cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хомосексуалност
Хомосексуалните бракови низ Европа и светот
Нови закони во врска со легализацијата на хомосексуалните бракови се донесуваат насекаде низ светот. Буенос Аирес стана првиот град во Аргентина и Латинска Америка воопшто, кој во 2002 дозволи граѓански заедници меѓу истополовите двојки. Во ноември 2006, градот Мексико, поддржан од локалната влада, стана првиот град во Мексико што ги призна истополовите бракови. Истиот месец, Израел ги призна сите бракови склучени склучени во странство како полноправни бракови. Во 2007 и Колумбија ги прошири правата на истополовите двојки кои живееле заедно подолго од 2 години. На 1 јануари 2008, Уругвај изгласа закон со кој се признаваат граѓанските заедници меѓу истополовите двојки кои живееле заедно подолго од 5 години.
IC 605
IC 605 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хомосексуалност
Холандија
Холандскиот Парламент во 2000 година го измени дотогашниот закон за семејство со сооднос 3:1 за поддршка на измените, така што сега во него е утврдено дека „бракот може да биде склучен меѓу лица од различен или ист пол.“ Единствено спротивставување во Холандскиот парламент доаѓа од христијанско-демократската партија, која тогаш не била дел од владеачката коалиција. Откако законот стапи во сила, Холандската Протестантска Црква, која претставува 12% од населението на државата, одлучува дека секоја парохија посебно може да си одлучи дали ќе врши богослужба при склучувањето на истополовите бракови. Иако муслиманските и конзервативните христијански групи продолжуваат да се противат на одлуката, како и хомосексуалноста, и хомосексуалните бракови се широкоприфатени од холандската јавност. За само 9 месеци откако стапи во сила оваа одлука, над 2.400 двојки од ист пол стапиле во брак. Од тогаш, годишната бројка на истополови бракови се намалува, од 1.838 во 2002, до 1.371 во 2007.
IC 605
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 605 се споменува и како UGC 1529, MCG 2-6-16, CGCG 438-17, KARA 84.
Хомосексуалност
Белгија и Шпанија
Почнувајќи од 1998, белгискиот парламент понуди ограничени права за истополовите двојки со воведувањето на регистрирани партнерства. Истополовите двојки можеа да се регистрираат кај општинските матичари и формално да прифатат взаемна одговорност за одржувањето на заедницата. Пет години подоцна, во јануари 2003, парламентот го легализираше истополовиот брак, давајќи им на геј и лезбејските бракови исти права околу материјалните и наследни права како и на хетеросексуалните двојки.
IC 605
Откривање
Објектот е откриен на 8 октомври 1887 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 605 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 605 има привидни димензии од 1,7' х 1,5'.
Хомосексуалност
Белгија и Шпанија
Во Шпанија, поделениот парламент го легализираше истополовиот брак во 2005 година, доделувајќи им на овие двојки исти права како и на останатите. Новите мерки предвидуваат дека „за брак ќе се смета и кога две лица ќе склучат договор за брак, а се од ист пол.“ Официјален Ватикан, како и Шпанската бискупска конференција, строго го критикуваше законот, што резултираше со демонстрации на широките народни маси за и против новите мерки. Кога законот влезе во сила, Уставниот суд ги повлече сите решенија со кои општинските судови претходно одбивале да им издадат венчален лист на истополови двојки.
IC 605
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 2 м 31 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 5' 35"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Хомосексуалност
Белгија и Шпанија
Според Опина институтот, еден ден пред изгласувањето на Законот, околу 62% од јавноста го поддржувала законот. Еден месец подоцна, скоро ист процент (61) ги поддржале измените.
IC 605
Други поделби
Проучување на IC 605 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7765.
Хомосексуалност
Белгија и Шпанија
Од крајот на 2007 година, над 7.000 двојки се решиле да склучат истополов брак во Шпанија.
Канада и Јужноафриканската република
Истополовите двојки во Канада ги добија најголемиот број на права во 1999, кога федералната и локалните влади го проширија општото право и за геј и лезбиските двојки. Преку серија на судски случаи, почнувајќи од 2003, истополовите двојки станаа легални во девет од 13-те канадски провинции и територии. Во 2005 Парламентот усвои закон со кој ги призна сите бракови склучени насекаде низ светот. Во 2006 законодавното тело ги порази напорите на Конзервативната партија за повторно разгледување на законот, со што тој остана непроменет.
Според Канадската телевизиска корпорација, три месеци пред донесувањето на Законот, над 52% од Канаѓаните се спротивставувале на неговото донесување. Но по еден месец од стапувањето во сила, 55% се изјасниле за негова поддршка, бројка која во декември 2006 се искачи на 58%.
Јужноафриканскиот парламент ги легализира истиполовиот брак во ноември 2006 година, по само една година откако Врховниот суд пресуди дека рестриктивните закони по ова прашање ги кршат уставно загарантираните права на граѓаните. Новите мерки беа донесени со поддршка поголема од 5:1, со целосна поддршка и од владејачката Африканска национална партија и од главните помали опозициски партии, како Демократската алијанса.
Сепак, законот дозволува верските институции и цивилните службеници да одбијат служба во чест на истополовиот брак, одлука која според критичарите е еспротивна на Уставот.
Норвешка
Според истражувањето на „Норвешки весник“ два месеци пред влегувањето на законот во Парламентот, голем дел од јавноста (58%) се изјасниле дека го поддржуваат предложениот закон, а 31% се спротивставувале. Најголемата религиозна група во земјата, Лутеранската Норвешка Црква, беше единствена околу прашањето за истополовите бракови. Во текот на изгласувањето на законот, водачите на црквата изгласаа одлука со која им се забранува на пасторите да спроведуваат венчавки помеѓу партнери од ист пол.
Демографија
Застапеноста на хомосексуалноста во едно насление зависи од најразлични фактори и достап до информации. Така, бројките варираат зависно од местото и населението. Ова прашање често е објект на спекулации и се користи како пропагандно средство за поддршка на различни про- и анти-геј лобирања.
Дури и кога истражувањата се прават максимално совесно и објективно, се појавуваат сериозни проблеми со идентификацијата. Поради негативната социјална и емоционална тежина на прашањето, многу од луѓето кои се хомосексуалци, одбиваат да се идентификуваат. Актуелно е и прашањето за демографското изучување на хомосексуалноста: дали треба да се сметаат за хомосексуалци оние кои никогаш во животот немале хомосексуален контакт, но имаат хомоеротски фантазии и чувства. Заради овој проблем, особено е отежнато статистичкото проучување на хомосексуалноста. Општа тенденција во светот е хомосексуалците во либералните демократии да бидат поотворени за својата ориентација, па така броевите да бидат повисоки во тие држави.
Според Светското сексуално интернет проучување во 2003 година, 8% од населението на Земјата имале хомосексуален контакт. По држави, тој процент изгледа вака: САД и Австралија – 17%, Канада – 14%, Велика Британија, Данска и Нов Зеланд -13%, Белгија, Финска и Франција – 11%, Русија и Чешка - 10%, Унгарија - 9%, Индија, Малезија и Бугарија - 6%, Кина - 4%, Виетнам – 3%.
Големата разлика во процентите се објаснува со фактот дека во поконзервативните општества, помал е бројот на хомосексуалците кои ја откриваат својата сексуалност или се плашат да стапат во хомосексуален контакт. Од друга страна, оваа бројка можеби ги опфаќа и оние луѓе кои начелно не се хомосексуални, но поради некоја причина имале хомосексуален контакт.
Испитувањата од наредните години бележат зголемување на овие броеви. Така на пример, според истражувањата од 2005 година, бројот на лица кои имале хомосексуален контакт се зголемува како на глобално ниво (12%), така и по држави: Австралија - 22%, САД, Нов Зеланд и Ирска - 20%, Канада -19%, Велика Британија - 17% , Франција -16%, Белгија и Австрија -15%, Холандија, Норвешка, Италија и Кина -14%, Финска, Швајцарија и Шведска - 13%, Чешката република - 12%, Малезија -10%, Шпанија, Бугарија и Грција - 9%, Словачка и Португалија - 8%, Виетнам - 7% и Полска - 6%.
Фјодор Иванович Толстој
Грофот Фјодор Иванович Толстој (Фёдор Ива́нович Толсто́й), исто така познат како „Американец“ (17 февруари 1782 - 5 ноември 1846) бил руски благородник од добро познатото семејство Толстој. Поседувајќи необичен темперамент, тој се прославил со коцкањето, страста кон двобоите и патувањето во Северна Америка, од каде и што се здобил со прекарот. Тој бил запознаен со многу познати автори од неговиот период и служел како прототип за некои од ликовите во нивните дела.
Детство и младост
Толстој бил едно од седумте деца на грофот Иван Андреевич Толстој (1747–1811) и неговата сопруга Ана Фјодоровна, која дошла од семејството Мајков. Местото на раѓање на Фјодор Толстој не е познато со сигурност; најверојатно тој е роден на имотот на предците на Толстој кај Кологрив.
И покрај нивниот висок ранг, семејството Толстој во тоа време било релативно сиромашно, како резултат на конфликт со властите во осумнаесеттиот век во кој неколку членови на семејството биле прогонети или пак нивниот имот бил одземен. Со цел да се обезбедат достојни кариери за нивните синови, во семејството Толстој било вообичаено и традиција да ги испраќаат во воени училишта. Така, Фјодор Толстој, заедно со двајца од неговите браќа, се школувале во Морнарскиот кадетски корпус во Санкт Петербург. Уште кога бил момче, Толстој поседувал, според мемоарите на неговите современици, невообичаена физичка сила, издржливост и умешност, што ги исполнувало неопходните предуслови за успешна воена кариера. Воедно, тој веќе имал непредвидлива, дури и суров карактер. Во кадетскиот корпус се усовршил во стрелање и мечување, што го направило исклучително опасен противник во двобоите. По завршувањето на училиштето, Толстој заминал во служба, но не во морнарицата, туку во елитниот полк Преображенски, можеби поради помошта на влијателните роднини.
Меѓу благородништвото на Русија во почетокот на XIX век, прекумерната храброст и намерната потрага по опасни авантури биле широко распространети и високо ценети, не само на фронтот, туку и во секојдневниот живот. Како резултат, двобоите останале многу популарни во овој период и честопати произлегувале од најмалите и често незначајни расправии. Ова општествено влијание, како и поединечните одлики на ликот на Толстој, го објаснуваат неговиот ентузијазам за двобоите. Во 1799 година, на 17-годишна возраст, тој го го имал својот прв двобој со еден офицер кој му замерил за повреда на дисциплината. Деталите за овој двобој не се познати. Исто така, нема сигурни сведоци за казната на Толстој; неколку мемоари тврдат дека тој бил деградиран на ниво на војник, но други извори се спротивставуваат на овие информации.
Светска тура
Во 1803 година, Толстој тргнал во обиколка на светот како член на едреникот со една катарка Надежда („Надеж“), управуван од страна на Адам Јохан фон Крузенстерн. Ова била прва обиколка на светот направена од брод под руско знаме. Како Толстој се нашол на едреникот е непознато, бидејќи тој не служел во морнарицата. Марија Каменскаја, ќерка на неговиот братучед, последователниот познат уметник Фјодор Петрович Толстој, во своите мемоари пишува дека Толстој на овој начин на паметен начин избегнувал казни во полкот Преображенски. Според Каменскаја, тој се претставувал како свој братучед и имењак, кој бил дел од екипажот на бродот, но кој не сакал да плови бидејќи страдал од морска болест. Бродот „ Надежда“, како и придружниот едреник Нева под команда на Јуриј Лисјански, запловиле во август 1803 година од Кронштат. Покрај своите истражувачки цели, експедицијата имала и за цел да помогне во воспоставување дипломатски и економски односи меѓу Русија и Јапонија, за што партијата вклучувала и голема дипломатска делегација предводена од Николај Резанов. Надежда тргнала преку Балтичко Море и Атлантскиот Океан, покрај Канарските Острови и Бразил, по што бродот го заобиколил Кејп Хорн и заминал преку Тихиот Океан кон Јапонија, правејќи паузи на островите Маркесас и Сендвич (Хаваи) и исто така кај Камчатка. По посетата на Јапонија, Надежда и Нева тргнале кон Ситка, Алјаска, пловеле покрај Кина и Макао на Индискиот Океан, а потоа ја заобиколиле Африка и се вратиле преку Балтичкото Море до Кронштат. Патувањето траело вкупно повеќе од три години, од 7 август 1803 година до 19 август 1806 година.
Однесувањето на Толстој на бродот, каде тој немал службени должности, било многу непредвидливо. Тој често предизвикувал кавги со другите членови на тимот, вклучувајќи го и самиот капетан. Покрај тоа, Толстој си дозволувал да се однесува непристојно со некои од членовите на екипажот што не му се допаѓале: на пример, еднаш го опијанил свештеникот што бил дел од екипажот на Нева и кога тој лежел мртов пијан на подот, Толстој му ја залепил брадата на палубата со восок за запечатување. Така свештеникот бил приморан да си ја отсече брадата за да се ослободи. Во друг настан, кога Крузенстерн не бил во неговата кабина, Толстој се прикрал со миленичето на бродот, орангутан што Толстој го купил додека бродот бил закотвен на остров во Тихиот Океан. Тој го зел дневникот на Крузенштерн, му ставил празен лист хартија и започнал да му покажува на мајмунот како да ја покрие хартијата со мастило. Потоа го оставил орангутанот сам во кабината, кој продолжил да црта на тетратката. Кога Крузенштерн се вратил, сите негови записи веќе биле уништени.
Сличното негово однесување како во минатите случки предизвикало Толстој да биде повеќе пати уапсен. Еден ден Крузенштерн го изгубил трпението и го исфрлил патникот додека биле на постојката на Камчатка. Понатамошните детали за патувањата на Толстој се познати само преку неговите не секогаш веродостојни сметки. Од Камчатка Толстој успеал да стигне до еден од алеутските острови или до островот Ситка, каде поминал неколку месеци меѓу алјаските домородци на племето Тлингит. Можно е тој da патувал од Камчатка до Ситка со бродот Нева, откако го исфрлиле од Надежда. За време на неговиот престој на Ситка (или според други извори, за време на претходната станица на постојката Надежда во Маркеза), тој направил повеќе тетоважи, кои подоцна ги покажал со гордост на неговите љубопитни познаници. Гореспоменатиот орангутан, кој бил оставен на копно со Толстој и чија подоцнежна судбина не е позната, предизвикал многу озборувања во аристократските кругови. Според една од гласините, за време на неговиот престој во Камчатка, Толстој живеел заедно со мајмунот; според други, тој го јадел.
Војна
Веднаш по пристигнувањето на Толстој во Петербург, тој бил дочекан со нови проблеми: бил уапсен пред градските порти и испратен во стражарницата. Згора на тоа, со посебна наредба од Александар Први му се забранил влез во главниот град.
Скандалозното минато на Толстој ја нарушило и неговата воена кариера. Тој бил деградиран од елитниот полк Преображенски на работно место во малку познатата тврдина Нијшлот, каде служел од 1805 до 1808 година. Филип Вигел напишал во врска со овој тежок период за Толстој: „казната беше строга за храбриот човек, кој никогаш не видел битка, особено за време кога цела Европа, од запад кон исток, започна во војна“.
Само пријателството на Толстој со командантот Михаил Долгоруков му помогнало на грофот на крајот да добие позиција помошник-де-камп на фронтот за време на скоро започната финска војна. Таму Толстој можел да го живее својот стил на живот: тој активно учествувал во битките, вклучително и во Битката кај Иденсалми, во која загинал Долгоруков. Некое време, Толстој, ризикувајќи го својот живот, предводел извиднички одред за време на операција на бреговите на Ботнискиот Залив, и со негова помош корпусот под команда на генералот Мајкл Баркли де Толи успеал да го помине мразот на заливот и да го окупира градот Умео без жртви. Овие подвизи, кои ја олесниле брзата победа на Русија, го рехабилитирале Толстој во командата и од 31 октомври 1808 година му било дозволено да служи во полкот Преображенски како поручник.
Неколку месеци подоцна, сепак, Толстој учествувал во уште два двобоја. Во првиот од нив тој смртно го ранил својот другар и капетан, кого тој самиот го испровоцирал ширејќи морни гласини за неговата сестра. Неколку дена подоцна следел двобој со младиот полковник Наришкин, кој тврдел дека Толстој го измамил во игра со карти; Наришкин го предизвикал Толстој на двобој и исто така бил убиен. По ова, Толстој бил неколку месеци затворен во стражарница во тврдината Виборг и на 2 октомври 1811 година бил разрешен од војската.
Раковички бунт
Раковички бунт (Rakovička buna) — вооружено востание во 1871 година предводено од хрватскиот политичар Евген Кватерник против властите на Австроунгарија, со цел да се воспостави независна хрватска држава во времето кога таа била дел од Австроунгарија. Востанието, именувано по селото Раковица во југо-централна Хрватска каде што започна, траело само четири дена во октомври 1871 година и завршило со пораз за хрватските бунтовници.
Фјодор Иванович Толстој
Војна
После помалку од една година, Толстој се вратил да учествува во војната, овојпат како доброволец во одбраната на Москва за време на француската инвазија на Русија. За време на Битката кај Бородино, тој бил тешко ранет во коленото. По препорака на генералот Николај Рајевски, кој во писмото до генералот Михаил Кутузов ја споменал храброста на Толстој Толстој добил крст на Свети Ѓорги, од четврти ранг. Покрај тоа, Толстој уште еднаш се рехабилитирал и добил чин полковник. На крајот на војната тој конечно ја напуштил војската и се стационирал во Москва.
Раковички бунт
Подготовки
Евген Кватерник планирал да започне бунт години порано против тогашната Австриска империја од 1859 година. Сепак, тој не успеал да обезбеди сојузници ниту во Италија ниту во Унгарија да учествуваат во каузата.
Фјодор Иванович Толстој
Во Москва
Од 1812 година па сè до неговата смрт, Толстој живееl поголем дел од животот во Москва, во куќата на Сивцев Вражек. Неговото озлогласено, скоро херојско минато му донело слава во московските аристократски кругови, а Толстој ја искористил својата слава. Тој редовно учествувал собири за благородници, а и тој самиот организирал неколку празнични собиранки и имал висока репутација. Поради ерудицијата што ја стекнал во военото училиште, тој лесно разговарал со претставници на креативната интелигенција и станал пријател со многумина од нив. Меѓу неговите пријатели беа писателите Евгениј Баратински, Василиј Жуковски, Александар Грибоједов, Константин Батјушков, Петар Вјаземски, Денис Давидов, Николај Гогољ и Александар Пушкин.
Раковички бунт
Подготовки
Кватерник планирал бунт без да извести никого од Партијата на правата, вклучително и нејзиниот лидер Анте Старчевиќ. Идејата на Кватерник била создавање на независна хрватска држава, унија на хрватски воени граници со покраинска Хрватска и нивно отцепување од Австроунгарија. Кватерник планирал бунт неколку месеци претходно, веќе издал печат за нова хрватска држава. Населението на хрватската воена граница не поддржувало обединување со Кралството Хрватска по хрватско-унгарскиот договор, бидејќи Хрватска била под унгарско влијание, додека границите ја поддржуваа владејачката династија (Австрија). Ова ги направи условите за бунт многу потешки отколку што очекувал Кватерник.
Фјодор Иванович Толстој
Игри со карти и двобои
Уште попознато било учеството на Толстој во голем број двобои (двобои), чии причини често биле игрите со карти. Не е познато во колку двобои се борел Толстој во својот животот, но според некои извештаи тој убил вкупно единаесет мажи. За Толстој, двобоите очигледно не биле само начин да се оправда неговата чест - како што било прифатено во офицерските кругови во Русија - туку и обична забава. Еднаш Толстој требало да присуствува на двобојот на еден од неговите најблиски пријатели. Од страв за животот на неговиот пријател, Толстој решил да интервенира за да го спречи најлошото: пред да се одржи двобојот, тој самиот го предизвикал противникот на својот пријател и го убил. Лео Толстој, првиот братучед кој некогаш го отстраниле од Фјодор, кого го познавал уште од раното детство, го раскажувал овој настан.
Раковички бунт
Подготовки
Друг лош услов за револуцијата била неговата локација. Селото Раковица и областа Кордун претежно биле населени со православни Срби. Сепак, голем број од локалното православно население го поддржале Кватерник.
Фјодор Иванович Толстој
Личен живот
Во раните години во Москва, љубовните врски на Толстој обезбедиле изобилен материјал за гласини и озборувања во општеството. Тој се оженил со циганката Авдотја Тугајева на 10 јануари 1821 година, но живеел со неа само неколку години. Мемоарите на Марија Каменскаја ја објаснуваат причината за овој брак.
Овој брак траел сè до смртта на Толстој. Тугајева родила дванаесет деца, сепак, само едно преживеало и ја достигнало во возраста на зрелост: нивната ќерка Праскоја Фјодоровна, која живеела до 1887 година. Најстарата ќерка на Толстој и Тугаева, Сара, имала поетски дар, но била нездрава и физички и психички, и починала на 17-годишна возраст од туберкулоза. Сите други деца се родиле мртви или починале во повој.
Раковички бунт
Конфликт
На 9 октомври, Кватерник го предводел нападот на Плачки, во тоа време реагирала австроунгарската армија и го испратила полкот Огулин да се справи со бунтовниците, кои по пристигнувањето видле како бегаат повеќето од 1700 бунтовници на Кватерник. На 10 октомври, бунтот на Кватерник бил разбиен и тој бил погубен на 11 октомври, заедно со Бах, Ракијаќ и еден од браќата Чуиќ (другиот се засолнил во Србија).
Последици
Револтот на крајот не успеал. Веднаш по бунтот, на 10 октомври, австриската влада започнала со апсења. На 11 ноември, судот осудил седум учесници на бесење, меѓу кои Петар Угарковиќ, Петар Чуиќ, Марко Милошевиќ, Јанко Чуиќ, Илија Чача, Јозо Стрегар и Петар Тепавац. Бидејќи во тоа точно време немало џелати, осудените лица биле застрелани истиот ден.
На 14 октомври, Лазо Шуиќ, Филип Милановиќ, Петар Дожен, Миладин Чаша биле осудени на смрт. Убедувањето на Младин Чаша било сменето на 18 години затвор.
Во текот на ноќта на 12/13 октомври беа уапсени сите граѓани со презиме Старчевиќ. Меѓу уапсените беше Петар Врдољак, осуден на 12 години во зандана, Рудолф Фабијани, кој подоцна бил ослободен, Фрањо Туркаљ и Милован Миjковиќ, осудени на 14 години во зандана, Максим Чуриќ, осуден на 8 години затвор, Лазо Чаша кој бил осуден на 4 години затвор, Михаел Босниќ, Петар Војновиќ, Михајло Мајноловиќ и Стјепан Шаковиќ кои биле ослободени.
На 16 октомври, Фрањо Рачки го известил Јосип Јурај Штросмајер за еден од плановите на Кватерник, ако бунтот бил успешен. Во писмата пронајдени со труповите на Кватерник и Бах, било наведено дека тие ќе ги елиминираат Иван Мажураниќ (кој бодел пријателска политика со Австрија во тоа време), Матија Мразовиќ, Фрањо Рачки, Ѓуро Црнадак и Никола Крешиќ.
824 п.н.е.
824 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 824. година пред новата ера, 824. од првиот милениум п.н.е., 24. од 9 век п.н.е. и петта од 820-тите п.н.е.
Раковички бунт
Последици
Исто така, пред да започне бунтот, со Австрија управувала владата на Карл Сигмунд фон Хоенварт. Неговата влада планирала да ја федерализира Австроунгарија во три главни дела: австриски, унгарски и јужнословенски (хрватски) делови. Унгарската владејачка елита била против ваквите мерки, имено унгарскиот премиер Ѓула Андраси кој се залагал за хрватската подреденост на Унгарија. Андраси ги претставувал Хрватите како противници на режимот на Франц Јосиф, па затоа тој го користел бунтот на Кватерник како пример, бидејќи Кватерник имал предвид да ја прогласи Хрватска независна од австроунгарското управување. Ова доведе до пад на владата на Хоенварт и напуштање на федерализмот.
823 п.н.е.
823 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 823. година пред новата ера, 823. од првиот милениум п.н.е., 23. од 9 век п.н.е. и четвртта од 820-тите п.н.е.
Раковички бунт
Споменик
Статуата на Кватерник во Раковица била откриена во 1933 година. По Втората светска војна, била отстранета од комунистичките власти, но подоцна беше вратена. Статуата беше отстранета и оштетена од српските војници за време на војната во Хрватска, а била обновена во 1996 година.
823 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4685 и 4686 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3927 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2937 и 2938 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 70 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 823 година се протега во 1813 и 1814, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1873 и 1874 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 280 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1488 и 1487 исламска година пред хиџра.
824 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4684 и 4685 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3926 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2936 и 2937 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 71 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 824 година се протега во 1812 и 1813, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1872 и 1873 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 281 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1489 и 1488 исламска година пред хиџра.
Список на државни водачи во 589 година
Ова е список на државни водачи во 89 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6915
NGC 6915 — спирална галаксија во соѕвездието Орел, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6915 се споменува и како IRAS 20251-0314.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6915 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 6915 има привидни димензии од 1,5' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 27 м 46 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -3° 4' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 6915 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64729. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 253; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 309.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Шемпетер кај Горица
Шемпетер кај Горица (словенечки: Šempeter pri Gorici) — мал град во Општина Шемпетер-Вртојба во западна Словенија. Градот е центар на општината Шемпетер-Вртојба. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
IC 607
IC 607 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 607 се споменува и како NPM1G +08.0074.
Откривање
Објектот е откриен на 5 декември 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 607 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. IC 607 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 7 м 15,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 6' 56"".
Други поделби
Проучување на IC 607 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 212916.
Дорнбург-Камбург (општинска заедница)
Дорнбург-Камбург (Dornburg-Camburg) — општинска заедница во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Дорнбург-Камбург.
Општинската заедница Дорнбург-Камбург се состои од следниве општини:
Lactarius pyrogalus
Таксономија
Lactarius pyrogalus првпат бил опишан од францускиот миколог Пјер Булијар како Agaricus pyrogalus во 1792 година, пред да му го даде сегашното биномно име од шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис во 1838 година.
Опис
Lactarius pyrogalus има шапка 5-10 см преку кој има сиво црна, понекогаш со жолтеникава нијанса. Тоа е сплескано конвексно до рамно, подоцна добива облик на инка. Шапката понекогаш е слабо концентрично врзана, има тенко месо и станува леплива кога е влажно, но не е сјајно. Дршката е помеѓу 4 и 6 см и помеѓу 7 и 15 мм дебелина, генерално цилиндрична, но понекогаш малку здебелена во основата. Дршката е белузлава или обоена како шапката, со белузлаво месо. Има малку неиздржливи жабри, кои се обоени од жолта до месо боја, иако подоцна стануваат циметно-окер. Добро распоредените, жолти жабри ја разликуваат од другите сивкасти видови Млечки (печурки).
Спори
Lactarius pyrogalus произведува лесен отпечаток од спори на окер; спорите се широко елиптични, со брадавици обично споени со умерено дебели гребени во добро развиена мрежа. Спорите се 7 – 8 на 5,5 – 7Мм во големина. Спорите се амилоидни, што значи дека обојуваат темно сина во реагенсот на Мелцер и имаат нецелосна мрежа.
Lactarius pyrogalus е прилично честа и генерално се наоѓа во основата на леска сама или во расфрлани групи. Посебно е честа појава во шумите со леска со гребени. Може да се најде и на друго место на земјата во мешани шуми. Се среќава во есенските месеци август, септември и октомври.
Lactarius pyrogalus има многу лут, остар вкус и е кисел. Поради овој вкус го добил и своето англиско име, fire-milk lactarius, и неговото научно име, со „pyrogalus“ што се преведува како „огнено млеко“. И покрај тоа што не е отровен, не се смета за јадлив и треба да се избегнува. Ова е за разлика од неговиот роднина, шапката од шафранско млеко ( Рујница ), која се смета за најизбрана печурка.
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Список на државни водачи во 1410 година
Ова е список на државни водачи во 410 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Прва дивизија на фудбалската лига на Англија
' Првата дивизија на фудбалската лига на Англија''' била највисоката лига во англискиот клупски фудбал од 1888 до 1992 година и втора лига по ранг од 1993 до 2004 година. Последниот пат кога лигата бил играна како највисоко ниво, титулата ја освоила екипата на Лидс Јунајтед во сезоната 1991-1992.
Со воведувањето на Премиер лигата во англискиот фудбал во сезоната 1992-1993, Првата дивизија продолжила да постои како втора лига по ранг на англиската фудбалска пирамидата. Во 2004 година кога фудбалската лига била ребрендирана, Првата дивизија била преименувана во Чемпионшип лига, и под ова име и денес е познато второ ниво во англискиот фудбал.
Историја
Фудбалската лига била формирана во 1888 од страна на директорот на Астон Вила, Вилијам Мекгрегор. На почетокот била формирана само една дивизија со 12 клубови (Акрингтон, Астон Вила, Блекбурн Роверс, Болтон Вондерерс, Барнли, Дарби Каунти, Евертон, Нотс Каунти, Престон Норт Енд, Стоук (сега преименуван во Стоук Сити), Вест Бромвич Албион и Вулверхемптон Вондерерс), под името Фудбалска лига. Кога лигата примила нови членови од соперничката Фудбалска Алијанса во 1892, била поделена на две дивизиии; оригиналната лига била проширена (со приклучувањето на најдобрите два клубови од Алијансата) и преименувана во Прва дивизија, другите членови на Алијанста биле примени во новоформираната Втора дивизија.
Следните 100 години, Првата дивизија била највисокиот степен на натпреварување во англискиот професионален фудбал. Во 1992, 22 клуба кои играле во Првата дивизија решиле да ја напуштат и да ја формираат Премиер лигата. Ова било направено за да се профитира од нивниот статус на најголеми и најбогати клубови во земјата. Фудбалската лига била реорганизирана поради ова, по што Втората, Третата и Четвртата дивизија биле преименувани во Прва, Втора и Трета. Така, Првата дивизија била сѐуште највисоко натпреварувачко ниво во фудбалската лига, но сега била втор степен во англискиот фудбалски лигашки систем; највисоко пласираните клубови во Првата дивизија го наследиле плејоф системот за промоција во Премиер лигата од старата Втората дивизија.
Клубови кои се натпреварувале само во Првата дивизија
Клубови кои се натпреварувале само во Првата дивизија, но не и во Премиер лигата, се: Акрингтон (оригиналниот, не сегашниот Акрингтон Стенли), Блекпул, Брадфорд Парк Авенија, Брентфорд, Брајтон и Хоув Албион, Бристол Сити, Барнли, Бери, Кардиф Сити, Карлајл Јунајтед, Дарвен, Глосоп Норт Енд, Гримзби Таун, Хадерсфилд Таун, Лејтон Ориент, Лутон Таун, Милвол, Нортхемптон Таун, Нотс Каунти, Оксфорд Јунајтед, Престон Норт Енд и Свонзи Сити. Нотс Каунти и Лутон биле членови на Првата дивизја во последната сезона пред да се формира Премиер лигата.
Од овие клубови, Барнли, Хадерсфилд и Престон биле англиски фудбалски шампиони; Акрингтон веќе не постои, а Бредфорд Парк Авенија, Дарвен и Глосоп долго време се наоѓаат далеку од најнискиот степен на натпреварување на Фудбалската лига, Лига два.
Еднократни вице-шампиони
9 клубови завршиле само еднаш на второ место (но не шампиони) во Првата дивизија, кога била највисок степен на натпреварување, и не ја повториле таа изведба: Бристол Сити (1907), Олдам Атлетик (1915), Кардиф Сити (1924), Лестер Сити (1929), Чарлтон (1937), Блекпул (1956), Квинс Парк Ренџерс (1976), Вотфорд (1983) и Саутхемптон (1984). Поради големата разлика помеѓу клубовите од Премиер лигата и Првата дивизија, овој подвиг станал многу тежок за остварување бидејќи најбогатите клубови поставија монопол врз првите четири места во Премиер лигата.
Големина
Првата дивизија на почетокот се состоела од 12 членови-основачи; од тогаш поминала низ неколку проширувања поради растот на популарноста на фудбалот и зголемениот број на квалитетни клубови. Исто така имало и неколку намалувања во 1980-тите, но набрзо биле отстранети. Целосната историја на растот и намалувањето на лигата е следниов:
† како второ ниво на професионалниот фудбал во Англија
Tрофејот
Трофејот на Чемпионшип лигата, е дизајниран од Вогтонс од Бирмингем во 1890, е истиот што го добивал шампионот на Англија до појавата на Премиер лигата, до летото 1992.
Понекогаш нарекуван „Дамата“ бидејќи на капакот има изгравирано женска фигура. Трофејот им бил доделен на некои легендарни клубови како: Хадерсфилд освојуваќи три титули во дваесеттите, на Арсенал кој освои пет титули во осум години во триесеттите. Манчестер Јунајтед под водство на Базби го освои во 1956 и 1957 пред случката во Минхен во 1958, Ливерпул го собрал десет пати во 18 сезони во периодот 1972-73 до 1989-90. Последниот тим кој го добил како Шампион на Англија бил Лидс Јунајтед во сезоната 1991-92. Оттогаш, како трофеј за второто ниво, ниту еден тим не можел да го задржи две години по ред, заради тоа што победникот стекнува промоција во Премиер лигата. Последниот шампион на Првата дивизија како второ ниво на англискиот фудбал под ова име бил во сезоната 2003-2004.
Моментален шампион на Чемпионшип е Вулверхемптон Вондерерс кој ја освоил титулата за сезоната 2017-2018.
Манастир „Св. Климент и Наум Охридски“ - Хамзали
Манастирот Свети Климент и Наум Охридски — православен манастир кој се наоѓа во Хамзали, Општина Босилово, во подножјето на планината Огражден, на далечина од Струмица 17 км. Почеток на неговото подигање е изградбата на манастирската црква во 2000 година. Посветена е на најчествуваните духовни светила на македонските простори, Светите Климент и Наум Охридски.
На растојание на околу 500 m од оваа камена црква во византиски стил чиј иконостас ја следи традицијата на ранохристијанските базилики, во 2003 година бил подигнат монашкиот конак со внатрешен параклис посветен на големиот учител и покров на монасите исихасти, Григориј Палама.
NGC 6916
NGC 6916 — спирална галаксија во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6916 се споменува и како UGC 11554, MCG 10-29-4, CGCG 304-4, IRAS 20224+5810.
Откривање
Телото е откриено на 26 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6916 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 6916 има привидни димензии од 1,8' х 1,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 23 м 33,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 20' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 6916 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64600. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 55; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3949. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 543.
Димитриј Поповиќ (сликар)
Димитриј Поповиќ (1738–1796), бил српски сликар кој има место меѓу српските барокни сликари кои се школувале во Виена и работеле во областа на денешна Војводина и Славонија.
Живот
Поповиќ е роден во Велики Бекерек, во свештеничка фамилија. Отец Ефтимије бил парохиски свештеник во градската црква Успение Успение помеѓу 1737-1746 година, а неговото презиме останало непознато. Според занимањето на неговиот татко, Димитриј го зел своето презиме-Попов или Поповиќ. Сликарство студирал како момче, а прво и најстаро дело му е она во Орловат.. Станува збор за копија на чудотворната икона „Богородица бездинска“ од 1756 година, која ја изработил по наредба на орловачкиот свештеник Стефан Станковиќ. Тој тогаш имал само 19 години и потпишал со „иконописец“. Од тоа време е уште едно рано дело поврзано со Орловат. Иконата „Полагање Христово во гроб“, наводно од црквата Богородица во Орловац, од Христовиот гроб. Таа икона била купена со набавка од Орловац, Стеван Субиќ, потомок на старо познато и богато Орловачко семејство. Третата икона направена за Орловац, исто така старо и богато семејство Чокиќ, е иконата „Крунисување на Богородица“. Интересно е што тогашните сопственици на споменатите икони, обајцата орлова црковни епитропи-Максим Субиќ и Јован Чокиќ (1772) бил и селски ескут). Останува фактот дека неговата поврзаност со местото Орловат не била доволно истражена.
Според пописот на градот Велики Бекерек од 1765 година, куќата со број 129 била домаќин на Димитрије Молер, со двајца слуги и уште четворица членови на семејството-жени и деца. Се претпоставува дека „слугите“ биле всушност негови помошници–студенти. Помеѓу 1771-1779 година. Поповиќ интензивно работел на Банатскиот иконостас, одржувајќи сликарска работилница во својата куќа со ученици-асистенти. Се претпоставува дека Димитрије Поповиќ учел кај арадскиот иконописец Стефан Тенецки, или барем бил под влијание на неговото сликарство.
Тој е еден од сликарите кои се образувале и кои внесувале многу повеќе западни идеи во своите дела. Според експертот кој најмногу се занимавал со Димитрије Поповиќ, историчарот на уметност Јелена Кнежевиќ, може да се отфрлат некои неосновани тврдења: „Иако во литературата особено е нагласена неговата дејност на хрватскиот и словенскиот простор, до денес, освен иконата на Богородица Бездинска направена за манастирот Гомирје (1767) и копии од истоимениот живопис за Стара. Градишка (1775), други дела од оваа област се непознати“. Иконата за Гомирје била изработена во Банат, во уметничката работилница во Бекерек, на 19 мај 1767 година.
Како сликар на Димитрија Поповиќ, тој бил барокен сликар-колорист и има свое место меѓу големите српски уметници Јаков и Захарије Орфелин, Крачун, Чешљар и други образовани сликари од тоа време.
Дело
Првото големо дело на Поповиќ бил иконостасот на православната црква во Чаково, завршен во 1771 година. Следат иконостаси и други помали дела-престоли и икони за целивање-во манастирот Партош (1771), Орловат (1772), Српски Итебеј (1774), Чанад (1774-1779), Српски Пардањ, т.е. Меџи (1779) и Велики Бекерек (Успение на црквата 1795). Неколку мали дела има и на други места и цркви во Војводина. Малку се знае за неговиот творечки период, од последната деценија од неговиот живот.
Поповиќ починал на 16 јуни 1775 година во своето студио ја довршувал иконата за литиумот на еснафот Ќурчискиот еснаф во Велики Бекерек. На неа имал две претстави, две големи икони на платното, по една на секоја страна. На лицето била претставата: „Христос Спасител, Богородица и Св. Јован Крстител“. Еден локален парохиски свештеник видел слична икона во куќата на еден парох. Се повторува истото како во Орловат: зографот продавал-давал копија од иконата на мештанин, чии оригинални дела за иконостасот на црквата. А на задната страна на тоа знаме бил ликот на „Пророкот Св. Илија Тесвиќанин“, патронот на Руфет Ќурчија. Судејќи според зачуваниот натпис, тоа големо знаме било наменето за црквата Богородица, каде што стоела извесно време. Сепак, не било утврдено како стигнал до православната црква во блиското село Тарас. Таму била поставена како врамена голема икона, на дрвениот иконостас над царските двери, а прв ја забележал и опишал локалниот парохиски свештеник Југ Станикиќ. Се гледал само ликот на лицето на светителот, а под хартиената постава, на реверсот, имал покриен св. Илија.