cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Скот Твејтс
Скот Кристофер Твејтс (Scott Christopher Thwaites; р. ) — британски професионален друмски велосипедист, кој настапува за професионалната континентална екипа.
Ја претставувал Англија на друмската трка на Комонвелтските игри 2014 и го освоил бронзениот медал.
Кариера
Твејтс е роден во Барли во Ворфдејл.
НетАп-Ендура (2013–2016)
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
Алпесин-Феникс
Во декември 2019 година било објавено дека Твејтс ќе се приклучи на, подоцна преименуван како , со првичен едногодишен договор за 2020 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Махдер Ассефа
Махдер Ассефа — етиописка глумица.
Спиридон Луис
Спиридон „Спирос“ Луис (грчки:Σπυρίδων "Σπύρος" Λούης) (12 јануари 1873 - 26 март 1940) бил грчки водоносач којшто победил на првиот маратон одржан на Олимписките игри, со што станал народен херој.
Спиридон Луис се родил во Маруси, гратче коешто денес е северно предградие на Атина во сиромашно земјоделско семејство. Неговиот татко бил продавач на вода во Атина, а Спиридон му помагал во транспортирањетѕо и продажбата.
Маратонот се трчал од метото Маратон до Атина што е според историјата за настанувањето на трката. Трката била долга околу 40 km, а се одржала на 10 април.
NGC 5862
NGC 5862 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Спиридон Луис
Луис трката ја започнал во група со останатите натпреварувачи, но не бил во почетокот ни блиску до првата позиција. За време на трката, тој го забрзувал своето темпо и ги престигнувал конкурентите за златото. На неколку километри пред целта, Спиридон Луис избил во водство коешто не го изгубил до крајот на трката. Неговото време на целта било 2:58:50.
NGC 5862
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5862 се споменува и како CGCG 274-15, NPM1G +55.0221.
Спиридон Луис
На Летните олимписки игри - 1936 одржани во Берлин, Луис како дел од грчката делегација му дал на Адолф Хитлер маслинов венец којшто го симболизира мирот.
NGC 5862
Откривање
Објектот е откриен на 11 јуни 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Спиридон Луис
Спиридон Луис умрел во родниот Маруси од инфаркт.
NGC 5862
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5862 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5862 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Спиридон Луис
Денес, во Атина неговото име го носи Олимпискиот стадион и еден булевар.
NGC 5862
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 6 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 34' 28"".
1758 во книжевноста
1758 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
NGC 5862
Други поделби
Проучување на NGC 5862 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53900. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 50; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3864. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1096.
Региони во Малави
Малави се дели на 3 региони, кои опфаќаат вкупно 28 окрузи.
Регионите се следниве:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Долно Ботушје
Успение на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на Ботушкиот манастир во поречкото село Долно Ботушје, Македонија.
Општина Долнени
Општина Долнени — општина во Западна Македонија. Седиштето на општината е во селото Долнени.
Географија и местоположба
Општината Долнени се наоѓа во северниот дел на котлината Пелагонија односно во северниот дел на Прилепско Поле.
Сообраќај
Низ Општина Долнени поминуваат следниве патишта:
Р1 регионални патишта:
Р2 регионални патишта:
Р29 регионални патишта:
Население
Во општината живеат Македонци христијани, Македонци муслимани, Албанци, Бошњаци и Турци. Според пописот од 2002 година, во општина Долнени живееле 13.805 жители. Според последниот попис од 2021 година, во општината живееле 13.128 жители. *Поради политичко-религиски причини, голем дел од Македонците со исламска вера (населени најмногу во Дебреште, Пешталево, Лажани) се изјаснуваат како Турци и помал дел како Албанци.
На табелата е прикажан верскиот состав на населението: На табелата е прикажано изјаснувањето за мајчин јазик на населението:
Населени места
*Поради политичко-религиски причини, голем дел од Македонците со исламска вера (населени најмногу во Дебреште, Пешталево, Лажани) се изјаснуваат како Турци и помал дел како Албанци.
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Долнени е Џемил Ќамили од редовите на ДУИ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Долнени е составен од 15 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Култура и спорт
ФК.ИЛИНДЕН е формиран на 2 август 2006 година во с.Долнени општина Долнени. Во A-лига на ОФЛ Прилеп сезона 2014/15 на стадионот "Под Рудина" Шампион во Б-лига ОФЛ Прилеп сезона 2013/14 и пласман во А-лигата на ОФЛ Прилеп и шампиони во истата сезона 2014/15
NGC 3389
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3389 се споменува и како NGC 3373, UGC 5914, MCG 2-28-13, CGCG 66-22.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3389 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3389 има привидни димензии од 2,9' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 112°.
Други поделби
Проучување на NGC 3389 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32306. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Панонска Низина
Панонска Низина — посебна област во Средна и делумно и во Јужна Европа. Претставува тектонска потолина меѓу Алпите, Карпатите, Родопите и Динаридите, а ги опфаќа скоро цела Унгарија, делови од Хрватска, Србија, Романија и помали делови од Словенија, Австрија и Словачка. Низ Панонската Низина поминуваат важни комуникациски правци од Западна и Средна кон Јужна Европа и Мала Азија, и од Источна Европа кон Јадранското и Средоземното Море.
Релјефот е претежно рамничарски, со надморска височина од околу 200м. Во Унгарија, источно од реката Дунав, се наоѓа големата низина Алфелд, а појужно се Словенија во Хрватска и Срем, Банат и Бачка во Србија. На места се појавуваат островски планини со мали височини од околу 500м. Такви се осамените планини Мечек, Бакоњска Шума, Фрушка Гора и Славонските Планини. врз формирањето на релјефот големо влијание имаат реките со своите меандри, а како резултат на тоа се формирани повеќе таканаречени зарамнини. Овде значително влијание брз релјефот има и ветерот, кој ситните седименти често ги пренесува подалеку од реките. Геолошката градба е од претежно алувијални седименти. Развиени се плодни почви црници, што е голем предуслов за земјоделско стопанисување. Панонската Низина располага со густа мрежа од реки и канали. Овде, покрај Дунав, се наоѓаат реките Сава, Драва, Морава, Тиса и други така што претставуаат еден од најголемите хидрографски јазли во Европа. Извршени се мелиорации со изградба на повеќе канали, од кои најпознат е каналот Дунав-Тиса-Дунав. Подземните води се прилично високи. Климата во Панонската Низина е континентална.
Растителниот свет е претежно степски. Предолошките, хидрографските и климатските услови се погодни за земјоделско стопанисување. Токму затоа Панонската Низина спаѓа во најажните земјоделски предели во Европа. Најмногу успеваат пченицата и пченката, а од инднустриските култури се одгледуваат сончоглед, маслодајна репка, шеќерна репка и хмељ. Покрај реките е развиено градинарството, а во ридестите предели лозарството и овоштарстово. Сточарстовотo е интензивно. Најмногу се одгледуваат говеда, свињи и живина. Соодветно на тоа, најразвиена е прехранбената индустрија. Во Панонската Низина има и помали наоѓалишта на нафта и земен гас.
Панонската Низина е добро комуникативна и проодна. Единствен проблем се големите реки, поради кои правците се насочени кон ограничениот број мостови на големите реки. Овде поминуваат важни автомобилски и железнички сообраќајници кои ги поврзуваат Западна и Средна со Јужна Европа и Мала Азија и Источна и Јужна Европа. Главни стопански, сообраќајни, административни и трговски центри се Будимпешта, Белград, Загреб и други. Сообраќајната комуникација ја надополнуваат пловните патишта по реките и каналите, како што е, на пример, пловниот пат Рајна-Мајна-Дунав преку кој Северното Море се поврзува со Црното Море.
Крст-енколпион Распeтие Христово
Крст-енколпион Распeтие Христово е христијански крст. На крстот има вкрстено опкружување - Христово распнување и Пресвета Богородица од Купијатицкаја XII век. Крстот е изработен со лиење од легура на бакар. Се наоѓа во Централниот музеј на стара руска уметност Андреј Рубљов, Москва, Русија.
На предниот појас во центарот е Распетието на Христос. На краевите во медалјоните се прикажани Богородица и апостол Јован Богослов, на горниот крај е непознат светец. На долниот дел во центарот е Богородица со Младенецот во левата рака. На краевите во медалјоните се фигури на светци
Крстот е еден од постарите и поистакнати крстови изработени во византиска традиција кои се карактеристични за подрачјето на Византија, особено на Балканот и Македонија.
7 (број)
7 (седум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 6, а претходник е на бројот 8.
1757 во книжевноста
1757 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Автономен систем (семрежје)
Во рамките на семрежјето, автономен систем (autonomous system - АS) е збир од поврзани претставки на насочување во склоп на семрежен протокол (IP) контролирани од еден или повеќе мрежни оператори кои претставуваат општо, јасно дефинирано правило на семрежјето.(cf. RFC 1930, Section 3).
Првичната дефиниција опфаќаше контрола на еден ентитет, најчесто семрежен услужник (ISP) или многу голема организација со независни врски до повеќе мрежи, кој се придржува до единечно и јасно дефинирано насочувачко правило, како што е дефинирано во RFC 1771. Поновата дефиниција RFC 1930 почнала да се користи затоа што повеќе организации можат да употребуваат BGP користејќи приватни броеви на AS во ISP кој ги поврзува овие организации со семрежјето. Иако може да постојат повеќе Автономни Системи поддржани од ISP, Семрежјето ги "гледа" само насочувачките принципи на ISP. Тој ISP мора да има официјално регистриран Број на Автономен Систем (Autonomous System Number - ASN).
Единствен ASN се доделува на секој AS кој се користи во BGP насочување. Броевите на AS се важни бидејќи уникатно ја идентификуваат секоја мрежа на семрежјето.
Сè до 2007, брoевите на AS се дефинираа како 16-битни цели броеви, кои овозможуваат максимално 65536 доделувања. Надлежните за доделување на овие броеви Internet Assigned Numbers Authority (IANA) ги поставиле броевите од 64512 до 655534 за приватно користење. Броевите 0, 56320-64511 и 65535 се резервирани од IANA и не се користат во ниедна насочувачка околина. ASN 0 може да се користи за да се обележат ненасочувачки мрежи. Сите други ASN (1-54271) ги доделува IANA, а до 9 септември 2008, само броевите од 49152 до 54271 останаа недоделени. RFC 4893 воведе 32-битни броеви на AS, кои IANA почна да ги доделува. Овие броеви се запишуваат или како прости цели броеви, или во форма x.y, каде x и y се 16-битни броеви. Броевите запишани во форма 0.y се старите 16-битни броеви на AS, 1.y броевите и 65535.65535 се резервирани, а останатитe се достапни за доделување. Прифатеното текстуално претставување на Броевите на Автономните Системи е дефинирано во RFC 5396.
Бројот на единствени автономни мрежи во насочувачкиот систем на семрежјето надмина 5000 во 1999, 30 000 во 2008, и 35 000 во 2010.
Доделување
Броевите на AS се доделуваат во блокови од страна на Internet Assigned Numbers Authority (IANA) до Regional Internet Registries (RIRs). Потоа соодветниот RIR доделува броеви во рамките на одредената област од блокот доделен од IANA. Ентитетите кои сакаат да добијат ASN мораат да поднесат барање до нивниот локален RIR и истото да им се одобри. Тековните ASN можат да се добијат од IANA на нивното мрежно место.
Видови
Автономните системи можат да се групираат во три категории, во зависност на нивниот начин на работа и поврзување.
multihomed Автономниот Систем одржува врска со повеќе од еден AS. Ова му дозволува на AS да остане поврзан на Семрежјето во случај на комплетно откажување на некоја од врските. Но, овој вид на AS не дозволува пренос од еден AS да помине преку него на пат до друг AS.
Стебло (stub) Автономниот Систем е поврзан само со еден AS. Ова може да биде залудно трошење на ASN ако начинот на насочување на мрежата е ист со оној на автономните системи со повратни податоци. Но, stub AS може да има поврзаност (peering) со други Автономни Системи која не е видлива за јавните route-view servers. Кај посебни случаи имаме приватни взаемни врски како во финансиските и транспортните сектори.
Преносен (transit) Автономен Систем овозможува поврзување преку себе до други мрежи. Односно, мрежата А може да го користи преносниот AS на мрежата B, за да се поврзе со мрежата C. ISP се секогаш преносни AS, затоа што обезбедуваат врски од една мрежа до друга. ISP ѝ 'продава преносна услуга' на корисничката мрежа, оттаму терминот преносен AS.
Перу на Олимписките игри
Перу првпат настапил на Олимписките игри во 1936 година и оттогаш настапил на сите натпреварувања освен на Летните олимписки игри во 1952 година.
Перу на Зимските олимписките игри досега нема учествувано. Перуанските спортисти на Олимписките игри имаат освоено 4 медали од кои 1 златен.
Националниот олимписки комитет на Перу бил основан во 1924 година и бил признаен во 1936 година.
Џамија Абидин
Џамијата Абидин е џамија која се наоѓа во Теренган, Малезија. Оваа џамија била изградена во времето на султан Заинал Абидин II во периодот помеѓу 1793 до 1808 година. Позната е и како Бела или Голема џамија. Во близина на џамијата се наоѓа стариот кралски мавзолеј.
Карл Шуман
Карл Шуман се родил во Минстер. Тој бил член на моќната германска гимнастичка репрезентација на игрите. Шуман освоил златни медали во разбој и вратило во тимска конкуренција и во прескок. Исто такла се натпреварувал во поединечна конкуренција во разбој, коњ со рачки и кругови, но немал некој позначителен успех. Има податок според кој, тој завршил петти во дисциплината кругови.
Покрај својот успех во гимнастика, Шуман остварил успех и во борење освојувајќи го златниот медал во Грчко-римски стил.
Ѓурумлук (Коџаџик)
Ѓурумлук — археолошко наоѓалиште во дебарското село Коџаџик. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа североисточно од селото, на оддалеченост од околу 1 км, каде се наоѓаат покривни плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
Карл Шуман
Карл Шуман се натпреварувал и во кревање тегови и атлетика. Во атлетика, се натпреварувал во конкуренција на 9 атлетичари во скок во далечина, но според некој несигурен извор на податоици не се пласирал помеќу најдобрите 4. Петти бил во трискок, а во фрлање ѓуле завршил помеќу последните 3 натпреварувачи од 7 колку што се натпреварувале.
Карл Шуман починал во Берлин на 24 март 1946.
Крест-енколпион Богородица Купјатицкаја
Легура на бакар, изработен со лиење. Централен музеј на стара руска уметност -Андреј Рубљов, Москва, Русија.
Во центарот е Богородица воцел раст со Младенецот на левата рака. На краевите во медалјони се портрети на светциизработени со лиење.
Богородица Купјатицкаја, иконографски е од видот на Пресвета Богородица Одигитрија. Директно византиско влијанија, мотив кој често се среќава во икони од тој период во Македонија. Веќе на крајот на XII век, ликот на Пресвета Богородица Купјатицкај бил широко користен во јужните руски земји и пошироко.
1756 во книжевноста
1756 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Џамија Абу Бакер Ројал
Џамијата Абу Бакер Ројал е муслимански храм кој се наоѓа во Паханг, Малезија.
Дунавска кула
Дунавска кула (Donauturm) – кула во Виена за посматрање во Дунавскиот парк близу северниот брег на Дунав. Била изградена од 1962 до 1964 година.
Дунавската кула е највисока градба во Австрија.
На кулата се наоѓа тераса за посматрање и ресторан кој се врти. Се користи како ФМ предавател за неколку радиостаници.
Дунавската кула е едно туристичките обележја на Виена, видлив од далечина и популарно одредиште за туристите.
1755 во книжевноста
1755 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Ерменски крст
Ерменскиот крст е симбол кој комбинира крст со цветни позиции или елементи. Во ерменското христијанство тоа било комбинирано со христијанскиот крст и овој дизајн честопати се користел за високи крстови (хачкар) - крст изработен од камен и често богато украсен.
8 (број)
8 (осум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 7, а претходник на бројот 9.
Тенка сина линија
Тенка сина линија (на Thin blue line) е популарна фраза, симбол и донекаде општествено движење кое ја поддржува работата на полициските служби и другите агенции кои работат на спроведување на законите. Денес најмногу е популарно во земјите чиј службен јазик е англискиот, особено во САД каде доаѓа на низа негодувања поради политичко перцепирање и поврзување со политичкото движење Blue Lives Matter. Самиот назив потекнува од Обединетото Кралство како аналогија на терминот Тенка црвена линија, користен во чест на храброста и сплотеноста на британските војници при воена акција во Битката кај Балаклава, Крим, 1854 година.
Потекло на поимот
Оваа фраза потекнува од повеќенаменскиот термин Тенка црвена линија, примарно користен за да се објасни храброста и сплотеноста која ја покажале околу 200 британски војници од 93-от Полк против руска коњаница за време на воена акција при Битката кај Балаклава, дел од Кримската војна која се случила на 25 октомври 1854 година кај крајбрежниот град Балаклава на Кримскиот полуостров. Британскиот фелдмаршал Колин Кампбел, 1-ви барон Клајд кој командувал со полкот формирал линија од своите војници, кај чии униформи инаку доминирала црвената боја, кои дале отпор на руската коњаница и извоиле победа. Меѓутоа, ваквите линии обично биле длабоки 4 пати, додека оваа линија била „потенка“ за 2 пати. Поради ова, битката е популаризирана под терминот Тенка црвена линија, а во 1881 година шкотскиот сликар Роберт Гиб ја насликал истоимената слика. Аналогната фраза Тенка сина линија пак првпат била употребена во 1911 година во истоимена поема од Нелс Дикман која пак овде се однесува на американската армија, кај чии униформи од 18-ти и 19 век доминирала сината боја.
Историја
Нема податоци кога фразата Тенка сина линија за првпат почнала да се употребува во однос на полицијата, но се претпоставува дека терминот прв го употребил во 1950-тите тогашниот директор на Полицискиот оддел на градот Лос Анџелес Вилијам Паркер. Тој наводно ја објаснил фразата како бариера помеѓу законот и јавниот ред на една страна и социјалната и цивилна анархија на друга страна. Таа бариера, сместена во средината, во неговиот случај е полицијата во Лос Анџелес, претставена како професионална полициска служба која работела на тоа двете страни да не влезат во конфликт. Во својата книга „Колапсот на Полицискиот оддел на градот Лос Анџелес: Падот на професионалниот реформски модел на полициската работа“, авторот Џејмс Ласли објаснува дека првата страна се граѓаните на Лос Анџелес, претежно белци од работничката или средната класа, кои се мнозинство и ја поддржуваат работата на полицијата под раководство на Паркер, и тоа до толку што не ги доведувале во прашање методите на работа на полицијата. Спротивно од нив пак се граѓаните кои не се согласувале со авторитетот на полицијата и нивните методи, најчесто изразувајќи го тоа преку прекршување на законот или доведувајќи го во прашање интегритетот и „добродушноста“ на полицијата во нивниот град. На оваа страна од „линијата“ често се сметале етничките малцинства и заедници на Лос Анџелес—Латиноамериканците, Афроамериканците, Азиските Американци. Ова објаснување на Ласли се согласува и со денешниот статус и сфаќање на фразата и движењето.
Симболи
Симболите на движењето се разликуваат од земја во земја. Тие обично имаат еден заеднички дизајн кој се применува на националните знамиња на државата во која е сместено движењето. Според тој дизајн, знамето е во црна и бела боја и во средината стои тенката сина линија. Така на пример, во американската верзија, знамето е во црна и бела боја и од шестте ленти прикажани на знамето, средишната е обоена во сина боја. Овој концепт сепак кај одредени знамиња не може да е успешен поради тоа што некои национални знамиња не можат да се прикажат само во две бои или со линија во средината, најчесто од естетски причини.
Судија
Судија е лице кое раководи со судските постапки, сам или како дел од совет од судии. Судијата ги сослушува сите сведоци и го разгледува било кој доказ презентиран од страните во случајот, ги оценува кредибилитетот и аргументите на странките, а потоа донесува одлука во случајот врз основа на неговото толкување на законот и сопственото лично расудување. Од судијата се очекува да го спроведе судењето непристрасно и, обично, на отворено јавно судење.
Овластувањата, функциите, начинот на назначување, дисциплината и обуката на судиите во голема мера варираат во различни јурисдикции. Во некои јурисдикции, овластувањата на судијата може да се делат со поротата. Во инквизиторските системи на кривична истрага, судијата може да биде и испитен судија.
Моќ и функција
Крајната задача на судијата е да го реши правниот спор на конечен и законски начин преку формална и јавна постапка. Судиите имаат значителна моќ. Тие можат да наредат полициски, воени или судски службеници да вршат претреси, апсења, затворања, приведување, заплени, депортации и слични дејствија. Сепак, врз судиите истотака се врши надзор и се следат нивните судски постапки, со цел да се обезбеди доследност и непристрасност и да се избегне самоволие. Работата на судијата се проверува од повисоките судови како што се апелационите судови и врховните судови, или од посебни органи формирани само за таа цел како што е судскиот совет во некои јурисдикции.
Судот обично има тројца главни правно обучени судски службеници: судијата, обвинителот и бранителот. Улогата на судијата варира помеѓу правните системи. Во англосаксонското право, како што е на сила во САД и Англија, судијата функционира непристрасно, главно обезбедувајќи правилна постапка, додека обвинителството и одбраната го презентираат својот случај пред поротата, често избрана од обични граѓани. Одлуката за вината на обвинетиот ја донесува поротата, а за видот на санкцијата или висината на казната одлучува судијата. Во континенталниот систем, како што е во сила во континентална Европа, главниот пронаоѓач на фактите е судијата, кој сам го врши претседавањето, судењето и изрекувањето на казната. Како таков, од судијата се очекува директно да го применува законот, како во францускиот израз Le juge est la bouche de la loi („Судијата е уста на законот“). Понатаму, во некои системи дури и истрагите може да ги води судијата, кој функционира како судија за испитување.
Назначување на судиите
Потребно е значително професионално искуство за да се врши судската професија. Во САД, судиите често се избираат од листа на искусни адвокати. Судиите најчесто се именувани од шефот на државата. Меѓутоа, во некои американски јурисдикции и федерални држави, судиите се избираат на политички избори.
Непристрасноста и стручноста се најважните одлики кои мора да ги поседува еден судија. Така, во многу јурисдикции судиите се именуваат доживотно, и притоа извршната власт не може да ги отстрани. Со тоа се спречува политичко влијание на извршната власт врз судската. Меѓутоа, во недемократските системи, назначувањето на судиите може да биде многу политизирано и судиите често да добиваат инструкции како да судат, а може да бидат отстранети доколку нивното однесување и судските одлуки кои ги донесуваат не им одговараат на политичкото раководство.
Судијата како занимање
Судиите мора да бидат способни да истражуваат и обработуваат обемни документи, да сослушуваат сведоци, да ги разгледуваат и оценуваат доказите предложени од страните во судската постапка, да разбираат сложени случаи, темелно да ги владеат законите и успешно и законски да раководат со постапката, како и да поседуваат одлични вештини во логично расудување, анализа и одлучување. Одличните вештини за пишување се исто така неопходност, со оглед на конечноста и авторитетот на напишаните документи. Судиите постојано работат со луѓе; па затоа треба да поседуваат високи меѓучовечките вештини. Од судиите се бара да имаат и висока морална свест, односно не смеат да бидат кривично осудувани или да се води постапка против нив.. Судиите во повеќето системи се меѓу најплатените професии. Во САД просечната плата на судиите е 101.690 долари годишно, додека пак федералните судии заработуваат 208.000–267.000 долари годишно.
Општина Прешево
Општина Прешево (албански:Komuna e Preshevës, српски: Општина Прешево) е општина во Пчињскиот округ во јужниот дел на Централна Србија. Центар на општината е градот Прешево.
Географија
Според податоците од 2004, општината опфаќа површина од 264 км, и се наоѓа во јужна Србија на границата со Косово и Македонија.
Население
Според пописот на населението од 2002 година, во општината живеат 34,904 жители во 35 населени места. 89,10% од населението се Албанци и мал дел Срби кои го говорат торлачкиот дијалект. Во општината исто така се зборува и турскиот и ромскиот јазик.
Населението во општина Прешево има, скоро 90%, највисока процентуалност на Албанците во Централна Србија не вклучувајќи ја спорната територија Косово.
Населени места
Општина Прешево се состои од 35 населби, од кои еден град и 34 села.
Населби според етничко мнозинство
Исто така, повеќето села имаат 99% албанско население, но има и некои села каде Србите во Прешевската долина живеат и сочинуваат значително малцинство како: Буштрање, Големи Дол, Рељан, Стрезовце, Трнава, Чукарка и градот Прешево.
Политика
Во 1992, Албанците во овој дел организираа референдум во кој тие гласаа, Прешево, Медвеѓа и Бујановац да се припојат кон Косово. Меѓу 1999 и 2001, албанска сепаратистичка организација наречена „Ослободителна војска на Прешево, Медвеѓа и Бујановац“ (ОВПМБ), оперираше во овој регион, со цел да ги окупира овие три општини од Југославија и да ги припои кон идното и независно Косово. Овие активности привлекоа помал меѓународен медиски интерес во споредба со случувањата во Косово и Македонија. Терористите беа победени од страна на српските сили, во операција која не одзеде долго време и каде трупите на НАТО помогнаа контролирајќи терористите да не ги префрлат борбите во Косово. Миговната ситуација е стабилна, но Албанците прават некаква напнатост поради нееднаквиот однос од страна на Владата на Србија кон нив. Ослободителната војска на Прешево, Медвеѓа и Бујановац (ОВПМБ) има свој споменик во центарот на градот Прешево, кој е предмет на спор меѓу месното албанско население и владата на Србија. Рагми Мустафа, претседателот на општината рече дека споменикот не би требало да биде отстранет, додека српскиот премиер Ивица Дачиќ настојува овој споменик да биде отстранет, и им даде рок на Албанците да го тргнат споменикот до 17 јануари, во спротивно српската жандармерија ќе го отстрани со сила. Од декември 2005, претходниот градоначалник го изгуби своето седиште и беше променет со водачот Рагми Мустафа од албанската демократска пертија ПДШ. По шест месеци, населението повторно гласаше и повторно Рагми Мустафа беше избран за претседател на општина Прешево за следните четири години. На 13 мај 2008 и 10 мај 2012 населението повторно го изгласа Рагми Мустафа да биде претседател на општина Прешево.
Фабио Гросо
Фабио Гросо (роден на година во, Италија)е  италијански фудбалер освојувач на светско првенство кој моментно игра во  фудбалскиот клуб од Серија А,Јувентус.Примарна позиција на Гросо е  левокрилен бек но може да игра и класичен лев бек.Тој исто така е  специјалист за изведување слободни удари,пенал и корнери.Го постигна  одлучувачкиот доцен гол против Германија во светското првенство 2006  година во полуфиналето и исто така го постигна победоносниот гол од  пенал против Франција при изведување пенали во финале кое што Аѕурите го  освоија.
Киети
Гросо премина во Калчо Киети(Серија Ц2) во летото 1998 година.Тогаш како  полутка тој повторно импресионираше во своите магични три сезони во  Киети.Тој постигна 17 гола во 68 лигашки натпревари.Поради неговите  импресивни настапи ,фудбалскиот клуб од Серија А,Перуџа Калчо на сред  лето го доведе во своите редови во 2001 година. Перуџа Тој во јули 2001та година официјално премина во Перуџа Калчо од Серија А,и во  неговата деби сезона во Серија А тој успеа да одигра импресивни 24  наптревари постигнувајќи само еден гол.Тренерот Серсе Козми го  преориентираше Гросо во левокрилен бек и во неговата втора сезона во  Перуџа тој ја задржа позицијата на стартер и одигра 30 натпревари со  постигнати 4 погодоци.Во неговата трета сезона во Перуџа тој одигра 12  натпревари во првите шест месеци од сезоната 2003-04.Мало  изненадување беше неговиот трансфер од Перуџа во Палермо во јануари  2004 година,тим кој тогаш се натпреваруваше во Серија Б.Во периодот  кога беше во Перуџа,Гросо се здоби со првиот настап за Италија во 2003  година и од тогаш стана важен дел од националниот состав.
Палермо
Во јануари 2004 година за време на зимскиот трансфер прозорец,Гросо  премина во сицилијанскиот клуб кој успеа да влезе во првата италијанска  лига кон крајот на сезоната,а тој одигра 21 наптревар за неговиот клуб  во подоцнежниот дел од сезоната 2003-04  со еден постигнат гол.Првата сезона на Палермо во Серија А беше многу  успешна со тоа што клубот заврши на шестате позиција на табелата со само  9 порази,и квалификувајќи се во Уефа купот.Гросо придонесуваше како  стандарден првотимец со одиграни 36 лигашки натпревари и еден постигнат  гол.Гросо одигра 33 натпревари за својот клуб за време на сезоната 2005-06  во Серија А,а Палермо импресионираше со финиш на солидното осмо место  на табелата.Тој беше еден од четворицата фудбалери на Палермо кои го  сочинуваа победничкиот состав на светското првенство предводен од  Марчело Липи,но при крајот на сезоната Гросо беше продаден на  Интернационале.
Интернационале
Гросо му се придружи на Интер за наводна сума од 5 милиони евра и плус  фудбалерот Хернан Паоло Делафиоре на 6 јули 2006 година.Сепак  Гросо не беше стандарден во првиот тим на Интер и често го користеа како  замена.Тој одигра само 23 лигашки натпревари за Интер и постигна 2  гола.Поради разочарувачката сезона во Интер,Гросо избра трансфер во  странство и го продадоа на Олимпик Лион во летото 2007 година,само  една година по неговиот премин во Интер. Олимпик Лион Во јули 2007 година Гросо официјално потпиша четиригодишен договор со  францускиот Олимпик Лион откако ги помина лекарските прегледи и ги  договори личните услови.Тој го доби дресот со број 11.Неговата прва  сезона во клубот беше доста успешна а тој беше стандарден првотимец во  лигата на шампионите ив о Лига 1.Во неговата втора сезона во Лион тој  беше ограничен на 22 лигашки натпревари,делмно поради повреда,но сепак  често го поврзуваа со враќање назад во Италија за време на летниот  трансфер прозорец во 2009 година и во август истата година тој  официјално се врати во Италија во најуспешниот клуб на  полуостровот,Јувентус.
Јувентус
На 31 август 2009 година се потврди враќањето на Гросо во Серија А по  неговите одлични две сезони во Франција.По долгата потера за  дефанзивецот од страна на Јувентус цело лето,се постигна договор во  последниот ден од трансфер пазарот за 2 милиони евра и плус бонус до 1  милион евра.Тој веднаш беше вклучен во првите единаесетмина на Јувентус и  ја започна сезоната во добра форма.Тој го постигна првиот свој лигашки  гол против Удинезе Калчо во ноември 2009.Тој дотаму одигра 28  натпревари и постигна 2 гола.Во 2010-11  Јувентус отпушти неколку постари играчи,но како што се зборува Гросо  одбил каков било трансфер.Паоло Де Чеље го поврати првотимското место а  Гросо беше изоставен од дваесет и петте кои настапуваа во Уефа Европа  Лига 2010-11.Сепак  откако Јувентус загуби голем број од играчите поради повреди,Гросо и  Хасан Салихамиџич беа повикани за првпат на 6 ноември.
Меѓународна кариера
Гросо беше член тимот што го освои светскиот куп на ФИФА во 2006 година.Во  шеснаестфиналето против Австралија,беше досуден фаул од Лукас Нил поради  старт врз Фабио Гросо во екстра времето и Италија доби пенал.Во  интервју за фифа.цом во 2008та година Гросо го опиша инцидентот кој  доведе до пеналот:"На неколку секунди пред крајот,Франческо Тоти ми  подаде одлична топка по левата страна.Инстиктивно,и покрај заморот се  впуштив во противничкиот шеснаесетник и, се колнам дека и покрај тоа што  многу луѓе не ми веруваа,Австралискиот играч намерно ме закачи со  своето рамо и јас паднав.Чист пенал.А Тоти не згреши"Како и да е,во  2010 година во интервју за Футбал+,Гросо за списанието изјави:"Помина  долго време од 2006 година но ќе кажам со најголема искреност дека  во моментот кога Неил се лизна во мене,можеби малку претерав.Но сепак  мора да се потсетите дека беше последната минута од еден екстремно тежок  натпревар и сите беа уморни.Го почувствував контактот и  паднав.Притоа,повторно ќе кажам дека јас не го испровоцирав...вистина е  дека го почувствував контактот и немав сила да продолжам напред.Некои  луѓе ми веруваат а некои не.Сепак за мене,дури и кога ги гледам видео  записите,тоа е пенал.Признавам дека не беше гламурозно,но не беше и  скандал."Се појавија изјави во светските медиуми дека претседателот на  ФИФА,Сеп Блатер на почетокот изјавил во интервју за австралиска  телевизија дека одлуката да се досуди пенал за Гросо е неточна и  несреќна.На 4 јули 2006,Гросо го постигна првиот гол против  Германија во 119 минута со неодбранлив удар со ефе со левата  нога,ставајќи ја топката зад мрежата на германскиот голман Јенс Леман на  работ од шеснаесетникот,и славно трчајќи наоколу и викајќи:"Не ми се  верува"додека неговите соиграчи славеа.Подоцна,во последните пет дена  тој го постигна победоносниот гол од пенал против Франција,овозможувајќи  и го на Италија четвртиот светски куп.Исто така Роберто Донадони го  вклучи Гросо во тимот за европскиот куп 2008 година,и беше прв избор  на левата страна во составот на Марчело Липи претходно во дресот на  Аѕурите.Тој беше повикан во кампот за подготовки за светскиот куп заедно  со своите колеги Џанлуиџи Буфон,Џорџо Келини,Фабио Канаваро,Никола  Легротаље,Мауро Каморанези,Антонио Кандрева,Клаудио Маркизио и Винченцо  Јакинта на 4-5  мај и беше вклучен во подготвителниот состав од триесетмина најавен на  11ти мај.Сепак во вториот тренинг камп,тој заедно со соиграчот Кандрева  беа исфрлени.
Личен живот
Фабио Гросо е оженет за Џесика Репето.Имаат два сина:Филипо,кој се роди  кратко по светското првенство 2006,и Џакомо кој се роди на 26  октомври 2009 година.Гросо студираше политички науки и течно го говори  францускиот јазик.
Преадаптација
Преадаптацијата е својство или приспособување на организмот што има потенцијална адаптивна вредност. Теоријата на преадаптација ни овозможува да го опишеме механизмот на промена на функцијата на органите во процесот на еволуција и да се разреши парадоксот кога има образување на органи чија крајна функција првобитно немала приспособувачка (адаптивна) вредност.
Концепцијата на преадаптација помага да се разреши еден од проблемите на еволуционата теорија: неможноста за развиток на сложени приспособувања кои се во можност делотворно да функционираат само откако ќе бидат целосно оформени. Ваквите органи, наоѓајќи се во почетна состојба, не можат да го зголемат приспособувањето (адаптацијата) на организмот и не би било веројатно да се појават во текот на еволуцијата.
Примери за вакви органи се виличниот апарат, средното уво, пливачкиот меур итн.
Суштина и развиток
Идејата на преадаптација се состои во тоа што многу органи и приспособувања најпрво се формирале извршувајќи други функции, различни од тие во крајниот стадиум на својот развиток. Во еден момент органот започнува да извршува дополнителна функција која е повредна отколку претходната (првобитната). Како резултат на еволуцијата на тој орган (по пат на природна селекција), тој ја усовршува новата функција. Промената на органот во нова структура може да доведе до губење на претходната функција. На ваков начин сложените органи, дури и во почетните стадиуми од својот еволутивен развиток, имаат адаптивна вредност, но нивната првобитна функција може да биде друга (во тие случаи кога од гледна точка на крајната функција нема адаптивна вредност, тогаш се појавува гореопишаниот парадокс).
Еволуциониот момент кога еден орган добива нова функција и како резултат на тоа зема нова адаптивна улога се нарекува преадаптациска пресвртница.
Принципот на менување на функциите на органите при процесот на еволуција бил формулиран од страна на Антон Дорн во 1875 година, а поимот ,,преадаптација‘‘ е даден од францускиот научник Л. Кено. Под преадаптација Кено подразбирал такви особености на организмите кои се појавуваат случајно, но подоцна имаат адаптивна вредност. За разлика од Кено, Д. Симпсон и В. Бок ја разработуваат морфофункционалната концепција, која го фаворизира развитокот на преадаптацијата врз основа на претходни приспособувања под контрола на природната селекција. Усовршувањето на приспособувањата при постоечките услови може да претставува преадаптација кон новите услови на средината. Преадаптивната состојба на организмот (или одделен орган) се јавува не како непосреден резултат на случајни мутации, туку врз основа на претходна приспособувачка еволуција.
Клад
Клад' (од грч. κλάδος = „гранка“) — група составена од вид (изумрен или денешен) и сите негови потомци. Во однос на биолошката систематика, кладот е еден „огранок“ од лозата на речена „дрво на животот“. Здружувањето на организми во „природна група“ со извесно таксономско име игра клучна улога во биолошката класификација. Во кладистиката (наречена по овој поим), кладовите се единствените прифатливи единици.
Преадаптација
Примери на преадаптација
Како пример за преадаптација се јавува еволутивниот развиток на виличниот апарат. Кај предците на ‘рбетниците, активизацијата на дишењето одела преку засилување на протокот на вода низ жабрените области со развиени и силни мускули, при што се разоткриле предните жабрени лакови. Како резултат на ова, жабрените лакови добиле можност за зафаќање и придржување на пленот. Оваа нова функција се покажала толку важна, што претходната улога (учество во движењата при дишењето) кај предните жабрени лакови отстапила на втор план, а подоцна се изгубила (рудиментирана жабра на виличниот лак се сочувала кај сите риби во вид на т.н. лажна жабра). На сличен начин биле решени и прашањата поврзани со развитокот на средното уво, пливачкиот меур и многу други органи.
Клад
Поимот е измислен во 1958 од англскиот биолог Џулијан Хаксли.
Преадаптација
Примери на преадаптација
Пример на преадаптација кој се случил во наше време е еволуцијата на новозеландскиот папагал кеа. Овие папагали поседуваат моќен клун и канџи со чија помош се искачуваат по стеблата на дрвјата, кинејќи ја притоа кората (односно „грабливиот“ клун и канџите се развиле со цел искачување, а не напаѓање - папагалите се исхрануваат со растителна храна и инсекти). Меѓутоа, со донесувањето на овци во Нов Зеланд, некои папагали отворале на грбот на овие животни големи рани, по што овцата загинувала и папагалите го јаделе нејзиното месо. Оваа функција се здобила со многу големо адаптивно значење, што подоцна во некои популации доминирале „месојадните“ папагали, а најголем успех имале папагалите со најмоќни клунови.
Клад
Клад и предок
Кладот е монофилетски бидејќи содржи еден предок (што може да биде организам, популација или вид) и сите негови потомци. Поимот клад се однесува на групирањето на предокот заедно со неговите живи и/или изумрени потомци. Потомокот може да е теоретски (претпоставен) вид или фактички вид за кој се знае дека постоел.
Начини на определба
Постојат три начини на определување на кладовите во филогенетската номенклатура: по глуждови, по стебла и по апоморфија:
Во Линеевата таксономија, кладот го определува збир особини (апоморфии) што ѝ е својствен само на таа група. Овој систем во основа е сличен на апоморфниот кај филогенетската номенклатура. Разликата е во тоа што филогенетската систематика се води по потомок со извесна особина, додека Линеевата таксономија ги определува групите по самите особини.
Кладовите како концепции
Во кладистиката, кладот е хипотетичка концепција создадена врз основа на податоци добиени од опити. Кладовите се утврдуваат со статистичка анализа на повеќе (напати стотици) особини кај ред видови (или примероци), со што се добива најверојатната филогенетска лоза на таа група. Иако има сличности со биолошката класификација на видовите, овој метод е статистички и затоа е непосредно отворен за проверки и претолкувања. Менувајќи ја филогенетската анализа се менува и фактичката содржина на секој утврден клад. Иако во таксономијата кладовите можат да послужат како помошна алатка (кајшто е изводливо), таксономското „дрво на животот“ не е исто што и кладистика. Традиционалните родови, фамилии и сл. не мора да бидат кладови, иако често се.
Окрузи во Малави
Малави се дели на 28 окрузи во склоп на 3 региони. На чело на секој округ стои комесар.
Еве список на окрузите во земјата, наведени по региони:
Ботушки манастир
Ботушки манастир — манастир во областа Порече, Македонија, во близина на селото Долно Ботушје.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, помошни објекти и трпезарија.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“
Црквата се состои од стара градба, обновена неодамна.
NGC 5863
NGC 5863 — спирална галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5863 се споменува и како ESO 581-22, MCG -3-39-1, NPM1G -18.0484.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5863 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5863 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 10 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -18° 25' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 5863 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54160. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 333; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6173. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 741.
NGC 1495
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1495 се споменува и како ESO 249-34, MCG -7-9-4, AM 0356-443, IRAS 03567-4436.
Откривање
Објектот е откриен на 24 октомври 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1495 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1495 има привидни димензии од 3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 58 м 21,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 44° 27' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 1495 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14190. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 391; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7576.
Звечан
Звечан — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во западниот висок планински дел на територијата на Општина Македонски Брод. Селото е планинско, чии куќи се издигаат на надморска височина од 800 до 1.090 метри.
Атарот зафаќа површина од 7,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 390,2 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 129,1 хектар, а на пасиштата 101,2 хектари.
До селото води новоасфалтиран пат, кој се двои од регионалниот пат кој води до поранешното општинско средиште Самоков.
Историја
Во век, Звечан било село во Поречката нахија на Кичевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Звечан имало 190 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Звечан имало 240 жители.
Селото е мало и во 1961 година броело 294 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 120 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Звечан имало 70 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 41 Македонец, 4 Албанци и 3 лица без податоци.