cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 365
Други поделби
Проучување на NGC 365 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3822. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7001.
Елена Каваева
Д-р Елена Етингер Каваева (Ченстохова, - Струга, ) била една од основоположничките на македонската здравствена заштита на охридско-струшкиот крај, активен учесник во октомвриската револуција во Русија, личен пријател на Владимир Илич Ленин и помагач на НОВ во Македонија.
Родена е во градот Ченстохова, денешна Полска, во 1893 година, во семејството на фабрикантот Јузеф и Регина Етингер. Учела во Берн, а потоа од 1910 година во Берлин, кадешто запишала студии по медицина, а кон крајот на 1913 ја одбранува и докторската дисертација. Потоа заминува во Санкт Петербург да полага државен испит. Почетокот на Првата светска војна ја затекнува во Берлин, од каде на 15 јануари 1915 година заминува за Русија. Откако две недели бара работа, живеејќи само на топла вода и сув леб, наоѓа работа по струката како лекар во 169-та Воена болница. Таму се запознава со Владимир Каваев, кој подоцна и станува сопруг.
Зема учество во уличните демонстрации во Петроград кога избувнува октомвриската револуција и до 1920 година е во Русија, работејќи на страната на револуционерната власт.
Во Македонија доаѓа заедно со својот сопруг во 1923 година.
Каваева е основоположник на педијатријата во Македонија, а во 1947 година станува шеф на првиот детски диспанзер во Охрид.
Во 1968 година е одликувана со советски Орден за воени заслуги.
Згорњи Каменшчак
Згорњи Каменшчак (словенечки: Zgornji Kamenščak) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ацтечко општество
Пред-колумбиското ацтечко општество било комплицирано општество кое се развило кај Ацтеките во централно Мексико во периодот од пред доаѓањето на Шпанците. Културно, општеството се засновало на независните градови-држави наречени алтепетл кои пак биле поделени на мали административни единици наречени калпили. Луѓето биле поделени на две класи: благородно население и обично население. Економијата била зависна од земјоделството и од трговијата.
Втор триумвират на Аргентина
Вториот триумвират (шпански: Segundo Triunvirato) било владино тело на Обединетите покраини на Рио де ла Плата, денес позната како Аргентина. Ова владино тело е наследник на Првиот триумвират од 1812 година, кратко време после Мајската револуција.
Историја
Вториот триумвират е резултат на револуцијата од 8 октомври 1812 година, кога генералите Хосе де Сан Мартин и Карлос Марија де Алвеар ги здружиле силите со поранешните поддржувачи на Маријано Морено и го распуштиле Првиот триумвират. Кога членовите на Првиот триумвират биле сменети, Кабилдо назначил нови. Николас Родригес Пења бил назначен со 172 гласа наспроти 12, Антонио Алварез Хонте со 147 наспроти 35 и Хуан Хозе Пасо со 96 наспроти 87. Новиот триумвират го повикал Собранието од 13 година, настан кој Првиот триумвират одбил да го организира. Триумвиратот започнал со работа на 8 октомври 1812 година.
Главните дејствија на Триумвиратот биле:
На Собранието од 13 година се одлучило Триумвиратот да се замени со функција бавувана од 1 човек, Врховен директор на Обединетите покраини на Рио де ла Плата. Така Триумвиратот завршил со функционирање на 22 јануари 1814 година и Хервасио Антонио де Посадас станал првиот Врховен директор на новата држава (денес оваа функција е позната како „претседател на Аргентина“).
NGC 6770
NGC 6770 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6770 се споменува и како ESO 141-49, VV 304, AM 1914-603.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6770 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6770 има привидни димензии од 2,2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 18 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 29' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 6770 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63048. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 435; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9071. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
IC 213
IC 213 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 213 се споменува и како NGC 3529, ESO 570-7, MCG -3-28-38, IRAS 11048-1917.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 213 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 213 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на IC 213 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33671.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Белоцрквенски Езера
Белоцрквенски Езера — езера во непосредна близина, југозападно од градот Бела Црква. Станува збор за вештачки, кристално чисти езера, со вкупна површина од 150 хектари, создадени со експлоатација на чакал за индустриски цели од дното на Панонската Низина. Тие го претставуваат најголемото природно богатство на Бела Црква од гледна точка на развојот на туризмот. Езерата се снабдуваат со вода од артерски бунари и подземни извори. Водата од езерото се користи за снабдување со вода и за наводнување на земјоделските површини.
Езерата имаат чакалест и песочен брег, што на водата ѝ дава проѕирна боја. Езерата со својата околина се многу погодни за рекреација и излети.
Тие се состојат од 7 поголеми езера и неколку помали. Таму е главното или Градското Езеро, најблиску до градот. Истото е најпрво создадено, а на неговите брегови има викенд и камп населби, ресторани и ски скокалници. Врачевгајското езеро има уредена камп-населба, која може да прими околу 200 туристи. Покрај тоа, тука се Шаранско Езеро, Шљункара, Ново Езеро и Мало Езеро, чиј туристички потенцијал е сè уште недоволно развиен. Се одликуваат со недопрена природа, но не се прилагодени за капење.
Спорт
Ватерполо клубот „Језеро“ од Бела Црква тренира на Белоцрквенските Езера. Традицијата на клубот е долга преку шест децении. Натпреварите се играат во ограден дел од езерото, кој мештаните го нарекуваат „Базен“. Клубот долги години се натпреварува во Втората ватерполо лига на Србија. Клубот е најактивен од јуни до септември, кога се организираат школа за пливање и школа за ватерполо. Ватерполо клубот има четири секции: пионери, кадети, јуниори и сениори. Во летната сезона на езерото се организира меморијален турнир „Чича Жива Стојадиновиќ“ на кој учествуваат екипи од цела Србија.
Дополнително, на Градско језеро во летниот период се организира школа за нуркање и едрење.
Езерата се исклучително богати со риби: амур, костур, штука, крап, сом, па затоа се погодни за риболов,. Од 1988 година на Градско Езеро бил организиран настан наречен „Лов на главниот сом“ во спомен на сом тежок 68 килограми и долг 2,5 метри, уловен на ова езеро во 1957 година, во која учествуваат рибари, а се организира и кулинарски натпревар во подготовка на рибја чорба, како и културно-уметничка програма во која уживаат голем број посетители.
NGC 4177
NGC 4177 — спирална галаксија во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4177 се споменува и како MCG -2-31-21, IRAS 12101-1344.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4177 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4177 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 69°.
Други поделби
Проучување на NGC 4177 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38937. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 283; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5525. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1033.
Цвијиќев шафран
Цвијиќев шафран (Crocus cvijicii) е локален ендемичен вид растение во национален парк Галичица.
Опис
Телото на туниката фино кончеста, мрежеста.
Листови
2-4, 1, 5-3 mm широки, присутни при цветањето.
Цветови
Единечни, темно кремави до портокалово-жолти; запците влакнести. Предлист отсуствува. Брактеа и брактеола присутни, повеќе или помалку долги колку цевката на перијантот. Цевката на перијантот 1,5-3,5 cm, белузлава или ретко пурпурна; сегментите 1,5 x 0,6-0,9 cm, јајцевидно ланцетни, тапи. Антерите портокалово-жолти. Столпчето портокалово, скоро еднакво на прашниците, нејасно поделено на три стигмални гранки.
Плод
Елипсовидна кутијка долга 1-1,5 cm; семенките скоро топчести, со јасни строфиоли, црвено-кафеави.
Екологија
Околу снежници, на варовничка подлога, во субалпскиот појас.
Бучино
Бучино — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
Светиот пехар
Во христијанската традиција, Светиот пехар е чашата од која Исус Христос пиел вино на Тајната вечера.
Западно предание
Според римокатоличките обичаи, Светиот пехар бил земен од страна на Свети Петар, кој го однел во Рим. По смртта на Петар, преданието вели дека чашата останала на неговите наследници односно идните папи сè додека Папа Сикст II во 258 година не ја испратил за Шпанија, затоа што императорот Валеријан почнал да ги прогонува христијаните. По многу перипетии, пехарот на крајот завршил во Валенсија во 1424 година.
Покрај Валенсија, уште неколку градови во светот, како италијанската Џенова, претендираат дека ја имаат најважната реликвија на христијанството. Така, според христијанската митологија за истиот сад се поврзува и Светиот грал од кој пиел Исус Христос за време на Тајната вечера. Друга верзија е дека Јосиф од Ариматеја ги собрал последните капки крв од телото на Исус кога бил погребaн, и самиот Грал го однел во Велика Британија, каде бил долго време чуван. Во сооднос на ова, се смета дека гралот ја поседува моќта да лекува различни болести или повреди. Темата за барањето на Светиот Грал е приклучена во митовите за кралот Артур.
Список на државни водачи во 364 година
Ова е список на државни водачи во 64 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Герт Стегманс
Герт Стегманс (Gert Steegmans; р. во ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2003-2015.
Кариера
Иако Стегманс веќе бил познат во Белгија, стекнал поголема популарност надвор од Белгија како помошник на Роби Мекјуан на две етапи во текот на Тур де Франс 2006.
На втората етапа на Тур де Франс 2007, возач на Ликвигас паднал во последните три километри предизвикувајќи верижен пад. Околу 20 возачи го блокирале целиот пат, оставајќи само триесетина возачи да спринтаат за победа, која на крајот на остварил Стегманс во неговата родна земја пред неговиот сонародник и колега Том Бонен, која ја преземал зелената маичка, завршувајќи втор на етапата.
На 6 јули 2008 било објавено дека Стегманс потпишал двегодишен договор со. На Тур де Франс ја освоил престижната етапа на Шанзелизе. Подоцна, екипата Тинкоф се распаднала под тое име и управата и возачите се приклучиле на.
Стегманс ги полнел весниците со недели пред Тур де Франс 2009 поради одбивањето да го потпише договор за анти-допинг, кој Тим Катјуша го наметнала на сите возачи. Договорот предвидувал дека доколку возачот биде фатен на позитивен тест за допинг ќе треба да плати казна во висина од пет пати од неговата годишна плата. Стегманс опстојувал во неговото одбивање, дури и по дадениот ултиматум од екипата, поради што не бил избран во составот на Катјуша за Тур де Франс. Катјуша и Стегманс го раскинале договорот на 5 август откако Стегманс продолжувал да одбива да го потпише договорот за анти-допинг. Тим РадиоШек објавиле дека ќе биде нивен член во 2010 почнувајќи од Тур Даун Андер на крајот на јануари.
На 7 март 2010 година во текот на хронометарот на Париз-Ница, се повредил за време на вртушка, при што ја скршил клучната коска.
Во декември 2014 година, Стегманс бил најавен како член на за сезоната 2015.
Личен живот
Стегманс е оженет со поранешната манекенка и презентерка на Тур де Франс, Лаура Летурги, и имаат едно дете, ќерката Мелја (р. 6 јуни 2011).
Аријана (езеро)
42.68955°N, 23.33688°W
Аријана (Ариана) ― вештачко езеро со средна големина во Борисовата градина во Софија, Бугарија. Тоа е во облик на буквата В, 175 м долго и 75 м широко, со мал остров кај неговата најтесна точка. Сместено е во најсеверниот агол на паркот, во средиштето на градот, помеѓу Орловиот мост и националниот стадион.
Езерото било изградено кон крајот на 19 век и оттогаш е средиште за лежерни прошетки на Софијците. Педалинките и чамците за веслање биле особеност, а во зима често се знаело дека се замрзнува и луѓето лизгале на мразот на неговата површина.
Во средината на 20 век, на островот било изградено казино. Во раните 1990-ти, општинската власт престанала да се грижи за езерото, кое пресушило и остана празно и некористено речиси две децении. Во 2007 година, езерото и неговата околина била обновена и повторно почнало да биде место за одмор.
Езерото го дели своето име со пиварницата која се наоѓала на неколку стотини метри северно додека не била урната во 2004 година.
Договор за птици преселници
Договорот или Конвенцијата за птици преселници ― договор за животна средина меѓу Канада и Соединетите Држави. Тој првично бил потпишан на 16 август 1916 година од страна на Соединетите Држави и Обединетото Кралство, (претставувајќи ја Канада), стапи во сила на 6 декември 1916 година и оттогаш бил изменет неколку пати.
Спроведување
Овој договор довел до донесување на важно законодавство за животната средина во секоја од двете земји со цел да се имплементираат условите од договорот.
Спроведување во Соединетите Држави
Според кодовниот насловот 16 на Соединетите Држави, Поглавје 7, Подпоглавје II, Законот за договор за птици преселници од 1918 година е законодавство на Соединетите Држави што ја спроведува конвенцијата меѓу САД и Обединетото Кралство (за Канада). Тој го замени Виксов-Меклиновиот закон, кој стапи на сила во 1913 година. Соединетите Држави подоцна склучиле слични договори со четири други нации (Канада, Мексико, Јапонија и Русија) за заштита на птиците преселници. Статутот го прави незаконски бркањето, ловењето, земањето, фаќањето, убивањето или продавањето на птиците наведени во него („птици преселници“). Статутот не прави разлика помеѓу живи или мртви птици и исто така дава целосна заштита на сите делови на птиците, вклучувајќи пердуви, јајца и гнезда. Над 800 видови моментално се на списокот.
Статутот е поделен на десет делови, од 703 до 712 (16 USC 703 до 712). Имајте на ум дека § 709 е испуштен, но § 709а Овластувањето на резервациите на средства е вклучено и активно, со што единаесет наведени делови (вклучувајќи § 709 испуштени).
Лорд Волдеморт
Лорд Волдеморт (Lord Voldemort, или ) или Том Марволо Ридл(англиски: Tom Marvolo Riddle)  е измислен лик и главниот антагонист во Хари Потер серијалот романи напишани од британската писателка Џ. К. Роулинг. Волдеморт првпат се појавува во Хари Потер и Каменот на мудроста, која беше издадена во 1997. Волдеморт се појавува или лично или во ретроспективи во секоја книга од серијата, со исклучок на третата, Хари Потер и Затвореникот од Азкабан. Волдеморт исто така се има појавено и во сите филмски адаптации до сега, со исклучок на третата. Волдеморт е повеќепати изгласан како број еден во анкети и за литературни и за филмски негативци.
Според интервју со Роулинг, „Voldemort“ се изговара со немо 't' на крајот, како што е често во францускиот. Овој изговор беше искористен од Џим Дејл во првите четири аудио книги; како и да е, по излегувањето на филмската адаптција на Хари Потер и Каменот на мудроста, во која ликовите кои се осмелуваат да го изговорат неговото име го изговараат со „t“, Дејл го променил изговорот како тој од филмовите. Изговорот е оттогаш користен и во останатите филмови. Кај нас, во преводот на првите пет книги името е пишувано со последното „т“, додека во шестиот превод последното „т“ е изоставено.
Развој на ликот
Во текот на втората книга, Роулинг го воведе фактот дека Волдеморт, како и многу други ученици од куќата Слитерин, мрази нечисто-крвни магионичари, иако и тој самиот е полукрвен магионичар. Во едно интервју за BBC во 2000, Роулинг го опиша Волдеморт како само-мразечки насилник, со изјавата: „Па јас мислам дека најголемите насилници често ги земаат своите мани, и им ги наметнуваат на другите, а потоа се обидуваат да ги уништат нив, и тоа е тоа што Волдеморт го прави.“ Во истата година, Роулинг стана попрецизна во врска за Волдеморт. Таа започна да го поврзува со тираните од вистинскиот живот, опишувајќи го како „луд психопат без нормален човечки одговор на страдањето на другите луѓе“. Иако во една изјава во 2004, Роулинг изјави дека Волдеморт не е директно заснован на некоја историска личност. Во 2006, Роулинг го воведе фактот дека Волдеморт длабоко во себе, се плаши од смртта. Таа изјави дека „најголемиот страв на Волдеморт е смртта, тој ја смета смртта како неславна човечка особина, и мисли дека тоа е срамотна слабост кај луѓето.“
Први три книги
Лорд Волдемот го има своето деби во Хари Потер и Каменот на мудроста. Во оваа приказна, Роулинг го претставува како Мрачниот господар кој ги убил родителите на Хари со клетва, но како резултат на мајчината љубов и волја да се жртвува себеси за да го спаси него, бебето Хари преживува кога Волдеморт се обидува да го убие со смртоносна клетва. Телото на Волдеморт е уништено и Хари носи мистериозна лузна на неговото чело како резултат. Во текот на книгата, Волдеморт неуспешно се обидува да си го поврати своето разложено тело си крадење на насловниот камен на мудроста. За да ја постигне поставената цел, Волдемот со помош на професорот Квирел се врежува во тилот на Квирл. Како и да е, во перпипетијата, Хари успева да го спречи Волдеморт да дојде до каменот.
Во втората книга, Хари Потер и Одајата на тајните, Роулинг нè запознава со Том Марволо Ридл, сеќавање на шеснаесет-годишниот Волдеморт, кој е зачуван во еден магепсан дневник кој е пронајден од страна на Џини Визли. Во оваа книга, Џини е опишана како срамежливо девојче кое е заљубено во Хари. Чувствувајќи се осамено, таа почнува да се допишува со дневникот, и да ги дели нејзините најголеми стравови со симпатичниот Том. Иако подоцна е откриено дека името Том Марволо Ридл е анаграм од фразата „Јас Сум Лорд Волдеморт“, и дека тој е волшебникот кој подоцна ќе порасне и ќе стане Мрачен Гозподар. Ридл нагласува дека неговата моќ се зголемува со стравовите на Џини, и дека кога станал доволно моќен тој презедол контрола над Џини и нејзините акции. Тој потоа ја користи нејзе како пион за да ја отвори одајата на тајните. Кога Џини ќе ја отвори одајата, Том го ослободува басилиск и му наредува да ги нападне сите нечисто-крвни деца во училиштето. Хари ги убива Ридл и басилискот Во шестата книга, Дамблдор му открива на Хари дека дневникот бил еден од седумте Хоркрукси во кои Волдеморт си ја поделил душата.
Четврта до шеста книга
Во третата книга, откриваме дека миленикот - глушец на Рон Визли( најдобриот пријател на Хари Потер) всушност е Питер Петигру - Црвопаш (анг. Wormtail) кој е анимагус, и поранешен наследник на Волдеморт. Кога Црвопаш му се враќа на господарот, од страв дека ќе биде фатен, тој му помага повторно да воскресне. БИдејки во четвртата годи на Хари во Хогвортс се одржува Тробојот ( натпревар помеѓу три училишта), Волдеморт заедно со Црвопаш и Барти Крауч џуниор успева да направи Хари да стане еден од играчите гои се борат во Тробојот, иако несмее бидејќи сè уште нема 17 години. Така Барти Крауч којшто се преправа во еден од професорите во Хогвортс успева да направи Хари да победи и да го допре Огнениот Пехар којшто е главната награда, но пехарот е магепсан во носач и го носи Хари на гробиштата на таткото на Волдеморт. Така Волдеморт воскреснува благодарение на старата магија, коските на таткото без знаење земени, месо од слугата со волја дадено и крв од непријателот присилно земено. Така Лорд Волдеморт воскреснува, тогаш сака да го убие Хари Потер но тој успева на му избега бидејќи нивните стапчиња се спојуваат. (Priori Incantate)) .затоа што се „браќа“.
Во петтата книга Волдеморт почнува да влегува во умот на Хари Потер и да му покажува лажни визии, така го измамува Хари, „пуштајки“ му во мозокот визија како го мачи Сириус Блек (кумот на Хари Потер) во одделот за мистерии во Министерството за Магии. Затоа Хари заедно со своите пријатели: Рон Визли, Хермиона Гренџер, Невил Лонгботом, Џини Визли и Луна Лавгуд одат со цел да го спасат Сириус. Но испаѓа дека сето тоа било наместено, и тука Хари дознава за пророштвото кое вика дека: „Ниеден не може да живее додека другиот не умре“, така Хари се бори против Волдеморт и нековите следбеници. На карјот се појавува Дамблдор и успеваат да се спасат но Сириус Блек кој доаѓа да ги спаси е убиен од страна на следбеничката на Волдеморт Белатрикс Лестрејнџ.
Во шестиот дел Волдеморт му открива на Хари се во врска за Волдеморт и неговото минато. Му кажува за хоркруксите на кои Волдеморт ја поделил својата душа. Волдеморт лично не се појавува но се појавува во секјаванјата што Дамблдор му ги покажува на Хари. Тие заедно одат да го уништат едниот од хоркруксите на Волдеморт, кој излегува дека бил лажен. На крајот Дамблдор е убиен од страна на Северус Снејп.
Железне Двери
Железне Двери (словенечки: Železne Dveri) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Етилен гликол
Етилен гликол (име според МСЧПХ: етан-1,2-диол) е органско соединение (вицинален диол ) со формулата (CH_{2}OH)2. Главно се користи за две намени, како суровина во производството на полиестерски влакна и за формулации против замрзнување. Тоа е без мирис, безбојна, запалива, вискозна течност. Етилен гликолот има сладок вкус, но е токсичен во високи концентрации.
Индустриски правци
Етилен гликолот се произведува од етилен (етен), преку етилен оксид. Етилен оксид реагира со вода за да произведе етилен гликол според хемиската равенка:
C_{2}H_{4}O + H_{2}O -> HO\sCH_{2}CH_{2}\sOH
Поголема селективност се постигнува со користење на OMEGA процесот на Shell. Во процесот OMEGA, етилен оксидот прво се претвора со јаглерод диоксид во етилен карбонат. Овој прстен потоа се хидролизира со основен катализатор во вториот чекор за да се произведе моно-етилен гликол со 98 % селективност. Јаглерод диоксидот повторно се ослободува во овој чекор и може да се внесе назад во колото на процесот. Јаглеродниот диоксид делумно доаѓа од производството на етилен оксид, каде што дел од етиленот целосно се оксидира.
Етилен гликол се произведува од јаглерод моноксид во земји со големи резерви на јаглен и помалку строги еколошки регулативи. Оксидативната карбонилација на метанол во диметил оксалат обезбедува ветувачки пристап за производство на C1-базиран етилен гликол. Диметил оксалат може да се претвори во етилен гликол со високи приноси (94,7 %) со хидрогенизација со бакарен катализатор:
Бидејќи метанолот се рециклира, се трошат само јаглерод моноксид, водород и кислород. Една фабрика со производствен капацитет од 200.000 тони етилен гликол годишно е во Внатрешна Монголија, а втората фабрика во кинеската провинција Хенан со капацитет од 250.000 тони годишно беше планирана за 2012 година. Почнувајќи од 2015 година, четири фабрики во Кина со капацитет од 200.000 t/a секоја работеа со уште најмалку 17 што следуваа.
Биолошки патишта
Гасеницата на Големиот восочен молец, Galleria mellonella, има цревни бактерии со способност да го разградува полиетиленот (PE) во етилен гликол.
Историски правци
Според повеќето извори, францускиот хемичар Чарлс-Адолф Вурц (1817-1884) прв го подготвил етилен гликолот во 1856 година. Тој прво го третирал „етилен јодид“ (C2H4I2) со сребро ацетат, а потоа го хидролизирал добиениот „етилен диацетат“ со калиум хидроксид. Вурц го нарекол своето ново соединение „гликол“ затоа што делел квалитети и со етил алкохол (со една хидроксилна група) и со глицерин (со три хидроксилни групи). Во 1859 година, Вурц подготвил етилен гликол преку хидратација на етилен оксид. Се чини дека немало комерцијално производство или примена на етилен гликол пред Првата светска војна, кога тој бил синтетизиран од етилен дихлорид во Германија и користен како замена за глицерол во индустријата за експлозиви.
Во Соединетите Држави, полукомерцијалното производство на етилен гликол преку етилен хлорохидрин започна во 1917 година. Првата голема комерцијална фабрика за гликол беше подигната во 1925 година во Јужен Чарлстон, Западна Вирџинија, од страна на Carbide and Carbon Chemicals Co. (сега Union Carbide Corp.). До 1929 година, етилен гликолот го користеа речиси сите производители на динамит. Во 1937 година, Карбид ја започна првата фабрика заснована на процесот на Лефорт за оксидација на етилен во етилен оксид во фаза на пареа. Карбидот го задржа монополот на процесот на директна оксидација до 1953 година кога процесот на научен дизајн беше комерцијализиран и понуден за лиценцирање.
Судариум од Овеидо
Судариумот од Овиедо претставува крвава ткаенина со размери 84 x 53 см, која се наоѓа во катедралата Сам Салвадор во Овиедо, Шпанија. Оваа мала капела била изградена специјално за платно од страна на кралот Алфонсо II од Астурија во 840 година. Судариумот (латински: ткаенина) се смета дека било платното со кое била обвиткана главата на Исус Христос, откако тој починал. Реликвот на јавноста се прикажува трипати годишно: на Велики петок, на празникот на Триумфалниот крст на 14 септември, и на 21 септември.
Етилен гликол
Течност за ладење и средство за пренос на топлина
Главната употреба на етилен гликол е како средство против замрзнување во течноста за ладење, на пример, во автомобилите и системите за климатизација кои или го поставуваат хладњакот или управувачите за воздух надвор или мора да се изладат под температурата на замрзнување на водата. Во геотермалните системи за греење/ладење, етилен гликолот е течност што ја транспортира топлината преку употреба на геотермална топлинска пумпа. Етилен гликолот или добива енергија од изворот (езеро, океан, бунар за вода) или ја расфрла топлината до мијалникот, во зависност од тоа дали системот се користи за греење или ладење.
Чистиот етилен гликол има специфичен топлински капацитет околу половина од оној на водата. Така, додека обезбедува заштита од замрзнување и зголемена точка на вриење, етилен гликолот го намалува специфичниот топлински капацитет на водните мешавини во однос на чистата вода. Мешавина 1:1 по маса има специфичен топлински капацитет од околу 3140 J/(kg·°C) (0,75 BTU/(lb·°F)), три четвртини од чистата вода, што бара зголемени стапки на проток во истиот споредби на системот со вода.
Мешавината на етилен гликол со вода обезбедува дополнителни придобивки за растворите за течноста за ладење и антифриз, како што се спречување на корозија и деградација на киселината, како и инхибиција на растот на повеќето микроби и габи. Мешавините на етилен гликол и вода понекогаш неформално се нарекуваат во индустријата како концентрати, соединенија, мешавини или раствори на гликол.
Табела на термички и физички својства на заситениот течен етилен гликол:
Анти-фриз
Чистиот етилен гликол се замрзнува на околу -12 °C (10,4 °F), но кога се меша со вода, смесата се замрзнува на пониска температура. На пример, мешавина од 60 % етилен гликол и 40 % вода замрзнува на -45 °C (−49 °F). Диетилен гликолот се однесува слично. Депресијата на точката на замрзнување на некои мешавини може да се објасни како колагативно својство на растворите, но, во високо концентрирани мешавини како што е примерот, се очекуваат отстапувања од однесувањето на идеалниот раствор поради влијанието на меѓумолекуларните сили. Важно е да се напомене дека иако чистата и дестилирана вода ќе има поголем специфичен топлински капацитет од која било мешавина од антифриз и вода, комерцијалните антифризови, исто така, обично содржат антикорозивен додаток за да се спречи чистата вода да ги кородира премините на течноста за ладење во блокот на моторот, главата на цилиндерот и пумпа за вода и радијатор.
Има разлика во односот на мешање, во зависност од тоа дали се работи за етилен гликол или пропилен гликол. За етилен гликол, односот на мешање е типично 30/70 и 35/65, додека односот на мешање на пропилен гликол е типично 35/65 и 40/60. Важно е смесата да биде отпорна на мраз на најниска работна температура.
Поради намалените температури на замрзнување, етилен гликолот се користи како течност за одмрзнување за шофершајбната на авионите, како антифриз кај автомобилските мотори и како компонента на смесите за витрификација (антикристализација) за зачувување на биолошките ткива и органи на ниски температури.
Употребата на етилен гликол не само што ја намалува точката на замрзнување на водените мешавини, туку и ја зголемува нивната точка на вриење. Ова резултира со проширување на работниот температурен опсег за течности за пренос на топлина на двата краја на температурната скала. Зголемувањето на температурата на вриење се должи на чистиот етилен гликол кој има многу повисока точка на вриење и помал парен притисок од чистата вода, како што е типично за повеќето бинарни мешавини на испарливи течности.
Средство за дехидрација
Етилен гликолот се користи во индустријата за природен гас за отстранување на водената пареа од природниот гас пред понатамошна обработка, на речиси ист начин како и триетилен гликолот (TEG).
Инхибиција на хидрат
Поради високата точка на вриење и афинитетот за вода, етилен гликолот е корисен десикант. Етилен гликолот е широко користен за да го инхибира формирањето на природните гасовити клатрати (хидрати) во долгите повеќефазни цевководи кои пренесуваат природен гас од оддалечените полиња на гас до капацитет за преработка на гас. Етилен гликолот може да се извлече од природниот гас и повторно да се користи како инхибитор по третман за прочистување кој ја отстранува водата и неорганските соли.
Природниот гас се дехидрира со етилен гликол. Во оваа апликација, етилен гликолот тече надолу од врвот на кулата и се среќава со растечка мешавина од водена пареа и јаглеводородни гасови. Сув гас излегува од врвот на кулата. Гликолот и водата се одвојуваат, а гликолот се рециклира. Наместо да ја отстранува водата, етилен гликолот може да се користи и за намалување на температурата на која се формираат хидратите. Чистотата на гликолот што се користи за супресија на хидрати (моноетилен гликол) е типично околу 80 %, додека чистотата на гликолот што се користи за дехидрација (триетилен гликол) е типично од 95 до повеќе од 99 %. Покрај тоа, стапката на инјектирање за супресија на хидрат е многу помала од стапката на циркулација во кулата за дехидрација на гликол.
Апликации
Етилен гликолот се користи како заштитна група во органската синтеза за заштита на карбонилните соединенија како што се кетони и алдехиди.
Силициум диоксидот реагира во загреан рефлукс под азот со етилен гликол и база на алкален метал за да произведе високо реактивни, пентакоординатни силикати кои обезбедуваат пристап до широк спектар на нови силициумски соединенија. Силикатите се суштински нерастворливи во сите поларни растворувачи освен метанол.
Хемиски реакции
Етилен гликол се користи како заштитна група за карбонилни групи во органската синтеза. Третирањето на кетон или алдехид со етилен гликол во присуство на киселински катализатор (на пр., р-толуенсулфонска киселина; BF3·Et2O) го дава соодветниот 1,3-диоксолан, кој е отпорен на бази и други нуклеофили. Заштитната група 1,3-диоксолан потоа може да се отстрани со дополнителна кисела хидролиза. Во овој пример, изофоронот беше заштитен со користење на етилен гликол со p-толуенсулфонска киселина со умерен принос. Водата беше отстранета со азеотропна дестилација за да се префрли рамнотежата надесно.
Токсичност
Етилен гликолот има релативно висока токсичност кај цицачите кога се внесува, приближно на исто ниво со метанолот, со орален LDLo = 786 mg/kg за луѓето. Главната опасност се должи на неговиот сладок вкус, кој може да привлече деца и животни. По голтање, етилен гликолот се оксидира до гликолна киселина, која пак се оксидира до оксална киселина, која е токсична. Тој и неговите токсични нуспроизводи најпрво влијаат на централниот нервен систем, потоа на срцето и на крајот на бубрезите. Голтање доволни количини е фатално доколку не се лекува. Само во САД годишно се регистрираат неколку смртни случаи.
Достапни се антифриз производи за автомобилска употреба кои содржат пропилен гликол наместо етилен гликол. Тие генерално се сметаат за побезбедни за употреба, бидејќи пропилен гликолот не е толку вкусен и се претвора во телото во млечна киселина, нормален производ на метаболизмот и вежбањето.
Австралија, Обединетото Кралство и седумнаесет американски држави (од 2012 година) бараат додавање на горчлив вкус (денатониум бензоат) за антифриз. Во декември 2012 година, американските производители на антифриз се согласија доброволно да додадат горчлив вкус на сите антифриз што се продаваат на потрошувачкиот пазар во САД.
Борова шишарка (Фабержеово јајце)
Јајцето „Борова шишарка“ е накитено емајлирано велигденско јајце, направено под надзор на рускиот мајстор на накит Петер Карл Фаберже во 1900 година. Јајцето било направено за Александар Келх, кој и го подарил на својата сопруга, Варвара Келх-Базанова.
Етилен гликол
Токсичност
Во 2022 година, неколку стотици деца умреа од акутна бубрежна инсуфициенција во Индонезија и Гамбија бидејќи парацетамолскиот сируп направен од Maiden Pharmaceuticals со седиште во Њу Делхи содржеше етилен гликол и диетилен гликол, состојки кои се поврзани со детска смрт од акутна бубрежна повреда во Гамбија. Во декември 2022 година, Министерството за здравство на Узбекистан соопшти дека децата починале како резултат на етилен гликол во сирупот за кашлица, направен од Марион Биотек, со седиште во Ноида, во близина на Њу Делхи.
Борова шишарка (Фабержеово јајце)
Изработка
Јајцето било создадено од мајсторот Михаил Перхин (Русин, 1860-1903) и е направено од злато, сребро, триаголно површински дијаманти, брилијантови дијаманти и проѕирен кралски син емајл. Минијатурниот слон е направен од сребро, злато, слонова коска, триаголно површински дијаманти и црвен и зелен емајл. Едниот крај на боровата шишарка, симбол на воскресението, е поставен со четири дијаманти во форма на ливчиња, формирајќи четворолистец, кој ја покрива напишаната година „1900“. Спротивниот крај е поставен со ѕвезда од триаголно површински дијаманти, кој обвиен со квадратни дијаманти врз подоцнежната минијатура на една девојка. Јајцето првично го носело монограмот БК (за Барбара (мислејќи на Варвара) Келх) под дијамантскиот портрет, веројатно слично на она келхово Дванаесет панелно јајце од 1899 година. Јајцевата школка се отвора за да се покаже, во опремена кадифена преграда, изненадување, оксидиран сребрен индиски слон автомат со слонова коска од слонова коска, кој поддржува емајлиран турбаниран махут, седнат на златно украсена црвена и зелена гилоширана гума, емајлирана ткаенина. Секоја страна е поставена со три триаголно површински дијамантски чаури на извлекување, каде едната покрива клучалка. Кога е намотан со оригиналниот златен клуч, ситниот слон лебди напред, менувајќи ја тежината од едната до другата страна, цело време додека ја врти главата и ја мавта опашката. Јајцето има висина од 9,5  cm.
Етилен гликол
Еколошки ефекти
Етилен гликолот е хемикалија со голем обем на производство; се распаѓа во воздухот за околу 10 дена и во вода или почва за неколку недели. Влегува во животната средина преку растурање на производи кои содржат етилен гликол, особено на аеродромите, каде што се користи во средствата за одмрзнување на пистите и авионите. Додека продолжените ниски дози на етилен гликол не покажуваат токсичност, при речиси смртоносни дози (≥ 1000 mg/kg на ден) етилен гликолот делува како тератоген. „Врз основа на прилично обемна база на податоци, тој предизвикува скелетни варијации и малформации кај стаорци и глувци преку сите начини на изложеност.“ Оваа молекула е забележана во вселената.
Борова шишарка (Фабержеово јајце)
Сопственост
Едно од шесте келхови јајца, продадено на Морган во Париз од страна на А Ла Виљ Руси. Јајцето било продадено во 1929 година на приватен собирач од Соединетите држави. Продадено во 1989 година од аукциската куќа „Christie's“ во Женева на Џоен Крок (вдовица на Реј Крок, поранешниот претседател на Мекдоналдс) од Сан Диего, Калифорнија за 3,1 милиони долари. Даниел Гросман, продавач на уметности во Њујорк, ја претставувал Џоен Крок на продажбата и тој останал на телефонот со неа во текот на наддавањето. Госпоѓица Крок подоцна изјавила за Њујорк Тајмс „Бев воодушевена кога ми кажаа дека сум купила јајце“. Таа неодамна ветила 1 милион долари на тринеделниот уметнички фестивал во Сан Диего во 1989 година „Богатства на Советскиот Сојуз“ и Јајцето биле 26-те фабержеови јајца на фестивалот. Во 1997 година јајцето било понудено од „Christie's“ во Њујорк од збирката на Вилијам Казан, но не било продадено на најголема понуда од 2,8 милиони долари. Проценката на цената пред почетокот на аукцијата била 3,5 до 4,5 милиони долари.
Мари
Мари (англиски: Moray, гелски: Moireibh или Moireabh) е управна област во Шкотска. Сместена е на североистокот на земјата, со крајбрежје на Марискиот Ферт. Се граничи со областите Абердиншир и Хајленд.
Население
За разлика од многу други региони во Шкотска каде населението опаѓа, населението на Мари до 2024 се очекува да порасне на 91.000 жители.
Јазик
Првиот пишан наод за јазикот датира од 1705, каде се вели дека сето население на Мари (со исклучок на крајбрежјето) говори гелски. Веќе во 1822 јазикот се задржал само во само најјужниот дел, каде највеќе 10% од населението гелскиот го зборувале подобро од англиски. Кон крајот на XIX век ситуацијата се подобрува, па во периодот од 1881 до 1921 процентот на гелски говорници во Мари се движел вака:
Оттогаш наваму говорниците на гелски сочинуваат помалку од 1% од населението. За сметка на гелскиот, во Мари најпрвин предоминирал дорскиот дијалект на шкотскиот јазик, а потоа со шкотското наречје на англискиот јазик.
Алтуна Сејдиу Туна
Алтуна Сејдиу (родена на 14 јули 1985 во Скопје), позната како Tуна, е македонска пејачка и текстописец од албанска националност. Има издадено седум албуми и многу песни. Нејзината дискографија вклучува песни на македонски, албански и англиски јазик.
Кариера
Tуна е ќерка на Шабан Сејдиу, поранешен албански олимписки борач, кој го освои бронзениот медал на две Олимпијади (1980 и 1984) за Југославија. Tуна започна со пеење уште како мала, и има настапувано на неколку фестивали. Нејзината професионална кариера започна во 2002 година на М2 потрага по ѕвезда. Таа беше една од победниците на аудицијата, каде настапи со песната Најди ден, најди ноќ, најди време.
Туна подоцна започна да ја гради својата кариера во Албанија и Косово каде пее на албански јазик. Во 2003 го издаде својот деби-албум наречен Тuna, а после него вториот албум S'ka me diktaturë (Стоп за диктатурата), во 2006. Во јуни 2012, ја издаде песната I Asaj (Нејзин) која имаше огромна популарност на Јутјуб. Во ноември 2012 го издаде својот 6-ти албум N.E.R.D.. Во 2012, Tуна се вклучи во X Factor Albania како судија. Таа, исто така, ги користеше друштвените мрежи за нејзините настапи прашувајќи ги нејзините обожаватели за X Factor.
Наталиева рамонда
Наталиева рамонда (науч. Ramonda nathaliae) — терцијарен флористички реликт од тропската фамилија Gesneriaceae. Може да се сретне во Јужна Србија, Македонија и Северна Грција. Во Македонија се развива во клисурите на реката Вардар и притоките Треска, Пчиња, Тополка, Бабуна, Црна Река, што припаѓаат на егејскиот слив, како и на планините Скопска Црна Гора, Јакупица, Ниџе, Добра Вода и други. Се наоѓа на светската црвена список на загрозени растенија (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants). Оваа билка е откриена во 1884 година во околината на Ниш од страна на д-р Сава Петровиќ, дворски лекар на кралот Милан Обреновиќ. Заедно со Јосиф Панчиќ ја опишал оваа врста и и го дал името по Наталија Обреновиќ. Наталиевата рамонда се користи како ликовно решениее за амблемот кој се носи во седмицата пред Денот на примирјето во Првата свестка војна, 11 ноември и на самиот ден на празникот во Србија.
Празниот гроб
Празниот Гроб е термин кој се употребуа за гробот во кој бил погребан Исус по неговата смрт. Ниту едно од четирите Евангелија не дава сеопфатна или целосна претстава за Воскресението на Исус или за неговите настапи. Евангелијата пишуваат дека Марија Магдалена била прва која го посетила гробот на Христос. Иако Христовото тело било положено во гробот по распнувањето и смртта, гробот бил празен. Кога жените се вратиле од гробиштата утрото на Велигден, тие им соопштиле на Апостолите дека гробот е празен и дека го виделе Исус, кој воскреснал од мртвите. Апостолите сепак не верувале во тоа, сè додека Исус не ги посетил.
Црвен крст со портрети (Фабержеово јајце)
Јајцето „Црвен крст со императорски портрети“ (или велигденско јајце „Императорскиот црвен крст“ ) е накитено и емајлирано велигденско јајце направено од Хенрик Вигстром (1862 – 1923) под надзор на рускиот мајстор за накит Петер Карл Фаберже во 1915 година, за императорот Николај II, кој го подарил јајцето на својата мајка, императорката Марија Фјодоровна во истата година.
Дизајн
Велигденското јајце „Императорскиот црвен крст“ е изработено од сребро, со школка опкружена со серија хоризонтални ленти, острина во злато. Двата црвени крстови, изработени од емајл, се на двете страни на јајцето. Едниот го вклучува датумот „1914 година“, а другиот „1915 година“. Напишани од надворешната страна на јајцето се зборовите: „Голема љубов нема никој од ова, да го положи својот живот за своите пријатели“. Монограмот на императорката Марија Федоровна е прикажан на горниот дел од школка.
IC 214
IC 214 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 214 се споменува и како ESO 439-8, MCG -5-27-12.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 214 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 214 има привидни димензии од 1,7' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 4,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -28° 58' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 214 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35222.
Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 57 (Битола)
'''Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 57 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 23 во Битола.
Патар (раскази)
Патар – збирка раскази на македонски јазик од битолскиот писател Владимир Костов. Делото било издадено во 2020 година од издавачката куќа Матица македонска, а финансиски помогнато од Министерството за култура.
Содржина
Книгата содржи 15 раскази :
Книгата содржи осврт од Раде Силјан.
Осврт
За расказите во „Патар“, писателот Раде Силјан напишал:
Чочара (филм)
Чочара е филм од 1960 година во режија на Виторио Де Сика. Темата е адаптација на Виторио Де Сика и Чезаре Ѕаватини на истоимениот роман напишан од Алберто Моравија; иако настаните се присутни и во романот, не е тешко да се воочат сличности со епизодите на насилство врз цивилите од страна на сојузниците, извршени за време на нападот на Италија.