cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вуелта а Еспања 2013 - етапа 1 до етапа 11
Вуелта а Еспања 2013 започнала на 24 август, а етапата 11 се случила на 4 септември. Изданието во 2013 започнало со екипен хронометар, каде сите членови на екипата започнале заедно и се бореле за подобро време на крајот, а веќе на втората етапа се одржала првата планинска етапа. На единаесеттата етапа, по првиот ден за одмор, се одржал единствениот поединечен хронометар на трката.
Етапа 1
Четврта година по ред, Вуелта започнала со екипен хронометар.
Пепи I
Семејство
Пепи бил син на Тети и Ипут, која можеби била ќерка на Унас, последниот фараон од претходната династија (V).
Неговите две најважни сопруги и мајки на неговите двајца наследници (Меренре Немтјесаф I и Пепи II) биле Анкесенпепи I и Анкесенпепи II. Меѓу другите познати жени спаѓаат Мерититес IV, Нубвенет и Иненек-Инти, кои се закопани во пирамидите во близина на Пепи. Тој, исто така, имал син наречен Тети-анк и две ќерки, Ипут II и Нејт, и двете станале сопруги на Пепи II.
Владеење
Владеењето на Пепи I било одбележано со агресивна експанзија во Нубија, ширење на трговијата во далечни области, како што се Либан и сомалискиот брег, но и растечката моќ на благородништвото. Еден од кралските официјални претставници со име Вени, се борел во Азија во негово име. Погребниот комплекс на Пепи, Менефер Пепи, на крајот станал име за целиот град Мемфис по 18-та династија.
Падот на Старото Кралство веројатно започнал за време на владеењето на Пепи I, при што номарсите (регионалните претставници на кралот) станале помоќни, и имале поголемо влијание. Пепи се оженил со две сестри -Анкесенпепи I и II - кои биле ќерки на Куи, благородник од Абидос и дамата Небет. Пепи подоцна го направил нивниот брат, Џау, везир. Влијанието на двете сестри било големо, и двете сестри родиле синови кои подоцна станале фараони.
Должина на владеењето
Анализата на каменот од јужна Сакара потврдува 25 броења на говеда за време на владеењето на Пепи I. Доказите покажуваат дека за време на владеењето на Пепи I и Меренре I броењето на добитокот било спроведувано на секои две години, што укажува на владеење од 49 години. Сепак, 50 година од владеењето не може да биде избегната поради недостаток на фрагмент од натписот. Кралскиот список од Торино го вбројува Пепи I со владеење од 20 години, додека неговиот наследник Меренре I со 44 години владеење.
Постои сомневање во врска со тоа дали системот за броење на добитокот бил строго на две години или малку почесто. Оваа информација е значајна затоа што празникот Хеб Сед секогаш бил прославуван во кралската година 30. Ако Пепи користел биенален систем за пребројување на добитокот за време на неговото владеење, овие натписи за хеб сед треба да се датираат во 15-тото пребројување на добиток. Ова може да значи дека бројот на добиток за време на 6-та династија не бил редовно пребројуван двогодишно.
Пирамидален комплекс
Пепи I изградил пирамида за себе во Јужна Сакрара, која била наречена Ман-нефер-Пепи, различно преведено како „Сјајот на Пепи е траен“ или „Совршеноста на Пепи е воспоставена“. Пирамидата била изградена на ист начин како и другите уште од Џедкаре Исеси: јадрото е шест чекори високо од мали грубо обликувани блокови од варовник врзани заедно со глинен малтер обложен со фини варовнички блокови. Пирамидата, која сега е уништена, има должина од 78,75 метри, кон врвот има ~ 53 ° и висина од 52,5 метри. Неговите останки сега формираат насип со висина од 12 метри, со јама во центарот ископана од крадци на камен.
Споменици
Во Хиераконпол биле пронајдени две бакарни статуи на Пепи I и неговиот син Меренре; тие се претпоставува дека ги прикажуваат двата фараона симболично „газејќи под нозете Девет лакови“, стилизирана претстава на странски субјекти освоени од Египет. Овие ретки статуи биле пронајдени во една од подземните простории на храмот на Некен, „заедно со статуа на кралот Хасехемви (Втора династија) и теракотен лав направени за време на ерата Тинити“. Статуите биле сместени една во друга и запечатени со тенок слој од бакар со титулите и имињата на Пепи I „на првиот ден од јубилејот“ или на празникот Хеб Сед. Додека идентификувањето на поголема статуа како Пепи I е направено поради натписот, идентитетот на помалата и помладата статуа останува нерешен. Најчеста хипотеза кај египтолозите е дека младиот атлетски човек од помалата статуа бил Меренре.
Меѓутоа, од неодамна, се претпоставува дека помалата статуа е всушност „младиот Пепи I, обновен од прославата на јубилејните церемонии".
Пепи I бил плоден градител кој нарачал големи градежни проекти во Горен Египет во Дендера, Абидос, Елефантин и Хиераконпол. Еден од неговите најважни дворски службеници бил Вени Постариот кој изградил одличен канал за кралот. Вени бил одговорен за гласини за необичен напад врз кралицата Верет-јамтес, жител на харемот на Пепи. Но, Вени не дава дополнителни информации за овој настан. Во Абидос, Пепи изградил капела од камен за локалниот бог Кенти-Аментиу.
Грнчарица (Разловци)
Грнчарица — археолошко наоѓалиште во околината на село Разловци. Наоѓалиштето претставува населба од римското време.
Доброшинци
Доброшинци — село во Општина Василево, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Доброшинци се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во средишниот дел на Општина Василево, во Струмичката Котлина, на левата страна од реката Струмица и во подножјето на планината Огражден. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 13 километри.
Надморската височина во селото е 217 метри додека селото зафаќа површина од 24,2 км2. Од нив 913,1 хектари се обработливо земјиште, 775,2 хектари се пасишта и 643,8 се шуми
Отоманско Царство
Името на селото пред доаѓањето на Османлиите најверојатно било Добрево. Во текот на XIX век, селото било мешано. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 50 семејства со 147 жители Македонци и 40 Турци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 320 жители, од кои 60 Македонци и 260 Турци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 40 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 12 Роми.
Југославија
По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС. По крајот на Втората светска војна, Доброшинци било вклучено во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 936 жители. Следува табела на националната структура на населението Во 1953 година, 75 % од населението биле Турци, но со нивното иселување во Турција, бројот на Турците повеќе од двојно се намалил, додека бројот на Македонците истовремено се зголемувал.
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Доброшинци има 678 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1806 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 789 гласачи.
Амон (Ајдахо)
Амон (Ammon) е град во округот Боневил во сојузната држава Ајдахо, САД. Амон според пописот од 2000 година броел 12,065 жители и опфаќал површина од 7,6 км2. Се наоѓа на 1,437 надморска височина. Поштенскиот број на Амон е 83406, а повикувачкиот број 208.
Андреј Магдевски
Андреј Магдевски (р. во ) — македонски професионален кошаркар, кој моментално игра за МЗТ Аеродром во Првата македонска лига.
Кариера
На 29 септември 2015 година, Магдевски потпишал едногодишен договор со Партизан. На 23 септември 2016 година за првпат потпишал за македонска екипа, КК Фени Индустри. За сезоната 2017/18, тој ја продолжил соработката со Фени. На полусезоната Магдевски го напуштил Фени поради финансиската состојба во клубот, и потпишал за Гостивар на почетокот на 2018 година. Во август 2018 година, Магдевски  потпишал за МЗТ Аеродром. Таа сезона, Магдевски го освоил македонското првенство. Во јули 2019 година, Магдевски потпишал двегодишен договор со МЗТ Аеродром. Во мај, тој го освоил Купот на Македонија 2021.
Репрезентација
На квалификациите за Евробаскет 2015 година Магдевски првпат настапил за македонската кошаркарска репрезентација каде настапил на шест натпревари, остварувајќи просек од 3,8 бода и 16,5 минути по натпревар.
Во 2016 година, Магдевски повторно бил одбран да настапи за македонската репрезентација и по 6 одиграни натпревари забележал просек од 4,8 бода, 4,7 скока, 1,8 асистенции и 22,7 минути по натпревар.
Магдевски бил вклучен во претквалификациите за Евробаскетот 2021. Во јануари 2020 година, селекторот на Македонија, Александар Тодоров го објавил поширокиот состав за февруарските квалификации за Евробаскетот 2021 во кој бил вклучен Магдевски. Потоа во февруари, тој бил избран во составот на репрезентацијата.
Александар Митровиќ (фудбалер)
Александар Митровиќ (Александар Митровић; роден на 16 септември 1994 година) — српски професионален фудбалер кој моментално настапува за англискиот Фулам и фудбалската репрезентација на Србија на позицијата напаѓач. На 18-годишна возраст, Митровиќ бил именуван во топ 10 талентите за категорија на фудбалери во Европа до 19 години, селектирани од страна на УЕФА.
Тој е младински производ на Партизан, но на почетокот на кариерата бил позејмен наТелеоптик, но сепак останал како дел од првиот тим, со кој ја освоил Суперлигата на Србија во својата прва сезона. По две сезони во Партизан тој му се приклучил на белгискиотАндерлехт за клупски рекорд од 5 милиони евра, постигнувајќи 44 гола во 90 натпревари во сите натпреварувања во период од две сезони. Тој ја освоил Белгиската про-лига во својата прва сезона со клубот, и бил најдобар стрелец во лигата во својата втора сезона. Во 2015 година тој се преселил во Премиер лигата во тимот на Њукасл за 13 милиони фунти.
Нестор Огинар
Нестор Огинар - професор од САД, активист на македонската дијаспора во САД, и политичар.
Животопис
Огинар е роден на 3 февруари 1947 година во Скопје, во семејство на трговци и земјопоседници со потекло од тетовското село Волковија. Детството и раната младост ја поминал во Гостивар, Тетово и Битола каде што го завршил средното образование. Во 1968 година служел воен рок во тогашната ЈНА. Во 1969 година поради идеолошки несогласувања со КПЈ, односно КПМ, преку Виена заминал за Њујорк, САД каде завршил факултет за англиски јазик и книжевност со драма на Хантер Колеџот на Градскиот Универзитет во Њујорк. Во 1973 година се вратил во Македонија и работел како Професор по англиски во Тетовската гимназија „Кирил Пејчиновиќ“. Во 1976 година се оженик со Милица, а потоа заедно се преселиле во Њујорк. На Хантер Колеџот завршил Магистратура по англиски јазик и книжевност и потоа се префрлил на Приватниот Њујорк Универзитет каде се стекнал со диплома Магистер по Филозофија и продолжил со Докторските студии по англиски јазик и книжевност. Од 1988 до пензионирањето во 2010 година, работел како Професор по англиски јазик и литература во Њујорк. Оженет е за Милица Огинар, професор д-р по француски јазик и литература. Татко е на три деца, два сина и ќерка. Како патриот е активен за Македонската кауза уште од најраното детство и младост. Тој е еден е од основачите на СМК, и негов долгогодишен Потпретседател и Сенатор. Прв задграничен претставник на ВМРО-ДПМНЕ за Северна Америка и член на Советот на Интелектуалците. Во 2002 година, како Претседател на партијата Преродба и обединување на македонските национални идеали (ПОМНИ) учествувал на Парламентарните избори во сите 6 изборни единици. Тој е потпретседател и соосновач на СеМакедонскиот Национален Совет „Македониум“. Работел како асоцијативен член на меѓународниот институт на Шилер. Автор е на повеќе статии, есеји, трактати и дела печатени и во САД и во Македонија. Организатор и учесник на повеќе меѓународни конгреси. Организатор и учесник во повеќе протести, митинзи, собири ширум САД, Канада и Македонија.
Чадски арапски јазик
Чадскиот арапскиот јазик (шува) е јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во Чад, Камерун, Нигер и Судан од страна на околу 1 000 000 луѓе.
Хаски
Хаски е генерален поим за повеќе раси на кучиња кои се користат како кучиња за влечење санки. Поради нивната јачина и издрживост, името хаски се користи многу често за спортски маскоти. Хаските биле примарно користени како кучиња за влечење санки во северните региони, но сега се чуваат и како миленичиња. Историски, зборот хаски е видоизменета варијанта на дерогативниот збор "ески", кој го користат инуитските племиња откриени од страна на Европејците кои навлегле во нивните области.
Хаски се средни големи кучиња одгледани посебно за да преживеат во поларни услови. Во врска се со самојед и маламут.
Постојат два вида хаски - сибирски поголем и малку помали, алјаски. И двете имаат сина или кафена боја на очи, а 20 проценти имаат сина и кафеава боја на очи.
NGC 6098
NGC 6098 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6098 се споменува и како UGC 10299, MCG 3-41-145, CGCG 108-170, VV 192, KCPG 493A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6098 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6098 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 15 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 27' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 141°.
Антихрист
Антихрист — христијански концепт, отелотворение на злото, врз основа на толкувања на делови од Новиот завет. Во Новиот завет, терминот антихрист се споменува вкупно пет пати, еднаш во множина и четири пати во еднина.
Според традиционалното христијанско верување, во неговото Второ пришествие на земјата, Исус ќе се соочи со Антихристот. Како што Исус Христос е спасител и идеален модел за љубовта кон човештвото, така Антихристот е претставник на злото и негов антипод.
Лелејски јазик (афроазиски јазик)
Лелејскиот e афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици, од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според податоците од 1991 година, јазикот го зборувале околу 26.000 луѓе. Јазикот се зборува јужно од Кело, во регионот Танџиле во Чад. Јазикот активно се користи, има издадено граматика за лелејскиот јазик и се запишува на латиница.
Самогласки
Лелејскиот има пет основни самогласки. Сите самогласки може да имаат долга варијанта.
!  ! colspan="1" | предни ! colspan="1" | централни ! colspan="1" | задни ! високи ! средни ! ниски
Руско-турска војна (1877-1878)
Руско-турската војна (1877-1878) е десетта по ред војна меѓу Русија и Отоманското Царство. На страната на Русија делумно учествуваат Финска, Романија, како и доброволци од Македонија   , Бугарија , Грузија и Ерменија. Кон крајот на војната се вклучува и Србија.
Причини за војната
Во летото 1875 во Босна и Херцеговина започнува востание против Отоманското Царство предизвикано од преголемите даноци наложени од корумпираната администрација. Заради некои даночни оптоварувања, востанието продолжува до крајот на годината, а малку подоцна започнува и Априлското востание во Бугарија. Напредувањето на Босна и поттикот на Русија ги тера Србија и Црна Гора да и објават војна на Отоманското Царство.
Во август Отоманската армија им нанесува пораз на српските сили, што е најлошо сценаријо за русите и австроунгарците, кои не ќе можат да претеднираат за никакви отомански територии. Од друга пак страна крвавото задушување на Априлското востание предизвикува широк одзвук во цела Европа. Како резултат на тоа организирана е Цариградска конференција на која Големите сили и наложуваат на Отоманското Царство две автономни бугарски провинцији во нејзините рамки.
Конференцијата е прекината од отоманскиот министер за внатрешни работи, кој ги известува делегатите дека Отоманското Царство примила нов устав, кој им ги гарантира правата и слободите на сите етнички малцинства исти како и на сите други отомански граѓани. И покрај тоа Русија е непријателски настроена кон Отоманското Царство, објавувајќи дека уставот е решение само за краток рок.
За време на дипломатските преговори, во јануари 1877 Русите ја убедуваат Австроунгарија да учествува во идните воени дејствија во замена за австроунгарска окупација на Босна и Херцеговина по војната. Останатите Големи сили се блокирани од силната општествена поткрепа во цела Европа за независност на Бугарија, поради сомненијата во способностите на руската армија, како и од внатрешните проблеми. Во април е постигнат договор со Романија за преминување на руските војски низ нејзина територија. Во договорот е вклучено и присоединувањето на Јужна Бесарабија кон Русија (која беше во руска власт од 1812 до 1856) во замена за присоединување на Јужна Добруџа кон Романија по војната.
Од септември до крајот на војната
Во текот на овој период биле извршени неколку успешни опсади и тоа кај Ловеч, Горни Дубник, Враца, Орјахово, Тетевен а по овие успеси бил заземен и градот Плевен во декември. Во исто време Руската Империја победила во неколку битки на источниот фронт во Кавказ и Источна Анадолија. Во наредниот период руската армија имала сила од околу 314,000 војници и продолжила со големиот успех кон значително послабата османлиска армија. Во текот на зимата руските сили во тешки услови ја поминале Стара Планина. Во овој период кон конфликтот се вклучила и Србија која имала сила од околу 55,000 војници и водела битки кај Ниш, Пирот, Софија и Видин. На 23 декември била заземена Софија, а на 4 јануари Пловдив додека на 8 јануари руските сили навлегле во Едрене.
Арко (Ајдахо)
Арко (Arco) е град во округот Бјут во сојузната држава Ајдахо, САД. Арко според пописот од 2010 година броел 995 жители и опфаќал површина од 2,6 км2. Се наоѓа на 1,623 m надморска височина. Поштенскиот број на Арко е 83213, а повикувачкиот број 208.
Наќе Спасеноски
Наќе Димов Спасеноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Окупацијата го затекнала како војник во старата југословенска војска. Од самиот почеток на војната се вклучил во народно ослободителното движење, а во летото 1942 година бил еден од првите членови на Реонскиот комитет. Неговата активност, како и работата во Реонскиот комитет, во 1943 година биле откриени, при што бил затворен од окупаторските власти во затворот во Тирана. Пред окупаторот имал добро држење. По излегувањето од затвор во септември 1943 година, стапил во редовите на Групата баталјони, а потоа во редовите на Првата македонско-косовска бригада, каде бил назначен за командир на десетина (десетар). Со Бригадата заминал во Егејска Македонија и учествувал во Богомилскиот поход во февруари 1944 година, кога со дел од Бригадата тргнал на пат за Кичевско, но бил фатен заедно со своите соборци во селото Крапа и стрелан. И во последните мигови од животот, Наќе останал горд и храбар не покажувајќи ни страв ни колебливост.
Елита (ТВ серија)
Првата сезона, составена од осум епизоди, беше објавена на Netflix на 5 октомври 2018 година. Доби позитивни критики од критичарите и публиката, а многумина го пофалија нејзиното пишување, глума и прикажување на зрели теми. Во октомври 2018 година, серијата беше обновена за втора сезона, која беше објавена на 6 септември 2019 година. Третата сезона беше нарачана во август 2019 година и беше објавена на 13 март 2020 година. Во мај 2020 година и февруари 2021 година, Netflix ја обнови серијата за четврта и петта сезона. Четвртата сезона беше објавена на 18 јуни 2021 година, а петтата сезона беше објавена на 8 април 2022 година Во октомври 2021 година, Netflix ја обнови серијата за шеста сезона.
Прва сезона
Откатко нивното училиште се урива, на тројца пријатели од работничката класа - Самуел, Надија и Кристијан им се нудат стипендии за Лас Енсинас, најексклузивното приватно училиште во Шпанија. Стипендиите се спонзорирани од градежната компанија виновна за пропаѓањето на училиштето. Во Лас Енсинас, тие првично се отфрлени од богатите ученици. Разликите помеѓу богатите студенти и студентите од работничката класа доведуваат до убиство, кое полицијата се обидува да го истражи додека тројца од младите се обидуваат да го сокријат.
Трета сезона
Студентите влегуваат во последниот семестар во Лас Енсинас. Поло и Кајетана се отфрлени од нивните врсници, со исклучок на Валерио. Самуел и Гузман продолжуваат со својот заговор да ја донесат правдата за злосторството на Поло. Лу и Надија се натпреваруваат за стипендија на Универзитетот Колумбија, што ги тера двете да се спријателат. На Андер му е дијагностицирана леукемија и започнува хемотерапија. Ноќта на нивното матурирање, во пијан ступор, Лу го прободува Поло, кој се сопнува и паѓа, што води до неговата смрт. Самуел, Гузман, Андер, Омар, Надија, Карла, Валерио, Ребека и Кајетана се согласуваат да го прикријат убиството. Не можејќи да се најде осомничен, смртта на Поло на крајот се смета за самоубиство и неговите родители ѝ кажуваат на полицијата дека го признал убиството на Марина. Два месеци подоцна, Самуел, Гузман, Андер и Ребека се враќаат за да ја повторат последната година со Омар, кој се запишал како редовен студент.
Четврта сезона
Со доаѓањето на новиот директор и неговите деца - Ари, Менсија и Патрик - доаѓа нова мистерија откако Ари е пронајдена близу смрт. Приказната продолжува со ново полугодие во Лас Енсинас, како и со нов директор, еден од најмоќните бизнисмени во Европа, подготвен да го врати Лас Енсинас назад на вистинскиот пат. Со себе ги носи и своите три деца, тројца тинејџери, исто така навикнати секогаш да добиваат што сакаат кога сакаат, без разлика кој ќе настрада.
Петта сезона
После смртта на Армандо, Самуел и Ребека ја кријат вистината за тоа што се случило од сите, вклучувајќи го и нивниот најдобар пријател Омар. Тоа е така сѐ додека неговото тело не биде откриено што води кон низа промени кои ги раскинуваат нивните односи и засекогаш ги променуваат нивните животи. Исто така, двајца нови студенти – Исадора и Иван – се запишуваат во Лас Енсинас и набрзо формираат пријателства со досегашните студенти, главно со Филип и Патрик.
297 п.н.е.
297 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 297. година пред новата ера, 297. од првиот милениум п.н.е., 97. од 3 век п.н.е. и осма од 290-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5211 и 5212 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4453 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3463 и 3464 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 456.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 297 година се протега во 2339 и 2340, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2399 и 2400 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 246. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 946 и 945 исламска година пред хиџра.
Димитар Гуштанов
Животопис
Роден е во Крушево, Валовишко (Демирхисарско), во патриотско учителско семејство. Учи во егзархиското класно училиште во Сер и во богословското училиште во Самоков. Некое време учителството во селото Старчишта, Неврокопско. Подоцна заминува за Лозана, Швајцарија, каде што во 1898 година завршува право.
Во 1898 година е учител во градот Кочани. Во 1899 година е назначен од Бугарската егзархија за главен учител на егзархиското класно училиште во Петрич. На таа должност останал до 1901 година. Уште во 1899 година се приклучува на ВМОРО и е избран за околиски раководител во градот. Под негово раководство во голем број села во Петричко се создадават комитети на организацијата.
Во 1902 е назначен за директор на Серско педагошко училиште, но поради прогонот на османските власти, во септември преминува во илегала и се присоединува кон четата на Михаил Чаков. Станува нелегален член на Серскиот револуционерен комитет и од Гоце Делчев е поставен за инспектор на четите на ВМОРО во Серскиот револуционерен округ, а од февруари 1903 година е драмски војвода. Во март 1903 година учествува во извршувањето на атентатот на тунелот и мостот на реката Драматица, на железничката линија Солун - Цариград.
Гуштанов загинува заедно со Гоце Делчев во борба со турските аскер во селото Баница, Серско. Во Битката загинале и неговите четници Евстати Арнаутчето, Стефчо од Трлис и Конзулот од Волак, а Георги Савеклијата е тешко повреден и уапсен од Турците. Гоце Делчев и Димитар Гуштанов се закопани во заедничка гробница. Лазар Томов пишува за него во Илустрација Илинден:
Лаги, секс, дрога
Лаги, секс, дрога е шпански филм на режисерите Алфонсо Албасете и Давид Менкес, премиерно прикажан во Шпанија на 27 март 2009 година. Интересен Факт е тоа што во филмот играат голем број на млади глумци, како Марио Касас, Ана де Армас, Јон Гонзалес, Ана Марија Полвороса, Уго Силва, Макси Иглезиас, Алехо Саурас и др. Друг интересен факт е тоа што еден од сценаристите, Анхелес Гонзалес-Синде, родена во Мадрид, е министер за култура на Шпанија.
Филмот е сниман во градот Сјудад де ла Луз (Аликанте), а сцените на отворено и на плажа се снимани во Гуардамар дел Сагура. Песната La Verdad е на шпанскиот двобој Фангорија.
Заработка
Филмот дебитира како број 1 во Шпанија откако обезбедува 1,79 милиони евра приходи и привлекува околу 300 000 гледачи. Со овој резултат го надминува трипати филмот Гран Торино на Клинт Иствуд. За 2 недели останува под број 1 на приходи, надминува 3 милиони евра приходи и е гледан од речиси половина милион луѓе. Исто така, во деби викенд "Лаги, секс, дрога" успева да влезе во Топ 20 на филмовите со најголеми приходи надвор од САД, со тоа што е поставен на 16-то место.
Грб на Општина Битола
Грб на Општина Битола — грб на Општина Битола и самиот град Битола. Усвоен на 21 март 2006 г. на свечена седница на советот на општината. Тој ги симболизира богатата и длабока историја на Битола а црвено–златниот штит ја претставува современа Битола, подемот на нејзината урбана, духовна и материјална култура. Воедно со својата визуелна стуктура асоцира и на осончаните врвови на пелистерските молики и пелагониското златно класје. Со својот сферичен долен дел грбот асоцира на белиот амфитеатар во Хераклеја. На семантички и хералдички план значењето и симболиката на грбот дополнително се засилени со чистата колоритна структура. Сината боја ги симболизира граѓанското општество и демократијата. Црвената боја ги симболизира животот и традицијата. Жолтата боја ги симболизира духовното богатство и неговата моќ. Белата боја е метафора на моралната чистота и етиката.
Список на главни градови во Бразил
Ова е список на градовите коишто се или биле државни или регионални престолнини на Бразил.
Национални престолнини
Белешки: Иако не есосема коректно да се смета дека колонија има престолнина a capital (самата идеја за престолнина е поврзана со суверенитет), градот Салвадор се смета за "прва престолнина на Бразил" затоа што повеќе од два века бил седиште на португалската колонијална администрација во Бразил (општа управа и вицекралство). Строго, hсепак, Бразил има de jure (де журе) и de facto (де факто) престолнина од прогласувањето независност во 1822.
Акре
Создадена од Амазони
Алагојас
Создадена од Пернамбуко
Амапа
Создадена од Пара
Амазони
Создадена од Пара
Гојаш
Создадена од Сао Паоло
Марањао
Создадена од Пара
Мато Грошо
Создадена од Сао Паоло
Јужна Мато Грошо
Создадена од Мато Грошо
Mинаш Гераис
Создадена од Сао Паоло
Парања
Создадена од Сао Паоло
Пјауи
Создадена од Марањао
Рондонија
''Создадена 1943-та под името "Територија Гуапоре", од Мато Грошо. Трансформирана во Рондонија 1988-ма.''
Рораима
''Создадена 1943-та по името "Територија Рио Бранко", од Амазони. TТрансформирана во Рораима 1988-ма.''
Санта Катарина
Создадена од Сао Паоло
Токантинс
Создадена од Гојаш
Гуанабара
''Создадена 1960-та од територијата на поранешниот федерален дистрикт. Слеан со државата Рио де Жанеиро 1975-та.''
Гробишта (Разловци)
Грнчарица — археолошко наоѓалиште во околината на село Разловци. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време, старохристијанска црква и некропола. На 2 км јужно од селото, на пространа тераса на левиот брег на Брегалница се гледаат остатоци од голема населба. На простор од 200х300 м се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси. На горниот крај на наоѓалиштето се забележуваат темели од мала црква околу која има гробови градени од камени плочи.
Список на главни градови во Бразил
Фернандо де Нороња
''Создадена 1943-та под името "Територија на Фернандо де Нороња". Ја инкомпорирала Пернамбуко.''
Игуасу
''Создадена 1943-та под името "Територија Игуасу". Вратена пак на Парања и Пернамбуко.''
Понта-Пора
''Создадена 1943-та под името "Територија Понта-Пора". Вратена на Мато Грошо.''
Стронциум
Стронциум — хемиски елемент со симбол  Sr и атомски број   38. Земноалакален метал, стронциум е мек сребрено бел жолтеникав метален елемент кој е високо хемиски реактивен. Металот формира слој од темен оксид кога е изложен на воздух. Стронциумот има физички и хемиски својства слични на оние на неговите два вертикални соседи во периодниот систем, калциум и бариум. Се јавува природно главно во минералите целестин и стронцијантит, и главно е миниран од овие. Додека природниот стронциум е стабилен, синтетичкиот 90 Sr изотоп е радиоактивен и е една од најопасните компоненти на јадрените последици, бидејќи стронциумот се апсорбира од телото на сличен начин како калциумот. Од друга страна, природниот стабилен стронциум не е опасен за здравјето.
Особености
Стронциум е двовалентен сребрен метал со бледо жолта нијанса чии својства најчесто се меѓупросторни и слични со оние на спседите калциум и бариум. Тој е помек од калциумот и потежок од бариумот. Се топи на 777 °C и врие на 1655 °C кои се пониски од оние на калциумот 842 °C и 1757 °C, бариумот го продолжува овој надолен тренд во точката на топење 727 °C, но не и во точката на вриење 2170 °C. Густината на стронциум е 2,64г/см3 која е слично средна помеѓу оние на калциум (1.54  г/см3) и бариум (3.594   г/см3). Постојат три алотропи на метален стронциум, со точки на транзиција на 235 и 540  °C.
Стандардниот електроден потенцијал за Sr 2+ / Sr е -2,89  V, приближно на средината помеѓу оние на Ca 2+ / Ca (-2,84   V) и Ba 2+ / Ba (-2,92   V), и блиски до оние од соседните алкални метали. Стронциумот е во средина помеѓу калциумот и бариумот во неговата реактивност кон водата, со што реагира на контакт за да се произведе стронциум хидроксид и водороден гас. Металот на стронциум гори на воздух за производство на стронциум оксид и стронциум нитрид, но бидејќи не реагира со азот под 380 °C, на собна температура спонтано го формира само оксидот. Покрај едноставниот оксид SrO, пероксидот SrO 2 може да се направи со директна оксидација на метал од стронциум под висок притисок на кислород, а постојат и некои докази за жолт супероксид Sr (O 2 ) 2. Стронциум хидроксид, Sr (OH) 2 , е силна база, иако не е толку силна како хидроксидите на бариум или алкалните метали. Сите четири дихалиди на стронциум се познати.
Поради големинаta на тешките s-блокови, вклучувајќи стронциум, познат е широк спектар на координатни броеви од 2, 3 или 4 до 22 или 24 во SrCd 11 и SrZn 13. Ср 2+ јон е прилично голем, така што високите координативни броеви се правилни. Големината на стронциум и бариум игра значајна улога во стабилизирањето на стронциумските комплекси со полидентатен макроциклични лиганди како што се крунистичките етери, на пример, додека 18-круна-6 формира релативно слаби комплекси со калциум и алкални метали, комплексите на стронциум и бариум се многу посилни.
Органостроциумските соединенија содржат една или повеќе стронциум-јаглеродна врска. Тие се пријавени како посредници во реакции на Барбиер тип. Иако стронциумот е во истата група како магнезиум, а органомагнезиумските соединенија многу често се користат во хемијата, органостронциевите соединенија не се слично раширени, бидејќи тие се потешки да се направат и пореактивни. Органостронциевите соединенија имаат тенденција да бидат послични на органоевропиум или органосамариумски соединенија поради сличните јонски полупречници на овие елементи (Sr 2+ 118  pm; Еу 2+ 117   pm; Sm 2+ 122  pm). Повеќето од овие соединенија може да се подготват само при ниски температури, обемните лиганди имаат тенденција да ја одржуваат стабилноста. На пример, стронциум дициклопентадиенил, СР (C5 H 5) 2, мора да се направи со директна реакција на стронциум метал со меркуроцен или циклопентадиен себе; заменувајќи го C 5 H 5 лигандот со поширокиот C 5 (CH 3 ) 5 лиганд, од друга страна, ја зголемува растворливоста, нестабилноста и кинетичката стабилност на соединението.
Поради својата екстремна реактивност со кислород и вода, стронциумот се јавува природно само во соединенија со други елементи, како што се минералите стронциан и целестин. Се држи под течен јаглеводород како што се минералното масло или керозин за да се спречи оксидација ; свежо изложениот метал од стронциум брзо преминува во жолтеникава боја со формирање на оксид. Филтрираниот стронциум во прав е пирофорен, што значи дека ќе се запали спонтано на воздух на собна температура. Лекалните соли на стронциум даваат пламен на светлоцрвена боја и овие соли се користат во пиротехника и за производството на ракети. Калциум и бариум, како и алкалните метали и двовалентните лантаноиди европиум и иттербиум, метал од стронциум се раствора директно во течен амонијак и се добива темносина боја.
Изотопи
Природниот стронциум е мешавина од четири стабилни изотопи : 84 Sr, 86 Sr, 87 Sr и 88 Sr. Нивното изобилство се зголемува со зголемување на масата, а најтешкото 88 Sr, сочинува околу 82,6% природен стронциум, иако изобилството варира поради производство на радиогени 87 Sr како ќерка на долготрајното бета-распаѓање 87 Rb. Од нестабилните изотопи, основниот начин на распаѓање на изотопите помали од 85 Sr е електорнски зафат или позитронска емисија на изотопи на рубидиум, а оној на изотопите потешки од 88 Sr е емисија на електрони до изотопи на иттриум. Од посебна значење се <sup id="mwlQ">89 Sr и 90  Sr. Првиот има полуживот од 50,6  дена и се користи за лекување на рак на коските поради хемиската сличност на стронциум и оттаму способноста да се замени калциумот. Додека 90 Sr (полуживот 28.90  години) се користи слично, исто така е изотоп, во последиците од јадреното оружје и јадрените несреќи поради неговото производство како производ на цепење. Неговото присуство во коските може да предизвика рак на коските, рак на блиските ткива и леукемија. Јадрената несреќа во Чернобил во 1986 година контаминираше околу 30.000  km 2 со поголем од 10 kBq / m 2 со 90 Sr, што претставува 5% од главниот инвентар од 90 Sr.
Историја
Стронциумот е именуван по шкотското село Стронјан (Галски Сон и Ситеин ), каде што е откриен во оловните рудници. Томас Чарлс Надеж првично го нарекол елементот стронциан, но името наскоро беше скратено до стронциум.
Во 1790 година, Адам Крафорд, лекар вклучен во подготовката на бариумот, и неговиот колега Вилијам Круиксхенк , признавале дека рудниците на стронтиан покажале својства кои се разликуваат од оние во другите извори на "тешки ракови". Ова дозволува Адеир да заклучи на страница 355 "...  навистина е веројатно дека минералот на скот е нов вид на земја која досега не била доволно разгледана ". Лекарот и колекторот на минерали Фридрих Габриел Сулзер заедно со Јохан Фридрих Блуменбах го анализирал минералот од стронтијан и го нарекол стронциан. Тој, исто така, дошол до заклучок дека е различен од осетината и содржел нова земја (Neue Grunderde). Во 1793 г. Томас Чарлс Хоуп, професор по хемија на Универзитетот во Глазгов, го предложил името stronites. Тој ја потврди претходната работа на Крафорд и раскажува: ". .  .    Со оглед дека тоа  е чудна земја,мислев дека е неопходно да му се даде име. Јас тоа го нарекувам Strontites, од местото каде што беше пронајден; начин на деривација според мое мислење, сосема правилно како и секој квалитет што може да го поседува, што е сегашната мода ". Елементот на крајот беше изолиран од Сер Хемфри Дејви во 1808 година со електролиза на мешавината која содржи стронциум хлорид и меркуричен оксид, а на него го објави во предавање на Кралското друштво на 30 јуни 1808. Во согласност со именувањето на другите алкални земли, тој го сменил името во стронциум.
Првата голема намена на стронциум беше во производството на шеќер од шеќерна репка. Иако процесот на кристализација со користење на стронциум хидроксид бил патентиран од Аугустин-Пјер Дубрунфут во 1849 година, воведувањето на голем обем дојде со подобрување на процесот во раните 1870-ти. Германската шеќерна индустрија добро го користела процесот во 20 век. Пред Првата светска војна, индустријата за репроматеријали од шеќер користеше 100.000 до 150.000 тони годишно стронциум хидроксид за овој процес. Стронциум хидроксидот беше рециклиран во процесот, но побарувачката за замена на загубите за време на производството беше доволно висока за да создаде значителна побарувачка за отпочнување на рударството на стронцианитот во Минстерланд. Рударството на строонјаните во Германија завршило кога започнало рударството на целестинските наноси во Глостершир. Овие рудници обезбедија најголем дел од снабдувањето со стронциум од светот од 1884 до 1941 година. Иако целестинските наслаги во сливот на Гранада беа познати по извесно време, големите рударски работи не започнаа пред 1950-тите.
За време на тестирање на атмосферско јадрено оружје, беше забележано дека стронциум-90 е еден од јадрените производи со релативно висок принос. Сличноста на калциумот и можноста дека стронциум-90 може да се збогати во коските, направи важна тема за истражување на метаболизмот на стронциум.
Појава
Стронциумот вообичаено се јавува во природата, што е 15-тиот најбитен елемент на Земјата (неговиот потежок бактериум е 14-тиот), проценет на околу 360  делови на милион во Земјината кора и се наоѓа главно како сулфат минерален целестин (SrSO 4 ) и карбонатски стронциант (SrCO 3 ). Од двете, целестината се јавува многу почесто во депозити со доволна големина за рударството. Бидејќи стронциумот најчесто се користи во карбонатната форма, стронциантот би бил покорисен од двата вообичаени минерали, но се откриени и неколку депозити кои се погодни за развој.
Во подземните води стронциумот се однесува хемиски многу слично на калциумот. Киселината pH Sr 2+ е доминантен вид на стронциум. Во присуство на јони на калциум, стронциумот најчесто формира коприципитации со минерали на калциум како калцит и анхидрид при зголемена pH вредност. На средно до кисела pH, растворениот стронциум е врзан за честички на почвата со катјонска размена.
Средната содржина на стронциум во океанската вода е 8  mg / l.   Во концентрација помеѓу 82 и 90 μmol / l на стронциум, концентрацијата е значително пониска од концентрацијата на калциум, која вообичаено е помеѓу 9,6 и 11,6   mmol / l.   Сепак, тоа е многу повисоко од оној на бариум, 13   μg / l.
Производство
Трите главни производители на стронциум како целина од 2015 година се Кина (150.000  т), Шпанија (90.000   т ) и Мексико (70.000   t), а Аргентина (10.000   т) и Мароко (2.500   т) се помали производители. Иако депозитите на стронциум се појавуваат нашироко во САД, тие не се минирани од 1959 година.
Голем дел од минираниот целестин (SrSO 4 ) се претвора во карбонат со два процеси. Или целестината е директно исцедена со раствор на натриум карбонат или целестината е печена со јаглен за да се формира сулфид. Втората фаза произведува темно обоен материјал кој содржи претежно стронциум сулфид. Ова т.н. "црн пепел" се раствора во вода и се филтрира. Стронциум карбонат се преципитира од растворот на стронциум сулфид со воведување на јаглерод диоксид. Сулфатот се сведува на сулфид со карботермично намалување :
Околу 300.000 тони се обработуваат на овој начин годишно.
Металот се произведува комерцијално со намалување на стронциум оксид со алуминиум. Стронциумот се дестилира од смесата. Металот на стронциум, исто така, може да се подготви на мал размер со електролиза на раствор на стронциум хлорид во стопен калиум хлорид :
Апликации
Користејќи 75% од производството, примарната употреба на стронциум е во стакло за катодни цевки во боја во боја, каде што се спречува емитувањето на Х-зраци. Оваа апликација за стронциум опаѓа бидејќи CRTs се заменуваат со други методи на прикажување. Овој пад има значајно влијание врз рударството и рафинирањето на стронциум. Сите делови на CRT мора да апсорбираат Х-зраци. Во вратот и инката од цевката се користи оловно стакло, но овој тип на стакло покажува ефект на зацврстување поради интеракцијата на Х-зраците со стаклото. Затоа, предната плоча е направена од различна стаклена мешавина со стронциум и бариум за апсорпција на Х-зраците. Просечните вредности за стаклената мешавина утврдени од студијата за рециклирање во 2005 година изнесува 8,5% стронциум оксид и 10% бариум оксид.
Бидејќи стронциум е толку сличен на калциумот, тој е инкорпориран во коската. Сите четири стабилни изотопи се инкорпорирани, во приближно истите пропорции се наоѓаат во природата. Сепак, вистинската распределба на изотопите има тенденција да варира во голема мера од една географска локација до друга. Така, анализата на коската на поединецот може да помогне да се одреди регионот од кој ke произлезе. Овој пристап помага да се идентификуваат древните модели на миграција и потеклото на човечките остатоци во погребните места на бојното поле.
87 Sr / 86 Sr сооднос најчесто се користат за да се одредат веројатните провиденски области на седиментот во природните системи, особено во морските и флувијалните средини. Даш (1969) покажа дека површинските седименти на Атлантикот покажуваат 87 Sr / 86 Sr коефициенти што може да се сметаат како големи средни вредности на 87 Sr / 86 Sr коефициенти на геолошки терени од соседните копнежи. Добриот пример за флувиално-морски систем на кој биле успешно применети студии за изотопско проучување на Sr е речниот нилско-Средоземен систем. Поради различните возрасти на карпите кои го сочинуваат поголемиот дел од Синиот и Белиот Нил, сливните подрачја на променливите провиденции на седиментот кои достигнуваат делта на реката Нил и Источно Средоземно Море можат да се разберат преку изотопските студии на стронциум. Ваквите промени се климатски контролирани во доцниот кватернер.
Неодамна, соодносот 87 Sr / 86 Sr исто така се користи за одредување на изворот на антички археолошки материјали, како што се дрвa и пченка во кањонот Чако, Ново Мексико. 87 Sr / 86 Sr соодносот во забите, исто така, може да се користи за следење на миграциите на животните.
Стронциум хлорид понекогаш се користи во пастите за заби за осетливи заби. Еден популарен бренд вклучува 10% вкупен стронциум хлорид хексахидрат по тежина. Мали количини се користат при рафинирање на цинк за да се отстранат малите количини на олово од нечистотии. Самиот метал има ограничена употреба како геттер, за да ги отстрани несаканите гасови во вакуум со реакција со нив, иако бариум исто така може да се користи за оваа намена.
Ултра-тесната оптичка транзиција помеѓу електронската основна состојба [Kr] 5s 2 1 S 0 и метастабилната [Kr] 5s5p 3 P 0 возбудена состојба на 87 Sr е еден од водечките кандидати за идната редефиниција на втората оптичка транзиција, наспроти сегашната дефиниција која произлегува од транзиција на микробранови помеѓу различни хиперфински основни состојби од 133 Cs. Тековните оптички атомски часовници кои работат на оваа транзиција веќе ја надминуваат прецизноста и точноста на тековната дефиниција на втората.
Радиоактивен стронциум
<sup id="mwAUw">89 Sr е активна состојка во Метастрон, радиофармацевтски препарат за коскена болка секундарно на метастатски рак на коските. Стронциумот се обработува како калциум од телото, претежно инкорпорирајќи го во коските на местата на зголемена остеогенеза. Оваа локализација ја фокусира изложеноста на зрачење на канцерогената лезија. <sup id="mwAVg">90 Sr се користи како извор на енергија за радиоизотопните термоелектрични генератори (RTGs). 90 Sr произведува приближно 0,93 вати на топлина по грам (е помал за формата од 90 Sr што се користи во RTGs, што е стронциум флуорид ). Сепак, 90 Sr има една третина од животниот век и помала густина од 238 Pu, друго RTG гориво. Главната предност на 90 Sr е дека е поевтина од 238 Pu и се наоѓа во јадрен отпад. Советскиот Сојуз распореди речиси 1000 од овие РТГ на северниот брег како извор на енергија за станици за светилници и метеорологија.
Биолошка улога
Акантарија, релативно голема група на морски радиолокарни протозои, произведува сложени минерални скелети составени од стронциум сулфат. Во биолошките системи, калциумот во помал степен се заменува со стронциум. Во човечкото тело, најголемиот дел од апсорбираниот стронциум се депонира во коските. Односот на стронциум со калциум во човечките коски е помеѓу 1: 1000 и 1: 2000, приближно во истиот опсег како во крвниот серум.