cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мраморец
Историја
Пред и за време на Илинденското востание, селото дало активен придонес во борбите против турската војска. Така, на 25 мај 1902 г., војводите Ташко Арсов и Никола Петров Русински дејствувале во селото, каде што го убиле селскиот полјак - Шабан од Песочан. Во март 1903 г., во околината на селото (во месноста Опаленик) дејствувале комитски чети, кои учествувале во познатата Издеглавска афера, при што на 17 и 18 март 1903 г., турската војска ги опседнала сите села во Горна Дебрца. За време на оваа афера, 14 жители на селото биле осудени на робија во Дијар Бекир, Мала Азија и од нив само четворица се вратиле назад - Симјан, Јове, Мицко и Војдан.
За време на Илинденското востание постоела мраморечка чета под команда на војводата Смиле Војданов, а во околината на селото дејствувале неколку комитски чети, кои на 2 август 1903 г. го нападнале селото Издеглавје. Во текот на август, во околината на Мраморец се воделе големи битки меѓу комитските чети и турската војска, а во знак на одмазда, на 15 септември 1903 г., турската војска го запалила селото и изгореле сите 84 куќи во селото, при што убиле 14 жители на селото: Спасе Василев, Хр. Матев, Трајче Димитров, Голаб Максимов, Ст. Тасев, Гркинка Сотирова, Крстаница Стојчева, Кофил Павлев, Јанаќија Николова, Стојан Иванов, Здраве Христов, Настов, Стојан Матев и Серафим Крстев.
За тоа време, жителите на селото се криеле во шумите околу селото, а на 25 септември 1903 г. била објавена амнестија, по што селаните повторно се вратиле во своите домови. По објавената амнестија, на 28 септември 1903 г., комитите започнале да го собираат оружјето, кое се закопувало во тајни складишта во буките меѓу селата Мраморец и Белица, при што во селото биле собрани 52 пушки. Во април 1905 г., по наредба на Христо Узунов, војводата Ташко Арсов се вратил во Мраморец, каде со помош на селаните го откопале складот со оружјето и муницијата.
Во текот на балканските војни мраморчани биле мобилизирани во редовите на бугарската војска, при што 22 жители на селото зеле учество во редовите на Македонско-одринските доброволни чети, и тоа: Ѓенко Андонов, Стојан Андреев, Спасе Божинов, Марко Велев, Мицко Велев, Костадин Гаврилов, Сиљан Ѓоргиев, Михаил Грозданов, Никола Дамјанов, Иван Дериволов, Стефан Димитров, Матеј, Миле Настев, Стојан Настов, Ѓорги Недев, Никодим, Григор Николов, Димитар Сиљанов, Божин Спасов, Крсте Стојанов, Цветко Стојанов и Трајко Јаков.
Во Втората светска војна, селото бил зафатено од борбените дејствија, при што двапати било запалено до темел од балистите. Исто така, селото дало неколку партизани, а во спомен на 13 селани кои загинале во текот на 1943 и 1944 г., на 2 август 1969 година, во близина на селската црква е подигнат споменик.
Потекло и значење на името
Мраморец своето име го добило по местото Мрамор. . Зборот мрамор е синоним на мермер.
Стопанство
Имајќи предвид дека Мраморец е типично планинско село, во минатото неговите жители се занимавале претежно со сточарство, одгледувајќи ситен добиток (овци и кози). Така, според некои кажувања, во златните години на селото (пред Втората светска војна), во него имало неколку илјади грла ситен добиток. Исто така, на планинските падини, селаните саделе житни култури (овес, ‘рж, леќа итн.), како и грашести растенија. За своите потреби, селаните произведувале млечни производи, волна, коноп итн. Благодарение на многуте извори и потоци, селото имало дваесет воденици.
Дури до средината на 1960-тите години, селаните живееле во автархични, натурални стопанства, задоволувајќи ги речиси сите свои потреби од сопствено производство. Најчесто, селаните оделе на пазар во Кичево, а поретко во Охрид и Струга. Помеѓу двете светски војни, голем дел од жителите оделе на печалба во Белград, во Софија, во Аргентина и во САД.
Наспроти сиромаштијата и големата заостанатост, Мраморец се одликува со тоа што е второто село во Дебрца (по Песочани) што добило струја. Имено, уште во 1956/7 г., селото имало мини-хидроцентрала, раководена од рускиот инженер Ервин Петрович, која со помош на една малечка турбина произведувала доволно струја за осветлување на домовите. Истата година, во селото била изградена и пилана, во која што биле вработени 20-25 селани, кои произведувале коцки за поплочување, паркет, бочви, штички за гајби итн. Пиланата работела до 1966 година.
Население
Според пописот од 2002 година во селото Мраморец живеат само 8 жители, сите Македонци.
Во денешно време во селото живеат само две жени.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 4 жители, сите Македонци.
Ана Брантинг
Ана Матилда Шарлота Брантинг (19 ноември 1855 – 11 декември 1950 година), била шведски новинар и писател. Таа била социјалдемократ и мажена за шведскиот премиер Јалмар Брантинг. Од 1880-тите до 1917 година, таа била влијателен театарски критичар во печатот во Стокхолм под псевдонимот Рене.
Канал Ајдер (амт)
Канал Ајдер (Eiderkanal) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на Килскиот Канал, околу 2 километри југоисточно од Рендсбург. Седиштето на општинската заедница е во Остеренфелд.
Мраморец
Родови
Мраморец е македонско село. Според истражувањата од 1948 година, родови во селото биле:
Ана Брантинг
Живот
Родителите на Ана Брантинг биле полицискиот инспектор Ерик Једерин и Шарлота Густава Холм. Се омажила за поручник и благородник Густав Вилхелм фон Крамер (1851-1884) во 1877 година, а се развела од него во 1883 година. Второ се омажила за Јалмар Брантинг во 1884 година. Таа имала две деца со нејзиниот прв сопруг, Вера и Хенри фон Крамер, и две со вториот, Георг и Сонја Брантинг.
Мраморец
Родови
Според истражувањата од 1979 година, родови во селото биле:
Ана Брантинг
Живот
Се школувала во statens normalskola för flickor во 1868–72 година. Била новинарка во весниците Тиден во 1884–1886 година; во Социјалдемократот во 1886-1892 година, во Стокхолмстидинген 1892-1909 година и вторпат во Социјалдемократот во 1913-1917 година. Ана Брантинг ѝ припаѓала на пионерската генерација новинарки, која имала свој пробив во шведскиот печат во 1880-тите, и таа припаѓала на првата група жени на кои им била дадена постојана позиција во весник.
По разводот почнала да работи како преведувач и добила позиција во весникот на Брантинг, кој требало да стане нејзин втор сопружник: откако тој го изгубил богатството, таа долго време го издржувала семејството. Од 1892 година таа имала успешна кариера како театарски критичар, почитувана и стравувана поради нејзините остри и духовити критики и постојано резервирано седиште во Кралскиот драмски театар. Ана Брантинг им припаѓала на првите 14 жени, кои станале членови на Здружението на шведските публицисти во 1885 година
Мраморец
Иселеништво
Помеѓу двете светски војни покрај погоре споменатите места, иселување имало и во Кичево, Струга, Демир Хисар, Битола и во Логоварди (Анаќијевци и Апостоловци).
Ана Брантинг
Живот
Политички, таа била социјалдемократ и членка на Клубот на Социјалдемократската жена, иако никогаш не била многу активна во политичкото движење, фокусирајќи се повеќе на нејзината литературна кариера. Меѓутоа, таа направила значителен исклучок во 1902 година, кога таа, Елин Енгстрем и Ерика Линдквист биле меѓу социјалдемократските жени кои го коосновале Националното здружение за право на глас на жените и ја поддржале соработката на социјалдемократските жени со движењето за право на глас.
Мраморец
Иселеништво
Сепак најсилен бран на иселување има по Втората светска војна, кога мраморчани почнале да се иселуваат во Скопје (околу 100 семејства), во Охрид (околу 40 семејства), во Битола (околу 30 семејства), во Струга (околу 25 семејства), Кичево (околу 10 семејства), Белград (околу 10 семејства), Австралија, Канада и др места. Пресудна улога во иселувањето на жителите имало укинувањето на железничката пруга.
Ана Брантинг
Живот
Таа дебитирала како романописец во 1893 година. Главната тема на нејзините романи била дел од современата дебата: конфликтот меѓу една жена, воспитана под околности обликувани од постаро општество, но фрустрирана затоа што нејзините погледи и копнеж му припаѓаа на новото општество, кое во тоа време поминувало низ брзата промена на женската улога.
Мраморец
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Дебрца, создадена во 2004, по спојувањето на поранешните општини Белчишта и Мешеишта. Претходно, во периодот 1996-2004 селото било дел од Општина Белчишта; од 1965 од 1996, селото било во рамките на Општина Охрид; од 1952-1955 година, селото било дел од Општина Сливово (заедно со Врбјани, Годивје, Лактиње, Арбиново, Сливово и Турје); во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во рамките на Општина Сливово, заедно со селата Арбиново, Сливово и Турје.
Инаку, една улица во скопската населба Влае 2 (дел од општината Карпош) го носи името „Мраморец“.
Избирачко место
Според Државната изборна комисија, во селото Мраморец постои избирачкото место бр. 1330, сместено во просториите на приватен објект. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2 гласачи, додека на претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Општествени установи
Во Мраморец, уште во 1905 г., постоело бугарско егзархиско основно училиште, во кое учеле 36 ученици. Исто така, меѓу двете светски војни, во селото имало мало училиште, во кое учениците учеле до четврто одделение. По Втората светска војна, во 1948/9 г. е изградено ново училиште, кое работело до почетокот на 1978 г. Денес, во близина на селото, на надморска височина од 1 145 метри, има РТВ предавател.
Култура и спорт
За време на прославата на празникот Илинден, на 2 август 2008 г., во селото се одржала поетската манифестација Родословни извори, со учество на неколку познати македонски поети. Во рамките на поетското читање беше доделено признанието Почесна водарка.
Културни и природни знаменитости
Во источниот дел на Мраморец се наоѓа селската црква „Св. Никола“, која се градела од 1846 до 1886 г., а целосно е завршена во 1909 г. Црквата е со големи димензии, изградена е од кршен и делкан камен, со седумстрана апсида на исток (целата од бигор), со слепи аркади на местото каде што се наоѓала една мала постара црквичка чија старост не е утврдена. До летото 2011 година, црквата се одликувала со сиромашен фрескопис и иконопис, но тогаш, таа била целосно насликана со фрески. Автор на фреските е битолскиот уметник Стефан Малбашиќ, а црквата биле преосветена на 16 септември 2012 година. Според каноните на светата православна црква, храмот бил преосветен на света архијерејска литургија, на која чиноначалствувал Неговото Високопреосвештенство митрополитот дебарско-кичевски г. Тимотеј, во сослужение на протојерејот Игор Никовски и свештеникот Душан Јорданоски. Исто така, во црквата се наоѓа владички престол и амвон, изработен во резба во 1861 г., од страна на Јаким Тодоров од селото Гари, од познатиот копаничарски род Огњановци. Југоисточно од апсидниот дел на црквата, на само два метри се наоѓаат остатоци од истоимена постара црквичка, градена од камен, со полукружна апсида. Во црквичката може да се забележат неколку стари, но потполно уништени, икони.
На неколку километри пред селото, во месноста Белче, постои мала црквичка (изградена во 1982 г.), која исто така се вика Св. Никола, подигната на темелите на црква од првата половина на XVII век. Веднаш до црквичката се наоѓаат остатоци од стари надгробни споменици.
Во непосредна близина на селската црква се наоѓа едноставен споменик на 13 жители кои загинале во Втората светска војна.
Во однос на природните одлики, селото се наоѓа опкружено со планини и непрегледна дабова и букова шума (во повисоките предели), со безброј благи планински ливади и многу извори и поточиња. Попознати места во околината на селото се: Рамништа, Рамнигос, Мрамор, Присој, Острец, Нишалка, Граишта, Утогла, Белче, Опаленик, Волчоречиште, Црвени Клајнци, Темни Дол, Кутлиње, Селиште, Јаор, Плевење, Сама Бука, Старцине, Скакало, Лештишта, Јачмишта, Гина Падина, Друмон итн.
Редовни настани
Традиционална селска слава во Мраморец е празникот ''Св. Никола летен, кој се празнува на 2 јуни, на денот на Св. Маченик Талалеј''. Исто така, во селото се славеле и големите христијански празници - Св. Никола и Водици. Најпосле, секоја година, селото го слави и националниот празник Илинден.
Папа Стефан II
Стефан II (лат. Stephanus PP. II; ? - 26 април 757) — римски папа од 26 март 752 до 26 април 757. Бил во Париз. Склучил сојуз со Пипин Кусиот против Лангобрадите. Во негово време била создадена папската држава.
Космос-1396
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 јули 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1396 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 287 км, а најмалото на 228.
Претседател на Србија
Претседателот на Република Србија е на шеф на државата во Србија. Се избира на непосредни избори и е со петогодишен мандат. Сегашниот претседател е Александар Вучиќ, победник во првиот круг од претседателските избори од 2017. година.
Историја
Иако Србија станала република уште во 1945 година, функцијата на Претседател на Републиката за првпат била воведена со Уставот од 1990 година. Пред тоа постоела функција на претседател на Претседателството на Социјалистичка Република Србија, која била воведена со Уставот од 1974 година, а до тогаш функцијата на претседателот ја извршувал претседателот на Претседателството на Народното собрание.
Надлежност
Според Уставот од 2006 година, претседателот на Република Србија:
Претседателот на Република Србија е истовремено и врховен командант на Војската на Србија. Во согласност со законот, командува со Војската, поставува, унапредува и разрешува офицери на Војската на Србија.
Ако претседателот на Република Србија е спречен да ги извршува своите должности, нив ги извршува претседателот на Народното собрание.
Мандат
Мандатот на претседателот на Република Србија трае пет години и почнува да тече од денот на полагање на заклетва пред Народното собрание. Доколку мандатот на претседателот на Републиката истекува за време на воена или вонредна состојба, тој се продолжува и трае до поминување на три месеци од денот на завршувањето на воената или вонредната состојба. Никој не може да биде избран повеќе од двапати за претседател на Републиката. Мандатот на претседателот на Република Србија престанува со поминување на периодот за кој  е избран, со оставка или со разрешување. Претседателот на Републиката поднесува оставка на претседателот на Народното собрание.
Вршители на должноста
Претседателите на Народното собрание на Србија, кои вршеле должност на претседател на Србија:
Надворешни врски
]
Вишеград (Бистрица)
Тврдината се состои од два дела:
Двата града се поврзани со ѕидините на тврдината. Тврдината датира од времето на српскиот цар Стефан Душан, кој владеел како цар од 1346-1355 година, ја проширил во 1348 година, а во 1352 година изградил Манастирот Свети Архангел, кој се наоѓа во т.н. Долен град. Другата цркава, Свети Никола, била изградена од страна на српскиот цар Стефан Урош II Милутин. Според археолошките ископувања, најстарите предмети кои иле проајдени датираат од бакарното време, кое означува дека во Железната доба, на овие простори имало население. Исто така, има наоди дека просторот бил населен и во 10 век.
Лазе кај Горње Језеро
Лазе кај Горње Језеро (словенечки: Laze pri Gorenjem Jezeru) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Густав Шваб
Густав Шваб ( – ) — германски писател и издавач.
Животопис
Таткото на Јохан Кристоф Шваб бил таен дворски советник и привремен професор на Високото Карловско школо во Штутгарт (Hohe Karlsschule), кое тогаш имало статус на универзитет, а неговата мајка Фридерика потекнувала од богато трговско семејство. Завршил штутгарска гимназија, а од 1809 до 1814 со стипендија од Евангелиската донација во Тибинген, студирал на тамошниот универзитет Еберхард-Карл, најпрво филологија и филозофија, а потоа и теологија.
На крајот на 1817 година станал професор по класични јазици. По неколку месеци се оженил со Софи Гмелин, ќерка на професорот по право. Од 1825 година па натаму работел 20 години на издавање на список за книжевни разоноди (Blätter für literarische Unterhaltung) во издавачката куќа Брокхаус, а од 1828 година добил работа како уредник на книжевната рубрика од познатите делови на утринската листа за модерни слоеви (Morgenblatt für gebildete Stände) еден од најпознатите германски издавачи, Јохан Фридрих Коте. Ова е за германскиот литерарен свет од тоа време кој бил еден од главните позиции, и Шваб станува заштитник на младите уметници.
Во периодот 1828 — 1829 година, излегуваат неговите два тома збирки со песни (Gedichter) со славната балада Jahac и Боденско езеро.
Фотоотпорник
Фотоотпорник, светлоотпорник или фоторезистор — полуспроводнички елемент чиј електричен отпор се менува под влијание на светлината која паѓа врз неговата површина. Заради оваа особина наоѓа примена како електронски сетилник (сензор).
Фотоотпорникот е направен од полуспроводен материјал. Ако фотоните на светлината кои паѓаат на него се со доволна висока честота (доволна енергија), ќе им даде на врзаните електрони доволно енергија да станат слободни електрони во полуспроводникот. Со тоа се намалува отпорот на фотоотпроникот под влијание на светлината.
Примена
Постојат разни видови на фотоотпорници. Се користат како детектори на светлина во фотоапаратите, уличното осветлување, сигурносните ноќни аларми и др. Посебни видови се користат за детекција во инфрацрвениот спектар.
Материјал
Кадмиум-сулфидот (CdS) е најчест материјал за изработка на фотоотпорници. Олово-сулфидот (PbS) и индиум-антимонидот се користат во средниот инфрацрвен спектар. Германиум-бакарните детектори се користат во подалечниот инфрацрвен спектар, во инфрацрвената астрономија и спектроскопијата.
Симбол
Симболот на фотоотпорникот е прикажан на сликата.
Тодор Поп Антов
Тодор Поп Антов — македонски револуционер, учествува во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Тодор Поп Антов е роден во семејство на свештеник од село Ваташа, Андон Поп Камчев, на 28 февруари 1875 година. Тој е брат на Христо и Јованче Поп Антов. Завршил основно училиште во родното село, а потоа во Солунската гимназија (1895), каде како ученик, во учебната 1894/1895 година станал член на Организацијата.
Револуционерна дејност
Во 1895 година Поп Антов е назначен за учител во бугарското трикласно егзархиско училиште во Прилеп, каде што подоцна е избран за член и касиер на Околискиот и градскиот комитет на ТМОРО. Во Прилеп тој го издава на револуционерниот весник Борец, кој се распротстранува нелегално низ Македонија. Во 1899 година на инсистирање на ЦК, Поп Антов е назначен за главен учител во Крива Паланка, каде што ја зајакнува организациската мрежа која била засегната од Виничката афера. Во 1900-1903 година Поп Антов е главен учител во Пехчево, каде што ја води борбата против врховистките чети. Гоце Делчев за него вели:
Во ноември-декември 1902 година е уапсен и затворен во скопскиот затвор Куршумли ан, а во февруари 1903 година е протерани од Пехчево. Во 1904-1906 година Поп Антов е главен учител во Мелник, каде што се отворил пансион за бугарските егзархиски ученици од околните села. Тој бил избран за член на околиското раководство на Организацијата. Како делегат на Серскиот револуционерен окружен комитет Тодор Поп Aнтов зел учество во Рилскиот конгрес во 1905 година и бил избран за член на Централниот комитет заедно со Дамјан Груев и Пере Тошев. Христо Силјанов го опишува со следните зборови:
Во јули-декември 1906 година Поп Антов е уапсен и обвинет за учество во револуционерна активност, но на судскиот процес е ослободен. Од почетокот на 1907 година Поп Антов е учител во Скопје во петкласно женско егзархиско училиште и член на Окружниот револуционерен комитет во Скопје. По завршувањето на учебната 1906-1907 година, поради сомневањата на власта за неговото учество во револуционерното движење е отстранет од споменатото училиште. Во летото 1907 година Поп Антов нелегално пристигнал во Бугарија, каде што учителства. По Хуриетот се враќа во Македонија. Во 1908-1909 година повторно е учител во Мелник, а во 1909-1910 година - во Мустафапаша. Во 1910 година заедно со неговата сопруга Поликсена Мосинова од Охрид заминува за Женева, каде што студира Хемија. По избувнувањето на Балканската војна се враќа во Бугарија и заедно со неговата сопруга стапуваат како доброволци во санитарни делови на Македонско-одринско ополчение. Во 1913-1915 година Тодор Поп Антов е учител во Скеча. За време на Првата светска војна е бугарски окружен управител во Кавадарци.
Душа (маглина)
IC 1848 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1848 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 19 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 40' 31"".
Други поделби
Проучување на IC 1848 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Трка околу Фландрија 2014
Трка околу Фландрија 2014 — 98. издание на еднодневниот монументален класик Трка околу Фландрија. Била одржана на 6 април 2014 на растојание од 259 километри од Брухе до Ауденарде. Претставувала осма трка во сезоната на Светската турнеја.
Во завршницата на четири велосипедисти, Швајцарецот Фабијан Канчелара ја освоил трката за израмнување на рекордот по третпат — втора година по ред — пред белгиската тројка Грег ван Авермат, Сеп Ванмарке и Стејн Ванденберг.
Екипи
Екипи кои настапиле на трката биле:
UTC−11:00
UTC−11 е назнака за часовно отстапување од −11 часа. Ова време се користи во следниве места:
Наводи
Huso horario
ОУ „Илинден“ - Крива Паланка
Основно училиште „Илинден“ (официјално: Основно општинско училиште „Илинден“ - Крива Паланка; скратено: ООУ „Илинден“) — едно од двете основни училишта во градот Крива Паланка.
Историја
Училиштето започнало со работа во 1996 година.
Подрачни училишта
Во рамките на општинското основно училиште „Илинден“ се наоѓаат и три подрачни основни училишта од прво до петто одделение, а чии ученици подоцна наставата ја продолжуваат во средишниот објект на училиштето во градот Крива Паланка. Овие училишта се:
Гранд Хотел Европа
Гранд хотел Белмонд Европа е познат како хотел со пет ѕвезди кој се наоѓа на Плоштадот Артс во Санкт Петербург, Русија.
Историја
Овој хотел е еден од големите хотели на 19-от век во Европа. Гранд Хотел Европа бил отворен на 28 јануари 1875 година.
Во 1910-тите хотелот бил реновиран во стилот на Арт Нову во дизајни на Фјодор Лидвал и Леон Беноа. Последното и големо реновирање било направено помеѓу 1989 и 1991 година.
Во 2014 година хотелот бил преименуван во „Белмонд гранд хотел Европа“ кога матичната компанија на хотелот Ориент-експрес хотели била преименувана во Белмонд ДОО.
Илзен (општинска заедница)
Илзен (Uelsen) — општинска заедница во округот Грофовија Бентхајм, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Илзен.
Општинската заедница Илзен се состои од следниве општини:
NGC 7697
NGC 7697 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7697 се споменува и како IC 5333, ESO 110-12, AM 2332-654, IRAS 23320-6540.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7697 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7697 има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 34 м 52,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 23' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на NGC 7697 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71800. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 440; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9132. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Маријан Андершон
Маријана Андерсон (родена на 26 мај 1942 година) е политичар и економист од шведската Централна партија.
Таа е родена во Варгарда од фармерот Ерик Андерсон и Теа Андерсон, а се омажила за Иван Андерсон во 1963 година. Дипломирала како економист на Факултетот за бизнис, економија и право во Гетеборг во 1981 година. Таа служела како член на Риксдагот од 1985 до 2002 година.
Таа се приклучила на одборот на фондацијата Right Livelihood Award од 2004 година.
Владимир Грбиќ
Владимир "Вања" Грбиќ (српски:Владимир Грбић Вања); роден на 14 декември 1970 година) е поранешен српски одбојкар. Со висина од 193 см, тој играл на позицијата како страничен додавач-напаѓач. Грбиќ е роден во Клек во СР Србија, СФР Југославија. Тој е брат на Никола Грбиќ брат и член на Одбојкарската куќа на славните. Со националниот одбојкарски тим на СР Југославија, тој го освоил златениот медал на Летните олиписки игри во Сиднеј и бронзениот медал на Летните олиписки игри во 1996 година во Атланта. Неговите меѓународни победи вклучуваат сребрен медал во 1998 година на Светското Првенство и златен медал во 2001 година на Европското првенство.
Југословенскиот Олимписки Комитет го прогласил Грбиќ за најдобар спортист на годината во 1996 и 2000 година, додека во 1999 и 2000  година ја добил Златната Значка, награда за најдобар спортист во Југославија.
Занимливости
На финалниот натпревар на Олимписките игри во Сиднеј, во кој Југославија ја победила Русија со 3:0, без сомневање бил виден еден од најспектакуларните бодови во историјата на одбојката, а го извеол Владимир Грбиќ. Спасувајќи една топка буквално го прескокнал првиот ред на трибината, а потоа успеал да стигне и да го изблокира противничкиот смеч.
Фолтин
Фолтин — македонска музичка група формирана во 1995 година во Битола.
Бендот се потпишувал на латиница (Foltin) дури до 2008 година каде на албумот Оваа трансплантирана машина за чукање првпат се потпишале на кирилица (Фолтин).
Групата била основана во 1995 година во Битола. Нејзиниот музички јазик е имагинарна смеса или фонетска имитација на јазици, како што се: шпанскиот, францускиот, португалскиот, романскиот,  таканаречениот „спонтан есперанто“ итн., во комбинација со еден звуковен амалгам на жанрови, од традиционална музика преку електроника до рок, и визуелен израз што вклучува елементи на кабаре и на перформанс. Фолтин започнал да пее и на македонски јазик, притоа збогатувајќи ја звучната слика со влијанија од алтернативниот рок или од новиот бран, но сè уште одржувајќи ги врските со традиционалната музика и со концептот на кабаре.
Почеток и албум „Outre-Mer“
На самиот почеток, идејата била да се долови медитеранскиот звучен амбиент и духот на музиката од источноевропските цртани филмови. За чудниот звучен пејзаж, збогатен со разни “ready-made” “играчки” (свирчиња, црева, лончиња, прапорчиња, ламарини, картонски кутии и сл.), најпрво се заинтересирале Никола Димушевски-Кокан и Оливер Белопета. Во само неколку дена, во јануари 1997 година, во студиото „До Ре Ми”, во продукција на Кокан Димушевски биле снимени 6 теми, кои по неколку месеци јавноста ги запознала како една целина поврзани во албумот со име Outre-Mer. Поставата што го снимала материјалот ја чинеле Бранислав Николов на вокали и на акустична гитара, Оливер Јосифовски на контрабас, Пеце Николовски на кларинет, Александар Поповски на перкусии и Благој Петровски на кавал. Александар, во соработка со Андреј Насоку, го изработил и дизајнот на албумот што го објавил „SJF Records“ односно дискографскиот оддел на Скопскиот џез-фестивал. Интересно е дека иако во периодот што следувал членовите на групата одржале неколку значајни концерти (Охридско лето, Денови на македонската култура во Словенија итн.), сепак, излегувањето на албумот го доживеале како своевидно ослободување од насобран товар, па веднаш целосно му се посветиле на веќе разработениот концепт за нов албум. Така, Outre-Mer како концертен материјал практично никогаш не заживеал.
Наменска музика, музика за театар и филм и албум „Archimed“
Во периодот до следниот албум, Фолтин бил интензивно вклучен во правење наменска музика, најчесто за театар, но во годините потоа ангажманите биле проширени и на создавање филмска музика. Меѓу другото, работеле на култната претстава “Македонска крвава свадба”, во продукција на Битолскиот народен театар (за која ја добиле наградата за најдобра музика на МТФ „Војдан Чернодрински”) и на ТВ-перформансот „By Foltin”, во продукција на МТВ. На 28 јуни 2000 година, Фолтин одржале наменски концерт во Универзалната сала во Скопје, кој бил сниман од Ален Хаџи-Стефанов а потоа продуцентски дотеран од Оливер Јосифовски и од Гоце Димовски. Одбраните 7 теми, по неколку месеци биле објавени како втор албум на групата, со име Archimed. Со мали измени во поставата, снимениот материјал го потпишале основачите на бендот – Оливер, Бранислав и Пеце – како и новите членови Александар Секуловски-Алек зад тапаните и Горан Димитровски на гитара, бас-гитара и на хармоника. Како и на деби-албумот, дизајнот му бил доверен на Александар Поповски. Гостин во темата Custos’ wife на електричната гитара бил Тони Китановски. Издавач на Archimed била „MAG“, продуцентската куќа на новиот менаџер на бендот, Гоце Димовски. Интересно е дека промената на издавачите на албумите најпрвин била сосема случајна одлука на групата, но гледано од денешна перспектива може да се констатира еден куриозитет: 8 објавени албуми за 8 различни македонски издавачи.
Албум „Lo-Lee-Ta-Too“
Работата на нов материјал почекала сè до формирањето на конечниот облик на една нова приказна, да се создаде автопортрет на музичарот што води љубов со инструментот – своевидна пародија на „Лолита”, каде главни ликови се Вуди Ален и неговиот нов кларинет. Концептот му се видeл сериозно интересен на Иво Антов и на неговата продукција „Ding Dong Records“. Од деветте теми, во кои наместо нивниот „измислен јазик“, се користи еден интересен спој на македонскиот со англискиот јазик, дури три се разработки на познати теми. Со албумот Lo-Lee-Ta-Too се случила последната промена во составот на бендот – заминал Пеце Димитровски, а влегол басистот Гоце Јованоски. Така, од крајот на 2003 година, конечно било востановено стабилно јадро на бендот. Фокусот на медиумите бил врз нивниот прв голем хит во кариерата, песната Milica отпеана од актерот Сенко Велинов, која во голема мера го определила идното дејствување на бендот. Покрај Сенко, како гости што придонеле квалитативно во комплетната звучна слика на новиот материјал се запишани и Стево Тасевски на тенорсаксофон и Оливије Семулијон, а дизајнот на обвивката е на Атанас Георгиев (со кого подоцна работеле на два документарни филма: „Cash & Marry” и „Avec l’Amour”). Самото снимање се случило на две нови локации - најголем дел во студиото „Zlust” во Скопје, со Бојан Угриновски како снимател, и Milica и Psst! во студиото „Тра-Ла-Ла”, и двете снимени од Мите Димовски.
Концерти, музика за театар и албум „Оваа трансплантирана машина за чукање досега не типкала љубовно писмо“
Паузата до следниот албум ја исполниле со голем број концерти низ државата и надвор, од париските бротчиња на Сена, преку баварските пивници и циркуски шатори, па до елитните европски фестивалски сцени. Во 2006 г., градот Битола им ја доделил наградата „4 Ноември”. Единаесет години по деби албумот, во јануари 2008 година Фолтин го започнале снимањето на новиот албум. Задоволни од постигнатото со Milica, изборот бил студиото “ТраЛа-Ла” и Мите Димовски. За прват се случило два последователни албуми на Фолтин да бидат снимени од иста постава на бендот. Биле снимени пет нови теми со невообичаени имиња, во вид на бројки, што едновремено ја означуваат вредноста на музичкиот и срцевиот пулс, и со невообичаено долго име на албум Оваа трансплантирана машина за чукање. Во рефренот на песната 120 направиле вкрстување на стиховите од „Везилка” на Блаже Конески и „Ленка” на Кочо Рацин. Токму оваа тема, попозната во јавноста како Везилке, била нивниот следен голем радиохит. Интересен е фактот дека иако од самиот почеток издавачите на бендот биле македонски, а бендот најмногу ѝ се обраќал токму на домашната публика, дури на ова издание од латиница станале Фолтин на кирилица. Издавачот бил нов, Културно информативниот центар во Скопје, препознатлив под акронимот КИЦ. Во годишниот избор на тогаш влијателниот македонски музички веб-магазин „plagij.at“, Фолтин го добиле признанието за албум на годината. Во овој период ја започнале соработката со театарските режисери Мартин Кочовски и Александар Поповски, и ја добиле наградата за најдобра музика на МТФ „Војдан Чернодрински“, за претставата „Тапани во ноќта”, а нешто подоцна во Нови Сад, и престижната „Стериина награда” за претставата „Бротче за кукли”, во продукција на СНГ Драма - Љубљана.
Албум „Penelope X“
По вообичаената тригодишна дискографска пауза исполнета со безбројни клупски настапи низ Македонија и низ регионот, и со сериозен број концерти во останатите делови од Европа, во терминот што вообичаено го користеле за снимања, почетокот на годината, Фолтин изненадиле со една навидум невообичаена соработка, но сепак очекувана за нивниот концепт на движење, промени и на експериментирања. Членовите на бендот биле едни од креаторите на албумот Penelope X, создаден заеднички со композиторот Никола Коџабашија и со тапанарот Гоце Стевковски. Penelope X е резултат на едно интензивно дружење меѓу овие музичари, но концептуалната приказна овој пат ја склопил Никола. Со само четири дена предвидени за снимање, логично било дека материјалот се разработувал на самото место. Растоварени од притисокот на наметната креативност, снимањето и производот од него го доживеале како влегување во еден непознат свет без оптовареност. Ангелина Коџабашија и Ребека Јанковска-Ристески се двата придружни вокала што се појавуваат на снимањето, додека потписник на дизајнот е Јана Ацевска, која прекрасно го вклопила оригиналното уметничко дело на Мирослав Масин во омотот на изданието. Издавач бил „Lithum Records“.
Албум „Антитело“
Безмалку веднаш по првомотивните настапи за Penelope X, невообичаено за темпото што го практикувал кога создавал нов студиски материјал, Фолтин повторно се нашол во студиото „Тра Ла Ла“ и снимил 6 нови теми, кои во еден генерален концепт го чинат поп-арт албумот Антитело. Отпеан во целост на македонски јазик, Антитело е најкомуникативното комплетно дело на Фолтин до тој момент, но кое не продуцирало „хит“ од типот на Везилке или Милица, на кој била веќе навикната македонската публика. Албумот го продуцирал МКЦ, и веројатно е најпотценетото издание на бендот.
Албум „Пијан Славеј“
На оваа констатација кумувала и појавата на извонредниот следбеник, албумот Пијан славеј, со кој Фолтин влегол во годината во која прославувал 20 години од своето континуирано творештво. Албумот, нормално за бендот, го снимил во јануари 2015 година, повторно навраќајќи се во Центарот за култура во родната Битола. Новиот материјал бил продуциран од сограѓанинот Марк Пурпос, додека миксањето било направено во „Mozart Studio“ на кавадарчанецот Костадин Камчев, во Клифтон во Њу Џерси. Константа во нетрадиционалниот пристап на Фолтин бил и новиот издавач, Центарот за култура во Битола. Препознатливиот сезнибилитет на Фолтин во песните Ела си в кревет, Пијан славеј, Облаче, Ми падна газо, Слободната љубов и Купидон е по малку повлечен.
Во 2018 година ја направиле музиката за филмот „Исцелител” на Ѓорче Ставрески.
Надворешни врски
Изданија на „Фолтин“ евидентирани од ВБУ Музички Регистар.
Шилдорф
Шилдорф (Schülldorf) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 686
NGC 686 — елиптична галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 686 се споменува и како ESO 477-6, MCG -4-5-8.
Откривање
Објектот е откриен на 26 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 686 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 686 има привидни димензии од 1,7' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 48 м 56 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 47' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 14°.
NGC 5270
NGC 5270 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 7 април 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5270 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5270 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 42 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 15' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Вучитрнска тврдина
Вучитрнската тврдина е тврдина која се наоѓа во градот Вучитрн, Србија. Оваа тврдина била седиште на Ѓураг Бранковиќ (1427—1456), во времето кога тој бил овластен за територијата на Косово. Се смета дека тврдината била изградена во времето на цар Душан, но и уште порано, во римско време. По заземањето на тврдината од страна на Османлиите, тврдината била запуштена, но многу бргу истата станала седиште на административната управа и бегот. Кулите биле користени како магазини за житарници. Некогашната главна капија на тврдината била соѕидена, а наместо неа била изградена нова на источниот дел од тврдината.
ОУ „Исмаил Ќемали“ - Гостивар
Основно училиште „Исмаил Ќемали“ (службено: Основно општинско училиште „Исмаил Ќемали“ - Гостивар; скратено: ООУ „Исмаил Ќемали“) — централно основно училиште во градот Гостивар.
Училиштето е наречено по албанскиот политичар и дипломат Исмаил Ќемали.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански и македонски наставен јазик.
Магдалена Андершон (политичарка)
Вини Естер Магдалена Андерсон (родена на 9 март 1954 година) е шведска политичарка од Умерената партија. Таа била член на Риксдагот од 2003 до 2012 година, претставувајќи го округот Јеншепинг, а потоа и гувернер на округот Вестерботен од ноември 2012 до март 2020 година.
Претседател на Владата на Република Србија
Претседателот на Владата на Република Србија е на чело на Владата на Република Србија. Колоквијално се нарекува и премиер на Србија.
Сегашниот претседател на Владата на Република Србија е Ана Брнабиќ.
Претседателот на Владата ја води и насочува Владата, се грижи за единство на политичкото делување на Владата, ги свикува и води нејзините седници. Претседателот на Владата може на другите членови на Владата да им даде задолжителни упатства и посебни задолженија во склад со програмата и политиката на Владата. Пред изборот за тоа место, изложува експозе во Народното собрание во кое ги презентира целите и програмата на Владата. Мандатарот за состав на Владата на Србија, спрема Уставот на Србија, го предложува претседателот на Република Србија, после консултации со сите пратенички групи во Народното собрание.
Клон (серија)
Клон е шпанска ТВ новела со продукција на телевизиската куќа Телемундо од САД и Реде Глобо. Таа е римејк на бразилската ТВ новела Клон која беше емитувана на Глобо во 2001г. и на Телемундо во 2002г. Оваа ограничена мелодрама во која главните улоги им припаѓаат на Маурисио Окман и Сандра Ечевериа, обработува теми како тргување со дрога, клонирање и ислам.
Извршниот директор на Телемундо, Марк Сантана ја нарече Клон : ,, најамбициозната ТВ новела во телевизиската историја". За ова мелодрама карактеристичен е љубовниот триаголник меѓу Лукас, згоден херој, кој го предизвикува својот клон на борба за љубовта на една примамлива, егзотична жена. Како млад, Лукас се заљубува во една млада арапка, Жаде. Таа е притисната меѓу модерните вредности и нејзиното исламско воспитување. Тие се разделуваат и поминуваат две декади. Чуден сплет на околности повторно ги соединува. Потоа Жаде го сретнува клонот,кој е идентичен со Лукас, но е 20 години помлад. Таа мора да избере помеѓу човекот кој го сака и сеќавањата кои ги негува. Римејкот дебитираше на 15 февруари 2010г..Сниман е во Фес, Мароко, а некои сцени се снимани во Средниот Исток и во Богота, каде градот Гирардот ги претставува Фес и Мајами, иако главната локација е Мајами. Во неа учествуваа неколку членови од оригиналната продукциска екипа, меѓу кои Глорија Перез, која го напиша сценариото и режисерот Хаиме Монхардим.
Телемундо ја емитува ова серија од понеделник до петок приближно повеќе од 26 недели. Како и кај повеќето нивни серии, телевизиската куќа емитува англиски превод,со алтернативно дополнително објаснување преку одредникот CC3. Како дел од договорот за продукција, Глобо се согласи на забраната да не ја дистрибутира оригиналната португалска верзија во рок од 5 години.
Снимањето на серијата ќе заврши на 31 јули 2010г. кога ќе се заврши 181-та епизода.
Содржина
Во ТВ новелата се раскажува приказната за Жаде и Лукас. Жаде е млада жена со арапско потекло, која по смртта на мајка и треба да оди да живее во Мароко со семејството на татко и. Лукас е млад романтичар, кој има брат близнак Диего и е син на моќен стопанственик. За време на својот одмор во Мароко Лукас ја запознава Жаде. Откако ќе си разменат погледи ќе се разбуди љубовта меѓу нив и тогаш ќе започне целата приказна. Сепак, културните разлики не им дозволуваат тие да бидат заедно. Поради тоа тие бараат начин да ја остварат својата љубов, додека претходно напишаната судбина ќе ги претвори случувањата во нивните животи и оние во животите на другите ликови, во магична приказна во која никој не може да предвиди што ќе се случи следно.
Прв дел
Поради ненадејната смрт на нејзината мајка во САД 1987г. Жаде се враќа да живее во Мароко со нејзиното семејство, воопшто не помислувајќи дека ќе го најде мажот кој судбината го одредила да биде нејзина единствена љубов. Таа се чувствува присилена да ја прифати муслиманската култура која за нејзина возраст не ја познава доволно, но благодарение на нејзиниот сензуален танц, сопственик на нејзиното срце станува еден странец кој ќе се заљуби во неа на прв поглед. Така започна најдолгата и најубавата љубов.
Лукас е човек кој живее луксузно поради успехот на Леонардо Ферер,неговиот татко и влијанието на фирмите за извоз. Тој е сонувач кој посакува да стане музичар, додека неговото семејство се обидува да го убеди да се заинтересира на нивниот бизнис. Диего пак е целосна спротивност на неговиот брат близнак и е кандидат да ја наследи империјата на Леонардо. Тој е весел и претприемнички освојувач кој ќе заврши скаран со татко му, поради неговата жена.
Кога ќе дојде кај вујко Али поради неговата љубопитност Лукас ќе ги забележи убавината на Жаде и грациозноста на нејзините движења. Али е конзервативен човек кој ги брани муслиманските обичаи и е способен да се соочи и со целиот свет со цел да се соочи со оние кои не се благословени да бидат муслимани. Вујко Али и Абдул, кој е уште покозервативен и поортодоксен од Али, ќе станат непријатели на љубовта на Жаде и Лукас и како што налага нивната култура, нема да дозволат таа да биде со странец и да ги прекршат правилата на Куранот. Така тие ќе ги договорат браковите на двете внуки на Али со Саид и Мухамед,внуците на Абдул.
За несреќа на Леонардо, Диего умира во несреќа кога оди да ја посети неговата девојка Мариса, ситуација која ќе стане пречка на љубовта која вети дека ќе се справи со правилата на Божјиот закон. Лукас, со болка, ја одложува својата љубовна афера со Жаде, што ќе ја присили, посрамена и со скриен грев, да се омажи со Саид.
Сепак, оваа грешка од минатото нема да ја заврши љубовната приказна меѓу Лукас и Жаде и тие повторно ќе доживеат една битка за нивната љубов. Мариса и Лукас се разделуваат, сè додека не ја дознааат веста за нивната ќерка која ќе ги натера да се смират.
Втор дел
Приказната доживува пресврт 20 години подоцна, кога Лукас заменувајќи го својот брат, со неговата девојка Мариса ја добива ќерката Наталија, со која се гордеат како нејзините родители така и нејзиниот дедо поради нејзиниот академски успех, но таа повеќе не се чувствува среќна бидејќи додека другите се забавуваат таа учи сама во нејзината соба. Покрај сите нејзини проблеми дедо и и најмува возач, поранешен борач, кој се вика Александар и кон кој чувствува голема омраза која постепено ќе се претвори во интензивна љубов и тие ќе започнат врска. Мариса не дозволува нејзината ќерка да се омажи со некој од пониска класа но тие ќе се спротивстават на тоа. При обидите да ја сокрие нивната болка таа ќе почне да конзумира алкохол и дрога, што ќе биде голем удар во нејзиниот живот.
Клонот Даниел исто така е пораснат и чувствува голема огорченост кон неговата мајка бидејќи го оттргнала од Албиери за кој мисли дека му е татко. Дора и нејзината мајка за Даниел повеќе сакле едноставен отколку луксузен живот, а потоа морле да се иселат поради доктор Албиери, па Даниел ќе избега за да го најде, а Дора ќе продолжи да одговара на вашите прашања.
Космос-1397
Космос-1397 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.