Новогодишна_елка
Природни дрва
Се користат и други видови, но во помала мера. Исто така за Божиќ се користат разни видови на смрека (вклучувајќи ја и сината смрека и поретко белата смрека), но смреките (за разлика од елките) ги губат своите игли бргу по нивното сечење, а тие обично се остри и прават непријатно украсување. Борот Вирџинија е сè уште достапен на некои фарми за дрва во југоисточна Америка, меѓутоа неговата боја во зима избледува. Источниот бел бор со долги игли исто така се користи, иако не е популарна елка во повеќето градови во државата, што се должи исто така на својата избледена боја во зима и слаби гранки и тешко се украсува. Борот од островот Норфолк понекогаш се користи, најчесто во Океанија и Австралија, некои видови на родови Casuarina и Allocasaurina исто така повремено се користат како новогодишни елки. Но, сепак најчесто употребуван е борот Монтреј. Adenanthos sericeus или Albany Woolly грмушката најчесто се продаваат во јужна Америка елка која може да успее и во саксија. Видовите Хелмок се сметаат за несоодветни за новогодишни елки, поради опаѓање на игли и слабото издржување на тежината од украси и светилки. Некои дрва, често се нарекуваат „живи новогодишни елки“, и се продаваат живи со корени и почва, најчесто од расадници, и се чуваат во градини и жардинери или подоцна засадени на отворено и да се ужива во нив со години и децении. Другите се произведуваат во садови, а понекогаш и како украсно украсени грмушкиза предворје или тераса. Но, кога се одгледува непрописно, комбинацијата од уништени корени од копање и висока внатрешна температура и ниска влажност е многу штетна за здравјето на дрвото, топлината на внатрешната клима не му дозволува на дрвото мирување во зимскиот период, оставајќи го малку заштитено надвор на ниска температура. Најчесто, новогодишните елки се голема атракција за животните, вклучувајќи пајаци и глувци. Така, стапката на преживување на овие дрва е ниска. Сепак, со правилно одгледување, пресадувањето овозможува повисок степен на преживување. Европската традиција претпочита отворен аспект за природно одгледуваните, неисечените дрва, додека северна Америка (без западните предели каде што дрвата најчесто се сечат од страна на диви сечачи на јавни земјишта) има наклонетост кон крупно исечените дрва со погусто зеленило, но помалку место за украсување. Во минатото, новогодишните елки ги сечеле дивите шумари, но сега, речиси сите се одгледуваат на фарми за дрва. Речиси сите новогодишни елки во САД се одгледувани на фарми за новогодишни елки, каде што се сечат по околу десет години растење и нови засадени дрва. Според пописот во 2007 од Министерството за замјоделие фармите произведувале четинари поради намалувањето на новогодишната елка на пазарот во Америка, на 5,717.09 квадратни километри (1,412,724 хектари) биче засадени новогодишни елки. Животниот циклус на новогодишното дрво од семе до 2 метри височина, во зависност од видот и одгледувањето, потребни се од 8 до 12 години. Прво се вади семе од шишарки од постари дрва. Ова семе потоа се одгледува во расадници и потоа се продава на фарми за новогодишни елки на возраст од 3-4 години. Останатиот развој на дрвото зависи од климата, квалитетот на почвата, како и одгледувањето од страна на фармерот.