cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Автомобилски регистарски таблички во Унгарија
Унгарските таблички во себе не содржат код на регион или град.Унгарските регистарски таблички се составени од црни карактери на бела површина. Шемата на табличките е три букви со трицифрен број XXX-999. Табличките издавани пред 1990 година беа во формат XX-99-99Табличките издадени помеѓу 1990 и 1 мај 2004, денот кога Унгарија стана членка на ЕУ биле издавани таблички кои во левиот дел го имале знамето на Унгарија и авто ознаката за Унгарија H. После први мај биле издавани таблички со европски стил. Старите таблички се сè уште валидни. Шемата на таблички кои почнале да се употребуваат во Унгарија започнала со AAA-001 во 1990. Во 2005 системот ја достигнал буквата ‘’’К’’’ како прва буква KAA-001. Во 2008 се издаваат таблички со почетна буква ‘’’L’’’. Оваа година (2011) се очекува да биде користена ‘’’M’’’ како прва буква. Табличките кои започнуваат со ‘’’JDA-001’’’ го имаат знамето на ЕУ на нивните таблички. Мотоциклите ја користат буквата ‘’’U’’’ како почетна буква, камионите - ‘’’F’’’ приколките порано ја користеа  ‘’’F’’’, а сега ‘’’X’’’. Дипломатските таблички имаат сина позадина со бели карактери. Шемата е ‘’’DT-12-34’’’, каде DT е ознака за дипломатски возила. 12 е код на амбасадата, а 34 е сериски број на возилото. Унгарската полиција (Rendőrség) ги користи овој формат ‘’’RB-12-34’’’. Други специјални таблички се издаваат на некои организации. На пример Унгарската национална телевизија ја користат оваа шема: ‘’’MTV’’’ со можни 999 комбинации. Од 2006 Националните амбуланти на Унгарија побарале да ја користат старата шема на новите евро-таблички (MA-12-34)
Хазарски речник
Осврт кон делото
Веднаш по објавувањето, романот го привлекол вниманието на критиката и на публиката: за само девет месеци биле објавени четири изданија, а во 1984 година ја освоил НИН-овата награда за роман на годината. Исто така, според известувачите на весниците „Sunday Times“ и „Publisher's Weekly“, на Саемот на книгата одржан во Франкфурт во 1987 година, романот стекнал култен статус и бил една од двете најбарани книги.
Автомобилски регистарски таблички во Унгарија
Кодови на табличките
Старите Не-ЕУ таблички се засновани на Унгарскиот стандард MSZ 140/1990.
Хазарски речник
Осврт кон делото
Според издвачот „Бук рајет“ (Book riot) „Хазарски речник“ е книга на српски јазик преведена на најмногу странски јазици (повеќе од 39), додека според зборовите на неговата сопруга, Јасмина Михајловиќ, романот е преведен на точно 40 јазици при што посмртно бил преведен и на албански, на тамилски и на фарски. Во електронска форма, романот е објавен на англиски, на руски и на кинески јазик.
Бешичко Езеро
Бешичкото Езеро (во постари извори наречено „Бешикско Езеро“; Λίμνη Βόλβη, Лимни Волви) — езеро во Егејска Македонија (денес во Грција), дел од групата на егејските езера. Се наоѓа на 40 км североисточно од Солун. Водниот слив опфаќа површина од приближно 1.247 км2.Нивото на водата се менува во зависност од сезоната и врнежите. Водата се користи главно за наводнување и риболов.
Езерото е наречено по околните населени места: Голем Бешик (Мегали Волви) и Мал Бешик (Микра Волви). По нив е наречена и околната Бешичка Планина.
Општината околу езерото се нарекува Бешик ().
Флора
Езерото е богато со различни водови фитопланктон. Шумите околу него се дабови, има и повеќе градини со овошја.
Фауна
Во езерото живеат 29 видиви риби,една од нив ендемска. Водоземните се барем 5 видови, а во и околу езерото се среќаваат 34 видови цицачи.Богатството на птици е презентирано со повеќе од 200 видови.Поважни што гнездат се:
Исто така езерото е важно место за прехрана на: розов (обичен) пеликан (Pelecanus onocrotalus; макс. 550 двојки) во летото, како и белоглав (кадроглав) пеликан (Pelecanus crispus; 50+ двојки) за време на миграција. Зимно време можат да се видат цуцулест нуркач (Podiceps cristatus; 11.000 единки), црноврат нуркач (Podiceps nigricollis; 100+ единки), кафеноглава потопница (Aythya ferina; 30.000 единки), лиска Fulica atra; 20.000 единки) и понекогаш синоклунеста патка (Oxyura leucocephala)
Беш Тепе (Карбинци)
Беш Тепе (позната и како Анче-Баргала) — градска населба од римското и доцноантичкото време. Се наоѓа на околу 600-700 метри југоисточно од селото Карбинци, од левата страна на патот за селото Радање. Во времето на Втората светска војна, во нивата на Тодор Трајчев при орање била откриена плоча од варовник со латински натпис, димензии од 1,28 × 0,64 × 0,24 метри, која подоцна ја објавил И. Венедиков. Во текстот од пет реда, испишан во неправилна римска капитела, се соопштува дека во времето на царевите Валенс и Валентиниј, по наредба на Антониј Алипиј, управник на Внатрешна Дакија, населението на градот Баргала изградило порта, во 371 година. Врз основа на овие податоци, градот Баргала е присутен во историските извори, а Венедиков го сместува на ова место меѓу атарите на селата Карбинци, Таринци и Долни Козјак, познато кај селаните уште и под имињата Градиште и Могилките. Не се знае дали градот бил заштитен со одбранбени бедеми и порта или пак споменатата порта била подигната поради одреден повод. Откривањето на плочата е дотолку интересно што овозможува дел од јужната граница на средоземна Дакија, во втората половина на век, да се спушти сѐ до реката Брегалница.
Алимбегова куќа
Алимбегова куќа — куќа која се наоѓа во Тетово, Македонија. Објектот е вклучен во Списокот на Културно наследство на Македонија.
Историја
Објектот бил изграден од страна на Алим-бег, кој ја изградил својата резиденција во необароктен стил, но во просторната организација ја задржал традиционалната поделеност на јавниот и приватниот дел за живеење.
Опис
Алимбеговата куќа е асиметрична градба, со приземје и два ката, а како архитектонско остварување претставува редок пример на станбена архитектура. Во претставителниот дел се влегува преку типичен барокен влез со извиени скали. Во предниот дел се наоѓа салон за прием со голем чардак од едната страна и висока шестострана просторија од другата страна. Во задниот дел се сместени уште три простории за живеење.
Првиот и вториот кат се идентично решени, со таа разлика што поради поголемата спратна висина на салонот, тој не се појавува на вториот кат. На вториот кат е сместен спалниот тракт, со своја бања. Распоредот на просториите е асиметричен со примена на разни геометриски форми, (многуаголни, полукружни, шестаголни, правоаголни). Скалите меѓу првиот и вториот кат се двокраки со полукружен подест. Прозорците се поставени на сите нивоа со различен облик и декорација : на приземјето имаат благи лакови за натпрозорници, на првиот кат се полукружни, а на вториот се со прекршени лакови. Фасадната декорација поставена околу прозорците и на парапетите е типичен пример на барокниот стил, со гирланди, цветови, листови. Пиластрите со капители се исто така богато украсени.
Најбогато е обработена западната фасада, со извиени елипсовидни надворешни скали. Лево од скалите во шестоаголен облик се надвисува кула која доминира над останатите делови од фасадата. Десно од скалите е поставена чешма во полукружна розета и ниша обработена во вид на школка. Полукружниот фриз има флорална декорација во плиток релјеф. Покривната конструкција е изработена во неколку фази во зависност од адаптациите кои ги има претрпено објектот. Покривот е повеќеводен со фалцовани ќерамиди.
Објектот денес
До 1993 година објектот бил во функција на Медицински центар или Старата болница. Во текот на 2016 година, започнале активности за конзервација, реставрација, санација и конструктивно зајакнување на Алимбеговата куќа, по кое објектот треб да биде претворен во музеј.
Шпански јазик
Шпански јазик или познат како кастиљски јазик  — романски јазик од групата на ибероромански јазици. Јазикот се развил од неколку јазици и дијалекти кои се зборувале во централниот дел на Пиринејскиот Полуостров во IX век. Јазикот постепено се зголемувал и се приширувал со експанзијата на Кралството Кастиља.
Соврмениот кастиљски јазик се развил со прераспоредување на согласките, процес кој започнал во XV век. Јазикот постепено почнал да создава нови зборови, како од домашно, така и од странско потекло. Јазикот станал значаен со шпанската колонизација на Америка, Африка и делови од Азија - колонизација која била предводена од Шпанската империја во периодот од 15 до XIX век. Во тој период јазикот станал најзначаен јазик за владата и трговијата.
Географска распространетост
Кастиљскиот е признат како службен во над 20 држави и поголем број меѓународни организации. Во следната табела е наведено присуството на шпанскиот по држави.
Споредба на зборови
Шпанскиот и италијанскиот споделуваат сличен фонолошки систем. Денес се проценува дека сличноста на зборовите меѓу италијанскиот и шпанскиот е 82%. Истата сличност со португалскиот е проценета на 89%. Сличноста меѓу шпанскиот од една страна и францускиот и романскиот од друга страна е помала, па така лексичката сличност се проценува на 75% и 71%.
Наполеонови војни
Наполеонови војни — низа глобални конфликти за време на владеењето на Наполеон Бонапарт (1804 - 1815). Овие војни ја очаиле војската на Европа како и некои други воени системи. Француското царство брзо растело и набрзо освоило голем дел од Европа, но по катастрофалната неуспешна  инвазија на Русија почнал нејзиниот пад. За тоа време Шпанија почнала да се ослободува од француската окупација и презема контрола над својата колонија, што ги поставило темелите на националистичките револуции во Латинска Америка. Не постои точен запис за тоа кога француските револуционерни војни завршиле, а кога Наполеоновите војни почнале. Можни датуми се: 09.11.1799 - Наполеон почнува да владее со Франција, 18.05.1803 - Британија и Франција прекинуваат мир во Европа, 02.12.1804 - Наполеон крунисан за цар. Некои од важните битки се: Битката кај Аустерлиц 1805, Битката кај Трафалгар 1805, Бородинската битка 1812, Битката кај Лајпциг 1813, Битката кај Ватерло 1815 ( пораз Наполеон Бонапарт) Битката кај Јене, Ауерштат, Фридланд 1806-1807. Наполеоновите војни завршиле со конечниот пораз на Наполеон во Битката кај Ветерло 18.06.1815. и вториот Париски договор потпишан на 20.11.1815 година.
Вовед
Уште на есен 1799 година Французите ја запоставиле офанзивната коалиција. Рускиот цар Павле I Романов се повлекол од коалицијата, додека Британија, Неапол и Австрија продолжувале со војување. Француската војска во Италија била во тешка состојба. Командантот Масена бил опседнат во Џенова, без намирници и муниција. Наполеон преку Швајцарија се упатил кон Италија и ги нападнал Австријците од зад грб. Тие тргнале да го пресретнат. До битка дошло на 14.06.1800 година кај Меренга. Битката се развивала неповолно кон Французите. Работата ја спасил генералот Луј Дезе кој самоиницијативно се свртел и стапил во помош на Наполеон со што ја прекинал битката. Меѓутоа, во битката го загубил животот. Истиот тој ден, во Египет е извршен атентат на командантот на Француската сила, Жан-Батист Клебера. Поради неговата смрт битката во Египет била загубена. По битката во Маренга, обновена е Цисалпинската република, а тежиштето на операцијата е пренесено во Германија, Таму генералот Моро однел уште една голема победа во овој дел од војната, во Битката кај Хоенлинден. Австрија по овој пораз била приморана на мир.
Црква „Св. Атанасиј“ - Жабени
'''Црква „Св. Атанасиј“ - Жабени''' може да означува две истоимени цркви во селото Жабени:
Ботевград
Ботевград (Ботевград) — град во Софиска Област, Бугарија со 20.564 жители. Се наоѓа во западниот дел на земјата. Градот е сместен во подножјето на Балканот. Тој е административен центар на истоимената оштина. Денешното име го добил според револуционерот Христо Ботев, во Бугарија почитуван како еден од најголемите револуционери во историјата на бугарскиот народ.
Географија
Се наоѓа на 60 километри од главниот град Софија, северно од Стара Планина, во правец на Варна или Русе.
Автомобилски регистарски таблички во Ерменија
Преглед
Во 1992 после независноста на Ерменија беше создаден посебен формат на регистарските таблички. Пет букви од Ерменската азбука (Տ, Ս, Լ, Օ, Ո), кои имаат ист изглед на латиницата се користат на табличките
Шемата на воените возила е бели знаци на црна позадина.
Лица на слобода
Изложбата на фотографии „Лица на слободата“ е збирка на фотографии заробени од фото-новинарот, режисер на филмови и наставник за човекови права У. Роберто (Робин) Романо, за време на неговите патувања во Индија, Непал и Пакистан. Романо ја истражувал детската експлоатација, во координација со повеќе меѓународни организации, како што се Светска банка, УНИЦЕФ, Меѓународна организација на трудот и други за да се намали бројот на детски работници во таа индустрија. Изложбата била прикажана во многу градови на Соединетите држави од нејзината прва изложба во 2009 година. Лицата на слободата се вклучени во Проектите за модерно ропство на CNN.
Детски труд
За борба против експлоатацијата на детски труд, Светска банка со УНИЦЕФ, Меѓународна организација на трудот (МОТ) и Разбирање на иницијативата за работа на децата да се запознае со обемот на проблемот. Светска банка проценува дека има 218 милиони деца кои се жртви на нефер практики на детски труд. Возраста на децата се движи од пет до седумнаесет години. Индустријата за рачно изработени килими е една од индустриите вклучени во експлоатација на детски труд. Светска банка работи со земја и невладини организации (НВО) во обид да се „бори против детскиот труд“.
Обединетите нации и Меѓународната организација на трудот сметаат дека детскиот труд е експлоатативен, со тоа што ОН пропишува во членот 32 од Конвенцијата за правата на детето дека:
Според пописот во 1990 година, скоро 18% од сите деца во Америка работат во различни организации. Врховниот суд забрани детски труд во 1916 година, но законот стана видлив во 1941 година. Одделот за труд исто така не обрнува внимание на детскиот труд во САД, затоа децата сè уште се вработени во организациите. Возраста на децата кои се вработени е од 15 години до 17 години. Станува збор за скоро 3,7 милиони мали деца кои работат во разлицни фабрики. Постои интересен факт дека повеќе од 600 деца починале во несреќи поврзани со работа.
Изложба
Изложбата „Лицата на слободата“ е збирка на фотографии од У. Роберто Романо, која дава увид во животот, лошите услови за живот и лицата на ткајачи на деца од Јужна Азија. Пораките за надеж се прикажани на фотографиите и приказните за деца на кои им помагаше програмата GoodWeave за да се стекнат со училишно образование. Изложен е и избор на рачно изработени килими направени без детски труд.
По првичните прикажувања во Сан Франциско, Њујорк и Вашингтон, збирката била изложена во поголемите градови низ Соединетите држави од 2009 година.
Вести медиуми
Кон крајот на 2010 година, на изложбата „Лица на слободата“ беше прикажана емисијата на телевизиската мрежа АБЦ „Good Morning America“. На 18 април 2011 година, Лицата на слободата беа опфатени во Проектот за слобода на Си-Ен-Ен за современо ропство. Парчето се појавува на веб - страницата  на CNN -  Ен -  CNN со слајдшоу со слики од изложбата на фотографии на „GoodWeave’s Faces of Freedom“.
Поврзани проекти
Роберто (Робин) Романо е истражувачки филмски работник, каде што тој бил режисер, директор на фотографија, сепак фотограф и/или продуцент во следниве трудови:
Жетвата
Темна страна на чоколадото
Деца на полињата
Украдено детство
Дама-водач
Дама-водач (изворно: Leading Lady) ― образовна добротворна организација основана во 2015 година. Посветена е на зголемување на видливоста на успешните приказни на жените во сите сфери на животот и им нуди на девојките поширок избор на жени-модели од оние претставени во културата на населението.
Историја
Дама-водач е промовирана на Меѓународниот ден на жената во 2015 година. Основана е од претприемачот во науката за податоци, Едвина Дан.
Книгата содржи жени, вклучително и политичарки и уметнички, новинарки и наставнички, инженери и активисти, пожарникари и филмски ѕвезди. Секој беше избран заради својата инспиративна приказна.
На 8 февруари 2017 година, книгата, нејзиниот придружен документарен филм од Маријан Лакомб и ресурс за настава, била промовиран во Театарот Имакс од лондонскиот музеј на наука.
Работа
Во прилог на книгата, Дама-лидер спроведува програма за пристап до училиштата. Програмата зборува за средните училишта и студентите на универзитетите за моделите на улоги и аспирациите за кариера. Во 2018 година, исто така, започна истражувачки проект, предводен од д-р Тери Аптер, за да се открие влијанието на моделите за аспирации на младите жени. Истражувањето започна во октомври 2019 година, охрабрувајќи ги младите девојки да следат позитивни модели на улоги.
Активности
Во 2017 и 2018 година, Дама-лидер соработувала со Women in Data UK (WiD UK) за лансирање на „20 во податоци и технологија“, иницијатива дизајнирана да ги прикаже извонредните приказни за женското достигнување во податоците и технологијата низ Велика Британија.
Награди и номинации
Во 2018 година, Едвина Дан, преку Дама-лидер била наградена со „Наградата за зајакнување на жените“ од „Fashion 4 Development“ и „The Evening Standard Changemaker Award“.
Во 2019 година, Дама-водач била во потесниот избор за Националните награди за разновидност.
Црква „Св. Атанасиј“ - Жабени (возобновена)
Свети Атанасиј — селска црква црква во битолското село Жабени.
Местоположба
Црквата е сместена покрај регионалниот пат, која ја поврзува Битола со грчката државна граница. Во близина на возобновената црква се наоѓа археолошкото наоѓалиште Старо Жабени.
Хамави
Хамавите биле германско племе од доцниот антички период и раниот среден век. Тие прво се појавиле под ова име во 1 век во книгата Германија на Такит како германско племе кое, во поголемиот дел на нивната историја, живееле должсеверниот брег на долниот дел на Рајна во регионот кој денес се нарекува Хамаланд –наречен по нив, кој е во Герделанд провинција во Холандија. Такит (op. cit. 34) ги лоцира на запад од Фризија.
Потекло
Такит вели (35) дека Хамавите се населиле во земјата на Бруктерите. Што се однесува до тоа зошто Бруктерите веќе не биле таму, се опишува во латинската реченица која не открива детали:
. Овие соседи се впрочем подоцнежните Салиски Франки.
Овие пасуси кај Такит го поттикнуваат прашањето ако Хамаланд е прататковината на Бруктерите, тогаш каде тие биле претходно? Еден одговор е дека тие биле населени во долините на бреговите на север (Германите постојано се преместувале од север на југ). Многу нивни населби биле нарекувани Хам, вклучително веројатно и денешниот град, Хамбург. Името на градот можеби потекнува од називот на племето – Хамави.
Најдобрата етимологија го изведува Хам од германскиот збор *haimaz, "дом", од индоевропскиот *tkei-, "(: settle)", од каде и потекнува горногерманската претставка, именката, -heim. Претставката -avi, придавни завршеток, подоцна резултирал со -au во имињата на другите места. Хамави според ова би требало да значи "луѓе од населбите" или "населеници." Кога и во која смисла тие биле тоа е изгубен податок во тек на праисторијата.
Движењето низ Рајна
Аналите на Такит кажуваат една очигледно контрадикторна приказна (13.55). За да ги задржат своите римски војници од Долна Германија зафатени, нивните команданти ги испратиле преку Рајна и во напуштените земји да работат на некаков канал. Поради кавга со римските команданти на Белгија, војниците биле повлечени, а Фризите испратиле свои луѓе на таа земја. Римјаните ги избркале. Ампсивариите го сториле истото. Тие тврделе дека таа земја била населена од Хамави, по кои дошле Тубантите и Узипетите. Не се знае точно зошто земјата на Хамавите била напуштена. Единственото што се знае е дека подоцна на таа иста земја имало Франки.
Птолемеј индиректно го дава одговорот. Во Географија (2.10), вели дека Хамавите (латинизирано како Camavi) биле до Хаерусците кои според Такит се во Долна Саксонија близу Хановер, или можеби Турингија и  Анхалт. Се чини некои Хамави ја напуштиле својата земја за да се преселат нагорно по реката.
Со Салиските Франки
Латинските панигирики, серијал од дванаесет говори за слава на римските цареви, ги опишуваат напорите на Констанциј Хлор таткото на Константин Велики, да ги пацифицира Франките, кои пак се разликувале од Хамавите.
Конфликти со последните римски императори
Во доцниот 3 век Констанциј сметал дека е неопходно да се тргнат Франките од Белгија, кои постојано се населувале на тој регион, но без да сака да ги уништи. Оставајќи ги мирољубивите Франки, тој ги затворал и ги депортирал само оние од племето кои биле воинствени а потоа како лаети, ги префрлал во Бургундија, каде работеле земјоделство или пак служеле во римската војска. Се знае дека Хамавите биле дел од нив бидејќи има населба пагус (Х)амаворум (што би било ’’земја на Хамавите’’). Овие Франки подоцна дошле на високи позиции и доминирале во римската војска на Рајна. Некои Римјани Хамавите ги сметале за Франки. На појтингеријанската мапа, која датира порано од 4 век, напишана е белешка во простор северно од Рајна.
Хамавите исто така се појавуваат и во Нотициа Дигнитатум од 5 век, како римска воена единица. Долго пред тоа, слушаме за нив во писмото на Флавиј Клаудиј Јулијан (Јулијан Отпадникот бидејќи се преобратил од христијанство во паганство) до атињаните. Тој вели дека ги натерал Салиите да се заколнат на мир и дека ги однел Хамавите надвор од Галија.
Целата приказна е раскажана од Амијан Марцелин (17.8-9). Двете племиња знаеле дека се онаму каде што не требале да бидат, но се надевале дека нема да мораат да се борат. Кога Јулијан дошол со војска, тие пратиле гласници да молат за мир ветувајќи му дека ќе си одат дома и дека таму ќе останат. Јулијан не им ветил ништо а потоа тајно ги прател гласниците до нивните војски кои ги нападнал со елементот на изненадување. Некои од Хамавите биле убиени, други поробени а останатите избркани од таму кајшто дошле. После тоа Хамавите уште еднаш биле споменати од Григориј Турски како дел од Франките и во некаков законик за време на Карло Велики. По 9 век тие изчезнуваат од нивната провинција претопувајќи се во новите популации на Холандија.
Вук Драшковиќ
Вук Драшковиќ е роден на 29 неоември 1946 година. Тој е српски политичар и претседател на Српското движење за одбрана. Тој бил потпретседател на владата СРЈ и министер за надворешни работи во државната заедница на Србија и Црна Гора.
Животопис
Дипломирал на правен факлутет во универзитетот во Белград 1968. Од 1963 до 1980 работел ако новинар за југословенска новинарска агенција Танјуг. исто така бил член на Сојузот на комунистите на Југославија и шеф на кабинетот на југословенскиот претседател Мике Шпиљка. Роден е во селото Меќа во семејство комунисти од Хрватска. Основно Училиште завршил во Подолнини, гимназија во Гацка, а дипломирал на павниот факлутет во Белград. Оженет е со Даница Драшковиќ. Потекнува од партизански семејство, неговиот татко бил комунист и партизан за време на НОР, што влиаело на него да биде комунист и член на Сојузот комунисти на Југославија. во 1990 година по распаѓањето на Сојузот на комунисти на Југославија станува водич на антикомунизмот и националноста кој се залагале за Гплема Србија и рехабилитација на движењто на четник заедо со Воислав Шешељ. По неколку години го мења својот политички став и станува поддржувач на Сојузот на Соединетите Американски Држави и државите кои се членики на Европската Унија и Нато. По распаѓањто на Српската народна одбрана, тој основал партијата за српското движење за одбрана. Во тој период двапати бил уапсен. Прв па по деветтомартовската демонстрација во 1991 година кога прошол три дена во притвор. Следниот пат е притворен со својата сопруга Даница јуни 1993 година кога се осудени на два месеци притвор и кога ја пршле најсуровата полициска тортура. Двајцата се ослободени благодарение на притисокот водечки државници и органи на меѓународната заедница.
Лонгонот
Лонгонот — голем заспан стратовулкан кој се наоѓа на раседот Грегори во Кенија, кој влегува во составот на Голема Раседна Долина. Лонгонот е дел од најголемата вулкански синџир на раседи, и се протега од Џибути до Мозамбик. При проучувањето на раседот во Кенија е прецизирано дека само четири вулкани кои се наоѓаат овде, пројавуваат некаква активност. Тоа се Лонгонот, Сусва, Мененгај и Пака.
Вулканот се наоѓа на 100 километри западно од главниот град Најроби, во јужниот дел на падината на езерото Најваша во територии населени од Масаите. Се издигнува меѓу риолитното поле Олкаријс на 20 километри северозападно и вулканот Сусва, кој се наоѓа на 30 километри јужно од него.
Опис
Вулканот се состои од широка купа со стрмни ѕидови и голем централен конус, кој се издига од нејзиното дно. Овој конус е скрате од помала, тркалезна купа. Лава од подоцнежни ерупции е покриена по дното на старата купа и падините на вулканот, формирајќи неколку слоеви. На североисточното крило на главното тело се издига еден дополнителен, добро сочуван, паразитски конус. Падините на вулканот се проследени од огромни пукнатини и кањони од лава, а над нив се носат геотермални испарувања. Масајските преданија ја датираат лавината по северните падини кон 19 век. На југозападните падини се јавуваат многу помлади текови од лава.
Параметри
Вулканот претставува трахитен конус што се издигнува на 2.776 метри надморска височина. Неговата основа зафаќа површина од 30 км2, а нејзиниот волумен е околу 280 км3. . Купата е голема, со димензии 12х8 километри, а кратерот има површина од 35 км2. . Помалата купа во централниот конус има пречник 1,8 километри. Во 1980 година Скот проценува дека обемот на најголемата купа бил 26,5 км3, а на малата - 11,25 км3. Основата на раседот во Кенија достигнува максимална надморска височина од 2000 метри меѓу Лонгонот и вулканот Мененгај. Вулканот се издига околу 700 метри над нивото на околниот терен. Се верува дека во историски времиња вулканот избил во 9150 п.н.е. ± 150 години, 3650 г.пр.н.е., 1270 г.пр.н.е., 1330 година, 1600 година и 1863 г ± 5 години.
Геологија
Лавата од раните ерупции на овој кватернерски вулкан содржи голема количина на пемзажен камен во застоените пирокластити. Доцната лава се состои од претежно пирокластични трахити. Посебна одлика се многу блескавите црни јата на опсидијан на падините и на купата на вулканот. Присуството на базалт во лавата има влијание врз структурата на купата.
Содржината на изотопи на олово во трахитите на Лонгмонт не е во согласност со неговиот затворен систем. Во 2004 година, Роџер шпекулирал дека повеќе од 10% од овие материјали се исфрлени од блискиот вулкан Олкарија. И претпоставката на Скот е дека колапсот на купата на Лонгмонт била проследена со повлекување на магма околу околните фрактури.
Во 1998 година била испитувана површината на вулканот и било откриено дека под кратерот на врвот има централна магматска комора чија температура, според геохемиските анализи, достигнала 3000 °C. Податоците покажале присуство на радон и јаглерод диоксид во комората. Изворот на топлина се очекува да биде длабок околу 6 километри. Покрај тоа, забележана е аномалија која покрива површина од 70 2. Потенцијалната моќност е над 200 мегавати.
Фази на развој
Се претпоставува дека во неговиот развој вулканот Лонгмонт поминал низ седум фази. Релативно малку детали се објавени на петрологијата и геохемијата во текот на првите два периода. .
Национален парк Лонгмонт
Вулканот се наоѓа во Националниот парк Лонгонот (Mont Longonot), кој започнува на околу 90 km од Најроби и се простира на површина од 52 km2. Територијата добила статус на национален парк во 1983 година. По каменастите падини на планината се оформени V-обликуван долини и сртови со ниска храстовидна вегетација, а купата е обрасната со густа шума. Планината и паркот обезбедуваат погодно живеалиште за многу диви животни. Од грабливците, овде може да се најдат ограничен број лавови и леопарди. Тревопасните животни се претставени од биволи, жирафа, зебра, антилопи и гзели. Претставници на приматите се бабуни. Планината е дом на 103 видови птици, од кои најчести се карпести мршојадци, и илјадници ластовици. Карпите на Лонггонот се традиционално место за гнездење за орелот.
Денешна состојба
Сателитските слики во текот на последната деценија покажуваат дека висината на планината е зголемена за неколку сантиметри. . Овие мали промени кои не се забележуваат со голо око, биле откриени од сателитскиот радар InSAR. Проучувајќи ги сателитските снимки, научниците од Европската вселенска агенција дошле до заклучок дека за периодот од 2004 до 2006 година вулканот пораснал за околу 9 сантиметри. Постои бавно растечка вулканска активност, особено под површината каде што се зголемува нивото на магмата. Не може да се видат други надворешни знаци како што се пареа или чад. Во средината на XX век билло соопштено за присуство на околу 30 активни фумароли по вулканот, кои се активни и во денешно време.
Вулканот се наоѓа во густо населена област, и ова бара внимателно набљудување и проучување. Истражувањето, исто така, обезбедува информации за геотермалниот потенцијал на регионот. Кенија е првата африканска земја која гради геотермални електрани и користи обновлива, еколошки алтернатива за јаглен и нафта. Влијанието на такви видови ресурси може да стане важен економски двигател за регионот. . Недалеку од вулканот Лонгонот е изградена геотермална електрана која произведува струја. .
Велинград
Велинград (Велинград) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Велинград во Пазарџичка Област. Има население од околу 24.102 жители (2022).
Географија и местоположба
Велинград е сместен во Чепинската Котлина во Западните Родопи, на 48 км од Пазарџик, на 80 км од Пловдив, и на 134 од главниот град Софија.
Булевар „Тарас Шевченко“ (Киев)
Булевар „Tарас Шевченко“ (украински: Бульвар Тараса Шевченка ) — еден од главните булевари во Киев, Украина. Булеварот се наоѓа во истоимената област и се протега од Бесаравискиот плоштад до Плоштадот на победата.
Како градска улица, денешниот булевар бил изграден во 30-тите години на XIX век, пред 1834 година. Паралелно со изградбата на Киевскиот униврзитет и Владимирската улица. Покрај улицата на почетокот биле засадени костени, но во 40-тите години биле посадени и дрвај, кои постојат до денес. Во 1839 година, по левата страна од улицата била изградена ботаничка градина посветена на Александар Фомин.
Познати знаменитости:
Несторица
Несторица – македонски благородник и војсководец од времето на Самуиловото Царство. Пред Беласичката битка (1014), царот Самуил го испратил да го нападне Солун, но бил поразен од Византијците. По смртта на Јован Владислав со другите македонски благородници му се предал на византискиот цар Василиј II.
Норак
Норак – стар пајонски град.
Спомнат кај Стефан Византиски: заедно со пајонските градови: Амидон, Добер и Бимаз. Други податоци нема, ниту пак е сместена неговата местоположба.
Андре Мазон
Андре Мазон (роден Андре Огист Мазон на 7 септември 1881 г. во Париз - починал на 13 јули 1967 г. во Париз) е француски славист, професор на Францускиот Универзитет (1923 г.) и член на Академијата на натписи и белетристика (1941 г.). Неговите дела опфаќаат литература на словенски и класичен руски јазик, руски јазик и чешки јазик, како и словенски фолклор.
Кариера
Андре Мазон студирал на Сорбона, а потоа на Универзитетот во Прага. Потоа предавал француски јазик на Универзитетот во Карков (1905-1908 г.). По враќањето бил назначен за секретар на Школата за ориентални современи јазици во Париз (1909-1914 г.). Бил професор на Универзитетот во Стразбур (1919-1923 г.), потоа професор на Францускиот Универзитет (1923-1951 г.). Тој бил на чело на Институтот за славистика во Париз од 1937 година, и станал потпретседател на Меѓународниот комитет на слависти (1958-1967 г.).
Андре Мазон е ко-основач и член на уредничкиот одбор на „Revue des études slaves“ (1921 г.).
Неговите дела, кои се фокусираат на класичната руска литература од XIX век век, исто така, се однесува и на фолклорот на Словените на Балканот. Неговата теза се занимава со делото на Иван Гонтчаров (1914 г.). Објавил ракописи на Тургењев зачувани во Париз, како и бројни дела, статии, книги, рецензии за скоро сите познати руски писатели од периодот од Пушкин и Шевченко до Достоевски и Толстој.
Неговиот скептицизам кон Слово за походот Игорев е добро позната, но неговите аргументи денес се побиени, како што демонстрирал Роман Јакобсон во 1947 година.
Тој бил познат и како студент на Борис Унбеган.
Насад (составина)
Насад – дел од шумата што по својот настанок, состав и развој е скоро еднаков, а се разликува од другите нејзини делови по едно битно обележје или по повеќе значајни одлики заради кои мора да се спроведува посебен начин на одгледување. Критериумите за категоризација на насадите се: настанок, возраст, мешаност, форма и бонитет на насадот. Според настанокот, можат да бидат од генеративно и од вегетативно потекло; според возраста се еднодобни или разнодобни; според мешаноста се чисти или мешовити. Бонитетот се определува со посебни методи, според растот и прирастот на стеблата. Основни елементи на структурата на насадот се: бројот на стеблата, нивната висина, дрвната маса, прирастот, темелницата и др.
Широкопојасен
Поимот широкопојасен (broadband) во контекст на телекомуникации се однесува на сигнален метод кој вклучува или опфаќа релативно широк спектар на честоти кои можат да се поделат во канали и честотни опсези. Терминот широкопојасен секогаш е релативен, и се разбира во зависност од контекстот. При преносот на податоци модемот пренесува честотен спектар (bandwidth) до 64 килобита (kbit/s) во секунда преку телефонска линија. Преку истата таа телефонска линија АДСЛ може да пренесува честотен спектар од неколку мегабитови во секунда (mbit/s) што се смета за широкопојасен пренос.
Во контекст на пренос на податоци терминот широкопојаснен може да го има истото значење како што е наведено погоре. Преносот на податоци преку оптички кабел опфаќа уште поголема пропусност.
Сепак, терминот широкопојасен во контекст на пренос на податоци најчесто се користи во потехничка смисла и се однесува на пренос на податоци при што повеќе пакети податоци се испраќаат истовремено за да ја зголемат стапката на ефикасност на преносот без разлика на стапката на реалните податоци.
Internet access
Жалгирис Арена
Жалгирис арена (Žalgirio Arena) е повеќенаменска арена во Каунас, Литванија, која моментално е во фаза на изградба. Арената се наоѓа на островот на реката се Њемен. Кога ќе биде завршена, оваа арена ќе биде најголемата арена на територијата на Балтикот. Арената е со сместивост од 14,502 седишта за кошаркарски натпревари, 15,160 седишта за концерти.
За домашни натпревари, арената ќа ја користи истоимениот кошаркарски клуб, КК Жалгирис, кој моментално се натпреварува во домашната лига и Евролигата. Планирано е во оваа арена да се одржи плеј-оф и финалето на 37-то Европско првенство во кошарка кое од септември 2011 се одржува ви Литванија.
Асимптота
На пример, x-оската е единствената асимптота на кривата.
Во математиката се разликуваат три типа асимптоти: вертикална, хоризонтална и коса асимптота. Функција може да има една или повеќе асимптоти, но може да нема ниту една.
Црква „Вознесение Христово“ - Габревци
Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — главна селска црква во селото Габревци. Црквата се наоѓа на крајот од селото. Во непосредна близина на денешната црква се наоѓа објектот во којшто била сместена старата црква.
Архитектура
Црквата има правоаголна основа, со апсида во нејзиниот заден дел, и претставува крсто-куполен храм. Градбата е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Пред главниот влез на црквата, од левата страна се издига камбанаријата.
Објектот на старата црква, кој се наоѓа во непосредна близина на новиот објект, е во многу лоша состојба, покривот е пропаднат и целата градба е оставена да пропаѓа.
Јонава Арена
Арена Јонава е спортски центар во Јонава, Литванија. Содржи бокс ринг, билијард и пинг-понг маси како и вежбалница. Во арената Јонава исто така може да се играат кошаркарски и одбојкарски натпревари.
Јошка Миленковски
Јошка Миленковски (роден на година во ) — македонски одбојкар, тренер и универзитетски професор. Миленковски е најтрофејниот македонски спортски тренер во сите категории, со вкупно 28 трофеи во Македонија, од кои 15 во првенствата на Македонија со Работнички Фершпед, 13 купа, од кои 12 со Работнички и еден со Борец Универзал промет. Учесник со четири екипи на четири фајналфор-турнири во Купот на ЦЕВ со Работнички Фершпед, Будванска Ривиера, Мили Пијанго и Зираат банк (2. место), втор во Купот на арапските земји со Сфакс.
Животопис
Јошко Миленковски е роден на година во. Пред да ја започне својата одбојкарска кариера, Миленковски бил фудбалер каде ги поминал сите младински категории но поради повреда решил да започне да се занимава со одбојка во локалниот клуб ОК Нико Доаѓа. Со оваа екипа станал вицешампион на Македонија на завршниот турнир што се одржал во Крушево. На државното првенство во Љубљана, клубот го освоил шестото место. Во следниот период бил повикан во Младинската репрезентација на Македонија, каде земјата настапувала на Купот на Републиките и покраините и на Партизанската олимпијада во Фоча. По крајот на турнирот Миленковски бил забележан од ОК Вардар, каде тренер во тоа време бил полскиот стручњак Вацлав Бучински.
Во екипата на Вардар и покрај големата конкуренција успеал да се наметне кај тренерот. Во меѓувреме станал капитен на младинската репрезентација на Македонија и младински репрезентативец на Југославија. Учествувл на Балканијадата во Букурешт во 1980 година, каде го освоил третото место. Во исто време се запишал на Факултетот за физичко образование каде катедрата по одбојка ја водел големиот стручњак Димитар Циев, со кој. подоцна како негов ментор развил голема соработка. Димитар Циев по осамостојувањето на Македонија станал првиот селектор на Македонија, а Миленковски прв тренер.
Во текот на својата играчка кариера, Миленковски бил одбојкар во ОК Нико Доаѓа од Крушево (1976–1978) и ОК Вардар од Скопје (1978–1983). Тренер на Одбојкарскиот клуб Работнички во Скопје (од 1994), со кој повеќепати го освојувал првенството на Македонија и успешно се натпреварувал во Купот на европските шампиони. Успешен и како селектор на Репрезентацијата на Македонија. Неколкупати бил прогласуван за најдобар спортски тренер и селектор во Македонија. Објавувал стручни и научни трудови.
Малаја
Малаја или Полуостровска Малезија (малајски: Semenanjung Malaysia) е делот од Малезија кој се протега на Малајскиот полуостров, и копнено се граничи со Тајланд на север. Поврзан е со насип и мост со островот Сингапур јужно. Преку Малакскиот проток западно се наоѓа островот Суматра. Источна Малезија (на островот Борнео) се наоѓа источно преку Јужнокинеското Море.
Покрани и територии
Малаја се состои од следниве 11 покраини и 2 федерални територии (од север кон југ):
Малаја е и името на национална шума или света градина, еднаква на Рајската Градина, по традицијата Шамбала.
Историска употреба
Зборот „Малаја“ се користи и во смисла на Британска Малаја и Федерацијата Малаја.
Други одлики
Западна и источна Малезија се разликуваат не само географски, туку и по различната структура на судството. Источните покраини имаат повеќе автономија отколку првичните покраини на Малезија, и ја ограничуваат имиграција од полуостровот.
Општина Куклиш
Општина Куклиш — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена со Општина Струмица. Седиште на општината било селото Куклиш.
Населени места
Во Општина Куклиш спаѓале следниве села: Дорломбос, Злешево, Костурино, Куклиш, Мемешли, Орманли, Раборци, Свидовица, Три Води и Чепели.
Население
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, општината Куклиш брои 8.064 жители, од кои:
Глувост
Губење на слухот, исто така познато како оштетување на слухот, е делумна или целосна неспособност да се слушне. Глув човек нема малку слух. Губење на слухот може да се појави во едно или во двете уши. Кај децата кои имаат проблеми со слухот, може да влијае врз способноста за учење на говорниот јазик, a кај возрасните може да предизвика потешкотии во работата. Кај некои луѓе, особено постарите лица, губењето на слухот може да резултира во осаменост, губењето на слухот може да биде трајно или постојано.
Од 2013 година губењето на слухот влијае на околу 1,1 милијарда луѓе до одреден степен. Таа предизвикува попреченост во 5% (360-538 милиони) и умерена до тешка кај 124 милиони луѓе. Од оние со умерена до тешка попреченост, 108 милиони живеат во земји со ниски и средни приходи. Од оние со губење на слухот, 65 милиони започнале во детството. Оние кои користат знаковен јазик и се членови на културата на глуви се гледаат себеси како да имаат разлика, а не болест. Повеќето членови на културата на глуви, се спротивставуваат на обидите за лекување на глувост, а некои во оваа заедница ги сметаат кохлеарните импланти со загриженост бидејќи имаат потенцијал да ја елиминираат нивната култура. Терминот оштетување на слухот честопати се гледа негативно, како што нагласува она што луѓето не можат да го направат.
Јупитерови месечини
Јупитер има 16 поголеми месечини кои се прикажани според оддалеченоста од него (првиот е најблиску до Јупитер. Тоа се следниве:
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Пиперово
Свети Теодор Тирон — главна селска црква во селото Пиперово. Црквата се наоѓа на почетокот од селото. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Црквата е изградена во век, а не е познато од кого била осветена. Во 1912 година била обновена и живописана од непознат автор. Иконите заедно со иконостасот се стари од 1863 година, но нивниот автор исто така не е познат. Денес црквата е запуштена и се наоѓа во лоша состојба.
Алитус Арена
Алитус арена (Alytaus arena) е универзална арена во Алитус, Литванија. Реконструкцијата на арената почнала во 2009 година, а била завршена до крајот на 2010 година. Арената официјално била отворена на 12 февруари 2011 година, а беше домаќин на натпреварите од групата Ц Европското првенство во кошарка кое се игра од 31 август до 18 септември 2011 година.
Хенрик Батовски
Хенрик Батовски (, -,  ) – историчар, член на МАНУ надвор од работниот состав.
Животопис
Батовски студирал ориенталистика, славистика и историја, а во 1929 година и докторирал. Од 1930 година бил дописник од Прага и од Белград, а во 1936 година станал доцент на Јагелонскиот универзитет – Катедра за политички науки во Краков. Хабилитирал на тема „Основите на Балканскиот сојуз во 1912 година“. Бил еден од основоположниците на студиите по балканистика на Јагелонскиот универзитет. Фашистите го депортирале во концентрациониот логор Саксенхаузен (1. IX 1939), а потоа во Дахау, каде што останал до победата над фашизмот. По Ослободувањето, во 1956 година, бил избран за вонреден, а во 1966 година и за редовен професор на Јагелонскиот универзитет. Од 1977 година бил член на Полската академија на уметностите со седиште во Краков, а од 1981 година и член на МАНУ надвор од работниот состав. Автор е на повеќе од 800 библиографски единици од дипломатската историја, балканистиката и славистиката.
Јост Гиперт
Јост Гиперт  (Jost Gippert; роден р. 12 март 1956 во Винц-Нидервенигерн, денес Хатинген, Германија) е германски научник и кавказиолог, писател и професор по споредбена лингвистика на Институтот за Емипириска Лингвистика при Универзитетот Јохан Волфганг Гете во Франкфурт на Мајна.
Животопис
Во 1972 година завршува средно училиште во гимназијата Лајбниц во Есен-Алтенесен, Германија. Од 1971 до 1977 студира лингвистика, индологија, јапонологија и синологија на универзитетот во Маргург и Берлин (Слободен универзитет Берлин). По студиите, во 1977, се стекнува со титулата доктор по филозофија со студијата за "Синтаксата на инфинитивно образување во индоевропските јазици". Од 1977 до 1990 работи како научник и држи предавања на универзитетите во Берлин, Виена и Салцбург. Како научен асистент за ориентална комјутерска лингвистика, докторира во 1991 на универзитетот во Бамберг со студијата за иранските заемки во ерменскиот и грузискиот.
Од 1994 предава споредбена лингвистика на Универзитетот Јохан Волфганг Гете во Франкфурт на Мајна. Од 1996 е надворешен член на Академијата за науки во Гелати (Грузија), од 2002 e член на комисјата Турфан, а од 2007 член на центарот "Sprache" (Јазик) на Академијата за Науки во Берлин-Бранденбург.
Во 1997 е именуван за почесен професор на Универзитетот Сулхан Саба Орбелиани во Тбилиси, во 2009 за почесен доктор на Унивезитетот Иване Џавахишвили исто во Тбилиси и во 2013 за почесен доктор на Универзитетот Шота Руставели во Батуми (Грузија). Неговата работа не се сведува само на индоевропските јазици и јазичаричката типологија, туку и на јазиците од Кавказот. Неодамна исто така се започна со неколку кооперациски проекти под водство на Јост Гиперт. Комјутерскиот јазичар го води и проектот ТИТУС (започнат од самиот него во 1987 година), чија цел е електронски да се откријат примарни текстуални податоци понудени на индоевропските јазици и сродните на нив. Главни теми во неговите истражувања се историско-споредбениот метод, јазичаричка типологија, електронски корпус, документација на мултимедијалниот јазик и електронска анализа на манускрипти и ракописи.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Лубница
Историја
Црквата е изградена во 1840 година. Не е познато од кој архијереј била осветена. Внатрешноста на црквата не е зографисана.
Писари (македонски книжевници)
Писари — книжевни дејци од средновековието, творци на многубројни богослужбени книги Поради својата скромност, писарите најчесто не го забележувале своето име, но има и исклучоци, па може да се наведе нивното име граматик Георги, поп Добромир, поп Јован, поп Добрејшо, Драган, Добријан, Јосиф, Тихота и Белослав, Никола Брата, поп Михаил, Станислав, Владислав Граматик, Димитар Кратовски, Јоан Кратовски, Висарион Дебарски, Пахомиј Слепченски и многу други.
Тахинско Езеро
Тахинско Езеро — поранешно езеро на реката Струма, во нејзиниот рамничарски дел — Серско Поле во Егејска Македонија, денес во Грција. Исушено е во периодот 1928-1936 г. според програма на грчката влада за зголемување на обработливите површини. Во близината се наоѓа истоименото село Тахино.
Градиште (Октиси)
Градиште — археолошко наоѓалиште во струшкото село Октиси. Претставува утврдена населба од средниот век.
Северозападно од селото, на висок рид со доминантна местоположба се утврдени траги од населба и утврдување.
Томо Босанац
Томо Босанац (, -,  ) – електроинженер, доктор на технички науки, редовен професор на Електротехничкиот факултет во Загреб, член на ЈАЗУ (ХАЗУ)  и член на МАНУ надвор од работниот состав од 1994 година.
Животопис
Босанац е роден во Стари Плавници, населба во Бјеловар, на 15 мај 1918 година. Работејќи во фабриката „Раде Кончар“ (каде што еден период бил и директор) реализирал голем број комплексни проекти меѓу кои и генераторите за ХЦ „Вруток“. Од владата на ФНРЈ во 1949 година ја добил наградата „Никола Тесла“. Бил директор на Институтот „Руѓер Бошковиќ“ во Загреб. Работел на честотни инвертори и на нивната примена главно за топлински цели.
Св. Димитрија (Октиси)
'''Св. Димитрија''' — археолошко наоѓалиште во струшкото село Октиси. Претставува црква од средниот век.
Денешната црква/параклис Св. Димитрија, според кажувањето на мештаните, е изградена врз темелите на оваа средновековна црква, чии остатоци го сочинуваат наѓалиштето.