cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бургерова болест
Третман
Во хронични случаи, лумбалната симпатектомија повремено може да биде корисна. Ја намалува вазоконстрикцијата и го зголемува протокот на крв до екстремитетите. Помага во заздравување и ослободување од болката од исхемичните чиреви. Бајпасот понекогаш може да биде корисен во лекувањето на екстремитетите со слаба перфузија секундарно на оваа болест. Употребата на васкуларниот фактор на раст и инјекциите на матични клетки се ветува во клиничките студии. Може да има корист од користењето матични клетки добиени од коскената срцевина за лекување на чиреви и за подобрување на растојанието за пешачење без болка, но потребни се поголеми, висококвалитетни испитувања. Дебридман се прави кај некротични улкуси. Кај гангренозни цифри, често е потребна ампутација. Ретко е потребна ампутација над коленото и под коленото.
Стрептокиназата е предложена како адјувантна терапија во некои случаи.
И покрај јасното присуство на воспаление кај ова нарушување, антиинфламаторните агенси како што се кортикостероидите не се покажаа како корисни во лекувањето, но имаат значителни антиинфламаторни и ублажувачки квалитети на болка во интермитентна форма со ниски дози. Слично на тоа, стратегиите на антикоагулација не се покажаа ефикасни. физикална терапија: интерференцијална тековна терапија за намалување на воспалението.
Откажувањето од пушење е најефективниот начин да се запре прогресијата на болеста. Дури и неколку цигари на ден можат да ја влошат болеста. Исто така, пожелно е да се избегне студот којшто има ефект на стеснување на крвните садови. Лековите за проширување на крвните садови го подобруваат протокот на крвта и можат да го забават текот на болеста. Симпатектомијата е хируршки метод за сечење на нервите, со што доаѓа до намалување на болката и проширување на крвните садови.
Прогноза
Бургеровата болест не е веднаш фатална. Ампутацијата е честа појава и големите ампутации (на екстремитетите, а не на прстите) се речиси двојно почести кај пациентите кои продолжуваат да пушат. Прогнозата значително се подобрува ако некое лице се откаже од пушењето. Женските пациенти имаат тенденција да покажуваат многу повисоки стапки на долговечност од мажите. Единствениот познат начин да се забави прогресијата на болеста е да се воздржите од сите тутунски производи.
Епидемиологија
Бургеровата болест е почеста кај мажите отколку кај жените. Иако е присутен ширум светот, тој е позастапен на Блискиот и Далечниот Исток. Инциденцата на тромбоангиитис облитеранс е 8 до 12 на 100.000 возрасни во САД (0,75% од сите пациенти со периферна васкуларна болест ).
Историја
Буергеровата болест првпат била пријавена од Феликс фон Винивартер во 1879 година во Австрија. Сепак, дури во 1908 година болеста го доби својот прв точен патолошки опис, од Лео Буергер во болницата Маунт Синај во Њујорк. Буергер ја нарекол „предсенилна спонтана гангрена“ откако ги проучуваше ампутациите кај 11 пациенти.
Значајни заболени
Како што е известено од Алан Мичи во God Save The Queen, објавено во 1952 година (види страници 194 и следните), на кралот Џорџ VI му била дијагностицирана болеста на 12 ноември 1948 година. И двете нозе беа погодени, десната посериозно од левата. Лекарите на кралот препишале целосен одмор и електричен третман за да се стимулира циркулацијата, но бидејќи или не биле свесни за поврзаноста помеѓу болеста и пушењето (кралот бил тежок пушач) или не можеле да го убедат кралот да престане да пуши, болеста не реагирала. на нивниот третман. На 12 март 1949 година, кралот беше подложен на лумбална симпатектомија, изведена во Бакингемската палата од Џејмс Р. Лирмонт. Операцијата, како таква, била успешна, но кралот бил предупреден дека тоа е палијатив, а не лек и дека не може да има гаранција дека болеста нема да се влоши. Според сите извештаи, кралот продолжил да пуши.
Авторот и новинар Џон МекБет ги опишува своите искуства со болеста и третманот за неа, во поглавјето „Година на ногата“ во неговата книга „ Репортер“. Четириесет години покривајќи ја Азија.
Филипинскиот претседател Родриго Дутерте во 2015 година откри дека има Буергерова болест.
Мецелс
Мецелс (Metzels) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година е дел од градот Вазунген.
Космос-2395
Космос-2395 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 25 декември 2002 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9130 км, а најмалото на 9124.
Грб на Брунеј
Грбот на Брунеј е официјалниот грб во државата кој бил за првпат усвоен во 1932 година. Грбот е сличен со елементите од знамето на државата и тој е составен од: знамето, кралскиот чадор, крилја, раце и полумесечина. На полумесечината е испишано националното мото на арапски јазик (Секогаш во служба со Господовото водство), додека пак под него се наоѓа името на државата. Крилјата симболизираат правда и мир, полумесечината Исламот додека пак рацете должноста на државата да го заштити народот.
Езѓан Алиоски
Езѓан Алиоски или Ѓани (р. ) — македонски фудбалер, играч од одбраната или од средниот ред на Ал Ахли и на македонската репрезентација. Има и швајцарски пасош.
Рана кариера
Алиоски ја започнал својата кариера во вториот тим на Јанг Бојс каде во периодот од 2010 до 2013 постигнал 4 гола на 57 натпревари. Во јануари 2013 година преминал во Шафхаузен како позејмен играч каде подоцна прави и целосен трансфер. За екипата на Шафхаузен постигнал 4 погодоци на 77 натпревари.
Лугано
Во јануари 2016 година, Алиоски преминал во редовите на прволигашот Лугано на заем до крајот на сезоната 2015-2016. Своето деби за Лугано го направил на 13 февруари во поразот со 2-1 од Тун. Иако бил доведен како лев бек, тренерот на Лугано Зденек Земан увидел во него голем напаѓачки потенцијал и започнал да го користи понапред како десно крило па дури и како напаѓач до крајот на сезоната. Својот прв погодок за клубот го постигнал на 11 мај 2016, во победата со 4-0 над Цирих.
По завршувањето на заемот, Алиоски потпишал перманентен договор со Лугано во јуни 2016 откако претходно му истекол договорот со Шафхаузен. Во сезоната 2016-2017, Алиоски експлодирал и постигнал 16 гола и имал 14 асистенции (со што бил трет во првенството во двете категории) во 34 настапи за Лугано. Исто така бил избран во Идеалниот тим на сезоната во швајцарското првенство.
Лидс Јунајтед
На 13 јули 2017, Алиоски потпишал четиригодишен договор со англискиот клуб член на Чемпионшип, Лидс Јунајтед. Своето деби го направил на 6 август 2017, во победата со 3–2 против Болтон Вондерерс забележувајќи асистенција во тој натпревар за голот на Крис Вуд. Својот прв погодок за Лидс го постигнал на 26 август 2017, во победата со 2-0 над, во која исто така бил избран за играч на натпреварот. Голот подоцна бил избран за „Гол на месецот во Чемпионшип“. Во ноември 2017 година, Алиоски постигнал гол на сите четири натпревари на Лидс Јунајтед и беше награден со наградата на клубот за играч на месецот. Во ноември 2017 година, Алиоски постигнал гол на сите четири натпревари на Лидс Јунајтед и бил награден со прогласување за играч на месецот на клубот. На 16 април 2018 година, Алиоски бил номиниран како еден од четворицата играчи во конкуренција за добивање на наградата за Играч на годината на Лидс Јунајтед. Пет дена подоцна, Алиоски го постигнал победничкиот гол, со својот седми за сезоната, во победата од 2–1 за Лидс во дербито на Јоркшир против Барнсли. Првата сезона во англискиот клуб ја завршил со 7 гола и 5 асистенции. На 5 мај 2018, неговиот гол кој го постигнал против Нотингем Форест порано во сезоната бил прогласен за „Гол на сезоната на Лидс Јунајтед“.
Репрезентативна кариера
Тој го направил своето деби за сениорската репрезентација на 11 октомври 2013 во натпреварот Велс-Македонија (1-0). Својот прв погодок за македонската репрезентација го постигнал на 5 септември 2016, во поразот од Албанија со 2-1 во натпревар од Квалификациите за Светското првенство 2018 одигран во Скадар.
Статистика
Статистиката е ажурирана на 22 август 2018.
Црвејнца (Опеница)
Црвејнца — археолошко наоѓалиште во охридското село Опеница. Наоѓалиштето претставува населба од неолитското време, некропола од хеленистичкото време и средниот век. Се наоѓа северно од селото, на левата страна на патот Охрид-Ресен, на почетокот на 20-тиот километар, а во непосредната близина на Прентов Мост. На почетокот на 1956 година, со работите на мостот, во брегот биле откриени гробови од хеленистичка и средновековна некропола. Во истата година Музејот од Охрид извршил сондажни, а во 1957-59 систематски ископувања. Со овие работи биле откриени и истражени 143 гроба од кои 83 од хеленистичкото време а 60 од раниот среден век. Во долните слоеви се најдени фрагменти од керамички садови, орудија од кремен и коска кои упатуваат на траги од неолитска населба. Наодите се чуваат во Завод и Музеј во Охрид.
Џими Хендрикс
Џејмс Маршал „Џими“ Хендрикс  (27 ноември 1942 година, Сиетл, САД – 18 септември 1970 година, Лондон,Британија) — американски гитарист, композитор и пејач на рок и блуз музика, кој извршил огромно влијание врз развојот на рок-музиката. Денес, кај рок критичарите постои консензус дека тој е најголемиот гитарист во историјата на рок-музиката  и еден од највлијателните музичари на неговото време  во различни жанрови.
Хендрикс ќе остане забележан и како еден од најголемите иноватори во свирењето на електричната гитара. Така, тој претпочитал употреба на засилувачи со високо ниво на гласност и висока честота со што помогнал во распространувањето на претходно неприфатената техника на ехото од гитарскиот засилувач. Исто така, Хендрикс е заслужен за широката употреба на вах-вах педалата во рок-музиката, која често ја користел во неговите соло изведби, особено со силно истегнување на жиците, сложено свирење гитара и употреба на легато. Како продуцент, Хендрикс ги поставил и темелите за користење на студиото за снимање како можност за проширување на неговите музички идеи. Бил меѓу првите кои експериментирале со стереофонични ефекти со промена на фази за снимање рок-музика.
На Хендрикс влијаеле блуз изведувачи, како што се Би Би Кинг, Мади Вотерс (Muddy Waters), Хаулин Вулф (Howlin' Wolf), Алберт Кинг и Елмор Џејмс,   ритам и блуз и соул гитаристите Куртис Мејфилд и Стив Кропер, како и џез гитаристот Вес Монтгомери. Додека свирел и снимал со неговиот бенд од 1 март 1964 година до пролетта во 1965 година, Хендрикс (кој тогаш бил познат како „Морис Џејмс“) почнал да се облекува и да пушта мустаќи како Литл Ричард. Во 1966 година, Хендрикс изјавил: „Сакам со мојата гитара да го правам истото што го прави Литл Ричард со неговиот глас.“
Детство и младост
Џими Хендрикс е роден на 27 ноември 1942 година, во 10 часот и 15 минути, во Сиетл, државата Вашингтон, САД, како прво од петте деца на Џејмс Ал Хендрикс (James 'Al' Hendrix) (10 јуни 1919, Ванкувер, Британска Колумбија – 17 април 2002 година, Рентон, Вашингтон) и Лусил Џетер (Lucille Jeter) (12 октомври 1925 година, Сиетл, Вашингтон – 2 февруари 1958 година, Рентон, Вашингтон). Вистинското име му е Џони Ален Хендрикс (Johnny Allen Hendrix), а на четиригодишна возраст му го промениле името во Џејмс Маршал Хендрикс (James Marshall Hendrix). Имено, кога се родил Хендрикс, татко му бил војник на американската армија, стациониран во Форт Сил, Оклахома, пред да го испратат во Франција за време на Втората светска војна. Неговиот татко добил отпуст од Армијата на САД на 1 септември 1945 година и тогаш си го вратил својот најстар син и законски го преименувал во Џејмс Маршал Хендрикс во сеќавање на неговиот покоен брат, Леон Маршал Хендрикс. Уште од раѓање меѓу пријателите и роднините бил познат како "Buster" (другар). Хендрикс имал двајца браќа, Леон и Џозеф, и две сестри, Кети и Памела. Џозеф е роден со физички проблеми и кога наполнил три години го оставиле во сиропиталиште. Неговите две сестри, исто така, биле оставени во сиропиталиште додека биле уште мали. Кети е родена слепа, а Памела имала помали физички проблеми.
На 17 декември 1951 година, кога Хендрикс имал девет години, неговите родители се развеле и оттогаш, Хендрикс само повремено се гледал со мајка му, која се разболела од цироза на црниот дроб, и починала на 2 февруари 1958 година Хендрикс живеел во сиромашно и нестабилно семејство, заедно со татко му и со тетка му Долорес, а некое време поминал и кај баба му во Ванкувер, Канада, додека неговиот брат Леон привремено бил згрижен во сиропиталиште. Хендрикс бил срамежливо и чувствително момче, значително погоден од сиромаштијата и раздвојувањето на семејството. На четиринаесетгодишна возраст ја добил првата акустична гитара, купена настаро за 5 долари од познаник на татко му. Гитарата ги заменила метлата на која имитирал дека свири и укулелето што го нашол татко му додека расчистувал нечија гаража. Хендрикс научил да свири со тоа што вежбал неколку часа на ден, гледал како други свират, добивал совети од поискусни гитаристи, и со тоа што слушал плочи. Во средината на 1959 година, неговиот татко му подарил електрична гитара од марката Супро озарк 1650Ѕ (Supro Ozark). Според неговите другари од бендот во Сиетл, најголемиот дел од неговите акробатски сценски движења, вклучувајќи го и свирењето со заби и зад грб, ги научил од друг млад музичар, Рали Снајпс – „Мачо“ (Raleigh "Butch" Snipes), гитарист на локалниот бенд Шарпс (The Sharps). Самиот Хендрикс повремено го изведувал и заштитниот знак на Чак Бери - „одење како патка“(duck walk).
Во Армијата
Хендрикс двапати имал проблеми со законот поради тоа што се возел во украдени автомобили. Му било дадено да бира помеѓу тоа да помине две години во затвор или да се приклучи во Армијата. Хендрикс го одбрал второто и стапил во војска на 31 мај 1961 година, во Форт Орд (Fort Ord), Калифорнија. По завршувањето на основната обука, бил назначен во 101 воздушнодесантна дивизија (101 Airborne Paratroopers Division) и стациониран во Форт Кембел (Fort Campbell), Кентаки како дел од елитниот одред „Screaming Eagles“. Неговите команданти и соборци го сметале за лош војник: спиел додека бил на должност, не ги почитувал правилата, постојано морало некој да го надгледува и не покажал никаква вештина како стрелец. Поради ова, по само една година служба, неговите команданти поднеле барање тој да биде ослободен од армијата и тој добил медицинско ослободување на 2 јули 1962 година. Во рекреативниот центар на базата, Хендрикс го запознал војникот Били Кокс (Billy Cox) и во ноември 1961 година ја формирале групата Кинг кажуалс (King Kasuals), која најпрвин свирела во „Pink Poodle Club“, во Кларксвил, Тенеси, а подоцна во „Club del Morocco“, во Нешвил.
Почетоците на музичката кариера
Откако бил отпуштен од армијата, Хендрикс и Били Кокс се преселиле близу Кларксвил, во државата Тенеси и почнале да заработуваат за живот, настапувајќи со својата група, претежно по евтини локали. Во овој период, Хендрикс почнал да свири со заби. Всушност, Хендрикс веќе отпорано го имал видено Буч Снајпс како свири со заби во Сиетл, а тогаш и Алфонсо „ Бејби Бу“ Јанг, другиот гитарист во групата, го правел истиот трик. Подoцна, самиот Хендрикс изјавил: „... идејата да го правам тоа ми дојде во еден град во Тенеси. Таму на југот мора да свириш со забите, ако не, ќе пукаат во тебе. Има трага од скршени заби на целата сцена...“. По некое време, групата се преселила на улицата Џеферсон - срцето на традиционалната заедница на црнциte во Нешвил и седиште на шареноликата ритам и блуз сцена. Откако се доселиле во Нешвил, членовите на групата дознале дека веќе постои друга група со името The Casuals, па затоа го промениле своето име во King Kasuals. Во текот на 1962 година, придружувајќи им се на поранешните членови на Боб Фишер & Барневилс (Bob Fisher & the Barnevilles), Хендрикс патувал низ Америка како поддршка на настапите на Марвелетс (Marvelettes) и на Кертис Мејфилд (Curtis Mayfield & The Impressions). Потоа, тој се преселил во Ванкувер, Канада каде што станал член на групата Боби Тејлор & Ванкуверс (Bobbie Taylor & the Vancouvers), приредувајќи редовни настапи во клубот „Dante's Inferno“.
На почетокот на 1963 година, Хендрикс повторно се вратил на Југот. Потпомогнат од промоторот Џорџ Одел ("Gorgeous" George Odell), Хендрикс добил редовна работа како придружен музичар, свирејќи на турнеите на Сем Кук (Sam Cooke), Џеки Вилсон (Jackie Wilson) и други познати ритам ен блуз музичари. Во декември 1963 година, Хендрикс дебитирал на две сингл-плочи на Лони Јангблад (Lonnie Youngblood), снимени во Филаделфија. Чувствувајќи дека уметнички ја надраснал околината и незадоволен што мора да ги следи правилата на водачите на групите, Хендрикс решил да си ја проба среќата во Њујорк, каде што се сместил во хотелот Тереза во Харлем. Таму ја запознал Литофејн Приџен (позната како „Феј“), која подоцна му станала девојка. Во февруари 1964 година, Хендрикс освоил прво место на аматерскиот натпревар во тетарот Аполо. Еден месец подоцна, Хендрикс се запознал со Ајсли брадерс (Isley Brothers) со кои ја снимил песната „Testify“, како и неколку други песни. Потоа, Хендрикс свирел како придружен музичар на нивната турнеја, но ги напуштил кога пристигнале во Нешвил. Во текот на истата година, тој снимил и две сингл-плочи со Дон Ковеј & Гудтајмерс (Don Covay & the Goodtimers), а исто така, бил член на придружните групи на Сем Кук и на Литл Ричард (Little Richard).
1965 година, Хендрикс ја поминал на турнеи низ Америка како дел од придружните групи на Ајсли Брадерс, Литл Ричард, Кинг Куртис (King Curtis) и Џои Ди & старлајтерс (Joey Dee & the Starliters), а додека бил на турнеја со Литл Ричард, за време на еден настап во Лос Анџелес, Хендрикс свирел за новиот сингл на Роза Брукс „My Diary“. Исто така, за време на престојот во Лос Анџелес, Хендрикс свирел и на последниот сингл на Литл Ричард за Vee-Jay, „I Don't Know What You've Got, But It's Got Me“. Во јули истата година, Хендрикс го забележал првиот телевизиски настап во програмата "Night Train" на WLAC-TV Channel 5, каде како дел од придружната група на дуото Бади & Стејси (Buddy & Stacy), свирел гитара на песната Shotgun. Потоа, во текот на летото, Хендрикс им се вратил на Ајсли брадерс со кои ја снимил сингл-плочата „Move Over and Let Me Dance“, проследена со „Have You Ever Been Disappointed“ (Atlantic 45-2303). Во овој период, Хендрикс се наметнал како одличен придружен музичар, полека пробивајќи го патот во музичката индустрија. Така, на 8 август 1965 година, во едно писмо до татко му, Хендрикс напишал:
Доколку се случи за три-четири месеци да слушнеш моја плоча што звучи ужасно, немој да се засрамиш, туку само чекај да протечат парите.
Есента 1965 година, во Њујорк, Хендрикс почнал да работи за Куртис Најт (Curtis Knight), откако претходно се запознал со него во хотелот „Америка“, близу Тајмс сквер, каде што и двајцата живееле во тоа време. Во следните осум месеци, Хендрикс повремено настапувал со групата на Куртис Најт (Curtis Knight and the Squires), а во октомври 1965 година, Хендрикс свирел на неговата сингл-плоча „How Would You Feel“ (RSVP 1120). Малку подоцна, на 15 октомври 1965 година, Хенрикс потпишал тригодишен договор за снимање со продуцентот Ед Чалпин (Ed Chalpin), добивајќи еден долар плус 1% од приходите остварени од продажбата на плочите. Овој непромислен договор ќе го прогонува Хендрикс уште многу години подоцна, создавајќи бројни правни проблеми за него и за неговите идни дискографски куќи.
Во текот на зимата 1965 и пролетта 1966 година, Хендрикс работел како студиски музичар на плочите на Реј Шарп (Ray Sharpe), групата „Ајсмен“ (The Icemen) и Оркестарот на Кинг Куртис (King Curtis Orchestra). На 5 мај 1966 година, Хендрикс ги придружувал Перси Слеџ (Percy Sledge), Вилсон Пикет (Wilson Pickett) и Естер Филипс (Esther Phillips), свирејќи на забавата по повод новиот албум на Перси Слеџ, што се одржала во „Prelude Club“ во Њујорк. Во овој период, Хендрикс го снимил дводелниот сингл „Help Me (Get the Feeling)“ со Реј Шарп и оркестарот на Кинг Куртис (Atco 45-6402) На крајот од 1966 година, Хендрикс исто така снимал и со Лони Јангблад, саксафонист кој повремено настапувал со Куртис Најт. Од овие настапи произлегле двете сингл-плочи на Јангблад: „Go Go Shoes“/„Go Go Place“ (Fairmount F-1002) и „Soul Food (That's What I Like)“/„Goodbye Bessie Mae“ (Fairmount F-1022). Освен тоа, во текот на 1966 година, Хендрикс свирел и на сингл-плочите на The Icemen „(My Girl) She's a Fox“/ „(I Wonder) What It Takes“ (SAMAR S-111) и на Џими Норман „You're Only Hurting Yourself“/„That Little Old Groove Maker“ (SAMAR S-112). Во овој период, Хендрикс ги добил првите признанија како композитор за две инструментални песни „Hornets Nest“ и „Knock Yourself Out“, објавени на сингл-плочите на Curtis Knight and the Squires (RSVP 1124).
На 1 јуни 1966 година, Хендрикс (кој во тој период го користел името Џими Џејмс), формирал своја група The Blue Flame, составен од Ренди Палмер (бас гитара), Дени Кејси (тапани) и Ренди Вулф (ритам гитара). Хендрикс и неговата група свиреле на неколку места во Њујорк, но нивното главно место било во „Cafe Wha?“ во Гринич Вилиџ (Greenwich Village). На 3 август 1966 година, по препорака од Линда Кејт (Linda Keith), девојката на гитаристот на Ролинг стонс (Rolling Stones), Кејт Ричардс (Keith Richards), басистот на Енималс (Animals), Чес Чендлер (Chas Chandler) дошол во клубот за да го види настапот на Хендрикс и, нудејќи му да биде негов менаџер, го наговорил да се пресели во Лондон. Имајќи предвид дека Хендрикс бил слабо платен за свирките во клубот (неговата група добивала само три долари по ноќ), тој лесно ја прифатил понудата.
Лондон: Почетокот на славата
На 23 септември 1966 година, Хендрикс извадил пасош и заедно со Чендлер заминал за Лондон. Легендата вели дека за време на летот, Хендрикс одлучил да го промени начинот на којшто се пишува неговото име од Jimmy во Jimi. Во Лондон, Хендрикс се сместил во хотелот Hyde Park Towers, а набрзо започнал да свири во ноќниот клуб Scotch of St. James. На 29 септември 1966 година, Хендрикс го сретнал Ноел Рединг (Noel Redding), кој ден претходно се пријавил на аудицијата за гитарист на Енималс. Наскоро, Хендрикс започнал да вежба заедно со Рединг (кому Чендлер му ја позајмил својата бас-гитара), пијанистот на Нерон & гладијаторите (Nero & the Gladiators) - Мајк О'Нил (Mike O'Neill) и тапанарот Ајнсли Данбар (Aynsley Dunbar), со намера да формира група што ќе се вика Џими Хендрикс Експириенс (Jimi Hendrix Experienc), при што, името на групата го дал менаџерот на Енималс, Мајк Џефри (Mike Jeffrey).
Во исто време, Чендлер го запознал Хендрикс со гитаристот Ерик Клептон и така се родило едно цврсто и пријателство што траело до смртта на Хендрикс. На 1 октомври 1966 година, Хендрикс настапил со новата група на Клептон, Крим Cream, на една свирка на Политехничката школа на централен Лондон (Central London Polytechnic), заедно свирејќи ја песната Killing Floor. На 5 октомври 1966 година, тапанарот Мич Мичел, кој три дена претходно ја напуштил групата Џорџ Фејм & Блу флејмс (George Fame & the Blue Flames), се пријавил на аудицијата за групата Џими Хендрикс Експириенс. Откако вежбале заедно неколку дена, на 11 октомври 1966 година, Хендрикс, Рединг и Мичел потпишале договор со менаџерската фирма ANIM Management. На 13 октомври 1966 година, во Евре (Evreux), Франција, Џими Хендрикс Експириенс го имале првиот жив настап во салата Novelty, како предгрупа на францускиот пејач Џони Холидеј (Johnny Hallyday), кој го запознал Хендрикс две недели претходно. Врв на четиридневната турнеја бил настапот во Париз, во салата Olympia, на 18 октомври 1966 година.
По враќањето од француската турнеја, на 23 октомври 1966 година, во лондонското студио De Lane Lea, Хендрикс ги снимил своите први самостојни песни: Hey Joe и Stone Free. Од 8 до 11 ноември 1966 година, Џими Хендрикс Експириенс одржале осум концерти во Минхен, свирејќи во клубот Big Apple за хонорар од 300 фунти. На 25 ноември 1966 година, групата на Хендрикс била претставена пред англиските медиуми, свирејќи во клубот Bag O' Nails, при што, на концертот присуствувале многу познати лица, вклучувајќи ги: Џон Ленон (John Lennon), Пол Макартни, Ерик Клептон, Пит Таунсенд и Џими Пејџ. Подоцна, во декемврискиот број на музичкото списание Рекорд мирор (Record Mirror) се појавило првото интервју на членовите на Џими Хендрикс Експириенс. На 1 декември 1966 година, Хендрикс потпишал ексклузивен четиригодишен договор со менаџерската фирма Yameta, чии сопственици биле Мајк Џефри и менаџерите на групата Ху (Who) - Кит Ламберт (Kit Lambert) и Крис Стамп (Chris Stamp). На 16 декември 1966 година, Џими Хендрикс Експириенс за првпат настапиле на телевизија, во емисијата Ready Steady Go! која се прикажувала на каналот ITV. Истовремено, излегла првата сингл-плоча на групата - Hey Joe, во издание на Полидор (Polydor Records), откако претходно била одбиена од дискографската куќа Дека (Decca). На 26 декември 1966 година, во соблекувалната на клубот The Upper Cut, Хендрикс ја напишал една од своите најпознати песни - Purple Haze. Во овој период, Хендрикс полека, но сигурно, започнал да го пробива патот кон славата. Неговиот огромен потенцијал го согледале многумина од музичката индустрија, па така, на 31 декември 1966 година, во познатото музичко списание Mелоди мејкер (Melody Maker), новинарот Крис Велч (Chris Welch) го напишал следново:
''Џими има одличен настап на сцената и исклучителна гитарска техника,која вклучува свирење со забите во многу прилики, како и свирење без раце. Изгледа дека Џими ќе биде едно од големите клупски имиња во 1967''.
Матеј Мохорич
Матеј Мохорич (Matej Mohorič; р. во ) — словенечки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Мохорич станал професионалец во 2014 година.
Џими Хендрикс
Деновите на славата
На 11 јануари 1967 година, во студиото De Lane Lea, Џими Хендрикс Експириенс ги снимиле песните: Purple Haze, 51st Anniversary и Third Stone from the Sun. На 24 јануари 1967 година, во познатиот лондонски клуб Марки (Marquee) се собрале рекордни 1 400 посетители за да ги видат Џими Хендрикс Експириенс, кои ги свиреле песните: Hey Joe, Stone Free, Like A Rolling Stone и Wild Thing. Во текот на јануари, групата свирела речиси секој ден низ лондонските клубови, а на 29 јануари 1967 година настапила во Saville Theatre, заедно со Ху и неколку други групи. На 4 февруари 1967, првиот сингл на групата Hey Joe се искачил на шестото место на британската топ-листа. На 2 март 1967 година, со својата свирка во клубот Марки, Џими Хендрикс Експириенс настапиле на германската телевизиска емисија The Beat Club. Малку подоцна, на 14 март 1967 година, групата потпишала петгодишен договор за дискографската куќа Репрајз (Reprise Records), вреден 1 милион долари, што било најголемиот износ што оваа куќа ја платила за некое ново музичко име.
Матеј Мохорич
Кариера
Мохорич го освоил Светското јуниорско друмско првенство 2012 и Светското друмско првенство 2013 под 23 години, станувајќи првиот возач кој ги освоил титулите на јуниорското и на првенството под 23 години во последователен редослед.
Џими Хендрикс
Деновите на славата
На 18 јуни 1967 година, групата го имала својот прв концерт во САД, настапувајќи на последната вечер од големиот Monterey International Pop Festival, каде што биле вклучени по инсистирање на Пол Макартни. Притоа, на крајот од свирката, Хендрикс ја запалил и ја искршил својата гитара и тоа предизвикало воодушевување кај публиката. Во почетокот на јули, тие одржале неколку концерти во Њујорк, а на 8 јули 1967 година, во Џексонвил (Jacksonville) ја започнале својата американска турнеја, заедно со групата Манкиз (Monkees). По само осум свирки, групата била исфрлена од турнејата поради бучната музика и познатиот сценски настап на Хендрикс. Подоцна, во врска со овие настани, во интервјуто за познатото музичко списание Њу мјузикал експрес (New Musical Express) од 29 јули 1967 година, Хендрикс го изјавил следново:
''Некои родители кои ги донесоа своите мали деца се жалеа дека нашиот настап бил вулгарен. Ние сметавме дека се работи само за погрешна публика. Мислам дека тие ме помешале со Мики Маус''.
Матеј Мохорич
Кариера
Потпишал со екипата за сезоната 2015. Бил именуван во почетниот состав на екипата за Вуелта а Еспања 2015, но се повлекол на шестата етапа. Подоцна било објавено дека ќе се приклучи на од 2016 година со двегодишен договор. Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016. Мохорич стигнал до првата своја етапна победа на некоја голема трка со соло победа на седмата етапа на Вуелта а Еспања 2017. На десеттата етапа на Џиро д’Италија 2018 стигнал до својата втора етапна победа на некоја голема трка, освојувајќи го меѓусебниот спринт против Нико Денц.
Џими Хендрикс
Деновите на славата
Во текот на јули, групата одржала неколку концерти низ САД, а на 20 јули 1967 година, по дури 42 часа работа, во Њујорк ја снимиле песната Burning of the Midnight Lamp, на која придружните вокали се дело на групата на Арета Френклин. На 18 август 1967 година, Џими Хендрикс Експириенс свиреле во познатата сала Холивуд Боул (Hollywood Bowl), но нивниот настап не предизвикал голем интерес. Оттука, кон крајот на месецот, групата се вратила во Британија, каде по четврти пат настапила во лондонскиот Saville Theatre. Притоа, на 9 септември песната Burning of the Midnight се искачила на осумнаесеттото место на британската топ-листа.
Матеј Мохорич
Кариера
Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
Џими Хендрикс
Деновите на славата
На 21 септември 1967 година, на свечената церемонија, одржана во лондонскиот хотел Europa, Хендрикс ја примил наградата на списанието Мелоди мејкер за најдобар поп-музичар во светот. На 25 септември, Џими Хендрикс Експириенс настапиле во познатата лондонска сала Ројал Алберт хол (Royal Albert Hall) на концертот одржан како поддршка на либералната партија. На 25 октомври 1967 година, групата влегла во студиото Риџент саунд (Reagent Sound Studios) во Лондон, каде го започнала снимањето на нивниот втор албум Axis: Bold As Love, при што Хендрикс употребил нови гитарски педали, нешто што подоцна ќе стане негов заштитен знак. На 14 ноември 1967 година, со концертот во Ројал Алберт хол, групата ја започнала својата британска турнеја во траење до 15 дена (свирејќи двапати дневно), свирејќи заедно со Пинк Флојд (Pink Floyd) и неколку други групи. На 22 декември, групата настапила на концертот под наслов Christmas on Earth Continued, одржан во лондонската сала Olympia, свирејќи заедно со Ху, Трафик (Traffic), Ерик Бардон & Енималс (Eric Burdon and the Animals), Пинк Флојд итн. На тој начин била заокружена нивната исклучително богата концертна активност во која, од нивното формирање пред една година, групата одржала речиси 200 концерти.
Матеј Мохорич
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Џими Хендрикс
Врвот на кариерата и почетокот на крајот
На 4 јануари 1968 година, со концертот во "Lorensberg Cirkus", во шведскиот град Гетеборг, Џими Хендрикс Експириенс ја започнале својата четиридневна скандинавска турнеја, промовирајќи го својот втор албум. За време на турнејата започнале да се јавуваат несогласувања меѓу членовите на групата и меѓу нив и менаџментот. Една ноќ, Хендрикс ја уништил својата хотелска соба поради што бил притворен, а утредента, во придружба на полицијата, директно од затворот бил спроведен на концертот. На 13 јануари 1968 година, албумот "Axis: Bold As Love" се искачил на петтото место на британската топ-листа. На 1 февруари 1968 година, со концертот во "Fillmore West" во Сан Франциско, Џими Хендрикс Експириенс ја почнале тримесечната турнеја низ САД, за која групата добила хонорар од 500 000 долари плус одреден процент од профитот. Поради лошиот глас на нивните сценски настапи, деканот на Бостонскиот колеџ го забранил концертот што требало да се одржи на 28 март во просториите на колеџот. Сепак, овојпат Џими Хендрикс Експириенс конечно станале популарни во САД и двата нивни албума влегле меѓу првите десет на американската топ-листа. На 12 февруари, групата одржала концерт во родниот град на Хендрикс, а утредента, тој се појавил во средното училиште во коешто учел, но таму бил примен со рамнодушност. На 25 февруари 1968 година, Хендрикс бил интервјуиран од страна на познатиот весник "Њујорк тајмс" (New York Times), а на 9 март, вториот албум на Џими Хендрикс Експириенс се искачил на третото место на американската топ-листа. На 5 април 1968 година, еден ден по убиството на Мартин Лутер Кинг, во њујоршкиот "Generation Club", Хендрикс одржал целовечерна свирка заедно со познатите блуз музичари Б.Б. Кинг и Бади Гај (Buddy Guy). На 2 мај, во њујоршкото студио "Record Plant", Хендрикс ја снимил 15-минутната верзија на неговата позната песна "Voodoo Chile". Во овој период, тој работел на третиот албум Electric Ladyland, при што, поради честите кавги, тој го заменил Рединг со басистот Џек Кеседи (Jack Casady), член на групата "Џеферсон Ерпплејн" (Jefferson Airplane). Исто така, на снимањето на албумот бил вклучен и клавијатуристот Стив Винвуд (Steve Winwood) од групата "Трафик".
Кон крајот на мај 1968 година, Џими Хендрикс Експириенс одржале тридневна турнеја низ Италија, а на 30 и 31 мај свиреле во Цирих, заедно со неколку познати групи, како: Ерик Бардон & Енималс, Џон Мајалс Блузбрејкерс (John Mayall's Bluesbreakers), "Мув" (Move), "Трафик", "Смол Фејсис" (Small Faces) и други. На 6 јули 1968 година, групата настапила на првата вечер од дводневниот Woburn Music Festival, во близината на Лондон. Истиот ден, во Њујорк, Ед Чалпин започнал судски процес против Хендрикс, барајќи надомест од еден милион долари во текот на следните три години. Во текот на август и септември 1968 година, Џими Хендрикс Експириенс одржале 47 концерти во рамките на шестнеделната северноамериканска турнеја.
Во септември 1968 година излегол двојниот албум на Џими Хендрикс Експириенс - Electric Ladyland, кој го означил креативниот врв во кариерата на Хендрикс. Албумот бил одлично оценет од музичките критичари и постигнал голем комерцијален успех ширум светот. Паралелно со успехот на овој албум, и првиот албум на групата го пробивал својот пат во САД и на 5 октомври 1968 година, тој се искачил на петтото место на американската топ-листа. На 19 октомври, истата година, со преработката на песната на Боб Дилан (Bob Dylan) "All Along The Watchtower", Џими Хендрикс Експириенс се искачиле меѓу првите 20 места на американската топ-листа. Истовремено, Чес Чендлер ја напуштил менаџерската работа за групата. На 16 ноември 1968 година, албумот "Electric Ladyland" го достигнал првото место на американската топ-листа, со што Џими Хендрикс Експириенс конечно ја освоиле Америка. Меѓутоа, истиот ден, во едно интервју за музичкото списание "Мелоду мејкер", Хендрикс најавил дека Џими Хендрикс Експириенс ќе се распуштат кон крајот на годината, поради желбата на Мич Мичел и Ноел Рединг да продолжат по сопствен пат. Кон крајот на месецот, групата повторно се упатила на турнеја низ САД, при што, на 28 ноември 1968 година, одржале еден концерт во Њујоршката филхармониска сала, со што станале првата рок група во историјата што свирела во таа сала. Во таа прилика, утредента, новинарот Роберт Шелдон (Robert Sheldon) напишал во "Њујорк тајмс":
''Сè почнува да добива смисла ако ја гледаме супер-ѕвездата, г-н Хендрикс, како голем класичен виртуоз. Тој ги кине жиците како што правел Паганини. Позира како што правел Лист. Дејствува во громогласни климакси како Бетовен.''
Во неговото поле, тој е Сеговија или Манитас де Плата, само што неговата гитара е електрична.
На 18 март 1969 година, во њујоршкото студио "Record Plant", Хендрикс ја снимил химната на САД - "The Star Spangled Banner", која претходно со успех ја свирел на своите живи настапи. На 11 април истата година, Џими Хендрикс Експириенс започнале уште една турнеја низ Северна Америка при што, до крајот на турнејата, групата одржала 23 концерти. Притоа, како загревање настапувала новата група на Ноел Рединг - "Фет метрес" (Fat Mattress). На 3 мај 1969 година, Хендрикс бил уапсен при пристигнувањето на аеродромот во Торонто, Канада под обвинение дека поседувал хероин, но набрзо бил ослободен со кауција од 10 000 долари. На судското рочиште, одржано на 19 јуни, било наведено дека хемиската анализа потврдила дека Хендрикс навистина поседувал хероин и хашиш, со што, против Хендрикс било покренато формално обвинение.
На 20 јуни 1969 година, Џими Хендрикс Експириенс настапиле на големиот фестивал "Њупорт 69" (Newport 69), свирејќи за хонорар од 125 000 долари, што претставувало најголема цена платена за еден концерт во историјата на рок-музиката. На 28 јуни, Хендрикс објавил дека неговиот поранешен војнички другар Били Кокс ќе биде нов басист на групата. Утредента, Џими Хендрикс Експириенс го одржале последниот концерт во оригиналната постава, свирејќи на последниот ден од тридневниот поп фестивал во Денвер, Колорадо. Потоа, басистот Ноел Рединг официјално ја напуштил групата, а Хендрикс го поминал летото во Њујорк, снимајќи нов материјал заедно со Били Кокс и тапанарот Бади Мајлс (Buddy Miles).
Во потрага по нови музички хоризонти
На 18 август 1969 година, во местото Бетел (Bethel), државата Њујорк, Хендрикс настапил на легендарниот фестивал Вудсток (Woodstock Music & Art Fair), придружуван од групата Џипси санс & рејнбоус (Gypsy Sons & Rainbows), составена од музичарите Мич Мичел, Били Кокс, Лари Ли  (Larry Lee), Џума Салтан (Juma Sultan) и Џери Велез (Jerry Velez). Круна на неговиот настап на фестивалот била изведбата на американската химна. Инаку, Хендрикс бил најскапо платениот музичар на фестивалот, со заработка од 32 000 долари, според известувањето на промоторите, додека, според други извори, неговиот хонорар изнесувал дури 125 000 долари.
Општествена географија
Општествената географија — дел од хуманата географија која е најблиско поврзана со општествената теорија општо, а особено со социологијата, занимавајќи се со поврзаноста на општествените појави со нејзините просторни компоненти. Иако терминот сам по себе има традиција од повеќе од 100 години, сè уште нема консензус во однос на неговата содржина. Во 1968 година, Ан Бутимер посочи дека „со некои забележителни исклучоци“, (...), општествената географија може да се смета како поле создадено и култивирано од страна на неколку одделни научни лица, а не академска традиција создадена во рамките на некои конкретни школи“. Оттогаш, и покрај некои повици за приближување сосредоточени претежно врз структурата и агенциската дебата,, нејзината методолошка, теориска и тописка разнообразност се распространила дури и повеќе, водејќи кон многубројни дефиниции за општествената географија , па затоа современите научници на таа дисциплина идентификуваат мноштво на различни општествени географии. Сепак, како што забележал Бено Верлен, овие различни перцепции не се ништо друго освен различни одговори на истите две (збир од) прашања, кои се однесуваат на просторниот состав на општеството, од една страна, и на просторното изразување на општествените процеси, од друга страна.
Џими Хендрикс
Во потрага по нови музички хоризонти
На 2 ноември 1969 година, во студиото Record Plant во Њујорк, Хендрикс започнал да снима со својата нова група, наречена Бенд оф џипсис (Band of Gypsys), во која членувале басистот Били Кокс и тапанарот Бади Мајлс. На 27 ноември 1969 година, по поминати три недели напорна работа во студиото, Хендрикс го прославил својот 27 роденден, посетувајќи го концертот на Ролинг Стонс (Rolling Stones) во њујоршката сала Медисон сквер гарден (Madison Square Garden). На 10 декември 1969 година, во судот во Торонто се одржал процесот против Хендрикс, при што, тој бил ослободен од обвинувањето за поседување хероин и марихуана. Неколку дена претходно, кога Хендрикс пристигнал во градот, тој повторно бил уапсен поради поседување хероин и поминал една ноќ во затворот.
Општествена географија
Различните концепции на општествената географија исто така се преклопуваат со други подполиња на географијата и, нешто послабо, со социологијата. Кога терминот се појавил во англоамерикансата традиција во текот на 1960-тите години, тој главно се користел како синоним за потрага по шеми (модели) во распоредот на општествените групи, со што бил тесно поврзан со урбаната географија и урбаната социологија. Во 1970-тите години, фокусот на дебата во американската хумана географија бил врз политичко-економските процеси (иако имало значително голем број на извештаи за феноменолошките перспективи на општествената географија ), додека во 1990, географската мисла била под значително влијание на „културниот пресврт“. И во двата случаи, според Нил Смит, овие гледишта „се покажаа како надмоќни во однос на општественото гледиште“. Во американската традиција, концептот на културна географија има значително повпечатлива историја отколку општествената географија и опфаќа истражувачки полиња кои би се концептирале како „општествени“ секаде. Спротивно на тоа, во некои континентални европски традиции, општествената географија била и сè уште се смета како еден пристап кон хуманата географија, а не како нејзина поддисциплина, или дури и како еднаква со хуманата географија.
Џими Хендрикс
Во потрага по нови музички хоризонти
На 31 декември 1969 и 1 јануари 1970 година, Бенд оф џипсис ги одржале своите први концертни настапи, свирејќи четири пати, при што, двата последни настапи биле снимени за потребите на живиот албум, кој бил издаден подоцна. На 28 јануари 1970 година, Бенд оф џипсис го одржале последниот концерт, свирејќи на Зимскиот фестивал за мир (Winter Festival For Peace) во њујоршката сала Медисон сквер гарден. Притоа, на средината од втората песна Earth Blues, Хендрикс ја напуштил сцената, со што нивниот концерт завршил неславно. Утредента, басистот Кокс се вратил во Нешвил. Во март 1970 година, на американскиот пазар се појавил истоимениот жив албум на Бенд оф џипсис. Како признание на неговиот единствен гитарски стил, на 5 март 1970 година, новинарот Крис Албертсон (Chris Albertson) од познатото џез списание Даунбит (Downbeat) напишал за Хендрикс:
Општествена географија
Пред Втората светска војна
Терминот „општествена географија“ потекнува од Франција, каде бил употребен истовремено и од географот Елисе Реклу и од социолозите од школата Ле Пле, најверојатно независно еден од друг. Всушност, првата докажана примена на терминот потекнува од еден критички осврт на книгата на Реклу Нова универзална географија од 1884 година, напишан од Пол де Русје, член на школата Ле Плеи. Самиот Реклу го користел изразот во неколку писма, првото од 1895 година, и во неговото последно дело од 1905 година. Првиот човек кој го применил терминот како дел од наслов од публикација бил Едмонд Демолин, друг член на школата Ле Плеи, чиишто напис Општествената географија на Франција бил објавен во 1896 и 1897 година. По смртта на Реклу, како и главните пропагатори на школата Ле Плеи, и со завртувањето на Емил Диркем од неговиот најран концепт за социјална морфологија, Пл Видал де ла Блаш, кој запиша дека географијата „е наука за места, а не наука за луѓе“, остана највлијателната фигура во француската географија. Еден од неговите студенти, Камил Вало, ја напиша книгата во два тома, Општествена географија објавена во 1908 и 1911 година. Жан Бруне, еден од Видаловите највлијателни следбеници, вклучи доза на (просторни) интеракции помеѓу групите во неговата четирикратна структура на хуманата географија. Меѓутоа, сè до Втората светска војна, не било развиена никаква нова теориска рамка за општествената географија, што довело до концентрирање врз описната рурална и регионална географија. Сепак, делата на Видал влијаеа врз историската школа на Анал, кој исто така бил наклонет кон руралното, заедно со современите географи , а Диркемовиот концепт за општествена морфологија подоцна бил развиен и поставен во врска со општествената географија од страна на социолозите Марсел Мос и Морис Холбакс.
Првото лице во англо-американската традиција кои го употребило изразот „општествена географија“ бил Џорџ Вилсон Хоук, чиј напис Проучувањето на општествената географија бил објавен во 1907 година, иако не постојат за него некакви индикации дека имал академско влијание. Сепак, делото на Ле Плеи било пренесено во Британија од Патрик Геде и Ендру Џон Хербертсон. Перси М. Роксби, поранешен студент на Хербертсон, во 1930 година ја посочил општествената географија како една од четирите главни гранки на хуманата географија. Само за контраст, со американската академска географија во тоа време доминирала Берклиевата школа на културна географија, предводена од Карл О. Соер, додека просторната распореденост на општествените групи веќе ја имало проучувано чикашката школа на социологијата. Харлен Х. Бароуз, географ од универзитетот во Чикаго, сепак ја сметал општествената географија за една од трите главни гранки на географијата.
Џими Хендрикс
Во потрага по нови музички хоризонти
Се чини дека Хендрикс го пронаоѓа своето место и би можел да прерасне во најголемиот од новите блуз гитаристи.
На 25 април 1970 година, 20 000 гледачи се собрале во Инглвуд (Inglewood), Калифорнија на почетниот концерт од турнејата на Хендрикс наречена The Cry of Love (Една година подоцна, истоимениот албум се искачил на второто место на британската и на третото место на американската топ-листа). На турнејата, Хендрикс повторно настапувал под името Џими Хендрикс Експириенс, свирејќи повторно со басистот Били Кокс и тапанарот Мич Мичел. На 16 мај 1970 година, албумот Бенд оф џипсис се искачил на шестото место на американската топ-листа. За време на паузата во турнејата, на 15 јуни 1970 година, Хендрикс заминал во Њујорк, каде што во студиото Electric Lady започнал да го снима материјалот за својот нов двоен албум со работен наслов First Rays of the New Rising Sun, свирејќи заедно со членовите на групата Трафик - Стив Винвуд и Крис Вуд (Chris Wood). На 4 јули 1970 година, албумот Бенд оф џипсис се искачил на шестото место на британската топ-листа, а на 26 јули, Хендрикс за последен пат свирел и престојувал во родниот град Сиетл. На 26 август 1970 година, официјално било отворено студиото Electric Lady, а утредента, Хендрикс отпатувал за Лондон, со цел да свири на големиот рок фестивал на Островот Вајт (Isle of Wight Festival). Два дена подоцна, на новинарот на списанието Мелоди мејкер - Рој Холингворт (Roy Hollingworth), Хендрикс му ја дал следнава изјава:
Општествена географија
Пред Втората светска војна
Друг предводен концепт кој ги комбинирал елементите на социологијата и географијата бил оној основан од холандскиот социолог Себалд Рудолф Штајмец и неговата амстердамска школа на социографија. Сепак, нејзе и недостигал конкретна тема на проучување, бидејќи истата претставувало комбинација од географијата и етнографијата, создадена како најконкретен пандан на прилично теориската социологија. За разлика од тоа, Утрехтовата школа на општествена географија, која се појави во раните 1930-ти години, се стремеше кон проучување на односите помеѓу општествените групи и нивните животни простори.