cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1350 година
Ова е список на државни водачи во 350 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дојди и запознај ја жена ми
„Дојди и запознај ја жена ми“ (италијански: Romanzo popolare) –– филм на режисерот Марио Моничели (Mario Monicelli) од 1974 година. Автори на сценариото се Аџеноре Инкрочи (Agenore Incrocci) и Фурио Скарпели (Furio Scarpelli). Главните улоги ги играат: Орнела Мути (Ornella Muti), Микеле Плачидо (Michele Placido) и Уго Тоњаци (Ugo Tognazzi).
Синопсис
Џулио Баслети (го игра Тоњаци) е работоводител и синдикален службеник во една фабрика. Тој се жени со многу помладата Винченцина (ја игра Мути) со која набргу добива дете. Истовремено, за време на демонстрациите, еден работник го повредува полицаецот Пицуло (го игра Плачидо) и Џулио настојува да го наговори Пицуло да ја повлече тужбата. Тој успева, па дури и се спријателува со Пицуло. Меѓутоа, кога Пицуло се зближува со неговата сопруга, Џулио започнува да го јаде љубомората...
Бистричка Река
Бистричка Река — може да се однесува на следниве реки:
Бевме странци
„Бевме странци“ (англиски: We were strangers) – филм на режисерот Џон Хјустон (John Huston) од 1949 година. Автори на сценариото се Питер Виртел (Peter Viertel) и Џон Хјустон. Главните улоги ги играат: Џенифер Џоунс (Jennifer Jones), Џон Гарфилд (John Garfield) и Педро Армендарис (Pedro Armendáriz).
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Куба во 1930-тите. Чајна Валдес (ја игра Џоунс) видела како шефот на тајната полиција Арјете (го игра Армендарис) го убил нејзиниот брат. Поради тоа, таа им се придружува на кубанските револуционери кои сакаат да ја урнат власта. Меѓу нив е и Американецот Тони Фенер (го игра Гарфилд)...
Скитник (филм)
Скитник (англиски: The Vagabond) - американски филм од 1916 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (Edna Purviance), Ерик Кембел (Eric Cambell), Алберт Остин (Albert Austin), Хенри Бергман (Henry Bergman) и Џон Ранд (John Rand).
Надворешни врски
Charlie Chaplin - The Vagabond (1916) - YouTube
Тромбоцит-активирачки фактор
Тромбоцит-активирачки фактор е потентен фосфолипиден активатор и медијатор на многу леукоцитни функции, тромбоцитна агрегација и дегранулација, инфламација, и анафилакса.
Се создава во различни клетки, но особено во оние кои се вклучени во одбраната на домаќинот, како што се тромбоцитите, ендотелните клетки, неутрофилите, моноцитите, и макрофагите. PAF континуирано се произведува во овие клетки но во мали количини и продукцијата е контролирана од активноста на PAF ацетилхидролазите. Се произведува во поголеми количини од страна на инфламаторните клетки како одговор на специфични стимули.
IC 673
IC 673 — галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 673 се споменува и како UGC 3570, MCG 2-18-2, IRAS 06482+1258.
Откривање
Објектот е откриен на 27 декември 1889 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 673 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 673 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на IC 673 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19725.
Список на државни водачи во 650 година
Ова е список на државни водачи во 50 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шпагети и ќофтиња
Шпагети и ќофтиња е италијанско-американско јадење кое се прави со шпагети, сос од домати и ќофтиња.
Овој оброк е инспириран од слични јадења од јужна Италија, модерната верзија на шпагети и ќофтиња била развиена од италијански имигранти во САД. Комбинациите на тестенини со месо датираат дури од средниот век. Тестенини (вклучувајќи долги тестенини) со сос од домати и различни видови ќофтиња се документирани во одредени италијански региони и во современите италијански готвачи, сепак, овие јадења често се наоѓаат само во одредени региони и градови. Тие се најпопуларни во одредени области на Јужна Италија, од каде што емигрирале повеќето италијански доселеници во САД, иако главно верзијата што се служи во Јужна Италија има помали ќофтиња од сегашната италијанско-американската верзија.
Историја
Шпагети и ќофтиња биле доста популарни меѓу италијанските доселеници во Њујорк, кои имале пристап до побогати резерви на месо отколку во Италија.
Писатели и готвачи од Италија, често се потсмеваат на јадењето како неиталијанско, бидејќи во Италија ќофтињата се многу помали и се служат само со печени тестенини со јајца. Дел од кулинарската традиција се различните видови тестенини со месо на Абруцо, Апулија, Сицилија и други делови од јужна Италија.
Слични јадења со шпагети и ќофтиња се готват во Апулија.
Во Апулија, исто така, комбинираат тестенини и месо каде што ќофтиња, мортадела или салама се печат со ригатони, сос од домати и моцарела, а потоа се ставаат со пециво.
Знаме на Босна и Херцеговина
Знамето на Босна и Херцеговина се состои од жолт триаголник со девет ѕвезди кои и одозгора и одоздола продолжуваат кон бесконечност претставувајќи ја европската иднина на земјата. Поставени се на сина основа. Трите страни на триаголникот го претставуваат главниот етнички состав на Босна: Срби, Хрвати и Бошњаци. Исто така триаголникот потсетува на територијата на Босна и Херцеговина. Доста често боите на знамето се нарекуваат и како бои на мирот.
Трчаше цел пат
„Трчаше цел пат“ (англиски: He Ran All the Way) – филм на режисерот Џон Бери (John Berry) од 1951 година. Филмот е снимен според романот на Сем Рос, а автори на сценариото се Далтон Трамбо (Dalton Trumbo) и Хуго Батлер (Hugo Butler). Главните улоги ги играат: Џон Гарфилд (John Garfield), Шели Винтерс (Shelley Winters) и Волас Форд (Wallace Ford).
Синопсис
Ник и неговиот соработник Ал се обидуваат да ограбат еден камион кој ги превезува платите на работниците, но акцијата завршува неуспешно. Притоа, Ал е тешко ранет, а Ник убива еден полицаец. Бегајќи, Ник оди на градскиот базен, каде ја запознава девојката Пег Нобс. Тие одат во нејзиниот стан, а Ник го присилува семејството на Пег да го крие од полицијата.
Енциклопедија
Енциклопедија е пишана збирка на знаење. Поимот доаѓа од грчки εγκύκλιος παιδεία (enkuklios pedia), буквално „во круг на инструкции“, или поопшто „добро обликувано образование“. Многу енциклопедии во странската литература се нарекуваат Циклопедија и поимите се интерменливи.
Енциклопедиите можат да бидат општи, содржејќи статии на теми во многу различни полиња (како англиската Енциклопедија Британика и германската Брокхаус, два познати примери), но можат да бидат и специфични за одредено поле (како енциклопедија во медицина, филозофија, или право). Исто така постојат енциклопедии што покриваат широк спектар на теми од различни културни, етнички, или национални перспективи, како Големата Советска Енциклопедија или Енциклопедија Јудеика.
Другиот (филм)
„Другиот“ (англиски: The Other) – филм на режисерот Роберт Малиган (Robert Mulligan) од 1972 година. Филмот е снимен според истоимениот роман на Томас Трајон (Tom Tryon), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Ута Хаген (Uta Hagen), Дајана Мулдаур (Diana Muldaur), Крис Удварноки (Chris Udvarnoky) и Мартин Удварноки (Martin Udvarnoky).
Синопсис
По смртта на татко им, двајца браќа-близнаци го минуваат летото играјќи на фармата, додека нивната мајка жали за сопругот. Едниот брат, Холанд е немирен, а Најлс е тивок и повлечен. Нивната баба Ада го научила Најлс да влегува во умот на луѓето и на животните. На почетокот, за Најлс тоа е само безопасна игра, но откако на семејството и пријателите им се случуваат неколку трагедии, Ада ја наслутува причината...
Малотино
Малотино — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Козјачија, во крајниот североисточен дел на територијата на Општина Старо Нагоричане, чиј атар се допира со државната граница со Србија. Селото е раштркано и има планински карактер, чии маала се издигаат на надморска височина од 600 до 840 метри. Од градот Куманово селото е оддалечено 36 километри.
Куќите на ова село се наоѓаат десно од Бистрица, притока на Пчиња. Селото е сместено на падините на планината Козјак. Околни села се: Рамно, Враготурце и Кокино.
Атарот зафаќа површина од 10,4 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 528 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 260 хектари, а на шумите 192 хектари.
Малотино е село од разбиен тип. Постојат осум маала во селото: Дералско (7 к.), Горно (5 к.), Лецинска (4 к.), Џикарска (3 к.), Додинско (3 к.), Долно (10 к.), Деда Анско (2 к.) и Циганско (1 к.). Во најголем дел, во маалата живеат роднински поврзани домаќинства.
Историја
Во Малотино се сретнуваат остатоци од различни епохи. Постојат гробишта, кои не биле на денешните жители. Овие гробови од страна на жителите се нарекувани „римски“.
Народната традиција наведува дека на денешното село во турско време било „пустелија“. На целиот атар преовладувала дабова шума. Подоцна дошле денешните родови и почнале да ја сечат шумата, за да направат простор за нивните куќи, ниви и пасишта.
Во текот на основањето, селото имало 6-7 куќи, крај коритото на Бистрица.
Во век, Малотино било христијанско село во рамките на Кумановската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Во основа, селото има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Малотино имало 440 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Малотино имало 544 жители.
Малотино во 1961 година имало 317 жители, од кои 313 биле Македонци, тројца Срби и еден Албанец, а во 1994 година селото преминало во мала населба со 64 жители, од кои 58 биле Македонци и шест жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Малотино имало 37 жители, од кои 33 Македонци и 4 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 10 жители, од кои 5 Македонци, 2 Срби и 3 лица без податоци.
Родови
Во Малотино живеат следниве родови: Деда Анци или Тренчинци (2 к.), едни од основачите на селото, дојдени од Бабуна, Велешко, живеат во посебно маало; Додинци (5 к.), едни од основачите на селото, живеат во посебно маало; Џикарци или Грци (3 к.), едни од основачите на селото, живеат во посебно маало; Лецини (4 к.), едни од основачите на селото, живеат во посебно маало; Беговци (4 к.), Петковски (4 к.) и Станојковски или Дураци (1 к.), сместени во маалото Дералци, првиот и вториот сој не знаат од каде се доселени, додека третиот род е доселен од селото Дурачка Река, Кривопаланечко; Горномаалци (5 к.); Долномаалци (10 к.). Сите родови слават Свети Архангел, освен Додинци, кои слават Свети Никола, и родот Грци кои слават Свети Ѓорѓи.
Православните Роми или Ѓорѓовци имале 1 домаќинство, крај Бистрица од десната страна. Ромите се стари жители на селото, но според последните државни пописи, во селото повеќе нема ниеден жител од ромска националност.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Старо Нагоричане, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Жегљане, во која покрај селото Малотино се наоѓале и селата Враготурце, Врачевце, Драгоманце, Карловце, Коинце, Кокино, М’гленце, Пелинце, Пузајка и Степанце.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Куманово.
Иселеништво
Особено иселување на жителите од селото започнало по Втората светска војна во кумановските села, но и во градот Куманово.
CY Лебед
CY Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 6,5.
Панче Неделковски
Панче Неделковски – Полошки ( ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ, заменик-командант на Главниот штаб на НОВ и ПОМ, полковник на ЈНА.
Животопис
Завршил гимназија во Скопје, а потоа дипломирал на Воената академија во Белград во 1934 година и станал пешадиски офицер. Воената воздухопловна школа ја завршил во 1938 година и станал воен пилот. Во Априлската војна бил заробен во Сараево и одведен во логор во Нирнберг, Германија. Софија го ослободува, но бидејќи се декларира како Македонец повторно бил вратен во логор каде останал до првата половина на 1942 година.
По враќањето во Македонија се вработил во рудникот Радуша, Скопско. Таму се поврзал со тамошните комунисти, а во летото 1943 година станал борец на Тиквешкиот партизански одред „Добри Даскалов“.
Израснува во врвен борец и раководител, па кон крајот на 1943 година бил назначен за заменик-командант на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. На оваа позиција останува до крајот на војната, а за тоа време непосредно ги раководел Февруарскиот поход и воените операции во Пролетната офанзива во 1944 година. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ. Со наредба на врховниот командант на НОВ и ПОЈ бил произведен во чин потполковник.
По ослободувањето во 1945 година Панче Неделковски бил унапреден во чин полковник и назначен за началник на Оперативниот оддел при Штабот на воздухопловството на ЈНА во Земун. Загинал на 11 октомври 1945 година во авионска несреќа на пат кон Скопје.
Загинување
Во 1945 година, по повод една година слободна Македонија, на централната прослава во Скопје на 11 октомври бил поканет и Панче Неделковски, кој во тоа време бил на служба во Белград. Но, на пат за Скопје, по полетувањето од Краљево, тој загинал во авионска несреќа во мистериозни околности. Според кажувањата на очевидци: „Во Краљево стигнале без никакви проблеми. Меѓутоа, само што летнале од аеродромот за Скопје, на надморска висина од 100 метри, авионот одеднаш почнал да паѓа, а според други се запалил и паднал во реката Ибар, близу градот. Сите патници и пилотот загинале“.
Веднаш била покрената официјална постапка за утврдување на причините за несреќата. Воздухопловната команда формирала неколку комисии, но за нивните наоди никогаш не биле известени ниту јавноста, ниту семејствата на загинатите. Иако семејствата барале да се разјаснат причините за авионската несреќа, наодите од истрагата останале тајна.
Во недостаток на вистински информации, во јавноста се ширеле разни претпоставки за причината на авионската несреќа, односно дека се работи за саботажа од страна на непријателските елементи. Како виновници биле посочени прочетничките елементи меѓу техничкиот персонал во Краљево. Според една од верзиите тие намерно ја олабавиле елисата на авионот, а според втората авионот снемал бензин, бидејќи резервоарот бил продупчен на неколку места. Според други сомневања, со посочувањето на вината на прочетничките елементи во овој повоен период, лесно можело да се прикријат трагите од евентуалните чистки со лица кои имале изразито промакедонски ставови.
Неговата смрт и денес останува неразјаснета.
Харзефелд
Харзефелд (Harsefeld; долногермански: Ha(r)sfeld) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Од 1104 до 1648 година во местото постоел истоимениот манастир, кој бил значаен бенедиктански манастир. Подоцна низ вековите бил административно седиште на амтот Харзефелд, а денес на општинската заедницата Харзефелд.
Местоположба
Харзефелд се наоѓа помеѓу градовите Штаде, Букстехуде и Цефен, оддалечен 34 километри од метрополитенската област на Хамбург.
Општински единици
Кон општината Харзефелд припаѓаат следниве места:
Историја
Во 1104 година бил основан манастирот Харзефелд, тогаш во рамките на Војводското Саксонија. Откако се поделило војводството во 1180 година, Харзефелд припаѓал на Архиепископијата Бремен. Во средината на век, кога повеќето жители од архиепископијата го прифатиле лутеранството, манастирот останал упориште на католицизмот.
Во 1648 година, архиепископијата била претворена во Војводство Бремен, кое било владеена со личен сојуз од шведската круна. Новите владетели го распуштиле манастирот и повеќето градби пропаднале по 1648 година. Од 1715 година, Хановерската династија го владеела војводството. Во 1807 година, војводството било припоено од Кралството Вестфалија, пред Франција да го анектира во 1810 година. ВО 1813 година, војводството било вратено на Изборното кнежевство Хановер, кое станало Кралство Хановер во 1814 година.
Xsoundbeatz
Xsoundbeatz, вистинско име Ментор Зенула (Mentor Zenula; р. ) — македонски продуцент од албанска националност.
Животопис
Ментор Зенула е роден во албанско семејство во Скопје. Основното образование го завршил во ОУ „Крум Тошев“ во с. Трубарево. Почнал да свири пијано како дете под името Xsoundbeatz. Својата музичка кариера ја започнал во Македонија, каде во 2019 г. го издал својот прв сингл „Балкан хит“. По успехот од првиот сингл, соработувл со германскиот пејач Меро, објавувајќи ја „Ла ла“ во 2019 г. кога се покажала уште попопуларна од првата. Следната објавена песна е „Балкан талава“. Во летото 2019 г. била преслушана милион пати за еден месец.
Зенула ја започнал својата кариера на 17-годишна возраст во Скопје како онлајн музички продуцент. Подоцна почнач да ги објавува своите оригинални песни на големите платформи како Spotify и Apple Music на почетокот на февруари 2019 г. Моментално живее во Скопје и студира на Факултетот за музичка уметност, воедно занимавајќи се со правење песни за другите и за себе.
Неговото студио се наоѓа во скопското село Трубарево, од каде потекнува.
Бистричка Река (Бабуна)
Бистричка Река — река во Македонија, сместена на планината Јакупица. Тече низ селото Бистрица, пред да се влие во реката Бабуна.
Знаме на Црна Гора
Знамето на Црна Гора било официјално усвоено со законот за државни симболи на Црна Гора на 13 јули 2004 година. Знамето се состои од жолти рабови со црвена внатрешност и со грбот на Црна Гора во средина. Истото тоа знаме се користи и за војската на Црна Гора. Грбот е составен од знален двоглав орел и со лав во средината.
Список на државни водачи во 1349 година
Ова е список на државни водачи во 349 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Атентат врз Славчо Ковачев
Атентатот врз Славчо Ковачев бил извршен на 13 септември 1924 година од страна на Мирчо Кикиритков во Софија. Убиството на Ковачев бил дел од општиот план за ликвидација на одреден број на македонски револуциoнери обвинети за убиството на Тодор Александров, наредбата за убиствата, според Кикиритков, била изречена од страна на Ванчо Михајлов.
За извршување на задачата Страхил Развигоров, еден од блиските соработници на Михајлов, требало да му го посочи Ковачев, бидејќи Мирчо Кикиритков не ја познавал посочената мета. Славчо Ковачев живеел на улицата Цар Борис, спроти романската црква. На тој петочен ден, 13 септември, атентаторите се сместиле на масата во една кафеана и го набљудувале патот откаде требало да се појави жртвата. По четиричасовно чекање, околу 12 часот, Развигоров посочил еден човек, којшто доаѓал по улицата Пиротска, но атентаторот се нашол во состојба на двоумење, бидејќи и други луѓе оделе по тротоарот и отежнато било препознавањето на Ковачев. Но состојбата во корист на Кикиритков се подобрила кога од вратата на куќата во која живеел Славчо Ковачев излегле неговите деца и на нивниот повик, кој бил кобен за него, Ковачев се стрчал кон нив со што го издал својот идентитет.
Во тој момент Мирчо Кикиритков му застанал зад грбот и испукал три куршуми, при што уште првиот куршум бил смртоносен за Славчо Ковачев. Кикиритков се наведнал над паднатиот и од непосредна близина пукал уште трипати. Атентаторот се обидел да побегне по улицата Егзарх Јосиф, но тука бил пресретнат од началникот на првиот полициски участок, на кого му се предал.
Само по два дена, во недела, било организирано бегство од страна на ВМРО, при што заедно со Кикиритков побегнале и терористите Владо Черноземски и Стефчо Каркалашев. Мирчо Кикиритков не знаел во што се состоело обвинувањето врз убиениот Ковачев и наполно верувал во исправноста на решенијата издадени од раководството на Организацијата, така што сметал дека треба да ги исполни безусловно. Тој истакнал дека до неговото затворање не знаел дека е убиен Тодор Александров. Во спротивно имал намера да ги убие и децата на Славчо Ковачев.
Тихомир Јанчовски
Тихомир Јанчовски е современ македонски поет, писател и преведувач.
Биографија и творештво
Јанчовски е роден во 1967 во Скопје. Дипломирал општа и компаративна книжевност на Универзитетот Св. Кирил и Методиј, 1991 година. Специјализирал во Будимпешта, на катедрата за Средновековни студии на Централно Европскиот Универзитет. Се занимава со поезија, превод, медиевистика. Живеел на многу места во Македонија и светот: Скопје, Охрид, Брисел, Сежана, Постојна, Будимпешта, Лондон, Амстердам, Робово, Брајчино, Скијатос, Сараево. Работел многу професии, најмногу како професор по литература и светска историја. Досега објавил над дваесет книги, главно поезија, преводи и една книга историја. Има правено и претстави. Живее и работи во Скопје и на Скопска Црна Гора. Избори од неговата поезија се преведувани и објавувани во различни литературни списанија (Млад борец, Студентски збор, Proglas, Texas Poetry Review, Život, Journal, Blesok, Voix Mediteranee…)Преведуван е на англиски, француски, словачки, хрватски, албански, босански, грчки, германски, грузиски, персиски и италијански јазик. Има направено превод на Руми „Два света“.
Книжевно творештво
Досега ги има објавено следниве книги поезија:
Од 2013 до 2016 објавувал колумни во Утрински весник, во рубриката „Рурбано“. Има и издадено книга колумни „ Како ми скроија капа и други записи“ (декамври 2018)
Останати дела од авторот:
Препуштете ја на небото
„Препуштете ја на небото“ (англиски: Leave Her to Heaven) – филм на режисерот Џон М. Стал (John M. Stahl) од 1945 година. Филмот, чиј наслов е преземен од драмата „Хамлет“ на Шекспир, е снимен според романот на Бен Ејмес Вилијамс (Ben Ames Williams), а автор на сценариото е Џо Сверлинг (Jo Swerling). Главните улоги ги играат: Џин Тирни (Gene Tierney), Корнел Вајлд (Cornel Wilde), Џини Крејн (Jeanne Crain), Винсент Прајс (Vincent Price), Мери Филипс (Mary Philips), Реј Колинс (Ray Collins), Џин Локхарт (Gene Lockhart), Рид Хедли (Reed Hadley), Дерил Хикман (Darryl Hickman), Чил Вилис (Chill Willis), Гај Бич (Guy Beach) и Одри Бец (Audrey Betz). Филмот имал четири номинации за наградата „Оскар“, вклучувајчи ги и номинациите за најдобра женска главна улога, но победил само во категоријата за најдобра фотографија. Филмот претставува провокативно остварување кое е поделено на неколку поглавја. Во филмот успешно се комбинирани мелодрамата со елементите на „сапунска серија“ при што за пофалба се сугестивната и атмосферична режија, суптилното психолошко нијансирање на ликовите, одличната фотографија на Леон Шемрој (Leon Shamroy) и музиката на Алфред Њумен (Alfred Newman).
Синопсис
По отслужувањето на двегодишната затворска казна, на патот до дома, новинарот Ричард Харланд (го игра Вајлд) се присетува на минатото: Пред неколку години ја запознал привлечната Елен Брент (ја игра Тирни) која на прв поглед се заљубила во него. Меѓутоа, во тоа време, Ричард не знаел дека ја привлекол Елен само поради сличноста со нејзиниот покоен сопруг со кого таа била опсесивно поврзана. Иако била свршена за амбициозниот политичар Расел Квинтон (го игра Прајс), Елен решително ја раскинала свршувачката и, користејќи ја приказната за големата жал за мртвиот татко, го убедила Ричард да се ожени со неа. Набрзо се покажале нејзината посесивност и љубомора поради што таа се однесувала многу грубо кон секој што ќе се нашол во близината на Ричард, вклучувајќи ги нејзината посвоена сестра Рут (ја игра Крејн) за која се сомневала дека му е љубовница на Ричард, па дури и неговиот помлад брат, инвалидот Дени (го игра Хикман).
Самир Насри
Самир Насри (سمير ناصري; роден на во Марсеј) — француски фудбалер,  на.
Животопис
Родителите на Насри се преселиле во Франција од Алжир. Неговиот татко е од Константин а неговата мајка е родена во Бискра. Насри е сунит. Израснал во Ла Гавот Пејре, едно од опасните маала во Марсеј. Често играл по улиците, каде што се стекнал со најголемиот дел од неговите вештини. До 8 годишна возраст играл за тимот на локалната банда, но поради насиството неговите родители го запишале во клубот Пен Марибо. Две сезони подоцна бил забележан од скаутите на Олимпик Марсеј.
Марсеј
Насри започнал со играње за Марсеј на 9 годишна возраст. Во Првата Француска Лига заигра во сезоната 2004-05 на 17 годишна возраст, кога имаше 13 стартови и 11 настапи од клупа, постигнувајќи само еден гол. Следната сезона му донесе искуство и во Купот на УЕФА (10 настапи, ниеден гол) и Интертото Купот (еден настап; еден гол). Во сезоната 2006-07 својот прв гол во Лига 1 го постигна кон крајот на сезоната на 29 април 2007, во натпреварот против Сошо помагајќи во победата на Марсеј од 4:2. Со таа победа Марсеј се искачи на четвртото место на четири кола пред крај, со што се избори за место во квалификациите за Купот на УЕФА.
Во средината на септември 2007 Насри беше хоспитализиран поради вирус, многу сличен на менингитис. Тој е познат по неговите технички способности, подавањето и брзината, поради што најчесто игра на позиција на крило.
Арсенал
На 11 јули 2008, потпиша долгрочен договор со Арсенал за 12 милиони фунти. Неговото деби за Арсенал беше на 30 јули на пријателскиот натпревар против Штутгарт, на кој играше околу 60 минути. Постигна гол на своето деби во Премиер Лигата, против Вест Бромвич, од блиску по само четири минути од почетокот на првиот натпревар од сезоната, на 16 август 2008. Иако сè уште не е потврдено од клубот, има претпоставки дека се работи за најбрз дебитантски гол за Арсенал.
Манчестер Сити
Во август 2011 година, Насри потпишал за екипата на Манчестер Сити за сума од 24 милиони британски фунти.
Репрезентативна кариера
Насри долго време е поврзан со Францускта репрезентација. Полека се пробиваше низ младинските состави. Стана член на сениорскиот состав во 2007, за кој досега има три повици. Го постигна својот прв репрезентативен гол во победата од 1:0 против Грузија на 6 јуни 2007 во квалификациите за Европското Првенство 2008.
Првиот настап за Франција му беше на 28 март 2007 против Австрија, на пријателски натпревар кога имаше 19 години. На тој натпревар изведе слободен удар, ниско по земја кој Карим Бензема го претвори во единствениот гол на натпреварот. Беше повикан во составот на Рејмонд Доменех за Европското Првенство; со возраст од 20 години, беше еден од најмладите членови на составот кој отпатува на турнирот. Имаше два настапи како замена и играше 32 минути. Во натпреварот против Италија, го замени Франк Рибери кој се повреди, но по само 15 минути Доменех го замени откако Ерик Абидал заработи црвен.
Претходно, тој беше член на Франција до 21. Беше дел од младинските состави на Франција уште од 14 годишна возраст. Има освоено и титула на Европското Првенство за играчи до 17 години во 2004, и го постигна победничкиот гол во финалето.
Струмичка чета (Протогеровистичка)
Струмичката чета или Четата на Пандо Кицов и Пандо Николов била револуционерна чета на ВМРО (Автономистичка) која имала протогеровистички убедувања. Таа дејствувала во Струмичко во 1920-те години. Нејзини војводи биле револуционерите Пандо Кицов и Пандо Николов. Била составена од петнаесетина четници. Таа била дел од соединетите чети кои се обиделе да ја нападнат помошната организација управувана од Иван Михајлов во 1928 година.
Формирање и дејствување
Петнаесетмина вооружени луѓе со манлихерки, облечени во темнокафеави униформи, со реденик околу стомакот и модерните „крумовки“ на глава, така би се опишала четата на Пандо Кицов и Пандо Николов која дејствувала низ Струмичко па и пошироко. Наспроти другите чети кои дејствувале овде, оваа чета како дел од организацијата на Тодор Александров била подобро организирана и опремена, со крајно радикални припадници, но сепак со помал број на луѓе – околу петнаесетмина, на чело со Пандо Кицов и Пандо Николов.
Иако самиот Пандо Николов бил дел од четата на михајловистот Ѓорѓи Вндев, во 1928 година неговата чета успева да се осврне кон протогеровистичката идеологија и да се бори за правдината која му била одземена на Александар Протогеров. Доказ за тоа се контактите на Пандо Кицов со најголемиот поддржувач на Протогеров во тоа време, Петар Шанданов и со револуционерот Борис Изворски, но исто така и контактите и на обајцата војводи со Димитар Димашев, кој е исто така голем поддржувач на протогеровистите, а истовремено и учеството на Кицов и Николов во Петричките настани од 1928 година.
Учество во Петричките настани (1928)
На 20 јули 1928 година на тајна средба во Софија се собираат приврзаници на Александар Протогеров и поради неприфатливиот и грозоморен чин на Иван Михајлов за убиството на Протогеров, одлучуваат да ја нападнат михајловистичката организација односно Помошната организација на ВМРО со која по убиството на Тодор Александров де-факто управува Иван Михајлов. Четата на Пандо Кицов и Пандо Николов земаат целосно учество во оваа акција и соединети со чети на други војводи од Македонија на 23 јули пристигнуваат во Белово, каде што сите бројат околу 33 четници со протогеровистичка идеологија.
Два дена подоцна, на 25 јули, соединетите чети биле разбиени од михајловистички чети кај месноста Јундола, при што струмичката чета добива голем удар во борбата во кој е убиен нејзиниот војвода Пандо Николов, а дополнително и уште 12 четници од соединетите чети. Акцијата се откажала за кратко, но убедени од правдината, групата прави повторен обид за акција, но уште еднаш нивните чети се разбиени на 20 август кај селото Обидим при што поголем број од групата се убиени, меѓу кои е и другиот војвода Пандо Кицов. Ваквите крвави настани во кои се убиени и двајцата војводи на струмичката чета го претставуваат крајот на нејзиното дејствување.
Список на државни водачи во 651 година
Ова е список на државни водачи во 51 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6978
NGC 6978 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6978 е од видот Sb.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Златко Трајковски
Златко Трајковски - Хинки (, 21 април –, ) — македонски уметник.
Животопис
Трајковски е роден во Скопје во 1960 година. Негова сестра е новинарката Катица Трајковска Абјаниќ. Студирал графика на Факултетот за ликовни уметности во Скопје во класата на професорите Димитар Малиданов и Димче Николов. Од 1986 година почнал да се занимава со колажи, со кои најпрво изведувал анимации во видеопроекти, а подоцна ја користел оваа техника самостојно, често внесувајќи ги овие дела во своите инсталации. Од 1987 година се занимавал со видео: "Closeness", 1987 (со А .Станковски и Х. Попдучев); "The Song of Love" (со А. Станковски), „Кокино" (со А. Станковски и Д. Абјаниќ), 1996, "Драма на Прогонот".
Во 1991 година во Скопје реализирал шест перформанси: март, Центар за култура и информации - "За пролетта што нема да дојде"; јуни, Дом на младите "25 мај"- "Во земјата Мордор"; јули, Куршумли-ан - "Седиште на милосрдието"; октомври, Дом на младите "25 Мај" - "Ехолалија"; декември, Даут-пашин амам. Во февруари 1995 година, МКЦ - "Ouch Puch".
1988 - Дом на младите "25 Мај", Скопје 1989 - Дом на младите "25 Мај", Скопје, "Closeness" 1990 - Дом на младите "25 Мај", Скопје (со И.Тошевски) 1993 - Галерија "Мијачки зографи", Скопје, "Олтар" 1994 - Музеј на Град Скопје, Скопје 2003 - Мигдал - музичко издание 2006 - Национална галерија на Македонија, Мултимедијален центар Мала Станица, Скопје, Re4m, перформанс
Починал во Скопје на 9 декември 2017 година.
Варденбург
Варденбург (Wardenburg) — општина во округот Олденбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хунте, околу 8 километри јужно од градот Олденбург.
Местоположба
Општината Варденбург се наоѓа во северозападниот дел на Природниот парк „Вилдесхаузер Гест“, јужно од градот Олденбург. Низ општината течат реките Хунте, Лете и Штрекер Флет.
Општински единици
Кон општината Варденбург припаѓаат следниве места:
DT Лебед
DT Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 6,38.
Список на државни водачи во 1348 година
Ова е список на државни водачи во 348 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 674
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 674 се споменува и како CGCG 234-82, NPM1G +50.0077.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1851 година од страна на Бајдон Стоуни.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 674 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. IC 674 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 10 м 38,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 10' 40"".
Други поделби
Проучување на IC 674 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20311.
Албакерки
Албакерки (Albuquerque) е град во американската држава Ново Мексико. Овој град според статистиките во 2007 година, има 518 271 жител, што го прави најголем град во Ново Мексико, и 34-ти град по број на жители во САД.
Палтото
„Палтото“ - македонски телевизиски филм од 1972 година во црно-бела техника. Го режирал Душко Наумовски, а сценариото го напишал Петар Костов.
Гоја во Бордо (филм)
„Гоја во Бордо“ (шпански: Goya en Burdeos) е филм од 1999 година, режиран од Карлос Саура (Carlos Saura) a снимен од Виторио Стораро (Vittorio Storaro). Филмот има добиено 12 награди, меѓу кои Европска филмска награда (кинематографија), пет шпански филмски награди „Гоја“, меѓу кои за најдобар глумец и кинематографија и награда од фестивалот во Монтреал. .
Синопсис
Франциско Гоја е во доброволен егзил во Бордо, како протест против апсолутизмот во Шпанија. Во последните денови од неговиот живот, во придружба на неговата последна жена Леосаида и ќерката Росарио, тој се присеќа на изминатиот живот. Режисерот Карлос Саура и снимателот Виторио Сторато ги раскажуваат приказните обидувајќи се да го вметнат сликарството на Гоја во секој кадар.
Голфска струја
Голфската струја е најдолга топла морска струја на светот. Почнува некаде од Мексиканскиот Залив, се движи кон Европа и се разделува на две гранки. Една гранка се движи кон Северна Европа покрај бреговите на Франција, Обединетото Кралство и Скандинавија а другата гранка продолжува кон Средоземното Море. Голфската струја се пресретнува со ладните струи што почнуваат со движење од Северноледен Океан.
Летни олимписки игри 2024
Летни олимписки игри 2024 (Jeux olympiques d'été de 2024), официјално Игри на XXXIII Олимпијада (Jeux de la XXXIIIe Olympiade) - претстојниот олимписки турнир што ќе се одржи од 26 јули до 11 август 2024 година во Париз, Франција.
Откако претходно бил домаќин во 1900 и 1924 година, Париз ќе стане само вториот град што трипати бил домаќин на Летните олимписки игри, заедно со Лондон (1908, 1948 и 2012 година). Олимписките игри во 2024 година исто така ја одбележуваат стогодишнината од Олимписките игри во 1924 година. Франција ќе биде вкупно шести домаќин, сметајќи ги и летните и зимските Олимписки игри.
Освен во Париз и неговите предградија, одредени спортски натпревари ќе се одржат и на други локации. Ракометни натпревари ќе се одржат во Лил, едрење ќе се одржи во Марсеј, сурфање на островот Тахити во Француска Полинезија, додека фудбалски натпревари ќе се одржуваат низ цела Франција. На Олимпијадата во Париз, за прв пат ќе бидат одржани натпревари во брејк-денс.
Златко Лечевски
Златко Лечевски (, –, ) — македонски дипломат од кариера. Бил амбасадор на Македонија во Руската Федерација во периодот од 2006 до 2009 година.
Животопис
Лечевски е роден на 21 март 1954 година во Скопје. Дипломирал Филозофија на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, а во 1985 година ги завршил Постдипломските студии од социологија на културата. Работниот век го почнал како асистент на Факултетот за безбедност и наставник во Центарот за образование на кадри за безбедност. Работел во Министерството за надворешни работи на високи и одговорни функции, поминувајќи ги притоа сите скалила во хиерархијата на работењето на министерството. Својот ангажман во МНР го започнал во 1996 година како началник во Одделението за аналитика и информирање. Од 1997 година бил назначен за Помошник министер за анлитика и политичко планирање во МНР на Македонија, а периодот 2001-2006 бил Државен советник задолжен за аналитика и политичко планирање.
Список на државни водачи во 652 година
Ова е список на државни водачи во 52 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
École pratique des hautes études
École pratique des hautes études (EPHE) — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената PSL Research University, основан во 1868 година.
Атентат врз Петар Чаулев
Атентатот врз Петар Чаулев бил извршен на 24 декември 1924 година во Милано, Италија од страна на Димитар Стефанов. Атентатот се случил во пивницата и продавница за тутун број 14, на плоштадот Верциере, чијшто сопственик бил извесниот Фермо Гуфанти. Неколку денови пред атентатот, локалот бил посетуван од едно лице, кое изгледало многу вознемирено и постојано се обѕрнувало околу себе, веројатно од страв да не биде следено. Тој човек започнал постојано да доаѓа во пивницата некаде околу 11 часот, седел на една маса и пиејќи кафе разгледувал некакви писма и весници. Тоа бил членот на ЦК на ВМРО, Петар Чаулев. Околу 11 и 30 часот, Чаулев вообичаено си порачувал вермут за пиење, при што редовно по извесно време во локалот доаѓал еден негов пријател, кој му давал знак по што двајцата заедно излегувале. Тоа веројатно било личното обезбедување на Петар Чаулев, бидејќи тој не можел да нема никакви сознанија дека врз него се подготвувал атентат, посебно по последните пресметки што се случувале во редовите на ВМРО.
На критичниот ден Чаулев си седел на истото место во пивницата со чашката вермут пред себе, кога внатре влегло едно момче, кое застанало на неколку чекори пред него. Момчето влегло во локалот уште пред 11 часот, но бидејќи тогаш жртвата уште не била дојдена тој се напил кафе и си заминал. Во тој момент Петар Чаулев веројатно се сетил дека опасноста за убиство го демнела, бидејќи инстинктивно ја подигнал главата, но веќе било доцна. Атентаторот во раката имал голем автоматски револвер со кого истрелал пет пати во правецот на Петар Чаулев.
Погоден од револверските истрели тој паднал меѓу масите, а во тој момент присутните во пивницата се обиделе да го нападнат егзекуторот. Атентаторот успеал да се оттргне, ја приближил цевката од револверот до устата и се обидел да се самоубие, но не успеал, бидејќи при пукањето во жртвата ја потрошил целата муниција.
По првобитното изненадување од пукотниците и откако успеал да се ослободи од присутните, атентаторот се наведнал над убиениот Чаулев и на лош италијански јазик кратко објаснил дека и тој и жртвата биле од Македонија. Еден од присутните во кафеаната, фашист по убедување, се обидел да го извлече атентаторот од толпата и на тој начин да го спаси од апсење. Меѓутоа тогаш пристигнала полицијата и убиецот бил приведен.
Атентаторот бил изведен пред суд, меѓутоа по ислушување на аргументите на двете страни, Миланскиот суд донел одлука дека обвинетиот Димитар Стефанов го убил Петар Чаулев во состојба на неопходност и дека врз основа на тоа што Стефанов бил виновен само за прекршок за носење на опасно оружје, тој се ослободувал од обвинението за убиство со предумисла. Врз основа на тоа судот го казнил Димитар Стефанов со парична казна од 203 лири, која била исполнета поради одлежаниот затвор на обвинетиот Стефанов. На тој начин Димитар Стефанов бил пуштен на слобода.
Латомски манастир
'''Латомски манастир „Св. Давид Солунски“''' (Μονή Λατόμου) — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1988 г. е прогласена за светско наследство на УНЕСКО како дел од Ранохристијанските и византиски споменици во Солун. Денес црквата е параклис на манастирот „Св. Теодора“.
Историја
Главната манастирска црква е изградена на крајот од V или почетокот на VI век врз римски храм и била посветена на Свети Езекиил. Се одржила сè до освојувањето на Солун од Османлиите Во 1430 г. е претворена во џамија, а живописот е малтерисан. Овој муслимански храм го добил името Сулиџе или Кераментин-џамија. Во 1921 г. храмот одново станал црква, сега посветена на Давид Солунски.
Аеродром Будимпешта
Меѓународниот аеродром Ферихеги - Будимпешта (IATA: BUD, ICAO: LHBP) е меѓународен аеродром кој го опслужува главниот град на Унгарија, Будимпешта, исто така е и најголем аеродром во рамките на Унгарија. Најголемиот број од летовите се низ Европа, но исто така сообраќаат и летови до Азија, Блискиот Исток и Северна Америка. Во 2007 година, низ аеродромот поминаа 8,6 милиони патници. Аеродромот е сместен на околу 16 километри од центарот на Будимпешта. Аеродромот е доволно голем за да прифати и авиони од типот на Боинг 747, Антонов Ан-124 и Антонов Ан-225.