cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Capitol Punishment: The Megadeth Years
Скриена нумера (во изданијата за американскиот пазар) :
<OL START=14> <LI> Capitol Punishment (сплет) – 5:17</OL START=14>
Бонус песни (во јапонските изданија) :
<OL START=15> <LI> Wake Up Dead – 3:40</OL START=15>
Пласман на табелите
Албум
Љупко Петровиќ
Љубомир Љупко Петровиќ (роден на 15 мај 1947 година) — српски професионален фудбалски тренер и поранешен играч. Тој исто така има и босанско-херцеговски пасош.
Како тренер, најголемиот успех на Петровиќ било освојувањето на Европскиот куп во сезоната 1990-1991 со Црвена Ѕвезда од Белград.
Играчка кариера
Роден во Брусница Велика (село во близина на Босански Брод) во Босна и Херцеговина, Југославија, Петровиќ, започнал да игра за НК Дарда и потоа се преселил во НК Осијек вокаде се натпреварувал во текот на најголемиот дел од својата кариера. По неговата кариера во Осијек, тој исто така поминал извесно време во Соединетите Држави.
Тренерска кариера
Како тренер, тој во првите години ги водел екипите на НК Осијек, ФК Спартак Суботица, ФК Рад, ФК Војводина и Црвена Ѕвезда од Белград, со која екипа го освоил Европскиот куп во 1991 година.
Тој исто така бил тренер и на ФК Еспањол од Шпанија, уругвајскиот Калифорнија Пењарол, австрискиот Гразер АК и кинескиот Шангај Шенхуа и Пекинг Гуано.
Тој повторно, во два наврати бил тренер на Црвена Ѕвезда, пред да се пресели во Бугарија во 2000-тите, како тренер на ПФЦ Левски Софија, а подоцна и на ПФЦ Литекс Ловеч. Тој се вратил во Србија во март 2008 година за да стане менаџер на ОФК Београд, но си дал оставка од оваа позиција еден месец подоцна.
На 2 јули 2008 година, Петровиќ станал главен тренер на хрватската екипа од Првата лига, Хрватска Сесвет, со што станал првиот српски тренер кој бил на чело на некој хрватски тим по крајот на Југословенските војни.
На 23 декември 2008 година, тој бил назначен за главен тренер на неговиот поранешен тим ФК Војводина од Нови Сад, освојувајќи ја титулата во српската Суперлига за сезоната 2008-09. Сепак, откако освоил само еден бод во првите два натпревари од вториот дел од сезоната, тој поднел оставка од оваа позиција на 8 март 2009 година. Во 2010 година тој го тренирал хрватскиот клуб НК Локомотива, клуб на хрватскиот фудбалски гигант ГНК Динамо Загреб.
Во летото 2015 година, Петровиќ го водел Литекс Ловеч на три натпревари, доведувајќи ги на првото место и во пласман на ПФГ 2015-16, но го напуштил тимот на почетокот на август поради семејни причини. На почетокот на декември се вратил во екипата од Ловеч уште еднаш, откако позицијата менаџер била испразнета од Лоренсиу Реџемампф. Петровиќ ги предводел во 1/2 финалето на Купот на Бугарија. Како и да е, на крајот се покажало дека е уште едно краткотрајно назначување за српскиот селектор, бидејќи Литекс бил избркан од АФП од Бугарскиот фудбалски сојуз, поради нередите против Левски Софија што се одржало на 12 декември.
Во мај 2016 година, тој бил претставен како нов менаџер на Левски Софија, заменувајќи го Стојчо Стоев. Тој го напуштил Левски на 22 октомври 2016 година.
По Левски тој бил тренер и во виатнемскиот клуб Танх Хоа ФК и АПР ФК од Руанда.
Во декември 2018 година, Петровиќ станал консултант во ПФЦ ЦСКА Софија.
Од 21 јули 2019 година тој е официјално главен тренер на ПФЦ ЦСКА Софија, на местото на Добромир Митов кој станал негов асистент.
ФК Сараево
На 8 април 2014 година, Петровиќ бил најавен за наследник на неодамна отпуштениот хрватски менаџер Роберт Јарни како шеф на тимот на ФК Сараево.
Сепак, само два дена после тоа, во босанските медиуми избувнала слика на управителот и починатиот српски паравоен командант Аркан, прикажувајќи како Петровиќ држи оружје. Ова резултирало со брза прес-конференција каде членовите на одборот на ФК Сараево изјавиле дека нема да биде потпишан договор со Петровиќ.
Самиот управител се согласил на решението, наведувајќи ја можноста за затегнати услови за работа по неочекуваното објавување. Тој сепак не тврди дека е вмешан во југословенските војни, ниту во паравоените активности на Аркан. Петровиќ управувал со ФК Сараево само еден ден, спроведувајќи единствен тренинг со играчите. Автентичноста на фотографијата подоцна била доведена до сомнеж.
Личен живот
Петровиќ е оженет со Снежана со која има две деца: син Срѓан и ќерка Светлана. Тој исто така има три внуци: Никола, Анастасија и Виктор.
Како играч
Осијек
Тренер
Спартак Суботица
Војводина
Црвена Ѕвезда
Пекинг Гуано
Литекс Ловеч
АПР ФК
Танх Хоа
Простетична група
Простетична група e небелковинската компонента која влегува во состав на сложените белковини (конјугирани белковини или протеиди). Простетичната група не може да се издвои со дијализа од протеидот.
Prosthetische Gruppe
Водач и следач (танц)
Водач и следач се улогите на двата партнера во некои типови на партнерски танци. Кога парот е од различни родови, традиционално машкиот танчер е водач, а партнерката е следач. Водачот е типично одговорен за водење на парот и иницирање на нови танцови варијации, а во случај на импровизирани и друштвени танци и за одредување на танцовите варијации. Следачот е одговорен за одредување на стилизацијата на танцот и има целосна слобода во оставањето на свој уметнички белег. Водачот ги комуницира своите избори на следачот преку лесни физички и визуелни сигнали, при што парот изгледа координирано и елегантно.
1540 во музиката
1540 година во музиката содржи некои значајни настани.
Црнила (драма)
Црнила — драма на македонскиот драмски писател Коле Чашуле. Дејството во драмата се случува во 1921 година во Софија. Коле Чашуле е прв автор кој на ваков начин напишал за македонските црнила, за антимакедонштината. Инспирација за да го напише делото му бил вистински, историски настан, убиството на Ѓорче Петров. Идејата е да се прикаже осуда на моралниот пад, "братоубиство", забивање на нож во грбот-како честа појава во нашата мрачна историја. Темата е убиството, атентат врз Ѓорче Петров од негови соработници. Оваа драма е драма на идеја, драма со теза, драма на апсурдот на една личност, македонска современа драма. Во драмата ликовите се типични херои на едно време и една средина. Тоа се морални престапници кои работаат против својата земја и сопствениот народ. Во оваа драма е прикажан само мал сегмент од нашата историја, сегмент од македонското самоуништување, една македонска тажна страница.
Содржина
Составена од четири чина. Драмскиот простор е домот на семејството Христови. Како мото се дадени стиховите на Анте Поповски:
Прв чин (експозиција)
Овој чин се одвива во домот на Христови. Уште на почетокот е дадена корелацијата помеѓу Иван и Неда (домаќинка во куќата каде е сместена организацијата). Неда всушност е жена на Христов. Но, љубовната врска е испланирана од страна на Луков, поради потребите на организацијата, атетанторската група. Уште веднаш, во првата сцена се запознаваме со целта на органиацијата: испланирано е убиството на Ѓорче Петров. Доколку не успее Луков во оваа последна шанса да се искупи пред организацијата, веднаш ќе го ликвидираат. Во домот на Христови останува само Неда, а Христов го испраќаат од дома. Таа знае што се спрема, но сепак не може да поверува. Дури ѝ е забрането да се дружи со својата долгогодишна пријателка, Милка, која потекнува од комунистичко семејство. Милка е единствената личност која не е на некој начин поврзана со групата. За неа сметаат дека секоја нејзина посета има некоја цел т.е. ја сметаат за смртен непријател и шпион. По заминувањето на Милка од домот на Неда, доаѓаат Христов и Луков, но веднаш се забележува доминацијата на Луков и стравот што сите го чувствуваат од него.
Неда ќе биде опомената од Луков за дружбата со Милка, но ѝ соопштува и нешто друго: ќе донесе во домот уште четворица нови членови, а со едниот од нив, кој досега никој не го познава, нема да смее ништо да го прашува и воопшто да разговара. Овој чин завршува со веста дека Младичот доаѓа, но доцни, останал да го чека следниот воз. За пречекувањето на Младичот се задолжени Иван и Методи, а во групата присутен е и Фезлиев кон кого Луков има посебна слабост.
Втор чин (заплет)
И вториот чин се овива во просториите на домот на Христови. Во исчекување се Фезлиев, Иван и Луков да пристигне Методи заедно со Младичот. Низ нивниот разговор, додека го очекуваат Младичот си прават една слика за него: млад, полн со идеали, сериозно верува во својата историска мисија. Во очите на младичот себеси се гледа Фазлиев, кој бил ист како него во младоста, полн со идеали и верен на организацијата која подоцна го срушила неговиот сон. Бидејќи пропаднал во таква организација која работела против вистинската организација, и не можејќи да се оттргне од неа, постојано е пијан, нервозен, отуѓен, а со тоа бега од реалноста. Луков веднаш по пристигнувањето на Младичот му укажува на некои основни правила: да заборави на родното место, на татко и мајка, да си го заборави името, итн. Младичот уште веднаш се претставува, нема ни мајка ни татко, зашто биле убиени. За првпат е во Софија, и никого не познава. За него организацијата е сега негова мајка, тој во неа чувствува дека целосно припаѓа. Дури не го интересира кого треба да убие, зашто ако е за доброто на Македонија, тој тоа ќе го направи. Луков му објаснува дека оној кој ќе го убијат е многу опасен предавник на својот народ, лице од демонски формат, човек пеколно лукав, расипан ... Атентатот го приготвуваат за утредента. Луков му укажува на Методи дека Младичот никако не смее да го види човекот кого го убива и да е целосно просторно дезориентиран. Фазлиев потслушнувајќи го разговорот сфаќа дека се кова убиство и врз Младичот и отстапува од таа „игра“. Вечерта, на стража, не можејќи да ја издржи оваа ситуација, Фезлиев жедно пие и се опива, да заборави дека во младоста бил ист со Младичот.
Трет чин (кулминација)
Оттогаш то верува само во организацијата, и не се сомнева во нејзиното дејствување. Тој решава да направи сè за неа, како што тоа би го направил и самиот Ѓорче Петров. Луков занемува од податокот, не верува во она што слуша, т.е. не може да си поверува колку можат да бидат расипани од „горе“, од Централниот комитет, та му пратиле човек да си го убие сопствениот идеал. Единствено се надева дека во чинот на убиството Младичот нема да ја препознае жртвата зашто би го стрелал од зад грб. Уште и бара од него на никому да не кажува за оваа исповед. Сепак акцијата продолжува и Младичот, Методи и Иван тргнуваат во извршување на атентатот.
Четврт чин (расплет)
Младичот задачата ја извршува сосема успешно, т.е. го убива Ѓорче Петров. Луков се пијани и напишал писмо до неговиот претпоставен, Иванов во кое ја опишува историјата за Младичот и бара да го ликвидираат. Доаѓа Методи кој потврдува за атентатот и дека немало никаков проблем во акцијата. Иванов чека да слезе Луков кај него в кола, но Луков се плаши да се види со него. Тука за првпат го гледаме Луков како се плаши, во кој владее збунетост и страв. Во меѓувреме доаѓаат Младичот и Иван во домот на Христови. Сѐ уште уплашениот и збунет Младичот дознава, од устата на Милка, дека денес е убиен Ѓорче Петров. На оваа вест тој се скаменува и се заканува дека сите ќе ги убие. Но, дознавајќи дека и неговото убиство се ближи бега од домот. Но сепак од себеси не може да избега и сака да се самоубие.Тоа и го прави, гневен, затоа што е свесен дека го убил оној кој му подарил живот. Писмото кое го пишува како проштално го наоѓа Методи, а во него го обвинува Луков дека е предавник. Сепак ова писмо не стигнува до рацете на некој кој може да изреагира. Сепак сето ова завршува на крај трагично и за Луков. Не можејќи Неда да ја истрпи неговата грубост, му го зема пиштолот и го убива. Методи, сметајќи дека сè уште да се спаси од изгубената македонштина тргнува да се пресмета лично со Иванов...
Луков
Главен лик кој го движи драмското дејство. Тој има доминантно место во драмата. Супериорен е, и сите ги држи во своите раце со уцени, манипулации и предавства. Сепак се гнаси од постапките на Централниот комитет кога слуша кого му го пратиле за да го убие својот идеал. И на крај завршува трагично, плашејќи се од сите оние над него, тој умира од рацете на Неда.
Фезлиев
Во младоста бил ист со Младичот: полн со идеали, и верен на организацијата која подоцна ќе го сруши неговиот сон. И тој влегол во неа со чисто срце, но сфатил дека тоа е една мамка, анти-организација. Најчесто е пијан зашто не може да се справи со нечесните игри.
Младичот
Изигран, неговата трагична судбина е најтажна приказна. Невин млад човек кој станува виновен за убиството на својот идеал, татко, спасител. Иронијата е уште поголема кога се самоубива, а вистината од писмото кое ќе го напише паѓа во рацете на предавниците - со тоа повторно не завршил никаква работа. А предавниците се многу и ги има насекаде.
Аеродром Ротердам-Хаг
Аеродорм Ротердам - Хаг (порано аеродромите во Ротердам, Vliegveld Zestienhoven во Холандија ),   е мал меѓународен аеродром во Холандија, кои служи за  Ротердам и Хаг. Се наоѓа 5.6 километри северозападно од Ротердам во Јужна Холандија и е трет најфреквентен аеродром во Холандија.
Аеродромот опфатил 2,1 милиони патници во 2019 година и има распоредени летови до европските метрополи и одредишта за одмор. Исто така, многу се користи од општата авијација и има неколку летачки клубови, клуб за падобранско и училиште за обука на летови сместени на аеродромот.
Скутер
Повеќето скутери се опремени со едноцилиндрични мотори од 30cc – 250cc а макси скутерите имаат двоцилиндрични мотори од 400cc па сè до 600 кубни сантиметри. Во сите држави од светот скутерите под 50 кубни сантиметри се именувани како “мопеди” додека сите останати скутери над 50 кубни сантиметри спаѓаат во класата на мотоцикли и за нив важат сите правила кои се однесуваат на мотоциклите.
Неодамна сите модерни скутери беа произведувани со воздушно ладени, двотактни мотори кај кои мешањето на горивото со маслото за подмачкување е автоматизирано. Во поново време, моделите на Yamaha-YQ50 (2002 година и сѐ уште се произведуваат) се опремени со мотор на течно ладење (Liquid Cooled Engine), пример кој подоцна ќе го следат сите произведувачи на скутери. Моделите, Gilera Runer SP 50, Aprilia SR 50, Peugeot JetForce 50 имаат мотори со ваков тип на ладење и затоа се оценети како скутери со подобри перформанси. Нов тренд во производството на скутери е вметнувањето на директното вбризгување на горивото (injection) наместо стариот начин со примена на карбуратори.Ваков систем поседуваат моделите Aprilia СР50 Di-tech, Peugeot JetForce TSDI. Перформансите на скутерите се варијабилни и се движат од 2.0 kw па сè до 15 kw кај мани-скутерите. Скутерите под 50cc имаат забрана која е поставена на 45 км/ч. Ретко кој ја почитува оваа забрана па со механичка или електронска поправка на скутерот таа се отфлра. Со фабричките делови, скутерите без забрана достигнуваат брзина од 75 км/ч,но во Италија, Јапонија, Германија, Шпанија и Холандија постојат специјализирани произведувачи на тркачки-делови за скутери кои се инсталираат за да се добие што е можно поголема брзина. Најпознати брендови се Malossi, Polini, Hebo. Најбрзиот скутер под 50cc е конструиран во Германија (марка: Yamaha –YQ 50 Aerox R) со брзина над 150 км/ч.
Ребдишти
Ребдишти — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Мелан
Полимелија
Полимелија (од грчки πολυ- "многу", μέλεα "екстремитети"), исто така познат како хидра синдром, е вродена мана која ги вклучува екстремитетите, каде поединецот има повеќе од вообичаениот број на екстремитети. Кај луѓето, и повеќето водоземни животни, ова значи да се има пет или повеќе екстремитети.
Понекогаш ембрион може да започне како сијамски близнаци; каде еден близнак дегенерира, и неговиот еден (или повеќе) екстремитет, ќе заврши придодаден на другиот близнак.
Понекогаш може да има мали нозе помеѓу нормалните (првични) нозе, што е карактеристично за дипигус состојбата.
Во митологијата
Многу митолошки суштества како змејови, крилести коњи и грифони, имаат шест екстремитети: четири нозе и две крила.
Во грчката Митологија, Хекатохрините се вели дека  имале сто раце. Постоела и раса на џинови со шест раце.
Неколку Хинду божества се прикажани со повеќе раце и повеќе нозе.
Ејилстадир
Ејилстадир (Egilsstaðir) — град во источниот дел на Исланд, односно спаѓа во Источниот Регион, брои околу 2.260 жители и е осумнаесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Ејилстадир, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.
Катал
Еден катал е она количество ензим кое катализира претворање не еден мол супстрат до производ за една секунда. Еден катал еднаков е на 6*10^7 меѓународни единици.
Анасон
Анасон познат уште и како ''аниш, анасон и анис, е едногодишна, зелјеста билка која расте од 0,5 до 1 метар во височина. Расте во областите околу Средоземјето.''
Особини
Лековитиот дел на билкесиот плод, односно зрелото семе се собира само по суво време.
Лековито делување
Анасоновото семе делува против смирување на грчеви, го зајакнува желудникот, подобрува варењето и отстранува штетните сокови од организмот. Исто така ја чисти крвта и ги зајакнува живците. Ги чисти белите дробови, желудникот и бубрезите, ги зајакнува пробавните органи, ја поправа неуредната менструација и помага при несоница.
Исто така се користи во производство на колачи и слатки, козметика производство на ликери, како и  алкохолни пијалаци, како што е Мастика, Узо, Анасонова ракија итн.
Правиот анасон данес се употребуава во незначителни количини, бидејќи е потиснат од звездениот анасон кој има мирис и вкус на анасон, ама ботанички не е во никаква врска со него. Со сличен мирис е и лофантот.
Одгледување
Историја на одгледување Првпат анасонот се спомнува на египетскиот папирус кој датира од околу 1500 година п.н.е.
Куп на шампиони 1970/71
Лига шампиона 1970/71 — 16-то издание на Купот на шампионите, најсилното европско клупско фудбалско натпреварување. Финалето е одиграно на 2 јуни 1971 на стадионот Вембли во Лондон. Во тој натпревар Ајакс го победил Панатинајкос со резултат 2-0. За Ајакс тоа била прва титула. Од таа сезона за првпат било воведено изведувањето на пенали доколку по одиграните продолжетоци не бил одлучен победникот. Правилото за гол во гости почнало да важи за сите фази од натпреварувањето, а не само за првите две кола.
Квалификације
1Базел се пласирал во осминафиналето поради правилото за гол во гости.
2Арад се пласирал во осминафиналето поради правилото за гол во гости.
Четвртфинале
1Атлетико Мадрид се пласирал во полуфиналето поради правилото за гол во гости.
Полуфинале
1Панатинајкос се пласирал во финалето поради правилото за гол во гости.
1539 во музиката
1539 година во музиката содржи некои значајни настани.
Куричаир (Аџиматово)
Куричаир - Суви Ливади — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Аџиматово. Наоѓалиштето претставува водовод од римското време. При орање на местото биле откриени керамички цевки - тубули од водовод.
Потошка Вас
Потошка Вас (словенечки: Potoška vas) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Малага
Малага e вториот по големина град по Севиља во автономната покраина Андалузија и главен град на провинцијата Малага. Малага со околу 565.000 жители е петтиот најголем град во Шпанија во однос на население. Се наоѓа на западниот крај на Средоземјето на повеќе од 100 километри од Гибралтар. Демографски, Малага — најнаселен град на Коста дел Сол. Тој е опкружен со планински масиви, а двете реки Gvadalmendina Gvadalorse, минуваат низ градот и се влеваат во Средоземното Море.
Среден век
Околу 411 г. германските племиња го опустошиле брегот на '''Малага. Јустинијан во неговиот обид да го обнови Римското Царство, искористил повик за помош од Визиготскиот''' претендент на престолот Атанагилда и 554г. го освои јужниот дел на Пиринејскиот Полуостров и ја основал византиската провинција Шпанија во која припаѓала и Малага. Византиското владеење во Малага траеше до 619 кога Визиготскиот крал Сисебут конечно ги избрка Византијците и повторно воспостави Визиготска власт. Во 711г. Пиринејскиот Полуостров бил освоен од Маврите, и Малага дојде под муслиманска власт. Три века Малага била дел од први Кордопски емирати, а потоа Кордопскиот калифат со кој владееле членовите на династијата Омејада, до падот на калифатот, 1031. , По што неколкупати бил главен град на неколку различни тајфи, мали арапски царства кој во 1089. , го повикале племето Алморавида да го решат соперништвото во јужниот дел од муслиманскиот дел на полуостровот. Алморавида ги освоила териториите на Ал-Андалузија, каде што остана до 1143. , Кога ги замени друга династија, која дошла од Африка, Алмохади. Владеењето на Алмохади траеше до 1212г. кога тие доживеале ужасен пораз во Битката кај Невас де Топоса од Здружените сили на неколку христијански царства. Сепак, и покрај оваа победа, Малага не дошла во рацете на христијаните, туку во 1228. стана дел Гранадските Емирати.
Нов век
Арапската влада во Малага траеше сè додека во 1487. година, бил освоен од страна на Католичките кралеви и ги протераа од неа Маврите. Повеќе од 15.000 африкански војни1588ци беа утврдени во тврдината Хилбралфаро кој храбро застана во одбрана на градот од Христијанските напади. Меѓу освојувачите беше поетот Гарсиласо де ла Вега. Битката беше тешко и отпорот беше висок. Останале само 40 семејства, а остатокот од населението бил депортирано или продадени во ропство. Провинција Малага ја населиле Христијанските доселеници - околу 5.000-6.000, од ​​кои 1000 се населиле во градот Малага. Таа е основана од страна неколку парохии, и се изградени неколку цркви: Саграрио црква (посветена на Свети Петар), основана во 1488. и обновена во XVIII век, а потоа Црквата на Свети Јован, Св Јакоб и Светите маченици, изградена во 1490. и реставрирани меѓу 1758 и во 1777 година. Еден од првите беше фрањуевачки манастир, денес Снатуарио де ла Викторија. Изградба на катедралата започна во 1528. , а во 1541. работите беа запрени. Во 1549 година. дошол нов архитект Диего де Вергара, кој работел на катедралата сè до неговата смрт. Работата ја продолжил и неговиот син. Во година, иако сè уште незавршена, катедралата беше официјално отворена. Малага не била од големо значење освен својата стратешка положба - во близина на Гибралтар и Северна Африка. Христијаните не го сменија системот кои го поставија Арапите, туку само го засилиле и утврдиле. Од 16 до XVIII век и покрај епидемии, земјотреси, поплави и насилна регрутација, населението се зголеми од 3616 до 4296 семејства.
Население
Според проценките, во градот 2008. 566 447 жители живееле. Со 560.631 жител во 2006година, Малага стана шести град во Шпанија од страна на населението. Градот со неговите предградија има 1.074.074 жители, и вклучува општини, како што се Марбела, Торемолинос, Бенамалдена, Фуеногирола, Мијас, итн. и петто во однос на населението во Шпанија. Приближно 21,68% од населението е под 20 години, а 14,11% биле постари од 65 години На 2006. година, Малага бележи мало зголемување на популацијата на некои 2,09%. Во текот на шеесеттите години, голема популација на Малага е емигрирало во развиените европски земји, главно во Германија, Швајцарија, Белгија и Франција. Денес, населението на Малага сè повеќе се движат надвор од градот или во предградија, како што Алаурин де ла Торе, Мапи, Ринкон де ла Викторија, итн, каде што во последниве години населението двојно. Од крајот на 20-от век, Малага исто така, стана привлечна за имигрантите од други делови на Шпанија и други земји во бизнис со градежништвото, туризмот и, во помала мера, во индустрија и трговија. Бројот на странци се зголеми на 29,717 во 2006. година. Повеќето од нив се Мароканци (19,25%), Аргентинци,ДолноСахаристи. Во последниве години значително се зголеми бројот на Кинези.
Административна поделба
Малага градот е поделен на 10 окрузи: Малага центар (шп. Málaga-Centro)
Малага-исток (шп. Málaga-Este)
Сјудад Ардин (шп. Ciudad Jardín)
Бајлен-Мирафлорес (шп. Bailén-Miraflores)
Палма Палмилја (шп. Palma-Palmilla)
Круз де Умилхадеро (шп. Cruz de Humilladero)
Каратера де Кадис (шп. Carretera de Cádiz)
Чуријана (шп. Churriana)
Кампанилјас (шп. Campanillas)
Порто де ла Торе (шп. Puerto de la Torre)
Културно - историски знаменитости
Calle Larios — улица во градот Римскиот театар (Театро Романо шп.), Кој датира од 1 век. Бил откриен во 1951 година. година во рамките на подготовките за изградба на дворот пред Центарот за култура. Тој бил изграден во времето на Октавијан Август, и се користел до 3 век. Арапите го користеле како магацин за материјали за изградба на Alcazaba. Во моментов е под реставрација.
Тврдина Hibralfaro (шп. Castolli de Gibralfaro), чии темели датираат од времето на Феникијците, била изградена во времето на арапските доминација во 14 век.
Alcazaba (сп. Alcazaba), палатата-тврдина датира од истиот период - времето на арапската доминација. Повеќето од нив се изградени до 11 век.
Папа Луциј II
Луциј II (лат. Lucius PP. II; ? - 15 февруари 1145) — римски папа од 9 март 1144 до 15 февруари 1145.
Малага
Културно - историски знаменитости
Малага катедрала (шп. Catedral de Malaga), која е исто така се вика катедралата на де ла Encarnación (сп. Catedral де ла Encarnación), која започна да се гради за време на освојувањето Христијаните на градот (1528). Изградбата траеше во текот на 17-ти и 18 век, и сè уште не е завршена, бидејќи ја нема јужната кула, и го заработила прекарот Mankita (сп. Ла Manquita), што значи "Саката".
Споменик на Хозе Марија Torrijos (19 век), шпански либерал по потекло од Малага, кој беше убиен во овој град, заедно со други либерали и чии остатоци беа пронајдени под голем обелиск во Плаза де ла Merced.
Куќата и Музејот на Пикасо. Малага е исто така познат како град на познатиот сликар Пабло Пикасо. Музеј посветен на големиот уметник, како и неговата куќа, која се наоѓа во Плаза де ла Merced. Музејот содржи над 200 дела од Пикасо.
Кралската базилика и Светилиште на св Марија Викторија (шп. Реал базилика y Santuario де Санта Марија де ла Викторија), центар посветен на култот на Богородица од Викторија. Тоа потекнува од времето на католичките кралеви, сепак, објекти кои можат да бидат посетени денес датира од 17 век.
Празници и Прослави
Светци-заштитници на градот. По Христијанското освојување на Малага, прогласиле светци-заштитници на двете маченици кој починале во 305 Малага во Римското гонење на христијаните, св. Кириак и св. Павле. На 1582. официјално ги прогласиле за светци и го утврдиле 18 јуни како ден за прослава. Сепак, прославата на овие две свети се намалила, како резултат на култот на Богородица од Викторија, кој воедно е и заштитник на Малага.
Virgen де ла Викторија. кој е организиран од страна на градоначалникот на Општина, зградата каде што верниците му предаваат знаме на црквата каде што масовно се одржува во нејзина чест. Верниците одат облечени во традиционални носии во стилот на фламенко.
Августовски панаѓур. Тоа се празнува на втор петок во август до недела следната недела. Оваа прослава ја одбележува влегувањето на Фернандо Католичката во Малага по освојувањето од страна на Арапите, 19 август во 1487. година. Оваа прослава се одликува со фактот дека луѓето се облекуваат во типичен носии на стил фламенко, и Васара коњ каде што можете да видите автентични примери а андалузиски коњ. Прославата ќе се одржи на улиците на историскиот центар на градот, каде што на типични пијат алкохолни пијалаци "Фино" и да играат фламенко. Во текот на ноќта, прославата се преселува надвор од градот, каде што можете да ги вкусите "предјадења" во деловите каде се слуша фламенко, и модерната музика. Тука се одржаваат и корида со бикови.
Велигденските празници, кои се одликуваат со масовни процесии за одржување на традиција повеќе отколку во 1487 година, поставување на бројки на светци на улица, од кои едната е покровител на задолжителното фигури, Virgen де ла Викторија. Исто така се вклучени бројни "kofradije" (братство или здружение на Католичката верници кои се собираат околу култот на Христос, Богородица или било кој друг светец, или еден момент во страдањата на Христос, или за некои мошти).
Тезаурус
Тезаурус (од грч. θησαυρός - богатство, ризница) е референтно дело слично на речник, но наместо дефиниции и изговори, содржи синоними и понекогаш, антоними. Според библиотекарот Верица Петровска, тезаурус е „класификациски систем на семантички и генерички поврзани термини за поими од одредено стручно подрачје“.
Првиот пример од овој жанр е „Рожеов тазаурус“ (Roget's Thesaurus), составен во 1805 од Питер Роже, а издаден во 1852. Записите во Рожеовиот тезаурус се подредени идејно наместо азбучно.
Иако тезаурусот доржи синоними и антоними, записите во едно такво дело не треба да се сметаат за нивна листа. Записите се предвидени и за разликување помеѓу слични зборови и тој помага при прецизното избирање на вистинскиот збор. За разлика од речникот, тезаурускиот запис не го дефинира зборот.
Во информатиката, тезаурусот претставува база на податоци или список на семантички ортогонални тематски пребарувачки клучеви. Во полето на вештачката интелигенција, тезаурусот понекогаш се нарекува онтологија.
Тезауруските бази на податоци, создадени по меѓународни стандарди, обично се подредени хиерархиски, по предмети и теми. Ваквиот тезаурус го става секој поим во контекст, па така корисникот може да различи помеѓу „биро“ како канцеларија/установа и „биро“ како мебел. Тезаурус од овој тип често служи како основа за индекс на он-лајн материјали. На пример, Тезаурусот на уметност и архитектура се користи за индексирање на државни бази на податоци за музеи, Артефакти Канада, во сопственост на Информатичката мрежа на канадското културно наследство (Canadian Heritage Information Network) (CHIN).
Дефиниција
Формалната дефиниција за тезаурус предвиден за индексирање и пристапување кон информации е следната:
Грамади (Ратево)
Грамади — населба од доцноантичкото време. На 4 километри јужно од селото, кај селските колиби се наоѓаат повеќе грамади од насобрани камења на простор од околу 100 × 100 метри. По површината има голем број фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди, а биле најдени и рановизантиски монети.
Лисицата и зајакот
Лисицата и зајакот (Лиса и заяц) е советски анимиран филм од 1973 во режија на Јуриј Норштејн и продукција на Сојузмултфилм. Филмот е направен по мотивот на руска сказна прераскажана од Владимир Дал.
1538 во музиката
1538 година во музиката содржи некои значајни настани.
Список на држави во светот
Ова е список на државите во светот. Во светот постојат 193 признати независни држави, од кои 192 се членки на Обединетите нации (сите држави освен Ватикан). Во Европа постојат 44 независни држави, во Азија 47, во Африка 53, во Америка 35 и во Океанија 14. Покрај независните држави, во светот постојат уште 70 зависни и спорни територии, како и еден протекторат на Обединетите нации.
Поврзано
Land Världsgeografi
NGC 6009
NGC 6009 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6009 се споменува и како CGCG 78-96.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6009 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 6009 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 53 м 24,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 3' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 6009 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56312. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 200; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 951. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 136.
137 п.н.е.
137 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 137. година пред новата ера, 137. од првиот милениум п.н.е., 37. од 2 век п.н.е. и осма од 130-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5371 и 5372 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4613 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3623 и 3624 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 616.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 137 година се протега во 2499 и 2500, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2559 и 2560 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 406. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 781 и 780 исламска година пред хиџра.
Рашнопоја
Роснополе или Рашнопоја — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Томи.
Августа (титула)
Августа (Augusta) — женски облик на титулата „Август“ (Augustus). Обично се давала на сопругите или роднините на римските цареви. Во III век, овие жени исто така можеле да ги добијат и титулите Матер кастрорум и Матер патриае.
Хусавик
Хусавик (Húsavík) — град во североисточниот дел на Исланд, односно спаѓа во Североисточниот Регион, брои околу 2.240 жители и е деветнаесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Хусавик, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.
Борче Орашански
Борче Орешански (роден на 28 мај 1949 година во Винце, Куманово) — македонски поет.
Животопис
Основно и средно образовани завршил во Скопје, каде што исто така и дипломирал на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет. Живее и работи како самостоен уметник во Скопје. Член е на Друштво на писатели на Македонија.
До сега има објавено дванаесет збирки поезија за деца и две монографии.
За поемата Трпеза има добиено награда „Глигор Прличев“ во 2001 година.
NGC 3635
NGC 3635 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3635 се споменува и како MCG -1-29-9, VV 724, NPM1G -08.0342.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3635 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 3635 има привидни димензии од 1,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 18°.
Други поделби
Проучување на NGC 3635 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34717. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5508. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1018.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
1537 во музиката
1537 година во музиката содржи некои значајни настани.
Душан Макавеев
Душан Макавеев (, -, ) — српски режисер и сценарист, еден од најпознатите режисери од просторите на поранешна Југославија. Еден е од најистакнатите претставници на црниот бран во југословенската кинематографија.
Макавеев има завршено психологија на Филозофскиот факултет во Белград и режија на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград. Од 1953 година почнува да се занимава со филм. Со своите три филмови од 1960-тите, „Човекот не е птица“ (1965), „Љубовниот случај или трагедијата на службеничката на ПТТ“ (1967) и „Невиност без заштита“ (1968), Макавеев стекнува меѓународна слава. Сепак, неговиот следен филм, „Вилхелм Рајх: мистериите на организмот“ (1971), е оној што ќе предизвика најголемо внимание. Поради својата сексуално-политичката содржина филмот е забранет во Југославија, а Макавеев е принуден да замине во егзил, каде останува до 1988 година. Во овој свој филм, Макавеев го комбинира претставувањето на идеите на познатиот левичарски психоаналитичар Вилхелм Рајх со односот на комунизмот кон сексуалноста. Следни негови филмски остварувања се: „Ми недостига Соња Хени“ (1971), „Сладок филм“ (1973), „Црна Гора или свињи и бисери“ (1981), „Кока кола кид“ (1985), „Манифест“ (1988), „Горило се капи на пладне“ (1993), „Дупка во душата (1994) и „Данските девојки покажуваат сè“ (1996).
Макавеев е добитник на поголем број домашни и меѓународни награди: „Октомвриската награда“ на Белград, „Сребрена мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал, „Сребрена арена“ на Пулскиот филмски фестивал, „Луис Буњуел“ во Кан, „Сребрен Хуго“ во Чикаго, „Златно време“ на Белгиската кралска кинотека и други.
Иван Далкалчев
Иван Далкалчев (1872-1931) — македонски револуционер, член на МРО / ТМОРО / ВМОРО.
Животопис
Починал во Софија, Бугарија.
Судички Пат (Буриловци)
Широко Поле — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Буриловци. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На источниот раб од селото, зад куќата на С. Милиќ, при орање на нивата бил откриен четвртест постамент, со димензии од 37 × 47 × 22 см, изграден од тегули и хидрауличен малтер. На површината има изобилство од градежен материјал, како и фрагментирана керамика.
Полшина
Полшина (словенечки: Polšina) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Волтерсдорф (Вендланд)
Волтерсдорф (Woltersdorf) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Волтерсдорф се наоѓа во Вендланд во рамките на Природниот парк Елбхеен-Вендланд. Северно од селото поминува каналот Луки.
Општински единици
Општината Волтерсдорф се состои од следниве места:
Знаменитости
Познати места околу Волтерсдорф се Браутштајн („каменот на невестата“) и Фелдкирхе („црква во полето“). Обете се наоѓаат на грбот на општината.
Ново Време (руски весник)
Ново Време, или Нова ера, (на руски: Новое время) бил руски весник во периодот меѓу 1868 - 1917 година, се печател во Санкт Петербург, до 234 броја во 1869 година, излегувал 5 пати неделно, а потоа секојдневно. Од 1881 година излегувале по 2 изданија - наутро и навечер. Од 1891 година имал неделен илустриран прилог.
При Устрјалов на 23 мај 1872, Ново Време како либерален весник, објавил една од првите статии на руски јазик посветени на првиот том на Капиталот од Карл Маркс. Со Суворин, весникот имал контроверзна репутација: од една страна, тоа бил голем весник со "европски стил", се објавувале странски вести со детални и информации, најави на големи компании, подробна хроника, текстови за истакнати личности. Пријателски односи со весникот и уредникот Суворин лично одржувал Антон Чехов.
Од друга страна, сè повеќе и повеќе во руското либерално општеството, уредувачката политика на Ново Време еволуирала во сервилен, реакционерен и непринципиелен весник, вакавата уредувачка политика на многу начини била поврзано со Буренин и неговите антисемитски изјави за аферата Драјфус. Поради таквата позиција на Буренин, бил негативно оценуван од неоплитичките руските модернисти во периодт меѓу 1900-1910 година.
Во периодт меѓу 1901-1917 една од водечките публицисти на весникот бил Михаил Мењшиков. Весникот бил затворен од страна новата власт, следниот ден по Октомвриската револуција, 26 октомври (8 ноември) 1917 година. Поради критичката настроеност на весникот кон болшевиците и револуционерните идеии, самиот Ленин истакнал дека весниникот пропагирал: одметништво, отпадништво и подлизурство.
Во периодот меѓу 1920-1930 години синот на Суворин во Белград, издавал весник со истото име.
Бранко Бјадов
Бранко Бјадов — македонски поетм роден е 16 април1939 година во Струмица каде што и починал на 30 декември 2006година.
Ниографија
Најголемиот дел ос својот живот го поминал во Струмица каде што завршил основно училиште и гимназија. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на групата Југословенска книжевност со македонски јазик.
Во 2003 година е назначен за претседател на Здружението на дијабетичарите, каде што активно работи сè до неговата смрт во 2006 година. Бил член на Друштвото на писателите на Македонија.
Парк на ветерни електрани „Богданци“
Парк на ветерни електрани „Богданци“ (ПВЕ „Богданци“), познат и како Ветропарк „Богданци“) — ветропарк крај градот Богданци, југоисточна Македонија. Започнал со градба во мај 2013 година и бил завршен за нешто помалку од една година, во февруари 2014 година. Ветерниците биле приклучени во дистрибутивната мрежа за електрична енергија на 21 март 2014 година. Инсталираната моќност на ветропаркот е 36,8 MW.
Прва фаза
Првата фаза на проектот завршила со целосното подигнување и комплетирање на сите 16 предвидени ветерници во февруари 2014 година, додека во март 2014 година течеле активностите за нивно поврзување со електропреносната мрежа на МЕПСО. По поврзувањето следувал пробен период во кој се испитувало нивното работење и проверка на целокупната техничка опрема, по што капацитетот влегол во редовно производство.
Во текот на март 2014 година била завршена и потребната инфраструктура и придружни објекти на ветропаркот, како што е патната инфраструктура, приклучување на новиот далновод, командната зграда и 20/110-киловолтната трафостаница.
Целокупниот проект за изградба на првиот ветерен парк во Македонија чинел 55,5 милиони евра, од кои околу 47,9 милиони евра (86,3%) се заем од Владата на СР Германија преку банката КфВ, додека останатите 7,6 милиони евра (13,7%) претставуваат сопствени средства на ЕЛЕМ.
Втора фаза
Во планираната втора фаза на проектот, се предвидува негово заокружување со уште шест ветерници, со кои инсталираната моќност на овој енергетски капацитет ќе се искачи на 50 мегавати, од кои годишно ќе може да се добиваат околу 125 гигават-часа зелена енергија.
Во 2018 година биле обезбедени финансии за отпочнување на втората фаза од проектот. Финансирањето било од германската банка КфВ во износ од 18 милиони евра, додека Електрани на Македонија би обезбедиле 3 милиони евра сопствени средства.
Пуштање во употреба
Пробниот период започнал со нивното поврзување со електропреносниот систем на Македонија, а по неговото завршување, ветерниците влегуваат во редовно производство. Ветерниците биле приклучени во дистрибутивната мрежа за електрична енергија на 21 март 2014 година.
До 10 август 2014 година, ветропаркот испорачал 31 милион киловат-часови електрична енергија, што претставува една третина од неговото планирано годишно производство, односно околу 100 милиони киловат-часови струја, која е еднаква количина за задоволување на годишните потреби од струја на град од околу 60.000 жители.
Жизница (Ратево)
Жизница — населба од доцноантичкото време. Се наоѓа во пределот на Сливница и во близината на наоѓалиштето Градиште II. На простор од околу 200 × 100 метри се среќаваат парчиња од покривни ќерамиди и питоси.
138 п.н.е.
138 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 138. година пред новата ера, 138. од првиот милениум п.н.е., 38. од 2 век п.н.е. и деветта од 130-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5370 и 5371 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4612 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3622 и 3623 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 615.