cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Силициум карбид
Пирометрија на тенко влакно
Влакната од силициум карбид се користат за мерење на температурите на гасот во оптичка техника наречена пирометрија на тенки влакна. Тоа вклучува поставување на тенка нишка во проток на топол гас. Емисиите на радијација од филаментот може да се корелираат со температурата на влакното. Филаментите се SiC влакна со дијаметар од 15 микрометри, околу една петтина од човечкото влакно. Бидејќи влакната се толку тенки, тие малку го нарушуваат пламенот и нивната температура останува блиска до онаа на локалниот гас. Може да се измерат температури од околу 800–2500 К.
Грејни елементи
Референци за грејни елементи од силициум карбид постојат од почетокот на 20 век кога тие биле произведени од Acheson's Carborundum Co. во САД и EKL во Берлин. Силициум карбид понудил зголемени работни температури во споредба со металните грејачи. Елементите од силициум карбид денес се користат во топење на стакло и обоени метали, термичка обработка на метали, производство на пловечко стакло, производство на керамика и електронски компоненти, запалувачи во пилот-светла за грејачи на гас итн.
Заштита од топлина
Надворешниот термички заштитен слој на топлинскиот штит за надувување LOFTID на НАСА содржи ткаена керамика направена од силициум карбид, со влакна со толку мал дијаметар што може да се спакува и да се врти во предиво.
Честички на нуклеарно гориво и облоги
Силиконскиот карбид е важен материјал во честичките на горивото обложени со TRISO, типот на нуклеарно гориво што се наоѓа во реакторите што се ладат со гас на висока температура, како што е реакторот Pebble Bed. Слој од силициум карбид им дава структурна поддршка на обложените честички на горивото и е главната дифузна бариера за ослободување на производи од фисија.
Композитен материјал од силициум карбид е испитан за употреба како замена за обложување Циркалој во реактори за лесна вода. Една од причините за оваа истрага е тоа што, Циркалој доживува кршливост на водород како последица на реакцијата на корозија со вода. Ова создава намалување на цврстината на фрактура со зголемување на волуметриската фракција на радијалните хидриди. Овој феномен драстично се зголемува со зголемување на температурата на штета на материјалот. Облогата со силициум карбид не ја доживува истата механичка деградација, но наместо тоа ги задржува цврсти својства со зголемување на температурата. Композитот се состои од SiC влакна обвиткани околу внатрешен слој на SiC и опкружени со надворешен слој SiC. Пријавени се проблеми со можноста за спојување на парчињата од композитот SiC.
Накит
Како скапоцен камен што се користи во накитот, силициум карбид се нарекува „синтетички моасанит“ или само „моасанит“ по името на минералот. Моасанитот е сличен на дијамантот во неколку важни аспекти: тој е транспарентен и тврд (9-9,5 на Мосoвата скала, во споредба со 10 за дијамантот), со индекс на рефракција помеѓу 2,65 и 2,69 (во споредба со 2,42 за дијамантот). Моасанитот е нешто потежок од обичната кубна цирконија. За разлика од дијамантот, моасанитот може да биде дволомен. Поради оваа причина, моасанитните накит се сечат долж оптичката оска на кристалот за да се минимизираат двократните ефекти. Полесен е (густина 3,21 g/cm 3 наспроти 3,53 g/cm 3), и многу поотпорен на топлина од дијамантот. Ова резултира со камен со повисок сјај, поостри страни и добра еластичност. Лабавите камења од моасанит може да се стават директно во калапи за восочни прстени за лиење со изгубен восок, како и дијамантот, бидејќи моасанитот останува неоштетен од температури до 1,800 °C (3,270 °F). Моасанитот стана популарен како замена за дијаманти и може погрешно да се идентификува како дијамант, бидејќи неговата топлинска спроводливост е поблиску до дијамантот од која било друга замена. Многу уреди за тестирање на термички дијаманти не можат да го разликуваат моасанитот од дијамантот, но скапоцениот камен се разликува по неговата двојно прекршување и многу мала зелена или жолта флуоресценција под ултравиолетова светлина. Некои камења од моасанит, исто така, имаат закривени подмножества слични на жици, кои дијамантите никогаш ги немаат.
Производство на челик
Силициум карбид, растворен во основна кислородна печка што се користи за правење челик, делува како гориво. Дополнителна ослободена енергија овозможува печката да обработи повеќе отпад со исто полнење на топол метал. Може да се користи и за подигање на температурите на чешмата и прилагодување на содржината на јаглерод и силициум. Силиконскиот карбид е поевтин од комбинацијата на феросилициум и јаглерод, произведува почист челик и пониски емисии поради ниските нивоа на елементи во трагови, има ниска содржина на гас и не ја намалува температурата на челикот.
Поддршка за катализатор
Природната отпорност на оксидација што ја покажува силициум карбид, како и откривањето на нови начини за синтеза на кубната β-SiC форма, со неговата поголема површина, доведе до значителен интерес за неговата употреба како хетерогена катализаторска поддршка. Оваа форма е веќе употребена како катализатор за оксидација на јаглеводороди, како што е n- бутан, до малеински анхидрид.
Изработка на карборунд
Силициум карбид се користи во изработката на карборунд - техника на печатење со колаграф. Гризот од карборунд се нанесува во паста на површината на алуминиумска плоча. Кога пастата е сува, мастилото се нанесува и се заглавува во нејзината зрнеста површина, а потоа се брише од голите области на плочата. Плочата со мастило потоа се печати на хартија во преса за тркалање што се користи за изработка на печатење со вдлабнатини. Резултатот е отпечаток од насликани ознаки врежани во хартијата.
Во камената литографија се користи и карборунд ронки. Неговата униформа големина на честички овозможува да се користи за „зрнење“ на камен што ја отстранува претходната слика. Во сличен процес на брусење, погруб ронки карборунд се нанесува на каменот и се работи со левигатор, а потоа постепено се нанесува пофин и пофин ронки додека каменот не се исчисти. Ова создава површина чувствителна на маснотии.
Производство на графен
Силициум карбид може да се користи во производството на графен поради неговите хемиски својства кои го промовираат епитаксалното производство на графен на површината на наноструктурите на SiC.
Кога станува збор за неговото производство, силиконот се користи првенствено како супстрат за одгледување на графенот. Но, всушност постојат неколку методи кои можат да се користат за одгледување на графен на силициум карбид. Методот на раст со контролирана сублимација (CCS) се состои од SiC чип кој се загрева под вакуум со графит. Потоа вакуумот се ослободува многу постепено за да се контролира растот на графенот. Овој метод дава најквалитетни графен слоеви. Но, пријавени се и други методи кои го даваат истиот производ.
Друг начин за одгледување на графен би бил термичко разложување на SiC на висока температура во вакуум. Но, овој метод се покажал дека дава слоеви на графен кои содржат помали зрна во слоевите. Така, имало напори да се подобри квалитетот и приносот на графенот. Еден таков метод е да се изврши ex situ графитизација на SiC со силикон во атмосфера составена од аргон. Овој метод се покажал дека дава слоеви на графен со поголеми димензии на домени од слојот што би можел да се постигне преку други методи. Овој нов метод може да биде многу остварлив за да се направи графен со повисок квалитет за мноштво технолошки апликации.
Кога станува збор за разбирање како или кога да се користат овие методи на производство на графен, повеќето од нив главно го произведуваат или одгледуваат овој графен на SiC во средина што овозможува раст. Најчесто се користи на прилично повисоки температури (како 1300 °C) поради термичките својства на SiC. Сепак, имало одредени постапки кои биле извршени и проучувани кои потенцијално би можеле да дадат методи кои користат пониски температури за да помогнат во производството на графен. Поконкретно, овој различен пристап кон растот на графенот е забележан за производство на графен во температурна средина од околу 750 °C. Овој метод вклучува комбинација на одредени методи како хемиско таложење на пареа (CVD) и површинска сегрегација. А кога станува збор за подлогата, постапката би се состои од премачкување на SiC подлогата со тенки фолии од преоден метал. И по брзата термичка обработка на оваа супстанца, атомите на јаглеродот потоа ќе станат пообилни на површинскиот интерфејс на преодниот метален филм, што потоа ќе даде графен. И било откриено дека овој процес дава графен слоеви кои беа поконтинуирани низ површината на подлогата.
Квантна физика
Силициум карбид може да биде домаќин на точкести дефекти во кристалната решетка кои се познати како центри на боја. Овие дефекти можат да произведат единечни фотони по потреба и на тој начин да послужат како платформа за извор со еден фотон. Таков уред е основен ресурс за многу нови апликации на квантната информатичка наука. Ако некој пумпа центар на боја преку надворешен оптички извор или електрична струја, центарот на боја ќе се доведе до возбудена состојба и потоа ќе се опушти со емисија на еден фотон.
Еден добро познат точкест дефект на силициум карбид е отцепувањето кое има слична електронска структура како и центарот за празно место на азот во дијамантот. Во 4H-SiC, отстапувањето има четири различни конфигурации кои одговараат на четири линии со нула фонон (ZPL). Овие вредности на ZPL се напишани со користење на ознаката V Si -V C и единицата eV: hh (1.095), kk(1.096), kh(1.119) и hk(1.150).
Индокинески тигар
Индокинескиот тигар (Panthera tigris corbetti) е подвид на тигар кој го среќаваме во Камбоџа, Кина, Лаос, Бурма, Тајланд и Виетнам. Тигрите кои живеат на полуостровот Малаја порано класифицирани како индокинески тигри, неодамна се преместени во посебен подвид – малајски тигар (Panthera tigris jacksoni). Индокинескиот тигар е познат и како Корбетов тигар, добиено од научното име corbetti дадено во чест на Џим Корбет.
Особености
Мажјаците индокинески тигри се долги од 2,55 до 2,85 метри и тежат од 150 до195 килограми. Нивниот череп е со должина од 319-365 милиметри. Просечен мажјак е со должина од 2,74 метри и тежи околу 180 килограми. Големите единки можат да тежат и преку 250 килограми. Женките индонезиски тигри се долги од 2,30 до 2,55 метри, тежат од 100 до 130 килограми и нивниот череп е со должина од 275-311 милиметри. Просечната женка е долга 2,44 метри и тежи околу 115 килограми. Мајките раѓаат 2 до 3 младенчиња. Индокинеските тигри се доста моќни и издржливи животни. На границата помеѓу Виетнам и Лаос во 1984 година бил уловен мажјак кој бил долг 2,8 метри и тежок 250 килограми. Пред да биде убиен, тигарот бил забележан како прескокнал ѕид висок 3 метри, носејќи го во устата својот плен кој тежел околу 60 килограми.
Живеалиште
Индокинеските тигри живеат во изолирани шуми во ридести и планински предели. Повеќето од овие прдели се наоѓаат на границите помеѓу државите. Влегувањето во овие региони најчесто е ограничено, но во последно време се дозволуваат лимитирани посети на биолозите со цел проучување на овој подвид. Поради овие причини, многу малку се знае за статусот на овие тигри во дивината во споредба со останатите големи мачки.
Исхрана
Индокинескиот тигар најчесто лови средни и големи копитари. Елен самбар, дива свиња, планински антилопи и големи говеда како бантенг и гаур го сочинуваат поголемиот дел од исхраната на тигрите. Сепак во голем дел од југоисточна Азија, популациите на големи животни се драстично намалени, и како резултат се јавува таканаречениот „синдром на празна шума“ – наизглед недопрена шума, но во која поголемиот дел од животнискиот свет е истребен. Во вакви живеалишта, тигрите се приморани да ловат помал плен како мунтџак елен, бодликави прасиња, макаки и свински јазовец. Малиот плен е едвај доволен за да ја задоволи енергетската потреба на голем месојад како тигарот, но е недоволен за нивно размножување. Овој фактор, во комбинација со нелегалниот лов на тигри порадите традиционалната кинеска медицина е главниот причинител на големото намалување на популацијата на индокинески тигри низ југоисточна Азија.
Список на државни водачи во 394 година
Ова е список на државни водачи во 94 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Културно наследство на Македонија во Општина Брвеница
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Брвеница според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Жизел
Жизел (фр. Giselle) е романтичен балет во два чина од францускиот балетски и оперски композитор Адолф Адам. Од неговата прва изведба во Париз 1841 година па до денес, тоа е еден од ретките балети кој има непрекината традиција на изведување.
Синопсис
Првиот чин ја прикажува средбата на Жизел - девојка од село и грофот Алберт, кој е дојден на лов. Таа безгранично се вљубува во него, но не знае дека тој е благородник. Шумарот Хиларион, кој исто така ја сака Жизел, дознава за потеклото на грофот и кога неговата свита доаѓа во селото, меѓу кои и неговата свршеница Батилда, тој го разоткрива Алберт пред сите. Жизел не можејќи да ја прифати лагата за лажната љубов полудува и умира од болка.
Вториот чин ја прикажува играта на самовилите, кои се всушност верени девојки кои умреле пред својата свадба. Тие преку ноќ излегуваат од своите гробови и танцуваат. Секој што ќе ја види нивната игра мора да умре - тие го присилуваат да танцува додека не капне од умор и потоа го фрлаат во езерото.
Таа ноќ во шумата доаѓа Хиларион, а потоа и Алберт и ја искажуваат својата љубов на гробот на мртвата Жизел. Хиларион е фатен од самовилите и убиен, а Алберт го спасува љубовта на Жизел која со него игра до раните зори. Таа му овозможува моменти на одмор, поради кои тој издржува до моментот кога сонцето изгрева и самовилите исчезнуваат,.
Бандини
Бандини како презиме може да се однесува на:
Бандини исто така може да се однесува и на:
Аван и толчник
Аван и толчник — прибор за готвење кој се користи уште од древно време за подготовка на состојки преку нивно кршење и толчење во облик на меко тесто или прав. Освен при подготовка на храна, овој прибор се користи и во медицината и фармацијата. Аванот претставува длабок сад, обично изработен од дрво, метал, керамика, камен или гранит. Толчникот е тврд и тап предмет во облик на палка. Состојките кои се толчат — суви или влажни — се поставуваат во аванот, каде потоа се гмечат и превртуваат со толчникот додека не се добие посакуваниот производ.
Историја
Научниците имаат пронајдено древни авани и толчници кои се стари околу 35.000 години п.н.е..
IC 257
IC 257 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 257 се споменува и како ESO 510-69, MCG -4-33-46, AM 1404-264.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 257 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 257 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 7 м 29,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 1' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на IC 257 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50385.
Хардап
Хардап (Hardap) е еден од четиринаесетте региони во Намибија. Административен центар на регионот е Мариентал. Во регионот се наоѓа вештачкото езеро Хардап.
Административна поделба
Регионот е составен од осум административни единици:
Инфраструктура
Хардап има 55 училишта со околу 21.886 ученици. Регионот има добра инфраструктура со добро развиена патна мрежа.
Ѓорѓе Војновиќ
Ѓорѓе Војновиќ (8 април 1971) - пензиониран македонски кошаркар кој настапувал за МЗТ Скопје и Работнички.
NGC 4202
NGC 4202 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4202 се споменува и како UGC 7337, MCG 0-31-46, CGCG 13-121, Todd 18.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1878 година од страна на Дејвид Пек Тод, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4202 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4202 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Други поделби
Проучување на NGC 4202 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39495. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4940. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Вариола вера (филм од 1982)
Вариола вера е југословенски филм од 1982 година, во режија на Горан Марковиќ кој е автор и на сценариото, заедно со Милан Николиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Душица Жегарац, Варја Ѓукиќ, Ерланд Јозефсон, Раде Марковиќ, Владица Милосављевиќ, Богдан Диклиќ, Александар Берчек, Петер Карстен, Радмила Живковиќ, Семка Соколовиќ-Берток, Мило Мирановиќ, Џемаил Максут итн.
Содржина
Во општата болница во Белград е примен тешко болен пациент со непознати симптоми. Лекарскиот тим во болницата поставува погрешна дијагноза и не му обрнува многу внимание на болниот, кој набргу умира. По некое време се утврдува дека тој умрел од сипаници (вариола вера) - опасна заразна болест. Затоа, болницата е затворена во карантин и никој не смее да влезе во неа ниту да излезе надвор. Заразата се шири во рамките на болницата при што умираат неколку пациенти, лекари и медицински персонал. Вработените во болницата реагираат на различни начини: директорот (го игра Марковиќ) се затвора во својата канцеларија со цел да се спаси себеси; д-р Груиќ (го игра Шербеџија) запаѓа во апатија; сестрата Зага (ја игра Живковиќ) извршува самоубиство; д-р Марковиќ (ја игра Жегарац) несебично им помага на пациентите; д-р Кенигсмарк се бори со епидемијата, но потоа се откажува од борбата итн. Во болницата се наоѓа и младата лекарка Ускоковиќ (ја игра Ѓукиќ) чиј вујко е висок политички функционер. Тој се обидува да ја извлече од болницата, но наместо да побегне, таа одлучува да ја спаси својата колешка, која претрпува инфаркт. Во меѓувреме, Душко, колега на д-р Ускоковиќ од студентските денови доброволно влегува во болницата, зашто е вљубен во неа, но набргу тој умира од непознати причини. Д-р Груиќ се заразува со болеста, но останува жив. Најпосле, власта објавува дека епидемијата е победена...
Список на државни водачи во 1605 година
Ова е список на државни водачи во 605 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Христово Рождество
Празнувањето на Раѓањето Христово се појавило уште во почетокот на христијанството, најверојатно во апостолскиот период. Апостолските правила одредуваат ден за празнување на Раѓањето Христово (25 декември), покажувајќи ја смислата на тој празник за Црквата: „Внимавајте браќа, првиот празник меѓу празниците е Рождеството Христово.“
Според Лука и Матеј, Исус е роден во Витлеем. Неговата родена мајка е Марија, по јавувањето на Светиот Дух. Според евангелието на Лука, Архангел Гаврил ја посетил Марија за да и пренесе дека таа е избраницата од Бог да го роди Синот Божји (Лука 1:26–38). Според Лука, наредбата на Октавијан Август ги натерала Марија и Јосиф на го напуштат Витлеем и да се префрлат во Назарет во куќата на предоците на Јосиф, во кој спаѓа и царот Давид.
Лука е единствениот кој зборува околу настанот кога Исусовите родители го нашле својот син во храмот, за кој сметале дека се изгубил. Тое е и единствениот случај од евангелието во кој се опишува животот на Исус помеѓу раѓањето и крстењето.(Лука 2:41–52). По евангелието на Марко, Исус бил нарекуван дрводелец. Според тоа, се смета дека Исус во своите триесет години бил столар, занает кој го водил со својот татко Јосиф (Марко 6:3, Матеј 13:55).
Гардоњ
Гардоњ (Gárdony) — град во средна Унгарија. Гардоњ е град во Фејер.
Градот има 9.551 население според податоците од 2010 година.
Географија
Градот Гардоњ се наоѓа во средишниот дел на Унгарија. Од престолнината Будимпешта градот се наоѓа на околу 50 километри на југозапад. Градот се наоѓа во средеишниот дел од Панонската Низина, покрај Велеачанското езеро. Надморската висина е околу 110 м.
Население
По проценката од 2017 во градот живееле 10.855 жители.
Куќа на Калеш Анѓа
Куќа на Калеш Анѓа — куќа во селото Старавина од којашто потекнува македонската хероина Калеш Анѓа.
Потекло
Калеш Анѓа потекнувала од родот Сирмевци, кои живееле во маалото во коешто денес се наоѓа куќата, па така кај месното население куќата станала позната како „Куќата на Калеш Анѓа“.
Архитектура
Куќата претставува традиционален тип на градба со правоаголен облик, ѕидана од дрво, камен и кал, со функционална и симболичка поделба на горен и долен дел. Горниот дел служел за домаќинството, а долниот за чување на стоката. Особено впечатлив дел од куќата е отворениот чардак.
Предание за Калеш Анѓа
Преданието за Калеш Анѓа е овековечена во истоимениот роман на Стале Попов. Според преданието, убавата девојка Анѓа, одбивајќи да се потурчи, на сила била грабната и однесена кај бегот во Прилеп. Тогаш, разгневените жители на мариовските села се обединиле и отишле во Прилеп за да ја вратат Анѓа дома. Понатаму, тие се засолниле во тврдината Пешта, каде што живееле под опсада десет години, сè додека една баба не ги предала. Потоа, преданието вели дека Анѓа завршила во Истанбул, каде што го сретнала својот брат близнак Анѓеле, кого го препознала по белегот на ногата, а тој ја вратил назад во селото.
Приказната за грабнувањето на Калеш Анѓа се смета за повод на кревањето на Мариовско-прилепската буна од 1564-1565 година.
NGC 2196
NGC 2196 — спирална галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2196 се споменува и како ESO 556-4, MCG -4-15-14, UGCA 121, IRAS 06100-2147.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2196 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 2196 има привидни димензии од 2,8' х 2,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 2196 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18602. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 317; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5945. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 655.
IC 258
IC 258 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 258 се споменува и како NGC 5488, ESO 384-58, MCG -5-33-48, AM 1405-330, IRAS 14051-3305.
Откривање
Објектот е откриен во април 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 258 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 258 има привидни димензии од 3,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 8 м 2,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 18' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 22°.
Други поделби
Проучување на IC 258 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50423.
Станечка Река
Станечка Река (нарекувана некогаш и како Станичка Река) — река во Македонија, сместена на планината Осогово.
Реката тече низ селото Станци, јужно од градот Крива Паланка.
Лил Памп
Гази Гарсија (Gazzy Garcia), познат под своето уметничко име Лил Памп (Lil Pump; р. во ) — американски рапер.
Својата популарност ја стекнал со песната Gucci Gang која е објавена во 2017 година кога на Билборд хот 100 се нашла на третото место. Некои од неговите попопуларни песни се Esskeetit, D Rose, I Love It и Boss. Тој го издал својот дебитански албум Lil Pump на 6 октомври 2017 година.
Список на државни водачи во 395 година
Ова е список на државни водачи во 95 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 395
NGC 395 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 395 е од видот OCL+EN. NGC 395 има само една позната привидна димензија, која изнесува 17'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 5 м 7,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 59' 39".
Други поделби
Проучување на NGC 395 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9139.
Систем на комплемент
Систем на комплемент е дел од имунолошкиот систем кој ја засилува (надополнува) способноста на антителата и фагоцитите да ги отстранат микроорганизмите и оштетените клетки од организмот, да промовираат инфламација и напад на клеточната мембрана на патогенот. Дел е од вродениот имунолошки систем.
Системот на комплемент може да биде активиран по класична, алтернативна или лектинска патека.
Спаркен
Надворешни врски
63.82528°N, 20.25474°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 63.82528°N, 20.25474°W
2012/13 БИБЛ сезона
БИБЛ сезоната 2012/13 позната и како ЕВРОХОЛД Балканска Лига 2012/13 поради спонзорски причини било 5. издание на Балканската Кошаркарска Лига. Десет екипи од Македонија, Бугарија, Хрватска, Србија, Црна Гора, Грција и Израел се натпреварувале. Во оваа сезона шампион бил Хапоел Гилбоа Галил.
Прва групна фаза
Во првата групна фаза екипите биле поделени на две групи, секоја содржејќи пет екипи. Секоја екипа играла против екипите во групата на дома и на гости. Освојувачите на првите три места во групите обезбедиле пласман во втората групна фаза(Група Ц). Освојувачите на четвртото и петтото место обезбедиле пласман во втората групна фаза(Група Д). Натпреварите се играле од 16 октомври 2012г. до 15 јануари 2013г.
Втора групна фаза
Најдобрите шест екипи, обезбедиле пласман во групата Ц, каде си ги задржале резултатите од првата фаза и играле против екипите од другата група на дома и на гости. Најдобрите четири екипи обезбедиле пласман на Завршниот турнир.
Натпреварите се играле од 22 јануари 2013г. до 3 април 2013г.
Зеки Челик
Мехмет Зеки Челик (роден на 17 февруари 1997 година) ― турски професионален фудбалер кој игра на позицијата десен бек за клубот Лил во Лига 1 и националната репрезентација на Турција.
Професионална кариера
На 8 јули 2018 година, Челик потпишал со ФК Лил на петгодишен договор. Челик го направил своето професионално деби со Лил во победата од 3:1 во Лига 1 победа над Стад Рен на 11 август 2018 година.
Меѓународна кариера
Челик го имал своето професионално деби за фудбалската репрезентација на Турција во пријателски натпревар од 1:1 со фудбалската репрезентација на Русија на 5 јуни 2018 година.
Почести
Лил
Шлем (хералдика)
Шлем — елемент на грбот кој стои над штитот и на себе има венец и челенка. Стилот на шлемот зависи од рангот и општествениот статус. Низ вековите се развиле три стилови на шлемови, во чекор со развојот на фактичките воени шлемови. Во извесни земји, особено во Германија и нордиските земји, на еден грб може да стојат два, три, па и повеќе шлемови. Секој од нив претставува тимар (земјовладение) на благородникот. Поради ова, шлемовите и челенките кај германските и нордиските грбови играат суштинска улога во грбот и никогаш не се претставуваат одделно од нив.
Шлемовите со отворен визир или со решетка се резервирани за највисоките чинови во бладородништвото, додека пак благородниците без титула и граѓаните добиваат затворени шлемови. Иако оваа класификација се одржила низ вековите, конкретниот облик на шлемовите зависи од периодот. Еволуцијата на овие хералдички шлемови всушност ја прикажува еволуцијата на шлемовите за борба и турнири во средниот век. Меѓутоа обичајот на прикажување на ранг со решеткаст или отворен шлем се појавил дури во 1615 г.,, долго време по појавувањето на хералдиката. Подоцна во витешките двобои копјето било заменето со боздоган, и сега целта била да се собори челенката од шлемот на противникот. Така наполно затворените шлемови биле заменети со шлемови со поголем визир и само неколку решетки за заштита на лицето. Следствено на тоа, ваквите решеткасти шлемови во хералдиката имале право да ги користат благородниците и извесни доктори по право и теологија, додека пак двобојниот затворен шлем можел да го користи секој. Во подоцнежната литература стои дека правецот во кој е свртем шлемот и бројот на решетки имале посебно значење, но ова всушност не било така во историјата. Во Прусија, кралевите започнале за своите грбови да употребуваат златен шлем кој гледа во набљудувачот со подигнат визор, крунисан со кралска круна. Во црковната хералдика пак, наместо шлем, епископите и други свештеници користеле митра или друга црковна капа соодветна на нивниот ранг.
Меѓутоа историски, шлемот не бил доделуван заедно со хералдичкото достигнување, туку грбоносецот го додавал сам како природно право кое произледува од неговиот ранг. Така, шлемот со венец и мантија не би бил грешен дури и врз штит кој нема челенка за да стои врз него. Кога треба да се прикажат повеќе челенки, долгата традиција на англиската хералдика диктира дека сите челенки треба да се нацртаат над еден единствен шлем, одвоени од него. Во германската хералдика пак, каде повеќекратните челенки се честа појава на грбови по XVI век, секоја челенка се третира посебно на свој шлем, и свтена во согласност со насоката на шлемот. Во континентална Европа повеќекратните шлемови се свртени навнатре, а само средишнот шлем (ако нивниот број е непарен) гледа кон посматрачот. Во скандинавската хералдика шлемовите гледаат нанадвор. Грбот на последните маркгрофови на кнежевството Бранденбург-Ансбах се состои од штит со 21 составен грб, овенчан со рекордни 15 шлемови и челенки.
Острови во Маршалските Острови
Островите во Маршалските Острови — заеднички термин со кој се опфаќаат 29 атоли и 5 острови од кои е составена државата. Островите сочинуваат две островски групи, Ралички Острови и Ратачки Острови.
Ненаселени острови
10 атоли или острови не се населени:
Банка на податоци за белковини
Банка на податоци за белковини (Protein Data Bank, PDB) — база на податоци на тридимензионални структури на биолошки макромолекули, како што се белковините и нуклеинските киселини. Податоците главно се добиваат со рендгенска кристалографија, NMR спектроскопија или крио-електронска микроскопија и после поднесувањето од страна на истражувачите стануваат слободно достапни на Интернет преку мрежните места на организациите членки (PDBe, PDBj, и RCSB ). PDB е надгледувана од страна на организацијата наречена Worldwide Protein Data Bank, wwPDB.
Историја
Иницијацијата на PDB се случила како резултат на конвергенцијата на две нешта: 1) мала, но растечка колекција на податоци за белковински структури добиени со дифракција на Х-зраци; и 2) новодостапното (1968 година) прикажување на молекуларна графика за визуелизација на овие структури во 3-D. Во 1969 година, со спонзорството на Волтер Хамилтон од Брукхејвенската национална лабораторија, Едгар Мејер (Тексашки А&М универзитет) започнал да пишува софтвер за складирање на податотеки со атомски координати во еден заеднички формат за да ги направи достапни за геометриска и графичка евалуација. До 1971 година, една од Мејеровите програми, SEARCH, им овозможила на истражувачите далечински пристап до информации од базата на податоци за офлајн проучување на белковински структури. SEARCH бил инструментален во овозможувањето на вмрежувањето, а на тој начин го одбележал функционалниот почеток на PDB.
Банката на податоци за белковини, била објавена во октомври 1971 година во списанието Nature New Biology како заеднички потфат на Кембричкиот центар за кристалографски податоци во Обединетото Кралство и Брукхејвенската национална лабораторија во САД.
По смртта на Хамилтон во 1973 година, Том Кецл го презел водството на PDB во следните 20 години. Во јануари 1994 година, Џоел Сусман од израелскиот Научен институт Вајзман бил назначен за раководител на PDB. Во октомври 1998 година, PDB била префрлена на Истражувачката соработка за структурна биоинформатика (Research Collaboratory for Structural Bioinformatics - RCSB); трансферот завршил во јуни 1999 година. Нов директор била Хелен М. Берман од Рутгерс универзитетот (една од менаџерските институции на RCSB, а другата е Суперкомпјутерскиот центар во Сан Диего при Калифорнискиот универзитет во Сан Диего). Во 2003 година, со формирањето на wwPDB (од анг. Worldwide Protein Data Bank), PDB станала меѓународна организација. Оснивачки членки се PDBe (Европа), RCSB (САД) и PDBj (Јапонија). Банката на податоци за биолошка магнетна резонанца (Biological Magnetic Resonance Data Bank - BMRB) се приклучила во 2006 година. Секоја од четирите членки на wwPDB може да игра улога на центар за депонирање, центар за обработка на податоци и дистрибутивен центри за податоци на PDB. Обработката на податоците се однесува на фактот што персоналот на wwPDB го прегледува и анотира секој поднесен запис. Потоа податоците автоматски се проверуваат за веродостојност (изворниот код за овој софтвер за валидација е достапен за јавноста, без надомест).
Содржина
PDB базата на податоци се ажурира неделно (UTC+0 среда). Исто така, PDB листата исто така се ажурира неделно. До 17 октомври 2018 година, тековната листа е следна:
Овие податоци покажуваат дека повеќето структури се определени со дифракција на Х-зраци, но околу 10% од структурите сега се добиваат со јадрено магнетно резонантна спектроскопија на белковини. Кога се користи дифракција на Х-зраци, се добиваат приближни вредности за координатите на атомите на белковината, додека проценките за растојанијата помеѓу парови на атоми на белковината се добиваат со NMR експерименти. Затоа, конечната конформација на белковината се добива, во вториот случај, со решавање на геометриски проблем. Неколку структури на белковини се одредуваат со крио-електронска микроскопија.
Значењето на податотеките на структурниот фактор, споменато погоре, е дека, за PDB структурите определени со дифракција на Х-зраци кои имаат структурна податотека, може да се набљудува мапата на електронска густина. Податоците за таквите структури се складираат на „опслужувачот за електронска густина“.
Во минатото, бројот на структури во PDB има пораснато со приближно експоненцијална стапка; во 1982 година биле надминати 100 регистрирани структури, во 1993 година биле надминати 1000 структури, во 1999 година 10,000 структури, а во 2014 година 100,000 структури. Сепак, од 2007 година, стапката на акумулација на нови белковински структури се чини дека го достигнала своето плато.
Формат на податотека
Форматот на податотеката кој првично бил користен од PDB бил наречен формат на PDB-датотека (анг. Protein Data Bank (pdb) file format). Овој оригинален формат бил ограничен од ширината на компјутерските перфорирани картички до 80 карактери по линија. Околу 1996 година, форматот „макромолекуларен кристалографски информациски податотека“, mmCIF, кој е екстензија на CIF форматот, започнал постепено да се внесува. MmCIF сега е главниот формат на PDB архивата. XML верзија на овој формат, наречена PDBML, била опишана во 2005 година. Податотеките за структури можат да се преземат во кој било од овие три формати. Всушност, поединечните податотеки лесно се преземаат во графички пакети со користење на веб-адреси:
„4hhb“ е PDB назнака. Секоја структура објавена во PDB добива азбучнобројчена назнака со четири знаци, нејзината PDB ID. (Ова не може да се користи како назнака за биомолекули, бидејќи честопати неколку структури за истата молекула - во различни средини или конформации - се содржани во PDB со различни PDB IDs.)
Прикажување на податоците
Структурните податотеки може да се гледаат со користење на еден од неколкуте бесплатни и со отворен код компјутерски програми, вклучувајќи ги Jmol, Pymol, Visual molecular dynamics (VMD) и RasMol. Други неслободни шервер програми вклучуваат ICM-прелистувач, MDL Chime, UCSF Chimera, Swiss-PDB Viewer, StarBiochem (интерактивен молекуларен прегледник заснован на Java со интегрирано пребарување на основа на податоци за белковини), Sirius visualization software и VisProt3DS (алатка за визуелизација на белковини во 3D стереоскопски преглед во анаглит и други режими) и Discovery Studio. Мрежната страница RCSB PDB содржи опсежна список на бесплатни и комерцијални програми за визуелизација на молекули и приклучоци за прелистувач.
Мембрански напаѓачки комплекс
Мембрански напаѓачки комплекс (MAC, од membrane attack complex) е структура која типично се формира на површината на клеточните мембрани од патогените клетки како резултат на активација на системот на комплементот на домаќинот. Мембранскиот напаѓачки комплекс формира трансмембрански канали. Овие канали ја нарушуваат клеточната мембрана на целните клетки, што води до нивна лиза и смрт.
Венец (хералдика)
Во хералдиката, венецот претставува усукана текстилна лента обвиткана околу горниот дел на шлемот и челенката која има задача да го држи плаштот.
Како и плаштот (заштитото платно врз витешкиот шлем), венецот се јавува во две бои, најчесто истите кои се на плаштот. Торзото се правело од две усукани ленти, со бои на главниот метал и главната боја на штитот.
Некои сметаат дека венецот го симболизира шамичето кое витезот го добивал од својата љубена за спомен пред да замине во војна. Потоа тој го обвиткувал околу основата на челенката, за да го прикрие местото каде таа е прикачена за шлемот.
Венецот се блазонира како дел од челенката, т.е. „На венец со бои x и y…“. На пример, веенцот на грбот на Канада се блазонира: „На венец со сребрена и црвена боја, расчекорен златен лав-стражар“.
Венецот се среќава и како украс врз хералдичко животно, или во облик на круна, или како венец околу шијата.
NGC 2197
NGC 2197 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2197 се споменува и како ESO 86-SC58, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2197 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m. NGC 2197 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 6 м 8,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 5' 51".
Други поделби
Проучување на NGC 2197 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8905.
IC 259
IC 259 — галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 259 се споменува и како ESO 41-4.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јуни 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
NGC 4203
NGC 4203 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4203 се споменува и како UGC 7256, MCG 6-27-40, CGCG 187-29, IRAS 12125+3328.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4203 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4203 има привидни димензии од 3,5' х 3,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 4203 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39158. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2527. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1559.
Матеј Ненадовиќ
Прота Матej Ненадовиќ (Бранковина, 26 февруари 1777 - Ваљево, 11 декември 1854) бил војвода од Првото српско востание, прв претседател на Управниот совет и дипломат. Тој бил син на кнезот Алекса Ненадовиќ, кој бил погубен во Колењето на кнезовите. Со својот вујко Јаков го кренал Првото српско востание во Ваљевската и Шабачката околија. Преговарал со Турција и Русија и со тоа ги воспоставил првите дипломатски контакти на српските востаници со странски држави. Неговите „Спомени“, покрај книжевна вредност, се и вреден документ од тоа време.
Ран живот
Роден е на 26/10 февруари, 1777 година, во селото Бранковина кај Ваљево, како син на Алексо Ненадовиќ, кнез на Ваљевската Тамнава и Посавина и мајка Јована, р. Џелмашевиќ од Гвозденовиќ. На крајот на 17 век, неговите предци прво се преселиле од Бирца кај Никшиќ во Осечина во подножјето на кнежевството Ваљево Нахија, а во средината на 18 век се преселиле во Бранковина. Неговиот татко Алексо бил погубен во 1804 година, како жртва на колежот на принцовите што било причина за издигнувањето на Првото српско востание.
Се школувал во родното место, кај семејниот парохиски свештеник, папата Станој, од кога научил да чита и пишува. По падот на Кочина Краина, неговото семејство побегнало во Срем, па го продолжил образованието во Купиново. Студирал црковно пеење и теологија во Асања. Подоцна се вратиле во Бранковина, а на шеснаесет години станал свештеник (1793), а набргу потоа и прота(1795). Како свештеник, во Бранковина вовел ред во црковните обреди, по примерот на црковниот живот во Срем.
Првото српско востание
Учествувал во ослободувањето на Ваљево и Шабац (1804), Карановац, Ужице и Смедерево (1805) и Белград. Особено бил истакнат во битката кај Мишар (1806), кога со својата чета ја нападнал турската заднина и предизвикал голема збунетост меѓу нив. Кога во јуни 1807 г. Ранетиот Јаков Ненадовиќ, командант на западната востаничка војска, бил сменет со Прота.