cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ушило
Поделба на слушните помагала
(Behind the ear) - зад увото - максимално се програмира, максимално траење на батеријата, значително помалку подложно на распаѓање од потта, од естетска гледна точка е впечатливо и големо, се носи зад увото виси зад ушната школка. Посебен дел наречен олива ( engl. ) е направен по контурите на увото на корисникот и тенка цевка со мек силиконски дел за уво овозможува спроведување на звукот од уредот во ушниот канал. Иако се големи, тие имаат поголема моќ и можности во споредба со другите видови на слушни помагала; - во уво - претставува компромис помеѓу уредите кои треба да излезат надвор од каналот и уредот во ушниот канал, тој е направен според контурите на увото на корисникот и целиот уред, т.е. неговата електроника е сместена во олива која ја презема улогата на школка. Од естетска гледна точка, сепак, таа е голема и впечатлива. Тие се погодни за благо до умерено оштетување на слухот;
- во ушниот канал - помалку се програмира, батеријата му трае пократко, склона е на распаѓање од пот, се вклопува само во ушниот канал и е незабележлива;
IC 1810/1
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1810/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1810/1 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Ушило
Поделба на слушните помагала
- целосно во ушниот канал - помалку е програмабилен, има најкратко траење на батеријата, склон е на распаѓање од пот, практично е невидлив и целосно се вклопува во ушниот канал. Тој е врв на технологијата на полуспроводници и производството на слушни помагала, лесен е за употреба, но поради малите димензии не може да го користат луѓе со мал ушен канал или лица со висок процент на оштетен слух.
Поделба според начинот на обработка
Според начинот на обработка на звукот ушилата се делат на:
IC 1810/1
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 36 м 2,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 50' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Ушило
Поделба според начинот на обработка
Програмабилните слушни помагала во принципот на работа се слични на конвенционалните, т.е. тие исто така примаат звук преку микрофон, го филтрираат, го ограничуваат и го проследуваат до звучникот. Разликата е во тоа што целосната контрола на работата на уредот и обработката на сигналот се заснова на микропроцесор, кој врз основа на одреден алгоритам ги утврдува условите за работа на слушното помагало. Програмабилните слушни помагала може да се програмираат, во фабрика или во канцеларија, според степенот на глувост на корисникот (ниво на засилување). Тие се попријателски за корисниците, имаат повеќе програми и подобра контрола. Цената е прифатлива.
IC 1810/1
Други поделби
Проучување на IC 1810/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 165253.
Ушило
Поделба според начинот на обработка
Дигиталните слушни помагала примаат звук преку микрофон и дигиталното кодирање се врши веднаш во кодек кој може да биде моно или стерео. Од тој момент до звучникот, сигналот, кој се претвора во сериите 0 и 1, се обработува во дигитална форма. Сигналот е дигитално засилуван, филтриран, компримиран, ограничен и се враќа само во аналогна форма на звучникот, преку декодер. Главната разлика помеѓу дигиталниот од една страна и конволуциониот и програмибилниот од друга страна, е тоа што аудио сигналот во дигиталните слушни помагала е дигитализиран од почеток до крај. Дигиталните слушни помагала со дигитализацијата се максимално прилагодени на корисникот, што е и нивна најголема предност.
Опсегот на слух е поделен на опсег на честота кои, во зависност од моделот, може да бидат од 4 до 20 kHz. Со оваа поделба се постигнува засилувањето да се прилагоди на корисникот и во ниво и во честота. Ова им овозможува правилно да го намалат шумот и да ги засилат говорните честоти. Овој тип на слушно помагало има и мемориски процесор, кој овозможува уредот да се програмира неодредено (теоретски) според потребите на корисниците.
Примена на ушилата
За примената на слушниот апарат да резултира зо максимална корист, неопходно е да се следат неколку процедури:
Уредите не можат да обезбедат сосема нормален слух, да ја елиминираат бучавата во позадина и да дозволат да се слушаат многу меки звуци. Уредите му помагаат на корисникот да слуша и да разбере подобро во повеќето ситуации, да учествува во групни разговори, состаноци и слично.
NGC 659
NGC 659 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Касиопеја, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 659 се споменува и како OCL 332.
Откривање
Телото е откриено во 1783 година од страна на Каролина Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 4,2 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 44 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 60° 40' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 659 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 37; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4032. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 945.
Диференцијал
Диференцијал (герм. Differential [getriebe], според Differenz: разлика од лат. differentia) или механизам за изедначување — во машинството, механизам кој овозможува раздвојување и механички пренос на торзиониот момент на сила (момент на усукување) од едното вратило на другите две под агол од 90°, при што бројот на вртежи на двете полуоски (секундарни вратила) може да бидат меѓусебно еднакви или различни, но секогаш такви што збирот на овие вртежи е константен, ако бројот на вртежи на погонското вратило е константен. Најмногу се користи кај автомобилите, каде што се вградува (монтира) како дел од оските на погонските тркала, кои во кривина се вртат со различни брзини. При погон без диференцијал, внатрешното тркало би се лизгало по подлогата. Диференцијалот може да биде изведен на неколку различни начини. Најчестата изведба на диференцијал е со стожести запченици (стожници).
Механички менувач со стожници
Кинематските површини на овие запченици се стошци на кои се врши валање без лизгање. Најчесто се користат при пренос на снага и кружно движење помеѓу две вратила чии оски зафаќаат прав или некој друг агол. Страничната линија на запците на стожникот може да биде права, коси или закривена. Поради сложениот геометриски облик, стожниците се доста чувствителни на точноста на производството и монтажата и на отстапување од правилната положба на оската. Модулот на стожникот нема стална вредност, туку се менува со пречникот на допирната кружница, зголемувајќи се кон поширокиот дел на стожецот.
При пресметување на овие запченици, како основа се земаат средните пречици на делбените кружници, кои се мерат на половина од ширината на забецот. Најмалиот број на запци на помалиот запченик не треба да биде помал од 13. Стожниците со прави или коси заби се користат со вкрстени вратила за преносни односи до 6. За преносни односи поголеми од 1,2, преносник со пар стожници е поскап од преносник со пар водилки, а за преносен однос поголем од 2,7 е поскап од комбиниран преносник со пар челници и пар стожници. Затоа, тие ретко се користат за редукција и мултипликација на вртежниот момент, а почесто за промена на протокот на моќност. Во однос на носивоста, важат истите податоци како и за челничко озапчување. За поголеми барања се озапчуваат косо и спирални и термички се обработуваат.
Стожници со закривени запци
Стожниците со закривени запци најчесто се користат во автомобилската индустрија (менувач на брзини) и на алатните машини. Нивни предности се високиот степен на прекривање и постепен зафат, поради што имаат мирно и тивко работење.
Хиперболоидни и хипоидни запченици
Хиперболоидните и хипоидните запченици спаѓаат во групата на стожести запченици со мало оскино растојание на вратилата. Хиперболоидните запченици имаат основни кинематски површини во облик на хиперболоиди. Косо и спирално озапчени стожници може да бидат спарени и така што врвовите на нивните стожести кинематски површини не се среќаваат, туку оските на стошците (конусите) се сечат. Во овој случај, тоа е хипоиден пар запченици. Хипоидните запченици се користат во диференцијалот на моторните возила.
Енсиеро
Енсиеро (encierro) или трка со бикови — настан во кој учесниците трчаат пред мала група бикови (најчесто шест но понекогаш и повеќе од десет) низ улиците во градот, како дел од летен фестивал. При изборот на бикови се претпочитаат одредени раси, како „торо браво“ во Шпанија, кои честопати се користат и во борбите со бикови кои следуваат по трчањето. Во Франција се користат Камарг говеда, кои не се користат за борби. За таа намена обично се користат бикови (некастрирани машки говеда).
Историја
Најпознатата трка со бикови е енсиеро која се одржува во Памплона за време на деветдневниот Санферминес фестивал во чест на Свети Фермин. Денес, ова е многу популарен туристички настан, многу поразличен од традиционалниот фестивал. Трки со бикови се одржуваат и на други места низ Шпанија и Португалија, во некои градови во Мексико, и во регионот Окситан (Камарг) во јужна Франција. Порано имало трчање со бикови и во рурална Англија, а најпознато е она во Стемфорд кое се одржувало до 1837 година.
Шпанската традиција на трка со бикови започнала во североисточна Шпанија на почетокот од 14 век. Сточарите кои ги носеле биковите во центарот на градот за да ги продадат или за борба со бикови, сакале тоа да го направат што побрзо и затоа ги подбуцнувале или заплашувале. Со време, ова се претворило во натпревар затоа што помладите сопственици почнале да трчаат пред биковите и безбедно да стигнат до трлата без да бидат претекнати. Кога оваа практика станала популарна се создала традиција која опстојува до денес.
Трка со бикови во Памплона
Најпопуларната трка со бикови во цела Шпанија се одржува во Памплона и се емитува во живо од шпанскиот јавен телевизиски канал повеќе од 30 години. Овој настан се одржува секоја година од 6 до 14 јули. Првата трка со бикови е на 7 јули, и секој нареден ден има по една трка која секој ден почнува во 8 часот. Според правилата учесниците мора да се полнолетни, да трчаат во иста насока со биковите, да не ги чепкаат биковите и да не се под дејство на алкохол.
Ограда
Во Памплона се поставуваат дрвени огради за да се насочат биковите по одредена патека и за да се заградат другите улици. На местата каде што има доволно простор се поставува двојна дрвена ограда, а на некои места зградите на самата улица претставуваат бариери. Низ оградите има доволно простор за да се провлече човек, но штичките се поставуваат на тесно растојание за да не може да помине бикот. Оградата е составена од приближно три илјади посебни парчиња дрво. Некои делови од оградата остануваат наместени за целото времетраење на фестивалот, а други се поставуваат и отстрануваат секое утро. Гледачите можат да стојат само зад втората ограда, додека просторот помеѓу двете огради е резервиран за безбедносните служби и за медицинскиот персонал, како и за учесниците кои бегаат од биковите за време на настанот.
Подготовка
Енсиерото започнува со тркачи кои пеат молитва. Молитвата се пее трипати, се пее и на шпански и на баскиски. Молитвата е насочена кон Свети Фермин, покровител на фестивалот и градот, со која се бара од светецот да ги заштити. Учесниците завршуваат со извикување „ и  („Да живее Свети Фермин“, на шпански и баскиски, соодветно). Повеќето учесници се облекуваат во традиционална облека на фестивалот - бела кошула и бели панталони со црвен појас и марамче. Исто така, некои од нив во раката држат свиткан весник за да го одвлечат од себе вниманието на биковите ако треба.
Трчање
Првиот истрел се слуша во 8 часот со што се известуваат учесниците дека биковите се пуштаат низ портата. Вториот истрел сигнализира дека сите шест бикови се пуштени. Третиот и четвртиот истрел се сигнали дека целото стадо влегло во коридата, и го означуваат крајот на настанот. Просечното времетраење помеѓу првиот и последниот истрел на енсиерото е две минути и 30 секунди.
Енсиерото обично се состои од шест бикови кои учествуваат во попладневната борба со бикови, шест волови кои трчаат во стадо со биковите и уште три волови кои го следат стадото за да ги поттикнат биковите кои не сакаат да продолжат по патеката. Просечната брзина на стадото е 24 километри на час.
Должината на патеката е 875 метри. Таа поминува низ четири улици во стариот дел на градот, па преку плоштадот и краткиот дел „Телефоника“ биковите влегуваат во коридата преку нејзиниот калехон (callejón, тунел). Нема учесници во првите 50 метри од енсиеро, затоа што е угорница и таму биковите се многу побрзи од луѓето.
Повреди, жртви и медицинска помош
Секоја година за време на трката се повредуваат меѓу 50 и 100 луѓе. Најчесто повредите не се сериозни и пациентите не мора да се носат во болница. Во 2013 година, 50 луѓе биле пренесени во болницата во Памплона, што е речиси двојно повеќе од хоспитализираните учесници во 2012 година.
Севкупно, откако почнало да се води евиденција во 1910 година, во трчањето со бикови во Памплона загинале 15 луѓе, повеќето од нив поради прободување. За да се минимизираат повредите, долж патеката се распоредени 16 санитарни пунктови (на секои 50 метри во просек), и на секој од нив има најмалку еден лекар и медицинска сестра. На овие пунктови се распоредени и 200 волонтери, претежно од Црвениот крст. Покрај медицинските пунктови, има околу 20 амбулантни возила. Со ова секое повредено лице може да се однесе во болница за помалку од 10 минути.
Кодекс на облекување
Иако нема изречен правилник на облекување, најчесто се носи традиционалната облека: бели панталони, бела кошула со црвен појас околу половината и црвено марамче околу вратот. Ваквата облека е во чест на Сан Фермин, патронот на прославата, поради неговата маченичка смрт; белата облека ја претставува чистотата и светоста на светецот, а црвените марами (pañuelos), ја претставуваат неговата смрт со обезглавување. Најчесто како алтернативна боја на црвената се користи сината.
Историја на Сомалија
При крајот на 1969 година воена влада ја презема власта по убиството на Шермарке, кој беше избран и служеше како претседател, од 1967 до 1969 година. Мохамед Сиад Баре стана претседател после пучот од 1969 година. револуционерните воени водачи кои ги предводеше Баре, организираа големи јавни работни програми. Тие исто така успешно ја зголемија писменоста во урбаните и руралните краеви од 5% на 55% до средината на ’80 години од минатиот век.
Граѓанската војна трае во Сомалија со прекини од 1977 до 1991 година. Бунтовничките сили, кои ги предводеше Мохамед Фарах Аидид, водич на Обединетиот сомалиски конгрес, ја прогонија владата на Баре. Истата година северниот дел на земјата прогласува независност како Сомалиленд, кој е де факто независен и релативно стабилен во однос на бурниот југ, Сомалиленд не го признава ниедна странска влада.
Со почетокот на 1993, двогодишните напори од страна на Обединетите нации го намалија гладот во земјата. Обединетите нации се повлекоа во Операцијата Обединет штит, претрпувајќи големи губитоци.
Уште една сецесија во Сомалија се одигра во североисточниот регион. Самопрокламираната држава го зеде името Пунтленд.
Трета сецесија се случи во 1988. со прогласувањето на државата Јубаленд. Територијата на Јубаленд денес ја опкружува државата Југозападна Сомалија, и нејзиниот статус е нејасен.
Сомалија е една од многуте земји кои беа погодени од цунами, кој следеше после земјотресот во Индискиот Океан 2004. година.
Во текот на 2006. Унија на исламските судови, нова фракција во граѓанската војна, зазема голем дел од јужна Сомалија. Во декември истата година Етиопија покренува Војна во Сомалија која во рок од неколку недели ја ослободува територијата од Исламистите.
Наводи
ソマリア
Бунде
Бунде може да се однесува на следново:
Бунде (Германија)
Бунде (Bunde) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината Бунде се наоѓа во областа Рајдерланд, една од четирите историски области во округот Лер. Рајдерланд е единствена област на Источна Фризија, која се наоѓа лево од реката Емс. Окружниот град Лер се наоѓа околу 13 километри североисточно од главното место Бунде. Општината е единствена во Источна Фризија, која има заедничка земјена граница со Холандија. Холандското место Бад Ниувешанс се граничи со Бунде. На северозапад се наоѓа морскиот залив Доларт. Од најблискиот голем град во Холандија, Гронинген, Бунде се наоѓа 47 километри на запад. Најблизок германски голем град е Олденбург, оддалечен околу 64 километри на исток.
Соседни општини
Бунде се граничи со пет општини, кои се наоѓаат во две држави. На север се граничи со општината Јемгум, а на североисток со градот Венер. На југ се граничи Бунде со општината Реде во округот Емсланд. На југозапад се граничи со општината Вестерволде, а на запад со општината Олдамбт.
Општински единици
Општината Бунде е составена од пет единици:
Особеност е единицата Долар, која се состои од повеќе села и до 1973 година била посебна општинска заедница. Историско место со име Доларт не постои. Во денешната единица Доларт влегуваат селата Бундерхамрих, Дицумерхамрих, Дицумерверлат, Хајницполдер, Каналполдер и Ландшафтсполдер.
Денишер Волд (амт)
Денишер Волд (Dänischer Wohld) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа помеѓу градовите Екернферде и Кил. Седиште на општинската заедница е Геторф. Именуван е по истоимениот полуостров, на кој општинската заедница го зафаќа средишниот дел. Општинската заедница Денишер Волд се состои од следниве општини:
Космос-1348
Космос-1348 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 април 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1348 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9741 км, а најмалото на 612.
Андерс Целзиус
Андерс Целзиус (швед. Anders Celsius, 27 ноември 1701 - 25 април 1744) бил шведски физичар и астроном. Тој е автор на поделбата на 100 степени на топломерската скала, наречена „Целзиусова скала“. Во 1736 година, учествувал во експедиција и ги измерил лаковите на мередијаните, прв го забележал дејството на поларната светлина врз магнетната игла и со сопствени средства ја изградил опсерваторијата во родниот град Упсала.
Танц фест Скопје
Танц Фест Скопје ― меѓународен танцов фестивал во Скопје, Македонија. Основан бил во 2005 година, како продолжение на програмата „Април - месец на танцот“. Целта на фестивалот е да бидат претставувани современи продукции на национални балети и други престижни компании од регионот, Европа и светот.
1170
1170 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1170 година од новата ера, 170. од вториот милениум, 70. од XII век и прва од 1170-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6678 и 6679 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5920 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4930 и 4931 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1923.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1170 година се протега во 3806 и 3807, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3866 и 3867 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1713. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 565 и 566 исламска година.
Џексон Полок
Пол Џексон Полок (англиски Paul Jackson Pollock) (Коди, - Спрингс, ) бил американски сликар.
На почетокот бил експресионист, а подоцна преминува на апстрактен израз. Извршил силно влијание на современото сликарство и надвор од границите на САД. Паралелно како што растела неговата слава, тој сѐ повеќе пиел, исто како Џек Керуак. Во последната фаза од своето творење на платното фрла бои со четката, а не слика во вистинска смисла на зборот, па затоа го добил прекарот „Џек мачкачот“. Загинал во 44 година од својот живот која со автомобилот се закачил во дрво. Имал две животни сопатнички. Едната ја убил, додека другата преживеала. По смртта, од ателјето му биле продадени сликите кои тој не ги имал за тоа наменето.
Животопис
Се родил на 28 јануари 1912 година на ранчот Воткинс во гратчето Коди, на северозапад од државата Вајоминг, како најмлад од петте синови на фармерот Леров Меклури и домаќинката Стела Меј. Додека во потрага за подобар живот се селеле во Аризона и Калифорнија, мајката се надевала дека синовите нема да завршат како припрости фармери каков што бил нејзиниот маж. Современиците подоцна за Полоковиот проблематичен карактер - неконвенционално облекување, носење на долга коса која не била примерна за добрите момци во тоа време, и постојаното спротивставување на авторитетите - причините ги наожале во мајчиното влијание. Имено, иако сонувала дека синовите ќе ѝ станат уметници, не им подарувала ни доволно време, ни мајчина љубов. Освен тоа, со оглед на нивните чести преселби, Џексон ниту во еден град не стигнал да најде добри пријатели. Во првите десет години од неговиот живот, семејството се селело десет пати, секој пат во различен град.
NGC 7667
NGC 7667 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7667 се споменува и како UGC 12578, MCG 0-59-38, CGCG 380-50, VV 613, UM 160.
Откривање
Објектот е откриен на 1865 година од страна на Гаспаре Станислао Ферари, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7667 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 7667 има привидни димензии од 1,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 24 м 23,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 6' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 7667 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71345. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5244. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 834.
Горно Средоречие
Горно Средоречие — село во Општина Дебрца, во областа Дебрца, во околината на градот Охрид.
Географија и местоположба
Горно Средоречие се наоѓа на 2,5 километри од општинското средиште Белчишта, во областа Дебрца. Селото е мало и е од збиен тип. Надморската висина е 770 метри.
Во близина е археолошкото наоѓалиште Зластрана од неолитскиот период. Околни села се Лешани на југоисток, Велмеј на исток, Оздолени на север, Сошани на североисток, и Белчишта на запад. Поедини места во атарот на селото ги носат следните имиња Бигрешица, Локви, Бара, Ќиско, Иринец, Горица, Зелени Пат, итн.
Историја
Во XIX век, Горно Средоречие се наоѓало во Охридската каза, нахија Дебрца, во Отоманското Царство.
Население
Во 1953 и 1961 година, бројот на жители во селото бил сметан заедно со блиското село Долно Средоречие.
Според пописот од 2002 година, во селото Горно Средоречие живееле 14 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 7 жители, сите Македонци.
Родови
Горно Средоречие е македонско православно село. Селото е младо по постанок настанато е средината на XIX век кога е настанато и Долно Средоречие. Родовите во селото може да се поделат на родови кои се доселени до крајот на турското владеење и родови доселени после тоа.
Родови доселени од средината на XIX век до крајот на турското владеење се: Иљовци (5 к.) доселени се од соседното село Белчишта, за нив се вели дека многу скитале по селата „кај сѐ не биле“; Ушковци (3 к.) и тие се доселени од соседното село Белчишта, а некое време живееле и во селото Грко Поле; Настовци (3 к.) и Наумовци (3 к.) и тие се доселени од Белчишта, некогаш чинеле еден род и Стефановци (2 к.) се доселеници со непозната старина.
Родови доселени после отоманското владеење со Македонија, т.е. после 1912 година: Марковци (7 к.), Миленковци (2 к.) и Божиновци (1 к.) доселени се од селото Брежани; Настевци (3 к.) и Савевци (2 к.) доселени се од селото Ботун; Дојчиновци (3 к.) доселени се од селото Слатино и Настовци (2 к.) доселени се од селото Куратица.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1948 година, родови во селото Горно Средоречие се:
Јанковци (3 к.), доселени се околу 1850 година од селото Белчишта; Ушковци (4 к.) доселени се од селото Грко Поле, а таму дошле од селото Белчишта; Опеловци или Ефтиновци (2 к.), доселени се во 1908 година од селото Долно Средоречие, таму се доселени од Белчишта; Трајковци или Настовци (3 к.), доселени се во 1913 година од селото Ботун; Лаловци (2 к.), доселени се во 1913 година од селото Брежани; Кулевци или Бутевци (2 к.), доселени се во 1914 година од селото Белчишта, доселени се преку селото Долно Средоречие; Спировци или Богојовци (3 к.), доселени се во 1918 година исто така од селото Брежани; Савевци (2 к.), доселени се околу 1920 година од селото Ботун, каде припаѓале на родот Карафиловци; Божиновци (1 к.), доселени се во 1920 година од селото Брежани, каде припаѓале на родот Сукловци; Настовци (1 к.), доселени се во 1918 година од селото Куратица; Слатинци или Размовци (3 к.), доселени се во 1925 година од селото Слатино, каде припаѓале на истоимениот род и Дојчиновци (1 к.) доселени се во 1928 година од селото Белчишта.
Роми: Демировци (1 к.), доселени се во 1945 година од селото Белчишта како ковачи.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Дебрца, која настанала со спојување на поранешните општини Белчишта и Мешеишта по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото претставувало седиште на некогашната Општина Белчишта.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Охрид. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било во рамките на некогашната Општина Белчишта.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Белчишта, во која покрај селото Горно Средоречие, се наоѓале и селата Белчишта, Ботун, Брежани, Велмеј, Грко Поле, Долно Средоречие, Злести, Лешани, Ново Село, Песочани и Црвена Вода. Во периодот 1950-1952 година, селото Белчишта се наоѓало во некогашната Општина Белчишта, во која влегувале селата Белчишта, Горно Средоречие, Долно Средоречие и Злести.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1323 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект. Во ова избирачко место е опфатено и селото Долно Средоречие.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 60 гласачи.
Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1948: од Јанковци иселеници има во Јужна Америка (2 семејства, од 1903 година) и Австрија (1 семејство, од 1922 година); од Ушковци има иселеници во Јужна Америка (1 семејство, од 1922 година): од Кулевци иселеници има во Јужна Америка (1 семејство, од 1923 година).
Даниел Крег
Даниел Крег (англиски: Daniel Craig; роден на 2 март 1968 година во Честер) е англиски глумец кој стекнал меѓународна слава глумејќи го тајниот агент Џејмс Бонд во 5 продолженија, почнувајќи од Казино Ројал (2006) до Нема време за умирање (2021).
Биографија
Даниел Раутон Крег е роден во Честер, Чешир на 2 март 1968 година. Во 1972 година, по разводот на неговите родители, Даниел и неговата постара сестра Леа останале со нивната мајка, и се преселиле прво во Ливерпул, а потоа во Хојлејк, каде што Макс Блонд, познат уметник, станал негов очув.
Крег почнал да глуми во училишни претстави на шестгодишна возраст. На 14-годишна возраст во 1982 година, имал улоги во Ромео и Јулија и Пепелашка во средното училиште Хилбре. Во 1984 година, бил примен во Националниот младински театар и се преселил во Лондон.
1992–2005: Рани улоги и пробив
Својата актерска кариера ја започнал во 1992 година, и глумел помали филмски улоги и во неколку серии. Во 1996 година, во драмската серија на БиБиСи Нашите пријатели на север Крег го глумел проблематичниот Џорџ „Џорди“ Пикок. Со улогата во оваа серија се смета дека Крег направил пробив на својата кариера во филмот.
Вниманието на филмската јавност го привлекол со улогите во независната драма Љубов и бес; биографската драма Елизабет, во која го глумел језуитскиот свештеник Џон Балард, кој бил погубен поради заговор да се убие кралицата Елизабета I од Англија и телевизискиот филм на BBC Љубовта е ѓавол (1998), во кој Крег го глумел малолетниот крадец Џорџ Даер кој станува љубовник и муза на сликарот Френсис Бејкон.
Крег во драмата Некои гласови (2000) глумел шизофреничар кој откако бил отпуштен од психијатриска болница се заљубува во една жена (ја игра Кели Мекдоналд). Исто така во 2000 година, Крег заедно со Тони Колет глумел во мрачната комедија Хотел Сплендид и во Сонував за Африка, заснован на животот на Куки Галман (ја игра Ким Бејсингер). Во Лара Крофт: Томб Рајдер (2001) Крег го глумел човекот во кого е заљубена Лара Крофт (во улога на Анџелина Џоли). Подоцна признал дека ја прифатил улогата во слабо рецензираниот, но комерцијално успешен филм само заради пари.
Криминалистичкиот трилер Layer Cake, во режија на Метју Вон, го глуми Крег како неименуван снабдувач на кокаин од Лондон познат само како „XXXX“ во насловите на филмот. Кевин Краст, пишувајќи за Лос Анџелес Тајмс, ја пофали „неверојатно пристојната изведба“ на Крег, додека Роџер Еберт мислеше дека тој е „фасцинантен“ во филмот. Крег потоа глумеше како човек кого го демне странец (го игра Рис Ајфанс ) откако заедно беа сведоци на смртоносна несреќа во Enduring Love (2004).
Крег се појавил во три театарски филмови во 2005 година; во сите имал споредна улога. Прво се појавил во трилерот Лудачка кошула со Адриен Броди и Кира Најтли во главните улоги. Потоа во унгарскиот филм „Без судбина“ како наредник во војската на САД. И конечно се појавил во Минхен, во режија на Стивен Спилберг, како јужноафрикански возач кој е дел од тајната израелска владина мисија за убиство на 11 Палестинци, наводно вмешани во минхенскиот масакр на Летните олимписки игри во 1972 година. Исто така, во 2005 година, Крег глумел во телевизискиот филм на Би-Би-Си Архангел - заснован на романот на Роберт Харис - како англиски академик кој наоѓа тетратка за која се верува дека му припаѓала на Јосиф Сталин.
2006–2021: Џејмс Бонд и светска слава
Во 2005 година, Крег бил контактиран од Еон продукција за да го глуми Џејмс Бонд. На почетокот, не бил сигурен дали да ја прифати улогата. Крег е прв актер кој го глуми Џејмс Бонд, а кој е роден по почетокот на серијата за Бонд и по смртта на Ијан Флеминг, писателот на романите.
Кастингот на Крег како Бонд предизвикало контроверзии поради неговиот физички изглед. Некои обожаватели сметале дека русокосиот и 1,78 метри високиот Крег не одговара на ликот на повисокиот, темнокос Бонд глумен од претходните актери. За време на снимањето имало интернет кампањи преку кои луѓето го изразувале своето незадоволство и се заканувале дека ќе го бојкотираат филмот во знак на протест. Иако изборот на Крег бил контроверзен, многу актери јавно ја изразиле својата поддршка. Меѓу нив биле и четири од петте актери кои претходно го глумеле Бонд - Шон Конери, Роџер Мур, Пирс Броснан и Тимоти Далтон.
Во 2007, Крег заедно со Никол Кидман глумел во научно-фантастичниот хорор филм „Инвазија“, кој наишол на негативен прием. Го глумел Лорд Азриел во Златен компас, филмска адаптација на романот од Филип Пулман. Во 2008 година, покрај во Трошка надеж, Крег заедно со Емилија Фокс глумел во драмата „Сеќавањата на една будала“ (Flashbacks of a Fool); иако филмот бил негативно примен, изведбата на Крег била пофалена. Во 2008 година, се појавил и во воениот филм Пркос (Defiance) во улога на Тувија Биелски, водачот на еврејските партизани во Белорусија за време на Втората светска војна. Есента 2009 година во театарот Шенфелд на Бродвеј глумел заедно со Хју Џекмен во драмата „Постојан дожд “, за која добил позитивни критики. Во август 2010 година, Крег го глумел новинарот Микаел Бломквист во Девојката со тетоважа на змеј. Следната година, ја имал главната улога во Куќа од соништата, психолошки трилер во режија на Џим Шеридан, а во кој глумеле и Рејчел Вајс, Наоми Вотс и Мартон Чокас. Имал претежно негативни критики и ниски приходи. Крег потоа заедно со Харисон Форд и Оливија Вајлд глумел во Каубојци и вонземјани, американски научно-фантастичен вестерн филм. Истата година, Крег го позајмил својот глас во анимираниот филм на Стивен Спилберг „Авантурите на Тинтин“ (2011).
Третиот филм за Бонд кој го глуми Крег требало премиерно да се прикаже на 19 април 2010 година но бил одложен поради финансиски проблеми; филмот со наслов Скајфол, на крајот бил објавен на 23 октомври 2012 година. Истата година, го глумел Џејмс Бонд во краткиот филм <i id="mwAl8">Среќни и славни</i>, во кој ја придружувал кралицата Елизабета Втора на церемонијата на отворање на Летните олимписки игри 2012 година. Од октомври 2013 до јануари 2014 година, тој и неговата сопруга Вајс глумеле во бродвејската претстава насловена Предавство. Четвртиот филм за Бонд на Крег, Спектра, започнал со снимање во декември 2014 година и бил објавен на 26 октомври 2015 година. Неговите први четири филмови за Бонд заработиле 3,5 милијарди долари на светско ниво (по прилагодување со инфлацијата).
Пред почетокот на Invictus игрите кои во септември 2014 година се одржале во Лондон, Крег заедно со други уметници и спортисти, во промотивно видео ја прочитал песната „Invictus“. Незабележано се појавувил во филмот од 2015 година Војна на ѕвездите: Моќта се буди. Крег во Театарската работилница Оф-Бродвеј во Њујорк кон крајот на 2016 и почетокот на 2017 година глумел во современата продукција на трагедијата од Вилијам Шекспир - Отело. Крег го глумел главниот антагонист, Јаго. Во 2017 година, Крег глумел во комедијата од Стивен Содерберг, Логан Лаки, во кој двајца браќа вршат грабеж за време на трката НАСКАР. Во 1992 година Крег заедно со Хали Бери глумел во драмата „Кралеви“ кој премиерно бил прикажан во септември 2017 година.
Во 2019 година, Крег глумел во црната комедија од Ријан Џонсон Нож во грб. Премиерно бил прикажан на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто во 2019 година и добил пофалби од критичарите. Неговиот петти филм за Џејмс Бонд Нема време за умирање требало да го режира Дени Бојл и да биде објавен во ноември 2019 година, но бил одложен откако Бојл го напуштил проектот. На крајот филмот го режирал Кери Џоџи Фукунага, а кино премиерата била на 30 септември 2021 година, бидејќи неколку пати бил одложуван поради COVID-19 пандемијата.
Во вечерните емисии на Стивен Колберт и Греам Нортон, Крег рекол дека Нема време за умирање ќе биде негов последен филм за Џејмс Бонд. Два дена пред прикажувањето на филмот во САД, на Крег му била доделена ѕвезда на Булеварот на славните во Холивуд, која се наоѓа на булеварот Холивуд 7007 (се однесува на кодот на Бонд „007“), и покрај ѕвездата на друг глумец на Бонд, актерот Роџер Мур.
2022–денес
Во 2022 година, Крег на Бродвеј заедно со Рут Нега глумел во современата верзија на Макбет.
Крег исто така глумел и во Стаклен кромид, продолжение на Нож во грб. Наводно потпишал и за трет филм кој повторно ќе го режира Ријан Џонсон.
NGC 5235
NGC 5235 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5235 се споменува и како UGC 8582, MCG 1-35-12, CGCG 45-36, IRAS 13335+0650.
Откривање
Телото е откриено на 13 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5235 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5235 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 36 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 35' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Јупитер LXVIII
Јупитер LXVIII, привремено познат како „S/2017 J 7““, е надворешен природен сателит на Јупитер. Откриен е од Скот С. Шепард и неговиот тим во 2017 година, но не беше објавен до 17 јули 2018 година, преку Мала планета електронска кружница од Центарот за мала планета.
Вапско движење
Вапското движење, (Eesti Vabadussõjalaste Keskliit, подоцна Eesti Vabadussõjalaste Liit, vabadussõjalased, или колоквијално vapsid, некој кој бил член на ова движење бил наречен vaps) познато и како Унија на учесниците на естонската војна за независност  — естонско здружение на ветераните на Естонската војна за независност (1918-1920). Подоцна и не-ветерани биле прифатени како помошници-членови. Организацијата била основана во 1929 година, таа се појави како масовно анти-социјалистичко и анти-парламентарно движење. Водачите на ова здружение биле Андрес Ларка (формален водач и претседателски кандидат) и Артур Сирк.
Јупитер LXVIII
Тој е со пречник од околу 2 километри и орбитира на голема полуоска од околу 20.627.000 км со наклон од околу 143,4°. Припаѓа на групата Ананке.
Вапско движење
Идеологија
Вапското движење беше паравоена анти-социјалистичка организација и најголем дел од нејзиното членство беше пониската средна класа. Таа немала интрикатна идеологија или некаква врска со странски фашистички движења, нивната цел беше едноставно поавторитативна и националистичка влада во Естонија. Лигата ја отфрли расната идеологија и отворено го критикуваше нацистичкиот прогон на Евреите, таа исто така немаше намера да употреби насилство ниту цел за територијално проширување. Сепак, таа била позната по сличностите во однос на некои аспекти со фашистичките движења од тоа време, како што беше носењето на црна беретка и употребата на римскиот поздрав. Умерените членови на движењето, како што бил Јохан Питка, постепено ја напуштале организацијата и беше дозволено нови членови кои не биле ветерани да се приклучат. Организацијата издавала свој весник наречен Võitlus ('Борбата').
Уставни реформи
Во октомври 1933 референдум за уставни реформи, за кој имаше безуспешен обид во 1926 година, беше одобрен од страна на 72.7% од гласачите. Организацијата беше забранета од страна на владата на Јан Тинисон (кој бил против уставните реформи) во рамки на вонредна состојба пред референдумот, но по овој настан организацијата беше повторно воспоставена и дури стана порадикална. Лигата се залагала за замена на парламентарниот систем со претседателска форма на влада и ги постави темелите на претседателските избори од април 1934 година на кои очекувала да победи. Лигата освои апсолутно мнозинство на локалните избори во трите најголеми градови на почетокот од 1934 година, но не и во повеќето рурални самоуправи ниту во малите градови и околии. Неодамна избраниот уставен "државен старешина" (шеф на владата и шеф на државата), Константин Пјатс прогласи вонредна состојба во целата земја (во одредени делови, ова веќе беше во сила од 1918 година) на 12 март 1934 година, распуштајќи го Вапското движење и апсејќи ги неговите водечки личности. Константин Пјатс воспостави умерен режим кој историчарот Ѓорг вон Раух го нарече "aвторитарна демократија". Во 1935 година, Националната асоцијација беше формирана со цел да ги замени политичките партии и серија на државни корпоративни институции беа воведени.
Лигата беше забранета и распуштена во декември 1935 година. На 6 мај 1936 година, 150 членови на лигата излегоа на суд; 143 од нив биле осудени и добиле долги казни затвор. Тие добиле амнестија и биле ослободени во 1938 година, кога лигата веќе го загуби поголемиот дел од својата популарна поддршка. Од 1 јануари 1938 година, новиот устав стапи на сила и ново собранието беше избрано во февруари 1938 година. Новиот устав комбинирал моќен претседател со делумно избран и делумно назначен официјално непартиски парламент.
Симболи
Членовите на движењето го користеле римскиот поздрав и носеле црни беретки како симболи на нивната верност кон организацијата.
Надворешни односи
Тие имале добри односи со финските националистички движења, како Лапуаското движење, Патриотското народно движење и Карелиското академско општество.
Словенско писмо
Словенско писмо може да означува:
Рајнска област
Историски гледано, Рајнска област може да се однесува (физички гледано) на лабаво дефинираниот регион на земјиштето на брегот на реката Рајна во Средна Европа.
Од неодамна Рајнска област (Rheinland на германски) стана општо име за површините во Германија по текот на средна и долна Рајна во Германија помеѓу Бинген и холандската граница или помеѓу сливот на реката Некар и Келн. На запад, областа се простира до Луксембург, Белгија и Холандија; на источната страна таа ги опфаќа градовите по текот на реката. Освен за Сар, оваа област повеќе или помалку одговара на денешната употреба на терминот.
Јужните и источните делови главно се ридести (Вестервалд, Хунсрик, Таунус и Ајфел), се испресечени со речни долини, главно со Рајна и Мозел. Се север е долината на реката Рур.
Некои од поголемите градови во Рајнската област се: Ахен, Бон, Келн, Дујсбург, Диселдорф, Кобленц, Крефелд, Леверкузен и Трир.
Предримски период
Во најраниот историски период, териториите помеѓу Ардените и Рајна биле окупирани од Тревери, Ебурони и други келтски племиња, кои, сепак, сите биле повеќе или помалку под влијание на нивните германски соседи. На десниот брег на Рајна, помеѓу Мајна и Лан, биле населбите на Матијаци, дел од германското племе Хати, додека подалеку на север биле Усипети и Тенктери.
Римски и германски освојувања
Јулиј Цезар ги освоил племињата на левиот брег, а Август ги основал бројните утврдени логори на Рајна, но Римјаните никогаш не успеале да добијат цврста основа на десниот брег. Како слабеела моќта на Римското Царство, Франките оделе кон двата брега на Рајна и до крајот на 5-от век ги освоиле сите земји, кои службено биле под римско влијание. Германските освојувачи на рајнските окрузи биле малку свесни за културата на римските провинции и тие ги уништиле сите траги на римската цивилизација. До 8-от век франкиската доминација била цврсто етаблирана во западна Германија и северен Гаул.
На поделбата на Каролиншкото Царство со Верденскиот договор делот на провинцијата на исток од реката припаднал на Источна Франкија, додека тој на западот останал со кралството Лотарингија.
Свето Римско Царство
Во времето на Ото I (умрел 973) двата брега на Рајна станале дел од Светото Римско Царство и Рајнската територија била поделена помеѓу војводствата Горна Лотарингија, на Мозел и Долна Лотарингија на Мојзе.
Како слабеела централната моќ на царот на Светото Римско Царство, Рајнската област била поделена на бројни мали независни кнежевства, секое со посебни перипетии и специјални настани. Старата лотарингиска поделба станала застарена и името на Лотарингија останало ограничено на областа, која сè уште го носи.
И покрај распарчената состојба и претрпени страдања во рацете на нивните француски соседи во различни периоди на војни, рајнската територија успеела во голема мера да застана во основен ранг на германската култура и развој. Ахен е местото на крунисувањето на германските императори и црковните кнежевства на Рајна во голема мера учествувале во германската историја.