cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Албанска преродба
Пеќска лига
Пеќската лига била политичка организација која била основана во градот Пеќ, тогаш територија на Косовскиот вилает во Османлиското Царство. Лигата била основана на 29 јануари 1899 година. и како главен водач бил Хаџи Зека, еден од припадниците на Призренската лига.
Призренската лига која била основана со помош на османлиските власти престанала да постои во април 1881 година. Дел од членовите на лигата незадоволни од Берлинскиот конгрес започнале востание во 1879 година. Хаџи Зека во 1886 година заминал во Цариград за да добие поддршка од властите во земјата. Таму тој добил поддршка од Портата да организира нова лига за обединување на Албанците во рамките на империјата. Во рамките на Косовскиот вилает биле организирани неколку акции против христијанското население. Во 1899 година заедно со своите истомисленици ја основал Пеќската лига. По формирањето на лигата водачите испратиле договор на султанот Абдул Хамид II за заштита на верата, нацијата и земјата. Овој допис бил потпишан од страна на 40 делегати. Од потписниците по 8 имало од Пеќ и Роговиште, 7 од Тетово, 6 од Ѓаковица, 4 од Призрен итн.
Пеќската лига имала слични амбиции како Призренската лига односно обединување на сите вилаети каде живее албанско население во еден поголем вилает со поголема автономија. Освен Косовскиот, Скадарскиот, Битолскиот и Јанинскиот вилает, Пеќската лига се залагала за вклучување во својот состав и на Солунскиот вилает.
Во својот допис до Абдул Хамид II делегатите додале дека:
Лигата својата дејност ја завршила во 1900 година по вооружениот судир со османлиските сили. Зека бил убиен од страна на српски агент во 1902 година.
Конфликти во 20 век
Во првите години од 20 век започнале побуните на албанското население за добивање на автономија. Помеѓу македонските и албанските востаници дошло до соработка бидејќи и двата народи се стремиле кон автономија.
Во јули 1908 година во Урошевац се собрале околу 20.000 луѓе барајќи автономија, но во исто време започнала Младотурската револуција. Оваа револуција добила значајна поддршка од албанското население во Косовскиот и Битолскиот вилает. Младотурците им обеќале на албанското население намалување на даноците, демократизација и подобрување на животниот стандард. Но кога ја зазеле власта Младотурците не ги исполниле желбите на Албанците за автономија, туку воспоставиле строга централизирана власт кој се засновал не на исламот туку на припадноста на османлиската земја, воведувајќи го турскиот како единствен јазик во администрациите.
Овие настани довеле до дополнително зголемување на незадоволството во Косовскиот и Скадарскиот вилаетво јуни 1909 година кога започнале првите конфликти во околината на Ѓаковица. За да го ублажат незадоволството, османлиските власти основале конгрес во Дебар на 23 јули 1909 година кој требало да ги насочи незадоволните Албанци против соседните земји. Но конгресот уште повеќе го истакнал барањето за автономија. Во август 1909 во Елбасан бил одржан собор каде било решено да се започне со соработка со ВМРО. До востание дошло во Косово во 1910 година кое било поддржано од албанската емиграција и бугарската влада која сметала дека со албанската автономија ќе се добие автономија и на Македонија. Согледувајќи дека востанието се шири, Младотурците организирале казнена експедиција од Скопје на чело со Шефкет Тургут Паша по кое следувала победа на Османлиите и голема одмазда врз населението. Но во есента дошло до други бунтови поради регрутација на албанското население во армијата.
Кон почетокот на 1911 година сите албански комитети започнале подготовка за востание со поголем карактер. На островот Крф бил основан Централен албански комитет. Востанието избувнало со Скадар, а голема помош пристигнувала од Црна Гора каде црногорскиот крал Никола сметал дека на овој начин ќе се искористи за слабеење на балканските позиции на империјата. Во Подгорица била формиран меморандум наречен Црвена книга каде во дванаесет точки биле изложени целите на востаниците. И ова востание завршило со неуспех.
Албанско востание (1912)
Востанието избувнало во јануари 1912 година и истото било поддржано од Србија и Црна Гора. Италија од друга страна исто така го поддржала востанието бидејќи во исто време војувала со Османлиите. Нивната помош се должела на дополнителна дестабилизација на Османлиското Царство. Претходно албанските претставници се состаниле со османлиските власти но не добиле позитивен одговор во нивните барања. Исмаил Кемал бил одговорен за испорака на 15.000 пушки во Косово преку Црна Гора. Претходно бил низ европските земји каде добил оружје и средства и меѓународна поддршка за востанието. Во исто време тој кординирал со раководството на востаниците преку Британската амбасада во Скопје. Хасан Приштина направил обид да ја привлече Бугарија како сојузник, нудејќи создавање на независна албанско-македонска држава во Македонија, поддржан од британскиот конзул во Скопје. Биртанският конзул ветувал силна поддршка на востанатото на Албанците.
Востанието започнало во западниот дел на Косовскиот вилает, на чело на кое застанале Хасан Приштина, Некџиб Драга, Бајрам Цури, Риза Беј и други. Есад Паша Топтан се обврзал да организира востание во централна Албанија и во округот Мирдита. Албанските војници и офицери се повлекле од отоманската армија и се вклучиле во востанието. До август 1912 година востаниците ја зазеле целата територија на Косовскиот вилает (Нови Пазар, Приштина, Скопје и Сиеница), делови од Скадарскиот и Јанинскиот вилает (Елбасан, Лесковик и Коница) и Дебар, дел од Битолскиот вилает.
За успехот на востанието помагнала и турско-италијанската војна. Отомански сили се противеле на заповедите да се борат со албанските муслимани револуционери, бидејќи ги сметале за браќа по вера. Албанските востаници упатиле со голем број на барања до Младотурската влада. Тие биле објавени во албанските емигрантски весници во Царството Бугарија во март 1912 година. Дел од барањата се именувањата на албански офицери во владината администрација, интегрирање на албанскиот јазик во локалните училишта и ограничување на регрутацијата на Албанци во Османлиската армија за Косовскиот вилает. Самите Албанци биле поделени, некои од нив биле наклонети кон Младотурскиот Комитет за единство и напредок, други на либералната партија, а трети биле за обновување на автократија на Абдул Хамид II. На 9 август 1912 година албанските востаници поднеле нов список на барања за реформи и создавање на автономен албански вилает. Меѓу барањата биле економски развој на албанските територии, целосна амнестија на бунтовниците и судски процеси за османлиските офицери кои учествувале во задушувањето на востанието.
На 4 септември 1912 година Високата порта го прекратила албанското востание, откако се согласила со сите барањата на револуционерите. Успехот на албанското востание дало сигнал на балканските држави дека Отоманското Царство слабее. Создавањето на автономен албански вилает, опфаќајќи територии населени со христијанско население се третирале како закана за националните интереси на останатите христијански земји од Балканот. Хасан Приштина започнал подготовка на ново востание за по три до четири месеци, но неговите планови пропаднале по почетокот на Балканската војна.
Балкански војни
Во Првата балканска војна, Србија, Црна Гора и Грција заеднички го нападнале Османлиското царство и во следните неколку месеци ги поделиле сите територии од царството, кои биле населени со Албанци. Кралството Србија го окупирало поголемиот дел од територијата на Албанија, заземајќи поголем дел од јадранскиот брег на Албанија.
За време на окупацијата биле извршени многу злосторства против албанското население со цел целосно да се промени етничкиот карактер на населението коешто живеело на тие простори. Според Коста Новаковиќ, вкупниот број на жртви за време на окупацијата во сите албански области под српска окупација е проценет на околу 120.000 Албанци од двата пола и на сите возрасти. Српската влада, официјално ги негирала поголемиот дел од извештаите за воени злосторства.
Под силен меѓународен притисок, балкански соседи, во средината на 1913 биле принудени да се повлечат од територијата на меѓународно признатата држава Албанија.
Декларација за независност
Декларацијата за независност на Албанија претставува изјава која била издадена на 28 ноември 1912 година според која била прогласена независноста на Албанија од Османлиското Царство. Независноста се прогласила од Големото народно собрание во Валона, а била потврдена со Лондонскиот договор со којшто била завршена Првата балканска војна во 1913 година.
Трихотиломанија
Трихотиломанија е растројство во контролата на импулсите. Главен симптом е кубење на влакна од телото, обично од косата, но и од други делови од телото.
Регионален пат 1102
Регионален пат 1102 (ознака: Р1102) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 162,6 километри и 21 делница. Го поврзува Скопје со Гевгелија, минувајќи низ многу општини, претежно следејќи го текот на реката Вардар.
Делници
Регионалниот пат 1102 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 21 различна делница.
Мендхаузен
Мендхаузен (Mendhausen) — село и поранешна општина во округот Хилдбургхаузен, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 година е дел од градот Ремхилд.
Вес Андерсон
Весли Велс Андерсон (роден на 1 мај 1969 година) е американски филмаџија. Неговите филмови се познати по својата ексцентричност и уникатните визуелни и наративни стилови. Тие често содржат теми на тага, губење на невиност и дисфункционални семејства. Наведени од некои критичари како современ пример за работата на авторот, три од филмовите на Андерсон се појавиле во анкетата на BBC Culture во 2016 година за најдобрите филмови од 2000 година.
Тој се здобил со признание за неговите рани дела Bottle Rocket (1996) и Rushmore (1998). Во тоа време, тој често соработувал со Лук Вилсон и Овен Вилсон и ја основал својата продукциска компанија American Empirical Pictures, која моментално ја води. Потоа добил номинација за Оскар за најдобро оригинално сценарио за The Royal Tenenbaums (2001). Неговите следни филмови ги вклучуваат The Life Aquatic with Steve Zissou (2004), The Darjeeling Limited (2007) и неговиот прв стоп-моушн филм Fantastic Mr. Fox (2009) за кој добил Оскар за најдобра номинација за анимиран филм, а потоа Moonrise Kingdom (2012) заработувајќи ја својата втора награда Оскар за номинација за најдобро оригинално сценарио.
Раниот живот
Весли Велс Андерсон е роден на 1 мај 1969 година, во Хјустон, Тексас, во семејството на Тексас Ен Андерсон (моминско Бароуз), агентка за недвижности и археолог, и Мелвер Леонард Андерсон, кој работел во рекламирање и односи со јавноста. Тој е второто дете од трите момчиња; неговите родители се развеле кога тој имал осум години. Неговиот постар брат, Мел, е лекар, а неговиот помлад брат, Ерик Чејс Андерсон, е писател и уметник чии слики и дизајни се појавиле во неколку од филмовите на Андерсон, како што е The Royal Tenenbaums. Андерсон има англиско, шведско и норвешко потекло.
Дипломирал на училиштето Сент Џон во Хјустон во 1987 година, кое подоцна го користел како важна локација низ Rushmore. Како дете, Андерсон снимал неми филмови на камерата на неговиот татко Супер 8 во која глумеле неговите браќа и пријатели, иако неговата прва амбиција била да биде писател. Андерсон работел со скратено работно време како кино-проекционист додека присуствувал на Универзитетот во Тексас во Остин, каде што го запознал својот цимер и иден соработник Овен Вилсон во 1989 година. Во 1991 година дипломирал на катедрата за филозофија.
1990-тите
Првиот филм на Андерсон бил Bottle Rocket (1996), заснован на истоимениот краток филм што го снимил со Лук и Овен Вилсон. Станува збор за злосторства поврзани со група млади Тексашани кои се стремат да постигнат големи грабежи. Имал многу прегледи но заработувал слабо на благајните.
Неговиот следен филм бил Rushmore (1998), чудна комедија за симпатии на средношколец кон наставник во основно училиште, во кој глумат Џејсон Шварцман, Бил Мареј и Оливија Вилијамс во главните улоги. Филмот постигнал критички и финансиски успех. Филмот ја започнал втората актерска улога на Мареј како почитуван актер во независното кино. Оттогаш Мареј се појавува во секој филм на Андерсон досега. На наградите Independent Spirit во 1999 година, Андерсон ја освоил наградата за најдобар режисер, а Мареј ја освоил наградата за најдобра споредна машка улога. Мареј, исто така, бил номиниран за наградата Златен глобус за најдобра споредна машка улога - филм. Во 2000 година, режисерот Мартин Скорсезе ги пофалил Bottle Rocket и Rushmore. Од неговото објавување, Rushmore добил култен статус, а во 2016 година, филмот бил избран за (зачувување) во Националниот филмски регистар на Соединетите Американски Држави од Конгресната библиотека како „културно, историски или естетски значаен“.
2000-ти
Следната комедија-драма на Андерсон, Кралските Тененбауми, била објавена во 2001 година. Филмот се фокусира на едно успешно и уметничко семејство од Њујорк и неговиот отфрлен патријарх кој го игра Џин Хекман. Во филмот глумат и Ањелика Хјустон како поранешната сопруга и Бен Стилер, Лук Вилсон и Гвинет Палтроу како децата. Филмот постигнал успех на благајните како и кај критиката. Филмот го претставувал неговиот најголем финансиски успех сè до Moonrise Kingdom во 2012 година, заработувајќи повеќе од 50 милиони долари од домашните благајни. The Royal Tenenbaums бил номиниран за Оскар и рангиран според анкетата на Empire како 159-ти најдобар филм некогаш направен.
Следното дело на Андерсон било The Life Aquatic with Steve Zissou (2004) во кој се зборува за документарен режисер на Жак Кусто, кој го игра Бил Мареј. Во филмот глумеле и Овен Вилсон, Кејт Бланшет, Вилем Дефо, Џеф Голдблум, Ањелика Хјустон и Мајкл Гамбон. Филмот служи како класичен пример за стилот на Андерсон, но неговиот критички прием бил понеповолен од неговите претходни филмови, а финансискиот успех не се совпаѓа со оној на The Royal Tenenbaums. Во септември 2006 година, Волтер Бекер и Доналд Фаген од бендот Steely Dan објавиле „писмо за интервенција“ за уметничката „недоволност“ на Андерсон по разочарувачкиот комерцијален и критички прием на The Life Aquatic with Steve Zissou, прогласувајќи се себеси дека се љубители на Светското кино и особено на Андерсон. Тие на Андерсон му ги понудиле нивните саундтрак услуги за The Darjeeling Limited, вклучувајќи текстови за насловна песна.
Во The Darjeeling Limited (2007) се работи за тројца емоционално далечни браќа кои патуваат заедно во воз во Индија. Филмот го одразува подраматичниот тон на The Royal Tenenbaums, но се соочил со критики слични на The Life Aquatic with Steve Zissou. Андерсон признал дека отишол во Индија за да го сними филмот делумно како почит на индискиот режисер Сатјаџит Реј, чии „филмови исто така ги инспирираа сите мои други филмови на различни начини“ (филмот му е посветен нему). Во филмот, покрај Адриен Броди, главните улоги ги толкуваат Џејсон Шварцман и Овен Вилсон, а сценариото е напишано од страна на Андерсон, Шварцман и Роман Копола.
Андерсон има снимено и неколку значајни кратки филмови. Во прилог на оригиналниот краток филм Bottle Rocket, тој го направил филмот „Hotel Chevalier“ (2007), лоциран во Париз, кој бил создаден како пролог на The Darjeeling Limited а во него глумеле Џејсон Шварцман заедно со Натали Портман, и Castello Cavalcanti (2013) лоциран во Италија кој бил продуциран од Прада и во кој глумел Џејсон Шварцман како неуспешен возач на тркачки автомобил. Дополнително, тој режирал голем број телевизиски реклами за компании како Стела Артоа и Прада, вклучително и елаборирана реклама за Американ Експрес, во која глумел Андерсон како бо улога на себеси. Андерсон напишал сценарио за Брајан Глејзер за преработка на англиски јазик на My Best Friend на Патрис Леконт. Во 2010 година, тој рекол дека не планира да го режира филмот, привремено наречен The Rosenthaler Suite.
Во 2009 година, била објавена стоп-моушн анимираната филмска адаптација на Андерсон заснована на книгата на Роалд Дал - Фантастичниот господин Лисец. Гласовните таленти кои се вклучени во филмот се Џорџ Клуни, Мерил Стрип, Овен Вилсон, Бил Мареј, Вилем Дефо, Џејсон Шварцман, Адриен Броди и Мајкл Гамбон. Филмот бил многу пофален меѓу критичарите и номиниран за Оскар за најдобар анимиран филм, иако едвај го вратил буџетот искористен за производство.
2010-ти
Во 2014 година, бил објавен следниот филм на Андерсон, The Grand Budapest Hotel, во кој глумеле Ралф Фајнс, Тони Револори, Саоарс Ронан, Џеф Голдблум, Вилем Дефо, Ф. Мареј Абрахам, како и неколку негови редовни соработници, вклучувајќи ги Бил Мареј, Овен Вилсон, Тилда Свинтон и Џејсон Шварцман. Во голем дел дејството е сместено во 1930-тите и ги следи авантурите на М. Густав, рецепционер на хотелот, правејќи „прекрасно исмејување на историјата, претворајќи ги нејзините ужаси во серија грациозни шеги и немирни гестови“, според Њујорк Тајмс. Филмот претставувал еден од најголемите критички и комерцијални успеси на Андерсон, заработувајќи речиси 175 милиони долари ширум светот и се здобил со десетици номинации за награди, вклучително и девет номинации за Оскар со четири победи за најдобар дизајн на продукција, најдобар костимографија, најдобра шминка и најдобра оригинална музика. Овие номинации ја вклучиле и неговата прва номинација за најдобар режисер.
Андерсон се вратил на стоп-анимацијата со Isle of Dogs. Продукцијата на филмот започнала во Обединетото Кралство во октомври 2016 година, а излегол во јавноста во март-април 2018 година. Филмот добил номинации за Оскар за најдобар анимиран филм и најдобра оригинална музика.
2020-ти
Последниот филм на Андерсон, The French Dispatch, е сместен во повоена Франција и во него играат Бенисио Дел Торо, Џефри Рајт, Бил Мареј, Френсис Мекдорманд, Овен Вилсон, Вилем Дефо, Адриен Броди, Тилда Свинтон и Тимоти Шаламе. Неговото објавување било одложено поради пандемијата КОВИД-19, па конечно филмот премиерно бил прикажан на Канскиот филмски фестивал на 12 јули 2021 година, со генерално објавување во Соединетите држави на 22 октомври 2021 година. Во меѓувреме, Searchlight Pictures во септември 2021 година објавиле анимирано музичко видео на Christophe „ Aline “ заедно со Џарвис Кокер, во режија на Андерсон и со анимации на Хави Азнарез.
Претстојни проекти
Во ноември 2021 година, Андерсон го завршил снимањето на неговото најново дело со наслов Asteroid City, но многу малку детали се појавиле во печатот. Во мај 2021 година било објавено дека филмот ќе се снима во шпанскиот град Чинчон, каде што се градел огромен сет на диорама што ја репродуцирала долината на спомениците. Во филмот играат Том Хенкс, Маргот Роби, Скарлет Јохансон, Адриен Броди, Тилда Свинтон, Брајан Кренстон, Џеф Голдблум, Хоуп Дејвис и Џефри Рајт меѓу многу други.
Во јануари 2022 година, било објавено дека Андерсон ќе режира адаптација на збирката раскази на Роалд Дал „The Wonderful Story of Henry Sugar and Six More“ за Нетфликс, кој ги има правата на делата на Дал, а ќе глумат Бенедикт Камбербач, Дев Пател, Ралф Фајнс. и Бен Кингсли.
Теми и приказни
Андерсон избрал да режира претежно брзи комедии обележани со посериозни или меланхолични елементи, со теми често фокусирани на тага, губење на невиност, дисфункционални семејства, напуштање на родителите, прељуба, ривалство помеѓу браќата и сестрите и неверојатни пријателства. Неговите филмови се забележани по тоа што се невообичаено водени од карактери и наизменично исмејувани и пофалени со термини како „книжевен шик“. Заплетите на неговите филмови често прикажуваат кражби и неочекувани исчезнувања, со тенденција за либерално позајмување од капер жанрот.
Визуелен стил
Од The Life Aquatic with Steve Zissou па натаму, Андерсон повеќе се потпирал на стоп анимација и минијатури, дури и правејќи цели дела со стоп анимација како Fantastic Mr. Fox и Isle of Dogs.
Саундтрак - Музички траки
Андерсон често користел поп музика од 1960-тите и 70-тите години во неговите филмови, а еден бенд или музичар има тенденција да доминира во секој саундтрак. Rushmore видно ги прикажувал групите Cat Stevens и British Invasion; The Royal Tenenbaums ја прикажуваат Нико; The Life Aquatic with Steve Zissou, Дејвид Боуви, вклучувајќи ги и оригиналите и омотите во изведба на Сеу Хорхе; The Darjeeling Limited и Rushmore, the Kinks; Fantastic Mr. Fox, Бич Бојс ; и Moonrise Kingdom, Хенк Вилијамс. (Голем дел од Moonrise Kingdom е исполнет со музиката на Бенџамин Бритен, која е поврзана со повеќе главни точки на заплетот во тој филм.) The Darjeeling Limited исто така позајмил музички стилови од филмовите на Сатјаџит Реј. The Grand Budapest Hotel, кој главно се одвива во 1930-тите, е познат по тоа што е првиот филм на Андерсон кој избегнува да користи каква било поп музика, а наместо тоа користел оригинална музика компонирана од Александар Десплат. Неговиот саундтрак му донел на Десплат Оскар за најдобра оригинална музика, БАФТА награда за најдобра филмска музика и Светска награда за саундтрак за најдобра оригинална музика на годината. Саундтракот за неговите филмови честопати привлекувал и го обновувал вниманието на вклучените уметници, најистакнато во случајот со „ These Days “, која била користена во The Royal Tenenbaums.
Постмодерен филм
Работата на Андерсон е класифицирана како постмодерна, поради неговото носталгично внимание на деталите, неговата субверзија на мејнстрим конвенциите на наративот, неговото алудирање на различни жанрови во истиот филм и неговата љубов кон ексцентрични ликови со сложени сексуални идентитети.
Личен живот
Андерсон е во романтична врска со либанската писателка, костимографка и гласовна актерка Џуман Малуф, која е ќерка на романописецот Ханан ал-Шејх. Фреја, ќерката на Андерсон и Малуф се родила во 2016 година. Таа е именувана по лик од филмот The Mortal Storm.
Андерсон моментално живее во Париз, но поголемиот дел од својот живот како возрасен го поминал во Њујорк. Тој е брат на авторот, илустраторот и актерот Ерик Чејс Андерсон, кој ги илустрирал изданијата на Criterion Collection на некои од филмовите на Андерсон (Rushmore, The Royal Tenenbaums, The Life Aquatic with Steve Zissou и The Darjeeling Limited) и го синфронизирал гласот на Кристоферсон Силверфокс во Fantastic Mr. Fox.
Во популарната култура
Препознатливиот филмски стил на Андерсон довел до бројни почести и пародии. Забележителни примери вклучуваат:
Повторливи соработници
Во филмовите на Андерсон има многу актери кои се повторуваат повеќепати, вклучувајќи ги браќата Вилсон (Овен, Лук и Ендру), Бил Мареј, Џејсон Шварцман, Ањелика Хјустон, Вилем Дефо, Џеф Голдблум, Едвард Нортон, Адриен Броди, Боб Балабан и Тилда. Роберт Јеоман бил директор на фотографија за сите филмови на Андерсон во живо, додека Марк Мадерсбо ги компонирал првите четири филмови на Андерсон, со Александре Десплат со шест филмови, кој го презел компонирањето започнувајќи со Фантастичниот господин лисец. Рандал Постер бил музички супервизор за сите филмови на Андерсон од Rushmore. Андерсон често ги пишувал неговите филмови заедно со различни писатели, вклучувајќи ги Овен Вилсон, Џејсон Шварцман, Ноа Баумбах, Роман Копола и Хуго Гинис.
Други проекти
Вес Андерсон дизајнирал вагон за британскиот воз Пулман на Белмонд, кој започнал да сообраќа на 13 октомври 2021 година.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Француско Того
Француско Того (француски: Togo français) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Западна Африка под мандат на Лигата на народите од 1916 година до 1960 година, кога земјата стекнала независност.
Историја
Француските војници пристигнале кај Анехо на 6 август 1914 година, со мал отпор. Французите се движеле кон внатрешноста на земјата, освојувајќи го градот на 8 август. На 26 август 1914 година, германскиот протекторат Тогаленд бил нападнат од француски и британски сили и паднал по пет дена со краток отпор. Колонијата се предадела на 27 август 1914 година. По освојувањето на земјата, Того бил поделен на француски и британски административни зони во 1916 година, а по војната, Того официјално станал мандат на Лигата на народите поделен за административни цели меѓу Франција и Обединетото Кралство.
Со статут во 1955 година, Француско Того станала автономна република во рамките на Француската унија, иако го задржал статусот на територија на ООН. Законодавното собрание, избрано со универзално право на глас, имало значителна моќ за внатрешни работи, со избрано извршно тело предводено од премиер задолжен за законодавната власт. Овие промени биле отелотворени во уставот одобрен на референдумот во 1956 година. На 10 септември 1956 година, Николас Груницки станал премиер на Автономната република Того. Сепак, поради нерегуларности во процесот, во 1958 година се одржале избори и победил Силванус Олимпио. На 27 април 1960 година, Того ги прекинал своите уставни врски со Франција, го отфрлил статусот на територија на ООН и станал целосно независен под привремениот устав со Олимпио како претседател.
Љубомир Акимовски
Љубомир Акимовски (, Скопје,  –, Скопје ) бил македонски бранител, војник на АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година.
Живот, војната 2001 и смрт
Љубомир Акимовски е роден во 1961 година во Кисела Вода, Скопје. Загинал на 17 септември 2001 година во одбрана на територијалниот суверенитет и интегритет на Македонија на планината Водно. Акимовски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија. Во негова чест, во паркот на бранителите во скопско Драчево е поставена спомен плоча на меморијалната фонтана.
Аценокумарол
Аценокумарол (трговско име Sintrom) е антикоагуланс кој дејствува како антагонист на витаминот К. Претставува дериват на кумаринот и припаѓа на групата 4-хидроксикумарини. Други супстанци од оваа група кои се користат како антикоагуланси се варфарин (трговско име Coumadin, Marevan) и фенпрокумон (трговско име Marcumar, Falithrom).
Механизам на дејство
Аценокумаролот ја намалува склоноста кон згрутчување на крвта и формирање тромби (тромбоза) на начин што доведува до намалена продукција на факторите на коагулација кои се зависни од витамин К: II, VII, IX, X. Аценокумаролот ја спречува активноста на ензимите витамин К епоксид редуктаза и витамин К хинон редуктаза со што се инхибира претворање на витамин К во редуцирана форма. Редуциран витамин К е неопходен кофактор на ензимот гама глутамил карбоксилаза, кој има улога во карбоксилирање на следниве фактори на коагулација: II, VII, IX, X. Оваа модификација е неопходна за функција на факторите и овозможува врзување за калциум и фосфолипиди при одвивање на коагулацијата. Од овој процес, антикоагулационите белковина C (лат. це) и белковина S се исто така засегнати.
Примена
Аценокумарол е индициран за третман и превенција на болести кои се поврзани со патолошки зголемена тенденција за коагулација на крвта и како резултат на кои може да се формираат тромби. На пример:
Контраиндикации
Опасно кај:
Интеракции
Интеракции се можни, меѓу другото, со следниве лекови:
Поради високата содржина на витамин К, свежиот зеленчук (спанаќ, зелка) може да го намали антикоагулантното дејство на аценокумаролот, што мора да се земе предвид кога се јаде храна со висока содржина на витамин К.
Дозирање
Аценокумарол се зема еднаш дневно. Неопходни се редовни лабораториски проверки за да се утврди способноста за згрутчување на крвта (коагуабилноста) и постојано прилагодување на дозата врз основа на добиените резултати.
Јули Це
Јули Це (германски: Juli Zeh, Бон, 30 јуни 1974 ) — германска писателка.
Дела
Нејзината прва книга била „Орли и Ангели“ (Adler und Engel). Оваа книга ја добила наградата за најдобра дебитантска книга во Германија за 2002. Во 2001 година патувала во Босна и Херцеговина и тоа било основа за создавање на нејзината книга „Тишината е гласна“ (Die Stille ist ein Geräusch). Други нејзини книги се „Земјата на луѓето“ (Das Land der Menschen), „Трска“ (Schilf), Сè на тревникот (Alles auf dem Rasen), „Млад прирачник-разговорник за домашни миленици“ (Kleines Konversationslexikon für Haushunde), „Разиграност“ (Spieltrieb), „Куче трча низ републиката“ (Ein Hund läuft durch die Republik) и „Корпус деликти“ (Corpus Delicti).
Хемодијализа
Во медицината, хемодијализа е метод за отстранување на вишокот продеукти како креатинин и уреа, како и слободната вода од крвта при бубрежна инсуфициенција.
Кардиодон
Кардиодон  (Cardiodon) – сауропод од групата сауропод (Сауропода), со неодредена систематска позиција. ,.
Живеел во ерата на Средна Јура (пред околу 167 милиони години) во денешна Европа. Должината на телотому била приближно 16 метри, висината е приближно 6 метри, тежината е приближно 10 тони.Неговите остатоци се пронајдени во Англија (во Вилтшир).
Опис
Опишан врз основа на еден заб. Неговото име значи „срцев заб“. Постојат претпоставки дека кардиодонот може да се претвори во синоним за Цетиосаурус. Другите предлози укажуваат на врска помеѓу кардиодонот и турјасаурусот.
Нгалопи
Нгалопите се втората најголема етничка група на Бутан и тие ја контролираат владата и се главен фактор во бутанската култура. Често се наречени како Бутанци или како Боте, што значи дека се од „Ботија“ или Тибет.
Нгалопите се сконцентрирани во западните и централните делови на Бутан со главна религија тибетски будизам. Нгалопите се занимаваат со одгледување на ориз, компир и други култури кои се приспособени за тој регион од Хималаите. Нгалопите зборуваат на ѕонгка јазик, националниот јазик на Бутан. Дел од Нгалопите се и кралот и кралското семејство.
Покрај овие, останати групи се:
Космос-1924
Космос-1924 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1515 км, а најмалото на 1460.
Стар Епир
Macedonia (Roman province)
Александар Амфитеатров
Александар Валентинович Амфитеатров ( - ) — руски писател, романописец и историчар, чие Книжевно творештво е големо и по обем и по разновидност.
Животопис
Александар Амфитеатров е роден во Калуга, Русија, во 1862 г. Го завршил Правниот факултет во Москва, но никогаш не работел како правник, туку целиот живот го минал во патување и пишување. Автор е на бројни дела, од различен вид и на различна тема. Пишувал романи и патописи, исто како и извештаи за весниците.
Амфитеатров бил близок со врвната интелигенција на Царство Русија. Другарувал и бил личен пријател со Максим Горки, Иван Алексеевич Бунин, Антон Павлович Чехов. Неговите либерални ставови, кои биле неприфатливи за цврстиот политички режим во Русија, често му носеле и непријатности. По објавувањето на сатиричниот роман „Господата Обманови“, во кој го прикажува царското семејство, во 1902 година заработил неколкугодишно прогонство во Сибир.
По Октомвриската револуција не ги прифатил ниту новонастанатите општествени односи поради кое во 1920 година ја напуштил Русија засекогаш. Емигрирал во Италија, каде што имал често престојувано и порано, а таму го дочекал и крајот на животот. Починал во 1938 г. во Леванто.
А.В. Амфитеатров за Македонија и Македонците
Амфитеатров престојувал и на Балканот. Тука доаѓал четири пати, и секој пат испраќал написи за руските весници. Подоцна, своите извештаи ги објавил и во посебни книги.
Во 1903 год. објавил две книги во кои зборува за личности и настани од Балканот. Во книгата „Земја на раздорот“, објавена две години по неговиот прв престој во Македонија, Амфитеатров дава свој поглед на настаните во Македонија, како и за Македонците:
По неговиот втор престој во Македонија, Амфитеатров ќе запише:
Амфитеатров на своите патувања по Балканот се среќавал со секакви луѓе, од најпростиот селанец до врвните државници на балканските земји. Ослободен од секакво еднострано влијание и без предрасуди, тој имал можност да дојде до сознанија за проблемите во и околу Македонија:
Alice in Chains
Alice in Chains (Алис ин Чејнс - Окованата Алиса) — американска рок група формирана во Сиетл, Вашингтон во 1987 од гитаристот и текстописец Jerry Cantrell и оригинален главен локал Layne Staley. Првото подредување било од тапанарот Шон Кини и басистот Mike Starr (музичар) (кој во 1993 бил заменет од страна на Mike Inez).
И покрај тоа што звукот на бендот главно е гранџ музика, исто така се вклучени и хеви метал и акустични елементи. Од формирањето Алис ин Чеинс имаат издадени пет студио албуми, три албуми, двa албуми во живо, четири компилации и две ДВД. Бендот е познат по неговиот впечатлив локален стил каде што често ги вклучува хармоничните вокали од Layne Staley и Jerry Cantrell. Алис ин Чеинс постигнал интернационална слава како дел од гранџ движењето во раните 1990-ти, заедно со други бендови од Сиетл, како што се Нирвана, П'рл Џем и Соундгарден. Бендот беше еден од најуспешните музички актови во 1990-тите, продавајќи повеќе од 25 милиони албуми, ширум светот и повеќе од 14 милиони само во САД. Во 1992 година групата го издаде нивниот албум Дирт (англиски: Dirt) којшто критично бил одобрен и бил потврден со четирикратна платина. Групата исто така се здобила со два бр. 1 Билборд 200 албуми Џар оф Флајс (англиски: Jar of Flies) и Алис ин Чеинс) и осум номинации за награди греми.
Иако никогаш официјално не се расформирала групата Алис ин Чеинс била малку активна од 1996 па натаму, поради тоа што Staley користел недозволени супстанции коишто ја предизвикале неговата смрт во 2002 година. Групата повторно се соединила во 2005 година со нов главен вокал William DuVall и го издалe нивниот четврт студиски албум Блак гивс веј ту блу (англиски: Black Gives Way to Blue) во 2009 година. Албумот доживеал успех којшто бил одобрен од страна на RIAA во 2010 година. Алис ин Чеинс го издале нивниот петти студиски албум 'Д девл пут диносаурс хијр (англиски: The Devil put Dinosaurs Here) на 28 мај, 2013..
Формирање и рани години(1984–89)
Пред формирањето на Алис ин Чеинс тогашниот тапанар Layne Staley ја имал првата свирка како вокален пејач кога бил на аудиција за пејач во локален глам метал бенд познат како Sleze откако добил охрабрување од неговиот полубрат Ken Elmer. Други членови на оваа група тогаш биле гитаристот Johnny Bacolas и Zoli Semanate, а тапанар James Bergstrom и басистот Byron Hansen. Овој бенд поминал повеќе промени во членовите којшто кулминирал со Nick Pollock како нивниот соло-гитарист и Bacolas префрлајќи се на бас пред дискусијата за да се смени нивното име во Алис ин Чеинс. Ова било поттикнато од разговорот што Bacolas го имал со пејач од рок бенд во врска со пропусници за во бекстејџ. Поради интересот околу зближување со женскиот род, групата избрала да го спелува како Alice N’ Chains за да ги смали родителските грижи, но Nancy McCallum мајката на Staley рекла дека не е среќна со тоа име. Додека Staley бил со Alice N’ Chains, го запознал гитаристот Jerry Cantrell додека работел во Music Bank студио за проби, каде што двајцата борбени музичари станале цимери и живееле во местото за проби коишто го делеле. Подоцна Alice N’ Chains се распаднал и Staley се придружил во фанк бенд каде што тогаш барале гитарист. Staley го прашал Cantrell за да се придружи како член. Cantrell се согласил под услов Staley да се приклучи во бендот на Cantrell којшто тогаш го вклучувал тапанарот Sean Kinney и басистот Mike Starr. Најпосле фанк проектот се распаднал и во 1987 година Staley се приклучил во бендот на Cantrell како редовен басист свирејќи во клубови околу Pacific Northwest, често одолговлекувајќи го материјалот од 15 минути во 45 минутен сет. Бендот свирел неколку свирки и имал различни имиња вклучувајќи го и Diamond Lie, кое што било името на претходниот бенд на Cantrell, најпосле земајќи го името кое што во почетокот претходниот бенд на Staley го имале во план Алис ин Чеинс. Локалниот промотер Randy Hauser станал главен на бендот за време на концертите и предложил да платат за демо снимките. Како и да е, еден ден пред да добие право бендот да снима во Music Bank студиото во Вашингтон, полицијата го исклучила студиото за време на најголемата канабис рација во историјата на државата. Последното демо снимено во 1988 се викало The Treehouse Tapes и успеало благодарение на менаџерите Kelly Curtis и Susan Silver, кои исто така раководеле со бендот Soundgarden во Сиетл. Curtis и Silver го прикажале демото на Columbia records’ A&R, претставникот Nick Terzo, закажал состанок со познатиот претседател Don Ienner. Прикрепуван на The Treehouse Tapes, Ienner го прикажал Алис ин Чеинс во Колaмбија во 1988 година. Бендот исто така снимил и други неименувани демо снимки во период од три месеци во 1989 година. Оваа снимка може да се најде на слободен шверц како Sweet Alice.
Facelift и Sap (1990–92)
Алис ин чеинс набрзо станаа вистински приоритет во музичкиот свет со првата официјална снимка во јули 1990, промоционална EP We Die Young. Главниот сингл на ЕР, "We Die Young", станал хит на металците. После нивниот успех, продуценската куќа ги избрзала Алис ин чеинс во дебитантски албум со продуцерот Dave Jerden.
Лауреат
Лауреат (латински: laureatus, „овенчан со лавор“) — поим што се користи за означување на добитник на престижна јавна награда од областа на науката или уметноста, или победник на исто така на престижен уметнички натпревар. Името доаѓа од лаворовиот венец што победниците на престижните поетски натпревари во Стара Грција го добивале како симболична награда. Обичајот подоцна го презеле Римјаните, така што поимот лауреат како добитник на овие и слични награди се проширил низ Западна Европа во средниот век, а подоцна и низ целиот свет.
Крис Пајн
Кристофер Вајтло „Крис“ Пајн (роден на 26 август 1980 г.) — американски глумец.
Тој е познат по улогата на Џејмс Т. Кирк во Ѕвездени патеки (2009), Ѕвездени патеки: Во мрак (2013) и Ѕвездени патеки: Од другата страна (2016). Тој исто така глумел во филмовите Дневниците на принцезата 2: Кралска веридба (2004), Само моја среќа (2006), Ас во ракав (2007), Борба за вино (2008), Незапирлив (2010), Ова значи војна (2012), Пет легенди (2012), Како да се ослободиш од шефот 2 (2014), Џек Рајан: Повик од сенка (2014), Во шумата (2014), З за Закарија (2015), Најдобрите часови (2016) и По секоја цена (2016).
Рани години
Пајн е роден во Лос Анџелес, Калифорнија. Неговиот татко, Роберт (роден 1941 г.), е глумец, а неговата мајка, Гвин Гилфорд (родена 1946 г.), е поранешна глумица која сега е физиотерапевт. Тој има постара сестра, Кејти.
Неговата баба од страна на мајка му, Ана Гвин, била холивудска глумица, а нејзиниот сопруг, Макс М. Гилфорд (роден Макс Голдфарб), бил адвокат кој бил избран за претседател на холивудската адвокатска комора. Неговиот дедо Макс потекнувал од руско еврејско семејство, а Пајн исто така влече англиски, велшки, германски и француски корени.
Пајн дипломирал на Калифорнискиот универзитет, Беркли во 2002 година и добил диплома по англиски јазик. Тој бил студент на размена на Лидскиот универзитет во Англија една година. По дипломирањето, тој студирал на американскиот конзерваторски театар во Сан Франциско.
2003–09
Првата улога во кариерата Пајн ја добил во 2003 година во епизода од серијата Ургентен центар; истата година тој исто така се појавил во една епизода од сериите Заштитник и Истрага на местото на злосторството: Мајами.
Првата улога во долгометражен филм, Пајн ја добил во 2004 година во филмот Дневниците на принцезата 2: Кралска веридба. Тој го играл Николас Деверо, човек во кој бил заљубен ликот кој го играла Ен Хатавеј. Следата година Пајн се појавил во епзиода од серијата Два метри под земја, и во независниот филм Исповед, кој бил издаден директно во видео формат.
Во 2006 година, тој глумел во романтичната комедија Само моја среќа наспроти Линдзи Лохан. Подоцна во годината, Пајн играл улоги во романтичната комедија Судар на слепо и во акциониот филм Ас во ракав. Во 2007 година, тој глумел наспроти Скот Волф во претставата Дебела свиња во продукција на театар од Лос Анџелес, и за својата изведба добил позитивни критики. Тој го толкувал винарот Бо Барет во филмот од 2008 година, Борба за вино.
2010–денес
Се шпекулирало дека Пајн ќе го игра главниот лик во филмот Зелениот Фенер, но сепак улогата ја добил Рајан Рејнолдс.
Во есента 2009 година, Пајн започнал да го снима акциониот филм Незапирлив режиран од Тони Скот, кој бил издаден во ноември 2010 година. Во филмот тој играл млад кондуктер кој му помага на железнички инженер (Дензел Вашингтон) да запре долг товарен воз без екипаж, кој носи отровни течности и гасови и се заканува дека ќе го уништи градот. The Hollywood Reporter го именувал Пајн како еден од младите глумци кои „грабат“ кон холивусиот „А-список“. Во 2011 година, Пајн се појавил заедно со првичниот Капетан Кирк, Вилијам Шатнер, во долгометражниот документарен филм Капетани, кој го напишал и режирал Шатнер. Во филмот Шатнер го интервуира Пајн за неговата кариера и како се чувствувал кога ја добил улогата на Кирк во филмот од 2009 година. Во интервјуто има сцена во која двајцата се туркаат со раце; сликите од оваа сцена станале популарни на интернет и довеле до наслови „Кирк против Кирк“ и други.
Во мај 2015 година, било потврдено дека Пајн дека ќе игра еден од браќата Хауард, заедно со Бен Фостер во филмот По секоја цена. Снимањето на филмот започнало на 26 мај 2015 година во Ново Мексико. Филмот премиерно бил прикажан на Канскиот филмски фестивал во мај 2016 година и бил издаден во август истата година. Тој ја повторил улогата на Капетан Кирк во Ѕвездени патеки: Од другата страна. Снимањето на филмот започнало во јуни 2015 година во Канада и тој бил издаден во САД на 22 јули 2016 година.
Пајн бил поканет од Барбара Страјсенд да направи дует со неа за нејзиниот албум Encore: Movie Partners Sing Broadway, заедно со други ѕвезди.
Феноменологија (филозофија)
Феноменологија (од старогрчкото phainómenon „она што се појавува“ и lógos „наука“) e филозофско истражување на структурите на искуството и свеста. Едмунд Хусерл ја отпочнува како филозофско движење во раните години на XX век, кое е подоцна разработено од неговите германски следбеници во Гетинген и Минхен. Подоцна се шири во Франција и САД, во правец достатно различен од првобитната замисла на Хусерл.
Феноменологијата во никој случај не е обединето движење: постои некаков пресек помеѓу мислителите, но истовремено и видни разлики. Следствено, „да се даде единствена и конечна дефиниција за феноменологијата е опасно, а можеби и парадоксално бидејќи таа нема тематски фокус. Всушност, не станува збор за доктрина, ниту филозофска школа, туку за стил на размислување, метод, отворено и секогаш ново искуство на различни резултати, што може да го збуни оној кој се обидува да ја дефинира. Феноменологијата, онака како што ја дефинира Хусел, пред сѐ се занимава со системска рефлексија на структурата и појавите на свеста. Феноменологијата се разликува од картезијанскиот метод на анализа кој го гледа светот како множество од објекти, кои дејствуваат едни врз други.
Хусерловиот концепт е еднакво критикуван и развиван од неговите ученици, како Едит Штајн и Роман Ингарден, од страна на херменевтички филозофи, како Мартин Хајдегер, од егзистенцијалисти, како Николај Хартман, Габриел Марсел, Морис Мерло-Понти, Жан-Пол Сартр. Макс Шелер, Пол Рикер, Емануел Левинас исто така имаат работена со феноменологијата.
Важди Муавад
Важди Муавад, (роден 1968) е либанско-канадски писател, актер и режисер. Тој е познат во канадскиот и францускиот театар по политички ангажираните дела како што е прославената драма Incendies (2003). Неговите дела често се вртат околу семејната траума, војната, предавството на младоста. Од април 2016 година, Муавад е директор на националниот театар де ла Колин во Париз.
Ран живот и образование
Роден е во Либан, семејството на Муавад ја напуштило земјата кога тој имал осум години поради избувнувањето на либанската граѓанска војна. Тој се преселил во Монтреал во 1983 година, а пред тоа пет години живеел во Франција. Тој ја добил својата диплома за (глума) од Националната театарска школа на Канада во 1991 година.
Кариера
Во 1998 година, неговата креација Willy Protagoras enfermé dans les toilettes (Вили Протагорас затворен во тоалетите) била прогласена за најдобра продукција од Монтреал од l'Association québécoise des critiques de theatre.
Од 2000 до 2004 година раководел со Théâtre de Quat'sous во Монтреал.
Во 2004 година го режирал и продуцирал својот прв филм - Littoral, базиран на истоимената драма.
Во септември 2007 година, тој станал уметнички директор на Францускиот театар на Националниот уметнички центар во Отава, Онтарио, Канада.
На почетокот на 2011 година, Муавад му дал улога на францускиот рок музичар Бертранд Кантат во Chœurs, неговата продукција на трилогија грчки драми од Софокле. Ова предизвикало широка јавна критика во Канада, бидејќи Канта неодамна бил ослободен по отслужување четири години затвор за убиство на неговата девојка, француската актерка Мари Тринтињант. Канадските политичари предложиле да се забрани влезот на Кантат во земјата, бидејќи тој не ги исполнувал законските услови за влез на поранешни осуденици. Во април 2011 година, уметничкиот директор на Théâtre du Nouveau Monde, Лорен Пинтал, објавил дека Кантат нема да настапува во Chœurs во Канада, иако тој бил на турнеја со продукцијата во Франција, Белгија и Швајцарија. Муавад одговорил на контроверзноста со објавување на отворено писмо до неговата тригодишна ќерка Ејми во весникот Ле Девоар, во кое се расправа за правото на Кантат за целосна реинтеграција во општеството.
Од април 2016 година, Муавад е директор на Националниот театар де ла Колин во Париз.
Дела
Неговата драма „Incendies“ (Scorched) е продуцирана низ целиот свет, вклучувајќи ги САД, Бразил, Австрија, Германија, Мексико, Шпанија и Австралија, а продукцијата од 2007 година во театарот Тарагон во Торонто освоила неколку награди. Виенскиот Бургтеатар му дал заслуга на Стефан Бахман за сценската продукција. Подоцна добил многу пофалби од критичарите, освојувајќи ја „Наградата Нестрој“ во 2007 година. Во 2011 година, филмската верзија на претставата во режија на Денис Вилнев била официјалната селекција на Канада за наградите на Академијата.
Театарска режија
(автори во заграда, освен ако авторот е Важди Муавад)
Адаптации
Тој има адаптирано различни дела за театар, од Дон Кихот до Трејнспотинг.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Љубовта е вечна
Љубовта е вечна (шпански јазик: Mañana es para siempre) е мексиканска теленовела. Серијата е римејк на популарната колумбиска теленовела од 2006 год, Pura Sangre. Во главните улоги настапуваат Лусеро (Алборада, Љубовни врски) која после 12 години повторно се појавува на малите екрани како негативка, Силвија Наваро и популарниот мексикански глумец Фернандо Колунга. Серијата со прикажување во Мексико започна на 20 октомври делејќи го својот термин со последните епизоди од серијата Оган во крвта.