cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нормализација на бази на податоци
Нормални форми (abbrev. NF) на релациона основа на податоци е теорија која треба да обезбеди критериуми за утврдување на степенот на  ранливоста на табелата како и логички недоследности и аномалии. Колку повисоко се наоѓа Нормална форма  на табелата, толку помалку е ранлива и поседува помалку недоследности и аномалии. Секоја табела има "највисок нормален облик" (HNF)
Нормалните форми се применуваат за поединечни табели; За да се каже дека целата база на податоци е во Нормална форма n треба сите нејзини табели да се во Нормална форма Н.
Главните нормални форми се сумирани подолу:
Денормализација
Бази на податоци наменети за онлајн трансакција (OLTP) се обично повеќе се нормализирани од базите на податоци наменети за онлајн аналитичка обработка (OLAP). OLTP апликации се одликуваат со голем обем на мали трансакции, како што се ажурирање на продажбата во супермаркет. Во очекување е дека секоја трансакција ќе ја напушти базата на податоци во константна состојба. Спротивно на тоа, базите на податоци наменети за OLAP операции се "претежно за читање" бази на податоци. OLAP апликациите имаат тенденција да извлечат историски податоци што го имаат акумулирано во текот на долг временски период.
Димензионални табели во ѕвезда шема често содржат ненормализрани податоци. Во многу случаи, потребата за денормализација е исчезната како компјутери и RDBMS софтверот се помоќни, но бидејќи податоците растат, генерално, е зголемена потребата на хардверски и софтверски перформанси. OLAP база на податоци сè уште користи ненормализрани шеми.
Денормализација се користи за да се подобри ефикасноста на помали компјутери, како во електронска кеш регистри и мобилни уреди, бидејќи тие можат да ги користат податоците само за гледање. Денормализација, исто така, може да биде се користи кога нема RDBMS платформа (како Palm PC).
Размислете за следната табела:
Да се ​​трансформира оваа NF ² табела назад во 1NF е потребен "unnest" операторот кој се протега на релационата алгебра на повисока Нормална форма. Unnest, во овој случај, ќе биде "colours" во табелата.
Иако "unnest" е математички инверзна операција на "nest", операторот "nest" не е секогаш математички инверзна операција на "unnest". Друга пречка потребна на операторите е да се двострани, што е опфатено со Парцијалната Нормална форма (PNF).
Ноноути
Ноноути (Nonouti) е атол во Кирибатите, кој воедно е еден од окрузите на државата. Атолот е дел од островската група Гилбертови Острови и се наоѓа 38 километри северно од Табитеуеја и 250 километри јужно од Тарава. Источниот дел од атолот е составен од стабилно земјиште. Во северниот дел од атолот има мало островче кое се вика Ноуматонг. Ноуматонг е ненаселено и е зачувано како птичјо прибежиште. Атолот е трет по големина во Гилбертовите Острови. Атолот е долг 35 километри и широк 15 километри.
Владините локални претставници се сместени во селото Матанг. Една од позначајните личности од островот е поранешниот претседател на Кирибати, Јеремија Табај. На атолот има основни училишта, едно средно училипте и приватен колеџ. Името на атолот значи „разбуди се рано за по риболов“.
IC 104
IC 104 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 104 се споменува и како ESO 249-7, MCG -7-8-3, AM 0334-440, IRAS 03348-4407.
Откривање
Објектот е откриен на 17 ноември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 36 м 31,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 57' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на IC 104 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13322.
И коњите ги убиваат, зарем не? (филм)
И коњите ги убиваат, зарем не? (англиски: They shoot horses, don't they?) - американски филм од 1969 година, во режија на Сидни Полак (Sydney Pollack), според сценариото на Џејмс По (James Poe) и Роберт Е. Томпсон (Robert E. Thompson), засновано врз истоимениот роман на Хорас Мекој. Главните улоги ги граат: Џејн Фонда (Jane Fonda), Мајкл Саразин (Michael Sarrazin), Сузана Јорк (Susannah York), Гиг Јанг (Gig Young) итн. Филмот остварил значаен комерцијален успех, а бил номиниран за „Оскар“ во осум категории, од кои победил само во една (за улогата на Гиг Јанг).
Тези за потеклото на македонскиот народ
За потеклото на современиот македонски народ (Македонците) постојат повеќе тези и претпоставки. Овие тези се поткрепуваат со голем број на историски, јазични (филолошки-лингвистички), културолошки (народно творештво), генетски аргументи, факти и истражувања. Нивното проучување, полемика и развој и во денешни дни (по независноста на Македонија и засиленото непризнавање на името и нацијата од соседните држави) се многу актуелни. Честа е појавата на користење на овие тези во политичкиот живот во Република Македонија, при што тие се предмет на (дневно)политички судири, препукувања, расправи и полемики.
Теза за словенско потекло
Според овој став за културолошкиот карактер на Македонците македонското културно наследство е словенско, со силни византиски и отомански влијанија и примеси. Македонците имаат богат средновековен културен фонд, чии индикатори се многубројните фрески, иконостаси и дрворези во црквите и манастирите, народните носии, книжевноста и друго. Зборовниот фонд на современиот македонски јазик во најголем дел е од словенско јазично потекло.
Во политичкиот живот и јавните дебати во Македонија оваа теза е најчесто прифатена од левите политички сили кои го поддржуваат југословенството и социјалистичкото минато на Македонија под СФРЈ. Оваа теза на големо е прифатена и од политичките (и научни) субјекти на албанското малцинство, со цел да се навредува и да се оспорува автохтоноста на Македонците како староседелски народ во Македонија, а да се докаже наводната албанска вековна (античко-илирска) автохтоност.
Идентитет кај Македонците
Во минатото, Македонците не биле обединети и сплотени како што се денес. Македонците, иако посебен народ со своја посебна култура, заради денационализаторскиот милетски систем се делеле на Грци, Бугари и Срби. Но во втората половина на XIX век и почетокот на XX век, започнува Македонската преродба, којашто трае до периодот меѓу двете светски војни, кога Македонскиот идентитет добива масовен карактер, а врвната точка ја достигнува пред и за време на Втората светска војна, кога се создаваат Македонски воено-политички организации, се печати современа литература на изворен македонски јазик и се отвораат училишта, коишто на младите Македонци им овозможуваат да го учат и негуваат мајчиниот јазик.
Причини за проблемот со идентификацијата во минатото
Управниците на отоманската империја, преку создавањето на Рум-Милетот исклучителното право за раководење со духовниот и политичкиот живот на христијаните во империјата им го дава на грчките црковни власти. На овој начин, грчката црква станува официјална институција во отоманска Турција, и започнува да се бори против секоја национална пројава кај различните народи - осoбено на Балканскиот Полуостров.
Имено, овој милетски систем доведува до тоа Македонецот да се определува според црквата под чијашто ингеренција се наоѓа. Со создавањето и на бугарскиот и српскиот милет, Македонците биле третирани како Грци, а подоцна и како Бугари и Срби. Со создавањето на училиштата на црковно-просветната пропаганда на соседните држави, овие разделби уште повеќе се задлабочуваат.
Теза за врска со древните Македонци
Во периодот на националното будење и преродба на македонскиот народ во втората половина на XIX век, голем дел од македонските дејци, револуцонери и учени ја застапуваат тезата дека Македонците и Македонија се директни потомци на Античките Македонци и Античка Македонија, односно славните цареви Филип Втори и Александар Македонски. Оваа теза, притоа не одрекувајќи се и од словенската припадност, при што Филип Втори и Александар Македонски биле сметани за Словени, во своите дела, песни, говори и записи особено многу ја застапувале Ѓорѓија Пулевски, Исаија Мажовски, учебникарот Димитар Македонски. За потомци на античките Македонци се сметале и изјасниле Никола Карев (интервјуто за грчкиот весник „Акрополис“ од 1903), Јане Сандански, востаниците на Македонското (Кресненско) востание преку својот манифест од 1878, членовите и дејците на привремената влада на Македонија од 1880, а во свои творби за античките Македонци пишувале и Григор Прличев, Марко Цепенков, Димитар Миладинов, Петар Поп Арсов. Во своето капитално дело на повеќе од 1000 страници „Славјано-маќедонска општа историја“ Ѓорѓија Пулевски јасно пишува дека Македонците се потомци на древните Македонци (споменувајќи ги сите македонски племиња, Мијаците како умните стратези, Брсјаците како брзата коњица на Александар), а тоа  го пишува и во своите стихозбирки Самовила Македонска и Македонска песнарка.
Оваа теза за врска помеѓу древните со денешните Македонци, доживеа свое повторно оживување по стекнувањето на независноста на Република Македонија во 1991 година и трае со несмалена поддршка и јачина до ден денешен. Во периодот на социјализмот додека Македонија била во рамките на СФРЈ, иако античка Македонија (во многу мал обем) била вклучена во историјата на македонскиот народ, сепак оваа теза била отфрлана, па дури и забранета од тогашните комунистички власти кои ја потенцирале тезата за словенското потекло во име на југословенството. Според оваа теза, поддржувана особено од Александар Донски и Васил Иљов, како и од повеќе други автори, Македонците се автохтоно население, кое и покрај транзицијата на други народи на овие подрачја, сепак ги има задржано цртите од своите антички предци. Оваа теза се поткрепува и со народното творештво во кое се задржани мотиви од античка Македонија, Александар Македонски, Филип Македонски во народни приказни, песни, преданија, ора, игри, обичаи, верувања и празници.
Треба да се спомене и истражувањето на Каменот од Розета спроведено од академик Томе Бошевски и проф. д-р. Аристотел Тентов (за кое МАНУ сѐ уште се нема официјално произнесено), кои сметаат дека средниот текст од каменот е напишан на античко-македонски јазик, кој пак, според нивните заклучоци, е особено сличен и близок со денешниот современ македонски јазик во однос на дел од лексиката и граматиката. Во однос на оваа теза треба да се истакнат и генетските истражувања спроведени од повеќе меѓународни научни институти (ИГЕНЕА Швајцарија, Мадрид, Вашингтон) во кои се вели дека генотипот на денешните Македонци во најголема мера е ист со на древните Македонци.
Оваа теза за поврзаноста на македонскиот народ со древните Македонци која се поддржува од мнозинството македонски граѓани, а особено од помладите, македонските патриоти, родољуби и националисти по доаѓањето на власт на ВМРО-ДПМНЕ во 2006 година, стана предмет на сериозни политички судири, расправи и настани. Противниците на оваа теза кои ја поддржуваат југословенско комунистичката теза за словенско и титовско потекло на македонскиот народ и нација го создадоа и терминот со негативна конотација - антиквизација. Постарите историчари и академици на МАНУ долго време ја отфрлаа оваа теза за поврзаноста со античките Македонци, но во последниот период (од 2006) таа е и официјално прифатена во историските учебници, книги и наука.
Теза за создавање на македонскиот народ во 20 век
Во истражувањата на некои светски историчари постои тезата за релативно доцно создавање на македонскиот народ дури во 20 век на основа на процесот на деконструкција на постариот бугарски идентитет во Македонија и конструирање на нов, етничкомакедонски идентитет, во условите на власта на Југославија (1918-1991) и претежно по создавањето на jугословенската федерална Народна Република Македонија во средината на 1940-те години. Оваа теза најчесто е застпувана од негаторите на македонската национална посебност најповеќе во Бугарија и Грција (каде што оваа теза е речиси државна и официјална) и меѓу крајните национал-шовинистички кругови во Србија и Албанија. Ваквата теза за неодамнешното создавање на македонскиот народ во 20 век има свои поддржувачи во политичкиот живот во Македонија, меѓу кои најгласен е поранешниот премиер Љубчо Георгиевски.
Регионален пат 2245
Регионален пат 2245 (ознака: Р2245) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 29,3 километри и само 1 делница. Патот започнува во градот Крива Паланка и се движи низ селата Осиче и Огут, завршувајќи на македонско-српската граница.
Делници
Регионалниот пат 2245 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Холнзет
Холнзет (Hollnseth; Hollnseth) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Холнзет се наоѓа во источниот дел на округот Куксхафен. На југоисток, југ и југозапад се граничи со округот Ротенбург (Виме), а на исток на другиот брег на реката Осте се наоѓа округот Штаде.
Општински единици
Општината се состои од местата Абензет и Холен, како и селото Лангелн.
Соседни општини
Општината се граничи со следниве општини (од север надесно):
NGC 2067
NGC 2067 — отсјајна маглина во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2067 се споменува и како DG 79.
Откривање
Објектот е откриен во 1876 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2067 е од видот RN. NGC 2067 има привидни димензии од 8' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 46 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 7' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 2067 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 226; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 116. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 435.
Оплан
Оплан (норвешки: Oppland) е округ во средишниот дел на Норвешка. Административен центар е Лилехамер. Бројот на населението во Оплан според пописот извршен во 2007 година изнесувал 183.690 жители а површината 25.192 км2}.
Името го добил од норвешкиот збор Upplönd, што значи горна земја, како што биле означувани внатрешните делови на земјата.
Грбот потекнува од 1989 година и на него се наоѓа цветот Pulsatilla vernalis.
Св. Мартиниј (Ташмаруништа)
Главје — сакрален објект од доцноантичкото време во атарот на селото Ташмаруништа, Македонија. Според податоците добиени од Б. Тодоровски, на околу 2 километри од селото, во насока на селото Добовјани, при изградбата на малата црквичка биле откриени темели и мозаичен под од постара градба.
Список на државни водачи во 270 година
Ова е список на државни водачи во 70 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Папа Јован Павле I
Јован Павле I (лат. Ioannes Paulus PP. I, итал.: Giovanni Paolo I; - ) — римски папа од 26 август 1978 сè до 1978 година. Роденото име му било Албино Лучиани (Albino Luciani). Овој папа бил прв со две имиња.
NGC 6688
NGC 6688 — леќеста галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6688 се споменува и како UGC 11324, MCG 6-41-15, CGCG 201-27.
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6688 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6688 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 6688 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62242. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 117; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2649. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 148.
Констанца (округ)
Констанца (Judeţul Constanţa) е округ во Романија, сместен во југоисточниот дел на земјата. Главен град на округот е градот Констанца, а значајни се и градовите Менџидија, Мангалија и Наводари.
Округот Констанца е најважниот приморски округ во Романија. Градот Констанца е единственото големо пристаниште во земјата, а во округот се наоѓаат сите познати летувалишта на Црното Море во земјата, како Мангалија, Мамаја, Ефорие и Тузла.
Местоположба
Округот Клуж е приморски округ во Романија, а воедно и граничен кон Бугарија. Окружен е:
Демографија
Округот спаѓа во групата на окрузи во Романија во кои живее претежно романско население. Според пописот во Романија во 2002 година, Романците сочинуваат 91% од населението во округот, а од останатите најбројни се Турците кои сочинуваат 3,4% од вкупното население, Татарите 3,2% и Ромите 1%. Останатите 1,4% се припадници на некоја друга етничка заедница.
Хи Лебед
Хи Лебед или χ Лебед — мирида во северното соѕвездие Лебед, а воедно и ѕвезда од типот S. Се наоѓа на растојание од околу 500 светлосни години.
χ Лебед е ѕвезда на асимптотската гранка на џинови, ладен и сјаен црвен џин, кој е при крајот на својот развој. Забележано е дека станува збор за променлива ѕвезда во 1686 година со величина која се менува од 3,3 до 14,2.
Историја
Флемстед забележал дека неговата ознака 17 Лебед е Бајеровата χ Лебед. Се претпоставува дека χ не била видлива во тој период, но не постојат дополнителни информации и отстапувањето не било забележано сè до 1816 година. Бајер ја означил χ Лебед како ѕвезда со величина 4, односно скоро при најголемата сјајност.
Астрономот Готфрид Кирх ја забележал променливоста на χ Лебед во 1686 година. Кога ја истражувал таа област од небото набљудувајќи ја Нова Лисица, забележал дека недостасува ѕвездата со ознака χ во Бајеровиот Уранометриски атлас. Тој продолжил да ја набљудува областа и на 19 октомври 1686 година ја забележал при величина 5.
Кирх ја сметал χ Лебед како вообичаена променлива со период од 404,5 денови, но набрзо се заклучило дека и периодот и амплитудата значително се менувале од циклус до циклус. Томас Дик, запишал:
По овој период ѕвездата била забележувана спорадично сè до век. Биле направен низа на набњудувања од страна на Аргеландер и Шмид од 1845 до 1884 година. Овие биле првите низи на набљудувања кои го покажувале минимумот на промената на сјајноста. Од пшочетокот на век, била набљудувана од голем број на астрономи.
Првиот спектар на χ Лебед cможел да се сними само при максимална сјајност. Биле забележани слаби впивни линии, препоклопени со сјајни оддавни линии, и вообичаено се класифицирала како M6e при максимална сјајност. Откако е воведена класата S, χ Лебед се сметала за премин меѓу класите M и S, на пример не е ниту S5e или M6-M8e. Подоцна попрецизните спектри при минимална сјајност дале дека е всушност M10 или S10,1e. Според изменетиот систем за класификација за ѕвездите од типот S, осмислен на начин за подобро да ги прикаже разликите меѓу ѕвездите од класта M и јаглеродните ѕвезди, χ Лебед при нормален максимум била класифицирана како S6 Zr2 Ti6 или S6+/1e, што е пак исто со MS6+. Спектралните типови при различните фази на промена се движат од S6/1e до S9/1-e но сепак не се направени мерења при минимална сјајност.
Во 1975 година од χ Лебед се забележани SiO масери. Во 2010 година забележани се оддавни линии на H2O во атмосферата, но не се забележани H2O масери.
Променливост
χ Лебед ја поседува една од најголемите промени на привидната ѕвездена величина од останатите пулсирачки променливи ѕцезди. Набљудуваните крајни вредности се соодветно 3,3 и 14,2, промена на светлината која е за 10.000 пати поголема. Средната максимална сјајност е околу 4,8, средната минимална вредност е околу 13,4. Обликот на светлинската крива е скоро непроменлив од циклус до циклус, при што растот е побрз од падот на сјајноста. Постои и „џумка“ приближно насредина меѓу минимумот и максимумот, при што сјајноста се зголемува повремено и запира и по ова нагло нараснува до максималната вредност. Брзиот раст и испакнатоста се вообичаени одлики восветлинските криви на Миридите со периоди подолги од 300 денови. Временскиот период на растот е 41–45% од временскиот период на падот на сјајноста.
И максималната и минималната величина се менуваат од циклус до циклус: максимумите можат да имаат величини од 4,0-6,0, додека пак минимумите може да имаат величини кои се движат од 14,0-11,0. Максималната вредност во 2015 година најверојатно е најниската вредност кој некогаш е набљудувана, едвај достигнувајќи величина 6,5, додека пак пред 10 години максималната вредност во 2006 година била најсјајната во векот и изнесувала 3,8. Некои од претпоставените најсјајни минимуми, можно е да се такви од причина што не се доволно набљудувани. Долгорочно добиените податоци од БАЗ и ААВСО укажуваат дека минималните вредности постојано се движат меѓу величини 13 и 14 во текот на век.
Периодот од максимум или минимум до минимум се менува, и тоа до 40 денови од која и да е страна на средната вредност. Средниот период зависи од периодот на направените набљудувања, но воопшто е околу 408,7 денови. Постојат докази дека средниот период се зголемил за 4 денови во текот на три века. Промените во периодот во пократки временски интервали се навидум случајни, односно не се циклични, иако постои можност за тоа дека зголемувањето на периодот не е линиски. Промената на периодот е значајна кога се пресметува со употреба на максималните вредности избегнувајќи ги минималните вредности кои биле достапни за мерење во последните циклуси.
Спектралниот тип кој се набљудува за време на промените на сјајноста се менува од S6 до S10. Ппрвиот спектрален тип се набљудува при максимална сјајност. По максималната вредност, јачината на оддавните линии започнува да се зголемува. Кога е во близина на минимумот, оддавните линии стануваат многу изразени и се забележуваат многубројни невообичаени забранети и молекуларни линии.
Пречникот на χ Лебед може директно да се измери со употреба на интерферометрија. Набљудувањата покажуваат дека пречникот се менува од околу 19 mas до 26 mas. Промената на големината е скоро во фаза со сјајноста и спектралниот тип. Нај,алата големина е набљудувана при фаза 0,94, што пак е за 30 дена пред максималната големина.
Растојание
Годишната ѕвездена паралакса на χ Лебед е преметана и изнесува 5,53 mas според новите вредности добиени од сателитските податоци на Хипаркос, што пак е еднакво на растојание од 590 светлосни години. Паралаксата е околу една четвртина од аголниот пречник на ѕвездата. Статистичката грешка се движи до околу 20%.
растојанието исто така може да се определи и спредба на промените во аголниот пречник со измерената радијална брзина на атмосферата. На овој начин се добива паралакса од 5,9 mas штое блиска вредност со онаа од паралаксата и се добива растојание од 550 светлосни години.
Постари истражувања општо даваат помали растојанија од околу 345, 370, или 430 светлосни години. Првичната паралакса пресметана од страна на Хипаркос беше 9,43 mas, што пак одговара на 346 светлосни години.
Споредувајќи ја привидната ѕвездена величнина на χ Лебед со апсолутната величина пресметана од односот на период-сјајноста што пак дава растојание прближно исто со она добиено од најновите мерења на паралаксата.
Својства
χ Лебед е многу поголема и поладна ѕвезда од Сонцето, толку е поголема што е илијадници пати посјајна и покрај малата температура. Таа пулсира, како во полупречникот така и во температурата во период приближен на 409 денови. температурата се менува од околу 2.400 K до околу 2.700 K а пак полупречникот се менува од до. Овие пулсирања предизвикуваат сјајноста на ѕвездата да се менува од околу до, што пак придонесува привидната ѕвездена величина се менува за цели 10 величини. Големата промена во величината се создава од промената на електромагнетното зрачење од инфрацрвеното подрачје како што температурата се зголемува, и од молекулите кои при ниски температури ја впиваат видливата светлина.
Видливата величина на ѕвездата е близу поврзана со промените во спектралниот тип и температурата. Полупречникот е во обратнопропорциналност со температурата. Минималниот полупречник е во период приближно 30 дена пред максималната температура. Промената на болометриската сјајност е воглавно предводена од промената на големината на ѕвездата, кога максималната сјајност настапува 57 денови пред да се постигнат максималниот полупречник и најниската температура. Сјајноста се менува за 1/4 циклус зад видливата сјајност, што значи дека ѕвездата е потемна при максималната сјајност отколку при минималната сјајност.
Процената на масата на осамените ѕвезди е тешко прецизно да се одреди. Во случајот на χ Лебед, нејзините пулсирања даваат начин директно да се измери гравитационот забрзување во слоевите на атмосферата. Масата измерена на овој начин изнесува. Со примена на емпириски однос период/маса/полупречник за Миридите како што е χ Лебед се добива маса од. χ Лебед губи маса со стапка од приближно секоја година преку ѕвезден ветер од 8,5 км/с.
χ Лебед вообичаено се класифицира како S-тип поради постоењето на линии на циркониум оксид и титан оксид во спектарот. Споредено со останатите S ѕвезди, ZrO линиите се слаби и се забележуваат линиите од VO, и од оваа причина понекогаш спектраот се опишува и како MS, преодност меѓу нормалниот M спектар и оној од S-типот. Исто така се забележуваат и спектрални линии од елементите при s-процесот, како што се технециум, кој природно се добива кај ѕвездите од АГЏ, како што се Миридите. S-ѕвездите се во меѓуфаза меѓу M-ѕвезди чија атмосфера изобилува со кислород и јаглерод, и јаглеродните ѕвезди кои имаат поголеми количества на јаглерод во атмосферата. Јаглеродот пристигнува во атмосферата преку трето исцрпување предизвикано од топлинските пулсирања. S-ѕвездите имаат C/O односи меѓу 0,95 и 1,05. Односот C/O во атмосферата на χ Лебед изнесува 0,95, што е во согласност со граничната вредност за S/MS-ѕвезда.
χ Лебед е првата Мирида со забележано магнетно поле. Се верува дека многу слабото магнетно поле кое нормално се забележува кај ѕвездите на АГЏ е засилено од ударните бранови завреме на пулсирањата на ѕвездената атмосфера.
Развој
χ Лебед е сјаен и променлив црвен џин на асимптотската гранка на џинови (АГЏ). Ова значи дека во јадрото е согорен хелиумот, но не е доволно масивна ѕвезда за да започне процесот на согорување на потешките елементи и во моментот се соединува бодородот и хелиумот во слоевите над јадрото. Поточно ѕвездата е во делот на асимптотската гранка на џинови кои топлински пулсираат (ТП-АГЏ), што се должи на фактот што хелиумовата обвивка е блиску до водородната обвивка и подлежи на периодични блесоци како што застанува соединувањето и се насобира нов материјал од слојот во кој се одвива согорувањето на водородот.
Ѕвездите на АГЏ стануваат посјајни, поголеми и поладни, како што ја губат масата и внатрешните слоеви се придвижуваат поблиску до површината. Загуба на маса се зголемува како што се намалува масата и притоа се зголемува сјајноста и поголемиот дел од производите на соединувањето се исфрлени од површината. Овој вид на ѕвезди ќе остане на АГЏ сè додека загубата на маса не стане доволно голема за тие да започнат да си ја зголемуваат температурата и да навлезат во фазата по АГЏ, и на крај на развојот да постанат бело џуџе.
Со текот на развојот на Миридите ќе им се зголемува периодот, под претпоставка дека ќе остане во нестабилната област на пулсирања. Сепак, овој процес е прекинат од топлинските пулсирања. Овие топлински пулсирања се случуваат на временски периоди од десетици илјади години, но се претпоставува дека придонесуваат за брзи периодични промени за помалку од илијадници годинипо пулсот. Периодичните премини кај χ Лебед се наговестителни при крајот на брзата промена од топлинскиот пулс. Промените на периодот меѓу пулсирањата се премногу спори за да се набљудуваат со моменталните расположливи средства.
Топлинските пулсеви на ТП-АГЏ постпено придонесуваат за подраматични промени сè до крајот на фазата на АГЏ. Секој од пулсевите предизвикува внатрешна нестабилност што предизвикува струење од површината кон вовородниот слој. Кога оваа струјна зона доволно ќе се продлабочи, ги придвижува фузионите производи од обвивката до површината. Ова е познато како трето исцрпување иако можно е да има повеќе трети исцрпувања. Појавата на овие фузиони производи на површината е причината за промената на ѕвездта од M во S-тип, и на крајот да стане јаглеродна ѕвезда.
Почетната маса и старост на ѕвездите на АГЏ не може прецизно да се определи. Ѕвездите со средна маса губат релативно мала маса, помалку од 10%, сè до стартот на АГЏ-фазта, но загубата на маса се зголемува во АГЏ-фазата, особено при ТП-АГЏ-фазата. Ѕвезди со различни почетни маси имаат многу слични својтва при АГЏ-фазата. На ѕвезда со почетна маса од ќе и бидат потребни 400 милиони години за да навлезе во АГЏ-фазата, па околу 6 милиони години за да ја постигне ТП-АГЏ-фазата и ќе помине милион години во оваа фаза. Ќе загуби околу пред ТП-АГЏ и  за време на ТП-АГЏ. ЈАглеродно-кислородното јадро со маса од ќе стане бело џуџе и останатите слоеви ќе бидат исфрлени и ќе постанат планетарна маглина.
NGC 284
NGC 284 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 284 се споменува и како MCG -2-3-33, NPM1G -13.0035.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 53 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 9' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 4°.
Други поделби
Проучување на NGC 284 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3132. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1204.
Акош Бужаки
Акош Бужаки (роден на 7 мај 1982 година) — пензиониран унгарски фудбалер кој играл како играч од средниот ред. Роден бил во Будимпешта. Играл за МТК Будимпешта и Ференцварош, Порто, Квинс Парк Ренџерс, Плимут Аргол, Портсмут и Барнсли. Бужаки е дел од репрезентацијата на Унгарија, за кој дебитирал во 2005 година.
Рани години
Бужаки почнал да игра фудбал на возраст од четири години кога играл со својот татко, што довело до можност да се приклучи на младинскиот тим на ФК Грунд во 1986 година, кога Бужаки имал шест години. Неговиот импресивен талент му овозможил да му се придружи на неговиот прв клуб МТК Будимпешта. Во тоа време, под водство на менаџерот Хенк тен Кате, МТК почнал да им дава можност на младите да играат во првиот тим, а меѓу оние кои добиле шанса да импресионираат бил Бужаки, со што дебитирал во Лигата на шампионите во вториот круг. Бужаки го направил своето деби на лигата на 3 октомври 1999 година во натпревар против Халадас, а на 22 април 2000 година, Бужаки го постигнал својот прв гол. Во 2000, тој го освоил унгарскиот куп со МТК. Бужаки станал редовнен во МТК Будимпешта.
Портсмут
На 27 септември било објавено дека Бужаки бил на судење со Портсмут а на 1 октомври 2012 година Бужаки се согласи со условите за едномесечен договор со премиерлигашот. Тој го направил своето деби, доаѓајќи како замена на 6 октомври 2012 година. Тој направил шест настапи за клубот пред да замине за Барнсли како позајмица. Во јануари 2013 година, тој го напуштил Портсмут како слободен агент да живее во својата татковина, додека се опоравувал од операција на колено. Администраторот на Портсмут, Гај Вајтингем, тврдел дека Бужаки побарал да го напушти клубот откако бил заменет од првиот тим.
Ференцварош
На 11 септември 2013 година, Бужаки се вратил во Унгарија за да потпише за Ференцварош. Тој го објави своето пензионирање од професионален фудбал на 13 октомври 2015 година поради проблеми со повредите.
Меѓународна кариера
Бужаки ја претставувал Унгарија, Тој го постигна својот прв меѓународен гол на 21 ноември 2007 година во квалификациите за Еуро 2008  против европските шампиони Грција.
Влатко Груевски
Животопис
Груевски е роден во Прилеп, во семејство на трговци. До 14 години живеел во Крушево, каде го завршил основното образование во ОУ „Никола Карев“.
Се заљубил во музиката уште како мал, па почнал да свири на пијано кај музичарот Христо Христоски-Мулар. Како негов ученик настапил на детскиот влашки фестивал „Примувеара“ во Скопје.
Во 2008 година започнал да посетува часови по пеење, теорија на музика, хармонија и пијано кај професорката Магдалена Митревска-Наумоска во Битола, а следната година се запишал во државното музичко училиште во истиот град на отсекот соло пеење.
Во 2010 година посетувал часови по пеење, како и сценска поставеност, кај примадоната во Македонската опера и балет, алтот Милка Ефтимова. Следната година ги продолжил часовите кај сопранот Славица Петровска-Галиќ.
Во 2013 го завршил средното образование со солистички концерт во Битола, во класата на професорката Маја Митровска. Истата година се запишал на Факултетот за музичка уметност во Скопје во класата на Славица Петровска-Галиќ. Груевски дипломирал во 2018 година на отсекот класична музика и оперски студии. Следната година успешно ги завршил и магистерските студии кај истата професорка.
Има изведено мноштво солистички концерти и настапи. На многу од тие настапи соработува со пијанистот и диригент Андреја Наунов.
Моментално е вработен како хорски пејач во Македонска опера и балет, а е член и на црковниот професионален хор во храмот „Пресвета Богородица“ во Скопје.
NGC 4096
NGC 4096 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4096 се споменува и како UGC 7090, MCG 8-22-67, CGCG 243-43, IRAS 12034+4745.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4096 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4096 има привидни димензии од 6,5' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 4096 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38361. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3455. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1338.
Сарај (археолошко наоѓалиште)
Сарај — археолошко наоѓалиште во скопското село Сарај, општина Општина Сарај. Претставува осамен наод од римско време.
Во 1938 година е најдена надгробна стела од бел мермер со релјефна претстава и латински натпис. Стелата се чува во Музејот на Македонија во Скопје.
Список на државни водачи во 1729 година
Ова е список на државни водачи во 729 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бускеруд
Бускеруд (норвешки: Buskerud) е округ во средишниот дел на Норвешка. Администратиевн центар е Драмен. Бројот на населението во Бускеруд според пописот од 2007 година изнесува 251.295, а површината.
Грбот потекнува од 1966 година и на него се наоѓа сина мечка, која го означува добивањето на синиот пигмент од кобалтот (вакво производство некогаш постоело во малиот град Модум). Сивата позадина ги означува рудниците за сребро во Конгсберг.
Црква „Св. Петка“ - Рудари
Света Петка (Aγίας Παρασκευής) — црква во селото Рудари, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XVIII век. Претставува пример за забележителната уметност од своето време. Подновена е во 1869 г.
Во 1963 г храмот е целосно реновиран. Прогласена е за историски споменик и споменик на уметноста, а во 1987 г. е прогласена за заштитен споменик на културата.
Слаткаристика
Животопис
На возраст од 15 години, заедно со неговиот пријател Скит Скитара ја формирал хип-хоп групата "Единствена опција", а во 2004 година го издадоа албумот "Рап Тврдина". Заедно со Пука Козметика, Скит, Ел Маријачи, Боро Лаказ, Кацар, Желе, Сиги, Аце НЛ, Че и Димитриј Јеа, во 2008 година го формираа хип-хоп-екипажот "Токсикологија". Во мај 2009 година потпиша договор со продукција Јованов рекордс и го издаде својот прв соло албум под наслов "Слаткаристика Будало", кој постигна значителни успеси со песните "Шопинг", "ФМ", "Да полетам" и "Топ", најава на револуцијата на хип-хоп во Македонија.
Исто така имаше свои концерти во Охридско-Античкиот театар, Дом на култура-Штип и Струмица, Спортска сала "Младост" - Битола и Метрополис арена-Скопје. Во мај 2010 година беше издаден ДВД со неговиот голем концерт во Арената Метрополис во Скопје. Во 2011 година ги објави синглите "Класика" и "Екстра, екстра". Во 2012 извади нов албум кои постигна многу гледаност, Олабави ме, Сара, Разговор со совеста, Бум Бам и други. Во 2015 направи неколку хитови- "Бумеранг" и "Дими Џам". Во 2016 излезе една од неговите најслушани песни "Тик Так" која има 10.000.000 прегледи.Исто така излезе и песната Кажи Да која исто така стана хит. Во 2017 излезе песната која беше слушана низ цела македонија и која има скоро 13.000.000 прегледи- Терориста. Веднаш по Терориста ја извади песната Мани - Money. Во 2018 направил неколку песни, од кои се Луда Романтика во ,арт, Отворено Писмо во септември и неговата најнова песна Амстердам која што излезе во ноември. Во 2019 година направи низа проекти со "Урбан Рекордс" како што се песните "Дијаманти" со Два Бона) и "Марадона" со Таско. Исто така тој го создаде првиот македонско-грчки музички проект наречен "Марија".
Во 2014, тој се ожени со Сања Николиќ, а во 2020 го добија синот Моша.
Аделберт фон Шамисо
Аделберт фон Шамисо (Adelbert von Chamisso) (1781 -  1838) - бил германски писател со француско потекло.
Животопис
Во 1790 година, во екот на Француската револуција, старото благородничко семејство Аделаиде го напуштило својот дворец Бонкур во Шампања и се преселило во Германија. Меѓу членовите на семејството се наоѓало и деветгодишното момче Луј Шарл, кое дури многу подоцна го зел името Аделберт фон Шамисо. Малиот Луј Шарл со љубов го учел германскиот јазик, иако целиот живот подобро го зборувал својот мајчин јазик. Така, според едно сведоштво, во последните денови пред смртта, додека бладал во бесознание, сите зборови му биле на француски јазик. По доаѓањето во Германија, кога малку пораснал, станал паж на прускиот двор, а подоцна и офицер во пруската армија, иако воопшто не ја сакал војничката служба. Инаку, како офицер на пруската армија тој учествувал во војната против Наполеон, во 1806 година.
Шамисо остварил разновидна активност – тој бил поет, филозоф и научник, а бил и војники морепловец. Покрај со книжевноста, во текот на целиот живот се занимавал со ботаника и зоологија, а студирал и медицина. Во желбата за стекнување широки знаења, Шамисо учел грчки, латински и шпански јазик. Во 1815 година учествувал во едно поморско патување околу светот, а се вратил во 1818 година со огромна ботаничка и зоолошка збирка. Во 1819 година станал доктор по филозофија, како и член на Друштвото на пријателите-испитувачи на природата. Пред крајот на животот работел на граматиката и на речникот на јазиците од Хаваите при што своите дела ѝ ги подарил на академијата на науките во Берлин. Умрел на 21 август 1838 година.
Творештво
Шамисо станал славен со својата единствена новела „Чудните доживувања на Петер Шлемил“ од 1814 година. Покрај ова дело, тој е автор и на поголем број песни, од кои најпозната е „Песната на старата перачка“.
Макински Острови
Макин (Makin) или Макински Острови е географски поим со кој се означува атол во Кирибатите. Макин е дел од островската група Гилбертови Острови. Макин е составен од неколку острови.
Географија
Макин се наоѓа 6 километри североисточно од Бутаритари и 6.9 километри од Намока. Атолот е линијарен гребен, кој е долг 12 километри и составен од пет острови, од кои двата најголеми се населени, односно островите Макин и Киебу. Третиот по големина остров е Оне е исто така населен. Макин не е атол во вистинска смисла на зборот, но бидејќи најголемиот остров има лагуна која е поврзана со морето со тесен канал, може да се смета за атол. Островот Киебу има затворена лагуна, која има пречник од 80 метри. Името Макин порано се коростело за Бутаритари, а Макин се нарекувал Макин Меанг или Мал Макин. Во близина на атолот се наоѓааат Маршалските Острови, поточно атолот Надикдик, кој се наоѓа на 290 километри северозападно. На атолот има аеродром. Атолот има вкупна површина о 6.7 км2 и население од 2.385 жители според податоците од 2005.
Камена секира
Секира од отсечен камен е праисториско оружје кое е направено со еднострано или двострано отсечување на парче суровина.
Сечилото е латерално или трансферзално во однос на оската на оружјето.
Типични за постара среднопалеолитска култура (Ашелската култура во северна Африка).
Изработувани се во финалнопалеолитски и мезолитски култури на северна Европа. Се Претпоставува дека се користени за сечење на шума и обработка на дрво. Типолошки и хронолошки мезолитските скири се прототип за подоцнежна продукција на неолитски измазнети секири. Во неолитот постојат 2 основни вида:
Девриони
Деврионите биле пајонско племе што ги населувало областите западно од Лаијаите и Агријаните, можеби областите околу Дојран, Прасијадското Езеро и Дисорон, но и околу Струмица, Штип и злетовско-кратовските рудници. Ковеле пари на кои, покрај племенската припадност, запишани се и легенди за кои се претпоставува дека се имињата на нивните владетели од VI в. пр.н.е. Постоела племенска традиција на крунисување на нивните владетели на реката Астибо.
Жива(II) сулфат
Жива(II) сулфат, вообичаено наречен жива сулфат, е хемиско соединение со формула HgSO4. Тоа е цврста материја без мирис која формира бели гранули или кристален прав. Во вода се одвојува во нерастворлив сулфат со жолта боја и сулфурна киселина.
Структура
Анхидридната форма содежив Hg2+во високо искривена тетраедарна HgO4 средина. Двете растојанија на Hg-O се 2,22 А, а другите се 2,28 и 2,42 А. Во монохидратот, Hg2+ усвојува линеарна координативна геометрија со должина на врските Hg-O (сулфат) и Hg-O (вода) од 2,179 и 2,228 Å, соодветно. Забележани се и четири послаби врски со Hg---O растојанија >2,5 Å.
Историја
Во 1932 година, јапонската хемиска компанија Chisso Corporation започнала да користи жива сулфат како катализатор за производство на ацеталдехид од ацетилен и вода. Иако во тоа време било непознато, метилживата се формира како несакан производ на оваа реакција. Изложеноста и потрошувачката на отпадните производи од жива, вклучително и метилживата, кои биле фрлени во заливот Минамата од Чисо се верува дека се причина за болеста Минамата во Минамата, Јапонија..
Продукција
Алтернативно, жолтиот живин оксид реагира и со концентрирана сулфурна киселина.
Реагенс на Denigés
Киселиот раствор на жива сулфат е познат како Denigés реагенс. Најчесто се користел во текот на 20 век како реагенс за квалитативна анализа. Ако Denigés' реагенсот се додава во раствор кој содржи соединенија кои имаат терцијарни алкохоли, ќе се формира жолт или црвен талог.