cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Даб
Во македонската култура
Како таков, македонскиот даб е еден од симболите на Македонија и е претставен на Грбот на Претседателот на Македонија. Неговата симболика во македонската култура води прастари корени, кои се заеднички и со другите индоевропски народи (погл. митологијата подолу). Од особено значење е претставувањето на дабови гранчиња и желади во злато на круните на македонските кралеви. Во минатото извесни дабови дрва се обожувале како нешто натприродно и им се принесувале дарови. Овој обичај, помешан со христијански обреди, постои и денес и се практикува во извесни делови од земјата. Изворите што излегуваат од подножјето на старите дабови се сметале за волшебни, обдарени со со натприродни моќи. Постоело силно верување дека ваквите дрва не смеат да се сечат дури ни кога се самите паднати, бидејќи за таков престап следува многу зла клетва.
Паганските обичаи и верувања за дабот опстоиле до денес во облик на бадниковите гранчиња за Коледа спроти Божик и садење на даб при основање на манастир. Оттука, највеќето манастири во Македонија имаат даб во своео предворје.
Во други европски земји
Од слични причини дабот важи за национално дрво и во Англија, Естонија, Франција, Германија, Романија, Молдавија, Латвија, Литванија, Полска, САД, Велс, Галиција, Бугарија и Србија.
Во општата јужнобалканска митологија ова е свето дрво на врховниот бог и еден таков примерок го заземал главно мето во неговото светилиште во Додона, Епир, чие шумолење на листовите се толкувало како негово обраќање.
Дабот е важно дрво во старите верувања на разни народи, каде ова дрво обично претставува симбол и свето растение на врховните богови-громовници. Во словенската митологија, ова е дрвото на Перун.
Во нордиската митологија, дабот важи за свето дрво на громовникот Тор. Според една предание, за време на христијанизацијата на Германите, Свети Бонифациј ги сотирал светите дабови на германскиот род Хати и од нив правел цркви, а улогата на свето дрво ѝ ја предал на елата (чиј триаголен облик го симболизирал Светото Тројство). Слични усилби во своите мисии правел и македонскиот светител Константин Филозоф, трудејќи се да ги хирстијанизира Аланите и околните народи. Притоа дабот го исекол со триесет и три удари, симболизирајќи ја возраста на која воскреснал Исус Христос.
Дрвото е свето на балтичкиот бог Перкунас и нему истоветниот пруски бог Перкунс. Дабот има важна улога и во келтската митологија, посевен на богот Таран. Од пракелтскиот назив за даб впрочем потекнува и поимот друид, со значење „силен (во знаење)“.
Веројатна причина за поврзувањето на дабот со громовите е фактот што во ова дрво удираат забележително повеќе громови од другите дрва со споредлива големина.
„Гама Дизајн“ - Петралинци
Гама Дизајн — пилана и претпријатие од дрвната индустрија за производство и обработка на дрво, дрвена граѓа за градежништво, амбалажа, огревно древо и преработен дрвен материјал за греење, од селото Петралинци, Струмичко, Македонија.
Производство
Производството на пиланата „Гама Дизајн“ го сочинуваат следните дрвни производи: палети, кутии и гајби и друг вид на амбалажа од дрвен материјал, дрвени елементи за мебел како столови и маси од буково дрво, варено дрво на пареа, летниковци од дрво како и дрвени струготини (пилевина) за пелети за грење.
Јас Марина (патека)
Патеката Јас Марина (арапски: حلبة مرسى ياس) — дом на Големата награда на Абу Даби. Кружницата била дизајнирана од Херман Тилке, и се наоѓа на островот Јас, на околу 30 минути од главниот град на ОАЕ, Абу Даби. Јас Марина е втора патека во Формула 1 на Блискиот Исток, а првата е во Бахреин. За службено отворање на патеката бил одржан дводневен тест на Серијата Азија на ГП2, кој бил одржан една недела пред Големата награда на Абу Даби во 2009 година. Исто така, била домаќин на настанот за отворање на австралиските серии V8 Суперкарс, Јас V8 400, во февруари 2010 година. Надвор од моторспорт, кружницата била искористена за последната фаза од воведната велосипедска трка на Трката Абу Даби во 2015 година. Пистата има дозвола од прв степен на ФИА.
Дизајн
Пристанишно заснованиот развој вклучува забавен парк, воден парк, како и станбени површини, хотели и плажи.
Колото има пет трибински места (Главна трибина, Западна трибина, Северна трибина, Јужна трибина и Пристанишна тривина (наречена и Поддршна)) и дел од нејзиниот излез на питната линија водејќи под патеката. Исто така, сместена е и екипната зграда зад питната зградата, медија центар, патеката за на право и ВИП кулата. Дополнително, една од површините со втор круг води под Западната трибина.
Лабина Митевска
Таа најмногу има работено за продукциската куќа „Вардар Филм“ – Скопје. Има добивано и награди и како и стипендија на Европскиот колеџ за филмска уметност во Данска. Како и нејзиното семејство, таа е заслужна за многу филмски творби и изведби во многу европски земји, на разни јазици. Основач е и на продукциската куќа „Sisters and Brother Mitevski“, со која има направено повеќе македонски филмови како што се: „Контакт”, „Како убив светец“ и други.
Биографија
Лабина е родена во 1975 година во Скопје, Македонија. Таа потекнува од глумечко семејство заедно со нејзината сестра и еден брат. Основно и средно училиште завршува во Скопје, каде потоа оди на факултетот за Уметност и Археологија при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ исто во Скопје. Исто така има завршено на европскиот колеџ за филмови во Данска, како и на универзитетот за историја на уметноста во Аризона во САД.
Нејзината кариера случајно ја започнува во познатиот македонски филм „Пред дождот“ (“Before the Rain” (1994)), каде што игра споредна улога, во ликот на Замира – македонско – албанска девојка.
Нејзиниот втор филм, во кој таа има учествувано е „Туку така под облака“ („All of a Sudden Under the Clouds“). Во 1996 година, има играно споредна улога во филмот „Добредојдовте во Сараево“ (“Welcome to Saraevo”) во 1996 година, режиран од Мајкл Винтерботом (Michael Winterbottom). Тој ја стави Лабина да учествува во друг филм „Те сакам тебе“ ( “I Want You” (1998)). Така во 2000 година, Лабина ја играше главната улога во чешкиот филм Лонерс. Наредниот нејзин филм беше „Премногу лош така што Балканскиот експрес беше претходно употребен“ ( “Too Bad That Balkan Express Was Already Used”), кој беше режиран од нејзината сестра – Теона Митевска. Освен глумењето таа има пишувано есеи кои биле објавувани во весници и списанија ( Дневник и Стар ).
Во 1998 година беше одржана промоција на Европскиот филм „Гаѓање на ѕвезди “,( “Shooting Stars” ). Нејзините зборови за филот беа: - Кога првпат го прочитав сценариото, ми се допадна улогата, и уште повеќе се опуштив кога чув дека „Те сакам тебе“, добил мал тим и мал буџет, тогаш работата би се завршила подобро, побрзо, во олеснителни околности. Кога беа снимени деликатните сцени осетив олеснување, со што снимањето на филмот одеше многу полесно. – извадок од интервјуто на Лабина, на балканската премиера на филмот „Те сакам тебе“.
Борен (Германија)
Борен (Boren; Borne) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Лабина Митевска
Филмографија
Митевска ги остварила филмските улоги:
Статично сечење
Статично сечење (static slicing) е техника за софтверско одржување, која се користи за да се идентификува целиот програмски код кој може на каков било начин да влијае на вредноста на некоја дадена променлива. Врз основа на оригиналната дефиниција на Марк Вајсер, формално кажано, статично програмско парче S се состои од сите изрази во програмата со произволно име P, кои можат да влијаат на вредноста на променливата v во некоја точка p.
Парчето (slice) е дефинирано во однос на критериумот за сечење (slicing criterion) C=(x,V), каде x е изразот во програмот P, а V е подмножество на променливи во P.
Статично сечење ги вклучува сите изрази кои влијаат на променливата v за множеството на сите можни внесувања на вредности. Статичните парчиња (static slices) се пресметуваат со наоѓање на последователни множества на индиректно релевантни изрази, во согласност со податоците и контролните зависности.
Оваа техника е генерално корисна при пренапишување (refactoring) на програмскиот код и беше особено корисна во решавање на проблемите со Y2K.
Dimmu Borgir
Dimmu Borgir е блек метал музичка група од Норвешка чија музика е доста популарна во скандинавските земји и Германија. Името на групата значи „темни градови“ или „темни дворци“ на старонорвешки и исландски, исто така е името на областа во Исланд со формации од лава (Dimmuborgir).
Бајерсдорф-Фројденберг
Бајерсдорф-Фројденберг (Beiersdorf-Freudenberg) — општина во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија.
Список на државни водачи во 3 година
Ова е список на државни водачи во 3 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сопствен систем
Сопствен систем или содвижен систем — појдовен систем кој е прикачен на некој објект. Предметот во оваа рамка е неподвижен во рамките на системот, што е корисно за многу видови на пресметки.
На пример, слободно паѓање на лифт е соодветна рамка за слободен-па д на објект во лифтот, додека на површината на Земјата не е.
сопствените системи може да бидат инерцијален и неинерцијален, како во примерот погоре.
Употребата на сопствениот систем  е од суштинско значење за истрагата на физичките закони во рамките на општата релативност.
Мало Убељско
Мало Убељско (словенечки: Malo Ubeljsko) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2014 - велеслалом за мажи
Резултати
Првата трка започнала во 11:00 часот, а втората трка во 14:30 часот.
Феминистичката археологија
Феминистичката археологија го застапува гледиштето дека половата улога е културолошки, а не биолошки определена и дека жените долго време биле обесправени во бројни општества. Феминистичката археологија се занимава и со проучување на половата улога и нееднаквоста во археологијата како професија, со убедувањата и претпоставките за старите општества, како и со создавањето на знаењето каде доминантна е машката перспектива. Па сепак, не сите археолози, вклучени во проучувањето на половите, се феминисти.
Феминистичката археологија користи феминистичка перспектива во толкувањето на минатите општества. Таа често се фокусира на полот, но често во тандем со други фактори, како што се сексуалноста, расата или класата. Феминистичката археологија ја критикува некритичката примена на модерни, западни норми и вредности на минатите општества. Таа дополнително се занимава со менување на согледаните андроцентрични пристрасности во структурирањето на дисциплинските норми на археологијата со гиноцентрични пристрасности во рамките на професијата.
Трка околу Фландрија 2022
Трка околу Фландрија 2022 — 106. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Фландрија, која се одржала на 3 април како дванаесетти настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Антверпен и завршила во Ауденарде, Белгија, протегајќи се на 272,5 километри.
Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Сепак, една од екипите не настапила и со имало седумнаесет UCI World Tour, а седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 24 екипи. Од нив, само, настапила со шест возачи наместо максималните седум возачи. Од вкупно 167 возачи завршиле 103.
Дрвото на животот, Фриз Стокле
Дрвото на животот, Фриз Стокле (француски: L'Arbre de Vie, Stoclet Frieze) ― слика на австрискиот симболистички сликар Густав Климт. Завршена била во 1909 година и е заснована на современиот стил (југендстил) во симболичен сликарски жанр. Димензиите на сликата се 195 на 102 см, и се наоѓа во Музејот за применета уметност, Виена, Австрија.
Сликата е студија за серијал од три мозаици создадени од Климт за нарачан труд од 1905-1911 година во Стоклевиот дворец во Брисел, Белгија. Мозаиците биле создадени во периодот на доцните дела на уметникот и прикажуваат вртливи дрвја на животот, стоечка женска фигура и преграткана двојка. Мозаиците се распослани преку три ѕида од трпезаријата на Дворецот, заедно со два фигурални делови поставени еден спроти друг.
Иконската слика подоцна ја вдахнала надворешната фасада на „Новата резиденцијална сала“ (исто така наречена „Куќа на дрво“), шарена студентска резиденцијална сала од 21 кат на колеџот за уметност и дизајн во Бостон, Масачусетс.
Христо Делчев
Христо Николов Делчев — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и ВМРО.
Животопис
Христо Делчев е роден 1885 година во Кукуш, тогаш во Отоманското Царство. Четврт по големина син на Никола Делчев и Султан Делчева, а негови браќа се Гоце, Димитар и Милан Делчев. Завршил гимназија во Кукуш. Работел како продавач на манифактура. Влегува во Организацијата и станал член на Кукушкиот револуционерен комитет. При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, Христо Делчев бил доброволец во Македонско-одринското ополчение и служел во Кукушко чета при 15 Штипска дружина. По Втората балканска војна, Делчев учествувал во создавањето на ВМРО и бил војвода во Кукушко. Во 1915 година земал учество во Валандовската акција.
Христо Делчев, оженет со три деца, се преселил да живее во Горна Џумаја, со него подоцна живеел и неговиот татко Никола. Христо Делчев умрел во 1927 година.
Текејанум
Историјат
После првиот формиран театар, во 1812 година, и Матица српска, во 1826 година, Текејанум е трета официјално најважна институција на Србите во Унгарија. Почетниот фонд на Текејанум се  состоел од сто илјади форинти, две куќи во Пешта, три дворци во Арад и 28 утири земја.
Управници на Текејанум
Долгогодишен надзорник на Текелијанум бил Стеван В. Поповиќ кој оваа должност ја обавувал повеќе од три децении помеѓу 1882 и 1918 година. Управник на Текејанум едно време од (1863-1869) бил и поетот Јован Јовановиќ - Змај кој тогаш ги завршувал студиите по медицина.
Бребел
Бребел (Brebel; Bredbøl) — село и поранешна општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Од март 2018 година е дел од општината Зидербраруп.
Слон (Варош)
Слон — населба од бронзено време. Во подножјето на Маркови Кули, од југоисточната страна, а во непосредна близина на природната карпа во вид на слон. Видливи се бројни фрагменти од керамика, керамички садови. Во 1965 година се извршени пробни ископувања од помал обем. Материјалот, денес е во Заводот и музеј од Прилеп. Во постарите културни периоди, како што се неолитот, бакарното и бронзеното време, оваа исклучителна карпа, веројатно била објект на нагласено обожување, како објект со божествено потекло, дом на моќни божества, околу која се одигрувале разновидни процесии и ритуали за придобивање на милоста на натприродните суштества, кои владееле со природните сили и духовниот свет. Дел од големиот број издлабени правоаголни и трапезоидни објекти, веројатно претставувале своевидни садови (реципиенти), кои служеле за дамнешните култно-религиски активности. Ова, особено, важи за трите такви садови од северната страна на објектот, кои биле изработени во негова непосредна близина, а до нив води карпеста патека, која тргнува од самото подножје на ритчето на кое се наоѓа „Слонот“. Дека околу оваа карпа се развила населба во бронзеното време потврдуваат и археолозите, но присуството на разновидни археолошки материјали, меѓу кои и такви кои потекнуваат од постарите периоди, може да се констатира дека карпата има многу старо култно потекло. , ,
Стив Стајос
Стив Стајос (Steve Staios, ) — поранешен канадски професионален хокеар од македонско потекло, роден во Хамилтон, Онтарио, Канада.
Родова археологија
Во рамките на еден поширок концепт за феминизмот, во археологијата прашањата за половите се отвораат во 1984 година кога Мег Конки од универзитетот „Беркли“ во Калифорнија и Џенет Спектор од Универзитетот во Минесота го објавуваат написот со наслов „Археологијата и проучувањето на половите.“ Претходно, утврдувањето на идентитетот на поединците било тешко, па дури и неизводливо. Често се употребувал општиот термин „човек“ како поим за човештвото, и не се обрнувало многу внимание на личноста зад артефактите. Па со оглед на тоа дека било тешко, а често и невозможно да се утврди идентитетот, прашањата за половите биле во голема мера избегнувани или игнорирани. Згора на тоа, сè до осумдесеттите години на минатиот век, мажите биле позастапени меѓу археолозите.
Феминистичката археологија го застапува гледиштето дека половата улога е културолошки, а не биолошки определена и дека жените долго време биле обесправени во бројни општества. Феминистичката археологија се занимава и со проучување на половата улога и нееднаквоста во археологијата како професија, со убедувањата и претпоставките за старите општества, како и со создавањето на знаењето каде доминантна е машката перспектива. Па сепак, не сите археолози, вклучени во проучувањето на половите, се феминисти. Денес постои голем интерес меѓу археолзите за половите во минатото. Родовите студии воведоа нови и важни гледишта во археологијата што создаде побогата и „почовечна“ перспектива за минатото. Следствено на ова, во центарот на вниманието се најдоа и други општествени разлики, како што се возраста, сексуалната определба, етничките и расните разлики. Ефектите на полот и родот врз однесувањето и продуктивноста, создавањето и употребата на артефактите, и ритуалите и идеологијата, несомнено се од голема важност за археолошките записи. Родовите студии го истакнаа развојот на половите разлики, поделбата на работата, општествената положба на половите, животниот циклус, уредувањето на хиерархијата и општествената организација на активностите.
Музеј на преткинема
Музејот на преткинема (на италијански:Museo del Precinema) е музеј во Палацо Ангели, Прато дела Вале, Падова, Италија, поврзан со историјата на филмот. Создаден е во 1998 година за да се прикаже колекцијата Миничи Зоти. Музејот организира интерактивни туристички изложби и учествува на други престижни изложби, на пример во Француската кинотека во Париз и Музејот на киното во Торино.
Палацо Ангели
Музејот е сместен на последниот кат од зградата Палацо Ангели, која потекнува од 15 век. Во 18 век, зградата била дом на Андреа Мемо, советник и адвокат на Венецијанската Република. Тој, исто така, бил добродетел на Падова, одговорен за трансформирање на мочурливата пустелија Прато дела Вале во монументален плоштад, кој се смета за најголем во Италија. Џакомо Казанова некогаш бил гостин во Палацо Ангели.
Колекцијата на Миници Зоти
Колекцијата е приватна збирка на предмети поврзани со историјата на киното, како што се оптички уреди и други рани визуелни медиуми кои на крајот доведоа до раѓањето на киното. Колекцијата е собрана од Лаура Миничи Зоти, љубител на магични фенери и директорка на музејот, која собира од 1970-тите. Главна тема е магичниот фенер, антички уред за проекција што се користи за забава и едукација на публиката пред пронаоѓањето на кинематографот. Колекцијата вклучува оригинални рачно насликани стаклени слајдови за проекција и магични лампиони од многу различни типови, како што е волшебниот фенер фантазмагорија, магични лампиони за проекција на глетки што се раствораат како што е двојниот фенер. Тајлер и тројниот три-иницален фенер од махагони го измислил и произвел Џејмс Хенри Стјуард, англиски производител за кој се смета дека произвел магични фенери со најдобар квалитет. Колекцијата вклучува и неколку магични фенери со една леќа, научниот фенер П. Харис и Ко., американскиот фенер „Петибон“, антички спарени фенери и Волтер Гибонс кинематограф. Особено ретка набавка од страна на Музејот е магичен фенер кој датира од 1790 година од вилата Медичи во Поџо а Кајано, привремена резиденција на Лорена, големите војводи од Тоскана. Волшебниот фенер е комплетиран со својата кутија и 108 оригинални панорамски слајдови со фенери кои раскажуваат приказни од старогрчката и римската митологија.
Исто така, изложени се оптички слики за ѕиркање кои датираат од осумнаесеттиот век; мегалетоскоп од 1864 година од Карло Понти, стереоскоп и раните камери, слика од анаглиф, Камера опскура и оптички играчки како што се Зоетроп, Праксиноскоп и Фенакистоскоп кои се однесуваат на раната анимација.
Црква „Св. Никола“ - Буриловци
Свети Никола — средновековна селска црква во светиниколското село Буриловци, Македонија. Црквата е гробјанска. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.
Местоположба
Црква се наоѓа во самото село Буриловци, источно од градот Свети Николе. Изградена е на старо култно место. Во нејзина непосредна близина се наоѓа средновековната некропола Пинговски Гробишта, каде се наоѓаат остатоци на постари надгробни споменици.
Историја
Таа е една од најстарите сочувани цркви во Овче Поле. Потекнува од век. Не е познато кога и од кој архијереј е осветена. Сепак, точниот датум на нејзиното подигнување е непознато, иако според некои споредби со други градби, веројатно потекнува од од крајот на или почетокот на  век.
Архитектура
Градена е од клепан и кршен камен со малтер, без некоја доследност во ѕидањето. Печени тули се употребувани само за создавање на лакот над нишата на западната фасада.
Влезот е од западната страна преку ниска еднокрилна вратичка. Прозорците имаат облик на пушкарници од средновековните одбранбени кули. Во горниот дел од надворешната страна, ѕидовите завршуваат со профилиран корниз изведен од кршен камен.
Фрескоживопис
Стилските одлики на ѕидното сликарство и извесната монументалност, пастелниот колорит и украсните елементи, упатуваат на стилските разбирања од крајот на или почетокот на  век. Во тематскиот склоп на сликаната програма е вклучен текстот на Неделниот прокимен.
Се забележуваат фрески од два временски периоди. Првиот слој, од времето на ѕидањето, а вториот од една реставрација од последните години на век. Зографот на црквата спаѓа во редот на талентирани уметници.
Меѓу позначајните композиции се следниве: „Успение на Света Богородица“ на западниот ѕид над влезната врата, „Раѓањето на Христа“, „Сретење“ и други.
Хенри Келси
Хенри Келси ( – 1 ноември 1724 година) бил англиски трговец со крзно, истражувач и морнар кој одиграл важна улога во основање на компанијата Хадсон Беј во Канада.
Ран живот и кариера
Келси е роден и венчан во Источен Гринич, југоисточно од центарот на Лондон.
Патување во Големите Рамнини
Во 1690 година, гувернерот на HBC во фабриката Јорк, Џорџ Гејер, го испратил Келси на патување по реката Нелсон „да ги повика, охрабри и покани оддалечените [луѓето на првите нации] на трговија со нас“. Колчињата од дабар биле најпосакуваниот предмет од HBC. Келси ја напуштил фабриката Јорк на 12 јуни 1690 година со група домородни луѓе и продолжил со кану до реката Нелсон (југозапад). Со себе носел примерок од секири, мониста и тутун што компанијата го понудила. Келси и луѓето од првите нации стигнале до местото што тој го нарекол Дирингс Поинт, веројатно во близина на денешен Пас, Манитоба, на 10 јули по патување од 600 милји; тие поминале низ пет езера и презеле 33 преноси. Диринговиот Поинт бил место за собирање на луѓето од Првите нации кои патуваа по реката Нелсон за да тргуваат во фабриката Јорк. Келси испратил писмо, носено од луѓето од Првите нации, назад во фабриката Јорк со неговите набљудувања за патувањето и луѓето од Првите нации што ги сретнал. Тој рекол дека различните домородни народи постојано војуваат едни со други, што ги попречувало изгледите за трговија. Келси ја поминал зимата во близина на Дирингс Поинт.
Во пролетта 1691 година, Келси добил набавка на трговски стоки од фабриката Јорк; Неговите наредби биле да набави колку бибер можел и да ги врател следната година со што е можно повеќе луѓе од Првите нации за да ги запознае со трговската станица. На 15 јули 1691 година, тој тргнал од Дирингс Поинт „да ги открие и донесе во трговијата „најватаме поетите“, индиски народ од Големите Рамнини. (Друг извор го спомнува присуството на народот „Есинепоети“ (Асинибоин) на преријата за тоа време.)
Во Дирингс Поинт, Келси сè уште бил во строгата бореална шума Тајга во северна Канада. Неговата очигледна цел била да стигне до луѓето од првите нации од побогатите земји на Аспен Паркленд и прериите на неговиот југ и запад. Придружуван од Кри, Келси се искачил на реката Морков со кану, преминал во денешен Саскачеван, а потоа продолжил пешки до точка северозападно од денешен Јорктон, влегувајќи во паркот на Аспен. Патот на Келси веројатно бил низ неколку добро патувани пешачки патеки. Влегувајќи во паркот на трепетлика, веројатно во близина на Тачвуд Хилс, тој се сретнал со Асинибоин, народ кој ловел бизони од Големите Рамнини. Асинибоин и другите народи од регионот сè уште биле пешки во тоа време, подоцнежната култура на коњи на племињата на Рамнините сè уште не стигнала до Канада.
На 20 август, Келси опишал „голема продавница на биволи“ и мечки со „сребрена коса“, првите видени од Европеец на бизони и гризли на северните Големи Рамнини. Неговата партија останала гладна за време на нивното искачување на патувањето низ тајгата, но сега Келси и неговите домородни придружници се гостат со биволи. Келси, исто така, забележа изобилство на дабар во многуте езерца и езера на паркот Аспен. Продолжувајќи го своето патување, веројатно до точка јужно и западно од Саскатун, Келси се обидел да постигне мир меѓу Асинибоин и нивните соседи, поетите Најватаме. Не било јасно кои биле Најватаме; Келси коментирал „тие не знаеја да користат кануа“, што покажува дека тие биле Индијанци од Рамнината.
Црква „Св. Никола“ - Зркле
Свети Никола — главна селска црква во поречкото село Зркле.
Хенри Келси
Патување во Големите Рамнини
Научниците имаат напредно неколку теории за идентитетот на Најватаме. На лингвистичка основа, тие се предлагале да бидат Сиуан, можеби Стони или друг народ тесно поврзан со Асинибоин. Се предлагало нивно идентификување како Хидатса или Мандан, иако тие племиња живееле 300 милји појужно по должината на реката Мисури во Северна Дакота. Веројатно тоа биле Грос Вентре или Блекфет, говорници на алгонкин кои биле откриени дека живееле во овој регион од подоцнежните истражувачи во 18 и 19 век.
Црква „Св. Никола“ - Зркле
Црквата е сместена на самиот крај на селото и отскокнува со својата бела боја во шумското подрачје.
Хенри Келси
Подоцен живот
Келси се вратил во Англија во 1693 година, повторно се пријавил во 1694 година и се вратил во фабриката Јорк. Во 1694 година и повторно во 1697 година, фабриката Јорк била заробена од Французите. Келси во овие моменти се вратил во Англија, во втора прилика како затвореник на Французите. Во 1698 година, тој се вратил во Новиот свет, овој пат во Форт Албани на заливот Џејмс.
Во 1714 година тој го направиl своето шесто патување преку Атлантскиот Океан, назначен за заменик гувернер на фабриката Јорк, која Британците ја вратија од Французите. Во 1717 година, тој бил назначен за гувернер на фабриката Јорк, а во 1718 година за гувернер на сите населби во заливот Хадсон. Во 1719 и 1721 година, тој презел мисии на Арктикот, каде што се сретнал со луѓето од Инуитите и барал наоѓалишта на бакар.
Од неговите дела се изведени различни публикации:
Починал на 1 ноември 1724 година и бил погребан на 2 ноември 1724 година во црквата Сент Алфеж, Гринич. Се одликувал со неговата способност да воспостави добри односи со Индијанците, што му овозможи да биде претежно успешен како трговец.
Почести
Во негова чест се именувани бројни места и институции.
Информациите за Келси во печатена форма вклучуваат:
Фалкенберг (Меркиш-Одерланд)
Фалкенберг (Falkenberg) — општина во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија.
Пилана
Пилана (или стругарница) — објект каде што исечените трупци (балвани) од дрва од шумата се сечат и обработуваат во дрвена граѓа. Пред пронаоѓањето на пиланата, трупците на дрво биле правени на различни рачни начини, како цепење и  стругање, сечење, или почесто со бичкање односно рачно сечење од страна на двајца мажи со посебен вид на пила (бичкија), еден над друг во посебно ископана јама подолу. Најраната позната механичка пилана е пиланата во Јерапол, римска пилана со напојување со камена стругарница во Јерапол, Мала Азија која датира уште од 3 век од н.е. Други пилани со водено напојување од 11 век биле широко распространетi во Шпанија и Северна Африка, Блискиот Исток и Средна Азија, и во следните неколку векови, започнале да се шират низ Европа. Принципот на сечење и стругање (бичкање) на дрвото од првичното кружно движење на стругарското тркало било заменето во заемно движење со сечилото. Општо земено, само пилата е во погон под напојување (на вода, гориво или струја), додека трупците дрво мора да бидат рачно поставени за сечење. Првично подобрување на стругарството  развојот на подвижно внесување на трупците, исто така со водено напојување, со цел тие постојано да се движат низ сечилото.
Време-просторна симетрија
Време-простор симетрија се одлики на време-простор дека може да се опише како излагање на некоја форма на симетричност. Улогата на симетричност во физиката е важно во поедноставување на решенија на многу проблеми. Време-простор симетријата се користат во изучувањето на точните решенија на Ајнштајновите равенки за полето на општиот релативитет. Време-простор симетријата се разликува од внатрешните симетрии.
Физички мотивација
Физичките проблеми често се испитуваат и решаваат со забележливи одлики кои имаат некаква форма на симетрија. На пример, во решението на Шварцшилд, улогата на сферичната симетрија е важна за да се добие решението на Шварцшилд и да се одредат физичките последици од оваа симетрија (како што е непостоењето на гравитационото зрачење во сферично пулсирачка ѕвезда). Во космолошки проблеми, симетријата има улога во космолошкиот принцип кој го ограничува типот на универзуми кои се во согласност со големите набљудувања (на пример, метриката Фридман-Лематре-Робертсон-Вокер (FLRW)). Симметриите обично бараат некоја форма на зачувување на својствата, од кои најважни се општото релативитет:
Овие и други симетрии ќе бидат разгледани подолу подетално. Ова својство за зачувување кое симметрии обично поседуваат (алудирано на погоре) може да се користи за да се мотивира корисна дефиниција на овие симетрии себе.
Самево Езеро
Самево Езеро (меѓу населението познато како: Езерче) — ледничко езеро на планината Дешат. Тоа е најниското постглацијално езеро во Македонија. Наречено е Самево Езеро во чест на македонскиот поет Саме Лимани - Жарноски, од страна на проф. д-р Драган Василески.
Местоположба
Самевото Езеро се наоѓа во северниот дел на планината Дешат, од десната страна на долината на реката Жировница, југозападно од истоименото село, на надморска височина од 1435 метри, со што тоа е најниско постглацијално акумулативно езеро во Македонија. Од селото Жировница до селото може да се стигне по земјен колски пат и скршнување непосредно од него кон север во месноста Горна Страна. Непосредната пристапност на езерото е добра, бидејќи тоа е пристапно од сите страни. Целиот околен простор и самото езеро е опколено со многу густа букова шума, поради што најверојатно останало надвор од видокругот на научните работници.
Одлики
Самевото Езеро се протега во правец југ југозапад-север североисток и во истиот правец неговата најголема должина изнесува 33 метри, а најголемата широчина во правец југоисток-северозапад исзнесува 15 метри. Вкупната должина на бреговата линија изнесува 90 метри. Во овие рамки тоа зафаќа површина од 390 м2. Најголемата длабочина на езерото изнесува 1,85 метри и таа се наоѓа на 19 метри оддалеченост од јужниот дел на брегот на езерото, додека просечната длабочина на езерото изнесува 1 метар. Во овој езерски базен, годишно се собираат околу 350-400 м3 вода. На северозападниот дел на езерото има истека со широчина од 1,5 метри. Нивото на езерската вода се одржува на иста височина преку текот на целата година, така што кај ова езеро не се забележуваат поголеми промени. Бојата на водата е темнокафеава, а оваа нијанса се јавува како последица на големата количина на органски материи (лисја, гранки и друго), наталожени на дното на езерото. Бидејќи длабочината е релативно мала, езерската вода е проѕирна до самото дно. Поради овие одлики на езерото и фактот што тоа е многу мало, самите мештани не го сметаат за езеро туку го сметаат за „млака“, што значи место каде што извира слаба вода и месноста е мека, влажна и секогаш под трева; локва или мочуриште. Просечната темпертатура на водата на езерото се движи околу 12 °C.
Предание
Според кажувања на мештаните на Жировница, постои легенда за Езерче, во која се вели дека во месноста наречена Горма Страна под Меѓа., има едно мало езерче во кое никој не влегол оти е многу длабоко. Не влегол ниту човек ниту што било дргуо оти ќе потонел. Се прикажува дека во старо време еден дрвар се враќал од впланина со мазгата натоварена со дрва, а ко стгинал до езерчето, мазгата се исплашила и втрчала во езерчето што било покриено со лисја од букова шума и почнача да тоне. Дрварот сакал да ѝ помогне и тој потонал во езерчето. По некое време излегол некаде кај селото Болетин.
Фанариоти
Фанариотите (грчки: Φαναριώτες, романски: Fanarioți, турски: Fenerliler) биле членови на истакнати грчки семејства кои живееле во населбата Фенер во Истанбул, каде се наоѓа денешната Цариградска патријаршија. Тие се појавиле како класа на богати грчки трговци кон крајот на 16 век и во следниот период имале големо влијание во администрацијата на Османлиското Царство. Од 1669 до 1821 година (Грчка војна за независност), голем дел од фанариотите биле мнозинство од драгоманите (преведувачи) на османлиската власт, работејќи во странските амбасади. Тие имале значително повисок степен на образование во споредба со општата османлиска популација. Во времето на Грчката војна за независност, Фанариотите одиграле клучна улога. По 1700-те години, голем дел од нив биле именувани како Господари на дунавските кнежевства Молдавија и Влашка.
Веднаш по освојувањето на Цариград, Мехмед II наредил депортирање на целото христијанско население, оставајќи ги само евреите. Во следниот период престолнината започнала да биде населувана главно од муслимани, но христијанското (посебно грчкото) население се засолнило во населбата Фенер.
Корените на грчката надмоќ може да биде проследено на потребата на османлиските власти од квалификувани кадри и образовани преговарачи во времето кога силата на империјата започнала да се намалува и кога било потребно од потпишување на разни мировни договори. Исто така од 17 век Османлиите започнале да се соочуваат со проблеми во однесувањето на нивните односи со странство односно со дипломатски преговори. Османлиската традиција долго време ги игнорирала западните европски јазици, па Високата порта овие задачи ги доделила на Грците кои имале долга трговска и образователна традиција. Како резултат на тоа овие луѓе биле наречени фанариоти кои најчесто потекнувале од Фенер.
Како резултат на фанариотската и црковната администрација, Грците го прошириле своето влијание во текот на XVIII век но ја задржиле својата православна вера за разлика од босанското население на пример, кое за да се вклучи во административниот дел од имеријата го прифатила исламот.
Од друга страна пак, под влијание на фанариотите, грчкиот Цариградски патријарх станал апсолутен православен верски водач на сите православни христијани во империјата, бидејќи најпрвин била укината Охридската архиепископија а по ова на чело на сите цркви биле поставувани грчки владици.
Во составот на импријата, Османлиите не правеле разлика меѓу националноста и религијата и на тој начин сите православни христијани ги одликувале како единствен ентитет. Позицијата на патријаршијата во империјата довело до охрабрување на грчките жители кои постојано мечтаеле за обновување на Византија. Освен тоа, фанариотите добивале и работа како собирачи на данок и држеле монополи во трговијата. Ова најмногу дошло до израз кога стекнале контрола над трговијата со пченица на Црно Море. По проширувањето на своите комерцијални активности од денешна Романија кон Унгарија, тие своите контакти ги интензивирале со останатите земји од Западна Европа, а како последица на тоа тие слободно можеле да ги изучат странските западни јазици.
Во 1669 година, драгоманот Панајотис Никузис помогнал на Османлиите во зазимањето на Кандија на Крит. Во времето на Dogovor od KarlovciЖКарловачкиот мир, султанот останал толку задоволен од драгоманот Александрос Маврокордатос што го направил свој личен советник. Во периодот на Прутската војна, Влашка и Молдавија застанале на страната на Руската Империја. По крајот на војната, синот на Александрос, Николај Маврокордатос, бил назначен за кнез на Молдавија (1711) и Влашка (1715). Во следните сто години, двете земји биле постојано под власта на фанариотските кнезови. По грчкото востание во 1821 година, фанариотскиот режим во земјата бил отстранет. Со издавањето на Ѓулханскиот хатишериф влијанието на фанариотите значително се намалило.
Васил Аџаларски
Васил Стојанов Стаjков, познат како Аџаларски и Дервишов (, Миладиновци, -, ) — македонски револуционер, скопски и кумановски војвода на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.
Животопис
Васил Стојанов е роден на 24 декември 1880 година во скопското село Аџалари (денешно Миладиновци), според кое го добил својот прекарот, тогаш во Османлиското Царство. Тој е братучед е на војводата Трифун Аџаларски. Во 1901 година неговото семејство се преселило во Скопје. Влегол во ВМОРО и извршувал разни задачи на Организацијата - пренесувал пошта, криел и надополнувал оружје, извршувал терористички акции. Истата година бил уапсен и одлежал две години во скопскиот затвор Куршумли ан. По амнестија бил ослободен. Во пролетта 1903 година станал нелегален четник и првично бил при војводата Сандо Чолакот во Кумановско, подоцна во 1904 година бил помошник војвода во четата на Боби Стојчев, а од 1905 година бил војвода во Скопска Црна Гора  и Блатијата под раководство на Даме Мартинов. Аџаларски извршил неколку ливидации на турски бегови.
Од крајот на 1904 до 1908 година неговата чета водела 14 борби со турскиот аскер и со чети на Српскиот комитет на четничката акција. Како одмазда за убиството на 7 Македонци-егзархисти од страна на српска чета, тој убил 9-мина србомани од Бродец, по што српските чети ги прекинале активностите од тој тип. Во февруари 1907 година ја запалил меаната во селото Сопиште, која служела како за база на српските чети при нивното преминување во Порече, тогаш подвојвода кај него бил Тодор Јаков. До Младотурската револуција бил скопски реонски војвода и дејствувал со чета од 18 души, поделена на 4 дела. По Младотурската револуција во 1908 година се легализирал. Ја одржувал Народната федеративна партија.
Смрт
Убиен е заедно со својот 80-годишен дедо во заседа пред врата на на својот дом од страна на властите во Скопје во 1909 година. Тој е погребан во црквата „Св. Димитрија“, а неговото убиство било повод за масовни протести на македонското население од Скопско против властите, а неговиот убиец, Кор Расим бил обесен на камениот мост во градот.
Оратори на митингот при неговиот погреб биле учителот Атанас Михајлов и адвокатот Тома Петков кој биле осудени на 2 години, а учителот Димитар Папанков, на три. При акција за собирање на оружјето во режија на младотурците во 1910 година биле уапсени татко му Стојан и неговиот брат Панчо.
NGC 52
NGC 52 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 52 се споменува и како UGC 140, MCG 3-1-30, CGCG 456-42, IRAS 00120+1818.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 52 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 52 има привидни димензии од 2,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 14 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 34' 54". Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Други поделби
Проучување на NGC 52 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 978. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1182. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1195.
Мали Оток
Мали Оток (словенечки: Mali Otok) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Истополов брак
Истополов брак — државно, општествено или религиозно признаен брак во кој сопружниците се од исти пол и живеат заедно во семејство. Други изрази кои го имаат истото значење се „еднаков брак“. Борците за правата на хомосексуалците особено го користат изразот „еднаков брак“, за да ја нагласат еднаквоста на бракот меѓу истите и различните полови.
До денес, 35 земји го имаат законски овозможено склучувањето на граѓански брак помеѓу исти полови:
Августовски државен удар
Августовскиот државен удар или Августовскиот пуч — обид за отстранување на Михаил Горбачов од функцијата Претседател на Советскиот Сојуз. Обидот бил организиран од група конзервативно настроени заговорници од раководствата на ЦК на КПСС, Владата на СССР, армијата и КГБ, во периодот од 19 август до 21 август 1991 година. Водачите на превратот сметаат дека реформската политика на Горбачов отишла предалеку и дека новиот Сојуз на суверените држави, кој Горбачов започнал да го основа, обезбедувал премногу самостојност на републиките. Иако превратот бил неуспешен и истиот траел само два дена, настанот во голема мера го дестабилизирал Советскиот Сојуз и помогнал да се забрани КПСС и распаѓање на Советскиот Сојуз до крајот на годината.
Организатори
водач на заговорниците бил Генадиј Јанаев, но според голем број на аналитичари, зад целиот обид стоел Владимир Кручков. Заговорниците за ден на државниот удар ја одбрале неделата кога претседателот е наоѓал во отсуство, на тој начин што објавиле дека тој е привремено отстранет од должноста поради наводни здравствени причини.
Службениот комитет за вонредна состојба се состоел од следните членови:
Поддршка
И покрај желбата, заговорниците немале целосна контрола над воените делови, затоа уште во првиот ден на бунтот, делови од Таманската дивизија преминале на страната на заштитниците на т.н. Бела куќа (токму од тенк на оваа дивизија, Борис Елцин го направил познатото обраќање кон народот).
Државниот комитет за вонредни ситуации побарал поддршка и од ЦК на КПСС но оваа институција не успеала да докаже некакво влијание врз луѓето во земјата.
Противници
Главни противници на бунтот биле членовите на Комитетот предводени од политичкото раководство на РСФСР, на чело со претседателот Борис Елцин, потпретседателот Александар Руцкој, премиерот Иван Силаев и претседателот на Врховниот совет Руслан Хасбулатов. На повикот на руските власти пред зградата на сојузниот парламент, наречена Белата куќа, се собрале бројни претставници на различни социјални групи - студенти, интелектуалци, ветерани од војната во Авганистан, па дури и криминални елементи.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мунух
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Мунух, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во маалото Пиргос во североисточниот дел на селото. Изградена е во XVIII век. Градбата претставува трикорабна базилика. До неа се наоѓала кулата по која е наречено маалото, но таа не е зачувана. Црквата била парохиски храм сè до изградбата на „Св. Марина“ во 1979 г. северно од неа.
Спаница (Бонче)
Спаница — археолошко наоѓалиште во прилепското село Бонче. Претставува осамени наоди од хеленистичкото и доцноантичкото. време. Во близина на селото се најдени монети од Александар Македонски и Јован II Комнин. Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Трат
Трат или праун (Fomes fomentarius) — габа од семејството на базидиомицетите. Тратот се развива на мртви или ослабени живи стебла на листопадни дрвја, особено често се среќава на бука. Телото му е конзолно со светлосива дебела и јака кора. Многу добро се прилепува на дрвото, па не е лесно да се отстрани. Во ширина достигнува до 50 cm, а во дебелина до 25 cm. Горната површина е концентрично брановидна, покриена со тврда кора до 2 mm, со кафеава боја. Долната површина (химениум) има сивобежова боја, мека е и потемнува на допир. Спорите за расејување се овални, без израстоци. Под кората има мрк дел кој посебно се подготвувал и порано бил користен за потпал со помош на искра настаната со удар на огнило во кремен.
Живеалиште
Паразитира на трули дрвја од бука, габер и топола, каде што може да има улога на разградувач.
Потекло на името
Карл Лине прв ја проучувал.
Зборот fomentarius доаѓа од зборот fomentum, што значи палење оган.
Николај Неновски
Николај Неновски е економист, професор, доктор на економски науки. Дипломирал економија на Московскиот државен универзитет „ М.Ломоносов” (1984-1989) во Русија, а исто така дипломира економија и финансии во Франција и Швајцарија (1990-1996). Докторирал на Институтот по економија на Бугарската Академија на Науките (БАН) 1995. Во периодот 1988-1989 работи во комисијата на СИВ во Москва-Русија. Работи како финансист(специјалист по финансии) во SOGENAL, Луксембург (1994).Предава Теорија на парите и Меѓународни финансии на Универзитетот за национално и светско стопанство на катедра „Финансии и сметководство„ – Софија од 1997г. Исто така е Професор и на Универзитетот во Орлеан Франција од 2000г. Асоциран истражувач е во ICER, Торино од 2006г. Од 1 Септември 2012г. Николај Неновски ќе биде професор во University of Picardie Jules VerneUniversité de Picardie Jules Verne, катедра „Финансии и сметководство CRIISEA CRIISEA, Amiens, France.