cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хазарски јазик
Хазарски јазик — јазикот на племето Хазари, номадско туркиско племе од Средна Азија. Подолго време се дискутирало за тоа дали јазикот е дел од туркиските јазици, дури некои сметале дека јазикот спаѓа во кавкаската група на јазици. Јазикот се пишувал со туркиски клинести букви, со хебрејска азбука, кирилица, грузиска азбука и со арапска азбука.
Музеј на Михаил Булгаков (Киев)
Книжевно-меморијалниот музеј на Михаил Булгаков (украински: Літературно-меморіальний музей Михайла Булгакова) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот претставува спомен-куќа и меморијален музеј на Михаил Булгаков, и објектот претставува местото каде писателот живеел со својата сопруга. Долго пред да биде основан музејот, првиот директор на музејот започнал да собира средства за негово основање. По ова, биле собрани доволно материјали кои биле поврзани со писателот.
Во 1989 година, Киевскиот извршен комитет одлучил да формира меморијален центар во спомен на писателот. Така, по две години, на 15 мај 1991 година бил официјално за првпат отворен музејот.
Денеска, во музејот се наоѓа експонати од 3,000 предмети.
Хана Видел
во 2016 година Хана и нејзината сестра Аманда инвестирале многу во неуспешен концепт на продавница за убавина, што резултирал во последователна тужба од ликвидаторот за враќање на 5 милиони SEK средства.
Хана, исто така, била јавно критикувана за продажба на апчиња со неосновани здравствени тврдења на следбениците на нејзиниот под што предизвикале реакции кај купувачите, колегите влијателни лица и други.
На веб-страницата на весникот Aftonbladets двете сестри го водат проектот за животниот стил C/O Hannah och Amanda, кој вклучуваат блогови и веб-телевизиско шоу Middag med Hannah & Amanda. Во 2012 година концептот бил проширен со списанието C/O Hannah & Amanda кое излегува еднаш месечно. Заедно тие го имаат и подкастот Fredagspodden med Hannah och Amanda.
NGC 7690
NGC 7690 — спирална галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7690 се споменува и како ESO 240-6, FAIR 1049, IRAS 23303-5158.
Откривање
Објектот е откриен на 3 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7690 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7690 има привидни димензии од 2,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 33 м 2,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 41' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на NGC 7690 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71716. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 416; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8462. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Кичевска чаршија
Кичевска чаршија — чаршија во стариот дел на Кичево, прогласена за културно наследство на Македонија.
Чаршијата се протега во западното подножје на Китино Кале, по улицата „Александар Македонски“ (старо име „Маршал Тито“), која има насоченост север-југ. Јужна граница на чаршијата е црквата „Св. Петар и Павле“, а северната е џамијата „Султан Бајазит“ (Чарши-џамија). Чаршиските дуќани се распоредени од двете страни на чаршиската улица „Александар Македонски“. На запад чаршијата навлегува во делови од улиците „11 Октомври“ и „Гоце Делчев“, а на исток оди по „Охридска“, „Косовска“ и „Амит Челопечанец“.
Ванчо Србаков
Ванчо Србаков познат како Ванчо Србака — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Роден е во селото Вранештица, Кичевско. На млади години заминал во Бугарија и таму работел како фурнаџија. Во април 1903 година се вратил во Македонија и како војвода со чета дејствувал во Кичевско. Зел активно учество во Илинденското востание. Заедно со четите на Лука Џеров, А. Мицков, Србакот учествувал во нападот на Кичево. Загинал на 24 април 1905 година во една борба со турскиот аскер кај селото Цер, Кичевско, заедно со војводата Христо Узунов.
Именување
По него е именувано основното училиште во селото Вранештица.
Шумска тринга
Шумската тринга е мала крајбрежна птица од семејството на мочварките, родот на трингите. Таа е најмалата тринга која живее во Евроазија, а ја има и во Македонија.
Опис
Шумската тринга личи на шарената тринга (T. ochropus), со краток фин клун, кафеав грб и долги жолтеникави нозе. Белото под опашката кај оваа тринга е поневпечатливо.
Во поблиско сродство е со црвеноногата тринга (T. totanus), и овие две имаат сестринска врска со блатната тринга (T. stagnatilis). Сите три ја создаваат групата тринги со малку помали црвени или жолтеникави нозе. Перјето во сезоната на парење им е одозгора светлокафеаво, со темнокафеави прошарувања и точки од друга нијанса на кафеаво на вратот и градите.
Распространетост и поведение
Шумската тринга се размножува во субарктичкте мочуришта од Шкотска, преку Европа и Азија. Таа е птица преселница што зимува во Африка, јужна Азија, Индија и Австралија. Птици скитници се забележани во Тихиот Океан, на Хаваи. Чест посетител е и на Микронезија. Оваа птица обично се среќава крај слатките води додека се сели или зимува. Тие колваат во плитката вода и кал, јадејќи инсекти и други слични помали животни. Гнездата ги прави на земја или користи напуштени гнезда на дрво од други птици. Четири светлозелени јајца ги лежат меѓу март и мај.
Статус
За овие птици важи Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици. Овој вид има статус на најмала загриженост.
Отокар I (Чешка)
Отокар I (Přemysl I. Otakar ; околу 1155 – 1230) бил војвода на Бохемија почнувајќи од 1192 година, а потоа ја стекнал титулата крал на Бохемија, најпрво во 1198 година од Филип Швапски, подоцна во 1203 година од Отон IV од Брауншвајг и во 1212 од Фредерик Втори. Тој бил член на династијата Пшемислиди.
Животопис
Искористувајќи ја граѓанската војна во Германија помеѓу барателот од Хоенштауфен, Филип Швапски и кандидатот за Велф, Ото IV, Отокар се прогласил за крал на Бохемија во 1198 година, и бил крунисан во Мајнц. Оваа титула била поддржана од Филип Швапски, кому му била потребна чешката воена поддршка против Ото.
Во 1199 година, Отокар се развел од сопругата Аделхајд фон Мајсен, член на династијата Ветин, за да се ожени со Констанца Унгарска, младата ќерка на унгарскиот крал Бела III.
Златен бик на Сицилија
Отокар брзо бил принуден да се врати на страната на Филип со царското прогласување на новиот војвода од Бохемија, Деполт III. Заради неговото признавање за војвода, Отокар морал да дозволи разведената сопруга да се врати во Бохемија. Откако го исполнил овој услов, тој повторно се вброил во приврзаниците на Филип и уште подоцна бил меѓу поддржувачите на младиот крал Фредерик II. Во 1212 година, ФредерикЗлатниот бик на Сицилија и го доделил на Бохемија. Овој документ ги признал Отокар и неговите наследници како кралеви на Бохемија. Кралот повеќе не бил предмет на назначување од страна на царот и од него било потребно само да присуствува на собранија близу до границата со Бохемија. Иако бил поданик на Светото Римско Царство, боемскиот крал требало да биде водечки изборен принц на Светото Римско Царство и да ги снабдува сите наредни императори со телохранители од 300 витези кога оделе во Рим за нивно крунисување.
Владеењето на Отокар било исто така значајно за почетокот на германската имиграција во Бохемија и растот на градовите во она што дотогаш биле шумски земјишта. Во 1226 година, Отокар отишол во војна против војводата Леополд VI Австриски откако тој го раскинал договорот со кој се предвидувало ќерката на Отокар (Света Агнеса од Бохемија) да се омажи за синот на Фредерик II, Хенри II од Сицилија. Тогаш Отокар планирал истата ќерка да се омажи за Хенри III од Англија, но на ова ставил вето царот, кој знаел дека Хенри е противник на династијата Хоенштауфен. И самиот император кој бил вдовец сакал да се ожени со Агнеса, но тогаш таа не сакала да игра улога во договорен брак. Со помош на папата се замонашила.
Семејство
Отокар првпат бил оженет во 1178 година со Аделхајд фон Мајсен (по 1160 година - 2 февруари 1211 година) од кој брак се родиле следниве деца:
Во 1199 година вторпат се оженил, втора жена му била Констанца Унгарска (1181 - 6 декември 1240 година), од кој брак се родиле следниве деца:
Best of Cream
Best of Cream е компилационен албум снимен во текот на 1966-68 од моќното рок трио „Cream“, а е издаден кратко по распаѓањето на групата. Албумот, сега исфрлен од производство, оригинално беше издаден од американската издавака куќа „Atlantic Records“ (бр. на каталог - SD 33-291) и беше во производство на оваа куќа од 1969-72. „Best of Cream“ беше значаен по неговото издавање во САД како прв американски албум кој ја содржи студио верзијата на „Spoonful“ на „Cream“. Албумот го освои третото место на американската листа „U.S. Billboard“ 200 во јули, 1969.
Мешеишта
Мешеишта — село во Општина Дебрца. Селото се наоѓа на петнаесеттина километри оддалеченост од Охрид и Струга. Во периодот 1996 - 2004 година, Мешеишта било главно населено место на поранешната истоимена општина, која била споена со Општина Дебрца.
Географија и местоположба
Атарот на селото Мешеишта е сместен во просторот на Охридско-Струшката котлина. Селото претставува административен дел на Општината Дебрца (според новата територијална поделба), иако тоа не припаѓа на географската област Дебрца. Се простира во подножјето на огранците на Плакенска Планина, која заедно со огранците на планината Караорман го одделува од областа Дебрца. Вкупната површина на селото изнесува 2.437,1 ха. Селото се наоѓа на надморска височина од 752 м. и во негова непосредна близина се наоѓаат висовите Орлово Гнездо (1126 м.), Стојанец (1130 м.) и Корита (1271 м.). Рамничарскиот дел на атарот му припаѓа на просторот Велјо Поле. Гранично административни простори на мешеишкиот атар се атарите на селата Волино, Требеништа и Ливоишта од јужната страна, Сирула од источната страна, Злести и Ботун од северната страна, и Климештани, Корошишта и Ливада од западната страна.
Релјеф
Котлинскиот простор на Мешеишта е ограден со планински страни и висови. Самата надморска височина (752 м.) покажува дека се наоѓа во планински простор кој претставува јужна огранка на Шарскиот планински систем. Тоа значи дека се работи за младо копно. Настанокот се врзува за олиго-миоценски движења познати како Алпска орогенеза, а му припаѓаат на јужното Алпско орогено стебло. Оклоните планини се издигнати од синклиналната Тетида. Така издигнатите простори подлегнале на процесот на раседување. Долж таквите раседи се спушта и Охридската котлина во која е сместен атарот на селото Мешеишта. Раседните линии во котлината се простираат по источната страна од Љубаништа кон Косел, по западната страна е Струшко-Старовскиот расед и низ централниот дел е Копарничко-Наумовскиот расед. Во непосредна близина на источната раседна линија, која се простира средоземно, се наоѓа оваа населба, со што зазема положба на изразена сеизмичност. Тоа не е одделно од сеизмичноста на Охридската котлина која што е и денес активна, но микролокацијата на Мешеишта зборува за нужност од водење сметка за овој геотектонски елемент.
По спуштањето, басенот влегол во езерска фаза во која постоеле два залива на неогеното езеро. Наслагите на езерските седименти во овие заливи се од плиоценска старост, а постојат и плеистоценски седименти. Просторот на Мешеишта бил дел на езерскиот залив, односно езерото го покривало овој простор во плиоцен и плеистоцен. По исполнувањето со вода настанал стадиум на интензивна ерозија на брановите. Абразивните подови и тераси, се забележани на различни висoчини од 720 до 1080 м. кб., што зборува дека овој простор бил под влијание на овие егзотени процеси.
Историја
Според некои сознанија, старото име на Мешеишта било Дабово. Иако не постојат посебни истражувања за потеклото на денешното име на селото, најверојатно тоа е изведено од турскиот збор за даб - „меше“, што оди во прилог на претпоставката за старото име. Инаку, името на селото за првпат се сретнува во турскиот попис на Охридската каза од 1582 год., и тоа како Мешевиште.
За време на турското ропство, Мешеишта ја делело судбината на останатите македонски села. На пример, забележано е дека во летото 1902 год., во селото влегла разбојничката чета (од 400 души) на Билјал Баланца, која го опљачкало селото, убивајќи неколку селани. Жителите на Мешеишта активно учествувале во подготовките на Илинденското востание, под водството на војводата Никола П. Русински, кој уште во 1901 год. го користел во селото како база за организирање на револуционерната активност во струшкиот крај. Притоа, забележано е дека учителот Гурко Савинов бил секретар на комитетот во Мешеишта. За време на Првата светска војна, Мешеишта било окупирано од бугарската војска. Жителите на Мешеишта, исто така, учествувале во Народно-ослоботилната војна, при што селото било ослободено на 29 август 1944 год.
Стопанство
Уште во дамнешни времиња, Мешеишта имало големо стопанско значење за охридскиот крај. Така, во турските документи е запишано дека уште во 1491 год., во селото имало 6 воденици во посед на вакуфите. Исто така, во турскиот попис од 1582 г. е забележано дека селото било најголем производител на ‘рж во Охридската каза, со род од 1000 товари (150 тони). Исто така, во селото имало 312 свињи, со што тоа било на второ место во Охридската каза.
Денес, најзастапени стопански гранки во Мешеишта се: земјоделството (пченица, грав, пченка, пиперки, домати итн.), лозарството и овоштарството (јаболка, круши, сливи итн.). Во селото работи приватното претпријатие Мелница и пекарница „Илинче“, кое е основано во 1990 год. и денес покрива околу 40% од пазарот во охридско-струшкиот регион.
Ристо Арнаудовски
Ристо Арнаудовски (роден на во ) — македонски ракометар кој игра за австрискиот клуб Алпла Хард.
Мешеишта
Население
Притоа, во овој попис се споменати и конкретни жители од селото: Така, во него е забележано дека 9 христијански баштини (имоти) преминале во турски раце, и тоа баштината на Неделко преминала во Дервиш Солак, а потоа кај спахијата Хусеин; баштината на Ѓорѓо преминала кај Дервиш Хусеин, а потоа кај спахијата Хусеин; баштината на Радослав кај спахијата Кучи; баштината на Пејо кај јаничарот Хизир, апотоа кај јаничарот Сулејман; баштината на Петко прво преминала кај Михаил Величко, а потоа кај јаничарот Мустафа; баштината на Димитри преминала прво кај јаничарот Сејди, а потоа кај Синан гуламшахи (царски слуга), додека Добре, син на Петко, приграбил две баштини од селото.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мешеишта имало 900 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мешеишта имало 1.040 жители, Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Галик
Галик (Γαλλικός, Галикос) — река во централниот дел на Егејска Македонија (денес во Грција), со должина од околу 60 километри, а сливот ѝ зафаќа површина од 930 км2.
Мешеишта
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 779 жители.
Галик
Реката извира от јужните падини на планината Круша, тече во јужен правец, па минува крај градотКукуш и се влева в Солунскиот Залив меѓу с. Текелиево (Синдос) и Солун. Заедно со почетните водотеци, реката е долга вкупно 65 километри.
Мешеишта
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 599 жители, од кои 570 Македонци, 1 Србин и 28 лица без податоци.
Галик
По реката е крстена и поранешната општина Галик. Во Грција, покрај „Галикос“ се користи и древното име „Ехедор“ (Εχέδωρος, Ехедорос), по кое е наречена и поранешната општина со центар во Текелиево. Се смета дека нејзиното име доаѓа од населба на Галите, наречена Галикум, основана на местото на на подоцнежниот Кукуш; името се зачувало во тој облик и по завршувањето на римското владеење.
Галик минува и крај Лагадинското Поле, каде солинските сртови продолжуваат во Круша и го делат коритото на Галик од полето.
Мешеишта
Родови
Мешеишта е македонско село
Општествени установи
Зачетоците на образованието во Мешеишта датираат во 1889-1890 год., кога е отворено егзархиско училиште и, оттогаш, во селото постојано се изведувала настава. Подоцна, во периодот 1912-1915 год., во селото работело српско школо со две паралелки и двајца учитела. Наставата на мајчин јазик започнала да се изведува по Втората светска војна, при што прв учител бил Михаило Пљакоски од Охрид.
Денес, во Мешеишта работи подрачното училиште во состав на ОУ Дебрца од с. Белчишта. Во подрачното училиште во Мешеишта се изведува настава од I-IX одделение. Има 6 училници, 1 канцеларија, кабинет по информатика. Дворот е асфалтиран, и има одбележани спортски терени, така што учениците имаат можност за реализирање на часовите по физичко и здравствено образование. Инаку, училишната зграда е солидна, реновирана со донација на УСАИД, МОН и Општина Дебрца во 2008 год.
Самоуправа и политика
Во минатото, Мешеишта претставувало административен дел од општините Охрид и Струга, додека со територијалната поделба од 1996 год., селото стана седиште на новоформираната општина Мешеишта. Подоцна, во 2004 год. општината Мешеишта е укината, т.е. присоединета кон општината Дебрца.
Избирачко место
Во селото постојар избирачките места бр. 1347 и 1349 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште и з.з "славеј"
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 670 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во центарот на селото има споменик на паднатите борци од Илинденската епоха и од Народноослободителната војна. Во Мешеишта се наоѓа големата црква „Св. Петар и Павле“, чии царски двери датираат од XVII век, а се изработени од непознат зограф, кој веројатно е автор и на иконата на архангел Михаил. Во близина на селото се наоѓа малата, еднокорабна црква Св. Илија.
Редовни настани
Како селска слава на Мешеишта е големиот празник Петровден. Исто така, во црквичката Св. Илија се слави празникот Илинден, а во селото се слават и другите позначајни верски празници.
Култура и спорт
Во селото дејствува културно-уметничкото друштво „Св. апостоли Петар и Павле“. Исто така, почнувајќи од 1975 год., секоја година се одржува турнирот во мал фудбал „Петровден“ - Мешеишта.
Иселеништво
Печалбарството во Мешеишта започнало во втората половина на XIX век.
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до крајот на 1940-тите:
Стојчо Ивановски
Стојчо Василков Ивановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Одраснал во селско земјоделско семејство. Основно четиригодишно образование завршил во родното село. По завршувањето на училиштето останал дома, помагајќи на своите родители во земјоделските работи. Подоцна, повремено одел на сезонски работи во други места, каде ја почувствувал суровата експлоатација, обесправеност и националната угнетеност. Огорчен од нечовечките односи и денационализацијата, станал симпатизер на народноослободителното движење. Во селото Страцин честопати престојувале партизанските единици и во текот на 1944 година стапил во редовите на НОВ. Во составот на Седумнаесеттатa македонска ударна бригада учествувал во ослободувањето на Страцин, Куманово, Прешево, Бујановац и други места. Како борец бил решителен, скромен и трудољубив. Како таков уживал посебен углед во бригадата и припаѓал на групата борци на кои им биле доверувани одговорни задачи. Во борбите што се воделе за ослободување на Гнилане, тој бил во првите борбени редови. При навлегувањето во градот, на 30 декември 1944 година бил смртно погоден и загинал. Во истата битка се убиени и неговите соборци од Кратовско: Киро Илиевски и Стојко Ивановски.
Првослав Вујчиќ
Првослав Вујчиќ (српски: Првослав Вујчић; роден на во Пожаревац) е српски поет, писател и книжевник.
Животопис
Вујчиќ е член на Здруженето на книжевноста на Србија, Здруженето на книжевноста на Република Српска и Меѓународното здружение на поети (Соединети Американски Држави).
Тој е почесен член на Друштвото на книжевни уметници (Канада).
Меѓународното здруженије на поети во 2007 г. го прогласи за Амбасадор на поезијата на САД.
Автор е на книгите
Тој има објавено збирките поезија:
Признанија
Добитник е на наградата: „Змеј” за книгата во ракопис форма (Белград, Србија), „Змеј” за песната (Белград, Србија), на „Минерва” за ширење на вистината за Србите - работа и живот и пишаниот збор (Торонто, Канада) и награда „литературна критика” за песната (САД).
Извори
<ol> </li> </ol>
Ивановска област
Ивановска област (рус /Ивановская область) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Иваново.
Географија
Граници на Ивановската област се Костромска област (север), Нижегородска област (исток), Владимирска област (југ), и Јарославска област (запад).
Часовен појас
Ивановската област е сместена во Московската часовен појас (MSK/MSD). UTC разлика од+0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Демографија
Население брои 1.114,900 луѓе (2005). густината е: 51,1 жит/км2 (2005),уделот на градското население е: 80,5 % (2005).
Хари Потер и Одајата на тајните (видео игра)
Хари Потер и Одајата на тајните е видеоигра која беше пуштена во продажба во 2002. Беше издадена од Electronic Arts и дистрибутирана од Eurocom за PlayStation 2, Xbox и GameCube платформите. Исто така е дистрибутирана од Amaze Entertainment за PC, Game Boy Advance и Game Boy Color платформите. Оригинална верзија исто така беше создадена за PlayStation 1. Ова исто така е и последната игра за Game Boy Color во САД.
Останати глумци кои позајмуваат гласови
הארי פוטר - משחקים
1136
1136 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1136 година од новата ера, 136. од вториот милениум, 36. од XII век и седма од 1130-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6644 и 6645 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5886 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4896 и 4897 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1889.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1136 година се протега во 3772 и 3773, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3832 и 3833 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1679. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 530 и 531 исламска година.
Локатив
Локатив е падеж што означува место. Отрпилика соодветстува на македонските предлози „во“, „на“, „кај“ и „крај“. Локативот им припаѓа на општите локални падежи како лативот и сепаративот.
Локативот кај разните јазици
Локативот постои кај мнногу јазици како алтајскикте, индоевропските и уралските јазици.
Турски
Локативот го наоѓаме во турскиот јазик. На пример, на турски, elim значи: моја шака, а elimde значи во мојава шака, значи со додавање на наставките -de и -da.
Фински
Кај финскиот јазик постојат два типа на локални падежи. Наместо локатив, финскиот јазик има инесив, кој назначува локација во нешто, и адесив, кој назначува локација вон нешто. Староуралскиот локатив сѐ уште се употребува во финскиот за некои изрази како на пример:
Во финската граматика, локативот е дел од есесивот. Неговата наставка е -na/-nä.
Унгарски
Кај унгарскиот јазик, постојат девет вакви падежи, а самото име локатив се однесува на (-t/-tt) кој се користи само за имиња на неколку града заедно со инсеивот или суперсесивот. Исто така може да се види во неколку локални предлози и прилози. Истиот не е повеќе продуктивен.
Examples:
Наставките на имињата на градовите -ban/-ben се инесивни, а -on/-en/-ön се суперсесивни.
Руски
Во рускиот јазик, локативот исто така може да се нарече и предлошки падеж. Ова се должи на тоа што истот не се користи само за предлози или само за локации. Од исказите како „в библиотеке“ („во библиотеката“) или „на Аласке“ (во Алјаска) можеме да ја видиме употребата за локација. Но падежот исто така се употребува за предлогот „о“ („за“ (околу)) како кај „о студенте“ („за (околу) студентите“).
Германски романтизам
Германски романтизам (Deutsche Romantik) — поим во за филозофијата, уметноста и културата на германојазичните земји во доцниот XVIII и раниот XIX век. Романтизмот во овие краишта се развил релативно доцна во споредба со англискиот, и отпврин временски се совпаѓал со вајмарскиот класицизам. Движењето се одликува со хумор, досетливост и убавина, за разлиака од озбилноста на романтизмот во Англија.
Првите германски романтичари се обидувале да ги сосредоточат уметноста, филозофијата и науката во на начин кој се огледува на средновековието како попростодушно и целовидно раздобје од историјата. Со време оваа идеја е напуштена и движењето се осврнува на напрегнатоста помеѓу секојдневието и навидум нерационалните и натприродни увиди на творечкиот гениј. Како особен критичар на средновековните тежнеења на неговите претходници се јавува поетот Хајнрих Хајне.
Книжевници и мислители
Главни претставници на германскиот романтизам се:
NGC 679
NGC 679 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 679 се споменува и како UGC 1283, MCG 6-5-12, CGCG 522-15, 5ZW 114.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 679 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 679 има привидни димензии од 1,9' х 1,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 49 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 47' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 679 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6711. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2319. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
NGC 5261
NGC 5261 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5261 се споменува и како CGCG 45-67, NPM1G +05.0394.
Откривање
Телото е откриено на 17 април 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 40 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 4' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 141°.
Други поделби
Проучување на NGC 5261 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48360. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 241; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 314. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 90.
IC 1839
IC 1839 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1839 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 1839 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 25,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 31' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 1839 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42478.
Жозе Гонсалвеш (велосипедист)
Жозе Изидро Гонсалвеш Масиел (José Isidro Gonçalves Maciel; р. ) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Адам (село)
Адам  (Αδάμ, Адам) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во центарот на северниот дел на полуостровот Халкидик во северните падини на планината Хортач, неколку километри северно од градот Лагадина. Селото се наоѓа на надморска височина од 385 метри.
Историја
Крај селото се наоѓа византиска капела од 9 век посветена на Свети Панталејмон, додека црквата „Св. Петка“ била изградена во 1830 или 1836 година. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 900 жители Македонци.
Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 940 Грци и работело грчко училиште.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 650 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 747 жители.
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија.
Демографија
Селото во пописот од 1951 година броело 981 жител, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1016 жители, во 1971 година имало 907 жители, во 1981 година имало 773 жители, додека во 1991 година имало 884 жители. Денеска, населението на селото е 781 жител според пописот од 2001 година.
ОУ „Д-р Владимир Полежиноски“ - Кичево
Д-р Владимир Полежиноски — основно училиште во Кичево, Општина Кичево.
Појава
Појава или феномен — нешто што може да се сети, забележи и опише. Поимот влегол во општа филозофска употреба благодарение на Имануел Кант, кој ги сопоставува овој поим со нуменот, кој не може непосредно да се забележи. Кант бил под големо влијание на Готфрид Лајбниц во овој ден од неговат филозофија, каде појавата и нуменот се меѓусебно поврзани технички поими. Многу пред Кант, старогрчкиот пиронистички филозоф Секст Емпирик ги користел овие два поима.
Филозофија
Во денешната филозофска употреба, поимот означуа нешто што може да се искуси со сетилата и обработи во мозокот наспроти нештата сами по себе (нумени). Во неговата воведна дисертација „За обликот и начелата на сетилниот и сфатливиот свет“ (1770) Имануел Кант теоретизира дека човечкиот ум е ограничен на логичкиот свет и затоа може да го толкува и разбира нештата само според нивната физичка пројава, а не сами по себе. Ова има смисла ако поимувањето се претстави како канал на приопштување (епистемологија) кој води од збир дојдовни информации (онтологија), но не во смисла на примената на мудра вообразба. Оттука, поимот „појава“ (особено кога се нарекува „феномен“) би се однесувал на секоја случка која треба да се испита, особено процеси и настани кои се особено необични исклучителни.
Наука
мини|десно|Споредба на пламен од свеќа на Земјата (лево) и во бестежинска средина како во [[Меѓународна вселенска станица|Меѓународната вселенска станица (десно).
Се забележува истата појава на горење, но се забележуваат појавите на поинаков облик и боја на пламенот.]]
Во науката, појава е секој настан кој е забележлив, и вклучува употреба на инструменти за набљудување, запишување и срочување на податоците. Особено во физиката, изучувањето на некоја појава може да подразбира мерења на извесна материја, енергија или на време. Пример за ова се Њутновите набљудувања на Месечевата орбита и гравитација или Галилеевите набљудувања на клатното.
Во природните науки, појавата е некоја забележлива случка, често без да се разгледаат нејзините причинители. Прмер за физичка појава е забележливите појави на орбитата или колебањата на клатното.
Механичка појава е физичка појава поврзана со рамнотежата или движењето на телата. Некои примери се Њутновото клатно или погоните.
Социологија
Групните појави го означуваат поведението на дадена група на единки, како организми или луѓе. Поведението на поединците обично се менува на различни начини кога се во група, а самата група може да има свои поведенија невозможни за поединецот поради појавата на стаден менталитет.
Друштвените или општествени појави важат за организмите и луѓето бидејќи субјективните состојби се подразбрани во поимот. Ставовите и настаните во рамките на една група може да имаат влијание вон неа — да бидат усвоени од поширокото општество или да се сметаат за отстапување, да се казнуваат или избегнуваат.
Рубенс Муратовски
Рубенс Муратовски (роден на во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Животопис
Рубенс Муратовски димпломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“, во класата на Проф. Љубиша Георгиевски во 1996 година, а од 2000 година се вработил во Драмски театар - Скопје. Со глума Муратовски започнал уште од најрани години кога настапувал во главната улога на детската серија „Белото Циганче“ и „Булки крај шините“. Во текот на годините, како студент а и потоа, остварил забележителни главни и споредни улоги во претстави на матичниот театар, но и на сите други театарски сцени во државата.
Филмографија
Муратовски има остварено бројни филмски улоги:
Награди
Награда за најдорба машка улога на Фестивалот за античка драма „Стоби“ 2011 г., за улогата на Агамемнон во претставата „geNOcid21“
ОУ "Драга Стојановска" - Ракотинци
Основното училиште „Драга Стојановска“ се наоѓа во Ракотинци, општина - Сопиште.
Гориш
Гориш (Gohrisch) — општина во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Силахдар Дамат Али-паша
Силахдар Дамат Али-паша (1667 - 5 август 1716), исто така наречен Силахдар Али-паша — отомански генерал и голем везир. Неговиот епитет силахдар значи оружјеносец, а дамат значи младоженец.
Рани живот
Али-паша е роден во турско семејство во Изник (античка Никеја), во современаТурција. Неговиот татко се викал Хаџи Хусеин. Се школувал во школата на палатата Ендерун во Истанбул и за време на владеењето на Мустафа II бил назначен за личен секретар на султанот. Во 1709 година, тој се верил со ќерката на Ахмет III, добивајќи ја титулата дамат и бил назначен за втор везир. На 27 април 1713 година, тој станал Голем везир.
Голем везир
Набргу по неговото назначување, тој успеал да го ратификува Прутскиот договор со Русија, со што ги обезбедил северните граници на Отоманското Царство кај реката Днепар.
До почетокот на 1714 година, неговото внимание се префрлило на Мореја, која била под контрола на Република Венеција од Мореската војна и Договорот од Карловци од 1699 година. Османлиите никогаш не се помириле со оваа загуба. Кога Венецијанците им дале засолниште на српските бунтовници од Црна Гора и Херцеговина во нивната далматинска провинција, а некои од нивните трговци биле вклучени во спорови со османлиските бродови, отоманската порта (владата) брзо го искористила ова како изговор за објавување војна.
Понатамошната кампања во 1715 година, предводена од самиот Силахдар Али-паша, претставувала огромен успех, бидејќи целата Мореја паднала многу бргу и со мало крвопролевање на османлиската војска.
Меѓутоа, Хабсбуршка Австрија, сојузник на Венеција, исто така објавила војна против Османлиите. Во 1716 година, Али се преселил на австрискиот фронт каде командувал со османлиската војска против австриските сили предводени од принцот Јуџин Савојски во битката кај Петроварадин (5 август 1716 година). За време на битката животот го загубил и самиор Али-паша. Неговиот гроб се наоѓа во Белград.
По неговата смрт бил наречен Шехит Али-паша (Шехит значи маченик).
Јирген Ротерс
Јирген Ротерс (роден во Косфелд, Северна Рајна-Вестфалија) е германски политичар и член на СПД. Од 21 октомври 2009 тој е градоначалник на Келн. Јирген Ротерс студирал право од 1968 до 1974, оженет и има три деца.
Софија Вистам
Софија Вистам, за некое време Ериксон, родена Еклоф (родена на 15 мај 1966 година, Лидинго, округот Стокхолм, Шведска ) е шведска телевизија водителка на ТВ4 и ТВ3 и водителка на радио ток-шоу. Работела и како стилист за ѕвезди како Карола, Џери Вилијамс и Томи Нилсон. Во 2008 година, таа исто така била судија на шоуто за таленти Sweden's Got Talent, во текот на оваа година, исто така, била домаќин на сопственото радио шоу на Rix FM.
Во текот на 2009 година, Вистам била домаќин на натпреварувачкото шоу Wipeout на шведската телевизија. Таа ќе се врати за серијата од 2010 година, но била заменета со Кристин Мелцер за Winter Wipeout.
Вистам била славна танчерка во Let's Dance 2013 година.
Нојштрелиц-Ланд
Општинската заедница Нојштрелиц-Ланд се состои од следниве општини:
Голдене Ауе
Голдене Ауе е долина во источна Германија, во покраините Тирингија и Саксонија-Анхалт. Се наоѓа помеѓу градовите Нордхаузен на запад и Зангерхаузен на исток. Се граничи со планинскиот масив Харц на север и Виндлајте и Кифхојзер на југ. Реката Хелме тече низ Голдене Ауе.
Голдене Ауе е исто така име на две заедници на општини во долината:
Кожљек
Кожљек (словенечки: Kožljek) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Солза Грчева
Солза Грчева — македонска политичарка и професор по информациски технологии.
Политички функции
Пратеник е во Собранието на Република Македонија во неколку мандати. Претседателка е на партијата Глас за Македонија.
Адраман
Адраман — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Нотоколосус
Нотоколос — род на титаносауруски сауроподски диносаурус. Тој бил член на Титаносаурија, кои биле масивни сауроподи, и кои биле вообичаени на јужните копнени подрачја за време на периодот креда. Нотоколосот е претставен со неколку парцијални скелети од еден локалитет Сиера Бароса на југ од провинцијата Мендоза, северен басен на Неукен, Аргентина
Откривање и именување
Фосил на голем сауропод открил аргентинскиот палеонтолог д-р Бернардо Хавиер Гонзалес Рига во провинцијата Мендоза
Во 2016 година, типскиот вид Notocolossus gonzalezparejasi бил именуван и опишан од Бернардо Хавиер Гонзалез Рига, Метју Карл Ламана, Леонардо Даниел Ортиз Давид, Хорхе Орландо Калво и Хуан П. Корија. Генеричкото име ги комбинира грчките зборови νότος, нотос, „јужен ветер“ и κολοσσός, колосос, „џиновска статуа“, во однос на потеклото од јужната полутопка и гигантската големина на животното. Специфичното име го одликува Хорхе Гонзалес Парехас, бидејќи две децении ги проучувал фосилите на диносаурусите во провинцијата Мендоза.
Холотипот, UNCUYO-LD 301, е пронајден во слојот на формацијата Плотиер кој датира од Конијак - сантон, стар околу осумдесет и шест милиони години. Се состои од делумен скелет на кој му недостасува черепот. Содржи преден пршлен на грбот, пршлен на опашката, и горниот дел од левата карлична коска. Иако коските не биле откриени во артикулацијата, се сметало дека тие претставуваат единствена единка бидејќи биле пронајдени во тесна врска на површина од осум на осум метри. Вториот делумен скелет кој нема череп бил упатен на Нотоколос : примерок UNCUYO-LD 302 што претставува помала единка. Содржи серија од пет пршлени на предната опашка и целосна десна нога поврзана со астрагалус. Бил пронајден на растојание од 403 метри до холотипот од површина од пет на пет метри.
Опис
Доказите сугерираат дека Нотоколосот бил меѓу најголемите титаносауруси, па затоа и едно од најтешките копнени животни, досега откриени. Иако нецелосноста на скелетот на новиот сауропод ги спречило научниците да направат прецизни проценки за неговата големина, неговата коска, или коската на надлактицата, е 1,76 метри во должина, што е подолго од било кој друг титаносаурус по кој е позната оваа коска, вклучително и други гиганти како што се Дреадноугтус, Футалогнкосаурус и Паралититан. Тие исто така ја процениле вкупната должина на бедрената коска на 2,16 метри, со употреба на алометриска равенка. Доколку, како што е веројатно, пропорциите на телото на Нотоколосус се споредливи со оние на подобро зачуваните титаносауруси, новиот диносаурус можеби тежел во опсег од 44,9-75-9 тони, најверојатно 60,4 тони. Во 2019 година, Грегори С. Пол ја проценил масата на Нотоколосус во опсег од 45-55 тони (49,6-60,6 кратки тони) со можност да е поголема од таа или да се приближува до масата на Аргентиносаурус , која се проценува на 65-75 тони (71.6-82.7 кратки тони). Ова тврдење сепак се смета за малку веројатно. Во 2020 година, Молина-Перез и Лараменди ја процениле неговата должина на 228 метри и неговата тежина на 40 тони (44 кратки тони). Во 2016 година, биле утврдени неколку карактеристични одлики на Нотоколосусот. Девет од нив биле автопоморфии, единствени изведени квалитети. На предниот заден пршлен, депресијата помеѓу предниот раб на страничниот процес и долниот раб на страничниот процес е поделена со два додатоци на сртот, од кои едниот работи вертикално, додека другиот го преминува хоризонтално првиот. На предната страна на нервните боцки на пршлените на предната опашка, трчајте вертикални гребени спојувајќи се на нивните долни краеви, над нивото на процесите на предниот зглоб, создавајќи структура во форма на V. Горниот внатрешен агол на хумерусот е силно проширен, се протега далеку надвор од внатрешната страна на вратилото. Хумерусот има силно проширен горен раб, 2,9 поширок од пречникот на вратилото. На вратилото на хумерусот, под лузната за musculus coracobrachialis, тече дијагонален гребен, од горната и надворешната страна до внатрешната и долната страна. Првиот метатарзал има поголема ширина што ја надминува нејзината должина. Третиот метатарзал е релативно краток со 1,2 пати поголем од должината на првиот метатарзал. Фалангите на горните прсти се 50% пошироки на нивните врвови отколку што се долги нивните соодветни метатарзи. Канџите на прстите се намалени, груби и скратени.
Филогенија
Топологија според Карбалидо и колегите, 2017 година.
Топологија според Гонзалес Рига и колегите, 2019.
Следниот кладограм ја покажува позицијата на Нотоколос во Логнокосауриа според Гонзалес Рига и колегите, 2018 година.
Палеоекологија
Нотоколосус бил откриен во слојот на формацијата Плотиер кој датира од Конијак - сантон, стар околу осумдесет и шест милиони години. Оваа формација е околу 25 метри густа и составена од светлоцрвени глинени камења и тенки ленти од розов песочник. Формацијата може да се разликува од надмоќната формација Портезуело со повисоката содржина на аргилит. Тетраподите на формацијата се слабо познати. Тие се претставени со цицачи, голем серуросаурус и неколку титаносауруси. Овие титаносаури, покрај Нотоколос, вклучуваат Петробрасаурус, „ Антарктосаурус “ гигантеус и два дополнителни примерока, од кои едниот се чини дека е еолосаурин. Дополнително, за Мујеленсаурус понекогаш се вели дека потекнува од оваа формација, иако всушност може да е од гореспоменатата формација Портезуело.
Брикен-Хакпфифел
Брикен-Хакпфифел (Brücken-Hackpfüffel) — општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Била создадена на 1 јануари 2009 со спојување на поранешните општини Брикен и Хакпфифел.
Стојко Ивановски
Стојко Наумов Ивановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По завршувањето на основното четиригодишно училиште, помагал на своето сиромашно земјоделско семејство. Кога поодраснал почнал да аргатува кај поимотни стопани во неговото и другите соседни села. Низ селото Димонци и околината често се движеле единици на НОВ што придонело ѝ тој да стане симпатизер и активен помагач на движењето за борба против окупаторот и ослободување на Македонија, како и за подобра иднина на сиромашниот народ. Во првите денови на септември 1944 година, станал борец во единицата што престојувала во тој крај. Подоцна е префрлен во составот на Седумнаесеттата македонска ударна бригада. По конечното ослободување на Македонија, со бригадата се борел против балистичките банди во околината на Гнилане. Загинал на 30 декември 1944 година во една тешка борба во близината на Гнилане. Во истата битка се убиени и неговите соборци од Кратовско: Киро Илиевски и Стојчо Ивановски.