cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вратница
Население
Како и во другите села во Македонија така и во Вратница поради миграциските движења село-град, бројот на жителите се намалил од 1384 жители во 1961 година на 572 жители денес. Во 1994 година селото броело 572 жители, од кои Македонци 522 жители, Срби 33 жители и 17 жители изјаснети како „други“.
На пописот од 2002 година, селото имало 505 жители, од кои 482 Македонци, 20 Срби и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 364 жители, од кои 301 Македонец, 1 Албанец, 10 Срби, 1 останат и 52 лица без податоци. На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Вратница е македонско село.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на проширената Општина Јегуновце, која во денешните граници настанала по донесувањето на новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Претходно, селото претставувало општинско седиште на поранешната Општина Вратница, кон која припаѓале селата Јажинце, Рогачево, Старо Село, Беловиште и Орашје.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Тетово, додека во периодот по војната од 1955 до 1962 година селото се наоѓа во некогашната општина Теарце, која припаѓала на Тетовската околија.
Во периодот 1952-1955, селото исто така било седиште на тогашната општина Вратница, во која покрај Вратница се наоѓале и селата Беловиште, Јажинце, Нераште, Одри, Орашје, Првце, Рогачево и Старо Село. Самата Општина Вратница била дел од Тетовската околија. Општината Вратница постоела и во периодот 1950-1952 година.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 2128 и 2129 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница и основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 564 гласачи.
Личности
Личности родени во Вратница:
Иселеништво
Вратница е наделеку позната како место кое има многу иселеници. Вратничани може да се сретнат во многу западноевропски земји, но најмногу ги има во САД, поточно во околината на градот Детроит (државата Мичиген). Во 1980-тите години имало над 200 домаќинства со жители од Вратница во областа на Детроит.
Најголем дел од миграциите од селото се случиле по Првата светска војна, кога најголем дел од иселениците биле економски мигранти. По 1924 година, кога се наметнале одредени квоти за иселеници од Источна Европа, многумина Вратничани се одлучиле за иселување во Канада.
Уште еден голем бран на иселување се случил за времето на првите години од Југославија.
Драслајца (археолошко наоѓалиште)
Црква — археолошко наоѓалиште во струшкото село Драслајца. Претставува осамен наод од римско време. Во пределот од селото каде што е сместено наоѓалиштето, потекнува еден горен дел од надгробен споменик од мермер.
Врњачка Бања
Врњачка Бања е градска населба во Србија во Рашката област. Тоа е и најголемата бања во Србија. Според пописот од 2011 година во самата Врњачка Бања имало 10.065 жители (според пописот од 2002 година имало 9.877 жители, додека на подрачјето на општината која зафаќа 239 км2), во 14 населени места, според пописот од 2011 година, има 27.332 жители.
Географија и клима
Врњачка Бања е седиште на општина Врњачка Бања. Се наоѓа во централна Србија, во долината на Западно Поморавје на надморска височина од 217м, а административно припаѓа на Рашката област. Тоа е околу 200 јужно од Белград, 25 од Краљево и 11 од Трстеник. Се наоѓа помеѓу планината Гоч (1216) и Западна Морава. Врњачка Бања е туристичко место од прв степен, центар на интегрален туристички регион, сместен на 43°37 'северна географска широчина и 20°53' источна географска должина. Бањската населба е делумно на северните падини на планината Гоч, која припаѓа на шумско-планинскиот комплекс составен од Копаоник, Јастребац, Столови и Жељин, кон Западна Морава и јужните падини на планините Гледиќ.
Просторно, општина Врњачка Бања спаѓа во групата на помали општини во Србија, зафаќајќи го подрачјето на средното поле на Западно Поморавје, општина Врњачка Бања се наоѓа на инфраструктурниот коридор Краљево-Крушевац. Со сите други области во Србија е поврзан со автопати, железници и патишта преку Краљево и Крушевац и преку Гоч и директно со Александровац.
Климата во Врњачка Бања е умерено континентална со влијание на планинска клима. Летата се со свежи утра и навечер поради ветерот што дува од Гоч кон Западна Морава, а зимите се снежни и без силни мразови. Просечната годишна температура е 10,5 °C, а просечната летна температура е 20 °C.
Минерални води
Во Врњачка Бања има седум минерални извори. Тоа се: Топла вода, Слатина, Снежник, Езеро, Борјак, Бел извор и Врњачко врело, од кои четири се користат за терапии (Топла вода, Снежник, Езеро и Слатина), додека водите од три извори се флашираат како природни минерални води (Врњци - Борјак, Борјак 3 и Белимарковац за Елемент вода).
Врњачките минерални води се користат за третман на:
Историја
Врњачка Бања има многу долга традиција на здравствени одморалишта. На топлиот минерален извор Врњачка во периодот од 2 до 4. век Римјаните изградиле бања и рехабилитација. Тоа го докажуваат археолошките наоди во внатрешното јадро на римските бањи, односно базени, римски топли извори со минерална вода и мноштво фалсификувани монети кои биле оставени во исцелителниот извор. Римските легионери, како и романизираната аристократија на домородците, главно доаѓале овде на лекување и закрепнување.
Според една приказна, до 18 век во Врњци постоела голема борова шума, која била исечена по наредба од времето на ага од Нови Пазар, чија жена била свршена кога тој поставил шатор во шумата. Според приказната, останал само еден бор, на кој од срам се обесил селскиот кнез -во бањата во 30-тите години се гледало големо дрво.
Во 1935 година во бањата имало регистрирани 28.000 гости, а над 50.000 туристи и оние на краток престој, со што ова место станало најпосетувано место во Југославија.
Економија
Главна стопанска гранка во Врњачка Бања е туризмот. Како една од водечките туристички дестинации во Србија, Врњачка Бања е на чело во воведувањето иновации во претставувањето на туристичките потенцијали. Врњачка Бања е една од ретките туристички дестинации во Србија каде што се повикува туристичка картичка преку која може да се добие цела палета на попусти при купување стоки или услуги. Картичката е наменета и за туристите и за жителите на Врњачка Бања. Но, освен туризмот, за стопанството на Врњачка бања значајни се следните компании:
Култура
Во Врњачка Бања традиционално се организира Фестивалот на филмско сценарио „Врњачка бања“. Еден од традиционалните настани е Врњачкиот карневал.
Настаните од областа на културата на општинско ниво ги координира и организира Центарот за култура Врњачка Бања.
Во бањата има неколку историски и архитектонски значајни градби, како што е замокот Белимарковиќ.
Културата на сеќавање и антифашистичката традиција се наследила во општината преку јавните споменици и бистите на учесниците во борбата против окупаторот. Познат симбол на градот во овој домен на мемориската култура е Меморијалниот парк Попина.
Тука се наоѓа и Чајкин рид.
Религија
На територијата на Врњачка Бања се наоѓаат следните верски објекти:
Спорт
Спортот во Врњачка Бања е солидно развиен. Спортско-рекреативниот центар „Рај“ со три фудбалски игралишта и атлетска патека е најважниот спортски објект во Врњачка Бања. Покрај него, во бањата е и Стадионот за мали спортови „Коцка“ каде може да се игра кошарка, мал фудбал и ракомет. Во рамките на хотелот има неколку затворени базени, додека Олимпискиот базен е отворен во текот на летото. Во центарот на паркот има две тениски игралишта на земјена подлога. Одбојка може да се игра во салата на Гимназија Врњачка Бања.
Спортски клубови
Демографија
Во Врњачка Бања живеат 8.421 полнолетни лица, а просечната возраст на населението е 44,2 години (42,6 за мажи и 45,6 за жени).
Оваа населба е претежно населена со Срби (според пописот од 2011 година), а во последните три пописи имало пораст на населението.
Список на државни водачи во 1093 година
Ова е список на државни водачи во 093 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4632
NGC 4632 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4632 се споменува и како UGC 7870, MCG 0-32-38, CGCG 14-110, UM 514, IRAS 12399+0011.
Откривање
Објектот е откриен на 22 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4632 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4632 има привидни димензии од 3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 32,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 4' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 4632 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42689. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4949. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1405.
Китон
Китон е италијанска компанија за луксузна облека основана од Чиро Паоне во 1968 година. Од 2019 година, Китон работи со 54 монобренд продавници ширум светот. Нивниот слоган е „Најдоброто од најдобрите плус еден ''.
Историја
Китон е основан од Чиро Паоне во Арзано, Неапол во 1968 година. Името Китон потекнува од „хитон“ (грчки: χιτών), форма на туника прицврстена на рамо што ја носеле мажите и жените од Стара Грција и Рим.
Во 1995 година, Китон лансирал линија женска облека. Во 2009 година, Китон купил волнена мелница Карло Барбера, која била основана во 1949 година во Биела. Во 2013 година, Китон ги започнал своите малопродажни делувања во Индија. Во 2015 година, Китон ја лансирал својата колекција на очила, и отворил продавница од 2.500 квадратни метри во Сан Франциско. Во 2018 година, Китон лансирал спортска колекција.
Опис
Китон е трговска марка на компанијата Чиро Паоне СпА, компанија основана во 1956 година. Од 2019 година, компанијата вработува околу 800 вработени и управува со 50 продавници ширум светот. Антонио де Матеис, внук на Чиро Паоне, е извршен директор на компанијата. Марија Џована Паоне, ќерката на Чиро Паоне, е потпретседател и креативен директор на женската облека на брендот, Антонио Паоне е претседател на Китон САД.
Китон има пет фабрики во Арзано, Колекио, Фиденца, Маркианисе и Биела.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Липје (Мазовско Војводство)
Липје е село во административниот округ на општина Блендув во рамките на округот Грујец, Мазовско Војводство, во источно-централна Полска. Селото се наоѓа на околу 13 километри (8 милји) западно од Грујец и 49 километри (30 милји) југозападно од Варшава.
Лудвиг Тик
Јохан Лудвиг Тик — роден (31 мај 1773 - Берлин, 28 април 1853) бил германски книжевник.
Животопис
Тој учел на различните универзитети, патувал од место во место од земја во земја, се обидел во речиси сите кнежевни активности и родови, дошол во допир и соработувал со многу истакнати личности од своето време. Иако важно место во историјата на германската кнежевност заземаат неговите драми, критики, научни трудови, издавачки и преведувачки проекти (средновековна германска поезија, англиски театар, Сервантесов Дон Кихот, а учествувал и во довршувањето на Шлегеловите преводи на Шекспировите дела), негов најголем придонес се новелите.
NGC 2405/2
NGC 2405/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2405/2 се споменува и како MCG 4-18-26, CGCG 117-51, VV 643.
Откривање
Објектот е откриен на 7 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2405/2 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 2405/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 32 м 15,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 54' 21".
Други поделби
Проучување на NGC 2405/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 139; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1915. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1310.
Џамија (Десово)
Џамија во Десово — џамија во селото Десово. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, на источните падини од ридот на кој е сместена црквата „Св. Троица“.
Историја
Џамијата се споменува во написот „Заград и заградчани — На гробот од Глигор Соколовиќ“, објавен во српскиот весник Политика на 21 ноември 1934 година.
IC 962
IC 962 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 962 се споменува и како NGC 85B, MCG 4-2-8, CGCG 479-10.
Откривање
Објектот е откриен на 20 ноември 1897 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 962 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 962 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 21 м 29,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 30' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.
Стојан Герасимов Василев
Стојан Герасимов Василев — роден на 10 септември 1948 година во село Клуч, Пиринска Македонија, Бугарија.
По падот на комунизмот наново зел учество во борбите за човековите права на македонското малцинство во Бугарија и станал активен припадник на организацијата ОМО Илинден, а потоа и на партијата ОМО Илинден - Пирин. Во 1993 година му е признаено правото на борец против комунизмот, но Министерството на правосудството одбива да му исплати пензија поради неговото отворено изјаснување дека е Македонец. Стојан Василев е еден од основачите на Сојузот на репресираните Македонци во Бугарија, чиј обид за регистрација е одбиен од Благоевградскиот окружен суд. . Оваа позната практика на бугарските судови не го обесхрабрува и тој продолжува да се бори за правата на репресираните Македонци во Бугарија
Список на државни водачи во 907 година
Ова е список на државни водачи во 07 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Манастирец (Дренок)
Манастирец — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Дренок. Претставува сакрален објект од доцниот среден век. Се наоѓа на околу 1,5 км западно од регионалинот пат Струга-Дебар (Р1201). Сместен е на пространа тераса, со површина од околу 3-4 хектара, на која се среќаваат грамади од кршен камен, тули, покривни ќерамиди, а се гледаат и темели од објекти. Во непосредна близина на наоѓалиштето се наоѓаат остатоци од пат пробиен во карпа.
Космос-785
Космос-785 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1021 км, а најмалото на 898.
Хејке Камерлинг Онес
Хејке Камерлинг Онес (Heike Kamerlingh Onnes – ) — холандски физичар и добитник на Нобеловата награда за физика. Го експолатирал Хемпсон-Линдевиот циклус за да истражува како се однесуваат материјалите при температура од речеси апсолутна нула и подоцна за првпат во течен хелиум. Неговото призводство на екстремни криогени температури го довело до откривање на суперспроводливоста во 1911, за одредени материјали, електричниот отпор нагло исчезнува при многу ниски темтератури.
Рани години
Камерлинг Онес е роден во Гронинген, Холандија. Неговиот татко, Харм Камерлинг Онес, бил сопственик на градежна работилница. Неговата мајка била Ана Гердина Коерс од Арнем.
Во 1870, Камерлинг Онес го посетувал Гронингенскиот универзитет. Негови учители биле Роберт Бунзен и Густав Роберт Кирхоф во Хајделбершкиот универзитет од 1871 до 1873. Повторно во Гронинген, магистрирал во 1878 и докторирал во 1879. Неговата теза била "Nieuwe bewijzen voor de aswenteling der aarde" (превод: „Нови докази за ротацијата на Земјата“). Од 1878 до 1882 бил асистент на Јоханес Боша, директор на техничкиот универзитет „Delft“, кого го заменувал како предавач во 1881 и 1882.
Семејство
Се оженил со Марија Адријана Вилхелмина Елизабет Биџлевед во 1887 и имале едно дете, по име Алберт. Неговиот брат Менсо Камерлинг Онес (1860–1925) — доста добро познат уметник (и татко на друг уметник, Харм Камерлинг Онес), додека неговата сестра Џени се омажила за друг познат уметник, Флорис Верстер (1861–1927).
Лајденски универзитет
Од 1882 до 1923 Камерлинг Онес работел како професор по експериментална физика во Лајденскиот универзитет. Во 1904 тој основал многу голема лабораторија и поканил други истражувачи на локацијата, која го направила многу почитуван во научното општество. Лабораторијата сега е позната како Камерлинг Онесова лабораторија.
Втечнување на хелиум
На 10 јули 1908, бил првиот кој го втечнал хелиумот, користејќи неколку фази на преладување и Хемпсон-Линдевиот циклус основан на Џул-Томсоновиот ефект. На овој начин тој ја снижил температурата до точката на вриење на хелиумот (−269 °C, 4.2 K). Со намалување на притисокот на течниот хелиум достигнал температура од близу 1.5 K. Ова било најниската температура достигната на планетата Земја во тоа време. Опремата која ја користел е во музејот "Boerhaave" во Лајден.
Суперспроводливост
Во 1911 Камерлинг Онес ја измерил електричната спроводливост на чист метал на многу ниска температура. Некои научници, како што е Вилијам Томсон Келвин, верувале дека течењето на електроните низ електричен проводник ќе дојде до целосно стопирање или со други зборови, металниот отпор ќе стане бесконечно висок при апсолутна нула. Други, меѓу кои и Камерлинг Онес, сметале дека електричниот отпор на електричниот проводник постојано ќе се намалува и ќе стигне до нула. Август Матјесен посочил дека кога температурата се намалува, спроводливоста на металот најчесто се зголемува, или со други зборови, електричниот отпор најчесто се намалува со намалување на температурата.
На 8 април 1911, Камерлинг Онес открил дека на 4.2 K отпорноста на солидна живина жица нурната во течен хелиум одеднаш исчезнала. Тој истовремено го сфатил значењето на ова откритие (станало јасно кога неговиот тефтер бил дешифриран по еден век).
Камерлинг Онес добил огромно признание за неговата работа, вклучувајќи ја и Нобеловата награда за физика во 1913 „за неговите иследувања во својствата на материјата при ниски температури кои, меѓу останатото, доведоа до добивање на течен хелиум“.
Наследство
Некои од инструментите кои ги користел за неговите експерименти може да се видат во музејот „Boerhaave“ во Лајден. Апаратот кој го користел за прв да го втечне хелиумот е на излог во лобито на одделот за физичари во Лајденскиот универзитет, каде што лабораторија за ниски температури е именувана во негова чест. Неговиот студент и наследник како директор на лабораторијата, Вилем Хендрик Кезом бил првата личност која успеала да го зацврсти хелиумот, во 1926. Кратерот Камерлинг Онес на Месечината е именуван по него.
Наводи
==Наводи==
Велшка катедрала
Велшка катедрала (Wells Cathedral), офиц. Катедрална црква „Свети Андреја“ (Cathedral Church of St. Andrew) — англиканска катедрала во градот Велс во Сомерсет, Англија.
Храмот е изграден во периодот од 1175 до 1490 година. Поголемиот дел од катедралата е изграден во готска архитектура. На неговата источна страна катедралата ги има задржано оригиналните стакла кои се од материјал кој е многу редок во земјата. Надворешноста е повторно изработена во готски стил со многу привлечна фасада и голем средиштен шилец.
Најпрвата црква која била изградена на местото на денешната катедрала датира од 705 година. Според археолошките пак ископувања, на оваа место постоел мавзолеј кој датирал од доцноримскиот период.
Прва македонска кошаркарска лига 2015/16 - Регуларен дел
Првата македонска кошаркарска лига 2015/16 - Регуларен дел започнала на 10 октомври 2015 година, а завршила на 24 април 2016 година. Вкупно осум екипи се натпреварувале во регуларниот дел за да ги одлучат шесте места кои воделе во разигрувањето на Првата македонска кошаркарска лига 2015/16.
Лангија
Лангија во старогрчката митологија била нимфа.
Митологија
Била најада од изворот во градот Немеја на Аргос. Поистоветена е со нимфaта Немеја и најверојатно ќерка на речниот бого Асоп. Нејзиниот извор единствено не пресушил кога Дионис пратил суша на Аргос, но по волјата на боговите својот извор го чувала во тајност. Архемор и донел тажни вести, дека нимфата не била почитувана, но таа сеедно, ја почитувала волјата на боговите. Заслужената слава сепак добила како божество при  воспоставување на немејските игри. Нејзините води го спасиле Аргос.
Биологија
Латинското име на оваа личност (Langia) е назив за родот во рамките на групата пеперутки.
Ораовичка Река
Ораовичка Река — река во Југоисточна Македонија и лева притока на Радовишка Река.
Течение
Реката извира во јужните делови на планината Плачковица. При навлегувањето во Радовишкото Поле поминува низ селото Ораовица, а потоа се влева во Радовишка Река од нејзината лева страна.
Претседателски избори во САД (1796)
Претседателски избори во САД, 1796 — трети претседателски избори во САД. Се одржувале од 4 ноември до 7 декември 1796 година. Ова биле првите единствените американски претседателски избори каде што се избрани претседател и потпретседател од различни партии.
Дотогашниот претседател Џорџ Вашингтон одбил трет мандат па затоа тогашниот потпретседател Џон Адамс од Масачусетс станал кандидат за претседател на Федералистчиката партија заедно со поранешниот гувернер Томас Пинкни од Јужна Каролина како втор најпопуларен федералист. Нивни противници биле државниот секретар Томас Џеферсон од Вирџинија заедно со сенаторот од Њујорк Арон Бјур од Демократско-републиканската партија. На овие избори секој кандидат од секоја партија се кандидирал сам, поради тоа што формалната позиција „кандидат-партнер“ (running mate) сè уште не била воспоставена.
На овие избори федералистот Џон Адамс го победил кандидатот на Демократско-републиканската партија Томас Џеферсон. Покрај големите препирања, навреди и обвинувања помеѓу двете партии, Адамс и Џеферсон сепак не учествувале активно во кампањата за претседател.
Кандидати
Пред ратификацијата на XII амандман во Уставот на САД во 1804, секој избирач бил обврзан да гласа за две личности, но не бил во можност да прецизира кој глас бил за кандидатот за претседател, а кој за кандидатот за потпретседател. Наместо тоа, кандидатот кој добил најголем број на изборни гласови станал претседател а оној кој добил втор најголем број потпретседател. Како резултат на ова, двете партии кандидирале повеќе кандидати за претседател со тоа, технички, и Џеферсон и Адамс биле во конкуренција за претседател заедно со своите сопартијци. Прописите велеле дека избирачите треба да дадат еден глас за главниот кандидат на партијата (Адамс или Џеферсон) и еден глас за кандидат кој не бил главен кандидат на партиите, со тоа осигурувајќи се дека главниот номиниран ќе има еден изборен глас повеќе од неговиот кандидат-партнер.
Кандидати на Федералистичката партија
Главниот номиниран од страна на федералистите бил Џон Адамс од Масачусетс, дотогашниот потпретседател и клучен играч за време на револуцијата. Кандидатот-партнер на Адамс бил Томас Пинкни, кој според тогашните правила се кандидирал против него за позицијата претседател. Оваа пракса станала реалност кога Александар Хамилтон, кој имал непријателство кон Адамс, почнал да работи во позадина со цел да биде избран Пинкни наместо Адамс со тоа што ги убедувал избирачите на Џеферсон од Јужна Каролина да го дадат својот глас за Пинкни. Овој негов план не успеал, но го израмнил патот за тензии помеѓу Адамс и Хамилтон во следните четири години.
Резултати
Извор (за народно гласање): U.S. President National Vote. Our Campaigns. (February 11, 2006). Извор (за народно гласање): A New Nation Votes: American Election Returns 1787-1825''
Извор (за изборни гласови): "Electoral College Box Scores 1789–1996"
Инвестиции
Пресметка на профитабилноста на инвестицијата
Пресметката на исплатливоста, т.е. профитабилноста на инвестицијата се врши на определена дата така што се споредува вредноста на вложените производни фактори и проценетите идни приходи од проектот. Притоа, бидејќи вложувањето на производните фактори се вршело во минатите временски периоди, нивните поединечни износи се вкаматуваат до моментот на пресметката. Од друга страна, бидејќи приносите на инвестицијата ќе бидат остварени во иднината, нивните очекувани вредности се дисконтираат до денот на пресметката. Оттука, профитабилноста на инвестицијата се пресметува како разлика меѓу дисконтираните идни приходи и вкаматените минати издатоци.
Список на државни водачи во 1092 година
Ова е список на државни водачи во 092 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Св. Спас (Дренок)
'''Св. Спас''' — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Дренок. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на десната страна од патот Дебар-Струга, на рид со стрмни страни, на кој се забележливи остатоци од мала црква.
Надија Сантини
Надија Сантини е италијанска готвачка, најпозната по нејзиниот ресторан Дал Пескаторе, во Кането сул'Оглио, Ломбардија, кој има три Мишелин ѕвезди од 1996 година.
Биографија
Сантини на млада возраст била научена да готви од прабабата на нејзиниот иден сопруг, Тереза. Имала кулинарска филозофија околу идејата за мал ресторан, велејќи: „Мислам дека е невозможно една жена да води кујна која опслужува 100 луѓе. Не можам да го дадам своето срце на јадење ако готвам за повеќе од 30 луѓе.“
Нејзиниот ресторан Дал Пескаторе се наоѓа во селото Кането сул'Ољо во Ломбардија, Италија. Ресторанот е проширена траторија, а првично бил отворен од прабабата и дедото на сопругот на Сантини во 1910-тите. Надја го презела управувањето со ресторанот заедно со нејзиниот сопруг во 1974 година. Во 1996 година, ресторанот бил награден со три Мишелин ѕвезди, при што Сантини станала првата жена готвач во Италија која го заслужила тоа ниво на признание.
Во 2010 година, германскиот режисер Луц Хахмајстер создал телевизиски документарец наречен Три ѕвезди, во кој Сантини глумела со други готвачи од рестораните со Мишелинови ѕвезди. Нејзиното појавување во документарецот се издвоило, а критичарите го опишале како „блескава личност и нежен пристап на Стариот свет кон негувањето на рецептите, колегите и клиентела која обезбедува контрапункт на френетичните, конфронтирачките кујни управувани од научници-готвачи“.
Сантини била високо ценета од другите готвачи, вклучувајќи ја и француската готвачка Ен-Софи Пик која ја опишала како „извонредна“ и инспирација, а британската готвачка Ангела Хартнет ја опишала Сантини како еден од нејзините „херои“.
Личен живот
Сантини е мажена за Антонио, кој исто така работи во ресторанот на Сантини, но на рецепција наместо во кујна. Тие се запознале додека биле на Универзитетот во Милано.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Бобови
Бобовите (науч. Fabaceae) наречени и легуминозни (Leguminosae) се семејство на растенија - трета најголема фамилија на цветни растенија (по орхидеите и главоцветните), како и втората по стопанска и економска важност (после фамилијата на тревите).
Во бобовите растенија спаѓаат голем број на култивирани видови кои служат за исхрана на човекот и животните, како и за добивање на масла, влакна, нафта, природни ѓубрива, лекови итн. Фамилијата вклучува и неколку модел организми за генетски истражувања (како грашокот, со кој Грегор Мендел ги поставил основите на генетиката).
Адаптивни типови и распространување
Овие растенија може да бидат едногодишни и повеќегодишни тревести растенија, грмушки, дрвја, лијани па дури и неколку водни растенија. Бобовите се често доминантни елементи на растителноста во умерените и тропските региони на светот. Особено се чести во тропските шуми и умерените грмушести региони со сезонски сува клима.
Морфолошки особености
Претставниците од оваа фамилија имаат голема потреба за азот во нивниот метаболизам. Имено, овие растенија живеат во симбиоза со азотофиксаторски бактерии кои формираат нодули (грутки) на кореновиот систем на растението, каде го врзуваат атмосферскиот азот во нитрити и нитрати. Оваа симбиоза е еколошки необично важна, бидејќи единствено на овој начин азотот се инкорпорира во живата материја.
Околуцветните листови се дводелни, односно диференцирани на чашка и венче. Чашката е претставена со 5 срасната чашкини ливчиња, додека венчето со 5 венечни ливчиња кои имаат карактеристичен распоред кој потсетува на раширени крилја на пеперутка (затоа фамилијата се нарекува и !пеперугоцветни„). Најгорното венечно ливче е најчесто најголемо и е превиено нагоре, а се нарекува знаменце (бајраче или Vexillum). Двете странични венечни ливчиња се крилца (allae), а најдолните две венечни ливчиња се сраснати со рабовите и се нарекуваат чамчиња (carina). Во чамчето се наоѓаат прашниците и плодникот.
Систематика
Во фамилијата има околу 730 рода во кои се распоредени 20.000 вида. Постојат три потсемејства и околу 45 племиња: Тука припаѓа и племето Cercideae со четири или дванаесет рода и околу 265 вида, кое не може да се вклопи во било која од погоре наведените фамилии:
Лампетија
Лампетија (грчки: Λαμπετίη или Λαμπετία) во старогрчката митологија била ќерка на богот Хелиј и нереидата Неера, и сестра на Фаетуса.
Митологија
Опишана е како убавокоса ќерка на богот Хелиј. Штом пораснала, мајка ѝ веднаш ја испратила на островот Тринакија да ги чува татковите говеда. Нејзина задача била да се грижи за седум стада со по педесет златнороги говеда, кои не се размножувале, но ниту умирале. Кога Еуилох со другите другари на Одисеј ги украл овие говеда, Лампетија за тоа веднаш го известила нејзиниот татко. Таа е една од можните мајки на Панекеја, една од божиците на лекарските вештини.
Други ликови
Исто така била една од Хелијадите, фајетонова ќерка или сестра, која со сестрите толку тагувала за нивниот брат, па Зевс ги претворил во тополи, а нивните солзи во килибар. И во овој случај Фаетуса е нејзината сестра и тие две честопати се прикажувани заедно.
NGC 4633
NGC 4633 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4633 се споменува и како IC 3688, UGC 7874, MCG 3-32-85, CGCG 100-1, CGCG 99-111, VCC 1929, KCPG 351A.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1887 година од страна на Едвард Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4633 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4633 има привидни димензии од 2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 37,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 21' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Други поделби
Проучување на NGC 4633 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42699. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 881. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
NGC 2406
NGC 2406 — елиптична галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2406 се споменува и како MCG 3-19-21, CGCG 86-41, CGCG 87-2, NPM1G +18.0161.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2406 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2406 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 31 м 47,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 17' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 2406 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21218. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 139; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1364. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 641.
Ала Пугачова
Нејзиниот репертоар вклучува над 500 песни на руски, англиски, германски, француски, казашки, хебрејски, фински и украински јазик, а во дискографијата има повеќе од 100 грамофонски плочи, ЦД-ња и ДВД-а. Покрај во Русија и поранешниот Советски Сојуз, албумите на Пугачова биле објавени во Јапонија, Кореја, Шведска, Финска, Германија, Полска, Чехословачка и Бугарија. Пугачова има продадено повеќе од 250 милиони плочи.
Таа станала народен уметник на СССР во 1991 година. Ала ја добила Државната награда на Руската Федерација (1995). Добитник е и на Орденот „За заслуга на татковината“ II, III и IV степени. Пугачова ја претставувала Русија на Евровизија 1997 година.
Професионална биографија
Пугачова е родена како ќерка на Борис Михајлович Пугачев и Зинаида Архиповна (родена Одегово) Пугачев во Москва, на 15 април 1949 година. Во 1956 година се запишала на музичкото училиште бр.31 и била дел од музичкиот колеџ Иполитов-Иванов. Продолжила да учи на училиштето бр.496, завршувајќи ги студиите таму во 1964 година. Потоа студирала на одделот за хорско диригирање на колеџот. Пугачова ја снимила својата прва песна „Робот“ во 1965 година, за утринска програма на Радио Јуност.
Пугачова го завршила колеџот во 1966 година, а потоа заминала на турнеја со групата Јуност (Млади) во Западен Сибир. Следната година таа започнала да работи како придружувач на пијано на колеџот Музички колеџ Државен циркус. Таа ги изведувала водечките вокали на голем број бендови, вклучувајќи ги Нови Електрон (Нов Електрон), дел од Државната филхармонија на Липецк, во 1966 година, Москвичи (московјани) во 1971 година, бендот на Олег Лундстрем во 1972–73 и Весиоли Ребијата (Весели луѓе) во 1974–75 г. Таа снимила песни во текот на целиот тој период за бројни филмови.
Во 1974 година, таа се нашла на 3-то место на натпреварот на музичари на сите сојузи. Во 1975 година ја добила Гран При наградата на меѓународниот натпревар „ Златен Орфеј “ изведувајќи ја песната „Арлекин“ од Емил Димитров. Амига ја објавила нејзината победничка песна како сингл во Источна Германија. Последователно, во Бугарија, Балкантон ја објавила снимката во живо на „Арлекин“ од фестивалот како сингл. Една година подоцна, Пугачова се вратика во „Златниот Орфеј“ за да оддржи концерт надвор од натпреварот. Балкантон ги објавила песните во живо како прв албум на Пугачова, Золотој Орфеј 76. Истата година, Пугачова снимила голем број песни за музичката драма-комедија „Иронијата на судбината“ како глас за пеење на Надја, женскиот протагонист.
Жената што пее
Пугачова продолжила да работи на музичкиот филм Жената што пее во соработка со групата Ритм (Ритам) во 1977 година. Таа ја играла главната дама, позната поп-пејачка која го жртвувала својот личен живот за нејзината кариера. Музиката, чиј соавтор била Пугачова, била составена од поп-песни. Музиката за првпат била објавена во 1977 година како дел од двојниот албум Зеркало души (Огледало на душата), кој бил колекција на нејзините песни од 1975 до 1977 година. Издавачката куќа Виктор истата година во Јапонија објавила албум колекција Ала Пугачова. Во 1978 година, изведувајќи ја песната „Vsyo mogut koroli“ („Кралевите можат да направат што било“), Пугачова ја добила наградата „Килибарниот славеј“ на Меѓународниот фестивал на песна „Сопот“, што во тоа време значело автоматско освојување на Гран При на Интервју за песна. Во 1980 година, издавачката куќа Кансан од Финска ги издала нејзините горенаведени дела како компилациски албум Huipulla (На врвот). Издавачка куќа во Западна Германија ги објавила песните на Ала Пугачова исто така.
Наследство
Кон крајот на седумдесеттите години од минатиот век, Пугачова станала една од најомилените уметници во Русија поради нејзиното „јасен мецосопран и целосен приказ на вистински емоции“.
Најзначајната титула на Пугачова е „Народен уметник на СССР“, тоа е највисока чест што може да му се укаже на музички уметник во државата, и била доделена во 1991 година. Додека помалите титули „Завршен уметник на Руската СФСР“ и „Народен уметник на Руската СФСР“ веќе ѝ биле доделени во 1980, односно 1985 година, владата се двоумела дали да ѝ ја додели највисоката чест, наводно, најмногу заради изјави и активности од нејзина страна кои биле во согласност со агендата на Партијата.
Претседателот на Русија Дмитриј Медведев на нејзиниот 60-ти роденден (15 април 2009 година) на Пугачова ѝ доделил Орден за заслуги за Татковина од 3-ти степен.
Приватен живот
Во 1969 година се омажила за литванскиот циркуски изведувач Миколас Орбакас, и во 1971 година таа родила ќерка Кристина Орбакас, која е исто така популарна пејачка. Пугачова се развела од Орбакас по четири години брак во 1973 година. Таа се омажила за филмскиот режисер Александар Стефанович во 1976 година и глумела во неколку негови филмови. Бракот бил завршен во 1980 година.
Во 1985 година, Пугачова се омажила за продуцентот Евгениј Болдин, со кого имала многубројни професионални соработки. Во овој период таа имала работна и романтична врска со младиот музичар и пејач, Владимир Кузмин. Во 1993 година, таа се развела од Евгениј Болдин изјавувајќи дека нивниот професионален живот премногу се меша во нивниот личен живот.
Англиска реформација
Англиската Реформација се однесува за серија од настани во 16 век во Англија, со која црквата на Англија се оделила од авторитетот на папата и Римокатоличката црква.
Овие настани се тесно поврзани со протестантската реформација во Европа, како верско и политичко движење чие влијание на практиката во поголемиот дел од Европа во текот на овој период било во подем. За подемот на овој процес придонеле поголем број на фактори. Еден од основните бил падот на феудализмот и подемот на национализмот, подемот на општото право, пронаоѓањето на печатарската машина и зголеменото печатење на Библијата, кое довело до пренесување на нови знаења и идеи меѓу научниците како на високата така и на средната класа. Сепак, во различните фази на англиската реформација, во која биле опфатени Велс и Ирска, во голема мера таа била потикнета од промените во политиката на владата.
Можеби сè започнало по желбата на кралот Хенри VIII да го поништи својот брак со Катерина Арагонска. Сепак, според многу научници, англиската реформација на почетокот била повеќе политички отколку теолошки спор. Реалноста на политичките разлики помеѓу Рим и Англија довеле до зголемување на теолошките спорови во прв план. Пред раскинувањето со Рим, црковните закони во Англија биле потполно регулирани од страна на Римокатоличката црква. Црковните даноци биле плаќани директно на Рим и тоа на папата, кој го имал последниот збор во именувањето на епископите. Раскинот на односите со Рим, довело да англискиот монарх се прогласи за Врховен гувернер на црквата, односно довело до создавање на декларација за кралот на Англија, како глава на Англиканската црква.
Позадина
Кралот Хенри VIII на англискиот престол застанал во 1509 година на возраст од 17 години. Тој направил династички брак со Катерина Арагонска, вдовицата на својот брат Артур, во јуни 1509 година, непосредно пред крунисувањето. За разлика од неговиот татко, кој бил по карактер потаен и конзервативен, младиот Хенри имал својство да биде олицетворение на рицарство и друштвеноста, донесувајќи во дворот тинејџери за различни претстави. Тој бил голем католик, обслужувал до пет маси на ден (освен за време на ловската сезона, во која многу уживал). Во голем број на случаи, и самиот тој дозволувал да биде под влијание на неговите советници. Меѓу неговите современици и млади канцелари, најблизок соработник му бил кардиналот Томас Вулзи. Под негов умислен притисок, кралот се одржувал до католизмот и ги почитувал папските задолженија кон него. Во 1521 година тој застанал во одбрана на Католичката црква од Мартин Лутер на обвинувањата за ерес во една книга. Со помош на Томас Мор, на него му била доделена титулата "Бранител на верата" од Папа Лав X (Следните англиски и британски монарси ја имале задржано оваа титула, дури и кога Англиканска црква се отцепила од католицизмот.) Томас Вулзи остро ги осудувал оние кои биле под влијание на лутеранските идеи, помеѓу кои се наоѓала и привлечната, харизматична Ана Боленска.
Хенри тврдел дека во овој брак нема да може да добие машки наследник, главно поради тоа што неговата сопруга претходно била жена на неговиот брат, каде според Библијата (Левит 20 : 21) тоа не било дозволено односно било против библиските учења. Кралевиот секретар Вилијам Најт, отишол во Рим да лобира за поништување на бракот кај папата Климент VII, меѓутоа папата не се осмелувал да ги задоволи барањата на англискиот крал, поради силното влијание на роднина на Катерина, императорот Карло V, кој веќе го имал опљачкано градот Рим, а папата бил затворен во Ватикан. Сите обиди на кардиналот Вулзи биле неплодни, згора непријателствата на Катерина, придонеле за неговиот пад, кога во 1529г. Хенри го разрешил кардиналот од неговата должност лорд канцелар и на негово место го поставил сер Томас Мор, за кој се сметало дека има уште помалку шанси за остварување на кралевата цел, делумно и поради неговата лојалност кон Рим.