cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бордо
Спорт
Стадионот Шабан-Делмас е најголемиот стадион во Бордо со капацитет од 35 000 гледачи. Спортски тимови во Бордо : - Girondins de Bordeaux - игра во првата француска лига (League 1) - Union Bordeaux Bègles – игра во втората дивизија (Championnat de France Pro D2) - JSA Bordeaux – игра во третата машка дивизија (NM1) - Girondins de Bordeaux HBC – игра во машката националната прва лига - CA Bèglais Handball – игра во женската втора дивизија - Mérignac Handball – игра во женската втора дивизија - US Mios-Biganos Handball Club – игра во женската прва дивизија - Bordeaux Gironde Hockey 2000 ...
Збратимени градови
Бордо е збратимен град со :
Хилкенброк
Хилкенброк (Hilkenbrook) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Соседни општини
Хилкенброк се граничи на северозапад со општината Естервеген, на исток со градот Фризојте во округот Клопенбург, на југ со општината Растдорф во општинската заедница Верлте и на југозапад со општината Лоруп (општинска заедница Верлте).
Мистеријата на Обервалд (филм)
Мистеријата на Обервалд (италијански: Il mistero di Oberwald) - италијански филм од 1980 година, во режија на Микеланџело Антониони, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Моника Вити, Паоло Боначели и Франко Бранчароли.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 19. век. Една ноќ, младиот поет Себастијан (го игра Бранчароли) влегува во дворецот Обервалд со намера да ја убие кралицата (ја игра Вити) и така да ја ослободи својата земја. По смртта на нејзиниот сопруг, кралицата веќе 10 години тагуваа и живее повлечено. Себастијан, кој личи на убиениот крал, во минатото напишал поема која многу ѝ се допаднала на кралицата, иако поемата била против неа. Низ разговорот, Себастијан се зближува со кралицата и меѓу нив се раѓа љубов. Во меѓувреме, шефот на полицијата (го игра Боначели) се обидува да го искористи Себастијан со цел да ја принуди кралицата да ѝ ја пренесе власта на надвојвотката. Себастијан ја одбива соработката со полицијата, која го опколува дворецот, и шефот му дозволува да се поздрави со кралицата пред да биде уапсен. Тогаш, кралицата го обвинува Себастијан за предавство за да го натера да ја убие. Себастијан ја убива најпрвин кралицата, а потоа и себе.
Гоше
Гоше или Болеста на Гоше или Гошева болест е ретко наследно генетско нарушување при кое глукоцереброзид (сфинголипид, исто така познат како глукозилцерамид) се акумулира во одредени клетки и органи. Нарушувањето се одликува со модринки, замор, анемија, тромбоцитопенија, хепатомегалија и спленомегалија, и е предизвикано од наследен недостаток на ензимот глукоцереброзидаза (исто така позната како глукозилцерамидаза), која делува на глукоцереброзидот. Кога ензимот е дефектен, глукоцереброзидот се акумулира, особено во леукоцитите и макрофагите (мононуклеарни леукоцити). Глукоцереброзидот може да се акумулира во слезината, хепарот, бубрезите, белите дробови, мозокот и коскената срцевина. Луѓето со Болеста на Гоше имаат намалена активност на ензимот наречен глукоцереброзидаза. Овој ензим му помага на телото да ги разгради старите, истрошени клетки и како резултат на неговата намалена активност, масната супстанца наречена гликоцереброзид  се таложинајчесто во слезината, црниот дроб, коскената срцевина, ретко во белите дробови и во некои типови на Болеста на Гоше се таложи во централниот нервен систем.
Форми на Болеста на Гоше
Најчестата форма на Болеста на Гоше (Тип 1) е застапена 1 / 100 000 во општата популација,  1/ 850 кај Евреите Ашкенази,  но  симптомите може да не се манифестираат кај сите кои ги наследуваат мутираните гени. Кај ретката невропатска (тип 2 и 3) Болест на Гоше, се јавуваат невролошки симптоми кои вклучуваат пореметување на движењето на очите (окуломоторна апраксија), нестабилност при одење (атаксија), напади (грчеви), загуба на вештините и понекогаш потешкотии при учење (пореметување на централното слушна обработка). Децата со тип 2 на Болеста на Гоше вообичаено умираат во првите неколку години од животот.
Наследување на Болеста на Гоше
За да се развие Болеста на Гоше лицето мора да има две копии од абнормалниот ген (често наведуван како мутација. Лицето со еден нормален и еден мутиран ген е „носител“ на Болеста на Гоше и нема знаци за болеста, но има 50% ризик да го пренесе Гошегенот  на своето потомство. Голем дел од мутациите на генот за Болеста на  Гоше се идентификувани, затоа е можно тестирање за  носители на генот во семејствата што страдаат од оваа болест.
Дијагностицирање
Процесот на дијагностицирање на многу болести, а особено на Болеста на Гоше, не е секогаш едноставен. Пациентот честопати првично го посетува лекарот за друг проблем како што е грип,  неспецифична болка или за редовен преглед. Иако дијагнозата на Болеста на Гоше не е тешка, некои симптоми може да наведуваат на други болести. Лекарот првично може да направи други тестови како би ги  исклучил  почестите заболувања. На пример, во случаи каде пациентите имаат ниско ниво на тромбоцити, лекарите може прво да испитаат дали се работи за леукемија. Ако пациентот се жали на болки во зглобовите, лекарот првично може да се сомнева на артиритис. Понекогаш генетичар, хематолог или метаболог, може да бидат од помош при диференцирање на симптомите на Болеста на Гоше од други болести со слични симптоми. Сомнение за Болеста на Гоше може да се постави кај лице кое има необјасниво зголемување на слезината и тенденција кон крварење, болки во коските и зглобовите или спонтани фрактури. Болеста на Гоше може да се дијагностицира со едноставен тест – мерење на количината на ензимот во вашата крв и иследување на мутации во Гоше-генот. Други тестови кои се користат за да се постави дијагнозата може да вклучат биопсија на коскена срцевина и на црн дроб и може да бидат од корист ако има повеќе причини за симптомите кај лицето. Понекогаш тестирањето за Болеста на Гоше може да се препорача ако други членови од семејството страдаат од оваа болест.
Лекување
Во моментов не е можно излекување на Болеста на Гоше, но достапни се различни терапии кои можат да помогнат во третман наповеќето симптоми. Луѓето со Гоше Тип 1 со терапија можат да живеат исполнет живот и да извршуваат голем дел од секојдневните активности.
Ензимска супституциона терапија (ЕСТ)
Луѓето со Болеста на Гоше имаат недостаток на ензимот глукоцереброцидаза, препорачаниот третман е ензимска супституциона терапија, која се дава преку инфузија во вена,на редовни интервали во текот целиот живот на лицето. Како таква, ензимската супституциона (ЕСТ) е ефикасна терапија, а не лекување. Постојат две лиценцирани ензимски супституциона терапии на пазарот во Европа, Cerezyme® (имиглуцераза – Genzyme Therapeutics) и VPRIV®( велаглуцераза – Shire Human Genetics) лиценцирани за третман на Болеста на Гоше Тип 1.
Терапија за редукција на супстратот (ТРС)
Овој третман ја намалува количината на масни супстанци во нашите клетки и со тоа им помага да се намали таложењето на истите. ТРС е орална терапија, постојат два производи лиценцирани за употреба во Европа - Zavesca® (Miglustat, Acetelion Pharmaceuticals) Cerdelga®(Eliglustat, Genzyme). Овие производи не се соодветни за секого и вашиот лекар специјалист ќе ве советува доколку истите се добри за вас.
Болеста е именувана по францускиот лекар Филип Гоше, кој првобитно ја опишал во 1882.
Даларна (округ)
Даларна (швед. Dalarnas län) е округ (län) во средна Шведска. Се граничи со окрузите Јемтланд, Јевлеборг, Вестманланд, Еребру и Вермланд во Шведска, а на запад со норвешките окрузи Хедмарк и Јужен Тренделаг. Административен центар е градот Фалун.
Округот ја опфаќа историската покраина Даларна, која денес има само културно-историско значење.
Историја
Во историјата, територијата на Даларна повремено влегувала во територијата на управникот на Вестерос. Во 1634 е донесена одлука Даларна да има свој округ и управник. Така во 1647 со кралски указ е создаден округот Копарберг (Kopparbergs län) кој во 1997 е преименуван во Даларна, според покраината.
Соколи (гимнастичарско движење)
Соколи — организација за гимнастика за сите возрасти, првично основана во Прага, Чешка, тогашна област на Австроунгарија во 1862 година од страна на Мирослав Тирш и Јинджих Фигнер. Се заснова на принципот „во здраво тело здрав дух“. Соколи преку предавања, дискусии и групни екскурзии, го овозможувало она што Тирш го сметал за физичка, морална и интелектуална обука и тренинг на нацијата. Овие тренинзи се прошириле кај мажи од сите возрасти и категории, подоцна и кај жените.
Движењето се проширило и низ сите региони населени со словенска култура: Полска, Србија, Бугарија, Македонија, Руско Царство, Украина, Белорусија и остатокот од Австроунгарија (т.е. денес Словенија и Хрватска). Во многу од овие нации организацијата исто така е претходник на движењето извидници. Иако официјално ја прокламирало институцијата „над политиката“, Соколи одиграл важна улога во развојот на чешката преродба обезбедувајќи форум за ширење на масовна национална идеологија. Статиите објавени во списанието Соколи, предавањата во библиотеките Сокол и театралните изведби, големите гимнастички фестивали наречени „слетови“, помогнале да се формира и распространи чешката национална митологија и верзија на историјата.
Триглав (бог)
Триглав бил еден од најмоќните богови во словенската митологија, посебно почитуван кај Балтичките Словени, во Штетин и Волин. Најверојатно се работи за синоними на Велес, бог на војната претставен со три глави. Според некои автори е трансформација на името и одликите на Световид.
Извори
Триглав се споменува во сите три житија на бармбершкиот епископ Отон, од раниот 12 век. Авторот на едно од житијата, Ебо, вели:
''Штетин ... беше наоколу затворен со три брда, од кои средното, кое е и најголемо, му е посветено на паганскиот бог Триглав, а таму имало и Триглавов кип, на кој очите и устата му биле покриени со златен превез; свештениците на тој кумир толкуваат дека нивниот најголем бог има три глави, зашто владее со трите царства, т.е. со небото, земјата и пеколот, а очите и устата му се прекриени со превезот бидејќи се преправа како да не сака да ги види и дознае гревовите на луѓето.''
''Кога требало да се преземе некој сувоземен поход, положуваат најпрво наземи девет ниви копја, на еден лакот далечина едно од друго. Свештеникот тогаш го води заузданиот и оседлан коњ, го држи за узда и трипати го тера во двата правци да прејде преку копјата. Ако притоа минувајќи не допре ниедно копје, тогаш претскажувањето е среќно и може да се преземе поход. Во спротивен случај, се откажуваат од намерите.''
Иако кај Триглав се обединети сончевите и воените особини, сепак, некои истражувачи сметаат дека неговата троглавост е настаната под влијание на христијанството, неговите влијанија и поимите за тројството. Споменот за него е зачуван во името на врвот Триглав во Словенија, а Танас Вражиновски забележува дека може (но и не мора) топонимот Трибор во Мариово да се поврзе со овој бог. Вражиновски додава дека овој бог, под името Трибор, се споменува и во една српска народна песна, во која тој на девојките им советува да се љубат, плодат, растат итн., а помалку да умираат, што укажува на него како на бог-седател, бог на животот и радоста, a со тоа и на сонцето и светлината.
Култот
Храмот на Триглав бил поставен на средното брдо во Штетин, во него се чувала култна дрвена статуа со три глави и со златен превеѕ преку очите. Трите глави на Триглав ја симболизираат неговата владеачка присутност во трите царства небото, земјата, пеколот. Пред храмот жреците чувале црн коњ кој имал седло од злато и сребро и кој се користел во гатачките обреди. Гатањето се реализирало со помош на девет нови копја кои биле поредени со размак од еден лакт. Оседлан коњ поминувал трипати меѓу копјата во двете насоки. Воените дејствија се преземале само доколку сите копја останувале на свое место.
Одлики
Триглав бил божество на војната (одлика на словенските божства е дека повеќето се поврзани со војната, пред сè поради важноста ѕа опстанок и очувување на територијата во древните времиња кога судирите помежу раѕличните групи биле многу чест). Постои верување дека Триглав имал пророчнички моќи коишто ги споделувал со луѓето на кои им бил наклонет.Триглав според Книгата на Велес претставува тролико божество, но имал и способност да се појави во три лика. Се верува дека имал способност земјата да ја облече со тревата, како и богато да ги наградува своите верници со благосостојва и да ги штити од секое зло. Според Нидерле постојат научници кои сметаат дека Триглав носи потекло од прастариот словенски пантеон.
Именувањето на највисокиот врв на Јулијските алпи во Словенија, еден од најугледните топоними на Словенците кој според важноста е избран за симбол на националниот грб, дополнително укажува на огромна важност на овој култ во паганскотоивеење на тој дел од словенските народи.
Литература
1. Вражиновски, Танас: Народна митологија на Македонците
2. Vasiljev, Spasoje: Slovenska mitologija
3. L. Leže: Slavenska Mitologija
4. Гордана Стојковска, „Речник на јужнословенска митологија“, 2004, Издавачки центар Три, Скопје ISBN 9989-918-97-X.
Микрообработувач
Микрообработувач или микропроцесор (од анг. microprocessor) —  главниот дел од сметачот кој е задолжен за извршувањето на наредбите и сметачките програми. Тоа е микрочип кој извршува аритметичко-логички операции. Првите микрообработувачи се произведени на почетокот на 70-тите години за употреба во дигитрони користејќи 4-битни зборови. Од тогаш па досега микрообработувачите бележат постојан развој достигнувајќи 64-битна должина на зборовите и неколку гигахерци работна честота.
Микрообработувачите работат со битови, односно просто речено има струја или нема струја. Користат 3 вида на магистрали и тоа адресна, податочна и контролна. За негова успешна работа мора да е поврзан со сметачко памтење и влезно-излезни единици.
Микрообработувачите физички се изградени од милиони делови од силициум. Силициумот се користи бидејќи е полуспроводник, па соодветно при различни услови може да биде или проводник или изолатор. Тој содржи милиони транзистори меѓусебно поврзани со тенки жици од алуминиум или бакар. Големината на транзисторите со текот на развитокот се менувала од неколку микрометри па стигна сè до моменталната 45 нм (нанометарска) технологија која се користи денес.
За директно програмирање на микрообработувачот програмерите користат составувачки јазик (уште наречен и „асемблер“ или машински јазик) за комуникација со програмите и нивните задачи. Во денешно време за програмирање може да се искористи кој било од поновите програмски јазици кои имаат соодветен преведувач во машински јазик. Но внатре во микрообработувачот се користи микројазик, врежан во ROM памтењето на микрообработувачот. Микројазикот е микронаредба која е помала и поедноставна наредба од асемблерската, која има за цел отворање на одредени порти (врски) во одреден временски момент, внатре во магистралите на обработувачот, при што се активираат одредени памтилни регистри. Составена низа од такви микронаредби дава една составувачка наредба.
4-битни обработувачи
Првиот микрообработувач е Интеловиот 4004 кој беше измислен во ноември 1971 година. Тој процесираше 4-битни податоци, но неговите наредби беа 8-битни и беше првично наменет за употреба во дигитрон.
Во 1972 Texas Instruments го направи TMS 1000, микрообработувач кој е сличен на Интеловиот и е прв микрообработувач кој вклучува доволно РАМ и место за програмско РОМ складиште за да може да работи самостојно без потреба за додавање на надворешни чипови.
8-битни обработувачи
Наследници на Интеловиот 4004 биле обработувачите 8008/8080 произведени во април 1972 година. Разликата меѓу нив е што 8008 користи 14-битна адресна магистрала додека 8080 користи 16-битна адресна магистрала. И двата имаат 8-битна податочна магистрала. Внатрешно овие обработувачи имаат седум 8-битни обработувачки регистри, еден 16-битен складиштен покажувач кон памтењето кај 8080, а 8-битен кај 8008, и 16-битен програмски бројач. Исто така имаат 256 влезно/излезни порти, при што влезно/излезните единици можат да се приклучат без да се мешаат во адресниот простор на микрообработувачот. Подоцна во 1976 како надоградена верзија на овие обработувачи Интел го создаде добро познатиот 8085 обработувач. Кај овој обработувач беа додадени 2 нови наредби за вклучување/исклучување на 3-те пинови за прекин и влезно/излезните порти, а и го поедностави хардверот користејќи само струја од +5V (волти), како и додавајќи генератор на временски импулси и кола за контрола на магистралите.
16-битни обработувачи
Во 1978 Интел го промовира новиот обработувач 8086, а година подоцна и 8088 кој од него се разликува само по должината на адресната магистрала. Овој е првиот 16-битен обработувач. 8086-ката има 20-битна податочна магистрала што овозможува запомнување на максимум 220=1МБ податоци. За информација овој обработувач содржел околу 29 000 транзистори, и од овој чип произлегоа различни обработувач кои работаа на 5,6,8 или 10 MHz (мегахерци) работна честота. Новина кај овие обработувач своевремено претставуваше сегментирањето на помнилниот простор, односно неговата поделба на 4 сегменти од по 214B (бајти).
32-битни обработувачи
Тогаш Интел го добива првиот реален конкурент АМД К5 произведен од страна на компанијата АМД. Интересно е што овие обработувачи одговараат совршено и можат да се користат на Интеловата матична плоча за Пентиум обработувачите.
Подоцна следуваат Интеловите Пентиум 2,Пентиум 3 и Пентиум 4 32-битни обработувачи кои ќе бидат уште посовршени и преминувајќи ја брзината над 1 GHz (гигахерц). Во меѓувреме и АМД вади нови обработувачи во моделите K6 и К7 регистрирајќи ги под брендот Атлон.
64-битни обработувачи
Иако 64-битните обработувачи се измислени и користени уште во раните 1990-ти години, нивната експанзија на пазарот започнува после 2000 година.
Во 2003 година АМД следен од Интел ја претстави 64-битната обработувачка архитектура потполно компатибилна со минатите 32-битни обработувачи и со тоа започнува ерата на 64-битните обработувачи. Тие соодветно ги нарекоа АМД64 и Интел64. И двете архитектури поддржуваат 32-битни апликации. Веќе со создавањето на 64-битните оперативни системи Windows XP x64, Windows Vista x64, Linux i MAC OS X започна и создавање на 64-битни програми кои целосно ќе ги искористат можностите на овие обработувачи.
Со преминот кон 64-битни обработувачи не само што се зголеми должината на регистарскиот збор на 64 бита, туку и двојно се зголемија регистрите за општа намена.
Повеќејадрени обработувачи
Повеќејадрен обработувач е чип кој содржи повеќе од едно обработувачко јадро и со тоа ја зголемува ефикасноста на работата на степен еднаков со бројот на јадрата (доколку се две јадра ефикасноста се зголемува дупло, ако се три тројно итн.). Се разбира ако соодветните програми се направени за целосно да го искористат овој систем. Некои заеднички работи како посредникот на магистралата и меѓускладот (кеш) од второ ниво се делат меѓу обработувачите.
На пазарот првите двојадрени обработувачи се појавија во 2005 година а веќе до 2007 најдоа широка употреба на пазарот. Денес постојат 4-јадрени, 8-јадрени а секојдневно се најавува постојано зголемување на бројот на јадрата од страна производителите.
Алис во градовите
Алис во градовите (германски: Alice in den Städten) - германски филм од 1974 година, во режија на Вим Вендерс, кој е автор и на сценариото, заедно со Вајт фон Фирстенберг. Главните улоги ги играат: Ридигер Фоглер, Јела Ротландер и Лиза Кројцер.
Синопсис
Еден германски новинар (го игра Фоглер) патува низ САД со цел да собере материјал за репортажа, но тој го минува времето само во фотографирање. Тој ја запознава младата жена Лиза (ја игра Кројцер) која заедно со ќерката Алис (ја игра Ротландер) планира да се врати во Германија. Меѓутоа, Лиза неочекувано го напушта хотелот и останува во Њујорк, а новинарот и Алис заминуваат во Европа. Алис не знае каде живее нејзината баба, така што двајцата одат од град во град во потрага по неа...
Австралиска антарктичка дивизија
Австралиска антарктичка дивизија (ААД) — дел од Одделот за климатски промени, енергија, животна средина и вода на Владата на Австралија. Одделот презема научни програми и истражувачки проекти за да придонесе за разбирање на Антарктикот и Јужниот Океан. Спроведува и поддржува заеднички истражувачки програми со други австралиски и меѓународни организации, како што е Биро за метеорологија и Геонаука Австралија, како и администрирање и одржување на присуство во австралиските антарктички и подантарктички територии.
Повелба
Според нејзината повелба, Австралиската антарктичка дивизија:
Истражувачки станици
ААД одржува три станици со трајно екипаж на антарктичкиот континент и една на островот Маквари во подантарктикот:
Авијација
ААД користи систем за воздушен сообраќај, како за сообраќај до и од Антарктикот, така и за сообраќај во рамките на континентот. Авионите за овој систем се обезбедени и управувани по договор од оператори од приватниот сектор. Услугите до и од Антарктикот се обезбедуваат, помеѓу ноември и февруари секоја година, со Ербас А320 семејство управуван од Skytraders. Овој авион оперира до и од ледената писта Вилкинс, која се наоѓа на околу 65 километри од станицата Кејси. Изградба на 2.700 метри асфалтирана писта на станицата Дејвис била објавена во 2018 година
Услугите во рамките на Антарктикот се обезбедуваат со мешавина од авиони со фиксни крила и хеликоптери. Услугите со фиксни крила ги обезбедуваат авионите Basler BT-67 и DHC-6 Twin Otter управувани од Kenn Borek Air. Овие авиони оперираат од пистата Вилкинс и од помалите снежни писти на секоја од трите постојани станици, како и од сите теренски места кои ја обезбедуваат потребната рамна површина на снег или мраз.
Хеликоптерските услуги ги обезбедуваат три хеликоптери Eurocopter AS 350 BA Squirrel, управувани од Helicopter Resources. Во 2016 година, пилотот на хеликоптерот AAD, Дејвид Вуд, загинал паѓајќи во процеп додека истоварувал товар во близина на станицата Дејвис. По судски постапки, Судот на австралиската престолнина ја прогласил ААД за виновна поради неисполнување на својата должност да го обезбеди здравјето и безбедноста на работниците.
Бродови
Nuyina е изграден за да го замени RSV Aurora Australis, повеќенаменски брод за истражување и снабдување на морето, изнајмен од P&amp;O Polar. Aurora Australis бил лансиран во 1989 година и изградена од Carrington Slipways во Њукасл, Нов Јужен Велс. Aurora Australis бил деактивиран во март 2020 година.
Санки со кучиња
Австралија е една од трите земји кои сèуште користат кучиња со санки (хаски) уште од 1992 година, кога Протоколот за заштита на животната средина кон Антарктичкиот договор (Мадридски протокол) го забранил присуството на неавтородни видови на Антарктикот за да се избегне пренос на болести од не-автохтони видови на автохтони видови. Помладите австралиски хаски биле преместени со помош на хеликоптер, брод, авион и камион во Ели, Минесота, каде што можело да продолжат да бидат работни кучиња. Постарите кучиња биле пензионирани во Австралија, честопати живеејќи со поранешни работници на Антарктикот.
Територијална администрација
ААД е одговорен, во име на австралиската влада, за администрирање на двете австралиски федерални територии кои лежат на Антарктикот или на подантарктичките ширини:
ААД има база на островот Мекквари кој е дел од австралиската држава Тасманија.
NGC 1437A
NGC 1437A — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1437A се споменува и како ESO 358-54, MCG -6-9-24, FCC 285.
Откривање
Објектот е откриен на 28 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1437A е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 1437A има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 43 м 2,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 16' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Фонтана Треви
Фонтаната Треви (италијански: Fontana di Trevi) е најголемата (висока 26 метри и широка 20 метри) и најамбициозната Барокна фонтана во Рим.
Периодот пред 1629, водоводот и локацијата на фонтаната
Фонтаната се наоѓала на раскрсницата на три пата (tre vie), и означува крајна точка на Acqua Vergine, еден од најстарите аквадукти кои го снабдувале Рим со вода. Во 19 век п.н.е., наводно со помош на една девица, Римските техничари нашле извор на чиста вода само 22 километри од градот. (Оваа сцена е прикажана на сегашната фасада на фонтаната). Оваа Aqua Virgo била носена до Рим преку најкраткиот аквадукт директно до бањите на Агрип и го снабдувала Рим повеќе од 400 години. Крајот за урбаниот живот на доцниот класичен Рим дошол кога готските опсадувачи го скршиле водоводот. Средновековните римјани биле ограничени на загадени бунари и опасната вода на Тибер, која била користена и како канализација.
Римскиот обичај за градење на убави фонтани на крајот на аквдадуктите кои носеле вода до Рим бил овновен во 15-от век, заедно со ренесансата. Во 1453, папата Никола V завршил со поправање на Acqua Vergine аквадуктот и изградил едноставен басен, дизајниран од архитектот Леон Батиста Алберти, за да го наговести доаѓањето на водата.
Планирање, конструкција и дизајн
Во 1629, папата Урбан 8-ми, сметал дека претходната фонтана не била доволно драматична, па побарал од Бернини да илустрира можни реновации, но кога Папата умрел проектот бил напуштен. Бернини придонел фонтаната да се дисклоцира од другата страна на плоштадот за да се позиционира кон палатата Квиринал (за Папата да може да ја гледа и ужива во неа). И покрај тоа што проектот на Бернини бил уништен за Салвиевата фонтана, многу негови замисли биле имплементирани во нејзината изградба.
За време на ренесансата и барокот било престиж да се редизајнираат градби, фонтани, дури и Шпанските Скали. Во 1730 Папата Климент XII огранизурал уште еден натпревар на кој Никола Салви бил поразен, но сепак му била дадена работата. Изградбата траела од 1732 до 1762, многу по смртта на Климент, кога 'Нептун' на Пјетро Брачи бил поставен во средината на фонтаната (слика, лево).
Салви умрел во 1751, а работата била до пола завршена. Фонтаната Треви била завршена во 1762 од Џузепе Панини, кој ги заменил сегашните благи алегории со планирани скулптури на Агрип и „Тривиа“, римската девица.
Реставрација
Фонтаната била реновирана во 1998; камената ѕидарија биле исчистена и биле додадени рециркуларни пумпи и оксидатори.
Среќни парички
Според една традиционална легенда, личноста која ќе фрли паричка во фонтаната сигурно ќе се врати во Рим. Погрешната интерпретација на филмот Три парички во фонтаната, каде три различни личности фрлаат по една паричка, довела кон нова урбана легенда дека фрлање на две парички ќе донесе љубов со убава римјанка (римјанец), а фрлање на три парички носи брак или развод. Популарна верзија е и дека треба да се фрлат три парички со левата рака преку десното раме.
Околу 3.000 евра се фрлаат во фонтаната секој ден. Парите се користат за финансирање на супермаркет за сиромашните во Рим. Сепак, постојано има обиди за крадење на при од фонтаната.
Ѓердапско Езеро
Ѓердапско езеро (романски: Lacului de acumulare Porţile de Fier) — вештачко езеро, акумулирано на Дунав во источна Србија на границата со Романија. Настанало во 1972 година кога Југославија и Романија ја изградиле хидроелектраната „Ѓердап I”. Езерото лежи во Ѓердапска Клисура. На брегот на езерото се наоѓа Национален парк Ѓердап.
Езерото е долго преку 100 km, а на најширокото место е широко 8 km. Најголема длабочина достигнува 100 метари. Површината на езерото е 253 km², од што 163 km² е на српската, а 90 km² на романската страна. По големина е четврто најголемо езеро на Балканот и во Србија.
Настанување
Ѓердапско езеро настанало во 1972 година кога Романија и Југославија ја изградиле хидроцентралата Ѓердап 1. Имено, дизајнерот на српскиот канал Хуго Лутер прв предложил поделба на Дунав во Ѓердап. Подготвителните работи за изградба на ХЕПС започнале во 1964 година и се завршени во 1972 година. Првите агрегати на хидроцентралата биле пуштени во употреба на 5 август во 1970 година.
Ѓердапска клисура
Клисурата Ѓердап е најголемата и најдолгата клисура во Европа, која се состои од четири долини и четири клисури наизменично: Голубачка клисура, Љупковска котлина, клисура Госпоѓиниот Вир, Доњомилановачка котлина, Казанска клисура, Оршавска котлина, Сипска клисура и Влашка низина.
Влијанието на Ѓердапското Езеро врз промените во природната средина
Врз основа на податоците добиени од дваесетгодишното набљудување на елементите на природната средина пред и по изградбата на браната, промените во температурата и длабочината на водата во Дунав, содржината на хемиски соединенија, зголемувањето на нивото на подземните води и многу други параметри кои ги дефинираат хидролошките и климатските одлики на Ѓердапското Езеро. Со акумулацијата ХЕПС Ѓердап 1, водите на реката беа запрени и подигнати на 69,5 m надморска височина. Брзината на водата беше намалена на 0,1-0,3 m/s. Обликот на езерото е прилагоден на клисурата. Во тесните делови, езерото е широко 150–400 m, додека во котлината се шири до 2250 m. При ниски водостои, должината на езерото е 132 km, а површината е 135 km², додека на високи водостои должината е 264 km, а површината е 245 km². Вкупниот волумен на вода е околу 2800000000 m³ (28 милијарди m³). Водениот режим на Дунав не е многу променет. Највисоки водостои се во мај и јуни, а најниски во септември, октомври и ноември. Сепак, просечните годишни водостои се зголемени, а амплитудите на просечните месечни водостои се намалени.
Промени на температури на водата
Како што водата е се поизложена на влијанието на сончевото зрачење поради намалената брзина, дојде до зголемување на просечните годишни вредности на температурата на водата. Највисоките просечни температури веќе не се во јули, туку во август, поради поголемата количина на вода во коритото на која и треба повеќе време за загревање. Создавањето на акумулацијата ја исклучува можноста за ледени поплави во секторот помеѓу браната и Велико Градиште, ледениот режим е поповолен во однос на природниот режим поради отстранување на условите за формирање на природни ледени брани.
Влијание врз содржината на хемиските соединенија
Акумулацијата на Ѓердап 1 има негативно влијание врз содржината на азотни и фосфорни соединенија, јони на железо и манган, микроелементи и органска материја. Сепак, задржувањето на овие хемиски соединенија има позитивен ефект врз акумулацијата на Хидроелектрична централа Ѓердап II. Подобрувањето на водата во акумулацијата негативно се одразува на квалитетот на тињата на дното на езерото и тоа е последица на седиментација на материи од различно потекло и состав, поради намалената брзина на водата. Акумулацијата го намали бројот на колиформни бактерии на профилите поблиски до браната.
Подземни води
Со подигање на нивото на водата во реката околу устието Млава, во Панчевачки Рит и Годоминско поле, подземните води се подигнати на 70 см, додека амплитудите беа намалени на 180 см. Постои и опасност од зголемување на соленоста на почвата.
Климатски промени
Акумулацијата ги намалува просечните годишни температури на воздухот. Релативната влажност се зголемува до 1-3% и се јавува во април, мај, јули, август и септември, а во Текија во октомври. Што се однесува до облачноста, нема големи промени, додека количината на врнежи е зголемена. Снежната покривка е намалена, а брзината на ветерот е посилна, поради што е зголемена висината на брановите и до 1,5 m.
Туризам
Езерото Ѓердап има исклучително природно богатство и прекрасни пејзажи, како и многу културни и историски споменици. Најинтересниот дел од езерото Ѓердап е клисурата Ѓердап, чиј пејзаж се менува на кратко растојание. Во клисурата Голубац доминира средновековната тврдина Градот Голубац, која го означува почетокот на Националниот парк Ѓердап. Во Љупковска котлина езерото е долго 10 km и широко 1,3 km. Вниманието на туристите го привлекуваат неколку остатоци од римски утврдувања и населбата Добра. Клисурата Лепенски Вир е позната по најголемата длабочина на Ѓердапското Езеро (92 м), но и по Лепенски Вир и резерватот Природен резерват Бољетинка — Гребен. Долномиланскиот дел од езерото е широк 2,4 километри и долг 15 километри. Клисурите на Велики и Мали Казан се познати по Таблетата на Трајан и регионалниот парк Голем и Мал Штрбац. Оршавска котлина е најраспространетиот дел на Ѓердапското Езеро. Сипска клисура е центар на младинскиот туризам на езерото Ѓердап. За поинтензивен развој на туризмот на езерото Ѓердап, покрај подобрувањето на чистотата на водата и развојот на водниот патнички и туристички сообраќај, потребно е подобро и повеќе да се валиризираат огромното богатство на историски значајни места и објекти, како и археолошки објекти. Тоа е основа за богата содржина на престојот и покомплексна туристичка понуда.
Историја
На просторот кој е покриен со езеро, се наоѓаат бројни археолошки остатоци за живот на овие простори од праисториски период. Евидентирано е околу 40 археолошких наоѓалишта и културни добра на овој локалитет:
Врбица Стефанов
Тој играл на позицијата плејмејкер. Тој е повеќекратен освојувач на првенства и купови, како во Македонија, така и на европската сцена. Кариерата ја завршил во 2009 година на 35 години, по една деценија кариера по европските клубови и претставување на Македонија во најдобро можно светло. Во својата клупска кариера, Стефанов настапувал за МЗТ Аеродром, Работнички, Пинар Каршијака, АЕК, Монтепаски, Фенербахче, Црвена ѕвезда, Олимпијакос, Мерсин и Менорка. Врбица Стефанов во меѓународната клупска кариера одиграл над 100 натпревари, постигнал над 1000 бода и имал над 300 асистенции. Ја пишувал историјата на клубовите во кои играл и ја пишувал историјата на македонската кошарка.
Врбица Стефанов е синонимот за македонската кошарка од 2000 до 2010 година.
Домашна кариера
Врбица Стефанов својата професионална кариера ја започнал во МЗТ Аеродром, каде го освоил Купот на Македонија во 1996 и 1997 година, иако на домашната сцена доминирала екипата на Годел Работнички. Во сезоната 1998-99 се сели во вечниот соперник Работнички каде се задржал една сезона, но доволно за да ја освои шампионската титула.
Во Монтепаски
Сепак, ниту во Грција не се задржал повеќе од една сезона, една од причините била заминувањето на Душан Ивковиќ, но и понудата од Монтепаски Сиена. Со тогаш амбициозниот тим од Сиена, кавадарчанецот потпишал договор од четири сезони и веќе во првата сезона стигнале до трофејот во Сапорта Купот, историски за Монтепаски Сиена зошто им бил првиот трофеј во историјата. Во финалето Монтепаски биле подобри од Памеса Валенсија (81-71), а најзаслужни биле двајцата Македонци Петар Наумоски со 23 бода и 3 асистенции и Врбица Стефанов со 17 бода и 3 скокови. Сезоната 2001-02 во Италија ја завршиле како 5-то пласирани во тогаш најсилната лига во Европа.
Следната сезона 2002-03 Монтепаски Сиена дебитирал во Евролигата на најдобар можен начин, во првата сезона италијанците стигнале до Фајнал Фор турнирот предводени од турчинот Ергин Атаман. На турнирот во Барселона покрај Монтепаски, тука биле и Бенетон Тревизо, ЦСКА Москва и Барселона. Во полуфиналниот двобој Монтепаски е поразен од Бенетон со 65:62, додека Врбица Стефанов бил најдобар поединец на теренот со 17 бода и три скокови, но без доволна поддршка од соиграчите пред сè Мирсад Туркчан. Во двобојот за третото место, Монтепаски успеал да ја победи ЦСКА Москва со 79:78. Стефанов бил повторно со 17 бода, 3 скокови, но и 3 асистенции и пред сè доволна поддршка од Туркчан и Форд. Просекот на Врбица Стефанов во таа сезона во Евролигата бил: 12 бода, 2,4 скокови, 3,6 асистенции и 1,5 украдени топки на 19 одиграни натпревари од кои 17 како стартер. Во италијанската лига завршиле една позиција подобро од претходната сезона, односно на 4-то место.
Следната сезона 2004-05 ја почнале со победа во Супер купот на Италија против Тревизо со 85:77. Во првенството на Италија не успеале да ја одбранат титулата, каде завршиле како второпласирани. Во Евролигата стигнале до ТОП 16 фазата. Бројките на Врбица Стефанов таа сезона биле нешто послаби во однос на претходните сезони: 10,5 бода, 2 скокови, 2,6 асистенции и 0,9 украдени топки на 19 натпревари од кои 16 како стартер. Во 2005 година, Врбица Стефанов се решил да ја напушти Италија и да се врати во Турција, но овој пат во тимот на Улкер.
Повторно во Турција
Со Улкер истата сезона ја освоиле шампионската титула во Турција, откако во регуларниот дел на сезоната ја освоиле првата позиција, во плејофот со само еден загубен натпревар стигнале до втората титула во историјата на клубот. Во Евролигата со Улкер играле во Топ 16 фазата, Врбица Стефанов со просек од 10,6 бода, 2,3 скокови, 3 аситенции и 1 украдена топка на 20 одиграни натпревари од кои 17 како стартер. Стефанов ја напуштил Турција по само една одиграна сезона и ја прифатил понудата на Црвена Ѕвезда, но за тимот од Белград во 2006 година одиграл само еден натпревар по што го раскинал договорот поради приватни проблеми.
Само 2-3 месеци по раскинот со Црвена Ѕвезда, Стефанов повторно одлучил да се врати на терените и тоа во редовите на грчкиот великан Олимпијакос кој во тој момент на клупата го имал славниот израелски тренер Пини Гершон. Сепак за разлика од првата сезона како дел од грчката кошарка (АЕК), сезоната како член на Олимпијакос не е нешто исклучително за пофалба на Стефанов. Додека во Евролигата со Олимпијакос стигнале до плејофот каде биле елиминирани од Тау Керамика (2-0), таа сезона Врба забележал само седум настапи со просек од 0,6 бода, 0,7 скокови, 0,1 асистенција и 0,3 украдени топки. При крајо на сезоната 2006/07 решил да го раскине договорот со Олимпијакос и се вратил во Монтепаски Сиена каде им помогнал да стигнат до нова титула во Италија, втора за Врбица Стефанов, втора и за Монтепаски Сиена. Поради доаѓањето на Влатко Илиевски за почетен плејмејкер на Монтепаски Сиена во сезоната 2007/08, раководството на тимот не може да му гарантира минутажа на Стефанов и тој повторно си заминал од клубот.
Во Мерсин и шпанска Менорка
Повторно со враќање во Турција, овој пат во тимот на Мерсин кој го ангажирал Стефанов со цел да го искористат неговото искуство, знаење и вештини да обезбедат опстанок во најсилната лига на Турција, тоа и се случило без некои проблеми Мерсин обезбедил опстанок, откако завршиле на 10та пласирани на табелата. Уште еднаш Врбица Стефанов си заминал од еден тим поради што на позицијата плејмејкер дошол нов играч кој ќе ја има улогата на стартер, во овој случај за сезоната 2008/09 турски Мерсин од Соединетите Држави го довела анонимусот Лестер Бо Мекејлеб. Врбица Стефанов се решил спомената сезона да ја одигра во тогаш најсилната лига во Европа во шпанската АЦБ лига. Тимот на Менорка кој доаѓа од Балеарските Острови, истата сезона со Врбица Стефанов во составот не успеал по четири сезони да обезбеди во лигата по што Врбица Стефанов го напуштил тимот и се пензионирал како активен кошаркар.
Репрезентативна кариера
Тој бил дел од првиот тим на Македонија кој заиграл на едно големо натпреварување како Европското првенство 1999 во Франција каде нашите репрезентавци биле предводени од Заре Марковски. Првенството бил отворен со натпреварот помеѓу домаќинот Франција и Македонија, очекувано домаќините биле подобри, но само со минимални 71:67. Врбица со 5 бода, 2 скокови и 2 асистенции во тимот каде прва алка бил Петар Наумоски со 27 бода, 4 скокови и 5 асистенции. Во вториот натпревар Македонија сосема очекувано била одново поразена, но овој пат од еден од најголемите фаворити Југославија со 83:67, овој пат во отсутство на Петар Наумоски, улогата водач во тимот ја презел Врба кој постигнал 23 бода и 3 асистенции, но без никаква поддршка од соиграчите. Во последниот натпревар на ЕП, нашите повторно биле тесно поразени овој пат од Израел со 64:62, Стефанов повторно најдобар на теренот со 14 бода, 4 скокови и 9 асистенции. Македонија тоа првенство го завршила како 13то пласирана од 16 репрезентации.
На вториот голем настап за репрезентацијата на некое големо натпреварување Врба чекал десет години, односно на Европското првенство 2009 во Полска, Македонија повторно во групата А, но овој пат отворање против Грција од кои загубиле убедливо со 86-54, очајна партија на Врба со само 3 бода и 4 асистенции. Сепак во вториот натпревар дошла и историската прва победа над Израел со 82:79, Стефанов со 6 бода, 8 скокови и 3 асистенции. Во последниот натпревар од групата пораз од Хрватска со 81:71 и покрај убедливото водство на полувреме, Стефанов со учинок 12 бода и 5 скокови. Сепак победата над Израел не пласирала во следниот круг каде повторно на мегдан излегле против Франција како пред десет години, но овој пат тимот предводен од Тони Паркер бил пресилен за Македонија со 83:57, Врбица Стефанов го одиграл можеби најлошиот натпревар во кариерата со ефект 0. Во вториот натпревар од втората фаза, Македонија ја забележала и втората победа со 86:75 над Германија, овој пат Врбица Стефанов капитенски со 25 бода и 5 украдени топки ја предводел Македонија до победа. Во последниот натпревар на првенството против Русија загубиле тесно со 71:69, учинокот на Стефанов бил 10 бода и 2 скокови. Македонија го завршила првенството на 9то место.
Тренерска кариера
Стефанов бил директор на македонската кошаркарска репрезентација која настапила на Европското првенство 2011 во Литванија, но дал отказ во 2013 година, поради незадоволството од однесувањето на некои од кошаркарите.
Одреден период, Стефанов бил тренер на младинската екипа на КК „МЗТ Аеродром“, но дал отказ поради недисциплината на младинците. Во октомври 2014 година, по поразот од КК „Фени Индустри“ на домашен терен со 73-80, тренерот на „МЗТ Аеродром“ Змаго Сагадин добил отказ, а за тренер на клубот бил именуван Врбица Стефанов. На клупата на „МЗТ“ Стефанов се задржал само неколку натпревари. На почетокот на ноември 2014 година, како последица на неколкуте лоши игри на „МЗТ“, по натпреварот со Работнички во домашното првенство, Стефанов поднесол оставка, а како привремена замена, на местото тренер бил поставен помошникот на Сагадин и на Стефанов, Боби Митев.
За сезоната 2016/17, Врбица станал тренер на Кожув од Гевгелија. Во ноември 2016 година, поради лошите резултати Стефанов поднел оставка од тренерското место.
Јелоунајф
Јелоунајф (англиски: Yellowknife — град во Канада со население од 18.700 ) жители. Главен град е на Северозападните Територии. Градот за првпат е населен во 1935, веднаш по откривањето на злато во областа.
ЈУ Дом на култура „Кочо Рацин“
Јавната установа Дом на културата „Кочо Рацин“ во Скопје е создадена во средината на 50-те години на XX век.
Домот има повеќе свои подружници во Ѓорче Петров, Колонија-Идризово и др.
Домот организира културни манифестации од различен вид: промоции на книги, трибини, поседува изложбени простори, проектира филмови, организира поетско-книжевни работилници итн. Исто така, секој декември оваа установа ја организира традиционално манифестацијата „Денови“, во чест на раѓањето на македонскиот поет и културно-општествен деец Кочо Рацин.
Секоја година Домот ја доделува наградата „Бели мугри“ за најдобар поетски ракопис за автор до 35-годишна возраст.
Еспецифисмо
Еспецифисмо е една од двете главни форми на анархистички активизам спроведувана од Федерацијата на анархисти од Рио, другата е Социјално вметнување. Еспецифисмо се појави во втората половина од минатиот век, како резултат од анархистичките искуства во Јужна Америка, започнувајќи со Федерацијата на анархисти од Уругвај, која беше основана во 1956 од страна на анархисти што сметале дека има потреба од организација што ќе биде конкретно анархистичка.
Еспецифисмо може да се сведе на следните точки:
Еспецифисмо поради својата сличност со платформизмот, се смета за нова форма на платформизмот.
Универзитет во Поатје
Универзитетот во Поатје (Université de Poitiers) е универзитет кој се наоѓа во Поатје, Франција.
Историја
Универзитетот е основан во 1431 година од страна на Папата Евгениј IV за време на владеењето на кралот Шарл VII, Универзитетот во Поатје најпрво бил составен од 5 факултети: теологија, канонско право, цивилно право, медицина и уметности.
Во 16. век, универзитетот извршил силно влијание врз културниот живот во градот и бил на второ место по оној во Париз. Од 4.000 студенти во тоа време, некои станале познати: Франсоа Рабле, Рене Декарт, Франсис Бекон и др.
По привременото затворање за време на Француската револуција кога биле укинати универзитетите во внатрешноста, Универзитетот во Поатје повторно проработел во 1896. Се отвориле и катедри по наука и книжевност.
Организација
Универзитетот ги покрива сите поглавни академски домени преку своите 14 оддели, институти и школи:
Во 2005 правниот факултет е рангиран на второ најдобро место од страна на француското списание "l'étudiant".
Хасија
Хасија (Χάσια) — планина во состав на масивот Пинд, на придоната тромеѓа меѓу Гребенско во Егејска Македонија на север, Тесалија на југ и Епир на запад.
Војна за шпанското наследство
Војна за шпанското наследство или Војната за шпанската круна — војна која водела во периодот од 1701 до 1714 г помеѓу повеќето големи европски сили околу обединувањето на кралствата Шпанија и Франција под круната на Бурбонската династија. Од едната страна биле Франција и Шпанија предводени од Луј XIV кој сакал да ја приклучи Шпанија кон Франција, а од другата биле Светото Римско Царство, Британија, Холандија, Савоја, Прусија и Португалија, кои сметале дека сојузот на Франција и Шпанија ќе доведе до целосна доминација на Бурбоните во Европа.
Хасија
Планината е долга 40 км во правец исток-запад, а широка е 15-20 км од север кон југ, од општината Каламбака на југ до Дескати на север. Највисок врв е Крчово, кој се издига на надморска височина од 1.564 м.
Војна за шпанското наследство
Карло II од Шпанија умрел во 1700, и ги оставил сите свои поседи на внукот од својата полусестра Филип, кој така станал Филип V од Шпанија. Но, Филип бил и внук на кралот на Франција Луј XIV, што не им се допаѓало на останатите европски владетели. Покрај тоа, и наследното право на Филип V било спорно, па се појавиле и други европски династии кои полагале наследно право на Шпанската круна. Најпрво царот на Светото Римско Царство Леополд I, сметал дека има право над Шпанија, а потоа и Англија. Другите земји се приклучиле главно за да го спречат ширењето на Франција во времето на Луј XIV, или за да ги заштитат своите колонијални поседи. И самата Шпанија била поделена околу тоа кој треба да ја наследи круната, па започнала граѓанска војна.