cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Physical Graffiti
Опаковка
Оригиналната опаковка содржи четири слики, по две за секој албум и по уште една слика за во среде и за надворешната опаковка. На внатрешните слики има разни предмети и луѓе, како и слики од Плент и Ричард Кол на секој прозорец. Сликата во среде содржи детаљи за албумот на бела позадина и надворешната слика има дупка на која се појавува името на албумот кога ќе ја покрие внатрешната слика.
Критики
The album was released on 24 February 1975, at a time when Led Zeppelin were undertaking their tenth concert tour of North America. Delays in the production of the album's sleeve design prevented its release prior to the commencement of the tour.
Издаден на 24 февруари 1975 за време на нивната десетта концертна турнеја во Северна Америка, албумот веднаш станува критички и комеријален успех. Поради одложувањата во врска со изгледот на опаковката не е издаден пред почетокот на турнејата. Physical Graffiti е првиот албум на групата издаден преку сопствената издавачка куќа на Лед Зепелин, Суан Сонг Рекордс отворена во мај 1974. Претходните албуми на групата се издаден преку Атлантик Рекордс.
Искачувајќи се на врвот на сите топ листи во САД и Британија, Physical Graffiti се продава во 8 милиони копии само во САД, правејќи го 16 пати платинест поради тоа што е двоен албум. Ова е исто така првиот албум што станал платинест во нарачки пред издавање, а со неговото издавање сите претходни албуми на Лед Зепелин влегуваат во топ 200 списокот на албуми.
Различните стилови на музика во двојниот диск се пречекани со пофалби од критичарите, Џим Милер од списанието Ролинг Стоун оди дотаму што го нарекува Physical Graffiti спој на албумот Beggars Banquet од Ролинг Стоунс и најдобриот албум на Битлси Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, притоа тврдејќи дека ова е најуметничкиот албум на Лед Зепелин.
Во 1998 година, читателите на списанието Кју го изгласуваат Physical Graffiti за 28иот најдобар албум на сите времиња, а во 2000 година истото списание го става на 32 место на листата од 100те најдобри Британски албуми на сите времиња и во 2001 година го прогласува за еден од 'најтешките' албуми на сите времиња. Во 2003 година Виејџ1 го прогласува за 71иот најдобар албум на сите времиња, а истата година Ролинг Стоун го става на 70то место на нивната листа од 500те Најдобри албуми на сите времиња. Physical Graffiti е исто така еден од 1001 албуми кои мора да се чујат пред да се умре од 2005 година.
Признанија и награди
(*) designates unordered lists.
Список на песни
Некои касетни изданија ја имаат песната Bron-Yr-Aur веднаш по Kashmir, а времетраењето на Kashmir и Ten Years Gone во некои ЛП и ЦД изданија е погрешно со 9:41 за Kashmir и 6:55 за Ten Years Gone.
Заслугата за Boogie with Stu е дадена на Г-ѓа Валенс, мајката на Ричи Валенс, откако членовите на Лед Зепелин чуле дека таа никогаш не добила ништо од песните на нејзиниот син.
Bay Önder
Bay Önder е опера на турски јазик од 1934 година, од Necil Kazim Akses. Тоа била едната од групите на опери, нарачана од Мустафа Кемал Ататурк (Mustafa Kemal Atatürk), како основач на Турција, и заслужна и за нејзината културa (културата на Турската Република).
Волта а Каталуња 2013
Волта а Каталуња 2013 било 93. издание на велосипедската етапна трка Волта а Каталуња. Започнала на 18 март во Калелја и завршила на 24 март во Барселона и се состоела од седум етапи. Претставувала петта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Ирецот Даниел Мартин од екипата, кој го презел водството по освојувањето на кралската етапа, четврта на трката, и го одржувал водството на трката до крајот. Како последица, Мартин, кој претходно на двапати завршувал на второто место и на четвртото место во претходните четири години, станал вториот ирски возачи кој победил на трката по Шон Кели, кој победил на трката во 1984 и 1986. Мартин го освоил генералниот пласман со 17 секунди предност пред второпласираниот Хоаким Родригес, додека возачот на Микеле Скарпони го заокружил подиумот, 17 секунди зад Родригес и 34 секунди зад Мартин; Скарпони ја започнал последната етапа на петтото место, но се поместил по успешниот напад на последните кругови на ридот Монжуик во Барселона.
Другите пласмани на трката биле предводени од членови на бегството во воведната етапа; возачот на Кристијано Салерно бил победник на црвената маичка во планинскиот пласман, додека Кристијан Мајер  бил победник на белата маичка за спринтерскиот пласман, како и жолтата маичка за специјалниот спринтерски пласман во чест на 100. издание на Тур де Франс, кое ќе се одржи подоцна во годината. биле победници на екипниот пласман, откако Том Даниелсон исто така се пласирал во првите десет.
Екипи
Бидејќи Волта а Каталуња е настан од Светската турнеја на UCI, сите UCI World Tour екипи се повикани автоматски и се обврзани да испратат свој состав. Првично, осумнаесет UCI World Tour екипи биле поканети на трката, како и четири други екипи со специјална покана и со тоа била создадена главната група од 22 екипи. Подоцна, го повратила својот UCI World Tour статус по жалбата до Арбитражниот суд за спорт.
Екипите кои настапувале на трката се:
Горчлива цреша
Горчлива цреша (Acı Kiraz) — турски филм снимен во 2020 година во режија на Серкар Акар. Филмот е снимен во Македонија (Скопје и Битола). Во филмот учествуваат глумци од Турција и од Македонија.
Извршен совет на Собранието на Македонија од 1965
Извршниот совет на Народното Собрание на СР Македонија од 1965 е формиран на 11 мај 1965 година. Ја врши својата функција до 12 мај 1967 година, кога е избран нов состав на Извршниот совет.
Состав на Извршниот совет
Составот на Извршниот совет е следниот:
Волшебната флејта
Волшебната флејта (германски: ), е опера во два чина од Волфганг Амадеус Моцарт, со германско либрето од Емануел Шиканедер. Делото е во форма на зингшпил - популарна форма (жанр) во тоа време кој содржи пеење и говорен дијалог. Делото е премиерно прикажано на 30 септември 1791 г. во Фрајхаус Театарот на Виден во Виена, само два месеци пред прераната смрт на композиторот. Сè уште е често поставувана на оперскиот репертоар. Поради нејзината популарност направени се две продолженија, Лавиринт (или Борбата со Елементите) од Петер Винтер и фрагментарното либрето од Јохан Волфганг фон Гете насловено како Волшебната флејта втор дел.
Алегориското сиже е под влијание интересот на Моцарт за масонството и се однесува на примањето на принцот Тамино во ова друштво. Ноќната Кралица го повикува на помош да ја спаси нејзината ќерка Памина од првосвештеникот Сарастро, Тамино почнува да се восхитува на високите идеали на свештеникот, па тој заедно со Памина се придружуваат на заедницата, а кралицата и нејзините сојузници се поразени.
Премиера
Операта е премиерно изведена во Виена на 30 септември 1791 г. во Фрајхаус Театарот на Виден. Моцарт диригирал со оркестарот, а Шиканедер го играл Папагено, додека улогата на ноќната кралица е отпеана од балдазата на Моцарт Џозефа Хофер.
Операта ја имала својата 100-та изведба во ноември 1792 година, но Моцарт непосведочил на овој голем успех, затоа што почина на 5 декември 1791 година.
NGC 6435
NGC 6435 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6435 се споменува и како UGC 10947, MCG 10-25-80, CGCG 300-58.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 40 м 11,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 38' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 6435 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60667. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4203. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1148.
Чоколадни Ридови
Чоколадни Ридови — ридови на островот Бохол на Филипините што изгледаат како да се вештачки направени, како да не се дело на природата, туку резултат на некој неверојатен човечки потфат. Стотина конусовидни и куполести планини стојат една зад друга, како стогови сено на полињата. Ридовите се покриени со груба трева, а во суштина периодот од февруари до мај, стануваат толку изгорени од сонцето што доиваат боја на чоколадо, според која и го добиле своето име. Потоа доаѓаат изобилните тропски дождови што ја обновуваат тревата и на целата област му даваат блескава зелена боја.
Островот Бохол значаен во историјата на Филипините
Бохол е еден од островите од архипелагот Висаја што се наоѓаат во центарот на Филипините. Овој остров, голем колку Мајорка, зазема посебно место во историјата на Филипини, бидејќи таму во 1565 година е склучен првиот официјален договор меѓу жителите на островот и кралството на Шпанија. Тамошниот поглавар Дату Сикатуна склучил договор за пријателство со Мигел Лопез де Легаспи, претставник на Филип II од Шпанија, во чија чест земјата го добила името Филипини. Тие двајца го запечатиле договорот, така што се напиле вино измешано со крв, која од нивните исечени дланки капеле во чашата. Оттогаш, овој договор е познат како „договор во крв“.
Народно предание
Не може со сигурност да се каже кога се создале овие варовнички ридови, но можно е тие да се последица на влијанието на дождовите во текот на милион години. Чоколадните Ридови се необични, бидејќи тука нема водни подземни системи, какви што обично постојат во другите варовнички области. Народното предание на жителите на Бохол, дава поинакво објаснување за создавањето на Чоколадните Ридови. Според една легенда, ридовите се резултат на битка меѓу два лути џина, кои со денови фрлале камења еден на друг, но без никаков резултат. Изморени од борбата тие се смириле и заминале од островот како најдобри пријатели оставајќи ги камењата таму каде што паднале. Втората, трагична приказна раскажува дека џинот Арго бил силно вљубен во смртничката Алоја, па решил да ја грабне. Но таа го одбила потоа се разболела и умрела, а Чоколадните Ридови се солзите на џинот кој бил скршен од тага.
Наводи
Chocolate Hills
Доживувањата на добриот војник Швејк
Содржина
Романот се состои од четири дела при што четвртиот дел останал недовршен:
Во предговорот на книгата, Хашек им изразува почит на „непознатите, скромни јунаци кои не стекнале слава ниту влегле во историјата, како Наполеон“, но „анализата на нивните карактери би ја замрачила и славата на Александар Македонски.“ Тој вели дека таков јунак е Швејк, кој „оди скромно по својот пат, никому не му здодева, а и нему не му здодеваат“. Но, токму тој Швејк е оној јунак кој бил на усните на сите граѓани на Чешка и чија слава нема да потемне. На крајот од предговорот, Хашек пишува: „Тој не го запалил храмот на богињата во Ефес, како оној глупак Херостат, за да влезе во весниците и во школските читанки. И тоа е доволно.“
Прва книга: Во позадината
Јозеф Швејк дознава дека е убиен престолонаследникот Фердинанд и оди во блиската кафеана. Таму наседнува на провокациите на полицискиот агент Бретшнајадер кој го апси поради велепредавство. Потоа, Швејк е упатен на лекарски преглед, прогласен за идиот и испратен на натамошно набљудување во лудница, но таму го ослободуваат како потполно здрав. Некое време, него го следи агентот Бретшнајдер, но Швејк вешто ги избегнува сите провокации. Сепак, кога почнува војната, тој е мобилизиран и веднаш е затворен заради симулирање, но набргу станува помошник на воениот свештеник. Нему Швејк му служи верно сè додека свештеникот не го продаде за 100 круни поради коцкарски долг. Така, Швејк му станува помошник на офицерот Лукаш кој, исто така, е воодушевен од неверојатната наивност на Швејк. Меѓутоа, нивниот заеднички живот завршува кога Швејк му набавува куче на својот офицер, но тоа му припаѓа на еден полковник. Кога полковникот го здогледува офицерот Лукаш со украденото куче, го прекомандува во друга воена единица која треба да замине на фронтот.
Втора книга: На фронтот
Офицерот Лукаш и Швејк патуваат со воз до Чешке Буѓејовице, каде треба да се јават на служба во полкот. Меѓутоа, Швејк го запира возот, а потоа останува на железничката станица и мора да го продолжи патот пеш. Неколку дена, тој скита по околните места, но не може да го пронајде патот до целното место. Најпосле, тој е уапсен и осомничен дека е руски шпион, но потоа е спроведен до неговиот полк. Таму, веднаш е затворен и повторно му е доделен на натпоручникот Лукаш како негов служител. Набргу, нивниот полк е прераспореден во околината на Виена и таму Швејк предизвикува голем скандал (тепачка го локалното унгарско население). Поради тоа, Швејк е повторно затворен, а потоа, тој и натпоручникот Лукаш добиваат прекоманда во друга воена единица, која треба да замине на фронтот. Притоа, офицерот Лукаш добива нов служител, но Швејк е унапреден во ордонанс на неговата чета. Притоа, тој ја извршува несмасно и оваа функција, постојано нервирајќи го натпоручникот Лукаш. Истовремено, пред поаѓањето на фронтот, во полкот владее општ хаос во кој војниците се целосно деморализирани, а офицерите се потполно неспособни.
Трета книга: Славниот пораз
Полкот во кој служи Швејк патува со воз до Будимпешта. Патем, Швејк им раскажува разни случки на војниците; служителот на офицерот Лукаш постојано ја јаде храната наменета за неговиот претпоставен; кадетот Биглер сонува да се истакне во борбата и да биде унапреден, но кога се опијанува, командантот на баталјонот, за да се ослободи од него, го испраќа во воената болница како болен од колера (иако Биглер е потполно здрав); во меѓувреме, натпоручникот Лукаш открива дека Швејк повторно предизвикал збрка со тоа што на офицерите им доставил погрешна книга која треба да служи за шифрирање на воените пораки. Кога возот пристигнува во Будимпешта, војската дознава дека Италија ѝ објавила војна на Австроунгарија. Потоа започнува долго патување со воз до Галиција. Патем, Швејк има постојани проблеми со поручникот Дуб, кој упорно се обидува да го казни Швејк. За време на патувањето, Швејк повторно се среќава со едногодишниот доброволец Марек со кого своевремено бил во притвор. Марек е именуван за баталјонски летописец и тој почнува да ги измислува непостоечките херојски подвизи на војниците. Кога конечно пристигнуваат на фронтот, Швејк има можност насекаде да ги види последиците од војната: разурнати домови и гробови. Таму, тој е дел од извидницата што треба да им обезбеди сместување на војниците по селата. Еднаш, за време на една таква задача, тој се упатува по погрешен пат и наидува на избеган руски заробеник. Љубопитниот Швејк ја облекува неговата униформа и потоа го заробува австриската војска.
За романот
Романот „Доживувањата на добриот војник Швејк“ бил напишан во периодот од 1920 до 1923 година, но останал недовршен поради смртта на авторот. Притоа, од замислените 12 дела, Хашек стигнал да напише само четири: „Во позадината“, „На фронтот“, „Славниот пораз“ и „Продолжение на славното војување“. Во Чехословачка, романот доживеал неколку изданија и станал најчитаната книга, а потоа бил преведен и на повеќе други јазици.
Како секој голем сатиричар, така и Хашек не го измислил војникот Швејк, туку него го доживеал. Поради тоа, делото ја отсликува трагиката на тогашното време, а низ непресушниот хумор и низ острата сатира се возвишува дело од трајна вредност, дело кое осветлува една епоха, еден систем и една етика. Во својата комична епопеја, Хашек го опишува судирот на малиот човек со австроунгарската монархија која е во процес на распаѓање. Во романот, Хашек остро ги критикува католичката црква и монархијата чија пропаст за него претставува само прва цел. Со својот здрав разум, Швејк е непријател на застарениот мистицизам, на метафизиката и на култот на идолите. Според В. Каплицки, Хашек „се бори против чешкото малограѓанство, против неговата глупост, ограниченост, незнаење, идиотизам, тапост, алчност...“ Но, Хашек никогаш не запаѓа во очај, туку во целиот роман провејува оптимизмот и љубовта кон животот. „Доживувањата на добриот војник Швејк“ останува книга со голем хумор, книга што придонесува за зголемување на среќата на човештвото со самото тоа што постои и што можеме да ја читаме.
Значење и влијание
Врз основа на романот, во 1956 година бил снимен филмот „Добриот војник Швејк“ во режија на Карел Стекли.
Мисија на набљудувачи во Таџикистан на Обединетите нации
Развој на вклученост на Обединетите нации
Таџикистан бил во состојба на политички превирања со месеци откако Таџикистанската Советска социјалистичка република прогласила независност од Советскиот Сојуз во септември 1991 година. Обединетата таџикистанска опозиција, алијанса на демократски, либерални и исламски сили, биле во можност да ја преземат власта во средината на 1992 година за кратко време, по што владините сили на Емомали Шарипани Рамона успеале воено да ја повратат контролата. Според Обединетите нации, „до средината на 1993 година, во земја со помалку од 6 милиони жители, беа убиени околу 50,000 луѓе, претежно цивили, околу 600,000 беа раселени внатрешно, а дополнителни 60,000 ја преминаа границата со северен Авганистан". Иако повеќето организирани борбени дејствија завршиле до крајот на 1993 година, бунтовниците на UTO продолжиле да се борат против таџикистанските владини сили и нивните сојузници на Руската Федерација долж границата со Таџикистан и Авганистан. Првите мировни сили, Колективните мировни сили на Заедницата на независни држави во Таџикистан, биле организирани кон крајот на 1993 година, со придонес на силите на Казахстан, Киргистан, Руската Федерација, Таџикистан и Узбекистан.
Во 1992 и 1993 година имало голем број регионални обиди за мир, од кои ниту еден не била особено успешен. По директниот апел од претседателот на Узбекистан, Ислам Каримов, генералниот секретар на Обединетите нации Бутрос Бутрос-Гали испратил мисии во областа за откривање факти и набљудување на хуманитарната состојба. Последователно, Бутрос-Гали овластил Специјален пратеник за Таџикистан да барак итен прекин на огнот и преговори меѓу двете страни и соседните нации. Во септември 1994 година, по разговорите во Москва и Техеран, бил Техеранскиот договор (или Договорот за привремен прекин на огнот и престанок на други непријателски акти на границата со Таџикистан-Авганистан и во рамките на земјата за време на разговорите), со одредбата дека примирјето ќе било донесено веднаш штом ќе биле распоредени мировни набљудувачи на ООН. Стапил на сила на 20 октомври 1994 година, откако пристигнале првите 15 набљудувачи. Советот за безбедност на Обединетите нации тогаш започнал да размислува за распоредување на мировна мисија во областа за да се испитало и известило за кршењето на примирјето. Резолуцијата 968 (1994) од 16 декември 1994 година формално ја основала мисијата на набљудувачи на Обединетите нации во Таџикистан. Со соработка на руските гранични сили и Здружените колективни мировни сили на CIS, мисијата одржувала ниско ниво на персонал, со почетна моќност од 55, вклучително и 22 воени лица.
Персонал
Персоналот на UNMOT се состоел од воени набљудувачи од меѓународен и локален цивилен персонал, како и двајца цивилни полицајци по јули 1998 година. Воените набљудувачи доаѓале од 15 странски земји, Австрија, Бангладеш, Бугарија, Чешка, Данска, Гана, Унгарија, Индонезија, Јордан, Непал, Нигерија, Полска, Швајцарија, Украина и Уругвај. Иако започнал со првично распоредување на само 40 воени набљудувачи (со исклучок на цивилниот персонал и полицијата), бројот бил зголемен на највисока сила од 81 по примирјето и достигнало најниска јачина од 17 во времето на повлекувањето на UNMOT.
Смртни случаи
Мисијата претрпела 7 жртви, 3 воени и 4 цивили. Најзабележаниот инцидент бил на 20 јули 1998 година, кога четворица членови на UNMOT, мајор Ришард Цевчик од Полска; Мајор Адолфо Шарпеге од Уругвај ; Јутака Акино од Јапонија; и Јураџон Махрамов од Таџикистан, биле убиени во близина на градот Гарм, во централниот дел на Таџикистан. Истиот ден целиот систем на ООН, како и многу меѓународни невладини организации, ја прекинале работата и го повлекле персоналот од Таџикистан.
Мисија за набљудување во Уганда-Руанда на Обединетите нации
Мисијата за набљудување во Уганда-Руанда на Обединетите нации (UNOMUR) била мировна мисија основана од Советот за безбедност на Обединетите нации со Резолуцијата 846 и траела од јуни 1993 до септември 1994 година. Мисија се состоела од „следење на границата помеѓу Уганда и Руанда и да потврди дека не се обезбедува воена помош преку неа“. Со седиште во Кабале, Уганда мандатот покривал граница од 310 километри. Земјите кои придонеле за УНОМУР се Бангладеш, Боцвана, Бразил, Унгарија, Холандија, Сенегал, Словачка и Зимбабве.
Мандат
Главниот воен набљудувач на мисијата од јуни до октомври 1993 година бил бригадир генералот Ромео Далер од Канада, кој подоцна станал славен како командантот на силите на Придружната мисија во Руанда на Обединетите нации за време на геноцидот во Руанда. Далер пристигнал во Уганда на почетокот на октомври 1993 година, каде офицерот за врска од Армијата на националниот отпор (АНО) го известил дека мора да биде информиран за сите патроли на УНОМУР најмалку дванаесет часа однапред и дека сите патроли ќе имаат придружба на АНО. Кога Далер протестирал дека целата поента на Мисијата е да се открие сомнителна активност со „елемент на изненадување“, службеникот на АНО сепак инсистирал на тоа. Исто така, и покрај фактот дека Уганда се согласила дека областа на верификација ќе се движи 100 км навнатре во границата со Уганда, кој го вклучувал и транспортниот центар на Мбарара, АНО инсистирале на 20 км ограничување, ставајќи ја Мбарара вон границите.
Далер забележал:"Границата беше сито, преполна со мали планински патеки што беа таму со милениуми. Со оглед на мојата мала сила од осумдесет и еден набудувач и фактот дека немавме хеликоптери со можност за ноќно гледање, задачата да се задржи границата под надзор беше во најдобар случај симболична."Далер наскоро бил назначен за шеф на новата мисија во Руанда и ја напуштил Уганда на 21 октомври. Неговата замена за главен воен набљудувач бил поранешниот команден полковник Бен Мативаза од Зимбабве, а подоцна полковникот Асрарул Хаке од Бангладеш.
UNOMUR подоцна ќе биде ставена под команда на UNAMIR. По геноцидот и избувнувањето на граѓанската војна во Руанда, мандатот на мисијата завршил на 21 септември 1994 година.
Смрчка
Смрчка ( Morchella esculenta) - јадлива габа вид на смрчак од семејство Смрчки.
Таксономија
Првпат била опишана од Линеус ( Species Plantarum, 1753, стр. 1178) како „Phallus esculentus “( (phallus pileo ovato, stipite nudo rugoso, „фалус со шапка од јајце, гола и збрчкана нога“). Името Morchella esculenta е дадено од Пирсон (Persoon, Synopsis methodica fungorum, 1794 /1801 година, p. 618).
Руски синоними:
Македонски синоними
Опис
Шапката на печурката, како по правило, има јајцевидна или заоблена форма, поретко сферична; тапо-зашилена; по должината на работ расте цврсто до ногата. Висината на шапката е 3-7 см, пречникот е 3-6 (до 8) см. Бојата на шапката е многу променлива: од окер-жолта и сива до кафеава; станува потемна со возраста и сушењето. Бидејќи бојата на капачето е близу до бојата на паднатите лисја, печурката е тешко забележлива во нејзиното легло. Површината на шапката е многу нерамна, збрчкана, се состои од длабоки јами-клетки со различна големина, обложени со химениум. Обликот на клетките е неправилен, но поблиску е до кружни; тие се разделени со тесни (1 мм дебели), синусни набори-ребра, надолжни и попречни, обоени полесно од клетките. Клетките нејасно личат на саќе, па оттука и едно од англиските имиња за смрчакот - саќе смрчак.
Дршката е цилиндрична, малку задебелена во основата, шуплива внатре (формира единствена празнина со шапката), кревка, долга 3-7 (до 9) см и дебела 1,5-3 см. Кај младите печурки, дршката е белузлава, но потемнува со возраста, станува жолтеникава или кремаста. Кај целосно зрела печурка, стеблото е кафеаво, кревко или малку ронливо, често со надолжни жлебови на основата.
Пулпата на плодното тело е лесна (белузлава, белузлаво-кремаста или жолтеникаво-окер), восочна, многу тенка, кревка и нежна, лесно се распаѓа. Вкусот на пулпата е пријатен; нема изразен мирис.
Живеалишта и распространетост
Смрчката е распространета низ умерената зона на Северната полутопка - во Евроазија до Јапонија и Северна Америка, како и во Австралија и Тасманија. Се јавува поединечно, ретко во групи; доста ретка, иако е најчеста меѓу печурките од видот смрчки. Расте на добро осветлени места на плодна почва, богата со вар - од низини и речни корита до планински падини: во светло листопадни шуми ( бреза, врба, топола, алдер, даб, јасен и брест ), како и во мешани и четинари шуми, во паркови и напуштени овоштарници со јаболка; честа појава на тревни, заштитени места (на тревници и рабови на шуми, под грмушки, во сеча, во близина на паднати дрвја, покрај ровови и покрај бреговите на потоците) Може да расте и во песочни области, во близина на депонии и на стари изгорени места. На југот на Русија, го има во зеленчуковите градини, предните градини и тревниците.
Во Западна Европа, печурката се наоѓа од средината на април до крајот на мај, во особено топлите години - од март. Во Русија, печурката обично се појавува не порано од почетокот на мај, но може да се појави и во средината на јуни, повремено, во долга топла есен, дури и во почетокот на октомври.
Слични видови
Смрчката не може да се измеша со која било отровна печурка. Од сродните видови, шапката е конусна, а горниот дел е висок, се разликува по заоблената форма на капачето, обликот, големината и распоредот на клетките. Смрчката е многу слична на него ( Morchella rotunda ), кој, сепак, честопати се смета за една од формите на смрчката.
Во исхраната
Смрчката е од трета категорија. Погодна за храна по вриење во зовриена солена вода 10-15 минути (супата е исцедена), или по сушењето без вриење.
Друго
Во 1984 г. Смрчката легално била прогласена за официјална печурка на државата Минесота.
Исусова црква (Рига)
Исусовата црква (летонски: Kristus Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Еијас 18.
Долно Лозје (Псача)
Долно Лозје — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Псача. Наоѓалиштето претставува некропола од римското време.
Сводов облик
Создава интерес преку меѓусебно дејство меѓу „памтењето, варијациите и напредокот“. Иако обликот се чини дека е статичен и го негира напредокот, паровите движења создаваат „ненасочна постапка“ со средината, а обликот „всушност создава специфични изразителни можности кои инаку би биле недостапни за делото како целина“.
Бела Барток е познат по неговата употреба на сводовиот облик, на пример, во неговиот четврти и петти гудачки квартет, Концерт за оркестар, „Музика за жици, Перкусии и Челеста“, втор пијанов концерт и, во помала мера, и во неговиот втор виолински концерт. „Адаџо за жици“ на Самуел Барбер и гудачки квартет бр. 8 на Шостакович во це-мол исто така користат сводов облик.
Најпозната структура во сводов облик е АБЦБА.
Извршен совет на Собранието на Македонија од 1967
Извршниот совет на Народното Собрание на СР Македонија од 1967 е формиран на 12 мај 1967 година. Ја врши својата функција до 24 септември 1968 година, кога е избран нов состав на Извршниот совет.
Состав на Извршниот совет
Составот на Извршниот совет е следниот:
Тумба (Трап)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Трап. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на околу 300 м западно од селото. Тумбата има кружна основа и зачувана височина од 4 м. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, жртвеници, куглички за праќа и др. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Каталонци
Каталонците се европска етничка група составена од луѓе со потекло од Каталонија, на кои каталонскиот им е мајчин јазик. Жителите на соседниот регион во јужна Франција, познат и како Северна Каталонија (Catalunya del Nord, Pays Catalan) исто така често се вклучени во оваа дефиниција.
Поголемиот дел од Каталонците живеат во шпанската автономна заедница Каталонија, која се наоѓа во североисточниот дел на Шпанија. Најмалку 100.000 говорници на каталонскиот јазик живеат во Северна Каталонија во Франција. Неодреден број каталонци емигрирале во Америка за време на шпанскиот колонијален период и во Франција во годините после Граѓанската војна во Шпанија.
Футуризам
Футуризам е правец во уметноста, радикална варијанта на експресионизмот. Настанал во Италија, во почетокот на XX век, а основач е Филипо Томазо Маринети со својот „Манифест на футуризмот“ од 1909 година.
Почетоци и идеја
Футуризмот имал многу повеќе уметничко-креативни црти во Русија, каде го претставувале двајца големи поети: Велимир Хлебников и Владимир Мајаковски. Рускиот футуризам во еден свој тек имал изразено револуционерен карактер, а со италијанскиот футуризам имал заедничко само некои формално-изразни елементи.
Футуризмот имал одек и во Украина, Полска, Унгарија, Шведска, Финска, Шпанија и во Америка.
Манифестот на Маринети
Маринети напишал еден манифест на футуризмот, во Фибера, Франција, кој се состои од неколку точки што треба да бидат закон на овој правец. Она што е најважното во манифестот на Маринети е повикот да се отфрли минатото, да се запалат музеите, библиотеките, академиите и да се почне од ново. Сè што е од пред него е безвредно, неупотребливо за едно ново динамично време. Тој манифест на Маринети се јавува како зародиш на сите оние апсолутни негации со кои се одликуваат многуте модернистички правци, што се раѓаат во занесот на фанатизмот.
Во манифестот се нагласува дека војната е „најголемата хигиена на човештвото“. Футуристите-милитаристи се значајни со тоа што навистина бараат да се ослободи поетскиот разум од стегнатите рамки со кои се одликува класичниот стих. Футуристите го негуваат т.н. „слободен стих“.
Руски футуризам
Речиси без задоцнување после италијанскиот футуризам се појавува рускиот футуризам. Родоначелници се Велимир Хлебников и Владимир Мајаковски, кои објавуваат „шамар на општествениот вкус“. И тие се залагаат за тоа да се изрази динамичноста на новото време. Песните да проговорат со шумот на големите градови и големите улици. Во еволуцијата на поетскиот збор, тие многу придонеле за внесување на нови мотиви.
Полски футуризам
Полските футуристи биле тесно поврзани со сликарите од групата на т.н. „формисти“. Тие им се спротивставиле на „сите принципи кои го кочат поетското творештво“, ги отфрлиле сите поставки на романтизмот, симболизмот и експресионизмот, се залагале за отфрлање на логиката, се стремеле кон апсурдот и ја негувале психолошката фантастика. Најзначајни претставници на полскиот футуризам се: Бруно Јасјењски, Титус Чежевски, Станислав Млодожењец, Анатол Стерн и Александер Ват).
Сир Дарја
Сир Дарја (Сирдарё; Сырдария ; سيحون; Sirdaryo) — река во Средна Азија. Во антиката се нарекувала Јаксарт (од староперсискиот назив Јахша Арта = „Голема Бисерна“). Во сите средновековни арапски текстови реката се нарекува Сајхун и претставува една од четирите реки што извираат од Рајот (другите три се Аму Дарја, Нил и Еуфрат).
Географија
Реката настанува од два извора во масивот Тјеншан (Тенгирто) во Киргистан и источен Узбекистан — реките Нарин and и Кара Дарја. Тече во должина од 2.212 км во западен и северозападен Узбекистан и јужен Казахстан, па завршува во Аралското Езеро. Сливното подрачје зафаќа површина од 800.000 км2, но удел во снабдувањето на реката имаат највеќе 200.000 км2. Сир Дарја има мошне скромен истек од 37 км2 годишно, што е само половина од оној на Аму Дарја.
Историја
Реката Сир Дарја ја бележела северната граница на Македонската империја. По Битката кај Јаксарт (329 п.н.е.), Александар III Македонски го проширил и преименувал тогашен Кирополис, претворајќи го во градот Крајна Алекандрија (Александрија Есхата).
За времето на Кокандскиот ханат во XVIII век е изградена голема каналска мрежа низ пределите кајшто тече реката. Во советскиот период се направени многу крупни потфати во системот за наводнување, на памучните полиња, што подоцна предизвикало големи еколошки оштетувања. По овие прекопи, реката секнува долго пред да стаса до Аралското Езеро, и затоа истото е сведено на мал остаток од некогашното езеро. Во памукопроизводните краишта денес живеат милиони жители, што претставува значајна потешкотија во обидите да се поврати полноводноста на езерото.
Приморска Сена
Приморска Сена (Seine-Maritime) — департман во Франција во регионот Нормандија во северна Франција. Се наоѓа на северниот брег на Франција, на устието на реката Сена и ги вклучува градовите Руан и Авр. До 1955 година департманот се викал Долна Сена. Во 2019 година департманот имал население од 1.255.633 жители.
Географија
Департманот може да се подели на три главни подрачја:
Администрација
Департментот бил создаден во 1790 година како Долна Сена, еден од петте департмани што ја замениле поранешната покраина Нормандија. Во 1800 година биле создадени пет арондисмани во рамките на департманот, имено Руан, Авр, Дјеп, Нојфшател и Ивето, иако последните два биле расформирани во 1926 година. На 18 јануари 1955 година, името на департманот било променето во Приморска Сена, со цел да се обезбеди име со попозитивен звук и да се усогласат со промените направени во голем број други француски департмани.
Главни градови
Најнаселена општина е Авр ; префектурата Руан е втора најнаселена. Од 2019 година, има 7 општини со повеќе од 20.000 жители:
Политика
Претседател на Совет на департманоте е Бертран Беланже, избран во 2019 година.
Транспорт
Во 1843 година железницата од Париз стигнала до регионот. Департманот е поврзан со соседниот оддел Ер преку Танкарвилскиот и Нормандскиот мост на Сена.
Култура
Дејството на Мадам Бовари од Густав Флобер е сместена во Приморска Сена.
Романот „Плоштад“ (La Place) од Ани Ерно во голема мера се одвива во Приморска Сена и ги опишува настаните и промените што се случуваат во однос на француското општество во 20 век, особено во однос на руралното население.
Првата приказна од долготрајната серија Валеријан и Лорелин е сместена во Приморска Сена, со ликот Лорелин кој потекнува од областа.
Волк
Волкот (Canis lupus) е најголемиот претставник од семејството кучиња, кој живее во дивина, а предок е на домашниот пес. Иако понекогаш во дивината може да се сретне само еден осамен волк, нормалниот социјален живот на волците се одвива во глутница. Глутницата кај волците по правило се состои од родителски пар и нивните потомци, значи станува збор за семејство. Волците (за разлика од домашните кучиња) полово созреваат дури во втората година од својот живот и за тоа време остануваат со своите родители.
Исхрана
Основната храна на волците ја сочинуваат големите тревопасни животни, при тоа го ловат оној вид кој е најчест на подрачјето на кое живее. Во северните делови на подрачјето на кое се распространети претежно ловат во глутници ирваси, срни или некој вид на елен. Во нивниот улов во источна Европа спаѓаат и дивите свињи. Редовно ловат и помали глодачи како и зајци, куни и кртови. Во случај на недостаток на дивеч, волците јадат и мрши како и отпадоци.
Распространетост
Волкот е распространет во Северна Америка, Гренланд, Европа и Азија.
Волкот како тема во уметноста и во популарната култура
Волкот се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура.
Симоне Консони
Симоне Консони (Simone Consonni; р. ) — италијански професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав на екипата за Вуелта а Еспања 2018. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
Expo Tel Aviv
Тел Авив Конвенција центар (порано: Израелскиот трговски саем и конгресен центар) се наоѓа на булеварот Рокач во северниот дел на Тел Авив, Израел, во непосредна близина на Универзитетот Тел Авив. Основан е во 1932 година и истиот е домаќин на 2 милиони посетители и меѓу 45 до 60 големи настани, годишно. Тој има 10 различни сали и изложбените сали и голем отворен простор.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи 100 метри
100 метри за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржаа на стадионот Тегу на 27 и 28 август.
NGC 28
NGC 28 — елиптична галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи 100 метри
Рекорди
Пред натпреварувањето, рекордите беа следниве:
Прелиминарна рунда
Квалификации: Првите три од секоја група (Q) и следниот најбрз продолжуваат (q) во прелиминациите.
NGC 28
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 28 се споменува и како AM 0007-571.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи 100 метри
Прелиминации
Квалификации: Првите три од секоја група (Q) и следните 3 најбрзи (q) продолжуваат во полуфиналето.
Полуфинале
Квалификации: Првите 2 од секоја група (Q) и следните 2 најбрзи (q) продолжуваат во финалето.
NGC 28
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 28 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 28 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 28 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 730. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 416; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8467.
Кумеров
Кумеров може да се однесува на следниве места во Мекленбург-Западна Померанија, Германија:
Лутеранска црква (Рига)
Лутеранската црква (летонски: Lutera Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица 3/5 Торнакална.
Селиште (Псача)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Псача. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од римското време.
871 Амнерида
871 Амнерида — астероид во орбита околу Сонцето. По него е именувано Амнеридското семејство, подгрупа на Флориното семејство во Главниот астероиден појас.
Астероидот е наречен по лик од операта Аида, од Џузепе Верди.
Јукатански јазик
Јукатански јазик ("Maaya T'aan") — мајански јазик кој се зборува на полуостровот Јукатан во Мексико, северно Белиз и во делови во Гватемала. Луѓето на кои јазикот е мајчин јазик го нарекуваат само мајански јазик, додека придавката „јукатански“ е додадена за да се разликува од фамилијата мајански јазици.
Ватерполо на Летните олимписки игри 2008 (мажи)
Ватерполото на Летните олимписки игри 2008 — официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Пекинг, Кина. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Унгарија, второто САД и третото србија.
Insomnia
Insomnia е песна од Мегадет, објавена како втор сингл од студискиот албум Risk. На ре-изданието од албумот направено во 2004 г. била поставена и ремиксуваната верзија од песнава, под продукција на Џеф Болдинг, која била со исто времетраење. Синглот се искачил на 26-тото место на американската топ список на рок нумери.
Видео спотот бил во режија на Лен Визман, а бил снимен во 1999 г. На филмскиот запис не се појавува никој од членовите на бендот, туку се прикажува една мачка како лови стаорец, слично како и омотот на синглот, додека во позадина оди песната.
Бишкек
Бишкек (руски и киргиски: Бишкек) е главен град и најголем град во Киргистан. Исто така Бишкек е административен центар на Чујска област која што го обиколува градот, иако градот е не е дел од областа туку посебна единица. Основан е во 1878 година како руска мнаселба со име Пишпек. Помеѓу 1929 и 1991 година градот е познат како Фрунзе по името на болшевичкиот водач Михаил Фрунзе. Бишкек со координати 42.87472°N, 74.61222°Wе сместен на 800 m од северниот планински венец Ала-то како продолжеток на планинскиот венец Тјеншан и се издига 4,800 m и дава спектакуларен пејзаж на градот. Бишкек е град со широки булевари и многу јавни згради со бројни елементи на сталинистичка архитектура.
Збратимени градови
Збратимени градови со Бишкек се:
NGC 30
NGC 30 — двојна ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 30 е од видот *2.
Други поделби
Проучување на NGC 30 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1185. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 205.
Колморден
Колморден се долги и широки густо шумски карпи што ги одделуваат двете шведски покраини, Седерманланд и Естерјетланд, двете главни земјоделски области во Скандинавија.
Историја
Во раниот средновековен период, карпите се сметале за главна пречка во копненото патување меѓу регионите, и затоа почесто се користело Балтичкото Море наместо копнениот пат. Заедно со густите шуми на Тиведен и Тилског на западот, Колморден формирал голема пречка за патување меѓу Швеѓаните во Свеланд на север и Гетите во Јеталанд.
Географија
Шумата е поделена помеѓу општина Норшепинг и општина Никопинг од двете страни на регионалната граница. Денес низ шумата поминува железницата Норшепинг – Никопинг, железницата Норшепинг – Катринехолм и автопатот Е4, сите ја поврзуваат јужна Шведска со Стокхолм и регионот Маларен. Покрај првата, има и железничка станица Колморден, во Крокек веднаш во близина на Бровикен.
Клима
Колморден има клима која е хибрид помеѓу океанска и умереноконтинентална со одредени разлики помеѓу пониските, крајбрежни делови и повисоките шумски ридови. Повисоките карпи на Колморден создаваат ефект на дождовна сенка на регионите источно од нив. Како резултат на тоа, климата веднаш на крајбрежјето на Окселосунд и Никопинг е посува од брегот до ридовите на Колморден.
Парк за диви животни во Колморден
Паркот за диви животни Колморден бил отворен во 1965 година, со поглед кон заливот Бровикен. Оваа зоолошка градина го вклучува единствениот делфинариум во Шведска.
Надворешни врски
58.6653°N, 16.4664°W
Трпезна црква (Киев)
Објектот бил изграден во периодот од 1893 до 1895 година, во време кога на тоа место живееле повеќе од 1000 монаси.
Црква на Крстот (Рига)
Црквата на Крстот (летонски: Krusta Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Ропажу 120.
Џезуалдо
Џезуалдо — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 28 февруари 2021 година било 3,336 жители.
Балканскоромски јазик
Балканскоромскиот јазик, или балканскоромските дијалекти, е поим со кој се опфаќаат ромските дијалекти кои се зборуваат на Балканскиот Полуостров.
Дијалекти
Балканскоромските дијалекти се составени од две поголеми групи:
Црква „Св. Никола“ - Јагол
Свети Никола — главна селска црква во кичевското село Јагол, Македонија.
Црквата се наоѓа надвор од селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена покрај селото во југозападна насока.
Историја
Храмот бил подигнат во почетокот на 1848 година, а во 1936 година бил изграден уште еден кат.
Некое време црквата претставувала соборна црква за околните села, кои во минатото сите биле македонски. Тоа биле селата Мидинци, Букојчани, Осломеј, Ново Село, Јагол Доленци, Поповјани, Лешница, Бериково, Арангел, Србица, Туин и Железна Река (околина на Гостивар).
Од натпис над главниот влез, дознаваме дека црквата била обновена во внатрешноста, како и дека добила нова фасада во 1997 година.
Иконостас
Црквата поседува иконостас, кој бил изработен во 1938 година од страна на браќата Јоаким и Томо Николоски од Лазарополе.
Камбанарија
Нова камбанарија црквата добила во 1996 година.
Царендорф
Царендорф (Zarrendorf) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 6436
NGC 6436 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6436 се споменува и како UGC 10951, MCG 10-25-82, CGCG 300-60.
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6436 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 6436 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 41 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 26' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 6436 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60695. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 53; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4199. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1102.
Црква на сите светители (Печерски реон - Киев)
Црквата на сите светители  (украински: Церква Всіх Святих) е црква која се наоѓа во Киевско-печерската лавра во Киев, Украина.
Христијанскиот храм бил изграден во периодот од 1696 до 1698 година во стил на барок.
Цар Самоил (опера)
Цар Самоил — опера на македонскиот композитор и професор Кирил Македонски, создадена помеѓу 1962 и 1966 година.