cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Машинско преведување
Пристапи
Ако има доволно податоци, програмите за машинско преведување честопати даваат задоволителни резултати за роден говорник на еден јазик да го сфати приближното значење на тоа што било напишано од страна на другиот роден говорник. Проблемот е да се соберат доволен број на вистински податоци за да се подржи овој метод. Пример, голем мултијазичен корпус на податоци потребен за фунционирање на статистичките методи не е потребен за методите кои се потпираат на граматиката. Но тогаш, граматичките методи бараат вешт јазичар внимателно да ја дизајнира граматиката која се користи.
За преведување помеѓу блиски јазици, може да се користи техниката наречена shallow-transfer машинско преведување.
Wii
Wii (најчесто нарекувана по начинот на којшто се изговара на англиски јазик ВИ) е петтата конзола за видеоигри на Nintendo. Конзолата е потомец на нејзиниот предок Nintendo GameCube. Nintendo тврди дека конзолата е поинаква од конзолите PlayStation 3 на Sony и Xbox 360 на Microsoft иако им конкурира и на двете во натпреварот помеѓу конзолите од седмата генерација. Конзолата беше развивана во соработка со IBM и ATI. Неизбежна предност на оваа конзола што ја разликува од нејзините предци е нејзиниот нов безжичен контролер Wii Remote, што може да се користи како рачен покажувач и може да детектира брзина и ориентација во три димензии. Друга голема новина е нејзината WiiConnect24 Интернет платформа, што овозможува примање пораки и софтверски надоградувања додека конзолата е во standby mode.
NGC 2203
NGC 2203 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2203 се споменува и како ESO 34-SC4.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јануари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2203 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m. NGC 2203 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 4 м 42,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 75° 26' 18".
Џамија Казанџилер
Џамијата Казанџилер е поранешна џамија која се наоѓала во Старата скопска чаршија. Познато е дека била изградена во текот на 17. век од страна на казанџискиот еснаф во чаршијата и по својот изглед претставувала скромна градба. Џамијата била разрушена во земјотресот од 1963 година.
Во минатото, џамијата Казанџилер, заедно уште со Ѓулчилер амам и Куршумли ан, образувале една целина, од која денес е преостанат само Куршумли ан, кој бил обновен по делумното разрушување во земјотресот.
100. источен меридијан
100. источен меридијан (100° ИГД) — меридијан кој се протега од Северниот Пол, низ Северноледениот Океан, Азија, Индискиот Океан, Јужниот Океан, Антарктикот, сè до Јужниот Пол.
100. источен меридијан образува голема кружница заедно со 80. западен меридијан.
Пораз (роман)
Пораз (руски: Разгром) – роман на рускиот и советскиот писател Александар Фадеев од 1927 година.
Содржина
Дејството на романот се одвива во Сибир, на крајниот исток на Русија, каде Црвената армија војува со јапонската војска. Романот се состои од три дела:
Прв дел
Првиот дел се состои од девет глави:
Левинсон, командир на еден партизански одред го испраќа ордонансот Мороска во извидница. Мороска гледа како еден друг партизански одред е разбиен, а притоа спасува еден тешко ранет партизан. Ранетиот се вика Мечик, кој пред три недели им се придружил на партизаните, оставајќи ја љубената девојка во градот. Додека закрепнува во импровизираната болница, Мечик ја запознава сопругата на Мороска, Варја и чувствува привлечност кон неа, зашто таа е единствената што се однесува добро со него. Подоцна, Мороска сака да украде лубеници и дињи и командирот Левинсон свикува собир на селаните, со цел да му пресудат на крадецот. Сепак, сите се свесни дека станува збор за лесен престап и Мороска минува без казна. Во меѓувреме, Левинсон е загрижен, бидејќи дознава дека јапонската војска опасно се приближува, насекаде нанесувајќи им тешки загуби на партизанските одреди. Плашејќи се дека и неговиот одред ќе биде разбиен, тој предлага повлекување. Мороска ја посетува својата сопруга Варја во болницата и сфаќа дека таа го сака Мечик и поради тоа станува непријателски настроен кон него, но се оддалечува од Варја. Кога се враќа во одредот, тој бара да не биде повеќе ордонанс и се враќа во својот вод. Ноќта, Левинсон дава наредба за узбуна и одредот го напушта селото.
Втор дел
Вториот дел се состои од пет глави:
Штом закрепнува, Мечик му се придружува на одредот на Левинсон, но таму воопшто не е задоволен од приемот, а истовремено, другите партизани не го пречекуваат пријателски. Во меѓувреме, јапонската војска опасно му се приближува на одредот. Еден ден, Левинсон ги праќа својот помошник Бакланов и Мечик во извидница. Тие одат во едно од блиските села и таму наеднаш се соочуваат со неколку јапонски војници при што Мечик убива еден од нив, прикажувајќи се како храбар војник. Меѓутоа, по враќањето во одредот, тој е многу уплашен во престрелката со јапонската војска. Принуден на повлекување, одредот ја евакуира болницата при што Левинсон наредува да биде отруен тешкоранетиот војник Фролов, со цел да не го забавува повлекувањето. Мечик го слуша тоа и многу се вознемирува поради што се однесува непријателски кон Варја. Мороска повторно е вознемирен поради љубовта на Варја кон Мечик, а таа, пак, е разочарана од однесувањето на Мечик. Најпосле, кога оди да се помири со него, Мечик е повторно рамнодушен кон неа, а еден војник ја силува. Мечик не може повеќе да го издржи животот со партизаните, така што му се јавува желбата да побегне од одредот.
Трет дел
Третиот дел содржи четири глави:
Левинсон го испраќа Метелица, еден од своите најдобри борци, во извидница. Метелица среќава едно дете, му го остава својот коњ и потоа оди во блиското село, каде го прислушкува разговорот меѓу неколку офицери. Тој е заробен од Козаците, но наспроти мачењето, не им кажува ниту збор. Пред очите на селаните, Козаците го доведуваат детето, но тоа одбива да признае дека го видел Метелица. Кога водачот на Козаците му се нафрла на детето, Метелица го напаѓа него, но Козакот успева да го убие. Бидејќи Метелица не се враќа во одредот, Левинсон наредува да тргнат во потрага по него и тогаш се судираат со козачката војска. Во нападот, Мороска го губи својот коњ, Мечик му ја нуди својата помош, но Мороска ја одбива. Вечерта, одредот влегува во селото, каде Мороска се опијанува во друштво со Мечик. Варја пристигнува во селото подоцна и го наоѓа пијаниот Мороска. Разочарана, таа повторно му се враќа на својот сопруг. Подоцна, Козаците го напаѓаат селото и одредот мора да се повлече во шумата, но таму заглавува во мочуриште. Кога се чини дека нема спас, Левинсон наредува да направат премин преку мочуриштето и партизаните успеваат да се извлечат. Кога излегуваат на државниот пат, Левинсон ги испраќа Мечик и Мороска во извидница. Нив ги пресретнуваат Козаци и Мечик, наместо да сигнализира за опасноста, бега во шумата. Сепак, Мороска дава сигнал, но него го убиваат Козаците. Со последните сили, успеваат да ја пробијат заседата, но гинат многу партизани, меѓу кои и Бакланов, помошникот на Левинсон. Во шумата, Мечик најпрвин е очаен поради предавството, но потоа се смирува и одлучува да замине во градот. По завршувањето на пукотницата, Левинсон утврдува дека успеале да се спасат само 19 членови на одредот. Погоден од смртта на Бакаланов, за првпат во животот, Левинсон почнува да плаче, а потоа го води одредот надвор од шумата.
Осврт кон романот
Пред да биде објавен како книга во 1927 година, романот „Пораз“ најпрвин излегувал во разни весници и списанија во текот на 1925-1926 година. Во 1932 година, на состанокот на еден московски книжевен кружок, Фадеев ја раскажал историјата на создавањето на романот, велејќи дека идејата му се родила во 1921/1922 година, а почнал да го пишува романот дури во 1925 година. Според неговите зборови, во тоа време му се испреплетувале темите на „Пораз“ и на „Последниот од Удеге“ и тој немал идеја дека ќе напише два посебни романа. Подоцна, средувајќи ги материјалите, тој решил да напише две посебни дела, но не бил задоволен од напишаното. Дури во 1925 година почнал систематски да работи на „Пораз“. Инаку, идејата за „Пораз“ непосредно произлегува од учеството на Фадеев во руската граѓанска војна во која тој се борел против белогардејците и против јапонската војска. Така, ликот на Левинсон, командантот на партизанскиот одред во „Пораз“ е заснован врз вистински личности - командантите на Сучанскиот партизански одред, Петров, Тетерин и особено Певзнер. Фадеев отворено го признал тоа во статијата „Специјалниот комунистички одред“ во која го опишал своето заминување во партизани. Самиот фадеев напишал дека работата врз романот била многу тешка при што секоја глава ја преработувал и препишувал по четири-пет пати, а некои глави ги препишувал и повеќе од 20 пати.
Во едно свое предавање пред група млади писатели, Фадеев ги образложил основните идеи на „Пораз“ на следниов начин: прво и основно, во граѓанската војна се прави селекција на луѓето. Сè што е непријателско - револуцијата го брише. Сè што е неспособно за вистинска борба, што случајно се нашло во таборот на револуцијата - тоа отпаѓа, а сето она што израснало од вистинските корени на револуцијата, од милионските народни маси - тоа се кали, расте и се развива во таа борба.
Романот „Пораз“ доживеал огромен успех кај публиката и доживеал три изданија само за една година. Во едно писмо до Сергеев-Ценски, Максим Горки го нарекол Фадеев „сериозен талент“, а романот го оценил како „широка, вистинита и многу надарено дадена слика на граѓанската војна“. Меѓутоа, критиката различно ја оценила вредноста на романот. Така, А. Воронски му забележувал на Фадеев дека ропски го имитира Толстој, а О. Бирк сметал дека авторот многу философира, наместо на читателот да му ги даде животните факти, зашто само фактите ги мотивираат постапките на јунаците. Од друга страна, раповците го прогласиле „Пораз“ за пример на правилно сликање на револуцијата и за првото дело на социјалистичкиот реализам. Самиот Фадеев им се спротивставил на пофалбите. На пример, во говорот одржан на шестото заседание на здружението на московските пролетерски писатели, тој рекол: „За Пораз пишуваат дека небаре во него е остварен нов реалистички метод на уметничкото творештво, дека отворил нова епоха во пролетерската книжевност... А, кога би било така, другари, тогаш би било непотребно да се пишуваат резолуции за потребата од хегемонија на пролетерската книжевност, зашто тоа би значело дека веќе сме ја постигнале хегемонијата. Во тој случај, мене би ми преостанало само да умрам. Но, мене не ми се умира. И затоа, дозволете да погледнеме дали критиката правилно го оценила делото?“
Ликовите во романот
Во романот, Фадеев опишал неколку херојски ликови, но без вообичаените ефектни пози и силните тонови на новинарските репортажи, туку тој ја прикажал и грдата страна на хероизмот. На пример, Метелица не кажува ни збор за време на неговото мачење, во мигот на смртта, тој не одржува никаков возвишен говор, а во неговото однесување го нема шаблонското презирање на смртта. Напротив, како секој млад човек, тој сака да живее, така што откако освестува во шупата, тој ги собира своите последни сили, обидувајќи се да најде излез. Но, кога мора да се умре, тој избира да умре машки, достоинствено и храбро, водејќи сметка да не ги изневери своите другари. На сличен начин, и Дубов, Бакланов и Мороска умираат едноставно и молкум, така што нивната смрт сама по себе зборува за хероизмот. Оттука, често се поставувало прашањето, дали главниот лик во романот (Левинсон) е идеализиран? На прв поглед, се чини дека Левинсон нема никаква човечка слабост, но во неколку наврати Фадеев навлегува во душата на Левинсон, која е различна од неговото надворешно однесување. Така, него често го мачи сомнежот, тој се двоуми, во писмото до сопругата користи нежни и топли зборови, а на крајот од романот, тој е уморен, потиштен, малодушен и исплашен, а по смртта на Бакланов, за првпат во животот заплакува. Сето тоа покажува дека Фадеев не создал икона од својот јунак, туку во неговото сликање имал уметничка храброст и совест.
Отсуството на идеализиарање се гледа и во прикажувањето на единствениот женски лик во романот - партизанската болничарка Варја која воопшто не е симпатична. Нејзината личност постојано е на работ на моралното паѓање, но Фадеев се труди убедливо да ја мотивира нејзината личност, покажувајќи му на читателот дека токму животот ја направи Варја таква. И покрај тоа што околностите морално ја осакатиле, во неа сè уште постои стремежот за убавината, за што сведочи нејзината љубов кон Мечик. Оттука, нејзината судбина заслужува сожалување, а не осуда. Единственото нешто што не може да одбрани во романот е тоа што Фадеев пристапил шематски кон ликовите на интелектуалците, бидејќи двајцата негативни ликови во романот, Мечик и Чиж, се интелектуалци. Во таа смисла, авторот не дава одговор на прашањето: Ако Мечик е толку ништожен, зошто тогаш ги напуштил удобниот живот во градот и саканата девојка за да им се придружи на партизаните, ризикувајќи го својот живот? Можеби, со подобро однесување на неговите другари, тој ќе можел да изразне во добар борец, но наспроти тоа, партизаните отворено му покажуваат дека не го сакаат и постојано го исмеваат. Оттука, тој се чувствува осамен и отфрлен и логично си го поставува прашањето за смислата на неговото останување во одредот. Всушност, преку ликот на Мечик, Фадеев го покажува длабокиот јаз меѓу потчинетите и господата во тогашното руско општество. Во тие околности, партизаните (рудари и селани) се неспособни да сакаат некого со нежни раце, некој што е чист и што зборува убаво, т.е. тие чувствуваат инстинктивна недоверба кон Мечик. Поради тоа, веднаш откако ќе му го спаси животот, Мороска помислува дека Мечик не му се допаѓа, иако нема рационални причини за таквите чувства. Сликајќи ги ликовите во романот, како надарен реалист, Фадеев објективно ја дава можноста денес неговите ликови да се оценуваат поинаку, независно од неговите субјективни ставови.
Давид Ферер
Давид Ферер Ерн (роден на 2 април 1982 во Хавеја, Аликанте) — шпански професионален тенисер кој живее во Валенсија, Шпанија, и кое е на 5-то место на АТП листата, како втор најдобро рангиран шпански тенисер зад 4-от Рафаел Надал. Тој почнал професионално да игра тенис во 2000 година.
2002
Тој играл постојано на АТП (10–6) и на Челинџер (35–13) турнирите, освојувајќи ја својата прва АТП титула во Букурешт (победувајќи го Акасусо). Тој стигнал до своето прво АТП финале во Умаг (победувајќи ги Давид Налбандијан и Гуљелмо Кориа, губејќи во финалето од Карлос Моја). Тој освоил Челинџер титули во Неапол, Валенсија, и Сасуоло. Сите 10 АТП победи и 34 од 35-те победи на Челинџерите биле на Земјина подлога.
2003
Врв на 2003 година за Ферер била победата над Андре Агаси на Мастерсот во Рим. Тој го остварил својот прв настап на Гренд Слем турнирите, како и на шест турнири од АТП Мастерс Серијата. На Мастерсот во Рим, тој го победил бранителот на титулата, Агаси во првото коло, и загубил од Иван Љубичиќ во второто коло. Ферер стигнал до второто коло на Ролан Гарос и на Вимблдон. Тој успеал да се пласира во своето трето финале во кариерата во Сопот и загубил од Гуљелмо Кориа. Тој отстварил резултат од 13 победи и 16 порази на Земјина подлога, 6 победи и 10 порази на тврда подлога, 1–1 на трева, и ја завршил годината на 71-то место на АТП листата.
2004
Ферер стигнал до четвртфиналето во Буенос Аирес, Валенсија, и на Мастерсот во Хамбург (победувајќи го бр. 6 Давид Налбандијан, но загубил од Гуљелмо Кориа). Тој напредувал до полуфиналето во Штутгарт каде што загубил од Гастон Гаудио. Подоцна во годината, тој стигнал до четвртфиналето во Букурешт и до полуфиналето во Палермо (загубил од Томаш Бердих) и Лион (го победил Хуан Карлос Фереро, но загубил од Ксавиер Малис). Ферер ја завршил годината на 49-то место на АТП листата.
2005
Ферер стигнал до полуфиналето на Мастерсот во Мајами каде што ги победил Давид Налбандијан, Хуан Карлос Фереро, и Доминик Хрбати, но загубил од Рафаел Надал. Во неговиот роден крај, тој загубил од Хрбати. Тој ја затворил годината со четвртфинале на Мастерсот во Мадрид, каде што загубил од Роби Џинепри, и на Мастерсот во Париз, каде што загубил од Енди Родик. На турнирите од Мастерс серијата тој отстварил 20 победи и 9 порази и само еднаш бил поразен во првото коло. Во двојки, Ферер ги освоил своите први две АТП титули во Виња дел Мар и Акапулко (заедно со Вентура) и заработил вкупно 951,772 американски долари. Тој ја завршил годината на 14-то место на АТП листата.
2006
Ферер ја започнал годината со четвртфиналниот настап во Оукленд, каде што загубил од Оливие Рохус. Тој влегол за првпат во првите 10 на АТП листата, благодарение на неговиот најдобар пласман на Отвореното првенство на Австралија, каде што стигнал до четвртото коло победувајќи го Марио Анчич, но загубил од Фабрис Санторо. Во текот на годината тој бил 5 недели дел од првите 10 на АТП листата. Во март, втора година по ред тој стигнал до полуфиналето на Мастерсот во Мајами, каде што го победил 4-от Енди Родик, но загубил од Рожер Федерер. Во неговиот втор турнир на Земјина подлога во годината, на Мастерсот во Монте Карло, тој бил поразен од Федерер. Тој исто така стигнал до четвртфиналето во Хамбург, каде што загубил од шампионот Томи Робредо. Во Диселдорф, тој постигнал победи над двајца топ-10 тенисери, 4-от тенисер во светот, Иван Љубичиќ и 9-от тенисер во светот, Фернандо Гонзалез.
Тој стигнал до третото коло на Ролан Гарос, како и до четвртото коло на Вимблдон, каде што го поразил Гонзалез во третото коло, но подоцна загубил од Лејтон Хјуит. Во јули, тој ја освоил својата втора АТП титула во кариерата во финале против Акасусо кое траело пет часови во Штутгарт. Во август, тој стигнал до четвртфиналето во Синсинати, Охајо, каде што го победил 10-от на АТП листата, Маркос Багдатис, но потоа загубил од Гонзалез. На Отвореното првенство на САД, втора година по ред тој стигнал до третото коло каде што загубил од Михаил Јужни). Ферер ја завршил годината со четвртфиналето во Базел, каде што загубил од Федерер. Во годината, тој отсварил три победи и пет порази против топ-10 тенисерите и отстварил резултат од 18–8 на Земјина подлога и 17–13 на тврда подлога. Тој ја завршил годината на 14-то место на АТП листата и бил дел од најдобрите 15 втора година по ред.
2007
На Ролан Гарос, тој бил запрен од Фернандо Вердаско во третото коло. На Вимблдон, тој бил елиминиран од французинот Пол-Анри Матје во второто коло.
Во јули, тој ја освоил втората титула во годината и четврта вкупно во кариерата, победувајќи го Николас Алмагро во финалето на Отвореното првенство на Шведска. Тој потоа стигнал до четвртфиналето на Мастерсот во Синсинати, победувајќи го Енди Родик во третото коло.
На Отвореното првенство на САД, тој бил петнаесетти носител и го победил 24-от носител Давид Налбандијан во третото коло, а потоа приредил изненадување победувајќи го Рафаел Надал во четвртото коло со 6–7, 6–4, 7–6, 6–2. Тој го победил 20-от носител Хуан Игнасио Чела во четвртфиналето и за првпат стигнал до едно Гренд Слем полуфинале, каде што бил поразен од третиот носител Новак Џоковиќ. Неговиот настап на УС Опен му го донело осмото место на АТП листата. Потоа, Ферер ја освоил својата трета титула во годината во Токио, победувајќи го Ришар Гаске во финалето. На Париз Мастерсот, тој стигнал до четвртфиналето, каде што загубил од Давид Налбандијан со 6–7, 7–6, 2–6 во сетови.
Ферер се квалификувал како шести носител за последниот турнир во годината кој го играат најдобрите осум тенисери на АТП листата, Тенискиот Мастерс Куп. Во својот прв натпревар, Ферер го изненадил третиот носител, Новак Џоковиќ, победувајќи го со 6–4, 6–4, а потоа го победил и вториот носител, Рафаел Надал со 4–6, 6–4, 6–3. Тој си обезбедил место во елиминационата фаза од турнирот победувајќи го Ришар Гаске со 6–1, 6–1. Потоа, во полуфиналето тој отстварил победа над петтиот носител Енди Родик со 6–1, 6–3. Во финалниот натпревар, Ферер загубил од првиот носител Рожер Федерер со 6–2, 6–3, 6–2. Тој ја завршил годината како 5-ти на АТП листата, што претставувало за него најдобар резултат во кариерата.
2008
Ферер ја започнал 2008 година со пораз во четвртфиналето од Жулијен Бенето во Оукленд, каде што Ферер бил прв носител. Тој успеал да се пласира во четвртото коло на Отвореното првенство на Австралија како петти носител со ниту еден изгубен сет во првите три кола. Тој потоа го елиминирал 22-от носител Хуан Карлос Фереро во четири сета, пред да загуби од третиот носител а подоцна и шампион Новак Џоковиќ 0–6, 3–6, 5–7 во четвртфиналето. На 25 февруари, Ферер станал 4-ти светски тенисер, и покрај поразот во второто коло во Ротердам.
На 20 април, тој ја освоил својата прва АТП титула во годината, и шеста во кариерата, победувајќи го Николас Алмагро со 4–6, 6–2, 7–6, во финалето на турнирот Валенсија Опен. Тој спасил четири меч топки против Фернандо Вердаско во четвртфиналето, а потоа во финалето, го освоил решавачкиот трети сет и покрај тоа што губел со 5–2 заостанувајќи два брејк сета зад Алмагро.
На Мастерсот во Монте Карло, Ферер загубил во четвртфиналето од подоцна шампионот Рафаел Надал со 6–1, 7–5, и покрај тоа што имал пет сет топки во вториот сет. Следната недела, на турнирот во Барселона, Ферер стигнал до финалето, откако ги поразил Николас Лапенти, шестиот носител Томи Робредо, и четиринаесеттиот носител Станислас Вавринка. Тој повторно загубил од Надал во финалето.
Ферер стигнал до четвртфиналето на Ролан Гарос, изедначувајќи го својот најдобар пласман од 2005 година. Во првите две кола, тој ги победил Стив Дарсис со 6–3, 6–4, 6–3, и Фабрис Санторо со 6–0, 6–1, 6–0. Потоа тој забележал две победи во пет сета над Лејтон Хјуит и Радек Штепанек во третото и четвртото коло. Потоа загубил од домашниот фаворит Гаел Монфилссо 3–6, 6–3, 3–6, 1–6.
Ферер потоа ја започнал сезоната на трева со уште една титула, овојпат во Хертогенбос во Холандија. Тој ги победил Марио Анчиќ и аргентинецот Хуан Мартин дел Потро на патот кон финалето, каде што победил со 6–4, 6–2 над фанцузинот Марк Жикељ. Оваа титула за него била седма во кариерата и прва на тревна подлога. Со оваа победа, тој станал втор шпански тенисер (по Надал) со победа на турнир на трева по 36 годишна пауза.
На Вимблдон, Ферер бил петти носител. Во првото коло, тој го победил Сергеј Стаховски, кој го предал натпреварот при негатива од 2 сета и 3–1 во третиот сет. Во второто коло, ферер го поразил русинот Игор Андреев со 3–6, 6–3, 6–4, 6–2. Потоа во третото коло тој бил елиминиран од Анчиќ со 4–6, 4–6, 7–6, 6–7 во сетови.
Настапувајќи за Шпанија на Летните олимписки игри 2008, Ферер бил елиминиран од Јанко Типсаревиќ во првото коло.
На УС Опен, Ферер стигнал до третото коло како четврти носител, каде што загубил од Кеј Нишикори, кој бил рангиран на 126-то место и го приредил едно од најголемите изненадувања на турнирот. Ферер спасил пет меч топки пред да го загуби натпреварот.
Иако Ферер бил прв носител на Отвореното првенство на Кина во Пекинг, Ферер бил поразен од израелецот Дуди Села во второто коло со 3–6, 3–6.
2009
Во 2009, Ферер бил финалист во Дубаи и Барселона, загубувајќи од Новак Џоковиќ и Рафаел Надал редоследно. Поради повреда, тој го откажал учеството во Дејвис Купот и бил заменет од Хуан Карлос Фереро. Тој загубил во третото коло на Отвореното првенство на Австралија и на Ролан Гарос, како и на Вимблдон, и во второто коло на Отвореното првенство на САД.
2010
Ферер ја започнал 2010 година со поразот во второто коло на Отвореното првенство на Австралија од Маркос Багдатис, откако ги освоил првите два сета, во натпревар кој траел повеќе од четири часа. Следниот турнир на кој Ферер играл бил турнирот во Јоханесбург. Во првото коло, тој го поразил Карол Бек. Во второто коло тој бил поуспешен од Филип Прпич, а потоа во четвртфиналето го победил индискиот тенисер Сомдев Деварман. Сепак, во полуфиналето Ферер загубил од Стефан Роберт. Потоа тој се појавил на турнирот во Буенос Аирес, каде што бил прв носител. На патот до финалето тој ги победил Симон Гројл со 6–2, 7–6 во првото коло и Федерико Гил во второто коло со 6–3, 6–0. Ферер потоа во четвртфиналето го победил Игор Андреев со 7–5, 6–2, а потоа во полуфиналето бил поуспешен од Алберт Монтањес со 6–1, 6–1. Сепак, во финалето тој загубил од Хуан Карлос Фереро со 7–5, 4–6, 3–6.
Следниот турнир на кој Ферер играл бил турнирот во Акапулко, каде што тој бил трет носител. Во првото коло, тој отстварил победа над Потито Стараче со 6–2, 6–4, а потоа во второто коло го победил Томаш Белучи со 6–4, 6–1. Во четвртфиналето Ферер бил поуспешен од Пабло Куевас, победувајќи го со 7–5, 6–4. Во полуфиналето, тој го победил фернандо Гонзалез со 6–7, 6–0, 6–4. Во финалето, тој му се одмаздил за претходниот пораз на Хуан Карлос Фереро, победувајќи го со 6–3, 3–6, 6–1, освојувајќи ја својата осма титула во кариерата. Со оваа победа, тој се искачил на 16-то место на АТП листата.
Во првото коло од Дејвис Купот, Ферер го победил Марко Чиудинели со 6–2, 7–6, 6–1, а потоа го победил и Станислас Вавринка со 6–2, 6–4, 6–0, при што и донел на Шпанија пласман во четвртфиналето од Дејвис Купот, каде што за противник ја имала Франција. Следниот турнир за Ферер бил Мастерсот во Индијан Велс. Тој бил 13-ти носител, и поради таа околност бил слободен во првото коло. Во второто коло, тој бил поразен од Џејмс Блејк со 1–6, 4–6. Следниот турнир на кој Ферер играл бил Мастерсот во Мајами, каде што тој бил 15-ти носител. Во второто коло, тој го победил Микаел Лодра со 6–2, 6–4, а во третото коло Иво Карловиќ со 7–6, 6–3. Како и да е, во четвртото коло, тој бил поразен од Рафаел Надал со 6–7, 4–6.
Првиот турнир за Ферер на Земјина подлога бил Мастерсот во Монте Карло, каде што бил 11-ти носител. По првото коло тој го победил квалификантот Питер Лучак со 6–2, 6–4, а потоа во второто коло го победил Андреј Голубев со 6–3, 6–2. Во третото коло тој бил поуспешен од Иван Љубичиќ со 6–0, 7–6, додека пак во четвртфиналето, го победил Филип Колшрајбер со 7–5, 7–6, и стигнал до полуфиналето, каде што повторно загубил од Надал со 2–6, 3–6.
Потоа следел настапот на турнирот во Барселона, каде Ферер бил осми носител. Во првото коло тој бил слободен, а во второто коло бил поуспешен од Марсел Гранољерс со 7–5, 6–4. Во третото коло, тој убедливо го победил Симоне Болели со 6–0, 3–0, при што во вториот сет Болели морал да го предаде натпреварот поради повреда на зглобот. Потоа во четврфиналето, Ферер се сретнал со Томаш Белучи и го победил со 6–4, 6–0 и си го отворил патот кон полуфиналето, каде што се соочил со неговиот сонародник Фернандо Вердаско. Ферер имал предност пред Вердаско со 7–6, 4–2 во сетови, но на крајот сепак загубил со 7–6, 5–7, 1–6.
Следниот турнир за Ферер бил Мастерсот во Рим, каде што бил 13-ти носител. Во првото коло, Ферер го победил Евгениј Корољов со 6–4, 6–1, а во второто коло бил поуспешен од Потито Стараче со 7–5, 6–2. Во третото коло, Ферер успеал да го победи 5-от тенисер во светот, британцецот Енди Мареј со 6–3, 6–4, а потоа во четвртфинаелто го победил 7-от носител Жо-Вилфрид Цонга со 6–4, 6–1. Тој се соочил со 9-от играч на АТП листата а воедно и 6-ти носител, Фернандо Вердаско за место во неговото прво финале од Мастерс 1000 серијата, и го победил со 7–5, 6–3. Во финалето тој не успеал да го освои својот прв Мастерс 1000 трофеј, бидејќи бил поразен од Рафаел Надал со 5–7, 2–6. Поради неговите фантастични игри на Мастерсот во Рим, тој успеал да се искачи на 12-то место на АТП листата.
Следен турнир за Ферер бил Мастерсот во Мадрид, каде што бил 9-ти носител. Во првото коло, тој го победил Џереми Чарди со 6–3, 7–6, а потоа во второто коло и Маркос Багдатис со 1–6, 6–3, 7–5. Во третото коло, Ферер бил подобар од Марин Чилиќ победувајќи го со 6–3, 6–2. во четвртфиналето, тој, вторпат последователно, го победил британецот Енди Мареј со 7–5, 6–3. Во полуфиналето, Ферер загубил од првиот тенисер во светот, Рожер Федерер во три сета.
На вториот Гренд Слем во годината, Ролан Гарос, Ферер влегол како 9-ти носител. Тој својата кампања ја почнал со победата од 6–1, 6–3, 6–1 над францускиот квалификант Давид Гуез, а потоа го победил Ксавиер Малис со 6–2, 6–2, 2–0, при што Малис во третиот сет се здобил со повреда и го предал мечот. Во третото коло, тој загубил од полуфиналистот на турнирот Јирген Мелцер со 4–6, 0–6, 6–7.
Следен турнир на кој Ферер се појавил бил Вимблдон, каде што тој бил повторно 9-ти носител. Во првото коло, тој го победил Николас Кифер со 6–4, 6–2, 6–3, а потоа во второто коло и Флорент Сера со 6–4, 7–5, 6–7, 6–3. Во третото коло, тој го победил Џереми Чарди со 7–5, 6–3, 4–6, 3–6, 7–5, откако успеал да се врати во последниот сет каде Чарди сервирал за победа. Во четвртото коло, тој бил поразен од Робин Седерлинг со 2–6, 7–5, 2–6, 6–3, 5–7, и покрај тоа што двапати во мечот бил на само два бода од победа.
Потоа Ферер бил дел од шпанскиот тим кој се соочил со Франција во Дејвис Купот. Тој го загубил првиот натпревар од Гаел Монфилс со 6–7, 2–6, 6–4, 7–5, 4–6. На крајот Шпанија загубила од Франција со 0–5. Потоа Ферер отпатувал во Шведска за да игра на Отвореното првенство на Шведска, каде што бил трет носител. Поради тоа што бил трет носител, тој бил слободен во првото коло и во второто коло го победил Фабио Фоњини со 6–3, 7–5. Во четвртфиналето, тој бил поуспешен од Пабло Куевас со 6–3, 6–3 и напредувал до полуфиналето, каде што загубил од Робин Седерлинг со 6–4, 3–6, 2–6. Тој требал да игра на Отвореното првенство на Германија како втор носител, но го откажал своето учество поради повреда на рамото.
Следниот турнир на кој Ферер настапил бил Мастерсот во Монтреал, каде што тој бил десетти носител, но загубил уште во првото коло од Давид Налбандијан со 5–7, 6–3, 3–6. Ферер потоа отпатувал во Синсинати за да игра на Мастерсот во Синсинати, каде што повторно бил десетти носител. Во првото коло, тој го победил Александар Долгополов со 3–6, 6–3, 6–4, а потоа и Сем Квери во второто коло со 7–5, 6–2. Сепак, во третото коло, тој бил поразен од Николај Давиденко со 6–4, 3–6, 5–7.
Потоа следел последниот Гренд Слем во годината, Отвореното првенство на САД, каде што Ферер бил десетти носител. Во првото коло, тој го победил Александар Долгополов со 6–2, 6–2, 6–3, а потоа и Бенџамин Бекер во второто коло со 6–3, 6–4, 6–4. Потоа тој го победил Даниел Гимено-Травер со 7–6, 6–2, 6–2, и изборил место во најдобрите 16. Сепак, тој бил поразен од Фернандо Вердаско со 7–5, 7–6, 3–6, 3–6, 6–7, и покрај тоа што имал предност од 4–2 во решавачкиот сет, и 4–1 во тајбрејкот. Поради пласманот во најдобрите 16, Ферер успеал да се врати во првите 10 тенисери на АТП листата, искачувајќи се на 10-то место.
Ферер потоа отпатувал во Малезија и се појавил на Отвореното првенство на Малезија, каде што бил 5-ти носител. Во првото коло, тој го победил Бернард Томиќ со 6–3, 6–4, а потоа и индиецот Јуки Брамби со 6–2, 6–2, за место во четврфиналето. Во четвртфиналето тој бил поуспешен од седмиот тенисер во светот, Томаш Бердих со 4–6, 7–5, 6–4. Сепак, во полуфиналето, тој бил изненаден од Андреј Голубев со 7–5, 7–6. Потоа Ферер се појавил на Отвореното првенство на Кина како осми носител. Во првото коло, тој го поразил Денис Истомин со 6–4, 6–1, а во второто коло бил подобар од Лу Јен Хсун со 6–3, 3–6, 6–1. Во четвртфиналето, тој го победил Робин Седерлинг со 6–2, 6–4, и си обезбедил место во полуфиналето. Таму, тој го победил Иван Љубичиќ со 6–4, 4–6, 6–4, и се пласирал во финалето. Сепак, во финалето, тој загубил од Новак Џоковиќ со 2–6, 4–6.
Следниот турнир на кој Ферер се појавил бил Мастерсот во Шангај, каде што тој бил 11-ти носител. Во првото и второто коло, тој бил поуспешен од Микаел Лодра со 7–6, 6–1, односно од Томаш Белучи со 7–6, 6–3. Како и да е, тој бил поразен во третото коло од Робин Седерлинг со 7–5, 6–4. Поради пласманот во најдобрите 16, тој се искачил на осмото место на АТП листата, како и на седмото место во трката за завршниот турнир во годината.
Ферер потоа го потврдил учеството во Валенсија како фаворит во родниот крај. На овој турнир, тој бил четврти носител и во првото коло отстварил победа над Гуљелмо Гарсија-Лопез од 6–7, 6–3, 6–3. Во второто коло тој го победил квалификантот Тејмураз Габашвили со 6–4, 6–1, за место во четвртфиналето. Потоа тој се пласирал во полуфиналето со победата над Потито Стараче од 7–5, 6–4. Во полуфиналето тој го победил Робин Седерлинг со 6–3, 3–6, 6–3, за место во финалето. Во финалето, тој го поразил Марсел Гранољерс со 7–5, 6–3 и ја освоил својата деветта титула во кариерата. Со оваа победа, тој го загарантирал своето учество на завршниот турнир во годината во Лондон.
Ферер сезоната ја завршил со последниот мастерс во годината Мастерсот во Париз, каде што бил седми носител. Поради тоа што бил седми носител, тој обезбедил директно учество во второто коло и го победил Фабио Фоњини со 3–6, 6–4, 7–6. Сепак, во третото коло, тој бил поразен од Јирген Мелцер со 6–7, 6–2, 3–6. И покрај поразот, тој успеал да се пласира на завршниот турнир, вторпат во кариерата по 2007 година.
Ферер ја завршил годината со резултат од 60 победи и 24 порази, и повторно во првите 10, завршувајќи на седмото место на АТП листата.
2011
Ферер ја започнал сезоната на турнирот во Оукленд, каде бил прв носител. Тој бил слободен во првото коло, и во второто коло го поразил Тобиас Камке со 3–6, 7–6, 6–4. Во четвртфиналето, тој бил поуспешен од Филип Колшрајбер со 6–3, 6–7, 6–3, и напредувал до полуфиналето, каде бил подобар од Сантјаго Гиралдо со 6–3, 7–5, обезбедувајќи си место во финалето, каде што играл против Давид Налбандијан. Во финалето, Ферер го победил Налбандијан со 6–3, 6–2, за својата прва титула во годината, односно десетта во кариерата.
Ферер потоа допатувал до Мелбурн за да игра на првиот Гренд Слем во годината, Отвореното првенство на Австралија, каде бил седми носител. Во првото коло, тој по поразил Јарко Ниеминен со 6–4, 6–3, 1–6, 6–2, а потоа, во второто коло, го поразил и Мајкл Расел со 6–0, 6–1. 7–5. Местото во најдобрите 16 го обезбедил со победата над Рикардас Беранкис од 6–2, 6–2, 6–1, а потоа за влез во четвртфиналето го победил Милош Раониќ со 4–6, 6–2, 6–3, 6–4. Тој го победил првиот во светот, повредениот Рафаел Надал за место во полуфиналето, победувајќи во три сета од 6–4, 6–2, 6–3. Во полуфиналето, тој бил поразен од петтиот носител, Енди Мареј со 6–4, 6–7, 1–6, 6–7. Со овој пласман во полуфиналето на Отвореното првенство на Австралија, тој се искачил на 6-то место на АТП листата.
Следен турнир на кој Ферер играл бил турнирот во Ротердам, каде бил трет носител, но загубил уште во првото коло од Јарко Ниеминен со 3–6, 4–6. Потоа, Ферер играл на турнирот во Акапулко, какде бил прв носител и бранител на титулата од минатата година. Во првото коло, тој го победил Адријан Унгур со 6–1, 6–3, а потоа во второто коло бил поуспешен од Сантјаго Гонзалез со 6–2, 6–2. Во четвртфиналето, тој го поразил Хуан Монако со 2–6, 7–5, 6–2, а потоа и обезбедил место во финалето со победата над Александар Долгополов од 5–7, 6–1, 6–1 во полуфиналето. Во финалето тој бил поуспешен од Николас Алмагро со 7–6, 6–7, 6–2, при што ја одбранил титулата од минатата година. Оваа титула за Ферер била единаесетта во кариерата.
Ферер потоа се појавил на првиот турнир од серијата 1000 во годината, Мастерсот во Индијан Велс, каде иако бил шести носител, тој сепак загубил во второто коло од Иво Карловиќ со 6–7, 3–6. Ферер потоа отпатувал за Мајами за да игра на Мастерсот во Мајами, каде повторно бил шести носител. Тој бил слободен во првото коло, а потоа во второто коло бил поуспешен од Игор Кунитсин со 6–2, 6–1. Во третото коло, тој го поразил Сомдев Деварман со 6–4, 6–2, а потоа и Марсел Гранољерс за место во четвртфиналето. Сепак, во четвртфиналето, тој загубил од Марди Фиш со 5–7, 2–6.
Ферер потоа отпатувал во Европа за да ја започне сезоната на Земјина подлога. Негов прв турнир бил Мастерсот во Монте Карло, каде бил 4-ти носител. Тој бил слободен во првото коло, а во второто коло бил подобар од Фелисијано Лопез со 6–2, 6–0. Во третото коло, тој го поразил Милош Раониќ со 6–1, 6–3, а потоа го победил и Виктор Троицки за место во полуфиналето втора година по ред. Местото во финалето Ферер го обезбедил со победата над Јирген Мелцер од 6–3, 6–2. Сепак во финалето, тој не успеал да стигне до својот прв АТП Мастерс 1000 трофеј, и бил поразен од Рафаел Надал со 4–6, 5–7.
Следната недела, Ферер повторно се вратил во Шпанија, за да игра на турнирот во Барселона, каде бил 4-ти носител. Во второто коло, тој го поразил Карлос Берлок со 6–2 6–2, а потоа во третото коло и Виктор Ханеску со 6–3 6–2. Во четвртфиналето, тој бил поуспешен од Јирген Мелцер со 6–3, 6–3, и со победата над Николас Алмагро од 6–3, 6–4, тој обезбедил место во финалето на турнирот, кое било трето за него во Барселона. Сепак, во финалето, тој бил поразен од Рафаел Надал со 2–6, 4–6 втора недела по ред. Ферер потоа се појавил на турнирот во Мадрид како шести носител. Поради тоа што бил 6-ти носител, тој добил директно учество во второто коло, каде бил поуспешен од Адријан Манарино со 7–5, 0–6, 6–0. Потоа тој обезбедил место во четвртфиналето со победата над Сергеј Стаховски во два сета. Во четвртфиналето, Ферер за противник го имал Новак Џоковиќ, каде во возбудлив натпревар, Ферер загубил од србинот со 4–6, 6–4, 3–6. Тоа било прв пораз за Ферер од Џоковиќ на Земјина подлога. Ферер го откажал учеството на Мастерсот во Рим, но повторно се вратил на тениските терени на Ролан Гарос.
На Ролан Гарос, Ферер бил седми носител. Тој забележал лесни победи над Јарко Ниеминен, Жулијен Бенето, и Сергеј Стаховски, но неговата серија била прекината во четвртото коло од деветтиот носител Гаел Монгилс со 4–6, 6–2, 5–7, 6–1, 6–8. Поради пласманот во најдобрите 16, Ферер се искачил на шестото место во свет. Ферер потоа земал еден месец одмор, пред да се врати на терените во Лондон на Вимблдон, како седми носител. Во првото коло, тој го поразил Беноа Пер 6–4, 6–4, 6–4, а потоа во второто коло и Рајан Харисон со 6–7, 6–1, 4–6, 6–3, 6–2. Во третото коло тој бил подобар од Карол Бек со 6–4, 6–3, 6–3, и обезбедил место во најдобрите 16, каде сепак бил поразен од полуфиналистот на турнирот, Жо-Вилфрид Цонга со 6–3, 6–4, 7–6.
По добрите игри на двата Гренд Слема, Ферер отпатувал за Шведска за да игра на Отворното првенство на Шведска како втор носител. Во полуфиналето, тој го поразил Николас Алмагро со 6–1, 6–3, но во финалето лесно загубил од Робин Седерлинг со 2–6, 2–6. По овој турнир, Ферер бил подготвен да ја започне сезоната на тврда подлога, но откажал поради повреда на скочниот зглоб. Тој ја излечил на време повредата и се појавил на Мастерсот во Синсинати како петти носител. Во второто коло тој го добил двобојот против Григор Димитров со 4–6, 6–1, 7–5, но во третото коло бил поразен од Жил Симон со 4–6, 7–6, 4–6. Поради резултатот, Ферер повторно станал дел од најдобрите 5 тенисери на АТП листата, искачувајќи се на 5-то место.
На последниот Гренд Слем во годината, на Отвореното првенство на САД, Ферер бил поразен во четвртото коло од Енди Родик во четири сета.
На Мастерсот во Шангај Ферер ги победил Милош Раониќ, поранешниот број еден тенисер Хуан Карлос Фереро, поранешниот број еден а воедно и десетти носител Енди Родик и Фелисијано Лопез на неговиот пат кон финалето кое го загубил од вториот носител Енди Мареј со 7-5, 6-4.
Список на државни водачи во 1297 година
Ова е список на државни водачи во 297 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Космос-452
Космос-452 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Штехлин
Штехлин (Stechlin) — општина во округот Горен Хафел, во Бранденбург, Германија.
Штехлин се наоѓа близу северната граница на Бранденбург, на почетокот на Мекленбуршката Езерска Област. Се наоѓа во Природниот парк Штехлин-Рупинер Ланд, опкружен од Шумата Менцер и има многу езера во негова близина. Најпознатото е Езерото Штехлин (Stechlinsee), кое е заштитено.
Космос-452
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 281 км, а најмалото на 175.
Штехлин
Штехлин е поделен на 3 општински единици:
Уполу
Уполу (самоански: Upolu) е остров во државата Самоа.
Историја
Во 19 век, шкотскиот писател Роберт Луис Стивенсон поседувал имот на Уполу во селото Ваилима. Тој умрел на Уполу во 1894 година и е закопан на врвот на брдото Ваеја, каде гробот гледа кон неговиот имот. Поседот бил откупен во 1900 година и служел како службена резиденција на германскиот гувернер на Германска Самоа. Кога Британија ја презела контролата врз островите, Британците го конфискувале имотот и го ставиле во иста употреба. Денес е резиденција на шефот, односно претседателот, на Самоа.
Жив свет
Уполу е дом на еден многу редок вид пајак. Според Гинисовата книга на светски рекорди, пајакот е голем колку точката на печатена страница.
Свети Мартин на Мура
Свети Мартин на Мура (Muraszentmárton); на местото кајкавско наречје наречје се вика Сумартон, или Мартин ) – населба и истоимена општина во Хрватска. Сместена е во Меѓимурската Жупанија.
Населени места
Во составот на населбата влегуваат 14 населби: Брезовец, Честијанец, Горен Концовчак, Градишчак, Гркавешчак, Јуровчак, Јуровец, Капелшчак, Лапшина, Мароф, Свети Мартин на Мура, Топлице Свети Мартин, Врховљан и Жабник.
Географија
Општината Свети Мартин на Мура е сместена на најсеверната точка на Хрватска. Подрачјето на општината го опфаќа просторот каде што реката Мура влегува во државната територија на Република Хрватска, а перипанонскиот простор полека се претвора во периалпски.
Со површина од 2525 хектари, општината се вбројува во редот на средно големи општини во Меѓимурската Жупанија, а во редот на мали општини во Република Хрватска.
На просторот на општината јасно се издвојуваат два типа релјеф: низински северен дел и ридски јужен дел на општината. Заради тоа северниот дел се класифицира во подрачјето на плеистоценската рамнина крај реката Мура, а јужниот дел во Горно Меѓимурје.
Население
808 домаќинства и 3.154 жители; густината на населеност е 125 жители/км2.
Историја
Сместен во долината меѓу последните северни меѓимурски ритчиња спрема реката Мура, Св. Мартин на Мура е една од најстарите жупи и населби во овој дел на Меѓимурје.
Највреден сочуван споменик до денес е готско-барокизираната жупна црква Св. Мартин. Оваа жупа се споменува веќе во 1334 година (SANCTI MARTINI), па во 1501 година (SANCTI MARTINI SUPERIOR) и во 1650 година (SANCTI MARTINI in KOMORY). На ова историско место најпрво е изградена дрвена жупна црква, за да во половината на XV век биде изграден најголем дел од светилиштето. Светилиштето е полионално, а надсводено со многу успешен доцноготски мрежест свод, кој го носат десет конзоли. Занимливи се бидејќи имаат изгравирано мотиви на растенија како и ликови на ангели (на еден е врежана 1468 година).
Особено се занимливи и вредни готските ѕидни слики што е права реткост во Меѓимурје. Денешната сакристија е изградена во 1777 година, а најдоцна е заменет поплочениот дел на таванот на бродот, во 1779 година.
Образование
Во општината има едно училиште – Основното училиште Свети Мартин на Мура.
Космонаутско Море
Космонаутското Море, понекогаш погрешно напишано како Море Космонаут, било предложено морско име, за делот од Јужниот Океан, надвор од Принц Олав Коуст и земјата Ендерби, на Антарктикот, помеѓу околу 30° E и 50° E. Треба да има површина од 699.000 км2. Би требало да се граничи со уште два други предлога, од предлогот од 2002 година на Меѓународната хидрографска организација (МХО), Морето на Заедништвото на исток, а на запад со морето Риизер-Ларсен.
Космонаутското Море било именувано во 1962 година, од страна на советската антарктичка експедиција, во чест на првите светски космонаути и почетокот на ерата на истражување на вселената со човечки екипаж. Името најпрво се појавило како руски предлог до МХО во нацрт-предлогот на МХО од 2002 година. Овој нацрт никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот на МХО од 1953 година останува моментално на сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10. издание на Светскиот атлас на националното географско здружение на Соединетите Американски Држави од 2014 година како и 12. издание на Британскиот Тајмс Атлас на светот, додека државните издадени мапи, создадени од страна на Советскиот Сојуз и Руската Федерација, го користат.
Водата тука е близу до замрзнувањето, во текот на целата година и најчесто е покриено со мраз. Помеѓу 1973 и 1986 година во овие води се случиле неколку полинии, (полинија е континуирана површина од отворена вода опкружена со мраз, особено во арктичките мориња), со целосно затворени полинии во морето Космонаути, достигнувајќи максимална големина на 25 јули 1980 година, со отворена вода со површина од околу 137.700 км2. Оваа полинија траела неколку недели, пред да исчезне на 16 август 1980 година.
Ацтечка војска
Ацтечката воена тактика се концентрирала на аспекти поврзани со воени сили, оружје и стратегии за територијално проширување на Ацтечката Империја во Средна Америка. Во оваа тактика била вклучена и Ацтечката тројна алијанса помеѓу поголемите ацтечките градови-држави: Теночтитлан, Тешкоко и Тлакопан. Покрај нив имало и други помали градови-држави од денешно централно Мексико.
Типичната ацтечка војска била составена од голем број на обични војници, најчесто луѓе кои поминале низ основна обука за воена тактика. Покрај нив имало и помалав број на војници од благородната класа кои биле организирани во воени општества и рангирани според нивните успеси. Ацтечката политика воглавно се засновала на територијално проширување и главен дел од нивната политичка тактика била динамичната воената сила.