cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Словенија
Словенија е земја која обилува со голем број на природни убавини кои придонесуваат за развој на туризмот во оваа земја. Позната е по многубројните скијачки терени. Едни од најпознатите се наоѓаат на Мариборското Похорје, каде секоја година се одржува традицинонално Златна Лисица или Голден Фокс. Познати се доста и словенските бањи (топлице) кои се уредени со многубројни базени со ладна и топла вода и се привлечни не само за медицински цели, туку и за рекреативни, особено помеѓу младите. Една од најубавите природни богатства на Словенија се езерата Блед и Бохињ. Тука се наоѓа и малиот остров со црква на него, кој е еден од заштитните знаци на оваа земја.
Словенците се нација кои важат за работливи луѓе. Тие се горди на својата работа и производите кои произлегуваат како производ од истата. Посебно се горди на своите вина, во Марибор се наоѓа најстарата винова лоза во Словенија која претставува вистинска туристичка атракција. Доста се познати и крањските колбаси, прекумурската гибаница и традиционалнито словенечко јадење од кисела зелка, грав и свинско месо.
Потекло на поимот
Името Словенија има значење „земја на Словените“ на словенечки и на другите јужнословенски јазици. Етимологијата на зборот Словен останува непотполно разјаснета.
Реконструираниот аутоним *Slověninъ е изведен од зборот слово („збор“), првично означувајќи „луѓе кои зборуваат (ист јазик),“ т.е. луѓе кои можат да се разберат меѓусебно. Ова е спротивно на словенскиот збор со кој се означуваат германските народи, *němьcь, со значење „тивки, неми луѓе“.
Населување на Словените
Словенските предци на денешните Словенци се населиле на територијата на Словенија во VI век. Словенското кнежевство Карантанија било формирано во VI век. Во 745 година Карантанија била приклучена кон Франкската Империја и Карантанците го прифатиле христијанството. Карантанија ја задржала својата независност до 828 година. Со бунтовите на месното население и со помош на Баварија, Карантанија имала своја потполна независност, но била сосема уништена од Унгарците во IX век.
Среден век
Карантанија била повторно основана во 976 година но подоцна Ото I ја поделил Карантанија и ја создал Корушка, шестото војводство на Папската Држава. За време на XIV век, повеќето од територијата на Словенија била под раководство на Хабсбуршката монархија и во XV век целата територија на Словенија била под раководство на соседната Монархија.
Во XVI век во Словенија зела замав протестантската реформација. За време на тој период биле публикувани првите книги на словенечки јазик и тоа од Примож Трубар и неговите следбеници. Иако сите следбеници на револуцијата биле протерани од словенечките земји, сепак тие оставиле силни впечатоци на месното население и ја составиле основата на словенечкиот литературен јазик.
XVIII-XX век
Во периодот 1805 и 1813 година Словенија потпаднала под раководство на Австриската Империја. Во овој период се развил словенечкиот национализам и се создала идејата за Обединета Словенија.
XX век
Подоцна Словенија била дел на Кралството СХС и СФРЈ и на 25 јуни 1991 година Словенија станала независна држава.
Географија и клима
Во Словенија се присутни четири географски региони на Европа: Алпите, Динарите, Панонската Низина и Средоземјето. Највисок врв во Словенија е Триглав со 2 864 метри и просечната надморска височина е 557 метри. Иако е во близина на Средоземното Море, реките на Словенија се од црноморското сливно подрачје. Брегот на Словенија изнесува околу 47 километри.
Половина од територијата на Словенија е покриена со шуми, третата држава во Европа по шумска површина. Климата на Словенија е средоземна во крајбрежниот регион, алпска клима во планините и континентална во остатокот на земјата.
Политички систем
На чело на Словенија е претседателот кој е избран од мнозинство гласови на секои пет години. Извршната власт е во рацете на премиерот на Словенија и во Советот на министри или наречен кабинет. Министрите ги избира националното собрание на Словенија.
Двојниот парламент на Словенија е карактеристичен по тоа што нема еднаква поделба на власта, бидејќи словенечкиот устав не посочува и не ја поделува власта подеднакво на двата дома. Парламентот се состои од национално собрание и национален совет. Националното собрание на Словенија има 90 членови, од кои 88 се избрани од сите граѓани на избори, додека два се избрани од унгарското и италијанското малцинство. Во Словенија има избори на секои пет години. Националниот совет на Словенија има 40 членови кои се назначени за социјални, економски, професионални и локални групи.
Административна поделба
Традиционалните осум региони на кои е поделена Словенија се истите региони на кои била поделена државата за време на Хабсбуршката монархија и други историски држави. Регионите се:
Регионите Горишка и Словенечка Истра се познати и по заедничкото име приморски регион.
Стопанство
Словенија има високо развиена економија со втор највисок БНП по глава на жител од новите 15 земји членки на ЕУ со 29 472 долари. Економскиот развој на Словенија се забрзал во последните неколку години кога во 2004 е забележан раст од 4,3% и во 2006 од 5,9%.
Покрај високиот развој на економијата, сепак таа се соочува со некои помали проблеми. Голем дел од словенечката економија е во рацете на државата и Словенија има најмали странски инвестиции во ЕУ по глава на жител. Даноците се големи и производството се преселува во други држави.
Туризам
Словенија им нуди на туристите голем број на природни и културни знаменитости. Развиени се различни видови на туризам. Формите на туризмот се големи, додека пазарот е мал. Туризмот не е од голем обем и не постои акутен притисок врз животната средина; во 2017, магазинот National Geographic Traveller ја прогласил Словенија за земја со најодржлив туризам. Во главниот град, Љубљана, се наоѓаат голем број на барокни градби и градби на виенската сецесија, при што некои се дело на познатиот словенечки архитект Јоже Плечник и неговиот ученик, Едо Равникар.
Во северозападниот дел на земјата се наоѓаат Јулиските Алпи со Бледското Езеро и долината на реката Соча, како и највисокиот врв, Триглав. Други планински масиви се Камничко-савињските Алпи, Караванки, и Похорје, кои се популарни за скијање и планинарење.
Во регионот Крас на словенечкото приморје кој го добил своето име од карстот, се формирал пејзаж со голем број на пештери како резултат на растворањето на карбонатните карпи. Најпознати се Постојнска Јама и Шкоцјански Јами кои се наоѓаат на листата на светско наследство на УНЕСКО. Регионот на Словенска Истра излегува на Јадранско Море, каде најзначајна знаменитост е градот Пиран додека градот Порторож привлекува голем број на посетители преку лето.
Ридовите околу вториот по големина град во Словенија, Марибор, се познати по производството на вино. Североисточниот дел на земјата е богат со бањи, како Рогашка Слатина, Раденци, Чатеж на Сава, Добрна, и Моравске Топлице кои добиваат важност во последниве две децении.
Други популарни туристички дестинации се историските градови Птуј и Шкофја Лока, и некои замоци, како што е Предјамскиот замок.
Важни делови од туризмот во Словенија се конгресниот и коцкарскиот туризам. Словенија има највисок процент на казина на 1,000 жители во Европската Унија. Перла во Нова Горица е најголемо казино во регионот.
Најголемиот дел од странските туристи во Словенија доаѓаат од: Италија, Австрија, Германија, Хрватска, Бенелукс, Србија, Русија и Украина, а потоа следуваат Обединетото Кралство и Ирска. Европските туристи создаваат повеќе од 90% од туристичкиот приход на Словенија. Во 2016 Словенија била прогласена за првата зелена земја во светот од страна на организацијата Green Destinations со седиште во Холандија.
Население, јазик и религија
Со 99 жители на километар квадратен Словенија важи за земја со мала густина на население. Најслабо населен регион во Словенија е нотрањско-крашкиот статистички регион, додека најнаселен е централниот дел. Околу 51% од населението живее во урбаните центри, остатокот во руралните.
Јазици
Службен јазик на Словенија е словенечкиот јазик. Во регионите каде живее унгарско и италијанско население, унгарскиот и италијанскиот јазик се службени јазици покрај словенечкиот.
Религија
Според пописот во 2002 година, поголем дел од Словенците се католици, околу 57,8%. Според анкетата од 1992 година, само 20% од возрасните Словенци веруваат во "личен Бог" (уште 39% рекле дека веруваат во Бог како "етеричeн дух) ". Во 1997 година: 24% од словенската популација се изјасниле дека веруваат во постоењето на Бог, без какви какви било сомневања; 29% од возрасните граѓани веруваат во Христовото Воскресение, 37,5% од Словенците веруваат во Рајот и 24% во пеколот.
Балет
Балетската уметност во Словенија, главно се реализира во рамките на работата на институцијата Љубљансакта опера и балет Словенечкиот балет се движи во две основни насоки: традиционален, класичен балет и модерен со повеќе правци и влијанија. Поистакнати балетски уметници од областа на класичниот балет се Пино Млакар и Пија Млакар.
Модерни танци
Зародишот на модерната танцувачка уметност во Словенија започнува со формирањето на училиштето за танцување Мари Вигман.
Филмски глумци
Почетоците на филмската уметност во Словенија датираат некаде од пред Втората светска војна.Поистакнат глумец од овој период била Ида Кравања По Втората светска војна се истакнуваат глумците: Полде Бибич, Стане Север, Елвира Краљ, Шпела Розин, Милена Зупанчич, Радко Полич, Берд Сотлар.
Филмски режисери
Поголем број по воени филмски режисери во Словенија, со својата работа и креативност ја создаваат таканаречената - ренесанса на словенечкиот филм, која што се истакнува со естетски, уметнички и сценаристички стандарди преку кои, словенечкиот филм го израмнуваат со европските уметнички филмски остварувања. Поистакнати режисери од овој „бран“ биле: Карол Гросман, Франтишек Чап, Франце Штиглиц, Јоже Погачник, Матјаж Клопчич, Боштјан Хладник, Карпо Година, Дамјан Козеле. .
Книжевност
Почетокот на словенечката книжевност потекнува од средниот век и била остварена преку делата на Примож Трубар. За време на барокот, најистакнат автор бил Јанез Вајкард Валвазор. Една од најзначајните творечки и литературни проблесоци во словенечката книжевност е реализирана во времето на романтизмот со поезијата на Франце Прешерн (1800 - 1849). Како и со творештвото на Јернеј Копитар, Матија Чоп, Станко Враз. Од почетокот на дваесеттиот век, словенечката книжевност минува низ неколку стилски и естетски периоди коишто своја аналогија и паралелизам имаат во современта европска книжевност. Словенечки модернизам, бил реализиран со најпознатиот и највлијателниот словенечки писател Иван Цанкар. Експресионизам бил изразен преку творештвото на - Сречко Косовел, авангардизмот - [[Антон Подбевшек, Фердо Делак, социјалниот реализам - Цирил Космач, Прежихов Воренц, Франце Бевк, Тоне Селишкар, поезијата на отпорот и револуцијата -Карел Дестовник Кајух, Матеј Бор, егзистенцијализмот -Матеј Бор. По Втората светска војна, се јавуваат низа литературни автори, кои ќе ја издигнат словенечката литература во корелација со светското Книжевно творештво: Цирил Злобец, Вено Тауфер, Нико Графенауер, Томаж Шаламун, Иво Светина, Витомил Зупан, Андреј Хинг, Руди Шелиго, Драго Јанчар.
Музика
Во текот на историјата на совенечката музика, забележани се бројни автори кој ќе бидат присутни речиси низ сите стилски епохи на европската музичка литература како на пример Јанебус Галус (1550-1591), кој во голема мера влијаеше врз средноевропската класична музика. Барокниот композитор Јанез Крстник Долар (околу 1620-1673). Во 1701 година Јохан Бертолд фон Хофер (1667-1718), благородник и аматерски композитор од Љубљана, ја основал Словенечката филхармонија, една од најстарите вакви институции во Европа. Поистакнати композитори до почетокот на дваесеттиот век: Емил Адамич (1877-1936), Фран Гербич (1840-1917), Алојз Гержинич (1915- 2008), Бенјамин Ипавец (1829-1908), Даворин Јенко (1835-1914), Антон Лајовиќ (1878-1960), Камило Машек (1831-1859), Јосип Павчич (1870-1949), Зорко Преловец (1887-1939) и Лучијан Марија Шкерјанц (1900-1973). Во почетокот на 20 век, најистакнат музички правец бил импресионизмот, а најистакнати претставници биле композиторите Марија Когој и Славко Остерц. Авангардата особено е потенцирана кон шеесеттите години на 20 век со творештвото на: Урош Крек, Дане Шкерл, Примож Рамов и Иво Петриќ. Покрај Словенечката филхармонија, музичкиот живот во Словенија се одвивал и се одвива во Словенечката опера и балет во Љубљана, во која одреден период, директор и диригент ќе биде еден од најголемите композитори во дваесеттиот век - Густав Малер.
Театар
Театарската уметност во Словенија има богата традиција. Покрај институционалната присутност, која е втемелена во XIX век особено преку Словенечкиот народен театар, словенечкиот театар има бројни театарски творци: глумци, режисери, костимографи, сценографи. Ком крајот на дваесеттиот век, словенечкиот театар се стекнал со светска слава, особено со претставите кои ги работеле режисерите Томаж Пандур и Драган Живадинов. Исто така, свој придонес во развојот на словенечкиот театар има и Душан Јовановиќ, режисер и сценарист, неговата претстава и текст „Ослободувањето на Скопје“, долго време била култна претстава во Југославија. Поистакнати глумци: Милена Зупанчич, Аленка Випотник, Тања Рибич, Мира Сардач, Ратко Полич, Борис Каваца, Бојан Ступица, Берт Сотлар и други.
Сликарство
Словенечкото сликарство, ги следело скоро сите поважни естетски и идејни правци во развојот на европската уметност. Од крајот на XIX век и почетокот на дваесеттиот век, особено преку опусот на Матеж Лангус, којшто работел во доменот на неокласицизам па прекубидермаер со авторите - Џузепе Томинз до романтизмот - со сликрот Михаел Строј. Во најголема мера, словенечките уметници биле образувани на академиите во Виена и Минхен, одкаде, директно ги пренесувале најновите ликовни движења во европската уметност.
Првата ликовна изложба во Словенија беше организирана кон крајот на 19 век од страна на Ивана Кобилца, сликарка која била зачетник на словенечкиот импресионизам. Едно од најзначајните ликовни движења во историјата на словенечката уметност бил словенечкиот импресионизам. Најголем дел од словенечките импресионистички автори биле образовани во Минхен кај сликарот Антон Ажбе. Со своете ликовни остварувања, словенечките импресионисти создале дела кои се блиски по уметничките и естетски вредности до импресионистичките творби на најистакнатите импресионисти, особено на оние кои работеле во Париз и Франција. Најистакнати словенечки импресионисти биле: Матија Јама, Рикард Јакопич, Иван Грохар, Матеј Стерн. По Втората светска војна, словенечката ликовна уметност се развила во сите сегменти, истакнувајќи автори и дела кои биле меѓу првите модерни дела во Југославија, дела кои уште од почетокот, го напуштиле социјалистичкиот релизам. Особено, значајна афирмација на меѓународен план доживеало словенечкото графичко твотештво и словенечките графички автори. Меѓу поистакнатите словенечки автори со меѓународно реноме биле : Божидар Јакац, Јоже Циуха, Андреј Јемец, Борис Јесих, Чртомир Фрелих, Зоран Мушиќ, Јоже Тисникар, Богдан Борчич... Своја творечка кариера со меѓународни признанија забележале и македонските автори кои работат или работеле во Словенија: Димче Николов, Родољуб Анастасов, Тодорче Атанасов, Боге Димовски, Димитар Малиданов и други. Значајна улога во афирмирањето на југословенската и словенечката уметност играло и игра и Меѓународното графичко биенале во Љубљана. Додека институциите: Народна галерија Љубљана, Галерија на современата ликовна уметност од Љубљана и Меѓународниот графички ликовен центар исто така од Љубљана се главните столбови околу кои се случува богатиот ликовен живот во Словенија,.
Архитектура
Модерната архитектура во Словенија започнала со творештвото на архитектот Макс Фабијани, а со делата на Јоже Плечник таа доживува актуелно место во светската архитектура особено со неговите дела и урбанистичко преуредување во Љубљана. По истакнати архитекти биле и Иван Вурник, Едвард Равникар и Марко Мушиќ кој бил автор на Цанкаревиот дом во Љубљана и меѓу другото Домот на културата во Битола.
Шри Ланка на Олимписките игри
Шри Ланка првпат настапила на Олимписките игри во 1948 година и оттогаш учествувал на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1976 година.
Спортистите на Шри Ланка на Олимписките игри досега имаат освоено 2 медали.
Националниот олимписки комитет на Шри Ланка бил основан во 1937 година и бил признаен во 1937 година.
Папа Лав VIII
Лав VIII (лат. Leo PP. VIII; ? - 1 март 965) — римски папа од 6 декември 963 до 1 март 965. На престолот дошол благодарение на поддршката од страна на императорот Отон I, на местото на папата Јован XII и победувајќи го Бенедикт V, па поради тоа неговото папство е оспорувано. Заслужил голем углед поради својот аскетизам, половина век по заборавената порнократија.
Зонални растенија
Зоналното растение е „вид или сорта што е од вредност во одредувањето на цветните зони“. Ботаничарот Фредерик Вернон Ковил го дефинирал изразот. Тој го опишал како „најдобриот метод на постапка во нова област за да ги утврди (флоралните) зони со релативно мал број на најдобрите зонални растенија, а потоа да ги распореди другите помалку важни [растенија] на нивните соодветни места.“
Ноне Неделковска
Ноне Неделковска (родена како Нона, на во ) — македонска пејачка.
Животопис
Ноне ја започнала својата музичка кариера со настап на детскиот музички фестивал Златно славејче во 1995 со песната „Каубои смели“.
Таа учествувала во втората сезона на „Музички идол“ за Србија, Црна Гора и Македонија, каде на крајот го освоила второто место. После ова, таа потпишала договор со Премиер Продукција.
Во 2007 настапила на „Будва 2007“ (Црна Гора) и „Еуропоп-Зеница 2007“ (Босна и Херцеговина).
Опург
Опург (Oppurg) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Низ селото Опург тече реката Орла.
Општински единици
Општината Опург се состои од три места:
Соседни општини
Соседни општини се Дебриц, Лангенорла, Лаусниц, Нимриц, Оберопург, градот Песнек, Золквиц и Вајра.
Западна Сахара
Западна Сахара е една од најслабо населените територии во светот и претежно претставува пустинска земја. Се наоѓа во Северозападна Африка и се граничи со Мароко на север, со Алжир на североисток, со Мавританија на исток и југ и со Атлантскиот Океан на запад. Главен град е ел-Ајун, во кој живее преку третина од населението на Западна Сахара.
Мароко и движењето за независност Полисарио се стремат да ја контролираат оваа територија. По примирјето од 1991 година главнината од територијата на Западна Сахара ја контролира Мароко, а Сахарската Арапска Демократска Република има контрола само на мал дел од територијата. Независноста на Западна Сахара е призната од страна на 45 држави, додека Мароко има добиено формална поддршка за својата позиција од 25 држави, во прв ред од државите членки на Арапската Лига.
Улмска тврдина
Улмска тврдина — тврдина во Улм, која заедно со Ландау, Луксембург, Мајнц и Раштат е една од петте сојузни тврдини во Германија и една од најголемите во Европа. Овие тврдини биле финансирани од страна на Германскиот Сојуз и биле изградени или обновени во текот на 19 век. Улмската тврдина била градена во периодот од 1842 до 1859 година и со многуаголно утврдување од околу 9 км била најголема тврдина во 19 век.
Краснаја Пољана
Краснаја Пољана (Кра́сная Поля́на; Гәбаадәы; Ӏаткъуадж) — населба од градски тип под административна јурисдикција на градскиот округ Адлерски на градот Сочи во Краснодарски крај, Русија.
Сместен во Кавказот, тој е дом на новиот алпски скијачки центар Роза Хутор, со основна височина од 560 метри долж реката Мзимта, 39 километри од нејзиниот влив во Црното Море во градскиот округ Адлерски во Сочи. Врвовите се искачуваат до 2.320 метри, давајќи му вертикален пад од 1.760 метри. Одморалиштето е предвидено да биде домаќин на снежните настани (алпски и нордиски) на Зимските олимписки игри 2014 во Сочи. Била предвидено да биде домаќин на трка од Светскиот куп во алпско скијање во февруари 2012, две години пред Олимпијадата.
Исмаил Кадаре
Исмаил Кадаре (албански: Ismail Kadare, француски: Ismail Kadaré) — албански писател кој ужива голема меѓународна репутација. Тој ја започнува својата литературна кариера како поет во 1950-тите години. Во шеесеттите, тој ја пренасочува својата креативна енергија кон прозата и многу скоро станува нејзин неоспорен мајстор и најпопуларен албански писател. Во 1992, е награден со Prix mondial Cino Del Duca, а во 2005 ја освојува првата награда на Man Booker International и неколкупати бил номиниран за Нобеловата награда.
Неговите дела се преведени на 50 светски јазици. Член е на француската академија, како и на уште неколку други значајни светски институции и асоцијации. Досега има објавено десетина книги поезија, раскази и романи и есеи, од кои најпознато дело му е романот Генералот на мртвата војска. Денес живее во Париз.
Програмер
Компјутерски програмер, понекогаш наречен развивач на софтвер, програмер или неодамна кодер (особено во повеќе неформални контексти), е лице кое создава компјутерски софтвер. Терминот компјутерски програмер може да се однесува на специјалист во една област на компјутери или на генералист кој пишува код за многу видови на софтвер.
Steppenwolf (музичка група)
Степенвулф (англиски: Steppenwolf) — рок-група составена од музичари од Канада и Соединетите Држави, позната од 1968 до 1972 година. Групата е основана кон крајот на 1967 г. во Лос Анџелес од страна на водечкиот пејач Џон Кеј, клавијатурист Голди Мек Џон и тапанарот Џери Едмонтон. Гитаристот Мајкл Монарх и бас гитаристот Руштен Морев биле регрутирани преку известувања поставени во продавниците за аудиозаписи и музички инструменти во Лос Анџелес.
Програмер
Најчесто користениот компјутерски јазик на програмерот (на пр., Assembly, COBOL, C, C ++, C #, JavaScript, Lisp, Python ) може да биде префиксиран во терминот програмер. Некои кои работат со веб-програмски јазици, исто така, ги префиксираат своите наслови со веб.
Историја
Британската грофица и математичарка Ада Ловлејс честопати се смета за прва компјутерска програмерка. Таа била првата која објавила дел од програма (поточно алгоритам ) наменета за имплементација на анатлитичкиот мотор на Чарлс Бејбиџ, во октомври 1842 година. Истиот тој алгоритм бил искористен за пресметување на Бернули броевите. Но, во времето на Ловелас, машината Бејбиџ никогаш не била завршена како стандард за функционирање. Па така, Ада Ловлејс никогаш немала можност да го види алгоритамот на дело.
Steppenwolf (музичка група)
Членови на групата
Конечна постава
Програмер
Историја
Првиот научник кој направил програма на функционален, модерен, електронски компјутер, бил компјутерскиот научник Конрад Зусе, во 1941 година.
Програмскиот тим ENIAC, составен од Кеј МекНолто, Бети Џенингс, Бети Снајдет, Марлин Вескоф, Фран Билас и Рут Лихтерман беа првите редовно програмери кои работеа.
Софтверска индустрија
Првата компанија основана која специјално имала за цел да обезбеди софтверски производи и услуги е Компанијата за употреба на компјутер во 1955 година. Пред тоа време, компјутерите биле програмирани или од клиенти или од неколкуте комерцијални производители на компјутери во тоа време, како што биле Спери Ранд и ИБМ.
Софтверската индустрија се проширила во раните 1960-ти, скоро веднаш откако компјутерите за почеток биле продавани во масовно произведени количини. Универзитетите, владите и деловните субјекти создадоа побарувачка за софтвер. Многу од овие програми беа напишани од програмери во склоп на самите фирми; некои беа дистрибуирани помеѓу корисниците на одредена машина без наплата за истото, додека други се продаваа на комерцијална основа. Други фирми, како што е Корпорацијата за компјутерски науки (основана во 1959 година), исто така, започнаа да растат. Производителите на компјутери наскоро започнаа да комбинираат оперативни системи, системскиот софтвер и околини погодни за програмирање со нивните направи. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2014)">потребно е цитирање  ] Индустријата се прошири со зголемувањето на личниот сметач (компјутер) во средината на 1970-тите, што му донесе компјутер на просечниот канцелариски работник. Во следните години, компјутерот исто така помогна да се создаде постојано растечки пазар за игри, апликации и софтверски услуги. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2020)">потребно е цитирање  ] Во раните години на 21 век, се појави уште еден успешен деловен модел за хостиран софтвер, наречен софтвер како услуга или SaaS. Од гледна точка на производителите на некој комерцијален софтвер, SaaS ги намалува загриженоста за неовластено копирање, бидејќи може да се пристапи само преку Интернет, и по дефиниција, ниту еден софтвер на клиент не е вчитан на компјутерот на крајниот корисник. SaaS обично работи надворешно, односно на облак (cloud). <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2020)">потребно е цитирање  ]
Природа на работата
Компјутерските програмери пишуваат, испробуваат, отстрануваат грешки и одржуваат детални упатства, наречени компјутерски програми, што компјутерите мора да ги следат за да ги извршуваат своите функции. Програмерите, исто така, замислуваат, дизајнираат и испробуваат логички структури за решавање проблеми преку компјутер. Многу технички иновации во програмирањето - напредни компјутерски технологии и софистицирани нови јазици и програмски алатки - ја редефинираа улогата на програмер и подигнаа голем дел од програмската работа направена денес. Насловите и описите на работните места може да се разликуваат, во зависност од организацијата.
Програмерите работат во многу поставки, вклучително и оддели за корпоративна информатичка технологија (ИТ), големи софтверски компании, мали фирми за услуги и владини субјекти од сите големини. Многу професионални програмери работат и за консултантски компании на страници на клиенти како изведувачи. . Лиценца обично не е потребна за работа како програмер, иако обично програмерите поседуваат професионални сертификати. Програмирањето нашироко се смета за професзија (иако некои  власти не се согласуваат со образложение дека само професии со законски услови за лиценцирање се сметаат како професија).
Работата на програмерите варира во голема мера во зависност од видот на бизнисот за кој пишуваат програми. На пример, упатствата вклучени во ажурирање на финансиските записи се многу различни од оние што се потребни за удвојување на условите во авионот за пилотите што тренираат во симулатор на лет. Едноставни програми може да се напишат за неколку часа, за покомплексни може да биде потребно повеќе од една година работа, додека други никогаш не се сметаат за „целосни“, туку се подобруваат континуирано сè додека остануваат во употреба. Во повеќето случаи, неколку програмери работат заедно како тим под надзор на постар и поискусен програмер. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (September 2020)">потребно е цитирање  ] Програмерите пишуваат програми според спецификациите утврдени првенствено од постари програмери и од системски аналитичари. Откако ќе заврши процесот на дизајнирање, задачата на програмерот е да го претвори тој дизајн во логичка серија инструкции што компјутерот може да ги следи. Програмерот ги кодира овие упатства на еден од многуте програмски јазици. Различни програмски јазици се користат во зависност од целта на програмата COBOL, на пример, најчесто се користи за деловни апликации кои обично работат на главни и средни компјутери, додека Fortan се користи во науката и инженерството. C ++ и Python се широко користени и за научни и за деловни апликации. Java, C #, JS и PHP се популарни програмски јазици за веб и деловни апликации. Програмерите генерално знаат повеќе од еден програмски јазик и, бидејќи многу јазици се слични, тие често можат релативно лесно да учат нови јазици. Во пракса, програмерите честопати се повикуваат од јазикот што го знаат, на пр., Како Java програмери, или според видот на функцијата што ја извршуваат или околината во која работат: на пример, програмери за бази на податоци, мрежни програмери или развивачи на веб. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (September 2020)">потребно е цитирање  ] Кога правите измени во изворниот код од кој се составени програмите, програмерите треба да ги информираат другите програмери. Тие го прават ова со вметнување коментари во изворниот код за другите да можат полесно да ја разберат програмата или можат да ги информираат со дкументирање на нивниот код. За да заштедат работа, програмерите често користат библиотеки со основен код што може да се модифицира или прилагоди за одредена апликација. Овој пристап дава посигурни и поконзистентни програми и ја зголемува продуктивноста на програмерите со елиминирање на некои рутински чекори. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (September 2020)">потребно е цитирање  ]
Испробување и отстранување на грешки
Програмерите испробуваат програма со тоа што ја извршуваат и бараат грешки. Како што се идентификувани, програмерот обично ги прави соодветните исправки, а потоа ја проверува програмата сè додека не остане прифатливо ниско ниво и сериозноста на грешките. Овој процес се нарекува испробување и отрастранување на грешки (debugging). Овие се важни делови од работата на секој програмер. Програмерите може да продолжат да ги решаваат овие проблеми во текот на целиот животен век на програмата. Ажурирање, поправка, изменување и проширување на постојните програми понекогаш се нарекува програмирање за одржување. Програмерите може да придонесат за изработување на упатства за корисници, онлај помош или можр да работат со технички писатели за да извршат таква работа.
Апликација наспроти системско програмирање
Компјутерските програмери често се групираат во два широка типа: програмери за апликации и програмери за системи. Програмерите за апликации пишуваат програми за управување со одредена работа, како што е програма за следење на залихите во рамките на една организација. Тие исто така можат да го ревидираат постојниот спакуван софтвер или да прилагодат генерички апликации кои често се купуваат од независни продавачи на софтвер. За разлика од нив, програмерите на системи пишуваат програми за одржување и контрола на софтвер за компјутерски системи, како што се оперативни системи и системи за управување со бази на податоци. Овие работници прават промени во упатствата што одредуваат како мрежата, работните станици и обработувачот на системот се справуваат со различните работни задачи што им се дадени и како тие комуницираат со периферната опрема како што се печатачи и дискови (drives).
Квалификации и вештини
Програмер треба да има техничка експертиза со одредени аспекти на компјутерите. Некои позиции бараат диплома во соодветна област како што се компјутерски науки, информатичка технологија, инженерство, програмирање или други сродни студии. Идеален програмер е оној кој поседува практично искуство со клучни програмски јазици како што се C ++, C #, PHP, Java, C, JavaScript, Visual Basic, Python и Smalltalk.
Видови на софтвер
Програмерите можат да работат директно со експерти од различни области за да создадат софтвер - или програми дизајнирани за специфични клиенти или спакуван софтвер за општа употреба - почнувајќи од видео игри до образовен софтвер до програми за објавување на десктоп или финансиски апликации. Програмирањето на спакуваниот софтвер претставува еден од најбрзо растечките сегменти на индустријата за компјутерски услуги. Некои компании или организации - дури и мали - формираат сопствен ИТ тим за да обезбедат дизајн и развој на внатрешен софтвер за да одговорат на многу специфични потреби од нивните внатрешни крајни корисници, особено кога постојниот софтвер не е соодветен или премногу скап. Ова е, на пример, случај во лабораториите кои служат за истражување. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2014)">потребно е цитирање  ] Во некои организации, особено во малите, луѓето попознати како аналитичари на програмери се одговорни и за анализата на системите и за реалното работење на програмирањето. Преминувањето од средина на главната рамка во она што се заснова првенствено на лични сметачи (лични сметачи) ја замагли некогаш крутата разлика помеѓу програмерот и корисникот. Сè повеќе, вештите крајни корисници преземаат многу од задачите што претходно ги вршеле програмерите. На пример, зголемената употреба на спакуван софтвер, како што се табеларни пресметки и софтверски пакети за управување со бази на податоци, им овозможува на корисниците да напишат едноставни програми за пристап до податоци и да вршат пресметки. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2014)">потребно е цитирање  ] Покрај тоа, подемот на Интернет го направи веб развојот огромен дел од полето за програмирање. Во моментов, повеќе софтверски апликации се семрежни прилози што може да ги користи секој со прелистувач. Примери за такви апликации вклучуваат услугата за пребарување на Google, услугата за е-пошта Outlook.com и услугата за споделување на фотографии Flickr.
Програмски уредници, познати и како уредници на изворни кодови, се уредници на текст кои се специјално дизајнирани за програмери или програмери за пишување на изворниот код на апликација или програма. Повеќето од овие уредници вклучуваат функции корисни за програмери, кои можат да вклучуваат обележување на синтаксата во боја, автоматско вдлабнување, звтоматско пополнување, совпаѓање на заградата, проверка на синтаксата како и дозвола на додатоци. Овие одлики им помагаат на корисниците за време на кодирање, отстранување на грешки и испробување.
Глобализација
Според БиБиСи Newsуз, 17% од студентите по компјутерски науки не можеле да најдат работа во својата област 6 месеци по дипломирањето во 2009 година, што е највисока стапка од испитаните универзитетски теми, додека 0% од студентите по медицина се невработени во истото истражување.
Промени на пазарот во САД
По падот на точка-ком меурот (dot-com bubble) (1999–2001), многу американски програмери останаа без работа или со пониски плати. Покрај тоа, запишувањето на дипломи поврзани со компјутер во САД опаѓа со години, особено кај жените, што, според Бобуф и Мејсон може да се припише на недостаток на општ интерес за наука и математика, а исто така и надвор од очигледен страв дека програмирањето ќе биде подложено на истите притисоци како кариерата во производството и земјоделството. Американското биро за статистика на трудот Професионални изгледи 2016-26 покажува пад од 7 проценти и пад од 9 проценти од 2019 до 2029 година.
Народно собрание на Бугарија
Народното собрание е државен орган, што ја врши законодавната власт во Република Бугарија. Според Трновскиот устав во Бугарија има Обично народно собрание и Големо народно собрание, а потоа зборот „обично“ отпаѓа од името на органот.
Народното собрание е единствен законодавен орган во Република Бугарија. Собранието се формира со третата глава на бугарскиот устав од 1991 г. (од чл. 62 до чл. 91). Во Република Бугарија НС е врховен претставнички орган на државната власт, што ја претставува волјата на народот и неговиот суверенитет. Се состои од 240 народни пратеници, а Големото народно собрание од 400 пратеници избрани на општо, рамно и преку избирачко право со тајно гласање за рок од 4 г. Од својот состав се избира претседател на парламентот, заменик-претседател на парламентот и парламентарни комисии. Народното собрание е постојано-дејствувачки орган. Собранието ја врши законодавната власт и парламентарната контрола. Народното собрание ги донесува, изменува, дополнува и менува законите, го донесува државниот буџет, ги определува даноците и нивниот размер, донесува одлуки за распишување на национален референдум, избира премиер и по негови предлози Министерскиот совет, создава и преобразува министерства (по предлози на премиерот), ги избира раководителите на Бугарската Народна Банка и на други институции определени со законот, да одлучува за војна и мир, да одлучува за воена или друга вонредна состојба по предлози на претседателот или на Министерскиот совет, дава амнестија, распишува ордени и медали, одлучува за официјалните празници и така натаму. Народното собрание ги ратификува и донесува меѓународните договори предвидените во Уставот на Република Бугарија. Донесува закони, одлуки, декларации, резолуции, препораки и заклучоци.
Големо народно собрание
Големото народно собрание (ГНС) е претставнички државен орган во Бугарија. Се избира непосредно од избирачите од целата земја за решавање на важни државни и општествени прашања, како и донесување или менување на уставот, менување на територијата на државата, избирање на претседател, регенти и др. Како бугарска институција, ГНС е создадено со чл. 85 на Трновскиот устав, укинато е со уставот од 1947, потоа повторно е установено со промени во Уставот на Народна Република Бугарија во 1990.
Парфем
Парфем (англиски: perfume, француски: parfum) е мешавина од миризливи етерични масла и ароматични соедниненија, фиксативи и растворувачи, кои се користат за да им дадат на луѓето, животните, објектите и животните простори пријатна миризба. Ароматичните соедниненија во парфемот можат да бидат добиени синтетички, да потекнуваат од растение или да имаат животинско потекло.
За постоењето на парфемите уште од времето на првите цивилизации се дознало од некои стари текстови или од археолошки ископини. Модерното производство на парфеми започнало во доцниот XIX век со комерцијалната синтеза на ароматичните соединенија како ванилин и кумарин, кои овозможиле создавање на парфеми со претходно недостижни мириси единствено од природни ароматични соединенија.
Историја
Зборот парфем кој се користи денес потекнува од латинскиот збор per fumus, што значи “низ чад”. Производството на парфеми, или уметноста на создавање парфеми, започнала во стара Месопотамија и Египет и била подоцна усовршена од Римјаните и Персијците.
Иако парфемот и производството на парфеми постоело и во Индија, повеќето од мирисите биле претставени со миризливи стапчиња. Првата дестилација на парфем од Итар се споменува во индиската ајур веда Charaka Samhita. Во биографската книга за индискиот император Харша, Harshacharita, напишана во VII век во Северна Индија, се споменува употребата на етеричното масло од агар дрвото.
Првиот хемичар запишан во историјата се смета дека е жена наречена Етрускан, произведувач на парфеми, чие име било напишано со клинесто писмо на плоча, уште од II милениум п.н.е. во Месопотамија. Таа дестилирала цветови, масла и каламус растение со други ароматични соединенија, и потоа ги филтрирала и ги враќала назад во казанот неколкупати.
Во 2005 година, археолози пронашле парфеми во Пиргос, Кипар, кои се сметаат за најстарите парфеми во светот. Овие парфеми датираат од пред повеќе од 4000 години. Парфемите биле пронајдени во прастара парфимерија. Во парфимерија од 4000 м² биле пронајдени најмалку 60 казани, садови за мешање, инки и шишиња од парфеми. Во древната историја, луѓето користеле билки и мирудии како бадем, коријандер, мирта, смола од зимзелено дрво, бергамот, како и разни цветови.
Арапскиот хемичар Ал-Кинди (Alkindus), во IX век напишал книга за парфеми која ја нарекол Книга за хемијата на парфемите и дестилациите. Книгата содржела повеќе од сто рецепти за миризливи масла, мевлеми, ароматични води и замени или имитации на скапи дроги. Книгата исто така ги опишувала 107те методи и рецепти за произведување на парфем и опремата која е потребна за тоа, како на пример алембикот (кој сè уште го носи своето арапско име).
Персискиот хемичар Ибн Сина (уште познат како Авиценна) го вовел процесот на екстракција на масло од цветовите со дестилација, денес најчесто употребуван метод. Тој најпрво експериментирал со трендафил. Пред неговото откритие, течните парфеми биле мешавина од масло и здробени билки или ливчиња од цвет, што претставувало силна смеса. Водата од трендафилите била понежна и веднаш станала популарна. Двете суровински состојки и технологијата на дестилирање значително влијаеле врз производството на парфеми и научните достигнувања на Запад, особено во хемијата.
Концентрирање
Разните типови парфеми се одраз на концентрацијата на ароматични соединенија во растворувач, што кај првокласен мирис обично е етанол или раствор од вода и етанол. Дефиницијата на типовите парфеми варира во зависност од изворите. Концентрацијата по волумни проценти на миризливо масло изнесува:
Типови на растворувачи
Иако не секогаш, најчесто миризливите масла се разредени со растворувач, чија употреба е доста оспорувана. Најчесто употребуван растворувач за разредување на миризливи масла е етил алкохолот или раствор на етил алкохолот и вода. Миризливите масла, исто така, можат да бидат разредени со помош на масла со неутрален мирис, како што е фракционирано кокосово масло или течни восоци, како маслото јојоба.
Непрецизна терминологија
Јачината и трајноста на парфемот зависи од концентрацијата, јачината и трајноста на ароматичните соединенија (природните етерични масла/ миризливи масла) кои се користат: како што се зголемува процентот на ароматични соединенија, така се зголемува и јачината и трајноста на добиениот парфем. Различни парфимерии ставаат различна количина на масла во своите парфеми. Според тоа, иако концентрацијата на маслото кај разреден Eau de Parfum (EdP) е секако поголема од онаа кај тоалетна вода (Eau de Toilette (EdT)) до одредена граница, количината може да варира од парфимерија до парфимерија. Тоалетна вода од една парфимерија може да биде појака од тоалетна вода од друга парфимерија.
На пазарот ретко се наоѓаат машки парфеми како EdP или екстракти од парфем; исто како што ретко се продаваат женски парфеми како EdC. Иако овој карактеристичен начин на именување на парфемот според тоа кој го користи е општо познат во назначувањето на мирисната концентрација, тој нема директна врска со тоа дали парфемот е наменет за мажи или за жени. Покрај тоа, некои парфеми со истото име на производ но со различна назнака за концентрација може да се разликуваат не само во разредувањето, туку и да се направени со сосема различна смеса од миризливи масла. На пример, со цел EdT верзијата на парфемот да се направи полесна и посвежа од EdP верзијата, можно е EdT маслото да биде изменето така што ќе содржи повеќе горни ноти или помалку основни ноти. Во некои случаи, зборови какви што extrême, intense, или concentrée и кои може да ја прикажат ароматичната концентрација се всушност сосема различни мириси, поврзани само поради сличнa цртa на парфемот. Пример за ова се парфемите на Шанел Pour Monsieur и Pour Monsieur Concentrée.
Уште од 1706 година, во Келн, Германија, Eau de Cologne (EdC) е првобитно карактеристичен мирис и бренд. Сепак, надвор од Германија овој термин стана поим за кипарски цитрон парфеми (без основна нота).
Опис на парфемот
Најдобар начин да се започне со опис на парфемот е да се земат предвид елементите на мирисните ноти на парфемот или “фамилијата” на која тој й припаѓа, кои влијаат на општиот впечаток за парфемот уште од првото нанесување па сè до последниот задржан тон.
Мирисни ноти
За парфемот се користи музичка метафора, односно се вели дека секој парфем има три групи на ноти, кои ja даваат хармоничната мирисен акорд. Со време, нотите се откриваат, со моментално чувство за горната нота, која води до подлабоката средна нота, а основните ноти се појавуваат постепено како последна фаза. Овие ноти се создадени внимателно, со познавање на процесот на ветреење на парфемот.
•	Горни ноти: мирисот кој се чувствува веднаш по ставањето на парфемот. Горните ноти се составени од мали, лесни молекули кои ветреат брзо. Тие го формираат првиот впечаток на човекот за парфемот, поради што се многу значајни за продажба на парфемот. Тие исто така се нарекуваат и водечки ноти.
•	Средни ноти: мирисот на парфемот што се чувствува пред горните ноти да исчезнат. Состојките на средните ноти претставува го „срцето” или телото на парфемот и служат за да го прикријат често непријатниот прв впечаток од основните ноти, кој станува попријатен со време. Тие се наречени и централни (срцеви) ноти.
•	Основни ноти: мирисот на парфемот што се чувствува близу пред исчезнувањето на средните ноти. Основните и средните ноти ја создаваат главната композиција на парфемот. Основните ноти му даваат длабочина и цврстина на парфемот. Состојките од оваа класа на мириси се карактеристично јаки и „длабоки” и обично не се чувствуваат пред да поминат 30 минути од нанесување на парфемот.
Основните ноти влијаат на горните и средните ноти, како што и мирисот на основните ноти се менува од видот на ароматичните супстанции искористени како средни ноти. Производителите на парфеми обично ги објавуваат мирисните ноти, претставени како мирисна пирамида, со состојките излистани со имагинарни и апстрактни поими.
Олфакторни фамилии
Групирањето на парфеми, како и секоја таксономија, не може да биде целосно објективен или завршен процес. Многу мириси содржат аспекти на различни фамилии. Дури и парфем назначен како да е од “цвет од едно единствено растение”, колку и да е суптилен, ќе има нијанси на други мириси. Во парфемите ретко се среќаваат “вистински” неделиви мирисни компоненти, бидејќи во тој случај би требало парфемот да претставува само еден ароматичен материјал.
Класификацијата по мирисни фамилии е почетна точка на опис на парфемот, но не може да укаже на специфичните одлики на тој парфем.
Традиционална
•	Од цвет од едно растение: Парфеми во кои доминира мирис на цвет од едно растение; на француски soliflore. (на пример, Sa Majeste La Rose од Серж Лутен, чиј мирис доминира на трендафил.)
•	Од цветови од повеќе растенија: Комбинација на мириси од цветови од повеќе растенија во ароматичното соединение. Тука спаѓа парфемот Quelques Fleurs од Хубигант и Joy од Жан Пату.
•	Килибарска или “Ориентална”: Широка мирисна класа која ги вклучува слатките и по малку анимални мириси на амбергрис и лабданум, најчесто мешани со ванила, тонка грав, цветови и дрва. Може да биде зајакната со камфорни масла и смолови мирисни стапчиња, која наликува на сликата од Викторијанската ера за Средниот и Далечен Исток. Типични примероци од овој вид на мирисна класа се Shalimar на француската куќа на парфеми Герлајн и Opium на Ив Сент Лорен.
•	Со мирис на кожа: Фамилија на парфеми која ги вклучува мирисите на мед, тутун, дрво и дрвен катран во средните или основните ноти, мирис кој потсетува на кожа. Типични примероци за овој тип парфеми се парфемите Bandit на Роберт Пигет и Jolie Madame на францускиот дизајнер Пјер Балман.