cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Модернизам
Периодот пред Првата светска војна
Сите се исти, во однос на британската и американската литература, "Кога (ако) модернизмот исчезна и постмодернизмот бил поведен речиси како жестоко како преминот од викторианизам на модернизмот да се случило". Пост-воениот период ги остави главните градови на Европа во подигнување со итноста на економска и физичка обнова и политички да се регрупираат. Во Париз (поранешниот центар на европската култура и поранешниот главен град на светот на уметноста) климата за уметност беше катастрофа. Важни колектори, дилери, и модернистички уметници, писатели, поети и избегале од Европа за Њујорк и Америка. На надреалистите и современи уметници од секој културен центар на Европа избегале напад на нацистите за безбедно засолниште во САД. Многу од оние кои не бегаа исчезнаа. Пред неколку уметници, особено Пабло Пикасо, Анри Матис, и Пјер Бонард, остана во Франција и преживеа. 1940-тите во Њујорк, се најави триумфот на американскиот апстрактен експресионизам, едно модернистичко движење кое комбинира научени лекции од Анри Матис, Пабло Пикасо, надреализам, Жоан Миро, кубизмот, Фавизам и раниот модернизам преку големи учители во Америка како Ханс Хофман и Јован Д. Грим. Американски уметници имаа корист од присуството на Пит Мондријан, Фернан Леже, Макс Ернст и групата Андре Бретон, галерија на Пјер Матис, и галеријата на Пеги Гугенхајм на Уметноста на овој век, како и други фактори. Полок и апстрактни влијанија Во текот на доцните 1940-ти радикален пристап на Џексон Полок за сликарство револуцираше во потенцијалот за целата современост на уметноста што излезе по него. До извесен степен Полок сфати дека патување кон правење на работата на уметноста е толку важно како и работата на самата уметност. Како иновативните креативности на Пабло Пикасо на сликарството и скулптурата, во почетокот на 20 век преку кубизмот и конструирана скулптура, Полок го редефинира начинот на кој уметноста е направена. Неговиот потег далеку од штафелајното сликарство и конвенционалноста беше ослободителен сигнал до уметници од неговата ера и на сите кои дојдоа после. Уметници сфатија дека процесот на Џексон Полок пуштање на платно незатегнати суровини на подот каде што тоа би можело да биде нападнат од сите четири страни со користење на уметнички и индустриски материјали; капење и фрлање линеарни јато на боја; цртање, боење, и четкање; користење на метафорика и неметафорика-суштински разрушен на правење на уметност надвор од било која претходна граница. Апстрактниот експресионизам генерално е проширено и се развиени дефинициите и можностите на располагање на уметници за создавање на нови дела на уметноста.
Поп-арт
Во 1962 година Сидни Џенис Галерија ги постави Новите реалисти, првата голема поп-арт групна изложба во горниот град на уметничка галерија во Њујорк. Џенис монтираше изложба во 57 Улица продавница во близина на неговата галерија на 15 Е 57 улица. Претставата предизвика шокираност низ Њујорк училиште и се прошири низ целиот свет. Претходно во Англија во 1958 година терминот "поп-арт" беше употребуван од страна на Лоренс Аловај да се опишат сликите кој го прослави потрошуваштвото на пост Втората светска војна. Ова движење отфрли апстрактен експресионизам и нејзиниот фокус на херменевтички и психолошки внатрешни работи во корист на уметност, која прикажа и често прославен материјал потрошувачката култура, реклама, и иконографијата на време на масовното производство. Раните дела на Дејвид Хокни и делата на Ричард Хамилтон и Едуардо Паолоци биле сметани како плодотворени примери во движење. Во меѓувреме, во центарот на сцена во Њујорк Ист Вилиџ 10-та улица на галерии, уметниците ја формулираа американската верзија на поп-арт. Клас Олденбург ја имаше својата продавница, и зелена галерија на 57 улица почна да покажува дела на Том Веселман и Џејмс Росенкист.Подоцна Лав Кастели ги изложи делата на другите американски уметници, вклучувајќи ги и оние на Енди Ворхол и Рој Лихтенштајн за повеќето од нивните кариери. Постои поврзаност меѓу радикалните делата на Марсел Дишан и Ман Реј, бунтовниците дадаисти со смисла за хумор, и поп уметници како Клас Олденбург, Енди Ворхол, и Рој Лихтенштајн, чии слики репродуцираат изглед на Бендај точки, техника користена во комерцијална репродукција.
Минимализам
До почетокот на 1960-тите години минимализмот се појави како апстрактно движење во уметноста (со корени во геометриска апстракција на Казимир Малевич, Баухаус и Пит Мондријан), кои ја отфрлија идејата на релационално и субјективно сликарство, сложеностa на апстрактни експресионистички површини, и емоционален заитгаист и полемики присутни во арената на акционото сликарство. Mинимализмот тврдеше дека екстремен едноставност може да ги опфати сите на возвишеното застапеност потребни во уметноста. Поврзани со сликари, како што Френк Стела, минимализмот во сликарството, за разлика од другите области, е модернистичко движење. Минимализмот е различно образложен или како претходник на постмодернизмот, или како постмодернистичко движење. Во втората перспектива, во почетокот на минимализмот дадоа напредни модернистички дела, но движењето делумно ја напушти оваа насока, кога некои уметници како Роберт Морис ја смени насоката во корист на анти-форма движење. Хал Фостер, во својот есеј во сржта на минимализмот, го испитува степенот до кој Доналд Џад и Роберт Морис двата признаваат и го надминат модернизмот Гринбергијан во нивните објавени дефиниции на минимализмот. Тој тврди дека минимализмот не е "ќор-сокак "на модернизмот, но" парадигма кон постмодерни практики кои продолжуваат да бидат изработени денес.
Постминимализам
Во доцните 1960-ти Роберт Пинкус-Витен го измисли терминот постминимализам за да се опише минималистичка добиена уметност која имаше содржина и контекстуални импликации дека минимализмот ги одби. Терминот е применет од страна на Пинкус-Витен на работата на Ева Хесе, Кит Сониер, Ричард Сера и нови работа од страна на поранешниот минималисти Роберт Смитсон, Роберт Морис, и Сол Левит, и Бери Ле Ва, и други. Други минималисти вклучувајќи Доналд Џад, Дан флавин, Карл Андре, Агнес Мартин, Џон Мекракен и други продолжија да произведуваат нови модернистички слики и скулптури за остатоците на нивните кариери. Во 1960-тите работата на авангарда минималистички композитори Ла Монте Јанг, Филип Глас, Стив Рајх, и Тери Рајли, исто така, се истакна во уметничкиот свет во Њујорк. Од тогаш, многу уметници го прифатија минималниот или постминимални стилови и етикетата "постмодерен" што е поврзан со нив. Колаж, збир, инсталации Поврзано со апстрактниот експресионизам беше појавата на комбинирање произведени предмети со уметнички материјали, оддалечувајќи се од претходните конвенции на сликарството и скулптурата. Работата на Роберт Раушенберг е пример за овој тренд. Неговите "комбинации" на 1950-тите години беа претходниците на поп-арт и инсталација на уметност, а користени збирови на големи физички објекти, вклучувајќи ги и препарирани животни, птици и комерцијални фотографии. Раушенберг, Џаспер Џонс, Лари Реки, Џон Чемберлејн, Клас Олденбург, Џорџ Сегал, Џим Дине и Едвард Киенхолц беа меѓу важните пионери на двете апстракција и поп-арт. Создавање на нови конвенции на правење на уметноста, тие го направија прифатливо во сериозна современа уметност кој заокружува радикално вклучување во своите дела на неверојатни материјали. Друг пионер на колаж беше Џозеф Корнел, чиј повеќе интимно намалени дела биле гледани како радикални, како резултат на двата на неговата лична иконографија и неговата употреба на пронајдени објекти.
Нео-Дада
Во почетокот на 20 век Марсел Дишан покажа писоар како скулптура. Тој ја тврдел неговата намера дека луѓето погледнале на писоар како да е дело на уметноста, бидејќи тој рече дека тоа е дело на уметноста. Тој се осврна на неговата работа како "готов". Фонтаната беше писоар потпишан со псевдонимот Р. Мут, изложбата на кој го шокираше уметничкиот свет во 1917 година. Ова, како и други работи на Дишан се генерално етикетирани како Дада. Дишан може да се види како претходник на концептуалната уметност, други познати примери се 4'33 на Џон Кејџ ", која е четири минути и триесет и три секунди на тишина, и (Erased de Kooning) на Раушенберг. Многу концептуални дела го застапуваат гледиштето дека уметноста е резултат на гледачот гледање на објект, или дејствуваат како уметност, а не на внатрешните квалитети на самото дело. Така, Фонтана било изложена, тоа беше скулптура. Марсел Дишан славно се откажа од "уметност" во полза на шах. Композитор на авангарда Дејвид Тудор создаде парче, Реунион (1968 г.), напишана заедно со Ловел Крос, кој се одликува со шах во кој секој потег предизвикува ефект на осветлување или проекција. Дишан и Кејџ ја играа играта во работата на главниот. Стивен Бест и Даглас Келнер го идентификуваат Раушенберг и Џаспер Џонс, како дел од преодна фаза, под влијание на Марсел Дишан, помеѓу модернизмот и постмодернизмот. И двете користеа слики од обични предмети, или нивните објекти, во својата работа, додека се задржуваат на апстракција и сликарски гестови на високиот модернизам. Уште еден тренд во уметноста поврзана со Нео-Дада е употребата на голем број на различни медиуми заедно. Интермедијален, термин измислен од страна на Дик Хигинс и значеше да се пренесе нови уметнички форми со должината на линиите на Флуксус, конкретна поезија, пронајдени предмети, перформанса на уметност, како и компјутерска уметност. Хигинс беше издавач на Нешто Друго прес, конкретен поет, сопруг на уметничката Алисон Ноулс и обожавател на Марсел Дишан.
Жабичка Река
Жабичка Река — река во Југоисточна Македонија и десна притока на реката Вардар.
Модернизам
Крајот на периодот
Продолжување на апстрактен експресионизам, бојата го опфати сликарство, лирска апстракција, геометриска апстракција, минимализам, апстрактен илузионизам, процесот на уметност, поп-арт, постминимализам, како и други на крајот на 20 век модернистички движења во двете, сликарството и скулптурата, продолжи во текот на првата деценија на 21 век и претставува радикално нови насоки во оние медиуми. На крајот на 21 век, добро воспоставени уметници, како што Сер Ентони Каро, Луцијан Фројд, Си Твомбли, Роберт Раушенберг, Џаспер Џонс, Агнес Мартин, Ал Хелд, Елсворт Кели, Хелен Франкенталер, Френк Стела, Кенет Ноланд, Жил Олитцки, Клас Олденбург, Џим Дине, Џејмс Росенкист, Алекс Кац, Филип Пирлштајн, и помлади уметници, меѓу кои Брис Марден, Чак Клос, Сем Гилијам, Исак Виткин, Шон Скули, Махирван Мамтани, Јосиф Нечватал, Елизабет Мареј, Лари Пунс, Ричард Сера, Валтер Дарби Банард, Лари Зокс, Рони Ландфилд, Роналд Дејвис, Дан Кристенсен, Џоел Шапиро, Том Отернес, Џоан Снајдер, Рос Блекнер, Арки Ранд, Сузан Криле, а десетици други продолжија да произведуваат витално значење и влијателни слики и скулптури. Разлики помеѓу модернизмот и постмодернизмот До почетокот на 1980-тите години на постмодерното движење во уметноста и архитектурата почна да се воспостави својата позиција преку различни концепциски и интермедијални формати. Постмодернизмот во музиката и литературата почна да се одржи порано. Во музиката постмодернизмот е опишана во едно упатување на работа, како "термин воведен во 1970-тите", додека во британската литература, енциклопедијата Оксфорд на британската литература го гледа модернизам "отстапување на својата доминација со постмодернизмот", уште во 1939 година. Сепак датумите се многу дискутабилни, особено затоа што според Андреас Хусеин: "една критичар на постмодернизмот е друг критичар на модернизмот" Ова ги вклучува оние кои се критични за поделба меѓу двата и ги гледа нив како два аспекта од истото движење, и. верувам дека доцниот модернизам продолжува. Модернизмот е сеопфатна етикета за широк спектар на културни движења. Постмодернизмот во суштина е централизирано движење кое се именува самиот, врз основа на социо-политичка теорија, иако терминот сега се користи во поширока смисла за да се однесуваат на активностите од 20 век па наваму кои покажуваат свест и реинтерпретирање на модата. Постмодерна теорија тврди дека обидот за канонизирање на модернизмот "по фактот" е осуден на неразрешување контрадикции. Во потесна смисла, она што беше модернистичкo не беше нужно, исто така, постмодерниот. Тие елементи на модернизмот, кој ги потенцираше бенефициите на рационалност и социо-технолошки напредок беа само модернистички.
Жабичка Река
Течение
Реката извира во источниот дел на планината Кожуф. Нејзиното течение е западно од селото Негорци и северозападно од градот Гевгелија. Се влева во реката Вардар од нејзината десна страна.
Модернизам
Значење и влијание
Според српскиот поет Јован Дучиќ, модернистите се востаници против колективниот вкус, против традицијата и против историјата, тие се бунтовници против воспоставените навики и непријатели на сите ограничувања. Пред да се обидат да создадат нешто ново, тие најпрвин се трудат да го урнат старото; во нив повеќе доаѓа до израз инстинктот на новиот човек отколку на новиот творец; тие не се прашуваат дали се носители на прогресот или се само претставници на дегенерацијата; тие само ја претставуваат младешката нетрпеливост кон старото и својата желба за лична афирмација. Оттука, модернизмот е повеќе интересен како движење, отколку по неговите претставници меѓу кои има повеќе збунети отколку побунети. Тој смета дека по Првата светска војна се појавила цела војска лирски поети со безбројни девизи и програми, нешто што не било видено до тогаш. Меѓутоа, според него, станува збор само за книжевна манија која довела до тоа никогаш да не се пишувало толку многу, а да се има толку малку вредно за читање; и никогаш во историјата немало толку шарлатани и трговци со валкана хартија. Оттука, сè она што ја имало таа несреќа да се нарече модернизам завршило во здодевност.
Фердинанд Врангел
Фердинанд (Фјодор) Петрович Врангел (Фердина́нд Петрович Врангель; Псков, 9 јануари 1797 — Дорпат, 6 јуни 1870) бил барон, руски морепловец, поларен истражувач, адмирал, почесен член на Руската академија на науките во Санкт Петербург во (1855) и еден од основачите на Руското географско друштво.
Потекло
По него го добил името Врангеловиот остров.
Главен труд: „Патување по северните брегови на Сибир и по Леденото море 1820—1825“ (1841)
Мала Фуша
Мала Фуша — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Макеларе.
203 п.н.е.
203 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 203. година пред новата ера, 203. од првиот милениум п.н.е., 3. од 3 век п.н.е. и четвртта од 200-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5305 и 5306 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4547 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3557 и 3558 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 550.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 203 година се протега во 2433 и 2434, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2493 и 2494 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 340. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 849 и 848 исламска година пред хиџра.
Мартовски Иди (филм)
Мартовски Иди (англиски: The Ides of March) е американски филм од 2011 година, во режија на Џорџ Клуни. Главните улоги го играат: Џорџ Клуни, Рајан Гослинг, Филип Сејмур Хофман, Пол Џамати и Мариса Томеи.
Содржина
Идеалистичкиот соработник во кампањата, Стивен Маерс, му се заколнува на целосна верност на гувернерот Мајк Морис, кој е претседателски кандидат, чии напредни идеи би можеле да ја променат политичката сцена. Сепак, бруталната изборна трка во Охајо го става на тест интегритетот на Морис. Стивен е заробен во валканата битка и се замешува во скандал, така што, за да преживее, тој мора да игра на двете страни.
Виљагонсало
Виљагонсало — општина со метоположба во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2005 година (Национален статистички институт (INE)), општината има население од 1.336 жители.
Трапез
Во геометрија, трапез е испакнат четириаголник со точно еден пар паралелни страни. Има три „типа“ на трапези.
Формули и особини за општ трапез
Нека е даден трапез со основи (паралелни страни) a и b, со краци c и d и со висина h.
Периметар
Висина
Основна поставка: Трапез со основи a и b и краци c и d постои ако и само ако h постои, т.е. ако и само ако поткорениот израз во погорната формула за h е позитивен број.
Пример: Нека е a=12m, b=10m, и h=6m. Плоштината на ваков трапез е: P=66m2. Meѓутоа, трапезот не може еднозначно да се определи, а и периметарот L не е одредлив.
Пример: Нека е a=19mm, b=8mm, c=7mm и d=6mm. Користејќи ја формулата за висина h, поткорениот израз е 5760>0 и h=3,45 (приближно). Периметарот e L=40mm, a плоштината e P=46,57mm2 (приближно)
Пример: Нека е a=19mm, b=7mm, c=4mm и d=5mm. Користејќи ја формулата за висина h, поткорениот израз е -9009<0. Нема трапез со овие димензии.
Терминологија
Во САД и Канада се користи зборот трапезоид (trapezoid) за трапез, а зборот трапезиум (trapezium) за трапезоид (без паралелни страни). Вон САД и Канада, англиските зборови ја имаат обратното значење, а истите се слични/исти со зборовите користени низ Европа вклучувајќи ја и Р.М., односно се користи зборот трапезиум за трапез, а зборот трапезоид за трапезоид.
Рамнокрак трапез
Трапез во кој непаралелните страни се складни, т.е. со иста должина се вика рамнокрак трапез. Во рамнокрак трапез, внатрешните агли кај секоја основа се еднакви (складни). Рамнокрак трапез е потполно определен ако се знае должината на едната основа и големината/должината на два од елементите α, h, d, или a-b каде што α е кој било агол, h е висината, c е (кој било) крак и a-b е (позитивната) разлика на должините на основите. (Се разбира дека наместо должината b-a може да се знае и должината на другата основа.
Пример: Нека е a=9 cm, h=3 cm и α=45° нека e аголот помеѓу a и c. Тогаш (a - b)/2 = h/tan(45°) = 3 cm/1 = 3 cm и a - b=6 cm и b=3 cm. c = h/sin(45°) = 3√2 cm =4,24 cm. Горните внатрешни агли се по 180°-45°=135°.
Пример: Нека е a=5 cm, h=3 cm и α=45° нека e аголот помеѓу a и c. Тогаш (a - b)/2 = h/tan(45°) = 3 cm/1 = 3 cm и a - b=6 cm и b= -1 cm. Таков трапез не постои.
Правоаголен трапез
Трапез кој има точно два внатрешни агли по 90° се вика правоаголен трапез. Од суплементноста на внатрешните агли на секој крак на трапез следува дека правите агли доаѓаат во парови, т.е. ако еден внатрешен агол е прав агол, тогаш и другиот агол на тој крак е прав. Меѓутоа, четириаголник со 4 прави агли е правоаголник, а истиот има два пара на паралелни страни, а во Р. Македонија таков четириаголник не се смета за трапез (се бара точно еден пар паралелни страни.)
Правоаголен трапез е потполно дефиниран ако се знае должината на едната основа и големината/должината на два од елементите α, h, d, или a-b каде што α е кој било од неправите агли, h е висината (и едниот крак), d е косиот крак и a-b е (позитивната) разлика на должините на основите. (Се разбира дека наместо должината b-a може да се знае и должината на другата основа.
Црква „Св. Антониј“ - Орљак
Свети Антониј (Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου) — црква во селото Орљак, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
Трапез
Правоаголен трапез
Пример: Нека е a=7 cm, d=4 cm и α=30° e аголот помеѓу a и d. Тоѓаш a-b = d · sin(30°) = 4 cm · 0,5 = 2 cm и b=5 cm; h=d · cos(30°) = 2√3 cm =3,46 cm. Четвртиот агол е 180°-30°=150°.
Црква „Св. Антониј“ - Орљак
Историја
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1703 г. Уништена е во пожар на 12 февруари 1982 г. Обновена е како крстокуполна базилика.
Трапез
Плоштина, средна линија и висина на трапез
Отсечката која ги сврзува средните точки на краците (непаралелните страни) на еден трапез се вика средна линија.
Плоштината Р на трапез со средна линија m:
Плоштината Р на трапез со основи a, b и краци c и d:
Кога една од паралелните страни „се смалува“ на точка (на пример b = 0), трапезот „станува“ триаголник со страни 'a, c и d'' и погорната формула се редуцира на Херонова формула за плоштина на триаголник. ''
Еквивалентна формула за плоштина која повеќе личи на Херонова формула е:
Дијагонали на трапез
Должините на дијагоналите се:
Карактеризации на трапез
За даден испакнат четириаголник, следните особини се еквивалентни и се и доволен услов четириаголникот да има барем еден пар паралелни страни:
Понатаму, на еден трапез:
Друго
Во калкулус и бројчена математика се користи таканаречениот метод на трапези за приближно пресметување на површина под позитивна рамнинска крива, односно за приближно пресметување на определен интеграл на соодветната функција f: R -> R во одреден интервал.
Тежиште, односно центар на маса или центроид на трапез со униформна густина е пресекот на отсечката која ги спојува средните точки на основите и правата паралелна со основите која е на растојание x од поголемата основа каде што:
NGC 3681
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3681 се споменува и како UGC 6445, MCG 3-29-48, CGCG 96-45, IRAS 11238+1708.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3681 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3681 има привидни димензии од 3' х 2,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 3681 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35193. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1437. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 51.
Манастир Покајница
Манастирот Покајница е манастирски комплекс во Велика Плана, Србија.
Историја
Манастирот служел како парохиска црква до 1954 година, кога бил претворен во манастир. Оригиналниот иконостас е насликан од Константин Зограф кој работел во Србија во втората и третата деценија на 19 век. Во дворот на црквата има дрвена камбанарија како и станбени простории, веројатно од времето на изградбата на црквата, со дрвени решетки на прозорците. Конзерваторските работи на црквата се извршени во 1951 година, а на иконостасот во 1987–88 година.
Во 1979 година Србија ја прогласил Покајница за споменик на културата од исклучително значење и како таков е заштитен со закон.
Поврзано
44.31038°N, 21.05637°W
Јордсанд
Јордсанд (Jordsand) — поранешен мал халиг близу севернофризискиот брег во Данска и сместен југоисточно од данскиот остров Реме и источно од германскиот остров Зилт. Островот бил првпат именуван како Хиортсанд („остров на елени“) и веројатно бил поврзан со копното и со островот Зилт. Старото име означува дека имало елени на островот.
Денес, областа е песочен брег (højsande), Jordsand Flak слично на Коресанд близу Фане.
Неговото име го носи една од најстарите организации во Германија за животната средина, Verein Jordsand, која е основана во 1907 година.
Стура Шефалет (национален парк)
Стура Шефалет (швед. Stora Sjöfallet) е национален парк во округот Норботен во северниод дел на Шведска, на границата со Норвешка. Отворен е во 1909 и сочинува дел од областа Лапонија, која е прогласена за светско наследство на УНЕСКО. Во паркот некогаш постоеле највеличенствените водопади во Европа, но набргу по прогласувањето на паркот владата дозволила изградба на хидроенергетски капацитети. Со измената на текот на водата ги снемало и водопадите, а ова воедно причинило оштетување на крајбрежјето на езерото Акајауре. Во овој дел од паркот подоцна е изграден далновод, патишта и брегови од чакал. Поради драстичните промени на пејзажот, веќе во 1960-тите се довело во прашање постоењето на паркот. Денес подрачјето со водопади не е дел од паркот, иако тие биле главната причина за неговото прогласување.
Паркот зафаќа површина од 1.278 км². Акумулацијата Акајауре го дели на два дела. Западниот и северниот дел на паркот зафаќаат дел од Скандинавските Планини, и имаат неколку ледници и некои од највисоките врвови во земјата. Над паркот се извишува планината Ака, наречена „Кралицата на Лапонија“. Ридските предели во јужниот дел на паркот се прекриени со елки.
Хари Рамберг
Хари Рамберг (6 април 1909 — 25 август 2001) — шведски тенисер. Тој бил двократен шведски национален првак во поединечна конкуренција во 1931 и 1933 година. Рамберг исто така бил седумкратен шампион во двојки (парови) заедно со Курт Остберг помеѓу 1927 и 1933 година и исто така национален шампион во затворен простор (сала) помеѓу 1929 и 1933 година. Тој бил еднаш и шампион во мешани двојки во затворен простор заедно со Ејвор Аквилон во 1933 година. Рамберг го освоил Купот на шведскиот крал во 1930, 1931 и 1932 година.
NGC 6049
NGC 6049 — ѕвезда во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хари Рамберг
Тениска кариера
Роден е во градот Стокхолм, и на почетокот од својата кариера го освоил шведското државно првенство за јуниори до 16 години и тоа во 1924 година.
Во јули 1927 година заедно со Курт Остберг ги обезбедиле титулите во двојки (парови) во градовитеСалтсјобаден и Лисекил Тој се појавил на меѓународната тениска сцена додека бил селектиран на Нордискиот куп против Данска. Рамберг имал успешен почеток со помош на шведската тениска легенда Суне Малмстром против тенисерите Аксел Петерсен и Арне Велшов-Расмусен.
Во август 1928 година Рамберг и Остберг го освоиле Салтсјобаден Мастерс купот во двојки. Во меѓуклупскиот натпревар помеѓу градот Стокхолмс Алмана Лонтенис Клуб и градот Осло биле поразени од парот Кристоферсен и Фагерстром.
Во јули 1929 година, тој бил во главната фаза на турнирот во Вимблдон, но предвремено го напуштил поради поразот од австралиецот Клифорд Стирлинг Колвин. Во двојки (парови), двојката Рамберг-Остберг загубила од англичаните Чарлс Кингсли и Џон Олиф. Во натпревар на Данска против Шведска, кој не е игран во рамките на Дејвис купот, во 1929 година, победила Шведска со три спрема два. Рамберг бил вклучен во натпреварот во двојки заедно со Курт Остберг и играле против Ајнер Улрих и Фриц Глеруп. Постигнале чиста победа со резултат од 3:0. Во март тој го освоил првенството кое се играло во Стокхолм и тоа во двојки заедно со Остберг, а исто така го освоил турнирот во конкуренција на мешани двојки. Во јуни стигнал до четвртфиналето на холандското првенство, а на крајот во финалето загубил од Хендрик Тимер. На истиот турнир стигнал до полуфиналето во двојки откако го елиминирале унгарскиот тим составен од Калман Кирхмаер и Бела Халтер. Во август, на турнирот воСалтсјобаден, тој ја освоил титулата во двојки со Остберг, но морал да се повлече од финалето во мешани двојки со што неговите противници го добиле натпреварот. Во ноември, екипата на Будимпешта го предизвикала градот Стокхолм. Остберг и Рамберг ги победиле искусните унгарски ветерани во тенис Бела фон Керлинг и Пал Ашнер во четири сета иако домашниот тим имал водство од 2:1 во сетови.
Во април 1930 година на Стокхолм Индорс турнирот тој повторно настапувал со колегата Остберг во двојки, во кои тие доминирале, но морале да се соочат еден против друг во конкуренција на мешани двојки. На крајот во мешани двојки победил неговиот партнер од обични машки двојки Остберг заедно со неговата партнерка. Во мај тој бил повикан да настапи во натпреварот од Дејвис купот против Југославија, но ги загубил сите три негови натпревари. Во август на Стокхолм Аутдорс турнирот победил во натпревар во двојки повторно заедно со Остберг. Во тимот на Шведска кој настапувал во Дејвис купот против Германија во градот Манхајм, Рамберг бил вклучен во тимот и тогаш Шведска успеала да ја победи тогашната германска репрезентација со резултат од 4:1. Рамберг успеал да го победи домашниот играч Филип Бус, но не успеал истото да го стори против Валтер Десарт во следниот натпревар. Истиот месец во Стокхолм на втората неофицијална екипна пресметка против тимот на Данска Рамберг загубил од Улрих, но и од Хенриксен.
На почетокот на 1931 година во една посета на туристичкиот Тркачки клуб во Париз членовите на тимот на Стокхолм одиграле натпревар со познатите француски таканаречени четворица мускетари. Тенисерите Жак Брињон и Кристијан Бусус ги предизвикале на натпревар парот Рамберг-Остберг и ги совладале во четири сета. Во февруари 1931 година, во Стокхолм се одржал меѓународен натпревар помеѓу Англија-Шведска, и англиската двојка Фред Пери и Хари Ли успеале да ги победат Рамберг и Остберг во еден трилер натпревар од пет сета. Во одлучувачкиот сет французите ги победиле со резултат од 6:1. Во април Рамберг на турнирот Стокхолм Миксед Индорс повторно со партнерот од Дејвис куп тимот Остберг, заедно успеале да ја одбранат титулата во двојки. На годишниот Нордиски куп во август (Данска против Шведска) Рамберг загубил во поединечна конкуренција против Арне Велшов-Расмусен, но успеал да го израмни резултатот во игра на двојки со Остберг против Велшов-Расмусен и Глеруп. Истиот месец тој го освоил турнирот во Стокхолм на отворено заедно со Остберг, но титулата во мешани двојки морал да му ја отстапи на својот партнер од машки двојки.
Во 1932 година Франција успеала да ја победи Шведска во Стокхолм, Рамберг загубил од Антоан Гентиен и Жак Брињон во два натпревари во поединечна конкуренција и еден натпревар во двојки. Истата година Шведска ја победила Германија, а Рамберг остварил победи против Десарт и Еберхард Норни. Во април пак со својот партнер Остберг ја освоил својата втора титула во затворен простор, но не успеал во мешаното финале, повторно загубил од мешаната двојка на својот пријател Остберг. Во Џуршолм турнирот Остберг ја освоил титулата пред Рамберг, но како и обично тие заедно повторно успеале да победат во конкуренција на машки двојки. тие заедно се покажале како незапирлив пар во турнирот во двојки. Во ноември тимот составен од професионалци на тениската организација Тилден пристигнала во Шведска и организирала серија на натпревари против аматерите. Бил Тилден се натпреварувал со Рамберг и успеал да победи во сетови. Од друга страна Рамберг и Остберг ги победиле професионалните тимови на Тилден и Брус  Барнс, но и германскиот пар Ханс Нуслајн и Роман Најух. На крајот на годината во данско-шведскиот натпревар Рамберг загубил и во поединечна конкуренција и во двојки, иако овој пат избрал да игра заедно со Ингвар Гарел.
Во април 1933 година, Остберг и Рамберг ја освоиле својата трета титула во двојки во Стокхолм во сала, а Рамберг ја освоил својата прва и единствена титула во мешани двојки заедно со Ејвор Аквилон. Во август, во финалето на Нордискиот куп, тој ја донел првата победа на Шведска против Рагнар Хаген, но загубил подоцна во конкуренција на двојки против Хаген- Јохан Ханес. Во 1934 година, тимот отпатувал во Џуршолм за да го одигра вториот круг од натпреварот на Меѓународниот тениски турнир на тревна површина против Дејвис куп тимот на Белгија. Рамберг освоил еден натпревар, а загубил два други што резултирало со пораз на Шведска со еден разлика. Тој останал во градот и една недела подоцна победил во поединечна конкуренцијано и во двојки.
Во февруари 1934 година тој го претставувал Стокхолмскиот Алмана Лонтенис Клуб против Алмана Идротсклубен, победувајќи во два натпревари вклучувајќи ги оној во двојки заедно со Остберг и притоа загубил еден натпревар. Во март тој не можел да го одбрани својот трофеј во двојки во затворен простор во Стокхолм, затоа што загубил од Кале Шредер и Ингвар Гарел. Тоа бил првиот подвиг за нив. Во мај, во полуфиналето на Нордискиот куп против Норвешка, Јохан Ханес му се одмаздил на Рамберг во поединечна конкуренција за неговиот минатогодишен пораз. Во септември на годишните репрезентативни турнири тој повторно бил симнат од тронот во конкуренција на двојки од страна на Шредер и Гарел.
Во 1935 година тој учествувал во натпреварот каде се борел за титулата во мешани двојки со Мис Аквилон и загубил во три сета.
Личен живот
Хари Рамберг е роден на 6 април 1909 година во Стокхолм во семејството на Георг Харалд Рамберг и Реа Рамберг (Аронович). Родителите му биле стоматолози. Се оженил со Керстин Егерт во 1935 година. Тие имале три деца и тоа Клас-Горан (роден 1936 година), Моника (родена 1940 година) и Гунила (родена 1943 година). Тој имал една сестра со име Ана-Лиза, која се омажила за неговиот тениски соиграч од Дејвис купот Ингвар Гарел.
NGC 6049
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6049 се споменува и како SAO 121361.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6049 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 6,3 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 5 м 37,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 5' 48"".
Други поделби
Проучување на NGC 6049 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 200; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 945. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1067.
Шехзаде Јахија
Шехзаде Јахија (1585-1649) — отомански принц, за кој се смета дека бил син на османлискиот султан Мехмед III, а неговата мајка била Сафије султан. Кога неговиот татко Мехмед станал султан тој присуствувал на погубувањето на неговите чичковци. Неговата мајка била загрижена дека ова еден ден може да се случи и со Јахија. Поради ова тој побегнал во Грција и Бугарија каде наводно бил покрстен и го примил христијанството. Таму тој живеел во наредните осум години.
Битка за престолот
Кога неговите двајца браќа загинале во 1603 година неговиот помлад брат Ахмед I станал отомански султан. Јахија верувал дека како најстар син тој треба да го презема престолот во Цариград па поради ова остатокот од својот живот го посветил на стекнување на престолот. Сепак според османлиската пракса, децата на султанот се стекнувале најпрвин со управување на провинциски области и градови а по смртта на султанот тие придружувани од своите мајки се трудиле да соберат поголем број на приврзаници, а по погребот на нивниот татко тие се бореле меѓу себе додека еден не излезе победник.
Од 1603 па натаму, Јахија патувал во северна и западна Европа за да добие поддршка. Така тој бил во посета на Фиренца, Мадрид, Рим, Краков, Антверпен, Прага и други градови. Помеѓу 1614 и 1617 тој стапил во контакт со српските православни христијански владици во Косово и римокатоличките бискупи и водачи, како дел од неговата стратегија да се здобие со престолот. Тој наводно ветувал дека доколку стапи на престолот христијанството ќе го направи официјална религија во царството. Неколку години подоцна, со помош на руските и украинските козаци, тој предводел една флота од 130 брода кои го нападнале Истанбул. Тој конечно починал во 1649 на брегот на Црна Гора, кога бил бил вмешан во бунт организиран од римокатоличките епископи во Скадар.
Приедор
Приедор (босански, српски, хрватски: Prijedor) — град и општина во северозападна Босна и Херцеговина, поточно во ентитетот Република Српска. Градот се наоѓа во регионот Босанска краина и општината е втора најголема општина во Република Српска, а шеста во Босна и Херцеговина. Општината е со добар економски просперитет и има голем број индустриски гранки, сервиси и образовни центри.
Население
Според пописите, Приедор имал:
Во 1991 година, само градот Приедор имал население од 34,635:
Збратимени градови
Збратимени градови:
Партнерски градови :
Ишијас
Ишијасот претставува болка во грбот која се спушта кон една од двете нозе, познат е уште како лумбоишијалгија, а настанува со притискање на нервот ишијадикус, најдолгиот нерв во периферниот нервен систем се протега од задникот до стапалата.
Настанок
Ишијасот настанува поради дегеративните промени и прераното стареење на дискусите меѓу прешлените, исто така настанува и поради неправилното одење и седење, носење на обувки на висока потпетица, истегнување на мускулите, подигнување на голем товар, вишок килограми. Оштетениот дискус и воспаление на седечкиот нерв може да предизвика ишијас.
Симптоми
Најчести симптоми се болка и вкочанетост во лумбалниот предел на ’рбетот, кои вообичаено се јавуваат после некој напор, свиткување и подигнување товар. Болката од долниот дел на грбот се спушта преку колкот, задниот дел од надколеницата, преку подколеницата сè до прстот од ногата. Болката може да биде тапа, силна и остра, привремена или постојана, а со зголемување при секој напор, кашлање, кивање и често е проследена со трнење. Подигнување на ногата во лежечка положба води до истегнување на нервот ишијадикус и појава на болка.
Дијагноза и лекување
Во зависност од симптомите и лекарскиот преглед, може да се постави дијагноза, а потоа да се определи терапија во вид на против воспалителни лекови и аналгетици, лекови за опуштање на мускулите, а понекогаш и кортикостероиди. Во некои случаи, неопходно е, после смирување на болките и воспаленијата, да биде вклучена и физикална терапија, или пак дополнителна дијагностика како електомиографија (ЕМГ), која ќе покаже во колкав степен е оштетен коренот на нервот. Оперативен зафат ретко се препорачува, освен кога веќе болките се неподносливи и кога притисокот на нервот предизвикува паѓање на стапалата и нарушено празнење на мочниот меур и цревата.
Превенција
За да се намали ризикот од појавата на ишијас и болка, потребно е:
Ѕвончица
Ѕвончица — река во Западна Македонија.
Течение
Реката извира на планината Стогово. Нејзиното течение е западно од селото Гари и источно од градот Дебар.
Полска на Детскиот избор за песна на Евровизија
Полска учествувала на Детскиот избор за песна на Евровизија уште од неговото основање во 2003 година. Меѓутоа откако во својте први две учества го освојувала последното место, нивниот радиодифузер ТВП се повлекол од учество на Детската евровизија во 2005 година поради финансиски причини. После единаесет години пауза Полска ќе се врати во натпреварувањето во 2016 година.
Лусен
Лусен — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Кукс.
Коресанд
Коресанд (Koresand) — песочен брег близу севернофризискиот брег во Данска и сместен југозападно од данскиот остров Манде.
Постоела најмалку една населба на Коресанд пред честите плимни бури во текот на 1900-тите години да доведат да биде напуштен. Лете можно е да се патува од Манде до Коресанд со вагон влечен од трактор.
Алхемија
Алхемија — рана протонаучна практика во која биле комбинирани елементи на хемија, физика, астрологија, уметност, семиотика, металургија, медицина, мистицизам, и религија. Алхемичарите тежнееле кон остварување на три цели. Најпозната цел на алхемијата е остварувањето на трансмутација на било кој метал во злато или сребро. Алхемичарите исто така се обиделе да создадат еликсир, универзален лек што би ги лечел сите болести и би го продолжил човечкиот живот неограничено. Филозофскиот камен бил клуч за овие цели. Оваа мистична супстанца што наводно била и прав и течност во форма на камен, можела да ги оствари и двете цели. Третата цел била создавање на човечки живот. Алхемијата може да се смета како претходник на модерната хемија пред формулацијата на научниот метод.
Алхемијата како тема во уметноста и во популарната култура
Алхемијата се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
Куќата на Мантови (Варош)
При изградбата на индивидуалните згради на улицата „Нил Армстронг“, и тоа на М. Мантов (бр. 3), Воислав Главчев (бр. 19) и Стојан Чубриков (бр. 21), е откриен дел од некропола. Поточно, откриени се 4 гроба – цисти, оградени со камени плочи или само обележени со помали камења, во кои починатите биле положени во згрчена положба. Одгробни прилози се најдени 10 помали керамички садови, кои се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Истонов библиски речник
Истоновиот библиски речник (Easton's Bible Dictionary'')— Илустрираниот библиски речник, Трето издание, од Маг. Д.Д. Метју Џорџ Истон (1823-1894), издаден во 1897 од Томас Нелсон. Заради неговата старост, овој речник на Библијата е сега во јавна сопственост. И покрај неговиот назив, многу записи во овој речник се од енциклопедиска природа, иако има и кратки, речнички записи. Делото содржи околу 4,000 записи.
Делото дава опис и податоци за нешта од Библијата од гледна точка на Христијанството во XIX век. Иако некои записи се веќе застарени, делото е сепак од голема корист и значење.
204 п.н.е.
204 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 204. година пред новата ера, 204. од првиот милениум п.н.е., 4. од 3 век п.н.е. и петта од 200-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5304 и 5305 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4546 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3556 и 3557 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 549.
Калјампуди Рао
Калjампуди Радакришна Рао (роден на 10 септември 1920 година во Хадагали, држава Карнатака, Индија ) е индиски математичар и статистичар. Работи 40 години во Индија,  во Индискиот институт за статистика, каде што по пензионирањето на 60 годишна возраст заминува во САД и продолжува да работи уште 25 години на Универзитет во Питсбург  и  Државниот универзитет во Пенсилванија.
Живот и дејност
К.Р. Рао е роден во, Карнатака на 10 септември , 1920 година. Магистирал математика на Универзитетот Андра, Андра Прадеш,  а статистика на Универзитетот  Калкута во 1943. Тој бил еден од првите луѓе во светот кои магистрирале во областа на статистиката.
Академска кариера
К.Р. Рао магистрирал математика во прва класа и прв ранг на Универзитетот Андра (1941) и магистрирал статистика на Универзитетот Калкута (1943) во прва класа, прв ранг со рекордни оцени  кои до денес  никој не успеал да ги достигне, а стекнал и златен медал. Тој бил повикан да работи на проект во Музејот на антропологија и археологија на Универзитет во Кембриџ, Велика Британија. Врз основа на работата на проектот, тој докторирал во 1948 година на Универзитетот Кембриџ со Р.А. Фишер, таткото на модерна статистика, како негов советник. Во 1965 година се стекнал со звање доктор на науки врз основа на рецензија на неговото истражување за придонесите за статистиката. Почесни докторски дипломи: До денес, тој добил 36 Почесни докторски дипломи од универзитети во 19 земји ширум светот.
Дела
К.Р. Рао е автор на 14 книги и околу 400 научни трудови. Негови значајни дела се:
Семиотика
Семиотика е наука за толкување на знаците и нивните ситеми.
Главни гранки на семиотиката најчесто се сметаат:
Постои голема врска помеѓу семиотиката и комуникациите, односно комуникациските студии.
Добрејци
Добрејци — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Добрејци се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во Струмичко-радовишката Котлина. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 3 километри и претставува приградска населба.
Надморската височина во селото е 230 метри а површината на селото изнесува 552 ха. Селото се граничи со Баница, Струмица, Василево, Пиперeво, Просениково, Дабиле.
Денеска, селото се дели на Старо и Ново Добрејци. Новата населба се наоѓа западно од Старо Добрејци, и се разделени од Крива река.
Легенда
Во минатото, местото каде денеска се наоѓа Ново Добрејци се нарекувало Марино село, според неколкуте жени кои се викале Марина. Според легендата, селото било основано од сега напуштена населба помеѓу селата Водоча и Вељуса. Во таа населба постоела селска чешма која населението ја нарекуала Добринска чешма. Но во селото имало многу змии, па затоа жиелите на населбата го напуштиле местото и се населиле во месноста Црнилка. Но, поради појава на болести ѓителите биле принудени уште еднаш да основат нова населба, и тоа на местото на денешно Старо Добрејци. Поради тоа што им се допаднало новото место, населението започнало да го употребува терминот „Овде е добро“. Според ова, и селото го добило своето име - Добрејци.
Според друга легенда, името го добил според добрината на луѓето кои живееле во селото, додека според трета легенда, името на селото било според Добрин, жител на селото.
Османлиски период
За првпат селото се споменува во 1519 година кога биле евидентирани 24 домаќинства.
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Добрејци се состоело од 20 семејства и 72 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Добрејци  имало 250 жители Македонци.
Во селото како учител работел Коста Мазнејков во училиштето кое било основано во 1900 година.