Физичка_географија
Под области
Хидрологијата претежно се занимава со количеството и квалитетот на водата која истекува и која се акумулира на Земјината површина во почвите и карпите во близина на површината и која се одликува со хидролошкиот циклус. Така, оваа област ја опфаќа водата во реките, езерата, водоносните слоеви и големите ледници, и ги проучува процесите и динамиките вклучени во овие водни тела. Хидрологијата историски имала важна поврзаност со инженерството и на тој начин го развила во голема мера квантитативниот метод во своите истражувања.Сепак постои една наука за земјата која ги прифаќа системите за пристап. Слично на повеќето области на физичката географија има под-области како што се:лимнологијата и екохидрологија во кои се разгледуваат конкретни водни тела или нивното заемно дејство со други сфери. Глациологијата е изучување за ледниците и ледените покривки(вечен мраз), или по својствено криосфера или мраз и феномени кои вклучуваат мраз. Глациолошките групи како:ледни покривки,ледници и континенталните ледници се водат како алпски ледници. Иако, истражувањата во областите се слични со истражувањата за динамиката на ледените покривки кои се преземаат,крајниот ледник се стреми да се занимава со заемното дејство на ледените покривки со сегашните климатски ледници, и подоцнежните со влијанието на ледниците на пејзажот. Глациологијата исто така, има широк спектар на под-области за испитување на факторите и процесите кои се вклучени во ледените покривки и ледници на пример, снежна хидрологија и леднички геологија. Биогеографијата е наука која се занимава со географски модели на распределба на видовите како и со процесите кои резултираат во овие модели. Биогеографијата се појави како област на проучување,благодарение на работата на Алфред Расел Волес, иако оваа област  претходно кон крајот на дваесеттиот век долго била разгледувана како историска во своето гледиште и описна во својот пристап. Главен поттик за развој на областа пред да биде пронајдена биле: тектонските плочи и теоријата за биографија на островот.Ова област  може да се подели на пет под-области: островска биогеографија, палеобиогеографија,филогеографија,зоогеографија и фитогеографија. Климатологија е проучување на климата, научно дефинирано како временски услови во текот на долг временски период. Климатологијата ја истражува и природата на микро (локално) и природата на макро (глобално) климите како и и природните и антропогените влијанија врз нив.Оваа област исто така во голема мера  е поделена на под области за клими од различни региони и  на под области за проучување на одредени феномени или временски периоди на пр: тропски циклони, паѓање на дожд, климатологија и палеоклиматологија. Метеорологијата е интердисциплинарно научно проучување за атмосферата што се фокусира на временските процеси и краткорочните предвидувања (во контраст со климатологијата). Студии за развитокот на областа траеле со години, меѓутоа значителен напредок во метеорологија не се случил сè до XVIII век. Метеоролошките феномени се видливи временски настани кои осветлуваат и се објаснети од страна на науката за метеорологија. Педологија е област која ги изучува почвите во нивната природна средина. Таа е една од двете главни гранки на науката за почвата, а другата се нарекува едапологија. Педологијата главно се занимава со педогенезација, почвена морфологија, и класификација на почвите. Во физичката географија педологијата е во голема мера изучувана како резултат на бројни интеракции помеѓу климата (вода, воздух, температура), почвата (микроорганизми, растенија, животни), минерални материи во почвите (биогеохемиските циклуси) и нејзината позиција и ефекти врз пејзажот( латеризација). Палеогеографија е крос-дисциплинарна студија која го истражува заштитниот материјал во  стратиграфски снимки  со цел да се утврди распределбата на континенти низ геолошкото време. Речиси сите докази за местоположбата на континентите произлегува од геологијата во форма на фосили или палеомагнетизми. Користењето на овие податоци резултирало со поместување на континентите, тектонските плочи и суперконтинентите. Ова, за возврат ги поддржа палеографските теории како што е циклусот Вилсон. Крајбрежна географија е изучување за динамичниот интерфејс помеѓу океанот и земјиштето,како и соединување на физичката (т.е. крајбрежна геоморфологија, геологија и океанографија) и социјална географија на брегот. Тоа вклучува разбирање на крајбрежните атмосферски процеси, особено бранувањето, наносите од талог и врменските услови, но и начините на кои луѓето влијаат на брегот. Крајбрежната географија иако геоморфолошки доминира, во своите истражувања не е засегната само со крајбрежните форми, но исто така и  причините и влијанијата на промената на  нивото на морето. Океанографија е таква гранка на физичката географија која ги проучува океаните и морињата на Земјата. Таа опфаќа широк спектар на теми, вклучувајќи ги и морските организми и динамиките на екосистемот (биолошка океанографија); океанските струи, бранови, и динамични геофизички течности (физичка океанографија); тектонските плочи и геологијата на морското дно (геолошка океанографија) и струи на различни хемиски супстанци и физичките својства во океанот и надвор од неговите граници (хемиска океанографија). Овие различни теми одразуваат повеќе дисциплини кои оокеанографите ги вклопуваат за понатамошно изучување на океаните во светот а во рамките на тоа и разбирањето на овие процеси. Квартарна наука е интер-дисциплинарна наука чии истражувања се насочени кон квартарниот  период, кој ги опфаќа последните 2,6 милиони години. Ова област ја проучува последната ледено доба и неодамнешниот “Holocence” и за време на овој период користи ополномоштени докази за реконструкција на животни средини од минатото и носи заклучок за климатските и еколошките промени кои се случиле.