cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Адмиралштапска арка
(„Во десеттата година на владеењето на кралот Едвард VII, [во чест] на кралицата Викторија, од најблагодарните граѓани, 1910“)
Адмиралштапската арка е знаменитост од I класа. Во 2000, Кабинетната служба се преселила во оваа зграда, додека седиштето сè уште им е во Вајтхол. Во градбата е сместена и Стратешката единица на премиерот.
IC 339
IC 339 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 339 се споменува и како ESO 183-14.
Откривање
Објектот е откриен на 16 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 339 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 339 има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 48 м 26,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 11' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 17°.
Други поделби
Проучување на IC 339 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62447.
Фудбалот во 2001 година
2001 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Чретеж кај Кршко
Чретеж кај Кршко (словенечки: Čretež pri Krškem) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Скокови во вода на Летните олимписки игри 2012 – 3 метри синхронизирано за жени
Формат на натпреварување
Во финалето на синхронизираните скокови во вода за жени од 3 метри учестуваат 8 парови. Женското натпреварување се состои од пет рунди на скокови. Најпрво се прави ждребка во која се одлучува редоследот на паровите. Состав од 11 судии го оценуваат секој скок, давајќи бодови до 10. На крајот парот со највисок вкупен број на бодови го освојува златниот медал.
Фудбалот во 2000 година
2000 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Оксфорд
Оксфорд е универзитетски град во јужниот дел на централна Англија и во околината на Оксфордшир. Со население од околу 155.000 жители, тоа е 52-тиот најголем град во Обединетото Кралство, со една од најбрзо растечките популации во Велика Британија, и останува најтранспарентната област во Оксфордшир. Градот е оддалечен 82 километри од Лондон, 98 километри од Бристол, 95 километри од Саутемптон,92 километри од Бирмингем и 39 километри од Ридинг.
Градот е познат во целиот свет како дом на Универзитетот во Оксфорд, кој е познат како најстариот универзитет во англиското говорно подрачје. Зградите во Оксфорд покажуваат значајни примери за секој англиски архитектонски период од доцниот саксонски период. Оксфорд е познат како "Град на соништата", термин кој го измислил поетот Метју Арнолд. Оксфорд има широка економска основа. Неговите индустрии вклучуваат моторно производство, образование, издаваштво и голем број на информатичка технологија и бизниси кои се засноваат на науката.
Средновековна историја
Оксфорд прво се населил во англосаксонските времиња и првично бил познат како " Оксанафорда ", што значи " Форд на волови " (според англиското место за името ), Maлите плитки места за преминување биле почести од мостовите во тоа време. Мостовите започнаа да се градат со воспоставување на речен премин за волови околу 900-тата година.
Во 10 век, Оксфорд станал важен воен граничен град меѓу царствата на Мерсија и Весекс и во неколку наврати градот бил нападнат од Данците. Во 1002 година, многу Данци биле убиени во Оксфорд за време на масакрот во ,,Ден на Св. Брајс". Убиството на Данците било наредено од страна на кралот Етелер- Неспремниот . Скелетите на повеќе од 30 осомничени жртви беа откопани во 2008 година за време на градежните работи во Колеџот Св. Џон .  "Масакрот" беше фактор што придонел за кралот Свијн I од Данска за инвазијата на Англија во 1003 година и за разрешување на Оксфорд од страна на Данците во 1004 година.
Оксфорд бил силно оштетен за време на инвазијата Норман во 1066 година. По освојувањето, градот бил под конторла на гувернерот Роберт Д'Оили, кој ја наредил изградбата на замокот Оксфорд, кој служел за да го потврди авторитетот на Норман во таа област. Замокот никогаш не бил користен за воени цели и неговите остатоци се останати до ден-денес. Д'Оили поставил монашка заедница во замокот кој се состои од капела и живеалишта за монасите ( Св. Ѓорѓи во замокот ). Заедницата никогаш не се зголемила, но се здобила со место во историјата како една од најстарите места во Британија за формално образование. Таму во 1139 година Џефри од Монмут ја напиша својата историја на кралевите на Британија, компилација на артурски легенди. Дополнително, постојат докази дека Евреите живееле во градот уште во 1141 година, а во 12 век еврејската заедница е проценета на околу 80-100. Градот беше опколен за време на Анархијата во 1142 година.
Престижот на Оксфорд беше зајакнат со повелбата од страна на кралот Хенри II, давајќи им ги на своите граѓани истите привилегии и исклучоци како оние што ги ужива главниот човек во кралството; и разни важни верски куќи биле основани во или во близина на градот. Оксфордскиот статус на слобода траел од овој период до 19 век. Внукот на кралот Џон ја основал опасноста Ревили за цистерцискиот ред; и за монасите од разни нарачки ( Доминиканци, францисканци , кармелити , Августинци и Троицанци ) сите имале куќи од различна важност во Оксфорд. Парламентите често биле одржувани во градот во текот на 13 век. Одредбите на Оксфорд беа поттикнати од група барони предводени од Симон де Монфорт ; овие документи често се сметаат за прв писмен устав на Англија.
Универзитетот во Оксфорд
Универзитетот во Оксфорд првпат се споменува во евиденцијата од 12 век. Од стотиците куќи кои се појавија во градот, останува само Сент Едмунд Хол. Тоа што стави крај на салите во куќите беше појавата на колеџите. Најстарите колеџи во Оксфорд беа Универзитетскиот колеџ (1249), Балиол (1263) и Мертон (1264). Овие колеџи се основани во време кога Европејците почнаа да ги преведуваат делата на грчките филозофи. Овие дела ја предизвикаа европската идеологија, инспирирајќи научни откритија и достигнувања во уметноста, бидејќи општеството почна да се гледа на нов начин. Овие колеџи во Оксфорд беа поддржани од Црквата во надеж дека ќе ја помират старогрчката филозофија и христијанската теологија. Односот помеѓу " градот и наметката " честопати беше непријатен - дури 93 ученици и граѓани беа убиени во денот на протерувањето на Св. Шоластица од 1355 година.
Епидемијата на болеста на потење во 1517 беше особено катастрофална за Оксфорд и Кембриџ, во неа загинаа половина од населението на двата града, вклучително и многу ученици и доктори.
Хрисовата црква катедрала, Оксфорд е уникатен во комбинација на колеџ капела и катедрала во една фондација. Првично Приоритетската црква Свети Фридрих, беше проширена и инкорпорирана во структурата на Кардиналот колеџ кратко време пред нејзиното обновување како Христова црква во 1546 година, кога функционираше како катедрала на Оксфордската епархија.
Англиска граѓанска војна
За време на англиската граѓанска војна, Оксфорд бил сместен во дворот на Чарлс I во 1642 година, откако кралот бил протеран од Лондон. Градот им се предаде на парламентарните сили под Општиот ферфакс во опсадата на Оксфорд од 1646 година. Подоцна бил сместен дворот на Чарлс II за време на Големата чума во Лондон во 1665-66. Иако не сакал да го стори тоа, тој бил принуден да се евакуира кога чумата се приближила. Градот претрпел два сериозни пожари во 1644 и 1671 година.
Доцна модерна
Во 1790 година, каналот Оксфорд го поврзал градот со Ковентри. Војна на војводата била завршена од војводата од Марлборо во 1789 година за поврзување на новиот канал со реката Темза ; и, во 1796 година, компанијата Оксфорд Канал изградила своја врска со Темза, во Исис Лок. Во 1844 година Големата западна железница го поврзува Оксфорд со Лондон преку Дидкот и Ридинг,  и други железнички правци.
Во 19 век, контроверзијата околу Оксфордското движење во англиканската црква го привлече вниманието на градот како фокус на теолошката мисла.
Постојано воено присуство беше основано во градот со комплетирање на касарната Каули во 1876 година.
Локалната власт во Оксфорд беше реформирана од страна на Законот за општински корпорации 1835 година, а границите на околината беа проширени и вклучуваа мала област источно од реката Шервел. Границите понатаму беа продолжени во 1889 година за да се додадат областите на Грандпонт и Њу Хинкси, јужно од Темза, кои беа префрлени од Беркшир во Оксфордшир. Во исто време, Самертаун и западниот дел на Каули беа исто така додадени во округот. Во 1890 година, Оксфорд стана област на округ. Оксфордската општина беше изградена од Хенри Т. Харе ; камен темелник беше поставен на 6 јули 1893 година и отворен од страна на идниот крал Едвард VII на 12 мај 1897 година. Оваа општина е седиште на локалната самоуправа од Здружението на еснафите од 1292 година и покрај тоа што Оксфорд е град, зградата сè уште се нарекува со традиционално име „Градска сала“.
XX и XXI век
За време на Првата светска војна, населението во Оксфорд се променило. Бројот на членови на Универзитетот беше значително намален како студенти, соработници и вработени. Некои од нивните места во колеџот беа земени од војници во обуката. Друг потсетник за тековната војна беше пронајден во приливот на повредени и хендикепирани војници, кои беа третирани во нови болници сместени во зградите на Универзитетот, вклучувајќи го Училиштето за испити, Градското собрание и колеџот Сомервил.
До почетокот на 20 век, Оксфорд се соочуваше со брз раст на индустријата и населението, при што печатарската и издавачката индустрија станаа добро воспоставени до 1920-тите. Во 1929 границите на градот биле проширени за да го вклучат предградието на Гладингтон, Коули и Ифли на исток, и Волверкоте на север.
Исто така, во текот на 1920-тите, економијата и општеството на Оксфорд претрпеа огромна трансформација, бидејќи Вилијам Морис го основа Морис Моторс Лимити за масовно производство на автомобили во Коули, на југоисточниот раб на градот. До почетокот на 1970-тите повеќе од 20.000 луѓе работеле во Cowley во огромните растенија Морис Моторс и Пресилен Челик Фишер. Во тоа време, Оксфорд беше град со две половини: универзитетскиот град западно од Магдаленскиот мост и градскиот град на исток. Ова доведе до витицизам дека "Оксфорд е левиот брег на Коули". Cowley претрпе големи загуби на работни места во 1980-тите и 1990-тите за време на падот на британскиот Лејланд, но сега го произведува успешниот Mini за BMW на помало место. Голема површина на оригиналниот автомобил за производство на објект во Cowley беше урнат во 1990-тите, и сега е местото на Оксфорд Бизнис Парк.
На 6 мај 1954 година, Роџер Банистер, 25-годишен студент по медицина, ја изврши првата автентицирана под- четири-минутна милја на патеката Ифли, трчање во Оксфорд. Иако претходно студирал на Оксфордскиот универзитет, Баннистер студирал во Медицинскиот факултет во Сент Мери во Лондон во тоа време.
Вториот универзитет во Оксфорд, Универзитетот Оксфорд Брукс, порано Оксфордската школа за уметност, потоа Оксфорд Политехничкиот, со седиште во Хилтоннг Хил , ја доби својата повелба во 1991 година и за последните десет години е изгласан за најдобар нов универзитет во Велика Британија. Именуван е за чест на основачкиот директор на училиштето, Џон Хенри Брукс.
Приливот на работна сила на мигранти кон автомобилските постројки и болници, неодамнешната имиграција од Јужна Азија и голема студентска популација, му дадоа на Оксфорд, особено космополитен карактер, особено во областите Хедертон и Коули патот со нивните многу барови, кафулиња, ресторани, клубови, Азиски продавници и продавници за брза храна и годишниот карневал на патот Каули. Оксфорд е еден од најразновидните мали градови во Британија: најновите проценки за населението за 2005 година покажаа дека 27% од населението е од етнички малцински групи, вклучувајќи 16,2% од не-бели етнички малцински етнички групи (ОНС). Овие бројки не ги земаат предвид неодамнешните меѓународни миграции во градот; повеќе од 10.000 луѓе од странство се регистрирани за Национални осигурителни броеви во Оксфорд во 2005/06 и 2006/07.
Локација
Ширина и должина Оксфорд се 51.75194°N, -1.25778°W  или референтна мрежа SP512061.
Клима
Оксфорд има морска умерена клима. Врнежите се рамномерно распределени во текот на целата година и се обезбедуваат главно од временските системи кои пристигнуваат од Атлантикот. Најниска температура регистрирана во Оксфорд е -16.6 °C    во јануари 1982 година. Највисоката температура што некогаш била забележана во Оксфорд е 35.6 °C    во август 2003 година за време на европскиот топлински бран во 2003 година. Климата Оксфорд е слична на онаа на Першхор, Вустершир.
Просечните услови подолу се од Радклифската метеоролошка станица. Таа може да се пофали со најдолга серија на температури и врнежи од дожд за една локација во Велика Британија. Овие записи се континуирани од јануари 1815 година. Неправилни набљудувања на врнежи, облаци и температура постојат од 1767 година.
Население
Дваесет и два проценти од населението доаѓа од групите на црно или етничко малцинство (BME).
Предградија
Настрана од центарот на градот, постојат неколку предградија и населби во границите на градот Оксфорд, вклучувајќи:
Предградијата и населбите надвор од границите на градот вклучуваат:
Зелен појас
Оксфорд е во центарот на Оксфордскиот зелен појас, кој е политика за заштита на животната средина и планирање, и го регулира руралниот простор во Оксфордшир околу градот кој има за цел да спречи проширување на урбаните средини и да ја минимизира конвергенцијата со блиските населби. Политиката е обвинета за големиот пораст на цените на куќите во Оксфорд, што го прави најмалку достапен град во Велика Британија надвор од Лондон, при што агентите за недвижнини повикуваат на браунфилдско земјиште во внатрешноста на зелениот појас да биде ослободен за нови станови. Огромното мнозинство покриено подрачје е надвор од градот, но постојат неколку зелени површини во рамките кои се опфатени со ознаката, како што се голем дел од поплавни ливади на реката Темза и Червр, и селото Бинси, заедно со неколку помали делови на реси. Други одлики на пејзажите и места на интерес се: Кутеслоул парк и мини железничката, Универзитетските паркови, заеднички Еко парк, бројни спортски терени, Астон Ејот и, црквата Св Маргарет
Стопанство
Економијата на Оксфорд вклучува индустрии за производство, издаваштво и наука, како и образование, истражување и туризам.
Производство на автомобили
Оксфорд е важен центар за производство на мотори, бидејќи Морис Моторс е основан во градот во 1910 година. Главното место за производство на Mini автомобили, кое сега е во сопственост на БМВ, е во околината на Оксфорд - Cowley.
Објавување
Пресот на универзитетот на Оксфорд, оддел на Универзитетот во Оксфорд, е со седиште во градот, иако повеќе не управува со сопствена фабрика за хартија и печатарска куќа. Градот е дом на британските операции на Вили-Блеквел, Елсевиер и неколку помали издавачки куќи.
Наука и технологија
Присуството на универзитетот доведе до многу бизниси поврзани со науката и технологијата, вклучувајќи ги Оксфорд Инструменти, Машини за истражување и Софос. Универзитетот ја основа и Изида иновација во 1987 година за да го промовира трансферот на технологијата. Научниот парк Оксфорд е основан во 1990 година, а научниот парк Бегброк, кој е во сопственост на универзитетот, лежи северно од градот.
Оксфорд сè повеќе има репутација за да биде центар на дигиталните иновации, како што е олицетворено од Digital Oxford. Неколку стартапи, вклучувајќи го и " Пасл", Бранимикс, Лабстеп , и повеќе, се наоѓаат во Оксфорд.
Образование
Присуството на универзитетот, исто така, доведе до тоа Оксфорд да стане центар за образовната индустрија. Компаниите често се привлечени од наставниот кадар на Оксфордскиот универзитет и дипломирани студенти, а особено за ЕФЛ образование, ја користат својата локација во Оксфорд како продажна точка.
Пиво
Брзата експанзија на Оксфорд и развојот на железничките врски по 1840-тите го олеснија проширувањето на трговијата со пиво. Како и проширување на пазарот за пиварници на Оксфорд, железниците им овозможија на пиварите подалеку од градот да се натпреваруваат за дел од својот пазар. До 1874 година имало девет пиварници во Оксфорд и 13 агенти на пиварници со оксфордско бродско пиво од каде било.
Пиварницата на Лебедовото гнездо, подоцна Лебедовото пивоварство, била основана во почетокот на 18 век на улицата Рај, а во 1795 година била прибавена од Вилијам Хол. Пиварницата станала позната како пивоварка Оксфорд, која прибавила и други локални пивари. Пиварницата била прибавена од Семјуел Алсопп и Синс во 1926 година, по што престанала да работи во Оксфорд.
Моррел е основан во 1743 од страна на Ричард Тауни. Тој формирал партнерство во 1782 со Марко и Џејмс Морел, кои на крајот станаа сопственици. По несреќен семеен спор, оваа многу сакана пиварница била затворена во 1998 година, имињата на пиво биле преземени од пиварницата на Томас Харди Бартонвуд, додека 132 врзани пабови биле купени од Мајкл Кеннон, сопственик на американската хамбургер синџир Фуддрукер , преку нова компанија, Морелс од Оксфорд. Новите сопственици ги продале повеќето пабови на Грин Кинг во 2002 година. Пиварница Лав беше претворена во луксузни апартмани во 2002 година.
Обележja
Оксфорд има бројни туристички атракции, многу од нив припаѓаат на универзитетот и колеџите. Како и неколку познати институции, центарот на градот е дом на Carfax Tower и Универзитетската црква на Света Богородица, која нуди поглед кон кулите на градот. Многу туристи купуваат на историскиот покриен пазар. Во текот на летото полнењето на Темза / Изида и Шервел е популарно.
Т со нула
Т со нула (италијански: T con zero) - збирка раскази на италијанскиот писател Итало Калвино од 1967 година. За неа, тој ја добил наградата „Вијареџо“ која одбил да ја прими.
Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:
Ѓорѓи Зафироски
Ѓорѓи Зафироски (роден на година во Долна Бањица, ) — македонски ортопед, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје од 1996 година.
Зафироски дипломирал медицина во Скопје (1969), каде што и магистрирал (1981), а докторирал во Белград за процената на вредноста на моделот на злоќудните коскени тумори (1984). Се усовршувал во Данска, Шведска, Финска, САД и во Јапонија. Бил директор на Клиниката за ортопедија (1997-2002). Вовел примена на компјутерска евалуација, дијагностика и терапија на коскените тумори со реконструктивни хируршки методи во лекувањето на туморите и ја вовел криохирургијата во спасувачките оперативни зафати. Работел експериментално пресадување на автогена коскена срцевина. Објавил над 160 трудови. Член е на бројни национални и меѓународни стручни асоцијации. Од 2010 година работи во Специјалната болница за хируршки болести „Филип Втори“.
Чапманов стик
Чапмановиот стик е електричен музички инструмент измислен од Емет Чапман во раните 1970-ти. Тој сакал да измисли инструмент дизајниран за техниката на паралелно тапкање на стапалата со двете раце која тој ја измислил во 1969. Првиот продукциски модел на стикот бил испорачан во 1974.
Конструкција
Со текот на годините, чапмановите стикови се изработувале од многу материјали. Првите биле направени од супер тврди дрва, најчесто од железно дрво, но некои и од абонос и други егзотични дрва, во текот на раните 1980-ти. Следната група, хронолошки, биле изработувани од поликарбонатни материјали во текон на 1990-тите. Денес, тие се изработуваат од многу тврди дрва како (падаук, индиско ружово дрво, тарара, јавор и махагон), како и пластика појачана со графит и други повисоко технолошки композити.
Бежине (Табановце)
Бежине или Брежине — археолошко наоѓалиште во кумановското село Табановце. Претставува населба од римско време.
На десниот брег на Табановачка Река, западно од Арсина Воденица, на голема површина се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал.
Список на државни водачи во 460 година
Ова е список на државни водачи во 60 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Чрешњице над Пиљавшко
Чрешњице над Пиљавшко (словенечки: Črešnjice nad Pijavškim) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Анет Хосои
'''Анет Е. „Пеко“ Хосои''' — американски машински инженер, биофизичар и математичар, тековен професор на Машински факултет и придружен декан за инженерство на Масачусетскиот технолошки институт.
Придонеси
Истражувачките интереси на Хосои вклучуваат динамика на флуидите, неконвенционална роботика и био-инспириран дизајн. На пример, еден од нејзините проекти развил робот кој се движел како полжав со екструдирање на вештачки лиги од полжавот и придвижување врз нив. Таа, исто така, проучувала како жилет школките го претвораат песокот во жив песок додека се вкопуваат, и дизајнирале облека за мокро, користејќи материјали кои ги имитираат термоизолационите својства на крзното од видра. Таа е основач на програма за спортско инженерство во МИТ, кој го започнала во 2011 година, по фрустрацијата со перформансот на нејзиниот велосипед за планина на патеката за спуст за велосипеди.
Ран живот, образование и кариера
На Хосои и бил даден прекарот „Пеко“, по нејзината јапонска баба, заради нејзината сличност со Пеко Чан, девојката која е прикажана на пакувањето за Фуџија јапонските бонбони. Студирала физика на Принстон универзитетот и го завршила докторатот по физика на Чикашкиот универзитет во 1997 година, под заеднички надзор од страна на Тод Ф. Дупонт и Лео Каданоф.
Дошла во МИТ во 1997 година, како инструктор по математика. По постдикторските студии на Курант Институтот за математички науки и по земање на местото асистент професор по математика на Харви Муд колеџот во 2001 година, таа се вратила во МИТ, како редовен факултетски член во 2002 година. Таа држела заеднички состанок во Одделот за математика во МИТ од 2010 година. Во МИТ, таа, исто така, била вклучена во менторство на жените во инженерството, и станала првата жена на која и е доделена позицијата на придружен главен соработник во машинското инженерство.
Георги Занков
Георги Занков ( во, Бугарија – во ) — деец на Македонското револуционерно движење, војвода во Серскиот револуционерен округ и новинар .. По Првата светска војна бил претседател на Друштвото „Илинден“, претседател на Илинденската организација (1923–1924) и преку гласилата „Илинден“ и „Пирин“ водел самостојна политика. По Горноџумајските убиства (1924) емигрирал во Виена, каде што учествувал во создавањето на ВМРО (Обединета) и бил избран за член на ЦК (1925). Учествувал на Цариградската конференција (1929) на ВМРО (Об). Познат бил под псевдонимите: Д. Огњанов, Дејан, Живко и Прван.
Животопис
Георги Занков е роден на 25 јануари 1886 година во Самоков, Бугарија, во семејството на Христо Занков. По завршувањето на гимназија во Софија во 1904 година, се вклучил во ВМРО прво како четник во Серскиот револуционерен округ, а од 1907 година станал војвода на самостојна чета. По Младотурската револуција, заедно со Дине Дробенов (Трлис, Егејска Македонија) и Стеван Чавдаров (Стара Загора, Бугарија) се обидел да ја воспостави револуцинерната мрежа во Серскиот округ во 1909 година. Меѓутоа, тие се судриле со левите сили на Организацијата, познати како Санданисти, кои се залагале за децентрализација на Македонската револуционерна организација. Четата на Занков била разбиена помеѓу селата Трлис, Лески и Крчово од дваесетина милиционери предводени од Владимир Икономов, Таската Серски и Чедомир Кантарџиев. Дробенов заедно со четворица четници бил уапсен и обесен, Чавдаров побегнал во Драмско, а Занков се спасил во Горноџумајско.
Георги Занков учествувал во Балканските војни во кои покажал голема храброст. Во текот на Првата балканска војна, Георги Занков бил на чело на партизанска чета на Македонското-одринско ополчение. Подоцна го предводел Серскиот одред и служил во 11-та серска дружина и учествувал во оспободувањето на Разлошко, Банско, Неврокопско, Драма и Серско. За покажаната храброст бил одликуван со ордените „За храброст“ IV степен и „Свети Александар“ VI степен, а бил назначен и за командант на Сер. . Но, за да биде што подалеку од Македонија, како и другите македонски револуционери, бугарската армија го испратила со четата во Булаир, блиску до Галиполе, каде влегол повторно во Македонско-одринското ополчение.
Во текот на Втората балканска војна Занков се истакнал во борбите на Султан тепе (Осоговска планина), Главовица, Чуриљак (Кочанско и Кратовско). Со својот личен пример на пожртвуваност го подигал духот на борците и за покажаната храброст добил офицерски чин.
Емил Хески
Емил Вилијам Ајванхо Хески (роден 11 јануари 1978) — англиски фудбалер кој последен пат настапувал за клубот Њукасл Џетс на позицијата напаѓач. Пред да се приклучи на австралискиот клуб, тој забележал повеќе од 500 настапи во Фудбалската лига и Премиер лигата за време на неговата 18 годишна кариера. Хески се натпреварувал и во англискиот национален состав на национално ниво.
Георги Занков
Животопис
Во периодот од 1914 до 1918 година Занков бил пратеник од Струмичко во Бугарското народното собрание, а по Првата светска војна бил општински советник (1920 - 1922) и помошник-кмет на Софија (1921). Исто така тој е еден од водачите на македонската емиграција во Бугарија. Од 1921 година, Занков станал претседател на друштвото „Илинден“, а по основањето на „Илинденската организација“ во 1923 година, тој бил назначен за нејзин претседател.
Во 1923 година Арсениј Јовков и Георги Занков направиле документарен филм за Македонија, кој се сретнува под името „Македонија во снимки“ или „Македонија“. Исто така тие го снимиле и пренесувањето на посмртните останки на Гоце Делчев во домот на Илинденската организација во Софија.
Георги Занков кој пишувал во весниците „Илинден“ (1921 - 1926) и „Пирин“ (1923 - 1924), водел самостојна политика и дошол во судир со ВМРО на Тодор Александров. Во 1924 година претставниците на Илинденската организација биле обвинети од Иван Михајлов дека поддржувале контакти со луѓето кои учествувале во убиството на Тодор Александров. Но, за време на Горноџумајските настани, Арсениј Јовков бил убиен, а Георги Занков успеал да се спаси и да емигрира во Виена.
Во 1924 година, по убиството на уредникот Јовков, паднала под влијание на ВМРО – михајловистичка. На Вториот конгрес на Илинденската организација (12–13.VII. 1925), Георги Занков и Арсени Јовков (посмртно) биле исклучени од раководството.
Занков по доаѓањето во Виена учествува во основањето на ВМРО (Обединета) и во 1925 година бил избран за член на Централниот комитет. Во 1926 година заминал во Албанија за да создаде база на Организацијата и да воспостави канал за пренесување на пропагандниот материјал во Вардарска и Егејска Македонија. Истата година, по враќањето во Виена, тој соопштил дека пропагандниот материјал за Костурско и Леринско ќе се испраќа преку Корча – Биглишта – Врбник. Подоцна ЦК на ВМРО се откажал од дејноста во Албанија поради недостаток на средства и сложената ситуација која настанала поради превратот на Ахмед Зогу.
Дел од членовите на ВМРО, Михаил Герџиков, Павел Шатев и Георги Занков не го оправдувале прекумерното прокомунистичко скршнување на Организацијата и сè повеќе со нивните истомисленици работеле на издвојување во посебна организација.
Во 1929 година Занков учествувал на Цариградската конференција на ВМРО (Обединета), на која бил исклучен од Организацијата. Според списанието „Федерасион Балканик“ (1924 - 1932) и весникот „Македонско дело“ (1925 - 1933), Герги Занков и Михаил Герџиков имале неуспешен обид да создадат нова организација во Цариград.
Всушност Национал Федералистите (во Цариград: Михаил Герџиков, Георги Занков, Павел Шатев и Наум Терзиовски; во Софија: Лазар Поповски, д-р. Филип Атанасов и Христо Цветков; војводи Славе Иванов, Миша Шкатров, Петар Ацев, Христо Апов, Георги Кондов, Георги Гевгелиски и др. Даскалов) уверени дека македонското прашање ќе биде решено во идната Балканска федерација, во Цариград решиле да се издвојат во одделна организација и своите активности да ги спроведат на територијата на Југославија. Во средината 1929 година тие испратиле до југословенската влада посебна декларација потпишана (29 јуни 1929) во име на ЦК од д-р. Филип Атанасов и Георги Занков, со која се бара да им се доволи во границите на Југославија да формираат Македонска Национална Револуционерна Организација која треба да го обедини македонскиот народ од трите дела на Македонија, во состав на Југословенската федерација, а истовремено ја известиле и дека веќе имаат свои организации во Виена, Цариград и Софија кои работат на спроведеување на политичките цели.
Меѓутоа, во 1930 година Герги Занков бил уапсен во Виена од австриските власти. По ветувањето дека нема повеќе да се меша во македонските дела, во 1931 година тој се вратил во Бугарија, каде што живеел до својата смрт. Починал на 12 јули 1949 во Софија.
Гробишта (Средорек)
Гробишта — археолошко наоѓалиште во прилепското село Средорек. Ноаѓалиштето поради неистраженоста највеворајтно претставува некропола, чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека источно од селото, во истоимениот потес, кој сега е под ниви, биле забележувани плочи од гробови. После Втората свестка војна плочите биле употребени за исградба на мост кај месноста Рибник.
Метох
Метох (множина: метоси) – манастирска земја, манастирски имот, односно недвижен имот во сопственост на манастир. Се состои од религиозни и стопански објекти, како и објекти за живеење. Вообичаено се наоѓа во населено место и во него живеат и за него се грижат монаси и монахињи. Во него се изведуваат богослужби, се примаат исповедници, се организираат поклоненија.
Во текот на османлиското владеење, метосите, како и црквите и манастирите, биле центри на православната духовна култура, нејзино опстојување и зачувување на македонскиот идентитет. Во нив често постојат ќелијни училишта кои ја поддржуваат основната писменост.
Метоси во Македонија
Попознати метоси во Македонија:
Никола Влашиќ
Никола Влашиќ (роден на 4 октомври 1997 во Сплит) е хрватски фудбалер, играч од средниот ред на ЦСКА Москва и на хрватската репрезентација.
The Latin Library
The Latin Library (Латинска библиотека) е мрежно место кој собира латински дела во јавна сопственост. Добиени се од разни извори. Многу од нив се скенирани и форматирани од книги. Други се симнати од разни мрежни места на Интернет (од кои многу пак сега не можат да се најдат). Од поскорешните додадени дела, нејвеќето се придонеси на корисници ширум светот. Текстовите не се наменети за истражувачки цели, ниту како критични изданија. На мрежното место нема преводи. Го одржува Вилијам Л. Кери од Ферфакс, Вирџинија, и е дел од поголемиот портал „Ad Fontes Academy“.
Историја на Литванија
Во 16 век, Литванија била една од најбогатите и најмоќните земји во Европа. На 3 мај 1791, Полско-литванската Државна Заедница го ратификувала првиот современ устав во Европа. Набргу потоа, Литванија престанува да постои 123 години, поради тоа што е разделена меѓу нејзините соседи Русија, Австрија и Прусија.
Литванија повторно се изборува за независност во 1918 година. Во 1988, на првите делумно слободни избори во Литванија по Втора светска војна, победува Движењето за Саjyдиc (Sąjūdis), а поразени се литовските комунистички владетели.
Во 2003 година бил подпишан договор за присоединување на Литванија кон ЕУ. Така од 1 мај 2004 година, Литванија станала членка на ЕУ и НАТО.
Чука (Средорек)
Чука — археолошко наоѓалиште во прилепското село Средорек. Ноаѓалиштето поради неистраженоста не е определено и не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека источно од селото, локалните селани често ископувале керамика.
Граме-Фипах
Граме-Фипах (Gramme-Vippach) — општинска заедница во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница се наоѓа во општината Шлосфипах. Била создадена на 31 декември 2019 година со спојување на поранешните општински единици Ан дер Марке и Граме-Ауе.
Општинската заедница Граме-Фипах се состои од следниве општини:
Список на државни водачи во 1539 година
Ова е список на државни водачи во 539 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 340
IC 340 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 340 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 340 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 50 м 0,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -61° 43' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на IC 340 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62472.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Список на државни водачи во 461 година
Ова е список на државни водачи во 61 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Горничево
Успение на Пресвета Богородица (Kοίμησης της Θεοτόκου) — црква во селото Горничево, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XIX век и се наоѓа во западниот дел на селото. Претставува трикорабна базилика со камбанарија на запад. Внатре има убав резбан иконостас и 29 вредни икони — 21 од XIX век (меѓу нив четири од 1897 г.) и 6 од почетокот на XX век. Се чува и евангелие со сребрена опкова од 1793 г.
NGC 449
NGC 449 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 449 се споменува и како MCG 5-4-9, MK 1, CGCG 502-18, IRAS 01133+3249, KUG 0113+328A, near SAO 54567.
Откривање
Објектот е откриен на 11 ноември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 449 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 449 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 16 м 7,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 5' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 71°.
Други поделби
Проучување на NGC 449 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4587. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2295. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Калекс
Калекс Инженеринг — германско инженерско претпријатие кое дизајнира, произведува и продава делови со високи перформанси за мотоцикли. Калекс Инженеринг е основана во 2008 година, во баварскиот град Бобинген, Германија, од Клаус Хирсекорн и Алекс Баумгартел.
Историја на компанијата
Името Калекс е создадено со спојување на двете први имиња на основачите на компанијата, Клаус Хирсекорн и Алекс Баумгартел.
Во 2010 година, со воведувањето на новата класа Мото 2, од 600 кубни сантиметри, користејќи контролирани Хонда мотори, Калекс Инженеринг започнал да го снабдува тимот на Понс рејсинг со својата шасија. Штефан Брадл станал првиот возач кој стигнал до светската титула, користејќи шасија на Калекс, кога го освоил светското првенство во 2011 година во Мото 2, за тимот Вајсман Кифер Рејсинг.
Калекс го освоил првенството за производители во Мото 2 за сезоната 2013, кога тимовите кои ја користеле нивната шасијата завршиле на првите четири места во првенството. Во 2015 година, возачите на Калекс ги освоиле сите трки, освен една, и ги освоиле првите три места, како и девет од првите десет места во генералниот пласман. Возачите кои ја користеле шасијата на Калекс доминирале во сезоната 2016 во Мото 2, освојувајќи ги сите 18 патеки и зазамејќи ги првите девет позиции во конечниот пласман во сезоната.
Следејќи ја промената во Мото 2 моторот обезбеден од страна на Триумф од 2019 година, постарите дизајни на шасии на Калекс се очекува продолжат да се користат во Британската ГП2 класификација, која ќе се одржи во рамките на британскиот Суперспорт првенство од 2018 година.
Меѓународна награда за мир за деца
Меѓународната награда за мир за деца се доделува секоја година на дете кое дало значаен придонес во застапувањето на правата на децата и подобрувањето на состојбата на децата од ранливи категории, како што се сирачиња, деца-работници и деца со ХИВ/СИДА.
Наградата е иницијатива на Марк Дулаерт, основач на Фондацијата „KidsRights“, меѓународна организација за помош и застапување на деца со седиште во Амстердам, Холандија.
Победникот добива донација од 100.000 евра за корист на добротворен проект за деца, како и статуетка која е именувана како Нкоси во чест на Нкоси Џонсон. Статуетката е од дете кое турка топка, „покажи/покажувајќи како дете го движи светот“.
Историја
Михаил Горбачов ја доделил наградата од 2005 година, која постхумно му беше доделена на Нкоси Џонсон, момче од Јужна Африка, кое го привлекло меѓународното внимание на децата со ХИВ/СИДА и го основаше домот „Рајот на Нкоси“ за ХИВ-позитивни мајки и деца.
Наградата од 2006 година ја доделил носителот на Нобеловата награда за мир, Фредерик Вилем де Клерк, на церемонија во Биненхоф, седиштето на холандскиот парламент во Хаг. 2007 година била претставена во Биненхоф од страна на Боб Гелдоф и носителката на Нобеловата награда за мир Бети Вилијамс. Наградата за 2008 година ја доделил Дезмонд Туту.
Слични награди
Меѓународна награда за мир за деца исто така е доделена иод Фондацијата деца како миротворци. Светската детска награда за правата на детето се доделува секоја година од шведската организација Детски свет. Институтот за економија и мир (ИЕМ) доделува Светска награда за мир за деца.
Џамија (Србјани)
Џамија (Србјани) — главна и единствена џамија во селото Србјани, во Општина Кичево, Македонија.
Година на мајмунот
Година на мајмунот — македонска комедија и драма од 2018, трето дело на режисерот Владимир Блажевски, кој е и сценарист на филмот.
Содржина
Филмот е топла приказна за пријателството меѓу Цобе и мајмунот Коко, кое наеднаш ќе биде прекинато и Коко ќе исчезне по што ќе настане целосен хаос во државата пропратена со аферата „Коко“.
Филмот трае 112 минути.
Над Село (Стровија)
Над Село — археолошко наоѓалиште во прилепското село Стровија. Ноаѓалиштето поради неистраженоста не е определено и не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека над селото, некој од селскиот род Секуловци ископал голем ќуп со преклоп, кој берел еден довар жито. Најверојатно се работи за питос.
Бенгт Холмстрем
Бенгт Роберт Холстрем (фински: Bengt Robert Holmström; 18 април 1949, Хелсинки) — фински економист со шведско потекло, добитник на Нобеловата награда во 2016 година за придонесот во теоријата на договорите (Contract theory).
Образование и кариера
Холстром е роден во Хелсинки, во 1949 година. Дипломирал во областите математика, физика и статистика на Универзитетот во Хелсинки во 1972 година. Магистрирал во 1975 година на Универзитетот Стенфорд (Stanford University) во областа на операционите истражувања, а на истиот универзитет докторирал во 1978 година. Својата академска кариера Холмстром ја започнал на Hanken School of Economics во Хелсинки, каде работел како доцент во периодот 1978-1979. Потоа се преселил во САД, каде работел како доцент и вонреден професор на Северозападниот Универзитет (Northwestern University) во периодот 1979-1983. Од 1982 до 1993 година бил професор на Универзитетот Јеил (Yale University), а потоа продолжил да работи како професор на МИТ. Исто така, тој бил консултант на повеќе големи фирми, меѓу кои и на „Дајмлер-Бенц“.
Научна дејност
Научниот придонес на Холмстрем е во областа на некомплетните договори (Incomplete contracts) во кои не можат однапред да се предвидат сите можни околности, ниту отпосле да се измерат прецизно остварувањата на договорните страни. Тој особено ги проучувал договорите за вработување кај кои го вовел т.н. „принцип на информативност“, според кој примањата на менаџерот треба да се поврзе со некоја мерка на успешноста на фирмата што ја раководи тој, и тоа таква мерка што може да обезбеди информации за менаџерскиот напор што го вложил. На пример, таква мерка може да биде цената на акциите на фирмата. Според овој принцип, кај фирмите чии резултати се менуваат често, менаџерите треба да земаат фискни плати, кои не се врзани за остварувањата на фирмата. Холмстрем дал придонес и во развивањето на моделот на повеќе задачи (Multitasking model), каде некои работни места вклучуваат задачи кои се лесно мерливи и задачи кои се тешко мерливи. Оттука, платата за овие работни места не треба да биде врзана за лесно мерливите задачи, туку таа треба да содржи голема фиксна компонента.
Поважни публикации
Холмстрем објавил повеќе трудови во престижните економски списанија, како:
Исто така, тој е и автор на следниве книги:
Награди и признанија
Холмстром е член на Економетриското друштво (Econometric Society), на Националното биро за економски истражувања (National Bureau of Economic Research), член на извршниот комитет на Центарот за истражување на економската политика (Center for Economic Policy Research), на Американската академија на уметностите и науките (American Academy of Arts and Sciences), на Американското финансиско друштво (American Finance Society), како и надворешен член на Кралската шведска академија на науките и на Финската академија на науките. Исто така, тој е носител на почесни докторати од три високошколски институции: Стокхолмската школа за економија, Ханкеновата школа за економија и Универзитетот на Васа. Во 2011 година бил избран за претседател на Економетриското друштво. Во 2013 година ја добил наградата на Банката на Франција, следната година станал добитник на наградата за финансиска економија „Стифен А. Рос“ и на наградата на CME-MSRI за иновативни квантитативни апликации. Најпосле, Холмстром бил уредник или членувал во уредувачкиот одбор на неколку економски списанија, како: Review of Economic Studies (1982-1985), Journal of Economic Theory (1983-1993), Rand Journal of Economics (1986-1989), Econometrica (1984-2001) и Journal of Law, Economics and Organization (од 1989).
NGC 4267
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4267 се споменува и како UGC 7373, MCG 2-32-4, CGCG 70-13, VCC 369.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Други поделби
Проучување на NGC 4267 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39710. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.