cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фашизам
Првичното фашистичко движење се појавило во Италија во 1919 година (Fasci di combattimento - Боречки фаши) и владеело со земјата од 1922 до 1943 година, под водството на Бенито Мусолини. Ова е всушност потесното значење на зборот фашизам, кое главно го користат историчарите.
Со текот на времето, генеричкиот термин фашизам почнал да означува цела класа на авторитарни политички идеологии, партии и политички системи. Најпознатите вакви партии, создадени по Првата светска војна се: во Германија - Националсоцијалистичката германска работничка партија (Нацисти) под водството на Адолф Хитлер, Унгарија - Партија на Стрелестиот Крст, Романија - Железна Гарда, Шпанија - Фалангисти, како и француските политички движења предводени од поранешните социјалисти - Марсел Деа, Жак Дорио и други. Карактеристично за сите нив е силното потпирање на државната моќ, економијата заснована на големите корпорации, авторитарното укинување на граѓанските права и слободи, воведувањето на полициска држава, ксенофобијата, истакнувањето на националистичкиот дух и општо, реакционерната внатрешна и експанзионистичката надворешна политика. Понекогаш фашизмот се употребува како синоним на нацизмот. Некои автори ја отфрлаат пошироката употреба на терминот фашизам или исклучуваат некои од овие партии и режими.
Фашизмот, наспроти либералистичкиот индивидуализам и социјалистичкиот интернационализам, заговара воспоставување на заедница како услов и облик на совладувањето на кризата. Заедницата е единствена, органски расчленета држава (италијански фашизам) или единство гарантирано со крв и земја (германски фашизам). Единството на нациите се воспоставува со крвната чистота на истата. Сите разлики (културни, верски, политички и сл.) треба да се укинат затоа што тие го доведуваат во прашањето темелот на заедништвото. Теророт е легитимно средство за постигнување на "заедништво".
Во најшироката смисла на зборот, во политичкиот лексиокон, „фашизам“ денес се користи како пејоративен термин со кои се етикетира некој режим, институција или поединец како репресивен.
Фашизмот и книжевноста
Во есејот „Фашизмот и книжевноста“, италијанскиот писател Еуџенио Монтале вели дека фашизмот не оставил никаква позитивна трага, никакво дело што би било вредно да се истакне, а многу работи се обидел да направи или да уништи. Фашизмот не дозволувал преголема слобода во изразувањето на судовите и чувствата. Писателите морале да бидат на линијата трасирана најпрвин од Пресбирото, а потоа од министерството за пропаганда кое подоцна прераснало во министерство за народна култура. Фашизмот сакал да изгради конструктивна, римска, империјална книжевност што би го овековечила времето на Мусолини. На пример, единствената жена која била избрана во италијанската академија во весникот „Кориере дела Сера“ нашироко ги опишувала убавите раце на Мусолини. Уште во 1925 година, писателот Џентиле го упатил својот проглас за мобилизација на фашистичките писатели, но тој имал слаб одзив, додека манифестот со кој му одговорил Кроче го потпишале голем број писатели и интелектуалци. Фашистите не успеале да пронајдат или создадат големи книжевни имиња кои би ја оствариле таа задача, иако некои познати писатели кокетирале со фашизмот. На пример, веќе остарениот Данунцио живеел во Гароне како еден вид заробеник, примајќи висока апанажа и одвреме-навреме пишувал по некоја беседа и по некое ораторско дело. Кон фашистите се приклонил и водачот на футуристите, Маринети. Пирандело, исто така, му пристапил на фашизмот (иако подоцна се повлекол) и за тоа бил награден со членство во Кралската италијанска академија. За време на фашистичкиот режим, на писателите воопшто не им било дозволено да реагираат на современоста, да ја критикуваат и да ги исмејуваат нејзините пороци. Затоа, тоа било време на интимни прозаисти, фини есеисти и факирски поети во кои немало искреност, туку биле само далечно ехо на некои туѓи искуства.
Тучао (пекиншка метро-станица)
Тучао (кин. 土橋站, пинјин: Tǔqiáo Zhàn) е станица во Пекинг (НР Кина), на линијата Батунг на Пекиншкото метро. Ова е последна станица (терминал) на линијата.
Родени во декември
1 декември
3 декември
4 декември
5 декември
6 декември
7 декември
8 декември
9 декември
10 декември
11 декември
12 декември
13 декември
14 декември
15 декември
16 декември
20 декември
21 декември
22 декември
24 декември
25 декември
26 декември
27 декември
28 декември
29 декември
30 декември
31 декември
Паѓај сило и неправдо
Текстот
Текстот, на изворниот српскохрватски и македонски препев, е следниов:
Главна страница
<div id="EnWpMpSearch2" style="-moz-border-radius: 10px; -webkit-border-radius: 10px; border-radius: 10px;width: 100%; text-align: center; white-space: nowrap; margin-bottom: 10px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #ccc;">
<div id="EnWpMpBook2" style="-moz-border-radius: 10px; -webkit-border-radius: 10px; border-radius: 10px;padding: 1em 0 .6em; background-repeat: no-repeat; background-position: 0% 20%;"> <h3 style="text-align: center; font-size: 180%; font-family:'hoeflr text','times new roman', serif; font-variant: small-caps; border: none; margin: 0; padding: 0;">
<div class=plainlinks style="-moz-border-radius: 10px; -webkit-border-radius: 10px; border-radius: 10px; text-align: center; width: 100%; margin-top: 10px; margin-bottom: 20px; background-color: #ffffff; border: 1px solid #ccc; font-size:100%"> најгоре · [ превчитај ја страницава]· статистики· односи со јавноста· пријавете неправилност· village pump
Електронски јавачи
Електронски јавачи или еРајдери (на англиски: еRiders, во превод еЈавачи) се мобилни консултанти што обезбедуваат техничка поддршка за граѓанските организации за оптимално искористување на информатичко-комуникациските технологии (ИКТ) како средство за поефикасно извршување на активностите и остварување на нивната мисија и цели.
Електронските јавачи се индивидуалци или мали групи кои волонтираат или работат во одредена област и имаат посебни практични способности и вештини, вклучувајќи ги тука информатичката технологија и способностите за советување и планирање.
Ерајдерите патуваат и ги посетуваат граѓанските организации помагајќи им при создавање на мрежни места, користење на интернет, создавање на е-мрежи и решавање на тековните проблеми од областа на ИКТ. Тоа им помага на оганизациите да ја пренесат својата порака, да ги анимираат граѓаните за учество во јавни дебати на релевантни теми, коалицирање и подобра помош за заедницата.
Австријци
Австријци (на германски: Österreicher) се нација и етничка група со потекло од Република Австрија и нејзините историски претходнички држави кои ја дела австриската култура и австрискoто потекло. Поради заедничката историја и припадноста во Светото Римско Царство до 1806 година поради тоа што германскиот јазик бил национален јазик (и денеска е) на Австријците, тие биле сметани за Германци. Но после создавањето на националната германска држава, Германското Царство во 1871 и после Втората светска војна Австријците успеале да развијат свој различен идентитет различен од Германците.
Во најблиско време, при употреба на овие термини се мисли на населението од Долна Австрија и Горна Австрија кои заедно ја формираат државата наречена Австрија. Зборуваат на австриска варијанта на германски јазик и најголем дел од нив се католици.
Промоционална снимка
Промоционална снимка или промо е снимка, снимена на Винил, 8-песни, Касета, ЦД, MP3, VHS, ДВД, или Блу-реј и генреално дистрибуирана слободно со цел да се промовира некоја комерцијална снимка. Промо снимките се обично испраќани до музичко радио или телевизиските станици, музички списанија и прегледувачи со однапред познат официјален датум на издавање за прегледите да се појават на моменталните публикации и диџеи.
ФК Победа
ФК Победа - поранешен фудбалски клуб од Прилеп кој се натпреварувал во Прва македонска фудбалска лига.
Историја
Од осамостојувањето на Македонија се натпреварувал во најквалитетното друштво и секогаш бил на самиот врв, а ги има освоено и шампионските титули во сезоните 2003/04 и 2006/07 и пехарот во националниот Куп во сезоната 2001/02. Домашните натпревари ги играл на градскиот стадион Гоце Делчев во Прилеп кој има капацитет од 15.000 гледачи, а настапувал во традиционалните црвено-бели дресови. Поради местењето натпревар со ерменски ФК Пјуник, Победа била казнета од УЕФА и ФФМ и била отстранета од Првата лига.
Успеси
Прва македонска републичка лига:
Прва македонска фудбалска лига: Републички Куп на Македонија: Куп на Македонија:
Вештачки сателит
Сателит — објект кој е пуштен во орбитата од страна на човекот. Таквите објекти понекогаш се нарекуваат и вештачки сателити за да се разликуваат од природните сателити, како што е Месечината. Првиот во Историја вештачки сателит, Спутник 1, е лансиран од страна на Советскиот Сојуз во 1957. Од тогаш, илјадници сателити се лансирани во орбитата околу Земјата. Овие потекнуваат од повеќе од 50 земји и го користат отворањето на можности од 10 земји. Неколку стотици сателити во моментов се оперативни, а илјадници неискористени сателити и сателитска фрагменти во Земјината орбита се како остатоци од вселената. Неколку сонди се ставени во орбита околу други органи за да станат вештачки сателити на Месечината, Венера, Марс, Јупитер и Сатурн. Сателитите се користи за голем број на цели. Општи типови вклучуваат воени и цивилни набљудување на земјата, комуникации сателити, сателити за навигација, временски сателити, сателити за истражување. простор станиците и човечките вселенски летала во орбитата, се исто така сателити. Сателитска орбита во голема мера се разликува, во зависност од намената на сателитот, и се класифицирани во неколку начини. Добро познати (преклопување) часови се ниски Земјина орбита, поларна орбита , и геостационарна орбита. Сателитите се најчесто полунезависни компјутерски контролирани системи. Сателитските подсистеми извршуваат многу задачи, како што се производство на електрична енергија, топлинска контрола, телеметрија, став контрола и контрола на орбита.
Рани концепции
Првата замислена претстава на сателит кој бил испратен во орбита е расказот од Едвард Еверет Хејл, „Месечината од кули“. Приказната е претворена во серија во „The Antlantic Monthly“, започнувајќи во 1869. Идејата повторно се појавува во „Богатството на Бегум“-Жил Верн. Во 1903, Константин Циолковски (1857-1935) ја издал „Истражување на вселената преку сигналосни уреди“, која е првата академска расправа за употребата на ракетната техника за да се испрати вселенско летало. Тој ја пресметал орбитната брзина потребна за минимална орбита околу земјата и таа изнесувала 8 км/с, и констатирал дека повеќестепенска ракета која користи течни горива може да се употреби за да се постигне истото. Тој ја предложил употребата на течен водород и течен кислород, но можат да се користат и други комбинации. Во 1928 Словенецот Херман Поточник (1892-1929) ја издал својата книга „Проблемот на вселенските патувања - Ракетен мотор“, план за пробив во вселената и постајано човечко присуство во истата. Тој во детали испланирал вселенска станица и ја пресметал нејзината геостационарна орбита. Тој ја опишал употребата на орбитирачки летала за детално мировно и воено набљудување на земјата и опишал како специјалните услови на вселената можат да бидат корисни за научни експерименти. Книгата ги опишала геостационираните сателити и расправала за комуникацијата помеѓу нив и земјата користејќи радио, но не беше прифатена и идејата за користење на сателитите за масовно емитување и како телекомуникациски станици. Во една статија во списанието „Безжичен свет“ во 1945, англискиот писател на научна фантастика Артур Ц. Кларк (1917-2008) детално ја опишал можната употреба на комуникациски сателити за масовна комуникација. Кларк ја испитал поддршката за сателитско полетување, можните орбити и други аспекти за создавањето на мрежа од сателити кои ќе кружат околу Земјата, посочувајќи на добивките од брзата глобална комуникација. Тој исто така предложил дека три геостационирани сателити би овозможиле покривање на целата планета. Американската армија ја проучила идејата за „возило за земјени сателити“, кога министерот за одбрана, Џејмс Форстал, на 29 Декември 1948 јавно изјавил дека тој проект се подготвува за разни сервиси.
Историја на вештачки сателити
Првиот вештачки сателит Спутник 1, лансиран од страна на Советскиот Сојуз на 4 октомври 1957 година, и иницирање на Спутник програмата , со Сергеј Korolev како главен дизајнер (постои кратер на месечината која го носи неговото име). Ова е, за возврат дека ја поттикнале вселенската трка помеѓу Советскиот Сојуз и Соединетите Американски Држави. Sputnik 1 помогна да се идентификува со густина од високи атмосферски слоеви, преку мерење на неговата орбитални промени и обезбедени податоци за радио -сигнал во јоносферата. Непредвиденото објавување на Спутник 1 "успехот предизвикан од криза Спутник во САД започна таканаречена вселенската трка во рамките на Студената војна.
Sputnik 2 беше лансиран на 3 ноември 1957 година и врши првиот патничко летало во орбитата, со кучето со име Laika.
Во мај 1946 година, поектот Project RAND беше објавен на Идеен проект на Preliminary Design of an Experimental World-Circling Spaceship, кој изјави: "сателитно летало со соодветни инструменти може да се очекува да биде еден од најпотентните научни алатки на дваесеттиот век. [6] Во САД ја разгледува можноста за лансирање орбитни сателити од 1945 година во рамките на Бирото за аеронаутика на американската морнарица. на Американското Воено Воздухопловство е проект РАНД конечно го објави извештајот погоре, но не веруваат дека сателитот е потенцијално воено оружје; Наместо тоа, тие го сметаат за средство за науката, политиката, и пропагандата. Во 1954 година, секретарот за одбрана изјави: " I know of no American satellite program." [7] На 29 јули, 1955, во White House изјави дека САД е со намера да лансира сателити од пролетта 1958 година. Ова стана познато како Project Vanguard. На 31 јули, Советот објави дека тие се наменети за лансирање на сателити од падот на 1957 година.
По притисокот од страна на American Rocket Society, на National Science Foundation , и на International Geophysical Year , воениот интерес земен е во почетокот на 1955 година од армијата и морнарицата на проектот Orbiter , две конкурентски програми, на армијата во кој е вклучено користење на Јупитер Ц ракета , и на цивилните / морнарица Авангард ракета за лансирање на сателити. Во прво време, тие не успеаја: почетна предност беше дадена на програмата Авангард чии лансирано летало имаше чуден начин на експлозија на националната телевизија. Но, конечно, по три месеци од Спутник 1, проектот успеа, Експлорер 1 стана САД прв вештачки сателит на 31 јануари 1958 година. [8] Во јуни 1961 година, три и пол години по лансирањето на Спутник 1, на воздухопловните сили се користат ресурсите на просторот на САД Надзорната Мрежа за каталогизација на 115 сателити кои кружат околу Земјата. [9] Најголемиот вештачки сателит во моментов кружи околу Земјата е Меѓународната вселенска станица.
Вселенска надзорна мрежа
Главна статија: надзорната мрежа на просторот на САД Надзорната мрежа на просторот на САД (SSN), дивизија на Соединетите Американски Држави стратешката команда, е следење на објекти во Земјината орбита од 1957 година кога Советите за големината на вселената, со лансирањето на Спутник I. Од тогаш, SSN го следат повеќе од 26.000 предмети. На SSN моментално има повеќе од 8.000 патеки создадени од човекот кои кружат околу предметите. Остатокот се повторно влезе во атмосферата на Земјата и се распадна, или преживеале повторен влез и влијаеше на Земјата. На SSN песни предмети, кои се 10 сантиметри во пречник (безбол големина) или поголема; оние кои кружат околу Земјата, сега се движат од сателити што тежи неколку тони на парчиња помина ракета тела тежи само 10 килограми. Околу седум отсто се оперативни сателити (т.е. ~ 560 сателитите), а останатите се остатоци од вселената. [10] САД стратешката команда првенствено е заинтересиран за активно сателити, но и песни остатоци од вселената кои по reentry инаку би можеле да се помешаат со истрелани проектили. А за пребарување на NSSDC мајстор Каталог на крајот на октомври 2010 година
Не-воени сателитски услуги
Постојат три основни категории на не-воени сателитски услуги.
Фиксни сателитски услуги
Фиксните сателитски услуги се соочуваат со стотици билиони гласови, податоци, и видео кои се пренесуваат низ сите држави и континенти помеѓу главните точки на Земјината сфера.
Подвижни сателитски системи
Подвижни сателитски системи помагаат да се поврзат далечните региони, возила, луѓе и авиони до другите делови на светот и/или други подвижни или неподвижни комуникациски единици, притоа работејќи како навигациски системи.
Научноистражувачки сателити
Научноистражувачките сателити ни овозможуваат метеролошки информации, податоци за преглед на земја (на пример. Далечинско набљудување), Amateur (HAM) Radio, и други научно истражувачки апликации како наука за Земјата, наука за marine, и атмосферските истражувања.
Видови
се сателити кои се дизајнирани за уништување непријателски воени глави, сателити и други вселенски средства. Тие можеби имаат particle оружја, моќни оружја, кинетички оружја, јадрени и/или условени проектили и/или комбинации од овие оружја.
Видови орбити
Првиот сателит, Спутник 1, беше ставен во орбита околу Земјата - во околуземска орбита. До сега, ова е најчестиот вид на орбити со околу 2456 вештачки сателити кои кружат околу Земјата. Околуземските орбити понатаму се класифицираат според нивната надморска височина, наклонетост и ексцентричност. Често употребуваните класификации според надморската височина се нискоземјени орбити, средноземјени орбити и високоземјени орбити. Нискоземјените орбити се орбити испод 2000 км, средноземските орбити се повисоки од 2000 км, но пониски од геосинхронизираната орбита (35786 км). Високоземските орбити се оние орбити чија надморска височина е над геосинхронизираната орбита.
Центрична класификациа
Класификациа според надморската височина
Модули на сателити
Сателитската функционална сестраност е вгнездена со нејзините технички делови и оперативни одлики. Набљудувајќи ја анатомијата на типичен сателит, се откриваат два модула.
American Music Award
Американски Музички Награди е американско годишно шоу на кое се доделуваат награди во областа на музиката.
Европски инвестициски фонд
Европскиот инвестициски фонд е основан во 1994 година и е агенција на Европската Унија за давање на финансии на малите и средните претпријатија.
Тој не им позајмува пари директно на малите и средните претпријатија; повеќе дава финансии преку приватните банки. Неговите главни операции се во областите на основниот капитал и гарантирање на заеми. Негови акционери се: Европската инвестициона банка (59,15%); Европските заедници, застапувани од Европската комисија (30%) и 34 финансиски институции на ЕУ кои се во приватна сопственост.
Козметика
Козметика се производи кои се користат за подобрување на изгледот или мирисот на човечкото тело. Козметиката вклучува креми за кожа, лосиони, пудри, парфеми, кармини, лак за нокти, шминка за очи и лице, влажни марамчиња, трајни фризури, кнтактни леќи за очи, фарби за коса, спрејови и гелови за коса, дезодоранси, дезинфекциски средства за раце, производи за бебиња, масла за бањање, соли за бањање, путери и многу други типови на производи. Подмножество на козметиката е „шминката“ кое се однесува на производи во боја наменети за промена на изгледот на корисникот. Многу производители прават разлика помеѓу декоративна козметика и заштитна козметика. Зборот козметика потекнува од грчкиот збор κοσμητική τέχνη (kosmetikē tekhnē) што значи „уметност во облекувањето и украсувањето“, од зборот κοσμητικός (kosmētikos) што значи „вешти во средувањето и аранжирањето“ додека пак тој потекнува од κόσμος (kosmos) што меѓу другото значи „средува“ и „украсува“.
Мал број на мултинационални корпорации кои потекнуваат од раниот 20 век моментално доминираат со производството на козметика но дистрибуцијата и продажбата е раширена меѓу голем спектар на различни бизниси. Американската администрација за храна и лекови (ААХЛ) која ја регулира козметиката во Америка ја дефинира козметиката како :„наменета за да се применува на човечкото тело за чистење, разубавување, промовирање на привлечност или за промена на изгледот без да влијае на структурата или функцииите на телото“. Оваа широко распространета дефиниција исто така го вклучува и било кој материјал наменет за употреба како состојка од козметички производ. ААХЛ посебно го исклучува сапунот од оваа категорија.
Историја
Првиот археолошки доказ за употреба на козметика е пронајден во Египет околу 3500 г. п.н.е. во времињата на Стар Египет кога некои членови на кралските семејства како на пример Нефертити, Нефертари, маската на Тутанкамон итн. имале шминка. И Старите Грци и Римјани користеле козметика. Римјаните и Старите Египќани користеле козметика која содржела отровна жива и олово. Козметиката имала влијание на античкото кралство на Израел, како што е забележано во Стариот завет -2 Крала 9:30 каде Изабела си ги боела клепките -приближно 840 година п.н.е. И во Библиската книга на Естер се опишани разновидни третмани за убавина.
Во Средниот век, иако употребата на козметиката не била одобрувана од страна на Црквата, многу жени во ја користеле. Популарен тренд за жените во Средниот тренд било да имаат блед тен на кожата кој се постигнувал или преку нанесување на пасти од олово, креда или брашно или преку вадење на крвта. Жените ставале и бел пигмент од олово на нивните лица кој бил познат како „ceruse (церуза) “ за да изгледа дека имаат бел тен.
Меѓутоа на глумиците им било дозволено да користат шминка и познатите убавици како што се Сара Бернар и Лили Лангтри можеле да бидат напудрени. Повеќето достапни козметички производи или биле хемиски сомнителни или поради бојата бобинки и цвекло можеле да се најдат во кујнската средина.
До средината на 20-от век, козметиката е во широко распространета употреба од страна на жените во приближно сите индустриски општества во светот.
Козметиката била во употреба илјадници години. Отсуството на регулирање на производството и употребата на козметиката низ годините довело до негативни несакани ефекти, деформитети, слепило па дури и смрт. Примери за ова се распространетото користење на церуза (бело олово) за покривање на лицето за време на ренесансата и слепило предизвикано од маскарата Lash Lure (Лаш Лур) во текот на раниот раниот 20 век.
Моментално широко распространетите годишни расходи за козметиката се проценуваат на 19 милијарди долари. Од поголемите фирми најголема е L’Oreal (Лореал), основана од Јуџин Шилер во 1909 под името Француска компанија за безопасно фарбање (сега во сопственост на Лилијан Беттанкурт (26%) и Nestle (Нестле) (28 %). Со останатите 46 % се тргува јавно). Пазарот е развиен во САД во текот на 1910-те од Елизабет Арден, Елена Рубинштајн и Макс Фактор. На овие фирми веднаш по Втората светска војна им се приклучуваат Revlon (Ревлон) и Estee Lauder (Естее Лаудер).
Производите за убавина сега се широко достапни од посветените интернет-трговци на мало кои од неодамна се приклучија од основани места вклучувајќи ги и големите стоковни куќи и традиционалните трговци на мало за убавина од тули и малтер.
Како и повеќето индустрии, козметичките компании се спротивставуваат на управување од страна на владините агенции како што е ААХЛ и лобираа против ова низ годините. ААХЛ не мора да ја одобрува или прегледува козметиката или пак што се става во производите пред тие да им бидат продадени на потрошувачите. ААХЛ регулира само против боите кои може да се употребат во козметиката и фарбањето. Козметичките компании не мора да пријавуваат никакви повреди предизвикани од производите, самите тие имаат доброволни потсетувачи на производите.
Критики и контроверзност
Во текот на 20-от век популарноста на козметиката рапидно се зголемува. Козметиката се користи од девојките на значително рана возраст, особено во Америка. Поради брзото намалување на возраста на корисниците на шминка многу познати брендови на компании од Rimmel (Римел) до Estee Lauder (Естее Лаудер) со висококвалитетни производи, се грижат за проширување на овој пазар со воведување на кармини и сјајеви за уста со повеќе мирис, козметика спакувана во сјајни и светликави пакувања, маркетинг и рекламирање користејќи млади модели. Во последните неколку години социјалните последици од разубавувањето на се помладите имаат многу внимание во медиумите.
Критиките на козметиката доаѓаат од различни извори вклучувајќи некои феминисти, исламисти, христијани, активисти за правата на животните, автори и групи од јавен интерес. Постои голема свест и приоритети за козметиките кои се без наводно токсични состојки, особено оние добиени од нафта, натриум лаурил сулфат (НЛС) и парабени.
Кај мал процент од популацијата парабените можат да предизвикаат иритација на кожата и контакт дерматитис кај поединци со парабенски алергии. Експериментите врз животните покажаа дека парабените имаат слаба естрогенска активност и се однесуваат како ксеноестерогени. Долгото користење на шминка ги истенчува трепките.
Вештачките мириси се користат многу во производите за широка потрошувачка. Студиите направени од алерголошките тестови покажуваат дека вештачките мириси се направени од многу состојки кои предизвикуваат алергиски реакции.
Козметичките компании беа критикувани за квазинаучни тврдења во врска со нивните производи што се погрешни или неподржани со научни докази.
Видови на шминка
thumb|upright|[Нанесување на сенка за очи thumb|Бродвејскиот глумец Џим Брочи нанесува шминка пред да отвори вечер со драма thumb|right|Маската за брада позната како chutti (чути) за Kathakali (Катхакали), уметнички танц во Керала, Индија се смета за најгустата шминка која се нанесува за каква било уметничка форма
Козметиката може да биде течни или кремасти емулзии: пудри, како притиснати така и опуштени, дисперзии и анхидратни креми или стапчиња.
Боја за усни е козметички производ кој содржи или вода или база на гел. За да производот остане на усните многу бои може да содржат алкохол. Овие производи за обојување на усните се достапни во различни формули, бои и видови на нанесување. Идејата е бојата за усни со обојување трајно да ги засити усните со боја, подобро отколку нанесување на восок во боја на усните за нивно обојување. Бојата за усни обично е водоотпорна за да бојата биде долготрајна и кога бојата ќе се исуши не смее да се размачкува, да остава дамки, да изгледа нерамномерно или да остава траги на забите. Бојата за усни може да се најде во шише со апликатор кој се користи да се нанесе бојата на усните или во мала тегличка од која корисникот може да си ја нанесе бојата со прст или или козметичка четка.
Состојки
Иако од најголемите козметички компании има гаранција дека состојките имаат поминато тестови за квалитет, ги исполнуваат сите услови што се потребни и поради тоа се безбедни за употреба, голема предост има козметиката која е без „вештачки“ состојки, особено онаа која се добива од нафта. Рачно изработените и потврдените органски производи кога еднаш ќе се најдат на ниш пазарот стануваат доминантни.
Во многу земји листите на состојки во козметиката се високо контролирани. Тестирањето на козметички производи на животни е контроверзна тема. Сега е илегално во Велика Британија, Холандија и Белгија, а забраната во Европската Унија треба да стапи на сила во 2009 година.
Органски и природни состојки
Иако многу козметички производи се проверуваат, што се однесува на присуството на штетни хемикалии во овие производи сè уште постои грижа од здравствени проблеми. Покрај додатните бои, козметичките производи и нивните состојки не се предмет на регулирање на ААХЛ пред нивното пуштање на пазарот. Тоа се случува само ако производот ги прекршува правилата на Сојузниот акт за храна, лекови и козметика (САХЛК) и Актот за саем на пакување и означување, и дури по неговото лансирање ААХЛ може да презема акции за неговото прекршување. Поради големиот број на производи кои се пуштаат на пазарот секоја сезона тешко е да се внимава на безбедноста на секој производ. Некои производи го содржат канцерогениот заразувач 1. 4 –диоксин. Се појавуваат многу козметички компании со „целосно природни“ и органски производи. Сиете природни производи содржат минерали и состојки од растенија и сите органски производи се направени со органски земјоделски производи. Производите за кои се тврди дека се органски не се органски сè додека не се потврди од „Ноп (Националната органска програма) “.
Козметичка индустрија
Козметичката индустрија е профитабилен бизнис за повеќето производители на козметички производи. Под козметички производи се поразбира се што е наменето за лична нега како што се лосиони за тело или лосиони за сончање, шминки и други производи наменети за да го променат нечиј изглед. Со оглед на технолошкиот развој и подобрувањето на производствениот процес на козметика и во најмала рака поради постојаното зголемување на побарувачката на овие производи, оваа индустрија објавува важен раст што се однесува на профитот.
Козметичката индустрија не расте само во Америка туку и во различни делови на светот кои станале познати по нивните козметички претходници. Некои од овие ги вклучуваат Франција, Германија Италија и Јапонија. Се проценува дека козметичката индустрија во Германија прави продажби од €12. 6 милијарди од продажба на мало, што во 2008 година ја направи германската козметичка индустрија трета во светот по Јапонија и Америка. Исто така се покажало дека во истата земја оваа индустрија од 2007 до 2008 година пораснала за околу 5 проценти. Извозот на Германија од оваа индустрија во 2008 година достигнал €5. 8 милијарди додека увозот од козметиката изнесувал вкупно €3 милијарди. Главните земји кои извезуваат козметика во Германија се Франција, Швајцарија, Америка и Италија и таа главно се состои од шминка и мириси или парфеми за жени.
По Америка, Јапонија е вториот најголем пазар за козметика во светот, пазар вреден 1. 4 трилиони јапонски јени годишно.
Моментално светската индустрија за козметика и парфеми се проценува дека прави годишен обрт од 170 милијарди долари (според Еуростаф-Мај 2007година) годишно. Европа е водечкиот пазар кој претставува околу €63 милијарди додека пак според ФФИП (Француска федерација за индустрија за парфеми) продажбата во Франција достигна €6, 5 милијарди во 2006 година. Франција е уште една земја во која козметичката индустрија има важна улога како нацинално така и интернационално. Повеќето производни кои на својата етикета имаат „произведено во Франција“ се многу вреднувани на меѓународниот пазар. Според податоци од 2008 година козметичката индустрија Франција за 40 последователни години постојано растела. Во 2006 година индустрискиот сектор достигна рекордно ниво од €6, 5 милијарди. Познати козметички брендови кои се произведуваат во Франција ги вклучуваат Vichy (Вичи), Yves Saint Laurent (Ив Сен Лоран), Yves Rocher (Ив Роше) и многу други.
Италијанската козметичка индустрија исто така има важна улога во Европскиот козметички пазар. Иако не е голема во другите европски земји, се проценува дека италијанската индустрија во 2007 година достигнала €9 милијарди. Во Италијанската козметичка индустрија доминираат производи за коса и тело а не шминка како во многу европски земји. Во Италија производите за коса и тело сочинуваат приближно 30 % од козметичкиот пазар. Шминката и производите за нега на лице се првите козметички производи што се извезени во Америка.
Поради популарноста на козметиката, особено на мирисите и парфемите, многу дизајнери кои непотребно се вмешани во козметичката индустрија се појавуваат со различни парфеми кои го носат нивното име. Овен тоа многу актер/ки и пејач/ки имаат и нивни сопствени линии на парфеми (како што е Селин Дион). Парфемите на дизајнерите се како сите други производи на дизајнери, најскапи се во индустријата зошто потрошувачот не го плаќа само производот туку и брендот. Познати италијански мириси се произведени од Џорџо Армани, Долче и Габана итн.
Европската комисија и ААХЛ се двете тела кои одлучуваат за законодавството што се занимава со козметичката индустрија и нејзините разновидни аспекти во Европската Унија односно во Америка. Во Европската Унија циркулацијата на козметичките продикти и нивната безбедност се предмет на правото уште од 1976 година. Една од најновите измени во директивата за козметичката индустрија доаѓа како резлутат на обидот да се забрани тестирањето врз животни. Заради тоа тестирањето на козметички производи врз животни е нелегално во Европската Унија од септември 2004 година и тестирањето на одделни состојки од таквите производи врз животни е исто така забрането со закон од март 2009 година.
ААХЛ се приклучи заедно со тринаесете други Федерални агенции во формирањето на Интерагенцискиот координативен комитет за валидност на алтернативни методи (ИККВАМ) во 1997 година што е обид да се забрани тестирањето врз животни и да се најдат други методи со кои ќе се тестираат козметичките производи.
Светската козметичка индустрија изгледа дека постојано се развива, сега со предноста на интернет компаниите повеќе отсекогаш. Многу козметички компании ги продаваат своите козметички производи преку интернет и во земји во кои немаат претставници.
Козметички кариери
Извршен сметководител е одговорен за посета на сите оддели и специјализираните продавници за продажба на тезги и на врати. Тие ги објаснуваат новите производи и „подароци со купување“ (бесплатни производи што се даваат со купување на одреден козметички производ што чини повеќе отколку во еден цел сет).
Советник за убавина дава совети за производите на основа на негата на кожата на клиентот и неговите барања за шминкање. Советниците за убавина можат да добијат сертификат преку Институтот за убавина против стареење. Козметичар е професионалец кој обезбедува третмани за лице и тело на клиенти. Понекогаш терминот козметолог наизменично се користи со овој термин но најчесто се однесува на професионалец со сертификат. Хонорарен шминкер обезбедува совети за убавина и козметичка помош на клиенти, најчесто е платен по час од козметичка компанија.
Многу од оние кои се занимаваат со козметичката индустрија најчесто се специјализираат во одредена област како што е шминка со специјални ефекти или специфични техники на шминка за филм, медиуми и делови од мода.
Голема Босна
Голема Босна е израз со кој се означува Босна во кои граници спаѓа и Словенските исламски народи пред Берлинскиот конгрес од 1878 година.
За време на османлиското ропство при балканското владеење на Турскиот портит вилаетите се делеа на Румски вилает и Босански вилает, каде што границата меѓу двете административни единици минувале по и меѓу Албанските Апли и денешна Косовска Митровица во Северно Косово.
Граници на Голема Босна
Голема Босна би ги вклучувала следните географски подрачја:
Заклучок
Идејата за Голема Босна воглавно ја промовираат бошњачките националисти (воглавно од нео-нацистичките групи).
Историја на Влашка
Влашка никогаш не била независна, но уживала различни степени на автономија. По завршувањето на Второто бугарско царство, Влашка го продолжила својот живот и развој самостојно според традицијата од римско време, бидејќи римјаните никогаш не ја припоиле оваа територија кон Римската империја по нивното заминување од Дакија.
Во средниот век, територијата на Влашка била составен дел на Бугарија.
Во времето на Сулејман Величествениот и Селим II, Влашка со своите владетели и мајстори се зацврстила и добила целосен изглед на православна земја, номинално под власта на турскиот султан. Споменикот од тоа време е катедралата во Курта де Арџеш.
Втората половина на 17 век е еден вид второ златно доба за Влашка или времето кога локалната културна традиција добива целосна форма, чиј израз е така наречениот бранковански стил.
По кампањата на Прут, во владата на земјата започна нов фанариотски период поради страв од руско влијание и окупација. На крајот, со Кримската војна, руското влијание беше неутрализирано, а Романија беше создадена врз основа на Влашка.
Рамена коска
Кај човекот, рамената коска или надлактицата (односно humerus) е долга коска вметната меѓу плешката и коските од подлактот. На неа се разликуваат три дела: тело и два краја, горен и долен. Телото од хумерусот (corpus humerus) наликува на тристрана призма. На него се опишуваат две предни страни, латерална и медијална и една задна страна. Страните се поврзани со три раба, на предните страни се поврзуваат делтоидниот и надлакотниот мускул. На задната страна се забележува коса бразда за премин на радијалниот нерв (nervus radialis). На горниот крај од хумерусот се гледа зглобна глава (caput humeri) за зглобување со плешката. Околу главата се наоѓа плитка бразда или анатомски врат, а пред него и латерално се забележуваат две џумки, голема (tuberculum majus) и мала (tuberculum minus). Тие служат за поврзување на мускулите од рамениот појас. На границата меѓу гоrниот крај и телото од хумерусот се наоѓа тесен дел означен како хируршки врат. На тоа место коската најчесто се крши. Долниот крај од хумерусот се дели на два дела - бочни незглобни делови и еден среден зглобен дел - кондил. На кондилот се разликуваат две зглобни површини: медијална што наликува на макара (trochlea humeri) и латерална што наликува на главичка (capitulum humeri). На нив од предната страна се наоѓа по една јамичка, а од задната страна се забележува длабока лакотна јама (fossa olecrani) Зглобните тела на главичката и макарата се зглобуваат со обете коски од подлактот. Епикондилите пак служат за поврзување на бројни мускули. Од латералниот епикондил тргнуваат екстензорите на шепата и прстите, а од медијалниот нивните флексори.
Карбоксилна киселина
Карбоксилните киселини се органски киселини чија функционална група е карбоксилната група (-COOH). Таа се состои од ацил (карбонилна) група поврзана со хидроксилна група (OH), со тоа што кај мравската киселина за карбоксилната група е поврзан еден водороден атом наместо радикал. Општата формула на карбоксилните киселини е R-COOH. Тие се среќаваат во организмот на многу растенија (како коприви) и животни (како мравките).
Поделбата на карбоксилните киселини може да се прави на повеќе начини:
Именување
Според МСЧПХ, едноставните алифатични монокарбоксилни киселини се именуваат вака: за основа се зема името на јаглеводород со ист број на C-атоми (во кој е вклучен и C-атомот од карбоксилната група) кон кое се додава наставката -ска киселина или -ова киселина. На пример:
Карбоксилната група е функционална група од највисок ранг и затоа при именувањето има предност пред сите други групи. Значи, ако во соединението има карбоксилна и други групи, тоа е супституирана киселина.
Добивање
Постојат многу постапки за синтетичко добивање на карбоксилните киселини. Најважни се:
PopMatters
PopMatters е меѓународно електронско списание со културнa критика кој покрива многу аспекти на популарната култура. PopMatters објавува прегледи, интервјуа и есеи за производи во музиката, телевизијата, филмовите, книгите, видео игрите, стриповите, спортот, театарот, визуелната уметност, патувањето и Интернетот.
Европски систем на централни банки
Европскиот систем на централни банки (ЕСЦБ) се состои и од Европската централна банка (ЕЦБ) и од националните централни банки (НЦБ) на сите 27 држави - членки на Европската Унија.
Функции
“Евросистем” е терминот кој се користи како синоним за ЕЦБ и Националните централни банки на државите - членки кои го прифатија еврото (исто така познат како евро-област). Во согласност со Договорот за воспоставување на Европската заедница и Статутот на Европскиот систем на централни банки и на Европската централна банка, примарната цел на Евросистемот е да ја одржи ценовната стабилност (со други зборови да ја контролира инфлацијата). Без да се навлегува во оваа цел, Евросистемот ќе ги поддржува генералните економски политики на Заедницата и дејствува во согласност со принципите на пазарната економија.
Основните задачи кои треба да ги извршува Евросистемот се:
Организација
Процесот на одлучување во Евросистемот е централизиран низ телата за одлучување на ЕЦБ, имено Управниот совет и Извршниот одбор. Сè додека постојат држави кои не го прифатиле еврото, ќе постои и трето тело за одлучување - Општиот совет. Националните централни банки на државите - членки кои не партиципираат во евро-зоната се членки на ЕСЦБ со специјален статус - додека од една страна им е дозволено да водат нивна респективна монетарна политика, тие не земаат учество во одлучувањето во однос на единствената монетарна политика за евро-зоната и имплементацијата на таквите решенија.
Управниот совет ги опфаќа сите членови на Извршниот одбор и гувернерите на националните центални банки на државите - членки без отстапување, т.е. оние земји кои го усвоиле еврото. Главните надлежности на Управниот совет се:
Евросистемот е независен. Кога ги извршува задачите поврзани со Евросистемот, ниту ЕЦБ, ниту НЦБ, ниту било кој член на телата за одлучување може да бара или да прима инструкции од било кое надворешно тело. Институциите на Заедницата и телата и владите на државите - членки не смеат да влијаат врз членовите на телата за одлучување на ЕЦБ или на НЦБ во извршувањето на нивните задачи. Статутот на ЕСЦБ содржи правила за следните мерки со цел да осигури независност на гувернерите на НЦБ и членовите Извршниот одбор:
Капиталот на ЕЦБ изнесува 5 милијарди евра. НЦБ се единствените претплатници на капиталот на ЕЦБ. Претплатата на капиталот е заснована врз клучот утврден врз основа на респективните удели во БНП и населението на Заедницата на државите - членки. Досега беше уплаќан сè до ниво на нешто над 4 милијарди евра. НЦБ од Еврозоната ги платија нивните респективни претплати на капиталот на ЕЦБ во целост. НЦБ на државите - неучеснички платија 5% од нивните респективни претплати на капиталот на ЕЦБ како придонес кон оперативните трошоци на ЕЦБ. Како реултат на ова, ЕЦБ беше основана со почетен капитал од нешто над 4 милијарди евра. Кога Грција влезе во третата фаза на ЕМУ на 1 јануари 2001 Банката на Грција го плати остатокот од 95% од нејзината претплата кон капиталот на ЕЦБ.
Покрај ова, НЦБ на државите - членки кои партиципираат во еврозоната обезбедија надворешни резерви во средства чија вредност во пари е околу 40 милијарди евра. Контрибуциите на цекоја НЦБ беа во фиксиран сразмер во однос на нејзиниот удел во пропишаниот капитал на ЕЦБ, додека за возврат секоја национална централна банка беше кредитирана од страна на ЕЦБ со барање во евра еквивалентно на нејзината контрибуција 15 % од контрибуциите беа направен во злато, а останатите 85 % во американски долари и јапонски јени.
Руј Кошта
Руј Кошта може да се однесува на следниве личности:
Вестервалзеде
Местоположба
Вестервалзеде се наоѓа западно од Кирхвалзеде (од таму и името Вестер, што значи „западно“).
Општински единици
Општината Вестервалзеде се состои од следниве места:
Природни подрачја
Североисточно од главното место Вестервалзеде се наоѓа заштитеното природно подрачје Гросес и Вајсес Мор, кое се протега на 654 хектари, а југоисточно од местото се наоѓа заштитеното природно подрачје Волфсгрунд на површина од 46 хектари.
Франц Лудвиг Фалечко-Нојбуршки
Франц Лудвиг Фалечко-Нојбуршки (Franz Ludwig von Pfalz-Neuburg; - ) — германски епископ и архиепископ на неколку епархии и Голем мајстор на Тевтонскиот ред. Роден е во Нојбург на Дунав син на Филип Вилхелм, изборен кнез на Пфалц и Елизабета Амалија Хесенско-Дармштатска.
Во 1683 г. станал архиепископ на Вроцлав по смртта на брат му, Волфганг Георг, кој требал да ја имаа оваа функција.
Во 1694 добил и други функции како Голем мајстор на Тевтонскиот ред и епископ на Вормс. Во 1716 станал архиепископ на Трир. Во Трир ги реорганизирал подрачјата на црковна надлежност и помогнал со обновата на римскиот мост и трирската катедрала. Во 1729 станал и архиепископ на Мајнц, а со тоа се откажал од службувањето во Трир бидејќи папата забранил да се спојуваат архиепископии. Во Мајнц, Франц Лудвиг започнал управни и правосудни реформи, како и изградбата на Тевтонското заповедништво (Deutschhaus).
Починал во Вроцлав (Бреслау) и закопан е во наменски изградена капела во Вроцлавската катедрала.
Црква „Св. Петка“ - Туркохор
Света Петка (Αγία Παρασκευή) — црква во селото Туркохор, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена на крајот од XVIII век. По доаѓањето на понтските Грци во Туркохор во 1922 г. во неа се поставени вредните предмети и иконите, донесени од црквата „Сретение Господово“ во Тахтагран.
Вихрен
Вихрен — највисокиот врв на Пирин во Пиринска Македонија, денес во Бугарија. Со своите 2.914 м е втор по височина во денешна Бугарија по Мусала на Рила и трет на Балканскиот Полуостров по Олимп во Егејска Македонија и Грција.
Име
Сè до 1942 г. врвот се нарекувал Елтепе („врв на бурите“). Денес тоа име го носи мало засолниште во подножјето на врвот, поставено за проучување на малиот ледник кој се наоѓа таму.
Географија
Гледан од Банско, Вихрен личи на пресечена пирамида, а од југ потсетува на на четиристрана пирамида. Карактеристично за врвот е тоа што изгледа многу поразлично, зависно од која страна се гледа. Карпите кои го образуваат Вихрен се мермерни и не задржуваат вода, па затоа целото околно подрачје нема реки и езера. Најблиски езера се Влахините на југозапад. Растителноста по падините на Вихрен е оскудна — преовладуваат тревите и лишаите. Животинскиот свет е побогат — застапени се птиците и ситните глодачи, но највеќе дивокозите, кои живеат во месноста Казаните во подножјето на врвот. По околниот раб на карпите Џамџиеви Скали изобилува цвеќето рунолист.
Клима
Вихрен има просечни годишни врнежи од 1.150 мм, а снежната покривка достигнува 3 м. Температурата се движи од 25° и -21°С во зима до 15° и 23°С во лето.
Пасош
Пасош е патна исправа за патување во странство, освен во посебни случаи кога државите меѓсебно, преку билетарни спогодби, дозволуваат влез на својата територија со лична карта. Зборот пасош доаѓа од унгарскиот збор paszus, кој пак е изведен од германскиот збор Pass.
За време на престојот во странство, патната исправа служи за потврдување на индентитетот и како доказ за државјанство. Носителот на пасошот е должен губењето документите да го пријави без одложување на надлежните органи за издавање патни исправи и виза, а во странство најблискиот дипломатски или конзуларното претставништво на државата, кое има обврска да пружи конзуларна помош и заштита.