cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клон (серија)
Втор дел
Жаде веќе станала мајка и мора да го задржи Саид за да ја научи својата ќерка на нивните обичаи. Саид ќе потпише договор со фирмата Ферер и ќе отпатува со своето семејство. Жаде и Лукас повторно ќе почувствуваат желба да бидат заедно ,но за да го постигнат тоа ќе мораат да поминат низ тешки тестови, особено откако Даниел ќе се појави во животот на Жаде. Свртувајќи го вниманието кон нив, Лукас и Даниел ќе имаат сериозни проблем во своите животи…
Космос-1397
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 29 јули 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Клон (серија)
Крај
Ескобар не може повторно да се смири со Клара и по неколку обиди ќе се откаже. Тогаш Луис, пријателката на Анита ќе го заведе, ќе си поигра со него и ќе му каже да си најде некоја што стварно вреди.
Наталија, откако ќе го роди бебето, ќе има проблем со дишењето, но ќе и биде подобро и ќе оздрави. Мариса ќе побара да ја однесат во клиника за зависници за да спречи да му наштети на бебето. Наталија оди на рехабилитација и по подолго време успева. Таа секојдневно ја продолжува борбата со помош на Александар, нејзиното семејство и нејзиниот кум Енрике. Веќе закрепната,заедно со Фернандо отвора клиника за зависници од дрога која се вика Паула, како нивната другарка-зависничка која веќе не ја видоа.
Дора го тужи Леонардо и сите одат кај неа дома да прослават, но Даниел го нема. Потоа Мигел новото момче на Дора, и кажува да не се секира бидејќи тој секогаш се враќа. Даниел во страв дека ќе го убијат Албиери (бидејќи настојуваат да го пратат во затвор) ,го следи Албиери во пустината, каде Албиери му вели дека не се согласува и двајцата продолжуваат да се шетаат низ пустината.Тоа е последната сцена во која се појавуваат тие двајца.
Луиза и новинарката која сакаше информации за клонот, го бараат Албиери. Луиза бидејќи сака повторно да биде со него, а новинарката бидејќи сака да докаже и да му покаже на светот дека постои клон, затоа што никој не и верува.
Алисија, веќе е далеку од главните ликови,таа станува слугинка и се обидува да го освои својот шеф.
Мухамед и Латифа живеат среќно со своето семејство. Момчето на Самира решава да стане муслиман за да може да биде со неа. Мухамед ја прифаќа врската и го подучува.
Назира побегнува со Пабло и живее среќно со него.
Саид бидејќи сака да ја види среќна Хатиџа и дозволува секоја недела да се гледа со Жаде. Тој зема уште една жена која секојдневно се кара со Ранија, но е еднакво среќен на негов начин. Карла и нејзината мајка одат на плажа и бараат следна жртва која ќе ја измамат. Кристина и Леонардо имаат близнаци и се започнува од почеток во куќата на Ферерови. Вујко Али ќе се ожени со Зорајда и ќе живеат среќно. Таа ќе направи во куќата да нема веќе караници и да има мир. На крај Али повторно ќе ја прифати Жаде.
Жаде и Лукас живееја среќно, нивната љубов никогаш не престана, дури и беше посилна отколку пред 20 години…и ќе остане таква…
Воскресение (филм од 2001)
Воскресение (италијански: Resurrezione) - италијанско-француско-германски филм од 2001 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован врз истоимениот роман на Лав Толстој. Главните улоги ги толкуваат: Стефанија Рока, Тимоти Пич и Мари Баумер. На 24. Московски филмски фестивал, филмот ја добил наградата „Златен св. Ѓорѓи“.
Синопсис
Дејството на филмот се одвива кон крајот на 19 век. Кнезот Димитриј Нехљудов (го игра Пич) е повикан како поротник на судењето на проститутката Катјуша (ја игра Рока). Иако е невина, таа е обвинета за убиството на еден трговец. Во судската сала, кнезот сфаќа дека се работи за неговата поранешна љубов која ја сретнал на имотот на својата богата тетка. Притоа, таа останала бремена, но тој повеќе не ја видел, по што таа го загубила бебето и потоа станала проститутка. Поротата ја ослободува од обвинението, но прави процедурална грешка и Катјуша е осудена на затвор во траење од седум години. Кнезот чувствува дека направил грев со тоа што своевремено ја оставил Катја и решава да се бори за нејзиното ослободување. Најпрвин, тој раскинува со свршеницата, а потоа ја продава својата куќа во Москва и ангажира адвокат за да поднесе жалба во судот во Петроград. Во меѓувреме, користејќи ги своите познанства, тој успева да ја премести Катја од затворот во болницата, каде условите се подобри. Исто така, тој ѝ кажува дека ќе се ожени со неа. Меѓутоа, судот не ја усвојува жалбата на Катја, зашто еден од судиите (инаку, поранешен другар на Димитриј) гласа против, со намера да го заштити. Така, Катја е пренесена на извршување на затворската казна во Сибир, но за време на патувањето, Димитриј ја придружува во возот. На патот за Сибир, еден затвореник се вљубува во Катја и бара дозвола од Димитриј да се ожени со неа. За време на една пауза, тројца војници сакаат да ја силуваат Катја, но ја спасува Димитриј при што еден од војниците го удира со камен во главата. Додека тој лежи во бесознание, Катја признава дека го сака, но одбива да се омажи со него. Во Тјумен, Димитриј добива писмо од Петроград дека Катја е помилувана, а таа, кога ја дознава веста, набрзина се венчава со затвореникот. Потоа, затворениците се транспортирани во затворот, а Димитриј се простува од неа. Сепак, наместо да се качи во возот за Москва, тој шета бесцелно во ноќта и влегува во селска куќа, каде се слави Нова година. Кога селаните го прашуваат за неговата новогодишна желба, тој одговара дека посакува да може да сака како нив.
Балевец
Баловец (наречено и Баловец, Балавце, Балавча или Балавџа; грч. Κολχικό, Колхико) — село во подрачјето на Лагадина, Егејска Македонија (денес Грција). Населението брои 1.959 жители (2001).
Стопанство
Балевец традиционално се смета за прилично богато село, произведувајќи големи количества тутун, памук, детелина, градинарски култури и овошје. Добиточниот фонд се состоел од 4.500 овци и 1.000 глави крупен добиток.
Демографија
Сè до 1924 г, Балевец било сосем македонско село. Како такво Васил К’нчов го споменува со 360, а Бранков со 588 жители, додека во пописот од 1913 г. се води со 1.000, а во 1920 г. со 749 жители. По 1922 г. во селото се населил извесен број на грчки (понтски) доселенички семејства од Мала Азија, но и понатаму продолжил да преовладува македонскиот елемент. Заедно со доселениците, во 1928 г. селото се води со 846, во 1940 г. со 1.268, во 1951 г. со 1.655, во 1961 со 1.676, а во 1971 г. со 1.400 жители.
Денес селото има 1.959 жители. Според Тодор Симовски, денес потомците на староседелските Македонци се побројни од потомците на грчките доселеници.
Мандолина
Мандолината (италијански mandolino-мал бадем), е трзачки инструмент кој се појавил во XVI век во Италија. Набргу станува популарен инструмент во фолклорот на многу земји. Формата на мандолината е слична на лејтата, но има подолг врат, а на горниот дел има чивии кои служат за штимање. Најголема примена има наполитанската мандолина со четири дупли жици. Тонот се добива со повлекување на двете жици одеднаш, со трзалка, со брзо движење на десната рака нагоре-надолу. Металните жици произведуваат јасен, ѕвонлив и милозвучен звук. Овој инструмент може да биде солистички,камерен и оркестарски. Освен во фолклорот, се применува и во уметничката музика: Вивалди-Концерт на мандолина, гудачки оркестар и чембало; Моцарт-опера "Дон Жуан"; Бетовен-Сонати и варијации за мандолина. Голема примена има во народните и во училишните оркестри. Најпознат мандолински оркестар во Македонија е оркестарот под раководство на Рамадан Шукри: Предизвик ми е да работам и аранжирам композиции што не се често изведувани,да вметнувам фрагменти од нашиот неисцрпен фолкор.Најмногу узведувам дела што и се познати на публиката и истите ги приспособувам за мандолински оркестар.
Мандолината како тема во уметноста и во популарната култура
Мандолината се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
Литература
CHORD DICTIONARIES
METHOD & INSTRUCTIONAL GUIDES
1126
1126 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1126 година од новата ера, 126. од вториот милениум, 26. од XII век и седма од 1120-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6634 и 6635 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5876 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4886 и 4887 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1879.
Надворешни врски
1120'erne
ОУ „Исмаил Љемали“ - Нераште
Исмаил Љемали — основно училиште во Нераште, Општина Теарце. .
Нефоскоп
Нефоскоп бил инструмент за мерење на висината, правецот и брзината на облаците во 19 век. Зрак на светлина од позната брзина бил испуштан од нефоскопот, кој го погодувал основата на насочениот облак. Времето на патување на сигналот за враќање се користел за да се процени растојанието до облакот.
Растојанието до облакот се пресметува приближно со користење на равенката:
Огледален нефоскоп
Следното е од списанието „Scientific American“ и бил во јавна сопственост како што било напишано пред 1923 година.
Развиена од Карл Готфрид Финман, овој инструмент се состоел од магнетен компас, чиј случај бил покриен со црно огледало, околу кое имала подвижна кружна метална рамка. Мал прозорец во ова огледало му овозможувал на набљудувачот да го види врвот на иглата од компасот под него. На површината на огледалото биле врежани три концентрични кругови и четири пречници; еден од последните минува низ средината на малиот прозорец. Огледалото претставувало компасна картичка, неговите зраци соодветствуваат на кардиналните точки. На подвижната рамка околу огледалото, е фиксиран вертикален покажувач, кој покажувал во милиметри, кој можел да се преместува горе и долу со помош на решетката и пинион. Целиот апарат бил поставен на држач за статив обезбедени со завртки за израмнување. За да се направи набудување, огледалото се прилагодувало на хоризонталата со завртки за израмнување, и е ориентирано кон меридијан со движење на целиот апарат сè додека не се види иглата од компасот, преку прозорецот, да лежи во север-јужна линија на огледало (правејќи, сепак, додаток за магнетно опаѓање). Набудувачот застанувал во таква позиција што ја носи сликата на кој било избран дел од облак во центарот на огледалото, вертикалниот покажувач исто така се прилагодувало со зашрафување нагоре или надолу и со вртење околу огледалото додека не биде врв се гледа во центарот на огледалото. Бидејќи сликата на облакот се движи кон обемот на огледалото, набудувачот ја движел главата за да ги задржи врвот на покажувачот и сликата на облакот во случајност. Полупречникот покрај кој се движела сликата давал насока на движење на облакот, а времето потребно да се помине од еден круг до друг, неговата релативна брзина, што можела да се намали на одредени произволни единици. Сепак, овој инструмент не бил лесен за употреба и дава само умерено точни мерења.
Чешлест нефоскоп
Следното е претежно научно американско и е во јавна сопственост како што било напишано пред 1923 година.
Развиена од Луј Бесо директор на опсерваторијата на Монтсури во 1912 година, овој апарат се состоел од хоризонтална шипка опремена со неколку еднакво разделени шила и монтирани на горниот крај на вертикална положба која можела да се ротира на нејзината оска. Кога требало да се направи набљудување, набљудувачот се ставал во таква позиција што средишното шило било насочено кон кој било избран дел од облакот. Потоа, без да ја менува својата позиција, тој го предизвикувал “чешелот“ да се сврти со помош на две врвки на таков начин што се гледа дека облакот следи по линијата на шила. Кругот со мерни единици, вртејќи се со вертикалниот столб, давал насока на движењето на облакот; и бил читан со помош на фиксен покажувач. Покрај тоа, кога апаратот некогаш бил ориентиран, набудувачот можел да ја одреди релативната брзина на облакот со забележување на времето за кое последното барал да помине од една шила на друга. Ако инструментот застанел на ниво на земја, така што окото на набљудувачот било секогаш на иста висина, и ако интервалот помеѓу две последователни шила е еднаков на една десетина од нивната надморска височина над нивото на окото на набудувачот, треба само да се помножат со 10 од времето потребно за облакот да помине над еден интервал за да одреди време кога облакот патувал хоризонтално растојание еднакво на неговата надморска височина.
М. Бесон оживеал стар метод на Браве за мерење на вистинската висина на облаците. Апаратот во овој случај се состоел од плоча од стакло со паралелни страни, поставени на вертикален круг со мерни единици што укажувал на неговиот агол на наклон. Тенка површина на вода, сместена на пониско ниво, служела како огледало за да го одрази облакот. Водата била чувана во резервоар од оцрнет цемент опкружена со грмушки, и е само мал дел од сантиметар во длабочина, така што ветерот не може да ја наруши неговата површина. Набудувачот, бидејќи ја поставил стаклената плоча на хоризонталната оска на а. теодолит поставен на прозорец праг околу 10 или 13 метри над земјата, го ставал окото близу до него и ја прилагодува нејзината склоност така што сликите на облак што се рефлектираат во плочата и во листот вода се совпаѓаат. Потоа, од кривата проследена еднаш засекогаш на лист хартија за заговор, тој ја чита височината на облакот што одговара на набудуваниот агол на стаклената плоча. Кривата била исцртана од едноставни тригонометриски пресметки. Во опсерваторијата на Монтсури, степенот на облачност, т.е. количината на целиот небото покриен со облаци во даден момент, се определувала со помош на нефометар, исто така осмислен од М. Бесо. Ова се состоело од конвексно стакло огледало, сегмент од сфера, со пречник од околу дванаесет инчи, во кој се гледал одразот на небесниот свод, поделен на десет делови на еднаква површина со помош на линии врежани на стакло. Како што е прикажано на нашата гравура на насловната страница, метеорологот забележувал преку окуларот фиксиран на непроменлива позиција во однос на огледалото, кое последно се вртело слободно на вертикална оска. Набудувачот, чија сопствена слика делумно ги попречувал деловите 8, 9 и 10, го забележувал степенот на облачност во деловите со број 1 до 7. Облачноста на секој дел се проценувала на скала од 0 до 10; нула што значи без облаци и 10 целосно облачно. Тој сега ги ротирал огледалото и окото на 180 степени и ја набудувал облачноста во деловите 7, 5 и 2, кои ги претставуваат регионите на небото што на првото набудување одговарале на деловите 8, 9 и 10.
Мрежен нефоскоп
Мрежниот нефоскоп е варијација на чешелот изменет од Норвежаните.
Руски нефоскоп
Михаил Поморцев измислил нефоскоп во Русија во 1894 година.
Војска (тврдина)
Тврдината Војска е тврдина која се наоѓа во близина на градот Јагодина, Србија. Оваа тврдина била изградена во античко време. Денеска, од неа има останато само рушевини
City Interactive
City Interactive е изработувач и издавач на видео игри од Полска основан во 2002.
Ново Село (Охридско)
Ново Село — село во Општина Дебрца, во областа Дебрца, Охридско.
Географија и местоположба
Селото Ново Село се наоѓа во областа Дебрца. Најблиски соседни села на селото Ново село се. Црвена Вода и Песочани од север и северозапад, Белчишта од исток и Ботун од Југ.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Ново Селоимало 18 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ново Село имало 68 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Ново Село живееле 68 жители, од кои 64 Македонци и 4 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 39 жители, од кои 35 Македонци и 4 лица без податоци.
Родови
Ново Село е македонско село.
Родови во селото се: Марковци (2 к.), доселени се во 1850 година од селото Белчишта; Камберовци (4 к.), доселени се од селото Лактиње во 1850 година, во Лактиње имаат истоимени роднини; Прензовци (1 к.), доселени се во 1850 година од селото Сливово, во Сливово биле староседелци, припаѓале на истоимениот род, а имаат истоимени роднини и во Велмеј; Сиљановци (1 к.) доселени се кога и претходните три рода од селото Врбјани, таму биле староседелци, и припаѓале на родот Ќемаловци.
Родови доселени помеѓу двете светски војни се: Сиљановци (2 к.), доселени се од селото Локов, Малесија; Таневци (4 к.), доселени се од селото Ботун; Стојковци (2 к.) и Пупановци (2 к.), доселени се од селото Белчишта; Треневци (3 к.), доселени се од селото Годивје, таму припаѓале на родот Ѓаковци; Јанкуловци (2 к.), Јановци (2 к.), Новковци (1 к.) и Методија (1 к.), доселени се од селото Црвена Вода; Деспотовци (1 к.), доселени се од селото Лешани; Алексовци (2 к.), доселени се од селото Арбиново; Божиновци (1 к.), доселени се од селото Куратица.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1948 година родови во селото се:
Савевци (4 к.) доселени се од селото Арбиново во 1912 година, таму припаѓале на родот Стамболџиовци, овде биле и пред 1912 година, односно од 1892 година, но не живееле континуирано; Вретовци (1 к.) доселени се во 1919 година од селото Врбјани, каде припаѓале на истоимениот род, овде живееле и во 1850 година, но се вратиле во Врбјани, па повторно отишле во Ново Село; Сукловци (1 к.) доселени се во 1912 година од селото Белчишта, каде припаѓале на истоимениот род, сега се викаат Марковци; Китевци (5 к.) доселени се во 1912 година од селото Белчишта, каде припаѓале на истиот род; Прензовци (1 к.) доселени се во 1912 година од селото Издеглавје, каде имале роднини, подалечно потекло имаат од Сливово, каде припаѓаат на истоимениот род; Јаневци и Наумовци (4 к.) доселени се од селото Црвена Вода, таму припаѓале на родот Шијаковци; Ристевци (1 к.) доселени се во 1912 година од селото Лешани, каде припаѓале на родот Трајковци; Силковци (4 к.) доселени се во 1915 година од селото Белчишта, а таму дошле од селото Ботун, каде припаѓале на родот Каравиловци; Сиљановци (1 к.) доселени се во 1917 година од селото Локов, Малесија, каде припаѓале на родот Петковци; Балтаковци (2 к.) доселени се во 1918 година од селото Црвена Вода, а таму се доселиле од селото Брежани во првата половина на XIX век; Савевци (2 к.) доселени се во 1919 и 1934 година од селото Годивје, таму припаѓале на родот Ѓоковци; Смилевци (1 к.) доселени се во 1919 година од селото Црвена Вода, таму припаѓале на родот Трајановци; Камберовци (1 к.) доселени се во 1920 година од селото Лактиње, каде припаѓале на родот Јоргановци; Божиновци (1 к.) доселени се во 1924 година од селото Локов, Малесија, таму припаѓале на родот Блажевци; Опеловци (2 к.) доселени се во 1927 година од селото Белчишта, таму припаѓале на истоимениот род; Мацевци (1 к.) доселени се во 1927 година од селото Црвена Вода, таму припаѓале на истоимениот род.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Дебрца, која настанала со спојување на поранешните општини Белчишта и Мешеишта по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото претставувало седиште на некогашната Општина Белчишта.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Охрид. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Белчишта.
Во периодот 1952-1955, селото влегувало во рамките на тогашната Општина Белчишта, во која покрај селото Ново Село, се наоѓале и селата Белчишта, Ботун, Брежани, Велмеј, Горно Средоречие, Грко Поле, Долно Средоречие, Злести, Лешани, Песочани и Црвена Вода. Во периодот 1950-1952 година, селото Ново Село се наоѓало во некогашната Општина Ново Село, во која влегувале селата Ботун, Ново Село, Песочани и Црвена Вода.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1315 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на продавница на "охридска трговија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 67 гласачи.
Иселеништво
Од Ново Село како и од другите села во Дебрца населението многу се иселувало, поготово јаки биле иселувањата од крајот на 1950-тите години и до ден денес не се престанати. Највише од населението е иселено во Охрид, а има иселеници и во Скопје, Струга, Германија и прекуокеанските земји.
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1948:
Хабсбуршка Монархија
Хабсбуршка Монархија или Хабсбуршко Царство (Habsburgermonarchie) — неофицијално име на државите и провинциите кои биле управувани од страна на австриската Хабсбуршка династија до 1780 година, а подоцна и од страна на нејзината наследничка Хабсбург-Лотаринги до 1918 година. Монархијата претставувала сложена држава составена од териториите во и надвор од Светото Римско Царство и обединета единствено пред монархот. Династичкиот главен град бил Виена, освен во периодот од 1583 до 1611 година, кога бил префрлен во Прага. Од 1804 до 1867 година, Хабсбуршката Монархија била официјално обединета како Австриско Царство додека во периодот од 1867 до 1918 година опстојувала како Австроунгарија.
Главата на австриската гранка на Хабсбуршката династија често бил избран како цар на Светото Римско Царство до распаѓањето на царството во 1806 година. Од 1415 година до распаѓањето на Светото Римско Царство единствено Карло VII од Баварија не бил член на Хабсбуршката династија како владетел на Австрија. Самата монархија опфаќала и делови надвор од Светото Римско Царство, и поголемиот дел од монархијата била управувана од страна на други династии. Хабсбуршката Монархија обично не ги вклучувала сите територии под власта на Хабсбуршката династија. Од друга страна и Хабсбуршката династија често била поделувана на подгранки. Најголем пример било поделбата на териториите на управување во времето на Карло V, кога била основана т.н. Хабсбуршка Шпанија.
Потекло
Хабсбуршката династија потекнува денешна Швајцарија и била наречена според истоимениот замок. По 1279 година фамилијата започнала да владее со Австрија. Својата сила династијата ја зголемила преку склучување на династички бракови и водење на успешни војни од страна на царот Максимилијан I по Првиот Виенски конгрес во 1515 година. По смртта на Лајош II во Мохачката битка, Хабсбурговците ја зеле круната на Унгарија и Бохемија во 1526 година, а како прв крал бил избран Надвојводата Фердинанд, кој бил помал брат на Карло V.
Терминологија
Следува список на територии кои подоцна биле приклучени кон Австроунгарија и кои биле поистоветувани со Хабсбуршката Монархија:
Територии
Други територии:
ОУ „Истикбал“ - Тетово
Истикбал — основно училиште во Тетово, Општина Тетово.
Величествениот (филм од 1973)
Синопсис
Франсоа Мерлан (го игра Белмондо) е писател на шпионски трилери кој во своите книги ги вклучува личностите кои ги среќева во секојдневниот живот. Во една книга, тој е Боб Сен Клер, неговата соседка Кристин станува Татјана, а уредникот на издавачката куќа Жорж Шарон станува полковникот Карпоф...
КУД Младост Нова Пазова
КУД Младост Нова Пазова (Уметничко друштво Младост Нова Пазова) е српска културна организација основана во 1953 година. Успешно делува во собирот на млади, развивајќи тенденција за танц, песна, музика, драми, поезија, сликарство, а пред сè за афирмација на културните вредности на српскиот народ и другите луѓе кои живеат на територијата на Република Србија. КУД Младост НП е член на Здружението ЦИОФФ Србија од 2003 година.
Патувања
Националниот фолклорен ансамбл и оркестар отпатувал во:
Грофовија Кастел
Кастел (Castell) — грофовија во северниот дел на Баварија, Германија, која поседувала територии во историската област Франконија, источно и западно од Вирцбург. Малку се знае за грофовите на Кастел, иако тие биле грофови на Геролцхофен и Долна Франконија во Баварија. Биле членови на „франконскиот грофски колегиум“ (Fränkische Grafenkolleg). Двете главни гранки на династијата Кастел биле протестантските Кастел-Ремлинген (подоцна поделен на Кастел-Кастел) и католичката Кастел-Риденхаузен.
Кастел бил составен од три територии (Flecken) и 28 села, со околу 10.000 жители во времето на медијатизацијата. Грофовијата Кастел била приклучена кон Баварија во 1806 година.
Фотодиода
Фотодиода — полуспроводнички елемент со еден PN спој и два извода чија електрична проводност се менува со промена на светлосниот флукс кој паѓа на површината на спојот. Заради оваа особина наоѓа примена како електронски сетилник (сензор). Битна особина на фотодиодата е дека врши само (исклучително брза) детекција, а не врши улога на засилувач, за разлика од фототранзисторот. Исклучок се лавинските фотодиоди. Фотодиодата се прави од полуспроводен материјал како и обичната диода.
Примена
Заради брзата реакција на светлосното ниво, фотодиодите се применуваат во оптоелектрониката каде брзината на работа е најважна. На пример употребата на оптички изолациски парови (оптокаплери), сензори на позицијата (енкодери), многу брза комуникација преку оптички кабел и други.
Материјал
Од материјалот зависи осетливоста во определен дел од електромагнетниот спектар.
Поларна клацкалка
Поларната клацкалка (позната и како Двополарната клацкалка) е феномен дека температурните промени во северната и јужната полутопка може да бидат вон фаза. Во хипотезата се вели дека на големи промени, на пример кога ледниците интензивно растат или осиромашуваат, при формирањето на дното на океанот во двата пола е потребно долго време за да се изврши нивниот ефект во другата полутопка. Проценките за периодот на одложување варираат, една типична проценка е 1500 години. Ова обично се проучува во контекст на мразните јадра земени од Антарктикот и Гренланд.
Хасмор
Хасмор (Haßmoor) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 7698
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7698 се споменува и како UGC 12668, MCG 4-55-29, CGCG 476-69, VV 400, NPM1G +24.0541.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7698 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7698 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 34 м 1,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 56' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 7698 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71762. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2250. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
Јулиј Цезар (драма)
Трагедијата на Јулие Цезар (англиски наслов од првото фолио: The Tragedie of Ivlivs Cæsar) е историска драма и трагедија од Вилијам Шекспир за прв пат изведена во 1599 година.
Во драмата, Брут се придружува на заговорот предводен од Касие за да го убие Јулие Цезар, за да го спречи да стане тиранин. Десната рака на Цезар, Антоние, предизвикува непријателство против заговорниците и во Рим избувнува драматична граѓанска војна.
Лица
Место на дејството: главно во Рим; потоа близу Сард и близу Филипи
Датусаурус
Датусаурус, што значи „Гуштер со голема глава“ (од кинески да ту „Голема глава“ и грчки саурос / σαυρος „гуштер“) — диносаурус од Средната Јура. Тој бил сауропод собран од долната формација Шаксимијао во Дашанпу, провинција Зигонг Сечуан, Кина. Се дели на локалните Блискиот Јура предел со други сауроподи како Шуносаурус, Омеисаурус, Протогнатосаурус, орнитоподскиот Шаосаурус, раниот стегосаурски Хуајангосаурус како и месојадниот Гасосаурус.
Јулиј Цезар (драма)
Дејство
Брут потоа го напаѓа Касие затоа што наводно примил мито и со тоа го извалкал на благородниот чин на регицид. Двајцата се смируваат, особено откако Брут ќе открие дека неговата сакана сопруга извршила самоубиство поради стресот од неговото отсуство од Рим; тие се подготвуваат за граѓанска војна против Антоние и посвоениот син на Цезар, Октавие, кои со Лепид во Рим формирале триумвират. Истата ноќ, на Брут му се појавува духот на Цезар и го предупредува дека ќе бидат поразени. (Тој му вика на Брут: „Ќе ме видиш во Филипи.“) Во битката, Касие и Брут, знаејќи дека веројатно и двајцата ќе умрат, за последен пат се насмевнуваат еден на друг и се држат за раце. За време на битката, Касие откако ќе разбере дека го фатиле неговиот најдобар пријател, Титиние, од својот слуга бара да го убие. Откако Титиние, кој всушност не бил заробен, ќе го види трупот на Касие, се самоубива. Брут победува во таа фаза од битката, но неговата победа не е решавачка. Со тешко срце, Брут се бори и следниот ден. Тој од пријателите бара да го убијат, но тие одбиваат. Тој ја губи битката и се самоубива така што трчајќи се наденува на сопствениот меч, кој го држи негов лојален војник. Драмата завршува со оддавањето почит на Антоние кон Брут, кој истакнува дека Брут останал „најблагородниот Римјанин од сите нив“ затоа што бил единствениот заговорник кој дејствувал со сопствен ум и за доброто на Рим. Потоа, има мало навестување за несогласувањата меѓу Антоние и Октавие која што е претставена во друга Шекспирова римска драма, Антоние и Клеопатра .
Датусаурус
Откритие и видови
Датусаурус бил именуван од Донг Зиминг и Танг во 1984 година. До денес се откриени само два парцијални скелета. Ниту еден нема артикулиран череп, иако е откриен еден череп што му се припишува на родот.
D. bashanensis е единствениот утврден вид.
Палеобиологија
Датусаурус бил долг околу 15 метри и бил тревопасен. Имал длабок голем череп за сауропод. Реткоста на неговите фосили сугерира дека можеби не бил социјален како другите сауроподи, кои честопати се зачувувани во голем број на едно наоѓалиште.
Датусаурус и Шуносаурус
Датусаурусот и Шуносаурусот биле тесно поврзани животни со слични анатомии. Сепак, издолжените пршлени на Датусаурус му дадоа поголем дофат, а забите имале облик кој повеќе наликувал на лажица. Ова може да биде знак дека овие современици се хранеле со различни растенија и/или на различни височини на дрвјата. Оваа стратегија можеби ја намалила конкуренцијата помеѓу двата рода. Слична шема на разлика во висина, која е поврзана со однесувањето на хранењето, се наоѓа во диплодоцидите.
Куќа Мурузи
Куќа Мурузи е поранешна куќа за приходи во Санкт Петербург, Русија. Била изградена во 1870-тите години за грофот Александар Дмитриевич Мурузис.
Во 1955–1972 година, рускиот поет Џозеф Бродски престојувал во куќата Мурузи, а денес неговиот спомен-музеј се наоѓа кај неговиот поранешен стан.
Спиење
Спиењето е биолошка состојба што се состои од NREM и REM фази. Спиењето зазема третина од нашето постоење коешто активно е генерирано од празнењето на одредени неврони во одделни делови од мозокот. Тоа е неопходно за нашето физичко и ментално здравје.
Вовед
Како што земјата се врти околу сонцето, така и ние како дел од неа ги чувствуваме промените што се случуваат континуирано во период од 24 часа. Кога земјата ќе се сврти кон сонцето со некоја своја страна велиме дека настапува ден и обратно, кога ќе се сврти спротивно од сонцето тогаш велиме дека настапува ноќ. Кога ние заспиваме и кај нас доаѓа ноќта, така од другата страна луѓето се будат и најголемиот дел од нив го поминуваат денот будни. Се чини дека тој период од 24 часа во нашата средина има големо влијание на нашиот одмор и на нашиот активен циклус. Затоа се поставува прашањето дали ако имаме цело време ден или ако имаме цело време ноќ, односно немаме промена, дали тоа ќе влијаеше на нашиот биоритам, нашите активности и нашиот одмор. Со ова излагање ќе го одговориме и тоа прашање.
Значи, имаме две состојби во кои можеме да се наоѓаме, состојба на будност и состојба на сон кои две состојби се основа на секоја човечка состојба. Можеме да бидеме во двете состојби кога ќе посакаме. Можеме да бидеме во состојба на спиење и да се разбудиме и да ги извршуваме нашите активности кои ги правиме секој ден или ноќ во зависност како сме одбрале да ги извршуваме, но потребата за сон има големо влијание на нашите животи. Доколку не спиеме одредено подолго време или ја намалиме количината на сон до некое ниско ниво тогаш потребата од сон е сè поголема, па понекогаш поважна работа и од самиот живот. Понекогаш не можеме да останиме будни па макар и ни се заканува смрт. Така доколку некој возач заспие над воланот додека управува со своето возило и покрај тоа што тој знае дека тоа не треба да се случи, затоа што неговиот сопствен живот и животот на неговите сопатници е во опасност, но тогаш поспаноста ја зема својата жртва и прекасно е да се направи што и да било. Понекогаш потребата за сон е толку силна што едноставно не може да биде избегната. Самото тоа кажува дека сонот е витална работа за нашето здравје и опстанок. Уште од прастаро време па до денес луѓето го организираат своето време и условите во кои работат и живеат, па и самото нивно општество и потребата за спиење. Порано пештерите, а до денес и куќите, хотелите и другите објекти за спиење се прават за да можеме сигурно да ја поминеме ноќта во сон. Денес сè повеќе ја користиме ноќта за нашите активности и денот за спиење. Она што го работиме сега е да нашиот живот е сè повеќе поминат во ноќта отколку во ден.
Ако некои функции на мозокот се одвиваат додека спиеме тогаш дали може истите тие функции да се одвиваат додека сме будни и дали може спиењето тогаш да не постои? Зошто спиеме? Како спиеме? Што правиме додека спиеме? ... Ова се мистериите кои се појавуваат кога мислиме на спиењето. За да можиме да продолжиме понатаму мораме да си го поставиме прашањето: “Што е сонот?”
Овде мораме да кажеме дека проблемот за дефинирање на спиењето бил премногу компликуван уште пред две декади кога било забележано т.н. rapid eye movements (REMs) (рапидното мрдање на очите) додека спиеме што е покажувач на биолошката состојба и затоа го добиваме името “REM sleep”. REM спиењето е фаза кај која истовремено двете очи синхронизирано се мрдаат при што активноста на автоматскиот нервен систем е нерегулиран и забрзан. Мерките на активност на централниот нервен систем фактички силно сугерираат на тоа дека мозокот достигнува врв на активноста додека трае REM спиењето. NREM sleep, во контраст имаме недостаток од мрдање со очите и трепкање, има друг шаблон, кој е синхронизиран и забавен и изгледа на шаблон од автоматска функција. Спиењето е генерално проследено со забавена мозочна активност, но теориите до ден денес продолжуваат.
Тешко е да се разбере популарниот стереотип на спиењето додека мозокот е исклучен, што е аналогно на автомобил кој стои во гаража со исклучено палење и мотор без звук. Овој поглед исто така ја поставува метафората дека мозокот мора да се одмори. Повеќе од случајно е дека мозокот мора да се одмори отколку некој друг дел од телото, како што е на пример црниот дроб.
Сега се запрашуваме што е со другите активности кои ги правиме додека спиеме. Така на пример превртувањето во креветот, трепкањето, рапидното мрдање на очите итн. Како се случуваат тие работи кога велиме дека мозокот е исклучен, односно со намалена активност. Всушност невролошката активност е екстремно жива, односно покачена, во некои делови, односно области, во мозокот додека имаме NREM спиење.
Пософистицитани мерења покажале дека додека REM спиењето е во тек некои моторни функции прекинуваат како и некои рефлекси. Од друга страна некои експерименти и мерења покажале дека имаме покачена активност во некои делови од мозокот додека сме во состојба на REM спиење отколку додека сме будни.
Што е Спиењето?
Секој од нас знае што е спиењето. Секој го има почувствувано тоа. Никој од нас не знае точно што е спиењето. Еднаш ние сме затворени во една дилема помеѓу супер тивката фаза која е многу поинаква од онаа фаза кога сме будни и дознаваме дека најголемите прашања за природата на спиењето се неодговорени. Овие прашања се:
Што ни се случува нас додека спиеме?
Она време пред да заспиеме некои научници го проучувале научно и го пронашле одговорот, а тоа е дека спиењето е фаза во која “се е забавено или стопирано”. Овој одговор можеме да кажеме дека е неточен. Исто така нашите тела се мрдаат помалку и ние правиме помалку бука отколку кога сме будни, има многу комплексни промени во мозокот и размислувањата додека спиеме што не може да се опише со едноставно редуцирање на активностите. За пример, има нервни клетки во нашиот мозок кои ослободуваат 5 до 10 пати повеќе честота додека спиеме отколку додека сме будни.
Зошто спиеме?
Со милениуми луѓето го знаеле одговорот, а тоа е дека спиењето е фаза на неактивност и така мора да биде заради тоа што ни е потребен одмор. Овој одговор е исто така, најверојатно, неточен. Некои научници сѐ уште веруваат дека овој одговор е веродостоен, односно дека е вистинит, но повеќето научници се сомневаат во тоа. Повеќето активности додека сме будни не предизвикуваат повеќе спиење и физичкиот одмор не ја брише ургентноста за спиење, ами може само да ја зголеми. Повеќето одговори на ова прашање се повеќе теории, но во никој случај не се факти.
Што се механизмите за спиење?
Доколку веруваме во тоа дека спиењето е фаза на неактивност што ни е потребна за одмор тогаш не би требало да се занимаваме со ова прашање за механизмите на спиењето, како тоа почнува и како се одржува. Тогаш одговорот е премногу лесен, а тоа е дека кога нашите тела и нашите мозоци ќе се заморат тогаш тие едноставно не се грижат и престануваат да работат. Овој одговор е секако грешен. И покрај тоа што ние сѐ уште точно не ги знаеме сите одговори за тоа како спиењето работи, научниците сега знаат дека постојат механизми во мозокот кои го започнуваат и го одржуваат спиењето. За пример, кога некои посебни делови од мозокот се уништуваат или се неактивни од хемикалиите кои ја спречуваат активноста на нервите, спиењето може да биде редуцирано или некои фази на спиењето можат да бидат елиминирани целосно.
Целиот овој концепт за кој досега излагавме еволуира во последните 35 години и не смееме да помислиме дека ова е крајот на сите достигнувања на научниците. Значи досега заклучивме дека спиењето има свои механизми на започнување и одржување на тој процес. Многу голем прогрес е направен, но целосно не можеме да кажеме дека сите овие прашања се целосно разрешени, прашањата за природата на спиењето, но научниците продолжуваат на својата работа. Во нивните пронаоѓања, научниците дошле до заклучокот дека мора да се пронајде дефиниција за тоа што е спиење, за да може да се продолже со работата и да се одговараат прашањата поврзани со спиењето. Дефиницијата за спиењето треба да се рефлектира врз она што ние најчесто подразбираме под спиење. Затоа ние мораме да се запрашаме самите какви набљудувања ние треба да направиме над другите што ќе ни даде до знаење дека тие спиат. Ние најчесто не се запрашуваме за ова прашање, но ако си го поставиме, ние ќе излеземе со следните состојби:
Мали движења
Одење, зборување, пишување итн. вообичаено ги спречуваат нашите судови за спиењето. Значи обично велиме дека луѓето што ги изведуваат овие активности не се во фаза на спиење.
Стереотипни положби
Најчесто ние легнуваме кога ни се спие и така заспиваме, со многу ретки исклучоци. Затоа е сигурно да се каже дека луѓето, на пример, што стојат на раце не се заспани.
Редуциран одговор на симулација
Ние не одговараме на ниско интензивни звуци или допири кога спиеме, кои би ги осетиле доколку би биле будни.
Превртливост
Ние знаеме дека ние можеме да се разбудиме од спиење (со исклучоци за настан на кома или смрт).
Овие состојби ја даваат дефиницијата за спиењето која кореспондира, односно соодветствува, со концептот на Layman за спиењето. Како и да е научниците многу малку го проучуваат спиењето преку набљудување на однесувањата додека настапува спиењето. Една од причините е тоа што тестовите што сакаме да ги направиме можат да ја прекинат состојбата на спиење. Втора причина е тоа што набљудувањето и забележувањето на однесувањето се многу досаден и многу долг процес. Во практика научниците го дефинираат спиењето со некои одредени физиолошки мерки кои се толку добро корелирани со спиењето што земање на мерка на еден претставува добра мерка за друг. Исто така овие мерки ни даваат и други податоци, како што се различни видови и фази на спиењето кои не се забележителни во набљудувањето на однесувањето. Сега ќе започнеме со опишувањето на физиолошките мерења за спиењето на еден млад возрасен човек. Отклонувањето од овие шеми за различни видиви и за различни старосни групи ние ќе ги опишиме во оваа кратка содржина. Традиционално, три примарни мерки се употребуваат за дефинирање на физиолошкото спиење и различни физиолошки фази на спиењето (сл. 1). Тие се:
Електроенцефалограмот
Кој е конвенционално познат како EEG и е популарно познат како мерач на мозочни бранови. Тој е пронајден во 1929 од Ханс Бергер, швајцарски психијатар. Тој пронашол дека мали промени се прават во волтажата помеѓу два мали делови од метал, наречени електроди, кога ќе се постават со контакт со кожата. Со намера да ги измери промените на таа волтажа, тие биле измерени во различни варијанти, биле изразени во Hz и амплитуди, изразени во миливолти. Точните физиолошки основи на овие варијации на волтажа не се целосно познати, но се верува дека тие се променуваат од волтажата на мембраните на нервните клетки.
Електроосцилограмот
Ги бележи движењата на очите, конвенционално познати како EOG. Електродата која е поставена на кожата близу до окото ќе бележи промени во волтажата додека окото ротира во своето легло.
Електромиограм
Во практиката, EEG, EOG и EMG се симултано запишани на подвижна хартија со што зависноста помеѓу нив може да се виде веднаш. Следните примери се типичните промени забележани во овие три мерења кои се извршени во состојба на будност и главната фаза на спиење (сл. 2 и 3).
Слика 2 - EEG Фази.
EEG-то се менува наизменично поеѓу две главни шеми за време на будност. Една е слаба волтажа (помеѓу 10-30 микроволти) и брза активност (16–25 Hz or cycles per second), најчесто се нарекува активација или дезинхронизирана шема. Другата е синусоидна 8–12 Hz шема или околу 20-40 микроволти кој се вика алфа активација.
Слика 3. Полиграфски резултати во будна состојба кај млад возрасен човек.
П’лзењски Крај
П’лзењскиот Крај (Plzeňský kraj), е крај во западниот дел на историската област Чешка во Чешката Република. Наречен е по неговиот административен центар П’лзењ.
Захарина Димитрова
Захарина Велова Димитрова ( во —, ) — прва македонска лекарка. Медицина завршила во Нанси (Франција) на 27 февруари 1901 година. За нејзината дисертација „Структурни иследувања на епифизната жлезда” била и наградена. Турските власти не дозволиле да биде лекар во Македонија, поради што останала во Бугарија.
Животопис
Захарина Димитрова е родена на 26 ноември 1873 година во Ресен, Македонија. Таа е ќерка на Мице Велов, син на познат македонски патриот и деец во црковната борба за обновување на Охридската архиепископија, Вељо Милошев. Захарина завршува средно училиште во женската гимназија во Солун, а потоа образованието го продолжува во Москва каде учи акушерство.
Во време кога голем број на медицински факултети во Европа биле затворени за студирање на жените, Захарина ја задоволува својата желба за знаење и го продолжува своето образование како студентка по медицина во Лозана. Потоа како стипендистка на Егзархијата го продолжува своето образование по медицина на Медицинскиот факултет во Нанси (Франција), кој ги прима првите женски студенти во 1894 година.
Во учебната 1894/1895 година, според списоците на студенти на овој факултет, во првиот квартал студираат 1 од Русија; потоа во вториот квартал: 2 од Русија, 6 од Бугарија, 2 од Турција (Македонија); а во третиот квартал вкупно 10. Меѓу нив се наоѓа и ресенчанката Захарина Велова, за што сведочи заедничката фотографија на студентите по медицина од 1 и 2 година, на која е прва од лево.
Захарина победува на конкурсот по анатомија и хистологија за студентите и е наградена со сребрен медал за време на втората година од студиите. Медицинските студии ги завршува со златен медал за почести во Нанси на 27 февруари 1901 година. Со модерен речник, таа има одличен импакт фактор за нејзината дисертација „Структурни иследувања на епифизната жлезда“, за која била и наградена.
Во текот на владеењето на Османлиската империја со Македонија, на жените им било забрането да практикуваат медицина. Од друга страна, по формирањето на кнежевството Бугарија во 1878 година, бугарското собрание усвоило напреден Устав за тоа време, во кој идејата за високото образование кај жените била прифатена без резерва. Новото кнежевство соработува со Франција која им испраќа кадри потребни за изградба на бугарската држава, како и со факултетот во Ненси, каде се школуваат кадри со стипендии од Бугарија,
Бидејќи турските власти не дозволуваат да биде лекар во Македонија, Захарина Велова како стипендист на Егзархијата оди во Бугарија, каде наоѓа место во Пловдивската и Сливенската болница. Таа останува да живее и работи во Бугарија и подоцна стапува во брак со воениот фармацевт Панајот Димитров.
Со своето доаѓање во Бугарија, Захарина Велова има големо влијание во промоцијата на здравјето, превенцијата на заразните болести и развојот на здравствените установи. За време на Балканските војни во 1912 – 1913 година, таа отвора санитарен одел во Пазарџик.
Покрај лекарската пракса, Захарина Димитрова не ја заборава својата земја и активно се вклучува во помогање на бегалците од Македонија. Станува претседател на македонско Здружение за просвета на жените и за македонска преродба, кое со помош на македонската емиграција го помага образованието на деца без родители од Македонија и се организираат летни кампови.
Захарина Велова Димитрова, првата жена лекар од Македонија, починала на 14 април 1940 година во Бугарија.
Кастел-Ремлинген
Кастел-Ремлинген (Castell-Remlingen) — грофовија сместена во областа Франконија во северниот дел на Баварија, Германија, која била предводена од гранка на грофовите на Кастел. Била создадена со поделба на Грофовијата Кастел во 1597 година, а во 1668 година била поделена помеѓу самата себе и Кастел-Кастел. Била припоена од Кастел во 1762 година.
ОУ „Јан Амос Коменски“ - Карпош
„Јан Амос Коменски“ — основно училиште во Тавталиџе I, Општина Карпош. . Тоа го носи името на чешкиот педагог Јан Амос Коменски.