cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Браунијанизам
Браунијанизам е учење на шкотскиот лекар Џон Браун (1735 - 1788) според кое живите суштества се разликуваат од неживите работи по тоа што имаат способност за надразнување, односно со надворешни дејства да бидат поттикнувани на активност. Било објавено во 1780 во неговата публикација Elementa Medicinae. Според оваа теорија, се заклучувало оти причината за болеста е отсуството на надразливост на организмот или претерано големата надразливост.
Џамија Маријам Замани Бег
Џамијата Маријам Замани Бег е муслимански храм кој се наоѓа во Лахор, Пакистан. Била изградена од страна на Нурудин Селим.
Добре Јованоски
Бил роден во 1915 година во Прилеп. По занимање бил дипломиран правник. Во антифашистичкото движење работел од 1938 година. Пред војнатa станал член на КПЈ. Уапсен е на 14 септември 1942 година. Стрелан е на 19 септември 1942 година, кај месноста Завоj, на патот Прилеп – Дабница.
Во негова чест едно основно учичиште во Прилеп го носи неговото име.
Метронидазол
Метронидазолот во комерцијални цели започнал да се употребува во Франција во 1960.
Михаилова црква (Видубички манастир)
Михаиловата црква  (украински: Михайлівський собор) претставува христијански храм во Видубичкиот манастир во престолнината на Украина, Киев.
Мрежи на попладнето
Мрежи на попладнето (англиски: Meshes of the Afternoon) - американски краток филм (во траење од 14 минути) од 1943 година во режија на брачниот пар Маја Дерен и Александер Хамид, кои истовремено ги толкуваат и улогите. Во 1990 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД.
Синопсис
Млада жена (ја игра Дерен) влегува во куќата и заспива, сонувајќи како женска прилика, облечена во црна мантија и без лице, поминува крај куќата со цвет во раката, а по неа трча таа. Непознатата жена без лице си заминува, а жената влегува во куќата каде се гледа себеси како спие. Потоа, низ прозорецот, таа ја гледа жената во црна мантија и себеси како трча по неа. Повторно, таа влегува во куќата, а пред неа по скалите се качува жената во црна мантија. Жената ја следи, а мистериозната женска прилика исчезнува. Повторно, жената гледа низ прозорецот како поминува жената без лице и себеси како трча по неа. Потоа, таа пак влегува во куќата, каде здогледува уште две жени, потполно исти како неа. Таа се качува по скалите, го зема ножот и се доближува до жената која спие, а во тој миг, таа ги отвора очите и пред неа стои млад маж (го игра Хамид). Жената го зема ножот и замавнува кон него и тогаш се крши стаклото. Во последната сцена, младиот маж влегува во куќата и ја здогледува жената облеана во крв, а околу неа лежат парчиња скршено стакло.
Хоенлојбен
Хоенлојбен (Hohenleuben) — град во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 12 километри северозападно од Грајц и 19 километри јужно од Гера.
Велика Долина
Велика Долина (словенечки: Velika Dolina) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2016 - хронометар за жени
Поединечниот хронометар за жени бил една од осумнаесетте велосипедски дисциплини на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро. Трката започнала и завршила на 10 август на Понтал, мал полуостров во западниот дел на Рио. Трката била освоена од Кристин Армстронг од САД.
Фаворити пред трката
Американката Кристин Армстронг била бранител на титулата. Светска првенка по Летните олимписки игри 2012 биле Елен ван Дејк (2013), Германката Лиза Бренауер (2014) и Новозеланѓанката Линда Вилумсен (2015).
Патека
Патеката за женскиот хронометар изнесувала еден круг околу полуостровот Понтал во должина од 29,8 километри. Почетокот и крајот на трката на патеката бил плоштадот Тим Маја, потоа продолжувал кон кругот Понтал (надесно) стигнувајќи до првото искачување по 9,7 километри и второто искачување на 19,2 километри.
СМУ „Сергеј Михајлов“ - Штип
Музички образовен училиштен центар“ — средно училиште во Штип, Општина Штип.
Етгерслебен
Етгерслебен (Etgersleben) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Берде-Хакел.
Банка на Шпанија
Банка на Шпанија (шпански: Banco de España) е национална централна банка и супервизор на шпанскиот банкарски систем. Таа е членка на Европскиот систем на централни банки. Нејзината дејност е уредена со Законот за автономија на Банката на Шпанија.
Историја
На 2 јуни 1782 година, со декрет на кралот Карлос III, била основана „Banco Nacional de San Carlos“, а врз основа на проектите кои грофот од Кабарус ги доставил до премиерот, грофот од Флоридабланка. Главните цели на оваа банка биле: обезбедување финансиска поддршка на кралството, олеснување на движењето на државниот долг и негово претворање во готовина; финансирање на вооружените сили; извршување на плаќањата во странство; и борба против лихварството и обезбедување кредити за трговијата и индустријата. Нејзиниот капитал бил приватен и бил поделен на акции, а на акционерите им се исплаќала дивиденда. Истовремено, банката ги издала првите шпански банкноти, наречени „гаранции на Банко де Сан Карлос“, иако тие не биле добро прифатени од јавноста. Со законот од 28 јануари 1856 година, новата „Banco Español de San Fernando“ била преименувана во „Banco de España“, а законот ја овластил државата да именува гувернер и двајца заменици-гувернери. Потоа, Банката на Шпанија ги отворила своите филијали во Аликанте и во Валенсија. Во 1868 година, министерот за финансии, Лауреано Фигуерола, ја прогласил пезетата (поделена на 100 центи) како основна единица на шпанскиот монетарен систем. Првите монети биле исковани во 1869 година. Со декрет-законот од 19 март 1874 Банката на Шпанија стекнала монопол врз издавањето банкоти во континентална Шпанија и нејзините острови, во замена за голем заем за покривање на финансиските барања на владата. Другите банки биле принудени да изберат да работат како комерцијални банки без можност да издаваат пари или да станат дел од Банка на Шпанија како нејзини овластени филијали. Шпанија не го прифатила златниот стандард и нејзините банкноти никогаш не биле конвертибилни во злато. За време на Граѓанската војна (1936-1939), Шпанија била поделена на две области: една контролирана од републиканската армија, а друга од страна на националистичката војска. Банката, исто така, била поделена на два дела, контролирани од двете страни, а тоа довело до формирање паралелни институции и паралелни пезети. Истовремено, најголемиот дел од златните резерви на Банката бил испратен во Москва и се користел за финансирање на војната. По граѓанската војна, министерот за финансии, Жозе Лараз, ја презел контролата и ја иницирал реконструкцијата на финансискиот сектор и на Банката на Шпанија. Со формирањето на Европскиот монетарен сојуз (ЕМУ), Банката на Шпанија станала полноправен и активен учесник во Евросистемот, а пезетата престанала да постои и била заменета со еврото.
Функции на Банката на Шпанија
Почитувајќи ги функциите што произлегуваат од нејзината интеграција во ЕСЦБ, Банката на Шпанија ги извршува следниве функции:
Органи на управување
Во согласност со Законот на автономија на Банката на Шпанија, нејзините раководни органи се следниве:
Платни системи
Промовирањето на правилното функционирање на платните системи е една од функциите на Банката на Шпанија. На 18 февруари 2008 година започнал со работа ТАРГЕТ2-Банка на Шпанија, интегрален систем на ТАРГЕТ2, кој ја заменил Управата за ликвидација на Банката на Шпанија (СЛБЕ). ТАРГЕТ2-хартии од вредност (Т2С) е единствена пан-европска платформа, сопственост на Евросистемот, која го олеснува централизираното порамнување во трансакциите со хартии од вредност во евра или други валути.
Супервизија
Банката на Шпанија врши супервизија на солвентност и согласност со посебните прописи на институциите кои таа е одговорна да ги надгледува. Моделот на супервизија е заснован на четири елементи: Овие делови нудат информации за надзорната рамка на Банката и прописите или критериумите за надзор (супервизија), меѓу другите информации.
Црква Свети Александар Невски (Баку)
Црквата Александар Невски  (руски: Александро-Невский Собор) ) е поранешна црква која се наоѓала во Баку, Азербејџан и спаѓала во склопот на Руската Православна црква. Црквата била изградена во 1898 година. Во време на комунизмот, во 1936 година црквата била разрушена.
2011 Адеко Екс-Ју Куп
2011 Адеко Екс-Ју Куп беше прва сезона од овој турнир, создаден со цел да се создаде турнир за поранешните југословенски земји.
Шест тимови ја играа оваа воведна сезона во летото 2011. Турнирот се одржуваше до Арена Стожице во Љубљана, Словенија. Тимовите беа поделени во две групи. Првопласираните играа со финалето на турнирот.
Махметар
Употреба
Како што авионот при лет со надзвучна брзина се приближува до брзината на звукот, тој прво го достигнува критичниот Махов број, каде што воздухот што тече над областите со низок притисок на неговата површина локално ја достигнува брзината на звукот, создавајќи ударни бранови. Индицираната воздушна брзина за оваа состојба се менува со температурата на околината, која пак се менува со надморската височина. Затоа, наведената воздушна брзина не е сосема соодветна за да го предупреди пилотот за претстојните проблеми. Маховиот број е покорисен, а повеќето брзи авиони имаат ограничување изразено како максимален Махов број, познат и како MMO.
На пример, ако MMO е Мах 0,83, тогаш на 9,100 m каде што брзината на звукот во стандардни услови е 1093 km/h, вистинската брзина при MMO е 906 km/h. Брзината на звукот се зголемува со температурата на воздухот, така што при Мах 0,83 на 3.000 m каде што воздухот е многу потопол отколку на 9.100 m (30.000 ft), вистинската брзина при MMO би била 982 km/h.
Баждарење
При супсоничен проток, махметарот може да се калибрира според:
каде:
Кога ќе се формира ударен бран низ Питоовата цевка, потребната формула е изведена од Рејлиева надзвучна Питоова равенка која се решава итеративно:
Оново неравенство
Оновo неравенство – теорема за триаголници во Евклидова рамнина. Во оригиналниот облик кој во вид на претпоставка го изнел Т. Оно во 1914 година, ова неравенство не е точно. Исказот е точен за остроаголни триаголници (триаголници кај кои сите агли се остри), што го покажал Балитранд во 1916 година.
Исказ на неравенство
Нека се посматра остроаголен триаголник во Евклидова рамнина, со должини на страните a, b и c и површина A. Тогаш
Ова неравенство не важи за триаголниците во општ случај (како што Оно почетно претпоставил), што може да се види од противпримерот a = 3/4, b = 1/2, c = 1.
Моганшан
Моганшан или Планина Моган — планина која се наоѓа во округот Деќинг, Хуџоу, покраина Џеѓанг, Кина, на 60 километри од главниот град на покраината Хангџоу и 200 км од Шангај. Тој е дел од националниот парк Моганшан и во неговата основа се наоѓа малиот град Моганшан.
Познат по своите свежи температури за време на жешките лета во областа, долго време бил врталиште на шангајската елита. Моганшан го задржа селскиот начин на живот со мешавина од месни гостилници и стари вили изградени на почетокот на 20 век.
Историја
Според кинеска легенда, во пролетниот и есенскиот период 770-476 г.пр.н.е., најталентираниот кинески ковач на мечеви Ганџијанг пристигнал во планините. Овде тој исковал пар специјални мечеви на барање на царот Ву. Сопругата на Ган се викала Моје, па оттука и името Моганшан и главната туристичка атракција Езерце на Мечот.
Остриот освежителен ветар на планината Моган за прв пат ги маѓепсал странците во 1880-тите, кога месното население изнајмувале соби и куќи. Биле изградени големи вили, куќи, цркви и јавни сали во европски стил за мисионери, бизнисмени, цариници и нивните семејства. Многу од овие вили и куќи сè уште постојат, а некои се претворени во хотели и пансиони кои работат и денес.
До 1910 година околу 300 странци, главно Американци и Британци, изградиле летни домови на ридот. Странците го напуштиле местото со подемот на Комунистичката партија во 1949 година, а вилите им биле предадени на различни работни единици или „данвеи“ од Хангџоу и Шангај. Многу од вилите се во сопственост на Народноослободителната армија. Марк Кито, првиот странец кој живеел на планината во модерно време, добил 10-годишен закуп од нив во 2003 година, ја реновирал вилата и го отворил Моганшан лоџ, ресторан и ноќевалиште.
Во 2011 година, јужноафриканскиот претприемач Грант Хорсфилд и неговата сопруга Делфин Јип отвориле голи штали, кои подоцна станале првото одморалиште со LEED платинест сертификат во континентална Кина. Сега е едно од најпопуларните одморалишта во Моганшан.
Географија
Моганшан е дел од планинскиот венец Тијанму, а самата планина Тијанму се наоѓа на околу 50 километри југозападно од Моганшан. Моганшан се наоѓа на надморска висина од 718 метри.
Моганшан е една од главните области под бамбус, со бујни бамбусови шуми на нејзините падини и околните области.
Туризмот денес
Моганшан го посетуваат различни кинески и странски посетители за опуштање, пешачење и посета на различни сценски и историски места, вклучувајќи ја и вилата на Чанг Кај Шек по Втората светска војна.
Македонска Правда
Македонска Правда бил неделен орган на македонската емиграција во Бугарија. Првиот број на весникот излегол во Софија на 3 април 1933 додека последниот 52 број се издал на 3 април 1934 година. Излегувал на бугарски јазик со тираж од 8000 примероци под редакција на Димитар Попефтимов (до бр. 11), а потоа одговорен уредник е Илија К. Граматиков, но веќе со изменета (протогеровистичка) национално-политичка концепција, во прилог на 19-мајскиот преврат. Уредникот во воведникот на првиот број изјавува дека весникот ќе „се бори за слободата на мислата“ и собранијата на македонската емиграција во Бугарија, за премавнување на вонредната состојба во Петричко, за подобрување на економските услови на бегалците и за народносна и културна слобода во трите дела на поробена Македонија. Македонскиот народ треба да е готов при секоја нова опстановка, при секоја нова промена во Грција, во Југославија или во Бугарија, да си го каже својот збор, да ја пројави својата волја и да учествува со своето активно присуство“ и дека „ќе ја култивира идејата за Балканска федерација, како единствено засега, средство за умиротворување на Балканот, во рамките на која федерална Македонија навистина би била слободна и среќна“ .
NGC 3405/2
NGC 3405/2 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3405/2 се споменува и како UGC 5933, MCG 3-28-14, CGCG 95-33, NPM1G +16.0236.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3405/2 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3405/2 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3405/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32414. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1428. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 463.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Црква „Вознесение Христово“ - Рожден
Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — црква во планинското село Рожден, околу 35 км јужно од Кавадарци.
Историја
Била изградена во 1872 година, а живописана е по две години (1874), од зографите Петре и син му Глигор од село Тресонче. Овој податок може да се види од натписот кој се наоѓа над јужната врата од внатрешната страна во црквата. Црквата е скоро пред уривање и е целосно обрасната со треви и бршлени.
Власинско Езеро
Власинско Езеро — акумулационо езеро на југоисток на Србија со површина од 15 -{км2}- и дубина до 35 м. Езеро се наоѓа на подрачје општина Сурдулица. Езеро се наоѓа на 1.204 м (средњи ниво) надморската висина. Езеро е создадено помеѓу 1949 и 1954 година.
Историја
На место каде  денас се наоѓа Власинското Езеро и извор на река Власина.
Историски записи во кои се спомнува висорамнината Висорамнина потекнува  од 18. век со името  Власинско блато или Власинска тресава поради тресета и блато со испирање на речните текови. На тој начин е во кањонот кој е долг 20 км створена мочвара која е на некои места била пополнета со жив песок.
Градењето на езерската брана од 1946. до 1949. година на предедлот на некогашно Власинског блата. Еезеро почнало да се полни 9 априла 1949. година, во 1954. достигнало полн капацитет - 165 милиони кубни метри вода. По изградување на брана третина од езерото била со „острови што пловат“, со делови на тресет, кои се откинуваат од новообразуваното дно од езерото.Во почетокот  острвите наменски била врзувана за брегот, како би од средина на 1970-те години се воочила нивната единственост. Денес постојат неколку „острови што пловат“.
Природни услови
Власинското Езеро е акумулационо езеро со површина од 15 -{км2}- и длабочина до 35 м. Оно е опколено со планини Плана, Грамада, Варденик и Чемерник се наоѓа на 1.213 м надморска висина. Бојата на вода варира од сиво сина покрај брегот до затворено сина на средината од езеро, со зелени приобални површини дава посебен колорит на власинскиот предел.
Во езерото на секоја минута протица два кубика вода од прв квалитет. Река Власина, Јерма, Божичка река, Лисинска река, Љубатска река, Стрвна, Чемерчица со своите притоки(околу 110 вкупно) сочинуваат слив езеро (некои од нив се вештачки во сливот на езерото со цевки водата се подига на поголема височина).
Хакеборн
Хакеборн (Hakeborn) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Берде-Хакел.
Мајли Сајрус
Приватен живот
Мајли Сајрус е родена во Нешвил. Таа е ќерка на Летиција „Тиш“ Сајрус и кантри пејачот Били Реј Сајрус. Таа има две сестри и тројца браќа. Нејзинот постар полубрат и постара полусестра се од претходната врска на нејзината мајка Тиш Сајрус. Постариот брат Трејси е пејач во поп-групата Метро Стејшан (Metro Station). Постарата сестра Бранди Сајрус, и прави друштво на Мајли во скоро сите нејзини концерти како свирач на гитара. Таа има и помлад брат Брејсон (Braison) и помала сестра Ноах(Noah). Исто така има уште еден полубрат од претходната врска на татко кој се вика Коди(Christopher Cody).
Кариера
Мајли има своја ТВ серија "Хана Монтана" која за првпат се прикаживала на каналот "Дизни". Сега Хана Монтана е позната ширум светот и некои луѓе наместо Мајли Сајрус ја познаваат како Хана Монтана. Серијата Хана Монтана има 3 сезони и се снима 4. Исто така Мајли е позната пејачка која има 4 албуми: Meet Miley Cyrus (2007), Breakout (2008), The time of our lives (2009) и I Can't Be Tamed (2010). Таа исто така има и снимено филм "Хана Монтана". Има уште еден филм снимено "The last song". Таа го има позајмено и гласот во цртанот "Bolt". Taa исто така има песна наречена "Send it on" која ја пее со Селена Гомез, Деми Ловато и Џонас Брадерс. Со таа песна тие помогнаа во еден проект за чување на природата.
Шерлок помладиот (филм)
Шерлок помладиот (англиски: Sherlock Jr.) - американски филм од 1924 година во режија на Бастер Китон кој ја игра главната улога, а покрај него настапуваат: Кетрин Мегваер, Џо Китон, Ервин Конели и Ворд Крејн. Во 1991 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД.
Синопсис
Млад човек (го игра Бастер Китон) работи во кино-сала, но сонува да биде детектив како Шерлок Холмс. Тој ја посетува саканата девојка (ја игра Мегваер) со скромна бонбониера и прстен, но таму доаѓа друг човек (го игра Крејн), кој од нејзината куќа краде рачен часовник, потоа го продава и на девојката ѝ купува поскапа бонбониера. Кога е откриена кражбата, соперникот му го подметнува доказот на момчето, така што таткото на девојката (го игра Џо Китон) го брка од куќата, обвинувајќи го како крадец. Разочарано, момчето се враќа во кино-салата, пушта еден филм и заспива. Притоа, тој сонува како влегува во филмот во кој еден човек ѝ го краде скапиот ѓердан на својата девојка, а нејзиниот татко го пријавува случајот кај Шерлок Холмс (го игра Китон). Шерлок Холмс доаѓа во домот на девојката, а нејзиното момче и слугата се обидуваат да го убијат Холмс. Тој, пак, го следи крадецот до засолништето на неговата банда, успева да го земе ѓерданот и бега, бркан од крадците. Во меѓувреме, слугата ја заробува девојката, но Холмс ја ослободува и бега со неа при што успешно се ослободува до прогонувачите. Сепак, автомобилот пропаѓа во мало езеро и во мигот кога почнуваат да тонат, кино-операторот се буди. Во меѓувреме, неговата сакана го открива вистинскиот крадец на часовникот и доаѓа во кино-салата. Операторот гледа што прави главниот јунак во филмот што се прикажува и следејќи го неговиот пример, ја зема девојката во прегратка.
Градинарство
Градинарство — поим кој означува одгледување на растенија заради нивното пријатно цвеќе или зеленило, како и зеленчук, овошје за исхрана, во кој случај е познато и како бавчанџиство. Градинарството се практикува од прехранбени причини, но и за разубавување на животната околина. По својот размер варира: од овоштарници, долги булеварски леи со еден или повеќе видови зеленило, дрвја и зелјести растенија, домашни тревници и темел-садења, па сè до мали и големи саксии за одгледување внатре или надвор. Градинарството често е конкретно, со одгледување на само еден вид на растение, а може да биде и мешано, со голем број на различни растенија. Тоа подразбира активно учество, посветеност и труд, по што се разликува од полјоделството или шумарството.
Видови градинарство
Домашно градинарство кое се одвива близу домот, на место наречено градина. Иако градината обично се наоѓа на земја крај живеалиштето, истата може да биде сместена и на покрив, во атриум, на балкон, во прозорска саксија или пак на патио или во вивариум. Кога станува збор за одгледување на зеленчук и овошје, тогаш ваквата градина се нарекува бавча.
Градинарството се одвива и на нестамбени зеленила, како паркови, јавни или полујавни градини (ботанички или зоолошки), забавни паркови, крај транспортни премини и околу туристички атракции. Во овие случаи, градината ја одржуваат градинари или одржувачи.
Внатрешно градинарство кое се занимава со одгледување на домашни растенија во рамките на еден дом, во стаклена градина или стакленик. Внатрешните градини понекогаш се составен дел од климатизацијата или грејниот систем на објектот.
Водно градинарство кое се занимава со одгледување на растенија приспособени за базени и езерца. Наједноставната водна градина може да се состои само од сад со вода и растенија.
Садово градинарство кое се занимава со одгледување на растенија во некој вид на сад, внатре или надвор. Садови можат да бидат саксии, висечки кошници и жардинери. Ваквото градинарство обично се одвива на балкони, тремови, атруми и на покрив.
Здружено градинарство е социјална активност при која извесна површина земја се одгледува од повеќе луѓе, така овозможувајќи свежи производи и растенија како и пристап кон задоволителен труд, подобрување на соседството, смисол за заедница и поверзување со околината. Заедничките градини се во сопственост на фонд на локалната власт или некоја непрофитна организација.
Споредба со полјоделството
Во поглед на неговата прехранбена намена, градинарството (бавчанџиството) се разликува од полјоделството главно по размер и цел. Полјоделството е поголемо по размер, и има за цел да произведува продажни стоки. Градинарството по размер е помало, и има за цел да произведе стока за семејството на сопственикот или за заедницата. Една меѓуваријанта е малостопанственичкото градинарство, каде земјоделецот или градинарот одгледува на мало, за продавање на сопствена тезга на пазар.
Главната разлика помеѓу градинарството и полјоделството е во големината; градинарството може да биде хоби и извор на додатни приходи, додека полјоделството е редовна стопанска активност, која се одвива на поголеми површини и користи поинакви методи. Градинарството бара личен труд и не му е потребен некој посебен инфраструктурен капитал, обично не повеќе од неколку алатки (на пр. лопата, мотика, корпа и вадалка. За разлика од тоа, полјоделството на големо бара систем на наводнување, вештачки ѓубрива и жетварски возила и скали, на пр. за достигање на овошки. Меѓутоа во последно време оваа разлика се губи со употребата на електрични и моторизирани алатки дури и во мали градини.
Делумно заради макотрпноста, физичката посветеност и естетските причини, градинарството е многу попродуктивно по единица површина отколку полјоделството. Во СССР, половина од храната доаѓала од малите селски парцели во рамките на огромните државни колхози, иако самите тие биле мали бавчи.
Понекогаш се среќава поимот прецизно земјоделство, за градинарство кое користи соодветна техонологија (повеќе како алатки, помалку како жетварки), особено за органското одгледување. Градинарството може успешно да се прилагоди за прехрана на цели села од над 100 луѓе од специјализирани парцели. Варијанта на ова е заедничката градина која им нуди парцели на урбаните жители.
Градинарството како уметност
Градинарскиот дизајн во повеќето култури се смета за уметност, и се разликува од градинарството, кое обично значи одржување на градина. Во Јапонија, самураите и зен-свештениците често морале да изработуваат декоративни градини и да практикуваат цветен аранжман наречен икебана. Во XVII век во Европа биле ангажирани пејзажни градинари за преобразување на имотите во формални градини или пејзажирани паркови. Такви примери се Версај во Франција и Стоу во Англја. Денес пејзажните архитекти и градинарските дизајнери продолжуваат да создаваат уметнички креативни дизајни за приватни дворови.
Историја
Градинарството за прехрана датира од праисторијата. Орнаменталните градини постоеле уште во антиката. Познат пример се Семирамидините висечки градини, додека во Стариот Рим секоја куќа со внатрешен двор имала градина.
Црква Свети Жени Мироносици
Црквата Свети Жени Мироносици (руски: Кафедральный Собор Святых Жён-Мироносиц, азерски : Müqəddəs Mürdaşıyan Zənənlər Başkilsəsi) ) е црква која се наоѓа во Баку, Азербејџани е во склопот на Руската православна црква. Црквата била изградена во 1909 година. Во 1920 година била затворена од страна на комунистите. За време на протестите во Баку во 1990 година била опожарена од страна на руската армија. Во 2000 година била реновирана.
Рукерс
Рукерс (Ruckers) — познато фламанско семејство на изработувачи на чембала од XVI и XVII век со седиште во Антверпен. Нивните инструменти се високовреднувани заради нивниот одличен тонален квалитет. Семејството има големи придонеси и заслуги за техничкиот развој на чембалото, како и воведувањето на втора клавијатура (мануел). Во XVIII век многу француски мајстори прилагодувале Рукерсови инструменти во процесот под име ravalement, каде куќиштето, клавијатурата и резонаторот биле внимателно преконструирани со цел за проширување на опсегот и изразноста на инструментот. Заради тоа што престижот на Рукерс довел до многу вакви прилагодувања во Франција, денес не е сосема јасно колку оригинални инструменти сѐ уште постојат. И покрај тоа, Рукерсовите чембала и денес се опширно и темелно проучувани, копирани и свирени.
Драмско востание
Драмско востание — востание кренато на 29 септември 1941 година од страна на грчкиот и македонскиот народ против бугарската власт под раководство на Комунистичката партија на Грција. Како резултат на востанието се убиени 3.000 лица од грчко-македонска страна и 211 од бугарска.
Припремите за окупација
Припремите за окупација на Егејскиот дел на Македонија и Западна Тракија, ја вклучуваа Бугарија и во планот на Мусолини и во планираните окупациони активности на Хитлер. На состанокот кој го одржал Мусолини во палатата „Венеција“ на 15 октомври тој истакнал: „Бугарија може да влезе во нашата игра и јас нема да се поколебам да ги преземам потребните мерки за да ја искористам единствената можност што ми се укажува, нејзе да и се овозможи реализирање на аспирациите кон Македонија и добивање излез на морето“.
Додека пак Хитлер улогата на Бугарија ја одредуваше преку воениот план Марита, според кој бугарските дивизии би биле ангажирани да ја обезбедуваат бугарско-турската граница, во случај Турција да застане на сојузот против Германија. Во западна Тракија едно мало пространство во близина на реката Марица, било прогласено за неутрална зона од страна на Германија и истовремено окупирано од германските војски. Централниот дел на Егејска Македонија (западно од реката Струма, па сè до Лерин на запад), потпаднал под Гермнаска окупација, додека западниот дел од Лерин вклучувајќи го и градот Костур па сè до  албанската граница било под окупација на Италијанските сили.
Кон средината на април 1941 година, германските сили кои први навлегле во Источна Македонија и Западна Тракија по пробивот на фронтот, постепено се повлекувале, а ги поставувале бугарските војски на нивните позиции. Лично Бугарскиот Цар Борис III, ги посетил Драма и Дедеагач (Александрополис) и одржал говори со цел да го успокои месното грчко и македонско население на кое им го гарантирал животот, честа и имотот. Но, вистинското лице на бруталната денационализаторска политика на Бугарија, искажана преку нивните воени единици, било посведочено на самиот терен.
Пред востанието
Градовите Драма и Кавала, претставувале силно јадро на работничкото движење во Грција. Доказ за тоа се општинските избори одржани во 1935, кога за градоначалник на Кавала бил избран Парцалидис, а во Сер Менихтас и двајцата припадници на КПГ. Како најактивно гратче се посочува Просечен, во чиј округ имало развиена силна мрежа и партиска организација. Кон крајот на јуни 1941 година Покраинскиот комитет за Македонија и Тракија на КПГ, донело одлука за формирање на партизански единици и за отпочнување на вооружена борба, што било мал предвесник за Драмското востание.
Нивното возобновување се случило скоро паралелно со окупацијата на оваа територија. Па така, под иницијатива на Џанис Апостолос, Барба Параскевас, Мазаракис Арабаџис, Масракис Ламброс, браќата Петрос и Аргир Крокос, Петар Пастрамџи, Ѓорѓи Бончев, Николаидис, Атанас Карамусули, Георгиос Поридис и други, се појавуваат нови форми на организиран отпор и логистички акции. Комитетот на КПГ за Драма, набрзо ќе почне да го издава и дистрибуира илегалниот весник Неос Дромос (Нов Пат), додека повремено биле издавани летоци и на македонски јазик.
На 20 август 1941, останува забележан говорот на Петар Пастрамџи (Македонец по род, подоцна познат како капетан Кичо) на првиот пленум на Околискиот комитет на КПГ за Драмско, каде информира дека е веќе оформен штаб на кој му се потребни борци кои немаат свои семејства. По сведовшто на еден од учесниците во ова востание Ѓорѓи Бончев, од партизанскиот штаб на планината Макрош, се дала наредба за отпочнување на напади врз општините, полициските участоци и касарните со цел да се парализира окупаторот. А, датумот одреден за отпочнување на овие акции била, ноќта помеѓу 28 и 29 септември 1941 година во 23:00 часот.
Историја
Во одредениот саат групата од Просечен извршиле напад на општината со 9 борци, полицискиот участок со 20, додека касарната со останатите 18 борци. Утрото на 29ти септември, во гратчето Просечен била прогласена народна власт. На овој митинг на македонски јазик се обратил Ѓорѓи Бончев, додека прокламацијата за востанието на грчки јазик била прочитана од Андониос Николаидис. Истиот ден тие се сочиле со силен напад од бугарската војска подржан од два авиона, кои фрлиле бомби. Борците успеале да ги одбијат сè до ноќта, кога добиле силна поддршка од минофрлачи и артилерија, по што зпаочнал вистински масакр на населението во Просечен. Во овие борби загинале десеттина борци: Иван Велјанчев, Васил Шапков, Христо Европов, Ѓорѓи Шапера, и Ифандополос. Додека Прокоп Караиванов бил претепан до смрт, а Христо Болуџиевски, Димитар Росиловалиев, Ѓорѓи Пејков и двајца борци од село Волак биле осудени на смрт и стрелани.
Паралелно со нападаот во Просечен, извршен е напад и во Доксат, Егри-Дере, Карликово (Микрополис), Чали (Ситагрос), Кубалишта и Силиндрик. Со извиците Зито и Ура, грчките и македонските партизани ги освоиле улиците на градчето Доксат.
Слично како во Просечен и во Доксат бугарските сили навлегле во градот следниот ден и почнале да влегуваат од куќа во куќа апсејќи ги сите мажи над 16 години. Бугарските власти го задушиле востанието при што биле убиени околу 3.000 души.
По неуспехот во Драма и при првите контрадејствија на бугарските сили, партизаните се повлекле во базите во Кушница и Чал даг за да се прегрупираат. Бугарските воени и полициски сили започнале со настапување и на 30 септември востаниците се повлекле од рамните области и борбите се фокусираат во северните области на Кавалско и Правишко. Во текот на овие три дена 29, 30 септември како и 1 октомври се смета дека се масакрирани околу 2500 до 3000 души во околината на Драма. Оваа бројка е потврдена и од бугарскиот даночен службеник од Драма, Петар Јанков, во делото Црна книга на бугарските злосторства во Источна и Македонија и Западна Тракија 1941-1945, издадена во Атина 1945 година на страна 22. Како главни наредбодавци и глумци на овие колежи се посочени бугарските и воени лица полковникот Михаилов, мајорот Пецев како и командантот на полицијата Стефан Магелански.
Бугарскиот колеж и терор се проширил и вон Драмската околија. Најголем масакр бил извршен на планината Пангеон во манастирот Света Богородица (Иконосафиниса), каде што биле исклани неколку стотици жени и деца. Бугарските власти формираат три жандармериски групи, кои од 1 до 6 октомври започнале со чистење на регионот. Со помош на артилерија и авијација базите на востаниците во Кушница и Чал даг се уништени. Последните остатоци на отпор се уништени до 5 ноември.
Црква „Св. Атанасиј“ - Козичино
Свети Атанасиј — главна селска црква во кичевското село Козичино, Македонија.
Црквата се наоѓа на маалото Долно Козичино и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта на сите селски маала.
Местоположба
Црквата е сместена лево од патот кој води кон селото Патец, а поминува низ маалото Долно Козичино.
Историја
Црквата започнала да се гради во 1883 година, а била завршена во 1885 година.
Иконостас
Иконостасот и самите икони се дело на мијачките зографи.
СМУ „Тодор Скаловски - Тетоец“ - Тетово
Средното музичко училиште „Тодор Скаловски - Тетоец“ — средно училиште во Тетово, Општина Тетово.
Основање и развој
Од 1980 до 2007 година директор на Државното Музичко Училиште во Тетово бил Ивица Зориќ, на чија иницијатива училиштето го добива името Т.С. – Тетоец.
Карл Адолф Гјелеруп
Карл Адолф Гјелеруп (Karl Adolph Gjellerup; 2 јуни 1857 - 13 октомври 1919) — дански романописец и драмски писател, добитник на Нобеловата награда за литература во 1917 година (заедно со Хенрик Понтопидан) за разнообразното и богато творештво проникнато од високи идеали.
Творештво
Првиот роман „Идеалист“ му бил објавен во 1878 година под псевдонимот Епигон. Во 80-тите години патувал многу во Италија, Германија, Грција, Русија, Швајцарија; впечатоците ги изнесувал во творбите „Класичен месец“ (1884) и „Година на скитање“ (1885). Едно од најзначајните дела му била драмата во стихови „Бринхилд“ (1884), вдахновена од тетралогијата на композиторот Рихард Вагнер „Прстенот на Нибелунзите“ и од древната грчка драма. Во 1888 година ја објавил и трагедијата „Харбад и Сигне“ според мотиви од данскиот фолклор. На крајот од 80-тите години Гјелеруп пишувал социјални песни во стилот на Хенрик Ибзен - „Херман Вандел“ (1891), „Вутхорн“ (1893) и „Неговата екселенција“ (1895). Од 1892 година постојано живеел во Дрезден. Кон средината на 90-тите години, под влијание на идеите на Артур Шопенхаузер и на будизмот, ја напишал драмата „Свештените огнови“ и романите „Патникот Каманита“ (1906) и “Светските патешествија“ (1910).
Наум Багалов
Наум Трпов Багалов бил деец на ВМОРО.
Животопис
Наум Багалов е роден во костурското село Д'мбени на 30 ноември 1882 година. Во 1901 година влегол во ВМОРО на многу рана возраст. Зема учество во Илинденското востание со д'мбенската чета, во која чета тој е најмладиот. Потоа е дел од заедничките чети на Лазар Поп-Трајков и Иван Попов. По време на востанието учествува активно во дејствата на заедничките костурски и лерински чети во Вич и Врбица. Потоа учествува во Мариово. Учествува во три судири, заедно со четите на Толе Паша, Дедо Кољо, Пере Тошев и Пандо Сидов, при што им даваат отпор на Османлиите, при што во судирите кај селото Чаниште тој бил ранет во левото рамо. Во 1908 година со четите на Христо Цветков и Пандо Сидов ги обиколуваат Костенаријата, Билишта, Корча, Ресен, Битола и Лерин. По војните се преселил во САД, во Индијана, каде бил член на МПО. Починал на 1 август 1955 година.
Трскар
Трскарот е род на се мали инсектојадни врапчевидни птици од фамилијата трскари (Acrocephalidae).
По боја се драпкасто-кафеави и живеат во мочуришта и други водести површини со трска. Некои видови имаат пруги, а други воопшто немаат белези. Многу видови се преселници, особено оние во умерените подрачја како Македонија.
Голем дел од трскарите имаат сплеснат профил на главата, што е причина за нивното научно име.
Најзагадочен вид од родот е големоклуниот трскар (Acrocephalus orinus) кој е повторно откриен во Тајланд во март 2006 г, а претходно забележан само еднаш, во 1867 г. Птицата е видена и на зафрлено место во Авганистан во летото 2009 г.
Горан Мариќ (фудбалер)
Горан Мариќ Говорчин (Горан Мапић; роден на 23 март 1984 година) е српски поранешен фудбалер кој играл како напаѓач.
Поголемиот дел од својата професионална кариера го помина во Шпанија, речиси исклучиво во пониските лиги со Селта де Виго Б.
Почеток на кариера / Селта
Роден во Нови Сад, Социјалистичка Федеративна Република Југославија, Мариќ се преселил во Шпанија во неговите тинејџерски години, а во младоста играл за три клуба, вклучувајќи ги ФК Барселона и РК Селта де Виго. Тој го направи своето сениорско деби со резервите на вториот и редовно постигнуваше голови за екипата на Сегунда дивизион Б, особено постигнувајќи 21 гол во 32 натпревари во сезоната 2007-08 (најдобар во неговата група, втор во целина); сепак, тој се појави само еднаш за главниот тим во Сегунда Дивизион, неговиот резултат се состои од 30 минути во поразот од 1-2 на домашен терен против ЦД Кастелон на 2 февруари 2008 година.
Во 2008-09, Мариќ беше позајмен во друг тим од третото ниво, ФК Барселона Б. Во јуни 2009 година, тој беше ослободен од Галиците.
Норвич Сити
Мариќ го направи своето официјално деби за Канаринците против Јеовил Таун, за фудбалскиот Лига Куп на сезоната, појавувајќи се како замена. Неговиот прв старт беше на Трофејот во фудбалската лига 2009-10 против Брентфорд (победа 1-0), но речиси секогаш беше петти избор за време на неговото време таму, зад вообичаените Грант Холт и Крис Мартин, но исто така и Џејми Куретон и Коди Мекдоналд; последователно, тој ја напушти страната откако неговата врска беше прекината со заедничка согласност, на 3 декември 2009 година.
Враќање во Шпанија / Унгарија
Во вториот дел од 2009-10, Мариќ се вратил во Шпанија и во нејзината дивизија 2, потпишувајќи со Реал Унион. Тој ретко се појавуваше во текот на сезоната (помалку од една половина од натпреварите во лигата), исто така страдајќи од тимско испаѓање.
Поголемиот дел од следните години Мариќ го помина во Унгарија, како претставник на Ломбард-Папа ТФЦ.
Приватен живот
Таткото на Мариќ, Зоран, исто така бил фудбалер и напаѓач. И тој помина многу години работејќи во Шпанија, главно во Селта.
Негушко востание
На чело на востанието биле Логотет Зафиракис, Анастас Караташо Постариот, Ангел Гацо, Дијамандис и др. Зафиракис бил политички, а Караташо постариот воен водач. Востанието започнало со напад на османлискиот гарнизон во Негуш, кој бил уништен, а градот бил ослободен. Востаниците формирале и Воен штаб. Заземањето на Негуш придонело на востаниците да им се придружи населението од Држилово, Лозица, Граматиково, Катраница и други населени места. Востанието се ширело и кон Воден и Костур, зафатило и многу села по реката Бистрица. Бројот на востаниците се зголемувал. Османлиските власти стравувале од напад врз Солун.
Против востаниците била испратена редовна војска под команда на Лабуд-паша. Востанието било задушено, а дел од востаниците успеале да избегаат на југ и да им се придружат на грчките востаници.
Причини
Изложеноста на населението на Негуш и околните 130 села на чести напади и грабежи од страна на многубројните арамиски банди, како од нападите на солунските Турци, така и од долгогодишните напади на разбојничките банди на Али-паша Јанински, била главната причина поради која Негушаните одлучиле да подигнат востание.
Почеток и тек на востанието
Поттикнати од почетниот успех на грчкото востание (1821), Македонците кои живееле во Негуш и околните села, измешани со Власи и Грци, на 3 март 1822 кренале востание.
Востанието избувнало во западниот дел на Солунското Поле во градот Негуш и во околните воденски села. Македонците од овие краишта помогнати од своите сожители Власи и Грци востанието го кренале под раководство на Атанас - Каратасе (Македонец, познат и како Караташо или Каратошо) и Ангел Гачо (Влав), а учество зеле и ајдутските војводи Зафиракис Логотет и Дијамандис.
Востанието почнало да се шири со голема брзина на исток од градот Негуш и ги зафатило сите села до утоката на реката Бистрица. Според податоците на англискиот конзул, бројот на востаниците се качил на 2000 (речиси сите Македонци), а постоела голема опасност тие да го нападнат и градот Солун, своевиден центар на османлиската власт на Балканот.
Меѓутоа востаниците своите напади ги насочиле врз турските чифлици на крупните земјопоседници и на полските кули. Востаниците запалиле околу 134 турски чифлизи и помали села, потоа го зазеле градот Негуш, го заробиле турскиот кајмакам во него и ги убиле малубројните Турци во околните места.
Османлиската власт брзо реагирала. Против востаниците била испратена голема војска која го опколила Негуш. Опсадата траела од 24 март до 20 април, кога градот бил освоен. Востанието било брзо задушено од страна на турските власти со оглед на тоа дека востанието било просторно многу оддалечено и отсечено од центарот на Грчкото востание кое се одвивало во истото време, аскерот многу лесно ја опколил слободната територија од сите страни. Со бројност од 15000 војници, Турците успеале да го скршат отпорот на востаниците и да го вратат назад градот Негуш.
Причини за неуспех на востанието
Причините за пропаѓањето на Негушкото востание главно лежат во фактот што востанието имало локален карактер. Востаниците не успеале да ги прошират воените дејствија надвор од Негуш; во Македонија тогаш имало концентрирано голема османслиска воена сила, особено во Битола и Солун, која можела да угуши секаква востаничка акција. И покрај неуспехот, Негушкото востание зазема важно место во историјата на македонскиот народ. Од ова востание се стекнале драгоцени револуционерни искуства, кои подоцна биле користени во последователните востанија.
Абоа (база на Антартикот)
Објекти и цел
Отворена во 1988 година, станицата била проектирана и изградена од VTT Технички истражувачки центар на Финска, а финансирана од финското Министерство за трговија и индустрија (сега дел од финското Министерство за вработување и економија). Абоа се наоѓа на Басен Нунатак кај планините Вестфјела (73⁰03'S, 13⁰25'W), Dronning Maud Land. Станицата е изградена на базалт и реголит без снег на околу 130 километри јужно од работ на морскиот мраз и 480 метри надморска височина. Шведската истражувачка станица Васа се наоѓа на истиот нунатак, на 200 метри од Абоа. Заедно станиците го формираат базниот камп Норденскиолд. Најблиските други станици се германската Нојмаер III и јужноафриканската Санае IV на ледена полица на растојание од околу 360 километри.
Aboa беше дизајниран и изграден од Лабораторијата за структурно инженерство при Техничкиот истражувачки центар на Финска (VTT), а финансиран од финското Министерство за трговија и индустрија (сега дел од финското Министерство за вработување и економија). Абоа првично беше изградена и опремена за да биде окупирана во текот на целата година, но станицата беше во употреба само за време на летото на Антарктикот. Во тој период од годината условите се најпогодни за истражувачка активност, температурата на воздухот е приближно од 0 до минус 20 °C.
Во 1988-1989 година станицата се состоеше од главна зграда (120м2) со 10 кревети, генераторска зграда, четири контејнери за складирање и сала за складирање возила. Во раните 2000-ти, големината на финските експедиции во Абоа постојано растеше и имаше потреба да се реновира станицата. Абоа беше зголемен и реновиран во текот на австралското лето 2002-2003 година. Беа инсталирани два нови модули за сместување и работен простор, како и нов туш кабина, перална и соодветна финска сауна. Во следната година, електроенергетскиот систем беше подобрен со систем за сончева и ветерна енергија за да се овозможи поконзистентни мерења во текот на целата година и да се намали потрошувачката на фосилни горива за време на активната летна сезона.
Денес, Абоа се состои од главна зграда (околу 250 м2), четири одделни модули за истражување и сместување, модул за медицинска хирургија, зграда за генератор, две засолништа, складиште за храна и резервни делови, контејнер за согорување и отпад, лабораторија за гравитација и контејнер за истражување на климата со година - кружна синоптичка метеоролошка станица. Станицата може удобно да прими експедиции до 15-21 лице. Станицата се користи само во летото на Антарктикот. Во моментов станицата има простор за живеење и работа за експедиции од 15 луѓе и дозволува привремен простор за живеење до 21 лице.
Станицата Шведска Васа се наоѓа на само 200 m подалеку. Заедно, Абоа и Васа ја формираат Базата Норденскиолд и двете станици работат во тесна соработка.
NGC 3406/1
NGC 3406/1 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3406/1 се споменува и како UGC 5970, MCG 9-18-40, CGCG 267-20, KCPG 253B, PRC D-16.