Глауком
Генетика
Епидемиолошки студии, анализа на потеклото, студии на близнаци, сите сугерираат дека генетското влијание може да биде важно во некои случаи на отворен агол. Роднините на поединците со глауком според некои објавени студии покажале дека имаат повисок глауком од очекуваниот и сличен на оние што ја имаат болеста. Тешкотијата во генетските анализи за примарниот глауком на отворен агол е составена од неколку фактори вклучувајќи го касното ниво на болеста и недостаток на рани маркери кои ги ограничуваат семејните анализи, тешкотија и несогласувањето во дефинирањето на болеста дека тоа е всушност група на болести. Дека има мултифакториелна етиологија и дека наследувањето не се одвива според Менделеевите правила. Студиите за преваленција покажуваат географска и регионална променливост. Иако околинските разлики може да играат улога во овие варијации, генетските фактори се изгледа позначајни. Црнците имаат значително повисок ризик за развој на болеста и развиваат глауком на порана возраст од белците. Во Јапонија преволенцијата е 0,55%, Северозападна Алјаска покажува преваленција од 0,06%. Интересно и двете популации имаат сигнификантно висока распространетост на другите форми на глауком. Некои форми се наследуваат автосамно рецесивно, некои автосомно доминантно а некои не се совпаѓаат со чистите менделееви родители. Недостатокот на дијагностички информации исто така добро како и променување на дефиницијата за глауком ја прави интерпретацијата на тие студии тешка. Некои од семејствата имале невообичаена клиничка иднина, нетипична за примарен глауком на отворен агол. На пример, во едно семејство има невообичаена боја на ирисите ткивото, која соодветствува со фенотипот на болеста. Во претходните тешкотии со овие студии јасната дистинкција помеѓу инфантилниот, јувенилниот и адултниот глауком не е секогаш направена. Некои семејства кои се претпоставува дека имаат примарен глауком на отворен агол и се смета дека сега има JПГОА. Ова е важно затоа што, како што веќе кажавме, некои форми од ЈПГОА и ПГОА се различни клинички болести што претставуваат различни краеви на ист спектар. Студиите на близнаци исто така се користат за да се процени значењето на генетските фактори на ПГОА. Голдшмит користејќи го данскиот регистер на близнаци идентификувал седум (7) пара на близнаци во кои најмалку еден имал ПГОА. Само во еден случај и другиот близнак имал очен притисок исто така. Два пара на едноклеточни близнаци со најмалку еден член на парот со ПГОА биле идентификувани во финската Кохопт студија на близнаци. Севкупно студиите на близнаци се сугестивни, на броевите кои се вклучени се премногу мали за да се донесуваат општи заклучоци. Семејната историја на очниот притисок е важен ризичен фактор за развој на примарен глауком на отворен агол. Статистиките за распространетост помеѓу членовите на семејството кои биле истражувани околу 5-20 пати биле видени во општата популација. Луѓето, популацијата, засновани на Балтиморското очно истражување приспособено на годините, е асоцијација на фенотипот на болестите и семејната историја. Послабо но значајно, асоцијација било исто така аедлог дека асоцијата на семејната историја со болеста може да биде позначајна помеѓу црните отколку помеѓу белите. Интересно во ова истражување е тоа што било пронајдено дека претходното знаење за очниот притисок може да претставува значајна склоност]. Стапката на веројатност за поединците кои веќе знаат дека имаат очен притисок беше 2-3 пати поголема од поединците чиј очен притисок беше дијагностициран за време на студијата. Веројатно поединците кои знаеле дека имаат очен притисок биле позинтересирани за болеста и затоа биле повеќе запознаени за очниот притисок од нивните роднини и ги терале да се тестираат. Овој тип на склоност треба да се земе предвид во повеќето од студиите за глауком. Изненадувачки пронајдок, даден за семејната историја во развоен очен притисок, е дека помеѓу очна хипертензија                                                   и позитивната семејна историја не се појавува растење на ризикот за развој на глауком. Во ова истражување со очна хипертензија и без детектибилна загуба на очното поле билоо следени сè додека не се покаже доказ за очен притисок. Значајни фактори за развој на очен притисок вклучуваат зголемен интраокуларен притисок, постара возраст, поголема нервна атрофија на фиброзните влакна. Растот не е значаен фактор. 45% на очна хипертензија во ова истражување имаат семејната историја на очен притисок. Овие истражувања ја покажуваат можноста дека генетските фактори за очниот притисок може да имаат поважна улога во предизвикувањето на абнормален интраокуларен притисок отколку афектираните ганглиски клетки на оштетувањето. Некои студии предложуваат дека многу поединечни фактори кои влијаат на веројатноста за развој на ПГОА може да биде најмалку генетски определена по делови. Интраокуларниот притисок е често и е повеќе од веројатно да е повисок кај роднините на поединците со очен притисок отколку кај општата популација. Излезното олеснување, кое е мерење колку лесно течноста може да ги напушти очите и ова е важно во определувањето на интраокуларниот притисок.Покачувањето на интраокуларниот притисок е често поврзано со користење на кортикостероиди кое исто така се појавува дека е под генетски влијание, веројатно во моногенска склоност. Големината на оптичкиот сноп може да игра определувачка чувствителност за развивање на очниот притисок. Поединците со големи оптички дискови се сметаат за повеќе од сигурни за развој на глауком. Оптичкиот сноп е функција на големината на оптичкиот диск и збирот на нервното ткиво кое поминува низ него. Областа на оптичкиот диск може да варира шестократно отколку во нормалната популација. Двата пречници на дискот и снопот се најмалку генетски определени по делови. Основниот број на клетки од нивниот центар може значајно да варира. Црнците имаат поголеми оптички дискови како и повеќе ганглиски клетки во споредба со белците. Севкупните докази покажуваат дека генетските фактори се важни за развојот на примарен глауком на отворен агол. Меѓутоа во најголем број на случаи предвид се земаат покрај генетските фактори и интеракциите во средината.