cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алијанса за позитивна Македонија
Алијанса за позитивна Македонија (АПМ) — македонска политичка партија. Основач на партијата е поранешниот премиер на Македонија, Владо Бучковски.
Историја
Партијата своите почетоци ги забележува како граѓанска организација која што на 1 март 2014 година, преку собирање потписи на 1200 поддржувачи е одлучено да стане партија.
Учество на избори
Прво учество на партијата е на парламентартните избори во 2014 година, каде што ја предводи коалицијата „Коалиција за позитивна Македонија“ заедно со Партијата на обединети пензионери и граѓани на Македонија (ПОПГМ). На овие избори Коалицијата за позитивна Македонија освоила 10.566 гласови или 0,94% и не успеала да освои пратеничко место.
На парламентарните избори во 2016 година, партијата учествувала во коалиција предводена од СДСМ.
На парламентарните избори во 2020 година, партијата учествувала во коалиција предводена од СДСМ.
Шарлот Ремплинг
Теса Шарлот Ремплинг, ОБЕ (родена на 5 февруари 1946 г.) — англиска филмска и телевизиска глумица, позната по својата работа на филмови на англиски, француски и италијански јазик.
Во 2000. години таа станала муза на режисерот Франсуа Озон, појавувајќи се во неговите филмови Под песокот (2000), Базен (2003) и Ангел (2007). На телевизија, таа е позната по улогата како Евелин Вогел во Декстер (2013). Во 2012 година, таа била номинирана за Еми награда и за наградата на здружението на филмски глумци за изведбата во мини серијата Немирни. Во 2017 година, таа била номинирана за Златен глобус за најдобра глумица за мини серијата Лондонски шпион. За изведбата во филмот 45 години (2015), таа била номинирана за Оскар за најдобра глумица.
Шебекински реон
Шебекински реон (Шебекинский район) — реон во Белгородската област, Русија. Како општинска единица се нарекува Шебекински општински реон. Сместен е во југот на областа и зафаќа површина од. Седиште е градот Шебекино (кој административно не е дел од реонот). Населението брои 47.345 жители (2002);
Ленови
Леновите (науч. Linaceae) се семејство на цветни растенија со космополитско распространување, со околу 250 видови. Постојат осум родови, од кои најголемиот е Linum (лен), со околу 180 до 200 видови.
Морфологија
Повеќето претставници се тревести или ретко дрвенести, а во тропските региони има и големи дрвја. Простите целокрајни листови се речиси секогаш наспрамни, понекогаш со прилисници.
Цветовите се хермафродитни, актиноморфни (целосно симетрични) и петделни (многу ретко четириделни во тропите). Постојат пет венечни и пет чашкини ливчиња, десет прашници и до десет семки. Семињата се образуваат на пет двоклеточни плодни листови. Цветовите на повеќето култивирани вариетети се темно или светлосини. Но, се среќаваат и бела, виолетова, розова или црвена боја на цветот, што ги прави привлечни украсни растенија. Семињата се сјајни и може да се темнокафеави или жолти.
Систематика
Во постарите класификациски системи (како Кронквистовиот), оваа фамилија била сместувана во свој посебен ред - Linales. Поновите систематики ја сместуваат во редот Malpighiales. Некои поважни родови од Linaceae се:
Употреба
Еден вид, Linum usitatissumum, се одгледува поради фибрилите и семињата. Семето е извор на ленено масло и храна.
Мизар (музичка група)
Мизар е македонска рок-група, основана о 1981 година во Скопје, а првите членови на групата биле: Горазд Чаповски (гитара), Ристо Вртев (вокал), Илија Стојановски (бас гитара) и Панта Џамбазоски (тапани). Името на групата, Мизар, на арапски јазик значи: ѕвезда-водилка која на патниците им помага да не се загубат во пустината.
Историја
Деби-албумот на групата, насловен едноставно „Мизар“, бил снимен во 1988 година, со тогашните членови на групата: Горан Таневски (вокали), Горазд Чаповски (гитара), Борис Георгиев (тапани), Сашо Крстевски (бас гитара) и Катерина Велјановска (клавијатури). Продуцент на албумот бил Горан Лисица-Фокс. Албумот го донел незаборавниот хит „Девојка од бронза“. Групата снимила многу демо-снимки, а некои од нив се мошне различни од студиските верзии, како на пример, пократката верзија за „Градот е нем“ која, за разлика од студиската, е снимена само на македонски јазик. Во 1991 година, групата го објавила вториот албум „Свјат Dreams“ кој ја донел необичната обработка на „Sweet Dreams“ на Јуритмикс, обработката на народната „1762 лето“ и песната „Дом“ на Ристо Вртев, првиот пејач на Мизар, денес водач на Архангел. По снимањето на албумот, групата ја напуштил пејачот Горан Таневски, кој бил заменет од пејачката Нора. Со Нора е снимена и последната песна на Мизар - „The Fog“, која всушност претставува преработка на песната „Магла“, од првиот албум. Кон крајот на 1991 година, групата престаналаа со работа. Тогаш, Таневски се посветил на организација на концерти, Каевски ја обновил својата група „Cyborg“, a Чаповски заминал во Австралија, каде во 1993 година ја основал групата „Кисмет“.
По објавувањето на неколку албуми, во 1999 година, Чаповски се вратил во Македонија и продолжил да работи со „Кисмет“ и заедно со останатите членови на групата го поттикнале снимањето на дискот „Tribute To Mizar“ (2001) на кој песните на Мизар биле обработени од македонски алтернативни групи, како: Ден потоа, Синијак, Music Makers, Ataraxia, No Name Nation, Мајаковски, Brainless Genius и други. Издавачката куќа Lithium Records, во почетокот на 2003 година, повторно ги објавила првите две плочи на „Мизар“ (како компакт-дискови), кои содржеле и претходно необјавени демо и концертни снимки.
Второ откровение
Во почетокот, групата била повеќе ориентирана кон рок музиката. Но, во 1985 година, на местото на Ристо Вртев, како пејач дошол Горан Таневски, а како клавијатурист Слободан Стојановски. Истата година, групата снимила неколку демо песни и тргнала на југословенска турнеја, заедно со „Laibach“ и „Дисциплина кичме“. Тогаш, групата го променила и стилот, и под името „Мизар-второ откровение“ нудела музика заснована на старословенското пеење, македонскиот фолклор, византиската традиција и дарк-рокот.
Трето откровение
Во 2002 година се родила идејата за повторно собирање на групата поради спектакуларно службено збогување. Наскоро, тие се собрале под името „Мизар-трето откровение“, при што во групата се собрале сите музичари кои членувале во неа во различни фази. На почетокот на 2003 година година, „Мизар“ го објавил синглот „Почесна стрелба“, кој во многу кус период ги срушил сите рекорди на популарност. Албумот „Кобна убавина“ бил сниман од јануари до јули 2003 година, во студиото „Тралала“, под продуцентската палка на Горазд Чаповски и Горан Трајкоски, а бил мастериран во љубљанското „Метро“, од страна на Јанез Крижај.
По Трајкоски
Во летото 2006 година, Горан Трајкоски бил заменат со Горан Таневски. Во ноември истата година, „Мизар“ настапил во Белград и го најавил новиот албум со Таневски како пејач. Албумот „Поглед на цветната година“ бил завршен и објавен во 2007 година.
Четврто откровение
Во 2010 година бил објавен следниот албум на „Мизар“, насловен како „Детето и белото море“. Албумот е составен од 10 теми со мотиви од македонската милениумска звучна традиција, збогатена со старословенско пеење, македонски фолклор, византиска традиција и дарк звук. Албумот бил создаден со нов состав на групата, во кој, од оригиналните членови на групата, свирел само Горазд Чаповски. Инаку, во создавањето на албумот учествувал и македонскиот византиски хор „Хармосини“.
На 6 март 2014 година, групата настапила како предгрупа на концертот на „Симпл мајндс“ (Simple Minds), одржан во салата „Кале“, во Скопје. Исто така, Чаповски го најавил излегувањето на новиот албум, наречен „Шарена крава“, снимен во студиото „До-ре-ми“. Притоа, во новата постава на „Мизар“ биле и Зоран Ориѓански, Пеце Китаноски и Сашо Гигов - Гиш. На овој албум, групата им се вратила на рок-корените, ослободувајќи се од македонската традиционална музика и патриотизмот. Како прв сингл од албумот бил издадена песната „Indian summer“, а на песната „Небо“ гостувала пејачката Јана Бурческа, која претходно била дел од шоуто за музички таленти „Македонски идол“.
Петто откровение
На 26. јуни 2015 година излегол документарниот филм „Мизар: Ѕвезда на надежта“, вклучувајќи интервјуа со првите членови на „Мизар“ и разговори за досега непознатиот период на групата: почетоците во 1981 до 1986 година. Пред документарниот филм, се сметало дека групата е основана во 1983 година. До ден-денес, Чаповски остана единствениот постојан член на „Мизар“ од основањето во 1981 година.
Документарни филмови
Покрај овој филм, за „Мизар“ се говори и во документарниот филм на Владимир Петровски - Картер, „Македонскиот рокенрол“, којшто сведочи за целокупната македонска рок сцена од нејзиното настанување па сè до 2000-тите години. Филмот беше прикажан на меѓународниот филмски фестивал „Синедејс-М“ во Скопје.
Драмски видови
Драмата како литературен род има повеќе драмски видови. Основни драмски видови се: трагедија и комедија, кои се создадени во старогрчката литература. Освен нив, постојат уште следните видови: драма, што во себе може да има елементи и на трагедијата и на комедијата. Таквата драма, според методот на прикажување на животот, може да биде реалистичка, натуралистичка, симболична, романтична и драма на апсурдот. Денес се создадени услови за пишување посебен вид драми како радиодрама и телевизиска драм. ,.
127
127 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 127 година од новата ера, 127. од првиот милениум, 27. од II век и осма од 120-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5635 и 5636 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4877 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3887 и 3888 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 880.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 127 година се протега во 2763 и 2764, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2823 и 2824 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 670. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 510 и 509 година пред хиџра.
Тјудорска архитектура
Тјудорскиот стил во рамките на англиската архитектура е крајната фаза на средновековната архитектура за време на Тјудорскиот период (1485–1603) и по него, за конзервативни патрони на колеџи. Овој стил следел по вертикалниот стил и, иако заменет со англискиот ренесансен стил во помодарските домови, тјудорскиот стил сѐ уште го задржал своето место во англискиот вкус. Примери се додатоците на разните колеџи во Оксфорд и Кембриџ кои и ден денес се изведуваат во тјудорски стил кој се преклопува со првите зачетоци на готската возобнова.
Карактеристичен елемент на оваа архитектура четирисредишниот свод; некои од најинзвонредните ориел-прозорци му припаѓаат токму на овој период; ѕидните украси се попроширени и лисјата стануваат понатуралистички. Како и да е, зборот „тјудорски стил“ е незгоден термин бидејќи подразбира дека се праткикувал през владеењето на Тјудорската династија и некако прекинал со доаѓањето на Стјуартите (Џејмс I) во 1603, што не е случај.
Кај црковната архитектура, главни примери се:
Кај домашната архитектура:
Во 19 век при изградбата на хотели и железнички станици се употребувала слободна мешавина од овие доцноготски елементи и елизабетанскиот стил, во преродбените стилови познати како Јакобетански и Тјудорбетански.
Тјудорските згради имаат шест карактеристични елементи -
Бибра (Зале-Холцланд)
Бибра (Bibra) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Бибра се наоѓа на височина од 191 метар, три километри западно од градот Кала.
Општински единици
Кон општината припаѓа и местото Цвабиц, северно од главното место Бибра.
Матешница
Матешница (грчки: Σίμος Ιωαννίδης, Симос Јоанидис, до 1957 година Μοτεσνίτσα, Матесница ) — село в Егејска Македонија, Република Грција, во општина Лерин, област Западна Македонија со 276 жители (2001).
Географија и местоположба
Селото е сместено на 4 километри западно од општинскиот центар Лерин помеѓу ридски предели на Нередска Планина и Пелистер.
Историја
Селото е нападнато од албански банди во почетокот на XIX век и станува колиба на соседното село Трсје. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ за Леринската каза меѓу Лаген и Арменово е споменато село Немошница (Némochnitza) кое во 1873 г. имало 70 домаќинства и 190 жители Македонци, кое може да биде Матешница.
Во текот на Балканските војни во 1912 година, во селото влегуваат грчки чети и после Сојузничката војна во 1913 година селото останува во Грција. Во 1957 година селото е преименувано по името на андартскиот капетан Симо Стојанов (Симос Јоанидис) од соседното село Арменово. Во 1961 година селото има население од 71 луѓе.
Долно Крушари
Долно Крушари или Долно Крушаре (Έξω Αχλαδοχώρι, Егзо Ахладохори; до 1926 г. Έξω Κρουσάρ, Егзо Крусар или Κάτω Κρούσαρι, Като Крусари ) — поранешно село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Селото престанало да постои нешто по 1928 г.
Географија
Селото се наоѓало во Солунското Поле, југозападно од градот Пазар (Ениџе Вардар). Лежело меѓу селата Долно Власи, Липариново и Прањани.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Долно Крушари било македонско село во Ениџевардарска каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Долно Крушари броело 420 жители, сите Македонци христијани. Во 1910 г. Халкиопулос напишал дека во селото (Κροσάρι) има 352 жители под Бугарската егзархија.
Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, пред Балканските војни селото се состоело од 5 куќи на Роми муслимани.
Во Грција
По неколку години селото конечно се распаднало, а дојдените жители веројатно се преселиле во Горно Власи.
Космос-935
Космос-935 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 јули 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-935 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 246 км, а најмалото на 214.
Зигмунд фон Биркен
Зигмунд фон Биркен (роден на 25 април 1626 година - починал на 12 јуни 1681 во Нирнберг ) - германски поет од времето на барокот. Учествувал во пишувањето на новелата „Die Durchlauchtige Syrerin Aramena“, новела која била најпозната од времето на барокот во германската литература. Оваа новела била довршена од страна на Антон Улрих и подоцна уредена од страна на Сигмунд фон Биркен.
Голема идеја
Големата Идеја (грчки: Μεγάλη Ιδέα) за една нова голема Грција на Балканот во границите на некогашната Византија се појавила уште во мислите на Ригас и била разработена од „Етеријата” (1821), врз основа на која потоа израснала грчката националистичка пропаганда во Македонија што во определени видови живее сè до денеска. Целта била да се создаде голема Грција која ќе биде на два континенти (Европа и Азија) и пет мориња (Егејско, Јонско, Црно, Мраморно и Средоземно Море).
Независноста
Грчкото востание за независност од Османлиското Царство започнало во март 1821 г. Грците имале голема поддршка како од европските така и од балканските народи. Во востанието на страната на Османлиското Царство застанал Египет, а на страната на Грција застанале Франција, Велика Британија и Руската Империја. Голем број на доброволци од Европа пристигнале да се борат за независна Грција, меѓу кои англискиот поет Џорџ Гордон Бајрон. Грција добила независност во 1831 г. На нејзино чело доаѓа кралот Ото I син на кралот на германската држава Баварија, Лудвиг I. Границите на независна Грција скоро и да не се разликувале со границите на грчките полиси од антиката.
Проширувањето
Во 1863 г. на чело на чело на Грција синот на данскиот крал Константин IX, Георг, кој станал грчки крал под името Георгис I(владеел до 1913 год). Негова супруга била принцезата Олга Константиновна (1851-1926) од руската династија Романови.Георгис I успева значително да ја прошири територијата на Грција како на грчки така и на негрчки територии според следниов редослед: Во 1909 г. на чело на грчката влада доаѓа Елефтерос Венизелос. Грција учествувала во Балканските војни на страната на Бугарија, Србија и Црна Гора во Првата и против Бугарија во Втората балканска војна. Со ова Грција како планинска земја ги добила плодните полиња од северот (меѓу кои и Солунското) што ќе придонесе за нејзин забзан развој. За Турција да ги почитува одредбите од овој договор Грција ја започнала Грчко - Турската војна (1920-1922), но била поразена и во
Политика на асимилација и денационализација на населението
Во добиените негрчки теритотории со нивното заземање Грција води политика на асимилација и денационализација на населението вклучувајќи ги и Македонците. Таа вршела етничко чистење со следниве постапки:
Бибра
Бибра (Bibra) може да се однесува на:
1526
1526 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1526 година од новата ера, 526. од вториот милениум, 26. од XVI век и седма од 1520-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1526 година се протега во 4162 и 4163, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4222 и 4223 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2069. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 932 и 933 исламска година.
Единство (политичка партија)
Единство (Uniteti) — политичка партија на македонските Албанци во Република Македонија. Основана е во 2015 од страна на Г’зим Острени.
Учество на избори
На парламентарните избори во 2016 година, партијата учествува на изборите заедно со ДР-ДПА и НДП во коалицијата Алијанса за Албанците која ја предводел Зијадин Села. Коалицијата освоила 3 пратенички места (35.121 глас, 2,9%).
Коибалски јазик
Коибалскиот јазик бил самоједски јазици зборуван од коибалците во Јужен Сибир. Јазикот подоцна исчезнат со тоа што бил заменет со турски коибалски јазик.
Koibal language (Samoyedic) Kojbal nyelv
Емануел Боатенг (1994)
Емануел Боатенг (англиски: Emmanuel Boateng, 17 јануари 1994) — професионален фудбалер од Гана кој моментално игра како напаѓач за ЛА Галакси.
Животопис
Боатенг е роден и израснат во Гана во дом кој  немало вода и електрична енергија. Како дете, тој бил избран за да се приклучи на Академијата „Правото на Сон“ каде што комбинирал академски студии со фудбалска обука.
Во 2009 година на возраст од 15, Боатенг се преселил во САД со стипендија да учи на Кејт Скул, во Карпинтерија, Калифорнија. Покрај играњето за училишниот тим, тој исто така се појавил и во други локални младински места.
The Sims 2
The Sims 2 е стратегиска компјутерска игра изработена од Maxis, а издадена од EA Games. Пуштена во продажба во септември 2004 и продадени се рекордни милион копии во првите десет дена.
Бог на војната (видеоигра од 2005 година)
Бог на војната (англиски: God of War) ― акциско-авантуристичка видеоигра со борба со сечила, развиена од Santa Monica Studio и објавена од Sony Computer Entertainment (SCE). Првпат била објавена на 22 март 2005 година, за конзолата PlayStation 2 (PS2), таа е првиот дел од истоимениот серијал кој е на конзоли и трет објавен хронолошки. Засновано врз основа на грчката митологија, дејството е сместено во Стара Грција со одмаздата како нејзин средишен мотив. Играчот го управува протагонистот Кратос, спартански воин кој им служи на олимписките богови. Божицата Атина го задолжува Кратос да го убие Арес, богот на војната и поранешен ментор на Кратос кој го измамил Кратос да ги убие неговата сопруга и ќерка. Додека Арес го опседнува градот Атина поради омраза кон божицата Атина, Кратос тргнува во потрага да го најде единствениот предмет што може да го запре богот еднаш засекогаш: Пандорината кутија.
Играњето на играта Бог на војната се насочува на комбинирани боречки удари, постигната преку главното оружје на играчот - Сечилата на хаосот - и второстепеното оружје стекнато подоцна во играта. Се одликува со брзи настани кои бараат од играчот да заврши различни активности на управувачот на играта во временска секвенца за да ги победи посилните непријатели и завршните шефови. Играчот може да користи до четири магични напади и способност за зголемување на моќта како алтернативни борбени можности. Исто така, има загатки и елементи на платформа.
The Sims 2
Нивоа на живеење
Симсовите можат да се развиваат во шест животни стази: бебе, детенце, дете, тинејџер, возрасен, стар (експанзиониот пакет The Sims 2: University вклучува нова специјална стаза на развивање, полнолетен, за симсовите кои одлучуваат да одат на факултет). Симсовите умираат од природна смрт кога ќе поминат точно денови а тоа се случува во староста. Тие можат да умрат од неприродна смрт откако ќе ја поминат втората фаза на живот, иако малите деца се преземани од социјални работници момент пред нивните потреби да дојдат до најниско ниво. Иако откако симсот ќе се породи, детето е во бебешката стаза на живот, не е можно да направиш дете во оваа стаза кога самите создавате семејство. Ако сакате да создавате сим во бебешка стаза ќе мора да еден од вашите симсови да се породи.
Бог на војната (видеоигра од 2005 година)
Бог на војната продала повеќе од 4,6 милиони копии ширум светот, што ја прави четиринаесеттата најпродавана игра за PlayStation 2 на сите времиња. Се смета за една од најдобрите акциско-авантуристички игри за платформата, таа освоила неколку награди „Игра на годината“. Во 2009 година, мрежната страница за забава IGN ја прогласила Богот на војната за седма најдобра игра за PlayStation 2 на сите времиња. Таа е многу пофалена за неговата графика, звук, приказна и игра на играта и е наведена како една од најголемите видеоигри некогаш направени. Успехот на играта довел до развој на уште осум игри и проширувања во други медиуми. Играта и нејзиното прво продолжение, Бог на војната II, биле преработени и објавени во ноември 2009 година како дел од Збирката на Бог на војната]], а во 2012 година, преработената верзија била повторно објавена како дел од Сагата за Богот на војната, и двете за PlayStation 3. Подновувањето на играта било објавена во мај 2010 година, а филмското приспособување било во развој многу години, но на крајот било откажано.
Начин на играње
Бог на војната е акциско-авантуристичка видеоигра во трето лице и е едноиграчка со елементи на сечење и бодење, гледани од гледиште на непоместувачкка камера. Играчот го контролира ликот Кратос во борби со комбинирани удари, со елементи на платформа и игри со загатки, и се бори со грчките митолошки непријатели кои вклучуваат немртви војници, харпии, минотаури, Медуза и Горгони, киклопи, вили, сирени, сатири, кентаури, и финалните шефови противници - Хидра и џиновски минотаур познат како чувар на Пандора. Платформските елементи бараат од играчот да се качува по ѕидови и скали, да скока низ бездните, да се лула на јажиња и да рамнотежува преку греди за да продолжи низ делови од играта. Некои загатки се едноставни, како на пример поместување кутија за играчот да може да ја користи како точка за скокање за да пристапи до патека недостижна со нормално скокање, но други се посложени, како на пример наоѓање неколку ставки низ различни области на играта за да отклучи една врата.
The Sims 2
Ликови
Има три готови соседства во The Sims 2, Плезентвју (Pleasantview), Стрејнџтаун (Strangetown) и Верновајл (Veronaville). Други готови соседства доаѓаат со посебни експанзиони пакети. Многу готови ликови имаат своја приказна и минато. Главното соседство во The Sims, The Sims 2 и наскоро во The Sims 3 е Плезентвју. Тоа ги содржи најважните ликови и приказни во играта.
Бог на војната (видеоигра од 2005 година)
Начин на играње
Низ светот на играта, играчот наоѓа зелени, сини и црвени ковчези кои содржат топчиња со соодветната боја. Зелените топчиња го надополнуваат здравјето на играчот, сините топчиња ја надополнуваат магијата, а црвените топчиња обезбедуваат искуство за надградба на оружјето и магијата и го надополнуваат мерачот на Гневот, кој доколку е полн, овозможува користење на способноста Гневот на Боговите. Црвените топчиња се собираат и со убивање на непријателите и уништувањето на одредени неживи предмети. Играчот може да ги пронајде и собира горгоновите очи и фениксовите пердуви кои ја зголемуваат должината на здравјето и магијата редоследно.
Борба
Главното оружје на Кратос се сечилата на хаосот: пар сечила прикачени на синџири обвиткани околу зглобовите и подлактиците на ликот. Во играта, сечилата може да се замавнуваат во различни маневри. Подоцна во играта, Кратос добива второстепено оружје наречено Артемидово сечило: голем меч кој нуди алтернативни можности за борба. Кратос, исто така, учи да користи четири магични способности кои му дозволуваат да убива поединечни и повеќе цели: Зевсовата бес (која му овозможува да фрла громови на далечни цели), Погледот на Медуза, Бесот на Посејдон и Војската на Адот. Реликвијата наречена Посејдонов трозаб му овозможува на Кратос да дише под вода и да се движи низ таа средина. На почетокот на играта, Кратос стекнува посебна способност наречена Гнев на Боговите, која обезбедува привремена неповредливост и зголемена штета од нападот.
Кога играта ќе се заврши, се отклучува режимот на предизвик - десет обиди наречени Предизвик на Боговите; ова бара играчите да завршат низа посебни задачи. Играчот може да отклучи бонус костими за Кратос, видеа зад сцената и концептуална уметност на ликовите и опкружувањата, како награда. Завршувањето на секое ниво на тежина отклучува дополнителни награди.
Дејство
Бог на војната е сместен во алтернативна верзија на Стара Грција населена со олимписки богови, титани и други грчки митолошки суштества. Со исклучок на назадните видувања, настаните од играта се поставени помеѓу оние од игрите Олимписки оков (2008) и Спартански дух (2010). Има шест истражени места, вклучувајќи измислени верзии на вистинскиот свет на Егејското Море и Атина, и измислени места како што се Пустината на изгубените души, Храмот на Пандора, Подземјето и кратка сцена на планината Олимп.
Поставката на Егејското Море вклучува мноштво урнати бродови. Атина е град разурнат од војна под напад на Арес, богот на војната; надвор од градот е Пустината на изгубените души, огромна и ветровита пустина со антички урнатини. Поголемиот дел од играта се случува во Храмот на Пандора, кој е окован на грбот на Титанот Кронос, кој ползи низ пустината. Масивниот храм, изграден од архитектот Патос Вердес III, е исполнет со стапици и чудовишта и има три дела посветени на титанскиот Атлас и боговите Посејдон и Ад, редоследно. Подземјето е огнено царство со шилести столбови полни со души и огнени верзии на претходно наидени непријатели. Атина е сцената на последната битка пред завршувањето на планината Олимп во престолната соба на Богот на војната.
Ликови
Главниот јунак на играта е Кратос (гласовно глумен од Теренс Карсон), спартански воин кој им служи на олимписките богови. Други ликови вклучуваат мноштво грчки богови, како што е Атина (Керол Рагиер), божицата на мудроста и сојузникот и ментор на Кратос; Арес (Стивен Блум), Богот на војната и главен антагонист; Посејдон (Фред Таташоре), богот на морето; Афродита (Керол Рагиер), божицата на љубовта и сексуалноста; Зевс (Пол Ајдинг), кралот на боговите; Артемида (Клаудија Блек), божицата на ловот; и Ад (Нолан Норт), Богот на подземјето. Неколку богови му помагаат на Кратос со магија или оружје. Помалите ликови ги вклучуваат Атинскиот пророк (Сузан Блејксли), гробарот (Пол Ајдинг), горилникот на телото (Кристофер Кори Смит) и капетанот на бродот (Кит Фергусон). Други ликови се појавуваат во ретроспективите, вклучувајќи ја и сопругата на Кратос, Лисандра (Гвендолин Јео), неговата ќерка Калиопе, варварскиот крал и селскиот пророк (Сузан Блејксли). Играта е раскажана од Линда Хант.
Заплет
Кратос е воин кој им служи на грчките богови на Олимп. Ретроспективите откриваат дека тој некогаш бил успешен, но крвожеден капетан во спартанската војска и ги предводел своите луѓе до неколку победи пред да биде поразен од варварски крал. Соочувајќи се со смртта, Кратос го повикал богот на војната, Арес, кому му ветил дека ќе му служи доколку богот ги поштеди неговите луѓе и му даде моќ да ги уништи нивните непријатели. Арес се согласил и ги врзал сечилата на хаосот, пар оковани сечила ковани во длабочините на Тартар, на својот нов слуга. Кратос, опремен со сечилата, потоа го обезглавил варварскиот крал.
Кратос водел војна по налог на Арес, на крајот предводејќи го нападот врз селото окупирано од верниците на Атина. Непознато за Кратос, Арес тајно ги пренел сопругата и ќерката на Кратос во селото; за време на неговиот бесен напад на храмот, Кратос случајно ги убил во слеп бес. Иако Арес верувал дека овој чин ќе го ослободи Кратос да стане совршениот воин, ужасниот и тажен Спартанец наместо тоа се откажал од својот залог за ропство на богот и се заколнал на одмазда против него. Пророштвото на уништеното село го проколнува Кратос со спојување на пепелта на неговото мртво семејство на неговата кожа, претворајќи го бел како пепел и го добил прекарот „Духот на Спарта“. Измачуван од кошмарите на неговото ужасно дело, Кратос се заколнал дека ќе им служи на другите богови со надеж дека ќе се ослободи од визиите.
Кога играта започнува, Кратос им служел на боговите веќе десет години. Тој ја убил Хидрата во име на Посејдон, но се изморил од неговата служба и страдање. Тој ја повикал Атина, која вели дека ако Кратос изврши едно последно дело - убиството на Арес - ќе му биде простено за убиството на неговото семејство. Арес водел војна против градот Атина поради омраза кон неговата сестра Атина, која му назначила на Кратос да го уништи Арес бидејќи Зевс ја забранил божествената интервенција. Атина го води Кратос во разурнатата од војната Атина. По чудна средба со гробарот кој го охрабрува да продолжи со својата задача, Кратос се бори до пророштвото во Атина, ја наоѓа и дознава дека единствениот начин да го победи Арес е со Пандорината кутија, митски артефакт што дава моќ да биде убиен бог.
Кратос влегува во пустината на изгубените души, а Атина му кажала дека Пандорината кутија е скриена во храмот врзана со синџири за грбот на Титанот Кронос - казна од Зевс за улогата на Кронос во Големата војна. Кратос го повикува Кронос, се качува три дена пред да стигне до влезот во храмот, совладува низа смртоносни стапици и армија од чудовишта и на крајот ја наоѓа Кутијата. Но Арес, свесен за успехот на својот поранешен слуга, го убива Кратос додека тој го напушта Храмот фрлајќи голем столб во него. Додека харпиите ја носат кутијата до Арес, Кратос паѓа во подземјето. Тој се бори низ огненото царство на мртвите и со помош од мистериозниот гробар, кој му кажува дека Атина не е единствениот бог што го чува, тој бега и се враќа во Атина.
Кратос ја враќа Пандорината кутија од Арес, ја отвора и ја користи нејзината моќ да стане божји и започнуваат со Арес жестока битка. И покрај најдобрите напори на Арес да го уништи Кратос физички и психички, вклучително и одземање на секакво оружје и магија и потоа принудувајќи го повторно да ја преживее смртта на неговото семејство, Кратос го победува и го убива Арес со сечилото на боговите, џиновски меч кој се користел како украсен мост кон Атина. Градот е спасен, а Атина му кажува на Кратос дека иако гревовите му се простени, боговите не можат да му ги избришат кошмарите. Оставен од боговите, тој се обидува да се самоубие фрлајќи се во Егејското Море, но Атина интервенира и го транспортира на планината Олимп. Како награда за неговите услуги на боговите, Атина му дава на Кратос нов сет на сечила и седиште како нов Бог на војната.
Развој
Santa Monica Studio на Sony го започнале развојот на Богот на војната во 2002 година, под работен наслов Темна одисеја, и го претставила две години подоцна на Денот на играчите на настанот на Sony Interactive Entertainment во Санта Моника во 2004 година. Директорот и творецот на играта Дејвид Џафи рекол дека иако идејата за Богот на војната била негова, концептот му должи на Capcom бидејќи тој го играл Онимуша и рекол „ајде да го направиме тоа со грчката митологија“. Тој беше делумно вдахнат од долгометражниот филм од 1981 година, Судирот на титаните, велејќи: „Вистинскиот висок концепт за мене беше... спојувањето со списаниетоHeavy Metal “. Тој рекол дека му се допаѓаат и двете „детски работи... со грчката митологија“ и идејата за додавање повеќе теми за возрасни како што се сексот и насилството. Развојниот состав си дал „многу слобода“ да ги менуваат митовите, а Џафи рекол дека ги земале „најкул аспектите на темата“ и напишале приказна користејќи ги тие елементи. Директорот за визуелен развој и водечки концептуален уметник, Чарли Вен, црпел вдахновение од класичните филмови како Судир на титаните, како и од повеќе современи филмови, како што е Гладијатор (2000), за тонско вдахновение да го води визуелниот дизајн на Кратос, други ликови, и светот на Богот на војната.
Играта го користи моторот Kinetica на Santa Monica, кој тие го развиле за нивната претходна игра, Кинетика (2001). За Бог на војната, Џафи рекол дека целта на творечкиот состав била „да го натера играчот да се чувствува брутално, пуштајќи го својот внатрешен ѕвер слободен и само да се налути“. Тој исто така рекол дека борбениот систем на играта ќе има неспоредлив степен на слобода. Тимот дизајнирал два системи за борба: „макро“ систем, кој им дава на играчите избор помеѓу нормална борба, магични напади или користење на функцијата за настанот за брзо време за убивање непријател; и „микро“ систем, каде играчите притискаат низа копчиња за да извршат различни напади. Програмерите рекле дека ќе има од 15 до 25 различни напади со главното оружје на играчот во последната игра, со комбо систем во слободен стил што ќе им овозможи на играчите да комбинираат потези во речиси секој редослед. Играта била опишана „како спојување на дејството на Ѓаволот може да плаче со решавањето на загатките на Ико “ и дека играчите ќе можат „да ги потопат непријателите со еден потег, како на пример со преполовување“. Santa Monica дизајнирале различни видови на загатки за играта, вклучително и самостојни кои вклучуваат до три соби од играта и пошироки загатки кои се шират на четири или пет области. Џафи ја спореди играта со популарната серија Принцот од Персија - која исто така вклучува сложувалки и елементи со платформа - и рече дека иако секоја загатка во таа серија е мала варијација на последната, „секоја загатка во Бог на војната е свој ѕвер“. Според Eurogamer, играта на аркадната франшиза Брзоног исто така имала витално влијание врз Богот на војната.
Sony му дале на Џафи речиси целосна творечка контрола за да ја развие играта според неговите услови со значителен буџет. Џафи сакал да ја направи играта „од страст, а не од страв, и дека тоа ќе биде игра што [Џафи], како играч, би сакал да ја игра“. Џафи рекол дека филмот Крадците на изгубената ковчег од 1981 година, исто така, го вдахнал развојот на Богот на војната; тој сакал да направи играчите да се чувствуваат како да се чувствувал како дете додека го гледал тој филм, но не сакал да го стави играчот во улога на авантурист, повикувајќи се на игрите на Легендата на Зелда. Тој образложил дека Богот на војната е дизајниран да биде поедноставен и да оди напред, но играта „[била] не иновативна или единствена, и [тоа беше] намерна“. Џафи рече дека нивниот систем е плиток и „го принудува тимот постојано да создава нови содржини за да го пренесуваат играчот од една област на интерес во друга“. Тој рекол дека го разбира модуларниот дизајн на играта - потребата да се има извонреден изглед, нивоа со високи детали, без да се гради и текстура секое ситно парче од околината - но „[нему] ќе му здодее“ ако не излезете надвор од тие граници.
Џафи потврдил дека играта ќе биде филмско претставување. Тој рекол дека на Electronic Entertainment Expo (E3) во 2004, тие успеале да видат каде играчите имаат проблеми со системот на камерата и рече: „Ние правиме обемни тестови за фокусирање и користиме податоци собрани од E3, за да го пронајдеме и поправиме проблемот области“ на камерите. Тој рече дека има доверба дека тимот ќе ги реши проблемите пред почетокот на натпреварот. Сепак, тој рекол дека ако играчите „мразат кинематографски системи на камери, ништо што можеме да направиме нема да ви помогне како камерите на Богот на војната“. Околу три месеци за време на раниот развој, Џафи сериозно размислувал да ја прави играта од гледиште на прво лице. Ова размислување дошло од играта на Dreamcast, Макен икс, бидејќи тој рече дека е една од „ретките игри каде што видов рачна борба добро изведена во перспектива во прво лице“. Откако ги видоа презентациите на Ико и Ѓаволот може да плаче на Собирот на DICE во Лас Вегас, Џафи и главниот програмер Тим Мос на крајот решиле да се фокусираат на камерата во трето лице бидејќи Џафи чувствувал дека погледот од прво лице нема да има „емоција и борба и градење карактер што се надевав да го направам“.
Издавање
Демото на Бог на војната, насловено Бог на војната: Битка против Хидра, било објавено на 1 јануари 2005 година. На него бил прикажан Кратос кој се бори со различни противници и заврши со дел од битката против Хидра што ја отвора главната игра. Играта била објавена на 22 март во Северна Америка, на 8 јули во Обединетото Кралство и на 17 ноември во Јапонија. До крајот на јули, таа беше шеста најпродавана игра во 2005 година до тој момент. На 1 март 2006 година, стана достапен во поставата на PlayStation 2 на Најголемите хитови. До јули 2006 година, играта била продадена во 1 милион копии и заработи 43 милиони долари само во Соединетите Држави. Next Generation ја рангирал како 50-та најпродавана игра лансирана за PlayStation 2, Xbox или GameCube помеѓу јануари 2000 и јули 2006 година во таа земја. Во јуни 2012 година, Sony објавиле дека играта е продадена повеќе од 4,6 милиони примероци ширум светот.
Подобрен пренесувач
Играта и нејзиното прво продолжение, Бог на војната II, биле објавени во Северна Америка на 17 ноември 2009 година, како дел од Збирката Бог на војната, со подобрени пренесувачи на двете игри за платформата PlayStation 3, со подобрена графика и поддршка за Трофеи на PlayStation 3. Станала достапна во Јапонија на 18 март 2010 година, Австралија на 29 април, и ОК на 30 април Колекцијата Богот на војната беше објавена како дигитално преземање на PlayStation Store на 2 ноември 2010 година и беше првиот производ што содржи софтвер за PlayStation 2 достапен преку преземање. Претплатниците на PlayStation Plus можеа да преземат пробен период од еден час од секоја игра. До јуни 2012 година, God of War Collection продаде повеќе од 2,4 милиони примероци ширум светот. PlayStation Vita верзија на Збирка Бог на војната била објавена на 6 мај 2014 година. На 28 август 2012 година, Збирка Бог на војната, Бог на војната III и Бог на војната: Збирка со потекло биле вклучени во Сагата Бог на војната, под продажната линија на Збирките на Sony за PlayStation 3 во Северна Америка.
Прием
Бог на војната доби „универзално признание“, според агрегаторот на прегледи Metacritic. Том Лејн од Си-Ен-Ен напиша: „ Господ на војната е тип на игра што ве тера да се сетите зошто играте игри на прво место“. Тој рече дека предизвикува зависност и дејството е избалансирано со скромна количина на загатки и елементи за платформа. Тој го пофали колку брзо напредува и рече дека „е една од најнасилните [игри] на пазарот“.
Лејн рече дека приказната е „привлечна“, додека Сел изјави дека е добро поставена и ретко запира. Падила напишал: „ Богот на војната е најдоброто нешто што може да и се случи на грчката митологија“ бидејќи Хари Хамлин го играше Персеј во Судирот на титаните. Тој го пофали звукот како многу силен, но сметаше дека некои од гласовните и музичките нумери се преценети. Кристан Рид од Eurogamer рече дека аудиото е „неверојатно евокативен пример за добро проценета драматична саундтрак и громогласни ефекти“.
Сел изјави дека графиката е „веројатно најдобрата на PS2“ и ривалските игри на Xbox. Тој рече дека моделите на ликови се „одлични“ и секое ниво има свое карактеристично чувство. Ерик Блатберг од PlayStation Universe ја пофалил графиката дека е беспрекорна, реална и способна да работи на 480p на телевизор со широк екран. Тој рече дека текстурите се „одлични“, а околините се „зачудувачки и неверојатно детални“. Микел Репараз од GamesRadar ја забележа количината на детали, елаборирајќи дека како последица на стареењето на хардверот на PS2, „графиката повремено пелтечи или дури и забавува“. Тој сепак даде совршен резултат на играта, заклучувајќи: „Овие проблеми се мали гниди до креативниот дизајн на Бог на војната ' возбудливиот заплет и чистата забава со топки. Еден од најдобрите акциони наслови на PS2, Бог на војната се издвојува како ултранасилно ремек дело.“
Сел рече дека Богот на војната има многу малку недостатоци и дека единствениот што вреди да се спомене е системот на камера: тој рече дека иако камерите одлично го следат Кратос, „има прилично неколку досадни моменти кога ќе бидете нападнати од нешто надвор од екранот, или не успевате да направите скок затоа што навистина не можевте да го видите скокот правилно“. Други помали поплаки од Сел вклучуваат недостаток на можност за репродукција, времето потребно за надградба на ставките и последната борба со Арес, за која рече дека е „малку разочарувачка“. Рид напишал дека во неколку значајни прилики, некои од балансирачките дејства на платформата ги сметал за „малку досадни“. Тој рече дека играчите можеби ќе бидат преоптоварени од бројот на непријатели, но на крајот ќе го добијат својот „мозок и реакции во опрема и ќе преминат на следниот интересен дел и ќе се чувствуваат многу задоволни“.
Награди и признанија
Бог на војната освоил неколку награди за „Игра на годината“. На наградите за видео игри Спајк во 2005 година, била прогласена за „Најдобра акциска игра“, а Дејвид Џафи ја освои наградата „Дизајнер на годината“ за играта. Беше номиниран и за „Игра на годината“, „Најдобра изведба од човек од маж“ (Т.Ц. Карсон како Кратос) и „Најдобра изворна музика“. На 9-тото доделување на наградите за интерактивни достигнувања (сега познати како награди на DICE), освои неколку награди: „Вкупна игра на годината“, „Игра на конзолата на годината“, „Акциска/авантуристичка игра на годината“, „Извонредно достигнување во анимација“, „Извонредно достигнување во оригинална музичка композиција“, „Извонредно достигнување во дизајнот на звукот“ и „Извонредна изведба на карактери - машки“ за Т.Ц Карсон. Во 2009 година, IGN го прогласи Бог на војната за седма најдобра игра за PlayStation 2 на сите времиња. Во ноември 2012 година, списанието Complex го прогласи Бог на војната за единаесетта најдобра игра за PlayStation 2 на сите времиња.
Позадинска музика
Бог на војната: Изворна позадинска музика од видео играта, компониран од Џерард К. Марино, Рон Фиш, Винифред Филипс, Мајк Реган, Крис Веласко, Вини Волдрон и Марчело Де Франчиши, бил издаден на ЦД од Sony Computer Entertainment како ексклузивен производ за Sony Connect Music Store на 1 март 2005 година. Саундтракот беше исто така достапен бесплатно за клиентите кои ја купија играта преку код за ваучер вклучен во играта. Неколку од песните содржат гласовни пасуси од видео играта. Дејв Валентин од Square Enix Music Online го оцени со 8 од 10 и ги пофали композиторите за избегнување на производството на „бескрајна досада на акциони теми“. Тој го пофали саундтракот за „голем број добро развиени оркестарски теми, со забележлива креативна употреба на античка и етничка инструментација“. Спенс Д. од IGN даде саундтракот 6,9 од 10 и исто така ја пофали употребата на античка и етничка инструментација, но ги критикуваше нерамномерните транзиции помеѓу песните. Во март 2010 година, саундтракот беше објавен како содржина за преземање како дел од саундтракот на трилогијата на Бог на војната во Ultimate Edition God of War III.