cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Латвиска метеоритска измама од 2009
Истражување
Првиот научник што го посетил местото, Улдис Нуле од Летонскиот центар за животна средина, геологија и метеорологија, рекол дека неговиот првичен впечаток бил дека ударот на метеор можел да го предизвика кратерот. Меѓутоа, кога подоцна ја прегледал локацијата на дневна светлина, заклучил дека е лажирана. Други научници кои го прегледале кратерот потврдиле дека се работи за измама. Андрис Карповиќ, докторант по геологија на Универзитетот во Латвија, го опишал кратерот како „едноставна, вештачка дупка во која се истура супстанција“. Тој им кажал на новинарите дека се чини дека дупката била ископана со лопати и истакна дека термитот (мешавина од алуминиум и железо, веројатно со додаден сулфур), веројатно ги предизвикал зголемените температури забележани во кратерот. Кратерот бил значително помал од првично објавеното: неговиот вистински пречник бил околу 9 - 10 m и беше околу 2 - 3 m длабоко. Д-р Илгонис Вилкс, претседател на научниот совет на Институтот за астрономија на Универзитетот во Латвија, изјави дека „Тоа е лажна карпа. Многу е разочарувачки, бев полн со надеж што доаѓав овде, но сигурен сум дека не е метеорит“ Д-р Вилкс истакнал дека во вештачкиот кратер има зелена трева, со само мала површина изгорена на дното, а на околната земја не се пронајдени исфрлени материјали или фрагменти од метеорит. Тој го опишал наводниот метеорит како „топче од глина што гореше“ и рекол дека биле земени примероци за да ги испитаат универзитетските геолози. Тој истакна „Имаше мала експлозија што ја слушнаа месното население, но таа не беше доволно силна за да се создаде кратерот“. Заштитникот на природата, Даинис Озолс, исто така, ја испитал сцената и рекол дека верува дека некој запалил пиротехничко соединение на дното на вештачка дупка за да создаде илузија на кратер од метеорит. Полицијата предупреди на можна кривична истрага за измамата.
Керолин Смит, кустос за метеорити во Природонаучниот музеј во Лондон, изјавила дека сликите и видео снимките од запалениот кратер укажуваат на тоа дека не станува збор за кратер од метеорит: метеоритите не се пламат кога ќе удрат на Земјата. Смит, исто така, истакнала дека немало други пријавени видувања на огнена топка на небото, што би било многу јасно видливо доколку „метеоритот“ бил реален. Се верува дека метеоритот треба да има пречник од околу еден метар или повеќе за да резултира со кратер со таа големина. Големите метеорити се ретки, бидејќи повеќето објекти кои влегуваат во атмосферата на Земјата согоруваат пред да стигнат до површината на планетата. Најновиот голем метеорит за кој е познато дека слетал на Земјата удрил во близина на Каранкас во Перу во 2007 година, оставајќи кратер околу 15 m широк.
Приемот и последиците на Tele2
Во вторник, 27 октомври 2009 година, шведската телекомуникациска компанија Теле2 призна дека ја извршила измамата како рекламен трик и ветила дека ќе и ги надомести на латвиската влада трошоците направени за одговор на инцидентот. Портпаролот Вита Сирика, кој го претставува летонскиот огранок на Tele2, рекол дека трик, кој бил организиран во соработка со медиумската агенција Inspired, бил наменет „да го сврти вниманието од економската криза во Летонија и кон нешто друго поинтересно“. Таа објаснила дека 9 луѓе ја ископале дупката и запалиле хемикалии на дното за да создадат елаборирана измама. Измамата за метеоритот се случила еден ден пред латвиската влада погодена од рецесија да одобри буџет за штедење за 2010 година, и некои официјални лица не биле импресионирани од трикот. Министерката за внатрешни работи Линда Мурнице го обвини Tele2 за „цинично исмејување“ и најави дека Владата ќе го откаже договорот со Tele2, наведувајќи дека „Министерството за внатрешни работи не сака да работи со фирма која се промовира на наша сметка“.
Пернила Олдмарк, портпарол на Tele2 во Стокхолм, рече дека измамата била извршена од латвискиот огранок на Tele2, иако овластен од неговото седиште. Таа се извини за прекинот и рече дека трик имал за цел да започне претстојна маркетинг кампања, тврдејќи дека „Пораката ќе стане јасна штом концептот ќе биде лансиран“. Претседателот на Летонската асоцијација за рекламирање, Гиртс Озолс, рече дека ситуацијата е без преседан, но измамата може да се смета за етичко прекршување во професионалното рекламирање. Озолс изрази загриженост дека инцидентот предизвикал чувство на несигурност во заедницата и коментираше „Ако се направи таква шега, виновниците не требаше да дозволат да се одолговлекува толку долго без да се открие вистината“. Одборот на Летонската асоцијација за рекламирање треба да го разгледа ова прашање.
Дагестанска инвазија (1999)
Дагестанската инвазија, исто така позната ѝ како Дагестанската војна, започнала на 7 август 1999 година кога чеченските сепаратистички групи предводени од Шамил Басаев и Ибн ал-Катаб упаднале во соседен Дагестан давајќи поддршка на дагестанското сепаратистичко движење. Војната завршила со огромна победа на Руската Федерација и повлекување на Исламската меѓународна бригада. Дагестанската војна била една од причините за започнување на Втората чеченска војна.
Позадина
Кон крајот на 1997 година, Багудин Магомедов, водач на радикалното крило на Вахабистите во Дагестан побегнал во Чеченија. Таму тој воспоставил блиски односи од Ибн ал-Катаб и други водачи на вахабистичката заедница на Чеченија. Во текот на јануари 1999 година, ал-Катаб започнал со формирање на исламска легија составена од странски волонтери. Така започнале серија од инвазии на чеченските сили врз Дагестан. Во април 1999 година, Магомедов поднел барање до исламските патриоти на Кавказ да учествуваат во светата војна (Џихад) и да го завршат истиот со ослободување на Дагестан и Кавказ од рускиот колонијален јарем. Според него, поборниците на таа идеја требало да се пријават во Исламската армија на Кавказ.
Инвазија и руски противнапад
На 4 август 1999 година, неколку лица од руското Министерство за внатрешни работи загинале на границата во судир со сепаратистички единици на Кбедов. На 7 август Басаев и ал-Катаб ја започале најавената инвазија во Дагестан со група од околу 1,500 до 2,000 вооружени милитанти, составени главно од исламистички радикали од Чеченија и Дагестан, како и други меѓународни исламистички организации.
Ал-Катаб себеси се опишал како главен стратег на операцијата, додека пак Басаев станал командант на истата. Бунтовниците многу бргу ги зазеле селата Ансалта, Рахата и Шадрода и стигнале до селото Тандо во близина на градот Ботлик. . На 10 август тие го објавиле прогласувањето на независна исламска држава Дагестан и во исто време им објавиле војна на предавничката влада во Дагестан, како и на окупационите единици на Русија
Руската војска прилично бавно одговорила на нападите. Главно поради ова, првичните судири биле помеѓу сепаратистите и дагестанската полиција .Басаев и Катаб во зазедените области биле пречекани како ослободители, а од друга страна пак селското мирно население ги прогласиле за окупатори и непожелни религиски фанатици. Така, наместо анти-руско востание, граничните области започнале да се мобилизираат против Басаев и Катаб.
По ова следувала конечната интервенција на руската влада, започнувајќи со воздушни и артилериски напади. Руските воздухопловни силиз апочнале и бомбардирање на Чеченија. За првпат пд страсна на руските сили било употребено термобарско оружје против населените места, особено во селото Тандо. , каде бунтовниците биле потполно блокирани и поразени од страна на руските сили. Бунтовничките линии за снабдување биле целосно отсечени. Тоа им дало време на руските сили да организираа противнапад под раководство на генералот Виктор Казанчев. Освен тоа, во овие напади биле користени Т-90 тенкови за првпат за време на една операција. Така, на 23 август Басаев и Катаб објавиле повлекување на своите сили од Ботлик.
По ова, руските сили продолжиле со воените операции. Во ноќта на 4 септември,едн автомобил-бомба уништила воена станбена зграда во градот Бујнакск, при што загинале 64 лица. На 5 септември, чеченските сили ја започнале својата втора инвазија во реонит на Новолакское, овој пат со поголема сила. Бунтовниците дошле на само пет километри од главниот град. По ова следувале неколку Бомбашки напади на руски станови. Според Басаев, целта на втората инвазија била да се одвлече вниманието на федералните сили. Интензивните борби продолжиле до 12 септември, кога руските сили конечно ги принудиле на исламистите да побегнат назад во Чеченија, иако поединечни вооружени дејствија имало уште некој ден подоцна.
До средината на септември 1999 година, во борбите биле убиени најмалку стотина луѓе. Федералните служби објавиле бројка од 279 мртви и 987 повредени.
Последици
По крајот на конфликтот, руските сили започнале со бомбардирање на југоисточна Чеченија, на 23 септември. Аслан Масхадов, сепаратистичкиот водач на Чеченија се спротивставил на инвазијата во Дагестан и наводно понудил да се казнат сторителите. Ова било одбиено од страна на Московски Кремљ и во октомври 1999 година руските сили ја започнале т.н. Бтора чеченска војна.
Инвазијата предизвикала преселување на околу 32,000 дагестански цивили. Според Роберт Бер, сепаратистите извршиле потенцијален геноцид, уништувајќи цели популации на малите етнички групи. Според истиот автор, нападите треба да се осудат како терористички настан бидејчи во истите биле вклучени и напади врз цивилното население.
Конспиративна теорија
Рускиот стопанственик Борис Березовски тврдел дека имал разговор со чеченскиот исламистички идеолог Мовлади Удугов шест месеци пред почетокот на инвазијата во Дагестан. Според Березовски, Угудов предложил да започне војна во Дагестан во која ќе бидат инволвирани руските воени сили, и кои би го совладале чеченскиот претседател Масхадов, на кој начин би се создала нова исламсла република во која би спаѓале Чеченија и Ингушетија, и која нова држава ќе биде пријателски расположена кон Русија. Березовски тврди дека тој ја одбил оваа понуда, но бил направен заговор против Басаев од страна на Владимир Путин на тој начин што со создавање на конфликтот ќе биде соборен претседателот на Чеченија. Според договорот, руската армија требало да напредува до реката Терек. Според Березовски, Путин не го почитувал договорот, туку дал дополнителен предизвик за започнување на нова војна. Преписот од записите бил објавен на 10 септември 1999 година. . Дасаев од друга страна пак изјавил дека никогаш не би ја продал Чеченија на Путин и го негирал постоењето на таков дговор.
Конфликтот во Дагестан бил оценет од страна на руската новинарка Ана Политковскаја како провокација иницирана од Москва со цел да се започне војна во Чеченија, преку обезбедување на безбеден премин на руските сили. Се наведува уште и дека Александар волошин платил пари на Басаев за да ја предизвика оваа криза , во соработка со ГРУ. Басаев од друга страна негирал дека има некакви врски со ГРУ.
Улога на Березовски
Еден член на Комунистичката партија на Руската Федерација, Виктор Илукин, кој служел како заменик-претседател на комитетот за одбрана и кој бил обвинет од страна на ФСБ за ненавремено откривање на информации поврзани околу Борис Березовски и конфликтот. Според него, Борис Березовски ги финансирал чеченските сепаратисти на кој начин се обидувал да ги презеде природните ресурси под своја контрола. Еден од начините за поддршка на чеченските сили наводно била киднапирање на цивили и побарување на паричен надоместок. Масхадов и Басаев често се жалеле дека делови од надоместоците често и мистериозно завршувале кај трети лица.
Кога ФСБ излегла со обвиненија против Березовски, тој одговорил со обвинување дека ФСБ организирал бомбашки напади и дека планот ќе биде прикажан на ТВ-6 во 2002 година. Сепак, телевизијата била затворена од страна на руската влада, а филмот не бил објавен.
1565 во музиката
1565 година во музиката содржи некои значајни настани.
Алесандро Де Марки (велосипедист)
Алесандро Де Марки (Alessandro De Marchi; р. ) — италијански професионален друмски и велодромски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Роден во Сан Даниеле дел Фриули, Де Марки се натпреварувал како професионалец од почетокот на сезоната 2011, придружувајќи ѝ се на екипата, по поминатата година како стажант во истата екипа. На Џиро д’Италија 2012, Де Марки на двапати бил во бегство, во текот на петтата и четиринаесеттата етапа, на која Де Марки успеал да дојде до крај со бегството и да заврши трет, зад Андреј Амадор и Јан Барта; резултатот дошол на неговиот 26. роденден. Де Марки ја освоил својата прва етапна победа на некој Гранд Тур на седмата етапа на Вуелта а Еспања 2014 со рано бегство и завршувајќи сам.
објавила дека Де Марки ќе биде нов член за сезоната 2015.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Куп на Македонија во кошарка 2019
Купот на Македонија 2019 - 27. издание на Купот на Македонија во кошарка. Во ова издание учествувале првите осум екипи од полусезоната на Првата лига 2018/19, односно немало квалификации, и биле подредени според местоположбата на табелата од полусезоната. Поради загубата на својот играч Јовица Трпевски кој доживеал сообраќајна несреќа заедно со повеќе гостиварски сограѓани, КК Гостивар со поддршка од останатите клубови побарал да се одложи Купот кој требал да се одржи на 15 до 17 февруари. Потоа МКФ одлучила Купот да биде одржан на 12 до 14 април. Турнирот се одржал во спортската сала 26 Април во Гевгелија, во организација на КК Блокотехна НБ, КК Кожув, Општина Гевгелија и МКФ. Во ова издание првак бил Работнички.
Ова било последното издание под називот Куп на Македонија бидејќи Кошаркарската федерација на Македонија го променила називот на натпреварувањето во Куп Благоја Георгиевски - Буштур за следното издание, во чест на поранешниот кошаркар, југословенски репрезентативец и спортски работник Благоја Георгиевски кој загинал во сообраќајна несреќа на 29 јануари 2020 година.
Екипи учесници
На завршниот турнир обезбедиле пласман екипите кои завршиле на првите осум места на табелата од полусезоната (до 11. коло) од Првата лига 2018/19. Пласманот на една екипа значел против која екипа ќе се натпреварува, односно систем 1-8, 2-7, 3-6, 4-5.
Победнички состав
Главен тренер Помошник тренер
Признанија
Извор:
Папа Геласиј II
Геласиј II (лат. Gelasius PP. II; ? - 28 јануари 1119) — римски папа од 24 јануари 1118 до 28 јануари 1119.
NGC 3628
NGC 3628 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3628 се споменува и како UGC 6350, MCG 2-29-20, CGCG 67-58, Arp 317, VV 308, IRAS 11176+1351.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3628 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3628 има привидни димензии од 13,1' х 3,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 104°.
Други поделби
Проучување на NGC 3628 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34697. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 66.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Ромас
Ромас — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Жепа.
Геометриска средина
Каде што: Односно :
a1,a1 q,a1 q^2,....a1 q(n-1),a1 qn
За да се најде n –ти член од низата се користи формулата:
an= aq (n-1)
Геометриската средина е често користена кога се врши споредување на различни членови односно да се најде една средина  помеѓу  членовите - кога секој член  има повеќе својства кои имаат различни бројчени движења. При нејзино пресметување може да се добијат само позитивни броеви. Геометриската средина е секогаш помала или еднаква со аритметичка средина но никогаш не е поголема од неа. Таа се употребува за: растот на човечката популација, заинтересираноста  за финансиски инвестиции и сл. Геометриската средина што се пресметува од негрупирани податоци се нарекува проста геометриска средина. Се пресметува според формулата :
Каде што : Со логаритмирање на формулата се добива:
Со антилогаритмирање:
Mg= anti log(logMg)= 337,29
Објаснување: Просечниот број на продадени автомобили е 337,29.
Доколку сакаме да пресметаме просечен растеж тогаш користиме Верижни индекси или Среден годишен релативен растеж.
Геометриската средина пресметана од групирани податоци се нарекува геометриска пондерирана средина. Се пресметува со формулата: Каде што: Со логаритмирање се добива:
Со антилогаритмирање: Пример 2 : Определи ја просечната плата на работниците во 2012 година. Податоците се дадени со следнава табела:
Mg= anti log(logMg )= anti log88,157=1.435
Блодник
Блодник (словенечки: Blodnik) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Градиште (Пехчево)
Градиште (познато и како Манастириште) — градиште од доцноантичко време. На околу 7 километри од градот Пехчево, на десниот брег на Брегалница, на висок рид со доминантна положба се гледаат ѕидови од одбранбен бедем на тврдина. Бедемот оградува простор од околу 200 × 150 метри што е обраснат со букова шума. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди, множество градежен материјал, како и урнатини од повеќе објекти. Биле најдени монети и жлезни предмети.
Беседа на гората
Беседа на гората или Проповед на гората — збирка морални изреки и поуки на Исус Христос од Евангелието според Матеј (гл. 5, 6 и 7). Ова е прва од петте Исусови расправи според Матеј, одржана по неговото крштевање од Јован Претеча, откако завршил со постот и повлекувањето во Јудејската Пустина, и почнал да проповеда во Галилеја. Името на планината не е посочено, но традиционално се смета дека се работи за Гората на Блаженствата.
Ова е најдолгата непрекината беседа на Исус во Новиот завет, чија содржина е веројатно најцитираниот дел од канонските евангелија. Тука се содржани најпознатите учења на исус како Блаженствата и молитвата „Оче наш“. Се смета дкеа оваа проповед ги содржи најважните начела на христијанското учење.
Содржина
Точното теолошко устројство и состав на беседата е предмет на расправа меѓу стручњаците, но јасно е дека таа може да се подели на целини кои се однесуваат на поединечни учења и поуки.
Матеј 5,3–12 ги обработува Блаженствата. Во нив се објаснуваат особинските црти на луѓето на Небесното Царство и означуваат среќа, заадоволство или благосостојба. Во Матеј има девет блаженства („Блажени се...“), додека пак Лука дава четири, проследени со четири предупредувања („Тешко вам...“).
Во речиси сите случаи исказите во Блаженствата се познати уште од старозаветен контекст, но Исус во проповедта им дава нова смисла. Тие претставуваат нови идели во кои ја нагласуваат скромноста наспроти силата и врховенството; во нив се одразени највисоките идели на Исусовото учење за духовноста и состраданието.
Во христијанското учење, милосрдните дела, кои имаат плотни (телесни) и духовни составници се обликувани во блаженствата.
Овој дел има два дела — во едниот Исус ги нарекува учениците „сол на земјата“ и „Светлината на светот“. На други места како Јован 8,12, Исус себеси се применува вториот епитет и на себе.
Исус беседи за пеколот: „Јас, пак, ви велам дека секој, што се гневи на брата си без причина, виновен е пред судот; а оној што ќе го нарече брата си ‚празноглав‘, виновен е пред Синедрионот; оној, пак, што ќе рече ‚будала‘, виновен е за во пеколот.“ (Мт, 5,22)
Најдолгата расправа во беседата е Мт 2,17-48, богословски наречена Антитези. Тука Исус го исполнува и претолкува Мојсеевиот завет, а особено Десетте Божји заповеди, сопоставувајќи ги со она што „сте слушнале“ од други. На пример, тој ги советува следбениците да го свртат другиот образ, да ги љубат непријателите, наспроти правилото „око за око, заб за заб“. Овие нови толкувања немаат за цел да се протистават на законот, пророците од Стариот завет (т.е. не се антономистички во духот на Маркионовото толкување), туку претставуваат нови учења кои водат до спасение, и затоа верните мора да се придржуваат до нив, како што е нагласено во Матеј 7,24-27 кон крајот на проповедта.
Во Матеј 6 Исус ги осудува оние што се праведни и прават „добри дела“ просто за да се покажат пред луѓето, а не од срце; тука ги подразбира делата како милостиња (6,1–4), молитва (6,5–15) и пост (6,16–18). Понатаму во расправата ја осудува површноста на материјализмот и им порачува на учениците да не се грижат за материјалните потреби, туку прво да го „бараат“ Божјето Царство. Зборувајќи против покажувањето, Матеј дава пример за правилната молитва. Лука ова го става во поинаков контекст. Моливата „Оче наш“ (6,9–13) може да се спореди со 1 Летописи 29,10–18.
Гешиц
Гешиц (Göschitz) — општина во округот Зале-Орла, во Тирингија, Германија.
Беседа на гората
Содржина
Првиот дел од Матеј 7, т.е. Мт 7,1–6 зборува за судењето. Исус ги укорува оние кои ги судат другите пред прво да се погледат себеси: „Не судете за да не ви биде судено“.
Во последниот дел од Мт 7,17-29 Исус ја завршува беседата со предупредување за лажните пророци.
Гешиц
Општински единици
Покрај Гешиц, во општината влегува местото Редерсдорф.
Соседни општини
Соседни општини се Дитерсдорф, Киршкау, Лема и Тегау во округот Зале-Орла, како и градот Цојленрода-Трибес во округот Грајц.
Беседа на гората
Поуки и теологија
Во V век, св. Августин ја сметал оваа беседа како пример за највисокиот морал на христијанскиот живот.
Последниот стих од главата 5 на Матеј (Мт 5,48) е заклучок на проповедта, каде Исус дава преглед на поуките, советувајќи ги луѓето да се стремат кон совршенство. Со ова, учителот го поучува народот дека Божји чеда се оние кои постапуваат во дуухот на Бога.
Поуките од беседата честопати се нарекуваат и Етика на царството: даваат силен нагласок на „чистотата на срцето“ и го отелотворуваат основниот стандард за христијанската праведност.
Северен Давао
Северен Давао, или попозната само како Давао, е покраина на Филипините која е сместена во Давао Регионот на островот Минданао. Главен град е Тагум Сити. Се граничи со покраините Јужен Агусан на север, Букиднон на запад, Долината Компостела на исток, и градот Давао на југ. Давао исто така го вклучува и остовот Самал на југ во Давао Заливот.
Демографија
Северен Давао има вкупно население од 743.811 жители според пописот од 2000 година. Со оваа бројка е 32-ра покраина по ред во поглед на населеноста. Густината на население изнесува 215 жит. на км2. Најзборувани јазици се себуанскиот и давајскиот.
Економија
Северен Давао е примарна земјоделска земја, но исто така има и рударство, шумарство, и рибарство.
Основни култури кои се одгледуваат се ориз, пченка, банана, кокос, кафе, и доста разни видови на овошја и сл.
Административна поделба
Северен Давао е поделен на 8 општини и 3 града. Следи табела:
Георги Раковски
Георги Стојков Раковски, познат и како Георги Сава Раковски, бил револуционер и просветител. Раковски е основоположник на организираната националнореволуционерна борба за ослободување на Бугарија, револуционерен демократ, публицист, новинар, историчар и етнограф.
Животопис
Како млад, тој го менува своето прво име, земајќи го името Георги - на својот вујко капетан Георги Мамарчев, Бугарин кој служи како офицер во руската армија и организатор на бунт против турската власт. Бидејќи корените на род биле од соседното село Раково, Турците го нарекувале Раковал. Тој го менува и презимето, и така станува Георги Стојков Раковски. Роден e во април 1821 година во Котел, учи во Карлово (1834-1836) при Рајaн Поповиќ и во грчката гимназија во Куручешме, Цариград (1837-1840).
Од почетокот на 40-те година на XIX век, околу три децении, Раковски учествува најактивно во борбата за црковна и политичка слобода на Бугарите. Како еден од водачите на Браилскиот бунт (1842) тој е осуден на смрт, но бидејќи имал грчки пасош, пресудата треба да биде извршена во Грција. Со помош на грчки дејци е ослободен и испратен во Франција.
По 1847 е во главниот град на Османлиското Царство; учествува во борбите за независна бугарска црква. За време на политичкото движења на Бугарите во врска со Кримската војна, Раковски го создава (1853) "Тајно општество" - политичка организација која ќе подготви бугарскиот народ за востание. Во летото 1853 година организацијата веќе има 3600 Бугари, организирани во определи и подготвени за акција.
Прогонуван од страна на портата, принуден е да стане политички емигрант и повеќе не се врати во својата татковина. Раковски се оформува како политички деец и идеолог на бугарската национална револуција. Во 1856 оди во Нови Сад (Австрија, денес Србија) и развива публицистична активност. Со помош на Данило Медакович го издава весникот "Бугарска дневница" (април-ноември 1857), објавува "Предвесник на горскиот патникот", ја довршува песната "Горски патник". По барање на Високата порта е протеран од Австрија и преку Галац зминува во Одеса (1858). Таму го составува својот прв план за ослободување на Бугарија (1858) - првата обштанационална програма за ослободување на Бугарија. Во 1860 во Белград го издава весникот "Дунавски лебед" (1860-1861) - првиот печатен орган на бугарското револуционерно движење.
Изработува нов "План за ослободувањето на Бугарија" (1861). Ја организира Првата бугарска Легија (1861-1862). Патува (1863) до Атина, Цетиње, Букурешт, со цел обединување на балканските христијани против Отоманското Царство.
Од крајот на 1863 година се населува во Букурешт. Таму се стреми да ги сплоти најистакнатите дејци на револуционерното движење меѓу бугарската емиграција и на крајот на 1866 година го создава новиот раководен орган на бугарското револуционерно движење - Врховното бугарско тајно граѓанско началство (1867).
Ја оправдува тактиката и идеологијата на четническото движење во "Привременен закон за народните горски чети за 1867-то лето". За подобра организација на револуционерните сили го составува "Закон за бугарското народно востание, на кој ќе се управува бугарската народна војска".
Автор е на делата "Горски патник" (1857), "Показател или водич ..." (1859), "Неколку говори за Асен први ..." (1860) "Преселба во Русија или руската убиствена политика за Бугарите" (1860), "Бугарските ајдути "(1867) и др.
Умира на 9 октомври 1867 во Букурешт по тешко боледување од туберкулоза.
NF (рапер)
Nathan Јован Feuerstein ( /faɪ. əst a n /. ;  роден 30 МАРТ, 1991), познат по своите иницијали НФ (стилизирани како ИF), е американски рапер,пејач и текстописец.Има издадено две ЕП, I;m Free(2012), и истоимено ЕП во 2014 година со Capitol CMG. NF објави пет студиски албуми: Moments (2010) , Mansion (2015), Therapy Session (2016), Perception (2017) и The Search (2019). NF објави микстејп: Clouds (The Mixtape) (2021).Неговите албуми заработија неколку признанија, од кои некои вклучуваат: Наградата на Госпел музичката асоцијација Dove за албум на годината во рап / хип-хоп ( Therapy Session ); два Бр. 1 деби на табелите на Билборд 200 ( перцепција и пребарување ); и сертифициран сингл со три-платина во САД, кој исто така се најде на меѓународната листа („Let You Down“).
Ран живот
Нејтан Johnон Феерстејн е роден во Гладвин, Мичиген, на 30 март 1991 година. Неговите родители се разведоа, а мајката го воспитуваше сè додека неговиот татко не мораше да го одведе кога нејзиното момче го малтретираше. Неговата мајка почина од предозирање во 2009 година што доведе до тоа да и ја посвети песната „How Could You Leave Us“. Завршил во гимназијата „Гладвин“ во 2009 година, и бил во кошаркарскиот тим. NF ја започна својата кариера на Фестивалот за ликовни уметности организиран од Конекционата црква во Кантон, Мичиген.
Кариера
Фоерштајн изјави дека, за време на неговото детство, рапот бил бегство за него. Тој снимаше песни на машина за караоке, снимаше инструментални на едниот микрофон, а неговите рапувања на другиот.На 29 ноември 2010 година, Фоерштајн независно го издаде својот деби студиски албум Мoments под неговото вистинско име.На 2 август 2011 година го издаде својот деби сингл „Alone“.На песната се најдоа текстописците и продуценти Томми Профит и Брук Грифит. Во 2012 година, работата на Фоерштајн го привлече вниманието на Xist Music.Ha 2 мај 2012 година, тој ја издаде својата деби продолжена претстава I'm Free со продукциска работа од Профит.Списокот се состоеше од девет песни вклучувајќи ја и „Alone“.ЕP вклучуваше и ексклузивна верзија на „Alone“ во кој се појавува Шон Симондс. Ксист се задеваше за објавувањето на истоимената продолжена претстава, НF, но Фоерштајн се раздели со етикетата по спорот и производството на НF беше одложено. И покрај тоа, НF ја претстави песната „Only One“, со Шури Вилијамс, во компилацискиот албум на етикетата, „ Премести го вол 1“.Тој објави сингл, „Beautiful Addiction“, на 4 ноември 2013 година.На песната повторно се појави настап на Профит, како и вокали на Брејди Шмиц и Даниел Свифт.
Фоерштајн потпиша во групата „Капитол христијанска музика“ во 2014 година,пред излегувањето на ЕП, NF. Овој проект беше неговиот најголем успех на Билборд, бидејќи се најде на табелата на Кристијан албуми на Бр. 12,на Топ евангелските албуми на Бр. 4, и на Топ рап албумите на Бр. 15.Оваа продолжена претстава беше разгледана од Исус Фрик Хидеут и Ново издание во вторникот, добивајќи две критики од три и пол sвезди.Списанието CCM го разгледа ЕП и му додели четири sвезди. Неговиот прв студиски албум Mansion беше издаден на 31 март 2015 година од Capitol CMG.
Песните на NF „I Just Wanna Know“ и „Real“ беа објавени на 8 април 2016 година и на 22 април 2016 година, соодветно како синглови од неговиот втор студиски албум Therapy Session, објавен на 22 април 2016 година.„Warm Up“ беше издаден како не-албумски сингл на 8 септември 2016 година.
Неговата песна „Destiny“ е вклучена во видео играта MLB The Show 18.
На 6 октомври 2017 година,NF го издаде својот трет студиски албум „Perception“.Албумот дебитираше на Бр. 1 на „Билборд 200“,што го прави негов прв албум со врвни топ листи и втор артист во 2017 година кој издава бр. 1 албум без да се најде на топ 100. Следната недела, "Let You Down" стана неговиот прв сингл на топ-списокот на Хот 100, дебитирајќи на 87. Стана хит за спиење,потребни се 17 недели за да го достигне својот врв на Бр. 12. По успехот на „Perception“,тој најави дека ќе започне со турнеи во средината на 2018 година со раперите Логик и Кајл. Таа беше овластена платина-продавајќи над 1.000.000 единици-од страна на RIAA на 11 јануари 2019 година.
Во 2018 година, NF го издаде не-албумскиот сингл „No Name“ на 19 јануари.
На 30.05.2019 година, Фоерштајн го објави синглот „The Search“, заедно со музичко видео.Синглот претходеше на истоимениот албум, објавен на 26 јули 2019 година.
На 3 декември 2019 година, Фоерштајн го објави синглот „Paid My Dues“, како и спот за песната.
На 18 февруари 2021 година, НФ го објави синглот „Clouds“, заедно со музичко видео, и го најави претстојниот истоимен микстејп, закажан за издание на 26 март 2021 година. Микстејпот ќе вклучува и „Paid My Dues“,како и гостувања од раперите Хопсин и Тех Н9не.Третиот сингл од Облаците, „Изгубени“ со Хопсин, беше објавен на 11 март 2021 година. На 26 март 2021 година,НФ го објави својот микстејп „Clouds“.
Стил
Фоерштајн го заслужи Еминем како негово најголемо влијание во хип-хоп, тврдејќи дека во еден момент тоа било се што го слушал.Стилот на НФ е исто така споредуван со Логика и Митралез Кели.Иако своето музичко воспитување го најде во христијанскиот хип-хоп, Феерштајн ја негираше својата етикета како христијански рапер, велејќи „Јас сум христијанин,но не правам христијанска музика“.Нема да достигнете до сите со само една гледна точка.Пишувам за работи со кои всушност се занимавам. Вие не треба да бидете христијанин за да бидете во врска со нив“.
Во 2013 година, Феерштајн се појави на албумот на Кристијан хип-хоп уметникот Флејм, Ројал Флеш,на песната „Start Over“.Во 2015 година,неговата функција на ова не е тест-трака на Тоби Мак „Til the Day I Die“ му донесе слава и признание во жанрот христијански хип-хоп.Соработката на Фоерштајн со Футуристик во 2017 година,„Epiphany“, ја подобри неговата кариера во секуларната рап-индустрија.
Личен живот
Фоерштајн се ожени со Бриџит Доремус на почетокот на септември 2018 година.
NGC 6004
NGC 6004 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6004 се споменува и како UGC 10056, MCG 3-40-51, CGCG 107-46, IRAS 15481+1905.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јуни 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6004 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6004 има привидни димензии од 1,8' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 50 м 22,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 56' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 6004 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56166. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1499. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 82.
А бре војниче, младо војниче
„А бре војниче, младо војниче“ — македонска народна песна, од село Глишиќ, Клиново, Тиквеш, собрана од мелографот Александар Линин, а на нему испеана и дадена од Коста Крстева, родена 1942 година. Напишана од непознат автор веројатно и стотици години пред повоениот период. Во песната, авторот го прашува насловниот млад војник дали се колеба за неговата одлука што станал војник. Тој пак одговара дека е тажен за неговата расплакана мајка, и загрижен за неговиот татко кој што секој ден оди во меана и пие по цела ноќ. Причината е непозната, но е можеби затоа што тој станал војник, а татко му стравува за неговиот живот.
Одлики
Аранжманот е во карактеристичен 7/8 такт, но песната сè уште не е испеана, или пак нејзините снимки се загубени.
Текст
А бре војниче, младо војниче, што си војниче толку умислено? Дали војниче раница тежи, или војниче пушката тежи?
- Ниту ми џанам раница тежи ниту ми џанам пушката тежи.
А мојот татко в меана оди, в меана оди, рујно вино пие, в меана оди, рујно вино пие, дома не иде, џанам да спие.
Буковица (Ренче-Вогрско)
Буковица (словенечки: Bukovica) — населба во Општина Ренче-Вогрско во западна Словенија. Населбата е центар на општината Ренче-Вогрско. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Алинци
Алинци може да се однесува на следниве села во Македонија:
Список на археолошки наоѓалишта во Битолско
Ова е список на археолошките наоѓалишта во Битолско, односно на наоѓалиштата кои се наоѓаат на територијата на општините Битола, Новаци и Могила. Можно е списокот да е нецелосен.
Белешки
† Историско село кое денес не постои. Денес територијално е во атарот на с. Зовиќ.
а. Ова наоѓалиште не е заведено официјално од страна на институциите од Македонија, односно не се наоѓа во официјалниот Археолошки атлас на Македонија. Наоѓалиштето или се споменува усно во населените места, или е споменато во антрополошките и етногеографските книги за соодветните населби.
Казнено право
Казненото право е посебна правна област чии норми определуваат кои човекови поведенија ќе се сметаат за казнени дела, како и каква ќе биде правната реакција на општеството спрема сторителите на овие дела.
1564 во музиката
1564 година во музиката содржи некои значајни настани.
Алеаторика
Алеаторика (исто така алеаторна музика или случајна музика; од латинскиот збор alea, што значи „коцки“) е музика во која некој елемент од композицијата е оставен на случајноста, и/или некој примарен елемент за реализација на компонираното дело е препуштен на неговиот изведувач. Терминот најчесто се поврзува со постапки во кои елементот шанса вклучува релативно ограничен број на можности.
Терминот им бил познат на европските композитори преку предавања на акустичарот Вернер Мејер-Еплер на Дармштатските меѓународни летни курсеви за нова музика, во почетокот на 1950-тите. Според неговата дефиниција, „за еден процес се вели дека е алеаторичен ... ако неговиот тек е утврден воопшто, но детално зависи од случајноста“. Низ конфузија на германските поими Алеаторик (именка) и алеаториш (придавка) на Мејер- Еплер, неговиот преведувач создал нов англиски збор, „алеаторика“ (наместо да ја користи постојната англиска придавка „алеаторски“), кој брзо станал модерен и опстанал до денес. . Во поново време, воведена е варијантата „алеаторност“.
Историја
Композициите што може да се сметаат за преседан за изборна композиција датираат барем од крајот на XV век, со црковниот жанр, а како доказен пример е Missa cuiusvis toni на Јоханес Окегем. Подоцнежен жанр била играта Musikalisches Würfelspiel или музички коцки, популарна кон крајот на XVIII и почетокот на XIX век (една таква игра со коцки му се припишува на Волфганг Амадеус Моцарт). Овие игри се состоеле од низа музички тактови, за кои секој такт имал неколку можни верзии и процедура при избор на прецизна секвенца засновано на бројот при фрлање коцки.
Францускиот уметник Марсел Дишан компонирал две парчиња помеѓу 1913 и 1915 година засновани врз случајни операции. Еден од нив, Ератум мјузикл напишан за три гласови, на крајот бил објавен во 1934 година. Двајца негови современици, Франсис Пикабија и Жорж Рибомон-Десењ, исто така, експериментирале со случајната композиција, овие дела се изведувале на Фестивалот Дада, поставен во концертната сала Сал Гаво, Париз, на 26 мај 1920 година. Музиката на промени на американскиот композитор Џон Кејџ (1951) била „првата композиција што во голема мера била одредена со случајни постапки“ (, 17), иако неговата неодреденост има поинаков поредок од концептот на Мејер-Еплер. Кејџ подоцна го прашал Дишан: „Како е тоа возможно да вие користевте случајни операции кога јас бев штотуку роден?“
Современа употреба
Најраната значајна употреба на алеаторни одлики се наоѓа во многу композиции на Американецот Чарлс Ајвс на почетокот на XX век. Хенри Кауел ги усвоил идеите на Ајвс во текот на 30-тите години на XX век, во дела како Мозаичен квартет (гудачки квартет бр. 3, 1934), што им овозможува на играчите да ги организираат фрагментите од музиката во голем број различни можни низи. Кауел исто така користел специјално осмислени нотации за да воведе варијабилност во изведбата на некое дело, понекогаш сугерирајќи им на изведувачите да импровизираат краток пасус или да свират ad libitum. Подоцнежните американски композитори, како што е Алан Хованес (започнувајќи со неговиот „Лусаџак“ од 1944 година) користеле процедури површно слични на Кауел, во кои различни кратки обрасци со специфични точки и ритам се доделени на повеќе делови, со упатства тие да се изведуваат постојано со сопствена брзина без координација со остатокот од ансамблот. Некои научници сметаат дека резултантното замаглување е „тешко алеативен, бидејќи точните интонации се внимателно контролирани и какви било две изведби ќе бидат суштински исти“ иако според друг писател, оваа техника е во суштина иста со онаа што подоцна се користи од Витолд Лутославски. Во зависност од живописноста на техниката, објавените резултати на Хованес ги коментираат овие делови на различен начин, на пример, како „Слободно темпо/ефект на“ и „Повторете и повторете без подготовка, но не заедно“. <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ '' <span title="The material near this tag may rely on an unreliable source. (June 2010)">несигурен извор? '' Во Европа, по воведувањето на изразот „алеторна музика“ од Мејер-Еплер, францускиот композитор Пјер Булез бил главно одговорен за популаризација на терминот.
Други рани европски примери за алеаторика вклучуваат Клавиерштук XI (1956) од Карлхајнц Стокхаузен, кој содржи 19 елементи што треба да се изведат во низа што треба да ги утврди во секој поглед изведувачот. Витолд Лутославски (започнувајќи со Jeux Vénitiens во 1960–61) користел форма на ограничена алеаторика, каде што се специфицирани мостови и интонации, но ритмичката координација на одредени делови во составот ја оставал на случајноста.
Имало многу конфузија во поимите алеаторна и неопределена/случајна музика. Едно од парчињата на Кејџ, HPSCHD, кое било компонирано со користење на случајни процедури, користи музика од Моцарт - Мусикалишес Вурфелшпил, споменато погоре, како и оригинална музика.
Видови на неодредена музика
Некои писатели не прават разлика помеѓу алеаторика, случајност и неодреденост во музиката и ги користат термините наизменично. Од оваа гледна точка, неодредената или случајна музика може да се подели во три групи: (1) употреба на случајни постапки за да се добие одредено, фиксно дело, (2) мобилна форма и (3) неопределена нотација, вклучувајќи графичка нотација и текстови.
Првата група вклучува дела во кои елементот случајност е вклучен само во процесот на компонирање, така што секој параметар е фиксиран пред нивната изведба. Во Музика на промени на Џон Кејџ (1951), на пример, композиторот селектирал времетраење, темпо и динамика со употреба на I Ching, древна кинеска книга во која пишува методи за постигнување случајни броеви. Бидејќи ова дело е апсолутно фиксирано од изведба до изведба, Кејџ го сметал за целосно определено дело направено со користење на процедури за случајност. На ниво на детали, Јанис Ксенакис користел теории на веројатност за да дефинира некои микроскопски аспекти на Питопракта (1955–56), што е грчки за „дејствија со помош на веројатност“. Ова дело содржи четири дела, кои се одликуваат со текстурални и тембарски атрибути, како што се глисандо и пицикато. На макроскопско ниво, деловите се дизајнирани и контролирани од композиторот, додека единечните компоненти на звукот се контролирани од математички теории. <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This information is too vague. (January 2012)">нејасно  ] Во вториот вид неопределена музика, елементите на случајност ја вклучуваат изведбата. Нотираните настани ги обезбедува композиторот, но нивниот аранжман е препуштен на изведувачот. Клавејнц Стокхаузен Клавиерштук XI (1956) презентира 19 настани кои се составени и обележани на традиционален начин, но аранжманот на овие настани го одредува изведувачот спонтано, за време на изведбата. Во Достапни форми II на Ерл Браун (1962), се бара од диригентот да одлучи за редоследот на настаните во самиот момент на изведба.
Најголем степен на неодреденост достигнува третиот тип на неодредена музика, каде што традиционалната музичка нотација се заменува со визуелни или вербални знаци кои сугерираат на кој начин може да се изведе дело, на пример во графички партитури. Декември 1952 година (1952 година) на Ерл Браун покажува линии и правоаголници со различна должина и дебелина што може да се читаат како гласност, времетраење или интонација. Изведувачот избира како да ги прочита. Друг пример е ''Пресек бр. 2'' на Мортон Фелдман (1951) за соло пијано, напишан на координатна хартија. Временските единици се претставени со квадратите кои се гледаат хоризонтално, додека релативните интонациски нивоа на високи, средни и ниски ноти, се означени со три вертикални квадрати во секој ред. Изведувачот одредува кои интонации и ритми треба да се свират.
Музика со отворена форма
Отворена форма е израз што понекогаш се користи за подвижни или поливалентни музички форми, каде редоследот на движења или секции е неопределен или се препушта на изведувачот. Роман Хобенсток-Рамати составил серија влијателни „мобилни“ како „Интерполација“ (1958).
Сепак, „отворената форма“ во музиката се користи и во смисла дефинирана од историчарот на уметност Хајнрих Волфлин, да означува дело кое е суштински нецелосно, претставува незавршена активност или укажува надвор од себе. Во оваа смисла, „мобилната форма“ може да биде или „отворена“ или „затворена“. Пример за „динамична, затворена“ подвижна музичка композиција е Циклус на Штокхаузен (1959).
Стохастична музика
Стохастичните процеси може да се користат во музиката за да се компонира фиксирано дело или може да се произведат за време на перформанси. Стохастичката музика се препишува на Ксенакис, кој го измислил терминот стохастичка музика. Специфични примери на математика, статистика и физика применети на музичкиот состав се употребата на статистичката механика на гасови во Питопратка, статистичка дистрибуција на точки на рамнина во Дијаморфози, минимални ограничувања во Ахоррипсис, нормална распределба во СТ/10 и Атреи, Маркови синџири во „Аналогики“, теорија на игри во „Двобој“ и „Стратеги“, теорија на групи во „Номос алфа“ (за Зигфрид Палм), теорија на множества во Херма и Еонта и Брауново движење во „Н’Шима“. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2013)">потребно е цитирање  ] Ксенакис често користел компјутери за да ги произведе своите композиции, како што се ST сериите, вклучувајќи ги Морсима-Аморисима и Атрес, и го основал CEMAMu.