cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џејмс Хетфилд
Металика (1981 – денес)
Хетфилд неколкупати ја скрши раката додека скејтал, што го спречило да свири гитара на сцена. Како последица неговата менаџерска компанија Кју Прајм додала клаузула во неговиот договор која му забранува да вози скејтборд додека Металика е на турнеја. За време на настап во живо на турнеја на Металика, Хетфилд искусил компликации со гласот по изведба на песната „So What?“ од Анти-Ноуеар Лиг, што го приморало да земе часови по пеење за првпат. Тој правел основни вежби за загревање со музицирање од пијано со помош на неговиот ментор, кој му дал касета со вежби за идна употреба. Хетфилд сè уште ја користи истата касета која му беше дадена на почетокот на деведесеттите години пред секој настап или снимање. Хетфилд говори за своите напори на часовите по пеење во документарецот на Металика, „Некакво Чудовиште“ продуциран и режиран од Џо Берлингер и Брус Синофски. За време на снимањето на осмиот студиски албум на составот St. Anger во 2001 година, Хетфилд отиде на рехабилитација поради своите проблеми со алкохолот. Тој се врати во бендот по седум месеци на рехабилитација и четири месеци закрепнување во домашни услови. Сега е трезвен и чист и има намера да остане таков, што е прикажано во Some Kind of Monster.
Документарецот го прикажува и снимањето на албумот St. Anger, и ги документира различните конфликти и проблеми со кои се соочуваше составот, вклучувајќи го заминувањето на басистот Џејсон Њустед, алкохолизам, семејни обврски, и иднината на бендот, со многу озборување во печатот за тоа дали бендот ќе го издржи завршувањето на албумот St. Anger.
Хетфилд и Металика ја изразија својата потреба од нов басист со регрутирањето на Роберт Трухиљо. Новиот состав продолжи со снимањето и светските турнеи. Деветтиот студиски албум на Металика, Death Magnetic, беше пуштен во продажба на 12 септември 2008 година. Исто како St. Anger и секој албум со оригинален материјал на Металика од 1991 година па наваму и Death Magnetic се искачи на првата позиција на Топ листите во над 30 земји во текот на првата недела од пуштањето во продажба.
Хетфилд беше рангиран на 24-то место списокот на Хит Парадер, Најдобар Метал Вокал на Сите времиња. Во 2009 година, беше рангиран на 9-тата позиција во книгата на Џоел Мек Ливер, 100 Најдобри Метал Гитаристи.
Приватен живот
Кога не пишува, пее или свири, Хетфилд се вклучува во бројни физички активности, како, лов, скејтбординг, сноубординг, скијање на вода, возење на скутер за вода, скицирање, работење во неговата гаража каде преправа автомобили и мотоцикли, гледање фудбал („Оукланд Рајдерс“, неговиот омилен тим), посети на изложби на хот-родови.
Собира винтиџ гитари – особено од 1963 година – и ужива да работи на класични автомобили. Меѓу неговите омилени се „Шеви Нова“ од 74-та, што помогнал во нејзината реставрација, и „Ѕверот“, теренец со погон на сите четири тркала.
Тој го стави неговото Шевролет Камаро на продажба на Ибеј, а заработката ја намени за програмата Музика за училишта. Автомобилот беше искористен во спотот на „I Disappear“ и му беше подарена по завршувањето на спотот. Години подоцна, Џејмс го донираше автомобилот на Хард Рок Кафе, што е прикажано во филмот Хард Рок Богатства. „Слоубарн“ неговиот брз автомобил од 1936 година ја доби наградата за Уест Коуст Кастом на Гудгајс изложбата во 2010 година.
Хетфилд има бројни тетоважи, вклучувајќи и пламена кои зафаќаат четири карти, ас (1), 9, 6, и 3 – кои ја претставуваат годината на неговото раѓање и зборовите „Carpe Diem“ („зграпчи го денот“, исто така дел од насловот на песната „Carpe Diem Baby“ од албумот Рилоуд). Пламените јазици во тетоважата се поврзани со инцидентот со пиротехниката во кој настрада во 1992 година. Тој исто така има истетовирано, „М“ на десната рака кое значи „Металика“ и „F“ на левата рака кое значи „Франческа“.
Покрај овие окупации, Хетфилд вели дека често е најсреќен кога поминува време со неговата сопруга Франческа и нивните три деца: Кали (13 јуни 1998 година), Кастор (18 мај 2000 година), и Марсела (18 мај 2002 година). Хетфилд се ожени со Франческа Томаши, на 17 август 1997 година.
Во едно интервју на НПР, Фреш Ер, Хетфилд изјави дека неговата сопруга му помогнала да созрее и да научи по конструктивно да се справува со проблемите со бесот, и дека откако се сретнале неговите деструктивни тенденции ги засрамиле и двајцата. Од неговата рехабилитација во 2002 година, тој е сѐ уште трезвен (документирано во филмот Some Kind of Monster), и е во целосна апстиненција од алкохолот.
Првиот сингл кој го купил бил „Sweet Home Alabama“ од Линард Скинард.
Денес, неговото семејство живее во Марин Кантри, Калифорнија, северно од Сан Франциско. Беше прикажан во документарецот наречен Отсутен режиран од Џастин Хант, кој дава осврт на ефектите од отсуството на татковците во животите на децата и „татковата рана“ која ја отвораат. На 30 март 2011 година, Хетфилд и Хант беа интервјуирани за филмот од Фокс Њус Чанел, во програмата Фокс енд Френдс.
Хетфилд го изрази својот презир спрема политиката и славните кои „мислат дека нивните се најправилни“, велејќи „За нас, луѓето се луѓе - сите треба да имаат сопствено мислење.“ Во 2007 година, Металика настапи во живо на концертот Лондон Лајф Ерт. Кога Џејмс беше прашан што мисли за климатските промени, тој го одговори следново:
IC 1467
IC 1467 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1467 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1467 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 24 м 29 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 11' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Човекот-слон (филм)
Човекот-слон (англиски: The Elephant Man) — американски филм од 1980 година, во режија на Дејвид Линч. Главните улоги ги толкуваат: Ентони Хопкинс, Џон Харт, Ен Бенкрофт, Венди Хилер, Фреди Џонс итн. Филмот го опишува животот на вистински човек, Џозеф Мерик, кој бил познат како „Човекот-слон“. Филмот освоил вкупно 10 награди, меѓу кои француската награда „Цезар“ за најдобар странски филм, три награди на БАФТА, а бил номиниран и за наградата „Оскар“ во осум категории.
Содржина
Џон Мерик, познат како „Човекот-слон“ (го игра Џон Харт) е млад човек со неверојатно големи деформитети на главата и по телото. Тој е во „сопственост“ на расипаниот човек Бајтс (го игра Фреди Џонс), кој за пари го покажува на публиката, како дел од својата изложба на „чудовишта“. Случајно, него го здогледува докторот во лондонската болница, Фредерик Тревес (го игра Хопкинс), кој од хируршка гледна точка се заинтересира за него и така станува славен во научните кругови. Така, за човекот-слон започнуваат да се грижат во болницата и набргу тој станува познат при што многу богати и познати луѓе доаѓаат да го посетат, а меѓу нив е и славната театарска глумица г-ца Кендал (ја игра Бенкрофт). Меѓутоа, обичните луѓе продолжуваат да го гледаат Мерик како чудовиште. Една ноќ, чуварот на болницата носи голема група луѓе во собата на Мерик, каде тие го малтретираат и омаловажуваат. Меѓу нив е и Бејтс, кој повторно го зема Мерик во својот циркус, носејќи го во Европа и притоа постојнао се изживува врз него. Сепак, другите членови на циркуската екипа го ослободуваат Мерик и тој повторно се враќа во Лондон. Таму, тој повторно станува славен, но веќе се наоѓа во лоша здравствена состојба. Една вечер, Мерик присуствува на театарска претстава, каде доживува овации од публиката. По претставата, тој посакува да спие како секој обичен човек (со главата на перница), легнува и умира.
1620
1620 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1620 година од новата ера, 620. од вториот милениум, 20. од XVII век и прва од 1620-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7128 и 7129 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6370 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5380 и 5381 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2373.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1620 година се протега во 4256 и 4257, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4316 и 4317 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2163. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1029 и 1030 исламска година.
235
235 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 235 година од новата ера, 235. од првиот милениум, 35. од III век и шеста од 230-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5743 и 5744 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4985 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3995 и 3996 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 988.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 235 година се протега во 2871 и 2872, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2931 и 2932 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 778. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 399 и 398 година пред хиџра.
Креда (период)
Креда — геолошки период кој траел од околу 145 до 66 милиони години (мја). Тоа е третиот и последен период од мезозоикот, како и најдолг. Со скоро 80 милиони години, тоа е најдолгиот геолошки период од целиот Фанерозоик, речиси надминувајќи ги Едијакариум & Криогениј по големина. Името потекнува од латинската крета, „ креда“, која е обилна во втората половина на периодот. Обично како кратенка се користи симболот К.
Креда бил период со релативно топла клима, што резултирало со високи евстатски нивоа на морето што создавало бројни плитки внатрешни мориња. Овие океани и мориња биле населени со сега веќе изумрени морски рептили, амонити и рудисти, додека диносаурусите продолжиле да доминираат на копно. Светот бил без мраз, а шумите се протегале до половите. За овој период се појавиле нови групи цицачи и птици. За време на раната креда, цветните растенија се појавиле и започнале брзо да се диверзифицираат, станувајќи доминантна група на растенија низ Земјата до крајот на мезозоикот, што се совпаѓа со падот и истребувањето на претходно распространетите групи на голосеменци.
Кредата (заедно со мезозоикот) завршила со настанот на истребување Креда-Палеоген, големо масовно истребување во кое изумреле многу групи, вклучително и нептичјите диносауруси, птеросаури и големи морски влекачи. Крајот на креда е дефиниран со ненадејната К-Т Граница, геолошки период поврзан со масовно истребување што лежи помеѓу мезозоикот и кенозоикот.
Етимологија и историја
Кредата како посебен период за прв пат била дефинирана од белгискиот геолог Жан де Омалиум де Халој во 1822 година како „Terrain Crétacé“, со користење на слоеви во Парискиот слив и именувани за обемните остатоци од креда (калциум) карбонат депониран од школки на морски без'рбетници, главно коколити), пронајден во горниот дел од креда на Западна Европа. Името креда потекнува од латински creta, што значи креда. Двојната поделба на креда е спроведена од Конибер и Филипс во 1822 година. Алсид д’Орбиниј во 1840 година ја поделил француската креда на 5 етапи: неокомскиот, апт, алб, турон и сантон, подоцна додавајќи го „ургонскиот“ меѓу неоком и апт и кеноман меѓу алб и турон.
Граници
Сè уште не постои глобално дефинирана долна стратиграфска граница што претставува почеток на периодот. Сепак, горниот дел на системот е остро дефиниран, поставен во слој богат со иридиум, пронајден ширум светот, за кој се верува дека е поврзан со ударот на кратерот Чиксулуб, со неговите граници кои се протегаат на делови од полуостровот Јукатан и до Мексиканскиот Залив. Овој слој е датиран во 66.043 Ma.
Возраст од 140 Ma за границата Јура-Креда наместо вообичаено прифатените 145 Ma била предложена во 2014 година врз основа на стратиграфска студија на формацијата Ваца Муерта во басенот Неукен, Аргентина. Виктор Рамос, еден од авторите на студијата што ја предлага возраста на границата 140 Ma, смета дека студијата е „прв чекор“ кон формално менување на возраста во Меѓународната унија на геолошки науки.
На крајот од креда, влијанието на големото тело со Земјата може да било интерпункција на крајот на прогресивниот пад на биоразновидноста за време на мастрихт. Резултатот бил истребување на три четвртини од растителните и животинските видови на Земјата. Од ударот се појавил остриот прекин познат како К-Т Граница (K-Pg). Биоразновидноста на Земјата барал значително време да се опорави од овој настан, и покрај веројатното постоење на изобилство на празни еколошки ниши.
И покрај сериозноста на настанот на истребување на K-Pg, постоела значителна варијабилност во стапката на истребување помеѓу и во рамките на различните кладови. Видовите кои зависеле од фотосинтезата се намалиле или изумреле бидејќи атмосферските честички ја блокирале сончевата енергија. Како што е случај денес, организмите за фотосинтезирање, како што се фитопланктонот и копнените растенија, го формирале примарниот дел од синџирот на исхрана во доцната креда, и страдале и сите други што зависеле од нив. Тревојадни животни, кои зависеле од растенијата и планктоните како нивна храна, изумреле бидејќи нивните извори на храна станале оскудни; следствено, и најголемите грабливци, како што е Тираносаурус рекс, загинале. Сепак, само три големи групи на тетраподи исчезнале целосно: нептичји диносауруси, плесиосауруси и птеросауруси. Меѓу другите групи кои не преживее во периодот Кенозоик биле и ихтиосаурусите и последните преостанати темноспондили и нецицачите како донти, кои веќе биле изумрени милиони години пред да се случи настанот.
Коколитофориди и мекотели, вклучително и амонити, рудисти, полжави од слатководни води и школки, како и организми чиј ланец на храна ги вклучува овие градители на школки, исчезнале или претрпеле големи загуби. На пример, се смета дека амонитите биле главната храна на мозаурите, група огромни морски рептили кои изумреле на границата.
Сештојади, инсектојади и јадечи на мрши го преживеле настанот на истребување, можеби заради зголемената достапност на нивните извори на храна. Се чини дека на крајот од креда немало чисто тревојади или месојадни цицачи. Цицачите и птиците кои го преживеале истребувањето се хранеле со инсекти, ларви, црви и полжави, кои пак се хранеле со мртви растителни и животински материи. Научниците теоретизираат дека овие организми го преживеале колапсот на синџирот на исхрана затоа што се хранеле со детрити.
Во заедниците на потоците, неколку групи животни изумреле. Тековните заедници помалку се потпираат на храната од живи растенија, а повеќе на детритусот што се мие од копно. Оваа посебна еколошка низа ги заштитила од истребување. Слични, но посложени обрасци се пронајдени во океаните. Истребувањето било потешко кај животните кои живеат во вода, отколку кај животните кои живеле на морското дно или во него. Животните биле скоро целосно зависни од примарното производство од жив фитопланктон, додека животните кои живееле на дното или во дното на океанот се хранеле со детритус или можеле да се пренасочат во нивната исхрана.
Најголемите преживеани од настанот што дишеле воздух, крокодилии и шампосаури, биле полуводни и имале пристап до мостри. Современите крокодили можат да живеат како чистачи и можат да преживеат со месеци без храна и да одат во хибернација кога условите се неповолни, а нивните млади се мали, растат бавно и се хранат главно со без'рбетници и мртви организми или фрагменти од организми во текот на првите неколку години. Овие одлики се поврзани со крокодилскиот опстанок на крајот на мезозоикот.
Стратиграфија
Креда е поделена на рана и доцнообразна епоха или серија на долна и горна креда. Во постарата литература, креда понекогаш е поделена на три серии: неокомијан (долна / рана), галска (средна) и сенонска (горна / доцна). Поделба во дванаесет фази, сите потекнувајќи од европската стратиграфија, денес се користи ширум светот. Во многу делови на светот, алтернативните локални поделби сè уште се користат.
Геолошки формации
Високото ниво на морето и топла клима на креда значеле дека големи области на континентите биле покриени со топли, плитки мориња, обезбедувајќи живеалиште за многу морски организми. Кредата била именувана за обемните депозити на креда од оваа доба во Европа, но во многу делови на светот, депозитите од креда се со морски варовник, карпест тип што се формира под топли, плитки морски услови. Поради високото ниво на морето, постоел огромен простор за такво таложење. Заради релативно младата возраст и големата дебелина на системот, остатоците од креда се евидентни во многу области ширум светот.
Кредата е карпест тип карактеристична (но не и ограничена) за периодот креда. Се состои од коколити, микроскопски мали калцитни скелети на коколитофори, еден вид алги кои напредувале во морињата.
Стагнацијата на длабоките морски струи во средниот период на кредара предизвикало аноксични услови во морската вода, оставајќи ја депонираната органска материја без распаѓање. Половина од светските резерви на нафта биле утврдени во овој момент во аноксични услови на она што ќе стане Персискиот Залив и Мексиканскиот Залив. На многу места низ светот, во овој интервал се формирале темни аноксични шкрилци како што е Манкос од западна Северна Америка. Овие се важна изворна карпа за нафта и гас, на пример во подземјето на Северното Море.
Европа
Во северозападна Европа, депозитите од Горна креда се карактеристични за групата креда, која ги формира белите карпи на Довер на јужниот брег на Англија и слични карпи на францускиот нормандиски брег. Групата се наоѓа во Англија, северна Франција, Ниските земји, северна Германија, Данска и во подземјето на јужниот дел на Северното Море. Кредата не се консолидира лесно и Групата креда сè уште се состои од лабави седименти на многу места. Групата има и други варовници и аренити. Меѓу фосилите што ги содржи има морски ежови, белемнити, амонити и морски влекачи како што е Мосасаурус.
Северна Америка
За време на креда, сегашниот северноамерикански континент бил изолиран од другите континенти. Во Јура, Северен Атлантик веќе се отворил, оставајќи праокеан помеѓу Европа и Северна Америка. Од север кон југ преку континентот, Западнното Внатрешно Море започнало да се формира. Ова внатрешно море ги одделувало издигнатите области на Ларамидија на запад и Апалахија на исток. Три носачи на диносауруси пронајдени во Ларамидија (Тродонтиди, Теризиносауриди и Овирапторосаури) се отсутни од Апалахија.
Палеогеографија
За време на креда, доцниот палеозојски-рано-мезозоичен суперконтинент на Пангеја го завршил своето тектонско распаѓање на денешните континенти, иако нивните позиции во тоа време биле суштински различни. Како што Атлантскиот Океан се проширувал, планинската зграда со конвергентна маргина (орогенеза) што започнала за време на Јура, продолжила во Северноамериканската Кордилера, бидејќи орогенијата на Невада била проследена со орогенијата Севиер и Ларамид.
Гондвана започнала да се распаѓа за време на периодот Јура, но неговата фрагментација се забрза за време на креда и била во голема мера завршена до крајот на периодот. Јужна Америка, Антарктикот и Австралија отсечени од Африка (иако Индија и Мадагаскар останале врзани едни со други до пред околу 80 милиони години); така, Јужен Атлантски и Индиски Океан биле новоформирани океани. Ваквата состојба придонела до зголемување на нивото на морето ширум светот. На север од Африка, Тетидакото Море продолжило да се стеснува. За време на поголемиот дел од Доцната Креда, Северна Америка била поделена на два дела од Западното Внатрешно Море, големо внатрешно море, разделувајќи ја Ларамидија на запад и Апалахија на исток, а потоа започнало да се повлекува кон крајот на периодот, оставајќи дебели морски наслаги кои се наоѓаат помеѓу остатоците од јаглен. На врвот, една третина од сегашната копнена површина на Земјата била потопена.
Клима
Трендот на ладење на последната епоха на Јура продолжил и во првиот период на креда. Постојат докази дека врнежите од снег биле вообичаени во повисоките географски широчини, а тропските предели станале повлажни отколку за време на тријас и јура. Глацијацијата сепак била ограничена на планини со голема географска ширина, иако сезонскиот снег можеби постоел подалеку од половите. Раседување со лед од камења во морските средини се случил за време на голем дел од креда, но доказите за таложење директно од ледниците се ограничени во јужна Австралија. По крајот на првото доба, температурите повторно се зголемиле и овие услови биле скоро постојани до крајот на периодот. Затоплувањето можеби се должело на интензивната вулканска активност што произвела големи количини јаглерод диоксид. Помеѓу 70 и 69 Ma и 66-65 Ma, изотопските односи покажуваат покачен атмосферски притисок на CO 2 со нивоа од 1000-1400 ppmV и средни годишни температури во западен Тексас помеѓу 21 and 23 C. Атмосферските CO 2 и температурните односи укажуваат на удвојување на pCO 2 придружено со ~ 0,6 °C зголемување на температурата. Производството на големи количини на магма, различно се припишува на екстензивна тектоника, која дополнително го туркала нивото на морето, така што големи области на континенталната кора биле покриени со плитки мориња. Морето Тетида што ги поврзувало тропските океани од исток кон запад, исто така, помогнало да се загрее глобалната клима. Топли адаптирани растителни фосили се познати од наоѓалиштата на север, од Алјаска и Гренланд, додека фосили на диносауруси се пронајдени на 15 степени од јужниот пол на Крит. Било сугерирано дека имало морска глацијација на Антарктикот во времето на Турон, засновано на изотопски докази. Сепак, последователно се претпоставува дека ова е резултат на неконзистентни изотопски полномошници, со докази за поларни дождовни шуми за време на овој временски интервал на 82 ° С.
Многу нежен температурен градиент од екваторот до половите значел послаби глобални ветрови, кои ги водат океанските струи, резултирале со помалку вознемирени и позастојани океани отколку денес. Ова е потврдено со широко распространето таложење на црни шкрилци и чести аноксични настани. Јадрата на седименти покажуваат дека температурите на тропските површини на морето можеби биле накратко топла како 42 C, 17 C-change потопло отколку во моментов, и дека во просек имале околу 37 C. Во меѓувреме, длабоките океански температури беа дури 15 to 20 C-change потопло од денешното.
Флора
Цветните растенија (ангиосперми) сочинувале околу 90% од живите растителни видови денес. Пред порастот на ангиоспермите, за време на Јура и Рана Креда, во повисоката флора доминирале Голосеменици групи, вклучувајќи цикади, четинари, Гинковидни, гнетофити и блиски роднини, како и изумрените Бенетитали. Другите групи на растенија вклучувале „папрати од семе“, колективен термин за означување на различни групи растенија слични на папрат кои произведуваат семиња. Точното потекло на ангиоспермите е неизвесно, иако молекуларните докази сугерираат дека тие не се тесно поврзани со ниту една жива група на голосеменици.
Најраните широко прифатени докази за цветни растенија се моносулатните зрна од полен од крајот на валангин (пред 134 милиони фунти) пронајдени во Израел, и Италија, првично со мало изобилство. Молекуларниот часовник проценува дека е во конфликт со проценките на фосилите, што укажува на диверзификација на ангиоспермите во групата круни за време на горниот тријас или јура, но ваквите проценки е тешко да се усогласат со примерокот на полен и карактеристичниот триколпат до триколпороидиран (тројно жлебен) полен на еудикотирани ангиосеменици. Меѓу најстарите записи на скриеносеменици макрофосили се Montsechia од беријашка возраст во Шпанија и Archaefructus од берем-апт во Кина. Триколфатниот полен, карактеристичен за еудикоти, првпат се појавил во доцниот барем, додека најраните остатоци од монокотиледони се познати од аптискиот период. Цветните растенија претрпеле брзо зрачење започнувајќи во текот на средниот креда, станувајќи доминантна група на копнени растенија до крајот на периодот, истовремено со падот на претходно доминантните групи како четинари. Најстарите познати фосили од трева се од албијанскиот период со семејството диверзифицирано во модерни групи до крајот на мезозоикот.
Теренијална фауна
На копно, цицачите биле генерално мали, но многу релевантна компонента на фауната, со мултитуберкулати на цимолодонт, кои во некои места биле побројни од диносаурусите. торбарите ниту placentals постоеле до самиот крај, ,Различни „архаични“ групи како еутриконодонти биле вообичаени во раниот период на креда, но од фауните на северните цицачи од доцна креда доминирале живородни цицачи и теријанци во Јужна Америка.
Грабливците на врвот биле архосауриски влекачи, особено диносауруси, кои биле во нивната најразновидна фаза. Птеросаурусите биле вообичаени во раната и средната креда, но како што се течел периодот, тие опаѓале од слабо разбрани причини (порано се сметало дека се должи на конкуренција со рани птици, но сега е разбрано прилагодливото зрачење на птиците не е во согласност со падот на птеросаурусот ), и до крајот на периодот останале само две високо специјализирани семејства.
Лагероштате од Љаонинг (формација Јисијан) во Кина е ризница на зачувани остатоци од бројни видови мали диносауруси, птици и цицачи, што дава поглед на животот во раната кретека. На coelurosaur диносауруси пронајдени таму претставуваат типови на групата Maniraptora, која вклучува современите птици и нивните најблиски не-птичји роднини, како што дромоесауруси, oviraptorosaurs, therizinosaurs, troodontids заедно со други avialans. Фосилите на овие диносауруси од лагерштатата Љаонинг се познати по присуството на пердуви слични на косата.
Инсектите се диверзифицирале за време на креда, а се појавиле најстарите познати мравки, термити и некои лепидопери, слични на пеперутки и молци. Се појавилелисна вошка, скакулци и жолчни оси.
Морска фауна
Во морињата, раите, современи ајкули и телеостацит, станале вообичаени. Морските рептили вклучиле ихтиосаури во рана и средна креда (исчезнале за време на доцна креда во кеноманско-туронскиот настан), плесиосауруси во текот на целиот период и мозаури кои се појавувилево доцната креда.
Црвен слез
Alcea rosea, обичниот холихок, е украсно цветно растение од фамилијата Malvaceae. Бил увезен во Европа од југозападна Кина во текот, или можеби пред, 15 век. Вилијам Тарнер, билкар од тоа време, му го дал името „holyoke“ од кое потекнува и англиското име.
Одгледување
Alcea rosea различно се опишува како биенале (со двегодишен животен циклус), како едногодишно или како краткотрајно повеќегодишно. Често се самосее, што може да создаде перцепција дека растенијата се повеќегодишни. Растението може да цвета во текот на првата година кога се сее рано. Ќе расте во широк опсег на почви и лесно може да достигне висина до 8 ft.
Цветовите се во опсег на бои од бела до темноцрвена, вклучувајќи розова, жолта и портокалова. Различни бои претпочитаат различни почви. Се чини дека потемната црвена сорта ги фаворизира песочните почви, додека посветлата боја се чини дека ги фаворизира глинените почви. Растенијата лесно се одгледуваат од семиња и лесно се самосејуваат. Сепак, нежни растенија, без разлика дали се млади од семиња или од стари залихи, може да бидат уништенио д полжави. Лисјето е подложно на напад од 'рѓа ( Puccinia malvacearum ), која може да се третира со фунгициди. Комерцијалните одгледувачи известиле дека некои тесно поврзани видови ( Alcea rugosa и Alcea ficifolia ) се отпорни на оваа габа.
Својства
Растат до 8 стапки височина ,произведувајќи големи цветови со пречник од околу 5 инчи. Листовите му се големи и во облик на срце. Цветовите привлекуваат колибри и пеперутки.
Штетници и болести
Листовите се ранливи на 'рѓа, дамки на листот и антракоза. Проблемите со штетниците ги вклучуваат јапонски бубачки и пајакови грини. Иако оштетувањето на листовите може да биде големо, цветовите ретко се засегнати.
Билкарство
Во хербалната медицина, се верува дека холихокот е омекнувачки и лаксатив. Се користи за контрола на воспалението, за запирање на мокрење во кревет и како средство за плакнење на устата во случаи на крварење на непцата.
1494 п.н.е.
1494 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1494. година пред новата ера, 494. од вториот милениум п.н.е., 94. од 15 век п.н.е. и петта од 1490-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4014 и 4015 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3256 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2266 и 2267 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 741 пред основањето на Рим.
Откритија
1494 av. J.-C.
Тиранска тврдина
Тиранската тврдина (албански:Kalaja e Tiranës)) е тврдина која се наоѓа во Тирана, Албанија. Тврдината се наоѓа на патот на Вија Егнација. Бил изграден во римско време.
Список на ликови од Вовед во анатомија
Престон Бурк
Престон Ксавиер Бурк (Preston Xavier Burke), толкуван од Исаија Вашингтон, е еден од водечките ликови во серијата за време на првите три сезони. Шонда Рајмс, барајќи глумец кој ќе ја исполни студената и дисциплинирана природа на Престон Бурк, најпрвин избрала белец со руса коса. Во меѓувреме глумецот Исаија Вашингтон бил избран за улогата на Дерек Шепард. Но, во последен момент неименуваниот глумец ја оставил улогата на Бурк, а Исаија изразил желба да ја преземе, додека улогата на Шепард припаднала на Патрик Демпси. Иако улогата на белец припаднала на црнец, Шонда била задоволна поради својата визија за расно-разновидна глумечка екипа. Но, вистинскиот доказ дека Исаија е соодветен за улогата на Бурк бил кога Шонда ја забележала неговата преданост кон неа. Во едно интервју таа изјавува дека тој ги изучувал сите хируршки зафати пред снимањето, велејќи: „Мислам дека ако види некоја несреќа на улица, Исаија ќе знае точно што да направи. Работи во болница по цели 48 часа следејќи хирурзи додека работат“.
Претставен како студен и недопирлив, Престон Бурк е шеф на одделот за кардиоторакална хирургија во Сиетл Грејс. Неговата „понежна“ страна излегува на виделина кога стапува во, оттпрвин сексуална, а подоцна и љубовна врска со младиот стажист Кристина Јанг. Поради својата „недопирливост“ има чисто професионален однос со останатите стажисти. Иако, во текот на серијата развива одлична менторска врска со младиот Џорџ О‘Мали. Бурк покажува висока амбиција и посветеност кон работа, што е видливо во неговото соперништво со Дерек Шепард, кога се борат за местото шеф на хирургија, но и во неговата врска со Ерика Хан, пријателка од факултетските денови и хирург од иста област. По примен куршум Бурк покажува знаци на тремор во десната рака што доведува до низа промени во неговите односи. Најпрвин врската со Јанг кулминира во свршувачка и планови за брак, потоа дозволува да биде опериран од страна на Дерек, а неговото место на кардиоторакална хирургија го препушта на неговата соперничка Ерика Хан. По закрепнувањето со Кристина решаваат конечно да стапат во брак, но решава да ја напушти на самата свадба. Бурк повеќе не е виден, освен на една фотографија во весник на кој наидува Кристина, дознавајќи дека Бурк продолжил со својот живот во друга болница и е добитник на престижна награда во областа на медицината.
Имено, заминувањето на ликот на Бурк од серијата е поврзан со задкулисни неспоразуми. За време на едно од снимањата, Вашингтон употребил хомофобичен збор во караница со Т.Р. Најт. Иако ги негирал обвинувањата, на 7 јуни, 2007, ABC најавуваат дека договорот со Вашингтон нема да биде обновен, со што е отпуштен од серијата. Реакцијата и одговорот на Вашингтон во една изјава беше: „Премногу сум изнервиран, премногу, и нема веќе да го трпам ова“ Додавајќи: „Морам да си го исчистам името. Ќе почнам од почеток. Ќе кажам сè. Затоа еве ја вистината... го употребив зборот за време на едно несогласување со Патрик Демпси, но потоа се извинив за тоа, се ракувавме и се вративме на работа како ништо да не било“. На крајот заклучува дека Т.Р. Најт свртил внимание кон навидум безначајниот настан за своја сопствена корист. Вашингтон вети преземање на правни мерки против Најт, но оттогаш никакви парници не беа отпочнати. Исаија тврди дека не е лут туку „тажен“ поради сè што се има случено. Всушност има изјавено дека би прифатил доколку би му било понудено враќање, барем во форма на гостинска улога.
Ерика Хан
Ерика Хан (Erica Hahn) е толкувана од глумицата Брук Смит. Значната како мал лик кон крајот на втората сезона, ликот подоцна прераснува во еден од централните. По неколку последователни гостувања во третата сезона, Смит не се надевала на долготрајно останување, изјавувајќи: „После секое гостување, се надевав дека ќе ме повикаат назад, а истовремено се надевав и дека нема да се јават – слично како кога не бев во врска.“ Како и да е, проследувајќи го заминувањето на Вашингтон од серијата, Хан го „пополнува“ местото на Бурк, заменувајќи го како глава на кардиоторакална хирургија и служејќи како ментор на Кристина. Смит има кажано дека не очекувала да нејзиниот лик се врати во серијата и тоа за подолго, бидејќи „не сакала да се разочара ако тоа на крајот не се случи.“ Таа наведува дека одлучувачки фактор за нејзиното враќање била можноста длабински да го истражи ликот, објаснувајќи: „Кога работам на нешто што има почеток, средина и крај, можам да создадам приказна. Со д-р Хан, имам можност навистина да ја осознаам како лик“. Смит набљудувала како се изведува операција на срце и стапила во контакт со хируршките медицински сестри вработени од продуцентите на Вовед во анатомија со цел задржување на чувството на реалност во операционата сала на серијата. Смит стравувала поради нејзиното мало познавање на хирургијата: „Бев многу нервозна поради тоа што немав заврешно медицинско училиште. Дека всушност не сум доктор“, додавајќи: „Немам никаква претстава како е да се биде хирург, а сепак морам да глумам исклучително добар доктор. Односно, да изгледам како да сум работела во болница со години“.
Ликот е претставен како високо професионален, арогантен и „работозависник“. Таа е особено сурова кон младата Кристина Јанг (Сандра О), признавајќи дека Кристина ја потсетува на себеси како студент. Ги одбива додворувањата на пластичниот хирург Марк Слоун (Ерик Дејн), претпочитувајќи да ги држи својот приватен и професионален живот одделно. Наспроти ова, кон крајот на четвртата сезона од серијата, таа влегува во врска со ортопедот Кели Торес (Сара Рамирез). Врската помеѓу Хан и Торес предизвика контроверзност во јавноста и помеѓу критичарите. Поддржана од здруженија на хомосексуалци од една страна, многумина ја имаат и критикувано. Имајќи играно лезбијка во театарска претстава, заедно со Сандра О, која ја игра Кристина Јанг во серијата, двете и понудиле на Шонда да се обидат да воведат приказна во која таа и Јанг се во врска. Шонда ја разгледала идејата и ја вовела врската со Хан и Торес, оставајќи ја Кристина во чисто менторски однос со Хан.
Ерика беше отпуштена од Вовед во анатомија во ноември 2008. Смит искоментира дека одлуката е повеќе на телевизиската мрежа ABC, отколку на создавачот на серијата Шонда Рајмс. Некои медиумски страници како After Ellen и E! Online изјавија дека заминувањето на Ерика од серијата била одлука на самата мрежа за да се намали хомосексуалноста во серијата, кое Шонда го критикуваше велејќи: „Брук Смит очигледно не беше отпуштена затоа што играше лезбијка. [...] За жал, сметавме дека магијата и хемијата во ликот на Брук нема да траеа долго.“
Семејства
Семејството на Мередит:
Семејството на Кристина:
Семејството на Џорџ:
Црква „Св. Илија“ - Бирино
Свети Илија — главна селска црква во крушевското село Бирино, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село и денес претставува една од малкуте зачувани градби во раселеното село Бирино.
Местоположба
Црквата се наоѓа во самото средиште на денешното село, меѓу малкуте зачувани куќи од раселеното село. Во минатото, црквата била во самото средиште на селото Долно Бирино, кое се наоѓало на местото на денешното село.
NGC 7376
NGC 7376 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7376 се споменува и како CGCG 379-6, KUG 2244+033.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7376 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7376 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 47 м 17,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 38' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на NGC 7376 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69715. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 571. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Анонимност (појаснување)
Анонимност може да се однесува на:
Константин Даласен
Констанин Даласен — византиски војсководец на копно и море за време на владеењето на Алексиј I Комнин (1081–1118), особено во походите против Чака Беј од Смирна. За неговиот живот се знае од делото Алексијада од Ана Комнина.
Животопис
Според Алексијадата, Константин Даласен бил во роднинска врска со Алексиј I и неговата мајка, Ана Даласена, но вистинската врска останува непозната. Првпат се спомнува во 1086/7 година, кога бил испратен како пратеник да ги прифати Синопе околните турски градови од чауш кој станал одметник, се покрстил и станал соработник на византијците. Даласен станал управник на флотата, додек пак чаушот бил дукс на Поморие.
Во пролетта 1090 година, бил прогласен за друнгариј и му била дадена командата на виантиските поморски сили во борбата против Чака Беј од Смирна. Чака Беј, кој порано бил византиски вазал, имал направено сопствена флота, и зазел неколку егејски острови, и огабил други. По заземањето на островот Лезбос (со исклучок на тврдината Метима) и Хиос, тој ја поразил флотата под водство на Никит Кастамонит. Искористувајќи го отсуството на Чака Беј од Смирна, Даласен ги истоварил своите војски на близу Хиос и се утврдил кон утврдениот главен град. Иако византијците го зазеле пристаништето, не успеале да го заземат градот. Во меѓувреме, Чака беј собрал околу 8.000 луѓе, според записите во Алексијадата, и тргнал да помогне на опсадениот град. Неговата армија тргнала од спротивната страна на островот, додека неговата флота го следела, пловејќи по крајбрежјето. Даласен го задолжил Константин Оп да го попречи напредокот на Турците, но кога видел дека Турците се приближуваат во ноќтаb, одбил да влезе во конфликт со Чака Беј кој ги имал врзано своите бродови со синџири. Двете војски имале неколку судири, но наскоро започнале преговори. Даласен ги одолговлекува преговорите и кога Чака Беј се вратил во Смирна, за да собере уште војска, тој ги собрал своите луѓе, подготвил поголем број на опсадни машини и ја зазел тврдината со изненаден напад.
Во 1091 година, Се споменува дека Даласен учествувал во походот на Алексиј I против Куманите на Балканот. Во одлучувачката битка кај Левунија на 29 април 1091 година, тој го командувал левото крило на војската.
Во 1092 година, повторно бил пратен против Чака Беј, но сега со титула таласократор, под водство на новиот мега дукс, Јован Дука. TДвајџцата војсководци го нападнале Митилена на Лезбос, кој сè уште бил под власт на Чака Беј. Дука, кој бил водач на копнените сили, пристигнал прв, и го нападнал градот. Опсадата траела три месеци, пред Чака Беј се понудил да го предаде градот за безбеден премин назад во Смирна. Дука се согласил, но Даласен, којшто туку пристигнал, ја нападнал турската флота. Заробил многу турски бродови, и наредил екипажите како и веслачите сите да бидат погубени.
Дласен се вратил во Цариград. Во пролетта 1093 година, кога Чака Беј го нападнал пристаништето Абидос во Мраморното Море, Алексиј повторно го испратил да се соочи со него на море. Во исто време, however, Алексиј го повикал султанот Иконискиот Султанат Килиџ Арслан I (1092–1107) да го нападне Чака Беј од заднина. Султанот се сложил, и при еден повик го убил Чака Беј. Ништо повеќе не се знае за Даласен по овој период.
Пеколник
Пеколник — кратка река во западна Македонија, на граничното подрачје меѓу Поречието од Полошката Котлина. Претставува последна десна притока на Треска преку вливот во езерото Козјак. Долга е само 6 км.
Сензација (филм од 2006)
Сензација (англиски: Scoop) - американски филм од 2006 година, во режија на Вуди Ален. Главните улоги ги толкуваат: Скарлет Јохансон, Хју Џекмен, Вуди Ален, Ијан Мекшејн итн.
Пеколник
Опис
Реката извира во месноста Леска во југозападниот дел на Сува Планина, на надморска височина од 896 м, и начелно ја следи атарската граница меѓу горнопоречкото село Здуње и горнополошкото с. Луковица. По извориштето, кое има западен тек, реката зема северен правец и минува низ клисурата Пеколник по целото свое течение, сè до езерото.
Сензација (филм од 2006)
Содржина
По смртта, новинарот Џо Стомбел (го игра Мекшејн) се наоѓа во еден чамец, заедно со други умрени луѓе. Една жена му кажува дека била отруена од богатиот аристократ Питер Лајман (го игра Џекмен), кој е сериски убиец. Во тоа време, Лондон го потресува аферата за серискиот убиец со тарот-карти, кој убива проститутки. За време на една претстава на магионичарот Сид Вотерман или „Сплендини“ (го игра Ален), една девојка, Американката Сондра Пренски (ја игра Јохансон), инаку студентка по новинарство која е во посета на Лондон, се јавуав како доброволец за трикот со дематеријализација. Таа влегува во кутијата и таму ѝ се прикажува духот на Стомбел, кој ја убедува дека може да направи сензација ако прва ја објави веста за милионерот-убиец Питер Лајман.
Пеколник
Опис
Се влева на надморска височина од 354 м во североисточен разгранок на езерото Козјак под ридовите Орлак од лево и Патно Брдо од десно. Дел од нејзината долина во овој дел (наречена Пеколник, по реката) е зафатен со водата на ракавот и се наоѓа 25,7 км спротиводно од вливот на Треска во Вардар. Коефициентот на развиеност на Пеколник е 1,15. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 542 м, а просечниот и изнесува ‰.
Сензација (филм од 2006)
Содржина
Така, Сондра и магионичарот започнуваат истрага, со цел да соберат докази против Лајман. Најпрвин, Сондра се запознава со него и лажно се претставува како ќерка на магионичарот кого го претставува како богат бизнисмен од САД. Таа и магионичарот се поканети на забава на имотот на Лајман и тогаш Сондра започнува да се вљубува во него. Набргу, тие започнуваат љубовна врска, но истовремено ја проверуваат неговата куќа во потрага по докази. Бидејќи доаѓаат до одредени сомнителни укажувања, тие се обраќаат до весникот „Обсервер“ кому му ја нудат сензационалната приказна, но тогаш дознаваат дека серискиот убиец е уапсен од полицијата.