cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 927
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 26 м 37,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 9' 19".
Други поделби
Проучување на NGC 927 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9292. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 175; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 635. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1300.
Харк Махале
Харк Махале е село во Серско, Егејска Македонија, денес во Грција.
Ден на македонската револуционерна борба
Историска позадина
Празникот се празнува по повод основањето на Македонската револуционерна организација во Солун. Имено на 23 октомври 1893 година во куќата на солунскиот книжар Иван Хаџи Николов во Солун се собрале шестмина млади мажи за да ги ставаат основите на тоа, коешто ќе стане симбол и знаме на борбите на Македонците за слобода. Основоположниците биле: Христо Татарчев, Даме Груев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Антон Димитров и Христо Батанџиев. Тие основаат конспиративна група, нарекувајќи ја македонски револуционерен комитет.
Организацијата се борела за ослободување на Македонија со сопствени сили, без помош од надвор. Формирањето на МРО значело почеток на организираното македонско револуционерно движење кое преку Илинден 1903 и Крушевската република, а потоа преку НОБ резултира со создавање современа самостојна македонска држава. Овој датум се поврзува со организираната борба на македонскиот народ и народите кои живееле во Македонија за формирање независна држава. Во политичка смисла, борбата за автономија значела формирање самостојна држава и затоа 23 октомври симболизира континуитет на македонската борба за независност.
Контроверзност
Бидејќи овој ден се смета за основање на ВМРО, македонската јавност идејата за овој ден да се прогласи за државен празник била прифатена со резерва. Македонската опозиција на чело со СДСМ била најмногу против прославата, бидејќи сметала дека партискиот роденден на ВМРО-ДПМНЕ не смее да се слави како државен празник. . Некои првоборци и преродбеници сметаат исто така дека тоа е празник во служба на големобугарската идеја.
Прослава
Во чест на Денот на Македонската револуционерна борба низ цела Македонија се случуваат разни свечености, концерти, спортски натревари. Официјалната свечена академија се одржува во Македонската Опера и Балет, каде се обраќаат високите државни лица и историчари од МАНУ.
Награда „23 Октомври“
Поради важноста на историскиот настан на 23 октомври, Владата на Република Македонија во чест на празникот востанови доделување на наградата „23 Октомври“. Таа се доделува како највисоко признание за долгогодишни остварувања во областа на науката, културата, образованието, заштитата и промоција на државните интереси, вредности и културно-историското наследство на Македонија. Во една година наградата може да се додели најмногу на пет лица. Паричниот износ на наградата изнесува 10 просечни плати исплатени во последните три месеци од тековната година. Први добитници на наградата се етнологот Танас Вражиновски, Тахир Зајази, истакнат педагог и методичар и Гане Тодоровски, афирмиран поет, критичар, преведувач, и книжевен полемичар. Наградата се доделува во Свечената сала на Собранието на Република Македонија.
NGC 2809
NGC 2809 — леќеста галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2809 се споменува и како UGC 4910, MCG 3-24-33, CGCG 91-54.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 17 м 6,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 4' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
Други поделби
Проучување на NGC 2809 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26220. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1408. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 57.
Точка (математика)
Во геометријата, топологијата и сродните математички дисциплини, точката претставува основен поим со кој е означена една положба во просторот и со кој се означува бесконечно мал објект без должина, ширина или волумен. Точката се смета за основен елемент од кој е изграден просторот и како таков, таа не се дефинира со помош на други поими. Правите и отсечките се множества од точки (според ова, пресекот на две непаралелни прави во рамнина е точка).
Најчесто, точките се означуваат со големите букви од латиницата, а на цртежите се обележуваат со мали крукчиња до кои се пишуваат ознаките.
Точки во Евклидовата геометрија
Евклид во својата книга „Елементи “ ја дефинира точката како: „Точка е она што нема делови“. Точка во Евклидовата геометрија нема величина, правец, насока, ниту каква било друга особина, освен положба. Во потрагата по тоа што е прво, Евклид смета дека точката е основна, а правата е таа што содржи точки, додека Аристотел правата ја зема за основа, а точката е она што е на краевите од линијата. Денес најприсутна и најблиска во терминологијата дефиниција во смисла на толкувањата на Евклид е онаа која вели дека „точка е она што нема димензии“.
Во дводимензионалниот Евклидов простор, т.е. во реалната рамнина, точката се претставува во Декартов координатен систем со подреден пар од броеви (x,y), каде првиот број, по договор, ја означува ортогоналната проекција на првата (хоризонталната или апсцисната) оска и најчесто се обележува со \, x или x_1, додека вториот број, по договор, ја претставува ортогоналната проекција на втората (вертикалната или ординатната) оска и најчесто се обележува со \, y или x_2. Оваа нотација лесно се обопштува во тридимензионалниот Евклидов простор, каде точката е претставена со подредена тројка од реални броеви\, (x,y,z), при што додатниот трет број означува висина и најчесто се обележува со \, z. Во n-димензионалниот Евклидов простор, точката е претставена со подредена n-торка од реални броеви.
Саво Костадиновски
Животопис
Костадиновски завршил oсновно училиште во родното село и во Гостивар. На 26 јули 1963, на денот на Скопскиот земјотрес, се здобил со повреда на ногата во разурнатата куќа во Гостивар. Bеднаш по катастрофалниот Скопски земјотрес започнала неговата „одисеја“, уште од најраната младост. Во 1964 престојувал во интернат во Белград, стипендиран како дете на татко-првоборец (партизан). Во 1965 pаботел во Славонски Брод, продолжил да пишува поезија со носталгични изливи. Во 1968 e повикан да го отслужи воениот рок во Карловац и Загреб (до 1970). Tој учел во Техничкото дописно училиште во Белград. Од 1970 заминува на работа во Минхен, во Вирцбург и во Франкфурт на Мајна. Во 1973 pаботел и се школувал во градот Келн, Германија. Tаму го минал поголемиот дел од својот животен и работен век. Во 1981 дипломирал три семестра на машинскиот оддел при Вишиот технички универзитет во Келн. За време на неговите студии, почнал да пишува поезија на македонски и германски јазик. Во книгата „Поезијата во животот на поетот“ писателот Костадиновски пишува: "„Поезијата ми е составен дел од животот, таа ми е живот во секојдневието.“"Патувал низ Евpопa, по Северна Америка, Австралија, Индија, Тибет, Кина и Афpика (Сенегал).
Многу од песните и расказите за деца и за возрасни на Саво Костадиновски како засебни творби се преведени на повеќе странски јазици, додека неговата збирка стихови за возрасни („Поезија за поезијата“) досега е печатена двојазично на македонски и романски (2002 г.), на македонски и германски (2012 г.) и на српски јазик (2015). За возрасната читателска публика ја објавил и автобиографската романсирана хроника „Трите века“ (2005 г.).
Член е на Сојузот на писателите на Германија од 1993 година. Член e на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ) од 1989 година, на Здружението на новинарите на Македонија и на Сојузот на книжевните преведувачи на Македонија од 1995 година.
Во 1993 г. е добитник на наградата: „Иселеничка грамота“ во рамките на Струшките вечери на поезијата (СВП).
Библиографија
Саво Костадиновски е автор на книгите:
Поезијата за деца:
Поезија за возрасни:
Проза:
Орбитално занесување
мини|Елиптична, параболична и хиперболична [[Кеплерова орбита:
Орбитално занесување или ексцентрицитет — параметар којшто го одредува отстапувањето на орбитата на некој објект од совршен круг. Вредноста на орбиталното занесување за кружна орбита изнесува 0, за елиптична орбита од 0 до 1, за параболична орбита 1, а за хиперболична орбита над 1. Поимот потекнува од параметрите на конусните пресеци, бидејќи секоја кеплерова орбита всупност претставува конусен пресек. Обично се употребува за изолираниот проблем на две тела, но негови проширувања постојат и за објекти кои се движат по розетна орбита низ галаксијата.
Дефиниција
Занесувањето може да ги има следните вредности:
Занесувањето e е претставено како:
каде E е вкупната орбитална енергија, L е момент на импулсот, mred е смалената маса и α е коефициентот на централната сила според законот за обратни квадрати (пр. гравитација или елктростатика во класичната физика), така што:
или во случајот со гравитациската сила:
Радијалните траектории се делат на елиптични, параболични и хиперболични врз основа на енергијата на орбитата, а на не занесувањето. Радијалните орбити имаат момент на импулсот кој изнесува 1. Под претпоставка дека енергијата е константна и моментот на импулсот се намалува, елиптичната, параболичната и хиперболичната орбита сите тежнеат кон соодветниот вид на радијална траекторија, додека e тежнее кон 1 (или во случајот на параболична орбита останува 1).
За силата на одбивање, само хиперболичната траекторија, вклучувајќи ја и нејзината радијална верзија, има приимена.
За елиптичните орбити, со едносставен доказ може да се докаже дека arcsin(e) го менува аголот на проекцијата на совршен круг во елипса со занесување e. На пример, кога е дадено занесувањето на планетата Меркур (e = 0,2056), потребно е да се пресмета инверзниот синус за да се најде аголот на проекцијата од 11,86 степени. Накосувањето на кружен објект за тој агол придонесува проекцијата на елипсата да има исто занесување.
Пресметување
Орбиталното занесување може да се пресмета со помош на орбиталните положбени вектори како величина на векторот на занесување:
каде:
За елиптичните орбити, занесувањето исто така може да се пресмета преку периапсидата и апоапсидата, затоа што rp = a(1 − e) и ra = a(1 + e), каде a е големата полуоска.
Занесувањето на елиптичната орбита може да се употреби за да се пресмета односот на периапсидата и апоапсидата:
За Земјата, орбиталното занесување е приближно 0,0167, апоапсидата е еднаква на афелот и апогејот, а периапсидата е еднаква на перихелот и перигејот во однос на Сонцето.
За Земјината годишна орбитална патека, односот на најдолгиот и најкраткиот полупречник ra/rp е приближно 1,034 во однос на средната точка на патеката.
Средно занесување
Средното орбитално занесување на астрономскиот објект го претставува просечното занесување како последица на растројување во даден временски период. Нептун во тековната епоха занесување од 0,0113, но во периодот од 1800 до 2050 година има просечно занесување од.
Папа Силвестер I
Силвестер I — римски папа во периодот од јануари 314 до 31 декември 335 година. Со своите 21 година и 11 месеци тој бил еден од епископите на Рим, кој најмногу се задржал на Светиот престол.
Чествувањето на овој папа е на 31 декември.
Името на папа Силвестер I се поврзува долго време и со т.н. Константинова даровница. Се сметало дека тој е подарен од императорот Константин I Велики на папа Силвестер I и со него тој ја предал врховната власт над Западната Римското Царство. Невистината околу овој документ била докажана подоцна.
Папа Силвестер I ја изградил големата катедрала во Рим, денеска позната како Црква Санта Кроче ин Герусалем. Првиот вселенски Собор се одржал во 325 година, во Никеја, Мала Азија, денешна Турција. На тој собор бил формулиран карактерот на папството. Целта на Соборот била разрешување на несогласувањата кои се појавиле во Александриската Црква околу природата на Господ Исус Христос во однос на неговата врска со Отецот, односно дали Исус Христос има иста или слична природа на Бог Отецот. Од овде произлегло и Аријанството, чиј водач Ариј не се согласувал во поглед на истото прашање.
Пица
Пица (италијански pizza, збор најверојатно кој потекнува од глаголот pìnsere = да се плеска или од балканско-средоземниот збор пита) е гастрономски специјалитет на италијанската кујна, најчесто направен од тенко, округло тесто на кое покрај сосот од домати можат да се најдат разни видови сирење, месо, зеленчук, овошје, зачини и други состојки во зависност од вкусот. Инвентивноста на вкусот може да се надополни и со креативноста на распоредот на самите состојки на пицата кои можат да бидат распоредени во форма на орнаменти или други интересни фигури. Инаку, ова јадење се смета како особена одлика за наполитанската кујна.
Денас пицата е мошне популарно јадење во светот, пре сѐ поради евтините и лесно достапни состојки како и поради едноставноста на нејзината подготовка.
Историја
Потеклото на пицата е доста контроверзна тема : имено, многу градови како Неапол и Џенова сметаат дека се „татковците“ на пицата. Всушност, со оглед на тоа дека се работи за еден вид на леб, таа е присутна во многу различни варијанти насекаде низ светот и во зависност од нејзините состојки како и од локалните гастрономски традиции, нејзиното потекло не е сосем историски потврдено.
Идејата за печење сплескан леб во форма на чинија потекнува од Стара Грција: таквиот леб, Грците го нарекувале "плакунтос" и го јаделе со едноставни додатоци, како што се: маслиново масло, лук, кромид и други билки. За војниците на персискиот цар Дариј Велики, кои биле навикнат на долги маршови, се вели дека на своите штитови печеле некаков вид леб и на него додавале сирење и урми. Подоцна, Римјаните уживале во јадењето слично на "плакунтос" кое го нарекувале "пицеа". Римскиот историчар Марко Порциј Катон во 3 век пред новата ера опишал еден вид „округло тесто премачкано со маслиново масло, зачини и мед испечено на камен“. Вергилиј во својата „Енеида“ опишал колачи или тенок леб.
Од ископините во Помпеја која вулканот Везув ја затрупал во 79 година, пронајдени се остатоци од округли печива. Во готварската книга на Марко Гавиј Апиј наведени се состојките кои се додаваат на подлогата од печивата: пилешко месо, ананас, сирење, лук, нане, пипер и масло, кои воедно се и состојките на денешните пици.
Во средниот век слугите ги јаделе остатоците од храната на своите господари, што било вообичаено. Тие остатоци ги ставале на парче леб, ќе ги полиеле со некој сос, ги зачинувале со она што би им се нашло при рака и ги ставале во рерна да се загреат. Доматот е донесен во Европа од Перу во 16 век. Сиромашното население од Неапол додавало домати на своето јадење и така ја создало пицата каква денес е позната низ целиот свет.
Самиот збор пица (pizza) првпат се појавил во 997 година во ракописот од Гаете (Gaete), град во Јужна Италија. Првата пицерија во светот била отворена во Неапол во 1830 година под името "Антика Порт Алба".
Приказната за тоа како пицата станала повеќе од храна за сиромашните потекнува од 1889 година, кога италијанскиот крал Умберто I и кралицата Маргарита слушнале за пицата и посакале да ја пробаат. Оттука, тие го викнале познатиот мајстор Рафаеле Еспосито да направи пица за нив. Тој одлучил да направи пица во боите на италијанското знаме, со црвени домати, бела моцарела и листови од зелен босилек. На кралицата многу ѝ се допаднала пицата, која во нејзина чест била наречена "маргарита".
Подготовка
Како подлога за пица обично се употребува тесто од класично брашно (тип 500). Тестото се прави од брашно, свеж или сув квасец, млака вода, сол, шеќер и маслиново масло. По мешањето на смесата, тестото се остава да отстои најмалку 3-4 саати и потоа се прави тенка подлога со дебелина од 0,5–1 cm. На така подготвената подлога се ставаат останатите состојки на пицата : доматен сос, свеж домат, сирење (најдобро моцарела), шунка, шампињони и слично. Многу состојки на пицата се ставаат по печењето, со цел да се зачуваат вкусот и формата (пршута, јајца, маслинки, пармезан, зачини итн). Исто така, некои состојки се подготвуваат посебно и се додаваат на готова пица, како на пример разни видови зеленчук и морски плодови. Кога е сѐ подготвено, пицата се става на печење. Рерната мора да биде максимално загреана со цел тестото веднаш да почне да се пече и да не ги впие состојките кои се на него. Кога сирењето ќе се растопи и тестото ќе ја смени бојата, пицата е готова.
Еден вид на пица е и таканаречената панцерота, која е затворена пица (завиткана) и истата може да се пече во рерна или да се пржи на масло.
Хранливи вредности на пицата
Пицата - симбол на Италија и на италијанската кујна во светот, мошне е ценета поради нејзините готварски и нутриционистички вредности и истата е нашироко советувана како храна од страна на нутриционистите кои ја сметаат за дел од средоземната исхрана.
Сепак, овие неоспорни квалитети на пицата не смеат да направат да заборавиме дека пицата не е хипокалоричен производ пригоден за секаков режим на исхрана: една пица Маргарита од 300 грама. има хранлива вредност од 800 калории од кои најголемиот дел доаѓаат од јагленитехидрати (околу 75%).
Гордоста на Мадеира
Echium candicas, гордоста на Мадеира, се вид на цветни растенија од фамилијата Boraginaceae, родени на островот Мадеира. Тоа се големи тревни повеќегодишни подгрмушки, растат до 1.5-2.5 метри.
Во првата година по ртење растението произведува широки лисја. Во втората и следните години се произведуваат повеќе или помалку дрвенести цветни стебленца облечени во груби лисја. Главата на цветот е голема и покриена со бели или сини цветови со црвени столчиња. Многу е посетено од пчели и пеперутки поради својот нектар.
Етимологија
Латинскиот специфичен епитет candicans значи „блескаво бело“, што се однесува на една боја од овој вид.
Одгледување
Гордоста на Мадеира се одгледува во трговијата со хортикултура и е широко достапно низ целиот свет како украсно растение за традиционални градини и градини за суша. Посебно е погодено за садење на крајбрежјето. Во областите склони кон мраз му треба одредена зимска заштита. Ја има добиено наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.
Инвазивни видови
Во Калифорнија, тоа е инвазивен вид. Тој е отстранет од домашните растителни заедници како дел од напорите за обновување на живеалиштата во крајбрежните паркови како што е Националната рекреативна област Голден Гејт.
Во државите Викторија и Австралија се смета дека е висок ризик од плевел и е објавено предупредување од Одделот за примарни индустрии.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Петар Костов
Петар Костов — македонски раскажувач, романописец и драмски автор.
Животопис
Костов е роден во Битола на година. Завршил Економски факултет во Скопје. Работел во Македонската радио-телевизија. Член на ДПМ од 1971 година. Автор е на книгите: Мува (драма, 1969) Пак кукуригаат црвените петли (роман, 1971), Бог да го прости Чарли (раскази, 1973), Кулата (роман, 1980), За водата, виното и Анѓелија (раскази, 1983), Пеењето продолжува (драма, 1983), Свеќа за архиепископот Методиј (драма, 1985), Чиновници, љубовници, поети, бунтовници (раскази, 1988), Кралот од Куманово (роман, 1989), Канарката жолтка (роман, 1992), Шејтан и орел(роман, 1993), Црвен дожд (роман, 1997),.
Индијанскиот борец (филм од 1955)
„Индијанскиот борец“ (англиски: The Indian Fighter) – американски филм од 1955 година, во режија на Андре де Тот. Главните улоги ги толкуваат: Кирк Даглас, Елза Мартинели и Волтер Матау.
Синопсис
По завршувањето на граѓанската војна, Џони Хокс се враќа во индијанското племе на Сијуксите кое го предводи Црвениот Облак. Во меѓувреме, ќерката на поглаварот созреала во млада жена. Во потрага по злато, во индијанската земја доаѓаат бескрупулозните трговци со виски. Хокс го спречува воениот судир така што го убедува Црвениот Облак да склучи примирје со трговците. Следејќи го караванот за време на неговото патување низ индијанската земја, Хокс оди да се сретне со ќерката на поглаварот, но тогаш започнува вооружен судир кој ја загрозува блиската тврдина...
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Побожје
Рождество на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица) — главна и единствена манастирска црква на Побошкиот манастир во скопското село Побожје. Црквата, заедно со целиот манастирски комплекс, е прогласена за споменик на културата на Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во долината на Побошка Река, околу еден километар северно од селото Побожје.
Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела од средниот век.
Архитектура
Храмот бил повеќепати поправан во текот на своето постоење.
Фрескоживопис
Црквата поседува доста зачуван фрескоживопис.
Знаме на Аргентина
Знамето на Аргентина потекнува од 1812 година. Се состои од три хоризонтални ленти. Во средината се наоѓа бела лента, додека горната и долната се светлосини по боја. Во 1818 година во средниот дел е додадено сонце, кое има за цел да го симболизира мајското сонце Инти. Знамето со сонцето се вика „Официјално знаме за прослави“ (на шпански Bandera Oficial de Ceremonia). Додека знамето без сонце се вика орнаментално (украсно) знаме (шпански Bandera de Ornato)- и не се користи како официјално. Иако двете знамиња се сметаат за национални знамиња на оваа земја, украсната верзија секогаш се наоѓа под официјалната.
Стадион 974
Стадион 974 (, порано Стадион Рас Абу Абуд) — фудбалски стадион во Рас Абу Абуд, Доха, Катар. Овој стадион бил отворен на 30 ноември 2021 година, и е еден од осумте стадиони во Катар каде ќе се играат натпреварите од Светското првенство во фудбал во 2022 година. По завршувањето на првенството, Стадионот 974 нема повеќе да се користи, односно ќе биде извршена деконструкција на истиот.
Стојан Петрушевски
Стојан Петрушевски (роден на 10 декември 1964 година во Скопје, Македонија) е пензиониран македонскиот ракомете тар кој играл главно за Вардар В атростална. Последниот негов тим бил РК Вардар В атростална во 2003 година. Во 2002 тој станал асистент тренер на РК Вардар од Скопје.Во 2005 година тој станал селектгор на македонската јуниорска репрезентација.Тој исто така има играно за македонскиот ракометен репрезентација.
Стадион 974
Дизајн и изградба
Стадионот е еден од осумте што се пренаменети за Светското првенство на ФИФА во Катар 2022 година. Процесот за пренамена на стадионот започнал во 2017 година. Во изградбата на стадионот учествувале HBK Contracting Company (HBK), DCB-QA, Time Qatar, Fenwick Iribarren Architects (FI-A), Schlaich Bergermann Partner и Hilson Maron.
Стадионот добил четири ѕвезди од Глобалниот систем за проценка на одржливост (GSAS).
Историја
Стадионот првично бил најавен под името Стадион Рас Абу Абуд. За време на настанот организиран по повод отворањето на стадионот на 20 ноември 2021 година, стадионот официјално бил преименуван во Стадион 974.
Првиот натпревар на Стадионот 974 се одржал на 30 ноември 2021 година на денот на отворањето на Арапскиот куп на ФИФА, помеѓу Обединетите Арапски Емирати и Сирија. Стадионот бил домаќин на пет натпревари за време на Арапскиот куп на ФИФА 2021 година.
Светско првенство во ФИФА 2022 година
Стадионот 974 ќе биде домаќин на седум натпревари од Светското првенство во фудбал во 2022 година.
Хаџи Бејлик
Хаџи Бејлик — село во Серско, Егејска Македонија, денес во Грција.
Зилбов Гроб (Дебреше)
Зилбов Гроб — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Дебреше. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа на околу 1,5 км од селото веднаш над патот за селото Врапчиште, каде се гледаат камени плочи и крстови од камени плочи што ѝ припаѓаат на помала некропола.
Мал воден бик
Малиот воден бик (Ixobrychus minutus) е птица од редот на чапјите, од семејството на штрковидните. Потекнува од Стариот Свет, а се населил и во Африка, централна и јужна Европа, западна и јужна Азија и на Мадагаскар. Птиците што живеат во умерениот појас на Европа и западна Азија се преселници, зимувајќи во Африка или јужна Азија, а оние што се гнездат во тропските краишта се седентарни (не се селат).
Космос-1714
Космос-1714 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Мал воден бик
Таксономија
Има три подвида: Австралиската мала чапја (Ixobrychus dubius) и изумрената Новозеландска мала чапја (Ixobrychus novaezelandiae) формално се сметаат за подвидови на Малиот воден бик.
Космос-1714
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 28 декември 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1714 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 699 км, а најмалото на 160.
Мал воден бик
Опис
Малиот воден бик е многу мала чапја, од 25 до 36 см висока, со распон на крилата од 40 до 58 см и тежина од 59 до 150 g. Тоа е најмалата чапја во светот. Има краток врат, долгнавест клун и светложолти делови од телото. Кај мажјакот, грбот и темето се црни, а крилата им се црни со големи бели линии. Женките, пак, имаат покафенест грб и жолто-кафени линии на крилата.
Поведение
Животната средина на Малиот воден бик е честакот. Прави гнездо на платформата од трската во џбуњето. Излегнува 4-8 јајца. Тешко може да се види од густите трски и прикриениот начин на живот. Се храни со риби, инсекти и водоземци.
Артипелаг
Артипелаг е уметнички музеј сместен на архипелагот во Стокхолм, Шведска. Отворен во јуни 2012 година, зградата била дизајнирана од покојниот архитект Јохан Нирен за да се вклопи во околниот пејзаж. Зградата зафаќа површина од приближно 10.000 квадратни метри ,вклучува 3.000 квадратни метри уметнички галерии и има 22 хектари околна природна глетка. Според The New York Times, музејот бил „мозокот на Бјорн Јакобсон, кој ја основал шведската компанија за производи за нега на доенчиња Бејбибјорн во 1961 година, и неговата сопруга Лилемор“. Матичната компанија Лилемор Дизајн обезбедила финансирање (приближно 69 милиони долари според проценките во шведските медиуми.)
Изложби
Наследството на Енди Ворхол 15 април 2016 година - 25 септември 2016 година
Монохроматска симфонија – еднобојни соѕвездија на уметност, дизајн, мода и музика 16 октомври 2015 – 28 март 2016 година
Матс Теселиус – Урбан каубој 8 јули 2015 – 23 август 2015 година
Кароусчка – Жената на островот 29 април 2015 – 28 јуни 2015 година
Герд Хегнел
Герд Ане Терезе Хегнел (роден на 25 јуни 1935 година во Хелсингборг, Шведска) е шведска глумица. Претходно била мажена за Пер Оскарсон. Таа ја добила „Стипендијата Карл Шкермарк“ на Шведската академија во 1992 година. Хенег се школувала во театарско училиште во Градскиот театар во Гетеборг 1953 – 56 година. Долги години била ангажирана во Фолктетерн во Гетеборг, каде што дала многу убави презентации на улоги, меѓу кои Сос од крцкав леб и батлер на Магнус Нилсон во 1988 година и „Богатите деца играат најдобро“ на Карин Манхајмер во 1995 година (и во 1997 година, а потоа во филмот со истото име).
После тоа завршила во Фолктетерн, таа играла убави жени во претстави во приватни театри во Стокхолм, меѓу нив „Две во едно“ во Чинатетерн во 1998 година и мјузиклот „Пеејќи на дождот“ на Оскарстетерн во 2006 година. Друга популарна појава била во претставата на Стафан Гете, „Брилијантна мизерија“, во Кралскиот драмски театар.
Артипелаг
Изложби
Земјата е важна 6 февруари 2015 година – 3 мај 2015 година
ТУКА/СЕГА: Физичка средба во времето и просторот 17 октомври 2014 – 6 јануари 2015 година
Рефлексии на човештвото и биосферата 11 јули 2014 - 17 август 2014 година
Видливиот – Шведската современа фотографија 7 февруари 2014 година – 11 мај 2014 година
Табла – Настава и учење од уметност 11.10.2013 – 19.01.2014
Здраво Природа. Како да цртате, насликате, готвите и да го пронајдете својот пат 25 мај 2013 – 29 септември 2013 година
Еден, два, дрво! 14 јуни 2013 – 21 август 2013 година
Поул Гернес / Сидекик / Козима фон Бонин 8 март 2013 година - 12 мај 2013 година
Просветлено: Електрично светло како самовила на уметноста 27 октомври 2012 година – 17 февруари 2013 година
Кандида Хофер – Афинитети, 30 јуни 2012 – 28 октомври 2012 година
Гениус Лочи 3 јуни 2012 – 30 септември 2012 година
Папа Марко
Марко (Marcus) — римски папа во периодот од 18 јануари 336 до 7 октомври 336 година. Како на многу негови претходници, така и за овој папа малку се знае за неговиот живот. Според Liber Pontificalis тој бил по потекло од Рим а неговиот татко се викал Приск. Се смета дека овој папа ја основал базиликата Св. Марко во Рим и на базиликата Јукста Палацинис надвор од градот.
Марко бил прогласен за светец од страна на Римокатоличката црква и се чествува на 7 октомври.
Нелсон Мандела
Нелсон Ролихлахла Мандела (африканс: Nelson Rolihlahla Mandela; - 5 декември 2013) — првиот демократски избран претседател на Јужноафриканската Република. Тој бил познат борец против апартхејдот во Јужна Африка и светски познат како борец за слобода.
Образование
Нелсон Мандела е роден во селото Тембу на 18 јули 1918. Неговиот татко бил главатар на селото. Кога наполнил 7 години станал првиот член на неговото семејство што бил пратен на училиште. Таму, неговиот методистички учител му го дал името „Нелсон“. На 16 години почнал да го посетува Институтот „Кларкбери Бординг“, каде што учел за западната култура. По матурирањето на Колеџот „Весли“ во Форт Бофорт, се запишал на Форт Харе универзитетот, каде што го сретнал Оливер Тамбо, со кого станал доживотен пријател. На крајот од првата година, поради учество во бојкотот на Претставничкиот совет на студентите, тој бил принуден да се префрли на Универзитетот на Јужна Африка во Јоханесбург.
Политичка активност
Во 1942 Мандела се приклучил на Африканскиот национален конгрес (АНК), а по две години, заедно со Валтер Сисулу, Оливер Тамбо и некои други, го основале неговиот Младински сојуз.
На почетокот Мандела се залагал за ненасилен отпор, но по масакрот во Шарпенсвил од март 1960, придружен со забрана на АНК и на другите анти-апартхејдски групи, Мандела и неговите соработници се одлучиле за вооружено делување со цел да се извојуваат промени.
Затворање
Во 1961 Мандела станал водач на вооруженото крило на АНК. Ја координирал кампањата на саботажи против воени, владини и цивилни цели и правел планови за можна герилска војна ако не се успее да му се стави крај на апартхејдот преку саботажите.
На 5 август 1962 бил уапсен и осуден на пет години затвор. По две години, при судскиот процес против многу истакнати водачи на АНК, при што речиси сите, а вклучително и Мандела, биле осудени на доживотен затвор.
Во годините што следеле, неговото затворање предизвикувало многу меѓународни осуди до апартхејдската влада во Јужна Африка, а неговиот углед постојано растел. Меѓу другото, во 1988 ја добил Сахаровата награда за слобода на говорот.
Поради големиот меѓународен притисок, владата во февруари 1985 му понудила на Мандела пуштање на слобода ако се откаже од вооружената борба, што тој го отфрлил. На крајот, на 11 февруари 1990 претседателот на Јужна Африка, Фредерик де Клерк, наредил негово ослободување и тргање на забраната за делување на АНК. Во 1993, Мандела и Де Клерк заедно ја добиле Нобеловата награда за мир.
Претседател на Јужна Африка
Во 1994 Мандела бил избран за прв црнечки претседател на Јужна Африка. Де Клерк бил назначен за заменик-претседател во Владата на национално единство. Мандела останал на чело на државата до 1999, по што станал претставник на многу организации за заштита на човековите права.
Смрт
Мандела починал од инфекција на јазикот на 5 декември 2013 во неговиот дом во Хухтон, Јоханесбург опкружен од неговата фамилија. Мандела имал 95 години. Веста за неговата смрт ја објавил претседателот Џејкоб Зума. На 6 декември претседателот Зума прогласил национална жалост во период од десет дена.
Патот на запад (филм)
Синопсис
Во средината на 19 век, од брегот на реката Мисури заминуваат бројни каравани со луѓето кои сакаат да започнат нов живот на Дивиот Запад. Еден караван го предводи поранешниот сенатор Вилијам Тедлок, човек со непоколеблив карактер, кој сонува да изгради нов град во Орегон. За водич на караванот, тој го избира искусниот извидник Дик Самерс, кој по смртта на сопругата води повлечен, осамен живот, но ја прифаќа понудата на Тедлок, зашто во неа гледа предизвик. Минувајќи низ индијанските земји, караванот се соочува со бројни искушенија...
Михаил Ходорковски
Михаил Ходорковски (руски: Михаи́л Бори́сович Ходорко́вский) — поранешен руски олигарх и стопанственик, роден на  година во  во семејството на Борис Мојсеевич и Марина Филиповна. Татко му бил евреин, а мајка му христијанка.
Рани години
Кога бил мал, неговото семејство живеело во комплекс мали станбени општествени згради иако условите подоцна им се подобриле кога татко му бил унапреден на својата работа. Градинката во која одел Ходорковски била веднаш до фабриката во која работел неговиот татко. Своето средно образование го завршил во 1981 година и по ова се запишпал да студира хемија на Менделеевиот институт за хемиска технологија во Москва, специјализирајќи на студиите за ракетно гориво. Финансиски Ходорковски се поддржувал со тоа што рабортел како дрводелец во една станбена задруга. На универзитетот се запознал со својата идна сопруга, Елена.
Нивниот прв син Павел се родил во 1985 година. Ходорковски дипломирал на Менделеевскиот институт во академската 1996 година како најдобар студент. Иако неговите порвични амбиции да работи во одбраната биле попречени од фактот што тој бил евреин, сепак станал заменик-секретар на Комсомол - односно партијата на младите комунисти на московската област Фрунзе. Како и многумина комсомолски водачи, така и тој ги користел недвижностите и политичките врски да профитира од перестројката.
Во 1986 година, Ходорковски ја запознал својата втора сопруга Ина и заедно го формирале Центарот за научна и технолошка младина. Навидум младинска група, центарот бил фронт на комерцијалните активности на неговите членови. Така тој и неговите колеги оделе од една во друга фабрика и продавале нови технологии, увезувале лични сметачи и продавале француски коњак.
До 1987 година, компанијата на Ходорковски можела да се пофали дека на својот список од клиенти има многу советски министри, како и околу 5.000 вработени и дека добиваат годишен приход од 80 милиони рубли. При крјот на истата година, Централниот комитет нз Комсомол им дал овластување на своите организации да отвораат банкарски сметки и да ги трошат своите пари. Реагирајќи брзо на оваа можност, Ходорковски ја основал банката Менатеп. Банката набргу се проширила и до 1990 година, односно една година пред падот на комунизмот, таа дури отворила и офшор сметки.
Доаѓањето на Елцин
По доаѓањето на власт на Борис Елцин, Ходорковски започнал да се додворува на високи бирократи и политичари. Тој до 1991 година бил советник на рускиот премиер Иван Силаев. До 1994 година, неговата банка станала одговорна за средствата собрани за жртвите чернобилската катастрофа, како и за финансирање на градската управава на градот Москва и на самото Министерство за финансии.
Со започнувањето на распродажбата односно приватизацијата во Русија, Ходорковски најмногу искористил при продажбата на Јукос, значително профитабилна нафтена компанија. Процесот на трансфер на големите државни индустрии преку шемата заеми за акции требало да се одвива по пат на лицитации, кои пак биле контролирани од самата држава. Во случајот на Јукос, тоа била банката на Ходорковски која била одговорна за обработка на поднесените понуди во лицитацијата. Така, Ходорковски победил на лицитацијата а тој и неговите партнери стекнале удел од 78% во компанијата.
Во 1992 година тој бил назначен за претседател на фондот за инвестиции на гориво и енергетската индустрија. Тој бил назначен за заменик-министерот за гориво и енергетика на Русија во март 1993 година.
Доаѓањето на Путин
Ходорковски во времето кога Борис Березовски заминал од Москва, станал еден од најбогатите луѓе во Русија. Еден од најголемите конфликти со претседателот Владимир Путин бил околу купувањето на Нортен оил компани од страна на Роснефт, која била во државна сопственост. На лицитацијата, неговата компанија изгубила бидејќи понудила помалку пари. Ходорковски се пожалил дека одговорните луѓе од Роснефт им дале мито на државните службеници и поради тоа победиле на лицитацијата, и лично му порачал на Владимир Путин дека неговата администрација е составена од криминалци. Така Ходорковски започнал да ги финансира опозициските партии кои биле негативно настроени кон Путин. Ходорковски дури дејствуваал и како самостоен суверенитет, преговарајќи со кинеската влада за изградба на гасовод.
Апсење и судско дело
Во почетокот на јули 2003 година, Платон Лебедев, партнер Ходорковски и втор по големина акционер во Јукос, бил уапсен под сомнение за нелегално стекнување на акциите во државна сопственост на компанијата Апатит, во 1994 година. По два дена од апсењето на Лебедев, Ходорковски отишол во американската амбасада во Москва, каде го информирал амбасадорот за приведувањето на неговиот партнер. По ова, Ходорковски заминал за Вашингтон каде започнал преговори за продажба на неговиот удел во Јукос, кое дополнително го разбеснило на Путин.
Во истото време, тој бил повикан да се појави пред обвинителите за да биде распрашан. На 25 октомври 2003 година, Ходорковски слетал со својот авион во централен Сибир за да наполни гориво, каде по слетувањето на авионнот бил уапсен од страна на службени лица на ФСБ. Канцеларијата на рускиот обвинител тврдел дека Ходорковски и неговите соработници ја оштетиле државата повеќе од 1 милијарда долари. По апсењето на Ходорковски, Леонид Невзлин добил пакет акции во Јукос кога Ходорковски му го продадал својот 60% удел.
По приведувањето на Ходорковски следувале остри реакции од страна на западните земји во Европа. Рускиот водечки опозициски весник Новаја Газета го поддржал на Ходорковски со масовна кампања на постери и протести. Адвокатот на обвинетиот, Роберт Амстердам ја осудил судската постапка нарекувајќи го шоу-судење во кое Ходорковски ќе биде обвинет.
XX сицилијанска легија
Дваесеттата сицилијанска легија (латински: Legio XX Sicilliana) ― легија во римската војска од доцната Република и императорската римска војска.
Историја
Легијата била стационирана во Хиспанија Тараконенсис од 25 до 13 п.н.е. Легијата била во Сицилија и Панонија во 6 п.н.е. Легијата била распуштена во 41 п.н.е., во 36 п.н.е. легијата била повторно составена за поход во Сицилија.
Втора македонска фудбалска лига
Втората македонска фудбалска лига е втората најсилна професионална фудбалска лига во Република Македонија. Администрирана е од Фудбалската федерација на Македонија.
Формат
Форматот се состои од две лиги, Запад и Исток, со по десет екипи, кои играат по три меѓусебни натпревари во текот на 27 кола. Прваците на Истокот и Западот заедно напредуваат во Првата лига. Второ пласираните екипи играат бараж натпревар меѓу себе, а победникот од нив игра бараж натпревар против осмо пласираната екипа од Првата лига. На крајот на сезоната, последно пласираните три екипи од двете лиги сигурно ќе испаднат во Третата лига. Екипи кои завршиле на петтото до седмото место евентуално, зависно кој ќе испадне од Првата лига, ќе испаднат.
Список на прваци
Забелешка: Со задебелени букви се екипите кои биле унапредени во Првата фудбалска лига.
2017–
Извор:
Според клуб
1 Брегалница и Брегалница 2008 правно не се истиот клуб. Брегалница 2008 претставува сосема друг клуб кој во минатото го носел името Алумина. Првичната Брегалница, во тој момент отпадната од Втората лига, се распаднала и неговата управа го презела клубот Алумина.
2 Македонија Ѓорче Петров и Македонија Ѓорче Петров 1932 правно не се истиот клуб. Македонија Ѓорче Петров 1932 претставува сосема друг клуб кој во минатото го носел името Треска. Првичната Македонија Ѓ.П., откако била исфрлена за време на сезоната 2009/2010 во Првата лига, се распаднала, додека неговата управа го презела клубот Треска.
Надворешни врски
Појавено во 1992 година во Македонија
Парма
Парма ( Parma ) — познат град во Италија. Парма е исто така втор по големина град во провинцијата Емилија-Ромања во северниот дел на државата и главен град на истоимената област Парма.
Парма е позната по својата архитектура и силната традиција во земјоделството и прехранбената индустрија. Универзитетот во Парма е еден од најстарите во Италија.
Познат фудбалски клуб кој доаѓа од овој град е ФК Парма.
Потекло на името
Името на градот е поврзано со името на староримскиот штит - Парма. Првично така бил именуван потокот, кој денес го дели градот на два дела, и кој е толку мал што се суши во поголемиот дел од годината.
Географија
Парма се наоѓа на преминот од централна кон северна Италија. Градот се наоѓа на 470 км северно од главниот град Рим и 125 км југоисточно од Милано.
Релјеф
Градот е во рамничарско подрачје, најсеверните планини на Апенините се релативно близу до градот.
Клима
Климата во Парма е изменето континентална клима со забележително влијание од Средоземното Море. Затоа, во лето е многу топло, а снегот е вообичаен во зима и е многу ладно во споредба со поголемиот дел од јужна Италија.
Вода
Парма се наоѓа на потокот со исто име, кој е толку мал што често се суши. Реката По, како прва голема река, се наоѓа на 20 км северно од градот.
Популација
Според резултатите од пописот во 2011 година, во општината имало 175.895 жители.
Стопанство
Парма е голем индустриски центар со високоразвиена прехранбена индустрија. Најголемиот индустриски гигант од Парма е млечната индустрија „ Пармалат “, позната низ целиот свет. Важноста на градот како светски важен центар на прехранбената индустрија може да се види од фактот дека Парма е седиште на Европскиот орган за безбедност на храна.
Океанска звучна томографија
Океанска звучна томографија — техника која се користи за мерење на температурите и струите на големите региони на океанот. На скалите на океанскиот слив, оваа техника е позната и како звучна топломерија. Техниката се потпира на прецизно мерење на времето потребно за звучните сигнали за патување помеѓу два инструменти, еден звучен извор и еден приемник, разделени со опсег од 100 до 5,000 километри. Ако локациите на инструментите се познати прецизно, мерењето на времето на летот може да се користи за да се заклучи брзината на звукот, просечно пресметана во текот на звучната патека. Промените во брзината на звукот првенствено се предизвикани од промените во температурата на океанот, па оттука мерењето на времето на патување е еквивалентно на мерењрто на температурата. А 1 C-change промената на температурата одговара на околу 4 метри во секунда промена на брзината на звукот. Океанографскиот експеримент кој користи томографија обично користи неколку парови извор-приемник во низата што ја мери површината на океанот.
Мотивација
Морската вода е електричен спроводник, така што океаните се непроѕирни за електромагнетна енергија (на пример, светлина или радар). Меѓутоа, океаните се прилично проѕирни за акустика со ниска честота. Океаните спроведуваат звук многу ефикасно, особено звукот на ниски честоти, т.е. помалку од неколку стотици херци. Овие својства ги мотивирале Валтер Манк и Карл Вунш да предложат „звучна томографија“ за мерење на океаните кон крајот на 1970-тите. Предностите на звучниот пристап за мерење на температурата се двојни. Прво, големи површини од внатрешноста на океанот може да се измерат со далечинско сензорирање. Второ, техниката природно ги просекува малите флуктуации на температурата (т.е. бучавата) кои доминираат во варијабилноста на океаните.
Од својот почеток, идејата за набљудување на океанот била поврзана со проценка на состојбата на океанот користејќи модерни нумерички модели на океанот и техники за асимилирање на податоците во нумерички модели. Како што созревала техниката на набљудување, така созревале и методите на асимилација на податоците и компјутерската моќ потребна за извршување на тие пресметки.
Мултипатни пристигнувања и томографија
Еден од интригантните аспекти на томографијата е тоа што го користи фактот дека звучните сигнали патуваат по множество од генерално стабилни патеки на зраци. Од еден пренесен звучен сигнал, оваа група зраци предизвикува повеќекратно пристигнување на приемникот, времето на патување на секое пристигнување одговара на одредена патека на зракот. Најраните пристигнувања одговараат на зраците кои патуваат подлабоко, бидејќи овие зраци патуваат таму каде што брзината на звукот е најголема. Патеките на зраците лесно се пресметуваат со помош на компјутери („следење на зраци") и секоја патека на зраци генерално може да се идентификува со одредено време на патување. Повеќекратните времиња на патување ја мерат просечната брзина на звукот на секоја од повеќекратните звучни патеки. Овие мерења овозможуваат да се заклучат аспектите на структурата на температурните или тековните варијации како функција на длабочината. Решението за брзината на звукот, па оттука и температурата, од времето на звучното патување е инверзен проблем.