cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вардарска Македонија
Сепак во многу географски карти на регионот Македонија, вардарскиот дел на Македонија има поинакви граници отколку денешните генерално прифатени граници (Република Македонија). Во картата на Македонија изработена од Димитрија Чуповски во Санкт Петербург во 1913 година, во територијата на (Вардарска) Македонија влегуваат и делови од источна Албанија (околината на Пешкопеја северозападно од Дебар) ставени најверојатно поради тоа што таму живееле голем број на Македонци (кои можно е да биле и мнозинство) и делови од Косово (Качаник и околината) и крајниот јужен дел на Србија (Прешево). Исто така овие делови на јужна Србија и Косово (без деловите од Албанија) се вметнати и во големата карта на Македонија изработена од француски експерти во 1925 година.
Како доказ дека Вардарска Македонија зафаќа поголема територија отколку територијата на Република Македонија денес, е тоа што на првото и второто (а подоцна сè до 1947 година) заседание на АСНОМ свои делегати испратиле градовите Качаник, Прешево, Бујановац, Трговиште и Витина, а овие општини кои се денес во составот на Србија и официјално влегле во територијалната организација и администрацијата на НР Македонија.
Исто така првобитно според Букурешкиот мировен договор Струмичкиот регион припаднал на Бугарија, но по Првата светска војна, со Нејскиот мировен договор од 1919 година, Бугарија била принудена да ѝ ја отстапи струмичката област на Србија, односно струмичката област да влезе во рамките на Вардарска Македонија.
Вратобрадец (жаргон)
„ Вратобрадец“ е пејоративен термин и стереотип за мажите коишто покажуваат одлики на социјална необичност, неуспех или претенциозност. Терминот е поврзан со тековниот (2014 година до денес) стил на брада „брада на врат“, и во проширување, стереотип на личност со прекумерна тежина, „неспастрен“ корисник на интернет со екстремни и специфични политички ставови. Стереотипот „вратобрадец“ е исто така поврзан со стрипови, Зандани и ламји, Магија: Собирањето, Отаку супкултура, Моето мало пони и одредени игри како што се PC и конзолните игри (пр. Лига на легенди). Стереотипот често е поврзуван со различни заедници, вклучувајќи инцели и Движења за правата на мажите.
Елвиљар/Билар
Елвиљар/Билар — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Вратобрадец (жаргон)
Во популарната култура
Некои го сметаат Џеф Албертсон од Симпсонови како вратобрадец поради неговиот изглед и љубов за стрипови.
Некои го сметаат карактерот Чума во „Девојката со тетоважа змеј“ (2011) како вратобрадец.
Во Саут Парк „Води љубов, не варкрафт“ епизода постои вратобрадец по име Џенкинс кој го троши сето свое време играјќи Ворлд оф варкрафт.
Космос-1914
Космос-1914 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1411 км, а најмалото на 1384.
Аеродром Бања Лука
Аеродром Бања Лука (Međunarodni aerodrom Banja Luka; Međunarodna zračna luka Banja Luka; Међународни аеродром Бања Лука), уште познат како Аеродром Маховљани, именуван по името на селото во негова близина, е аеробром сместен 18 km северно-североисточно од железничката станица во Бања Лука, втор по големина град во Босна и Херцеговина и главен град на Република Српска. Во 2011, низ аеробромот во Бања Лука поминаа 8,367 патници, 74% повеќе отколку во 2010.
The airport is currently served by B&H Airlines' flights to Sarajevo и Zurich.
Статистики
[http://www.bhdca.gov.ba/english/index.php Statistical data for Bosnia and Herzegovina airports:Banja Luka Int. Airport]
Статистика за патници
Елизабет Там
Елизабет Tamm (30 јуни 1880 година – 23 септември 1958) била шведски либерален политичар и активист за правата на жените. Таа во парламентот била позната како Tamm i Fogelstad („Там од Фогелштад“).
Слајго (грофовија)
Слајго (ирски -Contae Shligigh; lit. Shelly River, англиски County Sligo) е грофовија во покраината Конахт во Ирска. Слајго се граничи на запад со Мејо, на југ со Роскомон и на исток со Литрим. Главен град е истоимениот Слајго.
Цитологија
Цитологија или клеточна биологија — наука која ги проучува градбата и функцијата на клетката. Зборот цитологија доаѓа од грчките зборовите citos (kytos) = клетка и logos = наука. Со помош на микроскоп може да се видат физичките својства на клетката, животниот циклус, поделбата на клетката, физиологијата и комуницирањето на клетките меѓу себе.
Поделба на клетка
Клетките се делат на прокариотски и еукариотски клетки. Прокариотските имаат поедноставна градба од еукариотските. Немаат вистинско јадро туку јадренце во кое се среќава ДНК без хистонски белковини. Генетскиот материјал (ДНК и РНК) не е одвоен со мембрана туку е во допир со надворешната средина на клетката додека кај еукариотска клетка генетскиот материјал е заграден со мембрана. Мембраните кај еукариотската клетка имаат важна улога во структурата на различни органели. Органелите се меѓуклеточни структури кои имаат прецизна одредена функција во клетката напоредно со органите што имаат јасно одредени функции во организмот.
Суперкуп на Македонија во кошарка 2003
Суперкупот на Македонија 2003 било 4. издание на Суперкупот на Македонија во кошарка. Натпреварот се одиграл во спортската сала Градски Парк во Скопје во организација на Македонската Кошаркарска Федерација. Во ова издание првак бил МЗТ Аеродром 2000 кој го примил пехарот „Македонски спорт“.
Еренчун (Алава)
Еренчун (Erentxun, Erenchun) — село во општината Ирураис-Гауна во покраината Алава од автономната заедница Баскија, Шпанија.
Худо Брезје
Худо Брезје (словенечки: Hudo Brezje) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Мали Гробишта (Лакавица)
Мали Гробишта — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Лакавица. Претставува средновековна некропола. Со изградбата на патот, на североисточниот раб на селото бил зафатен дел од некропола од која во профилите се гледаат гробни конструкции од камени плочи поставени во правец исток-запад.
Космос-1915
Космос-1915 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 јануари 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1915 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 387 км, а најмалото на 226.
Дисоцијација (психологија)
Во психологијата, дисоцијација е секое од широкиот спектар на искуства од благо одвојување од непосредната средина до посериозни одвојувања од физичките и емоционалните опкружувања или искуства. Главната одлика на сите дисоцијативни феномени е одвојување од реалноста, а не комплетно губење на чувството за реалност како кај психозите.
Повеќе патолошки дисоцијации се дисоцијативни пореметувања, вклучувајќи дисоцијативни фуги и деперсонализационо пореметување со или без промена на личниот идентитет или чувство за себе. Во овие промени се вбројуваат: чувство дека личноста или светот се нереални (деперсонализација и дереализација); губење на меморијата (амнезија); заборавање на идентитетот или присвојување на ново 'јас' (фуга); различни текови на свеста, идентитетот и себеси (дисоцијативно пореметување на идентитетот, порано нарекуван пореметување на повеќе личности) и комплексно посттрауматско стресно нарушување.
Дисоцијативните пореметување некогаш се предизвикани од траума, но може да им претходи само стрес, психоактивни супстанци или да немаат идентификуван предизвикувач. МКБ-10 го класифицира конверзивното пореметување како дисоцијативно пореметување. Дијагностичкиот и статистички прирачник за ментални пореметувања ги групира сите дисоцијативни пореметувања во единствена категорија.
Иако некои дисоцијативни нарушувања вклучуваат амнезија, други дисоцијативни појави не ја вклучуваат истата. Дисоцијативните пореметувања обично се доживуваат изненадни, автономни упади во нормалниот и вообичаен начин на функционирање на личноста. Поради нивната неочекувана и во голема мера необјаснива природа, имаат тенденција да бидат доста вознемирувачки.
Историја
Францускиот филозоф и психолог Пјер Жене (1859–1947) се смета за автор на концептот на дисоцијација. Спротивно од некои концепти на дисоцијација, Жене не верува дека дисоцијацијата е психолошка одбрана.
Психолошките одбранбени механизми ѝ припраѓаат на Фројдовата теорија за психоанализа, а не на Женеовата психологија. Жене тврди дека дисоцијацијата се јавува само кај луѓе кои имаат установена слабост на менталното функционирање што води до хистерија кога тие се под стрес. Иако е точно дека многу од Женеовите истории на случаи опишуваат трауматични искуства, тој никогаш не ја смета дисоцијата за одбрана против тие искуства. Токму спротивното: Жене инсистира дека дисоцијацијата е ментален или когнитивен дефицит. Во согласност со тоа, тој ја смета траумата за една од многуте стресови што можат да ја влошат веќе нарушената "ментална ефикасност" на хистеријата, а со тоа да создаде каскада од хистерични (со денешни зборови, "дисоцијативни") симптоми.
Иако постои голем интерес за дисоцијацијата во последните две декади на деветнаесеттиот век (особено во Франција и Англија), овој интерес рапидно се намалува со доаѓањето на новиот век. Дури и Жене своето внимание го свртува кон други прашања.
Од друга страна пак, постои остар врв на интересот за дисоцијација во Америка од 1890 до 1910, особено во Бостон, што се докажува со работата на Вилијам Џејмс, Борис Сидис, Мортон Принс и Вилијам Мекдугал. Сепак, дури и во Америка, интересот за дисоцијација брзо подлегнува на сѐ поголемиот академски интерес за психоанализа и однесување.
Во поголемиот дел од дваесеттиот век има мал интерес за дисоцијација. И покрај тоа, во 1944, е објавен преглед од 76 претходно објавени случаи (од 1790-тите – 1942), што опишува клинички феномени во согласност со Жене и терапевтите денес. . Во 1971 Бауерс и нејзините колеги претставија детална и сѐ уште доста валидна статија за лекување. Авторите на оваа статија вклучуваа водечки мислители од тоа време – Џон Г. Воткинс (кој ја развива Его-државна терапија) и Зигмунт А. Пиотровски (познат по неговата работа на Роршаховиот тест). Интерес за дисоцијацијата повторно се буди кога Ернест Хилгард (1977) ја објавува својата неодисоциајтивна тоерија во 1970-тите. За време на 1970-тите и 1980-тите се забележува зголемување на бројот на клиничари и истражувачи кои пишуваат за дисоцијацијата, поточно за пореметувањето на повеќе личности. .
Карл Јунг ги опишува патолошките манифестации на дисоцијација како специјални или екстремни случаи на нормалното дејствување на психата. Оваа структурална дисоцијација, спротивставена напнатост и хиерархија на основните ставови и функции кај нормалната поединечна свест е основата на Јунговите Психолошки Типови. Тој теоретизира дека дисоцијацијата е природна потреба на свеста да функционира на една способност, без разлика на барањата на нејзината спротивставеност.
Во последните години се свртува вниманието кон дисоцијацијата како клиничка состојба, како што се зголемува знаењето за посттрауматско стресно пореметување, поради интересот за дисоцијативното нарушување на идентитетот, како и истражувањата за невровизуелизација и студиите за популацијата ја покажууваат нејзината важност.
Историски, психопатолошкиот концепт на дисоцијација исто така има различен корен: концептуализацијата на Ојген Блојлер која ја разгледува дисоцијацијата поврзана со шизофренија.
Дијагноза
Дисоцијацијата во примероците на заедницата најчесто се мери со помош на Скалата за дисоцијативни искуства. ДСП-IV симптомите како деперсонализација, дереализација и психогенска амнезија ги смета за основни одлики на дисоцијативните пореметувања. Сепак, кај нормалната популација, дисоцијативните искуства што не се клинички значајни се високо распространети со 60% до 65% од испитаниците кои укажуваат на тоа дека имале некои дисоцијативни искуства. СЦИД-Д е структурно интеервју што се користи за проценка и дијагноза на дисоцијацијата.
Поврзаност со траума и злоставување
Дисоцијацијата се опишува како една од многуте симптоми доживеани од жртви на повеќе форми на детски трауми, вклучувајќи физичко, психолошко и сексуално злоставување. Ова е поддржано од студии кои сугерираат дека дисоцијацијата е поврзана со историја на трауми.
Се чини дека дисоцијацијата има висока специфичност и ниска чувствителност за историјата на самопријавување на трауми, што значи дека дисоцијацијата е многу позастапена помеѓу оние кои се трауматизирани, но истовремено постојат и многу луѓе кои имаат доживеано траума, а не покажуваат симптоми на дисоцијација.
Дисоцијацијата кај возрасни, кога ќе се комбинира со историја на детско злоставување и посттрауматски стресни пореметувања (ПТСП) поврзани со меѓучовечко насилство, се покажува дека истата влијае на нарушувања во родителството, како што е изложеноста на млади деца на насилни медиуми. Таквото однесување пак, придонесува кон циклуси на семејно насилство и траума.
Симптомите на дисоцијација што е резултат на трауми вклучуваат деперсонализација, психолошко одвојување, исклученост или амнезија, во зависност од случувањата при злоставувањето. Се хипотезира дека дисоцијацијата може да обезбеди привремено ефикасен одбранбен механизам во случаи на тешка траума; сепак, долготрајно, дисоцијацијата се поврзува со намалено психолошко функционирање и прилагодливост.
Понекогаш други симптоми кои се сретнуваат заедно со дисоцијацијата кај жртвите на трауматично злоставување (честопати наречени "секвели на злоупотреба") се анксиозност, ПТСП, ниска самодоверба, соматизација, депресија, хронична болка, меѓучовечка дисфункција, злоупотреба на сусптанци, самоповредување и самоубиствени идеи или постапки. Овие симптоми можат да ја наведат жртвата да ги претстави симптомите како извор на проблемот.
Злоупотребата на деца, особено хроничната злоупотреба што почнува во раните години, е поврзан со високите нивоа на дисоцијативни симптоми кај клинички пример, вклучувајќи амнезија за мемориите поврзани со насилството. Неклинички пример на возрасна жена ги поврзува зголемените нивоа на дисоцијација со сексуално насилство од многу постар човек пред возраст од 15 години. Дисоцијацијата исто така е поврзана со историја на физичко и сексуално злоставување во детството. При истражувањето на сексуалното насилство како извор на дисоцијација утврдено е дека нивоата на дисоцијативните симптоми се зголемуваат заедно со сериозноста на злоставувањето.
Преглед статија од 2012 година ја поддржува хипотезата дека актуелната или неодамнешна траума може да влијае врз проценката на поединецот за подалечното минато, менувајќи ги минатите искуства и резултирајќи со дисоцијативни состојби.
Психоактивни супстанци
Психоактивните дроги често можат да индуцираат состојба на привремена дисоцијација. Супстанците со дисоцијативни одлики вклучуваат: кетамин, диазотен оксид, алкохол, тилетамин, амфетамин, декстрометорган, дизоцилпин, пеницилидин, метоксетамин, салвиа, мускимол, атропин, ибогаин и миноцилин.
Elusimicrobia
Првиот култивиран вид беше Elusimicrobium minutum, а други два вида кои се делумно опишани се ставаат во посебна класа, позната како Endomicrobia.
Филогенија
Филогенијата се базира на 16S рРНК на LTP ослободување 123 од страна на Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
Таксономија
Забелешки: ♠ Видови кои се наоѓаат во NCBI, но не се наведени во LSPN.
Горјан Марковски
Горјан Марковски (роден на во ) — македонски кошаркар. Тој моментално е играч на Куманово 2009. Тој е помлад брат на поранешниот кошаркар Јован Марковски.
Професионална кариера
Марковски својата кошаркарска кариера ја започнал во 2009 година во екипата на Работнички од Скопје.
Во сезоната 2011/12, Марковски кога бил играч на Торус, бил даден на позајмица на второлигашот Ангели.
Во јули 2016 година, Горјан потпишал двегодишен договор со Фени Индустри. За сезоната 2017/18, тој ја продолжил соработката во Фени. На крајот на јануари 2018 година, Марковски ги скинал лигаментите на десното колено со што го пропуштил остатокот на сезоната. Следната сезона, Марковски останал да биде играч на Фени Индустри. Во август 2019 година, Горјан Марковски потпишал за Куманово 2009. За сезоната 2020/21, во почетокот на јуни 2020 година, тој потпишал нов договор со кој ја продолжил соработката со Куманово.
Харана/Ваље де Арана
Харана/Ваље де Арана — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија. Според податоци од 2018 година, Харана/Ваље де Арана има 229 жители.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
The Legend of Zelda: Ocarina of Time (ゼルダの伝説 時のオカリナ, Зеруда но Денсецу Токи но Окарина; Легендата на Зелда: Окарина на времето) е видеоигра за Нинтендо 64 конзола. Таа е петта игра во серијата The Legend of Zelda и прва од серијата издадена за Нинтендо 64. Била издадена во Јапонија на 21 ноември 1998. Била следена од директното продолжение, The Legend of Zelda: Majora's Mask (Маската на Маџора). Ocarina of Time е 3Д фантастичка акциона РПГ игра каде што играчот ги игра улогите. Херојот и ликот којшто го контролира играчот се вика Линк. Тој мора да го запре лошиот Ганондорф кој сака да го добие легендарниот „Три Сили“ (Triforce), волшебен предмет составен од три златни триаголници, коишто можат да бидат користени за контрола на земјата Хирул, каде што е поставена играта. За да го запре Ганондорф, Линк патува низ времето користејќи окарина, комуницирајќи со населението на Хирул, вклучувајќи ја и Принцезата Зелда, која е член на кралското семејство на Хирул, опремувајќи се со оружја и предмети, борејќи се со чудовишта и решавајќи загатки во лавиринтите на пештерите. Само шест месеци од нејзиното издавање, Ocarina of Time се продаде во повеќе од пет милиони копии; од нејзиното идавање до сега, продадени се повеќе од 12 милиони копии. Во продолжение на овој комерцијален успех, Ocarina of Time е рангирана како најдобрата игра на сите времиња. Била прогласена за игра на годината 1999, од Академијата на Интерактивни Уметности и Науки (Academy of Interactive Arts and Sciences). Била прогласена за најдобра видеоигра засекогаш од магазинот Еџ (Edge magazine).
Игра
Ocarina of Time е 3Д авантуристичка игра во трето лице, којашто е поставена во измисленото кралство Хирул, голем и потполно поврзан свет.
Линк се контролира со користење на контролер (зависно од конзолата) и неговото главно оружје е неговиот меч, наместен на копчето Б (B) на Н64 контролерот. Уште три предмети можат да се стават на Ц (C)-десно, Ц (C)-долу и Ц (C)-лево од инвентарот на Линк. Линк почнува со релативно мал инвентар, но како што напредува во играта, тој собира предмети и оружја (вклучувајќи надградени мечеви) и така го зголемува својот инвентар.
Како во претходните игри на Зелда, светот содржи повеќе пештери, големи самостојни области со единствени влезови од надворешниот свет. Во повеќето пештери, Линк мора да се бори и да решава загатки низ неговото патување, наоѓајќи карти на пештерите, компаси и клучеви. Пештерата типично содржи специјално оружје, често потребно за да се победи Господарот во последната соба, а за чие отворање е потребен клуч.
Ocarina of Time вклучува и можност која се вика З-нишанење. Ова овозможува да се држи камерата фокусирана на непријателот или на важен предмет и го остава Линк да се фокусира на нападот на тој предмет.
Подесување и ликови
Неколку хуманоидни раси живеат во Хирул. Хилијаните се раса кои личат на луѓето, со таа разлика што нивните уши се зашилени нагоре како кај самовилите. Хилијаните најчесто се населени во градот Хирул, каде што се наоѓа и замокот Хирул. Некои живеат и во блиското село Какарико, а некои се распространети низ целата земја Хирул. Со нив владее крал (присутен, но надвор од самата игра), а негова ќерка е принцезата Зелда.
Расата Кокири се шумски деца создадени од духот на чуварот Големото дрво Деку. Тие никогаш не пораснуваат и не стареат и никогаш не ја напуштаат шумата. Сите деца Кокири имаат дух на самовила којшто ги прати низ нивните животи. Херојот на играта, Линк, живее меѓу нив од почетокот на играта. Негов најблизок пријател е Сарија. Линк не е вистински Кокири туку е Хилијан. Како бебе, Линк е пронајден во шумата и израснат од страна на Големото дрво Деку, кој почувствувал дека тоа е дете на судбината. Мидо се однесува како водач на децата Кокири (најчесто е во заблуда).
Гороните се големи, кафеави суштества што јадат камења. Тие живеат во градот Горон, на половина пат кон активниот вулкан на Мртвата Планина, и нивен водач е Дарунија. Од друга страна, Зораните се сребрени суштества слични на риби, што живеат на изворот на реката Зора, која го снабдува кралството со вода. Реката тече низ целиот Хирул до езерото Хилија, на другиот крај на кралството. Со Зораните владее кралот Зора, а негова ќерка е принцезата Руто. Духот-чувар на изворот на Зора е лордот Џабу-Џабу, огромна риба во која се наоѓа третата пештера во играта.
Расата Герудо е составена целосно од женски членови кои живеат во пустината на запад. Само еден маж се раѓа на секои сто години и тој секогаш станува нивен крал. Последен од нив е Ганондорф, човекот со црн оклоп и зли очи, кој се заколнал на верност кон кралот на Хирул, но во реалноста тој не е тоа. Ганондорф е главен негативец во играта. Но расата Герудо, изненадувачки ќе биде поведена од Набору, која одбива да го признае Ганондорф за нејзин крал.
Меѓу другите ликови во играта се самовилата Нави која го придружува на Линк, неговиот коњ Епона, вештерките близначки Коуме и Котаке, кои се сурогат мајки на Ганондорф, тајниот идентитет на Зелда (кога е маскирана, Шејк) и жителите на ранчот: Талон, Малон и Инго. Во продолжение се појавува мудриот був Каепора Гаебора, кој го советува Линк низ играта.
Приказна
Играта се отвора со Линк, кој сонува како стои пред замокот, ноќе, со дожд и громови. Линк веднаш ќе ја види младата девојка која е ставена на грбот на коњ што е јаван од личност во црна облека. Додека Линк спие, Големото дрво Деку ќе и каже на самовилата Нави дека тој е проколнат и дека умира, и ѝ дава задача да го води Линк на пат за да го спаси Хирул. Нави го повикува Линк за да го види Големото дрво Деку, но пред тоа Линк мора да го убеди љубоморниот Мидо да го пушти да помине. Големото дрво Деку му дава на Линк мисија да го најде и уништи проклетството кое го крши од внатре. Линк влегува во масивното дрво и низ борби ја наоѓа и ја победува кралицата Гохма. Иако проклетството е уништено, Големото дрво Деку му кажува дека тој е уништен уште пред Линк да влезе внатре во него. Тој му кажува на Линк дека човекот со црн оклоп, кој фрлил страшна клетва врз него, го бара Трите Сили. Тој исто така му го дава на Линк Смарагдот на Кокири (Духовниот камен на Шумата) и ќе го прати да се сретне со принцезата Зелда во замокот Хирул. Потоа тој умира.
По тајното влегување во замокот Хирул, Линк ја наоѓа Зелда, која му објаснува дека сонувала за иднината на Хирул и дека го видела доаѓањето на Линк. Таа верува дека Ганондорф е тој кој го проколнал Големото дрво Деку и дека тој сака да го има Трите Сили. За да го зачуваат Трите Сили од Ганондорф, Зелда му објаснува на Линк дека мора да ги добие трите тајни камења пред Ганондорф да ги добие и да ги искористи за да влезе во Светата просторија, каде што лежи Трите Сили. Зелда планира заедно со Линк да го искористи Трите Сили за да го победат Ганондорф. Импа, чуварот на Зелда, безбедно ќе го извади Линк од замокот.
Кога Линк ќе се врати во замокот, ќе го види на Ганондорф кој на Зелда и Импа ќе ги има седнато на грбот на неговиот коњ, исто како во неговиот сон на почеток на играта. Зелда ќе го забележи на Линк, и ќе ја фрли Окарината на Времето, (уште еден артефакт потребен за влез во Светата просторија), пред градот. Кога Линк ќе ја земе Окарината, Зелда телепатски ќе го научи да ја свири Песната на Времето "Song of Time", која ќе ја отвори вратата кон Храмот на Времето. Потоа, Линк со камењата и Песната на Времето ќе ја отвори Вратата на Времето, ќе го извлече Главниот Меч од неговиот пиедестал, и забрзано ќе отпатува во Светата просторија. Но, Ганондорф ќе го следи на Линк во Светата просторија и ќе ги земе Трите Сили за себе. Како постар, Линк ќе се разбуди во вечната соба наречена Комора на Сагите и ќе сретне постар човек со име Раур. Раур ќе го информира на Линк дека тој бил замрзнат во времето неколку години сè додека не станал доволно стар за да може да го земе Главниот меч и да го победи на Ганондорф. Раур ќе се претстави себеси како древен Саг на Светлината, еден од седумте Саги кои ги чуваат Трите Сили. Тој ќе му каже на Линк дека ако тој може да ги најде останатите шест Саги, тогаш ќе биде во можност да го затвори на Ганондорф во Светата просторија. Во меѓувреме Ганондорф го освојува на Хирул и го претвора во земја на темнината. Линк мора да ги ослободи на петте Духовни Храмови од чудовиштата на Ганон, и во секој храм да биде разбуден адекватниот Саг. Линк се враќа во Хирул и се среќава со мистериозна личност со име Шејк, кој се појавува периодично за да го води на Линк во неговата потрага.
Шејк го наведува на Линк во Храмот на Шумата во Изгубените Дрвја, каде што врска ќе ја уништи куклата наречена Фантомот Ганон, и ќе го разбуди на Шумскиот Саг: неговата стара Кокири пријателка Сарија. Линк ќе се врати на местото каде што почива Големото дрво Деку, и ќе види дека почнало да расте ново дрво Деку. Тоа ќе го информира на Линк дека тој всушност е Хилијан, кој бил посвоен од страна на Големото дрво Деку кратко после смртта на неговата мајка. Ова објаснува зошто Линк расте, додека сите Кокири остануваат деца. Потоа, Линк оди во Храмот на Огнот на врвот на Мртвата Планина, каде што ослободува неколку Горони и го победува на змиоликиот змеј со име Волвагија. Дарунија се разбудува како Саг на Огнот. Линк оди во Изворот на Зора и го наоѓа целиот замрзнат. Тој го наоѓа Храмот на Водата во езерото Хилија, каде што се бори со сликата од себеси и го победува на водното чудовиште наречено Морфа. Принцезата Руто се разбудува како Саг на Водата (и дознава дека нејзината свршувачка со Линк е нереална).
Во Какарико, Линк го наоѓа на Шејк и дознава дека градот е во пламен. Линк дознава дека темна сила го скршил печатот во бунарот кој води во Храмот на Сенките, сместен зад гробиштата на Какарико. Внатре во Храмот на Сенките, Линк го победува на суштеството наречено Бонго Бонго, и ќе ја разбуди на Импа, Саг на Сенките. Во Храмот на Духот, Линк ќе дознае дека треба да се врати назад во времето на неговото детство за да го добие сребрениот фрлач на сајла (Silver Gauntlets) за да влезе во највисоките делови на храмот. Тој ја сретнува на Набору, но кога ќе го добие сребрениот фрлач на сајла, две вештерки ќе ја киднапираат на Набору. Линк се враќа како возрасен и со помош на сребрениот фрлач на сајла влегува во храмот. Тој ќе ги убие на вештерките во нивната форма на близначки позната како Твинрова, и ќе ја разбуди на Набору која е Саг на Духот.
Линк се враќа во Храмот на Времето, каде што Шејк се открива дека тоа е Принцезата Зелда-маскирана. Зелда исто така е седмиот Саг (Саг на Времето) и исто така водач на Сагите. Таа ќе му каже на Линк дека кога Ганондорф ги зел Трите Сили, тие станале нестабилни и се поделиле на три делови. Кога ова се случило Ганондорф го задржал делот на Силата, Зелда делот на Мудроста, а Линк делот на Храброста. Зелда ќе му даде на Линк магични Стрели на Светлината потребни за да се победи на Ганондорф. Средбата трае кратко бидејќи Ганондорф ќе ја зароби на Зелда и ќе ја затвори во неговата кула (која ќе го замени на замокот Хирул). Линк ќе влезе во кулата со помош на шестте Саги, ќе го победи на Ганондорф и ќе ја ослободи на Зелда. Линк и Зелда ќе побегнат од кулата која ќе се урне, но од урнатините, Ганондорф повторно ќе се издигне. Користејќи го делот на Силата, Ганондорф ќе се трансформира во екстремно силна форма наречена Ганон. Линк со помош на Зелда и останатите Саги, ќе го заклучат на Ганон во Светата просторија. Ганон извикува дека кога ќе се скрши печатот, тој ќе се врати за да ги уништи неговите непријатели.
Се прават големи веселби низ Хирул. Зелда свири на Окарината на времето за да го прати Линк назад низ времето за да стане дете. Како дете, Линк го враќа главниот меч во своето место и повторно, уште еднаш тајно влегува во замокот за да се сретне со младата Зелда. Играта завршува со сцена каде што Линк и Зелда се гледаат меѓу себе, водејќи во почетокот на The Legend of Zelda: Majora's Mask.
Создавање
Новата Зелда била претставена како техничко демо во 1995 и оригинално била планирана за Нинтендо 64 ДД, но подоцна била ставена на пропишаните кертриџи. Во создавањето бил вклучен тим од 120 луѓе, вклучувајќи статист кој ги имитирал движењата на Линк во борбите со меч.
Аудио
Музиката за Ocarina of Time е компонирана од Коџи Кондо, долгогодишен композитор во Нинтендо. Музиката е инспирирана од целиот свет, од музиката за цртани филмови во шумата Кокири, па сè до шпанскоти фламенго во Долината на Герудо. Во некои локации, музиката е варијација од важни мелодии на окарина карактеристични за таа област.
Темата што свири на отворањето е ремикс на Забрзан свиреж (Warp whistle), тема од оригиналот The Legend of Zelda од 1986. Темата за светот на Хирул од претходните игри на Зелда, коишто обожавателите ја сметаат за официјална тема на Зелда, не е во потполност во Ocarina of Time, но нејзина фраза е присутна во темата за Хирул. Темата за Храмот на Огнот е инспирирана од исламска повикувачка молитва, со машки хор кој ритмички зборува во втората половина од песната. Но поради некои протести, Нинтендо во подоцните кертриџи го менува со грегоријанско ритмичко зборување.
Гласини
Трите Сили (The Triforce) се појави пред Линк во првото промоционално видео на Ocarina of Time.
Во првите слики додека уште се создаваше играта, покажано е како Линк го зема Трите Сили од ковчегот со богатство. Ваква сцена никогаш не се појавува во конечната верзија на играта, и заплетот на дозволува Линк да го има комплетно Трите Сили во ниедно место. Трите Сили е многу важен елемент во заплетот на играта, но не е предмет што Линк би можел да ги има. Во екранот што го прикажува статусот на потрагата, има слика на Трите Сили во средината од Духовните Медаљони. Оваа слика е само за декорација и не може да се полни со Трите Сили.
Ocarina of Time содржи програмерски код и текст што не е искористен во конечната верзија на играта. Во јапонскиот текст кај предметите стои дека има уште два екстра медаљони, наречени „медаљонот на Ветрот“ и „медаљонот на Мразот“ (се појавуваат во екранот за селекција на предмети во поинакви слотови). За сите шест елементни медаљони постои можност за користење, но без ефект. Неколку првични слики ги покажуваат медаљоните ставени на Ц (C) копчето на контролерот. Постојат и Арвинг (Arwing) непријатели, но не се искористени во финалната верзија на играта. Непријателите пукаат врз Линк со ласери со оригинални звучни ефекти. Кога се уништени, тие се уриваат на земја резултирајќи во експлозии и огнени ефекти слично како во играта Старфокс 64. Исто така има слики каде што Линк во рацете го држи главниот меч додека е на грбот на Епона, и можноста да се користат предметите со Ц копчињата, додека во конечната верзија нема можност за користење на предметите додека е на грбот на Епона.
Издавање
Кертриџите на ПАЛ се многу поинакви од НТСЦ (NTSC) кертриџите. ПАЛ има златна слика на Ocarina of Time со црна позадина на сивите кертриџи, а НТСЦ има нормална слика во боја на Ocarina of Time на златна позадина на сивите кертриџи или златни кертриџи. Австралиските ПАЛ верзии се на златни или сиви кертриџи. The Legend of Zelda: The Wind Waker (Легендата на Зелда: Разбудувач на Ветрот) и Legend of Zelda: Twilight Princess (Легендата на Зелда: Принцезата на Самракот), исто така имаат златни дискови, следејќи ја традицијата од постарите игри на Зелда.
Прифаќање
И покрај фактот дека била достапна само последните 39 дена од годината, Ocarina of Time станува најдобро продавана игра за 1998, со продадени 2,5 милиони копии. Вкупно се продадени 7,6 милиони копии во целиот свет.
Ocarina of Time е наградена од многу магазини за игри како една од најдобрите игри на сите времиња. Рангирана е втора после Браќата Супер Марио (Super Mario Bros), во ИГН Топ 100 игри на сите времиња. Во списокот на читателите, Ocarina of Time е втора во 2005 (после Resident Evil 4 (Присутно зло 4)) и прва во 2006. Нинтендо Пауер (Nintendo Power) ја нарекува Ocarina of Time „најдобра игра засекогаш“ кога се појавила за Нинтендо конзола. Корисниците на „GameFAQ“ (често поставувани прашања за игри) ја одбираат Ocarina of Time како втора најдобра игра на сите времиња во 2005 (после Крајна фантазија VII (Final Fantasy VII)). Како резултат на овие и другите високи оценки, Ocarina of Time се пласира на највисоките места на Метакритик (Metacritic) и на Гејм ренкингс (Game Rankings), сајтови кои ги рангираат игрите според средните вредности на бодовите од повеќе извори. Во продолжение, кога британскиот Н64 магазин (N64 Magazine) ја прегледуваат Ocarina of Time, тие изнесуваат целосен преглед за еден месец за сè што има играта. На крај, по исцрпниот преглед со покривање на сите аспекти на играта, таа е наградена со 98% од тимот на Н64. Играта се пласира на второ место во Официјалниот Нинтендо Магазин - "100 најдобри игри од Нинтендо на сите времиња". Прегледот на "Master Quest" бил со различен резултат; некои публикации сметале дека некои аспекти од играта, графиката и звукот биле застарени. ИГН (IGN), на пример на Master Quest му дава рејтинг од 9/10, а пред тоа имале дадено рејтинг од 10/10. Во ноември 2006 година, на презентацијата на продолжението The Legend of Zelda: Twilight Princess, главниот уредник на тимот на ИГН Нинтендо Matt Casamassina напишал, "Окарина, твоето време помина!" и ја пофали Twilight Princess за заземање на новите играчки механизми и дизајн за "новите височини" во серијата на Zelda. . Музиката од Ocarina of Time е наградена за квалитет и имплементација во играта.
Некои биле разочарани од играта. Критикувале дека играта едноставно се префрлила од 2Д на 3Д и дека имало многу детали од претходната игра Zelda: A Link to the Past (Зелда: Врска со минатото).
Продолженија
Ocarina of Time е следена од три дирекни продолженија: The Legend of Zelda: Majora's Mask (Легендата на Зелда: Маската на Маџора), којашто го следи Линк во времето на неговото детство. The Legend of Zelda: The Wind Waker (Легендата на Зелда: Разбудувач на Ветрот) и The Legend of Zelda: Twilight Princess (Легендата на Зелда: Принцезата на Самракот).
Ливија Јарока
Јарока пораснала во Сопрон, град во близина на западната граница на Унгарија со Австрија. Нејзиниот татко е етнички Ром, а нејзината мајка Унгарка. Студирала и магистрирала  Социологија на Централноевропскиот универзитетна кампусот во Варшава, со стипендија од Институтот отворено општество. Потоа  студира антропологија во Британија, фокусирајќи се на Ромските прашања и култура. Во август 2003 година имала ќерка и син во 2007 година. Во 2012 година завршила докторат по социјална антропологија на Универзитетскиот колеџ во Лондон.
Јарока беше критикувана како апологет за односот кон Унгарските Роми од нејзината партија Фидес. Таа, исто така, одбила да ја критикува кампањата на Фидес против Џорџ Сорос, што нашироко се сметало за антисемитско, и нападите на партијата врз нејзината Алма Матер, Централноевропскиот универзитет.
Членства
Во 2014 година се пензионирала како европратеник, но се вратила на 15 септември 2017 година, откако Илдико Гал-Пелч го напуштил Европскиот парламент. Таа била избрана за Потпретседател на Европскиот парламент на 15 ноември 2017 година и реизбрана на истата функција на 3 јули 2019 година.
Личен живот
Таа е мажена и има две деца.
Џими Дуранте
Џејмс Френсис Дуранте (англиски: James Francis Durante; 10 февруари 1893 година – 29 јануари 1980) ― американски комичар, глумец, пејач и пијанист. Неговиот специфичен тврд и рапав говор, њујоршкиот акцент, хумор, песни инспирирани од џезот и истакнатиот нос му помогнале да стане еден од најпознатите и најпопуларните личности во Америка од 1920-тите до 1970-тите. Поради носот себе си се нарекувал schnozzola (италијаланска варијанта на јидишкиот сленг збор schnoz, што значи „голем нос“), а тој збор станал негов прекар.
Живот и рана кариера
Џејмс Дуранте е роден во источен Њујорк. Бил најмлад од четирите деца на Роза (Лентино) и Бартоломео Дуранте, иселеници од Салерно, Кампанија, Италија. Бартоломео бил бербер. Младиот Џими служел како олтарско момче во Римокатоличката црква, позната како Актерската капела.
Дуранте го напуштил училиштето во седмо одделение за да стане регтајм пијанист. Работел во пијано-бар каде го добил прекарот „Регтајм Џими“. Потоа се приклучил на една од најпознатите џез групи во Њујорк, Original New Orleans Jazz Band. Во 1920 година групата била преименувана во Jimmy Durante's Jazz Band.
Слава
Кон средината на 1920-тите, Дуранте станал водвилска радио ѕвезда. Дуранте се појавил во мјузиклот од Кол Портер „ Њујорчани“, кој бил поставен на Бродвеј на 8 декември 1930 година. Истата година, се појавил и во филмот Roadhouse Nights.
Во 1934 година, неговата нова композиција, „Inka Dinka Doo“ станала голем хит. Една година подоцна, Дуранте глумел на Бродвеј во мјузиклот Џамбо. Дуранте, исто така, се појави на Бродвеј во Шоу девојка (Show Girl) (1929), Обои ме розово (Strike Me Pink) (1934) и Црвено, врело и сино (Red, Hot and Blue) (1936). Во текот на раните 1930-ти, Дуранте често глумел во Холивуд и Бродвеј. Меѓу неговите први филмови попознати се „Претседателот фантом“ (Phantom President; 1932), Зборувај лесно (1932), Страсниот водоводџија (The Passionate Plumber; 1932) и Што! Нема пиво? (What! No Beer?; 1933). МГМ го ангажирала Дуранте за главна улога во комедиите Запознајте го баронот (Meet the Baron; 1933) и Холивудска партија (Hollywood Party; 1934), но не бил успешен и МГМ го ослободил од обврските во 1934 година.
Columbia Pictures му понудила главна улога во мјузиклот Почни да навиваш (Start Cheering), снимен во 1937 година, и добил одлични критики. Оттогаш речиси секогаш се појавувал во силни споредни улоги.
Дуранте глумел во Мелоди Ранч (1940), Човекот кој дојде на вечера (1942 година, The Man Who Came to Dinner ), Зигфелд Фоли (1945), Џамбо од Били Роуз (1962, базиран на на мјузиклот од 1935 година), и Тој луд, луд, луд, луд свет (It's a Mad, Mad, Mad, Mad World) (1963).
Радио
На 10 септември 1933 година, Џими Дуранте се појавил во радио шоуто на Еди Кантор на NBC под наслов The Chase and Sanborn Hour.
Во 1943 година Дуранте заедно со Гери Мур го почнале шоуто Дуранте-Мур. Неговата публика значително се зголемила.Мур го напуштил шоуто кон средината на 1947 година, а од 1 октомври 1947 година Дуранте сам го продолжил под наслов Шоуто на Џими Дуранте. Шоуто траело уште три години.
Џими Дуранте починал од пневмонија во Санта Моника, Калифорнија, на 29 јануари 1980 година, 12 дена пред да наполни 87 години. Погребан е во Калвер Сити, Калифорнија.
Азиски слон
Азиски слон или индиски слон (Elephas maximus) е единствениот вид во родот и еден од трите современи видови слонови. Тој е малку помал од од африканскиот и има различни животни навики.
Подвидови
Видот на азиските слонови ги вклучува следниве подвидови:
Живеалиште
Во минатото, ареалот на азиските слонови бил многу поголема отколку денес, но поради проширувањето на човечката популација, таа е ограничена на неколку области во Јужна и Југоисточна Азија. Азискиот слон е широко распространет во Индија, Шри Ланка, Непал, Бутан, регионот Индокина и Индонезиските острови. Ги населува во тропски шуми и огромни рамнини со трева. Бидејќи тие имаат големи потреби од растителна храна и вода, тие се движат помеѓу различни области со изобилство на вегетација и големи количини на вода. Стада азиски слонови се во постојано движење и овие миграции се одвиваат без регуларност и зависат од условите на животната средина и количината на достапни ресурси.
Морфологија
Азискиот слон се разликува по големината и изгледот од африканскиот. На прво место е разликата во големината на ушите, што е резултат на малку пониски температури и влажна клима што преовладува во живеалиштето на азискиот слон, бидејќи основната улога на големите слонови уши е засладување. Ушите се широки околу 75 см и долги 60 см. Висината на азискиот слон е малку помала од африканската и е околу 3 м, додека должината на телото е околу 6 м. Мажјаците тежат помеѓу 3.500 кг и 4.500 кг, а можат да достигнат тежина од 5.000 кг. Женките се малку полесни и тежат до 3.000 кг. Машкиот азиски слон достигнува висина од 3 м, а женката околу 2,4 м. Тие имаат густа кожа што ги штити од паразити до одреден степен, а дебелината се движи помеѓу 2 см и 2,5 см. Бојата на кожата е темна до светло-кафеава и може да биде жолтеникава. Денес, има малку азиски слонови со бивни. Бидејќи ловот во голема мера го ослабнал генетскиот фонд, повеќето азиски слонови денес немаат бивни, затоа што порано биле ловени мажјаците со бивни и со тоа биле исклучени од размножување. Некои женки исто така имаат бивни. Бивните се долги околу 1,5 м и тежат околу 30 кг. Една од морфолошките одлики на слонот е дебел слој на ткиво на основите на нозете, што ги олеснува последиците од огромната тежина на остатокот од телото. Носот и горната усна се поврзани во долга сурла која има околу 150.000 мускули, и се користи за кубење трева и гранки, кревање предмети, дишење под вода и цицање вода за пиење и прскање (разладување). Сурлата е исто така најчувствителна на допир. Азиските слонови имаат една ткивна ресичка на сурлата, за разлика од африканскиот, кој има две. Во устата има четири големи заби - катници. Тие имаат груба површина, тежат до 5 кг и се долги околу 30 см. Кога ќе се истрошат, паѓаат и на нивно место доаѓаат забите што беа зад нив. Значи, слон ги менува своите катници 6 пати во својот живот. Слоновите имаат мали очи, па едвај гледаат и повеќе се потпираат на чувствата за мирис и допир.
Начин на живот
Азиските слонови живеат во стада. Стадата бројат помеѓу 10 и 30 единки и се составени од женки. Заедницата е матријархат и е предводена од најстарата женка. Кога ќе умре или нешто ќе и се случи, таа е заменета со втората најстара женка. Стадото затоа се состои од баби, мајки, ќерки ... Постојат и машки стада, кои се состојат само од мажјаци кои го напуштиле стадото во кое се родени. Ова се случува кај сите мажи и најчесто до шестгодишна возраст. Младите мажјаци се одделуваат и осамуваат, но како што споменавме погоре, тие исто така можат да формираат помали стада на мажјаци. Стадата на азиските слонови се движат по огромните пасишта или шуми во потрага по храна. Тие претежно се движат ноќе и не се особено територијални. Азиските слонови имаат малку природни непријатели како тигрите, но само младенчињата се загрозени. Ако стадо е нападната од грабливец, слоновите се гушкаат во круг штитијќи ги младите кои се наоѓаат во средина, додека најстарата женка се врти кон опасност. Во природата живеат до 70 години или во ретки случаи 80 години.
Однесување
Азиските слонови (како и африканските) покажуваат сложено социјално однесување. Во стадото, сите слонови се врзани едни со други. Претежно се држат заедно, но може накратко и да се разделат. Тие комуницираат со допир, движења на телото и особено со инфразвук, што луѓето не се во можност да го слушнат бидејќи има исклучително мала честота. Кога еден член на заедницата ќе се најде во неволја, другите одлучно го бранат и штитат. Мртвите членови на стадото тагуваат, а раѓањето на младенчињата се „слави“. Азиските слонови се исклучително интелигентни животни и се во состојба да научат 23 команди.
Исхрана
Слоновите се исклучиво тревојадни и се хранат со трева, гранчиња од дрва, овошје и листови. Тие можат да јадат од 75 кг до 150 кг храна на ден. Во потрага по храна, тие поминуваат до 5.000 км, па дури и 10.000 км. Возрасен слон исто така може да сруши и дрво за да добие вкусни плодови или листови. Доколку се најдат во близина на плантажа со ориз или банана, тие нема да се двоумат да ја уништат, па земјоделците имаат многу проблеми со нив. Слоновите брзо и нецелосно ја варат храната, а значителна количина храна останува делумно сварена. Затоа тие мораат постојано да јадат за да ги задоволат своите потреби. Во хранење поминуваат околу три четвртини од денот. Азиските слонови јадат повеќе зелена трева отколку африканските слонови.
Репродукција
Мажјаците достигнуваат полова зрелост на возраст меѓу 11 и 12 години, но во тој период постарите мажјаци не им дозволуваат да се парат со женките. Тие се парат само кога ќе наполнат 20 години, а потоа се зголемуваат жлездите од двете страни на главата кои лачат течност богата со хормон тестостерон. За време на парењето, мажјаците стануваат поагресивни и често се борат едни со други. Женките созреваат сексуално на 9-годишна возраст и имаат потреба да се парат на секои 16-17 недели, дури и ако веќе дојат младенче. Бременоста трае 20-22 месеци или околу 640 дена. Тоа е исто така најдолга бременост во по природа. После тоа, се раѓа младенче, кое тежи помеѓу 100 кг и 120 кг, и висина од околу 1 м. Младенчето цицање до 6. месеци, по што веќе може да јаде цврста храна.