cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Асцидии
Морфологија и анатомија
Телото секогаш е прекриено со теста (или плашт), заштитен слој составен од супстанца слична на целулозата. Оваа обвивка се секретира од епителот и може да е бистра или светло обоена (како кај тихоокеанскиот вид Halocynthia aurantium), или да биде прекриена со различни видови на боцки (како кај северната Boltenia echinata). Таа може да содржи и варовников материјал, како што е случај со снежнобелата Bathypera ovoida. Телесните мускули најчесто се поредени во напречни и надолжни слоеви. Понекогаш тие се бројни, дебели и силни, при што образуваат цврст мускулест ѕид, но кај повеќето видови мускулите се претставени само со неколку тенки фибрили. Постојат два отвора на телото: орален или бранхијален (жабрен) отвор и атријален отвор. Понекогаш овие отвори се сместени на краевите од сифони со различна должна, при што атријалниот сифон е секогаш дорзално од бранхијалниот (орален) сифон. Оралниот сифон води во голема голтка наречена жабрена торбичка. Таа опфаќа најголем простор во телото на солитарните асцидии. Просторот во жабрената торбичка е жабрената празнина, додека просторот меѓу жабрената торбичка и телесниот ѕид ја претставува атријалната празнина. Таа се отвора во надворешноста преку атријалниот сифон; жабрената и атријалната празнина се исполнети со морска вода. Морската вода, заедно со хранливите честички и кислородот, се повлекува во жабрената торбичка преку бранхијалниот (жабрен) сифон и со кружно распоредените усни пипала. Таа поминува од жабрената во атријалната празнина преку многу цепнатинки на ѕидот од жабрената торбичка, додека хранливите честички се заробуваат. Потоа, исфилтрираната вода излегува од телото преку атријалниот сифон.
Цепнатинките на ѕидот од жабрената торбичка се најчесто мали и имаат трепчести маргини наречени стигми. Формата на стигмите е важна систематска одлика − тие може да се прави и наредени во напречни, поретко надолжни редови или да се спирални по форма, често образувајќи големи инки кои навлегуваат во жабрената празнина. Ѕидот на жабрената торбичка има напречни и надолжни жабрени садови кои се вкрстуваат и даваат мрежести формации. Кај некои асцидии од длабоките води отсуствуваат вистински стигми, при што ѕидот на жабрената торбичка е редуциран и е претставен само со широките мрежести формации од жабрените садови. Жабрената торбичка е билатерално симетрична, при што нејзината медиодорзална линија е обележана со завој означен како дорзална (грбна) ламина. Медиовентралната линија поседува ендостил, кој претставува бразда обвиена со трепчест жлезден епител кој секретира мукус. Мукусот постојано се движи од ендостилот до дорзалната ламина, а потоа (заедно со исфилтрираните хранливи честички) до хранопроводот, кој продолжува од жабрената торбичка. Тој е обично краток и секогаш е многу потесен отколку жабрената торбичка. Води до желудникот, а потоа до цревата. Цревото прави еден завој и се отвора во атријалната празнина.
Положбата на цревниот завој во однос на жабрената торбичка е важна систематска одлика. Гонадите се хермафродитни и може да се сместени меѓу завоите од цревото, под него или на телесниот ѕид на страните од жабрената торбичка. Половите канали секогаш се отвораат во атријалната празнина, а само кај еден високоспецијализиран род ја пенетрираат тестата и се отвораат директно во надворешната средина. Нервниот систем, како и кај сите седентарни животни, е едноставен и се состои од издолжена ганглија која е сместена на грбната страна меѓу сифоните, како и од неколку нерви кои поаѓаат од неа. Срцето е тенкоѕиден цевчест орган кој се наоѓа на стомачната страна од телото или, кај колонијалните форми, на дното од издолжените зооиди.
Колонијални форми
Кај колонијалните форми, плаштот формира т.н. заеднички плашт, маса во која целосно или делумно се всадени единките од колонијата означени како зооиди. Општиот план на градба кај зооидите е ист како и кај солитарните асцидии, но можат да се разликуваат некои мали детали. Телото може да е поделено на два (торакс и абдомен) или три (торакс, абдомен и постабдомен) региони. Жабрените сифони на сите зооиди во колонијата се отвора директно во надворешната средина, но атријалните најчесто се отвораат во клоакалната празнина која се наоѓа во заедничкиот плашт. Колонијата може да содржи една или неколку изолирани клоакални празнини од кои секоја се отвора во надворешноста преку еден или неколку отвори. Зооидите поврзани со една клоакална празнина формираат систем.
Франсес Пауер Коб
Франсес Пауер Коб (4 декември 1822 – 5 април 1904) била ирска писателка која денес е позната како општествен реформатор, теоретичар на феминизмот, и пионер меѓу активистите за правата на животните.
Живот
Коб е родена во Њубриџ Хаус денешен Донабејт, Co. Dublin. Основач е на здружението за заштита на животни погодни за вивисекција(Society for the Protection of Animals Liable to Vivisection - SPALV) во 1875, првата организација во светот која се бореше против експерименти врз животни, а во 1898, ја основа Британската Унија за аболиција на вивисекцијата(British Union for Abolition of Vivisection - BUAV), овие две групи се и ден денес активни. Коб беше член на извршниот совет на лондонското национално здружение за правото на гласање за жени (London National Society for Women's Suffrage) како и авторка на уредничките колумни за лондонските весници кои се бавеа со гласачкото право на жените, сопственички права на жената, и спротивставување на вивисекцијата.
Коб во текот на 1868 г. ја запознава фамилијата Дарвин. Ема Дарвин во една прилика кажа "Госпоѓица Коб беше пријатна." Коб го наговори Чарлс Дарвин да ја прочита Имануел Кант'овата Mетафизика на етиката. Таа го сретна повторно Дарвин во текот на 1869 во Велс, и се чини го начекала кога тој бил прилично болен, и се обидела да го убеди да го чита Џон Стјуарт Mил, при што Дарвин навистина и го прочита Кобиниот приказ на иловата книга, Подредување на жената. По некое време таа ја губи неговата доверба кога без дозвола го објавува писмото кое тој ѝ го напишал. Нејзината критика на Дарвиновата Потеклото на човекот, низ есејот Дарвинизмот во моралот најпрвин објавена во Теолошки преглед(The Theological Review) во април 1871, и можно е дека е првата статија во весник која ја напишала жена.
Дела
Првото дело на Коб, со наслов Интуитивна теорија на моралот е објавено анонимно средината на XIX век.
Вања Милинковиќ Савиќ
Вања Милинковиќ Савиќ (Оренсе, 20 февруари 1997) е српски фудбалер кој настапува на позицијата голман. Моментално настапува за екипата на Торино. Неговиот постар брат Сергеј исто така е фудбалер.
Лехија
Во ноември 2015 година Вања потпишал договор со полската екипа Лехија. Тој за овој клуб во текот на вториот дел од сезоната 2015/16 и првиот дел од сезоната 2016/17 одиграл вкупно 29 првенствени натпревари.
Торино и третманот како позајмен играч
Во јануари 2017 година, тој потпишал петгодишен договор со екипата на Торино од Италија. Договорот стапил на сила на 1 јули 2017 година. Тој за составот на Торино во сезоната 2017/18 одиграл само четири натпревари (1 во првенството и три во купот). Во јуни 2018 година, клубот на Торино го испратил како позајмен играч во екипата на СПАЛ. Во текот на првиот дел од сезоната 2018/19 бранел само на два натпревари во Серија А, а одиграл и еден натпревар во Купот. Тој го напуштил тимот на СПАЛ во декември 2018 година, а на крајот на јануари 2019 година заминал на нова дестинација исто како позајмен играч, овој пат во второлигашот Асколи. Вања за новиот клуб во текот на пролетниот дел од сезоната 2018/19 одиграл осум натпревари во Серија Б. Во јуни 2019 година заминал на едногодишна позајмица во екипата на Стандард.
Репрезентација
Милинковиќ-Савиќ станал светски шампион со репрезентацијата на Србија до 20 години во 2015 година на Светското првенство во Нов Зеланд. Во тоа време тој бил замена за соиграчот Предраг Рајковиќ.
Во мај 2017 година, селекторот на српската репрезентација до 21 година, Ненад Лалатовиќ го вклучил Милинковиќ Савиќ на конечниот список на играчи за ЕП 2017 во Полска. Србија го завршила натпреварувањето во групната фаза откако претрпеле два порази и еден нерешен резултат во трите натпревари. Милинковиќ Савиќ бранел по 90 во првите два натпревари на првенството, против репрезентациите на Португалија и Македонија, додека третиот натпревар против Шпанија го гледал од клупата за резервни играчи.
За сениорската репрезентација на Србија прв пат настапил на 11 ноември 2021 година, на пријателски натпревар против репрезентацијата на Катар.
Шумски расадник
Шумски расадник е посебно уредена површина за производство на садници за пошумување или за озеленување на населби. Садниците се произведуваат наменски, со одбрани технолошки постапки и методи на одгледување, продуктивно и економично, а со единствена цел – производство на висококвалитетни садници.
Шумски расадници во Македонија
Во РМ со шумски расадници располагаше речиси секое шумско стопанство. Бројот на произведените садници беше во тесна корелација со динамиката на пошумувањето. До 1979 се произведуваа 3 – 3,5 милиони садници, а по формирањето на Републичкиот фонд за пошумување на голините и воведувањето на линиите за контејнерско производство, тој број десетпати се зголеми. До 1980 со расадничко производство се занимаваа 21 шумскостопанска организација. роизводството се одвиваше во 38 расадници, со вкупна површина од 65,2 ха. По воведувавето на контејнерскиот систем на производството на садници, извесен број од малите расадници престанаа да работат. По 1990 производството на садниот материјал драстично се намали, контејнерските линии запреа, а класичното производство е сведено на минимум.
Телингштет
Телингштет (Tellingstedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 13 километри источно од Хајде.
Општината претставувала административно седиште на поранешната истоимена Црковна парохиска општина.
Ерџели
Ерџели (Αλεξάνδρα, Александра; до 1927 г. Ερτζελή, Ерџели) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 48 километри северно од градот Кукуш и на 4 километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, во јужното подножје на планината Беласица. Селото се наоѓа на надморска висина од 190 метри.
Историја
По Втората балканска војна селото било вклучено во составот на Грција. Голем дел од муслиманското население заминало од селото кон Турција и на негово место било населено грчко население. Во 1927 години селото било прекрстрно во Александра. .
Демографија
Во 1928 година селото било бегалско со 70 семејства и 204 жители-бегалци, додека во 1940 година селото броело 273 жители. Во текот на Втората светска војна, како и во текот на Грчката граѓанска војна, селото настрадало. Поради тоа, голем дел од населението го напуштило селото и заминало на побезбедно место. Селото во пописот од 1951 година броело 219 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 260 жители, во 1971 година имало 194 жители, во 1981 година имало 180 жители, додека во 1991 година имало 163 жители. Денеска, населението на селото е 176 жители.
Комета Морхаус
Комета Морхаус (модерна формална ознака: C/1908 R1) била светла, непериодична комета откриена од американскиот астроном Даниел Волтер Морхаус и првпат забележана на 1 септември 1908 година. Невообичаена според брзите варијации забележани во структурата на неговата опашка. На моменти, опашката изгледаше како да се дели на најмногу шест одделни опашки; кај други, опашката изгледала целосно одвоена од главата на кометата. Опашката беше дополнително невообичаена по тоа што се формираше додека кометата беше сè уште оддалечена 2 AУ од Сонцето (каде што растојанијата од 1,5 AУ се повообичаени), и дека имаше висока концентрација на CO јонот во својот спектар.
Како што е типично за комети од Ортовиот Облак, неговото орбитално решение е повеќе или помалку параболично; ако неговата орбита е всушност затворена, најверојатно нема да се врати милиони години.
2011 УС Опен
2011 УС Опен e тениски турнир кој се игра на тврда подлога на отворено од 29 август до 12 септември (првично 11 септември, но беше одложено поради дожд), во Њујорк, САД.
Парични награди
Органиаторите на УС Опен изјавија дека паричние награди се зголемени за 1 милион долари за да се достигнат рекордни вкупни $23.7 милиони. Во продолжение на буџетот за парични награди, најдобрите три машки и женски играчи во Олимпус УС Опен серијата можат да добија вкупно $2.6 додатни милиони во бонус парични награди на УС Опен, така да вкупната сума на наградите би била на потенцијални $26.3 милиони. И женскиот и машкиот победник на УС Опен ќе добијат по $1.8 милиони со можност да добијата $1 милиони во бонуси (за вкупна потенцијана награда од $2.8 милиони) засновани на нивните перформанси во Олимпус УС Опен Серијата. Подолу е лситата за парични награди што ќе му бидат доделени на секој играч, кој влегол во главната жрепка од професионалните натпреварувања; сите парични наградо се во Американски Долари (US$); паричните награди за двојките се поделуваат на парот.
Сингл играчи
Мажи поединечно
Жени поединечно
Ден 9 (6 септември)
Сите натпревари кои требаш да се играат на овој ден, беа одложени поради постојан дожд.
Ден 10 (7 септември)
Поради дождливото време, дневните и ноќните сесии на Денот 10 беа откажани. Играта ќе продолжи на Ден 11 (8 септември), доколку дозволи времето.
Мажи поединечно
Новак Џоковиќ го победи Рафаел Надал, 6–2, 6–4, 6–7(3–7), 6–1
Жени поединечно
Саманта Стосур ја победи Серена Вилијамс, 6–2, 6–3
Мажи двојки
Јурген Мелцер / Филип Пецшнер ги победија  Мариуш Фирстенберг /  Марцин Матковски, 6–2, 6–2
Мешани двојки
Мелани Удин / Џек Сок го победија  Гизела Дулко /  Едуардо Шванк, 7–6(7–4), 4–6, [10–8]
Сингл носители
Следниве играчи се носители и поважни играчи кои се откажале. Ранкингот е од 22 август.
Покани од организаторот
Подолу е списокот на играчи кои добија покани од организаторот во главната жрепка.
Среќни губитници
Следниве играчи добија место на среќни губитници:
Рекорди
Во тајбрејкот во вториот сет од натпреварот Марија Кириленко - Саманта Стосур се изиграа 32 бода, што е рекорд во еден натпревар во жени поединечно на отворено, со што го подобрија рекордот од 30 бода, стар 12 години.
Thaliacea
Thaliacea претставува класа на морски животни од поттипот на плаштарите. За разлика од нивните седентарни роднини асцидии, талиацеите се слободни во текот на целиот животен циклус. Постојат три реда на талиацеи: Pyrosomida, Doliolida и Salpida. Пирозомите се колонијални форми од ситни зооиди наредени околу една централна комора наречена клоака. Со испуштањето на водата од страна на зооидите, движењето на водата полека ја пропелира пирозомата низ морето. Долиолидите и салпите поминуваат низ солитарен и колонијален стадиум. Колониите од салпи можат да достигнат и неколку метри во должина. Долиолидите и салпите зависат од мускулната работа за да се пропелираат низ околната морска вода (за разлика од пирозомите). Сите талиацеи се исхрануваат по пат на филтрирање на водата. Тие имаат буревидно тело преку кои ја испумпуваат водата, со што екстрахираат кислород и хранливи материи.
Талиацеите и јаглеродниот циклус
Талиацеите се состојат од околу 30% јаглерод. Според ова, нивните густи тела потонуваат на дното од океаните кога ќе изумрат, и ова може да е еден од клучните моменти во светскиот јаглероден циклус.
Малага (покраина)
Малага (Provincia de Málaga) — шпанска покраина која се наоѓа во Андалусија, Шпанија. Се граничи со Средоземното Море на југ и со покраините Кадиз на запад, Севиља на северозапад, Кордоба на север и Гранада на исток.
Преглед
Во покраината преоваладува топла средоземна клима со суви и топли, долги лета и кратки, благи зими. Географскиот релјеф многу варира од подрачје до подрачје. Општо земено, крајбрежното подрачје има суптропска средоземна клима. На север, постои континентална средоземна клима со студени, суви зими и топли лета.
Нејзина главна индустрија и нејзина препознатливост се туристичките одморалишта, особено оние на плажите долж Коста дел Сол. Овие плажи ги посетуваат милиони европски туристи; други атракции вклучуваат клисурата на Ел Чоро во близина на Алора, Ел Торкал де Антекера, мавританско-мудехарскиот кварт на Фрихилијана, Долмен кај Менга и пештерите Нерха.
Население
Движењето на населението во текот на годините е дадена на следниот графикон:
Искра (1941)
Излегол само еден број на македонски јазик, печатен во модерно опремена печатница.
NGC 144
NGC 144 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 144 се споменува и како ESO 473-23, MCG -4-2-16, AM 0028-225.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 31 м 20,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 38' 46".
Други поделби
Проучување на NGC 144 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1917. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6414. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1271.
Ниндорф на Штекниц
Ниндорф на Штекниц (Niendorf an der Stecknitz) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Дот и Кито
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Точка и Кеето (изворно: Dot and Keeto)― австралиски анимиран филм од 1986 година.
Заплет
Кога Дот случајно ќе изеде магичен корен и ќе се смали до големина на инсект, таа одеднаш е сама во светот на џиновски суштества и огромна грмушка. Но, нејзините претходни добри дела во спасувањето на беспомошен комарец и вилинско коњче од опасноста од пајакова мрежа гарантираат двајца многу сигурни и корисни пријатели. Со помош на комарецот Кито, гасеницата Батервок и ненадејна посета од стара пријателка, Дот тргнува во голема авантура за да открие начин да се врати во нејзината првобитна големина.
Разловци
Во 1876 година во него избувнало Разловечкото востание на македонскиот народ против османлиската власт. И покрај неуспехот на востанието, тоа имало големо значење за будењето на националната свест и за народноослободителната борба на македонскиот народ.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Пијанец, во крајниот југоисточен дел на територијата на Општина Делчево, непосредно од левата страна на реката Брегалница, чиј голем атар се допира со подрачјето на соседните Општина Берово и Општина Виница. Селото е ридско, на надморска височина од 690 метри.
Има голем атар, кој зафаќа простор од 60,2 км2. На него шумите заземаат површина од 2.944 хектари, на пасиштата отпаѓаат 1.160 хектари, а на обработливото земјиште 1.650 хектари.
Селото се наоѓа во јужниот дел на областа Пијанец, при што претставува последното село на општината и на соодветната етногеографска област. Сместено е на левиот брег на реката Брегалница, источно од падините на Голак, а западно од Обозна Планина. Оддалечено е 19 километри јужно од Делчево и 26,5 километри северозападно од Пехчево.
Историја
Се претпоставува дека селото настанало пред повеќе од 250 години, кога неколку семејство коишто живееле во Пиринска Македонија, во областа Разлог, пребегале од таму и ја населиле денешната територија. Се мисли дека затоа и селото е наречено Разловци. Тие биле со борбен дух и не се согласувале со турската власт. Интересно е тоа што уште од самото настанување на селото, во него живеат само Македонци. Тие не дозволувале луѓе од други националности дури и да влезат во селото. Луѓето од околните места коишто биле гонети од турската власт, се криеле таму. Една поговорка вели „еден Турчин дојде во селото, и разловчани кренаа востание да го избркаат“.
Во селото се наоѓа црквата Свети цар Константин и царица Елена, која била изградена околу 1850 година. Селаните побарале од турската војска да си изградат црква која ќе биде во близина на селото, бидејќи постојната била на неколку километри оддалеченост. Тоа не им било одобрено и им рекле дека ако во селото имало стара црква, можат пак да ја изградат. И бидејќи стара црква немало, тие се досетиле и преку ноќ откопале камен од темелите на црквата надвор од селото и го закопале на местото каде денес се наоѓа црквата Свети цар Константин и царица Елена. Наредниот ден таму копале во присуство на турската војска и го „нашле“ каменот и рекле дека тоа е од старата црква. Им дале дозвола да си изградат црква. Целото село собирале пари за градба на новата црква, но бидејќи не им стигале пари, Цоне Спасев-Ингилизо го продал својот имот за да се изгради црквата. Во знак на благодарност негов портрет е насликан во црквата и подоцна селаните го славеле како светец
Во век, Разловци било село во рамките на Малешевската каза на Отоманското Царство.
Разловечко востание:
Некогаш во селото Разловци имало некој Турчин по име Алиман. Тој силувал жени и ги терал да го служат со сè што ќе посака. Тој отишол во црквата и се молел господ да му ги прости гревовите. Но, на излегување го сретнал поп-Стојан и тој почнал да се смее. Поп-Стојан го прекинал неговото смеење и му рекол: „Алимане! до кога жените ќе ги измачуваш, а јас ќе крставам твои деца?“ Алиман со смеење одговорил: „Ќе престанам кога ќе крстиш мое дете од ќерка ти и внука ти.“ Поп-Стојан се изнервирал и го ранил во стомакот. Алиман ранет со тројца свои другари отишол во куќата на еден болен старец. Старецот го избркале надвор од куќата. Кога го дознала разловечката полиција тие ја запалиле куќата на старецот заедно со Алиман и неговите три другари, но еден од другарите останал жив и им рекол на разловечката полиција во 15:00 часот да отидат на почетокот на селото и да го бакнуваат лебот и рацете на командирот на турскиот аскер. Сето тоа се случило и затоа командирот ја прашал полицијата зошто го прават тоа и тие им раскажале дека другарот на Алиман им рекол да го сторат тоа, а во спротивно ќе им го запали селото. Командирот на тоа подговорил дека тоа не е вистина. Командирот рекол дека селото ќе го запалат само ако парите на Алиман ги нема, а ако се таму ќе ги остави на мира да живеат. Потоа командирот се уверил дека парите се таму и селаните ги оставил на мира да живеат. Турскиот аскер се побунил за стореното и го убиле командирот. Аскерот избрал нов командир и им рекле на селаните дека ќе дојдат да се борат. После неколку дена турскиот аскер пристигнале да го одмаздуваат убиството на Алиман. Така започнало Разловечкото востание.
Стопанство
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Разловци имало 784 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Разловци имало 960 жители.
Селото е големо, коешто во 1961 година имало 1.116 жители, а во 1994 година бројо се намалил на 906 жители, од кои 904 Македонци и двајца жители Срби.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Разловци живееле 826 жители, од кои 823 Македонци и 3 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 461 жител, од кои 391 Македонец, 2 Албанци и 68 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото:
Македонски
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Делчево, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Делчево.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Разловци, во која единствено село било Разловци.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната општина Тработивиште, во која покрај селото Разловци се наоѓале селата Вирче, Нов Истевник, Панчарево, Стар Истевник и Тработивиште.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0590 според Државната изборна комисија, кое е сместено во културниот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 655 гласачи.
NGC 6541
NGC 6541 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Јужна Круна, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Разловци
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 597 гласачи.
NGC 6541
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6541 се споменува и како GCL 86, ESO 280-SC4.
Разловци
Иселеништво
Дел од населението на Разловци се иселило во соседните градови и населени места по востанието. Денес, разловчани ги има во Австралија, Канада, САД и во неколку европски држави, меѓу кои и Италија.
NGC 6541
Откривање
Телото е откриено на 19 март 1826 година од страна на Николо Качаторе, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6541 е од видот III. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,3 m. NGC 6541 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 8 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 42' 40"".
Други поделби
Проучување на NGC 6541 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 409; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7911. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Револвераш (филм од 1950)
Револвераш (англиски: The Gunfighter) — американски филм од 1950 година, во режија на Хенри Кинг. Главните улоги ги играат: Грегори Пек, Хелен Весткот, Милард Мичел, Џин Паркер, Ентони Рос и Скип Хомејер. Филмот бил номиниран за „Оскар“ во категоријата „најдобро сценарио“.
Содржина
Џими Ринго (го игра Пек) е познат како најбрзиот револвераш поради што постојано е на мета на бројни злосторници, кои настојуваат да се прослават со тоа што ќе го убијат. Кога каубојот Еди го предизвикува на двобој, Џими е принуден да го убие, а потоа браќата на убиениот тргнуваат во потера по него. Џими пристигнува во малиот град Кајен, а барменот веднаш го повикува шерифот Марк Стрет (го игра Мичел), кој му наредува да го напушти градот. Всушност, Марк му е пријател на Џими, зашто во минатото бил дел од неговата банда. Џими се согласува да си замине, но прво сака да ги види сопругата Пеги (ја игра Весткот) и синот за кои знае дека живеат во градот. Сопругата работи како учителка под друго име, а синот веќе има повеќе од осум години при што Џими никогаш го нема видено. Шерифот ја известува Пеги за доаѓањето на Џими, но таа одбива да го види. Во меѓувреме, веста за присуството на Џими брзо се проширува низ градот и сите мажи и деца се собираат пред барот со намера да го видат легендарниот револвераш. Во мигот кога се подготвува да си замине, Џими ја среќава Моли (ја игра Паркер), сопругата на својот пријател и таа му ветува дека ќе ја убеди Пеги да се сретне со него. Додека Џими ја чека сопругата, во барот влегува младиот револвераш Хант Бромли (го игра Хомејер), кој го предизвикува на двобој, но Џими лесно се ослободува од него. Истовремено, Џими мора да смири еден постар човек, кој сака да го убие Џими, мислејќи дека го убил син му. Најпосле, во барот доаѓа Пеги и Џими ја убедува да му се придружи, зашто сака да ја заврши револверашката кариера и да купи ранч на којшто ќе живее мирен семеен живот. Пеги ја одбива понудата, а Џими иам средба и со својот син. Во меѓувреме, во градот пристигаат браќата на Еди, но нив ги разоружуваат шерифот и неговиот заменик (го игра Рос). Во мигот кога Џими го напушта градот, него го убива Хант. Непосредно пред да умре, Џими му кажува на Хант дека го чека несигурна иднина, зашто многу луѓе ќе сакаат да го убијат, а потоа шерифот го протерува од градот. На погребот на Џими се собира целиот град и тогаш луѓето дознаваат дека Пеги е неговата сопруга.
Импулс (списание)
Импулс — македонско списание за популаризација на физиката. Во него се објавувани написи од историјата и од актуелната проблематика на физиката, задачи за учениците од основните и средните училишта и информации за активностите на ДФМ од интерес за школската популација. Од 1977 до 2006 година се отпечатени 52 броја, на вкупно 2.200 страници. Во одредени периоди тиражот надминувал десет илјади примероци. Главни уредници биле Славко Бахчеванџиев, Мирјана Јоноска, Ѓорѓи Ивановски и Доне Гершановски.
Олаф Шолц
Олаф Шолц (Olaf Scholz; р. во ) — германски политичар, член на Социјалдемократската партија на Германија и градоначалник на Хамбург од 7 март 2011 година и канцелар на Германија од 8 декември 2021 г.
Од мај до октомври 2011 година бил министер за внатрешни работи (Innensenator) на Слободниот и ханзеатски град Хамбург и од 2002 до 2004 бил генерален секретар на SPD. Шолц го наследил Франц Минтеферинг како министер за труд и социјални работи, кога Франц ја напуштил функцијата во 2007 година.
Во 2010, Олаф Шолц учествувал во годишниот состанокот на Билдербершката група во Сиџес, Шпанија.
На 20 февруари 2011, социјалдемократите и Шолц победија на покраинските избори во Хамбург со 48,3% од гласовите, што довело до 62 места од вкупно 121 во парламентот на Хамбург. Шолц се остажал како член на 17. Бундестаг на 11 март 2011 година, кратко по неговиот избор како Прв градоначалник.
На 8 декември 2021 г. Шолц стапил на функцијата канцелар на Германија, на местото на дотогашната канцеларка Ангела Меркел од партијата Демохристијански сојуз.
Букри
Селото се наоѓало в областа Пелагонија, југоисточно Битола, на реката Црна, меѓу Долно Егри и Брод.
Историја
Во месноста Висок Рид кај Букри е откриена населба од бакарно и бронзено време. Се смета дека ова некогаш бил Линк, родниот град на Филип II Македонски. Во месноста Прогон (Букри)|Прогон и на Букришки Вис има некрополи од железно време.
Во XIX век Букри било село во Битолската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Егри Срдно имало 75 жители, сите Македонци христијани.
Според податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Букри (Boukri) живееле 88 Македонци под врховенството на Цариградската патријаршија.
Селото е иселено и на негово место се направени вештачките акумулации „Букри I“ и „Букри II“. Атарот е припоен кон с. Кременица.
Јужна Србија (1919–1922)
Јужна Србија била провинција (покраина) на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците која постоела помеѓу 1919 и 1922 година. Ги опфатила модерните територии на Санџак (делови од Србија и Црна Гора), Косово и Северна Македонија. Терминот „Стара Србија“, историски се користел во српската политика, литература и наука за териториите на покраината. Терминот продолжи да се користи за Вардарска Бановина и Зета Бановина по нејзиното распаѓање.
Историја
Покраината е основана во 1919 година, по создавањето на Југославија на 1 декември 1918 година. Србија во голема мера ги проширила своите граници за време на Балканските војни. Покраината била распадната во 1922 година и нејзините територии биле реорганизирани во Вардарска бановина и Зетска Бановина. Терминот тогаш колоквијално се користел за тие територии.
Економија
Покраината Јужна Србија, како претежно планински регион, имала поволни услови за развој на сточарството како што е илустрирано со статистиката за зголемување на бројот на добиток. Бројот на добиток надмина 13% од вкупниот број на цела Југославија. Обновувањето на сточарството, кое било уништено во воените години, била примарна цел на Министерството за економија.
Демографија
Во 1921 година, покраината имала 1,7 милиони жители. По Првата светска војна во Вардарска Македонија и таканаречените западни предели, локалното македонско население не било признаено како посебна заедница и станало предмет на државната политика на Србизација.
Тиленхеме
Тиленхеме (Tielenhemme) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Искра (весник)
Искра ― весник, орган на Реонскиот комитет на КПГ за Караџова.
Излегувал од септември 1943 година до крајот на октомври 1943 година. Се печател во печатница во Воден, се појавил седумпати, во мал формат, на македонски јазик (караџовски дијалект), но со грчки букви. Третирал проблеми од антифашистичката борба.
Хауса (јазик)
Хауса (هَوُسَ, јарен јауса) — чадски јазик со голем број на говорници. Како мајчин го говорат 25 милиони луѓе, а како втор има вкупно 18 милиони говорници. Како таков, тој е меѓу најзастапените јазици во Африка заедно со арапскиот, францускиот, англискиот, португалскиот и свахили.
Список на државни водачи во 1889 година
Ова е список на државни водачи во 889 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Хауса (јазик)
Класификација
Јазикот хауса припаѓа на западната подгрупа на групата на чадски јазици во состав на афроазиското семејство.
Список на државни водачи во 1889 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хауса (јазик)
Класификација
Заедно со чадската гранка, афроазиските јазици имаат уште 4 гранки:
Географска распределба
Народот Хауса живее претежно во Нигер и северна Нигерија, но нивниот јазик се употребува како трговски јазик во многу пошироко подрачје на западна АФрика (Бенин, Гана, Камерун, Того, Брегот на Слоновата Коска итн.), централна Африка (Чад, ЦАР, Екваторска Гвинеја) и северозападен Судан, особено меѓу муслиманите. Хауса е најзастапениот јазик во Нигерија, но за разлика од јоруба и игбо, нема голем број на говорници вон земјата.
Дијалекти
Канскиот дијалект е стандард на јазикот.
Постојат и други наречја што се говорат вон овие традиционални говорни подрачја, претежно во странство.
Согласки
Хауса има 23 до 25 согласки, зависно од говорникот.
Ингресиви
Хауса има ингресиви или „глотализирани самогласки“ (уфрлени и исфрлени) на четири до пет места на творба, зависно од дијалектот. Се одликуваат со испрекинат звук, што се должи на употребата на гласилката при изговорот.
Ваквите гласови се запишуваат со видоизменети латинични букви или апостроф пред или по буквата, зависно од самата буква.
b' / (уфрлена согласка), понекогаш ;
d' / - урфрлена согласка, понекогаш ;
ts' - исфрлена согласка, или, зависно од дијалектот;
ch' - исфрлена согласка (не се јавува во кананџи)
k' / - исфрлена согласка ;  и  се посебни согласки;
'y е палатализирана гласилна избувна согласка што се среќава во малку зборови што се јавуваат мошне често. Историски, овој глас произлегол од палатализираното.
Самогласки
Јазикот има 5 фонетски самогласни гласови со единечна и долга варијанта, што дава 10 монофтонзи, како и комбинација, што дава 4 дифонзи (вкупно 14 самогласни фонеми)
единечни: /a/, /e/, /i/, /o/ and /u/. долги: /aa/, /ee/, /ii/, /oo/, and /uu/.
/ai/, /au/, /iu/ и /ui/.
Тонови
Хауса е тонски јазик. Секоја од петте самогласки може да има висок, низок и надолен тон. Тие можат да се претстават на следниве начини:
à è ì ò ù (низок тон)
á é í ó ú (висок тон)
â ê î ô û (надолен тон)
Правописот не предвидува надредни знаци за означување на тонот. Тие се користат во речници и други научни трудови за разликување на зборовите.
Боко
Денес хауса се пишува со латиничната азбука наречена „боко“, наметната во 1930-тите од британската колонијална власт.
Буквата се користи само во Нигер; во Нигерија гласот се пишува со.
Тонот, должината и разликата помеѓу и  (не е секаде застапена) не се означува во пишувањето. Така, „од“ и  „битка“ се пишуваат исто: daga.
Аџами
Во минатото, хауса се пишувал и со арапското писмо „аџами“, почнувајќи од раниот XVII век. Ова писмо нема стандарден систем и правопис, и различни автори користат различни букви.
Шретстакен
Шретстакен (Schretstaken) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Караџали (Дојранско)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 30 километри северно од градот Кукуш и на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, во северните разгранки на на планината Круша. Селото се наоѓа на надморска висина од 220 метри.
Историја
Во XIX век Караџали е мешано македонско-турско село во Дојранската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Караџали се состоело од 25 куќи со 21 жител-муслиман и 37 Турци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Караџали имало 85 Турци.
По Втората балканска војна селото било вклучено во составот на Грција. Голем дел од муслиманското население заминало од селото кон Турција и на негово место било населено грчко население. По Првата светска војна, селото не се споменува, бидејќи било распаднато и напуштено. Во 1927 години селото било прекрстрно во Калирои.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 18 семејства и 69 жители-бегалци, додека во 1940 година селото броело 127 жители. Во текот на Втората светска војна, како и во текот на Грчката граѓанска војна, селото настрадало. Поради тоа, голем дел од населението го напуштило селото и заминало на побезбедно место. Селото во пописот од 1951 година броело 83 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 88 жители, во 1971 година имало 85 жители, во 1981 година имало 65 жители, додека во 1991 година имало 55 жители. Денеска, населението на селото е 40 жители.
Аманда Форсберг
Аманда Несторија Форсберг (родена на 26 февруари 1846 година) била шведска балерина.
Форсберг е роден во Стокхолм. Таа била студентка на Кралскиот шведски балет во 1863 година и прва танчерка во 1864–69 година; таа беше прва танчерка во Државна опера Унтер ден Линден во Берлин во 1870-1882 година.
Според современите критичари, нејзиниот танц се одликувал со „необична воздушна“ финеса и „опојна девствена скромност“. Таа била пофалена и за нејзината мимикрија.
Меѓу нејзините улоги се Фенела во „Немиот“ и игуманијата во „Роберт од Нормандија“ и „Сликата од соништата на сликарот“. Според критичарите, нејзиниот танц се одликувал со „ретка воздушност и финеси“ и „опојувачка девствена скромност“.
Таа била вброена како една од деветте најдобри балерини во Кралскиот балет помеѓу 1864 и 1901 година, заедно со Хилда Лунд, Амалија Полсон, Агнес Кристенсон, Гунхилд Розен, Сесилија Фламанд, Џени Брант, Ана Вестберг и Викторија Страндин.
Црква „Св. Илија“ - Говрлево
Свети Илија — манастирска црква во скопското село Говрлево. Се наоѓа североисточно од селото, на ритчето Илино Брдо, пошумено со дабови дрвја. Најстариот објект потекнува од средниот век, додека во 30те години на XX век е подигната црква на истите темели. На 2 август 2008 година поставени се нови темели за проширување на црквата, со што истата ќе добие поголеми димензии. Традиционално секоја година во дворот на црквата се слави Илинден. Црквата била цел на кражби.
Селник
Селник — село во Општина Делчево, во областа Осоговија, во околината на градот Делчево.
Географија и местоположба
Селник се наоѓа во крајниот северен дел на територијата на Општина Делчево и неговиот атар се граничи со Бугарија. Селото е ридско и е сместено на надморска височина од 880 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 11,1 км2. Селото е оддалечено 17 км од Делчево.
Историја
Во почетокот на XX век, Селник било село во Малешевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција. Во неговиот атар, шумите зафаќаат површина од 442 ха, на пасишта отпаѓаат 348 ха, а на обработливо земјиште 266 ха.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 28 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Самоуправа и политика
Селото влегува во составот на Општина Делчево од 1955 година.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од општината Киселица во склоп на Делчевската околија.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од општината Драмче во склоп на Малешевската околија.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0599 според Државната изборна комисија, кое е сместено во трпезаријата во дворот на црквата „Св. Петка“.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 20 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 17 гласачи.
Крсте Јанчески
Крсте Јанчески (1868 - 1959) — учесник во Македонското револуционерно движење.
Автомобилски регистарски таблички во Андора
Автомобилските регистарски таблички на Андора се составени од една буква и 4етирицифрен број (пр. А1234), и го имаат грбот на Андора на левата страна и 'Principat d'Andorra' под кодот. Форматот е црни карактери на бела позадина.
Тихомир Костадинов
Тихомир Костадинов (роден на 4 март 1997, во Валандово) — македонски фудбалер, играч од средниот ред на Пјаст Гливице и на македонската репрезентацијата.
Клупска кариера
Роден во Валандово, својата кариера ја започнал во соседна Србија во екипата на Моравац Мрштане, за која дебитирал како професионалец во второто ниво на земјата во сезоната 2014-2015. Сепак, тој се вратил во Македонија за вториот дел од сезоната, каде играл за Тетекс од Тетово.
Во летото 2015 година, се преселил во Словачка, каде ги поминал следните шест ипол години играјќи во првенството на таа земја за три различни екипи Дукла Банска Бистрица (2015-2016), Злате Моравце (2016-2017) и на крајот за Ружомберок, каде се задржал и најдолго од 2017 до 2022 година. Својот прв гол за Ружомберок го постигнал во победата со 3-0 на гостувањето против Сеница.
На 23 декември 2021, Костадинов потпишал за полскиот клуб Пјаст Гливице. Своето деби во полската Екстракласа го направил на 26 февруари 2022, во натпреварот на домашен терен против Гурник Забже што завршил 0-0, заменувајќи го Рауно Сапинен во 65-тата минута. На 9 април 2022, во победата со 1-0 над Гурник Лечна, Костадинов претрпел тешка повреда на предните вкрстени лигаменти на десното колено; десеттина дена подоцна, тој бил успешно опериран во Барселона, по што неговата прва сезона во Полска завршила предвреме со само 6 настапи за Пјаст Гливице.
Репрезентативна кариера
Своето деби за сениорската репрезентација на Македонија го направил во ноември 2019 во квалификациите за Европското првенство 2020 против.
Европско првенство во фудбал 1996
Првенството се одржало за прв пат на Британските острови и во англиското говорно подрачје. Англија претходно го организирала Светското првенство во 1966 година.
Ова било прво Европско првенство на кое учествувале 16 екипи, за разлика од претходните четири, кога учествувале 8.
Титулата европски првак ја освоила Германија, која во финалето ја совладала Чешка со реззултат од 2:1. Најдобар играч на првенството бил Германецот Матијас Замер, додека најдобар стрелец бил Англичанецот Алан Ширер со 5 постигнати голови.
Избор на домаќин
За време на пријавувањето за тоа домаќинство, сè уште не било потврдено дека првенството ќе се прошири на 16 учесници. Било планирано да се организира првенство со само 8 учесници, затоа биле потребни само 4 стадиони.
За домаќинството се натпреварувале пет земји: Австрија, Англија, Грција, Холандија и Португалија. На 5 мај 1992 година, Извршниот комитет на УЕФА ја избрал Англија за домаќин на првенството на средбата во Лисабон. Таа година откако бил избран за домаќин, Англиската фудбалска асоцијација се повлекла од натпреварувањето за домаќин на Светското првенство во 1998 година, за да добие поддршка од другите членови на УЕФА кои планирале да аплицираат за тоа домаќинство.
Квалификации
На 30 ноември 1992 година, УЕФА официјално потврдила дека 16 екипи ќе учествуваат на првенството. Квалификациската ждрепка се одржала на 22 јануари 1994 година во Манчестер. Биле извлечени имињата на 47 репрезентации кои се натпреварувале за 15 места што водат до првенството. Репрезентацијата домаќин, Англија, имала директно место на првенството. Државните репрезентации кои играле квалификации биле поделени во осум квалификациски групи.
Квалификациите започнале во април 1994 година и завршиле во декември 1995 година. По крајот на групното натпреварување во ноември 1995 година, осумте победници во групата и шесте најдобри вицешампиони избориле место на Европското првенство. Најлошите две второпласирани репрезентации играле бараж за преостанатото место.
Список на државни водачи во 111 година
Ова е список на државни водачи во 11 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.