cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ежен Делакроа
Ликовно наследство
Мал, но значаен дел од неговата животна преокупација било илустрирањето на пејзажите. Најпознати слики каде природата била во центарот на вниманието му се „Морето крај Дјеп“ и „Животот на Лобстерови“. Освен што сликал, Делакроа пишувал статии за весникот „Журнал“, каде ги објавувал своите лични погледи и размислувања за уметноста и секојдневниот живот.
Пјер Огист Реноар и Клод Моне биле едни од пославните сликари кои успешно ги копирале делата на овој француски уметник. Едгар Дега бил толку занесен од работата на Делакроа, што решил да го откупи портретот на баронот Швитер по неговата смрт. Занимливо, кинескиот сликар Ју Минжин изработил сопствена верзија на „Масакрот на Хиос“, на која и го дал истото име. Во 2007 година истата слика ја продал за 4 милиони долари на еден американски колекционер. Сликите произлезени од четката на Делакроа денес се изложени во многу музеи ширум светот, низ светските метрополи како Париз, Лион, Чикаго, Санкт Петербург, Марсеј и др.
Роман Павличенко
Роман Павличенко (руски: Роман Анатольевич Павлюченко, роден на ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Тотенхем.
Павличенко своето деби во фудбалот го направил за екипата на ФК Динамо Ставропол во 1999. Во 2000 тој се преселил да игра во Ротор Волгоград и се задржил во тимот 3 години каде постогнал 14 гола во 65 натпревари за својот тим.
Павличенко се преселил во ФК Спартак Москва во пролетта 2003. Павличенко станал голем голгетер на тимот, постигнувајќи 77 погодоци во 147 натпревари. Во 2006 станал голгетер на Руската премиер лига. Во 2007 станал втор капитен на Спартак, заедно со Моцарт Сантош.
На 1 септември 2008, Роман официјално потпишал со Тотенхем за сума од 14 милиони евра. Тој го добил дресот со број 9.
Роман Павличенко дебитирал за репрезентацијата на Русија во 2003 година.
.eu
Надворешни врски
Toppdomän
Национален парк Долна долина на Одра
Меѓународниот парк Долна долина на Одра е природен резерват кој се протега во Германија и Полска. Се протега на западните брегови на реката Одра во рамките на округот Укермарк во германската сојузна покраина Бранденбург, како и стрмните источни брегови во Грифинскиот и Полицкиот округ во Западнопоморското Војводство понасевер.
Областа зафаќа 165 км2 (Германија 105 км2, Полска 60 км2); заедно со блиските природни резервати во Германија и Полска, вкупната област е 1.172 км2. Со одлука на германско-полскиот Совет за животна средина во 1992 министрите за животна средина на Германија, Полска и Бранденбург, како и војводата на Шчеќин го создале Меѓународниот парк Долна долина на Одра.
На рамниот западен брег на Одра постојат неколку насипи, кои имаат за цел контролирање на нивото на водата и заштитуваат од поплави кои обично се можни во текот на зимата и пролетта. Водата тече слободно низ широките подрачја за поплавување до април, кога повторно се затвораат браните, а преостанатата вода се исушува.
Фауна
Постои специјална заштитна област за птици. Овие површини се живеалишта на птиците црн штрк, водно шаварче и косац. Постојат и животни како видри и дабари.
1835 во архитектурата
1835 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Национален парк Долна долина на Одра
Флора
Постојат растенија ккао субмедитеранскиот даб.
Микаел Шерел
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Горица (округ)
Горица или Корча (Rrethi i Korçës) — еден од 36-те поранешни окрузи во Албанија. Според пресметувањатоа, од 1 јануари 2010 г. на неговата територија живееле околу 138.898 луѓе. Во текот на Втората светска војна Французите ја направиле Република Горица. Во округот живее значително македонско малцинство.
Географија
Округот Горица зафаќа површина од 1.752 км2, што го прави овој округ втор по големина во Албанија. Округот лежи во југоисточниот дел од земјата. Главен град е Горица. Округот на север се граничи со Македонија и округот Подгарец, со Грција се граничи на исток, на југозапад се граничи со округот Девол, на северозапад се граничи со окрузите Колоња и Премет, а на запад се граничи со окрузите Грамш и Скрапар
Герман (охридски патријарх)
Герман ја возглавувал црквата на Самоиловото Царство. Во негово време (во 983 или 985 г.) од Лариса во Преспа се пренесени моштите на св. Ахил и се положени во катедралниот храм подигнат во негова чест, на истоимениот остров. Меѓу 989 и 992 г. Цар Самуил и патријархот Герман ги пренеле моштите на св. Јован Рилски во Средец.
Патријархот Герман починал во Преспа околу 1000 г. и е погребан во храмот црквата „Св. Герман“ во истоименото преспанско/леринско село, подоцна прогласена за епископска црква.
Спроед месното предание во преспанското село Герман, името на селото и неговат црква „Св. Герман“ се поврзува со охридскиот патријарх Герман.
Методи Алексиев
Методи Алексиев  — македонски револуционер и војвода на Македонската револуционерна организација и Внатрешна македонска револуционерна организација.
Макото Танака
(роден ) — јапонски фудбалер.
Методи Алексиев
Животопис
Алексиев е роден во градот Велес, во 1887 година. Се школувал во Велес, Солун и Сер. Како ученик во Солунската гимназија стапил во контакт со кружокот на Гемиџиите, и соработувал со нив. Во 1905 година, бил избран за секретар на четата на војводата Христо Чернопеев, а по извесно време, бил комита во четата на Јане Сандански.
За време на првата балканска војна, во 1912 година бил избран за војвода на чета на Организацијата во Разлошко и Драмско. По завршувањето на Првата светска војна, останал активен во македонското национално ослободително движење, и се приклонил кон левицата. По убиството на Тодор Александров, од страна на новото раководство на Организацијата бил обвинет дека учествувал во заговорот против Александров. Под тоа обвинение, убиен е во селото Покровник, Горноџумајско, во 1924 година.
Пабло Ластрас
Пабло Ластрас Гарсија (Pablo Lastras García; р. во ) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 1998-2015 година, возејќи за UCI World Tour екипата.
Ластрас освоил етапа на Тур де Франс 2003 и уште две етапи на Вуелта а Еспања 2002. Во 2005 ја освоил осмата етапа на Тур де Свис. Исто така ја освоил трката Вуелта а Бургос во 2003. Во 2007, екипата објавила дека ќе го отпушти, но по етапната победа на Енеко Тур неговиот договор бил обновен за уште една година. Ластрас имал успеси на генералните пласмани на Вуелта а Андалусија и второто место на етапа од Џиро д’Италија. Во 2011, Ластрас ја освоил третата етапа на Вуелта а Еспања.
По 18 години како професионален, во октомври 2015 година, Ластрас објавил дека се повлекува од трки откако не успеал да се опорави од повредите на карлицата здобиени при пад на Волта а Каталуња во март истата година. Настапил на вкупно 17 големи трки и 29 класици.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 5789
NGC 5789 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5789 се споменува и како UGC 9615, MCG 5-35-26, CGCG 164-43, WAS 93, IRAS 14545+3025.
Откривање
Објектот е откриен на 21 мај 1802 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5789 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5789 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 56 м 35,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 14' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 5789 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53414. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2555. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1092.
.fi
.fi — највисок семрежен домен на Финска. Со доменот управува FICORA.
Владимир Георгиев
Владимир Миланов Георгиев ( во —   во Врпоље,Хрватска)— македонски  партизан, учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од градско сиромашно семејство. Образованието го прекинал поради окупацијата на земјата. Како младинец на седумнаесетгодишна возраст стапил во редовите на 16та македонска ударна бригада, со која заминал да се бори за конечното ослободување на Македонија. Се покажал како доста примерен и сите поставени задачи секогаш ги извршувал успешно. Поради тоа бил почитуван и сакан не само меѓу соборците, туку и меѓу старешините. Бргу ја совладал техниката за употреба на новото руско оружје. За посветеноста на ослободителното дело и пројавените резултати во извршувањето на поставените задачи, на 1 февруари 1945, година бил примен за член на Комунистичката партија на Југославија.
Учествувал во сите борби на Бригадата на Сремскиот фронт. Храбро загинал во крвавата борба кај Врпоље, Хрватска на 16 април 1945 година.
1836 во архитектурата
1836 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Маршалските Острови на Олимписките игри
Маршалските Острови за првпат на Олимписките игри учествуваа на Летните олимписки игри во 2008, кои се одржаа во Пекинг. Досега тие немаат освоено олимписки медал, ниту учествувале на Зимски олимписки игри.
Националниот олимписки комитет на Маршалските Острови бил формиран во 2001 година, и бил признаен од страна на Меѓународниот олимписки комитет во 2006 година.
Новинар
Новинар е лице кое професионално се занимава со собирање вести (на пример, фотограф, репортер, уредник). Лице кое се занимава со новинарство. Во зависност од контекстот, терминот новинар може да вклучува и различни типови уредници, редакциски писатели, колумнисти и визуелни новинари, како што се фоторепортери (новинари кои користат фотографија). Новинар, во светот на интернетот може да биде и лице кое води јавен дневник, на пример блог.
Улога
Од новинарот се очекува да нема компромис со вистината. Веста секогаш треба да ја објави навремено и точна. Од новинарот се очекува слободно да се изрази, да не е подложен на цензура и автоцензура. Новинарот во секојдневните обврски се соочува со притисок со факти. Слободното новинарство може да биде добро или лошо, но без слобода новинарството не може да биде ништо друго освен лошо. Професионалноста разликува добар и лош новинар. Задачата на новинарот е да ги пренесе веста и вистината, не да ги создава.
Антарктикот во 2022
Антарктик во 2022.
Настани
Во тек: пандемија КОВИД-19 на Антарктикот
20 Јули 2022 г Климатските промени претставуваат најголема закана за екосистемите на Антарктикот и јужниот океан, според најновиот извештај за состојбата на животната средина.
Авторите на поглавјето од извештајот за Антарктикот, научниците од австралиската антарктичка дивизија, д-р Дирк Велсфорд, д-р Барбара Винеке и д-р Ендрју Клекочиук, го процениле моменталниот статус и трендовите на низа физички (мраз, океан, атмосфера) и биолошки одлики на регионот, во голема мера засновани за истражување на австралискиот Антарктик.
Тие, исто така, го оценија човечкото залагање на австралиската антарктичка територија и успехот на раководните тела и рамки во заштитата на овој дел од регионот. Извештајот покажа дека, како и насекаде во Австралија, климатските промени се клучен двигател на промените на Антарктикот, суб-Антарктикот и Јужниот Океан. Загадувањето, туризмот, комерцијалниот риболов и зголеменото човечко присуство, исто така, влијаат на регионот на Антарктикот.
„Околината на Антарктикот сè уште е во релативно добра состојба, но притисоците на континентот и околниот океан се зголемуваат“, рече д-р Велсфорд.
„На пример, ледниците се топат побрзо поради затоплувањето на горниот дел од океанот и долната атмосфера, човечкиот фактор во регионот се шири, а риболовот го зголемува уловот до нивоата што последен пат биле забележани во 1980-тите.
Што е најважно, авторите пронајдоа недвосмислени докази за процесите на климатските промени кои се случуваат сега, кои најверојатно ќе ја променат физичката околина на Антарктикот во текот на следните децении до векови.
Овие промени веројатно ќе станат неповратни без политички интервенции и технолошки напредок.
Топлотниот бран на Антарктикот Помеѓу 1992 и 2017 година, глобалното затоплување предизвика губење на речиси 2700 гигатони (2700 милијарди тони) мраз од ледената покривка на Антарктикот - вклучително и преку колапсот на големите ледници - што придонесува за околу 8 мм во значителен пораст на нивото на морето. Брзината на оваа загуба на мраз е четирикратно зголемена од крајот на 20 век.
Додека Антарктичкиот Полуостров и Западниот Антарктик доживеаја најмногу промени, д-р Велсфорд потврдил на неодамнешните настани кои сугерираат дека сигналите за климатските промени сега се појавуваат на австралиската антарктичка територија, на источен Антарктик - каде што се наоѓаат австралиските станици на Антарктикот и се фокусирани австралиските истражувачки напори.
Во 2019-2020 година, на пример, делови од крајбрежниот Антарктик, вклучително и во австралиската истражувачка станица Кејси, доживеаа тридневен топлотен бран, соборувајќи ги минималните и максималните температурни рекорди. Највисокиот максимум на Кејси од 9,2 °C, беше за 6,9 °C повисока од просечната максимална температура за станицата во последните 31 година.
„Таквите екстремни температури се загрижувачки бидејќи овие региони се клучни оази на биолошката разновидност, каде што растенијата и животните се прилагодувале во текот на милениумите на специфичен тесен опсег на физички услови“, рече д-р Велсфорд.
Ова е значајно за Австралија бидејќи моделирањето на проектираната идна загуба на морскиот мраз на Антарктикот сугерира дека тоа би можело да го зголеми затоплувањето и промените на врнежите во тропските предели на Австралија.
Морскиот мраз ја рефлектира сончевата топлина назад во вселената, а растот и повлекувањето на морскиот мраз ја поттикнува циркулацијата на огромни водни маси во Јужниот Океан кои комуницираат со другите глобални океански струи, влијаејќи на времето и климата низ целиот свет.
„Времето и климата во Австралија го чувствуваат влијанието на регионот на Антарктикот затоа што Антарктикот е огромен и бидејќи двата континента се географски блиски, така што гледаме силни врски помеѓу причините и последиците помеѓу феномените во Австралија и Антарктикот“, рече д-р Велсфорд.
„Значи, разбирањето на состојбата на физичката средина во регионот на Антарктикот е важно за разбирање на иднината на австралиската средина“.
Ризик од истребување Д-р Велсфорд рече дека климатските промени може да имаат корист за некои видови на Антарктикот на краток рок, со проширување на големината на областите без мраз достапни за размножување или со потоплите води што ја зголемуваат биолошката продуктивност во океанот.
Како и да е, оваа добивка за некои ќе има цена за други, влошена од заканата дека неавтохтоните видови ќе воспостават и ќе ги надминат домашните видови и губењето на вредностите на природното наследство.
„Се чини дека брзината со која се менува физичката средина е поголема од брзината со која организмите на Антарктикот можат да се прилагодат, ставајќи ги некои иконски видови, како што се царските пингвини, во ризик од истребување“, рече тој.
„Во нашиот живот, некои видови може да доживеат краткорочна корист, но на крајот Антарктикот нема да изгледа како сега, или како тоа го доживеале пионерите на Антарктикот како Мосон, Скот и Шеклтон.
Позитивен напредок Но, постојат успешни приказни, вклучувајќи го и договорот од Монтреалскиот протокол од 1989 година за намалување на гасовите што ја осиромашуваат озонската обвивка кои секоја пролет ја создаваат озонската дупка над Антарктикот и придонесуваат за климатските промени. Целосно обновување на озонот до нивоата од 1980 година се очекува од средината до крајот на 21 век.
Протоколот за заштита на животната средина од 1991 година кон Договорот за Антарктикот, исто така, обезбедува сеопфатна рамка за заштита на животната средина на Антарктикот, вклучувајќи забрана за ископување и истражување на минерали. Страните во Антарктичкиот договор се обврзаа да ги решат ефектите од климатските и еколошките промени врз животната средина на Антарктикот.
Друг успех е Комисијата за зачувување на антарктичкиот морски живот Ресо
Хрватска пролет
Тероризам
Насилното пригушување на движењето резултира со несогласување меѓу иселеничките хрватски групи низ светот и особено зајакнување на анти-југословенските чувства кај нив. Па, така на 29 март 1972 е поставена бомба во Југословенската туристичка канцеларија во Стокхолм, Шведска.
Устав
Во 1974 година е ратификуван нов устав на СФР Југославија, кој им дава поголеми права на констуитивните републики, вклучувајќи ја и Хрватска, со што се исполнети дел од целите на Хрватската пролет.
Аеродром Дортмунд
Аеродромот во Дортмунд (IATA: DTM, ICAO: EDLW) е меѓународен аеродром во Дортмунд, Германија. Слоганот на аеродромот е Näher als man denkt (Поблиску отколку што мислиш). Капацитетот на аеродромот е околу 2,5 милиони патници во 2008 низ аеродромот поминаа околу 2,3 милиони патници.
Историја
Аеродромот, оригинално започна со сервис во 1925 година, од страна на Aero Lloyd, со летови кон Париз. Заклучно со сезоната 1927/28, аеродромот оперираше 2589 летови годишно. За време на Втората светска војна, аеродромот беше користен како Германска воздушна база, и повремено беше користен од Британските Кралски воздушни сили. Аеродромот беше под контрола на Британските воени сили до 1990.
Слаб почеток
Во декадите по втората светска војна, аеродромите во Диселдорф и Келн/Бон беа доминантни комерцијални аеродроми ви Рин - Рур околијата. Дополнително, аеродромите во Хановер и Оснабрик исто така имаа мал удел во комерцијалниот воздушен сообраќај во тој регион. Комерцијалниот сервис започна повторно во 1979 година со дневни летови кон Минхен, Нирнберг и Штутгарт. По обединувањето на Германија, Дрезден, Лајпциг, Берлин и Лондон беа додадени во списокот на одредишта.
Обнова
При крајот на 2000 година, аеродромот доживува драстично зголемување на авиосообраќајот. Во 90-тите години, сообраќајот најмногу бепе ограничен на неколку одредишта низ Германија, но во денешно време најголем дел од сообраќајот им припаѓа на нискобуџетните компании кои оперираат кон бизнис центри и познати туристички одредишта.
EasyJet го направи аеродромот своја централа, како и Germanwings во 2007 година.
Транспорт до аеродромот
Аеродромот Дортмунд е опслужен со автобус од Железничката станица во Дортмунд.
Иднина
Главниот план ги содржи следниве планови за иднина:
Гронинген (покраина)
Гронинген (хол. Groningen ; грониншки: Grönnen; ) е најсеверната покраина на Холандија. На исток се граничи со Долна Саксонија во Германија, на југ со покраината Дренте, на запад со покраината Фризија, а на север со Ваденското Море. Административен центар е градот Гронинген.
Географија
Земјиштето е претежно искористено за земјоделски цели. Кај Слохтерен се експлоатира големо наоаѓалиште на земен гас. Покраината има и многу места и објекти од историско значење и стари зданија во речиси секое село.
Наречје
Во гронинген традиционално се говори типично холандско долносаксонско наречје наречено „гронингс“ (Gronings Grönnegs/Grunnegs) со локални нијасни. Денес, голем дел од населението не го употребува овој говор. Ова е особено случај во градот Гронинген, каде добар дел од населението е доселено од други краишта.
NGC 3311
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3311 се споменува и како ESO 501-38, MCG -4-25-36, AM 1034-271.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3311 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 3311 има привидни димензии од 2,3' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Други поделби
Проучување на NGC 3311 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31478. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6641. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1523.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Хамза-бегова џамија (Битола)
Хамза-бегова џамија, позната и како Џамија на три шеици – муслимански храм во Битола.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во западниот дел на градот, на улица „Пецо Божиновски“, меѓу Курдерес (кој повеќе не постои) и Зандан куле, во маалото Хамза-бег.
Историја
Џамијата може да е од 16 век или пред 1634 година. Единствените писмени сведоци се датумот 1798, напишан на барабанот на куполата и мермерната плоча со натпис, според која џамијата е реновирана во 1273 година по хиџра (1857/1858 по Христа). Можно е храмот да има врска со Хамза-беговата џамија во Солун, изградена во 1468 година од неговата ќерка Хафса и обновена во 1619 година. Џамијата станува центар на дервишкиот ред суфиски Халвети во Битола. Вакафот на џамијата за првпат е споменат во 1633 година, а зградата во 1634 година како вакаф на Хамза-бег во судски документи во Битола. На јужната страна на куполата со црвено била напишана 1798 година, веројатно датумот на обновување. Во 1857/1858 година било завршено уште едно реновирање, бил додаден едноставен портик. Дарители на џамијата биле Дефтердар Али во 1853 година и Емир-паша во 1864 година и поради тоа во 19 век храмот бил познат и под тие имиња. Комплексот се состои од џамија, сибјан мектеб, медреса позната како „Тефикије“, потоа едно халветиско теќе и турбе со гробови на другата страна на улицата.
Имињата на трите шеика, според кои била крстена џамијата, се Ибрахим, Абдул Керим и Ахмед и тие биле припадници на дервишкиот ред Халвети од крајот на 18 век чиј центар бил во Охрид. Тие биле ученици на шеикот Мехмед Хајати, основач на Зејнел Абедеин-паша текето во Охрид. Централното теке имало ограноци во Костур, Лерин и Албанија.
Архитектура
Џамијата има правоаголна основа со димензии 8,90 x 10,21 m и претставува поедноставена завиена џамија со правоаголна апсида со рамен покрив со димензии 5,50 x 2,60 m, во која е поставен михработ, кој го дели централниот простор на два дела. Апсидата има два елегантни сводести прозорци на јужната страна. Овој необичен дизајн е последица на заемното влијание меѓу византиската и османлиската архитектура која започнува на почетокот на 14 век. Овој архитектонски елемент бил воведен во џамијата на Мурат I во Бурса, Јусуф-пашината џамија во Одрин (1429), болницата на Бајазит II во Одрин (1485), Мехмед-беговата џамија во Сер (1491), Хусамедин-пашината џамија во Штип, Синан-пашината џамија во Призрен, Исхак-беговата џамија во Скопје, Гази Хусрев-беговата џамија во Сараево (1531), Ферхад-пашината џамија во Бања Лука (1531).
Молитвеното пространство е покриено со купола во форма на осумаголен барабан. По ѕидовите видливи се остатоци од шарени орнаменти и розети со штуко декорација. Ѕидаријата е од слоеви од по три до пет реда тули и делкан камен. Горниот дел завршува со назабен корниз од тули. Во долниот дел на ѕидовите има осум прозорци со крунисани со сталактитни ниши. Над нив има четири сводести прозорци.
Минарето е многуаголно, изѕидано од камен и тули и е високо 23,40 m и е добро зачувано. Шерефето му е украсено со сталактити, а балконот има мермерен парапет.
Додадениот трем има димензии 5 m x 10,25 m, со кос покрив. На вратата кон дворот има мермерна плоча 35 cm x 35 cm, која известува за обновувањето на градбата во 1273 година по хиџра (1857/1858).
Теќето и турбето на Трите шеика биле разрушени уште во 1911 година. За време на Првата светска војна џамијата била многу оштетена.
На запад од храмот се сочувани неколку надгробни камења.
Кроја (округ)
Кроја (Rrethi i Krujës) — еден од 36-те окрузи во Албанија, дел од областа Драч. Округот има население од 67.698 жители и површина од 333 км2. Кроја се наоѓа во централниот дел на земјата, со главен град Кроја. Округот ги содржи следните населени места:
Исламот во Башкортостан
Исламот во Башкортостан има долговековна традиција која датира уште од 8 век. Денеска, исламот е најголема религија во Башкортостан, главно прифатен од страна на верници од башкирско и татарско потекло. Муслиманите главно го следат сунитскиот Ханифиски мезхеб.
Според анкетата од 2012 година во која биле интервјуирани 56.900 луѓе, 38% од населението во Башкортостан е муслиманско.
Историја
Исламот во Башкортостан бил промовиран преку трговијата и економските врски со муслиманските земји во текот на 8 и почетокот на 9 век. Првото муслиманско археолошко наоѓалиште на Урал се наодите од Левашовската могила во Ишимбајскиот регион во Башкортостан. При археолошките испитувања биле откриени три сребрени и златни пари од Арапскиот калифат во 706 и 712 година. Според некои извори, дури пророкот Мухамед ги испратил своите придружници (Сахаби) на Јужен Урал во VII век. Турскиот научник Осман Нури Топбас смета дека овде биле испратени тројца сахаби. Во книгата „Историја на Бугарија“ Хисамитдин бин Шарафетдин пишува дека Башкортостаните го прифатиле исламот пред сите свои соседи во 748 година, додека во „Суштината на настаните“ се споменува дека околу 70 градови и тврдини на Башкортостаните го прифатиле исламот во 1152 година.
Башкортостан во следниот период бил дел од териториите на Златна Орда, Казанско Ханство, Сибирско Ханство и Ногајска Орда, кое дополнително ги зацврстило позициите на исламот помеѓу народот. Во времето на Узбек-хан (1312-1342), исламот станал официјална религија на Златната Орда. Еден од главните услови за прием на Башкортостан во Русија бил да се зачува слободата на религијата и традиционалните обичаи на луѓето. Прекршувањето на договорот од царската власт (принудена христијанизацијата) резултирало со појавата на востанија. Во исто време во Башкортостан се развило муслиманското образование, преку отворање на нови медреси.
Кон крајот на 19 век се појавило традиционалното и реформско движење помеѓу мислиманите во земјата. Традиционалистите се бореле против руската доминација и модернизација на земјата додека реформистите, чии симпатизери главно биле интелектуалната класа сакале модернизација на исламската заедница преку секуларизација на општеството.
Во 1920 - 1930 во Башкирска Автономна Советска Социјалистичка Република, како и во другите региони на СССР, започнала борбата против религиите преку уништување на џамии, затворање на верски образовни институции, воведување нови празници и традиции меѓу верниците. За споредба: во 1927 година имало 2.414 џамии, а потоа во 1934 година - 323, а во 1940 година само 12 џамии останале во земјата. Дел од муслиманското свештенство било подложено на репресија. Слабеењето на репресијата се случило за време на Втората светска војна.
Во осумдесеттите години затворените џамии биле реконструирани и биле изградени нови, заедно со нови муслимански образовни институции. Во 1990 година во Уфа бил свикан конгрес на муслиманите. Во 1992 година бил формиран Духовен одбор на муслиманите од Башкортостан. Религиозната литература започнала да се објавува а деновите на муслиманските празници Бајрам и Курбан бајрам во Република Башкортостан станале неработни.
Ајслебен
Ајслебен (Eisleben) — град во Саксонија-Анхалт, Германија. Познат е како роден град на Мартин Лутер, па оттука и неговото официјално име е Лутерштат Ајслебен (Lutherstadt Eisleben - „Лутеров Град Ајслебен“). Во 2005, Ајслебен имал население од 24.552 жители. Се наоѓа на половина пат на железничката линија помеѓу Касел и Хале.
Ајслебен има два дела, нов и стар град (Altstadt and Neustadt); вториот бил создаден за рудниците од Ајслебен во текот на XIV век.
Ајслебен бил главен град на округот Мансфелдер Ланд и седиште на заедницата на општини Лутерштат Ајслебен.
Историја
Ајслебен бил првпат споменат во 997, како пазар наречен Ислебија и во 1180 како град. Припаѓал на грофовијата Мансфелд, до моментот кога преминал во Електорат Саксонија во 1780. Бил предаден на Кралството Прусија во 1815 и бил администриран во рамките на пруската Провинција Саксонија. Станал дел од новата покраина Саксонија-Анхалт по Втората светска војна.
Мартин Лутер
Протестантскиот реформатор Мартин Лутер е роден во Ајслебен на 10 ноември 1483. Неговиот татко, Ханс Лутер, бил рудар, како многу од граѓаните на Ајслебен. Семејството на Лутер се преселило во Мансфелд, која тој имал само една година, а поголемиот дел од животот го поминал во Витенберг, но случајно бил во Ајслебен, кога ја проповедал неговата последна служба и умрел (1546).
Ајслебен бил пионер во „културниот туризам“ — преземал чекори за да ги заштити спомениците на Лутер уште во 1689.
Заедно со местата на Лутер во Витенберг, „Родната куќа“ и „Мртвата куќа“ на Мартин Лутер во Ајслебен беа назначени како места на светското културно наследство во 1997. Исто така, во Ајслебен во Црквата Свети Петар и павле, каде Лутер бил крстен (оригиналната крстилница сè уште постои) и Црквата Свети Андреја, каде тој ја проповедал својата последна проповед.
Елул
Elul — дванаесеттиот месец од граѓанскиот и шестопт месец од верскиот еврејски календар. Ова е летен месец со 29 дена. Обично се совпаѓа со август–септември во грегоријанскиот календар. Името му е донесено од Вавилонското ропство и потекнува од акадскиот збор за жетва, каде се користи поимот  за овој месец.
Во јудаизмот, елул е месец на покајание во подготовка за Големите празници Рош ашана и Јом кипур. Поимот „елул“ е сличен на коренот за „потрега“ во арамејски. Според Песна над песните (Соломоновата песна) во Талмудот, зборот „елул“ акроним од стихот Ани лдоди вдоди ли („Јас му припаѓам на мојот возљубен, а мојот возљубен мене“). Елул се смета за време на потрага во срцето по поголема блискост со Бога и подготовка за Судниот ден (Рош ашана) и Денот на искупувањето (Јом кипур).
Во текот на елул се вршат низа посебни обреди кои се вршат пред Големите празници. По обичај, секое утро (осевн на Шабат) се дува во шофар од Рош ходеш (првиот ден во месецот) до денот пред Рош ашана. Намерата е со звукот да предизвика духовно побудување кај верникот пред настапувањето на празниците. Како дел од овие подготовки, во елул се почнува барањето и давањето прошка. По обичај се кажуваа и Псалм 27 секој ден од Рош ходеш до Ошана раба на Сукот (во тишри).
Покрај дувањето во шофар, друг поважен обред е кажување на селихот (покајнички молитви) секое утро пред изгрејсонце во текот на седмицата пред последната среда пред Рош ашана (кај Ашкеназите) и секое утро во текот на целиот месец (кај Сефардите). Ашкеназите почнуваат со кажување на селихот на посебна богослужба помеѓу сончевата полноќ (не во 00:00 ч.) и првото зазорување на првиот дел од селихотот.
Многумина во овој месец одат да ги посетат гробовите на блиските покојници за да им се оддаде почит на преминатите што нè поттикнуваат да живееме поисполнет живот.
Оние што пишуваат писма во елул по обичај ги почнуваат и завршуваат со желби за добра година. Обично благословот гласи Ктива вахатима това („да ти е добро пишано и запечатено“), што значи дека на лицето му се пожелува да му биде пишано добро за претстојната година. Според преданијата, на секому му се пишува убаво или неубаво во годината што претстои, во зависност од тоа колку грешеле и колку се труделе да ги искупат своите неубави постапки. На Јом кипур оваа судбина „се запечатува“.
1837 во архитектурата
1837 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Даики Такамацу
(роден ) — јапонски фудбалер.
.fj
.fj — највисок семрежен домен на Фиџи. Со доменот управува Универзитетот на јужен Пацифик.
Надворешни врски
Toppdomän
Миртовидни
Миртовидните (науч. Myrtales) се ред на цветни растенија сместени во базална група во рамките на розидната група дикотиледони (не спаѓаат под еврозиди I и еврозиди II). Следниве фамилии се типични за поновите класификации:
Кронквистовиот систем го изложува истиот состав, со исклучок на тоа што фамилијата Vochysiaceae е преместена во редот Polygalales (млечнотревовидни), а е додадена фамилијата Thymelaeaceae. Фамилиите Sonneratiaceae, Trapaceae и Punicaceae се отстранети од Lythraceae, додека Psioxylaceae и Heteropyxidaceae се водат под Myrtaceae, а Memecyclaceae се води под Melastomataceae.
Руско-фински односи
Руско-финските односи (руски: Российско-финляндские отношения) се надворешни односи меѓу Финска и Руската Федерација.
Трпчева Црква (Дуње)
Трпчева Црква— археолошко наоѓалиште во прилепското село Дуње. Претставува населба, црква и некропола од средниот век.
Руско-фински односи
Финска увезува голем број на столи и основни потреби од Русија. Русија има амбасада во Хелсинки и генерален конзулат во Мариехамн. Финска има амбасада во Москва, генерален конзулат во Санкт Петербург, и двеа конзулати (во Мурманск и Петрозаводск).
Трпчева Црква (Дуње)
Се наоѓа на просторот помеѓу селата Кален и Дуње, односно 2 км југоисточно од селото Кален или 2 м југозападно од селото Дуње, а на околу 300 метри лево од современиот пат Прилеп-Витолиште. Овде, на поголема површина се гледаат остатоци од разурнати градби меѓу кои централното место го зафаќа мал сакрален објект, со полукружна апсида и ѕидови од кршен камен и варов малтер, зачувани до еден метар висина. Во непосредната близина на овој објект, на површина од околу 300 - 500 м се гледаат остатоци од други градби. Во 1985/86 година мештаните самоиницијативно изградиле црква од камен и кал врз темелите на сакралната црква. Околу објектот има некропола од која се истражени 40 гробни целости. Пронајдено е дека се работи за едно слојна некропола на редови чии гробови се издлабени во ронлива карпа, а конструкциите им се изведени со делумно или целосно оградување од внатрешната страна на длабнатината, а има и гробови без оградувања. Гробниот инвентар е богат и главно се состои од предмети за украсување кои укажуваат дека почетоците на погребувањето се на крајот на IX и на почетокот на X век, а некрополата била употребувана и преку целиот XI век.
1839 во архитектурата
1839 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
ИФ Вардар Македонија
ИФ Вардар Македонија (Vardar/Makedonija) познат и како ИФ Вардар Гетебург — шведски фудбалски клуб. Основан е во 1972 во Гетеборг од страна на македонски доселеници.
1838 во архитектурата
1838 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Лана Јурчевиќ
Лана Јурчевиќ (Lana Jurčević, во ), e хрватска пејачка.
Приватен живот
Таа беше седум години во врска со Иван Тодориќ. По паузата, живее сама во Загреб, го работи и студира.
.fk
.fk е највисок државен домен за Фолкландските Острови. Со доменот управуваат корпорацијата за развој и Владата на Фокландските острови.
Надворешни врски
Toppdomän
Копачница (Долна Бела Црква)
Копачница — археолошко наоѓалиште во преспанското село Долна Бела Црква. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на 1.200 м североисточно од селото, од левата страна на патот Макази-Асамати, каде во нивите, по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал.
Валентин Гафт
Валентин Гафт (руски: Валенти́н Ио́сифович Гафт, во  -  во Московска област) — советски и руски филмски глумец.
Денеска, тој е еден од најпопуларните руски глумци. Во брак е со Олга Остроумова, исто така позната руска глумица.
Корита (Кокре)
Корита— археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува средновековна некропола.
На 500 м јужно од селото, на една мала височинка има 4 корита вдлабени во карпа. Трите корите се меѓусебно поврзани со кружни отвори. Откриени се гробови во секундарна употреба со насоченост исток-запад.
Подолски реон
Подолскиот реон (украински: Подільський район; руски: Подольский район ) е административен реон во Киев, главниот град на Украина. Реонот официјално бил основан во 1921 година.
Станко Младеновски
Станко Младеновски  — македонски политичар, претпоследен претседател на на Народното Собрание на Социјалистичка Република Македонија.
Животопис
Младеновски е роден на 9 ноември 1937 година во с. Врачовце, Кумановско. Завршил Технички факултет, градежен оддел. Бил член на Советот за народна одбрана на Собранието на општината во периодот 1974 до 1981 година. Членувал во работните тела и во општествено-политичките организации во непосредното производство. Од 1967 до 1971 година бил член на Општинската конференција и на Општинскиот комитет на Сојузот на комунистите во Куманово; од 1974 до 1980 година бил секретср на Општинскиот комитет на СКМ, а потоа и претседател на Општинската конференција на СКМ.. Исто така, Младеновски бил член на Претседателството на ССРНМ од 1974 до 1981 година и член на Централниот комитет на Сојузот на комунистите на Македонија меѓу Седмиот и Осмиот конгрес.
Младеновски, како профил и претставник на успешни раководители во стопанството на Република Македонија, пред да биде избран на функцијата претседател на Собранието на Република Македонија работеше во фабриката за заварени цевки и профили „11 Октомври“ во Куманово, каде што ја извршуваше должноста директор на погон. Станко Младеновски во периодот од 1965 до 1970 година работел во претпријатие за водостопанство како главен инженер. Две години пред да биде директор на погон за конфекционирање на производството, бил проектант. Во 1984 година бил именуван за генерален директор на работната организација „Искра“ од Куманово.
Во Собранието на Република Македонија бил делегат во Одборот за развој и финансии и на Одборот за урбанизам и станбено-комунални прашања. Бил активен член и во Социјалистичкиот сојуз на работниот народ на Македонија како најмасовна општествено-политичка организација во тоа време.
За претседател на Собранието на Социјалистичка Република Македонија Станко Младеновски е избран на заедничката седница на трите собора на Собранието што се одржа на 25 април 1985 година, со едногодишен мандат. Неговиот избор беше извршен едногласно, со јавно гласање на делегатите. На таа конститутивна седница, покрај другото, се расправаше за остварувањето на уставната улога на соборите на здружениот труд и по анализата за некои актуелни прашања во функционирањето и финансирањето на месните заедници.
Произлегувајќи од непосредното производство, од здружениот труд, Станко Младеновски во работата на Собранието особено се залагаше за побрз развој на стопанството, за подобрување на нормативната активност на тој план и за усогласување на законските решенија. Мандатот претседател на Собранието на СР Македонија му престана на 28 април 1986 година.
Ноќта на убиените поети
Ноќта на убиените поети (Ночь казнённых поэтов) се однесува на ноќта од 12 спрема 13 август 1952 година, кога тринаесет највидни еврејски писатели, поети, уметници, музичари и актери од СССР, тајно се погубени по наредба на Јосиф Сталин во подрумот на затворот Љубјанка во Москва. Десет "индустриски саботери" од Сталиновата автомобилска фабрика, сите Евреи, се убиени истата вечер.
Меѓу жртвите се:
NGC 1408
NGC 1408 — засега неутврден објект во соѕвездието Печка, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1408 се споменува и како ESO 358-?48.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јануари 1865 година од страна на Јохан Фридрих Јулиус Шмит, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6,2 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1408 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 39 м 20 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 31' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 1408 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7034.
Микронезија на Олимписките игри
Спортистите од СД Микронезија имаат учествувано на 3 Летни олимписки игри (2000-2008), а на Зимските олимписки игри сè уште не. До 2008 г, спортистите од оваа земја немаат освоено медал.
Коки Мизуно
(роден ) — јапонски фудбалер.
1840 во архитектурата
1840 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Лана Тарнер
Лана Тарнер (Lana Turner), (, —, ) - американска филмска глумица.
Животопис
Во 1958 година, нејзината ќерка Черил Крејн со нож го убила љубовникот на мајка ѝ, познатиот гангстер Џони Стомпаната.
Лана Тарнер починала од рак на грлото, во 1995 година.
Филмска кариера
По потпишувањето на договорот со „МГМ“ во својата шеснаесетта година, Тарнер вниманието на јавноста го привлекла во 1937 година со улога во филмот „Тие нема да заборават“. Најпрвин, таа играла споредни улоги во филмовите, како што е „Љубовта го пронаоѓа Енди Харди“ од 1938 година, но во почетокот на 1940-тите почнала да добива главни улоги: „Џони Игер“ (1941), „Зигфилдовата девојка“ (1941 година) и „Ќе те пронајдам некаде“ (1942). Таа е позната како една од првите холивудски глумици која „вреска“ благодарение на нејзината улога во хорор-филмот „Доктор Џекил и господин Хајд“ (1941). Нејзината популарност траела во текот на 1950-тите, благодарение на филмовите „Градот на илузијата“ (1952) и „Гратчето Пејтон“ (1957) кој ѝ обезбедил номинација за најдобра главна улога на Американската филмска академија. Следниот филм на Лана Тарнер бил „Имитација на животот“ (1959), кој година се покажал како еден од најголемите успеси во нејзината кариера. Тарнер поголемиот дел од 1970-тите и раните 1980-ти години ги поминала во пензија, работејќи повремено, а својот последен филм го снимила во 1991 година.
Знак за укажување
Знак за укажување или ознака/симбол за укажување „※“ ― типографска ознака или збор што е користен во кинеското, јапонското и корејското пишување.
Симболот бил користен историски за да се привлече внимание на важна реченица или идеја, како што е пролог или фуснота. Како показател за белешка, ознаката служи за истата цел како и ѕвездичката во меѓународното пишување. Меѓутоа, во јапонската употреба, текстот на белешката се става директно во главниот текст веднаш по симболот „комеџируши“, наместо на дното на страницата или на крајот од поглавјето како што е случајот со меѓународното пишување.
Имиња
Јапонското име,  (こめじるし;, букв. „оризов знак), се однесува на визуелната сличност на симболот со за „ориз“.
На корејски, името на симболот,  (参考表; 참고표), едноставно значи „знак за укажување“. Неформално, симболот често е нарекуван  (букв. „знак за билијардска сала“), бидејќи често се користи за да укаже на присуство на билијардски сали, поради неговата визуелна сличност со две вкрстени стапови и четири билијардски топки.
На кинески, симболот е наречен (кинески: 参考标记; букв.: „знак за укажување“) или  (кинески: 米星号; букв.: „оризова ѕвездичка“ поради неговата визуелна сличност со  „ориз“). Не е користен често во кинеското пишување.
Уникод
Во Unicode, симболот има кодна точка
Анастасија Заворотник
Анастасија Заворотник (руски: Анастасия Юрьевна Заворотнюк, родена на во Астрахањ) — руска глумица, телевизиска водителка и заслужен уметник на Руската Федерација.
Таа е родена во Астрахањ. Нејзината мајка, Валентина Заворотник е исто така глумица која работела во малдинскиот театар во Астрахањ. Нејзиниот татко пак, Јури, работел во телевизија и бил член на академијата на руската телевизија. Уште од најрани години, Анастасија одлучила и таа да стане глумец. Во слободното време одела на часови по музика, танцување. Заминала да учи на Московскиот уметнички театар. Во 1991 година го имала своето деби на филмската сцена, и тоа во филмот Маша. Во 1993 година дипломирала на факултетот под раководство на Олег Табков.
Таа е позната по својата улога во Мојата убава дадилка.
Теќе
Теќе или текија (tekke) – исламска сакрална градба, која служи за собирање на дервиши (суфии), следбеници на исламскиот мистицизам, религиозно-филозофски правец во самиот ислам.
Во почетокот дервишите своите обреди ги вршеле во споредните делови на џамиите, кои се нарекувале со арапското име „завии“ или „рибати“, а подоцна за овие потреби се воспоставиле посебни простори кои се нарекувале теќиња. Во состав на теќето се наоѓа: просторија за заеднички обреди (семахана) во која во ѕидот е сместен михработ за заедничко богослужење; стан за чуварот или главниот дервиш (шејх), и за останатите дервиши (рибит), за подучување (медреса), понекогаш со (мусафирхан); просторија за патници-намерници во поголемите теќиња, и јавна добротворна кујна (имарет).
Покрај теќето се наоѓало турбе, како и помали гробишта за поугледните дервиши. Дервишите престојувале во теќето во точно одредени денови во неделата и годината и во таа смисла не може да се поистоветува со манастирите во христијанството, имајќи предвид дека исламот не познава испоснички и калуѓерски живот.
Најпознати теќиња во Македонија се Арабати баба-теќе во Тетово и Руфаиското теќе во Скопје.
1841 во архитектурата
1841 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Св. Константин и Елена (Долна Бела Црква)
'''Св. Константин и Елена''' — археолошко наоѓалиште во преспанското село Долна Бела Црква. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во олтарот на црквата „Св. Константин и Елена“ и всушност е профилирана ара со старогрчки натпис, што се користи како како чесна трпеза.
Љубица Георгиева
Љубица Стојчева Георгиева ( во —   во Марино, Хрватска) — македонски  партизан, учесник во НОВ.