Banksia_cuneata
Животен циклус и екологија
На Banksia cuneata му недостига лигавец, па растенијата се убиени од шумски пожар. Сепак, овој вид е силно серотинозен : семето се ослободува само по пожар. Така, растенијата акумулираат воздушна банка на семиња во интервали од пожар, која се ослободува одеднаш по пожарот, обезбедувајќи регенерација на популацијата. Механизмот е смола која ги затвора фоликулите, спречувајќи дехисценција ; топлината на шумски пожар ја топи смолата и фоликулите се отвораат. Интензивните пожари предизвикуваат итно ослободување на сепараторот на семето и семето, но по поладни пожари, сепараторот на семето често останува на своето место, блокирајќи го излезот на фоликулот и спречувајќи ослободување на семето. Крилата на сепараторот на семето се хигроскопни ; тие се зближуваат кога се навлажнуваат, а потоа повторно се рефлексираат додека се сушат. Така, тие самите и семките се исфрлаат од фоликулот во текот на еден или повеќе циклуси на влажно-сушење, обезбедувајќи дека семето се ослободува само откако ќе падне дожд. Малолетничкиот период за ''Б. cuneata'' е околу четири години. Населението е многу ранливо на пожар во овој период, бидејќи пожарот ќе го збрише целото население и нема да има семе од кое би можело да се опорави. Истрагата заснована на модел покажа дека оптималниот интервал за пожар за максимизирање на големината на населението на среден рок е околу 15 години. Почестите пожари ја намалуваат големината на населението убивајќи ги возрасните пред да ја достигнат својата целосна плодност. Помалку честите пожари ја намалуваат големината на популацијата бидејќи има помалку можности за растурање и ртење на семето. Сепак, оптималниот интервал на пожар за минимизирање на ризикот од изумирање на долг рок е веројатно многу подолг. ''Б. cuneata'' е многу невообичаено во тоа што очигледно нема загуба на семе поради гранивор. Речиси кај сите други видови, ларвите на инсектите што вкопуваат јадат голем дел од семињата, а птиците предизвикуваат дополнителни загуби при кршењето на отворените конуси во потрага по ларви за јадење. Инсектите што јадат семе се претежно специфични за видовите, и се чини дека ниту еден вид инсекти не се прилагодил на ''Б. cuneata''. Можни причини за ова се многу малиот број на семиња и реткоста на видовите, кои и двете нудат мал поттик за адаптација на видот. Исто така, нема докази за граниворите кои се хранат со семето откако ќе падне. Како резултат на тоа, овој вид има највисока стапка на одржливост на семето забележана за видот Banksia : во една студија, 74% од целото семе произведено во претходните 12 години било остварливо. Ова во голема мера се должи на семиња помлади од 9 години, од кои околу 90% се остварливи. По деветтата година, одржливоста брзо се губи како што фоликулите се распаѓаат и започнува стареењето. Самото производство на семе започнува многу бавно. Во просек, растенијата на возраст меѓу 5 и 12 години имаат околу 18 семиња складирани во нивната крошна. Меѓутоа, складирањето се зголемува експоненцијално, а 25-годишните растенија често имаат десетици илјади семиња. Производството на семе веројатно никогаш не се зголемува. Всушност, кога растението ќе наполни дваесет години, има акумулирано толку голема тежина на конуси што главните гранки почнуваат да се отцепуваат; и на возраст од триесет, растенијата имаат скршени гранки почесто отколку не. Како што стареат растенијата, кршењето на гранките сè повеќе доведува до смрт на растението, и малку е веројатно дека било кое растение живее повеќе од 45 години.