cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Емина (севдалинка)
„Емина“ — севдалинка заснована на текст на мостарскиот поет Алекса Шантиќ, кој ја напишал под впечаток на убавината на мостарката Емина Сефиќ. Иако песната била првпат објавена во списанието Коло во 1902 година, подоцна станала популарна севдалинка изведена од многу уметници од поранешните југословенски републики.
Емина Сефиќ
Емина Колудер (родена Сефиќ ) е родена во 1884 година во Мостар. Нејзиниот татко бил истакнат имам во Мостар, а семејството живеело во близина на Стариот мост и биле соседи на познатиот поет Алекса Шантиќ.
Емина се омажила за Авдага Колудера, се отселила од родниот град и имала 14 деца. Починала во 1967 година на 83-годишна возраст. Нејзината правнука Алма Феровиќ е сопран и настапувала со Елтон Џон и А.Р. Рахман.
На 27 мај 2010 година, бронзена статуа на Емина била откриена во Мостар на 142-от роденден на Шантиќ. Статуата била извајана од Златко Диздаревиќ во период од три месеци и не била заснована на нејзините фотографии, туку била уметничка визија за босанската убавина. Обликувана е со облека што ја носеле жените муслиманки во Босна и Херцеговина на крајот на 20 век.
„Емина“ денес
Според традицијата, последната строфа, која е додадена на оригиналниот текст на Шантиќ, ги дала Севда Катица, устен раскажувач на народни песни, кога слушнала за смртта на Емина. Кога Севда му раскажала сè на Химза Половина, тој ја видел убавината на стиховите и решил да ги задржи. Песната многумина ја извеле со додавање на стиховите на Севда, додека Химзо Половина и Ибрица Јусиќ ја снимиле како таква на носачи на звук.
Игор Родионов
Игор Николаевич Родионов (1 декември, 1936 година, Куракино Пензенска област - 19 декември 2014) е руски генерал и заменик во државната Дума. Родионов е познат како тврдокорен политичар, како и по неговата служба на чело на Министерството за одбрана на Руската Федерација.
Петар Ангеловски
Петар Ангеловски е често македонско име и презиме и може да се однесува на:
Петар Ангеловски (сценограф)
Петар Ангеловски (, –, ) — македонски сценограф.
Животопис
Ангеловски е роден во Битола во 1931 година. Со неговото доаѓање во 1960 година, битолскиот театар се здобил со првиот постојан сценограф. Со своите зафати во областа на театарската сценографија, покажал осведочени креативни способности во посовремениот сценски израз. Неговиот творечки опус, претставува една мошне голема збирка од над 200 сценографии во кои се застапени домашната, современата југословенска и светска драматургија: „Печалбари“ од А. Панов, „Чекор до есента“ од Т. Арсовски, „Окрвавен камен“ В. Иљоски, „Цар Едип“ од Софокле, „Хамлет“ од В. Шекспир, „Севилски бербер“ од Бомарше и др. Во рамките на тетарските игри „Војдан Чернодрински“ (1983), била отворена изложба на негови макети и сценографски скици.
Света Марина
Светата маченичка Марина (кај народот позната како Огнена Марија) е ранохристијанска светица. Меѓу католиците е позната како Света Маргарита.
Живот
Света Марина е родена во Антиохија, Писидиска, од родители незнабожци. Дури во својата дванаесетта година слушнала за Господ Исус Христос, дека се воплоти од Пречистата Дева, дека изврши многу чуда, прими крсна смрт и славно воскресна. Таа се заветувала дека никогаш нема да се мажи и со сета душа сакала да пострада за Христа, да се крсти со крв на мачеништво. Татко ѝ ја замразил заради нејзината вера и не ја сметал за ќерка.
Кога царскиот намесник Олимвриј дознал дека е христијанка, побарал од неа да му биде жена, а кога го одбила ѝ наредил да им се поклони на идолите, при што таа повторно одбила. Тогаш Олимвриј ја подложил на маки и ја фрлил в затвор.
Во затворот ѝ се јавил најпрво ѓаволот како страшна змија и ѝ се намоткал околу главата. Но, штом светителката се прекрстила, змијата се распукнала и исчезнала. Другиот ден безумниот судија ја мачел во оган и во вода, но Марина сè претрпела. Најпосле била осудена на смрт со меч.
Црква „Св. Богородица“ - Јагол Доленци
Света Богородица — главна селска црква во кичевското село Јагол Доленци, Македонија.
Црквата се наоѓа надвор од селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена надвор од селото во јужна насока.
NGC 6437
NGC 6437 — астеризам во соѕвездието Скорпија, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црква „Св. Богородица“ - Јагол Доленци
Историја
Црквата започнала да се гради во периодот 1935-1936 година, како што стои и на самиот натпис на црквата.
NGC 6437
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6437 се споменува и како ESO 393-?28, in Milky Way.
Црква „Св. Богородица“ - Јагол Доленци
Историја
Според други извори таа била подигната во 1938 година на местото на некоја трошна црква од век.
NGC 6437
Откривање
Објектот е откриен на 7 јуни 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Црква „Св. Богородица“ - Јагол Доленци
Иконостас
Црквата поседува иконостас, кој бил изработен веднаш по изградбата на црквата.
NGC 6437
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6437 е од видот *Grp. NGC 6437 има само една позната привидна димензија, која изнесува 40'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 48 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 21' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 6437 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 377; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7385. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Чујска област
Чујската област или (Чүй областы, Чуйская область) е најсеверната област на Киргистан. Името го добила од реката Чу која тече низ областа. Административен центар е Бишкек а од 2003 сè до мај 2006 година е Токмок.
Реони на Чујската област
Областа е административно поделена на 8 реони, и градот Токмок:
Гротаминарда
Гротаминарда — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 август 2018 година било 7,781 жители.
Вселенска станица
Вселенска станица — вештачка структура предвидена за луѓе да живеат во вселената. До сега се правени само станици во нискоземска орбита, познати како орбитални станици. Вселенска станица се разликува од другите вселенски летала со екипаж по тоа што нема голем погон или оддели за слетување. За транспорт од и до вселенските станици се користат други летала. Вселенските станици се дизајнирани за среден период на живот во орбитата, најчесто во периоди од недели, месеци, а некои дури и години. Во моментот единствената активна е Меѓународната вселенска станица. Пред неа, тука се „Алмаз“, „Саљут“, „Скајлаб“ и „Мир“.
Вселенските станици од 2007 година се користат за проучување на ефектите на долг престој во вселената врз човечкото тело, како и за овозможување платформи за поголем број на подолги научни истражувања.
Цели
Вселенските станици се користени за воени и цивилни цели. Последната воена вселенска станица е Саљут-5, која е користена од програмата „Алмаз“ на Советскиот Сојуз во 1976 и 1977
Типови на вселенски станици
Постојат два типа на вселенски станици: монолитски, и модуларни
Монолитски
Поранешните станици, како Скајлаб и Саљут, се т.н. монолитски вселенски станици. Тие се планирани да се конструирани и лансирани во еден дел, и потоа населени со човечки екипаж. Како такви, тие воглавно сите намирници и експерименталната опрема ги носеле со себе за време лансирањето. Кога сето тоа ќе се потроши, истите биле напуштани.
Почнувајќи со Саљут-6 и Саљут-7, може да се забележи промена промена; на нив се додадени две пристаништа кои овозможувале посета од друг екипаж, кои ќе дојдат со друго летало до нив. Со ова е овозможено станицата постојано да е населена. Скајлаб исто така е опремен со пристаниште, но нивната порта никогаш не беше искористена.
Модуларни
Во втората група спаѓаат Мир и МВС. Кај нив, најпрвин беше лансиран главниот дел, а подоцна додатни модули, главно со специфична улога, се додададени на него. Овој метод е пофлексибилен во смисла на оперирање, а и ја отстранува потребата од лансирно возило со огромна моќ.
Проблеми со населивост
Идните живеалишта во вселената можеби ќе се обидат да ги решат овие проблеми, и со тоа ќе се спремни за долготрајно населување. Некои дизајни можат дури да вдомат голем број на луѓе, со што би се формирале градови во вселената. Досега вакви дизајни не се конструирани, бидејќи дури и за лансирање на мали станици, потрушувачката засега не е ниту економски, ниту политички поддржана.
Вина
Вина - чувство, односно емотивно искуство што се јавува кога некој верува или сфаќа дека ги погазил сопствените стандарди на однесување или ги прекршил универзалните морални стандарди и сноси значителна одговорност за тоа кршење. Вината е тесно поврзана со концептот на каење и срам.
Лутеранска базилика „Св. Троица“ (Рига)
Црквата Даугавгрива (летонски: Svētās Trīsvienības Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Саркандаугаваш 10.
Грав Тропеиро
Грав тропеиро — традиционален специјалитет во бразилските сојузни држави Сао Паоло, Минас Жераис и Гојас. Овој специјалитет се состои од грав измешан со маниока, бисквити, колбаси, јајца, лук, кромид и зачини.
Потекло на поимот
Името на специјалитетот потекнува од трговските активности во 17 век, кои имале за цел интегрирање на населбите главно во југоисточниот и среднозападниот дел на Бразил. Во тој период, превезувањето на различни видови стока било вршено со помош на коњи и магариња, а чуварите на овие животни биле познати под поимот „тропеироси“.
Историја
Тропеиросите воделе животни низ сојузната држава Минас Жераис сè до средината на 20 век. Нивната исхрана главно вклучувала сланина, грав, брашно, црн пипер, кафе, пченкарно брашно и коате (оцет со кисело овошје). Во пристанишните делови, тие се хранеле со грав со парчиња месо и сланина, кој обични бил без сос и бил послужуван со фарофи и сецкана зелка. Вака приготвениот грав станал основен специјалитет на менито на овие луѓе, па оттаму и потеклото на гравчето Тропеиро. Од друга страна, пиењето алкохолни пијалаци било дозволено само во посебни прилики. Така на пример, во студените денови обично се пиел алкохолниот пијалак кашаса заради избегнување на запек, а особено бил користен и како лек за убоди од инсекти.
Културно наследство
Иако специјалитетот не е широко познат меѓу населението, истиот е предложен да стане дел од нематеријалното наследство на Националниот институт за историско и уметничко наследство, како и дел од светското културно наследство на УНЕСКО. За таа цел, планирано е создавање на основа на податоци со информации за влијанието на гравчето Тропеиро, којашто треба да биде сместена во Музејот на ТропеироЗа во округот Ипоема во сојузната држава Минас Жераис.
Ној Бартелсхаген
Ној Бартелсхаген (Neu Bartelshagen) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Триесетгодишна војна
Триесетгодишната војна претставува еден од најголемите воени конфликти од европската историја. Триесетгодишната војна била војна која траела од 1618 до 1648 година. Поголемиот тек од војната се водела на територијата на денешните држави Германија и Чешка. Во војната биле вклучени односно учествувале најголемите европски континентални сили. Иако во почетокот војната имала верски и религиозен карактер помеѓу Протестантите и Католиците, сепак соперништвото помеѓу хабсбуршката династија и останатите сили имала централна улога, кое се гледа по влегувањето на Франција во војната и тоа на страната на Протестантите.
Војната, која траела триесет години придонела до создавање на голем глад и болести помеѓу населението и намалување на населението на Германија, Ниските Земји и Италија. Оваа војна завршила со потпишувањето на Вестфалскиот договор, од кој Германија можеби најмногу пострадала, Шпанија ослабнала а Франција станала доминантна сила во Европа. По крајот на војната било ставено крај на подемот на хабсбуршката династија, зголемување на силата на Бурбонската династија и Шведската империја.
Причини за војната
Аугсбуршкиот мир од 1555 година кој бил потпишан во градот Аугсбург го дал почетокот на соживотството помеѓу лутеранските и католичките верници во Германија. Како главен принцип на договорот била фразата: „Чија е империјата, негова е и верата“ (латински: cuius regio eius religio).
Едни од поважните одредби од тој мировен договор се:
Во текот на 17 век, политички и економски се зголемиле тензиите помеѓу најмоќните народи во Европа. Така:
Но, верската напнатост започнала да се зголемува сè повеќе. Ова најмногу се осетило кон втората половина на 16 век. Аугсбуршкиот мир од 1555 година не се почитувал во голема мера, бидејќи поединци-епископи кои ја промениле својата вера, не ја предавале својата епископија како што биле задолжени според договорот. Калвинизмот се ширил многу брзо низ Германија, на кој начин станала трета најголема религија во земјата. Некои католички владетели во Шпанија и дел од Источна Европа настојувале да ги повратат своите католички влијанија од протестантите.
Саница
Саница е мала река во западниот дел на Босна и Херцеговина, притока на реката Сана. Долга е 22 км, а нејзиниот слив изнесува 211 км, по која оваа микрорегија во Босанска Краина го добила совето име - Саница. Во непосредна близина на сливот на реката се наоѓа пештерата Хрустовача.
Триесетгодишна војна
Причини за војната
За разлика од шпанските Хабсбурзи, хабсбуршкиот владетел на германските земји Карло V станал доста потолерантен. Фердинанд I, Максимилијан II, Рудолф II и Матијас I ја продолжиле толерантноста кон верата, бидејќи во преден план биле свесни околу опасноста која може да и се случи на нивната империја, како и од помислата за тоа низ што сè поминала Кралство Англија кога кралот Хенри VIII во 1534 година ја започнал својата политичка и верска нетолеранција кон Римокатоличката црква. За миг, во внатрешноста на Светото Римско Царство бил избегнат верскиот конфликт, главно поради забраната за слободно ширење на верата. Од друга страна пак, ова многу ги вознемирило оние коу посакувале да постои само една вера и религија на стариот континент. Шведска и Данска, како лутерански кралства, постојано барале начин како да подпомогнат на протестантите кои живееле во внатрешноста на Светото Римско Царство.
Оваа напнатост помеѓу народите довела до избувнување на насилие во 1606 година во германскиот град Донауверт. До неред дошло откако лутеранската црква ги спречила католиците од швабскиот град да одржат процесија. По ова интервенирал Максимилијан I Баварски, кој застанал на страната на католиците. По крајот на нередите, калвинистите во Германија се чувствувале како најзагрозени, па затоа во 1608 година основиле протестантска унија на чие чело застанал Фридрих IV Палатински, чијшто син пак ќе има голема улога во т.н. Триесетгодишна војна. Фридрих IV Палатински ја зел под контрола Рајнската област, една од државите на Рајна, која ја посакувале шпанските Хабсбурзи. Како одговор од основувањето на Протестантската унија, католиците одговориле во 1609 кои пак основале Католичка унија, на чие чело застанал Максимилијан I Баварски.
Матијас, кој бил цар на Светото Римско Царство и крал на Чешка, починал во 1619 година и не оставил свој директен наследник. Негов наследник бил Фердинанд II, кој бил заколнат католик. Самиот император посакувал да ја обнови католичката вера на ниво на целата земја. Поради ова, тој бил сосема непопуларен во хуситичка Чешка. Побуната на нејзините жители против одлуките и намерите на Фердинанд биле повод за започнување на Триесетгодишната војна. Триесетгодишната војна би можела да биде поделена во четири фази:
Чешка побуна
По смртта на императорот Матијас и неоставањето на машки наследник, Матијас уште пред својата смрт настојувал Фердинанд II да го зазеде неговиот престол по неговата смрт, како крал на Чешка и Унгарија. Протестантските водачи на Чешка најмногу се плашале од фактот да не ги изгубат своите верски права кои претходно ги добиле во времето на Рудолф II. Поради ова, тие главно барале на престолот да застане Фридрих V Палатински како крал на Чешка. Сепак, некои други протестантски унии зазеле сличен став како и католиците, па така Фердинанд II бил избран во 1617 година за престолонаследник, а по смртта на Матијас станал и крал на Чешка.
Новиот император бил голем застапник на католизмот. Главно поради ова се довело до нарушување на верските слободи и права за оние кои не ја прифаќале католичката вера. Освен тоа, новиот император бил и голем апсолутист и честопати ги нарушувал секуларните права на своите поданици. Бидејќи помеѓу кралскиот двор имало и такви кои го прифаќале протестантството, новиот крал многу бргу станал непопуларен помеѓу населението, проследено преку избувнување на побуна против него.
Чешките протестанти на 22 мај 1618 година заробиле најпрвин двајца императорски управители и еден писар и при тоа ги исфрлиле преку прозорецот на Прашката палата, без да ги ранат посебно. Овој настан е поснат како Прашка дефенестрација или втора прашка дефенестрација. И покрај тоа што императорските службеници не биле тешко повреденим сепак таа акција претставувала повреда на достоинството на Фердинанд. По оваа акција започнала побуна која довела до започнување на Триесегодишната војна.
Кон чешките протестанти се придружиле и дел од населението на Горна Австрија каде живееле доста лутеранци и калвинисти. По ова, движењето ја зафатило и Долна Австрија по кое протестантската армија на чело со грфот од Турн во 1619 година го опседнале градот Виена. Во Трансилванија, кнезот Габриел Бетлен повел поход против Унгарија.
Така императорот не му останало ништо друго освен да ја реформира својата армија. Припадниците на Протестантската унија на чело со грофот Манфред доживеале пораз на 10 јуни 1619 година во Битката кај Саблата. Овој пораз на протестантите ја оневозможил комуникацијата на грофот со Прага, по кое тој морал да ја прекине опсадата на Виена. По поразот кај Саблата, протестантите изгубиле и значајни свои поддржувачи и сојузници, војводата од Савоја, кој бил значаен противник на Хабсбуршката експанзија. Документацијата која била запленета по битката послужела да војводата се откаже од натамошно финансирање на протестантите.
Горна и Долна Австрија потпишале сојуз со Чешка на 22 август 1620 година, според кој Фердинанд II формално бил симнат од власт, а на негово место застанал Фридрих V Палатински. Шпанија во исто време ја испратила својата армија кон Брисел под раководство на Амброзио Спиноле. Шпанскиот амбасадор во Виена успеал да ја наговори протестантска Саксонија да интервенира против Чешка, а како противуслуга да го добие Лужица. Саксонците ја нападнале Чешка, а шпанската армија интервенирала на запад спречувајќи ги членовите на Протестантската унија да дојдат на помош во Чешка. Шпанскиот амбасадор на баварскиот војвода му понудил сојуз за заштита на Католичкиот сојуз. Под раководство на Јохан Церклас Тили, силите на Католичката унија ја презела Горна Австрија, а царската војска извојувала победа во Долна Австрија. По ова следувало одединување на силите на царската војска и Католичкиот сојуз по кое тие тргнале на поход кон Чешка. Фердинанд II во Битката кај Била Гора, на 8 ноември 1620 година го победил Фридрих V Палатински. Територијата на Чешка била заземена, а протестантското население или било прогонето или му било наложено да ја прифати католичката вера. Чешка со овој чин станала католичка земја, а под власта на Хабсбуршката династија земјата останала во следните 300 години. Поразот придонел да Фридрих биде лишен од сите свои поседи и имоти, а неговите територии биле предадени на католичките аристократи и семејства. Неговата титула, кнез, била предадена на Максимилијан I од Баварија. И покрај тоа, Фридрих продолжил со своите активности кои биле насочени кон добивање на поддршка кај Холандија, Данска и Шведска. Овој пораз нанел голем удар на Протестантството. По задушување на востанието целиот имот на пртестантите бил конфискуван, тие биле дискриминирани. Како основна и крајна цел на Католиците било прифаќање на Римокатолицизмот. Шпанија ја зазела Рајнската област-Пфалц. Сите се подготвувале за нова војна. Првата фаза на војната во Источна Германија завршила во корист на Габриел Бетлен од Трансилванија, кој со мирот од 1621 година тој добил територии од денешна Унгарија.
Некои историчари, периодт од 1621 до 1625 година го сметаат за посебна фаза од војната, и истите го нарекуваат Палатинска фаза. Поразот на протестантите кај Бела Гора го означил новиот период од историјата на Чешка. Голем број на протестанти побегнале во Холандија. Скандинавските земји се подготвувале за противнапад.
Данска интервенција
Кралот на Данска, Кристијан IV Дански (1577-1648) бил лутеран, а како војвода на Холштајн бил потомок од Светото Римско Царство. Тој ги помагал лутеранските влладетели во војната против Светото Римско Царство, плашејќи се дека е можно данскиот суверенитет како протестантска нација да биде загрозен. Во текот на првата фаза од војната остварил и територијални придобивки во Северна Германија. Хамбург во 1621 година го признал суверенитетот на Данска, а синот на Кристијан станал епископ на Бремен. Како владетел, Кристијан IV Дански се покажал доста упорен и способен. Данска како земја станала стабилна и богата земја. Данска го наплаќала преминот преку Ересунд, а добила и големи воени репарации од Шведска. Во тоа време единствено Баварија била единствената земја како Данска во Европа која била толку стабилна и богата. Данска својата поддршка за влегување во војната ја добила од кардиналот Арман Жан ди Плеси де Ришелје, кој заедно со Холандија и Англија обеќал дека финансиски ќе ја помага војната против Светото Римско Царство.
За да се одбрани од данската интервенција, императорот Фердинанд II го повикал војсководецот Албрехт Валенштајн за противдејство, бидејќи бил еден од многуте кои се збогатиле на сметка на протестантските имоти. Албрехт Валенштајн барал единствено тој да има контрола врз благајната на армијата, армијата да има слободно право да располага со пленот освоен преку војна а со тоа и слободно ограбување на заземаните територии. На таков начин тој многу бргу создал армија од 30.000 војници, а подоцна оваа бројка достигнала до 100.000. Од друга страна данскиот крал немал никакви информации околу формирањето на оваа нова групација ниту пак имал среќа да создаде некаков сојуз. Во исто време, Англија се соочувала со внатрешни проблеми, Франција била заземена од граѓанска војна, Шведска била во војна со Полска, додека пак Бранденбург и Саксонија не биле заинтересирани да го нарушат мирот во Источна Германија. Јохан Церклас Тили им нанел поораз на Данците во 1626 година во Битката кај Лутера, а Валенштајн му нанел пораз пак на Ернст фон Мансфелд во Битката кај мостот Десау. [Ернст фон Мансфелд] починал во Далмација неколку месеци по битката во која ја изгубил половината своја армија. По ова позициите на Валенштајн ги зазеле Мекленбург, Померанија и Јитланд. Сепак не можеле да ја заземат данската престолнина на островот Зеланд бидејќи за таков поход им била потребна голема флота, а од друга страна пак Полска не ги пропуштиле царските флоти низ Балтикот. По големите тензии, во 1629 година бил потпишан договор според кој данскиот крал Кристијан IV Дански сопрел со поддршката на протестантството, а сојузниците се повлекле од Данска. Во тој момент, војната била завршена а како победник излегла католичката страна. Католичкиот сојуз му наредил на Фердинанд да ги одзеде сите имоти на лутеранците, кои ги добиле по Аугсбуршкиот мир а кои претходно припаѓале на Католичката црква. Царот донел Реституциски едикт во 1629 година, според кој католиците зазеле голем број на верски објекти.
Шведска интервенција (1630—1635)
Албрехт Валенштајн имал голема моќ во тоа време, голема армија, имот и финансии. Станал многу влијателен па честопати католичките сојузници го советувале императорот да го отргне додека не стане доцна. Ова се случило во 1630 година. Повторно го повикал во времето кога позициите на Светата империја била поразена од шведскиот крал Густав II Адолф. Густав II Адолф во војната, како и неговиот дански колега, влегол главно за да им помогне на германските лутеранци, да го спречи католичкото ширење и да добие економска стабилност и моќ над германските земји на Балтикот. Како протестант, шведскиот крал застанал против Фердинанд II, но добил подкрепа и од католичка Франција, која била раководена од страна на кардинал Арман Жан ди Плеси де Ришелје. Во периодот од 1630-1634 година тој успеал да ги врати многуројните одземени протестантски територии. Шведската армија ја нападнала Германија. По отпуштањето на Валенштајн, Фердинанд бил во голема мера зависен единствено и само од Католичкиот сојуз. Во Битката кај Брајтенфелд од 1631 година, Густав Адолф ги поразил позициите на Католичкиот сојуз под команда на генералот Тили. По една година, двете страни повторно се сретнале кај Лех, во која битка Фон Тили бил убиен. Северна Германија била поод контрола на протестантите, а во периодот следувал шведската доминација над териториите. Кога започнала војната, Шведска имала 42.000 војници, а веќе во 1632 година поседувала 150.000 војници. Армијата во поголемиот дел била финансирана од страна на Франција. Голем број на затвореници биле регрутирани во шведската армија. Бидејќи генералот тили бил мртов, императорот Фердинанд морал повторно помош да побара од Валенштајн, кој претходно го сменил. Тој го прифатил позивот и со голема армија започнал постепено да ги напаѓа позициите на шведските позиции. Густав Адолф знаел дека католиците се припремаат за нова војна. Така таа се одвила на 16 ноември 1632 година во Битката кај Лицен. Во таа битка како победници излегле Швеѓаните но царот Густав бил убиен. Без водич, протестантските позиции биле поразени во Битката кај Нердлинген. Императорот Фердинанд започнал да се сомнева во Валенштајн, главно поради неговите обиди за соработка со протестантите. Валенштајн бил лут најмногу поради фактот што Фердинанд не сакал да го повлече едиктот кој го издал неколку години претходно. Во 1634 година Валенштајн бил убиен во битка.
По ова започнале преговори, а шведската фаза од војната завршила со мирот од Прага од 1635 година, според кој:
Шведско-француска интервенција (1636—1648)
Франција во целина била католичка земја, и како таква била голем конкурент на Светото Римско Царство и Шпанија. Во војната застанала на страната на протестантите. Кардиналот Арман Жан ди Плеси де Ришелје бил прв министер на Луј XIII. Тој сметал дека Хабсбуршката династија сѐ уште е премногу опасна за Франција бидејќи во нејзини раце биле голем број на територии меѓу кои и источната граница со Франција и големото влијание кон Холандија. Главно поради овие причини, Франција стапила во сојузот со Холандија и Шведска. Генералот Јохан фон Верт и шпанскиот кардинал Фердинанд Хабсбург започнале со тивкото управување со Шампањ и Бургундија, а со тоа ја загрозиле состојбата и на Париз во 1636 година. Австриската армија навлегла во Франција и постигнала привремен успешен резултат. Сепак следувал период во кој империјата на повеќепати била поразувана. Бернхард фон Вај и мар-Сакс шведскиот генерал Банер победиле во Германија. По ова следувале победата кај Витшок, преземање на тврдината Брајзах-ам-Реин, сметана за една од најнедостапните во Европа (1638). Во 1639 односно 1641 година Бернхард фон Вај и Банер починале. Фердинанд II бил наследен од Фердинанд III (1637). Во 1642 умира и францускиот кардинал Ришелје, а на негово место застанал Џулио Мазарини, кој ја продолжил истата политика како и својот претходник. Германија била истоштена од војната.
Мирните преговори започнале во 1640 година, но дипломатските работи оделе пребавно и несигурно. Во меѓувреме империјата била нападнета од страна на Шведска под контрола на генерал Ленарт Торшенсон и францускиот генерал Луј де Конде. Шведска повторно победила во Битката кај Брајтенфелд од 1642 година. Од таму се упатила кон Данска, која била сојузник на католиците. Следувала победата на Конде кај Рокроа (1643), кај Нердлинген (1645). Противниците на Австрија стигнале во близината на Виена. Нејзиниот насилен сојузник, Баварија, била окупирана. Шпанија доживеала пораз во 1648 година кај Ленс. Така, во 1648 година бил потпишан Вестфалски мировен договор.
Вестфалски мир
По почестите порази на католичкиот сојуз, започнале преговорите за мир. На преговорите биле присутни односно учествувале Фердинанд III, Французи, Шпанци, Холанѓани, Швајцарци, Швеѓани, Португалци и папските претставници. Така, договорот бил потпишан на 24 октомври познат како Вестфалски мир, помеѓу Фердинанд, германските кнежевства, Холандија, Франција и Шведска. По војната била признаена независноста на Холандија, како и била формирена Швајцарскиот Сојуз. Договорот содржи четири основни принципи:
Вестфалскиот мировен договор ставил крај на Триесетгопдишната војна. Германија станала религиозно слободна, но распарчена на повеќе суверени кнежевства. Најголеми придобивки имала Франција, која добила делови од Пиринеите. Шведска ја добила Западна Померанија, станувајќи единствен властник над Балтикот.
Жртви и болести
Се смета дека 15% до 20% од населението на Германија пострадало од војната, главно од смрт, болест или глад. Од 1618 до 1648 година се појавиле неколку видови на болести. Ширењето на новите болести се ширело многу брзо, главно поради преместувањето на армиите од едно на друго бојно поле. Болестите се пренесувале и од самите цивили кои биле преместувани односно прогонувани на различни места. По војната се појавила во Италија болеста куга. По опсадата на Ниренберг од 1632 година, цивилите и војниците заболиле од тифус. Кога императорската армија ги прогонила поразените Швеѓани во 1634 година имало голем број на мртви од епидемија во долината на Рајна. Во 1634 година, Дрезден, Минхен и други мали градови исто така биле зафатени од куга.
Политички последици
Како резултат на војната, Германија била поделена на голем број на територии, кои скоро сите имале свој суверенитет. Тоа бил период на голема слабост на Светото Римско Царство. Вијната покажала дека Шпанија повеќе не е најсилна европска сила, е дека пропаѓа воено и политички. Додека Шпанија била зафатена со војната со Франција, Португалија станала независна во 1640 година, по 60 години под власт на Шпанија. Шпанија конечно била присилена да ја признае независноста на Холандија во 1648 година, со кое завршила Осумдесетгодишната војна. На таков начин, Франција станала најмоќна и највлијателна сила во Европа. Поразот на Шпанија исто така означувал и слабеење на Хабсбуршката династија, на сметка на Бурбонската династија. Шведска станала доминантна сила на Скандинавскиот Полуостров.
Макфест 2018
Макфест 2018 - 33-то издание на фестивалот Макфест. Фестивалот се одржал на 4, 5 и 6 октомври во Штип.
Мајда Мехмедовиќ
Мајда Мехмедовиќ (родена на 25 мај 1990) е црногорска ракометарка, која игра на позицијата лево крило за ЧСМ Букурешт и црногорската репрезентација.
Макфест 2018
Фестивалот се состоел од две полуфинални вечери - првата на 4 октомври, а втората на 5 октомври - и една финална вечер на која се одржала на 6 октомври на која бил прогласен победникот. Бодовите (од 1-12, без 9 и 11 како на Евровизија) натпреварувачите можеле да ги добијат од три сегменти медиско жири, стручно жири и публиката во сала.
Победник на Макфест 2018 била Антониа Гиговска со песната Никогаш не вели никогаш за која музиката и аранжманот ги напишал Лазар Цветкоски, а текстот Магдалена Цветкоска.
Резултати
Извор: makfest.mk
Список на градоначалници на Општина Струмица
Градоначалникот на општина Струмица е највисокото тело заедно со Советот на општина Струмица кое ја застапува и претставува општината. Градоначалникот се избира на секои четири години на непосредни и слободни избори. Тековен градоначалник е Костадин Костадинов од СДСМ кој доаѓа на функцијата на 27 октомври 2021 година. . Првиот градоначалник во независна Република Македонија бил Костадин Манолев. Канцеларијата на градоначалникот е во Зградата на општина Струмица.
СФРЈ (1944-1991)
Функцијата била позната како Претседтел на Народноослободителен одбор, Претседател на Собранието и Градоначалник на Струмица.
Република Македонија (1991-)
1 вршител на должност
Конус
Конус (лат. conus) или стожец — геометриско тело чии контури се добиваат ако еден правоаголен триаголник се врти околу една од своите страни што го образуваат правиот агол при што се создава вертикален кружен конус.
Бубрежна инфекција
Бубрежната инфекција или пиелонефрит — инфекција којашто настанува кога некои организми, обично бактерии, ќе влезат во телото и стигнуваат до бубрезите, каде предизвикуваат оток и воспаление. Воспалението на бубрезите може да биде акутно (кое доаѓа одеднаш) и хронично (кога се појавува повремено и трае многу години).
Топлинско зрачење
Топлинско зрачење — електромагнетно зрачење, создадено од страна на топлинското зрачење на наелектризираните честички во материјалот. Сите материјали со температура поголема од апсолутната нула оддаваат топлинско зрачење. Кога температурата на телото е поголема од апсолутна нула, настануваат внатрешени судири на атомите, со што се менува кинетичката енергија на атомите или молекулите. Ова доведува до забрзување на честичката, или пак до диполна осцилација од која произлегуваат ектромагнетни зрачења, како и широк спектар на зрачење кој се одразува на широкиот спектар на енергии и забрзувања кои се јавуваат дури и при единечна температура.
Бубрежна инфекција
Бубрежните инфекции се многу сериозни. Кога не се лекуваат, можат да доведат до трајно оштетување на бубрезите кое може да доведе до бубрежни болести. Инфекцијата, исто така, може да се прошири на крвта, предизвикувајќи труење на крвта. Секој може да добие воспаление на бубрезите, но кај жените во текот на бременоста постои голем ризик, делумно затоа што притисокот на фетусот на мочниот меур го отежнува целосното празнење на мочниот меур (мочта што останува во мочниот меур е можно средство за развој на бактерии).
Топлинско зрачење
Примери за топлинско зрачење се: видливата светлина и инфрацрвената светлина одадена од жарулка, инфрацрвеното зрачење од животните кое може да се забележи со топлинска камера и космичкото позадинско микробраново зрачење. Топлинско зрачење е поразлично од топлинските струења и топлинската спроводливост, лице во близина на бесен оган го чувствува греењето и зрачењето од огнот, дури и ако околниот воздух е многу студен.
Бубрежна инфекција
Предизвикувачи
Исто како и инфекцијата на мочниот меур, и бубрежните инфекции најчесто се предизвикани од бактерии кои, инаку, нормално се наоѓаат во цревата. Воспалението, по правило, почнува во мочниот меур - влегувајќи низ мочоводот - и потоа се шири во бубрезите.
Топлинско зрачење
Ако зрачењата кои потекнуваат од телото ги исполнуваат физичките одлики на црно тело во термодинамичка рамнотежа, зрачењето се нарекува црнотелесно зрачење. Планковиот закон го опишува црнотелесното зрачење, зрачење кое зависи само од температурата на телото. Виновиот закон за поместувањето ја одредува најверојатната честота на оддаденото зрачење, како и Штефан-Болцмановиот закон кој ја определува јачината на зрачењето.
Топлинско зрачење е еден од основните механизми за топлински пренос
Преглед
Топлинското зрачење е оддавање на електромагнетни бранови од сите материи кој имаат температура поголема од апсолутна нула. Со други зборови претставува премин на топлинската енергија во електромагнетна енергија. Топлинската енергија се состои од кинетичката енергија на случајни движења на атомите и молекулите. Сите материјали со температура по дефиниција се составени од честички кои имаат кинетичка енергија, и кои заемодејствуваат едни со други. Овие атоми и молекули се составени од наелектризирани честички, како на пример, протони, електрони и кинетичките заемодејства меѓу материјалните честички доведуваат до забрзување и диполни осцилациии. Ова доведува до електродинамичко создавање на мешавина на електрични и магнетни полиња, што доведува до оддавање на фотони, кои зрачат енергија од телото преку површинаската граница. Електромагнетно зрачење, вклучувајќи ја и светлината, нема потреба од материјална средина за да се придвижи може бесконечно долго да се движи во вакуумот сè додека не наиде на некоја препрека.
Бубрежна инфекција
Дијагностички постапки
Ќе биде потребно да се преземат целосни медицински испитувања за да се утврди дали имате бубрежна инфекција и за да се одреди која воспалителна материја ги предизвикува. Овие испитувања ќе вклучат анализа на крвта и урината. Ако пречесто сте имале воспаленија, или вашиот лекар се сомнева дека причината е во вродените абнормалности на градбата, ќе бидат потребни повеќе испитувања. Вашиот лекар можеби ќе побара интравенска пиелофрафија или рендгенско снимање на бубрезите, цистоскопија - постапка со која осветлено цевче се вовлекува низ мочоводот за да се прегледа мочниот меур; или ултразвучно снимање, кое дава детална слика на бубрезите.
Топлинско зрачење
Преглед
Одликите на топлинското зрачење зависат од различните својства на површината од која произлегув, вклучувањето на температурата, нејзината спектрала впивачка и оддавачка моќност, изразени преку Кирхофовиот закон. Зрачењето не е еднобојно, односно тоа не се состои од само една честота, туку од непрекинатото расејување на фотонска енергија, односно карактеристичниот спектар. Ако зраченото телото и неговата површина се во термодинамичка рамнотежа и површината совршено ги впива сите бранови должини, однсосно станува збор за црно тело. Црното тело е исто така добар оддавач. Зрачењето на таково совршено емитери се нарекува црнотелесно зрачење.
Бубрежна инфекција
Лекување
Воспаленијата на бубрезите бараат итно медицинско лекување; секое одложување на лекувањето на организмот од воспаленија може да доведе до сериозни компликации. Приврзаниците на алтернативната медицина истакнуваат дека лекувањето може да биде полезно само како дополнување на конвенционалното медицинско лекување.
Топлинско зрачење
Преглед
Впивањето,рефлексивноста и оддавањето на сите тела зависи од брановата должина на зрачењето. Температурата ја одредува распределбата на брановата должина на електромагнетно зрачење. На пример, свеж снег, кој поседува висока рефлексивност на видливата светлина (рефлексивност од околу 0,90), има бел сјај поради одбивањето на сончевата светлина чија бранова должина изнесувау 0,5 микрометри. Емисивноста при температура од околу -5 °C при максимална брановата должина од околу 12 микрометри, е 0,99.
Бубрежна инфекција
Конвенционална терапија
Хроничните воспаленија на бубрезите се лекуваат со антибиотици и големи количества течности. Бидејќи хроничното воспаление понекогаш е предизвикано со тоа што мочта се враќа од мочниот меур во мочните канали, ќе биде потребна операција за да се реши ова нарушување на генетската градба или генетската градба т.е на везикулоуретрален рефлукс.
Топлинско зрачење
Преглед
Распределбата на енергијата, кое црното тело ја оддава при различна честота е опишана со Планковиот закон. При било која случајна температура, постои честота fмах при која максимално се срачи енергија. Виновиот закон за поместувањето, и фактот дека честотата на светлината е обратно пропорционална од брановата должина во вакуум, значи дека максималната честота fмах е пропорционална со апсолутната температура на црното тело. Фотосферата на Сонцето, има температура од околу 6.000 K, и оддава зрачење главно во видливиот дел од електромагнетниот спектар. Земјината атмосфера е делумно провидна на видливата светлина, а светлината за да стигне до површината се впива или рефлектира. Површината на Земјата го оддава впиеното зрачење, што приближно наликува на црно тело на 300 К со спектрален максимум на fмах. На овие пониски честоти, атмосферата во голема мера е непровидна и зрачењето од површината на Земјата се впива или расејува од атмосферата. Иако дел од зрачењето заминува во вселената, поголемиот дел од зрачењето се впива и потоа повторно враќа назад одбивајќи се од атмосферските гасови. Токму оваа спектрална селективност на атмосферата е одговорна за планетарните ефекти на стаклена градина, придонесувајќи за глобалното затоплување и климатските промени во целина (но, исто така, критички придонесува за стабилноста на климата кога составот и својствата на атмосферата не се менуваат).
Бубрежна инфекција
Конвенционална терапија
Воспаленијата на бубрезите понекогаш се обновуваат без покажување на какви било надворешни симптоми, така што лекарот може да побара да одите на контрола и да правите анализи на крвта.
Алтернативни начини на лекување
Бидејќи воспаленијата на бубрезите се многу сериозни, повеќето практичари на алтернативната медицина ќе бидат долготрајни да побараат конвенционално медицинско лекување. Ако решите да се подложите на алтернативно лекување како дополнение на конвенционалното лекување, овозможете им меѓусебна врска на оние кои ви помагаат. Кога воспалението на бубрезите ќе биде веќе излекувано, алтернативните начини на лекување можат да помогнат во спречувањето на повторното појавување.
Хомеопатија
Хомеопатите се служат со начин на лекување наречен лекови за дренажа или лекови на европски комбинации за да му помогнат на телото да се излекува од бубрежните инфекции. Погрижете се да најдете стручно лице кое е запознаено со тие лекови. Состојките на една од комбинациите што понекогаш се препишуваат се Apis, Phosphorus и Teribinthina.
Топлинско зрачење
Преглед
За разлика од спроводните и струевитите облици на пренос на топлина, топлинското зрачење може да е сконцентрирано во мал простор со користење на релектирачки огледала. Концентрирањето на сончевата енергија е последица од овој факт. Во многу такви системи, се користат огледалата за да се концентрира сончевата светлина во помал простор. Наместо огледала, може да се користат и Френелови леќи за да се концентрира топлинскиот тек. (Во принцип, може да се користи секој вид на леќи, но само Френеловите леќи се практични кај поголемите леќи.) И двата метода можат да се користат за брзо испарување на водата во пареа со користење на сончевата светлина. На пример, сончевата светлина одбиена од огледдала ја загрева сончевата централа PS10, а во текот на денот може да ja загрее водата до 285 °C (558,15 К).
Бубрежна инфекција
Исхрана
Сè додека не го излекувате воспалението, одбегнувајте храна која може да го надразнува мочниот канал и да ги притиска бубрезите. Алкохолот, кафето, солта, црниот чај, чоколадото, газираните пијалаци, агрумите, доматите, зачинетата храна, оцетот, вештачките засладувачи и шеќерот можат да го надразанат мочниот канал.
Топлинско зрачење
Површински ефекти
Посветло обоените супстанци и светлите метални супстанции впиваат помало количество на светлина, а со тоа и површината помалку се загрева, но бојата на предметот прави мала разлика во однос на процесот на пренос на топлината кај предметите изложени на постојани секојдневни температури во непосредната околина, со оглед на тоа дека доминантните бранови должини не се оддаваат во близина на видливиот дел од спектарот, туку во далечниото инфрацрвено зрачење. Оддавањето при тие бранови должини има мала поврзаност со зрачењето во видливиот дел во спектарот (видливи бои), во далечниото инфрацрвено зрачење, повеќето тела имаат висока зрачна моќ. Така, освен за сончевата светлина, бојата на облеката прави мала разлика во погледот на затоплувањето, па така, бојата на куќите прави мали разликата во однос на загревањето освен кога станува збор за ѕид кој е изложен на сончевиот сјај.
Исклучок се сјајните метални површини, кои имаат ниска оддавачка моќност во видливите бранови должини и во далечното инфрацрвено зрачење. Таквите површини може да се користат за да се намали преносот на топлина во двата правци, пример за ова е повеќеслојната изолација која се користи кај вселенските летала.
Бубрежна инфекција
Превенција
Бидејќи повеќето бубрежни инфекции почнуваат во мочниот меур, превенцијата почнува со отстранувањето на бактериите од целиот мочен пат.
Топлинско зрачење
Површински ефекти
Ниската оддавачка моќ на прозорците во домовит се должи на посложена технологија, бидејќи тие треба да имаат ниска оддавачка моќност при топлинските бранови должини, додека пак се провидни за видливата светлина.
Наноструктурите со својства на спектрално селективна топлинска оддавачка моќност нудат бројни технолошки примени за производство на енергија и ефикасност, на пример, за ладење на фотоволтаични ќелија и згради. Овие примени имаат потреба од висока оддавачка моќ во честотен опсег што одговара на атмосферската провидност на прозорецот од 8 до 13 микрони. На тој начин, одбран оддавач кој зрачи силно во овој опсег под ведро небо, овозможува употреба во вселената како привелекувач на топлина при многу ниски температури.
Личната рразладувачка технологија е друг пример за примена каде оптичката спектралан пребирливост може да биде од корист. Вообичаено личното разладување се постигнува преку топлинска спроводливост и ковекција. Сепак, чоековото тело е многу ефикасен оддавач на топлинското зрачење, што пак е дополнителен разладувачки механизам. повеќето платна се непровидни при инфрацрвено зрачење и го блокираат топлиснкото зрачење од телото кон околината. Постои предлог за изработка на платна за лично разладување кои овозможуваат инфрацрвеното зрачење да мине директно низ облеката, додека пак е непровидно при бранови должини од видливиот дел на спектарот. Платната кои се провидни на инфрацрвено зрачење многу поделотворно ќе ја оддават топлината со што ќе се намали потрожувачката на струја кај климатските уреди.
Старо Село (Ливоишта)
Старо Село или Црквиште — археолошко наоѓалиште кај охридското село Ливоишта. Претставува црква со некропола од средниот век.
На околу 3 км северозападно од селото се гледаат остатоци од градба кои се простираат на површина од 20 × 20 м. Во источниот дел на урнатините, кои претставуваат грамада од камења, се забележува апсидна основа што укажува на остатоци од сакрален објект. Југоисточно од овие урнатини, на зарамнет простор, при изградбата на патот биле откриени и растурени повеќе гробови.
Топлинско зрачење
Својства
Постојат четири главни својства кои се карактеристични за топлинското зрачење (во граница на далечно поле):
Блиско и далечно поле
Општите својства на топлинското зрачење како што се опишани со Планковиот закон се применуваат ако линиските димензии на сите делови, како и полупречникот на закривеност на сите површини се големи во споредба со бранова должина (обично од 8-25 микрометри за оддавач при 300 К). Всушност, топлинското зрачење како што беше напоменето погоре ги зема о предвид само зрачните бранови (далечно поле или електромагнетното зрачење). Посложена рамка која ја вклучува и електромагнетната теорија мора да се користи за помали растојанија од топлинските извори или површини (блиско поле топлинско зрачење). На пример, иако топлинското зрачење на далечното поле на растојание помало од една бранова должина од површина, генерално не е доследна во некој размер на топлинското зрачење на блиското поле можат да имаат одреден степен на временска и просторна кохерентност.