под покровителство на „Романската асоцијација на композитори“, тоа било прво шоу од таков вид во земјата. Испадна дека е прва во низа балетски претстави. Помеѓу 1931 и 1938 година работела за Константин Танасе во „Театарот Карабуш“, поставувајќи традиција на сценски претстави што ја рефлектираат романската фолклорна преродба: „Şapte gâşte potcovite au plecat să se mărite лабаво, „Седум гуски отидоа да се венчаат“ ), „Флореселе“, „Папаруделе“, Калушари. Како одраз на централизираната природа на уметничкиот живот во Романија, повеќето нејзини изведби биле одржани во Букурешт, но имало исклучоци. Во 1937 година во Синаја, не како танчерка, туку како режисер, таа ја претставила премиерата на „Фата дин Драгуш“ („Девојката од Драгуш“) од Сабин Драгои и „Jocurile Olteneşti “ („Олтенските игри“) од Пол. Константинеску. Таа изградила и меѓународна кариера, прифаќајќи ги поканите за настап во Франција, Германија, Грција и Југославија помеѓу 1926 и 1933 година.
Во 1938 година Капсали го презела балетот во Романската национална опера, и станала првиот балетски учител што бил вработен таму. Ја реорганизирала трупата, зголемувајќи го бројот на солисти и формирала група лидерски асистенти во неа, со кои директно координирала. Оваа функција ја задржала до 1950 година.
Во текот на нејзините подоцнежни години Капсали ја водела „Liceul de Coregrafie din București“ („Академија за кореографија во Букурешт“ ) на која се обучуваат - и продолжуваат да се обучуваат генерации романски танчери. Во 1998 година, министерот за уметност и образование Андреј Марга донел декрет дека името на колеџот треба да се смени во „Liceul de Coregrafie Floria Capsali“.
Признанија
Со декрет од 22 ноември 1967 година, Државниот совет на Романија ѝ ја доделил титулата „Maestru Emerit al Artei din Republica Socialistă România“ (грубо „Заслужен мајстор на уметностите на Социјалистичка Република Романија“</i> на Флорија Капсали-Думитреску како признание за нејзините „исклучително заслужни уметнички дејности“.
Ана Михајловски
Ана Михајловски —— српска телевизиска водителка, претежно на локални лиценцирани реални шоуа и емисии. Воедно работи и како глумица.
Кариера
Нејзиното прво појавување на телевизија е уште во средношколските денови во 2001 година, но официјално се појави како водителка на познатата емисија Летечки старт во февруари 2003 емитувајќи се на РТВ Пинк и со само 20 години заедно со Милан Калиниќ стана многу позната на Балканот. Во јуни 2004 се појави како водителка на 48 часа свадба, a потоа исто заедно со Милан Калиниќ доби водителска функција на реномираниот фестивал Сунлане скале кој се одржува во Херцег Нови, Црна Гора. Во мај 2007 го предводи познатиот Велики брат, а во септември 2008 станува водител на Операција триумф.
Приватен живот
Во 2004 започнува врска со стопанственикот Горан Стаменковиќ. Во 2006 го најавија своето венчавање кое никогаш не се случи, за да во октомври истата година се роди нивната ќерка Ива. Во јули 2008 нивната врска заврши и таа со нејзината ќерка се отсели од нивната куќа.
NGC 2018
NGC 2018 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2018 се споменува и како ESO 56-SC141, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2018 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,9 m. NGC 2018 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 31 м 20,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 3' 58".
Други поделби
Проучување на NGC 2018 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
NGC 4047
NGC 4047 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4047 се споменува и како UGC 7025, MCG 8-22-58, CGCG 243-37, IRAS 12002+4854.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4047 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4047 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 4047 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38042. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3455. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1338.
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2017
Џиро д’Италија 2017 било 100. издание на трката, една од големите трки во велосипедизмот. Трката се одржала од 5 мај до 28 мај 2017 година, започнувајќи во Алгеро на островот Сардинија, а завршила во Милано.
Сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
По националност
Вкупно 195 возачи настапиле на Џиро д’Италија 2017 од 32 различни држави.
Список на државни водачи во 220 година
Ова е список на државни водачи во 20 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Падалишка Река
Течение
Поминува покрај истоименото село и се влева во Србиновска Река кај селото Србиново.
Маслинеста гулапка
Маслинеста гулапка ( латински: Russula olivacea) е јадлива и неотровна гулапка која се наоѓа главно во групи од јуни во листопадни и четинарн и шуми, главно под смрека и бука, не е ретка.
Опис
Месото е бело или кремово, изразено окер кога се стари и прилично преполни и кршливи.
Дршката е силна и рамномерно густа, често има бледо розова боја; нараснува висока 4-8 см и 2-3 см широка.
Месото е цврсто, бело, со пријатен или неизразен мирис и има благ или вкус на лешници.
Спорите широко елиптични 8-12 x 7-9 микрони споровиот прашец е окер или жолт како жолчка.
Хемиски реакции: месото со фенол станува вински црвено.
Расте во лето и на есен во букови и смрекови шуми.
Слични видови
Russula viscida и е многу слична по големина и живеалиште; површината на нејзината шапка е светло виолетова до крваво црвена и сјајна. Основата станува кожно жолта кога е стара. Нејзиното месо е прилично луто.
Надворешни врски
Russula olivacea in MycoBank.
Надградбен стан
Надградбен стан (англиски: penthouse apartment или само penthouse) е посебен вид на стан на врвот на една зграда во вид на надградба.
Надградбените станови ги има и по хотелите со добар поглед на градското окружување.
Надворешни врски
Kungsvåning
Кула (Присовјани)
Кула (познато и како Градиште) — утврдена населба од доцноантичко време во атарот на селото Присовјани, Македонија. На околу 3 километри југозападно од селото има висок рид со доминантна местоположба кој е пристапен само од источната страна. На зарамнетото плато се гледаат грамади од кршен камен, покривни ќерамиди и друг градежен материјал.
Венецуелски Залив
Местоположба
Заливот е сместен во северниот дел на Јужна Америка, помеѓу полуостровите Парагвана во Фалкон (Венецуела) и Гвахира во Колумбија, поврзан со езерото Маракаибо со вешачки канал. Правата на заливот се предмет на повеќедецениски спор помеѓу двете држави и сè уште не е разрешен.
Историја
Венецуелскиот Залив првпат е откриен од Европјците во 1499 г. со походот на шпанскиот морепловец Алонсо де Охеда придружуван од италијанскиот истражувач Америго Веспучи откако ги одминале Холандските Антили и полуостровот Парагвана. Нивната задача била да ги истражат крајбрежјата на Венецуела и да им дадат имиња на новооткриените места.
Спорот за територијалните води во заливот води потекло од осамостојувањето на Колумбија и Венецуела од шпанска власт во XIX век. Шпанското Царство дотогаш немало исцртано граници на ова подрачје поради силниот отпор на домородниот народ Вају. Копнената граница е конечно договорена во 1941 г., но водната површина останува спорна.
Боден (Шведска)
Боден — град и седиште на општина Боден во округот Норботен, Шведска со 16.847 жители во 2018 година. Тој е дел од поголемата област околу крајбрежниот град Лулео околу 36 километри на југоисток. По Кируна, тој е вториот по големина град во внатрешноста на Северна Шведска.
Историја
Градот Боден започнал како железничка раскрсница каде Северната линија (отворена 1894 година) се спојувала со Рударската линија од богатите полиња со железна руда во северна Шведска.
Првите официјални списи за Боден, биле во даночен документ од 1500 г., каде што се споменува „селото Боден“ со 7 куќи. Боден ја добил титулата град во 1919 година. Боден сега е седиште на општина Боден.
Индустрија
Во 2007 година Боден сè уште е воено упориште и го сместува најголемиот гарнизон на шведската армија.
Армијата и општината се двата најголеми работодавачи во Боден. Бидејќи војската постојано се разоружувала, со петте полкови обединети во еден гарнизон, населението се намалило за 2.000 жители во текот на изминатите десет години.
Градови близнаци и збратимени градови
Боден е збратимен со:
Спортски клубови
Следниве спортски клубови се сместени во Боден:
Акерсхус
Акерсхус (норвешки: Akershus) е округ во југоисточниот дел на Норвешка. Административен центар е Осло кој всушност и не се наоѓа во овој округ. Акерсхус е втор по големина округ по бројот на жители во Норвешка веднаш по Осло. Бројот на жители во Акешхус според пописот од 2007 година изнесува 511.195 а површината 4.918 км2.
Името го добил по дворецот Акерсхус.
Грбот потекнува од 1987 година ги претставува крововите на дворецот Акерсхус.
Јанош Фадрус
Ран живот
Роден во Пресбург, Унгарија (унгарски: Позсони ) (денес Братислава , Словачка ), Фадруш дошол од селско семејство и одел на училиште во Пресбург, каде што работел четири години основно училиште и две години средно училиште пред школувањето како бравар. По завршување на школувањето освоил златен медал за дизајн на порталот, а неговите резбани дела веднаш се сретнале со признание. Тој се запишал во училиште за резбање дрво во Зајгурок.
Вајарско дело
За време на воената служба во Прага помеѓу 1879 и 1883 година тој се сретнал со Јозеф Вацлав Мајслек, познат чешки вајар и неговото влијание одиграло улога во неговата промена на насоката во кинеското сликарство и скулптура. "Главата на Асуверс", гипс, била исполнета со пофалби и му донеле патрони. Како добитник на стипендија, работел под Викторија Тилгнер, необароккан вајар, во Виена од 1886 година па натаму, а потоа стана ученик на Едмунд Хелмер во Виенската академија. Фадрус, исто така, направил список на портрети ( Сезар Скомпарини во 1886, Кароли Назидлер во 1889 година, и г-ѓа Тивадар Ортвај во 1888 година).
Неговиот " Распетие ", кој го направил во Виена во 1892 година, го направил познат низ цела Унгарија.
Неговите главни дела во дваесеттиот век, моделирани непосредно пред неговата смрт, вклучуваат Конен статуа на Бела Венкхајм ( Kisbér, 1901), Статуа на Веселени ( Zilah , 1901), Меморијалот Тухутум (Zilah, 1902) и Статуата на Лајош Тиса ( Сегед , 1903).
Фасрус, исто така, моделирал две "Атлас фигури" во 1897 година и два лава за големите порти на замокот Буда помеѓу 1901 и 1902 година.
Фадрус почина во 1903 година.
Америка
Најчесто кога се зборува за Америка, во македонскиот јазик, се претпоставува дека се работи за два континента - Северна Америка и Јужна Америка. Но, во шпанскиот јазик на пример, се претпоставува дека се работи за еден континент, Америка. Се случува и во македонскиот јазик да се најде референца за Америка како Новиот Свет во целина, како на пример во реченицата: „Кристофер Колумбо ја открил Америка.“
Луѓето кои живеат на Американскиот континент понекогаш се нарекуваат Американци, иако зборот Американец, во македонскиот јазик, како и во многу други јазици, најчесто се употребува за да означи граѓанин на Соединетите Американски Држави. Шпанскиот јазик ги користи термините norteamericano ("Северен Американец") или estadounidense (буквално "Соединетодржавец") кога станува збор за граѓаните на САД. Во францускиот, се користи кованицата états-unien (états-unienne за жена), иако вообичаен е терминот américain(ne). На германски, зборот Amerikaner се користи за граѓанин на Соединетите Американски Држави, иако често е потребно да се употреби појасниот термин US-Amerikaner. Во Италија зборот Americano се користи луѓето кои живеат во САД, но зборот Statunitense исто така се користи.
Во Португалија и Бразил, жителите на САД се нарекуваат americanos, а за формални потреби norte-americano, додека терминот estadunidense се користи многу ретко.
Одлики на населението
До откривањето на Америка на овие континенти живеело малобројно домореодечко население. Него го претставувале: Ескими, Индијанци, Ацтеки, Маи и Инки. По откривањето на Америка започнува масовно доселување на население од повеќе еропски земји: Англија, Франција, Шпанија, Португалија, Холандија, Италија, Гермнанија итн. Тие, колонизаторите, сурово го експлоатирале и физички го уништувале доморедечкото население, така што денес од домородечко население е останат само мал број. Во XVIII и во XIX век во Америка присилно бил донесен голем број црнечко население од Африка. Во услови на забрзан економскир азвој, емиграцијата на белото население од Европа кон Америка се зголемувала. При процесот на колонизацијата, најголемо влијание извршиле Англичаните, Французите, Шпанците и Португалците. Токму затоа, денес во Северна Америка најголемо е англосаксонското и француското влијание. Во Средна и во Јужна Америка останало Шпанија влијание, а во Бразил Португалија. Соодветно на тоа, во Северна АМерика се зборува англиски, во регионот Квебек во Канада - француски, во Средна и во Јужна Америка - шпанскиот јазик, а во Бразил португалскиот. Денес на американските континенти живеат околу 794 милиони жители. Од нив во Северна Америка живеат околу 340 милиони жители, во Средна Америка - 190 милиони, а во Јужна Америка - 390 милиони жители.. Најгусто населени се средишните и источните делови ан САД, земјите на Средна Америка и приатланските брегови на Јужна Америка. Природниот прираст во САД и во Канада се движи околу 6 промили. Во поголем дел од државите на Средна и на Јужна Америка природниот прираст изнесува над 28 промили, како на пример, во Мексико, Венецуела, Бразил, Боливија и други, а во некои е околу 20 промили. Во државите на Америка денес се издифиренцирани посебни нации и народи, како што се Канаѓани, Американци (жители на САД), Мексиканци, Бразилци, Аргентинци, Кубанци итн. Во нив живеат разни народи, кои се доселени од многу земји од светот. Но, егзистира и мешано население, како што се мулати(помеѓу белци и црнци); местици(помеѓу белци и Индијанци); замбоси(помеѓу црнци и Индијанци). Мулатите се најзастапени во САД, местиците во Средна и Јужна Америка, замбосите во Бразил, а нешто помалку во другите јужноамерикански земји.
Регионална поделба
Америка е заедничкото име за двата континента. Географски, двете континентални маси се делат на Северна и Јужна Америка. Меѓутоа, поради историски, јазични, цивилизациски, стопански и други разлики - во минатото од Северна Америка како посебна се издвоила Средна Америка. Според тоа, Америка се дели на 3 регионални целини, и тоа: Северна, Средна и Јужна Америка.
Извори
http://e-ucebnici.mk/
Арп 230
Арп 230 (IC 51) е галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како Arp 230 се споменува и како IC 51, ESO 243-36, AM 0106-470, DRCG 41-39.
Откривање
Објектот е откриен 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. Arp 230 има привидни димензии од 1,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 8 м 16,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 45' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Список на државни водачи во 1779 година
Ова е список на државни водачи во 779 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шахрекорд
Шахрекорд е познат по својата природна околина, студените зими, водопадите и реките. Шахрекорд е највисокиот главен град на Иран, над нивото на морето. Ова довело градот да биде познат како „Покривот на Иран“. Шахрекорд е на растојание од 521 километар југозападно од Техеран.
Неговото време е студено во зима и топло во лето. Градот има скијачко одморалиште (Барде) кое се наоѓа околу 35 километри подалеку од неколку природни лагуни и мали езера за активности на отворено.
Потекло на поимот
Во антиката, пред исламската окупација на Персија, овој град бил наречен "Деж Горд". Зборот Деж значи тврдина, а зборот Горд значи "Херој". По муслиманското освојување на Персија и надмоќноста на арапскиот јазик, неговото име се сменило во "Дех Корд", бидејќи на арапската азбука нема букви "зх" и "г". Името на градот било изменето од "Дех Корд" во "Шахрекорд" во 1935 година,соодветно, пред муслиманските освојувања на Персија.
Историја
Монетите кои се пронајдени во Шахрекорд датираат од времето на Сасаниан.
Демографија
Шахрекорд(Загрис) се наоѓа околу 90 километри југозападно од Исфахан и 512 километри од Техеран. Тој е топографски сместен на север од планините Загрос. Се наоѓа на надморска височина од 2070 метри, Шахрекорд (Загрис) е највисок меѓу центрите на провинциите Иран, познат како Иранскиот покрив.
Клима
Шахрекорд (Загрис) ужива ладна полупустинска клима според класификацијата на Купен климата се одликува со жешки летни денови, благи летни ноќи, ладни зимски денови и студени зимски ноќи. Годишната просечна температура во Шахрекорд (Загрис) е околу 5,11 °C, но минималните и максималните апсолутни температури снимени во Шахрекорд (Загрис) во текот на последните 30 години се -32 °C и 42 °C. Декември е најстуден месец, а јули е најтопол месец. Иако нивото на влажност е умерено или високо во зима, количината на дождови е близу до нула во садењето сезони, освен во април и мај.
Металица (Присовјани)
Металица — средновековна населба во атарот на селото Присовјани, Македонија. На околу 3 километри североисточно од селото, на голем простор што зафаќа околу 10 хектара се забележуваат грамади од кршен камен. Според кажувањето на мештаните, во непосредната близина на наоѓалиштето постоел рудник.
Јасир Асани
Клупска кариера
Асани е производ на младинската школа на Вардар, а за првпат во порвиот тим бил вклучен во јули 2013 година. Своето деби во Првата македонска лига го имал при гостувањето на Вардар кај Хоризонт Турново во поразот со 2-0 на 25 август 2013, влегувајќи во игра на местото на Мирослав Јовановски во 84-тата минута. Својот прв погодок во дресот на Вардар го постигнал на 14 март 2014, во поразот од Работнички со 2-1, иако неговиот гол во 37-мата минута му донел предност на Вардар. Подоцна истиот месец го постигнал својот прв хет-трик во кариерата во победата со 6-0 над Напредок на домашен терен. Својата прва професионална сезона ја завршил со 12 настапи и 7 гола.
Репрезентативна кариера
Асани ја има претставувано Македонија во селекциите под 19 и под 20 години, а на 13 август 2014 го направил своето деби за селекцијата под 21 година, во поразот со 3-0 на домашен терен од Израел во квалификациите за Европското првенство 2015.
Доктор Хаус
Хаус, познат и како Доктор Хаус (House M.D.) — американска медицинска драма што настапувала на телевизијата Fox на 16 ноември 2004. Серијата е зачната од Дејвид Шор и Пол Атанасио; Шор има заслуга како создавач. Главен лик на серијата е д-р Грегори Хаус (Хју Лори), необичен медицински гениј што води екипа дијагностичари во измислената болница за учење „Принстон‑Плеjнсборо“ во Њу Џерси. Сижето на серијата потекнува од Атанасио, додека Шор е всушност одговорен за појавувањето на насловниот лик. Извршни продуценти на серијата се Шор, Атанасио, бизнис-партнерката на Атанасио — Кејти Џејкобс и кинорежисерот Брајан Сингер.
Д-р Хаус често се судира со својот шеф, болничкиот администратор и декан д-р Лиса Кади (Лиса Еделстајн) и со неговиот дијагностички тим, поради многуте негови хипотези за болестите на пациентите се темелат врз нежни и спорни сфаќања. Единствен вистински пријател на Хаус е д-р Џејмс Вилсон (Роберт Шон Лионард), шеф за одделот за онкологија. За време на првите три сезони, дијагностичарскиот тим на Хаус се состои од д-р Роберт Чејс (Џеси Спенсер), д-р Алисон Камерон (Џенифер Морисон) и д-р Ерик Форман (Омар Епс). На крајот на третата сезона, овој тим се распаѓа. Придружен од Форман, Хаус внимателно одбира три нови кандидати: д-р Реми „Тринаесет“ Хедли (Оливија Вајлд), д-р Крис Тауб (Питер Џејкобсон) и д-р Лоренс Катнер (Кал Пен); последниот е отфрлен од серијата при крајот на петтата сезона. Чејс и Камерон продолжуваат да се појавуваат со различни улоги во болницата сè до почетокот на шестата сезона. Камерон си заминува од болницата, а Чејс се враќа во дијагностичарскиот тим.
„Доктор Хаус“ е критички прифатена и има високи рејтинзи на гледаност. Беше помеѓу десетте најгледани серии во САД од втората до четврата сезона; во сезоната 2008–09, паѓа на севкупно деветнаесеттото место. Дистрибуирана во 66 држави, „Доктор Хаус“ беше најгледаната телевизиска серија во светот во 2008 година. Серијата се има здобиено со неколку награди, вклучувајќи ги наградите „Избор на народот“, „Пибоди“, два Златни глобуса и четири „Еми“. Финалето на шестата сезона се емитуваше на 21 мај 2010. Седмата сезона на „Доктор Хаус“ ќе започне со емитување на 20 септември 2010.
NGC 6645
NGC 6645 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6645 се споменува и како OCL 48.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Ветерина
Ветерина (или ветеринарна медицина (лат. veterinarius) е гранка на медицината која се занимава со превенција, дијагностика и лечење болести, пореметувања и повреди кај животните. Обемот на ветеринарската медицина е широк, ги покрива сите животнски видови, домашни и диви, со широк спектар на услови кои можат да влијаат на различни видови.
NGC 6645
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6645 е од видот III1m. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,5 m. NGC 6645 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Ветерина
Ветеринарна медицина е многу распространета, и со и без стручен надзор. Професионалната нега најчесто ја предводат ветеринари, но и ветеринарен техничари.
Ветеринарната медицина помага на човековото здравје преку следење и контролирање на зоонозите (болести кои се пренесуваат од животни на луѓе), на безбедноста на храната и индиректно со вршење на основни медицински истражувања. Исто така помага при контролирањето на храната од стручно потекло, а и чувајќи го менталното здравје на милениците. Ветеринарите често соработуваат со епидемиолозите, но и со другите здравствени научници во зависност од работата. Етички, ветеринарите обично се должни да се грижат да доброто на животните.
NGC 6645
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 32 м 37,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 53' 2"".
Други поделби
Проучување на NGC 6645 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 295; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6271. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 569.
Ветерина
Историја
Египатскиот Папирус од Кахун (1900. п.н.е.) и Ведската литература во античка Индија (Шалихотра) се едни од првите пишани извори за ветеринарската медицина. Првиот будистички цар на Индија едиктомот на Ашока кажува: „Крал Пијадаси (Ашока) овозможил два вида медицина, медицина за луѓе и медицина за животни. Каде што нема лековита билка за лиѓе и животни, наредил да се купи и да се засади“.
Првите обиди да се организира и регулира праксата на третирање на животни се фокусирала на коњите заради нивното економско значење. Во средниот век околу 475 година, потковувачите ја комбинирале својата работа со многу поширока задача „лечење коњи“. Лорд-мајорот на Лондон во 1356 година загрижен заради лошата состојба на грижа за коњите во градот, на сите потковувачи кои работеле во круг од 7 милји од градот Лондон им наредил да основаат дружина која би ја регулирала и унапредила состојбата на нивниот град. Тоа довело до основање на Почитуваната компанија на потковувачи во 1674 година.
Хедмарк
Грбот датира од 1987 година.
Хедмарк и Оплан се единствени два норвешки окрузи кои не излегуваат на море. Во Хедмарк е еден дел од Зимските олимписки игри во 1994 година.
Регионален пат 2236
Регионален пат 2236 (ознака: Р2236) — регионален пат во Македонија, со насока на движење запад-исток. Има вкупна должина од 28,6 километри и само 1 делница. Патот започнува во градот Свети Николе и се движи кон пробиштипското село Неокази, преку селата Мечкуевци и Пуздерци.
Теории за потеклото на Србите
Србите се јужнословенски народ, кој претежно живее во Србија, Црна Гора и Босна и Херцеговина. Според тврдењата на генетиката и антропологијата, Србите се потомци на словенските племиња и балканските староседелци Илири, Траки, итн). Меѓутоа, постојат и теории кои тврдат дека името Срби можеби има други корени. Постојат неколку теории за потеклото и етимологијата на српското име, но треба да се има на памет дека овие теории не се широко прифатени од официјалната историска наука, затоа што не постојат доволно докази кои би ги поддржале.
Регионален пат 2236
Делници
Регионалниот пат 2236 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Теории за потеклото на Србите
Антропоними
Антропоними со основата срб:
Српско-словенска теорија
Според оваа теорија, името Србин е постаро од името Словен, односно дека Прасловените себеси се нарекувале Срби, и дека денешните Срби и Лужички Срби го сочувале тоа старо име, како некогашна ознака за сите Словени.Оваа теорија е екстремно националистичка и премногу форсирана од страна на Српските научници,кои форсираат дека името Србин е постаро од Словен,што е практично невозможно,кога истото име Срб се јавува подоцна од името Словен.
Оваа теорија ја застапувале историчарите,јазичарите и славистите:Константин Јиричек, Јозеф Домашевски и Павел Јозеф Шафарик.
Иранска теорија
Иранската теорија за потеклото на Србите претставена е во литературата која се занимава со потеклото на Србите и Српското национално име, а заснована е на податоците на старите автори кои ги споменуваат Србите меѓу сарматските односно аланските племиња на северниот дел на Кавказот. Според оваа теорија, Србите првобитно биле едно од сарматските (алански) племиња, кое живеело во аланската татковина северно од Кавказ, од каде во тоа време хунската миграција ги преселило во Средна Европа, каде со времето се втопиле и направиле симбиоза со Словените, на кои му го дале своето име Срб. Во делот на модерната литература, Србите кои се спомнуваат на Кавказот се означени со терминот Стари Срби, за да се направи разлика во односот на денешните Срби, но кај другите автори овој термин не се користи.
Староседелска теорија
Оваа теорија не се занимава со потеклото на Српскиот етноним, туку потеклото на Србите во антрополошка и генетска смисла. Основа на овие теории сугестираат дека Србите се староседелци на Балканот, односно дека тие се директни потомци на културата на Лепенскиот Вир, па потоа Винчанската културе итн, сè до денешниот ден. Се тврди дека Србите во еден момент се одлучиле да освојат дел од светот со колонизација, го напуштиле Балканот и тргналена преселба о освојувања. Некои Срби останале на Балканот, а некои пак на крајот повторно се вратиле на Балканските простори.
Останати теории
Постојат многу теории кои се слични на горно наведените. На пример Милојевиќ сметал дека Србите се по потекло од Индија и Иран,и дека во исто време се и староседелци на Балканот.
Антропологија
Србите главно припаѓаат на динарската раса, една од подгрупите на белата раса.
Генетика
Направено е истражување на 681 машки лица (кои меѓусебно не биле во какви било роднински врски) на 7 различни локации, на територијата на Хрватска, Босна и Херцеговина, Србија (вклучувајќи ја и покраината Косово и Метохија) и Македонија. . Кај претставниците на Србите (опфатени само во Белград) изразено е присуство на генетските маркери вообичаени за Словенското население — -{R1a}- и -{I1b}-* (-{xM26}-), како и мало влијание на хаплогрупата -{E3b1}-. Пет хаплогрупи (-{E3b1, I1b* (xM26), J2, R1a и R1b}-) доминираат на преку 70% од населението.
Според некои генетски истражувања, Србите ја имаат следната генетска дистрибуција:
Агакака
Агакака е традиционално јадење од Сканија кое е слично на колбулен или палачинка во рерна, а се служи со пржени парчиња свинско месо и лингон бобинки. Порано се правеше за земјоделски работници бидејќи беше лесно да се завитка и да се јаде надвор на полињата.
Подготовка
При правењето агакака се подготвува тесто слично на палачинки, но со повеќе јајца и брашно за да се добие покремаста конзистентност. Вообичаено е и тоа што во тестото се додава мелен црн пипер. За пржење; или се користи маснотијата што останала од свинското месо измешана со путер, или само обичен путер. Кога се пржи само со обичен путер, стопениот путер подоцна се прелива врз готовата агакака бидејќи содржи богат вкус на свинско месо.
За време на готвењето потребно е да се истури доволно тесто во тавата за да се добие дебелина од најмалку 5 сантиметри. За да се спречи горење на долната страна на Агакака, тестото треба постојано да се крева додека не добие цврста, но кремаста конзистентност.
Кога тестото речиси се зацврсти, време е да ја превртите тортата. На тавата се става голема чинија која потоа се превртува наопаку. Во тавата се додава уште путер и, кога ќе се стопи, Агакака внимателно се враќа во тавата со тоа што се остава да се лизне од чинијата, со неварената страна надолу. Кога двете страни ќе добијат златно-кафеава боја, Агакака е завршена.
За разлика од колбулен, Агакака се прави со дарежлива количина јајца, чие име е и се пржи во многу путер. Агакака бара и соодветна кујнска опрема. Според некои рецепти, Агакака треба да се пече во рерна, но потоа станува повеќе слична на палачинка од рерна и ја губи својата карактеристична пржена површина со путер.
Послужување
Агакака секогаш се служи со пржено чадено свинско месо. Прженото свинско месо понекогаш се сече или се сече на коцки во тестото пред да се готви агакаката. Сепак, ова предизвикува слабеење на вкусот на свинско месо. Затоа е повообичаено свинското месо да се пржи посебно, а потоа да се додаде врз готовата агакака заедно со стопената маст.
Џемот од лингонбери е вообичаен зачин на Агакака. Сепак, ова е понова традиција бидејќи има само ограничено количество лингонбери во сканиската природа. Почеста зачина во постарите денови беше сосот од јаболка или парчињата јаболка пржени со путер.
Крст на Свети Петар
Крст на Свети Петар — превртен латински крст кој традиционално се користи како христијански симбол, но во последно време исто така се користи и како антихристијански симбол.
Христијанска традиција
Потеклото на симболот доаѓа од католичката традиција според која Свети Петар бил распнат на крст со главата надолу, како што напишал Ориген во Александрија. Традицијатата за првпат се појавила во „Мачеништвото на Петар“, фрагментиран текст кој бил напишан најдоцна до 200 година. Апокрифот кажува дека Свети Петар бил распнат на крст поставен наопаку, бидејќи никој не заслужувал да умре на истиот начин како што умрел Исус Христос. Според друга легенда, Свети Петар пробал да побегне од Рим, а по патот го сретнал самиот Исус Христос, на кој го прашал: „Каде ќе одиш, Господару?“, а на тоа Исус му одговорил: „Одам во Рим за повторно да ме распнат“. На тоа самиот Петар се предомислил и веднаш се вратил во Рим прифакајќи да стане маченик.
NGC 238
NGC 238 — спирална галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 238 се споменува и како ESO 194-31, FAIR 663, AM 0041-502.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 238 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 238 има привидни димензии од 2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 43 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 50° 10' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на NGC 238 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2595. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 417; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8030.
Неутралност
[[Податотека:Neutral countries map.svg|400px|мини|Мапа на светот со држави кои биле или се неутрални:
]] Неутралност е збор што значи не заземање на било која страна во конфликт, спор и слично.
Неутралност е нешто што се бара од судија.
Неутралност може да прогласи некоја држава во чие соседство се одвиваат воени операции (на пр. Швајцарија во Втората светска војна).
Пасамецо
Според ренесансните практики, танцот пасамецо често е проследен со други танци во тројно време, како што се салтарело, гаљарда или падуана.
Име
Постојат многу начини на пишување. Во италијанска или меѓународна употреба, името се преведува и како pass'e mez(z)o, passo e mezzo и passomez(z)o. Кога анлискиот народ почнал да го користи, имињата често го употребувале зборот мерка во народна етимологија, давајќи такви преводи како passemeasure, passingmeasure, passy-measures или passemeasure(s) pavan, особено за да се означи прогресијата на пасамецо антико. Пасамеците кои ја следат прогресијата на passamezzo moderno се означени како „quadro pavan“ или „quadran(t) pavan“.
Влијание
Француските печатени збирки на поставки за пасамецо антико се појавиле во 1550-тите, биле уредени од Клод Жервез за Атаингнант и Жан д'Естре за ду Шемин. Наклонетоста кон танцот на Кетрин де Медичи ја поттикло француско-италијанската музичка размена, како и промовирањето на францускиот колега на фирентинските интермедии.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 4048
NGC 4048 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4048 се споменува и како UGC 7023, MCG 3-31-20, CGCG 98-30, IRAS 12002+1817, VV 384, KUG 1200+182.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4048 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 4048 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 92°.
Други поделби
Проучување на NGC 4048 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38040. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1442. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Тибар
Тибар (ита. Tevere), трета по должина река во Италија со 406 км, по По и Адиџе, тече низ Рим во правец од планината Фумајоло до Тиренското Море, во кое се влева во два слива: еден низ предградијето Остија на југ, а вториот низ Фијумиџино на север. Сливот на Тибар е околу 18.000 км2.
Историја
Реката ја означува границата меѓу земјата на етрурците на запад, сабините на исток и латините на југ. Бенито Мусолини, роден во Ромања, ја прилагодил границата меѓу Тосканија и Емилија-Ромања, така што изворот на Тибар лежи во Ромања. Мусолини поставил римски столб на местото каде извира реката, со изгравирано QUI NASCE IL TEVERE SACRO AI DESTINI DI ROMA ("Овде е роден Тибар, свет за судбината на Рим").
Тибар бил од круцијална важност за Римската трговија, бидејќи бродовите можеле да стигнат до 100 км низводно; постојат докази дека бил користен за пренос на жито од Val Teverina уште во 5-от век п.н.е. Подоцна бил користен за превоз на камен, дрво и прехранбени производи до Рим.
За време на пунските војни од 3-от век п.н.е., пристаништето во Остија станало клучна поморска база. Подоцна станало најбитното пристаниште на Рим, каде се увезувало жито, маслиново масло и вино од Римските колонии во Средоземјето. Пристаништа биле градени и по брегот во самиот Рим. Римјаните ја поврзале реката со канализацискиот систем (Cloaca Maxima) со подземна мрежа на тунели и други канали, за да донесат вода до средината на градот.
Големата седиментација на реката го отежнало одржувањето на Остија, па императорите Клаудиус и Трајан направиле ново пристаниште во Fiumicino во првиот век. Тие изградиле нов пат, via Portuensis за да го поврзат Рим со Fiumicino. Двете пристаништа биле подоцна напуштени.
Тибар бил познат по своите изливи и поплави - Campus Martius редовно се потопувала до длабочина од неколку метри.
Препливајќи го Тибар
Бидејќи реката е поврзана со Рим, терминот „пливајќи го Тибар“ станал протестантски назив за премин кон Римски Католицизам.
Никола Темков
Никола Темков, роден на во Скопје, е македонски стрип автор и илустратор. Неговите стрипови се објавувани во списанијата: „Студентски Збор“, „Стрип Арт”, „творец”, „Синдром”, „Пегаз” (Македонија), „Апокалипса” (Словенија), француското издание “Francopholie”, како и американските изданија “Sawdust” и “Stalker”.
Од 2010 до 2012 работи на веб-стрип (LOAH ) што излегува неделно во Канада. Работел на илустрации на неколку објавени книги и сликовници и тоа за различни издавачи од Англија (Earlywork Press), САД (Workshed Studio), и Македонија (Просветно дело, Табернакул). Има и работно искуство како илустратор/дизајнер на списанија во Македонија (Life Магазин, Карамел).
Има учествувано на повеќе групни изложби во Македонија, Србија, Грција и Чешка. Во 2012 има реализирано самостојна изложба во Кафе ЛИ.
Во 2013 заедно со Игор Јовчевски отвораат издавачка куќа „Стрип Квадрат“.
Во 2014 година го објавува стрип албумот „Различни Светови“, како и сликовниците од едицијата „Револуционери“, и тоа: „Храброта на Гоце“, „Пиринскиот цар“, „Првиот претседател“, „Јунакот од Мечкин Камен“ и „Учителот до Смилево“.
Наводи
5. Две нови изданија на „Стрип квадрат“: „Различни светови“ и „Пиринскиот цар“, „Република“, 22 Мај 2014
6. Сите изданија на „Стрип Квадрат“, „Купи книга“, 20 Јули 2016
Антиматерија
Антиматерија — материјал составен од античестички, кои имаат иста маса како субатомските честички на обична материја, но со спротивни полнежи, како и другите честични својства како што се лептонскиот број и барионскиот број и квантниот спин. Судирите меѓу честичките и античестичките доведуваат до анхилација на двете честички, што пак доведува до зголемување на варијабилните пропорции на интензивните фотони (гама-зраци), неутрина, и помалку масивните честични-античестични парови. Вкупната последица од анхилацијата е ослободувањето на енергија достапна за работа, пропорционално на вкупната маса на материјата и антиматеријата, во согласност со равенката на еднаквоста на масата и енергијата, E = mc2.