cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Наум Охридски“ - Битола
Црквата е метох на манастирот „Свети Наум“ во Охридско. Се наоѓа на ул. „Христо Христов“ бр. 15, спроти училиштето „Таки Даскало“ и зад Управата за јавни приходи. Се вбројува меѓу важните култни места во градот. Претставува првично станбен објект порадарен на манастирот во 1931 година и претворен во црква. Иконостасот е дело на копаничарот Ѓорѓи Караџовски, изработен во 1960 г.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Кучково
Свети Јован Крстител — македонски православен храм и една од неколкуте цркви во скопското село Кучково, Општина Ѓорче Петров.
Црквата е сместена на висок рид пред селото, од каде се пружа целосен панорамски поглед на селото Кучково, како и на Скопската Котлина.
Околу црквата се наоѓаат помошни објекти.
Нџамена
Нџамена (француски: N'Djamena, арапски: نجامينا Nijāmīnā) е главен град на африканската држава Чад. Со население од околу 993.492 жители, Нџамена е најголем град во државата. Нџамена се наоѓа на реката Чари, во близина влевањето на реката Когоне каде од спротива се наоѓа камерунскиот град Кусери со кого е поврзан со мост. Во рамките на државата Нџамена има посебен административен статус.
Галерија
Овие слики се стари, најверојатно од 1960-те.
Силверстоун (патека)
Силверстоун е тековен домаќин на Големата награда на Британија, која првпат била одржана на ова тркалиште во 1948 година. Големата награда на Британија 1950 во Силверстоун била првата трка во новоформираниот Светско првенство на возачи. Трката ротирала меѓу Силверстоун, Ејнтри и Брендс Хеч од 1955 до 1986 година, и од 1987 година постојано се одржува во Силверстоун.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2009 - синхронизирани скокови од 3м во женска конкуренција
Резултати
Зелената ги означува финалситите
455
455 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 455 година од новата ера, 455. од првиот милениум, 55. од V век и шеста од 450-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5963 и 5964 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5205 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4215 и 4216 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1208.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 455 година се протега во 3091 и 3092, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3151 и 3152 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 998. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 172 и 171 година пред хиџра.
Србиновска Котлина
Србиновска Котлина или Брежанска Котлина (Брежанска котловина) — котлина или долинско проширување во поречието на Струма во Горноџумајско, Пиринска Македонија.
Котлината е сместена меѓу најсеверозападните ридови на Пирин. Почнала да се развива во раниот терцијар, каде е исполнета претежно од палеогенски наслаги во кои има слоеви од квалитетен камен јаглен. Конечно се образувала за време на квартарот. Климата е преодно континентална. Се одводнува од Брежанска Река, која е лева притока на Струма. Почивата е плитка, претежно од исведен циметен планински вид.
Во котлината е развиено јагленарството, тутунарството и овчарството.
Единственото населено место во котлината е селото Србиново (денес Брежани).
Тајландски јазик
Тајландски јазик или тајски јазик (, мктр. паса тај ), поточно централен тајски или сијамски — државен и службен јазик на Тајланд и мајчин јазик на Тајланѓаните (Тајци). Спаѓа во групата на тајски јазици во рамките на крадајското јазично семејство (тај-кадај). Некои зборови во тајландскиот се позајмени од пали, санскрит и старокмерскиот. Тајландскиот е тонски и аналитички јазик. Има сложен правопис и разни зборови за односно означување. Тајландскиот е заемно разбирлив со лаоскиот јазик.
Јазици и дијалекти
Тајландскиот е службен јазик на Тајланд и има 20 говорници (2000). Стандардниот (литературен) тајландски се заснова на варијантата што ја говореле образованите класи во Бангкок. Коратскиот тајски јазик го говорат околу 400.000 луѓе (1984) во покраината Нахон Ратчасима; зазема лингвистичка положба на дијалектен континуум некаде помеѓу сијамскиот и исанскиот, а може да се смета и за варијанта на двата.
Покрај сијамскиот тајски јазик, во Тајланд се говорат и други сродни тајски јазици, како:
Во рамките на Тајланд се говорат и разни други јазици што не се сродни на тајските. Во деловите близу Лаос и Бурма живеат ридски родовски народности што говорат хмонгмјенски (јао), каренски, лису и други јазици. Во деловите близу Камбоџа е застапен кмерскиот, а во средишниот дел на покраината Супанбури се говори јазик од мон-кмерското семејство наречен суај (ส่วย) гуај или куај (กวย).
Сијамскиот тајски јазик е составен од неколку посебни стилови на говор (регистри), секој прикладен за поинаков општествен контекст:
Писмо
Азбуката најчесто се транскрибира на латиница со системот општа кралска тајландска транскрипција (RTGS) на Кралскиот институт на Тајланд. Освен запредавање на поими и имиња, во рамките на Тајланд, системот наоѓа примена на патни знаци. Најголема мана му е тоа што не ја претставува должината на тоновите и самогласките.
Граматика
Од типолошка гледна точка, тајландскиот е аналитички јазик. Збороредот е од типот „подмет–глагол–предмет“, со тоа што подметот честопати се испушта. Заменките зависат од родот и општествената положба на говорникот во однос на слушателот.
Придавки и прилози
Во јазикот не постои морфолошка разлика помеѓу прилози и придавки. Многу зборови можат да ги вршат двете функции. Ваквите зборови се ставаат по зборовите што ги менуваат, како именка, глагол или друга придавка или прилог. Интензитетот се искажува со удвојвуање на зборот, и има значење „многу“ (првото со повисок тон) или „прилично“ (двете со ист тон) (Higbie 187-188). Удвојувањето не се врши повеќе од еднаш во една проста реченица.
Компарацијата е од обликот „А X กว่า Б“ (kwa, ), А е поX од Б. Суперлативот се изразува како „А X ที่สุด“ (thi sut, ), A е најX.
Бидејќи придавките може да се користат како целосни прироци, многу зборови што го означуваат времето на глаголите можат да се употребат за изразување на придавки.
Глаголи
Глаголите немаат флексија како во македонскиот (не се менуваат во зависност од лицето, времето, залогот, начинот или бројот), а во јазикот не постојат ни глаголски придавки. Интензивноста на глаголското дејство се изразува со редупликација (повторување).
Пасивот се означува со вметнување на зборчето ถูก (thuk, ) пред глаголот. На пример:
Спротивниот смисол, кајшто се укажува некоја прилика, се искажува со зборчето ได้ (dai, = може). На пример:
Треба да се има предвид дека dai ( и ) се пишуваат исто (ได้), но имаат различно значење. Првото има кратка самогласка и означува дека на глаголот му се укажува некоја прилика. Второто има долга самогласка и се става по глаголот за да означи добиена дозвола или можност да се направи нешто.
Негацијата се означува со зборчето ไม่ (mai, = не) ставено пред глаголот.
Времето се изразува со временски ознаки (зборчиња) пред или по глаголот.
Тајландскиот користи „нанижани глаголи“ (сериска конструкција). Некои од овие комбинации се прилично застапени и може да се сметаат за утврдени изрази.
Именки
Именките не се менуваат во склад со околните зборови, немаат род и немаат членови.
Заменки
Заменките во подметот честопати се изоставуваат, а на нивно место се користат прекари. Кога се користат, придавките имаат хиерархија во смисол на учтивост, персирање и општествена положба. За кралските и благородничките и свештеничките титули важат посебни заменки. Следниве придавки се погодни за разговорно општење во секојдневието:
Повратната заменка е ตัวเอง (tua eng) = себе. Ова може да се смеша со друга заменка за да се добие интензивна заменка, како ตัวผมเอง (tua phom eng, букв. јас самиот) или ตัวคุณเอง (tua khun eng, букв. ти самиот).
Тајландскиот нема посебна присвојна заменка, туку своината се изразува со честичката ของ (khong = на). На пример, „мајка ми“ гласи แม่ของผม (mae khong phom, букв мајка на јас). Оваа честичка често се подразбира и затоа се испушта: แม่ผม (mae phom).
Во јазикот има многу повеќе заменки од горенаведените и нивната употреба е полна со нијанси. На пример:
Честички
Честичките се непреводливи зборчиња што се додаваат на крајот од реченицата и имаат за цел да означат почит, барање/молба, поттикнување и други начини (донекаде налик на македонските де, бе, мори, ли), како и разни степени на формалност, но не се користат во отмениот (пишан) јазик. Најчести честички за почит се ครับ (khrap,, со висок тон) за машко и ค่ะ (kha, , со паѓачки тон) за женско. Овие можат да означуваат и потврдување, со измена на ค่ะ (паѓачки тон) во คะ (растечки тон).
Други позастапени честички:
Тонови
Во тајландскиот постојат пет фонемски тона: среден, низок, паѓачки, висок и растечки. На табелата се прикажани примери за фонемските тонови и нивната фонетска реализација, според МФА.
Треба да се напомене дека сите пет тона во комплет постојат само кај т.н. „живи слогови“, оние што завршуваат на долга самогласка или гласник (/m/, /n/, /ŋ/, /j/, /w/). Кај т.н. „мртви слогови“ што завршуваат на избувна согласка (/p/, /t/ или /k/) или кратка самогласка, постојат само две тонски разлики: паѓачки наспроти низок (кај слоговите на долга самогласка) и висок наспроти низок (кај слоговите со кратка самогласка т.е. што завршуваат на кратка самогласка + избувна согласка или само кратка самогласка). Слоговите што фонемски завршуваат на кратка самогласка имаат автоматска гласилна препрека на крајот (особено при побавно зборување). Затоа може да се рече дека мртвите слогови се оние што завршуваат на фонетски избувни согласки.
Почетоци
Во долунаведените ќелии, на првиот ред стои МФА, на вториот се укажани тајландските букви во почетна положба (неколку букви што се јавуваат во иста кутија имаат ист изговор).
Рими
Иако 44-те согласни букви даваат 21 звук кај почетоците, ова е поинаку кај римите (завршетоците). Во римите се допуштени само осум гласа и отсуство на глас наречено mātrā (มาตรา). На пример, на крајот од слогот, гласовите บ и ด  се обезвучуваат, па така се изговараат како  и.
Од согласните букви, не сметајќи ги исфрлените ฃ и ฅ, шест (ฉ ผ ฝ ห อ ฮ) не можат да се користат како рими, а другите 36 се групираат на следниве начини.
Согласни групи
Во тајландскиот јазик, секој слог во зборот се смета за посебен од другите, па затоа комбинациите на согласки од соседни слогови не се сметаат за група.
Во јазикот има многу мал број на согласни групи. Доколку не се бројат заемките, изворниот тајски лексикон признава 11 можности:
Кај заемките се јавуваат комбинациите (ทร) во อินทรา (, од санскритскиот збор indrā) или  (ฟร) во ฟรี (, од англискиот збор free). Меѓутоа согласните групи се признаваат само кога се во почетна положба, и тоа или, , или како втори согласки и никогаш повеќе од две наеднаш.
Самогласки
На табелава се наведени основните самогласки во тајландскиот јазик, од предни до заедни и затворени до отворени. Во горниот дел на секоја ќелија the стои симболот по МФА, а втората ставка го дава тајландскиот запис, каде (–) ја означува положбата на почетна согласка по која се изговара самогласката. Втората црта значи дека треба да следи рима.
Секоја самогласка постои во пар „долга-кратка“: ова се посебни фонеми што образуваат неповрзани зборови, но обично се транслитерираат исто: เขา (khao) значи „тој“ или „таа“, додека пак ขาว (khao) значи „бел“.
Паровите „долга-кратка“ се следниве:
Основните самогласки може да се комбинираат во дифтонзи. Оние што се означени со ѕвездичка понекогаш се класификуваат како долги:
Лексикон
Највеќето зборови во тајландскиот се едносложни, со исклучок на заемки и сложенки. Во историјата заменките најчесто се преземале од санскрит и пали, од верски причини. Удел во лексиконот има и старокмерскиот јазик, особено што се однесува на кралските и дворски поими. Од почетокот XX век најголемо влијание има англискиот јазик, особено кај научните и техничките поими. Се забележуваат и доста поими преземени од чаошанскиот дијалект на кинескиот јазик.
Диорит
Диоритот е магматска карпа која по својот надворешен изглед се разликува од гранодиоритите по потемната боја што доаѓа од содржината на обоени минерали, како и поради отсуството на кварц. Тоа се интрузивни карпи со темносива, сивозелена, зелена, па дури и темнозелена боја. Ретко се јавуваат како самостојни маси, т.е. обично се среќаваат покрај гранодиоритите како маса без кварц. Типичните диорити се среднозрнести до крупнозрнести карпи. Диорит (јазик англиски|Diorite, јазик француски|Diorite, јазик германски|Diorit, јазик руски|Диорит) е интермедијарна магматска длАбинска карпа.
Се создава со кристализација на базични магми, во однос на оние од кои кристализираат сијенит и монцонит. Кристализацијата на магмата се врши во длабоките делови на Земјината кора.
Минерали кои го градат диорит се:
Структурата на диориттот е зрнеста, а поретко може да биде и порфироидна. Текстурата е масивна.
Елафониси
Елафониси (Ελαφονήσι, букв. „Остров на елените“) — ненаселен остров во Средоземното Море, кој се наоѓа во близина на југозападниот брег на Крит. Административно се однесува на заедницата  во заедницата Кисамос во периферната единица Ханија на периферијата на Крит.
Островот е на само 100 метри од брегот, така што при слаба плима, во отсуство на бранови, можете да се прејде од островот до самиот Крит.
Островот е познат по масакрот на Турците над Грците во неделата на Велигден, 24 април 1824 година. Повеќе од 700 луѓе загинале, а неколку стотици биле продадени во ропство. Во спомен на ова, на највисоката точка на островот е поставена спомен плоча.
На 22 февруари 1907 г. патничкиот моторен брод „Императрикс“ на австрискиот превозник Лојд бил урнат во близина на брегот на Елафониси. Загинале 38 лица. На местото на несреќата бил поставен спомен-крст и бил изграден светилник. За време на Втората светска војна светилникот бил уништен од Германците.
Автопортрет на 13 години
Автопортрет на 13 години – цртеж со сребренка од Албрехт Дирер од 1484 година кој сега се наоѓа во музејот Албертина, Виена. Тој е првиот познат автопортрет на уметникот и еден од најраните автопортрети во европската уметност. Бил завршен две години пред Албрехт да го напушти учењето во ателјето на неговиот татко за да учи кај Михаел Волгемут, за кого брзо сфатил дека е вреден ментор, но ја немал неговата способност.
Хофкирхе (Дрезден)
Хофкирхе (Katholische Hofkirche) и од 1980 исто така позната како Kathedrale Sanctissimae Trinitatis („Катедрала Света Троица“) е римокатоличка катедрала во Дрезден. Претходно најважна католичка парохиска црква во градот, била издигната до степен катедрала на Римокатоличката бискупија Дрезден-Мајсен во 1964. Се наоѓа близу реката Елба во историскиот центар на Дрезден, Германија.
Автопортрет на 13 години
Во текот на својот живот Дирер бил решително самоуверен и бил склон да се слави себеси, евидентен факт во неговите уметнички дела и записи. Неговите три преживеани автопортрети биле завршени пред тој да наполни 30 години и му претходат на неговиот зрел период. Како и со другите автопортрети кои биле насликани, ова деле може да се толкува како израз на неговата свест и увереност во неговите уметнички способности, тон кој е посебно евидентен во неговиот ранозрел израз на лицето. Дирер се претставува до половина, во профил, во поза тесно моделирана според портрет кој му се припишува на татко му, златар по професија.
Хофкирхе (Дрезден)
Историја
Хофкирхе важи за една од најпознатите знаменитости на Дрезден. Била проектирана од архитектот Гаетано Кјавери од 1738 до 1751. Црквата била градена од Август Трети Полски, додека протестантскиот град Дрезден ја градел Фрауенкирхе помеѓу 1726 и 1743. Изборниот кнез одлучил дека католичката црква е потребна со цел да се одржи рамнотежа со протестантската Фрауенкирхе.
Во криптата запопано е срцето на кралот Август Втори Силниот заедно со последниот крал на Саксонија и остатоците на 49 други членови на семејството Ветин, како и луѓе кои се венчале за членови на семејството.
Автопортрет на 13 години
Се верува дека Албрехт Постариот цртањето на автопортретот му го поставил предизвикувачка задача на син му. Бил потпишан подоцна, на непознат датум, со зборовите „Ова го нацртав од огледало во 1484 година, кога сè уште бев дете. Албрехт Дирер. Иако автопортретот е општо познат под насловот „На 13 години“, се знае дека бил завршен во 1484 година. Имајќи предвид дека е роден во мај 1471 година и дека не му дал име на делото, веројатно имал 12 години.
Хофкирхе (Дрезден)
Историја
Црквата била многу оштетена во текот на бомбардирањето на Дрезден во Втората светска војна и била обновена во средина на 1980-тите под режимот на Источна Германија. Денес е катедрала на Римокатоличката бискупија Дрезден-Мајсен.
Катедралата поседува грижливо обновени оргули, последно дело на градителот на оргули Готфрид Зилберман.
1298 п.н.е.
1298 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1298. година пред новата ера, 298. од вториот милениум п.н.е., 98. од 13 век п.н.е. и деветта од 1290-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4210 и 4211 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3452 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2462 и 2463 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 545 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1298 година се протега во 1338 и 1339, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1398 и 1399 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 755 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1978 и 1977 исламска година пред хиџра.
Алберт Гартман
Алберт Гартман (Albert Gartmann; 1 мај 1876 – 11 април 1946) бил германски сликар.
Бил роден на 1 мај 1876 година во Гранзе во близина на Нојрупин. Пред да почне да студира сликарство во 1900 година на уметничката академија Диселдорф работел како декоративен сликар. Во Диселдорф студирал декоративно сликарство на Ликовната академија во класата на професор Петер Јансен. Во 1902 година заминува на Ликовната Академија во Берлин во класата на Георг Лудвиг Мејн и Артур Кампф. На 2 март 1908 година се оженил со Елисе Елена Онемулер, со која имал двајца синови. Во Берлин изработува портрети на познати личности и илустрации за списанија. Во 1908 година на Гартман му била доделена Големата државна награда на Берлинската академија за студиско патување во Италија и престој во студиото во римската вила Строл-Ферн, која во тоа време претставувала своевидна ликовна колонија. Тој престојувал во Рим од декември 1908 година до крајот на јуни 1909 година.
Во периодот помеѓу 1914-1918, Алберт Гартман е официјален воен сликар на Германската армија во Русија и Македонија. Насликува голем број на македонски пејсажи, градски сцени и воени сцени, воглавно следејќи го движењето на германската и бугарската армија. Голем број на негови слики се публицирани во Германските воени списанија. По војната живеел во Вимпфен кај Некар од 1918 до 1923 година, по што се сели во Чикаго, Лима, Сатиаго де Чиле, Рио де Жанеиро и Буенос Аирес. Починал на 11 април 1946 година во Буенос Аирес, Аргентина.
NGC 4929
NGC 4929 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4929 се споменува и како MCG 5-31-111, CGCG 160-113, DRCG 27-166.
Откривање
Објектот е откриен на 20 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4929 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4929 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 2 м 44,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 2' 43"".
Други поделби
Проучување на NGC 4929 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45027. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Народен војник (весник)
„Народен војник“ бил месечен комунистички весник пишуван на македонски јазик. Истиот бил орган на Првата македонска ударна бригада. Весникот започнува да се издава во јуни 1944 година. Главни уредници биле Владо Малески и Илија Топаловски. Работата на весникот прекинала во март 1945 година. Вкупно од весникот се издадени вкупно 23 броја.
1787
1787 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1787 година од новата ера, 787. од вториот милениум, 87. од XVIII век и осма од 1780-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7295 и 7296 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6537 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5547 и 5548 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2540.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1787 година се протега во 4423 и 4424, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4483 и 4484 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2330. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1201 и 1202 исламска година.
Ацетилцистеин
Ацетилцистеин, исто така познат како N-ацетилцистеин или N-ацетил- L -цистеин (NAC), е лек кој се користи во третманот на предозирање со парацетамол, за намалување густината на мукусот при цистична фиброза или хронична опструктивна пулмонална болест. Може да се администрира интравенски, преку уста, или да се вдишува.
Еласа
Еласа ( Ελάσα  ) е остров кој може да се најде североисточно од Крит во Егејското Море, на околу 3.5 наутички милји  од палмовата шума во Ваи. Карпеста е и ненаселена со површина од 1.9 квадратни километри. Неговата највисока точка е 79 м надморска височина. Административно припаѓа во општината Итанос во Ласити.
Еколошки заштитено подрачје
Еласа е сосед на островите Дионисади и е дел од еколошки заштитено подрачје со многу ретки растенија и животни, вклучувајќи ја и средоземната монашка фока.
Црква „Вознесение Христово“ - Кучково
Црквата се претпоставува дека била изградена во периодот на / век, а по Балканските војни во 1912/1913 година била обновена.
Сместена пред влезот на селото и до нејзе води земјен пат. Околу црквата се наоѓаат помошни објекти.
Грота дел Кавало
Пештерата Грота дел Кавало или Кавало (италијански: „Пештера на коњот“) е варовничка пештера во регионот на Апулија, Јужна Италија, во близината на Нардо 90 километри, јужно од Таранто. Пештерата е околу 15 метри над сегашното морско ниво. Има заоблен влез, 5 метри широк и 2.5 метри со висок отвор кон морето. Пештерата била повторно откриена во 1960 година и следеа два бранови на ископувања. Првиот бран се протега од 1963 до 1966 година, а вториот од 1986 до 2008 година. Пештерата била вознемирена од ограбувачите во периодот помеѓу двата бранови на ископувања, оштетувајќи ги слоевите што одговараат на горниот палеолит; поради тоа, влезот на пештерата е покриен со капија и е затворен за јавноста.
Откритија
Во 1964 година во пештерата биле откриени два листопадни катници. Во 1967 година, истражувачите ги опишале забите како од неандерталско потекло и претпоставија дека и придружните камени алатки и орнаментите од школки се типични за културата на неандерталците, која што подоцна била наречена Улуци култура бидејќи многу наликувала на Шателперонската. Сепак, поврзаноста е на Шателперонската култура со хомо неандерталенсис и е предмет на тековната дебата. Во 2011 година, тим на истражувачите кој биле предводени од Стефано Бенаци од Катедрата за антропологија на Универзитетот во Виена објави студија во списанието Nature во која заклучиле дека забите не се од неандерталско потекло, туку од раниот хомо сапиенс и датираат од 45.000 до 43.000 години БП. Според Бенаци, овие резултати овозможуваат поддршка на хипотезата дека културата на Улуците не треба да им се припише на неандерталците туку на современите луѓе. Иако се тврди дека и човечкото потекло на овие заби е спорно, не се изнесени докази што се спротивставуваат на овие тврдења и тој добил одредено прифаќање. Сепак, припишувањето на целата технологија Улуци на анатомски модерните европски луѓе е поспорно.
Студентско движење
Студентско движење или активизам во кампусот е работа на студентите да предизвикаат политички, еколошки, економски или социјални промени. Иако често се фокусирани на училиштата, наставните програми и финансиското образование, студентските групи имаат влијание врз поголемите политички настани.
Современите студентски активистички движења се разликуваат во голема мерка по предмет, големина и успехот, при што учествуваат сите видови студенти во сите видови на образовни средини, вклучително и ученици од јавни и приватни училишта; основни, средни, високи, додипломски и постдипломски студенти; и сите раси, социоекономски припадност и политички перспективи. Некои студентски протести се фокусираат на внатрешните работи на одредена институција; други се фокусираат на пошироки прашања како што е војна или диктатура. Исто така, некои студентски протести се фокусираат на влијанието на една институција врз светот, како што е кампањата за дезинвестирање, додека други може да се фокусираат на влијанието на регионалната или националната политика врз институцијата, како што е кампањата против политиката за образование на владата. Иако студентското движење е вообичаено поврзано со левичарската политика, десничарските студентски движења не се невообичаени; на пример, големите студентски движења се бореле од двете страни на борбата за апартхејдот во Јужна Африка.
Гамбија на Олимписките игри
Гамбија има ипратено спортисти на сите Летни олимписки игри одржани од 1984 година, иако земјата никогаш нема освоено олимписки медал. Никогаш се немаат натпреварувано на Зимските олимписки игри.
Параолимписки игри
Гамбија има активен Национален параолимписки комитет,  но сè уште немаат учествувано на Параолимписките игри. Се очекува земјата да учествува на параолимписките игри во 2012 година во Лондон, и планираат да ги искористат Јорк и Бедфорд како главни бази за тренирање на своите параолимпијци.
NGC 7248
NGC 7248 — леќеста галаксија во соѕвездието Гуштер, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7248 се споменува и како UGC 11972, MCG 7-45-22, CGCG 530-19.
Откривање
Објектот е откриен на 8 ноември 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7248 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7248 има привидни димензии од 1,8' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 16 м 52,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 30' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 7248 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68485. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 87; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3203. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 580.
Црква „Св. Никола“ - Букојчани
'''Св. Никола''' — црква во кичевското село Букојчани. Му припаѓа на Кичевското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ — ОА.
Црквата е гробишен храм. Изградена е во 1970-тите на темели на црква од 1882 г. која потоа била урната. Фреските се дело на зографот Кузман Фрчкоски од Галичник, сликани во периодот од 1976 до 1978 година.
IC 1305
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1305 се споменува и како NGC 2783B, UGC 4856, MCG 5-22-17, CGCG 151-26, HCG 37B, FGC 857, KCPG 192A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1305 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1305 има привидни димензии од 1,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 13 м 32,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 0' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на IC 1305 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26012.
456
456 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 456 година од новата ера, 456. од првиот милениум, 56. од V век и седма од 450-тите.
Јаник Караско
Јаник Фереира Караско (роден на 4 септември 1993 година, во Иксел) — белгиски фудбалер, офанзивен крилен играч на Атлетико Мадрид и на белгиската репрезентација.
456
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Јаник Караско
Технички одлики
Класично крило, природен деснак, но може подеднакво добро да игра на двете страни (како лево или десно крило) и дури во централниот дел од теренот како напаѓач или зад напаѓач. Одличното движење и добрата техника му дозволуваат да се претставува како замка за противничките екипи и да се уфрла внатре за да ги завршува акциите со удар. .
456
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5964 и 5965 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5206 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4216 и 4217 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1209.
Јаник Караско
Почетоци и рана кариера
Роден е во Иксел, всушност периферијата на Брисел, од татко португалец и мајка шпанка. Караско започнал да игра фудбал во Стад Евере, мал локален клуб, но по кратко време се префрлил во екипата на Дигем Спорт. Потоа продолжил во младинската школа на екипата на Биршот од Антверпен, а во 2009 година бил купен од Генк, каде одиграл една сезона за малдинскиот тим. Пред почетокот на следната сезона, Монако го доведува Караско, и тој се развивал во нивниот младинскиот тим две години пред да го направи своето деби за првиот тим во 2012 година. Во својата првата сезона во Монако го освоил Гамбардела купот, престижен турнир за младински екипи под 18 години во организација на Француската федерација.
456
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 456 година се протега во 3092 и 3093, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3152 и 3153 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 999. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 171 и 170 година пред хиџра.
Јаник Караско
2012-2014; под водство на Раниери
Во летото 2012 бил повикан во првиот тим на Монако. Своето деби го направил на 30 јули 2012, во победата со 4-0 против Тур, постигнувајќи го својот прв гол како професионален фудбалер токму на овој натпревар носејќи му водство на својот тим од 1-0 во 30-тата минута. . Во истиот натпревар, исто така, му асистирал од корнер на Андреа Раџи за вториот гол на Монако. . Неговите перформанси го прават еден од незаменливите стартери во формацијата на тренерот Клаудио Раниери. На 26 септември 2012 година, во третиот круг од Лига купот против Валенсиен постигнал гол од пенал за израмнување на 2-2 во 45-тата минута, а подоцна Монако изборил пласман во следното коло со победа од 4-2 по продолженија. На 22 декември 2012 година, во победата над Ле Ман со 3-2, постигнал гол и за првпат во својата фудбалска кариера добил жолт картон. На 13 април 2013, за првпат во својата професионална кариера постигнал два гола за победата со 2-0 над Осер. Својата дебитантска сезона во професионалниот фудбал ја завршил со 27 настапи, 6 гола и 6 асистенции во Лига 1, a неговиот придонес се покажал клучен за освојувањето на титулата и промоција во Лига 1. . Во Лига купот постигнал 2 гола, а неговиот тим бил елиминиран во осминафиналето.
Во сезоната 2013-2014, и покрај интересот од голем број клубови за да го напушти Кнежевството, Фереира-Караско продолжил да биде клучен темел во екипата на Раниери. Тој дебитирал во највисоката француска лига на 10 август 2013, во победата со 2-0 против Бордо на Стад Шабан-Делма. На 5 октомври 2013 година, во победата со 2-1 против Сент Етјен, го одбележал својот прв гол во Лига 1. Во следното коло постигнал два гола, во натпреварот против Сошо што завршил 2-2. . Кон крајот на сезоната загубија го загубил местото во почетната постава од колумбиецот Хамес Родригес.
2014-2015: со доаѓањето на Жардим
Сезоната 2014-2015 за Монако започнала со раскинување на договорот со тренерот Раниери, кој бил заменет со португалскиот тренер Леонардо Жардим. Исто така клубот се разделил со двајцата клучни играчи, колумбијците Радамел Фалкао и Хамес Родригес, по што Фереира Караско бил вклучен во почетната постава на Жардим. Неговиот дебитантски настап за сезоната дошол на 10 август 2014, во поразот со 2-1 на домашен терен од Лорјан. . На 17 септември го направил своето деби во европските натпреварувања, во првото коло од групната фаза на Лигата на шампионите против Баер Леверкузен на Стад Луј II (победа со 1-0). . На 18 октомври, во победата со 2-0 над Евијан, го одбележува својот прв гол за сезоната. . Во следното коло од француското првенство бил прогласен за човек на натпреварот, откако прикажал извонредни перформанси, асистирајќи за првите два гола и бил стрелец на третиот, во победата со 3-1 против Бастија. Во дербито на осминафиналето од Лига купот, против Лион, Караско го постигнал првиот гол во продолженијата за водство на Монако од 1-0, но подоцна Александар Лаказет го израмнил резултат и го одвел натпреварот во изведување на пенали; Монако победил со 5-4. На 25 февруари 2015 година, за време на осминафиналниот натпревар од Лигата на шампионите, го постигнал својот прв гол во европските натпреварувања, заверувајќи ја големата победа на Монако на гостувањето кај Арсенал во Лондон со 3-1.
Атлетико Мадрид
На 10 јули 2015 бил купен од Атлетико Мадрид за сума од 20 милиони евра, потпишувајќи петгодишен договор со клубот.
Репрезентативна кариера
Караско ја има претставувано Белгија во селекциите под 15, под 17, под 18, под 19 и под 21 година.
На 10 октомври 2014 бил повикан од селекторот на сениорската репрезентација, Марк Вилмотс, за натпреварот против Андора во квалификациите за Евроипскот првенство 2016; Белгија победила со 6-0, а Караско останал на клупата како неискористена замена. . Официјалното деби го имал на 28 март 2015, во победата со 5-0 над Кипар во Брисел, влегувајќи како замена во 69-тата минута на местото на Маруан Фелаини.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 22 март 2015.
1130 п.н.е.
1130 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1130. година пред новата ера, 130. од вториот милениум п.н.е., 30. од 12 век п.н.е. и прва од 1130-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4378 и 4379 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3620 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2630 и 2631 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 377 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1130 година се протега во 1506 и 1507, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1566 и 1567 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 587 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1805 и 1804 исламска година пред хиџра.
Откритија
1130 av. J.-C.
1299 п.н.е.
1299 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1299. година пред новата ера, 299. од вториот милениум п.н.е., 99. од 13 век п.н.е. и последна од 1290-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4209 и 4210 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3451 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2461 и 2462 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 546 пред основањето на Рим.
Каршијак (Пиринска Македонија)
Каршијак или Каршијака (Каршияк, Кършияк, Каршияка; од Karşıyaka - „спротивна страна“ или „спротивен крај“) — историско-географска област во западна Пиринска Македонија. Го опфаќа оној дел од Малешевијата западно од реката Струма, односно по источните падини на Малешевските Планини.
Црква „Св. Атанасиј“ - Слимница
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Слимница, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Величествената црква е изградена во 1872 г. на рид во Долното Маало на Слимница. Годината е напишана на камен релјеф со цвеќиња и мали глави. Внатре има голема женска црква, но нема живопис. Храмот има исклучително вреден резбан иконостас, како и резбан и насликан амвон. Спроти црквата има воен споменик.
1129 п.н.е.
1129 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1129. година пред новата ера, 129. од вториот милениум п.н.е., 29. од 12 век п.н.е. и последна од 1120-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4379 и 4380 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3621 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2631 и 2632 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 376 пред основањето на Рим.