Каталонија
Јазици
Според најновит лингвистички попис одржан од страна на Владата на Каталонија од 2009 година, мнозинството се изјаснило дека шпанскиот е "нивни јазик" (46,53% шпански во споредба каталонски 37,26%). Во секојдневна употреба, 11,95% од населението тврди дека ги употребува двата јазика подеднакво, додека 45,92% главно го употребуваат шпанскиот и 35,54% го употребуваат каталонскиот јазик. Постои значителна разлика меѓу градската област на Барселона (и, во помала мера, од областа Тарагона), каде што се зборува повеќе шпански од каталонски, а во остатокот од Каталонија, каталонскиот преовладува над шпанскиот јазик. Исто така, со статутот на автономија од 1979 година, аранскиот (дијалект на Гасконско- окситански) е официјализиран и е предмет на посебна заштита на Аранската долина. Оваа мала површина од 7.000 жители била единственото место каде дијалектот на окситански добил целосен официјален статус. Потоа, на 9 август 2006 година, кога новиот Статут стапил на сила, окситанскиот јазик станал официјален низ Каталонија. Окситански е мајчин јазик на 22,4% од населението на Аранската долина. Потекнувајќи од историска територија на Каталонија, каталонскиот ужива посебен статус, со одобрување на статутот на автономија на 1979 година кој го прогласува како "мајчин јазик на Каталонија". Други јазици со официјален статус, се шпански, која има официјален статус низ Шпанија, и Аранско- окситански, кој ужива ко-официјален статус со каталонскиот и шпанскиот во Аранската долина. Под диктатурата на Франко, каталонскиот јазик е исклучен од јавниот образовен систем и друга службена употреба, така што на пример на семејствата не им било дозволено официјално да ги запишуваат децата со каталонски имиња. Иако никогаш целосно забрането, објавувањето на каталонски јазик било строго ограничено за време на раните 40-ти, објавени биле само религиозни текстови и мали самостојни текстови. Некои книги биле тајно објавени или надмудрувајќи ги ограничувањата со покажување на датуми на издавање пред 1936 година. Ова правило било сменето во 1946 година, кога накратко продолжило неограниченото објавувањето на каталонски. Рурално-урбаните миграции со потекло од другите делови на Шпанија, исто така, ја намалила социјална употреба на јазикот во урбаните области, а ја зголемила употребата на шпанскиот јазик. Во последно време, ваков социолингвистички феномен се случил и со странска имиграција. Каталонската културна активност се зголемила во 1960-тите и започнале каталонските часови благодарение на иницијативата на здруженија, како Омниум културал (Omnium Cultural). По завршувањето на диктатурата на Франко, новоформираните самоуправни демократски институции во Каталонија отпочнале со долгорочната јазична политика за да се зголеми употребата на каталонскиот јазик и, од 1983 година, стапиле на сила закони кои се обидувале да ја заштитат и да ја прошират употребата на каталонскиот јазик. Оваа политика, позната како "лингвистичка нормализација" (на каталонски normalització lingüística, на шпански normalización lingüística) е поддржана од огромното мнозинство на каталонски политички партии во текот на последните триесет години. Некои групи сметаат дека овие напори на некој начин ја обесхрабруваат употребата на шпанскиот јазик, додека некои други, вклучително и каталонската влада и Европската унија сметаат дека ја почитува употребата на шпанскиот јазик, па треба и да послужи и како пример кој треба да "прошири низ целата Унија". Неодамна, некои од овие политики беа критикувани дека се обидуваат да го промовираат каталонскиот јазик со изрекување парични казни на бизнисите;. како што се законот на каталонски кина кој стапил на сила од март 2010 година, со кој се утврдило дека половина од филмовите прикажани во кино мора да бидат на каталонски јазик, проследено со генерален штрајк на 75% од кината кои биле потив спроведување на законот. Овие критики главно доаѓале надвор од Каталонија, особено од конзервативните, либерални и конзервативни класично либерални кругови на шпанското општество. Во Каталонија, од друга страна, постои висок општествен и политички консензус за јазичните политики на фаворизирање на каталонскиот јазик, меѓу шпанските говорители и говорителите на други јазици. Во Каталонија, политиката за каталонскиот јазик е оспорени од страна на некои анти-националистички интелектуалци како Алберт Боадела. Од 2006 година, либералната Граѓанска - партија на граѓаните е една од најупорните критичари на политиката на каталонски јазик во Каталонија.Локалната каталонски гранка на Народната партија, има повеќе двосмислена позиција по прашањето: од една страна, таа бара двојазичено каталонско-шпанско образование и побалансирана јазична политика која ќе го брани каталонскиот без фаворизирање над шпанскиот, додека пак од друга страна, неколку локални ПП политичари помагале во општинските мерки за фаворизирање на каталонскиот над шпанскиот јазик и бранеле неколку аспекти на политиките поврзани со службениот јазик, понекогаш и против гледиштето на своите колеги од другите делови на Шпанија. Денес, каталонскиот јазик е главен јазик на каталонската автономна власт и другите јавни институции кои се под нејзина надлежност. Основното јавното образование се одвива на каталонски јазик, освен наставата од два часа неделно за упатство за шпански медиуми.Од бизнисите се бара да ги прикажуваат сите информации (на пр менија, постери) на каталонски за чие непочитувае постојат парични казни. Не постои обврска да се прикажат овие информации на окситански или шпански, иако не постои ограничување на тоа на овие или други јазици (кое се прави често, особено во Шпанија). Употребата на паричните казни е воведена со законот за јазик од 1997 кој има за цел да ја зголеми јавната употреба и да ги брани правата на каталонскиот јазик. Законот гарантира дека и каталонскиот и шпанскиот јазик – двата службени јазици - можат да се користат од страна на граѓаните, без предрасуди, во сите јавни и приватни активности, но во основното образование може да се одбере само на каталонски јазик. Генералитетот го употребува каталонскиот за своја комуникација и известувања кои се однесуваат на општата популација, но, исто така, граѓаните можат да добијат информации од Генералитетот на шпански, ако тие така сакаат. Дебатите во каталонски парламент се одвиваат скоро исклучиво на каталонски и каталонската државната телевизија емитува програми само на каталонски. Како последица на интензивната миграција која Шпанија и Каталонија ја искусиле во првата декада на 21 век, се употребуваат многу странски јазици во разни културни заедници во Каталонија, од кои почести се тарифско- берберски, марокански, арапски, романски и урду.