cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пчеларство
Пчеларство (или апикултура, од латински apis - пчела) — чување на пчелни колонии, најчесто во сандаци од страна на луѓето. Пчеларот ги одгледува пчелите со цел да добие мед, други производи, како: пчелин восок, прополис, полен и матична млеч, за опрашување на некои култури или за производство на пчели за продажба на други пчелари. Во Македонија во 2012 година биле произведени 603 тони мед.
Историја на пчеларството
Во одреден момент, луѓето почнале да ги населуваат пчелите во вештачки кошници, направени од дрвени кутии, керамички садови и ткаени сламени кошови. Во Египет пчелите биле чувани уште од антиката. Во Стара Грција аспекти за животот на пчелите и пчеларството биле дискутирани од Аристотел.
Штолберг (појаснување)
Штолберг може да се однесува на:
Рабетинкол
Рабетинкол (позната и како Рабетино или Рабетинска Река) — историско-географска област во западниот дел на Македонија. Областа ги опфаќа селата источно од градот Кичево, долж сливот на Рабетинска Река.
Села
Селата долж течението на Патејчка и Рабетинска Река влегуваат во рамки на областа. Според истражувањата на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година самата област ја поделил на две помали целини:
Сепак, традиционално, Рабетинкол претставува само целината Горно Рабетино, односно селата долж сливот на Рабетинска Река, додека оние долж реката Треска, кои се водат како Долно Рабетино припаѓаат на областа Долно Кичево.
Хоес Кројц
Хоес Кројц (Hohes Kreuz) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Општината била создадена во 1991 со спојување на општините Бишхаген, Менгелроде, Зимероде и Штрајтхолц.
Ромска рута
Ромските рути се основани во 2007 година за да се поттикне проучување на европското наследство и култура. Проектот е основан од Европската унија и заврши во 2013 година. Главната цел на ромската рута беше да се пробие „културната бариера“ меѓу Ромите и не-Ромите. Ромите се многу осамена група во Европа, а повеќето европски земји имаат „дискриминација“ кон Ромите. Дискриминацијата во повеќето европски земји исто така спречува културата на Ромите да се шири низ целиот свет. Преку Ромската рута, Европската унија се надева дека ќе ги промени условите за живот на Ромите и ќе ја подобри културната комуникација на Ромите кон светот.
Историја
Ромската култура е единствена култура, но се пренесува само меѓу Ромите. За да се подигне свеста кај надворешниот свет и да се поправат односите помеѓу Ромите и не-Ромите, Европската унија воспостави програма за културна комуникација наречена Ромска рута. Четирите цели на Европската унија воспоставени во овој културен проект се следните: 1. Публицизирање на ромското наследство и култура; 2 Развој на културата на ромското наследство во светот; 3 Резонирање и создавање дијалог помеѓу ромската култура и надворешната култура; 4 Подобрување на имиџот на Ромите и помогне во надминување на „културната бариера“ помеѓу Ромите и не-Ромите. Пред овој културен проект, меѓу ромската култура и надворешниот свет постоеше јаз. Главната причина за културниот јаз е расната дискриминација, поради што нема меѓусебно познавање на културата на Ромите и надворешниот свет. Со Ромската рута се прави напор да се надмине расната дискриминација преку поврзување на заедниците Роми (Цигани) / Роми со надворешниот свет.
Директор
Менаџер на проект: Лалаж Грунди
Претставник на Ромите: Ен Вилсон
Роми
Ромите (исто така наречени Цигани) се едни од најголемите европски етнички малцинства кои мигрирале во Европа во период од повеќе од 1.000 години. Според Фондот за деца на Обединетите нации (УНИЦЕФ), речиси 12 до 15 милиони (70% од Ромите) сè уште живеат во Источна Европа. Според податоците на Тајм, 1 милион Роми живеат во САД.
Вера
Ромите немаат унифицирана вера, бидејќи мислат дека тие се „многуте ѕвезди расфрлани пред Бога“. Ромите се расфрлани низ целиот свет, а нивните верски убедувања зависат главно од верите на нивната земја. Но, Ромите имаат свои правила на живот, кои се нарекуваат „Рромамо“. Ромите веруваат дека „Рромамо“ го претставува нивниот поглед кон светот.
Јазик и култура
Ромите имаат свој единствен јазик и култура, а „Ромите“ е збор создаден од самите Роми. Јазикот на Ромите припаѓа на индоарискиот јазик, што е гранка на индоевропските јазици. Бидејќи Ромите живеат во различни делови на светот, тие имаат и различни дијалекти.
Предрасуди за Ромите
„Цигани“ е друго име со кое Европејците ги нарекуваат Ромите, затоа што Европејците сметале дека „Цигани“ е „Египќани“. Но, Ромите сметале дека зборот „Цигани“ има значење на дискриминација и затоа не го признаваат ова име. Поради единствената култура на Ромите, тие се предмет на дискриминација и прогон од страна на другите култури. Многу Европејци веруваат дека стапката на криминал кај Ромите е превисока и не ги сакаат Ромите. Ромите исто така веруваат дека Европејците ги дискриминираат и поради тоа не сакаат да се дружат со Европејците.
Група за поддршка на Ромите (РСГ)
Групата за поддршка на Ромите е основана во 1998 година и претставува непрофитна организација што им помага на Ромите. Во минатото, Ромите биле секогаш дискриминирани од луѓе од други региони, што резултирало во тежок живот за Ромите. Со цел да се подобри животот на Ромите, некои Роми одлучија да формираат Група за поддршка на Ромите.
Директор
Г-ѓа Ливија Јарока, Ромка со делумно романско потекло, беше унгарска политичарка. Г-ѓа Ливиа Јарока беше назначена од Унгарија за втора Ром (но прва Ромка) во Европскиот парламент во јуни 2004 година.
Во 2005 година, девет земји (Република Бугарија, Република Хрватска, Чешка, Унгарија, Република Северна Македонија, Црна Гора, Романија, Србија и Словачка ) ја започнаа „ Декадата за вклучување на Ромите“ за елиминирање на предрасудите кон Ромите и подобрување на животот на Ромите. Г-ѓа Ливија Јарока (Европски парламент) и „Декадата за вклучување на Ромите“ ги претставуваат основите за формирање на Ромските рути.
Подготовки во рана фаза
Ромите се најдобриот публицист во однос на ширењето на културата на Ромите. Но, пред започнувањето на овој културен проект, Ромите не сакаа да ја споделуваат сопствената култура со надворешниот свет. Тие сметале дека луѓето од другите раси секогаш ги дискриминираат и затоа не сакале да комуницираат со надворешниот свет. Преку постојаните напори на Европската унија и низата културни активности, Ромите се согласија да учествуваат во овој културен проект.
Партнери
Од крајот на овој проект, Европската унија создаде заеднички проект за развој на ромската култура со пет земји. Иницијатор е Европската унија, а се обезбедува помош за ромските заедници. Партнери на културниот проект се Германија, Грција, Република Словенија, Романија и Обединетото Кралство.
Германија и Ромската рута
Центарот за документација и култура на германските Синти и Роми е основан во Германија во 1980-тите и официјално отворен за јавноста во 1997 година. Центарот за документација и културата на германските Синти и Роми евидентира приказни за Ромите и злосторствата за прогонство на Ромите од страна на нацистите. Германија е посветена кон пропагандата на Центарот за документација и култура на германските Синти и Роми со цел да ги поддржи Ромските рути, овозможувајќи им на повеќе Германци да ја разберат и да научат повеќе за ромската култура.
Грција и Ромската рута
Ромите имаат долга историја во Грција. Според документите, Ромите влегле во Грција во 1384 година и се населиле во Грција. Овој историски момент претставува прв важен настан на кој Ромите биле евидентирани во Европа. Под влијание на грчката култура, некои од јазиците во ромската култура се многу слични на грчкиот јазик. Во 1970-тите, на сите Роми кои сè уште живееле во Грција им било дозволено да добијат грчко државјанство. Сепак, поради долгорочната дискриминација на Европејците и единствената култура на Ромите (тие сè уште комуницирале со своите врсници на нивниот јазик), не го научиле грчкиот јазик. Грците сметаат дека има многу висока неписменост кај Ромите. Грција верува дека тие не можат да комуницираат со Ромите, што според Грците, кај Ромите има многу висока стапка на неписменост. За Грците, дискриминацијата кон Ромите е „нормална“. Според Панајоте Димитрас, кој е шеф на Хелсиншкиот Монитор, „Грчкото општество се однесува расистички, а се преправа дека не е расистичко“.
Ромите се најетничко малцинство во Грција, но нема дефинитивна студија за бројот на Ромите, религијата итн. Исто така, има голем број проблеми во секојдневниот живот на повеќето Роми поради „дискриминацијата“. Со цел да се подобри состојбата на Ромите во Грција, ЕУ и Грција заеднички ја спроведоа активноста (Ромска рута). Со цел да ја поддржи Грција, ЕУ инвестираше многу пари за грчката влада. Сепак, соработката меѓу Грција и ЕУ не постигна добри резултати. Бидејќи Европејците „вообичаено“ ги дискриминираат Ромите, грчката влада не ги искористи средствата инвестирани од ЕУ за Ромите. Единствено што вреди да се напомене е дека грчката влада потроши само 80.000 евра за да ги истражи потребите за домување на Ромите во Грција во рок од три години.
Иако грчката влада не е многу формална во овој културен проект, Византискиот и христијанскиот музеј сепак помогна во однос на завршување на определени активности. Византискиот и христијанскиот музеј беше домаќин на низа настани што привлекоа припадници на ромските заедници во музејот. Уметничката форма на овој културен проект главно се однесува на проекции на филмови, културни конференции, образовни изложби и обука на млади Роми како неформални „медијатори“ меѓу заедниците и музеите. На овој начин, Византискиот музеј и Европската унија го разбија концептот на Ромите за „културна ексклузивност“. На крајот, Ромите беа подготвени да ја споделат својата култура со другите.
Словенија и Ромската рута
Покрај привлекувањето повеќе Словенци за да дознаат повеќе за ромската култура, словенечкиот етнографски музеј (Словенија) воспостави и партнерство со владата. Република Словенија смета дека ромската култура е важен дел од разновидниот состав на европската култура. Сепак, овој факт ретко се потврдува. Република Словенија верува дека тие имаат одговорност да дадат придонес во проектот „Ромски рути“. Со цел да се реализира проектот Ромска рута, Република Словенија одлучи да го зајакне образованието за Ромите за човекови права. Република Словенија беше домаќин на две средби за ромските рути. Првиот состанок беше „Тркалезната маса за состојбата на малцинствата во Словенија и Словенците што живеат во странство“ на 16 јуни 2009 година во замокот Брдо кај Крањ. Вториот состанок беше „Состанок за започнување и партнерство на Проектот„ Европски пат на културата и наследството на Ромите“, одржан на 7 и 8 октомври 2009 година во Лендава и Каменци.
Тркалезна маса за состојбата на малцинствата во Словенија и Словенците кои живеат во странство
Иницијатор на состанокот е словенечкото претседателство со Комитетот на министри на Советот на Европа, канцеларијата на Владата на Република Словенија за Словенците во странство и канцеларијата на Владата на Република Словенија за национални малцинства. Учесниците се претставници, експерти и политичари од малцинските заедници. Овој состанок е првиот состанок на словенечката влада на кој се дискутира за малцинските прашања со јавноста. На оваа средба главно се дискутира за состојбата на етничките малцинства и како да се искористи нивното политичко влијание за подобрување на животот на малцинските луѓе. На оваа средба, владините претставници првично поставија две цели: заштита на правата на италијанското и унгарското малцинство и формирање на ромска заедница за Ромите во Словенија. Премиерот на Република Словенија, Борут Пахор истакна дека словенечката влада треба да продолжи да бара најисправна политика за малцинства и да им помогне да го подобрат животот.
Состанок за започнување и партнерство на Проектот „Европски пат на културата и наследството на Ромите“
Проектот „Европски пат на ромската култура и наследство“ е настан инициран од словенечката влада заедно со Европската унија како одговор на Ромската рута, а целта на овој проект е да се надмине културната поделба помеѓу Ромите и не-Ромите и да им се овозможи на двете страни слободно да ги пренесуваат своите соодветни култури. На оваа средба, словенечката влада се надева дека ќе ги искористи Ромите, кои живеат во Прекмурје, како почетна точка за овој настан. Словенечката влада посочи дека овој настан не е корисен само за Ромите, туку има и за Словенија. Дискриминацијата на една нација не треба да биде пракса за словенечките граѓани, но мора да се каже дека Ромите се дискриминирани од луѓе од сите европски земји. Словенечката влада се надева дека народот на Словенија може да ги спроведе ваквите идеи.
Романија и Ромската рута
Здружението за рурален, еколошки и културен туризам (Романија) исто така презеде активности за да охрабри повеќе луѓе да ја разберат ромската култура и да комуницираат со Ромите.
Обединетото Кралство и Ромската рута
Ромите се исто така едно од најобесправените малцинства во Обединетото Кралство. Во пописот на Обединетото Кралство не се зема сериозно бројот на Роми во Обединетото Кралство, за кои се проценува дека се најмалку 200.000. Ромите се исто така ограничени во секој аспект на британскиот живот, како што се домувањето и образованието, а ромската и британската култура не се мешаат. Со цел ширење на ромската култура во Обединетото Кралство, Европската унија и британската влада исто така усвоија некои активности. Советот на округот Сари (Велика Британија), главниот одговорен музеј за Ромската рута, ги зголеми напорите за публицитет на музејот да привлече повеќе Британци да ја разберат ромската култура. Но, животот и културата на Ромите се пред повторно опаѓање без помошта на Европската унија (Брегзит).
Завршна конференција
На 15 март 2012 година, Центарот за документирање и култура на германските Синти и Роми ( претседател на Централниот совет на германски Синти и Роми: Романи Роуз) го одржа последниот состанок на овој културен проект.
На состанокот, земјите соработници и Европската унија ги објавија придобивките од овој проект и го прославија успехот во развојот на културата и наследството на Ромите. На пример: успешен младински летен камп им помага на Ромите и не-Ромите да ја надминат културната бариера.
Тие сметаат дека овој културен настан бил многу успешен кај ромската заедница и дека успешно ја развиле културата надвор од Атина и Атика. Лидерите на културниот проект на Ромската рута и Европската унија се надеваат дека преку следните проекти и понатаму ќе се пренесуваат културните придобивки во другите делови на Грција.
Постигнување на Ромската рута
Придобивките од овој културен проект за Ромите се очигледни. Прво, Ромската рута им помагаше на луѓето во некои европски земји да отстранат некои предрасуди кон Ромите. Неспорно е дека многу земји имале предрасуди кон Ромите со векови, а предрасудите не можат целосно да се отстранат само со овој културен проект. Ромската рута е само почеток, а лидерите на Ромската рута се надеваат дека европските земји можат да одлучат да продолжат да им помагаат на своите државјани да ги намалат своите предрасуди кон Ромите. Второ, Ромската рута успешно отвори мост за културна размена меѓу Ромите и не-Ромите. Свет со повеќе култури е прекрасен свет, но луѓето кои создаваат повеќе култури не треба да бидат заклучени во нивната сопствена култура. Лицето кое ја разбира „заедничката култура“ може да ужива во убавината што ја носи мултикултурализмот.
ЕУ го направи првиот и многу важен чекор за културната размена помеѓу Ромите и не-Ромите. Во следниот културен проект за Ромите, ќе може да се постигнат уште поголеми достигнувања.
Бегалски камп (Морија)
Центар за прием и идентификација Морија (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Μόριας), попознат како Бегалски камп Морија, или само „Морија“ — најголемиот бегалски камп во Европа сè додека не бил запален во септември 2020 година Се наоѓал надвор од селото Морија (Μόρια) во близина на Митилена на островот Лезбос. Ограден со бодликава жица и ограда со синџири, воениот камп служел како „жариште“ на Европската Унија. Тој бил опишан од Human Rights Watch како затвор на отворено.
Историја
Во август 2018 година, координаторот на теренот на Лекари без граници го нарекол „најлошиот бегалски камп на земјата“, како што објавил Би-Би-Си. „Никогаш не сум го видел нивото на страдање на кое сме сведоци овде секој ден“, изјавил Лука Фонтана, координатор на Лезбос на Лекари без граници (7'42). Кампот бил изграден за да прими околу 3.000 луѓе, но во летото 2020 година живееле околу 20.000 луѓе, меѓу кои од 6.000 до 7.000 биле деца на возраст под 18 години.
Поради пренатрупаноста, кампот се проширил во блиската маслинова шума, позната како „џунглата Морија“, каде што станбените простории биле импровизирани, обично направени од палети и церади. Се проценува дека мигрантите исекле околу 5.000 маслинки, некои од нив стари со векови, за да ги користат како огревно дрво. Жителите на блиското село Морија се пожалиле на зголемен криминал, вклучувајќи упади, вандализам и грабежи на куќи.
Посетен во 2019 година, логорот бил опишан како „рекреација на концентрационен логор на европско тло“ од Жан Зиглер, потпретседател на Комитетот на експерти кои го советуваат Советот за човекови права на ОН.
Грчката влада тврдела дека пожарите биле намерно подметнати од мигранти кои протестираат поради тоа што кампот бил затворен поради појава на КОВИД-19 меѓу мигрантите во кампот. На 16 септември 2020 година, четворица авганистански мажи биле формално обвинети за подметнување пожар. Двајца други мигранти, двајцата на возраст од 17 години, што е под возраста за целосна кривична одговорност за возрасни во Грција, исто така, наводно, биле вклучени во палењето на пожарот и биле задржани во полициски притвор.
По затворањето на кампот Морија, брзо бил поставен привремен објект во Кара Тепе.
Поорганизиран затворен прифатен центар за бегалци и баратели на азил бил одобрен да изгради грчката влада со одобрение од ЕУ, откако пожарот го уништил кампот Морија. Тој камп ќе биде изграден во областа Вастрија (во близина на селото Нес Кидониес) во североисточен Лезбос до летото 2022 година
Илмтал-Вински Пат
Илмтал-Вински Пат (Ilmtal-Weinstraße) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Била именувана по реката Илм, која тече низ општината. Била создадена на 31 декември 2013 со спојување на поранешните општини Либштет, Матштет, Нидерајсен, Нидеросла, Нирмсдорф, Оберајсен, Османштет, Пфифелбах и Вилерштет. Претходно, овие општини соработувале во рамките на истоимената општинска заедница, која била распуштена на 31 декември 2013. Општината Кромсдорф, која била дел од општинската заедница Илмтал-Вински Пат, не се приклучила на општината Илмтал-Вински Пат. Седиштето на општината и на поранешната општинска заедница е во Пфифелбах.
Чијанг Мај (покраина)
Географија
Покраината Чијанг Мај се наоѓа на околу 685 километри од Бангкок во сливот на реката Пинг и нејзината просечна надморска височина изнесува 300 метри. Опкружена со планинските венци на тајландските висорамнини, зафаќа површина од приближно 20.107 квадратни километри. Планините од веригите Даен Лао на северниот крај на покраината, и Танон Тонг Чај  со највисоката планина во Тајланд, Дој Интанон (2.565 метри) се протегаат во правец север-југ и веригата Кун Тан на исток од покраината се покриени со дождовни шуми. Пинг, една од главните притоки на реката Чао Фраја, извира во планините Даен Лао. Во покраината има неколку национални паркови: Дој Интанон, Дој Сутеп-Пуи, Об Луанг, Шри Лана, Хуаи Нам Данг, Меј Ванг, и Фа Даенг. Вкупната површина под шума изнесува 15.404 квадратни километри што претставува 69,6 проценти од површината на покраината.
Историја
Чијанг Мај, главниот град на покраината Чијанг Мај бил главен град на кралството Лана по неговото основање во 1296 година, во истиот временско раздобје како создавањето на Кралството Сукхотај. Оттогаш, Чијанг Мај не само што станал главен град и културно средиште на Кралството Лана, туку бил и центар на будизмот во северен Тајланд и кралот Менграј изградил безброј храмови.
Во 1558 година, Чијанг Мај станал колонија на Бурма. Чијанг Мај бил колонија на Бурма повеќе од 200 години, сè до владеењето на кралот Таксин. Во 1774 година, Бурманците биле протерани од Чијанг Мај, а Чијанг Мај потоа повторно станал дел од Сијам.
Од 1933 година, Чијанг Мај го подигнал својот статус во „покраина“.
Демографија
13,4 проценти од населението во покраината се членови на ридски племиња:
Симболи
Печатот на покраината прикажува бел слон во стаклен павилјон. Белиот слон е кралски симбол во Тајланд, и е прикажан како спомен на белиот слон што Тамалангка, владетелот на Чијанг Мај, му го подарил на неговиот надреден владетел, кралот Рама II од Бангкок. Павилјонот симболизира дека будизмот напредувал во Чијанг Мај
Покраински цвет и дрво е „пламенот на шумата“ (Butea monosperma).
Слоганот на покраината е Во сенката на планината Дој Сутеп, благословена со обичаи и традиции на ориз, прекрасни диви цвеќиња, прекрасен Након Финг.
Административна поделба
Чијанг Мај е поделена на 25 окрузи (амфоа). Окрузите понатаму се поделени на 204 подокрузи (тамбон) и 2.066 села (мубан).
Клима
Чијанг Мај има тропска влажна и сува клима, ублажена од ниската географска ширина и умерената височина, со топло до жешко време преку целата година, иако ноќните услови за време на сувата сезона можат да бидат ладни и се многу пониски од дневните височини. Максималната досега забележена температура во мај 2005 година изнесувала 42,4 степени Целзиусови.
Показател на човечки достигнувања 2017 година
Од 2003 година, Програмата за развој на Обединетите нации (УНДП) во Тајланд го следи напредокот во развојот на човештвото на субнационално ниво користејќи го показателот за човечки достигнувања (ПЧД), сложен индекс што ги опфаќа сите осум клучни области на човечкиот развој. Националниот одбор за економски и социјален развој (NESDB) ја презел оваа задача од 2017 година.
Туризам
Покраината Чијанг Мај е туристички центар за северниот дел и една од најважните туристички дестинации на Тајланд. Се смета за една од најживописните покраини во земјата поради планинските венци, долините, флората и фауната. На пример, кањонот Ханг Донг се смета како голема туристичка атракција. Понатаму, за разлика од поголемиот дел од Тајланд, во некои месеци, климата на север и Чијанг Мај е ладна, свежа и маглива.
Понорници во Србија
Понорница е река која во дел од својот тек тоне во јама или бездна и тече низ пештерските канали. Најголемиот број на понорници во Србија се јавуваат на карпатско-балканските планини, каде што има 70 големи такви текови. Тоа значи дека во просек има по една понорница на секои шеесет квадратни километри. Ако се тргне од тоа дека кратките и безимени не се регистрирани, тогаш сигурно нивната бројка е уште поголема. Оттука, има малку места во овој дел на Европа кои се одликуваат со толкаво богатство на подземни текови. Најголем број на понорници е во планините Кучај, Бељаница и Мироч, потоа со Сврљишки и Хомољски планини, Озрен, Девица, Видлич и на Сува Планина.
Чијанг Мај (покраина)
Локални производи
Чијанг Мај е центар за ракотворби, со разновидни антиквитети, сребрен накит и везови, тајландскa свила и памук, кошница, целадон, сребрени предмети, мебел, дрворези и чадори за сонце.
Збратимени градови
Покраината е збратимена со осум покраини/држави.
Понорници во Србија
Карпатско-балкански планини
Заедничка одлика на понорниците на карпатско-балканските планини е малата должина на нивниот подземен тек. Освен Бусовата (планина Бељаница) од 8,8 км, Некудовска река (пл. Кучај ) 8,5 км, Блата во Одловачко поле (пл. Видлич) 8,3 км, Војала (пл. Кучај) 7,5 км и Демижлока (мн. Кучај 6 км), сите се многу пократки. Тие обично се долги 1-3 км. Сепак, потокот [Понорац] избива од Равништарска пештера по понирање од 600 метри, а Понорскиот поток кај Жагубица, чии води избиваат на познатата Хомољска потајница, тече под земја само 168 м. Оваа одлика е последица на плиткиот карст на источна Србија, поради што карстификацијата го опфати целиот слој варовник до водоотпорна основа. Во однос на хидрологијата, една од најинтересните области во карстот на источна Србија е Дубашница. Оваа малку брановидна површина се наоѓа на источните падини на Кучај на надморска височина помеѓу 850 и 1000 метри и зафаќа површина од 82 km2. Тоа е поделено на плитки кањонски долини со неколку длабнатини: Дубашнице, Микуљска река, Војала, Демизлока и Појенска река. Но, таа е исклучително безводна бидејќи низ неа течат водотеци само во највлажниот период од годината, додека во лето исчезнуваат во понорите. Речиси во средината на областа Дубашница, Дубашничката понорница се протега на 3 км. Во сушниот период нејзините води постепено се губат при бројни издишувања и понори на 889 m апсолутна височина, која проголтува 20 l/s. По земјениот тек од 3700 m, оваа вода се појавува кај изворот што избива од Малата пештера (Гаура Мика) на 329 м, а по 3.750 м кај изворот кај Големата пештера (Гаура Маре) на 339 м.
Демижлок е еден од изворишните ограноци на Лазаревата река, притока на Злоцка река. Површински тече 10,6 km, а потоа исчезнува во понорската пештера на надморска височина од 645 m. Подземниот поток е долг 6 km, а водата се појавува кај Злотските врела пред пештерата Лазарева (Злотска) на 284 m.
Турија настанува од неколку потоци кои се спојуваат под Бабина глава. Од тоа место е долга 10,5 километри. Басенот на неговиот слив е одделен од Сврљишките планини со 30 m висока варовничка греда Пандирало. На дното на оваа греда се наоѓа пештера во која се губи течението на Турија на 485 m надморска височина. Тече 600 m под земја и се губи кај изворот Сврљишки Тимок кај селото Периш на 440 m. Најниските понори на Пандирал не можат да ги примат големите води на Турција, па горе се формира периодично езеро кое трае најмногу 10 дена.
Ваљевски карст
Ваљевскиот карст зафаќа површина од 280 km2. Во однос на хидрографијата, постојат две целини: Леличко - Бачевачки карст со хидрографскиот систем Сушица - Јабланица - Градац и Лепенички карст со системот Рибница - Лепеница. И двете се суви и безводни со голем број на длабнатини. Меѓу нив, најголеми се: Поличка Река, Повленска Река, Поцибрава, Пландиште, Копљарница, Радмиловац и други. Поличка и Повленска река се изворните краци на Сушица. Нивните води се губат на преминот на потокот до варовникот, како и во коритото на реката Сушица, а се појавуваат кај изворите Пакља и Зеленци од левата страна на Граца. Пландиште е најголемата и најбогатата понорница во сливот на Лепеница. Нејзините води се формирани во 7 понори кои често се затнати со талог, така што пред нив се создаваат мали езера. Тече под земја низ најдолгата пештера во регионот на Ваљево и избива кај Кључки врели и некои помали извори.
Во внатрешноста на пештерата од која избива изворот на реката Рашка се наоѓа Коштам - поле. Низ него минуваат две понорници. Делимеѓа се губи по 8 км површински тек во понор длабок 9 m. Низводно од истоимениот извор, а Ликобска река по 6 км тоне кај Ограѓа. И двете течат низ варовничката бариера под ридот Голача и се појавуваат кај изворот Рашка. Првата провалија е оддалечена од изворот 4,5 километри, а втората 2,2 километри.
Бороштица
Апсолутна најголема понорница во Србија е Бороштица во Пештерско поле, чија вода се појавува по 12,5 километри подземен тек во клисурата Бистрица на 680 m надморска височина. Бороштица потекнува од изворот Ѓерекар кој избива на јужниот раб на Пештерска котлина. Името го добила по селото Бороштица на влезот во Пештерско поле, а дотогаш течела како Ѓерекарска река. До главниот понор под Сук, на 1.150 метри во централниот дел на полето, површински тече 18 километри, коритото е многу кривулесто и длабоко до 1 метар. Бороштица прима голем број потоци, од кои најголем е Камењача долга 4 километри.
Фурка (река)
Фурка, река која се наоѓа на западните падини на Беласица, западно од селото Фурка и Нов Дојран.
Еди Марфи
Едвард Реган “Еди” Марфи (роден на 3 април, 1961) е американски соло (стоечки) комичар, глумец, писател, пејач, режисер и музичар.
Гласовните изведби на Еди Марфи го вклучуваат Таргуд Стабс во ПиЏејси, Магаренцето во Шрек филмовите и змејот Мушу во Мулан на Дизни. Во некои од неговите филмови, игра повеќе улоги како дополнение на наговиот главен лик, во чест на еден од неговите најголеми идоли Питер Селерс, кој играл неколку улоги во Д-р Чуднаљубов и на други места. Марфи има играно повеќекратни улоги во Доаѓање во Америка, Вампир во Бруклин на Вес Крејвен, филмовите Налудничавиот професор (каде ја игра главната улога во две олицетворенија, плус неговиот татко, брат, мајка, и баба), Бауфингер, Норбит и Запознај се со Дејв.
Стоечка комедија
Марфи изведувал стоечки комедии во истиот Беј Ареа Комеди Клаб со Робин Вилијамс и Вупи Голдберг. Неговите први комедии биле карактеризирани со често пцуење и скечеви со остра сатира за посебни групи на луѓе (вклучувајќи БАСП-и, Афроамериканци, Итало-Американци, луѓе со прекумерна тежина, и хомосексуалци). Оваа непристојна содржина била сродн на онаа на Ричард Прајор, на кого Марфи му ја припишува заслугата за инспирација да започне со комедијата, меѓутоа, во неговата автобиографија, Осудата на Прајор, Прајор пишува дека понекогаш комедијата на Марфи е претерано нечувствителна. Подоцна Марфи се извинува за нечувствителните шеги за хомосексуалците и СИДА-та. Стоечките претстави Делириум и Суров се снимени и издадени.
Глумечка кариера во 80-те
Марфи за првпат привлекол внимание како редовен глумец во Сабота навечер во живо, а бил заслужен и за помагање во заживувањето на серијата за време на нејзиниот прв пад во квалитетот во раните 80-ти. Некои од неговите значајни улоги вклучуваат возрасна верзија на Елда од Малите Палавковци, Г-ин Робинсон, домаќин на шоуто на сиромашните, но улично-лукави дечиња (пародија на Фред Роџерс, кој мислел дека е тоа смешно), и Гамби, сурово циничната верзија на анимираниот лик ја создал една од многуте популарни фрази на СНЖ, “Јас сум Гамби, по ѓаволите!” Иако Елда бил неогв најпознат лик, Марфи побарал тој да се пензионира, бидејќи бил уморен од луѓето кои му довикувале “Биди Елда!Биди Елда!, па ликот бил убиен пред камера пред 30 Рокфелер Плаза.
Во 1982 година, Марфи дебитирал на големиот екран во филмот 48 часа, со Ник Нолт. 48 часа се покажал како хит кога бил издаден за време на Божиќната сезона во 1982 година. Нолт бил определен да биде домаќин на Божиќната епизода на сабота навечер во живо на 11 декември 1982 година, но бил премногу болен за да ја води, па ја преземал Марфи. Тој станал единствениот од глумечката екипа кој бил домаќин и сè уште редовен глумец. Тој го започнал шоуто со фразата “Во живо од Њујорк, ова е Шоуто на Еди Марфи!” Следната година, Марфи глуми во Места на размена, со бившиот колега од СНЖ Дејв Ајкроид. Филмот ја одбележува првата соработка на Марфи со режисерот Џон Лендис (кој исто го режирал и Доаѓање во Америка и Полицаец од Беверли Хилс 3), а се докажал и како уште поголем успех на кино благајните од 48 часа. Во 1984 година, Марфи глуми во успешната акциона комедија Полицаец од Беверли Хилс. Филмот бил првата позначајна улога, која во почетокот требало да ја одигра Силвестер Сталоне (кој подоцна го претворил сценариото во неговот Кобра од 1986 година). Полицаец од Беверли Хилс заработил повеќе од 230 милиони долари на кино благајните и е 40-ти по ред на листата по заработка на кино благајните во Америка на сите времиња (на 4-то место меѓу “Р” филмовите) по прилагодувањето на инфлацијата, од март 2011 година.
Во 1984 година, Марфи се појавува во Најдобра одбрана, заедно со Дадли Мур. Марфи, кој беше “Стратегиска гостин улога”, бил додаден на филмот по завршувањето на оригиналната верзија, но слабо котирал кај публиката. Најдобра одбрана бил големо финансиско и критичко разочарување. Кога го водел СНЖ, се придружил на критичарите на Најдобра одбрана, нарекувајќи го “најлошиот филм во историјата на сѐ”. Партнерот на Марфи во Места на размена, Ден Ајкројд најпрво го создал ликот на Винстон Зедемор од Истребувачи на духови специјално за Марфи, но тој не можел да се посвети во тоа време заради распоредот на снимање на Полицаец од Беверли Хилс. На крај, улогата ја добил Ерни Хадсон. Исто така, на Марфи му била понудена и улога во Ѕвездени патеки 4 од 1986 гоидна: Враќање дома, улога која, по изменувањето од комичен во љубовен дух, на крај ја доби ѕвездата од Седмо небо, Кетрин Хикс. Дотогаш, речиси ексклузивниот договор на Марфи со Парамаунт Пикчерс му конкурираше на Ѕвездени патеки како најпрофитабилната франшиза.
Во 1986 година, Марфи глуми во натприродната комедија, Златното дете. Златното дете од почетокот требало да биде сериозен авантуристички филм, со Мел Гибсон. Откако Гибсон ја одбил улогата, проектот му бил понуден на Марфи, а последователно и изменет во делумна комедија. Иако Златното дете (со фразата на Марфи “Го сакам ножот!”) поминала добро на кино благајните, филмот не бил толку критички прифатен како 48 часа, Места на размена, и Полицаец од Беверли Хилс. Златното дете се сметал како промена во темпото на Марфи поради натприродниот амбиент за разлика од повеќе “уличните” средини во претходните достигнувања на Марфи. Една година подоцна, Марфи ја повторува неговата улога на Аксел Фоли во Полицаец од Беверли Хилс 2, режиран од Тони Скот. Бил успех на кино благајните, заработувајќи повеќе од 150 милиони долари. Наводно, продуцентите сакале да го претворат Полицаец од Беверли Хилс во неделна телевизиска серија. Марфи ја одбил понудата, но бил подготвен да направи филмско продолжение наместо тоа.
Марфи бил еден од последните филмски глумци кои потпишале ексклузивен договор со студио. Во овој случај, тоа е Парамаунт Пикчерс, што и ги издало сите негови филмови дотогаш.
Музичка кариера
Марфи е, исто така, пејач и музичар, честопати следечки вокал во песни на Бас Бојс, чија песна “Момците се пак тука” се најде во 48 часа и специјалната комедија на Еди Марфи Делириум. Како соло артист, Марфи име хит песни, “Забава нон стоп” (во продукција на Рик Џејмс) и “Стави ја твојата уста на мене” во средината на 80-те (иако тој всушност започнал да пее порано во својата кариера, со песните “Буги во вашиот задник” и “Доста е”, вторава е пародија на “Нема веќе солзи (Доста е)” од 1979 година на Барбра Стреисенд и Дона Самер. И двете се појавуваат на неговиот истоимен комедија албум од 1982 година. “Забава нон стоп” е на деби албумот Како е можно на Марфи од 1985 година, кој вклучувал и мал дополнителен РиБ хит во насловната песна, дует со пејачот Кристал Блејк. Оваа песна ја напишал Расти Хамилтон, а ја продуцирал братучедот на Стиви Вондер, Акил Фаџ, по краток пад и облог со Рик Џејмс. Во 2004 година, ВХ-1 и Блендер ја изгласаа “Забава нон стоп” за број седум меѓу “50 најлоши песни на сите времиња”. Во 2006, Шарам искористи примерок од песната за Британскиот хит на осмо место, “Забава нон стоп”.
Марфи го снимил албумот Љубовта е добра во раните 90-ти. Настапил во музичкото видео на песната “Шо има кај тебе” со Мајкл Џексон. Снимил дует со Шаба Ранкс по име “Бев крал”. Во 1992 година, Марфи се појавил во “Се сеќавам на времето” на Мајкл Џексон заедно со Меџик Џонсон и Иман.
Иако не земал заслуги, тој сработил вокален дел комичната песна на партнерот од СНЖ, Џо Пископо, “Рап за меден месец”. Пископо го прикажал Џеки Глисон во песната, додека Марфи ги имитирал Арт Карни.
Во Доаѓање во Америка, го имитирал Џеки Вилсон кога ја пеел “Да се биде сакан”, но поради тоа што ликот кој го играл имал тврд акцент, морал да го пее како и ликот. Во подоцнежните години, Марфи има изведено неколку песни во филмовите Шрек. Во првиот дел, пее верзија од “Јас сум верник” во завршната сцена од филмот; во Шрек 2 го исполнува хитот на Рики Мартин “Живеам лудо” заедно со Антонио Бандерас.
Омилен пејач на сите времиња на Марфи е Елвис Присли.
Пад во кариерата
Од 1989 година до средината на 90-те, успехот на кино благајните за филмовите на Марфи опаднал, забележувајќи голем пад со лошо искритикуваниот Полицаец од Беверли Хилс 3 (1994 година), филм кој Марфи на крајот ќе го осуди за време на појавувањето на Студио - Глумците одблиску, иако доживеа мал успех на кино благајните со Бумеранг, Уште 48 часа и Вампир во Бруклин. Ноќи во Харлем со Марфи, кој претходно го знаеле само како изведувач, режисер, продуцент, ѕвезда, и ко-сценарист, со неговиот брат, Чарли Марфи, како и споредни улоги за комичарите-идоли на Марфи Ред Фокс и Ричард Прајор.
Во текот на овој период, режисерот Спајк Ли го критикувал Марфи затоа што не го користел својот шоу-бизнис углед за да им помогне на црните глумци да се пробијат во филмот, покрај филмовите на Марфи (посебно оние кои тој ги продуцирал) често биле исполнети со претежно црна глумечка екипа (Доаѓање во Америка, Ноќи во Харлем, Бумеранг, Вампир во Бруклин, Живот). Многу од црните глумци кои подоцна ќе се здобијат со многу признанија за првпат се појавуваат во филмовите на Марфи како на пример Дејмон Вајанс во Полицаец од Беверли Хилс, Хали Бери и Мартин Лоренс во Бумеранг, Семјуел Л. Џексон и Куба Гудинг Џуниор во Доаѓање во Америка, Дејв Чапел во Налудничавиот професор и Крис Рок во Полицаец од беверли Хилс 2.
Иако Марфи доживеал комерцијален успех од Сабота навечер во живо, тој никогаш не присуствувал на собири на глумечката екипа и на специјални годишнини, ниту пак учествувал во правењето на Во живо од Њујорк: ретроспективната книга Нецензурирана историја за Сабота навечер во живо на Том Шејлс и Џејмс Ендрју Милер (2002 година).
Повторно враќање и промена на имиџот
Успехот на кино благајните на Марфи започнал да се враќа во 1996 година, почнувајќи со Налудничавиот професор. Следуваат низа успешни семејни пријателски филмови како Мулан, Д-р Дулитл и неговите продолженија, филмовите Шрек, Дневниот престој на тато, и Дворецот прогонуван од духови, заедно со Налудничавиот професор 2: Клампеви. Сепак, повеќето од неговите филмови што биле наменети за повозрасна публика, се покажале умерено; Метро, Јас шпион, и Време за шоу, сите завршиле со заработувачка помала од 40 милиони долари на домашен терен, Свет човек поминал лошо, заработувајќи помалку од 13 милиони долари, и Авантурите на Плутон Неш е забележан како еден од најголемите театарски губитници на пари на сите времиња, заработувајќи само 7 милиони долари низ цел свет, на пријавениот буџет од 110 милиони долари. Значаен исклучок од оваа низа на лошо прифатени филмови со повозрасна тематика е комедијата на Френк Оз Бауфингер, во која исто така глуми и Стив Мартин. Филмот освоил генерално позитивни критички рецензии, и заработи 98 милиони долари на кино благајните.
Во 2006 година, глуми во филмската верзија на Бродвеј мјузиклот Девојки од соништата како соул пејачот Џејмс “Бура” Ерли. Марфи доби Златен Глобус за Најдобра Машка Споредна улога, како и награда од Здружението на филмски глумци и награда од Асоцијацијата на филмски критичари во таа категорија. Неколку рецензии на филмот ја нагласија изведбата на Марфи додека се шушкало дека ќе добие некои од Оскарите. Марфи бил номиниран на Оскар за Најдобра Машка Споредна улога на 23 јануари 2007 година, но изгубил од Алан Аркин за неговата изведба во Малата Мис Америка. Девојки од соништата бил првиот филм на Парамаунт Пикчерс во кој глумел Марфи (кој некогаш имал ексклузивен договор со студиото) од Вампир во Бруклин во 1995 година.
Во 2007 година, Марфи бил поканет да се приклучи на Академијата за Филмска Уметности и Науки. Како резултат на придобивањето на Дримворкс СКГ од страна на Виаком, Парамаунт ги дистрибуирал другите негови изданија од 2007 година: Норбит и Шрек 3. Глуми во филмот Запознај се со Дејв од 2008 година и во Замисли си од 2009 година на Парамаунт Пикчерс.
Беше соопштено кон крајот на 2011 година дека Марфи ќе биде домаќин на 84-то доделување на Оскарите во 2012 година. Сепак, тој се откажа од таа должност на 9 ноември 2011 година, во екот на скандалот со Брет Ратнер.
Семејство
Марфи започнал долгогодишна љубовна врска со Никол Мичел (родена на 5 јануари 1968 година), откако ја сретнал во 1988 година на шоуто на доделувањето на НАНОЛ Наградите. Живееле заедно речиси 2 години пред да се венчаат во Гранд Салата за Балови во хотелот Плаза во Њујорк на 18 март 1993 година. Марфи и Мичел имаат пет деца: Бриа Л. Марфи (родена на 18 ноември 1989 година), Мајлс Мичел (роден на 7 ноември 1992 година), Шејн Одра (родена на 10 октомври 1994 година), Зола Ајви (родена на 24 декември 1999 година) и Бела Захра (родена на 29 јануари 2002 година). Во август 2005 година, Мичел поднела документи за развод, наведувајќи “непремостливи разлики”. Разводот бил завршен на 17 април 2006 година.
Тој исто така има дете со Тамара Худ: синот Кристијан Марфи (роден на 29 ноември 1990 година).
Од 2008 година, Марфи живее на Лонг Ајленд, Њујорк.
По неговиот развод од Мичел во 2006 година, Марфи почнал да се забавува со поранешната Спајс девојка Мелани Браун, која забременила и тврдела дека детето е на Марфи. Кога од РТЛ Булевар го прашале за бременоста во декември 2006 година, Марфи му рекол на холандскиот новинар Матхијс Клеин, “Не знам чие е детето, сè додека не излезе и не му се направи тест на крвта. Не треба да избрзувате со заклучоците, господине.” Браун роди девојче, Ејнџел Ајрис Марфи Браун, на 46-иот роденден на Марфи, 3 април 2007 година. На 22 јуни 2007 година, претставници на Браун изјавија за списанието Пипл дека ДНК тест потврдил дека Марфи е таткото. Браун изјавила во интервју дека Марфи не се обидел да стапи во врска со Ејнџел.
Марфи си размени брачни завети и со филмскиот продуцент Трејси Едмондс, поранешната сопруга на Кенет “Бејбифејс” Едмондс, на 1 јануари 2008 година, на приватна церемонија на остров на Бора Бора. На 16 јануари, двојката објави соопштение кое вели, “По долго размислувањеи дискусија, заеднички решивме дека ќе се воздржиме од законска цермонија, бидејќи нема потреба понатаму да се дефинира нашиот однос”, и ја нарекле венчавката во Бора Бора “симболично обединување”. Двојката планирала законско венчавање по нивното враќање во САД, но не го направиле тоа, и нивната венчавка никогаш не била официјална.
Проблеми со законот
Според книгата на другарот од детството на Марфи, Харис Хеит, Растејќи и смеејќи се со Еди, многу време пред Марфи да почне да пишува за Враќање во Америка, Арт Бучвалд отишол во Парамаунт Пикчерс со идејата за сличен филм. Неговиот материјал бил одбиен, но Парамаунт ги задржал информациите. Им се допаднала идејата на Бучвалд, но не биле подготвени да му платат, па ја зачувале за подоцна. Неколку години подоцна, Парамаунт му ја претставиле идејата за Доаѓање во Америка на Еди, и му го дале договорот. Марфи напишал сценарио кое излегло на виделина токму кога се покажа и на сребрениот екран. Во 1988 година, Бачвалд го тужел Марфи и Парамаунт, но Марфи не бил одговорен за тоа затоа што Парамаунт го добил материјалот.
Во мај 1997 година, Марфи го застанала полиција со транвестит проститутка во неговиот автомобил, непосредно пред издавањето на Д-р Дулитл, што му донело голем број проблеми во односите со јавноста.
Филантропија
Марфи има донирано пари на Фондацијата за СИДА, борба против рак, образование, креативни уметности, семејна/родителска поддршка и добротворни цели за бездомници. Тој донирал пари во Центарот Мартин Лутер Кинг Џуниор, разни добротворни цели за борба против рак и 100,000 долари на фондот за помош на штрајкот на Здружението на филмски глумци.
Ерменија на Детскиот избор за песна на Евровизија
Ерменија учествувала 10 пати на Детскиот избор за песна на Евровизија од своето деби во 2007 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е националниот телевизиски сервис Ерменија 1.
Досега во својте учества Ерменија има едно прво, три втори и две трети места.
Галисија
Галисија  — автономна заедница во Шпанија. На север граничи со Атлантски Океан, на југ со Португалија, на исток со Астурија и Кастиља и Леон. Зафаќа површина од 29.574 км2 и има 2,8 милиони жители. Главен град е Сантјаго де Компостела. Службен јазик покрај шпанскиот е и галисискиот, што некои го сметаат за дијалект на португалскиот поради нивната сличност.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Нордкрајс Вајмар
Нордкрајс Вајмар (Nordkreis Weimar) — општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Била создадена на 31 декември 2013 со спојување на поранешните општински заедница Берлштет и Бутелштет. Седиштето на општинската заедница е во Берлштет.
Општинската заедница Нордкрајс Вајмар се состои од следниве општини:
Плетвар
Плетвар — село во областа Раец, во Општина Прилеп, на патот помеѓу градовите Кавадарци и Прилеп.
Географијa и местоположба
Плетвар се наоѓа во близина на истоимениот превој, кој ги разделува планините Дрен и Бабуна и ги поврзува Пелагонија и градот Прилеп со Раец и Тиквешијата. Селото е планинско и е сместено на надморска височина од 990 м. Од градот Прилеп е оддалечено 9 км. Селскиот атар зафаќа површина од 18,8 км2.
Историја
Во XIX век, Плетвар било македонско село во Прилепската каза на Отоманското Царство. Според Георги Трајчев, во селото работело училиште од 1846 година, а во 1902 година била изградена нова училишна зграда.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција. Во неговиот атар преовладуваат пасиштата на површина од 704 ха, на шумите отпаѓаат 515 ха, додека обработливото земјиште зафаќа површина од 279 ха. Во близина на селото има наоѓалиште на бел мермер.
Население
Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Плетвар било село со 48 домаќинства и 208 жители.
Според статистиката на Васил К‘нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Плетвар имало 472 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Плетвар имало 456 жители.
Селото броело 331 жител во 1961 година, додека во 1994 година бројот се намалил на 30 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 22 жители, од кои 21 Македонец и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, од кои 8 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Плетвар е македонско село.
Родови од селото се следниве:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Прилеп од 1962 година. Претходно, во периодот од 1950 до 1952 година, тоа било дел од Прилепската околија; а во периодот од 1952 до 1962 година било седиште на истоимената Општина Плетвар.
Избирачко место
Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 1422 кое е сместено во приватна куќа.
Природа
Во околината на селото се среќава ендемскиот вид на пеперутка Чингова окатка. (Pseudochazara cingovskii)
NGC 6115
NGC 6115 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Рамнило, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6115 се споменува и како OCL 960, ESO 226-SC7.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6115 е од видот I2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,8 m. NGC 6115 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,4'.