cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пелегринисаурус
Откривање и именување
Назначениот холотип, MPCA 1500, бил откриен во 1975 година од Роберто Абел и неговиот асистент Хаиме Емилио Пауел. Бил пронајден од долниот член на формацијата Ален во близина на езерото Пелегрини, Аргентина, датирајќи од доцна креда, односно кампан - мастрихт, но не бил опишан официјално до 1996 година од Леонардо Салгадо. Првично, пронајдените остатоци биле упатени на Епахтосаурус, но подоцна оваа хипотеза била напуштена затоа што MPCA 1500 не споделува изведени одлики со холотипот на Епахтосаурус. Општото име Пелегринисаурус се однесува на езерото Пелегрини, каде е пронајден примерокот. Специфичното име Powelli е во чест на Хаиме Е. Пауел.
Опис
Пелегринисаурусот е прилично голем титаносаурус. Проценетата големина на телото е околу 20-25 метри. Холотипот вклучува нецелосен десен бедрен кош, дваесет и шест пршлени на опашката и четири грбни пршлени. Автопоморфните одлики на Пелегринисаурус, по кои може да се разликува, се:
Пелегринисаурусот се разликува од другите титаносауруси со антеропостериорно издолжени и дорзовентрално депресивни среднозадни и задни опашки на 'рбетот; Салгадо ја толкувал оваа состојба како вон- артикулација помеѓу нервниот 'рбет и артикуларниот процес на последователниот пршлен, што го намалува движењето на опашката.
Палеоекологија
Пелегринисаурусот бил откриен во формацијата Ален, во која веројатно живеел заедно со другите титаносауруси, како што се Еолосаурус и Рокасаурус. Салгадо сугерира дека современите хадросауриди и титаносаурусот Еолосаурус живееле во крајбрежните низини, додека другите поголеми титаносауруси (како што е Пелегринисаурус ) и тероподи живееле во внатрешните средини на регионот.
Стадион „Диего Армандо Марадона“
Стадион „Диего Армандо Марадона“ — стадион во западното предградие на Fuorigrotta во Неапол, Италија, и е трет по големина стадион во Италија по Сан Сиро и Олимпико. За Летните олимписки игри во Рим, стадионот бил домаќин на неколку фудбалски натпревари. Тој во моментов главно се користи за фудбалски натпревари и е дом на Наполи. Стадионот бил изграден во 1959 година и бил подложен на обемни реновирањa во 1989 година за Светското првенство по фудбал во 1990 година. Сегашната сместивост на Сан Паоло е 60.240 гледачи.
Стадионот е веројатно најпознатиот како домаќин на полуфиналето на Светското првенство 1990 година помеѓу Италија и Аргентина, кој се смета за највозбудлив натпревар на Светското првенство. Во тоа време Диего Марадона, кој настапувал за италијанскиот тим од Неапол, побарал од навивачите на Наполи да навиват за Аргентина. Навивачите на Наполи одговориле со закачено знаме на својата "Curva" на стадионот велејќи: „Марадона, Неапол те сака, но Италија е нашата татковина“. Натпреварот бил еден од ретките на стадионот во Неапол на тоа Светско првенство, каде што на аргентинската химна навивачите не се потсмевале. Натпреварот завршил 1-1 по продолженијата. По изведување на пеналите, Марадона со победничкиот пенал за Аргентина достојно ја одвел во финалето.
Скорешни времиња
Дури и во третата лига ФК Наполи во Серија Ц1 за време на сезоната 2005-06, Наполи постигнал 3-ти највисок просек на посетеност во Италија за сезона со само две Серија А клубови, ФК Милан и ФК Интер имале повисоко присуство. На финалниот натпревар од сезоната Наполи привлечел публика од 51.000 глрдачи кој сега стои како рекорд во Серија C.
Преименување
Советот на градот Неапол побара од италијанската Влада дозвола да се преименува стадионот по Диего Марадона. Аргентинската легенда му помогна на Наполи да ја освои титулата во Серија А во 1987 година и 1990 година, а тој да остане една од популарните личности во градот. Советот се изјасни за преименувањето на стадионот Сан Паоло, но италијанскиот закон дава забрана на јавни објекти да бидат именувани по секое лице кое не е мртво најмалку 10 години.
Светско првенство во Италија 1990
Стадионот бил една од локациите на 1990 ФИФА Светско Првенство, а се одржаа пет натпревари. Првите два беа на репрезентацијата на  Аргентина  во Група Б. Првиот беше против Советскиот Сојуз на 13 јуни и  победи со 2 - 0, а вториот е против  Романија на 18 јуни кој заврши со резултат 1 - 1. Следните два натпревари се на репрезентацијата на Камерун. Првиот беше во првиот круг на натпревари против Колумбија, на 23 јуни победа од 2 - 1 по продолженијата, а вториот беше натпревар  од четврт-финалето против  Англија. На 1 јули со пораз од 3 - 2 по продолженијата. Петтиот и последен пат беше во полуфиналето помеѓу Аргентина и домаќинот  Италија на 3 јули, каде што Аргентина победи на пенали 1 - 1 (4 - 3).
Космос-1987
Космос-1987 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 јануари 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-1987 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9141 км, а најмалото на 9116.
Смедерево
Смедерево — град во Србија.
NGC 3022
NGC 3022 — леќеста галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3022 се споменува и како MCG -1-25-46.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3022 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 3022 има привидни димензии од 1,6' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 49 м 39,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 9' 59".
Други поделби
Проучување на NGC 3022 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28257. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 649.
Мице (поема)
„Мице“ — поема за деца на македонскиот писател Ванчо Николески.
Сиже
Во далечното минато, крај една планинска река си живеел сиромашен стар брачен пар кој немал деца. Старецот и старицата живееле во слога и љубов, но тагувале поради немањето пород. Еден ден, додека старецот сечел тиква, од неа излегло глувче. Старците се пуштиле по него да го отепаат, а тоа им прозборело, молејќи ги за милост. Тие се сожалиле на глувчето и оттогаш го негувале како свое дете, а го нарекле Мице. Старците многу го cакале глувчето, а тоа им помагало во работата. Еднаш, кога старицата отишла на нивата за да му однесе ручек на сопругот, Мице паднал во грнето со грав и се удавил, а по неговата смрт, старците долго време го жалеле.
Изданија
Во 1998 година, поемата била објавена од издавачката куќа „Детска радост“, како дел од книгата „Мице, Волшебното самарче“. Книгата, со обем од 152 страници и со димензии од 20 сантиметри, била испечатена во НИП „Нова Македонија“, РЕ Печатница. Автор на илустрациите, на дизајнот и на ликовно-графичкото уредување е Димче Исаиловски, а лектурата и коректурата ги направила Кате Ноневска. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-419-Х.
Шведска круна
Круна (шведски: krona, по меѓународен стандард SEK) како шведска валута постои од 1873 г. Поради постоењето на слични монетарни единици во Данска и Норвешка, често се нарекува и Шведска Круна. 1 круна е составена од 100 öre (’оре).
Видови на монети и банкноти
Со текот на времето како што се менувала вредноста на круната, се менувале монетите и банкнотите. Денес постојат монети од 50 öre, 1,5 и 10 круни и банкноти од 20, 50, 100, 500 и 1000 круни.
Круна наместо Евро
Шведска е членка на Европската Унија од 1995, а сепак како валута ја има задржано Круната, наместо Еврото. Имено, на 14 септември 2003 на државен референдум 56% од граѓаните се изјасниле против менувањето на Круната со Евро. По овој референдум државата решава да ја задржи Круната за државна валута.
Роберт Фрост
Роберт Ли Фрост (роден во Сан Франциско, 26 март 1874, починал во Бостон, 29 јануари 1963) бил еден од најголемите американски поети на дваесеттиот век. Добил четири Пулицерови награди.
Животопис
Роден бил во Сан Франциско, а живеел во Калифорнија до својата единаестта година. Фрост пораснал како градско дете и својата прва песна је објавил во Лоренс, Масачусетс. Студирал во колеџот Дармут и во Универзитетот Харвард, но не дипломирал. Откако купил фарма во Дери, Њу Хемпшир, станал познат по својот искривен говор кој бил рурален и личен.
Во 1912 година, ја продал фармата и се преселил во Англија за да може да се посвети на пишување. Неговата прва книга „Волјата на момче“ била објавена наредната година. Повторно се вратил во Америка во 1915 година, па купил фарма во Франконија, Њу Хемпшир, и ја започнал својата кариера како поет и учител.
Тој рецитирал свое дело на инаугурацијата на претседателот Џон Д. Кенеди 1961 година и ги претставувал САД во неколку официјални мисии.
Учениците во Америка често ја учат неговата песна „Застанување кај дрвјата во снежна вечер“. Негови најпознати песни се: Поправање на ѕидот, Бобинки, По собирање јаболка, Пасиштето, Оган и мраз, Патот по кој не се оди, и Директива.
Откако починал во 1963 године, Роберт Фрост е закопан на гробиштата Олд Бенингтон, во Бенингтон, Вермонт. Универзитетот Харвард му доделил диплома.
NGC 1101
NGC 1101 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1101 се споменува и како UGC 2278, MCG 1-8-3, CGCG 415-11, NPM1G +04.0092.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Други поделби
Проучување на NGC 1101 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10613. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 50. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1320.
Леска (појаснување)
Леска може да се однесува на:
Желатин
Желатин (француски: gélatine) е чиста и безбојна или малку жолта супстанција добиена со подолго вриење на кожа, коски или сврзно ткиво од домашни говеда, свињи или коњи. Тој практично нема вкус и мирис, е особено корисен во прехранбената индустрија, медицината и науката.
Физички својства
Желатин е неповратно хидролизирана форма на колаген, а е класифициран како прехранбен производ, со број E441. Всушност, тој е белковински производ на делумна хидролиза на колаген, добиен од кожа, коски, 'рскавица, сврзно ткиво и слично. Притоа, природните молекуларни врски помеѓу два дела на колаген делумно го менуваат обликот. Кога се загрева желатинот се топи, а при ладење повторно станува цврст. Измешан со вода формира полуколоиден гел.
Стари Рас
Тврдината Стари Рас е комплекс кој се наоѓа во близина на градот Нови Пазар, Србија. Комплексот се состои од црква, манастир и тврдина. За првпат, овој комплекс се споменува во времето на Константин Порфирогенит во неговата списа „За управувањето на Царството”. Подоцна, се споменува и во 12 век. Се смета дека објектот бил изграде во 1180 година во времето на Рашка.
Желатин
Физички својства
Ако желатинот се стави во студена вода, дел од материјата се раствора. Растворливоста на желатинот се определува низ процесот на производство. Типично, желатинот може да се дисперзира во релативно концентрирана киселина. Таквите дисперзии се стабилни за 10-15 дена, со мали или никакви хемиски промени и се погодни за премачкувачки намени. Желатинскиот гел опстојува на сосема мал температурен опсег, односно горната температурна граница е одредена од точката на топење на гелот, која зависи од степенот на вискозност и концентрација, а долната темературна граница е одредена од точката на која тој кристализира.
Стари Рас
Денеска, објектот е вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО.
Синхронизирано пливање на Летните олимписки игри 2016
Натпреварите во синхронизирано пливање  на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро се одржале од 14 до 19 август 2016 година, во Центарот за водени спортови Марија Ленк. Учествувале вкупно 104 натпреварувачки во две дисциплини, парови и екипно за жени.
Квалификации
За екипното натпреварување, најдобро рангираните НОК во секој од петте континентални првенства, со исклучок за земјата домаќин, Бразил, која го претставува панамериканскиот континент, обезбедуваат сигурно место на игрите, додека останатите НОК конкурираат меѓусебно за трите највисоко рангирани места на Олимпискиот квалификациски турнир. Во дисциплината парови, најдобро рангираните НОК во секој од петте континентални првенства кои немаат квалификувана екипа обезбедуваат пласман на игрите, додека другите единаесет најдобро рангирани НОК ќе бидат избрани преку Олимпискиот квалификациски турнир. Осумтте НОК кои веќе имаат квалификувано екипа мора автоматски да изберат кои пливачки ќе ги сочинуваат паровите.
Џарије
Џарије ( „Џаријa“) — термин што се користел за категоријата поробени жени-конкубини во исламскиот свет на Блискиот Исток. Тие се особено познати во историјата од периодот на Отоманското Царство, каде што легално постоеле до средината на 19 век.
Општо значење
Општото значење на поимот  е жена поробена за време на војната. Ова останало формална дефиниција на терминот во исламскиот свет. Правата на поробената жена биле регулирани во рамките на исламскиот закон.
Поробувањето на жените било дозволено само за време на војување во војна која се сметала за „праведна“; односно војна против немуслиманите. Само немуслиманска жена може да биде грабнета а роб за време на војна, бидејќи исламот им забранил на муслиманите да робуваат други муслимани.
Во исламскиот закон, ропството на жена бил единствениот случај во кој наложницата била законски дозволена. Жена земена како џарије морала да го почитува и слуша својот сопственик како маж. Меѓутоа, децата, машки или женски, на наложницата џарије и нејзиниот господар се родени законски слободни и, поради тоа што е мајка на децата на нејзиниот господар, наложницата џарије не можела да биде продадена од нејзиниот господар на некој друг и исто така би била автоматски еманципиран по неговата смрт.
Отоманско Царство
Овој систем постоел во рамките на Отоманското Царство до 19 век и е најпознат во Отоманскиот царски харем на Отоманскиот двор. Терминот често се преведувал со значење „госпоѓа во чекање“.
Поради општата забрана за ропство на муслиманите, немуслиманските џарије биле обезбедувани на османлискиот пазар со робови од христијанска Европа преку трговијата со робови на Крим и варварската трговија со робови. Бидејќи се од немуслимански земји, со кои Отоманското Царство може да се смета дека е во пасивна војна, ова се сметало за еквивалентно на поробените воени затвореници, и затоа се сметало дека е во согласност со исламскиот закон.
Кога трговијата со робови на Крим била затворена по руското освојување на Крим во 1783 година (и варварската трговија со робови во почетокот на 19 век), трговијата со робови претрпела уште една преобразба. Од овој момент, поголемиот дел од џарије биле Черкези од Кавказ, а мал дел доаѓал од трговијата со бели робови. Додека Черкезите вообичаено биле муслимани, забраната за ропство на муслиманите била занемарена во нивниот случај, а нивниот првичен муслимански статус претставувал „јавна тајна“.
Џарије отсекогаш се сметала за сексуално достапна за господарот на куќата, и ако таа родила дете од него, таа повеќе не можела да биде продадена. Било вообичаено потоа таа да биде да биде ослободена. Меѓутоа, тоа не значело дека таа била слободна да го напушти домаќинството. Во едно муслиманско општество засновано на родова сегрегација, доколку жените живееле во изолација, не постоела можност жената која е оставена само да ја напушти куќата и да оди на улица, бидејќи слободна невенчана жена без семејство нема да има начин да се издржува. Наместо тоа, ропството на жена вообичаено значело дека и бил договорен брак; често, мажот кој ослободил жената, сам се оженувал со неа или договарал таа да се омажи за друг маж.
Во првата половина на 19 век, ропството почнало да се смета за морално погрешно во западниот свет. Либералниот султан Абдул Меџид I, кој бил погоден од овие ставови, вклучил закони против ропството меѓу неговите западни реформи и формално го забранил овој ропски систем. Сепак, ова било формална забрана, а во реалноста, џарије продолжил неформално до крајот на 19 век.
Отоманскиот царски харем
Џарије биле обезбедени за Отоманскиот царски харем преку трговијата со робови на Крим и трговијата со робови на варварите, или регрутирани во рамките на царството. Тие биле избирани помеѓу најубавите и најинтелигентните девојки, а во харемот доаѓале како деца. По нивното пристигнување го примале исламот и добивале ново име. Тие биле обучени за дисциплината на харемот на палатата и за достигнувањата за кои имале талент. Тие потоа биле промовирани според нивните капацитети.
Џарије имала најнизок ранг од жените во Царскиот Харем. Тие се разликувале од одалиска по тоа што сите биле формално наложници на султанот. Меѓутоа, во пракса, тие можеби никогаш немало да бидат избрани да го делат креветот со султанот, па затоа често се однесувале како слуги на султанот и како жени и деца на султанот.
Џарије која ќе се покажала како вреден слуга можела да биде унапредена во калфа, што значело дека заработува плата. Доколку таа не биде унапредена во калфа, ниту пак била избрана за сексуален партнер од султанот, таа била отпуштена по девет години служба. Во пракса, нејзиното ослободување би значело дека и бил договорен брак, бидејќи невенчаната слободна жена без семејство немала средства да се издржува во родово сегрегираното општество на Отоманското Царство.
Џарије која со султанот го делела неговиот кревет, станувала член на династијата и можела да се издигне во ранг на ѓозде („омилена“), икбал („среќна“), кадин („жена“) или султанка Хасеки ( „легална сопруга“). Највисоката позиција била валиде султан, легална мајка на султанот, која и самата порано била сопруга или џарије на таткото на султанот и се искачила на врховниот ранг во харемот. Ниту една џарије немала право да ги напушти или влезе во просториите на харемот без експлицитна дозвола од валиде султан.
Бројот на жени во харемот е оспорен и може да се процени само во некои периоди. Современиците тврделе дека во 1573 година имало 150 жени во Новата палата и 1.500 во Стариот дворец, и дека имало 1.100 - 1.200 во 1604–1607 година, но овие бројки веројатно се преценети. Вистинскиот број на жени се проценува дека бил 49 во 1574 година и 433 во 1633 година Во 18 и 19 век, официјалниот регистар забележува дека харемот содржел 446 робинки за време на владеењето на султанот Махмуд I (р.1730-1754), 720 за време на султанот Селим III (р. 1789 г. –1808), а 473 за време на султанот Махмуд II (р.1808-1839).
Мице, Волшебното самарче
„Мице, Волшебното самарче“ — книга на македонскиот писател Ванчо Николески, објавена од издавачката куќа „Детска радост“. Книгата содржи две дела на Николески: поемата „Мице“ и романот „Волшебното самарче“.
Изданија
Книгата, со обем од 152 страници и со димензии од 20 сантиметри, била испечатена во НИП „Нова Македонија“, РЕ Печатница. Автор на илустрациите, на дизајнот и на ликовно-графичкото уредување е Димче Исаиловски, а лектурата и коректурата ги направила Кате Ноневска. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-419-Х.
Ден Симонс
Ден Симонс (Dan Simmons, роден 4 април 1948 година, во Пеорија, Илиноис ) е американски писател, најпознат по својот роман Хиперион (награден со Хуго награда) и продолжнието Пад на Хиперион. Останатите романи од оваа серија, наречени Спев за Хиперион се Ендимион и Воздигнувањето на Ендимион.
Во своите дела Симонс поврзува разни жанрови: научна фнтастика, хорор и епска фантастика, често правејќи го тоа во едно исто дело. Типичен пример за неговиот обичај на мешање на жанрови е романот Песна за божицата Кали од 1985 година, наградена со World Fantasy Award. Покрај тоа, познат е и како автор на мистерии и трилери.
Животопис
Набрзо почнал да пишува раскази но не се има пробиено сè до 1982 година, кога, со помош на Харлан Елисон, неговиот раскази Реката Стикс тече узводно е објавена и наградена со прво место на писателскиот натпревар на списението Twilight Zone. Првата книга, Песна за божицата Кали (Song of Kali) ја објавил 1985 година. Во 1995 година, Wabash колеџот на Ден Симонс му додели почесна докторска титула за неговиот придонес во образованието и пишувањето.
Хорор
Summer of Night (1991) го опишува детството на група основци кои се здружуваат во текот на  1960-та за да го поразат вековното зло кое го тероризира нивниот роден град, Елм Хејвен, во Илиноис. Овој роман, пофален и од големиот хорор гуру Стивен Кинг, е сличен на Кинговиот роман Суштество, по фокусот на животот во малиот град, расипувањето на невиноста, враќање на прастарото зло и преземање одговорност за другите која се јавува на преминот од детството во зрелото доба.
Во продолжението на Summer of Night, романот Winter Haunting (2002), протагонистот, сега возрасен, повторно го посетува својот роден град, како би се соочил со мистериите кои го мачат во животот. Уште едно псевдо-продолжение е делото Children of the Night (1992), во коe пишува за ликот од Summer of Night, Мајк О`Рурк, сега многу постар, католички свештеник, кој е испратен да ги истражи бизарните случки во еден европски град. Уште еден лик од Summer of Night, Лоренс Стјуард се појавува како спореден лик во романот Darwin's Blade од (2000), додека возрасната Корди Кук се појавува во романот Fires of Eden (1995). Возрасниот Кевин е главен лик во делото Faces Of Gravity.
Набрзо после Summer of Night, Симонс, кој дотогаш ствараше само хорор литература, почна да се фокусира на пишување научна фантастика.
Научна фантастика
Симонс станува популарен 1989 година со издавање на Хиперион, добитник на наградите „Хуго“ и „Локус“ за најдобар научнофантастичен роман. Во него се зборува за космички сукоб, а посебно е инспириран од делото на Бокачо – „Декамерон“ и „Кантербериски приказни“ на Чосер.
Од своите први дела, Симонс стана познат како успешен писател во стварање на заплети и како еден од најдобрите автори на научна фантасtика по квалитетот на својата проза. Заплетите на Симонсовите дела се обогатени со нивната блискост со делата на класичната литература; многу негови дела влечат врски од разни класици.
The Hollow Man (1992) е напишана под влијание на Дантеовиот „Пекол“ и Т.С. Елиот Расказот од 1993, The Great Lover, инспирирана е од воените поети од Првата светска војна Неговиот циклус Илион/Олимп е инспирација од Хомеровите дела Ликот на Ада и нејзиниот дом во Ардис Хол, во Илион е инспириран од романот на Владимир Набоков Ада или страст, кој е излет на Набоков во жанрот на фантастика и алтернативно минато.
Филмски адаптации
Во јануари 2004, најавено е дека на основа на сценариото, кое го напишал Симонс на основа на романот Илион и Олимп ќе биде снимен филм, а самиот Симонс ќе биде извршен продуцент. Илион се најавува како „епска приказна која се протега преку 5000 години и низ цел Сончев Систем, уклучувајки теми и ликови од Хомеровата Илијада и Шекспировата Бура“. Во јули 2004, Илион е награден со признанието Локус (Lokus), признание за најдобар СФ роман за 2003 година.
Поглед (Горна Бошава)
Поглед — некропола од римското време во атарот на селото Горна Бошава, Македонија. Јужно од селото се најдени надгробни стели со грчки натписи, што упатува на постоење на помала некропола. Една од стелите се чува во Музејот на Македонија во Скопје.
Вајда (општинска заедница)
Вајда (Weida-Land) — општинска заедница во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа помеѓу Кверфурт и Ајслебен. Пред 1 јануари 2010, била Амт. Седиштето на општинската заедница е во Немсдорф-Герендорф.
Општинската заедница Вајда-Ланд се состои од следниве општини:
Вал Гардена
Географија
Најголема река во долината е Рио Гардена. Опкружена е од планини формирани од доломитни карпи, кои им даваат карактеристичен изглед. Повеќето од стрмните падини се покриени со борови шуми. Најчесто се одгледува: јачмен, 'рж, компир, лен, хелда. На Вал Гардена има три општини: Ортизеј, Селва и Санта Кристина; меѓусебно поврзани со железницата Вал Гардена (1916 до 1960 година).
Култура
Вал Гардена е една од петте долини во кои мнозинството зборува ладински јазик (две од нив се наоѓаат во Јужен Тирол). Наречјето на ладинскиот јазик што се зборува во оваа долина се нарекува Гарденезе на италијански и Греднериш на германски.
Копаничарство
Копаничарството во Вал Гардена се развило уште од 17 век. Во 19 век, статуи и олтари изрезбани во Вал Гардена биле испраќани до католичките цркви ширум светот. Во 18 век, покрај религиозните статуетки, во долината било распространето производството на резбани фигурини од применетата уметност. Во 19 и 20 век, се резбањето на дрвени играчки било толку распространето низ семејствата во Гардена, што Амелија Едвардс го нарекла градот Ортизеј „главен град на Земјата на Играчките“. Еден од најпознатите производи во Гардена е дрвената кукла со бруќе (холандска кукла) популарна ширум Европа и Америка во 19 век.
Скијање
Во Вал Гардена се одржало Светското првенство во алпско скијање ФИС во 1970 година.
Во Вал Гардена се наоѓа скијачката патека Саслонг Класик, на која се одржуваат трки во спуст од Светскиот куп во машка конкуренција, кој се одржува речиси непрекинато од 1969 година. Од 2002 година (и во 1983 година ), покрај спуст тука се одржуваат трки во Супервелеслалом, а од 1979 до 1982 година се одржувале трки во алпска комбинација. Патеката Саслонг се смета за една од петте „класични“ машки спуст трки, заедно со Кандахар во Гармиш-Партенкирхен (ГЕР), Кицбиловата Штрајф (АУТ), Венгеновата Лауберхорн (Швајцарија) и Вал-Д'Изеровата патека Критериум (Франција). Патеката е позната и по „Камиловите грпки“ („Camel Humps“ или „Umps“), серија од три мали скокови кои скијачите мора да ги поминуваат веднаш една по друга. Австриецот Франц Кламер (1975, две трки во 1976 и 1982 година) и Италијанецот Кристијан Гедина (1996, 1998, 1999 и 2001 година) се единствените кои победиле на Саслонг четири пати во кариерата: Ако се бројат и победите во Супервелеслалом, ним ќе им се придружат и: Петер Милер од Швајцарија и Австриецот Михаел Валхофер.
Во 1975 година се одржале и женски слалом и паралелен слалом.
Други спортови
Гардена пролетен трофеј (Gardena Spring Trophy) е годишен меѓународен натпревар во уметничко лизгање што се одржува секоја пролет во Гардена.
Клеман Лангле
Клеман Лангле (Clément Lenglet), – француски фудбалер, играч од одбраната на Барселона.
Нанси (2013-2017)
Во сезоната 2015-2016, Лангле одиграл 34 натпревари за Нанси кој ја освоил титулата во втората лига. Својот прв гол го постигнал на 29 јануари 2016 година
Во првата половина на сезоната 2016-17, 18 пати бил во почетната постава на Нанси во Лига 1.
Севиља
На 4 јануари 2017 година, Лангле се преселил, потпишал договор до 2021 година со Севиља. Трансферот изнесувал 5 милиони евра. Бил донесен да го замени сонародникот Тимоте Колоџејчак, кој преминал во Борусија Менхенгладбах.
За Андалузијците дебитирал на осум дена подоцна, на мечот од осминафиналето на кралскиот куп на Шпанија со Реал Мадрид кој завршил нерешено 3-3 (елиминирани со вкупен резултат 6-3).
Барселона
На 12 јули 2018 година, Лангле се преселил во Барселона, откако Блауграна ја активирала откупната клаузула на играчот во вредност од 35 милиони евра.
Свонси Прајд
Swansea Pride бил годишен ЛГБТ фестивал во Југозападен Велс кој се одржувал во Свонси, Велс.
2008 – рани денови
Во 2008 година, група локални ЛГБТ луѓе се организирале откако разговарале за нивната заедничка амбиција да организирале настан на гордоста на отворено во Свонси, вториот град во Велс. Организаторите ги вклучиле луѓето зад локалната веб-страница на социјалните медиуми, Gayswansea.com.
Во почетната комисија немало професионални организатори на настанот и настанот бил целосно составен од волонтери. Пинк во паркот, првиот настан, се одржал на полето Лакрос, паркот Синглтон на 28 јуни 2009 година.
Настанот бил, и покрај сомнежите и стравот, голем успех, каде Кели Лорена, Скуч и локални забавувачи ја забавуваа толпата. Фестивалот бил искористен и како начин за собирање пари и свест за добротворната организација за ХИВ и СИДА, Теренс Хигинс.
2011 – Станувајќи регистрирана добротворна организација
Охрабрени од нивниот успех, и по вториот настан на Свонси Прајд во 2010 година, волонтерите на настаните решиле да бидат регистрирана добротворна организација. Одлуката да стане добротворна организација биле донесена за јавно да се демонстрира дека Swansea Pride бил непрофитен настан кој го воделе волонтери во корист на локалната ЛГБТ заедница, нивните пријатели и семејства.
2013 – Промена на името на добротворната организација
Во 2013 година, добротворната организација го променила своето име во Spectrum South West Wales, додека го задржало името Swansea Pride исклучиво за настанот. Причината за промената на името било да и се дозволи на добротворната организација да преземе други настани и активности за и во име на локалната ЛГБТ заедница.
2015 – Настанот бил откажан
Седмиот годишен настан, Swansea Pride 2015, бил откажан на 14 април 2015 година Финансиските тешкотии и недостатокот на волонтери биле наведени како причини поради кои настанот бил откажан.
2016 година
Во петокот на 19 јуни 2015 година се одржал јавен состанок во канцеларијата на добротворната организација каде јавното гласање одлучило да започне со планирање и подготовка за настанот на гордоста на Свонси во 2016 година Нов контингент од волонтери биле регрутирани во Организацискиот комитет на настанот и неговите составни подкомитети.
Историски гледано, настанот се одржувал во последната сабота во јуни секоја година. Сепак, од повторното лансирање на London Pride, била донесена одлука да се пресели на друг датум. Датумот за настанот во 2016 година бил планиран да биде 30 април 2016 година. Сепак, настанот не се случи.
2018 година - Се враќа Свонси Прајд
Во сабота, 5 мај 2018 година, Свонси Прајд се вратил во Националниот музеј на водата во Свонси. Настанот бил голем успех и бил поддржан од локалното население и политичарите.
2019 година - Формиран бил комитет на гордоста
Свонси Прајд требало да се врати во 2019 година со неделата на гордоста во Свонси. Настанот бил планиран во сабота на 4 мај 2019 година во Националниот музеј на водата и благодарение на помошта од спонзорите и поддршката на Советот на Свонси, иднината на Pride in Swansea изгледала ветувачка. Ѕвезди меѓу кои и Фара Моан од Ру-Полс Драг Рејс и Мишел Колинс и се шпекулира дека ги поддржувала настаните во водство до Прајд, вклучително и натпревар во танц од ист пол во салата Брангвин, разновидна изведба во Кралскиот театар на принцезата и кабаре вечер во Hyst con High Street во градот.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Ти древен, ти слободен
Ти древен, ти слободен (шведски: Du gamla, du fria — државна химна на Шведска.
Текст
Ова е химната што Шведска ја користи како државна химна. Таа се состои од 4 строфи, првите 2 биле во оригиналот, а вторите 2 се додадени подоцна (во 1910).
Дамдин Сухбатор (плоштад)
Плоштадот „Дамдин Сухбатор“ (Сүхбаатарын талбай) е главниот плоштад на Улан Батор во Монголија. Името на плоштадот е според големиот монголски херој Дамдин Сухбатор, водач во револуцијата од 1921 година. Главните згради на плоштадот се зградата на владата, Голомт Банка, Централната Пошта, Културната Палата и до 2005 година мавзолеј на Сухбатор. Покрај статуата на Сухбатор во средината, можат да се најдат и други статуи на плоштадот како: статуи на Џингис Кан и две на генерали од војската на Џингис Кан, Џамсрангин Самбу на северозапад и Санџасуренгин Зориг на југозападната страна на плоштадот.
Стража (тврдина)
Тврдината Стража  е тврдина која се наоѓа во близина на градот Долни Милановац, Србија. Денеска од истата има останато само рушевини.
Рибља чорба
Рибља чорба — една од најпопуларните српски и југословенски рок-групи, која е основана во Белград на 15.08.1978 година.
Почеток
Бора Ѓорѓевиќ пред паузата со група Рани мраз и Ѓорѓе Балашевиќ 1978 поминал неколку години во сончоглед, својот прв голем бенд, каде што се уште Горица Поповиќ, Ненад Божиќ, Снежана Јадрилич, Биља Крстиќ и Крстиќ Бата Сокич. На една београдски документ одлучија да формираат нов бенд со потешок звук. Поврзува со вашите пријатели од групата СОС (Миша Алексиќ, Рајко Коиќ и Мирослав Милатовиќ Vicki) и воспоставени Рибља Чорба. Група беше официјално формирана во ресторан Шуматович 15 август 1978. година. Првобитно таа беше наменета да се нарече Бора и воини, а потоа тие одлучија да биде Рибља Чорба. Тоа беше жаргон Белград на менструацијата. Првиот концерт беше одржан Рибља Чорба во Војводина, во Елeмир на 26 август 1978. години, по што следи некои свирки во Суботица и во Сараево, каде што стекна нова публика. На 22 декември тие го издадоа нивниот прв сингл со песни „Лутка са насловне стране“ и "Тој и неговиот БМВ", кој веднаш стана многу популарен.
1989 — 1996
Кога сите обложување стоп работната група поради кадровските промени, риба супа со нов член рекорд албум "Коза ностра", кој е произведен од страна на Саша Хабич и Џони појави како гости и групи Штулич Битлси, Горица Поповиќ Билјана Крстиќ, Јандрилич Снежана, додека тастатури Саша играно Локнер од Бајага. Албумот е направен песната "Ал Капоне", "Каде ќе остане во овој глупав", "Тито е твое" и "Црна Гора, Бар" (капак верзија на Мемфис, Тенеси) Чак Бери. По граѓанската војна во поранешна Југославија, Бора Ѓорѓевиќ стана активен поддржувач на српските војници во Република Српска и Република Српска Краина. За време на војната, риба супа играв во странство и објавени плочи кои оставиле подлабоко марка. Албум "лебедова песна" првично беше замислен како збогум, но тие одлучија да продолжат да работат. Одборот беше снимен кон крајот на 1991 година. во Виена и песните освен "Кога бев млад" (насловната страница на "Кога бев млад)" Ерик Бардон нема други не се одржува во медиумите, и садовите, беа отстранети три песни предвидени Оливер. Дури и со неговиот следен албум, "Збогум, Србија" Риба супа не се постигне поголем успех. Со третман, "Зелената трева на Старт" од репертоарот на Том Џонс, "Не млеко денес" Херманс сановниците групи и "Ноќта е" од Марк Барнс со истото име драми, повеќето од другите песни не се постигне значителен успех. Единствената новина во групата бил клавијатуристот и ко-продуцент на рекорди, Влада Берјактаревич (порано на Ван Гог). Во соло води Vicki повторно одразува 1996. кога беше во група на Индијанци ИТММ објави ЦД со порнографска ориентирана песни. Лето 1996. кога рибата супа игра во Република Српска на состаноците на Српската демократска партија, не си играат со нив Зоран Илиќ, а потоа објави дека повеќе не е член на група. На дискот "Останатото е молк", кој потоа се објавени супа, таа се нашла "Љубоморко", на насловната страница на "Jelaous Guy" и песната на Џон Ленон "Гнилане", покривка на Швајцарската музичар Пол Хофер. Паралелно со овој форум, Бора 1996. за Радио Бијељина сними албумот "Нивните денови", единствениот албум, кој го носи неговото име, а не името на групата, затоа што тоа е многу политички ангажирани и насочени против владата на Слободан Милошевиќ.
1997 — 2009
Во почетокот на 1997 година. Риба супа даде турнеја наречена "Во слободните градови во Србија", заврши кој со два концерти во Тасмајдан. Истата година го издаваат компилација "Трето српско востание", која е предизвикана од изборот на политичките песни во текот на неговата кариера. Претходно неиздадена материјал од збирката биле пронајдени "опозициските сили" и "I love you" е напишана за време на граѓанската протести во зимата 1996/1997. 1999. објави албумот "Ноевата арка" со песните "16 ноќи", "Каде си", "Ное Арката" и така натаму. Бајага на овој албум е, 15 години откако тој ја напуштил групата повторно работел со ЧОРБА, и компонираше песната "Каде си", во која тој ја пее вокалите. Оваа и следната албум, "Пишување на ветрот" остави подлабоки траги на публиката во споредба со албумите објавени во текот на воените години. 2003. објави албумот "Овде" со песните "Минатата песна за тебе", "Бев роден пргавост", "Тука", и така натаму. По предвремените парламентарни избори 28 декември 2003 година, Бора Ѓорѓевиќ во 2004 година. како член на Демократската партија на Србија назначен за заменик-министер за култура, но беше принуден да поднесе оставка во 2005 година, по обвинувајќи ја Б92 телевизиски новинар за шпионирање и анти-српски политика. Во крајот на 2005 година. и во почетокот на 2006 година. Групата сними нов албум, но овој пат таа беше замислена како три-ЦД, и така што дисковите се објавуваат еден по еден. На првиот диск се нарекува "Незаштитен невиноста" и содржи четири песни, вклучувајќи песната "Diabolo", вториот диск трилогијата наречена "Девствени Острови" и содржи пет песни, од кои едната е "Пандорината кутија" и се појави во филмот " условна казна. " Третиот диск, "Амбасадорите лошо расположение", беше планирано за пролетта 2006 година., Но, тоа излезе многу подоцна. Риба супа е 10 март 2007 година. одржа концерт во Арената во Белград. Во крајот на 2008 година. сними нов албум, "Една минута со неа", која беше објавена на почетокот на следната година. На овој албум, речиси сите песни љубовни писма (со исклучок на почетната "Јас ќе правам што сакам"). На предлог на организаторите на концертот риба супа во Љубљана, одржана во септември 2009 година. година, Словенија беше ставен на поштенска марка посветена на бендот.
Соло албуми
Бора Ѓорѓевиќ: Вицко Милатович: Рајко Којич:
Прајд Бристол
Pride Bristol била непрофитна организација во Бристол, Англија, која работела на промовирање на ЛГБТ еднаквоста на југозапад и организирала еднонеделен фестивал на гордоста во јули секоја година. Нивното мото било „Прославување на различноста, шампионска рамноправност, низ југозападот“.
Pride Bristol ги организирала своите први настани кога била основана во 2010 година, вклучувајќи ја и првата ЛГБТ парада на гордоста на Бристол, прикажувајќи го Лондонскиот фестивал за лезбејки и хомосексуалци во The Watershed, шоу во Хиподромот Бристол, еднократна изведба на Рона Камерон во Метрополис и книжевни критики од Стела Дафи и Пол Барстон во Арнолфини. Соник настапил како главен чин за главниот Ден на гордоста, заедно со Le Gateau Chocolat на La Soirée, на фестивал на кој присуствувале повеќе од 20.000 луѓе, кој бил прогласен за најдобар фестивал во Бристол од страна на Venue.
Pride Bristol 2011 траел од саботата на 9 до неделата на 17 јули и вклучувало шопинг, театар, филм, уметност, литература, историски и неколку спортски настани. Самиот Ден на гордоста бил во саботата на 16 јули и вклучувал парада низ градот и фестивал во замокот Парк со Келис како главен чин, поддржан од Клер Мегваер и отворен од Питер Тачел.
Откако бил основан во 2010 година, Pride Bristol се враќал секоја година, управуван од We Are Fest CIC, сместен во паркот замок во Бристол (иако на College Green за 2011 година).
Наводи
<references group="" responsive="1">
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 200м краул во машка конкуренција
Натпреварите во 200м краул за мажи во пливачките дициплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 25 и 26 јули. Прелиминациите и полуфиналето се одржаа на 25 јули, додека финалето на 26 јули.
Рекорди
Пред натпреварувањата, светските ишампионатските рекорди беа следниве:
Ниту светски ниту шампионатски рекорди беа поставени во ова натпреварување.=
Прелиминации
60 пливачи учествуваа во 8 групи, квалификуваните пливачи се следниве:
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 18:57.
Август Малмстрем
Јохан Август Малмстрем (Johan August Malmström; – ) — шведски академски сликар, следбеник на симболизмот. Ликовното образование го стекнал кај Тома Кутир во Париз. Од 1867 до 1894 г. бил професор на уметничката академија во Стокхолм, а од 1887 до 1893 г. службувал како нејзин директор. Работел на предели, портретура, битово и историско сликарство. Во 1888 г. ја илустрирал древната Фритјофова сага.
Волшебното самарче
„Волшебното самарче“ — роман за деца на македонскиот писател Ванчо Николески.
Содржина
Романот се состои од 25 глави:
Изданија
Во 1998 година, романот бил објавен од издавачката куќа „Детска радост“, како дел од книгата „Мице, Волшебното самарче“. Книгата, со обем од 152 страници и со димензии од 20 сантиметри, била испечатена во НИП „Нова Македонија“, РЕ Печатница. Автор на илустрациите, на дизајнот и на ликовно-графичкото уредување е Димче Исаиловски, а лектурата и коректурата ги направила Кате Ноневска. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-419-Х.
Црква „Св. Атанасиј“ - Пашино Рувци
Свети Атанасиј — главна селска црква во прилепското село Пашино Рувци, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во западниот дел на селото.
Историја
За црквата нема податоци кога е подигната, иако се мисли дека е доста стара. Во црквата и во нејзиниот двор се наоѓаат повеќе споменици од мермер, и тоа: фрагментирана надгробна стела со грчки и латински натпис која на средината има претстава на коњаник и пред него дрво; женска статуа од бел мермер без глава, висока 1,35 м, и капител украсен со волути и акантус.
Според натпис на самата црква, истата била подигната во 1988 година, а обновена во 1998 година.
Скалите (Горна Бошава)
Скалите — утврдена населба од железното и доцноантичкото време во атарот на селото Горна Бошава, Македонија. Во непосредната близина на селото, од северната страна се гледаат остатоци од камени скали што воделе кон врвот. По површината на теренот се среќаваат фрагменти од керамички садови и многу градежен материјал. На косите падини од северната страна на ридот исто така има фрагменти од керамички садови, со таа разлика што се со груба фактура и работени рачно.
Космос-1988
Космос-1988 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 јануари 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-1988 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9141 км, а најмалото на 9118.
Оливер Зорг
Оливер Зорг (германски: Oliver Sorg, роден на 29 мај 1990 во Енген) — германски фудбалер, десен бек на Нирнберг и на германската репрезентација.
Клупска кариера
Зорг е производ на академијата на Фрајбург. Откако напредувал низ сите младински категории во клубот, во 2009 година бил промовиран во вториот тим, а своето деби за првиот тим на Фрајбург го направил 21 јануари 2012 во победата со 1-0 над Аугсбург. Оттогаш тој станал стандарден првотимец во клубот и одиграл преку 100 натпревари за Фрајбург во сите натпреварувања до летото 2015 година.
На 10 јуни 2015 година, по испаѓањето на Фрајбург од Бундеслигата Зорг му се приклучил на Хановер 96. Неговата прва сезона со 96-ките не завршила добро за клубот, откако тој ја доживеал истата судбина како и година дена претходно со Фрајбург: испаѓање од Бундеслигата. Сепак, за разлика од претходно овојпат Зорг останал во Хановер и му помогнал на клубот да се врати во Бундеслигата по само една сезона во 2. Бундеслига.
Во мај 2019, Зорг потпишал договор со како слободен играч откако му истекол договорот со Хановер.
Pixar
Pixar Animation Studios или едноставно Пиксар (англиски: Pixar) — продукциска компанија која произведува компјутерско анимирани филмови. Оваа компанија се наоѓа во Емеривил, Калифорнија, САД. До сега ова студио има освоено 21 Оскар, три Златни глобуси и една Греми-награда меѓу останатите награди, признанија и достигнувања. Pixar е најпозната по своите филмови кои се изработени со специјален софтвер кој го произведува самата компанија. Овој софтвер им овозможува да ги направат филмовите во посебна компијутерско-генерирана графика.
Pixar првпат се појавува во 1979 како Graphics Group, дел од компијутерското одделение на Lucasfilm. Подоцна во 1986 соосновачот на Apple, Стив Џобс решава да ја откупи од Lucasfilm и ѝ го дава сегашното име. The Walt Disney Company ја купува Pixar во 2006 на една размена каде што таа вредела 7.4 билиони долари.
Македонија во слики
Македонија во слики — документарен филм за Македонија снимен во 1923 година во режија и сценарио на Арсениј Јовков. Филмот бил снимен со средства кои ги обезбедила Илинденската организација, а по повод 20 годишнината од Илинденското востание. Филмот бил снимен во два дела од кои денес е зачуван само првиот. Во 2013 г. филмот е дигитализиран.