cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Микеле Скарпони
2010
Скарпони ја започнал сезоната 2010 со пласмани меѓу првите десет: седми на Џиро ди Сардења и деветти на Класика Сарда во февруари, пред да се обиде да ја одбрани титулата на Тирено-Адријатико. Го презел водството на трката со победа на четвртата етапа, напаѓајќи со Винченцо Нибали, пред да го отфрли до целта. Подоцна, изгубил време од Стефано Гарцели на следните две етапи и влегол на завршниот ден со само две секунди предност. Екипата на Гарцели,, успеале да го спроведат својот предводник за да освои секунда на секој од двата средни спринта, а етапата била подобна за спринтери, со што Гарцели го презел водството и ја освоил трката. Потоа настапил на Сетимана Чиклистика Ломбарда, каде го освоил воведниот пролог, хронометар од 6,6 километри. Завршил втор на другите две етапи, со што ја освоил трката со 22 секунди предност пред најблискиот соперник, Рикардо Рико. Како негова последна подготвителна трка пред Џиро д’Италија, Скарпони завршил четврти на Џиро дел Трентино, пропуштајќи подиум за само две секунди зад Доменико Поцовиво, кој направил доволна разлика за да го претекне со победа на завршната етапа.
Скарпони ја предводел екипата на голема трка по првпат, предводејќи ја екипата. Откако скоро и да бил невидлив во првата половина од трката, Скарпони напорно работел до место во генералниот пласман кога трката пристигнала во високите планини. Завршувал трет два дена по ред, на етапата 14 до Монте Грапа и на етапата 15 до Монте Ѕонколан; на втората етапа бил во водечката група додека не отпаднал од Кедел Еванс и Иван Басо. Останал осми во генералниот пласман кога ја преземал престижната победа на етапата 19, каде се одвоил од групата со колегите од, Нибали и Басо. Басо се обидувал да го преземе водството на трката, со тоа што Нибали и тој го сработиле поголемиот дел од опасниот спуст и подоцнежното качување, оставајќи го Скарпони доволно свеж за да го претекне двоецот. Поради тоа, Скарпони се поместил на четвртото место во генералниот пласман; доцнел само една секунда до место на подиум следниот ден, но на крајот завршил тринаесет секунди на четвртото место, по завршниот поединечен хронометар во Верона. Исто така, завршил на четвртото место во бодовниот пласман и петти во планинскиот пласман. Со исклучок на Трката Бриксија и Вуелта а Бургос, Скарпони настапувал на еднодневни трки до крајот на сезоната; освоил три места на подиум есента, трето место на Џиро дел’Емилија и втори места на Гран Премио Индустрија е Комерчо ди Прато, и исто така на трка од Светскиот пласман − на неговата завршна трка за − на Џиро ди Ломбардија.
2011
Скарпони се преселил во за сезоната 2011, потпишувајќи двегодишен договор со екипата. Скарпони го имал својот прв настап со екипата на Џиро ди Сардења, каде ја освоил завршната етапа по доцен напад; завршил на крајот на трката на четвртото место, пропуштајќи да се качи на подиум за единаесет секунди. Негова следна трка била Тирено-Адријатико; бил сметан за кандидат за победа, но не и за фаворит, поради релативно слабите резултати на хронометрите. Откако изгубил време на воведниот екипен хронометар, Скарпони ја освоил четвртата етапа на трката до Кјети; заедно со пет други возачи се одвоил од групата на завршното искачување и со колегата Дамијано Кунего исто така во можност да го контролира темпото на главната група, Скарпони успеал да се одвои дополнително и покрај тоа што имал проблеми при крајот, се одржал за победа со неколку должини на тркалото пред Кунего. Завршил трет на претпоследната етапа и на крајот завршил како трет зад Кедел Еванс и Роберт Гесинк, а го освоил бодовниот пласман поради големиот број бодови освоени на етапите на средните спринтови и на етапните завршници.
Скарпони имал одличен резултат на Милано-Санремо, првиот монумент во сезоната. Откако водечката група се одвоиле и Скарпони го пропуштил нивното одвојување, поради што нападнал на Чипреса и успеал да ја премости разликата до водечката група. Останал напред со групата до целта, каде завршил на шестото место – тоа било негов најдобар резултат на трката. Потоа, Скарпони настапил на Волта а Каталуња неколку дена подоцна, завршувајќи втор во генералниот пласман зад Алберто Контадор. Пред Џиро дел Трентино, Скарпони вежбал на големи височини на Етна, каде неговата соба била пребарувана од италијанската полиција. Скарпони победил на Џиро дел Трентино; се одвоил со Тома Веклер на завршното искачување на втората етапа и двоецот останал напред до крајот, при што Веклер го освоил спринтот, но Скарпони го преземал водството. Го одржал водството на трката, освојувајќи ја за првпат. По завршувањето на трката, вежбал повеќе етапи од Џиро д’Италија, кои требало да се одржат на Доломитите.
На Џиро, по „задоволувачкиот“ екипен хронометар со екипата на првиот ден, Скарпони скоро да ја освоел седмата етапа, завршувајќи втор зад Барт де Клерк за должина на гумата, откако се обидел да го претекне во последниот километар. Временскиот бонус на етапата го ставило на само четиринаесет секунди зад предводникот на трката на петтото место. Скарпони загубил време на деветтата етапа, најтешката етапа дотогаш со завршница на Етна; се обидел да го следи нападот на Алберто Контадор, но брзо го изгубил темпото и на крајот изгубил 67 секунди од Контадор. Коментаторите чувствувале дека Скарпони бил „загубен физички и тактички“ и платил за своите напори на искачувањето, но останал на петтото место во генералниот пласман. ја повеле главната група на завршницата од единаесеттата етапа во очекување Скарпони да ја освои етапата; меѓутоа, Џон Гадре извел изненадувачки напад во последниот километар и на крајот ја освоил етапата. Скарпони завршил осми, но ја пофалил неговата екипа, споменувајќи го особено Алесандро Петаки за нивната работа на чело на групата целиот ден. На половина од Џиро бил на петтото место, 88 секунди зад предводникот на трката Контадор. Пред вториот ден за одмор на трката, имало тешки завршници на планините на Доломитите.
Скарпони рано нападнал на првото искачување, не не можел да направи разлика; Контадор завршил втор зад Хосе Рухано на етапата и го зацементирал своето водство за скоро две минути – Скарпони стигнал до третото место, доцнејќи над три минути. На Ѕонколан, Скарпони првично ги следел Игор Антон и Контадор на искачувањето, но не можел да го следи нивното темпо и поради тоа бил претекнат од Нибали, кој се приближил од групата зад нив. Скарпони изгубил уште педесет секунди зад Контадор и паднал на четвртото место во генералниот пласман, додека Антон се поместил пред него. Скарпони бил многу поблизу до Контадор на искачувањето Гардеча, губејќи само четиринаесет секунди; меѓутоа, завршил доста пред Антон и Нибали и затоа се искачил на второто место во генералниот пласман. Кога Контадор бил доволно далеку, фокусот на трката се префрлил да се зачува второто место од Нибали. Планинскиот хронометар на етапата 16 му донеле само 4 секунди на Нибали, каде што Скарпони се обидел да ги ограничи своите загуби пред завршната етапа. Нибали надоместил 13 секунди на етапата 19, но следниот ден изгубил 22 секунди од групата на Скарпони-Контадор на завршницата во Сестриере. Иако бил полош хронометрист од Нибали, Скарпони изгубил само десет секунди на растојанието од 26 километри, со што го запечатил второто место со 46 секунди; изгледал „задоволен“ со пласманот на Џиро, и покрај тоа што завршил над шест минути зад Контадор.
Скарпони настапил и на Вуелта а Еспања подоцна во сезоната, повторно како предводник на екипата. Завршил втор зад Хоаким Родригес на осмата етапа, но немал поголеми успеси во генералниот пласман; ја напуштил трката на етапат 14, доцнејќи зад предводникот Бредли Вигинс за над 24 минути. Во февруари 2012 година, на Контадор му биле одземени победите на Волта а Каталуња и Џиро д’Италија, по одлуката на Арбитражниот суд за спорт (CAS) по неговиот позитивен тест за кленбутерол на Тур де Франс 2010. Бидејќи Скарпони завршил втор на обете трки во 2011 година, ретроактивно бил прогласен за победник.
2012
Прва етапна трка за Скарпони во сезоната била Тирено-Адријатико во март, каде имал послаби резултати во однос на претходните години, завршувајќи седми на крај. Потоа, Скарпони учествувал на Трката околу Баскија, каде бил дел од водечката група на завршното искачување на третата етапа, пред да опадне и да заврши седми на етапата. На крајот ја завршил трката на осмото место во генералниот пласман. Подоцна во април, Скарпони завршил шести на Џиро дел’Апенино и додал уште едно осмо место на Лиеж-Бастоњ-Лиеж. Откако му било доделена победа во 2011 година, Скарпони бил во можност да ја брани неговата титула на Џиро д’Италија во мај, предводејќи ја со поддршка од Дамијано Кунего како главен помошник.
Откако изгубил време на обата хронометри одржани на првите четири етапи, Скарпони напредувал на првата завршница на нагорнина - етапата 7 - на Рока ди Камбио. ја водела групата на чело пред искачувањето, додека Пшемислав Њемјец го заштитувал Скарпони, пред Скарпони да направи напад на искачувањето, а возачот на, Паоло Тиралонго го следел; Скарпони го задржал водството до крајната кривина, кога Тиралонго го претекнал и ја освоил етапата. Скарпони влегол меѓу првите десет во генералниот пласман по етапата 14, а по три етапи и меѓу првите пет, со шестото место на етапата 17. Скарпони бил еден од шестемина во водечката група која останала на преминот Џау; отпаднал кон врвот на искачувањето заедно со Ригоберто Уран, но обајцата успеале да се вратат до групата на спустот. На етапата 19, Скарпони се обидел да ја растури групата на фаворити на завршното искачување, но не успевал. На крајот ја завршил етапата на четвртото место, но се искачил на третото место во генералниот пласман.
Претпоследната етапа на трката била кралска етапа; пет категоризирани искачувања, од кои последниве две, преминот Мортироло од прва категорија и преминот Стелвио од екстра категорија, каде и завршувала етапата. На Стелвио, Рајдер Хесједал го подигнал темпото до ниво кога само Хоаким Родригес и Скарпони можеле да го следат. Во рамки на последните 5 километри, Скарпони тргнал напред и бил следен само од Родригес, без движење од Хесједал. Родригес успеал да го достигне и помине Скарпони за четврти на етапата, додека Томас де Гент надополнил скоро четири минути пред него по победата на етапата и Скарпони имал водство од само половина минута, пред завршниот хронометар. Де Гент се очекувало да земе место на подиумот бидејќи бил подобар во хронометар од Скарпони. Де Гент завршил со време 34' 07" – доволно добро за петто место – и бил подобар од Скарпони, кој забележал време од 35 минути. Затоа, Скарпони завршил четврти, додека Хесједал ја зел победата на трката.
Скарпони бил привремено суспендиран од неговата екипа во ноември 2012 година откако признал дека вршел тестови со Микеле Ферари, доктор чие име било поврзувано со бројни случаи на допинг во велосипедизмот. Неговата плата во тоа време била обелоденета и изнесувала 700.000 евра годишно. Италијанскиот олимписки комитет (CONI) побарал тримесечна забрана за Скарпони, заедно со Џовани Висконти, бидејќи работеле со Ферари; ова завршило на 12 декември 2012 година, заедно со казна од 10.000 евра, почнувајќи од 1 октомври 2012 година. Ова значело дека Скарпони можел да настапува следната година.
2013
И покрај тоа што можел да настапи на трките, Скарпони не ја започнал сезоната до крајот на февруари, завршувајќи деветти на ГП Чита ди Камаиоре. Завршил двапати меѓу првите десет на Париз-Ница, пред да настапи на Волта а Каталуња. Скарпони бил петти пред завршната етапа во Барселона, но ја премостил разликата од 20 секунди за место на подиум. Ја завршил етапата на четвртото место, а разликата од 21 секунда во однос на главната група му овозможила да се искачи до третото место во генералниот пласман, претекнувајќи ги Наиро Кинтана и Бредли Вигинс. Откако настапил на Џиро дел Трентино, Скарпони го продолжил подготвувањето за Џиро д’Италија со четвртата завршница меѓу првите десет на Лиеж-Бастоњ-Лиеж, завршувајќи на петтото место откако изгубил во спринт со Алехандро Валверде и Карлос Бетанкур.
Потоа се насочил кон Џиро д’Италија, каде повторно ја предводел. Само еднаш се нашол меѓу првите десет на некоја етапа во првата половина на трката, најдобар резултат му бил шестото место на осмата етапа; на крајот завршил четврти во генералниот пласман, исто место како во 2010 и во 2012 година. Откако настапил на Тур де Свис, Скарпони учествувал на националните првенства, одржани на патеката на Трофео Мелинда. Скарпони бил дел од триото напред, кое останале на чело на трката до крајот, заедно со Иван Сантаромита и Давиде Ребелин; Скарпони успеал да биде подобар од Ребелин во спринтот, но бил претекнат од Сантаромита, кој го освоил првенството. Потоа, Скарпони продолжил да се подготвува за Вуелта а Еспања, настапувајќи на Трката околу Полска во меѓувреме.
Скарпони завршил на 15. место на крајот на Вуелта а Еспања, имајќи најдобар етапен пласман на петнаесеттата етапа, кога завршил втор; бил дел од 28-члено бегство, но бил последен возач кој се одвоил од групата, откако Александар Жење завршил три минути напред како етапен победник. Потоа, Скарпони ја освоил одложената Гран Премио дела Коста Етруски, негов прв успех од победата на Џиро д’Италија 2011; нападнал од водечката група на еден километар до целта и на крајот неговата екипа имала 1-2-3 успех на подиумот, откако Диего Улиси и Филипо Поцато го заокружиле подиумот. Скарпони бил избран за Светското друмско првенство во Фиренца, Италија, каде завршил на 16. место – и втор најдобар Италијанец зад Винченцо Нибали – на друмската трка. Ја завршил сезоната со осмото место на Џиро дел’Емилија, но одбрал да не го продолжи договор со.
Допинг
Скарпони бил привремено суспендиран од неговата екипа во ноември 2012, откако признал дека изведувал тестови со Микеле Ферари, доктор чие име е поврзувано со бројни случаи на допинг во велосипедизмот. Неговата плата била замрзната за тоа време, што изнесува 700.000 евра годишно.
2014–2017: Астана
За сезоната 2014, Скарпони се преместил во екипата, потпишувајќи првично едногодишен договор. Негова прва трка со екипата била Тур де Сан Луис во јануари, пред да забележи завршници меѓу првите десет на три етапни трки во пролетта: бил деветти на Вуелта а Андалусија и Тирено-Адријатико и завршил место погоре на Џиро дел Трентино. Бил одбран како предводник на екипата за Џиро д’Италија, и бил именуван како еден од фаворитите пред трката за генералниот пласман; Скарпони бил „оптимист“ за неговите шанси на трката. Паднал на шестата етапа, губејќи скоро две минути и изгубил уште 10 минути две етапи подоцна, откако предводник на екипата станал Фабио Ару; на крајот се откажал од трката на етапата 16. На Тур де Франс бил клучен помошник за победникот, Винченцо Нибали.
Скарпони останал со во сезоната 2015. Ја предводел екипата на Трката околу Баскија, каде завршил шести на крајот, завршувајќи и шести на две етапи. Тој и Нибали земале учество на Тур де Романди, каде Скарпони го пропуштил пласманот меѓу првите десет - во однос на Нибали - за осум секунди. На Тур де Франс повторно возел како поддршка на Нибали, кој завршил четврти на крајот. На Вуелта а Бургос бил дел од екипата која го освоила екипниот хронометар на втората етапа и со уште две други четврти места на етапите, Скарпони завршил на второто место во генералниот пласман, две секунди зад колегата Реин Тарамае.
Во септември 2015 година, било објавено дека Скарпоно повторно го продолжил договорот за уште една година со. Повторно ја започнал сезоната на Тур де Сан Луис, пред да се префрли на пролетните италијански етапни трки. Не успеал да заврши на Тирено-Адријатико, не успевајќи да ја започне последната хронометарска етапа откако ја скршил клучната коска претходниот ден. Пропуштил еден месец од трките додека се опоравил и се вратил на Џиро дел Трентино. го освоил воведниот хронометар, а Скарпони главно бил помошник, додека Танел Кангерт освоил две етапи на трката. Скарпони на крајот ја завршил трката на 14. место. На Џиро д’Италија бил клучен помошник за крајниот победник Винченцо Нибали, помагајќи му да дојде од скоро пет минути доцнење во генералниот пласман до победа со 52 секунди пред Естебан Чавес. Настапил на Тур де Свис, пред летната пауза, каде објавил уште еден 12-месечен договор со екипата за 2017 година. Како подготовка за Вуелта а Еспања, Скарпони настапил на Вуелта а Бургос, каде како што било во 2015 година, го освоиле екипниот хронометар. Скарпони ја повел екипата на Вуелта, завршувајќи на три етапи меѓу првите 10, но го пропуштил пласманот меѓу првите 10 на крајот на трката, завршувајќи на 11. место.
Скарпони ја започнал сезоната 2017 со настап на трките Волта а ла Комунитат Валенсијана и Волта ао Алгарве во февруари, завршувајќи меѓу првите 20 на обете трки. Потоа настапил на Тирено-Адријатико, завршувајќи петнаесетти на крајот, пред да настапи на Трката на Алпите, наследник на Џиро дел Трентино. На воведната етапа, Скарпони создал дел од група која се одвоила на последното искачување. Скарпони имал најдобар спринт и ја освоил својата прва поединечна победа од успехот на Гран Премио дела Коста Етруски 2013. Ја завршил трката на четвртото место.
Смрт
Скарпони починал на 22 април 2017 година откако бил удрен од комбе додека возел велосипед близу неговиот дом во Филотрано. Настапил на Трката на Алпите еден ден претходно. Возел долж регионалниот пат SP 362, 1 километар од центарот на градот. По Трката на Алпите, Скарпони тренирал за Џиро д’Италија 2017, каде требало да ја предводи екипата, откако Фабио Ару се повлекол поради повреда. Несреќата се случила во 08:00 месно време; бил удрен на раскрсница (Вија Скјавони) од комбе марка Ивеко Дејли возено од 57-годишен месен занаетчија Џузепе Џакони, кој – според изјавите дадени на карабиниерите (италијанска полиција) – не го видел Скарпони. Возачот се знаел со таткото на Скарпони, Џакомо, кој изјавил: „Се знаеме добро. Јас изгубив син, но мислам и на него исто така“. Кривичната истрага завршила во средината на февруари 2018 година, откако Џакони починал од рак.
Во деновите по смртта на Скарпони, почести за него биле оддавани на професионалните трки, првпат на Трката околу Хрватска следниот ден со минута молк и потоа на Лиеж-Бастоњ-Лиеж ден потоа со аплауз. На обете трки возачите носеле црни ленти на рацете. Алехандро Валверде победил на Лиеж-Бастоњ-Лиеж и ја доделил неговата награда на семејството на Скарпони. Поранешниот колега и близок пријател Винченцо Нибали ја посветил својата победа на Трката околу Хрватска на Скарпони. Минута молк било исто така одржано пред натпреварот од Серија А помеѓу Јувентус и Џенова во Торино. Погребот се случил на 25 април на фудбалскиот стадион во Филотрано и присуствувале близу 5.000 луѓе. Богослужбата била предводена од кардиналот Едоардо Меникели.
На 30 април 2017 година било објавено дека ќе настапи на Џиро д’Италија само со осум возачи, во чест на Скарпони. Џиро д’Италија ја посветило етапата 16 до искачувањето Мортироло – кое одиграло улога во неговата последна етапна победа на трката во 2010 година – на Скарпони, давајќи двојно повеќе бодови на првиот возач кој ја поминал целта во планинскиот пласман. Во септември, Петер Саган ја посветил победата на Светското друмско првенство на Скарпони. Во јануари 2018 година било објавено дека Тирено-Адријатико ќе има етапна завршница во неговиот роден град, Филотрано.
Личен живот
Скарпони бил оженет со Ана Томази, со која имал близнаци, Џакомо и Томазо.
Распоред на резултатите на етапните трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Пилва
Пилва (естонски: Põlva) — град во југоисточна Естонија, главен град на округот Пилва и центар на парохијата Полва. Основан е во 13 век. Населението во 2021 година изнесувало 5.115 жители.
Етимологија
Името „Пилва“ (Põlva) се појавило во историските записи во 1452 година. Се претпоставува дека името потекнува од естонскиот збор за „колено“ (põlv). Легендата вели дека една девојка била замрзната во клекната положба во црквата Света Марија за да го оддалечи ѓаволот. Така наводно градот го добил името.
Историја
Пилва била стара воена раскрсница помеѓу северот и југот на Ливонија. Околу 1240 година, набргу по христијанизацијата на Естонија, монасите Бернардини изградиле црква, која ја посветиле на Дева Марија. Црквата била подредена на Дорпатската епископија. Истата парохија била резултат на Ливонската војна, а останала под руска доминација во 16 век. Во 1582 година станал дел од Дорпатското Војводство под полски суверенитет, а подоцна и припаднало на Шведска. Во 1721 година, со Договорот од Нистад, Естонија и Ливонија ѝ биле отстапени на Русија. Тогаш Пилва и нејзината црковна парохија најпрво припаѓале на округот Тарту, а од 1783 година на новоформираната округ Виру, дел од гувернерот на Ливонија.
Градот бил развиен околу црквата Св. Марија. Во 1931 година била завршена железницата од Тарту до Печори преку Пилва. Населението на Пилва почнало брзо да расте и градот почнал да се развива кога Пилва станал центар на реонот Пилва формиран во 1950 година. Градот растел околу неговото вештачко езеро, чии песочни брегови биле преполни со туристи во текот на летото. На 10 август 1993 година Пилва ги добила градските права.
Култура и Спорт
Во лето, во Пилва се одржуваат интересни музички фестивали. Фестивалот Интсикурму е главно наменет за младите луѓе - добра музика и визуелни слики на ѕидовите, кои се одржуваат во нежни августовски ноќи.
Жителите на Пилва отсекогаш биле позитивни, младешки и љубители на спортот. Во и надвор од градот може да се практикуваат многу активности, од пливање до јавање. Новата гимназија дава одлични можности за спортување, а стрелачката галерија на Пилва била дом на врвни спортисти кои победувале на различни натпревари. Ракометот, кој може да се практикува во локалното спортско училиште, несомнено е популарен во Пилва. Професионалните играчи од Ракометниот клуб Сервити четири пати станале шампиони на Естонија, а клубот е сериозен конкурент и надвор од Естонија.
Разновидниот пејзаж нуди неисцрпни можности за оние кои сакаат трчање, ориентирање или возење велосипед. Ова сигурно го олеснува успехот на спортистите на Ориентациониот клуб Кобрас на натпреварите и ги поттикнува да организираат спортски настани. Фудбалскиот клуб Пилва Лотос е основан во 1994 година. Еден од најголемите спортски клубови во округот со повеќе од 30 играчи кои играле за естонската репрезентација. Лотоспарк е фудбалски стадион кој е кооперативен проект помеѓу градот, Естонската фудбалска федерација и клубот. Стадионот е покриен со синтетички тревник од трета генерација, а неговите системи за осветлување и подгревање се опремени според меѓународните барања. Стадионот бил официјално отворен на 7 ноември 2004 година.
Покрај спортот, жителите на Пилва се занимаваат и со уметност и музика. Во уметничкото училиште во Пилва може да се научи сликарство, графички уметности и керамика; делата на различни уметници се изложени во галеријата Маарја. Музичкото училиште обезбедува музичко образование, а постои и ансамбл од млади луѓе, дувачки оркестар, малиот симфониски оркестар и голем број хорови.
Политика
Во октомври 2013 година, по општинските избори, Пилва се спои со околната парохија Пилва и затоа го загуби општинскиот статус.
Пред тоа, градскиот совет се состоел од 17 членови избрани на 18 октомври 2009 година. Владата се состоела од пет члена кои биле избрани од советот на 20 ноември 2009 година. Тармо Там, кој бил градоначалник на Пилва повеќе од 11 години, преминал во парламентот во април 2011 година. Од 11 мај 2011 година градоначалник бил Георг Пелисаар.
Рудник „Демир Хисар“
Демир Хисар, познат и како Жван — рудник на железна руда во областа Железник во југозападниот дел на Македонија. Наоѓалиштето е сместено на сртот Ставракова, од североисточната страна на селото Сопотница и на неколку километри од селото Жван. Рудникот е дел од западно-македонската металогенетска зона, која се протега од Шар Планина преку Тајмиште, Малковец, Јудово, Свињиште, Козица и Железнец до Демир Хисар.
Со истражувањата спроведени во 1939 и 1940 година, како и по Втората светска војна, било утврдено присуството на сидеритно-шамозитна руда со околу 40% железо, што спаѓа во групата на руди со среден квалитет. Вкупното количество на резерви било проценето дека изнесва околу 10 милиони тони. Производството на руда започнало во ноември 1964 година.
Рудникот бил еден од првите рудници во состав на работната организација „Рудници и железарници Скопје“ кој ја обезбедувал со руда и заедно со другите рудници претставувал главна суровинска база на претпријатието „Железарница“ од Скопје.
Историја
Првите обиди за истражување на железна руда се направени во 1939 и 1940 година од страна на Михајловиќ и Тирингер. Направени биле мали раскопи на рудните тела Јосифово и Мајданиште, но останатите рудни тела не им биле познати на истражувачите, па затоа наоѓалиштето било напуштено. Првото геолошко картирање на теренот во размер 1:25000 го извршил Николај Измаилов, а структурно картирање во размер 1:50000 направил К. Х. Ледебур.
Истражувачките работи на истите наоѓалишта продолжиле во периодот по Втората светска војна, кога во 1948 година рудникот „Цер“ започнал со истражување на сртот Ставракова. Притоа, истражувањето на железната руда се одвивало во две етапи. Првата етапа се одвивала во периодот од 1949 до 1956 година и во неа се извршени 314 дупчења на вкупна длабочина од 31.600 м, како и јамски истражувања на 6.275 м со окна и нископи на длабочина од 816,5 м. Втората етапа се одвивала по 1969 година и во неа се извршени дупчења на вкупна длабочина од 21.500 м.
Освен овие истражувања, во текот на 1952 и 1953 година, извршени биле и геофизички истражувања кои дале позитивни резултати. Истражувачките работи на подрачјето на рудникот „Демир Хисар“ биле прекинати во 1957 година заради изработката на инвестициската програма. Вкупното количество на резерви било утврдено на околу 10 милиони тони.
Денес, се проценува дека во рудникот има преостанато количество на руда од околу 4,4 милиони тони.
Опис
Рудникот е дел од западно-македонската металогенетска зона, која се протега од Шар Планина преку Тајмиште, Малковец, Јудово, Свињиште, Козица и Железнец до Демир Хисар. Во пошироката околина на Демир Хисар се истражувани и откриени појави на железо, манган, како и неметалски минерални суровини (мермери, пирофилити и др.). Сепак, најмногу е истражувано присуството на железна руда на сртот Ставракова.
Наоѓалиштето е долго 2.200 м, со мали јалови меѓупреслоци, и е широко од 600 до 1.000 м. Рудната зона е поделена на 6 подрачја: Јосифово, Мајданиште, Сопотничко, Мреношко, Дамјанова Глава и Жванско.
Организација
Рудникот бил во состав на претпријатијата „Рудници“ и „Железарница“ од Скопје. Рудникот во својот состав имал пет работни единици: Површински коп, ТТ-сепарација и транспортен систем, Електромашинско одржување и градежно одржување, Геолошка служба и Општо економско одделение.
Високомеханизираниот процес при откопувањето и обогатувањето на рудата овозможил во рудникот да работат околу 200 работници и службеници. За вработените била изградена посебна рударска населба со четири згради, самачка зграда и ресторан во селото Сопотница; а исто така бил организиран и превоз од местото на живеење до работното место.
Минералошки состав
Врз основа на спроведените рудно-микроскопски и хемиски испитувања, во рудникот било утврдено присуството на сидеритно-шамозитна руда со околу 40% железо, што спаѓа во групата на руди со среден квалитет. Освен тоа, утврдено е дека рудата го има следниот минералошки состав:
Примарната руда има изразита оолитна структура, а пречникот на оолитот изнесува од 0,07 до 0,15 мм. Просторот меѓу оолитите е исполнет со изменет примарен седимент или ситен кристален сидерит.
Производство
Со оглед на тоа што рудните тела се на самата површина на земјата или близу до неа, откопвањето на рудата се вршело површински со дневни копови. На годишно ниво, откопувани биле од 200-300 илјади тони железна руда, производна раскривка од 1-1,8 милиони тони, а произведувани биле од 110-220 илјади тони железен концентрат.
Товарењето на рудата и јаловината на катовите се вршело со товарачи-гатеприлари и УЛТ, при што зафатнината на корпата на обата изнесувала 2,7 м3. Покрај тоа, се употребувале и багери-лажичари РБ-54 со зафатнина на корпата од 2,5 м3 и РБ-110 со зафатнина на корпата од 3,8 м3 За превезување на рудата и јаловината по катовите до главната дробилка се користеле дампери „Еуцилд“ со носивост од 17, 25, 30 и 35 тони.
Подготовката и обогатувањето на железната руда се вршело со дробење, перење и просејување на рудата на крупна класа. По просејвањето, ситната класа одела на депонија за ситни класи, а крупната класа на понатамошно обработување со ТТ-сепарација.
Во филмската уметност
Во 1971 година е снимен краткометражниот документарен филм „Рудник Жван“ во продукција на Вардар Филм. Филмот е црно-бел и со времетраење од 11 минути. Во него се зборува за новоотворениот рудник за железна руда, за чиешто ископување се користат современи технолошки процеси.
Фондација на Обединетите нации
Фондацијата на Обединетите нации била вклучена и во некои од најголемите глобални кампањи, како што се: Nothing but Nets (кампања за борба против маларијата), the Measles Initiative (кампања за намалување на смртноста на малите сипаници), Better World Campaign (кампања за подобар свет), Climate Change (кампања за климатските промени) и многу други. Тие исто така се ангажираат за работа со млади и за обнова на Хаити.
Историја
Првичната цел на Фондацијата на ОН била да помогне за обединување на нациите и поединците и да се осигура дека САД ги почитува сите обврски кон Обединетите нации. Уште од своето основање Фондацијата на ОН и Кампањата за подобар свет (Better World Campaign) обезбедиле средства, со цел ОН подобро да ги исполнува своите цели низ светот. Фондацијата на ОН престставува најголемиот извор за приватно финансирање на ОН.
Фондацијата на ОН има собрано повеќе од 125 милиони долари од други извори, како и од други фондации, корпорации, невладини организации и поединци. Таа исто така соработува со партнери од ОН, со цел да се обезбедат препораки за политиките и предлози за проекти. Тековната буџетска анализа на Фондацијата на ОН е 82.6 милиони долари кои се трошат за програмски сервиси, 6.9 милиони долари за собирање финансиски средства и 5.6 милиони долари за управување и административни трошоци.
Изборот на Тарнер за неговата донација
Тед Тарнер, сопственик на корпорацијата ‘‘Тајм Варнер‘‘ (Time Warner), која имаше вредност од 3.2 милијарди долари, во 1996 година одлучи да даде придонес од 1 милијарда долари на Обединетите Нации. Тој претходно донирал во слични цели и целосно ги поддржал целите на ОН. Пред да го даде овој голем придонес на ОН, Тарнер бил поборник за заштита на животната средина, особено учествувал во програмите против глобалното затоплување. Тарнер сметал дека неговата донација од 100 милиони долари годишно за период од 10 години, ќе помогне во раководењрто на ОН. Тој со оваа донација се обидел да ги поттикне останатите богати членови на општеството финансиски да придонесат за работата на ОН.
водство
Со Фондацијата на ОН раководи претседателот и главен изршен директор, Кети Келвин. Пред да стане извршен директор на Фондацијата на ОН, таа била претседател на корпорацијата ‘‘АОЛ Тајм Варнер‘‘ (AOL Time Warner). Претседател на Фондацијата во периодот од 1998 до 2013 година бил Тимоти Вирт, поранешен Конгерсмен на САД, Американски сенатор, и првиот потсекретар за глобални прашања за време на мандатот на американскиот претседател Бил Клинтон. Други позначајни членови на одборот се: кралицата Ранија Ал-Абдула од Јордан, Кофи Анан, Гро Харлен Брунтланд и Мухамед Јунис.
Историја на односот меѓу Фондацијата и ОН
Кога Фондацијата била основана, единствена нејзина цел била да им помогне на ОН во решавањето на разни проблеми, посебно фокусирајќи се на проблемите и од модерното време. Фондацијата сакала да му помогне на тогашниот генерален секретар на ОН, Кофи Анан во проблемот со реформирањето на ОН. Исто така нејзин приоритет бил да го зајакне воспоставувањето на програмите кои се покажале како успешни, односно програмите за здравјето на децата, управување со населението, прашања за животната средина и мини. Еден од главните приоритети бил да соработува со приватниот сектор за да се соберат повеќе финансиски средства за ОН. Фондацијата исто така имала намера да ја подигне свеста на ОН и програмите кои тие ги спроведувале меѓу американското население. Од самиот почеток Фондацијата воспоставила блиски односи со ОН и нивното раководство, за да се постават цели и да се обезбеди финансирање за одредени програми.
Грижа за здравјето на децата
Едно од светските прашања на кое Фондацијата на ОН се фокусира е здравјето на децата. Таа соработува со партнери од приватниот сектор и разни агенции на ОН, со цел да се справи со со различни проблеми поврзани со здравјето на децата. Една од нејзините најголеми кампањи се занивава со намалување на бројот на смртни случаи од мали сипаници. ‘‘Иницијативата против мали сипаници, како што е наречена, е партнерство помеѓу Фондацијата на ОН, Американскиот Црвен Крст, УНИЦЕФ, Центарот за контрола на болести и Светската здравствена организација. Нивната цел е да обезбедат вакцини против мали сипаници за децата од африканскиот континент. Во првата година од постоењето на оваа кампања во осум африкански земји биле разделени вакцини и биле вакцинирани повеќе од 21 милион деца. Оваа кампања не се фокусира само на вакцинација на децата туку и на спроведување здравствена инфраструктура и овозможување подобар пристап до здравствената нега низ целиот континент. Фондацијата на ОН исто така ја предводи и кампањата за борба против маларијата низ африканскиот континент, ‘‘ Nothing But Net‘‘. Оваа кампања започна кога уредникот на американското спортско списание ‘‘Sports Illustrated‘‘, Патрик Рејли, објавил статија во кој ги повикува своите читатели да донираат пари за купување на мрежи за комарци кои ќе им бидат од корист на оние кои се заболени од маларија во Африка. Со помош на Фондацијата на ОН, проектот на Патрик Рејли успеа и се овозможија средства за купување на повеќе од 3.5 милиони мрежи против комарци во Африка.
Младински кампањи
Фондацијата на ОН неодамна го претстави новиот Глобален совет на преприемачите, којшто е составен од 10 нови претприемачи на возраст од под 40 години, кои ќе соработуваат со ОН за решавање на глобалноте прашања на 21 век, односно начинот на размислување. Тука спаѓаат поранешниот директор за маркетинг на Facebook, Ренди Цукерберг, извршниот директор на Yahoo!, Мариса Маер, и издавачот на Варајети Магазин (Variety Magazine), Брајан Гот.
Клима и енергија
Еден од најголемите глобални проблеми со кој се занимава Фондацијата на ОН се климатските промени и енергијата. Фондацијата се фокусира на одржлива енергија, како и климатските промени и зачувувањето на биолошлата разновисност. Програмата на Фондацијата за климатски промени и одржлива енергија соработува со партнери од невладиниот сектор, Обединетите нации, влади и приватни корпорации за да пронајде решение и да обезбеде финансии за програми поврзани со ова прашање. Една од овие кампањи која се занимава со прашања за климатските промени и енергијата има за цел да ги обезбеди заедниците низ светот со обновливи извори на енергија со цел да се промовира одржливоста на глобално ниво.
Хаити
Во соработка со музичката група Linkin Park, Фондацијата собираше финансиски средства за инсталирање на светла на сончево напојување во кампови во Хаити. Оваа музичка група тесно соработува со Фондацијата за финансирање на овој проект. Со обезбедување на светла во овие кампови, се намалува бројот на насилства и сулувања врз жените и децата, кои често се случувале навечер поради недостаток на светлина во овие кампови.
Поддршка од ОН за САД
Фондацијата на ОН има навистина блиски односи со Обединетите Нации, бидејќи ОН обезбедува големи финансирања за нејзините програми. Преку спонзорства и финансирања од Кампањата за подобар свет (Better World Campagn), Фондацијата на ОН работи да ги подобри односите со Соединетите Американски Држави и со Обединетите нации. Кампањата за подобар свет се залага на Конгресот со цел да се осигура дека САД ги исполнува своите финансиски обврски кон Обединетите Нации и дека го отплаќа својот долг. Оваа кампања исто така и овозможува на Фондацијата да има директен пристап до законодавните и административните овластувања на САД.
Гунила Флорби
Ева Гунила Ивон Флорби родена 1943 година во Лунд, округот Скане, починала 2011 година, била шведски академик. Таа пораснала во Малме и докторирала на Лундскиот универзитет во 1982 година. Таа била професор по англиска литература, најпрво во Лунд и од 2002 година до нејзиното пензионирање во 2010 година на Универзитетот во Гетеборг. Таа е позната по студиите за делата на јакобескиот поет и драматург Џорџ Чепмен.
Нарон
Нарон (Narón — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 66,91 км2, население од 34.404 жители (2004) и густина од 563,62 жит./км2.
Хаделн
Хаделн (̣Hadeln) — поранешна општинска заедница во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Отерндорф. На 1 јануари 2011 година таа била споена со општинската заедница Зитланд и ја создале новата општинска заедница Ланд Хаделн.
Грб на Вишеград
Грбот на општината Вишеград се состои од елементи кои го прикажуваат Дрина, црква, мост, планина и српски грб.
Ѓаволски канџи
Ѓаволски канџи — растение од семејтвото на сусамите, по потекло од Јужна Африка. Билката Ѓаволски канџи го добива името, поради специфичниот изглед на неговите плодови, кои личат на канџи. Првично ова растение било познат само во Јужна Африка, но уште првите европски колонисти ги откриваат лековитите својства на билката и го пренесуваат во Европа, каде почнува да се користи за лекување на артритис и гихт.
Лековитост
Корените на ѓаволските канџи се користеле како смирувачко средство и како средство за подобрување на варењето. Експерементално својствата на ѓаволскиет канџи се потврдени од многу различни и независни медицински експерти во целиот свет. Лековитите својства се должат во голема мера на присуството на иридоиди и флавоноиди, кои дејствуваат активно против негативните манифестации на гихт, ревматизам, миалгија, лумбаго и најмногу при артритис. Утврдено е дека при употреба на ѓаволски акнџи се намалуваат болката и отокот при воспаление на зглобови и се враќа подвижноста. Ѓаволските канџи има многу аспектна акција: противревматична, болка, смирувачко и диуретично дејство. Доведува до намалување на уричната киселина и серумскиот холестерол и е многу погоден при заболувања на уринарниот систем. Препорачливо е да се користи течен екстракт на билки кој е многу урамнотежен производ.
Неда (Шпанија)
Неда — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 23.89 км2, население од 5.804 жители (2004) и густина од 242,95 жит./км2.
Космос-1804
Космос-1804 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Зитланд
Зитланд (̣Sietland) — поранешна општинска заедница во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во селото Илинворт. На 1 јануари 2011 година таа била споена со општинската заедница Хаделн и ја создале новата општинска заедница Ланд Хаделн.
Космос-1804
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 4 декември 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1804 бил воен сателит за фотографска картографија.
Зитланд
Општинската заедница Зитланд се состоела од следниве општини:
Негреира
Негреира — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 115.10жит/ км км2, население од 6,453 жители (2004).
Парк Буда
Паркот Буда, или познат и како Сјенг Куан („град на духови“) е градина со скулптури која се наоѓа на 25 километри југоисточно од Виентијан во Лаос. Паркот бил изграден на ливада покрај реката Меконг. Иако не се смета за храм, често се именува како храм („ват“) поради бројните скулптури со религиозни мотиви. Самиот парк има над 200 хиндуистички и будистички статуи. Владата го управува паркот како туристичка атракција и јавен парк.
Преглед
Изградбата на паркот започнала во 1958 година од страна на Луанг Пу. Тој бил свештеник-шаман кој ги интегрирал и хиндуизмот и будизмот. По револуцијата во 1975 година, гневен од репрекусиите на Патет Лао, побегнал од Лаос во Тајланд, каде изградил друга градина со скулптури - Сала Кеоку во Нонг Каи. Двата парка се во близина на тајландско-лаоската граница.
Статуите се изградени од армиран бетон, и некои имаат дури и бизарен лик. Тие изгледаат како да се стари со векови, но всушност не се. Има скулптури од луѓе, богови, животни и демони. Исто така има и бројни статуи на Буда, но и хиндустички богови како што се Шива и Вишну. Се верува дека овие скулптури биле лиени од неумешни работници.
Бергвик
Бергвик (швед. Bergvik) е населено место во општината Седерхамн (округ Јевлеборг), Шведска. Населението брои 834 жители.
Спорт
Бергвик ги има следните спортски клубови:
Прва фудбалска лига на Хрватска
Првата фудбалска лига на Хрватска или Прва ХНЛ (Prva hrvatska nogometna liga), поради спонзорски причини MaxTV Прва Лига, е фудбалска лига од највисок ранг во Хрватска, основана во 1992 година. Победникот се квалификува за Лига на Шампионите.
Динамо Загреб е актуелен шампион, откако во сезоната 2013-14 ја освои деветтата титула по ред. Динамо Загреб исто така е најуспешен клуб со освоени 16 титули, а потоа следи тимот на Хајдук Сплит со 6 титули.
Список на екипи и велосипедисти на Тур де Франс 2017
[[Податотека:Map of nationalities in the 2017 Tour de France.svg|мини|300п|Број на возачи по држава кои учествувале на Тур де Франс 2017:
Тур де Франс 2017 е 104. издание на трката, една од големите тркиво велосипедизмот. Трката составена од 21 етапа ќе се одржи од 1 до 23 јули 2017 година, започнувајќи во Диселдорф, Германија, а ќе заврши на Шанзелизе во Париз. Сите осумнаесет UCI World Tourекипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле дополнително поканети, чии покани биле објавени на 26 јануари 2017 година и со тоа главната група била составена од 22 екипи. Секоја екипа настапила со по девет возачи, со што главната група била составена од 198 возачи од 32 различни држави.
Екипи
Бидејќи Тур де Франс е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле дополнително поканети, чии покани биле објавени на 26 јануари 2017 година и со тоа главната група била составена од 22 екипи. Од овие екипи,, првпат ќе настапи на трката.
По националност
Вкупно 198 возачи ќе настапат на Тур де Франс 2017 од 32 различни држави.
Хелголандски дијалект
Хелголандски дијалект или халундски (Halunder) — дијалект на севернофризискиот јазик говорен на германскиот остров Хелголанд во Северното Море. Денес дијалектот се говори од одвај 150 лица од вкупно 1.650 жители на островот и се предава во училиштата. Хелголандски е блиску поврзан со островските севернофризиски дијалекти фериншки и емраншки поради средновековното рибарство околу Хелголанд кое привлекувало Фризи од островите Фер и Амрум. Всушност, фериншки и емраншки се поблиску во јазичен смисол до дијалектот на Хелголанд отколку на соседниот остров Зилт, зелриншки.
Џејмс Крис е најпознатиот писател на поеми и раскази на хелголандски, додека Марија Лајтгебер (1906–1979) ја напишала најзначајната проза.
На 24 декември 2004 година во сила стапил закон во германската покраина Шлезвиг-Холштајн, со кој се признал севернофризискиот јазик за официјална употреба во округот Северна Фризија и на Хелголанд.
Ветерапраистисаурус
Ветерапраистисаурус  (Veterupristisaurus) -  е изумрен род на кархародонтосаурид теропод диносаурус познат од Јура од Тендагуру, југоисток Танзанија. .
Наоди од фосили и детерминизација
Ветерупритисаурус  бил големо двоножно животно. Должината на холотипниот пршлен е околу 123  мм, така што се проценува дека „Ветерупритисаурус“ е околу 8,5м во должина, заснована на поцелосниот и тесно поврзаниот  Acrocanthosaurus . Постојат заби од формацијата Тендагуру, кои веројатно потекнуваат од неа.
Класификација
Дали единката претставена со холотипот претставувала постар примерок, не може да се утврди врз основа на достапниот материјал. Дијагностицирана е со спинопрезигагофизеална ламина во средните каудални пршлени што се протегаат предниот дел до средната ширина на основата на презигапофизата и се придружува странично со кратка, паралелна ламина која се протега од страничната маргина на презигапофизата постериорно. Така, Раухут сметал на сестринска група помеѓу „Veterupristisaurus“ и „Acrocanthosaurus“ во рамките на Carcharodontosauridae.
Гулаб гривнаш
Гулабот гривнеж е птица од семејството на гулабите која ја има и во Македонија.
Распространетост
Во северните и источните постудени делови на Европа и западна Азија, гулабот гривнеж е птица преселница, но во јужна и западна Европа е постојан жител.
Опис
Трите западноевропски гулаби од родот Columba, гривнежот, планинскиот и дивиот гулаб, се многу слични, но имаат свои разликувачки одлики. Гулабот гривнеж е карактеристичен со својата големина од 38-44.5 см и тежина 300-615 грама, како и со белото на вратот и крилјата. Инаку, во основа е сива птица со портокаловести гради. Има распон на крилјата од 68 до 80 см, опашката му е долга 13.8-15 см, а клунот 1,9 до 2,2 см. Младенчињата немаат бели дамки од страните на вратот, дури на 6-месечна возраст почнуваат да се појавуваат мали бели дамки кои постепено се зголемуваат додека птицата целосно да се оформи на 8-месечна возраст. Тие имаат посив клун од возрасните и целосно делуваат посветло сиви.
Поведение
Летот на гулабот гривнеж е брз, изведуван со обични замавнувања на крилјата и повремено остро плескање, карактеристично за сите гулаби. Слетува со гласно клепање. Стои на високи гранки и кабли, а кога се додворува оди по хоризонталната гранка испрчувајќи го вратот, со крилјата малку спуштени надолу и подраширена опашка. За време на додворувачкиот лет, птицата се вивнува нагоре со удари на крилјата како камшик, и се спушта надолу со укочени крилја. Звукот на камшикување повеќе го произведува кога ги шири крилјата, отколку кога ги собира. Оваа птица е дружењубива и формира големи јата вон сезоната на парење.
Размножување
Се размножуваат на дрвјата од шумите, парковите, градините и несат 2 бели јајца, во едноставно право гнездо, а пилињата се изведуваат по 17 до 19 дена. Се чини дека претпочитаат гнездото да се наоѓа близу патишта и реки. Гнездата се ранливи на напади, особено од гаврани и повеќе порано во годината кога крошните со лисја не се дооформени. Малечките почнуваат да летаат по 33-34 дена, а ако гнездото е вознемирувано некои младенчиња се во состојба да преживеат и ако го напуштат по 20 дена.