cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Повратник (филм од 2015)
Повратник (англиски: The Revenant) — американски филм од 2015 година, во режија на Алехандро Гонзалез Ињариту, кој е и автор на сценариото, заедно со Марк. Л. Смит. Во главните улоги настапуваат: Леонардо ди Каприо, Том Харди, Вил Поултер и Донал Глисон. Во 2016 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во 12 категории, а победил во три (најдобра режија, најдобар главен глумец и најдобар фотографија). Исто така, филмот освоил три награди „Златен глобус“ и четири награди „БАФТА“.
Синопсис
Дејството на филмот се одвива во првата половина на 19 век. Извидникот Хју Глас (го игра ди Каприо), заедно со својот син, се наоѓа на лов на диви животни. Тогаш, групата ловци е нападната од едно индијанско племе при што едвај успеваат да се спасат. Додека талкаат низ шумата, Глас се оддалечува од својата група, со намера да го испита теренот, но тогаш го напаѓа гризли. Сепак, тој успева да ја убие мечката, но претрпува тешки повреди. Водачот на ловците, капетанот Ендрју Хенри (го игра Глисон) не сака да го остави Глас да умре, но бидејќи тој го забавува движењето на ловците, Хенри остава двајца ловци, Фицџералд (го игра Харди) и Бриџер (го игра Поултер) да го чуваат Глас. Фицџералд се обидува да го задави Глас, а потоа го убива неговиот син, по што тој и Поултер го оставаат ранетиот Глас во шумата. Тогаш започнува тешкото патешествие на Глас, кој има огромна волја да преживее, со цел да му се одмазди на Фицџералд за убиениот син. Најпрвин, Глас ја избегнува потерата од Индијанците така што скока во студената река; потоа среќава осамен Индијанец, кој е пријателски настроен кон него и двајцата го продолжуваат патувањето; подоцна, Глас налетува на група француски ловци на крзно при што спасува една индијанска жена, успева да украде коњ и побегнува во шумата. Во меѓувреме, Фицџералд и Бриџер пристигаат во воениот логор, каде на капетанот Хенри му кажуваат дека Глас умрел. Меѓутоа, еден ден, во логорот пристигнува француски ловец, кој раскажува за случката со Глас, по што капетанот Хенри организира потера по него. Така, војниците го спасуваат Глас, а кога потерата се враќа во логорот, капетанот Хенри открива дека Фицџералд побегнал. Оттука, тој и Глас тргнуваат во потрага по Фицџералд, но кога го наоѓаат, тој го убива капетанот Хенри. Сепак, Глас успева да го стигне Фицџералд и меѓу нив започнува борба, а кога Глас сака да му го зададе завршниот удар, тој го здогледува индијанското племе и го турка Фицџералд во реката, а Индијанците го убиваат.
Василиос Ставропулос
Василиос Ставропулос, познат како Капетан Коракас (Βασίλειος Σταυρόπουλος, Καπετάν Κόρακας), бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
Биографиja
Коракас е роден во селоto Артотина, Дорида, Грција. Во 1897 година бил доброволец во Грчко-турската војна. По засилувањето на грчката вооружена пропаганда доаѓа во Македонија, а во 1907 година грчкото конзулартсво од Солун го испратило во Бер, со цел организирање на андатрски чети кои требало да се борат со Македонската револуционерна организација, како и притисок врз Романската пропаганда во Македонија која делувала меѓу Власите.
По Младотурската револуција заминал за Тракија, каде исто така ја помагал грчката вооружена пропаганда. Учествувал во Балканските војни. Во 1937 година се пензионирал од грчката армија како генерал-мајор.
Новите грчки власти, во Бер именувале еден плоштатд по него, а таму се наоѓа и негов споменик
Патрик Шик
Патрик Шик (роден на 24 јануари 1996, во Прага) — чешки фудбалер, напаѓач на Бајер Леверкузен и на чешката репрезентацијата.
Спарта Прага
Својата кариера Шик ја започнал во Спарта Прага. Минувајќи низ младинските категории на клубот, тој го направил своето деби за првиот тим на 16 април 2014 во натпреварот против Јаблонец во Купот на Чешка во поразот на неговиот тим со 3-1. Неколку недели подоцна тој го направил своето деби во лигата, на 3 мај 2014 влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Јосеф Хушбауер во 84-тата минута во поразот со 3-1 од Теплице. На 18 ноември истата година, Шик го постигнал својот прв професионален гол во кариерата во ремито 1-1 против Прибрам во Купот на Чешка. На 11 декември 2014 година го направил своето деби во Лига Европа во поразот со 2-0 од швајцарскиот Јанг Бојс.
Бохемианс
Во летото на 2015 година, откако запишал 10 натпревари и еден гол за Спарта Прага, бил позајмен на Бохемианс 1905 за кој дебитирал на 27 јули 2015, во поразот со 1-0 од Фастав Злин. Неговиот прв гол за клубот дошол на 12 септември 2015 година против Теплице. На 21 ноември, за првпат во својата про-кариера постигнал два гола на еден натпревар во победата со 3-1 против Бани Острава. Сезоната 2015-2016 ја завршил со 27 настапи и 8 гола во дресот на Бохемианс.
Сампдорија
На 13 јули 2016 година, Сампдорија го купува Шик од Спарта Прага за сума од 4 милиони €. Играчот избрал да го носи дресот со број 14. Своето деби за Сампдорија Шик го направил на 14 август во натпревар од Купот на Италија во кој популарните блучерати го победиле Басано Виртус со 3-0. Своето деби во Серија А го направил на 21 август во победата со 1-0 на гости против Емполи. На 26 октомври го постигнал својот прв гол во Серија А за сезоната против Јувентус во натпревар кој сепак завршил со висок пораз за Самп од 4-1. На 30 ноември тој бил двоен стрелец во победата со 3-0 над Каљари во Купот на Италија. Својот втор гол во лигата го забележал во победата со 2-0 на домашен терен против Торино на 4 декември, третиот во поразот дома со 1-2 од Лацио а четвртиот во поразот со 2-1 на гостувањето против Кјево. Тој исто така бил голем протагонист во победата со 3-2 над Рома на 29 јануари 2017, влегувајќи во игра во 69-тата минута при резултат 1-2 и само две минути подоцна го изедначил резултатот, а на крајот неговиот тим дошол до целосен пресврт и голема победа над фаворитот. Својата прва сезона во Италија ја завршил со 32 лигашки настапи и импресивни 11 гола.
Репрезентативна кариера
Шик играл за сите младински селекции на Чешка почнувајќи од онаа под 16 до под 21 година. Тој бил најдобар стрелец во квалификациите за Европското првенство за играчи под 21 година 2017 постигнувајќи 10 гола во 9 натпревари помагајќи и на Чешка да се квалификува за завршниот турнир. Во јуни 2017, тој бил повикан во чешката репрезентација под 21 година и за завршниот турнир во Полска.
На 27 мај 2016, го направил своето деби за сениорската репрезентација на Чешка во пријателскиот натпревар против Малта, влегувајќи во игра во 66-тата минута на местото на капитенот Томаш Росицки и постигнал гол во завршницата за да го постави конечниот резултат на натпреварот 6-0.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 21 јуни 2017.
Даниела Силиваш
Виорика Даниела Силиваш-Харпер (родена на 9 мај 1972 г.), најдобро позната како Даниела Силиваш - поранешна романска гимнастичарка која е најпозната по освоените шест медали (три златни, два сребрени и еден бронзен) на Летните олимписки игри 1888 во Сеул. Покрај тоа, Силиваш освоила шест титули во поединечна конкуренција од Светските првенства, како и титулата во повеќебој од Европското првенство во 1987 година. Таа била единствената гимнастичарка која освоила медал во сите дисциплини на игрите во 1988, добивајќи седум совршени десетки. Силиваш била позната по нејзината техничка извонредност, прекрасни изведби и уметничкa оригиналност.
Силиваш формално се повлекла од гимнастиката во 1991 година и се преселила во САД, каде моментално работи како гимнастички тренер. Во 2002 година таа била примена во Меѓународната гимнастичка куќа на славни.
Ран живот и кариера
Даниела Силиваш е родена во Дева, Трансилванија. Таа зачочнала да се занимава со гимнастика на 6-годишна возраст и била тренирана од легендарниот Бела Кароли шест месеци, пред тој да емигрира во САД во 1981 година. Силиваш победила на училишното првенство во 1980, а во следните две години била јуниорски шампион на Романија. Таа продолжила да се натпреварува на различни јуниорски натпреварувања, и го покажала својот талент на јуниорското европско првенство во 1984 година каде освоила златен медал на греда, сребрени медали во дисциплините двовисински разбој и партер, и 4. место во повеќебој. Таа била посебно успешна на јуниорскиот пријателски турнир (Дружба) освојувајќи златен медал во повеќебој како и на двовисинскиот разбој против идните олимписки и светски медалистки Светлана Богинскаја, Аурелија Добре и Дагмар Керстен.
Полемики околу годините
Сепак, Силиваш не се задржала долго во јуниорскa конкуренција. Во 1985 година, романската гимнастичка федерација ја сменила нејзината година на раѓање од 1972 на 1970 за таа да може да учествува на Светското првенство во 1985 во Монтреал. Фалсификатот бил сомнителен за некои, но никогаш не бил целосно потврден сè додека Силиваш самата не го потврдила тоа во 2002 година. Таа изјавила дека никогаш не била информирана околу тоа: властите едноставно и дале нов пасош и ја информирале дека сега има 15 години.
1985–1987
И покрај тоа што имала само 13 години на Светското првенство 1985, Силиваш добила совршена десетка на патот до освојувањето на светската титула на греда, победувајќи ја актуелната олимписка шампионка, и нејзина колешка, Екатерина Сабо. Таа завршила зад актуелната светска шампионка Јелена Шушунова во поединечниот повеќебој на Светскиот куп во 1986 година и набрзо се етаблирала себеси како предводник на романската гимнастичка екипа. Најголемиот успех во кариерата,Силиваш го остварила на Европското првенство 1987 во Москва, каде ги освоила титулите во повеќебој, двовисински разбој, греда и партер а била второпласирана во прескок.
Летни олимписки игри 1988
На Летните олимписки игри 1988 во Сеул, Силиваш, заедно со Добре и Шушунова, била сметана за голем фаворит за освојување на титулата во повеќебој. Во екипниот повеќебој, романската екипа завршила на 2. место зад советската екипа.
Сцената била поставена за повеќебојот, каде се очекувала возбудлива борба помеѓу Силиваш и Шушунова. Двете гимнастичарки започнале со исклучително силни изведби. И Силиваш и Шушунова добиле совршени десетки на партер; Шушунова ја добила втората совршена десетка во прескок, а Силиваш на двовисински разбој. Романката била во предност пред последната серија, но добиената оцена од 9.950 во прескок ја сместила на второто место зад Шушунова за само 0.025. Во поединечните финални натпревари, Силиваш ги освоила златните медали во дисциплините двовисински разбој, партер и греда, како и бронзениот медал во прескок зад Светлана Богинскаја и колешката Габриела Поторак. Таа била единствената гимнастичарка во Сеул која освоила медал во сите натпревари. Таа исто така го израмнила рекордот на Надја Команечи од седум совршени десетки на едни Олимписки игри.
По Олимписките игри и пензионирање
И покрај тоа што се здобила со сериозна повреда на колено во1989 година, Силиваш успеала да ја одбрани својата титула на партер на Европското првенство и да освои три дополнителни медали. Во повеќебој, таа завршила на 2. место зад Светлана Богинскаја. Сè уште повредена, таа настапила на Светското првенство 1989, каде завршила на 12. место во повеќебој по пад од двовисинскиот разбој. Бестрашна, таа настапила во финалните натпревари, и успеала да освои три златни медали (греда, двовисински разбој и партер). Силиваш настапила на уште неколку натпреварувања во 1989 година, а откако и била извршена операција на коленото, таа планирала повторно да се врати да тренира во сала. Романската револуција во 1989 година го затворила националниот тренинг во Дева, ставајќи предвремен крај на нејзината кариера.
Живот по гимнастиката
Таа работи како гимнастички тренер во Сенди Спрингс, Џорџија. Во мај 2003 година, таа се венчала со Скот Харпер, дипломец по спортски менаџмент. Парот има три деца: два сина, Џејдан Скот и Рилан Брус Харпер; и ќерка, Ава Луцијана. Семејството Харпер живее во Маријета, Џорџија.
Гунтер Јаух
Гунтер Јоханес Јаух (роден на 13 јули 1956 во Минстер) е на германски телевизиски и поранешен радио презентер, како и забавувач, новинар и продуцент.
Семејно потекло
Гунтер Јаух доаѓа од семејството Ханзата, Јаух. Тој е најстариот од трите деца на новинарот Ернст-Алфред Јаух (1920-1991), неговиот дедо беше Ханс Јаух (1883-1965).
Јаух пораснал во Минстер во текот на првите три години од животот, потоа во Берлин. Како дете, тој го помина својот одмор во винарската визба Отегравен. Со својата жена Доротеја (Теа) Сихлер, физиотераперт и четири деца. Тој живее од 1990-тите години на Светата Столица во Потсдам. Двојката има две биолошки деца и усвои две сирачиња од Русија.
Активност во радио
Потоа станал спортски презентер во радио станицата на Баерис радио истовремено студирал политика и модерна историја на универзитетот Лудвиг-Максимилијанс-универзитет во Минхен. По две години, Јаух се преселил во радио станицата на Баерн и се откажал од студиите, бидејќи неговите нови одговорности не му оставале доволно време.
Од 1985 до 1989 година, Јаух модерираше заедно со Томас Готтшалк Б3 радио-емисијата. Времето на умереност на Готтшалк беше од 2 до 4 часот, Јаух следеше од 4 до 5:30 часот. Дуото стана познат преку меѓусебни потсмевци, кои секогаш се случуваа пред 16 часот, кога Јаух дојде во студиото и каде се работи за тоа кој има "подобар" (висок профил) гости.
ТВ кариера
Јаух се приклучи на телевизискиот бизнис на 29 години. Тој беше странски новинар од 1982/1983 година за летот за SDR или модерирани емисии, од 1986 година за ZDF, програмата So Zoff и припадна во истата година на Rateteam програмата ја кажува вистината. Од 1987 до 1989 година тој ја модерираше програмата Na siehste!, Што е следење на Томас Готтшалк Na sowas!.
Во 1988 година тој првпат водеше низ тековното спортско студио, до 1996 година тој исто така го презентираше годишниот рецензент заедно со Томас Готтшалк Големото шоу на осумдесеттите години. Во 1990 година потпиша договор со RTL. Од 4 април 1990 година до своето проштално шоу на 5 јануари 2011 година, тој беше домаќин на телевизиското списание, телевизиска емисија емитувана 891 пати.Програмата предизвика сензација во тоа време, меѓу другите причини, поради емитувањето лажни придонеси од новинарот Мајкл Борн. Гунтер Јаух, кој во тоа време беше главниот уредник на Борн, се бранеше за време на неговото сослушување против обвинението за недостаток на нега, со образложение дека тој никогаш не работел во редакцијата.
125
125 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 125 година од новата ера, 125. од првиот милениум, 25. од II век и шеста од 120-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5633 и 5634 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4875 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3885 и 3886 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 878.
Знаме на Света Луција
Знамето на Света Луција е официјалното знаме во државата усвоено на 1 март 1967 година. Дизајнот и боите на знамето претрпеле неколку промени низ историјата, но симболиката е иста. Денес, знамето е составено од сина позадина каде во средината има златен триаголник под црна стрела со бели рабови.
NGC 7446
NGC 7446 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7446 се споменува и како CGCG 515-17, NPM1G +38.0474.
Откривање
Телото е откриено на 23 октомври 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7446 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7446 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 59 м 28,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 5' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 7446 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70185. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 88; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3215. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 873.
Бинбаша
Бимбаша (турски: Bınbaşı, bin - „илјада“) бил командант во војската на Османлиите  на една илјада војници. После реорганизација на турската војска на почеток на 19 век, бимбаша станал командант  на баталјон. Ова одговара на чинот мајор според современата воена терминологија.
Отомански државен удар (1807-1808)
Отоманските државни удари (1807–1808) се однесуваат на неколку државни удари и бунтови кои се случиле во периодот од 1807 до 1808 година во Отоманското Царство и кое довело до детонирање и враќање на престолот на три османлиски султани како резултат на обидите на султанот Селим III да воведе реформи во земјата.
Османлиското Царство била во период на распаѓање кон почетокот на 19 век и изгубила голем дел од своите територии со кои владеела пред помалку од еден век. Поради застарените административци земјата сè уште била далеку од Западна Европа. Султаните упорно се трудиле да воведат одредени реформи но истите биле во голема мера одбегнувани од страна на конзервативните јаничари елитната војска на султанот. По смртта на Абдул Хамид I во 1789 година, неговиот внук Селим III сакал да ја модернизира земјата по примерот на Франција. Неговите напори за модернизација започнале во 1805 година, но тие реформи најмногу ги налутиле јаничарите кои започнале бунт против султанот и неговите реформи.
На 29 мај 1807 година Селим бил соборен од власта од страна на јаничарите а за нов султан бил именуван Мустафа IV кој го затворил неговиот претходник во согласност со османлиските традиции. Мустафа ги помилувал бунтовниците и направил сојуз со јаничарите за да ги повлечат реформите на Селим.
И покрај тоа што продолжил со реформите империјата продолжила да пропаѓа.
1528
1528 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1528 година од новата ера, 528. од вториот милениум, 28. од XVI век и деветта од 1520-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7036 и 7037 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6278 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5288 и 5289 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2281.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1528 година се протега во 4164 и 4165, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4224 и 4225 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2071. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 934 и 935 исламска година.
Камасински јазик
Камасински јазик — уралски јазик, дел од подгрупата на самоједски јазици. Во рамките на самоједските јазици, најчесто камасинскиот се групира со маторскиот и селкупскиот јазик. Јазикот имал два дијалекта, камасински и којбалски. Јазикот сосема исчезнал во 1989 година со смртта на последниот говорник, Клавдија Плотникова. Камасинскиот се зборувал во Русија, источно од Урал, од Камасинците. Денес Камасинците се русизирани. Јазичарите забележале околу 1500 збора од јазикот.
Кирсан Иљумжинов
Кирсан Николаевич Иљумжинов (руски: Кирсан Николаевич Илюмжинов) (р. ) — руски политичар и поранешен претседател на ФИДЕ (Светската Шаховска Федерација), од 1995 година и поранешен претседател на Република Калмикија (во рамките на Руската Федерација) од 1993 година до 2010 година. Тој се стреми да стане авторитарец со „Азиски вредности“ по примерот на Сингапур, Кореја и Кина (иако неговата република се наоѓа во јужна Русија, т.е. во Европа). Тој има потрошено милиони на шах, религија, изградба на католичка црква по инцијатива на Папата Јован Павле. Има изградено и џамија, синагога, 22 православни цркви и 30 будистички храмови.
На 2 јуни 2006, Иљyмжинов бил реизбран за претседател на ФИДЕ со 96 наспроти 54 против неговиот противник Бесел Кок. Гари Каспаров го има остро критикувано за неговиот вертикален и авторитативен начин на управување со ФИДЕ - дотаму што ретко кој спонзор се нафаќа да работи со него.
Во изборната платформа за претседател на Калмикија, тој ветувал мобилен телефон за секој овчар и признание за неговото верување дека го имаат одведено вонземјани.
Трка околу Баскија
Историја
Првата трка била одржана во 1924 година, но помеѓу 1935 и 1969 трката не се одржувала. Меѓутоа помеѓу 1939 и 1969 година биле организирани слични трки. Трката е спомната и опишана во романот „Сонцето повторно изгрева“ (1926) на Ернест Хемингвеј. Таа била една од 24. трки, кои го сочинувале календарот на Светскиот ранкинг.
Првиот победник бил Франсис Пелисје од Франција. Првиот победник на современата Трка околу Баскија (1969) бил Жак Анкетил. Најуспешен возач на Трката околу Баскија бил Хосе Антонио Гонзалез Линарес, кој ја освоил трката четирипати во 1972, 1975, 1977 и 1978. Најнеодамнешен победник (2014 година) е Алберто Контадор од Шпанија, негова трета победа на трката.
Бидејќи оваа трка се одржува во планинска област, тешко е да се најде некоја рамна етапа и затоа вкупните победници најчесто се специјалисти за планини. Повеќето искачувања на Трката околу Баскија не се високи, но често се прилично стрмни.
Космос-932
Космос-932 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 20 јули 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-932 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 310 км, а најмалото на 147.
Соло ѕвезда (книга)
„Соло ѕвезда“ (англиски: Solo Star) е роман за деца на англиската писателка Синди Џефрис од 2006 година. Романот е дел од серијалот „Училиште за славни“ (како петта книга), објавен на македонски јазик во 2012 година, во издание на издавачката куќа „Детска радост“ од Скопје, како дел од библиотеката „Тин“.
Содржина
Романот се состои од следниве поглавја:
Технички податоци
Книгата има 84 страници, со големина од 20 сантиметри и мек повез. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-228-113-1. Преводот го извршила Славица Арсова, дизајнот и графичко-ликовното уредување го извршил Жарко Туниќ, а лектурата е дело на Лорета Шкиљевиќ. Книгата е отпечатена во печатницата „Напредок“ од Тетово.
NGC 2591
NGC 2591 — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2591 се споменува и како UGC 4472, MCG 13-7-1, CGCG 349-29, CGCG 350-1, IRAS 08307+7811.
Откривање
Објектот е откриен на 12 август 1866 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2591 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 2591 има привидни димензии од 3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 37 м 25,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 78° 1' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 2591 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24231. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 7; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4543. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 693.
Геракарци
Геракарци — пазарско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Даркојца (Железнец)
Даркојца — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Железнец. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 1,2 км северно од селото, каде по површините на нивите се гледаат грамади од градежен материјал, фрагменти од керамички садови и питоси.
Габровци
Габровци или Габришта (Δωροθέα, Доротеја; до 1922 г. Γάβριστα, Гавриста ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 564 жители (2011). Сè до 1924 г. било населено исклучиво со Македонци, а денес е мешано.
Географија
Селото е сместено во котлината Меглен, на 2-4 км северно од гратчето С’ботско.
Праисторија
Веднаш северозападно од селото е откриена населба од неолитот и бакарното време. Во 2012 г. е прогласена за заштитен археолошки споменик заедно со соседната Преб’дишка неолитна населба.
Во Отоманското Царство
Во дадено време еден дел од жителите на Габровци го прифатиле исламот за да ја обезбедат својата лична и имотна сигурност. Според хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ, на крајот на XIX век Габровци било сочинето од Македонци-христијани и Македонци-муслимани, чие машко население броело 302 лица во 80 домаќинства. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Габровци (Gabrovtzi) било село во Воденската каза со 110 куќи на 190 жители Македонци-христијани и 315 Македонци-муслимани.
На почетокот на XX век е забележано опаѓање на бројноста на христијанските семејства. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Габровци било македонско село со 96 христијани и 570 муслимани.
Целото христијанско население на Габровци било под врховенството на Цариградската патријаршија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Габровци (Gabrovtzi) имало 128 Македонци под патријаршијата (грчката црква). Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни селото имало 22 христијански и 102 муслимански македонски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 852 жители, кои во 1920 г. спаднале на 683. Во 1920-тите муслиманското македонско население на Габровци е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место властите довеле голем број грчки колонисти од Мала Азија. Во 1928 г. селото броело 630 жители од кои 434 лица (106 семејства) биле грчки дојденци. Според Тодор Симовски, од вкупно 630 жители во таа година, 444 биле Македонци, а 186 биле дојденци. Во 1940 г. Габровци имало 888 жители од кои, според Симовски, Македонците имале двотретинско мнозинство.
Селото делумно настрадало во Граѓанската војна, така што во 1951 г. населението се намалило на 691 жител. Подоцна немало забележителни иселувања, поради што бројноста останала устојчива.
Стопанство
Селото важи за мошне богато бидејќи е сместено во поле и целото земјиште се наводнува. Се произевдуваат жито, индустриски пиперки и тутун, а прилично се развиени и лозарството и овоштарството.
Зидлихес Залетал
Зидлихес Залетал (буквално: Јужна долина на Зале; Südliches Saaletal) — општинска заедница во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во градот Кала, иако самиот град не е дел од општинската заедница.
Општинската заедница Зидлихес Залетал се состои од следниве општини:
Филомела
Филомела е сестра на Прокна (жената на тракискиот крал Тереј). Двете се ќерки на кралот на Атина, Пандион.
Митологија
Филомела среќно живеела кај својот татко Пандион во Атина, сè додека заедно со Тереј не отишла во посета на својата сестра во Тракија.
Зевс ваквото злосторство не му го простил ниту на својот син Тантал, па ни на сестрите Филомела и Прокне, како ниту на Тереј, кој сето ова го започнал, па ги казнил така што им го сменил обликот. Тие повеќе не биле луѓе, туку, Тереј го претворил во кукавица, Прокна во славејче, а Филомела во ластовичка.
Со тек на времето има разни варијанти на митот, особено во однос на тоа, кој во каква птица бил претворен. Во најстарите митови, Филомела е претворена во ластовичка (која не пее), а Прокне во славејче (кое пее, но тажно или пак, всушност не пее, зашто само мажјаците славејчиња пеат)., Во подоцнежните извори, како Овидиј, на пример, а и во модерната англиска литература, пишуваат дека Филомела, иако со исечен јазик, била претворена во славејче, а Прокне во ластовичка.
Гром (појаснување)
Терминот гром може да се однесува на:
Егле кралицата на змиите
Егле кралицата на змиите или алтернативно Егле кралицата на белоушките (Eglė žalčių karalienė) — литванска народна приказна.
Детали
Егле кралицата на змиите е една од најпознатите литвански бајки со многу наводи од балтичката митологија. Над сто различни верзии од приказната биле запишани. Постои голем интерс за нејзината митолошка позадина кај литванските и странските истражувачи на индоевропската митологија; Гинтарас Бересневичиус смета дека да е можно приказната да биде литвански теогонски мит. Приказната вклучува не само трансформирање на човек во влекач туку и неповратно трансформирање на човек во дрво.
Егле е и популарно женско име во Литванија, но исто така и именка со значење смрча (Picea). Змиите (жалтис) во приказната се барски змии, но бидејќи тие живеат во морето зборот може да значи и митска водна змија.
Синопсис
Приказната може да се подели на одреден број на делови од кои секој има паралели со мотиви од други народни приказни, сепак нивната комбинација е уникатна.
Прво, една млада девојка по име Егле открива змија во нејзината облека по капењето со нејзините две сестри. Говорејќи со човечки глас, змијата се согласува да си отиде откако Егле и ветува дека ќе се даде во брак ако змијата ја напушти нејзината облека, не реализирајќи ги можните последици. По три дена илјадници змии пристигнуваат за невестата, но се измамени од страна на нејзините роднини. Гуска, овца и крава се дадени наместо неа, но кукавицата предупредува за измамата. Разбеснетите змии се враќаат за последен пат и ја земаат Егле со себе до дното на морето кај нивниот господар.
Наместо да ја здогледа змијата, Егле го здогледува нејзиниот убав младоженец Жилвинас - принцот на змиите во форма на човек. Тие живеат заедно и среќно и имаат четири деца, сè додека Егле не одлучи да го посети својот домот и нејзиниот сопруг не и дозволува. За да и биде дозволено да го посети својот дом, Егле треба да исполни три невозможни задачи: да исплети бескараен кичер од свила, да износи еден пар на чевли од железо и да испече колач без кујнски прибор. Откако таа доби совети од вештерка и успева, Жилвинас и дозволува на Егле и децата да отидат.
Граѓанска опција за Македонија
Граѓанска опција за Македонија - ГРОМ — политичка партија од Република Македонија. Претседател на партијата е Стевче Јакимовски.
Егле кралицата на змиите
Синопсис
По средбата со долго невидените членови на семејството, роднините на Егле не сакаат да ги пуштат да се вратат во морето и одлучиле да го убијат Жилвинас. Неговите синови се застрашени и претепани од нивните чичковци кои сакале да откријат како да го повикаат нивниот татко; сепак, тие молчат и не го предаваат. Конечно, исплашената ќерка открива:
Граѓанска опција за Македонија
Учество на избори
Партијата на претседателските избори во 2014 имала свој кандидат за претседател, Зоран Поповски, кој освоил 31.368 гласови или 3,61% од вкупниот број гласови. На парламентарните избори во 2014 година, партијата учествувала самостојно и освоила едно пратеничко место.
Егле кралицата на змиите
Синопсис
Дванаесетте браќа го повикале Жилвинас и го убиле со коси.
Граѓанска опција за Македонија
Учество на избори
На парламентарните избори во 2016 година, партијата учествувала во коалиција предводена од ВМРО-ДПМНЕ и освои две пратенички места.
Егле кралицата на змиите
Синопсис
Загрижената Егле го повикува нејзиниот сопруг, но за жал само пена од крв се враќа како одговор. Кога Егле открива дека нејзиниот сакан е мртов, како казна за предавство таа ги претвори нејзините деца и себеси во дрвја - синовите во даб, бел јасен и бреза, додека нејзината ќерка беше претворена во јасика. На крај, Егле се претвори себеси во смрча.
Граѓанска опција за Македонија
Учество на избори
На парламентарните избори во 2020 година во коалиција со ВМРО ДПМНЕ и освои 1 пратенички мандат.
Егле кралицата на змиите
Во културата и уметноста
Приказната беше за првпат објавена од страна на М. Јасевич во 1837 година.
Бронзена скулптура од Робертас Антинис која ги прикажува Егле и змијата била конструирана во ботаничката градина во Паланга, Литванија, во 1960 година.
Павле (српски патријарх)
Патријарх Павле, роден како Гојко Стојчевиќ — патријарх на Српската православна црква во периодот од 1990 до 2009 година.
Животопис
Патријархот Павле е роден на година во селото Кучанци кај Долни Михољац во Славонија. Богословски факултет завршил во Белград. Две години студирал медицина во Белград. Во 1957 година станал архимандрит, а од 1955 година две години бил на постдипломски студии во Атина. Во 1957 година бил устоличен во Призрен од епископот Герман и захумско-херцеговскиот Владислав. На Косово поминал 33 години.
На вонредното заседание на Светиот архијерејски сабор на 1 декември 1990 година, со кој претседавал загрепско-љубљанскиот митрополит Јован Павловиќ, заменик на тогаш болниот патријарх Герман, се избирал нов патријарх меѓу тројцата кандидати со тајно гласање. Бидејќи ниту еден од кандидатите не добил доволен број гласови, изборот бил направен со ждрепка на т.н. „апостолски начин“, односно архимандритот троношки Антоние го извлекол името на идниот патријарх. Така Павле станал 44-поглавар на СПЦ. Тој бил устоличен на 2 декември 1990 година.
Флуид
Поимот флуид е заедничкото име за течностите и гасовите. Името доаѓа од латинскиот јазик, од зборот flux, што значи проток, односно нешто што тече или струи. Класификацијата на гасовите и течностите во флуиди е поради тоа што тие имаат многу сличности и разлики, и кога се во рамнотежни состојби, и кога се наоѓаат во движење.
Дуброво
Потекло и значење на името
Потеклото на името се поврзува со дрвото даб, односно називот „дубрава“ кој означува дабова шума, што е чест и многу раширен топоним во сите словенски земји. За името на селото постои предание. Имено, покрај Вардар има бујни врбјаци и тополи, така што постоела една мала, но густа гора во долината. Стар збор за гората е дубрава. Оттука и името на селото Дуброво, што значи „долинска гора“.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на територијата на Општина Неготино, недалеку источно од самиот град Неготино, од десната страна на реката Вардар. Во негова близина, на само еден километар, поминува автопатот Е75. Поради близината на градот се смета дека влегува во неговата рурбална зона. Селото е рамнинско, на надморска височина од 115 метри.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Острово, Бучето, Газалиште, Гробиштата, Долни Чаири, Горни Чаири и други.
Историја
Подрачјето на Дуброво е населено уште од доцната антика, за што сведочи наоѓалиштето Платуња на 1,5 километри северозападно од селото.
Селото Дуброво отсекогаш било мало и со малку население. Сè до XVI век во селото живееле Македонци. Најверојатно, исламизацијата и на ова село е со онаа од другите околни села, т.е. токму во овој век е извршена. Ова е во периодот на доселувањето Јуруци во Тиквешијата, како и кога поминувала коњицата на Сулејман II Величествениот. Потурчениците во Дуброво живееле сè до средината на XIX век, кога Рушид-ага со своите насилници ги принудил да го напуштат селото. Тој дотерал едно цело крдо свињи. Муслиманите гонети од верскиот фанатизам во бесценица му ја продавале земјата и го напуштиле селото. На местото на потурчениците доселувал Македонци, чифчии, од околните села: Тимјаник, Тремник, Бесвица, Бистренци, Долни Дисан, Бохула и други.
Во средината на XIX селото било чифлик во кое живеле 200 жители - Македонци христијани, кои во втората половина на истиот век започнале да се иселуваат во Неготино. Во тоа време, селото било во сопственост на една вдовица од некој виден ага од Неготино. Во селото имало кула и конак.
Во 1913 година, селото Дуброво сосем опустело, бидејќи голем број луѓе умреле од колера. Најверојатно, жителите пиејќи нечиста бунарска вода се заразиле од споменатава болест. Изумреле неколку соеви.
Беглерите успеале да ја задржат земјата сè до 1928 година, кога окупаторската кралска српска власт преку аграрната реформа населила 12 колонистички семејства од Босна.
По Втората светска војна во селото се населиле неколку македонски семејства од Егејска Македонија кои до денес живеат во селото (слично како и во блиското Црвени Брегови).
Денес, во опустените населби се наоѓаат траги од христијанските и муслиманските гробишта. Се разбира, првите со остатоците од ѕидините на црквата се на едно ритче, а другите спроти нив се на друго ритче. Селото не прераснало во голема населба.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 7,1 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 398,8 хектари, на пасиштата отпаѓаат 226,9 хектари, а на шумите само 6,5 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција. Во минатото, во селото работела земјоделска задруга.
Селото за време на отоманскиот период претставува чифлиг, кој во век бил во посед на вдовица на ага од Неготино, додека по Првата светска војна селото станало беглик на внуците од Рушид-ага: Талат-бег, Џумал-бег од Кавадарци и Ќемал-бег од Штип. Последен член од беговската фамилија бил Фаид-ага, син на Талат-бег, кој го задржал поседот до 1928 година, кога земјиштето во атарот на селото било национализирано и поделено на доселените колонисти од Босна. Исто така, пред војната богатиот сточар од Галичник, Апостол Черепналковски, откупил еден дел од чифликот во Дуброво каде што дотерал голем број грла овци и ги користел во зимата пасиштата на планината Серта.
Иако географската положба на Дуброво е одлична поради близината на сообраќајните правци, но и на големите индустриски капацитети, малубројното население се занимава со лозарство и земјоделство. Во непосредна близина на Дуброво се наоѓа ТЕЦ „Неготино“ со 400 kw далновод со кој се поврзуваат Македонија и Бугарија, винарски визби („Повардарие“) и погони на некогашниот прехранбен комбинат „Македонија“, како и истоимената железничка станица. Во зимскиот период голем број на овчарски стада од Западна Македонија доаѓаат на презимување во непосредната околина на Дуброво.
Во најново време најактуелна е изграбата на железарница (со топилница) на кавадаречката фирма „ИГМ“, која е под сериозни дебати и спротивставувања на жителите на Неготино и околината.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Дуброво имало 200 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Војшанци имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало, со намалување на бројот на населението. Во 1961 година селото броело 213 жители, а во 1994 година 65 жители, од кои 38 биле Македонци, 21 Турчин и четири жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Дуброво имало 49 жители, од кои 35 Македонци, 1 Албанец, 10 Турци, 1 Ром, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 31 жител, од кои 7 Македонци, 8 Турци, 1 Ром и 15 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Дуброво:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Иселеништво
Во градот Неготино се иселиле следниве семејства: Темелковци (1 к.), во 1870 година; Бојаџиовци (2 к.), во 1885 година; Карадаковци (5 к.); Мајсторовци (2 к.), во 1885 година; Атанасовци (2 к.), во 1890 година; Кафовци (2 к.), во 1890 година; Ќимовци (2 к.), во 1850 година; Николовци (4 к.), во 1895 година; Сврдлевци (2 к.), во 1895 година; Мурџевци (1 к.), во 1900 година; Трајковци (1 к.), во 1900 година; Унчевци (1 к.), во 1900 година; Митревци (3 к.), во 1903 година; Ристовци (3 к.), во 1903 година и Дубровци (3 к.), во 1860 година, но преселени во Кавадарци, а пред тоа во Дуброво дошле од селото Праведник.
Самоуправа и политика
Во век, Дуброво било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во Општина Неготино, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на општината Неготино и во периодот 1957-1962 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Неготинска градска општина, во која покрај селото Дуброво, се наоѓале и градот Неготино и селата Курија и Тимјаник. Неготинската градска општина постоела и во периодот 1950-1952.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1233 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на ЗПТП „Дуброво“.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 44 гласачи.
Биргит Стал-Ниберг
Биргит Елида Стал-Ниберг (27 ноември 1928 - 20 јануари 1982) била шведска уметница. Таа била позната по нејзината политичка уметност во 1960-тите и 1970-тите.
Раниот живот
Родена во Јемтланд, Шведска, Биргит Стал-Ниберг била најстарата од петте ќерки. Таа пораснала во блискиот мал град во Хамердал. Нејзината мајка била Ајда Џонсон, а нејзиниот татко, Елов Штал, бил член на Шведската социјалдемократска партија и Меѓународната организација на добри темплари, и бил успешен виолинист и сликар аматер. Тој бил вклучен во локалното работничко движење што доведува до раѓањето на првиот локален синдикат - Шведско здружение на работници за шумарство и дрва. Растејќи, таа била опкружена со театарски и музички групи кои извршиле влијание врз нејзиниот уметнички живот. Таа првично следела кореспондентен курс по сликарство преку Nordiska korrespondensinstitutet. Таа станала студентка во локалното државно училиште, а во 1949 година присуствува на уметничкото училиште Оте Сколд. Сепак, таа наскоро морала да се врати во Хамердал каде што се запиша на програма за учење на далечина.
Импресионирана од нејзините уметнички напори, колешката уметница Берта Хансон ја охрабрила Стал-Ниберг да се занимава со уметност и договорила работа со скратено работно време за неа во Дандерид. Во тоа време, Стал-Ниберг тренирала во Академијата Либре во Стокхолм, под Ленарт Род. Во 1952 година, таа потоа постанала студентка на Кралскиот институт за уметност (Konsthögskolan), каде што ѝ предавал илустраторот од Гетеборг, Рагнар Сандберг. По дипломирањето во 1958 година, таа патувала во Франција и Мексико. Во Констхогсколан, таа го запознала својот колега финско-шведски сликар Хендрик Ниберг и се венчале.
Уметничка кариера
Во 1961 година, Стал-Ниберг ја одржала својата прва изложба во Лила Павиљонген во Стокхолм, која вклучува живи композиции со светли бои поставени во урбани заднини. Стал-Ниберг и нејзиниот сопруг учествувале на изложбата фем målare i Östersund следната година, во која биле вклучени нејзините слики Gron sommar и Blommande vas. Во 1969 година, таа соработувала со графичарот Ингегерд Молер за изложба во Естерсунд. Помеѓу многуте слике што биле прикажани биле Veckans affärer, Woman Power и Rulltrappa, од кои сите прикажувале современи теми. На крајот, подземните вагони, банките, стоковните продавници и предградијата станале теми на нејзините слики. Некои од нејзините дела од ова време покажале дека таа ги користела отуѓеноста, анонимноста и културната поделеност како нејзини централни теми. Таа прави неколку студии на луѓе кои земаат ескалатори и патуваат во вагони. Таа се фокусира на толкување на индивидуалноста на луѓето. Нејзината Тунелбана во 1972 година била насликана откако ги видела луѓето во реалниот живот. Прикажува уморен работник и неговиот млад син, кои седат покрај софистицирана дама во подземен вагон. Таа ја додадала жената во својот состав откако ја виде нејзината фотографија во женски магазин.