cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марсејски атентат
Останатите учесници во атентатот
Во критичните моменти пред непосредната акција, Мијо Крал, кој требало да му помогне на Черноземски, станувал се понервозен и колеблив во врска со успешниот исход на атентатот. На предлогот да се повлечат од намерата за атентат врз кралот, ладнокрвниот Владо Георгиев му одговорил на хрватскиот усташ дека и него ќе го убие доколку не го следи, што подоцна на судењето било потврдено и од самиот крал.
Во моментот кога вниманието на Черноземски било насочено кон автомобилот на кралот Александар, неговиот придружник Крал ја искористил толпата народ и побегнал од местото на настанот. Тој се обидувал да побегне, но поради непознавањето на францускиот јазик станал сомнителен за полицијата и при еден обид да биде легитимиран започнал да бега, но бил фатен од страна на француските власти во близина на селото Мелон. За тоа време, другите двајца усташи, Поспишил и Рајиќ се наоѓале во Париз и за атентатот дознале од вечерните весници, кои со големи наслови известувале за марсејскиот атентат. Откако увиделе дека Кватерник нема да се појави на договореното место во Париз, тие решиле преку местото Евијан да заминат за Лозана во Швајцарија.
На 11 октомври, во раните утрински часови, Поспишил и Рајиќ биле уапсени во нивните хотелски соби во градот Тонон.771 По апсењето на тројцата припадници на усташката организација станало очигледно учеството на оваа хрватска емигрантска организација во атентатот врз кралот Александар Караѓорѓевиќ. Тогаш Франција упатила официјално барање до Италија да ги уапси усташките првенци, Анте Павелиќ и Еуген Кватерник.
Под притисок на француската дипломатија и на Југославија, италијанските власти се согласиле да ги уапсат усташките водачи, но единствено нешто што направиле во полза на расветлувањето на атентатот било земањето на писмени искази од обвинетите. Павелиќ и Кватерник одрекувале каква било поврзаност со убиството на југословенскиот крал и дури негирале дека воопшто се членови на усташката организација.
Судски процес
Веднаш по атентатот врз југословенскиот крал, истрагата на полицијата била насочена кон откривање на сите усташки терористички организации на териториите на поголем број европски држави, додека вниманието кон испитување на учеството на ВМРО во атентатот, било многу мало или воопшто никакво поради тоа што уште не се знаел вистинскиот идентитет на атентаторот.
Во судскиот процес против уапсените тројца учесници во планирањето на марсејскиот атентат како нивни бранител бил ангажиран адвокатот Жорж Десбон, кој во францускиот политички живот важел за противник на европските граници воспоставени со Версајскиот мировен договор.
Судењето започнало на 18 ноември 1935 година во францускиот град Екс-ан-Прованса и за неговото времетраење биле преземени дотогаш невидени мерки за безбедност. Во обезбедувањето на градот, улицата и зградата во која се одвивало судењето биле вклучени 600 полицајци и неколку стотина жандарми, при што строго се контролирале сите оние што влегувале во градот, поради стравот од нови можни терористички напади. На вториот ден од судењето на обвинетите за атентатот стигнало писмо до поротата во кое се укажувало дека потеклото на оружјето со кое бил убиен кралот било од италијанско потекло, но откако тоа не му било покажано на бранителот на обвинетите, по расправијата со судиите, тој бил отстранет од случајот и му била изречена забрана за занимавање со адвокатура. По отстранувањето на адвокатот Десбон од функцијата адвокат-бранител на обвинетите, судењето западнало во ќорсокак поради противењето на тројцата обвинети да ги застапува друг адвокат.
Процесот продолжил на 6 февруари 1936 година во истиот град Екс-ан-Прованса со полициско обезбедување кое ги надминувало сите нормални граници. На судењето биле повикани околу 66 сведоци од кои повеќето не се појавиле, но најголема бура на негодување кај бранителот предизвикало отсуството на началникот на службата за безбедност во Марсеј.
Понатамошната судска расправа течела без некои позначајни измени во однос на првиот дел од процесот и од страна на обвинителството претежно била насочена кон тоа да им се изрече смртна казна на тројцата присутни обвинети. Одбраната настојувала да докаже дека улогата на обвинетите во извршениот атентат била споредна нагласувајќи го фактот дека двајца од нив на никаков начин директно не учествувале во неговата подготовка.
По завршување на расправата, на 12 февруари 1936 година судот донел одлука дека обвинетите Звонимир Поспишил, Мијо Крал и Иван Рајиќ се виновни за учеството во атентатот врз кралот Александар Караѓорѓевиќ и францускиот министер за надворешни работи Луј Барту и ги осудил на доживотен затвор со присилна работа. Во отсуство,смртна казна им била изречена и на водачите на усташката организација Анте Павелиќ и Еуген Кватерник што имало за цел да ги задоволи и смири југословенските државно-политички кругови.
Истрага
Во однос на полициската истрага што се водела за атентатот врз кралот Александар Караѓорѓевиќ, експертите забележале дека во официјалните документи постоеле многу недоречености. Така, иако француската полиција располагала со сознанија и докази дека потеклото на бомбите најдени кај Владо Черноземски било од една италијанска фабрика во Милано и дека револверите најдени кај атентаторот биле купени со посредство на италијанска фирма од Германија во 1932 година, за тоа не се зборувало во судската постапка. На тој начин се избегнувало прашањето за евентуалната замешаност на Италија во атентатот.
Втора работа која во текот на истрагата била исто така занемарена, свесно или несвесно, била необјаснивото однесување на француските власти во однос на недоволно преземените мерки за организирање на безбедноста на југословенскиот крал. Зачудувал податокот што во последен момент била дадена наредба за повлекување на моторизираниот одред, кој требало да претставува засилено обезбедување на гостинот од Југославија.
Наредбата била дадена од структури на француската тајна полиција или поточно од комесарот Систерон, кој во однос на причините за тоа никогаш не направил извештај до неговите претпоставени. Во сите овие околности најмногу превез на таинственост имало околу претпоставката чии наредби и инструкции спроведувал Систерон односно кој од претпоставените му наредил да го повлече моторизираниот вод од обезбедување на кралската поворка. Веројатно не се исклучувала можноста дека некои кругови во Италија и Германија со огромни финансиски средства имале подмитено некои луѓе во француската државна безбедност, на што укажувал и податокот дека во текот на истрагата воопшто не се поставило прашањето за тоа од каде им била позната на терористите програмата на престојот на кралот Александар и мерките на неговото обезбедување, што претставувало државна тајна.
Исто така важна работа која во текот на полициската истрага била запоставена била прашањето за учеството на ВМРО во подготовките и извршувањето на атентатот. Нејзината улога во тоа од страна на истражните органи била маргинализирана, што било сосема погрешно, поради фактот што оваа организација го дала непосредниот извршител на атентатот, а во годините пред тоа имала огромен удел во обуката на припадници на усташката организација за терористичко дејствување.
Тајна останал и идентитетот на таинствениот брачен пар Вудрачек, наредбодавците и главните раководители со акцијата. Најчестите претпоставки за нивниот идентитет, посебно на Петар Вудрачек, биле дека зад него се криел водачот на усташкото движење Анте Павелиќ.
Тевтонски меч
Сите докази и показатели оделе во правец на тоа дека убиството на југословенскиот крал Александар Караѓорѓевиќ било внимателно подготвено и испланирано од страна на раководството на Нацистичка Германија и дека тајната операција била наречена "Тевтонски меч".
Мозокот на операцијата биле самите првенци на Третиот Рајх, Хитлер, Химлер и Херман Геринг, додека за директен раководител на операцијата бил назначен генералот Ханс Шпајдел, за што сведочеле писмата испратени до него од страна на Геринг и од шефот на германската тајна служба. И покрај вмешаноста во атентатот, Шпајдел и по пропаѓањето на нацистичка Германија ја продолжил својата генералска кариера, но тогаш како генерал на новоформираната воено-политичка организација - НАТО.
За контактите на усташката организација и ВМРО со фашистичка Германија во периодот пред атентатот врз југословенскиот крал Александар Караѓорѓевиќ посведочил и водачот на хрватските усташи Анте Павелиќ, кој не криел дека имал средба со Хајнрих Химлер, еден од клучните фигури во тогашна фашистичка Германија, кога веројатно биле утврдени плановите за претстојниот атентат.
Средбата на Михајлов со бугарскиот митрополит Андреј Велички
На 9 октомври 1934 година во Истанбул, Турција, во домот на бугарскиот митрополит Андреј Велички, по ручекот излегле на терасата за да го испијат попладневното кафе, митрополитот и водачот на распуштената ВМРО, Иван Михајлов. Некаде околу 16 часот, Михајлов погледнал на часовникот и изјавил:
По мала пауза, Михајлов на збунетиот бугарски митрополит му објаснил дека бил испланиран атентат врз југословенскиот крал Александар Караѓорѓевиќ и дека во тој момент веќе бил убиен во францускиот град Марсеј. Водачот на распуштената ВМРО понатаму дообјаснил дека зад атентатот стоела не само ВМРО, туку и Германија и некои други земји, коишто не ги посочил.
Утредента митрополитот Андреј Велички побрзал да ги купи сите можни весници коишто ги имало во Истанбул. На насловните страни митрополитот го видел и прочитал сето она што претходниот ден му го имал навестено неговиот гостин во однос на настаните што се случиле во Франција.
Има претпоставка дека таинствениот Петар Вудрачек би можел да биде и Иван Михајлов, водачот на распуштената ВМРО и дека неговото присуство во Истанбул за време на атентатот било само алиби за да се одврати вниманието од неговото евентуално учество во овие настани. Во корист на оваа претпоставка оди и неверојатната точност со која Михајлов му го навестил атентатот на бугарскиот митрополит Андреј Велички, што упатува на тоа дека бил многу добро запознаен со плановите за неговото извршување.
Круна на сите убиства
Како и да е, во сите овие настани неоспорна била улогата што ја имала ВМРО. Колку и да не била насочувана истрагата во правец на откривањето на вмешаноста на оваа македонска организација во подготовката на атентатот, фактите зборувале поинаку.
Не само што директниот егзекутор потекнувал од нејзините редови, туку и улогата на нејзиниот водач Иван Михајлов останала вешто прикриена, бидејќи острицата по извршениот атентат била насочена кон хрватската усташка организација, која судејќи по се одиграла епизодна улога. Атентатот врз кралот Александар Караѓорѓевиќ претставувал круна на сите убиства што организацијата ВМРО ги вршела во периодот помеѓу двете светски војни. Со нејзиното забранување во 1934 година била срушена нејзината организациона мрежа и убиствата што таа ги организирала по различна основа престанале. Но, со тоа не престанала таа крвава црна страница на македонската историја.
Моите 60 незаборавни партии
Моите 60 незаборавни партии е шаховска книга од познатиот американски шахист и поранешен светски првак (1972-1975) Боби Фишер. Книгата за првпат била издадена во 1969, а претставува збирка на одиграни партии од страна на авторот во перидотe од 1957 (од шаховски турнир одржан во Њу Џерси до 1967 (меѓузонскиот шаховски турнир во Сус). За разлика од многу други антологиски збирки кои во дел од насловот ги содржат зборовите Моите најдобри партии или нешто слично, во кои се анализирани само партиите во кои авторот победил, делото Моите 60 незаборавни партии содржи и 9 реми апартии и 3 порази. Делото е опишано како „класика на објективноста и макотрпната анализа" и се смета за едно од најзначајните дела во шаховската литература. Оригиналниот наслов бил издаден во описен запис. Изданието во алгебарски запис, кое било издадено во 1995, повлекло контроверзи, бидејќи Фишер го објавил делото со промени направени во текстот. Во 2008 билло издадено оригиналното издание, со промени во алгебарскиот запис и отстранување на типографските грешки, грешките во записот и грешките во последните 5 потези од партијата бр. 17 (против Михаил Таљ).
Составување
Издавањеето на делото било планирано подолго време од страна на издавачката куќа Сајмон енд Шустер. еговиот првобитен наслов бил Најдобрите шаховски партии на Боби Фишер. Фишер најпрвин соопштил дека делото ќе биде издадено по неговиот меч против Ботвиник“ (тогаш светски првак), настан којшто требало да се одигра, најпрвин во 1962, а потоа кон средината на 1960-тите, но никогаш не се одиграл. Тогаш, Фишер додал повеќе партии и го променил насловот во Моите незаборавни партии - 52 турнирски партии. До тој степе делото било подобрено за време на одржувањето на Пјатигорскиот куп во 1966. И покрај тоа, тој тогаш имал ненадејни проблеми со срцето, па не го издал делото и бил ослободен од договорот со издавачката куќа.. Тоа посочило на мислењето дека тој не сакал да ги открие сите тајни, што било наведено и во книгата со обемните анализи на различните можни варијанти во неговите партии. Во 1968, тој го променил своето мислење и одлучил да ја издаде книгата. Неговиот пријател и колега велемајсторот Лари Еванс, кој му помогнал околу издавањето и ги напишал воведните реченици во сите партии, изјкавил дека Фишер се почувствувал навлезен во филозофската мисла дека „во секој случај светот се приближува кој својот крај“ и поради тоа сакал да заработи барем малце пари од својот труд. Фишер мислел дека наскоро ќе настане занесеноста. Тој продолжил да ја прегледува збирката и додал уште 8 партии, променувајќи го насловот во Моите незаборавни партии – 60 турнирски борби пред да се одлучи за конечното име, по кое делото било издадено.
Содржина
Збирката започнува со партија одиграна во 1957, односно познатата „партија на векот“, одиграна против Доналд Б'рн во 1956 (оваа партија е дел и од една помала книга, насловена Шаховските партии на Боби Фишер, издадена во 1959). Трите партии во кои Боби Фишер загубил, а ги анализирал во книгата се против Таљ на турнирот на кандидатите во 1959, Спаски на шаховскиот турнир во Мар дел Плата во 1960 и против Гелер во Скопје во 1967. Меѓу деветте реми партии се наоѓа и партијата одиграна против тогаш актуелниот светски првак Михаил Ботвиник во партија одиграна на 15. шаховска олимпијада во Варна. Оваа партија содржи најдолга и најобемна анализа во книгата, во која Фишер заклучува дека пропуштил победа во завршницата. Ботвиник подоцна го оспорил овој заклучок, благодарение на својот 13-годишен ученик Гари Каспаров. Ова е редок пример, кога една анализа на партија направена од Боби Фишер е доведена во знак прашање. Меѓу победите, се издвојуваат: неговата првата победа над советски велемајстор (против Паул Керес во Цирих) во 1959 и победата во 21 потег со црни фигури против Роберт Б'рн на првенството на САД во 1963/64. Во книгата се анализирани и седум партии од негопвиот прв турнир на кандидатите во 1959, но само две од вториот Курасао во 1962. Сите партии биле одиграни на турнири, освен домашната пријателска против Рубен Фајн во 1963 и победата на Фишер, играјќи симултанка во 1964 на турнеја низ САД.
Фишер направил неколку набљудувања за навиките и реакциите на противниците по одигрувањето на неговите потези. Во воведната партија пишува дека „Шервин го лигзгал топот со малиот прст, со што би можел да забележи некој повешт и мистериозен потег со својот топ.“ Во друга партија, тој пишува дека „ и на Петросјан и на Таљ им се има случено да станат и да се шетаат покрај таблата. Петросјан правел искривени гримаси, кои на Фипшер му го давале мислењето: „Може ли црниот да го направи ова и да живее““.
Тој исто така дава мислење и за отворањата, нагласувајќи дека „во принцип никогаш нема да се отвори со даминиот пешак“ и дека отворањето со кралскиот пешак било „најдобро на вкус“.
Прифаќање
Делото Моите 60 незаборавни партии било прифатено од страна на пошироката шаховска заедница со огромен ентузијазам и веднаш постигнало успех. Еден преглед во Британскиот шаховски магазин од декември 1969 го нарекол делото „големо дело без сомневање, кое може да оди напред пред Алехин и Тараш и не се плаши од споредби.“ По поновото издание во 1995, истиот магаазин објавил дека тоа е најубавата шаховска книга којашто некогаш била напишана. Фишер бил пофален за неговата непристрасност, обемност и пшрецизност во неговите анализи. Тоа иамло големо влијание на денешните врвни шахисти. Питер Бајасас станал меѓународен мајстор проучувајќи само две книги: Завршници со топови од Левенфиш и Смислов и Моите 60 незаборавни партии. Ова дело било и првата проучена книга на велемајсторот Бу Сјангџи. Тој изјавил дека „партиите биле фантастични“.
Неавторизираната руска верзија
Изданието на книгата на руски јазик се појавило во 1972, без дозвола од авторот. Преведувачот изјавил дека неколку од анализите на Фишер содржат анти-советска содржина. Изданието вклучува додатен дел, напишан од страна на велемајсторот Игор Зајцев, во кој е оценет стилот на игра на Фишер. На една од прес-конференциите за време на неговиот меч против Борис Спаски во 1992, Фишер изјавил дека 50.000 копии од книгата биле отпечатени во Советскиот Сојуз и дека тој „немал ниту пени“ од нив. На шпекулациите за евентуален меч против тогаш актуелниот светски првак Гари Каспаров, тој одговорил дека ништо не може да биде позначајно пред руските автори да му платат за сите ројалити, којшто чувствувал дека се непокриени. Ова издание била една од првите книги на Гари Каспаров.
Контроверзата „Бетсфорд“
Британската издавачка куќа Бетсфорд издала издание на книгата Моите 60 незаборавни партии во 1995 година. Шаховскиот автор и велемајстор Џон Нан го претворил изворниот описен запис во современ алгебарски запис. Пред јавноста во Буенос Аирес во јуни 1996, Фишер го објавил нововто издание, обвинувајќи ја издавачката куќа Batsford за како што тој вели: "„промена на сè во мојата книга, записот, обликот, страниците, анализите... и без платени ројалити.„"
Велемајсторот Ханс Рее изјавил дека: "во Холандија ваквите промени сочинуваат криминален напад и теоретски водат до затворска казна. ... Фишер имал право да се лути.“"
Ова издание сегае надвор од печатење, а во 2008, издавачката куќа Batsford повторно ја издаде книгата со Фишеровите оригинални зборови. Издавачот тврди дека единствената измена е промената во алгебарски запис, иако прегледот на изданието од 2008 покажува неколку типографски грешки, а поправени биле и неколку грешки во записот.
Измамата за „Мојата 61 незаборавна партија“
Во декември 2007, на мрежното место eBay се појави пиратско издание насловено Мојата 61 незаборавна партија. Книгата наводно соржи понови записи на Фишер, но неговата вмешаност е нејасна, а eBay веќе стапи кон крајот на лицитацијата. Лари Еванс мислел дека е можно тоа да била пиратска верзија на „гениозниот“ ракопис на Фишер, но во април 2008 заклучил дека тоа било само измама.
Космос-906
Космос-906 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 27 април 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 50,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 513 км, а најмалото на 463.
Колбиц
Колбиц (Colbitz) — општина во Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Ахалгори
Ахалгори (ახალგორი) или Ленингори (Ленингор) е седиште на Ленингорскиот округ во де факто независната Република Јужна Осетија. Градот има 2.000 жители. Руската војска го ослободува градот од грузиската власт на 17 август 2008 и го враќа на јужноосетиската влада.
Миодраг Петровиќ (сликар)
Миодраг Петровиќ (Дубравица, 1888 — Белград, 1950) бил српски воен сликар.
Биографија
Прв учител по цртање му бил Ѓорѓе Крстиќ. Завршич Уметничко-занаетчиска школа во Белград (1906–1911), а потоа ги продолжил студиите по сликарство на Академијата во Минхен (1911–1912). Учествувал во Балканските војни и Првата светска војна до 1916 година. Уште за време на Балканските војни го добил звањето воен сликар. Поради болест бил префрлен во Солун, а потоа во Сиди Абдалах во Тунис и Лазуазу кај Бизерта. Потоа се префрлил во Алжир, каде што студирал на Уметничката академија (1917). Потоа, се усовршувал, творел и изложувал во Париз (1918-1920). Во Белград се вратил во 1920 година, и работел како наставник по цртање.
Починал на 10 февруари 1950 година во Белград.
Емили Мерион Херис
Емили Мерион Херис (англиски: Emily Marion Harris, 7 јуни 1844 – 5 декември 1900) била англиска писателка и поетеса. Голем дел од нејзините дела обработуваат живот на Евреите во Лондон, како и верските и политичките конфликти на еврејските традиционалисти и соочувањето со асимилацијата.
Биографија
Од 1887 година, Харис го водела Еврејскиот клуб за девојчиња во Сохо, ко-основан со Лили Монтагу под покровителство на Лејди Шарлот де Ротшилд и Констанс Ротшилд. Клубот имал за цел да обезбеди вечерни часови, рекреација и можности за социјална интеракција за работничките жени кои живеат во областа на Западен Центар.
Харис одржувала пријателство и преписка со Роберт Браунинг.
Таа починала во 1900 година во нејзиниот дом на плоштадот Тависток, Блумсбери,  од пневмонија, болест која траела неколку дена. Нејзината погребална служба ја спровеч хазан Маркус Хаст од Големата ортодоксна синагога, со пофалби од реформистичкиот рабин Морис Џозеф. Домот на Емили Харис за еврејски работнички девојки, кој обезбедувал оброци и сместување за работничките еврејски жени, бил именуван во нејзино сеќавање. [15]
Поларни региони
Поларни региони на планетата Земја се подрачјата на глобусот кои ги опкружуваат половите, а се наоѓаат северно од Арктикот, а јужно од Антарктикот.
Се одликуваат со поладна клима, екстремно ниски температури, силна глацијација и екстремни варијации во дневните часови со 24-часовен ден во текот на летото (полноќно сонце) и траен мрак во текот на зимата. Средиштата на овие регии го прават северниот и Јужниот Пол.
Во Земјината северна поларна регија се наоѓаат многу населби, додека ниедна не е населена, освен научните бази, додека во јужната поларна регија не се наоѓа ништо, бидејќи е постудена од северната поларна регија.
Царството на волшебникот од Оз (филм)
Царството на волшебникот од Оз е американски филм, во режија на Сем Раими.
Факти за филмот
Филмот е режиран од страна на познатиот режисер Сем Раими, а главните улоги ги толкуваат Џејмс Франко, Мишел Вилијамс, Рејчел Вајс, Мила Кунис и Зак Браф.
Содржина
Оскар Дигс, кого го глуми Џејмс Франко, е циркуски магионичар од Канзас, кого едно торнадо го носи во непознатата земја Оз. Тој е разочаран од својата работа како провинциски циркуски магионичар и сонува да стане голем како Томас Едисон. Таму ги среќава трите сестри, вештерките Теодора, Еванора и Глинда, од кои, Глинда е добрата вештерка која сака да ја спаси земјата Оз од лошите намери на нејзиите сестри. На почетокот, сите во земјата Оз мислат дека Оскар е големиот волшебник кој треба да ја спаси земјата, но вештерките набргу откриваат дека тој е само обичен смртник. Оскар, пак, сака да го земе богатството кое му припаѓало на кралот на Оз и со него да избега во родниот Канзас. Сепак, кога се запознава со проблемите со кои се соочуваат жителите на Оз, тој постепено станува добар и се согласува да им помогне. Користејќи го своите магионичарски трикови и оптичките илузии, тој успева да ги победи лошите вештерки и да им ја донесе слободата на добрите луѓе од Оз.
Јоанис Симаникас
Јоанис Симаникас (Ιωάννης Σημανίκας) бил грчки револуционер, член на Етники етерија, Елиномакедонскиот комитет, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Симаникас е роден во Негуш, тогаш во рамките на Османлиското Царство. Станал член на Етники етерија, а подоцна се приклучува и во Елиномакедонскиот комитет, како близок соработник на Димитриос Калапотакис.
Калапотакис во август 1904 година го препорачал кај капетанот Евтимиос Каудис, дејствувал во Преспа и Леринско. Потоа застанал на чело на самостојна андартска чета и со неа имал судир кај Ошчима со четите на Митре Влаот и Атанас Кршаков.
Подоцна дејсвувал со Георгиос Катехакис. Во 1906 година го обиколувал Берско, но неговата чета била разбиена.
По Младотурската револуција бил принуден да ја напушти Македонија и заминал за Атина. Учествувал во Првата балканска војна и со својата чета влегол во Негуш, протрувајќи ги Османлиите
Данок на имот
Данокот на имот е јавна давачка (данок), која се плаќа за недвижен имот од страна на правни и на физички лица што се сопственици или корисници на недвижниот имот, освен за оној имот што е со закон ослободен од плаќање.
Данокот на имот во Македонија
Во согласност со членот 1 од Законот за даноците на имот, во Македонија постојат три вида даноци на имот:
Преслава
Преслава - бугарска фолк пејачка.
Животопис
Нејзината мајка, Јанка Тончева била шивачка, а татко ѝ, Колјо Тончев, бил светски возач на тркачки автомобили. Таа има постара сестра - Ивелина, која е фолк пејачка. Преслава ја испеала својата прва песна кога имала 7 години, а почнала да пее во ноќни клубови на возраст од 15 години. Таа го завршила своето музичко образование со специјално „народно пеење“ (гадулка).
Кариера
Во текот на летото 2003 година, еден познат пејач од музичката компанија „Пајнер“, Милко Калајдиев, ја замолил Преслава да настапи со неговата група на неколку настани. Импресиониран од нејзиниот прекумерен талент, тој ѝ помогнал да стане дел од компанијата. Во почетокот на 2004 година, таа ја објавила својата прва песна, „Нежен рекет“, во дует со Милко Калајдиев. Истата година, таа го избрала сценското име Преслава и ја променила креативната насока. Наместо типичен поп-фолк, нејзините песни, како што се: „Мисла за верност“ и „Таа безумна ноќ“, биле помодерни. Овие песни биле дел од нејзиниот деби албум, „Преслава“, објавен во декември 2004 година, кој содржел вкупно 16 песни. Тој бил прогласен за „албум на годината“, а Преслава ја освоила наградата и за „дебитантски сингл на годината“. Исто така, на годишните музички награди на „ТВ Планета“ во 2004 година, таа ги освоила наградите за „деби сингл на годината“ и „најперспективен изведувач на годината“.
Кјокјо
Кјокјо ― село (поделок) на општината се на Греве во Кјанти, Италија. Се наоѓа на 7.7 км по пат северно од градот Греве во Кјанти. Селото се состои од население со 592 житело (2001). Тоа е дел од областа за правење на виното Кјанти, со виногради и маслинови дрвја. Содржи голем број религиозни знаменитости, вклучително и Куќата кула на Фонцакино, Ораториумот на Свети Џусто во Монтемартири, Црквата „Св. Михаил“ во Руљана, Манастирот „Св. Марина“ во Сугаме, Сан Лоренцо ал Фрасино, Ораториумот на Монте Домини и црквите „Св. Гауденцио“ и „Св. Михаил“. Во близина е и Замокот Муњана. Во селцето Чинтоја, неколку километри на исток, се наоѓа малата црква „Св. Марија Чинтојска, позната по својата „прекрасна табла од 15 век“.
Космос-907
Космос-907 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 мај 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-907 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 308 км, а најмалото на 167.
1545
1545 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1545 година од новата ера, 545. од вториот милениум, 45. од XVI век и шеста од 1540-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1545 година се протега во 4181 и 4182, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4241 и 4242 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2088. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 951 и 952 исламска година.
105
105 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 105 година од новата ера, 105. од првиот милениум, 5. од II век и шеста од 100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5613 и 5614 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4855 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3865 и 3866 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 858.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 105 година се протега во 2741 и 2742, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2801 и 2802 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 648. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 533 и 532 година пред хиџра.
Ана де Божу
Ана де Божу (француски: Anne de Beaujeu; — ) — француска принцеза, ќерка на Луј XI. Таа била регент на својот помал брат, неполнолетниот Шарл VIII. По смртта на Луј XI во 1483 година, престолонаследникот имал 13 години, кое според тогашните француски закони, не му било дозволено да управува самостојно со земјата. Ана како регент на земјата била во периодот од 1483 до 1491 година.
Како регент на Франција, Ана била една од најмоќните жени кон крајот на XV век во Европа, и затоа често била нарекувана Мадам ла Гран.
Лојче-Хајнриксберг
Лојче-Хајнриксберг (Loitsche-Heinrichsberg) — општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се создала на 1 јануари 2010 со спојување на поранешните општини Лојче и Хајнриксберг.
Кеј д'Орсе (марка на пури)
Кеј д'Орсе (фр. Quai d'Orsay) е марка на висококвалитетни кубански пури (Хабанос СА).
Историја
Марката Кеј д'Орсе била создадена од Кубатабако во 1973 за францускиот државен тутунски монопол, СЕИТА и е поблага марка со оглед на тоа што е правена за францускиот вкус. Има неколку разни приказни за тоа што означува името на марката: едни велат дека е именувата според познатата париска авенија, други велат по Министерството за надворешни работи на Франција кое се наоѓа таму, а трети пак велат дека тоа се однесува на седиштето на СЕИТА, кое исто така се наоѓа на таа авенија.
Metallica (албум)
Metallica е петтиoт студиски албум на хеви метал групата Металика, издаден во 1991 година. Ова бил првиот од петте албуми во низа на групата кои дебитирале како најпродавани во САД. До денес во Америка се продадени 16 милиони, а во светот преку 30 милиони копии. Овде се наоѓаат култната нумера „Enter Sandman“ и прекрасната балада „Nothing Else Matters“. Според музичката критика, овој албум била причината за огромната популарност која денес ја ужива Металика.
Список на песни
Сите текстови се во авторство на Џејмс Хетфилд.
Кеј д'Орсе (марка на пури)
Историја
Друга необична одлика на линијата на Кеј д'Орсе се пурите од форматот „корона“. Сѐ со доцните 1980-ти, Кеј д'Орсе сѐ уште произведувале „Coronas“ со две разни нијанси на омот: Claro и Claro Claro. Како што модата за посветли омоти се изгубила (потрошувачите плаќале повеќе за всушност истата пура, кај која омотот павел занемарливо мала разлика), производството на Coronas Claro Claro престанало. Иако на кутијата пишува Coronas, официјалниот производен назив сѐ уште е Coronas Claro.
Витоли на Кеј д'Орсе
Ова е список на витоли (големини) во рамките на производната линија на Кеј д'Орсе со нивните димензии во англиски и метрички систем, нивните vitolas de galera (фабрички имиња) и нивните разговорни називи според американската терминологија.
Рачно-изработени витоли
NGC 7432
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7432 се споменува и како UGC 12268, MCG 2-58-40, CGCG 430-33.
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7432 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7432 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 58 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 8' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Сатаван
Сатаван е атол во сојузната држава Чук во Микронезија. Атолот се наоѓа на околу 250 км југоисточно од Чук. Географски атолот е дел од Номојските Острови, или наречени Мортлокови Острови. За време на Втората светска војна на атолот имало јапонска писта.
Административна поделба
На Сатаван има 4 од 40-те општини во државата:
Сатаван и Та статистички се сметаат за Долни Мортлокови, а Куту и Моч како Средни Мортлокови.
Атолот Сатаван има население од 2.935 жители според пописот од 2000 година. Атолот има вкупна површина од 419 км2 (заедно со лагуната), а без лагуната има 4.6 км2.
Роберт Мугабе
Роберт Габриел Мугабе (Robert Gabriel Mugabe, - ) — зимбабвејски револуционер и државник, кој по стекнувањето на независност на Зимбабве во 1980 година, станал прв премиер, а подоцна и втор претседател на државата. Негова сопруга била Сали Франческа Хајфрон Мугабе (починала во 1992), подоцна преженет со Грејс Мугабе.
Копнена плима
Земјина плима (исто така позната како цврста плима на Земјата, плима на кората, плима на телото, телесна плима или копнена плима) — поместување на површината на цврстата земја предизвикана од гравитацијата на Месечината и Сонцето. Неговата главна компонента има амплитуда на ниво на метар во периоди од околу 12 часа и подолго. Најголемите компоненти на плимата и осеката се полудневни, но има и значајни дневни, полугодишни и двонеделни придонеси. Иако гравитационата сила што ги предизвикува плимата и осеката на земјата е иста, одговорите се сосема различни.
Сила за подигање на плимата
Поголемата од периодичните гравитациони сили е од Месечината, но и онаа на Сонцето е исто така важна. Сликите овде ја покажуваат месечевата плимна сила кога Месечината се појавува директно над 30° С. Оваа шема останува фиксирана со црвената област насочена кон (или директно подалеку од) Месечината. Црвената означува влечење нагоре, сината надолу. Ако, на пример, Месечината е директно над 90 ° W (или 90 ° E), црвените области се центрирани на западната северна полутопка, горе десно. Црвено нагоре, сино надолу. Ако на пример Месечината е директно над 90° W (90° E), центарот на црвената област е 30° N, 90° W и 30° S, 90° E, а центарот на синкавата лента ја следи големата кружница на еднакво растојание од тие точки. На 30° географска широчина се јавува силен врв еднаш на месечев ден, давајќи значителна дневна сила на таа географска широчина. По должината на екваторот два врвови со еднаква големина (и вдлабнатини) даваат полудневна сила.
Плима на телото
Земјината плима го опфаќа целото тело на Земјата и е непречена од тенката кора и копнените маси на површината, на размери што ја прават цврстината на карпата ирелевантна. Океанските плими се последица на резонанца на истите движечки сили со периоди на движење на водата во океанските басени акумулирани во текот на многу денови, така што нивната амплитуда и време се сосема различни и се разликуваат на кратки растојанија од само неколку стотици километри. Периодите на осцилација на Земјата како целина не се блиску до астрономските периоди, така што нејзиното свиткување се должи на силите на моментот.
Компонентите на плимата и осеката со период близу дванаесет часа имаат месечева амплитуда (растојанија на испакнатост/депресија на земјата) што е малку повеќе од двапати поголема од висината на сончевите амплитуди, како што е прикажано подолу. При млада и полна месечина, Сонцето и Месечината се порамнети, а месечевите и сончевите плимни максимални и минимуми (испакнатини и вдлабнатини) се собираат заедно за најголемиот плимски опсег на одредени географски широчини. Во фазата на првата и третата четвртина на Месечината, месечевите и сончевите плими се нормални, а опсегот на плимата е на минимум. Полудневната плима минува низ еден целосен циклус (висока и мала плима) приближно еднаш на секои 12 часа и еден целосен циклус на максимална височина (пролетна и слаба плима) околу еднаш на секои 14 дена.
Полудневната плима (еден максимум на секои 12 или повеќе часа) е првенствено месечева (само S2 е чисто сончева) и предизвикува секторски деформации кои се креваат и паѓаат во исто време по иста географска должина. Секторските варијации на вертикалните и источно-западните поместувања се максимални на екваторот и исчезнуваат на половите. По должината на секоја географска широчина има два циклуса, испакнатините еден спроти друг и вдлабнатините на сличен начин. Дневната плима е месечево-сончева и предизвикува тесерални деформации. Вертикалното движење и исток-запад е максимално на 45° географска ширина и е нула на екваторот и на половите. Тесералната варијација има еден циклус по географска ширина, една испакнатост и една депресија; испакнатините се спротивставени (антиподални), со други зборови, западниот дел од северната полутопка и источниот дел од јужната полутопка, на пример. Слично на тоа, вдлабнатините се спротивставени, во овој случај источниот дел од северната полутопка и западниот дел од јужната полутопка. Конечно, двонеделните и полугодишните плими имаат зонални деформации (постојани по круг на географска ширина), бидејќи гравитацијата на Месечината или Сонцето е насочена наизменично подалеку од северната и јужната полутопка поради навалување. Има нула вертикално поместување на 35°16' географска ширина.
Бидејќи овие поместувања влијаат на вертикалната насока, варијациите исток-запад и север-југ често се табелирани во милиарка секунди за астрономска употреба. Вертикалното поместување често се табелира во μgal, бидејќи градиентот на гравитацијата зависи од локацијата, така што претворањето на растојанието е само приближно 3 μgal по сантиметар.
Други соработници на Земјината плима
Во крајбрежните области, бидејќи плимата и осеката на океанот не е во чекор со Земјината плима, при висока океанска плима има вишок на вода околу нивото на гравитациска рамнотежа, и затоа соседното тло паѓа како одговор на добиените разлики во Тежина. При плима има недостаток на вода и тлото се крева. Поместувањата предизвикани од оптоварувањето на плимата и осеката на океаните може да ги надминат поместувањата поради плимата и осеката на телото на Земјата. Чувствителните инструменти далеку во внатрешноста често мора да направат слични корекции. Атмосферското оптоварување и бурата исто така може да се измерат, иако масите во движење се со помала тежина.
Состојки
Амплитудите може да се разликуваат од оние наведени во рок од неколку проценти. {| class="wikitable"
Ефекти
Вулканолозите ги користат редовните, предвидливи движења на плимата и осеката на Земјата за да ги калибрираат и тестираат чувствителните инструменти за следење на деформацијата на вулканите. Плимата и осеката може да предизвика и вулкански настани. Сеизмолозите утврдиле дека микросеизмичките настани се во корелација со плимните варијации во Средна Азија (северно од Хималаите). Полудневната амплитуда на копнените плими може да достигне околу 55 cm на екваторот, што е важно во системот за глобално позиционирање, интерферометрија со многу долга основна линија и мерења на опсегот на сателитски ласер. Исто така, за да се направат прецизни астрономски аголни мерења потребно е точно познавање на стапката на ротација на Земјата (должина на денот, прецесија, покрај нутацијата), што е под влијание на Земјината плима (т.н. полска плима). Копнените плими, исто така, треба да се земат предвид во случај на некои експерименти честична физика. На пример, во ЦЕРН, многу големите забрзувачи на честички биле дизајнирани притоа земајќи ги предвид копнените плими за правилно функционирање. Меѓу ефектите што треба да се земат предвид се деформацијата на обемот за кружните забрзувачи и енергијата на зракот на честичките. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Плимите на телото на планетите и месечините, како и кај бинарните ѕвезди и двојните астероиди, играат клучна улога во долгорочната динамика на планетарните системи. На пример, поради плимата и осеката на Месечината таа е зафатена во синхроно вртење 1:1 и секогаш ни покажува една страна. Поради плимата и осеката на телото во него, Меркур е заробен во 3:2 со Сонцето. Од истата причина, се верува дека многу од егзопланетите се заробени во повисоки резонанции со нивните ѕвезди домаќини.
Модел на око
Во телекомуникацијата, моделот на окото, познат и како очен дијаграм е дисплеј на осцилоскоп во кој дигитален сигнал од приемникот се повторува примерокот и се нанесува на вертикалниот влез, додека стапката на податоци се користи за активирање на хоризонталното чистење. Така се нарекува затоа што за неколку видови кодирање, моделот изгледа како серија очи помеѓу еден пар шини. Тоа е алатка за проценка на комбинираните ефекти на бучавата од каналот и интерсимболното мешање врз перформансите на системот за пренос на пулсот на основната лента. Тоа е синхронизирана суперпозиција на сите можни реализации на сигналот за интерес што се гледа во одреден интервал на сигнализација.
Неколку мерки за изведба на системот може да се изведат со анализа на дисплејот. Ако сигналите се премногу долги, премногу кратки, слабо синхронизирани со системскиот часовник, премногу високи, премногу ниски, премногу бучни или премногу бавни за промена, или имаат премногу потиснување или пребрзување, ова може да се забележи од очниот дијаграм. Отворен образец за око одговара на минимално изобличување на сигналот. Искривување на брановата форма на сигналот поради интерсимбол пречки и бучава се појавува како затворање на моделот на окото.
Мерења
Постојат многу мерења што може да се добијат од дијаграм на очите:
Мерења на амплитудата
Мерења на времето
Џон фон Нојман
Џон фон Нојман (, -, Вашингтон) бил унгарско-американски математичар кој направил големи придонеси во голем број на области, вклучувајќи ги теоријата на множествата, функционални анализи, геометрија, флуидна динамика, економија, линеарно програмирање, компјутерските науки, бројчена анализа, хидродинамика, статика и други математички полиња. Тој учествувал во развивањето на теоријата за квантната механика и е еден од главните ликови во развојот на теоријата на игрите и концептите на мобилните автомати.
Животопис
Џон фон Нојман е роден на 28 декември 1903 година во Будимпешта, Унгарија, како најстар од тројца браќа во банкарско семејство. Уште како мал бил забележан како чудо од дете во областа на јазикот, меморирањето и математиката. Како шестгодишен можел да подели осумцифрен број во главата. Иако неговиот татко инсистирал да оди во редовно училиште, сепак се согласил да ангажира приватни тутори па така Њуман на 15 години учел напредни анализи слушајќи приватни часови од познатиот аналитичар Габор Зего (кој бил запрепастен од математичкиот талент на Нојман). Својот прв труд го издава на 18 години под раководство на М. Фекет од кого слушал и приватни часови. Во 1921 година студирал хемија и дипломирал во 1925. Се стекнал со звање доктор по математика на 22-годишна возраст на Фармацефскиот Факултет во Будимпешта. Во 1937 година станува натурализиран граѓанин на САД. За време на политичките немири во Средна Европа, бил поканет да го посети Универзитетот Принстон во 1930-та и кога Институтот за напредни студии бил основан 1933 година, тој бил назначен како еден од првите шест професори по математика, место кое го задржал до крајот на животот. Умрел на 8 февруари 1957 година.
'Табела 1:Список на универзитети на кои работел Њуман''
Достигнувања
Фон Нојман направил големи придонеси во многу области, посебно во областа на теорија на множествата, функционални анализи, квантна механика, геометрија, линеарно програмирање, теорија на игрите итн. Заедно со уште двајца научници ги разработиле клучните чекори во јадрената физика, вклучени во термојадрените реакции и водородната бомба. Неговата математичка анализа на структурата на авто-репликацијата претходела на откривањето на структурата на ДНК.