Регетон
Дем Боу
Дем Боу ритамот беше откриен и произведен од ди-џеите во Јамајка во доцните 80-ти и раните 90-ти. Идејата за формата на “удирање” во дем боу не можеме да ја бараме кај еден продуцент, затоа што самиот ритам беше делумно под влијание на реге и други видови на западно-индијанска музика, какошто е сока, кои од една страна, му даваат на дем боу малку од карипската природа. Стили & Клеви, создавачите на поко-ритамот, најчесто ја добиваат заслугата за создавање на дем-боу ритамот. Дем боу ритамот за првпат беше истакнат во песната “Dem Bow” од изведувачката Шаба Ранкс. Мелодијата на Дем Боу, т.е. удирањето на тапанот се изведува со електронски тапани. Откривањето на електронските тапани во доцните 70-ти предизвика револуција во денсхол музиката и многу продуценти ги користеа за создавање на различни денсхол ритми. Главната одлика на регетонот е дем боу. Кога се вметнува во регетонот, исто така вклучува и други ритми какошто се Бам Бам, Поко, Фивер Пич и Биг Ап. Како резултат на ова, многу често се користат различни видови на ритми за создавање на дем боу. Какошто се развиваше регетонот, истото се случи и со ритамот и многу од поновите регетон-хитови вклучуваа полесна и електронска мелодија, различна од онаа на дем-боу. Примери за ова може да се слушнат во песните “Permitame” и “Pa’ que la pases bien”. = Текстови и теми = Текстовите на регетон се слични на хип-хоп текстовите. Исто како хип-хоп артистите, повеќето регетон изведувачи ги рецитираат нивните текстови, иако претходните регетон-песни се изменети во оние што се денес. За разлика од хип-хопот, голем процент од изведувачите кои се исто така и пејачи, се случува да вметнат рапување и пеење и да имаат “уличен” имиџ како Ејкон. Како и хип-хоп музиката, регетон песните имаат мелодичност која се повторува. Регетонот започна како музички жанр, кој се состоеше претежно од машки изведувачи, а многу малку женски, кои дебитираа низ годините. Највидни женски изведувачки се Ајви Квин, Меј Видал, Адаса, Ла Систа и Глори. Текстовите на песните можат да бидат многустрани. Најчестите теми зборуваат за секс, танцување, љубовни приказни, забави, кратки анегдоти од животот на раперите и за проблеми во животот. Песните се игриви, ритмични, забавни и наменети за млади луѓе. Регетонот може да е и да не е секогаш објективен, во зависност од изведувачите и од толкувањето на слушателот, бидејќи значењето на песната не секогаш е толку јасно и директно; многу од песните се метафорични. На пример, песната “Gasolina“ се смета дека е соодветна и за деца, но поради различните конатации и толкувања, е критикувана дека има несоодветна сексуална содржина. Вообичаена тема во регетонот е латино-идентитетот, којшто музички е изразен преку текстовите и визуелно. Обично, регетон це –деата не се со експлицитна содржина, за разлика од хип-хоп албумите. Исклучок е албумот на Деди Јенки “Barrio Fino en Directo“ (Barrio Fino Live), кој беше оценет како експлицитен заради содржината ( и за несоодветниот јазик на Снуп Дог во песната “Gangsta Zone”), иако вистинската верзија на “Barrio Fino“ не беше именувана како експлицитана. Изведувачите Алексис & Фидо успеаа да ги одбегнат цензурите на радио и телевизија со тоа што користеа сексуални инсинуации и текстови со двосмислено значење во нивната музика. Некои песни предизвикаа загриженост во врска со описот на жените во нивните текстови. = Регетонот низ светот =