cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Час на Земјата
2010
Анкетата во Соединетите Американски Држави покажала дека околу 90.000.000 Американци учествувале во Часот на планетата Земја додека светлата биле исклучени низ целата земја, вклучително и знаменитости како што се планината Рашмор, појасот Лас Вегас, Емпајер Стејт Билдинг и Нијагарските Водопади.
Некои градови и знаменитости ја искористиле можноста да направат повеќе долгорочни прилагодувања на нивната секојдневна потрошувачка на енергија. Во Чикаго, Здружението на сопственици и менаџери на згради (BOMA) развило упатства за осветлување за да се намали загадувањето на светлината и да се намали јаглеродот во зградите во центарот на градот. Планината Рашмор во Јужна Дакота почнала да се исклучува секоја вечер околу 9 часот наместо во 23 часот попладне
Во Виетнам, побарувачката за електрична енергија паднала за 500.000 kWh за време на Часот на планетата Земја 2010 година, што било трипати поголемо од првиот пат кога земјата се приклучила на настанот во 2009 година
На Филипините, 1.067 градови и градови ветиле учество во 2010 година и над 15 милиони Филипинци учествувале на настанот.
2011
Часот на планетата Земја 2011 бил најголем во петгодишната историја на кампањата, потврдувајќи ја како дотогаш најголема доброволна акција за животната средина. Во 2011 година, ознаката „Beyond the Hour“ била усвоена од организаторите како начин да се охрабрат луѓето да ја преземат својата посветеност. Заедно со агенцијата Лео Бурнет, Часот на планетата Земја го открил ажурираното лого на тема планета кое вклучувало мал плус симбол десно од потписот „60“ што се користел во претходните години. Симболот 60+ продолжува да биде главното лого што го користат организаторите на кампањите ширум светот.
Часот на планетата Земја 2011 година се одржал во рекордни 5.251 града и гратчиња во 135 земји и територии на сите седум континенти. Имало проценет дострел од 1,8 милијарди луѓе ширум светот. Дополнително на ова, дигиталниот отпечаток на кампањата пораснал на 91 милиони.
Во Индија, Часот на планетата Земја 2011 година се одржал на 26 март 2011 година од 8:30 часот до 21:30 часот попладне. Каналот Rosebowl го прекинал емитувањето од 8.30 часот до 9.30 часот по повод одбележувањето на Часот на планетата Земја.
Во Азербејџан, Момината кула била затемнета поради Часот на планетата Земја.
Филипините, кои биле активен учесник на Часот на планетата Земја, имале ран „час“ кога напојувањето било случајно прекинато, потопувајќи го Метро Манила и блиските провинции во темнина. По обновувањето на струјата, големите згради, трговските центри и станбените области во Метро Манила и повеќето провинции продолжиле да ги исклучуваат светлата, додека каналите на Филипините, ABS-CBN и Cartoon Network ги прекинале своите преноси на еден час.
30 провинции и градови во Виетнам учествувале на Часот на планетата Земја 2011 година со главниот настан одржан во Нха Транг. Побарувачката за електрична енергија во нацијата паднала за 400.000 kWh, за една петтина помалку од претходната година. Виетнам успеал да заштеди 500 милиони VND (23.809 американски долари) благодарение на заштедената енергија.
YouTube го промовирал Часот на планетата Земја со менување на своето лого и со додавање функција за вклучување/исклучување во близина на насловот на секое видео, така што корисниците ќе можат да ја променат бојата на позадината од бела во црна.
Една од областите со најмалку соработка традиционално е Алберта; во 2008 година, потрошувачката на енергија во Калгари се зголемила за време на Часот на планетата Земја. Трендот продолжил во 2011 година кога се зголемила и потрошувачката на енергија во Едмонтон. Додека потрошувачката на енергија во Калгари се намалила во 2011 година за време на настанот, службениците за електрична енергија не можеле да ги разликуваат нивните читања помеѓу нормалното користење и свесниот обид за учество.
2012
Глобалното седиште на Часот на планетата Земја се преселило од Сиднеј во Сингапур во февруари 2012 година. Настанот се одржал на 20 февруари, со потегот поддржан од Одборот за економски развој на Сингапур и СФП-Сингапур.
Часот на планетата Земја 2012 година бил одржан на 31 март 2012 година од 8:30 часот до 9:30 часот pm (месно време на учесниците). Се одржал во повеќе од 7000 градови и населени места низ 152 земји и територии, што ја прави годината за најголем раст за кампањата од 2009 година. Тоа било, исто така, првата година кога Часот на планетата Земја бил прославен во вселената, при што холандскиот астронаут Андре Куиперс твитал во различни моменти за време на патувањето околу светот на настанот.
2013
Часот на планетата Земја 2013 се одржал ширум светот во сабота, 23 март во 8:30 часот до 9:30 часот по месно време за да се избегне одржувањето по почетокот на европското летно сметање на времето, со што ќе се обезбеди поголемо влијание за настанот за исклучување на светлата. Настанот, исто така бил променет за да се избегне совпаѓањето со христијанската Велика Сабота, кое паднало на 30 март истата година.
2014
Часот на планетата Земја 2014 година се одржал во сабота, 29 март, во истиот термин од 8:30 до 9:30 часот по месно време. Earth Hour Blue бил лансиран како глобална платформа за групно финансирање и групносорсинг за планетата. „Се работи за колективниот напор на поединци ширум светот кои се здружуваат за да помогнат во финансирањето или да го додадат својот глас за поддршка на теренски еколошки и социјални проекти кои даваат реални резултати“.
Извештајот за Часот на планетата Земја за 2014 година истакнал широк опсег на еколошки резултати постигнати со движењето низ 162 земји и територии низ целиот свет. Повеќе од 60.000 американски долари биле собрани на платформата „Часот на планетата Земја“. Движењето, исто така, имало кампањи за да помогне во заштитата на Големиот корален гребен во Австралија, лансирањето на апликацијата Blue Sky во Кина,  и испораката на илјадници ефикасни печки на дрва до заедниците во Мадагаскар.
2015
Часот на планетата Земја 2015 се одржал во сабота, 28 март, повторно помеѓу 8:30 и 9:30 часот по месно време. Ознаката за глобалната кампања била „Промени ги климатските промени“, враќајќи се на првичниот фокус на движењето да иницира граѓанска акција за глобалното затоплување. Еден ден пред настанот, повеќе од 170 земји и територии го потврдиле своето учество; со повеќе од 1200 знаменитости и близу 40 места на светското наследство на УНЕСКО поставени за исклучување.
Втора година по ред, Earth Hour Blue имала за цел да собере средства за СФП организирани проекти насочени кон климата за групно финансирање. Оваа година, проектите за групно финансирање вклучувале дистрибуција на сончева светлина на Филипините и Индија, и проекти базирани на диви животни од Колумбија, Уганда и Индонезија.
2016
Часот на планетата Земја 2016 година бил во сабота на 19 март од 8:30 часот до 9:30 часот по месно време на учесниците. Настанот бил променет за да се избегне совпаѓање со христијанската Велика Сабота, која се паднала на 26 март истата година. Естерсунд во Шведска го откажал настанот во 2016 година, по серијата сексуални напади, истакнувајќи ја безбедноста како тема за дискусија при заштеда на ресурси. Речиси сите земји во светот го одбележале Часот на планетата Земја.
2017
Часот на планетата Земја се случил во сабота на 25 март од 20:30 до 21:30 часот.
2018
Часот на планетата Земја 2018 се одржал на 24 март, од 20:30 часот. до 21:30 часот со цел да се избегне совпаѓање со христијанската Велика сабота која се паднала на 31 март.
2019
Часот на планетата Земја 2019 година се одржал на 30 март, од 20:30 часот до 21:30 часот. Вкупно 188 земји учествувале во Часот на планетата Земја 2019 година. Мис Земја 2018 Нгујан Фионг Кханод од Виетнам била назначена за амбасадор на Часот на планетата Земја за да спроведе неколку активности за заштита на животната средина. Како амбасадор, таа ги повикала сите доброволно да ги исклучат непотребните светла и опрема на еден час, придонесувајќи за ширење на пораката „Заштедете енергија, заштедете ја Земјата - заштеда на енергија, заштита на Земјата“.
2020
Часот на планетата Земја 2020 година се одржал во сабота на 28 март од 20:30 до 21:30 часот по месно време и поминало дигитално поради пандемијата КОВИД-19. 190 земји и територии се собрале за да го поддржат ова движење и неколку од многуте јавни личности како што се генералниот секретар на ОН Антонио Гутереш, папата Франциск, еколошката активистка Грета Тунберг, канадскиот премиер Џастин Трудо, индиската филмска ѕвезда Амитаб Бачан, амбасадорката на добра волја за животна средина на ОН Дија Мирза, кениската пејачка сензација Никита Керинг, колумбиската манекенка Клаудија Бахамон и британската пејачка и текстописец, Кет Стивенс.
2021
Часот на планетата Земја 2021 година се одржал во сабота на 27 март од 20:30 до 21:30 часот по месно време.
2022
Часот на планетата Земја 2022 година се одржал во сабота на 26 март од 20:30 до 21:30 часот по месно време.
Критика
Други критики за Часот на планетата Земја го вклучуваат следново:
Велшки јазик
Велшкиот јазик (Cymraeg или y Gymraeg) спаѓа во групата на келтски јазици, поточно дел од британската подгрупа. Велшкиот јазик се зборува на територијата на Велс од околу 611.000 луѓе и во некои предели од Англија со околу 130 000 познавачи на јазикот. Надвор од Велс, најголемата популација која го зборува овој јазик е околу 5.000 жители и живее во Патагонија, Аргентина. Велшкиот јазик исто така се зборува и во Велика Британија, САД, Канада и Австралија.
Постојат два дијалекти на велшкиот јазик: северен и јужен дијалект.
Историја
Во периодот на Римското Царство, келтските јазици успеале донекаде да се заштитат и опстојат. Самиот велшки јазик датира од околу 6 век и 8 век, период кога во Англија започнало населување на германските племиња и прогонување на келтите од Англија кон тогашните области Велс, Корноулм, Камбрија и Бретања. Овој период од настанувањето на велшкиот јазик е позната како рановелшки период, период кога за првпат се споменува велшкиот казик. Старовелшкиот период го опфаќа периодот од 9 век до 11 век. Периодот од 12 век до 14 век е познат како средновелшки период кој најмногу се одликува со создавање на претежно религиозни текстови. Периодот пак од 14 век до 15 век е познат како нововелшки период, каде најголемо значење се одава на преводот на Библијата од страна на Вилијам Морган во 1588 година. Токму овој превод подоцна одиграл голема улога во кодификацијата на велшкиот литературен јазик, и покрај тоа што тој процес не е довршен и до ден денеска поради големите разлики кои се појавуваат во дијалектите помеѓу северот и југот.
Легенда: • Велшки • Двојазично • Англиски
Современ статус
Периодот од 19 век сè до денес се одликува со намалување на бројот на население кое го зборува велшкиот јазик заменувајќи го со англискиот јазик. Така, во 1891 година, 54% од вкупниот број на населението на Велс се изјасниле дека го знаат и зборуваат велшкиот јазик, додека во 1981 година тој процент бил само 19%. Во 2001 година процентот се зголемил благодарение на големите кампањи кои се покренале сѐ со цел да се заштити и зачува јазикот.
Вудсток (фестивал)
Саемот на музика и уметност (неформално, Вудсток или Фестивалот Вудсток) беше музички фестивал најавен како „Претставување на водолијата: 3 денови мир и музика“.Тој се одржа на сточарската млекарска фарма од 600 ари (2.4 км2, 240 хектари, 0.94 милји2) близу населбата Вајт Лејк во градот Бетел, државата Њујорк, од 15 до 18 август 1969 г. Бетел, во округот Саливан, е 43 милји (69 км.) југозападно од градот Вудсток, Њујорк, во соседниот округ Алстер. Во текот на, понекогаш дождливиот викенд, триесет и два настапувачи настапија на отворено пред 500 000 посетители на фестивалот. Тој се смета за еден од најголемите и најзначајни мигови во историјата на поп-музиката и е ставен меѓу „50 мигови што ја изменија историјата на Рокенролот“ на групата Ролинг Стоун. Настанот беше овековечен во успешниот документарен филм од 1970 година Вудсток, албум со музиката од филмот и песната на Џони Мичел, „Вудсток“, што беше во спомен на настанот и стана главен хит за Крозби, Стилз, Неш и Јанг. Планирање и подготовка
Вудсток се роди благодарение на напорите на Мичел Ланг, Џон Робертс, Џоел Розенман и Арти Корнфелд. Робертс и Розенман ги имаа средствата. Ланг имаше искуство како прометер и веќе го имаше организирано најголемиот фестивал на источниот брег во тоа време, Поп Фестивалот во Мајами, на кој се проценува дека присуствувале 100 000 посетители. Тие го дадоа следниов оглас во весниците Њујорк Тајмз и Вол Стрит Журнал под името на фирмата Челинџ Интернешенал. „Млади мажи со неограничен капитал бараат интересни, законски дозволени можности за инвестирање и деловни предлози.“ Ланг и Корнфелд го видоа огласот и четирите мажи се сретнаа првично да дискутираат за едно студио за снимање ви Вудсток кое би прилегало на прибежиште, но идејата се преиначи во еден фестивал на музиката и уметноста на отворено, иако во тоа време тој се замисли како нешто во помали размери, кое би ги собрало некои од познатите уметнички имиња од близината на Вудсток во тоа време (како што беа Боб Дилан и групата „Состав“.Четворицата мажи имаа различни пристапи: Роберт беше дисциплиниран и знаеше што е потребно за да успее потфатот, додека лежерниот Ланг гледаше во Вудсток како на еден нов и релаксирачки начин за спојување на деловни луѓе. Имаше и други сомнежи околу потфатот, бидејќи Роберт се двоумеше дали да фи санира своите губитоци и да го откаже процесот, или да продолжи да вложува во него. Во април 1969 г. членовите на новородената суперѕвезда, составот Криденс Клирвотер Ривајвел, беа првите кои потпишаа договор за фестивалот и се согласија да настапат за 10 000 долари. Организаторите имаа тешкотии во привлекувањето на големи имиња пред да потпишаа договор големите рокери од Беј Реј. Тапанарот на Криденс, Даг Клифорд, подоцна коментираше: Криденси потпишаа, сите други застанаа во редот, сите „големи ѕверки“ дојдоа. Имајќи го предвид тоа што настапуваа во 3 наутро и не беа вклучени (по инсистирање на фронтменот на Криденси, Џон Фоогерти) во филмот Вудсток, членовите на Криденс ја изразија нивната огорченост во однос на нивните искуства на познатиот фестивал. Вудсток требаше да биде профитабилен потфат, соодветно крстен „Потфатот Вудсток“.Тој стана „бесплатен концерт“ дури откако стана очигледно дека настанот привлекува стотици и илјадници повеќе отколку што организаторите беа подготвени да примат. Билетите за фестивалот чинеа 18 долари однапред, (еднакво на приближно 105 долари во 2009 година по прилагодување на куповната моќ и 75 долари, по прилагодување на инфлацијата) и 24 долари на врата за сите три денови. Продажбата на билети беше ограничена на продавниците за плочи во централниот дел на градот Њујорк, или преку поштански фах на станицата Радио Сити, во пошта сместена во Средниот Менхетен. Околу 186 000 билети беа продадени однапред, а организаторите предвидоа дека ќе дојдат приближно 200 000 посетители на фестивалот.
Одбирање на местото
Првично, концертот беше планирано да се одржи во Милс Индустриски Парк на површина од 300 ари (1.2 км2), во градот Волкил, Њујорк, к“јшто Потфатот Вудсток го изнајми за 10 000 долари во пролетта во 1969 г. На градските власти им беше кажано дека нема да присуствуваат повеќе од 50 000 луѓе. Жителите на градот веднаш се спротивставија на проектот. На почетокот на јули градскиот одбор изгласа закон со кој ќе треба да се побара дозвола за какво било собирање на повеќе од 5 000 луѓе. На 15 јули 1969 година, Апелациониот Одбор на градот Валкил и официјално го забрани концерот врз основа на тоа што планираните подвижни тоалети не ги задоволувале барањата на градот. Меѓутоа, извештаите за забраната се претворија во извор на богатство за фестивалот.
Според Елиот Тибер, во неговата книга од 2007 г. Преземање на Вудсток, Тибер понудил да биде домаќин за настанот на неговиот мотел на површина од 15 ари (61 000 м2), и добил дозвола за тоа. Тој тврди дека тој ги запознал провирачите со сточарскиот фармер Макс Јасгур. Сепак, Ланг го порекнува тврдењето на Тибер и вели дека Тибер го запознал со некој трговец со недвижен имот, кој го одвел, без Тибер, до фармата на Јагар. Синот на Макс, Сем Јагар, се согласува со тврдењето на Ланг. Земјиштето на Јагар формирало природен басен, накосувајќи се кон вештачкото езерце Филипини на северната страна. Сцената требала да се постави во подножјето на ридот, при што езерцето Филипини ќе било во позадината. Тоа езерце ќе стане популарно одредиште на нудистите. Организаторите повторно им кажаа на градските власти на Бетел дека не очекуваат повеќе од 50 000 луѓе. И покрај противењето на жителите и натписите со содржина „ Не купувајте млеко. Запрете го Хипи музичкиот фестивал на Макс.“, правобранителот на градот Бетел, Фредерик В. Шадт и градежниот инспектор Доналд Кларк ги одобрија дозволите, но градскиот Одброр на Бетел одби да ги издаде и формало. На Кларк му беше наредено да издаде наредба за прекинување со работите.
Бесплатен концерт
Доцната промена во локацијата на концертот не им даде доволно време на организаторите да се подготват добро. На еден состанок три денови пред започнување на концертот, организаторите сфатиле дека имаат два избори. Едниот избор бил да се засили оградата и зголеми безбедноста, што би можело да има за резултат поголемо насилство, а другиот вклучувал да се ангажираат сите расположливи ресурси и да се заврши сцената, со што Потфатот Вудсток би претставувал и финансиски хит. Толпата што почна да надоаѓа и во поголем број од предвиденото ја направи за нив одлуката. Оградата беше исечена ноќта пред концертот.
Фестивалот
Озвучување
Озвучувањето за концертот беше направено од страна на Бил Хенли, чии иновации во индустријата на озвучување му ја донесе престижната награда Парнели. „Сè се одвиваше одлично“ - вели тој за настанот. „Конструирав посебни столбови за звучниците на ридовите и имав 16 антени за звучниците поставени на квадратеста платформа, кои одеа горе, до ридот, на кули високи 70 стапки (21 метар). Сметавме на најмногу 150 000 до 200 000 луѓе. Се разбира, дојдоа 500 000 луѓе.“ АЛТЕК дизајнирал 4-15 креденци (плакари) од иверица кои тежеле по половина тон парче, биле високи 6 стапки (1.8 м.), речиси 4 стапки (1.2 м.) длабоки и 3 стапки (0.91 м.) широки. Секој од овие креденци носел четири звучници JBL D140 од 15 инчи (380 мм.). Високотонските звучници се состоеле од Алтек сирени од типот 4х2-ќелиски и 2х10-ќелиски. Зад сцената имаше три трансформатори кои обезбедуваа струја од 2 000 ампери да ги напојува поставени засилувачи. Многу години подоцна овој систем го нарекуваа Сандаците на Вудсток.
Настапувачи Петок, 15 август •	Ричи Хеванс •	Свами Сачидананда - го отвори фестивалот со молитвено обраќање. •	Свитвотер •	Берт Сомер •	Рави Шанкар •	Тим Хардин •	Мелани •	Арло Гутри •	Џоан Баез Сабота, 16 август •	Кил, 40-минутен настап со четири песни •	Кантри Џо МекДоналд •	Џон Себастијан •	Сантана •	Киф Хартли Бенд •	Д Инкредибл Стринг Бенд •	Кенд Хиит •	Маунтин •	Грејтфул Дед •	Криданс Клирвотер Ривајвал •	Џенис Џоплин со Козмик Блуз Бенд •	Слај и Фемили Стоун •	Ху, започнаа во 4 наутро, изведоа 25 песни вкучувајќи ја и Тому. •	Џеферсон Ерплеин Недела, 17 август, до понеделник, 18 август •	The Grease Band •	Joe Cocker •	Country Joe and the Fish •	Ten Years After •	The Band •	Blood, Sweat & Tears •	Џони Винтер, го промовираше брат си Едгар Винтер •	Crosby, Stills, Nash & Young •	Paul Butterfield Blues Band •	Sha-Na-Na •	Jimi Hendrix
'''Одбиени покани '''
'''Покриеност со медиумите. '''
Многу малку репортери од непосредната околина беа на сцената. Во текот на првите два денови на фестивалот, националните медиуми го истакнаа проблемот. Насловите на насловната страница на весникот Њујорк Деили Тајмс велеа: „Сообраќајот е закрчен на местото кај Хипи фестивалот“ и „Хипиците се валкаат во море од кал.“ Ставот на медиумите стана нешто попозитивен при крајот на фестивалот, делумно бидејќи родителите на посетителите на фестивалот ги викнаа медиумите и им кажаа, врз основа на телефонските повици добиени од нивните деца, дека извесувањето на медиумите било неточно. Њујорк Тајмс пишуваше за увертирата на фестивалот и за селењето од Вилкил во Бетел. Бернард Колиер, кој известуваше за настанот за Тајмс, тврди дека бил под притисок од уредниците на весникот да напише напис со неточни и негативни информации за фестивалот. Според Колиер, тоа довело до жолчни дискусии и тој се заканил дека нема да го напише написот ако главниот уреднит, Џејмс Рестон, не му дозволи да го напише онака како што тој, Колиер, сметал дека е. Конечната верзија на написот обработувала теми со сообраќајни метежи и помали прекршувања на законот, но сепак ја нагласила соработката, великодушноста и добрата природа на посетителите на фестивалот. Кога фестивалот заврши, Колиер напиша друг напис за егзодусот на обожавателите од местото на фестивалот и за ненасилничкиот карактер на настанот. Главниот медицински службеник одговорен за настанот и неколку месни жители беа цитирани во нивните пофалби за посетителите на фестивалот. Тајмс Хералд-Рекорд, единствениот локален дневен весник во Мидлтаун во државата Њујорк, се произнесе против законот кој го забранил фестивалот во Вилкил. За време на фестивалот беше објавено реткото саботно издание на весникот. Весникот беше единствениот со телефонска линија директно од местото на настанот и користеше моторџија за да ги добие сликите и приказните од непроодната толпа на местото, до канцеларијата на весникот оддалечена 35 милји од Мидлтаун.
'''Филмовите '''
Документарниот филм Вудсток, режиран од Мајкл Ведли и уреден од Телма Шунмејкер и Мартин Скорсис, беше прикажан во 1970 година. Арти Корнфелд (еден од промовирачите на фестивалот) дојде кај Фред Вајнтроб, еден вработен во Варнер Брос, и побара пари за да сними филм за фестивалот. Претходно Арти беше секаде одбиен, но Фред Вајнтроб стана негов херој и, покрај јасно изнесените желби на другите вработени во Варнер Брос, Вајнтроб влезе во играта и му даде на Корнфелд 100 000 долари да го сними филмот. Вудсток помогна да се спаси Варнер Брос во време кога компанијата беше на работ на банкрот. Книгата Лесни јавачи, разбеснети бикови изнесува детали за снимањето на филмот. Ведли собра екипа од околу 100 луѓе од филмската сцена на Њујорк. Без пари да ја плати екипата, тој се согласи на шемата или двојно или ништо, според која екипата требаше да добие двојна плата, ако филмот успее, односно ништо, ако тој е фијаско. Ведли се обиде да направи филм за Хипиците исто колку и за музиката, слушајќи ги нивните чувства за настаните кои се случуваа истовремено со фестивалот (на пример, војната во Виетнам), како и ставовите на жителите од градот. Вудсток ја доби Академската награда за документарно остварување. Филмот се смета за културно значаен од страна на Библиотеката на конгресот на Соединетите Држави. Во 1994 година, Вудсток: Беше прикажан филмот Резот на директорот и проширен, вклучувајќи ја Џенис Џоплин, како и дополнителни настапи на Џеферсон Ерплеин, Џими Хендикс и Кенд Хиит, кои ги немаше во првичната верзија на филмот. Во 2009 година, филмот беше повторно прикажан на ДВД. Ова прикажување претставуваше прва можност филмот да се гледа на Блу-реи диск. Друг филм Вудсток со име Преземање на Вудсток беше снимен во 2009 година од страна на тајванскиот режисер на филмови, Енг Лии.
Албумите
Беа пуштени во продажба два албуми со музика од филмот. Првиот, Вудсток: музика од првичната верзија и повеќе, беше албум со 3 LP (лонг-плеи) плочи (подоцна 2 ЦД-иња), кој содржеше избор од една или две песни од повеќето од настапувачите на фестивалот. Една година подоцна, Вудсток 2 се појави во форма на два лонг-плеј албуми. Обата албуми вклучуваа снимки на најави на сцена (на пр., „[Речено ни е] дека кафената киселина не е нешто посебно добра“, „Еј, ако се концентрираме навистина силно, можеби ќе можеме да го запреме дождов.“) и извици од толпата (на пр., „напевот на дождот“) помеѓу песните. Во 1994 година, трет албум, Дневникот за Вудсток беше пуштен во продажба. Тонските записи од сите три албуми, како и бројни дополнителни, претходно необјавени настапи од фестивалот, но без коментарите од сцена и од публиката, беа повторно објавени од Атлантик како комплет од 4 ЦД-иња под име Вудсток: Три денови на мир и музика. Еден албум под име Џими Хендикс: Вудсток исто така беше објавен во 1994 година, во кој беа внесени само одбрани снимки на настапот на Џими Хендрикс на фестивалот. Подолг комплет, со два диска, Во живо од Вудсток (1999) ја прикажува речиси секоја песна изведена на настапот на Хендрикс, испуштајќи само две песни кои ги пееше неговиот ритам гитарист. Во 2009 година, Џо Кокер објави албум во живо на целиот негов настап на Вудсток. Албумот содржеше единаесет тонски записи, од кои десет не беа претходно објавени. Во 2009 година, целосните настапи на Сантана, Џенис Џоплин, Слаи енд д фемили стоун, Џеферсон ерплеин, и Џони Винтер беа објавени одделно од Сони БМГ/Легаси, а беа и собрани во една колекција насловена Доживувањето Вудсток. Исто така, во 2009 година Рино Рекордс издаде колекција од 6 ЦД-иња, Вудсток: 40 години подоцна: Назад на фармата на Јасгур, кој вклучува дополнителни музички настапи како и најави од сцена и друг дополнителен материјал.
'''Ден потоа '''
'''40-годишнината на Вудсток '''
'''Културни упатувања '''
Како еден од најголемите рок фестивали на сите времиња и културен репер за доцните шеесетти години, Вудсток е споменуван на многу различни начини во популарната култура. Фазата „Вудсток генерацијата“ стана дел од вообичаениот речник. Пофалби и критики за фестивалот започнаа речиси веднаш откако стивнаа звуците на музиката. Се вели дека Чарлс Шулц го крстил неговиот повторлив карактер, птицата Вудсток од Пинатс, во чест на фестивалот. Во април 1970 година, Мед магазин го објави „Го паметам, го паметам чудесниот Вудсток“ како пародија на сообраќајниот метеж и предизвиците за да се дојде доволно близу за да може да се чуе музиката. Во 1973 година, шоуто Нешанал Лампуунс Лемингс го прикажа фестивалот „Вудчак“, пародија на голем број од настапувачите во Вудсток. Современата култура продолжува да го памети Вудсток со „Ху на Вудсток во 1969 година“ на магазинот Тајм и неговата список на „10 врвни музички фестивалски мигови“ објавена на 18 март 2010 година. Во 2005 година, аргентинскиот писател Едгар Бро ја објави книгата Вудсток, долга поема во спомен на фестивалот. Англиски превод на таа поема беше објавен во јануари 2007 година од страна на Зборови без граници.
Џамија (Сушица)
Џамијата во Сушево — муслимански објект кој се наоѓа во селото Сушица, Општина Босилово.
Пирок
Пирок (Piroku) — село во Општина Боговиње, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Атарот на селото зафаќа простор од 9,2 км2 и селото има полјоделска функција. Селото е рамничарско, на надморска височина од 520 метри.
Историја
Пирок е стара населба. Во 1461 или 1462 година се споменува патпо „кој води од Тумчевиште во Пиргос“, а исто и патот кој „поминува од Горно Фалише за Пиргос“. Селото се споменува и во помените на Бигорскиот Манастир, во кој пишува дека „приложници на манастирот се Тошо и Анто од полошкото село Пирок“. Над селото постои место т.н. Киша (во превод црква), за која се смета дека тука се наоѓала црквата на веќе иселените Македонци. Околу истата се наоѓаат и гробишта. Денес овие остатоци не се видливи. Недалеку од црковната месност, подоцна била изградена текија. Во минатото во селата имало и манастир, каде во него живееле 20 монаси. Денес остатоци од објектот нема. На крајот од XIX век, Пирок било чифлишко село, во кое имало три чифлици, и тоа на Џафер-бег, Ѓок-бег и Алим-бег. На чифлиците работеле Македонци, кои по падот на чифлигарството се иселиле.
За името на селото постојат две тези. Едната теза според жителите Албанци на селото е дека името доаѓа од самиот основач на селото, односно Петре или некој со слично име. Втората теза која научно е поддржана е дека името потекнува од грчкиот збор Пиргос, што значи кула.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Пирок живееле 600 жители, сите Албанци.
Според Афанасиј Селишлев, во 1929 година Пирок — село во Сенокоска општина во Долнополошкиот срез и има 145 куќи и 1.252 жители Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3.963 жители, од кои 3.695 Албанци и 268 лица без податоци.
Родови:
Последниот македонски род кој живеел во селото биле Петревци и Николовци, кои се иселиле некаде пред Втората светска војна. Македонците од Пирок по својата носија, јазикот и обичаите припаѓале на горнополошката етничка група. Сите жители на селото се доселеници. Денес постојат само албански родови, но некои од нив се албанизирани и исламизирани, како на пример родовите Драгоши, Видуше, Ашиколарци, Укче, Бислими и Ѓеролари.
Пирок е албанско село, а имало и Срби во селото.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото:
Албански
Српски
Ромски
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 2067, 2068, 2069, 2069/1, 2070, 2070/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште и месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4.272 гласачи.
Имбрекс и тегула
Имбрекс и тегула се преклопувачки ќерамиди кои се користеле во античката архитектура (македонска, старогрчка и римска) како водоотпорни и издржливи во покривањето на покривите. Тие претежно се направени од глина, но понекогаш и од мермер, бронза или позлатени.
IC 1434
IC 1434 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1434 се споменува и како very compact gxy or *.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1434 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,4 m/лм2. IC 1434 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 21 м 59,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 52' 40"".
Други поделби
Проучување на IC 1434 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Арапли (Солунско)
Арапли — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Барклејкард Арена (Хамбург)
Барклејкард Арена (првично Color Line Arena, а подоцна O2 World) — повеќенаменска арена во Хамбург, Германија. Отворена е во 2002 и може да смести 16.000 луѓе. Се наоѓа во близина фудбалскиот стадион Арена Имтех и новата Volksbank Arena во квартот Баренфелд. Таа е меѓу најмодерните арени во Европа.
Арената е отворена во ноември 2002, 150 метри е долга и 110 метри широка и има висинска разлика од 33 метри. Максималната сместивост на арената е 16.000 посетители за спортските настани со елиминирање на внатрешните места, 12.947. Трошоците за изградба изнесувале приближно 83 милиони евра. Изградбата на стадионот била била финансирана од финскиот претприемач Хари Харкимо и градот Хамбург, Харкимо ја продал земјата за симболична цена од една германска марка и ги започнал инфраструктурните подобрување како првична фаза за 12 милиони германски марки (околу 6,1 милион евра). Во октомври 2007, арената била проценета на 75 милиони евра и била продадена на Anschutz Entertainment Group. Се наоѓа во градскиот западен кварт Баренфелд, во близина на фудбалскиот стадион Арена Имтех. Изградбата на арената, која се одвиваше од јуни 2001 до ноември 2002, чинела 83 милиони евра.
Главно се користи за ракомет и хокеј на мраз и е дом на HSV Handball и Hamburg Freezers.
Бил домаќин на неколку натпревари во текот на Светското првенство во ракомет 2007.
Германскиот техно-бенд Scooter го снимил нивниот албум, Live in Hamburg, на 12 март 2010.
Sting настапил за време на неговата турнеја Symphonicities на 19 октомври 2010, заедно со Кралскиот филхармониски оркестар.
Протеолиза
Протеолизата во организмите има повеќе цели; на пример, дигестивните ензими ги разложуваат белковините од храната за да обезбедат аминокиселини за организмот, додека протеолитичката обработка на полипептидниот синџир после неговата синтеза може да биде неопходна за добивање на активна белковина.
Урбанизација
Иако двата концепта понекогаш се користат наизменично, урбанизацијата треба да се разликува од урбаниот раст. Додека урбанизацијата се однесува на процентот на вкупното национално население кое живее во области класифицирани како урбани, урбаниот раст строго се однесува на апсолутниот број на луѓе кои живеат во тие области. Обединетите нации предвиделе дека половина од светската популација ќе живее во урбани средини на крајот на 2008 година. Се предвидува дека до 2050 година ќе бидат урбанизирани околу 64% од светот во развој и 86% од развиениот свет. Тоа е еквивалентно на приближно 3 милијарди урбанисти до 2050 година, од кои голем дел ќе се случат во Африка и Азија. Забележително, Обединетите нации неодамна исто така проектирале дека скоро целиот раст на глобалното население од 2017 до 2030 година ќе биде распоредено во градовите, со околу 1,1 милијарда нови урбанисти во следните 10 години.
1449 п.н.е.
1449 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1449. година пред новата ера, 449. од вториот милениум п.н.е., 49. од 15 век п.н.е. и последна од 1440-тите п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1449 година се протега во 1187 и 1188, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1247 и 1248 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 906 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2134 и 2133 исламска година пред хиџра.
Кларк Кент (Смолвил)
Кларк Кент (Clark Kent) e фиктивен лик од телевизиската серијата Смолвил. Ликот на Кларк Кент, првпат создаден за стрипови од Џери Сигел и Џо Шустер во 1938 како вистинскиот индититет на Супермен, е адаптиран за телевизија во 2001 од Алфред Гоф и Мајлс Милар — четврт пат како ликот е адаптиран за телевизиска серија. Кларк Кент е непрекинато толкуван од Том Велинг, со неколку други глумци играјќи го како дете. Ликот се има појавувано и во различни други дела засновани на Смолвил, од кое ниту едно не важи за продолжение од некоја епизода. Сè од 2007, Кларк Кент од Смолвил се има појавено во 18 младинско-возрасни романи.
Во Смолвил, Кларк Кент настојува да живее живот како едно нормално човечко суштество и се бори да ја зачува тајната за неговото вонземјанско наследство од неговите пријатели. Тој има низа обиди за постојана врска со Лана Ленг, искушенија предизвикани од неговата неискреност поради својата тајна. Наспроти претходните претставувања на ликот, овој Кларк Кент започнува како најдобар пријател на Лекс Лутор, откако му го спасува животот. Нивното пријателство со тек на времето целосно се разобличува преобразувајќи се во меѓусебна омраза. Во Смолвил, своите моќи Кларк ги стекнува тековно. Несвесен за сите негови способности на почетокот на серијата; на пример, неговиот „вжештен вид“ и „супер-здив“ не се развиваат сè до втората и шестата сезона, соодветно.
Развивајќи го ликот на Кларк од Смолвил продуцентите решиле да го приземат до „суштинското дно“ на Супермен; тој не е безгрешлив, што и дозволува на публиката да ја види неговата човечност, но е „добар до корен“. Критичарите го гледаат, а повеќе режисери прикажуваат како симболична претстава на Исус Христос. Том Велинг е номиниран за неколку награди Избор на тинејџерите и Сатурн награди за неговата интерпретација на Кларк Кент уште од кога серијата ја започна првата сезона.
Манастирска црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село
'''„Св. Ѓорѓи“''' — христијански храм кој се наоѓа во Ново Село, Струмичко, во склоп на Новоселскиот Манастир.
Дарко Гашпаровиќ
Дарко Гашпаровиќ (хрватски: Darko Gašparović;, , Хрватска - , ) — хрватски театролог, драматург, книжевник, доктор по хуманистички науки и еден од најголемите и најпознатите хрватски проучувачи и истражувачи на македонската култура и уметност.
Балабан (Драмско)
Балабан е драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Агилно моделирање
Агилното моделирање (АМ) — методологија за моделирање и документација на софтверски системи засновани на најдобрите практики. Тоа е колекција на вредности и принципи, што може да се примени на (агилен) проект за развој на софтвер. Оваа методологија е пофлексибилна од традиционалните методи на моделирање, што овозможува подобро да се вклопи во средина што брзо се менува. Дел е од агилниот развој на софтвер.
Агилното моделирање е додаток на другите агилни методологии за развој како што се Scrum, extreme programming (XP) и Rational Unified Process (RUP). Експлицитно е вклучен како дел од рамката за disciplined agile delivery (DAD). Според статистичките податоци за 2011 година, агилното моделирање сочинува 1% од целиот агилен развој на софтвер.
Основни практики
Постојат неколку основни практики:
Ограничувања
Постои значителна зависност од лична комуникација и соработка со клиенти. Агилното дисциплини за моделирање може да биде тешко да се применат.
1663
1663 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1663 година од новата ера, 663. од вториот милениум, 63. од XVII век и четвртта од 1660-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7171 и 7172 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6413 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5423 и 5424 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2416.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1663 година се протега во 4299 и 4300, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4359 и 4360 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2206. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1073 и 1074 исламска година.
389
389 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 389 година од новата ера, 389. од првиот милениум, 89. од IV век и последна од 380-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5897 и 5898 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5139 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4149 и 4150 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1142.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 389 година се протега во 3025 и 3026, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3085 и 3086 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 932. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 240 и 239 година пред хиџра.
Либрација
Либрација (од lībrātiō - „нишање“) — привидното колебливо движење на едно тело во орбита во однос на некое друго. Познати примери за либрација е колебањето на Месечината во однос на Земјата или она на тројанските астероиди во однос на планетите. Месечевата либрација е различна од малите промени во нејзината привидна величина гледана од Земјата. Иако појавата изгледа како нишање, истата е предизвикана од физичка промена во оддалеченоста на Месечината поради нејзината елиптичноста на нејзината орбита околу Земјата. Месечевата либрација настанува со следниве три појави.
Месечева либрација
Само една Месечева полутопка е свртена кон Земјата, што се должи на усогласеноста на вртењето. Затоа, обратната страна на Месечината сликана за првпат дури во 1959 г. со советската сонда „Луна 3“. Меѓутоа, треба да се напомене дека со време се прикажува повеќе од половина (59 %) од Месечината, должејќи се на либрацијата.
Либрацијата се изразува како бавно клатење гледано од Земјата, давајќи малку поразлични погледи на површината во различни времиња.
Ова се трите вида на Месечева либрација:
Либрација на тројанците
Во 1772 г. Жозеф Луј Лагранж направил анализи со кои утврил дека малите тела можат стабилно да делат иста орбита со една планета ако се држат блиску до Лагранжовите точки, кои се 60° пред или зад планетата во нејзината орбита. Ваквите „тројански астероиди“ се најдени во иста орбита со Земјата, Јупитер, Марс и Нептун. Оние врзани со Земјата тешко се гледаат во видливиост спектар, бидејќи имаат такви либрации кои би биле видливи само на дневното небо. Меѓутоа, во 2010 г. по инфрацрвен пат е забележано дека астероидот е тројански придружник на Земјата; либрира околу водечката Лагражнова точка  во стабилна орбита.
Окичоби (езеро)
Езерото Окичоби — најголем резервоар на слатка вода што ја снабдува „тревната река“ Еверглејдс, иако текот веќе не и е доволно обилен за да го одржи приливот во заливот во Јужна Флорида. Езерото се наоѓа во плитка депресија која некогаш била дел од морското дно, а од јужната страна на брегот е преградено со талог од тресет. Езерото се полни со вода преку реката Кисими и езерото Истокпога. Ова езеро нема истек - водите му течат јужно и се губат во мочуриштата Евергледјс. Од 50-тите години на 20 век, се изградени голем број канали за да бидат пренасочени езерските води за потребите на земјоделството, но и за потребите а туристичките градови по должината на источниот брег на Флорида.
Црква „Св. Илија“ - Сланско
Црквата е сместена на еден рид во рамките на селото помеѓу борови дрвја.
Историја
Црквата била подигната во 1934 година.
Испробување во бела кутија
White-box испробување (исто така познато како clear box испробување, glass box испробување, transparent box испробување, и структурирано испробување) е метод за испробување на софтвер кој ги испробува внатрешни структури или работата на апликацијата,  а не нејзината функционалност (пр. black-box испробување). При white-box испробување, внатрешна перспектива на системот, како и програмски вештини, се користат за дизајнирање на тест примери/случаи. Тестерот избира влезови за вежбање на патеките низ кодот и ги одредува очекуваните излези. Ова е аналогно на испробување на јазли во коло, на пр. in-circuit testing (ICT). White-box испробувањето може да се примени за единица/unit, интеграција и нивото на системот на процесот на испробување на програмска опремаот. Иако традиционалните тестери имаат тенденција да размислуваат за white-box испробувањето како да е направено на ниво на единица//unit, денес се користи за интеграција и системско испробување. Може да испробува патеки во рамките на единицата, патеки помеѓу единиците за време на интеграцијата и помеѓу подсистемите за време на тест на ниво на систем. Иако овој метод на тест дизајн може да открие многу грешки или проблеми, тој има потенцијал да пропушти неимплементирани делови од спецификацијата или барањата што недостасуваат. Каде што white-box испробувањето е управувано од дизајнот, тоа е, управувано исклучиво од договорени спецификации за тоа како се бара секоја компонента на софтверот да се однесува (како во процесите DO-178C и ISO 26262), тогаш техниките за испробување на белата кутија можат да постигнат проценка за неимплементирани или исчезнати барања.
Дизајнот за White-box испробувањето ги вклучува следниве критериуми за покриеност на кодот: