cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1475 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Пура
Парехо
Најчестиот облик е парехо, кој има цилиндричен труп, рамни страни, едниот крај му е отворен, додека другиот му е заоблен. Заоблениот крај потоа се отсекува или пак се прави мала дупка низ него. Пурите Парехас (мн.) стојат под следниве имиња:
Фигурадо
Пурите со неправилен облик се нарекуваат фигурадос и се сметаат за поексклузивни заради тоа што се потешки за изработка. Под Фирурадос-и спаѓаат:
Арома
Сите пушачи на пури уживаат во своето хоби токму заради разновидноста на ароми кои се добиваат при пушење, иако некои сметаат дека и други фактори играат улога. За љубителите на аромата, секоја марка и вид на пура со себе носи поинаков тип на арома. Обично пурите со посветол омот се послаби по арома и не оставаат вкус во устата по вовлекувањето. Пурите со потемни омоти пак, се побогати по арома, иако конкретни вкусови неможат да се врзуваат со конкретни видови на тутун.
За разлика од цигарите, пурите главно немаат арома на чад.
При пушењето на пури ги среќаваме следниве почести ароми:
Најстрастните уживатели во пурите дури водат и дневник на пушење, заедно со лични рангирања, описи на искусените ароми, големини, марки, итн. Квалитетот и одликите при пробувањето на пури се многу слични со оние при пробувањето на вино, виски, пиво, коњак и текила. Во рамките на дадена спецификација, постои бексрајно голем број на видови. Оваа нејзина динамика е дел од привлечноста на пурата.
Гордана Силјановска-Давкова
Гордана Силјановска-Давкова (родена на година во ) — македонски универзитетски професор, правник и пратеник во Собранието на Македонија.
Животопис
Гордана Силјановска-Давкова е родена на 11 мај 1955 во Охрид. Основно и средно образование завршила во Скопје (1973). Дипломирала на Правниот факултет во Скопје (1978), каде што и магистрирала. Докторирала пред комисија предводена од проф. Франц Град со „Cum laude“ на Правниот факултет во Љубљана, на тема „Local Selfgovernment - between Norms and Reality“ во 1994.
Била избрана за асистент по предметот политички систем на Правниот факултет во Скопје (1989), за доцент по уставно право и политички систем (1994), а потоа и за редовен професор во 2004. Била член на Уставната комисија на Собранието на РМ (1990-1992) и министер во Владата на РМ (1992-1994). Експерт за избори на ООН и потпретседател на групата Независни експерти за локална самоуправа при Советот на Европа. Член на Венецијанската комисија. Автор е на стотина научни трудови за уставното право и политичкиот систем.
На конвенцијата на ВМРО-ДПМНЕ која се одржала во Струга, Гордана Силјановска-Давкова била избрана за претседателски кандидат. На парламентарните избори во 2020 година, Силјановска е носител на кандидатска листа за пратеници на ВМРО-ДПМНЕ и Коалицијата во Изборна единица 1. Од август, 2020 год. таа е пратеник во македонското Собрание.
Покајнички книги
Покајнички книги или Пенитенцијалии (латински: Libri poenitentiales) - жанр на црковната книжевност кој се однесува на покајанието од гревовите. Овие книги ги користеле католичките свештеници како прирачници во исповедувањето на грешниците.
Особености
Покајничките книги се појавиле во 5 и во 6 век, во келтскиот христијански свет, а потоа од велшките и келтските манастири се прошириле во државата на Франките (кон крајот на 6 век), во Англија (во 7 век), а потоа и во сите католички држави во кои станале многу популарни. Овие книги содржеле попис на гревовите со потребните покајанија за нив. Некои од нив личат на тарифи во кои за секој грев е опишана соодветната црковна казна (пост, молитва, прогонство од црковната општина итн.), а други се напишани во вид на прашалници во кои свештеникот го испитува верникот и, откако ќе го оцени карактерот и тежината на гревовите, фрла на него соодветна епитимија. Сепак, црковните собори ги осудиле овие дела „чии грешки се очигледни, а авторите непознати“ и ги повикувале епископите да ги исфрлат од употреба овие неканонски книги (codicilli qui contra canonicam auctoritatem scripti sunt) и да ги изгорат, „за духовните незнајковци повеќе да не го лажат светот“. Според тоа, појавата на овој жанр на среднолатинската книжевност не била резултата на барањето на црквата, туку одраз на животната пракса. Токму поради тоа, наспроти официјалните црковни ставови, обидите за уништување на покајничките книги не успеал, зашто тие им биле потребни на свештениците за да ги воспитуваат верниците.
Денес се сочувани десетици покајнички книги кои потекнуваат од 7-8 век, па сè до класичниот среден век. Најстарите покајнички книги се анонимни или пак отпосле им се припишуваат на истакнатите црковни авторитети, како што се: архиепископите Теодор Тарски и Егберт, Беда Венерабилис итн. Подоцнежните покајнички дела биле напишани од познатите црковни дејци, како што е книгата Corrector на Ворнскиот епископ Бурхард од 11 век, која ја претставува 19. книга од неговиот зборник на црковно-канонски правила со наслов „Декрети“. Вообичаено, сите овие дела се напишани на вулгарен латински јазик, со прост, па дури и со примитивен стил, со цел нивната содржина да им биде достапна на сите верници. На пример, во преводот на еден англосаксонски трактат Poenitentiale Egberti се наведува дека преводот на англиски јазик бил направен „за да можат необразованите луѓе полесно да го сфатат“.
Содржината на покајничките книги е многу унифицирана, т.е. во нив најпрвин е дадено општо размислување за гревот, а потоа се наброени основните гревови, вообичаено според шемата што ја поставил Јован Касијан во 5 век, а која ја ревидирал Григориј Велики во 6 век. Според Касијановата шема, гревовите биле наведени по следниов редослед: лакомост, прељуба, алчност, гнев, малодушност, слабост, суета, гордост. Според Григориј Велики, најтешкито грев е superbia, е веднаш по него доаѓа luxuria (неумереност, страст; на тој начин, бунтот на духот против бога и телесниот бунт против духот биле најголемите смртни гревови, додека другите се сметале за помалку тешки. По оваа општа класификација, покајничките книги преминуваат на детаљна анализа на поединечните видови гревови при што не се почитува седум-осумчлената шема, а со текот на времето списокот на гревови станувал поразвиен, достигнувајќи го врвот во делата на Бурхард Вормски. Во таа смисла, овие книги служеле како еден вид прирачници со кои се служеле свештениците. На пример, една таква книга содржи инструкции за свештеникот, кој треба да му поставува прашања на човекот кој се исповеда, со цел да се спречи можноста за премолчување на некои гревови. Други покајнички книги, пак, содржат предупредување дека само свештеникот може да ја користи книгата, а исповедникот не треба да ја знае нејзината содржина поради опасноста дека набројувањето на гревовите би можело да го доведе во искушение. Но, дури и овие книги препорачуваат дека свештеникот треба да го испита покајникот, но во скратена форма.
Пенитенцијалите поаѓале од претпоставката дека врз душата на грешникот може да се влијае преку телесните страдања, а оттука произлегува и нивната фразеологија во која преовладува сфаќањето на епитимијата како лек за душата. На тој начин, во овие дела постојано се среќаваат медицински аналогии, а книгата Corrector на Бурхард Вормски дури има и друг наслов - Medicus. Бидејќи гревот се сметал за еден вид болест на душата, основниот принцип на античката медицина „спротивноста се лечи со спротивност“ (contraria contrariis sanantur) доследно се применувал врз грешниците: гордоста се лечела со понизност, алчноста со милосрдие, мрзата со работа, зборливоста со молчење, лакомоста и пијанството со пост. Сепак, во некои покајнички книги се истакнува дека казната за некој грев може да биде различна во зависност од полот, староста, душевната состојба на покајникот, дали е богат или сиромав, дали станува збор за монах, свештеник или световно лице, дали тој е здрав или болен, дали се работи за слободен човек или роб, дали е неписмен или образован итн. Исто така, при изрекувањето на казната, свештеникот треба да ги земе предвид и другите околности, како: колку време покајникот го правел гревот, дали му се спротивставувал на гревот или лесно му се потчинил, итн.
Во покајничките книги се среќаваат и докази за една интересна појава во процесот на покајување - можноста грешникот да изнајми друг човек кој врз себе би ја примил препишаната црковна казна. Така, во едни пенитенцијали напишани околу 830 година стоела одредбата дека лицата кои не се во состојба да постат, можеле да се откупат при што била одредена и цената за таквата замена: богатите требало да платат 20 солиди за седумнеделно покајание, за помалку богатите цената била 10 солиди, а за сиромашните три солиди. Слично на тоа, во Англија постоел обичајот според кој човекот осуден на покајание во траење од седум години можел да се „исчисти“ од гревовите за три дена, ако наместо него постеле најпрвин 12 луѓе по три дена, а потоа седумпати по 120 луѓе, исто така, за три дена, под услов да постеле само со вода, леб и зеленчук; на тој начин, постот продолжувал онолку дена колку има во седум години.
Значењето на покајничките книги
Постојат различни мислења во однос на употребливоста на покајничките книги како историски документ во проучувањето на средновековната култура. Од една страна, тие служат како масовен извор, зашто не постоел човек кој со нив не дошол во допир. Исто така, се смета дека тие се важни и за истражување на свеста на свештениците кои ги применувале нив. Меѓутоа, како и другите црковни книги, и во нив има големо повторување, зашто и тие биле пишувани според црковните шаблони и под влијание на црковните авторитети. Оттука, некои истражувачи сметаат дека покајничките книги не се непосредно зачувани религиозноста и моралот на средниот век. Сепак, иако покајничките книги се шаблонски, фактот дека тие имале практична употреба неизбежно ги мотивирал нивниет автори понекогаш да додаваат и нешто ново во книгите. На пример, авторот на „Марзебуршкиот пенитенцијал“ ја додал забелешката дека при пишувањето на книгата делумно се потпирал врз „традицијата на старите“, а делумно на „своето знаење и сфаќање“. Слично на тоа, познато е дека и Бурхард Вормски, покрај старите дела, го користел и материјалот од животот во составувањето на „Декретите“. Поради тоа, покајничките книги претставуваат важен извор во проучувањето на свеста на средновековните луѓе и фрлаат светлина врз социјалниот и моралниот живот во тоа време. Во тој поглед, тие се слични на обичајното право од раниот среден век. Впрочем, во многу законици од тоа време стои одредбата дека казната што ја изрекува световната власт мора да биде придружена и со казната што ќе ја одреди црковната власт. Уште повеќе, според Хилдербранд, детаљното набројување на гревовите и казните во покајничките книги се долаз дека тие биле пишувани под влијание на световното законодавство.
NGC 4323
NGC 4323 — засега неутврден објект во соѕвездието Береникина Коса, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4323 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4323 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1445. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Москва (појаснување)
Поимот Москва може да се однесува на:
Moscow (disambiguation) Moscow (homonymie) Moskou Moscow Moscova (dezambiguizare) Moscow
Борјан Ристовски
Борјан Ристовски {Скопје,  е македонски фудбалер.
IC 426
IC 426 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 426 се споменува и како ESO 186-1.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 426 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 426 има привидни димензии од 1,3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 8 м 37,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 27' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на IC 426 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64163.
Камена
Камена — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 15 километри западно од градот Петрич, полупланинска област во северниот дел на подножјето на планината Беласица, познато како Подгорје. Селото се наоѓа на надморска висина од 538 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 12.408 км2.
Сместено е во живописната област на западниот брег на реката Камешница. Соседни села се Самуилово и Јаворница. Климата е преодноо-средоземна со летни минимални и зимски максимални врнежи. Просечните годишни врнежи од дожд се околу 700 мм. Почвата е кафеава шума. Реката Струмица тече северно од село Камена.
Историја
Селото Камена е населба со богато историско минато. Во селото се пронајдени археолошки остатоци од неолитскиот период, антиката и средниот век. Остатоците од средновековна црква со големина 12/6,5 метри се сочувани на подрачјето Великденската црква (околу 1 км јужно од селото).
Османлиско Царство
Селото се споменува во османлиски дефтер од 1570 година, 1606 и 1664-1665 година. Во првиот дефтер, селото се споменува под името Камена. Во истата година, во селото живееле 2 муслимански семејства и 55 христијански семејства.
Во текот на 19 век, селото било со мешано население и било во составот на Петричката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Камена (Camena) е село со 85 семејства со 103 Турци и 132 Македонци. Населението се занимавало со земјоделство, сточарство, производство на масло од сусам, трговија со ориз и памук. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 330 жители, од кои 150 Македонци и 180 Турци.
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 176 македонски патријаршисти.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
==Население ==
Donkey Hot
Список на песни
Албумот содржи седум песни:
Опис на албумот
Албумот е снимен во Домот на културата во Битола, во ноември 2002 година, а миксирањето и мастерот биле направени во студиото „Тра-ла-ла“ во Скопје, во април 2003 година. Сите песни се компонирани и аранжирани од членовите на групата, кои се автори и на дизајнот на обвивката, додека обвивката е испечатена од „Artline“ во Битола; инженер на звукот е Ален Хаџи-Стефанов; инженери на миксот се Ален Хаџи-Стефанов и Мите Димовски, кој е инженер на мастерингот; продуценти на албумот се: Ален Хаџи-Стефанов, Мите Димовски и Пеце Николовски; а Ванчо Кичеец е извршен продуцент.
Список на државни водачи во 525 година
Ова е список на државни водачи во 25 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Вилает
Вилает е турски збор, што означува крај, предел, покраина; административна територијална единица што зафаќа повеќе општини. Управителот на вилаетот се викал беглербег (мирмиран), односно валија и имал ранг на паша, што е еднакво на генерал во војската.
Во текот на 15 век, особено во пописните дефтери од тој период, терминот вилает се идентификувал терминот нахија, односно со најмалата административно-територијална единица, на чие чело се наоѓал субашија.
Вилаетите биле воспоставени во 1864 година со танзиматските реформи.
Во Румелија имало шест вилаети: два на запад, населени претежно со Албанци: Јанински вилает и Скадарски вилает, еден на исток: Едренски вилает и три во Македонија: Солунски вилает, Битолски вилает и Скопски вилает. Цариград претставувал одделен округ.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Глобица
Местоположба
До црквата се доаѓа преку исклучување од регионалниот пат 2232, од каде започнува земјен пат. За да се дојде во дворот на црквата во некогашното историско село Глобица, треба да се помине и Злетовска Река.
Историја
Над нишата во главниот влез на црквата е запишана годината 1926 година, што се претпоставува дека е година кога е подигната или обновена црквата.
Иконостас
Црквата поседува мал иконостас.
Малата Агда и немиот Олоф
Малку Агда и немиот Олоф (1526), e легенда за еден млад пар во Шведска кој живеел меѓу првите години на владеење на кралот Густав Васа (1523) и последните години пред Лутеранска реформација (1527).
Позадина
Според легендата, Агда била ќерка на богат трговец, Мишел (или Микел), во градот Вадстена. Таа била вљубена во едно младо момче Олоф, кое не било прифатено од страна на нејзиниот татко. Тагата поради загубата на Агда го направила Олоф тажен и одвоен, и тој станал познат како Олоф Тисте, што значи Олоф Тивкиот или Немиот Олоф. Мишел ја претставил Агда на еден богат човек и ѝ рекол да избере дали ќе се омажи за него или ќе влезе во манастир; нејзиниот избор бил да влезе во манастирот Вадстена на Свети Бриџит. Ова воопшто не му се допаднало на нејзиниот татко,тој очекувал таа да избере брак, но, како што вели во легендата, „тој и понудил избор, а таа избрала“ Таа влегла во манастирот како почетник, нов ученик на Црквата.
Бегство
Една година откако Агда станала почетник, се случил голем скандал, кој станал познат низ целата земја. Некако, Олоф и Агда успеле тајно да се сретнат за време на нејзиниот престој во манастирот, една ноќ Агда се спуштила по ѕидот на манастирот до плажата Ветерн, каде што Олоф ја чекал со чамец. Заедно, тие избегале преку водите во Вестерјетланд. Реакцијата била жестока; една калуѓерка го прекршила заветот за откажување од земните задоволства и извршила ерес: црквата барала Агда да биде закопана жива и Олоф да биде запален на клада. За скандалот со киднапирањето во манастирот бил известен епископот Ханс Браск во Линшепинг, кој го банирал парот и ги прогласил за одметници. Оттогаш, на сите им било забрането да им даваат храна или вода, да ги вдомат или на кој било начин да им помогнат, а секој можел да ги убие без да биде казнет.
Протерување
Агда и Олоф отпатувале кај еден од пријателите на Олоф во Хусаби. Во моментот кога тие требало да се венчаат, нивната свадбена прослава била прекината и веста за нивното протерување им била соопштена на присутните. Веднаш биле испратени надвор од црквата. Луѓето ги пуштале да поминат, „како да се пренесувачи на чума“. Со месеци, до Божиќ бегале, како што вели легендата, од фарма на фарма. Отпрвин биле примени на пријателски начин, но штом веста за протерувањето стигнала до нивните домаќини, тие биле избркани. Еден ден до нив стигнала веста дека кралот е во градот Вадстена. Агда слушнала дека тој сочувствува со протестантската религија и предложила да го побараат и директно да му се обратат.
Крај
Кралот дал наредба дека никој што сака да поразговара со него не смее да биде одбиен за време на неговиот престој во градот. Војниците, иако отстапиле наназад од Агда и Олоф, во страв од свештеничката забрана, не се осмелиле да ги одбијат кога тие побарале да го видат кралот.
Царот „ги примил со многу добрина, им ги опфатил рацете и им ветил дека ќе им помогне во среќната победа на нивната верна љубов“. Тој му напишал на епископот веднаш да ја повлече одлуката за протерувањето. Ги испратил и Агда и Олоф со воена придружба во куќата на таткото на Агда, Мишел, со наредба тој да ги пречека својата ќерката и идниот зет. Мишел одговорил дека кралот не треба да се меша во неговите приватни работи и дека ќе ги пречека ќерката и Олоф така што ќе им дозволи на своите слуги да ги избркаат со кучиња.
Кралскиот канцелар Лаурентиј, кој ги придружувал, го изгубил трпението и самоиницијативно му рекол на Мишел дека кралот ветил дека ќе му ја отсече главата доколку љубезно не ги прими и не се грижи за „своите деца". Мишел му поверувал, а следниот ден, кралот го побарал и го помирил со Агда и Олоф, а набргу потоа, кралот танцувал со Агда на нејзината свадба.
Историска точност
Се вели дека овој настан се случил во 1526 година, по стапувањето на Густав Васа на тронот(1523), и една година пред реформацијата(1527). Во 1525 година, кралот Густав Васа дозволил брак на свештеникот Олаус Петри, во 1526 го прегледал преводот на Библијата и подоцна му помогнал да се стекне со репутацијата на реформатор.
Потврдено е дека кралот Густав навистина му наредил на епископот да ја повлече одлуката за протерувањето на една жена која била сместена во опатијата Вадстена, но побегнала со додворувач кој не бил прифатен од нејзиното семејство, под изговор дека епископот претходно во неколку наврати им дозволувал на жените да си заминат од манастирот, и се сомневал дека различниот став на епископот во оваа прилика е дека споменатата жена го напуштила манастирот затоа што сакала да се омажи. Поврзано со овој случај, кралот за време на реформацијата дал наредба никој да не смее да влезе во манастир без одобрение од монархот. Оваа инструкција била зададена во 1527 година и човекот кој и помогнал на својата сакана да избега од Опатијата бил именуван како Олоф.
Приказната на Агда има сличности со судбината на Ингеборг Јонсдотер(п. 1524), ќерка на трговец од Вадстена која била принудена да влезе во истиот манастир во 1495 година по љубовна врска со еден млад благородник, со таа разлика што Јонсдотер останала во манастирот и никогаш повеќе не го видела својот љубовник.
Мерксхаузен (слободна област)
Мерксхаузен (Merxhausen) — слободна област во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од општинската единица Мерксхаузен во општината Хајнаде. Областа целосно се наоѓа на ридовите Золинг.
Слободната област е ненаселена. Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 2 55 506.
Список на државни водачи во 1474 година
Ова е список на државни водачи во 474 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Рамнокрак триаголник
Рамнокрак триаголник – триаголник кој има две исти страни. Тие две еднакви страни се обележуваат со b \, (мала латинична буква „б“) и се нарекуваат краци на рамнокракиот триаголник. Страната над која се наоѓаат краците се нарекува основа и се обележува со a \, (мала латинична буква „а“). Темето C спроти основата се нарекува врв на рамнокракиот триаголник.
Венцен (слободна област)
Венцен (Wenzen) — слободна област во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од градската единица Венцен на градот Ајнбек во округот Нортхајм. Областа целосно се наоѓа на ридовите Хилс.
Рамнокрак триаголник
Формули за рамнокракиот триаголник
Страните на триаголникот може да се пресметаат со следните формули:
Венцен (слободна област)
Има површина од 15,84 км2 и се граничи со слободната област Ајмен на запад, со слободната област Гриненплан на север и со општината Делигзен на север и на исток во истиот округ. Покрај нив, на југ се граничи со градот Ајнбек во округот Нортхајм.
Рамнокрак триаголник
Формули за рамнокракиот триаголник
Обемот на рамнокракиот триаголник е еднаков на:
Венцен (слободна област)
Слободната област е ненаселена. Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 2 55 507.
Рамнокрак триаголник
Формули за рамнокракиот триаголник
Висината повлечена на основата a \, ја дели на два еднакви дела. Тоа не важи за краците b \,. Формулите за одредување на овие две висини се:
Плоштината се пресметува со помош на следната формула:
Аглите се пресметуваат на следниот начин:
Агностицизам
Агностицизмот — филозофско убедување дека вистинитосната вредност на тврдења за постоењето или непостоењето на божества, но и други религиозни и метафизички тврдењане, не може да се утврди ниту докаже. Агностицизмот може да се дефинира на различни начини, а и понекогаш означува сомневање или скептичен пристап кон прашања. Во некои смисли, агностицизмот е став за сличностите или разликите меѓу уверение и знаење, отколку за некое специфично тврдење или верување.
NGC 4324
NGC 4324 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4324 се споменува и како UGC 7451, MCG 1-32-32, CGCG 42-63, VCC 613, IRAS 12205+0531.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4324 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4324 има привидни димензии од 2,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 53°.
Други поделби
Проучување на NGC 4324 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40179. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 288. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Список на државни водачи во 526 година
Ова е список на државни водачи во 26 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 427
IC 427 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јули 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 427 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 427 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 11 м 31,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -45° 35' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 14°.
Други поделби
Проучување на IC 427 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64230.
Хелиосфера
Содржина
Ѕвездената средина низ кој патува, исто како Сонцето и не се смета за совршено топчесто. Ограничената содржина е достапна и неистражена природа на овие структури резултирала во многу теории.
Со исклучок за локалните региони близу до пречките како планетите или кометите,хелиосферата е уредена според материјалот кој произлегува од Сонцето,иако космичките зраци и брзо-подвижните неутрални атоми можат да навлезат во хелиосферата од надвор. Потекнувајќи од екстремно жешка површина короната, сончевиот ветер и честичките достигнуваат брзина на бегство, протекуваат нанадвор од 300 во 800 км/s (671 илјади до 1.79 милиони mph или 1 to 2.9 милион км/ч). Во почетокот е во заемодејство со меѓуѕвездената средина, неговата брзина се намалува пред целосно да сопре движењето.Моментот кога сончевиот ветер станува побавен од брзината на звукот е наречен терминален шок; сончевиот ветер продолжува да забавува како што поминува низ хелиосферата водејќи до границата наречена хелиопауза, каде што притисокот на меѓуѕвездената средина и сончевиот ветер е во баланс. Терминалниот шок попречно преминат од Војаџер1 во 2014, and Војаџер 2 in 2007. Се сметало дека позади хелиосферата имало сводовен шок, но податоците од Меѓуѕвездениот граничен истражувач сметал дека брзината на Сонцето низ меѓуѕвездената средина е прениска за да се оформи. It May be a more gentle "bow wave". Податоците на „Војаџер“ доведоа до нова теорија дека хелиокривот има „магнетни меурчиња“ и зона на стагнација. 'Регионот на стагнација' во хелиосферата,кој започнува околу 113 ае,бил детектиран од Војаџер 1 во 2010. Таму брзината на сончевиот ветер се спушта до нула,интензитетот на магнетното поле се зголемува двојно и електроните со високи енергии од галаксијата се зголемуваат за 100 пати повеке од нивната првична големина. Започнува во мај 2012 на 120 ае, Воајер 1 детектирал ненадејно зголемување на космичките зраци,со очигледен отпечаток за пристапувањето на хелиосферата. Во декември 2012 НАСА објавиле дека во август 2012 Војаџер 1, на околу 122 ае од Сонцето, навлегол во нов регион што бил нарекуван "магнетен автопат", регион кој е сè уште под влијание на Сонцето, но со некои драматични разлики. Летото 2013 НАСА објавиле дека Војаџер 1 го достигнал меѓуѕвездената средина како на 25 август 2012. Касини и Меѓуѕвездениот истражувач на граници ја поставиле како предизвик теоријата "хелиоопашка" во 2009. Во јули 2013, IBEX резултирале со откривање на резултатите за 4-заоблениот дел на хелиосферата во Сончевиот Систем.
Сончев ветер
Сончевиот ветер се состои од честички (јонизирани атоми од Сончевата корона) и полињата (воопшто, магнетните полиња). Како што Сонцето ротира еднаш во околу 25 дена, магнетното поле носено од сончевиот ветер станува обиткано во спирала. Варијациите во Сончевото магнетно поле се носени нанадвор од сончевиот ветер и можат да произведат магнетни бури во Земјината магнетосфера.
Хелиосферен тековен слој
Хелиосферниот тековен слој е бран во хелиосферата создаден од вртежните магнетни полиња на Сонцето. Проширувајќи се низ хелиосферата, тоа се смета за најголемата структура во Сончевиот Систем и се вели дека наликува на"здолништето на балерината".
Надворешна структура
Надворешнатаструктура на хелиосферата е определена од заемодејства помеѓу сончевиот ветер и ветеро од меѓуѕвездениот простор. Сончевиот ветер струи надвор од Сонцето во сите правци во брзини од неколку стотици километри на час во Земјината околин. На некое растојание од Сонцето, зад орбитата на Нептун, надзвучниот ветер мора да ја забави својата брзина за да ги пресретне гасовите во меѓуѕвездената средина. Ова зазема место во неколку фази:
Завршен шок
Завршниот ( терминален) шок е точката во хелиосферата каде сончевиот ветер забавува со подзвучната брзина (релативна на Сонцето) поради заемодејствата со меснатаф меѓуѕвездена средина. Ова предизвикува компресија, загревање и промена на магнетното поле. Во Сончевиот Систем Терминалниот шок се верува дека е од 75 до 90 астрономски единици from the Sun. Во 2004, Воајер 1 го преминал Сончевиот терминален шок следен од Војаџер 2 во 2007. Шокот се јавува поради честичките на сончевиот ветер кои ги емитува Сoнцето на околу 400 км/s, додека брзината на звукот (во меѓуѕвездената средина) изнесува околу 100 км/s. (Истата брзина зависи од густината која варира значително.) Меѓуѕвездената средина, иако има многу ниска густина, без константни притисоци поврзани со тоа, притисокот од сончевиот ветер се зголемува со квадратното растојание од Сонцето. Како што едното се оддалечува далеку од Сонцето, притисокот од меѓуѕвездената средина станува еднаков на притисокот на сончевиот ветер, во чија пто точка сончевиот ветер забавува под брзината на звукот, предизвикувајќи ударен бран. Други завршни шокови можат да се видат во терестријалните системиs; можеби најлесниот може да биде виден со најобично пуптањ на вода tap во лавабо формирајќи хидрауличен скок. Пред удирањето на подот од лавабото, водата која тече се шири со брзина која е надвор од бризната која е повисока од локалната брзина на бранот, формирајќи диск од плитки, брзи и различни течења (аналогно на незначаен, надзвучен сончев ветер). Околу периферијата на дискот, се формира преден шок или ѕид од вода; надвор од ударната предница, водата се движи побавно од месниот бран на брзина( аналогно на надзвучниот меѓуѕвезден простор). Одејќи нанадвор од Сонцето, терминалниот шок е проследен од хелиопаузата, каде честичките на сончевиот ветер се стопирани од меѓуѕвездената стредина.
Доказ презентиран на собирот на Американскаа Геофизичка Унија во мај 2005 од Ед Стоун најавиле дека Војаџер 1 вселенските летала го поминале терминалниот шок во декември 2004, кога било околу 94 (АУ) единици од Сонцето, од силата на промената во магнетните читања преземени од нивната умешност. Во спротивно, Војаџер 2 започнал да детектира честички кои се враќаат кога бил само 76 АУ единици од Сонцето, во мај 2006. Ова имплицирало на фактот дека хелиосферата била погрешно формирана, испакната нанадвор во северниот дел од Сончевата полутопка и исфрлена навнатре во јужната. −
Хелиотоплина
Хелиотоплината е област од хелиосферата позади терминалниот шок. Тука ветерот ја забавува брзината, компресиран е и прави турбуленции поради неговото заемодејство со меѓуѕвездената средина. Неговото растојание со Сонцето изнесува околу 80 до 100 астрономски единици (ае) во неговата анјблиска точка. Предложена е хипотеза за модел на хелиотоплина која е обликувана како кома од комета и патеки кои се неколкупати поголеми од растојанието во насока на спротивната Патека на Сонцето низ вселената.На наветренеата (надворешна) страна, достигнуа густина помеѓу 10 и 100 ае. However, scientific results in 2009 showed that model May be incorrect. Вселенските летала Војаџер 1 и Војаџер 2 напоредно ја проучуваат хелиосферата. Кон крајот на 2010, Војаџер 1 достигнува област во хелиопатеката каде што брзината на сончевиот ветер опаѓа до нула. Во 2011, астрономите изјавиле дека Војаџерите утврдиле дека хелиопатеката на е рамна, туку е исполнета со 100 милиони-милји-големи меури коишто создаваат импакт на сончевиот ветер и на меѓуѕвездената средина. Војаџер 1 и 2 започнале всушност да детектираат докази меурчи во 2007 и 2008. Најверојатно меурите со поиздолжена форма биле формирани од магнетната реконекција помеѓу спротивно ориентираните сектори на сочнево магнетното поле како што сочневиот ветер ја забавува брзината. Тие најверојатно ги прикажуваат автономните структури кои се одделиле од меѓупланетарното магнетно поле.
Хелиопауза
Хелиопаузата е теоретска граница каде што сончевиот ветер е запрен од меѓуѕвездената средина; каде што силата на сончевиот ветер не е доволно голема за да го исфрли назад околните ѕвезди на стеларниот ветер. Ова е граниа каде што меѓуѕвездената средина и притисокот на сончевиот ветер се балансираа. Преминувањето на хелиопаузата треба да биде сигнализирано од острите капки во температурата на наполнетите честчки, промената во правецот на магнетното поле и зголемувањето на количеството на галактичките космички зраци. Во мај 2012, Војаџер 1 детектирал нагло зголемување на космички зраци (9% зголемување во месецот, проследено со постепено зголемување 25% од јануари. 2009 до Jan. 2012), приложувајќи дека ја достигнал хелиопаузата. Есента во 2013, НАСА објавиле дека Воајер 1 ја преминале хелиопаузата од август 25, 2012. Ова било на растојание од 121 ае (18 билиони километри) од Сонцето. Спротивно на предвидувањата, податоците на Воајер 1 индицираат на тоа дека магнетното поле на галаксијата е во согласност со сончевото магнетно поле.
Хелиоопашка
Хелиоопашката е задниот дел (опашка) на Сончевиот Систем или уште може да биде сфатена како опашка на хелиосферата. Слично тоа може да се спореди со комета, која исто така има опашка (како и да е опашката на кометата не се протега зад нејзините движења, туку секогаш покаува кон Сонцето). Понатаможното објаснување на опашката е како заден дел на Сонцето милиони милји на час струјат и ја избегнуваат хелиосферата,полека испаруваат поради заменаа за надополнување. Формата на новопронајдената опашка од Меѓуѕвездениот истражувач на граници на НАСА(IBEX)наликува на детелина со четири листа. Со оглед на честичките во опашката, тие не светат, поради тоа не може да бидат видени со конвенционални интрументи.(Меѓуѕвездени истражувачи на границите) IBEX ги направиле првите проучувања со користење на техниката "енергија на енергетски неутрален атом" што претставува процес ан мерење на неутралните честички создадени во нивниот судар со границите во Сончевиот Систем.
Опашката била прикажана дека се состои од брзи и бавни честички; бавните честички се одстрана, а брзите честички сместени во центарот. Формата на опашката се поврзува со сончевите ветрови кои ги праќа сонцето близу до нејзините краеви и бавниот сончев ветер е поблизу до екваторот. Опашката која е во форма на детелина се движи подалеку од сонцето, што ги поттикнува честичките да започнат да морфираат во нова ориентација.
Просторот позади хелиосферата
Хелиопаузата се смета за граница помеѓу хелиосферата и меѓуѕвездениот простор кој е пополнет со материјали, посебно со плазма, не однашата ѕвезда, Сонцето, туку од другите ѕвезди. Дури и само надвор од хелиосферата ( "сончевиот меур") таму постои транзитивен регион, детектиран од Војаџер1.. Некои меѓуѕвездени притисоци биле детектирани во раната 2004,некои од сончевите материјали истекуваат во меѓуѕвездената средина. Хелиосферата се смета за останување на Месен Меѓѕвезден Облак внатре во Месниот Меур, што е област во Орионовиот Крак на Млечниот Пат.
Истекувањето од меѓуѕвездената средина (ISM) во хелиосферата бил измерен од најмалку 11 различни вселенски летала од 2013. До 2013, се сметало дека правецот на излевање се променил за неколку степени со текот на времето.. Излевањето, доаѓајќи од Земјината перспектива од соѕзведието Скорпија, најверојатно го променил својот правец неколку степени од 1970.
Водороден ѕид
Водејќи се според хипотезите, постои област од топол водород познат како водородниот ѕид помеѓу лакотниот шок и хелиопаузата. Ѕидот се состои од меѓуѕвездени материјали кои се во заемодејство со работ на хелиосферата. Во една објава во 2013 бил проучен концептот на лакотен бран и водороден ѕид.
Друга хипотеза истакнува дека хелиопаузата може да биде помала кога Сончевиот Систем е насочен кон движењето на Сончевата орбитала низ галаксијата. Тоа исто така може да варира во зависност од моменталната брзина на сончевиот ветер и на локалната густина на меѓуѕвездената средина. За тоа е познато дека лежи надвор од орбитата на Нептун.Моменталната мисија на Војаџер;1 и 2 вселенските летала е да го пронајде и проучи терминалниот шок, хелиотоплината и хелиопаузата.Во меѓувреме, Меѓуѕвездените стражувачи на граници (IBEX)имаат мисија да ја прикажат во слика хелиопаузата од Земјината орбитаза две години од лансирањето во 2008. Првичните резултати (октомври 2009) од IBEX изнесуваат дека претходните претпоставки не се доволно свесни за вистинската комплексност на хелиопаузата.
Кога честичките кои ги емитува сонцето се судруваат со меѓуѕвездените, тие го забавувааат своето движење додека ослободувааат енергија.Некои честички акумулираат внатре и околу хелиопаузата, високо енергизирани од нивната негативна акцелерација, создавајќи ударен бран. Алтернатива за дефиницијата за хелиопаузата е магнетопаузата помеѓу магнетосферата на Сончевиот Систем и галаксиската плазма.
Лакотен шок
Долго било претпоставувано дека Сонцето создава "ударен бран" за време на неговите патувања во ISM. Би зависело кога меѓуѕвездената средина се движи „спрема“ Сонцето, откако сончевиот ветер се "тргнува" од Сонцето надзвучно. КОга меѓуѕвездениот ветер се судира со хелиосферата, тој забавува и создава поле на турбуленција. Лакотниот шок се сметал за околу 230 AU, but in 2012 it was determined it probably does not exist. Овој заклучок резултирал од новите мерења: Брзината на LISM (Месниот Меѓуѕвезденен медиум) е релативна со онаа на Сонцето претходно измерена како 26.3 км/sод Јулисес, каде што IBEX го измериле како 23.2 км/s.
Овој феомен бил набљудуван надвор од Сончевиот Систем, околу почетоците на набљудување на Сонцето,од орбитите на НАСА GALEX телескопи. Големата црвена џиновска ѕвезда Мира во соѕвездието Кит се покажале како остатоци опашката на исфрлената материја од ѕвездата и посебен шок во правец на движење низ просторот (на повеќе од 130 километри во секунда).
Детектирање од вселенските летала
Прецизното растојание од и до, и обликот на хелиопаузата се сè уште е неизвесни. Меѓупланетарното / меѓуѕвезденото летало, како што се  Пионер 10 ,  Пионер 11  и  Војаџер 2  патувале нанадвор преку Сончев Систем и на крајот ќе поминале низ хелиопаузата.
Резулаите на Касини
Наместо со форма на комета, хелиосферата се појавува во облик на меур според податоците од Касини Јоновата и Неутралната камера (MIMI / INCA). Наместо да биде доминирана од страна на судири меѓу сончевиот ветер и меѓуѕвездената средина, INCA (ЕНА). Мапи покажуваат дека заемодејството е контролирано од повеќе од притисокот на честички и густина на магнетното енергетско поле The new shape from the data is thought more like a spherical bubble, than a cometary shape.
IBEX резултати
Првичните податоци од Меѓуѕвездените Истражувачи на Граници (IBEX), биле лансирани во октомври 2008, претходно прикажани непредвидено "многу светли ленти кои се два до трипати посветли отколку било што друго на небото." Првичните интерпретации сугерирале на тоа дека "меѓуѕвездената средина има далеку повеќе влијаниена структурирањето на хелиосферата отколку било што за кое претходно се верувало" "Никој не знае за создавањето на ЕНА(енергетски неутралните атоми) лентата, ..."
"Резултатите IBEX се навистина извонредни! Она што го гледаме на овие мапи не се усоглсува со некое од претходните теоретски модели од овој регион.За научниците би било возбудливо да ги разгледаат (ЕНА) мап објаснат на начин на кој ние би ја осознале нашата хелиосфера и како таа реагира со галаксијата." Во октомври 2010, биле детектирани значителни промени во лентата по 6 месеци,засновано врз вториот сет на IBEX проучувањата. IBEX податоците не го поддржувале постоењето на лакотен шок, Но можно е постоење на 'лакотен шок' водејќи се според одредена студија.
Локално
Од особен интерес е заемодејството на Земјата со хелиосферата, но нејзиниот степен и заемодејство со другите тела во Сончевиот Систем,кој исто така е проучен. Некои примери на мисии кои имаат или ќе продолжат да се соберат податоци кои се однесуваат на хелиосферата вклучуваат '"Список на мисии хелиофизика)' ':
За време на вкупно затемнување на висока температура корона на повеќе можат да се набљудуваат од сончеви опсерватории Земјата. За време на програмата Аполо Сончевиот ветер е измерен на Месечината преку Составеиот Експеримент за сончев ветер. Некои примери на површината на Земјата врз основа Сончевиот опсерватории вклучуваат McMath-Пирс сончеви телескоп или поновите GREGOR сончеви телескоп, како и реновирање на Big Bear Сончевата опсерваторија.
Галерија
Овие претстави вклучуваат функции, кои не може да се одразат на најновите модели.
Old theories
Warning, content May be outdated
Гордон Фримен
Гордон Фримен (англиски: Gordon Freeman) е измислен и главен лик во сериите на игри Half-Life. Тој е теоретски физичар кој се наоѓа во борба за прежувување против вонземјански и човечки сили. Низ сериите, Гордон мора да се снаоѓа сам во секакви опасни ситуации. Гордон како човек никогаш не збори, а во игрите нема отсечени сцени од играта и брифинг, сè се гледа од очите на Гордон. Исто така низ скоро цела игра Гордон е контролиран од страна на играчот.
Ликот е претставен теоретски физичар, кој работи во научната институцја „Блек Меса“ (англ. Black Mesa Research Facility) и е вклучен во еден експеримент кој случајно отвора една интердимензионална порта, која внесува вонземјани во институцијата. Во првата Халф-Лајф, Гордон Фримен се бори со неговите колеги во институцјата против вонземјаните и против специјалците кој се пратени да ја уништат институцијата и да убијат секого во неа. Во Half-Life 2 Гордон е претставен некаде во Источна Европа години после инцидентот во Блек Меса, заедно со „Алијансата“ (Combine), интердимензионална империја која ги преземала сите интердимензионални порти и имаат целосна контрола врз планета Земја. Гордон им се придружува на отпорот и заедно се борат за слобода.