cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вевчани
Родови
Наведените родови слават различни куќни слави. Воведение на Пресвета Богородица - Пречиста слават родовите Велкој, Бебекој, Бубаној, чиишто предци се доселиле од селото Велчани кај Поградец (денес под Албанија), при што во родот Велкој се знае следното родословие: Рашо (жив на 72 години во 1971)-Косто-Крстан-Тане и Трифун кои загинале во Кримската војна во 1856 како руски војници бидејќи биле ѕидари-печалбари во Крајова, а предокот Крстан кој исто така бил печалбар во Романија загинал на планината Балкан во Руско-турската војна во 1878. Како куќна слава Свети Никола го слават семејствата од родовите Пљушкој, Каланој, Алулој, Попаѓини, Русини, додека Ѓурѓовден слават родовите Попој, Даскалој, Дејкој, Чочорој, Парталој, Мукој. Втора група на доселеници во Вевчани дошла од раселеното село Бигор во Дебарски Дримкол кое што се наоѓало помеѓу селата Луково и Пискупштина. Иселениците од Бигор под водство на предокот Секула најпрвин дошле на местото Секулово, во низината под селото Вевчани, а потоа преминале во самото Вевчани. Жителите на Вевчани до 1915 година оделе да сечат шума на атарот на раселеното село Бигор.
Родот Пупини има посебна слава Св. Богородица и за нив се зборува дека на почетокот на XIX век дошле од селото Нича во Албанија недалеку од манастирот Свети Наум, каде што поради некоја причина „Турците“ го убиле домаќинот на семејството, па неговата жена Пупа („со влашко потекло“) со четири сина и со стока (околу 500 овци и 100 кози) се доселиле во Вевчани, каде тогашниот селски „коџобашија“ (кмет) Тасе Србакоски им отстапил место да изградат куќа во месноста сега наречена Пупин Камен. Два сина по име Ѓорѓи и Никола останале да живеат во Вевчани, Стојан се иселил во областа Топлица во Србија, а четвртиот син чие име не е запаметено се иселил во областа Банат во Војводина и од него како потомок потекнува познатиот научник во физиката и електрониката Михајло Пупин.
Родовите Србаковци и Сургуној имаат исто потекло, а за Сургуној се раскажува дека во родот некогаш живееле два брата кои не биле сложни поради што турската власт ги истерала „сургун“ од стариот крај, при што едниот се населил во Вевчани, а другиот во Дебар носејќи го истото презиме Сургунови.
Во минатото
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. „Весчани“ била населба со 865 домаќинства и со 2.430 жители, сите Македонци, кои бугарските водачи ги именувале како Бугари, и за кои Васил К’нчов самиот вели дека се нарекуваат Македонци. Така, според статистиката на К’нчов, на крајот на ХІХ век, Вевчани имало 2.590 жители, сите Бугари. Податоците од 1907 година се поточни, а според нив, селото имало 2.347 жители и 440 куќи.
Општествени установи
Како развиено село и седиште на Општината како нејзино единствено населено место, Вевчани поседува бројни општествени установи:
Вероисповед
Вевчани е единствено подјабланичко место, кое што успеало најмногу да одолее на исламизацијата од страна на Турците. Иако и тука се јавувале поединечни случаи на преобратувања, тие не можеле да останат во таа средина којашто ги третирала како отпадници од христијанската вера.
Жителите на Вевчани, како добри христијани - дарители, се покажале и при изградба на црковни објекти надвор од Вевчани. Така, во времето од 1804-1845 година, кога се градела црквата „Св. Никола Чудотворец“ во Враништа, покрај другите струшки села, во нејзината парусија, се споменува и Вевчани со 19 дарители, заедно со попот Спасе. Вевчанци се јавувале како дарители и при обновувањето на црквата „Св. Ѓорѓија“ во Струга, на 24 април 1840 година. Исто така, нив ги среќаваме и во книгата на дарители на црквата „Св. Јован Крстител“ во Мислешево, во 1899; како мештани но и како печалбари од Галац, Романија. Ветувањето и дарувањето традиционално се чинело и кон манастирот „Св. Наум“ во Охрид, а редовно и на светилиштата во Вевчани („Св. Спас“, „Св. Никола“, „Св. Димитрија“) кое нешто не престанало и до денешни дни. Во минатото доста било присутно и подарувањето на земјиште на вакафот односно црквата, со што се збогатувал нејзиниот имот.
Христијанството на овие простори оставило длабоки траги во животот, обичаите и верувањето кај луѓето, а со тоа и во изградбата на сакралните објекти, односно светилиштата. Тие се посветени на повеќе светители, а изградени се во и околу населбата. Ги посетуваат мештаните, но и жителите на околните населби. Обично тоа се чини во празници, но и во други пригоди.
Христијанските симболи коишто ги красат овие светилишта ги има и во домовите на вевчанците, на предметите за домаќинство, народните везови, ткаењето, резбарството и во други области од животот, со што се создал еден нераскинлив спој меѓу духовното и световното. Притоа, најзастапени симболи се: крстот, сонцето од Кутлеш, шестолисниот цвет, виновата лоза, птиците и други библиски мотиви.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на истоимената општина, која не била менувана по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во некогашната Општина Вевчани.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото било дел од тогашната општина Велешта.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Вевчани, во која покрај селото Вевчани, се наоѓале и селата Горна Белица и Октиси. Во периодот 1950-1952 година, селото било седиште на некогашната општина Вевчани, во која влегувале селата Вевчани и Октиси.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места место бр. 1921, 1922 и 1922 според Државната изборна комисија, сите сместени во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 2.069 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2.039 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2.048 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Една од позначајните цркви во Вевчани е црквата '''„Св. Никола“''' (Горна Церкоф). Таа е соборна црква, односно трокорабна базилика со олтар, лаѓа и балкон. Изградбата или можеби обновата на оваа црква се поврзува со периодот на обновата на струшката црква „Свети Ѓорѓија“. Наспроти обичајот селаните да се собираат кај Долната црква („Св. Богородица“) за празниците Лазара и Велигден, тука се собираат и ги слават божиќните празници како и празникот Свети Јован (Вјан). Оттука тргнуваат литиите кон Изворот на Водици, како и по синорот на селото за Ѓурѓовден.
Црквата '''„Св. Спас“''' (Бела Плоча) се наоѓа на влезот од Вевчани од неговата североисточна страна. Уште се нарекува и Долни Св. Спас. Во почетокот светилиштето било мала дрвена куќарка, параклис, а по обновувањето од 1986-1996 година е црква, солидно изградена од делкан камен. Осветувањето е извршено на 10 октомври 1996 година од страна на митрополитот г. Тимотеј. Манастирот Св. Спас (Горни) се наоѓа во планината западно од селото. Тоа е стара дабова шума и низ неа води пат до него по кој се стигнува за еден час пешачење. Манастирот е изграден во карпите што е одлика за целиот терен тука. За овој манастир белешки дал и Нушиќ во 1892 година, наведувајќи дека: „Над Вефчани, во брдото, има доста стар манастир Св. Спас“.
Следната црква е црквата '''„Св. Варвара“''', која во минатото била параклис кој, покрај ова име, во Кралството Југославија го носел и името Свети Сава. Стариот параклис е срушен во 1996 година, кога на истото место, но со поголеми димензии, е изградена црквата.
Во Вевчани постојат многубројни параклиси. Меѓу нив се: „Св. Димитрија“, „Св. Петка“, „Св. Недела“, „Св. Среда“ и црквиште „Св. Јован“. Еден од најмладите црковни објекти во Вевчани е манастирот „Св. Петар и Павле“. Неговата изградба е започната на 8 јули 2000 година на Вевчанска Голина, на надморска височина од околу 2.000 метри. Изградбата е во чест на 2000 години од христијанството и мисијата на апостол Павле.
Постоењето на овие духовни светилишта во минатото многу придонело за збогатување на духовниот живот на населбата. За тоа своја заслуга имале и самите свештеници кои служеле тука. Не помало значење имаат и вевчанските градители чие дело е вградено трајно во овие свети храмови. Нивниот дух зрачи и пошироко од родното Вевчани.
Благодарение на овие знајни и незнајни градители, во Вевчани, на овој мал, но духовно богат простор, се изградиле повеќе сакрални објекти. Култот кон нив никогаш не престанал.
Во селото Вевчани според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН) прогласени се 11 објекти за споменици на културата и со тоа за културно наследство на Македонија:
Во близината на Вевчани се наоѓаат едни од најпознатите и најпосетени извори во Македонија, Вевчанските Извори. За вевчанци, изворите се нешто за што вреди да се гине. За луѓето што не се од Вевчани, а некогаш дошле да ги видат, нивната убавина е магнет кој долго ќе ги повикува назад, да се напијат од бистрата вода, да се изнадишат свеж воздух и да се најдат себеси во бучавата на студената вода.
Вевчанските Извори се едни од поретките псевдопериодски сифонски врела во Македонија. Изворите се сместени на источните падини на планината Јабланица, кај селото Вевчани, на надморска височина од 900 метри. Главниот извор е сместен во отворот на пештера. На десетина метри подолу, се наоѓаат неколку постојани извори кои подземно комуницираат со главниот извор. Капацитетот на Вевчанските Извори во влажниот период од годината изнесува околу 1.500 литри во секунда.
Вевчански карневал
Еден од најпознатите настани во Вевчани е Вевчанскиот карневал. Пишани извори сведочат дека карневалот е стар најмалку 1.460 години, но постојат археолошки наоди кои упатуваат на податоци дека карневалот постои барем 2200 години. Денес, карневалот е интересно и необично преплетување на пагански со христијански обичаи. Традиционално, учесниците се обидуваат да избегнат воведување на современи карневалски елементи, но сепак во последните години во организација на Општината и Министерството за култура, се воведува ред во овој инаку хаотичен вонвременски настан.
Вевчанскиот карневал во суштина е обичај под маска, кој се нарекува „Свети Васиља“ (Василица). Се празнува на 13 и 14 јануари секоја година и е посветен на св. Василиј Велики. На тој ден се дочекува православната нова година, а се испраќа старата. Инаку, тој е пагански обичај кој тука се сочувал сè до денешни дни. Учесниците во него се нарекуваат василичари. Тоа се маскирани поединци и групи од сите возрасти организирани по маала.
Тоа се маските на зетот и невестата, на музичарите, на Глупиот август и на ѓаволите. Особено е карактеристична маската на Глупиот Август. Обично неговата улога ја прифаќаат млади луѓе, полни со енергија, бидејќи тоа го бара самиот лик. Глупиот Август настапува со дозирана агресивност во заштита на зетот и невестата (симболот на плодноста), а со публиката комуницира само со крикови и движења. Оваа маска се јавува од времето на антиката како своевидна пародија на тогашните владетели. Наспроти овие маски, во далеку поголем број се актуелните маски кои се јавуваат само еднаш. Токму тоа ги тера учесниците да бараат нови идеи и маски што го чини карневалот секогаш актуелен, масовен и привлечен за јавноста. Покрај тоа, тој има и натпреварувачки карактер меѓу соперничките групи на Долно и Горно Маало.
На вевчанскиот карневал се збираат жители и од околните села како публика. Два дена ечи селото од зурлите, тапаните, песните и игрите, шегите и довикувањата. Три месеци пред тоа печалбарите пак живеат за Василица. Се приготвуваат, измислуваат или прават маски, се договараат со што да ги изненадат другите василичари - како што ги викаат маскираните во карневалот. Тој е и чудна парада на духот на овие луѓе, инвентивноста, манифестацијата на веселоста иако градите им се полнеле со офкање од разделбите катагодишни.
На вечерта спроти Василица, штом се спушти ноќта, горномалската и долномалската тајфа василичари тргнува во обиколка на куќите. Пред секоја оро, пред секоја грст мрсни шеги за домаќинот и домашните, песни и „Сурва година, со женcки јагниња, машки дечиња, женски телиња...... Ураааааа!!!“. Големите желби за плодна и среќна година и донесената веселба домаќините ги наградуваат со парче леб, неготвено месо и згора на тоа пари. На вевчанскиот карневал познат е обичајот „Крштевање вода во извор“ во водите на познатите Вевчански Извори. Тоа се прави кога негде ќе се расцути муграта под налетот на зората во два или три часот наутро, на 14 јануари, на Василица. Иако рано, учесници се, речиси, целото село, 1.000 до 1.500 вевчанци. Во нив има повеќе жени од мажи, има и стари, но повеќе млади вевчански генерации. Остварувањето на овој обичај е сврзан со предметите ѓум или бакарно котле, а поретко има литургија или погача, домашно месена и печена. Главниот предмет за обичајот „Крштевање вода“ е василичарската китка. Неа некои ја прават како крст, но задолжително од три гранчиња: дрен, босилек и василичарка. Секое гранче на китката има посебна цел: дренот е тврдо дрво, рано ја најавува пролетта и раѓа здрав живот и богат бериќет. Босилекот е господово растение со кое се благословува плодност, нов и здрав живот и бериќетно лето. Пак, василичарката е растение со боцки кои го прогонуваат злото и сè што е страшно, лошо и неприфатливо за новата година.
И за овој обичај главнината на поворката ја чинат горномаалските и долномаалските василичари. Тие се предводени од зетот и невестата со побратимите и музиката. Во оваа пригода селскиот поп игра главна улога. Попатно на поворката се придружуваат соселани од сите селски маала кои се упатуваат кон изворите. Ова вевчанци, како обичај го викаат „одење на вода“. Тука во водите на Вевчанските Извори се прави чинот на крштевање вода: молитвите на попот, кршењето на лебот и квасењето на василичарската китка, го симболизира крштевањето на водата, а потоа се полнат бакарните садови. По ова зимската атмосфера се облагородува со песни, игри, желби и честитки „За многу години - Сурва година“.
Потоа следува враќањето дома, каде што продолжува празнувањето на обичајот. Во домот „крстената вода“ од бакарниот сад се дели на половина. Целта нејзина е да се употреби за две намени. Првата се однесува на водата што ќе остане во котлето. Имено, домаќинот со садот „крстена вода“ тропа на затворената врата на својата куќа, а потоа вратата се отвора и почнува првата церемонија на остварување на обичајот. Тој ја кваси китката и ги прска просториите во куќата - домот, благословувајќи „за убајна, бериќет за женски јагниња и телиња и за полни амбари жито и бочви со вино“. Домаќинот и прскањето со „крстена вода“ го прави и во просториите каде што се одгледува стоката и живината: пондилата, кокошарниците. И ова се прави за добро и подобро во новото Господово лето.
Втората намена на „крстената вода“ ја употребува домаќинката на куќата. Таа со неа, рано наутро, на 14 јануари, на Василица ќе меси кашаник со паричка. Значи празнувањето на обичајот продолжува со месење, печење и гостење со кашаникот, тој е вевчански специјалитет за гостите и гостењето на денот на Василица. Тоа е некиснато тесто од пченично брашно со квасец. Кашаникот на гостите што ќе го посетат домаќинот на Василица се послужува со луканци (вевчански домашни колбаси) и со домашно биено сирење и кисело млеко. Преданието вели: „Кој ќе кеснит од кашаникот и тој што ќе ја најт паричката, ќе имат убајна, ајр, ем бериќет до година на Василица - Сурва година“. Дента на Нова година арена на игрите и песните продолжува сред— селото, каде и завршува прекрасниот празник.
Од 1993 година карневалот е член на Здружението на европските карневалски градови, во кое Вевчани на големо негодување на Грција, ја внесе Македонија под своето уставно име.
Карневалот во Вевчани, беше повод во 1996 година, на местото на настанот да се одржи семинарот на тема „Обичаи под маска“ со учество на домашни и етнолози од повеќе европски земји, кои од карневалот на јавноста и ги издвоија основните одлики: традиционалните маски, појавата на ликови од општествениот живот, но и елементите кои го сочинуваат првобитниот слој на обичајот. Се разбира, тие дадоа и свое видување и за новините внесени во традиционалниот обичај. На вевчанскиот карневал, своевиден „театар без ѕидишта“ не му се случило да ја одложи претставата. Тој од година во година сѐ повеќе и повеќе го предизвикува интересот на јавноста, како во земјата така и во странство.
Последните испитувања на теренот носат сигнали дека вевчанскиот карневал е постар од утврдените 1.400 години. Се цени дека неговиот почеток е 800 години пред тоа. Кажувањата и тврдењата дека карневалот не постоел во турско време се неточни, пред сѐ од причина што Вевчани никогаш не било под турска окупација. Затоа и не може ништо од неговото постоење да биде забележано во турските дефтери. Почнувањето на овој пагански обичај јасно ја отсликувала потребата на луѓето преку маски да се ослободат од злото и од црните мисли. Токму затоа, Вевчанскиот карневал, всушност, претставува културно-забавна манифестација со примеси на наука.
Карневалот во 2012 година со маски за Куранот предизвикал меѓуетнички тензии во Струшко, при што повеќе христијански храмови во повеќе јабланички села биле оштетени или запалени, како што бил случајот со главната селска црква во Лабуништа.
Зелена агенда
Од 18 декември 2007 е започната нова активност во реализацијата на Зелената агенда во општина Вевчани. Започнато е анкетирање на граѓаните на општината кое е извршено од страна на претставници на локалните НВО кои се дел од Зелената агенда. Испитување на јавното мислење се врши за утврдување на вредностите на општина Вевчани и известување на населението за начинот на нивно вклучување во процесот на спроведување на зелената агенда.
Лазарско-ѓурѓовденски песни и игри
Првата промоција на овој настан се одржала на 18 мај 2003 година на месноста Вевчански извори. Бидејќи од крајот на педесеттите години обичаите, песните и ората поврзани со овие два празника изумираат, дошло до идеја таа традиција да продолжи. Иницијатор бил КУД „Дримкол“ како главна културна институција во Вевчани.
Во традицијата на Вевчани едни од најзначајните и најубавите празници биле празниците Лазара и Ѓурѓовден. Тоа се празници кои се прославувале на многу специфичен начин, празници за кои се испеале многу песни, празници каде главни учесници биле младите момчиња и немажените девојки лазарки. Карактеристично за овие кореографии е старото автентично вевчанско пеење на песните: пејте лазарки, илинкуле сеструле, шила Ѓурѓа и женското играње на цело стапало специфично за ова играорно подрачје.
Музичкиот дел го сочинуваат ората: грутка шеќер, Илинкино оро, за рамо, свирени на зурла, гајда, кавал, тамбура и тапан.
Култура
Создадено е во 1973 година како здружение на граѓани во кое здружение се здружуваат љубовта, желбата и ентузијазмот кон фолклорот на многу млади луѓе во Вевчани.
Оттогаш до денес активно и успешно работи на негување, развивање и презентирање на сценско-уметничките дејности, со посебен акцент и внимание кон фолклорната дејност. Како национално богатство на Македонија ова културно-уметничко друштво се афирмира себеси и ја афирмира нашата држава онака како што се очекува, квалитетно и достоинствено, а како доказ се освоени дипломи, награди и признанија на домашни и странски фестивали.
Богатата изворна вевчанска носија, изворните инструменти, изворните кореографии од вевчанското поднебје го прават ова друштво едно и единствено, различно од сите други во Македонија. Но, покрај изворниот фолклор, на репертоарот на ова друштво се наоѓаат и кореографски обработки од сите играорни подрачја на нашата држава (источно, западно, централно, јужно), а за нивна презентација ова друштво располага и со соодветна носија.
Иселеништво
Од Вевчани имало повремено иселување на населението. Од селото се знае за иселени во селото Биџево (Вевчанци, 2 к.) и во Мислешево (Вевчанци, 1 к.). Иселување имало и по завршување на турската власт, поради што селото бележело ист број на население (околу 2.400) во периодот 1921 и 1971 година.
Јозеф Лунс
Јозеф Мари Антоан Хуберт Лунс (28 август 1911 – 17 јули 2002 година)  бил холандски политичар и дипломат на денес непостоечката Католичката народна партија (KVP), која сега е споена во Христијанска демократска партија (CDA). Лунс бил еден од најпопуларните холандски политичари отсекогаш, познат по неговиот црн хумор и подготвените јазични досетки. Тој бил дел од вкупно осум кабинети и останал во канцеларија деветнаесет години континуирано, и бил најдолг период на служба како холандски Министер за надворешни работи, од 2 септември 1952 до 6 јули 1971 година. Тој се повлекол од  политиката и стана петтиот (и, исто така, најдолго на служба) Генерален секретар на НАТО во период од 13 години, од 1 октомври 1971 до 25 јуни 1984 година.
Животопис
Како неговиот татко, Лунс исто така  покажал желба за конзервативни и авторитетни политички партии и интерес во меѓународната политика. Како млад студент  себеси се пронашол во политичкото право, фаворизирајќи го силниот авторитет на државата и бил на мислење дека социјализмот, поради неговата идеалистичка идеологија, го поттикна подемот на фашизмот и нацизмот. Лунс  бил тивок член на Националното социјалистичко движење во Холандија (NSB), но го напуштил во 1936 година пред оваа партија да избере силен антисемитистички правец.
Генерален секретар на НАТО (1971-1984)
Во 1971 година, Лунс бил назначен за Генерален секретар  на НАТО. Во времето на неговото назначување,се случувале јавни протести против американската политика во Виетнам низ Западна Европа. Иако имало првични сомневања за неговите вештини за работа, тој наскоро се покажал дека  бил способен за менаџирање на алијансата во криза. Се сметал себеси како  портпарол на алијансата и бил насочен кон балансирање на безбедноста и политичките интереси на алијансата како целина.
Надворешни врски
Г-Дин J. M. A. H. (Јосиф) Лунс (Парламент и политика)
Небески суштества (филм)
Содржина
Филмот е заснован врз вистинита приказна, која се одиграла во 1953 година во малото, тивко место Кристчурч во Нов Зеланд. Две девојки, Џулиет Халм (ја игра Винслет) и Полин Паркер (ја игра Лински) се најдобри другарки, кои уживаат во литературата, препуштајќи им се на фантазиите. Кога мајката на Полин (ја игра Пирс) ќе се обиде да го прекине нивното пријателство, Полин, со помош на својата другарка ја убива мајка си. Подоцна, двете девојки ќе бидат осудени за ова злосторство.
Рикардо Гарднер
Технички одлики
Кариерата ја започнал како лево крило. Во сезоната 2003-2004 менаџерот на, Сем Алардајс, го преместил на позицијата лев бек и останал на таа позиција сè до крајот на својата кариера.
Клупска кариера
Откако го комплетирал својот трансфер во Болтон, Гарднер го направил своето деби за клубот на 25 август 1998 влегувајќи како замена во натпревар од Лига купот против. Своето деби во лигашки натпревар го имал на 8 септември 1998 против ; во тој натпревар, Болтон бил во намален состав со 10 играчи на теренот по црвениот картон на Гудни Бергсон што се случил малку по влегувањето во игра на Гарднер, за во последните мигови од натпреварот токму тој да го постигне победничкиот гол за Вондерерс во незаборавна победа над Вест Бромвич Албион со 3–2.
Гарднер бил стандарден првотимец во Болтон во својте први две сезони сè до повредата на вкрстениот лигамент кон крајот на сезоната 1999-2000 поради која морал да го пропушти крајот на оваа сезона и дури почетокот на следната. Во сезоната 2000-2001 по оправувањето од повредата Гарднер повторно се вратил во почетниот состав на Вондрерс и одиграл одлична сезона. Болтон изборил промоција во Премиер лигата преку плејофот на Првата дивизија во кој во финалето биле подобри од со 3-0, а Гарднер го постигнал третиот гол за Вондерерс.
Во сезоната 2001-2002 Гарднер го направил своето деби во Премиер лигата уште во првиот натпревар на Болтон за сезоната, изненадувачката победа со 5-0 на гостувањето кај. Својот прв гол во Премиер лигата го постигнал на 2 февруари 2002 во поразот со 3-2 на гостувањето кај, а само една недела подоцна го постигнал единствениот погодок во победата над со 1-0 на Рибок. Својата прва сезона во највиското ниво на англискиот фудбал ја завршил со 31 настап и 3 постигнати гола.
За време на сезоната 2003-2004, менаџерот на Болтон Сем Алардајс решил да ја промени позицијата на која играл Гарднер, враќајќи го поназад од лево крило на лев бек. Како резултат на тоа јамајканецот ја одиграл својата прва сезона во дресот на Болтон во која неуспеал да постигне ниту еден погодок. Сепак, и покрај тоа тој останал да игра на таа позиција до крајот на својата на кариера. Во ноември 2007, по пауза од речиси пет години Гарднер повтрорно постигнал гол, отворајќи го резултатот во натпреварот против на Алијанц Арена што завршил 2-2 во групната фаза од Купот на УЕФА.
На 8 март 2011, Гарднер бил позајмен на еден месец на. Менаџерот на Болтон Овен Којл изјавил дека тоа ќе биде одлична можност за Рикардо да ја подобри својата физичка подготовка откако неодамна се опоравил од повреда. Веќе следниот ден тој дебитирал за Престон играјќи 86 минути на позицијата лев бек во поразот со 2-1 од. Тој одиграл вкупно 4 натпрвари за Престон пред да се врати во Болтон во април 2011.
На 27 април 2011, Гарндер го одиграл својот 400-ти натпревар за Болтон во кариерата, во поразот со 3-0 од на Крејвен Котиџ. На 5 август 2011, потпишал продолжување на договорот со Болтон за уште една сезона. Тој одиграл четири натпревари во сезоната 2011-2012, но бил исклучен поради добивање на два жолти картони во натпреварот против а потоа и се повредил поради што не настапил повеќе ниту еднаш до крајот на сезоната. Во мај 2012 било објавено дека договорот на Рикардо со Болтон ќе истече на крајот на сезоната и двете страни нема да ја продолжат соработката.
По истекот на неговиот договор со Болтон, Гарднер тренирал со неколку клубови како и, но решил да ја напушти Англија и да се пресели во МЛС лигата. После не успешната проба во и не потпишувањето на договор со клубот, тој го објавил своето повлекување во 2014 година.
Репрезентативна кариера
Гарднер бил член на репрезентацијата на Јамајка во периодот 1997-2012, и со својте 111 одиграни натпревари во националниот дрес е четврти по бројот на настапи за Јамајка. Своето деби го имал на само 18 години, на 12 февруари 1997 во пријателски натпревар одигран во Кингстон против Венецуела кој завршил 0-0.
Тренерска кариера
Во декември 2015, Гарднер бил назначен за селектор на репрезентацијата на Јамајка под 20 години. Потоа тој ја водел и екипата на Харбур Вју каде што ја започнал својата играчка кариера сè до декември 2018, кога бил отпуштен.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 8 април 2019.
Пајак (планина)
Пајак (Πάικο, Пајко; стара облик: Πάϊακ) — планина во Егејска Македонија, денес во Грција.
Планината се наоѓа во северниот централен дел на Егејска Македонија и низ неа минуваат општинските граници на Пајонија, (на исток), Меглен (на запад) и Постол на југ на областа Централна Македонија.
Највисок врв е Вртук (Φιδωτά или Βαρτούκι, 1.660 м), а други повисоки врвови се Поглед (Πογλέτι, 1.650 м), Вртопи (Βερτόπια, 1.490 м) и Гроб (Γκροπ, 1.458 м).
Во источното подножје на Пајак се градовите Гуменџе (Гумениса) и Бојмица (Аксиуполи), јужно - Ениџе Вардар (Јаница), а на западната страна Меглен (Моглена).
Американска убавина
Американска убавина (American Beauty) е американски филм од 1999, сместен во американските предградија. Главните улоги ги толкуваат Кевин Спејси и Анет Бенинг. Ова е дебитантски филм за сценаристот Алан Бол и режисерот Сем Мендез. Четворицата беа номинирани за Оскар, а филмот освои вкупно пет, вклучувајќи го и Оскарот за најдобар филм.
NGC 7427
NGC 7427 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7427 се споменува и како MCG 1-58-16, MK 521, CGCG 405-18, NPM1G +08.0539.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1865 година од страна на Ото Вилхелм фон Струве, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7427 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 7427 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 57 м 9,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 30' 22"".
Други поделби
Проучување на NGC 7427 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70091. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1153. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 821.
300
300 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 300 година од новата ера, 300. од првиот милениум, последна од III век и прва од 300-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5808 и 5809 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5050 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4060 и 4061 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1053.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 300 година се протега во 2936 и 2937, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2996 и 2997 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 843. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 332 и 331 година пред хиџра.
Знамиња во Америка
Ова е галерија на знамиња во Америка. Листата вклучува меѓународно признати држави и позначајни организации.
Етички хакер
Етички хакер (Ethical hacker) е компјутерски и мрежен експерт, кој ги напаѓа безбедносните системи со цел да најде недостатоци кои би можел да ги искористи неетичките хакери. Етичкиот хакер, всушност, работи за сопственикот на сигурносниот систем чии недостатоци се обидува да ги најде.
Историја
Етички хакери за првпат се вработени од страна на Воздушните Сили на Обединетите Држави (United States Air Force). Целта била да се испитаат Multics оперативните системи. Биле најдени недостатоци во софтверската, хардверската и процедуралната безбедност.
Идејата за појавувањето на етички хакери е од страна на Ден Фармер и Вице Венема. Тие конструирале апликација во која се наоѓаат сите алатки кои ги искористиле за оваа идеја. Апликацијата се вика Алатка за Безбедносна Анализа на Ревизија на Мрежи (Security Analysis Tool For Auditing Networks).
Техники
Етичките хакери ги користат истите техники како и неетичките хакери. Тие немаат ограничувања во методите кои можат да ги искористат и може да се случи нивните методи да се пребарување по ѓубре, праќање електронски пораки на вработените од нивната компанија итн.
Начин на работа
На етичките хакери битно им е да откријат три вредни информации: до какви информации неетичките хакери имаат пристап, што можат да направат неетичките хакери со тие информации и дали вработените ќе дознаат за тој напад, или тој ќе биде неприметлив.
Услови
Етичките хакери вообичаено пред да дојдат на ова работно место имаат повеќегодишно искуство од областа на програмирањето и компјутерските мрежи. Основни предзнаења се можност за инсталирање и одржување на системи, познавања од софтвер и хардвер, добро познавање на најраспространетите оперативни системи итн.
Етички хакери против неетички хакери
Предзнаењата кои треба да ги има една инстанца за да стане етички хакер се исти како оние на неетичкиот хакер.
Во вистинскиот свет, работата на етичкиот хакер е поисцрпна. Секој може да стане неетички хакер со едноставно спуштање на хакерска апликација од интернет.
За разлика од него, етичкиот хакер нема слобода на избор. Тој има специфична задача. Мора да најде недостатоци на точно одреден систем.
Сертификати
Постојат сертификати кои нудат напредни етичко хакерски техники и тимски менаџмент. Нивниот принцип е поделба на два тима - напаѓачи и бранители.
Овие сертификати се викаат CNSS 4011 и ги издава Националната Безбедносна Агенција (National Security Agency).
Законитост
Се смета дека доколку пристапот до системот е авторизиран, хакирањето е легално. Доколку пристапот не е авторизиран, се смета за прекршок. Под неавторизиран пристап се смета погодување на лозинка на туѓ корисник, напаѓање на банкарски безбедносен систем итн.
Казните одат до 10 години притвор. Тоа може да се случи кога хакерот менува податоци. Постојат и парични казни.
Примери
Освен Воздушните Сили на Обединетите Држави (United States Air Force), веројатно е дека етички хакери како вработени има и Војската на Обединетите Држави (United States Military).
Дури и за друштвената мрежа Facebook може да се каже дека ги одобрува етичките хакери. Таа често на своите корисници им нуди награда доколку откријат некој нејзин недостаток.
Медиуми
Во следниве филмови е мала границата за тоа дали хакерот е етички или неетички:
Наводи
ハッカー
Кварцит
Кварцит — тврда метаморфна карпа што е составена првенствено од кварц. Песочникот се претвора во кварцит со загревање и притисок, обично поврзан со тектонско збивање во орогени појаси. Чистиот кварцит е обично бел до сив, иако кварцитот често се јавува во различни нијанси на розова и црвена боја поради различните количини на железен оксид (Fe2O3). Се јавуваат и други бои (жолта, портокалова), и се должат на присуството на други минерали.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Булгарец
Булгарец (албански Bulgarec) — село во источна Албанија во состав на општината Горица. Претставува седиште на општинска единица под името Центар Булгарец. Координати: 40°39′N 20°45′E.
Шкотски јазик (германски)
Шкотскиот германски јазик (Scots leid) е германски јазик кој се зборува во Шкотска. Овој јазик се користи во јужните делови на Шкотска како и во некои делови на Ирска и во Англија. Вкупниот број на говорници на овој јазик е околу 1 500 000 од кој во најголем дел се во Шкотска. Шкотскиот јазик се претпоставува дека произлегол од средноанглискиот јазик кој бил зборуван во Шкотска.
Кетрин Андрас
Кетрин Андрас (1775–1860) била англиска вајарка најпозната по нејзините восочни модели. Таа била активна како уметник вајар до 1855 година, а потоа, по пет години, починала во Лондон во 1860 година.
Живот
Андрас е родена во Бристол и почнала да создава восочни модели, додека работела во продавница за играчки. Била сираче на рана возраст, но таа подоцна била посвоена од сликарот на минијатурни дела Роберт Бауер и неговата сопруга во 1799 година. Таа се преселила во Лондон и работела во Историската галерија, пред да се пресели на улицата Great Titchfield. Таа подоцна се вратила во Пал Мол.
Работа со моделирање на восок
Андрас како вајарка, уметник, изложувала во Лондон на Кралската академија на уметностите од 1799 до 1824 година. Во 1802 година била назначена за специјален моделар со восок, кој ќе работи за кралицата Шарлот. Таа била наградена со „Голема сребрена палета“ од Друштвото за поттикнување на уметностите, производство и трговија за нејзиниот модел на принцезата Шарлот и портретот на Лорд Нелсон. По смртта на лордот Нелсон, толпи луѓе кои ја посетувале катедралата Свети Павле, дошле  за да го посетат и нејзиниот гроб. Вестминстерската опатија и наложила на Андрас да создаде восочен лик за црквата во обид да ја привлече толпата.
Делата на Андрас исто така биле изложени и во Британскиот музеј, Националната галерија на Ирска и Метрополитен музејот на уметноста.
Избрани уметнички дела
Роуз Брус (1728-1806), вдовица на свештеникот Семјуел Брус (1799) во Националната галерија на Ирска
Тамара Тодевска
Тамара Тодевска (родена на во ) - македонска поп пејачка.
Животопис
Тамара Тодевска е родена на во музичко семејство. Сестра е на пејачката Тијана Дапчевиќ. Мажена е со кошаркарот Александар Димитровски и заедно имаат две деца.
Почетоци и првите хитови
Во 1991 за првпат на само шест години настапува на престижниот фестивал „Mакфест“, заедно со тогаш познатите пеачки и сестри Маријана и Росана. После долго време во 1997 год заедно со сестра и Тијана го земаат второто место на "Скопскиот фестивал" со песната "Луда игра". Во 2001 год Тамара ја започнува својата соло кариера со синглот „Дали знам" дело на Роберт Билбилов поддржан од тогaш познатиот бенд Мак Џинс.
Со истата настапува на фестивалот "Сунчане Скале" во Херцег Нови во 2002 и освојува трето место. По Дали знам во 2002 година следува уште еден сингл Месечар. Истата година ги собира сите награди како дебитант на годината. Заедно со нејзината мајка Бранка на "Охрид фест" ја освојуваат третата награда со песната Кога би можел.
Во 2003 година на „Макфест" се претставува со Немирна, една од најубавите песни на Тамара, која следната година доби награда за најслушана песна помеѓу двата фестивала. Снима дует со тогаш мегапопуларната хип-хоп група „187", песна со контраверзен наслов Секс која станува мега хит. Истата година на „Будва Фест" го остварува својот најголем хит 1003, песна дело на Роберт Билбилов и се пласира високо.
Сино и интернационален успех
Во април 2005 година го издава својот прв албум „Сино" со 12 нови песни, на Александар Масевски. Синглот „Сино" се издвојува во тој момент од сите тогашни песни во етерот и наредната година „Сино" е прогласен за албум на годината. Прв настап на Евровизија бележи во 2004 кога е придружен вокал на Тоше Проески во 2008 година е нејзиниот втор настап на Евровизија како главен изведувач, третиот настап на Евровизија го има во 2014 како една од придружните вокали на нејзината сестра Тијана Дапчевиќ. По завршувањето на договорот на Masivvesky music, заедно со Врчак ја добиваат првата награда на „Макфест" за песната „Седмо небо" во 2006 година. Соработката со Врчак продолжува со „Лоша девојка" на „Будва Фест", која станува голем хит во Србија, Црна Гора и Македонија. Во 2007 година повторно со песна на Александар Масевски. Тамара го зема второто место на „Скопскиот фестивал" за песна на Евровизија, иако „Кажи кој си ти" според сите беше морален победник.
Евровизија и турнеја во Австралија
Во 2008 година заедно со Адријан Гаџа и Врчак победуваат на националниот избор за песна на Евровизија и со „Во име на љубовта" ја претставуваат Македонија во Белград-Србија. „Во име на љубовта" се снима на 6 верзии (македонски, српски, албански, турски, руски и англиски) и за сите е снимен видео спот режисиран од Дејан Миличевиќ.
По кратката турнеја низ Австралија, Тамара се враќа со нова песна на „Будванскиот фестивал", „Дајем ти све" дело на Калиопи, за истата е снимена и македонска верзија „Ти давам се". Следува „Радискиот Фестивал" во Белград "Усне ко крв" исто така дело на Калиопи и Дарко Димитров,
Во 2009 година на „Будва фест" Тамара настапува со песната Шарена песма и го освојува петтото место.
Во 2011 сними дуетска песна со Влатко Илиевски „Гушни ме", и „Не ме замарај" трио со Тони Зен и Слаткар, двете колаборации се претставени и со видео записи. Кон крајот на ноември излегува новиот сингл на Тамара насловен Нејќеш да сум сама.
Нејќеш да сум сама и нови успеси
Во 2012 покрај новиот концерт на настапување со познати диџеи од Македонија (Зоки-Бејбе и Маци). Тамара е актуелна со новиот сингл Нејќеш да сум сама дело на Бертан Аслани и Тони Зен. Спотот за истоимената нумера е во режија на Мерт Аслани и БMA Продукција и Симплисити, продуценската куќа на Тамара во период од 2011 до почеток на 2012 година. Од септември 2012, Тамара потпишува договор со продуценската куќа Горила Продукција, Тамара најавува настап на „Макфест" со синглот Готово е дело на Роберт Билбилов, текст на Игор Џамбазов.
Во 2013, Тамара учествува на „Скопски Фестивал 2013“ со песната Tешко без тебе дело на Роберт Билбилов и Тамара, додека аранжманот е на Роберт, а текстот е дело на маестро Игор Џамбазов и си заминува од фестивалот со освоено второ место.
Тажна љубов, среќна песна и Пејачка на годината
Во почетокот на 2014 година, поточно во февруари, Тамара е наградена за „Пејачка на годината“ на престижната манифестација „Златна Бубамара на популарноста“. Во истиот месец, на 24 февруари се појавува видео спотот за песната Tешко без тебе. Овој видео запис го изработи „Горила Филм“, во продукција на „Македонска Радио и Телевизија“, под режисерската палка на Мерт Аслани, како директор на фотографија се потпишува Драган Паковски - Пако, додека за видео монтажата беше задолжен Милан Туциновски. Во видео записот Тамара носи творби на Ивана Кнез, додека за нејзината шминка се погрижи мејкап артистот Арменд Рамадани. Благој Веселинов совршено го одработи својот глумечки дел за комплетно заокружување на целата приказна. Во јуни истата година на „Макфест“, Тамара го зазема второто место со песната „Тажна љубов, среќна песна“. Песната веднаш станува мега хит и се наредува до најголемите хитови на пејачката а многу луѓе ја определуваат како најголем хит во кариерата на Тамара. Композицијата е дело на Роберт Билбилов (музика и аранжман) а текстот е дело на Игор Џамбазов. Во ноември Тамара учествува на „Скопски Фестивал 2015“ со песната „Брод што тоне“ и повторно го зазема второто место. Кон крајот на годината излегува видео запис за песната „Брод што тоне“ којашто е по музика на Роберт Билбилов, а текстот е авторско дело на самиот Роберт и Ксенија Николова. Додека видео записот е дело на „Горила Филм“, режија и монтажа е дело на Горан Костадинов а директор на фотографија е Александар Крстевски. Исто така околу новогодишните празници излегува дуетната песна, заедно со видео запис, на Тамара и Даниел Кајмакоски насловена „За миг“. Тамара е наградена за мега хитот „Тажна љубов, среќна песна“ на „МАРС 2014“ а Игор Џамбазов добива награда за текстот на самата песна. Оваа песна беше наградена и за „Хит на годината“ на „Златна Бубамара на популарноста“ во февруари 2015 година. Со овие награди Тамара испрати една од најуспешните години во нејзината кариера.
2015: брак и нов албум „Еден ден“
2015 година е успешна година за самата Тамара не само на професионален а и на емоционален план, односно таа станува сопруга. На први јули 2015 година Тамара го промовира пилотниот сингл на нејзиниот долгоочекуван втор албум насловен „Еден ден“. Синглот е со наслов „Совршен крај“ и излегува заедно со видео запис. Во спотот игра докажаната глумица од МНТ, Катерина Шехтанска и штотуку дипломираниот глумец од ФДУ, Тони Денковски. Tекстот на песната не кореспондира со содржината на приказната. Од текстот на песната е искористен лајтмотивот за несреќната љубов. Спотот раскажува за една интригантна љубов, што е огромен товар врз постигнатото и создаденото во животот на една жена. Спотот е во реализација на „Горила филмс“, преку новиот закон за субвенционирани композиции. Музиката е дело на Тамара Тодевска и Нино Васков, аранжманот е дело на Нино Васков, додека текстот е на Владимир Крстевски – Франц. Две недели подоцна, на 15 јули излегува долгоочекуваниот албум на Тамара по цели 11 години. Албумот содржи 13 композииции, меѓу кои 5 нови „Врвот е дно“, „Фрази љубовни“ со ДНК, „Промена“ со Тони Зен, „Трофеј“, „Баш на тебе“, пијано верзија на „Тажна љубов, среќна песна“, неодамна претставената „Совршен крај“ и веќе добро познатите „Готово е“, „Брод што тоне“, „Тажна љубов, среќна песна“, „Тешко без тебе“, „За миг“ со Даниел Кајмакоски и „Залудно е“. На албумот работеа еминентни музички имиња како што се Роберт Билбилов, Лазар Цветкоски, Магдалена Цветкоска – Ена, Нино Васков, Игор Џамбазов, Владимир Крстевски – Франц, Живоин Глишиќ, Тони Зен, Ксенија Николова и Панчо. Албумот е во издание на „Горила продукција“, која последните четири години се грижи за сите ангажмани на Тамара Тодевска. Промоцијата на албумот се одржа во ресторанот „Атланта“, а на промоцијата покрај авторите Роберт, Лазар, Магдалена, Нино, присуствуваа и најблиските соработници и пријатели на Тамара како Арменд Рамадани, Дејан Манасков и Влатко Илиевски. Ова беа зборовите на самата пејачка по повод промоцијата на албумот: "Луѓе, јас сум многу среќна што конечно го промовирам мојот втор албум. Долго време го подготвувавме и навистина сум горда на она што го сработивме. Мене лично многу ми се допаѓа и сметам дека немаме ниту една утка на него, а тоа е најважно."Со овој албум Тамара го најавува својот голем солистички концерт кој би требало да се случи кон крајот на годината.
На 7 октомври 2015 излегува видеото за песната „Фрази љубовни". Комичното видео е повторно дело на продукцијата Gorilla Films, режија, снимано и уредено од страна на Горан Костадинов и Владимир Ивановски – Дади.