cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Постмодернизам
Технокултурата и хиперреалноста
Фридрик Џејмсон го нарече постмодернизмот културна логика на доцниот капитализам. Доцниот капитализам укажува на тоа дека општеството преминува од индустрискиот во информатичкиот период. Слично на тоа, Жан Бодријар тврди дека постмодерноста е дефинирана со преминувањето во хипереалност во која симулациите го заменуваат реалното. Во постмодерноста луѓето се проптоварени со инфомации, технологијата стана централен дел во многу животи и нашето сваќање за реалноста е посредувано од симулирањето на вистината. Многу дела на фантастиката се занимаваат со овој аспект на постмодерноста, која се одликува со иронија и пастиш. На пример, Белата бука на Дон Де Лило, прикажува ликови кои се бомбардирани со Белата бука на телевизијата, марките на производите и клишеата. Сајберпанк фантастиката на Вилијам Гибсон, Нил Стивенсон и многу други се служат со научно фантастични техники за да го опишат хиперреалното информатичко бомбардирање.
Стимпанкот, под жанр на научната фантастика, кој се употребува во романите и стриповите на писателите како Алан Мур и Џејмс Блеилок, содржат постмодерен пастиш, временско искривување, и се концентрираат на технокултурата која е комбинација од футуристичка технологија и викторијанската култура.
Параноја
Друга повратна постмодерна тема претставува чувството на параноја, верувањето дека постои уреден систем позади светскиот хаос, што можеби нај славно и најуспешно се претставува во Улов 22 на Џосеф Хелер и делата на Томас Пинчон. За постмодернистите не постои никаков уреден систем ,така што потрагата по ред е безуспешна и апсурдна. Плачот на Лот 49 од Томас Пинчон има повеќе различни толкувања. Ако ја читате книгата со одредени предрасуди, тогаш ќе бидете исфрустрирани. Ова обично се среќава кај технокултурата и хиперреалноста. На пример, Појадокот на шампионите, од Курт Вонегут, ликот на Двејн Хувер станува насилен кога е убеден дека сите останати во светот се роботи, а тој е единствениот човек.
Максимализам
Воздигнатиот максимализам од некои критчари, растргнатото платно и расцепканиот расказ на писателите како Дејв Егерс покренуваат контраверзност во - намерата- на романите како наративи и стандардите според кои треба да се оценува. Постмодернистичкиот став се состои во тоа што стилот на романот треба да соодветствува на она што го опишува и претставува и да се навраќа на примери од претходните периоди како Гаргантуа на Франсоа Рабле и хомеровата Одисеја, кои Ненси Фелсон ги посочува како примери на политропската публика и нејзиното анагажирање со работа. Многу модернистички критичари, особено Б:Р Маерс во неговата полемика Манифетсот на читателот, го напаѓаат максималистичкиот роман како неорганизиран и преполн со јазична игра за себеси, без емоционална посветеност и притоа роман без вредност. Сепак постојат контра – примери, како Масон и Диксон на Пинчон, Стет на Џејмс Чапман и Бескрајната Шега на Дејвид Фостер Валас, каде што постмодерниот наратив се поврзува со емоционалната посветеност.
Минимализам
Буквално минимализмот може да се одликува како центар на површинскиот опис во кој од читателите се очекува да заземат активно учество во создавањето на приказната. Ликовите во минималистичките приказни и романи треба да бидат беспрекорни. Воопшто, расказите се – приказни за делчиња живот. Минимализмот, спротивно од максимализмот претставува само најосновни и најпотребни дела, кој се одликуваат со економичност во изразот. Минималистичките автори не употребуваат придавки, прилози или беззначајни детали. Наместо да се преоптоваруваат со секој безначаен детал, авторот се насочува кон општиот концепт и потоа му овозможува на читателот со својата фантазија да ја дооформи приказната. Помеѓу оние кои се вбројуваат како постмодернисти, буквално минимализмот најчесто не поврзува со Семјуел Бекет.
Различни гледишта
Постмодернизмот може да се разгледува на најмалку два начини  - прво да го обележи периодот по 1968 година (кој потоа ќе ги опфати сите форми на фикција, како иновативната така и традиционалната), и второ, да доста експерименталната литература создадена од авторите, започнувајќи од Лоренс Дурел и Џон Фовелс во 1960 година и достигнувајќи до мртвите дела на Мартин Ејмис и – Хемиската (шкотска ) генерација- на „fin-de-siècle“. Спред тоа, терминот „постмодернист“ се користи за именување на експерименталните автори (особено Дурел, Фоулс, Картер, Брук-Роуз, Барнс, Акроид и Мартин Ејмс) додека „постмодерно“ се користи за авторите кои се помалку инвентивни.
Постмодерната музика е или, само музика на постмодерниот период или музика која ја следи постмодернистичката идеологија. Како што кажува и самиот назив, постмодернистичкото движење делумно се оформи како реакција против модернистичката музика. Поради тоа, постмодерната музика честопати се дефинира како опозиција на модернистилката музика ,со што едно дело може да биде или модернистичко или постмодернистчко, но никако и двете истовремено.
Постмодерна филозофија
Постмодерната филозофија е филозофска насока која е критична за основачките претоставки и структури на филозофијата. Започнувајќи како критика на Континенталната филозофија, таа беше под големо влијание од феноменологијата, структурализмот и егзистенцијализмот, вклучувајќи ги делата на Џорџ Вилхелм, Фредерик Хегел, Сорен Крикегард, Фредерик Ниче и Мартин Хајдегер. Постмодерната филозофија е скептичана или нихилистичка за многу од вредностите и претпоставките на филозофијата која произлегува од модерната, како хуманизмот чијашто суштина е да ги разграничи луѓето од животните, или претпоставката дека една форма на владеење е на дело подобра од другата.
Постмодерата филозофија честопати е делумно скептична во врска со едноставните двојни – спротивставени одлики на структурализмот, потенцирајќи го проблемот на филозофите, чисто да го разграничат знаењето од незнаењето, општествениот напредок од уназадувањето и присуството нспроти отсуството.
Раните влијанија на постмодерната филозофија
Додека идејата за постмодерноста беше присутна во 1940 години, постмодерната филозофија прозилезе најпрвин во Франција во текот на срединината на 20 век. Сепак неколку филозофски претходници укажуваат на многу ставови на постмодерната филозофија.
Беше под најголемо влијание од делата на Серен Кјеркегор и Фредерик Ниче во 19 век и други филозофи од раниот 20 век, вклулувајќи ги феноменологистите - Едмунд Хусерл и Мартин Хајдегер, психоаналитичарот Жак Лакан, структуралистот Роланд Бартез и лингвистичко/терапевтскиот филозоф Лудвиг Витгенштајн. Постмодерната филозофија исто така влечеше корени и од светот на уметноста и архитектурата, особено од Марсел Дунамп и уметници кои се занимаваа со колаж и архитектурата во Лас Вегас и Центарот Помпидоу.
Раните постмодерни филозофи
Највлијателните рани постмодерни филозофи беа Жан Бодријар; Жан-Франсоа Лиотар и Жак Дерида. Мишел Фуко честопати се споменува како ран постмодернист иако лично не се нарекува така. Следејќи го Ниче, Фуко смета дека знаењето се создава од дејствувањето на моќта, и значително се менува во различни историски периоди.
Делата на Лиотар се занимаваат со улогата на расказот во човечката култура, и особено со тоа како таа улога се менува при нашето напуштање на модерната и влегување во постиндустриска или постмодерна состојба. Тој смета дека модерните филозофии не ја одобруваат вистината спред логични или емпириски основи, туку врз основа на прифатените приказни (или метанаративи) за знаењето и светот, споредувајќи ги истите со концептот на Витгенштајн за јазичните игри. Понатаму тврди дека во нашата постмодерна состојба, овие метанаративи повеќе не ја признаваат вистината. Тој предлгага дека во зората на поразот на модерните метанаративи, луѓето развиваат нова, јазична, игра, таква која не ја признава апсолутната вистина, туку го слави светот со постојани промени (меѓу луѓето и светот).
Дерида како татко на деконструкцијата, се служел со филозофијата како форма на текстуална критика. Тој ја критикувал западната филозофија како таква која го претпочита концептот на присустото на логоа, во спротивност на отсуството и обележувањето или пишувањето. Притоа Дерида смета дека ја деконстуира западната филозофија преку докажувањето на пример дека западните идејали на присутните логоа се потценети од изразот на идејалот во форма на белези на отсутниот автор.
Притоа, за да го истакне овој парадокс, Дерида ја реформира човечката култура како несврзана мрежа на произведувачки етикети и натписи, при што авторот е отсутен.
Во Америка најпознатиот прагматист и самопрогласен постмодернист е Ричард Рорти. Аналитичкиот филозоф, Рорти сметал дека комбинирањето на критката на Вилард Ван Орман Квајн за аналитичко–синтетичко разграничување, со критиката на Вилфрид Селар за Митот на даденото, која го напушта гледиштето дека мислата или јазикот се огледало на реалноста или надворешниот свет. Понатаму, повикувајќи се на критиката на Доналд Дејвидсон, за подвоеноста помеѓу концептуалната шема и емприската содржина, тој го покренува прашањето дали нашите усвоени концепти се поврзами со светот на соодветен начин, и дали ние можеме да ги оправдаме нашите начини за опишување на светот во спредба со многу други начини. Тој смета дека вистината не е доловување или претставување на реалноста, туку дел од општествените навики и јазикот им служеше на нашите цели на одредено време, древните јазици понекогаш се непреводливи во модерните бидејќи поседуваат различен речник и денес не се употребливи.
Гулев Рид (Црнобуки)
Гулев Рид — археолошко наоѓалиште во битолското село Црнобуки. Претставува населба од римско време.
Горник (Веселчани)
Горник — археолошко наоѓалиште кај прилепското село Веселчани. Наоѓалиштето претставува некропола од доцноантичкото време. На околу 350 м југозападно од селската црква, се гледаат голем број на гробови.
Фасада
Фасада  - генерално надворешна страна на градба, обично, но не и секогаш, предната страна. Тоа е странски збор, доаѓа од францускиот збор facade, што значи фронтално или „лице“.
Во архитектурата, фасада на зградата често е најважниот аспект од дизајнерска точка, како што тоа го поставува тонот за остатокот на зградата. Од инженерски аспект на градба, фасадата е исто така од голема важност поради нејзиното влијание на енергетската ефикасност. Кај историските фасади, многу локални прописи или други закони во голема мера можат да ги ограничат или дури и да ги забранат нивните промени.
Потекло на поимот
Зборот доаѓа од францускиот збор фасада, кој пак од своја страна, доаѓа од италијанскиот facciata, од faccia што значи лице, а на крајот истиот потекнува од посткласичниот латински збор facia. Најраната употреба во англискиот јазик забележана од Оксфордскиот англиски речник е во 1656 година.
Џорџијански фасади надградувани на постојни згради
Тоа е прилично често во џорџијанскиот период за да на постоечките куќи во англиските градови им се дадат модерни нови фасади. На пример, во градот Бат, Банч оф Грејпс во улицата Вестгејт изгледа како џорџијанска зграда, но тоа е само надворешен изглед, некои од внатрешните простории сè уште имаат јакобински гипсени тавани.
Фасади на висококатници
Во модерните многукатни згради, надворешните ѕидови често се обесени на спратните бетонски плочи. Кај нив од особена важност е заштитата од пожар меѓу соседни згради, при што голема улога има фасадата.
Филмски сетови и тематски паркови
На филмските сетови и повеќето тематски атракции, најголемиот број од зградите се само фасади кои се далеку поевтини од вистински згради. На снимање, тие едноставно се држат од позади со потребни елементи, а понекогаш има и кутии за глумците за потребите на снимање. Тематските паркови често имаат надворешна декорација соодветна на внатрешноста.
Победничка
Победничка (Victorious, стилизирани како VICTORiOUS) — американска ситуациска комедија создадена од Дан Шнајдер за телевизискиот канал Nickelodeon. Серијата се однесува за ветувачкиот пејачка Тори Вега, која учи во средно уметничко улилиште наречено „Hollywood Arts“. Исто така Тори Вега (Викторија Џастис) и нејзината сестра Трина Вега (Даниела Моне) е примена во Hollywood Arts, но нема никаков талент. Тука е и прекрасниот глумец Аван Џогија (Бек Оливер), Елизабет Џилис (Џејд Вест, девојката на Бек), Аријана Гранде (Кет Валентајн), Леон Томас III (Андрэ Харрисом) и Мат Бенет (Роби Шапиро). Премиерно била прикажана на 27 март 2010 година.
Список на државни водачи во 1010 година
Ова е список на државни водачи во 010 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Долни Липовиќ
Свети Ѓорѓи — мала црква во радовишкото село Долни Липовиќ. Црквата се наоѓа на крајот од селото, во непосредна близина на дворот на главната селска црква „Успение на Пресвета Богородица“.
Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа, но содржи вдлабнатина во предниот дел, каде што е сместена влезната врата. Објектот во целост е покриен со правоаголен покрив, кој во аголот на вдлабнатината е придржуван од бел столб со јонски капител. Ѕидовите на градбата се со сива боја, освен ѕидовите во вдлабнатиот простор покрај влезната врата, кои се бели.
Шарбојц
Шарбојц (Scharbeutz) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа во Либечкиот Залив (Балтичко Море), околу 20 километри северно од Либек и 15 километри југоисточно од Ојтин.
Под Селото (Црнобуки)
Под Селото — археолошко наоѓалиште во битолското село Црнобуки. Претставува населба од римско време.
519
519 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 519 година од новата ера, 519. од првиот милениум, 19. од VI век и последна од 510-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6027 и 6028 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5269 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4279 и 4280 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1272.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 519 година се протега во 3155 и 3156, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3215 и 3216 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1062. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 106 и 105 година пред хиџра.
Трубарево
Трубарево — село во Општина Гази Баба, во непосредна близина на градот Скопје.
Географија и местоположба
Трубарево се наоѓа на 21°31'46" источна географска должина и 41°59'0" северна географска ширина. Надморската височина на селото е 240 м. Сместено е во Скопската Котлина. Трубарево е низинско место. Во Трубарево поминува реката Вардар. Трубарево е опкружено со Планината Китка на југ, Скопска Црна Горана север, Водно на југозапад и Шар Планина на запад.Селото се наоѓа на 10 километри источно од центарот на Скопје на регионалниот пат Скопје - Велес. Во близина на селото се наоѓаат населените места Маџари, Гоце Делчев, Јурумлери, Горно Лисиче и Долно Лисиче. Трубарево зафаќа површина од.
Клима
Климата во Трубарево е топла сува континентална. Трубарево поради својата местоположба е суво и топло село. Најтопли се летните месеци јуни, јули и август, кога температурата често достигнува до 40 °C а најладните се декември, јануари и февруари кога температурата се спушта до -10 °C. Средните температури во лето се 35 °C а во зима -1 °C. Во лето просечно 17 дена се со 40 °C а во зима 5 дена се со температура од -10 °C и пониска. Планините кои го опкружуваат го задржуваат дождот и затоа Трубарево е многу суво. Годишното количество на дожд изнесува 432 мм. Дождот најчесто паѓа од октомври до декември и од април до јуни. Од јули до септември има многу малку дожд со просечно 4 врнежливи денови. Трубарево е многу сончево, со околу 310 сончеви денови во годината.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 2.669 жители, од кои 1.973 Македонци, 494 Албанци, 12 Турци, 14 Роми, 124 Срби и 52 останати.
NGC 4698
NGC 4698 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Трубарево
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.470 жители, од кои 1.772 Македонци, 334 Албанци, 8 Турци, 4 Роми, 85 Срби, 2 Бошњаци, 44 останати и 221 лице без податоци.
NGC 4698
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4698 се споменува и како UGC 7970, MCG 2-33-24, CGCG 71-45, VCC 2070, IRAS 12458+0845.
Трубарево
Родови
Според исражувањата од 1953 година, родови во Трубарево се
NGC 4698
Откривање
Објектот е откриен на 18 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Трубарево
Родови
Македонски
NGC 4698
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4698 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4698 има привидни димензии од 4' х 2,5'.
Трубарево
Родови
Албански
Редовни настани
Традиционално се одржува турнир во кошарка Бапка Ноќе.
NGC 4698
Други поделби
Проучување на NGC 4698 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43254. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 882. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 41.
Морска милја
Морска милја или наутичка милја (симбол: M; исто така: NM, nm или nmi) — единица за должина која изнесува околу една лачна минута географска должина долж некој меридијан, но приближно една лачна минута географска должина само на екваторот. По меѓународен договор, една морска милја изнесува точно 1 852 метри.
Единицата не му припаѓа на SI-системот, но е прифатена за употреба со неговите единици. Наоѓа особена примена во морската шпедиција и воздухопловството, но и во поларните експедиции. Застапена е во меѓународното право и меѓународните договори, особено во однос на границите на територијалните води на државите. Морската милја потекнува од копнената милја и е сродна на неа.
Морската милја се користи од морепловците и авијатичарите ширум светот бидејќи е згодна при работа со карти. Највеќето карти се изработени со Меркаторовата проекција, чиј размер варира за фактор од 6 од екваторот до 80° СГШ и ЈГШ. Затоа не е можно да се приложи една иста скала кај размери помали од 1:80.000. Бидејќи во практичното морепловство и воздухопловство, морската милја е еднаква на една минута геог. ширина, растојанието на картите лесно се мери со поделба, користејќи ја скалата за ГШ.
Дефиниција
Меѓународната морска милја е дефинирана на Првото вонредно хидрографско собрание во Монако (1929) како точно 1 852 метри. Ова е единствената дефиниција во широка употреба според Меѓународната хидрографска организација (МХО) и Меѓународното биро за тегови и мерки (МБТМ). Пред 1929 г. постоеле разни дефиниции во разни земји, и затоа требало да помине време за новоутврдената мерка да се прифати СССР, Британија и САД.
Изразено во други единици
Една морска милја е еднаква на:
Сродни единици
Од морската милја е изведена и единицата за брзина јазол. Таа се дефинира како една морска милја на час. Поимите „јазол“ произлегува од традиционалниот начин на мерење брзина со јаже и парче талпа („лог“) т.е. со броење на јазлите на јажето што ќе заминат во водата во текот на дадено време.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Петрово (Ениџевардарско)
Свети Петар и Павле (Αγίων Πέτρου και Παύλου) — црква во селото Петрово, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
Местоположба
Црквата е гробишен храм сместен на североисточниот крај на селото.
Историја
Во црквата има икони на зографот Маргаритис Ламбу од погрченото солунско село Кулакија и Димитар Вангелов од Петрово.
Никос Захаријадис
Никос Захаријадис (, -, ) бил генерален секретар на Комунистичката партија на Грција од периодот од 1931 година до 1957 година.
Животопис
Во 1913 година се преселил во Солун, а потоа во Никодимија каде што завршил седмокласно основно училиште, а потоа се запишал на одринската гимназија. Во 1919 пристигнал во Цариград и работел како физички работник. Во 1922-1923 работел во Советскиот Сојуз кога и се зачленил во КПСС.
Ја прифатил паролата на Коминтерната за независноста на Македонија и на Тракија, но во 1935 ја напуштил и го прифатил стабот за рамноправност на македонското малцинство во рамките на грчката држава. На Шестиот конгрес на КПГ (декември 1935) е избран за генерален секретар на ЦК КПГ. Во 1936 го затвориле и во 1941 е предаден на Германците кои го интернирале во логорот „Дахау“. Во 1945 бил ослободен и на 31 мај 1945 се вратил во Грција и повторно застанал на чело на КПГ. На негов предлог, Вториот пленум на ЦК КПГ (12 февруари 1946) решил да поведе оружена борба против грчката десница. Во август 1948 станал претседател на воениот совет на ДАГ. По поразот на ДАГ емигрирал во источноевропските земји од каде што раководел со КПГ. Во 1955 дошол во судир со новото раководство на КПСС, поради што бил суспендиран од сите функции и интерниран.
Во однос на македонското национално прашање ја претставувал грчката национална ориентација (прагматична струја), т.е. македонското прашање да се стави во служба на за грчките национални интереси и да е сообрзено со т.н. класни интереси на грчкиот пролетеријат.
NGC 2491
NGC 2491 — спирална галаксија во соѕвездието Мало Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2491 се споменува и како CGCG 31-7, NPM1G +08.0123.
Откривање
Објектот е откриен на 15 ноември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2491 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. NGC 2491 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 58 м 27,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 7° 59' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 93°.
Други поделби
Проучување на NGC 2491 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22353. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 185; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 780. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 27.
Пантонова столица
Пантонова столица (Pantonstolen) ― пластична столица во облик на Ѕ, создадено од данскиот дизајнер Вернер Пантон во 1960-тите. Првиот пластична столица од калап во светот, е сметана за едно од ремек-делата на данскиот дизајн. Столицата била вклучен во Данскиот културен канон од 2006 година.
Историја
Идејата за дизајнирање пластична столица што може да се натрупува првпат била изразена од германскиот архитект и дизајнер Лудвиг Мис ван дер Рое пред Втората светска војна. Од раните 1950-ти, Пантон исто така сонувал да направи пластична столица со конзоли што може да се натрупува во едно парче. Се вели дека тој бил вдахнат особено од уредно наредениот куп пластични кофи. Во 1956 година, тој ја дизајнирал Ѕ столицата што може да биде сметана за претходник на Пантоновата столица. Тој ја гледал како предмет на мебел во кој грбот, седиштето и нозете се направени од продолженото парче. За прв пат била произведена во 1965 година.
Пантон направил низа скици и дизајнерски цртежи за Пантоновата столица во 1950-тите. Во 1960 година, тој го создал својот прв модел, гипс, во соработка со Dansk Akrylteknik. Во средината на 1960-тите, тој го запознал Вили Фелбаум од производителот на мебел „Витра“, кој, за разлика од многу други производители, бил фасциниран со цртежите на неговиот стол без ногарки во пластика, а не од дрво, омилениот материјал на времето. Тесно соработувајќи со Fehlbaum, Пантон направил модел на ладно цедење користејќи полиестер зајакнат со фиберглас. За прв пат, цела столица била дизајниран во едно парче, без никакви ногарки. Станала познат како слободен висач. Првиот прилично тежок модел, кој барал значителна завршна работа, последователно бил подобрен и прилагоден на индустриското производство користејќи термопластичен полистирен што доведе до значително намалување на цената. Во 1968 година, Витра започнала масовно производство на конечнат верзија која била продадена од претпријатите за мебел „Херман Милер“. Материјалот што бил користен бил бајдур, полиуретанска пена со висока отпорност, произведена од Баер во Леверкузен, Германија. Нудена е во неколку бои.
Меѓутоа, во 1979 година, производството било запрено бидејќи стана очигледно дека полистиренот не бил доволно издржлив и со текот на времето почнал да изгледа излитено. Четири години подоцна, моделот повторно бил произведен како „Класична Пантонова столица“ (Panton Chair Classic), овој пат во прилично поскапата полиуретанска структурна пена. Конечно, во 1999 година, Vitra користела полипропилен за производство на „Пластичната Пантонова столица“ (Panton Plastic Chair) во различни бои.
Егзотична привлечност
Пантон придонел во развојот на елегантни нови стилови што ја одразуваат „вселенската ера“ од 1960-тите, која стана позната како поп-арт. Пантоновата столица особено била сметана за елегантна и облинска. Кога била претставен во данското дизајнерско списание „Mobilia“ во 1967 година, предизвикала сензација. Во 1970 година било објавено во британското модно списание „Nova“ со низа снимки на кои се илустрира „Како да се соблечеш пред својот сопруг“. Можеби најпознатото појавување на столчето било во јануари 1995 година, кога било објавено на насловната страница на британското издание на Vogue. На фотографијата на Ник Најт се нашла и голата Кејт Мос.
Дизајнот во облик на Ѕ на Пантоновата столица продолжува да биде популарен и денес, и повторно е замислен во егзотични материјали како ратан, бамбус, па дури и лист од банана.
Музејски збирки
Со текот на годините, Пантоновата столица, првично познат како Пантонова Ѕ столица, била широко изложен во Данска и во странство. Во моментов е дел од постојаните збирки на некои од најпознатите музеи за дизајн во светот, вклучувајќи ги Музејот на модерна уметност во Њујорк, Музејот за дизајн во Лондон, Германскиот историски музеј во Берлин и Данскиот музеј за уметност и дизајн во Копенхаген.
Лора ДеМарко
Лора Грејс ДеМарко (Laura Grace DeMarco) е професор по математика на Нортвестерншкиот универзитет, чиешто истражување се однесувало на динамичките системи и комплексната анализа.
Докторирала на Универзитетот Харвард во 2002 година, под надзор на Куртис Т. Мекмален.
Во 2012 година, ДеМарко станала соработник на Американското математичко друштво. Во 2017 година, таа ја добила наградата АМС Рут Литл Сетр по математика. Таа е поканета говорничка на Меѓународниот конгрес на математичари во 2018 година, која зборувала во делот за динамичките системи и обичните диференцијални равенки.
Добено (Менгеш)
Население
На пописот на население од 2011 година, населено место Добено имаше 209 жители.
Татјана Шчепкина-Куперник
Татјана Шчепкина-Куперник (Москва, 24 јануари 1874 — Москва, 27 јули 1952) била позната писателка, драматург и поет.
Животопис
Родена е во киевско семејство на адвокат од семејството на Лав Куперник. Нејзиниот дедо бил познатиот глумец Михаил Шчепкин. Во 1892 година во московскиот Mал театар е изведена нејзината претстава Летна слика. Во периодот од 1892 — 1893 година играла во Коршч театар. Таа има напишано голем број на прозни и поетски книги од 1895 — 1915 година.
Таа била автор на неколку добро познати руски преводи на претставите на Едмон Ростан и Морис Метерлинк. Нејзини преводи се:  Алиса во земјата на чудата, дела на Вилијам Шекспир, Молиер , и Луис Керол. Вкупно превела околу 60 претстав на руски јазик, најмногу за време на Руската револуција.
Надворешни врски
Татјана Шчепкина-Куперник на мрежната страница biblio.вики
Обединети за Македонија
Обединети за Македонија (скр. ОМ) — македонска центар-десно, конзервативна политичка партија создадена во 2009 година.
Историја
Обединети за Македонија е основана од страна на Љубе Бошковски во 2009. Во 2008 година, Бошкоски се враќа во Македонија од Шевенинген, ослободен од обвинение од Хашкиот суд за воени злодела. Набргу потоа Бошкоски не можејќи да најде заеднички јазик за соработка во рамките ВМРО-ДПМНЕ, тој се дистанцира од партијата и на претседателските избори во 2009 настапува како единствен независен кандидат, промовирајќи се и како критичар на власта и Никола Груевски и освојува околу 150 илјади гласови. По изборите Бошкоски ја формира Обединети за Македонија. Мисијата на партијата е да го подобри животот на сите граѓани и во најбрз можен рок да се оствари членството на Македонија во НАТО и ЕУ.
На 29 мај 2009 во Скопје се одржува основачко собрание на партија „Обединети за Македонија“. Нејзин основач и водач е Љубе Бошкоски. Претседателот на Обединети за Македонија е уапсен на 6 јуни 2011 година, ден по парламентарните избори. Неговото апсење и пресуда е третирано како политички мотивирано од повеќе домашни и меѓународни релевантни организации.
По излегувањето на Бошкоски од затвор партијата настапила во коалиција со ВМРО-НП и Достоинство под името „ВМРО за Македонија“ и освоила 25 илјади гласови на парламентарните избори во 2016. Претседател на партискиот подмладок „Обединета младина на Македонија“ е Ѓорѓи Станковски.
На парламентарните избори во 2020 година, партијата учествувала во коалиција предводена од СДСМ.
Идеологија
Според самата партија, нејзината идеологија е европска, прогресивна, центар-десно, народна партија, затоа што ги прифаќа европските стандарди и иднината на Македонија ја гледа во Европа, а партијата во семејството на центар-десните, конзервативни партии. Партијата има соработка со ЕКР - Европските конзервативци и реформатори.
Симбол
Партискиот симбол е црн лав поставен на жолто златен штит, кој претставува хералдичка стилизација на традиционалниот земски грб на Македонија.
Ричард (Прв ерл од Корнвол)
Ричард од Корнвол ( - ) бил гроф од Поатје, Ерл од Корнвол и германски крал.
Како еден од најбогатите луѓе во Европа, тој се приклучил кон Шестата крстоносна војна, каде постигнал успех како преговарач за ослободување на затворениците, кои подоцна му помогнале во изградба на тврдина околу Аскалон.
Тој во 1235 година стапил во брак со ќерката на Фридриџ II, царот на Светото Римско Царство, Изабела. Во 1231 година се оженил за Изабела Маршал, и истата година се здобил со Валингфордскиот дворец, за кого потрошил многу пари за да го реконстриуира. По смртта на неговата сопруга во 1240 година, тој заминал во крстоносна војна. Во текот на војната, тој успешно преговарал за ослободување на затвореници, кои подоцна му помогнале да ја обнови тврдината во Аскалон, тоја била разрушена од страна на Саладин.
1091 п.н.е.
1091 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1091. година пред новата ера, 91. од вториот милениум п.н.е., 91. од 11 век п.н.е. и втора од 1090-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4417 и 4418 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3659 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2669 и 2670 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 338 пред основањето на Рим.
Добено (појаснување)
Добено може да се однесува на:
Словенија:
IC 1028
IC 1028 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Други поделби
Проучување на IC 1028 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 174458.
Палацо Дуњани
Историја
До 1730 година, на локацијата била сместена палатата на семејството Кавалчини, кои потоа ја продале на семејството Касати кое ја започнало изградбата на поголемата палата што ја гледаме денес. Во 1753 година, палатата била продадена на семејството Дуњани. Палатата била позната во следните децении како дом на книжевни салони, а од 1762 година како дом на аматерското друштво, познато како Accademia dei Fenici. Во 1835 година, со смртта на Тереза Дугнани Виани, имотот го наследил грофот Џовани Вимеркати. Во 1837 година, тој ја инсталирал својата колекција на примероци од флора и фауна како „Природонаучен музеј“. Во 1846 година Вимеркати ја продал зградата и колекциите на општината Милано. Збирките сега се чуваат во блискиот Граѓански музеј за природна историја, исто така покрај градините на оваа палата на Корсо Венеција. Палатата станала користена како јавно училиште, а сега се користи за различни изложби, вклучувајќи и кино музеј.
Архитектура и декорација
Околу 1731 година, грофот Џузепе Касати (1673-1740) нарачал фрески од Тјеполо, а потоа работел на Палацо Архинто. Грофот ги ангажирал и услугите на Куки, Магати, Бортолони, Фердинандо Порта да работат заедно и под Тјеполо. Фреските се наводни настани поврзани со Историјата на Сципион Африкан како што раскажува Ливиј. Сцените се прикажани со шарени, фантастични гардероби. Централниот панел ја прикажува неговата Апотеоза (централен таван). Страничните панели и ја прикажуваат смртта на Картагинката Софонисба со отров; Скипион се здружува со Нумидијанската Масиниса; и Скипион (или Хасдрубал) пред урнатините на Кирта. На крај, една фреска ја отсликува често прикажуваната Милост на Сципион.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Сатурн (маглина)
Сатурн (NGC 7009 или Колдвел 55) — планетарна маглина во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7009 се споменува и како PK 37-34.1, CS=11.5, Saturn nebula.
Откривање
Телото е откриено на 7 септември 1782 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, маглината Сатурн е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 8,3 m. маглината Сатурн има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,58'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 4 с 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 21' 47"".
Други поделби
Проучување на маглината Сатурн е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 300; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5779. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 791.
Список на поими во балетот
Балетот е формален вид на танц. Обично се изведува на сцената како дел од балетската работа која често вклучува мимика, глума, раскажување на приказни, и е проследен со музика. Танчерите можат да изведуваат “en pointe” или demi-pointe” ; на часевите по балет, танчерите вежбаат или на “barre” или на средината на подот. Значаен дел од балетската терминологија е од францускиот јазик, бидејќи балетот ги има своите корени во Франција.„ Париската опера“, првично позната како „Кралската академија за танц“ (основана во 1661 година од страна на кралот Луј XIV), ја има најстарата балетска дружина во државата и веројатно на светот. А A la seconde Француски изговор: [alasəɡɔd] на страна или во втората позиција. A la seconde обично значи чекор што се движи накосо или движење направено на страна како “grand battement à la seconde”. Tехнички предизвик за вртење е “pirouette à la seconde”, каде што балерината се врти со ногата со која се движи во втората позиција која се вика “ à la hauteur”. Ова вртење најчесто е изведено од машките танчери, и поради бараните вештини потребно е да се изврши правилно, тоа се смета за машки двојник на “fouettes en tournant” Adagio
Адаџо (италијански), adage (француски; галицизам од италијанскиот оригинал). Од италијанската комбинација на предлог А + AGIO (именка) со Д помеѓу двете “As” од фонетски причини и  ( elision): ad agio → adagio (буквално, со  леснотија). Во песна, адаџо значи "полека", а во балетот тоа значи бавно, движења со прегрнувања, изведени со што е можно повеќе флуидност и грациозност. На часевите по класичен балет, адаџо е дел од лекцијата која се концентрира на спори движења за да се подобри способноста на танчерка за контрола на ногата при подолгго протегнување на нозете (односно, да успее да ги задржи нозете во високи позиции со контрола и леснотија). Адаџо комбинациите обично се изведуваат на средината на вежбите во “barre”, и се состојат од главните чекори меѓу кои може да наведеме неколку : “plie”, “developpe”, “attitude”, “arabesque”, и “grande rond de jamb”. При “Grand Pas” (или класична “Pas de deux”, “Grand Pas d'акција”, итн), Адаџо обично е наведено како “Grand adage”, и често ја следи “Entrée”. Ова адаџо е типично видливо движење на “Grand Pas” каде што женската балерина е придружена од  водечкиот машки танцувач  / или еден или повеќе танчери. Во балетот, зборот адаџо не се однесува на музиката која е во позадина на танцот, туку на видот на балетски движења кои се изведуваат. На пример, “Grand Pas” od познатиот „Црниот лебед“, и “ Pas de deux” од „Лебедово езеро“ е музички “Andante”, додека кореографијата е адаџо.
Аllegro (Италијански изговор: [Allegro]) Значење брзо, жив. Термин кој се применува за сите ведри, брзи, или живи движења. Сите чекори на возвишување како “entrechat”, “cabriole”, “assemble”, “jeté” и така натаму, се најдoa под оваа класификација. Поголемиот број танцови, како соло и групни, се засноваат на алегро. Најважните квалитети за да се достигне “allegro” се леснотија, елеганција и ноншалантност.
Allongé Придавка која опишува позиции како растегнување или подолго, често во комбинација со “arabesque”
Aplomb “Aplomb” се однесува на стабилноста на позицијата.
Arabesque Арабеска (балетска позиција) Арабеска е позицијата на телото при стоење на една нога, и движење со другата нога зад телото со исправено колено. Стоењето на ногата може да биде или свиткано, еластично, или исправено. Арабеска се користи и во кореографиите на алегро и адаџо, и генерално, означува една фраза на чекори.
Assemble Француски изговор: [asɑble] Понекогаш, исто така, “pas assemble”. Буквално "assemble". Скок кој се изведува со едната нога и се застанува на двете нозе, каде што првото стапало изведува “battement glissél degagé ", “swishing out”. При скокнувањето, балерината го мести второто стапало позади првото стапало. Нозете се среќаваат во воздухот, и балерината застанува со двете нозе на подот во исто време, во третата или петтата позиција. Attitude Позиција во која балерината стои на една нога (позната како споредна нога), а другата нога (ногата со која се движи) е подигната и се  движи со коленото свиткана на приближно како агол од 90-степен. Подогнатите или нозете кои се движат, можат да бидат зад (derrière), пред (devant), или на страна (à la seconde) на телото. Ако ногата во однос “derrière “се потпира на подот, таа поза е позната како “B-plus”. Во некои стилови на балет, како што ”RAD”, nogata треба да биде под коленoto, правејќи тап агол на коленото. Во други, како на пример  кај Баланшин и руските стилови, стапалото  мора да биде во согласност со коленото или над него, правејќи агол што е 90-степени или помалку. “Attitude” позицијата може да се врши со споредната  нога и стапалото или во “ en pointe”, “demi pointe”  или на рамно стапало.
Avant Движење напред, накај предната страна, спротивно од “arrière”. На пример, чекорот се движи напред (en avant), кон публиката, на пример, “sissonne en avant”.
B
Balance Обично се изведува во три точки, балерината обично започнува во петтата позиција “plié”. Пред првиот броење, едното стапало се протега во “degage”, обично до втората позиција. Сепак, “balance devant” или “derrière” се исто така можни. “Balance” често се меша со “pas de valse”, кој е дел од валцерот. Сепак, кога се прави “balance” трите чекори "надолу, нагоре, надолу" движења (fondu, relevé, fondu), додека во “pas de valse”, вистинскиот валцер, движњата се "долу, нагоре, нагоре" (fondu, relevé, relevé).
Balançoire Движење обично со “grands battements” или “attitudes”, во кои балерината или балетанот ја ниша нејзината/неговата нога напред (devant) и назад (derrière) преку првата позиција.
Ballabile Ballabile (од италијански Ballabile значи "danceable") Во балетот терминот се однесува на танц во изведба на “corps de ballet”. Терминот ”Grand ballabile” се користи ако скоро сите учесници (вклучувајќи ги и главните карактери) на одредена сцена која е долгометражна изведуваат опсежен танц.
Ballerina Италијански назив за "женска танчерка". Дури во 1950 балерина стана главната женска танчерка во балетските дружини, која исто така имаше многу постигнато во меѓународниот свет на балетот, особено надвор од својата балетска дружина, женските танчери кои тогаш играле балет  биле нарекувани “danseuses” или едноставно балетски уметници. Балерина беше критична награда доделена на релативно мал број на женски танчери, донекаде сличен на насловот дива во опера. Машката верзија на овој термин “danseur”” благородна” (француски). Од 1960 година, сепак поимот го изгуби ова почесно значење и се применува генерално кај сте жени кои се балетски уметници. Во оригиналот италијански, термините “ballerinо” (машки танцувач, обично во балет) и балерина не имплицираат на успешните и критички прогласени танчери, кои во англискиот јазик се означени со терминот “ballerina anddanseur  noble”. Наместо тоа, тие едноставно значат некој кој танцува балет. Италијански термини кои ги изделуваат искусните женски балерини се прима балерина и “prima ballerina assoluta” ( францускиот збор “еtoile” се користи во таа смисла во „Скала балет от “во Милано, но има различно значење во „ Париската опера  и балет“.) “Danzatore” (машки) и “danzatrice “(женски) се општите термини на италијански за да значајни танчери. Ballerino Се користи во италијанскиот јазик за "машки танцувач". “ Ballerino “е главен машки танцувач на балетската дружина во Италија. Тој е наведен како "danseur" во балетските дружини во Франција. Овие термини ретко се користат во англискиот јазик. Бидејќи “ballerinо” не се користи во англискиот јазик, тие не ги уживаат истите значења како балерина (види погоре за детално објаснување на овие поими). Постојан машки танцувач во Италија се нарекува “adanzatore”, додека” ballerino” обично означува балетан во Италија. Во англиското говорно подрачје, момчињата или мажите кои танцуваат класичен балет обично се нарекуваат (машки) балетски танчери. Често "ballerino" се користи во Англиско-засновани земји (како жаргон).
Balletomane Обожавател на балетот или ентузијаст. Овој збор те од руско потекло дуро од 1930 година, со наставката- “mane” кој  доаѓа од “maniya” (манија).
Ballon Ballon (балет)
“Ballon” значи "да скокаат", каде што танчерка може да покаже леснотија во движењета. Ова е квалитетот, не на височината или должината, туку на скокот. Дури и во мали, брзи скокови (petite allegro), танчерите се стремат да изведат “ballon” (“балонски”). Танчерот кој изведува “ballo” скокнува од подот и се чини како да прави  пауза во воздухот пред да застане на подот.
Barre