cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Амстердам
Сообраќај
Регионалните автобуси и некои приградски автобуски линии се управувани од страна на Connexxion и Arriva. Во моментов постојат 16 различни трамвајски линии и четири метро линии. Петтата метро линија север-југ е во изградба. 3 бесплатни траекти ги пренесуваат патниците преку заливој ИЈ до северниот дел на Амстердам додека 2 линии на траекти пловат источно и западно од пристаништето. Во Амстердам има водено такси, воден автобус, електрични чамци што се изнајмуваат, како и патувања по каналите кои служат за пренос на патници по воден пат. Обиколницата А10 која го опкружува градот го поврзува Амстердам со холандската мрежа од магистрални патишта. Клучките на А10 им овозможуваат на возилата да се приклучат на еден од 18 градски патишта кои се нумерирани од С101 до С118. Овие градски патишта се патишта на кои лентите не се одвоени, а понекогаш и не се означени со линија. Повеќето од нив се дозволени за велосипеди. С100 е помал рингроуд кој го обиколува центарот на градот. Во 1932 година Амстердам беше предвиден да биде центар, на нултиот километар- на автопатскиот систем на Холандија. Автопатите требале да бидат обележани од 1-8 и да тргнуваат од градот. Почетокот на Втората светска војна и пренасочување на приоритетите биле причините поради кои денес само патиштата А1, А2 и А4 тргнуваат од Амстердам. Изградбата на патот А3 кон Ротердам била откажана воо 1970 година со цел да се зачува Гроене Харт. Патот А8, кој води северно до Заандам и патот А10 биле пуштени во употреба меѓу 1968 и 1974 година. Освен патот А1, А2, А4 и А8 неколку други патишта како А7 и А6 водат кон Амстердам. Во Амстердам има десет станици на Холандската железница (Ns). Пет од нив се меѓуградски- Амстердам Слотердајк, Амстердам Југ, Амстел, Бајмар и Амстердам Централ. Станици за локални линии се Lelylaan, RAI, Holendrecht,Muiderpoort and Science Park како и Амстердам Централ. Од централната станица има линии за Австрија, Белорусија, Белгија, Чешка, Данска, Франција, Германија, Унгарија, Полска, Русија, и Швајцарија. Освен овие линии има и меѓународни линии на Холандската железница ( Амстердам-Брисел-Париз-Келн), Градски ноќни линии (CityNightLine), и Интер сити (InterCityExpress). Еуролинија има линии на автобуси од железничката станица Амстел во Амстердам до сите одредишта во Европа. Аеродромот „Схипхол“ е оддалечен на 20 минути со воз од централната железничка станица. Тоа е најголемиот аеродром во Холандија, петти по големина во Европа и дванаесетти по број на патници во целиот Свет. Тој може да опслужи околу 46 милиони патници годишно и е база на 4 авиопревозници на холандските авиокомпании (KLM, transavia.com, Martinair и Arkefly). „Схипхол“ во 2010 година беше четврти аеродром по меѓународна прометност.
Велосипедизам
Амстердам е најпријателски настроениот град кон велосипедистите во цела Европа. Тој е огромен град со велосипедска култура и добри услови за велосипедистите како патеки и цели коловози за велосипедисти, како и неколку добро обезбедени паркинзи за велосипеди кои се достапни по ниски цени. Во 2006 година на улиците на Амстердам се возеле околу 465 000 велосипеди. Кражбата на велосипеди е надалеку позната, па во 2005 година во Амстердам украдени биле околу 54 000 велосипеди. Луѓе од сите општествени групи користат велосипед за превоз низ градот, како резултат на малите димензии на Амстердам, изобилството од велосипедски патеки (околу 400 километри), рамниот терен и непријатноста од возење автомобил.
Образование
Амстердам има 2 универитети- Универитетот на Амстердам и универитетот ВУ. Во другите институции кои овозможуваат високо образование спаѓаат уметничкото училиште (Gerrit Rietveld Academie), високото училиште (the Hogeschool van Amsterdam), и Амстердамската висока школа за уметност (Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten). Меѓународниот институт за Социјална Историја на Амстердам е една од најголемите истражувачки институции за социјална историја, а особено за историја на работничкото движење. Ботаничката градина на Амстердам која е формирана на почетокот на XVII век е една од најстарите ботанички градини во светот и која има голем број на стари и ретки примероци, меѓу кои и растение од кафе кое било родител на сите растенија кафе во цела централна и јужна Америка. Некои од основните училишта во Амстердам, како што е Монтесори училиштето, наставата ја основаат на одредени педагошки теории. Најголемото Монтесори средно училиште во Амстердам е Монтесори Лицеум Амстердам. Но, наставата во многу училишта е основана врз религијата. Ова било пракса на Римокатоличките и протестантски училишта, но како што се зголемил бројот на муслимански имигранти така се зголемил и бројот на исламски училишта. Во јужните предградија на Амстердам има еврејски училишта. Амстердам е познат по тоа што има 5 граматички училишта -( the Vossius Gymnasium, Barlaeus Gymnasium, St. Ignatius Gymnasium, Het Gymnasium и the Cygnus Gymnasium) каде се учи според класична гимназиска програма, а во програмате се и изучувањето на Латинскиот и класичниот грчки јазик. Иако до неодамна се сметаше дека овој концепт набрзо ќе изумре, сепак гимназиите доживеаа оживување што доведе до формирање на нова четврта и петта гимназија во која спаѓаат и гореспоменатите 3 гимназии. Повеќето средни училишта во Амстердам нудат низа од повеќе нивоа на образование во едно исто училиште. Градот исто така изобилува со колеџи чија програма варира од арт и дизајн до политика и економија и кои истовремено се достапни за странски студенти.
Домување
Пазарот за домување е под силна контрола. Во Амстердам 55% од постоечките станбени објекти и 30 процетни од новите станови се во сопственост на здруженијата за домување кои се спонзорирани од владата. Збиените имоти се многу чести во Амстердам, бидејќи законот за имот ги фаворизира станарите. Голем број од овие збиени имоти станале познати како на пример ОТ301, Вранкријк (затворен од страна на владата) и Биннепрет, и неколку други кои сега работат како бизниси, како здравствени клубови и ресторани со лиценца. Култура и забава Кон крајот на XVI век комората за реторика во Амстердам организирала натпревари меѓу повеќе комори во читање поезија и драма. Во 1638 година во Амстердам е отворен првиот театар. Во него се одржувале балетски претстави од 1642 година наваму. Во XVIII век познат станал и Францускиот театар. Додека Амстердам бил под влијанието на германската музика во XIX век имало многу малку продукции на опера- Холандската Опера во Амстердам (Hollandse Opera Amsterdam) била изградена во 1888 година со специфична цел- промовирање на холандската опера. Во XIX век популарната култура била центрирана во областа Нес. Метрономот, еден од најважните пронајдоци за класичната музика во европа е измислен од Дитрих Николаус Винкел во 1812 година. На крајот на векот биле изградени Државниот и Градскиот музеј. Во 1888 година е основан Оркестарот на Концертниот дом.
Со 20 от век дојдоа и киното, радиото и телевизијата како медиуми. Иако повеќето студија се наоѓаат во Хилверзум и Алсмер, Амстердам има многу големо влијание во програмата. Многу луѓе кои работат во телевизиската индустрија живеат во Амстердам. Исто така седиштето на СБС 6 се наоѓа во Амстердам.
Поп
Музичката хала Ханјекен е концертна сала во близина на Амстердам Арена (Amsterdam Arenа). Нејзината главна цел е да служи како подиум за поп концерти и голема публика. Многу од познатите странски уметници имале настапи во неа. Две други познати места се -Парадисо и Мелквех (Paradiso and Melkweg) а тие се наоѓаат во близина на Леидсеплеин. И во двете има широка програма од инди рок до хип-хоп и РНБ и други познати правци на музика. Други места кои се ориентирани на подкултури се OCCII, OT301, De Nieuwe Anita, Winston Kingdom и Zaal 100. Џезот има голема публика во Амстердам, а најпознато џез место е Бимхаус (Bimhuis).
Електронска и денс-музика
Музичката хала Ханјекен исто така е домаќин на бројни фестивали на електронска музика, но има и голем број други локации каде се одвиваат фестивали. Армин ван Буурен и Тиесто потекнуваат од Холандија и се сметаат за едни од најдобрите транс-диџеи и многу често настапуваат во Амстердам. Секој Октомври, Амстердам е домаќин на АДЕ кој е еден од водечките електронски музички собири и воедно најголем клупски фестивал на електронска музика во светот. Друг познат музички фестивал е 5 days off, кој се одвива на стадионите -Парадисо и Мелквех (Paradiso and Melkweg). Во текот на летото има неколку големи фестивали на денс музика во околината на Амстердам како Awakenings, Dance Valley, Mystery Land, Loveland, A Day at the Park, Welcome to the Future, и Valtifest.
Класична музика
Амстердам има светски познат симфониски оркестар, наречен „Оркестар на Концертниот дом“ чие седиште е Концертен дом (Консертгебау) на плоштадот на музеите. За неа критичарите сметаат дека има една од најдобрите акустики во светот. Зградата има 3 хали, Хроте Зал, Мал Зал, и Спигелзал. Годишно во неа се одвиваат околу 800 концерти со повеќе од 850.000 посетители. Операта на Амстердам се наоѓа во близина на градското собрание. Затоа двете згради заедно се нарекуваат Стопера (Stopera). Овој збор потекнува од холандските зборови градска куќа (stadhuis) и опера (opera). Огромниот модерен комплекс, кој беше отворен во 1986 година се наоѓа во поранешната еврејска населба Waterlooplein во близина на реката Амстел. Стопера е база на Холандската Опера, националниот балет  и Холандската симфонија. Muziekgebouw е концертна хала, која се наоѓа блиску до централната станица. Во неа се одвиваат главно концерти на модерна класична музика. Во нејзина близина се наоѓа Bimhuis, концертна хала за импровизирана и џез музика.
Театар
Главната зграда на театарот во Амстердам е Stadsschouwburg Amsterdam во  Leidseplein.Тоа е базата на Toneelgroep Amsterdam. Оваа зграда датира од 1984 г. Повеќето претстави се изведуваат во Grote Zaal (Големата Сала). Вообичаената програма на настани ги опфаќа сите видови на театарски форми. Stadsschouwburg моментално се реновира и проширува. Третиот театарски простор кој ќе работи заедно со соседниот Melkweg ќе се отвори доцна во 2009 или на почетокот на 2010. Други театри се: Royal Theatre Carré, Bellevue theatres, Stopera de kleine komedie и  повторно отворениот  DeLaMar.
Комедија и кабаре
Холандија има традиција на кабаре или “kleinkunst” која комбинира музика, раскажување приказни, коментари, театар и комедија. Кабарето датира уште од триесеттите, а артисти како Wim Kan, Wim Sonneveld  и Toon Hermans беа пионерите на ова форма на уметност во Холандија. Во Амстердам постои Академија за кабаре (Kleinkunstacademie). Современи популарни артисти се: Youp van't Hek, Freek de Jonge, Herman Finkers, Hans Teeuwen, Theo Maassen, Herman van Veen, Najib Amhali, Raoul Heertje, Jörgen Raymann, De Vliegende Panters и Comedytrain.К омедијата на англиски јазик беше воспоставена со основањето на Boom Chicago во 1933 г. Тие имаат своj сопствен театар во Leidseplein.
Кинотеки
Холивудските филмови најчесто се вклучени во репертоарот на кината во сопственост на Патхе. Тушински е ард деко зграда која има прекрасно лоби и шест кино сали. Theater One е архитектонско богатство со комфорни седишта 2 балкони и неодамна реновиран таван. Pathe De Munt е модерна кинотека и се наоѓа на Мунтплеин. Пате Арена е на една метро станица од центарот и има ИМАКС аудиториум. Пате Цити планирано е да се отвори во 2010 година. Во Тушински може да се погледнат уметнички филмови како и во Д Мувис, Синцентер, Критерион, Кетелхаус, Ауткајк, и the Филмскиот Музеј. Фестивали Во 2008, на територија на Амстердам се имало 140 фестивали и настани. Познати фестивали и настани во Амстердам се - Денот на Кралицата (Queen's Day); Холандскиот фестивал за изведувачките уметности, годишниот Принцеграхт концерт, 'Стајл Омганг' Амстердам Геј парада; Купот на канабисот; и the Аутмарк. На денот на Koninginnedag стотици илјади луѓе доаѓаат во Амстердам да слават заедно со жителите на Амстердам. Целиот град е натрупан со луѓе кои купуваат производи на пазарите или посетуваат некој од многуте концерти. Годишниот фестивал на Холандија привлекува странски уметници и посетители од цела Европа.Амстердам Геј парадата е фестивал кој се одржува секоја година и има локален карактер, а се одржува во вид на парада на бродови во каналите првата сабота во август. Amsterdam Gay Pride е фестивал која е честа мета на критики и пофалби. Годишниот Аутмаркт е тридневен културен настан кој почнува на крајот на Август. Тој овозможува да се видат бројни уметници, како музичари и поети кои својата изведба ја изведуваат качени на подиуми.
Спорт
Амстердам е дом на фудбалскиот клуб ФК Ајакс Амстердам. Стадионот Амстердам Арена е домашен стадион на Ајакс. Се наоѓа во југоисточниот дел на градот до железничката станица Amsterdam Bijlmer ArenA. Пред 1996 година кога Ајакс се пресели на денешната локација, играше на Де Мфер Стадионот. Во 1928 година, Амстердам беше домаќин на Летните олимписки игри. Олимпискиот стадион кој бил изграден за таа намена е потполно реставриран и сега се употребува за спортски и културни настани, како што е Амстердамскиот Маратон. Градот беше домаќин за велосипедските настани на оваа манифестација. Осум години порано, Амстердам учествувал во организирање на пловечките настани од летната олимпијада која беше одржана во соседниот Антверпен, Белгија. Екипата за хокеј на мраз игра во салата Јап Еден. Овој тим учествува во Холандската премиер лига во хокеј на мраз. Во оваа сала исто така се одржуваат и првенства во брзо лизгање на 400 метри. Амстердам има и 2 екипи за рагби- the Амстердам Крусадерс (Amsterdam Crusaders), Амстердам Слотен, (Amsterdam Sloten) и Амстердам Пантерс, (Amsterdam Panthers). Тимот Амстердам пирати (Amsterdam Pirates) се натпреварува во големата рагби лига на Холандија. Има 3 тима за хокеј на трева - Амстердам, Пиноке и Хурлеу. Тие играат во близина на Вагенер стадионот вол блискиот град Амстелвеен. Кошаркарскиот тим MyGuide Amsterdam се натпреварува во холандската прва лига и тие играат во спортската сала Зуид во близина на Олимпискиот стадион. Од 1999 градот Амстердам им одава чест на најдобрите спортисти и спортистки во салата Амстердам Спортс Авордс. Боксерот Раимонд Јовал и хокејарот карол Тате беа првите кои таму ги примиле наградите во 1999 година. Кик боксот, Муау Таи и други боречки вештини се популарни во Холандија и особено популарни во Амстердам.
Алаговац (езеро)
Алиговац (или Алаговац) е вештачко езеро во Република Српска, во Босна и Херцеговина. Се наоѓа на околу 4 километри северно од Невесиње, во подножјето на планината Вележ. Ова е најголемо езеро во Невесињската долина. Површината на езерото изнесува околу 40 хектари. Градот Невесиње се снабдува со вода од ова езеро. Езерото е богато со рибом, особено шаран, бел амур и толстолобик. Езеро Алиговац редовно го порибува Спортското риболовно друштво „Заломка“ од Невесиње кое и управува со риболовот на ова езеро.
Калиста (пароброд)
Калиста бил мал пароброд на москитната флота на Заливот Пуџит.
Кариера
Калиста бил изградена во 1911 година во бродоградилиштето Мартинолич во Доктон, Вашингтон
Бродот е најпознат по настан што се случи на 5 ноември 1916 година. Бродот пловел после паробродот <i id="mwDg">Верона</i> кој пренесувал членови на Индустриските работници на светот од Сиетл до Еверет, Вашингтон, во врска со работен спор. По пристигнувањето на Верона во Еверет, избувнало пукање кое оттогаш станало познато како Еверетскиот масакр. Поради пукањето, Верона не ги пренел своите патници- индустриските работници во Еверет и се вратил во Сиетл. На враќањето, Верона го пресретнал Калиста тргнат за Еверет и го предупредил Калиста да не продолжи. Потоа Калиста го сменил курсот и се вратил во Сиетл.
Ебеплија
Ебеплија — мало село во областа Јуруклак, во Општина Карбинци, сместено во околината на градот Штип.
Потекло на името
Името на селото веројатно доаѓа од турскиот збор „еба“, што означува пуст, неплоден.
Географија и местоположба
Ова мало село се наоѓа во областа Јуруклак, во југоисточниот дел на територијата на Општина Карбинци, а на северозападните ограноци на планината Плачковица. Селото е планинско, на надморска височина од 900 метри. Од градот Штип е оддалечено околу 20 километри.
Во атарот на селото се наоѓа помошната писта на Плачковица.
Историја
За време на Првата светска војна, Јуруците во селото ги поддржувале четите на ВМРО. Во селото, во 1915 година е убиен Георги Николов, четник на ВМРО кој извршил предавство.
Во поново време, името на селото се поврзува со трикратниот убиец Мустафа Шефаит. Тој во 2000 година со ловечка пушка ги убил Малиш Анакиевски кај селото Руљак, како и Тоде Цветанов и Никола Николов во селото Црвулево. Воедно, ранил уште три лица.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 8,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 487,8 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 78,2 хектари, а на пасиштата само 7,8 хектари.
Селото, во основа, нема некоја развиена стопанска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 80 жители, сите Турци. Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 102 жители, сите Турци.
Селото е мало и е во фаза на наполно раселување. Така, во 1961 година броело 26 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 11 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Ебеплија живееле 11 жители, сите Турци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Карбинци, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Карбинци.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Штип. Селото припаѓало на некогашната општина Штип во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот од 1955 до 1957 година селото се наоѓало во рамките на тогашната општина Радање.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радање, во која покрај селото Ебеплија, се наоѓале и селата Вртешка, Голем Габер, Јунузлија, Калапетровци, Калаузлија, Кепекчелија, Кошево, Курфалија, Кучилат, Кучица, Мал Габер, Мичак, Муратлија, Никоман, Оџалија, Почивало, Прналија, Радање и Шашаварлија. Селото припаѓало на Општина Кучица во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Вртешка, Ебеплија, Кучица, Мичак, Муратлија и Прналија.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 2328 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Прналија. Во избирачкото место се опфатени селата Вртешка, Ебеплија и Прналија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 149 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 153 гласачи.
Сѐ за мојата мајка
Сѐ за мојата мајка (Todo sobre mi madre) е филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар снимен во 1999 година. Филмот обработува комплексни теми како сида, сексуален идентитет, пол, религија и егзистенцијализам.
Дејството во филмот потекнува од еден претходен филм на Алмодовар, „Цветот на мојата тајна“, во кој студенти по медицина се учат како да убедат една ожалостена мајка да даде согласност органите на син ѝ да бидат подарени за пресадување.
Сиже
Мануела е медицинска сестра која живее и работи во Мадрид со синот тинејџер Естебан, кој сака да биде писател и никогаш го нема запознаено својот татко.
Алмодовар го завршува филмот со посвета: „За сите глумици кои глумеа глумици, за сите жени кои глумат, за мажите кои глумат и се претвораат во жени, за сите луѓе кои сакаат да бидат мајки. За мајка ми“.
Критики
Сѐ за мојата мајка е општо-прифатен како најзрелиот филм на Алмодовар досега. Доби Оскар за најдобар странски филм во 1999, Награда за најдобра режија на Канскиот филмски фестивал, седум Гоја награди вклучувајќи Најдобар филм, Најдобра режија и Најдобра женска главна улога за аргентинката Сесилија Рот. Ричард Шикел од магазинот Тајм, како и други критичари го прогласија за најдобар филм на годината.
NGC 3964
NGC 3964 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3964 се споменува и како MCG 5-28-43, CGCG 157-50.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3964 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3964 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 76°.
1625 во архитектурата
1625 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Свети Анастасиј Персиски
Свети Анастасиј Персиски е христијански светец.
Источни Висаи
Источен Висајас или Регион VIII е регион на филипините кој е сместен на архипелагот Висајас. Содржи 6 покраини и главен град е Таклобан Сити.
Свети Анастасиј Персиски
Анастасиј е роден како Магундат во Персија. Кога царот Ираклиј се борел со Персијанците, Магундат пребегнал кај христијаните, отишол во Ерусалим, каде што се крстил, добил име Анастасиј и се замонашил. Според христијанските верувања, долго лежел во затвор и бил луто мачен додека царот Хозроe не му изрекол смртна пресуда. По таа пресуда, Анастасиј бил удавен во вода. Пострадал на 22 јануари 628 година, во градот Бетсалоe, во близина на Нинив
Православната црква неговиот ден го чествува на 22 јануари.
Бановиќ Страхиња (филм од 1981)
„Бановиќ Страхиња“ (српски: Banović Strahinja) — југословенско-германски филм од 1981 година, во режија на Ватрослав Мимица (неговиот последен филм) по сценариото на Александар Петровиќ. Филмот е заснован на истоимената епска песна. Во главните улоги настапуваат: Франко Неро, Драган Николиќ, Сања Вејновиќ, Фолкер Прехтел, Коле Ангеловски, Столе Аранѓеловиќ, Герт Фребе, Радош Бајиќ, Јанез Врховец и Раде Шербеџија. Музиката за филмот е дело на Алфи Кабиљо, кој за неа ја добил „Златната арена“ на Пулскиот филмски фестивал, а со „Златна арена“ се закитил и Драган Николиќ.
Синопсис
Есента, 1388 година, Османлиите почнуваат да ја загрозуваат српската средновековна држава. На имотот на Бановиќ Страхиња (го игра Неро) пристигнува одметникот Абдула (го игра Шербеџија), преправен во просјак. Утредента, Страхиња заминува на лов, а неговиот имот, со помош на Абдула, го напаѓа бандата на разбојникот Алија (го игра Николиќ). Притоа, разбојниците ги убиваат сите жители и го палат имотот, а Алија ја грабнува Анѓа (ја игра Вејновиќ), сопругата на Страхиња. Здогледувајќи го чадот, тој набрзина се враќа на својот имот, но таму затекнува само пустош. Од заробениот Абдула дознава дека Алија му ја грабнал Анѓа. Страхиња оди кај татко ѝ на Анѓа, кнезот Југ Богдан (го игра Фребе), но тој не сака да му помогне, сметајќи ја Анѓа за неверна жена која треба да биде казнета. Тогаш, Страхиња решава самиот да ја најде Анѓа и се заколнува дека ќе го убие Алија. За тоа време, Алија се вљубува во Анѓа и не сака присилно да ја обесчести. Барајќи го Алија, Страхиња паѓа во заседа, но Абдула го спасува како знак на благодарност за милоста што Страхиња ја покажал кон него. Меѓутоа, Алија ја открива измамата на Абдула и го казнува со страшна смрт. Тогаш, Анѓа не може повеќе да издржи и му се подава на Алија. Страхиња, врзан и посрамен, се враќа во дворецот на Југ Богдан, но не се откажува од намерата да ја спаси Анѓа. Бидејќи Југ Богдан повторно одбива да му даде помош, Страхиња купува од него десетина робови и со нив заминува во потрага по Алија. Најпосле, тој го пронаоѓа логорот на Алија, кој навреме успева да побегне со Анѓа во шумата. Страхиња и неговите робови водат борба со луѓето на Алија и успеваат да победат, а потоа Страхиња ги ослободува робовите. Потоа, тој заминува во потрага по Алија кого го убива во двобој и заедно со Анѓа се враќа во својот опустошен замок. Уморен, тој заспива, а Анѓа бега од срам. Сепак, воден од својата голема љубов кон неа, Страхиња повторно тргнува во потрага по неа. На крајот од филмот, Југ-Богдан, наредува Анѓа да стане калуѓерка, но претходно да се казни така што ќе биде ослепена. Тогаш, во црвата влегува Страхиња, кој ѝ простува на Анѓа и ја носи на својот имот.
Окрузи во Литванија
Литванија е поделена на 10 окрузи (apskritys, едн. apskritis) кои ги носат имињата на нивните административни центри. Окрузите се поделени на вкупно 60 општини (savivaldybės, т.е. „самоуправи“): 9 градски, 43 реонски и 8 обични. Секоја општина потоа се дели на старешинства (seniūnijos). Во 2010 г., на окрузите им е одземена управата и оттогаш тие претставуваат само територијални и статистички единици.
529 п.н.е.
529 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 529. година пред новата ера, 529. од првиот милениум п.н.е., 29. од 6 век п.н.е. и последна од 520-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4979 и 4980 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4221 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3231 и 3232 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 224.
529 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 529. година пред новата ера, 529. од првиот милениум п.н.е., 29. од 6 век п.н.е. и последна од 520-тите п.н.е.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 529 година се протега во 2107 и 2108, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2167 и 2168 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 14. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1185 и 1184 исламска година пред хиџра.
Јулија
Јулија е женско име кое се користи во многу јазици. Машки пар на оваа име е името од латинско потекло Јулијанус (лат: Julianus), а има значење млада, полна со живот. Името е посветено на митолошкиот бог на светлината Јупитер.
Фудбал на Летните олимписки игри 1936
Фудбалот на Летните олимписки игри 1936 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Берлин, Германија. На турнирот учествувале вкупно 16 репрезентации.
Првото место го освоил Италија, второто Австрија и третото Норвешка.
Димонци
Димонци може да се однесува на:
1624 во архитектурата
1624 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Луксембург
Големо Војводство Луксембург (Groussherzogtum Lëtzebuerg, Grand-Duché de Luxembourg, Großherzogtum Luxemburg) — мала држава во Западна Европа. Се граничи со Белгија, Германија и Франција. Членка е на Бенелукс. Оваа држава е најмалата земја-членка во Европската Унија. Главен град е истоимениот град Луксембург.
Луксембург за првпат се појавува на географските карти во 963 година. Една од неговите најзначајни одлики е тријазичноста: денес во Големото Војводство Луксембург официјално се зборуваат три јазици: луксембуршкиот, генерално во секојдневна говорна употреба, француски и германски, кои главно се употребуваат во писмен облик за општење со луѓето кои не се од Луксембург, како јазици на културата, администрацијата и бизнисот.
Луксембург од крајот на 19 век станува земја на имигрант и поради големата потреба од работна рака која се бележи во рударската индустрија, Луксембург во последните децении бележи длабоки структурални и општествени промени кои направија оваа држава да стане вистински бизнис-центар на меѓународно ниво.
Единствената способност на културна интеграција која ја покажал луксембуршкиот народ била нашироко призната така што во 1995 година Градот Луксембург бил прогласен за европски град на културата.
Географија и клима
Луксембург е планинска земја во Западна Европа.
Вкупната површина на земјата изнесува 2 586 км2, и според тоа се наоѓа на 166 место по големина во светот. Се граничи со Белгија на север и запад, со Германија на исток и со Франција на југ.
Главниот град Луксембург е најголемиот во државата со околу 90 000 жители.
На северниот дел на државата се наоѓаат Ардените. Тоа е место со ниски планини. Т.н. Кноф го формира највисокиот дел од земјата со 560 метри, иако Бургплац е многу по познат. Останатиот дел од земјата е низински. Јужниот дел на земјата е погоден за градежништво. Овој дел од земјата е познат и како Гутленд. Границата со Германија е создадена од реките Оур, Алзет и Мозел. Други поголеми места се Еш на Алзет и Ехтернах.
Климата во Луксембург е континентална, со студени зими и умерени лета. Климата по долината на Рајна е умерена, а на повисоките делови од Алпите е планинска.
Население
Голем дел од населението во Луксембург е од соседните земји. Во Луксембург има околу 40% странци. Од странците најголем дел се Португалци (околу 13%).
Јазик
Има три службени јазици во Луксембург: француски, германски и луксембуршки. Најзборувани се луксембуршкиот (мајчин на 61%), францускиот (мајчин на 10%) и португалскиот (мајчин на 13%). Голем дел од населението ги владее германскиот и англискиот. Понекогаш се користи и холандскиот, но најчесто во банките и туристичкиот сектор.
Религија
Постојат поголем број на верски организации во Луксембург. Најголема заедница е Римокатоличката, но земјата ги почитува и правата на другите верски заедници. Од прилика 87% од населението се католици, а останатите 13% се протестанти, евреи и муслимани.
Римокатолицизмот е најстарата религија во Луксембург. Луксембург е главниот центар за христијанството во текот на средниот век. Таа успеала да се задржи на големо рамниште во времето на реформацијата. Вкупниот процент на верници е околу 95%. Протестантството е втора најголема религија во Луксембург со околу 10.000 верници (1% до 3,2% од населението). Тие се поделени во неколку протестантски цркви и вероисповеди, вклучувајќи ги лутеранството, калвинизмот, англиканството и евангелизмот.
Денес, во Луксембург живеат околу 1.200 Евреи од кои 650 активни.
Окрузи
Окрузите понатаму се делат на кантони:
Сообраќај и превозни средства
Луксембург има Аеродром Luxemburg-Findel, во градот Луксембург Единствени патишта се: •	A1 •	A7 •	E29 (Европски_пат) •	N11
Клима
Климата во Луксембург личи на климата во Холандија и Белгија, со свежи лета и меки зими. Луксембург има морска клима. Централниот и јужниот дел Луксембург имаат малку потопла клима. Просечната температура изнесува околу 7 и 9 °C годишно. Просечниот број на дожд изнесува околу 740 mm годишно. Во северниот дел на Луксембург има најмногу дожд, а во јужниот дел на Луксембург најмалку.
Луксембург како тема во уметноста
Во своето дело „Мирни денови во Клиши“, американскиот писател Хенри Милер го опишува Луксембург како „мирна, згоена земја дембелија“ во која „на лицата на жителите се огледуваше некакво кравјо блаженство“. Понатаму, тој го опишува „спокојниот, здодевен живот на народот кој нема причина да постои, освен како што постојат кравите или овците“.
Мичак
Мичак — село во Општина Карбинци, Штипско. Денес нема жители.
Географија и местоположба
Селото е сместено на југозападната падина на планината Плачковица, надморска височина од 1.000 м. Лежи во крајниот југоисточен дел на општината, на границата со Општина Радовиш. Самото село е сместено во една долина, а на север од него се издига возвишението Мичачки Рид
Население
Мичак било мало, традиционално турско село. Населението почнало да опаѓа во 1950-тите со иселувањето на Турците, за во 1961 г. да се сведе на 10 жители. Во 1960-тите е целосно напуштено. Според пописот од 2002 година, Мичак немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Горњи Чрнци
Горњи Чрнци (словенечки: Gornji Črnci) — населба во Општина Цанкова во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Подлешко Езеро
Подлешко Езеро — вештачко езеро во близина на селото Подлес. Сместено е на околу 14 км од населбата Градско, на падините на планината Клепа, и до него се стига по асфалтен пат. Изградено е од страна на некогашниот агрокомбинат „Лозар“, со цел наводнување на многубројните површини со овошки и жито во околината на Градско.
Туризам
Во мај 2015 година било најавено потпишувањето на договор на Општина Градско со Бирото за регионален развој и Министерството за локална самоуправа за спроведување на проект со средства во висина од 1,8 милиони денари за опремување на Подлешкото Езеро, со што истото би прераснало во рекреативен туристички центар. Со средствата за проектот била предвидена изградба на видиковци, рекреативни патеки, поставување на клупи и целосно уредување на околината. Во ноември 2015 година било објавено дека проектот е успешно завршен.
ПУ „Страшо Пинџур“ - Црвени Брегови
Основно училиште „Страшо Пинџур“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Црвени Брегови; скратено: ПООУ „Страшо Пинџур“) — подрачно основно училиште во селото Црвени Брегови, составен дел на истоименото училиште од градот Неготино.
Училиштето е именувано по македонскиот народен херој Страшо Пинџур.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Црвени Брегови.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Силјан Штркот
Силјан Штркот — македонска народна приказна собрана од Марко Цепенков.
Содржина
Дејството на приказната се одвива во прилепското село Мало Коњари во кое живеел селанецот Божин кој имал син Силјан. Силјан бил разгален, мрзелив и непослушен, а татко му постојано го советувал и го молел да се подобри, зашто во спротивно ќе го фати клетва како што им се случило на пилињата Сиве и Чуле. Меѓутоа, Силјан избегал од дома и сретнал еден духовник со кого просел по селата. Потоа, тој заминал на аџилак, но претрпел бродолом. Како единствен преживеан од бродот, Силјан се нашол во некоја непозната земја населена со луѓе-штркови. Од нивниот поглавар Аџи Кљак, Силјан дознал дека тамошните луѓе се претворале во штркови кои потоа оделе во Мало Коњари. Притоа, Аџи Кљак му раскажал на Силјан дека жителите на таа земја биле проколнати, зашто во минатото го отепале еден добар старец. На гробот од старецот се појавиле два извора: водата од едниот извор ги претворала луѓето во штркови, а водата од другиот извор ги претворала штрковите во луѓе. Тамошните луѓе морале да се претворат во штркови, одлетувале во Мало Коњари за да добијат пород и дури потоа се враќале назад. Цело лето Силјан работел на имотот на Аџи Кљак, а есента се претворил во штрк и одлетал дома при што си носел вода за да се претвори во човек. Меѓутоа, водата му се истурила и тој бил осуден да живее на покривот од домашната куќа, но во облик на штрк. Така, тој копнеел неговите да го препознаат, но наместо тоа, син му Велко го удрил со стап по главата, а татко му му ја скршил ногата. Воден од копнежот по своите најблиски, еден ден, Силјан го украл клопчето на сопругата Неда и го оставил во гнездото. Потоа, тој повторно се вратил во земјата на штрковите, каде се покажал како вреден човек, а следната година се вратил во Мало Коњари, се измил со чудотворната вода и така пак станал човек. Кога им ги раскажал на домашните своите доживувања, тие не му верувале, но тој ги убедил така што им го покажал клопчето што ѝ го украл на Неда.
Осврт кон делото
„Силјан Штркот“ е најпознатата и најдолгата македонска народна приказна и се смета за врв на народната проза. Според тематиката, делото претставува волшебна народна приказна (сказна), зашто во неа е опишана преобразбата на човекот (Силјан) во штрк и неговата повторна преобразба во човек. Во неа, јасно е видлива писателската дарба на Цепенков и многумина критичари сметаат дека „Силјан Штркот“ не е народна творба, туку претставува подолг авторски расказ, а некои го сметаат за првиот краток роман во македонската книжевност.
Издание од 2001 година
„Силјан Штркот“ има доживеано голем број изданија на македонски јазик. Во 2001 година, делото било објавено од издавачката куќа „Култура“ во рамките на библиотеката „Срна“. Книгата има 63 страници и ја содржи оригиналната верзија на приказната, како и верзијата на современ македонски литературен јазик (во редакција на Јасминка Јанева). Исто така, книгата содржи и поговор со наслов „Проколнатиот човек - Штркот“, напишан од Венко Андоновски. Нацртот на корицата го направил Александар Сотировски, коректурата била дело на Габриела Стојковска, а за компјутерската подготовка бил задолжен Александар Наумоски. Книгата била испечатена во печатницата „Графички центар“ во Скопје, а таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи ознаката ISBN 9989-32-228-7.
Фонд за пензиско и инвалидско осигурување на Македонија
Фондот за пензиско и инвалидско осигурување на Македонија, го спроведува системот на пензиското и инвалидското осигурување на Македонија, кој од 1991 година е следбеник на поранешната Самоуправна интересна заедница на пензиското и инвалидското осигурување на Македонија.
Со Законот за пензиското и инвалидското осигурување на единствен начин се уредени правата од пензиското и инвалидско осигурување за сите осигуреници. Управните, финансиските, стручните, административните и другите работи во спроведувањето на пензиското и инвалидското осигурување на територијата на Република Македонија ги спроведува Стручната служба на Фондот, со Централа и подрачни единици.
Седиштето на Фондот е во Скопје.
Активности на Фондот
Во Фондот на пензиското и инвалидското осигурување се остварува политиката на развојот на пензиското и инвалидско осигурување, се следат состојбите, се преземаат соодветни мерки за унапредување на системот на пензиското и инвалидско осигурување и за рационално користење на средствата потребни за обезбедување на правата од пензиското и инвалидско осигурување, се решаваат права за остварување старосна, инвалидска и семејна пензија, право на распоредување на друго соодветно место, право на соодветно вработување, право на преквалификација или доквалификација и право на соодветни парични надоместоци, право на паричен надоместок за телесно оштетување, право на најнизок износ на пензија и се врши исплата на пензии и други права од пензиското и инвалидско осигурување.
Финансии
Вкупните приходи на Фондот во 2017 година изнесувале 65.319,96 милион денари, од кои изворните приходи биле 35.613,90 милиони денари, а 28.457,03 милиони денари биле трансфер од Буџетот на Република Макединија. Вкупните расходи на Фондот во 2017 година биле 65.148,94 милиони денари.
Управна поделба на Русија
Како најголема земја во светот, и една од најнаселените, Русија има неколку видови и нивоа на управна поделба.
Федерални субјекти
Русија е федерација која се состои од 85 субјекти. Овие субјекти имаат еднакви федерални права во смисол дека се подеднакво претставени во собранието—секој има двајца делегати—во Советот на Федерацијата (горниот дом на рускиот парламент). Меѓутоа тие се разликуваат по степенот на автономија која ја уживаат. Автономните окрузи, додека се субјекти сами за себе, истовремено се сметаат за административна поделба на други федерални субјекти (со единствен исклучок на Чукотскиот автономен округ). Федералните субјекти се сметаат за второ ниво на поделба, бидејќи се предмет на федералните закони (прво ниво).
Административна поделба
Секој федерален субјект има одредено своја административната и територијална поделба посебно. Еве генерализирана список на видови на административна поделба на пониско ниво (3то ниво) на федералните субјекти:
Типични административни единици од 4то ниво:
Општински целини и меѓуопштински територии
Во текот на општинската реформа во Русија (руски: муниципальная реформа в России), сите федерални субјекти на Русија требале да си ги усогласат самоуправните структури, гарантирано според Уставот на Русија. Според оваа реформа секој субјект треба да има унифицирана структура на општинските управни тела до January 1, 2005, и законот за нивно извршување стапил во важност на 1 јануари, 2006. Според законот, единиците на општинска поделба се:
Федерални окрузи
Сите федерални субјекти се групирани во девет федерални окрузи, секој под управа на претставник назначен од претседателот на Русија. Пратениците на федералните окрузи служат како врска помеѓу федералните субјекти и федералната влада и се главно одговорни за надгледување на почитувањето на федералните закони.
Економски региони
За економски и статистички цели, федералните субјекти се делат на 11 економски региони. Економските региони и нивните делови кои делат заеднички економски трендови пак, се групираат во економски зони и макрозони.
Фавикен
Фавикен бил ресторан сместен во општина Аре, Јемтланд, Шведска. Бил воден од готвачот Магнус Нилсон помеѓу 2008 и 2019 година. Храната што се служела во ресторанот била локализирана на имотите околу ресторанот, со само мал број исклучоци. Фавикен бил ставен во 50-те најдобри ресторани во светот во 2012 година и бил именуван како еден од првите десет ресторани во светот од водичот Загат во 2013 година. Ресторанот бил затворен на 14 декември 2019 година, бидејќи Нилсон сакал да продолжи со други проекти.
Опис
Ресторанот се наоѓа на имотот Фавикен Егендом од 19 век, кој се состои од 20.000 хектари обработливо земјиште и се наоѓа на околу 750 km северно од Стокхолм и 25 km по пат од ски-центарот Оре. Сегашните сопственици го купиле имотот во 2003 година и го вработиле готвачот кој станал сомелиер Магнус Нилсон за да ги надгледува винарските визби. Тој се преселил во кујната откако не можел да најде некој друг да го стори тоа и станал главен готвач. Нилсон го опиша своето поранешно работење како „ресторан за лосов фонду“.
Мени
Кујната што се служи во Фавикен е под влијание на нордиската кујна и користи локални состојки кои доаѓаат или од имотот или од многу блиску. Исклучок од оваа локализација на кујната се шеќерот, солта и алкохолниот оцет. Самиот готвач ги фаќа рибите во локално езерце, а јадењата се менуваат во зависност од тоа што е уловено. Нилсон објасни дека не верува дека постои нова нордиска кујна, но наместо тоа, описот на сите им овозможува на поединечни скандинавски ресторани да создаваат свои стилови на храна. За вечера во Фавикен обично се служат четиринаесет јадења покрај мезе.
Јадењата на менито вклучуваат топла коскена срж која се вади од голема писка на крава со помош на пила за две лица во средината на самата трпезарија. Тоа јадење особено е придружено со исечени коцки од сирово говедско срце, излупен морков и зелена сол од жалфија. Други театарски јадења вклучуваат производител на сладолед што Нилсон намерно не го одржува: „Намерно не се грижам за мојот производител на сладолед, така што ќе испушта многу звуци“, објасни тој.
Зеленчукот понекогаш се чува до осум месеци во рут продавница пред да се користи.
Прием
Адам Сакс од списанието Бон Апетит го опиша Фавикен како „најсмелиот ресторан во светот“.
Фавикен бил прогласен за 34-ти во 50-те најдобри ресторани во светот во 2012 година, кога за првпат се појавил на листата. Готвачот Рене Реџепи, од првопласираниот ресторан Нома, рече „ако имав шанса да одам каде било во светот во моментов, би одел во Фавикен“. Фавикен бил именуван во првите десет ресторани во светот од водичот Загат во 2013 година. Во 2016 година, Фавикен бил награден со две ѕвезди од Водичот Мишелин.
Рецензент за британскиот весник „Индипендент“ напиша дека „Вечерата во Фавикен никогаш не е ништо помалку од интересна, дури и ако има елементи (компир варени во распаднати есенски лисја) кои се повеќе претенциозни отколку вкусни“. Друг рецензент за Дејли Телеграф напиша: „Неизмерното спојување на неверојатниот амбиент на Фавикен, уникатните јадења и западната романса на готвач кој го остави светот зад себе само затоа што го следеше, ја издигна нашата вечера во територијата на „најнезаборавниот оброк досега“".
Во 2014 година, третата сезона од серијата „Умот на готвач“ на ПБС го прикажувала готвачот Нилсон во епизодите од 9 до 16. Секоја епизода покажувала различен аспект од интересот на готвачот за нордиската кујна и традиции и неговиот процес на создавање јадења за Фавикен. Епизодата 16, насловена „Фавикен“, им дала на гледачите поглед зад сцената за време на услугата за вечера во ресторанот.
Фавикен и готвачот Магнус Нилсон биле вклучени и во шестата епизода од првата сезона на серијата „Готвачка маса“ на Нетфликс во 2015 година.
1623 во архитектурата
1623 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 1891
NGC 1891 — астеризам во соѕвездието Гулаб, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1891 се споменува и како ESO 362-?20.
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1891 е од видот *Grp. NGC 1891 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 21 м 44 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 47' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 1891 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 358; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7054.
1622 во архитектурата
1622 година во архитектурата содржи некои значајни настани.