cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џејмс Артур
По Икс Фактор
По победата, победничката песна "Impossible" на Артур од 2010 година, препана од Шонтел, беше издадена како добротворен сингл за фондацијата “Together for Short Lives”. Исто така стана и најбрзо продаваниот Икс Фактор победнички сингл, постигнувајќи 255,000 преземања за 48 часа и над 490,000 за една недела. Синглот се искачи на прво место на британската топ листа “UK Singles Chart” во само првата недела од своето издавање. По 11 дена, стана седмиот најпродаван прв сингл од сите натпреварувачи на Икс Фактор, со 622 000 продадени копии. Во текот на втората недела синглот падна на второ место, но пак се искачи на прво место во текот на третата недела и остана на врвот и во четвртата недела. По три недели, стана петтиот најпродаван сингл во 2012 година со 897,000 продадени копии. По четири недели се продадоа 971,000 копии. До 11 јануари 2013 година, синглот продаде повеќе од 1 милион копии. Песната беше исто така на врвот во Исрска, на второ место во Австралија, Нов Зеланд и Шведска, и осмо место во Словачка. До февруари 2013 г. стана најпродаваниот Икс Фактор сингл со продадени 1,3 милиони копии.
Личен живот
Артур навива за фудбалските клубови на Миделсборо и Рејнџерс.
Откако победи на Икс Фактор, беше поканет да се врати во Бахрејн за официјално да го отвори музичкото училиште “British School of Bahrain's music and drama rehearsal studios” како и училишниот аудиториум со 400 седишта. И двата се дел од проширувањето на просториите на училиштето во коешто тој учел четири години.
NGC 7063
NGC 7063 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Лебед, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7063 се споменува и како OCL 192.
Откривање
Телото е откриено на 19 август 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Македонски олимписки комитет
Македонски олимписки комитет (МОК) — национален олимписки комитет на Република Македонија и 195-ти член на Меѓународниот олимписки комитет. Негов претседател е Д-р Васил Тупурковски. На функцијата потпретседател се Д-р Наташа Мешковска и Андреа Јосифовски, генерален секретар е Д-р Сашо Поповски, а спортски директор Насе Насев.
NGC 7063
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7063 е од видот III2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7 m. NGC 7063 има само една позната привидна димензија, која изнесува 9'.
Македонски олимписки комитет
Основни цели и задачи на МОК се:
NGC 7063
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 24 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 29' 12"".
Диего Лаксалт
Кариера
Диего Лаксалт е роден во Монтевидео. Лаксалт го направил своето професионално деби на 1 септември 2012 година со Дефенсор Спортинг во победата од 4-0 против Монтевидео Вондерерс. На 24 февруари 2013 година, по одличната изведба на Јужноамериканското првенство во фудбал до20 години, во 2013 тој се вратил на теренот со дресот на Виолета во гостинската игра против Насионал Монтевидео.
Македонски олимписки комитет
МОК ја одвива својата активност преку 16 органи и тела.
NGC 7063
Други поделби
Проучување на NGC 7063 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 121; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2715. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 269.
Диего Лаксалт
Кариера
Интер го купил Лаксалт во јануари 2013 година, но тогашниот тренер на Интер, Валтер Мацари не го вклучил во предсезонскиот состав и тој ја поминал сезоната на позајмица во Болоња ФК 1909.
По враќањето, тој бил позајмен на ФК Емполи, а веќе следната сезона и на ФК Џенова, каде по една помината сезона (2015–2016) бил откупен неговиот договор. Во 2018 година потпишал за ФК Милан, додека следната 2019 година по одиграни 20 натпревари бил даден на позајмица во ФК Торино.
Македонски олимписки комитет
Првото учество на спортисти од Македонија на летните олимпијади е врзано за австралиското копно, за Мелбурн 1956. Оттогаш, па заклучно со Торино 2006 (освен на Игрите во Токио 1964) станува збор за настапи на 14 летни и зимски олимпијади на кои сè до осамостојувањето на Република Македонија, во 1991 година, нејзините спортисти беа дел од составот на олимпискиот тим на поранешна СФР Југославија.
На ОИ во Барселона 92 македонските спортисти настапија со статус - независни учесници бидејќи МОК сè уште не беше примен во членство во МОК, па оттука Атланта 96 е првата нивна олимпијада под знамето на Република Македонија. Што се однесува до Зимските олимписки игри, првото учество на македонскиот олимписки тим е врзано за Нагано 1998 година.
Македонските спортисти имаат освоено 13 олимписки медали и тоа сите на летна олимпијада: 2 злата, 5 сребра и 6 бронзи. Повеќето од медалистите се членови на Клубот на великаните на МОК, што претставува посебна чест за секој спортист и спортски работник во нашава земја. Строгите критериуми кои не се однесуваат само на резултатите во спортската кариера, досега ги имаат исполнето 17 спортисти и спортски стручњаци. Секој член на Клубот на великаните добива статуа, златен прстен и значка.
Освојувачи на медали на олимписки игри се:
Освојувачи на медали на пара-олимписки игри се: Македонскиот олимписки комитет има востановено и други признанија, меќу кои и Повелба на МОК и Олимписка ѕвезда. Повелбата на МОК за посебни заслуги за развојот на олимпизмот и спортот му е доделена на Хуан Антонио Самаранч, а прв носител на Олимписката ѕвезда е Мишел Платини.
Сузан Браун (математичарка)
Сузан Норт Браун (Susan North Brown; - ) била професорка по математика на универзитетскиот колеџ Лондон (УКЛ) и водечки истражувач во областа на механиката за флуиди.
Канал
Канал е вештачки воден пат изграден за сообраќај, наводнување, снабдување со вода или дренажа. Затворената комора, или поунд, на компримиран воздух се поплавува или дренира, така што предметот што е внатре се крева или спушта со цел да помине меѓу делови вода на различни висини. Каналите биле од големо значење пред доаѓањето на железницата во средината на XIX век. Модерната техника им овозможува на големите бродови да патуваат побрзо со намалување на чекањето на коморите.
Сузан Браун (математичарка)
Позадина и вработување
Точната временска рамка на кариерата на Сузан Браун може тешко да се утврди, но билтенот објавен од страна на одделот за математички и физички науки во УКЛ, кратко време по нејзината смрт, нуди рамка за нејзините достигнувања во кариерата и ја истакнува почитта која таа ја имала кај колегите и студентите. Нејзиниот до-дипломски степен по математика бил стекнат на Св. Хилда колеџот, Оксфорд. За околу две години таа ги продолжила студиите во Оксфорд, во теоретската механика на флуидите - и потоа се преселила на Дарамскиот универзитет, за да го заврши својот докторат во 1964 година. За тоа време таа одржувала лекторски предавања и во Дарам и во Њукасл, а во 1964 година започнала лекторско предавање, со кое започнала нејзината долгогодишна соработка со УКЛ. Од лекторски предавач таа напредувала во лектор во 1971 година, а во 1986 година била назначена за професор. Горенаведениот билтен на одделот, afore-mentioned departmental newsletter, кој ги резимира нејзините достигнувања по нејзината смрт, изразува верување дека Браун била првата жена во Обединетото Кралство, која била назначена за професор по математика.
Истражување
Одделот на Браун ја опишал неа како извонреден учител и како некој со меѓународна репутација во нејзиното истражување. Имала продуктивно партнерство во динамиката на флуидите со колегата од УКЛ, Кит Стјуартсон, кој исто така пристигнал во УКЛ во 1964 година. Цитирајќи го горенаведениот билтен на одделот, „Заедно објавиле 29 трудови и се пионери во раните развојни случувања на теоријата „тројно ниво“ што, за возврат, ја овозможило резолуцијата на долготрајните прашања во стабилните и нестабилните течења на заобиколните рабови, и придружните важни аеродинамички апликации. Друга област за која професорката Браун била особено позната, била серијата разговори за критичните слоеви, особено ефектите на вискозност и нелинеарност, како и апликациите за геофизички текови, како што се атмосферските авиони“. Гугл Сколар наведува бројни документи за парот „СН Браун, К Стјуартсон“, а неколку од нив се наведени подолу.
Смрт
Браун починала во Лондон, на 11 август 2017 година, на возраст од 79 години.
Симон ван дер Мер
Симон ван дер Мер (Simon van der Meer - ) — холандски честичен физичар кој ја поделил Нобеловата награда за физика во 1984 година со Карло Рубија за придонесите во проектот CERN кој довел до откривањето на W и Z честичките, две од повеќето основни составни делови на материјата.
Животопис
Како едно од четирите деца, Симон ван дер Мер е роден и растел во Хаг, Холандија, во семејство на учители. Тој сеобразувал во градската гимназија, дипломирајќи во 1943 година за време на германската окупација на Холандија. Тој учел техничка физика на Делфтскиот технички универзитет, и се стекнал со инженерска диплома во 1952 година. Откако работел неколку години за Филипс во Ајндховен високо напонска попрема за електронски микроскопи, во 1956 година заминал да работи во CERN каде останал сè до своето пензионирање во 1990 година.
Се оженил со Катерина Купман во средината на шеесеттите години на минатиот век и имале две деца: Естер ван дер Мер и Матијс ван дер Мер. Тој исто така имал сестра: Ге ван дер Мер, и внука.
Научна работа
Симон ван дер Мер ја осмислил техниката на стохастично ладење на зраците честички. Неговата техника била употребена за собирање на моќните зраци на антипротоните за челните судири со спротивно кружно насочените протонски зраци со енергија од 500 GeV во суперпротонскиот синхотрон во CERN. Ваквите судири предизвикувале добивање на W и Z бозони кои можеле да се забележат за првпат во 1983 година од страна на групата UA1, кја била раководен од Карло Рубија. W и Z бозоните биле теоретски предвидени пред неколку години, и нивното експериментално откривање се сметало за значаен успех за CERN. Ван дер Мер и Рубија ја поделиле Нобеловата награда за физика за нивните одлучувачки придонеси за успехот на овој проект.
Ван дер Мер и Ернест Лоренс се единствените физичари кои работеле на забрзувачи кои добиле Нобелова награда за физика.
Скокови во вода на Летните олимписки игри 2012 – 3 метри за мажи
Скоковите во вода за мажи од 3 метри на Летните олимписки игри 2012 се одржаа на 6 и 7 август, во Центарот за водени спортови во Лондон.
Илија Захаров од Русија го освои златниот медал. Кинезите Кин Каи и Хе Чонг ги освоиле сребрениот и бронзениот медал редоследно.
Формат на натпреварување
Натпреварувањето беше одржано во три рунди:
Распоред
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1)
==Резултати == Зелената боја ги означува финалистите.
* Стефан Фек, натпреварувајќи се на својата прва олимпијада, добил 0.0 бода за својот втор скок откако паднал на грб во водата. Потоа тој го извел третиот скок, но не ги извел својот четврти, петти или шести скок, при што бил елиминирам од натпреварувањето.
Копачка (област)
Копачка претставува етногеографска област во централниот дел на Западна Македонија, на територијата на Општина Кичево.
Географија и местоположба
Копачка се наоѓа во Западна Македонија, расположена јужно од Кичево, поточно помеѓу областите Кичевија на исток и североисток, Железник (Демир Хисар) на југоисток, Дебрца на југ и југозапад, Жупа на запад и Мала Река на северозапад. Целата територија на областа Копачка (освен с. Кнежино) до 2013 година, административно припаѓаше на Општина Другово, со општински центар во селото Другово. Во областа Копачка се наоѓаат 26 населени места, сите во состав на Општина Кичево. Географски се дели на Горна и Долна Копачка. Најголемо населено место е селото Другово (1 492 ж.), кое поради близината со градот Кичево (само 1 км) всушност претставува и единственото живо село, чие население константно се зголемува, а селото полека почнува да личи на градска населба на влезот на Кичево.
Демографија
Најголем број на жители биле регистрирани во 1953 година, односно 9 030 жители. Оваа бројка во сите наредни пописи постепено се намалува, за во последниот попис во 2002 година, во сите 26 села во Копачка да бидат избројани само 3 097 жители, или само 34,2 % од бројот на население во 1953-та. Толку биле силни миграционите движења во овој регион, а и сè уште траат, што од сите 26 села, дури 20 имаат помалку од 100 жители. За разлика пак, во 1961 година не постоело ниту едно село со помалку од 100 жители.
Следува табеларен приказ на бројот на население во пописните години од 1948 до 2002 година:
Белешка: Во пописот од 1900та селата Долна и Горна Душегубица и Кленоец биле сметани за едно село. Долна и Горна Душегубица биле сметани како едно село и во пописите од 1905 и 1917. Селата Горно и Долно Добреноец во пописите од 1900, 1905 и 1917 биле сметани за едно село.
Според пописот од 2002 година, најголем дел од населението, 2 641 (85,2 %) се Македонци православни, додека во две села, Другово и Србјани живее и муслиманско население, од кои 292 (9,4 %) се декларирале како Турци, а 155 (5,0 %) како Албанци. Дел од споменатите муслимани во Копачка припаѓаат на македонскиот етнички елемент.
Инфективна мононуклеоза
Инфективната мононуклеоза, која се нарекува и "болест на бакнувањето", е заразна болест најчесто предизвикана од Епштајн-Баровиот вирус во околу 90% случаи, или од цитомегаловирусот во 10% случаи. Кај заразените деца, инфекцијата често минува без симптоми. Кај заразените возрасни вирусот ќе ги предизвика оследниве симптоми во 25-75% случаи:повишена телесна температура, зголемени лимфни јазли и воспалено грло.
Преносливост на болеста
ЕБВ првенствено се пренесува преку плунката, а поретко преку трансфузија на крвта. Обично се пренесува со бакнеж и допирање на делови на телото со предмети натопени со заразена плунка, на пример: чаша, прибор за јадење, играчки.
Симптоми
Четири до осум недели после инфекцијата се јавуваат првите симптоми: малаксалост, губење апетит и треска, а неколку дена по овие симптом се јавуваат и воспаление на грло, повишена температура и зголемени лимфни јазли.
Тежок облик на воспалено грло го тера пациентот да побара медицинска помош. Понекогаш пациентот ќе забележи само повишена температура и зголемени лимфни жлезди или пак ќе биде присутна само една од компликациите. Повеќето пациенти се жалат на главоболка и малаксаност.
Тек на болеста
Инфекциската мононуклеоза во најчест случај е болест со ограничено траење. Воспаление на грлото е интензивно 5-7 дена, а во наредните 7-10 дена спласнува. Повишена температура трае 7-14 денови, но некогаш може и подолго. Лимфните жлезди се смалуваат најчесто во тек на третата недела од болеста. Заморот и малаксаноста се најдолготрајните симптоми. Повеќето пациенти за 3-4 недели се чувствуваат доволно добро за враќање на секојдневните обврски, но некои пациенти со месеци се чувствуваат исцрпени, се жалат на смалена концентрација и се неподготвени за вршење на секојдневните активности. Обично такви се пациентите кои имале благ почеток на болеста, без тешки воспаленија на грлото и без повисока температура.
Компликации
Компликациите се ретки но можат да бидат и драматични па дури и доминантни симптоми на болеста:
Дали се умира од инфективната мононуклеоза?
Преку 90% од случаите имаат мирна завршница без компликации. Оваа болест е ретко смртоносна. Најчести причини за смртност кај пациентите кои претходно биле здрави се невролошките болести, опструкција на дишните патишта и оштетувања на слезината.Ризичната состојба наречена Полово (-{x}-) врзани лимфопролиферациски синдром (XLP) или Данканов синдром се јавува кај машки пациенти. 40% мажи зафатени со оваа состојба умира после ЕБВ инфекцијата. Оваа болест, за која сѐ уште не се знае доволно, се одликува со енормно умножување на лимфното ткиво со можни тешки имунолошки или хематолошки последици како што се агамаглобулинемија, апластична анемија или лимфоцитен лимфом.
Дијагноза
Освен споменатите симптоми, дијагнозата се потврдува со следнива лабораториски наоди:
ЦМВ и ЕБВ, Различни мононуклеози
Болните со мононуклеоза предизвикана од цитомегаловирус (ЦМВ) се главно повозрасни и болеста обично се одликува со воспаление на грло и температура. Воспаление на грло и зголемени лимфни жлезди настануваат поретко. Болеста се развива побавно и поподмолно отколку болеста предизвикана од Епштајн-Баровиот вирус (ЕБВ). Дијагнозата се поставува со изолација на вирусот во крвта или со антитела специфични на ЦМВ.
Превенција
За спречување на ширењето на мононуклеоза се препорачува одбегнување на контакти со плунка од лица кое неодамна прележале мононуклеоза и одржување на висок степен на хигиена, особено на детските играчки и предмети кои децата ги ставаат во уста.
Томислав Биљарац – Томби
Томислав Биљарац – Томби (роден –, ) — македонски новинар, доајен на македонското автомобилско новинарство,  кој над 40 години бил активен во радио програми, новински изданија, магазини и ревии посветени на автомобилската индустрија.
Животопис
Биљарац е роден на 22 март 1940 година. Неговата кариера започнала во Радио Скопје, во рубриката за сообраќај, а потоа повеќе децении работел како главен и одговорен уредник на изданието „Современ возач“. Тој бил и член на жирито за избор на Автомобил на годината на Југославија, а особено е познат како творец и сопственик на првата „авто-мото“ ревија во независна Македонија – „Авто Плус“. Биљарац бил иницијатор и основач на жирито за избор на Автомобил на годината во Македонија и важи за еден од поставувачите на темелите на салонската манифестација „Авто Експо“ која долги години се одржувала на Скопскиот саем. За својата посветена работа Томислав Биљарац – Томби бил добитник на многу признанија и награди како на просторите на некогашна Југославија, така и во независна Македонија.
Починал во Скопје на 18 декември 2017 година.
Ема Виклунд
Ема Виклунд (р. Шеберг; ) — шведска манекенка и глумица. Таа се појавила на неколку насловни страници на списанието Elle и во музичкото видео на Џорџ Мајкл во 1992 година за „Too Funky“. Нејзините глумечки улоги ги вклучуваат улогите на полицаец Петра во четири од филмовите Такси (1998–2007).
Кариера
Родена е на 13 септември 1968 година во Стокхолм, Шведска, таа е висока 177 см, русокоса со сини очи која чекорела на пистата за Тиери Муглер, Кристијан Лакроа и Ланвин. Таа потпишала за Elite Model Management и можевме да ја видиме во спотот на Џорџ Мајкл за „Too Funky“ заедно со други модели како што е Линда Евангелиста.
Таа се забавувала со Улф Екберг, текстописец и соосновач на Ace of Base, од 1994 до 2000 година. Својата глумечка кариера ја започнала во 1995 година, а со четирите филмови „Такси“ (1998 – 2007) станала популарна глумица во Франција. Во нејзината родна Шведска, таа е позната како ТВ-водителка и редовна во светот на модата.
На 12 февруари 2003 година, таа се омажила за Ханс Виклунд и имале две деца, ќерката Тајра и синот Елис. Таа седнала во одборот на шведскиот моден трговец Lindex во 2007 година. Таа се појавува и во нивните реклами. Виклунд течно зборувала германски.
Шилда
Шилда (Schilda) — општина во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија.
Музички албум
Музички албум или само албум претставува колекција на аудио и музички записи дистрибуирани во јавноста. Најчесто се работи за комерцијална дистрибуција. Некои уметници честопати дистрибуцијата ја вршат по пат на продажба директно на нивните концерти во живо или преку нивните мрежни места.
1009 п.н.е.
1009 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1009. година пред новата ера, 9. од вториот милениум п.н.е., 9. од 11 век п.н.е. и последна од 1000-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4499 и 4500 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3741 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2751 и 2752 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 256 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1009 година се протега во 1627 и 1628, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1687 и 1688 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 466 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1680 и 1679 исламска година пред хиџра.
Космос-1186
Космос-1186 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јуни 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 515 км, а најмалото на 468.
Црква Свети Стефан (појаснување)
Црква Свети Стефан може да се однесува на:
IC 1086
IC 1086 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1086 се споменува и како ESO 200-20.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1086 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1086 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 25 м 18,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 42' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
NGC 4748
NGC 4748 — спирална галаксија во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4748 се споменува и како MCG -2-33-34, IRAS 12495-1308.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4748 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4748 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 52 м 12,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 24' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 4748 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43643. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5541. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Лелу
Лелу е најмалиот од двата острови од кои е составена сојузната држава Кошрај во Микронезија. Островот е дел од општината Лелу.
Географија
Според податоците од 1980 година на островот живееле 1.594 жители и островот има околу 1 километар квадратен. Најголемата надморска височина на островот е 109.7 метри.
Ташко Белчев
'''Ташко Д. Белчев''' (18 март 1926 - 8 февруари 2015) — македонски славист, палеолингвист, професор и научник од областа на древната македонска цивилизација, писменост и култура. Основач е на катедрата за полски јазик и книжевност.
Животопис
Роден е на 18 март 1926 година во с. Пателе, Леринско. Со основно образование се стекнал во родното село, а средното образование го завршил во Битола во 1947 година. Учесник е во граѓанската војна во Грција од 1947-1949. Како ранет партизан од полската болница во Горица, Албанија, со сопругата заминува за Полска. Со високо образование се стекнал во Варшава и Вроцлав, НР Полска. Во 1960 година се враќа во Македонија. Од тогаш живее во Скопје. Во 1961 година се вработува на Филозофскиот факултет во Скопје како асистент на катедрата за славистика. Докторската дисертација ја одбранил во 1972 година во Скопје, каде што работел како вонреден професор на катедрата за славистика. Ташко Белчев е основач на катедрата за полонистика (катедра за полски јазик и книжевност).
Учебници
Автор е на четири универзитетски учебници:
Тетралогии
Издава две тетралогии:
Прозни дела
Ташко Белчев има издадено збирка раскази со наслов „Мирка“ во 1964 година, но и други прозни дела: „Маченици“, издание на БороГрафика 1999 година; „Поклонение“, од теоријата на литературата, издание 2000 година, „Ронка македонизам вон границите на Македонија“, од историјата на Вроцлавскиот кружок, издание Скопје 1985 година.
Има напишано и објавено преку стотина натписи и студии од тетралогијата Македонија девет милениуми писмена цивилизација и култура, а повеќето од нив се објавувани во списанијата и весниците: „Македонија за иселениците“, „Македонско сонце", „Ден“, „Вечер“, „Нова Македонија“, „Македонско време", „Јазикот во практика“, „Македонија" весник на нашите иселеници во Мелбурн, Австралија.
Соломонов суд
Соломонов суд е библиска приказна, во 1 Цареви 3:16-28, каде две проститутки доаѓаат кај цар Соломон и му носат едно машко бебе. Тие живеат заедно и секоја од нив тврди дека му е мајка. Жените велат е дека една ноќ, откога на секоја од нив ѝ се родило дете, другата жена се разбудила и сфатила дека си го угушила детето додека спиела. Во очај и љубомора жената го земала мртвото дете и го заменила со живото дете на другата жена. Утрото жената се разбудила покрај мртво бебе, но веднаш сфатила дека не е неизиното, туку на другата жена.
По извесно размислување, царот Соломон наредил да му се донесе меч. Рекол дека има само едно праведно решение: живото бебе мора да се расцепи на две половини за да се подели подеднакво на двете жени. Кога ја чула оваа страшна пресуда, вистинската мајка извикала: „Ах, господару! Детето нека ѝ биде дадено нејзе, само немојте да го убиете!“ На тоа лажливата жена извикала: „Нека не биде ни мое ни твое: пресечете го!“. Соломон веднаш ѝ го дал бебето на вистинската мајка, воочувајќи го инстинктот на вистинската мајка да си го заштити чедото, и дека лажливата жена го барала само од љубомора.
Карин Хубинет
Карин Рагнхилд Марија Хјубинет, моминско Петерсон (18 април 1966 година), е шведска новинарка и телевизиска водителка. Таа е сестра на политичарката Хилеви Енгстром. Хјубинет ја започнала својата кариера како водителка на дебатното шоу Svart eller vitt, кое се емитувало на ТВ4 во средината на 1990-тите. После тоа, таа ги претставувала Uppdrag granskning и Kvällsöppet, а исто така била известувач во Sveriges Radio. Таа потоа работела исклучиво за СВТ презентирајќи ги емисиите Агенда и Актуелт. Таа е член на управниот одбор на компанијата Hands on AB.
Кога нејзината сестра Хилеви Енгстром, која е политичарка на Умерената партија, станала секретарка за вработување по општите избори во 2010 година, Хјубинет морала да поднесе оставка од својата работа како новинар во Агенда и Актуелт. Сепак, таа останала да работи во СВТ, каде што станала странски новинар за емисијата Кореспондентерна. Една година подоцна таа започнала да го презентира своето ток-шоу, наречено Hübinette, кое се емитувало две сезони во 2011 и 2012 година.
Карин Хјубинет се вратила на претставувањето на Агендата во 2014 година, откако програмата го променила форматот и ја додале Камила Квартофт и други како презентери. Тоа значи дека доколку нејзината сестра се појави во емисија, некој од другите водителки може да ја интервјуира.
550
550 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 550 година од новата ера, 550. од првиот милениум, 50. од VI век и прва од 550-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6058 и 6059 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5300 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4310 и 4311 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1303.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 550 година се протега во 3186 и 3187, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3246 и 3247 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1093. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 74 и 73 година пред хиџра.
1008 п.н.е.
1008 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1008. година пред новата ера, 8. од вториот милениум п.н.е., 8. од 11 век п.н.е. и деветта од 1000-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4500 и 4501 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3742 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2752 и 2753 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 255 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1008 година се протега во 1628 и 1629, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1688 и 1689 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 465 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1679 и 1678 исламска година пред хиџра.
Космос-1187
Космос-1187 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јуни 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1187 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 287 км, а најмалото на 226.
Шлеска азбука
Шлеска азбука — латинична азбука со која се пишува шлескиот јазик. Низ историјата имало неколку предлози кои се користеле за запишување на јазикот, а меѓу првите е азбуката на Феликс Стоер.
Азбука на Феликс Стоер
Првиот предлог за шлеска азбука е таа на Феликс Стоер, кој ја користел за пишување на неговите поеми. Азбуката имала 30 графеми и осум диграфи.
Букви: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, Ń, O, P, R, S, Ś, T, U, Ů, W, Y, Z, Ź, Ż
Диграфи: Au, Ch, Cz, Dz, Dź, Dż, Rz и Sz.
Азбука на Тед Јачалик
Азбуката на Тед Јачалик се користела во 1990-те и била создадена од Тед Јачалик. Оваа азбука се засновала на стандардната латиница и имала 26 графеми и 15 диграфи. Наместо дикрити, азбуката користела апострофи.
Фонетска шлеска азбука
Во 2006 имало предлог за шлеска азбука со 32 графеми и четири диграфи.
Букви: A, B, C, Ć, Č, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, Ń, O, P, R, Ř, S, Ś, Š, T, U, Ů, W, Y, Z, Ź, Ž
Диграфи: Ch, Dz, Dź, Dž.
Полска азбука за шлескиот
Шлескиот јазик може да се пишува и со полската азбука која ги има следните букви: Букви: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, Ń, O, Ó, P, R, S, Ś, T, U, W, Y, Z, Ź, Ż
Диграфи: Ch, Cz, Dz, Dź, Dż, Rz, Sz
Оваа азбука најмногу се користи во Полска, во медиумите, училиштата и на Интернет.
Дороти Ричардсон
Дорoти Милер Ричардсон (17 мај 1873 - 17 јуни 1957) — првата писателка која објавила новела на Англиски јазик користејќи ја техниката што подоцна стана позната како тек на свеста. Нејзиниот тринаесет томен роман Поклонение е еден од најголемите дела на  XX век во модернистичката и феминистичката литература на Англиски јазик.
Ран живот
Ричардсон е родена во Абингдон, Оксвордшир, во сиромашно семејство. Нејзината фамилија се преселила во Хин во градот Вортинг во 1880 и таму останале сè додека не се преселиле повторно во 1883 овој пат во Лондон. На седумнаесет годишна возраст била принудена сама да заработува за својот живот. Тоа го правела работејќи како учиелка-гувернета, најпрво во Хановер, потоа во северен Лондон, и на крај во приватен дом на село. Нејзината мајка извршува убиство за време на семеен одмор во Хастингс во 1895 што доведува до целосен распад на семејството. Ричардсон повторно се преселува во Лондон за да работи на улицата Харли како асистентка на заболекар.
Ричардсон боемот
Во Лондон Ричардсон започнува да се движи помеѓу авангардни социјалистички и уметнички кругови, вклучувајќи ја и групата Блумсбери. Таа започнала со објавување на преводи и хонорарно новинарство и на крај се откажа од својата работа како асистентка во стоматолошка ординација. Во 1917 се омажила со уметникот Алан Одл. Тој бил петнаесет години помлад од Ричардсон, вистински боем. Имал коса долга до половината која ја носел замотена околу главата. До смртта на Одл во 1948, двојката ги поминувала зимите во Корнвол а летата во Лондон.
Дела
Во нејзината кариера Ричардсон објавила голем број на есеи, поеми, кратки раскази, и разни статии. Како и да е, нејзиниот углед како писателка лежи цврсто во Поклонение. Првата од новелите за Поклонение, Шилести кровови (1915) е првиот англиски роман вокој е употребена техниката тек на свеста (Џојс веќе почна со пишување на Одисеј), иако Ричардсон самата го мразела терминот (употребен за првпат од страна на Меј Синклар), претпочитајќи да го нарекува нејзиниот стил на пишување на внатрешен монолог споредувајќи ја свестта со дрво а не со река. Заслугата за развојот на оваа техника обично им се доделува на Џејмс Џојс и Вирџинија Вулф. Неуспехот да се препознае улогата на Ричардсон се должи  на критичното занемарување на нејзините дела низ целиот нејзин живот. Фактот дека во Шилести кровови Ричардсон изразува воодушевување од Германската култура во време кога Велика Британија и Германија се  во војна можно е  да придонело (меѓу другите причини) до општ недостаток на препознавање на радикалното значење на книгата.
Ричардсон починала на 17 јуни 1957 во Бекенхем, Кент, на 85 годишна возраст.
Брок Мекгин
Играчка кариера
Мекгин играл четири сезони за јуниорски хокеј за Гуелф Сторм на Хокеарската лига во Онтарио (ОХЛ) од 2010-11 до 2013-14 година. За време на драфтот за влез во НХЛ во 2012 година, тој бил избран во вториот круг, вкупно 47. од страна на Каролина урагани.
На 3 април 2013 година, ураганите потпишале тригодишен договор со Мекгин. Тој се приклучил на филијалата на Американската хокеарска лига (АХЛ) на ураганите, Шарлот Чекерс, за да ја затвори сезоната 2012-13 AHL. Откако се вратил the Storm за сезоната 2013-2014, Мекгин воспоставил највисоки бројки во јуниорската кариера во кои постигнал 43 гола и 85 поени.
Во неговата прва целосна професионална сезона во 2014-15, Мекгин запишал 15 гола и 27 поени во 73 натпревари за Дама. Откако постигнал два гола во два натпревари за да ја започне сезоната 2015-16 со Чекерс, Мекгин го добил своето прво отповикување во НХЛ и го имал своето деби на 16 октомври 2015 година против Детроит Ред Вингс. Во својата прва смена, Мекгин го постигнал својот прв НХЛ гол за да го отвори резултатот по само 55 секунди. Тоа бил најбрзиот деби гол откако Александар Могилни постигнал по 20 секунди во 1989 година. Тој, исто така, придонел со асистенција да им помогне на Ураикенс да ги совладаат Ред Вингс со 5-3.
Мекгин станал редовен играч на ураганите во текот на сезоната 2016-17, лизгајќи во 57 натпревари.
Во натпреварот број 7 од првото коло на Источната конференција 2019 против Вашингтон Капиталс, Мекгин успеал да спаси со нешто повеќе од две минути преостанати во регулативата, и го постигнал победничкиот гол во серијата со 8:55 преостанати по двојното продолжение на асистенција на Џастин Вилијамс.
На 20 јули 2019 година, ураганите повторно потпишале договор со Мекгин за двегодишно продолжување на договорот од 4,2 милиони долари.
Личен живот
Мекгин имал двајца браќа кои исто така играле професионален хокеј, а најмладиот е Брок. Џејми (роден 1988 година) бил избран во вториот круг од 2006 година од Сан Хозе Шаркс, кој неодамна играл за Флорида Пантерс. Тај (роден 1990 година) бил избран во четвртото коло во 2010 година од Филаделфија Флаерс и кој неодамна играл за Чикаго Волвс од Американската хокеарска лига.
Заедно со неговиот татко, Боб Мекгин, и неговите двајца браќа, тој е еден од сопствениците на Roanoke Rail Yard Dawgs на Јужната професионална хокеј лига.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Струмица
Соборниот храм Успение на Пресвета Богородица — проект за нов соборен храм во Струмица.
Темелите на црквата биле ставени во 1992 година. Главно поради немање на финансиски средства, изградбата на црквата не продолжила. На 15 април 2012 година биле осветени темелите на соборниот храм од страна на Неговото Високопреосвештенство Митрополитот струмички Господин Наум со свештеници од Струмичката Православна Епархија, а градоначалникот на Општина Струмица, Зоран Заев, кој е иницијатор на завршувањето на изградбата на храмот во центарот на Струмица, поставил камен плоча, најавувајќи дека на Велигден по една година, објектот ќе биде подигнат во карабина фаза.
Официјално градежните работи треба да започнат по неделата на Велигденските празнувања, од 23 април. Според проектот, христијанскиот храм треба да биде висок 53 метри и ќе прикажува трикорабна базилика со впишан крст, со петкуполен свод и два странични прилепени параклиси.
Соборниот храм започнал да се гради во годината кога се одбележуваат три значајни настани од христијанството во Струмица и Македонија и тоа 1650 години од погибието на Светите Петнаесет Тивериополски Свештеномаченици, 100 години од изградбата и осветувањето на црквата “Свети Кирил и Методиј“ во Струмица и 45 години од Афтокефалноста на Македонската православна црква – Охридска Архиепископија.
Официјално, инвеститор е Македонската православна црква – Охридска Архиепископија, Струмичка Православна Епархија, а финансиери се граѓаните. Проектот на Соборниот храм е изработен од архитектот Јанко Константинов.
Храмот треба да биде изграден во централното градско подрачје во Струмица, до црквата Свети Димитар.
Карло Рубија
Carlo Rubbia (Carlo Rubbia ) — италијански честичен физичар и пронаоѓач кој ја поделил Нобеловата награда за физика во 1984 година со Симон ван дер Мер за работата која довела до откривањето на W и Z бозоните во CERN.
Животопис
Рубија учел физика на универзитетот во Пиза и Нормалната школа во Пиза. Тој дипломирал на експериментите со космички зраци во 1957 година со Марчело Конверси. Подоцна заминал во САД, каде поминал една и половина година на Колумбискиот универзитет извршувајќи експерименти на распадот и јадреното зафаќање на мионите. Ова бил првиот од долгата низа на експерименти кои Рубија ги извршил во полето на слабото заемодејство кои довеле до неговата наградена со Нобелова награда работа во CERN. Тој својот докторат го стекнал во 1959 година во Колумбискиот универзитет.
Во 1960 се вратил назад во Европа, привлечен од новоформирниот CERN, каде работел на експерименти поврзани со структурата на слабото заемодејство. CERN штотуку го имал вклучено во употреба новиот забрзувач, Пресечните складишни прстени, користејки спротивно вртежно движечки зраци од протони кои се судирале еден со друг. Рубија и неговите соработници извршувале експерименти, поврзани со проучувањето на слабото заемодејство. Главните резултати во ова поле биле нбљудувањата на структурата при еластичниот расејувачи процес и првото забележување на волшебен бариони. Овие експерименти биле значајни за усовршување на потребните техники за подоцнежното откривање на повеќето егзотични честички во останатите видови на судирачи на честички.
Во декември 1984 година, Рубија бил номиниран да добие Орден за заслуга на Италијанската Република.
На 30 август 2013 година, Рубија бил назначен во италијанскиот сенат за доживотен сенатор од страна на претседателот Џорџо Наполитано.
Кариера во експерименталната физика
Во 1976 година, тој предложил да се приспособи CERN-овиот суперпротонски синхотрон (SPS) да судира протони со антипротони во истиот прстен и за оваа потреба е изградена првата антипротонска фабрика за добивање на антипротони. Судирачот започнал со работа во 1981 година, и во почетокот на 1983 година, меѓународна екипа составена од над 100 физичари раководена од Рубија и позната под името Соработка UA1, ги открила посредничките вектрски бозони, т.е. W и Z бозоните, кои станале основа на современите теории за честичната физика долго време пред да се изврши ова набљудување. За нив се верува дека се носители на слабото заемодејство која пак го предизвикува радиоактивниот распад во атомското јадро и го контролира согорувањето во центарот на Сонцето, на ист начин како што фотоните, безмасени честички на светлината, се носители на електромагнетната сила која е причина за повеќето биохемиски реакции. Исто така се верува дека слбата сила има важна улога во нуклеосинтезата на елементите, како во космологијата така и при Големата експлозија. Овие честички имаат маса скоро 100 пати поголема од онаа на протонот. Во 1984 Карло Рубија и Симон ван дер Мер биле наградени со Нобелова награда за физика „за нивните одлучувачки придонеси во големиот проект, кој довел со откривањето на честичките на полето W и Z, носители на слабото заемодејство“
За да добие доволно високи енерги за создавањето на овие честички, Рубија, заедно со Дејвид Клајн и Питер Мекинтајер, предложиле радикален нов забрзувач на честички. Тие предложиле да се користи зрак на протони и зрак на антипротони, нивните антиматериски близнаци, кои кружно би се движеле во вакуумските цевки на забрзувачот при што на крајот истите би се судриле челно. Како резултат, научниците морале да развијат бројни техники за создавање и одржување на овие силни зраци на антипротони.