cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аеродром Дрезден
Историја
Иако бил планиран како комерцијален аеродром, неговото значење за војската драматично се зголемило во текот на владеењето на Третиот Рајх. Во текот на Втората светска војна бил целосно користен за воени цели. Воздушниот сообраќај помеѓу аеродромот и Бреслау бил воспоставен како поддршка на германските сили во текот на Опсадата на Бреслау во пролетта на 1945. Обидите да се уништат градбите и опремата пред да биде Дрезден освоен од сојузничките сили пропаѓале, поради отпорот на вработените на аеродромот.
Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште
Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана од зографите Спасе и Доне, брат Негров од селото Гари - Дебарска каза. Состојбата на фрескоживописот е во состојба на распаѓање, а самата црква дава изглед на запуштен објект.
Аеродром Дрезден
Историја
Во текот на следните години, аеродромот бил користен како образовен ценар на советската армија. Бил повторно отворен за комерцијален аеродром на 16 јуни 1957. Во 1959 бил повторно воспоставен меѓународниот сообраќај, главно со земјите од Источниот блок.
Помеѓу 1955 и 1961, владата на Источна Германија одлучила да развива своја сопствена воздухопловна индустрија, сместена во Дрезден. Иако овој развој на крајот пропаднал, значајно се зголемила важноста на аеродромот Дрезден-Клоче.
По повторното обединување на Германија, аеродромот бил проширен и биле додадени летови до главните градови на Западна Европа. Сообраќајот се зголемил седумкратко во текот на првата половина на 1990-тите и во 1995 бил отворен и втор терминал.
Во 2001 бил додаден моменталниот терминал. Овој бил повторно изграден на местото на хангар, кој порано бил користен како дел од воздухопловната индустрија.
Јавен превоз
Железничката станица на аеродромот Дрезден се наоѓа во подрумот на терминалната зграда. Таа е опслужувана од возовите на линијата С2 од Дрезденската С-Железница, која обезбедува врска на секој половина час со Главната железничка станица во Дрезден и железничката станица Дрезден-Нојштат во центарот на Дрезден, а самото патување трае 13 и 23 минути соодветно. За викендите, возовите продолжуваат до градовите Хајденау и Пирна.
Автобусот со број 77 обезбедува врска од аеродромот до трамвајската линија 7, која обезбедува алтернативна врска со центарот на градот. Автобусот со број 97 го поврзува аеродромот со округот Хелерау. Меѓуградскиот автобус со број 425 го поврзува аеродромот со градовите Боксберг и Радебојл.
Аеродромот е во рамките на тарифната зона Горна Елба во Дрезден, како што е центарот на Дрезден и со еден билет (моментално со цена од 2 €) може да се патува со С-Железница, трамваи и автобуси во рамките на зоната. Другите тарифни зони ги покриваат околните градови сè до Мајсен и чешката граница. Билетите може да се добијат на автомати на самата станица, на автобуските постојки или во бирото за информации на аеродромот.
Патишта
Дрезденскиот аеродром се наоѓа на 9 километри северно од центарот на градот. Директното патување по улиците низ градот трае околу 20 минути. Моменталните цени во такси-превозот се движат од 16€ до 18€.
Михаил Романов
Михаил Фјодорович Романов (руски:Михаи́л Фёдорович Рома́нов) (роден на 12 јули 1596 во Москва - починал на 14 јули 1645 во Москва) бил првиот руски цар од династијата Романови. Тој бил син на Фјодор Никитич Романов, кој подоцна станал патријарх на Москва и бил познат под името Филарет и Ксенија Шестова, подоцна позната како „големата калуѓерка“ Марта. Неговото владеење го означило крајот на времето на неволји.
Аеродром Дрезден
Патишта
Аеродромот се наоѓа близу раскрсницата на А4, кој поминува низ Дрезден на нејзиниот пат од Ахен, на холандската граница, до Герлиц, на полската граница. Раскрсниците во Дрезден го поврзуваат А4 со А13, до Берлин и А17 до чешката граница и Прага.
Михаил Романов
Деца
Од неговиот брак со Евдокија Стрешнева, Михаил имал 10 деца:
129. источен меридијан
Овој меридијан образува голема кружница со 51. западен меридијан.
Во Австралија, 129. источен меридијан ја исцртува источната граница на Западна Австралија и западните граници на Северната Територија и Јужна Австралија. Тромеѓата е сместена во пресекот со 26. јужен напоредник и се нарекува „Агол на Главниот земјомер“ (Surveyor General's Corner).
Места
Почнувајќи од Северниот Пол, па на југ сè до јужниот, 129° ИГД минува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Лаптевско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇰🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јапонско Море ! scope="row" | 🇰🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Источнокинеско Море ! scope="row" | 🇯🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Источнокинеско Море ! scope="row" | 🇯🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Источнокинеско Море ! scope="row" | 🇯🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Халмахерско Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Серамско Море ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Бандско Море ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тиморско Море ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктика
Александар Кирацовски
Александар Кирацовски ( во ) — македонски политичар, пратеник од редовите на СДСМ и генерален секретар на партијата. Дипломирал на техничкиот факултет при универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола на машинскиот отсек во 2007. Кирацовски бил потпретседател на Социјалдемократска младина на Македонија во периодот 2010–2012, а пред тоа и претседател на битолскиот огранок на СДММ во периодот 2008–2010. Повремено пишувал колумни во дневниот весник „Дневник“.
Бурџ Халифа
Бурџ Халифа (برج خليفة — Кула Халифа), порано познат како Бурџ Дубаи — облакодер во Дубаи, Обединети Арапски Емирати и е највисоката градба изградена од човекот досега. Изградбата на објектот започна на 21 септември 2004, а официјално заврши на 4 јануари 2010.
Градбата е дел од проектот „Центарот на Бурџ Дубаи“, кој се гради на површина од 2 км2, веднаш до економскиот центар во градот, а содржи и фонтана и уште неколку впечатливи градби. Архитект на кулата е Адријан Смит, кој соработува со компанијата Skidmore, Owings and Merrill од 2006. Оваа инженерска компанија, со седиште во Чикаго беше вклучена во спроведувањето на проектот. За изградба на кулата како главен градител била ангажирана јужнокорејската компанија Samsung C&T, која била ангажирана и во изградбите на кулата Тајпеј 101 и кулите Петронас Turner Construction Company била избрана за раководител на проектот, а компанијата Hyder Consulting за структурното и машинско инженерство. Според законите на ОАЕ, склучувачот на договорот и инженерот се заеднички одговорни и имаат обврска за изведбата на активностите во врска со изградбата на Бурџ Халифа. Поради тоа, и покрај конструкцијата од страна на компанијата Skidmore, Owings and Merrill, компанијата Hyder Consulting, правно е конструктор на градбата.
Највисоката градба и зграда во светот
Со висина од 828 метри и вкупно 160 катови, кулата Бурџ Халифа е највисоката градба и највисоката зграда, изградена досега. Кулата е градба со најмногу катови во употреба и највисок кров. Освен тоа, Бурџ Халифа со својата висина ги надмина: кулата Тајпеј 101 (509 m) како највисока зграда во светот според висина на конструкцијата, кулата Вилис (527 m) како апсолутно највисока зграда во светот (со висина на антената) и кулата CN (555 m) во Торонто. Со тоа, повторно по изградбата на Емпајр стејт билдинг во 1931, сите рекорди ги има една зграда. Покрај тоа, Бурџ Халифа е првата највисока зграда во светот, која се користи како станбена зграда.
На 17 јануари 2009, Бурџ Халифа ја достигна конечната висина од 828 m. Со оваа висина, врвот на кулата може да се забележи од оддалеченост од 100 км. Инвеститорите, долго време се обидувале висината на кулата и бројот на катовите да останат тајна.
Архитектура и дизајн
Планот за изгледот на кулата е на компанијата Skidmore, Owings and Merrill, којашто исто така го направила планот за правата кула на светскиот трговски центар во Њујорк. Кулата наликува на цилиндричен јазол, но всушност не претставува цилиндрична градба. Изгледот на кулата потсетува на визијата на американскиот архитект Френк Лојд Рајт за кулата Илиноис, којашто требало да биде висока една милја и да биде изградена во Чикаго, но тоа не се случило. Според архитектот Маршал Страбала, кој работи во компанијата Skidmore, Owings and Merrill и е дел од конструкторскиот тим на градабта, кулата Бурџ Халифа е планирана врз основа на 73-катната станбена Кула G во Сеул. На почетокот од планирањето, се настојувало Бурџ Халифа да биде исклучиво станбена зграда.
Како последица на оригиналниот план на Skidmore, Owings and Merrill, компанијата Emaar Properties ја избрала компанијата Hyder Consulting за советник при контролата на изградбата, особено за структурата, фасадата, искористувањето на капацитетот за механичките, електронските и водоводните компоненти, но и вградувањето на противпожарните и безбедносните системи. Во оваа улога, компанијата Hyder Consulting извршила структурни промени, промени на фасадата и на сите други компоненти, со цел да одговори на локалните барања и на барањата пропишани со договорот. Оваа компанија, исто така беше одговорна и за геотехничкиот изглед на основата на Бурџ Халифа. Компанијата, исто така ја ангажираше и Emaar Properties has also engaged GHD, за бетонските и челичните конструкции.
Изгледот на Бурџ Дубаи потекнува од исламската архитектура. Архитектот Адријан Смит истакнал дека триделниот изглед на градбата бил инспириран од цвеќето Хименокалис. Кулата е составена од три елементи, вградени околу централното јадро. Како што кулата се извишува од основата, страничните косини се појавуваат во облик на спирала, со што се намалува прекршувањето на кулата до небото. Бурџ Халифа има 27 тераси. На врвот, централното јадро изникнува во форма на шилец, Планот, според кој катовите се со облик на латиничната буква „Y“ е со цел да се зголеми колку што е можно повеќе аголот на погледот кон Персискиот Залив. Без оглед на тоа дали кулата се гледа од птичја или од жабја перспектива, може да се забележи дека нејзината форма претставува кромидеста купола во исламската архитектура. За време на планирањето на изгледот на кулата, инженерите ја ротирале градбата за 120 степени од оригиналниот нацрт, со цел да се зголеми отпорноста против силните ветрови. На врвот од градбата, кулата се нушани за вкупно 1,5 m.
Врвот на Бурџ Халифа содржи повеќе од 4.000 тони челик. Централниот шилец тежи 450 тони и е изграден од внатрешноста на градбата. Истиот е прилостен за својата цела висина од 143 m. Врвот, исто така содржи и комуникациска опрема.
Повеќе од 1.000 уметнички предмети ја украсуваат внатрешноста на Бурџ Халифа, додека главниот ходник содржи 196 бронзени и уметнички плочи од месинг, кои ги претставуваат 196-те земји во светот. Посетителите на овој простор се во можност да слушнат различни бои на звук, бидејќи плочите се обложени со 18-каратно злато, а звукот се произведува со протек на вода, што создава звук како звукот од вода што тече врз лисје.
Надворешноста на Бурџ Халифа се состои од 142.000 m2 стакло и алуминиум, како и пазуви на сводовите од не'рѓосувачки челик со вертикални цилиндрични перки. Овој систем овозможува да се намали влијанието на екстремно високите летни температури во Дубаи. Исто така, температурата на врвот од градбата е за 6 °C пониска, отколку онаа на основата. За надворешниот изглед на Бурџ Халифа беа потрошени над 26.000 плочќи стакло, а за сите активности околу надворешниот изглед беа ангажирани над 300 стручни лица од Кина.
Хотелскиот простор во кулата е украсен од страна на Џорџо Армани. Хотелот Армани, прв од четирите на Армани зазема 15 од првите 39 ката. Катовите, сѐ до 108. се исполнети со околу 900 приватни станови. Првите станари во кулата се очекува да се вселат во февруари 2010, а тоа ќе бидат првите од околу 25.000 луѓе кои се очекува да живеат во кулата. На 76. кат од кулата има базен. Останатите катови се исполнети со канцеларии, освен 122., 123. и 124. кат, на кои се простира ресторанот At.mosphere и кои имаат тераси за набљудување на околината. Надворешната тераса, која беше отворена на 5 јануари 2010 е највисоката во светот (на висина од 440 m). Влезниците за посета на терасата се печатат во одредени денови и тоа во интервали од по 30 минути, со цел да се спречи метежот меѓу заинтересираните посетители. Цената на вклезниците изнесува 100 дирхами за возрасни и 75 за лица до 12 дена.
Бурџ Халифа може да биде посетена од 25.000 посетители во секој момент (вкупно луѓе во кулата). Во кулата се вклучени вкупно 57 лифтови и 8 ескалатори, кои се движат со брзина до 10 m/s. Инженерите најавиле изградба на трокатни лифтови, но изгледот на градбата се покажал како најпогоден за двокатни.
Графичкиот изглед на Бурџ Халифа е дело на компанијата Brash Brands, чиешто седиште е во Дубаи. Изгледот на сите деловни состаноци, комуникациски центри, како и центри за посетители, исто така се замисла на компанијата Brash Brands. Компанијата, исто така е ангажирана и во осмислвањето на свеченоста во чест на резиденцијата на Армани, којашто е дел од Хотелот Армани во Бурџ Халифа.
Изградба
Во февруари 2004 започнаа подготовките за изградба на основата. Подготовките вклучуваа голем број на тестирања, меѓу кои и тест за оптоварување, со маса од 6.000 тони. На крајот на април 2004 беше поставен камен-тремелник за изградба на кулата. Во јули 2004, заврши уитврдувањето на опсегот на основата на кулата. Слоевите беа зиградени од страна на компанијата Middle East Foundations Group, со седиште во Дубаи, а како координатор на активностите беше компанијата Bauer AG, која работеше под контрола на компаниите Turner Construction Company, Hyder Consulting и стручните лица од компанијата Skidmore, Owings and Merrill. Основата на градбата е на површина од 7.000 m², која е дел од објект од челик и бетон со волумен од 12.300 м3. Под основата се подредени 200 бетонски слоеви, со дебелина од по 1,5 m и должина од по 50 m, како и 650 слоеви со дебелина од 0,9 m и должина од 36 m. Вкупно, за основата е искористен бетон со волумен од 45.000 м3 и маса од 110.000 тони. На 10 декември 2004 беше донесена одлуклата за тоа кој ќе го исполни проектот. Второстепените активности започнаа во 2005, а ги започна меѓународен конзорциум, под водтво на јужнокорејската компанија Samsung C&T и чикашките архитекти од компанијата Skidmore, Owings and Merrill. Работниците работеле во три смени, наместо 2400 работници во една смена секој час. Работите ноќе се ивршувале под силна осветленост, што овозможувало конструкцијата да се забележи и оддалеку. На секои четири дена се додаваше по еден кат во погорните делови од градбата, а понекогаш дури и помалку од тоа (од три до четири). До 155. кат (585,7 m), градбата претставува бетонска конструкција, а остатокот е изграден со помош на челична контрукција. На 9 ноември 2007, помошните елементи на бетонската конструкција, кои служеа за движење по неа на одредена висина беа отстранети. Раководител со изградбата беше новозеландскиот инженер Грег Сенг. За време на Божиќ во 2006, Бурџ Дубаи (сега „Бурџ Халифа“) стана највисоката зграда во Дубаи, надминувајќи ги Кулите Емирати, високи 355 m. На преминот од 2006 во 2007, кулата стана стокатница.
Во средината на ноември 2006, беше констатиран недостиг на фасадни елементи, строго пропишани при изградбата на кулата. Причината за ова беше фактот дека швајцарската компанија Schmidlin, со којашто бил склучен договор за снабдување и склопување потребните елементи, во моментот била под стечај. Подружницата на компанијата за снабдување на потребните елементи била преземена од страна на арапска тградежна фирма, којашто во ноември 2006 започна со сипорака на потребните елементи со сопствени трошоци. Од средината на мај 2007 започна склопувањето на фасадните елементи. На почетокот на февруари 2008, околу 12.000 елементи беа склопени, што е половина од планираниот износ. До ноември 2008, околу 180 ката беа фасадаирани со овие елементи. На 30 септември 2009 инвеститорот објави дека со последниот дел од фасадата, на висина од 632 m, алуминиумската фасада на кулата завршува. Во период од околу 28 месеци активна работа, вкупно 24.380 фасадни елементи беа склопени на 200 различни висини. Тие зафаќаат површина од 132.190 m², а врз нив има 103.000 m² стаклена површина. Алуминиумскиот дел од фасадата тежи отприлика колку 5 празни авиони Airbus A380 (околу 1375 тони), а за заштита на фасадата против влага и пивни честички биле искористени пломби во должина од 2052 км.
За изградба на Бурџ Халифа бил употребен цврст бетон од класата C80. Овој вид на бетон со специјални хемикалии има за една третина поголема сила на притисокот од бетон со нормална цврстина. Бетонирањето се извршуваше само преку ноќ, бидејќи високите дневни температури може да предизвикаат штети врз бетонот. Течниот бетон подготвен за обработка беше превезуван на секоја висина со помош на квалитетни бетонски пумпи на компанијата Putzmeister. На почетокот на изградбата беа употребувани три крана, а подоцна биле употребувани два крана-стрела, закотвени во земјата.
Бурџ Халифа парк
Кулата Бурџ Халифа е окружена со парк, кој се простира на 11 хектари. Паркот, исто така е под влијание на изгледот на кулата, кој е пак под влијание на пустинското цвеќе хименокалис. Паркот содржи шест фонтани, градини, дрвореди со палми и цветни дрвја. Во центарот на паркот и основата на Бурџ Халифа се наоѓа водена соба, којашто ја сочинуваат неколку базени и фонтан, а клупите и оградата на собата создаваат слика на Бурџ Халифа и цвеќето химкенокалис.
Растенијата и грмушките се наводнуваат од кондензацискиот систем на зградата, кој ја користи водата од системот за ладење. Системот обезбедува околу 68 милиони литри вода годишно, што е доволно да се пополнат со вода 20 олимписки базени. Водните дизајнери ги дизајнирале шесте фонтани во паркот, како и фонтаната Дубаи.
Фонтана Дубаи
Во непосредна близина на Бурџ Халифа се наоѓа и музичката онтана Дубаи. Фонтаната е осветлена со 6.600 светилки и 50 проектори во боја. Фонтаната е долга 275 m и испушта вода во висина од 150 m, при што постојано се изведуваат дела од класичната, но и современата арапска музика. На 26 октомври 2008, компанијата Emaar Properties соопшти дека врз основа на резултатите добиени од гласањето за предлози за име на фонтаната, таа ќе се вика „Фонтана Дубаи“.
Вредноста на фонтаната изнесува 800 милиони дирхами (218 милиони $), а нејзијниот изглед еосмислен од страна на компанијата WET Design, со седиште во Лос Анџелес.
Церемонија на свечено отворање
Настанот започна со емитување на краткометражен филм, кој ја опишува приказната за Дубаи и еволуцијата на Бурџ Халифа. По ова следуваа звучните, светлосните и водените ефекти, какои и огнометот. Делот посветен на овие ефекти беше поделен на три помали делови. Првиот се однесуваше на светлосните и звучните ефекти и ја претставуваше врската на пустинските цветови и новата кула, а беше проследен со водените ефекти од Фонтаната Дубаи и со огномет. Вториот дел, наречен „Срцево отчукување“ ја прикажа конструкцијата на кулата со динамични бои, предизвикани од светилки со помош на 3300 проектори, кои произведуваат слика од сенката на кулата. Во третиот дел, небесните орнаменти и вселенските топови ја обвија кулата во ореол од бело светло, кое се прошири, откако светлосната опрема на врвот беше активирана.
Церемонијата беше емитувана директно на огромен телевизиски приемник на островот Бурџ парк, а неколку приемници беа поставени и во околината на Бурџ Халифа. Стотици новинари известуваа директно од местото на случување. Покрај медиумските посетители, беа очекувани околу 6.000 гости.
Владетелот на емиратот Дубаи, заменик-претседател и премиер на Обединетите Арапски Емирати, Мухамед бен Рашед ал Мактум на отворањето на 828 метри високиот облакодер, во светот познат како „Бурџ Дубаи“, изјави дека во чест на претседателот на ОАЕ, шеикот Халифа бин Заид ал Нахјан, кулата ќе биде преименувана и во нејзиното име ќе биде вметнато неговото име. Во таа прилика, тој рече:
Намена
Кулата Бурџ Халифа беше планирана со цел да вклучува 30.000 домови, 9 хотели, како хотелот The Address Downtown Burj Khalifa, простор од 3 хектари за паркирање, најмалку 19 станбени кули и 12 хектари вештачко езеро.
Градбата ја врати местоположбата на Блискиот Исток, како тло на највисоката градба на светот (Кеопсовата пирамида, која се наоѓа во овој регион била највисока градба во светот 4 милениуми, сѐ додека во 1311 не била изградена Линколновата катедрала во Англија).
Одлуката за изградба на Бурџ Халифа е заснована на владина одлука за сврстување на економијата заснована на нафта со економија ориентирана кон услуги и туризам. Според некои мислења, потребно е проектите како Бурџ Халифа да се изведуваат во град кој е меѓународно познат, а со тоа и привлечен за инвестирање. Извршниот дректор за туризам и VIP делегати во компанијата Nakheel Properties, Жаки Жозефсон изјавил: „Тој (шеикот Мохамед бин Рашид ал Мактум) сакаше да го стави Дубаи на карта со нешто навистина сензационално.“
Распоред на катовите
Во продолжение е прикажан распоредот на катовите во кулата.
Буџет
Вкупниот буџет за проектот Бурџ Халифа изнесува околу 1,5 милијарда $, а за елиот проект „Централен Бурџ Дубаи“, околу 20 милијарди американски долари. Генералниот извршен директор на компанијата Emaar Properties Мохамед Али Алабар соопштил дека цената на еден m2 за канцелариски простор во Бурџ Халифа достигнала и над 43.000 $, а дека резиденцијата на Армани во Дубаи била продадена за 37.500 $ за еден m2).
Економичност
До одредена висина, високите градби може да бидат економични, бидејќи тиу нудат премногу искористен простор за одредена површина. Сепак, на одредена висина, трошоците може да бидат превисоки, што може да предизвика градбата да биде неекономична, а најмногу се должи на високите трошоци за статика, логистика, инженерство и сл. Како отежнителна околност со Бурџ Халифа е тоа што е насочена нагоре на екстремна висина. Експертите како Герхард Мациг (кој, пред сѐ се повикува на Алберт Шпеер), сметаат дека граница на економичноста е висината од 300 m. Сето она што е надвор од овие граници е нерационално и служи само за да се надминат другите.
Просечната побарувачка на вода и електрична енергија дневно се проценува на 946.000 литри, односно од 36 до 50 мегавати електрична енергија (еднакво на 360.000 до 500.000 светилки од по 100 вати). За ладење потребна е енергија, што се добива со топење на околу 10.000 тони мраз, а изнесува околу 1,32 × 1011 kJ = 36,67 GWh, што е еднакво на дневната емисија на CO2, која се проценува на 26.330 тони.
Одржување
Системот за чистење е развиен во Австралија и чини околу 8 милиони австралиски долари.
За разладување во кулата се користи конвекциски систем, со кој се испушта воздухот од врвот на кулата, при што ладењето на воздухот се врши со искористување на морска вода и подземни разладувачи. Температурата на воздухот во кулата изнесува +18 °C.
Иднина
Кулата Бурџ Дубаи е центар на новопроектираниот дел од Дубаи, наречен „Центарот на Бурџ Дубаи“, во кој се извршуваат различни функции, како трговија, домување, забава и во кои се очекува во иднина да бидат инвестирани околу 20 милијарди американски долари.
Одложување
На 9 јуни 2008, компанијата Emaar Properties соопшти дека изградбата на Бурџ Халифа е одложена поради завршните надградби и дека ќе биде завршена во септември 2009. Портпаролот на компанијата изјави: „Луксузните завршетоци за кои беше одлучено во 2004, кога кулата беше начално поставена, сега се заменети со надградени завршни надградби. Изгледот на становите, исто така беше подобрен, што ги направи естетски поатрактивни и функционално супериорни.“Тогаш беше соопштено дека новиот датум за завршување на изградбата е 2 декември 2009. Сепак, и покрај тоа, кулата Бурџ Халифа беше отворена на 4 јануари 2010.
Плаќање на трудот
За изградбата на Бурџ Халифа, пред сѐ беа ангажирани работници од јужна Азија. Според извештаитее од 2006, квалификуваните градежници, кои работеле на градбата заработувале 4,34 фунти стерлинзи за еден ден, а останатите работници 2,84. Според истрагата на BBC и извештајот на Human Rights Watch, работниците домувале во многу лоши услови, исплаќањето на нивните плати често било одложувано, нивните пасоши биле конфискувани од страна на нивните работодавачи и работеле во ризични услови, кои предизвикале гоем број на смртни случаи и повреди на самото место на изградбата.
На 21 март 2006, околу 2.500 работници протестирале, уништувајќи автомобили, канцеларии, компјутери и градежна опрема. Министерството за внатрешни работи на Дубаи изјави дека вредноста на причинетата штета изнесува околу 500.000 £. Многу од работниците, вклучени во протестот, уште истиот ден престанале да протестираат, но одбиле да работат.
На 17 јуни 2008, во изградбата на Бурџ Халифа биле вклучени околу 7.500 квалификувани работници.
Голем Кострен
Голем Кострен — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Рошник.
Галмсбил
Галмсбил (Galmsbüll; Galmesbøl) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Вања Маринковиќ
Како млад
Маринковиќ е роден во Белград, СР Југославија. Тој потекнува од семејство поврзано со спорт; неговиот татко Зоран е фудбалски судија и кинематографер, додека неговата мајка Драгана и неговиот шест години постар брат играле кошарка во младоста. Маринковиќ започнал да игра кошарка за белградскиот клуб Врачар каде што играше од 2006 до 2010 година. Потоа се преселил во Колеџ каде останал една сезона.
Партизан Белград
Во сезоната 2013–2014 започнал да работи со сениорскиот тим на Партизан, под водство на тренерот Душко Вујошевиќ. Тој дебитирал за тимот на натпреварот од Купот на Србија против ФМП Белград. Сепак, иако многупати бил ограничен за натпреварите, тој повремено добивал шанса да игра во остатокот од сезоната. Партизан ја завршил сезоната освојувајќи ја својата 13-та последователна титула во домашното првенство, победувајќи го ривалот Црвена звезда со 3-1 во финалната серија; тоа би била единствената титула освоена во сезоната. Тој станал шампион и со јуниорскиот тим на Партизан победувајќи ја Црвена звезда во последниот натпревар.
Во сезоната 2014–15, тој станал стандарден дел од ротацијата на сениорскиот тим. На 8 ноември, тој го предводел својот тим со сезонски 20 поени во победата од 65–50 над МЗТ Скопје, покажувајќи голем потенцијал за иднината. Три дена откако наполнил 18 години, на 12 јануари 2015 година, тој го потпишал својот прв професионален, четиригодишен договор со Партизан. Во текот на сезоната, тој настапил на 29 натпревари во АБА лигата, со просек од 3,9 поени, 1,2 скока и 0,7 асистенции по натпревар. Играше и во Еврокупот каде Партизан беше елиминиран во групата Е. На 18 септември 2015 година, тој се појавил на специјалниот настан на Евробаскет 2015 - Европски Ол-стар натпревар на ФИБА У-18, составен од 24 најталентирани европски играчи родени во 1997 година или подоцна. Тој го предводеше својот тим Блек со 17 поени и 4 асистенции во поразот од 82–87 од Тим Ред. Над 26 натпревари од АБА лигата 2015–16, тој бележеше просек од 6,1 поени, 2,6 скока и 1,2 асистенции по натпревар, додека шутираше 31,3% од поле.
Во сезоната 2016–17, тој имал просек од 8,2 поени, 2,7 скока и 1,5 асистенции по натпревар, додека шутирал 42,5% од поле во текот на 23 натпревари од АБА лигата 2016–17.
На 14 октомври 2017 година, на гостински натпревар против Задар во АБА лигата со 104–97, Маринковиќ постигнал рекордни во кариерата 33 поени, додавајќи и 5 скока и 1 асистенција. Над 20 натпревари од АБА лигата 2017–18, тој имал просек од 11,3 поени, 2,9 скока и 1,2 асистенции по натпревар, додека шутирал 41,3% од поле и 36,1% од гол за три поени.
Во јуни 2018 година, тој потпишал двегодишно продолжување на договорот со клубот. Над 23 натпревари од АБА лигата 2018–19, тој бележел просек од 12,2 поени, 2,4 скока и 1,8 асистенции по натпревар, додека шутираше 40,2% од поле и 32,8% од гол за три поени.
Валенсија Баскет
На 23 јули 2019 година, Маринковиќ потпишал двегодишен договор со шпанскиот клуб Валенсија Баскет. Тој ја напушти Валенсија во јуни 2021 година.
Басконија
На 7 јули 2021 година, тој потпишал со Басконија од Лига АЦБ.
НБА драфт
На 20 јуни 2019 година, Маринковиќ бил последниот пик на НБА драфтот 2019 година, откако беше избран од Сакраменто Кингс. На 10 февруари 2022 година, драфт-правата на Маринковиќ биле разменети со Лос Анџелес Клиперс како дел од трејд со четири тима.
Репрезентативна кариера
Маринковиќ ја претставувал машката кошаркарска репрезентација на Србија до 16 години на првенството на ФИБА Европа до 16 години 2013 година, каде што го освоија сребрениот медал. Следната година тој беше дел од репрезентацијата до 17 години која го освои бронзениот медал на Светското првенство на ФИБА до 17 години 2014 година.
Црква „Св. Димитриј“ - Градешница
Свети Димитриј – гробјанска црква во мариовското село Градешница. Се смета дека потекнува од XIV век, со што е најстара црква во Општина Новаци и една од најстарите во битолскиот регион. Во 1992 година, црквата била прогласена за споменик на културата на Македонија.
Црквата била изградена во XIV или XV век, фрескописот веројатно е од крајот на XIV и почетокот на XV век или од почетокот на XVI век, а ѕиданиот иконостас е од почетокот на XVI век. Фрескоживописот во црквата денес не е целосно зачуван поради оштетувањата низ годините. Со своите особености, тој е карактеризиран како доцнокомненски од периодот кога со Византија владееле Палеолозите. На него се сочувани како словенски натписи коишто преовладуваат во олтарниот простор, така и грчки коишто преовладуваат во наосот. Притоа, живописот во наосот и иконостасот очевидно се разликува од оној во олтарот, што укажува на тоа дека црквата можеби била зографисана во два различни временски периоди.
Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот од селото, покрај патот кој води до него.
Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна, а над него има ниша во којашто е насликан Свети Димитриј, а овој фрескопис не е целосно сочуван.
Внатрешноста на црквата била фрескоживописана врз подлога од варов малтер скоро на целата површина, односно на источниот, западниот, северниот и јужниот ѕид, на сводот и на ѕиданиот иконостас. Денес, фрескоживописаните површини не се целосно зачувани поради оштетувањата низ годините. Особено впечатлив во внатрешноста е масивниот камен иконостас којшто го дели наосот од олтарниот простор. Во продолжение на наосот се поставени мермени столбови, по еден на северната и јужната страна, а преку нив и иконостасот се изѕидани по три слепи ланци над кои се издига камениот свод.
Иконостас
Иконостасот во црквата потекнува од XVI век. Тој е од типот на ѕиданите иконостаси кои најрано се појавиле на териториите под византиска власт во XIII век. Во Македонија, цркви со ѕидани иконостаси се само неколку и се појавиле во XIV, XVI и XVII век, како на пример во црквата „Св. Ѓорѓи“ во Старо Нагоричане, црквата „Св. Никола“ во Шопско Рударе и црквата „Св. Атанасиј“ во Слоештица. Иконостасот е изѕидан од полуделкан камен споен со малтер и го преградува олтарниот простор по целата широчина на наосот. Во средишниот дел е поставен влезот во олтарот, кој во горниот дел лачно е засводен. Од северната страна постои влез којшто води кон жртвеникот, кој исто така во горниот дел лачно е засводен. Наместо со икони, тој е украсен со фрески.
Фрескоживопис
Според некои автори, фрескоживописот во наосот на црквата и на иконостасот којшто потекнува од XVI век очевидно се разликува од оној во олтарниот простор. Но, некои показатели укажуваат дека фрескописот временски потекнува од периодот кон крајот на XIII век. Сепак, досегашните согледувања водат во две насоки. Живописот е од два различни временски периоди, а притоа постариот е дело на особено вешт и надарен зограф, но поверојатно е дека тој е дело на некоја месна монашка енклава. Во периодот на фрескоживописувањето, покрај главниот зограф работеле и помошници кои ги сликале горните партии, а главниот зограф работел на првите зони во наосот, олтарниот простор и иконостасот. На некои места е забележително повторно туширање од поново време, а можно е да има и преправки од постар период.
Фрескоживописот со своите особености е карактеризиран како доцнокомненски од периодот кога со Византија владееле Палеолозите. Сочуваните словенски натписи на фрескоживописот главно преовладуваат во олтарниот простор, а грчките во наосот на црквата. Според анализите, ракописот на испишаните натписи е од иста зографска рака. Можно е во периодот кога црквата била зографисана таа да била во рамките на македонските или српските средновековни држави, во кои словенскиот јазик имал предимство пред грчкиот, а присуството на словенски натписи можеби е последица и на близината на црквата до манастирите во кои се негувал словенскиот јазик.
Боите коишто се употребени за сликање на фигурите, пејзажите и архитектурата се топли во повеќе тонови и меѓутонови, а за заднината се користени студени бои претежно со сиво-сини тонови коишто остсаваат впечаток на хармоничен изглед поради одмереноста на интензитетот. Деловите од телото на ликови се насликани на основа со нијанси на жолт окер, бледозелени сенки, кафеави контури за нагласување на очите, веѓите и носот, како и истакнување на осветлените површини со бела боја. Само кај претставата Богородица Знамение, за сликање на ликовите на Богородица и Исус незначително е употребена црвена боја на површината на образите. Косите на светителите и ангелите се насликани претежно со кафеава боја, а прамените и кадрите се определени со жолт окер.
Иконостас
Во долниот дел на иконостасот, односно цоклето, е насликана драперија во посветли и потемни тонови на жолт окер и е украсена со растителен мотив во црвена и црна боја. Крајот на драперијата е насликан со широка црвена трака. Над драперијата на јужната страна на иконоастасот е живописана допојасна претстава на Исус Христос Спасител, кој со десната рака благословува, а во левата држи отворено евангелие. Тој е насликан со темноцрвен хитон и белузлав химатион. До него е живописана допојасна претстава на Свети Димитриј. Тој е насликан со војничка облека со меч во десната и краток нож во левата рака. Неговата глава е украсена со свечена дијадема со скапоцени камења (бисери). Од неговата страна е насликан штит со кружен облик. Штитот е насликан со виолетово-црвена боја, а украсен е со растителни орнаменти и еден антропоморфен детањ. Наметката на светецот е насликана со маслинестозелена боја, туниката во црвена, а панцирот во сива боја.
Кон северната страна од средишниот влез во олтарот во ниша е живописана највпечатливата претстава на Богородица Милостива. Таа е прикажана како го држи малиот Исус во своите прегратки, милувајќи го со својот образ. Насликана е мошне емотивно, изразувајќи ги човековите особини. Облечена е во раскошен мафорион во темна карминесто црвена боја којшто е обрабен со жолто-црвенкаст тон на окер, а малиот Исус е облечен во краток жолто-окераст хитон. На крајната северна страна до влезот во жртвеникот е живописана допојасна претстава на Свети Никола во бел полиставрион којшто е украсен со црни крстови и омофор со црвени крстови. Светецот во левата река држи затворено евангелие коешто е во црвено-окераста боја и е украсено со бисери, а со делумно сочуваната десна рака благословува. Светителите кои се претставени и распоредени на местото од престолните икони се сместени во обрабени рамки во вид на лента со ширина од 4 см, која од обете страни е со нагласена тенка бела линија. Претставата на Свети Никола е сместена во правоаголна насликана рамка, а другите се залачени во горниот дел или личат на полукружни ниши, освен претставата на Богородица Милостива којашто е насликана со изведена ниша и има дополнително нагласена црвена бордура во вид на трака. Оваа претстава е нагласена со уште еден вид украс со искривени ленти коишто го следат обликот на нишата. Во лунетата над претставата на Богородица е испишан криптограмски текст. Основата на живописаните претстасви е со светла сиво-сина боја, додека кај Богородица во горниот дел е со светла сиво-сина, а во долниот дел со зелена боја. Ореолите на светците се насликани со жолт окер и се нагласени со тенки бели линии. Ликовите се насликани слоевито во жолт окер, зелени сенки и белузлави нагласоци. Потписите се во бела боја.
На архитравот којшто се протега по целата должина на иконостасот во правоаголно поле ограничено со црвени ленти горе и долу се живописани допојасните претстави на дванаесетте апостоли. Над нивите глави со бордура е одвоен натпис којшто се протега по целата должина на иконостасот. Во средишниот дел се живописани апостолите Свети Петар и Павле. Зад Петар се живописани апостолите Лука, Марко, Андреја, Вартоломеј и Јаков, а зад Павле се живописани Матеј, Јован, Тома, Симон и Филип. Од страната на Петар, апостолите држат евангелија, а од страната на Павле држат затворени свитоци.
Наос
Во првата зона на јужниот ѕид од наосот, од исток кон запад е прикажан Архангел Михаил во цел раст со меч во десната рака, но живописот во овој дел е делумно сочуван. Сочуваниот живопис се одликува со разновидност од зелена, црвена сива и кафеава боја, како и прецизна обработка на деталите од облеката и крилјата на архангелот. Во продолежние е претставен светител кој не може да се препознае поради распарчените остатоци. Понатаму, во полукружна ниша на сиво-сина заднина е насликана композицијата Молитва (Деизис), на којашто фигурите на Исус Христос, Богородица и Јован Крстител се насликани во цел раст. Во средишниот дел, во преден план е живописан Исус Христос Пантократор, кој со десната рака благословува, а во левата рака држи затворено евангелие. Од неговата десна страна, полупрофилно е прикажана Пресвета Богородица, чии две раце се молитвено упатени кон Христа. Од неговата лева страна, Јован Крстител исто така е претставен полупрофилно со двете раце молитвено упатени кон Христа. Нивните одежди се насликани со ограничен број бои, како на пример кафеаво-црвена за марофионот на Богородица и хитонот на Исус Христос, сива за химатионот на Исус Христос, а облеката на Јован Крстител е насликана со измешани тонови на сива и кафеава боја. Оваа композиција е меѓу најпрепознатливите претстави, а нејзината тематика е преземена од Псалм 45, со тоа што оваа претстава не е толку раскошно прикажан.
Во втората зона над композицијата Молитва во широколачна плитка ниша е живописана претставата на евангелистот Јован како седи на полукружен стол и вдахновен од ангелот го пишува Евангелието. Столот на којшто седи е насликан со изразена окераста жолта боја и е богато украсен со бела, црвена и црна боја. Во иста таква ниша во продолжение кон исток делумно е зачувана претстсавата на евангелистот Лука. Од внатрешната страна на површината на лакот кон исток се насликани пророци кои не може да се препознаат, од внатрешната страна кон исток е прикажан пророкот Давид, а од страната кон запад зачувана е претстава на старозаветен пророк кој не може да се препознае. Во третата зона на наосот претставени се композиции од Христовите празници и страдања. На северниот ѕид, од запад кон исток, прва веројатно е живописана претставата на Исус Христос пред Понтиј Пилат, до неа е делумно зачуваната композиција на Христовото распетие, а на крај е сочувана претставата Слегување во Адот. На јужниот ѕид, од запад кон исток, прва е композицијата Рождество Христово, до неа е Покрстувањето Христово, а на крај е Воскресението на Лазар.
Марендол
Марендол (словенечки: Marendol) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
2006 во филмот
Ова е преглед на настани поврзани со филмот во 2006 година.
Македонски Бошњаци
Со измена на законот за празниците на Република Македонија, на 8 февруари 2007 година во Собранието на Р.Македонија, 28. Септември ( Денот кога претставниците на Бошњачкиот народ на вториот бошњачки сабор во Сараево го вратија своето национално име Бошњак) е прогласен за Меѓународен ден на Бошњаците како празник за припадниците на бошњачката заедница во Р.Македонија. Овој ден е неработен ден за Бошњаците во Р.Македонија.
Историја
Бошњаците се релативно доцна доселени на територијата на Република Македонија. Првите населувања на Бошњаци од Босна и Херцеговина се забележуваат после Големата источна криза и анкесијата на Босна од страна на Австроунгарија во 1875-1878 година. Во овој период огромен број на муслимански бегалци (Бошњаци, Турци, Черкези) бил населен во Македонија. По Балканските војни речиси сите доселени муслимани се иселиле во Турција.
Денешните Бошњаци во Република Македонија се населени во 50-тите и 60-тите години на XX век од областа Санџак во Србија и Црна Гора, претежно од местата Тутин, Рожае, Плав, Гусиње и Нови Пазар, поради што овие луѓе се познати и под името Санџаклии. Тргнувајќи на пат за иселување во Турција,според договорот меѓу Турција и Југославија од 50-тите години на XX век со кој муслиманите од Југославија единствено можеле да се иселуваат во Турција преку Македонија, голем број на Бошњаци од Санџак (заедно со Албанци од Косово) остануваат и се населуваат во испразнетите турски и торбешки села во Македонија, најчесто купувајќи ги имотите на Турците и Торбешите кои се иселувале за евтини пари. На тој начин се населиле Бошњаците во селата Батинци, Средно Коњари (Скопско) и Горно Оризари (Велешко) кои претходно биле населени со Турци. Денес компактни цели на Бошњаци во Македонија живеат во Скопското Поле, областа Торбешија (Скопско), северозападниот дел на Прилепското Поле и долниот тек на реките Бабуна и Тополка во Велешко.
По вероисповед, Македонските Бошњаци се муслимани.
Населени места
Според пописот од 2002 година, петте најмногубројни општини со Бошњаци се:
Герингсвалде
Герингсвалде (Geringswalde) — град во округот Средна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 12 километри северозападно од Митвајда и 27 километри северно од Кемниц.
Историја
Градот бил првпат споменат во 1233 година во документ, кој го потврдува постоењето на бенектанскиот манастер. По протестантската реформација, манастирот бил распуштен и претворен во дворец. Градот никогаш не бил опколен со ѕидини. Краткотрајното лутеранско училиште било затворено во 1568 година, бидејќи ректорот бил обвинет за гезио-лутеранство.
До 19. век, економијата била главно заснована на земјоделство и ткаење. По индустријализацијата, Герингсвалде бил познат по производството на мебел (главно столови и фотелји). Дворецот бил напуштен по Втората светска војна и повеќето од објектите уништени. Герингсвалде бил дел од округот Рохлиц од 1945 до 1994, на округот Митвајда од 1994 до 2008 година, сега припаѓа на округот Средна Саксонија.
Од 1893 до 1997 година, градот бил опслужуван преку стандардната железничка линија Валдхајм-Рохлиц.
Знаменитости
Неоготската црква Мартин Лутер од 1890 година ја заменила поранешната романска црква. Необарокната градска куќа била отворена во 1905 година, додека училиштето во неоренесансен стил во 1894 година. Кулата за набљудување именувана по Фридрих Август Трети на Саксонија, која се наоѓа северно од градот, била отворена во 1907 година.
Копија на милјоказот од 1727 година се наоѓа близу центарот на градот. Оригиналот се чува во музеј во Рохлиц.
Замокот во блиската шума бил уништен уште во средниот век, моментално се останати само одредени руини.
Во селската црква во Алтгерингсвалде се наоѓа дрвениот насликан олтар, кој бил направен околу 1510 и обновен во 1994 година.
Голем Лам
Голем Лам — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Клос и општина Дерјан.
Ризум-Линдхолм
Ризум-Линдхолм (Risum-Lindholm) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Општината претставувала административно седиште на поранешната општинска заедница Бекингхарде.
Надворешни врски
Официјална страница
Ден на сеќавање на трансродовите
Денот на сеќавањето на трансродовите (TDoR), познат и како Меѓународен ден на сеќавање на трансродовите, се одбележува секоја година (од неговото основање) на 20 ноември како ден за комеморација на оние кои биле убиени како резултат на трансфобија. Денот е основан за да го привлече вниманието на континуираното насилство што го трпат трансродовите луѓе.
Лавослав Ружичка
Лавослав Ружичка (13 септември 1887 – 26 септември 1976) — хрватски научник и добитник на Нобелова награда за хемија во 1939 година. Ја проучувал хемијата на терпените и нивната биогенеза. Поголем дел од животот и работниот век го поминал во Швајцарија.
Ден на сеќавање на трансродовите
Денот на сеќавањето на трансродовите е основан во 1999 година од мала група, вклучително и Гвендолин Ен Смит, за да го спомене убиството на трансродовата жена Рита Хестер во Олстон, Масачусетс. Во 2010 година, TDoR бил забележан во над 185 градови низ повеќе од 20 земји.
Вообичаено, споменикот TDoR вклучува читање на имињата на оние кои ги загубиле животите од 20 ноември претходната година до 20 ноември тековната година и може да вклучува и други дејства, како што се бдеење со свеќи, посветени црковни служби, маршеви, уметнички емисии, возења со храна и проекции на филмови. GLAAD (поранешен сојуз на геј и лезбејки против клеветата) опширно покривал TDoR, интервјуирал бројни застапници на трансродови (вклучувајќи ја и глумицата Кандис Кејн), профилирал настан во Центарот за ЛГБТ заедница во Њујорк и разговарал за медиумското покривање на TDoR.
Историја
Рита Хестер (30 ноември 1963 - 28 ноември 1998) била трансродова Афроамериканка која билз убиена во Олстон, Масачусетс, на 28 ноември 1998 година. Како одговор на нејзиното убиство, изливот на тага и гнев довело до бдеење со свеќи што се одржало следниот петок (4 декември) во кое учествувале околу 250 луѓе. Заедницата се борела да го види животот и идентитетот на Рита покриени со почит од локалните весници, вклучително и Бостон Хералд и Беј Виндоус, била опишана од Ненси Нанџерони. Нејзината смрт го инспирирала веб-проектот „Сеќавање на нашите мртви“ и Денот на сеќавањето на трансродовите (TDoR).