cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ден на сите светци
Ден на сите светци (Sollemnitas Omnium Sanctorum) — католички празник согласно календарот на Римокатоличката црква, а со него се празнуваат сите светци, како оние кои веќе се канонизирани, така и они кои сѐуште не се. Денот на сите светци се празнува на 1 ноември. Во православните цркви овој празник се обележува на Духовден и го означува завршувањето на  велигденскиот дел од литургиската година.
Потекло
Папата Григориј III (731 - 741) го поместил овој празник на 1 ноември со цел да може да се совпадне со древниот келтски празник Савин (Samhain) кој го означувал почетокот на Новата година. На тој начин одговорил на барањата на ирските монаси.
Денес
Во календарот на Католичката црква, Денот на сите светци е означен како празничен ден, а во католичките земји тоа е воедно и државен празник. Во народот овој ден обично се поврзува со посета на гробиштата и уредување на гробовите, па така и со спомен на мртвите. Сепак, во Црквата Споменот на сите мртви верници или Духовден се обележува еден ден подоцна, на 2 ноември.
Освен во Католичката црква, овој ден се обележува и во Англиканската црква, како и во многу други евангелистички цркви, иако таму тој попримил други форми, во зависност од соодветната Црква.
Науката во 1823 година
1823 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Лехитски јазици
Лехитски јазици — група која ги опфаќа полскиот и неколку други јазици кои се говорат (или се говореле) на подрачјето на денешна Полска и денешна североисточна Германија. Ова е гранка на поголемото западнословенско јазично семество, заедно со чехословачката целина (чешкиот и словачкиот) лужичките јазици (горнолужичкиот и долнолужичкиот).
Називот „лехитски“ доаѓа од Лех — легендарниот родоначалник на полскиот народ, од кого потекнува и архаичното име на Полска — Лехија.
Јазици
Во групата спаѓаат следниве јазици:
Особености
Лехитските јазици ги имаат следниве заеднички особености:
Маркова Нога (Војшанци)
На 2,5 км источно од селото, на десната страна од долот наречен Солена Река се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Местоположба
Наоѓалиштето Маркова Нога се наоѓа на источната периферија на селото, на граничниот појас помеѓу селските атари на селата Војшанци и Бистренци, на десниот брег на потокот на Солена Река.
Особености
На наоѓалиштето имаме присуство на продолжение од праисторијата до доцната антика, за што сведочат мноштвото фрагменти од временски и морфолошки различна керамика. Тука среќаваме елементи од градежен материјал, меѓу кои преовладува каменот. Покрај тоа откриени се и фрагменти и делови од воденички камења и питоси. Среќаваме и информации за римски пари, парчиња од архитектонска и склуптурна пластика. Во највисоката зона на наоѓалиштето, темелите се доведуваат во врска со храм, а во близина се и гробовите од големи камени плочи. На наоѓалиштето има и мали фрагменти од надгробни плочи со грчки натпис.
Космос-2422
Космос-2422 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 21 јули 2006 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9780 км, а најмалото на 583.
Заедница на Македонците во Албанија
Заедницата на Македонците во Албанија ги обединува друштвата и организациите на Македонците коишто живеат во Албанија. Оваа заедница ги опфаќа друштвата „Преспа“, Мир", „Гора“ и „Мед“. Според неофицијалните податоци со кои располага Заедницата на Македонците, во Албанија денеска живеат околу 150.000 етнички Македонци кои претежно живеат во областите Мала Преспа, Голо Брдо и Гора, но и низ сите поголеми градови во Албанија: Тирана, Корча, Елбасан и др.
Димитар Пинџур
Димитар (Диме) Пинџур — македонски револуционер, војвода во ВМОРО, еден од главните водачи и организатори на Тиквешкото востание (15 – 26 јуни 1913).
Роден е во тиквешкото село Ваташа. Неговата мајка Наца Арсова Пинџурова (исто така деец на ВМОРО), во текот на востанието е ѕверски мачена и убиена од српските окупатори и агресори. Пинџуров учествува и во Првата светска војна и загинува во битка кај тиквешото село Криволак, во ноември 1915 година.
Диме Пинџур е татко на Страшо Пинџур, македонски партизан и борец против бугарската окупација во Македонија за време на Втората светска војна.
ЈУДГ „Буба Мара“ - објект „Лавче“
ЈУДГ „Буба Мара“ - објект „Лавче“ ― детска градинка која се наоѓа во Горно Лисиче, Скопје. Таа е огранок на главната градинка „Буба Мара“.
Историја
Градинката била започната со изградба во почетокот на 2016 година и била отворена на 26 октомври 2016 година. Буџетот за иградбата бил обезбеден од Општина Аеродром и Министерството за труд и социјална политика. Кон јавноста било огласено дека биле потрошени 14 милиони денари.
Мамблас
Мамблас — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Византинизам
Византинизам или византизам е термин кој се користи во политичките науки и филозофијата за означување на политичкиот систем и културата на Византиското Царство и на нејзините духовни наследници, особено балканските држави, Отоманското Царство и Русија. Поимот византинизам е скован во XIX век. Овој збор се користи главно во негативна конотација и означува комплексност и автократија.
Оваа негативна репутација на терминот ја истакнува збунувачката комплексност и организација на министерствата, на судските процедури, како и недостатокот на структура во армијата. Исто така, поимот Византиски систем, укажува на постоење на интриги, заговори, убиства, односно на нестабилна политичка состојба.
Значењето на терминот во негативна конотација
Византија стекнува негативна репутација во Западна Европа уште од средниот век. Заживувањето на Светото Римско Царство од страна на Карло Велики во IX век и Големиот раскол во XI век, ја направило империјата одметник за западноевропските земји кои ја следеле политиката на Римокатоличката црква. Опсадата и грабежот на Цариград за време на Четвртата крстоносна војна во 1204 година само ги зацементирани постојните разлики. Така, според западноевропските средновековни стереотипи ромејците биле портретирани како перфидни, предавници, сервилни, женствени и невоинствени.
Историчарот Steven Runciman за односите на луѓето од Западна Европа со империјата напишал: "Уште кога нашите груби предци, крстоносците, првпат го виде Цариград, и со презир и гадење прифатиле, едно општество каде секој знаел да чита и пишува, секој јадел храна со виљушки и се претпочитала дипломатијата наместо војната, било модерно да се прифатат Византијците со презир и да се користи нивното име како синоним за декаденција."
- Steven Runciman, The Emperor Romanus Lecapenus and His Reign: A Study of Tenth-Century  Byzantium, 1988
Ваквите ставови биле дополнително засилени во XVIII и во XIX век, особено во делата на историчарите и филозофите кои биле под влијание на просветителството. Edward Gibbon, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Johann Gottfried Herder, William Lecky, Charles de Secondat, Baron de Montesquieu и Voltaire биле меѓу многуте западни писатели од тој период кои биле критички настроени кон византискиот систем.
"На таа Византиско Царство, универзална пресуда на историјата ѝ е тоа што таа претставува, без ниту еден исклучок, врз сите основи, најодвратната форма во која една цивилизација може да се замисли. До сега не постоела друга долговечна цивилизација, толку апсолутно одвратна во сите форми и елементи на нејзината величина, и на ниедна друга епитетот „злобна“ не може да ѝ биде така недвосмислено припишан... Историјата на империјата е монотона приказна за интриги на свештеници, за скопци и жени, за труења, заговори и неблагодарност."
- William Lecky, A history of European Morals from Augustus to Charlemagne  2 vols. (London 1869) II, 13f.
Edward Gibbon, првиот англиски историчар кој ја напишал целосната историја на Византија, во неговата необјективна книга The History of the Decline and Fall of the Roman Empire (1776-1789) која долго време се сметала за станард за изучување на историјата на Византија, бил остар критичар на империјата.
Критичарите посочуваат дека Византија и нејзините наследници останале недопрени од големите поместувања во западната филозофија како што се борбата за инвеститура, реформацијата и ренесансата и со тоа византиската политичка култура се сведува на цезаропапизам и авторитарна политичка култура, која се опишува како автократска, деспотска и империјалистичката.
По падот на Византија, критичарите на византиската систем посочуваат дека тој има извршено штетно влијание и врз други држави. Ова особено се користи во дискурс на политичките системи, култури и општества на Русија (започнувајќи од Големото Московско Војводство, преку царска на Русија сѐ до Руската Империја), Советскиот Сојуз, на Отоманското Царство и на балканските држави (поранешни европски провинции на Отоманското Царство).
Современиот бугарски историчар Димитар Ангелов смета дека оваа негативна репутација не е објективна и дека во најмала рака претставува симплистички генерализација. Исто така терминот византизмот има слично значење со терминот балканизам.
Терминот византинизам во позитивна конотација
Иако Византија во Западна Европа често се спомнува во негативен конотација, сепак постојат исклучоци. Византија била рехабилитирана во Франција започнувајќи од ерата на апсолутизмот, па сè до XVII век до Француската револуција во делата на автори како што е Pierre Poussines.
Како резултат на промените до кои просветителството ги извршило во Западна Европа, француската традиција го нашла своето прибежиште во Руската Империја. Терминот византинизам бил користен во позитивен контекст во XIX век од страна на рускиот научник Константин Леонтјев во своето дело Византизм и славянство од 1875 година, за да се опише општество со кое Руската Империја треба да се спротивстави на деградативните влијанија на Западот. Леонтјев бил полн со фалби за Византиското Царство и на царската автократија.
Модерен дискурс
Во модерен контекст терминот византизам се користи за означување на недемократски практики како и за користењето на насилство во политичкиот живот, што е практика во политиката на Балканот. Багажот на византиската политичка традиција се користи за да се објасни одложувањето во развојот на демократските институции, претпочитањето на силни, дури и автократски влади, недоверба на луѓето на стопанствениците и избраните политичари, како и за објаснување на целокупната разлика меѓу Западот, Балканот и Источна Европа. Зборот византизам и сличните поими (на пример: Византија и сл.), се здобиле со негативни конотации во неколку западноевропски јазици, вклучително и на англиски јазик.
Науката во 1822 година
1822 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Суперкуп на Италија 2013
Суперкупот на Италија за 2013 година беше 26-тото издание на Суперкупот на Италија, традиционален фудбалски натпревар во кој се среќаваат победниците од претходната сезона во Серија А и Купот на Иаталија.
Јувентус се квалификувале за овој натпревар како шампиони на Италија (во сезоната 2012-13) по 29. пат, додека Лацио во овој натпревар влезе како освојувач на Купот на Италија за 2013 година.
Преглед на натпреварот
Натпреварот се одигра на Стадионот Олимпико, па практично фудбалерите на Лацио натпреварот го играа на својот стадион пред домашната публика. Натпреварот бил многу динамичен уште од самиот почеток, а првиот удар во рамките на голот е виден во 3. минута кога ударот на Ледезма со левата нога го погодил Видал и отишол право во рацете на Буфон. Во истата минута слободен удар на средината од теренот за Јувентус, Тевез го изведува и брзо ја додава топката до Вучиниќ, а Црногорецот шутира со левата нога но над голот на Маркети. Во почетокот на натпреварот Јувентус повеќе ја имал топката, но Лацио бил поконкретен и поопасен.
Во 19. минута фудбалерот од средината на теренот на Јувентус Клаудио Маркизио се повредил по еден двобој на средината со противничкиот дефанзивец Стефан Раду, па многу скоро го напуштил теренот, а место него во игра влегол Пол Погба. И по само две минути откако се појавил во игра Французинот го постигнува водечкиот погодок за италијанскиот шампион. Слободен удар од 25 метри по кој Пирло убаво го проиграл Лихтштајнер во шеснаесетникот, а по неговиот пас одбиената топка од Раду доаѓа точно до Погба кој со низок удар со левата нога го совладува Маркети.
И потоа одлчичен старт на второто полувреме за Јувентус. После еден корнер за Лацио следувал прекрасен контра-напад за Јувентус, по кој на крајот Лихтштајнер му асистира на Кјелини, а овој од неколку метри само ја спровел топката во мрежата за 2-0. Само минута подоцна доаѓа и третиот гол. Вучиниќ му додава на Лихтштајнер кој минува покрај комплетната одбрана на Лацио и мирно го совладува Маркети.
Меѓутоа тука не е крајот. По 52. и 54. минута Јувентус постигнува уште еден погодок, овој пат во 56. минута. Фантастична акција, по која Погба шутира со глава кон празниот гол но Маркети со прекрасна реакција успева да ја извади топката од пред самата гол-линија и доаѓа повторно до Погба кој несебично му асистира на Карлос Тевез, а Аргентинецот го постигнува четвртиот гол за Јувентус во натпреварот. Наскоро уште една шанса за Јувентус, Видал стигнал прв до топката пред излезениот Маркети но голманот на Лацио накрајот добро реагирал и го одбранил ударот.
Наскоро потоа паднало темпото на игра, но Лацио настојувал да постигне барем еден гол. Убава шанса имал Клозе но и неговиот удар го запрел Буфон. Потоа уште една шанса за Лацио, резервистот Едерсон биел од околу 11 метри но повторно брани Буфон. Јувентус до крајот на натпреварот успешно ги запирал нападите на Лацио кој биле јалови додека пак на другата страна и не напаѓал премногу.
Екипа победник
Јувентус Победник на Суперкупот на Италија 2015 6. титула
Влашки Пат (Горни Дисан)
Влашки Пат — археолошко наоѓалиште во неготинското село Горни Дисан. Претставува утврдена населба од доцноантичко време и среден век. На источната страна, веднаш над селото, на десниот брег на Дисанска Река, на една височинка со зарамнето плато се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и множество градежен материјал.
Министерство за народна безбедност
Министерството за народна безбедност е законоспроведувачки орган во Северна Кореја. Освен регуларни полициски должности, служи и во одржување на затворскиот систем во Северна Кореја како и системот за јавна дистрибуција, а исто така обезбедува и телохранители за важните личности.
Повратна заменка
Повратна заменка е заменка која е претходена од, и се однесува на, именка, придавка, прилог или заменка во една дел-реченица. Според теоријата на генеративната граматика, повратната заменка е анафора која мора да биде врзана со нејзиниот претходник. Во некои јазици има разлика меѓу повратни и неповратни заменки, но точните услови за да се одреди дали нешто е врзано или не зависи од јазикот.
Во македонскиот јазик повратни заменки се: „себе[се]“ — „се“, „себе[си]“ — „си“.
Англиски
Во англискиот јазик како повратни заменки се користат:
Сите повратни заменки се преведуваат на македонски со „себе[си]“ — „се“, „себе[си]“ — „си“.
Латински
За прво и второ лице латинскиот ги користи обичните форми на заменките. Повратните заменки се деклинираат по падежи, освен за номинатив и вокатив.
Македонски
Во македонскиот постои и алтернативна целосна форма „себеси“, која се користи за нагласување. Покрај наведените повратни заменки, во македонскиот може да се искористат и присвојните заменки, како во примерите:
Српски
Примери за повратни заменки во српскиот (но и во хрватскиот, босанскиот, црногорскиот и српскохрватскиот) се:
Хрватски
Облиците на повратните заменки во хрватскиот јазик (но и во српскиот, босанскиот, црногорскиот и српскохрватскиот) по падежи се:
Мачорот во чизми (филм од 2011)
Мачорот во чизми (англиски: Puss in Boots) е американски анимиран филм од 2011 година, во режија на Крис Милер. Гласовите ги позајмуваат: Селма Хаек, Зак Галифијанакис, Били Боб Торнтон, Антонио Бандерас итн.
Содржина
Кога биле мали, Мачорот в чизми (гласот го позајмува Бандерас) и Хампти Дампти (гласот го позајмува Галифијанакис) биле најверни другари, живеејќи во дом за сираци. Кога Хампти ограбува кочија со пари, за тоа е обвинет и Мачорот, по кого се распишува потерница. Затоа, тој мора да ја докаже својата невиност и се обидува да ги украде волшебните гравчиња од криминалците Џек и Џил. Притоа, тој ја среќава мачката Кити (гласот го позајмува Хаек), која го носи кај Хампти. Сеќавајќи се на предавството на Хапмти, Мачорот е непријателски настроен кон него, но сепак тие заедно одат на небото, во замокот на џинот и ја крадат златната гуска. Потоа, Мачорот се враќа во градот од каде бил прогонет, но повторно доаѓа до израз алчноста на Хампти.
Космос-2423
Космос-2423 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 14 септември 2006 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 248 км, а најмалото на 160.
Вилаети во Тунис
Тунис се дели на 24 вилаети:
Вилаетите се поделени на 264 делегации или окрузи („мутамадии“), а тие пак се делат на општини („шејахи“), и сектори („имадати“).
NGC 1325
NGC 1325 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 5714
NGC 5714 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 1325
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1325 се споменува и како ESO 548-7, MCG -4-9-4, UGCA 70, IRAS 03221-2143.
NGC 5714
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5714 се споменува и како UGC 9431, MCG 8-27-11, CGCG 248-14, FGC 1785, IRAS 14363+4651.
NGC 1325
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1798 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 5714
Откривање
Објектот е откриен на 12 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 1325
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1325 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1325 има привидни димензии од 4,8' х 1,6'.
Геологија на Меркур
Геологијата на Меркур — научно проучување на површината, кората и внатрешноста на планетата Меркур. Го нагласува составот, структурата, историјата и физичките процеси кои ја обликуваат планетата. Тоа е аналогно на полето на копнената геологија. Во планетарната наука, терминот геологија се користи во неговата најширока смисла кое значи проучување на цврстите делови на планетите и месечините. Терминот вклучува аспекти на геофизика, геохемија, минералогија, геодезија и картографија.
NGC 5714
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5714 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5714 има привидни димензии од 3,2' х 0,4'.
Геологија на Меркур
Историски гледано, Меркур е најмалку разбран од сите копнени планети во Сончевиот Систем. Ова главно произлегува од неговата близина до Сонцето, што го отежнува достигнувањето со вселенски летала технички предизвикувачки и отежнати на набљудувањата на Земјата. Со децении, главниот извор на геолошки информации за Меркур доаѓале од 2.700 снимки направени од вселенското летало Маринер 10 за време на три прелетувања на планетата од 1974 до 1975 година. Овие снимки покриле околу 45% од површината на планетата, но многу од нив биле несоодветни за детални геолошки истражувања поради високите агли на сонцето што го отежнувале одредувањето на морфологијата и топографијата на површината. Овој недостаток на информации бил значително ублажен со вселенските летала Mercury Surface, Space ENvironment, GEochemistry, и Ranging, кои помеѓу 2008 и 2015 година собрале над 291.000 слики кои ја покриваат целата планета, заедно со многу други научни податоци. Вселенското летало БепиКолумбо на Европската вселенска агенција (ESA), планирано да оди во орбитата околу Меркур во 2025 година, се очекува да помогне да се одговори на многу од преостанатите прашања за геологијата на Меркур.
На површината на Меркур доминираат ударни кратери, базалт ни карпи и мазни рамнини, многу од нив се резултат на вулканизам од поплави, слични во некои погледи на месечинско море, и локално со пирокластични наслаги. Други значајни одлики вклучуваат отвори кои се смета дека се извор на долини издлабени со магма, често групирани вдлабнатини во неправилна форма наречени „шуплини“ за кои се верува дека се резултат на срушени магматски комори, гребени што укажуваат на расед и минерали депозити (можеби мраз) во кратерите на половите. Долго време се мислело дека е геолошки неактивен, новите докази сугерираат дека сè уште може да има одредено ниво на активност.
Густината на Меркур подразбира цврсто јадро богато со железо кое сочинува околу 60% од неговиот волумен (75% од неговиот полупречник). Магнетниот екватор на Меркур е поместен за речиси 20% од полупречникот на планетата кон север, што е најголем сооднос од сите планети. Оваа промена сугерира дека има еден или повеќе стопени слоеви богати со железо што го опкружуваат јадрото што произведува динамо-ефект сличен на оној на Земјата. Дополнително, магнетниот дипол може да резултира со нерамномерно површинско атмосферско влијание од сончевиот ветер, соборувајќи повеќе површински честички нагоре во јужната егзосфера и транспортирање на нив за таложење на север. Научниците собираат телеметрија за да утврдат дали е тоа така.
Откако го завршил првиот сончев ден од својата мисија во септември 2011 година, повеќе од 99% од површината на Меркур била мапирана од сондата Месинџер на НАСА во боја и монохроматски со такви детали што разбирањето на научниците за геологијата на Меркур значително го надминало нивото постигнато по прелетувањата на Маринер 10 од 1970-тите.
Тешкотии во истражувањето
Достигнувањето на Меркур од Земјата претставува значителни технички предизвици, бидејќи планетата орбитира многу поблиску до Сонцето отколку Земјата. Вселенското летало поврзано со Меркур, лансирано од Земјата, мора да помине 91 милиони километри во гравитациониот потенцијал на Сонцето. Почнувајќи од орбиталната брзина на Земјата од 30 km/s, промената на брзината (делта-v) што вселенското летало мора да ја направи за да влезе во Хомановата преносна орбита што минува во близина на Меркур е голема во споредба со другите планетарни мисии. Потенцијалната енергија ослободена со движење надолу по потенцијалниот бунар на Сонцето станува кинетичка енергија; барајќи друга голема делта- v да прави нешто друго освен брзо поминување покрај Меркур. За да слета безбедно или да влезе во стабилна орбита, леталото мора целосно да се потпира на ракетни мотори бидејќи Меркур има занемарлива атмосфера. Директното патување до Меркур всушност бара повеќе ракетно гориво од она што е потребно за целосно да се избега од Сончевиот Систем. Како резултат на тоа, само две вселенски сонди, Маринер 10 и Месинџер, и двете од НАСА, досега го посетиле Меркур. Мисијата претставува опасност за вселенските летала од интензивно сончево зрачење и високи температури.
Историски гледано, втора пречка е тоа што вртежниот период на Меркур е бавен 58 Земјини денови, така што прелетувањето на вселенските летала е ограничено на гледање само на една осветлена полутопка. Всушност, иако вселенската сонда Маринер 10 летала покрај Меркур трипати во текот на 1974 и 1975 година, таа ја набљудувала истата област при секое поминување. Тоа било затоа што орбиталниот период на Маринер 10 бил скоро точно 3 ѕвездени дена на Меркур, а истото лице на планетата било осветлено на секој од блиските приоди. Како резултат на тоа, помалку од 45% од површината на планетата била мапирана.
Набљудувањата базирани на Земјата се отежнати поради постојаната близина на Меркур до Сонцето. Ова има неколку последици:
Геолошката историја на Меркур
Како Земјата, Месечината и Марс, геолошката историја на Меркур е поделена на епохи. Од најстара до најмлада и тоа се: пред-толстојанска, толстојанска, калоријанска, мансуријанска и киперијанска. Овие возрасти се засноваат само на релативна врска.
По формирањето на Меркур заедно со остатокот од Сончевиот Систем пред 4,6 милијарди години, следело силно бомбардирање од астероиди и комети. Последната интензивна фаза на бомбардирање, доцното тешко бомбардирање завршило пред околу 3,8 милијарди години. Некои региони или масиви, меѓу кои истакнат е оној што го формирал Калорискиот басен, биле исполнети со ерупции на магма од внатрешноста на планетата. Тие создадле мазни меѓукратски рамнини слични на месечинското море пронајдени на Месечината. Подоцна, кога планетата се оладила и се собирала, нејзината површина почнала да пука и да формира гребени; овие површински пукнатини и гребени може да се видат на врвот на други одлики, како што се кратерите и помазните рамнини - јасен показател дека тие се понови. Периодот на вулканизам на Меркур завршил кога обвивката на планетата се стегнала доволно за да спречи понатамошна лава да се пробие на површината. Ова веројатно се случило во одреден момент во текот на неговите први 700 или 800 милиони години историја.
NGC 5714
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 38 м 12,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 38' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 82°.
Други поделби
Проучување на NGC 5714 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52307. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3473. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1368.
Геологија на Меркур
Геолошката историја на Меркур
Оттогаш, главните површински процеси се интермитентни влијанија.
Времеплов
Временска единица: милиони години
Ударни базени и кратери
Кратер ите на Меркур се движат во пречник од мали кратери во облик на чинија до сливови со удари со повеќе прстени од стотици километри. Тие се појавуваат во сите состојби на деградација, од релативно свежи кратери со зраци, до високо деградирани остатоци од кратери. Кратер ите на Меркур суптилно се разликуваат од месечевите кратери - обемот на исфрлање е многу помал, што е последица на 2,5 пати посилната површинска гравитација на Меркур. Најголемиот познат кратер е огромниот Колорисов слив, со пречник од 1550 килопметри. Сливот со споредлива големина, привремено наречен Скинакас бил постулиран од набљудувањата на Земјата базирани на мала резолуција на полутопката што не е снимена од Маринер, но не е забележан во снимките на Месинџер на соодветниот терен. Влијанието што го создал Калорисовиот слив било толку моќно што неговите ефекти се гледаат на глобално ниво. Тоа предизвикало ерупции на лава и оставило концентричен прстен висок над 2 км околу ударниот кратер. На антиподот на сливот се наоѓа голем регион со необичен, ридски и избразден терен, понекогаш наречен „Чуден терен“. Фаворизираната хипотеза за потеклото на оваа геоморфолошка единица е дека ударните бранови генерирани за време на ударот патувале низ планетата и кога се споиле кај антиподот на сливот (оддалечен 180 степени), високите напрегања можеби ја скршиле површината. Многу помалку омилена идеја била дека овој терен се формирал како резултат на конвергенција на исфрлање на антиподот на овој слив. Понатаму, формирањето на сливот се смета дека создало плитка вдлабнатина околу него, која подоцна била исполнета со мазни рамнини.
Севкупно, околу 15 ударни сливови се идентификувани на снимениот дел на Меркур. Други значајни сливови ги вклучуваат Толстојскиот слив кој е 400 километри широк, кој има простор за исфрлање до 500 км од нејзиниот раб, а подот му е исполнет со мазни рамничарски материјали. Бетовеновиот слив има и прекривка со слична големина и 625 км пречник на раб.
NGC 1325
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 24 м 25,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 21° 32' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Други поделби
Проучување на NGC 1325 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12737. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 311; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 908.
Геологија на Меркур
Ударни базени и кратери
Како и на Месечината, свежите кратери на Меркур покажуваат истакнати системи со светли зраци. Тие се направени од исфрлени отпадоци, кои имаат тенденција да бидат посветли додека остануваат релативно свежи поради помалото количество на вселенски атмосферски влијанија од околниот постар терен.
Грб на Албанија
Грбот на Албанија е официјалниот грб во државата кој е дизајниран според знамето на Албанија. Грбот е составен од црвен штит со златни граници каде се наоѓа црн двоглав орел, елемент од знамето на Албанија, и над орелот се наоѓа шлемот на Ѓорѓија Скендербег.
Геологија на Меркур
Јамски кратери
Некои ударни кратери на Меркур имаат некружни, неправилни вдлабнатини или јами на нивните подови. Ваквите кратери се нарекуваат кратери од јамски под, а членовите на тимот на Месинџер сугерираат дека таквите јами настанале со колапс на подземни магматски комори. Ако овој предлог е точен, јамите се доказ за вулкански процеси на Меркур. Јамските кратери се без обрач, често се со неправилна форма и стрмни, и не прикажуваат поврзани течења на исфрлување на лава, но се типично карактеристични по боја. На пример, јамите на Праксител имаат портокалова нијанса. Се смета дека е доказ за плитка магматска активност, јамните кратери можеби се формирале кога подземната магма се исцедила на друго место и ја оставила површината на покривот неподдржана, што довело до колапс и формирање на јамата. Главните кратери кои ги покажуваат овие одлики ги вклучуваат Бекет, Џибран и Лермонтов, меѓу другите. Било сугерирано дека овие јами со поврзани посветли и поцрвени наслаги може да бидат пирокластични наслаги предизвикани од експлозивен вулканизам.
Грб на Албанија
Двоглавиот орел
Во Албанија општо прифатена теза е дека знамето на Албанија, поточно двоглавиот орел е позајмен од печатот на Скендербег. Скендербег, поточно семејството Кастриоти, користеле двоглав црн орел со по една круна над секоја глава. Орелот е византиски, поточно орелот го користела византиската династија Палеолози. Од страна на модерната албанска нација, орелот почнал да се употребува во доцниот 19 век и раниот 20 век. Како официјален симбол на Албанија за првпат бил употребен во 1912 година, кога Албанија станала независна.
Геологија на Меркур
Рамнини
Постојат две геолошки различни рамнински единици на Меркур:
Подот на Калорискиот слив е исто така исполнет со геолошки посебна рамна рамнина, расцепена со гребени и фрактури во приближно многуаголна шема. Не е јасно дали се работи за вулкански лави предизвикани од ударот или за голем удар од топење.
Тектонски одлики
Една необична одлика на површината на планетата се многубројните набори на компресија кои се вкрстуваат низ рамнините. Се смета дека додека внатрешноста на планетата се ладела, таа се собирала и нејзината површина почнала да се деформира. Наборите може да се видат на врвот на другите одлики, како што се кратери и помазни рамнини, што покажува дека тие се понови. Површината на Меркур е исто така свиткана од значајни плимни сили подигнати од Сонцето - плимата и осеката на Сонцето на Меркур се околу 17% посилни од оние на Месечината на Земјата.
Терминологија
Одликите на површината што не се кратери ги добиваат следните имиња:
Поларни дамки со високо албедо и можно присуство на мраз
Првите радарски набљудувања на Меркур биле извршени со радиотелескопи во Аресибо (Порторико) и Голдстон (Калифорнија, САД), со помош од постројката на Американската национална радиоастрономска опсерваторија (VLA) во Ново Мексико. Преносите испратени од Deep Space Network во Голдстон биле на ниво на моќност од 460 kW на 8,51 GHz; сигналите добиени од низата со повеќе чинии детектирале точки на радарска рефлексивност (радарска осветленост) со деполаризирани бранови од северниот пол на Меркур. Радарските мапи на површината на планетата се направени со помош на радиотелескопот Аресибо. Анкетата е спроведена со 420 kW UHF опсег (2.4 GHz) радио бранови што дозволуваат 15 км резолуција. Оваа студија не само што го потврди постоењето на зоните на висока рефлексивност и деполаризација, туку открила и голем број нови области (со што вкупниот број се искачи на 20) и дури можело да ги испита половите. Се претпоставува дека површинскиот мраз може да е одговорен за овие високи нивоа на осветленост, бидејќи силикатни карпи кои го сочинуваат најголемиот дел од површината на Меркур имаат токму спротивен ефект врз сјајноста.
И покрај неговата близина до Сонцето, Меркур може да има површински мраз, бидејќи температурите во близина на половите се постојано под точката на смрзнување: на поларните рамнини, температурата не се искачува над -106 °C. А кратерите на повисоките географски широчини на Меркур (откриени со радарски истражувања и од Земјата) може да бидат доволно длабоки за да го заштитат мразот од директна сончева светлина. Внатре во кратерите, каде што нема сончева светлина, температурите паѓаат на -171 °C.
И покрај сублимацијата во вакумот на вселената, температурата во трајно засенчениот регион е толку ниска што оваа сублимација е доволно бавна за потенцијално да го зачува таложениот мраз за милијарди години.
На Јужниот пол, местото на голема зона со висока рефлексивност се совпаѓа со онаа на кратерот Чао Менг-Фу, а исто така се идентификувани и други мали кратери кои содржат рефлектирачки области. На Северниот Пол, голем број кратери помали од Чао-Менг Фу ги имаат овие рефлектирачки својства.
Јачината на радарските рефлексии што се гледаат на Меркур е мала во споредба со онаа што би се случила со чист мраз. Ова може да се должи на таложење на прав што не ја покрива целосно површината на кратерот или други причини, на пр. тенок прекриен површински слој. Сепак, доказите за мразот на Меркур не се дефинитивни. Аномалните рефлектирачки својства може да се должат и на постоењето на наслаги на метални сулфати или други материјали со висока рефлексија.
Надворешни односи на Јужна Кореја
Јужна Кореја одржува дипломатски односи со повеќе од 188 земји. Земјата, исто така, е членка на ООН од 1991 година, кога стана членка во исто време како и Северна Кореја. На 1 јануари 2007 година поранешниот јужнокорејски министер за надворешни работи, Бан Ки Мун, бил избран за Генерален секретар на Обединетите Нации и на таа функција се задржал до 2016 година. Исто така, Јужна Кореја има развиени врски со Асоцијацијата на југоисточни азиски земји како член на ASEAN Plus three.
Грајц (округ)
Грајц (Greiz) — округ во источниот дел на Тирингија, Германија. Соседни окрузи се (од запад надесно) Зале-Холцланд, Зале-Орла, слободниот град Гера, Бургенланд во Саксонија-Анхалт, Алтенбург и двата саксонски окрузи Цвикау и Фогтланд.
Надворешни односи на Јужна Кореја
Во 2010 година, Јужна Кореја и Европската унија склучиле договор за слободна трговија (ССТ) за намалување на трговските бариери. Јужна Кореја, исто така, преговара за Договор за слободна трговија со Канада, и со Нов Зеланд. Во ноември 2009 година, Јужна Кореја се приклучила на Комитетот за помош на ОЕЦД за развој, и станала прва земја која некогаш примила помош од оваа организација, а денес е донаторска членка. Јужна Кореја била домаќин на Самитот на Г-20 во Сеул во ноември 2010 година.
Грајц (округ)
Историја
Историски, областа на округот била дел од Фогтланд, именувана по титулата фогт доделувана на локалните владетели во 13 век. Само две линии на семејството Ројс преживеале од тоа време, каде едната била сместена во Грајц, а другата во Гера и Шлајц. Во 1919 обете биле споени во Volksstaat Reuß, која потоа станала дел од Тирингија во 1920.
Надворешни односи на Јужна Кореја
Северна Кореја
И Северна и Јужна Кореја продолжуваат официјално да бараат сувереност над целиот полуостров и сите оддалечени острови. И покрај заедничката нетрпеливост, напорите за помирување продолжиле уште од првичната поделба меѓу Северна Кореја и Јужна Кореја. Политичките личности, како што е Ким Ку, работеле на помирување на двете влади дури и по Корејската војна. Со долготрајните непријателства по Корејската војна од 1950 до 1953 година, Северна Кореја и Јужна Кореја потпишале договор за продолжување на мирот. На 4 октомври 2007 година, Ро Мо-Хун и севернокорејскиот водач Ким Џонг Ил потпишале договор со осум точки за прашања на траен мир, разговори на високо ниво, економска соработка, обновување на железничките услуги, автопат и авионски патувања, заеднички олимписки состав.
Грајц (округ)
Историја
Подкамп на концентрацискиот камп Бухенвалд бил сместен кај Берга/Елстер во текот на Втората светска војна.
Геологија на Меркур
Живеалиште
Можеби постои научна поддршка, заснована на студии пријавени во март 2020 година, за да се земе предвид дека делови од планетата Меркур можеби биле погодни за живеење, а можеби и за форми на живот, иако веројатно примитивни микроорганизми, можеби постоеле на планетата.
Надворешни односи на Јужна Кореја
Кина
Историски гледано, Кореја имала блиски односи со династиите во Кина. Во модерни времиња, пред формирањето на Јужна Кореја борците за корејската независност соработувале со кинески војници за време на јапонската окупација. Сепак, по Втората светска војна, Народна Република Кина го прифатил маоизмот, додека Јужна Кореја барала блиски односи со САД. Кина помогнала на Северна Кореја со работна сила и набавки за време на Корејската војна, а по нејзините последици речиси целосно ги прекинале дипломатските односи меѓу Јужна Кореја и КНР. Во последно време, Јужна Кореја и КНР повторно воспоставиле формални дипломатски односи на 24 август 1992 година. Двете земји се обиделе да ги подобрат билатералните односи и да го укинат четириесетгодишното трговско ембарго, и односите меѓу Јужна Кореја и Кина постепено се подобруваат од 1992 година. Република Кореја ги прекинала официјалните односите со Република Кина (Тајван), добивајќи официјални односи со Народна Република Кина, која не го признава суверенитетот на Тајван.
Грајц (округ)
Историја
Округот во неговата денешна форма бил создаден на 1 јули 1994, кога окрузите Гера, Цојленрода и претходниот округ Грајц биле споени.
Надворешни односи на Јужна Кореја
Јапонија
Иако немало формални дипломатски врски меѓу Јужна Кореја и Јапонија по завршувањето на Втората светска војна, Јужна Кореја и Јапонија го потпишале Договорот за основни односи меѓу Јапонија и Република Кореја во 1965 година за воспоставување дипломатски врски. Има многу антијапонски чувства во Јужна Кореја поради голем број нерешени јапонско-корејски спорови, од кои многумина произлегуваат од периодот на јапонската окупација по јапонската анексија на Кореја. За време на Втората светска војна, повеќе од 100.000 Корејци служеле во Царската Јапонска Армија. Корејските жени биле принудени на воениот фронт за да им служат на Царската Јапонска Армија како сексуални робови, наречени жени за утеха.
Грајц (округ)
Географија
Во јужниот дел на округот се деловите на Тириншките Шкрилни Планини (Thüringer Schiefergebirge) и Рудните Планини, додека речната долина на Вајсе Елстер се движи низ округот од југ кон север.
Надворешни односи на Јужна Кореја
Европска Унија
Европската Унија (ЕУ) и Јужна Кореја се важни трговски партнери, преговарајќи за договор за слободна трговија многу години откако Јужна Кореја била прогласена како приоритетен партнер за слободна трговија во 2006 година. Договорот за слободна трговија бил одобрен во септември 2010 година и стапил на сила на 1 јули 2011. Јужна Кореја е десетти најголем трговски партнер на ЕУ, а ЕУ станала четврто најголемо одредиште за извоз во Јужна Кореја. Трговијата со ЕУ со Јужна Кореја надминала 90 милијарди евра во 2015 година и ужива годишна стапка на раст од 9,8% годишно меѓу 2003 и 2013 година.
ЕУ е единствениот најголем странски инвеститор во Јужна Кореја од 1962 година и изнесува речиси 45% од сите приливи на странски директни инвестиции во Кореја во 2006 година. Сепак, компаниите во ЕУ имаат значителни проблеми при пристапувањето и работењето на пазарот во Јужна Кореја поради строгите стандарди. И во своите редовни билатерални контакти со Јужна Кореја и преку нејзиниот Договор за слободна трговија со Кореја, ЕУ се обидува да ја подобри оваа ситуација.
САД
САД се вклучиле во деколонизација на Кореја (главно на југ, со Советскиот Сојуз ангажиран во Северна Кореја) од Јапонија по Втората светска војна. По три години воена администрација од страна на САД, владата на Јужна Кореја била формирана. По почетокот на Корејската војна, американските сили биле испратени да се бранат од инвазијата од Северна Кореја на југот. По примирјето, Јужна Кореја и САД се согласиле на „Договор за заемна одбрана“, според кој нападот врз која било страна во областа на Тихиот Океан би го повикал другиот на помош. Во 1967 година, Јужна Кореја се обврзила со договор за заемна одбрана, испраќајќи голем контингент на борбени единици за поддршка на САД во Виетнамската војна. Осмата армија на САД, Седмата воздухопловна сила и американските поморски сили се стационирани во Јужна Кореја. Двете земји имаат силни економски, дипломатски и воени врски, иако тие понекогаш не се согласуваат во однос на политиките кон Северна Кореја, и во врска со некои од индустриските активности на Јужна Кореја, кои вклучуваат употреба на ракетни или јадрени технологии. Исто така, постоеле силни антиамерикански чувства во одредени периоди, кои во голема мера се модерирани денес. Во 2007 година, меѓу Јужна Кореја и САД бил потпишан договор за слободна трговија познат како Договор за слободна трговија меѓу Република Кореја и САД, но неговото официјално спроведување било постојано одложувано, во очекување на одобрување од страна на законодавните тела на двете земји. На 12 октомври 2011 година, Конгресот на САД го усвоил долгогодишниот трговски договор со Јужна Кореја и истиот стапил на сила на 15 март 2012 година.
Мехмед II
Мехмед II (отомански турски: محمد الثانى , денешен турски: II. Mehmet), наречен „Освојувачот“ (отомански турски: الفاتح, денешен турски: Fatih Sultan Mehmet'') — седми султан на Отоманското Царство. Управувал во периодите 1444-1446 и 1451-1481 година.
Рани години
Мехмед II бил син на Мурат II (1403-1451), првично не бил подготвуван од неговиот татко за преземање на престолот. Тој бил трет син и за разлика од неговите браќа родени од благороднички - турски жени, тој бил син на робинка, како што е познато, христијанка со грчко или со албанско потекло. По смртта на првиот постар брат, Мехмет бил побаран од страна на неговиот татко, кој наредил на момчето да му се даде образование и Мехмед бил прогласен за владетел на Амасија. Во 1443 година бил убиен и неговиот постар брат Алаедин, а Мехмед го зел и неговиот престол во Маниса.
Неговиот татко Мурат II многу тешко ја поднесол загубата на своите два сина, па во 1444 година абдицирал во корист на Мехмед, а претходно склучил мир со европските земји и Караманија. Тоа му дало основа да смета дека положбата на неговиот син кој имал само 12 години е стабилно, и покрај тоа што Мехмед бил под големо влијание на големиот везир Халил-паша.
Прво управување (1444-1446)
Првиот период од управувањето на Мехмед бил опфатен со големо соперништво меѓу големиот везир и луѓето околу султанот како Шахбедин-паша, Заган-паша и Саруџа-паша. Големиот везир бил претставник на турската аристократија и сакал младиот султан да води мирољубива надворешна политика, додека пак луѓето околу Мехмед главно биле со грчко потекло и го убедувале на султанот дека главна задача е да ги прошири своите територии. Според нив, целта на Османлиите е да го освојат Цариград.
Од друга страна пак европските земји повлекувањето на Мурат го забележале како слабост во внатрешната политика на земјата. Така европските сојузнички сили започнале поход кон османлиските територии по кое Мехмед повторно се повлекол од власта во корист на својот татко Мурат. По крајот на Никополската битка, Мурат и по враќањето на османлискиот престол кон Мехмед се однесувал како наследник на престолот. Во 1448 Мехмед учествувал во сите значајни кампањи и административни активности. За време на престојот во Магнезија се вљубил во заробеничка - христијанка, на која и го дале турското име Ѓулбахар. Тој ја зел за жена и таа му родила син-наследник, Бајазит II. Но, Мурат ја сметал за недостојна сопругата на Мехмет како идна сопруга на султан, и го принудил да се ожени за турчинка од благороден род - Сит Ханум, која што Мехмет толку ја мразел што подоцна не ја зел ни во својот харем во Цариград.
Први години
Кога во февруари 1451 Мурат II починал во Одрин, Мехмед од Мала Азија, веднаш заминал кон престолнината, попатно решавајќи ги своите различни проблеми што произлегувале во врска со трансферот на власта. На негова наредба бил убиен последниот малолетен син на Мурат II. Тоа веќе било пракса кај Османлиите, но со Мехмед било формализирано во закон. Така со цел да биде осигурен внатрешен мир во земјата, Мехмед издал закон за братоубиство кој гласел: