cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гучин (Груешки округ)
Гучин(полски: Gucin) е село во административната област на Варка, во рамките на Груешкиот округ, Мазовско Војводство, во источно-централниот дел на Полска. Се наоѓа околу 11 километри западно од Варка, 17 км југоисточно од Грујец, и 51 км јужно од Варшава.
Селото има 80 жители.
Штрудла со јаболка
Штрудла со јаболка (Apfelstrudel; štrúdl; Јидиш: שטרודל) е традиционална виенска штрудла, популарно пециво во Австрија, Баварија, Чешка, Северна Италија, Словенија и други земји во Европа кои некогаш и припаѓале на Австро-унгарската империја (1867–1918).
Име
Штрудла, германски збор, потекнува од средногерманскиот збор за „вител“.
Варијантата на штрудлата со јаболка се нарекува strudel di mele на италијански, strudel jabłkowy на полски, strudel de mere на романски, jabolčni zavitek на словенечки, štrudla od jabuka или savijača s jabukama на хрватски, almásrétes на унгарски.
Историја
Најстариот познат рецепт за штрудла датирал од 1697 година, рачно напишан рецепт сместен во Wienbibliothek im Rathaus.
Без разлика дали е вид на слатко или солено слоевито пециво со фил внатре, штрудлата се здобила со популарност во 18 век преку Хабсбуршката империја (1278–1780). Австриската кујна била формирана и под влијание на кујните на многу различни народи во текот на многуте векови од проширувањето на Австриската Хабсбуршка империја. Штрудлата е поврзана со баклавата на Отоманската империја, која дошла во Австрија од турската преку унгарската кујна.
Штрудлата најчесто се поврзува со австриската кујна, но е и традиционално пециво во целата област која порано припаѓала на Австро-унгарската империја. Во овие земји, штрудлата со јаболка е најпознатиот вид штрудла. Штрудлата со јаболка се смета за национално јадење на Австрија заедно со Винер Шницел и Тафелшпиц.
Штрудла (на јидиш, שטרודל, про. shtrudl) е исто така поврзана со ашкеназиската еврејска кујна, особено на германските, швајцарските и австриските Ашкенази Евреи. Полнењето со јаболка и суво грозје е популарно меѓу Евреите.
Германски и австриски имигранти во 19 век го однеле јадењето во јужен Бразил, каде што може да се најде во повеќето пекари. Обично го задржува своето оригинално германско име, Apfelstrudel, но - поретко - е преведено на „Strudel de Maçã“ (Apple Strudel) или „Folheado de Maçã“ (Apple Puff).
Печиво
Штрудлата содржи бесквасно тесто. Основното тесто се состои од брашно, масло (или путер) и сол, иако како рецепт за домаќинство, постојат многу варијации.
Пебибит
Пебибитот е тесно поврзан со петабитот, соодветната единица која го користи метричкиот префикс пета, што е 1015 бити.
Штрудла со јаболка
Печиво
Тестото за штрудла од јаболка е тенко, еластично тесто, кое се состои од многу тенки слоеви и познато како „Blätterteig“, чија традиционална подготовка е тежок процес. Тестото се замесува со месење, често на маса. Тестото што изгледа густо или грутчево по месењето обично се фрла и се започнува со нова серија. По месењето, тестото се одмора, потоа се расукува на широка површина и се растегнува додека тестото не добие дебелина слична на фило. Пекарите тврдат дека еден слој треба да биде толку тенок што весникот може да се прочита со ѕиркање низ него. Тестото исто така внимателно се развлекува за да биде доволно големо за да ја покрие масата за месење.
Филот се распоредува во линија на релативно мал дел од тестото, по што тестото се превиткува над филот, а преостанатото тесто се завиткува наоколу додека не се искористи целото тесто. Штрудлата потоа се пече во рерна и се служи топла. Штрудлата со јаболка традиционално се служи на кришки, посипана со шеќер во прав.
Во традиционалната виенска штрудла, филот се шири на три четвртини од тестото, а потоа се витка штрудлата, со што тестото се вметнува низ филот и се прави шема на вител кога штрудлата се пресекува. Можеби ова е потеклото на името што значи виор или вител.
Послужување
Преливот од сладолед од ванила, шлаг, крем или сос од ванила се популарни во многу земји. Штрудлата со јаболка може да биде послужена со чај, кафе или дури и шампањ, и е едно од најчестите задоволства во виенските кафулиња.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Сатурн LX
Сатурн LX , привремено познат како S/2004 S 29, е природен сателит на Сатурн и член на Инуитската група.
Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит и Јан Клејна на 7 октомври 2019 година од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 17 јануари 2007 година.
Сатурн LX е со пречник од околу 4 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 16,981 Gm за 826,44 дена, со наклон од 45,1° кон еклиптиката, со ексцентричност од 0,440.
Жолто тело
Жолтото тело (на латински corpus luteum) е мала, привремена ендокрина структура кај женските цицачи. Се развива од оваријален фоликул за време на лутеинската фаза од оваријалниот циклус, од кого ќе се развие зрела јајце-клетка во овулацијата. Додека јајце-клетката преминува преку јајцеводите во матката, жолтото тело останува во јајчникот. Тоа се содава 8 ден од овулацијата.
Функција
Жолтото тело е есенцијално за воспоставување и одржување на бременоста на жената. Во јајчникот, жолтото тело лачи естрогени и прогестерон, кои се стероидни хормони одговорни за истенчувањето на ендометриумот и неговиот развиток и одржување. Доколку не дојде до оплодување на јајце-клетката, жолтото тело престанува да лачи прогестерон и дегенерира (по приближно 14 дена кај луѓето). Тогаш тоа преминува во бело тело, кое е маса од фиброзно ткиво.
Доколку настане оплодување, плацентата го секретира хормонот човечки хорионски гонадотропин (hCG) или сличен хормон кај другите видови. Овој хормон го сигнализира жолтото тело да продолжи со лачењето на прогестеронот за да го одржи ендометриумот во кој ќе се смести зиготот. Од тука натаму жолтото тело се нарекува corpus luteum graviditatis. Вмешувањето на хормонот простагландин предизвикува дегенерација на жолтото тело и абортус на фетусот. Како и да е, кај плаценталните животни како човекот, плацентата ја презема и функцијата на секреција на прогестерон, така што жолтото тело дегенерира во бело тело без загуба на ембрионот или фетусот.
Орлин Старокин
Орлин Огнијанов Старокин (роден на 1 јануари 1987 година во Софија), е бугарски фудбалер кој моментално игра во првата бугарска фудбалска лига за тимот на Левски Софија. Неговата примарна позиција е лев бек.
Жолто тело
Структура
Жолтото тело е обично релативно многу поголемо од јајчникот; кај луѓето, големината варира од 2 до 6 cm во пречник. Клетките на ова тело се развиваат од фоликуларните клетки кои го обиколуваат оваријалниот фоликул. Гранулозните клетки постануваат надворешна granulosa lutein обвивка и секретираат прогестерон. Theca interna клетките постануваат внатрешната theca lutein обвивка која секретира естроген.
Орлин Старокин
Младинска кариера
Старокин својата фудбалска кариера ја започнал во младинскиот тим на ЦСКА Софија. Таму тој играл како офанзивен играч од средниот ред. Тој своите вештини ги усовршувал во академијата до 2005 година.
Нафтекс Бургас
На возраст од 18 години, во 2005 година, Старокин отишол во Бургас и го потпишал својот прв професионален договор со екипата на Нафтекс. Во Нафтекс тој играл најпрвин како лево крило, а потоа се вратил поназад за да ја земе позицијата на лев бек. Во својата прва сезона во професионалниот фудбал, Старокин запиша 19 настапи во првата бугарска лига, постигнувајќи еден гол.
Черноморец Бургас
Во летото на 2006 година Старокин бил на позајмица во Черноморец Бургас, со кого тој станал шампион во втората лига. Подоцна тој бил купен и за тимот игра до 2011 година.
Левски Софија
На 14 јуни 2011 година, тој потпишал за Левски Софија. Своето деби за сините во официјален натпревар Старокин го направил на 28 јули 2011 против Спартак Трнава во третото квалификациско коло од Лигата на Европа. Својот прв гол во дресот на Левски го постигнал на 18 март 2012 против екипата на Ботев Враца.
Angie (песна)
Angie (Енџи) е рок песна изведена од групата Ролинг Стоунс. Песната е објавена во 1973 година.
Песната била напишана од Кејт Ричардс во ноември и декември 1972. Песната е балада изведена со акустична гитара. Песната е позната по својот текст за изгубена љубов. Пејачот Мик Џегер дава специфична изведба на песната а додека Ники Хопкинс ја прати песната со пијано.
Песната беше најдобра песна во САД и достигнала значителен успех во Обединетото Кралство со тоа што била меѓу петте најдобри.
Воз без возен ред
Воз без возен ред (хрватски: Vlak bez voznog reda) - југословенски филм од 1959 година, во режија на Вељко Булајиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Иво Браут. Главните улоги ги толкуваат: Столе Аранѓеловиќ, Оливера Марковиќ, Велимир Бата Живоиновиќ, Инге Илин, Зденка Трах, Тана Маскарели, Лиа Ро-Барбиери, Љиљана Вајлер, Ивица Пајер, Милан Милошевиќ, Сима Јаниќијевиќ итн. Филмот бил награден со четири награди на Пулскиот филмски фестивал, а Булајиќ ја добил и наградата за најдобар дебитантски филм на Канскиот филмски фестивал.
Синопсис
Во едно село во Далмација, партизанскиот офицер Ловре (го игра Аранѓеловиќ) ги убедува селаните да се преселат во Барања. Некои од селаните ја прифаќаат понудата, верувајќи дека таму ќе имаат подобар живот, додека други се спротивставуваат. Сепак, голема група селани поаѓаат на пат, а меѓу нив и Ловре, заедно со браќа му Дује (го игра Живоиновиќ) и Периша (го игра Милошевиќ). Притоа, Периша го среќава својот другар од војната Николица (го игра Пајер) кој, исто така, заминува во Барања. Тие запознаваат две девојки при што Периша се вљубува во Дана (ја игра Илин), додека другата девојка е вљубена во Николица. Него, пак, го привлекува вдовицата Ике (ја игра Марковиќ), но таа ја одбива неговата љубовна понуда. Патем, Периша и Дана се зближуваат, но нејзиниот татко сака да ја омажи за едно момче во Барања. Кога дознава за врската, Периша е лут на Дана, но таа му кажува дека не го сака нејзиниот свршеник. Кога селаните пристигнуваат во Барања, тие добиваат големи поседи и сите се задоволни, освен Николица, кој не сака да стане селанец и настојува да го продаде својот имот. За време на свадбата, Дана отворено кажува дека не го сака зетот и свадбата се прекинува. Николица се простува со Ике и заминува, а Периша го испраќа. На патот кон селото, нему му приоѓа Дана, која му се фрла во прегратка, додека Ловре ја посетува Ике.
ОУ „Чеде Филиповски“ - Врапчиште
Чеде Филиповски — основно училиште во Врапчиште, Општина Врапчиште.
Пенингтон Институт
Институтот Пенингтон е организација за јавно истражување и политика за лековите, со седиште во Карлтон, Викторија, Австралија.
Институтот го иницираше Меѓународниот ден за свесност за предозирање во 2015 година.
951
951 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 951 година од новата ера, 951. од првиот милениум, 51. од X век и втора од 950-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Црква „Св. Никола“ - Топлица
'''Св. Никола''' — црква во прилепското село Топлица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е подигната и живописана во 1860 година. Има убав иконостас од времето на преродбата. Живописци се Ангелко и Велјан Андонови од Папрадиште. Претставува трикорабна градба со полукружна апсида на источната страна. Црквата е обновена во 1892 година, кога на западната страна е дограден трем.
Антички сполии
Во црквата има наоди од римско време. Во олтарот на црквата како чесна трпеза служи мермерна ара (олтар) која на челната страна има три бисти и коњаник претставени во плиток релјеф. Во припратата како основа на столб е поставена надгробна стела од бел мермер со едикула во која има 4 фигури обработени исто така во плиток релјеф. Покрај нив има фрагмент од уште една стела на која во едикулата оддесно налево се гледаат две фигури без глави, во стоечка положба, и трета зачувана во долниот дел. Под фигурите има поле со старогрчки натпис во 5 реда.
IC 1932
IC 1932 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1932 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 38' 47".
Други поделби
Проучување на IC 1932 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Миранти од Вали
Миранти од Вали (Mirante do Vale) е облакодер во Сао Паоло, Бразил. Бил завршен во 1960 година, има 170 метри висока и 51 спрата, и е највисоката облакодер во Бразил.
Сабрина Прето
Сабрина Софи Прето (родена Алберто Прето) е италијанска балерина. Порано била солист во балетска компанија, и танцувала како гостин уметник со англискиот национален балет и Фондазион арената од Верона. Прето била финалистка на меѓународен натпревар за дизајн на чевли во 2000 година, организирана од Самауро индустрија и лансирала линија на облека за танцување наречена Албипрети.
Биографија
Сабрина Прето е родена во Виченца. Почнала да тренира класичен балет кога имала четиринаесет години, студирајќи под Марија Берица Дала Векија. Во 2004 година се преселила во Монако и се запишала на Академијата за Дансе Класик Принцезата Грејс во Монте Карло. Дипломирала на академијата во март 2008 година. По дипломирањето, таа се натпреварувала на Меѓународниот танцов натпревар во Сполето и ја освоила наградата за трето место во класичен балет, откако танцувала варијација од Наполи Па де Сикс од Бурнонвил. Подоцна истата година Прето танцувала со Англискиот национален балет во нивната продукција на Стриктли Гершвин и со Фондацијата Ареа од Верона во операта Аида.
Во 2008 година, Прето танцувала како член на компанијата во Стадтеатарот Кобленц во Кобленц, Германија, две сезони. Во 2010 година, се приклучила на Лес балетц Грандива, компанија за балет за комедии само за мажи, и отишла на турнеја со компанијата во Јапонија. Таа танцувала соло улоги со Лес балетц Грандива во Западна симетрија, Готшалк Па де Троа, Па де Кватре Ново (Брајан Норис), Пакита Па де Троа и Ноќни ползачи (Питер Анастос).
Прето се приклучила на Лес балетц Трокадеро де Монте Карло во јануари 2011 година и настапувала со компанијата под уметничките имиња Нина Имобилашвили и Станислас Кокич. Со „Трокадерос“ таа танцувала солистички улоги, вклучувајќи ги La Tarantella Pas de Deux, Paquita, Walpurgishnacht, Esmerelda и Les Sylphides, како и Лебедот што умира. Сепак, ја напуштила компанијата набргу откако излегла како трансродова жена, знаејќи дека не може да продолжи да танцува со нив по физичката транзиција. Прето настапувала и како транвестит под уметничкото име Лолита Голајтли. Прето е моден дизајнер и била финалист на меѓународен натпревар за дизајн на чевли во 2000 година, организиран од Самауро Индустриа. Таа дизајнира линија на танцова облека наречена Albypretty.
Бранд-Ербисдорф
Бранд-Ербисдорф (Brand-Erbisdorf) — град во округот Средна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 5 километри јужно од Фрајберг.
Баргштет (Холштајн)
Баргштет (Bargstedt) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Капелендорф
Капелендорф (Kapellendorf) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
NGC 7800
NGC 7800 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7800 се споменува и како UGC 12885, MCG 2-1-7, CGCG 433-12, KUG 2357+145, IRAS 23570+1431.
Откривање
Објектот е откриен на 24 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7800 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7800 има привидни димензии од 2,3' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 59 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 48' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 7800 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 73177. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1177. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 318.
Баргштет
Баргштет може да се однесува на следниве места во Германија:
Грб на Мексико
Грбот на Мексико е важен симбол на мексиканската политика и култура со векови. Грбот се состои од мексикански златен орел кој стои на кактусот бодликава круша (Opuntia) со змија во клунот. За Ацтеките ова претставува јака верска конотација, додека пак за Европејците ова претставува симбол за победата на доброто над лошото.
Неологизам
Неологизам (од грчки νέο- néo-, „нов“ и λόγος lógos, „говор, исказ“) или новотвореница — релативно неодамнешен или изолиран поим, збор или фраза што може да биде во процес на влегување во општа употреба, но не е целосно прифатен во општоприфатениот јазик. Неологизмите често се водени од промените во културата и технологијата. Во процесот на образување на јазикот неологизмите се позрели од протологизмите. Зборот чија развојна фаза е помеѓу онаа на протологизмот (скоро создаден) и неологизмот (нов збор) е прелогизам.
Популарни примери на неологизми може да се најдат во науката, фантастиката (особено научната фантастика), филмовите и телевизијата, брендирањето, книжевноста, жаргонот, лингвистиката, визуелните уметности и популарната култура.
Поранешните примери се ласер (1960) од засилување на светлината со стимулирана емисија на зрачење (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation); робот (1941) од драмата RUR на чешкиот писател Карел Чапек (Росумови универзални роботи); и агитпроп (1930) (стопеница на „агитација“ и „пропаганда“).
Позадина
Неологизмите често се образуваат со комбинирање на постоечки зборови (види сложенки) или со давање на зборовите нови и единствени наставки или претставки. Неологизмите може да се формираат и со спојување на зборови, на пример, „појчек“ е спој на зборовите „појадок“ и „ручек“, или преку кратенка или акроним, со намерно римување со постоечки зборови или едноставно преку играње со звуци. Релативно редок облик на неологизам е кога се користат соодветни имиња како зборови (на пример, бојкот, од Чарлс Бојкот).
Неологизмите можат да станат популарни преку меметиката, преку масовните медиуми, интернетот и усно пренесување, вклучително и академски дискурс во многу области познати по нивната употреба на карактеристичен жаргон, и често стануваат прифатени делови од јазикот. Други времиња, тие исчезнуваат од општа употреба исто толку лесно како што се појавиле. Дали неологизмот ќе продолжи како дел од јазикот зависи од многу фактори, од кои веројатно најважен е прифаќањето од јавноста. Невообичаено е зборот да добие популарност ако јасно не наликува на други зборови.
Историја и значење
Поимот неологизам првпат е потврден во англискиот јазик во 1772 година, како заемка од францускиот néologisme (1734). Во академска смисла, не постои професионален неолог, бидејќи проучувањето на такви нешта (културен или етнички народен јазик, на пример) е интердисциплинарно. Неологизмите може да ги проучуваат разни професии, како што се лексикографи или етимолози, бидејќи нивната употреба го опфаќа опсегот на човековото изразување, и како, благодарение на науката и технологијата, тие се шират побрзо од кога било досега во сегашно време.
Поимот неологизам има пошироко значење кое вклучува и „збор кој добил ново значење“. Понекогаш, овој процес се нарекува семантичко поместување, или семантичко проширување. Неологизмите се разликуваат од идиолектот на една личност, уникатните модели на вокабулар, граматика и изговор.
Неологизмите обично се воведуваат кога ќе се открие дека на одреден поим му недостасува термин, или кога на постоечкиот речник му недостасуваат детали или кога говорникот не е свесен за постојниот речник. Законите, владините тела и технологијата имаат релативно висока честота на воведување неологизми. Друга причина што го води до создавање на неологизам е да се разјасни поимот кој можеби е нејасен поради многуте значења.
Преводи
Во научната заедница, каде англискиот е доминантен јазик за објавени истражувања и студии, понекогаш се користат преводи со сличен звук (наведени како „натурализација“). Алтернативно, англискиот збор се користи заедно со кратко објаснување за значењето. Четири методи на преведување се користат при преведувањето на неологизмите: транслитерација, транскрипција, употреба на аналогизми, преведеници или заемки.
Космос-1575
Космос-1575 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Грб на Соединетите Американски Држави
Грбот на САД поседува своја предна и задна страна. Почесто се користи предната страна како симбол на САД на пасошите, амбасадите, воените обележја и разни знамиња. На банкнотите на Американскиот долар се користат двете страни на грбот. Грбот првпат е користен во 1782.
Космос-1575
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 јуни 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1575 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 273 км, а најмалото на 256.
Грб на Соединетите Американски Држави
Предна страна
На предната страна се наоѓа белоглав орел со раширени крилја, кој во едната канџа држи тринаесет стрели, додека пак во другата канџа држи маслинови гранки кои заедно претставуваат дека САД има желба за мир, но и дека секогаш ќе биде спремен за војна. Орелот во клунот го држи натписот "e pluribus unum" (еден од многуте). Над главата на орелот се наоѓаат тринаесет ѕвезди кои се поставени во формацијата 1-4-3-4-1. На средината се наоѓа знаменце со тринаесет вертикално поставени линии (црвени и бели) коишто ги претставуваат Соединетите Американски Држави.
Задна страна
На задната страна се наоѓа „недовршена“ пирамида која што го има „окото што гледа се“ наместо врв. Во дното на пирамидата е напишана годината MDCCLXXVI (1776). Над пирамидата се наоѓа натписот "Annuit Cœptis" (Ги Поддржа Нашите Почетоци), додека пак од левата страна се наоѓа натписот "Novus Ordo Seclorum" (Нов Светски Поредок).
Повторување на бројот тринаесет
Бројот тринаесет се појавува на повеќе места на грбот, што ги претставува тринаесетте првобитни колонии. А тие се:
NGC 5377
NGC 5377 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5377 се споменува и како UGC 8863, MCG 8-25-52, CGCG 246-27, KARA 604, IRAS 13542+4729.
Откривање
Телото е откриено на 12 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5377 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5377 има привидни димензии од 4,7' х 2,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 56 м 16,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +47° 14' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Други поделби
Проучување на NGC 5377 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49563. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3464. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 120.
Едвард Вестон
Уште од дете бил заинтересиран за фотоапаратите, Вестон ја почнал својата професионална кариера со отворање на студио за портрети во Глендејл, Калифронија. Неговите први дела биле во стилот на пикторијанците, фотографи што го имитирале импресионистичкото сликарство. Во 1915 година Вестон видел една изложба на модерна уметност, која го инспирирала да го отфрли своето дотогашно дело; почнал да прави остри и реалистични фотографии, кои ја носат убавината на природните предмети преку вешта композиција и суптилност на тонови, светло и текстура. По патувањата и средбите со познати личности, како Алфред Стиглиц и Диего Ривера, во 1927 година Вестон направил серија фотографии одблизу на морски школки, пиперки и преполовени зелки, изнесувајќи ја богатата текстура на нивните форми во вид на скулптура, Две години подоцна ја направил првата од многуте фотографии на карпи и дрвја на Поинт Лобос, Калифорнија. Во 1936 година Вестон почнал серија фотографии на актови и песочни дини кај Океано, Калифорнија, кои се сметаат за негови најдобри дела. Откако добил Паркинсова болест, Вестон сфатил дека наскоро нема да биде способен да работи. Своите последни фотографии ги направил на Поинт Лобос во 1948 година. Се смета за еден од највлијателните фотографи на XX век.
Јака Блажиќ
Јака Блажич (р. во Јесенице) e словенечки кошаркар. Тој игра на позицијата бек и моментално настапува за српска Црвена ѕвезда.
Кариера
Професионалната кариера ја започнал на 17 години во Триглав од Крањ каде што поминал две сезони. Во 2009 година, Блажич преминал во екипата на Геоплин Слован во која исто така се задржал две години. Во сезоната 2011/12 тој потпишал за словенскиот шампион, Унион Олимпија и дебитирал во Јадранската лига во која по просек отстварувал 9 бода по натпревар, а исто така го стекнал и првото евролигашко искуство. Во дресот на Унион Олимпија, Блажич на двапати успеал да го освои кошаркарскиот куп на Словенија. Од 2011, Блажич три сезони по ред бил дел од Ол-стар тимот на словенското првенство, а во 2013 бил прогласен за најкорисен играч во првенството. На 18 јуни 2013 година, Блажич потпишал тригодишен договор со Црвена ѕвезда.
Тој исто така бил дел и од репрезентацијата на Словенија на Евробаскетот 2013 кој се одржал во Словенија, на кој словенската репрезентација го освоила петтото место.
72 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5436 и 5437 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4678 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3688 и 3689 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 681.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 72 година се протега во 2564 и 2565, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2624 и 2625 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 471. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 714 и 713 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Никола“ - Чагор
'''Св. Никола''' — црква во поранешното битолско село Чагор, денес во атарот на Лопатица. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Ексбибит
Ексбибитот ― множител на битот, единица за чување дигитални информации, префиксирана со стандардниот умножувач ексби (симбол Ei), бинарен префикс што значи 260. Симболот на единицата на ексбибитот е Eibit.
Ексбибитот е тесно поврзан со ексабитот, соодветната единица која го користи метричкиот префикс екса, што е 1018 бити =.
Моника Селеш
Моника Селеш (Szeles Mónika, Monica Seles) е поранешна југословенско-американска професионална тенисерка, која еден период во својата кариера била светска тенисерка број 1. Родена е година во Нови Сад,  Србија во тогашната СФР Југославија. За време на својата кариера освоила 9 гренд слем турнири, станувајќи со само 16 и пол години најмлада тенисерка која го освоила Отвореното првенство на Франција во 1990 година. Била доминантна тенисерка во 1991 и 1992 година. Во четвртфиналето, во мечот меѓу Селеш и Магдалена Малеева, во Хамбург, 38-годишниот гледач, Гунтер Пархе, опсесивен обожавател на Штефи Граф, и забодува нож во грбот, по што таа прави двегодишна пауза од тенисот. Напаѓачот не добил затворска казна поради психичката состојба, но добил условна двогодишна казна со задолжително психолошко лекување. Поради овој инцидент се засилени сигурносните мерки на тениските турнири. Во 1995 година повторно му се враќа на тенисот, но не успева да го достигне успехот кој го имала во почетокот на 90-те години.
Владимир Вујасиновиќ
Владимир Вујасиновиќ (14 август 1973) е српски професионален тренер во ватерполо и поранешен играч. Во моментов работи како главен тренер на ВК Нови Белград.
Како млад
Вујасиновиќ е роден на 14 август 1973 година во Риека, СФР Југославија (денешна Хрватска ), од родители етнички Срби кои потекнуваат од селото Ивошевци во близина на Книн. Израснал во Истра.
Како играч
Вујасиновиќ дебитирал за државната репрезентација во Котор постигнувајќи го својот прв гол против Франција во победата од 18–3. Имал 17 години, три месеци и 22 дена. Од 1995 година е постојан репрезентативец, а капитен од 2003 година. Во овој период, Владимир го пропуштил Европското првенство во 1999 година само по допинг скандал по полуфиналето на Купот на Италија. Во бројни анкети, тој бил избран за најдобар светски ватерполист со образложение дека може да игра подеднакво добро на сите позиции за тимот. Предвесник на сеопфатен играч, тој бил член на сите можни идеални поставки. Од репрезентацијата се повлекол во 2008 година. Вујасиновиќ важи за еден од најдобрите играчи во историјата на светското ватерполо. Играл за хрватски Приморје, српска Црвена ѕвезда, шпанска Барселона, италијански Рома Палануото, српски ВК Партизан, италијански Про Реко, бразилски Флуминенсе. Во летото 2007 година тој играл со малтешкиот тим Нептунес ВПСЦ и им помогна да ја задржат малтешката прва лига. Тој бил прогласен за најкорисен играч на Европското првенство 2001 година во Будимпешта, Унгарија. Вујасиновиќ неколку пати ја освоил Лигата на европските шампиони со италијанскиот Про Реко (2007 и 2008 година) и со српскиот ВК Партизан. Тој повторно му се приклучи на белградски Партизан во сезоната 2008/9. Тој ја освои титулата во летната лига во ватерполо на Малта со Нептунс Емирати (Сент Јулијанс, Малта) во август 2010 година.
Како тренер
Владимир Вујасиновиќ бил именуван за помошник селектор на српската репрезентација во 2012 година. Со репрезентацијата освои Олимписки игри 2016, СП 2015, две Европски првенства: 2014, 2016 и четири Светски Лига: 2013, 2014, 2015, 2016 година. Српската репрезентација за 1 година и помалку од 2 месеци ги освои четирите најголеми титули во Ватерполо по ред, подвиг што никој пред него не го направил.
Нептуни ВПСЦ
Напорите за зајакнување на тимот и обид за задржување на првенството во 2007 година биле направени веднаш по завршувањето на сезоната 2006 година. Српскиот идол Владо Вујасиновиќ бил земен од врвниот италијански Про Реко.
Партизан Рајфајзен
Сезона 2011-12
Вујасиновиќ дополнително имал клупски ангажмани во летната лига во Малта и Бразил со Нептунес ВПСЦ и Флуминенсе, соодветно.
Како тренер
Вујасиновиќ го водел ВК Партизан од 2013 година. Победил два натпревари од српската лига и двапати бил во полуфиналето во Лигата на шампионите ЛЕН. Го водеше најмладиот тим во ЛЕН Лигата на шампионите.
Во 2016 година, Вујасиновиќ потпишал тригодишен договор со италијанскиот Про Реко, но таму останал две сезони, до јуни 2018 година
На 1 јули 2019 година, тој бил именуван за нов главен тренер на ВК Нови Београд.
Клуб
ЦН Барселона
Рома Палануото
Про Реко
Нептуни ВПСЦ
ПА Флуминенсе
ВК Партизан
Бокел (Рендсбург)
Бокел (Bokel) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Патков (Зволењ)
Патков (полски: Patków) е село во општина Полична, во рамките на округот Зволењ, Мазовско Војводство, во средишниот дел на Полска. Патков се наоѓа на околу 4 километри западно од Полична, 11 km јужно од Зволењ, и 95 km југоисточно од Варшава.
Куцумбли
Куцумбли (Γεφύρι Κουτσουμπλή) — стар османлиски камен мост меѓу селата Жужел и Борботско, Нестрамско, Егејска Македонија.
Мостот е изграден на крајот од XVIII или почетокот на XIX век. Веројатно е наречен по неговиот нарачател или човекот кој ги дал средствата. Претставува сводест полуцилиндричен мост со вкупна должина од 30 м и ширина од 2,5 м. Се смета за еден од најубавите мостови во западна Егејска Македонија. На клучниот камен има релјефна глава. Градители на мостот биле Георгиос Димос, Цјамохристос и браќата Галанис од Борботско.
Во 1988 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
Златно блатарче
Опис
Возрасните единки во сезоната на парење се со златни и црни точки на круната, грбот и крилјата. Ликот и вратот им е црн обрабен со бело, градите им се црни и имаат темна опашка. Нозете, исто така, им се црни. Зимно време, црната боја им се губи и тогаш ликот и градите им се жолтеникави, а одоздола се бели.
Живеалиште
Живеалиштето на златното блатарче се мочурливите и влажни предели на Европа и Азија. Тие гнездат на земја, на сув и отворен простор. Птици преселници се, кои зимуваат во јужна Европа и северна Африка. Околу 500.000 птици зимуваат во Ирска и Велика Британија. Иако е вообичаена птица, поради нарушувањето на животната средина во минатото, таа во некои земји повеќе не гнезди, како на пример, во Полска, каде се појавува само како заскитана.
Размножување
Гнездото претставува плитка дупка во земјата покриена со малку растителен материјал. Обично се наоѓа на отворена земја, многу ретко заштитено во трева. Несат 4 јајца во период од 2-3 дена, со големина од 52 мм и жолтокафеава боја со потемни точки. Обата родитела наизменично ги квачат јајцата триесетина дена. Откако ќе се испилат, малите веднаш го напуштаат гнездото и се способни да се хранат самостојно, но остануваат под надзор на своите родители. Ако до гнездото се приближи грабливец, возрасните им го одвлекуваат вниманието и ги оддалечуваат од него.
Исхрана
Овие птици ја пасат храната во тундрите, полињата, крајбрежјата, обично она што ќе го здогледаат. Се хранат и на месечева светлина. Јадат инсекти, ракчиња и бобинки.
Статус
Златното блатарче е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
Арамиска Пештера (Гарниково)
Арамиска Пештера — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Гарниково. Претставува некропола од римско време.
Местоположба
Се наоѓа на границата меѓу атарите на селата Гарниково и Бојанчиште, на левиот брег на селската река, преку тесен и тешко видлив влез се влегува во мала пештера чии димензии не се точно дефинирани. На околу стотина метри од влезот се слуша бучава од рекичката која понира.
Ископувања и наоди
Во предниот дел на пештерата биле вршени погребувањa на тој начин што покојниците биле ставана во издлабени места, како мали галерии. Интересен е фактот што коските на покојниците се покриени со сталагмитска маса, со што се петрифицирани, односно трајно конзервирани. Најдени се 12 бронзени монети, 2 белезици и 1 прстен што се чуваат кај физичко лице.
Бургштет
Бургштет (Burgstädt) — град во округот Средна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 12 километри северозападно од Кемниц.
Грб на Антигва и Барбуда
Грбот на Антигва и Барбуда го дизајнирал Гордон Кристофер во 1966. Официјално е претставен на 16 февруари 1967. Симболите на грбот се многу по комплексни од оние симболи што се наоѓаат на знамето на Антигва и Барбуда, но повеќето елементи се слични.
Штитот го прикажува сонцето како се издига од сино-белото море и шеќераната.
На дното на грбот се наоѓа мотото: „Each endeavouring, all achieving“
Килијансрода
Килијансрода (Kiliansroda) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
950
950 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 950 година од новата ера, 950. од првиот милениум, 50. од X век и прва од 950-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6458 и 6459 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5700 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4710 и 4711 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1703.
Зебибит
Зебибитот ― множител на битот, единица за дигитално складирање информации, префиксирана со стандардно заснованиот умножувач зеби (симбол Zi), бинарен префикс што значи 270. Симболот на единицата на зебибитот е Зибит.
Префиксот зеби првично не бил дел од системот на бинарни префикси, но бил додаден заедно со префиксот јоби од Меѓународната електротехничка комисија во август 2005 година.
Сепаратистички феминизам
Сепаратистичкиот феминизмотам смета дека опозицијата на патријархатот најдобро се постигнува со фокусирање исклучиво на жени и девојки. Некои сепаратистички феминистки не веруваат дека мажите можат да направат позитивен придонес кон феминистичкото движење и дека дури и добронамерните мажи ја реплицираат динамиката на патријархатот.
Авторката Мерилин Фрај го опишува сепаратистичкиот феминизмот како "поделба од различни видови или форми од мажи и од институциите, односите, улогите и активностите кои се дефинирани од мажите, доминирани од мажите, и кои работат во корист на мажите и ја одржуваат машката привилегија - оваа поделба се поведе или води по своја волја, од страна на жените."
Во тракт за социјалистичкиот феминизам објавен во 1972 година, Хајд Парк страницата на Чикаго Унијата за Женското Ослободување прави разликата меѓу Сепаратизам како "идеолошка позиција" и како "тактичка позиција". Во истиот документ, тие понатаму го разликуваат сепаратизмот како "лична практика" и како "политичка позиција".
Хетеросексуален сепаратистички феминизмам
Еден од најраните, и најдобро познатите примери на хетеросексуалниот сепаратистички феминизам беше „Cell 16“. Основан во 1968 година од страна на Роксан Данбар, „Cell 16“ е цитиран како првата организација за унапредување на концептот на сепаратистичкиот феминизмам. Културната историчарка Алис Ехолс го наведува „Cell 16“, како пример на феминистички хетеросексуален сепаратизам, бидејќи групата никогаш не го користеше лезбејството како политичка стратегија, и наместо тоа ја промовирале идејата за целибатот или периоди на целибат кај хетеросексуалните односи.
Ехолс ги кредитира делата на „Cell 16“ за "помагајќи во воспоставувањео на теоретска основа за лезбејкиот сепаратизам".
Во Нема повеќе забава и игри, радикалната феминистичка периодика на организацијата, членовите на „Cell 16“ Роксан Данбар и Лиза Легхорн ги советувале жените да се "одвојат од мажите кои не работат за женската либерација", но препорачуваат периоди на целибат, наместо лезбејки односи, кои тие сметале дека се "ништо повеќе од лично решение".
Лезбејски сепаратизам
Лезбејскиот сепаратизам е форма на сепаратистички феминизам специфичрн за лезбејките. Сепаратизмот се смета од страна на лезбејките и како привремена стратегија, и како доживотна пракса, но најчесто последното.
Шарлот Банч, една од раните членови на The Furies Collective, го виде сепаратистичкиот феминизмам како стратегија, или привремено повлекување од мејнстримниот активизам за да се постигнат конкретни цели и за подобрување на личниот развој. Други лезбејки, како авторката победничка на Ламбда наградата Елана Дајквомон го избрале сепаратизмот како доживотна пракса.
Заедно со промовирање на повлекувањето од работни, лични или несериозни врски со мажите, Фурите препорачувале лезбејките сепаратисти да имаат врски "само со жени кои ги отстраниле нивните врски со машката привилегија" и укажуваат на тоа дека "сè додека жените сè уште имаат корист од хетеросексуалноста, неговата привилегија и безбедност, тие во некој момент ќе треба да ги предадат своите сестри, особено лезбејките сестри кои не ги добиваат тие бенефиции."
Ова бил дел од една поголема идеја која Банч ја артикулира во „Учење од Лезбејкскиот сепаратизам“, дека "во андроцентричното општество, хетеросексуалноста е политичка институција" и практиката на сепаратизмот е начин на избегнување од оваа доминација.
Во нејзината книга од 1988, „Лезбејкси етики: Кон нова вредност“, лезбејката Филозоф Сара Луција Хоагленд алудира на потенцијалот на Лезбејскиот Сепаратизам да ги охрабри лезбејките да развијат здрава заедничка етика врз основа на заедничките вредности.
Бети Тален верува дека лезбејкскиот сепаратизам, за разлика од некои други сепаратистички движења, "не е за воспоставување на независна држава, тоа е за развој на автономен сопствен идентитет и создавање на силна солидна лезбејска заедница."
Лезбејката историчар Лилијан Федерман опишува сепаратистички импулси на лезбејскиот феминизам кој творел култура и културни артефакти како "давање на љубовта помеѓу жените поголема видливост" во пошироката култура. Федерман, исто така, верува дека лезбејките феминистки, кои дејствувале за да се создаде сепаратистичка институција го сториле тоа за "остварување на нивните идеали за чесност, негување на сиромашните, самоопределување и еднаквост на трудот и наградите во сите аспекти на градењето на институциите и економијата."
Некои поединци кои се идентификуваат како лезбејски сепаратисти исто така се поврзани со практиката на Дијанската Вика. Терминот "womyn's lands" се користи во Америка за да се опишат заедници на лезбејки сепаратисти.
Радикален лезбијанизам
Радикалното лезбејско движење е франкофонско лезбејско движење аналогно на лезбејскиот сепаратизам на англиски јазик. Инспириран од делата на филозофот Моник Витиг, движењето се појави во Франција во почетокот на 1980-тите, и се прошири брзо до канадската провинција Квебек.
Витиг, референцирајќи ги идеите на Симон де Бовоар, ги предизвикува концептите на биолошкиот детерминизам, тврдејќи дека тие на власт конструираат разлики меѓу половите и меѓу расите за маскирање на конфликти и одржување на доминација. Таа и нејзините сојузници гледале на хетеросексуалноста како аспект на хетеро-моќ, на која треба силно да се спротивставаат.
Сепаратизмот бил можност за лезбејките да го намалат влијанието на овие конструкционирани разлики на моќ врз нивните животи.