cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Баба Јaга (бајка)
Содржина
Оваа приказна е класична верзија на „застрашувачка приказна“; атмосферата на страв се гради постепено, почнувајќи со броење на опасностите кои ѝ се закануваат на хероината преку говорот на тетката (таму ќе биде брезата како во очите трепавица... кучињата ќе те растргаат ...  мачката твоите очи ќе ги изгребе). Го содржи мотивот на „чудесно бегство“, што е една од најчестите бајки во светскиот фолклор (Јага ги гризе дрвјата што ѝ стојат на патот, го пие целото езеро итн.). За разлика од „застрашувачкиот“ заговор, крајот на приказната е многу посреќен.
Блиски заплети
Мотивот, кога херојот ги поткупува слугите на вештерката кои му се закануваат, се наоѓа и во италијанската бајка „Љубов за три портокали“. Сличен заговор има и меѓу руските народни приказни „Гуски-лебеди“ (средба на девојката со Баба Јага и бегањето од неа).
Космос-111
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 1 март 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 194 км, а најмалото на 182.
Космос-112
Космос-112 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 март 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-112 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 564 км, а најмалото на 207.
Сергеј Лазарев
Детство и младост
Роден е на 1 април 1983 година во Москва, како помлад син на таткото Вјачеслав и мајката Валентина. Неговите родители се развеле кога тој бил уште дете, па тој и неговиот постар брат Павел (1978-2015) пораснале со нивната мајка. Како момче вежбал гимнастика. Својата пејачка кариера ја започнал пред да наполни десет години, пеејќи во детски хор. Веќе на 14-годишна возраст ја стекнал својата прва музичка награда, победил на неколку детски натпревари и завршил како член на групата Џипасед, истата онаа група во која се запознале членовите на групата т.ATu - Јулија Волкова и Лена Катина.
Подоцна се приклучиле и Влад Топалов, кој заедно со Лазарев ја основал групата Смаш!. Тој бил победник на италијанскиот фестивал Браво Брависимо во 1996 година. Тој пеел со неговиот брат Павел во ансамблот на Владимир Локтев. Во исто време, тој настапувал во театарот Борис Покровски. Во 1995 година. кога и се придружил на групата Џипаседите, тој се појавил во детското смешно телевизиско шоу Иралаш.
Глумечка кариера
Во 1999 година, тој се приклучил на Московската школа за драмски уметности, каде што дипломирал во 2004 година. По распадот на Smash !!, 2005 година и се вратил на театарската сцена. По успехот на фестивалот „ Нов бран“, Сергеј добива успешни улоги во московскиот театар Александра Пучкина.
Smash !!
Групата е основана во 2000 година. Идејата за бенд настанала додека Сергеј и Влад биле членови на детската група „Џипасед“, а проектот се реализирал кога мајката на Влад предложила да снимат арија од мјузиклот „Нотр Дам де Париз“, како подарок за роденденот на неговиот татко. Најголемата популарност ја стекнал меѓу тинејџерите во Русија и Југоисточна Азија. Тие го издадале својот прв сингл во 2002 година, а истата година победиле на фестивалот „ Нов бран“, популарен во Русија. Песната станала хит и останала на самиот врв на топ-листата шест месеци. На 1 декември 2004 година го издале својот последен албум, 2nite. Сергеј ја напуштил групата истата година и започнал успешна соло кариера, потпишувајќи договор со Style Records. Групата официјално се распуштила во 2006 година.
Соло кариера
Успешната соло кариера ја започнал во 2004 година, а ментор му бил познатиот британски продуцент Брајан Ролинг. Лазарев е познат и по бројните пчасорања во големи светски хитови, а бил забележан и на настапи во многу телевизиски емисии од забавна содржина, како во неговата родна Русија, така и во странство. Досега има издадено 4 студиски албуми. Неговиот деби албум бил објавен во декември 2005 година, а музичките спотови за песните "" и "" биле снимени во Мајами и Јужна Африка. Во 2006 г. добил признание за најдобар машки уметник. Учествувал и во руската верзија (Танцување на мраз), каде освоил второ место.
Тој бил член на жирито на украинската верзија на Гласот (The Voice). По повод 10-годишнината од неговата соло кариера, на 1 април 2015 година, тој ја издал компилацијата Најдобар, со неговите најголеми хитови, вклучително и неколку нови песни, а во ноември истата година, започнал голема турнеја во Русија, Белорусија и Естонија.
Избор за песна на Евровизија 2016 година
На 10 декември 2015 година било објавено дека тој ќе ја претставува Русија на Евровизија што ќе се одржи во Стокхолм. На 5 март 2016 година, песната Вие сте единствената била објавена на официјалниот канал на YouTube. Песната достигнала милион прегледи во еден ден. Композицијата е направена од успешен евровизиски тандем - славени руски и грчки продуценти Филип Киркоров (претставник на Русија на Евровизија 1995 година) и Димитрис Контопулос. За сценското претставување се погрижил Фокас Евангелис.
Песната ја промовирал преку турнејата низ бројни европски земји. Сергеј настапил на првата полуфинална вечер на Евровизија, одржана на 10 мај, под број 9, со многу барана кореографија, каде се пласирал на првото место, освојувајќи убедливи 342 бода. Големото финале се одржало 4 дена подоцна, кога Сергеј настапил под бројот 18. На крајот на вечерта биле објавени посебни гласови на жирито и публиката. Иако победи во полуфиналето, тој се пласирал на 3 место, освојувајќи 491 бод.
Приватен живот
На 21 октомври 2015 година, во едно интервју, тој признал дека има девојка, со која живее во граѓански брак, но дека во моментот не брзаат со венчавката. Единствено е познато дека и таа е од музичката сфера (од каде се запознале).
На 23 декември 2016 година, тој изјавил дека има син кој се вика Никита, роден во 2014 година.
Ескоријал
Ескоријал (Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial, Кралски манастир Св. Лаврентиј „Ескоријал“) — огромен дворец, августински манастир, музеј и библиотека кој се наоѓа во Сан Лоренсо де Ел Ескоријал, гратче 45 км северозападно од Мадрид во истоимената автономна заедница во Шпанија.
Изградба и намена
Дворец е сместена до планината Абантос во рамките на Сиера де Гвадарама. Изградбата на овој монументален комплекс била нарачана од кралот Шпанија за да ја одбележи победата во Св. Квентенската битка во 1557 со војската на францускиот крал Анри II. Комплексот е наменет да служи и како некропола како здомувањето на останките на Филиповите родители, Карлос I и Изабела Португалска, како и своите и оние на неговите потомци. Дворецот служел и место за изучување во полза на противреформацијата.
Манастирот станал гробница на шпанските кралеви низ следните пет века, од династите Хабсбурговци и Бурбони. Кралската гробница „Пантеон“ ги чува останките на светиот римски цар Карл V (Карлос I на Шпанија), Филип II, Филип III, Филип IV, Карлос II, Луис I, Карлос III, Карлос IV, Фердинанд VII, Изабела II, Алфонсо XII и Алфонсо XIII. Двајца Бурбони, Филип V и Фердинанд VI, како и Амадео I Савојски (1870-1873), не се погребани овде.
Камен-темелникот на зградата е удрен на 23 април 1563. Изградбата ја надгледувал архитектот Хуан Баутиста де Толедо, кој не доживеал да ја види зградата завршена, бидејќи умрел во 1567. Со неговата смрт, управата на изградбата ја добил неговиот чирак Хуан де Ерера, кој ја довршил во 1584.
По план зградата е решеткаста; по традиција ова се мисли дека е сторено во чест на Св Лаврентиј, кој станал маченик со топа што бил печен реш. Неговата слава е на 10 август, истот датум на кој се одиграла Св. Квентенската битка.
Меѓутоа во реалност овој план бил смислен подоцна, и тоа по урнек на описот на Соломоновиот храм од јудео-римскиот историчар Флавиј Јосиф. Поради фактот што комплексот требал да содржи машки и женски манастир, гробница, базилика, училиште, библиотека, и дворец, тој испаднал двојно поголем од првично замисленото.
Од обете страни на црковниот влез се поставени статуите на Давид и Соломон, како потесетник за потеклото на дворецот, а и како споменици на разликите помеѓу Карл V и претпазливо-мудриот Филип II. Соломон се појавува повторно, овој пат на фреска во средината на библиотеката.
Овој комплекс е и огромна ризница на уметнички дела како оние на Тицијан, Тинторето, Ел Греко, Веласкес, Рогир ван дер Вејден, Паоло Веронезе, Алонзо Кано, Хозе де Рибера, Клаудио Коељо и други. Библиотеката содржи илјадници бесценети прастари ракописи како збирката на мароканскиот султан Зидан Абу Мали (вл.1603–1627). Главното скалиште е дело на Џамбатиста Кастело.
Органон
Органон — името кое Аристотеловите следбеници, перипатетиците ѝ го дале на збирката од шест дела за логиката. Делата се Категории, Аналитика Прва, За толкувањата, Аналитика Втора, За софистичките побивања и Топика.
Составни делови
Редот на делата не е хронолошки (кој денеска тешко се одредува), туку намерно избран од перипатетиците за да сочини добро-структуриран систем; така некои делови изгледаат како шеми за предавања по логика. Подредувањето на делата го надгледувал Андроник од Родос околу 40 п.н.е..
Аристотеловата Метафизика има многу заеднички точки на интелектуален пресек со „Органон“, но традиционално не се смета за дел од него; покрај ова има и логички дела, припишани (со варијабилна убедливост) на Аристотел кои не им биле познати на перипатетиците.
Влијание
Аристотеловите логички дела се единствените негови значајни дела кои никогаш не биле заборавени во западна Европа; сите останати дела биле запоставени (но зачувани гркофонските земји во Римското Царство) од неговата смрт, па сѐ додека не бил преведени на латински во XI век.
„Органон“ се користел во Аристотеловата школа, Ликејот, и некои делови од делото служеле како шема за предавање. Квалитетот на делата бил толку ценет, што неговите издавачи (на пр. Андроник од Родос во 50 п.н.е.) ги собрале.
Во овие дела ги наоѓаме првите теории за онтолошките категории (важни за негои гранки на модалната логика), првичниот развој на формалната логика, првтото сериозно научно инстражување во теоријата на (формалното и неформално) расудување, основите на модалната логика, и некои претходности на методологијата на науките.
Огранон не бил секогаш популарен за хеленско време. Стоичката логика доминирала, особено делата на Хризип (кои денес не се зачувани).
Во VIII век, схоластиците во неарапска Европа, ја изучувале и дообработувале логиката врз основа на „Органон“. Еден од најголемите схоластици бил доминиканскиот свештеник Албер Велики (1206–1280), учителот на Тома Аквински (1226–1274).
Делата на Аристотел се изучувале во Арапското царство од странана исламски и еверјски академци, во кои спаѓаат рабинот Мајмонид (1135–1204) и кадијата Ибн Рушд (1126-1198) кои живееле во Кордоба, Шпанија. Кордоба тогаш имала 70 библиотеки, од кои една содржела 40,000 книги; двете најголеми библиотеки во неарапскиот свет во тоа време имале само по 2,000 книги секоја.
За време на просветителството постоел обновен интерес во логиката како основа на рационалното размислување, па така низа книги, од кои најуспешно портројалската логика, ја приспособиле аристотеловата поимовна логика за педагошки цели. Додека во ова време логиката се засновала на Аристотел, самиот тој и неговите дела не се изучувале. Ова е поради тенденцијата во тоа време, да се смета дека современата логика е целосна, нешто што спречило секаква иновација на ова поле. Имануел Кант сметал дека по Аристотел немало што друго да се измислува, а славниот историчар на логиката Карл фон Прантл вели дека логичарот кој сака да воведе нови идеи во логиката мора да е: „во забуна, глупав или извитоперен“. Овие примери ја илустрираат моќта на Аристотеловите влијанија.
По логичките октритија и новини во XIX век, особено со октривањето на индиската логика, Буловата алгебарска логика и формулирањето на предикатната логика, Аристотеловата логика се изучува повеќе од историски интерес. Меѓутоа постои, главно педагошки интерес во поимовната логика заради неговата блискост со расудувањето кое се среќава во природниот јазик.
Принцезата жаба (цртан филм, 1954)
„Принцезата жаба“ — советски анимиран цртан филм во режија на Михаил Цехановски во студиото „Сојузмултфилм“ во 1954 година. Филмска адаптација на истоимената руска народна приказна и шестиот цртан цртан филм на студиото.
Награди
Во 1960 година - Учесник на IFF во Мар дел Плата (Аргентина) - Награда „Сребрен дабов лист“.
Заплет
Во меѓувреме, во Русија, стариот цар решил да се оженат неговите синови. Тој ги испратил во полето, каде што кнезовите требало да стрелаат од лак, и каде што ќе им погодат стрелите, тука ќе бидат и нивните сопруги. Стрелата на најстариот син го погодила дворот на болјар, стрелата на средниот син го погодила дворот на трговците. Најмалиот син, Иван Царевич, исто така стрелал од лак, но неговата стрела одлетала во далечината. Иван отишол да открие која е неговата свршеница и ја пронашол стрелата близу една жаба во мочуриштето, што, по некоја среќа, се покажало дека е Василица.
Понатаму, кралот ги поканил своите синови да дојдат со своите жени на неговата забава. Иван повторно се растажил, бидејќи се срамел да ја покаже својата жаба жена. Но, таа му рекла дека ќе дојде по него и ако има „тропање и грмотевици “ надвор од прозорецот, да не се плашат луѓето."Тие ќе ве прашаат - кажете: „Ова е мојата мала жаба што лета во кутија! '"Кралот, гостите и синовите со своите жени започнале да се забавуваат на веселбата. Во меѓувреме, со силен тропот, белите коњи донеле кочија во палатата, и од него, на изненадување на Иван и неговите браќа, воопшто не излегла жаба, туку убава девојка. Откако јадела, Василица истурила вино од чашата во едниот ракав и фрлила коски од птици и пердуви во другиот ракав, а за време на танцувањето се случило чудо: таа мавнала со едниот ракав - се појавило езеро, го мавтала другиот - лебеди пливале и летале. Сопругите на браќата ѝ завидувале и решиле да танцуваат на ист начин, но на крајот само го налутиле кралот, прскајќи му вино на лицето и фрлајќи коски. Иван Царевич, искористувајќи го моментот, истрчал дома, и ја нашол кожата од жабата која ја изгорел во шпоретот. Исплашената Василица можела само да каже:"Ах! Ах, Иван Царевич, што направивте? Само да чекавте уште три дена, ќе бев твоја засекогаш. Сега збогум! Барај ме подалеку од далечните земји, во триесеттото кралство, кај Кашчеј Бесмртниот!"Потоа се претворила во лебед и одлетала во непознат правец. Иван, сфаќајќи сè, се качил на својот коњ и побрзал по неа. Поминал низ многу земји, принцот бил уморен, а неговиот коњ умрел. Иван застанал покрај езерцето да пие вода. Потоа му се приближил еден старец и му рекол дека знае за сè што се случило. Тој решил да му помогне на Иван да ја најде Василица, му дал мала кучка и го советувал да ја следи. Иван трчал по кучката, што, како што мислел, може да го одведе до Кашчеи. На патот, Иван сретнал мечка, волк, сокол и штука, кои му ветиле дека ќе му помогнат доколку не ги навреди.
Патот по кој кучката го водела младичот го одвела кон колибата на Баба Јага. Старицата, откако го слушнала, решила да му ја даде тајната за тоа како да се победи Бесмртниот Кашчеј. Таа му обезбедила летечки коњ, што го довел до дабовото дрво, на кое се наоѓа во ковчег - смртта на негативецот. Како и да е, тој даб го чувал змејот Горинич, кој испуштал оган кон секој што ќе му пријде. Иван го победил змејот со борба, но не можел да го сруши дрвото. И тогаш му помогнале оние животни кои порано тој ги сожалил. Мечката го соборила дабот со се корени и ковчегот се скршил, но зајакот истрчал од него. Еден-волк го нападнал и од него излетала патка. Последниот бил фатен од соколот, и едно јајце паднало од патката во морето. Иван ја изгубил надежта за спасување на својата сакана, кога одеднаш штуката му го донела јајцето во забите.
Кашчеј, во надеж дека ќе го измами главниот јунак, ја претворил Василица во златна статуа, а тој се претворил во гавран и полетал да го убие својот непријател. Во меѓувреме, Иван се обидел да го скрши јајцето на каменот, но каменот се скршил, мечот и стрелата против Кашчеи биле бескорисни. Сокол му дошол на помош, кршејќи го јајцето со клунот. Во јајцето имало игла, на која била смртта на Кашчеј. Иван Царевич ја закачил иглата на стрелата, се качил на својот коњ и, насочувајќи се кон гавранот, стрелал кон него. „Смртоносната“ стрела го прободела злобникот и тој се претворил во скелет, а потоа заедно со замокот се распаднал во прашина.
Иван Царевич ја нашол својата сакана, и кога ја допрел, таа се вратила во својата нормална форма. Василица пак, ги оживеала растенијата и животните што Кашчеј ги претворил во злато. Иван Царевич и Василица Прекрасна се вратиле дома и живееле среќно засекогаш.
Синхронизација
Во 2001 година цртаниот филм бил обновен и преозвучен од Студио АС ДОО и Детска Сесија 1 ДОО. Во новата верзија, фонограмот бил целосно заменет, современи глумци биле вклучени во повторното озвучување, податоците за инженерот за звук и гласните глумци биле заменети во најавата. Синхронизацијата била исклучително негативно сфатена и од мнозинството гледачи на телевизијата и од членови на професионалната заедница.
Во преснимената верзија, улогите ги толкувале:
Реизданија
Цртаниот филм е постојано објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови, на пример:
Космос-113
Космос-113 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 313 км, а најмалото на 207.
Уникс
Уникс (Unix) — оперативен систем за компјутерски системи. Неговите основни особини се преносливост меѓу хардверски платформи, возможност да извршува истовремено повеќе процеси (multitasking) и способност истовремено да опслужува повеќе корисници. Unix е развиен во текот на шеесеттите години врз основа на оперативниот систем Мултикс. Развиен е од страна на Кем Томсон, Денис Ричи и Даглас Мекилрој, програмери на американската телекомуникациска фирма АТ&Т.
Unix има доживеано повеќе верзии и денес се во секојдневна употреба, меѓу други, верзиите на IBM и Sun Microsystems (Sun Solaris), како и во верзии на Слободен Софтвер на BSD Unix и Линукс (Linux). Интересно е тоа што Би-Ес-Ди (BSD) Unix имал во јадрото вграден код кој овозможувал поврзување на повеќе компјутери во мрежа. Мрежниот код на БиЕсДи се смета за претходник на Интернет протоколот TCP/IP.
Созопол
Созопол (Созопол) е град на Црно Море со тврднина. Се наоѓа на полуостров и претставува административен центар на општина Созопол, Бургаска област. Овој пристаништен град со 7 641 жители се вбројува меѓу најстарите антички градови. Градот првпат се спомнува 610 години пред новата ера како елинска колонија („полис“) на милетски Грци со името Аполонија Понтика.
Со подводните истражувања во акваториумот на созополското пристаниште се откриени антички живеалишта, керамички садови, луксузни предмети, монети, камени и коскени предмети од бронзената епоха.
Созопол е со развиен морски туризам и голем број хотели. Изградени се туристичко-рекреативни и спортски објекти. Близу е до камповите „Каваци“, „Златна рибка“ и „Веселие“.
Во градот има комплекс од староградска архитектура – ХVІІІ-ХІХ в., зградите се изградени во странџански архитектурен стил. Кај црковната архитектура, главен пример е Црквата “Св. Богородица” (ХV в.), коja е под заштита на УНЕСКО.
Име
Првото име на градот било Антеа, кое му го дале грчките колонисти при населувањето, кое подоцна е сменето во Аполонија, во чест на старогрчкиот бог Аполон, покровител на иселениците. За да се разликува од другите градови со истото име Аполонија, градот почнал да се нарекува Аполонија Илириска или Аполонија Мидрониорум, а се наоѓаат примери каде градот е нарекуван со епитетот Понтика, односно Понтијска, Црноморска (на старогрчки Ἀπολλωνία Ποντική) или Магна, Велика.
Веќе од доцната антика Аполонија е преименувана како Созополис (старогрчки: Σωζόπολις, Созополис, новогрчки Σωζόπολη, Созополи, со превод Град на спасението, избавувањето или оздравувањето). Во портоланските морски карти, издадени во 13 век, градот се споменува со името Sixopoli, Sizopoli, Sinopolis, Sunopolis, Susopori, Suxopori, Gisopoli, Gixopoli и Grisopoli.
Во текот на османлискиот период, името на градот било Сизеболу или Сизеболи. По ослободувањето на Бугарија од турското ропство, се користи бугарската форма Созопол.
Антика
Аполонија останала независна за време на воените походи на Филип II (342 – 339 година п.н.е.) и Александар Македонски (335 година п.н.е.). Во градот се наоѓал голем храм посветен на богот Аполон, но денес не се знае точното место на храмот. Во 72 г. п.н.е. градот бил освоен од римските легиони на Марк Лукул, кој ја пренел статуата на Аполон во Рим и ја поставил на Капитол.
Среден век
Во 395 година регионот на денешен Созопол влегол во составот на Византија, а за време на владеењето на императорот Анастасиј (491 – 518) околу градот биле изградени ѕидини, кои во наредните векови доградувани. Во 4 век градот играл важна улога, и се наоѓал на крајморскиот пат Виа Понтика.
Во 812 година, за време на бугарскиот хан Крум Созопол влегол во рамките на Бугарија, но често се враќал под византиско владеење. Во наредните векови Созопол претставувал обласен и епископски град, еден од најважните христијански центри во западниот дел на црноморското крајбрежје.
Во 1366 година при походот на грофот Амадеј VI кон бугарскиот црноморски брег, во 1366 и 1367 година, градот бил заземен и продаден на Византија, а во 1453 година по долга опсада, градот паднал под власта на османлиските Турци.
Османлиски период
Во текот на 17 век Созопол често бил објект на пиратски напади, а во 1629 година сите манастири и цркви во градот биле запалени и уништени од Османлиите.
За време на руско-турската војна, на 16 февруари 1829 Созопол бил заземен од руските сили под раководство на контраадмиралот Михаил Кумани, и приврремено станал база на руската црноморска флота. По потпишувањето на Одринскиот мировен договор Созопол бил вратен на Отоманското Царство, a дел од населението избегало од градот заедно со руската војска.
По ослободувањето од турска власт
Подоцна градот станал голем риболовен центар, каде се отворило и Рибарско училиште. За време на антигрчките погроми во Бугарија, во 1906 година, што се случиле по масакрот во Загоричани, биле затворени грчките цркви и училишта, а седиштето на епархијата било преместено во Царево, и подоцна во Истанбул. Во 1906 година од Созопол се иселиле 1045 Грци, кои се населиле претежно во Тесалија.
Во 1974 година стариот град е прогласен за архитектонски и археолошки резерват Стар Созопол.
Население
Во табелата се дадени информации за населението на Созопол по години: од пребројување (¹), приближна проценка (²) или статистичко пребројување од страна на соодветните државни институции (³).
Список на вонсончеви планети забележани од вселенско летало Кеплер
Покрај забележувањето на самите планети, Кеплер ги забележал и својствата на претходно познатите вонсончеви планети. Јавно достапните податоци на мисијата биле употренбени од различни независни групи надвор од НАСА, како што се на пример Планетарните Ловци независен граѓански проект, за да забележат неколку планети во орбита на ѕвезди кои се познати како занимливи Кеплерови тела.
Кеплер, е лансиран на 7 март 2009 година, со цел да набљудува одреден неподвижен дел од небото во видлива светлина и да ги измери светлинските криви на различните ѕвезди во полето на набљудување, во потрага по планети во премин пред нивните матични ѕвезди користејќи го методот на премин. Од лансирањето на леталото, сепак, и екипата при НАСА и независните истражувачи изнашле нови начини за забележување на планетите,како што се на пример методот на временска промена при премин и релативистичкото зрачење. Дополнително, предложено е да се користи методот на гравитациона леќа за да се забележат со помош на Кеплер компактните тела, како што се белите џуџиња, неутронските ѕвезди и црните дупки. Со помош на Кеплер е мерена и одбиената светлина од некои од познатите планети, со што се забележале планети кои не можела да се откријат со помош на методот на премин како и придонесот во подобрувањето на знаењето за одликите на планетите кои веќе биле познати.
На 26 февруари 2014 година НАСА го објави откривањето на 715 новопотврдени вонсончеви планети околу 305 ѕвезди од страна на вселенското летало Кеплер. Вонсончевите планети биле забележани со употреба на сатистички техники познати како „потврдување со многукратност“. 95% од забележаните вонсончеви планети биле помали од Нептун и четири, вклучувајќи го тука и Кеплер-296f, биле помалку од 2 1/2 од големината на Земјата и биле во животопогодниот појас каде површинските температури биле погодни за постоење на течна вода на површината.
На 10 мај 2016 година, НАСА објавила дека Кеплеровата мисија потврдила нови 1.284 вонсончеви планети. Врз основа на големините на некои од планетите, околу 550 од нив се можни кандидати за каменести планети. Девет од нив се во орбита во животопогодниот појас околу нивните матични ѕвезди.
Табела
Сите вонсончеви планети кои се забележани се во едно од трите северни соѕвездија Лебед, Лира и Змеј, кои се во полето на набљудување на Кеплеровиот фотометар.
Наводи
Белешки
Наводи
Космос-114
Космос-114 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 април 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-114 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 352 км, а најмалото на 201.
Шура (руски пејач)
Александар Владимирович Медведев (роден на 20 мај 1975 година), исто така познат како Шура е руски пејач / текстописец.
Својот врв во кариерата го достигнал на крајот на 90-тите години на минатиот век. Тој се здобил со популарност поради неговиот неконвенционален изглед (вклучувајќи го и неговиот недостаток на предни заби) и перформансите.
Ран живот
Медведев е роден во Новосибирск на 20 мај 1975 година. Неговите родители се запознале кога неговата мајка Светлана имала 17 години, а неговиот татко Владимир имал 20 години. Една година подоцна се родила Саша. Набргу потоа, неговите родители се разделиле, а неговата мајка се омажила за Николај Дудченко. Неговиот татко не учествувал во животот на неговиот син. Александар бил несакано дете кое било претепано од неговата мајка и било дадено во сиропиталиште кога имал девет години. Неговите заби биле извадени од страна на неговиот помлад брат Михаил, со кого често се спротивставувал.
Од 12-годишна возраст, тој пеел во ресторанот Новосибирск „Рус“, каде што неговата баба Вера Михајловна работела како готвач.
Според Шура, тој имал многу наставници кои се обидувале да го научат да пее, но тој претпочитал да избегнува тренинг, поради недостаток на заби и погрешна техника на дишење.
Шура не завршил средно училиште. Тој бил избркан по седмо одделение со потврда за „нецелосно образование“. Почнувајќи од детството, тој имитирал други пејачи. Поминал четири години како пионир, водач во еден камп. Од рана возраст, Шура научил како да готви, шие, везе. На училишните вечери најчесто ја играл улогата на Баба Јага.
Шура отишол во Рига, каде што завршил курс за дизајнери и цвеќари и се здобил со диплома мајстор, за правење икебани. Во средината на 90-тите години, Шура станал „масовен забавувач“. Почнал да пее песни на композиторот од Новосибирск, Павел Есенин кога имал 17 години.
Неговата популарност го достигнала својот врв кон крајот на 1990-тите. Тој се стекнал со слава за неговиот екстравагантен начин на изведба и незаборавниот изглед - што долго време бил отсуство на предните заби. Некои од неговите песни „Бучни летни дождови“ ("Noisy summer rains"), „Прави добро“ ("Do good"), „Студена месечина“ ("Cold Moon") и „Не верувај во солзи“ ("Do not believe in tears") станале предмет на бројни пародии.
Во 2007 година, тој учествувал во шоуто Ти си Суперѕвезда! (You are a Superstar!) на каналот НТВ.
Во 2015 година, тој учествувал во третата сезона на шоуто Еден до Еден! ("One to one") на каналот Русија-1.
На 10.01.2018 година бил опериран за замена на колк.
Личен живот
И покрај неговата перцепирана хомосексуалност, која тој ја нарекол дел од неговиот имиџ, Шура ја претставил својата свршеница Лиза пред јавноста во мај 2010 година.
Шура бил зависник од дрога. Тој потрошил 2.000 долари за лекување на својата зависност од дрога.
Му бил дијагностициран карцином на тестис. Тој бил подложен на операција и 18 сеанси хемотерапија. Периодот на рехабилитација траел четири години. За тоа време, тој бил врзан за инвалидска количка и имал трепет во десната рака што траел година и пол. Тој потрошил приближно милион долари на лекување во клиниките во Русија и Швајцарија. .
Награди
Во 1998 година тој ја добил наградата „Златен грамофон" за песната „Не верувај во солзи“.
Фудбал на Летните олимписки игри 2020 (мажи)
Бранител на титулата била Олимписката репрезентација на Бразил. На 7 август 2021, Бразил ја одбраниле титулата од претходните игри совладувајќи ја во финалето со 2-1 по продолженија.
Распоред на натпреварување
Распоредот на натпреварите на машкиот турнир бил објавен на 5 декември 2018.
Стадиони
Турнирот се одржал на шест стадиони во шест градови:
Состави
Машкиот турнир е меѓународен турнир со ограничувања на возраста: играчите мора да бидат родени на или по 1 јануари 1997 година, а исто така дозволено е ним да им се приклучат и уште тројца играчи од секоја екипа кој ја надминуваат таа возраст. Секој тим треба да достави состав од 18 играчи, од кои двајца мораат да бидат голмани. Секоја екипа, исто така, може да избере список од четири алтернативни играчи, кои можат да го заменат секој играч во составот во случај на повреда за време на турнирот.
Нокаут фаза
Во нокаут фазата, ако натпреварот заврши нерешено по регуларните 90 минути игра, ќе се играат продолженија (двапати по 15 минути). Ако резултатот остане изедначен и по продолженијата, натпреварот ќе биде решен по изведување пенали.
Резултати
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
Космос-115
Космос-115 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 20 април 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-115 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 286 км, а најмалото на 187.
Статус кво
Статус кво е латински поим што значи сегашна, моментална состојба на односите. Да се одржи статус кво значи да се задржат нештата како што се моментално. Спореди со статус кво анте, што значи "состојба на нештата каква што била претходно."
Космос-116
Космос-116 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 26 април 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-116 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 445 км, а најмалото на 287.
Свенгали
Свенгали е името на измислениот хипнотичар во книгата Трилби на Џорџ ду Мориер (George du Maurier) од 1894 година. Сензација во мигот на објавувањето, романот ќе создаде стереотип за изопачениот хипнотичар која постои до денешен ден.
Ликот
Тој е "или невин или раздразлив, но можеше да биде и навистина дрзок. Поседуваше смисла за циничен хумор, кој почесто беше навредлив отколку забавен, и секогаш се смееше на погрешна работа, во погрешно време, на погрешно место. А неговата смеа секогаш беше груба и полна со злоба."
Свенгали ја претвора Трилби во голем пејач преку хипноза, но таа не може да изведува доколку тој не ѝ помогне да падне во состојба на транс. Односот меѓу Свенгали и Трилби формира само еден мал дел од романот, која во главно е приказ на Боемскиот Париз во 1850-тите.
Надворешни врски
Целосен текст на романот
Географска ширина
Географска ширина (или латитуда, озн. φ) — местоположбата на место на Земјата северно или јужно од екваторот. Латитудата на еден регион има големо влијание врз неговата клима и временски услови.
Латитудата е аголна мерка која се движи од 0° на екваторот до 90° на половите. Други географски ширини од особена важност се: Северниот Повратник (соѕвездие Рак), Јужниот Повратник (соѕвездие Овен), Северниот Поларник (Арктички Круг), Јужниот Поларник (Антарктички Круг).
Сите места на дадена географска ширина се нарекуваат напоредник, и сите такви површини се напоредни на екваторот.
Географската ширина приближно ги одредува тендециите во врска со климата, поларните светлини, ветровите и останатите физички одлики на определена географска локација.
Секој степен на географската ширина е понатаму поделен на 60 минути, а секој од нив поделен на 60 секунди. Една географска ширина, на пример, е определена како 13° 19' 42" СГШ. За повисока точност, секундите се децимално поделени. Алтернативното прикажување ги користи степените и минутите, но деловите на минутата се искажани со децимална поделба, на пример 13° 19,717' СГШ. Степените, исто така, понекогаш се делат на децимали: 13,32861° СГШ. Понекогаш, наставката север/југ (СГШ/ЈГШ) се заменува со негативен предзнак за југ.
Определена географска ширина, потоа може да се комбинира со географската должина (лонгитуда) за прецизно да се определи позицијата на Земјината површина.
Колатитудата е комплементна на географската ширина (латитудата).
Во вообичаена употреба географска ширина се однесува на „геодетска“ или географска“' φ и го претставува аголот помеѓу висината и екваторската рамнина — поради тоа што најпрво претставувала агол помеѓу хоризонтот и поларната ѕвезда. Поради тоа што Земјата има елиптична форма под дејство на нејзината ротација, картографите се потпираат на разновидни помошни географски ширини за прецизно прилагодување на сферните проекции во согласност со нивната цел.
Геоцентричната ширина φg е тоа на што главно „се мисли“ под поимот географска ширина. Таа е аголот меѓу рамнината на екваторот и линијата на полупречникот.
За другите планети како на пример Марс, географската и геоцентричната ширина се нарекуваат „планетографска“ и „планетоцентрична“ ширина. Повеќето карти за Марс од 2002 година па наваму користат планетоцентрични координати.
Географската ширина и богатството
Често е забележувано дека постои изразена корелација помеѓу географската ширина и богатството на нациите. Континентите покрај екваторот, Африка и Јужна Америка се најсиромашните. Дури и во рамките на Африка и Јужна Америка може да се забележи дека нациите најдалеку од екваторот се побогати. Во Африка најбогатите нации се трите на јужниот крај на континентот, Јужна Африка, Боцвана, и Намибија, како и земјите во Северна Африка. Слично во Латинска Америка - Аргентина, Чиле, и Уругвај долго време се најбогатите. Во Азија, Индонезија, сместена на екваторот, е меѓу најсиромашните. Најбогатите нации во светот со најголем животен стандард имаат тенденција да бидат оние во најсеверните области достапни за населување на човекот, Канада, и нордиските земји. Во рамките на богатите континенти, богатството се зголемува со разликата од екваторот. Јужна Европа долго била посиромашна, како и јужните Соединети Американски Држави.
Постојат голем број на објаснувања за овој феномен. Првиот што се обидел да го објасни ова бил францускиот филозоф Монтескје кој сметал дека ладното време значи помалку крв во екстремитетите што го прави телото помалку еластично; и ова им дава на северњаците повеќе сила и ги прави помалку способни да се релаксираат. Ова насочување на крвта во внатрешноста, според Монтескје, исто така значи поголем проток во срцето, што ја зголемува виталноста. Овие откритија се целосно отфрлени од модерната наука.
Исто така отфрлено, но сѐ уште присутно меѓу некои групации, е расното објаснување. Оние покрај екваторот имаат тенденција да бидат со црна кожа, и поотпорни на директна сончева светлина. Некои сметаат дека црната боја на кожата е поврзана со помала интелигенција. Не постојат докази за оваа претпоставка.
Уште едно објаснување, што сѐ уште е доста актуелно, е дека модерните технологии и институции се дизајнирани примарно во мала област во северозападна Европа. Оттука земјоделските техники, машини и лекови се дизајнирани да одговорат на умерена клима. Овие технологии и модели се рашириле на области со слична клима, како Северна Америка и Австралија. Кога и овие области исто така станале иновациски центри, ваквиот развој бил уште позајакнат. Многу помалку напор бил вложен во подобрување на тропското земјоделство отколку на земјоделството на умерена клима, токму поради ова. Технологијата, од автомобили до електродистрибуција се дизајнирани за пострудени и посуви региони и работат многу полошо во тропските области.
Поедноставно кажано, животот во тропските области не создава силен природен нагон за развој на нова технологија, бидејќи условите за живот во смисла на основни потреби на телото, се доволно удобни. Колку е постудено времето, повеќе е потребно за да се преживее, што создава силна мотивација за постојан иновативен процес. За да се создаде поудобен живот подалеку од тропските области потребна е поразвиена технологија. Но кога животот е доволно удобен, иновацискиот појас се движи уште подалеку од екваторот.
Овој суров циклус на технологија дизајнирана за богатите, ги прави уште побогати и оттаму поспособни да го финасираат технолошкиот развој. Доказ за ова е дека далечниот север не секогаш бил најбогата географска ширина. Пред само неколку векови, најбогатиот појас се наоѓал помеѓу Јужна Европа, преку Блискиот Исток, северна Индија и јужна Кина. Драматичниот пресврт во технологијата што започнал со прекуокеанските бродови и кулминирал со Индустриската револуција предизвикал најразвиениот појас да се придвижи северно, во Европа, Кина, и во Америка. Северна Русија станала велесила, додека јужна Индија станала сиромашна колонија. Ваквите драматични промени во распоредот на богатството сугерираат дека тоа не се должи на непроменливи фактори како клима и раса.
Поврзано со ова објаснување се болестите. Тропските области се многу поподложни на епидемии на болести поради нивната температура која го прави животот полесен за инсектите и глодачите. Долго постои малариски појас што ја опкружува земјата; ова го прави животот на луѓето уште потежок. Најзабележливо е дека е речиси невозможно за северните домашни животни да живеат. На овие проблеми им се додава и богатството на северот: многу повеќе пари одат на истражување за лекови за заболувањата на северњаците.
Русалии
Русалии се мажи облечени во специјална народна носија кои изведуваат обредни игри со магиска содржина, и тоа во деновите од 6 до 15 јануари, наречени од народот „Некрстени дни".
Географска ширина
Географската ширина и богатството
Физиологот Џаред Дајмонд, во неговото дело наградено со Пулицерова Награда - Пиштоли, микроби и челик, тврди дека евроазиската земјена маса е посебно погодна за преминување од ловечко-собирачка во земјоделска заедница. Континентот се протега на многу повеќе линии на географската ширина од било кој друг континент. Поради ова многу е полесно да се пренесуваат домашни животни во рамките на иста географска ширина, одошто од потопла во поладна клима, секое животно растено на определена географска ширина ќе биде пренесено во рамките на континентот за релативно брзо време. Затоа жителите на овој континент имаат почетна предност за поран развој на земјоделството, и поголем интервал на растенија и животни од кои може да се избира.
Русалии
Опис
Оваа носија со обредна намена се состои од платнена кошула и фустан - бело платнено, многу набрано здолниште, кое се носи преку белите клашнени ногавици - ѕиври на горниот дел на телото се носи елек од пругасто - шарена волнена ткаенина, врз кој се носат украсни додатоци и декоративно орнаментирани крпи. Волнени црвени чорапи, со многу вплетени геометриски мотиви и опинци го оформуваат обувањето на нозете. Оваа декоративна носија е дополнета со дрвена сабја - алачка што играорецот русалија ја држи во рака, а при изведувањето на обредната игра замавнува со неа, со цел да ги растера и уништи лошите демони.
Географска ширина
Географската ширина и богатството
Тој исто така го поврзал овој напредок со развојот на болестите кои подоцна им се заканувале на жителите на другите континенти. Блиската поврзаност на луѓето во Евроазија со нивните домашни животни создале услови за брзо пренесување на болести. Жителите на земјите со малку домашни животни никогаш не биле изложени на таков интервал на болести, и затоа, барем на Американскиот континент, потклекнале на болестите донесени од Европа.
Русалии
Опис
Кузман Шапкарев во спојот фолклорен прилог за овој „древен обичај од јужна Македонија“ изнел драгоцени податоци за Русалиите. „Пред да се соберат за тргнување секој од играчите се простува од дома како да тргнува на дејствителна војна од која не се знае дали ќе се врати назад жив и здрав. Многупати се случувало мнозина русалии да не се вратат ниту живи ниту умрени затоа што ги погребувале на местото на смртта во пресметката со друга русалиска дружина“.
Нематеријално културно наследство
Машките поворки, Русалии во Република Македонија со Одлука се прогласени за културно наследство од особено значење, поткатегорија исклучително значење, бр. 42-6070/2 од 19 јули 2011 година во Македонија.
Космос-117
Космос-117 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 6 мај 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-117 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 296 км, а најмалото на 204.
Гримсветн
Гримсветн (vötn = "вода", еднина: ) — вулкан во Југоисточен Исланд. Тој се наоѓа во висорамнините на Исланд на северозападната страна на ледникот Ватнајекидл. Калдерата е на 64°25′СПШ 17°20′ЗГД, на надморска височина од 1.725 метри. Под калдерата се наоѓа магматската комора на вулканот Гримсветн.
Гримсветн е базалтен вулкан со највисока еруптивна честотата од сите вулкани во Исланд со кратерски систем во насока југозапад-североисток. Масовното климатско влијание на епупцијата на кратерот на Лаки во 1783 -1784 бил дел од истиот тој кратерски систем. Гримсветн избувнал заедно со Лаки во 1783, но продолжил да еруптира до 1785. Бидејќи поголемиот дел од вулканот се наоѓа под Ватнајекидл, поголемиот дел од ерупциите биле подледнички а допирот на магмата со стопениот мраз предизвикал фитомагнетна експлозивна активност.
Ерупција започнала на 21 мај 2011 во 19:25 УТЦ, со 12 километри висок еруптивен столб придружен со повеќе земјотреси,  што резултирало со откажување на 900 летови во Исланд, и во Обединетото Кралство, Гренланд, Германија, Ирска и Норвешка, на 22 до 25 мај. До 25 мај на ерупцијата била поголема од онаа во 2010 на Ејафјатлајектл. Ерупцијата запрела во 02:40 УТЦ на 25 мај 2011, иако имало некаква експлозивна активност од тефра отворите само во областа околу кратерот.
Јекулхлауп
Денес постојат повеќе езера формирани како резултат на глацијацијата од сите други езера заедно. Нивното формирање е различно. Терминот “ледничко езеро” го користат многу автори (пр, Хачинсон 1957) за секое езеро чие потекло се должи на некакво минато или сегашно дејство на ледникот. Ерупциите во калдерата редовно предизвикуваат такви леднички езера познати како јекулхлауп. Ерупцијата топи доволно мраз за да се пополни калдерата на Гримсветн со вода и притисокот може да биде доволен за наеднаш да ги подигне ледените капи, овозможувајќи брзо излевање на големи количини вода. Затоа калдерата на Гримсветн се следи многу внимателно. Кога големата ерупција се случила во 1996 година, на геолозите однапред им било јасно дека ќе дојде до пукање на ледникот. Тоа се случило дури неколку недели по завршувањето на ерупцијата, но мониторингот обезбедил затворање на Исландската обиколница (Хрингвегур). Делот од патот низ Скејдарау сандур се поплавил, но немало повредени и вулканската ерупција не го пробила мразот.