cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1798 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Born Slippy .NUXX
Синглот бил реиздаден во 1999, во Франција и Германија, за од тоа да придобие нивниот нов албум, Beaucoup Fish.
2xCD: Junior Boy's Own / Logic / BMG Ariola / 74321-39599-2 (Германија)
This refers to the cardboard double-pack
Насловни слики
= Born Slippy .NUXX 2003 =
„Born Slippy .NUXX 2003“ е верзија на „Born Slippy .NUXX“ реиздадена од Underworld за да го промовираат албумот 1992-2002, издадена во 2003. Првичната верзија од 1996 година била огромен хит и биле планирани нови ремикси за ова издание, заедно со нов видео-спот.
Црква „Св. Недела“ - Малкоец
Света Недела — главна селска црква во селото Малкоец.
Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото.
Историја
Црквата била започната да се гради во 1996 година, а била осветена во 2004 година од страна на митрополитот г. Тимотеј. Ѕидарските работи се дело на Војо Миладиноски од Кичево, додека фрескоживописот во црквата е насликан од Драган Ристески од Охрид.
Киевско-печерска камбанарија
Киевско-печерската камбанарија или Големата камбанарија (украински: Велика Лаврська дзвіниця) е главната камбанарија на античкиот пештерски манастир кој се наоѓа во Киев, Украина.
Камбанаријата е највисоката градба во комплексот. Таа била градена во периодот од 1731 до 1745 година и дизајнирана од страна на архитектот Јохан Готфрид Шадел. Нејзината вкупна висина, со христијанскиот крст е 96,5 метри или 316 стапки.
Камбанаријата е составена на четири спрата, а нејзината купола е позлатена. Пречникот на најниското ниво на кулата е 28,8 метри или 94 стапки а дебелината на првиот ред ѕидови е 8 метри (26 стапки). На четвртиот спрат се наоѓа часовник, чиј механизам е еден од најточните во гртадот. Сепак, според некои неговата точност зависи од времето на годината: во текот на зимата, часовникот работи малку побавно отколку во лето.
Двојна порта
Двојната порта е една од четирите порти кои се соѕидени и кои се наоѓаат во стариот дел на Ерусалим. До двојната порта може да се дојде преку дворот на ерусалимскиот храм, североисточно од џамијата Ал Акса. Оваа подземна структура е позната уште и како EI-Aksa el-Qadima, или Baq'at el-Baida. Двојната порта, која е заѕидена во моментов, е една од двете двојни порти поктај т.н. тројна порта које била изградена уште од времето на вториот ерусалимски храм. Во времето кога стариот град во Ерусалим бил посетен од страна на Ибн Батута во 1355 година, тој во своите спомени напишал дека на трите страни од храмот имало најразлични порти од градот, но на југ се простирала само една (во тоа време) која тој ја нарекол Nasir i-Khosrau.
Поврзано
Стар град ( Ерусалим )
Список на археолошки наоѓалишта во Струшко
Ова е список на археолошките наоѓалишта во Струшко, односно на наоѓалиштата кои се наоѓаат на територијата на Општина Струга и Општина Вевчани. Подредени се по азбучен редослед на населените места во или кај кои се наоѓаат. Списокот веројатно не е целосен.
Штефан Баника Постариот
Штефан Константин Баника (романски: Ștefan Constantin Bănică; 11 ноември 1933 година - 27 мај 1995 година) - романски глумец и пејач од Каралаши. Освен што глумел во повеќе филмови, тој бил познат и по интерпретација на песни како што се „Îmi acordați un dans“, „Cum am ajuns să te iubesc“, „Gioconda se mărită“, „Hei, coșar, coșar“ и „Astă seară mă fac praf“. Неговиот син Штефан Баника Помладиот е исто така добро познат во забавната индустрија.
Бил роден во куќа сместена на улицата „Каралаши“ (денешна улица „Помпиерилор“), во Каралаши; неговиот татко бил Драган Констандаке Баника, лејтар.
Мехов
Мехов (Mechow) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Месје 32
NGC 221 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 221 се споменува и како M 32, UGC 452, MCG 7-2-15, IRAS 00399+4035, ARAK 12, Arp 168, CGCG 535-16.
Откривање
Телото е откриено на 29 октомври 1749 година од страна на Гијом Лежентил, со помош на рефрактор.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 221 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 221 има привидни димензии од 8,5' х 6,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 42 м 41,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 40° 51' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Други поделби
Проучување на NGC 221 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2555. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 60; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2801. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 851.
Мери Л. Метјус
Мери Луиза Метјус (на Marry Louisa Matthews; 28 август 1864, Кливленд, Охајо – 31 декември 1950, Ланкастер, Висконсин) — американска воспитувачка и мисионерка. Таа воспитувала и управувала со протестантско училиште за жени во Битола.
.lv
.lv — највисок семрежен домен на Латвија.
Надворешни врски
Toppdomän
Тројна порта
Тројната порта е една од четирите порти кои се соѕидени, и кои се наоѓаат во стариот дел на Ерусалим. Портата е градена во времето на Ирод Велики.
Тројната порта се наоѓа на околу 90 метри југоисточно од Ридот на храмовите и околу 63 метри од Двојната порта. Се претпоставува дека тројната порта своето име го добила во подоцниот период од своето постоење. Портата била приближно 15 метри широка и по природа била многу слична како Двојната порта.
Шушински масакр
Масакрот во Шуша (Շուշիի ջարդեր, Shushii charder) — масовно убиство на ерменското население во Шуша и уништување на ерменската половина од градот што следило по задушувањето на ерменскиот бунт против властите на Азербејџанска Демократска Република во 1920 година.
Настанот се случил помеѓу 22 и 26 март 1920 година и е дел од Ерменско-азербејџанската војна. Настанот резултирал во големо уништување на ерменското население во квартот Шуша и убиства на голем број ерменски жители на градот.
Ернст Еклунд
Ернст Олоф Еклунд (6 август 1882–3 август 1971 година) бил шведски филмски глумец и театарски режисер. Тој се појавил во 40 филмови помеѓу 1914 и 1962 година и исто така бил режисер на шест различни театри.
Биографија
Еклунд е роден во Остервала во округот Упсала, Шведска. Почнал да игра аматерски театар во Јевле. За време на неговата кариера тој бил директор на неколку театри: Бланчтитерн 1917-1926, 1923-1938 Комедитерн, Констертуститерн 1926-1927 година, Скансентитерн 1934-1940, Оскарститерн 1938-1941 и Лисбергститерн во Гетеборг 1947-1956.
Тој бил оженет со глумицата и театарски режисер Алис Еклунд (1896-1983), ќерка на глумицата Ана Хофман-Удгрен (1868-1947) и сценаристот Карл Густаф Удгрен (1865-1927). Тој бил татко на глумецот Нилс Еклунд (роден 1927година).
Шушински масакр
Позадина
Владата на Азербејџан прогласила во Баку анексија на спорната територија и на 15 јануари 1919 година го назначил Хосров Бек Султанов за генерален гувернер на Карабах. Велика Британија имала мал одред војници стационирани во Шуша и пристапила кон назначувањето на Султанов за привремен гувернер, но инсистирала на тоа дека конечната одлука за сопственоста на територијата треба да биде решена само на идна мировна конференција.
Како одговор на назначувањето на Султанов, Генералното собрание на Ерменците од Карабах (Ерменски национален совет на Карабах), на состанок во Шуша на 19 февруари, „со легитимна огорченост ги отфрли сите претензии на Азербејџан во однос на ерменски Карабах, кој рече дека Собранието го прогласи како составен дел на Ерменија“.
На 23 април 1919 година, Националниот совет на Карабах повторно се состанал во Шуша и повторно го отфрлил тврдењето на Азербејџан за суверенитет, инсистирајќи на нивното право на самоопределување. По ова, локален азербејџански одред го опколил ерменскиот кварт на Шуша, барајќи од жителите да ја предадат тврдината. По неколку истрели, Британците станале посредници за да се смират страстите, па Ерменците се согласиле да им се предадат.
На 4 и 5 јуни 1919 година, во Шуша се случиле вооружени судири меѓу двете заедници и Султанов започнал блокада на ерменските квартови во градот. Американските медицински сестри кои работеле во Шуша за Near East Relief напишале за масакр „од страна на Татарите на 700 христијански жители на градот“. Брзо било организирано примирје откако ерменската страна се согласила на условот на Султанов членовите на Ерменскиот национален совет да го напуштат градот. Сепак, нов бран насилство потоа ги зафатило соседните села населени со Ерменци: во средината на јуни, азербејџанските сили со околу 2.000 на број, нападнале, ограбиле и изгореле големо ерменско село, непосредно пред Шуша, и приближно 600 Ерменци биле убиени.
Седмиот конгрес на Ерменците од Карабах бил свикан во Шуша на 13 август 1919 година. Со договорот од 22 август, според кој Нагорно-Карабах би се сметал дека е привремено во границите на Република Азербејџан, сè додека не се реши неговиот конечен статус на Мировната конференција во Париз.
На 19 февруари 1920 година, Султанов издал барање Ерменскиот национален совет на Карабах „итно да го реши прашањето за конечно вклучување на Карабах во Азербејџан“. Советот, на нивниот осми конгрес одржан од 23 февруари до 4 март, одговорил дека барањето на Азербејџан ги крши условите на привремениот договор од 22 август и предупредил дека „повторувањето на настаните ќе ги принуди Ерменците од Нагорно-Карабах да се обратат до соодветни средства за одбрана“. Ерменците од Карабах подготвиле бунт против азербејџанската сила.
Револт
Според Ричард Хованисијан, неуспехот кај Ханкенди ја запечатила пропаста на Шуша. „Како што беше планирано, милицијата од Варанда влезе во Шуша вечерта на 22 март, наводно да ја добие својата плата и да му го честита на генералниот гувернер Султанов празникот Новруз. Истата вечер, околу 100 вооружени луѓе предводени од Нерсес Азбекијан навлегле во градот за да го разоружаат азербејџанскиот гарнизон во ерменскиот кварт. Но, сè тргнало наопаку. Милиционерите го поминуваа поголемиот дел од ноќта јадејќи и пиејќи и доцнеа да ги заземат своите доделени позиции, додека четата на Азбекијан, не успевајќи да се поврзе со милицијата, започна да пука кон азербејџанската тврдина од далеку, будејќи ги трупите. Дури тогаш беа разбудени милицајците од Варанда и започнаа да ги запленуваат азербејџанските офицери кои биле сместени во ерменските домови. Конфузијата од двете страни продолжи до зори, кога Азербејџанците дознаа дека нивниот гарнизон кај Ханкенди се држеше и, со срце, започна да се шири во ерменскиот кварт. Борбите ги изненадија Ерменците од Шуша. Неколку илјади избегаа под капакот на густата магла по патот кон селото Варанда.
Масакр
Според Ричард Хованисијан, „азербејџанските трупи, придружувани од азербејџанските жители на градот, ја претворија ерменската Шуша во пекол. Од 23 до 26 март, околу 2.000 структури беа опфатени во пламен, вклучувајќи ги црквите, културните институции, училиштата, библиотеките, деловниот дел и големите домови на трговската класа. Владиката Вахан, ја плати цената на одмазда, бидејќи неговиот јазик беше искинат пред да му ја отсечат главата. Началникот на полицијата, Аветис Тер-Гукасијан, беше претворен во човечки факел, а голем број интелектуалци беа меѓу 500-те ерменски жртви“.
Според описот на азербејџанскиот комунист Оџахкули Мусаев, „започнало безмилосно уништување на беспомошни жени, деца, стари жени и стари мажи. Ерменците биле изложени на масовен колеж... И какви убави ерменски девојки биле силувани, а потоа и застрелани... По нарачка на... Хосров-бек Султанов, погромите се одвиваа повеќе од шест дена, куќите во ерменскиот дел беа смачкани, ограбени и сите претворени во пепел, сите ги водеа жените кога сакаа, до мусаватистичките џелати. За време на овие историски „извонредни“ казни, Хосров-бек Султанов, држејќи говори, разговараше со муслиманите за светата војна ( џихад ) и ги повика да ги довршат Ерменците во градот Шуша, не поштедувајќи ги ниту жените, децата и сл. “
Според Големата советска енциклопедија (Трето издание, 1970 година), овие настани придонеле за смртта на 2.096 од населението на градот. Последователно, останале само неколку ерменски семејства.
Надежда Манделстам напишала за Шуша во дваесеттите години од минатиот век: „... во овој град, кој порано, се разбира, беше здрав и со секоја пријатност, сликата за катастрофа и масакри беше страшно жива... Тие велат дека по масакрите сите бунари биле полни со трупови. Никој не видовме на улиците или на планината. Само во центарот на градот, на плоштадот имаше многу луѓе, но меѓу нив немаше ниту еден Ерменец, сите тие беа муслимани.“
На 21 јануари 1936 година, во Московски кремљ, за време на приемот на делегацијата од Азербејџанска ССР, Григориј Серго Орџоникидзе се сеќава на неговата посета на уништената Шуша: „Дури и денес со ужас се сеќавам на она што го видов во Шуша во 1920 година. Најубавиот ерменски град беше целосно уништен, а во бунарите видовме трупови на жени и деца. “
Поранешниот министер за внатрешни работи на Демократска Република Азербејџан, Бехбуд Кан Јаваншир, бил убиен за време на операцијата „Немесис“ на Ерменската револуционерна федерација, за неговата вмешаност во овие настани.
Жртви
Според последните статистички податоци објавени во кавкаскиот календар во 1917 година, во 1916 година непосредно пред Руската револуција, населението во градот Шуша изнесувало 43.869, од кои 23.396 (53%) биле Ерменци, а 19.121 (44%) биле Татари (Азербејџанци). Масакрот резултирал со меѓу 500 до 20.000 смртни случаи и уништување на многу згради во Шуша.
Сеќавања
Истакнатиот руски поет Осип Манделстам, кој бил во Шуша во 1931 година, напишал поема („Возачот на Фаетон“) посветена на масакрите во Шуша:<poem style="margin-left: 20px"> Значи во Нагорно-Карабах Ова беа моите стравови Четириесет илјади мртви прозорци Се видливи таму од сите правци, Кожурец на бездушна работа Закопан на планините. Една од водачите на Комсомол на Азербејџанската ССР, Олга Шатуновска, подоцна во своите мемоари напишала: „Азербејџан не сакаше да ја изгуби моќта бидејќи Нагорно-Карабах е одличен регион. Тоа е автономно, но само номинално, во текот на овие години тие протераа многу Ерменци, затворија училишта и колеџи. Претходно, главниот град беше Шуша. Кога во 1920-тите години имаше масакр, тие го запалија целиот централен дел на градот, а потоа тие дури и не го обновија“.
Двајца истакнати ерменско-руски комунистички активисти, Анастас Микојан и Мариета Шагињан, напишале за масакрите во своите мемоари. Микојан, кој бил во регионот, подоцна забележал: „Според извидничките информации, на располагање на азербејџанската влада имало 30,000 војници, од кои 20,000 биле распоредени во близина на границата на Ерменија... Армијата на Азербејџан непосредно пред тоа ги масакрираше Ерменците во Шуша, Карабах.“
Руско-грузиската писателка Анаида Беставашвили ги споредила во публикацијата „Луѓето и спомениците“ погромите и палењето на Шуша со трагедијата на Помпеја.
Историчарот Кристофер Вокер напишал дека одбивањето на британските власти во Шуша да се мешаат во масакрот е резултат на „векот на протурцитезам“.
Истражувачката аналитичарка Кали Раптис во својата книга Нагорно-Карабах и евроазискиот коридор за транспорт напишала: „Во јули 1918 година, првото ерменско собрание на Нагорно Карабах го прогласи регионот за самоуправа и создаде национален совет и влада. Во август 1919 година, националниот совет на Карабах склучи привремен договор со азербејџанската влада со цел да се избегне воен судир со надреден противник“. Непочитувањето на Азербејџан на договорот кулминирале во март 1920 година со масакрот на Ерменците во главниот град Нагорно-Карабах".
Ерменија, Ерменија: за земјата и народот од библиските времиња до нашите денови, референтната книга ги смета погромите во Шуша како дел од геноцид врз Ерменците што се практикува низ цела Источна Ерменија: „Шуша, главниот град на Карабах беше заземен од азербејџанските националисти на 23 март 1920 година, загинаа над 20 000 Ерменци и беа израмнети со земјата 7000 куќи, библиотеки, цркви, гробишта и пантеони за три дена и три ноќи “.
Ричард Г.Хованисијан напишал за масакрите: „Конечно, во август 1919 година, Националното собрание на Карабах попушти во привремена и условена азербејџанска јурисдикција. Дваесет и шест услови строго го ограничија азербејџанското административно и воено присуство во регионот и ја нагласија внатрешната автономија на планинскиот Карабах. Прекршувањето на тие услови од страна на Азербејџан кулминираше со бунт во март 1920 година. Како одмазда, азербејџанските сили го запалија прекрасниот град Шуша, го обесија владиката Вахан и масакрираа голем дел од населението. Тоа беше крајот на ерменскиот Шуши “.
Во Карабах, ерменската заедница била поделена меѓу вековната дилема за соработка или конфронтација. Имало и такви - првенствено Дашнаци и селани - кој сакале обединување со Ерменија и оние - главно болшевици, трговци и професионалци - кој, според зборовите на ерменскиот историчар Ричард Хованисијан, „признал дека округот бил економски со источно Закавказје и барал сместување со азербејџанската влада како единствен начин да го поштеди планинскиот Карабах од пропаст“. Последната група била главно концентрирана во Шуша, но и двете групи биле убиени или протерани кога ерменскиот бунт бил брутално спуштен во март 1920 година со бројни стотици Ерменци од Шуша. Тој исто така напишал дека „Во март 1920 година, една азербејџанска армија го запали ерменскиот кварт и убивајќи околу петстотини Ерменци“.
Според Тим Потје, „По Октомвриската револуција, Карабах стана дел од независната Република Азербејџан, иако неговата контрола беше жестоко оспорувана од османлиските и британските сили, како и, се разбира, Ерменците и Азербејџанците. Досега, ерменскиот народ Шуша го сметаше за ерменски културен центар и дури на 28 февруари 1920 година, ерменските старешини на Шуша неволно се согласија да го признаат авторитетот на Азербејџан. Ситуацијата требаше да се смени по настаните од 4 април, кога масовниот егзодус на Ерменците од Шуша кон блискиот Канкенди (Степанакерт, денес главен град на Нагорно-Карабах), по ерменското востание што го истуркаа азербејџанските сили, се трансформираше, скоро преку ноќ, Шуша во азербејџански град.
На 20 март 2000 година, во Шуша бил поставен спомен камен на местото на планираниот споменик на жртвите од погромот. Владата на Република Нагорно-Карабах дала предлог до Националното собрание да се утврди 23 март како ден на спомен на жртвите од погромите во Шуша.
Аеродромот Касезе
Аеродромот Касезе   е аеродром во Уганда.
Локација
Аеродромот се наоѓа во градот Касезе, во западниот регион на Уганда, во подножјето на планините Руензори и близу до меѓународната граница со Демократска Република Конго. Тоа е приближно 261 километар по воздушен пат, западно од меѓународниот аеродром Ентебе,, тоа е најголемиот цивилен и воен аеродром во земјата. Координатите на аеродромот Касезе се: 0 ° 11'27.0 "N, 30 ° 06'10.0" E (Географска ширина: 0.190825; Лонгитуда: 30.102786).
Преглед
Аеродромот Касезе е еден од 47-те аеродроми во земјата. Тој е еден од дванаесетте аеродроми во земјата, под администрација на Управата за цивилно воздухопловство на Уганда (АЦВ). Тој е меѓу петте аеродроми во странство кои се овластени да управуваат со прекуграничниот воздушен сообраќај од земјите членки на источноафриканската заедница, како дел од напорите за промовирање на туризмот во источна Африка.
Објекти
Аеродромот се наоѓа на 959 метри надморска височина. Има една тревна писта која има 1,600 метри должина и е 30 метри широка.
Меѓународен аеродром
АЦВ на Уганда планира да го реновира и подобри аеродромот со продолжување на пистата на 8210 ft. Пистата исто така ќе биде проширена на 146 ft Пистата ќе биде асфалтирана.
Ќе се изградат терминална зграда и објекти кадешто ќе се складира горивото од авионите. Исто така ќе се подигне контролна кула. Ќе бидат инсталирани царински и имиграциски објекти, како и магацини за складирање товар. Од октомври 2008 година, плановите за изградба се одобрени и изградбата ќе започне веднаш штом станарите кои живеат во близина на земјиштето ќе се преселат во друга населба. Откако ќе се реновира аеродромот Касезе ќе се прогласи за „Меѓународниот аеродром Касезе“.
Во 2010 година, АЦВ склучи договор со Gauff Consultants Limited за консултантски услуги за повторен развој на прелиминарни мастер планови и детални инженерски дизајни за аеродромот Гули по дена од околу UGX: 359 милиони (приближ.) 217 000 УСД).
Во јули 2013 година, печатените медиуми во Уганда објавија дека се очекува реновирање и надградбата на аеродромот да започне во средината на 2014 година. Во ноември 2014 година се одржала регионалната конференција за туризам во Кампала на која претседателот Мусевени „потврдил дека Уганда ги завршиле плановите за изградба на меѓународниот аеродром Касезе“.
Михаил и Евтихиј
Михаил Астрапа и монахот Евтихиј (Μιχαήλ Αστραπάς και Ευτύχιος) биле византиски зографи од Солун, претставници на таканаречената Палеолошка ренесанса. Творештвото на двајцата зографи процветало од 1294 до 1317 година. Помеѓу црквите кои ги живописале се „Света Богородица Перивлепта“ („Свети Климент“) во Охрид (1294 - 1295 г.), „Свети Никита“ в Бањане (пред 1316 г.) и „Свети Ѓорѓи“ во Старо Нагоричане (1317).
Света Тројица (Блоке)
Света Тројица (словенечки: Sveta Trojica) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 400м мешано во машка конкуренција
Пливачката трка на 400 метри мешано за мажи на Летните олмписки игри 2012 се одржа на 28 јули во базенот од Олимпискиот центар за водени спортови во Лондон. Победник на трката беше Рајан Лохте од САД со време од 4:05.18, додека зад него завршија Тиаго Переира од Бразил и Косуке Хагино од Јапонија.
Рекорди
Пред натпреварувањата, светскиoт и олимпискиот рекорд беа:
Ден Екборг
Ден Педер Клеменс Екборг (роден на 23 ноември 1955 година) е шведски глумец. Тој е син на глумецот Ларс Екборг и постар брат на глумецот Андерс Екборг.
Тој глумел во многу од шведските филмови Џонсонлиган. Тој е, исто така, шведскиот глас за Хадес во Херкулес на Дизни и шведскиот глас за Џени во Дизни Аладин. Учествувал како танц на славни личности во Let's Dance 2019, што се емитувало на ТВ4.
Список на државни водачи во 202 година
Ова е список на државни водачи во 02 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6630
NGC 6630 — елиптична галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6630 се споменува и како ESO 103-26, IRAS 18278-6319.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 32 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -63° 17' 31".
Други поделби
Проучување на NGC 6630 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62008. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 455; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9072. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Хамер
Хамер (англиски: Hummer) е поранешен американски производител на теренски автомобили основан 1992 годината кога компанијата AM General почнала да ја произведува цивилната верзија на M988 Humvee. Во 1998 година Џенерал моторс го купил брендот и лансирал на пазарот три возила, оригиналниот Хамер H1, кој е заснован на воениот Humvee и помали H2 и H3 засновани на GM платформата.
Историја
Оригиналните Хамери биле дизајнирани од страна на AM General, тогаш подружница во целосна сопственост на American Motors Corporation (AMC). Возила се произведувале во фабрика во градот Мишавока во сојузната држава Индијана.
Претходникот на Хамер возилата бил специјалниот воен Humvee. Во 1979 година војската на САД распишала тендер за нов тип на воено возило наречено HMMWV (High Mobility Multipurpose wheeled vehicle). Новото возило морало да задоволи неколку високи барања, лесно да се адаптираат како болничко, како носач на ракети, да може да совлада 40% страничен наклон и да може да совлада угорнина од 60%,, силен мотор и најмалку 12 години употреба. Тендерот го добила компанија AM General, која претходно произведувала воглавно  автобуси. Бил вложен голем напор за да по единаесет месеци развој го претставиле возилото под име HMC 4. Во февруари 1981 година војската почна со тестирање на 4 прототипа во пустината Невада. Тестовите покажале некои проблеми, но инженерите многу бргу ги решиле сите тие проблеми. После тоа AM General ја добил работата. Договорот бил потпишан во март [(1983)]година врз основа на кој компанијата требала да испорача 55.000 возила по цена од над 1.200.000.000 долара. Првите возила биле испорачани во 1985година, а до крајот на 1989 година испорачани биле сите 55.000 единици. Истата година потпишан е нов договор за нови 33.000 единици. Пресудан моменат претставувал конфликтот во Персијскиот Залив во 1991 година. Испратени се 20.000 Humveeвозила, а преку директниот телевизиски пренос возилата се појавиле во многу земји. Луѓето почнале да се интересираат за тој тип на возила. Компанијата по одредени измени почнала да ја произведува цивилната верзија на Humvee под назив Хамер. Првите пет возила ги купил глумецот Арнолд Шварценегер. Првата цивилна верзија била речиси идентична со воената со додаток на удобно седиште и со исклучок на радио комуникации и водоотпорен акумулатор. Оваа верзија подоцна е наречена Хамер H1. H1 имал осумоцилиндричен турбо дизел мотор од 6.600 кубици со директно вбризгување. Просечната потрошувачка е релативно голема и се движелаод околу 20 литри дизел на 100 км. Како што се очекувало од еден теренец, Н1 без проблем ги совладувал сите можни пречки. Хамер H2 е создаден за нешто помалку тешки терени во споредба со H1, но сè уште бил подобар од повеќето теренски возила. Постојат две верзии, класична затворена верзија и пикап верзија која излегла во 2008 година. H2 има ГМ-ов осмоцилиндричен мотор од 6,2-литари кој развива 393 КС. Потрошувачката на гориво е помала отколку кај H1. Џенерал моторс 2005. године представља Хамер H3, теренско возило средње величине. Хамеровата одржливост во економската криза во 2008 година била доведена во прашање. Наместо да биде префрлен во Motors Liquidation Company како дел од GM банкротот во 2009 година, "Џенерал моторс" го задржал брендот поради истражувања за неговата продажба. Кинески производител Tengzhong во 2009 година најавил дека ќе го преземе Хамер со согласност на владата, но подоцна ја повлекол својата понуда. Кон крајот на февруари 2010 година "Џенерал моторс" започнува со гаснење на брендот "Хамер".
Боботски Канал
Каналот е класифициран како водостопански систем од огромно значење за наводнување и заштита од поплави на населените места во околината. Станува збор за канал од прва категорија во Хрватска.
Историја
Изградбата на Боботскиот Канал започнала во почетокот на 19 век со цел да се спречат епидемии меѓу луѓето во селата во мочуриштето и нивните животни. Работите без соодветни градежни дозволи ги започнал благородникот Иван Капистран Адамовиќ. Изградбата на Боботскиот Канал во периодот на Австроунгарија била првиот голем проект за управување со водите од ваков вид и продажба во денешна Хрватска во периодот по римската власт. На крајот, каналот изграден во почетокот на 19 век не бил ефикасен поради неговата недоволна ширина и длабочина.
Првото проширување и продлабочување на каналот било завршено во 1856 и 1857 година кои биле неуспешни бидејќи не резултирале со големи подобрувања. Во 1870 година регионот претрпел големи поплави кои го натерале Иван Капистран Адамовиќ да го покани францускиот стручњак за вода Фридрих Вилхелм Тусен да ја провери областа и да ги предложи потребните хидротехнички мерки. За време на неговиот тримесечен престој, Тусен предложил технички решенија кои вклучуваат стекнување на нови 575.5 квадратни километри на нови земјоделски површини, додека целосните трошоци биле помали од штетите од поплавите во 1870 година.
Рута
Каналот е 50.73 км долг во правец од запад кон исток.
NGC 4030
NGC 4030 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4030 се споменува и како UGC 6993, MCG 0-31-16, CGCG 13-33, IRAS 11578-0049.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4030 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4030 има привидни димензии од 4,2' х 3,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 4030 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37845. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4939. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
IC 34
IC 34 — галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 34 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. IC 34 има привидни димензии од 3,3' х 2,4'.
Други поделби
Проучување на IC 34 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2142.Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306.
Алергиски дерматози
Поимот алергија означува појава на оштетување на клетките, предизвикана од различни имунобиолошки реакции. Алергиските болести се системски, со локализирана имунобиолошка реакција во различни органи.
Алергиските реакции претставуваат имун одговор, односно одбрана на организмот од различни етиолошки фактори. Основна задача на имунолошкиот систем е да го штити организмот од туѓи материи. Материите кои навлегуваат во организмот и предизвикуваат алергиска реакција се нарекуваат алергени (имуногени). Во секој орган од телото можат да се одиграат алергиски реакции, меѓутоа околу 80% од сите алергии се случуваат на кожата и слузокожата. Тука настанува главниот судир на организмот со туѓите материи (алергени).
Алергиската реакција всушност претставува судир помеѓу алергенот и имуните клетки, кои ги има два вида : Т-лимфоцити и В-лимфоцити. Како резултат на тој судир се ослободуваат материи (хистамин) кои предизвикуваат различни промени во организмот, кои во одредени случаи можат да го загрозат и здравјето на човекот. Во зависност од тоа колку време поминува од моментот на навлегување на алергенот до моментот на појава на алергискато воспаление, алергиските реакции се делат на:
Во групата алергиски реакции од ран тип спаѓаат: анафилактичка реакција, цитотоксична реакција и Артусов феномен. Карактеристично за оваа група реакции е што кај нив доаѓа до ослободување на една материја присутна во клетките кои учествуваат во алергиската реакција и е наречена хистамин. Хистаминот доведува до проширување на периферните крвни садови, како резултат на што се јавува оток, стеснување на дишните патишта, што е причина за отежнато дишење, намалување на крвниот притисок, нарушување на работата на срцето (тахикардија), појава на специфичен осип на телото и др. Овие симптоми можат да се појават за кратко време после внесувањето на алергенот. Во некои случаи симптомите се развиваат толку брзо што може да настане и смрт. Колку подоцна се јавува алергиската реакција, толку помалку е загрозен животот на пациентот. Во групата алергиски реакции од доцен тип спаѓа т.н. клеточна реакција, во која главна улога имаат Т - лимфоцитите. Алергените можат да навлезат во организмот преку респираторниот систем (со вдишување преку уста), кожата, лигавицата, но можат и директно да бидат внесени преку инфузии, инекции,трансфузии и сл. Алергиите најчесто се јавуваат од храна (риба, јајца, јагоди, зрнести производи, ореви, лешници, бадеми, млечни производи, сувомеснати производи, конзервирана храна и др. Во последно време поголемо значење им се придава на прашината, дерматофагите и лековите кои се чести предизвикувачи на алергиски реакции. Како алергени можат да се јават и различни супстанции кои се наоѓаат во состав на козметичките препарати, кои надворешно се нанесуваат на кожата. Откривањето на алергиските реакции, како и нивното лечење, спаѓаат во доменот на медицината, поради што козметичарот не треба да пробува да ги лечи овие промени. Поради сложената природа на алергиските реакции, козметичарот треба да биде внимателен кога работи со клиенти кои претходно имале алергиски реакции од било која причина. Таквите клиенти треба да се упатат кај лекар дерматолог. Бидејќи денес, на пазарот се јавуваат сè поголем број козметички препарати, поголем е и бројот на клиенти со алергиски промени на кожата. Со тоа се зголемува одговорноста и ризикот на козметичарот.
Видови алергиски реакции
Алергиските реакции се комплицирани биолошки феномени, кои треба да се набљудуваат од повеќе аспекти. Сепак, глем број алерголози, алергиските реакции ги класифицираат во четири типа:
Тип I: реакција од брз тип (анафилактичен тип)
Станува збор за алергиски реакции кои можат да го загрозат животот на човекот. Се јавува како резултат на внесување на различни алергени во организмот, но сепак тоа најчесто се случува после убод на инсекти (оса, пчела, стршлен) или при внесување на некои лекови (пеницилин).
Кај овие реакции, промените настануваат веднаш после внесувањето на алергенот или најкасно после неколку часа. Тука доаѓа до ослободување на големи количества на хистамин, кој е одговорен за низа промени кои настануваат во организмот, односно се отежнува работата на белите дробови и срцето. Дишењето станува отежнато поради стеснување на дишните патишта, се јавува оток во грлото, срцето забрзано работи, а крвните садови се стеснуваат. Сето ова може да биде причина за смрт.
Тип II: реакција од цитотоксичен тип
Карактеристично кај цитотоксичната реакција е што при навлегување на алергенот, тој се врзува со еритроцитите и тромбоцитите, при што предизвикува нивно оштетување, односно ги разградува. Ова најчесто се случува при трансфузија на крв со несоодветна крвна група. Во овој случај туѓите еритроцити имаат улога на алергени.
Тип III: реакција од имун - комплекс тип
Кога алергенот навлегува во организмот, тој се сврзува со антиалергенот, при што се создава имун комплекс. Тој се таложи врз ѕидовите на крвните садови, предизвикувајќи нивно оштетување. Низ оштетените крвни садови излегуваат еритроцити, формирајќи ситни точкасти крварења наречени васкулит.
Тип IV: реакција од доцен (одложен) тип
Оваа алергиска реакција е посредувана од специфично сензибилизирани Т-лимфоцити. И овде се вклучени голем број медијатори (интерлеукини, имуноглобулини и др.), кои предизвикуваат осип на кожата. Оваа реакција се нарекува од доцен тип затоа што од моментот на навлегување на алергенот до појавата на симптомите поминуваат повеќе од 24 часа.
Уртикарија (Копривна треска)
Urtica значи коприва и поради тоа оваа алергиска реакција го добила своето име. Кожните промени кои настануваат личат на кожа која била во контакт со коприви. Причините за настанување на оваа алергиска реакција можат да бидат: нутритивни (риба, јајце, млеко, конзервирана храна, зрнести производи и др.), медикаментни (антибиотици, лекови за смирување и др.), респираторни (материи кои се вдишуваат: куќна прашина, дерматофаги, влакна од домашни животни и др.) и др.
Уртикаријата се одликува со појава на пликови (уртики), проследени со јадеж. Ликовите се појавуваат ненадејно, поединечно или во голем број, распоредени на различни места по телото. Можат да имаат различна големина, а бојата им е црвена или бела. Понекогаш е проследена со покачена температура и треска, а може да се јави повраќање и пролив.
Според патогенезата, уртикариите се делат на:
Лекувањето на акутната уртикарија се врши со давање на кортикостероиди и антихистаминици. Лекувањето се продолжува со давање на калциум, витамин C и стабилизатори на мастоцитите. Јадежот се ублажува со нанесување на течна пудра. При хронична уртикарија потребно е детално иследување на болниот и лекување според добиените резултати.
Егзема вулгаре (Eczema vulgare)
Егзема вулгаре или контактен алергиски егзем се јавува само кај луѓе кои се многу осетливи на допир со некои неутрални супстанции, кои кај нормалните луѓе не предизвикуваат никакви промени на кожата. Причините за појава на овој егзем можат да бидат најразлични: хемиски средства, пластика, козметички препарати, конзрванси, лекови и др. Овие егземи можат да бидат:
Акутните егземи траат кратко и после прекинот на контакт со алергенот тие исчезнуваат. Акутните алергиски контактни егземи се одликуваат со не остро ограничени и различни по големина жаришта на еритем, придружени со лесен оток и благ јадеж. Можат да бидат препокриени со белузлави лушпи со различни димензии.
Хроничните егземи траат долго, потешко се повлекуваат со терапија, а откако ќе се повлечат по кратко време повторно се јавуваат. Кај хроничните егземи кожата добива темноцрвена боја, станува рапава и прекриена со помалку или повеќе изразени рожести наслаги. Многу често се јавуваат пукнатини (рагади) кои крварат и се болни на допир. Ова најчесто се среќава кај домаќинки како резултат на долготрајна примена на детергенти и други хемикалии.
Овој егзем уште се нарекува професионален, затоа што се јавува кај луѓе со одредени професии, пр: електричари, фризери, козметичари, чистачи, луѓе кои работат во текстилната индустрија и сл.
Лекувањето може да биде локално и системско. Локалното подразбира примена на кремови и масти, а системското земање на кортикостероиди и антихистамини преку уста. Ниту една од овие методи не е ефикасна. Најдобар лек за пациентот е да не доаѓа во контакт со материјата која предизвикува алергиска реакција. Алергенот најчесто се утврдува со изведување на алерголошки тестови.
Контактниот алергиски егзем може да биде предизвикан од некои супстанции, кои влегуваат во состав на парфемите, кремовите, пудрите, дезодорансите, лаковите за нокти, депилаторите и сл. Доколку козметичарот забележи појава на ваков егзем, потрбно е клиентот да го упати кај лекар - дерматолог.
Алергиска болест на усните
Алергиската болест на усните претставува промена на усните, која настанува како резултат на алергиска реакција, предизвикана од присуство на некој алерген. Алерген може да биде: паста за заби, протези, козметички препарати (кармини, сјај за усни, молив за усни и сл.). До оваа промена може да дојде и при интензивна иритација на усните од UVB зраците и тоа најчесто кај скијачи и пливачи, поради дуплирањето на сончевите зраци (од една страна сонцето, од друга рефлексијата на зраците од снегот и водата). Иритација на усните може да се јави и кај пушачи, од цигарите или кај луѓе кои имаат непријатна навика на грицкање на усните.
Клиничка слика На усните се јавува оток, црвенило и истите се препокриени со суви лушпи. Пациентот има чувство на чешање, пецкање и непријатност на усните. Усните пораси јаката сувост се испукани и често при движење (зборување, смеење) длабоко пукаат, јавувајќи се слабо крварење, пропратено со болка.
Лекување Најдобар лек за алергиската реакција е избегнување на алергенот. Се забранува употреба на козметички препарати врз усните. Се даваат кортикостероидни креми, кои локално се аплицираат врз усните двапати дневно за време од 7 - 10 дена. Се забранува изложување на сонце и иритации. Во исклучителни и упорни случаи се даваат и орално антихистаминици.
Алерголошки испитувања
Алергиските реакции можат да се јават веднаш или после неколку часа од контактот со одреден алерген. Честопати се јавуваат алергиски реакции, но алергенот не е познат. Затоа се прават алергиски испитувања (тестови), со цел да се утврди причинителот на алергиските реакции.
Алергиските тестови можат да се поделат на две групи:
Во зависност од тоа од каде и како навлегува алергенот, алергиските тестови се делат на:
Професионални дерматози кај козметичкиот техничар
Под поимот професионални дерматози се подразбираат сите патолошки промени на кожата и нејзините израстоци, кои се јавуваат при извршување на професионалните работни задачи, а се предизвикани под дејство на разни агенси присутни во работната средина со која вработениот доаѓа во контакт.
Денес, професионалните болести бележат пораст, поради што претставуваат глобален светски проблем, бидејќи вработениот го прават помалку способен или неспособен за вршење на работните задачи. Порастот на овие заболувања е резултат на брзиот пораст на индустријата, посебно хемиската, во која се произведуваат голем број хемиски супстанции, кои различно делуваат на организмот и се предизвикувачи на различни промени на кожата. Голем дел од новосоздадените супстанции се составни компоненти на козметичките препарати, чија примена во последно време е сè поголема.
Промените на кожата можат да се манифестираат во различна форма, но најчеста дерматоза е професионалниот егзем.
Професионалните егземи најчесто се појавуваат на непокриените делови на кожата на рацете, лицето, вратот, а поретко на другите делови.
Текот на заболувањето е различен. Кога болниот вработен ќе престане да ги извршува работните задачи, односно нема да биде во контакт со материите на кои е осетлив, брзо доаѓа до излекување со примена на вообичаените средства за лекување на егземот. Но кога вработениот ќе се врати на работното место, егземните промени повторно се јавуваат. Професионалниот егзем дава потполно исти симптоми како и вулгарниот егзем. Ако кај козметичарот се јави ваков вид заболување, не смее да извршува услуги додека трае болеста.
Професионалните болести на кожата се спречуваат со воведување на хигиенски услови за работа, со цел да се отстранат штетните влијанија. Големо значење има личната заштита кај вработениот, која се состои во носење на чиста заштитна облека, миење по завршената услуга и сл. Добро заштитно дејство имаат заштитните масти, кои се применуваат пред и после извршувањето на козметичките услуги. На површината на кожата оставаат тенок масен слој, кој ја заштитува кожата од штетното дејство на хемиските супстанции кои ги има во низата козметички препарати кои се користат во текот на козметичките третмани. Покрај сите заштитни мерки, најважна е чистотата на телото, облеката, приборот за работа и просториите каде се вршат козметичките услуги.
Добрево
Добрево — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во североисточниот дел на територијата на Општина Пробиштип, во рударско подрачје исполнето со конусни ридови, кои се вонредно богати со олово-цинкова руда. Неговиот атар се допира со подрачјето на Општина Кратово. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 600 метри. Од градот Пробиштип, селото е оддалечено 6 километри.
Низ селото минува регионалниот пат 1309, кој ги поврзува Пробиштип и Злетово.
Традиционално, до Втората светска војна, селото било поделено на следниве маала: Кацарско, Шутевско, Витановско, Тулумџиско, Кумичарско и Јуручко Маало. Меѓу првите пет маала е сместено сретселото.
Историја
Подрачјето на Добрево е населено уште од доцната антика, за што сведочат повеќе наоѓалишта во неговата околина.