cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5776
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 54 м 32,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 58' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 5776 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53289. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 330. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1421.
Отфрлање анонимни повици
Отфрлање анонимни повици (Anonymous Call Rejection) – дополнителна телекомуникациска услуга која телефонската компанија им ја нуди на своите корисници автоматско отфрлање на повикот кога не е обезбеден идентитетот на повикувачкиот број.
Опис
Услугата овозможува да не се остваруваат телефонски повици кога не се обезбедува информација за повикувачкиот број. Повикувачкиот корисник добива говорна порака дека повикот не може да се оствари заради немање информација за повикувачкиот број.
Доколку причината за немање информација за идентитетот на повикувачкиот број е активираната дополнителна услуга „забрана за идентификација на повик“, повикувачкиот корисник може времено да ја деактивира услугата и да оствари врска со бараниот корисник.
Историја
Во Македонија услугата е воведена во средината на деведесеттите години на 20 век со пуштањето во сообраќај на дигиталните централи EWSD и Alcatel E10.
Аџари
Аџарите (აჭარლები, Ačarlebi) се етнографска група на Грузијци кои живеат во Аџарија во југозападна Грузија.
Религија
За време на османлиското ропство во 16ти и 17 век, Аџарите го примиле исламот. Аџарите биле нарекувани уште и Грузијци-муслмимани, а на советскиот попис од 1926 биле сметани за посебна група, Аџари, посебно од Грузијците.
По распадот на СССР и независноста на Грузија, голем број на Аџари особено млади, се покрстиле и повторно ја примиле верата на нивните предци, православното христијанство. Во 1991 година, 75% од Аџарите биле муслимани, во 2006 година пак 63% биле православни христијани, а денес до 75% се православни христијани.
Драгаш
Драгаш (Dragash/Sharri, нашински: Драгаш; понекогаш: Краковишта или Кракошта) — гратче и општина во Призренскиот округ, југоисточно Косово. Сместено е во планинската област Гора. Населението на општината изнесува 34.827, а во гратчето живеат 1.098 жители. Името го добило по средновековниот велможа Константин Дејанов наречен „Констандин Драгаш“.
Историја
Од 1929 до 1941 г. Драгаш бил дел од Вардарската бановина во рамките на Кралството Југославија.
Општината Драгаш е создадена од страна на УНМИК со спојување на две општини: Гора и Ополе (втората денес е во Општина Призрен според српското сметање).
Географија
Територијата на Општина Драгаш е опкружена со Шар Планина од исток, Галица од запад, Коритник од северозапад. Само еден дел од територијата во насока на Призрен е ридска и релативно порамна.
Население
Општината е поделена меѓу областите Гора и Ополе. Мнозинството од Горанците живеат во Гора, додека пак Албанците се мнозинство во Ополе. Има и значителен број на Бошњаци во општината.
Според ОБСЕ населението е следново:
Населени места во Општина Драгаш
Населените места во Општина Драгаш (Општина Шара) им припаѓаат на областите Гора (делот наречен Призренска Гора) и Ополе. Тука се дадени посебно од културно-историски причини — имено бидејќи Гора е населена со Горанци, а Ополе денес е претежно албанско.
Стопанство
Главните работодавци во оваа област се на општината, полицијата на УНМИК и приватни фирми како „Кук Комерц“, „Мека“ и поранешните државни претпријатија.
Сите големи локални компании беа порано државни и, како и насекаде во Косово, во моментов се во надлежност на КТА. Оригиналната стратегија на УНМИК кон овие јавни претпријатија се состои од спроведување на процесот на „комерцијализација“. Овој процес се верува дека е најдобар начин за заживување на претпријатијата, иако нема странски инвеститори.
Родови
Драгаш е горанско село.
Според истражувањата од 1936/37 година, родови во селото се:
Хајнроде (Нордхаузен)
Хајнроде (Hainrode) — село и поранешна општина во округот Нордхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Блајхероде.
.bb
.bb — највисок семрежен домен на Барбадос. Со доменот управува Telecoms Unit.
Надворешни врски
Toppdomän
Хрватски фудбалер на годината
Од 1992 година, парарелно со оваа награда се доделува и наградата од спортскиот весник Sportske novosti, но таа се доделува на најдобриот играч кој игра во Прва ХНЛ.
ХНС
† означува поделена награда Извор: Fußballer des Jahres - Kroatien
Sportske novosti
Извор: Nogometni-magazin.com
NGC 1396
NGC 1396 — елиптична галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1396 се споменува и како FCC 202.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јануари 1865 година од страна на Јохан Фридрих Јулиус Шмит, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6,2 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1396 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 1396 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 38 м 6,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 26' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 1396 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13398. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7034.
Чентовци
„Чентовец“ или „Чентовци“ претставува поим за приврзаник или приврзаници на идеалите на првиот претседател на Президиумот на АСНОМ, Методија Андонов, неговата личност и дело. Една од поистакнатите организации кои го поддржувале Андонов била ВМРО-СДРМА (подоцна ВМРО-ПРАВДА), а по него населбата Ченто во Скопје го добива своето име. Поради тоа некогаш поимот може да се измеша и со жител на населбата.
Поради своите идеали, Андонов често бил мета на тајните органи на Југославија, посебно на УДБА. Тој во 1944 година се противел 15-от македонски полк да оди на Сремскиот фронт. Исто така, тој се противел на враќање на имотот на избеганите српски колонисти и се залага за поголема финансиска независност и залагање за сопствен буџет на Македонија и на останатите југословенски републики. Комунистите пополека му ја одземаат реалната власт и поради несогласувањето со мерките што ги преземаат комунистите, Ченто на 14 март 1946 година поднесува оставка на функцијата претседател на Президиумот на Народното Собрание на Македонија.
Методија Андонов - Ченто се борел за обединување на македонскиот народ од регионот Македонија и доколку е нужно тоа да се направи под влијание на големите сили.
Сиди Бел Абес
Сиди Бел Абес (арапски: سيدي بلعباس) е град во северозападен Алжир кој има околу 180,260 жители (во 1998). Тој е седиште на истоимената провинција. Градот е комерцијален центар на важна област со лозови насади, развиено градинарство, овоштарници. Сиди Бел Абес се развил од француски камп изграден во 1843 година.
Sidi Bel Abbes
Крушево (Гора)
Крушево е село во јужниот дел на Косово ., во планинскиот регион Гора, во општината Драгаш. Припаѓа на Призренскиот округ. Мнозинството од жители се Горанци. Населението брои 857.
Јазик
Горанците зборуваат Нашински јазик. Малкумина кои живеат близу до градовите зборуваат албански или српски. Според пописот 1991 во Југославија, 54,8% од населението на регионот Гора се изјасниле дека зборуваат нашински јазик, бидејќи мнозинството на населението се Горанци.
Традиција
Традиционалната Горанска народна музика вклучува танц наречен Коло, која е кружен танц фокусиран на движењата на ногата. Танцот секогаш почнува со користење на десната нога и се движи во насока спротивна од стрелките. Колото обично е придружувано со инструментална музика направена често со зурла, кавал и тапан. Колото поретко е придружено со пеење како тие што се во соседните етнички групи: Албанците, Македонците и Србите.
Исто така постои и голем дел од историјата на Гораните во нивните текстови и песни. Уникатно, се пее за долго патување во Турција, за скршени срца и љубов. Нивните песни се вршат од страна на мажите и жените.
Дефекација
Дефекацијата е завршен чин од варењето на храната кога организмот ги исфрла во надворешната средина отпадните производи од варењето т.е. изметот. Поимот дефекација доаѓа од грчкиот збор feces што значи измет и de што значи да се отстрани.
Во нормални услови дефекацијата се одвива врз принцип на два механизма:
Зачестеноста на дефекацијата кај луѓето изнесува од 3 пати на ден до 3 пати седмично.
Поврзано
Апсорпција во дебелото црево и создавање на фецес
Вануату
Вануату (бислама, англиски и француски: Vanuatu) или службено Република Вануату (Ripablik blong Vanuatu, Republic of Vanuatu, République de Vanuatu) е независна островска држава во Океанија. Островите на државата се со вулканско потекло и се наоѓаат на 1750 километри источно од Австралија, 540 километри североисточно од францускиот регион Нова Каледонија, југоисточно од Соломоните и западно од Фиџи. Главен град на државата е Порт Вила.
Вануату е населен од Вануаќани, меланезиски народи. Првите Европејци кои ги посетиле островите биле шпанските истражувачи кои биле предводени од Португалецот Педро Фернандес де Кеирос. Кеирос пристигнал на островот Еспириту Санто во 1606 година. Овие острови биле под јусрисдикција на шпанскиот престол како дел од колонијата Шпански Источни Инди. Името на колонијата била Австралија на Еспириту Санто (La Austrialia del Espíritu Santo).
Во 1880-те Франција и Велика Британија објавиле дека архипелагот е под нивна управа. Во 1906 година двете европски империјалистички држави се согласиле за заедничко управување со островите под новото колонијално име Нови Хебриди. Оваа состојба траела сè до 1970-те кога почнале да се појавуваат движењата за независност на Вануаќаните. Во 1980 година островите познати како Нови Хебриди станале независни под новото име Вануату.
Меѓу останатите меѓународни организации, Вануату е и член на ООН, Комонвелтот на нациите, Франкофонијата и Форумот на Тихоокеанските Острови.
Име
До независноста на Вануату, државата и островите биле именувани како Нови Хебриди.
Денешното име на државата потекнува од зборовите vanua („земја“, „дом“), и tu ("стои"). Двата збора го означуваат независниот статус на новата нација.
Историја
Праисторискиот период на Вануату е сиромашен со информации, но сепак се потврдува теоријата дека австронезиско население се доселило на островите пред 4.000 години.
Првиот остров пронајден од страна на Европејците бил островот Еспириту Санто кога во 1606 година португалскиот истражувач Педро Фернандес де Кеирос работел за шпанскиот крал. Европејците не се вратиле сè до 1768 година, кога Луи Антоан де Бугенвил повторно ги посетил островите. Во 1774 година, капетан Кук ги именувал островите како Нови Хебриди, име кое се користело сè до независноста на Вануату.
Долго време островите биле под раководство на Франција и Велика Британија и месното население било под притисок без никакви права. Со доаѓањето на Американците на островите во 1940-те се подигнал и национализмот на месното население.
Првата политичка партија во Вануату била во раните 1970-ти години и била наречена Национална партија на Нови Хебриди. Во 1974 година партија била преименувана во „Vanua'aku Pati “ и партијата се изборила за независност и во 1980 година се основала Република Вануату.
Географија и клима
Вануату е архипелаг кој се состои од околу 82 релативно мали вулкански острови од кои 65 се населени. Два од овие острови Франција си ги присвојува кон своите прекуокеански територии, поточно кон Нова Каледонија. 14 острови имаат над 100 км2. Најголем остров е Еспириту Санто.
Климата на Вануату е суптропска со околу девет месеци топло време и со дождови. Топлината на водата во Вануату е околу 22 °C во зима и околу 28 °C во лето. Дневната просечна температура е помеѓу 20 °C до 32 °C. Вануату има долги врнежливи сезони со можности за циклони.
Административна поделба
Од 1994 година Вануату е поделена на шест покраини. Покраините во Вануату се:
Покраините се автономно единици со свои избрани локални власти познати како покраински совет. Тие собираат локални даноци и создаваат закони, создаваат покраински буџед или вршан некои основни административни работи. Поктраините се поделени на општини, обично една општина е еден остров, предводени од совет и градоначалник.
Стопанство
Економијата е заснована на земјоделството кое овозможува егзистенција за околу 65% од населението. Најмногу се произведува кава и копра. Кавата во моментот на луѓето им донесува многу приходи па така се намалува одгледувањето на копра. Покрај ова населението се занимава и со крајбрежно производство, туризам и сточарство. Рудното богатство е незначително.
БНП на Вануату се зголемил за 3% во 1990-тите. Бидејќи Вануату има многу мали даноци, државата важи за рај за даноци, но другите држави за тоа се жалат. Владата на Вануату се труди да ги зајакне овие даночни обврски, особено на големите крајбрежни центри.
Демографија
Вануату има население од 221.506 жители. Вануаќаните се мнозинство во државата и сочинуваат 98.5% од населението и остатокот од населението се Европејци или мешани меланезиски етнички групи. Три острови отсекогаш биле населени со полинезиско население. Околу 2.000 вануаќани живеат и работат во Нова Каледонија.
Во Вануату има три службени јазици: англиски јазик, француски јазик и бислама. Бислама е пиџин, а додека во урбаните места е креолски јазик и кој вклучува типична меланезиска граматика со англиски зборовен фонд. Тој е единствениот јазик кој може да се разбере како втор јазик. Додатно на овие три јазици се зборуваат уште 113 староседелски јазици.
Култура
Вануатската култура е многу различна поради локалните културни елементи и влијанијата од странските култури. Вануату може да биде поделен на три културни региони. Така има северен централен и јужен културен регион и сите си имаат свои специфичности.
.bd
.bd — највисок семрежен домен на Бангладеш. Со доменот управува Министерството за пошта и телкомуникации на Бангладеш.
NGC 5777
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5777 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5777 има привидни димензии од 3,1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 51 м 17,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 58' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на NGC 5777 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53043. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 50; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3867. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 715.
Руско-чешки односи
Руско-чешките односи (руски: Российско-чешские отношения) се надворешни односи меѓу Чешка и Руската Федерација. Односите меѓу двете земји во текот на историјата е исполнета со голема соработка, главно поради словенскиот идентитет на двата народа како и со голема омраза и недоверба главно поради религиозни и политички причини.
Двете земји имаат заедничко словенско наследство, иако Русија е источнословенска земја а додека Чешка е западна. Кога односите помеѓу конкурентните православни и римокатолички цркви се влошиле, ова ги опфатило и двата народи бидејќи Чесите го примиле римокатолицизмот а Русите православието. протестантската реформација се случила во Чешка и двете земји немале блиски односи до 19 век.
Историја
Во текот на 19 век, руската надворешна политика повремено зела став за поддршка словенските земји. Чесите често биле огорчени на владеењето на Хабсбуршката династија, па голем број на Чеси биле прогласени како предавници по надот на династијата. По будењето на националната свест меѓу Чесите, Русија како непријател на Австроунгарија се јавила како спасител на Чешка. Но во исто време кај Чесите немало голема доверба главно поради религиозните разлики.
По крајот на Првата светска војна била формирена Чехословачка а Русија станала водечка држава во новиот Советски Сојуз. По крајот на Втората светска војна, земјата паднала под влијание на СССР и во неа бил воведен комунизам. Така следувал период на подобрување на односите кое траело до 1968 година кога се случила Прашката пролет и инвазијата на земјите од Варшавскиот пакт во Чехословачка. По инвазијата во земјата била воспоставена повторно власт под директива на Москва. Овие односи продолжиле до распаѓањето на СССР и Чехословачка. Подоцна Чешка се приклучила кон НАТО и ЕУ.
Денеска, односите меѓу двете земји се во добра насока. Во текот на најновата историја на двете земји биле потпишани голем број на договори.
Чешка има своја амбасада во Москва и конзулат во Санкт Петербург и Екатеринбург додека пак Руската Федерација има своја амбасада во Прага и конзулати во Брно и Карлови Вари.
Двете земји се полноправни членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка во Европа.
На 7 декември 2011 година, рускиот претседател Димитриј Медведев ја посетил Прага.
Маса (физика)
Маса е одлика на физичките објекти. Според SI системот таа се мери во килограми, kg. Масата е мерка за инертност на телата. Инертноста ќе ја објасниме преку пример. Имено, ако на некое тело дејствуваме со прилично голема сила (да туркаме камион на пример) и притоа не го придвижиме многу, би кажале дека телото е релативно многу инертно. Ако на некое друго тело дејствуваме со релативно мала сила, а притоа доста ја промени својата положба, би рекле дека тоа тело има релативно мала инертност (мало парче памукче дувнато со уста, честица прашина во воздухот), и сл. Секое тело кое е доста инертно има и голема маса, додека пак секое тело кое е малку инертно има и мала маса. Ќе наведеме и друг пример: на пример ако некое тело се движи со одреден интензитет, правец и насока и ако врз него дејствуваат некои релативно големи надворешни сили, кои се обидуваат да му ја променат насоката, правецот и интензитетот на движење, но ако телото не се помести многу би рекле дека телото е релативно доста инертно (има голема голема маса), но ако силите многу го поместат телото, тогаш телото има релативно мала инертност, па и мала маса. Па генерално би рекле дека инертноста или инерцијата е способност на телата да ја задржат состојбата на мирување или движење, ако врз нив дејствуваат сили кои се обидуваат да му ја поместат состојбата на мирување или движење. Масата на објектите е централен концепт на класичната механика и поврзаните научни дисциплини.
Карлов мост
Карлов мост (Karlův most) — историски мост на реката В’лтава во Прага, Чешка. Почнал да се гради во 1357 г. под покровителство на светиот римски цар Карло IV, а завршен на почетокот на XV век. Изграден е како замена за стариот Јудитин мост (изг. 1158–1172) кој претрпел големи штети во поплавата од 1342 г. Сè до 1870 г. мостот го носел името Камен мост (Kamenný most) или Прашки мост (Pražský most). Во минатото, градбата уживала големо значење како единствен премин преку В’лтава во Прага (сè до 1841 г.), поврзувајќи ги Прашкиот и Стариот град и неговата околина. Ова овозможувало клучна врска во трговијата помеѓу Источна и Западна Европа.
Мостот е долг 621 м, а широк околу 10 м, по пример на Камениот мост во Регенсбург. Има 16 лака, под кои стојат заштитни мразобрани. Има три мостобрани — два од Малата Страна и еден на страната на Стариот град. Староградскиот мостобран се смета за една од највпечатливите готски градби во светот. По мостот се наредени 30 статуи, претежно во барокен стил, подигнати околу почетокот на XVIII век, а денес заменети со реплики.
Поправките започнуваат кон крајот на 2019 г. и траат 20 години.
XIX век
Во текот на историјата, Карловиот мост повеќепати страдал во непогоди и посведочил важни историски настани. Според едно предание, изградбата на мостот почнала во 5:31 изутрина на 9 јули 1357 г., а првиот камен го поставил самиот Карло IV. Царот придавал големо значење на времето на отпочнување бидејќи бил убеден следбеник на нумерологијата и сметал дека палиндромот кој го образуваат броевите (1357 9, 7 5:31) ќе му донесе особена сила. Мостот е завршен во 1402г. по 45 години изградба. Во 1432 г. се случила поплава која оштетила три столба. Во 1496 г. третиот лак (сметајќи од страната на Стариот град) попуштил поради делумното потонување на еден столб поткопан од водата. Овие поправки се завршени во 1503 г. Една година по Битката на Бела Планина, на 21 јуни 1621 г. се погубени 27-те водачи на бунтот против Хабсбурзите, а нивните глави се закачени на Староградскиот мостобран како предупредување за населението. Кон крајот на Триесетгодишната војна во 1648 г. западниот брег на В’лтава подлегнал под шведска окупација; во обидот да стасаат до Стариот град, окупаторските сили стапиле во жестока борба со бранителите на самиот мост. Во текот на борбите, Староградскиот мостобран претрпел голема штета, и подоцна градските власти биле принудени да ги отстранат речиси сите готски украси поради големата оштетеност. Кон крајот на XVII и почетокот на XVIII век мостот го добил денешниот изглед со поставување на две низи барокни статуи. Во 1784 г. мостот е погоден од голема поплава, во која значајно настрадале пет столба; иако сводовите не пропаднале, извесно време сообраќајот бил значајно намален.
Првобитното скалиште до островот Кампа во 1844 г. е заменето со ново. Следната година мостот го погодила уште една поплава, но за среќа немало значајни оштетувања. Во револуцијата од 1848 г. Карловиот мост бил поштеден од топовските канонади, со исклучок на неколку статуи. Во 1866 г. на балустрадата се поставени певдоготски газиени ламби, кои подоцна се заменети со електрични светилки. Во 1870-тите по мостот почнал да сообраќа првиот редовен запрежен омнибус, потоа заменет со коњски трамвај. Од 1874 до 1883 г. е извршена темелна реставрација на мостобраните.
На 2–5 септември 1890 г. во Прага надошла уше една катастрофална поплава. На мостот се нафатиле огромен број на парчиња од сплавови, диреци и пловен материјал и образувале огромна брана. Ова направило голем притисок под кој се срушиле три лака и два поткопани столба. Оштетувања имало и на другите лакови и столбови. Статуите на св. Игнациј Лојолски и св. Франциск Ксаверски (дела на Фердинанд Броков) паднале во реката. Св. Игнациј подоцна е заменет со статуа на сесловенските светители Кирил и Методиј (дело на Карел Дворжак), а св. Франциск е заменет со реплика. Поправките траеле две години и чинеле 665.000 круни.
XX век до денес
На почетокот на XX век мостот почнал да станува многу прометен со тешки возила. Во 1905 г. е укината последната запрежна линија и заменета со електричен трамвај, а во 1908 г. со автобуси. Кон крајот на II светска војна, мостобранскиот влез бил забарикадиран. Од 1965 до 1978 г. се изведени значајни поправки во соработка со научни и културни установи. Обезбедена е стабилноста, заменети се сите скршени камени блокови и отстранет е асфалтот. Оттогаш Карловиот мост е забранет за возила. Поправките чинеле 50 милиони круни.
Во 1990-тите се јавиле критики за извршената работа и предлози за понатамошни зафати. На почетокот на XXI век, највеќето стручњаци се сложувале со недостатоците на зафатот, но не препорачувале повеќе поправки. Сепак, во 2002 г. надошла низа поплави (кои нанеле само ситни штети на мостот), поддршката за обнова пораснала. Решено е да се стабилизираат два столба (8 и 9) од кај Малата Страна. Поправките траеле од 2008 до 2010 г. и опфатиле структурно зајакнување на столбовите, како и одново поплочување и замена на многу камења од ѕидовите. Ова поттикнало голема критика поради несмасноста на изведувачите, кои немале искуство со историски градби. Во 2010 г. Одборот на светското наследство на УНЕСКО утврдил дека работата е изведена без достатно советување со конзерватори.
Статуи на мостот
Мостот има 30 статуи, претежно во барокен стил. Највеќето се поставени помеѓу 1683 и 1714 г. На нив се овековечени ликовите на разни светци почитувани во Чешка. Украсувањето на мостот го вршеле најистакнатите чешки вајари од тоа време како Матијаш Браун, Јан Броков и синовите Михаил Јосиф и Фердинанд Максимилијан.
Меѓу најзначајните статуи се св. Лутгарда, Распетието и светецот Јован Непомучки. Позната е и статуата на витезот Брунцвик, подигната по страната два века подоцна.
Од 1965 г. сите статуи се заменети со реплики, а оригиналите се изложени во Лапидариумот и Националниот музеј.
Тизи Узу
Тизи Узу (на берберски: Tizi Wezzu) е главен Кабиле град во Алжир и седиште на истоимената провинција.
Јадрена сила
Јадрената сила е посилна attractive помеѓу јадра на далечина од 1 femtometer (fm, or 1.0 × 10−15 metres) со разлика меѓу нивните центри, но брзо се намалува до безначајност на растојанија над околу 2.5 fm. На драстојанија помали од 0.7 fm, јадрената сила станува repulsive. Ваквата рапулзивна сила е главниот кривец за големината на јадрата, заради тоа што јадрата не може да се доближат ништо повеќе од она што им овозможува силата. Споредувајќи, ја големината на атомот, мерена во ангстреми (Å, or 1.0 × 10−10 m), е пет реда поголема. Јадрената сила е е едноставна, иако, бидејќи зависи од вртежата на јадрото, има тензорска компонента, и може да зависи од релативниот момументум на јадрото.
Квантитативниот опис на јадрената сила делумно зависи од емпирските равенки, кои ги формираат внатрејадрените потенцијални енергии, или потенцијали. (Генерално, силите во системот на честички може да бидат поедноставно моделирани опишувајќи ја потенцијалната енергија на системот; негативнот гардиент на потенцијал е еднаков со векторската сила.) Константите за равенките се феноменолошки, така што се утврдени со создавањето на равенките за експериментални податоци. Меѓујадрените потенцијали се трудат да ги опишат својствата на заемодејство јадро-јадро. Веќе утврдените, потенцијали може да се користат во, на пример Schrödinger equation којашто ги утврдува quantum mechanicalсвојствата на јадрениот систем.
Пронајдокот на неутронот во 1932 водел кон тоа дека атомот е составен од неутрони и протони, коишто се држат заедно благодрение на привлечната сила. До 1935 се сметало дека јадрената сила се пренесувала од честички наречени месони. Теоретскиот развој придонел и во описот на Yukawa potential, ран пример за јадрениот потенцијал. Месоните, пронајдени теоретски, биле експериментално докажани во 1947. До 1970s quark model бил развиен, па така се докажало дека месоните и јадрата биле составени од кваркови и глуони. Водејќи се по овој модел, јадрената сила резултирајќи како размена на месони меѓу соседните јадра, претставува остаток оддејството на силната сила.
Опис
Јадрената сила се чувствува само помеѓу честички составени од кваркови или хардони. На мала далечина помеѓу јадрата (less than ~ 0.7 fm меѓу нивните центри, во зависност од спиналното усогласување) силата станува репулсивна, којашто ги држи јадрата на одредена просечна далечина, дури и ако се од различни типови. Ваквата одбивност произлегува од Pauli exclusion сина на идентични јадра (како два протона или два неутрона). Паулиевата сила на исклучување исто така се појавува меѓу кварковите од исти тип во јадрата, кога јадрата се различни (протон и неутрон, на пример). Јадрената сила исма исто така и „тензор“ компонента која завиди од тоа дали спиновите (ангуларни векторски моментуми) на јадрата се истонасочни (имаат иста насока) или различно насочни (имаат спротивна насока).
На растојанја поголеми од 0.7 fm силата станува привлечна помеѓу исто насочните јадра, станувајќи максимална на растојанието центар-центар, односно 0.9 fm. Над ова растојание силата опаѓа, сè додека не стигне над околу 2.0 fm при што се одвојува, силата е неважна. Јадрата имаат полупречник околу 0.8 fm.
За две честички коишто се исти (како сва протона или два неутрона) силата не е доволна за да ги спои, бидејќи ’рбетните вектори од честички од ист тип мора да има спротивна насока, кога честичките се блиску една до друга и се во иста квантна состојба. Ваквата условеност fermions stems from the Pauli exclusion principle. For fermion честички од различни типови, честичките можат да бидат блиску една до друга и да имаат регулирани спинови без да му наштетат на Паулиовиот експлозивен принцип, и така јадрената сила би мошела да ги спои (во случај, во deuteron), бидејќи јадрената сила е многу посилна кога станува збор за честички со регулирани спинови. Но ако честичките се нерегулирани јадрената сила е премногу слаба за да ги поврзе, дури и ако се од различни типови. За одвојување на јадрото во неповрзани протони и неутрони бара работа наспроти јадрената сила. Спротивно од тоа, се испушта енергија кога едно јадро се формира од други слободни нуклеони : јадрената поврзувачка енергија. Поради mass–energy equivalence (i.e. Einstein's famous formula E = mc2), испуштајќи ја ваквата енергија прави масата на јадрото да биде помала од вкупната маса на поединечните нуклеони водејќи до таканаречениот „масен дефект“.
Јадрената сила е тотално независна оф фактот дали нуклеоните се неутрони или пак ротони. Ваквата одлика се нарекува независен полнеж''. Силата зависи дали спинот spins на спиновите е паралелно или антипаралелно, и има тензор компонента. Овој дел од силата не поседува орбитала angular momentum, којашто е константа на движење централни сили.
Симетријата којашто е застапена во силната сила, предложена од Вернер Хеинсберг, е дека протоните и неутроните се идентични во секој аспрект, освен нивниот полнеж. Ова не е целосно точно, бидејќи неутроните се малку потешки, но е апроксимална симетрија. Како и да е протоните и неутронисе се разгледувани како иста честичка, но со различен isospin квантен број. Силната сила не е варијабилна под SU(2) трансформациите, само како честички со "регуларен спин". Изоспинот и "регуларниот" спин се поврзани под оваа SU(2) група на симетрија. Постојат само силни привлечни сили кога вкупниот изоспин е 0, како што е и експериментално докажано.
Информациите за јадрената сила се стекнати преку распрскувачките експерименти и истражувањата за слабата поврзувачка енергија. Јадрената сила се појавува со размената на виртуелно лесните месони, како виртуелните пиони, како и два типа на виртуелни месони со спин (векторски месони), rho mesons и месони. Векторите на сметка на спиновата зависност на јадрената сила формираат "виртуелен мезон" слика.
Јадрената сила се одвојува од историските знаења како слаба јадрена сила. Слабото заемодејство е едно од четирите фундументални заемодејства, и се однесуваат натаму наречениот бета-распад. Слабата сила нема никаква улога во слабото заемодејство меѓу нуклеоните, иако е одговорна за распаѓањето на неутроните во протоните и обратно.
Историја
Јарената сила била срцето на јадрената сила уште од нејзиното раѓање во 1932 со откривањето на неутронот од страна на Џејмс Чадвик. Традиционалната цел на јадрената физика е да ги разбере својствата на атомските нуклеони во смисла на гола реакција меѓу парови на нуклеони или нуклеон-нуклеон сили (NN forces).
По неколку месеци од откривањето на неутронот, Вернер Хеинсберг  and Dmitri Ivanenko had proposed proton–neutron models for the nucleus. Хеинсберг се насочил кон описот на протоните и неутроните во јадрото, преку квантната механика, ваквото приближување не било познато во тоа време. Хеинсберговата теорија за протоните и неутроните во јадрето била „огромен чекор во разбирањето на јадрото како квантен механички систем." Хеинсберг ја поставил првата теорија за јадрената сила на замена којашто ги спојувала нуклеоните. Тој сметал дека протоните и неутроните се сосема различни квантни forces that bind the nucleons. He considered protons and neutrons to be different quantum сфери но од иста честица, т.е нуклеоните биле одразувачи на изоспинот квантниот број.
Во 1934, Hideki Yukawa го прави најраниот модел којшто ја објаснувал јадрената сила. Водејќи се според неговата теорија, massive bosons (mesons) посредува заемодејство меѓу два нуклеона. Иако, во контекстот на квантната хромодинамика (QCD), теоријата на месони повеќе не се смета за фундументална, концептот на замена на месони (кадехардоните се третирани како основни честички) продолжува да биде најдобриот модел за квантитативниот NN потенцијал. Јакуовиот потенцијал (исто таканаречен скрининг Кулоновиот потенцијал) е потенцијал на формата.
where g is a magnitude scaling constant, i.e., the amplitude of potential, \mu is the Yukawa particle mass, r is the radial distance to the particle. The potential is monotone increasing, implying that the force is always attractive. The constants are determined empirically. The Yukawa potential depends only on the distance between particles, r, hence it models a central force.
Throughout the 1930s a group at Columbia University led by I. I. Rabi developed magnetic resonance techniques to determine the magnetic moments of nuclei. These measurements led to the discovery in 1939 that the deuteron also possessed an electric quadrupole moment. This electrical property of the deuteron had been interfering with the measurements by the Rabi group. Деутронот, составен од протон и неутрон претставува еден од наједноставните јадрени системи. Ваквиот пронајдок всушност укажувал дека физичката форма на деутронот не била симетрична, коешто довело до природата на јадрената сила помеѓу нуклеоните. Всушност моделот докажал дека јадрената сила не била централна сила, но имала тензорен карактер. Hans Bethe го идентификувал пронајдокот deuteron's quadrupole момент како еден од најважните настани во текот на годините на развојот на јадрената физика.
Историскизадачата за опишување на јадрената сила феноменолошки била опасна. Првите квантитативни модели се појавиле во средината на 1950те, како и Woods–Saxon potential (1954). Имало значителен напредок во теоријата и експерименталноста поврзани со јадрената сила во 1960те и 1970те. Еден доминантен модел бил Reid potential (1968). Во последниве години, експериментите се сконцентрирани на суптилностите на јадрената сила, како зависноста на полнежот, точната вредност на πNN, докажано анализата на фазалното поместување, голема прецизност NN data, голема прецизност NN потенцијали, NN расипување на средните и високи енергии, обидувајќи се да извлече јадрената сила од QCD.
Јадрената сила како пример за силна сила
Јадрената сила е остаток од ефектот на фундументалната силна сила, или силно заемодејство. Силната сила е сила којашто ги соединува елементарните честички кваркови кои формираат нуклеони. Посилна сила е онаа што е предизвикана од честичките глуони. Глуоните ги држат кварковите заедно со сила на електричен полнеж, но со многу поголема сила. Кварковите, глуоните и нивните динамики се ограничени во самите нуклеони, но преостанатите влијанија се шират подалеку од границите на јадрото при што се добива јадрената сила. Јарените сили коишто се појавуваат се аналогни на силите во хемијата помеѓу неутралните атоми или олекули наречени Лондонски сили. Ваквите сили помеѓу атомите се многу послаби не они привлечните електрични сили кишто ги одржуваат атомите ( т.е ги поврзуваат електроните за јадрата), и нивниот домет помеѓу атоите е пократок, бидејќи се издигнуваат од разликата на полнежите во неутралнит атом. Слично, иако нуклеоните се составени од кваркови во комбинација коишто ги откажуваат повеќето глуонови сили. Вакбите јадрени сили се многу слаби во споредба со директните глуонови сили силни сили ватре во јадрото, и јадрените сили дејствуваат само на неколку јадрени пречници, опаѓајќи со зголемувањето на растојанието. Безразлика на ова тие се доволно силна за да ги спојат неутроните и протоните на кратки релации, и да го победат електричното одбивање помеѓу протоните во јадрото.
Нуклеон-нуклеон потенцијали
Ква нуклеони системи како деутрон, како и проон-протон или неутрон-неутрон распрснување е идеално за изучување на NN силата. Ваквите системи се познати како потенцијал (како Yukawa potential).Формата на потенцијалот е изведена феноменолошки (со мерење), иако за долгиот домет на заемодејство, теоријата за замена на месон помогнала во конструиање на потенцијалот. Параметрите за потенцијалот се направени според experimental data како поврзувачкта енергија не деутронот илиNN elastic scattering cross sections (or, equivalently in this context, so-called NN phase shifts).
The most widely used NN potentials are the Paris potential, the Argonne AV18 potential , the CD-Bonn potential and the Nijmegen potentials.
Понова теорија е сè уште во развој за effective field theories доследен опис на нуклеон-нуклеон силата. Вообичаено, chiral symmetry breakingможе да биде анализиран под услов на делотворна теорија (наречена chiral perturbation theory) којашто овозможува perturbative calculations на заемодејствата на нуклеоните со пионите за замена на честички.
Од јадро до нуклеони
Главната цел на јадрената физика е да ги опише Јадрените реакции од основните заемодејства на нуклеоните. Ова е наречено microscopic или ab initio пристап на јадрената физика. Постојат две огромни пречки во достигнувањето на сонуваната цел за јадрената физика, а тоа се:
Ова е активно поле на истражувања со секојдневни напредувања во компутационите техники коишто водат кон откривање на први принципиелни пресметки на nuclear shell структура. Два или три јадрените потенцијали се имплементирани за за нуклиди до A = 12.
Нобухиса Јамада
(роден ) — јапонски фудбалер.
Ултрас
Ултрас движењето или едноставно само Ултрас е име дадено за организираните навивачки групи на спортските екипи (претежно европските) и фудбалските тимови. Се појавува во Италија во текот на доцните шеесетти години кога фудбалските екипи ја намалуваат цената на влезните билети на одредени делови од стадионот. Ултрас движењето не треба да биде мешано со Британските Casuals, иако има насилни елементи, хулиганизмот е повеќе исклучок отколку правило.
Заеднички својства на ултра групите
Ултра групите се доста хомогени. Тие се обично организирани од водечката група која ја има извршната контрола, поделени во помали групи според политичкото размислување, локацијата или на пријателска база. Материјалите што ги користат се скоро исти: транспаренти, бајраци, знамиња на два стапа, шалови, капи, дуксери и сл. со симболите и името на групата.
Ултра култура
Ултра културата е микс од повеќе навивачки стилови, од веењето на шаловите и скандирањето од Англија, Бразилската Торцида и оригиналниот Италијански стил. Ултра групата може да се состои од десетина до неколку илјади членови кои се од различни делови од општеството, заземајќи определен сектор на стадионите за себе и вклучувајќи се во екипата многу повеќе отколку обичните навивачи.
Четири елементи ја сочинуваат срцевината на ултра менталитетот:
Некои симболи се омилени кај ултрасите и тие често можат да се видат на нивните транспаренти како што се: Алекс Деларџ (Alex DeLarge) од новелата “A Clockwork Orange” од Антони Буржес (Anthony Burgess) или логото на кошаркарскиот тим Georgia Bulldogs.
Можеби најзначајниот дел е т.н. звучна поддршка. Секоја група има поголем број на скандирања за својот клуб, за играчите, за разни настани и нормално за противничките групи. Мелодијата често се зема од некоја популарна музика, а некои песни или скандирања се копираат од другите групи со менување на имињата.
Пред големите натпревари, ултра групите припремаат кореографии кои ќе бидат прикажани кога екипата ќе влезе на теренот или кога ќе започни натпреварот. Во зависност од финансиските можности, кореографијата може да биде на трибината на која што се наоѓа групата или пак на целиот стадион. За оваа цел групите користат најразлични материјали како: картони, најлони, бабулина, мали знаменца, хартиени ролни и сл. во боите на клубот распоредени според седиштата така што формираат некоја порака или форма. Овие кореографии се одлична можност да се прикаже љубовта кон својот тим иако некогаш може да биде планирана со месеци и да биде неуспешна.
Се почеста е појавата на непријателство на ултрасите кон т.н. модерен фудбал. Тие се противат на стадиони коишто мораат да имаат седишта, натпревари во петок, сабота и понеделник во доцните часови наместо традиционалните неделни натпревари во 3 часот, екстремно скапи билети, играчите се продаваат како “стока на пазар”, се носат играчи кои не го сакаат дресот на својот тим и фудбалот сè повеќе и повеќе се комерцијализира. Против модерниот фудбал (Contro il Calcio Moderno, Against modern football) е се почеста фраза која се слуша на стадионите ширум Европа.
Фанзините исто така играат значајна улога во целото ова движење. Се почесто се печатат во А5 професионален печатарски формат со добар квалитет и во боја намести црно-бели списанија пишувани на печатарска машина и потоа само пресликувани. Обично секоја група уредува ваков фанзин со информации за наредните натпревари, репортажи, вести и слики. Во Европа најпознат фанзин е италијанскиот SuperTifo, додека во Македонија моментално нема ниеден фанзин иако порано се печатеа МакТифо и Хаос.
Најстара навивачка група во Македонија е навивачката група Чкембари (Битола) која е оформена 1985 година.
Односот Ултраси / клуб
Некои од овие односи со клубот се критикувани од обичните навивачи кои ги гледаат Ултрасите како создавачи на проблеми кои само им создаваат проблеми на клубовите а тие немааат никаква корист од тоа. Доколку клубот има повеќе ултра групи тогаш некои од нив не се согласуваат со фаворизирањето на една група во однос на друга.
Хулиганизам
Иако ултра групите можат да пројават насилство тие најчесто натпреварите ги проследуваат без инциденти или со помали препукувања со полицијата и противничките групи. За разлика од хулиганите т.е. англиските Casuals, Ултрасите одат на натпреварите за да го поддржат својот тим, а не да се тепаат со локалните групи. Друга значајна разлика меѓу Ултрасите и хулиганите е тоа што хулиганите сакаат да бидат незабележани кога патуваат на натпреварите за да ја избегнат проверката од полицијата додека Ултрасите пристигнуваат во голема маса и сакаат да бидат забележани од месните жители и навивачи и да остават впечаток на непобедливост и триумфализам, што и озвозможува на полицијата да го следи нивното движење.
Политика
Многу екстремистички групи се обидуваат да дистрибуираат пропагандни материјали за време на натпреварите знаејќи го големиот регрутирачки потенцијал кај ултра групите. Додека ова е прифатено кај политизираните групи ,кај неутралните односно неполитичките групи ова може да биде сфатено како инвазија и да предизвика насилничка реакција од нивна страна.
Соперништво
Најголемите соперништва се скоро сите во Италија. Некои од нив настануваат помеѓу клубовите од ист град (Рома – Лацио, Интер – Милан, Сампдорија – Ѓенова, Јувентус – Торино), а некои како резултат на политичка основа како што е Аталанта – Лацио, каде ултра групите на Аталанта се познати како лево ориентирани додека веќе споменатата Irriducibili е десно ориентирана. Некои соперништва можат да произлезат и помеѓу групите од истиот клуб, како резултат на борбата за место на трибината и водење на навивањето.
Соперништвото значи офанзивни скандирања, фрази, транспаренти или пораки кон противничките групи кои често знаат да почнат или да завршат со физичка пресметка и крадење на “непријателски” транспаренти. Групата која ќе го изгуби главниот транспарент е понижена и најчесто доаѓа до нејзино расформирање.
.be
.be — највисок семрежен домен на Белгија. Со доменот управува DNS Belgium.
Надворешни врски
Toppdomän
Клајнфура
Клајнфура (Kleinfurra) — општина во округот Нордхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Кабили
Кабилите се берберски народи чија традиционална татковина е Кабилија во североисточен Алжир. Нивното име произлегува од планинскиот регион во северен Алжир во кој тие традиционално живеат. Името "кабили" значи "племе" (од арапскиот збор "квабилах", قبيلة). Тие го зборуваат кабилскиот јазик кој е вариетет на берберскиот.
Леуново
Леуново — село во Општина Маврово и Ростуше, сместено на брегот на Мавровското Езеро.
Географија и местоположба
Селото Леуново се наоѓа во Мавровската Котлина, на источниот брег на Мавровското Езеро. Административно претставува дел од Општина Маврово и Ростуше, западна Македонија, сместено во источниот дел на општината. Воедно, селото претставува и дел од Националниот парк Маврово. Се наоѓа во пониските делови на планината Бистра.
Селото е поврзано со асфалтниот локален пат P-413 со соседните села Никифорово и Маврово, пат кој го обиколува Мавровското Езеро. Од градот Гостивар е оддалечено 25 километри.
Во близина на селото се наоѓа и браната „Леуново“, која е составен дел од мавровскиот хидроенергетски систем. Самата брана била обновена во текот на 2013 година, при што била зајакната нејзината градба, а самата целина била хортикултурно средена, а на самата брана била изградена патека.
Историја
Селото првпат се споменува во текот на век во грамотата на Константин Тих.
Според мештаните, селото првобитно се наоѓало во месноста Ѓоновица, каде се среќаваат остатоци од средновековна населба.
Во поновата македонска историја, од Леуново потекнуваат бројни борци во НОБ за Македонија, при што самото село поднело 15 жртви. На 21 август 1943 година, селото е целосно запалено и изгорено од страна на балистичките банди.
Во последните години селото се соочува со особени проблеми со електричното осветлување.
Стопанство
Во поново време, селото е насочено кон развој на селскиот туризам, притоа искористувајќи ги придобивките на близината на Мавровското Езеро и Маврово како зимски туристински центар во Македонија. Постојат повеќе пансиони и хотели.