cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Глаголи во македонскиот јазик
Сум-конструкција
Сум-конструкциите се образуваат со помош на помош на помошниот глагол сум во соодветната форма и со глаголска придавка од преоден или непреоден глагол. Според тоа, имаме: сум дојден, бев дојден, ќе сум дојден, ќе бев дојден, ќе сум бил дојден и слично. Од сите примери, најчесто се употребуваат првите две.
сум + глаголска придавка
Сум-конструкциите, како и има-конструкциите, се употребуваат како паралелни форми со временските и начинските, посебно кога глаголската придавка е изведена од непреоден глагол. Според тоа имаме: не знам дали се дојдени = не знам дали дошле или ќе бев присутен на состанокот ако ме поканевте = ќе присуствував на состанокот ако ме поканевте.
Да-конструкција
Да-конструкцијата е една доста карактеристична особина на македонскиот јазик. Оваа сложена глаголска конструкција е составена од честичката да и некој глагол, кој најчесто е во сегашно време. Да-конструкцијата има самостојна употреба и истата може да ги има едно од следните значења:
Да-конструкцијата може да биде дел од: одречни сложени глаголски форми за искажување идност, негирана директна заповед, сложени глаголски конструкции со некои глаголи што означуваат начин на вршење дејство, фаза од вршењето на дејството или личен став на зборувачот кон дејството.
Улога на глаголот во реченицата
Македонскиот глагол игра клучна - предикативна - улога во македонската реченица. Неговото првично својство е својството „прирок” т.е. „предикат” - столб на еден „настан”. Од таа причина, од правилната употреба на еден глагол зависи смислата на еден исказ или на една реченица.
Марвин Компер
Марвин Компер (роден на 14 јуни 1985 година во Тибинген) — германски фудбалер кој игра како централен дефанзивец за Фјорентина во Серија А.
Рана кариера
Во текот на сезоната 2002-03, Компер се преселил од младинскиот тим на Штутгарт во аматерскиот тим на Борусија Менхенгладбах. Во 2005 година, тој добил професионален договор. Поради повредите на двајца играчи Филип Демс и репрезентативниот дефанзивец на Германија Марсел Јансен, тој станал редовен играч во есента на 2006 година во Бундеслигата. Во првата половина од сезоната 2007-08, Компер одиграл само три натпревари за Борусија Менхенгладбах. Поради ова, во јануари 2008 година тој го напуштил клубот и потпишал за Хофенхајм 1899.
Хофенхајм
Компер дебитирал за Хофенхајм на 1 февруари 2008 во натпревар од 2. Бундеслига против Вехен Виезбаден во кој неговиот тим победил со 2-0. Тој одиграл 17 натпревари во вториот дел од сезоната и бил еден од поважните играчи на клубот кој изборил промоција во 1. Бундеслига. Компер играл и во натпреварот од првото коло од Бундеслигата во сезоната 2008-09, кога Хофенхајм на најдобар можен начин го прославил почетокот на својата прва сезона во Бундеслигата, победувајќи го Енерги Котбус со 3-0 нагости. Својот прв погодок за клубот, Компер го постигнал на 27 септември 2008 во поразот нагостувањето кај Вердер Бремен со 5-4.
Тој бил незаменлив во клубот и во наредните три сезони во Бундеслигата. Но за разлика од претходните сезони кога клубот бил стабилен во средината на табелата, во сезоната 2012-13 тие не почнале добро и се нашле на последното место во лигата. Смената на неколкуте тренери придонела за многу промени и во играчкиот кадар, па кон крајот на јануари 2013 тогашниот тренер Марко Курц го изоставил Компер од тимот ставајќи го во втор план.
Фјорентина
На 25 јануари 2013 година, Компер се пресели во редовите на италијанската Фјорентина за сума од 200.000 €.
Душан Василевски
Душан Цветков Василевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Окаванго (делта)
Делтата Окаванго (или Мочуриштето Окаванго) е најголемата внатреконтинентална делта која се наоѓа во Боцвана.
Делтата порано била дел од езерото Макгадикгади, старо езеро кое пресушило во раниот Холоцен, освен во сезоната на врнежи. Денес реката Окаванго не се влева во морето. Наместо тоа, таа се излева на песоците од пустината Калахари, образувајќи го мочуриштето, при што наводнува околу 15,000 км2 од пустината. Секоја година надоаѓаат околу 11 кубни метри вода од анголските возвишенија преку реката Окаванго. Мал дел од водата достига уште на југ до езерото Нгами.
Заменик гувернери на Ајдахо
Заменик гувернер на Ајдахо е уставна национална функција во државата Ајдахо. Според уставот на Ајдахо, заменик гувернерот има должност да отслужи четиригодишен мандат.
Моќта на заменик гувернерот на Ајдахо произлегува од „Артикл IV“, „Секција 12 и 13“ од уставот на Ајдахо, што предвидува дека овој службеник е првиот наследник на седиштето на гувернерот. Ова, исто така, посочува и дека заменикот гувернер има функција на извршен субјект во Сенатот на Ајдахо. Заменик гувернерот е уставен службеник во Ајдахо уште од добивањето на државноста во 1890. Сè до 1946, маднатот на оваа функција бил две години. Актуелниот заменик гувернер на Ајдахо е Бред Литл. Во јануари 2009, Литл бил назначен од гувернерот K. Л. „Буч“ Отер во замена на Џим Риш, кој дал оставка за да земе функција во Сенатот на САД.
Грмушка
Грмушка или џбун е растение кое се разликува од дрвото по тоа што има повеќе стебла и низок раст, обично под 5–6 м во висина. Голем број на растенија можат да станат грмушки или дрва, зависно од животните услови. Малите ниски грмушки како лавандата, зелениката и мајчината душичка напати се нарекуваат полугрмушки.
Кога се украсно поткаструвањење|кастрат во облици]] (топијар), грмушките го згуснуваат лисјето и добиваат поголем број на помали гранки што растат блиску една до друга. Најзастапен пример за ова е живата ограда (Buxus). Со потсекување на грмушката до пенушка се добиваат нови долги стебла.
Грмушките се мошне застапени во градинарството како широколисни растенија, иако има и помали четинари со грмушест облик како клекот и смреката. Гмушките можат да бидат листопадни или зимзелени.
NGC 3179
NGC 3179 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3179 се споменува и како UGC 5555, MCG 7-21-36, CGCG 211-37, NPM1G +41.0230.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јануари 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3179 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3179 има привидни димензии од 1,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 17 м 57,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 6' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 3179 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30078. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 72; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3004. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 711.
Каваклија (Кукушко)
Каваклија  (Πέρινθος, Перинтос, до 1926 Καβακλή, Кавакли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 12 километри југоисточно од градот Кукуш и на 20 километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, и на 30 километри од градот Солун. Селото се наоѓа на надморска височина од 99 метри.
Историја
Во 1848 година рускиот славист Виктор Григорович во своето дело „Есеј за патувањето низ Европска Турција (Очерк путешествия по Европейской Турции), селото го опишал како чисто македонско.
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Каваклија се состоело од 15 семејства и 48 мусимани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 50 жители Македонци
По крајот на војната, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1928 година, селото било преименувано во Перинтос. Голем дел од муслиманското население заминало од селото кон Турција, додека македонското заминало кон Македонија или Бугарија и на негово место било населено грчко население од Понд. Во 1928 година селото броело 123 жители
Во текот на Грчката граѓанска војна, селото настрадало во голема мера.
Демографија
По крајот на Балканските војни, бројот на населението во селото било 37 жители (1913). Селото во пописот од 1940 година броело 202 жители, 1951 година броело 181 жител, на пописот од 1961 година во селото живееле 157 жители, во 1971 живееле 99 жители, во 1981 живееле 25 жители и во 1991 43 жители. Денеска, населението на селото е 46 жители.
Стопанство
Бидејќи самото село се наоѓа на поле, селото е богато со жито. Населението се занимава и со сточарство.
Градби
Во селото има едно мало училиште, кое не работи, како и една црква која била изградена во 1939 година, и посветена на Светиот крст.
Космос-2231
Космос-2231 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 348 км, а најмалото на 174.
Елешница (Серско)
Елешница — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Локув
Местоположба и име
Езерото Локув е сместено во густа букова листопадна шума, која го опколува од сите страни во подгорието на планината Дешат. Поточно, езерото е сместено во дното на една вдлабнатина во подгорието на планината над селата Битуше и Требиште. Ногвата потесна пристапност е релативно потешка бидејќи од 1160 м.н.в. до 1200 м.н.в. во должина од 1 км е пробиен макадамски шумски пат прооден само за теренски возила, а од споменатата височина (извор Влог) до езерото водат две коњки патеки кои повторно се соединуваат кај месноста Салева Ливада на 1440 м.н.в. . До него се стигнува по делумно (послабо) обележана пешачка патека од селото Требиште (40 мин) или од игралиштето кај караулата над Битуше (1 час и 10 мин), од кои и двете водат низ густа букова и дабова шума, а втората и низ високи папрати. Името Локув потекнува од истоименото растение кое расте во изобилство во околината на езерото, а исто така со помала веројатност може да се претпостави дека тоа потекнува и од зборот локва.
Хидрографски одлики
Одликите на почвата и теренот на кој се наоѓа езерото укажуваат дека тоа најверојатно нема ледничко (ледничко) потекло, туку дека е од природно тектонско потекло. Имено, езерото Локув е опкружено со густа букова шума која изобилува со силни и студени извори на вода, кои избиваат и се слеваат во дното на вдлабнатината кое е обраснато со мочурлива трева и мека блатна почва. Ваквите одлики и отсуството на карпест и каменести земјишни облици (циркови) укажуваат дека на ова место можеби немало остатоци од ледници (ледници) од кои би настанало езерото, односно дека езерото е всушност собирна точка на водите од шумскиот појас на подгорието на Дешат. Од ледничко потекло се блиските и бројни помали езерца на билото на Дешат, над Локув. Сепак, македонскиот истражувач на планинските езера Драган Василески, утврдил дека по своето потеко езерото Локув е поледничко езеро кое што настанало во преиздлабениот дел на некогашниот цирк, односно се создало по топењето на снежно ледената маса во времето на плеистоценот или поточно во првиот вирмски глаицјал. Од времето на дилувиумот до денес како последица на делувањето на надворешните физичко-географски чинители, езерото претрпело одредени промени, па така од првобитната површина од 12,500 м2 (1,25 ха) се намалило за околу 8,500 м2, на денешните 4,000 м2 водена површина или 5,200 м2 површина на езерскиот басен заедно со островот во него. Најголемата должина на езерото Локув измерена по оската на протегање во правец југозапад-североисток изнесува 96,6 метри, додека најголемата широчина изнесува 75 метри. Вкупната должина на езерската кинија на езерото Локув изнесува 292 метри. Најголемата длабочина изнесува 2,26 метри и е измерена во средишниот дел, додека најмалата длабочина изнесува само 1,6 метри, а просечната длабочина изнесува 1,70 метри. Водата од езерото Локув се одликува со темна д отемнокафеава нијанса, која се појавува како последица на темното дно по кое има наталожено дебел слој на органсма материја и тресетна маса. Проѕирноста на езерската вода поради малата длабочина е утврдена до самото езерско дно. Во текот на зимата езерската вода замрзнува по целата површина.
Туризам
Имајќи ја поволната местоположба, тоа претставува една вистинска туристичка атракција. Во негова близина има поставено неколку клупи за одмор, бачило, чешма со природна ладна вода за пиење и сл. До месноста се стигнува со пешачење во должина од 8 километри низ планина со обележани планинарски патеки. Има услови за тргнување од две локации и тоа од с. Битуше кај поранешната караула и с. Требиште. Постои можност да се изнајмат и коњи, а патеката е средно тешка и скоро преку целиот нејзин тек е прекриена со убава шума и ладовини. Патеката изобилува и со видиковци од кои убаво се гледа кањонот на реката Радика, манастирот св. Јован Бигорски и други пејзажи. Во ова езеро опстануваат неколку интересни форми на живот од кои најпознат е “Тритонот„, водоземец кој наликува на риба и жаба. Во близина на езерото е сместено и едно бачило во кое може да се проба тазе сирење попознато како Требишко сирење, и други млечни производи од ова поднебје. Водата во езерото за време на летниот период е доста топла а оние туристи кои го посетуваат местото имаат можност да уживаат во водите на една ретка планинска плажа. Околу езерото има идеални места за излет, кампување и одмор во планина. Во близина на езерото на околу 30 до 40 минути пешачење можат да се посетат и неколкуте „планински очи“ (езерца со чиста бистра вода распослани на падините на планината). Исто така на овие места можат да се соберат голем број на чаеви и други растенија кои можат да се употребат за подготвување на природни лекови а како најпознато растение кое има совршен природен вкус и го има во големи количини е и боровинката. Доколку се тргне од патеката од с. Битуше, може да се посети и првата партизанска печатница во центарот на селото.
Хелен од Шведска (12ти век)
Хелен (шведски: Helena или Елин - 1130-ти – ф. 1158), е претпоставеното име на средновековна шведска принцеза и данска кралица, сопруга на кралот Кануте V од Данска. Датумот на нејзиното раѓање не е познат; нејзиниот татко бил кралот Сверкер I од Шведска, а нејзината мајка се претпоставува дека е првата сопруга на Сверкер, кралицата Улвхилд.
Идентитет
Во периодот 1146-1157 година, данското кралство било поделено помеѓу два ривалски кралеви, Кануте V и Свејн III. Во 1154 година, Кануте се здружил со својот роднина Валдемар, идниот крал Валдемар Велики, и побарал поддршка од неговиот очув Сверкер I од Шведска. За време на неговиот престој тој бил свршен со ќерката на Сверкер, додека Валдемар се верил со поќерката на Сверкер, Софија од Минск. Името на свршеницата на Кануте не се споменува во хрониките. Меѓутоа, според современите истражувања се претпоставува дека нејзиното име било Хелен, наречена и Елин. Основата за овој заклучок е Necrologium Lundense кој споменува Елена Регина со датум на смрт 31 декември. Бидејќи ниедна друга данска кралица со тоа име не е позната, најверојатно се мисли на ќерката на Сверкер. Според една хипотеза, таа можела да се идентификува со неофицијална полулегендарна светица наречена Елена, која била почитувана во Шведска и, очигледно, во Данска.
NGC 1236
NGC 1236 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1236 се споменува и како CGCG 441-3, NPM1G +10.0108.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1236 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 1236 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 27,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 10° 48' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 1236 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11898. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 176; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 651. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 12.
1924 во архитектурата
1924 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Јоаким Лев
Јоахим Лев (германски: Joachim Löw, 3 февруари 1960) — германски фудбалски тренер и поранешен играч. Тој е главен тренер на германската репрезентација, со која освоил Светското првенство на ФИФА во Бразил и на Купот на конфедерации ФИФА во Русија во 2017 година.
Кариера како играч
Во сезоната 1981-82, Лев играл за Ајнтрахт Франкфурт (24 натпревари, пет гола), но следната година се враќа во Фрајбург. Во 1982-83, постигнал осум гола на 34 натпревари, 1983-84 постигнал 17 гола на 31 натпревар во 2. Бундеслига. Потоа, тој се вратил во Бундеслигата со Карлсруер, но постигнал два гола во 24 натпревари. Подоцна, тој повторно му се придружил на Фрајбург, одиграл 116 натпревари и постигнал 38 гола. Лев ја завршил кариерата во Швајцарија, каде што играл за ФК Шафхаузен (1989-1992) и ФК Винтертур (1992-1994).
Лев играл четири пати за тимот на Германија под 21 година.
Рана кариера
Неговата менаџерска кариера ја започнал како младински тренер за ФК Винтертур, додека тој сè уште бил активен како играч.
Во 1995-96, тој станал асистент на главниот тренер на ФК Штутгарт, Ролф Фрингер. Додека Фрингер имал можност да стане тренер на швајцарската репрезентација, Лев бил промовиран како в.д. менаџер на 14 август 1996 година. На крајот тој станал постојан менаџер и бил во клубот до 21 мај 1998 година. Неговиот прв натпревар како главен тренер била победата против Шалке 04 на 17 август 1996 година. Тие ја завршиле сезоната на Бундеслигата во 1996-97 на четвртото место. Во сезоната 1997-98 започнал со победа против Карлсруеровиот тим на 22 јули 1997 година во полуфиналето на ДФБ-Лигапокал. Тие загубиле во финалето против Баерн Минхен на 26 јули 1997 година. Во Бундеслигата, Штутгарт завршил на четвртото место.
Лев се приклучил на турскиот клуб Фенербахче на 1 јули 1998 година. Неговиот прв натпревар бил нерешен 0: 0 против Дарданелспор. За време на сезоната 1998-99, Фенербахче завршил на третото место во тамошната Турска Супер лига и беа елиминирани во првиот круг на Купот на УЕФА.
Назад во Германија и повторно во Турција
Лев станал управител на Карлсруер, на 25 октомври 1999 година. Неговиот прв натпревар бил нерешен 1-1 против Хановер 96 на 31 октомври 1999 година. Тој беше менаџер до 19 април 2000 година, завршувајќи со евиденција за една победа, седум нерешени и десет загуби. Неговиот последен натпревар бил пораз од Хановер на 16 април 2000 година. Тој бил отпуштен, со клубот на последното место (18-ти). Марко Пезауоли го заменил Лев до крајот на сезоната и има само две победи во преостанатите седум натпревари, заврши сезоната на последното место (18), и беа исфрлени.
Лев се вратил во Турција како менаџер на Аданаспор од 20 декември 2000 до 2 март 2001 година. Тој не успеал да освои ниту еден натпревар во ова време. Кога го напушти Аданаспор, клубот бил во зоната на испаѓање на 16-то место.
Тренер во Австрија
Лев потоа станал менаџер на Тирол Инсбрук и Австрија Виена во Австрија. Лев станал менаџер на Тирол Инсбрук на 10 октомври 2001 година и го предводеше тимот до австриската Бундеслига во сезоната 2001-02. Тој завршил со рекорд од 11 победи, пет нерешени и девет загуби. Истата година, клубот морал да објави банкрот и бил ликвидиран. Лев повторно бил невработен. Тој бил со Австрија Виена од 1 јули 2003 до 24 март 2004 година. За време на сезоната 2003-04, Австрија Виена биле елиминирани од Лигата на шампионите од Марсеј во третото квалификациско коло и елиминиран во Купот на УЕФА од Борусија Дортмунд во првиот круг. Го загубиле Австрискиот Супер Куп во ФК Кернтен. Тој го напуштил клубот на 24 март 2004 година; Австрија Виена бил на прво место во времето на неговото заминување.
Помошник менаџер
Кога Јирген Клинсман го наследил Руди Велер како главен тренер на репрезентацијата на Германија по разочарувачката Еуро 2004 УЕФА, тој го донел Лев во германската постава како помошник-менаџер. Клинсман и Лев се сретнале години претходно во тренинг-училиште. Под нивното владеење, германскиот тим Клинсман и Лев ја достигнале полуфиналната фаза на Купот на конфедерации ФИФА 2005 и Светското првенство 2006 ФИФА.
Германија загубила со 3-2 во Бразил во полуфиналето од Купот на конфедерации во 2005 година. Германија го совладала Мексико со 4: 3 во третото место.
Евро 2008
На 12 јули 2006 година, по одлуката на Клинсман дека нема да го обнови договорот, Лев беше назначен за нов менаџер на Германија. Лев добил договор две години и најавил дека сака да продолжи во филозофијата развиена со Клинсман да игра со навредлив стил. Лев беше особено загрижен од колку време неговите играчи држат до топката пред да поминат. За време на неговиот мандат, тој значително го намали овој пат, зголемувајќи го темпото на германската игра. Тој изјави дека неговата цел е да освои Евро 2008. Неговата прва игра, пријателска против Шведска во Гелзенкирхен на 16 август 2006 година, беше 3-0 успех во кој Мирослав Клосе постигна двапати, а Бернд Шнајдер го постигна и другиот.
Лев имал успешен почеток во квалификациите за Евро 2008 со победи над Република Ирска и Сан Марино. На 7 октомври 2006 година, Германија ја поразила Грузија во Остсестадион во Росток, што беше четврти последователен успех за Лев и неговиот тим, најдобар почеток на новиот тренер на германската репрезентација досега. Тимот го продолжи овој рекорд на пет победи во следниот натпревар, квалификациите за Евро 2008 против Словачка во Братислава на 11 октомври, со победа од 4-1. Штрајкот на Словаците бил првиот гол што го донел Германија под власта на Лев.
Следниот натпревар го доживеал совршениот рекорд на Лев, со квалификацискиот натпревар на 15 ноември во Никозија против Кипар, кој заврши со разочарувачки 1-1 нерешен резултат. 2007 започна со победа од 3-1 против Швајцарија на 7 февруари и со победа од 2-1 против Чешка на 24 март. Првата загуба на Лев како менаџер дошла во осмиот натпревар на 28 март 2007 година. Тој им дал на Роберт Енке и Патрик Хелмес нивни деби. Кога била обезбедена квалификацијата за Евро 2008, рекордот на Лев изнесувал 11 победи, 1 загуба и 1 нерешено од 13 натпревари и 41: 6 разлика во голот. Ова ја вклучува и првата победа над Англија во новиот Лондон Вембли стадион. Германија загуби од Чешка во квалификациите на 17 октомври 2007 година. Ова беше втора загуба за Лев. Германија завршила на квалификациите на второ место. Во финалниот меч од 2007, Германија и Велс завршиле со нерешен резултат од 0-0.
Германија започнала во 2008 година со победа од 3-0 против Австрија на 6 февруари и победата од 4-0 против Швајцарија на 26 март. Потоа Германија и Белорусија завршиле со 2-2 нерешено. Германија имала водство од 2-0 на полувреме. Во финалниот натпревар пред Евро 2008, Германија ја победи Србија со 2: 1. На Евро 2008, Германија ја совлада Полска со 2-0 во својата прва игра, со два гола од Лукас Подолски. Во нивниот втор натпревар, Германија била поразена од 2: 1 од Хрватска, додека во последната група игра против Австрија, Лев бил испратен на трибините од страна на судијата Мануел Мејото Гонзалез - заедно со неговиот австриски колега Јозеф Хикерсбергер.
Лев го сменил системот за 4-4-2 по групните фази на 4-2-3-1 системот и го напуштил напаѓачот Марио Гомез од почетната постава. Иако беше принуден да се види од маргините, неговиот тим го поразил тимот на Португалија 3-2. Во возбудлив натпревар против Турција во полуфиналето, Германија победила со 3-2. Германија потоа загубила со 1-0 во Шпанија во финалето на 29 јуни 2008 година.
Светското првенство 2010
Понатамошен напредок бил евидентен во квалификациите за Јужна Африка, бидејќи Германија го задржала своето место на Светското првенство 2010 непобедливо. Во претпоследниот натпревар на 10 октомври 2009 година, Германија го обезбеди првото место во својата квалификациска група за Светското првенство во 2010 година, победувајќи го второпласираниот на Русија во Москва 1-0, испраќање Гус Хидинк страна  во плејофот.
Кристина Атанасова-Арсова
Кристина Атанасова-Арсова — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Филмографија
Атанасова-Арсова ги остварила филмските улоги:
Аиво (округ)
Аиво е округ во Науру. Овој округ е дел од изборната единица Аиво.
Местоположба и одлики
Во Аиво се наоѓа:
Ребека Хазе
Ребека Хазе (германски: Rebekka Haase, Чопау, 2 јануари 1993) е германска атлетичарка во спринт.
Лични рекорди
6 септември 2016 година
ФК Тун
ФК Тун е швајцарски фудбалски клуб од градот Тун.
Клубот е основан во 1898 година и моментално се натпреварува во Швајцарската Супер лига. Со оглед на тоа, што Тун нема освоено никаков трофеј на домашната сцена, за најголем успех на клубот се смета пласманот во групната фаза од Лигата на шампионите во сезоната 2005-06. Исто така биле вицешампиони на Швајцарија во сезоната 2004-05 и финалисти на Купот на Швајцарија во 1955 година.
Својте домашни натпревари Тун ги игра на Стокхорн Арена, која собира 10,300 гледачи.
Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се црвена и бела.
ФК Глобо
Глобо Футебол Клубе, обично познат како Глобо, е бразилски фудбалски тимод градот Сеара-Мирим, државата Рио Гранде до Норте.
Историја
Клубот е основан врз основа на идејата на стопанственикот Маркони Барето, кој сакал да ја почести Германија, користејќи ги нивните бои, и основачот на Реде Глобо де Телевисио, Роберто Марињо, за оние со воодушевување.
Покрај стопанственик и претседател, Маркони Барето е исто така фотограф признат низ светот и извлечена од една од фотографиите, инспирација за клупскиот грб, во кој има маскота на орелот.
Создаден на 18 октомври 2012 година, тимот започнува со професионален фудбал во втората половина на 2013 година освојувајќи го, под основаната година, првото место во Втората дивизија на Кампеонато Потигуар. Во 2014 година беше шампион на Копа ФНФ. Во истата година, тимот победи во Првото коло на Кампеонато Потигуар. До достигнувањето дојде по победата од 1-0 против Потигуар де Мосоро. Со тоа, Глобо се квалификуваше на Копа до Нордесте 2015 година, а исто така и за најдобро рангиран во Кампеонато Потигуар освои место во 2014 година на Кампеонато Бразилеиро Серие Д.
Глобо играше во Кампеонато Бразилеиро Серие Д до 2017 година, кога добија пристап до пенали на УРТ, победувајќи ја играта 1x0 и на пенали за 3х2.
Стадион
Тие ги играат своите домашни натпревари на Барето. Стадионот има максимален капацитет од 10.000 луѓе.
Ениќој (Серско)
Ениќој — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Димо Хаџи Димов
Димо Хаџи Димов (19 февруари 1875 - 13 септември 1924) — македонски социјалист, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација, истакнат претставник и идеолог на Серската група, еден од основачите на Народната федеративна партија и деец на Бугарската комунистичка партија.
Рани години
Семејството на Хаџи Димов во 1879 година, бегајќи од турскиот аскер, се доселува во Дупница, Бугарија. Димо основно училиште завршува во Дупница, а во 1891 година се запишува во Педагошката гимназија во Ќустендил. Таму ќе потпадне под влијание на својот учител Ефрем Каранов кој ќе ја разгори неговата љубов кон помагање на сиромашните. Со завршување на училиштето (1895 година) ќе учителствува во Дупница преокупиран со социјалистичките идеи и ослободување на својот народ.
Баница
Во договор со Гоце Делчев, тој во јануари 1903 година заминува со четата на Борис Сарафов за Македонија. По неколку месеци, на 3 мај пристига во селото Баница за да се сретне со Делчев. Следниот ден турската војска го напаѓа селото и во Битката загинува Делчев. Хаџи Димов успева да се извлече и кон крајот на мај се враќа во Дупница.
Еден од идеолозите на реформското крило
види: Серска група
По Илинденското востание заедно со Јане Сандански и Ѓорче Петров застанува против врховистите. Се профилира како истакнат претставник на Серската група и на реформската струја во ВМОРО. Тој е еден од авторите на Директивата за идната дејност на Организацијата. Учествува во организацијата и уредувањето на органот на ВМОРО „Револуционерен лист“ од јуни 1905 година. На Рилскиот конгрес е избран и за уредник на овој весник.
Во 1908, во времето на Младотурската револуција, Хаџи Димов заминува за Солун и е еден од иницијаторите за создавање на Народната федеративна партија. Една од целите на оваа партија е Македонија да се оформи како одделна самоуправна единица т.е. турската империја да се реформира како источна федерација и наместо вилаетите од националните провинции да се формираат самоуправни области како: Македонија, Албанија, Ерменија. Го уредува и весникот „Конституциона зора“. Во Солун останува до јануари 1909 година, кога се враќа во Софија и се вработува во Министерството за земјоделство.
Прва балканска војна
Во Првата балканска војна Димо Хаџи Димов бил подофицер во 14-от пешадиски македонски полк на Седмата пешадиска рилска дивизија на бугарската војска. Учествува во битките за Царево село и Кочани.
Привремено претставништво на бившата ВМРО
По Првата светска војна Хаџи Димов заедно со Ѓорче Петров и соработниците на Јане Сандански се организираат во борба за извојување на автономна и обединета македонска држава. Во ноември 1918 година оваа група излегува со Декларација во која ги изложуваат своите погледи околу Македонија, а потоа Хаџи Димов погледите изложени во Декларацијата ги доразвива во својата брошура „Назад кон автономија“. На 9 март 1919 година е објавен Апел до македонското население и емиграцијата во Бугарија. Хаџи Димов е еден од 19-те потписници на Апелот и влегува во шестчленото Привремено претставништво на поранешната Внатрешна организација што е формирано на состанокот на кој е усвоен Апелот. По неповолните резултати од Версајскиот договор, активноста на Привременото претставништво опаѓа. Бугарската комунистичка партија преку Хаџи Димов се обидува да го подведе Претставништвото под свое влијание, но не успева во намерата поради противењето на останатите членови и пред сѐ на Ѓорче Петров. Соочено со ваква ситуација, кон крајот на 1919 година Претставништвото се самораспушта.
Во партиските редови на КПБ
По задушувањето на Септемвриското востание, поголем дел од раководството на Бугарската комунистичка партија е затворено или емигрира од Бугарија. Во такви услови е избрано ново привремено раководство на партијата, при што Хаџи Димов е избран во Контролната комисија. Станува и комунистички пратеник во бугарското Народно собрание. Во мај 1924 година влегува и во Централниот комитет на партијата.
Убиство
Сите овие активности на Димо Хаџи Димов ќе го доведат во судир со бугарската власт и со автономистичката ВМРО. Заканите кон него стануваат сѐ почести. По убиството на Тодор Александров десницата на македонското движење се одлучува многукратно да се одмазди. На состанокот со левицата што е закажан за 12 септември 1924 година во Горна Џумаја настанува колеж на многумина истакнати левичари. На оваа средба требало да дојде и Хаџи Димов, но тој сепак не дошол. Но тоа не му помага да го избегне убиството. Веќе следниот ден, попладнето, Хаџи Димов е убиен од страна на Владо Черноземски на улиците на Софија. Закопан е на софиските гробишта до секретарот на ЦК БКП Тодор Петров и, согласно неговото атеистичко уверување, без верски обреди.
Димо Хаџи Димов во народното творештво
Димо Хаџи Димов е опеан во народната песна. Така, тој се споменува во песната „Буките развиват браќа“
Мирче Ацев (село)
Мирче Ацев — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.
Историја
Поранешното име на селото е Петрово. Тоа е колонистичка населба формирана од православни Срби доселени во 1922 година од Далмација. До почетокот на Втората светска војна селото нараснало на 28 домаќинства, а имало и свое училиште. Во 1941 година бугарскиот окупатор ги иселил жителите во Србија, а на нивно место доселил жители од Локвица, Порече и од околината на Струга. По завршувањето на војната само две семејства се вратиле од Србија.
Географија и местоположба
Селото било рамничарско и во близина се селата Врбјани, Кадино Село, Боротино и Славеј.
Население
Селото е раселено и според пописот од 2002 година нема жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Родови
Родови во селото биле: Шоргиќи (1 к.) и Станисављевиќи (1 к.) Срби. Доселени од Далмација; Локвичанци (20 к.) и Стружанци (6 к.) Македонци. Првите се од селото Локвица во Порече, а вторите од Струшко.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1519 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Славеј.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 309 гласачи.
Анабар (округ)
Анабар е округ во Науру. Овој округ е дел од изборната единица Анабар.
Население
Округот има население од 810 жители.
1923 во архитектурата
1923 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Македонците во Првата светска војна
Непосредно пред започнувањето на Првата светска војна Македонија била поделена на три дела, а македонскиот народ се наоѓал под власта на Србија, Бугарија и Грција. По започнувањето на Првата светска војна сите три држави извршиле мобилизација на население од Македонија во своите војски, при што биле мобилизирани околу 200 илјади луѓе - во српската околу 50 илјади, во бугарската околу 120 илјади и во грчката околу 20 илјади души.
Со влегувањето на Бугарија во војната доаѓа и до промена во поделбата на Македонија. Бугарија ги освоила Вардарска Македонија, каде била формирана Македонската воена инспекциска област, дел од источна Егејска Македонија и Пиринска Македонија која ја добила со Букурешкиот договор. Останатиот дел од Егејска Македонија бил како и дотогаш во рамките на Грција, односно под воена управа на Антантата.
Пролетта 1916 година, потпомогната од своите германски и австроунгарски сојузници, Бугарија ја освојува Рупелската Теснина и, навлегувајќи во источниот дел на Егејска Македонија, ги зазема градовите Сер, Драма и Кавала. Кон средината на август истата година бугарските сили, предводени од генерал Климент Бојаџиев ги разбиваат трупите на Антантата на просторот Добро Поле - Баница - Лерин и продирајќи кон Костур го заземаат Лерин со околните населби. Во жестокиот судир кај Горничево, српско-француските трупи ја пробиваат одбраната на бугарската Прва армија, принудувајќи ја на повлекување. На 19 ноември тие ја заземаат Битола. По тешките тримесечни борби офанзивата на силите на Антантата спласнува и настанува затишје на целиот фронт.
Во текот на 1917 и првата половина на 1918 година, се водат повеќе позициони борби од локално значење кај р. Струма, Црна Река и долж Вардарската Долина, кои нема да предизвикаат некои поголеми територијални промени.
Почеток на војната
Првата светска војна започнала со објавувањето на војна од страна на Австроунгарија на Србија и нападот на 29 јули 1914 година. Пред почетокот на војната односите помеѓу Бугарија и Србија биле мошне затегнати поради Букурешкиот договор. Бугарија не била задоволна бидејќи во споредба со Грција и Србија таа земала помал дел од Македонија. По започнувањето на војната, Бугарија биле една година неутрална по што влегла во војната на страна на Централните сили.
Мобилизација на Македонците
Ангажирањето на Србија во војната против Австроунгарија имал одраз и во Вардарска Македонија која се наоѓала под српска власт. Од почетокот на војната па сè до влегувањето на Бугарија во судирот, во октомври 1915 година, српските власти во Вардарска Македонија регрутирале 53.088 души во српската војска. Од нив 44.496 биле Македонци, 8.482 Турци и Албанци и 111 Евреи.
Дипломатски игри
По започнувањето на војната, Бугарија се држела неутрално меѓутоа започнала дипломатски контакти со двете завојувани страни.
Силите на Антантата за да ја придобијат Бугарија на своја страна, најпрво и ја понудиле територијата на исток од Злетовска река и Брегалница до нејзината утока на реката Вардар, како и територијата на исток од Вардар до под Гевгелија, при што не би се прекинал контактот меѓу српската и грчката граница. На Бугарија требало да и се отстапи и територија од 2.000 км2 од страна на Грција. Во оваа територија влегувале Сер, Драма и Кавала, односно на Бугарија и биле отстапени териториите кој таа ги загубила со Букурешкиот договор.
Меѓутоа кога веќе било видливо дека Србија ја губи војната со Австроунгарија, и дека постои опасност Централните сили да воспостават контрола врз Балканот, Антантата испратила дипломатска нота со која на Бугарија и била понудена целата територија на Вардарска Македонија под услов да и објави војна на Османлиското Царство.
Бугарија на 4 септември 1915 година потпишала конвенција со Централните сили за влегување во војната на нивна страна. Со конвенцијата Австроунгарија и ја гаранатирала на Бугарија целата територија на Македонија предвидена како спорна и неспорна зона во рамките на Бугарско-српскиот договор од 1912 година, како и извесни територии од самата Србија.
Валандовска афера
Подготовките на Бугарија за влегување во војна биле во насока на тоа во Македонија да се создадат услови кои би испровоцирале нејзино вклучување во истата заради наводната заштита на населението, кое тие го сметале за бугарско. Во таа насока Бугарија сакала да ги исползува на своја страна разните македонски организации, пред сè ВМРО, заради исполнување на нејзините намери. За да започнат вооружените провокации на територијата на Србија, преку бугарската влада на Радославов од страна на Австроунгарија биле дадена парична сума од околу 25 милиони златни круни, кои за таа цел биле наменети на користење на ВМРО на Тодор Александров.
Со овие парични средства, со паролата за автономија на Македодонија и антисрпското расположение кај раководството и четниците на ВМРО се започнало со подготовки за влегување на комитски чети во оној дел од Македонија кој бил под српска власт. Четите на ВМРО, заедно со турски чети и потпомогнати од специјалисти за експлозив и пиротехника од Австроунгарија на 20 март (стар стил) 1915 година навлегле на територијата држена од српската власт и ја предизвикале Валандовската афера. Комбинираниот напад на четите на ВМРО и турските чети, бил извршен токму во овој дел на Македонија на 20 март. Притоа првичната цел на нападот била да се изврши уништување на мостот преку кој поминувала железничката линија на реката Вардар кај станицата Удово за да се прекине снабдувањето на српската војска на линијата Солун-Скопје. Во нападот на трите утврдени српски пунктови кај Валандово, Пирава и Удово. На чело чети на ВМРО се наоѓале војводите: Ване Стојанов, Петар Чаулев, Љубомир Весов, Панајот Карамфилов, Тодор Петров, Никола Лефтеров, Туше Скачков, Христо Делчев и други, а нивниот број за време на нападот кај Валандово и Удово изнесувал околу 1.000 души.
Акцијата ги раздвижила српската војска, жандармерија и четниците од паравоената организација Народна одбрана. Тие како одмазда за дејствувањето на комитските и турските чети спровеле терор во источниот дел на Вардарска Македонија при што настрадале Валандово, Берово, Пехчево и Радовиш. Голем број на македонски селани биле уапсени, претресувани и убивани, а голем број на села во овој реон биле запалени.
Убиство на Јане Сандански
Јане Сандански жестоко се спротивставил на Валандовската акција. Неговото спротивставување кон оваа акција, како и конфронтациjaта со Цар Фердинанд и бугарската влада го ставаат во целосна политичка изолација.
Иако Сандански бил амнестиран од Бугарскиот парламент во 1914 година, ВМРО на Тодор Александров не ја повлекла смртната пресуда од 1908 година. Неколку дена по Валандовската афера, на 21 април 1915 година, по наредба на Тодор Александров и во согласност со Цар Фердинанд, тој е убиен во заседа поставена од подрачната Неврокопска чета. Има претпоставки дека дека нападот бил организиран од воjводата Стојан Филипов, а за физички убиец се смета четникот Андон Качарков. Судот сепак ги оправдува поради недостиг на докази.
Нападот врз Србија
Акцијата на Бугарија, преку дејствување на диверзанстските чети во Вардарска Македонија, завршиле во октомври 1915 година со општа мобилизација и влегување на Бугарија во војна со Србија. Под притисок на австроунгарските и бугарски војски, српските сили биле принудени да се повлечат од Вардарска Македонија, која се нашла под власта на Царството Бугарија. При гонењето на српската војска дошло до жестока битка при Криволак на Вардар во која српските сили биле поразени и принудени да се повлекуваат кон западна Македонија и Албанија. По овој судир бугарската армија успеала да се пробие до српско-грчката граница, определена со Букурешкиот договор, каде што застанала.
Како резултат на овој успешен бугарски воен поход против Србија, под власта на Царството Бугарија се нашла цела Вардарска Македонија, дел од источна Егејска Македонија и Пиринска Македонија која ја добила со Букурешкиот договор. Останатиот дел од Егејска Македонија бил како и дотогаш во рамките на Грција.
Единаесетта пешадиска македонска дивизија
Во есента на 1915 година Единаесеттата пешадиска македонска дивизија ја нападнала Србија во правец кон Вардарска Македонија во составот на Втора бугарска армија и имала значајно учество во успешните битки кај Струмица, Кавадарци, Неготино и Криволак против српски и француски експедициски трупи.
Во 1916 дивизиjата била префрлена на источниот сектор на Македонскиот фронт, каде успешно извршила напад во текот на бугарската офанзива меѓу реката Места и реката Струма против британските експедициски трупи.
Во 1917 воените дејствата продолжиле, а во 1918, кога одделни бригади биле префрлени во составот на неколку различни позиции, дел од неа учествувал во успешната заштитна Битка кај Дојран на 18 и 19 септември 1918, во која биле победени многу посилни британски и грчки трупи.
Потоа во текот на офанзивата на Антантата во Вардарска Македонија Единаесетта пешадиска македонска дивизија отстапила во добар ред до денешниот Благоевград каде била демобилизирана.
Создавање
Од крајот на 1915 година, бугарско-грчката граница (демеракациона линија) од Охрид со Струмскиот Залив стана фронтовска линија и систем на борбени позиции и утврдувања со бројни задфронтовски логори и бази. Фронтот започнал да се создава во пролета 1915 година кога во Солун истовариле околу десет илјади француски и англиски војници. Тие требало да и помогнат на српската војска против Австроунгарија. Француско-англиските сили стапиле во акција по влегувањето на Бугарија во војната, кога навлегле во Вардарска Македонија за да го спречат бугарскиот продор во овој дел на Македонија, меѓутоа претрпеле пораз и се повлекле во своите логори кај Солун, а бугарската армија избила на српко-грчката граница.
Воени дејствија
Во мај 1916 година, со претходна согласност на Германија и Австроунгарија, бугарската војска ја зазеле Рупелската теснина, а потоа го окупирале источниот дел од Егејска Македонија, заземајќи ги градовите Сер, Драма и Кавала. Грчката влада не дала речиси никаков отпор, а нејзиниот четврт корпус бил разоружан и префрлен на запад од реката Струма. Во август 1916 година бугарско-германските сили извршиле успешна офанзива против единиците при секторот три на српската армија меѓу Добро Поле - Баница и Лерин. Српските сили биле разбиени, а бугарско-германската армија продрела до Костур, освојувајќи повеќе населени места и градот Лерин.
Во септември 1916 година француско-српските сили, откако претходно се прегрупирале, започнале контраофанзива и гиу принудиле бугарско-германските сили да се повлечат на почетните позиции на Кајмакчалан. По овој успех фарнцуско-српските сили започнале офанзива и во текот на двомечени борби на завојот на реката Црна и во праваевц на Битола да ја разбијат бугарско-германската одбрана. Во текот на оваа офанзива Битола била освоена од силите на Антантата, а бугарско-германските сили биле принудени да се повлечат по височините на Пелистер и на северозапад од Битола.
Со оваа офанзива фронтовската линија се поместила на север од Битола. Кон крајот на 1916 година започнало позициско војување и оваа промената била последна која се случила на Солунскиот фронт.