cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шумадиски Планини
Шумадиски Планини — висорамнина во централна Србија, помеѓу реките Сава и Дунав на север, реката Голема Морава на исток, реката Западна Морава на југ и Колубара, Љиг и Дичина на запад. Нејзините главни планини ја вклучуваат Авала (511м), Космај (626м), Венчац (659м), Букуља (696м), Рудник (1.132м), Јешевац (902м), Вујан (856м), Каблар (889м), планините Гледиќ (922 гм), Јухор (774м), Црни Врх (Јагодина) (707м), Котленик (749м), вториот вклучувајќи ги планините Гружа и планината Љубиќ.
Шарлиз Терон
Шарлиз Терон (родена на 7 август 1975 г.), е јужноафриканска и американска глумица, продуцент и модел. Таа глумела во неколку успешни Холивудски филмови, како Адвокатот на ѓаволот (1997), Моќниот Џо Јанг (1998), Животот нема правила (1999) и Лудиот Макс: Пат на бесот (2015).
Терон добила позитивни критики за нејзината изведба на серискиот убиец Ајлин Вуорнос во Монструм (2003), за која добила Оскар, Сребрена мечка, Златен глобус и награда од страна на здружението на филмски работници за најдобра глумица во главна улога, со што станала првата јужноафриканка со добиен Оскар во некоја од главните категории. Освен тоа таа била номинирана за Оскар и Златен глобус за нејзината улога во драмата Северна земја во 2005 и за Златен глобус за нејзината изведба во комичната драма Млади.
Таа станала државјаниин на САД во 2007, но го задржала и своето јужноафриканско државјанство. Покрај глумата, таа почнала и да продуцира филмови. Во 2006, таа го продуцирала документарниот филм Источно од Хавана. Во 2012, таа глумела во фантазијата Снежана и ловецот и во научно-фантастичниот филм Прометеј; филмови кои имале голема заработка во киносалите.
Ран живот
Терон е родена во Бенони, во тогашната провинција Трансвал во Јужна Африка, како единствено дете на Герда (моминско презиме Мариц) и Чарлс Терон (роден на 27 ноември 1947 г.). Нејзин пра пра чичко е Даниел Терон, кој учествувал во Втората бурска војна. Таа има француско, германско и холандско потекло; нејзините француски предци биле првите доселеници хугеноти во Јужна Африка. Презимето „Терон“ е окситанско презиме (оригинално „Théron“) изговорено на африканс како „Трон“, иако таа вели дека во Јужна Африка го изговарала како „Тирон“. Кога се преселила во САД, таа го сменила начинот на изговарање, за да звучи по американски.
Таа пораснала на фармата на нејзините родители во Бенони, во близина на Јоханесбург. На 21 јуни 1991, таткото на Терон, алкохоличар, физички ја нападнал нејзината мајка и им се заканувал на двете додека бил пијан. Нејзината мајка во самоодбрана пукала со огнено оружје и го убила. Убиството било пресудено како легално бидејќи било во самоодбрана, и поради тоа мајка ѝ не била осудена.
Терон учела во основното училиште Путфонтин, и тој период подоцна го опишала како период во кој „не се вклопила“. На 13 години, Терон била пратена во интернат и започнала со нејзините студии во државното училиште за уметности во Јоханесбург. Иако Терон одлично го владее англискиот јазик, нејзин прв јазик е африканс.
Личен живот
Во средината на 1990-те, Терон била во двегодишна врска со глумецот Крег Биерко. Во периодот 1997-2001, таа била во врска со пејачот на рок групата Third Eye Blind, Стефан Џенкинс. Потоа Терон започнала врска со ирскиот глумец Стјуарт Таунсенд, со кој глумела во филмот Во замка (2002) и Глава во облаците (2004). Терон и Таунсенд се разделиле во јануари 2010, по деветгодишна врска. На почетокот на 2014, таа започнала врска со глумецот Шон Пен, но било објавено дека тие се разделиле во јуни 2015.
Здравствени проблеми
За време на снимањето на Еон Флукс, во Берлин, Германија, Терон боледувала од дискус хернија во нејзиниот врат, предизвикан од пад при превртување преку глава. Поради тоа, таа цел месец морала да носи протеза за вратот. Во јули 2009, на Терон и бил дијагностициран сериозен стомачен вирус, за кој се сметало дека го добила при патување надвор од САД. За време на снимањето на филмот Патот, Терон ги повредила гласните жици, додека ги снимала сцените со породување.
Хелен Барсело
Хелен Барсело (родена 1954 година) е математичар од Квебек специјализирана за алгебарска комбинаторика. Во рамките на тоа поле, нејзините интереси вклучуваат теорија на комбинаторна репрезентација, теорија на хомотопија и аранжмани на хиперпланови. Таа е професор по математика на Државниот универзитет во Аризона и заменик-директор на Mathematical Sciences Research Institute (MSRI). Таа беше и главен уредник на „ Јоurnal of Combinatorial The“, серија А, од 2001 до 2009 година.
Образование и кариера
Барсело го одбрани својот докторат на  University of California, Сан Диего во 1988 година. Нејзината дисертација „ On the Action of the Symmetric Group on the Free Lie Algebra and on the Homology and Cohomology of the Partition Lattice, беше под менторство и надзор од страна на Адријано Гарсија.
Препознавање
Таа беше избрана за стипендисти класа 2018 година на Американското математичко друштво и класа  стипендисти за 2019 година на Здружението за жени по математика.
Чатеж на Сава
Чатеж на Сава (словенечки: Čatež ob Savi) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Латово
Латово — село во Општина Македонски Брод, во областа Долно Кичево, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во јужниот дел на територијата на Општина Македонски Брод, недалеку од левата страна на регионалниот пат Македонски Брод-Кичево. Селото е ридско, на надморска височина од 600 метри. Сместено е во долина помеѓу планините Песјак и Бушева.
Атарот зазема површина од 24,4 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 2.170 хектари, на пасиштата отпаѓаат 93 хектари, а на обработливото земјиште 87 хектари.
Историја
Во век, Латово било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Латово имало 400 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Латово имало 480 жители.
Латово во 1961 година било средно село по големина со 318 жители, но во 1994 година преминало во мало село со 98 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Латово имало 85 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 60 жители, од кои 58 Македонци, 1 Албанец и 1 лице без податоци.
Родови
Латово е чисто македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички. Родови во Латово се: Јовевци (6 к.), Богдановци (6 к.), Пандиловци (5 к.), Радевци (2 к.), Пајкаровци (1 к.), Ѓенко (1 к.), Санде (1 к.), Софрониевци (2 к.), Страшко (1 к.), Фитко (1 к.), Соколовци (11 к.), Картаровци (1 к.), Ферче (1 к.) и Ѓулевци (9 к.), сите овие родови се староседелци; Требинци или Мицковци (2 к.), доселени се од селото Требино, во Требино се доселени од Мидинци. Од овој род потекнувал Мицко кој учествувал во Брсјачката Буна; Волкановци (2 к.), доселени се од селото Девич и Матичевци (2 к.), доселени се од селото Козичино.
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Трајковци (1 к.), Ивановци (4 к.), Ивановци втори (5 к.), Дојчиновци (6 к.) и Стаменковци (2 к.), староседелци; Симевци (7 к.), доселени се од некое село во Прилепско, некое време живееле и во Солунско; Јовевци (8 к.), се повратиле од Солунско; Деспотовци (12 к.), доселени се од некое село во Крушевско; Мицковци (4 к.), доселени се од Требино, кога се истурчило; Мотичевци (5 к.), доселени се од Козичино; Трајковци (1 к.), доселени се од Девич, предокот кој дошол во Латовов, се населил како домазет; Климевци (1 к.) доселени се од селото Лажани, Прилепско.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Македонски Брод.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Брод, во која влегувале селата Брод, Девич, Дреново, Латово, Сланско, Суви Дол и Требино.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Брод, во која покрај селото Латово се наоѓале селата Брод, Девич, Дреново, Грешница, Сланско, Суво Дол и Требино.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Брод.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0227 според Државната изборна комисија, кое е сместено во Селскиот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 63 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 59 гласачи.
Општина Конче
Општина Конче — рурална општина во Југоисточна Македонија. Центар на општината е селото Конче и во рамките на Општина Конче се уште 13 други населени места. Општината се наоѓа под падините на планината Серта, на околу 150 километри оддалеченост од главниот град Скопје, на автопатот Радовиш-Струмица. Општина Конче има вкупно население од 3,690 жители (2002) и вкупна површина од 233,05 км2. Населението на Општина Конче е воглавно Македонско, но има и мало турско малцинство. Актуелен градоначалник на Општина Конче е Златко Ристов од ВМРО-ДПМНЕ.
Историја
Конче било средновековено гратче кое своите почетоци ги бележи како манастрирски комплекс, а во исто време и како црковно и управно седиште. Манастирската црква која е посветена на Свети Стефан датира од пред 1366 година. Црквата и манастирот ги изградил Никола Стајневиќ, војвода на цар Душан и цар Урош. Овој комплекс, посебно црквата по својата уметничка вредност зазема важно место во историјата на македонската средновековна култура. На манастирот во Конче во тој период му биле доделени во посед следниве села: Конче, Лубница, Трескавец, Суви Дол, Дедино, Ракитец, Сеништа, Костадинци, Негрофонти, Грков Дол и Свети Костадин.
Географија
Општина Конче се наоѓа во Југоисточна Македонија, поточно на околу 150 километри оддалеченост од главниот град Скопје. Општината е дел од Радовишкиот регион, а статистички е дел од Југоисточниот Регион. Општината има вкупно население од 3,690 жители со густина на население од 15,17 жители на километар квадратен и вкупна површина од 233,05 км2. Центар на општината е селото Конче, по кое е добиено и името на општината. Во рамките на Општина Конче спаѓаат 14 села, и тоа: Габревци, Гарван, Горна Враштица, Горни Липовиќ, Дедино, Долна Враштица, Долни Липовиќ, Долни Радеш,  Загорци,  Конче,  Лубница,  Негреновци,  Ракитец и Скоруша. Општина Конче се граничи со Општина Штип, Општина Неготино, Општина Демир Капија, Општина Валандово, Општина Струмица, Општина Василево и Општина Радовиш.
Стопанство
Промената на социјалните и економските услови, заокружувањето на пазарната економија, како и процесот на децентрализација придонеле локалните власти во општините Радовиш и Конче да започнат да ги истражуваат своите капацитети и можности за подобрување на локалниот и микрорегионалниот економски развој, притоа создавајки синтеза на урбаниот и руралниот сегмент. Од таа причина Општина Радовиш и Општина Конче потпишале Меморандум во кој ги определиле насоките на заедничкото функционирање во подрачјето на локалниот економски развој. Двете општини ја основале заедничката Канцеларија за локален економски развој. Општина Конче е општина каде земјоделството, сточарството, водостопанството и шумарството се значајни стопански гранки. Така, во општината има производство на тутун од типот „Јака“ и општината произведува 5% од вкупното производство на тутун во Македонија. Понатака, во општината има ловен и риболовен туризам, како и дрвната индустрија.
Администрација
Градоначалник на општина Конче е Златко Ристов од редовите на ВМРО-ДПМНЕ. Тој е избран на локалните избори од 2021 година за мандат од четири години. Советот на општина Конче е составен од 9 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2021-2025 се:
Демографија
Како дел од Општина Конче се 11 населени места од кои 6 се активни, 3 се со многу мал број на жители, додека 2 села воопшто немаат жители. Вкупен број на жители во општината изнесува 3.536. Населението се занимава претежно со земјоделство. Спроед податоците заклучно со 2011 година, вкупниот број на ученици во Општина Конче во 2011 се зголемил за 6,5 % во однос на вкупниот број на ученици во 2007. Конче е втора општина по зголемувањето на вкупниот број на ученици.
Според пописот од 2002 година, најголема етничка група биле Македонците, но во општината живее и турско население. Процентуално, етничките групи се застапени:
Според пописот од 2002 година, во општината се зборувале следниве јазици:
Според пописот од 2002 година, во општината биле застапени следниве религии:
Култура и спорт
Во рамките на Општина Конче опстојува ФК Конче. Понатака, во општината се одржува традиционален турнир во мал фудбал за време на празникот на општина, 12 јули. Исто така, во општината опстојува женскиот фудбалски клуб „Спортски допири“. Од културниот живот, во Општина Конче опстојуваат следните културни здруженија ФА ,,Цветови“ од  Дедино, КУД ,,Караџаоглан,“ од Конче и КУД ,, Македонски глас“ од Габревци.
Борис Спасеновски
Борис Спасеновски (, -, ) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.
Животопис
Борис Спасеновски е роден во село Слоештица во 1935 година. Дипломирал на Електротехничкиот факултет во Белград во 1960 година. Својата хабилитација ја одбранил во 1978 година. Од 1961 до 1972 година бил раководител на Секторот за телекомуникации во „Електростопанство“ на Македонија. Во 1972 година, по изборот во звањето доцент, преминува на Електромашинскиот факултет во Скопје. Во звањата вонреден и редовен професор напредувал во 1979 и 1984 година, соодветно. Како прв наставник од наставно-научната област телекомуникации ги вовел базичните предмети од оваа област, како основи на телекомуникации и мултиплексни системи. Бил ментор на седум доктори на науки.
Бил основач на Лабораторијата за телекомуникации во 1974 година. Основоположник бил на Институтот за телекомуникации, чиј раководител бил сè до своето пензионирање. Во 1976 година ја извршувал функцијата привремен инокосен орган на Електротехничкиот факултет. Од 1977 до 1979 бил помошник директор на Универзитетскиот центар за математичко-технички науки (УЦМТН). Во периодот 1979-1981 бил декан на Факултетот, а од 1981 до 1983 ја извршувал функцијата директор на УЦМТН. Бил автор/соавтор на стотина трудови, од кои дел се објавени во престижни списанија и зборници од конференции и се цитирани 300 пати од други автори. Учествувал и раководел со десетина меѓународни проекти, во рамките на COST и Темпус програмите, како и со дваесетина домашни научноистражувачки, развојни и апликативни проекти, поддржани од МОН и стопанството. Негови области на потесен научен интерес се мобилни комуникации и безжични мрежи. Се пензионирал во 2000 година.
Мадачки јазици
Класификација
Според Етнолог, групата е составена од :
Sliding window protocol
Лизгачкиот прозорец е составен од пакети засновани на протоколот за пренос на податоци. Лизгачкиот прозорец се користи таму каде што е баран доверлив пренос на пакет, како во податочно ниво (OSI моделот) и TCP. Во концепт, секој дел од преносот (пакетите во повеќето податочни нивоа, но бајти во TCP) е назначен како уникатен број од низа, и примачот користи броеви за да ги распредели пакетите на точните позиции, отфрлајќи дуплицирање на пакети и идентификување на изгубените. Проблемот е во тоа што нема ограничување на должината на низата од бројки кои се пребаруваат. Со поставување на лимит на бројот на пакетите коишто се испраќаат или примаат во било кое време, лизгачкиот прозорец дозволува неограничен број на пакети да бидат доставени, преку користење на фиксна низа на броеви. За најголемото можно производство, важно е дека испраќачот не е принуден да престане да испраќа од страна на лизгачкиот прозорец порано од RTT. Ограничувањето на количеството на податоци што може да се пратат пред прекинот, за да чекаат за потврда треба да биде поголемо од протокот на комуникациската врска. А ако не, протоколот ќе го ограничи делотворниот проток на врската.
Мотивација
Во секој комуникациски протокол заснован на автоматско повторување за пребарување за контрола на грешки, примачот мора да го потврди примањето на пакетите. Ако испраќачот не добие потврда во разумен временски рок, ги препраќа податоците. Испраќачот што не добива потврда не може да знае дали примачот го примил пакетот; може пакетот да е изгубен во преносот (или оштетен, ако контролата за грешки пронајде грешка, пакетот е игнориран), или може потврдата е пратена ама изгубена. Во последниот случај примачот мора да го признае препраќањето, инаку мора да го игнорира. Исто така, примачот вообичаено е неизвесен за тоа дали потврдата е добиена или не.
Протокол
Испраќачот и примачот си имаат секој од нив реден број n и n t r, соодветно. Исто така, секој од нив има и големина на прозорец W t и W r. Големината на прозорците може да се разликува, но за поедноставни имплементации таа е фиксна. Големината на прозорецот мора да биде поголема од нула, за каков било напредок да се направи. Кај обично имлементирање, n t е следниот пакет што треба да се пренесува т.е. редниот број на пакет што сè уште не е пренесен. Исто така, n r е првиот пакет којшто сè уште не е примен. Двете бројки се монотоно растечки. Примачот исто така може да има од највисоката секвенца од бројот којшто сè уште не е примен, променливата n и е уште една од низата на највисоко примени редни броеви. За едноставните примачи коишто прифаќаат само пакети во редослед (W r = 1), ова е исто како и n r, но може да биде и поголем, ако W r> 1. Воочете ја разликата дека: сите пакети подолу од n r се примени, погоре од ns не, а помеѓу n r и н с некои од пакетите се примени, некои не. Кога примачот ќе прими пакет, ја ажурира променливата соодветно и испраќа потврда со новиот n r. Испраќачот чува траги од највисоката потврда што ја има добиено (na). Испраќачот знае дека сите пакети сè до n a, но ќе бидат вклучени сите но не вклучувајќи го него, и неизвесно е за пакетите помеѓу n а и нс, т.е. n а≤ n r ≤ n с. Низата броеви секогаш го почитуваат правилото n a ≤ n r ≤ n s ≤ n t ≤ n a + w t. Тоа е: n a ≤ n r : Највисокото признание што го добива испраќачот не може да биде поголемо од n r признанието од примачот. n r ≤ n s : Распонот на целосно примените пакети не може да се прошири надвор од делумично примените пакети n s ≤ n t : Најголемиот примен пакет не може да биде поголем од најголениот испратен пакет. n t ≤ n a + w t : Најголемиот испратен пакет е ограничен од најголемата потврда и од големината на прозорецот.
Задача на испраќачот
Секогаш кога испраќачот има податоци за праќање, тој може да пренесува до wt  пакетот во пресред на последната потврда n a. Исто така тој може да пренесува пакети со број n t сè додека n t < n a + w t. Во отсуство на комуникациска грешка, испраќачот наскоро ќе добие потврда за сите пакети коишто ги испратил, оставајќи n a да биде еднаков на n t. Ако тоа не се случи по разумно задоцнување тогаш испраќачот мора да ги препрати пакетите помеѓу n a и n t. Техники за дефинирање на разумно одложување може да биде исклучително сложено, но тие само влијаат на ефикасноста; основната сигурност на протокол лизгачки прозорец не зависи од деталите.
Задача на примачот
Секој пат кога еден нумериран пакет x е примен, примачот проверува дали ќе падне во добиениот прозорец, n r ≤ x < n s + w r. (Наједноставните примачи само треба да чуваат една вредност n r = n s.) Ако е во рамките на прозорецот, примачот ги прифаќа. Ако е нумериран на n r, тогаш добиениот број се зголемува за 1, можеби и повеќе ако следните последователни пакети биле претходно добиени и чувани. Ако x ˃ nr пакетот е зачуван сè додека претходните пакети да се сочуваат. Ако x ≥ n второспоменатиот е c=x+1 Ако бројот на пакетот не е во добиениот прозорецот, примачот го отфрла и не ги изменува nr ни ns. Без разлика дали пакетот е прифатен или не, примачот праќа потврда која го содржи тековното nr. (Потврдата исто може да содржи информации за дополнителни пакети коишто се примени помеѓу nr и ns, но тоа само ја зголемува ефикасноста) Но внимавајте, не постои точка каде „испраќачкиот прозорец“ wr е поголем „примачкиот прозорец“ wt, бидејќи нема потреба од загриженост за добивање на пакет којшто нема никогаш да биде пренесен; рангот е 1≤ wr ≤wt.
Ранг
Низата броеви е по модул 4, со wr=1. Прво, nt=nr=0. Засега, протоколот ќе биде опишан како низа од броеви кои се со неограничена големина, која постојано се зголемува. Сепак, наместо да се предава целосно редниот број x во пораки, можно е да се емитуваат само x mod N, за конелно N. На пример, испраќачот ќе прими потврда само во рангот од na до nt. Бидејќи тоа гарантира дека nt – na ≤ wt, постојат wt+1 можни низа од броеви кои би можеле да пристигнат во било кое време. Така, испраќачот недвосмислено ја дешифрира низата на броеви сè додека N > wt. Ограничувањето е засилено од страна на примачот. Работењето на протоколот зависи од примачот кој треба да биде во состојба да направи доверлива разлика меѓу преносот на нови пакети (кои треба да бидат прифатени и преработени) и стари пакети (кои треба да бидат отфрлени, а последната потврда да се препрати.) Ова може да се направи со давање на знаење за големината на прозорецот. По добивањето на пакетот нумериран како x, примачот знае дека x <na+wt, па na> x – wt. Така, пакетите нумерирани како x-wt никогаш повеќе нема да бидат препраќани. Најнискиот реден број што некогаш ќе го добијат во иднина е ns – wt. А највисокиот реден број што може да се добие е nr+wt≤ns+wt Значи, има два различни распореди на броевите коишто се примени во било кое време. Според тоа, мора N≥2wt. Сепак, вистинската граница е пониска.
На дополнителен увид е тоа што примачот не мора да прави разлика меѓу низата броеви кои се премали или преголеми. Во секој случај, примачот ги игнорира пакетите освен оние кои се за препраќање за потврда. Така, потребно е само N≥wt+wr. Така, вообичаено е да се има wr< wt (пример види Go Back N), кое дозволува поголемо wt ограничено со фиксно N.
ПРИМЕРИ
Наједноставниот пример: Иако најчесто се разликува од протоколот лизгање на прозорец, стоп и чекај протоколот е всушност наједноставната негова имплементација. Испраќачкиот прозорец е 1 пакет, и примачкиот прозорец е 1 пакет. Така, n=1+1=2 се можни низи на броеви кои се задолжителни. Двосмислен пример
Go-Back-N
Ова е протокол на лизгачки прозорец со wt>1, но фиксно wr=1. Примачот одбива да го прими било кој следен пакет од низата. Ако еден пакет е изгубен во испраќањето, следните пакети се игнорирани сè додека изгубениот пакет не биде препратен, со минимално губење од еден кружен пат. Заради оваа причина, не е делотворен, бидејќи другите пакети страдаат заради честа загуба.
Двосмислен пример
Да претпоставиме дека користиме 3-битна низа, типична за HDLC. Така n=2*2*2=8. Како што wr=1, лимитот е wt≤7. Ова е затоа што, по испраќењето на 7 пакети, постојат 8 можни резултати: било кои од 0 до 7 пакети ќе бидат примени успешно. Има 8 можности, и на испраќачот му се потребни информации во потврдата за да ги разликува. Ако испраќачот испрати 8 пакет без да чека потврда за нив, може да се најде во недоумица слична на стоп и чекај протоколот: дали потврдата значи дека сите пакети се примени или ниеден од нив.
Селективно повторување
Ова е најопшт случај на лизгачкиот прозорец. Бара многу повеќе способни примачи, кои ќе ги примат пакетите со низа поголема од сегашната nr и да ги чува сè додека јазолот се пополнува. Предност, сепак е дека не е потребно да ги отфрли сите точни податоци пред испраќачот да биде информиран дека препраќањето е потребно. Ова се претпочита за линковите со ниска сигурност и/или голем опсег на задоцнување на производот.
Големинта на прозорецот wr треба да биде поголема од бројот на последователни загуби кои можат да бидат толерирани. Така, малите вреднoсти се популарни; wr=2 е честа појава.
Двосмислен пример
Проширување
Постојат многу начини на кои протоколот може да биде проширен: За горенаведените примери претпоставуваме дека пакетите никогаш не се прераспоредени во преносот; тие може да се изгубат во испраќањето, (откривањето на грешката прави корупција еквивалентна на загуба), но никогаш нема да се појават надвор од редот. Протоколот може да биде продолжен за да поддржи реорганизација на пакетите, доколку растојанието може да се надмине; а редниот број N мора да се зголеми.
Можно е да не се потвдрди секој пакет, доколку потврдата е пратена а не се добиваат никакви пакети за некое време. На пример, TCP нормално, признава секој втор пакет. Вообичаено е да се информира испраќачот ако е откриена празнина во низата. HDLC има посебен REJ(отфрлувачки) пакет за ова. Големината на испраќачкиот и примачкиот прозорец може да се менува за време на комуникацијата, сè додека сумата останува во границите на N. За да ја намали големината на прозорецот треба да го успори преносот на натпреварот за брзина на врските избегнувајќи пренатрупување или метеж.
Една од начестите поедноставувања на протоколот селектирај-повтори е т.н SREJ-REJ ARQ. Овој протокол работи со wr=2 и ги прифаќа следните пакети, но овозможува само еден изгубен пакет; ако вториот пакет е изгубен, нема повеќе баферирани пакети. (т.е. wr=1 ) Ова му дава најголем дел од придобивките за ефикасноста на селектирај-повтори протоколот, со едноставна примена.
Ширерово неравенство
Ширеровото неравенство во теоријата на информации во врска со ентропијата збир на променливи со ентропиите на збирката на подмножества. Тоа е именувано за математичарот Џејмс Ширер.
Конкретно, се наведува дека ако X 1,. . ., X d се случајни променливи и S 1,. . ., S n се подмножества од {1, 2, ..., d } така што секој цел број помеѓу 1 и d лежи во најмалку r од овие подмножества, тогаш
каде H е ентропија и е картезијански производ на случајни променливи X_{j} со индекси j во S_{i}.
Црн Вир
Црн Вир е ледничко езеро и едно од 27-те на Шар Планина.
Езерото се наоѓа веднаш под врвот Езерска Чука (2.350 m надморска висина). Долго е околу 35 m, а широко е околу 30 m. Црн врв спаѓа во категоријата на постојани езера и во периодот преку летото не пресушува. Карктеристично за ова езеро е тоа што во текот на летото водата се загрева и е доста пријатно за капење.
Гелтинг (амт)
Гелтинг (Gelting) — поранешна општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Гелтинг. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Штајнбергкирхе за да ја создадат општинската заедница Гелтиншки Залив. Општинската заедница Гелтинг била составена од следниве општини:
Јанозлу
Јанозлу (Καρποφόρο, Полисико)' — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на надморска височина од 124 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство. По крајот на Балканските војни, местото било вклучено во составот на Грција.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Демографија
Во 1940 година селото броело 103 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 112 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 139 жители, во 1971 година имало 81 жител, во 1981 година имало 53 жители, додека во 1991 година имало 50 жители. Денеска, населението на селото е 26 жители според пописот од 2011 година.
Џејмс Босвел
Џејмс Босвел (Шкотска - ; Лондон, Англија) бил шкотски пријател и биограф на Семјуел Џонсон. Босвел, го сретнал Џонсон во 1763 година и често го посетувал (1772-1784) правејќи подробни записи во своите дневници за разговорите со Џонсон. Неговото двотомно дело „Животот на Семјуел Џонсон“ (1791) — ценето како една од најубавите англиски биографии. Неговиот „Дневник за патувањето од Хибридите“ (1785) главно е, извештај за патувањето на Џонсон во Шкотска. Болсовите дневници публикувани во ХХ векго претставиле како еден од најголемите светски пишувачи на дневник.
Илинденски традиции во НОВ
Илинденски традиции во НОВ на Македонија (1941-1944) ― традиции со национална и револуционерна содржина во НОВ на Македонија.
Тие се манифестирале преку именувањето на новите органи на народната власт со називите тајни комитети, народни комитети, преземени од соодветните органи формирани за време на Илинденското востание, потоа низ именувањето на некои одреди и воени единици, давање псевдоними на раководители и борци со имиња на истакнати револуционери од илинденскиот период (Гоце Делчев, Даме Груев, Јане Сандански, Ѓорче Петров, Димитар Влахов, Питу Гули, Добри Даскалов и др.), со учеството на илинденските борци во НОВ и со употребата на знамето на илинденските востаници од страна на партизанските единици, со одбележување на годишнините на Илинденското востание и со организирани демонстрации и други револуционерни форми преку кои се изразувала самобитноста на македонскиот народ. Поврзаноста со илинденските традиции во НОВ, е и определбата Првото заседание на АСНОМ да се свика токму на 2 август 1944 година.
Илинденски прослави
2 август и Илинденското востание било обележувано со масовни демонстрации за време на НОБ (1941-1944) во Скопје, Прилеп и Битола. Се растурале прогласи и се делеле летоци и други илегални и пропагандни материјали со антифашистичка содржина. Се организирале излети со богати културно-забавни програми, на кои биле читани реферати за значењето на Илинденското востание во историјата на македонскиот народ.
Во чест на Илинден, на слободната територија биле одржувани значајни собири, меѓу кои и Преспанскиот состанок на ЦК КПМ од 2 август 1943 година. На годишнините од Илинденското востание биле формирани нови партизански одреди и воени единици. Овие прослави за време на НОБ силно го изразувале континуитетот на борбата на македонскиот народ за издвојување на својата слобода и за остварување на сопствена државност.
Роберт Фишер
Роберт Џемс „Боби“ Фишер ( - ) беше американски шаховски велемајстор, кој во 1972 станал првиот и единствен Американец кој освоил Светско првенство во шах. Неговата победа врз тогашниот првак, Борис Спаски (СССР), имала симболична вредност и за САД, бидејќи било одржано во периодот на таканаречената Студена војна, за време на Советската шаховска доминација.
Детство
Боби е роден во Чикаго, САД, меѓутоа на 6-годишна возраст се преселил со неговата мајка и сестра во Њујорк. Таму, како подарок добил шаховска табла/фигури од неговата сестра, по што длабоко навлегол во шахот, и следната година (на 7-годишна возраст) се зачленил во Бруклинскиот шаховски клуб. Мајка му многу го поддржувала во шахот за време на неговото детство, па дури еднаш и го однела во Русија на екскурзија со цел да игра во тамошните клубови против појаки противници во споредба од оние во САД.
1972 -
За жал, Боби Фишер не учествуваше на Скопската Шаховска олимпијада во 1972. Всушност, тој тотално исчезнал од меѓународната сцена, цели 20 години, по првенството во Рејкјавик. Дури и не му се спротивставил на силниот кандидат Анатолиј Карпов на следното првенство во 1975. Ова ја принудила ФИДЕ да му ја одземе титулата.
Светот во тоа време се соочил со фактот дека нивниот ‘Боби’ навистина бил ексцентричен тип.
1992 -
Боби Фишер починал во неговиот омилен Рејкјавик (Исланд) од бубрежна болест, покрај неговата јапонска сопруга на 17 јануари 2008.
NGC 3410
NGC 3410 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3410 се споменува и како MCG 9-18-42, CGCG 267-21, ARAK 261.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1878 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3410 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3410 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 3410 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32594. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3449. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 673.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Нефертити
Нефертити (што се изговарало отприлика како нафратита) (1370– 1330 п.н.е.) била Големата Кралска Сопруга (или главна придружничка/сопруга) на египетскиот фараон Акенатен/Акенатон/Ехнатон. Таа била мајка или маштеа на фараонот Тутанкамон. Нефертити веројатно владеела како фараонка според наследно право и тоа под името Нефернеферуатен веднаш по смртта на сопругот и пред доаѓањето на Тутанкамун, иако неговата идентификација е непотврдена според последните истражувања. Нејзиното име грубо преведено значи „убавата (или совршената) жена дојде“. Нејзиното име исто така е име за издолжен златен бисер што се нарекува нефер, со кој честопати е насликана. Таа стана славна заради нејзината биста во Берлинскиот музеј. Таа биста е едно од најкопираните дела на древниот Египет. Припишана е на вајарот Тутмос и била пронајдена во неговата гробница. Бистата е значајна, бидејќи укажува дека древните Египќани имале познавање за реалистичните фацијални пропорции. Таа имала бројни титули. Така на пример во Карнак има натписи во кои стои; Наследничката, Полна со Доблести, Што поседува Шарм, Која зрачи Радост, Господарка на Милоста, љубената, што го утешува кралското срце во неговата куќа, Господарка на Горниот и Долниот Египет, Големата Кралска Жена, која ја љуби, Божицата на Двете Земји, Нефертити.
Семејство
Родителите на Нефертити не се познати со сигурност, но генерално се смета дека таа била ќерка на Ај, кој подоцна станала фараон. Друга теорија, што наиде на одредена поддршка, ја идентификува Нефертити со митаниската принцеза Тадукипа. Името Нимеритин се споменува во старите свитоци, како алтернативно име, но сепак сѐ уште тоа не е потврдено. Исто така, се сугерира дека Нефертити била ќерка или роднина на Аменхотеп III, или дека потекнува од високо тебанско благородништво. Друга теорија ја смета Нефертите како ќерка на Ситамун, полусестрата на Аменхотеп Трети. Кралицата Јарет била мајката на Ситамун. Јарет имала високи наследни титули кои биле укинати со издигнувањето на Аменхотеп III. Ситамун е издигната до Голема Кралска Жена покрај Тија, но нема навестувања дека таа некогаш имала деца. Постојат некои докази засновани на титулите од двете жени, кои сугерираат дека тие биле поврзани на некој семеен начин.
Во четвртата година од неговото владеење (1346 п.н.е) Аменхотеп IV го започна своето обожување на Атен. Кралот, всушност, започна религиозна револуција во која Нефертити играше значајна улога. Се смета дека оваа година го означува почетокот на изградбата од неговиот нов главен град, Акетатен, кој денес е познат како Амарна. Во петтата година, Аменхотеп IV официјално го промени своето име во Акенатен како потврда за новото обожување. Овој настан се проценува дека се случил околу 2 јануари од истата година. Во 7 година од своето владеење (1343 п.н.е.) главниот град официјално се преместил од Теба во Амарна, иако изградбата на градот изгледа дека се одвивала наредните две години (се до 1341 п.н.е). Новиот град беше посветен на новата религија од кралската двојка. Фамозната биста на Нефертити се смета дека е изработена токму во овој период. Во натпис кој е датиран на 21 ноември од 12-тата година на владеењето (1338 п.н.е), нејзината ќерка Мекетатен се споменува за последен пат; се претпоставува дека таа умрела во тој период. Еден доказ што покажува дека таа умрела пред нејзиниот сопруг, вклучува неколку фрагменти за погребот на Кралицата, кои денес се наоѓаат во музеите Лувр и Бруклин
За време на владеењето од Акенатен (и веројатно потоа) Нефертити уживала невидена моќ. Постои доказ дека таа била издигната до статус на со-владетел; со подеднаков статус како оној на фараонот. Честопати таа била насликана на храмските ѕидови со иста големина како кралот, со што се укажува на нејзината величина и како го обожува Атен сама. Веројатно најимпресивен е приказот на храмот во Амарна (кој сега се наоѓа во Бостонскиот музеј) каде Нефертити пред богот Атен (Атон) удира странски непријател со жезло. Ваквите прикази и слики традиционално биле резервирани само за фараонот, па сепак Нефертити е прикажана баш како фараонка.
Илинка (филм)
„Илинка“ - македонски телевизиски филм од 1975 година. Го режирал Вељо Личеноски, а сценариото го напишал Јован Стрезовски.
Макси Лопес
Лопес има аргентински и италијански пасош.
Титули
Ривер Плејт
Барселона
Dread and the Fugitive Mind
Dread and the Fugitive Mind е песна на Мегадет од нивниот деветти студиски албум The World Needs a Hero. Песната претходно била објавена како дел од компилацијата Capitol Punishment: The Megadeth Years. Текстот на песната говори за тоа дали престапниците имаат грижа на совеста. Вака Мастејн ја искоментирал содржината:
Поврзано
Dread and the Fugitive Mind
Географија на Косово
Република Косово се наоѓа во централниот дел на Балканскиот Полуостров. Се граничи со: Србија на север и исток, Црна Гора на запад, Албанија на југозапад и Македонија на југ. Зафаќа површина од 10,887 км2. Главен град, а воедно и најголем, е Приштина.
Релјеф
Релјефот на Косово е составено од двете големи котлини Косово или Косовско Поле (во централниот и и источниот дел) и Метохија (во западниот дел) кои се одделени со висорамнината и регион Дреница и планината Црнолева. На запад од Метохија кон границите со Албанија и Црна Гора се издигнува планинскиот масив Проклетие со највисокиот врв Ѓаравица со 2622 метри (највисок во државата); на масивот се надоврзува планината Паштрик. На југ кон границата со Македонија се издигнува Шар Планина.
Води
Реките на Косово даваат вода на три речни слива: јадранскиот, егејскиот и црноморскиот. Јадранскиот слив е претставен преку целиот речен слив на реката Бел Дрим во Метохија, црноморскиот преку реките Ибар и Биначка Морава во Косово, а егејскиот слив е претставен преку реката Лепенец која се влева во Вардар во Македонија во близината на селото Злокуќани кај Скопје. Реката Неродимка е единствената река во Косово која по пат на природна бифуркација дава вода и на егејскиот и на црноморскиот речен слив.
Население
Официјален попис на населението на Косово немало уште од 1989 година кога Косово броело 1.677.000 жители, од кои Албанци биле 77,42%, Срби биле 13,22%, Муслимани (Горанци и Бошњаци) 3,70%, Роми 2,15% итн. Косово имало и најголем природен прираст на населението во поранешната СФРЈ со 25,3% (наталитет 31,8%).
Но, по косовската криза во 1999 година етничкиот состав на покраината е драстично променет, поради иселувањето на околу 200.000 Срби и друго неалбанско население. Според пописот од 2011 година, Косово има 1,733,872 жители.
Територијална поделба
Територијата на Косово се состои од две поголеми региони, Косово и Метохија. Косово го зазема источниот дел од територијата, а додека Метохија се наоѓа на западна страна. Територијата на Косово административно е поделена на 7 окрузи и 24 општини. Главен град на Косово е Приштина, а воедно Приштина е и главен центар на округот Приштина.
Спред УНМИК, како второстепени административни единици се оштините.
Гросбодунген
Гросбодунген (Großbodungen) — село и поранешна општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2010 е дел од општината Ам Омберг.
Фишбек
Фишбек (Fischbeck) — село и поранешна општина во округот Штендал, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Вуст-Фишбек.
Иори
Иори ― палеобалканска популација од пајонската група племиња.
Ги населувале териториите источно од реката Вардар во соседство на Астраите. Нивниот племенски центар бил градот Иорон, чија локација не е точно утврдена.
Градиште (Градец)
Градиште (Градец) може да се однесува на следниве археолошки наоѓалишта сместени во истоимените села Градец:
44 (број)
44 (четириесет и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 43 а претходник на бројот 45.
Јуриј Кох
Јуриј Кох е лужичко-српски писател, уредник и новинар. Бил роден на 15 септември 1936 во Хорки, округ Каменц. Од 1942 до 1947 одел на народна школа а од 1947 до 1949 во гимназијата во Варночици. Од 1950 до 1952 на Лужичката виша школа во Будишин а од 1952 до 1954 на Лужичката виша школа во Котбус.
Мандалеј (округ)
Мандалај има 7 дистрикти, кои се поделени на 30 градски општини и 2,320 квартови и села.
Мандалај е важен екомомски фактор во Мјанмар, бидејќи учествува со 15% во вкупната национална економија.
Тексас маало - Бараки
Тексас маало - Бараки е маало сместено во источниот дел на градот Гостивар и претставува најмало, но најново и најпознато маало во градот. Тоа се протега од фабриката Жито Шар на север до егејските згради на југ, а од старата Жас Бус дирекција и железничката станица исток до школото Индустриско на запад.На исток од Тексас мало води пат кон населба Питарница и Чајле.
Познати објекти во населбата Тексас маало - Бараки се „Жас Бус старата дирекција“, „Жито Шар“, ресторанот „Luxor“, хотелот „Балкан“, продавницата „Jaffa“ и многуте згради кој се скоро изградени. Не се знае од каде потекнува името на тексас маало, но вториот дел од името потекнува од големиот број на бараки во маалото (има над 15 бараки).
Вештерки (појаснување)
Вештерки (главна статија) може да се однесува на:
Црква „Св. Никола“ - Шопско Рударе
'''Црква „Св. Никола“ - Шопско Рударе''' може да се однесува на следниве две цркви во селото Шопско Рударе:
45 (број)
45 (четириесет и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 44 а претходник на бројот 46.
Прозорци (ТВ-филм)
„Прозорци“ — македонски телевизиски филм од 1969 година. Го режирала Лидија Вељанова, а сценариото го напишал Мареј Шисгал.
Перси Биш Шели
Перси Биш Шели (Percy Bysshe Shelley; - ) — еден од главните англиски романтичарски поети и нашироко сметан за еден од најдобрите лирски поети кои твореле на англиски јазик. Перси Шели е познат по соработката со Џон Китс и Џорџ Гордон Бајрон, како и по бракот со неговата втора жена романописецката Мери Шели.
Тој е можеби најпознат по антологиските дела како Озимандија, Ода за западниот ветер, За чучулигата и Маска на анархијата. Како и да е, неговите главни дела биле долги визионерски поеми, вклучувајќи ги Аластор, Адонис, Ослободениот Прометеј и недовршената Триумф на животот. Неконвенционалниот живот на Шели и некомпромитирачкиот идеализам, комбинирани со неговиот силен скептичен глас, го направиле позната и многу почесна фигура во неговиот сопствен живот. Тој станал идол на следните две или три генерации на поети (вклучувајќи ги и главните викторијански поети Роберт Браунинг, Алфред Тенисон, Данте Габриел Росети, Алгернон Чарлс Свинберн, Вилијам Батлер Јејтс и Субрамања Бхарати).
Перси Шели е син на Тимоти Шели, подоцна втор барон на Замокот Горинг, и неговата сопруга Елизабет Пилфолд. Тој израснува во Сасекс и го добива првобитното образование дома. Во 1802 г., Шели се запишува во училиштето во Брентфорд, а во 1804 г. во колеџот Итон. Во 1810 г. Шели се запишува на Оксфордскиот универзитет.
Образование
Во 1802., тој се запишал на Сајон Хаус Академијата во Брентфорд. Во 1804., Шели се запишал на Колеџот Етон, каде што поминал мошне слабо, пред сè заради постојаното задевање од страна на неговите соученици наречени „Шели-мамки“. Опколен, на младиот Шели често му биле одземани книгите од неговите раце како и неговата облека која била тегната и раскинувана сè додека тој не извикал со својот висок, „разбиен сопрано“ глас.
На 10 април 1810 г., тој се прфрлил на универзитетскиот колеџ, Оксфорд. Според легендата, Шели присуствувал на само една лекција додека бил на Оксфорд, но често читал и по шеснаесет часови дневно. Неговата прва публикација била Готската новела, Застрози (1810), во која тој го изразил својот естетски поглед кон светот, преку негативецот Застрози. Во истата година, Шели, заедно со неговата сестра Елизабет, го објавиле Оригинална Поезија од Виктор и Сезари. Додека бил на Оксфорд, тој покренал колекција на стихови (можеби навидум хумористични но доста субверзивни), наречени Посмртни Фрагменти од Маргерет Николсон, со Томас Џеферсон Хог.
Во 1811 г., Шели ја објавил својата втора Гостска новела Св. Ирвин; или, Розенкројцеските и памфлет наречен Неопходноста од Атеизмот. Ова го привлекло вниманието на универзитетската администрација и тој бил повикан да се појави пред своите колеги од Колеџот, вклучително и деканот, Џорџ Роули. Неговото одбивање да се одкаже од авторството на пафлетот резултирало со негово истерување од Оксфорд на 25 мај 1811 г., заедно со Хог. Пронаоѓањето во средината на 2006. на Шелиевиот долго-загубен "Поетички Есеј за Постечката Состојба на Работите" (долга, анти-монархистичка и анти-воена поема објавена во 1811 г. во Лондон од страна на Крозби и Компанијата, како "Џентлмен од Универзитетот од Оксфорд"), дава нова димензија на неговото истерување, зацрствувајќи ги политичките мотивации на Хог ("работа на партијата"). На Шели му било понудено да се врати откако неговиот татко интервенирај, под услов тој да се откаже од своите гледишта. Неговото одбивање да се покори, довело до разидување со неговиот татко.
Втор брак
Шелиеви се сместиле во селото Марлоу, Бакингемшаер, место каде што живеел пријателот на Перси, Томас Лав Пикок. Шели учествувал во литературниот круг околу Леи Хант, и за време на овој период тој се сретнал со Џон Китс. Шелиевата голема продукција од тоа време била Лан и Ситна: или, Револуцијата од Златниот Град - долга, наративна поема во која тој ја напаѓа религијата и во која се претставени пар на инцесни љубовници. Истата била брзо повлечена после само неколку издадени копии. Подоцна била преуредена и реиздадена како Револтот на Ислам во 1818 г. Шели напишал две револуционерни политички трактати под двојната литература, наречени „Скитникот од Марлов“.