cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1364 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4144 и 4145 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3386 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2396 и 2397 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 611 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1364 година се протега во 1272 и 1273, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1332 и 1333 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 821 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2046 и 2045 исламска година пред хиџра.
Откритија
1364 av. J.-C.
Даме (Бранденбург)
Даме (Dahme или Даме/Марк) — град во округот Телтов-Флеминг, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на истоимената река, 30 километри југоисточно од Лукенвалде и 38 километри западно од Либенау.
Within Temptation
Within Temptation — името на холандската метал/рок група формирана во 1996 година од вокалиистот Шарон ден Адел и гитаристот Роберт Вестерхолд. Нивната музика е опишана како симфониски метал,, додека нивниот поранешен материјал, како Enter е готик метал Во интервју Ден Адел дека бендот се сметал себеси како симфониски рок бенд со различни влијанија. Подоцна во интервју за 3VOOR12, Шарон рекол дека „се сметаме како симфониски рок бенд ... ние не сме готик рок бенд“.
Мајкл Адамс
Мајкл Адамс (роден на 17 ноември 1971 во Труро, Англија) е англиски шаховски велемајстор. Највисокиот ранг досега го постигна во периодот од октомври 2002 до окотмври 2002, кога неколкупати беше 4. шахист во светот според рејтинг списокот на ФИДЕ, а неговиот најголем рејтинг е 2755 бода на рејтинг листата објавена во јули.
Во текот на 1990-тите, Адамс оствари забележителни резултати на турнирите на кандидатите за светски првак во шах. Така, во 1997, 1999 и 2000 година, тој учествуваше во полуфиналето. Во 2004 година, тој играше во мечот за светски првак според ФИДЕ против Рустам Касимџанов, но загуби. Адамс има остварено и забележителни резултати, играјќи на големите тимски натпреварувања како дел од шаховската репрезентација на Англија, меѓу кои се поединечното трето место на прва табла и бронзениот медал на Шаховската олимпијада 2004, како и златниот медал на прва табла на европското првенство во 2001 година. Тој беше двапати дел од победничката репрезентација на Англија на европските првенства (1992 и 1997).
Рана кариера
Во 1989 година, Адамс победил на шаховското првенство на Велика Британија, а истиот успех го постигнал и во 1997 година, кога завршил на делба на првото место, заедно со Метју Сендлер, по што повеќе не заиграл на првенството. Во овој период, тој исто така победил на првенствата на Велика Британија во брзопотезен шах во 1995, 1996 и 1999 година.
Кандидат за светски првак
Во својата кариера, Адамс има учествувано на голем број на турнири за светски првак.
На турнирот за одредување на предизвикувачи за класичното светско првенство во 1995 година, кој се одржа во Гронинген во 1993 година, Адамс заврши на делба на првото место, заедно со Вишванатан Ананд. Со овој успех, тој обезбеди учество на турнирот на кандидатите, на кој тој го победи Сергеј Тивјаков во четвртфиналето, но загуби од Ананд во полуфиналето.
Адамс, исто така учествуваше и на турнирот на кандидатите за светското првенство во шах во 1996 година, на кој загуби уште во првиот круг, против Борис Гелфанд.
Во 1997 година, тој учествуваше на светското првенство, кое за првпат беше голем елиминациски турнир, чиј победник требаше да одигра против актуелниот светски првак, Анатолиј Карпов. На турнирот учествуваа голем број на врвни светски шахисти, меѓу кои Адамс со победите против Тамаз Гиоргадзе, Сергеј Тивјаков, Петар Свидлер, Лоек ван Вели и Најџел Шорт обезбеди учество во завршниот круг, каде повторно се соочи со Вишванатан Ананд. Сите четири партии во мечот завршија со резултат реми, по што се одиграа брзопотезни партии, по кои резултат повторно беше изедначен, за Ананд конечно да победи во мечот, со победата во т.н. „армагедон“ партија.
На 1светското првенство во 1999, Адамс повторно обезбеди учество во полуфиналето и повторно загуби, но овој пат против Владими Акопјан.
Во 2000, Адамс уште еднаш учествуваше во полуфиналето на светското првенство во шах, во коешто загуби од идниот првак Ананд.
Во 2002, Адамс загуби во осминафиналето против Петар Свидлер.
Најблиску до титулата, Адамс беше во 2004 година, кога по победите против Хусеин Асабри, Карен Асријан, Хишем Хамдучи, Хикару Накамура, Владимир Акопјан и Тејмур Раџабов, обезбеди учество во финалето против Рустам Касимџанов. По шесте одиграни партии со нормално мерење на времето, резултатот беше израмнет, 3-3, по што следуваа брзопотезни партии, во кои Касимџанов беше поуспешен, победувајќи со вкупен резултат 4½-3½.
Како вице-првак во 2004 година, Адамс беше поканет да учествува на светското првенство во 2005. Тој го заврши турнирот на делба на шестото место, со резултат 5½ од 14.
Во мај и јуни 2007, тој учествуваше на турнирот на кандидатите за одредување на учесниците на светското првенство истата година и уште во првиот круг се соочи против Алексеј Широв. По партиите со нормално мерење на времето, резултатот беше израмнет, 3-3, но Широв победи со 2½-0½ по брзопотезните партии.
Останати достигнувања
Меѓу најголемите успеси на Мајкл Адамс во 1990-тите години се вбројуваат победата во Тераса во 1991 година, делбата на првото место заедно со Камски и Карпов во Дос Херманас во 1995 година, делбата на првото место на шаховскиот турнир во Дортмунд во 1998 година, заедно со Крамник и Свидлер и победата во Дос Херманас во 1999 година.
Во август 2007, Адамс победи на петтиот Стонтоновиот спомен-турнир, остварувајќи резултат од 8½ бодови од 11 партии (6 победи и 5 реми партии). При овааа победа, тој зад севбе ги остави велемајсторите Иван Соколов и Лоек ван Вели. Турнирот се одигра во Лондон, а претставува годишен турнир кој се одржува во чест на Хауард Стонтон. Пред почетокот на турнирот, на 4 август, Мајкл се ожеи со неговата долгогодишна девојка, глумицата Тара МекГауран. Нивната свадба беше организирана во Таунтон, во близина на местото на нивното постојано живеалиште.
Во септември 2007, Адамс беше дел од репрезентацијата на Обединетото Кралство и Кина, кој се одржа во Ливерпул. Во домашната репрезентација беше и велемајсторот и поранешен предизвикувач за светски првак Најџел Шорт. Со тоа, овој настан беше првиот по пауза од 15 години, овие двајца шахисти да заиграат на британско тло. Адамс оствари резултат од 3½ бодови од 6м претрпуваји еден пораз, од велемајсторот Џанг Пенсјианг. Репрезентацијата на Обединетото Кралство го загуби мечот со резултат 20-28.
Од 4 до 13 април 2008, Адамс учествуваше и победи на вториот Реј Лопез Мастерс турнир, кој се одржа во Мерида, Шпанија, остварувајќи резултат 5½ од 7, завршувајќи половина бод пред Џенг Пенсјианг. The tournament was an eight player round-robin with an average rating of 2616 (FIDE category 15). Во август 2008, тој победи по вторпат на спомен-турнирот во чест на Хауард Стонтон со резултат 8 од 11. По оваа победа, тој заврши на делна на второто место на четвртото поединечно европско првенство, кое се одржа во Ливерпул, остварубајќи успешност 7½ од 10, колку што имаа на истото место и Виктор Лузничка и Најџел Шорт, а веднаш зад победникот Јан Верле, ко оствари 8 од 10.
Мечот против Хидра
За време на мечот, Хидра се наоѓаше во Абу Даби и се состоеше од 64 компјутерски системи, со обработувачи од моделот Ксеон на Intel, секој со моќ 3,06 гигахерци. Конструкторите на компјутерот изјавиле дека истиот може да пресметува над 200 милиони позиции во секунда, а во завршницата може да пресметува 40 потези однапред.
Адамс го загуби мечот, ремизирајќи само во втората партија. Конечниот резултат беше 5½-½ за Хидра.
Ајнару (општина)
Ајнару (португалски: Município Ainaro, тетум: Munisípiu Ainaru) е една од 13-те општини на Источен Тимор, во југозападниот дел на земјата. Има население од 63 136 жители (попис 2015 година) и површина од 804 км². Нејзин главен град е градот Ајнару, мал планински град.
Етимологија
Зборот Ainaro е португалска апроксимација на локалниот збор Ainaru на тетумскиот јазик, што значи „високо дрво“.
Историја
Ајнару имаше важна улога за време на бруталната индонезиска окупација на Источен Тимор, обезбедувајќи засолниште за герилската армија на отпорот на Источен Тимор. Поранешниот герилски лидер и сегашен претседател, Xанана Гусмао, помина многу години насочувајќи го отпорот од Ајнару.
Географија
Ајнару има големо изобилство на реки и плоден терен за земјоделство. Има крајбрежна област, на Тиморското Море, но исто така и планински зони, вклучително и највисоката точка во Источен Тимор, планината Рамелау (2.960 м), позната и како Татамаилау, која се наоѓа во близина на границата со Ермера.
Границите на општината се идентични со истите во португалскиот Тимор. Општината се граничи со Ајлеу на север, Мануфахи на југ, Кова Лима на југозапад, Бобонару на запад и Ермера на северозапад.
Јазици
Покрај официјалните јазици, тетумски и португалски јазик, голем број жители на Ајнаро зборуваат малезиски-полинезиски јазик Мамбаи.
Религија
Жителите се најмногу католици, но има и значителен број на протестанти и муслимани кои живеат заедно.
NGC 4969/2
NGC 4969/2 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4969/2 се споменува и како MCG 2-33-55, CGCG 72-4.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1887 година од страна на Едвард Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4969/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 4969/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 7 м 3,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 38' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 4969/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 195; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 890. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 41.
Обработка на отпадни води
Обработка на отпадните води — процес на отстранување на загадувачите од отпадната вода. Вклучува физички, хемиски и биолошки процеси за отстранување на физички, хемиски и биолошки загадувачи. Целта на процесот е добивање на обработен ефлуент (отпаден поток) и цврст отпад или тиња погодни за испуштање или повторна употреба назад во животната средина. Овој материјал често е ненамерно загадуван со многу отровни органски и неоргански соединенија.
Тек на процесот
Биолошкиот третман се состои во намалување на одредените конституенти во отпадната вода до одредени посакувани вредности. Третманот на отпадната вода со микроорганизми според потребата на кислород се дели на аеробен и анаеробен. Во аеробниот третман на отпадната вода микроорганизмите во процесот на елиминација на органските материи активно го користат кислородот за оксидо-редуктивни процеси
Сепак мора да се напомени дека во светот за достигнување на регулаторните гранични вредности на ефлуентот после анаеробниот третман обично следи аеробен третман, процес кој се нарекувa полирање на излезната вода.
NGC 2523
NGC 2523 — елиптична галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2523 се споменува и како UGC 4235, MCG 10-12-77, CGCG 287-42, VV 632, 7ZW 212.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 8 м 49,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 57° 46' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 2523 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22866. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 680.
Даметал
Даметал (Dahmetal) — општина во округот Телтов-Флеминг, во Бранденбург, Германија.
Мост Галата
Мостот Галата (турски:Galata Köprüsü) е мост кој се наоѓа во Истанбул, Турција, на Златниот Рог. Мостот бил на повеќепати рушен, а за последен пат бил обновен во 1994 година.
Тој е петтиот мост во историјата кој преминувал преку познатиот канал на Босфорот, Халич, четирите претходни мостови денес не постојат, на нивното место постојат уште два моста кои се изградени во поново време.
По мостот денес поминува модерен пат со по 3 ленти во двете насоки и по една во двете насоки за пешаци.
Киша (Вешала)
Киша — археолошко наоѓалиште, т.е. некропола во тетовското село Вешала. Наоѓалиштето е сместено во близина на селото на истоименото место. Името доаѓа од албанскиот збор Kisha, што значи црква. За првпат ова наоѓалиште било отркриено во 1982 година при изградбата на локалниот пат Вешала — Бозовце. Тогаш биле откриени гробови со камени плочи со дебелина од 8 до 10 сантиметри. Бидејќи на нив немало никакви натписи, без претходно да се направат археолошки и антрополошки истражувања не можело да се потврди од кога потекнуваат и кој ги направил. При повторно проширување на истиот пат, во 2007 година, багерите на градежната фирма наишле на камени плочи и скелети. Поради немање на финансиски средства, Музејот на тетовскиот крај не бил во можност да врши понатамошни испитувања. Камените гробови се од типот циста и се направени од неклесани камени плочи кои се наредени во редови.
Јосиф Вринга
Joseph Bringas — важен византиски евнух службеник во периодот на владеењето на Константин VII (945–959) и царот Роман II (959–963), кад служел како главен советник и регент. идејќи неуспешн се спротивставил на доаѓањето на власт на Никифор II во 963 година, тој бил протеран во манастир, каде починал во 965 година.
Животопис
Современикот историчар Лав Ѓаконот запишал дека Вринга потекнува од Пафлагонија. Тој постепено се изигнувал во царската служба до ранкот на патрикиј и дворското место препозит. Царот Константин VII го назначил првично како сакеларииј а подоцна и како друнгариј (адмирал) на царската флота, позиција која ја имал во периодот кога починал царот. Кога синот на царот Константин VII, Роман, седнал на престолот, тој го назначил Вринга за негов паракоимомен. Младиот византиски цар сакал да го минува времето во лов, и поголемиот дел од државните работи му ги препуштил на Вринга. Во ова својство, Вринга разоткрил заговор против Роман предводен од група на благородници поврзани со магистратот Василиј Петеин. Заговорниците биле уапсени, измачуани и протерани, но повеќето од нив, со исклучок на Петеин, биле повикани наад.
Кога царрот Роман II починал ненадејно на 15 март 963 година, оставајчи ги синовите Василиј II и Константин VIII (пет и две или три години), го поставил Вринга како де факто владетел на државата, иако според традицијата, царицата Теофано била назначена за регент. Теофано не му верувала на Вринга, сепак, моќниот паракоимомен имал и други непријатели: неговиот претходник и соперник, Василиј Лакапин, и успешниот и нашироко познат војсководец Никифор Фока, кој штотуку се вратил од неговото освојување на Критскиот емират и успешните грабежи на Киликија и Сирија, што довео до грабеж и на главниот град на Хамданидите, Алеп.
Фока го посетил главниот град и го прославил својот триумф во април 963 година, но го обвинил Вринга дека заговара против него, и побарал заштита во Аја Софија. Таму тој ја стекнал поддршката на Цариградскиот патријарх, Полиевкт, и со негова поддршка бил повторно поставен за војсководец на истокот, и покрај противењата на Вринга. Вринга се обратил до Маријан Аргир, војсководец на западот, и му го понудил византискиот престол.Во исто време, му пишал на стратегот на Анадолија Јован I, внукот на Фока и еден од најважните генерали, нудејќи му го местото на Фока. Наместо тоа, Цимискиј му го покажал писмото на Фока и го бнатерал да дејствува. Војската на Фока го прогласила за цар на 2 јули 963 година, по што се упатил кон Цариград. Во главниот град, донел војска, ги запленил сите бродови за да спречи преминување на Босфор од страна на бунтовниците, дури и го земал како заложник таткото на Никифор, Варда Фока. Сепак населението во градот, го поддржало бунтот, и како што наближувале бунтовниците, се кренале против Вринговата армија, поддржани од патријархот и Василиј Лакапин, кои наводно вооружиле 3.000 нивни поддржувачи и ги пратиле да се борат.
Судирите на улиците траеле три дена, и на крајот, победиле поддржувачите на Фока. Вринга бил приморан да пребегне во Аја Софија барајќи заштита, дидека пак Василиј Лакапин го певзел местото паракоимомен и го пречекал Никиор ока во градот, каде бил крунисан за цар на 16 август. Вринга првично бил протеран во Пафлагонија, и подоцна во аскетскиот манастир во Питија близу Никомедија, каде починал во 965 година.
Американска Самоа на Летните олимписки игри 2004
Американска Самоа се натпреварувала на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција од 13 до 29 август 2004 година.
Атлетика
Американските спортисти од Самоа имале постигнато квалификациски стандарди во следните атлетски настани (најмногу до 3 спортисти на секоја од настаните во „А“ Стандард, и 1 во „Б“ Стандард).
319
319 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 319 година од новата ера, 319. од првиот милениум, 19. од IV век и последна од 310-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5827 и 5828 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5069 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4079 и 4080 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1072.
Дакиски јазик
Дакискиoт јазик е јазик кој спаѓал во групата на индоевропските јазици, и бил зборуван од страна на древните Даки. И покрај тоа што до ден денеска сѐ уште нема пронајдено ниту еден документ со дакиски јазик, се претпоставува дека овој јазик бил многу сличен со тракискиот јазик или бил негов дијалект. Од друга страна пак се претпоставува дека дакискиот јазик бил многу сличен и на латинскиот јазик.
319
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 319 година се протега во 2955 и 2956, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3015 и 3016 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 862. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 312 и 311 година пред хиџра.
NGC 7292
NGC 7292 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7292 се споменува и како UGC 12048, MCG 5-53-3, CGCG 495-3, IRAS 22261+3002, KARA 967, KAZ 290.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1872 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 28 м 25,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 17' 35"". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 7292 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68941. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2734. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1174.
Охајо
Охајо е сојузна држава од САД. Се наоѓа во североисточниот дел од земјата и има излез на езерото Ири. Главен град е Колумбус, додека поголеми се Кливленд, Синсинати и Дејтон.
Од македонска гледна точка, од интерес е тоа што во Охајо има град кој се вика Македонија.
Стив Возњак
Стивен Возњак пораснал во предградие на долината Санта Клара, Калифорнија (областа сега позната како Силициумската Долина), каде што неговиот татко бил инженер за Локид, а мајка му претседател на женскиот клуб на републиканците. Веќе Долината Санта Клара била технолошки центар, чиј раст бил забрзан од Спутник, првиот сателит што бил испратен во орбитата, од страна на Советскиот Сојуз.
Возњак бил заинтересиран за електроника дури и како дете. Тој направил многу домашни уреди, вклучувајќи волтметар, аматерски радио оператор, калкулатор и игри. Тој бил многу паметен, но училиштето му било досадно. Тој отишол на Универзитетот во Колорадо за подоцна да го напушти, а потоа отишол на Универзитетот во Калифорнија во 1971 година, но и овој универзитет го напуштил и се вратил во Хјулит Пакард.
Почетоци на Епл
Возњак го сретнал Стив Џобс кога нивниот заеднички пријател од средно училиште Бил Фернандес ги запознал еден со друг. Во 1970 година тие двајца станале пријатели кога Стив Џобс работел за време на летото во Хјулит Пакард каде Возњак работел на мејнфрејм компјутер. Според автобиографијата на Возњак, Џобс имал идеја компјутерот да се продава како целосно составени од интегрални кола. Возњак, во прво време скептичен, подоцна бил убеден од Џобс дека дури ако и не бидат успешни барем ќе можат да им кажат на внуците дека имале своја компанија. Заедно тие продале некои од работите кои ги поседувале (како што е научениот калкулатор на Возњак и Фолксваген комбето на Џобс), од кои добиле $ 1300, и почнале да ги составуваат првите прототипови во спалната соба на Џобс, а подоцна (кога им снемало простор) и во гаражата на Џобс. Станот на Возњак во Сан Хозе бил исполнет со монитори, електронски уреди и некои компјутерски игри кои Возњак ги развивал.
Веќе во 1971 година, една година по уписот, Возњак се повлекол од Универзитетот во Калифорнија, Беркли и го развил компјутерот, кој на крајот го направи познат. Самиот тој го дизајнирал хардверот, електронските кола и оперативен систем за Епл I. Со дизајнот на Епл I, тој и Џобс работеле напорно за да ги импресионираат другите членови на Пало Алто-заснованиот Компјутерски Клуб, локална група на хобисти од областа на електрониката кои биле многу заинтересирани за компјутери, еден од неколкуте клучни центри кои ја создале ерата на домашно хоби, суштински создајќи ја микрокомпјутерската индустрија во текот на неколку години.
На 1 април 1976 година, Џобс и Возњак го формирале Епл Компјутер. Возњак се откажал од својата работа во Хјулит Пакард и станал потпретседател задолжен за истражување и развој на Епл. Нивниот прв производ, Епл I компјутер, е сличен на Алтаир 8800, првиот комерцијално достапен микрокомпјутер, освен што немал можност за внатрешни картички за експанзија. Со додавање на овие картички, Алтаир можел да сеповрзе на компјутерски терминал и може да биде програмиран во BASIC. Епл I бил машина наменета за хобисти, микрообработувач од $ 25 (MOS 6502) на единечно коло со 256 бајти ROM меморија, 4K или 8K бајти на RAM меморија и дисплеј контролер кој прикажувал 40 карактери по 24 реда. Му недостасувало снабдување со електрична енергија, тастатура, или дисплеј, кои морале да бидат обезбедени од страна на корисникот. Почетната цена на Епл I била $ 666. (Возњак подоцна изјави дека не знае за односот меѓу цената и перформансите на ѕверот, исто така и „Дојдов до таа цена затоа што сакам да повторувам цифри.“) Џобс и Возњак ги продаваle своите први педесет системи на Пол Терел, кој отворал нова компјутерска продавница, наречен Бајт Продавница, во Маунтин Вју, Калифорнија.
Вработување во Епл
Возњак не се вратил веднаш во Епл откако закрепнал од несреќата. Наместо тоа, тој се оженил со Кендис Кларк и се врати во Беркли под името „Роки Кларк„ (Роки Ракун беше името на неговото куче и Кларк моминско презиме на неговата сопруга), конечно стигнува до својата последна година од додипломски студии во 1986 година. Во мај 1982 година и 1983 година, Возњак, исто така, спонзорирал два американски фестивали за да ги прослават развојот на технологиите.
Во 1983 се вратил на развојот на производ во Епл, не барајќи повеќе од улога на еден инженер и мотивациски фактор за работната сила на Епл. Возњак трајно го заврши своето работење со полно работно време во Епл на 6 февруари 1987, 12 години, откако ја создаде компанија. Тој и натаму останува еден вработен и добива мала симболична плата. Тој исто така е акционер на Епл. Тој исто така одржува врски со Стив Џобс сè до смртта на Џобс во октомври 2011 година, иако во 2006 година Возњак изјави дека тој и Џобс не биле блиски пријатели.
Почести и награди
Во 1979 година, на Возњак му била доделена Грејс Хопер Мареј награда. Во 1985 година, Возњак го добил Националниот медал за технологија (со Стив Џобс) од американскиот претседател Роналд Реган. Во декември 1989 година, тој почесно добил диплома за доктор по Инженерство од Универзитетот на Колорадо во Болдер, каде што студирал во доцните шеесеттите години. Подоцна тој донираше средства за создавање на „Воз лаб„ на Универзитетот на Колорадо во Болдер. Во 1997 година, тој беше прогласен за соработник на музејот за компјутерска историја. Возњак бил клучен фактор и добротвор на Дискавери Музејот на децата на Сан Хозе;. Улицата пред музејот била преименуван во Woz Way во негова чест.
Во септември 2000 година, Возњак бил примен во Салата на Славните Национални Пронаоѓачи, во 2001 година тој бил награден со седмата Хајнц награда за технологија, економија и вработување која се доделува секоја година. Асоцијацијата на Американски Хуманисти му ја додели наградата за наука Исак Асимов во 2011 година.
Во декември 2005 година, Возњак станал Почесен Доктор по Инженерство на Универзитетот Кетеринг. Исто така, почесно добил докторска титула од Државниот универзитет Северна Каролина. Во мај 2011 година, Возњак почесно добил докторска титула и од државниот универзитет Мичиген.
На Стивен Возњак му се доделени почесни докторски титули по инженерство на следните Универзитети:
Атразин
Атразинот во минатото во голема мерка се користел како хербицид. Поради неговите штетни влијанија врз здравјето не само на човекот туку и на некои други животни неговата употреба е забранета во Европската Унија. Во САД сѐ уште во голема мерка се користи како хербицид
Црква „Св. Никола“ - Степанци
Свети Никола — главна селска црква во селото Степанци.
Црквата се наоѓа веднаш на самиот влез во селото, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
Галерија
Внатрешноста на црквата
Среднобанатски Округ
Среднобанатски Округ (Средњобанатски округ; Közép-bánsági körzet) — еден од седумте административни окрузи на автономната покраина Војводина, Србија. Се наоѓа во географскиот регион Банат. Според резултатите од пописот од 2011 година, има население од 186.851 жители. Административен центар е градот Зрењанин.
Име
На српски, округот е познат како Средњобанатски округ, на хрватски како Srednjobanatski okrug , на унгарски како Közép-bánsági körzet, на словачки како Sredobanátsky okres, на романски како Districtul Banatul Central и на русински Стредобанатски окрух.
Општини
Округот го опфаќа градот Зрењанин и следните општини:
Население
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, Среднобанатскиот Округ има 187.667 жители.
Етнички групи
Етничкиот состав на Среднобанатскиот Округ е следниот:
Цркви
Има многу градби кои се истакнуваат по својата убавина: Православната црква Успение од 1746 година, Римокатоличката црква во Арач од 13 век и Римокатоличката катедрала од 1868 година и Реформаторската црква од 1891 година.
Наводи
Забелешка: Сите официјални материјали направени од Владата на Србија се јавни со закон. Информациите се преземени од официјалната веб-страница .
Меѓународен радиоаматерски сојуз
Меѓународен радиоаматерски сојуз — меѓународна конфедерација на национални радио-аматерски организации што овозможува форум за заеднички теми од интерес и колективно ги претставува работите на Меѓународната унија за телекомуникации. По неформалната средба во 1924 година со претставници од Франција, Велика Британија, Белгија, Швајцарија, Италија, Шпанија, Луксембург, Канада и САД, беше формулиран план да се одржи Меѓународен аматерски конгрес во Париз, Франција во април 1925 година. Овој Конгрес се одржа со цел да се основа меѓународна радио-аматерска организација. На Конгресот присуствуваа претставници на 23 земји од Европа, Америка и Азија. Устав за IARU беше донесен на 17 април, а формирањето на Меѓународниот радиоаматерски сојуз беше ратификувана на 18 април 1925 година. Во тековната ера, ова е датумот (18 април) на кој се слави Денот на радио-аматерството. <references group="Amateur Radio day" /> Протоколот на конгресот беше напишан на англиски, француски и есперанто јазик.
Од ноември 2019 година, Меѓународиот радиоаматерски сојуз е составен од 172 национални друштва-членки.
Управа
Сојузот има избран претседател и заменик-претседател, назначен секретар и други службени лица (вклучително и регионални претставници) кои формираат Управен совет. Овие носители функција во моментов се Тимоти Елам (Канада), претседател; Оле Гарпестад (Норвешка), Потпретседател и Род Стафорд (САД), секретар.
Регионална организација
Меѓународниот радиоаматерски сојуз е организиран во три региони, именувани Регион 1, Регион 2 и Регион 3. Овие региони одговараат на регулаторните региони што ги користи Меѓународната унија за телекомуникации. Секој регион има Извршен комитет, обично составен од претседател, потпретседател, секретар, благајник и неколку директори. Овие регионални офицери ги избираат претставници од здруженијата членки на тригодишни регионални конференции. Координаторите можат да бидат назначени од страна на Извршниот комитет на нивниот регион за поддршка на одредени области во регионот, или за промовирање на одредени радиоamaterski активности во регионот.
QSL картичка
QSL картичката го добила своето име од Q-кодот "QSL". Пораката со код AQ може да се залага за изјава или прашање (кога кодот е проследен со знак за прашалник). Во овој случај, "QSL?" (забележете го прашалникот) значи "Дали го потврдувате приемот на мојот пренос?" додека "QSL" (без знак на прашалник) значи "потврдувам прием на вашиот пренос." .
IC 1362
IC 1362 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 14 м 52,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 51' 10"".
Други поделби
Проучување на IC 1362 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1442333.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Ајде провикнал се Иљо Малешевски
„Ајде провикнал се Иљо Малешевски“ — македонска народна песна, напишана од непознат автор во преродбениот период или во периодот меѓу двете светски војни. Песната е посветена на Дедо Иљо Малешевски, еден од главните предводници на Македонското востание кое се раширило низ североисточниот дел на Македонија во 1878-1879 година од страна на македонскиот народ. Песната исто така говори за тоа како Иљо Малешевски ги повикува Македонците за да ги снабди со оружје, за да се борат против османлиската власт, и да дојде до ослободување на Македонија. Песната има ајдутски карактер.
Одлики
Песната е во изворен 7/8 такт.
Текст
Ајде провикнал се
Иљо Малешевски,
Иљо Малешевски
Иљо војводата.
Кој си нема пушка
тука нека дојде,
тука нека дојде
пушка да му дадам.
Кој си нема сабја
сабја да му дадам.
Малешево да иде
с' душман да се бие
душман да истера.
Душман да истера
од нашата земја,
од нашата земја
од Македонија.
1728
1728 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1728 година од новата ера, 728. од вториот милениум, 28. од XVIII век и деветта од 1720-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7236 и 7237 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6478 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5488 и 5489 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2481.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1728 година се протега во 4364 и 4365, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4424 и 4425 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2271. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1140 и 1141 исламска година.
NGC 4970
NGC 4970 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4970 се споменува и како IC 4196, ESO 508-9, MCG -4-31-33.
Откривање
Објектот е откриен на 26 март 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4970 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4970 има привидни димензии од 1,8' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 7 м 33,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 0' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
1365 п.н.е.
1365 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1365. година пред новата ера, 365. од вториот милениум п.н.е., 65. од 14 век п.н.е. и шеста од 1360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4143 и 4144 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3385 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2395 и 2396 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 612 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1365 година се протега во 1271 и 1272, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1331 и 1332 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 822 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2047 и 2046 исламска година пред хиџра.
Илов (Бранденбург)
Илов (Ihlow) — општина во округот Телтов-Флеминг, во Бранденбург, Германија.
ФК Борец (Вапила)
ФК Борец е име на поранешен фудбалски клуб од охридското село Вапила, првак на Општинската фудбалска лига - Охрид 2008/2009 год. Во натпреварувачката 2009 / 2010 г. се натпреварувал во Трета лига Југозападен Регион, но од месец декември го променува  името во ФК Охрид Лоте  со седиште во Охрид. На крајот од сезоната го освојува првото место и сега се натпреварува во Втората МФЛ. Клубот бил оформен на 14 август 1976 година под името ФК Младост на кој прв претседател бил Ацо Паскоски. Но на 4 јули 1981, по дисквалификацијата клубот е реоформен но под ново име - ФК Борец.
Гинисов рекорд
Екипата на Фк Младост играше три сезони а на 24 јуни 1979 година неславно заврши со Гинисовиот рекорд 134 - 1 во корист на ФК Илинден 1903 од селото Велгошти, по што клубот е и дисквалификуван.
Трсје
Трсје (Τρίβουνο, Тривуно; до 1927 г. Τύρσια, Тирсија ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Ова е наполно македонско село кое во 2011 г. е забележано без ниеден траен жител, но не е отпишано.
Географија и местоположба
Селото Трсје се наоѓа на 15 километри југозападно од градот Лерин, сместено на надморска височина од 1260 метри. Со царска наредба до 1918 година, Трсје претставувало самостојна општина во Леринската околина со атар кој опфаќал површина од 29 квадратни километри. Во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 година, македонскиот револуционер Ѓорче Петров за Трсје дава многу опширен и детален опис во кој меѓу другото за географијата, местоположбата и природните одлики на околината запишал дека селото Трсје се наоѓа 4 часа на југозапад од Лерин. Тоа е расположено под високиот врв Рунѕел во аголот на една долина којашто има правец од север кон југ и којашто се образува од големата планинска верига кај Вич и од еден разгранок од таа верига којшто се одделува од нејзината западна страна и се протега во јужен правец. Долината е долга близу 3 часа и завршува над с. Поздивишта. Широка е 5 минути. Долината е длабока, а околните планини се високи и обраснати со густа букова гора. Источната преграда е стрмна како карпа, тешко проодна и на места обрасната со дабова и букова шума, а западната – закосена и лесно проодна. Северниот крај на долината со врвот Рунѕел стрмно и високо се издигнува над селото. Тука планинскиот венец лачно испушта 5 разграноци, од коишто едниот е Вич. Трсје граничи со селата Писодери, Арменско (од север), Неред, Турје (од исток), Статица (од југ и запад). Атарот му е многу голем и во него влегува и широкиот синор на старото раселено село Калуѓерица коешто се наоѓало на североисток од селото и на еден час на запад од Лерин. Трсјанската Река извира од Рунѕел. Додека да пристигне до селото на дваесетина места прави водопади високи по еден метар. Од селото станува поголема, а од с.С татица до с. Кономлади каде што се соединува со Турјанската тече сосема рамно. Над селото по неа има три воденици. Патот од Лерин за Трсје започнува веднаш стрмно да се искачува по северната падина на Кула. После еден час излегува на една голема, зарамнета и широка тумба од Кула и патот станува полесен во продолжение од ¼ час.
Историја
На основа на податоците од записите на Ѓорче Петров повеќето куќи во Трсје биле покриени со слама, а бројот на сите куќи изнесувал 150 со 900 жители Македонци. Од вкупниот број 40 куќи биле под духовенството на Грчката митрополија, а останатите под духовенството на Егзархијата. Некогаш селото било ¼ час понајуг од сегашното место. Старото место сега го нарекуваат Старо Трсје. Таму и сега постојат гробишта. Селото се преместило по желба на тогашниот ага на селото. Сега селото е рајатско – самостојно. Во време на црковното прашање тоа играло важна улога во околните места и Костурско. Таму во борбата со владиците се истакнал светогорскиот монах отец Герасим Калуѓерот, родум трсјанец, кој починал во 1890 година. Пред 30 години тука постоело бугарско училиште во кое оделе да се учат на словенска книга мнозина од околните села. Во селото има една црква во која по распоред богослужат и егзархисти и гркомани. Изградена е пред 30 години од покојниот Герасим. Иконите во неа се нацртани од прилепскиот живописец Адамче Најдов и се напишани со црковнословенски натписи. Раскажуваат дека кога дошло време да се испишуваат иконите на новата црква, монахот како стопан на црквата ги избркал дојдените јанински живописци и сам отишол во Прилеп да донесе Македонци живописци. Кога костурскиот владика дошол да ја освети црквата од напред рекол да ги избришат црковнословенските натписи, но бестрашниот Герасим му кажал дека не само што нема да ги избрише натписите, туку ќе донесе и словенски книги за богослужба. Владиката ги познавал родољубието и бестрашливоста на отец Герасим и ја осветил црквата со црковнословенските натписи на иконите. Во своите статистики од 1900 година К’нчов го споменува селото со 960 жители, а Милоевиќ со 100 македонски куќи. Селото Трсје многу настрадало за време на Граѓанската војна во Грција во која извесен број жители загинале, а 37 семејства и поголем број поединци побарале засолниште во Македонија и источноевропските земји.