cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Никуљане
Иконостас
Во внатрешноста на црквата се наоѓа дрвен иконостас, карактеристичен за 19 век. Неговата изработка е во духот на мијачката резба. Тој е претежно обоен, а на царските двери и на зимскиот крст се среќаваат позлата и плитка резба. Кај обоените партии од иконостасот, односно архитравот и лунетите, застапени се растителни и цветни мотиви, како на пример винова лоза и цветни облици на лунетите. Во лунетите се изведени стилизирани херувими на сина основа. На иконостасот се поставени четири престолни икони, кои во моментот не се наоѓаат во црквата. Полнувајќи од лево кон десно, тоа се иконите „Св. Никола“, „Богородица со Христос“, „Исус Христос Седржител“ и „Св. Јован Крстител“. Помеѓу иконите се поставени дрвени столпчиња со плитка резба, кои завршуваат со мали капители. Четирите парапетни плочи се насликани со вази со цвеќе на сина основа. Над архитравот се наоѓа вториот ред икони, познат како „Чин“. Претставата „Чин“ е невообичаена, бидејќи во нејзиниот средишниот дел е поставена иконата „Успение на Богородица“. Оваа икона најверојатно и е посветена на самата црквата. Лево и десно од неа се претставени апостоли во полупрофил, свртени кон главната икона. Тие во левата рака ги држат своите својствени предмети, односно отворени книги и затворени свитоци. Над претставата „Чин“ е поставен третиот ред на празнични икони. Во овој ред има вкупно 16 икони, при што по секоја четвртта икона се поставени дрвени табли насликани со цветни мотиви.
Во горниот дел на иконостасот е поставен змискиот крст изведен во плитка резба и позлата. Иконите „Св.Богородица“ и „Св.Јован Теолог“, кои го сочинуваат распетието, не се наоѓаат во црквата. Во долниот дел на крстот се претставени зооморфни фигури, меѓу кои е испишан текст на бела основа и врамен во кружна рамка. На иконостасот се поставени и царски двери, на кои се наоѓа претставата „Благовестие“. Во правоаголните полиња се прикажани ликовите на Богородица и Архангел Гаврил, како и на пророците Давид и Соломон претставени во полукружни ниши. Основата на дверите е сина, а на некои места дверите се позлатени. Позлата се јавува и кај плетенката која ги двои дверите. Грниот дел на плетенката завршува со украс на акантусови лисја. Овој украс се јавува како заоставнина на ранохристијанската уметност и често се користи во македонската резба. Позлата се јавува и на главите на птиците пауни кои се сместени во горните лакови на дверите. Над акантусот е изрезбан медалјон со претставата на Бог Отец. На северната врата на иконостасот, свртена кон проскомидијата, е прикажан мотивот „Архангел Михаил кој го убива богатиот“, додека на ѓаконикот е претставен воинот „Св. Димитрија“ во цел раст.
Внатрешноста на црквата била богата и со други икони, поставени на наосот, но тие не се наоѓаат во храмот. Дел од иконите се дело на Дичо Зограф од 1857 година, а дел од Зафир Зограф.
Темна маглина
Темна маглина (впивна маглина или апсорпциона маглина) — вид меѓуѕвезден облак кој е толку густ што ја прикрива светлината од објектите зад него, како ѕвезди, оддавни или отсјајни маглини. Згаснувањето на светлината е предизвикано од парченцата меѓуѕвездена прашина сместени во најстудените и најгусти делови на молекуларните облаци. Јатата и големите состави од темни маглини се во потесна врска со џиновски молекуларни облаци. Помалите изолирани темни маглини се нарекуваат Бокови глобули. Како и другите меѓувездена прашини или материјал, телата што ги прикриваат се забележливи само како радиобранови или инфрацрвени бранови.
Обликот на темните облаци е мошне неправилен: немаат јасно одредени граници, а напати имаат завиен и змијолик облик. Најголемите темни маглини се видливи со голо око, како темни дамки на посветла заднина во Млечниот Пат, како што се Вреќа Јаглен и Голем Расед. Ваквите објекти се нарекуваат и темномаглински соѕвездија и носат разни имиња.
Во внатрешноста на надворешните молекуларни подрачја на темните маглини се одвиваат важни настани како образба на ѕвезди и мазери.
Брекина (Станча)
Брекина  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Ранковце. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. Во нивата на еден жител се среќаваат делови од керамички садови, питоси, тегули со врежани концентрични кругови. Најдени се и повеќе бронзени монети од кои нема зачувани.
Контрада
Контрада — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 декември 2017 година било 3,063 жители.
Брош
Брош (broche) — луксузна украсна игла, вид на накит. Првите украсни игли (брошеви) се користеле уште во бронзеното време и биле изработувани од бронза. Основна намена на брошот е да закачи (закопча) женски фустан околу вратот или на градите. Се изработува како игла, од благородни метали или бронза, на чиј врв може да има украс од благородни метали или од скапоцени камења.
Фибула
За брош се користи и називот фибула (латински назив 'fibula'' е со значење „прицврсти“).
Фибулите се древни форми на брошеви. Тоа се своевидни копчиња или врски во вид на приврзок со игла, кои се користеле за запнување и врзување на облека. По изглед и техничко решение скоро се идентични со модерните сигурносни игли – „безопасни“.
Биле во употреба од најраната историја и постојат во многу изработки и облици, во зависност од историскиот период: постојат келтски, дачански, сарматски, римски, готски итн. Од средниот век ги замениле копчињата, но нивниот наследник, безопасната се користи и денес.
Фегелзен
Фегелзен (Vögelsen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Фегелзен се наоѓа околу 5 километри северозападно од окружниот град Линебург.
Сисиниј II Цариградски
Сисиниј II Цариградски — Вселенски патријарх од 996 сè до неговата смрт во 999 година.
Бил особено образуван и почестен со титулата магистрат. Неговото патријархување било окарактеризирано со голем број на проблеми, за свадба и развод, но исто така и со распонот на владеењето на Вселенскиот патријарх.
Пасош на Грузија
Пасошот на Грузија е јавен пасош издаден на државјанин на Грузија за патување и престој во странство, како и за враќање во земјата.
За време на престојот во странство, патниот документ му служи на сопственикот за докажување на идентитетот и доказ за државјанство.
На корицата на пасошот е прикажан државниот амблем на Грузија и натписите на грузиски и англиски јазик „Georgia“ и „passport“. На третата страница од корицата има карта на Грузија на која се прикажани поголемите градови: Тбилиси, Кутаиси, Сухуми, Батуми, Цхинвали, Телави, Поти итн. Пасошите доаѓаат на 32 и 48 страници.Пасошот содржи податоци како име, презиме, пол, датум и место на раѓање, фотографија (3.5x4.5 cm ) личен број, име на органот што го издава, датум на издавање и рок на употреба, потпис на сопственикот. Губењето или оштетувањето на пасошот не повлекува никаква одговорност за носителот. Покрај тоа, истото лице може да се стекне со неограничен број на пасоши.
Барања за виза
Од 1 октомври 2019 година, грузиските граѓани имаа безвизен или безвизен пристап по пристигнувањето во 114 земји и територии, што го прави грузискиот пасош рангиран на 50-то место во однос на слободата на движење според Индексот за пасоши на Хенли.
Јазици
Пасошот е напишан на грузиски и англиски јазик, како и лични податоци на превозникот.
Црква „Св. Димитриј“ - Кривогаштани
Свети Димитриј — главна селска црква во прилепското село Кривогаштани, Македонија.
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото Кривогаштани, на самиот регионален пат 1306. Околу црквата се наоѓаат гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена во селото Кривогаштани.
Историја
Според истражувањето на Јован Трифуноски, црквата била изградена во 1911 година. Претходно на тоа место имало остатоци од стар храм. Сепак, натписот на камбанаријата на црквата покажува дека истата била изградена на 19 април 1912 година.
Архитектура
Црквата има трикорабна градба, со полукружна апсида на источната страна, расчленета со три слепи ниши.
Во црквата се чува мермерна надгробна плоча со релјефна претстава на две машки и две женски бисти. Горе има калкан со палмета и акротерија, а во едикулата претстава на коњаник, дете што стои на ара и десно од него жена. Под нив има старогрчки натпис во 10 реда.
Фрескоживопис
Живописот црквата го добила истата година кога била подигна, во 1912 година. Црквата има и женска црква – галерија.
Седмица на современата уметност
Недела на модерната уметност (португалски: Semana de Arte Moderna) — уметнички фестивал во Сао Паоло, Бразил, кој се одржал во периодот од 11 февруари до 18 февруари 1922 година. Историски гледано, фестивалот го означил почетокот на Бразилскиот модернизам; иако голем број на поединечни бразилски уметници вршеле модернистичка работа пред фестивалот, го здружиле и го дефинираале движењето, претставувајќи го бразилското општество во целост. За Бразил, тоа било толку важно како и Меѓународната изложба на современа уметност, што се одржала во Њујорк во 1913 година, што претставува легендарна пресвртница во историјата на американската уметност.
Неделата се одржала во Општинскиот театар во Сао Паоло, и вклучувала изложби на пластични уметности, предавања, концерти и читање на поеми. Во својата широчина се разликувала значително од оној во Њујорк, со кое често се споредувал, но со само ликовна уметност. Таа била организирана главно од сликарот Емилијано Ди Кавалканти и поетот Марио де Андраде, во обид да се доведе до долготраен конфликт помеѓу младите модернисти и културниот естаблишмент, предводен од Бразилската академија на литературата, која строго се придржувала кон академизмот. Настанот бил доста контроверзен кога се одржил.
Хенихен
Хенихен (Hähnichen) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Окрузите Кволсдорф, Шпре и Требус се составен дел од општината. Црквата во Хенихен, повторно изградена во 1708/09, била првпат спомената во 1436.
Анкица Бенинова
Анкица Бенинова (родена во Струмица) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Сергеј II Цариградски
Сергеј II Цариградски (починал во јули 1019 година во Цариград) — Вселенски патријарх од 1001 до 1019.
Потекнува од истакната семејство кое било во роднински врски со Фотиј. Тој бил исто така и опат на Мануеловиот манастир (или пак според други извори на Студискиот манастир).
Класик Бретања 2016
Класик Бретања 2016 (претходно позната како ГП Западна Франција) — 80. издание на француската велосипедска класична трка Класик Бретања. Се одржала на 28 август 2016 година.
Трката била освоена од Оливер Насен во спринт.
Екипи
Бидејќи Класик Бретања е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Леукоза
Леукозата е рак на крвта. За разлика од другите видови рак леукозата не создава тумори, туку како последица се јавува претерано создравање канцерозни бели крвни зрнца. Леукозата- зборот потекнува од грчките зборови за “бело“ и “крв“ – често се смета за детска болест, иако всушност, повеќе ги напаѓа возрасните. Почеста е кај мажите отколку кај жените, повеќе се појавува кај белата отколку кај црната раса; секоја година во САД се дијагностицираат околу 30 00 случаи. Поимот “давање живот“ што често се употребува за крвта не е претерување. Крвта во својата течна плазма има бели зрнца кои се борат против болеста, плочки кои го запираат крвавењето и црвени зрнца кои го пренесуваат кислородот до сите делови на телото. Секој ден се произведуваат повеќе стотини милијарди нови крвни клетки во коскената срцевина – поголем дел од нив се црвени крвни зрнца. Кај заболените од леукоза организмот почнува да произведува повеќе бели крвни зрнца отколку што му е потребно. Голем дел од тој вишок на бели крвни зрнца се созреваат нормално; живеат многу подолго од својот природен животен цуклус. Наспроти големиот број, овие клетки зафатени со леукоза не се способни да се борат против воспалението на истиот начин на кој се борат здравите бели крвни зрнца. При нивното собирање тие се мешаат со животните функции на органите, вклучувајќи по и создавањето здрави крвни клетки. Понекогаш организмот нема доволно црвени крвни зрнца за снабдување на клетките со кислород, доволно тромбоцити за да го овозможи соодветното згрутчување на крвта или доволно нормални бели крвни зрнца за борба против воспаленијата, што луѓето со леукоза ги прави склони на модринки, крвавења или на воспаленија. Случаите на леукоза се делат на акутни и хронични. Клетките на ракот кај акутната леукоза почнуваат да се множат пред да созреат. Хроничните облици на леукоза напредуваат побавно, па клетките на ракот се развиваат до целосна зрелост. Леукозите натаму се разликуваат според видовите бели крвни зрнца што се вклучени. Под микроскоп лесно можат да се разликуваат два основни видови бели клетки; миелоидни клетки содржани во мали марчиња или грутки; лимфоидните клетки не ги содржат. Акутната лимфоцитна или лимфобластна леукоза (ALL), понекогаш нарекувана и детска леукоза, е најчест вид рак кај децата, а акутната миелогена леукоза (AML) е најчест облик на леукоза кај возрасните. Без лекување, акутните леукози обично се смртоносни за неколку месеци. Делотворноста на лекувањето се разликува во зависност од видот и фазата на болеста, но, колку што е болниот помлад, поголема е можноста за попуштање на болеста. Кај чеукозата мирувањето на болеста подразбира дека нема побеќе канцерогени клетки и дека коскената срцевина дејствува нормално. Возрасните заболени лица кои се лекуваат од ALL имаат 80 до 90 проценти можност за постигнување ремисија; околу 40 проценти од оние кои ова го постигнуваат живеат барем пет години потоа и имаат можност целосно да бидат излекувани. Заболените кои се лекуваат од AML имаат 60 до 70 проценти можност за мирување на болеста; околу 20 проценти од нив успеваа да преживеат барем три години со можност за целосно излекување.
Хроничните облици на леукоза најчесто ги погодуваат луѓето на средни години. Хроничната лимфоцитна леукоза (HML) е поагресивна. Со оглед на тоа дека е тешко да се спречи оваа болест од влошувањето до акутната фаза дури и со лекување, просечното време за преживување е околу четири години. Секој од овие четири основни видови леукоза можат да се поделат на подвидови. Другите, ретки облици на болеста вклучуваат леукозата на ретикуларните клетки, пролимфоцитна, мегакариоцитна, базофилна и еозинофилна леукоза.
Причинители
Никој не знае која е вистинската причина за појава на леукозата, но изгледа, некои луѓе се генетски предодредени за оваа болест. Хромозомските нарушувања се поврзани со леукозата, но и со пред леукозната болест што се нарекува миелодиспанзија. Девет од десет луѓе со HML, на пример имаат оштетен хромозом, наречен филаделфиски хромозом, во своите крвни клетки. Овој хромозом е стекнато нарушување; тој ниту се наследува ниту се пренесува врз децата. Хромозомските нарушувања поврзани со вродените нарушувања, како што се Дауновиот синдром (Down) се во тесна врска со одредени видови леукоза и барем еден од вирусите од истото семејство, како што е вирусот на хуманата имунодефициенција (ХИВ) е поврзан со редок облик на оваа болест. Факторите од околината влијаат на опасноста од развивање леукоза. Пушачите се поподложни на некои видови леукоза отколку непушачите. Проучувањата укажуваат на тоа дека подолгото изложување на зрачење, на различни хемикалии дома и во работната средина и електромагнетните полиња со ниска честота можат да бидат поврзани со леукозата – но за тоа постои сигурен доказ.
Клиничка слика
Многу видови леукози не создаваат очигледни симптоми во почетните фази. Повремено симптомите можат да го заклучуваат следново: Во подоцнежната фаза, симптомите можат да се вклучат ненадејни високи температури, епилептични напади отежнато зборување или движење на екстремитетите и нарушена состојба на свеста:
Дијагностички постапки
Со оглед на тоа дека многу видови на леукоза на почетокот не покажуваат очигледни симптоми, болеста може да се дијагностицира случајно за време на преглед или по пат на рутинска анализа на крвта. Ако заболениот има зголемени лимфни јазли отечено непце, зголемен црн дроб или слезина, често добива модринки или ситно исипување, лекарот би требало да се посмнева на леукоза. Анализата на крвта која покажува неприроден број бели зрнца обично е доволна за почетната дијагноза. За да се потврди дијагнозата и за да се утврди специфичниот вид, заболениот треба да оди на биопсија на коскената срцевина од карличната коска и анализа на клетките на рак. Во случај на HML, со анализа на ДНК ќе се провери и филаделфискиот синдром.
Рак кај децата
Да се има леукоза- или кој било вид рак – е страшно, без оглед на тоа дали станува збор за возрасен човек или за дете. Но ракот не подразбира и задолжителна смрта пресуда и сите заболени од рак заслужуваат да го живеат својот живот нормално и исполнето. Ако вашето дете е заболено од ракм најдобро е пред сè да го гледате како свое дете, а дури потоа како заболено дете кое боледува од рак.
Хоендубрау
Хоендубрау (Hohendubrau) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија.
Црвена Нива
Црвена Нива — село во Општина Кочани, во околината на градот Кочани.
Историја
Во XIX век Црвена Нива било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Црвена Нива живееле 60 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Црвена Нива имало 64 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Родови
Црвена Нива било македонско село.
Родови во селото биле: Николовци (1 к.) и Стојановци (2 к.) биле основачи на селото Црвена Нива, првите дошле од селото Долно Градче, а вторите од селото Пашаџиково. Во родот Николовци се знаело следното родословие: Трајан (жив на 63 г. крајот на 50-тите) Велко-Никола-Ганчо, предокот кој се доселил; Ѓоргевци (3 к.) доселени биле од селото Јастребник; Дојчиновци (3 к.) биле најмлад род во селото, доселени биле исто така од селото Јастребник.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 869 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во Лешки. Во избирачкото место се опфатени населените места: Црвена Нива, Пашаџиково, Лешки.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 18 гласачи.
Бернулиева распределба
Бернулиева распределба во теоријата на веројатноста и статистиката — прекинатата веројатносна распределба на една случајна променлива која ја има вредноста 1 со веројатност p и вредноста 0 со веројатност q = 1-p. Понеформално, таа е модел за множество можни исходи од секој можен опит опит кој поставува прашање „да–не“. Ваквите прашања водат до исходи со една од две вредности: „успех“ (1) со веројатност p и „неуспех“ (0) со веројатност q. Со оваа распределба може да се претстави фрлање паричка каде 1 и 0 би биле „глава“ и „писмо“, а p би била веројатноста да се падне глава (или обратно, каде 1 е писмо, а p ќе биде веројатноста за писмо). Нечесните парички би имале p \neq 1/2.
Наречена е по швајцараскиот математичар Јакоб Бернули и претставува посебен случај на биномната распределба со еден спроведен опит (така што n би бил 1 за таква биномна распределба). Воедно таа претставува посебен случај на двоточкестата распределба, чии можни исходи не мора да бидат 0 и 1.
Својства
Ако X е случајна променлива со оваа распределба, тогаш:
Веројатносната фунција f на оваа распределба низ можните исходи k е
Ова може да се изрази и како
или како
Бернулиевата распределба е посебен случај на биномната распределба со n = 1.
Зашиленоста оди до бесконечност за високи и ниски вредности на p, но за p=1/2 двоточкестите распределби (вкл. Бернулиевата) имаат помалку вишок зашиленост отколку било која друга веројатносна распределба, имено −2.
Бернулиевите распределби за сочинуваат експоненцијално семејство.
Процената на максимална веројатност на p според случаен примерок е примерочната средина.
Средина
Очекуваната вредност на една Бернулиева случајна променлива X е
Веријанса
Варијансата на Бернулиево распределен X е
Прво имаме
Од ова следи
Од овој резултат лесно е да се докаже дека, за секоја Бернулиева распределба, нејзината варијанса ќе има вредност во рамките на [0,1/4].
Накосеност
Накосеноста (коефициентот на асиметрија) е. Кога ја ќе земеме стандардизираната Бернулиево распределена случајна променлива излегува дека оваа случајна променлива добива  со веројатност p и добива  со веројатност q. Така добиваме
Донтов метод
Д'Онтов метод (D'Hondt method) — метод за распределба на мандати од партиските листи според пропорционална застапеност, користејќи го принципот на највисок просек. Математички, но не и оперативно, тој е еквивалентен на Џеферсоновиот и на Бадер-Оферовиот метод.
Бернулиева распределба
Виши моменти и кумуланти
Сите сирови моменти се еднакви поради тоа што 1^k=1 и 0^k=0.
Донтов метод
Овој метод за првпат бил користен во 1899 година во Белгија и е именуван според белгискиот математичар Виктор Донт. Тој е помалку пропорционален отколку другиот популарен метод за распределба, Сен-лагеовиот, бидејќи Донтовиот метод повеќе ги фаворизира поголемите политички партии и коалиции над помалите.
Бернулиева распределба
Виши моменти и кумуланти
Централниот момент со степен k се добива со Првите шест централни моменти се Вишите централни моменти може да се изразат покомпактно како \mu_2 и \mu_3 Првите шест кумуланти се
Донтов метод
Начин на распределба
По одредувањето на освоениот број гласови, за секоја листа се пресметуваат просеци или количници. Формулата за пресметување на количникот е каде што:
Тоа значи дека според овој систем, вкупниот број гласови што ќе ги добие секоја партиска листа поединечно се дели со 1, потоа со 2, со 3, со 4, и сè така до крајниот број на кандидати што треба да бидат избрани во одредена изборна единица. Добиените изборни количници се подредуваат по големина, а најголемите броеви се мандатите што ги добиле соодветните листи. Секоја листа со кандидати добива пратенички места колку што има најголеми количници во вкупниот број определени места.
На овој начин партијата со листа “А“ ќе има 4 мандати, листата “Б“ - 3, листата “В“ - 1, а листата "Г" ниту еден. Доколку се појават идентични изборни количници на две различни листи, мандатот се распределува со ждрепка.
Донтовиот метод не произведува апсолутна, односно чиста пропорционалност: во однос на вкупниот број освоени гласови, двете поголеми партии се фаворизирани. Партијата “В“ е помалку фаворизирана, а партијата “Г“ добила недоволен број гласови за да обезбеди мандат. За да може да ѝ го одземе четвртиот мандат на партијата “А“ (* 25.000) на партијата “Г“ би ѝ бил потребен минимум од 25.000 + 1 глас. Значи распределбата на мандатите меѓу овие 4 партии е фер, иако тоа не е апсолутно пропорционален одраз на нивните добиени гласови.
Д'Онтовиот метод се приближува кон пропорционалност со минимизирање на најголемиот однос меѓу места и гласови меѓу сите партии. Овој однос е познат и како односот на предност. За партијата, каде P е вкупниот број на партии, односот на предност е каде Најголем однос на предност, доловува колку е застапена презастапената партија во сите партии. Донтов метод доделува места, така што овој сооднос ја достигнува својата најмала можна вредност, каде е алокација на места за сите страни, а \mathcal{S} е збир на сите такви можни распределби. Поради ова, Донтов метод ги дели гласовите на точно пропорционално застапени гласови и преостанатите гласови и го минимизира вкупниот износ на преостанатите гласови. Севкупниот дел од преостанатите гласови е Остатоците од партијата p се пресметуваат како
За да видите како функционира ова, продолжете со примерот со четирите партии. Партијата А доби 43,5% од гласовите, партијата Б 34,8%, партијата В 13% и партијата Г 8,7%. Донтов метод даде А 50% од местата, Б 37,5%, В 12,5% и Г 0%. Соодносот на предност на А е 1,15, од Б 1,08, од В 0,96 и од Г 0. Најголем однос на предност, 1,15, припаѓа на А. Така, вкупните остатоци се 1 - 1 / 1,15 = 0,13 или 13%. Остатоците од А се 0%, Б-ните 2,2%, В-овите 2,2% и Г-те 8,7%. Застапените гласови на А се 43,5%, од Б 32,6%, од В 10,9% и од Г 0%.
Користење
Земји што го користат овој систем за избор на пратеници се: Албанија, Аргентина, Австрија, Белгија, Бразил, Бугарија, Камбоџа, Зеленортски Острови, Чиле, Колумбија, Хрватска, Чешка Република, Данска, Источен Тимор, Еквадор, Естонија, Финска, Гватемала, Унгарија, Исланд, Израел, Јапонија, Луксембург, Република Македонија, Молдавија, Црна Гора, Холандија, Северна Ирска, Парагвај, Полска, Португалија, Романија, Шкотска, Србија, Словенија, Шпанија, Турција, Уругвај и Велс.
Исто така, системот во Северна Ирска се користи и за распределба на министерските места во владата; за т.н. top-up места во собранието на Лондон; во некои земји за избор на претставници во Европскиот парламент; и во периодот на Уставот од 1997 година за распределба на пратеничките места во Тајланд. Изменета форма на методот се користела и за изборите во законодавното собрание на Австралија, но бил напуштена во корист на системот на единечен пренослив глас, односно системот на Хер-Кларк. Донтовиот метод се користи и за распределба на големиот број функции (потпретседатели, претседатели и заменици претседатели на комисии, претседатели и заменици-претседатели на делегации) во Европскиот парламент.
Во Македонија Донтовиот метод се користи од локалните избори 1996 година, кога е воведен за распределба на мандатите на изборите за советници во општините. На парламентарните избори во 1998 година овој метод се користи за распределба на 35 мандати од пропорционалната листа, а од парламентарните избори 2002 година се користи за распределба на сите мандати во Собранието на Република Македонија.
Наводи
Scrutin proportionnel plurinominal
Говорен орган
Говорните органи се составен дел од дишниот апарат. Органи кои учествуваат во говорот (изговарањето на гласовите) се:
При формирањето на гласовите учествуваат сите делови од усната празнина:
Различни гласови се создаваат со употреба на различни делови од усната празнина, па оттука разликуваме:
Иако сите луѓе имаат исти говорни органи, не постојат два јазика кои имаат ист гласовен систем.
NGC 24
NGC 24 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 24 се споменува и како ESO 472-16, MCG -4-1-18, UGCA 2, AM 0007-251, IRAS 00073-2514.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник со ширина од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 24 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 24 има привидни димензии од 5,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 9 м 56,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 24° 57' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 46°.
Други поделби
Проучување на NGC 24 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 701. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 305; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6412. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 577.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лаџа (Нигритско)
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Лаџа, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Јени амам (Битола)
Јени амам — турска бања која се наоѓа на десната страна на реката Драгор во Битола. За бањата како и за другите објекти од профаната исламска архитектура, изградени со доаѓањето на Турците, не постојат податоци од историски извори или какви било други пишани документи, или натписи на самиот објект.
Изградба
Се претпоставува дека Јени амам бил изграден во 17 век или во почетокот на XVIII век, тогаш кога Битола била во економски расцут. Како последица на Австриско-турските војни од крајот на 17 век, кога економската моќ на Битола и на другите градови започнала да се намалува, најверојатно кон крајот на XVIII век дошло до напуштање на некои објекти од јавната управа. Не е исклучено дека таква судбина го снашла и Јени амам.
Денес дел од зградата е наполно урнат, како и внатрешните уреди за загревање.
Евстахиј Цариградски
Евстахиј Цариградски — Вселенски патријарх од 1019 до 1025 година.
NGC 6432
NGC 6432 — систем од четири ѕвезди во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6432 се споменува и како ESO 520-**25.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јули 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6432 е од видот *4.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 47 м 22,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 53' 16".
Други поделби
Проучување на NGC 6432 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 338; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6832. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 175.
Трета Мисија за верификација на Ангола на Обединетите нации
Трета мисија за верификација на Ангола на Обединетите нации (UNAVEM-III) била мировна мисија која започнала да работи во Ангола во февруари 1995 година за време на граѓанската војна. Таа била основана од Советот за безбедност на Обединетите нации во Резолуцијата 976.
NGC 25
NGC 25 — елиптична галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 25 се споменува и како ESO 149-19, FAIR 1, AM 0007-571.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 25 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 25 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 9 м 59,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 57° 1' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на NGC 25 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 706. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 416; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8467.
Кравјо виме
Кравјо виме (лат.Lactifluus vellereus (порано Lactarius vellereus ) е прилично голема габа од родот Млечки (печурки) Таа е една од двете најчести млечни печурки пронајдени со букови дрвја, а другата е Lactarius subdulcis.
Таксономија и систематика
Кравјо виме е еден вид од неколкуте северно умерени печурки со млечни шапки кои припаѓаат на родот Lactifluus кој е одвоен од Млечки (печурки) на филогенетска основа. Неговиот најблизок вид е L. bertillonii, со кој формира прилично изолиран клад во родот.
Опис
Како и другите печурки од семејството Russulaceae, Кравјо виме плодното тело на кравјо виме има ронливо, наместо фиброзно месо, и кога е скршено,печурката испушта млечен латекс. Зрелите шапки се бели до крем, во облик на инка и до 30см. во пречник. Има цврсто месо, а дршката што е пократка од телото на плодот е широка. Нејзините жабри се прилично оддалечени (доста далеку), декурентни, и тесни, и имаат кафена дамка од млекото кога се сушат. Отпечатокот на спорите е со бела боја.
Lactifluus bertillonii е тесно поврзан и многу сличен, но има полуто млеко. Друг сличен, но филогенетски далечен вид е Lactarius controversus, кој се разликува главно по неговите бели жабри и недостатокот на розови шари на горната капа.
Распространетост и живеалиште
Печурката се наоѓа во листопадни шуми, од крајот на летото до почетокот на зимата.Ја има во Британија и Европа.
Јадливост
Млекото само по себе има благ вкус, но луто е кога се вкусува заедно со месото. Се смета дека не може да се јаде поради неговиот вкус на лута пиперка.
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Конца дела Кампанија
Конца дела Кампанија — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 30 септември 2021 година било 1,264 жители.
Бардовик
Бардовик (Bardowick; Бевик, долногермански: Bewick) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (Flecken), мала населба со локално значење.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Географија
Бардовик се наоѓа на левиот брег на реката Илменау, помеѓу Винзен и Линебург. Прераснал како предградие на самиот град Линебург, од кој е оддалечен околу пет километри.
Историја
Местото првпат било споменато во 795 година и бил издигнат во град во 972 година од страна на Ото I. Неговото име доаѓа од племето Лонгобарди.
Во 1146 година била забележана црквата „Св. Петар и Павле“.
Градот бил уништен до темел, со исклучок на црквите, во 1189 година од страна на Хајнрих Лавот. Дотогаш, бил еден од најважните трговски градови во Северна Германија.
Денешната градба на катедралата била подигната помеѓу 1389 и 1485 година.
Македонскиот јазик за време на преродбата
Историјата на македонскиот јазик и неговиот развој се одвивале во неколку етапи сè до оформувањето на стандардниот литературен јазик. Една од поглавните и позначајните етапи на развојот на македонскиот јазик е за време на преродбата, односно низ текот на 19 век. Овој период е познат како преродбенички поради големиот број на литературни и национални дејци и напорите на истите за оформувањето на македонскиот стандарден јазик. Меѓу позначајните преродбеници се Крсте Петков Мисирков, Димитрија Чуповски и Ѓорѓија Пулевски кои со своите дела и залагања придонеле во голема мера за развојот на јазикот. Ѓорѓија Пулевски во македонистиката е познат по своите речници и воедно ги создава првите речници на македонскиот јазик. Димитрија Чуповски е значаен по своите залагања за осамостојување на Македонија и македонскиот јазик, слични со ставовите на Крсте Петков Мисирков.
Овој период во историјата на македонскиот јазик е познат по зачестената присутност на народниот македонски јазик, шаренило на дијалекти и различни македонски говори.
Поради недостаток на стандардната македонска азбука, поголем број од македонските преродбеници се служеле со странските соседни азбуки за запишување на мислите, како на пример користење на грчката, српската, бугарската или руската азбука при создавањето на книжевните дела. Потребата од стандардизирање на македонската азбука била повеќе од неопходна и тоа било едно од главните задачи со кои се занимавале македонските преродбеници.
Реформите во македонската азбука, правопис и граматика од Крсте Петков Мисирков биле едни од најзначајните за македонскиот јазик и неговиот современ развој. Тие биле важни поради тоа што:
Голем број на документи, записи и книги се зачувани од овој период. Добар дел од нив се напишани на народен македонски јазик. Меѓу најзначајните јазичарички документи од овој период се книгата „За македонцките работи“, списанието „Вардар“, Тријазичникот, списанието „Лоза“, „Слогница Речовска“ и поголем број на други историско-јазичарички документи.
Реформите на Крсте Петков Мисирков се од голема значајност за македонскиот јазик бидејќи тие се најблиску до денешниот стандарден македонски јазик.
Натурализам
Натурализам — уметнички правец кој тежнее кон верно прикажување на стварноста, насочувајќи го вниманието кон надворешни детали и кон она што не е убаво.
Македонскиот јазик за време на преродбата
Реформите во азбука
Македонските писатели, поети и национални дејци за време на преродбата користеле повеќе соседни азбуки за запишување на своите мисли, во зависност од тоа каде се печателе книгите. Така на пример бележиме македонски песни печатени со бугарска азбука, статии и летописи печатени со руска азбука и книги и списанија со српска или грчка азбука.
Потребата од создавање на стандардна современа македонска азбука била неопходна бидејќи Македонците имале потреба од запишување и овековечување на македонскиот јазик. Старите македонски азбуки што се користеле, како на пример, глаголицата, старословенското писмо и илинденската азбука повеќе не ги задоволувале современи фонетски и фонолошки потреби на македонскиот јазик бидејќи одредени букви од тие азбуки не се користеле повеќе во македонскиот јазик, туку биле заменети со други гласови.
Натурализам
Идеја и претставници
Натурализмот го набљудува човекот како производ на наследството, околината и историската состојба, и тоа во тврда, експериментално позитивистичка смисла. Ваквото гледиште во книжевноста се манифестирало како стремеж кон поегзактно, понепосредно и верно прикажување на стварноста. Исто така, значајна придобивка на натурализмот е тоа што со себе донел социјално сочувствување со угнетените слоеви во општеството, а со тоа и одредена критика кон повисоките општествени слоеви, иако тоа сочувство не е идејно и политички определено. Во предговорот на второто издание на романот „Тереза Ракен“, Зола го објаснува натуралистичкиот метод велејчи дека неговата цел е првенствено научна и дека применил научна анализа и дека пишувал воден од љубопитноста на научникот. Понатаму, тој вели дека спроведува аналитичка работа слична на дејноста на хирурзите, дека западнал во точно и грижливо сликање на животот, целиот предаден на анализата на човечкиот механизам.
Македонскиот јазик за време на преродбата
Реформите во азбука
Реформите во азбуката направени од Крсте Мисирков биле едни од поголемите од таков вид во 19 век и раниот почеток на XX век. Неговите реформи, а воедно и на македонското научно здружение „Свети Климент“, се делат на две етапи. Првата етапа на реформата се одвива во периосот од 1902-1903 и типичен пример за тие азбучни реформи е книгата „За македонцките работи“. Втората етапа од реформите во македонската азбука е за време на периодот од 1905-1906 па натака и типичен пример за таа втора етапа е списанието Вардар, печатено во Русија.
Прва реформска етапа
Првата реформа во азбуката е воедно и основната реформа врз самото писмо врз која се темели и втората етапа од реформата. Имено, во оваа реформа, Мисирков ја реформирал азбуката врз фонетски принцип, како што е и денешната македонска азбука. Новина во оваа азбука е тоа што се воведуваат нови графеми за македонските гласови. Оваа азбука ги содржи истите гласови како и денешната македонска азбука, со мали разлики во графемите. Мисирков ја прилагодил азбуката според македонскиот фонетски систем. Оваа реформа на азбуката се направила во 1902/ 1903 година и типичен пример на употреба на оваа азбука е книгата „За македонцките работи“ и делата објавени околу овој период.
Натурализам
Идеја и претставници
Во литературата, натурализмот го потиснал реализмот и доминирал во европската книжевност во последните децении од 19 век. Притоа, најзначајни претставници на натурализмот се: А. Холц и Герхард Хауптман во Германија, Хенрик Ибзен и Аугуст Стриндберг во Скандинавија, додека во Италија натурализмот се развил во посебен правец наречен веризам. Емил Зола и Ги де Мопасан се водечки претставник на натурализмот во Франција, каде литературните групи блиски до натурализмот го избегнувале овој израз и се претставувале себеси како реалисти.
Македонскиот јазик за време на преродбата
Втора реформска етапа
Втората реформна етапа на азбуката е всушност унапредување и усовршување на реформираната македонска азбука од 1903. Оваа втора фаза на реформа се случила во периодот околу 1904/ 1905 година од страна на Крсте Мисирков. Со оваа втора етапа се усовршиле некои од графемите, а при тоа се испуштаат одредени диграфи од самата азбука. Типичен пример за употреба на оваа азбука е списанието Вардар, печатено во 1905 година во Русија и други документи и книги од тој период.
Во однос на азбуката од 1903 година, нова е само буквата ą, додека знаците за меките согласки малку се изменети: знакот за мекост (апострофот) не е ставен од десната страна на буквата туку веднаш над буквата како во денешните букви ќ и ѓ. Покрај овие две букви, постојат и две други разлики во однос на денешната и првата реформна азбука. Буквите џ и ѕ имаат одредена варијација во втората реформна етапа, така на пример буквата ѕ воопшто не е присутна во азбуката и при пишувањето, а додека буквата џ е присутна при пишување како диграфот „дж“, но не е дел од самата азбука.
Но ваквото тврдење на рускиот јазичар се потврдило како една страна на вистината, поради фактот што истата таа буква низ текстовите ја среќаваме и на места каде никогаш не се користела старата носовка од преден ред. Така на пример имаме зборови: Вąдришта, сąта вери, да гу донесąм, одąм и слично.
Од наведените докази, може да се заклучи дека буквата „ą“ се користела во македонскиот јазик за претставување на темната буква „а“. Таа буква е кратка и темна верзија на гласот а и со денешни примери би се објаснила како глас што е измеѓу гласовите /a/ и /ə/. Буквата е слична со англискиот глас /ʌ/ и романската буква â.
Реформите во правописот
Како и при реформите во азбуката, така и при реформите на правописот на македонскиот јазик за време на преродбата забележуваме две етапи. Првата, и главната, етапа при реформата се одвивала истовремено со реформите врз азбуката. Основата на правописот на македонскиот јазик се засновал врз народниот македонски говор, односно на македонските дијалекти особено на централните дијалекти, како што е и денес. Првата етапа се одвивала за време на периодот од 1902/ 1903 година, а додека втората етапа се одвивала за време на периодот од 1904/ 1905 година. Правописот на македонскиот јазик од тој период е во голема мета сличен со денешниот правопис, со мали исправки и измени.
Прва реформска етапа
Првата етапа на реформата на правописот на македонскиот јазик е околу 1902/1903 година и типичен пример за таа реформа во парвописот е книгата „За македонцките работи“ и други документи од тој период. Правописот се засновал врз централните дијалекти на македонскиот јазик, но користи и зборовен фонд и фонетски принципи од останатите околни дијалекти. Главните одлики на правописот според првата главна етапа од реформите се:
Втора реформска етапа
Правописот на македонскиот јазик зададен од Мисирков во 1903 година и принципите од истиот биле во голем дел исти и со реформските обиди и на втората етапа. Сепак се забележуваат поголеми промени во самиот правопис, промени кои се многу слични со денешните правописни норми на македонскиот јазик, скоро исти. Една од главните извори од кои се црпат доказите и знаењата на македонскиот правопис од тој период е списанието „Вардар“ и од останатите документи од тој период. Втората етапа се случила во периодот 1904/1905 година.
Реформите во граматиката
Како и денешниот литературен македонски јазик, така и македонскиот јазик кој се користел во книгите во тоа време, во најголем дел, се базирале на централните македонски дијалекти. Поради тој факт, голем дел од книжевните дела споделувале скоро исти граматички одлики, типични за македонскиот јазик и централните македонски дијалекти. Меѓу позначајните се користењето на тројниот член, личните заменки, времињата, предлозите и слично.
Симболизам
Симболизам — уметнички и книжевен правец кој настанал во Франција кон крајот на 19 век како отфрлање на натурализмот и реализмот. Симболизмот имал свои почетоци уште од периодот на романтизмот, и траел и после 1900 година, кога се смета дека како правец изумрел.
Претставници
Во литературата главен претставник на симболизмот е Шарл Бодлер. Покрај него, тука се и германскиот поет и романописец Новалис, американскиот раскажувач и лиричар Едгар Алан По, француските романтичари Виктор Иго и Алфред Вињи.
Непосредни претходници на симболизмот се сметаат: Артур Рембо, Стефан Маларме, Верлен, кои се сметаат и за негови најдобри претставници, а Маларме и за најзначаен теоретичар.
Во Германија: Р.М. Рилке и Х. фон Хофманстал. Во Англија: Оскар Вајлд и В.Б. Јејтс. Во Русија: Валериј Брјусов, Андреј Бели, Вјачеслав Иванов, Александар Блок. Во Југославија: Јован Дучиќ, А. Г. Матош, Отон Жупанчич и други.
Во поезијата
Во основата на својата поетика симболистите ги ставиле теоретските ставови и поетската пракса на Шарл Бодлер: современ поет, син на големиот град, кој во својата сензибилност слегува до дното на човечкиот физички и морален пад, наоѓајќи го во темните длабочини на човечкото битие најголемото патење но и најголемата восхитеност, спој на несреќа и убавина („Ужасот на животот - екстазата на животот“).