cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Горна Џумаја
Горна Џумаја (од 1950 г. офиц. Благоевград) — град во Пиринска Македонија, Југозападна Бугарија, седиште на Благоевградската Област (Горноџумајска Област).
До 1950 година, градот и официјално го носел името Горна Џумаја, а името Благоевград го добива во 1950 г. во чест на Димитар Благоев - Дедото, социјалист од Загоричани, Костурско, кој е еден од основачите на социјалистичкото движење и партија во Бугарија.
Потекло на поимот
Името Џумаја потекнува од турскиот збор „cuma“ што во превод значи „петок“, т.е. пазарниот ден на градот.
Географија
Благоевград се наоѓа во долината на реката Струма, во северниот дел на Пиринска Македонија. Преку градот тече реката Бистрица (Благоевградска Бистрица). Сместен е во Горноџумајската Колтина, на 360 метри надморска височина помеѓу планините Рила и Влаина, а во неговата близина се издига и Пирин Планина. Оддалечен е 27 километри источно од македонско-бугарскиот граничен премин „Делчево“ и 39 километри од градот Делчево.
Се наоѓа на 100 километри јужно од главниот град на државата, Софија.
Историја
Во античкиот период, на местото на денешниот град Горна Џумаја, во IV век п.н.е. постоел тракискиот град Скаптопара (Σκαπτοπάρα). Во средината на XVII век, овој регион го посетува османлискиот патописец Евлија Челебија, којшто запишал дека гратчето Орта Џума има 200 куќи покриени со ќерамиди, голема џамија со многу верници, 80 дуќани и многу минерални извори.
Во 30-тите години на XIX век, Горна Џумаја го посетил и францускиот геолог Ами Буе, којшто го опишува како град со 3.000 до 4.000 жители. Џамиите се доказ дека покрај Бугарите, имало доста Турци и Помаци. Исто така, градот го нарекува Шума (од „шума“ - гора).
Во 1844 година, по издавањето на султанскиот ферман, во маалото Варош е осветена црквата „Воведение на Пресвета Богородица“, доградена и зографисана во наредните 50 години. Рускиот патописец Виктор Иванович Григорович на пат од Мелник за Рискиот манастир, го посетува градот и го споменува во неговата книга „Опис на патувањето низ Европска Турција“. Според статистиката на Васил К’нчов кон краjот на ХІХ век, Горна Џумаја има 6 440 жители од кои 4 500 Турци, 1 250 Македонци, 250 Власи, 200 Роми, 180 Евреи и 60 Грци.
По завршувањето Балканските војни и Букурешкиот договор, градот како и целиот регион влегува во границите на Бугарија. По 1913 година, голем дел од турското и другото муслиманско население се иселува, а на нивно место во градот се доселуваат бројни бегалски маси на Македонци од Егејска и Вардарска Македонија. Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во Горна Џумаја имало околу 7.000 жители, од кои само околу 30 семејства биле Турци, (коишто до Балканските војни сочинува мнозинска заедница во градот), 100 семејства Власи и мал дел Евреи и Роми.
Во февруари 1933 година, во Горна Џумаја се организира првиот Голем македонски собор на Македонците-бегалци од сите страни на Македонија. По повод 30-годишнината од Илинденското востание, во градот е поставен Споменик на незнајниот македонски борец, кој потоа е разрушен во државниот удар во 1944 година.
Во 1954 година кон градот се присоединува селото Грамада, а по 1973 година и селото Струмско. Во 1955 година е поставен споменик на македонскиот револуционер Гоце Делчев, висок 8 метра.
Население
Горна Џумаја е најголемиот град во Пиринска Македонија и петнаесетти град по големина во Бугарија.
Според пописот од 2011 година, во Горна Џумаја живееле 70.881 жител.
На табелата е прикажан националниот состав на населението во градот: Во градот и околината живеат голем број Македонци, кои од страна на бугарската држава не се признаваат како посебна етничка заедница и голем дел од нив се запишуваат како Бугари. Во пописот од 1956 година, кога имало можност за самоопределување на македонски народ, вкупно 52,18 % од населението во Горноџумајската околија се декларирале како Македонци.
На табелата е прикажан бројот на населението во Горна Џумаја за периодот 1934-2011: Последниве години градот бележи пад на населението и според пописот на Националниот статистички институт на Бугарија, по проценките од 31 декември 2018 година, во градот имало 69.178 жители.
Култура
Во Горна Џумаја се наоѓаат два универзитета - Jугозападниот и Американскиот. Во градот излегуваат весниците „Струма“ и „Вјара“ и единствениот македонски весник во Бугарија, месечникот „Народна Волја“.
Лимонада
Лимонадата е вкусен освежителен пијалак направен од лимон, вода и шеќер.
Подготовка
За да направите една чаша лимонада од 0,2 литри потребно ви е :
Исцедете го лимонот потоа додадете го неговиот „сок“ во чашата, додатете околу 2 лажички шеќер , наполнете ја чашата со вода и измешајте.
Инфлација
Инфлација (англиски: inflation) — општ постојан пораст на цените на стоките и услугите во една економија. При тоа, за дефинирањето на инфлацијата, важни се два момента: прво, инфлацијата претставува пораст на општото ниво на цените, мерено преку некој индекс на цени, т.е. не може да се зборува за инфлација ако дошло до пораст на цената на еден производ или група производи; второ, инфлацијата претставува тренд на постојано зголемување на цените, т.е. еднократниот пораст на сите цени (на пример, поради зголемување на даноците) не претставува инфлација. Инфлацијата е еден од трите централни проблеми во макроекономската анализа, покрај невработеноста и економскиот раст.
Инфлацијата низ историјата
Инфлацијата претставува одлика на современиот свет - периодот по Првата светска војна. Така, историските податоци за движењето на цените во Велика Британија во периодот од 1660 до 1914 година покажуваат дека цените се движеле нагоре и надолу без никаков забележлив тренд во нивното движење, додека по 1914 година, нивото на цените се зголемило за дваесет пати. Слично, во периодот 1789-1913 година, просечната годишна стапка на инфлација во САД изнесувала -0.6%. По Првата светска војна, се забележуваат две крупни промени во споредба со претходните епохи:
Од крајот на Втората светска војна до 1970-тите, развиените земји се одликувале со ниска, едноцифрена инфлација. На пример, просечната инфлација во САД во периодот 1948-1969 година изнесувала само 2,2%. Слично, земјите на ОЕЦД, во периодот 1950-1970 година имале просечна инфлација од 4%. Наспроти тоа, во периодот 1973-1984 година, просечната инфлација достигнала 8% во САД, т.е. 8.8% во групата Г-10. Во другите региони на светот, стапките на инфлација биле повисоки во целиот повоен период, додека земјите од Јужна Америка традиционално се одликуваат со висока инфлација. На пример, просечната инфлација во Аргентина и Бразил во периодот 1980-1995 година изнесувала 512% и 732%, соодветно. Сепак, високата инфлација повеќе претставувала исклучок отколку правило во повоениот период, зашто повеќето земји обично се одликувале со умерена инфлација. Така, во 1979 година, 149 земји имале инфлација до 20%, додека само две земји имале повисока инфлација од 100%, годишно. Десет години подоцна, 130 земји имале инфлација до 20%, додека само 8 земји имале инфлација над 100%. Во 1990-тите, 66 земји имале едноцифрена инфлација, 46 земји имале умерена инфлација во интервалот од 10% до 40%, во девет земји инфлацијата се движела меѓу 40% и 100%, а десет земји имале инфлација поголема од 100%.
Упорното долгорочно опстојување на инфлацијата во современиот свет ги навело економистите да се посомневаат дека постои вкоренета инфлација, која што се движи самата по себе - т.н. инфлациона инерција. Во литературата се наведуваат бројни објаснувања на упорното одржување на инфлацијата: прво, во услови на неефикасен даночен систем, владата може да предизвика инфлација со цел да финансира дел од расходите; второ, преку механизмот на индексација, денешните плати се одредуваат врз основа на цените од изминатиот период; трето, при постоење висок јавен долг, ако владата ја намали инфлацијата, реалните каматни стапки ќе бидат многу високи и ќе го зголемат товарот за отплата на долгот, така што, за владата е подобро да не ја намалува инфлацијата; четврто, инфлацијата може да се одржува како последица на т.н. ефект на провинциите, каде што општините, регионите и јавните претпријатија ги зголемуваат своите расходи, занемарувајќи го поединечниот ефект врз инфлацијата и така, водејќи кон пораст на вкупните јавни расходи, ја поттикнуваат инфлацијата; петто, инфлационата инерција може да биде последица на т.н. ефект на одложените стабилизации (delayed stabilization effect). Имено, макроекономската стабилизација може да се изведе на различни начини, а тоа значи, таа може да падне на товар на различни слоеви на општеството. Оттука, неизбежно доаѓа до несогласување околу тоа кој да го понесе товарот на стабилизацијата и на тој начин се губи време додека некој општествен слој не попушти, а за тоа време, инфлацијата упорно опстојува.
Мерење на инфлацијата
Стапката на инфлацијата во економијата се пресметува така што разликата меѓу индексот на цените во тековниот период и индексот на цените во претходниот период ќе се подели со индексот на цените во претходниот период, осносно:
IR =
Видови инфлација
Во зависност од интензитетот, инфлацијата може да се јави како:
Сепак, треба да се забележи дека горната поделба е произволна, т.е. не постои строга дефиниција за тоа што е умерена, а што висока инфлација. На пример, во развиените земји, дури и инфлација од 10% се смета за висока, додека во некои земји, во текот на неколку децении опстојувале трицифрени стапки на инфлација. Во секој случај, во монетарната теорија и политика постои согласност дека за стабилност на цените може да се зборува кога стапката на инфлација се движи до 2% или 3%, годишно.
Причини за појавата на инфлација
Економската литература нуди три основни теории за изворите на инфлацијата: прво, претераната агрегатна побарувачка, второ, порастот на трошоците на работењето на фирмите (порастот на платите и цените на материјалите), трето, одредени структурни диспропорции во економијата.
Инфлација на побарувачката
Стандардното економско објаснување на инфлацијата е дека таа е последица на вишокот на агрегатната побарувачка која, во услови на полна искористеност на капцитетите, притиска кон пораст на цените. На прашањето, што ја предизвикува претераната агрегатна побарувачка, мнозинството економисти упатува на дефицитното финансирање на владата. Во рамките на ова објаснување може да се придодаде и ставот дека претераната агрегатна побарувачка произлегува од претераниот монетарен раст, којшто создава нерамнотежа на пазарот на пари, која пак се префрла на пазарот на производи и услуги. Значењето на овие теории се состои во тоа што укажуваат на фактот дека пресудна улога во борбата против инфлацијата има контролата на агрегатната побарувачка, во прв ред, преку фискалната политика и монетарната политика. Од друга страна, основниот проблем на ова објаснување на инфлацијата лежи во тоа што таа би требало да се јавува само во периодите кога има вишок агрегатна побарувачка, т.е. во ескпанзија, додека искуството покажува дека инфлацијата е постојана појава. Оттука, може да се каже дека овие теории повеќе се однесуваат на зголемувањето и намалувањето на инфлацијата.
Инфлација на трошоците
Алтернативно објаснување на инфлацијата е дека таа е предизвикана од порастот на трошоците, како последица на различни причини: пораст на платите под притисок на синдикатите, зголемувањето на маржата во олигополските сектори или зголемување на цената на енергенсите или суровините. Значењето на овие теории се состои во тоа што укажуваат на можноста дека главниот импулс во инфлацијата може да потекнува од шоковите на страната на агрегатната понуда. Понатаму, преку механизмот на одредувањето на платите, овој првичен поттик многу лесно може да се пренесе низ целата економија. Во тој случај, монетарната политика не може самостојно да ја совлада инфлацијата, туку треба да биде помогната од други мерки како, на пример: контрола на цените и платите, политики за зголемување на конкуренцијата и продуктивноста на трудот итн.
И овие теории се соочуваат со бројни слабости: на пример, објаснувањето дека синдикатите притискаат за пораст на платите е проблематично со оглед на опаѓањето на улогата на синдикатите во современите економии; понатаму, објаснувањето дека зголемените маржи на олигополите се извор на инфлацијата упатува кон тоа дека со текот на времето доаѓа до пораст на профитите на фирмите, што не е емпириски точно; најпосле, поскапувањето на цените на суровините може да ги објасни само повремените скокови на цените, додека инфлацијата, по дефиниција, претставува постојан пораст на цените.
Структурна инфлација
Според ова објаснување, инфлацијата произлегува од две главни причини: конфликтот во општеството во врска со распределбата на доходот и механизмот на формирање на цените преку кои овој конфликт се распрснува како општ пораст на цените низ економијата. Од своја страна, двата фактора се длабоко вкоренети во структурата на економијата и општеството. На пример, при постоење тесни грла во производството на храна, може да се појават кусоци на пазарот на производи и тоа да предизвика пораст на цените. Притоа, негативните ефекти паѓаат на некои општествени групи и тие притискаат за пораст на платите, пензиите итн., а тоа води кон општ пораст на цените. Значењето на ова објаснување на инфлацијата е во тоа што укажува на можноста да растат цените, иако на ниво на целата економија нема вишок агрегатната побарувачка. Оттука, борбата против инфлацијата со помош на монетарната политика би била неефективна, т.е. нема да ја намали инфлацијата, туку само ќе предизвика рецесија.
Економски ефекти на инфлацијата
Инфлацијата предизвикува бројни економски ефекти, бидејќи таа влијае врз невработеноста, врз приходите и расходите во државниот буџет, има влијание врз состојбата во билансот на плаќањата и се одразува врз стопанскиот раст.
Трошоци на инфлацијата
Инфлацијата предизвикува бројни економски и социјални трошоци. Притоа, се разликуваат два посебни случаи: прво, кога инфлацијата е потполно антиципирана и второ, кога инфлацијата е неочекувана, т.е. неантиципирана. Дури и кога инфлацијата е антиципирана (може во потполност да се предвиди), таа предизвикува одредени економски трошоци:
Сепак, негативните ефекти на инфлацијата најчесто се јавуваат кога инфлацијата не може точно да се предвиди, а тоа се случува при висока инфлација. Тогаш, инфлацијата предизвикува повеќе негативни економски ефекти:
Ефектите на инфлацијата врз државниот буџет
Инфлацијата има влијание како врз јавните приходи така и врз јавните расходи, при што, таа предизвикува и позитивни и негативни ефекти врз буџетот на државата. Така, инфлацијата ги зголемува јавните приходи така што неправедно го зголемува даночниот товар, бидејќи луѓето и фирмите плаќаат данок и во случаите кога реално не оствариле никаков профит. На пример, данокот на капитални добивки се плаќа кога средството се продава по различни цени, дури и тогаш кога разликата во цените само ја покрива инфлацијата, а нема реална заработка. Исто така, данокот на приходите од камати се плаќа и во случајот кога реалната камата е нула. Понатаму, при системот на прогресивно оданочување, со порастот на номиналниот доход, даночните обврзници неоправдано преминуваат во групата со повисока даночна стапка и реално плаќаат поголем данок, а приходите на државата се зголемуваат.
Инфлацијата има позитивно влијание врз буџетот и така што државата може да обезбеди средства за финансирање на јавните расходи преку печатење пари - т.н. инфлациски данок. Кога државата ќе ги плати стоките, фирмите кои ги примаат парите имаат зголемен доход, но во меѓувреме, исто така, се зголемиле и цените, па оттука, доаѓа до намалување на вредноста на парите и намалување на нивната потрошувачка. Значи, од аспект на финансирањето на буџетот, инфлацијата делува како еден вид данок, бидејќи на луѓето и фирмите им одзема средства за финансирање на потрошувачката на државата.
Сепак, инфлацијата предизвикува и негативни ефекти врз државниот буџет. Во прв ред, инфлацијата ја намалува реалната вредност на даночните приходи, во случај кога постои значително доцнење во наплатата на даноците заради неефикасна даночна администрација. Тоа доаѓа оттаму што пресметката и прибирањето на даноците се врши во различни периоди: така, данокот за претходниот период се пресметува отпосле, а потоа, поминува време додека тој се наплати. Доколку во меѓувреме се зголемиле цените, тоа предизвикува намалување на вредноста на јавните приходи. Влијанието на инфлацијата врз реалната вредност на јавните приходи е познато како ефектот на Оливера и Танзи.
Во продолжение, негативното влијание на инфлацијата врз буџетот и преку дејството врз расходите за финансирање на јавниот долг. Имено, инфлацијата предизвикува пораст на каматните стапки, така што државата се соочува со повисоки расходи за финансирање на јавниот долг и тоа може да предизвика буџетски дефицит. Најпосле, како последица на инфлацијата се јавува т.н. буџетска грешка, кога остварениот буџет е поголем од проектираниот, т.е. планираниот буџет ги потценува вистинските буџетски расходи.
Инфлацијата и билансот на плаќањата
Вообичаено, земјите со висока инфлација имаат и големи дефицити во билансот на плаќањата. Притоа, влијанието на инфлацијата врз увозот и извозот доаѓа на посреден начин, преку ефектите врз реалниот девизен курс, а тие пресудно зависат од режимот на девизниот курс. При фиксен девизен курс, инфлацијата води кон преценетост на домашната валута и оттука - пораст на увозот и опаѓање на извозот, односно влошување на билансот на меѓународните плаќања. Меѓутоа, при режим на флексибилен девизен курс, девизниот курс веднаш ќе се зголеми за износот на домашната инфлација, така што нема да настанат никакви промени во билансот на меѓународните плаќања.
И емпириските истражувања покажуваат дека врската помеѓу инфлацијата и надворешната рамнотежа не е доволно јасна. Така, анализата на примерот на 160 земји во периодот 1985-1994 покажува дека, во просек, земјите со висока инфлација имаат за третина помал извоз од земјите со ниска инфлација. Негативната корелација помеѓу инфлацијата и салдото на тековната сметка од билансот на меѓународните плаќања е утврдена и на примерот на 47 земји на ОЕЦД и земји во транзиција во периодот 1993-1996. Но, од друга страна, постојат емпириски докази дека, по 1970-тите, корелацијата помеѓу инфлацијата и состојбата на тековната сметка е многу ниска или воопшто не постои, т.е. инфлацијата не мора да биде поврзана со дефицит во тековната сметка.
Врска меѓу инфлацијата и стопанскиот раст
Во теоријата, прашањето за долгорочните ефекти на инфлацијата врз стопанскиот раст останува отворено. Пред сè, не е утврдено дали инфлацијата има негативно, неутрално или позитивно влијание врз стопанскиот раст. Исто така, не е доволно објаснет механизмот преку кој инфлацијата делува врз економијата. Најпосле, останува отворено и прашањето, дали инфлацијата предизвикува мали или големи ефекти врз растот.
Во традиционалните модели на егзоген раст (exogenous growth models), инфлацијата нема никакво влијание врз стопанскиот раст, бидејжи тој е одреден од егзогените фактори: техничко-технолошкиот прогрес, растот на населението и акумулацијата на капиталот. Големиот американски економист и Нобеловец, Џемс Тобин, ги критикува немонетарните модели на стопанскиот раст и покажува дека одредена инфлација е добра и потребна за да продолжи акумулацијата на капиталот и стопанскиот раст. До слични резултати доаѓа и Азаријадис, кој покажува дека инфлацијата го намалува приносот на парите и оттука, економските агенти се стимулирани да држат помалку пари, со што се остварува пораст на капиталот и стопанскиот раст. На таа линија се и резултатите на Пако, во чиј модел, инфлацијата не предизвикува никакви ефекти врз долгорочниот стопански раст.
Од друга страна, инфлацијата ја намалува вредноста на парите и ги тера луѓето и фирмите да се ангажираат во непродуктивни активности, со што страда стопанскиот раст. Понатаму, високата инфлација го отежнува функционирањето на финансиските пазари, бидејќи ја зголемува склоноста на луѓето и фирмите за позајмување, но го намалува штедењето, а тоа води кон ограничување на понудата на кредитите, - т.н. рационирање на кредитите (credit rationing). Исто така, инфлацијата ги тера луѓето и фирмите да економизираат со парите преку почесто преземање трансакции, со што се зголемуваат трошоците на потрошувачката и се намалува понудата на труд.
Имајќи ги предвид различните аргументи кои ги даваат одделните теоретски модели, во поново време се забележува наплив на емпириски истражувања кои настојуваат да ја расветлат врската помеѓу овие променливи. Притоа, една анализа на примерок од 58 земји во периодот по Втората светска војна покажува дека не постои врска меѓу инфлацијата и растот на долг рок. Други анализи покажуваат дека инфлацијата го намалува стопанскиот раст само во земјите во кои инфлацијата надминува 20% или 40%, годишно До слични резултати доаѓаат и други емпириски истражувања, според кои, негативното дејство врз стопанскиот раст доаѓа до израз кога инфлацијата ќе надмине 8%, 10%, или 13%, годишно.
Романум
Романум — остров во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот е една од општините во државата.
Науката во 2015 година
2015 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 14 (Струмица)
'''Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 14''' — дуќан во Старата чаршија во градот Струмица. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Патив
Патив (Pattiw) или Западни Острови се острови во сојузната држава Чук во Микронезија. Островите се најзападната територија на сојузната држава и се составени од атолите Хоук, Полуват и Полап. Островите имаат вкупна површина од 7.17 км2 и население од 2,736 жители според пописот од 2000 година. Полуват е дел од песочниот насип Урание (332 км2), а Хоук е југоисточната точка на гребенот Манила (332 км2 ).
Banks
Околу островите се наоѓаат песочните насипи:
На Патив се наоѓаат четири од 40-те општини на Чук. Општините се Хоук, Полуват, Полап и Таматам (се наоѓа на атолот Полап). Најголема општинае Полуват со 1,015 жители.
286
286 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 286 година од новата ера, 286. од првиот милениум, 86. од III век и седма од 280-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5794 и 5795 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5036 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4046 и 4047 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1039.
1560
1560 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1560 година од новата ера, 560. од вториот милениум, 60. од XVI век и прва од 1560-тите.
Северен сото
Урбаните говори содржат и чкрапки поради постојаното влијание од нгунските јазици.
1560
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Северен сото
Класификација
Северен сото е јазик (или збир од соседни јазици) во состав на сотската гранка на Зона S (S.30) на семејството банту (во нигер-конгоанското колено). Најсроден е на јужниот сото (сесото), цвана, кгалагари и лози.
Се состои од неколку посебни јазици или дијалекти, од кои предоминантен е педи (сепеди), поради што во минатото целата група се поистоветувала со овој говор.
1560
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7068 и 7069 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6310 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5320 и 5321 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2313.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1560 година се протега во 4196 и 4197, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4256 и 4257 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2103. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 967 и 968 исламска година.
Ласе Норман Хансен
Ласе Норман Хансен (Lasse Norman Hansen; р. ) — дански професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа. Станал професионалец во 2014 година.
Животопис
Хансен го освоил златниот медал на омниум на Летните олимписки игри 2012.
По две сезони со Блу Вотер Сајклинг, Хансен потпишал со екипата за сезоните 2014 и 2015.
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2017.
АФИ 100 години... серии
Американскиот филмски институт, прославувајќи ја 100 годишнината од постоењето на филмот, создава низа топ 100 списоци поврзани со американските филмови.
Сериите се:
Апен
Апен може да се однесува на следниве места во Германија:
Науката во 2016 година
2016 година во науката опфаќа некои значајни настани.
(374158) 2004 УЛ
е помал од километар астероид на извонредно ексцентрична орбита, класифициран како објект во близина на Земјата и потенцијално опасен астероид на Аполо група. Објектот е познат по тоа што го има вториот најмал перихел од кој било познат астероид, по.
Орбита и класификација
Овој астероид Аполо кружи околу Сонцето на растојание од 0,09–2,44 & nbsp; ае еднаш на секои 17 месеци (521 ден; голема полуоска од 1,27 & nbsp; ае). Неговата орбита има извонредно висока занесеност од 0,93 и наклон од 24 ° во однос на еклиптиката.
Поради својата орбита, тој е исто така меркуропресекувач, венеропресекувач и марсопресекувач. Има Земја минимално растојание на орбитално пресекување 0,0182 ае (2.720.000 км), што се преведува во 7,1 месечеви растојанија.
Физички одлики
е претпоставен камен астероид од типот S.
Во октомври 2014 година, вртежна светлинска крива за овој астероид беше добиена од фотометриските набљудувања на американскиот астроном Брајан Ворнер во станицата CS3 - Палмер ДивидU82) во Лендерс, Калифорнија. Даде подолг од просекот вртежен период од 38 часа потребни за помалите планети 2–20 часа за да се заврши целосната ротација) со голема варијација на осветленоста од 1,2 светлинска величина, што укажува на не-сфероидна форма {{мал | U = 2} }).
Врз основа на генеричка претворање од големина во пречник, мери помеѓу 0,5 и 1,2 километри. „Колаборативната врска со крива на астероиди“ претпоставува стандардно албедо за камените астероиди од 0,20 и пресметува пречник од 0,516 километри со апсолутна величина од 18,8.
Нумерирање и именување
Оваа мала планета беше нумерирана од Центар на мала планета на 18 октомври 2013 година. Од 2018 година, не е именуван.
Никола Трајков
Никола Лазов Трајков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од бедно семејство. Заврши основно училиште, а потоа станал општ работник. На 15 декември 1944 година, по ослободувањето на Македонија, стапил во XV македонски корпус со кој заминал за Срем, каде завршил воена обука за ракување со новото оружје. Учествувал во пробивот на Сремскиот фронт и во гонењето на разбиените германски единици. Ја доживел капитулацијата на Германија и предавањето на големите германски единици. Југославија била слободна. Неговата единица добила задача да учествува во ликвидирањето на преостанатите четнички групи во Србија. Во една од акциите против четниците храбро загинал во близината на Чачак.
Томо Владимирски
Томо Владимирски  (, -, ) — македонски сликар, сценограф, еден од основоположниците на модерното македонско сликарство.
Животопис
Владимирски е роден на 26 август 1904 година во Пајко Маало во Скопје. Првите сликарски поуки ги добил од својот учител, зографот Димитар Андонов Папрадишки. Во 1935 година завршил академски курс во Белград, веќе во 1937година, специјализирал сликарство на Уметничката академија во Прага, кај професорот Јакоб Обровски. Во Прага ја подготвил ѝ својата прва самостојна изложба. Пред војната самостојно излагал во Прага (1937 година), Скопје (1937, 1939 и 1943 година) и Битола (1938 година). По војната самостојно излагал во Скопје (1960, 1968 и 1970 година) и Куманово (1971 година). Работел како сценограф во Македонскиот народен театар во Скопје во периодот од 1939 до 1966 година. Имал ретроспектива во Скопје (МСУ, 1981).
Стил
Стилски се поврзува со реалистичкиот и експресионистичкиот израз. Сликал со масла, темпера и акварел. Се одликува со разновидна тематска определеност: градски мотиви, мртва природа, портрети (Мотив од Прага,1937; Работник, 1940), етнолошко-фолклорни елементи, а по војната, сликал историски содржини и мотиви од реките Вардар и Радика. Учествувал во организирањето на ликовниот живот во Македонија и во основањето на Друштвото на ликовните уметници на Македонија, на Училиштето за применета уметност и на Уметничката галерија. Неговите дела се наоѓаат во многу музејски збирки во Македонија, како во македонски приватни збирки, така и во странски.
Награди
Добитник е на Октомвриската награда за сликарство (1961 година) и за животно дело (1968 година).
Велепредавство
Велепредавство — дело кое се смета за страшно предавничко и неверно кон сопствената земја или владетел. Најдобри примери се учество во војна против својата земја, обид за рушење на владата и обид за убиство на владетелот. За ова злодело речиси секогаш се изрекувала смртна казна, која се изведувала јавно.
Во Канада пак, законот прави разлика момеѓу нив, но всушност и двете се однесуваат на историското „велепредавство“.
Техно музика
Потекло
“Belleville Four” во историскиот музеј Детроит, изложба во чест на нивното “Техно: подарокот на Детроит за светот” (јануари 2003 – јуни 2004). Првичниот пат на техното беше во средината на осумдесеттите во Детроит, од Хуан Аткинс, Кевин Сандерсон, Дерик Меј (познати како Белевил триото), и Еди Фолкс, кои заедно посетуваа училиште во Белевил гимназијата блиску до Детроит. При крајот на 1980-тата четворицата снимија и издадоа материал под различни псевдоними: Аткинс како “Model 500, Flinstones и Magic Juan”; Фолкс едноставно како “Eddie”, “Flashin”, “Fowlkes”; Сандерсон како “Reese, Keynotes и Kaos”; со Меј како “Mayday, R-Tyme и Rhythim is Rhythim”. Исто така имаше и многу спојувања од кои најуспешно е спојувањето помеѓу Аткин и Сандерс (со Џејмс Пентигон и Артур Форест) соработка на првиот сингл “Big Fun” од албумот “Inner City”.
Училишни денови
Пред постигнувањето на осогласеност, Аткинс, Сандерсон, Меј и Фолкс делеа заеднички интереси како пријатели и музичари, разменувајќи касети со миксови и амбициозни ди-џеи. Тие исто така најдоа музичка инспирација преку здружението “Midnight Funk”, електрична 5 часовна програма на радио во доцните часови, пренесувана на повеќе радио станици во Детроит вклучувајќи ги WCHB, WGPR и WJLB-FM од 1977 до средината на осумдесеттите со ди-џејот Чарлс Џонсон “The Electrifying Mojo”. Шоуто на “Mojo” вклучување електронска музика од изведувачи како Giorgio Moroder, Kraftwerk и Tangerine Dream, покрај фанк звукот на Parliament и избор од новиот бран на музка со ритам за играње од групи како Devo и В-52’s. Аткинс забележа: “Тој пушташе музка што секој сакаше да ја слуша, од најголемите групи во Детроит во тоа време, Parliament и Funkadelic”. Тие две групи беа навистина познати во Детроит во тоа време. Всушност тие се причината зошто диското не го зазеде Детроит во 1979. Моџо пушташе многу фанк со цел да биде што поразличен од другите станици коки се префрлија на диско музика. Кога “Knee Deep” излезе, значеше крај за диско музиката”. Иако музиката имаше краток век во Детроит, им послужи како инспирација на многу индивидуалци да започнат со миксање меѓу кои е Хуан Аткинс. Подоцна, Хуан го научи Меј како да микса плочи и во 1981 “Magic Juan”, Дерек “Mayday” и три други ди-џеи, еден од нив и Еди “Flashin” Фолкс се промовираа како “Deep Space Soundworks”. Во 1980 или 1981 се запознаа со Моџо и му предложија да прават миксови за неговото шоу, што им успеа во наредната година. Кон крајот на седумдесеттите и почетокот на осумдесеттите гимназиските клубови како Brats, Chrivari, Ciabattino, Comrades, Gables, Hardwear, Rafael, Rumors, Snobs и Weekends создадоа инкубатор во кој израсна техното. Овие млади организатори ја развија и негуваа локалната денс музика задоволувајќи го вкусот на публиката и во исто време организирајќи забави со нови ди џеи и нивната музика. Како што растеше популарноста на овие локални клубови, групи на ди џеи почнаа да се групираат за да ги промовираат своите техники на миксање и звук во клубовите сè со цел да се зголеми бројот на слушатели. Местата како центар за активности во локалната црква, празни магацини, канцеларии и салите на YMCA беа места каде малолетни групи се собираа и музичката форма беше негувана и дефинирана.
Хуан Аткинс
Еден од четворицата одговорни за поставувањето на техното како жанр е Хуан Аткинс повеќе познат како “The Originator”. Улогата на Аткинс беше признаена во 1995 од страна на американската музичка технологија издадена во списанието “Keyboard”, кое му оддаде почит на Аткинс како еден од дванаесеттите кои се од голема важност за историјата на музиката на синтисајзер. Во раните осумдесетти години, Аткинс започна да снима музика со партнерот Ричард “3070” Дејвис (кој подоцна стана третиот член на Jon-5) под името Cybotron. Триото издаде многу мелодии инспирирани од рок и електро, од кои најуспешна беше “Clear” и нејзината помрачна верзија “Techno City” (1984). Според неодамнешната биографија на MySpace, Аткинс го измисли терминот техно за да ја објасни нивната музика, земајќи ги како инспирација деллата на футуристот и писател Артур Тофлер од една страна, од кого ги позајми термините “cybotron” и “metroplex”. Аткинс го употреби терминот за опишување на првите бендови кои имаа зголемена употреба на синтисајзери, како Крафтверк, иако многу луѓе ја сметаа музиката на Крафтверк и музиката на Аткинс во почетоците како електро. Аткинс сметаше дека “Cosmic Cars” на Cybotron е уникатен, функ на синтисајзери, но подован го слушна “Planet Rock” на Africa Bambaataa и сметаше дека е совршен пример за музиката што ја замислувааше. Инспириран, тој беше решен да продолжи да експериментира и ги охрабри Сандерсон и Меј да го сторат истото. Под псевдонимот Model 500 Аткинс конечно започна да создава своја музика и во 1985 ја основа музичката куќа Metroplex. Во истата година го издаде антологиското дело “No Ufo’s”, едно од првите изданија од Детроит кое доби пошироко внимание и значајна пресвртница во музката. На ова Аткинс рече: “Кога го започнав Metroplex некаде февруари или март 1985 и го создадо No UFO’s мислев дека само ќе успеам да си ги повратам парите, но успеав да продада околу 10000 и 15000 копии. Не ни помислив дека мојата плоча ќе стигне до Чикаго. Родителите на Дерек се беа преселиле таму и често патував меѓу Чикаго и Детроит. Кога се појавив со No UFO’s, тој зеде копии во Чикаго и ги даде на неколку ди џеи и едноставно се случи.”
Звукот на Детроит
Првите продуценти овозможено со зголемување на пристапноста на секвенсери и синтисајзери споија европски естетски синт-поп со примеси на соул, фанк, дико и електро поместувајки ја електронската денс музика на непознат терен. Тие намерно го добија наследрвото на Motown и традиционалните формули R&B и соул и наместо тоа прифатија експериментирање со електрониката. Во последните 5 години или повеќе, подземјето на Детроит експериментира со технолигијата, проширувајќи го отколку едноставно само да го употребат. Со паѓањето на центите на секвенсерите и ситисајзерите експериментирањето станува поинтензивно. “Воглавно се уморивме од слушање на заљубувања и одљубувања, се уморивме од R&B, па така се појави нов и напреден звук. Ние го викаме техно!” -	Хуан Аткинс, 1988 Произлезениот звук на Детроит беше најавен од Дерек Меј и едене новинар во 1088 како пост-соул звук без никаков долг кон Motown, но од друг новинар декада подоцна “soulful grooves” спојувајќи го ексентричниот ритам на Motown со музичката технологија на времето. Меј го објасни звукот на техното нешто како “… како Детроит ... комплетна грешка. Тоа е како Џорџ Клинтон и Крафтверк заглавени во лифт со само еден секвенсер да им прави друштво. “Звукот има влијание од различни стилови на електронска музика, а сепак го задржа идентитетот на жарнр со свои права, денес познат како “Детроит техно””.
Чикаго
Музичките продуценти, особено Меј и Сандерсон, признаваат дека биле фасцинирани од клупската сцена во Чикаго и особено биле инспирирани од хаусот. Хитот на Меј “Strings of Life” (издаден под псевдонимот Rhythim is Rhyhim) се смета за класика и во хаусот и во техното. Аткинс верува дека првите хаус продуценти, барајќи како да ја оддалечат хаус музиката од диско, го емулираа техно звукот. Исто така има претпоставка дека техно звукот се разви како резултат на употреба на тапан машината што Френки Никлс ја купи од Дерек Меј. Хуан Аткинс тврди: “Дерек му ја продаде тапан машината TR909 на ди џејот Френки Никлс од Чикаго. Ова беше во времето кога Powerlant беше отворена во Чикаго, но ди џеите од Чикаго сè уште не снимаа плочи. ” Сите сè уште свиреа увози од Италија; “No UFO’s беше единствената американска плоча што ја вртеа. Така Френки Никлс започна да го употребува 909 во неговите шоуа во Powerlant. Boss само што го изведоа нивниот мал примерок на footpedal и некој започна од таму. Некој беше на микрофонот, и го снимија тоа како примерокот, тие можеа да прават свои звуци за да ги пуштааат по забавите. Една работа водеше кон друга и Chip го користеше 909 за да ја сними својата плоча и од таму сите ди џеи во Чикаго го позајмија 909 за да можат да излезат со свои нови плочи”
Во Велика Британија, клуб што ја следи хаус музиката растеше постепено од 1985, се задржа со интерес од сцените во Лондон, Манчестер, Нотингам и подоцна Шефилд и Лидс. Ди џеите се сметаа за одговорни за раниот успех на хаусот во Велика Британија, меѓу кои и Мај Пикеринг, Марк Мур, Колин Фејвер и Греам Парк.
Ацид Хаус
До 1988 хаус музиката узбувна во Велика Британија и ацид хаусот беше се попопуларен. Исто така имаше добро воспоставена warehouse подкултура која се базираше на звучата системска сцена. Во 1988, музката која се пушташе по магацинските забави беше воглавно хаус. Истата година, Baleric vibe забавата поврзана со Ибица со ди џеј Алфредо Фиорите беше преместена во Лондон кога Дени Ремплинг и Пол Оукендолд ги отворија клубовите Shoom и Spectrum, секој посебно. И двата клуба брзо станаа синоним за ацид хаус и за време на овој период употребата на MDMA, како дрога за забави, започна да зема замав. Други важни британски кубови во ова време ги вклучува и Back to Basics во Лидс, Sheffield’s Leadmill и Music Factory, а во Манчестер The Hacienda, каде петочната вечерна точка на Мајк Пикеринг и Граем Марк, наречена Nude, беше од важност во докажувањето на американскиот EDM, вклучувајќи го и првото техно од Детроит. Треската за ацидни хаус забави се засили во Лондон и Манчестер и брзо стануваше културен феномен. MDMA ги разгоруваше посетителите на клубови кои поради работното време до 2 наутро бараа излез во warehouse сцената што траеше по цели вечери. За да го избегнат вниманието од печатот и власта активностите по работното време станаа тајност. Како и да е, во рок од една година околу 10 000 луѓе ги посетуваа овие комерцијални масовни забави, наречени рејв и како резултат на тоа се појави медиска бура. Успехот на хаусот и ацид хаусот го поплочија патот за поширока прифатеност на звукот на Детроит и обратно: техното беше прво поддржано од група хаус музички клубови во Чикаго, Њујорк и Северна Англија, кон кои подоцна се приклучија и клубовите од Детроит, но во 1987, според ди џеј Марк Мур “Strings od life” ги натера посетителите на клубовите да го прифатат хаусот.
Новиот денс звук на Детроит
Зголемениот интерес за EDM за во текот на доцните осумдесетти направија простор за развој на техното како препознатлив жанр. Појавувањето на албумот “The New Sound of Techno” во средината на 1988, албум издаден од поранешниот де џеј Northern Soul DJ и директорот на Kool Kat Records Ниал Раштон и Дерек Меј, албум којшто беше прествртница и го означи претставувањето на техното како посебен жанр на музика. Иако компилацијата го стави техното во лексиконот на музичкото новинарство, музиката се сметаше за интерпретација на Детроит хаусот со висока технологија отколку чист жанр. Всушност насловот на компилацијата беше The House Sound of Detroit сè до додавањето на Аткинсовата песна “Techno Music” кој ги натера да се подзамислат. Подоцна Раштон беше цитиран како вели дека тој, Аткинс, Меј и Сандерсон се договорија за конечното име на компилацијата заедно и дека Bellevill Three го одбиле нарекувајќи ја музиката некаков вид на регионален бренд на хаус; а наместооа тие инсистираа на термин кој веќе го користеа, техно. Дерик Меј се сеќава на овој период како на еден од најбурните и дека е периодот кога тој “Карл Крег”, му помогнав на Кевин, се обидував да го постааван Ниел Раштон на правилната позиција за да може да се запознае со секого, да го оправдам Блејк Бакстер што сите го сакаа, се обидував да го убедам Шејк (Ентони Шакир) дека треба да биде повеќе самоуверен и да продолжам да правам музка како и да го направам Mayday mix и да ги водам Transmat records. Со години никој не се грижеше за тоа што Хуан и јас правевме во Детроит, а подоцна се соочив со луѓе кои бееа љубоморни без никаква причина”. И покрај разочарувањето на дискографската куќа Virgin од слабата продажба на компилацијата на Раштон, компанијата имаше успех во воспоставувањето на идентитетот на техното и има важна улога во поставувањето на платформа за музиката и продуцентите во Европа. На крајот, објавувањето послужи како разлика помеѓу звукот на Детроит од Детроит хаусот и други форми на EDM кои се појавуваа за време на рејв ерата во доцните осумдесетти и раните деведесетти, период за време на кој техното стана поавантуристички и различен.
Музички институт
Во средината на 1988, прогресите на музчката денс сцена доведе до отворање на ноќен клуб наречен Музички Институт, сместен на 1351 Бродвеј во центарот на Чикаго. Местото беше сигурно со изведби на Џорџ Бродвеј и Алтон Милер со Дерил Вин и Дерек Меј во петок навечер и Бејкер и Чез Дамиер секоја сабота пуштајќи музка претежно за хомосексуална публика. Клубот беше затворен на 24 ноември 1989 со изведбата на Дерек Меј на “Strings of Life” со отчукување на часовникот. Меј објаснува: “Сè се случи во право време по грешка и не траеше затоа што не требаше да трае. Нашите кариери тргнаа во нагорна линија токму во време кога моравме да го затвориме клубот и можеби беше најдоброто нешто. Мислам дека го достигнавме врвот – бевме полни со енергија и не знаевме кои сме или како да го реализираме нашиот потенцијал. Не потиснувавме, немавме стандарди, едноставно го направивме тоа. Затоа излезе толку иновативно и свежо и затоа го имавме најдоброто од најдоброто.” Иако кратко работеше, МИ беше свески познат по целоноќните сетови, неговите скудно бели соби и џус барот наполнет со “паметни пијалаци “(институтот никогаш не служеше алкохол””. МИ рече Дон Сиско, покрај пионерите на раното Детроит техно, помогна и создавањето на музичката субкултура – нешто што полека прерасна во интернационална сцена.
Развој
Со развивањето на оригиналниот звук во доцните осумдесетти и раните деведесетти, исто така се одвои до толкав степен што за цел еден спектар на стилски различна музика се употребуваше терминот техно. Ова се простираше од релативно поп ориентирани изведби како Моби до јасно анти-комерцијални сентименталности на таканареченото Underground Resistance. Експериметирањето на Дерик Меј на делата како Beyond the Dance и The Beginning беше заслужно за појавувањето на неколку нови правци одеднаш и имаше исто толкаво влијание какво што имаше Џон Колтрејн на џезот. До крајот на осумдесеттите и почетокот на деведесеттите оригиналниот техно звук привлеше многу андерграунд следбеници во Велика Британија, Германија и Белгија. Порастот на популарноста на техното во Европа помеѓу 1988 и 1992 се должеше на појавувањето на рејв сцената и успешната клупска култура.
Егзодус
Во Америка, покрај регионалните сцени во Детроит, Њујорк и Чикаго, интересот беше ограничен. Продуцентите од Детроит, исфрустрирани од недостатокот на можности во нивната земја, нивната заработувачка ја побараа во Европа. Овој бран на прогонство од Детроит беше наскоро придружен од голем бројна надежни изведувачи, таканаречен “втор бран”, вклучувајќи ги Карл Крег, Октав Ван, Џеј Денам, Кени Ларкин и Стејси Пулен со Џеф Милс, Мајк Банкс и Роберт Худ форсирајќи нивен уникатен звук. Голем број на продуценти од Њујорк оставија впечаток во ова време, особено Френки Боунс, Лени Ди и Џо Белтрам. Во истиот период, блиску до Детроир, Ричард Хотин заедно со својот бизнис партнер Џон Аквавива го издаде делото кое остави влијателен белег Plus & Records. Развоите во Америка-техното испродуцирано помеѓу 1990 и 1992 ја разгореа проширеноста и евентуалната раздвоеност на техното во Европа, особено во Германија. Во Берлин, со затворањето на местото за слободна забава наречено UFO, во 1991 беше отворен клубот Tresor. Местото беше носач за техно и беше домаќин на многу од водечките продуценти на Детроит, некои од нив преселени во Берлин. Во 1993, како што опаѓаше интересот за техното на клупската сцена во Велика Британија, Берлин се сметаше за неофицијален главен град на техното во Европа. Иако слабееше во Германија, Белгија беше вториот фокус на вториот-бран на техното во овој временски период. Музичката куќа во R & S Records заснована на Гент прифати поостро техно од “тинејџерските чуда од деца” како Белтрам и С.Гент прифати поостро техно на “груби метални плочи со груби, нескладни тонови што звучеа како расштимани правосмукалки”, според еден музички новинар.