cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Врска крај со крај
Историјат
Во коментарите доставени од страна на Патрис Лион во ОН Работната Група за управување со интернет (4 ноември 2004 година), насловен како "Крајот-End Принцип и дефиниција на Интернет ", во име на непрофитната Боб Кан истражувачка организација, корпорацијата за Национално истражување Иницијативи (CNRI), беше истакнато дека:
Да се расправа денеска дека само постојани елементи кои можат да бидат активни во интернет животната средина треба да се наоѓаат на маргините на интернетот е да се игнорира еволуцијата на софтверот и другите технологи за да обезбеди домаќинство на услуги во текот на Интернетот. Слоевитиот пристап има многу предности кои треба да останат заедно со повеќе интегриран систем архитектури; пристапот е практичен начин да обкованата интернет архитектура над постојните мрежи, кога тешко беше да се координираат модификацијата на овие мрежи, ако навистина тие измени можеше да се договорени и спроведени. За некои понови апликации, одржување државни информации во рамките на мрежата сега би било пожелно за ефикасноста ако не и севкупната ефикасност и делотворност. Покрај тоа, сегашните истражувања и напори можеби ќе треба да се осврнат на нови методи за зголемување на безбедноста на комуникациите, да развиваат нови форми на структурирање на податоци, создавање и имплементација на динамички метаподатоци и складишта, или во реално време за проверка на информации за себе
Поточно, CNRI предложи, во третиот елемент на дефиницијата FNC на Интернет, по фразата "високо ниво на слоевити услуги", препорачливо е да ги додадете следниве зборови: "или со интегриран", и се забележува дека оваа точка е "директно поврзана со тековните дискусии во врска со т.н. принцип „крај со крај“, дека често се гледа суштинско значење за разбирање на интернетот. "Понатаму, иако принципите „крај со крај“ може да се релевантни во животната средина од каде што интернетот потекнува, таа не е од суштинско значење за одреден број на години, ќе се вратам "најмалку до почетокот на работата на мобилните програми, дистрибуираното пребарување, како и некои аспекти на соработка и компјутери."
Знаме на Индија
Знамето на Индија е усвоено на 22 јули 1947 и малку изменето на 15 август истата година. Се состои од три еднакви хоризонтални ленти, горната се потрокалова бога, бела и долната зелена. Во центарот се наоѓа мариносиното тркало со 24 линии.
Знамето со овие три бои првпат ја употребила најголемата индиска партија, Индиски националнен конгрес (ИНК) како свое неофицијално знаме. Тогаш боите имале поинакво значење: црвената - хиндуизам, зелената - ислам а бела ги означувала сите останати религии, иако многу сметала дека белата боја всушност претставувава обединување на хиндуизмото и исламот. При официјалното усвојување на индиското знаме за боите е дадено следното објаснување: портокаловата претставува самоодрекување, бидејќи водачите мораат да бидат индиферентни во однос на материјалните добра и да бидат посветени на својата работа. Белата е светлина, патот на вистината. Зелената е односот кон земјата. тркалото во средината е чакрата, која го претставува законот на вистината и добрината. Исто така го претставува и движењето кое Индија треба да ги следи.
119 Алтеја
119 Алтеја — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 3 април 1872 година од страна  на Џејмс Крејг Вотсон.
Космос-2237
Космос-2237 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 26 март 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-2237 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 101,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 852 км, а најмалото на 848.
NGC 5588
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5588 се споменува и како NGC 5589, UGC 9197, MCG 6-32-5, CGCG 192-4.
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 21 м 24,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 16' 14"".
Други поделби
Проучување на NGC 5588 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51300. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Надворешни врски
NGC 5589 NGC 5589 NGC 5589 NGC 5589
Дреново (Серско)
Дреново е село во Егејска Македонија, Република Грција.
Миќа Поповиќ
Миодраг „Миќа“ Поповиќ (23 јуни 1923 – 23 декември 1996) бил српски сликар, експериментален режисер и една од главните фигури на југословенскиот црн бран.
Животот и работата
Миќа Поповиќ е роден на 12 јуни 1923 година во Лозница. Завршил гимназија во Белград. По Втората светска војна, од која поголемиот дел ја поминал во Белград работејќи на чудни работи, се запишува на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1946 година. Студирал кај Иван Табаковиќ. Заедно со Бата Михајловиќ, Петар Омчикус, Милета Андрејевиќ, Љубинка Јовановиќ, Косара Бокшан и Вера Божичковиќ, во 1947 година отишол во Задар и ја формирал познатата „ Задарска група“. По враќањето во Белград, им беше забрането да се вратат на универзитетските студии, бидејќи властите ја сметаа работата на задарската група како субверзивна, но подоцна, на сите им беше дозволено да се вратат, освен на Поповиќ, кој продолжи да студира на својата.
Како сликар, Поповиќ е најпознат по неговиот неформален период (1958–1968) и неговото „Сликарство со сцени“ (од 1968 година). Меѓу сликите од сцените, една од позабележителните беше „1 мај 1985 година“, која ги спомена настаните околу наводниот напад на фармер во Косово по име Ѓорѓе Мартиновиќ.
Миќа Поповиќ бил избран за редовен член на Српската академија на науките и уметностите во 1986 година.
Џеф Јанг
Џеф Јанг (Jeff Young) е поранешен гитарист на хеви метал бендот Мегадет. Со групата бил само две години (1988-1990), за време на снимањето на нивниот трет студиски албум So Far, So Good... So What! и турнејата за промоција на албумот која следела подоцна. По напуштањето на Мегадет, Јанг продолжил со соло кариера како џез музичар..
Идно време во македонскиот јазик
Идно време — едно од сложените глаголски форми на македонскиот јазик и едно од неколкуте идни глаголски форми. Идното време во македонскиот јазик се користи за искажување на идно дејство, но исто така може да се искаже некое минато или сегашно дејство. Идното дејство во македонскиот јазик се образува со помош на честичката ќе и глаголот што се менува.
Образување
Индото време во македонскиот јазик се образува со честичката ќе и со глаголот што се менува, каде честичката е пред глаголот. Глаголот ги зема соодветните форми од сегашното време.
Кај некои дијалекти, особено северозападните и западните, при изговор се случува спојување на честичката 'ќе' со глаголот, па така реченицата „Јас ќе одам во град“ може да се изговори како „Јас ќ'одам во град“.
Употреба
Со идното време во македонскиот јазик се означува дејство кое се врши или се извршува по момемнтот на зборувањето.
Поимот иднина може да се однесува не само на периодот по сегашноста, туку у на периодот по некој момент во минатото, како на пример во реченицата: Пред една недела ми кажаа дека Марија ќе оди во Охрид. Во овој пример се користи глаголската форма ќе оди и означува идност во однос на некое друго време, а не во однос на сегашноста.
Покрај стандардното и основно значење за идност, идното време се користи за искажување и на :
BBC Sport
Би-Би-Си спорт (јазик англиски|BBC Sport) е одделение на Би-Би-Си норт огранок кои обезбедуваат национална спортска покриеност за Би-Би-Си телевизија, Би-Би-Си радио и Би-Би-Си онлајн. Би-Би-Си има права на телевизијско и радио емитување во УК за неколку спортови, емитување на спорт во живо напоредно со анализирачките програми, како што е Меч на денот, -{Test Match Special}-, -{Ski Sunday}-, Денес на Вимблдон и претходно -{Grandstand}-. Резултатите, анализата и покриеносат исто така се додава и на Би-Би-Си спорт мрежно место и кроз Би-Би-Си -{Red Button}-, интерактивна телевизиска услуга.
Интерактивни услуги
Би-Би-Си спорт исто така ја нуди услугата Би-Би-Си Red Button, интерактивна телевизијска услуга. Услугата нуди спортски сервис на повеќе екрани кои ги покрива спортските вести кои се додаток на пет преноси кои се емитуваат преку црвеното копче. Таа често се користи за непречено гледање на резултати преку коментарите, или алтернативни спортски случувања кои не можат да се прикажат на главната Би-Би-Си ТВ или радио услуга. Главен пример е емитувањето на Тениско првенство во Вимблдон како и натпреварувањата на другите терени можат да бидат прикажани преку црвеното копче, текот на мечот на поголемиот ранг се емитува во рамка на главната ТВ услуга.
Награди
Би-Би-Си спорт исто така доделува неколку награди како признание на спортската заедница. Главната поддршка на оваа е наградата на Личност на годината на Би-Би-Си спортот, направена во 1954 година и се доделува на високопрофилната церемонијиа во декември секоја година. Постојат и неколку други награди кои се доделуваат во слично време и кои се фокусирани на различни области во спортската индустрија, на пример перформансите на младите, перформансите на селекторите и тренерите. Наградите се исто така и Би-Би-Си нација и регија, кои често претставуваат награди на локалните церемонии од слични причини; победниците на овие локални награди се поради тоа пратени подалеку за национална награда, што им овозможува на сите области на замјите да бидат претставувани на националните награди.
Дундага (општина)
Дундага (Dundagas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009.
Злосторство
Злосторството или криминал е чин (дело) од страна на физичко или правно лице кое свесно постапува (постапило) во спротивност со законите и Уставот на територијата на која се наоѓа, и кое ја продолжува таа активност во сопствена полза.
Во историјата се познати многу злодела. Дури до толку што не е можно да се споменат сите тука дури и да постои волја. Да спомнеме само неколку општопознати примери: трговија и шверц со луѓе, шверц на дрога и други недозволиви супстанци, црн пазар, црна економија, итн.
Мора да се напомене дека злодело е секое дело кое сериозно ги нарушува законите и Уставот на територијата во која е предизвикано, и не мора да биде продолжено. Оттука можеме да заклучиме дека паркирање на автомобил на погрешно место не е злодело, но носење марихуана преку македонска граница е.
Власта користи разни механизми за да го регулира однесувањето, вклучувајќи правила кодифицирани во закони, ги контролира луѓето за да осигура дека тие ги почитуваат тие закони, како и други приципи и практики наменети за спречување на злосторствата. Покрај тоа постојат правни лекови и санкции, кои заедно го сочинуваат кривично-правниот систем. Сепак, не сите повреди на законот, на пример, непочитување на договор или обврска и други граѓанско-правни престапи, се сметаат за злодело.
Етикетата „злостор“ и општествената [стигма|url=http://en.wikipedia.org/wiki/Social_stigma] која што ја нормално придружува, го ограничуваат опсегот на оние активности коишто им штетат и на општата популација и на државата, вклучувајќи некои коишто предизвикуваат сериозна загуба или штета за поединци. Со етикетата се намерава јасно да се признае [хегемонија|url=http://en.wikipedia.org/wiki/Hegemony]та на една доминантна популација, или да се отслика согласноста во осудувањето идентификувано однесување и да се оправда казната наложена од државата, во случај на обвинетото лице да му е судено и потоа досудено за одредено злодело. Вообичаено, сторителот на злоделото е физичко лице, но во некои надлежности и во некои морални средини, правните лица (види правно лице) исто така се сметаат за способни да вршат злодела.
Дефиниција
Една нормативна дефиниција ги смета злосторствата за девијантно однесување кое ги крши постоечките норми (види правна норма) – културните стандарди кои пропишуваат како нормално треба да се однесуваат луѓето. Овој пристап смета дека сложената реалност којашто го опкружува концептот за злоделото и бара да се сфати како променливите општествени, политички, психолошки и економски услови може да влијаат врз тековните дефиниции за злоделото и врз формата на правните одговори, одговорите на спроведувањето закон и казнените одговори од страна на општеството.
Оваа структурална реалност продолжува да се менува често предизвикувајќи несогласувања. На пример, како што културите и политичката околина се менуваат, општествата може да ги смета за незаконски или не, одредени однесувања, коишто директно влијаат врз статистичките стапки на злостор, го утврдуваат распределувањето на средствата за спроведувањето вакви закони, како и влијанието врз општото јавно мислење.
Слично, промените во собирањето и/или пресметувањето податоци за злодела може да влијае врз перцепцијата на јавноста за големината на кој било даден „проблем со престапност“. Сите вакви прилагодувања на статистиката за злоделата, поврзани со искуствата на луѓето во секојдневниот живот, ги оформуваат однесувањата за тоа кој закон треба да се примени за да се спроведе некоја посебна општествена норма. Постојат многу начини преку кои може да се контролира однесувањето без да се искористи кривично-правниот систем.
Навистина, во оние случаи во кои не постои јасна согласност за дадена норма, примената на кривичното право од страна на владејачката група да се забрани однесувањето на друга група може да се смета за несоодветно ограничување на слободите на друга група, и обичните општествени членови може да изгубат почит на законите во целост, без разлика дали законот којшто е во прашање е активно спороведен или не.
Законодавците донесуваат закони коишто ги дефинираат дела, наречени mala prohibita (зло затоа што е забрането со закон) кои ги кршат општествените норми. Овие закони варираат одвреме-навреме и од место до место: на пример, забележете дека постојат варијации во законите за регулирање кокцање. Другите дела се нарекуваат mala in se ( дела кои сами по се себе се зла) и тие се речиси универзално противзаконски, како убиство, кражба и силување.
Историја
Злосторството како поим има долга историја. Некои религиозни општини (види општина) го сметаат гревот за злосторство; некои дури потенцираат дека злоделото е грев кој има легендарно и митолошко потекло – забележете поврзаност меѓу приказната за Адам и Ева и теоријата за првобитниот грев. Она што една група го смета за злодело може да предизвика или разгори војна или конфликт. Сепак, најраните цивилизации (види цивилизација) имале правни законици, коишто содржеле и граѓански и казнени правила, иако не биле секогаш во пишана форма.
Длабоко во себе, Сумерцитебиле свесни за личните права и го презирале секое газење врз тие права, без разлика дали ги газел нивниот крал, нивниот претпоставен или нивни сограѓанин. Не е чудно што Сумерците биле првите кои создале право и правни законици.
Успешните правни закони во Вавилон, вклучувајќи го и Хамурабиевиот законик, го отсликуваат верувањето на месопотамиското општество дека правото потикнува од желбата на боговите (видете Вавилонско право). Многу држави во тоа време функционирале како теократии (видете теократија), чиишто законици за однесување во голема мера биле религиозни по потекло и по содржина.
Сер Хенри Мејн (1861) ги проучувал античките законици кои во тоа време биле достапни, и не пронашол никакво кривично право во „актуелна“ смисла на зборот. Додека актуелните системи разликуваат престапи против „државата“ или „заедницата“, и престапи против „поединецот“, т.н. казнени системи на старите заедници не се справувале со „злодела“ (од лат. crimina) туку со „ неправди/деликти“ (од лат. delicta). Така, грчките закони ги регулираат сите форми на кражба, напад, силување, и убиство како приватни неправди, и акцијата за спроведувањето правда им била оставена на жртвите и нивните спасувачи. На најраните системи им недостасувале формални судови. Римјаните (види Римско Царство) го систематизирале правото и го рашириле низ целата римска империја. Повторно, првичните правила на римското право го сметаат нападот како предмет на приватна компензација. Најзначајното римско право вклучувало авторитет да се владее, да се контролира, dominion. . Pater familias или таткото на фамилијата ја поседувал целата фамилија и нејзината сопственост (вклучувајќи ги и робовите); таткото ги спроведувал работите поврзани со мешањето во каква било сопственост.
Коментарите на Гај за 12-те таблици ја сметале кражбата за прекршок. Слично, нападот и насилниот грабеж кои вклучувале незаконско влегување на имотот на таткото (како на пример, силување на робинка, може да стане предмет на компензација за таткото со оглед на тоа што било незаконски влезено на неговиот „имот“), и повредата на ваквите закони создавала vinculum juris (обврска на правото) што само исплата на парична компензација (во актуелна смисла : обесштетување или отштета) може да ја надополни. Слично, утврденото тевтонско право на германските племиња, вклучувало сложен систем на парични обесштетувања за она што судовите сега го сметаат за целосна низа кривични дела против лицето, односно против животот и телото, од убиство па натаму.
Иако Рим ги напуштил британските провинции некаде околу 400-тата година п.е, германските воени платеници – кои во голем дел станеле инструмент за спроведувањето римско правило во Британија – стекнале сопственички права на тамошната земја и продолжиле да применуваат мешавина од римско теутонско право, кое во поголем дел е запишано во времето на раните англосаксонски кралеви. Но, токму тогаш кога поцентрализираната англиска монархија се споила по нормандиската инвазија, и англиските кралеви се обиделе да го вратат правото над нивната земја и луѓето, се родил модерниот концепт, имено на кривичното дело не се гледа само како на престап против „поединецот“, туку и како престап против „државата“.
Во Скандинавија, влијанието на римското право не било очигледно сè до 17 век, и судовите се раѓале од народните собранија. Луѓето решавале за случаите (вообичаено доминантните сопственици). Овој систем подоцна постепено се претворил во систем на кралски судија кој во својот одбор именува дел од најценетите мажи во парохијата, коишто ја исполнуваат дамнешната функција „народот“. Од грчкиот систем па наваму, политичките причини за барање обесштетување за сторените лоши дела вклучувале избегнување на долгогодишните кавги меѓу клановите и фамилиите. Ако обесштетувањето може да ги смири чувствата на фамилиите, би можело да помогне и во одржувањето на мирот. Од друга страна, заканата од феудална војна не се сметаше за премногу значајна поради воведувањето заклетви. И во Стара Грција и во средновековна Скандинавија, обвинетиот бил ослободуван ако можел да најде доволен број машки роднини кои ќе потврдат дека е невин. Ова може да се спореди со Советот за безбедност на ООН каде правото на вето на одредени членови осигура дека организацијата нема да западне во криза тогаш кога не може да ги спроведе своите одлуки. Ова значи дека ограничувачките приватни кавги не фукционирале секогаш, и понекогаш го спречувале исполнувањето правда, додека во најрано време, државата не обезбедувала секогаш самостојна полиција. Така, кривичното/казнено право произлегло од она што денес претставува прекршок, во вистинска смисла, многу дела и испуштања класифицирани како кривични дела всушност се преклопуваат со граѓанско-правните концепти.
Развојот на социолошката мисла од 19 век, па наваму, охрабрувала да се постават на сцена нови гледишта за злоделата и престапништвото, и ги негувала почетоците на криминологијата како наука за кривичните дела во едно општество. Ниче забележал врска меѓу зелоделата и креативноста – во Раѓањето на трагедијата јасно изјавил : "„Најдоброто и најсветлото што еден човек може да го стекне мора да го стекне преку злосторништво“"
Во XX век, Мишел Фуко во Дисциплина и казна (Discipline and Punish), направил истражување за криминализацијата како метод на државна контрола со примена на закана за сила.
Природно–правна теорија
Оправдувајќи ја примената насила од страна на државата за да се изнуди почитување на законите се докажало како постојан теоретски проблем. Едно од најраните оправдувања ја вклучувало природна-правната теорија. Ова предлага дека природата на светот или на човековите суштества е основа за создавање или градење на моралните стандарди. Тома Аквински рече: "„правилото и мерката за човековите дела е причината, којашто го претставува првиот принцип на човековите дела“" ( Аквински, ST I-II, Q.90, A.I), со други зборови, бидејќи луѓето по природа се разумни суштества, во морална смисла е соодветно тие да се однесуваат на начин кој е во согласност со нивната разумна природа. Така, за да биде важечки, секој закон мора да е во согласност со пририодниот закон и присилувањето луѓе да се согласуваат со тој закон од морална гледна точка е прифатливо. Вилијам Блекстоун (1979: 41) ја опишува тезата :
"„ Овој закон на природата, со тоа што постои со појавата на човештвото и е диктиран од самиот Бог, секако е супериорен во поглед на обврзувањето на кој било друг закон. Тој е обврзувачки низ целата планета, во сите земји, и во секое време: доколку е спротивно на ова, ниту еден човечки закон не е важечки; и оние кои се важечки ја црпат сета сила, сиот авторитет, индиректно или директно, од овој оригинал“."
Но, Џон Остин, ран позитивист, го применил [утилитарианизмот|url=http://en.wikipedia.org/wiki/Utilitarianism] при прифаќањето на преметливата природа на човековите суштества и постоењето на објективен морал, но го негира тоа дека правната важност на една норма зависи од тоа дали нејзината содржина е во согласност со моралот. Така, според Остин, моралниот код може објективно да утврди што треба луѓето да прават, законот може да претстави кои норми законодавството смета дека се потребни за да се постигне општествена корист, но на секој поединец му се дава слобода да избере што тој ќе направи. Слично, Харт (1961) увидел дека правото како еден аспект на суверенитетот, со законодавците способни да донесат каков било закон, е начин да се стигне до морален крај.
Така, условите неопходни и доволни за еден предлог - закон да биде вистинит биле едноставни, тргнувајќи од тоа дека самото право е логично и постојано, и државните службеници ја применуваат државната моќ со одговорност. Дворкин (2005) ја отфрла Хартовата теорија и тврди дека фундаментално меѓу политичките права е правото на секој поединец да биде подеднакво почитуван и згрижен од оние кои го водат. Тој нуди теорија на согласување неодминувајќи ја теоријата на учитво почитување (должност на граѓанинот е да го почитува правото) и теорија на спроведување, којашто ги определува законодавните цели на спроведувањето правда и казна. Законодавството мора да се согласува со теоријата за легитимитет, која што ги опишува околностите под кои одредено лице или група се овластени да создаваат право, и со теоријата за законската правда, којашто го опишува правото за кое се овластени или обврзани да го создаваат. Навистина, и покрај сè, најголемиот дел природно-правни теоретичари ја прифатиле идејата за спроведување на доминантниот морал како примарна функција на правото. Овој став не го заобиколува проблемот којшто го прави невозможен кој било морална критика на правото така што, ако согласувањето со природното право претставува неопходен услов за правна законодавност, целото важечко право мора, по дефиниција, да е морално правно. Така, во контекст на овој начин на размислување, правната законодавност на нормата неопходно ја вклучува и моралната правда. Некој може да го реши овој проблем признавајќи одреден степен на [морален релативизам|url=http://en.wikipedia.org/wiki/Moral_relativism] (види Роналд Дворкин) и прифаќајќи дека нормите може со тек на времето да се развијат и, тогаш, некој може да го критикува постојаното спроведување стари закони, земајќи ги предвид тековните норми. Правото може да биде прифатливо но примената на државната моќ да ги присилува граѓаните да делуваат во согласност со него не е морално оправдано. Во повеќето модерни концепии за теоријата, злоделата се одликуваат како кршење поединечни права.
Бидејќи општеството смета дека многу права се природни (оттука терминот „право“) отколку направени од човекот, она што едно дело го прави злосторство е исто така природно, споредено со законите (кои се направени од човекот). Адам Смит го опишува овој став, велејќи дека еден шверцер би бил одличен граѓанин, „...ако законите на неговата земја не го претвориле во злодело она за коешто природата немала таква цел.“ Следствено на тоа, природно-правната теорија разликува „злосторништво“ (којшто произлегува од човековата природа) и „незаконски дела“ (кои произлегуваат од интересите на оние кои се на власт). Адвокатите понекогаш ги изразуваат овие два концепта со malum in se и malum prohibitum. Едно дело се смета за malum in se затоа што тоа дело само по себе, по својата природа претставува злодело; додека едно дело се смата за malum prohibitum (фразата оди вака) само затоа што правото го прогласило тоа дело за такво. Овој став води до очигледен парадокс]: едно дело може да биде незаконско и да не е злосторство, додека едно зелодело може да биде совршено законско. Многу мислители од периодот на Просветителството, како Адам Смит и татковците-основачи на американскиот устав до одредена мера го прифатија овој став, кој продолжи да привлекува внимание кај т.н. [класични либерали|url=http://en.wikipedia.org/wiki/Liberalism#classical_liberalism] и либертаријанци (приврзаници на политичка филозофија којашто предлага само минимална интервенција на државата во животот на граѓаните).
Обележја
Владите го сметаат за незаконско противопштественото однесување – и го вбројуваат во систем на престапи против општеството – со цел да го оправдаат спроведувањето казна. Властите прават низа обележја врз основа на пасивниот субјект на кривичното дело (жртвата), или повредениот интерес, и разликуваат кривични дела против:
Или кривичните дела може да се категоризираат зависно од соодветната казна пропишана во согласност со тоа колку сериозно е сфатен престапот, и тоа со парични казни и казни кои не вклучуваат притворање за полесни прекршоци, и (во некои земји) смртна казна за најтешките престапи.
Типови
Научниците и мислителите може да ги класифицираат крвичните дела во категории, вклучувајќи злостор со насилство, злостор против имотот и злостор против јавниот ред.
Класификација на делата во САД
Во САД од 1930 година па наваму, Федералното биро за истрага (FBI-Federal Bureau of Investigation) на годишно ниво ги подредува Постојаните извештаи за злодела од податоците за кривични дела доставени од службите за спроведување правда низ САД[11]. Службениците ги собираат овие податоци на градско, општинско, и државно ниво во Постојаните извештаи за кривични дела. Тие го класифицираат кршењата на законот кои произлегуваат од обичајното право како злодела кои влегуваат во Дел I (индекс) од извештите, понатаму класифицирани во кривични дела на насилство и кривични дела против имотот. Кривичните дела на насилство од Дел I вклучуваат убиство без умисла, убиство со умисла, силување, тежок физички напад, и грабеж; додека кривичните дела против имотот од Дел I вклучуваат провала, подметнување пожар, кражба, кражба на моторно возило. Сите други дела се вбројуваат во злодела од Дел II. Аналитичарите може да ги групираат злоделата и според строгоста, па некои категории термини вклучуваат:
Ваквите списоци вообичаено вклучуваат и деликти, иако во САД тие може да не се вбројат во областа на кривичното право, туку во граѓанското.
Злоделата во меѓународното право
Кривичните дела утврдени со договор како кривични дела против меѓународното право вклучуваат:
Од гледна точка на правото во чиј центар се наоѓа државата, невообичените постапки (вообичаено водени од меѓународни судови) може да гонат вакви дела. Забележете ја улогата на Меѓународниот кривичен суд во Хаг (види Хашки трибунал), Холандија. Актуелното мислење често го поврзува меѓународното право со концептот за спротиствавувањето на тероризамот – кое се смета за кривично дело различно од војна.
Религијата и злоделата
Општествено прифатениот или наложен религиозен морал влијаел врз [секуларни]те јурисдикции за прашања кои инаку ја загрижуваат свеста на поединецот. Активностите кои понекогаш се сметаат за незаконски врз религиозна основа вклучуваат (на пример): (забрана за) конзумирање алкохол, абортус и истражување матични клетки. Во различни историски и сегашни општества, утврдените религии(види религија) основале системи на земска правда којашто ги казнува делата против божјата волја и против специфични религиозни, организациони и други правила од спефифични закони, како исламското канонско право или римокатоличкото канонско право.
Воени надлежности и вонреднa состојбa
Во воената област, властите може да гонат и редовни злосторства и специфичи дела (како што е бунт или дезертација) во рамки на воено-правните закони коишто или ги надополнуваат или ги прошируваат граѓанските закони во време на војна.
Многу устави содржат одредби за да ги ограничат слободите и од друга страна ги сметаат за незаконски дозволените однесувања за време на вонредна состојба. Ваквите непосакувани активности може да вклучуваат собир на улици, прекршување полициски час или поседување оружје.
Злостор извршен од страна на вработени
Постојат два вообичаени типови на злостор извршен од страна на вработени: проневера и саботажа. Сложеноста и анонимноста на компјутерите може да им помогне на злосторно настроените вработени да ги прикријат своите злодела. Жртвите на најскапите измами вклучуваат банки, брокерски куќи, осигурителни компании, и други големи финансиски институции.Повеќето луѓе виновни за проневера немаат историја на злодела. Вообичаено е тие да имаат жалби против нивниот работодавец, финансиски проблеми, или едноставно не можат да му одолеат на искушението овозможено од една дупка во законот којашто ја откриле. Проверка како претрес, па дури и проверка на перспективни вработени можат да помогнат; сепак, многу закони прават некои видови проверки тешки, па дури и незаконски за изведување. Отпуштени или незадоволни вработени понекогаш ги саботираат компјутерските системи на компанијата како еден вид на „одмазда“. Оваа саботажа може да биде во форма на логичка бомба, компјутерски вирус, или создаваат општ неред.
Некои работодавци развиле мерки во обид да се изборат и да ги спречат злоделата кои ги вршат вработени. Тие понекогаш спроведуваат безбедносни мерки како што се камерите, снимањето отпечатоци на вработени, и проверка на минатото. Иако застапниците на приватноста ги разгледувале ваквите методи, кристејќи ги, тие им служат на интересите на компаниите. Не само што помагаат да се спречи злосторството извршено од страна на вработени, овие методи ги заштитуваат компаниите од казни и/или тужби за невнимателно вработување.
Криминалот во Македонија
''Табела бр. 1. Регистрирани кривични дела од областа на организираниот криминал во Македонија''
На подрачјето на Скопје, во 2014 година се случиле 6.469 кражби; во 2015 година, бројот на кражбите опаднал на 5.604; една година подоцна имало 8.826 кражби; а во 2017 година се случиле 9.135 кражби од кои 6.409 биле тешки кражби.
Ердене Зу манастир
Ердене Зу (монголски: Эрдэнэ Зуу) е најзначајниот и најстар будистички манастир во Монголија. Манастирот се наоѓа во Провинцијата Оворхангај, во близина на градот Харахорин и стариот разрушен град Каракорум.
Манастирот бил изграден во 1585 година од Абтај Саин Хан, по второто воведување на будизмот во Монголија. За изградба на манастирот се користеле камени блокови од стариот разрушен град Каракорум. Манастирот е заграден со 102 ступи. Манастирите се добро украсени и има елементи на кинеската архитектура, особено покривот. Манастирот бил оштетен во 1680 и повторно изграден во 18 век за да во 1872 година има 62 храмови во комплексот.
1918 во архитектурата
1918 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Африканско првенство во кошарка 1995
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Ангола.
Баити (округ)
Местоположба и одлики
Округот се наоѓа на северозападниот дел од островот. Овој округ е дел од изборната единица Убениде.
Површина
Округот зазема вкупна површина од 1.2 км2.
Население
Вкупниот број на население во округот изнесува 810 жители.
NGC 1241
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1241 се споменува и како MCG -2-9-11, VV 334, Arp 304, IRAS 03088-0906.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 14,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 55' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 1241 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11887. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5294. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 917.
122 Герда
122 Герда — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 31 јули 1872 година од страна  на Крситијан Хајнрих Фридрих Петерс.
Космос-2238
Космос-2238 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 30 март 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3150 килограми. Космос-2238 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 417 км, а најмалото на 404.
Чак Белер
Чак Белер (Chuck Behler) е поранешен тапанар на треш метал бендот Мегадет. Во групата членувал две години (1988-1990) и за тоа време со нив го објавил албумот So Far, So Good... So What!. По заминувањето од Мегадет престанал активно да се занимава со музика. Денес живее во Детроит и е во блиски односи со останатите колеги од бендот.
Драготин
Географија
Драготин е лежи во Светиврачко-петричката Котлина, 32 км северно од градот Сер и 16 км северно од Валовишта (Демир Хисар). Сместен е на северното подножје на Сенгелска Планина, крај границата со денешна Бугарија, т.е. со Петричко, Пиринска Македонија. Западно од селото тече реката Струма, која јужно од него навлегува во Рупелската Клисура. До селото се наоѓа граничкипт премин „Кулата-Драготин“, кој преку границата го поврзува со петричкото село Кулата.
Праисторија и средновековие
Драготин е мошне старо село. На 3,5 км северозападно од селото во месноста Кременица, од обете страни на границата е откриена доцнонелоитска населба.
Според чешко-бугарскиот балканист Константин Јиречек (1854-1918), местото е наречено по војводата Драгота, кој во 1246 г. му го предал градот Сер на никејскиот цар Јован III Дука Ватац. Според Јордан Иванов, можно е името да произлегува просто од придавката драг.
Во Отоманското Царство
На крајот на XIX век Драготин било мало македонско чифлигарско село во Демирхисарската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Драготин (Dragotine) е село со 60 домаќинства од 200 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Драготин живееле 110 Македонци.
Сите жители на селото потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Драготин имало 200 Македонци, сите под егзархијата.
Во Грција
Во Првата балканска војна Балканската война селото е освободено от VII пешадиска рилска дивизија на бугарската армија, но по Втората балканска војна во 1913 г. Драготин сепак е припоен кон Грција. Истата 1913 г. селото е заведено како напуштено, бидејќи неговото население побегнало пред настапувањето на грчката војска во летото истата година Наскоро по крајот на војната дел од населението се повратило, и тогаш во Драготин се запишани 120 лица. На пописот во 1920 г. селото се намалило на 73 жители, кои пак во 1924-25 г. биле истерани во Бугарија од страна на грчките власти.
На местото на прогонетите Македонци власта довела Грци од Турција. Истата судбина ги снашла и двете околни села — Рајковче и Рупел. На пописот од 1928 г. Драготин е заведен како наполно дојденско грчко село со 18 семејства кои броеле 87 или 70 лица; според други извори, во селото имало 463 лица.
По извојуваната победа во Втората светска и Грчката граѓанска војна, Рајковче и Рупел останале напуштени, а во Драготино е обновено, и во 1951 г. во него се попишани 245 лица. Во 1961 населението се зголемило на 416, а во 1971 г. на 459 жители. Во 1981 г. опаднало на 210 лица, за да доживее умерен раст на 270 во 1991 г. Во следното десетлетие тоа се одржало релативно стабилно, со 252 жители во 2001 г., иако на пописот во 2011 г. се забележува значително смалување, на само 140 лица.
Во 1927 г. селото е преименувано во Промахон, што во превод значи пушкарница.
Стопанство
Населението на Драготин се занимава со одгледување на тутун, жито, компири и други земјоделски производи, а делумно и со сточарство.
Алуминиум хлорид
Алуминиум хлорид, исто така познат како алуминиум трихлорид, е неорганско соединение со формулата AlCl3. Формира хексахидрат со формулата [Al(H2O)6]Cl3,, која содржи шест хидратациони молекули на вода. И двете соединенија се безбојни кристали, но примероците често се контаминирани со железо(III) хлорид, што дава жолта боја.
Безводниот материјал е важен за комерцијални цели. Има ниска точка на топење и вриење. Главно се произведува и се троши во производството на алуминиумски метал, но големи количини се користат и во други области од хемиската индустрија. Соединението често се наведува како Луисова киселина. Тоа е пример за неорганско соединение кое реверзибилно се менува од полимер во мономер на благи температури.
Анхидрид
AlCl3 може да опфати три структури, во зависност од температурата и состојбата (цврста, течна, гасна). Цврстиот AlCl3 има слоевита структура слична на лист со кубни блиско спакувани хлоридни јони. Во оваа рамка, центрите на Al покажуваат октаедрална координативна геометрија. Yttrium(III) chloride ја прифаќа истата структура, како и низа други соединенија. Кога алуминиум трихлорид е во стопена состојба, тој постои како димер Al2Cl6, со тетракоординатен алуминиум. Оваа промена во структурата е поврзана со помалата густина на течната фаза (1,78 g/cm3) наспроти цврстиот алуминиум трихлорид (2,48 g/cm3). Димерите на Al2Cl6 се наоѓаат и во фазата на пареа. На повисоки температури, димерите Al2Cl6 се дисоцираат во тригонален планарен AlCl3 мономер, кој е структурно аналоген на BF3. Топењето слабо спроведува електрицитет, за разлика од повеќе јонски халиди како што е натриум хлоридот. Мономерот на алуминиум хлорид припаѓа на точкастата група D3h во неговата мономерна форма и D2h во неговата димерна форма.
Хексахидрат
Хексахидратот се состои од октаедарски [Al(H2O)6](3+) катјонски центри и хлоридни анјони (Cl-) како контрајони. Водородните врски ги поврзуваат катјонот и анјоните. Хидратната форма на алуминиум хлорид има октаедрална молекуларна геометрија, при што централниот алуминиумски јон е опкружен со шест молекули на водени лиганди. Бидејќи е координативно заситен, хидратот има мала вредност како катализатор во Friedel-Crafts-ова алкилација и сличните реакции.
Алкилација и ацилација на арените
AlCl3 е вообичаена Луисова киселина како катализатор катализатор кај Friedel-Crafts-овите реакции на ацилации и алкилации. Важни производи на овие реакции се детергентите и етилбензенот. Овие типови на реакции се главната употреба на алуминиум хлорид, на пример, во подготовката на антрахинон (кој се користи во индустријата за бои) од бензен и фосген. Во општата Friedel-Crafts-ова реакција, ацил хлорид или алкилхалид реагира со ароматичен систем како што е прикажано:
Реакцијата на алкилација е пошироко користена од реакцијата на ацилација, иако нејзината изведба е технички потешка. За двете реакции, алуминиум хлоридот, како и другите материјали и опремата, треба да бидат суви, иако е неопходна трага од влага за да продолжи реакцијата. Достапни се детални процедури за алкилација и ацилација на арените.
Општ проблем со Friedel-Crafts-овата реакција е тоа што катализаторот алуминиум хлорид понекогаш е потребен во целосни стехиометриски количини, бидејќи тој силно се комплексира со производите. Оваа компликација понекогаш генерира голема количина на корозивен отпад. Поради овие и слични причини, употребата на алуминиум хлорид честопати била заменета со зеолити.
Алуминиум хлоридот може да се користи и за внесување на алдехидни групи на ароматични прстени, на пример преку Gattermann-Koch реакцијата која користи јаглерод моноксид, водород хлорид и бакар(I) хлорид како ко-катализатор.
Други примени во органска и органометална синтеза
Алуминиум хлоридот наоѓа широк спектар на други примени во органската хемија. На пример, може да ја катализира „енската реакција“, како што е додавање на бут-3-ен-2-он (метил винил кетон) во карвон:
Схокланд
Схокланд ― поранешен остров во холандскиот Зојдерзе, во општината Нордостполдер. Схокланд бил издолжен појас со тресетско земјиште што престанало да биде остров кога Нордостполдер бил вратен од морето во 1942 година. Сега е само малку покачен дел од полдерот, со сè уште делумно недопрен потпорен ѕид на крајбрежјето на Миделбурт. На 1 април 2014 година, имало 8 жители но според статистичката служба на Холандија, пет луѓе живеат на поранешниот остров.
Алуминиум хлорид
Други примени во органска и органометална синтеза
Се користи за да предизвика различни куплирања и преуредувања кај јаглеводородите.
Схокланд
Схокланд бил привлечна населба во средниот век кога била многу поголема, но до 19 век била под постојана закана од поплави поради порастот на нивото на морето. Дотогаш Схокландците се повлекле на трите највисоки делови: Емелорд, Моленбурт и Миделбурт. Големата поплава во 1825 година донела огромно уништување, а во 1859 година власта одлучила да стави крај на трајното населување на Схокланд. Поранешната општина Схокланд била приклученаи кон Кампен на главното копно.
Алуминиум хлорид
Други примени во органска и органометална синтеза
Алуминиум хлорид во комбинација со алуминиум во присуство на арен може да се користи за синтеза на бис(арен) метални комплекси, на пр. бис(бензен)хром, од одредени метални халиди преку таканаречената Fischer-Hafner синтеза. Дихлорофенилфосфинот се подготвува со реакција на бензен и фосфор трихлорид катализирани со алуминиум хлорид.
Реакции
Безводниот алуминиум хлорид е моќна луисова киселина, способна да формира луисови киселинско-базни адукти со дури и слаби луисови бази како што се бензофенон и меситилен. Формира тетрахлороалуминат ([AlCl4]−) во присуство на хлоридни јони.
Алуминиум хлоридот реагира со калциум и магнезиум хидриди во тетрахидрофуран формирајќи тетрахидроалуминати.
Реакции со вода
Како металните водени комплекси, водениот AlCl3 е кисел поради јонизацијата на водените лигандите:
Схокланд
Јавен превоз
Автобуската линија 682 работи од Кампен и го опслужува Схокланд.
Алуминиум хлорид
Реакции со вода
Водните раствори се однесуваат слично како и другите алуминиумски соли кои содржат хидрирани Al(3+) јони, давајќи желатинозен талог од алуминиум хидроксид при реакција со разреден натриум хидроксид:
Синтеза
Алуминиум хлоридот се произведува во големи размери со егзотермна реакција на алуминиум метал со хлор или водород хлорид на температури помеѓу 650 to 750 C.
1917 во архитектурата
1917 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Алуминиум хлорид
Синтеза
Алуминиум хлоридот може да се формира преку реакција на единечна замена помеѓу бакар(II) хлорид и алуминиум метал. Во САД во 1993 година беа произведени приближно 21.000 тони, не сметајќи ги количините потрошени во производството на алуминиум.
Хидрираниот алуминиум трихлорид се подготвува со растворање на алуминиум оксиди во хлороводородна киселина. Металниот алуминиум, исто така, лесно се раствора во хлороводородна киселина - ослободувајќи водороден гас и создавајќи значителна топлина. Со загревање на овој цврст материјал не се добива безводен алуминиум трихлорид, хексахидратот се распаѓа на алуминиум хидроксид кога се загрева:
Алуминиумот, исто така, формира понизок хлорид, алуминиум(I) хлорид (AlCl), но ова е многу нестабилно и е познато само во парна фазата.
Природна појава
Безводен алуминиум хлорид не може да се најде како минерал. Меѓутоа, хексахидратот е познат како редок минерал хлоралуминит. Покомплексен, основен и хидриран минерал на алуминиум хлорид е кадваладерит.
Безбедност
Безводниот AlCl3 енергично реагира со бази, па затоа се потребни соодветни мерки на претпазливост. Може да предизвика иритација на очите, кожата и респираторниот систем ако се вдишува или при контакт.
NGC 3184
NGC 3184 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3184 се споменува и како UGC 5557, MCG 7-21-37, CGCG 211-38, KUG 1015+416.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 18 м 17 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 25' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.