cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јенс Фогт
2010
Фогт ја започнал неговата последна сезона со менаџерот на екипата Бјарне Рис учествувајќи на Тур Даун Андер и на Вуелта а Мајорка. Својот прв резултат помеѓу првите десет во годината го имал на Вуелта а Андалусија, едно место зад подиумот, завршувајќи на четвртото место. Во март, Фогт учествувал на Париз-Ница, каде завршил втор на прологот и ја зел жолтата маичка по третата етапа, која била скратена 53 километри поради снежни наноси. Ја загубил маичката веќе наредниот ден од крајниот победник Алберто Контадор, но успеал да заврши петти во генералниот пласман откако второто место на Алехандро Валверде било поништено поради неговата вклученост во истрагата за допинг „Операција Пуерто“. Потоа, Фогт се упатил на Волта а Каталуња, каде ја освоил четвртата етапа откако се одвоил од главната група и се приклучил на група од четворица возачи на последното искачување на етапата. На крајот останал само со Реин Тарамае и го освоил спринтот против возачот на. Во мај завршил на шестото место во генералниот пласман на Трката околу Калифорнија, благодарение на постојаните пласмани на ридестите етапи и завршувајќи петти на поединечниот хронометар одржан во Лос Анџелес. Учествувал на Тур де Франс како помошник на неговите предводници, браќата Шлек. Фогт го преживеал падот на планинската етапа 16, каде паднал при спустот од Кол де Пересур, уништувајќи го неговиот велосипед. Откако се повратил, сфатил дека сите екипни возила го поминале и дека нема да може да добие нов велосипед. Очаен позајмил велосипед многу помал за него, од една група на деца кои ја следела трката. Возел на него околу 15 километри пред да стигне до полицаец кој имал друг велосипед оставен за него од неговата екипа. Неговиот колега Анди Шлек завршил на Тур на второто место, но подоцна му била доделена титулата откако првичниот победник Алберто Контадор се покажал позитивен на кленбутерол.
2011
Сезоната 2011 му била првата во неговата кариера во која не забележал ниедна победа. Ѝ се приклучил на новосоздадената екипа, следејќи ги браќата Шлек, Фабијан Канчелара и четворица други возачи кои дошле од неговата екипа од 2010 година,. Ким Андерсен бил создавачот на оваа нова екипа, и самиот тој поранешен менаџер на Саксо Банк. Во пролетта учествувал на Париз-Ница, освојувајќи го шестото место на првата етапа, а потоа му помагал на неговиот колега Френк Шлек да победи на Критериум Интернасионал. Во мај се здобил со фрактура на раката при пад на Трката околу Калифорнија, возејќи ја целата етапа со повреда пред докторите да ја откријат на рендген. Закрепнал навреме за Тур де Франс, подготвен себеси да се жртвува и да ги стави настрана своите лични амбиции пред помошта за неговата предводници, браќата Шлек. Одиграл огромна улога помагајќи му на двоецот да дојде до второто и третото место на подиумот зад возачот на Кедел Еванс. Во август, Фогт учествувал на САД Про Сајклинг Челинџ и имал добри резултати, петто место на прологот и завршувајќи осми на поединечниот хронометар. Одреден да ја предводи својата екипа на Трката околу Британија, Фогт се здобил со втора скршена коска во истата година на трката, овој пат коска на прст. Повредата се случила при пад на првата етапа и морал да ја напушти трката. Опоравувањето течело бавно и траело скоро еден месец пред да заздрави потполно.
2012
Во 2012 година, Фогт бил најстариот возач во UCI World Tour екипите со 40 години кога започнала сезоната. Тоа не го запрело да оди во долго бегство на шестата етапа на Париз-Ница. Откако отпаднале повеќемина возачи на бегството, Фогт на крајот бил поразен во спринт од Луис Леон Санчес од екипата. Во април, Фогт учествувал на Трката околу Баскија, каде се случил необичен инцидент. Фогт се потпишал со задоцнување на почетокот на етапата, притоа имајќи вербална расправија со службеникот кој се пожалил за неговото доцнење. Бил казнет со 1.000 швајцарски франци за неговото лошо однесување како што било наведено во извештајот. Подоцна, имал добри резултати на Трката околу Калифорнија, каде бил втор на петтата етапа, поединечен хронометар, 23 секунди зад Дејвид Забриски. Исто така бил дел од бегства и често бил на темпо за групата. На Тур де Франс, завршил на третото место на десеттата етапа. Отпаднал на падините на Кол ду Гран Коломбје, но се вратил со четворица други возачи во завршниот спринт. Во август, во текот на конференција за печатот пред Трката околу Јута, објавил дека ќе продолжи да се натпреварува во сезоната 2013. Во истиот месец, Фогт ја освоил четвртата етапа на САД Про Сајклинг Челинџ. Нападнал уште во првата третина на етапата, а потоа продолжил сам и завршил скоро три минути пред останатите. Возел повеќе од 100 километри сам, освојувајќи ја една од најголемите победи во неговата кариера.
2013
Во мај на Трката околу Калифорнија, Фогт придонел да се подели главната група на половина на 55 километри до целта. 18 возачи останале пред групата додека Фогт не нападнал на 5 километри пред целта, победувајќи сам. Дури и на 41-годишна возраст, нападнал на претпоследната етапа на Тур де Франс и ја освоил наградата за борбеност на денот пред да биде достигнат од главните фаворити, на само неколку километри пред последното искачување.
2014
Фогт најавил пред САД Про Сајклинг Челинџ 2014 дека трката ќе биде последна во неговата кариера. Скоро и да победил на петтата етапа благодарение на целодневното бегство. Бил достигнат од главната група на само 900 метри пред целта. Пред последната етапа на трката, Фогт бил прашан во интервју за Outside Magazine: ''Американците исто така ја сакаат својата леснотија, фактот дека сакаш да заминеш од групата и да нападнеш. Каде ја наоѓаш силата?'' на што одговорил:
Часовен рекорд
На 3 септември 2014 година, Фогт објавил дека ќе се обиде да го сруши часовниот рекорд на UCI од 49,7 километри над Онджеј Сосенка. Обидот за рекорд се случил на 18 септември 2014 година на Велодром Свис во Гренхен. Плановите на Јенс Фогт за рушење на рекордот се појавиле во јуни 2014 година и следеле по гласите за истиот на можното рушење на рекордот од страна на Фабијан Канчелара. Со 43 години, Фогт морал да поработи на неговата положба на неговиот велосипед за да ја подобри својата аеродинамика. Велосипедот на кој возел Германецот бил откриен на 12 септември 2014 година. Обидот се случил еден ден по неговиот 43. роденден и бил пренесуван во живо од страна на Eurosport и од каналот на UCI на Youtube. Пред обидот, некои познати велосипедисти како Бредли Вигинс, Еди Меркс и Крис Бордман го изразиле своето мислење дека Фогт има реални шанси да го сруши рекордот од 49,7 км.
Обидот за рекордот бил успешен. Пред публика од 1.600 лица, Фогт извозил 51,115 километри на патеката за еден час соборувајќи го претходниот рекорд за 1,415 километри. Претходниот рекорд го достигнал на 199. круг на велодромот, со останато време од една минута и 28 секунди. Фогт користел изменета верзија на рамката Трек Спис Консепт (Trek Speed Concept), со двојни тркала и стандардни гуми. Исто така користел преден запченик од 54 заби и заден запченик од 14 заби. Фогт бил на велосипедот неколку пат пред настанот. Бил побрз на крајот на обидот, откако извозил некои кругови (250 метри) и под 17 секунди. Фогт е најстариот возач кој некогаш го срушил рекордот. Тој е исто така и прв Германец кој е носител на рекордот. Претседател на UCI, Брајан Куксон, верувал дека овој настан може да биде почеток на низа други обиди од други велосипедисти, кои имаат добри настапи на хронометрите.
Поставувајќи го часовниот рекорд ја завршил 17-годишната кариера во која се проценува дека извозел 850.000 километри. Рекордот на Фогт опстојал до 30 октомври 2014 година, кога бил соборен од австрискиот велосипедист Матијас Брендле.
Погледи за допингот
Според Фогт, никогаш не користел допинг и секогаш бил против тоа. На крајот на октомври 2012 година, Фогт напишал долга статија на блог обраќајќи се на немирот предизвикан од допинг-скандалот Ленс Армстронг-УСАДА и поврзувајќи го тоа со неговите лични искуства, изјавувајќи дека тој „никогаш не користел допинг“. Фогт тврдел дека е невозможно за него да замисли дека може да биде сметан за корисник на допинг и измамник од неговите деца ако зел дрогу за зголемување на резултатите.
Тајлер Хамилтон чувствувал дека Фогт претерал со неговата борба против допингот во есента 2012 година. Иако Американецот немал доказ, го обвинил Фогт дека се допингувал. Фогт реагирал изјавувајќи дека никогаш не чул за допинг додека бил во екипата ЦСЦ. Хамилтон ја почувствувал оваа изјава како „плукање во лице“ и „најсмешната работа што сум ја прочитал во живот“.
.dz
.dz — највисок семрежен домен на Алжир. Со доменот управува NIC.DZ.
Надворешни врски
Toppdomän
Кралски список од Торино
Кралскиот список од Торино, исто така познат како Кралскиот канон од Торино, е древен египетски папирус кој се смета дека е од времето на владеењето на фараонот Рамзес II, сега во Музејот Егицио (Египетскиот музеј) во Торино. Папирусот е најширокиот список на кралеви составен од Старите Египќани што денес го имаме, и е основа за одредување на хронологијата пред владеењето на Рамзес II.
Создавање и употреба
Папирус ги наведува имињата на владетелите, должината на владеењето во години, месеци и денови за некои кралеви. Во некои случаи тие се групирани заедно по семејството, што одговара приближно на династиите од книгата Манетон. Списокот ги вклучува имињата на ефемерните владетели или оние кои владееле со мали територии кои можат да бидат неспоменати во други извори.
Се верува дека списокот содржи и кралеви од Петнаесеттата династија, Хиксите кои владееле со Долниот Египет и делтата на реката Нил. Владетелите од племето Хикси немаат картуши, а се додавал хиероглифски знак за да се покаже дека се странци, иако обично не се наведени во другите кралски списоци.
Папирусот првично бил даночен список, но на задната страна бил напишан список на владетелите на Египет - вклучувајќи ги митските кралеви, како што се боговите, полубоговите и духовите, како и луѓето кралеви. Бидејќи се користел задниот дел од еден постар папирус, може да укаже дека списокот не бил од голема формална важност за оној што го пишувал, иако како примарна функција на списокот се смета дека е административна помош. Како таков, папирусот е помалку веројатен да биде пристрасен против одредени владетели, и се верува дека ги вклучува сите кралеви на Египет познати на оние што ги запишале, до Деветнаесеттата или Дваесеттата династија.
Откривање и реконструкција
Папирус бил пронајден од страна на италијанскиот патник Бернардино Дровети во 1820 година во Луксор, Египет, а во 1824 година бил откупен од египетскиот музеј во Торино, Италија, и бил означен како папирус број 1874. Кога кутијата во која бил транспортиран во Италија била распакувана, списокот се распаднал на мали фрагменти. Жан Франсоа Шамполион, кој го испитувал, можел да препознае само некои од поголемите фрагменти кои содржат кралски имиња, и создал цртеж на она што тој можел да го дешифрира. Реконструкцијата на списокот била направена за подобро да се разбере и да помогне во истражувањето.
Во 1997 година, истакнатиот египтолог Ким Рихолт објавил ново и подобро толкување на списокот во својата книга „Политичката ситуација во Египет за време на Вториот преоден период од 1800-1550 п.н.е.“ После повторно проучување на папирусот, се очекува дополнување на верзијата од Рихолт. Египтологот Доналд Редфорд, исто така, го проучувал папирусот и забележал дека иако многу од имињата на списокот одговараат на имиња од споменици и други документи, постојат некои несогласувања и не одговараат сите имиња, со што ја ставил под знак прашалник веродостојноста на документот за хронологијата пред Рамзес II.
И покрај обидите за реконструкција, околу 50% од папирусот останува изгубен. Овој папирус како што е во моментов конституиран е долг 1,7 метри и широк 0,41 метри, искршен на повеќе од 160 фрагменти. Во 2009 година, претходно необјавени фрагменти биле откриени во просторијата за складирање на Египетскиот музеј во Торино, во добра состојба. Се очекува ново издание на папирусот.
Зборот хуџефа, пронајден двапати на папирусот, денес е познато дека бил користен од страна на кралските книжници од ерата на Рамзес II, односно времето на Деветнаесеттата династија на древниот Египет, кога книжниците составувале кралски списоци како што се кралскиот список од Сакара и кралскиот канон од Торино, а името на починатиот фараон било нечитливо, оштетено или целосно избришано.
.ec
.ec — највисок семрежен домен на Еквадор. Со доменот управуваат EcuaNet и NIC.EC.
Надворешни врски
Toppdomän
Пале-Прача
Пале-Прача (босански, српски, хрватски: Pale-Prača) — една од трите општини во Босанско-подринскиот Кантон сместена во Федерацијата на Босна и Херцеговина. Седиштето на општината е Прача.
Посушје
Посушје (босански, српски, хрватски: Posušje) — град и општина во Босна и Херцеговина. Административно, таа е дел од Западнохерцеговскиот кантон во Федерацијата на Босна и Херцеговина.
1828 во архитектурата
1828 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Борислав Крмов
Борислав Крмов (р. во ) — македонски пратеник во Собранието на Македонија од страна на Левица.
Животопис
Борислав Крмов има завршено гимназиско образование во штипската гимназија „Славчо Стојменски“.
Ладнокрвниот (филм)
Синопсис
Есента 1959 година, во руралното подрачје на Канзас, се среќаваат поранешните затвореници Пери Смит (го игра Блејк) и Дик Хикок (го игра Вилсон). Тие решаваат да го ограбат домот на богатото семејство Клатер. Ноќта, тие упаѓаат во куќата, но не успеваат да го пронајдат сефот. За да ги отстранат сведоците, Смит и Хикок го убиваат целото семејство, а утредента полицијата ги пронаоѓа телата на убиените и веднаш ја започнува истрагата...
Маврово
Маврово — село во Општина Маврово и Ростуше, Гостиварско, сместено на брегот на Мавровското Езеро. Селото претставува еден од најпознатите зимски туристички центри во Македонија.
Географија и местоположба
Селото Маврово е сместено во рамките на најголемиот национален парк во Македонија — Националниот парк Маврово — на јужниот брег на Мавровското Езеро. Сместено е под падината на планината Бистра на надморска височина од 1240 метри, со што тоа претставува планинско село. Има голема ширина која што зафаќа простор од 31,3 км2, на кој преовладуваат пасиштата на површина од 1517 ха, шумите заземаат 1452 ха, а на об работливото земјиште отпаѓаат 117 ха. Според записите на Ѓорче Петров од 1896 година, на крајот на XIX век, Маврово било распрснато и раздробрено село така што неговата обиколка имала околу 1½ час. Разделено било на 8 маала: Ненчеви, Влаовци, Кичиковци, Бајрамовци, Шамамовци, Шарковци, Ариќевци, Фешековци. Во тоа време Маврово се делело на два дела: Горни крај и Долни крај, при што првиот бил сместен во еден дол наречен Речиште, а долниот во еден дол на рамното. По Речиштето тече еден поток кој ги собира водите од околните гори, а се губи во Мавровското Поле. Маврово било последното село на тетовската каза на југ – југозапад од Тетово од каде до него имало 10 часа пат.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) под името Мавриани со 20 христијански семејства и 2 неженети христијани.
Во век, Маврово било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Поопширен запис за местоположбата, минатото, името и животот во Маврово дал македонскиот револуционер Ѓорче Петров во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година. Според неговите записи Маврово, македонско село среде Мавровското Поле кое што за даноци спахилак давало 200 лири годишно, а беглик - данок на добиток 200 глави. Некогаш Маврово било на ½ час преку реката поназапад од денешното село, на Кожа Планина во едно место коешто некогаш било покриено само со гори, а сега е со ливади. Тогашните мавровци биле јунаци кои ништо не признавале над себеси. Разбојниците од Маврово биле толку силни што оделе на грабежи во областа Малесија во Албанија, од каде пак често доаѓале качачки банди кои грабале низ Македонија. За криење на трагите на нивните разбојнички подвизи многу им помагале горите. Прочуени биле разбојниците од семејството Мајовци кои еднаш нападнале едно албанско село во Малесија и го ограбиле, а по малку време тие биле обратно нападнати од силна арнаутска дружина при што селото било запустено, а многу од жителите истребени. Останатите жители го обновиле селото Маврово на неговото сегашно место. Над Маврово и недалеку од него се Мавровскита анови на дебарскиот пат. Бидејќи е блиску до Бунец каде што е збирното место на арнаутските чети по нападите и пљачкосувањата во западна Македонија и Влаиница којашто служи како место за преминување од Буковиќ на Шар Планина на албанските разбојнички чети, тоа поле е многу опасно место. За да можат да живеат малку послободно и да се избават од постојаните напади на четите и големите даноци кои им ги наложуваат Арнаутите, селаните од тие села плаќаат по 50 лири на најсилните од војводите на тие дружини. Маврово плаќаlo на тројца такви војводи околу 300 лири. Според записите на Ѓорче Петров, тамошните луѓе се многу убави, а воопшто, племето на Мијаците се одликува по правилноста на цртите и по сразмерноста во градбата на телото. Сепак, жителите на тие села се особено убави, тие се високи, крупни, стројни и со црвени лица.
Името Маврово значи Црно Поле, било дадено на областа по некоја голема битка во минатото. Мавровското (Црно) Поле, било потопено во 1953 година, со цел да се направи познатото вештачко Мавровско Езеро. Денес, во контекст на тоа, доказ е старата селска црква Свети Никола, која редовно може да се види потопена во вода. Едно од најголемите злосторства, палењето на Маврово се случило на 3 септември 1944 година, кога 300-тини албански балисти, предводени од Аќиф Речани, палат 150 куќи, пљачкаат, живи горат четворица селани и неколку ги убиваат.
Потекло и значење на името
Според една легенда, во минатото тука се одиграла страшна битка, во која многу војници загинале, поради што местото го добило името „ Мавро“ односно „Црно“ (поле). Најверојатна е легендата според која тука порано доаѓале и живееле Мавровунци (Црнорунци - Црноволнци), Власи, кои одгледувале овци со црно руно од каде потекнува и името на Маврово. . Според записите на Ѓорче Петров името на Маврово му произлегува од турскиот збор мав (маф), т.е. место кое нема ништо и ништо не признава над себеси. Дека името на Маврово потекнувало од зборот мав/маф потврдува и преданието на жителите кое го запишал Томо Смилјаниќ - Брадина, според кое Ајредин-паша маф го сторил селото (го опростил) поради тоа што се придружило на дебарскиот Далип-бег. Во рамките на етничка Македонија постои уште едно село со име Маврово кое што се наоѓа во Костурско во егејскиот дел на Македонија.
Стопанство
Според составот на атарот селото има сточарско-шумарска функција, но во суштина основните дејности во Маврово се туризмот и угостителството во најголема и сточарството во помала мерка. Во минатото главни дејности во селото, како и на останатите во целата област, биле сточарството и производството на млечни производи, кои биле познати надалеку. За стопанството и дејностите со кои се занимавале жителите на Маврово и околните села во Мавровското Поле на крајот на XIX век, Ѓорче Петров запишал дека природата слабо го надарила тоа место за земјоделство зашто полето е високо и не толку плодно, а климата е доста сурова. Затоа пак тоа и неговите околни планини се чудесно погодни за развиено сточарство и дрводелство. И навистина едно време жителите на тие три села биле големи сточари и од занимањето многу печалеле, но веќе на крајот на XIX век, сточарството било сосема опаднато, па жителите биле принудени да ја обезбедуваат прехраната во туѓина каде што вообичаено стануваат трговци со стока-џелепчии, млекари, лебари (во Цариград), кафеџии, крчмари и др. Во поново време селото целосно се има преобразено како туристичко место и е познато како еден од најпознатите туристички скијачки центри во Македонија. Покрај зиме, Маврово со своите капацитети и одлични природни услови, станува туристичко одредиште, привлечно во текот на целата година. Идејата за изградба на Скијачки центар потекнува од 1959 година, кога тогашниот Смучарски, подоцна Скијачки сојуз на Македонија донел одлука за изградба на скијачки комплекс во Мавровско. Во 1964 година започнала изградбата на првиот сместувачки капацитет, денешниот хотел „Срна“. На 20 ноември 1965 година биле свечено пуштени во употреба едноседечницата на планината Бистра и Скијачката школа, со што започнал со работа Скијачкиот центар „Маврово“. Подоцна, скијачкиот центар бил преименуван и наречен „Заре Лазаревски“. Во Скијачкиот центар „Заре Лазаревски“ изградени се 11 ски-лифтови и три жичници со 5.700 метри и за еден час можат да се превезуваат и да скијаат над 11.000 лица на падините на Бистра. На брегот на Мавровското Езеро се изградените 1.300 викенд-куќи и дваесетина хотели кои располагаат со 3.500 легла, во еднокреветни, двокреветни и повеќекреветни соби, луксузни апартмани, спортска сала, спортски терени, кафулиња, ресторани, одморалишта, трговски дуќани и сл.
Население
Според податоците на Васил К'нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Маврово живееле 1.259 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Маврово живееле 1.160 жители.
Маврово е мало село во кое што во 1961 година живееле 297 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 183 жители од кои 181 Македонец и 2 изјаснети Срби.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, во Маврово живеат 166 жители, од кои 163 Македонци и 3 Срби. Населението е од православна христијанска вероисповед.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 212 жители, од кои 200 Македонци, 2 Албанци, 2 Турци, 1 Србин, 1 Бошњак, 4 останати и 2 лица без податоци.
Родови
Маврово е македонско православно село.
Селото Маврово отсекогаш па сѐ до денес е во целост населено со Македонци од православна христијанска вероисповед. Најстари родови во Маврово се: Лазаровци кои слават Свети Ѓорѓи (посен или зимен) се доселиле пред 290 години од Лазарополе и се делат на следните семејства: Десовци, Стојановци, Спировци, Дилевци, Угриновци, Богоевци, Шаревци, Петревци. Родот Шарковци слават Свети Никола, а дошле од Горна Река од страната на Шар Планина се делат на следните семејства: Дамјановци, Петровци, Калошовци. Родот Бенџевци слават Свети Никола и се дели на семејствата: Лазаровци, Даниловци, Јоксимовци. Родовите Шамамовци, Аричевци и Фишековци слават Свети Никола.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Маврови Анови, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Ростуше, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната истоимена општина. Во рамките на истата општина се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на Општина Никифорово, во која покрај Маврово се наоѓале и Никифорово и Леуново. Самата Општина Никифорово била дел од Гостиварската околија. Општината Никифорово постоела и во периодот 1950-1952 година.
Културни и природни знаменитости
Една од поголемите атракции во селото е старата црква „Св. Никола Летен“, која е изградена од рекански мајстори во 1850 година. Црквата е потопена под Мавровското Езеро во 1953 година, но секое лето поради варијабилниот водостој на езерото, црквата е на суво. Во средината на 90-те години на XX век во Маврово започнува градењето на нова црква „Св. Никола“, слична на потопената, која е завршена во 2006 година.
Култура и спорт
Во чест на 52 загинати во снежните лавини (градители на мавровските хидроцентрали, граничари и жители на месното население) кои паднале ноќта помеѓу 10 и 12 февруари 1956 година, околу Мавровското Езеро секоја година се одржува Мавровскиот меморијал во ски-трчање на патека од 30 километри.
Марија Геперт-Мајер
Марија Геперт-Мајер ( - ) — родена во Германија, американски теоретски физичар и добитник на Нобеловата награда за физика за предлагање на слоевиот модел на атомското јадро. Таа е втората жена добитник на Нобелова награда за физика, по Марија Кири.
Дипломирала на Универзитетот во Гетинген, Геперт Мајер го напишала нејзиниот докторат на теоријата на можно апсорбирање на два фотони од еден атом. Во тоа време, шансите за експериментално проверување на нејзината теза личеле причилно далечни, но развојот на ласерот го дозволило тоа. Денес, единицата за крос апсорпција секција на два фотони е именувана Геперт Мајер (ГМ) единица.
Марија Геперт се омажила со Едвард Џозеф Мајер и се преселиле во САД, каде што тој бил вонреден професор на Џон Хопкинс Универзитетот. Строгите правила против непотизам го спречиле Универзитетот Џон Хопкинс да ја прими  како член на факултетот, но и била дадена работа како асистент и објавила историски трудови за двојно бета распаѓање во 1935. Во 1937 година, се пресфрлила во Универзитетот во Колумбија, каде зела неплатена позиција. Во текот на Втората светска војна, Геперт работела на проектот Менхетен во Колумбија за одделување на изотопи, и со Едвард Телер во Лос Аламос лабораторијата за развојот на Телеровата "Супер" бомба.
По војната, Геперт Мајер станала доброволен вонреден професор по физика на Универзитетот во Чикаго (каде Телер и нејзиниот сопруг работеле) и физичарка во блиската Аргон Национална Лабораторија. Таа развила математички модел за структурата на јадрените обвивки, за кој ја добила Нобеловата награда за физика во 1963 година, која ја дели со Ј. Ханс Г. Јенсен и Јуџин Вигнер. Во 1960 година,била назначена за редовен професор по физика на Универзитетот на Калифорнија во Сан Диего.
Ран живот
Марија Геперт е родена на 28 јуни 1906 година, во Катовиц (денешно Катовице, Полска), град во Прусија,како единствено дете на Фридрих Геперт и неговата сопруга Марија мом Волф. Во 1910 година, се преселила со своето семејство во Гетинген кога нејзиниот татко, шеста генерација професор на универзитет, бил назначен за професор по педијатрија на Универзитетот во Гетинген. Геперт била поблиска со нејзиниот татко од нејзината мајка. "Па, татко ми беше поинтересен", таа објаснила подоцна. "Тој сепак беше научник."
Геперт била образована на Високо Техничко во Гетинген, училиште за средната класа девојки кои се стремеле кон високо образование. Во 1921 година влегла во  Frauenstudium, приватна гимназија водена од суфражетки кои имале за цел да ги подготват девојките за универзитет. Правела Abitur(матура), приемен испит на универзитетот , на 17 годишна возраст, една година порано, со три или четири девојки од нејзиното училиште и триесет момчиња. Сите девојки положиле,и само едно од момчињата.
Во пролетта 1924 година, Геперт влегла на Универзитетот во Гетинген, каде што студирала математика. Наводниот недостаток на жени математичарки -наставници за училиштата за девојчиња довело до пораст на жени кои студираат математика, во време на висока невработеност, и имало и женски професор по математика на Гетинген,Еми Ноетер, но повеќето биле заинтересирани само за квалификациите на нивниот наставен сертификат.
Наместо тоа, Геперт се заинтересирала за физика и одбрала да докторира. Во нејзината 1930 докторска дисертација таа работела на теоријата на можноста за две фотон апсорпции од еден атом. Јуџин Вигнер подоцна ја опишува тезата како "ремек-дело на јасност и конкретност". Во тоа време, шансите за експериментално проверување на нејзината теза личеле причилно далечни, но развојот наласерот го дозволило експериментална верификација во 1961 година, кога две фотон-возбудена флуоресценција била откриена во кристал полиен со европиум.. Во нејзина чест единицата за крос апсорпција секција на два фотони е именувана Геперт Мајер (ГМ) единица. Еден ГМ е 10−50 cm4 s photon−1. . Нејзини испитувачи биле три идни добитници на Нобелова награда: Макс Борн, Џејмс Франк и Адолф Ото Рајнхолд Виндхаус.
На 19 јануари 1930 година, Геперт се оженила со Јосиф Едвард Мајер, американски Рокфелер кој бил еден од асистентите на Џејмс Франк. Двајцата се сретнале кога Мајер се возел со семејството Геперт. Парот се преселил во матичната земја на Мајер Соединетите Американски Држави, каде што му била понудена позиција како вонреден професор по хемија на Универзитетот Џон Хопкинс. Имаат две деца, Марија Ен и Питер Конрад.
Соединети Американски Држави
Строги правила против непотизмот наводно го спречиле Универзитетот Џон Хопкинс од вработување на Геперт Мајер како член на факултет, но и била дадена работа како асистент на Катедрата за физика да соработува со германската кореспонденција. Добила многу мала плата, место за работа и пристап до објектите. Предавала на неколку курсеви, и објавила важен  документ за двојно бета распаѓање во 1935.
Имало мал интерес во квантната механика во Џон Хопкинс, но Геперт Мајер работела со Карл Херцфелд, соработувале на голем број документи. Таа, исто така, се вратила во Гетинген во летото 1931, 1932 и 1933 година да работат со нејзиниот поранешен испитувач Борн, пишувајќи статија со него за Handbuch der Physik. Ова завршило кога Нацистичката партија дошла на власт во 1933 година, и многу научници, вклучувајќи ги Борн и Франк, ги загубиле своите работни места. Геперт Мајер и Херцфелд се вклучиле во напорите за помош на бегалците.
Џо Мајер бил отпуштен во 1937. Отказот го поврзал со омразата кон жените од страна на Деканот за физички научи, за кој мислел дека бил провоциран од присуството на Геперт Мајер во лабораторијата. Херцфелд потврдил и додал дека сите, Геперт Мајер, Франк и Херцфелд во лабораторијата, било сметано дека се премногу германски научници. Исто така имало поплаки од некои ученици дека предавањата на Мајер содржеле многу нова модерна физика. Мајер земала позиција на Колумбискиот Универзитет, каде претседателот на делот за физика, Џорџ Б. Пеграм, договорил Геперт Мајер да добие канцеларија, но не добивала плата. За скоро време се спријателила со Харолд Уреј и Енрико Ферми, кои дошле во Колумбија во 1939. Ферми побарал од неа да ја истражува шел валенцијата на неоткриените трансурански елементи. Користејќи го Томас-Ферми моделот, Геперт предвидела дека ќе формираат нова серија слична на ретките земјени елементи. Ова се докажало да е точно.
Проектот Менхетен
Во декември 1941, Геперт Мајер ја добила нејзината прва платена професионална позиција, предавала наука на Сара Лоренс Колеџот. Пролетта 1942, кога САД се вмешале во Бтората светска војна, се придружила на проектот Менхетен. Прифатила полувремена истражувачка работа од Уреј со лабораториите за заменливи алуминиумски материјали при Колумбискиот универзитет. Целта на овој проект била да се најдат средства за одвојување на цепен ураниум-235 изотоп во природен ураниум; ги истражувала хемиските и термодинамички одлики на ураниум хексафлуорид и можноста за одделување изотопи со фотохемиски реакции. Овој метод се покажал непрактичен во тоа време, но развојот на ласерот подоцна ќе ја отвори можноста за одделување на изотопи со ласерско возбудување.
Преку нејзиниот пријател Едвард Телер, Геперт Мајер и била дадена позиција во Колумбија со проектот Непроѕирност, кој ги истражувал одликите на материјата и зрачењето на високи температури притоа внимавајќи и на развојот на Телеровата "Супер" бомба, воената програма за развој на термојадрено оружјеs. Во февруари 1945, Џо бил пратен на Тихоокеанската војна, и Геперт Мајер одлучила да ги напушти нејзините деца во Њѕ Јорк и да и се придружи на Телеровата група во Лос Аламос лабораторијата. Џо се вратил од Тихиот Океан побрзо од очекуваното, и заедно се вратиле во Њујорк во јули 1945. Во февруари 1946, Џо станал професор во хемискиот дел и новиот Институт за јадрени студии при Универзитетот на Чикаго, и Геперт Мајер и можела да биде волонтарен професор по физика во училиштето. Кога и Телер прифатил позиција таму, можела да ја продолжи работата за непровидност со него. Кога блиската Аргон Национална Лабораторија била основана на 1 јули 1946, Геперт Мајер и била понудена полувремена работа таму како виш професор во делот за теоретска физика. Таа одговорила со "Јас не знам ништо за јадрена физика." In February 1946, Joe became a professor in the Chemistry Department and the new Institute for Nuclear Studies at the University of Chicago, and Goeppert Mayer was able to become a voluntary associate professor of Physics at the school. When Teller also accepted a position there, she was able to continue her Opacity work with him. When the nearby Argonne National Laboratory was founded on July 1, 1946, Goeppert Mayer was also offered a part-time job there as a senior physicist in the Theoretical Physics Division. She responded "I don't know anything about nuclear physics." Го програмирала ЕНИИКна Абердински многуаголникот да ги реши критичните проблеми за течен метал оладен реактор користејќи го Монте Карло методот.
Јадрен шел модел
За време на нејзиниот престој во Чикаго и Аргон во доцните 1940-ти, Геперт Мајер развила математички модел за структурата на јадрени обвивки, кој го објавила во 1950. . Нејзиниот модел објаснил зошто одредени броеви на нуклеони во атомското јадро резултираат во делумно стабилни конфигурации. Овие броеви се што Еуџин Вигнер ги нарекла магични броеви: 2, 8, 20, 28, 50, 82, and 126. Енрико Ферми дал критичко гледиште прашувајќи ја: "Дали има индикација од спин орбитна спојка?" Таа сфатила дека ова бил навистина счучајот, и постулирала дека јадрото е серија од затворени обвивки и парови неутрони и протони кои имаат тенденција да се спарат. Ја дала следната идеја: "Размисли за соба полна валцери. Да претпоставиме дека кружат во собата, секој круг затворен во друг. Тогаш замисли дека во секој круг, може да собере двапати повеќе танчери ако еден пар оди според стрелките на часовникот а друг пар обратно. Тогаш додади уште една варијација; сите танчери се вртат наоколу како топки дур кружат во собата, секој пар се врти и кружи. Но само некои од тие што одат спротивно од стрелките, кружат спротивно од стрелките. Другите вртат по стрелките дур кружат обратно. Истото е точно за тие кои танцуваат наоколу по стрелките на часовникот: некои вртат по стрелките, другите вртат обратно."
Три германски научници, Ото Хаксел, Џ. Ханс Д. Џенсен, и Ханс Суес, исто така работеле да го решат истиот проблем, и дошле до истиот заклучок самостојно. Нивните резултати биле објавени во списанието Физички преглед пред изјавата на Мајер во јуни 1949. После тоа, соработувала со нив. Ханс Џенсен заедно со Геперт Мајер напишале книга во 1950 насловена ''Елементарна теорија на структурите на јадрените обвивки. Во 1963, Геперт Мајер, Џенсен и Вигнер ја делеле Нобеловата награда за физика „за нивните откритија во поглед на структурата на јадрената обвивка“. Таа била втора добитничка на Нобелова награда за физика, по Марија Кири.
Кирибати на Олимписките игри
Кирибати за првпат учествуваше на Олимписките игри во 2004, на Летните олимписки игри, кои се одржаа во Атина. На овие игри, делегацијата на островската земја ја сочинуваа кревачот на тегови Мамеа Томас, кој беше и знаменосец и атлетичарите Какаинако Нарики и Каитинано Мвемвеата.
Спортисти од кирибати немаат учествувано на Зимските олимписки игри, а заклучно со 2009, спортистите од оваа земја немаат освоено олимписки медали.
Марион Котијар
Марион Котијар (француски: Marion Cotillard) е француска филмска глумица.
Кариера
Котијар се прославила со филмската биографија на Едит Пјаф „Живот во розово“, во која ја играла улогата на Пјаф, за која била наградена со „Оскар“. Котијар, која е позната по длабокото поистоветување со ликовите кои ги глуми, за потребите на таа улога ги избричила веѓите и дел од косата, а секој ден поминувала по пет часа во одделот за шминка. Според нејзиното признание, дури осум месеци по снимањето на филмот, таа не можела да се ослободи од ликот на Пјаф, дури обидувајќи се да се прочисти со помош на шаманска сесија на Мачу Пикчу.
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 200 м мешано за мажи
Пливачката трка на 200 метри мешано за мажи на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 10–11 август 2016 година во Олимписки центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
Златниот медал го освоил американецот Мајкл Фелпс, кој го освоил својот 22. златен олимписки медал во кариерата.
Рекорди
Пред натпреварувањата, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Светско првенство во фудбал 1998 - група Д
Светско првенство во фудбал 1998 - група Д била една од осумте групи во групната фаза на натпреварување на Светското првенство 1998. Натпреварите се одиграле од 12 до 24 јуни 1998 година. Учесници во оваа група биле, , и.
Нигерија и Парагвај од оваа група минале натаму, пласирајќи се во осминафиналето, а Шпанија и Бугарија го завршиле своето учество во групната фаза.
Парагвај - Бугарија
<section begin=СП 1998 - Д1 /><section end=СП 1998 - Д1 />
Шпанија - Нигерија
<section begin=СП 1998 - Д2 /><section end=СП 1998 - Д2 />
Нигерија - Бугарија
<section begin=СП 1998 - Д3 /><section end=СП 1998 - Д3 />
Шпанија - Парагвај
<section begin=СП 1998 - Д4 /><section end=СП 1998 - Д4 />
Нигерија - Парагвај
<section begin=СП 1998 - Д5 /><section end=СП 1998 - Д5 />
Шпанија - Бугарија
<section begin=СП 1998 - Д6 /><section end=СП 1998 - Д6 />
Астеризам (типографија)
Астеризмот првично бил користен како вид на динкус во типографијата, иако сè поретко.
Може да се користи и за да значи „ненасловен“ или задржан автор или насловкако што се гледа, на пример, во некои изданија на Албум за младите од композиторот Роберт Шуман (№ 21, 26 и 30).
Во метеорологијата, астеризам во модел на станица укажува на умерени снежни врнежи.
Динкус
Динкус е типографски знак за делење текст, како на пример при поделба на параграф. Неговата цел е „да укаже на мали поделби во текстот“, да привлече внимание на пасус или да издвои под-поглавја во книга. Така, астеризмот што е користен на овој начин е еден вид динкус: во денешно време оваа употреба на симболот е речиси застарена. Почесто употребуваните динкуси се три точки или три ѕвездички во хоризонтален ред. За истата цел може да биде користен мал црно-бел цртеж или флеурон ( ❧ ). Во спротивно, користен е дополнителен простор помеѓу параграфите. Динкус може да биде користен заедно со дополнителниот простор за означување на помала подподелба од подпоглавје.
Мариентал (слободна област)
Мариентал (Mariental) — слободна област во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од соседната општина Мариентал.
Областа има површина од 15,81 км2 и се граничи на југ со слободната област Хелмштет, на запад со градот Хелмптет и со општините Мариентал и Ренау, на север со општините Грос Твилпштет и Кверенхорст, додека на исток со општината Граслебен во истиот округ. На исток се граничи со округот Берде во сојузната покраина Саксонија-Анхалт. Областа опфаќа и две ексклави западно од општината Мариентал. Поради тоа, општината Мариентал скоро целосно е опкружена од истоимената слободна област.
Слободната област е ненаселена. Од статистички причини се води под бројот 03 1 54 504.
.ee
.ee — највисок семрежен домен на Естонија. Со доменот управува EENet.
Маноло Санчис
Мануел Санчис Хонтиуело (роден во Мадрид, 23 мај 1965) — поранешен шпански фудбалер, дефанзивец.
Клупска кариера
Во 2001 година, на возраст од 36 години Санчис ја завршил кариерата со одиграни преку 500 првенствени натпревари. Еден е од ретките играчи кој целата кариера ја поминал во еден клуб.
Репрезентативна кариера
Санчис настапувал за младите селекции на Шпанија под 18 и под 21 година. Своето деби за сениорската репрезентација го имал на 12 ноември 1986, против Романија. Вкупно во кариерата одиграл 48 натпревари за Шпанија и постигнал еден гол. Неговиот последен натпревар во националниот дрес го имал на 11 март 1992 против САД.
1829 во архитектурата
1829 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Легал де Кермер
Легал де Кермер (француски:De Kermur Sire de Legal) (роден во во Бретања - починал во 1792) бил француски шахист. Тој бил учител на Франсоа-Андре Даникан Филидор. Давајќи му првенство на својот ученик, до крајот на својот живот, Легал останал втор најдобар шахист во Париз.
Околу 1750, Легал де Кермер во партијата против Сен Брие, одиграна во Париз, победил со познатиот мат кој останал во шаховската историја, во негова чест наречен Легалов мат.
Анархизам во Турција
Анархизмот во Турција се развил релативно касно во однос на другите европски држави, односно во текот на 80-тите години на 20 век. Како причина за слабоста на анархизмот во Турција се смета силното влијание на кемализмот, односно широко распространетото мислење во Турција дека државата претставува главен агенс за модернизација на турското општество. Таквото мислење сè до 1980 го делеле и радикалните левичари, кои алтернативата на кемализмот ја виделе во марксизмот.
Арпаџик (село)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 46 километри источно од градот Драма и на 8 километри источно од Општина Бук. Селото се наоѓа на десниот брег од реката Места. Селото се наоѓа на надморска височина од 180 метри.
Историја
Селото Арпаџик во текот на XIX век се наоѓало во составот на Отоманското Царство.
Според грчката статистика од 1913 година во селото живееле 123 жители Во 1920 година во селото биле регистрирани 111 жители. Според договорот од Лозана потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција во 1923 година, муслиманското население било принудено да ги напушти своите домови, додека не негово место било населено грчко население од Анадолија.
Во 1927 година мето на селото било променето во Стерна.
Демографија
До 1928 година во Арпаџик биле населени 13 грчки семејства со 60 бегалци од Турција.
Во 1928 година селото броело 112 жители, додека во 1940 година селото броело 577 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 156 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 150 жители, во 1971 година имало 70 жители, во 1981 година имало 50 жители, додека во 1991 година имало 53 жители. Денеска, населението на селото е 36 жител според пописот од 2001 година.
.eg
.eg — највисок семрежен домен на Египет. Со доменот управува Египетската универзитетска мрежа.
Куковите Острови на Олимписките игри
Спортистите од Куковите Острови имаат учествувано на 6 Летни олимписки игри (1988-2008), а на зимските ниту еднаш.
До 2009, спортистите од Куковите Острови немаат немаат освоено медали на Олимписките игри.
Куковите Острови се единствената од трите зависни територии во рамките на Нов Зеланд, којашто учествувала на Олимписките игри. Ниуе и Токелау сè уште немаат учествувано.
Знаење (филм)
Знаење (англиски: Knowing) е американски научна фантастика – филм од 2009 год. Алекс Пројас докажаниот холивудски режисер со египетско потекло беше избран за режисер на овој научно фантастичен акциски трилер. Сценариото го напиша Роберт Даглас Пирсон а како главен во глумечката екипа се појавува Николас Кејџ.
Синопсис
Режисерот нѐ враќа 50 години наназад, во 1958 година кога се случува еден чуден настан на свечената училишна церемонија. Учениците добиваат задача да нацртаат слики кои подоцна ќе бидат сместени во временска капсула. Но една мистериозна девојка наместо да црта, пишува бројки. По педесет години група ученици ја истражуваат содржината на капсулата, а листот со бројки завршува во рацете на младиот Калеб Костлер. Неговиот татко, професорот Џон Костлер само што ќе го погледне листот ќе сфати дека тоа е енкриптирана порака со датуми и координати на сите поголеми катастрофи кои се имаат случено во изминатите 50 години, како и предвидување за голема катастрофа која допрва ќе дојде. Џон тогаш ќе се обиде да ги предупреди властите, но тие не му веруваат. Така, тој решава самиот да преземе нешто бидејќи сосема е сигурен во вистинитоста на кодираната порака.
Џон Тошак
Како играч, останал запомнат по своите настапи во ФК Ливерпул во 1970-тите години, формирајќи заедно со Кевин Киган еден од најдобрите напади.
Животопис
Тошак е роден во 1949 во Кардиф, Велс, од татко Шкот и мајка Велшанка.
Кардиф Сити
Тошак ја започнал својата фудбалска кариера играјќи во Cardiff City, потпишувајќи за нив на 16 години. Тој стана најмладиот играч на клубот кој играл во лигата откако влегол на натпреварот против Лејтон Ориент, во кој го постигнува дебитанскиот гол за победа од 3-1 на 13 ноември 1965. Првиот хет-трик го постигнал во јануари 1968 во победата од 8-0 против Ебу Вејл во Вешкиот Куп.
Ливерпул
После четири години во Кардиф Сити, Тошак потпишува за ФК Ливерпул на 11 ноември 1970. Тошак дебитирал за Ливерпул 3 дена подоцна. Неговиот прв гол го постигнал недела подоцна на 21ви во Мерсисајд дербито на Енфилд.
Во Ливерпул постигнал 96 голови; бил дел од тимот кој станал шампион на Англија во 1873, 1876 и 1977, го освоил Англискиот куп во 1974 и УЕФА купот во 1973 и 1976 година.
Тренерска кариера
Џон Тошак има богата тренерска кариера, која ја започнал во тимот на Свонси Сити, но како тренер бил и во екипите Спортинг Лисабон, Реал Сосиедад, Реал Мадрид, Депортиво Ла Коруња, Бешикташ, Сент-Етјен, Катанија, Реал Мурсија, како и селектор на репрезентациите на Велс и Македонија.
Бошко Станковски
Животопис
Станковски е роден е на година во село Брусник, Битолско. Учесник е во НОБ и е носител на Партизанска споменица 1941. Бил член на СКОЈ од јануари 1941 година, а член на КПЈ - од ноември 1943 година.
Бил член на Секретаријатот на Републичкиот совет на Сојузот на синдикатите на Македонија, секретар на Извршниот комитет на ЦК на СКМ, претседател на Републичката конференција на ССРНМ, член на Претседателството на ЦК на СКМ. На Осмиот конгрес на СКЈ бил избран за член на СК на СКЈ.
Уште како млад, Станковски бил вклучен во активностите на Народноослободителниот младински сојуз, поради што бил избран за член на Секретаријатот на Главниот одбор на НОМС, а подоцна бил избран за претседател на Главниот одбор. Од 1947 до 1948 година е слушател на средната партиска школа на ЦК СКМ, а потоа во 1951/1952 година бил наставник и заменик на директорот на таа школа. Во учебната 1952/1953 и 1953/1954 година студира на Институтот за општествени науки во Белград. Од 1960 до 1962 година е именуван за раководител на Марксистичкиот центар на ЦК СКМ.
На 28 април 1982 година е избран за претседател на Собранието на Социјалистичка Република Македонија. Оваа функција ја извршува до 28 април 1984 година. Трагично го загубил животот на 13 март 1987 година.
За повеќегодишната општествено-политичка активност Бошко Станковски е носител на повеќе признанија: Орден на Републиката, Орден на трудот со црвено знаме, Орден братство и единство со сребрен и со златен венец и Орден за храброст. Има добиено и неколку одликувања од странство.