cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Филолошки факултет - Штип
Организација и структура
Функцијата декан на Филолошкиот факултет ја врши доц. д-р Јованка Денкова. Својата образовна и научна дејност, Филолошкиот факултет ја организира и ја изведува преку студиски програми засновани на Европскиот кредит-трансфер систем (ЕКТС), во согласност со Болоњската декларација. Филолошкиот факултет има особено важна мисија во оспособувањето на студентите за продлабочување на знаењата од областа на македонскиот јазик и литература, како и во изучувањето на странските јазици и на тој начин во создавањето љубов кон јазикот и литературата воопшто. Наставата се организира по студиски групи и тоа: Македонски јазик и книжевност, Англиски јазик и книжевност, Германски јазик и книжевност, Италијански јазик и книжевност, Француски јазик и книжевност, Турски јазик и книжевност и Историја со археологија.
Студиските програмисе организирани во: Носител на студиите е Филолошкиот факултет, а реализатор на студиите се катедрите кои се составен дел на Филолошкиот факултет, а тоа се :
Прв циклус на студии
Филолошкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев“, поставува цврсти темели како услов за понатамошно надградување и усовршување на својата дејност како високообразовна и научна институција во која постојано се негува сега и во иднина љубовта кон филолошките науки, а младите луѓе се оспособуваат за културен натпревар меѓу народите и особено за зачувување на македонскиот национален идентитет. Почнувајќи од значењето на зборот филологија, што означува љубов кон зборот, Филолошкиот факултет има особено важна мисија во оспособувањето на студентите за продлабочување на знаењата од областа на македонскиот јазик и литература, како и во изучувањето на странските јазици и на тој начин во создавањето љубов кон јазикот и литературата воопшто. Во првиот циклус на студии на Филолошкиот факултет се изучуваат следниве студиски програми :
Научноистражувачка работа
Филолошкиот факултет во Штип е еден од партнерите на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, на Меѓународниот проект Темпус за учење на македонскиот јазик, како странски, во кој партиципираат Факултетот за јазици при '''Универзитетот во Бердфоршир, В. Британија, Факултетот за јазици од Јагелонскиот универзитет во Краков, Филозофскиот факултет во Љубљана, како и Педагошкиот факултет при Универзитетот во Битола и приватниот Европски универзитет во Скопје'''. Од овој проект произлезе и можноста за реализација на изготвените курикулуми за учење и усвојување на македонскиот јазик за странци при новоформираниот Институт за јазици.
Поглед од врвот (филм)
Поглед од врвот - (англиски: View from the Top) американски филм од 2003 година, во режија на Бруно Барето. Главните улоги ги играат: Гвинет Палтроу и Роб Лоу.
Содржина
Единствената желба на Дона е да стане стјуардеса и затоа се пријавува како помошничка на пензионираната стјуардеса, а сега богата писателка, Сели. Но, и покрај помошта на Сели, Дона сфаќа дека тој процес е многу тежок. .
1311
1311 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1311 година од новата ера, 311. од вториот милениум, 11. од XIV век и втора од 1310-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6819 и 6820 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6061 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5071 и 5072 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2064.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1311 година се протега во 3947 и 3948, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4007 и 4008 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1854. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 710 и 711 исламска година.
Втора уставна ера (Отоманско Царство)
Втората уставна ера во Отоманското Царство започнала по кратко време откако султанот Абдул Хамид II ја обновил уставната монархија по Младотурската револуција од 1908 година. Во текот на овој период започнале да се формираат политички партии од кои најголема била Единство и прогрес а втората по големина била Либералниот сојуз. Оваа уставна ера завршила по Првата светска војна и окупацијата на Цариград на 13 ноември 1918 година.
Тек
Новиот парламент бил составен од 142 Турци, 60 Арапи, 25 Албанци, 23 Грци, 12 Ерменци, 5 Евреи, 4 Бугари, 3 Срби и 1 Влав. Единство и прогрес освоила околу 60 пратеници.
Абдул Хамид II бил детрониран на 24 април и бил однесен во Солун, а на негово место бил назначен султан Мехмед V. За голем везир бил назначен Ахмед Тефик паша.
По детонирањето на султанот во империјата се појавиле судир меѓу еврејските колонисти и палестинските земјоделци во близина на Назарет.а првпат во парламентот било покренето прашањето за статусот на евреите во империјата.
Партијата на власт вовела голем број на реформи за модернизација на империјата. Се залагала за реформи под контрола на силна централна влада и исклучување на надворешните влијанија во земјата.
Во 1912 година се одржиле втори избори на кои повторно победила владејачката Единство и прогрес. Но многу бргу започнале Балканските војни кое довело до распуштање на парламентот на 5 август 1912 година. По крајот на Балканските војни и новите граници империјата во најголема мера ја сочинувале Турците и Арапите бидејќи христијаните масовно ја напуштале империјата. Во следните години следувале барање на решение за арапските и ерменските реформистички групи. Нови избори биле организирани во 1914 година кога повторно победила Единство и прогрес.
Во 1914 година започнала Првата светска војна во која Османлиското Царство застанала на страната на Германија и Бугарија. По нивната капитулација, империјата се нашла изолирана. Последните избори биле одржани во 1919 година каде убедливо победил Мустафа Кемал Ататурк.
Свети Никола Чудотворец (кована пара од 2017 година)
Свети Никола Чудотворец — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2017 година како дел од збирката „Триптих“.
Лице
На лицето, во средишниот дел од монетата е прикажан Грбот на Република Македонија и натписите: „10 денари“ и „Република Македонија“ (на македонски јазик), како и годината на издавање „2017 година“. Околу грбот е прикажан украс по должината на периметарот.
NGC 517
NGC 517 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 517 се споменува и како UGC 960, MCG 5-4-54, CGCG 502-79, VV 36, ARAK 43.
Откривање
Објектот е откриен на 13 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 517 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 517 има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 517 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5214. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Рио Негро (Амазон)
Рио Негро (Rio Negro [.I.u neɡɾu]; Río Negro [ˈRi.o ˈneɣɾo] „Црна Река“), или Гвајнија, како што е позната во нејзиниот горен дел, е најголемата лева притока на реката Амазон (сочинува околу 14% од водата во сливот на Амазон), најголемата река со црна вода во светот, и една од десетте најголеми реки во светот со просечно испуштање.
Горниот тек
Изворот на Рио Негро лежи во Колумбија, во департманот Гваенија, каде што реката е позната како река Гваенија. Младата река тече во правец исток-североисток преку Природниот резерват Пуинаваи, поминувајќи по својот пат неколку мали домородни населби, како што се Куаринума, Брухас, Санта Роса и Табакуен. По приближно 400 км реката започнува да ја формира границата помеѓу Колумбискиот департман Гваенија и државата Амазон во Венецуела. Откако ја поминал колумбиската заедница Тонина и Маканал, реката се врти југозападно. Мароа е првиот град во Венецуела низ кој поминува реката. 120 км понатаму низводно реката го прима каналот Касикиаре од десната страна, формирајќи единствена врска помеѓу Ориноко и сливот на реката Амазон. Отсега натаму реката се вика Рио Негро.
Среден тек
Реката сега продолжува во југоисточен правец поминувајќи покрај венецуелскиот град Сан Карлос де Рио Негро, неговата најголема населба на реката, и колумбискиот Сан Фелипе. Во овој потег, реката постојано „се напојува“ со притоки од обете страни, и таа брзо расте во големина создавајќи големи речни острови, заедничка одлика за сите реки во сливот на Амазон. По формирањето на границата помеѓу Колумбија и Венецуела 260 км подолу Рио Негро достигнува до Пиедра дел Кокуј, маглива карпеста формација од времето на Прекамбрија, која припаѓа на Штитот на Гвајана. Тука тројната граница на Колумбија, Венецуела и Бразил се наоѓа на сред река и сега целосно влегува во државата Амазон, Бразил. Откако го поминала Кукуи, реката продолжува на југ, само привремено свртувајќи се на запад за неколку километри. Во Мисао Боа Виста реката Ичана се приклучува на Рио Негро и во Сао Хоаким се приклучува реката Уапес, а најголемата притока на Рио Негро, исто така влегува од десната страна. Рио Негро сега се врти значително кон исток, формирајќи неколку брзаци и мали островчиња на патот. Потоа поминува покрај Сао Габриел да Качоира, важен трговски град. По уште неколку брзаци и поглед кон планинскиот ланец Адормесида, реката го остава штитот на Гвајана по кој се поминува во горниот и средниот тек.
Долен тек
По влегувањето на реката Мари во Рио Негро, реката го продолжува својот правец кон исток, формирајќи многу големи острови и станувајќи многу широка на неколку локации. Ги поминува локалните заедници како што е Санта Изабел до Рио Негро. За време на влажната сезона, реката ја поплавува земјата далеку и широко, понекогаш со ширина од 30 км, за долги растојанија. Во текот на оваа сезона, од април до октомври, има сукцесија на лагуни, полни со долги острови и сложени канали со многу воден животински свет. Во близина на Карвоеиро, последната голема притока на Рио Негро, реката Бранко се приклучува на Рио Негро и привремено ја формира границата помеѓу државата Рораима и државата Амазон, Бразил. Реката сега минува по југоисточен тек, станувајќи многу широка во многу делови пред да стигне до најголемиот град на нејзиниот тек Манаус.
Историја
Реката е именувана според шпанскиот истражувач Франциско де Орелана, кој првпат наиде на неа во 1541 година. До средината на 17 век, језуитите се населиле покрај нејзините брегови среде бројни племиња: Индијанци, Манау, Аруак и Трума. После 1700 година, ропството покрај реката било вообичаено, а популацијата на домородните американци била значително намалена по контактот со евроазиските болести. Оваа област беше и местото каде што се снимаше Survivor: The Amazon во 2003 година.
Фауна
Додека името Рио Негро значи Црна Река, нејзините води се слични по бојата на силниот чај, што е типично за реките во црна вода. Темната боја потекнува од хумова киселина како резултат на нецелосно распаѓање на растителноста што содржи фенол од песочни чистини. Реката е така именувана затоа што од далеку изгледа црна.
Многу е напишано за продуктивноста на реките Рио Негро и другите реки со црна вода. Постарата идеја дека станува збор за „реки на глад“, со ново истражување, отстапи поради признанието дека Рио Негро, на пример, поддржува голема рибарска индустрија и има бројни плажи со желки. Ако истражувачите не пронајдоа многу домородни народи покрај Рио Негро во текот на 17 век, веројатно е дека нивното население е намалено заради нови заразни болести и војувања, а не заради ниската речна продуктивност.
Рио Негро е многу богата со различни видови. Околу 700 видови риби се документирани во сливот на реката, а се проценува дека вкупниот број е 800-900 видови риби, вклучувајќи скоро 100 ендеми и неколку неопишани видови. Меѓу нив има многу што се важни за трговијата со аквариум, вклучувајќи ја и кардиналната тетра. Како резултат на каналот Касикиаре, многу водни видови се наоѓаат и во Рио Негро и во Ориноко. Бидејќи Каскиаре вклучува и делови од црна вода и чиста до бела вода, само релативно прилагодливи видови се во можност да поминат низ него помеѓу двата речни системи.
Магеланова спирална галаксија
Магеланова спирална галаксија — џуџеста галаксија која се класифицира како Sm. Станува збор за галаксии со еден спирален крак, и сите се именувани според прототипот Големиот Магеланов Облак,која всусшност е SBmгалаксија. Галаксиите од овој тип може да се сметаат како премин меѓу џуџестите спирални галаксии и неправилните галаксии.
Магеланови спирални галаксии
SAm галаксиите се вид на непречкести спирални галаксии, додека SBm се вид на пречкести спирални галаксии. SABm се преодни спирални галаксии.
Видовите Sm и Im се категоризирани како неправилни галаксии со некаква структура (вид Irr-1). Sm галаксиите се најчесто нарушени и несиметрични. dSm галаксиите се џуџести спирални галаксии или џуџести неправилни галаксии, во зависност од категоризационата шема.
Класификацијата на Магелановите спирални галаксии е воспоставена од Жерар де Вокулер, заедно со Магелановите неправилни галаксии (Im), кога ја преработувал Хабловата низа на галаксии.
IC 1644
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1644 се споменува и како CGCG 128-81, KUG 1218+257.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1644 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 10,9 m/лм2. IC 1644 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 20 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 25' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на IC 1644 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39874.
Loxsoma
Loxsoma е копнеен род на папрат ендемичен на Нов Зеланд со еден вид, Loxsoma cunninghamii.
Во првобитната публикација, името било напишано Loxoma, но подоцна било напишано Loxsoma, и ова сега е зачуваниот правопис.
NGC 2740
NGC 2740 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2740 се споменува и како MCG 9-15-86, CGCG 264-60, KCPG 185B.
Откривање
Објектот е откриен на 17 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2740 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2740 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 6 м 5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 51° 44' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 2740 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25531. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 44; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3430. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 982.
Значка (филм)
Значка - американски филм, во режија на Роб Хенсон. Главните улоги ги играат: Патриша Аркет, Били Боб Торнтон и Џули Хегерти.
Содржина
Грубиот шериф Дарл Хардвик има неуспешен брак зад себе, склон е кон алкохол и често ја злоупотребува својата положба. Кога во блиското мочуриште ќе биде најдено мртвото тело на транссексуалната проститутка Мона, тој го презема случајот. Работите се усложнуваат кога Дарл ќе ја запознае стриптизетата Скарлет, која тврди дека е сопруга на Мона.
Космос-1132
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 септември 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1132 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1483 км, а најмалото на 1426.
Знаме на Тристан да Куња
Знамето на Тристан да Куња е усвоено на 20 октомври 2002 со проглас на гувернерот на Света Елена според кралска повластица од кралицата Елизабета II. Како посед на Света Елена, Тристан да Куња го користел светоеленското знаме.
Знамето е од типот син павилјон. Во слободниот дел е сместен грбот — тирстански долг чун над поморска круна, со средиштен штит украсен со жолтоклуни албатроси и два тристански јастога во улога на штитодржачи. Во подножјето е истакната лента со геслото Our faith is our strength („Вербата е нашата сила“).
Автор на знамето е истакнатиот вексилолог Греам Бартрам.
NGC 5126
NGC 5126 — леќеста галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Фелдбергер Зенландшафт
Фелдбергер Зенландшафт (Feldberger Seenlandschaft; со буквално значење Фелдбершка Езерска Област ) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 5126
Откривање
Телото е откриено на 6 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Фелдбергер Зенландшафт
Се наоѓа во југоисточниот дел на округот. Општината е именувана по Мекленбуршката Езерска Област во близина, каде се наоѓаат езерата: Карвицско, Фелдбершко Хауско, Брајтер Луцин и Шмалер Луцин.
NGC 5126
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5126 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 5126 има привидни димензии од 1,4' х 0,4'.
Фелдбергер Зенландшафт
По завршувањето на Втората светска војна, писателот, Ханс Фалада, кој во тоа време живеел во Фелдберг, бил назначен за привремен градоначалник на општината со мандат од 18 месеци.
NGC 5126
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 53,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 20' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 5126 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46910. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7264. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
ЖС „Неготино Вардар“
Железничка станица „Неготино Вардар“ — железничка станица на железничкиот коридор 10 во градот Неготино, сместена на самиот влез во градот, веднаш покрај реката Вардар, во Македонија.
Се наоѓа на меѓународниот железнички коридор 10 Скопје - Гевгелија - Солун. Нејзината оддалеченост од главната станица во Скопје изнесува 102,2 километри. На железничката станица Неготино Вардар, сообраќаат и застануваат патничките возови кои одат за Гевгелија, како и меѓународните возови кон Солун.
Религија во Либерија
Религијата во Либерија има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Доминантна религија во Либерија е христијанството, кое го почитуваат околу 85.5% од вкупното население. Исламот е втора по големина религија во Либерија, практикуван од околу 12,2% од вкупното население. Други вери во Либерија се бахајството, традиционалните религии итн.
Христијанство
Од христијанските деноминации, најголеми верски групи се Лутераните, Баптистите, Презвитеријанците, Калвинистите, Методистите, Римокатолиците, Евангелистите, Пентекостите итн. Некои од пентекостните движења се поврзани со цркви надвор од земјата, додека други се независни. Исто така има и членови на црквата на Исус Христос на светиите од подоцнежните дни и црквата на Адвентистите од седмиот ден.
Христијаните живеат главно во целата земја. Во религиозен контекст, терминот „кви“ претставува стил на обожавање на одредена христијанска црква која е обележана со формалност и пристојност. Самиот термин претставува либеријален термин кој се користи за поврзување со вестернизацијата.
Ислам
Исламот во Либерија се практикува од околу 12,2% од населението. Огромното мнозинство муслимани се сунити, со значително шиитско малцинство и почитувачи на редот Ахмадија.
Муслиманите главно се припадници на етничката група Мандинго и Ваи, но исто така и Гбанди, Кпеле и други етнички групи Историски гледано, муслиманите од Либерија ја следеле либералната форма на исламот, под силно влијание на домородните религии, кои биле интегрирани во исламот кога пристигнал во 16 век, со распаѓањето на Царство Сонгај во Мали. Исламските религиозни практики се разликуваат во градовите низ целата земја. Помладите муслимани, особено во градовите по должината на брегот го практикуваат исламот во секојдневниот живот. Во руралните области, муслиманите се поконзервативни во облекувањето, молитвите и со почестото посетување на религиозни студии.
Главните исламски празници се слават секоја година во Либерија. Луѓето последните години започнале да одат на аџилак во Мека во поголем број.
Традиционални религии
Без оглед на јавните изјави за идентификација со христијанството, голем дел од населението верува во натприродниот свет на предците кои влијаат врз секојдневниот живот. Етничките групи во сите региони на Либерија учествуваат во традиционалните верски практики на тајните друштва Поро и Санде, со исклучок на етничката група Кран, кои имаат свое тајно општество.
Бахајство
Бахајството во Либерија била воведена или донесена во 1952 година и првото локално духовно собрание било одржано во 1958 година во Монровија. До крајот на 1963 година се одржиле пет собранија, а верниците своето прво Национално духовно собрание го избрале во 1975 година.
Денеска, според податоци на „Здружението на архиви на податоци за религијата“, во 2005 година во земјата живееле 11.691 бахајски верници.
Зуијо-Мару труп
Некои научници мислат дека оваа суштество би можело да биде мртов кит или било кој друг морски цицач. Анализата подоцна покажала дека тоа би можело да биде труп на голема ајкула.
Религија во Лесото
Религијата во Лесото има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Доминантна религија во Лесото е христијанството, кое го почитуваат околу 90% од вкупното население и кое припаѓа на различни деноминации. . Според CIA Factbook христијаните се околу 80%, а останати религии, но во мал процент се Традиционалните религии, исламот, јудаизмот и азиските религии.
Христијанство
Протестантите зазимаат 45% од населението во Лесото (евангелисти 26%, додека англикански и други христијански групи зазимаат околу 19%). Римокатолиците зазимаат 45% од населението.
Христијанството пристигнало во Лесото од француските мисионери, на покана на кралот во 1830 година. И покрај тоа што ги поканил христијанските мисионери, тој ја задржал својата традиционална религија и се развел од своите две жени кои го примиле христијанството. Првичните извештаи на француските евангелиски мисионери го навеле канибализмот како дел од традиционалната религија во Лесото. Подоцнежните мисионери ги сметаат овие првични извештаи за неверодостојни и митски.
Традиционална религија
Традиционалната религија може да се следи со археолошките докази од околу 10 век. Тие споделуваат теми со традиционалната религија Цвана. Според тоа, поглаварот на заедницата бил и нивни духовен водач.
Обично попче
Обично попче — мала врапчевидна птица која живее во умерените делови на Европа и Азија. Таа е најраспространетата птица од семејството на попчињата, која се состои претежно од планински видови. Птиците кои живеат во посеверните делови на опсегот се преселници, а останатите се постојани жители. Обичното попче го има и во Македонија.
Опис
Обичното попче е долго 13.5–14 см, прилично еднолично во изгледот, a потсетува на врапче со својот набразден грб и општата форма. Кафеаво е по боја и има остро клунче. На возрасните главата им е сива. Половите се слични. Овој вид надокнадува за својот безличен изглед со своето сексуално поведение. Женките се често полиандрични, имаат два мажјака истовремено. Мажјаците се натпреваруваат за женката, и за успешноста на својата сперма, но испитувањата покажуваат дека често во едно легло пилињата се од различни татковци. Мажјакот сака да го обезбеди своето наследство и ја клука клоаката на женката за да ја стимулира да ја исфрли спермата од другите мажјаци со кои била неодамна. Копулацијата кај обичното попче трае само една дестина од секунда, но дневно се случуваат повеќе од 100 копулации. Мажјакот пружа родителска грижа, пропорционално со успехот на парењето, па затоа не е необично да се видат два мажјака и една женка како се грижат за истото легло. Полиандријата е ретка кај птиците, со само 2% што покоажуваат ваков систем на парење, додека повеќето се моногамни.
Пеење
Огласувањето на обичното попче е главно пискливо циип и потпевнувачки ноти кои ја откриваат птицата што инаку не може да се забележи. Песната е брза, тенка и ѕвонлива, слатка мелодија која може да се помеша со онаа на палчето (Troglodytes troglodytes), но е е малку покуса и понемоќна. Пеењето на попчето е пријатно и потсетува на чкрипењето на тркалата од количка.
Размножување
Обичното попче е претежно шумска птица која живее во грмушки. Гради уредни гнезда во ниски грмушки или во иглолисни дрвја, а снесува околу 3-5 сини јајца.
Обичното попче е домаќин на кукавицата. Најеројатно ова се случува од неодамна, бидејќи кукавиците своите јајца ги снесуваат кај птиците што имаат слични јајца со нивните, а во случајов не е така. Но, обичното попче не прави разлика и ги прифаќа јајцата на кукавицата.
Систем на парење
Кај обичното попче постојат повеќе комбинации на парење во: моногамна врска (една двојка - мажјак и женка); полиандрична врска (два или три мажјака и една женка); полигинична врска (еден мажјак и две женки) и полигинандрични врски (два или три мажјака и две до четири женки). Мажјакот има најголем успех за репродукција во полигинична врска, а најмал во полиандрична. Спротивно, успехот на женката е најголем во полиандричната врска. Овие спротивставени потреби доведуваат до конфликт и до натпреварувачки начин на парење.
Што се однесува до родителската грижа, мажјаците не ги дискриминираат пилињата, без разлика дали се нивни или на друг мажјак од полиандричните врски.
NGC 7540/2
NGC 7540/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7540/2 се споменува и како CGCG 454-10.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7540/2 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7540/2 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 14 м 36,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 57' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 7540/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70788. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1712. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 320.
Макси Родригес
Максимилијано Рубен Родригес или "Макси Родригес" (шпан. Maximiliano Rubén Rodríguez, роден на во Росарио) — аргентински фудбалер, напаѓач и халф. Поседува двојно државјанско: едно аргентинско, едно италијанско. Висок е 1,80 m.Има изиграно три светски првенства.На Светското првенство во фудбал 2006 тој постигна три гола, од кои два беа против тимот на Србија и Црна Гора во победата од 6-0, а еден против Мексико во осмина финалето. На Светското првенство во фудбал 2014 година, тој го даде решавачкиот пенал против Холандија, кој ги доведе до финалето.
Невозможна мисија 1
Невозможна мисија (англиски: Mission Impossible) - американски филм од 1996 година, во режија на Брајан де Палма. Главните улоги ги играат: Том Круз, Џон Војт и Жан Рено.
Содржина
Тајниот агент Итан Хант (го игра Круз) му помага на колегата во тајната мисија во Прага, каде треба да се заштитат пишани материјали со највисока разузнавачка вредност...
Година на кучето - безбедна година на кучето (кована пара)
Година на кучето - безбедна година на кучето — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2018 година.
Лице
На лицето, во средината на монетата се претставени Грбот на Република Македонија и годината на издавањето на монетата - „2018“. Околу монетата (по должината на периметарот) се прикажани натписи на македонски јазик: „Република Македонија“ и „100 денари“.
Опачина
На опачината, во средината на монетата е претставена слика на куче во боја претставено како заштитник на домот - куче кое прегрнува куќа. Над куќата е прикажано небо со ѕвезди, Сонцето и Месечината. Во горниот дел од реверсот на монетата (по должината на периметарот), се наоѓа натписот „БЕЗБЕДНА ГОДИНА НА КУЧЕТО“ на англиски јазик.
Милица Димитријовска Радевска
Милица Димитријовска-Радевска e македонска поетеса, научен истражувач во областа на литература и педагогија, родена е 1967 во село Вирово, Демир-Хисар.
Биографија
Дипломирала на Универзитетот на Филолошки факултет, во Скопје, група македонски јазик. Работи како професор по македонски јазик и литература во СОУ „Таки Даскало“ во Битола. Член е на Друштвото на писатели на Македонија и на Македонското научно друштво од Битола. Радевска има објавено голем број на творби во литературни списанија, билтени, алманаси како во ,,Современост‘‘, „Современи дијалози“, „Стoжер “, „Раст“, „Синтези“, „Акт“, „Книжевни елементи“, „Прилози“, „Зенит“, „Ријеч“, Брчко, Босна и Херцеговина, ревијата ,,Бранување“, списанието за литература и култура „Хелис“ од Романија и др. Трудови од областа на воспитно-педагошка дејност има објавувано во: „Воспитни крстопати“, „Образовни рефлексии“, „Литературен збор“,  „Просветно дело“.
Автор е на стихозбирките на повеќе стихозбирки, а својот научен и истраќувачки труд го реализира со подготовка на наставното помагало ,,Јазикот и графиката“,  во соавторство со Весна Мундишевска-Велјановска.
Учествувала на повеќе книжевни манифестации и научни средби од областа на литературата и воспитно-педагошката дејност. Нејзината поезија е преведена на српски, англиски, романски јазик. Свои критички огледи, записи, рецензии напишала за повеќе современи македонски автори: Радован П. Цветковски, Раде Силјан, Веле Смилевски, Панде Манојлов, Владимир Костов, Весна Мундишевска-Велјановска, Весна Мојсова-Чепишевска, Борче Панов, Лидија Димковска, Даниела Андоновска Трајковска, Кире Неделковски, Петко Шипинкаровски и други.
Дела
,,Обидници‘‘ Книжевна младина на Македонија, Скопје 1988 година;
„Лечебница“ ( Развиток -Битола 2000 г. ); ,,Поетски дијалог“ во соавторство со Весна Мундишевска–Велјановска, Матица, Скопје, 2010 „Воздишки на ветрот“,Матица, Скопје, 2013; „Лузни на зборот“,Битолскиот книжевен круг, Битола, 2016;
„Сам во пределите на сонот“,Матица, Скопје, 2019; к
,Јазикот и графиката“, во соавторство со Мундишевска–Велјановска.
Емил Габорио
Емил Габорио (француски: Emile Gaboriau, роден на во  - починал на  во ) — француски новинар и писател на дела во жанрот криминален роман, еден од пионерите на жанрот.
Биографија
Емил Габорио е роден на 9 ноември 1832 година во Сожон, Франција, во семејството на Шарл Габриел Габорио, ситен функционер, и Маргарет-Стефани Габорио. Семејството се преселило во 1833 година во Сен Пјер Долерон, а четири години подоцна во Ла Рошел, каде се родила неговата сестра Амелија. Учел во средното училиште во Тараскон сур Рон каде се сретнал со Алфонс Милио, кој подоцна ги објавил неговите романи во своето списание „Le Soleil“. По завршувањето на гимназијата, во 1851 година заминал во армијата на воена служба во Петтиот полк како втора класа маринец до крајот на 1853 година. Во овој период тој бил испратен заедно со полкоти во Африка.
По службата, по желба на неговиот татко, станал чирак на нотар. Сепак тој повеќе бил заинтересиран за пишувањето и дури објавил стихозбирка која останала незабележана. Во 1956 година се преселил во Париз и работел како колумнист за неделникот „Ла Верија“ каде пишувал за италијанската кампања на Наполеон III. Во 1860 година станал секретар на Пол Февал, писател и уредник на списанието со сериски криминални приказни, кој го запознал со новинарството. За своите материјали Габорио собирал приказни затворите.
Во 1961 година бил објавен неговиот прв роман „Le treizième Hussards“. Ова дело и неговите следни дела немале голем успех, до излегувањето на криминалниот роман „L'Affaire Lerouge“. Овој роман го направил на писателот познат и излегувањето на романот го дал почетокот на неговата успешна писателска кариера. Во него тој ја опишува улогата на отец Табаре кој е аматер детектив, и на младиот полициски детектив Мосју Лекок, херој на подоцнежните негови романи. За прототип на херојот тој го користи крадецот, подоцна која станал полицаец, Еуген Франсоа Видок (1775-1857), чии мемоари се мешавина од факти и реалност.
Така, постепено Габорио се стекнал со својата популарност. Во Јапонија неговите дела исто така биле многу популарност преведени. Подоцна тој бил засенет од херојот на сер Артур Конан Дојл - Шерлок Холмс.
Во многу од неговите романи се направени филмови и серии.
Во 1873 година се оженил за Амелија Рожле, со која живел во период од 11 години, но нивниот брак завршил брзо. Емил Габорио починал на 28 септември 1873 година во Париз.
ЖС „Никола Карев“
Железничката станица „Никола Карев“ — железничка станица во Република Македонија, со следниве географски координати: СГШ 41o 05 ' 08 , ИГД 21o 21 ' 09 .
Рафиња (фудбалер 1985)
Марсио Рафаел Фереира де Соуза, попознат како Рафиња, (роден на 7 септември 1985 година) — бразилско-германски фудбалер кој игра како десен бек за Бајерн Минхен и бразилската репрезентација. Неговото име во превод од португалски буквално значи "Малку Рафа". Тој е познат како вешт дефанзивец со добри вештини за додавање, брзо темпо, агилност и силен шут.
Џон Ленон
Џон Винстон Ленон, МБЕ (подоцна Џон Оно Ленон) (9 октомври 1940 — 8 декември 1980) — познат како пејач, композитор и гитарист на Битлси. Неговата креативна кариера содржи и епизоди во кои Ленон може да се опише како политички активист, уметник, глумец и писател. Дел е од тимот Ленон-Мекартни, можеби најуспешното кант-авторско дуо во историјата на рок-музиката. Истовремено, во својата соло-кариера, Ленон останува запамтен и како автор на Imagine и Give Peace A Chance, две од најпознатите песни на дваесеттиот век. Тој е една од големите музички икони на дваесеттиот век.
Негова жена била Јапонката Јоко Оно од 20 март 1969 година до 8 декември 1980 година, кога Ленон е застрелан од еден негов психички пореметен обожавател, Марк Дејвид Чепмен, во Њујорк.
Во 2002 година, според анкетата 100 најголеми Британци на Би-Би-Си Ленон бил рангиран на осмото место. Во 2004 година, списанието Rolling Stone го прогласило Ленон за 38. најголем музичар на сите времиња на својата листа „Бесмртните: Педесетте најголеми уметници на нашата епоха“. На истата листа, Битлси го зазеле првото место.
Во 1969 година, заедно со другите членови на „Битлси“, Ленон го добил Орденот на Британската Империја, но четири години подоцна го вратил орденот, наведувајќи неколку причини: вмешаноста на Британија во војната во Нигерија, поддршката што Британија ѝ ја давла на САД во војната во Виетнам и лошиот комерцијален успех на неговата песна „Студена мисирка“ (Cold Turkey).
Атомска орбитала
Атомска орбитала е математичка функција која го опишува брановидното однесување на електроните во еден атом. Тргнувајќи од оваа функција, може да се одреди (пресмета) регионот во кој може да се најде електронот кој кружи околу еден атом. Всушност, атомските орбитали ги претставуваат можните квантни состојби на еден електрон во електронскиот облак околу еден атом.
Знаме на Херм
Знамето на Херм е бело со црвен крст на Св. Ѓорѓија и бајрак грбот на Херм во кантонот; блазон на грбот: на сина подлога помеѓу два сребрени делфина златен превез со три црни наметнати калуѓери. Сразмерот е 3:5.
Атомска орбитала
Идејата за орбитоидното движење на електроните внатре во атомот била за првпат објавена во 1904 година. Од 1913, па до 1926 година, за електроните се мислело дека кружат околу атомското јадро на сличен начин како планетите околу Сонцето. Објаснувањето на природата на електронските "орбити" било една од главните причини за развојот на квантната механика. Во квантната механика, атомските орбитали се дефинираат како бранови функции над просторот, индексирани со квантните броеви n, l и m на орбиталата, или со имињата користени при електронските конфигурации, како што е покажано на десно. Бидејќи електроните не можат да се опишат како цврсти честички (како што е планетата), посоодветна аналогија за дефинирање на електронот е онаа која вели дека тој претставува чудно обликувана атмосфера (облак) која кружи околу релативно мала планета (атомското јадро). Поради разликите кои постојат со класично-механичките орбити, терминот "орбита" (која го опишува движењето на електроните околу атомот) е заменет со орбитала.
Имињата на орбиталите (s, p, d, f, g, h,...) се изведени од одликите на нивните спектроскопски линии: sharp (остра), principal (главна), diffuse (дифузна) и fundamental (основна), а останатите се именуваат по азбучен ред.
Знаме на Херм
Знамето е дело на британскиот вексилолог Вилијам Кремптон. Грбот на Херм е усвоен во 1953. Околу 1951 островот користел сино знаме со грбот на Гернзи во слободниот простор.
Поврзано
Flagge Guernseys
1310
1310 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1310 година од новата ера, 310. од вториот милениум, 10. од XIV век и прва од 1310-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1310 година се протега во 3946 и 3947, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4006 и 4007 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1853. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 709 и 710 исламска година.
NGC 2741
NGC 2741 — леќеста галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2741 се споменува и како MK 1221, IRAS 09004+1827.
Откривање
Објектот е откриен на 28 март 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2741 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 2741 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 3 м 16,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 15' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 2741 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25425. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1397. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 62.
Космос-1133
Космос-1133 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 септември 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1133 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1484 км, а најмалото на 1439.
Поларнопрстенеста галаксија
Поларнопрстенеста галаксија — галаксија во која надворешниот прстен од гас и ѕвезди се врти околу половите на галаксијата. Овие поларни прстени се смета дека настанале кога две галаксии гравитационо заемодејствуваат една со друга. Една од можностите е дека материјата е привлечена плимно од страна на галаксија која минува во близина и на тоја начин се создава поларниот прстен во поларнопрстенестата глаксија. Другата можност е дека помала галаксија се судрила под прав агол со рамнината на вртење на поголемата галаксија, со што помалата галаксија е всушност прстенот на половите.
Првите четири S0 кои биле забележани како поларнопрстенести галаксии се NGC 2685, NGC 4650A, A 0136 -0801,  и ESO 415 -G26. Додека овие галаксии се макотрпно проучени, во поново време се забележани многу повеќе поларнопрстенести галаксии. Поларно прстенестите S0 галаксии можно е да се само 0,5% од сите блиски леќести галаксии, а постои и можноста дека 5% од леќестите галаксии во минатото поседувале поларни прстени.
Првите поларнопрстенести елиптични галаксии биле забележани во 1978 година. Тие се NGC 5128, NGC 5363, NGC 1947 и Лебед A, додека пак поларнопрстенестите S0 галаксии NGC 2685 и NGC 4650A во тој период се сметале дека настанале на сличен начин како овие елиптичните поларнопрстенести галаксии. За само неколку години подоцна, да се направат првите набљудувања на движењата на ѕвездите и гасот поларнопрстенестите елиптични и S0 галаксии со помош на усовршената спектроскопска технологија, било објаснето надворешното потекло на гасовитите прстени. Во продолжени најпознатиот пример, NGC 5128 (Cen A),и многу вообичаената поларнопрстенеста елиптична галаксија NGC 5266.