cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Евклидов простор
Воопштувања
Во современата математика, Евклидовите простори формираат прототипови за други, повеќе комплицирани геометриски објекти. На пример, рамниот манифолд е Хаусдорф тополошки простор кој е локално дифеоморфичен на Евклидовиот простор.Дифеоморфизмот не почитува растојание и агол, па овие клучни концепти на Евклидовата геометрија се изгубени на рамен манифолд. Меѓутоа, ако една дополнително пропишува непречено различен внатрешен производ на тангентните простори на манифолдот, тогаш резултатот е она што се нарекува Riemannian manifold. Поинаку кажано, еден Riemannian manifold е простор конструиран со  деформирање и спојување заедно Евклидови простори. Таков простор содржи поими на растојание и агол, кои се однесуваат во крив, неевклидов начин. Наједноставниот Riemannian manifold, кој се состои од Rn со постојан внатрешен производ, во суштина е идентичен со Евклидовиот n-простор себе. Ако некој менува Евкилидов простор така што неговиот внатрешен производ станува негативен во повеќе од една насока, тогаш резултатот е псевдо- Евклидов простор. Рамните манифолди се изградени од такви простори што се нарекуваат псевдо-Riemanniаn manifold. Можеби нивната најпозната апиликација теоријата на релативитетот, каде што празните временски простори без материи се претставени од рамниот псевдо-Евклидов простор наречен Минковскиев простор, временските простори со материи во нив формираат друг псевдо-Riemanniаn manifold,и гравитацијата кореспондира на искривувањето на таков манифолд. Нашиот универзум, кој е субјект на релативитетот, не е Евклидов. Ова станува значајно во теоретски размислувања за астрономијата и космологијата, и исто така и во некои практични проблеми како што сеглобалното позиционирање и авионската навигација. Сепак, Евклидовиот модел на универзумот со доволно прецизност уште може да се користи за решавање на многу други практични проблеми.
Мартина Амати
Мартина Амати (родена на 14 мај 1969 година) е италијанска режисерка и уметничка добитничка на БАФТА. Нејзината работа е позната по подводните сцени и сцените кои ѝ пркосат на гравитацијата.
Раните години
Амати студирала наакадемијата Брера во Милано. По дипломирањето, нејзината работа била избрана за првиот Салон Примо ди Брера. Во тоа време, по понуда од МТВ Јуроп, таа се преселила во Лондон.
Работа
Откако направила многу секвенци и промоции за наслови на MTV и работела во тим кој го дизајнирал MТВ Италија, Амати се вратила за да создаде сопствено дело, со Височина, документарец за патување кој го следи актерот Џозеф Фајнс низ Тибет, претставен на Фестивалот за литература и уметност во Хеј, Велс. Последователно, таа снимила два кратки документарни филмови нарачани од Дискавери, прикажани на канадскиот меѓународен документарен фестивал Хот Докс и Тејпмен.
Во 2008 година, Амати се преминала во драмата со три кратки филмови кои премиерно биле прикажани во конкуренција на филмскиот фестивал Санденс, Филмскиот фестивал BFI Лондон и филмските фестивали Берлинале. Со своите кратки драми Амати освоила БАФТА сертификат за извонредност во Лос Анџелес и добила уште една номинација за БАФТА во 2012 година за Креда. Нејзината драматична работа вклучува непрофесионални актери и вклучува процес на работилница за развој на сценаријата.
Личен живот
Амати пораснала во Италија. Таа има страст за слободно нуркање.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Митологија
Поимот митологија има две значења: „науката“ за митовите (на пример, компаративната митологија) или пак збир на митови, како што е старогрчката митологија. Компаративната митологија се занимава со проучување на врските помеѓу митовите од различни култури, додека старогрчката митологија претставува збир на старогрчки митови. Во фолклористиката, митот е свет расказ кој објаснува како светот или човечкиот род ја достигнале сегашната состојба во својот развиток, иако во поширока смисла на зборот тој може да означува секаков вид на народна приказна. Брус Линколн го дефинира митот како „идеологија во раскажувачка форма“. Митовите најчесто содржат натприродни ликови и настани. Митовите се уште гледани како: искривени прикази на вистинити историски настани, алегории за или персонификација на природните појави, или пак објаснувања на народните обреди. Тие се пренесувани за да овозможат религиозно искуство, да постават обрасци на однесување како и да ги подучат луѓето.
Главни одлики
Во главно, главните ликови во митовите се богови или натприродни суштества и херои. Митовите гледани како свети приказни се често оправдани од владетелите и свештениците и тесно се поврзани со религијата. Во општеството каде што се раскажува, митот се смета за вистински приказ на далечното минато. Всушност, повеќето општества имаат две групи на народни приказни: „вистински приказни“ или митови, и „лажни приказни“ или бајки. Митовите најчесто се случуваат во прастаро време, кога светот сè уште го нема достигнато сегашниот облик и објаснуваат како светот го добива неговиот моментален облик, како биле создадени обичаите, институциите и табуата.
Терминологија
Тесно поврзани со митот се легендите и народните приказни. Митовите, легендите и народните приказни се различни типови традиционални приказни. За разлика од митовите, народните приказни можат да се случуваат во кое било време и кое било место, и општеството што ги раскажува овие приказни не ги смета за вистинити или свети. Како и митовите, легендите се приказни што според традицијата се сметаат вистинити, но се случиле во поскоро време, кога светот бил посличен на сегашниот. Во легендите најчесто главни ликови се луѓето, додека во митовите тоа најчесто се ликови со натчовечки одлики.
Разликата меѓу митот, легендата и народната приказна се користи за групирање на традиционалните приказни. Во повеќето култури тешко е да се повлече остра линија меѓу митовите и легендите. Наместо поделба на на митови, легенди и народни приказни, некои култури ги делат традиционалните приказни во две групи: една што е во потполна согласност со народните приказни и друга што ги комбинира митовите и легендите. Дури ни митовите и приказните не се сосем различни.Некоја приказна може во некое општество да се смета за вистинска (според тоа мит), но во друго општество да се смета за измислена(според тоа народна приказна). Всушност кога митот ќе го загуби статусот како дел од религиозниот систем, често добива одлики што се типични за народните приказни, поранешните божествени карактери  се претворени во човечки херои, џинови и самовили.
Ехвемеризам
Една теорија тврди дека митовите се искривен приказ на вистинските историски настани. Според оваа теорија, раскажувачите на приказни постојано ги разработуваат историските описи додека ликовите не добијат статус на божество. На пример: се тврди дека митот за богот на ветрот Еол произлегол од историски приказ на крал што ги учел неговите луѓе да користат едро и да ги разбираат ветровите. За ова тврдат Херодот (5 век п.н.е.) и Продик. Оваа теорија се нарекува евхемеризам според митологот Евхемер (320 в. п.н.е.) кој укажувал дека грчките богови се создадени од легендите за луѓето.
Персонификација
Некои мислители веруваат дека митовите се резултат на персонификација на неживите предмети и сили. Според овие мислители, предците имале култови кон природните појави како што се огнот и воздухот, кои постепено почнале да ги опишуваат како богови. На пример според теоријата на митопоетската мисла, древните народи нештата не ги гледале само како предмети туку како личности, па и природните настани ги опишувале како дејство на боговите, што ги поттикнало митовите.
Теорија на ритуален мит
Според теоријата на ритуалниот мит, постоењето на митот е врзано со ритуалот. Во краен степен, оваа теорија истакнува дека митовите настанале за да ги објаснат ритуалите. Ова тврдење прво го изнесол библискиот учител Вилијам Робертсон Смит. Според Смит, луѓето почнале да изведуваат ритуали од причини што не се поврзани со митот, подоцна откако ги заборавиле вистинските причини за ритуалите, тие пробале да си ги објаснуваат риуталите преку измислување митови и тврдејќи дека ритуалите се соодветни со настаните што се опишани во митот. Антропологот Џејмс Фрејзер има слична теорија. Фрејзер тврди дека примитивниот човек почнал да верува во магичен закон. Подоцна кога човекот престанал да верува во магија, тој измислува митови за богови и тврди дека претходните магични ритуали се религиозни ритуали за да ги задоволат боговите.
Функции на митот
Мирче Елиаде тврди дека една од најважните функции на митот е да воспостави модели за однесување и дека митовите можат да дадат религиозни чувства. Со раскажувањето или со реконструкција на митовите, членовите на традиционалните општества се одделечуваат од сегашноста и се враќаат во времето на митот, со тоа се приближуваат до боговите.
Лаури Хонко наметнува дека во некои случаи општеството ги реконструира митовите во обид повторно да содзаде услови на митолошка ера. На пример, ќе го реконструира лечењето од бог од минатото за да излечи некој во сегашноста. Слично, Роланд Бартес тврди дека модерната култура ја истражува религиозноста. Поради тоа науката не се занимава со објаснување на човечкиот морал, религиозноста е обид за поврзување со познатото минато на моралот, што е спротивно од технолошката сегашност.
Џозеф Камбел објаснува дека митовите имаат четири основни функции: Мистична функција – стравопочит кон универзумот, Космолошка функција – ја објаснува формата на универзумот, Социолошка функција – поддржувајќи и вреднувајќи одредени општествени правила, и Педагошка функција – како да се живее животот под секакви околности.
Учењето за митологијата: историски преглед
Историски најважни пристапи во проучувањето на митологијата се тие на: Вико, Шелинг, Шилер, Јунг, Фројд, Леви-Брух, Леви-Строс, Фраи, Советската школа и Митската и ритуална школа.
Теории на пред модернизмот
Критичкото претставување на митовите се појавува уште од пред Сократ. Еден од најважните пред модернистички митолози бил Евхемер. Тој ги толкува митовите како претставување на вистински историски настани изменети со многуте прераскажувања. Овај став кон митовите и нивното потекло го критикува Платон во Федра, во кое според Сократ ова е надлежност на некој кој е „премногу љубопитен, и мачен и не е целосно среќен...“. Платонистите имаа поголемо знаење и разбирање за оваа тема. Салустиј, на пример ги дели митовите во пет категории: теолошка, физичка (што се однесува на природните закони), анимистичка (се однесува на душевноста), материјална и мешана. Во последнава се митовите што имаат поврзаност меѓу две или повеќе од претходниве категории.
Исто така Платон јавно го осудува поетскиот мит, кога се зборува за образованието на младите во републиката, главно врз основа на тоа дека младите и необразованите можат буквално да ги сфатат приказните за боговите и хероите, сепак тој во неговото пишување постојано спомнува митови од сите видови. Како што се развивал платонизмот во фази заеднички наречени „среден платонизам“ и „неоплатонизам“, писателите како Плутарх, Порфир, Прокло, Олимпиодор, Дамаскиј, јасно зборувале за симболичкото толкување на традиционалните и Орфиските митови.
Интересот за политеистичката митологија се обновува во ренесансата, почетоците на митографијата се појавуваат во 16 век, како Теолошка мотологија.
Теории на XIX век
Првите научни теории за митот се појавиле во текот на втората половина на 19 век. Општо земено овие теории од 19 век го дефинирале како бескорисен или застарен начин на размислување, и често го толкуваат митот како примитивен составен дел од модерната наука.
На пример: E.Б. Тејлор го толкува митот како обид за буквално објаснување на природните појави: првобитниот човек неспособен да ги објасни нечовечките природни закони, се обидувал природните појави да ги објасни со тоа што им давал душа на неживите предмети, што поттикнало анимизам. Според Тејлор, човечката мисла еволуира во различни фази, почнувајќи со митолошки мисли и постепено доаѓање до научни мисли. Со овој поглед не се согласиле сите познавачи, дури ни сите познавачи од 19 век. На пример Лучиан Леви-Брух тврдел дека „примитивниот менталитет е состојба на човечкиот мозок, а не фаза во неговиот историски развиток“.
Макс Мулер митот го нарекувал „болест на јазикот“. Тој претпоставува дека митовите настануваат поради недостаток на апстрактни именки и среден род во древните јазици. Антропоморфните стилски фигури, потребни во таквите јазици, на крајот биле земани буквално, што водело до мислењето дека природните појави се живи суштества, богови.
Антропологот Џејмс Фрејзер на митовите гледа како на погрешно толкување на магичните ритуали, коишто биле засновани на погрешни идеи за законот на природата. Според Фрејзер, човекот почнува со неоснована верба во безлични магични закони. Кога ќе заклучи дека нема примена на овие закони, тој се откажува од верувањето во законот на природата и верува во богови што ја контролираат природата, на овај начин дава потврда за религиозни митови. Во меѓувреме човекот по навика продолжува да ги изведува поранешните магични ритуали, толкувајќи ги како реконструкција на митолошките настани. На крај Фрејзер тврди, човекот сфаќа дека природата ги следи природните закони, но тој сега ја открива вистинската природа преку науката. Тука науката повторно го прави митот застарен: како што забележува Фрејзер, човекот напредува „од мит низ религија до наука“.
Роберт Сегал уверува дека ако се спротивстават митот и модерната научна мисла, таквите теории ќе покажат дека современиот човек мора да го напушти митот.
Теориите од XX век
Теориите од XX век ги одбиваат теориите од XIX век „спротивставеноста на митот и науката“. Општоземено, „теориите на 20 век се движат кон тоа на митот да не се гледа како на застарен дел од науката. Според тоа, современиците не се приморани да го напуштаат митот за науката.“
Шведскиот психолог Карл Јунг се обидел да ја разбере психологијата зад светските митови. Јунг смета дека сите луѓе делат одредени вродени несвесни психички моќи, што се нарекуваат архитипови. Според него, сличностите меѓу митовите од различни култури го откриваат постоењето на овие универзални архитипови. Џозеф Кембел мисли дека постојат два различни поделби на митологијата: дека има митови што се „метафори на духовниот потенцијал на човечките суштества“, и митови што „имаат врска со одделни општества“. Клод Леви-Строс тврди дека митовите изразуваат одлики на мислите, и тие одлики ги толкува како зацврстени умствени структури – особено спротивностите (пр. добро/зло, внимателност/грубост) – наместо несвесни чувства или потреби. Во „Митовите, соновите и мистериите“ и во „Митот за вечното враќање“, Мирче Елиаде ја опишал загриженоста на современиот човек за одбивањето на митовите и смислата на светот. Во 1950, Роланд Бартес објавил серија есеи што содржат истражувања за современите митови и процесот на нивното создавање во неговата книга „Митологии“.
Според полскиот писател и филозоф, Бруно Шулц, „нашите најтрезвени поими и определби се далечни изведенки од митовите и дамнешните приказни. Нема ниту ронка од нашите идеи, а да не потекнува од митологијата – да не е преобразена, осакатена, преточена митологија“. Според него, „митологизацијата на светот не е довршена. Тој процес само бил сопрен од развојот на науката, истиснат во некое странично корито, каде што живее не сфаќајќи ја својата суштинска смисла. Но, и науката не е ништо друго, освен градење мит за светот, бидејќи митот е веќе во самите елементи и надвор од митот воопшто не можеме да излеземе. Човечкиот дух е неуморен во толкувањето на животот со помош на митови, кои ги користи во „осмислувањето“ на реалноста.
Компаративна митологија
Компаративната митологија е систематско споредување на митовите од различни култури. Се движи кон откривање на главите теми што се чести во митовите од различи култури. Во некои случаи компаративните митолози ги користат сличностите меѓу различни митологии за да докажат дека тие митологии имаат заеднички извори. Овој заеднички извор може да е заеднички извор на инспирација (пример одредена природна појава што инспирирал сличен мит во различни култури) или заедничка „протомитологија“ што се раздвојува во различни митологии што ги наоѓаме денес.
Толкувањата на митовите во 19 век често можеле да се споредуваат, барајќи заедничко потекло за сите митови. Сепак денешните стручњаци се сомневаат во компаративните пристапи, избегнувајќи премногу општи или универзални искази за митологијата. Еден исклучок на овој нов тренд е книгата на Џозеф Камбел „Јунакот со илјада лица“ што тврди дека во сите јуначки митови има иста главна тема. Оваа теорија на „мономит“ не е поддржана од традиционалното учење на митологијата.
Доминик Нерц
Доминик Нерц (Dominik Nerz; р. ) — поранешен германски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2008-2016.
Иако бил јуниорски национален првак во велодромски велосипедизам, Нерц главно вози како друмски велосипедист. По бројни победи како младинец, тој се придружил на развојната екипа и го освоил германското друмско првенство под 23 години. По една сезона за континенталната екипа Милрам, тој му се придружил на сениорскиот состав и станал професионалец.
По распаѓањето на Милрам, му се придружил на за 2011, и возел на неговиот прв Гранд Тур подоцна истата година - Вуелта а Еспања 2011. Возејќи како поддршка на Винченцо Нибали, тој завршил 38. во генералниот пласман и бил највисоко пласиран Германец во крајниот пласман. Тој исто така завршил трет на етапата 18 и тоа било негов најдобар резултат таа сезона.
Нерц го напуштил на крајот на сезоната 2012 и му се приклучил на  за сезоната 2013. Во септември 2014 година, објавил дека со Нерц потпишале двегодишен договор од 2015 година, како предводник на екипата за големите трки и слични етапни трки.
Во октомври 2016 година, Нерц потврдил дека се повлекува од трки поради здравствени причини.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Џанлука Брамбила
Џанлука Брамбила (Gianluca Brambilla; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Ја започнал професионалната кариера во 2010 со.
На Џиро д’Италија 2011, Брамбила завршил четврти во планинскиот пласман и завршил на четвртото место на етапата 18. Брамбила имал уште два пласмани во првите десет на Џиро д’Италија 2012, завршувајќи десетти на седмата етапа, и седми на осмата етапа.
Во септември 2014 година, Брамбила бил исфрлен од Вуелта а Естапа, затоа што разменил неколку удари со рускиот велосипедист Иван Ровни во текот на шеснаесеттата етапа.
Во 2016 година ја освоил осмата етапа на Џиро д’Италија, која му ја донела и розовата маичка. Ја освоил етапата преку рано бегство. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; ДСК = дисквалификуван; — = не учествувал
Волшебникот од Оз
Волшебникот од Оз (The Wizard of Oz) — американски филм на режисерот Виктор Флеминг од 1939 година, правен по книгата на Л. Френк Баум, кој раскажува за Дороти Гејл и нејзиниот пат до Оз, каде што треба да го најде познатиот волшебник, за тој да ѝ помогне да си го најде патот за дома. Постои верзија на овој филм од 1925, на режисерот Лери Семон. Оваа верзија на „Волшебникот од Оз“ има посебно место во историјата на филмот, заради неговата гламурозност.
Општини во Исланд
Историја
Оваа единица води потекло од периодот на народовластие во X век кога селското население се организирано во околии (hreppar) со цел да им пружи помош на најсиромашните жители. Со почетокот на урбанизацијата на Исланд XVIII и XIX век, создадени се неколку независни селишта (kaupstaðir). Подоцна, во текот на XX век, улогата на општините претрпела формализација до тој степен што, кон крајот на векот исчезнале сите разлики помеѓу селските и градските општини.
Во најново време државната управа им предава сè повеќе надлежности на општините. Со ова се јавила потреба од создавање на поголеми општини со спојување на постоечките, или преземање на здружени надлежности како во другите нордиски земји.
Википедија на унгарски јазик
Википедија на унгарски јазик (Magyar Wikipédia) е верзија на Википедија на унгарски јазик, слободна енциклопедија, која денес, 1 2023, има преку  статии и го зазема 26 место на списокот на Википедии според број на статии.
Општини во Исланд
Историја
Во 1950 г. во Исланд имало дури 229 општини. Во 1995 г. се свеле на 170, во 2000 г. на 124, а од 2013 г. во земјата има 74 општини.
Управа
Со општините раководат совети од 5 до 15 члена кои се бираат со општонародно гласање на секои четири години. Највеќето општини имаат извршен раководител кој не мора да членува во советот; во градовите раководителите се градоначалници (bæjarstjóri/borgarstjóri), во селските и мешаните општини се нарекуваат општински началници (sveitarstjóri). Овие раководители честопати се вработуваат според нивната стручност и се политички независни.
NGC 7110
NGC 7110 — спирална галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7110 се споменува и како ESO 403-16, MCG -6-47-12.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7110 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7110 има привидни димензии од 1,3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 42 м 12 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 9' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 76°.
Други поделби
Проучување на NGC 7110 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67199. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 383; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7490. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Марсело Естигарибија
Марсело Алехандро Естигарибија Балмори — парагвајски фудбалер, играч од средниот ред на Чијапас.
Почетоците и настапите во Јужна Америка
Естигарибија својата кариера ја започнал во младинските категории на аматерскиот клуб Унион Пацифико. Потоа тој потпишал за тимот на Спорт Колумбија каде дебитирал во првата парагвајскa лига на само 17 години. По една сезона помината во првата лига и десет одиграни натпревари, тој заминал во еден од најпознатите тимови во Парагвај, Серо Портењо. За две сезони тој тука одиграл 45 меча пред да го направи својот прв трансфер надвор од неговата татковина. Во август 2008 тој потпишал за францускиот фудбалски клуб Ле Ман. Тука тој немал многу можност да игра па затоа се вратил во Јужна Америка во дресот на Њу Олд Боис како позајмен играч на 18 месеци.
NGC 4793
NGC 4793 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Марсело Естигарибија
Јувентус
На почетокот на летото 2011 година тој потпишл со уругвајскиот, Депортиво Малдонадо, но пред да почне првенството тој заминал во италијанскиот прволигаш Јувентус на заем со можност за откуп на неговиот договор за 5 милиони евра по крајот на сезоната.
NGC 4793
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4793 се споменува и како UGC 8033, MCG 5-31-3, CGCG 160-11, IRAS 12522+2912, CGCG 159-116, KUG 1252+292.
Марсело Естигарибија
Јувентус
Своето деби за италијанскиот гигант Естигарибија го имаше на 16 октомври на гостувањето кај Кјево кога влезе како замена на местото на Емануеле Џакерини во 80-тата минута од мечот што заврши без голови.Во следното коло тој беше за стартер за Јуве на Јувентус Стадион против Џенова. Својот прв гол во црно-белиот дрес Естигарибија го постигнал на 29 ноември 2011 во дербито против Наполи на Сан Паоло што завршило со нерешени 3-3.
NGC 4793
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Марсело Естигарибија
Јувентус
На крајот на сезоната Јувентус го освоил првото место во Серија А, стигнувајќи до нивното 30-то скудето во историјата на клубот, а прво лично во кариерата за Естигарибија.
NGC 4793
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4793 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4793 има привидни димензии од 2,9' х 1,5'.
Марсело Естигарибија
Јувентус
Сепак, по завршувањето на сезоната Јувентус одлучил да не го откупи Естигарибија и тој морал да се сврти кон барање на друг клуб.
NGC 4793
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 40,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 56' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 4793 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43939. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Марсело Естигарибија
Сампдорија
На 4 август 2012 екипата на Сампдорија го потврдила доаѓањето на Естигарибија во Џенова преку нивното официјално мрежно место.
Глајна
Глајна (Gleina) — општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Бурса
Бурса (Bursa) — град во Мраморскиот регион во Турција и главен град на истоимената провинција. Бурса се наоѓа во северозападниот дел на Анадолија и е четврти најнаселен град во Турција и еден од најголемите градски центри во земјата.
Во 2015 година, Бурса имал население од 2.340.000, додека провинцијата Бурса имала 2.842.000 жители.
Римски период
Најраната позната населба која бил пронајдена во околината на градот датира од 5,200 години п.н.е. во Илипинар Хојуглу. Во следниот период овде се наоѓал градот Циус. Во 202 година п.н.е. Филип V Македонски градот го поклонил на кралот Прус I. Градот потоа е наречен по името на овој крал Пруса или Прусија.
Од 74 година градот станал дел од Римското Царство. Во текот на раниот римски период во регионот било пронајдено т.н. Пруско богатство кое денес се наоѓа во Британскиот музеј.
Во византиско време градот бил познат по топлите извори кои биле посетувани од страна на царевите, а денес истите се достапни за луѓето.
Отомански период
Бурса станал првиот голем главен град и втора престолнина на Османлиите, по нивното освојување на градот во 1326 година на сметка на Византија. Како резултат на тоа, градот во текот на 14 век започнал брзо да се развив а. Во градот дошле голем број на турско население и урбанистички започнале да се градат џамии, палати и слично. По освојувањето Едрене во Источна Тракија, Османлиите својата престолнина ја префрлиле таму, но градот го задржал своето духовно и стопанско значење, Османлискиот султан Бајазит I го изградил Бајазитскиот комплекс во периодот од 1390 и 1395 година и Големата џамија помеѓу 1396 и 1400. Бурса останал да биде најважниот административен и трговски центар во империјата до Мехмед II кој го освоил Цариград во 1453 година. Бројот на населението во Бурса во 1487 година бил 45.000 жители.
За време на отоманскиот период, Бурса продолжила да биде извор на свила. Настрана од локалното производство на свила, градот увезовал сурова свила од Иран, а понекогаш и од Кина, и бил главен центар за производство за кафтани, перници, везови и други свила производи за османлиските палати до 17 век.
Турски период
По основањето на Република Турција во 1923 година, Бурса станал еден од поголемите индустриски центри во земјата. Економскиот развој на градот било проследено со пораст на населението и Бурса станала четврти најнаселен град во Турција.
Географија
Бурса се наоѓа во северозападниот дел на Анадолија на падините на планината Улудаг во јужниот дел на Мраморскиот регион. Бурса е главен град на истоимената провинција и граничи со Јалова на север, Кочаели и Сакарја на североисток; Билечик на исток; и Ќутахја и Баликесир на југ.
Клима
Бурса има средоземна клима со сува топла летна умерена клима. Во градот има топли, суви лета, кои траат од јуни до септември. Зимите се ладни и влажни со најмногу врнежи од дожд. Обично снегот не се задржува повеќе од една недела.
Економија
Со голем индустриски развој, Бурса е еден од најразвиените области во земјата. Бурса е центар на турската автомобилска индустрија. Фабриките на моторни возила како Фиат, Рено, Карсан, како и производителите на автомобилски делови како Бош, Мако, Валео и Делпи се активни во градот со децении. Градот е најпознат по текстилот. Во минатото градот бил центар на производството на свила. Историјата на свилата започнува во Кина пред околу 2600 години. Легендата вели дека Хакан, цар во Туркистан, се оженил во 149 година п.н.е. за една кинеска принцеза. Таа не можела да го замисли животот без свила, затоа во својот турбан пренесела една свилена буба. Подоцна Хакан испратил во Бурса 400 занаетчии. За време на Османлиите, Бурса доставувала свила за османлискиот двор и за сите европски монарси.
Денес најпозната знаменитост поврзана со свилата е „Каза Ан“, кој од 1490 година е центар на трговијата со свила. Зградата располага со 95 соби. На горниот кат може да се купи речиси сè - од свилени марами до постелнина и облека со традиционалните турски мотиви. Денеска, во градот се одржува Саем на меѓународниот текстил. Освен автомобилска и текстилна индустрија, градот е познат и по производство на млечни производи, преработена храна и пијалаци.
Сообраќај
Во Бурса градскиот сообрааќај се одвива преку метро, трамвај и автобус. Аеродромот Јенишехир е оддалечен на 32 километри од градот. Населението на градот го користати и аеродромот во Истанбул, поради близината на Истанбул за Бурса. Постојат голем број на секојдневни линии помеѓу двата града со автобус и ферибот.
Образование
Во градот се наоѓаат два државни и еден приватен универзитет. Универзитетот Улудаг, кој бил основан во 1975 година, е најстарата високообразовна институција во градот. Основан најпрвин како Универзитет Бурса, своето име го променил во 1982 година. Универзитетот има студентско тело од 47.000 ученици со што се вбројува меѓу најголемите универзитети во Турција. Техничкиот универзитет во Бурса е вториот државен универзитет основан во 2010 година.
Првиот приватен универзитет во градот е универзитет Орхангази, кој започнал со работа во академската година 2012-2013.
Спорт
Во градот има еден професионален фудбалски клуб, Бурсаспор, кој се натпреварува во турската Супер лига. Екипата своите натпревари на домашен терен ги игра на стадионот Тимсах, кој има капацитет од 45.000 гледачи. Бурсаспор ја освоил својата прва титула во сезоната 2009-10, со што станал втор анадолски клуб на кој му успеал тоа, по Tрабзонспор. Денес Бурсаспор се смета за еден од петте најголеми фудбалски клубови во Турција заедно со Галатасарај, Фенербахче, Бешикташ и Tрабзонспор.
Градот имал професионален кошаркарски тим кој се натпреварува во најсилната кошаркарска лига на земјата, КК Тофаш.
Дајрон Роблес
Дајрон Роблес (роден на 19 ноември 1986 во Гвантанамо) е кубански атлетичар и актуелен сопственик на светскиот рекорд во дисциплината 110m со пречки, со време од 12,87s истрчано на 12 јуни 2008, на митингот во Острава.
На светското првенство во сала во 2006, одржано во Москва, во трката на 60m со пречки Дајрон заврши втор со личен рекорд од 7,46s, резултат кој подоцна го подобри со време од 7,33s што претставува втор најдобар резултат на сите времиња по светскиот рекорд на Колин Џексон. На светското првенство во сала во 2008, одржано во Вленсија, Роблес не ги помина ни квалификациските групи, бидејќи престана да трча мислејќи дека натпреварувачот во соседната патека Сјанг Љу направил погрешен старт. Ова беше големо разочарување за Дајрон кој имаше 9 од 11 најбрзи времиња во текот на зимата и беше најголем фаворит за освојување на златниот медал.
На Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, многумина беа во очекување на двобојот Роблес-Лиу во финалето, но поради повреда Сјанг Љу се откажа уште во квалификациите, па Роблес лесно стигна до златниот медал со време од 12,93s.
Црква „Големи Свети Врачи“
Големи Свети Врачи (Св. Кузман и Дамјан) — црква во стариот дел на Охрид. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА. Прогласена е за културно наследство на Македонија.
Архитектура
Градбата претставува трикорабна базилика со внатрешна купола на четири столба. Изградена е од обработен бигор со употреба на делкан камен за венците и аглите. На исток има седумстрана апсида.
Живопис
Во внатрешноста живописана е само куполата, каде е претставен Исус Христос Седржител и четворицата евангелисти, дело на Дичо Зограф. Кај влезната врата на црквата има фреска од Дичо Зограф, изработена во 1867 г. на која се претставени покровителите Кузман и Дамјан.
Икони
Во храмот има шеесетина вредни икони, повеќето дела на зографите Михаил Георгиу и Константин Јоану од Селица во Населичко, Егејска Македонија. Велелепниот иконостас е дело на Мануил Георгиу, исто така од Селце, и е изработен во 1850 година. Најзабележителни се дрвените плочи на цоклето на иконостасот, на кои нетрадиционално и уникатно са насликани глетки со градски куќи. Четирите престолни икони се Светите Врачи, Исус Христос, Богородица со Исус и св. Јован Крстител; тие датират од 1830-тите и се дело на разни зографи како Анастас Магаревски, свештеникот Ристо Константинов, Константин Јоану и Мануил Георгиу. Во црквата има творби на зографот-јеромонах Антониј Јоанович од Битолско.
Царски двери
Царските двери од црквата датираат од средината на XVI век и се дело на истакнатата ликовна работилница која делувала на територијата на Охридската архиепископија. Денес овие двери се поставени на иконостасот на црквата „Пресв. Богородица Перивлепта (Севидна)“, исто така во Охрид. Други дела на истата работилница се царските двери на самата „Пресв. Богородица Перивлептос“ — денес во Националниот историски музеј во Софија, дверите од „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези, дверите од неутврдена црква во Охрид — денес во Народниот музеј во Белград, дверите во „Св. Никола“ во Кореница, дверите од „Св. Ѓорѓи“ во Горна Влашка Маала во Охрид и дверите од „Св. Никола“ во Присовјани.
Долганска азбука
Долганската азбука е официјалното писмо со кое се запишува долганскиот јазик. Во 1933 година бил за првпат воведен јакутски буквар, кој се вовел во долганските училишта. Во 1961 година некои помали текстови на долгански биле публикувани во весникот „Советски Тајмир“. Во 1973 година била испечатена првата книга на долгански јазик, која всушност била зборник на Огдо Егоровна Аксенова. Во таа збирка се користела руската азбука си неколку дополнителни букви кои ги има долганскиот јазик: Дь дь, Һ һ, Ҥ ҥ, Нь нь, Ө ө, Ү ү.
Првиот буквар на долганскиот ги имал следните букви: А а, Б б, В в, Г г, Д д, Дь дь, Е е, Ё ё, Ж ж, З з, И и, Иэ иэ, Й й, К к, Л л, М м, Н н, Ӈ ӈ, Ӈь ӈь, О о, Ө ө, П п, Р р, С с, Т т, У у, Уо уо, Ү ү, Үө үө, Ф ф, Х х, Һ һ, Ц ц, Ч ч, Ш ш, Щ щ, Ъ ъ, Ы ы, Ыа ыа, Ь ь, Э э, Ю ю, Я я.
Азбука
Современата долганска азбука е:
Мередит Греј
Мередит Греј (Meredith Grey) е измислен лик од телевизиската серија на ABC, Вовед во анатомија. Ликот е толкуван од глумицата Елен Помпео, а создаден е од Шонда Рајмс, која вели дека Мередит е ликот што најмногу приликува на нејзе. Мередит Греј е протагонистот во серијата, а воедно и главниот раскажувач. Елен Помпео беше номинирана за најдобра изведба за глумица за телевизиски серии - драми на 64 доделување Златен глобус.
Позадина
Мередит Греј е единственото дете на Елис Греј и Тачер Греј. Раниот период од нејзиното детство таа го поминува во Сиетл, Вашингтон, токму кога нејзината мајка го завршувала хируршкото стажанство во Сиетл Грејс. Нејзините родители имале многу проблеми во бракот поради кариерата на Елис и нејзината афера со д-р. Ричард Вебер. Најпосле Тачер го напушта семејството кога Мередит имала само 5 години. Набргу по разводот со Тачер и раскинувањето со Ричард, Елис ја прифаќа можноста да оди во Бостон Генерал, и се преселува во Масачусетс со Мередит. Со ова Тачер целосно го губи контактот со ќерка му.
Во тинејџерските години и подоцна Мередит била многу неодговорна и бунтовна, таа останувала до доцна на забави, многу пиела, се облекувала во црно, била повлечена во себе и многу чудна. Мајка ѝ од друга страна пак била одговорна, интелигентна и многу дисциплинирана жена со извонредна докторска кариера. Поради мајка ѝ и некои други работи што се случувале тогаш во нејзиниот живот, Мередит решава целосно да се промени и станува посредена и поодговорна. Со ова таа решава да се запише во медицинското училиште Дармоут и се здобива со диплома Доктор по медицина. Таа сакала да биде како мајка ѝ, успешна и одговорна и запишувањето на медицински факултет и го дава токму тоа. Но за жал кога Мередит требала да заврши факултет мајка ѝ добива дијагноза Алцајмер.
Мередит измачена од животот со напори го завршува факултетот и ја праќа мајка ѝ на рехалибитација, а таа оди да живее во нивната стара куќа во Сиетл и започнува да стажира во Сиетл Грејс полна со надежи дека животот ќе и се среди.
Краток преглед
Мередит Греј е талентиран хирург со чувства кон пациентите и со посветеност кон пријателите. Нејзиниот пријател и колега Д-р. Џорџ О’Мали еднаш ја има опишано како: „многу себична, но со добра душа“. Мередит често е опишувана од различни ликови па и од самата себе како „таинствена (скриена во самата себе) и доста изопачена“, „тажна“, „без љубов" и „бедна“. Во втората сезона, Мередит открива дека имала розова коса во средно училиште, се облекувала во мрачна црна облека и и се гадело од матурски вечери и други свечености. Таа исто така има речено дека била многу незрела, останувала до наутро на некој забави и се забавувала преку граница. Одговорноста која ја имала мајка и ја убедила Мередит дека мора да се измени што значи да стане позрела и да заземе контрола на својот живот. Иако нејзиното минато не и дозволува да се врзува премногу за врските, се покажува како природно паметна, интересна, со смисла за хумор, дарежлива, чувствителна, и многу добра пријателка.
Прва сезона
Најважни работи во оваа сезона за Мередит:Почетокот на нејзината врска со Дерек и тајните поврзани со мајка и. Мередит ја започнува својата медицинска кариера со тоа што си обезбедува позиција во стажанската програма на Сиетл Грејс болницата. Со ова таа се преселува од Бостон во Сиетл во една стара куќа која им припаѓала на мајка и и баба и за да може да работи во Сиетл. Ноќта пред да започне нејзиното стажанство, таа го запознава Дерек Шепард и ја поминува ноќта со него. Како и да е, следниот ден Мередит открива дека тој е всушност главниот неврохирург во Сиетл Грејс. На почетокот Дерек ја „брка“ Мередит бидејќи таа одбива да излезат на состанок велејќи дека таа сака нивната врска да е чисто професионална. На крај Мередит решава да излезе со Дерек иако работат заедно. По неколку состаноци се вљубуваат и му се враќаат на редовниот секс. Ричард веднаш ја препознава Мередит бидејќи била иста како мајка и. Мередит крие од сите дека нејзината мајка е сместена во дом бидејќи боледува од Алцајмер. Ги убедува сите дека моментално Елис се одмара од животот и шета низ светот пишувајќи книга. Работата на Мередит и оди одлично. Нејзиниот ментор Д-р Миранда Бејли една ноќ кога Изи приредува забава ги наоѓа Дерек и Мередит како водат љубов во кола. Бејли се однесува како да не ја засега тоа но сепак му одржува една мала лекција на Дерек. Подоцна ја уценува Мередит дека треба да ја прекине врската со Дерек бидејќи тоа влијае на сите и го нарушува балансот. Токму пред крајот на сезоната Ричард лежи во операционата сала опоравајќи се од операцијата и од прозорецот ги гледа Мередит и Дерек како се бакнуваат. Мередит влегува да го посети Ричард а тој само и возвраќа дека ако мајка и била таму во моментот ќе и кажела на Мередит дека прави грешка во животот а Мередит среќно му возвраќа дека ако мајка и и го кажела тоа таа ќе и кажела дека не е во право. Мередит го потврдува ова незнаејќи дека Ричард зборува за скриената тајна на Дерек - Адисон.
Што се однесува до куќата на Мередит таа ја задржува но ги зема за цимери Џорџ и Изи. Иако тие двајца живеаат кај нејзе, таа највеќе се спријателува со Кристина Јанг. Иако на почетокот имаат мал конфликт кога Кристина ја навредува на Мередит дека учествува на операциите бидејќи спие со Дерек подоцна и се извинува и нивното пријателство се потврдува. Мередит се кара и со Алекс Карев кој ја нарекува медицинска сестра и постојано настојува да ја провоцира. Џорџ се вљубува во Мередит но таа е единствената што не го забележува ова. По сите конфликти таа се спријателува со Изи, Џорџ дури и со Алекс и се разбира со Кристина.
На крајот конечно завршува со Дерек и се договараат да преминат на посериозна врска, но за жал нивната врска завршува кога на крајот од сезоната жената на Дерек, Адисон Монтгомери Шепард се појавува во Сиетл со желба да го врати Дерек. Мередит шокирана ја гледа Адисон и пополека епизодата завршува. Овој настан го одбележува крајот на првата сезона.
Втора сезона
Најважни работи во оваа сезона за Мередит:Раскинувањето со Дерек заради откривањето дека тој е женет со новиот лик и хирург Адисон Монтгомери, проблемите со Џорџ по ноќта помината со него, врската со ветринарот Фин, кучето Док, откривањето на бурното минато на Елис и Ричард, средбата на Мередит со татко и по 20 години и откривањето дека тој има жена и две ќерки.
Адисон се однесува како да е дојдена само за работа бидејќи Ричард ја викнал. Но уште кога почнува да работи на случајот таа ја повикува Мередит да и асистира. Во првите неколку епизоди во оваа сезона, Дерек и Мередит се во кавги и Дерек иако и објаснува дека Адисон го изневерила со неговиот најдобар пријател Марк и дека тој повеќе не ја сака, Мередит мисли дека тоа не е доволно и го откачува. Адисон останува некое време во болницата и му признава на Дерек дека тоа време ќе го искористи за да тој и се врати. Но откако гледа дека тој е незаинтересиран таа му ги покажува документите за развод и му вели дека ако ги потпише ќе се качи на првиот авион за Њујорк и засекогаш ќе си замине од неговиот живот но дека сепак го замолува да размисли дека иако е „валкана кучка која изневерува“ можеби сѐ уште е љубовта на неговиот живот. Оваа го доведува Дерек до несигурност. Иако Адисон е жена на Дерек, Мередит се однесува како Адисон е добра жена а истото го прави и Адисон што дури и ја подучува Мередит некои работи за хирургијата. Кога Мередит дознава дека Дерек не ги потпишал документите а ја лаже дека ги потпишал таа му раскинува. Мередит подоцна решава да му даде уште една шанса но овојпат мора да одлучи или Мередит или Адисон. Оваа случка требало да ја заклучи првата сезона но поради некои одлуки на телевизијата оваа епизода останува во втората сезона.
За време на ова тајната на Мередит се открива. Елис Греј е примена во болницата и сите дознаваат дека таа е болна. Ричард е шокиран кога дознава за Елис а и Мередит кога дознава за врската помеѓу Елис и Ричард. Елис мисли дека Џорџ е Тачер Греј и цело време му се дере. Откако Елис е отпуштена од болницата сите знаат за неа и Мередит повеќе не се крие.
Дерек на крајот се одлучува за Адисон, но длабоко во себе знае дека сѐ уште ја сака Мередит. Мередит е многу повредена и тргнува по нови авантури. Таа запознава момчиња за една ноќ и секоја ноќ спие со различен поради болката нанесена од Дерек. Откако Дерек ќе открие за ова Мередит решава да престане. Кога добива слободен ден на работа оди да ја посети мајка и но таму го сретнува Дерек и тој ја убедува да ја прати мајка и на специјална програма за луѓе болни од Алцајмер.
Мередит од тага купува куче кое многу го сака и го крстува Док. Но Изи и Џорџ неможат да го поднесат и Мередит мора да го даде некому. По многу размислувања го дава на Дерек и Адисон. Тие почнуваат да се грижат за него но сепак Мередит е љубоморна.
Поминува време откако Дерек и е вратен на Адисон и Мередит е се по повредена. Изи решава да го ризикува пријателството со Мередит и почнува да работи на некои случаии со Адисон. Кога гледа дека Мередит не и се лути продолжува со работа. Но откако Изи и Алекс ќе раскинат, Мередит почнува да се дружи со Алекс и да му помага доста околу тестот. Но една ноќ Адисон и одржува болна лекција на Изи и Изи повеќе не зборува со Адисон и таа истата ноќ Изи дознава за Алекс и тестот и Изи и Мередит остануваат пријателки.
Истоштена од се оди да го посети својот татко по дваесет години. Му ѕвони на врата и го прашува зошто ја напуштил а тој само и возвраќа „Мередит ти треба нешто или само така дојде“. Таа почнува да бега и си оди во нејзината куќа каде Џорџ конечно собира храброст да и признае дека ја сака и тие двајца ја поминуваат ноќта заедно. Мередит е шокирана од се и Џорџ не зборува со нејзе бидејќи таа сред сексот почнува да плаче и тој ја остава. Во меѓувреме Мередит и Дерек започнуваат платонско пријателство и почнуваат да се гледаат.
Тие редовно се гледаат и го шетаат Док. Дерек доаѓа со ваква идеја за да Мередит може да го гледа Док. Таа му кажува на Дерек дека направила нешто лошо нешто што не може да му го каже мислејќи на сексот со Џорџ. Сите во болницата се чудат што се случува со Мередит и Џорџ и едвај Изи, Кристина и Алекс дознаваат за нив. За време на една караница помеѓу Џорџ и Мередит, Џорџ паѓа по склаи и ја крши раката. За да ја стави во гипс мора да оди кај ортопед а тој ортопед е Кели Торес. Џорџ започнува врска со Кели, а како резултат Изи и Мередит стануваат љубоморни на неа. Оваа љубомора се зголемува кога Џорџ се отселува од куќата на Мередит и почнува да живее со Бурк и Кристина. Мередит и Џорџ продолжуваат да не зборат.
Иако изјавува дека се откажува од мажите и дека се посветува на плетењето кога Дерек ја замолува да отиде на ветринар еднаш наместо него бидејќи тоа е и нејзино куче таа оди и го запознава Д-р Фин Дандриџ, ветринарот на Док. Мередит се запознава со Фин и дознава дека неговата жена умрела во сообраќајна несреќа и дека е чесен и добар човек, но му вели дека не е подготвена за вистинска врска. Кога ситуацијата на Док се влошува Мередит поминува сè повеќе време со Фин, а во меѓувреме го продолжува своето платонско пријателство со Дерек.