cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Друштво „Градска мисија“
Скоро 200 години, Друштвото „Градска мисија било странка во воспоставувањето на програми кои им служат на децата и семејствата и помогнало да бидат основани неколку сега независни училишта и агенции за социјални услуги. Денес, друштвото обезбедува услуги на повеќе од 3000 поединци во облик на образование, застапување и директна помош. Организацијата работи со урбаната младина, семејства, собири и затвореници.
Фритула
Фритула (фритола на италијански јазик) е традиционална сицилијанска улична храна од Палермо. Слично е на фритулите од Калабрија, но се чини дека користи делови од теле наместо свиња.
Отпадот што останува од колењето на механички обработените телиња кој вклучува коски кои се мелат за индустриска употреба и парчиња месо кои се варат на висока температура во големи силоси. Откако ќе се свари месото се притиска за да се отстрани влагата и се формира во бали. Овој процес, сличен на лиофилизацијата (сушење со замрзнување), може да го зачува фритолот со години.
Фритола некогаш се превезувала со магаре, но сега се продава од комбиња со три тркала. Еден автор го опишува јадењето како „масло и рскавица пржена со масло“. Книга од 1869 година известува за фритола во Венеција, иако ова најверојатно се однесува на слатко или солено пржено тесто, а не на месна верзија од Палермо.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Радиоспектар
Разни делови од радиоспектарот се користат за разни видови на предавање и имаат различни примени. Радиоспектарот го регулира државната управа и издава одобренија за негово користење на мобилни оператори, ТВ станици и др. Во Република Македонија за ова е надлежна Агенцијата за електронски комуникации на РМ. Опсезите на доделените честоти имаат свои доделени имиња (на пр. спетар на мобилна телефонија, телевизиски спектар итн).
Радиопојаси
Кај честотите над 300 GHz, Земјината атмосфера е практично непробојна за електромагнетните зраци сè до инфрацрвените и оптичките честотни опсези, кога е повторно проодна.
За да се избегнат пречки и да се добие ефикасно искористување на радиоспектарот, секој појас се пополнува со слични предаватели. На пример, радиотелевизиските емитувачи, мобилни радиостаници и навигационите уреди добиваат сосем различни опсези што немаат никаков меѓусебен преклоп.
Секој од појасите има основен план кој диктира како појасот треба да се користи и споделува, сè со цел да се избегнат меѓусебни пречки, но и за да се овозможи уврдувањето на протокол за складност на предавателите и приемниците.
По договор, појасите се поделени на бранови должини од по 10n метри, т.е. честоти од 3×10n херци. На пример, 30 MHz или 10 m ги дели ниските, подолги честоти од VHF, кои се пократки и повисоки. Ова се делови од радиоспектарот, а не неговата нечестотна распределба.
МТУ
Радиопојасите на МТУ се предназнаки утврдени во Прописите за радиоемитување на Меѓународната телекомуникациска унија (ITU) со Член 2, одредба бр. 2.1, каде се распределени девет појаси, означени со цели броеви по нагорен редослед, во согласност со наведената табела ".
'' † Оваа колона не фигурира во табелата на Одредбата бр. 2.1 на Прописите за радиоемитување ''
Пошумување
Пошумувањето е природно или намерно складирање на постојните шуми и шумски предели кои се исцрпени, обично преку уништување на шумите. Пошумувањето може да се искористи за да се отстранат ефектите на уништувањето на шумите или да се подобри квалитетот на човечкиот живот со впивање на загадувањето и прашината од воздухот, обнова на природните живеалишта и екосистемите, ублажување на глобалното затоплување, бидејќи шумите олеснуваат биосеквестрација на атмосферски јаглерод диоксид, и берба за ресурси, особено специјално дрво столарија, но исто така и останатите видови дрва. Во почетокот на 21-от век се посветува поголемо внимание на можноста дека пошумувањето може да ги ублажи климатските промени и дека можеби е еден од најдобрите методи за да се направи тоа.
Управување
Дебатирано прашање во управуваното пошумување е дали следната шума ќе има иста биоразновидност како и првобитната шума. Ако шумата се замени со само еден вид дрвја и се спречи повторно растење на целата друга вегетација, монокултурна шума слична на земјоделските култури ќе биде резултат. Сепак, повеќето пошумувања вклучуваат засадување на различни избори на садници земени од областа, честопати од повеќе видови. Друг важен фактор е природната регенерација на широк спектар на растителни и животински видови што се видни. Во некои области, сузбивањето на шумските пожари стотици години резултираше со големи шумски штандови на единечна и единствена врста. Пропишаното горење всушност ја зголемува биоразновидноста во овие области со создавање поголема разновидност на возрасти и видови дрвја.
За бербите
Пошумувањето не треба да се користи само за обновување на случајно уништени шуми. Во некои земји, како што е Финска, многу шуми се управувани од дрвени производи и индустрија за пулпи и хартија. Во таков аранжман, како и другите култури, се садат дрвја за да се заменат исечените. Финскиот закон за шуми од 1996 година обврзува шумата да се сади по сечењето на истата. Во такви околности, индустријата може да ги исече дрвјата на начин да овозможи полесно пошумување. Индустријата за производи од дрво систематски заменува многу дрвја што ги сече, вработувајќи голем број летни работници за работа на садење дрвја. На пример, во 2010 година, Вејерхаусер пријавил засадување 50 милиони садници. Сепак, на шума од стар раст со плантажа не е замена на старата со истите одлики во новата.
За само 20 години, плантажа со тиково во Костарика може да произведе околу 400м³ дрво на хектар. Бидејќи природните тиково шуми во Азија стануваат сè помалубројни или пак потешки за одржување, цените на тиковото дрво растат секоја година. Другите видови, како махагони, растат побавно од тиково во Тропска Америка, но исто така се исклучително вредни. Побрзо растечки дрва се бор, еукалиптус и Гмелина.
Пошумувањето, ако се користат неколку автохтони видови, може да обезбеди и други придобивки покрај финансиските приноси, вклучително и обновување на почвата, подмладување на локалната флора и фауна и зафаќање и секвестрација на 38 тони јаглерод диоксид на хектар годишно.
Обновата на шумите не е само едно едноставно садење дрвја. Шумите се составени од заедница на видови и со текот на времето ја разградуваат мртвата органска материја во почва. Голема програма за садење дрвја може да ја подобри локалната клима и да ги намали барањата за согорување на големи количини фосилни горива за ладење во лето.
За ублажување на климатските промени
Шумите се важен дел од глобалниот јаглероден циклус бидејќи дрвјата и растенијата апсорбираат јаглерод диоксид преку фотосинтеза. Со отстранување на овој гас на стаклена градина од воздухот, шумите функционираат како копнени мијалници на јаглерод, што значи дека тие складираат големи количини јаглерод. Во секое време, шумите сочинуваат дури двојно повеќе од количината на јаглерод во атмосферата. Шумите отстрануваат околу три милијарди тони јаглерод секоја година. Ова е околу 30% од антропогените емисии на јаглерод диоксид. Затоа, зголемувањето на вкупната шумска покривка низ целиот свет ќе го ублажи глобалното затоплување.
Четирите главни стратегии се:
Спроведувањето на првата стратегија е поддржано од многу организации ширум светот. На пример, во Кина, институтот Џејн Гудал, преку нивната поделба Шангајски Корени & Стебла, започна проект за милиони дрвја во Кулун Чи, за Внатрешна Монголија да засади еден милион дрвја. Кина користеше 2,4 милијарди хектари нова шума за да се надоместат 21% од емисиите на кинески фосилни горива во 2000 година. Во Јава, новопечените парови во Индонезија даваат по 5 расадници на секому кој им ја организира свадбата. Секој разведен пар дава 25 садници на оној што ќе се разведе од нив. Костарика двојно ја зголеми својата шумска покривка за 30 години користејќи го својот систем на грантови и други плаќања за еколошки услуги, вклучително и компензација за сопствениците на земјиштето. Овие плаќања се финансираат преку меѓународни донации и даноци на национално ниво.
Втората стратегија е поврзана со изборот на видови дрвја за садење. Во теорија, садењето каков било вид дрво за да се добие поголема шумска покривка би апсорбирало повеќе јаглерод диоксид од атмосферата. Сепак, генетски изменета варијанта може да расте многу побрзо од неизменетите примероци. Некои од овие сорти се во фаза на развој. Таквите брзорастечки дрвја ќе бидат засадени за жетва и можат да апсорбираат јаглерод диоксид побрзо од дрвјата со побавно растење.
Влијанијата врз температурата влијаат на локацијата на шумата. На пример, пошумувањето во крајбрежните или субарктичките региони имаат помало влијание врз климата. Ова е поради тоа што е замена на високо албедо, снежен регион со пониско албедо шумска крошна. Спротивно на тоа, проектите за тропско пошумување доведуваат до позитивна промена, како што е формирање облаци. Овие облаци потоа ја рефлектираат сончевата светлина, намалувајќи ги температурите.
Засадувањето дрвја во тропска клима со влажни сезони има уште една предност. Во таков амбиент, дрвјата растат побрзо (преработувајќи повеќе јаглерод) затоа што можат да растат во текот на целата година. Дрвјата во тропска клима имаат, во просек, поголеми, посветли и пообилни лисја од нетропските клими. Студија за обемот на 70.000 дрвја низ Африка покажа дека тропските шуми преработуваат повеќе јаглерод диоксид отколку што беше претходно реализирано. Истражувањето сугерираше дека скоро една петтина од емисиите на фосилни горива се апсорбираат во шумите низ Африка, Амазонија и Азија. Симон Луис изјави: „Тропските шумски дрвја апсорбираат околу 18% од јаглерод диоксидот додаден во атмосферата секоја година од согорување на фосилни горива, што значително го активира стапката на промена“.
Заклучно со 2008 година 1.3 милијарди хектари тропски региони се уништуваат секоја година. Намалувањето на ова ќе ја намали количината на расади потребна за да се постигне даден степен на ублажување.
Методи
Студијата открива дека скоро 300 милиони луѓе живеат на земјиште со можност за обновување на тропските шуми на глобалниот југ, што претставува голем дел од популацијата на земјите со ниски примања и се аргументира за приоритетно вклучување на „локалните заедници“ во проектите за обновување на шумите.
Користење на постојните дрвја и корени
Засадувањето нови дрвја честопати доведува до неуспех на 90% од садниците. Сепак, дури и во уништените области на шумите, постоечките коренски системи често постојат. Растот може да се забрза со кастрење, односно со сечење на млади гранки кои честопати се користат за јаглен, што е главен двигател на уништувањето на шумите. Бидејќи не се садат нови семиња, поевтино е. Покрај тоа, тие многу поверојатно ќе преживеат бидејќи нивните корени системи веќе постојат и можат да се приклучат на подземните води за време на поостри сезони без дожд. Иако овој метод постои со векови, сега тој понекогаш се нарекува природна регенерација управувана од земјоделци.
Финансиски стимулации
Некои стимулации за пошумување може да бидат едноставни како финансиски надомест. Стрек и Шолц (2006) објаснуваат како група научници од различни институции развиле компензирано намалување на пристапот на уништување на шумите што би ги наградило земјите во развој кои нарушуваат каков било друг чин на уништување на шумите. Земјите кои учествуваат и имаат можност да ги намалат своите емисии од уништувањето на шумите за време на одреден временски период, би добиле финансиски надомест за емисиите на јаглерод диоксид што ги избегнале. За да ја собере наплатата, земјата домаќин би издавала државни обврзници или преговарала за некаков вид заем со финансиска институција која би сакала да учествува во обесштетувањето ветено на другата земја. Средствата што ќе ги прими државата може да се инвестираат за да се пронајдат алтернативи за обемното сечење на шумите. Целиот овој процес на намалување на емисиите би бил доброволен, но штом земјата се согласи да ги намали нивните емисии, тие ќе бидат обврзани да ги намалат своите емисии. Меѓутоа, ако некоја земја не е во можност да ги исполни своите обврски, нивната цел ќе ја додаде на следниот период од обврската. Авторите на овие предлози гледаат на ова само на договор меѓу владата и владата; приватните субјекти не би учествувале во занаетите за компензација.
Потсахарска Африка
Еден план во овој регион вклучува засадување дрвја во ширина од 14.5км на јужната граница на пустината Сахара за запирање на нејзиното ширење на југ. Иницијативата за Големиот зелен Ѕид е пан-африкански предлог за „зазеленување“ на континентот од запад кон исток со цел да се бори против опустинувањето. Таа има за цел справување со сиромаштијата (преку вработување на работници потребни за проектот) и деградација на почвите во регионот Сахел-Сахаран, фокусирајќи се на лента земја што е 15 км широка и 7.500 км долга од Дакар до Џибути. Од мај 2020 година, 21 земја се приклучи на проектот, многу од нив се директно погодени од проширувањето на пустината Сахара. Треба да создаде 10 милиони зелени работни места до 2030 година.
Во 2019 година, Етиопија започна масовна кампања за садење дрвја „Зелено наследство“ со цел да засади 4 милијарди дрвја за 1 година. Само за 1 ден, 350 беа засадени над милиони дрвја.
Костарика
Преку пошумување и зачувување на животната средина, Костарика го зголеми двојно своето шумско покритие за 30 години.
Костарика има долгогодишна посветеност кон животната средина. Земјата сега е еден од водачите на одржливоста, биоразновидноста и другите заштити. Сака да биде целосно ослободена од фосилни горива до 2050 година. Земјата ја генерираше целата своја електрична енергија од обновливи извори за три години заклучно со 2019 година. Се обврза да биде без јаглерод и без пластика до 2021 година.
Почнувајќи од 2019 година, половина од површината на земјата е покриена со шуми. Тие апсорбираат огромна количина јаглерод диоксид, борејќи се против климатските промени.
Во 40-тите години на минатиот век, повеќе од 75% од земјата беше покриена со претежно тропски дождовни шуми и други домородни шуми. Помеѓу 40-тите и 80-тите години на минатиот век, обемната, неконтролирана сеча, доведе до сериозно уништување на шумите. До 1983 година, само 26% од земјата имаше шумско покритие. Сфаќајќи го пустошот, творците на полиси зазедоа став. Преку континуиран фокус на животната средина, тие беа во можност да ги свртат работите до тој степен што денес шумската покривка се зголеми на 52%, 2 пати повеќе од нивото во 1983 година.
Земјата воспостави програми за обесштетување на сопствениците на земјиштето за пошумување. Овие плаќања се финансираат преку меѓународни донации и даноци на национално ниво. Иницијативата помага да се заштитат шумите во земјата.
„Претседателот на Костарика, Карлос Алварадо, ја нарече климатската криза„ најголемата задача на нашата генерација“; онаа во која неговата земја е силно посветена да се истакне. “
Канада
Природни Ресурси Канада (Одделот за природни ресурси) наведува дека националното шумско покритие е намалено за 0,34% од 1990 до 2015 година, а Канада има најниска стапка на уништување на шумите во светот. Шумската индустрија е една од главните индустрии во Канада, која придонесува со околу 7% од канадската економија, и околу 9% од шумите на земјата се во Канада. Затоа, Канада има многу политики и закони да се посвети на одржливо управување со шумите. На пример, 94% од канадските шуми се јавно земјиште, а владата е должна да сади дрвја по бербата во јавните шуми.
Кина
Во Кина, широки програми за пресадување постоеја од 70-тите години на минатиот век, кои постигнаа целокупен успех. Шумската покривка се зголеми од 12% од кинеската површина на 16%. Сепак, специфичните програми имаа ограничен успех. „ Зелениот Ѕид на Кина“, обид да се ограничи ширењето на пустината Гоби, е планиран да биде 4.500км долг и да се заврши до 2050 година. Кина планира да засади 26 милијарди дрвја во следната деценија; односно две дрвја за секој кинески граѓанин годишно. Кина бара учениците постари од 11 години да засадат едно дрво годишно до матурата во средно училиште. <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="The material near this tag may rely on a self-published source. (February 2020)">само-објавен извор? Помеѓу 2013 и 2018 година, Кина засади 338 000 квадратни километри шуми, а чинеше 82,88$ милијарди. До 2018 година, 21,7% од територијата на Кина беше покриена со шуми, бројка што владата сака да ја зголеми на 26% до 2035 година. Вкупната површина на Кина е 9.596.961 квадратни километри, така што треба да се засадат 412.669 квадратни километри повеќе. Според планот на владата, до 2050 година, 30% од територијата на Кина треба да биде покриена со шуми.
Во 2017 година,заедницата за пошумување на Саиханба ја освои наградата на ООН „Шампиони на Земјата“ во категоријата „Инспирација и акција“ за нивните успешни напори за пошумување кои започнаа со откривањето на преживувањето на едно дрво.
Германија
Првиот историски докажан успешен метод на пошумување со иглолисни семиња во голем обем беше развиен во 1368 година од нирнбершкиот советник и трговец Питер Стромер (околу 1315-1388) во Нирнберг Рајхсвалд. Ова шумско подрачје стана првата вештачка шума во светот и Стромер „татко на шумската култура“. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2020)">потребно е цитирање  ] Пошумувањето е потребно како дел од федералниот закон за шуми. Според вториот попис на шуми од 2001-2003 година, 31% од Германија е пошумена. Големината на шумската област во Германија се зголеми помеѓу првиот и вториот попис на шуми заради пошумување на дегенерирани мочуришта и земјоделски површини.
Индија
Јадав Пајенг доби национални награди за напори за пошумување, позната како „ шумата Молаи“. Засадил 1400 хектари шума само на брегот на реката Брамапутра. Постојат активни напори за пошумување низ целата земја. Во 2016 година, Индија повеќе од 50 милиони дрвја беа засадени во Утар Прадеш, а во 2017 година, повеќе од 66 милиони дрвја беа засадени во Мадија Прадеш. Во прилог на овие и поединечни напори, постојат старт-ап компании, како што е „Пошумување“, кои се создаваат над целата земја, кои работат на пошумување.
Ирска
Во 2019 година владата на Ирска одлучи да засади 440 милиони дрвја до 2040 година. Одлуката е дел од планот на владата да ја направи Ирска јаглерод-неутрална до 2050 година, со обновлива енергија, промена на употребата на земјиштето и данок на јаглерод.
Јапонија
Министерството за земјоделство, шумарство и рибарство објасни дека околу две третини од јапонското земјиште е покриено со шуми, и тоа беше речиси непроменето од 1966 до 2012 година. Јапонија треба да намали 26% од емисиите на стакленички гасови од 2013 година до 2030 година, за да го постигне Парискиот договор и се обидува да намали 2% од нив со шумарство.
Либан
Законот бр. 558, кој беше ратификуван од страна на либанскиот парламент на 19 април 1996 година, има за цел да ги заштити и прошири постојните шуми, класифицирајќи ги сите шуми од кедар, ела, висока смрека (juniperus excelsa), зимзелен чемпрес (cupressus sempervirens) и други дрвја, без разлика дали се разновидни или хомогени, без оглед дали се во државна сопственост или не. како зачувани шуми.
Од 2011 година, повеќе од 600.000 дрвја, вклучително и кедри и други природни видови, се засадени низ целиот Либан, како дел од иницијативата за пошумување на Либан, чија цел е да се обноват природните шуми на Либан. Проектите финансирани локално и од меѓународна добротворна организација вршат обемно пошумување на кедар што се изведува во средоземниот регион, особено во Либан и Турција, каде над 50 годишно се садат милиони млади кедри.
Иницијативата за пошумување на Либан работи од 2012 година со расадници за дрвја низ целиот Либан, за да помогне да растат посилни садници од дрвја, кои се посоодветни за да преживеат откако ќе бидат засадени.
Пакистан
Цунами од милијарди дрвја беше лансиран во 2014 година со садење 1 милијарди дрвја, од страна на владата на Кибер Пахтунква (КПК) и Имран Кан, Пакистан, како одговор на предизвикот на глобалното затоплување. Цунами од милијарди дрвја во Пакистан обнови 350.000 хектари шуми и деградирано земјиште за да ја надмине обврската за предизвикот Бон.
Во 2018 година, пакистанскиот премиер изјави дека земјата ќе засади 10 милијарди дрвја во следните пет години.
Турција
Пред 4000 години Анадолија беше пошумена околу 60% до 70%. Иако флората на Турција останува побиодиверзна од повеќето европски земји, уништувањето на шумите се случи за време на праисторијата и историското време, вклучувајќи ги римските и османлиските периоди.
Од првиот шумски код од 1937 година, официјалната владина дефиниција за „шума“ варира. Според сегашната дефиниција 21 милиони хектари се пошумени, што е зголемување за околу 1 милиони хектари во изминатите 30 години, но само околу половина е „продуктивна“. Сепак, според дефиницијата на Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации за шума околу 12 милиони хектари беа пошумени во 2015 година, околу 15% од површината на земјата.
Количината на емисии на стакленички гасови од страна на Турција отстранети од шумите е многу неизвесна. сепак се прави нова проценка со помош на сателити и нови мерења на почвата и подобри информации, кои треба да бидат достапни до 2020 година.
Според Институтот за светски ресурси „Атлас на можности за обновување на шумскиот пејзаж“ 50 милиони хектари се потенцијално шумско земјиште, слична област со античката шума од Анадолија споменати погоре. Ова може да помогне да се ограничат климатските промени во Турција. Предложено е да се зачува биоразновидноста во Турција за поодржливо шумарство. Потребно е и подобрување на управувањето со пасиштата.
Соединети Држави
Наведената цел на шумската служба на САД е одржливо управување со шумските ресурси. Ова, меѓу другите програми, вклучува и пошумување по бербата на дрва.
Податоците на Министерството за земјоделство на Соединетите држави (МЗСД) покажуваат дека шумите заземале околу 46% од вкупното земјиште на САД во 1630 година (кога европските доселеници започнале да пристигнуваат во голем број), но се намалиле на 34% до 1910 година. По 1910 година, шумската област остана речиси постојана, иако населението во САД значително се зголеми. Кон крајот на 19 век, американската шумска служба беше основана делумно за да се занимава со можната појава на природни катастрофи, како резултат на уништувањето на шумите, а беа спроведени нови програми за пошумување и федерални закони како што е Законот за Кнутсон-Ванденберг (1930). Американската шумска служба наведува дека се бара пошумување насочено кон човекот за поддршка на природната регенерација и агенцијата се занимава со тековно истражување на ефективни начини за обновување на шумите.
Што се однесува до 2020 година, Соединетите Американски Држави садат 2,5 милијарди дрвја годишно. На почетокот на 2020 година, предлог-закон со кој бројот ќе се зголеми на 3,3 милијарди, беше предложен од Републиканската партија, откако претседателот Доналд Трамп се приклучи на кампањата „Трилионско дрво“.
Организации
„Екозија“ е непрофитна организација со седиште во Берлин, Германија и засади над 100 милиони дрвја ширум светот заклучно со јули 2020 година.
Дрвјата за иднината им помогнаа на повеќе од 170.000 семејства, во 6.800 села во Азија, Африка и Америка, да засадат над 35 милиони дрвја.
Екологи е организација која има членови кои плаќаат месечен надоместок за да ги неутрализираат своите емисии на јаглерод, пред сè преку садење дрвја. Покрај тоа, тие работат на промовирање на одржливост и алтернативи со низок јаглерод. Досега над 2 засадени се милиони дрвја преку „Екологи“.
Вангари Маатаи, добитник на Нобелова награда за мир 2004 година, го основа движењето „Зелен појас“ кое засади над 47 милиони дрвја за обновување на кениската средина.
Шангајски Корени & Стебла, поделба на Институтот Џејн Гудал, го започна проектот „Милион дрвја“ во Кулун Чи, Внатрешна Монголија за засадување на еден милион дрвја за да се запре опустошувањето и да се олесни глобалното затоплување.
Team Trees беше собирање средства за 2019 година со иницијатива да се засадат 20 милиони дрвја. Оваа иницијатива беше започната од страна на американските корисници на YouTube MrBeast и Марк Робер, а најмногу ја поддржуваат корисници на YouTube. Фондацијата Ден на Арбор ќе работи со своите локални партнери ширум светот за да засадат по едно дрво за секој долар што ќе го соберат.
Компании
Многу компании се обидуваат да постигнат неутрализирање на јаглерод со решенија засновани на природата, како што е обновување на шумите, вклучувајќи шуми од мангрова и обновување на почвата. Меѓу нив Мајкрософт, Ени. Зголемувањето на шумската покривка на Земјата за 25% ќе ги неутрализира емисиите на луѓе во последните 20 години. Во секој случај, ќе биде потребно да се извлече од атмосферата веќе испуштениот СО2. Сепак, може да работи само доколку компаниите престанат да испумпуваат нови емисии во атмосферата и да престанат со уништувањето на шумите.
Поврзани концепти
Сличен концепт, пошумување, се однесува на процесот на обновување и ресоздавање на области на шумски предели или шуми што можеби постоеле одамна, но биле исечени или на друг начин отстранети во одреден момент во минатото или им недостасувало нешто од природата. Понекогаш терминот „повторно пошумување“ се користи за да се направи разлика помеѓу оригиналната шумска покривка и подоцнежното повторно растење на шумата на одредена област. Специјални алатки, на пр. шипки за садење дрвја, се користат за да се олесни и побрзо садењето дрвја.
Друга алтернативна стратегија, обновување на шумите, е слична бидејќи може да се искористи за да се спротивстават на негативните влијанија врз животната средина и екологијата на уништувањето на шумите преку одгледување на постоечка шума недопрена до нејзиниот целосен еколошки потенцијал.
Критики
Пошумувањето се натпреварува со други употреби на земјиште, како што се производство на храна, пасење на добиток и простор за живеење, за понатамошен економски раст. Пошумувањето честопати има тенденција да создава големи оптоварувања на гориво, што резултира во значително пожешко согорување од пожарите што вклучуваат грмушки или трева. Пошумувањето може да пренасочи големи количини на вода од други активности. Пошумувањето понекогаш резултира со широко создавање крошна што спречува раст на разновидна вегетација во засенчените области и генерирање почвени услови што ги попречуваат другите видови на вегетација. Дрвјата што се користат во некои напори за пошумување (на пример, еукалиптус глобулус) имаат тенденција да извлекуваат големи количини на влага од почвата, спречувајќи раст на други растенија.
Исто така, постои ризик, преку шумски пожар или инвазија на инсекти, голем дел од зачуваниот јаглерод од пошумените области да се врати во атмосферата. Намалените стапки на бербата и сузбивањето на пожарот предизвикаа зголемување на шумската биомаса во западниот дел на САД во текот на минатиот век. Ова предизвикува зголемување на околу фактор четири во честотата на пожари поради подолгите и потопли суви сезони.
Војна на сеќавања
Мемориска војна ― политички спор околу толкувањето или споменувањето на историски настан. Особено се применува за спорови во Средна и Источна Европа околу толкувањето на Втората светска војна.
Калид бин Хамад Ал Тани
Калид бин Хамад бин Калифа Ал Тани (роден на 4 септември 1986 година) ― член на катарското владејачкото кралско семејство Ал Тани и полубрат на владејачкиот емир.
Шеикот Калид е сопственик на Ал-Анаби Рејсинг. Тој е син на поранешниот емир на Катар, Хамад бин Калифа Ал Тани и неговата прва братучедка Шеиха Нора бинт Калид Ал Тани. Во 2009 година, тој вложил околу 10 милиони долари во Ал-Анаби Рејсинг во обид да го промовира националната слика на Катар на сцената на драг трките.
1373 п.н.е.
1373 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1373. година пред новата ера, 373. од вториот милениум п.н.е., 73. од 14 век п.н.е. и четвртта од 1370-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4135 и 4136 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3377 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2387 и 2388 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 620 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1373 година се протега во 1263 и 1264, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1323 и 1324 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 830 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2055 и 2054 исламска година пред хиџра.
Солунски конгрес од 1905 (појаснување)
Солунски конгрес од 1905 година се однесува на два посебни конгреса одржави во тој период, и тоа:
Солунски конгрес од јуни 1905 година
Солунскиот конгрес од 1905 година е окружен конгрес на Солунскиот револуционерен округ на Македонската револуционерна организација, тој бил еден од целата низа на окружни конгреси по Илинденското востание со цел да се зацврсти Организација и нејзината мрежа.
Работа и решенија
Првиот конгрес се одржал во јуни 1905 година.
Биле разгледани голем број на прашања, а на прво место биле осудени честите убиства и накажувања на симпатизерите на делото како и противниците на Организацијата и било побарано да се примени принципот на убедување, а не на казнување.
Било истаканто дека дека кон Организацијата не треба да бидат привлечени само учителите туку и луѓето од другите средини.
Биле разгледани разните злоупотреби на организациските луѓе и тоа било осуден.
На овој Конгрес биле разгледани постапките на Борис Сарафов и се побарало негово судење, а исто така била осудено изедначувањето на активноста меѓу Организацијата и Бугарската егзархија.
Била потенцирана самостојноста на Организацијата и македонското дело, а се потенцирала автономијата како основа за делување и биле осудени сите преговори за поделба на Македонија на сфери на влијани како идни граници за поделба на земјата.
Христијански анархизам
Христијански анархизам — вид на анархизам во кој авторитетот на Господ се задржува како неопходен и задолжителен во сите сфери на влијание. Авторитетот на Господ над другите е постојан и сеприсутен. Всушност и се задржуваат учењата на Христијанството бидејќи тие сметаат дека самите учења на Исус се анархистички во основа. Овој тип на анархизам е цврсто поврзан со анархо - пацифизмот поради учењето на невоено постигнување на анархистичко општество и слични тематики.
Анархистите кои го практикуваат овој тип на анархија се нарекуваат христијански анархисти. Прв и главен претставник на Христијанскиот анархизам е Лав Николаевич Толстој.
Рукајски јазик
Рукајски јазик — дел од подгрупата на формозански јазици од семејството австронезиски јазици. Јазикот се зборува во Тајван од околу 10.000 Рукајци, староседелско население на островот.
Рукајскиот јазик е уникатен формозански јазик по тоа што нема фокусен систем. Исто така, овој јазик е јазик со најмногу согласки, односно 23, а самогласките имаат контраст на должина. Јазикот разликува жив/ нежив, за разлика од останатите формозански кои разликуваат личен и неличен аспект.
Фонологија
Рукајскиот јазик ги содржи следните гласови (Zeitoun 2007):
Черкезќој
Черкезќој или Черкез Ќој, Черкез Маала (Τράγιλος, Трагилос, до 1926 г. Τσερκέζ Κιόι, Церкез Ќој или Τσερκέζ Μαχαλά, Церкез Махала ) — село во Нигритско, Егејска Македонија, денес во Грција. Припаѓа на денешната општина Визалтија во Серскиот округ.
IC 1369
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1369 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 1369 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 15 м 8,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 41' 41"".
Други поделби
Проучување на IC 1369 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Небеска раскрсница
Небеска раскрсница (англиски: Crossroad in the Sky) е збирка хаику поезија од македонската поетеса Искра Донева, објавена од издавачката куќа „Магор“ во 2009 година. Збирката е двојазична - на македонски и англиски јазик, а препевот на стиховите на англиски јазик го извршила Мирослава Павлова Аневска.
Технички податоци
Книгата е отпечатена во мек повез, со димензии од 17 сантиметри и има 116страници. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-183-72-0. Лектурата ја извршил Дејан Василевски, а дизајнот на корицата и техничкото уредување е дело на Thibaud Mathelot.
326
326 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 326 година од новата ера, 326. од првиот милениум, 26. од IV век и седма од 320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5834 и 5835 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5076 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4086 и 4087 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1079.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 326 година се протега во 2962 и 2963, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3022 и 3023 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 869. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 305 и 304 година пред хиџра.
Монетарно таргетирање во Македонија
Одлики на стратегијата на монетарно таргетирање
Суштината на овој концепт се состои од прифаќање на паричната маса за основен таргет на монетарната политика и насочување на мерките и активностите на монетарните власти кон остварување на оваа цел. Редоследот на активностите при проектирањето на порастот на паричната маса како основна номинална котва во економијата поаѓа од проценка на реалната побарувачка за пари при одредена, планирана стапка на инфлација за следниот период. Покрај движењето на инфлацијата, релевантни параметри за утврдување на побарувачката за пари во наредниот период се и краткорочните реални перформанси на економијата: цикличниот момент во кој се наоѓа стопанството, тековната инфлација, стабилноста на девизниот курс, движењето на каматните стапки, состојбите во платниот биланс, тековниот курс на монетарната политика и слично.
Со оглед на докажаната релација со еден инструмент да може да се влијае врз остварување на една цел на монетарната политика, апострофирањето на паричната понуда како егзогена променлива имплицира девизниот курс и каматната стапка да не бидат конципирани како цели на монетарната политика. Вообичаено е стратегијата на управување со паричната маса да биде проследена со режим на флексибилен девизен курс, при што каматните стапки претставуваат основен оперативен инструмент за управување со понудата на пари во економијата. Притоа, во практика се настојува да се избегнат евентуалните поголеми флуктуации на каматните стапки и на девизниот курс.
Монетарната политика којашто е заснована на таргетирање на одредени монетарни агрегати функционира успешно сè додека постои цврста контрола над порастот на паричната маса и кредитите. Притоа, таргетот за пораст на паричната маса може да се утврди како фиксно утврдена цел или пак преку утврдување на одредена дозволена зона на раст на понудата на пари. За ефикасноста на вака конципираната монетарна стратегија од исклучително значење е опстојувањето на монетарните власти на зацртаниот курс, односно спроведување на неакомодативна монетарна политика.
Основна претпоставка за успешно спроведување на концепцијата на монетарно таргетирање е постоењето на стабилна побарувачка за пари. Истражувањето на побарувачката за пари се фокусира на анализата на факторите што го детерминираат однесувањето на приватниот сектор во поглед на склоноста на држење на имотот во паричен облик. Од степенот на познавање на однесувањето на стопанските субјекти и прецизноста во предвидувањето на нивните реакции, зависи и ефикасноста на монетарната политика и нејзиното влијание врз крајните економските цели.
Монетарно таргетирање спроведено од НБРМ
Република Македонија е мала и отворена економија со речиси 2 милиони жители. Бруто-домашниот производ во 1996 година изнесувал 3,689 милиони американски долари, пресметан по тековниот девизен курс и истиот одговара на 0,012% од вкупниот светски бруто-домашен производ. Во согласно со теориските сознанија и емпириските докази, очекувано е дека во ваков вид економија има нестабилна побарувачка за пари.
И покрај тоа што во услови на висока валутна суституција и спроведување на крупни економски реформи побарувачката за пари беше нестабилна, од четирите потенцијални стратегии за монетарно управување, Народна банка на Република Македонија од монетарното осамостојување (април 1992 година) до последното тромесечие од 1995 година го применуваше токму концептот на таргетирање на монетарниот раст. Примената на овој концепт се сметаше за најадекватно решение во Република Македонија од следните причини:
Во раните 1990-ти, монетарното таргетирање во Македонија се спроведуваше во многу неповолни макроекономски, институционални и политички услови, поради што оваа стратегија беше однапред осудена на целосна неефективност, иако нејзината примена се покажа како исклучително ефикасен механизам за ограничување на потрошувачката, особено во периодот 1994 – 1996 година кога беше надополнета со стабилизирациски мерки во фискалната сфера и во политиката на плати. Контролата на потрошувачката во функција на соборување на инфлацијата се остваруваше преку остра децелерација на монетарниот раст – стапката на пораст на паричната маса М1 беше намалена од 421,1% на годишно ниво (април 1993) на 19,3% на крајот од 1995 година, за во 1996 година да премине дури во зоната на негативни вредности (-1,7% на декемвриско ниво). Истовремено, реалната побарувачка за овој монетарен агрегат во периодот април 1992 – декември 1996 година се зголеми за 7,5%. Меѓутоа, доколку се набљудува само последната (1996 година), реалната побарувачка за пари остварува намалување од 3,4%. Значајна децелерација оствари и стапката на пораст на паричната маса М2 – од 432,5% годишно (април 1992) на 5,2% (декември 1995), за во 1996 година овој монетарен агрегат да оствари исклучително ниска меѓугодишна стапка на раст од само 0,4%. Притоа, реалната побарувачка за овој монетарен агрегат во анализираниот период се зголеми за 66,7% (но во 1996 година, оствари пад од 7,8%).
При практичната реализација на монетарната политика во периодот 1992 – 1995 година, монетарниот таргет честопати се менуваше (ревидираше) во текот на годината, обидувајќи се да ги следи промените на ценовниот таргет. Тоа, всушност, значеше конвергирање на монетарната политика кон концепт на директно таргетирање на инфлацијата. Прилагодувањето на монетарните таргети кон ценовната цел (кое заради побрзото соборување на инфлацијата во оснос на очекувањата секогаш се одвиваше надолу) беше карактеристично особено за 1994 и 1995 година, односно за периодот во кој се дизајнираше и спроведуваше монетарната програма во соработка со Меѓународниот монетарен фонд. На тој начин, иако остварениот монетарен пораст на крајот од секоја година беше блиску до монетарниот пораст предвиден со ревидираната монетарна проекција, тој значајно отстапуваше од порастот на монетарните агрегати предвиден во оригиналната проекција на монетарната политика.
Проектиран и остварен пораст на паричната маса М1 и стапката на инфлација
Од табелата евидентно е дека во периодот од 1992-1994 година, кога се применувала стратегијата на монетарно таргетирање, заради нестабилната побарувачка за пари, било невозможно преку контрола на паричната маса, како интермедијарен таргет, да се реализира крајната цел- ниска инфлација. Тогашната стапка на инфлација била резултат од понудата на пари која растела со опаѓачка прогресија.
Почнувајќи од мај 1993, постепено се напушташе системот на селективно кредитирање, што имаше исклучително големо значење за способноста на централната банка за поголема контрола врз движењето на паричната маса. Оттука, во текот на 1993, монетарната политика обезбеди далеку понизок монетарен растеж: потесната парична маса - М1 порасна за 239.7%, со просечна месечна стапка на раст од 11.3%. Секако, поцврстата монетарна политика доведе до драстично намалување на стапката на инфлација која беше сведена на 241.6%. Во март 1994, дефинитивно се напушти селективното кредитирање со што монетарната политика беше целосно насочена кон контрола на инфлацијата. Таа година, за првпат беше остварен годишен пораст на М1 од 83.2%, што доведе до големо намалување на стапката на инфлација која, за првпат по низа години, беше сведена на двоцифрено ниво од 55.4%. Во 1995, монетарната политика беше уште поодлучна во борбата против инфлацијата, намалувајќи го монетарниот растеж на само 19.3%. Сето тоа резултираше во успех така што на крајот од 1995, годишната инфлација беше сведена на 9% - прва едноцифрена стапка на инфлација забележана во Македонија по подолго време. Сепак, наспроти постепеното намалување на инфлацијата, периодот на примената на монетарното таргетирање беше обележан со опаѓање на бруто-домашниот производ, многу високи стапки на невработеност и нерамнотежа во билансот на меѓународните плаќања.
Во периодот меѓу мај 1992 и мај 1993 година, стратегијата на монетарно таргетирање се спроведуваше во услови на режим на фиксен девизен курс на денарот, што значи дека постоеше висок степен на независност во водењето на монетарната политика во однос на земјата спрема чија валута беше фиксиран девизниот курс на денарот (Германија). Од мај 1993 година, кога се премина на флексибилен режим на формирање на девизниот курс на денарот, па сè до последниот квартал од 1995 година, концептот на монетарното таргетирање се реализираше така што девизниот курс на денарот се користеше како основен индикатор на курсот на монетарната политика. Така, кога беше стабилен девизниот курс на денарот, тоа имплицираше урамнотеженост на понудата и побарувачката за пари. Доколку, пак, дојдеше до позначајна трајна депресијација на девизниот курс на денарот, тоа би значело дека на трајна основа понудата на пари расте побрзо од побарувачката за монетарниот курс. Промената на режимот на формирањето на девизниот курс на денарот во 1993 година, заедно со започнатите реформи на монетарниот инструментариум на централната банка, овозможи поефикасно спроведување на стратегијата на монетарното управување и повисок степен на контрола над монетарните агрегати.