cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4530
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4530 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 4,3 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 33 м 47,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 21' 14"".
Други поделби
Проучување на NGC 4530 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 75; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3020. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 115.
Ескими
Ескими или Инуити, народ сочинет од староседелците на арктичкиот и субарктичките региони на Гренланд, Алјаска, Канада и крајниот исток на Сибир (Русија), припадници на монголоидната раса. Денес се проценува дека постојат околу 177.000 Ескими.
Потекло на поимот
Во самонаречените имиња за Ескимите спаѓаат и Инуити, Инупијани, Јупик и Алутит, а сите се помалку или повеќе локални варијанти на зборот што значи „народ“. Името Еским, кое првпат е употребено од Европејците, може да потекнува од монтагнаскиот збор за чевли за снег, а ова име им се допаднало на луѓето од Арктикот што живеат на Алјаска, додека оние во Канада и од Гренланд го претпочитаат името Инуит.
Ананас
Ананас — растение именувано според сличноста на изгледот со оној на шишарката. Станува збор за тропско растение со јадлив зрнест плод кое се збир од повеќе зрнести плодови, и нјисплатвливото од економска гледна точка растение во семејството бромелии. Ананасите може да се одгледуваат со сечење на врвот на овошјето, со цветење по период од 20-24 месеци и плодност во наредните шест месеци. Ананасот не созрева значително по жетвата. Ананасите може да се јадат свежи и зготвени, конзервирани, исцедени, и се дел од голем број на оброци. Покрај за исхрана, на Филипините, листовите од ананасот се користат за производство на текстилно влакно- пиња кое, меѓу многуте употреби, се користи и како состав на хартијата за ѕид и мебел.
Ескими
Потекло
Ескимите се од азиско потекло, како и американските Индијанци, но се разликуваат од нив по начинот на кој се приспособиле на климатските услови, присуството на крвната група Б и по нивниот јазик (ескимско-алеутски), кои укажуваат на тоа дека се од различно потекло.
Ананас
Потекло на поимот
Зборот ананас во англискиот јазик првпат било забележано во 1398 година кога првично се користело да се опишат репродуктивните органи на иглолисните растенија (сега се нарекуваат шишарки). Поимот „шишарка“ за репродуктивните органи на иглолисните дрвја првпат е забележан во 1694 година. Кога европските истражувачи го откриле ова тропско овошје во Америка, тие ги нарекле „ананаси“ ( прво се спомнуваат во 1664 година поради сличниот изглед со шишарките).
Ескими
Живот
Традионалната ескимска култура е целосно приспособена на екстремниот студ, снег и мраз во кои речиси нема зеленчук, а карибуите (американски северен елен), рибите и морските цицачи се главен извор на храна. За лов на море се користат харпунот, кајакот едносед и поголеми чамци наречени умијаци. Облеката се изработува од крзното на карибуите и од кожата на фоките. Зимите ги минуваат во иглуа, кои биле изградени од блокови снег или во полуподземни куќи изработени од камен и треви, алетата во шатори од животински кожи. Санките со кучиња биле основно превозно средство. Религијата им била насочена кон шаманизмот и невидливиот свет на духовите. До крајот на XX век, моторните возила за движење по снег и пушките ги замениле кучешките запреги харпуните. Многу Ескими го напуштиле номадскиот начин на живот и лов и се преселиле во северните места и градови. некои формирале кооперативи преку кои ги продаваат рачно изработените предмети и стока.
Ананас
Потекло на поимот
Во научниот бином, оригиналното име на овошјето доаѓа од зборчето на Тупските јазици- нанас,што значи „одлично овошје“ , , и комосус „со туфни“ кое се однесува на стеблото на овошјето според записот на Андре Тевет во 1555 година. Другите членови на родот ананас, често се нарекуваат „шишарки“ како и во други јазици. На шпански, ананасите се нарекуваат пиња ("шишарка"), или анана (ананас) (пример: пијалакот Пина Колада).
Опрашување
Опрашувањето е потребно за формирање на семето, но присуството на семињата негативно влијае на квалитетот на плодот. На Хаваите, ананасот се одгледува на големи земјоделски површини, и од оваа причина увозот на колибри е забранет. Дивите ананаси ги опрашуваат лилјаци. Од оваа причина тие цветаат во текот на ноќта.
Кулинарски употреби
Месестиот дел и сокот од ананасите се користат во кујните ширум светот. Во многу тропски земји, ананасот се подготвува и се продава на патиштата како брз оброк. Тие се продаваат цели или на половина. Парчињата од ананас не се користат само за десерти како на пример во овошните салати, туку е и главна состојка во голем дел од солените јадења, на пример во хамбургерите и пиците. Мелениот ананас се користи за јогурт, џем, колачиња и сладолед. Сокот од ананас се служи како пијалак и исто така е главна состојка во коктелите како што е пинаколада.
Исхрана
Суровиот ананас е одличен извор на манган (76% од дневно препорачана доза од една чаша) и витамин Ц (131 % од дневно препорачана доза од една чаша). Ананасот во своето стебло го содржи протеличкиот ензим, бромелин, кој ги разложува белковините. Ако содржи големо количество на бромелин, сокот од суровиот ананас може да се користи како маринада за месо и како зачин за смекнување. Ананасовите ензими можат да се користат и при подготовката на храна, како желе или други десерти чија основа е желатинот, но иститеможно е да се уништат за време на готвењето и конзервирањето. Присуството на бромелин во плодот е незначително, за разлика од стеблото. Поради оваа своја одлика бромелинот помага при варењето на храната.
Историја
Растението потекнува од Јужна Америка најверојатно во пределите меѓу Бразил и Парагвај, сепак важно е да се напомене дека малку се знае за потеклото на припитомениот ананас. Пикерсгил, 1976 година (Pickersgill, 1976). М.С.Бертони сметал дека канализационата мрежа на реките Парана-Парагвај да биде местото на потеклото на „ A. Comosus“. Домородците на јужниот дел на Бразил и Парагвај го шират ананасот низ Јужна Америка и тоа на крајот ги опфати Карибите, Средна Америка и Мексико, каде што се одгледувале од Маите и Ацтеките. Колумбо наишол на ананасот во 1493 година на Заветрените Острови, односно Гваделуп. Тој го нарекол „ piña de Indias“, со значење „шишарка на Индијанците“ и го донел назад со него во Европа, притоа правејќи го ананасот првата бромелија што ја напушти Новиот Свет.
Глосектомија
Глосектомија е хируршко отстранување на цел или дел од јазикот. Се изведува со цел да се прекине злоќудниот раст како при орален канцер. Често е потребно отстранување на само дел од јазикот, во кој случај оваа процедура е позната како делумна или хемиглосектомија.
Катедрала „Св. Никола“ (Бјелско-Бјала)
Катедралата Свети Никола (полски: Katedra św. Mikołaja w Bielsku-Białej) е црква која се наоѓа во Бјелско-Бјала, Шлеско Војводство, Полска. Објектот бил изграден во периодот помеѓу 1443 и 1447 година, за да во текот на XX век биде скоро целосно реконструирана. Нејзината кула е висока 61 метар.
Вонсетилно восприемање
Вонсетилното восприемање (ВСВ) — способност да се дојде до информации преку паранормални техники, без употреба на логика или на петте сетила. Поим прв го употребил истражувачот Ј.Б. Рајн за да ги означи способностите како телепатија, прекогниција и јасновидост. ЕСП понекогаш се поврзува со таканареченото „шесто сетило“, со инстинктот или со интуицијата.
Список на државни водачи во 805 година
Ова е список на државни водачи во 05 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Молинара
Молинара — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Елизабет Фрерот Седергрен
Ана Елизабет Софи Фрерот Седергрен, е шведски новинар, телевизиски презентер и странски дописник. Таа од 1990 година работи за ТВ4. Пред да започне да работи таму, таа била практикант во весникот „ Експресен“. Таа ја водела истражувачката емисија Kalla fakta, а пред да работи во ТВ4 била и презентер на вести за локалното шоу Östnytt на SVT. Таа била странски дописник на TV4 News помеѓу 1998 и 2002 година и покривала вести во градови како Париз и Лондон.
Фрерот го покривала евро-гласањето во 2003 година во Шведска, таа исто така го претставувала Nyhetsmorgon и туристичкото шоу När & fjäran. И во 1993 и 2003 година таа учествувала во Форт Бојард.
Швет
Швет (или службено Швет/Одра; Schwedt) е град во северозападниот дел на сојузната покраина Бранденбург, Германија. Тој е најголем град во округот Укермарк и е сместен на реката Одра, близу границата со Полска.
Преглед
Поранешниот земјоделски град, денес има една од најголемите нафтени рафинерии (PCK Raffinerie GmbH) во Германија, основана во 1958 и поврзана на рускиот нафтовод Дружба и ја поседува најголемата фабрика за целулоза и хартија (UPM) во Европа. Повеќето индустрии биле изградени во текот на Источна Германија во 1960-тите и 1970-тите.
Големи станбени области биле изградени за работниците кои се доселиле во Швет. Околу 9% од становите во градот се изградени во станбени блокови (Plattenbau) кои потекнуваат од тоа време. Како што многу работни места биле изгубени по повторното обединување на Германија и враќањето на пазарна економија, Швет изгубил една четвртина од населението од 1990. Во последните декади, Швет станал пример за уривање на станбените блокови со цел борба против празните станови и урбано распаѓање.
Географија
Швет се наоѓа во источниот дел на историската област Укермарк, кој се протега од реката Одра до реката Хафел. Се наоѓа на самата германско-полска граница, а областа околу градот во 1995 била прогласена за Национален парк Долна долина на Одра. Преку реката и границата, околу 10 километри југоисточно, е полскиот град Хојна (порано познат како Кенигсберг во Нојмарк). Најблиски германски градови се Ангерминде (околу 18 километри западно) и Гарц (18 километри низводно).
Градски единици
Со општинската реформа во 1974, соседното село Хајнерсдорф било припоено кон Швет, а во 1993 и селата Блуменхаген, Гатов и Кунов, потоа Кумеров во 1998, Кривен и Цицен во 2001, Штендел во 2002 и поранешниот град Фираден во 2003. Со површина од 200,12 км², Швет е помеѓу 100. најголемите општини по површина во Германија.
Историја
По големата преселба, областа била населена од Словени. Од 937 натаму, имотите на Словените на западот биле освоени од саксонските сили на маркгрофот Геро и припоени кон Источната саксонска марка, додека земјите источно од Одра биле преземени од померанските племиња под притисок на полските сили на војводата Мишко Први. Саксонската Северна марка била изгубена во Големото словенско востание во 983 и сè до 1147 земјите биле под нивна власт, кога ги освоил саксонскиот гроф Алберт, кои станале предмет на борба помеѓу Маркгрофовијата Бранденбург и Војводството Померанија.
Подемот на Швет пристигнал кон крајот на исчезнувањето на грофовите Хонштајн во 1609 и ужасната Триесетгодишна војна, кога градот бил разрушен неколкупати. Во 1631, кралот Густав Адолф од Шведска кампувал тука пред Битката кај Брајтенфелде, додека шест години подоцна, шведскиот маршал Јохан Банер го запалил градот, откако граѓаните одбиле капитулација.
Во текот на Големата северна војна, Договорот во Швет бил потпишан во градот.
Меѓународни односи
Швет е збратимен со:
Навој
Навој — основен дел на завртката и навртката преку кои се пренесуваат спојните сили. Темел на навојот е завојница. Завојницата е крива која се добива со завиткување на коса линија околу валјак. Ако косиот правец се обвиткува околу конус, се добива конусна завојница. Насоката на увивање на линијата може да биде лева или десна, па се разликуваат леви и десни завојници. Десна завојница се добива со увивање на линијата околу ротирачкото тело во насока на стрелките на часовникот, додека лева завојница се добива со увивање во насока спротивна од стрелките на часовникот.
Ако околу валјакот се свијат две или повеќе паралелни завојници се добива двовојна или повеќевојна завојница. Растојанието помеѓу две точки од иста завојница што лежат на иста оска се нарекува висина на навојот или чекор на завојницата. Делот од завојницата помеѓу овие точки е еден завој. Аголот на наклон на увиената линија, кој е еднаков на аголот помеѓу тангентата на завојницата и рамнината нормална на неговата оска, се нарекува агол на искачување на завојницата.
Навој се создава со движење на геометриско тело од одреден профил по завојници. Бидејќи се разликуваат лева и десна завојница, се разликуваат десен и лев навој. Навојот што се обвиткува околу надворешната површина на валјакот се нарекува надворешен навој, а навојот што се обвиткува околу внатрешната површина на шуплината на валјакот се нарекува внатрешен навој. Завртка е секој машински дел кој има надворешен навој, а навртка е секој дел кој има внатрешен навој. За да може завртката да се поврзе со навртката, навоите на завртката и навртката мора да бидат усогласени. Главна димензија на навојот е номиналниот пречник на навојот. Номиналниот пречник на навојот е секогаш надворешниот пречник на навојот и е означен со d за завртките и D за навртките.
Видови навои
Профилите на навоите се поделени на рамни и триаголни. Профилот на рамен навој е квадрат и затоа таквиот навој се нарекува и квадратен навој. Навоите со теоретски триаголен профил се поделени на неколку типови: метрички навој, цевен (Витвортов) навој, трапезен навој, пилест навој, тркалезен навој.
Метрички навој
Метрички навој со триаголен ИСО профил има теоретски профил на рамностран триаголник со агол на профилот на навојот 2β = 60°. Се разликуваат нормални и фини метрички навои. Нормалните метрички навои најчесто се користат во општото машинско инженерство, првенствено за прицврстување на завртки и навртки. Фини метрички навои се користат во случаи кога е потребно минимално слабеење на елементите на спој со завртка, голема сигурност од одвртување, мали и точни поместувања на завртката или навртката во аксијален правец итн.
Основниот профил на навоите на завртките со метрички навој е стандардизиран според ISO 261, а димензиите на навојот според ISO 724, односно DIN 13 T1 (нормален навој) и DIN 13 T12 (фин навој). Навоите се поделени во три реда на предности. Првенствено се користат наводи од прв ред на предност, во посебни случаи, навои од втор ред на предност, а само по исклучок од трет ред на предност.
Цевен навој
Цевен навој или Витвортов цевен навој има теоретски профил еднаков на рамнокрак триаголник со агол на профилот на навојот од 2β = 55°. Профилот на навојот е заоблен на круната и на коренот на навојот и е стандардизиран според ISO 228, DIN 2999 и DIN 3858. Поради можноста за добро спојување, се користат за поврзување на цевки на водоводни или плински инсталации и разни арматури. Номиналниот пречник на навојот на цевката се совпаѓа со внатрешниот пречник на цевката. Се означува со буквата R и номиналниот пречник во инчи, на пр. R 1/2″.
Витвортов навој
Витвортов навој или Витвортов нормален навој има теоретски профил еднаков на рамнокрак триаголник со агол на профилот на навојот од 2β = 55°. Основна единица на димензиите на завртката е во инчи, така што на пример, Витвортов навој од 15/8" има надворешен пречник од 41,277 mm. Меѓутоа, во земјите што користат метрички систем, само надворешниот пречник на овие завртки е даден во инчи, а сите други димензии во милиметри. Профилот на навојот е заоблен на темето и во коренот на навојот.
Трапезен навој
Основата на трапезен навој е рамнокрак триаголник со агол на профилот од 2β = 30°, а неговиот теоретски профил е трапез. Трапезниот навој го заменува некогаш често користениот квадратен навој, бидејќи поради автоматското центрирање, завртката со трапезен навој полесно се движи од завртката со квадратен навој. Најмногу се користи за подвижни навојни споеви, на пр. вретена во лифтови, менгемиња, преси и сл. Обликот на трапезниот навој е стандардизиран според ISO 2901, а основните димензии според ISO 2902 и DIN 103. Стандардите ги класифицираат навоите според номиналниот пречник на навојот во три реда на приоритет, при што за секој номинален случај ги специфицираат препорачаните и можните чекори на навојот P. Трапезниот навој се означува со буквите Tr, а номиналниот пречник на навој d и чекорот на навојот P во mm, на пр. Тр 20 × 4. За прицврстување, се користи само на оние завртки што се користат за особено оптоварени приклучоци за завртки или оние што често се расклопуваат (трапезните навои помалку се трошат).
Обол навој
Обол навој се користи за железнички вагонски спојки, бидејќи е неосетлив на оштетувања и нечистотија. Облиот навој се означува со буквите Rd, а номиналниот пречник на навојот d и чекорот на навојот P во инчи, на пр. Rd 20 × 1/8.
Обол електронавој
Обол електронавој или Едисонов навој се користи за приклучоци на електрични светилки и електрични осигурувачи. Облиот електронавој се означува со буквата E, а номиналниот пречник на навојот d во mm, како на пр. Е 27.
IC 890
IC 890 — галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 890 се споменува и како IC 1334, MCG -3-53-8, NPM1G -16.0510.
Откривање
Објектот е откриен на 4 август 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 890 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 890 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на IC 890 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65614.
Средишница
Средишница — шаховски поим кој се однесува на фазата во партијата што настнаува веднаш по отворањето, а пред последната фаза — завршницата. Трансформацијата во завршница обично настанува по размена на дамите, иако доколку на таблата останат некои фигури може и понатаму да се зборува за средишница и покрај отсуството на дамите. Средишницата може да трае голем број на потези, но понекогаш само неколку, кога од отворањето се преминува директно на завршницата, што обично е случај доколку дојде до масовна размена на фигурите.
Средишницата се одликува со тоа што, во неа, противниците се обидуваат да ја засилат својата позиција, притоа обидувајќи се да ја ослабнат позиција на противникот. Оваа фаза се одликува со позиционирање на фигутите на полиња, од коишто би можеле да бидат корисни во организирањето на понатамошните напади или одбрани.
Теоријата на средишницата е послабо развиена и анализирана од онаа на отворањата. Тоа е поради фактот што позициите кои настануваат во средишницата се единствени од партија до партија, па меморирањето на варијантите е невозможно како во отворањето. Анализите во оваа фаза од развојот на партијата се однесуват на соодветни елементи значајни во играта, коишто му овозможуваат на шахистот да дојде до правилна оценка на позицијата, да може да ги пресмета наредните потези и да заклучи до каква позиција води секоја одделна комбинација.
Елементи во средишницата
Во своето дело „Средишница. План“, рускиот меѓународен мајстор и познат шаховски автор Петар Романовски, врши анализа на планот за игра во средишницата, а како три најзначајни фактори ги зема општата методолодија, полето и линијата.
За разлика од него, американскиот велемајстор Рубен Фајн, во своето дело „Средишницата во шахот“, зборува за фактори, кои влијаат на средишницата, а како такви ги наведува: безбедноста на кралот, соодносот на силите и мобилизираноста на фигурите.
Постојат и други согледување за средишницата и нејзините елементи и стратегии, но како најзначајни елементи кои треба да се земат предвид во анализите и најзначајните стартегии кои треба да се спроведат се соодносот на силите, борбата за центарот, положбата на кралот, борбата за отворените линии, борбата за силните полиња, создавање на слабости во позицијата на противникот и организација на напад кон противничкиот крал.
Соодносот на силите
Соодносот на силите го претставува односот на збировите од бодовните вредности на шаховските фигури. Страната која има поголема бодовна вредност се вели дека има материјална предност. Според Фајн, секоја материјална предност, па дури и само едејн пешак може да биде одлучувачка. Тој смета дека, материјалната предност обично не доведува до директен матен напад, доколку не е многу голема (топ или повеќе), но таа може да послужи како знак за стекнување на поголема материјална и одлучувачка предност во завршницата. Општоприфатено е дека значењето на материјалната предност, најчесто е прогресивно во развојот на партијата, па така нејзиното значење е најмало во отворањето, а најголемо во завршницата. Тоа е така поради тоа што, кога на таблата има поголем број на фигури, бодовната вредност на фигурата не е релевантен показател за позицијата, односно најголемо значење има активноста на фигурата.
Борба за центарот
Центарот го сочинуваат полињата d4, d5, е4 и е5 од шаховската табла. Уште од најраните проучувања и анализи на шаховската игра, потврдено е дека шахистот кој успеал да звладее со центарот се стекнува со положбена предност. Логиката на ова тврдење е јасна. Шахистот, кој го зазел центарот, контролира поголем дел од таблата, неговите фигури во центарот се активно распоредени, имаат поголема слобода во играта и се синхронизирани или лесно може да се синхронизираат со останатите фигури (многу е полесно една фигура да се приклучи во нападот, кој е организиран на некое од двете крила, доколку истата се наиоѓа во центарот, отколку на спротивното крило). Во спротивно, фигурите кои се оддалечени од центарот, не ја постигнуваат контролата на максимален број на полиња на таблата, со тоа се попасивни од фигурите во центарот, делуваат помалку синхронизирано и е потребно време за да може да се вклучат во игра.
Поради важноста на центарот, уште во отворањата се вршени анализи, за тоа кој начин е најдобар за контрола на центарот.
Отворените и затворените отворања, овозможуваат рамноправна борба за центарот, со негово заземање со пешаците од двете страни. Најголем дел од шаховските партии започнуваат на овој начин, така што во средишницата може да дојде до целосно разрушување на центарот, или пак до згуснување, односно целосно заземање и засилување на контролата. Во првиот случај, станува збор за отворена позиција, а во вториот за зтворена, која се одликува со долготрајна средишница, при што партијата се заснова на играта во центарот.
Полуотворените отворања и затворања се карактеристични со заземање на центарот од едната страна (белиот) и негова контрола од крилата од другата страна (црниот). Во овие групи на отворања има и некои, во кои црниот се воздржува од заземање на центарот цо првиот потег и со цел добро да се поткрепи тоа го прави во вториот потег. Средишницата по овие отворања, најчесто се одликува со положбена онтрола на центарот, поради негово рано разрушување. Постојат, но во помал број варијанти кои се одликуваат со заземање на центарот во средишницата, кои настанале од овие групи на отворања.
Крилните отворања овозможуваат индиректна контрола во центарот. Со овие отворања, најчесто белиот, но понекогаш и двајцата противници се воздржуваат од рано заземање на центарот. Ова резултира со средишници, во кои белиот има улога, која ја има црниот во средишници, кои настанале по полуотворените и полузатворените отворања.
Борба за отворените линии
На шаховската табла постојат три видови линии: вертикали, хоризонтали и дијагонали. Вертикалите служат за пренос на тешките фигури во противничкиот лагер, хоризонталите за нивно пренесување од едно крило на друго, а дијагоналите за обезбедување на контрола на некои полиња, но и создавање на матни удари, со помош на ловецот и дамата.
Борбата за отворените (линии на кои нема ниту еден пешак) и полуотворените линии (линии на кои има само еден пешак) е од особено значење. Обезбедувањето на контрола на една отворена линија без борба е невозможно. Поради тоа, едната страна е принудена да ја оневозможи противничката страна, прва да завладее со отворената линија. Тоа се обезбедува со контрола на полето, на кое се обезбедуива контрола нз позицијата, добивање на предност во облик на темпо и предизвикување на несигурна положба на кралот.
Со контрола на цела линија, се овозможува контрола на голем број на полиња, брза синхронизација на фигурите, поголеми можности за напад, брза и лесна организација на напад и др. Како особено значајна предност е и тоа што контролата на отворените линии им овозможува на фигурите само со еден одигран потег да ја заменат одбранбената функција со напаѓачка и обратно. Искористувањето на отворените линии (најчесто дијагоналите) може да резултира со создавање на батерија, која претставува силно напаѓачко оружје во шахот.
Во бобрата за отворените линии, треба да се напомене дека спаѓа и оневозможувањето на противникот да завладее со некоја отворена линија. Контролата на противникот на некоја отворена линија, може да му овозможи да организира контраигра.
Борба за силните полиња
Борбата за силните полиња е со еднакво значење како и борбата за центарот и бобрата за отворените линии. Во развојот на шаховската партија, со секој одигран потег некои полиња се ослабнуваат, а некои се засилуваат. Силното поле за противникот претставува слабост, која сепа за да има ефект потребно е да се искористи.
Обезбедувањето на силните полиња, може да биде со нивна контрола и нивно заземање. Најчесто контролата на силните полиња е проследена со нивно заземање. Контролата може да се јави во вид на контрола на слободно поле и контрола на пункт.
Контролата на слободно поле, всушност претставува надмоќ на точно определено поле, кое е обезбедено за заземање нод страна на некоја фигура. Успехот на овој вид на контрола резултира со заземање на полето. Најдобро е, неговото заземање да биде што побрзо, бидејќи можни се промени во позицијата, кои може да доведат до контраконтрола.
Контролата на пункт, всушност претставува напад на некој пешак, поретко фигура. Секогаш се настојува да се контролираат пунктовите, кои ја претставуваат заштитата на противничкиот крал, со што се создаваат матни закани.
При заземањето на силните полиња, особено се обрнува внимание на централните полиња. Фигурата, која се наоѓа на силно поле и е избавена од сите закани за нејзино отстранување може да има решавачко влијание во партијата. Овде особено е значајно создавањето на т.н. „вечен коњ“. Во голем број на партии, вечниот коњ претставува предност, којашто неговата вредност ја изедначува со вредноста на топ.
Создавање на слабости во позицијата на противникот
Позиционите слабости на противникот не се создаваат без преземање на некоја конкретна активност за таа цел. За нивно настанување потребни се пресметки во позицијата, во средишницата и предвидување на завршницата која би настанала. Како слабости, кои имаат особено значење за карактерот на партијата се слабостите во пешачката структура и слабите полиња.
Пешачката структура го претставува распоредот на пешаците во конкретна позиција на таблата. Промените за пешачката структура се карактеристични во отворањата и средишниците, а понекогаш и во завршниците. Во своето дело „Како да се стане велемајстор“, познатиот советски велемајстор Александар Котов како големи слабости во пеашачката структура ги посочува пешачките острови.
Во поглед на одликите на пешачката структура, најголеми слабости се појавата на двојни пешаци, изолиран пешак и заостанат пешак. Причинувањето на овие слабости во пешачката структура на противникот овозможуваат добивање на предност во завршницата. Двојните пешаци се незаштитени и занивната заштита е потребно ангажирање на фигури, што овозможува создавање на алтернативни можности за игра. Главно до причинување на овие слабости се дбива преку принуда поради активност на фигурите, моќен пешачки центар, размена на лесните фигури, а неретко истите се причинуваат и со жртва на материјален квалитет. Жртвата на материјален квалитет е типична при желбата да се наруши пешачката гарда пред противничкиот крал.
Како што веќе беше споменато, слабите полиња може да бидат решавачки фактор во партијата. Нивното искористување, односно создавањето на т.н. „вечен коњ“ овозможуваат целосно нарушувања во позицијата на противникот. При создавањето на слабите полиња во противничката позиција, пред сè се гледа тие да резултираат со ослабнување на позицијата на противничкиот крал. Ова често се прави со жртва на пешаци, фигура, па дури и повеќе фигури, што со искористувањето на слабите полиња во противничката позиција треба да доведе до неодбранливи матни закани.
Стратешки согледувања
Стратегијата потребна за играта во средишницата се разликува од случај до случај. Некои позиции имаат карактер на затворени, во кои е типична подготвителната игра за отворање на линиите. За разлика од нив, некои се отворени и во нивобете страни се обидуваат да се стекнат со иницијативата. Мајсторот и автор Дан Хајсман посочува три одлики кои може сериозно да влијаат на промените во играта.
Прво, ако кралевите се засолнети со рокади на спротивните крила, а дамите сè уште се на таблата, позицијата е жестока, а обете страни се стремат да го нападнат противничкиот крал. Во овој случај, материјалните намери се второстепени и главно се однесуваат на загуба на неколку пешаци или фигури, заради отворање на линиите кон противничкиот крал.
Второ, позициите во кои пешачката структура е статична и блокирана, вообичаена е појавата на заемни напади, при што противниците организират напад на страната на која имаат повеќе простор (со играње на страната на која пешаците се слободни). Во средишницата, обично времето е кратко за спроведување на многу долги маневри. Обете страни треба да бидат подготвени за ненадејни пешачки удари и можностa предноста од заземање на отворените линии да им припадне ним.
Трето, ако еден шахист има многу голема материјална предност, тој сигурно победува. Во тој случај, неговата цел ќе биде преку размена на фигурите, да дојде до завршницата, во која материјалчната предност ќе биде најизразита. На пример, размената на дамите за цена од полоша пешачка структура може да претставува исплатлива можност.
Трансформација во завршница
Последната работа, којашто треба да се направи во средишницата е да се постави позиција за завршницата. Многу завршници завршуваат со промоција на пешак, па поради тоа најдобро е тоа да се има на ум при правењето на размените во средишницата. Светскиот првак Макс Еве ја сметал надмоќта на пешаците на дамското крило за предност, бидејќи ова може да доведе до создавањето на прооден пешак.
Оливска катедрала
Оливската катедрала (полски: Bazylika archikatedralna w Gdańsku-Oliwie) е црква која се наоѓа во Олива, Гдањск, Полска.
Весна Стојановска
Весна Стојановска (р. ) — поранешна македонска пливачка, специјализирана за дисциплини во слободен стил и пеперутки. Таа е двократна олимпијка (2000 и 2004 година) и има повеќе рекорди во возрасната група на 200 и 400 метри слободно и на 50, 100 и 200 метри пеперутка. Важена како една од најдобрите македонски пливачки, Стојановска има заработено сеамерикански почести и бројни титули на конференцијата на атлантскиот брег во сопствената дисциплина додека студирала во САД.
Стојановска го направила својот прв македонски тим, како 15-годишна тинејџерка, на Летните олимписки игри 2000 година во Сиднеј. Таму, таа не успеала да се пласира во следното коло во ниту еден од нејзините поединечни дисциплини, завршувајќи на дваесет и деветтото место на 200 метри слободно (2:05.58) и триесет и првото на 400 метри слободно (4:19.69).
Во 2001 година, Стојановска се преселила во Соединетите Американски Држави за да се здобие со соодветно образование и на крајот да го исполни американскиот сон. Таа го посетувала училиштето Пајн Крест во Форт Лодердејл и тренирала за пливачкиот клуб под главниот тренер Џеј Фицџералд. Истата година освоила сребрен медал на 200 метри пеперутка на Европското првенство за јуниори во Валета (2:16,91). Две години подоцна, во 2003 година, таа се запишала со академска и спортска стипендија на Технолошкиот институт Џорџија во Атланта, и покрај кратката подготовка за нејзината следна Олимпијада.
Набргу по втората Олимпијада, Стојановска направила пауза од меѓународното пливање за да се фокусира на студиите. Во 2007 година, таа дипломирала на Технолошкиот институт во Џорџија со диплома по воздухопловно инженерство, со што практично ја завршила својата спортска кариера. Стојановска, исто така, кажала дека математиката и природните науки биле нејзините омилени предмети во средното училиште, што ја поттикнало да заврши факултет.
Келантан
Келантан е сместен во североисточниот дел на полуостровот Малаја. На север се граничи со тајландската провинција Наративат, Теренгану на југоисток, Перак на запад, и Паханг на југ. На североисток излегува на Јужнокинеско Море.
Под водство на исламската партија на Малезија (PAS), Келантан е најконзервативната и најисламистичката малезиска држава.
607
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6115 и 6116 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5357 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4367 и 4368 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1360.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 607 година се протега во 3243 и 3244, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3303 и 3304 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1150. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 16 и 14 година пред хиџра.
Мерих Демирал
Мерих Демирал (роден на 5 март 1998 во Карамурсел) — турски фудбалер, играч од одбраната на Аталанта на заем од Јувентус и на турската репрезентација.
Никола М. Николовски
'''Никола М. Николовски''' ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно градско семејство. Завршил основно училиште и го продолжил своето образование во средно училиште. Поради војната го прекинал учењето. Во септември 1944 година стапил во Четиринаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во борбите за конечното ослободување на повеќе места во Македонија, како и во ликвидирањето на балистичките банди. Oткако била ослободена Македонија со XV корпус учествувал во борбите за ослободување на неослободените краишта на Југославија. Бил учесник во големите борби на Сремскиот фронт. При еден јуриш, на 14 април 1945 година, бил тешко ранет. Другарите успеале да го извлечат и да го префрлат на лечење во болница, но по три дена починал од последиците на добиените рани.
Манга
Манга (во канџи: 漫画; во хирагана: まんが; и во катакана: マンガ) — специфичен начин на цртање стрипови кој е развиен во Јапонија во доцните години од XIX век. Во нивната модерна форма, манга-стриповите датираат кратко по Втората светска војна, но пред тоа тие имаат долга и комплицирана историја во раната јапонска уметност.
Во Јапонија, луѓе од сите возрасти читаат манга-стрипови. Овие стрипови можат да бидат во различни жанрови, како акција-авантура, романтика, спорт и игри, историја, комедија, научна фантастика, мистерија, хорор, секс, па дури и бизнис. Со својот почеток во 1950-тите, мангата сега е еден голем дел од јапонската издавачка ингустрија, заработувајќи 481 милијарда јени во Јапонија во 2006 (приближно 4,4 милијарди американски долари). Покрај Јапонија, мангата е доста популарна и низ целиот свет.
Во 2006, американскиот пазар од манга заработи 175−200 милиони долари. Мангата традиционално е печатена во црно-бела техника, иако постојат неколку манга-стрипови во боја. Во Јапонија, мангата е произведувана во стрипови со големина на телефонски именик, кои често во себе содржат повеќе различни приказни кои се продолжуваат во следното издание. Ако некој манга-стрип постигне голема популарност, тој може да биде адаптиран во аниме (Анимирана серија чија тематика е инспирирана од некоја манга), по или дури неговото издавање, иако понекогаш мангата е заснована на веќе постоечки играни или анимирани филмови (на пр. Војна на ѕвездите).
„Манга“ како збор користен надвор од Јапонија се одзива специфично на стриповите кои оригинално потекнуваат од Јапонија. Како и да е, Манга-стрипови се произведуваат насекаде во светот, особено во Тајван („Manhua“), Јужна Кореја („Manhwa“), и во Кина, особено во Хонгконг („Manhua“). Во Франција, „la nouvelle manga“ развиле свој сопствен стил на цртање стрипови кој е под големо влијаније на јапонската манга. Во САД, стриповите кои се под влијание на мангата, луѓето ги нарекуваат „Америманга“, „светска манга“, или „оригинална манга на англиски јазик“ (ОАЛ-Манга).
Список на државни водачи во 1194 година
Ова е список на државни водачи во 194 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Прекогниција
Прекогниција (од латински præ-+cognitio, „да се знае претходно“) е форма на вонсетилно восприемање каде човекот добива информации по паранормален пат за настаните, пред да се случат. Ова се смета за посебен случај на јасновидост.
Скептиците веруваат дека прекогницијата е резултат на измама, бидејќи човечкото помнење е селективно, при што луѓето го паметат само она што им одговара.
Монтефалконе ди Вал Форторе
Монтефалконе ди Вал Форторе — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Список на добитници на Нобеловата награда за физика
Нобеловата награда за физика им се доделува секоја година на научници кои работат на разни полиња од физиката. Таа е една од петте Нобелови награди кои се основани во 1895 година според тестаментот на Алфред Нобел, а ја доделувае Шведската кралска академија на науките за исклучителни придонеси во физиката. Со оглед дека настанала според волјата на Алфред Нобел, со наградата управува Нобеловата фондација, а ја доделува одбор кој се состои од пет члена избрани од страна на Шведската кралска академија на науките. Се доделува во Стокхолм на годишната церемонија на 10 декември, на годишнината од смртта на Алфред Нобел. Секој добитник добива медал, диплома и парична награда која се менувала во текот на годините. Сваки добитник добија медаљу, диплому и новчану награду која се мењала током година.
Статистика
Првата Нобелова награда за физика му била доделена во 1901 године на Вилхелм Конрад Рендген, кој добил 150.782 шведски круни. Џон Бардин е единствениот двократен добитник — 1956 и 1972 године. Марија Кири исто така добила две Нобелови награди, за физика во 1903 и за хемија во 1911 година. Вилијам Лоренс Брег, до октомври 2014 година, бил најмладиот нобеловец, ја освоил наградата во 1915 година, на 25 години. И ден денес е најмлад нобеловец за физика. Само три жени ја добиле оваа награда, и тоа Марија Кири (1903), Марија Геперт-Мајер (1963) и Дона Стрикланд (2018). До 2018 година, 209 лица ја добиле Нобеловата награда за физика.
Наградата не била доделена 6 пати (1916, 1931, 1934, 1940, 1941, 1942). Осум пати доделувањето на наградата било одложено за следната година. Наградата не била доделена во 1917 година бидејќи Нобеловиот одбор за физика одлучил дека таа година ниеден номиниран научник не ги исполнувал потребните критериуми, но во 1918 година му е доделена на Чарлс Гловер Баркла и се сметала за 1917 година. Овој преседан бил повторен и во 1918 година кога му бил доделена на Макс Планк, како и во 1921 година на Алберт Ајнштајн, 1924 година на Мане Сигбан, 1925 година на Џејмс Франк и Густав Лудвиг Херц, 1928 година на Овен Виланс Ричардсон, 1932 година на Вернер Хајзенберг и 1943 година на Ото Штерн, при што секоја награда била доделена наредната година.
Нобеловци
<div style="border:1px solid silver; background-color:white; padding:3px; font-size:95%; width:42%; align:center; text-align:center; clear:center;" class="radius">1900-ти· 1910-ти· 1920-ти· 1930-ти· 1940-ти· 1950-ти· 1960-ти· 1970-ти· 1980-ти· 1990-ти· 2000-ти· 2010-ти· 2020-ти
Наводи
ма
Црква „Пресвета Богородица Лагудјани“
Пресвета Богородица Живоносен Извор (Ζωοδόχος Πηγή) или Народоводителка (Λαοδηγήτρια), позната и како „Пресвета Богородица Лагудјани“ или „Лагудату“ (Παναγία Λαγουδιανή, Λαγουδάτου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата се наоѓа во Горниот Град, на раскрсницата на улиците „Олимпиада“ и „Јулијанос“. Изградена е на местото на византиски женски манастир со истото име, веројатно основан во XIV век како метох на манастирот Влатадон. Името веројатно се должи на ктиторот Лагудјатис или Лагудатис. Во османлиско време се нарекувал Тавшан-манастир (Tavşan Manastır), што значи Зајачки манастир.
Храмот го добил денешниот изглед со целосна реконструкција на почетокот на XIX век, финансирана од трговецот Јоанис Кафтанѕоглу. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква, типична за своето време. Од југ има прилепен параклис со аркаден покрив, во кој има свет извор. Царските икони „Христос Седржител“ (1806), „Богородица Сеецарица“ (1806), „Свети Јован Богослов“ (1806), „Свети Давид Олимписки“ (1806), „Свети Никола на престол“ (1809) и „Свети Атанасиј“ (1809) се дело на Давид Зограф.
NGC 4531
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4531 се споменува и како UGC 7729, MCG 2-32-141, CGCG 70-175, VCC 1552, IRAS 12317+1321.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4531 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4531 има привидни димензии од 3,1' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 15,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 4' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 4531 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41806. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Горан Станковски
Горан Станковски (роден на 20 ноември 1976 во Скопје) — македонски фудбалер, кој игра во нападот. Моментално настапува во екипата на ФК Сибир од градот Новосибирск во Русија.
Наум Петров Буфски
Наум Петров, познат како Буфски или Буфчето (1878, Буф - 21 ноември 1905 Драгош) — македонски револуционер, битолски и лерински војвода на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организација, учесник во Илинденското востание.
Животопис
Наум Петров е роден во 1878 година во леринското село Буф, Беломорска Македонија. Неговиот брат Крсто Буфчето бил исто четник во ВМОРО. Образованието го добил од неговиот дедо, поп Костадин Буфски, исто така македонски револуционер, учесник во Македонското Кресненско-Разлошко востание. По занимање бил бојаџија. Завршил први клас во Ќустендил.
Во јануари 1903 година влегол во четата на Борис Сарафов и заминал за Битолско. 3а време на Илинденското востание бил назначен за реонски (централен) војвода на Буфкол, Леринско. Во почетокот на востанието неговата чета броела 80 четници од селата Раково, Битуша, Клабучишта, Драгош, Опсирино, Велушина, Света Петка и Градешница. По Востанието се префрлил во кнежевството Бугарија, но набрзо повторно се вратил во Македонија и одново станал реонски војвода.