cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Киднапирање на невеста во Казахстан
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://u.osu.edu/osuhtblog/2018/03/05/bride-abductions-in-kazakhstan-and-human-trafficking-discourse-tradition-vs-moral-acuity/
Винчестер
Винчестер (англиски: Winchester) — град во Англија, административен центар на грофовијата Хемпшир, и е неметрополински округ (боро) со статус на град (сити). Градот се наоѓа на 97 км југозападно од Лондон и на 19 км од брегот на Ла Манш и пристанишниот град Саутемптон, кој е најблизок негов град. На пописот во 2011 година, Винчестер имал население од 45.184 жители. Пошироката област Сити оф Винчестер, која ги опфаќа и градовите Алресфорд и Бишопс Волтам, има население од 116.595 жители.
Историја
Винчестер бил првиот главен град на Англија. Бил голем град во времето на Римското Царство познат под името Вента Белгарум, а пред тоа во железното време бил опидум. Кралот Алфред Велики во IX век го прогласил за главен град на кралството Весекс. Кнут Велики го прогласил Винчестер за главен град на цела Англија. Винчестер останал најважен град во Англија до освојувањето на Норманите во единаесеттиот век.
За време на владеењето на Алфред Велики започнала изградбата на Винчестерската катедрала а неа ја доизградиле Норманите.
Катедрала
Винчестерската катедрала е изградена во 1079 година и е најдолгата готска катедрала во Европа. Во нејзиниот двор се погребани многу Епископи од Винчестер (меѓу кои и Вилијам од Вајкем), англосаксонски монарси (како Егберт од Весекс) и подоцнежни монарси како Кнут и Вилијам Руфус. Во минатото бил важен центар за аџилак затоа што таму се наоѓале моштите на Свети Свитун.
Замокот и палатата Волвси
Замокот Волвси е норманска бискупска палата, која датира од 1110 година, но на нејзино место претходно се наоѓала друга саксонска градба. Била зајакната од страна на Хенри де Блоа во времето на беззаконие додека на власт бил неговиот брат, кралот Стефан. Во 16 век, кралицата Марија Тјудор и шпанскиот крал Филип II го посетиле замокот непосредно пред нивната венчавка во катедралата. Замокот денес е руина.
Други градби
Болницата на Светиот Крст се наоѓа надвор од централното градско јадро, и е основана од Хенрик Блоа во 1130 година.
Градскиот музеј содржи многу податоци од историјата на Винчестер. Ова бил еден од првите наменски музеи изградени надвор од Лондон.Во музејот има галерија на римскиот град Вента Булгарум.
Винчестерскиот колеџ е јавно училиште, основано од епископот Вилијам од Вајкем. Служело за воспитување на сиромашни деца.
HD 186901
HD 186901 (BD + 35 3786, SAO 68805, HR 7529) — ѕвезда со привидна величина од 6.43, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:45:39,6 и деклинација +36°05′28″
Народноослободителна војска на Македонија
Во текот на војната во македонската војска биле формирани 24 пешадиски бригади, шест артилериски, четири инженериски, една автомобилска и една коњаничка бригада. Од овие бригади формирани се седум дивизии, а подоцна и 8-та дивизија на КНОЈ, како и три корпуси. Бројната состојба на НОВМ во декември 1944 изнесувала околу 66.000 борци, во март 1945 година 83.814, а по капитулацијата на Нацистичка Германија на 9 мај 1945 година НОВМ имала околу 110.000 борци.
Историја
Војската била предводена од Главен штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Македонија, на чело со Михајло Апостолски.
Број и состав на Народноослободителната војска на Македонија
Хронолошкиот број на НОВМ во текот на годините :
Османлиска кујна
Јасно е дека отоманските кујни биле унифицирани и рафинирани во царскиот Истанбул, но крајно потекло на многу нејзини составни делови се веројатно персиски, како што е потврдено од големиот број на персиски заемски зборови на османлиско турски за кулинарска терминологија. Сепак, според Берт Фрагер: "Станува збор само за шпекулации дали потеклото на ова империјално кулинарско наследство треба да се проследи до времето на Стара Грција, византиското наследство или туркиската и арапската нација, не заборавајќи на феникиските традиции; денес може да најдете поддршка за некоја од овие тврдења во разни земји на Балканот и Блискиот Исток."
Андска кујна
Андската кујна е кујна која потекнува од старите цивилизации во Јужна Америка на планините Анди. Оваа кујна потекнува уште од првите поголеми цивилизации на Андите и се засновала на компир и јука. Се верува дека овој тип на кујна се јадела уште од 10.000 п.н.е.
Список на државни водачи во 339 година
Ова е список на државни водачи во 39 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Жилинска книга
Жилинска книга (слк: Žilinská kniha) претставува највредното писмено наследство од средниот век во Словачка, а воедно и најстариот зачуван запис на словачки јазик кој се наоѓа во денешна Словачка. Напишана е на три јазика (латински, германски и словачки јазик) во период од 1378 до 1561 година и се состои од три дела. Првиот дел е препис на Магдебуршкиот законик на германски јазик, кој во 1378 година го направил Микулаш од Луков. Вториот дел е негов препис на словачки јазик кој е создаден во 1473 година, додека третиот и најобемниот дел се имотски и приватни записи водени во континуитет од 1380 до 1524 година, и одвреме-навреме внесувани информации до 1561 година. Жилинската книга се состои од 149 листа хартија со димензии 29 - 22 сантиметри, укоричени во 15 век. Денес се наоѓа во Државниот архив во Жилина, а во 1988 година е прогласена за народен културен споменик.
Драги Тозија
Драги Тозија (роден 4 октомври 1919 во Ресен - починат 19 март 1983 во Скопје) ― македонски партизан, политичар и општественик. Во негова чест, Домот на култура во Ресен го носи неговото име и презиме.
Историја
Тој држел високи фунции во Министерството за внатрешни работи, во Културно-просветниот собор на Собранието на Македонија. Воедно бил член на Централниот комитет на Сојузот на комунисти на Македонија. Дополнително, Тозија бил во други општествени и политички организации и тела. Драги Тозија бил еден од основачите на Радио-телевизија Скопје и служел како нејзин прв генерален директор од 1964 до 1967 година. Има работено како директор на Републичкиот завод за заштита на спомениците.
Грачаница (Босна и Херцеговина)
Грачаница — град и општина во североисточниот дел на Босна и Херцеговина, како дел од Тузланскиот кантон. Според податоците од пописот во 2013 година, Грачаница има 13.400 жители.
Историја
Грачаница првпат се споменува во османлиските извори во 1528 година. Селото припаѓало на нахијата Соко, и било познат по рудникот за железо.
Првобитната населба Грачаница се наоѓала на денешнното место Драфничи. Во 1548 година Грачаница добил статус на град. Значителен развој градот доживеал во крајот на 17 век, во времето на Ахмед-паша Будимлија, кој го изградил џамија, амам и саат-кулата.
Во 18 век бил изграден и водовод. Грачаница во 1879 година имала 613 куќи и 3012 жители.
Клима
Просечната температура во јануари е 1,8 °C, а во текот на јули 23,3 °C.
Паул Гец
Паул Гец (Paul Götz; 1883-1962) — германски астроном, откривач на астероиди.
Во 1907 г. докторски труд на опсерваторијата „Хајделберг-Кенигштул“ при Хајделбершкиот универзитет. Открил вкупно 20 астероиди, од кои неколку заедно со други астрономи.
Во тоа време оваа опсерваторија била главен центар на пронаоѓањето на астероиди под водство на истакнатиот астроном Макс Волф. Тука докторските студии ги изучувале разни познати откривачи на астероиди, како што се Рејмонд Смит Дуган, Јозеф Хелфрих, Франц Кајзер, Карл Рајнмут, Емил Ернст и Алфред Борман.
Во негова чест е наречен астероидот 2278 Гец.
Надворешни врски
Откритија на Паул Гец — Астрофизички податочен систем
IC 183
IC 183 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 183 се споменува и како ESO 435-25, MCG -5-24-15, UGCA 191, FGCE 786, AM 0957-292, "little N 891".
Откривање
Објектот е откриен на 15 февруари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 183 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 183 има привидни димензии од 6,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 59 м 55,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -29° 37' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на IC 183 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28909.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Драган Бочески
Драган Бочески (роден 24 Ноември 1963 во Охрид) е македонски фудбалски тренер и поранешен професионален фудбалер, играч од средниот ред.
Играчка Кариера
Како играч, Бочески играл во ФК Железничар Сараево и ФК Вардар во Прва Југословенска Лига и во ФК Спартак Суботица и ФК Пелистер во Втора Југословенска Лига. Со ФК ПАС Јанина играл и во втората грчка лига.
Менаџерска Кариера
Подоцна Бочески ги менаџирал ФК Осогово, ФК Напредок, ФК Турново, ФК Пелистер, ФК Охрид, како и македонската репрезентација до 19 години.
Лично
Драган Бочески има потекло од с.Требеништа.
Џозеф Кемпбел
Со образование се здобива во САД (на Универзитетот Колумбија) и Европа (каде ги посетува Парискиот и Минхенскиот универзитет). За неколку месеци научува и француски и германски, јазици кои течно ги зборува до крајот на својот живот. Поради несогласувања со раководството на својот матичен универзитет, Кемпбел се откажува од понатамошното школување и обидот да се здобие со докторат.
Големо влијание врз Кемпбеловата филозофија имаат Карл Јунг, Фридрих Ниче, Зигмунд Фројд, Џејмс Џојс, Томас Ман и Артур Шопенхауер. Улогата на херојот и структурата на мономитот се најпознати плодови на неговата работа, творби чие влијание ги надминува границите на компаративната митологија. Впрочем, по излегувањето на првиот филм од серијалот Војна на ѕвездите во 1977 година, режисерот Џорџ Лукас ќе рече дека приказната е обликувана преку идеите обработени во Херојот со илјада лица од страна на Кемпбел.
Детство и образование
Џозеф Кемпбел е роден и израснат во Вајт Плејнс, Њујорк во богато семејство со римокатоличка вероисповед. Како дете Кемпбел се воодушевува од културата на американските староседелци откако заедно со својот татко го посетува Американскиот музеј за национална историја во Њујорк и ги здогледува артефактите со индијанско потекло. Наскоро почнува да истражува разни аспекти од нивниот живот и особено станува заинтересиран за северноамериканската митологија. Ова придонесува кај младиот Кемпбел да се развие неговата животна опсесија: интересот за митот и заедничките обележја на различните култури, особено на оние кои никогаш и не биле во контакт. Додека учи на колеџот Дартмут се запишува на биологија и математика, но со време сфаќа дека повеќе ги сака општествените науки. Се префрла на Универзитетот Колумбија каде се здобива со диплома по англиска книжевност во 1925 година; со титула магистер се здобива по две години по средновековна книжевност. Кемпбел се истакнува и како одличен спортист - се закитува со неколку атлетски медали во текот на неговите студии.
Европа
Неговите студии во Европа се поистоветуваат со епохата на Изгубената генерација, период на многу новини и иновации во областа на уметноста. Кемпбел објаснува дека токму ова, а особено дејноста на Џејмс Џојс, оставило голем печат врз неговото творештво во Патувањето на херојот: Џозеф Кемпбел за својот живот и работа (издадена 1990 година):
Во овој период Кемпбел се запознава и со творештвото на Томас Ман, кој ќе се покаже исто толку влијателен како и Џојс врз неговиот живот. Додека е во Европа, Кемпбел се запознава и со модерната уметност, особено восхитувајќи се од делата на Паул Кле и Пабло Пикасо. Свет на нови и неистражени идеи му се отвора во Европа. Овде се запознава и со делата на Зигмунд Фројд и Карл Јунг. Во овој период, се запознава и спријателува со младиот Џиду Кришнамурти, пријателство од кое ќе се изнедри Кемпбеловиот доживотен интерес за хинду филозофијата и религијата. Затоа по смртта на познатиот индолгист Хајнрих Цимер, токму на Кемпбел ќе му биде доделена задачата да ги уреди и посмртно издаде најзачајните творби на германскиот историчар.
Враќање во САД и периодот на Големата депресија
Кога се враќа во 1929 година во родната земја, Кемпбел му соопштува на раководството на неговиот универзитет дека сака да учи санскрит и модерна уметност како додаток на неговиот главен предмет средновековна книжевност. Откако советниците нема да му го дозволат ова, Кемпбел се одлучува да се откаже од понатамошното школување и обидот да се здобие со докторат; разочарувањето од оваа одлука ќе го натера Кемпбел никогаш да не ги дозаврши своите студии.
Неколку недели подоцна, започнува Големата депресија. Следните пет години (1929-1934) Кемпбел ги минува размислувајќи што понатаму да прави во својот живот, посветувајќи се го овој период на интензивно и ригорозно проучување. Во Патувањето на херојот: Џозеф Кемпбел за својот живот и работа, Кемпбел вели дека "секој ден го поделувал на четири четири-часовни периоди, од кои три ги искористувал за читање, а еден за слободни активности... Девет часа дневно поминувал читајќи. Пет години со ред."
Една година минува во Калифорнија (1931-32), каде ја продолжува својата истражувачка дејност а се запознава и со писателот Џон Штајнбек и неговата жена Керол, со кои доста ќе се спријатели.
Кемпбел особено се задржува, при своето истражување, на разработка на идеите на швајцарскиот психолог Карл Јунг, најпрво духовен следбеник на учењето на Зигмунд Фројд, а потоа и негов противник. Уште еден дисидент од Фројдовиот круг на интелектуалци со значајно влијание врз Кемпбел е Вилхелм Стекел (1868 - 1939). Стекел е пионер во областа на проучувањето на соништата, Фантазијата и несвесното како неодвоив елемент од антропологијата и книжевноста.
Колеџот Сара Лоренс
Во 1934 година, на Кемпбел му е понудена професорска работа на колеџот Сара Лоренс (по агитацијата на еден од неговите советници на Колумбија - В.В. Лоренс). Кемпбел се венча со една од своите поранешни студентки, танчерката и професорка по танц Џин Ердман во 1938 година. Се пензионира во 1972 година по 38 години поминати како професор во Сара Лоренс.
Смрт
Џозеф Кемпбел умира на возраст од 83 години, на 30 октомври 1987, во неговиот дом во Хонолулу, Хаваи, како резултат на компликации предизвикани од рак на хранопроводот само два месеци по комплетирањето на снимањето на интервјуто Моќта на митот со Бил Мојерс.
Раниот период: Џејмс Џојс и друго
Како што е наведено погоре, Џејмс Џојс е големо влијание врз творештвото на Кемпбел. Впрочем првото поважно дело на Кемпбел (работено заедно со Хенри Мортон Робинсон), Клуч за Финегановото бдеење (1944) е критичка анализа на последниот Џојсов текст Финеганово бдеење. Џојсовото семинално дело, Херојот со илјада лица, која го обработува она што Џојс ќе го нарече мономит - циклусот на патувањето на еден херој - е идеја што тој му ја припишува токму на ова дело на Џојс (Кемпбел, 1949:30).
Маските на Бог
Неговото капитално четири-томно дело Маските на Бог разработува митологии од различни делови на светот, почнувајќи од античките до модерните епохи. Ако Херојот со илјада лица се фокусира на општите места во различните митологии (т.н. “елементарни идеи”), Маските на Господ ги разгледува историските и културни варијации на мономитот (т.е. “народните идеи”). Со други зборови, Херојот со илјада лица повлекува паралела меѓу митологијата и психологијата, Маските на Бог врските ги бара на линија митологија - антропологија - историја. Четирите различни книги кои го комплетираат циклусот Маските на Бог ги носат следниве наслови: Примитивна митологија, Ориентална митологија, Окцидентална митологија и Креативна митологија.
Историски атлас на светската митологија
Во времето на својата смрт, Кемпбел работи на огромниот, раскошно илустриран Историски атлас на светската митологија. Овој циклус се развива врз една првобитна идеја, зачната од Кемпбел во Херојот со илјада лица, според која митот еволуира низ четири фази:
• Патот на животинските моќи—митовите на палеолитските ловци кои се фокусираат на шаманизам и зооморфни претстави на тотеми.
• Патот на посеаната земја—митовите на неолитските, аграрни култури изградени околу култот на плодноста и фигурата на Големата Мајка.
• Патот на небесната светлост—митовите на градовите-држави од бронзеното доба чии пантеони секогаш се составени од богови сместени на Небото; врховен бог во овие заедници речиси секогаш е еден омнипотентен машки бог.
Само првите две книги се комплетирани пред смртта на Кемпбел. И двете повеќе не се продаваат.
Моќта на митот
Најголема популарност Кемпбел добива по соработката со Бил Мојерс и интервјуто на PBS Моќта на митот, за првпат емитувано во 1988 година, една година по смртта на митологот. Во шест-часовното интервју Кемпбел ги изложува своите ставови за митолошките, религиските и филозофските архетипови со таква полетност и занес што милиони гледачи ширум светот остануваат восхитени и оддушевени од неговите зборови. До денес, оваа емисија која ги документира ставовите на Кемпбел нема изгубено ниту малку од актуелноста и убавината. Придружна книга, Моќта на митот, која во главно содржи опширни транскрипции на разговорите на Мојерс и Кемпбел, е издадена малку по оригиналното емитување. Книгата станува бестселер.
Ти си тоа: трансформација на религиските метафори
Неодамна издадената книга Ти си тоа: траснсформација на религиските метафори во основа е компилација на ставовите на Кемпбел од различни периоди во неговиот живот. Во неа, Кемпбел пишува:"...често се мисли дека митологијата е религија на другите луѓе, а религијата погрешно разбрана митологија." Со други зборови, Кемпбел не ги чита религиските идеи како историски точни факти, туку како симболи и метафори на многу повиши идеали.
Во интервјуто со Бил Мојерс, Моќта на митот, Кемпбел ја заговара истата идеја:
Кемпбеловите идеи
Кемпбел често се навраќа на ставовите на Карл Јунг и во нив бара појаснување на низа психолошки феномени, искусени низ разни архетипови. Но самиот не се сложува секој пат со мислењата на швајцарскиот психолог, па полемизирајќи со него, развива низа сопствени идеи.
Фундаменталното уверување на Кемпбел е дека сета спиритуалност е потрага по една иста основа, непозната сила од која доаѓа сѐ, во која сѐ постои, во која сѐ ќе мора да се врати. Оваа елементарна сила е во крајна линија “неспознајна” бидејќи постои уште од пред појавата на зборот и знаењето. Иако оваа основна движечка сила не може да се изрази со зборови, духовните ритуали и приказни ја повикуваат по пат на употреба на "метафори" - овие метафори се отелотворени во митовите, боговите и спиритуалните објекти со кои можеме да се сретнеме во светот. Оттука, дури ни книгата Битие од Библијата не треба да се сфати како опис на реални настани, туку треба да се истражува нејзиното поетско, метафорично значење кое се обидува да ги разоткрие фундаменталните идеи за светот и нашето место во него.
Затоа Кемпбел верува дека сите светски религии се само различни “маски” на една иста фундаментална, трансцендентна вистина. Сите религии, вклучувајќи го и христијанството и будизмот, се извор за едно повишо сфаќање на реалноста, за нејзино поистоветување со идејата за дуалност, за постоење на “опозитни парови” како Битие и Небитие, Добро и Зло. Во полза на ова, во предговорот на Херојот со илјада лица, Кемпбел пишува Ekam Sat Vipra Bahuda Vadanthi, односно цитира една позната пословица од Р'г Ведата: "Вистината е Една, мудреците зборуваат за неа користејќи различни имиња."
Херои и мономитот
Улогата на херојот е една од главните преокупации на Кемпбеловите компаративни студии. Во 1949 година, Херојот со илјада лица ја воведува идејата за постоење на мономит (збор преземен од Џојс, како што е веќе спомнато погоре), кој јасно треба да ги отцрта контурите на првобитниот архетип. Хероите се важни за Кемпбел, бидејќи, за него, тие ги содржат универзалните вистини за човековото само-откривање и само-трансценденција, за човековата улога во заедницата, како и односот што треба да се воспостави меѓу нив две.
Луѓето што влијаат врз Кемпбел
Кемпбел често се навраќа на идеите на Џејмс Џојс и Томас Ман во своите предавања и текстови. Антропологот Лео Фробениус има големо влијание врз Кемпбеловото сфаќање за културната историја. Често вели дека најважна книга за неговиот интелектуален развој е Пропаста на Западот на Освалд Спенглер.
Кемпбеловите идеи за митолгијата и нејзината поврзаност со човековата психа се длабоко поврзани со сфаќањата на Карл Јунг, чии студии за човечката психологија имаат големо влијание врз Кемпбел. Кемпбеловото сфаќање за митот е во голема мера инспирирано од начинот на кој Јунг ги толкува сништата, што пак во голема мера се заснова на универзалноста на симболите. Јунговите ставови од своја страна се бзираат на книгата Бардо Тодол (уште попозната како Тибетска книга на мртвите). Во неговиот текст од 1981 година Митската слика, Кемпбел го цитира мислењето на Јунг за Бардо Тодол, кое гласи дека книгата "припаѓа на онаа категорија записи кои не се интересни само за специјалистите на Махајана будизмот, туку истовремено, поради нивната длабока хуманост и спокојниот прониклив поглед во тајните на човековата психа, особено се интересни и за обичните луѓе кои се во потрага по проширување на свесноста за сопствениот живот"... "со години, уште од првото објавување впрочем, Бардо Тодол е мој постојан придружник и на нејзе ѝ должам не само многу стимулативни идеи и откритија, туку и најголем дел од моите фундаментални ставови." (Кемпбел 1981: 392).
Кемпбел останува најпознат по својата филозофија: Следи го своето блаженство (follow your bliss). Истата, која тој ја промовира во текот на своето интервју со Мојерс е веројатно инспирирана од книгата Бебит на Синклер Луис од 1922 година. Во Моќта на митот Кемпбел вели:
Кемпбел учи митологија кај професорот Хајнрих Цимер уште додека како лад студент ја посетува Колумбија. Цимер ќе го научи Кемпбел дека митот (а не гуруто или духовниот водач) може да има улога на личен ментор, и дека приказните конструираат една психолошка патна карта за наоѓање на излез од лавиринтот на сложениот модерен свет. Цимер повеќе се посветува на значењето на митовите (нивните симболи, метафори, сликовитост, итн.) како извор за психолошка реализација а не како причина за психоанализа. Кемпбел потоа позајмува од интерпретативните техники на Јунг и ги преобликува на начин што се доближува до Цимеровите ставови - толкување директно од светската митологија. Ова е многу важна дистинкција бидејќи ни овозможува да сфатиме зашто Кемпбел не ги следи Јунговите стапки без притоа да внесе нешто ново и оригинално во нив.
Влијание на Кемпбел врз филмската индустрија
Сепак, сè до завршувањето на оригиналната трилогија на Војна на ѕвездите во 1983 година, Лукас го немал запознаено Кемпбел ниту пак присуствувал на некое од неговите предавања.
Документарниот филм од 1988 година Моќта на митот се снима на Лукасовиот Скајвокер ранч. Во текот на своите интервјуа со Бил Мојерс, Кемпбел дискутира како Лукас го има искористено неговото Патување на херојот во Војна на ѕвездите (IV, V и VI) во обид да ја пресоздаде митологијата за модерните гледачи. 12 години подоцна, во 1999 година, Мојерс и Лукас, снимаат едно интервју по име Митологијата на Војна на ѕвездите со Бил Мојерс и Џорџ Лукас во кое Лукас понатаму ги разработува влијанијата на Кемпбел врз неговите филмови. Националниот музеј за вселената кон крајот на 1990-тите спонзорира изложба наречена Војна на ѕвездите: Магијата на митот, во која понатаму се прикажува на каков начин Кемпбел учествува во создавањето на приказната на Војна на ѕвездите. Истоимен придружен водич е издаден во 1997 година.
Кристофер Воглер, сценарист во Холивуд, исто така е во голема мера влијаен од Кемпбел. Воглер има напишано 7-стран потсетник насловен Практичен водич кон херојот со илјада лица,, кој станува основа за создавањето на Дизниевиот Кралот Лав. Воглеровиот потсетник подоцна ќе стане книга - Дневникот на писателот: митска структура за писатели.
Контроверзност
Неколку години по неговата смрт, неколку критичари на Кемпбел го обвинуваат митологот за антисемитизам. Обвиненијата за првпат се појавуваат во статијата на Брендан Гил "Лицата на Џозеф Кемпбел," издадена на 28 септември 1989 година. Гил, кој се идентификува себеси како пријател на Кемпбел од Century Association, пишува дека својата статија ја пишува како одговор на големата популарност на Моќта на митот. Професорот по религија Роберт Сегал го поддржува Гил во статијата "Џозеф Кемпбел за Евреите и јудаизмот". Тука Сегал ја ублажува критиката на Гил велејќи дека ставовите на Кемпбел се јавуваат, во одредена мера, како резултат на неговата тенденција да биде на моменти остар во својата критика на некои аспекти од организираните религии, за што Кемпбел, во својата проштална серија предавања, Трансформации на митот низ времето ќе рече дека е негова основна задача.
Најголем дел од научниците воопшто не се согласуваат со воопштените критики на Гил и сосема ја отфрлаат тезата за антисемитски изглед на Кемпбеловите ставови. Неколку месеци по појавата на Гиловата статија, Њујоршка рецензија на книги објавува серија писма насловени "Брендан Гил vs. Бранителите на Џозеф Кемпбел". Сите писма, во главно пишувани од поранешни студенти и колеги на Кемпбел, ги порекнуваат обвиненијата. Особено професорите Роберта и Питер Маркман ќе се изјаснат дека "биле ужаснати бидејќи овој обид за персонален атентат е извршен без учество на никакви докази." Гил, како одговор на овие писма, продолжува да ги брани своите ставови.
Стивен Ларсен и Робин Ларсен, авторите на биографијата "Џозеф Кемпбел: Оган во умот," (2002) исто така го искажуваат својот став против, како што тие велат "таканаречените антисемитски обвиненија". Во текстот тие пишуваат: "Само за да се знае, Кемпбел не припаѓаше на ниту една организација која негувала каков и да е вид на расна или социјална пристрасност, ниту пак ние сме запознаени за некој начин на кој тој охрабрувал ваков вид на однесување. Во текот на неговиот живот немавме забележано ваков тип на обвиненија кои јавно би побарале од Кемпбел да искаже некакви фанатистички ставови или пак да биде притиснат да ги предаде своите предрасуди."
Надворешни врски
Општи:
Интервјуа:
Авански питски јазик
Аванскиот питски јазик — индијански јазик дел од групата на барбакоански јазици. Јазикот се зборува во Јужна Америка.
Овој јазик го зборуваат околу 21.000 луѓе, најмногу во Колумбија. Покрај нив има и 1.000 луѓе кои го зборуваат јазикот во Еквадор
Писменоста на луѓето кои го зборуваат јазикот е помалку од 1%, додека писменоста на истите луѓе за шпански јазик е помалку од 5%. Овој јазик користи латиница како основно писмо за запишување и редоследот на зборовите е подмет-прирок-глагол.
HD 186927
HD 186927 (BD + 34 3701, SAO 68810,HR 7530) — ѕвезда со привидна величина од 6.09, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:45:51,4 и деклинација +35°00′46″
NGC 2136
NGC 2136 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2136 се споменува и како ESO 57-SC48, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2136 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,5 m. NGC 2136 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 52 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 29' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 2136 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
NGC 342
NGC 342 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 342 се споменува и како MCG -1-3-58, NPM1G -07.0039.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 342 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 342 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 0 м 49,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 6° 46' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 107°.
Пастоски јазик
Пастоскиот е исчезнат индијански јазик кој е дел од групата на Барбакоански јазици. Јазикот се зборувал во Еквадор.
Земјовидна планета
Земјовиднa планетa (наречени и „терестријалнa планетa“) — планета со особености и услови за живот слични на оние на Земјата. Во нашиот Сончев Систем, за земјодивни се сметаат четирите внатрешни планети: Меркур, Венера, Земјата и Марс. затоа што тие имаат карпеста површина, слична како онаа на Земјата. Планетите: Венера, Земја и Марс имаат атмосферска обвивка, а додека површината на Меркур е слична како онаа на Месечината, односно нема атмосферска обвивка.
Најпознат близок планетарен систем со земјовидни планети е TRAPPIST-1, оддалечен 39,5 светлосни години (12,1 парсеци) од нашето Сонце.
Будизмот во Куба
Будизмот во Куба ― практикувањето на оваа религија во оваа држава. Традиционално, повеќето религиозни луѓе во Куба практикуваат христијанство или други домородни религии. Некои будистички фигури патувале во земјата во минатото, до овој момент не се појавиле големи проблеми. Првично донесен од кинеските доселениви, сега се практикува во заедници кои се надгледуваат во странство. Мал е бројот на верници.
Црква Болеруп
Црква Болеруп (Bollerups kyrka) е средновековна лутеранска црква сместена на околу 7 километри југозападно од Томелила во јужна Шведска, во непосредна близина на замокот Болеруп. Припаѓала на епархијата Лунд на Шведската црква.
Историја и архитектура
Црквата првично била посветена на Апостол Петар. Западниот дел на црквата и нејзината кружна кула, и двете од варовник, најверојатно биле изградени во 12 век, истовремено со блискиот замок Болеруп. Тоа е една од четирите останати цркви со кружни кули во Сканија, другите се Блентарп, Хамарлунда и Хамарлав. За разлика од самата црква, кулата има висок столб. Оригиналните северни и јужни врати повеќе не постојат. Во 1649 година, Ида Скик до Болеруп изградила гробна капела на исток за семејството Ранцау. Трансептот бил додаден во 1869 година.
Внатрешност
Сводот на наосот датира од првата половина на 15 век. Прекрасниот олтар и говорницата, и двата во стилот на аурикуларност, најверојатно биле донирани од Ида Скил кога била додадена погребната капела. Романски фонт од варовник (околу 1200 година) со чинија украсена со сводови може да е дело на каменорезецот Мартен.
Мурали
Откриени во 1955 година од страна на С.О. Свенсон, откако со векови се миел варовникот, муралите се насликани во 1476 година, кога Барбара Брахе се вратила од Рим со кралот Кристијан I по аудиенцијата кај папа Сикст IV. Тоа може да се види на сликата на североисточниот сегмент од сводот, додека нејзиниот син Олуф Стигсен Крогнос се појавува на југозападната страна. Натписот гласи (преведено): „Во 1476 година н.е., почесната дама Барбара Брахе и нејзиниот син Олуф Стигсен ја обновија целата оваа црква, звона висеа во кулата, а внатрешноста е украсена и таа купи нова Библија и молитвена книга. Молете се за нас“. Работата на непознатиот уметник, веројатно донесено од Италија од Барбара Брахе, е различно од другите мурали во таа област.
Зидните слики исто така го прикажуваат Исус Христос седнат на виножито, Богородица, Јован Крстител со ангели и мртви како се креваат од гробот. Пеколот е прикажан со ѓаволи што мачат различни грешници, вклучително и крал. Во Соломоновиот суд, Соломон седи на својот престол со детето на подот, војник кој се подготвува да го исече живото дете со својот меч. Друга сцена покажува како Апостол Петар ги поздравува откупените во својот небесен замок. Има и сцени од Христово раѓање.
Список на државни водачи во 1660 година
Ова е список на државни водачи во 660 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
520 Франциска
520 Франциска — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф и Паул Гец на 27 октомври 1903 година.
Хавита
Хавита ― име што се користи за означување на древните будистички ступи во Малдивите. Се верува дека зборот хавита има некои афинитети со санскритскиот збор „каитја“ што се користи за означување на будистичките свети места. Некои од познатите хавити на Малдивите се Фуа Мулаку Хавита и Ваду Хавита.
ФК Барселона Б
Фудбалски клуб Барселона „Б“ — шпански фудбалски тим со седиште во Барселона, Каталонија. Основан во 1970 година како ФК Барселона Атлетик служи како резервен тим за прволигашот ФК Барселона и моментално се натпреварува во втората шпанска лига, каде што домашните натпревари ги игра на стадионот Мини Естади
Резервните тимови во Шпанија играат во истиот лигашки систем како и сениорските екипи, наместо во лига во која што се натпреваруваат резервните екипи. Тие мораат да играат на минимум едно ниво пониско од нивниот сениорски тим, па затоа Барселона Б не може да се пласира во Ла Лига и не смее да игра во Кралскиот куп.
Индулгенција
Индулгенција претставува попустливост, благост односно милостивост. Тоа е потврда за опростување на гревовите со плаќање на пари во католичката црква.
Коконукански јазици
Коконуканските јазици се индијански јазици кои се зборуваат во Колумбија, Јужна Америка. Во оваа група на јазици спаѓаат следните: гвамбијано јазик, тотороски јазик и коконукански јазик. Често овие јазици се сметаат како еден дијалект на барбакоанските јазици.
NGC 4154
NGC 4154 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4154 се споменува и како NGC 4149, UGC 7167, CGCG 292-76, MCG 10-17-155, IRAS 12080+5834.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4154 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 4154 има привидни димензии од 1,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на NGC 4154 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38741. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Надворешни врски
NGC 4154
Мини Естади
Мини естади (Mini Estadi, со значење „Мал стадион“) — фудбалски стадион сместен во Барселона, Каталонија, Шпанија. Овој стадион со сместивост од 15.276 седишта се наоѓа спроти Камп ноу, домашниот стадион на ФК Барселона.
Грчки десант во Смирна
Грчкиот десант во Смирна (Ελληνική απόβαση στη Σμύρνη) — воена операција на грчките сили што започнало на 15 мај 1919 година, во кое биле вклучени влегување на војската во градот Смирна и околните области. Сојузничките сили го санкционирале и го надгледувале планирањето на операцијата и им помогнале со насочување на нивните сили да преземат некои клучни локации и да пренесат воени бродови кон пристаништето во Смирна. Грчкото десантот во Смирна било проследено со пукање кон грчкиот полк на 1/38 и се случило големо насилство. Настанот станал важен за создавање на тригодишната грчка окупација на Смирна и претставувал главна искра за Грчко-турската војна (1919-1922).
Вовед
На крајот на Првата светска војна (1914-1918) и потпишувањето на договорот од Мудрос, со кој завршил отоманскиот фронт на Првата светска војна, Сојузниците започнале серија мировни преговори фокусирани на поделбата на Отоманско Цаерство. За време на конференцијата за мир во Париз од 1919 година, Италијанците пристигнале и ја презеле Анталија и почнале да покажуваат знаци на движење на трупите кон Смирна. Кога Италијанците го напуштиле состанокот во знак на протест за други прашања, британскиот премиер Дејвид Лојд Џорџ и грчкиот премиер Елефтериос Венизелос издале извештај во мировните преговори, тврдејќи дека христијанското население се под директна закана во царството, сè со цел да ги убедат Франција и САД да поддржат Грчкото преземање на Ајдинскиот Вилает заедно со Смирна. . Границите и условите на грчката окупација не биле решени, но на почетокот на мај 1919 година, сојузничките сили ги поддржале грчките трупи што пристигнале во Смирна и пренесле голем број борбени бродови во областа за да се подготват за десантот.
Додека преговорите сè уште биле во тек, Венизелос го известил Жорж Клемансо за влошување на состојбата во Ајдинскиот Вилает, каде локалниот гувернер, Нуредидин-паша им наредил на муслиманските групи да вршат ексцеси против грчкото население. Британските разузнавачи биле исто така информирани за влошување на законот и редот во областа и улогата на Италијанците во провоцирање на оваа состојба. Во почетокот на мај, Венизелос пријавил случаи на италијанско-турска соработка до Врховниот сојузнички совет и побарал сојузничките бродови да бидат испратени во Смирна. Ова барање, иако првично било прифатено од Советот, не било извршено веднаш. Во овој контекст, британскиот премиер и Канцеларијата за надворешни работи станале главните поддржувачи на грчкото пристигнување, со цел „да се врати јавниот ред и да се спречат масакрите“.
Турски реакции
Друштвото за одбрана на отоманските права во Измир (İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti) било организирано да се подготви за пристигнувањето на грчките трупи. Нуредидин-паша бил назначен за гувернер на Ајдинскиот вилает и ги поддржувал активностите на Друштвото за одбрана на османлиските права во Измир. Но, тој поднел оставка под притисок на сојузничките сили. „Камбур“ Ахмед Иџет бег бил назначен за нов гувернер на 11 март, а пензионираниот генерал Али Надир-паша бил назначен на функцијата воен командант на 22 март 1919 година.
Сојузничка флота
Во раните недели на мај 1919 година, сојузничките воени бродови влегле во областа за да се подготват за операцијата. Британскиот адмирал Сомерсет Гоф-Калторп бил главниот командант за операцијата во која биле вклучени британски, американски, француски, италијански и грчки сили. На 11 мај 1919 година, адмирал Марк Л. Бристол, командантот на поморскиот одред на САД во турските води), дошол во Измир од Истанбул на борбен брод. Британските сили би ги окупирале Карабурун и Узунада, француските сили би ги окупирале Урла и Фоча, грчките сили би ја окупирале тврдината Јеникале.
Десант
Попладнето на 11 мај 1919 година, командантот на 1-та пешадиска дивизија на грчката армија, позициониран во Кавала, полковникот Николаос Зафириу, добил наредби за операцијата. Следното утро, силите составени од 13.000 војници, како и помошен персонал, 14 транспортни бродови и придружувани од 3 британски и 4 грчки уништувачи, се упатие кон Смирна. Пораката на Зафириу на своите војници, кои дознале за нивното одредиште само по заминувањето, била следна:
На 14 мај 1919 година грчката мисија во Смирна прочитала изјава во која се наведува дека грчките трупи ќе пристигнат следниот ден во градот. Смит известува дека оваа вест била „примена со големо чувство“ од грчкото население на градот додека илјадници турски жители се собрале во ридот таа ноќ во знак на протест. Подоцна, преводите на прокламации издадени од Турците во оваа пригода, се покажале дека намерата не е чисто тихоокеански отпор. Истата ноќ, неколку стотици затвореници, претежно Турци, биле ослободени од затвор, со соучесништво на отоманската власт и италијанскиот мајор задолжен за затворот. Некои од нив купиле оружје од складиштето во близина на касарната.
Грчката окупација на Смирна започнала наредниот ден, каде илјадници биле собрани на морскиот брег, мавтајќи со грчки знамиња каде што се очекувало да пристигнат грчките трупи. Митрополитот на Смирна, Хрисостомом ги благословил првите трупи кога пристигнале во 08:00 часот. Полковникот, кој немал ниту волја, ниту престиж да се наметнува немилосрдно на своите луѓе, не бил задолжен за операцијата и ниту назначениот Висок комесар, ниту високи воени лица не биле таму за пристигнувањето, што резултирало да грчката војска влезе во погрешна комуникација и лоша на дисциплина. Полкот 1/38-та Евзон, приостигнал северно од местото каде што требало да ја заземе својата функција. Како резултат на тоа, тие морале да маршираат кон југ поминувајќи голем дел од грчките гужви што го славеле пристигнувањето, а исто така и преку османлиската влада Конак и касарната на османлиските трупи. Еден Турчин пукал и хаосот резултирал со тоа што грчките трупи испукале повеќе истрели во Конак и касарната. Османлиските трупи се предале и грчкиот полк започнал да маршира кон брегот. Сојузничките офицери во пристаништето објавиле дека грчките трупи исплукале повеќе турски затвореници за време на маршот и потоа ги виделе како ги фрлаат во морето. Затворениците биле принудени да извикуваат „Да живее Венизелос!“ и „Да живее Грција!“. Доналд Виттал, британски државјанин и еден од ретките неутрални набудувачи за време на пристигнувањето, изјавил за третманот на турските затвореници, дека „Тоа беше направено да помине без никакво понижување и добија добра зделка“. Но, Витал проценил дека биле убиени триесет невооружени затвореници. Капетанот на HMS Adventure објавил дека еден турски офицер, марширајќи со рацете нагоре, се испуштил надвор од редот. Тој бил удрен со пушка на еден грчки војник на задниот дел од главата. Кога се обидел да застане, тој бил повторно удрен, пред да му биде разнесена главата.
Насилството и нередот следеле по пристигнувањето и грчките трупи и грчките граѓани на Смирна учествувале во овие акции. Некои продавници што им припаѓале на Евреите исто така биле ограбени од грчки војници. За деновите по пристигнувањето, грчките трупи произволно притвориле околу 2.500 луѓе. Грабежите на турските куќи во градот и во околните области започнале ноќта на 15 мај и продолжиле многу денови после тоа. Меѓу-сојузничката истражна комисија известила дека:
Кога злосторствата биле изложени и осудени од страна на Британскиот дом на заедниците на 26 јуни, Венизелос се соочил со британскиот дипломатски притисок да спроведе официјална истрага. Судската воена борба на 15 август 1919 година предводена од грчкиот високи комесар за насилството на 15 и 16 мај изрекол 74 пресуди (вклучувајќи на 48 Грци, 13 Турци, 12 Ерменци и еден Евреин).
Според Меѓу-сојузничката истражна комисија, жртвите на 15 мај биле како што следи: грчката армија (2 убиени, 6 повредени); 100 грчки цивили (20 убиени, 20 удавени, 60 повредени); 300-400 турски цивили убиени или ранети. Очевидци во Смирна пријавиле поголеми цивилни жртви меѓу Турците. Американскиот поморски офицер на УСС Аризона, кој се наоѓал во пристаништето во Смирна, проценува дека биле убиени 300-500 Турци со вкупно 700-1000 жртви. Во врска со грчките жртви, тој проценил дека загинале 2 и 15-20 повредени војници, 20-30 убиени и 40-50 повредени цивили. Реверен МекЛаклан, Канаѓанец задолжен за меѓународниот колеџ во Смирна, проценил дека загинале 400-600 Турци.