cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бухара
Историја
Оазата на Бухара, активна уште во антиката, уште многу одамна го привлекла вниманието на соседните држави: уште во 6 век п.н.е., ја освоиле кралевите на Персија меѓу кои подоцна и Дариј; потоа во 329 п.н.е. после инвазијата на Иран од страна на Александар Македонски, територијата на Согдијана, во чиј состав била Бухара, останала под македонска власт сè до 2 век п.н.е. Меѓу крајот на 1 век п.н.е. и средината на 4 век, Бухара била дел од кралството Кушан. На почетокот на тој период почнала да се воспоставува трговијата со народите од Запад и оние од Исток. Во 5 век, Бухара била дел од државата на Хефталитите (’’Белите Хуни’’).
Во 9 век градот станал престолнина на персиската династија Саманиди (875-999) во кое време се изменил, со 11 влезни порти а населението битно се зголемило. Биле подигнати многу мавзолеи и споменици меѓу кои и мавзолејот на Саманидите.
Научници, поети, писатели живееле во Бухара во 10 век: големиот лекар и филозоф Авицена (Абу Али Ибн Сина), е роден во близина (980-1037), поетот Рудаки и научникот Ал-Бурини (математичар, физичар, астроном, историчар, etc.), роден близу до Хива (973-1048). Бухара била дом и на Ал Бухари (810-870), значаен собирач на хадити (зборови кои му се припишуваат на Мухамед).
Во 999, градот бил освоен од Караханидите. Во тој период биле изградени спомениците кои постојат и денес: минарето на Арслан-Хана (Калијанско минаре), Магоки-Атари џамијата, Намезгохската џамија, Чачма-Ајубскиот мавзолеј (изворот на Јов).
Џингис Кан го зазел градот во 1220. Градот станал дел од династијата Тимуриди во 1370. Градот изгубил политичко значење на сметка на Самарканд но во 1506, династијата Шајбаниди ја освоила Бухара и во втората половина на 16 век Абдула Кан го направил градот повторно центар на политичката моќ на Бухарското ханство.
Битка кај Варна
Битката кај Варна се случила на 10 ноември 1444 година, помеѓу отоманците предводени од страна на Мурат II, и крстоносците предводени од страна на кралот на Унгарија Јанош Хунади и кралот на Полска, Владислав III. Ова битка воедно е и последен опит Отоманското Царство да биде протерена од Балканскиот Полуостров, како и една од последните во т.н. Крстоносни војни.
Бухара
Историја
Бухарското ханство (1599-1920), било едно од трите узбечки ханства заедно со она на Хива и на Коканд.
Битка кај Варна
Битката завршила со огромна победа на Османлиите, а во борбата загинал кралот Владислав и папскиот кардинал Јулијан. По ова борба, Османлиското Царство го зазела и Цариград во 1453 година.
Бухара
Историја
Од 1599 владеела династијата на Астраханидите која набрзо пропаднала поради внатрешни расколи а потоа, во 1740, персискиот крал Надир Шах го освоил Бухарското ханство и за гувернер го поставил Мухамед Рахим Хан кој себеси се прогласил за емир и основал нова династија – Мангитската династија (1753-1920). Бухара станала руски протекторат во 1868 пред целосно да ја изгуби својата независност откако градот бил заземен од страна на Црвената армија на 2 септември 1920.
Знаменитости
140 споменици ставени под заштита на УНЕСКО сведочат за културното значење на градот Бухара низ вековите кој бил еден од позначајните културни, политички и верски центри во Средна Азија. Некои од позначајните негови знаменитости се следниве:
Пои Калан
Пои Калан (پای کلان значи "Голема градба"), е дел од архитектонскиот комплекс кој се наоѓа под големото минаре Калан.
Мавзолејот Исмаил Самани
Исмаил Самани мавзолејот (9-10 век), е едно од најценетите места во архитектурата на Средна Азија бил изграден во 9 век (892-943) како гробница на Исмаил Самани – основачот на Саманидската династија, последната Персија персиска династија која владеела во Средна Азија и под чија власт бил градот во 9-10 век.
Мавзолејот Чешма-Ајуб
Чешма-Ајуб се наоѓа блиску до Саманидскиот мавзолеј. Неговото име на персиски значи Изворот на Јов поради легендата според која Јов (Ајуб) го посетил ова место и донел извор вода. Водата од овој бунар сè уште е чиста и се смета за лековита. Градбата со конусни куполи била изградена за време на власта на Тимур.
Лаб-и Хауз
Лаб-и Хауз (Персиски: لب حوض, значи до вирот). До советскиот период имало многу такви вирови, кои биле главен извор на вода но биле познати по тоа дека шират болести и повеќето од нив биле исушени во тек на 1920 и 1930. Лаб-и Хауз преживеал бидејќи бил центар на величествен архитектонски комплекс создаден во тек на 16 и 17 век и од тогаш не бил значително изменет
Арк, Бухарска тврдина
Арк е голема тврдина во Бухара која првенствено била изградена околу 5 век која се користела како воена тврдина сè до советскиот период. Денес, остатоците на тврдината се туристичка атракција и во неа има музеи посветени на нејзината историја.
Бухара во литературата
Градот бил опејан низ историјата од повеќе поети а за него Руми го напишал следново:
آن بخارا معدن دانش بود "Бухара е рудник на знаењето, پس بخاراییست هرک آنش بود Од Бухара е оној кој поседува знаење."
811 п.н.е.
811 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 811. година пред новата ера, 811. од првиот милениум п.н.е., 11. од 9 век п.н.е. и втора од 810-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
810 п.н.е.
810 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 810. година пред новата ера, 810. од првиот милениум п.н.е., 10. од 9 век п.н.е. и прва од 810-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4698 и 4699 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3940 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2950 и 2951 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 57 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 810 година се протега во 1826 и 1827, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1886 и 1887 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 267 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1475 и 1474 исламска година пред хиџра.
Snapchat
Користејќи ја апликацијата, корисниците можат да сликаат, да снимаат видеа, да додадат текст и цртежи, и да ги испратат на контролиран список на примачи. Овие испратени фотографии и видеа се познати како "снепови". Корисниците можат да определат рок на колкаво време примачите ќе можат да ги гледаат нивните снепови (заклучно со септември 2015 година, се во опсег од 1 до 10 секунди), по што Snapchat тврди дека тие ќе бидат избришани од опслужувачите на компанијата.
Според Snapchat, во мај 2015 корисниците на апликацијата испратиле преку 2 милијарди фотографии и видео клипови на ден, додека содржината на Snapchat приказните била прегледана по 500 милиони пати на ден.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Евангелие според Варнава
Евангелието според Варнава е текст во кој се опишува животот на Исус Христос, од страна на апостол Варнава. Скоро сите мухамедски апологети сметаат дека ова е право евангелие, додека останатите сметаат дека ова евангелие е фалсификат и истото било направено во текот на средниот век.
Најстари примероци
Долго време во јавноста било познато само еден примерок од евангелието, кое било напишано на италијански јазик, и кое денеска се наоѓа во Виена, во националната библиотека на Австрија. Освен овој примерок, познати се уште два ракописи на шпоански јазик од XVIII век, од кој едниот е изгубен, а другиот пронајден во Сиднеј, Австралија каде се наоѓа денес. Освен на овие два јазици, досега не е пронајден примерок на грчки јазик, хебрејски или латински и исто така не постојат докази дека такво евангелие постоело пред 16 век.
Исламот и евангелието
Авторот на ова евангелие тврди дека е единствениот сведок за животот на Исус Христос и бара право да ја каже вистината околу неговиот живот и самото христијанство. Во исто време, авторот не ги признава главните тези на вристијанската вера, која и исламот ги отфрла, односно евангелието според Варнава негира дека Исус е Син Божји. Исто така, авторот не го признава Христовото распетие, смртта на крстот и неговото воскреснување. Ова евангелие главно сведочи, како што и самиот пророк Мухамед тврдел, дека христијанската религија е фалсификат направен од самиот апостол Павле.
Елементи
Ова евангелие содржи еврејски, христијански и исламски елементи и главно се темели на животот на Исус, неговото раѓање и неговата смрт, како и неговите чуда, учења, Тајната вечер, издавањето и распнувањето, но не на Исус, туку на Јуда Искариотски, кој починал на крстот. Според овој текст, наместо Христос, истата вечер бил уапсен Јуда и тој бил убиен, теза што се прифаќа во мухамедовата теологија кога станува збор за Исусовото распнување. Во Сура 4, 156-157 пишува:
"„... и заради неверувањето нивно, зборувањето нивно и клеветите големи за Мерјем, и заради изјавата нивна: “Да, ние, навистина, го убивме Христа,” Иса, синот на Мерјем, Аллаховиот пејгамбер. Не го убија и не го распнаа! Туку тоа им се причини. А оние кои, навистина, не се согласија во тоа, во сомненевање се: ништо не знаеја за него, само се сомневаа... Не го убија сигурно“"
Евангелието според Варнава содржи исламска интерпретација, која освен Мухамед, на никое друго место не се споменува. Самиот текст потсеќа на зборовите од Куранот. Бидејќи исламот настанал во текот на 7 век, евангелието и понатаму не може да биде прифатено дека било направено во времето на Исус или во времето на раното христијанство. Авторот со сигурност не потекнувал од Палестина, бидејќи многу извештаи не се согласуваат со историјата и географијата на Палестина. До XVIII век не постои никаков доказ дека ова евангелие постоело пред 14 или 15 век.
Докази против автентичноста
Околу автентичноста на еванглието на Варнава постојат неколку контроверзии. Во текот на неговото иследување било докажано дека истото било напишано во периодот од 14 век до 16 век. Многу е тешко денеска да се докаже зошто било пишувано ова евангелие, и кој му биле неговите цели односно целите на авторот.
Според некои, автор на ова евангелие бил некој христијанин, кој го прифатил исламот, бидејќи авторот морал да биде добро запознаен со историјата на христијанството како и на исламот. Можеби поради освета кон христијанството, главно поради прогонствта во времето на Шпанската инквизиција во 16 и 17 век, Шпанија се смета за местото каде било пишано или од каде потекнува нејзиниот автор.
Мухамеданските обиди да го поврзат ова евангелие со еден текст на Варнава не успеале. Тие се обидувале да докажат дека ова евангелие е исто со онаа кое произлегува од 5 век, и кое е на грчки јазик. Decretum Gelasianum de libris recipiendis et non recipiendis од 5 век говори околу едно евангелие на Варнава, но од ова евангелеи денеска сè уште не постои ништо.
Причини поради кое и денеска се смета дека евангелието не било пишувано во текот на раното христијанство се повеќе, меѓу кои и
Анастасија (пејачка)
Анастасија ( родена на со нејзиното родено име Анастасија Лин Њукирк) е американска пејачка- текстописец. Таа е многу успешна во Европа, Азија, Јужна Африка и Јужна Америка меѓутоа не доживеа голем успех во нејзината родна Америка. Нејзиниот деби албум “Not that Kind” објавен во 2000 година доживеа огромна продажба во Австралија, Нов Зеланд и голем дел од Европа.
Во 2005 таа успеа да продаде повеќе од 200 милиони албуми во целиот свет. Анастасија е светски позната по својот моќен глас и нејзиниот мал раст (160 cm) поради кој таа се здоби со прекарот “Малечката дама со големиот глас”. Исто така таа беше позната по нејзиниот заштитен знак затемнети очила, но за да го поправи нејзиниот вид таа имаше операција во август 2005.
Ран живот и почетоци во кариерата
Анастасија е родена во Чикаго, Илиноис во фамилија од шоу-бизнисот. Нејзиниот покоен татко Роберт Њукирк ( со германско потекло) беше клупски пејач а нејзината мајка Дајан Хурли (со ирско потекло) глумица на Бродвеј. Откако почина нејзиниот татко кој имаше биполарно растројство, тие се преселија во Њујорк кога таа беше тинејџерка. Потоа се запиша во професионално училиште во Менхетен.
Анастасија набргу стана заинтересирана за танцување и покрај тоа што и беше дијагностицирана Кронова болест кога таа имаше 13 години. Таа за првпат се здоби со поглемо значење фрлајки во го сенка Д.Л. Хули за време на неговото гостување во BET’s Comic View пеејќи ја “Get here” на Олета Адамс во 1992. За време на раните 1990-ти таа редовно се појавуваше на MTV и во неколку видеа за женската хип-хопгрупа Salt-n-Pepa. Во 1999 таа го привлече интересот на издавчките куќи по финалето на MTV шоуто за таленти “The Cut”. Анастасија потпиша договор со Дејлајт Рекордс во март 1999. Лиза Лопез од женската група TLC беше водителка на шоуто за таленти на MTV, The Cut. Анастасија тогаш не беше позната и заврши на второто место, но ја импресионираше Лопез и другите тројца судии во шоуто со што таа потпиша договор за снимање.
1998–2002: Not That Kind и Freak of Nature
Додека “I’m Outta Lovе” беше топ десет хит на Hot Dance Club Play, ”Not That Kind” не се искачи на виско место на табелата на Billboard Hot 100.
Нејзиниот втор албум “Freak of Nature” постигна солидна продажба мегутоа не го постигна успехот на интернационално ниво како што тоа беше со ”Not That Kind”. Првиот објавен сингл беше “Paid my Dues”. Вториот сингл ”Only Day in your Life”, го достигна единаесеттото место во Велика Британија и беше топ 10 во повеќе Европски земји. Следниот сингл “Why’d you lie to Me” ги достигна топ триесетте во Велика Британија. You’ll Never be Alone - четвртиот сингл го достигна местото 28 на “Adult Contemporary Chart” во САД. Кога конечно албумот беше пуштен во продажба во САД во мај 2002, Анастасија го посвети на Лиза ”Left Eye” Лопез, која загина во сообракајна несреќа еден месец претходно. Лопез беше делумно заслужна за успехот на Анастасија, откако таа беше водителка на шоуто на MTV The Cut, каде што Анастасија го направи нејзиниот прв пробив. Набрзо таа објави двојно диск издание  кое вклучува 2 бонус хита, рекимси на три нумери од албумот и две песни во живо земени од свирка во Јапонија која беше изведена на 13 Септември 2002.
2004-2006 Албумот “Anastacia” создавањето на "Sporck" и првата турнеја
Како што е наведно во Австралиското шоу Rove во 2004, Анастасија сакаше да ги надмине нејзините досегашни постигнувања сметајќи дека имаше нешто што недостасува  од нејините претходни дела. Таа воведе повеќе рок инструменти кои донесоа нова атмосфера во нејзината музика. Како пејач таа почувствува дека премногу острина во нејзиниот глас не би звучела добро. Анастасија го опишува својот звук како Sprock- комбинација од соул, поп и рок. Таа го именуваше албумот по себе.
Анастасија почна со снимање на нејзиниот следен албум во септември 2003, работејќи со Глен Балард, Далас Остин и Дејвид А. Стјуарт со што албумот беше објавен во 2004. Таа исто така за албумот соработуваше со P.O.D. со пејачот Сони Сандовал на песната која зборува за социјалната свест “I Do”
Првиот сингл објавен во март беше “Left Outside Alone” кој значеше промена во насоката за Анастасија. Тоа беше една од најголемите песни во Европа во 2004, и стана еден од нејзините најголеми хитови.
“Anastacia” се покажа како голем хит, достигајќи го врвот на националните топ листи во Велика Британија, Ирска, Холандија, Австралија, Грција, Германија и други земји. За разлика од нејзините први два албума кои беа објавени во нејзината татковина Америка, “Anastacia” не беше, покрај тоа што беше планирана за објавување во три прилики. “Left Outside Alone” беше пуштена двапати но не успеа да доживее голем успех на радијата. Се здоби само со привремен Adult Contemporary и Hot AC формат на емитување на радио. Повторно тоа предизвика ритмички/денс формат што се емитуваше на радио и денс миксот на “Left Outside Alone” го достигна петтото место на Hot Dance Club Play. По оригиналната верзија на "Left Outside Alone” која не успеа да доживее успех особено на радио, албумот беше одложен и на крајот откажан откако датумот за издавање 30 Август 2004 помина.
Анастасија објави три идни интернационални успешни синглови ; “Sick and Tired”( со кој го освои првото место во Шпанија и влезе во првите топ пет синглови во Велика Британија). “Welcome to My Truth” ( нејзиниот најдобро продаван хит во Шпанија), и баладата “Heavy on My Heart” чиишто приходи од продажбата беа наменети за нејзиниот фонд ( добротворна организација која овозможува финансирање на истражувањата за рак на дојка).
Еден мал дел од нејзиниот албум именуван по неа беше пуштен со бонус ДВД, постер од Анастасија и кутија. ДВД-то ги вклучува “Making of Anastasia”, “2002 Europe Promo Tour” и галерија од нејзини слики.
Од Септември 2004 до Август 2005, таа беше на нејзината таканаречена “Live at last Tour”. До 2005 турнејата беше преименувана во “Encore Tour”.
Кратко по објавувањето на “I belong to you (II Ritmo Della Passione)”, Анастасија го објави нејзиното прво ДВД во живо Live at Last на 27 Март, 2006 во Европа. ДВД-то содржи снимки од концертите во Берлин и [Минхен[]]. Тоа вклучува музички спотови за нејзините четири синглови “Left Outside Alone” (Американската верзија), “Еverything Burns” ( со Бен Муди), “Pieces of a Dream”, и “I belong to you (II Ritmo Della Passione)”, со Ерос Рамазот[[и, пет алтернативни видеа ([[“I Do”, “Rearview”, “Seasons Change, “Underground Army”, и “Time”) на песни од најзиниот албум именуван по неа и документарен филм за турнејата.
2007-2009: Нова издавчка куќа, "Heavy Rotation" и турнеја "Heavy Rotation"
Анастасија присуствуваше на комеморативниот концерт во чест на принцезата Дајана на 1 јули 2007, кој беше одржан на 46-от роденден на принцезата. Ова беше еден од првите голем настани кои се случија на новиот Вембли Стадион, и еден од нејзините први поголеми настапи откако паузираше од индустријата. Таа го отвори и мешаниот дел од шоуто и го пееше препевот на “Superstar”, од операта Jesus Christ Superstar на Ендрју Лојд Вебер со госпел хор зад неа.
На 24 Јули, Анастасија изјави дека нејзиниот четврти студиски албум Heavy Rotation ќе биде објавен на 27 Октомври 2008 во Европа  и Азија ( и на други места во 2009). Новиот албум вклучува соработка со продуцентите Не-Јо, гигантите, Лестер Мендез, Ј.Р.Ротем и Родни Џеркинс. Првиот сингл од албумот беше наречен “I Can Feel You” и почна да се еимитува на радијата на 25 август 2008. Вториот сингл од Heavy Rotation беше “Absolutely Positively” кој подоцна послужи како промотивен сингл. Третиот официјален сингл од албумот се потврди како неуспешен и беше пуштен како промотивен сингл во Европа без музички спот.
Нејзиниот четврти студиски албум се покажа како помалку успешен од претходните три. Нејзините синглови не влегоа во топ 40 во нејзината најпопуларна земја Велика Британија. Анастасија остана позитивна, наведувајќи дека дека и други изведувачи се соочуваат со истите проблеми кога ја менуваат издавачката куќа, исто така обвинувајќи ја светската економска криза.
Во Јуни 2009 Анастасија ја отпочна нејзината втора турнеја низ Европа за да го промовира нејзиниот четврти студиски албум. Турнејата беше добро прифатена од страна на критичарите и од обожавателите исто така. Анастасија го прикажа синглот “Stalemate” од Англискиот состав Ben’s Brother објавен на 26 октомври 2006. Во Ноември и Декември 2009 Анастасија, Чака Кан и Лулу го водеа “Here come the Girls”- специјаlен Божиќен концерт кој се одржа само во Велика Британија. На 7 Декември 2009 Анастасија ja отвори годишната Royal Variety Performance заедно со Лулу и Чака Кан изведувајќи го препевот на “Relight My Fire”.
2010 - Денес: "Art on Ice", "Don’t Stop Believing" и турнејата “Natalia meets Anastacia”
Во Март 2010, Анастасија се појави на неколку шоуа за уметност на мраз во Цирих на “Hallenstadion” како и во Лозана. Во Март таа почна со снимање на нејзиниот петти студиски албум. Синглот “Safety” изведен во дует со Рускиот пејач Дима Билан, беше снимен во Лос Анџелес на 25 Мај 2010. Анастасија исто така беше една од главните во жирито на Британското шоу за таленти “Don’t Stop Believing”, натпревар инспириран од музичката - драма комедија Glee.
На 23 Март Анастасија објави дека ќе и се придружи на Наталија Друјтс за време на концетите насловени како “Natalia Meets Anastacia” кои се одржаа во Белгија на “Sportpaleis” во јануари 2011. Беа распродадени над 100,000 влезници. На почетокот на Јули, Анастасија и Наталија Друјтс снимија дует кој беше објавен на 17 Септември со кој ги промовираа концертите “Natalia Meets Anastacia”.
Таа исто така беше првиот интернационален пејач кој одржа концерт во Северен Кипар кој е окупиран од старана на Турција, на 13 Ноември 2010.
Моден Бренд
“Anastacia by s.Oliver” е колекција на облека пуштена во продажба кон крајот на 2006 од страна на Анастасија и Германската компaнија за облека s.Oliver. Таа имаше изјавено дека долго време сака да објави модна линија: Долго време имав идеја за изработка на моја сопствена колекција но го чекав вистинскиот партнер. “s.Oliver” дојде во правото време. Се запознавме меѓусебно и свативме дека не само што се усогласуваме како бренд туку исто така имаме исти идеи за изгледот на “Анастасија by s. Oliver” Постојат многу точки кои треба да се земат предвид при дизајнирање на колекција : Кои трендови се ин, кои бои, какви ткаенини, кои стилови... Среќна сум што мојата соработка со дизајнерскиоt тим на  s.Oliver е успешна и што ги споведуваме овие идеи заедно. На пример, јас мислам дека е многу важно  што мојата облека може да се носи во различни големини. Ограничено издание на ЦД наречено “Welcome To My Style” беше исто така бесплатно за потрошувачите кои купиле облека во вредност од 60 евра или повеќе, во ноември.
Анстасија пушти во продажба ограничено издание на модна линија наречена “Limited Luxury” која беше дизајнирана заедно со познатитот бренд Сваровски. Оваа модна линија се најде во продавниците на 2 Ноември 2007 и се продаваше само во некои земји.
Филантропија
За време на нејзиниот успех во кариерата Анастасија има помогнато во многу хуманитарни настани како што е “Life Ball” 2006 (Најголемиот годишен добротворен настан во Европа за борба против сидата) како и “Make a Difference” и “Challenge for the Children” Анастасија ја сними песната “Someday My Prince Will Come” од Снежана и седумте џуџиња. Оваа нумера исто така е вклучена и во колекционерското издание од нејзиниот втор албум.
Во 2003 Анастасија зеде учество во хуманитарниот хастан, 46664, во организација на Нелсон Мандела за подигање на свеста за СИДА-та. Таа пееше со U2 и Queen, и исто така придонесе за песната “Amandla” снимајќи ја и имаше свој придонес во текстот. Ени Ленокс ги здружи силите со Анастасија и 22 други женски изведувачи за да се подигне свеста за преносот на ХИВ кај неродените деца во Африка. Синглот “Sing” беше објавен на Светскиот ден за борба против СИДА-та, 1 Декември 2007 заедно со Ени Ленокс на концертот на Нелсон Мандела 46664 во Јужна Африка.
Во 2008 таа настапи на “Pink Ribbon Gala" во Стокхолм, се појави и на “Divas II”, добротворен концерт заедно со многу други женски изведувачи а исто така имаше настап и на концертот “ChildLine” во Даблин.
Личен Живот
Анастасија има неколку тетоважи на грбот, a на вратот имаше истетовирано Forever ( засекогаш) со необичен фонт. Таа исто така има истетовирано “Ankh” на најзиниот долен дел од грбот, кој се појави на нејзиниот прв албум. Бидејќи тоа претставува вечен живот, нејзините обожаватели ова  ги асоцира на неа.
Анастасија боледува од Кронова болест. За нејзината болест, таа вели: “Плашењето ги разгорува симптомите на Кроновата болест. Јас треба да научам да не се плашам од чувствата. Можеби мислите дека е чудно што јас сè уште сакам да ја исполнам мојата амбиција да станам пејачка, обидувајќи се да го направам тоа во бизнис кој е многу тежок и под притисок”
Дијагностициран рак
Во Јануари 2003 година, Анастасија одлучи да ги намали градите поради оптоварување на нејзиниот грб. Од мамограмот за операцијата таа откри дека има рак на дојката. Таа веднаш почна со терапија и успешно ја заврши операцијата и радиотерапијата. Подоцна Анастасија оформи Фонд за да ја подигне свеста за ракот на дојката кај помладите жени.
На своето здравје му ја препишува инспирацијата за звукот и содржината на нејзиниот трет албум. Според интервјуто што таа го даде во 2005 за Британската музичка станица The Box, нејзиниот глас ја загуби моќта и таа не е во можност да снима, па затоа поминува подолго време во пишување и се обидува да создаде звук од кој ќе биде задоволна.
Ејлана Фрејзер
Ејлана Маргарет Фрејзер (Ailana Fraser) е канадска математичарка, професор по математика на Универзитетот во Британска Колумбија. Таа е позната по нејзината работа во геометриската анализа и теоријата на минимални површини.
Родена во Торонто, Онтарио, Фрејзер ги завршила докторските студии на Универзитетот Стенфорд, примајќи го својот докторат во 1998 година, под надзор на Ричард Шоен. По пост-докторските студии на Институтот Кјурант на Универзитетот во Њујорк, таа предавала на Универзитетот Браун пред да се пресели на УБЦ (Универзитетот во Британска Колумбија).
Таа ја освоила наградата Кригер-Нелсон од Канадското математичко друштво во 2012 година, а во 2012 година, исто така, станала и соработник на Американското математичко друштво.
Нина Бари
Нина Карловна Бари (Нина Карловна Бари; во  —  во ) — советска математичарка, позната по својата работа на тригонометриските серии.
Ран живот и образование
Нина Бари е родена во Русија на 19 ноември 1901 година, ќерка на Олга и Карл Адолфович Бари, лекар. Во 1918 година, станала една од првите жени што биле примени во Одделот за физика и математика на престижниот Московски државен универзитет. Дипломирала во 1921 година - само три години по влегувањето на универзитетот. По дипломирањето, Бари ја започнала својата наставна кариера. Предавала на Московскиот институт за шумарство, Московскиот политехнички институт и Комунистичкиот институт „Свердлов“. Бари аплицирала и добила за единствено платените истражувачки стипендии, доделени од новоформираниот Институт за истражување на математика и механика. Како студент, Бари била привлечена кон елитна група со прекар Лузитанија - неформална академска и социјална организација. Студирала тригонометриски серии и функции, под туторство на Николај Лузин, станувајќи една од неговите ѕвезди. Таа го претставила главниот резултат од нејзиното истражување во Московското математичко друштво во 1922 година - прва жена која се обратила кон општеството.
Во 1926 година, Бари ја завршила својата докторска работа на тема тригонометриски проширувања, освојувајќи ја наградата „Главнаук“ за нејзината теза. Во 1927 година, Бари ја искористила можноста да студира во Париз на Сорбона и во Колеџот на Франција. Таа потоа присуствувала на Полскиот математички конгрес во Лавов, Полска; грантот на Рокфелер ѝ овозможил да се врати во Париз за да продолжи со студиите. Одлуката на Бари да патува можеби била под влијание на дезинтеграцијата на членовите на Лузитанија. Лутината на Лузин, барајќи личност, отуѓила многу од математичарите, кои се собрале околу него. До 1930 година, сите траги од движењето Лузитанија исчезнале, а Лузин ја напуштил Московската држава за Институтот по математика на Академијата на науки Стеклов. Во 1932 година, таа станала професор на Московскиот државен универзитет и во 1935 година ја добила наградата за доктор по физички и математички науки, попрестижна истражувачка диплома од традиционалната докторска диплома. Во тоа време, таа ја завршила фундаменталната работа на тригонометриски серии.
Кариера и подоцнежен живот
Таа била близок соработник со Дмитриј Меншов, на голем број истражувачки проекти. Таа и Меншов ја презеле одговорноста за функцијата теоретска работа на Московската Држава, во текот на 1940-тите. Во 1952 година, таа објавила важна работа за примитивните функции и тригонометриските серии и нивната конвергенција речиси насекаде. Бари, исто така, објавила дела на Третиот конгрес на сите унии во 1956 година во Москва, како и на Меѓународниот Конгрес на Математичари во Единбург во 1958 година.
Математиката била центар на интелектуалниот живот на Бари, но таа уживала и во литературата и уметноста. Таа, исто така, била ентузијаст за планинарски туризам и се свртела кон планинските масиви во Кавказ, Алтај, Памир и Тјан Шан во Русија. Интересот на Бари за планинарско пешачење бил инспириран од нејзиниот сопруг, Виктор Владимирович Немитскиј, советски математичар, професор во Московската држава и страствен планински истражувач. Нема на располагање документи за нивниот брак, но современиците веруваат дека двајцата стапиле во брак подоцна во животот. Последната работа на Бари - нејзината 55. публикација - била монографија од 900 страници за најсовремената теорија на тригонометриски серии, која е препозната како стандардна референтна работа, за оние кои се специјализирани за теоријата на функциите и тригонометриските серии.
Смрт
На 12 јули 1961 година, Бари погинала во Москва, кога паднала пред метрото кое и доаѓало во пресрет.
Битка кај Никопол
Битката кај Никопол се случила на 25 септември 1396 година помеѓу Отоманското Царство од една страна и крстоносните сојузници предводени од Кралство Унгарија, Светото Римско Царство, Франција, Полска, Англија, Шкотска, Венеција, Џенова. Оваа битка се одвила близу Никопол.
Сојузниците во почетокот бележиле успех, за да подоцна нивниот поход заврши катастрофално. Околу 1000 војници биле убиени, а 10 000 заробени. Со ова битка, Османлиите конечно се утврдиле како долготрајни господари на Балканот.
Позадина
Османлискиот пораз кај Ровиње го разбудил оптимизмот во Западна Европа. Во меѓувреме, византиските емисари започнале да патуваат низ Западна Европа барајќи помош за нов крстоносен поход. Најсмел од сите европски владетели бил војводата од Бургундија Филип II Смелиот чиј син Жан од Невара ветил дека во август 1395 година ќе тргне во поход. Новата крстоносна војна била подржена од страна на двајцата папи во Рим и Авињон. Венеција, главно поради своите трговски интереси сакала да ги помири осланлискиот и византискиот владетел.
Така местото на собирот било закажано на 20 април 1396 година во Дижон. Неколку витези пристигнале од Англија, Арагон, Полска и Чешка. Најмногу имало од Франција на чело со грофот Жан од Навара кој немал воено искуство. Крстоносците во текот на пролетта патувале по долината на реката Дунав, а во јули пристигнале во Будим каде задоволниот Сигмунд приметил дека армијата е толку голема што со своите копје можеле да го спречат небото доколку падне. Но очекувањата дека Бајазит I ќе го помине Дунав со својата војска не се оствариле, па било одлучено да се тргне во офанзива. Француските витези биле уверени дека Бајазит постојано ќе избегнува отворена битка и поради тоа барале брз напад. Крстоносците навлегле преку источна Србија и заминале кон Видин. Еден дел од унгарската војска влегла во Влашко и го протерала соперникот на Мирчо. Истовремено, во Егејско Море се наоѓале воена флота од 44 воени бродови на чело со венецијанскиот адмирал Томазо Мочениго.
Првата важна победа на крстоносците била одиграна кај Видин каде бугарскиот цар Иван Страцимир ги отворил портите на христијанските војници. Турската армија била погубена а Жан од Невера и неговите 300 соборци биле прогласени за витези.
Опсада
Походот продолжил кон Никопол каде се наоѓал добро снабдениот гарнизон на чело со Доган-бег. Силите на Венеција и Џенова по речен пат пристигнале на 10 септември а по ова пристигнал и Сигмунд. Ѕидините на Никопол биле во очајна состојба по крајот на Иван Шишман и неговото погубување во 1395 година, а самата положба на градот била тешко достапна. Во почетокот на битката христијаните започнале да копаат тунели за да ги пробијат ѕидините, но тоа се покажало како неуспешно. По ова тие започнале со опсада на градот. Во меѓувреме кога за опсадата разбрал, Бајазит се наоѓал пред ѕидините на Цариград. По ова тој набргу заминал во Едрене каде многу бргу ја организирал својата војска од Румелија и Анадолија. Бајазит наредил блокадата на Цариград да продолжи, а по ова заминал кон Трново. Провинциските одреди султанот го чекале меѓу Едрене и Пловдив, додека пак Стефан Лазаревиќ присригнал преку Софија. Се смета дека српските сили на османлиските се приклучиле во Трново на 21 септември. По ова, здружените сили тргнале кон Никопол.
Битката кај Никопол се одвила на 25 септември. Крстоносците биле изненадени од доаѓањето на Бајазит бидејќи сметале дека нема да отстапи од опсадата на византиската престолнина. Никопол сепак не се предал и издржал 16 дена од опсадата. Во меѓувреме Бајазит бил информиран за движењето на крстоносците на чело со Џан Галеацо Висконти.
Последици
По крајот на битката, на 26 септември Бајазит заповедил да бидат погубени меѓу 3.000 и 10.000 војници како одмазда за убиството на турските сили кај Орјахово од страна на французите. Оние кои имале 18 години ги задржал во својата армија или ги продал во ропство. По крајот на битката Видинското царство паднало под власта на Османлиите, а Јован Страцимир бил затворен во Бурса.
Список на државни водачи во 641 година
Ова е список на државни водачи во 41 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дорис Коен
Дорис Коен (Doris Cohen) била американска математичарка и аеродинамичарка од дваесеттиот век. Работела во Меморијалната воздухопловната лабораторија „Ленгли“ на Националниот советувачки комитет за аеронаутика (НАЦА, претходник на НАСА). Во 1941 година, истражувачкиот извештај што таа го објавила, ја направил да биде првата женска авторка од НАЦА.
Била во брак и работела со аеродинамичарот Р. Т. Џонс. Со него, таа е соосновач на Вега Инструмент, компанија за производство на телескопи, во 1957 година.
NGC 6967
NGC 6967 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6967 се споменува и како UGC 11630, MCG 0-53-6, CGCG 374-18, IRAS 20450+0013.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1857 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6967 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6967 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 47 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 24' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 6967 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65385. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 254; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 512. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 305.
Список на NGC-објекти (5001–6000)
Ова е список на објектите со број 5001–6000 во Новиот општ каталог (NGC). Овој астрономски каталог е претежно составен од ѕвездени јата, маглини и галаксии. Другите објекти во каталогот се наведени на другите потстраници списокот на NGC-објекти. За секој објект е наведено соѕвездието на кое му припаѓа и неговиот морфолошки вид.
Црква „Св. Димитриј“ - Струмица
'''Црквата Св. Димитриј''' — поранешна патријаршиска црква која се наоѓала во градот Струмица, Македонија.
Историја
Црквата била изградена во текот на 19 век и била под контрола на Цариградска патријаршија, и претставувала седиште и соборна црква на грчкиот митрополит. Во близина на црквата се наоѓало грчко училиште. Во 1869 година градот Струмица бил зафатен од пожар, во кој настрадала и самата црква. Црквата во следните години била обновена. Еден изворен податок сведочи дека за нејзиното обновување биле потрошени околу 4.000 турски лири, „собрани од струмичкиот христијански народ“.
По крајот на Балканските војни, градот Струмица бил опожарен од страна на грчките сили, кои пред да се повлечат од градот меѓу другото ја опожариле и самата црква.
Во 1922 година црквата била целосно разрушена. Денеска, на нејзините темели се наоѓа ОУ „Маршал Тито“.
Опсада на Цариград (1204)
Падот на Цариград се случил во текот на Четвртата крстоносна војна на 13.04.1204 година кога било срушено Византиското царство. На почетокот, како основа за овој поход бил освојување на исламскиот Египет. Но по заговор од страна на Венецијанската република, крстоносците најпрвин го освоиле Задар, а подоцна се освртиле и кон христијанска Византија. Градот бил преземан, а по влегувањето на крстоносците во градот, тој бил ограбен и опожарен. Така, на местото на Византија, биле формирани нови крстоносни држави: Латинско Царство, Солунско кралство, Ахајско Кнежевство, Атинско Војводство, Никејско Царство, Епирско Деспотство и Трапезунтско Царство.
Конкорд (Њу Хемпшир)
Конкорд (Concord) е главен град на американската сојузна држава Њу Хемпшир. Според пописот извршен во 2010 година во градот живееле 42,695 жители.
VX Лебед
VX Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 10,08.
Жегљане
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Козјачија, во северниот дел на територијата на Општина Старо Нагоричане, од левата страна на реката Пчиња. Селото е раштркано и има ридски карактер, чии маала се издигаат на надморска височина од 540 до 680 метри. Од самиот град Куманово е оддалечено 30 километри.
Атарот зафаќа површина од 10 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 464,5 хектари, на пасиштата отпаѓаат 327,3 хектари, а на шумите 185,3 хектари.
Села со кои се граничи Жегљане се: Степанце, Малотино и Кокино.
Жегљане е село од разбиен тип. Во секое маало живеат жители од еден род, поради што маалата се наречени по имињата на родовите.
Историја
За времето кога е основано денешното село нема официјални историски извори. Меѓутоа, може да се заклучи дека се работи за старо село: има неколку родови за кои не се знае од каде потекнуваат; воедно, старата селска црква „Св. Ѓорѓи“ потекнува од 1867 година.
Во XIX век, Жегљане било христијанско село во рамките на Кумановската каза на Отоманското Царство.
На 10 октомври 1944 година во ова село е создадена Кумановската (македонска) дивизија, во чиј состав влегоа Шеснаесеттата, Седумнаесеттата и Осумнаесеттата македонска НО бригада.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Жегљане имало 315 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Жегљане имало 386 жители.
Во 1961 година селото броело 328 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 112 жители, од кои 102 Македонци и 10 Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Жегљане имало 86 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 45 Македонци и 3 лица без податоци.
Родови
Во Жегљане постојат стари и доселени родови:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Старо Нагоричане, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Жегљане, во која влегувале селата Жегљане, Карловце, Кокино, Коинце и Степанце.
Во периодот 1952-1955, селото било исто така седиште на тогашната општина Жегљане, во која покрај селото Жегљане се наоѓале и селата Враготурце, Врачевце, Драгоманце, Карловце, Коинце, Кокино, Малотино, М’гленце, Пелинце, Пузајка и Степанце.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Куманово.
Иселеништво
Жителите на Жегљане најмногу се иселувале во периодот помеѓу двете светски војни и во периодот по Втората светска војна. Најмногу иселеници има во Куманово (околу 30 к.) и по некои низински кумановски села. Две семејства се преселиле во Шабац и Глогањ во Србија.
Мали Сундски Острови
Мали Сундски Острови (Kepulauan Nusa Tenggara „југоисточен архипелаг“ или  „мал сундски архипелаг“ ) — архипелаг во Југоисточна Азија, северно од Австралија. Заедно со Големите Сундски Острови (на запад) на образуваат поголемата група на Сундските Острови. Островите се дел од вулканскиот лак наречен Сундски Лак, настанат по пат на субдукција долж Сундскиот Ров во Јаванското Море.
Најголеми острови во архипелагот (од запад кон исток) се: Бали, Ломбок, Сумбава, Флорес, Сумба, Тимор, Алорските Острови, Барат Даја и Танимбар.
Управа
Највеќето острови се во состав на Индонезија, и тоа покраините Бали, Западни Мали Сундски Острови, Источни Мали Сундски Острови и јужниот дел на Малуку. Источната половина на Тимор му припаѓа на Источен Тимор.
Геологија
Малите Сундски острови во геолошки поглед се делат на два архипелага. Северниот архипелаг, во кој влегуваат Бали, Ломбок, Сумбава, Флорес и Ветар е од вулканско потекло. Некои вулкани се активни и денес, а други се згаснати веќе подолго време. Пример за првите е Ринџани на Ломбок, а пример за вторите е Келимуту на Флорес, со трите разнобојни кратерски езера. Северниот архипелаг настанал за време на плиоценот пред околу 15 милиони години како последица од судирот помеѓу Австралиската и Азиската Плоча. Островите на јужниот архипелаг како што се Сумба, Тимор и Бабарските Острови се невулкански, и ѝ припаѓаат на Австралиската Плоча. Геологијата и екологијата на северниот архипелаг дели доста сличности со јужните Молучки Острови, кои го продолжуваат истиот островски лак кон исток.
809 п.н.е.
809 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 809. година пред новата ера, 809. од првиот милениум п.н.е., 9. од 9 век п.н.е. и последна од 800-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4699 и 4700 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3941 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2951 и 2952 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 56 пред основањето на Рим.