cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Димитрије П. Тирол
Биографија
Тирол, како учител на Милош, синот на Господарот Јеврем, во 1839 г. поминал години со него во Русија. Во Одеса, Тирол се сретнал со потомците на оние Срби кои емигрирале од Хабсбуршката монархија во Русија во средината на 18 век. Тука, меѓу другото, се запознал со Димитриј Максимовиќ Књажевиќ, првиот претседател на Друштвото за историја и антика во Одеса, чии предци биле Срби. Станал дописен член на споменатото историско друштво Одеса. Се вратил од Русија по две години во есента 1841 година.
Во мај 1841 година во Белград е основано Друштвото на српската литература, за кое Димитрије П. Тирол се залагал долго време. Станал член на Друштвото и ја извршувал должноста благајник. Во април 1842 година Тирол е назначен за шеф на државната печатница на Србија.
Со политичките промени во Србија, Димитрије П. Тирол го напуштил Белград и на крајот на 1842 година се вратил во Темишвар, каде наишол на семејни проблеми. Во Темишвар се посветил на пишување и преведување. Во ова тој е вознемирен од настаните од 1848-1849 година. Поради неволјите го напуштил Темишвар и извесно време останал во Земун.
Мито на 1 мај 1848 година учествувал како пратеник на Мајското собрание во Сремски Карловци. Димитрије Г. Тирол - имењак, внук на Димитија П. Тирол бил академски образован, одличен сликар, кој најчесто сликал портрети на познати луѓе од своето време.
Во 1851 година Тирол станал професор по српски јазик во гимназијата Темишвар. Истата година е избран за директор на локалните српски училишта. Таа година, Тирол работел на основање на Читачкото друштво во предградието Темишвар Фабрика. Започнал во 1853 година „Календар на Темишвар“ во Темишвар.
Тирол 1855 година се разболел и умрел на 30 март 1857 година во Темишвар, каде што бил погребан.
Миранда Бејли
Миранда Бејли (Miranda Bailey) е измислен лик од телевизиската серија на ABC, Вовед во анатомија. Ликот го толкува глумицата Чандра Вилсон, која освои SAGA награда во 2007 за улогата. Чандра Вилсон исто така беше номинирана за споредна глумица за драмска серија во 2007 на доделувањето Еми награди за улогата.
Позадина
Миранда Бејли која дипломирала во Вилслеј Колеџот, е хируршки резидент кој е воедно и ментор на петте стажисти. Таа се омажува за Такер Џонс во 1995.
Краток преглед
Пред да се запознаеме со Миранда, Изи, Кристина, Мередит и Џорџ нејзините пет стажисти се во соблекувалната и дознаваат дека сите се сместени кај некој жена која има прекар „Наци“. Џорџ вели: „барем ќе бидеме мачени заедно“. Сите четворица и се приближуваат на Миранда а во меѓувреме Изи вели да се надеваат дека е добра и дека сето тоа со прекарот е лага или можеби тој прекар не значи ништо лошо. Но сите се залажуваат. Кога тие веќе ќе дојдат до неа таа ги погледнува остро и веднаш дава впечаток дека е има строг карактер. Изи почнува да и се умилкува но Миранда и вели дека веќе не ја сака и тоа нема никогаш да се смени. Почнува на сите да им се дере и да ги тера да ја следат им ги кажува своите 5 строги правила кој мораат да ги почитуваат. Покрај оваа строгост таа им станува многу добар ментор.
Миранда е строга, дисциплинирана и одговорна личност, но и докторка. Таа е позната по нејзината строгост и непопустливост. Колегите ја викаат „Нациста“ или скратено „Наци“. Таа го има слушнато ова но никогаш не се бунела. Таа иако строга е прав ментор за петте стажисти за кој е задолжена: Мередит Греј, Кристина Јанг, Изи Стивенс, Џорџ О‘Мали и Алекс Карев. Има поставено граници и никој не смее да и се спротивстави. Миранда не се плаши ниту од д-р Ричард Вебер кој е и шеф на хирургијата. Таа знае кога треба да се биде строга и затоа во некои случаи како на пример случајот со Дени Дукет кога Изи направи фатален прекршок таа се однесуваше добро кон Ричард. Таа е одговорна и дисциплинирана, никогаш не доцни на работа и секогаш е спремна за операција. Немаше ни месец откако се породи таа се врати на работа без проблем. По бебето Миранда добива страв дека колегите ја гледаат како многу нежна и и попуштаат поради бебето, таа еднаш вели „несакам да станам личноста која ја потапкуваат по рамото“. Но покрај се таа се врзува со пациентите и е праведна кон нив. Еднаш нејзиниот прв пациент откако станала стажист беше повторно примен во болницата кога тој умре поради неуспешна операција таа почна да плаче и не можеше да се контролира. Сака деца и е многу вредна и чесна личност. Што се однесува до нејзината професија таа е одличен доктор кој специјализира општа хирургија.
Прва сезона
Откако ќе ги запознае нејзините нови стажисти и ќе им влее малку страв, Ричард решава да го пренесе и Алекс во нејзината група за таа да го „среди“. Миранда прифаќа и го зема Алекс во нејзината група. Почнува да ги учи нејзините стажисти на важни работи им дозволува пополека да учествуваат на некои операции и многу други работи. Кога Изи решава да прави забава Миранда самата се поканува на забавата и по малку забавување решава да оди дома но како што тргнува кон колата гледа дека во соседната кола Мередит и Дерек водат љубов таа и потчукнува на прозорецот и вели: ќе ви пречи да ја поместите колата ми ја блокирате мојата. Дерек и Мередит се шокираат. Утредента Миранда се однесува лошо и кон Дерек и кон Мередит. Таа и одржува лекција и и вика дека не сака нејзината стажистка да спие со нејзиниот шеф бидејќи тоа го нарушува балансот. И дека сега е само секс но подоцна Дерек ќе почне да ја фаворизира Мередит и ќе ја бира само нејзе за асистирање на операции и ќе дојде до конфликт помеѓу другите стажисти. Миранда се однесува лошо и кон Дерек со што го застанува во лифтот и му кажува некои важни работи. Подоцна Миранда и ја уценува Мередит да ја запре врската со Дерек но кога повеќето дознаваат за нивната врска таа престанува. Во оваа сезона се нема случено позначајно нешто за Миранда.
Трета сезона
Миранда е повикана да го индефикува телото на Дени кога потврдува дека тоа е тој се доближува до него и му вели „извини за се“. Миранда е потресена поради смрта на Дени. На крајот на епизодата Миранда лежи на земја тажна поради работите што се имаат случено.
Петта сезона
pt:Anexo:Lista de personagens de Grey's Anatomy
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2012
Натпреварите во кревање тегови на Летните олимписки игри 2012 беа одржани од 28 јули до 7 август, во Ексел центарот. Учествуваа вкупно 260 натпреварувачи (156 мажи и 104 жени). Беа поделени вкупно 15 златни медали, и тоа осум во машка конкуренција и седум во женска конкуренција.
Шарена џамија
Шарената џамија — позната живописна џамија во градот Тетово, Македонија.
Историја
На десниот брег на реката Пена во градот Тетово во XV век е подигната џамија. Крај неа е Турбето на анамата Хуршиде. Џамијата е значајна по своите внатрешни и надворешни сликарски декорации. Особено е живописана јужната страна која се гледа од главниот пат што води кон Гостивар. Во составот на овој амбиент, се наоѓа и зачуваниот Чифте амам, во кој денес е Уметничката галерија, како и конаците претставуваат интересна урбанистичка целина. Со конзерваторско-реставраторските работи на сликарите во џамијата и надвор од нејзината фасада, повратен е некогашниот изглед и убавина.
Партизан (стадион)
Стадион Партизан — фудбалски и атлетски стадион кој се наоѓа во Белград, Србија. На овој стадион своите домашни натпревари ги игра ФК Партизан, како и Фудбалската репрезентација на Србија. Стадионот се наоѓа во населбата Аутокоманда во Општина Савски венац.
Стадионот во периодот од 1951 до 1989 година го носел името „Стадион на Југословенската народна армија“ или скратено „Стадион на ЈНА“, и бил во сопственост на тогашната Југословенска народна армија.
Историја
Од половината на педесеттите години на XX век, па до 1987 година на стадионот секој 25 мај се одржувала парада за Денот на младоста. Стадионот официјално бил отворен на 9 октомври 1949 година на натпреварот помеѓу Југославија и Франција. Стадионот на Партизан имал сместивост од 55.000 гледачи, сè додека УЕФА не ги усвоила новите правила за безбедност.
Стадионот бил реновиран во текот на 1998 година и моментално има 32.710 места за седење. Игралиштето има димензии од 105x70 m, трибините имаат 30 редови на седиштата и постојат 30 влеза за гледачите. Најголема точка на стадионот е на висина од 21 m, а најоддалечените места на гледалиштето се на растојание од 236 метри по должина (север-југ) и 150 метри по ширини (исток-запад). Навивачите на Партизан својот стадион го нарекуваат Фудбалски храм.
Фламенко
Фламенко во својата најстрога смисла, е форма на уметност заснована врз различните фолклорни музички традиции на јужна Шпанија, развиена во рамките на супкултурата гитано во регионот на Андалузија, но има и историско присуство во Екстремадура и Мурсија. Во поширока смисла, тоа е термин за стопеница што се користи за да се однесува на различни современи и традиционални музички стилови типични за јужна Шпанија. Фламенкото е тесно поврзано со припадниците на ромската етничка припадност кои значително придонеле за неговото настанување и професионализација. Сепак, неговиот стил е уникатно андалузиски.
Најстариот запис за фламенко музика датира од 1774 година во книгата Las Cartas Marruecas од Хозе Кадалсо. Развојот на фламенкото во изминатите два века е добро документиран: „театарското движење на саинетите (едночинки) и тонадилите, популарни книги со песни и листови со песни, обичаи, студии за танци и токи, совршенство, весници, графички документи во слики и гравури... во континуирана еволуција заедно со ритамот, поетските строфи и амбиентот“.
На 16 ноември 2010 година, УНЕСКО го прогласи фламенкото за едно од ремек-делата на усното и нематеријалното наследство на човештвото.
Историја
Се верува дека жанрот фламенко се појавил кон крајот на 18 век во градовите и аграрните градови на Долна Андалузија, истакнувајќи го Херес де ла Фронтера како прв пишан остаток на оваа уметност, иако практично нема податоци поврзани со тие датуми и манифестациите од ова време се повеќе типични за болеро школата отколку за фламенкото. Постојат хипотези кои укажуваат на влијанието врз фламенкото на видовите танци од индискиот потконтинент – местото на потекло на ромскиот народ – како што е танцот катак. Но, исто така, документарниот филм Гурумбе, песни од вашата црна меморија, го прикажува африканското влијание врз ритмите и кореографиите на фламенкото. Музичарот и антрополог Раул Родригез истакнува дека на банту јазикот „фанда“ значи забава, а наставката -нго (како во „Конго“ или „Мандинга“) укажува на можно африканско потекло на зборот „фанданго“.
Кафе кантанте
Во 1881 година, Силверио Франконети го отворил првото кафуле на фламенко пејачи во Севиља. Во кафулето на Силверио, пејачите биле во многу конкурентна средина, што овозможило да се појави професионален пејач и служело како место каде што била конфигурирана фламенко уметноста.
Фламенкологија
Почнувајќи од 1950-тите, почнале да се објавуваат изобилни антрополошки и музиколошки студии за фламенкото. Во 1954 година, Хиспавокс ја објавил првата Антологија на фламенкото (Antología del Cante Flamenco), звучна снимка која била голем шок за своето време. Во 1955 година, аргентинскиот интелектуалец Анселмо Гонзалес Климент објавил есеј наречен „Фламенкологија“, чиј наслов го крстил „збирката на знаења, техники, итн., за пеење и танцување фламенко“. Оваа книга послужила како основа за следните студии за овој жанр.
Како резултат на тоа, во 1956 година бил организиран национален натпревар во Кордоба, и во 1958 година била основана првата фламенколошка катедра во Херез де ла Фронтера, најстарата академска институција посветена на проучување, истражување, конзервација, промоција и одбрана на фламенкото. Исто така, во 1963 година кордованскиот поет Рикардо Молина и севилскиот пејач Антонио Мајрена го објавиле своето дело, кое станало задолжително референтно дело.
Протест со фламенко за време на режимот на Франко
Фламенкото станало еден од симболите на шпанскиот национален идентитет за време на режимот на Франко, бидејќи режимот го присвоил фолклорот традиционално поврзан со Андалузија за промовирање на националното единство и привлекување туризам. Оттука, на фламенкото долго време се гледало како на реакционерен или ретрограден елемент. Во средината на 1960-тите и до транзицијата, пејачите кои се спротивставиле на режимот почнале со употреба на протестни стихови. Меѓу нив се: Хозе Менезе и текстописецот Франциско Морено Галван, Енрике Моренте, Мануел Герена, Ел Лебријано, Ел Кабреро, Лоле и Мануел, ел Пики или Луис Марин, меѓу многу други.
Ново фламенко
Во 1980-тите се појавила нова генерација фламенко уметници кои биле под влијание на митскиот пејач Камарон, Пако де Лусија, Моренте итн. Овие уметници биле заинтересирани за популарната урбана музика, која во тие години ја обновувала шпанската музичка сцена. Меѓу нив се „Пата Негра“, кој го споил фламенкото со блуз и рок, Кетама и Реј Хередија, креаторот на сопствен музички универзум каде фламенкото зазема централно место.
Фламенко култура во странство
Државата Ново Мексико, сместена на југозапад од Соединетите Држави, одржува силен идентитет со фламенко културата. Универзитетот во Ново Мексико сместен во Албакерки нуди програма за постдипломски студии на фламенко. Изведбите на фламенко се широко распространети во заедниците Албакерки и Санта Фе, при што Националниот институт за фламенко спонзорира годишен фестивал, како и различни професионални фламенко изведби на различни места. Еми Грим, позната по нејзиното уметничко име Ла Еми е професионална танчерка на фламенко и родена во Ново Мексико, која настапува и предава фламенко во Санта Фе. Таа продолжува да ја проучува својата уметност со патување во Шпанија за да работи интензивно со Кармела Греко и Ла Попи, како и со Хозе Галван, Хуана Амаја, Јоланда Хередија, Иван Варгас Хередија, Торомбо и Росио Алкаиде Руиз.
Демографија на Бутан
Демографијата на Бутан ја отсликува состојбата во Бутан поврзана со населението, етничките групи, религијата и јазиците.
Религија
Околу две третини од населението се припадници на Друкпа Кагјура или Нингмапа Будизмот. Околу една третина од населението се припадници на хиндуизмот, кој пак најмногу е застапен на југот од земјата. Останатите религии се застапени со помалку од 1 процент.
Немања Томиќ
Клубска кариера
Првите фудбалски чекори ги направил во родниот Крагуевац, во локалниот ФК Раднички. Веќе на 16 години настапувал за сениорскиот тим на Раднички и е рекордер во историјата на овој клуб.
Демографија на Бутан
Надворешни врски
ভুটানের জনপরিসংখ্যান
Немања Томиќ
Клубска кариера
Токму на неговиот 19-ти роденден, односно на 21 јануари 2007 година е поканет и преминува во редовите на Партизан. За црно-белите младинци играл половина година, а потоа и целата сезона 2007/08, како и првиот (есенски) дел од сезоната 2008/09. играл за Телеоптик, огранок на Партизан. Во тие година и пол го докажал својот потенцијал и бил еден од најистакнатите првотимци на вториот црно-бел тим, па во првите денови од јануари 2009 г. бил прекомандуван во редовите на официјалниот српски освојувач на двојната круна.
Во јануари 2013 година, тој преминал во турскиот Генчлербирлиги. Партизан не соопштил за колку пари е продаден Томиќ, но медиумите објавиле дека се работи за 1,5 милиони евра. По три и пол години минати во Генчлербирлиги се преселил во второлигашот Гиресунспор. Томиќ имал уште едногодишен договор со клубот од главниот град, но бидејќи Генчлер не сметал сериозно на него, договорено е последната година да ја помине на позајмица во второлигашот од црноморското крајбрежје.
Во октомври 2018 година се вратил во српскиот фудбал и потпишал договор со тимот на Земун. За Земун одиграл 20 првенствени натпревари, со четири постигнати гола, но клубот испаднал од српската Супер лига. Во јуни 2019 година потпишал договор со Раднички од Ниш. Во дресот на Раднички настапил на седум натпревари (два во квалификациите за Лига Европа и пет во Супер лигата ), а во истиот преоден рок, на 2 септември 2019 година, го напуштил Раднички и се преселил во Радник од Сурдулица. На 5 октомври 2020 година се вратил во родниот град Раднички 1923 година, потпишувајќи договор до крајот на натпреварувањето 2020/21 во Првата лига на Србија. Со екипата на Раднички освоил место во српската Суперлига, по што му истекол договорот. На почетокот на септември 2021 г. потпишал нов договор со Раднички.
Репрезентација
За сениорската репрезентација на Србија дебитирал на 7 април 2010 година во пријателскиот натпревар против јапонската репрезентација, кога постигнал и гол.
15 Лебед
15 Лебед е единечна ѕвезда во северното coѕвездие Лебед. Со привидна ѕвездена величина од 4,90, е слабосјајна ѕвезда, но е видлива со голо око. Растојанието до 15 Лебед може да се процени од годишната паралакса од mas, што е пак растојание од околу 296 светлосни години. Се приближува кон Сонцето со околусончева радијална брзина од 23,6 км/с.
Ова е остарена џиновска везда со ѕвездена класификација, G8 III, во која водородот од јадрото е целосно искористен и се развива надвор од главната низа. Тоа е припадник на џиновите од црвеното згрутчување, што значи дека енергијата се создава преку соединување на хелиумот во неговото јадро. Ѕвездата е со старост од 1,50 милијарди години со 2,3 пати поголема од маса од онаа на Сонцето, и е проширена од сончевиот полупречник за 12 пати. Зрачи со јачина поголема 93 пати од светлината на Сонцето, поради зголемената фотосфера на делотворна температура од 4.920 К.
Билјана Беличанец-Алексиќ
Билјана Беличанец-Алексиќ ( во —  во ) — македонска театарска, телевизиска и филмска глумица. Во периодот од 2013 до 2017 година ја извршувала функцијата градоначалник на Општина Кисела Вода.
Животопис
Беличанец е родена на 25 јули 1973 во Скопје. Ќерка е на познатиот водител на манифестации, Симон Беличанец. Во 1994 година дипломирала како најмлад глумец на Факултетот за драмски уметности на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје и истата година се вработува во Народниот театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, каде претежно игра главни улоги за кои подоцна добива награди и признанија. Во 1997 година се вработила во Драмски театар - Скопје. До сега реализира бројни главни и споредни улоги во повеќе театарски проекти во Драмски театар и други инстутуции и проекти. Во 2012 година го добила признанието „Мајка Тереза“.
Смрт
На 6 април 2019 година била пронадена мртва во стан во Скопје. Според полицијата се работело за самоубиство.
Синтика (општина)
Синтика (Δήμος Σιντικής, Димос Синдикис) — општина во Серскиот округ на Егејска Македонија, денес во Грција. Административен центар е градот Валовишта (или Демир Хисар; гр. Сидирокастро). Подрачјето на општината приближно се совпаѓа со она што традиционално се смета за „Демирхисарско“ („Валовишко“).
Општината е наречена по горномакедонската област Синтика, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.
Населени места
Општината Синтика е создадена на 1 јануари 2011 г. со спојување на општините Беласица (Керкини), Валовишта (Сидирокастро), Петрич (Петрици) и општинските целини Драготин (Промахонас), Крушево (Ахладохори) и Сенгелово (Ангистро) по законот „Каликратис“. Општината практично е наследник на некогашната епархија Ситника во Серскиот округ која постоела до усвојувањето на законот „Каподистријас“ во 1997 г. и е приближно слична на Демирхисарската каза на Серскиот санџак во Османлиското царство.
Општинска единица Беласица
Општинската единица Беласица со седиште во Станица Порој ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Драготин
На територијата на единицата се и отпишаните села Рајковци (Καπνότοπος, Капнотопос) и Рупел (Κλειδί, Клиди).
Општинска единица Крушево
Општинската единица Крушево со седиште во Крушево (Ахладохори) опфаќа три села сместени во котлина во долината на Крушевска Река (Крусовитис), затворена меѓу планините Славјанка (Алиботуш или Орвилос) од север и Шарлија (Ори Врондус) од југ.
Општинска единица Петрич
Општинската единица Петрич ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
На територијата на општината е и село Обаја (Агриолевка), отпишано во 1960 г.
Општинска единица Сенгелово
Општинската единица Сенгелово опфаќа само едно населено место — Сенгелово (Άγκιστρο, Ангистро).
На територијата на општинската единица се и отпишаните села Вранково (Κάτω Καρυδιά, Като Каридија), Лехово (Κρασοχώρι, Красохори), Трнка (Δαμάσκηνο, Дамаскино) и Хоџово (Άνω Καρυδιά, Ано Каридија).
Даблин
Даблин (Dublin, Baile Atha Cliath, Бел Оха Клах) — главниот и најголемиот град на Република Ирска. Се наоѓа во источниот дел на државата при вливањето на реката Лифи во Ирското Море. Градот има околу 506 211 население а заедно со околината 1 585 327.
Потекло на поимот
Англиското име на градот Даблин изведен е од ирскиот израз Dubh Linn (црна бара, црно езерце).
Ирското име на градот е Baile Átha Cliath, што во адекватен превод би значело „град на препоручена газа“. Името се однесува на газата преку реката Лифи на која е основан градот.
Историја
Првата позната населба на подрачјето на Даблин се викала Еблана - името е најдено во деловите од александрискиот географ Птоломеј, од 2 век п.н.е. Градот подоцна во историјата се појавува под името „Црно Езерце“ (ирски: Dubh-linn), кога доселениците во 291 година извојувале победа над вооружените сили на кралството Ленстер. Денешното официјално име на градот Baile Átha Cliath се применува од наредните доселувања. Жителите на ова подрачје околу 450 година го примиле христијанството од страна на Свети Патрик, кој подоцна станал светец-заштитник на Ирска. Ирските бунтовници успеале, во повеќе наврати во текот на наредните 3 века, да ја преземат власта над градот. Во 1171 година, Данците ги протерале Англонорманите, предводени од Хенри II, крал на Англија. Владеењето на Ангија со Даблин траела непрекинато до 1534 година, кога ирскиот патриот Томас Фицџералд извршил опсада над градот. Но, наскоро градот повторно потпаднал под англиската круна.
Сè до половината на 17 век, Даблин останал мал, средновековен град, опкружен со ѕидини. Во текот на 17 век, за време на англиките граѓански војни, познати под името „Голема Револуција“, даблин бил предаден на англиските власти, да би се избегнал негов пад во рацете на Ирците. Даблин останал од британска власт сè до ирската револуција во 1798 година, кога и пропаднал обидот да се зароби овој град.
Вториот обид, изведен во 1803 година, под водство на Роберт Емет, исто така завршил неуспешно. Наредните револуции се одиграле во 1847 и во 1867 година. Даблин бил центар на најострите ворби во текот на ирската револуција водени во 1916 година и од 1919 до 1921 година. Исходот бил воспоставување на Ирска слободна држава. По стекнувањето независност, Даблин станал политичко, економско и културно средиште на новата држава.
Последните три децении Даблин, како ретко кој град во Европа, има забележан развој и пораст.
Географска положба
Географската положба на Даблин е изразито поволна. Даблин се наоѓа во средишниот дел на ситочното крајбрежје на Ирска, која е најблиска до Велика Британија и европското копно.
Од вториот по големина град на островот, Белфаст во Северна Ирска, Даблин е оддалечен 170 километри јужно, додека од вториот град по големина во Република Ирска, Корк, градот е оддалечен 250 километри североисточно.
Релјеф
Даблин се наоѓа на источниот брег на островот Ирска, на местото каде реката Лифи се влева во Море. Јужниот дел од градот е бреговит, за да јужно од градот би се издигнал малку низок рид. Западниот и северниот дел од градот се претежно рамичарски.
Клима
Климата во Даблин е умерено-континентална со иразито големо влијание на Атлантик и топлата Голфска струја. Затоа, градот се одликува со блага клима. Најниската просечна температура во јануари и февруари е 6°С, а највисока во текот на јули и август 15°С. Годишно количество на врнежи е околу 760-1000мм, што е најмалку на целиот остров.
Хидрографија
Даблин се наоѓа на источниот брег на островот Ирска, на сливот на реката Лифи во Даблинскиот Залив на Ирско Море. Реката има широк слив, што е поволно за застанување на големите бродови. Ваквата положба овозможила развој на градот како најважно пристаниште на островот.
Градските предели архитектурата
Даблин се наоѓа во рамничарски предел, кој реката Лифи го дели на северен и јужен дел. реката е преградена со десет мостови, од кои се идвојува О`Конелиев мост, кој ги поврзува главните патишта на градот. Во југозападниот дел на Даблин, улиците се тесни и со превои, додека остатокот од градот е добро уреден, со широки авении и широки плоштади. Тие се посебно бројни во југоисточниот и североисточниот дел на градот.
Два канала, Ројал и Гранд, ја обезбедуваат врска помеѓу пристанишките области во јужните и северните делови на реката Шанон.
Даблин е град со ниски згради, бидејќи се наоѓа во рамница, со врвовите на неколку згради кои потекнуваат и од периодот пред 17 век. Римокатоличките цркви датираат од 19 век и XX век. Една од највисоките згради е Либерти Хол кој ретставува баз на троговското друштво. Достигнува 17 катови, додека поголемиот дел од зградите не ја надминуваат висината од 10 ката.
Целата архитектура на градот се сведува на стни детали, во главно вратата кои ги има во безброј комбинации и бои. Надвор од градот, тоа се мали куќи, со убаво средени дворови, со обим од 11 километри. Покрај рекреативните објекти, Феникс Парк содржи и зоолошки градини, неколку станклени градини, како и резиденција на претседателот на републиката. Даблине познат и по стотини пабови и барови. Меѓу најпознатите се Гинис и Олд Џејмсон Дестилерија.
Демографија
Во 17 век Даблин бил еден од најголемите градови во Европа, но подоцна го изгубил тој статус. Во текот на втората половина на XX век, населението на Даблин и неговата околина годишно се зголемува за 1%. Во периодот помеѓу 1961 и 1981 година се забележува најголем пораст на населението. Во почетокот населувањето започнал од руралните во урбаните делови на Даблин. Но последната четвртина од XX век, во централниот дел на градот почнуваат да ја губи привлечноста во корист на нови предградија на југозапад. Последните 20 години даблин спаѓа во најбрзо растечки градови во Европска Унија, благодарејќи на значајниот природен прираст на ирското население и значителното доселување на странско население, најмногу од Полска и Литванија.
Според последните проценки, извршени во 2011 година, Даблин во управните грании има околу 520.000 жители. Меѓутоа, градот одамна ги преминал дадените граници, па изграденото градско подрачје на Даблин се шири на уште три предградски окрузи, кои сочинуваат 1,2 милиони жители во урбаната средина. На крај метрополитенското подрачје на Даблин има над 1,8 милиони жители.
Етнички состав: Населението на Даблин до пред неколку децении било исклучително етнички ирско. Меѓутоа, бројните доселеници од странски земји го измениле составот на населението. Така денес Даблин има преку 17% население родено во странство, и тоа значително повеќе од просекот на државата.
Стопанство
Денес Даблин е високо развиен град, кој спаѓа во 30 најважни градови во светот. Во гтадот има традиционално развиени дејности, а во последните децении сè повеќе се развиваат трговијата, банкарството и услугите.
Најпознат погон во градот е секако Гинис пиварата, која е основана во 1759 година и една од најголемите производители. Една од поголемите дејности во последните години стана и производство и извоз на компјутерски харвери и софтвери. Основата на извозот ја сочнуваат и земјоделските производи и домашната стока од цела држава. Даблин е престлнина на ирските најголеми банкарски и трговски установи. Значаен потег во економскиот живеот се случил со пристапувањето на ирска кон Европкса економска заедница во 1973 година. Исто така, нагло се зголемил и бројот на банки во Даблин.
Култура
Даблин игра главна улога во културната преродба на Ирска, кој започнал во 1884 година со основање на Галската атлетска асоцијација. Денес, Даблин е културна метропола на Европа, која на светот му ги дала прочуените книжевници: Џорџ Бернард Шо, Оскара Вајлд, Јејтс и Џејмс Џојс, но и современите поп-ѕвезди: У2, Симпл Мајндс и Шинејд О'Конор. Даблин на посетителите им нуди голем број знаменитости, како: цркви, историски згради, библиотеки, музеи, галерии, паркови и градини.
Сообраќај
Преку пругите е поврзан со важните одредишта во Ирска.
Даблин е и главно пристаниште на државата.
Планина Емине
Планината Емине (大 峰山, Емине-сан), е света планина во Нара, Јапонија, позната по своите три теста на храброст.
Официјално позната како планината Санџи, таа е попозната како планина Eмине поради истакнувањето во планинскиот масив Емин. Сместена е во националниот парк Јошино-Кумано во регионот Кансаи, Хонши, Јапонија.
Храмот Еминесјај, сместен на врвот на планината, е седиште на сектата Шугендo на јапонскиот будизам и целата планина е дел од поклонение и полигон за јамабуши.
Историја
Манастирот на планината Емине е основан во 8 век од Ен но оуја, како дом за неговата нова религија Шугенда. Шугендо буквално значи „патот на обука и тестирање“ и се заснова на самореализирање на духовната моќ во искуствена форма преку предизвикувачки и ригорозни ритуалистички тестови на храброст и посветеност познати како шугио.
За време на периодот Меиџи, во 1872 година, империјалната влада ги забранила сите „суеверни практики“, вклучително и верување во фолклорни суштества како што се Јакај и Јареј, како и забрани за половите на светите планини како што се планината Фуџи и сите ритуали на планината Емин. За тоа време, планината била затворена и сите практики на Шугендо се одвиваа во тајност. Меѓутоа, во 1945 година, јапонскиот закон за култура ги укинала овие уредби и планината повторно беше отворена. Вежбачите на Шугенда побрзаа да ја вратат планината и да ги вратат традициите.
Во 1964 година, планинарот/автор Кија Фукада ја избрала планината Емин за број 91 од неговите 100 познати планини во Јапонија. Трите критериуми на Фукуда за избор на 100 славени планини биле нивната физичка величина, историско и духовно значење за Јапонија и неговата индивидуалност, што значи дека мора да има уникатна форма, феномен или настан поврзан со него. Во 1980 година на површина од 36.000 хектари во регионот на планината Емине и планината Даигахара била прогласена како дел од програмата УНЕСКО Човекот и Биосферните резервати.
Во 2004 година, тој бил назначен за светско наследство на УНЕСКО, како дел од „Свети места и патеки за аџилак во планинскиот венец Кии“. Овој избор се сметал за крај на контроверзноста околу забраната на планината за жени алпинисти, бидејќи било дадено официјално одобрување од УНЕСКО.
Забрана за жени
Традиционално, на жените во Јапонија не им било дозволено да се искачуваат на планините свети за шинтовските религии. Додека потеклото на традициите може да се претпостави само, првично овие области биле забранети за нечисти луѓе, како што се оние кои неодамна имаа смрт во семејството или жени со менструација, за што се верувало дека се поврзани со шинтовските концепти на нечистотија, поточно „нечистотијата на крвта“ донесена од менструацијата и породувањето.
Другите свети планини имале различни традиции, како што се одделуваат полите по сезона, дозволувајќи им на жените да се искачуваат некогаш, а мажите на други. Се верува дека причината за оваа забрана била да се отстранат мислите за искушение од монасите Јамабуши, кои би требало да практикуваат строго самоодрекување на пустиник во изолирана планина. На крајот, забраните се нарекуваа Нјонин Кекаи (女人 結 界) и само кон жени.
Само планината Санџи има забрана за жени. Делот на планината Инамура (稲 村 ヶ 岳) на планината Емин е резервиран за жени и често се нарекува Нјонин Омине (女人 大 峯), „Женски мин“. Најсветиот храм за религијата Шугенда се наоѓа на делот од ридот Јамагаока, а на влезот на планината со натпис се прогласува „Нема жени примени“ на англиски и јапонски јазик. (Света Гора во Грција, православно христијанско место, има слична забрана за жени.) Забраната на планината Емин е доброволна. Секоја година имало прекршувања од страна на феминистички активисти, но никогаш не било поднесено обвинение за престап. Секој пат кога ќе се пробие границата, храмот и локалната заедница издаваат барање луѓето да ја почитуваат својата религија и традиција.
Тестови на храброст
На планината Емин има три шуги, за кои се вели дека ја зајакнува духовната моќ на предизвикувачот. Алпинистите кои не сакаат да ги полагаат тестовите можат лесно да шетаат околу нив.
Сусени
Сусени (Suseni) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 3.536 жители.
Севастопол
Севастопол (Севасто́поль; Aqyar) — град со посебен статус во Украина, сместен на црноморскиот брег на полуостровот Крим, на Севастополскиот Залив. Иако географски му припаѓа на полуостровот, Севастопол ужива управна посебност и не претставува дел од Автономна Република Крим.
Уникатната географска положба и условите за впловување во градските пристаниште го направиле Севастопол стратешки важна точка за морнарицата. Исто така, градот е туристички центар и одморалиште, главно за посетителите од земјите на ЗНД. Градот, порано седиште на руската (тогашна советска) Црноморска флота — денес поморска база на руската и украинската воена морнарица и истата флота.
По падот на Советскиот Сојуз, пристаништето во Севастопол се соочиле со зголемен промет, и покрај потешкотиите во поглед на заедничката воена контрола над пристаништата и доковите.
Од 2014 година, по нелегален "референдум" непризнаен од Украина, Македонија и светската заедница (на пример, Европската Унија и Обединетите нации  ), Крим е под привремена окупација на Русија.
Копа Америка 1991
Јужноамериканско првенство во фудбал 1991, попознато како Копа Америка 1991 — 35-то издание на Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Чиле од 6 јуни до 21 јуни 1991 година. На турнирот учествувале 10 репрезентации. Турнирот бил освоен од страна на Аргентина, кој во финалето ја совладал репрезентацијата на Бразил. Чиле го освоил третото место победувајќи ја репрезентацијата на Колумбија во натпреварот за третото место.
Батистута, репрезентативец Аргентина, бил најдобар стрелец со шест голови.
Учесници
На првенствотото учествувале вкупно 10 репрезентации: Боливија, Перу, Бразил, Колумбија, Еквадор, Парагвај, Аргентина, Уругвај, Чиле и Венецуела.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
10.
Прв круг
На турнирот учествувале 10 репрезентации кои биле поделени во две групи од по пет екипи. Секоја екипа одиграла по еден натпревар со секој од својата група. Двете најдобри репрезентации се пласирале во завршната фаза на турнирот. За победа биле доделувани два бода и еден за нерешено.
Голгетери
5 голови
3 гола
2 гола
1 гол
Автогол
Грција на Олимписките игри
Грција е земјата од каде потекнуват Олимписките игри. За првпат, Олимписките игри биле одиграни во Атина во 1896 година. Од тогаш, Грција е една од четирите земји кои никогаш не пропуштила ниту едно учество во Олимписките игри. За првпат, Грција на Земските Олимписки игри учествувала во 1936 година, и од тогаш ги пропуштила само еден пат, во 1960 година. Таа на зимските игри не успеала да освои ниту еден медал.
Државата освен во 1896 година била домаќин на Летните олимписки игри и во 2004 година, а и двата пати домаќин бил градот Атина.
Стига е!
Стига е! — граѓанска иницијатива за независни советнички листи во општините Струмица, Босилово и Ново Село. Мотото на иницијативата е „Фронт против рудникот и загадувачите на животната средина“.
Иницијативата, меѓудругото е составена од активисти кои се борат против отворање на рудникот Иловица-Штука.
Токантинс
Токантинс (Tocantins е една од 26-те сојузни држави во Бразил. Се наоѓа во средишниот дел на државата, главен град е Палмаш. Во Токантинс живеат 1.307.818 жители (2006) и зафаќа површина од 277.620 км2.
NGC 2919
NGC 2919 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2919 се споменува и како UGC 5102, MCG 2-25-7, CGCG 63-13, IRAS 09321+1030.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2919 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2919 има привидни димензии од 1,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 34 м 47,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 10° 17' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 159°.
Други поделби
Проучување на NGC 2919 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27232. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 188; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 824. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 990.
Виш (Северна Фризија)
Виш (Wisch; Visk; севернофризиски: Väsk) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Пирамида (геометрија)
Пирамида или шилник — геометриско тело составено од основа која претставува многуаголник, и онолку ѕидови (бочни страни) колку што има страни основата. Пирамидата е дефинирана:
Поделба
Во однос на основата пирамидите се поделени на:
Пирамидата е правилна кога сите страни се еднакви по должина.
Во однос на аголот помеѓу висината и рамнината, пирамидите се поделени на:
Зафатнина и плоштина
Формула за пресметување на зафатнина:
Формула за пресметување на плоштина:
Piramide
Аруна Коне
Аруна Коне (роден 11 ноември 1983) — професионален фудбалер од Брегот на Слоновата Коска, напаѓач на Сиваспор.
Клупска кариера
Коне ја започнал својата кариера во екипата на Рио Спорт во Брегот на Слоновата коска пред да се пресели во својот прв европски клуб белгискиот, Лирс.
Тој го прави своето име играјќи во Холандската Ередивизија за екипите на Рода и на ПСВ каде помина неполни 4 години од својата кариера и постигна повеќе од 50 голови за овие два клуба.
Добрите игри во Холандија му дадоа можност да направи трансфер во уште посилна лига, како што е шпанската Ла Лига, потпишувајќи за тимот на Севиља во 2007 година. Додека игра за Севиља воедно е и неговиот најслаб период во кариерата каде што игра многу ретко како резултат на многубројните повреди. Својот прв гол за андалузијскиот тим го постигна на 25 септември 2007 година против Еспањол што и остана негов единствен за клубот во 40 лигашки настапи.
Додека играше за Севиља тој беше испратен и на две позајмици. Најпрвин во 2010 година помина една полусезона играјќи во Бундеслигата за Хановер 96, а потоа одигра одлична сезона на заем во екипата на Леванте каде постигна 15 погодоци на 34 лигашки натпревари.
Во летото 2012 година Коне конечно ја напушта Севиља за стално и заминува во англискиот Премиерлигаш Виган за сума од 3.5 милиони €. Тој го направи своето деби за Латикс во натпреварот од првото коло од Премиерлигата за сезона 2012-13 на 19 август против Челзи, влегувајќи од клупата за резерви во 67 минута на местото на Франко Ди Санто. Една недела подоцна, на 25 август 2012, Коне беше стартер во натпреварот од второто коло против Саутхемптон и го постигна својот прв погодок за новиот клуб во 89-тата минута заверувајќи ја победата на Виган од 2-0. Тој го постигна својот втор гол на 22 септември, во поразот дома со 2-1 од составот на Фулам. Својата единствена сезона во Виган Атлетик ја завршил со 11 погодоци во 33 настапи во Премиер лигата и уште два гола во сензационално-победничката кампања на Латикс во ФА Купот.
На 8 јули 2013, Коне му се приклучил на Евертон потпишувајќи три годишен договор со карамелите.
Во летото 2017, Коне како слободен играч потпишал за турскиот клуб Сиваспор.
Репрезентативна кариера
На репрезентативана сцена Коне ја претставувал селекцијата на Брегот на Слоновата Коска на Светското првенство 2006 година и на два Африкански куп на нации турнири.
Маалски Рид (Орман)
Маалски Рид — археолошко наоѓалиште во охридското село Орман. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од римското време. Се наоѓа на околу 300 м југоисточно од селото, на повисок рид што се издига над Косечка Река. Ридот се протега во правец североисток-југозапад, во должина од 300-400 м. По површината на горниот дел се среќаваат голем број на делови од покривни ќерамиди и грамади од градежен материјал. Во нивата на еден жител биле откриени темели од градба ѕидана од кршен камен, тули и варов малтер. Во 1938 година биле откопани четири гроба ѕидани од тули и варов малтер, а еден со мермерни плочи. Во нив биле најдени прстени, бронзени белезици, стаклени балсамарии, керамички садови, златен накит и друго, кои подоцна биле продадени на разни собирачи и установи.
Марија Дејфен
Марија Дејфен (родена 1975 година) — шведска математичарка позната по своето истражување на случајни графови и стохастички процеси на графови, вклучувајќи го и Reed–Frost моделот на епидемии. Таа е професор по математика на Универзитетот во Стокхолм.
Образование и кариера
Дејфен се школувала на Универзитетот во Стокхолм, стекнувајќи се со лиценца во 2001 година, а докторат во 2004 година и хабилитација во 2008 година. Нејзината докторска дисертација, Стохастички модели за просторни раст и конкуренција, бил надгледуван од Оле Хагстром.
По завршувањето на докторатот, таа станала постдокторски истражувач на Институтот Митаг-Лефлер, Универзитет Врије Амстердам, Универзитет Чалмерс и Технолошки универзитет Делфт пред да се врати во Стокхолм како помлад член на факултет во 2006. Таа била унапредена во редовен професор по математичка статистика во 2015.
Признание
Дејфен била еден од добитниците во 2018 година на Пол Р. Халмос - Лестер Р. Форд наградата на Математичката асоцијација на Америка за нејзиниот труд со Александар Е. Холројд и Џејмс Б. Мартин, „Пријателски жаби, стабилен брак и магијата на Инваријантност“, користејќи комбинаторна теорија на игри за да се анализира проблемот со стабилни парови (SMP).
Гиноводно Езеро
Гиноводно е ледничко езеро едно од 27-те на Шар Планина. Се наоѓа длабодолинка на западниот дел на Црноезерскиот врв на 2,260 m надморска висина. Долго е 109, а широко е 55 метри. Има површина од 12.740 m². Длабоко е 0,80 метри. Орабено е со чист ливадски простор. Во езерото влегува поток, којшто претходно ја прима водата од неколку потоци. Има одлив од само еден поток, кој потоа понира. Бреговите му се чисти и целосно затревени. Се вбројува меѓу најпривлечните на Шар Планина. .
Земја (песна)
Земја — песна напишана од македонскиот поет Никола Вапцаров. Песната е дел од збирката песни „Моторни песни“. Оваа стихозбирка е составена од два циклуси на песни, од кои првиот циклус на песни се под наслов „Песни за татковината“, а додека вториот циклус песни се под наслов „Песна за човекот“. Песната „Земја“ е дел од првиот циклус песни, заедно со уште и другата многу позната песна на Вапцаров- „Илинденска“.
Во Бугарија, се смета дека во песната Вапцаров не искажувал политички или етнички ставови и дека ако некој го смета сопротивното значи дека или Вапцаров кривo се изразил или дека кривo го разбрал.
Ловари
Ловари („Јавачи“, од унгарски "ló", коњ) е подгрупа на Ромите кои живеат во Средна Европа, особено во Унгарија, Полска, Словачка, Чешка и Германија. Одредени групи можат да се најдат и во Романија, Хрватска и Србија.
Опис
Ловарите се Роми кои зборуваат на ромски дијалект кој е под силно влијание на унгарскиот јазик и западнословенските јазици. Нивниот дијалект се класифицира како влашко-ромски. Историски, тие се занимавале со трговија со коњи и поради тоа се именувани како такви.
На запад ништо ново (филм)
На запад ништо ново е американски воен филм од 1930, снимен врз основа на истоимена новела од Ерих Марија Ремарк. Филмот бил режиран од Луис Мајлстоун, а глумеле Луис Волхејм, Лу Ајрис, Џон Реј, Арнолд Луси и Бен Александар.
„На запад ништо ново“ се смета за реален и страшен приказ на војувањето во Првата светска војна и е рангиран на #54 на листата „100 години... 100 филма“ на американскиот филмски институт. Во јуни 2008, по избирањето на 1.500 работници од креативната заедница, АФИ ги објавил неговите 10 најдобри 10 - десетте филма во секој од десетте „класични“ американски жанрови; „На запад ништо ново“ бил рангиран на седмата позиција за најдобар филм во жанрот епика. Во 1990 филмот бил одбран да биде зачуван од страна на библиотеката за национално филмски регистар на САД обележувајќи го како „културно, истористи или естетски значаен“. Овој фил бил првиот кој освоил два оскари: Оскар за најдобра продукцја и Оскар за најдобар режисер.
Да се стигне пред разденување (филм)
„Да се стигне пред разденување“ (српски: Стићи пре свитања) — југословенски филм од 1978 година, во режија на Александар Ѓорѓевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Велимир Бата Живојиновиќ, Радош Бајиќ, Злата Нуманагиќ и Бранко Ѓуриќ.
Марек Јанкуловски
Марек Јанкуловски (р. ) — поранешен чешки фудбалер од македонско потекло.
Неговиот татко, Пандо Јанкуловски, емигрирал од Македонија во 70-те години во тогашна Чехословачка, а неговата мајка е чехиња. Во својата кариера Јанкуловски настапувал за Баник Острава (1994 – 2000), Наполи (2000 – 2002), Удинезе (2002 – 2005) и Милан, каде во 2011 година ја завршил кариерата.
За чешката репрезентација има 52 настапи и постигнато 8 голови, во периодот од 2000-2009 година.
Џузепе Фавали
Џузепе Фавали (роден на ) — поранешен италијански фудбалер кој игра на позиција одбрана.
Винценбург
Винценбург (Winzenburg) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Фреден.
Географија
Поранешната општина била составена од четири помали единици, вклучувајќи го и селото Винценбург, кое потекнува од средниот век. Винценбург е сместен во Лајнското Средногорје на север од Бад Гандерсхајм, помеѓу националните паркови Харц и Везерското Средногорје. Општината била создадена на 1 март 1974 година од четири поранешни самостојни општини Винценбург, Шилдхорст, Вестерберг и Клумп. Во близина се наоѓа Фреден.
Алстер
Алстер (ирски Cúige Uladh / Ulaidh, шкотски: Ulstèr, англиски: Ulster) — покраина во Велика Британија, дел од Северна Ирска.