cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Западен Агдер
Западен Агдер (норвешки: Vest-Agder) е округ на крајниот југ на Норвешка. Административен центар е Кристијансан. Бројот на населението според пописот извршен во 2004 година изнесувал 160.127 жители, а површината 7.276 км2.
Името на округот значи „Западен Агдер“ (Агдер е историски дистрикт во Норвешка).
Грбот потекнува од 1958 година и на него се наоѓа златен даб.
Б-515
Б-515 — советска дизел-електрична подморница од проектот 641Б „Сом“. Била изградена во 1976 г. и останала во работна служба до 2001 г. Во мигот е закотвена во Хамбург и е отворена за јавноста како музејски експонат. Подморницата понекогаш се нарекува У-434, што произлегува од бројот на знаменцето насликано на коработ.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Russula lenkunya
Russula lenkunya е габа од родот Гулапка. Пронајдена во Јужна Австралија, првпат била научно опишана од микологот Шерил Гргуриновиќ во 1997 година.
Список на државни водачи во 1721 година
Ова е список на државни водачи во 721 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Економија на Азија
Економијата на Азија опфаќа повеќе од 4,5 милијарди луѓе (60% од светското население) кои живеат во 49 различни нации. Азија е најбрзо растечки економски регион, како и најголема континентална економија според номиналниот БДП и според паритетот на куповна моќ во светот. Покрај тоа, Азија е место на некои од најдолгите современи економски подеми на светот, почнувајќи од Јапонското економско чудо (1950–1990), Чудо на реката Хан (1961–1996) во Јужна Кореја, Кинеската економска реформа (1978–2013), Tiger Cub Economies (1990 година - денес) во Индонезија, Малезија, Тајланд, Филипини и Виетнам и економски бум во Индија (1991 година - денес).
Како и во сите светски региони, богатството на Азија многу се разликува помеѓу државите и во рамките на државите. Ова се должи на неговата огромна големина, што значи огромен спектар на различни култури, средини, историски врски и владини системи. Најголемите економии во Азија, во однос на куповната моќ и бруто-домашниот производ (БДП) се Кина, Индија, Јапонија, Индонезија, Турција, Јужна Кореја, Саудиска Арабија, Иран, Тајланд и Тајван, и во однос на номиналниот бруто домашен производ (БДП) се  Кина, Јапонија, Индија, Јужна Кореја, Индонезија, Саудиска Арабија, Турција, Тајван, Тајланд и Иран.
Вкупното богатство е главно концентрирано во Источна Азија, Индија и Југоисточна Азија, додека ако се мери според БДП по глава на жител, претежно е концентрирано во Источна Азија во Јапонија, Јужна Кореја, Тајван, Хонгконг, Макао, Сингапур и Брунеи, како и во земји богати со нафта во Западна Азија како Саудиска Арабија, Катар, Обединетите Арапски Емирати, Бахреин, Кувајт и Оман. Израел и Турција се исто така две големи економии во Западна Азија. Израел (претприемништво на разновидна индустрија) е развиена земја, додека Турција (основачка членка на ОЕЦД ) е напредна земја во развој. Азија, со исклучок на Јапонија (тешка индустрија и електрична софистицираност), Јужна Кореја (тешка индустрија и информатичко-комуникациска технологија), Тајван (производство на тешка индустрија и хај-тек делови), Хонгконг (финансиска индустрија и услуги) и Сингапур (високотехнолошко производство, биотехнологија, финансиски и деловни услуги и туризам) во последниве години претрпува брз раст и индустријализација. Кина (производство и раст раководен од СДИ ) и Индија (стоки, одредиште за надворешни извори и компјутерски софтвер) се двете најголеми економии со најбрз раст во светот.
Земјите од Источна Азија и АСЕАН генерално се потпираат на производството и трговијата (а потоа постепено се надградуваат во индустријата и трговијата ), и постепено се градат на високотехнолошката индустрија и финансиската индустрија за раст, земјите на Блискиот Исток зависат повеќе од инженерство за надминување на климатските потешкотии за економски раст и производство на стоки, главно слатка сурова нафта. Со текот на годините, со брз економски раст и голем трговски суфицит со остатокот од светот, Азија има акумулирано над 8,5 трилиони американски долари девизни резерви - повеќе од половина од вкупните во светот, и додавајќи терцијарен и кватернарен сектор за проширување на уделот на азиската економија.
Список на земји според БДП
Ова е азбучно сортиран список на азиски земји, со нивните фактички и проценети податоци за бруто домашниот производ од Меѓународниот монетарен фонд.
Античко и средновековно време
Кина и Индија се менувале во најголемите економии во светот од 1 до 1800 година н.е. Кина претставувала голема економска моќ и привлекувала многу на исток,   и за многумина легендарното богатство и просперитет на античката култура на Индија ја персонифицирала Азија, привлекувајќи европска трговија, истражување и колонијализам. Случајното откривање на Америка од страна на Колумбо во потрага по Индија ја покажува оваа длабока фасцинација. Патот на свилата станал главен трговски пат исток-запад во азиската земја, додека Малачкиот Проток стоел како главен морски пат.
Пред 1945 година
Пред Втората светска војна, поголемиот дел од Азија бил под колонијална власт. Само релативно малку држави успеале да останат независни наспроти постојаниот притисок што го вршила европската моќ. Такви примери се Кина, Сијам и Јапонија.
Особено Јапонија успеала да ја развие својата економија поради реформацијата во 19 век. Реформацијата била сеопфатна и денес е позната како реставрација на Меиџи. Јапонската економија продолжила да расте и во 20 век и нејзиниот економски раст создал разни недостатоци на ресурси од суштинско значење за економскиот раст. Како резултат на тоа, јапонската експанзија започнала со припојување на голем дел од Кореја и Кина, со што им се овозможило на Јапонците да обезбедуваат стратешки ресурси.
Во исто време, Југоисточна Азија напредувала поради трговијата и воведувањето на разни нови технологии од тоа време. Обемот на трговија продолжил да се зголемува со отворањето на Суецкиот Канал во 1860-тите. Манила го имала Манилскиот галеон каде што производите од филипинските острови и Кина тргувале со Шпанска Америка и Европа од 1571 до 1815 година. Шпанската колонија на Филипините била првата азиска територија што тргувала со Америка, од Манила до Акапулко. Рутата продолжила преку копно преку денешно Мексико до Веракрус на брегот на Атлантикот, потоа до Хавана и Севиља, формирајќи го првиот глобален трговски пат. Свила, порцелан, слонова коска, тутун, кокос и пченка биле дел од стоката што се извезувала од Азија на Америка и Европа, преку Филипините.
Сингапур, основан во 1819 година, се прославил бидејќи трговијата меѓу истокот и западот се зголемила со неверојатна брзина. Британската колонија Малаја, денес дел од Малезија, била најголемиот светски производител на калај и гума. Холандската источна Индија, денес Индонезија, од друга страна, била позната по своето производство на зачини. И Британците и Холанѓаните создале свои трговски компании за да управуваат со нивниот трговски проток во Азија. Британците ја создале Британската Источна Индија, додека Холанѓаните ја формирале Холандската Источна Индија. Двете компании одржувале трговски монопол на нивните соодветни колонии.
Во 1908 година, суровата нафта за прв пат била откриена во Персија, денешен Иран. После тоа, биле откриени многу нафтени полиња и подоцна се дознало дека Блискиот Исток ги поседува најголемите резерви на нафта во светот. Ова ги направило владетелите на арапските нации многу богати, иако социоекономскиот развој во тој регион заостанувал.
Во раните 30-ти години на минатиот век, светот претрпел глобална економска депресија, денес позната како Голема депресија. Азија не била поштедена и ја претрпела истата болка како Европа и Соединетите Американски Држави. Обемот на трговија драматично се намалил низ цела Азија и навистина низ целиот свет. Со падот на побарувачката, цените на различните стоки започнале да паѓаат и дополнително го осиромашило месното население и странците. Во 1931 година Јапонија ја нападнала Манџурија, а потоа и остатокот од Кина и југоисточна Азија во она што на крајот станал азиско-тихоокеански крај на Втората светска војна.
1945–1990 година
По Втората светска војна, Народна Република Кина и Индија, кои сочинуваат половина од населението во Азија, усвоиле социјалистички политики за унапредување на нивната домашна економија. Овие политики го ограничиле економскиот раст на регионот. Тие биле напуштени во Индија и реформирани во Кина. Спротивно на тоа, економиите на Јапонија и четирите азиски тигри ( Јужна Кореја, Тајван, Сингапур и Хонгконг ) доживеале економски успеси и единствени успешни економии надвор од Западниот свет. Успехот на овие четири економии довел да другите земји од Југоисточна Азија, имено Индонезија, Малезија, Филипини и Тајланд, да го следат примерот во отворањето на нивните економии и воспоставувањето на извозно-ориентирани производствени бази што го зголемил нивниот раст во текот на 1980-тите и 1990-тите.
Еден од најизразените азиски економски феномени во ова време, јапонското повоено економско чудо, многу влијаело на остатокот од светот. По Втората светска војна, под централно водство на јапонската влада, целата економија претрпела извонредно преструктуирање. Тесната соработка помеѓу владата, корпорациите и банките го олеснил лесниот пристап до толку потребниот капитал, а големите конгломерати познати како кеирецу ја поттикнале хоризонталната и вертикалната интеграција во сите индустрии, држејќи ја надворешната конкуренција. Овие политики, покрај напуштањето на воените трошоци, функционирале одлично. Како резултат на тоа, јапонските корпорации извезувале и сè уште извезуваат огромни количини производи со висок квалитет од „Земјата на изгрејсонцето“.
Тајван и Хонгконг доживеале брз раст до 90-тите години на минатиот век. Тајван станал, и сè уште останува еден од главните центри на потрошувачка електроника за истражување и развој, како и за производство. Сепак, за разлика од Јапонија и Јужна Кореја, најголемиот дел од економијата на Тајван зависи од малите и средните бизниси. Од друга страна, Хонгконг, доживеал брз раст на финансискиот сектор поради либералните пазарни политики, при што многу финансиски институции ги основале своите азиски седишта во Хонгконг. До денес, Хонгконг е рангиран како најслободна економија во светот за многу години, и тој останува еден од најдобрите 5 водечки финансиски центри во светот.
Во Југоисточна Азија, економскиот развој бил поттикнат од растот на мрежата на бамбус. Бамбусовата мрежа се однесува на мрежа на прекуокеански кинески бизниси кои работат на пазарите во Југоисточна Азија и кои имаат заеднички семејни и културни врски. Мрежата се проширила кога кинеските бегалци емигрирале во Југоисточна Азија по Кинеската комунистичка револуција во 1949 година. Особено Сингапур доживеал многу брз економски раст по прогласувањето на независност во 1965 година, по двегодишна федерација со Малезија. Покрај создавањето на поволна економска и политичка клима, владата ги развила вештините на својата расна работна сила и воспоставила извозно ориентирана индустрија со охрабрување на странски инвеститори да воспостават регионални седишта во производството. Владата, исто така, одиграла значајна улога во растот на Сингапур како голем центар за финансиски и деловни услуги. Сингапур денес е една од најбогатите земји во светот, како во однос на БДП по глава на жител, така и во однос на БДП (ППП) по глава на жител.
Овој период бил обележан и со воен конфликт. Војните водени од Студената војна, особено во Виетнам и Авганистан, ги уништиле економиите на овие нации. Кога се распаднал Советскиот Сојуз во 1990-1991 година, многу држави од Средна Азија биле ослободени и биле принудени да се прилагодат на притисокот за демократски и економски промени. Исто така, неколку сојузници на СССР изгубиле драгоцена помош и финансирање.
1991–2007 година
Кинеската економија цветала под економските мерки преземени од Денг Кјаопинг, кон крајот на 1970-тите, и продолжила под времето на Џанг Цемин и Ху Ѓинтао во 1990-тите и 2000-тите. По либерализацијата на економијата на Индија, растот во Индија и Кина сè повеќе го помести тежиштето на глобалната економија кон Азија. До крајот на 2000-тите, стапката на економски раст на Кина надминала 11% додека стапката на раст на Индија се зголемила на околу 9%. Еден од факторите бил огромната големина на населението во овој регион.
Во меѓувреме, Јужна Кореја, Тајван, Хонгконг и Сингапур се појавиле како Четирите азиски тигри бидејќи се случило нивниот БДП да порасне далеку над 7% годишно во 80-тите и 90-тите години на минатиот век. Нивните економии главно биле водени од растечкиот извоз. Филипините започнале да ја отвораат својата стагнација на економијата само во раните 90-ти. Економијата на Виетнам започнала да расте во 1995 година, кратко време откако САД и Виетнам ги обновиле економските и политичките врски.
Во текот на 90-тите години на минатиот век, производствената способност и евтиниот пазар на работна сила во азиските земји во развој им овозможило на компаниите да се етаблираат во многу од индустриите во кои доминирале компании од развиени нации. До почетокот на 21 век, Азија станала најголемиот континентален извор на автомобили, машини, аудио опрема и друга електроника во светот.
Во 2004 година, делови од Суматра и Јужна Азија биле сериозно оштетени од земјотрес и последователното цунами. Цунамито направило хаос, предизвикувајќи големи штети во инфраструктурата на погодените области, особено во Индонезија, и раселување на милиони луѓе. За кратко време, БДП се склучил меѓу нации како Индонезија и Шри Ланка, и покрај масовниот прилив на странска помош по последиците од катастрофата.
Економијата на Јапонија ја претрпела најтешката економска стагнација по Втората светска војна, поставена во раните 1990-ти (што се совпаднало со крајот на Студената војна ), што било предизвикано од последниот настан на Азиската финансиска криза во 1997 година. Сепак, земјата силно се вратила во раните 2000-ти години поради силниот раст на извозот, иако не можела да и се спротивстави на Кина во 2005 година, откако Кина постепено ја надминала како најголема економија во Азија.
2008–2019 година
Арапската пролет и следните граѓански немири од 2011 година предизвикале економска слабост во Сирија, Либан и Јемен, меѓу најпогодените нации на Блискиот Исток. Во исто време, во раните 2010-ти, Ирак, Саудиска Арабија, Обединетите Арапски Емирати и Кувајт забележале најголем раст на БДП забележан во годините што следеа како резултат на зголемените цени на нафтата и натамошната диверзификација на извозот, како и зголемувањето на девизите резерви.
Филипините, исто така успеале да доживеат раст со стапка на исто ниво со Кина во периодот 2012–2013 година и станале најбрзо растечки пазарни економии во светот од 2014 година, престигнувајќи ја Малезија во 2017 година како трета по големина економија во Југоисточна Азија. Исто така, се опоравила откако била погодена од тајфунот Хаијан, најсилната бура што била забележана во ноември 2013 година, во која загинале најмалку 5.200 луѓе и биле раселени милиони.
На 29 септември 2013 година, Кина ја отворила зоната за слободна трговија во Шангај. Оваа зона на слободна трговија овозможува меѓународната трговија да се спроведува со помалку ограничувања и пониски царински давачки. Зоната е ослободена од данок за првите десет години за да се охрабрат странските директни инвестиции (СДИ) со „негативна листа“ што се користи за регулирање во кои области се забрануваат странски инвестиции. Во 2018 година, Индија ја надминала Јапонија како втора по големина економија во Азија и трета по големина во светот, додека Кина ги надминала САД според паритетот на куповната моќ или БДП (ППП) во светот, што е прв пат во скоро два века која било земја надвор од Америка и Европа да го зазеде првото место на глобално ниво.
2020-та година
Азиските економии биле погодени од пандемијата КОВИД-19 што започнала во провинцијата Хубеи во Кина, земјата на потекло на вирусот и една од најпогодените во светот во однос на целокупните потврдени случаи. Кинеската економија ја доживеала својата прва контракција по ерата по Мао како резултат на пандемијата КОВИД-19. Иран е најпогодена земја во Азија според стапката на смртност по Кина, предизвикувајќи загриженост за економски колапс по проширувањето на санкциите на САД за време на администрацијата на Трамп од 2019 година и падот на цената на нафтата како заради тековниот економски колапс во Венецуела и војната за цената на нафтата меѓу Саудиска Арабија и Русија.
Јапонија била исто така погодена од пандемијата КОВИД-19 среде опаѓање на населението и стагнација на економијата од јадрената несреќа во Фукушима 2011 година, со одложување на Летните олимписки игри во 2020 година на кои требало да биде домаќин. Јужна Кореја, Сингапур, Катар, Филипини, Индонезија и Индија биле исто така погодени од пандемијата КОВИД-19, што дополнително ги зголемило стравувањата од рецесија низ целиот континент по низата загуби на берзата во регионот среде националното блокирање во Индија, делотворно ставајќи во карантин повеќе од 2 милијарди луѓе (четвртина од сегашната човечка популација во светот).
Иднина
Со оглед на огромното количество евтина работна сила во регионот, особено во Кина и Индија, каде големата работна сила обезбедува економска предност во однос на другите земји, зголемувањето на животниот стандард на крајот ќе доведе до забавување. Азија е исто така преполна со политички проблеми кои не се закануваат само на економиите, туку и на општата стабилност на регионот и светот. Јадрените соседи, Пакистан и Индија, постојано претставуваат закана едни за други, предизвикувајќи нивните влади да инвестираат многу во воени трошоци.
Според Светска банка, Кина ги надминала Соединетите Американски Држави и Европската унија и станала најголемата економија во светот според куповната моќ до почетокот на 2015 година, а по неа следи Индија. Двете земји се очекува да се рангираат на исти позиции помеѓу 2020 и 2040 година. Покрај тоа, врз основа на извештајот Хурун, за прв пат во 2012 година Азија ја надминале Северна Америка во поглед од милијардери. Повеќе од 40 проценти или 608 милијардери дошле од Азија, каде што Северна Америка имала 440 милијардери и Европа со 324 милијардери.
Неодамнешните реформи во Кина
По Третиот пленум на Централниот комитет на Комунистичката партија на Кина во 2013 година, Кина открила планови за неколку големи социјални и економски реформи. Владата ќе ја релаксира својата политика за едно дете за да им овозможи на родителите на едно дете да имаат две деца. Оваа реформа била спроведена како одговор на стареењето на населението во Кина и обезбедување поголема работна сила. Владата исто така го реформирала системот хуку, дозволувајќи им на работната сила да стане повеќе мобилна.
Реформите ќе ги направат системите за финансиски заеми пофлексибилни, поттикнувајќи зголемено економско учество на приватни фирми. Дополнително, од државните претпријатија ќе се бара да плаќаат поголеми дивиденди на владата. Придобивките од ова ќе одат за социјалното осигурување. Реформата, исто така, им овозможува на земјоделците да поседуваат земјиште за прв пат идеално охрабрувајќи ги земјоделците да го продадат своето земјиште и да се преселат во градови што ќе го зголеми потрошувачката и ќе ја зголеми работната сила на урбаните земји.
На 10 април 2014 година, Регулаторната комисија за хартии од вредност на Кина (CSRC) објавила најава за воспоставување заеднички пристап до берзата помеѓу Кина и Хонгконг. Според „Поврзаната програма“, Берзата на Хонгконг и Шангајската берза ќе воспостават меѓусебна поврзаност за рутирање по нарачки и поврзана техничка инфраструктура за да им овозможат на инвеститорите директно да инвестираат на кинескиот пазар на акции. На 17 ноември 2014 година, програмата официјално започнала со одобренија од Пекинг.
„Поврзаната програма“ е иницијатива со значење и за Хонгконг и за копното. Таа носи уште една можност за раст на пазарот на хартии од вредност во Хонгконг. Што е уште поважно обезбедува, за прв пат, изводлив, контролиран и проширен канал за инвеститорите да инвестираат и во Хонгконг и во Кина, покрај тековните шеми, вклучително QDII, QFII и RDFII програми.
Централната администрација на Кина ќе воведе тешки ограничувања за задолжувањата на локалната самоуправа со цел да ги контролира финансиските ризици од експлозивно ниво. Статистичките податоци покажуваат дека вкупниот долг достигнал 3 трилиони долари до средината на 2013 година, со што вкупниот државен долг се искачил на 58 проценти од БДП. Сличен скок се случил и кај корпоративниот долг, што го поттикнал вкупниот кинески однос на долг-БДП до 261% од 148% во 2008 година. ММФ предупредила дека брзото засилување на долгот може да доведе до финансиска криза.
Трошоците на локалната самоуправа играат клучна улога во кинескиот фискален систем. По меѓувладината фискална реформа во 1991 година, учеството на централната влада во вкупните фискални приходи се зголемил од помалку од 30 проценти на околу 50 проценти во 2012 година. Локалните власти сега се одговорни за инвестиции во инфраструктурата, испорака на услуги и социјални трошоци, кои заедно сочинуваат околу 85 проценти од вкупните трошоци. Без правило за водење на распределбата на одговорностите на меѓувладините трошоци, значителни нивоа на ризик би биле поврзани со трошењето.
Новите правила се очекува да бидат комбинирани со пошироки фискални реформи насочени кон приближување на даночните приходи на локалната самоуправа со расходите. Централната влада ќе им обезбеди повеќе насоки на локалните самоуправи во однос на тоа како да управуваат и да инвестираат мудро.
Од 2017 година, Кина ја има втората најголема економија во светот според номиналниот БДП со 11,8 трилиони долари. Тоа е најголемата производствена економија во светот и е најголем извозник на стоки. Кина е исто така најголем производител и потрошувач на земјоделски производи во светот. Кина е водечки производител на ориз и е клучен производител на пченица, пченка, тутун, соја и компири, меѓу другите. Кина го има и најголемиот пазар на недвижнини во светот. Кинескиот услужен сектор е двојно поголем по големина, сочинувајќи 46% од вкупниот кинески БДП. Во 2011 година, кинеската влада воспоставила петгодишен план за приоритет на развојот на услужната економија. Потсекторот за телекомуникации во Кина е еден од најголемите во светот, со над милијарда корисници на мобилна телефонија. Тенсент, развивачот на WeChat, е еден од доминантните играчи во телекомуникацискиот сектор.
Економска либерализација во Индија
Економската либерализација во Индија се однесува на тековната економска либерализација, иницирана во 1991 година, на економските политики на земјата, со цел да се направи економијата повеќе ориентирана кон пазарот и да се прошири улогата на приватни и странски инвестиции. Специфичните промени вклучуваат намалување на увозните тарифи, дерегулација на пазарите, намалување на даноците и поголеми странски инвестиции. Либерализацијата е заслужна од нејзините поборници за високиот економски раст забележан во земјата во 90-тите и 2000-тите. Целокупната насока на либерализацијата од тогаш останала иста.
Иако владите допрва треба да решат различни политички тешки прашања, како што се либерализација на законите за работни односи и намалување на земјоделските субвенции заедно со корупции и фискални дефицити за да се одржи растот.
Економијата на Индија е петта по големина во светот според номиналниот БДП и трета по големина според паритетот на куповната моќ (ЈПП). Земјата е класифицирана како ново индустријализирана земја, една од најголемите економии на Г-20, членка на БРИКС и економија во развој со просечна стапка на раст од приближно 7% во последните две децении. Махараштра е најбогата индиска држава и има годишен БДП од 320 милијарди американски долари, скоро еднаков на оној на Пакистан или Португалија, и сочинува 12% од индискиот БДП, проследен со државите Тамил Наду и Утар Прадеш. Економијата на Индија станала најбрзо растечка голема економија во светот од последниот квартал на 2014 година, заменувајќи ја Народна Република Кина.
Перспективата на долгорочен раст на индиската економија е многу позитивна поради нејзината млада популација, соодветниот низок сооднос на зависност, здравите заштеди и стапките на инвестиции и зголемената интеграција во глобалната економија. Индиската економија има потенцијал да стане трета по големина економија во светот до следната деценија, а една од најголемите економии до средината на векот. И изгледите за краткорочен раст се добри, бидејќи според ММФ, индиската економија е „светла точка“ во глобалниот пејзаж. Индија, исто така, била на врвот на изгледите за раст на Светска банка за 2015–16 за прв пат со раст на економијата за 7,3% во 2014–15 и со очекување да порасне 7,5–8,3% во 2015–16.
Индија има еден од најбрзо растечките сектори на услуги во светот со годишна стапка на раст над 9% од 2001 година, што придонесува за 57% од БДП во периодот 2012–13 година. Индија ја капитализира својата економија заснована врз нејзиното големо образовано население на англиски јазик, за да стане главен извозник на ИТ услуги, услуги на БПО и софтверски услуги со извоз на услуги во вредност од 174,7 милијарди американски долари во периодот од 2017-18 година. Тоа е исто така најбрзо растечкиот дел од економијата. ИТ индустријата продолжува да биде најголемиот работодавач во приватниот сектор во Индија. Индија е исто така четврти по големина почетен центар во светот со над 3.100 технолошки почетни компании во 2014-15 Земјоделскиот сектор е најголемиот работодавач во индиската економија, но придонесува за опаѓање на учеството на нејзиниот БДП (17% во 2013–14). Индија е на второ место во светот според производството на фармите. Секторот индустрија има постојан удел во својот економски придонес (26% од БДП во периодот 2013–14). Индиската автомобилска индустрија е една од најголемите во светот со годишно производство од 21,48 милиони возила (претежно со две тркала и автомобили) за 2013-2014. Индија има пазар на мало во вредност од 600 милијарди долари во 2015 година и еден од најбрзо растечките пазари за електронска трговија во светот.
Двете најголеми берзи во Индија, Бомбајската берза и Националната берза на Индија, имаат пазарна капитализација од 1,71 трилиони американски долари и 1,68 трилиони американски долари, соодветно од февруари 2015 година, што е на 11-то и 12-то место според најголемите во светот според Светската федерација на Размена. Во Индија се наоѓа и третиот најголем базен на милијардери во светот со 97 милијардери во 2014 година и четврти по бројот на домаќинства со ултра-високо нето вредност, кои имаат повеќе од 100 милиони долари.
Индија е членка на Комонвелтот на нациите, Јужноазиската асоцијација за регионална соработка, Г20, Меѓународниот монетарен фонд, Светска банка, Светската трговска организација, Азиската инфраструктурна инвестициска банка, Обединетите нации и Новата развојна банка БРИКС.
На последователните индиски влади им се препорачува да продолжат со либерализацијата. И покрај тоа, во раните години Индија растела со побавно темпо од Кина (сепак, од 2013 година Индија расте побрзо од својот северен сосед во однос на процентот на раст на БДП, иако апсолутниот раст на Кина сè уште ја надминува Индија со голема маргина). Во Мекинзи се вели дека отстранувањето на главните пречки „би ја ослободило индиската економија да расте со 10% годишно“.
Меѓутоа, постоела и значителна дебата околу либерализацијата како инклузивна стратегија за економски раст. Од 1992 година, нееднаквоста во приходите се продлабочила во Индија, а потрошувачката меѓу најсиромашните останува стабилна, додека најбогатите генерираат раст на потрошувачката. Бидејќи стапката на раст на бруто домашниот производ (БДП) во Индија станала најниска во периодот 2012–13 година во текот на една деценија, растејќи само со 5,1%, се појавиле повеќе критики за економските реформи во Индија, бидејќи очигледно не успеала земјата да се справи со растот на вработеноста, хранливите вредности во смисла на внесување храна во калории, а исто така и раст на извозот - а со тоа доведува до влошување на нивото на дефицит на тековната сметка во споредба со периодот пред реформата. Но, потоа за периодот 2013-2014 година, растот се вратил на 6,9%, а потоа во 2014-15 година се искачил на 7,3% како резултат на реформите што ги спровела новата Влада и довело до тоа економијата повторно да стане здрава, а дефицитот на тековната сметка да дојде во контрола. Растот достигна 7,5% во кварталот јануари-март 2015 година пред да се намали на 7,0% во квартал април-јуни
До 2050 година се очекува економијата на Индија да ја надмине американската економија, ставајќи ја зад Кина во најголемите економии во светот. Како и Кина, земјоделството сочинува голем дел од индиската економија. Како што расте индиската економија, придонесот на земјоделството кон БДП постојано опаѓа, но сепак сочинува голем дел од работната сила и социо-економскиот развој. Индиското индустриско производство БДП било 6-то по големина во светот во 2015 година, најмногу заради нафтените деривати и хемикалиите. Фармацевтската индустрија во Индија исто така се развила со сложена годишна стапка на раст од 17,5% во последните 11 години и е еден од под-секторите со најбрз раст во Индија денес. Сепак, инженерската индустрија во Индија е сè уште најголемиот под-сектор според БДП. Можеби највозбудливиот развој на настаните во Индија е нејзината неверојатно брзо растечка информатичка технологија и под-сектор за деловни процеси. Градови како Бангалор, Хајдерабад се спротивставуваат на Силициумската Долина на Соединетите Држави во иновации и технолошки напредок, бидејќи сè повеќе квалификувани, технолошки тајни студенти и млади професионалци влегуваат во светот на претприемачи
Индиската телекомуникациска мрежа е втора по големина во светот според бројот на корисници на телефон (и фиксни и мобилни телефони) со 1,183 милијарди претплатници на 31 мај 2019 година. Има една од најниските тарифи за разговори во светот овозможена од мега телеком оператори и хипер-конкуренција меѓу нив. Како на 31 јули 2018 година, Индија ја има втората најголема база на корисници на Интернет во светот со 460,24 милиони претплатници на широкопојасен интернет во земјата.
Абеномика во Јапонија
Абеномикс била политика именувана според и спроведена од поранешниот јапонски премиер Шинзо Абе. По глобалната економска рецесија, премиерот се надевал дека ќе ја зајакне јапонската економија со „три стрели“: масивен фискален стимул, поагресивно монетарно олеснување и структурни реформи за да се направи Јапонија поконкурентна. Пакетот стимулации бил 20,2 трилиони јени (210 милијарди американски долари) и Владата исто така имала за цел да создаде 600,000 работни места за две години. Покрај тоа, овој стимулативен пакет имал за цел да ја осигури јавната безбедност со напори за реконструкција, создавање основа за раст на бизнисот во иднина и ревитализација на регионите преку унапредување на туризмот, ревитализација на јавниот транспорт и подобрување на инфраструктурата.
Јапонската банка исто така имала за цел да ја зголеми инфлацијата на 2% делумно со откуп на краткорочни државни долгови. Критичарите истакнуваат дека хиперинфлацијата и неурамнотежената рационалност на БДП / долг може да бидат негативни резултати на „Абеномикс“. Понатаму, промените на валутите може да ги влошат меѓународните односи, особено оние меѓу Кина и Јапонија.
Здружение на нации од Југоисточна Азија
Здружението на нации од Југоисточна Азија (АСЕАН) е политичка, економска, безбедносна, воена, образовна и социо-културна организација на земји сместени во Југоисточна Азија. Основана во 1967 година, нејзината цел е да поттикне соработка и заемна помош меѓу членовите. Земјите се состануваат годишно секој ноември на самити. Организацијата служи како централна платформа за соработка и единство во Азија, нејзините филијали создадоа неколку трговски блокови во регионот, вклучувајќи го и Регионалното сеопфатно економско партнерство, најголемиот трговски блок во светот.
Тековните земји-членки на АСЕАН се Мјанмар (Бурма), Лаос, Тајланд, Камбоџа, Виетнам, Филипини, Малезија, Брунеи Дарусалам, Сингапур и Индонезија. На Источен Тимор и Папуа Нова Гвинеја им се дава статус на набудувач.
Во 2005 година, АСЕАН било од клучно значење во воспоставувањето на Самитот во Источна Азија (со вклучување на сите членки на АСЕАН плус Кина, Јапонија, Јужна Кореја, Индија, Австралија и Нов Зеланд ), за кои некои предлагаа да станат трговски блок во иднина, аранжманите за кои се далеку од сигурно и сè уште не се познати.
Азиската единица за валути (ACU) е предложена валутна единица за економскиот круг на АСЕАН „10 + 3“. (АСЕАН, копното на Народна Република Кина, Индија, Јапонија и Јужна Кореја).
Регионално сеопфатно економско партнерство
Регионалното сеопфатно економско партнерство е предлог договор за слободна трговија (ДСТ) меѓу десетте земји членки на Здружението на нации од Југоисточна Азија (АСЕАН) ( Брунеи, Камбоџа, Индонезија, Лаос, Малезија, Мјанмар, Филипини, Сингапур, Тајланд, Виетнам) и шесте држави со кои АСЕАН има постојни договори за слободна трговија (Австралија, Кина, Индија, Јапонија, Јужна Кореја и Нов Зеланд). Тој е најголемиот трговски блок во светот, опфаќајќи скоро половина од глобалната економија.
Преговорите за РСЕП биле официјално започнати во ноември 2012 година на Самитот на АСЕАН во Камбоџа. Договорот за слободна трговија е закажан и се очекува да биде потпишан во ноември 2020 година за време на Самитот на АСЕАН и сродниот самит во Виетнам. На РСЕП се гледа како алтернатива на Транстихоокеанското партнерство (ТЕЦ), предложениот трговски договор кој вклучува неколку азиски и американски нации, но ги исклучува Кина и Индија.
Азиско-тихоокеанска економска соработка
Азиско-тихоокеанската економска соработка (АПЕЦ) е група на земји од тихоокеанскиот раб кои се состануваат со цел да ги подобрат економските и политичките врски. Иако првичната намера била да се создаде зона за слободна трговија што ќе го опфаќа целото членство (што ги вклучува Кина, САД и Австралија, меѓу другите), тоа не успеало да се реализира. Во 2014 година, членовите на АПЕК се обврзиле да преземат конкретен чекор кон поголема регионална економска интеграција со одобрување на патоказ за зоната за слободна трговија на Азија-Тихоокеанија (FTAAP) за преточување на оваа визија во реалност. Како прв чекор, АПЕК спроведува стратешка студија за прашања поврзани со реализација на зона за слободна трговија на Азија-Тихоокеанија. Студијата ќе обезбеди анализа на потенцијалните економски и социјални придобивки и трошоци, ќе ги анализира различните патишта кон зона на слободна трговија и ќе ги идентификува предизвиците со кои можат да се соочат економиите во реализацијата на оваа цел.
Аранжман за поблиско економско партнерство
Аранжман за поблиско економско партнерство (ЦЕПА) е економски договор помеѓу Народна Република Кина, владата на САР во Хонгконг (потпишан на 29 јуни 2003 година) и Владата на САР во Макао (потпишан на 18 октомври 2003 година), со цел да се промовира трговијата и олеснување на инвестициите.
Главните цели на ЦЕПА се да ги елиминира тарифите и нетарифната бариера во суштината на целата трговија со добра помеѓу трите и да постигне либерализација на трговијата со услуги преку намалување или елиминирање на суштински сите дискриминаторски мерки.
Арапска лига
Арапската лига е асоцијација на арапски земји во Африка и Азија. Арапската лига олеснува политички, економски, културни, научни и социјални програми дизајнирани да ги промовираат интересите на нејзините земји-членки.
Комонвелт на независни држави
Заедницата на независни држави (ЗНД) е конфедерација составена од 12 од 15-те држави на поранешниот Советски Сојуз, и азиски и европски (со исклучок се трите балтички држави ). Иако ЗНД има малку наднационални овластувања, таа е повеќе од чисто симболична организација и поседува координативни овластувања во областа на трговијата, финансиите, законодавството и безбедноста. Најзначајно прашање за ЗНД е воспоставување на полноправна зона на слободна трговија / економска унија меѓу земјите-членки, што започналово 2005 година. Исто така, заедницата ја промовира соработката за демократизација и спречување на прекуграничен криминал.
Јужноазиска асоцијација за регионална соработка
Јужноазиската асоцијација за регионална соработка (СААРЦ) е асоцијација на осум земји од Јужна Азија, имено Авганистан, Бангладеш, Бутан, Индија, Малдиви, Непал, Пакистан и Шри Ланка. Овие земји се состојат од површина од 5.130.746 км 2 и петтина од светската популација. СААРЦ ја охрабрува соработката во земјоделството, руралниот развој, науката и технологијата, културата, здравството, контролата на населението, контролата на наркотиците и антитероризмот. Исто така, на 12-тиот самит на Здружението за регионална соработка на Јужна Азија бил постигнат договор за слободна трговија наречен Договор за слободна трговија во Јужна Азија. Била создадена и рамка за создавање зона на слободна трговија што опфаќа 1,6 милијарди луѓе од земјите-членки.
Примарен сектор
Азија е со значителна разлика најголемиот континент во светот и е богата со природни ресурси. Огромното пространство на поранешниот Советски Сојуз, особено на Русија, содржи огромна разновидност на метали, како што се злато, железо, олово, титаниум, ураниум и цинк. Овие метали се минираат, но неефикасно се должи на контролата на неколку гиганти спонзорирани од државата кои го отежнуваат учеството на многу меѓународни рударски компании. Како и да е, профитот е висок како резултат на бум на цената на суровините во 2003/2004 година, предизвикан главно од зголемената побарувачка во Кина. Нафтата е најважниот природен ресурс на Југозападна Азија. Саудиска Арабија, Ирак и Кувајт се богати со резерви на нафта и имаат корист од неодамнешните ескалации на цената на нафтата. Азија е дом на околу четири милијарди луѓе, а со тоа има добро воспоставена традиција во земјоделството. Големата продуктивност во земјоделството, особено кај оризот, овозможува голема густина на населението во многу земји како Бангладеш, Пакистан, јужна Кина, Камбоџа, Индија и Виетнам. Земјоделството претставува голем дел од употребата на земјиштето во топлите и влажни подрачја на Азија.
Секундарен сектор
Секторот за производство во Азија традиционално е најсилен во регионот на Источна Азија - особено во Кина, Јапонија, Јужна Кореја, Сингапур и Тајван. Индустријата варира од производство на евтини производи со ниска вредност како што се играчки до високотехнолошки производи со додадена вредност како што се компјутери, ЦД плеери, конзоли за игри, мобилни телефони и автомобили. Големите азиски производствени компании претежно се наоѓаат во Јапонија или Јужна Кореја. Тие вклучуваат Сони, Тојота, Тошиба и Хонда од Јапонија и Самсунг, Хјундаи, ЛГ и Киа од Јужна Кореја.
Многу фирми од од Европа, Северна Америка, Јапонија и Јужна Кореја имаат значајни активности во развој на Азија за да го искористат обилното снабдување со евтина работна сила. Еден од најголемите работодавци во производството во Азија е текстилната индустрија. Голем дел од светската набавка на облека и обувки сега потекнува од Југоисточна Азија и Јужна Азија, особено во Виетнам, Кина, Индија, Тајланд, Бангладеш, Пакистан и Индонезија.
Терцијарен сектор
Десетте најважни финансиски центри во Азија се наоѓаат во Хонгконг, Сингапур, Токио, Шангај, Пекинг, Дубаи, Шенжен, Осака, Сеул и Мумбаи. Индија е една од најголемите корисници на економскиот бум. Земјата се појавила како еден од најголемите извозници на софтвер и други услуги поврзани со информатичката технологија во светот. Индиски гиганти од светска класа, како што се Infosys, HCL, Wipro, Mahindra Satyam и Tata Consultancy Services, се појавиле како најбараните даватели на услуги во светот.
Од друга страна, постојат и потенцијални огромни дупки за бизнисот со БПО. Со зголемувањето на бројот на меѓународни банки големи огромни корпорации се обидуваат да ги намалат годишните трошоци на компанијата со промена на БПО во АИ (Вештачка интелигенција). Доколку владата на Филипините не размисли за нови идеи за конкуренција за одржување на деловната активност со БПО во земјата, таа ќе изгуби милијарда долари приход до следните 10 години (според деловниот новински канал ABS-CBN). <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2020)">потребно е цитирање  ] Подемот на надворешното изведување во индустријата бележи пораст од Индија и Кина, како и другите финансиски центри. Експертите веруваат дека сегашниот центар на финансиска активност се движи кон „ Чиндија “ - име што се користи за заедничко повикување на Кина и Индија - со тоа што Шангај и Мумбаи стануваат најголеми финансиски центри.
Други растечки технолошки и финансиски центри вклучуваат Дака (Бангладеш), Читагонг (Бангладеш), Ченаи (Индија), Delу Делхи (Индија), Пуна (Индија), Бангалор (Индија), Хајдерабад (Индија), Шенжен (Кина), Колката ( Индија), akакарта (Индонезија), Куала Лумпур (Малезија), Лахоре (Пакистан), Метро Манила (Филипини), Себу (Филипини) и Бангкок (Тајланд).
Фудбалска репрезентација на Австрија
Австриската фудбалска репрезентација е фудбалски тим кој ја претставува Австрија во меѓународните натпреварување и е контролирано од Австриската Фудбалска Асоцијација (Österreichischer Fußball Bund).
Австрија се има квалификувано во 7 Светски Првенства, од кои последно во 1998. Таа за првпат се квалификува на Европското Првенство во 2008, како ко-домаќин заедно со Швајцарија.
Пред војната
Австриската Фудбалска Асоцојација е формирана на 18 март 1904, во тогашна Австроунгарија. Тимот бележеше големи успеси во 1930-тите, под водство на тренерот Хуго Меисл, постанувајќи најдобра екипа во цела Европа и го добија прекарот “Вундертим“. На 16 мај 1931, ти беа првата европска екипа која ја победија Шкотска.
На 1934 ФИФА Светското Првенство, ти беа 4-ти, загубувајќи со 1-0 во полуфиналето од Италија и со 3-2 од Германија за третото место. Тие беа вице-прваци на Летни олимписки игри - 1936, губејќи 2-1 во фианлето од Италија.(Впрочем тие изгубија 4-2 од Перу во четврт-фаналето, по продолженија, но натпреварот беше преигран поради дивеењето на Перуанските навивачи)
Австрија се квалификува на 1938 ФИФА Светското Првенство, но неоиграше поради анектирањето од страна на Германија на 12 март 1938. На 28 март ФИФА прогласи дека Австриската Фудбалска Асоцијација е укината, а тоа значеше дека Германија ја претставува и Австрија. Теоретички, споениот тим беше подобар од било кој друг, но германскиот тренерот Сеп Херберг имаше многу малку време и натпревари за да ги приготви и прилагоди двата различни стила на игра. Поранешните Австриски професионалци ги надиграа аматерите од “Старата Империја“ во “соединувачкото“ дебри кое се мислеше дека ќе заврши нерешено, сè до последните минути, кога Австриците стрелаа двапати, каде Матиас Синделар очигледно го промашуваше Германскиот гол и подоцна одлучи да не настапува за Германија. Подоцна, Гермнаците се одмаздија на реваншот со 9-1. Во раниот април, Херберг размислуваше како да ги спои двата тима, но тогаш фирерот во Германскиот Спорт, Ханс од Шамер и Остен изјави дека тој очекува соодносот да биде 6:5 или обратно.
После Втората светска војна, Австрија се одели од Германија. Австрискиот најдобар резултат доаѓа во 1954, кога изгубија во полуфинаелто со 1-6 од подоцнежниот шампион Германија, но завршија трети со победата над актуелниот шампион Уругвај со 3-1. Ова беше нивен најдобар резултат, но за жал тоа беше и нивното последно појавување во последната фаза на главните турнири.
За време на многуте години, тие беа секогаш во сенка на нивниот соперник Германија
1970-тите и 1980-тите
Предводена од легедарниот напаѓач Ханс Кранкл, кој беше потпомогнат од ко-ѕвездата Бруно Пезеѕ, Австрија се квалификува на 1978 ФИФА Светско Првенство и 1982 ФИФА Светско Првенство, достигнувајќи до Втората фаза по групи (која тогаш го заменуваше Четврт-финалето). Австриската тогашна репрезентација беше надалеку позната како најдобар национален фудбалски ти ман Австрија по ВСВ.
На 1978 ФИФА Светско Првенство во Аргентина, Австрија загуби два натпревари во Втората фаза по групи, и веќе беше елиминирана, но со нивната победа над Западна Германија во Кордоба ги овонезможија Германците да ја брнат титулата, бидејќи со победа или нерешено ќе беа втори и ќе игра во полуфиналето. За оваа победа најзаслужен беше Ханс Кранкл со неговите 2 гола. Прославувачкиот коментар на радио коментаторот Еди Фингер (“Јас се претворив во будала!“ "I werd narrisch!"), стана популарна во Австрија, а додека за Германија овај натпревар беше губење на честа.