cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жолт поштар
Животен циклус
Возрасните единки летаат од март до октомври. Во Јужна Европа и Северна Африка тие се парат во континуитет низ целата година. Јајцата се полагаат на растение. Една женка вообичаени полага до 600 јајца.
Во топли предели гасениците растат брзо, а понекогаш стануваат кукли за време на еден месец. Куклата се развива од две до три седмици и во добри години има до три генерации годишно.
Ларвите се хранат со растенијата: Trifolium pratense, Medicago sativa, Medicago lappacea, Medicago hispida, Medicago polymorpha, Medicago sulcata, Vicia, Lotus, Onobrychis, Astragalus, Colutea arborescens, Hippocrepis, и Anthyllis.
Касиопеја Наумоска
Касиопеја Наумоска (родена во ) — македонска сликарка.
Животопис
Наумоска е родена во 1968 година во Скопје. Ликовна академија завршила во Скопје. Рализирала над 20 самостојни изложби во и вон Македонија (состојба 2012).
Општина Гостивар
Општина Гостивар — општина во северозападниот дел на Република Македонија. На територијата на општината извира најголемата македонска река Вардар.
Градоначалник е Арбен Таравари (роден 1973 г.). Седиште на општината е градот Гостивар.
Општината Гостивар се граничи со Општина Маврово и Ростуше и Општина Кичево на југ, Албанија на запад, Општина Врапчиште и Општина Брвеница на север и Општина Македонски Брод на исток.
Географска положба
Околината на општина Гостивар изобилува со богата природа, поволна географска положба, над 500 м надморска височина прв жубор на изворот на реката Вардар, тука на западот на Мекедонија, опкружен од две тврдини, од Шар Планина и Сува Гора си со многу други одлики, се простира мирен со неговите жители градот на многути настани и личности.
За да се дојде во Гостивар, од Охрид, или од Скопје или од Тетово, се користи модерниот автопат која што гази низ плодното полошко поле. Всушност сите комуникации, патни или железнички, овозможуваат брза циркулација, На стотина километри јужно се наоѓа аеродромот во Охрид од околу деведесетина километри од аеродромот во Скопје.
Гостивар е општина која зафаќа околу 650 км2 површини. Градот претставува административна, политичка, деловна и културна средина за околу осумдесетина илјади жители, од кои во самото градско јадро живеат речиси 36 илјади. Типична мултикултурна средина. Тука живеат Македонци, Албанци,Турци, Роми и други. Град кој претставува навистина убаво место за живеење, зашто нуди пријатна клима во сите периоди од годината извонредна местоположба, комуникации, услови за стопанисување, школување.
Токму затоа со години наназад е јасно изразена експанзија и на населението, и на економскиот развој, на негувањето на особеностите и особено, на грижата и создавањето што е можно поквалитетни услови за живот.
Од пролетта 2005 година, перспективите се уште посилни, со децентрализацијата, со што грижата во најголем дел ја имаат локалните власти. Впрочем, резултатите веќе се гледаат. Традицијата го дава белегот на секоја средина. Жителите на Гостивар со задоволство ќе ви ја раскажат приказната за тоа како настанало името на нивниот град.
Историја
За Гостивар се преплатени многу легенди од различни периоди. Според единствениот документ од античкиот период на историчарот Тит Ливиј (59-17 п.н.е.) се вели дека последниот цар на Македонија, Пасај (179-163) со 10.000 војници по освојувањето на Ускана (Кичево) го освојува градот Драудак за подоцна да го освои Онеј (Тетово). Од овие податоци може да се претпостави дека стариот град Драудак којшто имал голема важност, се наоѓа меѓу Кичево и Тетово, на местото на сегашен Гостивар.
Според една легенда сегашното има на градот Гостивар, настанало за време на владетелот Волкашин. Бидејќи доаѓале голем број на посетители, гости низ овие краишта, во текот турското владеење на турски го нарекувале „Гостивар“ што значи (гости има). Ова предание нема поврзаност со реалноста, бидејќи вакви места има во чисто словенските земји.
Исто така збор вар или вари во сите словенски јазици означува извор или место од каде што извира голема количина на вода - вриење, а исто така означуvа и бања. Како поткрепа на ова ќе го додадеме како пример градот Карлови Вари во Чешка или местото Хостиварж во прага што е во превод Бањите на Карло има и други примери во словенските земји за наставката Вар како што се Вуковар, Карлобар во Хрватска. Што во превод од старословенски би било „Бања за Гости“. Како додаток на ова ќе кажеме дека во близина на Гостивар има село кое се вика Бањица. Самото име, односно Гостивар се нарекуваше местото на собирање на гости т.е.„Градот на гостите“.
Во 1850 година геологот и балканологот Ами Бег во описот на Тетово меѓу другото во еден дел вели дека во Полог се наоѓа „големото село“ Гостивар, додека како град  Гостивар по првпат се спомнува во двата записи од XIX век. Според нив оваа населба на Полог ја има оформено својата чаршија (плоштад) додека вторникот бил пазарен ден. Во 1874 г. градот имал 400 куќи, околу 2000 жители, додека на крајот на истиот век 3500 жители. Врз основа на записите на Абдулаќим Догани ,Гостивар го добива името од девојката дојдена од Бар која што за место на  живеење го има одбрано овој град. На локален јазик девојка е Gоца и тоа од Бар (Тивар), затоа произлегува името Гостивар од момата од Тивар. Првиот бег на Гостивар бил Кара Мустафа Паша. Во текот на владеењето на Султан Ибрахим Кан (1639-1648), во 1639 станува везир на Османлиското Царство. После неговата смрт, кога го ликвидираат во Истанбул, неговиот син Ебу Бекир доаѓа во Гостивар. Како голем богаташ, по неговото доселување во Гостивар, гради џамија, во близина на Бег Маало. Во вакуфнамето од 1688 година, кое го има видено лично Абулхаким Догани, до џамијата е изградено една медреса, што е прва школа во Гостивар, еден конвикт за учениците од блиските села, каде освен талебите (учениците) се хранеле и сиромашните од Гостивар. Во состав на овој комплекс функционирала и библиотека. Џамијата на Ебу Бекир е срушена за повторно да ја игради неговиот стрико Исмаил Ага. тој бил голем богаташ. Ја изградил и саат кулата, што ни дава до знаење дека оттогаш ова џамија се вика  Саат-џамија. Во 1920 година во џамија се реконструира. Во летото 1944 се реконструира, за 50 години подоцна, да се изгради врз темелите на ова џамија,  еден убав објект до Саат Култата која се наоѓа во центарот на градот. Новата џамија, Саат џамија, има едно минаре со две шерифиња. Полошката Котлина настанала како последица на големи тектонски пореметувања при истечување на езерото кое постоело на котлинското дно во текот на терциер и квартер низ дервенска клисура преку Вардар во Егејско Море.Во ова геолошка фаза се  формирал основниот релјеф на овој дел од Балканот, а со тоа и основниот релјеф на  Полошката Котлина. Сува Гора со 1853 метри надморска височина и Шар Планина со 2 748 метри надморска височина го одбелешуваат целиот амбиент под кој е распослан градот.Западните планини и подински делови се покриени со бујна  вегетација давајќи им на пределите изразито шумовит карактер, додека источните  со голи и пусти поради варовит состав. Полошката Котлина е на 300-600 метри надморска височина. Таа е вистинска ризница за агропроизводство што обилно се користи. Развиеното земјоделско производство не може да се каже дека е доминантно.
Гостивар денес прераснува во современ стопански центар во кој се развиваат производството и услугите. Подлогата е во минатото, во развиеното занаетчиство и во големите индустриски системи кои поради застарените модели на организација и управување, не успеале да опстанат во пзарниот натпревар. Тука некогаш опстојуваа врни занаетчии кои на пазарот нудеа најразлични производи, за  денеска да никнуваат компании чии брендови се познати и надвор од гранците на  Македонија. Територијата на Гостиварската општина е мошна богата област со постојани и повремени водени текови кои ја испречуваат областа сочинувајќи  сплет од реки и рекички богати со вода во тек на целата година.
Демографија
Старата општина Гостивар која опстојувала до 2004 година имала 49 545 жители од кои:
Но со новата териоторијална организација на општината и се придадоа неколку селски општини од околината (Долна Бањица, Вруток, Србиново, Чегране) националниот состав доживеа огромни промени во однос на застапеноста на Македонците и Албанците. Од тогашната застапеност на Македонците со 13 149 (26,54 %) се смали нивниот процент на денешните 19,5% со што тие се мајоризираа, а бидејќи не се застапени со 20% за нив неважат повеќе малцинските права загарантирани со Рамковниот договор.
Сегашниот број на жители на општина Гостивар е 81 042 од кои:
Општината зафаќа и има густина на населеност од 157,86 жители на км2.
Во состав на општината влегуваат и 35 села: Балин Дол, Беловиште, Бродец, Вруток, Горна Бањица, Горно Јеловце, Горна Ѓоновица, Дебреше, Долна Бањица, Долно Јеловце, Долна Ѓоновица, Железна Река, Здуње, Корито, Куново, Лакавица, Лешница, Мало Турчане, Мирдита, Митрој Крсти, Падалиште, Печково, Симница, Србиново, Сушица, Страјане, Равен, Речане, Трново, Тумчевиште, Ќафа, Форино, Чајле и Чегране.
Прв македонски црковно-народен собор
Првиот македонски црковно-народен собор се одржал во Скопје на 4 и 5 март 1945 година. На овој Собор зеле учество повеќе од 300 делегати - свештеници и мирјани. Откако бил прочитан реферат за улогата на Охридската архиепископија во историјата на македонскиот народ и биле ислушани дискусиите на бројни дискутанти, Соборот донел едногласна резолуција за идната црковна положба во слободниот дел на Македонија.
Соборот се одржал во Офицерскиот дом во Скопје.
По соборот
Српската православна црква во септември 1945 година, на заседанието на својот Архијерејски синод, се изјаснила дека не може да ја признае самостојноста и независноста на Македонската православна црква, тврдејќи дека таа сè уште има јурисдикција на Епархиите во Македонија. Таа го повикала православниот македонски народ да се врати на состојбата меѓу двете светски војни и покрај тоа што црковната јурисдикција на Српската православна црква врз Македонија престанала на 6 април 1941 со Одлука бр. 1279 и Пов., 81. запис. 471.
Ова довело до ново Свештеничко собрание одржано во периодот од 9 до 10 мај 1946 година.
NGC 2881/1
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2881/1 се споменува и како MCG -2-24-21, VV 293, Arp 275.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2881/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2881/1 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 25 м 54,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 59' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 2881/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26747. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5467. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1016.
Мари Асберг
Мари Асберг (родена 1938) е шведски психијатар. Работела во Институтот Каролинска до пензионирањето во 2004 година.
Во еден пионерски труд од 1976 година, Асберг открила врска помеѓу низок сератонин и насилното самоубиство.
Асберг е експерт за исцрпеност и потреба од грижа за себе. Таа го развила концептот на „инка за исцрпеност“, за да го илустрира начинот на кој преокупациите може да се стеснуваат со прекумерна концентрација на работата.
Прилепско архијерејско намесништво
Прилепското архијерејско намесништво — едно од четирите архијерејски намесништва на Преспанско-пелагониска епархија на МПЦ-ОА. Соборната црква на Прилепското архијерејско намесништво е црквата „Свето Благовештение“ во Прилеп. Намесништвото се состои од преку 25 парохии и околу 200 цркви. Архијерејски намесник е протојереј Влатко Ристески (сос. 2022).
Намесништвото е сосатвено од следните парохии:
Крососомовидни
Крососомовидните (науч. Crossosomatales) се ред на цветни растенија во рамките на Розидите од групата на евдикоти. Редот е релативно нов, создаден во системот AGP II. Во него спаѓаат следниве фамилии:
Системот APG III (2009) во редот става уште фамилии:
Во постариот Кронквистов систем, фамилиите биле распоредени во редовите Rosales (Розовидни), Violales (Темјанушковидни) и Sapindales (Сапуновидни).
Љерка Тот-Наумова
Љерка Тот - Наумова — македонски поет и преведувач.
Животопис
Тот е родена е на година во Дарувар, Хрватска. Завршила Економски факултет во Скопје. Магистер по економски науки. Работи во А.Д. Охис - Скопје. Член на ДПМ од 1991 година.
Прашкаво-жолта пеперуга
Прашкаво-жолттата пеперуга (Gonepteryx farinosa) е пеперуга од семејството на пеперуги Белци. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Пеперугата се наоѓа во Западна Азија, Централна и Јужна Европа, а појавата во Северна Африка не е потврдена. Мажјакот е покрупен и има посветли бои над и под дорзалниот дел на крилјаѕа. Централните жолти точки не се силно изразени, често недостасуваат, особено кај женките. Ларвите се хранат со растенијата: Rhamnus, Ziziphus и Paliurus.
Шибот
Шибот (Şibot, Alkenyér, Zsibotalkenyér, Unterbrodsdorf, Unter-Brotfeld) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 2.480 жители. Се состои од четири села.
Васија
Васија — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Кала Додас.
Брзина на звукот
Најчесто овој поим се однесува на брзината на звукот во воздухот. Тука брзината зависи од атмосферсите услови, при што најважен фактор е температурата, додека воздушниот притисок нема никакво влијание. Звукот патува побавно со зголемена надморска висина, главно како резултат на промената на температурата. Просечната брзина на звукот (во метри во секунда) може да се пресмета со формулата:
каде што \theta\, (тета) е температурата во Целзиусови степени.
Раим Лимани
Рахим Лимани (албански: Raim Limani; Грчец, ) е поранешен член на ОНА. Член е на советот на Град Скопје како советник на ДУИ.
Во времето на македонскиот конфликт во 2001 година, учествувал како командант на ОНА.
На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани.
Бабина Нива (Клиново)
Наоѓалиштето претставува населба од среден век.
Фенофибрат
Фенофибрат е лек од класата на фибрати. Се употребува за намалување на нивоата на холестерол кај луѓе се ризик од кардиоваскуларно заболување. Како и другите фибрати ги намалува нивоата на липобелковините со мала (LDL) и многу мала густина (VLDL) како и на триглицеридите, а ги зголемува нивоата на липобелковините со голема густина (HDL). Се користи сам или заедно со статини во третманот на хиперхолестеролемија и хипертриглицеридемија.
Бабина Нива (Клиново)
На југоисточниот раб на селото се наоѓаат грамади од градежен камен, фрагменти од питоси, а спорадично и фрагменти од керамички садови.
Фенофибрат
Фенофибратот се користи од 1975, и е еден од најчесто препишуваните фибрати.
Павлина Бруниус
Павлина Бруниус (родена Ема Марија Павлина Линдстет на 10 февруари 1881 во Стокхолм - 30 март 1954 во Стокхолм) — шведска глумица во театар и филм, сценаристка и режисерка на филмови и театарски претстави. Таа била извршен директор на Кралскиот драмски театар од 1938 до 1948 година.
Животопис
Родена во 1881 година, Бруниус станала студент на балет во 1891 година, но ги прекинала студиите за балет за да се образова за говорна драма. Била ангажирана во театарот Olimpiateatern во 1902 година. Заедно со нејзиниот сопруг (Џон В. Бруниус) и колешката,, таа била извршен директор на театарот Oscarsteatern во 1926–1932 година. Во 1938 година, таа била ангажирана како извршен директор на Кралскиот драмски театар.
Била омажана во периодот од 1909–1935 година со глумецот Џон В. Бруниус. Таа била мајка на глумицата Ана-Мари Бруниус и глумецот Пале Бруниус.
Космос-1842
Космос-1842 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 април 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1600 килограми. Космос-1842 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 667 км, а најмалото на 633.
Крососоми
Крососомите (науч. Crossosomataceae) се мала фамилија на растенија што опфаќа три рода на грмушки кои е среќаваат само во сувите делови на југозападот на САД и Мексико.
Лазо Наумовски
Лазо Наумовски бил македонски писател за деца.
Животопис
Наумовски е роден на 1923 година во Гостивар. Завршил средно стручно образование. Работел како новинар во весникот „Нова Македонија“. Починал 1978 година. Член на ДПМ од 1973 година. Автор е на книгите: Големата авантура (роман за деца, 1959) и Сонце на дланка (роман, 1969).
NGC 2881/2
NGC 2881/2 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2881/2 се споменува и како MCG -2-24-21, VV 293, Arp 275, IRAS 09234-1146.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 25 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 59' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 2881/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5467. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1016.
Парабола за блудниот син
Парабола за блудниот син (позната и како парабола за изгубениот син) една од најпознатите Исусови параболи. Приказната е за помладиот син кој го зема својот дел од имотот од својот татко и откако сè потрошил живеејќи развратно, се враќа дома покајувајќи се.
Приказната е запишана само во канонското Евангелие по Лука (15:11-32), каде што ѝ претходат две приказни со слична тема: парабола за загубената овца и парабола за загубената драхма.
Парабола
Евангелието според Лука ја пренесува следнава Исусова приказна:
Толкувања
Барањето на помалиот син за неговото наследство, додека неговиот татко сѐ уште е жив, е дрско, речиси како да сака татко му да умре. Меѓутоа, кога ќе го добие својот дел, тој нижи неуспех по неуспех и завршува со понижувачка работа во свињарник, завидувајќи им на свињите на нивната храна. По враќањето дома, татко му го поздравува со великодушност многу поголема од онаа што имал право да очекува. Спротивно на тоа, постариот син размислува за поимите „закон, заслуга и награда“, наместо „љубов и милост“, што може да ги претставува фарисејските свештеници кои го критикуваат Исус. Татковата радост поради враќањето на изгубениот син алегорично ја претставува Божјата љубов и Божјата неограничена милост.
Како и во многу други Исусови параболи, личноста за која најмалку се очекувало задобива милост. Приказната завршува малку неизвесно, без да се открие дали навредениот постар син на крајот им се придружил во радоста.
Сами Хајдари
Сами Хајдари (албански: Sami Hajdari; ) е поранешен член на ОНА.
Во времето на македонскиот конфликт во 2001 година, од диаспората се јавува како потписник на повеќе прогласи на „Комитет за одбрана на албанските територии“ (КОАТ), со псевдоним „Куштрим Ускана“.
Оберес Гератал
Оберес Гератал (Oberes Geratal) — поранешна општинска заедница во округот Илм, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Грефенрода. Била распуштена во јануари 2019 година.
Општинската заедница Оберес Гератал се состоела од следниве општини:
Маркет Шоп
Маркет Шоп (англиски: Market Shop) е село на островот Невис во Свети Кристофер и Невис. Маркет Шоп е главен административен центар на парохијата Сент Џорџ Џинџерленд.
Мајкл Оловоканди
Мајкл Оловоканди ( во ) — пензиониран нигериски професионален кошаркар. Оловоканди е роден во Лагос, но израснал во Лондон и посетувал колеџ на универзитетот „Пацифик“ во Стоктон (Калифорнија). Бил одбран како прв пик на драфтот во 1998 од страна на Лос Анџелес Клиперс, но поради локаутот во НБА (1998–99), Оловоканди потпишал едногодишен договор со италијанската екипа Виртус Болоња. Потоа се вратил во САД и пет сезони минал во дресот на Клиперс.
Во сезоната 2003–04 потпишал за Минесота Тимбервулфс каде останал три сезони, по што во јануари 2006 бил испратен во екипата на Бостон Селтикс во размена на повеќе играчи. Во кариерата Оловоканди имал просек од 8.3 бода и 6.8 скокови по натпревар, а негова најефикасна сезона била 2002–03. Оловоканди се смета за едно од најголемите промашувања на драфтот во 1998, бидејќи таа година во НБА дебитирале имиња како Дирк Новицки, Пол Пирс, и Винс Картер, кои имале многу поуспешни кариери од него.
Суводол (Алба)
Суводол или Соходол (Sohodol, Zochodl) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 2.085 жители.
Велебиште
Велебиште — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и во општината Велабиште.
Ингер-Лена Хултберг
Ингер-Лена Хултберг, омаженото име Ингер-Лена Лам, (родена на 27 декември 1942 година) се смета за првата жена во Шведска која волонтирала за образование наменето за оние кои влегуваат во воена служба.
Биографија
Родена и израсната во Лунд, таткото на Хултберг бил учител, а нејзината мајка, книжевен историчар. Таа покажала интерес за технологијата уште од рана возраст, специјализирала математика во средно училиште и работела на посебен проект за аеродинамика. Секогаш била заинтересирана за семејниот автомобил и мотоцикли. Додека студирала англиски јазик во Англија, слободното време го поминувала набљудувајќи ги авионите на аеродромот Кројдон и Хил Бигин, познат по воените активности. Нејзиниот прв лет бил во Шведска со стар SK 16 со две седишта.
Потоа започнала курс по физика на Лундскиот универзитет. На летниот распуст во 1962 година, таа била првата жена што била примена во школата за обука на шведските воздухопловни сили во Вестерас, каде што го поминала поголемиот дел од своето време во централната работилница во Арбога, тренувајќи се како инженер по летови. Единствената жена во група од 30, таа се вратила во школата на воздухопловните сили во летото 1963 и 1964 година, квалификувајќи се како инженер по летови. Но, таа сфатила дека никогаш нема да биде примена да служи во воздухопловните сили. Како резултат на тоа, таа одлучила да ги продолжи академските студии, на крајот дипломирајќи на Лунд по математичка физика.
Хултберг подоцна била вработена како физичар во Универзитетската болница во Лунд до нејзиното пензионирање во 2010 година.
Киселицовидни
Киселицовидните (науч. Oxalidales) се ред на цветни растенија од подгрупата розиди на евдикотите. Во него спаѓаат следниве фамилии:
Фамилијата Cephalotaceae содржи само еден вид, кој е бардаче што се среќава во југозападна Австралија.
Во постариот Кронквистов систем, највеќето горенаведени фамилии биле сместени во Rosales (Розовидни). Oxalidaceae припаѓале на Geraniales (Здравцовидни), а Elaeocarpaceae биле распоредени во Malvales (Слезовидни) и Polygalales (Млечнотревовидни). Во вториот случај како Tremandraceae.
Романски месеци
Традиционалниот романски календар има свои имиња на месеците, кои инаку се идентични со оние на грегоријанскиот календар. Во современа Романија и Молдавија, вториот календар исклучиво се користи за деловни и владини трансакции и преовладува во народната употреба. Сепак, традиционалните имиња на месеците се појавуваат во некои контексти, на пример на црковни календари произведени од Романската православна црква.
Сите имиња на месеците се со латинско потекло, што укажува дека нивната употреба му претходи на словенскиот допир околу VIII век. Шест месеци нивните имиња потекнуваат од одликите на месеците. Пет се добиени од латинските имиња што сега се користат во грегоријанскиот календар (и порано во јулијанскиот календар). Сепак, секоја од овие има народна етимологија и дополнително значење. Минатиот месец, декември, го носи името од името на Свети Андреј.
Градишта (Клиново)
Градишта — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Клиново.
Наоѓалиштето претставува градиште од железно време,  римско време и среден век.
На 6 км од утоката на реката Блашница во Црна Река, високо над десниот брег има рид со извонредна местоположба на чие зарамнето плато се среќаваат фрагменти од керамички садови со груба фактура и рачно работени, фрагменти од римска керамика, питоси и грамади од градежен камен. Градиштето ја обезбедувало комуникацијата кон централното подрачје на Тиквешијата и Мариовскиот базен.
Космос-1843
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 5 мај 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1843 бил воен сателит за фотографска картографија.
Соседната куќа
Соседната куќа (La casa de al Lado) e теленовела на шпански јазик продуцирана во САД од страна на Телемундо. Оваа теленовела е римејк од чилеанската теленовела Соседната фамилија продуцирана од страна на TVN во 2010-2011 и е адаптирана од страна на авторот на оригиналот, Хосе Игнасио Валенсуела правејќи подолга приказна од оригиналот. Марица Родригес и Габриел Порас настапуваат како протагонисти, додека пак Катерин Сијачоке, Мигел Варони, Давид Чокаро и Марица Родригес (која толкува двојна улога) настапуваат како антагонисти.
Синопсис
"Соседната куќа" е теленовела каде што има многу неизвесност, каде што смртта е двигател на ланец на интриги помеѓу две фамилии. Сите чуваат по некоја голема тајна која ќе предизвика да се сомневаме во сите. Во оваа приказна, не се знае кој лаже или кој ја кажува вистината, кој се добрите или кој се лошите и на кој може да му се верува а од кој треба да се плашиме. Ренато Конде е просперитетен и богат стопанственик кој знаел да се движи многу добро во светот на бизнисот. Неговото име е синоним на моќ, богатство и интелигенција. Тој и Ева, неговата сопруга, се горди на својата фамилија односно на Игнасиа, Емилио и Карола, нивните три деца. Пилар Аризменди, една слатка и прекрасна жена е мажена со Хавиер Руиз, еден ладнокрвен и лош човек кој сака се да биде под негова контрола, па дури и животот на неговата сопруга. Хавиер е адвокат на фамилијата Конде веќе многу години, и има две деца заедно со Пилар, Андреа и Диего. Гонсало Ибањес е адвокат, кој набргу се заљубува во Игнасиа и се жени со неа. По свадбата, Гонсало се сели во куќата на фамилијата Конде, и таму започнува да открива тајни дотогаш непознати за него. Имено, тој е вториот сопруг на Игнасиа, која пред само неколку месеци останала вдовица кога нејзиниот прв сопруг Адолфо, починал во чудни околнонсти. Исто така, Гонсало дознава дека во куќата на Конде живее и Леонардо, братот близнак на Адолфо кој всушност е инвалид. Со тоа откритие, Гонсало сфаќа дека ништо не е како што изгледа во таа куќа, и дека тој ќе треба да ја открие вистината што се наоѓа зад мистериозната смрт на Адолфо. Дознава дека сите што го опкружуваат се осомничени, и колку повеќе се обидува да дознае што се крие зад "несреќата" која го зела животот на Адолфо, толку повеќе сфаќа дека сите кријат по една многу добро чувана тајна.
Ликови
Главни ликови
Надворешни врски
http://en.wikipedia.org/wiki/La_Casa_de_al_Lado{{Infobox{{Мртва_врска|date=September 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} television
{{DEFAULTSORT:La Casa de al Lado}}
Ибрахим Муртезани
Ибрахим Муртезани (албански: Ibrahim Murtezani; Арачиново, ) е поранешен член на ОНА.
Во времето на македонскиот конфликт во 2001 година, учествувал како командант на ОНА и дејствувал во реонот на селото Арачиново и во кумановско-липковскиот дел на Македонија ..
Претходно бил активен член на ОВК, а по завршувањето на Косовската војна, бил вмешан во повеќе нелегални работи.
Во 2006 година бил уапсен и осуден на три години затвор. Пред, за време и после воениот конфликт во 2001, тој како тежок зависник на опојни дроги бил многу агресивен додека бил под дејство на наркотици. Од овие причини неговиот углед во редовите на терористичката ОНА бил нарушен, а со тоа и самата паравоена организација.
Козица
Козица — село во областа Копачка, во Општина Кичево, на патот помеѓу градовите Кичево и Демир Хисар. До март 2013 година, селото било дел од поранешната Општина Другово, која била споена со Општина Кичево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Копачка, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, во јужниот дел на Кичевската Котлина, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Дебрца. Селото е ридско, на надморска височина од 740 метри. Од градот Кичево е оддалечено 13 километри.
Селото се наоѓа во долината на Козичка Река, десна притока на Беличка Река. Местоположбата на селото е поволна од стопански цели. Околни села се: Свињиште, Белица и Кладник.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Смоквица, Водејнчиште, Топола, Завртај, Менин Габер, Средорек, Белајница, Белички Рид, Требејници, Лазој, Острец, Рамна, Краста, Штавејца, Средојне, Вриштица и Грамаѓе.
Селото има многу збиен тип. Постојат две маала, Горно и Долно. Во маалата, родовските куќи се поблизу една со друга и се групирани.
Селото Козица се наоѓа во областа Долна Копачка, по долината на Беличка Река.
Селото поседува две чешми („клајнци“) со природна минерална вода, а во атарот на селото се наоѓа и извор со природна минерална кисела вода. Во неговиот атар се наоѓаат и две пештери, а една од нив е истражувана од друштвото на истражувачи „Бистра“ од Битола. Истражуваната пештера се нарекува Динчејца.
Историја
Козица е дел од старите населби во Кичевската Котлина. Под истото име се споменува во турските пописни дефтери од 1476/77 година, како дел од Кичевската нахија и имало 16 словенски христијански куќи. Меѓутоа, тоа село подоцна пропаднало.
Околу 6-7 домаќинства од селото Лакаица се префрлиле во долината на Козичка Река и го основале селото, додека останатите заминале во селото Кладник.
Во век, Козица било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Во текот на Втората светска војна, селото претставувало важно средиште на народноослободителната борба.
Легенда
Постарите мештани во селото велат дека селото било основано по уништувањето на старото соседно село Лакаица (во моментов археолошко одредиште од бронзено време). Легендата за ова село е дека еден овчар од селото Лакаица го пасел своето стадо на пасишта во денешното село Козица. Девојка била испратена да му однесе храна и вода на сточарот. Незнаејќи што ќе се случи, штом девојката заминала да ја однесе храната кај сточарот, селото Лакаица било запалено од тогашните поробувачи. Девојката останала кај овчарот и зачнала семејство во денешно Козица. Се хранеле со природните „блага“ и со производите од стоката.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 11,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 840 хектари, на пасиштата отпаѓаат 183 хектари, а на обработливото земјиште 72 хектари.
Селскиот туризам се развива преку импровизираниот музеј во приватна куќа и меаната во селски амбиент наречена „Роден крај“ непосредно пред влезот во селото.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 31 домаќинство со 118 жители христијани (Македонци).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Козица имало 585 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Козица имало 592 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Козица:
Козица е мало село, кое што во 1961 година броело 221 жител, додека во 1994 година имало 164 жители, македонско население.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 45 жители, од кои 40 Македонци и 5 лица без податоци.
Родови
Козица е македонско православно село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Манчевци (15 к.), Тутаковци (14 к.) и Аврамовци (8 к.), староседелци, односно доселени се од раселеното село Лакаица; Дамјановци (1 к.), доселени се од раселеното селото Требичево, кое постоело во атарот на селото Трапчин Дол; Стојчевци или Јонузовци (1 к.), доселени се од селото Слатино, Дебрца.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Другово.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1950-1955, селото било дел од тогашната Општина Брждани, во која покрај селото Козица, се наоѓале и селата Белица, Брждани, Видрани, Јудово и Свињиште.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0771 според Државната изборна комисија, сместено во селскиот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 37 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 39 гласачи.
Редовни настани
Традиционално, во селото има прослави и собири за:
Иселеништво
Иселеници од Козица има насекаде, но највеќе се иселени во соседна Бугарија, односно во Софија каде се проценува дека има над 40 семејства. Во Македонија највеќе се иселени во Кичево и Скопје, но и во други градови како Охрид, Битола, итн. Иселеници има и во Австралија и Белград, Србија, а исто така и во Војводина, односно во селата Јабука и Качарево.
Заднојазична согласка
Заднојазичните согласки (радикали, т.е. „коренити гласови“) се оние согласки што се изговараат со задниот дел на јазикот (основата или „коренот“) на јазикот во грлото. Тука спаѓаат голтничките, надгласилните и надгласилно-голтничките места на творба, иако од технички аспект, надгласилните согласки се создаваат во гркланот.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - скок од 3м во женска конкуренција
Натпреварите во скокови во вода за жени од 3м на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 22 јули со прелиминарната рунда и полуфиналето, а финалето на 23 јули.
Резултати
Прелимианрната рудна се одржа на 22 јули во 10:00. Полуфиналето се одржа на 22 јули во 14:00. The final was held on July 23 at 17:00.
Зелената ги означува финалистите
Сината ги означува полуфиналистите
Сара Ниберг Пергамент
Сара Ниберг Пергамент е шведска електронска уметничка која ја издава својата музика под името Action Biker, име што на нејзиниот проект и го дал еден пријател во раните фази.
По објавувањето на два сингла, „Sandy Edwards“ во 2002 година и „Elephant & Castle“ во 2003 година, нејзиниот деби албум Hesperian Puisto бил објавен во 2008 година на издавачката куќа Friendly Noise. Доби оценка од 4/5 во шведскиот утрински весник Dagens Nyheter. Една од нејзините песни од албумот „Love for Sure“ се појавува и во американското ТВ шоу The Middleman, кое за прв пат се емитувал во 2008 година. Таа е првенствено вклучена во Action Biker, но исто така издаде албум во 2007 година како „The Dreamers“ со англискиот уметник Кевин Рајт, Day for Night.
Таа, исто така, се појавува на различни компилации и има соработувано со различни уметници како што се Different, Darren Hanlon, Cocoanut Groove, Sound of Arrows и Axel Willner од The Field меѓу другите.
Голем дел од нејзината музика е инспирирана од француските саундтракови од шеесеттите години, Крафтверк и Радиофонична работилница на BBC.
Групи
Таа билачлен на кланот Flow Flux и The Dreamers.
Аспарух
Аспарух (околу 640-701) — творецот и првиот владетел на Дунавска Бугарија, којшто со 30.000 до 50.000 Прабугари (Уногундури)  дошол од исток кон утоката на Дунав, бегајќи од Хазарите, кои ја уништиле Стара Велика Бугарија.
Биографија
Откако ги покорил словенските племиња и ги разбил Византијците, во 681 година Аспарух ја создал првата држава на Прабугарите на Балканскиот Полуостров со седиште во Плиска, од кадешто подоцна ќе ги проширува границите на својата држава на просторот до Стара планина. Во „Именик на бугарските ханови„ Аспарух е наречен кнез, но историчарите мислат дека оригиналната титула треба да е хан. Постои една теорија според која вистинското име на бугарскиот владетел e Батај, a „Аспарух“ е грчки изговор на титула во смисла на кнез. Се смета дека Аспарух загинал во борба со Хазарите.
Смиле Наумовски
Смиле Наумовски - Брсјак (р. ) — македонски поет и раскажувач.
Животопис
Наумовски е роден во 1951 г. година во с. Годивје, Охридско. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи како наставник по македонски јазик во Охрид. Член на ДПМ од 1995 година. Добитник е на наградата „Студентски збор“ за најуспешна дебитантска книга за 1978 година. и добитник на награда за најдобар расказ на државно ниво во 2007 г. на конкурсот по повод 20-годишнината од смртта на Живко Чинго. Негови песни се преведувани на српски, хрватски, албански, бугарски и италијански, а со расказ е застапен во антологијата на македонски раскази на руски јазик издадена во 2009 г. во Москва.
= Објавени дела =
Втор македонски црковно-народен собор
Трпејќи големи притисоци, поврзани со обновата на Охридската архиепископија и конечното организационо обновување на Македонската православна црква од страна на раководството на Српската православна црква, Иницијативниот одбор за организирање на Македонската православна црква на 23 јули 1958 година, заедно со целокупното свештенство донел одлука за свикување на Вториот македонски црковно-народен собор. Соборот бил одржан во Охрид, вековното седиште на древната Охридска архиепископија, во црквата Света Софија. Таму повторно била донесена одлука за обновување на Охридската архиепископија. Веднаш потоа бил избран македонски митрополит, поглавар на Македонската православна црква, кој ја добил титулата, Охридски архиепископ. Тоа бил Епископот Топлички Доситеј по потекло од Маврово. На крајот од Црковно-народниот собор е донесен и Уставот на Македонската православна црква, по кој таа се раководи и денеска.
Архиерејскиот собор на СПЦ се согласил со одлуките на Македонскиот црковно-народен собор, во одлуката АС. бр. 47/1959 година и 6/1959 година зап. 57 од 17/4 јуни 1959 година.
Одлуката за самостојност на МПЦ била потврдена преку отслужувањето на заедничка архиерејска Литургија со српскиот патријарх Герман, на 19 јули 1959 година во црквата на Свети Мина во Скопје, и истовремено е извршена и хиротонија на преспанско-битолскиот владика Климент. Со тоа Светиот Архиерејски Синод на СПЦ и дал самостојност на Македонската православна црква. По неколку дена во црквата на Свети Никола во Штип е хиротонисан за владика на Злетовско-струмичката епархија г. Наум. Конечно е конституиран Синодот на МПЦ според Уставот на МПЦ, како и другите административни органи и тела во Архиепископијата и во епархиите.
Во мај 1962 година во придружба од патријархот Герман, со неколку епископи на СПЦ, во посета на МПЦ дошол Патријархот Московски Алексиј, придружуван од митрополитот Никодим, епископот Пимен и повеќе високодостоинственици на Руската православна црква. На празникот на Свети Кирил и Методиј во црквата на Пресвета Богородица - Каменско во Охрид била одржана и архиерејска Литургија, на која што служел патријархот Московски Алексиј, во сослужение со Патријархот Српски Герман и Архиепископот Охридски и Митрополит Македонски Доситеј. Ова било прво сослужување на поглаварот на МПЦ со поглавари на други автокефални Цркви.
И покрај мислењето дека македонскиот народ конечно ќе го реши својот црковен проблем, раководството на Српската православна црква одново почнала да прави обиди за да го спречи непречениот развој на Македонската православна црква, неизвршувајќи ги преземените обврски, меѓу кои и тоа да ја претстави самостојната Македонска православна црква пред другите сестрински православни цркви. СПЦ и понатаму настојувала одново да ги потчини македонските православни епархии под целосна своја јурисдикција, не срамејќи се од тоа на каков нецрковен, неканонски и перфиден начин ги присвоила овие наши епархии во Првата светска војна.
По ваквото мешање во внатрешните работи на Македонската православна црква и по неисполнувањето на преземените обврски од страна на СПЦ, Светиот архијерејски синод на МПЦ бил принуден да го свика Третиот македонски црковно-народен собор.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Согле
Свети Пантелејмон — главна селска црква во велешкото село Согле, Општина Чашка.
Црквата е сместена на влезот на селото, покрај главниот регионален пат Велес-Богомила. Околу нејзе се сместени новите христијански гробишта во селото.
Историја
Темелите на црквата ги осветил свештеникот Ристо Наумовски на 11 јули 1990 година.
Манитас де Плата
Рикардо Балиардо (7 август 1921 - 5 ноември 2014 година), попознат како Манитас де Плата, бил фламенко гитарист со шпанско потекло Гитано роден во јужна Франција. И покрај тоа што постигнал светска слава, тој бил критикуван дека не следи одредени ритмички правила ( компас ) кои се традиционални во фламенкото.
Живот и кариера
Балиардо е роден во цигански караван во Сет, јужна Франција. Тој станал познат свирејќи секоја година на циганскиот аџилак Saintes-Maries-de-la-Mer во Камарг, каде што бил снимен во живо од Дебен Бхатачарја.
Манитас де Плата („Сребрени мали раце“ на шпански) се согласил да свири во јавност само десет години по смртта на Џанго Рајнхард. Една од неговите снимки му донела писмо од Жан Кокто во кое го признал како креатор.
Откако го слушнал како свири во Арл во 1964 година, се вели дека Пабло Пикасо извикал „дека човекот вреди повеќе од мене!“ и продолжил да црта на гитарата.
Де Плата ја стекнал славата во Соединетите Држави дури по изложбата на фотографии во Њујорк, организирана од неговиот пријател Лусиен Клерг. Тој го снимил својот прв официјален албум во капелата на Арл во Франција, во 1963 година, за реклама на Филипс. Подоцна бил повторно издаден, во 1967 година, за реклама на Connoisseur Society и продаден преку Клубот на Книгата на месецот. Ова била популарна ЛП кое го привлекла вниманието на американската публика. Еден американски менаџер добил резервација за него да свири концерт во Карнеги Хол во Њујорк на 24 ноември 1965 година.
Тој го обиколил светот од 1967 година и снимил дискови. Танцувал со настапи со танчерката Нина Корти. Во 1968 година свирел на Кралскиот естраден перформанс во Лондон. Тој ја обиколил Австралија во септември 1972 година поддржан од Лос Балиардос (Хиполит Балиардо, Манеро Балиардо, Хозе Рејес, Рикардо Бисаро). Неговата Севиљана била вклучена во саундтракот на Скорсезе After Hours (1985).
Де Плата бил вујко на Жак, Морис и Тонино Балиардо и братучед на Пол, Франсоа (Канут), Пачаи, Николас и Андре Рејес (синовите на неговиот братучед, фламенко уметникот Хозе Рејес (1928-1979), сите членови на Каталонски румба бенд Gipsy Kings. Австралискиот мултиинструменталист Крис Фримен, негов ученик во 1971 година, го признал влијанието и учењата на Де Плата. Де Плата починал во пензионерски дом во Монпеље на 6 ноември 2014 година. Причината за смртта не била откриена, иако било објавено дека Де Плата бил во лоша здравствена состојба откако доживеал тежок срцев удар во април 2013 година.
Шпринг
Шпринг (Şpring, Gespreng) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 2.536 жители.
Сергеј Рахманинов
Сергеј Василевич Рахманинов (Серге́й Васи́льевич Рахма́нинов; 1 април 1873 - 28 март 1943) — руски пијанист, композитор и диригент, еден од најпознатите руски пијанисти кон крајот на XIX и почетокот на XX век. Во неговите дела, најдоминирачки инструмент е пијаното, кое Рахманинов го научил до совршенство, проучивајќи ги можностите на овој музички инструмент. Неговата музичка филозофија потекнувала од руската духовна традиција, каде улогата на уметникот е да направи убавина и да ја зборува вистината од неговото срце. Неговите дела го претставуваат доцниот Руски Романтизам во класичната музика. Бил инспириран од Петар Илич Чајковски, Корсаков и другите познати Руски композитори. Како композитор пишувал хорски дела, опери, клавирски сонати, клавирски концерти, увертири и симфонии. Не била само вештината на свирење клавир, која го ловела вниманието на публиката, туку и харизмата која тој ја поседувал. = Живот = Сергеј Василевич Рахманинов е роден на 1 април 1873 година во Семјоново, град во северноисточна Русија. Уште на четири години го покажал својот интерес кон музиката, учејќи да свири на клавир, а на девет годишна возраст се запишал на музичкото училиште во Санкт Петербург. Од 1988 година го продолжил своето образование во Московското музичко училиште.