cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зундхаген
Зундхаген (Sundhagen) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Зундхаген била создадена на 7 јуни 2009 со спојување на општините:
Герман I Цариградски
Живот
Според Теофан Исповедникот, Герман бил син на патрицијот Јустинијан, кој бил погубен во 668 година. Јустинијан бил наводно замешан во убиството на Констанс II и запоседнување на престолот од страна на Мезизиј. Константин IV, синот на Констанс II, го совладал својот противник и ги казнил поддржувачите. Герман ги преживел прогоните, но бил кастриран од страна на победниците.
Герман бил испратен во манастир. Подоцна станува епископ Кизикски. Тој бил учесник на вселенскиот собор во Цариград во 712 година каде указите му давале предност на монотелитизмот, поништувајќи ги каноните усвоени на шестиот вселенски собор (680-681). Соборот ги проследувал религиозните желби на Филипик.
Во 713 година, филипик бил заменет од страна на Анастасиј II. Анастасиј веднаш ги поништил сите одлуки поврзани со религијата на својот претходник. Јован VI, бил силен поборник за монотелитизмот, исто тка бил заменет. На 11 август 714/715, Герман бил избран за Цариградски патријарх. Герман подоцна му помогнал на Анастасиј да ги договори условите за предавање на Теодосиј III.
Во 715 година, Герман организирал нов собор кој го застапувал диотелитството и ги анатемизирале сите водачи на спторивната фракција. Се обидел да ги подобри односите со Ерменската апостолска црква со надеж за помирување. Најголем проблем за ова помирување било, сепак, новонастанатото византиското иконоборство, поддржувано од страна на Лав III. Германиј бил иконопоклоник, и имал важна улога во бранењето и употребата на светите слики за време на кризата поврзано со иконоборството, поради што бил протеран од страна на царот, кој сметал дека иконопоклонството претставувало облик на идолопоклонство.
По делумно успешениот обид присилно да ги крштева сите Евреи и монотанисти во империјата во 722 година, Лав потпишал повеќе укази против обожувањето на слики (726–729). Во писмо од Герман напишано пред 726 година до двајца иконоборни епископи вели дека „сега цели градови и голем број на луѓе се под дејство на силна агитација поради оваа работа“ но нема доволно докази за развојот на дебатите.
Герман или се повлекол или пак бил сменет по стапувањето на сила на забраната. Писмата кои опстоиле од Герман напишани во тој период не кажуваат многу за теологијата. Според Патриција Карлин-Хајтер, она што го загрижувало Герман било дека забраната на иконите ќе покаже дека црквата направила грешка на подолг рок и поради тоа потпаднале под влијание на евреите и муслиманите. Традиционалните описи за Герман кажуваат дека истиот бил доста одлучен во своите ставови. Тој дури и победил во дебата со Константин, епископ Наколејски, водечки иконоборец. Грегориј II (715-731), исто така иконопоклоник, го фалел Герман поради неговата „ревност и истрајност“.
Германиј бил заменет од страна на Анастасиј, кој се покорувал на волјата на царот. Герман се повлекол во семејниот дом. Починал неколку години подоцна во доцна старост во 740 година. Тој бил погребан во црквата Исус Спасител. На седмиот вселенски собор (787) Германиј бил запишен во диптисите намнети за светците. И оттогаш се смета за светец во двете цркви православната и католичката.
Зачувани се неколку од неговите пишувања. Неговото дело Historia Ecclesiastica било доста популарно дело и се преведувало на грчки и латински јазик во наредните столетија, и достапати е цитирано од страна на разни автори. Делови од истото се објавени и на англиски јазик во 1985 година како On the Divine Liturgy, и за него издавачот запишал „со векови квазиофицијално објаснување за божествената литургија во византискиот христијанскиот свет“. Сепак во католичката енциклопедија постои сомнеж дека станува збор за дело на Герман.
Влијание
Папата Пиј XII искористил еден од неговите текстови при апостолското создавање на догмата на црквата поврзана со небесното воспение на Богородица.
Меѓу неговите дела е и одата „Μέγα καί παράδοξον θαῦμα“ која била преведена од Џон Мејсон Нил како „Големо и силно чудо“, но сепак Нил ова дело му го придал на Анатолиј Цариградски.
Рачки Врх
Рачки Врх (словенечки: Rački Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Полиевкт Цариградски
Полиевкт Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 956 до 970 година.
Полиевкт во православието е познат како втор Златоуст. Во времетo на патријархот Полиевкт и царот Константин Порфирогенит, во Цариград дошла руската кнегиња Олга и тука се крстила, а царот ѝ бил кум. Св. Полиевкт пророчки ѝ рекол: “Благословена си ти меѓу руските жени заштo си ја возљубила светлината и си ја отфрлила темнината, ќе те благословуваат руските синови до последнотo коленo”.
Православната црква неговиот ден го чествува на 5 февруари.
Света Ана кај Лож
Света Ана кај Лож (словенечки: Sveta Ana pri Ložu) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Давид (Микеланџело)
Давид — ремек-дело на Микеланџело од ренесансната ера, кое било извајано во мермер помеѓу 1501 година и 1504 година. Статуата, висока 5,17 m со основата, го претставува библискиот лик Давид во момент на сосредоточување пред борбата со Голијат, и е извајана како симбол на средновековната држава Фиренца. Првично бил поставен пред денешната Палацо векио, седиште на фирентинскаа власт. Скулптурата е откриена на 8 септември 1504 година. На првичното место од 1910 година се наоѓа реплика на скулптурата, а изворната скулптура од 1873 година се наоѓа во Галеријата на Академијата (Galleria dell'Accademia) во Фиренца каде што е заштитена од оштетување.
Давид бил нарачан за катедралата во Фиренца и според првичната идеја, би бил поставен на една од потпорите (контрафори на апсидата) на нејзините ѕидови како дел од низата монументални фигури што би го краселе горниот дел на градбата. Овој предлог е од „тречента“ (13 век), како што е очигледно од „Поглед на Фиренца“ на Андреа да Фиренце, фирентински сликар кој бил еден од советниците за време на неговата изградба. Уште Донатело добил нарачка да го изваја Давид во мермер како дел од овој проект, меѓутоа, овој Давид како и неговиот пар Исаија кого го изработил Нани ди Банко според заклучокот на тогашната комисија биле премногу мали за оваа местоположба.
Задачата за изработка на овие фигури во мермер била оживеана во 1460-тите, кога на скулпторот Агостино ди Дучо му бил доделен мермерен блок висок околу 5,2 метри за да го издлаби Давид. Агостино, кој веројатно работел според моделот на Донатело, набрзо го напуштил делумно извајаниот камен, најверојатно по смртта на Донатело во 1466 година. Блокот на крајот му бил доделен на Микеланџело на јавен конкурс одржан во 1501 година. Далеку од тоа дека се работело за идеална нарачка; мермерниот блок бил висок, но плиток и дизајнот на Микеланџело морал донекаде да биде компромитиран од почетната работа на Агостино.
Микеланџеловиот јунак е шеснаесетгодишно момче кое сè уште не пораснало целосно во момчак, но со силни мускули на оние кои веќе биле изложени на напорна работа на таа возраст. Ременот му лежи на левото рамо, а каменот сè уште му е во десната рака, со напнати мускули, а челото наборано и пркосно намуртено.
Комисијата за местото на поставување на Давид
Но, најголем број мислења се согласиле со архитектите Џулијано и Антонио Сангало. Тие биле загрижени за мекоста на мермерот, кој, според нив, не може да издржи долгорочна изложеност на природата. Затоа тие инсистирале статуата да биде поставена под централниот лак на Лоџија дел Ланци, зграда во аголот на Пјаца Сињорија до галеријата Уфици. Друг градски весник изразил негодување, тврдејќи дека така поставената статуа би им сметала на јавните прослави, но оние кои го поддржувале местото истакнале дека би можело да се изгради ниша зад статуата - Џулијано овде инсистирал таа да биде црна за подобар контраст. Леонардо да Винчи, кому веројатно не му било гајле каде ќе биде поставено ремек-делото на неговиот помлад ривал сè додека биде доволно засенето, се согласил со нив. Филипино Липи и Пјеро ди Козимо рекле дека сите мислења се изразени со почит, но можеби треба да го прашаат самиот Микеланџело за местото на Давид. Не останало забележано дека го направиле тоа и никој не знае кое место му се допаднало на самиот Микеланџело. И покрај неодамнешните и различните толкувања, формулацијата на сведочењето на Пјер не дозволува поинаков заклучок. Тешко дека Микеланџело би ја предложил Лоџија ди Ланци, која би ја сокрила статуата и би ја направила помала отколку што е, а нејзината задна страна би останала во постојана сенка дури и да нема „црна“ ниша зад неа.
Фалише
Фалише — село во Општина Тетово, во околината на градот Тетово.
Давид (Микеланџело)
Комисијата за местото на поставување на Давид
Како што најчесто се случува со извештаите на комисијата, и овој на крајот практично бил занемарен. Во мај 1504 година фирентинските власти ја поставиле статуата таму каде што веројатно и наумиле - на местото на Јудита на Донатело, која била преместена на друго место, на терасата на Палацо векио.
Фалише
Географија и местоположба
Селото Фалише се наоѓа во Долни Полог, 7 км источно од Тетово, на левиот брег на реката Вардар.
Давид (Микеланџело)
Комисијата за местото на поставување на Давид
Поставувањето на колосалниот Давид, олеснето со генијалното тркалачко скеле дизајнирано од Џулијано да Сангало, не поминало мирно. Ноќта на 14 мај, група палави момчиња, можеби поддржувачи на прогонетите Медичи, ја каменувале статуата; осуммина од нив биле уапсени и фрлени во затворот Стинке. Во 1873 година, Давид бил преместен на нејзината сегашна локација на крајот од долгата галерија на Академијата. Времето покажало дека Џулијано да Сангало бил во право - мермерот бил премногу мек за да издржи дожд, сонце и мраз. Како последица на долгото изложување на временските услови, горниот и задниот дел на главата, со сите негови сјајни прамени коса, како и површината на рамената, може да се сметаат за уништени. Останатите делови од ова големо дело, особено дланките, рацете и одредени делови од торзото, изгубиле добар дел од својот првичен изглед. Совршено е сочувано само лицето заради тоа што е скриено од огромна маса коса. Покрај штетата предизвикана од временските услови, левата рака била оштетена и од клупа фрлена од прозорецот на Палацо векио за време на бунтот за протерување на Медичи во 1527 година. Раката паднала на терасата и се скршила на три дела. Парчињата ги собрале Вазари и неговиот пријател, сликарот Франческо Салвијати, двете мали момчиња во тоа време, кои ги одвлекле тешките парчиња мермер до црквата Сан Пјеро Скераџо, а потоа ги пренеле на безбедно во куќата на отец Салвијати. Овие скршеници на дланката и раката останале видливи и по реставрацијата.
Конзервација
Во 1991 година, еден човек го оштетил стапалото на статуата со чекан. Примероците добиени од тој инцидент им овозможиле на научниците да утврдат дека користениот мермер бил добиен од каменоломот Фантискрити во Мизелгија, во средишната од трите мали долини во Карара. Станува збор за мермер кој содржи многу микроскопски отвори кои предизвикуваат негово распаѓање побрзо од другите мермери. Поради расипување на мермерот, од 2003 до 2004 година, статуата била исчистена за првпат по 1843 година. Некои стручњаци се спротивставиле на употребата на вода за чистење на статуата, стравувајќи од дополнително влошување. Под раководство на Франко Фалети, искусните реставратори Моника Ајхман и Синзија Парнигони ја презеле работата за реставрација на статуата.
Фалише
Население
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Фалиша — село во Желинска општина (со центар во Сараќино) и има 16 куќи и 207 жители, Македонци и Албанци.
Давид (Микеланџело)
Конзервација
Во 2008 година биле предложени планови за изолирање на статуата од вибрации предизвикани од стапките на туристите во фирентинската Галерија на Академијата, со цел да се спречи оштетување на мермерот.
Фалише
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 546 жители, од кои 519 Македонци, 19 Албанци, 7 Срби и 1 останат.
Родови
Фалише е македонско-албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 527 гласачи.
Никита I Цариградски
Никита I Цариградски — Вселенски патријарх од 766 до 780 година. Тој имал словенско потекло.
Даночен рај
Даночен рај или рај за даночни обврзници претставува земја или територија каде има ниски стапки на даноци или воопшто ги нема.
Привлечно е за некои поединци и корпоративни субјекти да се преселат во вакви локации со ниски даноци или пак нивоа со нула оданочување. Ваквата ситуација на меѓународно ниво создава даночна конкуренција меѓу владите. Различните јурисдикции имаат тенденција да бидат рај за различни видови на даноци, како и за различни категории на лица и компании.
Тоа што го одликува некое место како даночен рај е постоењето на сложена даночната структура основана намерно да ја искористи, и експлоатира, светската побарувачка за легално одбегнување на данокот.
Батаљон „Христо Ботев“
Батаљон „Христо Ботев“ (с. Фуштани или с. Ноти, Мегленско, 19 декември 1943 – Црна Трава, Србија, март 1944) – воена единица на НОВ и ПОМ, прва воена единица формирана од поранешни војници од Бугарија кој биле во територијата на Југославија кои одлучиле да им се приклучат на партизаните.
Во договор со поручник Дичо Петров, на 15-16 декември 1943 година Првиот батаљон на Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ „Страшо Пинџур“ ја нападнал бугарската гранична единица во село Конско, Гевгелиско и караулите Коњски Гроб и Брце на планината Кожуф, при што биле заробени 61 војник и еден подофицер со целокупното вооружување и опрема. По одлука на ЦК на КПМ и Главниот штаб на НОВ и ПОМ им било предложено да преминат на страната на народноослободителното движење. Притоа 16 од нив одбиле да им се приклучат, по што биле разоружани и пуштени на слобода, а тројца успеале да избегаат. Од преостанатите, порано заробените и доброволно придојдените војници од Бугарија бил формиран новиот батаљон. За командант бил назначен Дичо Петров, а за политички комесар Бугаринот Трифун Трифунов-Балкански. Батаљонот прво бил накратко во составот на Втората македонска бригада (формирана на 20 декември 1943 година), а потоа, заедно со батаљонот „Стив Наумов“, влегол во составот на Групата батаљони на Главниот штаб на НОВ и ПОМ.
Насловна страница (филм од 1974)
„Насловна страница“ (англиски: The Front Page) — американски филм од 1974 година, во режија на Били Вајлдер. Во главните улоги настапуваат: Џек Лемон, Волтер Матау, Сузан Сарандон, Винсент Гарденија, Дејвид Вејн итн.
Синопсис
Хилди Џонсон (го игра Лемон) е познат новинар кој дава отказ од весникот зашто сака да се ожени со убавата и богата Пеги Грант (ја игра Сарандон). Меѓутоа, неговиот шеф, Волтер Барнс (го игра Матау) упорно настојува да го задржи, барем додека не се изврши смртната казна на младиот Бенсингер (го игра Вејн) кој убил полицаец. Пред да замине во Филаделфија, Хилди ги посетува своите колеги, каде открива дека на неговото место е вработен млад новинар-почетник. Но, токму пред извршувањето на смртната казна, Бенсингер успева да побегне. Полицијата организира голема потера по него, но Бенсингер се сокрива токму во просторијата каде се собрани новинарите, а за тоа знае само Хилди. Тогаш, кај Хилди повторно се буди новинарската страст и тој почнува да работи на својот последен извештај поради што го напушта Пеги. Во собата во која се крие Бенсингер доаѓа полицијата и го открива, а Хилди и Волтер се затворени. Меѓутоа, во затворот, тие откриваат дека гувернерот потпишал одложување на казната на Бенсингер, па така нив ги ослободуваат, а Хилди во последен миг се качува во возот, заедно со Пеги. Но, Волтер не може да се помири со загубата на својот најдобар новинар и, штом поаѓа возот, испраќа порака до полицијата да го уапсат Хилди.
Јорам (крал на Израил)
Јорам (יְהוֹרָם Јехорам) ― деветтиот крал на северното Кралство Израил (2 Царевите 8, 2 Царевите 8:16, 2 Царевите 8: 25–28). Тој бил син на Ахав и Језавела, и брат на Охозија и Аталија.
Според 2 Царевите, 2 Царевите 8:16, во петтата година на Јорам Израелски, (друг) Јорам станал крал на Јуда. Авторот на Царевите зборува за двајцата Јорами во истиот пасус.
Владеење
Јорам почнал да владее во Израил во 18-та година на Јосафат од Јудеја и владеел 12 години (2 Царевите 3). Вилијам Ф. Олбрајт го датира неговото владеење 849 ― 842 п.н.е., додека Е.Р. Тил предложил 852 ― 841 година п.н.е.
За разлика од неговите претходници, Јорам не го обожавал Ваал, и го отстранил Вааловиот столб, веројатно посебен столб што Ахав го подигнал во близина на неговата палата во Језраел за негово и обожавање на Језавела. Меѓутоа, писателот на 2 Царевите вели дека тој сè уште „ги следел патиштата на Јеровоам, синот на Нават, кој ги навел Израелитите да грешат“. Со Јосафат Јудејски, Јорам го нападнал Меша, кралоот на Моавците. Во војната меѓу Арам-Дамаск и Израил, Елисеј се спријателил со Јорам, откривајќи му ги плановите на непријателот. Потоа, кога Бен-адад ја опседнал Самарија, намалувајќи го градот речиси до глад и канибализам, Јорам се обидел да му ја отсече главата на пророкот. Вториот, сепак, претскажал дека претстои период на многу; опсадата наскоро била укината, резервите на храна во градот биле надополнети и старата врска помеѓу кралот и пророкот била обновена.
Кога Хазаил, кралот на Арамејците, насилно се побунил во Дамаск, како што предвиде Елисеј (2 Царевите 8:12), Јорам склучил сојуз со неговиот внук Охозија, кралот на Јудеја. Двајцата кралеви тргнале да го земат Рамот-Галад од Арам. Битката не успеала; Јорам бил ранет во борбите и тој се повлекол во Језраил за да се опорави. Најверојатно неговиот пораз на Рамот-Галад бил катастрофа. Како резултат на тоа, додека Јорам се опоравувал во Језраил, неговиот генерал, Јеху, поттикнал бунт. Јеху го погубил Јорам така што го стрелал во грб со стрела и го фрли телото во полето на Навот Језреелецот, како казна за гревот на неговиот родител во незаконското крадење на Навотејската земја. Со смртта на Јорам и другите членови на неговото семејство, династијата Ахав завршила. Јеху го побарал престолот на Израил како негов.
Археологија
Авторот на Тел Дан Стеле тврдел дека ги убил и Ахозија и Јорам. Најверојатно го напишал Хазаел.
Свети Вукол
Свети Вукол е христијански светец од 2 век.
Вукол бил ученик на Свети Јован Благослов, кој и го посветил за епископ на градот Смирна. Во Смирна тогаш имало малкумина крстени. Во темнината на незнабоштвото св. Вукол светел како јасна свеќа. се одликувал со сите добродетели, а oсобено со благост и кроткост. Пред својата смрт, св. Вукол го посветил Поликарп Смирнски за свој наследник во епископството.
Православната црква неговиот ден го чествува на 6 февруари.
Унгарска ракометна федерација
Унгарската ракометна федерација (Magyar Kézilabda Szövetség), скратено УРК, е националната ракометна федерација во Унгарија.
Унгарската ракометна федерација е член на Европската ракометна федерација (ЕХФ) и Меѓународната ракометна федерација (IHF). Седиштето ѝ е во Будимпешта. Федерацијата ја организира унгарската лига (Nemzeti Bajnokság) за мажи и жени и ги раководи националните ракометни тимови за мажи и жени.
Неговиот претседател е Мате Кочиш, генералниот секретар е Андраш Новак.
Натпревари
Magyar Kézilabda Szövetség е одговорен за организирање на следните натпревари:
Булок (округ во Алабама)
Булок (Bullock County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Клејтон. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 10,914 жители.
Географија
Округот зафаќа површина од 1,621 км2, од кои 1,619 км2 се копно, а останатите 3 км2 вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 11,714 жители, 3,986 домаќинства и 2,730 семејства. Густината на населеност изнесувала 7 жители/км2. 25.25%% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 73.11 % на црната.
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2.56, додека во едно семејство 3.13.
Според старосната структура на населението, 26.10% биле лица помлади од 18 години, 10.30% од 18 до 24, 29.30% од 25 до 44, 21.20% од 45 до 64 и 13.20% лица постари од 65 години. Просечната старост на населението изнесувала 35 години.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 20,605 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 23,990 $. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 22,560 $, додека оној на жените 19,069 $. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 10,163 $. Од вкупниот број на семејства, 29.80% или 33.50% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
Терористички напади во Могадишу (2010)
Терористичкот напад во Могадишу се случил на 1 мај 2010 година во близина на пазарот Бакара во Могадишу, главниот град на Сомалија. Во нападот загинале најмалку 39 луѓе и околу 70 биле повредени.
Беси Смит
Беси Смит (Bessie Smith) Чатануга, 15 април 1894 — Кларксдејл, 26 септември 1937) била американска блуз и џез пејачка.
Била најпопуларниа, а по многумина и најдобра блуз пејачка во 1920-те и 1930-те години.
Заедно со Луис Армстронг имала големо влијание на новите генерации на блуз пејачи, а во нејзината кариера и помогнала една од најстариите блуз пеачки, Ма Рејни.
На врвот од славата (околу 1923 — 1933), продала два милиона плочи. Во 1926 година снимила филм Сент Луис блуз.
Настрадала во автомобилска несреќа, поради недостаток на крв. Причина за смрта било тоа што не сакале да ја примат во блиската болница за бели луѓе. Американскиот драматичар Едвард Олби по нејзината смрт напишал драма Смртта на Беси Смит.
Значење и влијание
Една песна на Боб Дилан и „Бенд“ (The Band) од 1975 година е насловена „Беси Смит“.
Саат-кула (Скопје)
Саат-кулата во Скопје — шестокатна саат-кула, која се наоѓа северно од, но во склоп на Султан-муратовата џамија. Подигната е во периодот од 1566 до 1572 година. Таа била првата саат-кула на територијата на Османлиската држава. Механизмот на часовникот бил донесен од саат кулата во Сигет, Унгарија, по неговото заземање од страна на Турците. Изградена е на темелите на порана средновековна одбранбена кула. Некогаш била дрвена, но подоцна била преградена со тули.
Историја
Според сознанијата, кулата била изградена во периодот од 1566 до 1572 година, а часовникот бил донесен од освоениот унгарски град Сигет. Нејзиниот долен ѕидан дел, всушност, е остаток од една од четирите кули во составот на бедемите кои го заштитувале манастирот „Св. Ѓорѓи Горгос Скоропостижник“. Во палежот на градот и големиот пожар од 1689 година, кулата претрпела голема штета, но сепак останала во првобитниот облик сè до 1904 година, кога по наредба на валијата Хафиз-паша била преуредена и го добила денешниот облик. За време на земјотресот во 1963 г., на саат-кулата ѝ биле нанесени големи штети и притоа бил изгубен часовниот механизам. Подоцна, градбата на саат-кулата била обновена, но без нејзиниот часовен механизам. Новите часовници на кулата биле додадени на 26 мај 2008 година, во рамките на проектот на Општина Чаир за нејзина реконструкција.
Архитектура
За изгледот и намената на кулата, најмногу сведочат записите на познатите патописци. Така, францускиот патописец Филип Дифрен-Кане забележал дека:
"„во Скопје има часовник што се слуша во целиот град, а часовите ги отчукува на француски начин.“"
Според Хаџи Калфа, пак, оваа саат-кула била најголема меѓу сите кули на христијаните, а часовникот ги отчукувал часовите и дење и ноќе, при што ѕвонењето се слушало на „два часа далечина“.
Од записите на Евлија Челебија и Хаџи Калфа се согледува дека градбата на саат-кулата во својот првобитен облик била со шестаголна основа, чиј горен дел бил изграден од дрвена конструкција. По нејзиното преуредување во 1904 година, дрвената конструкција била заменета, по што градбата била целосно изгардена од тули. Од дното до врвот на кулата, каде што се поставени часовниците, водат 105 скали.
Панкас
Географија и местоположба
Се наоѓа на утоката на реката Досе, во северозападниот дел на државата. Локално, тоа е познато како добро место за параглајдерство. Пејзажот низ градот се одликува со голем број на гранитни шилести карпи, при што Педра Агуља ("Иглеста карпа") во близина на градот е втората највисока вертикална гранитна карпа ("chaminé") во Бразил, по познатата карпа Корковадо во Рио де Жанеиро.
NGC 6356
NGC 6356 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Панкас
Историја
Пред да пристигнат првите европски доселеници и колонизатори, областа беше населена со Американски староседелци. Првите европски доселеници го основале селото наречено Сао Силвано, но тоа било уништено од локалните доморотци. Првите постојани жители пристигнале во 1918 година, барајќи вредни минерали, но регионот на реката Досе бил практично ненаселен сè до 1925 година, кога бил изграден првиот мост над реката Досе, наречен мост Флоријан Авидос, и ова довело до тоа повеќе луѓе да се населат на северот на државата за првпат. Мостот првенствено го отворил пристапот до сеча на компании кои довеле повеќе луѓе и за плантажи за кафе, отворајќи го патот до долината каде што се наоѓа Панкас. Првата населба во областа била основана во 1925 година и била наречена Носа Сењора Да Пења.
NGC 6356
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6356 се споменува и како GCL 62, ESO 588-SC1.
Панкас
Историја
Имигрантите во градот во 1920-тите и 1930 година вклучувале голем број етнички Германци, а германскиот дијалект Источен Померански (сега речиси исчезнат во Европа) сè уште се зборува во оваа област.
NGC 6356
Откривање
Објектот е откриен на 17 јуни 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6356 е од видот II. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,2 m. NGC 6356 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 23 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 48' 45"".
Други поделби
Проучување на NGC 6356 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 338; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6238. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1160.
Градиште (Криви Камен)
Градиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село [[Криви Камен (Кривопаланечко)| Криви Камен
Северно од Кончаревско маало, под ридот Брезовица, на зарамнето плато со доминантна местоположба над селата Радибуш,Осиче,Петралица и Криви Камен, на површина од 200 × 150 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Враќање (филм од 2003)
Враќање е руски филм, во режија на Андреј Звјагинцев. Главните улоги ги толкуваат: Константин Лавроненко, Владимир Гарин, Иван Добронравов и Наталија Вдовина. Во 2003 година, филмот ги освоил Европската филмска награда, пет награди на Венецијанскиот филмски фестивал (меѓу кои и „Златниот лав“), а вкупно освоил 31 награда и имал уште 18 номинации.
Содржина
Една млада жена (ја игра Вдовина) живее со своите две деца, постариот Андреј (го игра Гарин) и малиот Иван (го игра Добронравов). Неочекувано, во нивниот дом се појавува таткото (го игра Лавроненко) кого децата не го виделе одамна. Тој е строг и таинствен, но ги зема децата со себе и ги носи на неколкудневен одмор на еден езерски остров. Меѓу него и децата се развива необичен однос...
Папа Климент XIV
Климент XIV (лат. Clemens PP. XIV; 31 октомври 1705 - 22 септември 1774) — римски папа од 19 мај 1769 до 22 септември 1774. Тој бил Францискканец, а во моментот кога бил избран за папа бил монах.
Папата Бенедикт XIV му доверил висока функција во римската курија, а папата Климент XIII го назначил за кардинал. Во 1773, тој ја издал булата „Dominus ac Redemptor“, со која го укинал Исусовото општество, кои уште 2 века пред тоа се јавувале како главна сила на контрареформацијата. Една година по тоа, папата Климент XIV починал.
Биполарно растројство
Биполарното растројство е психијатриска состојба дефинирана како повторувачки епизоди на значително нарушување на расположението. Овие нарушувања може да се случат во еден спектрум кој се движи од ослабувачка депресија до незауздана манија. Поединците кои страдаат од биполарно растројство вообичаено искусуваат флуидни состојби на манија, хипоманија или она што се нарекува мешана состојба поврзана со депресивни епизоди.
Во основа, болеста се состои од две фази кои периодично се менуваат: манија (хиперактивност, восхитеност, радост, чувство на семоќ) и депресија (пасивност, чувство на безволност, безвредност, немоќ, тага и очајување).
Овие клинички состојби се разликуваат од нормалните промени на расположението. Растројството има потподелби: биполар I, биполар II, и циклотомично растројство, при што биполар I и II можат да доведат до рапидна цикличност на расположението во текот на годината.
Симптомите најчесто се појавуваат во раната зрелост. Дијагнозата се засновува на искуствата кои ги пренесува лицето, како и на набљудувано однесување. Епизодите на болеста се поврзани со емотивна болка и нарушувања, како и се релативно висок ризик од самоубиство. Студиите покажуваат дека генетиката, раното опкружување, невробиологијата, и психолошките и социјалните процеси се важни фактори кои можат да придонесат за појава или спречување на оваа болест. Тековното психијатриско истражување е фокусирано на улогата на невробиологијата, но не е пронајдена јасна органска причина за појава на болеста. Биполарното растројство најчесто се лекува со медикаменти и/или терапија или советување. Воглавно, медикаментите се од групата на лекови наречена „стабилизатори на расположението", а особено литиум и натриум валпроат; ова се група на неповрзани лекови кои се користат како превентива од понатамошни епизоди на болеста. Антиколвулзивите (антиепилептични лекови) исто така се користат во лекувањето. Карбамазепинот делотворно делува во третирање на маничните епизоди, има и голема корист во третирање на циклотомичното растројство. Помалку делотворен е во превенција на рецидив спрема литиум или натриум валпроат. Ламотригинот има ефикасност во третирање на биполарното растројство, но неговата ефикасност е поголема во потешка депресија. Антипсихотичните лекови, понекогаш наречени невролептици, особено оланзапинот, се користат при лекувањето на маничните епизоди. Користта од употреба на антидепресиви во депресивните епизоди не е докрај разјаснета. Кратко користење на бензодијазепини може да биде препишано во прилог со други лекови додека „стабилизаторите на расположението" да почнат да дејствуваат. Во посериозни случаи кога постои ризик кон лицето и кон други, се препорачува и недоброволна хоспитализација; ова се случаи кога постојат силни манични епизоди со опасно однесување или депресивни епизоди со идеи за самоубиство. Задржувањата во болница се поретки и траат помалку одошто во минатото.
Некои истражувања покажуваат значајна корелација помеѓу креативноста и биполарното растројство. Сепак, односот помеѓу растројството и креативноста е сѐ уште многу нејасен.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Караџали (Лагадинско)
Свети Ѓорѓи (Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Караџали, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1952 со средства на генералот Георгиос Дракопулос. Градбата претставува трикорабна базилика со повисок среден кораб. Во 2005 г. е обновена, при што е подигнат и параклисот „Св. Благовештение“.
Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Антониј“ и „Св. Христофор“.
Тони Крос
Тони Крос (Toni Kroos; р. во ) — германски професионален фудбалер кој настапува како играч од средината на теренот за шпанскиот Реал Мадрид, како и за фудбалската репрезентација на Германија.
Член на Баерн Минхен станал на возраст од 17 години, но одма бил даден на 18-месечна позајмица на Баер Леверкузен, пред да се врати во Минхен назад освојувајќи ја Бундеслигата иЛигата на шампионите во сезоната 2012/2013 година. По победата на Светското првенство во Бразил 2014, тој се приклучил на Реал Мадрид и потпишал договор на шест години. Во Мадрид, тој ја освоил Лигата на Шампионите во сезоната 2015/2016 и бил избран во тимот на сезоната во сите негови последни три првенства. Тој бил избран за член на УЕФА тимот на годината и ФИФА про XI во 2014 и 2016 година, како и за најдобар плејмејкер.
Тој бил пофален од страна на новинари и поранешни професионалци како играч со сите квалитети за улогата на играч од средниот ред и нападот
Крос бил дел од младинските тимови на репрезентацијата на Германија од 17 годишна возраст, и бил прогласен за најдобар играч во 2006 година на УЕФА Европското првенство под 17 години, но исто така и го освоил ФИФА Светското првенство до 17 во 2007 година и воедно ја освоил Златната топка. Тој го направил дебито за сениорската репрезентација на Германија во 2010 година и бил член на тимот на Германија, кој стигнала до полуфиналето наСП 2010 и УЕФА Еуро 2012. Тој исто така бил дел од тимот што го освоил Светското првенство 2014 година, со што станал првиот фудбалер роден во Источна Германија да освои светско првенство. Крос бил водач на турнирот, и бил избран во All-Star тимот на првенството. На УЕФА Евро 2016, тој бил избран во најдобриот тим на турнирот.
692 п.н.е.
692 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 692. година пред новата ера, 692. од првиот милениум п.н.е., 92. од 7 век п.н.е. и трета од 690-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4816 и 4817 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4058 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3068 и 3069 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 61.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 692 година се протега во 1944 и 1945, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2004 и 2005 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 149 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1353 и 1352 исламска година пред хиџра.
Танаско Трајкоски
Танаско Стојанов Трајкоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со занаетчиски работи. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во есента 1944 година во редовите на Првата македонска бригада. Со бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево и Гостивар. Со единиците на Петнаесеттиот македонски корпус заминал на Сремскиот фронт каде загинал во борба со германците кај Дуго Село близу до Загреб во мај 1945 година.
NGC 1932
NGC 1932 — ѕвезда во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1932 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13,8 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 22 м 17,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 9' 14".
Други поделби
Проучување на NGC 1932 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Габриел Липман
Габриел Липман ( - ) — француски физичар.
Во 1908 година, Габриел Липман ја добил Нобеловата награда за физика.
Пудоб
Пудоб (словенечки: Pudob) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Наум Абов
Наум Абов (Баница,, Егејска Македонија, - , ) — македонски егејски активист и шахист, учесник во Граѓанската војна во Грција и носител на почесната титула Македонски сенатор.
Животопис
Абов е роден на 6 јуни 1930 година во Леринското село Баница, каде завршил основно образование. На 16 годишна возраст го затекнала Граѓанската војна во Грција 1946-1949, и како и многумина, бил мобилизиран во Демократската армија на Грција (ДАГ), во диверзантскиот вод на Дваесетичетвртата бригада, со претежно мобилизирани момчиња и девојки Македонци од леринско, костурско и воденско. Дваесетичетвртата бригада оперирала во мегленско и воденско. При учество во диверзантска акција во 1948, во обид за демонтирање од експлозија на мина претрпува оштетување на телото и рацете. Ги губи и двете раце и станува стопостотен инвалид до крајот на својот живот. Како ранет од Грција е префлен во Македонија, во специјалната болница за ранетите во Граѓанската војна во Грција во Јасеново, велешко. Оттаму, поради бунт против КПЈ и Тито, а со обвинение дека КПЈ и Тито се виновни за поразот на ДАГ во Граѓанската војна во Грција, повеќемина ранети со вагони се префрлени во Чехословачка. Во Чехословачка, врз Абов биле извршени дваесет операции, и таму останал до 1970 година, кога се вратил во Скопје, Македонија. Во Македонија активно бил вклучен во здруженијата на Македонците од Егејскиот дел на Македонија и во спортски друштва. Бил одличен шахист. Бил основач на Скопското здружение на Македонците од Егејскиот дел на Македонија од 1978 година. Активно учествувал на Егејските средби во Трново, горничевските и баничките средби, ја помагал работата на многу здруженија на Македонците од Егејскиот дел на Македонија, Матицата на иселениците од Македонија, бил основач и почесен претседател на Форумот на Македонците од Егејскиот дел на Македонија, како и учесник во делегацијата на здруженијата на Македонците од Егејскиот дел на Македонија на Конференцијата за човековите права на КЕБС во Варшава, Полска, од 9 до 11 октомври 2006 година. Светскиот Македонски Конгрес како неформален Светски Парламент на Македонците од сите делови на Македонија во целиот свет, во 2008 година му го доделил највисокото семакедонско признание почесната титула Македонски сенатор. Починал во Скопје на 14 октомври 2016 година.
Административна поделба на Молдавија
Земјата има вкупно 982 месности (localități) со свои градоначалници и совети. Од нив, 5 се општини, 60 се градови и 917 се села со подрачна самоуправа. Останатите 699 села се премали за да имаат своја управа, па затоа административно влегуваат во состав на градовите (вкупно 40) или подрачните управи (вкупно 659). Молдавија има вкупно 1.681 населени места.
Белешки
Подрачја што не се под молдавска власт:
Пасивни компоненти
Пасивни компоненти на електронски уреди се компоненти кои не можат активно да влијаат на промената на електричната струја - сигналот во електричното коло. Овие компоненти не можат да произведат електрична енергија, односно не можат да го засилат сигналот. Непасивните компоненти се нарекуваат активни компоненти.
Чинчорски Брег
Чинчорски Брег (шпански: Banco Chinchorro, Банко Чинчоро) ― атолски гребен што лежи на југоисточниот брег на општината Отон П. Бланко во Кинтана Рo, Мексико, во близина на Белиз. Бил прикажан во текот на полудокументарниот филм од 2009 година „Аламар“ на Педро Гонзалез-Рубио.
Географија
Гребенот лежи во мексиканските води на 35 км од брегот, во Карипското Море, или околу 80 км источно од градот Четумал. Тоа е приближно 42.2 км долго од север кон југ и приближно 16 км широк во најшироката точка. Зафаќа површина од 800 км2. Атолот има три острови, со вкупна површина од 6.7 км2:
Природната вегетација на островите е во голема мера ризофорна во близина на брегот засенчена во отворени шуми на повеќе од 20 до 30 м од брегот. На најјужниот (и најголемиот) остров има резерват за американски крокодили. Островите (заеднички со многу изолирани тропски острови) се густо населени со мали ракови, кои се питоми и може ненамерно да бидат згазени од посетителите.
Потонати бродови
Гребенот е дом на најмалку девет потонати бродови, вклучително и два шпански галеони. Имињата на познатите уништени парни бродови се: Калдера, Ескасел, Фет Стар, Џинџер Скру, Глен Вју, Пенелопез, Сан Андреас и Тропик. Има и голем траект од Косумел кој бил усукан на Чинчорскиот Брег за време на ураганот Вилма.
Надворешни врски
18.58694°N, -87.31944°W
Папа Пиј VI
Пиј VI (лат. Pius PP. VI; 25 декември 1717 - 29 август 1799) — римски папа од 15 февруари 1775 до 29 август 1799.
Рајнберг (Западна Померанија)
Рајнберг (Reinberg) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 7 јуни 2009 е дел од општината Зундхаген.
Форст (Лужица)
Форст (Лужица) (Forst (Lausitz), Baršć) — град во Бранденбург, Германија. Се наоѓа источно од Котбус на реката Лужичка Ниса, која во исто време е германско-полската граница според линијата Одра-Ниса. Градот е административно седиште на округот Шпре-Ниса. Тој е познат по неговата градина со рози и музејот за текстил. Во Форст постои железнички мост преку Ниса, кој е дел од линијата Котбус–Жари и се користи за регионални возови и EuroCity возот помеѓу Хамбург и Краков (2011). Исто така постои и патен мост над реката северно од Форст.
Опис
Градот е дел од областа Лужица. Станал дел од Кралството Прусија по Виенскиот конгрес во 1815. Потоа градот бил управуван во рамките на покраината Бранденбург. По Втората светска војна станал дел од Источна Германија.
Форст искусил тешки времиња по падот на Берлинскиот ѕид и повторното обединување на Германија поради огромната невработеност. Во минатото, градот бил познат по производството на текстил, но сите текстилни фабрики се затворени во изминативе години.
Павле IV Цариградски
Павле IV Цариградски — Вселенски патријарх од 780 до 784 година. Тој еднаш се спротивставил на He had once opposed the почитувањето на иконите но побрзал во свикувањето на вселенски собор за да се разгледа спорот поврзан со византиско иконоборството. Подоцна, тој се повлекол и засолнил во манастир поради старост и болест. Негов наследник бил Тарсиј, кој бил администратор мво тој период.
Раденски Врх
Раденски Врх (словенечки: Radenski Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ненасилство (скулптура)
Ненасилство е бронзена скулптура од шведскиот уметник Карл Фредрик Ројтерсверд од 1985 година. Таа претставува предимензиониран револвер „Колт питон“ .357 магнум со превиткана цевка и отвор што е насочен нагоре. Ројтерсверд ја направи оваа скулптура во чест на убиениот пејач и мировен активист Џон Ленон.
Во моментов оваа скулптура ја има на 31 локација ширум светот. Локациите ги вклучуваат: Малме, Њујорк, Луксембург, Пекинг, Берлин, Каен, Лозана, Стокхолм и други.
Од 1993 година, скулптурата е симбол на Проектот за ненасилство, непрофитна организација што промовира општествени промени преку образовни програми за превенција на насилството.
Аништа (Луке)
Аништа или Аниште — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Луке.
Наоѓалиштето претставува населба од среден век.
На 800 м северно од селото, на десниот брег на Лучка Река се откриени питоси, а се среќаваат и фрагменти од керамички садови.
Вајтхолска палата
Вајтхолската палата (англиски: Palace of Whitehall) била главната резиденција на англиските кралеви во Лондон во периодот од 1530 до 1698 година. Целиот комплекс бил целосно изгорен од пожар освен Банкетниот дом. Главен архитект на објектот бил Иниго Џонс. Во времето на неговото постоење, палатата била најголема во Европа, која се состоела со околу 1.500 соби.
Агломер
Во геометријата, агломер е транспарентна кружна или полукружна алатка за мерење на агли. Единиците мерки кои се употребуваат на агломерот се степени. Симбол на степенот е °.
Секој агломер има центар и основна линија, како и две скали со броеви во степени за мерење на агли во двете насоки (во насока на движењето на стрелките на часовникот, или во спротивната).
Основната линија не е дното на агломерот, туку е паралелна со дното и врви низ центарот. При мерење на агол со агломер, центарот се поставува врз темето на аголот, а едната страна од основната линија врз едниот крак на аголот. Гледајќи ја скалата која започнува на 0° се бара бројот на таа скала кој одговара на другиот крак од аголот.
Агломери постоеле уште од антиката. Попрецизните агломери имаат по еден или два крака кои помагаат при мерењето, а во денешно време најчесто се користат компјутерски апликации кои се уште попрецизни.