cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нова кејнзијанска економија
Номинални и реални ригидности во економијата
Како што наведуваат Бол, Менкју и Ромер, новите кејнзијанци се појавиле со цел да ги отстранат недостатоците на стандардните кејнзијански модели, кои однапред претпоставувале дека во економијата постојат номинални ригидности, но нив ги земале за дадени, наместо да ги објаснат. Новите кејнзијанци даваат одговор на прашањето, зошто номиналните ригидности можат да бидат присутни при рационално однесување на економските агенти. На тој начин, кејнзијанската теорија добила силна микроекономска основа. Во тој контекст, придонесот на новите кејнзијанци се состои во тоа што покажале дека дури и одредени мали нарушувања во економијата можат да предизвикаат големи номинални ригидности на платите и цените. Новите кејнзијанци даваат различни објаснувања за тоа, како настануваат номиналните ригидности во економијата.
Според една теорија, при несовршена конкуренција, ригидноста на цените предизвикува само мали, второстепени последици врз профитабилноста на фирмата, но далеку поголеми ефекти за економијата во целина. Притоа, ако загубата што ја трпи фирмата заради задржувањето на старата цена е мала во однос на трошоците за менување на цените, тогаш фирмата нема да биде заинтересирана да ја промени својата продажна цена. Но, ако сите фирми одлучат да не ги променат своите цени, порастот на паричната маса ја зголемува реалната агрегатна побарувачка, а тоа води кон пораст на производството. Значи, според ова објаснување, макроекономските последици на трошоците поврзани со менувањето на цените се должи на нивното асиметрично дејство врз фирмите и економијата.
Според друго објаснување, макроекономските ефекти на номиналните ригидности се разликуваат од приватните ефекти заради тоа што ригидноста предизвикува екстерналии, т.е. ефект на прелевање (spillover effect). Со тоа што не ги отстрануваат своите ригидности, фирмите предизвикуваат ефекти кои се одразуваат на сите фирми - екстерналии. Бидејќи фирмата е само мал дел од економијата, таа го игнорира макроекономскиот ефект и затоа не ги приспособува своите цени, т.е. не води сметка за надворешните трошоци. Сепак, ова објаснување е прифатливо само во услови на мали номинални шокови, бидејќи тогаш за фирмите е неисплатливо менувањето на цените. Но, при голем номинален шок или серија на номинални шокови, не е веројатно дека некои мали трошоци ќе ги спречат фирмите да ги променат своите цени, зашто во тој случај, ригидната цена премногу се оддалечува од оптималната, т.е. пазарната рамнотежна цена, со што фирмата трпи голема загуба.
Понатаму, реалните ригидности во економијата (ригидноста на реалните плати и релативните цени), сами по себе, не предизвикуваат номинални ригидности, но во комбинација со трошоците поврзани со промена на цените, можат да имаат силни последици. Како причина за ригидноста на цените може да биде и стремежот на фирмата да ја гради и чува довербата кај купувачите, посебно на т.н. пазари со постојани купувачи (costumer markets). Како извор на номиналните ригидности се јавува и несинхронизираното одредување на поединечните цени, при што фирмите ги приспособуваат своите цени во различни периоди, така што приспособувањето на општото ниво на цените трае многу долго. Номиналните ригидности уште повеќе се засилуваат во услови на мешана економија, каде што паралелно постојат сектори со флексибилни и сектори со ригидни цени. Во тој случај, секторите со флексибилни цени се воздржуваат од промена на своите цени со цел да ја одржат конкурентската позиција во споредба со секторите со ригидни цени.
Економската политика според новите кејнзијанци
Според новите кејнзијанци, номиналните ригидности имаат клучно значење во објаснувањето на тоа, зошто номиналните шокови предизвикуваат реални ефекти во економијата. Уште повеќе, номиналните шокови можат да предизвикаат ист ефект како да се реални шокови, иако фирмите знаат дека се работи за номинални шокови, т.е. иако фирмите ги разликуваат номиналните од реалните шокови.
Во таа смисла, наемнините на ефикасноста, трошоците поврзани со промена на цените и другите извори на номинални ригидности заедно водат кон верувањето дека на кус рок, монетарната политика, дури и кога е целосно предвидена, предизвикува многу силни ефекти врз производството. Ова верување, новите кејнзијанци го изведуваат од повеќе докази:
Верувањето за реалните ефекти на економската политика директно води кон поддршка на активната макроекономска политика. Ако при ригидни плати и цени, економијата е соочена со рецесија, цените не се приспособуваат за да ги исчистат пазарите, така што невработеноста останува како проблем што пазарот не може да го отстрани. Тука се отвора простор за интервенција на економската политика, која мора да ја зголеми агрегатната побарувачка со цел да го зголеми нивото на вработеност.
На тој начин, новите кејнзијанци повторно ја оживуваат поставката за делотворноста на економската политика. Притоа, реалните ефекти на економската политика не мора да бидат со кус рок, туку можат да траат подолго време. Навистина, новите кејнзијанци не се залагаат за активно ангажирана политика на фино дотерување (fine-tuning) на економијата. Сепак, тие сметаат дека за време на рецесија, економската политика може и треба да помогне во враќањето на економијата во повторна рамнотежа.
Централен Лузон
Централен Лузон е регион на Филипините. Тој содржи седум покраини и тоа: Аурора, Батаан, Булакан, Нова Есиха, Пампанга, Тарлак, и Замбалес.
Сан Фернандо Сити во Пампанга регионалниот центар.
Кво вадис (роман)
За други употреби види Кво вадис (појаснување)
Кво вадис (Quo Vadis), е историски роман на Хенрих Шенкевич. Кво вадис е латински израз со значење „Каде одиш?“ и алудира на делот од Новиот завет, Евангелието по Јован, каде се вели дека свети Петар го прашал Исус: Каде одиш?, а Исус му одговорил: „Таму каде што одам, сега не можеш да ме следиш.“ Сепак, во романот, свети Петар го поставува прашањето: „Quo vadis, Domine!“ бегајќи од Рим, а Исус му одговорил: „Штом ти го оставаш мојот народ, јас одам во Рим за да ме распнат повторно.“ На ова, апостолот Петар се вратил назад, проповедајќи го христијанството сè до денот кога бил распнат.
Романот Кво вадис е приказна за љубовта меѓу младата христијанка, Лигија, и римскиот патрициј, Марко Винициј, а пред сè приказна за Нерон, за палењето на Рим, и за декаденцијата во Римското Царство, која збудалена по крв, ги фрла христијаните на лавовите во арената. Дејствието се случува во Рим за време на владеењето на царот Нерон, околу 64 година од нашата ера.
Шенкевич детално го проучил животот во Стар Рим пред да го напише романот, кој изобилува со точни историски детали. Во книгата се појавуваат и неколку историски личности. Првпат е печатен во 1896 година како книга (иако претходната година се објавувани делови од книгата во неколку полски списанија), и досега е преведена на повеќе од 50 јазици во светот. Овој роман на Шенкевич му ја обезбеди Нобеловата награда за литература во 1905 година.
Врз основа на романот, снимени се неколку филмови со наслов „Кво вадис“, меѓу кои и филмот од 1951 година, во режија на Мервин Лерој.
Книга трета
Нерон смислува да ги обвини христијаните за пожарот. Така, христијаните се затворани, убивани и мачени, а најголемиот дел се пуштени во арената со дивите ѕверови на задоволство на народот. Меѓу затворените христијани се наоѓа и Лигија. Дел од описот на игрите во амфитеатарот:
Низ целиот амфитеатар се разнесе шепотот: „Христијаните! Христијаните!“ Железните решетки зачкрипеа. Арената наеднаш се исполни со некакви шумски богови покриени со кожи. Сите одеа брзо, како во некаков транс, дојдоа до средината, се удираа еден во друг и ги кренаа рацете. Се зачу викање: „Ѕверовите! Ѕверовите!”
Наеднаш се случи нешто неочекувано. Од средината на влакнестата толпа се слушнаа пејачки гласови, и веднаш потоа се слушна песна која никогаш не беше чуена во римскиот циркус: „Христос регнат! (Христос царува) ...” Гледачите беа зачудени. Осудените пееја со очите свртени кон небото. Нивните лица беа бледи, но како нешто да ги инспирираше. Тогаш сите сфатија дека овие луѓе не бараат милост, туку дека не го гледаат ни циркусот, ни сцената, дури ни Нерон. „Христос регнат!” - ечеше сè посилно.
Насекаде по клупите гледачите се прашуваа: „Што е ова? Кој е тој Христос што царува во устата на овие што умираат?” Тогаш ја отворија другата врата, а лавовите излегуваа во арената еден по еден, со кафеави гриви и со големите глави. Рикањето го исполни целиот амфитеатар. Христијаните ја завршија песната и клекнати останаа неподвижни, па така скаменети повторуваа само едно тажно: „За Христос! За Христос!”
Идниот ден во мугрите две темни фигури се движеа по Апиевот пат кон полињата на Кампанија. Едната беше Назариј, другата апостол Петар, кој го напушташе Рим, оставајќи ги во него мачениците соверници. Тогаш Петар застана и рече: „Ја гледаш ли светлината што ни иде во пресрет? Некаква фигура ни иде во пресрет низ сончевиот блесок.“ Но, никакви чекори не можеа да слушнат. Околу нив беше наполно тивко.
„Во Рим“, одговори тивко апостолот.
Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 33 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 33''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Прежењске Њиве
Прежењске Њиве (словенечки: Preženjske Njive) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Понпеј
Понпеј (понпејски и англиски: Pohnpei) или порано познат како Понапе е остров и сојузна држава во СД Микронезија. Островот се наоѓа во Каролинските Острови и на него се наоѓа главниот град на Микронезија - Паликир. Во близина на главниот град на Понпеј, Колонија, се наоѓа меѓународниот аеродром. Понпеј е најголем, највисок, најнаселен и најразвиен остров во Микронезија. Вкупното население на Понпеј е околу 34.000 жители и има вкупна површина од 345 км2.
Општини
Општините во Понпеј се:
Надворешни врски
Pohnpei (État) Pohnpei Понпеи (штат)
Михај Еминеску
Михај Еминеску (романски: Mihai Eminescu), роден Михаил Еминович (Mihail Eminovici; 15 јануари 1850 – 15 јуни 1889) — романски поет, писател и новинар, често именуван како најпознат и највлијателен романски поет. Еминеску бил активен член на книжевното друштво Жунимеа и работел како уредник за списанието Тимпул, официјален гласник на Конзервативната партија на Романија. Неговите први објавени песни биле на возраст од 16 години.
Дела
Според голем број романски историчари, меѓу кои и Никола Јорга, Еминеску е најголем романски поет.
Поезија
Поезијата на Еминеску е со различна тематика, од природа до љубов, од омраза до социјална критика. Поезијата на Еминеску е преведена на над 60 јазика. Неговите дела имале силно влијание врз романската култура. Неговите најпознати поеми се:
NGC 6173
NGC 6173 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6173 се споменува и како UGC 10421, MCG 7-34-83, CGCG 224-49, 3ZW 83.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6173 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6173 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 29 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 48' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 6173 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58348. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3066. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Велушко-породинска култура
Велушко-породинска култура (или Велуша-Породин) — археолошка култура во Македонија од неолитско време. Настанала околу 5500 г. п.н.е. и се состои од 4 фази (Велуша-Породин I до IV). Името на културата доаѓа од две важни наоѓалишта — Велушката и Породинската Тумба, сместени во поречието на Црна Река.
Реконструираната населба Тумба во скопско Маџари е направена врз основа на археолошките остатоци на тој терен, по урнек на  културите Анзабегово-Вршник и Велуша-Породин.
Крис Смолинг
Кристофер Лојд „Крис“ Смолинг (англиски: Christopher Lloyd Smalling; роден на 22 ноември 1989, во Лондон) — англиски фудбалер, играч од одбраната на и на англиската репрезентација.
Во текот на својата младост, Смолинг играл за академијата на Милвол, пред да замине во локалниот тим од нон-лигата Меидстоун јунајтед. Тој бил избран во екипата на училиштето Кент за играчи под 16 години во 2005 година, а подоцна напредувал и заиграл во тимот до 18 години во 2007 година. Неговите перформанси за училиштето Кент резултирале со тоа да биде повикан во англиската училишна репрезентација за ученици под-18 години во 2008 година. Во ова време Смолинг, исто така, се утврдил во првиот тим на Меидстоун јунајтед и неговите импресивни игри за клубот и земјата му носат потпишување на две-годишен договор со Мидлзборо во мај 2008 година.
Едвај еден месец по потпишувањето за Мидлзборо, сепак, Смолинг и клубот го раскинале договорот поради неговата носталгија за неговиот роден град. Набргу потоа, во јуни 2008 година, тој потпишал за Премиерлигашот, Фулам. Тој го направил своето професионално деби со нив во мај 2009 година во последниот натпревар од сезоната 2008-09 и им помогнал да стигнат до финалето во Лига Европа на крајот од сезоната.
Во јануари 2010 година, Смолинг потпишал пред-договор со Манчестер Јунајтед и му се приклучил на клубот, официјално на 1 јули. Тој го направил своето деби во официјален натпревар во Комјунити Шилд 2010 во победата над Челзи и го заработил својот прв медал во кариерата. Од своето деби, тој направил повеќе од 100 настапи за клубот.
Смолинг ја претставувал Англија на различни нивоа и во моментов е член на сениорскиот тим. Тој играл за Англија на училишно ниво под-18 години, во почетокот на 2008 година пред да го направи своето деби во селекцијата под 20 и под 21 година во 2009. Своето деби за сениорскиот тим на Англија го направил во победата со 3-0 над Бугарија на 2 септември 2011 година.
Ран живот и Меидстоун Јунајтед
Смолинг е роден во Гринич, Лондон, и започнал да игра фудбал на возраст од девет години за Валдерслејд Бојс. По кратко време поминато во академијата на Милвол, 16-годишниот Смолинг му се приклучил на младинскиот состав на Меидстоун Јунајтед и го продолжил своето образование во "Чатам" школото за граматика.
Откако ги поминал сите младински категории на Меидстоун, тој бил прекомандуван во првиот тим од страна на тренерите Питер Нот и Тони Корнвел. Смолинг го направил своето деби за првиот тим на стоунсите на 11 април 2007 година во поразот со 4-1 од Тонбриџ во Кент Сениор купот. Понатаму, тој настапувал во ФА Трофи купот, а во декември 2007 Смолинг го направил своето деби во првенствен натпревар за клубот и ги одиграл сите 90 минути во ремито 1-1 против Харлоу Таун. Смолинг импресионирал со својте настапи и набрзо станал витален дел од последната линија на Меидстоун, но сепак, поради повреда и репрезентативните должност направил само 11 настапи за клубот од Кент. Смолинг го постигнал единствениот гол со екипата на Меидстоун, на 24 март 2008, во победата со 4-2 над Ист Тарок Јунајтед, натпревар кој се испоставил како негов последен за клубот.
Фулам
Откако го привлекол вниманието на клубовите од повисоките лиги како Фулам, Гилингем, Чарлтон и Рединг, Смолинг потпишал две-годишен договор со Мидлзборо на 30 април 2008. Сепак, веднаш по потпишувањето на неговиот договор со Боро трансферот бил откажан заради тоа што Смолинг бил загрижен за родното место и чувствувал носталгија, па во јуни 2008 потпишал за клубот од Премиер лигата, лондонскиот Фулам. Смолинг не бил под договор со Меидстоун (според правилото за учениците кој играат за Англија), па така клубот од Истмиан лигата немал право на надоместок за играчот, сепак Фулам постигнале договор со кој му исплатиле на Меидстоун Јунајтед сума од 10,000 £ за трансферот и 10.000 £ на секои десет одиграни првенствени натпревари. Тој бил назначен за капитен на тимот за играчи во развој, од страна на менаџерот Били Мекинли.
На 24 мај 2009 година, Смолинг го направил своето деби во Премиер лигата за Фулам, влегувајќи како замена на местото на Арон Хјуз во 77-мата минута од последниот натпревар за сезоната 2008-2009, поразот на домашен терен од Евертон со 2-0. Смолинг го направил својот прв старт за Фулам на 17 септември, на гостувањето во Софија кај ЦСКА во Лига Европа, натпреварот завршил 1-1. На 28 декември, Смолинг го направил својот прв старт во лигата за Фулам, во поразот со 2-1 од Челси на Стемфорд Бриџ во последниот натпревар за Фулам во 2009 година и постигнал одлучувачки автогол во 75-тата минута од натпреварот.
Манчестер Јунајтед
На 27 јануари 2010, Манчестер Јунајтед објавиле дека потпишале договор со Смолинг, за неоткриена сума, но играчот ќе остане во Фулам до крајот на сезоната 2009-2010. Трансферот бил официјализиран на 1 јули. Тој го направил своето деби за Манчестер Јунајтед во победата со 3-1 во пријателски натпревар против Селтик на 16 јули, и направил пенал, кој довел до единствениот гол за Селтик во натпреварот. Својот прв гол за клубот го постигнал во уште еден пријателски меч овојпат против Чивас Гвадалахара на 30 јули, стрелајќи со глава по корнерот на Дарон Гибсон, во поразот со 3-2.
Смолинг го направи своето деби во официјален натпревар за Јунајтед на 8 август 2010 во Комјунити Шилд, влегувајќи како замена во второто полувреме во победата со 3-1 над Челзи. Неговото деби во Премиер лигата за новиот клуб го имал на 28 август, во победата со 3-0 против Вест Хем Јунајтед, влегувајќи од клупата за резерви во 74-тата минута на местото на Џони Еванс. На 15 септември, тој го направил својот деби настап во Лигата на шампионите во ремито 0-0 на домашен терен против Ренџерс, играјќи го целиот натпревар. Осум дена подоцна Смолинг го постигнал својот прв гол за Манчестер Јунајтед, кој исто така бил неговиот прв сениорски гол во кариерата, во победата со 5-2 на гостувањето кај Сканторп Јунајтед во Лига купот. Потоа, тој го одиграл својот прв целосен натпревар во Премиер лигата за Јунајтед на 4 јануари 2011 година, играјќи како партнер на Немања Видиќ во победата со 2-1 над Стоук Сити. Сезоната ја затворил со 16 првенствени натпревари, давајќи го во нив својот придонес за рекордната 19-та титула на Манчестер Јунајтед - Првак на Англија. На 8 јули 2011 година, Смолинг потпишал нов петгодишен договор со клубот.
Смолинг го постигнал својот прв гол за сезоната 2011-2012 уште во првиот официјален натпревар на клубот, во Комјунити Шилд 2011 против градскиот соперник Манчестер Сити; по слободниот удар на Ешли Јанг, топката дошла до Смолинг кој од непосредна близина со волеј-удар ја испратил во мрежата за да го намали дефицитот на својот тим на 2-1. Манчестер Јунајтед победил во натпреварот со 3-2, после пресврт од 0-2. На почетокот на новата сезона, Смолинг се прилагодувал на новата улога во тимот, откако поради поивредите на Немања Вдиќ, Рио Фердинанд и Рафаел, бил префрлен на позицијата десен бек, додека Џони Еванс и новото засилување Фил Џонс играле како двојка централни дефанзивци. Таа позиција била нова за него затоа што во минатата сезона постојано играл во центарот на одбраната. На 18 септември 2011, Смолинг го постигнал својот прв гол во Премиер лигата во кариерата, против Челзи на Олд Трафорд во победата со 3-1. Смолинг морал да го пропушти последниот натпревар од сезоната во Премиер лигата како и Европското првенство 2012 со Англија, поради повреда на препоните со која се здобил за време на победата на Манчестер Јунајтед со 2-0 над Свонзи Сити во претпоследното коло од првенството.
На 27 ноември 2013 година, Смолинг го постигна својот прв погодок во Лигата на шампионите при победата со 5-0 на гостувањето кај Баер Леверкузен. На 26 декември, постигнал гол во победата со 3-2 против Хал Сити.
Сезоната 2014-2015 Смолинг ја започнал играјќи како централен дефанзивец, но во одбрана со тројца играчи, како дел од формацијата (3-4-1-2) на новиот менаџер Луј ван Гал. Првиот настап за сезоната го направил на 16 август 2014, во поразот на домашен терен од Свонзи Сити со 1-2 во Премиер лигата. На 2 ноември во Дербито на Манчестер тој бил исклучен во првото полувреме од натпреварот, а Јунајтед загубил со 1-0. По натпреварот Луј ван Гал го нарекол Смолинг "глупав" заради прекршокот над Џејмс Милнер по кој го заработил вториот жолт картон во натпреварот. Сепак Смолинг се вратил во акција за гостувањето кај Арсенал и играл клучна улога во одбраната при победата со 2-1. На 29 ноември, Смолинг го постигнал првиот гол во Премиер лигата за сезоната во победа над Хал Сити на Олд Трафорд со 3-0, негов прв гол на Олд Трафорд за повеќе од три години. На 11 февруари 2015 година, се појавил во игра како замена во петтата минута и за првпат во неговата кариера постигнал два гола на еден натпревар придонесувајќи за победата со 3-1 против Барнли. На 12 април 2015, тој го постигнал својот четврти гол за сезоната во победата со 4-2 над Манчестер Сити. На 21 април, Смолинг потпишал нов договор со Манчестер Јунајтед во трајност до јуни 2019. На 17 мај 2015, Смолинг за првпат во својата кариера ја носел капитенската лента на Манчестер Јунајтед, во ремито 1-1 против Арсенал.
Следната сезона ја започнал како стартер играјќи во пар со Дели Блинд во централниот дел на одбраната. Својот прв гол за сезоната го постигнал на 30 септември 2015, во второто коло од групната фаза на Лигата на шампионите против Волфсбург, во победата со 2-1 на Олд Трафорд со пресврт откако германците први повеле.
Рома
На 30 август 2019, Смолинг се преселил во италијанската Серија А, приклучувајќи на екипата на Рома на позајмица до крајот на сезоната за која римската екипа му платила на Манчестер Јунајтед 3 милиони евра. Дебитирал во Серија А на 25 септември во натпреварот на домашен терен против.
Репрезентативна кариера
Смолинг ја претставувал Англија во неколку младински категории, почнувајќи од настапите за категоријата под 18 години на училишно ниво во 2008, потоа во селекцијата под 20 години во почетокот на 2009, а подоцна истата година го направил своето деби и во селекцијата под 21 година.
На 13 ноември 2010, Смолинг бил повикан за првпат во сениорската репрезентација на Англија за пријателскиот натпревар со Франција. Меѓутоа, не добил можност за деби и остнал неискористена резерва во натпреварот. Своето деби го направил речиси една година подоцна, на 2 септември 2011, во квалификациите за Евро 2012 против Бугарија, играјќи како десен бек.
На 12 мај 2014 година, Смолинг бил избран во списокот од 23 играчи кој ја претставувале Англија на Светското првенство 2014. Откако Англија била елиминрана, Смолинг го направил своето деби на турнирот играјќи како стартер во последниот натпревар од групната фаза, помагајќи на тимот да не прими гол во ремито 0-0 со Костарика во Бело Хоризонте.
Казтал (округ)
Казтал е округ во Казахстан во покраината Западен Казахстан. Центар е градот Казталовка.
Бесков
Бесков (Beeskow, Bezkow) — град во Бранденбург, Германија и седиште на округот Одра-Шпре. Се наоѓа на реката Шпре, 30 километри југозападно од Франкфурт на Одра.
Челебија
Челебија — турска титула што значи „господин“, „добронамерен“ или „љубезен“. Исто така, значи „Божји човек“, бидејќи зборот çalab значи Бог на стар турски јазик.
Забележителни луѓе со оваа титула се:
Роланд Варга (фудбалер)
Роланд Варга (р. во ) — унгарски фудбалер, кој во моментов игра за клубот од унгарската лига, Ференцварош.
Ѓер
На 19 јануари 2012 година, Варга потпишал триипол годишен договор со унгарскиот клуб Ѓер.
Ференцварош
На 15 јануари 2015 година, Варга потпишал со клубот од унгарската лига Ференцварош.
Репрезентација
Варга играше за Унгарија во финалето на Светското првенство ФИФА 2009 во Египет.
На 22 мај 2014 година, Варга го одигра својот прв натпревар во фудбалската репрезентација на Унгарија и го постигна вториот унгарски гол против фудбалската репрезентација на Данска на пријателскиот натпревар на Нагјердеј Стадион во Дебрецин.
Превег
Превег (словенечки: Preveg) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Денали
Денали (којуконски:  = „Висока“); до 2015 г. Макинли (Mount McKinley) — највисока планина во Северна Америка, чиј врв е на надморска височина од 6.168 м и има најголема самостојна висина (од основата до врвот) од сите планини што се издигаат исклучиво над морското ниво. Планината го зазема третото место по истакнатост во светот, по Монт Еверест и Аконкагва. Сместена е во Алјаскиот Венец, во внатрешноста на сојузната држава Алјаска и претстаува главна знаменитост на Националниот парк Денали. Називот „Макинли“ го носела во чест на Вилијам Макинли — претседател на САД од 1897 до 1901 г.
Геологија и особености
Планината е гранитен плутон која се издигнала поради тектонски притисок од Тихоокеанската и Северноамериканската Плоча, истовремено одронувајќи таложен материјал над и околу планината. Силите што ја создале планината предизвикале и многубројни силни земјотреси во Алјаска и на Алеутските Острови. Денес Тихоокеанската Плоча е сеизмички активна под планината.
Со висина од 6.168 м, Денали е највисока планина во Северна Америка и се издига 5.500 м. над основата, што значи дека е највисока во светот сметајќи од подножјето. Се издига од накосена рамница на надморска височина од 300-900 м, што значи дека висината ѝ се разликува во зависност од местото на набљудување (во опсег од 0-1000 м). (Од друга страна, Монт Еверест се издига од Тибетската Висорамнина, што значи дека почнува од многу повисоко — 4.200 м до 5.200 м, па затоа Монт Еверест е самостојно висок само 3.700 до 4.700 м. наспроти самостојните 5.500 м на Денали Сепак, Денали има само половина од самостојната висина на вулканот Мауна Кеја (10.020 м), но голем дел од планината е под вода.
Врвови и ледници
Денали има два поважни врва: Јужниот (повисокиот) и Северниот, на н.в. од 5.934 м и топографска истакнатост од околу 387 м. Северниот понекогаш се смета за посебен, но ретко се искачува, освен од северниот приод.
По страните на планината се протегаат пет поголеми ледници: Питерс (северозападна страна), Малдроу (североисточна), Тралејка (источна), Рут (југоисточна) и Кахилтна (југозападна).
Искачување
Планината денес редовно се искачува. Во 2003 г. до врвот успешно стигнале 58% од планинарите, со вкупно 100 жртви за период од еден век. Највеќето планинари се искачуваат преку Западниот Потпорник, пронајдена во 1951 г. од истражувачот Бредфорд Вошберн, по внимателни и опширни анализи на авионски снимки. Искачувањето трае 2-4 недели.
Околни планини
Во околината на Денали се наоѓаат следниве планини:
Герамидница (Ново Село)
Герамидница — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Ново Село. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 1 км северно од селото, од левата страна на патот што води за селото Мислодежда. На местото денс се простираат ниви, по чиишто површини се пронајдени фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Петалинско Кале
Петалинско Кале — археолошко наоѓалиште во битолското село Скочивир. Претставува населба од железно време. Се наоѓа на 5 км источно од селото, во непосредната близина на местото каде од патот Скочивир - Старавина се издвојува крак за Јелак, на висок и природно заштитен рид што се издига над десниот брег на Црна Река. На зарамнетиот врв, по површината се среќаваат многубројни фрагменти од керамички садови.
Франсистаун
Франсистаун (англиски: Francistown) — град во Боцвана. Со своите 100.079 жители во градското подрачје, или со 150.800 со околината според последниот попис Франсистаун е втор најголем град во државата. Поради својата големина и значајност често се именува како „Главен град на Северот“. Франсистаун се наоѓа во источниот дел на Боцвана, на околу 400 км од Габороне, главниот град на државата. Самиот град се наоѓа на спојот на реките Тати и Инчве, и во близина на Лимпопо. Границата со Зимбабве е на 90 км од градот. Франсистаун бил прв центар при златната треска во Јужна Африка. Во околината на градот сè уште има напуштени ископини и рудници Градот не е дел од Североисточниот округ и е управуван од Градскиот совет на Франсистаун.
Демографија
Уште од самото основање на градот бројот на населението е во подем воглавно поради рударството и поради фактот што бил железнички центар во 19 век. Околината на Франсистаун е традиционален дом на народот Бакаланга, втора најголема етничка група во државата. Во скоро време забележана е имиграција на нелегални имигранти од соседното Зимбабве.
NGC 3825
NGC 3825 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3825 се споменува и како NGC 3852, UGC 6668, MCG 2-30-18, CGCG 68-36, HCG 58B.
Откривање
Објектот е откриен на 15 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3825 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3825 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 3825 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36348. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 192; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 860. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 468.
Полк за специјални операции
Полкот за специјални операции е едно од шестте главни тела во структурата на Армијата на Република Македонија. Мисијата на полкот е да обезбеди организирани, обучени и опремени единици за изведување на специјални, високоризични и специфични операции во сите временски и земјишни услови. Составен од Баталјон за специјални намени и Ренџерски баталјон, тој важи за најелитно тело во структурата на АРМ.
Историја
Самиот полк како тело првпат е формиран по воениот конфликт како Команда за специјални операции во чиј состав влегува и тогаш Единицата за специјални намени како нејзин одред, но ваквото тело е расформирано во 2003 година. Денешниот статус на Полк за специјални операции го добива во 2006 година и од тогаш до денес во нејзината структура се Баталјонот за специјални намени и Ренџерскиот баталјон, заедно со основните тела Штабна чета и Чета за логистичка поддршка.
По повод 20-годишнината од основањето на АРМ, Претседателот на Македонија, Ѓорѓе Иванов во 2012 година го одликувал Полкот за специјални операции со Орден за воени заслуги, високо воено одличје кое се доделува за храброст и истакната служба на воен план, иако бСН уште од 2005 година е одликуван со ова одличје.
Хормерсдорф
Хормерсдорф (Hormersdorf) — село и поранешна општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2013 година е дел од градот Цвениц.
Дијалектички часовник
Во Хормерсдорф „“ (часовник Цифер) бил инсталиран, кој го прикажува времето во денот на локалниот ерцгебиршки дијалект, кој го користи зборот „Ziffer“ за единици од интервали од пет минути.
Сликата на часовникот на лево ги покажува „“ во дијалектот означувајќи 01:10 (буквално „два Ziffer во вториот час“, Ziffer означува по пет минути, вториот час е од 01:00 до 02:00 или 13:00 до 14:00 преку ден).
Обланди
Обланди се видови на десерти кои се користат во Србија и регионот. Филот за обланди се прави со варење на млеко и шеќер, додека да се караламеризираат,кога ќе добие средно густ карамел каде на крајот се додава путер. Кора на вафли се индустриски вафли производ кој често се купува готови и се на располагање на трговците на мало во целиот регион, каде што овој деликатес е присутен.
Овој десерт се служи ладен, често како ужина,а помалку како дел од оброкот.
Макс Волф
Макс Волф (Max Wolf), полно име: Максимилијан Франц Јозеф Корнелиус Волф  (; Хајделберг, - ) — германски астроном и пионер во полето на астрофотографијата. Тој бил претседател на катедрата за астрономија на Хајделбершкиот универзитет и директор на опсерваторијата Хајделберг-Кенигштул од 1902 до 1932 година.
Детство и рана младост
Роден во Хајделберг, Германија на 21 јуни 1863 година како син на познат медицински доктор со име Франц Волф. Неговиот тако го поттикнувал неговиот интерес во науката и му изградил опсерваторија на својот син во градината на семејната куќа. Токму оттука Волф ќе ги направи своите први откритија, како што е кометата 14P/Волф од 1884 година.
Работа на универзитетот
Тој се школувал во градскиот универзитет од светска слава, во 1888 година, на возраст од 25 години, се стекнал со звањето проф. д-р од Хајделбершкиот универзитет. Заминува на постдипломски студии во Стокхолм и овој период е единствениот во кој тој го напуштил Хајделберг. Се вратил на Хајделбершкиот универзитет и ја прифатил местоположбата на приват доцент во 1890 година. Како познат предавач по астрономија, ги одбивал понудите за работа од другите институции. Во 1902 година бил назначен за раководител по астрономија и директор на новата опсерваторија Хајделберг-Кенигштул. Звања кои ќе ги задржи сè до неговата смрт во 1932 година.
Во 1910 година Волф му предложил на претпријатието Карл Цајс за оптика да создаде нов инструмент, денес познат под името планетариум. Првата светска војна му ги попречила плановите но компанијата продолжила со работа на проектот по завршувањето на војната. Првото прикажување за јавноста било во Германскиот музеј во Минхен Германија на 21 октомври 1923 година.
За време на неговото патување во Америка бил заинтересиран да научи нешто повеќе за новото поле на астрофотографијата и така го запознава познатиот американски астроном и астрофотографер Едвард Емерсон Барнард. Двајцата ќе останат во контакт како соперници, соработници и пријатели. Волф бил запрепастен од смртта на својот пријател во 1923 година при што напишал долг некролог.
Подоцнежен живот и смрт
Универзитетот, кој веќе бил светски познат во многу други полиња, бил добро познат и по астрономија, пред сè поради водството од страна на Волф. Самиот Волф бил бил активен истражувач, придонел со бројни трудови во многу области на астрономијата до самиот крај на својот живот. Како и неговиот пријател, Едвард Емерсон Барнард, тој починал релативно млад како за еден астроном. Тој починал во Хајделбер на 3 октомври 1932 година на возраст од 69 години.
Комети и нови
Волф својата кариера ја започнал како ловец на комети и продолжил да открива нови комети сè до крајот на својот живот. Тој има откриено и кооткриено неколку комети, вклучувајќи ги 14P/Волф и 43P/Волф-Харингтон. Победил на натпреварот со Едвард е Емерсон Барнард за тоа кој прв ќе го забечежи враќањето на Халеевата Комета (P1/Halley) во април 1910 година.
Тој открил или кооткрил четири супернови: SN 1895A (позната и како VW Девица), SN 1909A (позната и како SS Голема Мечка), SN 1920A, и заедно со Карл Вилхелм Рејнмут, SN 1926A.
Темни маглини
Еден од позначајните придонеси на Волф било определувањето на природата на темните маглини. Овие области на небото, за кои уште од времето на Вилијам Хершел се сметале за „празнини на небото“, и биле загатка за астрономите. Во овие области не можеле да се забележат ѕвезди, само сеприсутна темнина. Во соработка со Едвард Емерсон Барнард, тој докажал, со внимателна фотографска анализа, дека овие темни маглини се всушност огромни облаци од фина непровидна прашина.
Ѕвезден каталог
Заедно со Едвард Емерсон Барнард, Волф ја применил астрофотографијата за набљудување на ѕвездите. Брусовиот двоен-астрограф бил првично осмислен за лов на темни астероиди, но се покажало дека истиот е идеален за проучување на сопственото движење на нискосјани ѕвезди со употреба на истата техника. Во 1919 година Волф објавил каталог на местоположбите на преку една илијада ѕвезди заедно со измерените сопствени движења. Овие ѕвезди и денес се наречени според имињата и каталошките броеви од неговиот каталог. Меѓу ѕвездите кои се откриени се Волф 359, темно црвено џуџе за кое подоцна е откриено дека е најблиска ѕвезда до Сончевиот Систем. Тој продолжил да ги определува сопствените движења на ѕвездите за својот каталог сè до крајот на својот живот, со што каталогот ќе содржи 1500 ѕвезди, многу повеќе од сите останати соперници заедно. Овие ѕвезди се значајни бидејќи ѕвездите со ниска сјајност и брзо сопствено движење, како што е Барнардовата ѕвезда и Волф 359, сè релативно близу до Земјата и токму поради ова ѕвездите од Волфовиот каталог се важни за астрономските изтражувања до ден денес. Методите кои ги користеле Едвард Емерсон Барнард и Волф продолжиле да ги користат Франк Елмор Рос и Жорж Ван Бисбрук до средината на век. Подоцна фотографските плочи се заменети со почувствителните електронски фотодетектори за астрономски набљудувања.
Астероиди
Меѓу многуте негови откритија е и 588 Ахил (првиот тројански астероид) од 1906 година, како и други два тројанци: 659 Нестор и 884 Пријам. Тој исто така ги открил 887 Алинда во 1918 година, кој денес е познат како астероидот Амор. Кратко по неговото последно откритие (на 6 февруари 1932 година), неговиот рекорд од 248 откриени астероиди го надминал неговиот ученик Карл Вилхем Рејнмут, на 24 јули 1933 година.
Црква „Св. Никола Чудотворец“ - Секирник
'''Црква „Св. Никола Чудотворец“''' — католичка црква која се наоѓа во селото Секирник, Општина Босилово.
Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 35 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 35''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Црква „Св. Никола Чудотворец“ - Секирник
Црквата започнала да се гради во 2006 година. Пред тоа цели седум години траел отпорот на месното население за обновување на овој храм со образложение дека во селото нема католици. Во 1999 година обидот за ставање камен-темелник завршил со брутален напад врз припадниците на Католичката црква. По многу состаноци и преговори, во кои биле вклучени и претставници од МПЦ и државниот врв, и по барање на верниците од католичка вероисповед, црквата во Секирник започнала со својата изградба.
Црквата била осветена во 2007 година од страна на апостолскиот нунциј од Ватикан, монсињор Сантос Абрил и Кастилјо.
Источна филозофија
Источната филозофија е заедничко име за разни филозофски насоки кои потекнувале или се засноваат на религиозните и другите традиции на Азија различни од оние на кои се темели западната филозофија.
Во последно време, источната филозофија се здоби со голема популарност во западниот свет и се прават големи напори да се најдат што е можно повеќе точки за контакт со западната филозофија и верувања.
474 п.н.е.
474 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 474. година пред новата ера, 474. од првиот милениум п.н.е., 74. од 5 век п.н.е. и петта од 470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5034 и 5035 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4276 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3286 и 3287 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 279.
Черешница (Костурско)
Черешница  (Πολυκέρασο, Поликерасо; до 1927 г. Τσερέσνιτσα, Цересница) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 15 километри североисточно од градот Костур и Костурското Езеро во историско-географската област Пополе во јужните делови на Нередска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 1220 метри.
Историја
Селото според преданието било основано од страна на жителите на соседното Фотиништа, кои селото го напуштиле и се населиле во Черешница поради османлиските чести злодела врз населението. Во отоманскиот збирен даночен список на немуслиманското население било споменато дека селото има 16 глави на семејства и тоа Душко, Симко, Рајко, Стајко, Рајо, Добри, Симко, Стефан, Јанко, Кирк, Јован, Николас, Алекса, Рајо, Јанко и Ланчо, и една вдовица Тодора. Вкупниот приход за државата од селото изнесувал 1.066 акчиња.
Во текот на 1844 година била изградена црквата „Св. Никола“. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Черешница се состоело од 160 семејства со 550 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Черешница имало 520 жители Македонци. Во периодот помеѓу 1896-1900 година селото паднало под влијание на Бугарската егзархија.
Поради активното учество на месното население во Илинденското востание, селото настрадало четири пати од страна на османлиските војски. Според писмото на водачите на востанието во Костурско, Васил Чакаларов, Лазар Поптрајков, Пандо Кљашев, Манол Розов и Михаил Розов, кое било испратено до сите странски конзулати во Битола на 30 август 1903 година, во селото биле изгорени сите 80 куќи и биле убиени Дамјан Сулов (50 г.), Петар Попов (53, Дамјан Божков (59), Христо Божков (35), Сидо Попјармов (60), Фило Розов (63), Дине Главчев (81), Митре Бабчорлијата (73), Сија Бабчорева (50) и Риса Фјанова. . Според друг извор, биле изгорени 69 куќи, додека голем дел од населението побегнало од своите домови . Не биле опожарени црквата и училиштето . Голем дел од жените кои биле заробени биле силувани и принудени голи да играт оро крај селото. По крајот на востанието, 150 жители од селото се иселиле во Бугарија.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 640 Македонци и работело егзархиско училиште.
Според грчката статистика од 1905 година во селото живееле 400 Македонци и 200 Грци. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 120 македонски семејства. Во 1905 година селото настрадало од грчки андартски напади.
Во текот на Втората балканска војна, селото настрадало и било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 660 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 343 жители. Во 1927 година, селото било преименувано во Поликерасо. Во текот на Втората светска војна, селото настрадало од страна на германските окупатори, по кое во селото влегле бугарските окупатори. На 21 август 1944 година селото било нападнато од партизанските сили на чело со Илија Димовски - Гоче, во кој напад настрадале 9 души.
По крајот на војната започнала масовна емиграција од селото кон Австралија, САД и Канада. Поради ова, бројот на населението започнал да се намалува.
Демографија
Во 1928 година селото броело 328 жители. , додека во 1940 година селото броело 397 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 87 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 147 жители, во 1971 година имало 57 жители, во 1981 година имало 46 жители, додека во 1991 година имало 39 жители. Денеска, населението на селото е 29 жители според пописот од 2001 година.
Црква (Ново Село, Струшко)
Црква или Гробишта — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Ново Село. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 1-2 км северно од селото, од десната страна на патот што води за селото Мислодежда. На местото се забележуваат гробни конструкции градени од камени плочи.
Јарослав Сајферт
Јарослав Сајферт (23 септември 1901, Прага, Австо-Унгарија - 10 јануари 1986, Прага, Чехословачка) — чешки поет, добитник на Нобеловата награда за литература во 1984 година.
Животопис
Сајферт потекнувал од сиромашно работничко семејство. Тој е роден во работничкиот дел на Прага, Жижков, а бил крстен во капелата на „Св. Роко“ во делот на Прага наречен Олшани. Поради потребата да работи за да се издржува, не го завршил средното училиште. На почетокот, Сајферт бил наивен и искрен пролетер и комунист, но во 1929 година раскрстил со Комунистичката партија на Чехословачка (КПЧ), бидејќи го потпишал Манифестот на седумте комунистички писатели, во кој се осудува доаѓањето на Клемент Готвалд на чело на КПЧ. Тогаш, тој престанал да ги уредува комунистичките весници и речиси ги прекинал сите политички врски со своите поранешни комунистички другари. Исто така, уште во неколку наврати тој истапил против официјалната политика: во 1968 година ја осудил советската окупација на Чехословачка; во 1977 година ја потпишал „Повелбата 77“ на Јан Паточка, Вацлав Хавел и Јиржи Хаек. Иако доживеал длабока старост, уште од крајот на 1960-тите Сајфертбил тешко болен и се движел со ортопедски помагала.