cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Училиште за сопрузи
Аудио снимки
Театарски дела од Л.А. (LA Theatre Works) објавиле продукција во 2010 година (ISBN 1-58081-773-4) на двојна сметка со Имагинарниот малечок, двете продукции со преводи на Ричард Вилбур и со Брајан Бедфорд, Џулиет Милс, Кристофер Ним, Мојра Квирк и Џоан Вели.
Беатрис Диксон
Сесилија Елизе Беатрис Диксон (31 март 1852 - 18 јануари 1941 година) била шведски филантроп и пионерски активист за умереност во Гетеборг. Во 1884 година, заедно со нејзината мајка, Диксон го основала Здружението Överås Blue Cross ( Öfverås Blåbandsförening ), првото шведско друштво за умереност, кое служело како негов секретар 15 години. Таа, исто така, претседавала со градската Kristliga Föreningen av Unga Kvinnor или YWCA од 1891 до 1916 година.
Биографија
Родена на 31 март 1852 година во Гетеборг, Сесилија Елис Беатрис Диксон била најмалото дете на Џејмс Диксон и Елеонора Вилердинг. Израсната во едно од најбогатите семејства во градот, таа се школувала од нејзините родители и нејзината гувернанта.
Во раните 1880-ти, на продолжена посета на Англија со нејзините родители, таа стапила во контакт со оние кои се вклучени во најважните општествени случувања во тоа време, вклучително и YWCA и проектите за домување за сиромашните во Ист Енд во Лондон. Таа негувала пријателства со Кетрин Бут и Агнес Велин, двете водечки филантропи, кои ја инспирирале нејзината идна работа и нејзиниот интерес за поттикнување на воздржаност кај работничката класа.
По враќањето во Шведска, заедно со нејзината мајка, таа го основала првото шведско друштво за умереност на имотот на нејзините родители во областа Оргрите во Гетеборг. Таа, исто така, основала Föreningen Unga arbeterskors vänner (Христијанско здружение на пријатели на млади работници). Диксон, исто така, ги поддржувала активностите за воздржување на национално ниво, трошејќи значително време на предавања низ земјата.
Беатрис Диксон починала на 18 јануари 1941 година. Таа е погребана во Östra kyrkogården во Гетеборг.
Шега (новела)
Шега (Žert) — прв роман на Милан Кундера, пишуван од 1962 до 5 декември 1965 година а објавен во Прага во 1967 година. Дејството во романот се одвива од крајот на Втората светска војна па сѐ до настаните пред Прашката пролет, кон крајот на 1960-тите години во тогашната Чехословачка. Шега се вбројува во 100. книги на векот според Ле Монд.
Содржина
Романот се состои од седум дела, а приказната е раскажана од четири раскажувачи: Лудвик Јан, Хелена Земанек, Костка, и Јарослав.
Осврт кон романот
„Шега“ е единствениот роман на Кундера во кој тој не е единствениот раскажувач. Романот влегол во изборот на 100. книги на векот според францускиот весник [[Монд (весник)|Ле Монд]], послужил како инспирација за филм, а се споменува и во неколку песни од поп-изведувачи. Книгата била трипати преведена на англиски јазик, поради тоа што Кундера не бил задоволен од првите два превода. Во 1968 година, романот ја освоил наградата на Здружението на писателите на Чехословачка, а според Луј Арагон го оценил како еден од најзначајните романи на XX век.
„Шега“ се одликува со отворена и динамична структура, а иако е составена од седум дела кои ги раскажуваат, со сопствен ритам па и синтакса, четири лица, со што романот делува архитектонски цврсто. Осветлувајќи ги поединечните судбини, романот всушност го именува тоталитетот на човечкото искуство, надминувајќи го специфичниот политички контекст кој во книгата е наведен дискретно и впечатливо. Драмата на една земја и на еден јазик, во книгата е изречена благо, но и со ведра горчина, со вешто преплетување на временското и вечното, смешното и сериозното, така што зад дејствието се чувствува присуството на интелектуално надмоќен дух кој со целото свое битие учествува во судбината на својата епоха.
Грамота
Грамота — повелба, диплома, официјален документ. Зборот доаѓа од грчкиот збор „γράμματα“ - писмо. Зборот се користи со значење:
Подоцна, од почетокот на 18 век, во Црна Гора, зборот „грамота“ се поврзува со руските царски писма (грамота на царот Петар Велики до епископот Данило Петровиќ од 1711 година, со повик за војна против Отоманското Царство, се смета за почеток на руско-црногорските дипломатски односи).
IC 1669
IC 1669 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1669 се споменува и како KAZ 385, NPM1G +24.0280, KUG 1220+243.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1669 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1669 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 35,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 5' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 1669 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40093.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
NGC 2757
NGC 2757 — двојна ѕвезда во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2757 се споменува и како ESO 564-**18.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2757 е од видот *2.
Други поделби
Проучување на NGC 2757 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 322; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6035. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1011.
Душко Аврамов
Душко Аврамов — македонски поет за деца. Роден е во Скопје на 29 април 1938 година. Починал во Скопје на 19 јули 1998 година. Завршил Виша Педагошка Школа во Скопје 1963 година и Филолошки факултет во Скопје 1969 година. Работел како наставник до 1964 година новинар во радио Скопје до 1967 година главен уредник на весник Стакларец до 1988 година. Член на ДПМ од 1970 година.
Автор е на книгите:
Идеалите и импозантното дело на Гоце Делчев станале негова непресушна инспирација во творештвото.
Трново (Гостиварско)
Трново — село во Општина Гостивар, во околината на градот Гостивар.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 539 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 137 жители, од кои 112 Албанци, 3 Турци, 1 Бошњак и 21 лице без податоци.
Родови
Трново е албанско село.
NGC 534
NGC 534 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 534 се споменува и како ESO 296-21, MCG -6-4-26.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Трново (Гостиварско)
Родови
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:
NGC 534
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 534 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 534 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Трново (Гостиварско)
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 522 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
NGC 534
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 24 м 44,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 38° 7' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Трново (Гостиварско)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 544 гласачи.
NGC 534
Други поделби
Проучување на NGC 534 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5215. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7541.
Kreator
Kreator е треш метал бенд од Есен, Германија. Почнале да свират под името Tormentor. Кариерата им започнува во 1982, свирејќи треш метал со влијанија од Venom. Исто така, влијание врз нив оставиле и Slayer, Mercyful Fate и Bathory. Свират сличен стил со нивните сонародници Destruction и Sodom, другите две звучни треш имиња од германската сцена. Сите три од овие бендови често се посочуваат како поттикнувачи за создавањето на дет металот, вметнувајќи елементи во својата музика од кои подоцна ќе произлезе дет металот.
Kreator се застапници на чистиот треш, со исклучок на четири од нивните албуми (Renewal, Cause for Conflict, Outcast и Endorama) кога се посветуваат на сериозно експериментирање со звукот, ова се случува во текот на деведесеттите. Мешавината на индустриал, готик и разни други метал елементи во нивниот звук ќе наиде на поделени мислења кај нивните обожаватели и критиката.
Историја
Kreator се формирани како Tyrant во 1982 во Есен, Германија. Првата постава ја сочинувале вокал/гирата Миле Петроза, тапани Јирген Реил и Роб Фиорети на бас. Наскоро го смениле името во Tormentor и снимиле две демо снимки. Го смениле името за последен пат во Kreator во 1985 кога и потпишале договор со Noise Records. Главната причина за последната смена било постоење на истоимен бенд во Унгарија.
Деби албумот Endless Pain е снимен за 10 дена. Голем број блек метал и дет метал бендови го сметаат за многу влијателно издание. За турнејата која му следувала, бендот го ангажирал поранешниот гитарист на Sodom Михаел Вулф.
Во 1987 ќе го снимат Terrible Certainty сметан за дотогаш најдобар нивен албум поради покомплексните песни на него. Како хит на топ листите ќе се издвои „Behind The Mirror“, а популарноста на бендот ќе продолжи да расте.
Во 1988 го снимаат Extreme Aggression под капата на Epic Records. Снимен во Лос Анџелес, албумот станува метал хит, направен според формулата за успех на претходниот. Впечаток ќе остави спотот за „Betrayer“, станувајќи огромен хит на Headbangers Ball на MTV.
Во 1989 е снимен документарец за нив од страна на режисерот Томас Шхад под наслов Thrash Altenessen. Тритзе ќе го напушти бендот, а како негова замена ќе дојде Френк Госдзик. Бендот го издава Coma of Souls, а песната „People of the Lie“ станува хит. Кога работите во почетоците на деведесеттите ќе се сменат со комерцијалниот пристап на Metallica, Megadeth, Anhtrax и други метал бендови Kreator ќе го сменат нивниот звук и ќе почнат да експериментираат со дет и индустриал метал.
Бендот почнува да се распаѓа, а Миле Петроза останува единствениот член од оригиналната постава. Работите се влошуваат со раскинувањето на договорот со Epic. Резултатот е Cause for Conflict издаден во 1995, албум со модерни влијанија од Pantera и Machine Head, мало враќање на погруб звук отколку на претходниот албум.
Во 1996 составот на бендот повторно ќе претпи промени. Продолжуваат со експериментирањето преку албумите Outcast и Endorama. Продажбите на овие две изданија се ниски, а критиките не престануваат, но за сето тоа Петроза ќе изјави: ''„За нас успехот не е бројот на продадени албуми. Сите наши албуми досега биле успешни за нас, зошто го постигнавме она што беше наша цел...“''.
Во јануари 2009 излегува нивниот дванаесетти студиски албум кој го носи насловот Hordes of Chaos.
Корбец
Корбец (Горбец, Горбеч или Корабец; Τρικλάριο, Трикларио) — планина во западниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Сместена е во јужниот дел на Општина Преспа, Лерински округ, по границата со Албанија. Долга е околу 30 километри. Највисоката точка е на надморска височина од 1.776 метри. Планината претставува јужна граница на Преспанската Котлина.
На север Корбец е сврзан со планината Баба, а Желевска (Рулска) Река го дели од Нередска Планина на исток, при што на дното се наоѓа Малото Преспанско Езеро. Највисок врв е Корбец е Врба, на надморска височина од 1.776 м. Други врвови на планината се Орлово (1.715 м), Каракол (1.689 м) и Црн Срт, 1.394 м.
Голема белска синагога
Голема белска синагога (хебрејски :בעלזא בית המדרש הגדול) е еврејски храм кој се наоѓа во Ерусалим, Израел. Важи за најголема синагога во светот и им припаѓа на следбениците на белските хасиди.
Албанија во 1944 година
Следниве ги наведуваат настаните што се случиле во текот на 1944 година во Народна Република Албанија.
Мадона
Мадона (италијански: Madonna) или во превод „Мојата дама“ може да се однесува на:
Општина Неготино-Полошко
Општина Неготино Полошко — рурална поранешна општина во Македонија, основана 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Врапчиште. Седиште на општината било селото Неготино.
Филарет Дроздов
Митрополит Филарет (правно име Василиј Михајлович Дроздов, Василий Михайлович Дроздов; 26 декември 1782 - 1 декември 1867) бил митрополит на Москва и Коломна и највлијателната фигура во Руската православна црква повеќе од 40 години, од 1821 до 1867 година.
Општина Неготино-Полошко
Населени места
Во Општина Неготино Полошко спаѓале следниве села: Горјане, Градец, Добри Дол, Ѓурѓевиште, Калиште, Ломница, Сенокос и Неготино.
Демографија
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, Општина Неготино-Полошко има 16.813 жители, од кои:
Филарет Дроздов
Живот
Роден е во Коломна како Василиј Дроздов ( Василий Михайлович Дроздов) Неговиот татко бил член на свештенството. Василиј се школувал во богословијата во Коломна, каде курсевите се предавале на латински јазик; а потоа во Троица-Сергиева Лавра, а по завршувањето на студиите одеднаш бил назначен за професор. Станал проповедник на лаврата во 1806 година, а во 1808 година го добил монашкиот тонсус и го добил името Филарет по Свети Филарет Милостивиот. Во 1809 година бил назначен за професор по теологија во црковната академија на Александар Невски Лавра во Санкт Петербург, станал архимандрит во 1811 година и директор во 1812 година.
Настаните од 1812 година создадле силен впечаток за Филарет; тој го објаснил успехот на Русите со морална причина и прочитал предавање на оваа тема во „Друштво на пријатели на руската реч“. Во 1813 година тој го прогласи својот славен говор за смртта на Кутузов.
Тој зел монашки завети во 1817 година и наскоро бил осветен за епископ на Ревал а потоа и епископски викар на Санкт Петербург Во 1819 година, тој станал архиепископ на Твер и член на Пресветиот синод. Следната година бил архиепископ во Јарослављ, а во 1821 година бил пренесен во Москва, исто така станал митрополит во 1826 година.
Неговите смели искази, сепак, го довеле во империјалната немилост од 1845 година до приемот на Александар II. Во 1855 година тој бил ограничен на границите на неговата епархија. За него се вели дека го подготвил прогласот на Александар за ослободување на кметите и уживал углед како еден од водечките оратори на говорницата на неговото време и земја.
Тој бил духовен отец на мисионерскиот јеромонах Макариј (Глухариов) (1792–1847), канонизиран во 2000 година за улогата на „Апостол на Алтај“.
Филарет бил одговорен за некои од најлошите престапи кон старите верници, вклучително и злоупотреба на црквите и запечатување на жртвениците на црквите на гробиштата Рогожскоје, што било административен и духовен центар на старите верници на Белокринитско Согласие. Филарет, исто така, бил директно вклучен во затворањето на архијереите и монастиите на Стариот верник.
Ема Бруме
Ема Марија Изабел Броме (13 јуни 1985 година) е шведска глумица. Таа е најпозната по нејзината главна улога како Аса во серијата SVT од 2020 година Sommaren 85.
Студирала на Академијата за драмски уметности во Стокхолм помеѓу 2009 и 2012 година и оттогаш работи во Драматен.
Белпошта
Белпошта (Белпошта) е националната поштенска служба на Белорусија. Станала член на Светската поштенска унија во 1949 година.
Историја
Развојот на поштенските услуги во Белорусија започна во античко време. Значи, за 885 е првото споменување во Хрониката на услугата на гласник на белоруската земја, "Прашана за Олег Раџимичи. . . "
Во Киевска Рус имаше посебна "позиција" - гласник на принцот. Куририте го пренесоа редот на принцот во различни делови на земјата. Понекогаш гласник отиде, и без сертификати, специјални пораки меморирани.
Во 1583 година, првиот во Белорусија пост-пат (Варшава - Белосток - Гродно - Вилнус) воведе систем на тарифи, кој работи денес во сите земји во светот. Превозот одреден според видот и потеклото на неговата тежина.
Во 1793 година, Белорусија стана дел од Руската Империја, а потоа пошта е понатаму развиена како дел од поштенскиот систем на Руската Империја. Постелни области беа формирани, вклучувајќи ги Минск, Витебск и Могилев.
Првата телеграфска станица во Белорусија била опремена во 1859 година во минска пошта и во Бобруйск. Организирана е првата телеграфска линија.
Редовен превоз на пошта со железница започна во 1871 по трасата Минск - Москва, Минск - Ривнен, Минск - Брест, Минск - Љубава. Пост-моторите имаа специјални рамки за складирање и сортирање пошта. Автомобилите висеа поштенски сандачиња за да примаат пораки на возот.
Тито Гоби
Тито Гоби ( - ), италијански оперски пејач, баритон. Настапуваше на сите оперски сцени низ светот и остави репертоар од над стотина улоги. Најголем успех постигна со творбите на Риголето, Скарпија („Тоска“), Фалстав, Фигаро („Севилскиот бербер“) и Дон Џовани. Пееше и во повеќе музички филмови („Џузепе Верди“, „Палјачи“).
Вработена девојка (филм)
Вработена девојка - (англиски: Working Girl) - американски филм од 1988 година, во режија на Мајк Николс. Главните улоги ги играат: Харисон Форд, Мелани Грифит, Сигурни Вивер и Џон Кузак. Во 1989 година, филмот освоил еден „Оскар“ во категоријата „најдобра музичка нумера“, а имал уште пет номинации. Истата година, филмот освоил четири награди „Златен глобус“, и тоа за: најдобар филм - комедија/музички филм, најдобра глумица (Грифит), најдобра споредна глумица (Вивер) и најдобра музичка нумера. Најпосле, филмот се закитил и со наградата „Греми“ за најдобра филмска песна.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 50м грбно во женска конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 50м Жени грбно 29 јули 2009, а финалеѕо на 30 јули 2009.
Вработена девојка (филм)
Содржина
Тес Мекгил (ја игра Грифит) е млада жена која е поинаква од другите убави жени во Менхетен. За разлика од нив, таа се однесува отворено и ги одбива љубовните понуди на своите шефови. Кога ќе остане без работа, Тес се вработува како секретарка на моќната деловна жена Кетрин Паркер (ја игра Вивер).
Ѓорѓи Абаџиев
Ѓорѓи Абаџиев (, -, ) — македонски раскажувач, романописец, историограф, публицист и сценарист.
Животопис
Со своето семејство најпрво емигрирал во Грција (1918 година), а оттаму во 1921 година, во Плевен, Бугарија. Уште како дете со неговите родители се преселил во Горна Џумаја (Благоевград) и таму живее во периодот од 1924 до 1931 година. Таму завршил основно образование и гимназија. Токму во тој период ја печати својата прва стихозбирка „Печални песни на душата“ (1929-1930). Во септември 1932 се сели во Софија каде студирал на Правниот факултет, каде што зел активно учество во организациите на прогресивната македонска емиграција во Бугарија. Дипломирал на Правниот факултет во 1937 година.
Ѓорѓи, заедно со Пелин Велков и Ангел Јорданов, во 1936 година, ја објавиле книгата раскази и уметнички репортажи „Труд и луѓе“. Тој бил уредник и соработник на повеќе весници и списанија: „Македонски вести“, „Доброволец“, „Глобус“, „Ведрино“, „Кормило“ и „Литературен Критик“.
За својата литературна работа добил повеќе награди и признанија. Добитник е на наградите за проза на НР Македонија и „11 Октомври“.
Сценариото за филмот „Мис Стон“ (1958) е неговиот прв чекор во филмската уметност.
Творештво
Ѓорѓи Абаџиев е познат како историски белетрист бидејќи историјата има истакнато место во неговите дела. Автор е на книгите:
Во 1972 г. е објавен избор од неговото творештво во четири тома.
Битка кај Арменско
Битката кај Арменско е борба помеѓу здружените чети на Македонската револуционерна организација и турската армија кај месноста Бигла во близината на селото Арменско, Леринско во текот на Илинденското востание.
Битката
Таа започнала на 17 август 1903 година и се водела помеѓу здружените чети од Леринско и Костурско, нивниот број изнесувал околу 300 - 400 души, тие се бореле против турскиот гарнизон кој се состоел од 250 војници, засилен со уште 2000 аскер. Битката се водела кај месноста Бигла и траела до ноќта кога османлиската војска се повлекла кон Лерин. Турците имале околу 100 загинати и 50 - тина ранети додоека пак востаниците имале 15 загинати и 33 ранети. При повлекувањето османлиската војска го запалила селото Арменско притоа убивајќи 130 селани, ранувајќи 33, а 15 моми биле обесчестени.
Црква „Св. Никола“ - Белица
Свети Никола (нарекувана и како Свети Илија) — селска црква, во поречкото село Белица.
Црквата е сместена во маалото Долна Белица, во близина на устието на Белешничка Река во реката Треска, како и да самиот регионален пат Македонски Брод-Кула-Скопје.
Камионџии
Камионџии е југословенска ТВ серија од 1972 година година од Гордан Михиќ. Премиерата се емитува на ТВ Белград, во периодот од 13 јануари да 17 март 1973 година.
Поради големата популарност на серијата, снимени се додатоци на филмот, „Паја и Јаре“ од 1973 година, ТВ серијата „Камионџии повторно возат“ во 1983 година и филмoт „Камионџии повторно возат“ 1984 година.
NGC 7560
NGC 7560 — двојна ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7560 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 15 м 53,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 29' 45"".
Други поделби
Проучување на NGC 7560 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 580. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Снежната кралица 3: Оган и мраз
Снежната кралица 3: Оган и мраз е третиот дел од анимацијата франшизи за Снежната кралица, заедничка руско-кинеска продукција на Визарт Анимација (Русија) и Флејм Нод Ентертејмент (Кина). Ко-сценарист на проектот и консултант на сценариото бил Роберт Ленс, кој учествувал во пишувањето на сценариото за голем број цртани филмови на Дизни.
Цртаниот филм имал многу голема премиерна дистрибуција на филмот и бил објавен во многу европски земји, како и низ цела Латинска Америка.
Заплет
Пиратите командувани од Атаманша ограбиле банка во мал приморски град. На нив им се спротивставило само едно момче кое го нарекувале Роланд -легенда. Разоружувајќи го, Атаманша му ја дал книгата „Легендите на троловите“. Кај и Герда биле уморни од талкањето и заминале да го посетат Орм. Таму се сретнале со Роланд и ја слушнале легенда за себе. Како резултат, Кај и Герда испаднале.
Кај, заедно со Алфида (ќерка на Атаманши), отишле да патуваат. Роланд и ја соопштил на Герда легендата за каменот кој исполнувал желби и тие отишле во Забранетите пештери на Троловите. Само кога стигнале таму, дознале дека Каменот се состои од два волшебни дела: Оган и мраз. Со ослободување на овие сили тие станале виновници за глобалната катастрофа.
За разлика од претходните два дела, во овој сите стари ликови биле толкувани од други глумци.
Продолжување
Филмското студио „Сојузмултфилм“, филмската компанија „Визарт анимација“ и Централното партнерство најавиле создавање на четвртиот дел - „Снежната кралица: низ прозорецот што гледа“, премиерата била во 2018 година.
1289
1289 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1289 година од новата ера, 289. од вториот милениум, 89. од XIII век и последна од 1280-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6797 и 6798 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6039 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5049 и 5050 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2042.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1289 година се протега во 3925 и 3926, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3985 и 3986 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1832. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 687 и 688 исламска година.
Бача
Бача, река на северната падина на Беласица, јужно од селото Колешино и северно од Струмица. .
Игор Николовски
''Оваа статија се однесува за војникот на АРМ и учесник во Воениот судир во 2001 година. За фудбалерот, видете Игор Николовски (фудбалер).''
Игор Николовски (, –, Општина Ѓорче Петров, ) бил македонски бранител, армиски резервист и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинува на 26 март 2001 година кај караулата Чашка, на местото Чело, во несреќен случај.
Живот, војната 2001 година и смрт
Игор Николовски е роден во 1975 година во Скопје. Израснува во скопската населба Ченто. Тој од почетокот на воениот конфликт 2001 година бил армиски резервист. Игор бил прв братучед со колумнистот Влатко Васиљ. По потрага по сигурноста и егзистенцијата на своето семејство, кон кое со целата емоцијаи љубов беше приврзан, Игор се определи да ја облече униформата и стапи во резервниот состав на Армијата на Република Македонија. Веруваше дека на тој начин му обезбедува мирно и безгрижно детство на својот син. Загинува на 26 март 2001 година кај караулата Чашка, на местото Чело, во несреќен случај. Николовски загинал додека бил во патрола на набљудувачките пунктови во тој дел на северната граница.
Во негова чест на плоштадот во населбата Хиподром е поставено спомен плоча. Погребан е на гробиштата Камник во населбата Ченто. Игор Николовски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија. Николовски во жалост го остави своето семејство, сопругата и синот.
Четири сефардски синагоги
Четири сефардски синагоги (хебрејски :בתי הכנסת הספרדיים) — еврејски храмов комплекс а во Еврејската населба во стариот дел на Ерусалим, Израел. Овој објект претставува комплекс од четири синагоги кои биле изградени во најразлично време.
Грамадна
Грамадна или Граматина (Ευκαρπία, Евкарпија, до 1927 година Γραμμάτινα, Граматина) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 7 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 234 метри.
Грамадна опфаќа површина од 13 квадратни километри.
Историја
Во отоманскиот збирен даночен список на немуслиманското население од вилаетот Тимур Хисар од 1616-1617 година селото е наведено под името Грамадна со 10 домаќинства. Со султански декрет од 11 декември 1619 година, селото бло предадено во сопственост на Мимар ага. .
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 800 Македонци и работело егзархиско училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани само 272 жители. Во 1927 година, селото било преименувано во Евкарпија.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 548 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 842 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 879 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 797 жители, во 1971 година имало 639 жители, во 1981 година имало 651 жител, додека во 1991 година имало 539 жител. Денеска, населението на селото е 618 жители според пописот од 2001 година.
Александар Алексиев
Александар Алексиев — македонски поет, романописец, критичар, книжевен историчар и театралог.
Роден е во Кочани на 20 август 1929 година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Бил директор на Радио Скопје, на Архивот на Македонија и професор на Факултетот за драмски уметности. Долгогодишен уредник на списанието „Современост“. Член на ДПМ од 1959 година. Една година бил затворен на Голи Оток, за што пишува во својот роман „Деветте круга на пеколот“. Почина на 22 февруари 2006 година.
Книжевно творештво
Ги уредил собраните дела на:
Награди
Добитник е на наградите: „11 Октомври“ и „Војдан Чернодрински“ и „Златно перо“ за преведувачка дејност.
NGC 2758
NGC 2758 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2758 се споменува и како ESO 564-20, MCG -3-23-19, IRAS 09032-1850.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2758 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2758 има привидни димензии од 1,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 5 м 31,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 19° 2' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Други поделби
Проучување на NGC 2758 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25515. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 322; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6035. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1011.
Ромуло Соуза Орестес Калдеира
Ромуло Соуза Орестес Калдеира (роден во Пелотас, Бразил на 22 мај 1987), попознат само како Ромуло, е бразилски фудбалер со италијанско државјанство, играч од одбраната или од средниот ред на.
Амфитрион (Молиер)
Амфитрион ― комедија на француски во пролог и 3 чина, напишана од Молиер која се заснова на приказната за грчкиот митолошки лик Амфитрион како што ја раскажува Плавт во неговата драма од околу. 190–185 п.н.е. Драмата за прв пат била изведена во Театарот на Кралскиот дворец во Париз на 13 јануари 1668 година. Бран на скандал ја опкружувал претставата, при што некои тврделе дека Молиер ги критикувал љубовните работи на Луј XIV во маската на Јупитер. Повторно била изведена три дена подоцна во Тиљериеската градина во присуство на Луј XIV.
„Амфитрион“ веднаш постигнала успех со француската аристократија и претставата била изведена вкупно 29 пати до Велигден 1668 година. Популарноста на делото била таква што едно од имињата на ликовите станал дел од секојдневниот француски јазик. Зборот сози (Sosie) на француски сега почнал да значи слично, како одраз на настаните во драмата каде што ликот Сози (улога што била претставувана од самиот Молиер во првата продукција на комедијата) е двојник на богот Меркур.
Заплетот може да се сумира на следниов начин. По неговата брачна ноќ со убавата Алкмена, Амфитрион заминува да учествува во војна. Јупитер, кој е восхитен од убавината на Алкмена, доаѓа на земјата под изгледот на Амфитрион, придружуван од Меркур кој го зема изгледот на слугата на Амфитрион, Сози. Амфитрион е успешен во војната и го испраќа Сози дома да го пријави ова. Сози е пречекан од неговиот Меркур кој личи на него, кој го тепа и го убедува дека Меркур е вистинскиот Сози. Вистинскиот Амфитрион ја запознава Алкмена и природно е збунет и шокиран од нејзината приказна за една љубовна ноќ. Различни други збунувачки епизоди од ист вид се случуваат, вклучително и судирање меѓу двата Амфитриони. На крајот, Јупитер го презема својот вистински лик и му кажува на Амфитрион дека неговата сопруга била верна, бидејќи тој морал да го преземе ликот на Амфитрион за да ја заведе. Тој го информира Амфитрион дека неговата сопруга ќе го роди детето на Јупитер, полубогот Херкулес.
Поетот со австралиско потекло В. Џеј Тарнер напишал англиско приспособување на драмата, позната како „Јупитер преведен“, која била премиерно изведена во Лондон во 1933 година со музика компонирана од Ентони Бернард. Ричард Вилбур ја преведол драмата за првата продукција на делото во Соединетите Држави, која била во режија на Дарко Трешњак и претставена од театарот Хантингтонска театарска дружина во Бостон во март 2001 година.
Ова е едно од единствените две драми што широко користат сценска машинерија (pièces à machines) на Молиер, а другото е Дон Жуан.
IC 1670
IC 1670 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1670 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 1670 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 19' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на IC 1670 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Константин Мицотакис
Константинос Мицотакис (грчки: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ) (роден на  на Крит - починал на  во ) е грчки политичар. Во периодот од 10 мај 1980 до 21 октомври 1981 и од 14 април 1992 до 7 август 1992 бил Министер за надворешни работи на Република Грција од партијата Нова Демократија. Произлегува од семејство кое е присутно веќе подолго време во политичкиот живот на Грција. Тој произлегува од семејството на Елефтериос Венизелос.
Во 1977 година основал партија и станал пратеник. Во 1978 година влегол во партијата Нова демократија, и станал министер на координација. Во 1980 година станал министер за надворешни работи. Во периодот од 1981 до 1984 година бил потпарол на парламентарната група на Нова демократија. Во 1984 година бил избран за претседател на партијата. Во 1990 година повторно неговата партија победила на предвремените избори и победила на истите. На власт се задржил до 1993 година, кога неговата партија ги изгубила изборите. По поразот, тој поднел оставка од функцијата претседател на Нова демократија. На 2 ноември бил избран за почесен претседател на Нова демократија.
NGC 5146
NGC 5146 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5146 се споменува и како MCG -2-34-49, NPM1G -12.0454.
Откривање
Телото е откриено на 9 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5146 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5146 има привидни димензии од 1,9' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 26 м 37,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 19' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 5146 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47055. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5547. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1061.
NGC 535
NGC 535 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 535 се споменува и како UGC 997, MCG 0-4-133, CGCG 385-124, DRCG 7-35.
Откривање
Телото е откриено на 31 октомври 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 535 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 535 има привидни димензии од 1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 25 м 31 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 24' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
Други поделби
Проучување на NGC 535 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5282. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4682. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Стојан Трајковски
Стојан Трајковски - македонски кларинетист. Како еден од најголемите изведувачи и творци на македонската народна музика, преку своите дела остава силен печат во македонското национално културно богатство.
Тој е човек кој преку својот музичко изведувачки пристап, целосно нè запознава со вистинската физиономија на македонската традиционална музика за кларинет.
Животопис
Роден е на 19 јануари 1953 година во Орле, Мариово, во семејство каде што музичката надареност и љубовта кон музиката се пренесуваат од колено на колено.
Уште од најмлади години покажува неверојатен музички талент и надареност, па оттука неспорен беше фактот дека музиката ќе биде неговиот живот. Се запиша во средното музичко училиште во Битола, на инструменталниот отсек, на инструментот кларинет, а по завршувањето на средното образование, се запиша и дипломираше на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф. м-р Иван Кочаров. Уште во почетокот од своето образование, Стојан Трајковски покажува огромен афинитет, надареност и љубов за кларинетот, а покрај тоа, не било тешко да се забележи и неговата посебна надареност за народната музика. Надградувајќи се како инструменталист, многу лесно можела да се забележи неговата посебна интерпретација, којашто се одликува со многу искрен музички пристап, со прекрасна мека боја на кларинет и со многу јасна дикција во свирењето.
На самиот почеток од неговата кариера, како многу млад инструменталист, многу лесно се искачи на врвот на македонската инструментална музика, донесувајќи една посебност и свежина како нејзин изведувач, но и како автор. Активно работи на реализирањето на многу аудиозаписи во издание на најдобрите продукциски куќи на нашиве простори. А уште од првите негови студентски денови почнува да твори и да создава своја авторска музика, автентична на нашата традиционална музика. Во 1973 година ги направи првите аудиозаписи на свои авторски ора, придружуван од народниот оркестар на тогашната Радио-телевизија Скопје. Уште во тој момент, се почувствува создавањето на новата, уметнички поусовршена музичка рамка, во која почна да се наоѓа македонската кларинетска музика. Веднаш потоа, Стојан Трајковски почна активно да работи со оркестарот на познатиот хармоникаш и композитор Наско Џорлев, човек со којшто Трајковски имаше одлична соработка. Во 1975 година, во издание на ДИСКОС се појави првата солистичка грамофонска плоча на Трајковски, заедно со Наско Џорлев.
Успесите и реализацијата на многубројните студиски записи не запираше. Соработката со вистинските познавачи на македонската традиционална музика и со големите вокални изведувачи даде огромен придонес во развојот на македонската музика во тој период. Во истата година, во продукција на РТБ, излезе грамофонска плоча каде што Стојан Трајковски изведува свои авторски ора со оркестарот на Рамадан Шукри. Тој оркестар на Рамадан Шукри беше првиот поголем народен оркестар, кој беше надвор од рамките на тогашната Радио-телевизија Скопје, и во тоа време успеа да ја претстави македонската инструментална музика на едно повисоко ниво презентирајќи огромна виртуозност и дисциплинираност во изведбата. Следуваат уште многу музички изданија заедно со оркестарот при КУД „Гоце Делчев“ од Скопје, со хармоникашот Слободан Ковачевски, Народниот оркестар на Радио-телевизија Скопје, како и со многу наши познати вокални изведувачи. Оттука, Стојан Трајковски израсна во врвен инструменталист, кој со својата уникатност и специфика на свирење, претставува вистинско богатство за македонската музика за кларинет. Желбата да твори, да создава и да придонесува за македонската инструментална музика, како дел од големиот народен оркестар при Македонската радио-телевизија, му остана неостварена, па затоа во 1980 година се врати во родниот град и ја продолжи својата работа.
Го формираше ансамблот „Пелагониски Бисери“, со кој 32 години, негувајќи ги македонскатa песна и оро, придонесува многу за развојот на македонската народна музика со реализирани многу настапи, фестивали и гостувања низ светот. Во 1984 година, со „Пелагониски Бисери“ ја издадоа првата грамофонска плоча и касета со авторски песни и ора, во издание на ДИСКОС, а за истата продукциска куќа во 1987 година, заедно со хармоникашот Тоде Мицевски снимија касета со македонски ора, која за таа година беше најпродаваниот албум од Македонија. Потоа, од „Пелагониски Бисери“ следуваат уште две касети и плочи со македонски новокомпонирани песни и обработки на стари народни песни. Ансамблот „Пелагониски Бисери“ е музички состав којшто се одликува со еден кристално чист македонски звук, со голема професионалност и дисциплина во работата и поради тоа, уште на самиот почеток од своето постоење, „ Пелагониски Бисери“ беше музички состав кој одлично го прифати македонската публика. Како во нашава држава, така и насекаде во светот каде што има Македонци, членовите на „Пелагониски Бисери“ ја претставуваа македонската музика на највисоко и најдостоинствено ниво. Нивната прва голема прекуокеанска турнеја се случи во 1988 година на просторите на САД и Канада. Тоа беа концерти коишто оставија трајни спомени, и кај многубројната публика, но и кај членовите на „Пелагониски Бисери“.