cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Доменски именски систем
Разрешувачи
Друга клучна компонента на DNS е разрешувачот за клиенти, негова задача е да ги формулира и испраќа DNS барањата до опслужувачите на имиња. Повеќето разрешувачи се едноставни, можат да се најдат на обичен компјутер или на опслужувачки компјутерски систем кој користи DNS.
Разрешувачите најчесто се конфигурирани со листа од два или три опслужувачи за кеширање и со тоа се осигурува непреченост во функционирањето во случај да не е достапен примарниот опслужувач.
Исто така треба да постојат ограничувања на време, бидејќи можно е разрешувачот да не добил одговор на првото барање, додека на наредното барање со иста содржина да го добие барањето.
Од опслужувачка страна првото барање го остава да чека додека да најде достапен опслужувач, за второто барање успева да пронајде друг опслужувач кој ќе го услужи, во тој случај првото барање останува неодговорено поради долгото време на чекање на опслужувачот). Од страната на корисникот изгледа како првото барање да не успеало на првиот обид, но на повторен обид се добил одговор.
DNS во реалниот свет
Најчесто семрежниот услужник до кој се поврзува корисникот го одредува DNS опслужувачот, во случаи каде компаниите користат свој DNS опслужувач тогаш разрешувачот се обраќа до него.
Резултатите од опслужувачот пристигаат до разрешувачот (доколку е добиен одговор), разрешувачот потоа го кешира барањето и го предава резултатот до програмата која го издаде барањето.
Layla and Other Assorted Love Songs
Layla and Other Assorted Love Songs е блуз-рок албум од групата „Derek and the Dominos“ издаден во ноември 1970, најдобро познат по истоимената песна, „Layla“. Албумот често се смета како најголемо музичко достигнување на Ерик Клептон во соработка со Боби Витлок (клавијатура и вокали), Џим Гордон (тапани), Карл Ридли (бас гитара) и специјалниот гостин Дјуен Алман на водечка и слајд гитара.
„Layla and Other Assorted Love Songs“ го зафати шеснаесеттото место на листата „Billboard's Pop Albums“ и е сертифициран со злато од страна на „RIAA“. Албумот и во наредните години се појавувал на листата „Billboard 200“ и тоа во 1972, 1974 и во 1977. Никогаш не бил рангиран на листите во Британија.
Позадина
Краткотрајната соработка која го создаваше албумот „Layla and Other Assorted Love Songs“, групата „Derek and the Dominos“, произлезе поради фрустрациите на Ерик Клептон поврзани со супергрупите „Cream“ и „Blind Faith“. По недоразбирањата Клептон и се придружи на „Delaney and Bonnie and Friends“ кои ги извести за неговото доаѓање кога тие гостуваа на британската турнеја на „Blind Faith“.
Откако и овој бенд се растури, Боби Витлок се спријатели со Клептон поради што поминаа неколку месеци кои ги потрошија пишувајќи песни -„Колку да се има нешто за да се свири“, рече Витлок. Подоцна овие песни ќе заземат голем дел од материјалот на „Layla and Other Assorted Love Songs“.
Вклучувањето на Дјуен Алман
Еден случаен настан ги спои великанот Ерик Клептон и Дјуен Алман во контакт накратко по почетокот на снимањето на „Dominos“ во Мајами, Флорида, во август 1970. Продуцентот Том Дод го зафати местото позади миксетата за време на снимањето на вториот албум на „Allman Brothers“, „Idlewild South“, кога беше примен телефонскиот повик од Клептон дека тој доаѓа со групата во Мајами за снимање. По оваа информација Алман најави дека би сакал да присуствува и да гледа доколку тоа не би му пречело на Клептон.
Отприлика една недела по пристигнувањето на „Dominos“, Алман му се јавил на Дод за да го обавести дека неговиот бенд е во градот за да свират на добротворен концерт. Кога Клептон ја слушнал оваа информација од Дод, инсистирал да присуствува на нивното шоу, велејќи: „Мислиш на дечкото (Вилсон Пикет) кој свири на позадината на „Hey Jude“?... Сакам да го видам како свири...Ајде да одиме.“. Клептон и неговото друштво седеле пред барикадата која ја делела публиката од сцената. Кога тие пристигнале и се сместиле на своите места, Алман свирел соло. Кога се свртел наоколу и ги отворил очите го видел Клептон и се стаписал. Дики Битс, другиот водечки гитарист на бендот, продолжил од делот каде што Дјуен застанал, но следејќи го неговиот поглед и тој го приметил Клептон поради што се свртел настрана за да не му се случи истото што му се случило на Дјуен. По завршетоток на шоуто, Алман го прашал Клептон дали би можел да дојде во студиото за да го гледа снимањето на некои сесии, а Клептон директно го поканил кажувајќи му: „Понеси ја својата гитара; ти мора да свириш!“. Подоцна Клептон во неговата автобиографија напишал дека тој и Алман биле неразделни за време на сесиите во Флорида, тој за Алман се изразил: „Музикален брат кој никогаш го немав, а посакувам да го имав“.
Снимање
Величественоста на песните во „Layla and Other Assorted Love Songs“ се должи на соработката на Клептон и Витлок во пишувањето.
Оригинални песни
Меѓу оригиналните песни се „I Looked Away“ (Клептон, Витлок), „Bell Bottom Blues“ (Клептон), „Keep on Growing“ (Клептон, Витлок), „I Am Yours“ (Клептон, Незами), „Anyday“ (Клептон, Витлок), „Tell the Truth“ (Клептон, Витлок), „Why Does Love Got to Be So Sad?“ (Клептон, Витлок), „Layla“ (Клептон, Џим Гордон) и „Thorn Tree in the Garden“ (Витлок).
„Tell the Truth“ беше првично снимена во јуни 1970, со продуцентот на Џорџ Харисон, Фил Спектор. Беше издадена како сингл со „Roll It Over“ на б-страната. Сепак, како што се присеќа Боби Витлок, продуцентската куќа „Wall of Sound“ на Спектор не одговарала на стилот на бендот и тие мораа да го повлечат синглот. За време на сесиите, „Tell the Truth“ беше снимена како долг и спор инструментален џем. Финалната верзија била искомбинирана од оригиналниот текст и спориот дел на џемот. И двете вокални верзии подоцна беа издадени во „The History of Eric Clapton“ во 1972. Последната песна на албумот, „Thorn Tree in the Garden“, беше во согласност со Том Дом, „совршената стерео снимка“: Витлок, Клептон, Алман, Ридли и Гордон седнале во круг со микрофонот стратешки поставен во центарот и сите свиреле во живо.
Настап во живо
„Derek and the Dominos“ биле на турнеја за да го поддржат овој албум и наспапите од 1970 во американската турнеја беа издадени во јануари 1973, во албумот „In Concert“. Клептон продолжил да ја свири песната „Layla“ во живо, како во 1985 на „Live Aid“ во Филаделфија. Во 2006, Клептон и Џ.В. Кејл го снимија албумот „The Road to Escondido“ на кој гитаристот на бендот „Allman Brothers“, Дерек Тракс, ги свири песните на гитара. Следејќи го овој албум Клептон отиде на турнеја со Тракс како дел од неговиот бенд. Клептон подоцна објасни дека присуството на Тракс му овозможило да се чувствува како да свири во „Derek and the Dominos“ повторно.
Издавања на копакт диск
Постојат намалку пет издание на „Layla and Other Assorted Love Songs“ на компакт диск:
Патент
Етимологија
Рајсферсшлус е преземен од германскиот јазик (од зборот, кој е соединение од два збора: — „кине“ и — „затворач“.
Историја
Првиот патент бил дизајниран од Американецот Виткомб Џадсон во 1893 година. Во облик во кој сè уште се користи денес, бил патентиран во 1913 година.
Џерси
Џерси, полн назив: Бејлифство Џерси (Bailiwick of Jersey, Bailliage de Jersey; џерсиски: Bailliage dé Jèrri) — автономен крунски посед на британскиот монарх во Ламанш, меѓу Франција и Англија. Се наоѓа на приближно 20 км од брегот на полуостровот Котантен во Нормандија, и 160 км од Велика Британија. Заедно со Гернзи ги сочинува Каналските Острови. Во состав на Џерси влегуваат и помалите острови Ерекуз, Ла Мот, Минкјер, Пјер де Клерк и Дирује.
Гернзи не е дел ниту од Обединетото Кралство и Европската Унија, туку под суверено владение на британската круна (монархот) во својство на војвода на Нормандија, застапувана од намесниот управник. Со Гернзи непосредно раководи „бејлиф“ (bailiff), кој претседава со собранието и судот. Историски ова е звање на средновековен велможа во Франција. Џерси има автономна законодавна, судска и извршна власт. Владата на Обединетото Кралство е надлежна за надворешните односи и одбраната. За Џерси важи начелото за слободен проток на стоки од ЕУ. Главен и најголем град е Сент Хелиер, со 33.622 жители.
Џерси важи за најсончевиот од британските острови и познат е по плажите.
Стопанство
Стопанството на Џерси се заснова на банкарство финансиски услуги. Со тоа, бруто-приходот по глава на жител е меѓу највисоките во светот. Во 2015 г. тој изнесувал 45.783 фунти по жител. Поголеми просечни пригоди таа година имале само Бермуда и Луксембург.
Покрај тоа, застапени се туризмот и земјоделството. Во 2006 г. Џерси примил 729.000 посетители. Најважни земјоделски производи се компирот и млечните производи.
Острови
Бејлифството Џерси ги опфаќа следниве острови:
Парохии
Џерси административно се дели на 12 парохии. Сите излегуваат на море и се наречени по светтците по кои се наречени нивните стари парохиски цркви:
Парохиите понатаму се делат на дваесетки (vingtaines; во Сент Уен наречени cueillettes).
На чело на секоја парохија стои „конетабл“ (connétable) кој се бира од народот на секои четири години. Покрај управувањето со парохијата, има задача и да ја претставува во Собранието на Џерси.
Административна поделба на Грузија
Грузија е поделена на 9 региони, 1 град и 2 автономни републики. Овие пак се поделени на 67 окрузи и 12 самоуправни градови.
Грузија има два официјални автономни региони, од кои еден прогласил независност. Официјално автономен во рамките на Грузија, но де факто независниот регион на Абхазија прогласил независност во 1999 година .Покрај тоа, друга територија која не е официјално автономна, исто така, прогласила независност. Јужна Осетија е официјално позната од страна на Грузија како регион Цхинвал, бидејќи ја гледа Јужна Осетија како што имплицира политички врски со руската Северна Осетија. Таа била наречена Јужноосетиска автономна област кога Грузија била дел од Советскиот Сојуз. Нејзиниот автономен статус бил повлечен во 1990 година. Де факто одделен по осамостојувањето на Грузија, биле направени понуди повторно да се даде автономија во Јужна Осетија, но во 2006 година непризнатиот референдум во областа резултирал со гласање за независност. .
И во Абхазија и во Јужна Осетија, голем број луѓе добиле руски пасоши, некои преку процес на присилна пасошизација од страна на руските власти. Ова било искористено како оправдување за руската инвазија врз Грузија за време на војната во Јужна Осетија во 2008 година, по што Русија ја признала независноста на регионот. Грузија ги смета регионите како окупирани од Русија. Двете републики добиле минимално меѓународно признание.
Аџарија на чело со локалниот моќник Аслан Абашидзе одржува блиски врски со Русија и дозволил руската воена база да се одржи во Батуми. По изборот на Михаил Саакашвили во 2004 година, тензиите се зголемиле меѓу Абашидзе и грузиската влада, што довело до демонстрации во Аџарија, како и оставката на Абашидзе. Регионот ја задржува автономијата и како знак за повторно поврзување на Аџарија со централната влада на Грузија, Уставниот суд на Грузија бил преместен од Тбилиси во Батуми.
Маврово (Лагадинско)
Маврово  или Мавруда (Μαυρούδα) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Маврово бил дел од општина Маслар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 33 километри западно од Ставрос и 70 километри источно од Солун, во централниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 360 метри во јужните делови на Богданска Планина, над Бешичкото Езеро (Волви), на северниот брег на Мавровско Езеро.
Маврово опфаќа површина од 23 квадратни километри. .
Отоманско Царство
Во XIX век Маврово било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 150 Турци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1913 година селото имало 151 жител. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население заминало од своите домови.
Во 1927 година селото било преименувано во Мавруда.
Демографија
Во 1928 година селото било мешано со 240 жители бегалци и 69 семејства. , додека во 1940 година селото броело 471 жител. Селото во пописот од 1951 година броело 504 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 680 жители, во 1971 година имало 550 жители, во 1981 година имало 522 жители, додека во 1991 година имало 409 жители. Денеска, населението на селото е 375 жители според пописот од 2011 година.
Фудбалот во 1965 година
1965 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Фридрихсграбен
Фридрихсграбен (Friedrichsgraben) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1067
1067 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1067 година од новата ера, 67. од вториот милениум, 67. од XI век и осма од 1060-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6575 и 6576 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5817 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4827 и 4828 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1820.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1067 година се протега во 3703 и 3704, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3763 и 3764 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1610. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 459 и 460 исламска година.
Таргетирање на номиналниот производ
Таргетирањето на номиналниот производ (англиски: nominal income targeting) претставува стратегија во која монетарната политика настојува директно да го одржува нивото или растежот на номиналниот бруто-домашен производ. Со оглед на тоа што растежот на номиналниот производ е збир на стапката на инфлација и растежот на реалниот производ, стратегијата се сведува на истовремено таргетирање на две променливи. Оваа стратегија се појавила во економската литература во 1980-тите, но до ден-денес, таа не е применета во практичното водење на монетарната политика.
Особености
Како теоретски концепт, таргетирањето на номиналниот производ има повеќе можни интерпретации:
Видови таргетирање на номиналниот производ
Таргетирањето на номиналниот производ може да се јави во три видови:
Предности на таргетирањето на номиналниот производ
Во теоријата се наведуваат неколку позитивни страни на оваа стратегија:
Иако предностите на таргетирањето на номиналниот производ не може директно да се проверат или докажат, бидејќи оваа стратегија не е применета во праксата, сепак, некои теоретски симулации покажуваат дека таа дава задоволителни или подобри резултати во споредба со другите монетарни стратегии. На пример, симулацијата на движењето на инфлацијата и реалниот производ во САД во периодот од 1972 г. до 1991 г. покажуваат дека оваа стратегија, доколку била применета, би довела до помала варијабилност во нивото на цените, стапката на инфлација и реалниот производ. Исто така, симулациите за движењето на американската економија по Бретонвудскиот период покажуваат дека оваа стратегија е подобра во споредба со Тејлоровото правило и таргетирањето на девизниот курс, а во некои случаи и во споредба со таргетирањето на инфлацијата. Слично на тоа, симулациите на примената на таргетирањето на номиналниот производ на примерот на Британија во 1960-1994 покажуваат дека оваа стратегија би довела до далеку подобри резултати во контролата на инфлацијата.
Недостатоци на таргетирањето на номиналниот производ
Во теоријата се истакнуваат и некои недостатоци на оваа стратегија:
Недостатоците на таргетирањето на номиналниот производ се потврдуваат и во бројните теоретски симулации, кои покажуваат дека оваа стратегија не само што не е ефикасно правило за водење на монетраната политика, туку дава катастрофални резултати. До сличен заклучок доаѓа и Свенсон, кој покажува дека таргетирањето на номиналниот БДП води кон нестабилност на неговите компоненти - инфлацијата и реалниот производ.
ФК Њујорк Ред Булс
Њујорк Ред Булс е американски професионален фудбалски клуб со седиште во Харисон, Њу Џерси, кој ја претставува Њујоршката метрополитенска област. Тимот се натпреварува во источната конференција во МЛС лигата. Тимот е еден од десетте чартер клубови на МЛС, откако се натпреварува во лигата од своето основање. Тие се едни од основачите на МЛС (во 1996), но клубот поминал низ неколку промени на името. Клубот првично бил познат како Њујорк / Њу Џерси Метростарс до 1997 година. Од сезоната 1998 до сезоната 2005, клубот бил познат како Метростарс. На 9 март 2006 година, тимот бил продаден на Red Bull GmbH, што доведува до сегашното име на тимот.
Тие се само оригинална МЛС франшиза и досега немаат освоено никакви значајни трофеи (вклучувајќи ги регуларниот дел од сезоната, плејофот, и нокаут конкуренцијата) од почетокот. Најдобриот резултат на клубот во една МЛС сезона било достигнувањето до финалето на МЛС Купот во 2008 година. Во ЈУЕС Опен купот, Метростарс стигнал до полуфиналето трипати (1997, 1998, 2000), пред да стигне до своето прво финале во 2003, каде биле поразени со 1-0 од Чикаго Фајр. На 26 август, 2000, играчот на Метростарс Клинт Матис поставил рекорд во МЛС постигнувајќи пет гола на еден натпревар против Далас Брн.
Некои добро познати играчи кои играле за клубот се: Џовани Саваресе, Тим Хауард, Тони Меола, Теб Рамос, Алекси Лалас, Клинт Матис, Жози Алтидор, Мајкл Бредли, Клаудио Реина, Еди Поуп, Роберто Донадони, Лотар Матеус, Адолфо Валенсија, Јури Џоркаеф, Амадо Гевара, Хуан Пабло Анхел, Тјери Анри, Жунињо Пернамбукано, Јан Гунар Соли, Тим Рим, Рафаел Маркез и Тим Кејхил. Тимот исто така имал добро-познати тренери, вклучувајќи ги Карлос Кеирош, Карлос Алберто Пареира, Бора Милутиновиќ, Боб Бредли, Мо Џонстон, Брус Арина и Ханс Баке.
Историја
Оригиналното име на клубот било Емпајр Фудбал Клуб, која го добила името по најголемата групата на навивачи на тимот, Емпајр Сапортерс Клуб. Официјални сопственици на клубот биле Џон Клуге и Стјуарт Саботник Најк сакале целосното име да биде Метрофлеш, но било избрано името Метростарс.
Теб Рамос, првиот играч кој потпишал со МЛС, станал првиот Метростар, а наскоро кон него биле придодадени и тимскиот колега од репрезентацијата на САД на Светското првенство 1994 Тони Меола и поранешната ѕвезда на Милан, играчот од средниот ред Роберто Донадони. Играчот кој настапувал на Светското првенство 1990, Питер Вермес бил прогласен за прв капитен на тимот, но тоа било претходно пред во клубот да дојде непознатиот венецуеланец  Џовани Саваресе кој станал првата ѕвезда на Метростарс. Првиот тренер на тимот бил Еди Фирмани.
Титули
останати успеси
Игбале Ферати - Руси
Игбале Ферати - Руси (1932, во — 1975, ) —  специјалист гинеколог. Медицински факултет завршила во Скопје. Специјалист по гинекологија и акушерство и прва жена - албанка гинеколог во Република Македонија. Работела во Тетово и има исклучителен придонес во здравственото просветување кај жените од албанска националност и популаризација на Црвениот крст.
Старо српско печатарство
Српското печатење се однесува на историјата на печатењето кај Србите, а се фокусира на развојот на печатењето книги на српски јазик, со употреба на српската кирилица, од крајот на 15 век до крајот на 18 век. Првата државна печатница, Српската печатница, била основана во 1832 година.
Жаклина Глигориевска - Кочоска
Жаклина Глигориевска - Кочоска — македонска сликарка.
Животопис
Жаклина Глигориевска - Кочоска дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, во класата на Рубенс Корубин.
Творештво
Жаклина Глигориевска - Кочоска учествувала на околу 80 групни изложби во Македонија и во странство, а имала и неколку самостојни изложби. На 3 јуни 2014 година,во галеријата "МЦ" во Њујорк, била отворена нејзината шеста самостојна изложба, насловена како: "Долго врне во волшебниот свет". На изложбата, организирана од Националната галерија на Македонија со поддршка на министерството за култура, биле претставени 27 дела од нејзиното поново творештво.
За делото Inevitable restart ја добила наградата за најдобар цртеж која Друштвото на ликовни уметници на Македонија ја доделува во рамките на традиционалната изложба „Експериментален цртеж“ отворена во Домот на културата „Кочо Рацин“ во Скопје.
Бехштетштрас
Бехштетштрас (Bechstedtstraß) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Фудбалот во 1964 година
1964 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
ОУ „Мирче Ацев“ - Лажани
Основно училиште „Мирче Ацев“ (официјално: Основно општинско училиште „Мирче Ацев“ - Лажани; скратено: ООУ „Мирче Ацев“) — централно основно училиште во селото Лажани.
Настава
Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик. Има вкупно 16 паралелки од прво до деветто одделение со вкупно 278 ученици.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:
Крњево (појаснување)
Крњево може да се однесува на:
Жорж де Порто-Риш
Жорж де Порто-Риш ( — ) — француски драматург и романописец. Кога имал 20 години, дел од неговите пиеси биле поставени на париските театри, а неговите рани романи добиле позитивни оценки од критиката. В0 1898 јс објавил збирката Théâtre d'amour, која ги содржи четирите негови најпознати пиеси: La Chance de Françoise, L'Infidèle, Amoureuse, и Le Passé.
Насловот на збирката укажува дека делата на Порто-Риш се фокусирале на човечките емоции и психолошка драма, за разлика од делата на неговите современици биле со политичка и социјална конотација. И во драмата Les Malefilâtres, каде што ликовите се од работничката класа, главна тема е љубовта.
Во 1923 бил избран за член на француската академија, но не бил официјално примен поради тоа што на комитетот не му се допаднала посмртницата што Порто-Риш ја напишал за својот претходник и која одбил да ја поправи. Бил одликуван и со орденот „Легија на честа“. Починал во 1930 и бил закопан во дворот на црквата св. Валери во Варанживил, Нормандија.
Средна Северна Фризија
Средна Северна Фризија (Mittleres Nordfriesland) — општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Бредштет. Била создадена на 1 април 2008 година од поранешните општински заедници Бредштет-Ланд и Штолберг и градот Бредштет.
Дасдорф на Берге
Дасдорф на Берге (Daasdorf am Berge) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Фридрихсхолм
Фридрихсхолм (Friedrichsholm) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Недопирливи (Битола)
Недопирливи — населба во јужното градско подрачје на Битола. Таа се протега низ областа од Градската болница до поранешната касарна. Во оваа населба денес се наоѓа Студенскиот дом „Кочо Рацин“, а порано на тоа место се наоѓала ТБЦ болницата. Од оваа населба има патишта кои водат до селата Лавци и Смолево. Улици во оваа населба се:
Името го добила по истоимената американска ТВ серија од 1959 година и подоцнежниот филм од 1987 година.
Фелипе Каиседо
Фелипе Салвадор Каиседо Корозо (роден на 5 септември 1988 година) — еквадорски фудбалер, напаѓач на Лацио и на еквадорската репрезентација.
Сениорската репрезентативна кариера ја започнал од 2005 година, а својата земја ја претставувал на Копа Америка 2007 и Копа Америка 2011, како и на Светското првенство 2014 година. Каиседо е исто така петтиот најдобар стрелец на сите времиња со 23 гола зад своето име.
Космос-1468
Космос-1468 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 јуни 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1468 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 277 км, а најмалото на 253.
Новиград (Истра)
Новиград (Cittanova или Cittanova d'Istria) — град и општина во Истарската жупанија во западна Хрватска. Во Хрватска, исто така понекогаш се нарекува Новиград Истарски, за да се разликува од другите три хрватски градови со истото име.
Новиград се наоѓа на мал полуостров на западниот брег на Истра, два километри северно од вливот на реката Мирн а и околу 25 километри јужно од границата со Словенија. Според пописот од 2011 година, градот имал население од 2,622 жители, додека целата општина – која исто така вклучува четири села – имала 4,345 жители. 66% од населението се етнички Хрвати, додека најголемата малцинска група биле истарските Италијанци (10%).
Роберт Наумоски
Роберт Наумоски е австралиски и македонски спортист, еден од најголемите практивачи на бразилска џиу-џица во светот. Воедно тој е првиот Македонец носител на црн појас во овој спорт.
Новиград (Истра)
Население
Етничките Хрвати бројат 66.42% од вкупното население, проследено со Италијанците (10.20%), Албанците (3.36%), Срби (2.83%) и Словенците (2.09%), додека 10.66% од населението се на регионално ниво поврзани. Италијанците во Новиград се организирани во здружение со цел за зачувување и промовирање на специфичноста на италијанската заедница.
Роберт Наумоски
Животопис
Наумоски е роден во 1974 година во Сиднеј, Австралија. Потекнува од Прилеп. Почнал да тренира боречки вештини уште на 12-годишна возраст. Во 1994 добил црн појас. До 2010 година пет пати бил првак на Нов Јужен Велс, трипати австралиски шампион и четири пати панпацифички првак. Тој е прв носител од Македонија на црн појас во бразилска џиу-џица. Има одржано 120 борби (состојба 2010), од кои доживеал само осум порази. Неговата сопруга Маја, исто така, тренира бразилска џиу-џица. Живее во Сиднеј, Австралија.
Фудбалот во 1961 година
1961 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Лихтенштајн (Баден-Виртемберг)
Лихтенштајн (герм. Lichtenstein) — гратче и општина во административниот регион Тибинген во Баден-Виртемберг, Германија. Местото е распослано на подножјето на висорамнината Швапски Алб и брои 9190 жители.
Како единица местото е основано на 1 јануари 1975 г. како збир од поранешните независни општини Хонау (Трајфелберг), Холцелфинген и Унтерхаузен.
Збратимени градови
Лихтенштахн е збратимен со:
Хамдорф
Хамдорф (Hamdorf) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Live at the Fillmore
Live at the Fillmore е двоен албум во живо снимен од групата „Derek and the Dominos“ при две изведби во „Fillmore East“ во октомври 1970. Издаден е на 22 февруари во 1994, вклучува и материјали од албумот „In Concert“, материјали во живо од сетот „Crossroads“ на Ерик Клептон и неколку претходно не издадени песни. Исто така во овој албум се вклучени и песни од албумот „Layla and Other Assorted Love Songs“, неколку преработки од стари блуз песни и „Presence of The Lord“, прво снимена од претходниот бенд на Клептон, „Blind Faith“. Содржи и нови аранжмани од песната „Crossroads“ на Роберт Џонсон.
Ирокези
Ирокези (од Iroquois) — група од индијански племиња, кои ја населуваат североисточна Америка (областа на Големите Езера), кои се обединети во т.н. „Ирокезка конфедерација“, наречена и уште „Петте народи“, „Шесте народи“, „Народот од Долгиот дом“, „Лига на ирокезите“ и др. Тие самите се нарекуваат „Ходиношони“ (Haudenosaunee) и буквално може да се преведе како Народот од Долгиот дом. првостепено Лигата на ирокезите е изградена од пет народи: Мохавк (Mohawk), Онајди (Oneida), Онондага (Onondaga), Кајуга (Cayuga) и Сенека (Seneca). Подоцна (1721 г.) кон неа се вклучува шестиот народ: Тускарора (Tuscarora).
Поштенска кочија (филм од 1939)
Поштенска кочија (англиски: Stagecoach) - американски филм од 1939 година во режија на Џон Форд, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Клер Тревор, Енди Дивајн, Џон Карадин, Томас Мичел, Луис Плат, Џорџ Бенкрофт, Бертон Черчил и Доналд Мик. Филмот освоил две награди „Оскар“: за најдобра музика и за најдобар спореден глумец (Мичел), а имал уште пет номинации. Поради големото културно значење, во 1995 година бил сочуван во Националниот филмски регистар на САД.
Ирокези
Јазик
Во рамките на Шестте народи се говорат следните ирокески јазици: Податоците се од 2003 година, Mingo Language Ирокеските јазици спаѓаат во ирокеското јазично семејство.
Поштенска кочија (филм од 1939)
Синопсис
Група луѓе патуваат во кочија од Аризона во градот Лордсбург, во Ново Мексико. Со кочијата управува темпераментниот Бак (го игра Дивајн), а неа ја обезбедуваат шерифот Карли (го игра Бенкрофт) и еден одред на американската војска. Во кочијата се: госпоѓата Луси Мелори (ја игра Плат) која оди во посета на нејзиниот сопруг; трговскиот патник Пикок (го игра Мик); проститутката Далас (ја игра Тревор) која е избркана од градот; докторот Бун (го игра Мичел) кој е ноторен алкохоличар; коцкарот Хетфилд (го игра Карадин) и банкарот Гејтвуд (го игра Черчил). Патем, кочијата го пресретнува избеганиот затвореник Ринго (го игра Вејн) кого го бара шерифот со цел да го приведе. За време на патувањето, само Ринго се однесува со почит кон Далас, додека другите патници ја избегнуваат. Откако американската војска ги напушта, патниците се принудени да се движат по опасна територија, изложени на опасноста од напад на Апачите. Кога пристигнуваат во едно мало место, Мелори се пораѓа, а Далас и докторот Бун несебично ѝ помагаат. Тогаш, Ринго ѝ предлага брак на Далас, а таа се колеба дали да ја прифати понудата, плашејќи се дека тој набргу ќе погине во престрелка со неговите непријатели. На патот до нивната конечна цел, кочијата е нападната од Апачите при што патниците храбро се борат со напаѓачите. Сепак, кога остануваат без муниција, нив ги спасува американската војска. Така, патниците пристигнуваат безбедно на целта, со исклучок на Хетфилд кој погинува во престрелката и Пикок кој е ранет. Во градот, Ринго ги убива тројцата браќа Пламер и така се одмаздува за смртта на татко му и брат му, а шерифот го ослободува, дозволувајќи му да замине на неговиот ранч заедно со Далас.
Ирокези
Личности
Без ирокеско потекло, но поврзани со ирокезите:
NGC 723
NGC 723 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 723 се споменува и како NGC 724, ESO 477-13, MCG -4-5-16, IRAS 01514-2400.
Откривање
Телото е откриено на 26 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 723 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 723 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 53 м 45,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 45' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 166°.
Син автопат (туристичка рута)
„Син автопат“ е меѓународна туристичка рута од Норвешка преку Шведска и Финска до Русија.
NGC 5310
NGC 5310 — ѕвезда во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1859 година од страна на Филип Сидни Кулиџ, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5310 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 12,9 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 49 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 4' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 5310 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 241; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 308. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 465.
Син автопат (туристичка рута)
Глетки
Оваа туристичка рута ги следи античките водни патишта од Атлантскиот Океан до езерото Онега. Постојат голем број езера и реки покрај патот. Има огромни области со тајги, и може да се види дел од Скандинавските Планини во Норвешка и западна Шведска.
Покрај „Синиот автопат“ има и многу рурални села и градови.
Војводство Монферат
Војводство Монферат (италијански: Ducato del Monferrato) — држава сместена во Северна Италија. Било создаденo од Маркгрофовијата Монферат, откако последниот наследник умрел (1533) и маркгрофовијата била накратко контролиран од императорот Карло V (до 1536 година). По таа кратка интермедија, војводството преминало во Домот на Гонзага, веќе војводи од Мантова. Во 1574 година феудот бил издигнат од Маркгрофовија во Војводство.
Нејзината територија, која се наоѓала во јужниот дел на Пиемонт, и денес е позната како Монферат.
Со војната за мантовското наследството (1628–1631), дел од војводството преминало кон Савоја; Остатокот преминал кон Савоја во 1708 година, бидејќи Леополд I, светиот римски цар, ја стекнал главната територија на Гонзага, Војводството Мантова.
Стара џамија (Симница)
Стара џамија (Симница) — стара османлиска џамија, една од двете џамии во селото Симница, во Општина Гостивар, Македонија.
Џамијата е прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
Денес не работи како храм, и верските потреби на селаните се задоволуваат во новата џамија.
Архитектура
Џамијата има правоаголен облик и се состои од отворено високо приземје и махвил (галерија) на кат. На северозападниот дел се наоѓа тремот (хајатот), кој се потпира на четири дрвени столбови. Хајатот служи за намаз и молитви, ако во храмот нема место или за оние што задоцниле. Од него се влегува во самата џамија. Махвилот зазема место во северозападната страна над влезот на салата за молитви во целата нејзина широчина. Махвилот е изведен од дрвени греди, кои од горната страна попримаат облога од штици за подна конструкција. До него се стигнува преку скали, кои се наоѓаат во западниот дел на џамијата.
На спротивната страна се наоѓа михработ, вдлабнат во ѕид во облик на триаголник, долниот дел разубавен со штици, додека во останатиот дел се појавуваат украсни елементи со мотиви на цвеќе и натписи на арапски јазик. Свртени кон михработ, имамот и верниците ги вршат заедничките верски молитви. Мимберот се наоѓа во западниот агол на џамијата и е изграден од дрво, се состои од скали и врата покриена со завеса. Тој служи за верски проповеди од каде во петоците и во првиот ден од двата Бајрама, имамот држи предавања.
Минарето има едно шерефе (балкон), кое се наоѓа на југозападниот агол на џамијата.
Градбата на џамијата е извршена од камен, кал, слама, дрво и други градежни материјали од тоа време. Конструкцијата на џамијата е мешовита, се состои од масивни камени ѕидови што подразбира камен-темелник и дрвена бондручна конструкција во внатрешноста, додека покривната конструкција се состои од дрвени диреци и греди со потенцирана исфрлена стреа, покриена со керамиди. Минарето е изградено од бигоров камен, додека највисокиот дел кој се појавува во пирамидален облик е изработен од поцинкуван лим.
Внатрешност
Во внатрешноста подот е изведен од штици, врз кои се поставени килими. Таванот е рамен, дрвен, едноставно изведен од профилирани штици со средишно поставена розета. Внатрешната светлина во џамијата доаѓа преку прозорците, кои се поставени на четирите ѕидови во облик на четириаголник. Внатрешните ѕидови во долниот дел се од дрвени панели (ламперии), додека другиот дел од ѕидот е покриен со малтер во бела боја.
Состојба
Носивите ѕидови од камена ѕидарија се одликуваат со видливи оштетувања, како од надворешната, така и од внатрешната страна. Оштетувањата кај надворешните ѕидови се манифестираат со појава на одвојувања и отпаѓање на фрагменти од малтерот на североисточната, југоисточната, југозападната и северозападната фасада. Видливи се дополнителни интервенции и на останатите фасадни површини од џамијата со кои се извршило премалтерисување на поедини делови од зидовите (североисточната и југозападната фасада).
Одредени оштетувања се појавуваат и кај вертикалното истакнување на џамијата односно минарето, конкретно на шерефот (балконот) од надворешната страна.
Во 1980 година бил заменет кровот на џамијата, кога биле поставени керамиди, наместо дотогашната слама. Во подоцнежните години извршена е изградба на гостинската просторија, прилепена на дел од северозападниот ѕид од џамијата.
Дрвените и украсните елементи во ентериерниот простор, заради отсуството на редовно одржување се наоѓаат во исклучително лоша состојба.
Бистренци
Потекло на името
За името на селото постои и легенда во која се вели дека доаѓа во чест на двете сестри Дубљана и Бисера. Сестрите за да не бидат потурчени се фрлиле од селската џамија и се убиле. Во нивна чест, селото се поделило на два дела, а едниот дел се викал Дубљани (за денешното историско село Дублино), а другиот Бистренци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северозападниот дел на територијата на Општина Демир Капија, сместено непосредно на левиот брег на реката Вардар. Селото е рамничарско, на надморска височина од 125 метри, а од градот Неготино е оддалечено 19 километри. Од градот Демир Капија, селото е оддалечено 7 километри, а низ него поминува регионалниот пат Р2137 помеѓу Демир Капија и Неготино. Селото е сместено во Демиркаписката Клисура.
Бистренци се наоѓа на ниска тераса на левиот брег на реката Вардар. Во селото има многу бунари и чешми, додека на брегот на реката извираат повеќе извори, но реката зимно време ги поплавува.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Горни Лаки, Пењајка, Бари, Белуи, Хумиште, Рудине, Гурово Сено, Рамниште, Стари Лојза, Рахорје, Присој, Корманиш и Гумна.
Селото има збиен тип, поделено на четири маала: Мејсијовско, Вардарско, Ширковско и Ќуловско.
Историја
Во Бистренци до крајот на век постоело христијанско маало, кое се наоѓало на повисока тераса од остатокот на селото. Таму се наоѓала црква и христијанските гробишта.
За време на отоманскиот период започнале да се населуваат Турци, со што на крајот на век станало чисто турско село.
По Првата светска војна, во селото се доселиле Словенци од приморскиот дел на Словенија. Тука живееле 35 семејства и изградиле своја католичка црква во 1935 година, оставајќи голем културен и историски белег на Бистренци.
Стопанство
Атарот е мошне голем и зафаќа простор од 23,9 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 928,9 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 855,1 хектар, а на шумите 339,7 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција. Во минатото во селото работела земјоделска задруга. Селото поседува продавници и угостителски објекти. Во Бистренци постоела ќерамидарница во која се произведувале т.н. „турски ќерамиди“, кои уште се користат на некои постари куќи или помошни простории.
Селаните главно се занимавале со земјоделство. Исто така, селаните ловеле и доста риба на Вардар.
Денес, населението претежно се занимава со земјоделство, а мал дел со сточарство. Еден мал дел од селаните се и вработени. Најмногу се произведува мелен црвен пипер, а во последно време развиено е и лозарството и раноградинарското производство на домати, пиперки и краставици.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Бистренци имало 672 жители, од кои 570 Македонци муслимани, 80 Македонци христијани и 22 Роми. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бистренци имало 80 жители.
Бистренци е средно село по големина, но со намалување на бројот на жители. Во 1961 година селото броело 467 жители, од кои 376 биле Македонци, 63 Турци, а 13 жители Срби. Во 1994 година бројот се намалил на 347 жители, од кои 299 биле Македонци, 38 Турци, петмина Албанци и четворица жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Бистренци имало 364 жители, од кои 315 Македонци, 39 Турци, 3 Албанци, 3 Срби и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 339 жители, од кои 271 Македонец, 3 Албанци, 46 Турци, 5 Срби, 3 останати и 11 лица без податоци.
Родови
Бистренци било муслиманско македонско село.
Според истражувањата на Воислав Радовановиќ во 1924 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Демир Капија, која била една од ретките општини која не била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така било дел од Општина Демир Капија.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на некогашната општина Неготино во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот 1955-1957 селото влегувало во рамки на општина Демир Капија.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Демир Капија, во која покрај селото Бистренци, се наоѓале и селата Бесвица, Демир Капија, Драчевица, Дрен, Иберли, Клисура, Копришница, Корешница, Кошарка, Человец и Чифлик. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Бистренци, во која влегувале селата Бистренци, Војшанци, Иберли, Калањево, Корешница, Кошарка, Липа и Челевец.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1241 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 286 гласачи. На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 279 гласачи.
Култура и спорт
Во селото работи фудбалскиот клуб ФК „Вардар“.
Фудбалот во 1960 година
1960 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
IC 1899
IC 1899 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1899 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 46 м 9,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 9' 27".
Други поделби
Проучување на IC 1899 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Хопфгартен (Тирингија)
Хопфгартен (Hopfgarten) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
1066
1066 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1066 година од новата ера, 66. од вториот милениум, 66. од XI век и седма од 1060-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6574 и 6575 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5816 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4826 и 4827 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1819.