cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тинтометар
Тинтомитер (Tintometer) ― стопанско друштво основано во 1885 година од Џозеф Вилијамс Ловибонд, син на истакнат сопственик на пиварница во Гринич, Лондон. Џ.В. Ловибонд го развил првиот практичен колориметар во светот како средство за обезбедување на висок квалитет на неговото пиво. До моментот на неговата смрт во 1918 година, тој се поставил како пионер во полето на науката за боја и неговото друштво, Tintometer Limited, била веќе позната низ целиот свет по својот опсег на инструменти и стручност во полето на колориметријата. Друштвото продолжило да се засилува и како што бил постигнат напредок и во истражувањето на науката за боја и во развојот на инструменти, стандардите на Ловидонд станале специфични за многу производи ширум светот.
Земјин плашт
Земјин плашт или Земјина мантија — слој од силикатна карпа помеѓу кората и надворешното јадро на Земјата. Има маса од 4,01 × 1024 кг или 67 % од вкупната маса на планетата. Дебел е 2.900 км, заземајќи околу 84 % од Земјината зафатнина. Слојот е претежно цврст, но геолошки временски размери има поведение на вискозна течност налик на карамела. Со делумното топење на плаштот во средноокеански гребени се создава океанска кора, а од делумното топење во подрачјата на субдукција произлегува континентална кора.
Реологија
Плаштот на Земјата се дели на два поголеми реолошки слоја: крутата литосфера која го пофаќа најгорниот дел на плаштот, и порастегливата астеносфера, одвоена со границата литосфера-астеносфера. Литосферата под океанската кора е дебела околу 100 км, а онаа под континенталната кора има дебелина од 150–200 км. Литосферата и кората над неа ги сочинуваат тектонски плочи кои се движат по астеносферата.
Земјиниот плашт се дели на три слоја определени од ненадејните промени на сеизмичката брзина:
Долните ~200 км на долниот плашт го чинат т.н. D"-слој (Гутенбергова граница), подрачје со аномални сеизмички својства. Ова подрачје содржи големи области на малобрзинско смолкнување и области на ултрамала брзина.
Минералошки состав
Горната површина на плаштот се одликува со нагло повишување на сеизмичката брзина, за првпат забележана во 1909 г. од хрватскиот геофизичар Андрија Мохоровичиќ; оваа граница денес се нарекува Мохоровичиќиев дисконтинуитет или „Мохо“.
Горниот плашт се состои претежно од перидотит, сочинет од минералите оливин, клинопироксен, ортопироксен, и алуминиумска фаза. Оваа фаза е плагиоклас во најгорниот дел, а потоа спинел, па гранат под ~100 км. Низ горниот плашт пироксените постепено стануваат помалку стабилни и се претвораат во мејџоритен гранат.
На врвот од преодниот појас, оливинот претрпува изохемиски фазни преоди и станува вадслеит и рингвудит. За разлика од номинално безводниот оливин, овие оливински полиморфи под висок притисок имаат способност да складираат многу вода во нивната кристална структура. Ова довела до хипотезата дека преоднниот појас може да содржи големи количества вода. Во основата на преодниот појас, рингвудитот се распаѓа на бриџманит (порано наречен магнезиум силикат перовскит) и феропериклас. Овде гранатот исто така станува нестабилен.
Хемиски состав
Хемискиот состав на плаштот е тешко да се утврди со сигурност поради неговата недостапност. Во ретки случаи се среќаваат камења од плаштот во офиолити, кога делови од океанската литосфера се обдуцираат на континент. Плаштовите камења се изучуваат и од ксенолити во базалти или кимберлити. Највеќето проценки за составот на плаштот се направени од камења земени од најгорниот дел на плаштот. Постои дебата околу тоа дали остатокот од плаштот, особенот долниот плашт, го има истиот збирен состав. Составот на плаштот се менувал во текот на Земјината историја поради излезената магма која се зацврснала и ги образувала океанската и континенталната кора.
Во испитување направено во 2018 г. е предложено дека во плаштот може да се создаде егзотичен облик на вода наречен мраз VII кога дијаманти што содржат водени меури под притисок се одат нагоре, разладувајќи ја водата до услови потребни за создавањето на мраз VII.
Температура и притисок
Температурата во плаштот се движи од во горната граница со кората, па до приближно  на граница јадро-плашт. Температурата на плаштот се зголемува нагло во топлинските гранични слоеви на врвот и дното од плаштот, а се зголемува постепено во неговата внатрешност. Иако повисоките температури далеку ги надминуваат точките на топење на плаштовите карпи на површината (околу 1200 °C за претставителен перидотит), плаштот е во речиси исклучиво црврста состојба. Огромниот литостатички притисок кој дејствува на плаштот спречува топење, бидејќи почетната температура на топење (солидусот) се зголемува правопропорционално со притисокот.
Притисокот на плаштот се накачува од неколку килобари во Мохо до 1390 килобари (139 GPa) на границата јадро-плашт.
Движење
Струењето (конвекцијата) на Земјиниот плашт е хаотичен процес (во хидродинамичка смисла), што се смета за нераздвоив дел од движењето на плочите. Движењето на плочите е различна појава од континенталното поместување кое важи само за движењето на корите на континентите. Движењата во литосферата и плаштот под неа се одвиваат заедно бидејќи литосферата што тоне е суштински дел од струењето во плаштот. Континентално поместување претставува сложен однос помеѓу силите кои ја потиснуваат океанската литосфера и движењата во рамките на Земјиниот плашт.
Иако вискозноста е обично повисока на поголема длабочина, ова не е воопшто линеарен однос. Се јавуват слоеви на драстично намалена вискозност, особено во горниот плашт и на границата со јадрото. Плаштот на 200 км над границата јадро-плашт има изразено различни сеизмички својства од малку поплитките делови; оваа необична плаштова област веднаш над јадрото се нарекува D″ („де двоен прим“). D″ може да се состои од материјал од субдуцирани плочи кои се спушиле и застанале на границата јадро-плашт или пак од нов минерален полиморф откриен во перовскитот, наречен постперовскит.
Притисокот на дното од плаштот изнесува ~136 GPa (1,4 милиони атмосфери). Притисокот се зголемува заедно со длабочината бидејќи материјалот оздола мора да ја поднесе тежината на целиот материјал над него. Меѓутоа, целиот плашт се изобличува како течност во долги временски рамки, со трајно пластично изобличување потпомогнато од движењето на точковни, линиски и/или рамнински мани низ цврстие кристали што го сочинуваат плаштот. Се проценува дека горниот плашт има вискозност помеѓу 1019 и 1024 Pa·s, зависно од длабочината, температурата, составот, напрегнатоста и ред други чинители. Затоа, горниот плашт може да тече само многу бавно. Сепак, кога врз најгорниот плашт дејствуваат големи сили, тој ослабува, и токму овој ефект се смета за важен во образувањето на границите меѓу тектонските плочи.
Аманохашидате
Аманохашидате (天橋 立) ― еден од трите живописни погледи на Јапонија. Спрудот се наоѓа во Заливот Мијазу во северниот дел на префектурата Кјото. Тој е дел од Квазинационалниот парк Танго-Аманохашидате-Оејама.
Местоположба
Тенка лента земја поврзува две спротивставени страни на заливот Мијазу. Овој спруд е 3,3 км долг и покриен со околу 7.000 борови дрвја.
Може да се гледа од планините од двете страни на заливот или да се помине пеш. Во близина на северниот крај е храмот Коно, шинтов храм и на јужниот крај е Чион-џи, будистички храм.
На спрудот е слатката вода добро ценета уште од периодот Хејан, која била избрана за еден од 100-те најдобри извори и реки во Јапонија од страна на Агенцијата за животна средина во 1985 година.
Пристап
ЖС „Аманохашидате“ на железничката линија Мијазу, околу два часа од ЖС „Кјото“ или ЖС „Осака“, се наоѓа во рамките на пешачко растојание од јужниот крај на Аманохашидате.
Надворешни врски
35.56936°N, 135.19152°W
1928
1928 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1928 година од новата ера, 928. од вториот милениум, 28. од XX век и деветта од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7436 и 7437 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6678 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5688 и 5689 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2681.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1928 година се протега во 4564 и 4565, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4624 и 4625 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2471. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1346 и 1347 исламска година.
1929
1929 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1929 година од новата ера, 929. од вториот милениум, 29. од XX век и последна од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7437 и 7438 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6679 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5689 и 5690 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2682.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1929 година се протега во 4565 и 4566, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4625 и 4626 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2472. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1347 и 1348 исламска година.
Пипемидинска киселина
Пипемидинската киселина е синтетички произведено хемиско соединение од групата пиридопиримидини. Соединението е инхибитор на гираза и затоа се користеше како лек за антибиотска терпија за инфекции на мочните патишта. Соединението е познато под трговското име Палин®, порано употребувано за лекување на бактериски инфекции на долните мочните патишта (мочниот канал и мочниот меур).
Во 1974 година Dainippon Pharmaceutics го доби патентот за пипемидинска киселина. Во Европа, антибиотикот е достапен под трговското име Palin®, Deblaston®. Во 2018, Комисијата за медицински производи за употреба кај луѓе (англиски: Committee for Medicinal Products for Human Use) препорача да се стави во мирување дозволата за пипемидинска киселина во Европа.
Kлиндамицин
Клиндамицин — лек од групата на линкозамидни антибиотици. Тој е хлориран дериват на линкомицин и се произведува полу-синтетички.
Клиндамицинот има бактериостатски ефект во вообичаените дози, а во високи дози е исто така бактерицидeн, главно против грам-позитивни аеробни бактерии како стрептококи или стафилококи, против анаероби, особено грам-негативни и исто така против кламидија. Во комбинација со пириметамин, тој е ефикасен против Toxoplasma gondii.
Mеханизам на дејство
Клиндамицин се ресорбира околу 90% при орална апликација, околу 92-94% е врзан за плазма-белковини. Полуживотот во плазмата е 2,4 часови. Освен до внатрешните органи, клиндамицин допира и до плевралната течност, синовијата, коскената срцевина, мајчиното млеко и кожата. Антибиотикот ја преминува и плацентата. Се метаболизира во црниот дроб и се излачува во урината и фецесот.
Примена
Во медицината, клиндамицин главно се користи за абсцес-формирачка пневмонија, остеомиелитис на дијабетично стопало (malum perforans), хроничен остеомиелитис со Staphylococcus aureus, инфекции на усната празнина и акни. Областа на примена на овој линкозамид-антибиотик е во голема мера слична на онаа на поподносливите макролиди, освен за стафилококните инфекции, каде макролидите се во голема мера неефикасни. Клиндамицин е исто така лек за замена за пациенти кои имаат алергија на пеницилин.
Во ветеринарната медицина се користи и за тешки кожни инфекции (пиодермии), респираторни или очни инфекции.
Несакани ефекти и контраиндикации
Клиндамицин главно има гастроинтестинални несакани ефекти како што се повраќање, дијареа и стомачни грчеви. Псевдомембранозенит колитис (воспаление на дебелото црево) предизвикан од лекови е особено опасен. Ова се случува многу почесто со клиндамицин отколку со други антибиотици, но поретко и поблаго отколку со сличниот линкомицин. Несакани последици со Clostridioides difficile (Clostridium difficile) и сериозни несакани ефекти секогаш треба да доведат до прекин на клиндамицин. Како прилично ретки несакани ефекти се споменуваат чешање (пруритус), вагинален исцедок и дескваматско воспаление на кожата со формирање меурчиња. Исто така е контраиндициран за време на доењето поради високото ниво на премин на лекот во мајчиното млеко.
Кај тревопасните животни како коњи, преживари, зајаци, хрчаци, заморчиња, шиншили, гербили и стаорци од грмушки, лекот може да предизвика смртоносен колитис од резистентни клостридии, па затоа клиндамицин може да се користи кај овие животни само под строго следење и внимателно следење.
Интеракции со други супстанци
Поради физичка некомпатибилност, исклучена е заедничка парентерална администрација со теофилин, барбитурати, калциум глуконат и фенитоин. Поради неговото дејство во невромускулна блокада, клиндамицин може да ги потенцира ефектите на мускулните релаксанти; ова може да доведе до инциденти опасни по живот во случај на анестезија.
Синтеза
Клиндамицин се добива полусинтетички од природната супстанција линкомицин. Притоа, хидроксилната група е хлорирана со трифенилфосфин и јаглерод тетрахлорид.
1930
1930 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1930 година од новата ера, 930. од вториот милениум, 30. од XX век и прва од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7438 и 7439 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6680 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5690 и 5691 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2683.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1930 година се протега во 4566 и 4567, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4626 и 4627 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2473. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1348 и 1349 исламска година.
1927
1927 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1927 година од новата ера, 927. од вториот милениум, 27. од XX век и осма од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7435 и 7436 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6677 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5687 и 5688 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2680.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1927 година се протега во 4563 и 4564, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4623 и 4624 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2470. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1345 и 1346 исламска година.
Околуземска орбита
Околуземска орбита или геоцентрична орбита — орбита во која едно тело или предмет кружи околу Земјата. Такви се Месечината или вештачките сателити. Во 1997 г. НАСА проценила дека околу Земјата кружат околу 2.465 вештачки летала и 6.216 парчиња вселенски отпад според следењата на Вселенскиот центар „Годард“. Преку 16.291 претходно лансирани тела се распаднале во Земјината атмосфера.
Едно вселенско летало влегува во орбита кога неговото центрипетално забрзување под дејство на гравитација е помало или еднакво на центрифугалното заради хоризонталната составница на неговата брзина. За нискоземска орбита, оваа брзина изнесува околу 7.800 м/с (28.100 км/ч); за споредба, рекордната брзина на летало со пилот (не броејќи летала кои излегуваат од орбита) изнесува 2.200 м/с (7.900 км/ч), достигната во 1967 г. од хиперзвучниот авион „Норт американ X-15“. Енергијата потребна да се постигне орбитална брзина околу Земјата на висина од 600 км е 36 MJ/кг — шест пати повеќе од енергијата потребна за самото искачување на таа висина.
Вселенските летала со перигеј под 2.0000 км претрпуваат воздушен отпор од Земјината атмосфера, што ја намалува орбиталната висина. Стапката на орбитален распад зависи од пресекот и масата на сателитот, како и разликите во густината на воздухот во горната атмосфера. Под 300 км, распадот станува побрз и се мери во денови. Штом ќе се искачи на 180 км, сателитот има извесен број часови пред да испари во атмосферата. Брзината која му е потребна на леталото целосно да се ослободи од влечата на Земјината гравитација и да прејде во меѓупланетарниот простор изнесува 11.200 м/с (40.300 км/ч) и се нарекува втора космичка брзина (ослободителна брзина).
Видови на околуземски орбити
Ова се различни класификации на околуземските орбити.
Тигециклин
Тигециклин е полусинтетички антибиотик и првиот член на класата на глицициклини, деривати на тетрациклините. Тигециклин припаѓа на групата резервни антибиотици. Тигециклин заобиколува два важни механизми на отпор: испустната пумпа (ефлукс пумпа) и механизмите за заштита на рибозомите. Тигециклин има многу широк спектар на дејство кој вклучува грам-позитивни, грам-негативни, атипични и мулти-отпорни бактерии.
Oбласти на примена
Тигециклин е индициран кај возрасни и деца од 8-годишна возраст за лекување:
Тигециклин не делува против Pseudomonas aureginosa.
Тигециклин покажал зголемена смртност во клиничките студии; особено, текот на болеста се чини дека е понеповолен кај пациенти кои развиваат суперинфекција за време на терапијата со тигециклин - особено во случај на пневмонија стекната во болнички услови. Пациентите треба внимателно да се следат за развој на суперинфекција.
Доколку по почетокот на терапијата се утврди дека фокусот на инфекцијата не одговара на одобрените индикации, се препорачува алтернативна антибактериска терапија.
Механизам на дејство
Тигециклинот во основа делува како класичните тетрациклини, но се врзува за рибозомите со пет пати поголем афинитет и на тој начин предизвикува заштитните белковини да станат неефикасни.
Тигециклинот не се транспортира надвор од бактериската клетка со испустната пумпа (ефлукс пумпа) и затоа е ефикасен и против патогени кои се веќе отпорни на други активни супстанции.
Метаболизам
Помалку од 20% се метаболизираат, полуживотот е 42 часа. 60% се преку жолчката и фецесот, 33% се излачува во урината.
Орхидометар
Орхидометар (или орхиометар) ― медицински инструмент кој се користи за мерење на волуменот на тестисите.
Орхидометарот бил воведен во 1966 година од швајцарскиот педијатриски ендокринолог Андреа Прадер од Универзитетот во Цирих. Се состои од низа од дванаесет бројчани дрвени или пластични монистри со зголемена големина од околу 1 до 25 милилитри. Лекарите понекогаш неформално ги нарекуваат „Прадерови топки“, „монистри за медицинска грижа“ или „ендокрина бројаница“.
Монистрите се споредуваат со тестисите на пациентот, а волуменот се отчитува од грутката која најмногу одговара по големина. Предпубертетските големини се 1-3 мл, големината на пубертетот се смета за 4 мл па нагоре, а големината за возрасни е 15-25 мл.
Стивен Шалет, водечки ендокринолог кој работи за болницата Кристи во Манчестер, наводно изјавил за The Observer: „Секој ендокринолог треба да има орхидометар. Тоа е неговиот стетоскоп“.
Орхидометрите најчесто се користат и за мерење на волуменот на тестисите кај овните.
1924
1924 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1924 година од новата ера, 924. од вториот милениум, 24. од XX век и петта од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7432 и 7433 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6674 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5684 и 5685 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2677.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1924 година се протега во 4560 и 4561, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4620 и 4621 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2467. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1342 и 1343 исламска година.
1926
1926 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1926 година од новата ера, 926. од вториот милениум, 26. од XX век и седма од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7434 и 7435 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6676 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5686 и 5687 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2679.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1926 година се протега во 4562 и 4563, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4622 и 4623 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2469. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1344 и 1345 исламска година.
Квалификации за Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Квалификации за Европско првенство во фудбал 2020 - група Б е една од десетте групи во склоп на квалификациите за Европското првенство 2020. Во групата се наоѓаат пет репрезентации, и се игра по Бергеров систем на натпреварување. Двете првопласирани репрезентации во групата ќе се квалификуваат на Европското првенство 2020.
Натпревари
Распоредот на натпреварите УЕФА го објавила истиот ден како и ждребот, кој бил одржан на 2 декември 2018 година во Даблин. Времето на одигрување на натпреварите ќе биде прикажано по CET/CEST (месното време ќе биде прикажано во заграда).
Резервен антибиотик
Под поимот резервен антибиотик (antibiotics of last resort или ) се опфатени сите  антибиотици чија употреба е ограничена само кога постои строга индикација за нивна примена. Насочената употреба на антибиотици може значително да ја намали фреквенцијата на отпорност на антибиотици (антибиотска резистенција). Од оваа причина, особено новоразвиените антибиотици, какошто е тигециклин или линезолид, се користат како резервни антибиотици. Една од причините за ограничувањето може да бидат и тешки несакани ефекти. На пример, ципрофлоксацин за деца е индициран само за тешки и многу тешки бактериски инфекции со инаку отпорни (резистентни) патогени.
Основни размислувања за употреба на антибиотици
Идеално, претходно се култивира култура од патогенот (бактеријата), со чија помош понатаму може да се одреди чувствителноста на патогенот кон различни антибиотици со помош на т.н. антибиограм. Ако класичните, добро толерирани антибиотици се покажат како неефикасни, односно патогенот покажува отпорност кон нив, тогаш се користат таканаречени резервни антибиотици. Ако резервниот антибиотик се покаже ефикасен на овој начин (во случај кога патогенот во антибиограмот се покажал како осетлив кон резервниот антибиотик), тогаш може да се започне со терапија со резервниот антибиотик, при што се внимава на тоа, терапијата да не се прекине пред време бидејќи тоа го олеснува развојот на отпорност кон антибиотикот.
Како и сите антибиотици, резервните антибиотици имаат многу различни области на примена кај инфекции. Многу од овие лекови се ефикасни и против инфекции со Staphylococcus aureus отпорен на ванкомицин. Колку внимателно мора да се планира употребата се покажа, на пример, во искуството со употребата на линезолид, каде што имаше привремено зголемување на смртноста од тешки инфекции на кожата и меките ткива, бидејќи линезолид е ефикасен само против грам-позитивни, а не против грам-негативни патогени и затоа инфекциите третирани со овој резервен антибиотик на почетокот потполно третирани. Некои антибиотици имаат значителни несакани дејства, како што е нарушувањето на бубрежната функција, и затоа смеат да се употребуваат само во итен случај. Дури и кога се третира инфекција со резервни антибиотици, терапијата на пациенти со патогени кои отпорни на многу антибиотици (т.н. мултирезистентни патогени, на пр. MRSA ) е често тешка и макотрпна.
Употребата на резервни антибиотици кстоката е спорно. Од една страна, со тоа се олеснува развојот на отпорност на антибиотици, а од друга страна, не би имало повеќе полза од заболените животни.
Список на резервни антибиотици
Во своето издание од март 2017 година на својата Модел листа на есенцијални лекови, СЗО ги класифицира антибиотиците во три категории, насочени кон третман на 21 најчести бактериски заразни болести ширум светот. Категориите се следниве: ACCESS (ПРИСТАП), чии претставници треба секогаш да бидат достапни, WATCH (ГЛЕДАЈ), чии претставници имаат зголемен ризик за развивање отпорност и треба да се применуваат како прв или вторз избор само при специфични индикации, категоријата RESERVE (РЕЗЕРВА), чии претставници треба да се користат само како последно средство кога сите алтернативи се неефикасни.
Бретонци
Бретноци (Bretoned or Vretoned, ) се келтска етничка група во Бретања. Тие водат потекло од Британците кои емигрирале од југозападна Велика Британија, особено од Корнвол и Девон, за време на Англо-Саксонското освојување на Британија. Тие мигрирале во бранови од 3-ти до 9-ти век (најинтензивно од 450 до 600) во Арморика, која по нив била наречена Бретања.
Главниот традиционален јазик во Бретања е бретонскиот (Brezhoneg), зборуван во Долна Бретања (т.е., западниот дел од полуостровот). Бретонски јазик зборувале околу 206,000 луѓе во 2013. Друг главен малцински јазик во Бретања е Гало; кој се зборува во Горна Бретања, каде што бретонскиот е помалку доминантен. Како дел од групата на Британски јазици, бретонскиот е тесно сврзан со корнскиот, а подалеку и со велшкиот, додека јазикот гало спаѓа во групата на Романски оилски јазици. Моментално, најголем дел од Бретонците зборуваат на француски јазик.
1925
1925 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1925 година од новата ера, 925. од вториот милениум, 25. од XX век и шеста од 1920-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7433 и 7434 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6675 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5685 и 5686 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2678.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1925 година се протега во 4561 и 4562, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4621 и 4622 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2468. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1343 и 1344 исламска година.
1923
1923 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1923 година од новата ера, 923. од вториот милениум, 23. од XX век и четвртта од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7431 и 7432 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6673 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5683 и 5684 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2676.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1923 година се протега во 4559 и 4560, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4619 и 4620 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2466. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1341 и 1342 исламска година.
Ѓоре Ќулукоски
Ѓоре Ристов Ќулукоски (1924 во Мешеишта, Охридско — 12 април 1945 во Шид, Србија) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Ѓоре Ристов Ќулукоски е роден во 1924 година во селото Мешеишта. По занимање бил земјоделец. Доброволно пристапил кон НОБ на 15 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, загинува на Сремскиот фронт на позицијата кај Шид. на 12 април 1945 година.
Васил Тренески
Васил Стефанов Тренески (1921 во Коњско, Охридско — 15 април 1945 во Винковци, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Васил Стефанов Тренески е роден во 1921 година во селото Коњско. По занимање бил земјоделец. Доброволно пристапува кон НОБ на 7 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, 2 чета, 3 баталјон учествува на Сремскиот фронт и загинува храбро во борбата кај Винковци на 15 април 1945 година.
Диктатор
Диктатор е политички лидер кој поседува апсолутна моќ. Диктатура е држава во која владее еден диктатор или мала клика. Зборот потекнува од титулата римски диктатор кој бил избиран од Римскиот сенат за да управува со републиката во вонредни околности.
Денес, терминот диктатор обично се користи за да се опише водач кој поседува или злоупотребува прекумерна лична моќ. Диктатурите најчесто ги имаат следниве одлики: суспендирање на изборите и граѓанските слободи; прогласување на вонредна состојба; владее со декрет; репресија на политичките противници; непочитување на процедурите на владеење на правото и постоење на култ на личноста насочена кон лидерот. Диктатурите најчесто се еднопартиски или се доминантно-партиски држави.
Етимологија
Зборот диктатор потекнува од латинскиот збор dictātor (dictāt- , минато време од глаголот dictāre или dictate). Диктатор бил судија во Римската Република и привремено добивал апсолутна моќ.
По убиството на Цезар, на неговиот наследник Август му била понудена титулата диктатор, но тој ја одбил. Подоцнежните наследници, исто така, ја одбиле титулата диктатор, а употребата на оваа титула набрзо исчезнала кај римските владетели.
Современа ера
Во втората половина на 19 век, терминот диктатор сѐ уште имал повремени позитивни импликации. На пример, за време на Унгарската револуција од 1848 година, националниот водач Лајош Кошут од неговите поддржувачи честопати бил нарекуван диктатор, без негативни конотации, иако неговата официјална титула била регент-претседател. По создавањето на привремената извршна власт на Сицилија во 1860 година, Џузепе Гарибалди официјално ја презел титулата „Диктатор“. Исто така, за време на Јануарското востание во 1863 година во Полска, официјална титула на четворицата водачи била „диктатор“.
По тоа време, терминот диктатор постепено добивал негативна конотација. Кај народот, диктатурата често се поврзувала со бруталност и угнетување. Терминот често се поврзува и со мегаломанија. Многу диктатори околу себе создаваат култ на личноста и исто себе си си доделуваат сè пограндиозни титули и почести. На пример, Иди Амин Дада, кој бил поручник во британската армија пред Уганда да стекне независност од Велика Британија (октомври 1962 година) себе си се нарекол „Неговата екселенција, доживотен претседател, фелдмаршал Ал Хаџи доктор Иди Амин Дада, В.Ц., DSO, MC, Освојувач на Британската империја во Африка воопшто и Уганда особено “. Во филмот Големиот диктатор (1940), Чарли Чаплин се потсмевал не само на Адолф Хитлер туку и на самата институција диктатор.
Добронамерна диктатура
Добронамерната диктатура се однесува на влада во која авторитарниот лидер поседува апсолутна политичка моќ врз државата, но се смета дека тоа го прави за доброто на населението како целина. Добронамерниот диктатор може да дозволи постоење одредена економска либерализација или демократско одлучување, како на пример преку јавни референдуми или избрани претставници со ограничена моќ, и често врши подготовки за транзиција кон вистинска демократија за време или по неговиот мандат. Добронамерни диктатори најчесто се користи за: Јоанис Метаксас од Грција (1936–41), Мустафа Кемал Ататурк од Турција (1923–38), Јосип Броз Тито од СФР Југославија (1953–80), и Ли Куан Ју од Сингапур (1959–90).
Манипулација со народот
Некои диктатори биле мајстори за манипулација со народот, како на пример Мусолини и Хитлер. Други пак биле попрозаични говорници, како Сталин и Франко. Типично, луѓе од доверба на диктаторот ја преземаат контролата врз сите медиуми, ја цензурираат или ја уништуваат опозицијата и секојдневно на народот му сервираат силни дози на пропаганда, честопати вдахновена со култот на личноста.
Мусолини и Хитлер користеле слични, скромни титули кои означуваат „Водач“. Мусолини користел „Il Duce “, а Хитлер генерално се нарекувал „der Führer “, што значи „Водач“ на италијански и германски соодветно. Франко користел сличен наслов „Ел Каудило “ („Главата“, „поглаварот“) а за Сталин името што го усвоил значи „Човек од челик“ и станало синоним за неговата улога на апсолутен водач.
Цефтаролин
Цефтаролин е антибиотик од групата на цефалоспорини.
Цефтаролин е антибиотик од 5-та генерација на цефалоспорини. Цефтаролин има висока ефикасност против стафилококи отпорни на метицилин (MRSA) и други мултиотпорни проблематични бактерии ( VISA, VRSA, PRSP ) и против грам-негативни бактерии, но не и против ентеробактерии (Enterobacteriaceae) кои формираат бета-лактамази со проширен спектар (extended spectrum beta lactamases, ESBL) и неферментатори.
Лекот беше развиен од јапонската фармацевтска компанија Такеда и одобрен од ФДА како Тефларо во октомври 2010 година за парентерална терапија на возрасни со пневмонија стекната од заедницата и акутни инфекции на кожата и меките ткива. Во август 2012 година следеше одобрување за земјите од ЕУ под името Зинфоро.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – фрлање кладиво за жени
Фрлање кладиво за жени на Летните олимписки игри 2004 — дисциплина која се одржала во периодот од 23 август до 25 август 2004 година на Олимпискиот стадион во Атина, Грција. Дисциплината се оджила по втор пат на Летните олимписки игри.
На натпреварот биле пријавени 48 натпреварувачи од 27 земји. Натпреварувачите биле поделени во две квалификациски групи од по 24 натпреварувачи. Олимписките норми изнесувале 69,50 m (А), а 67,00 m (Б).
На игрите, трипати бил соборен олимпидкиот рекорд. Биле постигнати и два национални рекорди (Германија и Тринидад и Тобаго).
Рекорди пред почетокот
(12 август 2004)
Финале
25 август 2004 — 22,10
Павел Плоц
Павел Плоц (Pavel Ploc); (роден во, на ) — поранешен чехословачки и чешки скијачки скокач, денешен чешки политичар. Тој има освоено два олимписки медали.
Кариера
Павел Плоц е роден во спортско семејство. Неговиот татко, исто така именуван Павел, ја претставувал Чехословачка во биатлон на Зимските олимписки игри во 1968 година во Гренобл и 1972 година во Сапоро.
Плоц започнал со скијачки скокови на возраст од 6 години, а на 17-годишна возраст го направил своето деби во сезоната на Светскиот куп 1981/82. На 2 март 1982 година во Тауплиц го освоил 12-то место, а на 18 март 1983 година  тој освоил сребрен медал на Светското првенство во скијање во Харахов. . Покрај освојувањето на сребрениот медал, Плоц со четвртиот скок од 181 метар, поставил нов светски рекорд. Два месеци порано, тој ја остварил својата прва победа во Светскиот куп на истото место.
Тој освоил бронзен медал на Олимписките игри во Сараево на голема и сребрен медал во Калгари на мала скокалница. На светските првенства имал две бронзени медали, во Енгелберг во 1984 и Лахти во 1989 година. Ова е додадено на бронзениот медал во Светското првенство во летови во 1985 година на леталницата во Планица.
Тој ја завршил кариерата на 15 декември 1991 година во Сапоро. Ова било под влијание на фактот дека тој не можел да се прилагоди на тогашниот нов стил на скокање во стил на V.
Од 1996 до 2002 година, тој бил член на градскиот совет на Харах. Тој не успеал да се влезе во Чешкиот парламент во 2002 година, но 4 години подоцна успеал и станал пратеник во Долниот дом како кандидат на Чешката социјалдемократска партија (ЧССД).
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Новоселани
'''Црква „Св. Ѓорѓи“ - Новоселани''' може да се однесува на следниве две цркви во Македонија:
Иљо Петроски
Иљо Настев Петроски (18 јули 1923 во Велестово, Охридско — 10 ноември 1946 во Скопје) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Иљо Настев Петроски е роден на 18 јули 1923 година во селото Велестово. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ пристапил доброволно во септември 1944 година, во составот на Првата македонска ударна бригада. Се разболува како борец и се лекува во воената болница во Скопје. Ослободен од воената обврска, умира на 10 ноември 1946 година.
1921
1921 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1921 година од новата ера, 921. од вториот милениум, 21. од XX век и втора од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7429 и 7430 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6671 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5681 и 5682 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2674.