cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марио Аџиев
Репрезентативна кариера
Тој бил член на Академија на ФФМ. Во мај 2019 година, Аџиев бил дел од македонската репрезентација под 14 години. Во ноември 2019 година, Аџиев бил дел од македонската репрезентација под 15 години.
Кљасовисо
Кљасовисо — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Граче.
Историја
Кљасовисо било мало македонско село кое се распаднало во конфликтните години по времето на управувањето на Али-паша Јанински во XVIII век.
Иљавица
Иљавица — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Граче.
Историја
Иљавица било мало македонско село кое се распаднало во конфликтните години по времето на управувањето на Али-паша Јанински во XVIII век.
Петар Колев (фудбалер)
Оваа статија е за македонскиот фудбалер. За политичарот и бугароманот, видете Петар Колев (политичар). За бугарските фудбалери, видете Петр Колев (фудбалер роден 1974 година) и Петр Колев (фудбалер роден 1985 година).
Петар Колев (роден на 28 јуни 2005 година) ― македонски средишен фудбалер.
Клупска кариера
Во 2020 година се приклучил во младинските категории на Брегалница 2008.
Во сезоната 2023/24, Колев бил префрлен во сениорскиот состав на Брегалница 2008 која во моментот играла во Првата лига.
Ѓуле
Ѓуле — вид на артилериски топчест проектил во ерата на мазната артилерија (од средината на 14 до средината на 19 век), која, за разлика од исто така сферичната, но шуплива бомба или граната, била масивна (полна).
Калибар
Во почетокот ѓулињата биле изработувани од камен, кон крајот на 14 и во 15 век и од железо, а подоцна само од железо. По својата тежина, обично во фунти (1 фунта = 0,453 кг), од 16 век бил изразен калибарот на повеќето оружја (на пр. хаубица од 12 фунти, топ од 12 фунти итн.). Во Русија, тежината на ѓуле од леано железо со пречник од два дјујма (1 дјујм= 25,4 мм) бил наречена артилериска фунта. Со нека исто така се изразувал и калибарот на оружјето (на пр. пиштол од 24 артилериски фунти бил со калибар од 6 дјујма или 152 мм).
Употреба
Ѓулето дејствувало со непосреден удар. Служело, во прв ред, за уривање на фортификациски објекти и уништување на артилериските оружја, а потоа и за тепање жива сила на поголеми растојанија (под поволен агол на пад, можело неколку пати да отскокнува од земјата, исфрлајќи неколку пешадинци или коњаници вон стројот). За поефекасно дејство, железните ѓулиња понекогаш се вежштувале, а камените се вкрстено биле оковани со железни обрачи за да не се распаѓаат кога ќе удрат во ѕидините на тврдината.
Михаил Димитриевски
Клупска кариера
Како играч на третолигашот Њу Старс, за време на сезоната 2020/21, како и сите екипи, Димитриевски и Њу Старс не ја довршиле сезоната поради задолжителните тестови за КОВИД-19. Во август 2021 година, тој се преселил во Локомотива Бентоекспорт и таму бил до крајот на првата полусезона. Во втората полусезона, во јануари, Димитриевски прво заминал во второлигашот Кит-Го Пехчево и останал таму еден месец. Во февруари 2022 година, тој се префрлил во прволигашот Брегалница 2008. За сезоната 2022/23, во јуни 2022 година, Димитриевски потпишал професионален договор. Следната сезона продолжил да игра во дресот на Брегалница 2008.
Репрезентативна кариера
Во 2023 година, Димитриевски бил дел од македонската репрезентација под 21 година.
Мала Скитија (римска провинција)
Мала Скитија (латински: Scythia Minor; грчки:, Микра Скитиа) ― римска провинција во доцната антика, која била сместена во земјите меѓу Дунав и Црното Море, денешна Добруџа поделена меѓу Романија и Бугарија. Била одвоена од Долна Мизија од страна на императорот Диоклецијан за да образува посебна провинција некаде помеѓу 286 и 293 година. Главен град на провинцијата бил Томис (денешна Констанца). Провинцијата престанала да постои околу 679–681 година, кога регионот бил совладан од Прабугарите, што императорот Константин IV бил принуден да ја признае бугарската држава во 681 година.
Според делата „Laterculus Veronensis“ од и „Notitia Dignitatum“ од, Скитија припаѓала на Диецезата Тракија. Нејзиниот управник ја имал титулата прес, а неговиот дукс командувал со две легии, I Јупитерова легија и II Херкулова легија. Службата на дуксот била заменета со онаа на воен квестор (quaestor exercitus), која опфаќала поширока област, во 536 година.
Домородното население во Мала Скитија било дакиско и нивната материјална култура е очигледна археолошка во шестиот век. Пронајдени се и римски вили. Градовите биле или од старогрчки темели на брегот (како Томис) или од понови римски темели на Дунав. Римските утврдувања главно датираат од Тетрархијата или Константиновата династија. Биле направени значителни поправки за време на императорите Анастасиј I и Јустинијан I, кои на провинцијата и доделиле фискален имунитет. До петтиот век, повеќето трупи стационирани во Скитија биле федерати од германско, турско, хунско или (можеби) словенско потекло. Тие биле постојан извор на тензии во провинцијата.
Христијанството процветало во Скитија во петтиот и шестиот век. Пронајдени се бројни христијански натписи. Веќе во четвртиот век таму има докази за маченички култови. Црквите обично имаа крипти со реликвии. Неколку истакнати теолози потекнуваат од Скитија, меѓу кои Јован Касијан, Дионисиј Егзигус и скитските монаси.
Понтско-касписка Степа
Понтско-касписка Степа — степско подрачје кое се протега од северните брегови на Црното Море до северните предели околу Каспиското Море. Се простира од Добруџа во североисточниот агол на Бугарија и југоисточна Романија, преку Молдавија и јужна и источна Украина, преку рускиот Северен Кавказ, јужното и долното Поволжје до западен Казахстан, веднаш до Казашката Степа на исток. Казашката и Потнско-касписката Степа се дел од поголемата Евроазиска Степа. Спаѓа во Палеарктикот и биомот на умерени тревници, савани и шикари.
На овој простор во антиката се наоѓале државите Кимерија, Скитија и Сармаија. Со текот на милениумите на степите живееле номадски коњаници; многу од нив подоцна се преселиле во Европа, Западна и Јужна Азија.
Поимот понтско-каписки регион во биогеографијата го означува растителниот и животинскиот свет на овие степи, вклучувајќи ги животните од Црното, Каспиското и Азовското Море. Според генетските истражувања, оваа област најверојатно е првото место кајшто се припитомени коњите.
Географија и екологија
Степата зафаќа површина од во Европа, протегајќи се од Добруџа во крајниот североисток на Бугарија и југоисточна Романија, преку јужна Молдавија, Украина, Русија, северозападен Казахстан до Уралските Планини. Се граничи со источноевропската лесостепа на север, преодно подрачје на мешани тревишта и умерени широколисни и мешани шуми.
На југ степата доаѓа до Црното Море, изземајќи ги Кримските Планини и западнокавкаската планинска граница со морето, каде кримскиот потсредоземен шумски комплекс го определува јужниот раб на степите. Степата се протега до западниот брег на Каспиското Море во Дагестан (Русија), но посувата прикасписката низинска пустина лежи помеѓу степата и северозападните и северни брегови на ова Каспиското Море. На исток е Казашката Степа.
На местото на степата во далечното минато се наоѓало Тургајското Море, продолжеток на внатрешното море Паратетис кое се простирало јужно и источно од Урал и опфаќало голем дел од денешната Западносибирска Низина во мезозоикот и кенозоикот.
Орешец (Костурско)
Орешец — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во областа Нестрамкол, околу 24 км југозападно од градот Костур, на југоисточните падини на планината Гал’мбица.
Историја
Во османлиски дефтер од XV век во Јукару Орешица по име се заведени 40 глави на семејствата.
Околу 1770 или во 1791 г. многу жители на Орешец и соседните Омотско и Слимница се преселиле во Брацигово (денешна Пазарџичка област, Бугарија) поради угнетувања од страна на албанското население. Тие пристигнале во Пештера со сиот движен имот и добиток, па почнале да ги обиколуваат околните села Брацигово, Козарско, Кричим и Перуштица, барајќи место да се населат. Слимничани биле бичкиџии (обработувачи на дрво), омотчани биле градители, а орешчани — занаетчии: бојаџии, сапунџии, шарлаганџии, бочвари и џамбази. Се населиле во Брацигово, кајшто немало Турци. Девет слимничани се населиле во Перуштица, дел од омотчаните се населиле во Козарско и други омотчани и орешчани останале во Пештера, каде го основале Габер Маало. Наследниот управник на Татарпазарџичката каза Хасан-бег Гаванозоолу им дал дозвола да се населат во Брацигово и да ги ја избегнат работата на оризарниците задолжителна за староседелците во замена за градителска работа на неговите седум чифлици секоја година. Во Брацигово омотчани, најмногубројни од доселениците, се населиле во северниот дел на селото и го основале Омотското Маало. Слимничани се населиле во источното маало, а орешчани, како најмалубројни, во средината на селото.
Од Орешец потекнуваат брациговските родови Драговци, Ѓулеметовци, Велчевци, Ставревци, Златковци, Барбовци, Анастасовци, Бундевци, Василевци, Тилевци, Баџаровци, Кљанчевци, Гилинци, Бозовци. Од Орешец се истакнатните мајстори Петко Боз, Никола Ѓулеметов и Кљанчо, кои учествувале во реконструкцијата на Рилскиот манастир во 1816 г.
Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) во 1921 г. напишал дека во Орешац имало 15-20 куќи на словени (Македонци) христијани.
Личности
Родени во Орешец
Други
Филип Стојчевски
Филип Стојчевски (роден на 4 февруари 1999 година) ― македонски одбранбен фудбалер.
Клупска кариера
До крајот на првата половина на сезоната 2015/16, Стојчевски бил во младинските категории на Металург. Во втората половина на сезоната, Стојчевски бил префрлен во сениорскиот состав на прволигашот Металург и играл до крајот на сезоната. Таа сезона, Металург и Стојчевски биле претпоследни во првенството и отпаднале во Втората лига. Во летото 2016 година, Стојчевски заминал во младинските категории на Вардар. За сезоната 2017/18, во летото 2017 година, тој бил унапреден во сениорскиот состав на прволигашот Вардар. Таа сезона, Стојчевски со Вардар биле вицепрваци во првенството. Следната сезона, тој заминал во прволигашот Македонија Ѓорче Петров 1932. Тој станал играч на Работнички во летото 2019 година. Но тој не ја одиграл целата сезона за Работнички бидејќи во февруари 2020 година, потпишал за грузиски Сиони Болниси. Таму не останал долго и во јули 2020 година, се вратил во Македонија и се приклучил на Ренова за сезоната 2020/21. Со Ренова застанале на 10. место и победиле во баражот за опстанок против Охрид Лихнидос. Во јули 2021 година, за сезоната 2021/22, Стојчевски потпишал за новиот второлигаш Силекс. Таа сезона, Силекс и Стојчевски ја освоиле Втората лига - Запад и директно обезбедиле пласман во Првата лига. Следната сезона, Стојчевски и кратовскиот клуб завршиле на 4. место во Првата лига. Во јули 2023 година, Стојчевски ја сменил средината и потпишал за прволигашот Брегалница 2008.
Репрезентативна кариера
Во периодот од 2016 до 2018 година, Филип Стојчевски бил дел од Македонија под 19 години.
Седмобој
Седмобој или хептатлон (грчки хепта (έπτά) значи седум, а атлон значи натпревар) — атлетски повеќебоен натпревар кој се состои од седум атлетски дисциплини.
Постојат два вида седмобој:
Според посебните табели на Меѓународната атлетска федерација (ИААФ), резултатите се претвораат во бодови и се собираат. Победник е седмобојката и седмобоецот со најголем број бодови.
Седмобојот бил воведен во 1980-тите како замена за петобојот, кој дотогаш бил вообичаено повеќебојно натпреварување за жени.
Сегашен светски рекорд за жени:
Резултати по дисциплини при соборување на светскиот рекорд
Мартин Давков
Клупска кариера
За сезоната 2016/17, Давков бил префрлен во сениорскиот состав на прволигашот Брегалница 2008. Таа сезона, Брегалница 2008 и Давков завршиле на претпоследното 9. место во првенството и отпаднале во Втората лига. Сезоната 2017/18, Давков и Брегалница завршиле на третото место во Втората лига - Исток. Истиот учинок на пласирање бил и во сезоната 2018/19. Во сезоната 2019/20, поради ширењето на пандемијата на COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Фудбалската федерација на Македонија на 12 март 2020 (после 17 одиграни кола) одлучила, поради безбедноста на фудбалските работници, привремено да ја суспендира Втората лига и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата. На 26 мај, Федерацијата одлучила дека Првенството воопшто нема да се продолжи. Брегалница и Давков биле втори на прекинатата табела таа сезона. Давков во јули 2020 година, за сезоната во Втората лига - Исток 2020/21. бил префрлен во Кит-Го Пехчево со кој завршил повторно на третото место. Сезоната 2020/21, Давков ја почнал во Кит-Го, но на полусезоната се преселил во прволигашот Тиквеш 1930 Кавадарци. Давков и екипата завршиле на десеттото место и победиле во баражот за опстанок против Воска Спорт. Следната сезона, Давков и Тиквеш 1930 Кавадарци застанале на шестото место во лигата. За сезоната 2023/24, Давков се вратил во прволигашот Брегалница 2008.
Џиро д’Италија 2019
Џиро д’Италија 2019 (позната и како Трка околу Италија 2019) — 102. издание на велосипедската голема трка Џиро д’Италија, која се одржала помеѓу 11 мај и 2 јуни како дваесет и трети настан во сезоната на Светската турнеја. Таа била прва голема трка во сезоната 2019.
Започнала со поединечен хронометар во Болоња, а завршила со уште еден хронометар во Верона. Трката била освоена од Ричард Карапас, кој станал првиот еквадорски возач кој ја освоил Џиро д’Италија. Италијанецот Винченцо Нибали завршил втор, додека Словенецот Примож Роглич  завршил на третото место. Карапас, исто така, станал втор јужноамерикански возач кој ја освоил Џиро, по Наиро Кинтана во 2014 година.
Паскал Акерман тесно го освоил бодовниот пласман пред Арно Демар, додека Дамијано Чима  завршил трет. Џулио Чиконе го освоил планинскиот пласман откако го предводел на 20 од вкупно 21 етапа на трката, а Мигел Анхел Лопес  го освоил пласманот за млад возач. Екипниот пласман бил освоен од екипата.
Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи. Поради договор помеѓу организаторите RCS Sport и организаторите на италијанскиот друмски куп, една од четирите покани традиционално се доделува на победничката екипа во купот. Така, поканата била доделена на. На 25 јануари 2019 година, организаторите на трката ги доделиле останатите три покани на, и. Сите екипи со покани претходно настапувале на Џиро, а три од четирите екипи настапувале и претходната година. Единствен исклучок бил Нипо-Вини Фантини, чие последно учество на Џиро било во 2016 година. Секоја екипа имала право на осум возачи.
Претставување на екипите се одржало во Болоња на 9 мај, два дена пред воведната етапа.
Фаворити пред трката
Два претходни шампиона на Џиро, Винченцо Нибали и Том Димулен, се сметале за фаворити за розовата маичка, заедно со Мигел Анхел Лопес , Микел Ланда , Примож Роглич  и Сајмон Јејтс.
Други возачи за генералниот пласман биле Ричард Карапас, Естебан Чавес , Давиде Формоло , Јон Исагире , Боб Јунгелс , Рафал Мајка , Бауке Молема , Бен О’Конор и Илнур Закарин.
Возачи за кои се верувало дека ќе бидат главни фаворити за победи на спринтерските етапи се моменталниот германски првак Паскал Акерман, Французинот Арно Демар , австралискиот возач Кејлеб Јуан , Колумбиецот Фернандо Гавирија и бранителот на бодовниот пласман од 2018 г., Италијанецот Елија Вивијани.
Рута и етапи
По првиот ден за одмор на 20 мај, возачите имале две рамни етапи со завршници во Модена и Нови Лигуре. Дванаесеттата етапа од Кунео се верувала дека е првата етапа наменета за искачувачите, бидејќи го вклучувала искачувањето Монтозо (1.248 м.н.в.). Релативно кратката (146 км) етапа завршувала со многу кратко, но стрмно искачување во градот Пинероло со наклони до 20%. Тринаесеттата етапа се сметала за прв тест за возачите кои целеле на генералниот пласман и била прва завршница на брдо, на Лаго Серу. Етапата вклучувала и две други категоризирани искачувања.
По вториот и последен ден за одмор на 27 мај, возачите ја имале кралската етапа на трката. Етапата ќе започнела во Ловере и ќе вклучувала неколку категоризирани искачувања, како Пасо дел Мортироло, пред да заврши во Понте ди Лењо. Првично, етапата требало да го вклучува Пасо ди Гавија, последно вклучено во 2014 година, меѓутоа искачувањето било отстрането од рутата два дена пред етапата поради снег и лоши временски услови. Мортироло било првпат вклучено во 1990 година и оттогаш се појавило повеќепати на трката, последно на 16. етапа на Џиро д’Италија 2017, освоена од Нибали. Трката треба да заврши со хронометар во должина од 17 километри во Верона на 2 јуни.
Преглед на трката
Првата етапа, планински хронометар во должина од 8 километри во Болоња, била освоена од Примож Роглич кој со тоа станал првиот носител на розовата маичка како предводник на генералниот пласман. Роглич, исто така, го презел водството во бодовниот пласман. Џулио Чиконе го презел водството во планинскиот пласман и станал првиот носител на сината маичка, додека Мигел Анхел Лопес  завршил како најбрз млад возач и станал предводник на пласманот за млад возач. Втората етапа, прва масовна спринтерска етапа, била освоена од Паскал Акерман, кој ја искористил грешката на Елија Вивијани во подготовката за спринтот. Роглич ја задржал розовата маичка уште еден ден, додека Акерман го презел бодовниот пласман. Чиконе, исто така, заминал во бегство и го задржал водството во планинскиот пласман. Третата етапа повторно била групен спринт, но оваа имала повеќе контроверзи. Во завршницата на спринтот, Вивијани ја свртел линијата на движење и го исфрлил Матео Москети од насоката. Вивијани ја освоил етапата, но судиите подоцна го казниле за нелегален спринт, поради што му ја доделиле победата и бодовниот пласман на Фернандо Гавирија. Не се случиле други промени во маичките. Ричард Карапас ја освоил четвртата етапа по доцниот напад. Поради повеќе падови на само неколку километри пред целта биле погодени повеќе возачи. Еден од погодените возачи бил и фаворитот Том Димулен, кој на крајот ја завршил етапата четири минути зад многу други фаворити. Роглич го зголемил своето водство во генералниот пласман на 35 секунди, а Акерман го повратил бодовниот пласман. На петтата етапа имала пороен дожд, поради што бил неутрализиран масовниот спринт на крајот. Акерман ја освоил етапата откако за малку ќе удрел во возач на. Гавирија завршил втор. Димулен официјално се повлекол само неколку километри по почетокот на етапата, наведувајќи дека болката била преголема за да продолжи.
Прво раздрмување на трката се случило на шестата етапа, каде бегството ја освоило етапата. Фаусто Маснада го поразил Валерио Конти  на целта, поразувајќи ја главната група за цели седум минути. Конти ја презел розовата маичка помеѓу другите членови на бегството. Џовани Карбони го презел пласманот за млад возач. Седмата етапа била уште еден за бегство, овој пат Пељо Билбао го поразил Тони Галопен  за победа. На осмата етапа Кејлеб Јуан го освоил спринтот пред Елија Вивијани и Паскал Акерман, носителот на маичката циклама. Деветтата етапа, хронометар во Сан Марино, ја заокружувала првата недела, каде Примож Роглич бил повторно победоносен, овој пат за само 11 секунди пред Виктор Кампенертс и цела минута пред Бауке Молема  и остатокот од главните фаворити. Конти уште ја носел розовата маичка.
Карапас станал прв еквадорски возач кој освоил голема трка и втор јужноамерикански возач кој победил на Џиро, по Колумбиецот Наиро Кинтана во 2014. Винченцо Нибали завршил втор, една минута за него, а Роглич успеал да заврши трет, откако го претекнал Ланда на последниот ден за осум секунди. Паскал Акерман го освоил бодовниот пласман за 13 бода пред Арно Демар, а Џулио Чиконе преовладал на планинскиот пласмна. Мигел Анхел Лопес очекувано бил најдобар млад возач пред Павел Сиваков, а Мовистар очекувано го освоиле екипниот пласман.
Инциденти
Околу 60 километри од целта на етапата 18, гледач одел на патот кратко пред бегството да стигне таму и оставил велосипед на патеката. Потоа, човекот заминал од местото. Друг гледач влегол на патот и ја отстранил пречката. На 4 јуни 2019 година било објавено дека идентификуваниот гледач, човек од Тунис, се соочил со депортација во неговата земја поради неговите постапки.
Во текот на последното качување на Кроче д’Ауне на етапата 20, Мигел Анхел Лопес бил исфрлен од неговиот велосипед по инцидент со гледач. Пред да се врати на неговиот велосипед, Лопес во лутина го удрил обожавателот неколкупати. Изгубил скоро две минути во однос на групата на фаворити на крајот на етапата. Иако правилата на UCI наведуваат дека возач вклучен во физичко насилство треба да биде дисквалификуван, Лопес не добил никаква казна. UCI објавиле на 2 јуни 2019 година дека покренале истрага за одлуката на судиите да не го казнат.
Допинг
На 15 мај 2019 година, UCI објавиле дека привремено го суспендирале Кристијан Корен, дел од составот за Џиро 2019, за негова наводна вклученост во допинг-случајот „Операција Адерлас“. Екипата го повлекла Корен од трката.
Поредок
На Џиро д’Италија 2019 се доделувале четири различни маички. Прв и најважен е генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа. Возачите добивале временски бонуси (10, 6 и 4 секунди соодветно) ако завршеле на првите три места на секоја етапа. Помали временски бонуси биле добивани за првите три места и на последниот среден спринт на секоја етапа (3, 2 и 1 секунда, соодветно). Возачот со најмало вкупно време ја добивал розовата маичка (maglia rosa). Овој пласман се сметал за најважен на Џиро д’Италија 2019 и победникот на овој пласман се сметал за победник на трката.
Дополнително, постои и бодовен пласман, кој се наградува со маичка во циклама боја. Во бодовниот пласман, велосипедистите добиваат бодови доколку завршат на некое од првите петнаесет места на етапите. Рамните етапи носат повеќе бодови од планинските етапи, означувајќи дека овој пласман ќе биде во корист на спринтерите. Дополнително, бодови може да се освојуваат и на средните спринтови.
Постои и планински пласман каде се доделува сината маичка. Во планинскиот пласман, бодовите се добиваат доколку велосипедистите се искачат на врвот на некое искачување пред другите велосипедисти. Секое искачување е категоризирано како прва, втора, трета и четврта категорија, каде за повисоките категории постојат повеќе бодови. На искачувањата од прва категорија, осум возачи добивале бодови; на искачувањата од втора категорија, шест возачи добивале бодови; на искачувањата од трета категорија, само четворица возачи добивале бодови, додека само тројца возачи освојувале бодови на искачувањата од четврта категорија. На „Чима Копи“, највисоката точка на трката, се доделуваат уште повеќе бодови отколку на оние искачувања од прва категорија и бодови освојуваат девет возачи. Првично, „Чима Копи“ за 2019 година требало да биде Пасо ди Гавија на шеснаесеттата етапа, но поради временските услови, искачувањето било отстрането од рутата. Следно највисоко искачување било тоа до езерото Серу, но искачувањето веќе било искачено пред откажувањето на Гавија. Поради тоа, организаторите го одбрале највисокото искачување од оние кои не биле искачени, превојот Манген на етапата 20.
Четвртата маичка го претставува пласманот за млад возач каде се доделува бела маичка. Овој пласман се смета на истиот начин како генералниот, но тука влегуваат во игра само возачите родени по или на 1 јануари 1994 година.
Постојат два пласмани за екипите. Во пласманот Трофеј Брза екипа се сметаат времињата на тројцата најдобри велосипедисти од секоја екипа; водечката екипа е екипата со најниско вкупно време. Пласманот Трофеј Супер екипа претставува екипен бодовен пласман, каде најдобрите 20 возачи на секоја етапа заработуваат бодови (20 за првото место, 19 за второто, 18 за третото итн., сè до еден бод за 20. место) за нивната екипа.
Прва дополнителна награда бил пласманот за средни спринтови. Секоја друмска етапа имала два спринта. Првите пет возачи на целта на спринтовите добивале бодови (10, 6, 3, 2 и 1 бод, соодветно); возачот со најмногу бодови на крајот на трката го освојувал пласманот. Уште еден пласман – наградата за борбеност (Premio Combattività) – се доделувал преку бодовите на првите возачи на етапните завршници, средните спринтови и на врвовите на категоризираните искачувања. Постоела и награда за бегство (Premio della Fuga). За оваа награда, бодовите се доделувале на секој возач вклучен во бегство помало од 10 возачи, кои избегале најмалку 5 километри. Секој возач добивал бод за секој километар во бегството. Возачот со најмногу бодови на крајот на Џиро ја освојувал наградата. Последниот пласман бил пласманот за „добра игра“ за секоја екипа. Екипите добивале казнени бодови за нарушување на разни правила. Тие се движеле од пола бод за непочитување на предупредувања од организаторите на трката, до 2000 бода за позитивен допинг-тест. Екипата со најмалку бодови на крајот на Џиро го освојувала пласманот. Кога неколку екипи биле израмнети, екипата со најдобро пласиран возач во генералниот пласман била победник во пласманот.
Атлетски сојуз на Словенија
Атлетски сојуз на Словенија (словенечки Atletska zveza Slovenije) ― управно тело за атлетика во Словенија.
Национални рекорди
АСС ги регулира словенечките рекорди во атлетика.
Vbox7
Vbox7 е мрежно место за споделување видео на бугарски јазик, достапна за бесплатно прикачување видео.
Тони Флорес
Тони Флорес — филипинско канадски спортист во паракајакарство кој живее во Едмонтон, Алберта, Канада. Тој служел како прв назначен застапник во Канцеларијата на застапник за лица со попреченост во Владата на Алберта.
Vbox7
Создаден е на крајот на 2006 година од Богомил Павлов, а веќе следната година го купи Нетифо. Vbox7.com е дел од портфолиото на „Нетинфо“ и „Нова Броудкастинг Груп“. Сајтот им овозможува на корисниците да гледаат, поставуваат, лајкуваат и коментираат видеа. Платформата нуди оригинални видео содржини, а меѓу најпопуларните категории на веб-страницата се „Топ 40“, „Топ автор“, „Топ BG Music“ и „Популарно денес“.
Тони Флорес
Параатлетика
Како параспортист, Флорес се натпреварувал на меѓународно ниво, вклучително и како член на канадската екипа во паракајакарство на Светското првенство во кајакарски спринт на МКФ 2009 во Канада, што била премиерата на паракајакарството како спортско натпреварување. Флорес се натпреварувал и во паракано на настанот во 2010 година во Полска и во 2011 година во Унгарија. Тој исто така се натпреварувал во трки со инвалидски колички и паранордиско скијање.
Флорес служел како директор на Наградата за достигнување „Ванг Јан Дај“ за осум Параолимписки игри. Дополнително, тој работел во одборот на директори на непрофитната Алберта Спорт Конекшн, од 2016 до 2018 година.
Застапување
На 30 октомври 2018 година, Флорес беил назначен за прв адвокат за лица со попреченост, со отворањето на Канцеларијата на застапник за лица со попреченост во Владата на Алберта. Неговиот тригодишен мандат завршил на 31 октомври 2021 година.
Флорес е вдахновение за детската книга Тркалата на Тони (изворно: Tony's Wheels), од Мила Бонгко-Филипциг.
Јов (библиска книга)
Јов — книга од Стариот завет.
Содржина
Јов е многу богат човек, но праведен, непорочен и богобојазлив. Поради тоа, сатаната бара од Бога дозвола да го искуша праведниот Јов. Господ му дозволува и сатаната го уништува имотот на Јов и му ги убива децата, но сепак, Јов не кажува лош збор за Бога. Потоа, сатаната му предизвикува ужасна болест и Јов ја проколнува својата мачна судбина, посакувајќи ја смртта, но повторно не го навредува Бога. Тогаш, него го посетуваат тројца пријатели кои настојуваат да го утешат, но Јов продолжува со оплакувањето на својата тешка судбина, посакувајќи да умре. Тој се повикува на својата правичност и на примерното однесување кон луѓето, наведувајќи ги добрите дела што постојано ги правел во животот. Најпосле, збор зема млаиот Елијуј, кој го прекорува Јов да не му се лути на Бога кој секогаш суди праведно. По неговиот говор, Господ му се обраќа на Јов, наведувајќи ги своите дела и истакнувајќи ја својата огромна сила. Тогаш, Јов се покајува, а Господ се смилува на него, го наградува со голем имот и пак му дава седум синови и три ќерки. Оттогаш, Јов живее уште 140 години во изобилство и среќа.
Јоже Бродник
Јоже Бродник (роден на 26 април 1936 година во Шмарје при Јелшах) ― словенечки поранешен десетобојник кој се натпреварувал на Летните олимписки игри 1960, претставувајќи ја Југославија.
Својата атлетска кариера ја започнал во 1952 година на 16 години, натпреварувајќи се за Клубот Кладивар во Цеље, а потоа станал словенечки, југословенски и балкански рекордер во десетбој, претставувајќи ја Југославија 11 пати. Тој бил петкратен југословенски национален првак во десетобој, а исто така бил словенечки првак во скок во височина три пати, фрлање копје и десетбој двапати, и 110 метри со пречки, 400 метри со пречки и еднаш скок со стап.
Бродник ја освоил титулата на Средоземните игри во 1959 година во Бејрут, Либан, со 6581 поен, во тоа време рекорд на Игрите. Следната година, Бродник завршил деветти во десетбојот на Олимписките игри 1960 во Рим, постигнувајќи 6918 поени.
На Европското првенство учествувал двапати, завршувајќи како деветти во 1958 година и осми во 1962 година.
Рекорди
* од профил на спортистот на Светска атлетика
Послеатлетска кариера
Бродник бил прв директор на претпријатието Друштво за автопатишта во Република Словенија (Družba za avtoceste v Republiki Sloveniji), од 1994 до 1999 година.
Бродник бил претседател на Атлетскиот сојуз на Словенија од 1997 до 2001 година.
Сату Маре
Сату Маре (романски: Satu Mare; унгарски: Szatmárnémeti; германски: Sathmar; јидиш: סאטמאר Сатмар или סאַטמער Сатмер) — град во Романија со население од 91.500 жители. Тој е главен град на округот Сату Маре, како и центар на метрополитенската област Сату Маре. Се наоѓа во регионот на Марамуреш во Трансилванија. Спомнат во Дело на Унгарците како каструм Зотмар („Тврдината на Зотмар“), градот има историја од средниот век. Денес, тој е академски, културен, индустриски и деловен центар во развојниот регион Норд-Вест.
Борут Билач
Борут Билач (роден на 14 април 1965 година во Постојна) ― поранешен словенечки скокач во далечина. Билач го освоил бронзениот медал на Европското првенство во атлетика во 1990 година, претставувајќи ја Југославија, а завршил како деветти на Олимписките игри 1992, претставувајќи ја Словенија.
Неговиот личен максимум е 8,24 метри, постигнат на 5 јули 1990 година во Каљари, Италија.
Билач почнал да се натпреварува во атлетика во основно училиште. Тој прескокнал 6,94 метри во скок во далечина и 2,02 метри во скок во височина како младински спортист (под 18 години) во 1982 година, најдобар настап за под 18 години, таа година во Југославија. Таа година ја освоил југословенската национална титула до 18 години во скок во далечина со скок од 6,87 метри. Тој го освоил својот прв меѓународен медал на Младинските балкански игри 1984 година во Марибор, освојувајќи бронза со скок од 7,24 метри. Словенечкиот рекорд за прв пат го соборил на меѓународна средба во Нова Горица во 1988 година со скок од 7,66 метри. Во 1989 година ја освоил својата прва титула во Купот на Југославија со скок од 7,95 метри во Сплит.
Тој ја започнал сезоната 1990 со настап на 7,42 метри на Европското првенство во сала во Глазгов, каде што не се квалификувал за финалето, но следела неговата најдобра сезона на отворено. Тој првпат скокнал надвор од бариерата од осум метри и собра победи на меѓународните собири во Каорле, Италија (8,03 метри), Верона, Италија (8,12 метри) и Каљари, Италија, каде што прескокнал 8,24 метри, последна од неговите шест словенечки рекорди. Тој ја завршил сезоната со третото место на Европското првенство во атлетика во Сплит, Хрватска, со скок од 8,09 метри.
Тој ја претставувал Југославија за последен пат на Светското првенство во атлетика 1991 во Токио, но се квалификувал во финалето. Тој се натпреварувал на Олимписките игри 1992 во Барселона, квалификувајќи се за финалето со скок од 8,00 метри. Тој завршил деветти во финалето со најдобар скок од 7,76 метри.
Следеле борби со повреди до неговото натпреварувачко пензионирање во 1998 година. Неговиот словенечки национален рекорд во скок во далечина стоел до 18 мај 1997 година, кога Грегор Цанкар прескокнал 8,40 метри во Цеље.
АТП Индијанаполис 2006 – поединечно
Џејмс Блјек ја освоил титулата во ова издание совладувајќи го во финалето Енди Родик со 4–6, 6–4, 7–6(7–5).
Носители
Сите носители биле слободни во првото коло.
<li> Ксавиер Малис (полуфинале)</li> <li> Никола Мау (четвртфинале)</li> <li> Пол Голдштајн (трето коло)</li> <li> Жил Милер (четвртфинале)</li> <li> Кевин Ким (второ коло)</li> <li> Винс Спejдија (трето коло)</li> <li> Игор Куницин (трето коло)</li> <li> Марат Сафин (второ коло)</li> </ol>
75. јужен напоредник
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 75° ЈГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Континент или океан ! scope="col" | Белешки ! scope="row" rowspan="5" | Антарктик ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" rowspan="6"| Антарктик ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" rowspan="2" | Антарктик
Полумаратон
Вообичаено е полумаратони да се одржуваат во исто време со маратоните, користејќи речиси иста патека од почеток до крај.
Полумаратонот не е на програмата на меѓународните натпревари како што се Олимписките игри и Светските првенства. IAAF (Меѓународно здружение на атлетски сојузи) го организира Светското првенство во полумаратон секоја година од 1992 година, со исклучок на 2006 и 2007 година. Во тие години полумаратонот бил заменет со трка на 20 километри, но во 2008 година, повторно е вратен полумаратонот.
Полумаратонот денес е спортската дисциплина со најголем раст на бројот на учесници. Една од најважните причини за тоа е предизвикот што го претставува полумаратонот, а во исто време не бара претерано вложување на време.
Светски рекорди
Иако натпреварите во оваа дисциплина се одржувале и претходно, првиот светски рекорд во полумаратон бил признат од ИААФ (Меѓународното здружение на атлетски сојузи) во 1977 година. Актуелниот машки рекорд е 57:31 минути и бил поставен од Џејкоб Киплимо од Уганда во 2021 година. Кај жените, рекордот го држи Летенсенбет Гидеј од Етиопија со време 1:02:52, а постигнат е во 2021 година.
20. јужен напоредник
20. северен напоредник (20° ЈГШ) — напоредник кој се протега на 20 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 20° ЈГШ минува низ следниве места:
30. јужен напоредник
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 30° ЈГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или океан ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" | 🇱🇸 ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇨🇱 ! scope="row" | 🇦🇷 ! scope="row" | 🇧🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан
Македонската Алпинистичка експедиција „Анди '82“
Македонска Алпинистичка Eкспедиција „Анди '88“ е експедиција на Македонските алпинисти која се одржала во планинскиот масив на Анди со цел искачување на врвовите Чопикалки 6345 m н.в., Јужен Хуаскаран 6746 m н.в., Северен Хуаскаран 6655 m н.в. Предводник на оваа експедиција бил Јован Попоски - Јове.
Стризивојна
Стризивојна (се среќава погрешно и како Стриживојно; Strizivojna) — село и општина во Осиечко-барањската жупанија, Хрватска. Се наоѓа меѓу Врпоље и Стари Микановци. Населението брои 2.525 жители, од кои апсолутно мнозинство се Хрватите.
Општината се состои од две села: Стризивојна и Меролино Сикиревачко.
Во бојот кај Стризивојна во 1944 г. загинале голем број македонски борци од Втората македонска ударна бригада борејќи се на Сремскиот фронт.
55. јужен напоредник
55. северен напоредник (55° ЈГШ) — напоредник кој се протега на 75 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот, Индискиот, Тихиот Океан и Јужна Америка.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 17 часа и 22 минути за време на декемвриската долгодневница и 7 часа и 10 минути за време на јунската краткодневница.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 55° ЈГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или океан ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇦🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан
Јован Ангелов - Циго
Јован Ангелов - Циго (23 септември 1942, во - 1995, во ) — македонски алпинист, планинар, инструктор по алпинизам, познат како ментор и инструктор за планинарство и алпинизам на повеќе генерации Македонските алпинисти, еден од основоположниците на Македонскиот алпинизам. Има реализирано голем број на алпинистички искачувања како во земјата, така и во странство.
На 6 август 1964 година, заедно со Силвијо Вершо од Риека ја имаат искачено насоката „Чопов Стебер“ на Северната Триглавска Стена, Јулиски Алпи, Словенија.
Во 2005, постхумно добива спомен-плакета од страна на Советот на Општина Кисела Вода, Скопје.
Прикасписка Низина
Прикасписка Низина (Каспий маңы ойпаты; Прикаспийская низменность) — низинска рамничарска област северно од брегот на Каспиското Море, најголемата затворена водна површина на светот. Ова е големиот северен дел на пошироката Аралско-касписка Низина околу Аралското и Каспиското Море.
Каспиското Море е на височина 28 м под морското ниво, но низината не некои места е уште пониска, и достигнува -132 м кај Каракија близу Актау.
Географија
Низината е сместена на јужниот крај од пустината Рин и се протега во Казахстан и Русија. Во неа лежи најголемиот дел од руската република Калмикија. Во Каспиското Море низ оваа област се влеваат реките Волга и Урал. Нивните делти претставуваат опширни моклишта. Пределите на низината се дел од континентален или полусув пустински биом. Просечните годишни врнежи изнесуваат 300 мм, а помалку од 10 % од подрачјето се наводнува. Освен Волга и Урал, поважни реки во низината се Емба, Терек и Кума. Има поголем број солени езера како Баскунчак, Индер, Аралсор, Камис-Самара, Елтон и Боткул.
Прикаписката Низина се наоѓа под морското ниво и во источниот дел има пространи мочуришта. Зафќа површина од и е меѓу најголемите низини во Средна Азија. Изобилува со подезмни резерви нафта и гас, и низ пределите одат нафтоводи и гасоводи во сите правци. Геолозите сметаат дека Каспиското Море и низината се образувани од тектонски сили. Некои од нив мислат дека низинат асе одвоила од отворениот океан уште во древни времиња и станала огромно солено езеро. Низ областа проаѓал дел од стариот Пат на свилата. Најголеми градови во низината се Астрахањ во Русија Атирау во Казахстан. Денес нејзините предели се користат претежно за сточарство.
Низината има и забележителни солни куполи, особено до т.н. „волгоградска сол“. Овие драматично се извишуваат по патот од пустината Рин кон Капиското Море. Во западен Казахстан има околу 1.200 насобрани солни куполи. Една купола, лежиштето Шелкар, зафаќа површина од и длабока е речиси 8 км.
Јужните предели на Прикаписката Низина (северното каписко крајбрежје) се одликуваат со големи влажни пространства настанати со плимни појави. Во низината живеат многу видови инсекти. Според проучувањата, загадувањето на водата, претежно од Волга, е опасна закана по биоразновидността на Прикасписката Низина. Главни загадувачи се индустријата, земјоделството и домаќинствата.
Македонска Алпинистичка Хималајска Eкспедиција „Манаслу '88“
Македонска Алпинистичка Хималајска Eкспедиција „Манаслу '86“ или МАХЕ „Манаслу '86“ е експедиција на Македонските алпинисти која се одржала во планинскиот масив на Хималаите во 1986 година со цел искачување на врвот Манаслу. Предводник на оваа експедиција бил Јован Попоски - Јове. Во рамките на оваа експедиција планот бил да се искачи потполно нова првенствена технички тешка насока, но поради преголемата изложеност на објективни опасности, учесниците биле принудени да се повлечат. Веднаш потоа ја направиле прв повторување на Полската насока, (но условите биле повеќе од значително полоши одошто при првото искачување од страна на полјаците), но повторно поради лошо време и објективни опасности принудени се да се повлечат откако ја искачиле насоката во стената, од Јужното седло (околу 7480 m н.в.). И покрај тоа, нашите алпинсти добиле големи пофалби од светски познатиот алпинист Рајнолд Меснер, како и од познатиот словенечки алпинит Томо Чесен. Јован Попоски, водачот на МАХЕ „Манаслу '86“, во една пригода има изјавено: „Искуствата со коишто се здобивме изведувајќи ја оваа акција под вакви услови, се многу оголеми отколку дури и половината од нас да се качеа на врвот по убаво време.“
25. јужен напоредник
25. јужен напоредник (25° ЈГШ) — напоредник кој се протега на 25 степени јужно од Земјината екваторска рамнина, веднаш јужно од Јужниот Повратник. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 25° ЈГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или океан ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇦 ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" | 🇧🇼 ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" | 🇲🇿 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇲🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" rowspan="2" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇨🇱 ! scope="row" | 🇦🇷 ! scope="row" | 🇵🇾 ! scope="row" | 🇧🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан
АТП Индијанаполис 2006
Во поединечна конкуренција на турнирот настапиле Американците Џејмс Блејк (носител #1), Енди Родик (шампион на Отвореното првенство на САД 2003 – #2) и Роби Џинепри (#4) како три од првите четири носители. Сепак, на него се нашле и други познати имиња како Томи Хас, Фернандо Гонсалес, Дмитриј Турсунов и поранешниот грандслем победник Марат Сафин.
Поединечно
Џејмс Блејк го победил Енди Родик, 4–6, 6–4, 7–6(7–5)
Двојки
Боби Рејнолдс / Енди Родик defeated  Пол Голдштајн /  Џим Томас, 6–4, 6–4
Протуѓер
Протуѓер или телал  — официјално лице што јавно ги соопштува вестите.
Обврски и функции
Протуѓерот ги соопштувал вестите на улица со викање. За да го сврти вниманието на јавноста пред да ги соопшти вестите, чукал на барабан што го носел со себе. Во западните земји носел ѕвоно наместо барабан, а подоцна добил и посебна облека. На Балканот, вообичаено протуѓерите носеле кокарда со знакот на државата.
Друго значење на телал
Телал значи и продавач на ситнурии и на стари, половни работи.
Тирозин киназа инхибитор
Тирозин киназа инхибитор (TKI) е лек кој врши инхибиција на тирозин киназите. Тирозин киназите се ензими одговорни за активација на многу протеини преку каскадите на сигнална трансдукција. Протеините се активираат преку додавање на фосфатна група (фосфорилација), чекор кој е инхибиран од страни на TKI. Овие лекови обично се користат во третманот на некои видови на канцер. На пример, тие значително го подобруваат исходот кај хронична миелоидна леукемија. Се користат и за лекување на други болести, како идиопатска пулмонарна фиброза.
Скелетна формула
Скелетна формула, понекогаш наречена и линиско-аголна формула на органско соединение — вид на молекуларна структурна формула која накратко го претставува структурното поврзување на молекулата и некои детали од нејзината молекуларна геометрија. Се прикажува дводимензионално, на страница хартија. Вклучува уважување на одредени конвенции за претставување на атомите на јаглерод и водород, кои се најчести во органската хемија.
Техниката во органската хемија ја развил Фридрих Кекуле. Скелетните формули станале сеприсутни во органската хемија, делумно поради тоа што се релативно брзи и лесни за цртање. Нивните атоми обично се прикажуваат како линија што завршува или со врвови, под претпоставка дека сите јаглеродни атоми имаат валентност од 4, а јаглерод-водородните врски, обично не се експлицитно прикажани, се претпоставува дека ја комплетираат секоја C валенција. Скелетната формула ја покажува скелетната структура или скелетот на молекулата, која се состои од скелетните атоми што ја сочинуваат молекулата.
Иако Хејвортовите и Фишеровите проекции изгледаат слично на скелетните формули, постојат разлики во користените конвенции, за кои набљудувачот треба да биде свесен за да ги разбере деталите за молекулата.
Скелет
Скелетната структура на органското соединение е низа врзани атоми кои ја сочинуваат основната структура на молекулата. 'Рбетот се состои од вериги, гранки и/или прстени на поврзани атоми. Скелетните атоми освен јаглеродот или водородот се нарекуваат „хетероатоми“''. ''
На атомите на скелетот врзани се атомите на водород и/или различни супституенти. Водородот е најчестиот нејаглероден атом кој се поврзува со јаглеродот, поедноставено, не експлицитно прикажан. Покрај тоа, јаглеродните атоми генерално не се означени како такви директно (т.е. со „C“), а хетероатомите секогаш се експлицитно наведени како такви (т.е. со „N“ за азот, „O“ за кислород итн.). Хетероатомите и другите групи на атоми кои водат до релативно висока стапка на хемиска реактивност, односно воведување на посебни и интересни одлики во спектарот на соединенијата се нарекуваат функционални групи, бидејќи и даваат функција на молекулата. Хетероатомите и функционалните групи се познати како „супституенти“ бидејќи се смета дека го заменуваат атомот на водород присутен во основните јаглеводородни органски материи.