cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Авдамал
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 30 километри јужно од градот Сер и на 9 километри северозападно од Нигрита.
Сценска крв
Потекло
Алфред Хичкок користел Bosco Chocolate Syrup како лажна крв во неговиот трилер „Психо“ од 1960 година. Бидејќи филмот беше црно-бел, бојата беше помалку важна од конзистентноста.
Авдамал
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на надморска височина од 54 метри.
Сценска крв
Причини за употреба
Постојат многу причини за замена за вистинска крв во филмската индустрија, како што се етичките и санитарните грижи и загриженоста за емоционалната благосостојба на глумците. Исто така, вистинската склоност на крвта да се коагулира и брзо се зацврстува ја прави несоодветна за повторени земања без освежување; подолготрајната вискозност на стадиумската крв ја олеснува работата на сетот.
Александар Лукашенко
Прв мандат (1994-2001)
Интересна и е надворешната политика која ја водел Лукашенко во првата деценија независност на Белорусија. Кога избила војната во Косово (1998), му предложил на српскиот претседател Слободан Милошевиќ да ја преориентира нивната политика кон поранешните советски републики. Во истото соопштение ја осудил и воената интервенција на САД во Ирак, со што по којзнае кој пат отишол контра американските интереси. Со тоа само повеќе ги влошил и онака кревките односи со евро-атлантскиот сојуз.
Сценска крв
Вообичаен рецепт
Лажната крв воглавно се состои од следново во различни соодноси:
Авдамал
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Серската каза во составот на Отоманското Царство.
Сценска крв
Вообичаен рецепт
Кечап, чоколаден сируп и сос за прелив од цреши/јагоди (за потемнување, додадете цврсти „парчиња“ на текстурата и зголемување на вискозноста) се исто така вообичаени состојки. Повеќето рецепти можат да предизвикаат дамки, па затоа гардеробата треба да се измие што е можно поскоро.
Авдамал
Отоманско Царство
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 95 семејства со 70 жители муслимани и 190 жители Грци
Александар Лукашенко
Втор мандат (2001-2006)
Во 2000 г. со претседателски указ бил намален бројот на пратениците во Собранието, од 260 на 110. Оваа промена била протолкувана како обид за поголема контрола на работата на Парламентот, бидејќи тогаш би бил скратен бројот на евентуални противници на неговата политика. Опозицијата повикала на бојкот на овие избори, како не би му се дало легитимитет на ова решение. Без разлика на нивното спротивставување, изборите поминале без поголеми инциденти, а по пребројување на гласовите излегло дека луѓето на Лукашенко добиле 94 места во скусениот Парламент, а 6 места отишле кај Комунистите, инаку партија многу блиска до претседателот, додека опозицијата собрала само 10 места. Иако разочарувачки резултат за идеолошки спротивставените партии, тоа бил нивни најдобар резултат, бидејќи на наредните пратенички избори во 2004 г. нивниот број ќе падне на 8 пратенички мандати.
Сценска крв
Други употреби
Науката за судско вештачење за анализа на шаблоните на дамки од крв користи сценска крв или понекогаш крв од крава во макетни сцени на злосторството кога вежба нови иследници.
Александар Лукашенко
Втор мандат (2001-2006)
Во октомври 2004 г. мештаните на Белорусија уште еднаш излегле на референдум, чие прашање било поврзано со претседателските овластувања. Тој им предложил на своите граѓани претседателот да може да има неограничен број мандати, што би му овозможило по третпат да се бори за неговата актуелна позиција. Гласачите повторно го поддржале, со што му отвориле пат за нов реизбор. За време на вториот мандат бил донесен и контроверзниот закон за медиуми, во кој највисоката казна за клеветење и објавување непроверени информации била 3-5 години затвор.
Сценска крв
Други употреби
Уметноста на мулажа користи театарска крв при примена на лажни повреди за целите на обука на тимови за одговор при итни случаи и друг медицински и воен персонал.
Авдамал
Отоманско Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 50 муслимани и 450 жители Грци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 120 македонски гркомани, и функционирало грчко училиште.
Сценска крв
Други употреби
Театарската крв исто така популарно е користена во костими за Ноќта на вештерките за прикажување на повреди, рани од истрел/убоди или специјални ефекти за целите на козметичката забава. Користена и во одредени игри со улоги во живо со хорор тематика.
Авдамал
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 471 жител, додека на пописот од 1920 година во селото биле евидентирани 433 жители.
Александар Лукашенко
Трет мандат (2006-2010)
Третите по ред претседателски избори во суверена Белорусија не донеле ништо ново на политичката мапа. Само формално помалите партии испратиле свој кандидат, Александар Милинкевич, кој претрпел катастрофален пораз. Фактот што овој противкандидат добил само 2% поддршка од народот го потврдил високиот рејтинг на Лукашенко, и секако тоа била најголема негова победа во дотогашната кариера. Фантастични 86% од гласовите заминале на неговото конто, што се смета за еден од најголемите триумфи во поновата политичка историја. По продолжувањето на својот престој во претседателската резиденција, Лукашенко го прекршил даденото ветување дека нема да остварува билатерални средби со европските водачи. Во април 2009 г. направил официјална посета на Ватикан и одржал состанок со папата Бенедикт 16.
За време на третиот мандат, поточно во септември 2008 г. се одржале парламентарни избори во Белорусија. На овие избори опозиционите партии не успеале да освојат ниту едно пратеничко место од можните 110, па затоа следеле масовни демострации. Лукашенко рекол дека не постои незадоволство кај народот и дека резултатите не се фингирани, туку само ја одразуваат волјата на граѓаните. Оваа ситуација се повторила и на неодамнешните избори (23 септември 2012), каде Лукашенко имал 104 пратеници во белоруското Собрание, додека преостанатите 6 заминале кај Комунистичката Партија, која е негова политичка марионетка. Кога еден новинар го прашал каква е таа демократија без опозиција во законодавниот дом, тој мирно одговорил дека опозицијата е непотребна во Белорусија и дека сите помали идеолошки спротивставени партии се финансирани од Запад сè со цел да го соборат неговиот систем.
Авдамал
Грција
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Александар Лукашенко
Белорусија за време на неговото владеење
Повеќе од 20 години Лукашенко ја предводи Белорусија низ нејзината независност. Во оваа земја создаде еден вид на неосоцијализам, сличен на државното уредување на Венецуела под водство на Уго Чавез. За време на неговото владеење, Белорусија бележи годишен економски раст од 11% иако сите производствени капацитети се во рацете на државата. Некои економски аналитичари сметаат дека оваа појава се должи на увезувањето евтина нафта и гас од Русија, кои потоа им се препродаваат на европските земји по повисоки цени. Невработеноста е на најниско ниво во цела Европа, а просечна плата изнесува 600 евра.
Мануел Белети
Мануел Белети (Manuel Belletti; р. во Чезена) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Авдамал
Грција
Во 1927 година, селото било преименувано во Сисамија.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 7 грчки семејства со 28 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 585 лица, додека во 1940 година селото броело 843 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 745 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 745 жители, во 1971 година имало 823 жители, во 1981 година имало 667 жители, додека во 1991 година имало 556 жители. Денеска, населението на селото е 329 жители според пописот од 2011 година.
Мануел Белети
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Александар Лукашенко
Белорусија за време на неговото владеење
Освен позитивните, системот на Лукашенко има и свои слаби страни. По прогласувањето самостојност, Белорусија воспоставила политика на затворање на своите граници и запирање на увозот на странски производи и добра. Така, денес во маркетите и продавниците може да се најде храна и облека исклучиво од домашните производствени погони. Речиси е невозможно да се добие виза за подолг престој во оваа земја, а уште помалку нејзино државјанство ако сте странски граѓанин. И работничките права се загрозени поради големата експлоатација на нивниот труд и лимитираното право на одмор и штрајк. Според реномирани новински агенции, Белорусија спаѓа во земјите со загрозена медиумска и интелектуална слобода.
Внатрешна политика
Лукашенко ужива имиџ на човек од народот помеѓу неговите избирачи. Неговата огромна популарност се гледа и по изборните резултати, каде убедливо ги надгласува своите политички противници. Енормната популарност на неговото име му дозволи да спроведе референдум на 7 септември 2004 г. на кој беше поставено прашањето дали треба да има ограничување на претседателскиот мандат. 80% од гласачкото тело се изјасни позитивно, што му дозволи на Лукашенко да се кандидира за трет последователен претседателски мандат во 2006 г. Овој референдум наиде на остри негодувања од НАТО земјите, кои ја прогласија Белорусија за упориште на последниот комунистички диктатор.
Кога Лукашенко дојде на претседателското место, економијата на Белорусија беше во слободен пад. Тој амбициозно се нафати да спроведе низа реформи со кои би се подобрил стандардот на граѓаните. Надворешната трговија беше многу слаба по стекнувањето незавосност од СССР, пред сè поради слабата побарувачка на домашни производи во странство. Лукашенко одлучи голем дел од производните индустриски капацитети да ги остави под државна капа, и со тоа да ја забави приватизацијата. Главната негова цел беше да ја направи Белорусија стабилна и просперитетна земја со квалитетен живот за нејзините жители.
Некои светски угледни економисти ќе констатираат дека Белорусија економски доста брзо се развила и осамостоила од Русија. Просечната невработеност во Белорусија изнесува само 1,8%, но затоа нивната средна плата е најмала споредено со останатите балтички соседи. Политиколозите сковаа нов термин лукашенизам, со кој го опишуваат неговиот политички и економски систем, како и начинот на владеење. Нагласуваат дека поддршката од неговиот народ се должи пред сè на авторитарната идеологија и култ на личноста кој го ужива кај месното население.
Надворешна политика
Како последица на авторитарното владеење и тврдиот став кон опозицијата, Белорусија е во затегнати односи со ЕУ членките. САД и нејзините сојузници не ги признаваат изборните победи на Лукашенко и истите ги сметаат за фалсификувани и нелегални. Поради овие неразјаснети околности во врска со неговиот претседателски легитимитет, ЕУ и НАТО водат политика за изолирање на Белорусија од светската политичка и гео-стратешка карта. Овие нивни активности и иницијативи не даваат плод, најмногу поради високиот рејтинг и углед кој Лукашенко ги има кај белорускиот народ и во помал дел цврстата поддршка од Русија и Кина. Но по добивање на третиот претседателски мандат, малку се заладиле дотогаш добрите односи со Русија. Ова се должи на како што Лукашенко ја нарекува валканата пропаганда на руските медиуми, кои го претставуваат како човек поврзан со криминалните кланови.
Семеен живот
Лукашенко е оженет со Галина Желнерович, негова девојка од средношколските денови. Се венчаа во 1975, а една година подоцна го добија и првиот нивни син - Виктор. Вториот син Дмитри се роди во 1980 г. Иако се во брак повеќе од 30 години, тие живеат одвоено по застанувањето на Лукашенко на чело на неговата земја. Галина моментално живее во семејната вила на село близу Могиљов. Интересно, ниту во биографијата, ниту на официјалното мрежно место на Лукашенко не пишува дека тој е женет, додека пак неговите два сина се држат подалеку од очите на јавноста. Тој е исто така татко и на вонбрачниот син Николај, но името на мајката сè уште не е откриено. Се претпоставува дека мајката би можела да биде Ирина Абелскаја, личниот лекар на Лукашенко, со која претходно имал љубовна афера.
Контроверзни изјави
„Мојата позиција никогаш нема да ми дозволи да станам диктатор. Мојот начин на владеење е автократски, и тоа отсекогаш сум го признавал. Претседателот мора да ја контролира државата, но притоа не смее да го уништи животот на жителите.“ „На последните избори Лукашенко победи со 94% од вкупните гласови. Но за да не изгледа тоа како измислена бројка пред европската заедница, ја спуштивме на 86%.“ „Ти посакуваме среќа, бидејќи конечните резултати покажуваат дека твојата земја те обожава.“ „Кога го гледам Обама, мојата прва импресија е згоден, млад човек. Но длабоко во себе го жалам. Во целост ме потсетува на Лукашенко, кога тој дојде на чело на Белорусија. Продавниците и маркетите беа празни, земјата ја тресеше финансиска криза, а луѓето беа задоволни.“
Могилец
Могилец — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во средишниот дел на територијата на Општина Македонски Брод, непосредно од левата страна на реката Треска. Селото е ридско, на надморска височина од 710 метри.
До селото води асфалтиран пат, кој се двои од регионалниот пат кој води до поранешното општинско средиште Самоков.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 50 семејства и 4 неженети, сите христијани.
Во век, Могилец било село во Поречката нахија на Кичевската каза на Отоманското Царство.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Могилец имало 235 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Могилец имало 240 жители.
Могилец е мало село, коешто во 1961 година броело 194 жители, а во 1994 година 58 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Могилец имало 27 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, сите Македонци.
Родови
Могилец е македонско село.
Родови во селото се: Урдовци (15 к.) и Мијовци (9 к.), потекнуваат од стариот народ кој живеел во Могилец, нивните предци после пропаста на старото село, се иселиле во Битолско каде го основале селото Могила, но потоа се некои од овие два рода се вратиле назад; Буштовци (27 к.), доселени се од Охрид или Охридско; Џемерковци (4 к.), доселени се од селото Крапа, од родот Прусниковци; Иличи (1 к.), доселени се однекаде.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Самоков.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Модриште, во која влегувале селата Белица, Вир, Калуѓерец, Локвица, Могилец и Црешнево.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Модриште, во која покрај селото Могилец се наоѓале селата Белица, Брезница, Вир, Калуѓерец, Модриште, Локвица, Тажево и Црешнево.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Памана
Памана или Дана (Dana, Dona, Ndana) — мал остров во јужна Индонезија, во рамките на архипелагот Мали Сундски Острови. Лежи точно на напоредникот 11° ЈГШ близу поголемиот остров Роти. Административно му припаѓа на намесништвото Роти Ндао во покраината Источни Мали Сундски Острови и на југ се граничи со австралиската островска територија Ашмор и Картие. Памана е познато како најјужната точка во Азија.
Војна на Четвртата коалиција
Војна на Четвртата коалиција (1806 – 1807) — војна во која Француското Царство на Наполеон се борело против Четвртата коалиција, составена од повеќе европски монархии, која била поразена. Главните коалициски сојузници биле Прусија и Русија, заедно со Саксонија, Шведска и Велика Британија, кои исто така придонеле во војната. Со исклучок на Прусија, некои членови на коалицијата претходно се бореле против Франција како дел од Третата коалиција и немало интервентен период на општ мир. На 9 октомври 1806 година, Прусија се приклучила на обновената коалиција, стравувајќи од порастот на француската моќ по поразот на Австрија и формирањето на Рајнскиот Сојуз предводен од Франција. Прусија и Русија се мобилизирале за нова кампања со трупи на Прусија во Саксонија.
И покрај крајот на Четвртата коалиција, Британија останала во војна со Франција. Непријателствата на копно продолжиле подоцна во 1807 година, кога француско-шпанска армија го нападнала британскиот сојузник Португалија, започнувајќи ја Полуостровската војна. Понатамошна Петта коалиција ќе биде составена кога Австрија повторно се приклучила на конфликтот во 1809 година.
Позадина
Четвртата коалиција (1806–1807) на Велика Британија, Прусија, Русија, Саксонија и Шведска против Франција била формирана само неколку месеци по падот на претходната коалиција. По неговиот триумф во битката кај Аустерлиц и последователното пропаѓање на Третата коалиција, Наполеон со нетрпение очекувал да постигне општ мир во Европа, особено со неговите два главни преостанати антагонисти, Британија и Русија. Во меѓувреме, тој се обидел да ја изолира Прусија од влијанието на овие две сили, нудејќи пробен сојуз, додека во исто време пробувал да го ограничи политичкото и военото влијание на Прусија меѓу германските држави. И покрај смртта на Вилијам Пит во јануари 1806 година, Британија и новата администрација останале посветени на спротивставување на растечката моќ на Франција. Мировните преговори меѓу двете нации на почетокот на новата година се покажале неефикасни поради сè уште нерешените прашања што довеле до распаѓање на Амјенскиот мир. Една точка на спор била судбината на Хановер, германски електорат во лична заедница со британската монархија кој бил окупиран од Франција од 1803 година. Спорот околу оваа држава на крајот ќе стане casus belli и за Британија и за Прусија против Франција. Ова прашање ќе ја вовлече во војната и Шведска, чии сили биле распоредени таму како дел од напорите за ослободување на Хановер за време на војната на претходната коалиција. Патот до војната изгледал неизбежен откако француските сили ги исфрлиле шведските трупи во април 1806 година.
Освен некои поморски судири и периферната битка кај Маида во јужна Италија во јули 1806 година (иако овие дејства се сметаат за дел од крајот на Војната на Третата коалиција), главните конфликти меѓу Британија и Франција за време на четвртата коалиција не вклучиле директна воена конфронтација. Наместо тоа, имало ескалација во тековната економска војна меѓу двете сили. Со оглед на тоа што Британија сè уште ја задржувала својата доминација на морињата, Наполеон сакал да ја прекине оваа доминација (по поразот од Прусија) со неговото издавање на Берлинскиот декрет и со почетоците на неговиот континентален систем.
Во меѓувреме, Русија го поминала поголемиот дел од 1806 година закрепнувајќи од поразите од кампањата претходната година. Наполеон се надевал дека ќе воспостави мир со Русија и потпишал пробен мировен договор во јули 1806 година, но на договорот било ставено вето од царот Александар I и двете сили останале во војна. Иако номинално била сојузник во коалицијата, Русија останала пасивна во поголемиот дел од годината (практично не ѝ давала никаква воена помош на Прусија во главните битки во октомври, бидејќи руските армии сè уште се мобилизирале). Руските сили ќе тргнат во офанзива, дури кога Наполеон влегол во Полска. Прусија останала во мир со Франција претходната година, иако била блиску до приклучување кон сојузниците во Третата коалиција. Францускиот корпус предводен од маршалот Бернадот незаконски ја нарушил неутралноста на Ансбах на пруска територија при нивниот марш да се соочаат со Австријците и Русите. Гневот на Прусија поради овој прекршок бил брзо ублажен од резултатите на битката кај Аустерлиц, а конвенцијата за континуиран мир со Франција била потпишана две недели по таа битка во Шенбрун. Оваа конвенција била изменета во формален договор два месеци подоцна, со една клаузула која всушност ветувала дека Прусија ќе го добие Хановер во замена за Ансбах да и биде доделен на францускиот сојузник Баварија. Дополнително, на 15 март 1806 година Наполеон го издигнал својот зет маршал Јоаким Мурат во владетел на Големото Војводство Берг и Клеве (добиено од Баварија во замена за Ансбах). Мурат го влошил пруското непријателство со нетактично исфрлање на прускиот гарнизон што бил стациониран во неговото ново стекнато војводство, што предизвикало строг прекор од Наполеон. Односите меѓу Франција и Прусија брзо се влошиле кога Прусија на крајот открила дека Наполеон тајно ветил дека ќе го врати суверенитетот на Хановер назад на Британија за време на неговите неуспешни мировни преговори со Британците. Оваа двојност на Французите била една од главните причини за Прусија да објави војна таа есен.
Памана
Фауна
Островот го населуваат елени, разни видови птици и секоја година е посетен од желки кои доаѓаат да полагаат јајца.
Предание
Според некои преданија, островот бил населен во XVII век, но населението пострадало во колеж од одмазда и телата фрлени во езеро. Оттогаш островот останал ненаселен.
Војна на Четвртата коалиција
Позадина
Нова причина за војна било формирањето на Рајнскиот Сојуз, составен од различните германски држави кои ја сочинувале Рајнската област и другите делови на западна Германија, од страна на Наполеон во јули 1806 година. Сателит на Француското Царство со Наполеон како нејзин „заштитник“, Сојузот требало да дејствува како тампон држава од какви било идни агресии од Австрија, Русија или Прусија против Франција (политика што била наследник на француската револуционерна доктрина на одржување на „природните граници“ на Франција). Формирањето на Сојузот била последната шајка во ковчегот на замреното Свето Римско Царство и последователно нејзиниот последен хабсбуршки император, Франциско II, ја сменил титулата во едноставно Франциско I, император на Австрија. Наполеон ги консолидирал различните помали држави од поранешното Свето Римско Царство кои се здружиле со Франција во поголеми електорати, војводства и кралства за да го направи управувањето со непруската и австриска Германија поефикасно. Тој, исто така, ги издигнал титулите на двете најголеми држави на Сојузот, неговите сојузници Виртемберг и Баварија, до статус на кралеви. Сојузот бил пред сè воен сојуз: во замена за континуирана француска заштита, земјите-членки биле принудени да ја снабдуваат Франција со голем број свој воен персонал (главно да служат како помошници на Големата армија), како и да придонесат голем дел од ресурсите потребни за поддршка на француските војски кои сè уште ја окупирале западна и јужна Германија. Разбирливо, Прусија била огорчена од ова зголемено француско мешање во работите на Германија (без нејзино учество или дури и консултација) и го сметала за закана. Наполеон претходно се обидел да ги подобри односите со Прусија со тоа што го уверувал Кралството дека не сака да ја води северногерманската конфедерација, но неговата двостраност во однос на Хановер го поништило тоа. Последната искра што довело до војна било апсењето и погубувањето на германскиот националист Јохан Филип Палм во август 1806 година за објавување на брошура која силно го нападнала Наполеон и однесувањето на неговата војска што ја окупирала Германија. Откако му дал ултиматум на Наполеон на 1 октомври 1806 година, Прусија (поддржана од Саксонија) конечно решила воено да се бори со францускиот император.
Пруска офанзива
Под влијание на неговата сопруга кралицата Луиз и воената партија во Берлин, во август 1806 година прускиот крал Фридрих Вилхелм III донел одлука да тргне во војна независно од која било друга голема сила, освен далечната Русија. Друг начин на дејствување можело да вклучува отворено објавување војна претходната година и приклучување кон Австрија и Русија во Третата коалиција. Всушност, рускиот цар ги посетил прускиот крал и кралица на гробот на Фридрих Велики во Потсдам истата есен, а монарсите тајно се заколнале дека ќе имаат заедничка кауза против Наполеон. Доколку пруските сили биле ангажирани против Французите во 1805 година, тоа би можело да го ограничи Наполеон и да ја спречи евентуалната сојузничка катастрофа во Аустерлиц. Во секој случај, Прусија се колебала пред брзата француска инвазија на Австрија, а потоа набрзина објавила неутралност откако Третата коалиција била уништена. Кога Прусија на крајот објавила војна против Франција во 1806 година, нејзиниот главен сојузник Русите сè уште останале далеку и се ремобилизирале. Електоратот на Саксонија би бил единствениот германски сојузник на Прусија.
Севкупно, на Наполеон и на Гранде Арме им биле потребни само 19 дена од почетокот на инвазијата на Прусија до суштински исфрлање од војната со заземањето на Берлин и уништувањето на нејзините главни армии во Јена и Ауерштет. Повеќето од уништените остатоци од пруската армија (и раселеното кралско семејство) избегале во засолниште во Источна Прусија во близина на Кенигсберг, за да се поврзат со Русите кои се приближувале и да ја продолжат борбата. Во меѓувреме, со Договорот од Познањ, Саксонија била издигната во кралство на 11 декември 1806 година по сојузништво со Франција и приклучување кон Рајнскиот Сојуз, со што ја напуштила Сојузничката коалиција.
Могилец
Самоуправа и политика
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Војна на Четвртата коалиција
Пруска офанзива
Во Берлин, Наполеон го издал Берлинскиот декрет на 21 ноември 1806 година за да се воведе на сила Континенталниот систем. Оваа политика имала за цел да ја контролира трговијата на сите европски земји (без консултација со нивните влади). Наводната цел била да се ослабне британската економија со затворање на територијата контролирана од Франција за нејзината трговија, но британските трговци шверцувале многу стоки и Континенталниот систем не бил моќно оружје за економска војна.
Полски, руски и шведски офанзиви
Кон крајот на 1806 година, Французите навлегле во Полска, а Наполеон ја создал новата држава, Војводството Варшава, со кое ќе управува неговиот нов сојузник Фредерик Август I од Саксонија. Областа на војводството веќе била ослободена со народното востание кое ескалирало од немири против регрутирање. Наполеон потоа се свртел кон север за да се соочи со руските војски што се приближувале и да се обиде да го освои привремениот пруски главен град Кенигсберг. Во извршувањето на оваа цел, двапати биле спречени неговите обиди да ја зароби и порази руската 1-ва армија на Бенигсен во Пултуск и во околината на Хајлсберг во текот на годината. Крвавата и тактички неодлучна битка кај Ејлау (7-8 февруари) ги принудила Русите да се повлечат понатаму на север. Откако поминал голем дел од пролетта за да ги опорави своите сили, Наполеон конечно ја разбил руската војска во Фридланд (14 јуни). По овој пораз, Александар побарал преговори за мир со Наполеон во Тилзит (7 јули 1807 година).
Могилец
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0264 според Државната изборна комисија, кое е сместено во Селскиот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 17 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 15 гласачи.
Војна на Четвртата коалиција
Последици
По договорите од Тилзит, Британија и Шведска останале единствените две големи членки на коалицијата кои сè уште војувале со Франција. Русија наскоро објавила војна против Британија и по британскиот напад на Копенхаген, Данска-Норвешка се приклучила на војната на страната на Наполеон, отворајќи втор фронт против Шведска. Кратка британска експедиција под водство на Сер Џон Мур била испратена во Шведска (мај 1808 година) за да се заштити од каква било можна француско-данска инвазија.
Во преговорите со заробените Швеѓани по битката кај Либек, маршалот Бернадот првпат го привлекол вниманието на шведските власти. Ова ќе поттикне синџир на настани што на крајот доведат до тој да биде избран за наследник на шведскиот трон, а подоцна и за шведскиот крал Чарлс XIV Јован.
Што се однесува до Французите, по Договорот од Тилзит, Империјата навидум била во својот зенит. Задоволен од триумфот и сметајќи дека Франција е ослободена од какви било непосредни обврски во Средна и Источна Европа, Наполеон решил да ги освои пиринејските пристаништа на долгогодишниот сојузник на Велика Британија, Португалија. Неговата главна цел била да затвори уште еден појас на европскиот брег и главен извор за британската трговија.
На 27 октомври 1807 година, шпанскиот премиер Мануел де Годој го потпишал Договорот од Фонтенбло со Франција, со кој во замена за сојузот и преминувањето на француските војски низ нејзиното царство, Шпанија би добила португалска територија. Во ноември 1807 година, по одбивањето на принцот регент Јован од Португалија да се приклучи на Континенталниот систем, Наполеон испратил војска во Шпанија под команда на генералот Жан Андош Жунот со цел да ја нападне Португалија. Наполеон се заплеткал себеси и Франција во внатрешните борби за моќ на Шпанија во рамките на нејзиното кралско семејство, што на крајот довело до шпанското население да се сврти кон француските окупатори и почетокот на Полуостровската војна.
Долгоопашеста патка
Долгоопашестата патка (Clangula hyemalis) е средноголема водна патка. Таа е единствен жив член која припаѓа на видот Clangula. Ја има во Македонија.
Распространетост
Распространета е во Европа, Азија и Северна Америка. Најчесто живее на планински езера и реки. Може да се сретнат сами, во пар или во мали јата по морските крајбрежја.
Опис
Долгоопашестата патка е тешка меѓу 0,5 и 1,1 килограми, долга е од 38 до 60 см, а распонот на крилјата е околу 75 см. Има полов, сезонски и возрасен диморфизам. Летно време, кај мажјакот, главата и вратот се црни, главата од страна е сива, а грбот и крилјата се кафени со црни линии. Одоздола е белузлав. Опашката му е долга 10-15 см. Преку зима, тој е речиси целосно бел, само вратот, опашката, мал дел од крилата и една точка под окото му се црни. Женката е кафена со релативно кратка остра опашка. Во зимскиот период, главата и вратот на женката се бели со темни дамки. Во летниот период, главата е темна. Младенчињата личат на возрасните женки со посветли пердуви и помалку впечатливи бели дамки. Огласувањето на мажјаците е музикално јодлување.
Живеалиште и исхрана
Долгоопашестите патки живеат во тундра, планински езера и морски брегови. Гнездата ги градат близу до вода, на места обраснати со густи растенија. Тие се птици преселници, и за време на преселбата се собираат во големи јата. Најбројни се во областа на Балтичкото Море каде за презимување се собираат 4,5 милиони. Се хранат нуркајќи во потрага по мекотели, ракови и мали риби. Иако обично се хранат блиску до површината, тие се способни да нурнат до 60m длабочина.
Размножување
Женката снесува 5-12 зеленикаво-кремасти јајца, големи 54 х 38 мм и со тежина околу 43 гр. Ги лежи само женката 24-29 дена. Малечките се испилуваат доволно развиени за да можат да се движат и хранат. Годишно одгледуваат само едно легло.
Статус
Долгоопашестата патка е една од видовите на кои се применува Спогодбата за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Детска Евровизија
Детски избор за песна на Евровизија или скратено Детска Евровизија — музичко натпреварување наменето за деца. Се одржува од 2003 година, а натпреварувачите мора да бидат на возраст од 9 до 14 години. Основана е со цел да им се даде можност на младите пејачи пред нивните евентуални настапи на Евровизија. Натпреварувањето е организирано од страна на ЕБУ.
Потекло и историја
Потеклото на натпреварувањето датира од 2000 година, кога Данското радио одржало натпревар за избор на песна за данските деца таа година и следната година. Идејата била продолжена на Скандинавскиот фестивал во 2002 година, познат под името МГП Нордик, каде учествувале натпреварувачи од Данска, Норвешка и Шведска. Тоа го инспирирало ЕБУ да ја земе идејата за Евровизија која вклучува деца и отвориле конкурс за сите радиодифузерски членки на ЕБУ што го прави пан-европски настан. Работниот наслов на програмата бил "Евровизија за децата" (Eurovision Song Contest for Children). Веднаш потоа, Данска побарала да биде домаќин на првото издание поради нивното искуство на организирање свои натпревари и МГП Нордик.
По успешното организирање на првиот натпревар, вториот се соочуваал со неколку проблеми со локацијата. Настанот првично требало да биде организиран од страна на британскиот радиодифузер ITV во Манчестер. Меѓутоа подоцна поради финансиски причини, британците се повлекле од организацијата на настанот. Се верува дека за донесената одлука важен бил уште еден фактор, падот на рејтингот на публика. Подоцна, ЕБУ им понудиле на хрватскиот радиодифузер ХРТ, кој победил на натпреварот во 2003, да биде организатор на настанот во Загреб; и покрај тоа што подоцна се покажа дека ХРТ "заборавиле" да резервираат место во кое натпревар би се одржал. Конечно, на пет месеци пред почетокот на настанот, норвешкиот радиодифузер НРК поднесол барање да биде домаќин на натпреварувањето во Лилехамер.
Досегашни учесници
[[File:Junior Eurovision Participants.svg|thumb|upright=1.6|Le partecipazioni dal 2003 a oggi:<p style="margin:0px;font-size:100%;text-align:left">
]]
Кара Мурат-паша
Кара Мурат-паша или Кара Дев Мурат-паша, буквално храбриот џин Мурат-паша(1595 - 1655) — отомански албански државник и воен офицер. Тој служел како капудан-паша и двапати како голем везир. Неговиот епитет Кара („црн“) се однесува на неговата храброст и Дев („џин“) на неговата физичка големина.
Почетоци
Мурат бил од албанско потекло. Тој се истакнал уште од самиот почеток на Критската војна меѓу Отоманското Царство и Венецијанската Република. Тој имал најразлични родови во јаничарските воени сили (професионални одреди кој биле јадрото на отоманската армија), и во 1648 година, кога на престолот бил поставен Мехмед IV, тој бил назначен за командант на јаничарските одреди (Yeniçeri ağası). Кога отоманската морнарица била поразена од Венеција при Фокијската битка на 12 мај 1649 година, за поразот бил обвинет големиот везир Софу Мехмед-паша, и на 21 мај тој бил заменет со Кара Мурат-паша. Мурат наредил Софу Мехмед-паша да се изгони а подоцна и го погубил.
Првпат како голем везир
Во периодот кога Мурат бил назначен за голем везир, султанот имал само седум години и двете Валиде султани (неговата мајка Турхан Хатиџе и баба Косем), кои владеле во негово име биле во меѓусебна борба за превласт. Косем го поддржувала Мурат, но Турхан Хатиџе била против него. Дополнително, водачите на јаничарите, совојниците на Мурат, исто така не го поддржувале. Чувствувајќи дека неговиот живот е во опасност, Мурат се повлекол на 5 август 1650. По негов совет, тој бил наследен од Мелек Ахмед-паша.
По неговото повлекување, Мурат бил назначен за управник на Будимскиот Пашалук (современа Будимпешта, Унгарија). Во 1653 година, се вратил во Истанбул и бил назначен за капудан- паша (голем адмирал) и бил задолжен за преносот на засилувања и муниција до Крит преку море. Венецијанската морнарица ги блокирала Дарданелите во тој период, но Мурат успеал да ги порази венецијанците и ја пробил блокадата Прва Дарданелска битка.
Вторпат како голем везир и смрт
Мурат повторно бил назначен за голем везир на 11 мај 1655 година. Неговото второ назначување траело кус период; поради големите економски проблеми и противењето на јаничарите, тој повторно се повлекол на 19 август 1655 година. Тој по ова бил назначен за управител на Дамаск во Сирија, но на пат кон градот, тој се разболел и починал. Во период на петте години меѓу неговите две назначувања како голем везир, имало дури шест различни паши, што укажува на фактот дека Отоманцкото царство во тој период било политички нестабилно.
Религија на Антарктикот
Христијанските градби се единствените верски објекти на Антарктикот. Иако најчесто се користат за христијанско обожавање, Капелата на снеговите се користела и за церемонии на будистичката и бахаистичката вера. Некои од раните верски објекти сега се заштитени како важни историски споменици.
Почетоци
Првиот свештеник од која било вероисповед што стапнал на Антарктикот бил Арнолд Спенсер-Смит (1883–1916), англикански свештеник кој бил свештеник и фотограф на групата од Росово Море на Шеклтоновата Царска Задантарктичка Експедиција. Спенсер-Смит поставил капела во темната соба на Понтинг во Скотовата колиба во Евансовиот ’Рт. Направил жртвеник со крст и свеќници и амбрион; светилка за да го означи Вистинското присуство на Христос во Евхаристијата. Во својот дневник, Спенсер-Смит запишува кога празнувал Евхаристија и колкумина биле присутни. Запишал и кога слушнал исповед на континентот. Спенсер-Смит бил првиот свештеник што слетал на Антарктикот, првиот што ја прославил Евхаристијата и првиот што умрел и бил погребан таму.
Крстот на ридот Винд Вејн, Евансов ’Рт, бил подигнат од групата на Росово Море, предводена од капетанот Енеас Мекинтош, од Царската задантарктичка експедиција на Сер Ернест Шеклтон од 1914-1917 година, во спомен на тројца членови на групата кои загинале во околината во 1916 г. Крстот е означен како историско место или споменик (HSM 17), по предлогот на Нов Зеланд и Обединетото Кралство на Консултативен состанок на Антарктичкиот договор.
Првата римокатоличка служба на Антарктикот била извршена во 1947 година од страна на Вилијам Менстер (1913–2007), потполковник командант на Воената морнарица на САД за време на операцијата „Хајгџамп“. За време на католичката служба одржана во шатор поставен на копно, тој го осветил Антарктикот. Служењето на приближно 2.000 мажи од различни христијански деноминации му дало искуство во водечките вселенски служби.
Иако најчесто се користат за христијанско обожавање, Капелата на снеговите се користела и за церемонии на будистичката и бахаистичката вера. Некои од зградите се меѓу историски важните места и се под заштита, како што се дрвениот крст на „Капетан Артуро Прат“ и Статуата на Пресвета Богородица од Кармел.
Историја
Околу 1900 година, на поголемата област биле подигнати станици за ловење китови и експедициски кампови. По Втората светска војна, некои воени експедиции го истражувале регионот. Меѓународната геофизичка година (1957–1958) го означил крајот на долгиот период за време на Студената војна кога научната размена меѓу Истокот и Западот била сериозно прекината и оттогаш придонела за граѓанско научно истражување. Од 1950-тите, повеќето станици на Антарктикот се изградени исклучиво за научни истражувања. Продолжениот престој во регионот може да биде исклучително стресно искуство за истражувачите кои честопати се одвоени од нивните семејства со месеци наеднаш. Језуити те, кои имаат долга традиција на геофизичко истражување на Антарктикот, придонеле и за раните мисии на Антарктикот. Значајни језуитски научници како Едвард А. Бредли, Хенри Ф. Биркенхауер, Џ. Џозеф Линч и Даниел Џ биле меѓу нив
Првите цркви јужно од Конвергенцијата на Антарктикот и северно од географската широчина 60° југ (а со тоа не се дел од системот на договори на Антарктикот) се Нотр-Дам дес Вентс во Порт о Франсе на главниот остров Кергелен и Норвешката лутеранска црква, поранешна лутеранска капела во Гритвикен, Јужна Џорџија (од 1913 година). По долгогодишно напуштање и издржување на суровите елементи на регионот (покривот оштетен во 1994 година), црквата Гритвикен била реновирана од чуварите на музејот во Јужна Џорџија и волонтерите во 1996-1998 година и сега служи за повремени црковни служби и свадбени церемонии.
Некои цркви северно од Конвергенцијата на Антарктикот служат на антарктичките територии, како што е катедралата Христова црква во Стенли, која е најјужната англиканска катедрала во светот. Таа служи како парохиска црква не само за Фолкландските Острови, туку и за Јужна Џорџија и за Британската Антарктичка Територија. Пунта Аренас во јужниот дел на јужноамериканското копно има и римокатоличка катедрала, која служи на Чилеанската Антарктичка Територија.
Христијаните се повеќе се свртуваат кон Интернет комуникациите за дружење во 21 век.
Значајни градби
Капелата на снеговите била подигната во 1956 година како христијанска капела користена од неколку деноминации, на станицата Мекмердо, Росов Остров. Капелата нуди различни протестантски и католички служби, но исто така дозволува состаноци на други религии, како што се Светците од подоцнежните дни, бахаисти и будисти и се користи исто така и за секуларни групи (на пр. Анонимни алкохоличари). Капелата била обновена по пожар во 1978 година, а повторно била осветена во 1989 година.
Католички места
Поголемиот дел од католичките места на Антарктикот постојат поради аргентинското и чилеанското присуство на континентот. Светската програма на Антарктикот предлага изградба на католичка капела на станицата Марио Зукчели, заливот Тера Нова; додека првата католичка капела (именувана по Свети Францис Асишки) била изградена во 1976 година во аргентинската станица Есперанца. Најјужната христијанска капела (всушност, најјужното место за обожавање од која било религија) се наоѓа во аргентинската база Белграно II во Коутсова Земја. Тоа е постојана католичка капела направена целосно од мраз.
Понатамошни посветени религиозни згради се капелата Сантисима Вирген де Лујан на Антарктикот, католичка капела во станицатаМарамбио, Сејмуров Остров, капелата Сан Франциско де Асис, католичката капела во станицата Есперанца, Антарктички Полуостров и црквата Санта Марија Реина де ла Паз, католичка црква во Вилата Лас Естрелас, Јужни Шетландски Острови. Санта Марија Реина де ла Паз е пренаменет контејнер што овозможува да се соберат 36 лица.
Во близина на станицата Мекмердо има мало католичко светилиште наречено „Пресвета Богородица од снеговите“. Храмот бил посветен на Морнарицата на Соединетите Американски Држави, кој бил убиен за време на изградбата на станицата. Ја одржуваат кармелитските калуѓерки во Нов Зеланд.
Православни места
Верските активности биле прекинати за време на советската експедиција на Антарктикот. Сепак, ова се променило со падот на Советскиот Сојуз и комунизмот во Средна и Источна Европа.
Св.Иван Рилски, бугарска православна капела во базата „Свети Климент Охридски“, Јужните Шетландски Острови била изградена во 2003 година и е првата источна православна зграда на Антарктикот и била најјужната источна православна зграда за богослужба во светот до 2011 година кога Свети Владимир Велики била подигната во украинската истражувачка база Вернадски.
Гробиштата на островот Буромски спаѓаат меѓу најважните споменици во регионот. Во меѓувреме е подигнат руски православен крст за да го одбележи местото. Островот има гробишта за околу 60 граѓани на Советскиот Сојуз, Чехословачка, Германската Демократска Република и Швајцарија, кои загинале при извршувањето на нивните должности додека служеле како членови на советските и руските експедиции на Антарктикот. Тој е означен како историско место или споменик (HSM 9) по предлогот на Русија на Консултативниот состанок на Договорот за Антарктикот.
Во 2002 година, московскиот патријарх Алексиј II побарал „Храм за Антарктикот“ (Храм Антарктиде) и ја иницирал изградбата на црквата „Св. Троица“, Антарктик, руска православна црква на станицата Белингсхаузен, Јужни Шетландски Острови. Црквата се позиционира како широко видлива знаменитост и ја одржува Московскиот патријарх. Прво ја одржувал еден свештеник. Во меѓувреме двајца свештеници ги одржуваат богослужбите, кои се разменуваат секоја година. И двајцата придонесуваат за одржување на целокупната станица. На 29 јануари 2007 година, се случила првата црковна венчавка на Антарктикот, помеѓу Чилеанец и Русинка. Таму се одржало и првото крштевање (за возрасни).
Ислам
Додека пакистанската програма во антарктичката станица Џина ги донела муслиманите на Антарктикот во 1991 година, нема џамии на континентот или на ниту еден од оддалечените острови, бидејќи сè уште се утврдуваат најдобрите начини за почитување на исламските верски обичаи таму.
Исто така, би било невозможно да се пости за Светиот месец Рамазан цел сончев ден во текот на летото на јужната хемисфера, така што алтернативи за овој проблем се предложени од повеќе извори. [ ]
Хиндуизам
Базите на Индија, имено Маитри, Дакшин Ганготри и Бхарати, ги донеле Хиндусите и другите индиски религиозни луѓе на Антарктикот.
NGC 3417
NGC 3417 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3417 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3417 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 3417 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32520. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 846. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Sk8er Boi
"Sk8er Boi" е песна од канадската пејачка-текстописец, Аврил Лавињ, и е вториот сингл од нејзиниот прв албум, Let Go (2002). Песната е напишана од Аврил Лавињ и The Matrix (Скот Спок, Лаурен Кристи, и Грахам Едвардс), а продуцент е The Matrix. Издаден е во 2002 година и се искачил на десеттото место на Билборд Хот 100 во САД (станувајќи втор топ десет сингл на Лавињ таму), на осмо место во Обединетото Кралство, трето место во Австралија, тринаесетто место во Канада и прво место во Шпанија, со што песната станала една од нејзините најуспешни песни до денеска.
Гослар
Гослар (Goslar) — историски град во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Претставува административно седиште на истоимениот округ и е сместен на северозападните падини на планинскиот масив Харц.
Стариот град Гослар, заедно со Рамелсбершките рудници и системот на водно управување во Горен Харц се прогласени за светско културно наследство на УНЕСКО во 1992 година.