cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Суперкуп на Италија 2002
Прегед на натпреварот
Првиот гол во натпреварот го постигнал капитенот на Јувентус, Алесандро Дел Пјеро во 38-мата минута по прекрасната асистенција на неговиот партнер во нападот Марсело Салас. Во 64-тата минута од натпреварот Парма израмнила на 1-1, со прекрасен погодок на Марко Ди Вајо со удар од 18-тина метри во спротивниот агол. Во 73-тата минута замената кај Јувентус, Марсело Залајета успеал да се ослободи од одбраната на Парма и да ја сврти топката во петерецот каде Дел Пјеро го постигнал својот втор гол во натпреварот со кој му ја донел победата на Јувентус и третиот Суперкуп во историјата на клубот.
Екипа победник
Јувентус Победник на Суперкупот на Италија 1997 3. титула
Малино
Малино — село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Овче Поле, во крајниот северозападен дел на територијата на Општина Свети Николе, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Куманово. Селото е рамнинско-ридско, на надморска височина од 470 метри. Од градот Свети Николе е оддалечено 15 километри. Сместено е на јужните ограноци на Градиштанска Планина.
Малино е сместено на котлинскиот раб, во северозападниот дел на Овче Поле. Околни села се: Крушица, Алакинци, Живиње и Сушица. Во минатото селото поседувало десетина бунари, а мештаните ја користеле и селската чешма. На атарот на селото се наоѓаат и изворите Жлеб, Длабоки Дол и Толчаци.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Средни Рид, Трсје, Курел, Трн Јачи, Широки Дол, Уши, Гробје, Црвени Локви, Орман, Голема Страна, Сејменски Рид, Смркуљ, Бела Чука, Камилешка Падина, Врањак, Голи Рид, Корија, Пударница, Стари Лозја, Авлија, Кртица, Поза-Рид, Св. Петка и Маџирски Гробишта.
Селото има збиен тип. Селото е поделено на два спротивни дела, кои се одвоени со долина. Во нив се раздвојуваат поединечни родовски групи на куќи, како што се Неделковци, Антеви и други.
Малино се наоѓа лево од автопатот А4, а во непосредна близина поминува регионалниот пат Скопје-Свети Николе, со кој е поврзано со земјен пат.
Историја
Според кажувањата на мештаните, на месноста Поза-Рид се наоѓала стара наслеба, која била западно од денешното село. На месноста биле ископувани пари, темели од куќи и гробови.
На почетокот на век во селото имало 7 македонски домаќинства, но не знае дали тие биле староседелци или се доселиле.
Во минатото селото имало важна сообраќајна местоположба. Од запад доаѓал скопскиот пат, кој се раздвојувал на два крака: едниот преку Свети Николе одел за Штип, додека другиот преку Мездра и Мечкуевци одел за Кочани. Над селото, на атарската граница со Сушица, постоела кула за заштита на сообраќајот. Поради ова, во селото имало и 7 анови.
Во 1878 година, во селото биле доселени 7 муслимански мухаџирски домаќинства, кои говореле „нашински“ (веројатно биле Помаци). Живееле во посебно маало во селото, чија месност и денес се нарекува Маџирски Куќи (се сретнуваат остатоци од ѕидови). Гробиштата им се наоѓаат на местото Маџирски Гробишта, источно од селото. Околу 1900 година, овие жители се отселиле некаде.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 18,2 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 938 хектари, на шумите отпаѓаат 440 хектари, а на пасиштата 370 хектари.
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција. Во селото работела земјоделска задруга и услужни објекти.
До крајот на отоманската власт, целото земјиште било поделено на три чифлици, кои ги држеле Мисим, Селамн и Аџи Умер. Првите двајца биле од Куманово, а третиот од Скопје. Чифлиците биле продадени на селаните од страна на нивните селани во периодот 1910-1912 година. Во селото имало и „влашки чифлиг“, кој останал во посед на Власите до крајот на Втората светска војна.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Малино имало 364 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Малино имало 480 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Малино во 1961 година броело 534 жители, а во 1994 година преминало во мало село, со 68 жители, македонско население.
Масна киселина
Природните масни киселини можат да бидат заситени или незаситени. Заситените киселини имаат поголеми точки на топење отколку незаситените со иста големина. Заситените киселини немаат двојна врска или други типови на функционални групи во синџирот. Двојните врски во незаситените соединенија кои се наоѓаат на десната страна во табелата се сите цис (или Z).
Малино
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Малино живееле 45 жители, сите Македонци.
Масна киселина
Заситени и незаситени масни киселини
Термините заситени, мононезаситени и полинезаситени се однесуваат на бројот на водородни атоми сврзани за јаглеводородните опашки на масните киселини во споредба со бројот на двојни врски помеѓу јаглеродните атоми во опашката. Мастите, кои се најчесто животински, имаат единечни врски помеѓу јаглеродите во своите опашки, како резултат на што сите јаглеродни атоми се исто така сврзани со максималниот можен број на водороди. Овие масти се нарекуваат заситени. Јаглеводородните ланци во овие масни киселини се приближно прави и можат да се доближат блиску еден до друг, правејќи ги мастите цврсти при собна температура. Маслата, кои се најчесто растителни, имаат неколку двојни врски меѓу некои од јаглеродите во јаглеводородната опашка, предизвикувајќи извиткувања на формата на молекулата. Бидејќи некои од јаглеродите се поврзани со двојни врски, тие не се сврзани со максималниот број на водородни атоми. Значи, овие масла се куваат незаситени масти. Поради извиткувањата во јаглеводородните опашки, незаситените масти неможат да се доближат блиску еден до друг, правејќи ги течности на собна температура.
Поголемите точки на топење на заситените масни киселини ја рефлектираат униформната стапчеста форма на нивните молекули. Цис-двојните врски во незаситените масни киселини прават завој во нивната форма, што ги прави потешки за пакување нивните молекули во една стабилна повторувачка низа на кристална решетка. Trans-двојната врска на олеинската киселина има линеарна форма и точка на топење од 45°С (32°С поголема од својот цис-изомер).
Малино
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 20 жители, од кои 18 Македонци и 2 Албанци.
Родови
Малино е чисто македонско православно село, во селото има стари родови и нови.
Иселеништво
Најмногу иселеници има во Куманово (10 к.) и Скопје (5 к.). Во Куманово има многу иселеници од родот Неделковци.
Самоуправа и политика
Во век, Малино било село во Кумановската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Свети Николе, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Свети Николе.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Орашац, во која покрај селото Малино, се наоѓале и селата Алакинци, Вакав, Винце, Д’лга, Доброшане, Живиње, Колицко, Орашац, Пчиња, Скачковце и Шупли Камен. Селото било седиште на некогашната Општина Малино во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Алакинци, Живиње, Колицко, Крушица и Малино.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1691 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на приватен објект во селото Малино.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 25 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 23 гласачи.
Губен
Губен (Guben) — град на реката Лужичка Ниса, во округот Шпре-Ниса, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Заедно со Франкфурт на Одра и Герлиц, Губен е поделен град на границата помеѓу Германија и Полска, станувајќи поделен на Губен и Губин во 1945 со линијата Одра-Ниса.
Географија
Губен е сместен во округот Шпре-Ниса во југоисточниот дел на покраината Бранденбург. Се наоѓа во историската областа Долна Лужица. Местоположбата на Губен на бреговите на реката Лужичка Ниса била предност во неговиот ран економски развој. Во околината на градот се наоѓаат големи површини на борова шума и езера.
Грб
Грбот на Губен прикажува црвен ѕид со три порти (Klostertor, Crossener Tor, Werdertor) и три кули. Трите штита ги прикажуваат грбовите на историските владетели: кралевите на Прусија, кралевите на Бохемија и изборните кнезови Саксонија. Грбот на полскиот град Губин го прикажува белиот орел.
Среден век
Губен започнал да се развива околу 1200 како трговско и пазарно место на патиштата помеѓу Лајпциг и Познањ и помеѓу Герлиц и Франкфурт на Одра. Населбата на источниот брег на Лужичка Ниса бил заштитен од мочуриштата на југ и од Лубст, притока на Ниса, на север и исток. Хајнрих III, маркгроф на Мајсен, му ги доделил градските права на 1 јуни 1235. На западниот брег на реката започнал да се развива бенедиктански манастир, развивајќи се како предградие на градот на источниот брег на реката. Го документ од 1312, Губен го донел својот грб со трите кули.
Развој на економијата и инфраструктурата
Текстилната индустрија во Губен започнала да се развива во 16 век, иако особен напредок имала во 19 век, особено со кожeните ракаваци во 1849. Започнувајќи во 1822, производството на капи во Губен покривала 65% од германската побарувачка. Подоцнежната индустријализација довела до производство на килими и чевли. Обработката на јагленот започната во источниот дел на градот во 1847. Традицијата за ткаење е сè уште присутно денес, бидејќи текстилната компанија Тревира го одржува производството во градот.
По Втората светска војна
На Потсдамската конференција на крајот на Втората светска војна во 1945, границата помеѓу Германија и ПОлска била одредена според линијата Одра-Ниса. Бидејќи Губен бил на Лужичка Ниса, градот бил поделен на германски Губен и полски Губин.
Бидејќи историскиот центар на Губен станал Губин, западните предградија кои израснале од бенедиктанскиот манастир останале во Губен. Иако бил недоволно развиен во споредба со градот преку реката, Губен започнала да се развива силно по 1945, особено преку изградбата на хемиската фабрика и дополнителни станбени зони. Од 1961–1990 Губен бил официјално именуван како „Вилхелм-Пик-Штат Губен“ (Wilhelm-Pieck-Stadt Guben) во Источна Германија по нејзиниот прв и единствен претседател Вилхелм Пик, кој е роден во источниот дел на градот (денешен Губин) во 1876. Од јуни 1950 до 23 јули 1952, Губен бил дел од округот Котбус.
Повторно обединување
Повторното обединување во Германија во 1990 донела економска депресија и невработеност во градот. Кога округот Губен бил укинат на 6 декември 1993, Губен станал дел од округот Шпре-Ниса. Во неодамнешните години, градот започнал поблиску да се развива со Губин преку реката.
Демографија
Движење на населението на Губен до 2005. До 1844 податоците за населението се главно проценки, додека потоа се засновани од резултатите на пописот (¹) или официјални административни документи.
Доброште
Доброште — село во Општина Теарце, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Селото Доброште е 15 км оддалечено од Тетово. Сместено е на надморска височина од 494 м. Има над 3500 жители.
Историја
Според турски извори, селото датира од 1453 година. Во 1953 година во селото е откриен сад со 782 венецијански, 6 бугарски, 4 хрватски и 265 српски пари скриени околу 1311 г. и се чуваат во Музејот во Белград. Албанците од Доброште дошле од Дебар и Љума.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од нахијата Калканделен и имало 160 семејства, 10 неженети и 21 вдовица, сите христијани.
Во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Калканделен од 1616-1627 година се споменува како село Добреште со 89 домаќинства. И Овj'a тамо посрадале војската. И Kогaj посрадала тамо, еден се повратил, рекол: И затоа останало Непроштено. Тоа го рекол TOJ ШТО ГО излажала, офицерот. Kej ишал натамо Kej Доброште, тамо нешто добро му казале и затоа се вика Доброшт— селото. Вратница се вика зашто Kej ишле натамо се повратиле туека.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Доброште живееле 416 жители, од кои 220 Македонци и 196 Албанци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Доброште имало 192 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година Доброште има 3.549 жители, од кои: 345 Македонци, 3.160 Албанци, 2 Турци, 3 Срби, 1 Бошњак и 38 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.649 жители, од кои 288 Македонци, 2.308 Албанци, 1 Турчин, 12 Срби и 40 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Доброште е македонско-албанско село.
Македонци:
Албанци:
Општествени установи
Во селото има основно училиште (ОУ "Фаик Коница") и спортски терени изградени од странска хуманитарна помош. Џамијата е стара околу 350 години и црквата Св. Јован Крстител со интересна градба е доста постара. Над неа се наоѓа уште една малечка црква посветена на Св. Никола. Од вкупно пет, моментно има само една добро сочувана воденица, која сè уште работи, отсликувајќи дел од минатите времиња.
Културни и природни знаменитости
Над селото, на Шар Планина се наоѓаат две леднички езера:
Иселеништво
Освен споменатите иселеници при описот на родовите, се знае и за други иселеници од селото. Гогоевци се иселени во Русе во Бугарија. Таму отишле во турско време. Чукаловци, они се изумрени, а само еднo нивнo семејство е иселенo во Тетово. Анѓелковци изумреле целосно во селото. Русевци се иселиле целосно во Бугарија и на други места. Душан (1 к.) се иселил како домазет во селото Беловиште. Реџо (1 к.) Ром. се иселил во Беловиште.
Фернандо Љоренте
Фернандо Хавиер Љоренте Торес (роден на 26 февруари 1985 година) — шпански фудбалер, напаѓач на Наполи. Неговиот прекар е El Rey León (превод на мак. Кралот Лав'').
Љоренте ја започнал својата кариера во Атлетик Билбао, клуб до кои го изодел својот пат низ разни младински категории, за да стане еден од најважните офанзивни играчи за клубот во следната деценија. Тој го направил своето деби за првиот тим во 2005 година. Љоренте постигнал 29 гола за клубот во сите натпреварувања во сезоната 2011-12, и бил наречен "Билбао легенда".
Љоренте е шпански репрезентативец од крајот на 2008 година, помагајќи му на својот репрезентацијата да победи на Светското првенство 2010. Тој, исто така, бил во репрезентацијата која победила и на Евро 2012.
Технички одлики
Физички силен напаѓач, со добра техника и моќен и прецизен удар со глава благодарение на неговата висина (195 см)
Рани години
На возраст од 9 години Љоренте започнал да игра фудбал во младинските категории на слабо познатата екипа - Фунес, а следната година се преместил во екипата на Ривер Ебро, клубот од неговото родно место, Ринкон де Сото. Во 1996 година, на возраст од 11, тој се преселил во Атлетик Билбао, каде влегол во нивното училиште по фудбал во Лезама.
Басконија и Билбао Атлетик
По 7 години во младинскиот тим на Атлетик во 2003 се преселил во Басконија, каде што играл во третата лига. Во единствената сезона во клубот, Љоренте постигнал 12 гола во 33 изиграни натпревари, и така тој се вратил во Билбао за да игра во резервниот тим на Атлетик, Билбао Атлетик во Сегунда дивизион Б. По 16 настапи со 4 постигнати голови за Билбао Атлетик во првиот дел од сезоната, Атлетик Билбао му го продолжил договорот до јуни 2008.
Атлетик Билбао
На 16 јануари 2005, Љоренте го направил своето деби за првиот тим во натпревар од првенството против Еспањол (1-1). Три дена подоцна, тој го постигнал првиот гол за Атлетик Билбао благодарение на хет-трик постигнат во натпревар од купот против Ланзароте (6-0) и потоа бил користен во 14 од останатите 19 натпревари на клубот во првенството, како и уште во 3 други натпревари во купот и играл во Купот на УЕФА против Австрија Виена.
На 13 јули 2006 Љоренте потпишал нов договор со Атлетик Билбао во трајност до јуни 2011 во кој била вметната клаузула помеѓу 30 и 50 милиони евра. Сезоната 2006-2007 ја почнал како резерва на Ариц Адуриз, Хосеба Ечеберија и Исмаел Урзаиз, но малиот број на постигнати голови од споменатите напаѓачи на Атлетик значеше дека тренерот Сариугарте мора нешто да ротира, дозволувајќи му на Љоренте да се врати во игра и да одигра вкупно 23 натпревари во кои тој постигнал 2 гола.
Љоренте одиграл одлично во пред-сезонската кампања (лето 2007) во која постигнал 6 гола и оставил многу силен впечаток. Тоа подоцна ќе му помогне да во поголемиот дел од натпреварите тој биде носител на нападот на Атлетик Билбао во сезоната 2007-2008 сезона. Сезоната ја завршил со 12 постигнати голови (11 првенствени и еден во купот), а серијата ја отворил со два гола на гостувањето на Месталја против Валенсија во победата со 3-0 на 2 декември 2007. Тоа се неговите последни голови во 2007 година, но и добра најава за почетокот на 2008 кога тој ќе експлодира. Љоренте постигнал уште 9 гола во вториот дел од сезоната, од кој за издвојување се повторно два против Валенсија во победата со 5-1, но сега во Билбао. На крајот на сезоната Љоренте бил најдобар стрелец на Атлетик Билбао.
Следната сезона тој бил вклучени во игра во 43 наврати и постигнал 18 голови (14 во Ла Лига и 4 во Копа дел Реј), и е повторно најдобар клупски стрелец.
Љоренте продолжува да биде најдобар стрелец на Атлетик Билбао и во сезоните 2009-2010 и 2010-2011: во сезоната 2009-2010 со 23 постигнати голови во 51 натпревар од кои 14 во првенство еден во купот и 8 во Лига Европа (2 во квалификациите и 6 во регуларната фаза); во сезоната 2010-2011 со 19 постигнати голови во 41 натпревар, вклучувајќи 18 во првенство (што е негов личен рекорд) и еден во купот.
На 28 јануари 2012, Љоренте го постигнал првиот хет-трик во Примера помагајќи му на Атлетик да дојде до победа над Рајо Валјекано со 3-2 на гостински терен. Три дена подоцна го одбележал 100-тиот гол за Атлетик Билбао благодарение на вториот од двата гола кој ги постигнал во текот на полуфиналето на купот против Мирандес во победата со 2-1. Во наредните два натпревари, двата на домашен терен, тој додал уште три гола од кој еден против Еспањол во првенството и два во реваншот против Мирандес. Својата добра форма ја продолжил и во осминафиналето од Лига Европа каде Љоренте постигнал гол и во двата натпревари против Манчестер Јунајтед, помагајќи му на Атлетик да победи во двата натпревари и да помине понатаму со вкупен резултат 5-3. Во следната фаза тој постигнал два гола и против Шалке во победата со 4-2 на патот на неговиот клуб сè до финалето. Таму Атлетик е поразен со убедливи 3-0 од Атлетико Мадрид во шпанското финале. Љоренте постигнал 7 гола во Лига Европа и бил еден од најзаслужните за овој успех на клобот, а исто така бил најдобар клупски стрелец и во Примера со постигнати 16 гола.
Во август 2012 ја објавил својата намера дека нема да го обнови договорот со баскискиот тим, кој истекувал во јуни 2013. Тоа било повод да биде бојкотиран од страна на некои навивачи и често осуден да седи на клупата така што во сезоната 2012-2013, последна во дресот на Атлетик Билбао, тој постигнал само 5 гола во 36 натпревари во првенството и купот, играјќи главно како резерва на Адуриз.
Јувентус
На 24 јануари 2013 екипата на Јувентус објави дека постигнале договор за доведување на Љоренте откако играчот ќе стане слободен, потпишувајќи договор во времетраење од четири години почнувајќи од 1 јули истата година. Тој избрал да го носи дресот со број 14. за својата прва сезона во клубот (2013-2014).
На 24 август 2013 тој го направил своето деби во италијанската лига, заменувајќи го Мирко Вучиниќ во последните минути од натпреварот против Сампдорија, кој завршил со победа на Јувентус 0-1. На 22 септември, на првиот натпревар како стартер, тој го постигнал првиот гол за Јувентус реализирајќи го последниот гол во натпреварот за победа со 2-1 над Верона. Неговиот гол дошол во последните секунди од првото полувреме откако испратил прецизен удар со глава кој заврши во десната статива од каде топката се одби во мрежата на асистенција на Артуро Видал. На 2 октомври, тој го имал своето деби во Лигата на шампионите, заменувајќи го Леонардо Бонучи во натпреварот против Галатасарај. Во следната коло, кое се одигра на 23 октомври 2013 година, тој го постигнал својот прв гол во врвната европска клупска конкуренција против Реал Мадрид во натпреварот кој завршил 2-1 за шпанскиот тим. Во меѓувреме, шпанскиот напаѓач исто така го надмина тешкиот почеток и започна да добива сè поголема минутажа во Серија А, па и да биде стартер во повеќето натпревари правејќи му друштво во нападот на Карлос Тевез. Против Удинезе на 1 декември, Љоренте постигнал еден од најважните голови за Јувентус во сезоната, носејќи им ја победата на бјанконерите во првата минута од судиското продолжение (1-0). На 12 јануари 2014 бил двоен стрелец за Јувентус, во победата со 4-1 во гости против Каљари. На 16 февруари, со погодокот против Кјево во победата со 3-1, достигнува до бројката од 10 постигнати гола.
Свонзи
На 4 август 2016, Љоренте потпишал двегодишен договор со Свонзи Сити. Своето деби во Премиер лигата го направил девет дена подоцна, играјќи ги сите 90 минути во победата со 1-0 на гости против Барнли.
Тотенхем Хотспар
На 31 август 2017, Љоренте попишал двегодишен договор со Тотенхем Хотспар во трансфер вреден 12.1 милиони фунти. Своето деби за клубот го имал на 13 септември, заменувајќи го Хари Кејн во последните минути од победата на домашен терен со 3–1 над Борусија Дортмунд во групната фаза од Лигата на шампионите. Својот прв старт за Тотенхем го направил на 20 септември против Барнсли во Лига купот, а потоа го започнал и натпреварот против Реал Мадрид во Лигата на шампионите кој завршил 1–1.
Својот прв погодок за Спарс го постигнал на 6 декември 2017, во победата со 3-0 над кипарскиот АПОЕЛ во Лигата на шампионите. Својот прв гол во лигата за Тотенхем, Љоренте го постигнал во победата со 2–0 над неговиот поранешен клуб.
Репрезентативна кариера
Љоренте ја претставувал Шпанија на Светското првенство за играчи до 20 години 2005, каде со неговите пет гола бил сребрен на листата н стрелеците; еден гол повеќе од него имал Лионел Меси од Аргентина. Тој исто така, има забележано настапи и во категориите под 18 и под 19 години.
На 14 ноември 2008 година, селекторот на сениорската репрезентација на Шпанија Висенте дел Боске го повикал Љоренте за пријателскиот натпревар против сениорската репрезентација на Чиле. Тој се влегол како замена во 72-ата минута во победата со 3-0. Тој го постигнал својот прв гол во победата со 2-0 во пријателски натпревар против Англија на 11 февруари 2009 година, влегувајќи претходно од клупата за да реализира во 64-тата минута. После 14 постигнати гола за Атлетик во сезоната 2008-09, дел Боске го повикал Љоренте во неговиот список со 23 играчи за Купот на конфедерации 2009: тој бил искористен како замена во натпреварот против домаќинот Јужна Африка и постигнал гол во победата со 2-0.
За време на сезоната 2009-10, Љоренте не одиграл ниту еден натпревар, бидејќи дел Боске му давал предност на Алваро Негредо. Тој, сепак, ќе биде избран за Светското првенство 2010, исто така во Јужна Африка, како трет избор напаѓач, каде што тој играл во еден натпревар за подонежните шампиони, појавувајќи се во последните 30 минути од победата со 1-0 против сениорската репрезентација на Португалија во осминафиналето.
На 8 октомври 2010 година, како корист од повредата на Фернандо Торес, Љоренте го започнал натпреварот од квалификациите за Евро 2012 против Литванија, во Саламанка. Со два гола со глава - неговиот најсилен адут - тој придонел за убедлива победа со 3-1. Четири дена подоцна, како замена, тој го постигнал победничкиот гол против Шкотска во успехот со 3-2 на Хемпден Парк. Тој беше избран и за финална фаза во Полска и Украина, но бил неискористен член на тимот на Шпанија кој освоил уште еден турнир.
Хет-трикови
Фернандо Љоренте има два хет-трика во својата кариера во периодот додека беше фудбалер на Атлетик Билбао; едниот е во Примера, а другиот во Купот на Шпанија.
682 п.н.е.
682 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 682. година пред нашата ера, 682. од првиот милениум п.н.е., 82. од 7 век п.н.е. и трета од 680-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4826 и 4827 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во градот Асур, станува збор за 4068 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3078 и 3079 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 71.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 682 година се протега во 1954 и 1955, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2014 и 2015 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 139 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1343 и 1342 исламска година пред хиџра.
Федерален округ (Бразил)
Федералниот округ (порт. Distrito Federal) е наменет за Бразилија, престолнината на Бразил. Се наоѓа во регионот Планалтоl, Фд е поделен на 19 административни региони.
Историја
Владата на Бразил е преселена во ФД на 2 април 1960, којшто тогаш е отделен од Гојас и Минаш Жераис. Пред тоа седиштето било во Рио. Во почетокот населението биле работници коишто го граделе градот и државни службеници. По оригинален проект е планиран за милион жители но веќе одамна го надминал тој број.
Демографија
Според БИГС 2007, 2,393,000 лиѓе живеат во ФД. Густината е 410.9 ж/km2. Урбанизација: 94% (2006); Прираст: 2.8% (1991-2000); Домаќинства: 697,000 (2006).
Структура: 1,160,605 Пардо (48.5%), 1,052,920 Бели Бразилци (44.0%), 157,000 Афро-Бразилци(6.6%), 21,000 Азијати или Домородци (0.9%).
Туризам и рекреација
Градсиот парк – Сара кубитчек “Parque da Cidade” градскиот парк, крстен по бразилскиот претседател Жисќелињо Кубитчек, се протега на четири милиони квадратни метри.
Плоштад “Три Моќи”
Тривијалност
Возила: 910,502 (март/2007); Мобилни телефони: 2,7 милиони (април/2007); Телефони: 884 илјади (Април/2007); Градови: 1 (2007). Површина: ДФ е двапати колку Токио, островот Мауи (Хаваи, САД). Колку: Француска Полинезија, Род (САД), Капе Верде (Африка).
Економија
Секторот за услуги зазема најмногу од БДП со 92.5%, следен од индустрискиот сектор со 7.1%. Земјоделието зазема 0.4% од БДП (2004). БФД извезува: соја 77.1% и злато 16.4% (2002).
Удел во Бразилската економија: 3.7% (2005).
Образование
Португалскиот е службен. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем.
Метро
Brasília Metro е метро мрежа на федералниот округ. Се оперира од Companhia do Metropolitano do Distrito Federal. Системот има десет станици и две линии.
Спорт
Слободно летање
Бразилија е позната како почетна точка на Слободно летање, спорт што се практикува со параглајдови крилја. Престолнинава била домаќин на Светското првенство во слободно летање во 2003 г.
Знаме
Белата ппозадина на знамето го означува ирот, и ја дава идејата за безкрајност, односно големата Бразилска земја. Зелената и црвената боја во средината се врска со националното знаме како претсавители на Бразил Четирите жолти стрелки ги претставуваат домородните народи на Бразил, нивната насока во четирите кардинални насоки на компасот го означуваат централното водство на Бразилија, како престолнина. Жолтите стрели исто така формираат крст, симболизирајќи го Јужниот Крст, виден само во јужната полутопка е римокатолички симбол донесен од Педро Алварес Кабрал.
Знамето е создадено од поетот и хералдичарот Гуиљерме да Алмеида, и е адоптирано со декрет на 25 август 1969.
Гласачки права
Граѓаните на Федералниот округ избираат 8 претставници и три сенатори.
Анастасиј I
Флавиј Анастасиј (грчки: Ἀναστάσιος Α, латински: Flavius ​​Anastasius) бил византиски цар во периодот од 11 април 491 до 9 јули 518 година, како последен претставник на т.н.. Тракиска династија или Лавова династија. Анастасиј бил конзул во 492, 497 и 507 година. Управувал под името Анастасиј I.
Тој бил висок функционер во царската палата, задолжен за церемониите и се претставил како голем администратор. На византискиот престол се качил кога имал околу 60 години, кога бил избран како сопруг на царската вдовица Елија Аријадна. На 11 април 491 година, 2 дена по смртта на Зенон, Анастасиј бил прогласен за цар од војниците и народот во главниот град. Елија Аријадна го прогласила за август и малку потоа се омажила за него.
Внатрешна политика
Во времето на владеењето на Анастасиј I, поделбата на двете партии во Цариград започнала да се чувствува многу силно и наоѓа израз во соперништвото меѓу разните фракции, кои биле формирани околу хиподромот. Партијата на сините била наследник на старата римска аристократија од славното царско време, додека зелената партија се стремила кон доаѓање на власт и позиции во администрацијата.
Анастасиј I повеќе давал поддршка на партијата на Зелените, спроведувајќи голем број на даночни и финансиски реформи, промени во монетарниот систем и отстранил поголем дел од даночните обврски на трговците кон државата. На тој начин значително се подобрила нивната ситуација. Овие популистички мерки се одразиле позитивно на економијата и државните финансии, но подоцна, заедно со обвинувањата дека царот е еретик и монофизит, довеле до незадоволство и немири и до избувнување на граѓанска војна.
Надворешна политика
Управувањето на Анастасиј I се одликува со голем број на одбранбени војни. По неговото стапување, царската војска го задушило востанието во Мала Азија (т.н. Исавријска војна 492-497) на генерал Лонгин, брат на претходниот цар Зенон. Две години по доаѓањето на престолот во империјата упаднале Бугарите кои пустееле по цела Тракија и се заканиле на Цариград. Поради тоа, Анастасиј наредил изградба на ѕидини (Анастасиеви ѕидини) кои започнувале од Мраморно и завршувале на Црно Море на 65 километри од престолнината.
На запад империјата склучила сојуз со Франките кои владееле со поранешната римска Галија, додека Анастасиј ја признал и власта на остроготите над Далмација. Анастасиј одржувал мир со готска Италија и со Вандалите во Северна Африка, но на источната граница се водела војна против Сасанидска Персија (Персиско-византиска војна 502-506). Воените дејствија во северозападна Месопотамија се одвивале со променлив успех и завршиле со враќање на статус кво пред започнувањето на војната. Мирот со Персија продолжил во наредните 20 години.
Востание
Од 513 година Анастасиј започнал војна против воениот началник Виталијан кој имал претенции кон престолот. Виталијан ја искористил непопуларноста на царот и се објавил како заштитник на православната вера со кое привлекол голем број на поддржувачи. Во 514/515 година со помош на Кутригурите, узурпаторот ја опустошил Тракија и пристигнал до главниот град, каде бил одбиен од царските сили. Сепак, бунтовниците сѐ уште претставувале закана, поради што царот бил принуден да направи некои територијални и парични попусти со кои фактички ја признал независноста на Виталијан во Мизија. Востанието не беше потиснато дури и по крајот на Анастасиевото управување.
Анастасиј починал ненадејно на 88 години во царската палата, како што гласи преданието, од стрес за време на страшна ноќна бура на 9 наспроти 10 јули 518 година. На денот на неговата смрт империјалното богатство изнесувало 320 илјади фунти (над 100 тони) злато. . Анастасиј I бил погребан во црквата посветена на Светите Апостоли.
Семејство
Анастасиј имал сестра Цезарија и брат Флавиј Павле (конзул, 496 година). Анастасиј бил вујко на Флавиј Хипациј, Флавиј Помпеј и Флавиј Проб, кои не успеваале да се искачат на престолот.
Според легендата, бидејќи бил без деца, или барем немал законски синови, Анастасиј тајно одлучил да го остави изборот на случајноста и да избере за свој наследник оној од внуците, кој ќе седне на точно определен стол за време на специјално свикано собрание. Но бидејќи два од внуците седнале заедно еден до друг, а третиот избрал друго место, определениот стол останал празен. На крајот Анастасиј не посочил никого за свој наследник. Наследен бил од Флавиј Јустин, началник на царската гарда (excubitores).
Марио Пашалиќ
Марио Пашалиќ (роден на 9 февруари 1995 година во Мајнц) е хрватски фудбалер, играч од средниот ред на  и на хрватската репрезентација.
Клупска кариера
Пашалиќ ја започнал својата кариера преку играње во младинската школа на ГОШК Каштел Гомилица, пред влезот во младинската школа Хајдук Сплит во почетокот на 2006 година. А младите меѓународни, тој за првпат доби пошироко признавање во 2011-2012 сезона, постигнувајќи 17 гола за У-17 тим, и покрај тоа што играч од средниот ред, а во последниот натпревар од сезоната, постигнувајќи победоносниот гол за У-19 тим во еден натпревар со 3:2 против Хрватски Драговољац, во 90. минута, што обезбедија првенството трофеј. За време на пред-сезона ,сепак, тој беше дијагностициран со стафилококи инфекција, поради што тој бил принуден да го пропушти првата половина на 2012-2013 сезона. Тој опорављен, сепак, и го направи својот прв тим лигашкиот деби на 13 април 2013 година во еден натпревар против ХНК Цибалиа, кога тој влезе за Иван Вуковиќ во 90. минута.
Староградски плоштад (Прага)
Староградски плоштад (Staroměstské náměstí) — историски плоштад во Стариот град на Прага, Чешка. Сместен е помеѓу Вацлавскиот плоштад и Карловиот мост.
Градби
На плоштадот се застапени разни архитектонски стилови.
Споменици
Староградскиот плоштад има значаен споменик на верскиот реформатор Јан Хус, спален на клада за кривоверство во Констанц. Ова било повод за Хуситските војни (1419-1434). Статуата е подигната во 1915 г. по повод 500 години од неговата смрт.
На плоштадот стоел Богородичниот столб, непосредно веднаш по Триесетгодишната војна (1618-1648), но бил срушен во Сè до 1918 г. чест на новостекнатата независност од Австроунгарија и основањето на Чехословачка.
Пазари
За Божиќ и Велигден, на плоштадот се одржуваат пазнични пазари, се става голема елка и бина со музичка програма.
NGC 6366
NGC 6366 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1860 година од страна на Фридрих Аугусст Теодор Винеке, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6366 е од видот XI. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,5 m. NGC 6366 има само една позната привидна димензија, која изнесува 13'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 27 м 44,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 4' 34"".
Мирко Иваниќ
Клупска кариера
Првите фудбалски чекори Иваниќ ги осознал во тимот на Младост од Бачки Јарак и како 12-годишник се преселил во екипата на Војводина. Ги поминал сите помлади категории на Војводина, а првиот договор со овој клуб го потпишал во 2012 година, додека тренер на екипата бил Златомир Загорчиќ. Пред неговиот прв натпревар за Војводина, тој ја поминал сезоната како позајмен играч на тимот на Пролетер од Нови Сад, каде што настапувал во сезоната 2012/13. За новиот клуб во Првата лига на Србија, одиграл 24 натпревари и постигнал пет гола.
Во летото 2013 година, тој се приклучил на екипата на Војводина и првиот настап го имал кај тренерот Марко Николиќ во квалификацискиот натпревар за Лигата на Европа против составот на Хонвед. Новосадскиот клуб го победил натпреварот со резултат од 2:0. Подоцна бил вратен во составот на Пролетер, каде го одиграл првиот дел од сезоната 2013/14 во Првата лига на Србија (15 натпревари, 6 гола). Зимата, 2014 година се вратил во составот на Војводина. Тимот го презел Бранко Бабиќ, кој му дал можност на Иваниќ да дебитира во српската Суперлига. Клубот од Нови Сад таа сезона го освоила Купот на Србија, што бил прв трофеј за Иваниќ во сениорскиот фудбал.
Во летото 2014 година Зоран Мариќ станал тренер на екипата на Војводина, а Иваниќ еден од клучните фудбалери на тимот од Нови Сад. Во сезоната 2014/15, одиграл 26 натпревари во Суперлигата и постигнал 10 голови. Откако Мариќ си заминал од тренерската функција, клубот повторно го водел најпрво Загорчиќ, а потоа и Ненад Лалатовиќ. Иваниќ бил стандарден кај сите тренери. Во текот на есенскиот дел од сезоната 2015/16 одиграл вкупно 20 натпревари во Суперлигата и постигнал 8 голови. Добрите игри во дресот на Војводина не останале незабележани, па затоа во текот на зимскиот преоден рок во сезоната 2015/16 екипите на Партизан и Црвена ѕвезда Но, тогаш тој изјавил дека не сака да се пресели во некој од „вечните ривали“, туку дека негова желба е да замине да игра во странство.
На почетокот на февруари 2016 година, тој потпишал договор со составот на БАТЕ Борисов. Овој клуб на Војводина ѝ платил еден милион евра обесштетување, па така Иваниќ станал најскапо платениот играч во историјата на белорускиот фудбал. Следните три години ги поминал во составот на БАТЕ Борисов. Иваниќ, во сите натпреварувања постигнал 33 гола на 126 натпревари за белорускиот клуб, постигнувајќи и 23 асистенции. Освоил три последователни титули во првенството на Белорусија.
Во февруари 2019 година. Иваниќ се префрлил да игра во составот на Црвена ѕвезда.
Репрезентација
Во март 2015 година, Мирко Иваниќ за прв пат настапил за младата репрезентација на Србија во пријателскиот натпревар со репрезентацијата на Италија. Тој бил дел од популарните „орли“ на Европското првенство до 21 година одржано во 2015 година во Чешка. Но, со одлука на тренерот тој не влегол во игра.
Во текот на 2017 година Мирко решил да ја прифати поканата и да игра за сениорската репрезентација на Црна Гора.
Екипни награди
Војводина
БАТЕ Борисов
Куп на шампиони 1981/82
Куп на шампиони 1981/82 — 27-то издание на Купот на шампионите, најсилното европско клупско фудбалско натпреварување.
Финалето било одиграно на 26 мај 1982 на стадионот Де Којп во Ротердам. На тој натпревар Астон Вила го победила Баерн Минхен со резултат 1-0. За Астон Вила тоа била прва и досега единствена титула во ова натпреварување.
ЖС „Бакарно Гумно“
Железничката станица „Бакарно Гумно“ — железничка станица во Република Македонија
Дилан Тенс
Дилан Тенс (Dylan Teuns; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Роден во Дист во Фламански Брабант, Тенс живее во Хален во Лимбург.
БМЦ Рејсинг Тим (2015–18)
Првично се приклучил на екипата како стажант пред да биде објавен како дел од составот на екипата за сезоната 2015. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016 и во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017.
Во јули 2017 година, Тенс победил на Тур де Валони, воедно освојувајќи две етапи и бодовниот пласман. Потоа, Тенс го освоил генералниот пласман на Трката околу Полска. Следниот месец ја освоил Арктичката трка на Норвешка, освојуваќи две етапи и бодовниот пласман.
Бахреин-Мерида (2019–2022)
По четири години со, Тенс објавил дека ќе се приклучи на за сезоната 2019. Во јули 2019 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2019. Тенс ја освоил шестата етапа на трката претекнувајќи го возачот од бегството Џулио Чиконе на врвот на Ла Планш де Бел Фил.
Откако настапил на етапните трки Волта а ла Комунитат Валенсијана и Волта а Каталуња во првата четвртина од сезоната 2022, фокусот на Тенс се префрлил на класиците. Откако зел места меѓу првите десет на Трката околу Фландрија (шести), Амстел Голд Рејс (десетти), и Брабантсе Пејл (осми), Тенс ја освоил својата прва победа на еднодневна трка, на Флеш Валон. Тенс го направил потегот на последното искачување на Мур де Хуј и успеал да се одржи пред петкратниот победник на трката Алехандро Валверде да стане прв Белгиец кој ја освоил трката по Филип Жилбер во 2011.
Хасиум
Хасиум (Hs, лат. hassium), кој претходно го носел името унилоктиум (Uno), е преоден метал. Името го добил според еден германски државен сојузник - Хасен.
Првпат елементот бил изолиран во 1984 година од страна на тим германски истражувачи предводен од Петер Армбрустер и Готфирд Минценберг.
Дуќаниште (Мождивњак)
Дуќаниште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Мождивњак. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика. На јужниот крај од селото, во нивата на Б. Младеновски се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
ЖС „Галичани“
Железничката станица „Галичани“ — железничка станица во Република Македонија
Гнеј Егнациј
Гнеј Егнациј или Гнеј Игнациј (латински: Gnæus Egnatius) бил проконзул во времето на Римската република. По негова иницијатива е изградена епонимната Вија Егнација, започната во 146 п.н.е., а завршена во 120 п.н.е..
Анастазија Јарославна
Анастасија Јарославна (Anasztázia magyar királyné; Анастасия Ярославна; р. 1023 -. † 1074 / 1096), била кралица на Унгарија и жена на Андраш I. Анастасија била најстарата ќерка на големиот кнез на Киев Русија Јарослав Мудри и Ингегерда, ќерка на шведскиот крал Олаф Шеконунг.
Животопис
Анастасија 1039 се омажила за тогашниот унгарскиот војвода Андраш I, кој по смртта на неговиот татко, принцот Вазул, заедно со братот Левенте, побарал засолниште во Киевска Русија.
Андраш во 1046 на покана на тогашниот епископ на Унгарија, Герард, тој го вратил свештенството во Унгарија и ја презел власта од тогашниот крал Петар I Орсеола. Анастасија го следела нејзиниот сопруг и таа била таа која побарала од нејзиниот сопруг да ја изгради Лавра во Тихањ за пустители кои требало да дојдат кај неа во Унгарија од Киевска Русија.
Кралската двојка немала наследник син сè до 1053 година, кога се родил нивниот син Шоломон. Овој настан подоцна довел до конфликт помеѓу браќата Андраш и Бела I. Андраш сакал неговиот првороден син да биде наследник на круната, а Бела продолжил по непишано правило уште од племенските заедници дека наследникот на престолот требало да биде одлучен од генерацискиот, односно братот на помладиот крал.
Кога во 1060 Бела отворено се побунил против кралот Андраш, Андраш кралицата Анастасија и своите деца ги испратил во дворот на Адалберт, маркгроф на Австрија. Во овој конфликт, Андраш бил поразен и наскоро умрел, а неговиот брат Бела се крунисал за крал на Унгарија на 6 декември 1060.
Кралицата Анастасија побарала помош од германскиот крал Хенри IV, чија сестра Јудита Марија од Германија била верна на Шоломон. До времето кога германските сили влегле во Унгарија за да му помогнат на Шоломон да влезе во власта, кралот Бела на 11 септември 1063 година починал. Синовите на Бела Геза, Ладислав и Ламперт побегнале во Полска. Шоломон бил крунисан на 27 септември 1063 година. На церемонијата на крунисувањето, кралицата Анастасија го покажала Ото од Норхајма на баварските војводи меч кој наводно, припаѓал на Атила, водачот на хуните. Ото бил воден од страна на германските сили кои дошле да му помогнат на Соломон.
Во следниот период од 1060 до 1073 година Соломон владеел со унгарското кралство во соработка со синовите на Бела Геза, Ладислав и Ламперт, кој ги повикал и кои ја признале неговата власт.
Сепак, таа слога не траела многу долго и во 1074 година браќата се побуниле против кралот Шоломон и на 14 март 1073 година тие го поразиле во Битката кај Моѓород . Соломон бил потиснат во западниот дел на неговото царство и привремено останал на власт во Мошон (денес во окрузите на Ѓер-Мошон-Шопрон и Пожоњ (денесБратислава ).
Петар Жапкар
Петар Жапкар (Марино Село, Хрватска, -, ) бил хрватски иселеник,  учесник во Шпанската граѓанска војна.
Анастазија Јарославна
Брак и деца
''# р. околу. 1039:'' Кралот Андраш I, крал на Унгарија (околу 1015 - 6 декември 1060 )
Наводи
<references group="" responsive="">
Петар Жапкар
Животопис
Жапкар е роден во 1897 година во славонското Марино Село, кај градот Липик. Во Шпанија дошол во октомври 1936 година од СССР. Загинал на Мадридскиот фронт на крајот на ноември 1936 година.
Милано-Санремо 2013
Милано-Санремо 2013 било 104. издание на еднодневната велосипедска трка Милано-Санремо. Се одржала на 17 март на скратено растојание од 246 километри и била четврта трка во сезоната на Светската турнеја. За првпат по 31 година, Милано-Санремо се одржала во недела, откако организаторите на трката побарале да се промени датумот поради усогласување со неколку од другите класични трки.
Големите врнежи од снег и лошото време ги приморало организаторите да ја скратат трката од 298 на 246 километри, скратувајќи ги клучните искачувања - Пасо дел Туркино и Ле Мани - и обезбедувајќи автобуски превоз за трката да започне по вторпат. Неколку возачи одбиле повторно да започнат, вклучувајќи го возачот на Том Бонен, кој протестирал против одлуката сите возачи да ѝ се приклучат на главната група, иако неколку возачи загубиле време пред трката да биде неутрализирана.