cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мерсиха Смаиловиќ
Иницијатива против забраната за сликање со марама за лични документи
Во 2007 година Мерсиха Смаиловиќ активно учествува во покренувањето на иницијатива за остранување на забраната стара 60 години, со која не им се дозволуваше на жените да имаат слика со марама во личните документи. Акцијата заврши успешно, а укинувањето на забраната е од круцијално значење и претставува историски моментум во општествениот развој. Од тогаш, активно се занимава со заштитата на муслиманките од секаков вид дискриминација.
Хуманитарна активност
Како членка на НВО Еду Ниса, учествува во бројни хуманитарни кампањи како донирањето на медицинска апаратура за детската клинка во Газа, Палестина, потоа покренувањето на хуманитарната акција за ублажување на хуманитарната катастрофа во Сомалија, во чиј склоп, како претставник од Р.Македонија, го посетува најголемиот бегалски камп во светот, Дадаб, Кенија, кој е населен со повеќе од 1 милион Сомалиски бегалци. Мерсиха е дел од повеќе хуманитарни акции како на локално, национално, така и на интернационално ниво. Во 2013 година како еден од организаторите, учествува во собирањето на помош за децата бегалци од Сирија, каде беа обезбедени значителни финансиски средства со кои се купија 1600 бебешки пакети наменети за сириските деца.
Активизам за еманципација на жената муслиманка
Учествувала во бројни телевизиски емисии каде зборувала за улогата на жената муслиманка во општеството, за проблемите со кои се соочуваат муслиманките во социјалната средина, залагајки се за општествена афирмација на новите принципи за развој на мултиетнички дијалог и колаборација. Таа е пионир на 21-от век во борбата за надминување на интерактивните разлики помеѓу различните етникуми и борец против наметнатите предрасуди и стереотипи за жената муслиманка. Одржала повеќе од 100 предавања во организации, клубови, џамии и на разни семинари каде зборувала за еманципацијата, едукацијата и афирмацијата на муслиманката. Има преведено неколку книги за исламот на македонски јазик, а исто така и е еден од преведувачите на Благородниот Куран на македонски јазик.
Ѓупчево
Ѓупчево (Γυψοχώρι, Гипсохори; до 1926 г. Γύψοβο, Гипсово или Γιούψοβο, Ѓупсово ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 378 жители (2011), од кои Македонците денес се апсолутно мнозинство.
Во Отоманското Царство
Иако името му се однесува на Роми („Ѓупци“), ова е македонско село кое веројатно било основано како ромска населба во подалечното минато. Селската црква „Св. Атанас“ во Ѓупчево е изградена во 1857 (или 1851) година. На почетокот на XX век Ѓупчево било село в Ениџевардарската. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Ѓупчево броело 260 жители Македонци.
Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Ѓупчево (Guioptchevo) имало 360 Македонци под егзархијата. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни селото се состоело од 27 македонски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 225 жители, кои во 1920 г. биле 233. Во 1924 г. 33 жители се иселени во Бугарија, а на нивно место се доведени 43 грчки колонисти од Понд (10 семејства). Во 1926 г. селото е преименувано во Гипсохори, што е прост грчки превод на македонското име. Во пописот од 1928 г. селото броело 286 лица, од кои 37 лица (13 семејства) биле грчки дојденци, а останатите Македонци.
Во 1940 г. во Ѓупчево се попишани 345 жители. Според статистиката на НОФ од 1947 г. селото имало 60 грчки дојденци, а сите останати биле староседелски Македонци. За време на Граѓанската војна, неколку македонски семејства и поединци се иселиле во Р. Македонија поради учество во борбите. По војната, населението продолжило накачува, достигајќи 470 жители во 2001 г. Во текот на следното десетлетие населението приметно опаднало, така што во 2011 г. тука се заведени 378 жители, што е за речиси сто помалку.
Стопанство
Главни производи на селото се јаболката, пченицата, бостанот и др. Делумно е застапено и сточарството.
Лесја Украинка
Лесја Украинка (укр. Леся Українка) (25 февруари 1871 – 13 август 1913) е позната украинска писателка. Нејзиното вистинско име е Лариса Петривна Косач-Квитка (укр. Лариса Петрівна Косач-Квітка).
Книжевно творештво
Драматургија:
Павле Богоевски
Павле Богоевски — македонски граѓански активист и независен пратеник во деветтиот состав на Собранието на Република Македонија. Дипломирал на факултетот за безбедност при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. На парламентарните избори во 2016 Богоевски станал пратеник како петти носител на пратеничката список на СДСМ во првата изборна единица, каде партијата освоила 10 пратенички мандати. Богоевски претходно работел како асистент на факултетот за безбедност во Скопје и ментор во полициската академија, а потоа и во ЛГБТ центарот за поддршка при Хелсиншкиот комитет за човекови права.
Богоевски бил еден од предводниците на протестното движење „Шарена револуција“ кое барало поништување на аболициите кои претседателот Ѓорге Иванов во 2016 ги дал на 56 лица опфатени во истрагите на Специјалното јавно обвинителство. Богоевски бил обвинет за фрлање боја врз фасадата на министерството за култура за време на протестите од 18 април, но судските рочишта повеќепати се одлагале бидејќи обвинителството не пресметало колкава материјална штета била предизвикана.
Во мај 2019 година била објавена аудио снимка на vkontakte според која Богоевски наводно нарачува наркотична дрога. Во јуни Богоевски официјално си поднел оставка од функцијата пратеник.
Надежда Кучер
Надежда Кучер (родена на 18 мај 1983) е оперска пејачка (сопран).
Меѓународна агенција за атомска енергија
Меѓународната агенција за атомска енергија (англиски: International Atomic Energy Agency - IAEA) е меѓународна организација, основана во 1957 година. Седиштето на организацијата е во Виена, Австрија.
Во 2005 година на МААЕ и на нејзиниот поранешен Генерален директор Мохамед Елбарадеј им е доделена Нобеловата награда за мир.
Македонија во Мегународната Агенција за Атомска Енергија е прва организација која имаше претставник од Република Македонија во состав на мегународните функционери. Академик Ратко Јанев беше прв мегународен службеник од Македонија во системот на ОН.
Главнa задача
Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) е прва глобална меѓународна организација за промовирање на мирно користење на јадрената енергија и технологијата. Основната задача на Меѓународната агенција за атомска енергија е да се ограничи и забрани употребата на јадрената технологија за воени цели и за производство на јадрено оружје.
Правен статус
Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) е формирана како независна организација во системот на Организацијата на Обединетите нации (ООН) на 29 јули 1957 година. Според посебна спогодба меѓу Обединетите нации и Меѓународната агенција за атомска енергија, оваа организација правно е дел од системот на ООН, како автономна организација договорно поврзана со ООН, со определни одговорности во однос на Генералното собрание на Обединетите нации, согласно нејзината основна задача определена во Статутот.
Главни органи на IAEA
Организационата структура на МААЕ е определена според нормите и правилата од Статутот, како највисок правен акт на оваа Агенција. Меѓународната агенција за атомска енергија има три главни органи: Советот на гувернерите, Генералната конференција (составена од сите држави членки) и Секретаријатот (на чело со Генерален директор, како највисок службеник на овој административен орган).
Членство
Во моментов, Меѓународната агенција за атомска енергија има 173 држави - членки.
Јазици во IAEA
Службените јазици се утврдени со Статутот на МААЕ. Службените јазици на организацијата се англиски, француски, арапски, кинески, руски и шпански јазик.
Црно Село (Бабино)
Црно Село — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Бабино. Претставува населба и некропола од средниот век. Се наоѓа на мала висорамнина што доминира над околниот терен, оддалечен 1,5 км северозападно од селото, на површина од околу 2 ха, каде се среќаваат грамади од градежен материјал, а според кажувањето на месното население, биле откриени и гробови. По површната има фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Снегурочка
Снегурочка е руска бајка и новогодишен лик, внука на Дедо Мраз, негов постојан придружник и помошник. На празниците Снегурочка била посредник меѓу децата и Дедо Мраз. Понекогаш прикажана како мало девојче, понекогаш како девојка. Првиот официјален настап на Снегурочка како асистент на Дедо Мраз се случил во 1937 година во Московскиот дом на синдикатите.
Во рускиот фолклор
Во рускиот фолклор, Снегурочка е лик од народната приказна за девојчето родено од снег. Приказната е објавена во 1869 година од А.Н. Афанасјев, во вториот том од неговото дело „Поетски погледи на Словените кон природата“. Во бајката, еден старец и една старица прават кукла од снег и таа оживува. Летото девојчето оди со своите пријатели во шумата и се топи. Различен развој на заплетот има бајката запишана од Е.В. Померанцева во 1948 година во селото Ахлистино, област Покровски. Девојките одат во шумата со Снегурочка, берат бобинки, таму ја убиваат Снегурочка од завист, ја закопуваат под грмушка и прицврстуваат гранче, додека на Старецот и Старицата им кажуваат дека Снегурочка е изгубена во шумата. Еден трговец исекол гранче од гробот на Снегурочка, и од него направил кавал, кој, кога некој свири на него, раскажува дека Снегурочка ја убиле две девојчиња. Кога кавалот паѓа во рацете на една од овие девојки, таа одбива да свири на него, го фрла на земја, кавалот се крши и од него се појавува жива Снегурочка. За казна, девојките ги испраќаат во шумата да ги изедат ѕверовите.
Во уметноста
Под влијание на бајките на Афанасјев, Николај Островски ја напишал претставата „Снегурочка“. Во него, Снегурочка се појавува како ќерка на Дедо Мраз и изгледа како убава русокоса девојка со бледо лице. Претставата првично била неуспешна во јавноста. Сепак, во 1882 Римски-Корсаков поставил истоимена опера според театарската претстава, која доживеала огромен успех.
Во Советскиот Сојуз
По револуцијата, религијата била под зголемен притисок и контрола од страна на државата, вклучително и Божиќ и сите обичаи поврзани со празникот. Од 1929 година, славењето на Рождеството Христово е забрането во Советска Русија. Меѓутоа, во 1935 година, како резултат на пресврт на владината политика, Божиќните традиции биле замислени како дел од секуларната прослава на Новата година (1 јануари). Во книгите за организирање новогодишни забави во советскиот период, Снегурочка се појавува рамноправно со Дедо Мраз, како негова внука, помошник и медијатор во комуникацијата меѓу него и децата. На почетокот на 1937 година, Дедо Мраз и Снегурочка се појавиле заедно на празникот на Нова година во Московската куќа на Унијата. Интересно е тоа што во раните советски слики, Снегурочка често била прикажана како девојка. На разгледниците од почетокот на 20 век, Дедо Мраз често бил придружуван од момче, а ако Дедо Мраз бил прикажан во црвено или бело крзнено палто, тогаш момчето било во сино одело. Оваа традиција ги одредувала боите на носиите на празничните ликови кои се појавиле на првата официјална новогодишна забава во Куќата на синдикатот.
Во повоениот период, Снегурочка е речиси задолжителен придружник на Дедо Мраз во сите празнични прослави и честитки. На новогодишната ноќ, студентите на театарските универзитети и глумици често работеле како Снегурочка. На аматерските претстави, постари девојки, девојки и жени, обично русокоси, се избирале за улогата на Снегурочка.
Домот на снежната девојка
За потребите на филмот „Снегурочка“ (1968), близу реката Мера е изградено селото Берендеј. По завршувањето на снимањето, дрвените украси биле преместени во Кострома, каде што се појавил паркот Берендејевка. Покрај тоа, во Кострома во 2008 година е изграден дом на Снегурочка, во кој таа прима гости во текот на целата година. Во 2009 година, на 4 април, за првпат, официјално бил прославен роденденот на Снегурочка. Од тогаш, роденденот на Снегурочка се слави секоја година во Кострома.
Ликот во уметноста
Врз основа на народна приказна:
'''Адаптации на претставата на Н. Островски:'''
Цртани филмови:
Филмови:
Тесла
Тесла е алатка која служи за делкање или мазнење на грубо исечено дрво при рачна обработка.
Теслата може да се искористи и за други операции, како што е сечење на дрва.
Сечилото на теслата, за разлика од секирата е поставено нормално во однос на дршката, односно се наоѓа во иста положба како и сечилото на мотиката.
Теслата се користи и во градежништвото. Теслата од другата страна е обликувана како чекан па со неа може да се зачукуваат шајки. Од предната страна на делот кај сечилото обично има погоден отвор кој служи за вадење на шајки.
Римски мистерии (серијал)
Римските мистерии е серија од историски романи за деца напишани од англиската писателка Керолин Лоренс. Првата книга, Крадците од Остија, објавена во 2001 година, завршувајќи со Човекот од улицата на калинката, објавена во 2009 година. Серијата има вкупно 17 романи, како и голем број „мини-мистерии“, спинофови и придружни наслови.
Книгите се одвиваат за време на античката Римска империја, кога владеел императорот Тит. Во романите детално се прикажани авантурите на четири деца кои решаваат мистерии и имаат авантури во Остија Антица, Рим и Грција. Флавија, богата Римка која живее во Остија; Нубија, ослободена робинка од Африка; Џонатан, богато еврејско момче; и Лупус, немо сираче.
Продолжение трилогија
Во април 2010 година, Керолин Лоренс објави дека планира да објави спиноф за помладите читатели. Главниот лик ќе биде Трептус, 8-годишно момче просјак од Остија кое се појавува во последната Римска мистерија, Човекот од улицата на калинката и последниот расказ во Легионерот од Лондиниум и други мини-мистерии.
Специјални одлики
Секој од романите има барем една карта на областа опфатена во приказната, понекогаш и планови или дијаграми. Поглавјата се нарекуваат свитоци, по ролните од папирус кои биле римски „книги“ и се нумерирани со римски бројки. Поимникот што ги објаснува римските термини е наречен „Свиток на Аристо“, дедека пак белешката на авторот, која го одделува фактот од фикцијата е наречена „Последниот свиток“.
ТВ серии
Би-Би-Си произведе телевизиска серија базирана на книгите, со наслов Римски мистерии. Првата сезона беше објавена во 2007 година, додека пак втората сезона беше објавена во 2008 година
Куп на УЕФА 1971-1972
Куп на УЕФА 1971-1972 — прва сезона на ова натпреварување под ова име. Воведено е во 1971 како заменик на дотогашниот Куп на саемските градови. Настапувале клубовите од најсилните лиги од секоја европска земја кои не успеале да се пласираат во Купот на европските шампиони и Купот на победниците на куповите.
Натпреварувањето започнало на 14 септември 1971 година и завршило со финален двомеч одигран на 3 и 17 мај 1972 година.
Учествувале 64 клубови. Одберените парови (преку ждрепка) во сите фази од натпреварувањето играле по два натпревари. Во случај на нерешен вкупен резултат, победникот се одлучувал преку правилото за повеќе постигнати голови на гости, а доколку и тој резултат бил еднаков, победникот се решавал преку изведување на пенали.
За време на ждрепката клубовите од иста држава не смееле да играат меѓусебно сè до четвртфиналните натпревари.
Прво коло
1 Натпреварот бил одигран во Рејкјавик.
2 Виторија Сетубал победила по правилото на постигнат гол на гости.
3 Панионис победил по правилото на постигнат гол на гости.
5 Влазнија Скадар се повлекла од натпреварувањето.
Второ коло
Натпреварите биле одиграни на 19 и 21 октомври, а реванш натпреварите на 2 и 4 ноември 1971 година.
1 Победил по правилото на постигнат гол на гости.
2 Натпреварот бил одигран во Хертохенбос.
3 Паниониос бил исфрлен по одлука на УЕФА
Трето коло
Натпреварите биле одиграни на 23 и 24 ноември, а реванш натпреварите на 8 декември 1971 година.
Четвртфинале
Натпреварите биле одиграни на 7 и 9 март, а реванш натпреварите на 21 и 24 март 1972 година.
1 Ференцварош победил по правилото на постигнат гол на гости.
Полуфинале
Натпреварите биле одиграни на 5 и 19 април 1972.
Список на државни водачи во 682 година
Ова е список на државни водачи во 82 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
V1719 Лебед
V1719 Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 7,99.
Freur
Freur е името на втората група на Карл Хајд и Рик Смит од сегашната група Underworld.
Историја
Групата била формирана во почетокот на 1980-тите во Кардиф, Велс од страна на Карл Хајд, Рик Смит и Алфи Томас. Наместо име, групата имала слика со крива линија. Во 1983, откако Џон Ворвикер и тапанарот Брин Бороус се приклучиле на групата, склучиле договор со CBS Records и морале да смислат име. Името било изведено од кривата линија на логото, којашто ја изговориле „Freur“.
Нивниот прв и единствен хит (број 59 на британските листи) е „Doot Doot“.
Групата издала уште пет песни по „Doot Doot“, помеѓу 1983 и 1985: „Matters of the Heart“, „Runaway“, „Riders in the Night“, „Devil and the Darkness“ и „Look in the Back for Answers“. Ниедна не се пласирала на британските листи.
Имале и два албуми: Doot Doot (1983) и Get Us Out of Here! (1985). Вториот бил издаден само во Германија и Холандија и сега е реткост.
Ворвикер ја напуштил групата во 1986 и Freur почнала да се распаѓа. Во 1987, Хајд, Смит, Томас и Бароус, заедно со басистот Баз Ален, потпишале со Sire Records под ново име, Underworld, и достигнале мал успех со синглот „Underneath the Radar“ (1988), пред распадот во 1990. Групата од овој период сега е позната како „Underworld Mk.1“, во сенката на подоцнежната светски позната група - Underworld.
Дупки (Базерник)
Дупки — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Базерник. Претставува рудник од доцноантичкото време. Се наоѓа на северозападниот раб на селото, каде се откриени стари рударски јами. Геолошки истражувања за откривање на железна руда на ова место се вршени и во поново време.
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Добрево
Подрачно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Браќа Миладиновци“ - Добрево; скратено: ПООУ „Браќа Миладиновци“) — подрачно основно училиште во селото Добрево, составен дел на истоименото училиште од градот Пробиштип.
Училиштето е именувано по македонските писатели Браќа Миладиновци.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Добрево, сместено на сретсело, во непосредна близина на селската црква.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Наставата се изведува во една комбинирана паралелка за сите 8 ученици.
Ако дрво падне во шума
„Ако едно дрво падне во шума каде нема никој да го чуе, дали тоа прави звук?” е филозофска загатка која ги покрева прашањата за набљудувањето и спознавањето на реалноста.
Историја
Всушност, Баркли никогаш не се осврнал на прашањето. Неколку години подоцна, не се знае дали од Баркли, во списанието Шаутакван во јуни 1883 година беше поставено прашањето:
Тие понатаму го одговараат прашањето со: „Не. Звукот е сензација поттикната во увото кога воздухот или друг медиум е во подем.” Од ова се чини дека прашањето не е поставено од филозофска гледна точка, туку од чисто научна. По една година списанието Сајентифик Американ се посветило на техничкиот аспект од прашањето, не обрнувајќи внимание на филозофската страна кога го поставиле прашањето малку изменето: Одговарајќи со: „Звукот е вибрација пренесена до мозокот преку механизмите на увото и препознаено како звук само од нашите нервни центри. Падот на дрвото или кое било друго вознемирување ќе предизвика вибрирање на воздухот. Ако нема уши за да слушнат, нема да има звук.”
Денешната фраза потекнува од кингата Физика на Чарлс Рајборг Ман и Џорџ Рансом Твис, од 1910 година. Прашањето „Кога едно дрво ќе падне во осамена шума, и нема ни едно животно за да го чуе, дали произведува звук? Зошто?” - заедно со ред други прашања е поставувано како трик прашање на читателите во контекст на поглавјето, и како такво е поставено чисто од физичка гледна точка.
Можноста за постоење на неперцепирано битие
Главна статија: Џорџ Баркли
„Може ли нешто да постои а притоа да не биде перципирано?” – цитирано од Памела Џексон – пример: „Дали звукот е звук само ако човек го чуе?“ Првата филозофска тема воведена од загатката го вклучува постоењето на дрвото (и звукот што го произведува) надвор од човековата перцепција. Како може да кажеме дека постои ако нема кој да го види, чуе, допре или помириса дрвото? Што е тоа па да се каже дека постои кога таква егзистенција е непозната? Од научна гледна точка се разбира дека постои. Луѓето се тие кои можат да го перцепираат.
Во XVIII век Џорџ Баркли ја разви метафизичката теорија субјективен идеализам за да одговори на овие прашања, познато образувано како „Да се биде е да се биде перцепиран“. Денес, метафизичарите се поделени. Според теоријата на супстанцијата, супстанцијата се разликува од своите својствa, додека според Бандл теоријата, еден објект е самиот податок на сетилата. Дрвото нема да произведе звук.
Познавање на ненабљудуваниот свет
Главна статија: Ефект на набљудувачот
Можеме ли да претпоставиме дека ненабљудуваниот исто функционира како и набљудуваниот свет? – пр. „дали набљудувањето влијае врз резултатот?"
Едно слично прашање не го вклучува тоа дали ненабљудуваниот настан се развива предвидливо, како набљудуваниот. Антропичниот принцип укажува на тоа дека набљудувачот, со самото постоење, би ја нарушил набљудуваната реалност. Иако повеќето луѓе, како и научниците, претпоставуваат дека набљудувачот не го менува тоа дали падот на дрвото произведува звук или не. Оваа претпоставка е невозможно да се докаже. Меѓутоа многу научници расправаат дека „вистински ненабљудуван настан е оној кој нема никаков ефект (не дава никакви информации) врз кој било друг (каде којбило друг би бил човек, диктафон или камен), и затоа не може да има отисок на сегашниот (или тековниот) поширок физички универзум. Тогаш може да се признае дека ненабљудуваниот настан бил во целост еднаков на настан кој воопшто не се случил.“ Се разбира, фактот дека знаеме дека дрвото ја променила својата состојба од исправена во легната подразбира дека настанот мора да бил набљудуван за воопшто да се постави прашањето, дури и само од случајно присутен глув сведок.
Британскиот филозоф на наука, Рој Баскар, заслужен за развојот на критичкиот реализам тврди со очигледното осврнување кон ова прашање дека:
Ова постоење на ненабљудувана реалност е составен дел на онтологијата на Баскар која тврди (во спротивност на различните видови на оптивизмот кој доминираа во општествените и природните науки во дваесеттиот век) дека вистинските структури постојат независно од и се често неусогласени со шаблонот на настаните. Ова го направи неговиот пристап славен меѓу современите марксисти во природните науки - особено Алекс Калиникос – кој го претполага постоењето на вистински општествени сили и структури кои не секогаш можат да бидат видливи.
Различноста помеѓу сензацијата и реалноста
Можеби најважната тема понудена од загатката е поделбата помеѓу перцепцијата на објектот и каков е тој објект навистина. Ако дрвото постои надвор од перцепцијата тогаш никако не можеме да знаеме дека тоа дрво постои. Па тогаш, што се подразбира под 'постоење'? Дури и Дизни Ворлд, ако речеме дека постои независно од фактот дека никогаш не сме го виделе,  слушнале, мириснале, лоцирале, никогаш не сме го искусиле, ако речеме дека 'знаеме' дека постои бидејќи сме слушнале приказни за него, зарем тогаш Дизни Ворлд не постои во нашето знаење, во нашата перцепција, во нашиот ум исто како што би постоело сеќавање во нашиот ум? Па тогаш што е разликата помеѓу перцепцијата и реалноста? Исто така, луѓето би кажале дека ако дрвото постои надвор од перцепцијата (како што налага здравиот разум) сепак би произвело звучни бранови. Но, овие бранови, всушност, не би звучеле никако. Звукот ќе се случи како што е механички разбран, но нема да се случи како што е сензациски разбран. Во тој случај, како се знае дека „звукот ќе се случи како што е механички разбран“ ако звукот не е перцепиран?
Оваа загатка го објаснува Џон Локовото познато разликување на основни и второстепени квалитети. Ова разликување скицира кои квалитети се аксиоматски апсорбирани од еден објект и кои квалитети се припишани на објектот. Со други зборови, црвеното нешто не е навистина црвено ('црвено' е второстепен квалитет), слаткото нешто не е навистина слатко, звукот не звучи никако, но тркалезниот објект е тркалезен.
Тибетски
Од триесет и седумте Бодисатва практики на Нгулчу Тогме Зангпо, „22 Појавите се сопствени проекции на умот. Од самиот почеток, природата на умот е ослободена од крајностите на усовршувањето. Знаејќи го ова, не вклучувањето на умот во двојството субјект-објект е практиката на Бодисатва."
Знамето на Хуи-Ненг
Постои добро позната приказна за Хуи-Ненг, почитуван будистички монах кој подоцна стана познат како основач на Зен школата, кој еден ден пресретнал двајца монаси.
-Случајот Мумонкан 29, превод - Роберт Аиткен.
Хуи Ненг ја добива дармата
Еден ден на монасите од манастирот Хуанг-Меи им било кажано да напишат строфа со цел нивниот учител Хунг-Јен да би можел да реши кој ќе го наследи дарма престолот. Сите монаси претпоставиле дека постариот ученик Шен-Хсуи ќе победи и не ни помислиле да ги напишат строфите. Така мислел и Шен-Хсуи па ја напишал следнава строфа на ѕидот од храмот:
Подоцна, учителот Хуен-Јен ја видел оваа строфа и потврдил дека тој што ја напишал оваа строфа, навистина ги отворил очите на својот ум. Кога открил дека тоа е дело на Хуи-Ненг, учителот Хуен-Јен му ги предал тајните учења на дармата на нивната лоза (која како што Хуи-Ненг рекол дека во целост му го отворила умот) и му ги предал дарма стапот и наметката сиболизирајќи го неговиот статус како Патријархот на лозата. Хун-Јен му кажал на Хуи-Ненг дека мора да го напушти манастирот од страв да не го убијат Шен-Хсуи и неговите следбеници. Хуи-Ненг направил како што му било кажано. Откако некое време живеел со ловџии се вратил за да стане шестиот Патријарх и да ја предаде дармата во форма како што сутрата би била искажана од шестиот патријарх.
Хуи-Ненг ја започнал школата на ненадејност која учи дека умот се реализира моментално, додека Шен-Хсуи ја започнал школата на постепеност која учи, како и неговата строфа погоре, вид на „бришење на прашина” медитација. Денес, Зенот го отелотворува стилот на Хуи-Ненг и неговата школа на ненадејност, особено со Сатори.
974 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4534 и 4535 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3776 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2786 и 2787 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 221 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 974 година се протега во 1662 и 1663, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1722 и 1723 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 431 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1644 и 1643 исламска година пред хиџра.
Панамски документи
Панамски документи — збир од 11,5 милиони доверливи документи во кои се содржат детални информации за повеќе од 214.000 оф-шор компании собрани од страна на давателот на панамскиот корпоративни услуги „Мосак Фонсека“, вклучувајќи го и идентитетот на акционерите и директорите на фирмите. Во документите се илустрира како богатите поединци, вклучувајќи и јавните функционери, ги кријат средства од јавноста. Во времето на објавувањето на документите идентификувани се пет тогашниот шефови на држави или влади на држави од Аргентина, Исланд, Саудиска Арабија, Украина и Обединетите Арапски Емирати, како и владини претставници, роднини и блиски соработници на различни шефови на влади на повеќе од четириесет други земји. Британските Девствени Острови се седиште на половина од фирмите за кои се зборува во документите, а во Хонгконг се наоѓаат најголем број од инволвираните банки, правни фирми и посредници.
Иако употребата на оф-шор субјекти не е нелегална во јурисдикциите во кои се регистрирани, а честопати не е воопшто нелегално, новинарите откриле дека некои од регистрираните корпорации се чини дека се користени за нелегални цели, вклучувајќи измама, трговија со дрога, како и затајување данок.
Анонимен извор, користејќи го псевдонимот „John Doe“, ги доставил документи во неколку наврати на германскиот весник „Зидојче цајтунг“ почнувајќи од почетокот на 2015 година. Најстарите информации во овие документи се однесуваат на 1970-тите години. Нивниот обем изнесува околу 2,6 терабајти. Со оглед на обемот на истекувањето, весникот побарал помош од Меѓународниот конзорциум на истражувачки новинари (ICIJ), која ги дистрибуирал документите за истрага и анализа на околу 400 новинари од 107 медиумските организации во 76 земји. Првиот новинарски извештаи врз основа на документите, како и 149 документи, беа објавени на 3 април 2016 година. ICIJ планира да објави целосна список на компании кои се вклучени во почетокот на мај 2016 година.
Во „Панамските документи“ се спомнати имињата на тројца македонски државјани.
Крокодил (расказ)
Крокодил — расказ на Фјодор Достоевски, кој првпат бил објавен во 1865 година во неговото списание „Епоха“.
Содржина
Приказната раскажува за настаните што се случиле кај еден Иван Матвеич кога тој, неговата сопруга Елена Ивановна и раскажувачот го посетиле Пасажот на авенијата Невски за да видат крокодил што бил изложен од германски претприемач. Откако го задевал крокодилот, Иван Матвеич бил проголтан жив. Тој сфатил дека внатрешноста на крокодилот е прилично удобна, а сопственикот на животното одбива да дозволи да се отсече, и покрај молбите од Елена Ивановна. Иван Матвеич го поттикнува раскажувачот да организира купување на крокодилот и отсекување, но сопственикот барал толку многу за тоа што ништо не е направено. Како што завршува приказната, Елена Ивановна размислува за развод и Иван Матвеич решил да ја продолжи својата работа како државен службеник што е можно подобро од внатрешноста на крокодилот.
Алузии
Либералниот печат ја прогласил приказната за ниска пародија на судбината на рускиот социјалистички писател Николај Чернишевски, кој го напишал својот роман „Што треба да се направи?“ и бројни писма додека биле затворени во тврдината Петар и Павле. Достоевски негирал дека сличностите биле намерни.
Адаптација
Крокодилот бил прилагоден во опера од композиторот Ливелин ап Мирдин. Концертни настапи во Гилдхол и Фестивалот Оксфорд Лидер довеле до целосна продукција во театарот „Аркола“ (2007)  и Риверсајд студиос (2013). Исто така бил прилагоден во претстава на Том Басден за „Невидливата точка“ и Меѓународниот фестивал во Манчестер во јули 2015 година.
IC 720
IC 720 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 март 1886 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 720 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 34 м 44,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 50' 46"".
Други поделби
Проучување на IC 720 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Тарас Шевченко
Тарас Шевченко (украински Тарас Григорович Шевченко; – ) — познат украински писател.
Роден е во с. Моринци, Киевска губернија, во тоа време дел од Руската Империја. Бил член на Братството на Кирил и Методиј. По обвинувањето во антидржавна дејност бил во затворен во Оренбург (1847-1857). Неговиот „Завет“ е преведен на голем број јазици, а на македонски го има преведено Блаже Конески. Тарас Шевченко е најголемата фигура во украинската книжевност.
Книжевно творештво
Поезија:
Поеми:
(сите 1847-1850)
Балади
Слики
Серија на сликите «Живописна Україна» (1844)
Клаудија Шифер
Клаудија Шифер (родена на ), е германски модел и креативен директор на сопствениот бренд на облека. Шифер ја зголеми својата популарност и стана сопственичко име за време на првата половина на 1990-тите, како една од најуспешните модели. Во почетокот на нејзината кариера, се зборуваше дека личи на Брижит Бардо. Таа се појави на повеќе од 700 насловни страни на списанија и продолжи да предводи глобални кампањи за луксузни модни куќи и парфеми. Во 2002, „Форбс“ ја процени нејзината заработка на околу 55 милиони американски долари (38 милиони фунти).
Животопис
Шифер е родена во Рајнберг, Северна Рајна-Вестфалија, Западна Германија, мало гратче кое е оддалечено 15 километри од Дујсбург. Таа е ќерка на Гудрун и Хаjнц Шифер, адвокат. Има двајца браќа, Стефан и Андреас, и една сестра Ен Каролин. Таа изјави дека била популарна во средно училиште, но бидејќи била многу висока, станала срамежлива и не сакала да биде забележана. Била предмет на љубомора од страна на другите, бидејќи потекнува од богато и добро познато семејство. Шифер течно зборува три јазици – германски, англиски и француски.
Најпрво таа сакала да стане адвокат и работела во адвокатската канцеларија на татко и. Подоцна ја напушти оваа работа, кога во октомври 1987 во една дискотека на 17-годишна возраст ја забележал Мајкл Леватон, шеф на моднта агенција Метрополитан, кој ја ангажира како модел.
Откако го заврши своето образование почна да работи како модел. Одлета во Париз за фото сесија и откако беше добро прифатена во Париз, наскоро се појави на насловната страна на француското списание „Ел“. Во почетокот на 1990-тите таа почна да работи во високо рангираната „Гес“ кампања на фармерки. Пол Марчиано изјави во „Форбс“ дека таа е во Топ 15 најуспешните супермодели. Името „Гес“ стана многу попопуларно низ светот благодарение на Клаудија. Откако се појави во уште неколку други списанија на насловна страна, вклучувајќи и насловната на британскиот „Вог“, сликана од Херб Ритс, Шифер набргу се здоби со титула на супермодел и беше избрана од страна на Карл Лагерфелд да стане новото заштитно лице на „Шанел“. Таа стана светски позната, веднаш препознатлива по нејзините сини очи, руса коса и височина од 1,81 метар. Во ноември 1999, Шифер се појави на насловната на „Вог“, како една од „модерните музи“. Именувана како една од најубавите жени во светот, нејзината можност да апелира до глобалните гледачи, направи успешна кариера која трае повеќе од 25 години. Шифер беше првиот модел кој се појави на насловна страница на „Венити Фер“, „Ролинг Стоун“, „Њујорк Тајмс“ и „Пипл“, и повеќепати се појави на насловните страници на „Вог“, „Харперс Базар“, „Ел“, „Космополитан“ и „Тајм“. Шифер се појави на модна писта за многу модни куќи, вклучувајќи ги Версаче, Ив Сен Лорен, Долче и Габана, Шанел и Валентино. Како што потпиша со луксузни брендови, Шифер се појави како заштитно лице на трговците на големите улици како Манго, Аксесорајз, и за првпат стави пирс на увото специјално за кампањата на Аксесорајз 2006 есен/зима. Исто така настапи во реклами за Пепси и Фанта. Од нејзиното појавување за рекламата на Ситроен, таа заработи 3 милиони фунти. Шифер сè уште има договор со Лореал и е еден од нивните гласници која останала најдолго. Карл Лагерфелд ја фотографираше Шифер за кампања на „Дон Перињон“, 17 години по нејзиното прво појавување за „Шанел“. Шифер се појави во последните кампањи за Шанел, Ив Сен Лорен, Салваторе Ферагамо и Долче и Габана. Неодамна се појави како заштитно лице на кампањата за очила на „Шанел“. Таа има потпишано со неколку агенции исклучиво заради нејзините интереси во моделирање, вклучувајќи ги групацијата Д Менаџмент во Милан, 1/Еден Менаџмент во Њујорк и Мерилинс во Париз. Нејзина матична агенција е Модел Менаџмент во Хамбург. Шифер беше судија на Фешн Фринџ 2011. Во 2012, таа повторно позираше за црно-бели реклами на Гес, со што ја обележа 30 годишнината на брендот. Шифер ја лансираше својата кашмир колекција за време на модната недела во Париз во март 2011. Колекцијата глобално се продава го стоковните продавници и бутици. Шифер е креативниот директор на брандот.
Медиумски настапи
Шифер има издадено четири видеа за вежбање, насловени како „Совршена форма со Клаудија Шифер“, кои беа успешни и достигнаа како најдобри на листата за продавање. Таа беше домаќин на доделувањето на наградите на Париска Мода и на светските музички награди во Монако. Со другите модели, како Кристи Турлингтон, Наоми Кемпбел и Ел Мекферсон, Шифер беа заеднички сопственик на синџир на ресторани наречени Фешн Кафе во 1995. Таа остана истакната фигура во германското општество и му помогна на Пеле да го претстават и носат трофејот за време на церомонијата за отворање на Светскиот Куп во 2006. Шифер исто така го претстави принцот Вилијам со поло трофеј во 2002. Кога сме кај професијата на модел, неодамна таа рече: „Супермодели, какви што бевме некогаш, веќе не постојат“.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1928
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1920 — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Амстердам, Холандија. На турнирот учествувале вкупно 9 репрезентации.
Клаудија Шифер
Приватен живот
Откако ја започна својата кариера, беше во романтична врска со голем број познати личности како Бон Џови, гитаристот Ричи Самбора, кнезот на Монако, Алберт III и пејачот Питер Габриел. Беше верена околу 5 години со маѓионичарот Дејвид Коперфилд, од 1994 до 1999. Тие првпат се сретнале во 1993 во едно од шоуата на Коперфилд во Германија, каде Клаудија беше поканета на сцената со цел да биде дел од неговата летачка илузија. Додека тие беа верени, Клаудија понекогаш се појавуваше на сцената со Коперфилд, како негов специјален гостин кој му помага во бројни илузии. Во 1997, Коперфилд и Шифер го тужија списанието „Париз Меч“, бидејќи објавија дека нивната врска е само трик, дека Шифер е платена за да се преправа како свршеница на Коперфилд и дека воопшто тој не и се допаѓа. Откако францускиот суд пресуди дека приказната во списанието е лажна, Шифер освои непозната сума и истата беше повлечена од страна на „Париз Меч“. Новинарот на Коперфилд потврди дека додека Шифер имаше договор да се појавува на сцената во шоуто на Коперфилд во Берлин, каде што тие се сретнаа, не беше под договор таа да биде „сопруга“. По разделувањето со Коперфилд, таа имаше кратка врска со дилер на уметнички дела Тим Џеферис. На 25 мај 2002 година, таа се венча со филмскиот режисер Метју Вон во Сафолк. Шифер и Вон имаат три деца: синот Каспар Метју (роден на 30 јануари 2003 година, Вестминстер, Лондон), ќерка Клементин Пупи (родена на 11 ноември 2004 година, Вестминстер), и уште една ќерка Козима Виолет (родена на 14 мај 2010). Шифер имаше два значајни проблеми со малтретирање во минатото. Во 2002, еден италијански вратар на кујна беше уапсен откако 5 пати го посети Колдхам Хол, дворец во близина на Бури Сеинт Едмундс, Сафолк кој вреди 5 милиони фунти, обидувајќи се да ја види неа. Обвинувањата против него беа повлечени откако беше префрлен во одделот за ментално здравје. Тој веруваше во тоа дека Папата му рекол да се омажи со Шифер. Во 2004, човек од Канада беше обвинет за малтретирање на Шифер, исто така во дворецот во Сафолк. Ја повикуваше во нејзиниот дворец со надеж дека ќе ја види. Тој исто така постојано и оставаше писма во нејзиниот дом. Во 2006, Шифер и нејзиниот сопруг двапати беа испрашувани од страна на полицајци од локалната Сафолк станица, по бројот на инциденти кој ги вклучува и нивните две кучиња, ирски волчјак и германски овчар, и локални луѓе кои ја користат јавната патека за пешаци низ дворот во нивниот дом Колдхам Хол. Ова исто така го вклучува и Џек Расел, кој се движел по патеката, бркајќи елени на имотот, застрашувајќи луѓе на патеката и гризнал еден од локалните поштари.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1928
Првото место го освоил Индија, второто Холандија и третото Германија.
Злато
!colspan=8 style="background: lightblue;"|Злато
Корупција во Турција
Корупцијата во Турција е прашање што влијае на пристапувањето на Турција во Европската унија. Индексот на перцепција на корупцијата во 2016 година на Транспаренси Интернешнл ја рангира земјата на 75-то место од 176 земји, додека индексот во 2017 година Турција паднал на 87-то место. Турција се нашла на 78 -то место од испитаните 180 земји како дел од Индексот на перцепција на корупцијата на Транспаренси Интернешнл во 2018 годин. Овој податок ја прави земјата споредлива со Тунис (73-та), Бугарија (77-та) и Кина (87-та).
Скандалот со Туркбанк во 1998 година довел до гласање за недоверба и оставка од премиерот Месут Јилмаз. Иако Парламентот го испитувал Јилмаз, застареноста од пет години спречило понатамошно постапување. На 17 декември 2013 година, синовите на тројца турски министри и многу истакнати деловни лица биле уапсени и обвинети за корупција.
Закон за борба против корупција
Законодавството за борба против корупција го вклучува Кривичниот законик на Турција кој криминализира различни форми на коруптивна активност, вклучително активно и пасивно мито, обид за корупција, изнуда, мито на странски службеник, перење пари и злоупотреба на службената положба. Како и да е, антикорупциските закони се слабо спроведени, а антикорупциските власти се сметаат за неефикасни.
Потенцијални економски ефекти
Корупцијата ја забавила деловната активност и растот на турската економија. Практики индикативни за корупција вклучуваат мито, проневера, кражба и измама.
Раст
Корупцијата влијае на институционалните структури кои го промовираат растот во Турција:
Развој
Економскиот развој е зголемување на животниот стандард и економското здравје на една земја, што се рефлектира во нејзиниот Индекс на човечки развој. За една земја да се развива економски, таа мора да инвестира во капитални добра, како што се инфраструктура, здравствена заштита и образование. За разлика од добрата за широка потрошувачка, кои промовираат непосредно богатство за една нација, капиталните добра промовираат иден развој и повисок животен стандард.
Корупцијата влијае на економскиот развој на следниве начини:
973 п.н.е.
973 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 973. година пред новата ера, 973. од првиот милениум п.н.е., 73. од 10 век п.н.е. и четвртта од 970-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4535 и 4536 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3777 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2787 и 2788 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 220 пред основањето на Рим.