cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трој Дини
2015–2020: Годините во Премиер лигата
На 8 август 2015, Дини го направил своето деби во Премиер лигата, излегувајќи како капитен на Хорнетс во нивното отворање на сезоната 2015–2016, во ремито 2–2 со Евертон на Гудисон Парк. На 24 октомври, го постигнал својот прв гол во Премиер лигата во својата кариера, кога Вотфорд го поразил Стоук Сити со 2-0 на Британија. На 21 ноември, Дини постигнал гол од пенал против во 87-тата минута за да се изедначи; веднаш по тоа, тој постигнал автогол гол во 90-тата минута за да му помогне на Манчестер Јунајтед сепак да обезбеди победа од 2-1 над Вотфорд во драматична промена на настаните на Викариџ Роуд. Дини ја продолжил својата гол-серија на пет од шест натпревари постигнувајќи го првиот гол во победата со 2-0 против на 5 декември 2015 година. На 13 февруари 2016, Дини за првпат во својата кариера постигнал два гола на еден натпревар од Премиер лигата, во победата на гостувањето кај Кристал Палас со 2-1. Сезоната 2015-2016 ја завршил со 38 настапи и 13 гола во првенството и уште 2 гола во 5 настапи во куповите.
Сезоната 2017-2018 Дини ја започнал повреден, пропуштајќи ги првите два натпревари во сезоната: ремито 3-3 на домашен терен против Ливерпул поради повреда на препоните и победата со 2-0 на гостувањето кај во кое не влегол во игра иако бил на клупата за резервни играчи. Својот прв гол за сезоната го потигнал 14 октомври 2017, помагајќи му на Вотфорд најпрво да израмни со неговиот гол од пенал, а потоа преку Том Клеверли и да направи целосен пресврт и дојде до голема победа над Арсенал со 2-1 на Викариџ Роуд. На 24 февруари 2018, Дини го постигнал единствениот гол во натпреварот против Евертон во победата на домашен терен со 1-0, а една недела подоцна на 3 март 2018, против Вест Бромвич Албион на истиот стадион му донел донел нова победа на својот тим со истиот резултат 1-0. Сезоната 2017-2018 ја завршил со 31 настап и 6 гола во сите натпреварувања.
Во мај 2020 година, по суспензијата на Премиер лигата поради пандемијата на КОВИД-19, Дини првично одбил да се врати во не-контакт тренинг форма со неговите соиграчи. Тој рекол дека не сака да го стави во ризик своето петмесечно дете, кое има тешкотии со дишењето, велејќи дека „потребно е само едно лице да се зарази во групата и не сакам да го донесам тоа дома“. Дини на крајот се вратил на тренинзите и бил капитен на Вотфорд во нивниот прв натпревар после паузата поради пандемијата против Лестер Сити, играјќи ги сите 90 минути. На 11 јули, тој постигнал два гола од пенал во второто полувреме за да му помогне на својот тим да ја надополни негативата и да победи на домашен терен против Њукасл Јунајтед. Дини по натпреварот открил дека страдал од повреда на десното колено од рестартирањето на сезоната, но ветил дека ќе го дочека крајот на сезоната како капитен на клубот и ќе се обиде да го спаси Вотфорд од испаѓање. По оваа објава, Дини често бил заменет во втората половина од повеќето натпревари до крајот на сезоната за да го олесни обемот на работа на неговото колено. Тој повторно постигнал гол во поразот со 3–1 против Вест Хем Јунајтед на 17 јули. Во последниот натпревар на Вотфорд во сезоната против Арсенал, Дини одиграл цели 90 минути и постигнал гол од пенал во првото полувреме, но не можел да го спречи Вотфорд да загуби со 3–2, завршувајќи на 19-тото место и претрпувајќи испаѓање во Чемпионшип. По овој пораз, многу се шпекулирало дека Дини го одиграл својот последен натпревар за клубот; тој исто така прокоментирал, дека е „несигурен“ за неговата иднина во Ватфорд.
2020–2021: Последните години во Вотфорд
И покрај широко распространетите гласини за неговото претстојно заминување и интересот од Тотенхем, Вест Бромвич Албион и Фенербахче, Дини останал во Вотфорд. Иако најчесто бил резерва и повеќе немал толку централна улога во клубот, со 19 настапи и 7 голови во Чемпионшип, Дини помогнал Вотфорд веднаш да се врати во Премиер лигата.
На 30 август 2021 година, Дини го напуштил Вотфорд како слободен агент по единаесет години во клубот; вкупно за клубот забележал 419 настапи и постигнал 140 голови.
Бирмингем Сити
На 30 август 2021 година, Дини потпишал двегодишен договор со Бирмингем Сити, клубот за кој навивал уште од дете.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 19 септември 2017.
NGC 5301
NGC 5301 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5301 се споменува и како UGC 8711, MCG 8-25-41, CGCG 246-23, IRAS 13443+4621.
Откривање
Телото е откриено на 11 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5301 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5301 има привидни димензии од 4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 46 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 6' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 151°.
Други поделби
Проучување на NGC 5301 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48816. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3464. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1593.
Малин Грамер
Малин Грамер (родена на 26 април 1978 година), е шведска глумица и телевизиска водителка. Грамер глуми во филмот Трекант (1994) во кој ја има главната улога. Таа го претставила детското шоу Латјо Лајбан кое се емитува на ТВ4, и играчкото шоу Ликочансен на ТВ3. 2011-2013 Грамер ја претставила Fråga Olle, документарна серија за сексуалноста, која се емитувала на Канал5, а во 2013 година таа исто така била домаќин на Min man kan на истиот канал. Од 2013 година, таа исто така го претставува Рај Хотел на ТВ3, додека заедно со Адам Алсинг биле и ко-водител на Talang Sverige 2014 година, а исто така го презентирале шоуто Jagad av hundar.
Degelia plumbea
Degelia plumbea (исто така наречен син „филц“ лишаи) е вид на сив до сино-црн или кафеав фолиозен лишај од родот Degelia. Најчесто расте на дрвја во непречени шуми, но повремено на крајбрежни карпи. Нашироко се наоѓа во Британија и западна Ирска, како и во Америка и Канада, бидејќи расте во поморските атлантски клими.
Коџалари Махала
Коџалари Махала — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Degelia plumbea
Претходно се сметало дека Degelia cyanoloma е варијанта на D. plumbea.
Кејп Јорк
Кејп Јорк (Cape York Peninsula) е голем полуостров кој се наоѓа во северниот дел на Австралиската сојузна држава Квинсленд, помеѓу Големиот Корален Гребен во Коралното Море, Торесовиот проток и Карпентарискиот Залив. Овој оддалечен полуостров е една од последните неразвиени области во Австралија. Неговите дождовни шуми и савани, нечепнати од човековата цивилизација, се од глобално еколошко значење. Се размислува овие тропски шуми да се стават на списокот на Светско наследство.
Полуостровот Кејп Јорк зафаќа површина од околу 137.000 km², а неговата должина во правец север - југ е преку 600 km. Источниот дел на полуостровот е ридско-планински (со висина до 555 m), а западниот е низински. Таму живеат околу 18 илјади луѓе, од кои повеќето (~ 60%) се Австралиски Абориџини и Островјани од Торесовиот Проток.
На северниот крај од полуостровот се наоѓа 'ртот Јорк - најсеверната точка на австралискиот континент, така што името може буквално да се преведе како „Полуостров на 'Ртот Јорк“. Растојанието од 'ртот Јорк до брегот на островот Нова Гвинеја е околу 160 км. Полуостровот сегашното име го добил во 1770 година од британскиот морепловец Џејмс Кук, кој го именувал по војводата од Јорк.
Географија
Како полуостров, Кејп Јорк е опколен со вода од три страни. На југ нема определена граница. Но, врз основа на Законот за наследството на полуостровот Кејп Јорк од 2007 година (Cape York Peninsula Heritage Act), официјалната граница е 16° ј.ш., со што површината на полуостровот изнесува околу 137 илјади km². Кејп Јорк е широк околу 430 километри и долг 660 километри.
Геологија
Пред околу 40 милиони години, започнал процесот на отцепување на Австралиската тектонска плоча од суперконтинентот Гондвана. По судирите со Тихоокеанската плоча пред околу 5 милиони години, се формирале високите планински венци на Нова Гвинеја. За време на плеистоценот, Австралија и Нова Гвинеја биле неколкупати копнено поврзани, а за време на леденото доба, кога нивото на Светскиот Океан се намалило, полуостровот Кејп Јорк служел како копнен мост со Нова Гвинеја. Сличен таков мост имало и на другата страна, поврзувајќи ја денешна Нова Гвинеја со полуостровот Арнем, со што се формирало слатководно езеро на местото каде што денес се наоѓа Карпентарискиот Залив. Полуостровот Кејп Јорк останал поврзан со Нова Гвинеја сè до формирањето на Торесовиот Проток пред приближно 8.000 години.
Релјеф
Тропскиот предел на Кејп Јорк е еден од најстабилните во светот. Релјефот на полуостровот е силно еродиран и е претставен со речиси рамни рамнини со ниски ридови и планини во источниот дел, кои се продолжение на Големиот Разводен Венец. Тие се формирани од карпи од предкамбрискиот и палеозоитскиот период. Највисоката точка на полуостровот се наоѓа на планината Мекилрејт со висина од 823 метри. На исток и запад од планините на полуостровот се наоѓаат Карпентарискиот слив и сливот Лаура, во кои има мезозоички наоѓалишта.
Реки
Планината Мекилрејт на Кејп Јорк го дели сливот на реките на оние кои се влеваат во Карпентарискиот Залив и тие во Коралното Море. На запад од планината има многу реки кои меандрираат, како: Мичел, Холројд, Арчер, Дуси, Венлок, кои се влеваат во Карпентарискиот Залив. За време на сушната сезона, повеќето од реките пресушуваат, но за време на дождовната сезона тие се претвораат во моќни водни потоци. Реките од источните падини се пократки и имаат висок проток. Во најголем дел, тие течат низ густи дождовни шуми, песочни дини и мангри.
Речниот систем на Кејп Јорк се одликува со исклучително хидролошко единство, кое сочинува една четвртина од речните изливи во Австралија. Иако полуостровот опфаќа само 2,7% од австралиската копнена површина, реките на Кејп Јорк се излеваат многу повеќе од било која друга река во земјата јужно од Јарчевиот Повратник. Исто така, овдешните реки значително придонесуваат во надополнувањето на Големиот Артески басен.
Почва
Почвата на Кејп Јорк (најчесто латеризирана) е многу понеплодна во споредба со другите делови на Австралија. Токму поради овој факт, густината на населението во овој дел на Австралија е мала.
Клима
Климата на Кејп Јорк е тропска и под силно влијание на монсуните. Сезоната на дождови трае од ноември до април, а сушната сезона од мај до октомври. Температурата на воздухот е висока во текот на целата година. На повисока надморска височина има поладна клима. Просечната годишна температура на голема надморска височина е 18 °C, а во југозападните низини 27 °C. Ретко се забележуваат температурите над 40 °C и под 5 °C.
Просечните годишни врнежи во регионот се високи: околу 2.000 mm во подрачјето на Ајрон Рејнџ и северно од Вејп, и околу 700 mm на јужниот крај од полуостровот. Најчесто врнежите паѓаат од ноември до април (само на источните падини од Ајрон Рејнџ, просечните врнежи од јуни до септември надминуваат 5 mm). Од јануари до март, просечните месечни врнежи се околу 170 mm на југот на полуостровот и околу 500 mm на север и во Ајрон Рејнџ).
Либерланд
Либерланд, полн назив: Слободна Република Либерланд (, Free Republic of Liberland) — самопрогласена микродржава објавена на 13 април 2015 г. од страна на чешкиот политичар Вит Једличка на ничија парцела на западниот брег на реката Дунав, помеѓу Хрватска и Србија. На официјалното мрежно место на Либерланд, се вели дека државата е направена за време на државниот спор помеѓу Хрватска и Србија. По Југословенските Војни некои погранични територии, како островот Вуковар и островот Шаренград беа спорни, но оваа област (позната како Горна Сига) остана неподигната.
Реката Дунав, која е единственото крајбрежје на Либерланд, е класифициран како меѓународен воден пат. Постојат две меѓународно признани суверени држави кои се помали од Либерланд: Монако и Ватикан.
Историја
Како што е опишано од страна на Једличка, ниту Србија ниту Хрватска или која било друга држава полага право на сопственост. Границата е утврдена во согласност со хрватските и српските гранични определби,су веренитетот не се меша со било која друга држава. Једличка изјавил дека официјална нота ќе биде испратена до Хрватска и Србија, а подоцна и на сите други држави, со формално барање за меѓународно признавање.
На 13 април 2015 Вит Једличка од чешката Партија на слободни граѓани, која ги заснова своите вредности на класичната либерална идеологија, е соработник со Јаромир Мишкоски кој го изврши првото знаме на територијата на Либерланд.
Државјанство
Либерланд ќе работи на отворен граничен режим. Геслото на Либерланд гласи „Живеј и пушти нè да живееме“ (Žít a nechat žít). Целта на државата е да се создаде општество во кое праведните луѓе ќе можат да напредуваат без неефикасните државни прописи и даноци. Основачите се инспирирани од земји како Монако и Лихтенштајн. Једличка прифаќа барања за државјанство, а според официјалното мрежно место, само комунистите, неонацистите и екстремистите не се квалификуваат за државјанство.
Устав
Во времето на формирањето на Либерланд, уставот беше сè уште во фазата на планирање, иако тој е опишан како инспирирација од уставот на Швајцарија.
Стопанство
Постојат планови за официјален криптовалутен систем, иако сите други валути ќе им бидат дозволени. Политичарите ќе биде уставно забранети да ја задолжуваат државата.
Јаков
Јаков (יַעֲקֹב), познат и како Израил — третиот од библиските патријарси (праотци) во Стариот завет; најмладиот од синовите близнаци на патријархот Исак и Ревека, која се породила по дваесет години бесплоден брак. Татко на 12 сина, предци на Израилевите племиња. Почитуван во сите аврамски религии: во јудаизмот, христијанството и исламот (како Јакуб).
Јаков е познат и како Израил, што го добил според легендата, затоа што „се борел со Бога“, па дури успеал да го победи и да му ги грабне благословите. Се чини дека Јаков го обожавал Јехова, кој е посочен како богот со кој се борел (ова се случило, според Библијата, во близина на реката Јавок — веројатно култниот центар на Јехова во таа епоха).
Име
Името Јаков се толкува како дериват на зборот „акев“ (пета, трага), бидејќи Јаков излегол од утробата на мајка си, фаќајќи ја петата на неговиот постар брат, Исав (Бит. 25:26). Покрај соодветната именка, хебрејскиот збор יעקב [Yaaḱb] е машки род, трето лице, глагол за идно време и се преведува како „(тој) ќе следи“.
Животопис
Дваесет години откако Исак ја зел Ревека за жена, на Ревека ѝ се родиле два сина близнаци од Исак (синот на Авраам). Постариот син се викал Исав, а помалиот син Јаков (Бит. 25:20, 25:24–26).
Добивање на првороденото право
Приказната за Јаков е изнесена во книгата Битие (Бит. 25:27–50). Започнува со приказната за тоа како Бог ѝ открил на бремената Ревека дека ќе роди близнаци, на кои им било судено да станат предци на две нации, а луѓето што ќе потекнуваат од постариот брат ќе бидат подложни на потомците на помладиот. Личностите и занимањата на браќата разнообразувале: Јаков бил „кроток човек што живеел во шатори“, а Исав бил „вешт ловец, човек од нива“ (Бит. 25:27). Бидејќи бил миленик на мајката на Ревека, Јаков, откако заменил црвеникава храна (чорба од леќа) за Исав за првородство, лукаво го измамил таткото на Исак, кој го поткрепувал Исав, така што Авраам го благословил Јаков за првороден син и станал предок на еврејскиот народ. Целиот понатамошен живот на Јаков, принуден да плати за неговата измама, е раскажан во книгата Битие.
Бегство од Ханан до Харан
Поради измамата, Исав сакал да го убие Јаков. Да спречи братоубиство, Ревека му рекла на Јаков да побегне кај Лаван, нејзиниот брат, и да живее таму, додека му поминат гневот и лутината на Исав. Лаван живеел во градот Харан (Северна Месопотамија, Арам-Нахараим). Една приквечерина, Јаков застанал да преноќи. Зел еден камен, го ставил под главата и легнал да спие. Во сон видел мистична визија, сега позната како „Јакововата скала“. Сонот одел вака: скала стоела на земјата, а со врвот допирала до небото, а ангели Божји се качувале по неа и слегувале. На врвот Јаков Го видел Господа, Кој му рекол: "Јас сум Господ-Бог на Авраам и Бог на твојот татко Исак. Оваа земја, на која спиеш, ќе ти ја дадам тебе и на потомството твое, а потомството твое ќе биде многубројно како песокот на земјата; тоа ќе се распространи по целиот свет и преку него ќе премине благословот на сите народи на земјата. Каде и да појдеш, Јас ќе бидам со тебе, и нема да те оставам."Се пробудил Јаков исплашен и сфатил дека лично Господ му се јавил на ова место. Тогаш тој го зел каменот на кој спиел и го поставил како спомен, па го прелеал со масло. И ова место, порано познато како Луз, го нарекол Ветил, што значи „Дом Божји“.
Пристигнувајќи во Харан, Јаков се распрашувал за здравјето и благосостојбата на семејството на Лаван — братот на неговата мајка. Кога го нашол, Лаван го примил со големо гостопримство, и Јаков почнал да работи кај него. (Бит. 29:18). Тогаш Лаван го прашал:"Зарем бесплатно ќе ми служиш, бидејќи си ми роднина? Кажи ми, каква плата сакаш за работата?"А Лаван имал две ќерки (братучетки во однос на Јаков). На постарата името ѝ било Лија. Нејзе очите ѝ биле болникави и не му се допаднало тоа на Јаков. Помладата, Рахила, имала убава става и слатко лице, и Јаков ја засакал. Тој му рекол:"Ќе ти служам седум години, ако ми ја дадеш за жена Рахила, твојата помала ќерка."Лаван се согласил, но кога настапил определениот рок — всушност го измамил. Вечерта, по веселбата, Лаван ја довел во шаторот наместо Рахила — Лија, својата постара ќерка завиткана во превез. Разлутен, Јаков пошол кај Лаван и го прашал зошто го измамил. Лаван му рекол дека во нивното место не можело помладата да се омажи пред постарата. Му рекол, исто така, дека по една недела ќе му ја дал за жена и Рахила, но потоа ќе морал да му служи уште седум години. Јаков се согласил и по една недела му ја дал и Рахила. Така, Јаков се здобил со две жени, иако Рахила ја сакал повеќе од Лија (Бит. 29:13–30).
Децата на Јаков
Господ видел дека Лија не е сакана и ја наградил со синови. Рувим, Симон, Левиј и Јуда — така се викале нејзините синови. Рахила останала без деца. Тогаш, таа му ја дала на мажот својата слугинка, и таа му родила на Јаков два сина: Дан и Нефталим. Гледајќи го тоа, Лија исто така ја донела својата слугинка кај Јаков и таа му ги родила Гад и Асир. Потоа Лија родила уште три деца — Исахар, Завулон и ќерката Дина. Шест сина и една ќерка родила Лија, уште две деца нејзината слугинка, и две слугинката на Рахила. Дури потоа, Господ си споменал за Рахила, ги слушнал нејзините молитви и ѝ дал син, а таа го нарекла Јосиф. Рахила починала при породување на последното дете — Венијамин. Така, Јаков имал 13 деца од кои само една ќерка (Бит. 29:31–35, 30:24).
Враќање во Ханан, борба со Бога и средба со Исав
Сепак, познавајќи го нескротливиот карактер на Исав, Јаков и понатаму се плашел од него. Токму затоа, кога Исав му предложил на братот да одат заедно до градот каде што тој живеел, Јаков одговорил: "Со мали деца и со добитокот, јас не можам да одам толку брзо, како тебе. Оди напред, а јас ќе одам полека."Исав пошол на пат и наскоро се вратил во својот дом, а Јаков странствувал во хананската земја (Бит. 33:1–16). Тој им заповедал на сите што биле со него да ги исфрлат сите идоли што биле кај нив, па да се исчистат. Потоа отишол во Ветил, „Домот Божји“, каде што го беше видел чудниот сон и каде што добил Божјо откровение. Таму направил камена статуа и ја полеал со масло, исто како што сторил пред многу години. А кога се враќале назад, Рахила, неговата сакана жена, го родила неговиот втор син (од неа втор). Меѓутоа, патувањето било тешко и таа починала. Јаков подигнал споменик над гробот на својата жена и тажно ја оплакал. Синот го нарекле Венијамин. Кога дошол Јаков кај својот татко Исак, тој веќе имал сто и осумдесет години. Наскоро Исак починал.
Смрт
Јосиф и неговите браќа ги придружувале сите слуги на фараонот и старешините на Египет. Со нив биле и сите потомци на Израил, освен децата. Кога пристигнале кај Јордан, седум дена го оплакувале Израил поради што жителите на таа земја, Хананците, го нарекле тоа место „Плач египетски кај Јордан“. Потоа, телото на Израил го однеле во пештерата Махпела каде што бил погребан и Авраам (Бит. 48:1–50).
Надворешни врски
Jacob — Patriarch __СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Cream Gold
Cream Gold е компилационен албум на „Cream“ кој е на два компакт диска. Издаден е во 2005 за да би се прославило реобединувањето на бендот во Royal Albert Hall.
Првиот диск содржи 21 студио песни, а вториот содржи осум песни во живо. Песните се земени од четирите студиот албуми на бендот: „Fresh Cream“, „Disraeli Gears“, „Wheels of Fire“ и „Goodbye“ исто така и од „Live Cream“ и „Live Cream Volume II“ (кои беа издадени по растурањето на бендот).
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 200м грбно во машка конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 200м мажи грбно се одржаа на 30 јули 2009, а финалето на 31 јули 2009.
Калуѓерица (Мренога)
Калуѓерица — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мренога. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа на 1,8 км од селото и на околу 3 км од патот Битола-Кичево, каде Голема Река го има изместено своето корито при што е засечен брег висок 7 м. Во профилот на брегот се гледаат остатоци од ѕидана конструкција, тули и многу саѓи, што се наоѓаат на длабочина до 2,5 м под површината. Според трапезоидните тули се добива впечаток дека се работи за објект со лачна конструкција. Бидејќи на теренот се среќаваат и тули со кружен отвор за проток на воздух, би можело да се претпостави дека се работи за печка, во голем дел уништена од реката. Според кажувањето на мештаните, во наоѓалиштето бил најден кантар кој е загубен.
NGC 7725
NGC 7725 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7725 се споменува и како MCG -1-60-18, IRAS 23367-0448.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7725 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7725 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 7725 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72025. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1147.
Образец
Образец или формулар — документ со празни места за пополнување или одбирање, за низа документи со слична содржина. Овие документи имаат исти печатени делови, освен серискиот број. Предностите на обрасците се:
Дигитралните обрасци кои се пополнуваат на компјутер се згодни заради непосредното пополнување на разните делови (влезните податоци).
Пополнет образец може да биде извештај, барање или налог итн. Така, чекот е вид на образец. Постојат и обрасци за даноци кои законски мораат да се пополнат за да се утврди колку ѝ се должи на државата, или пак колку државата треба да врати.
Обрасците можат да се пополнуваат во дупликат (или трипликат) кога бараните податоци треба да се достават до повеќе одделенија во рамките на таа организација. Ова најчсто се прави со карбонска хартија (индиго).
Обрасците имаат долга историја. Историчарите на правото имаат отриено претпечатени правни обрасци од раниот XIX век кои мошне го упростувале процесот на поднесување жалби и разни други правни молби. Во некои јурисдикции како Калифорнија, жалбите мораат да се поднесат на официјални државни обрасци.
Празните обрасци не подлежат на авторски права.
1078
1078 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1078 година од новата ера, 78. од вториот милениум, 78. од XI век и деветта од 1070-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6586 и 6587 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5828 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4838 и 4839 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1831.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1078 година се протега во 3714 и 3715, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3774 и 3775 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1621. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 470 и 471 исламска година.
ОУ „Љубен Лапе“ - Аеродром
„Љубен Лапе“ — основно училиште во населбата Аеродром, општина Аеродром. Во минатото училиштето го носело името на Видое Смилевски - Бато, кое подоцна било преименувано во чест на големиот македонски историчар Љубен Лапе.
Љубен Лапе 25 години
На роденденската прослава, учениците од одделенска и предметна настава под мотото „Училишни радости пронижани со едукација, воспитување, успеси и другарување“, изведуваа најразлични музички точки, хорски и оркестарски изведби, а се читаа и рецитали и драмски литературни творби.
На прославата покрај претставниците од Општина Аеродром, присуствуваа и голем број ученици, родители и наставници.
Елза Каролин Гирц
Елза Каролин Гирц (родена на 26 мај 1958 година) — шведска авторка и телевизиска водителка. Таа претставувала емисии како Måndagsklubben кои се емитуваат на Канал 5. И, исто така, паранормалното шоу Det okända емитувано на ТВ4 и Сјуан помеѓу 2006 и 2019 година. Гирц е исто така автор и има објавено неколку книги од 1990-тите. Нејзината ќерка Симон Гирц е пронаоѓач и креатор на YouTube.
Космос-1445
Космос-1445 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Кевин де Верт
Кевин де Верт (Kevin De Weert; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој професионално возел во периодот 2002-2015 година.
Космос-1445
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 15 март 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Министерство за труд и социјална политика на Македонија
Министерството за труд и социјална политика, скратено МТСП, е едно од тековните 16 министерства во македонската Влада. Надлежностите на министерството се од кругот на работните односи, заштитата на работничките права, платите и животниот стандард, социјалната политика. Под надлежност на ова министерство е и заштита на борците од Антифашистичката војна и од сите национално ослободителни војни на Македонија, на воените инвалиди, на прогонуваните и затвораните за идеите на самобитноста на македонскиот народ и неговата државност.
Ова министерство било создадено со осамостојувањето на Република Македонија во 1991 година. Пред тоа, во Извршниот совет на Собранието на СР Македонија од 1986 година работеле Републички комитет за труд на чело со Тито Беличанец и за здравство и социјална политика на чело со Милован Шиковски. Првиот министер за труд и социјална политика во независна Македонија бил Илјас Сабриу од албанската политичка партија ПДП. На чело на министерството во моментов е дополнителната министерка Санела Шркијељ. На функцијата министер во техничката влада на Оливер Спасовски беше ставена Рашела Мизрахи, меѓутоа Собранието ја разреши по 12 денови поради прекршување на Уставот.
Бобан Стефковски
Бобан Стефковски е роден на 14 април 1984 во Скопје, градоначалник е на Општина Гази Баба од ноември 2021 година.
Биографија
Основно и средно образовани го стекнал во родниот град. Дипломирал на Институт за одбранбени и мировни студии - Скопје при Универзитетот Св. Кирил и Методиј. На истиот факултет се стекнал со дипломата на магистерските студии, со одбрана на магистерската тема: Менаџмент на човечки ресурси во безбедносните институции во РМ.
Првото работно искуство го стекнал во Министерството за труд и социјална политика, како соработник во Сектор за поддршка на министер, а од 2017, до избор за градоначалник на Општина Гази Баба работел на место државен советник во Сектор за водење на прекршочна постапка од областа на работни односи и безбедност и здравје при работата.
Во периодот од 2009 - 2013 година бил член на Советот во Општина Гази Баба.
Надворешни врски
https://daily.mk/what/10474596/kurir-intervju-so-boban-stefkovski-pretsedatel-na-vmrodpmne-ok-gazi-baba-opshtinata-dovolno
IC 1889
IC 1889 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1889 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13,8 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 20,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 57' 36".
Други поделби
Проучување на IC 1889 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Надворешни врски
IC 1889
NGC 714
NGC 714 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 714 се споменува и како UGC 1358, MCG 6-5-37, CGCG 522-47.
Аљоша Попович и Тугарин Змејот
„Аљоша Попович и Тугарин Змејот“ е долгометражен анимиран филм на студиото Мелница и прв цртан филм од циклусот „Тројца јунаци“. Врз основа на овој цртан филм, во мај 2005 година, била издадена компјутерска игра со исто име од 1C. Премиерата се одржала на 23 декември 2004 година.
NGC 714
Откривање
Телото е откриено на 2 декември 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Аљоша Попович и Тугарин Змејот
Заплет
Во античкиот руски град Ростов, семејството на свештеникот добило син, кој го добил името Аљоша, по неговиот татко - Попович. Кога пораснал, тој станал херој, кој цело време имал проблеми и дури го добил прекарот „несреќен“. Откако непријателска орда номадски воини се приближува до Ростов (алузија на Турците - особено на Печенезите и Половци), предводена од Тугарин Змејот и бара од жителите на градот да оддадат почит. Аљоша и неговиот ментор, дедо Тихон, предлагаат да го сокријат златото во една пештера под планината Бајун и да чекаат таму да влезат номадите, а потоа да се наполни излезот со огромен камен. Сепак, планот не успее: фрлениот камен се оддалечува од пештерата и го уништува целиот Ростов. Номадите заминуваат без пречки со злато, а Аљоша и Тихон го добиваат за тоа. Аљоша нема намера да го трпи ова и одлучи да оди сама во потрага по злато, но Тихон оди по него.
NGC 714
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 714 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 714 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Аљоша Попович и Тугарин Змејот
Заплет
Исто така, по стапките на Аљоша се и 16 -годишното девојче Љубава и нејзината баба, како и магарето на Љубава по име Мојсеј (именувано по еврејскиот пророк). По патот, Тихон се среќава со Цигани, кои го ограбуват и го врзаат и коњот со врзана уста. Тихон ја наоѓа Аљоша и тие ја вадат замката од коњот: животното се покажува дека знаело да зборува. Неговото име е Гај Јулиј Цезар (именуван по „најголемиот римски командант и император“, а подоцна и за пријателите - Јулиј), а самиот коњ некогаш бил „во храмот Новгород“, каде што имало библиотека. Токму таму ги сретнуваат Љубава, Мојсеј и баба и и сите заедно одат во потрага по златото. Наскоро стигнуваат до куќата на херојот Свјатогор, кој им кажува дека неодамна ја здогледал војската на Тугарин со злато, а исто така им покажал краток пат до нивната пештера и му го дава мечот на Аљоша.
Патниците одат во пештерата. Сепак, откако поминале низ подземните катакомби, тие го здогледале нивниот роден град Ростов, и се покажало дека пештерата е онаа во која Аљоша и Тихон го криеле златото. Тие разбираат дека токму тука Свјатогор ги видел своите непријатели за последен пат. Фрустрираната Аљоша го исполнува излезот од пештерата со камења пронајдени во близина, но одеднаш бабата забележува дека каменот е посочувач. Во него било запишано: кој ќе отиде лево, ќе стане богат, оној што оди десно, ќе се ожени и кој оди директно, ќе ја пронајде својата смрт. Аљоша, враќајќи го каменот на раскрсницата каде што го нашол, одлучува да оди право. Сепак, Љубава, која сака да се омажи, му е лута и заедно со нејзината баба заминува надесно, а Јулиус, кој сака да се збогати, заминува лево. Некое време подоцна, Јулиус наоѓа дрво што зборува, кое го поканува да игра, погодувајќи ги броевите. Кога Јулиус ќе изгуби, дрвото им наредува на своите чувари, флејтери, да ја одерат кожата на Јулиј и тој избегал. Во меѓувреме, Аљоша и Љубава сфаќаат дека се сакаат и повторно се обединуваат. Наскоро ги пронашол и Јулиј и заедно тргнале во потрага по Тугарин Змејот.
NGC 714
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 53 м 29,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 13' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 112°.
Други поделби
Проучување на NGC 714 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7009. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2319. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Аљоша Попович и Тугарин Змејот
Заплет
Наскоро го пронашле логорот на Тугарин Змејот а ноќе, додека сите спиеле, тие продираат таму, се прикрадуваат во југот на Тугарин и го носат златото и откриваат дека Ордата го стопила во голема златна топка. Сепак, Аљоша не можел да издржи дека тие се однесуваат како крадци. Тој не се воздржал, ја разбудил целата Орда и ги предизвикал на фер борба. Тој успеал да ја победи целата непријателска војска, иако со големи тешкотии, но Тугарин Змејот ја киднапирал Љубава и барал од Аљоша да го врати златото и да го донесе на стариот даб во замена за животот на Љубава. Аљоша, наредил Тихон и бабата да му го вратат златото на Ростов, тој оди кај Јулија да ја спаси Љубава. Но, бабата и Тихон решаваат да го остават златото на чување на принцот во Киев, и тие самите одат да му помогнат.
Во меѓувреме, Аљоша и Јулиус го наоѓаат Змејот Тугарин. Додека Тугарин и дрвобранителите кои се приближувале се расправале кому треба да му припаѓа Јулиус, Аљоша ја спасува Љубава, а потоа се бори со Тугарин и тестерите. Секој бил за себе, само леталките биле заедно. Сепак, тие биле поразени, а Тугарин го победувал Аљоша, но Тихон, Бабата и Мојсеј го спасиле. Од количката прават еден вид катапулт, а ударот во главата го оневозможува Тугарин и го фрла кон стариот даб. Потоа сите заедно се враќаат во Киев, каде што Аљоша го остава Тугарин како подарок на принцот, по што, земајќи го своето злато, се враќа во Ростов со пријателите. Кога топката паѓа од планината, таа повторно лета во работите од кои е направена, вклучително и забот на бабата извончето. Жителите на Ростов одлучуваат дека сè им е вратено со божествена промисла, а Аљоша е пречекан со зборовите „Несреќникот се врати! " Во последната сцена од филмот, Мојсеј станува хроничар и има златни потковици и заби.
Видео издание
Во 2005 година, цртаниот филм бил објавен на VHS и DVD од концернот Сојуз со звучниот систем Долби Дигитал 2.1 и PAL- сликата на видео лентата, и на ДВД со титл и главното мени со сцени од цртаниот филм (било и на VHS). По 2007 година било издадено (колекционерско издание) на ДВД од концернот Мега-Видео. Во јануари 2011 година, тој бил лиценциран на ДВД од „Тајната на звукот“.
Емитување
Телевизиската премиера на цртаниот филм се одржала на 8 јануари 2006 година на каналот НТВ. Пред новогодишните празници во 2008 година, имало периодични повторувања на истиот канал. Од 2008 година до денес, на празници, цртаниот филм се емитува од ТВ. Понекогаш емисиите биле прикажувани на STS и други ТВ-канали.
Компјутерска игра
Една година по објавувањето на цртаниот филм, била објавена истоимената компјутерска игра.
ОУ „Луиѓ Гуракуќи“ - Желино
Луиг Гуракуци  — основно училиште во Желино, Општина Желино. .
Надворешни врски
Портал на основни и средни училишта Министерство за образование и наука
Живко Гоциќ
Живко Гоциќ (22 август 1982) е поранешен српски ватерполист. Тој бил член на српските тимови кои освоиле бронзени медали на Олимписките игри во 2008 и 2012 година и златен медал во 2016 година. Тој ја имал и светската титула во 2009 и 2015 година и европската титула во 2003, 2006, 2012, 2014 и 2016 година. Во декември 2013 година станал капитен на државната репрезентација.
Солнок Доша-КОЗГЕП
На 27 септември 2011 година, Гоциќ постигнал гол во првото коло на Водафон ОБ-1, во победата од 9–7 на гости против Сзентеси ВК. Гоциќ го постигнал својот втор гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во третата рунда лесна победа од 12–5 на гости против Орвосегетем СЦ. Гоциќ го постигнал својот трет гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во четвртото коло со 10–9 победа на гости против БВСЦ-Зугло. Гоциќ го постигнал својот четврти гол во поразот на домашен терен од петтото коло на Водафон ОБ-1 со 10–9 од ЗФ-Егер. Гоциќ го постигнал својот петти гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во шестата рунда лесна победа од 16–7 на гости против ФТЦ Фишер Клима. Гоциќ го постигнал својот шести гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во осмата рунда 13–6 победа на гости против Групама Хонвед. Гоциќ го постигнал својот седми гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во поразот на домашен терен од деветтото коло 7–6 од ТЕВА-ВасасУНИКА. Живко Гоциќ постигнал два гола во победата од 9–4 на Водафон ОБ-1 на домашен терен против Дебрецен Фуџицу.
Репрезентативна кариера
Гоциќ го постигнал својот прв гол на Европското првенство на 17 јануари против Германија во вториот натпревар кој Србите го добиле со 13–12. На 19 јануари, во третиот натпревар на турнирот, тој го постигнал својот втор гол во тешката победа од 15–12 против бранителот на титулата европски првак Хрватска. На 21 јануари во четвртиот натпревар, Гоциќ го постигнал својот трет гол на турнирот за својата репрезентација во рутинска победа против Романија со 14–5. На 23 јануари, во последното коло од групата А, кое Србија го загуби од Црна Гора со 11–7, Гоциќ постигнал два гола. На 29 јануари, Гоциќ го освоил Европското првенство со неговата репрезентација победувајќи ја во финалето Црна Гора со 9–8.
Приватен живот
Гоциќ е оженет со Светлана и го има синот Родиќ.
Кос (остров)
Кос (Koos) — најголем од неколкуте мали острови во Грајфсвалдскиот Залив, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Има површина од 772 хектари и максимална височина од само над три метри. Островот е во голем дел ненаселен природен резерват со ограничен пристап. Тој е одвоен од копното со Коскиот Залив и Коското Море (Kooser Bucht и Kooser See), два залива поврзани со тесен премин Бек (Beek).
Во 1241, Барнута, кнез на Риген, го доделил Кос (тогаш Хостен (Chosten)) на манастирот Елдена (тогаш „Хилда“), подоцна станал посед на ханзеатскиот град Грајфсвалд, сместен неколку километри кон југ. Средновековниот бург бил наведен на островот, но не е потврден. Холандската населба од век исчезнала во  век. Кос е администриран од блискиот град Грајфсвалд.
Вилијам Морис Дејвис
Вилијам Морис Дејвис ( - ) — американски геолог - пионер во проучувањето на релјефната ерозија и ерозивните циклуси.
Го предвидел циклусот во кој младите релјефи созреваат и стареат, а во секоја етапа имаат својствени земјишни облици. Дејвисовиот модел препознава реки што сечат стрмни долини во облик на латинската буква V, што потоа созреваат и се преобразуваат во широки долини со кривулести реки што се поплавени површини, за на крајот да се преобразат во издолжени „стари“ низински области близу нивото на морето. Во текот на минатите децении се покажало дека реалноста е многу посложена.
Кафе Гамбринус
Кафе Гамбринус е историско, приватно кафуле или кафуле во Централен Неапол, Италија, преку Чиаја. Сместено е во задниот дел на Палацо дела Префетура, која се наоѓа пред и од страна на Кралската палата во Неапол, од кои и двете се свртени кон плоштадот Плебисцито. Името Гамбринус е некоја легендарна лута фигура на веселост, а неговото име се користи за разни брендови и многу претпријатија.
Историја
Кафулето било основано во 1860 година од Винченцо Апуцо, чиј сон бил неговиот клуб да биде најважен од новородената Италија и успеал затоа што станал официјален снабдувач на Реал Каса. Следниот сопственик, Марио Вака, почнувајќи од 1889-1890 година, нарачал реновирање и реконструкција користејќи го архитектот Антонио Кури и нарачал насликана декорација од бројни современи уметници, вклучувајќи ги Лука Постиљоне, Пјетро Скоппета, Винченцо Волпе, Атилио Пратела, Џиузее Десек Џузеро, Гаетано Еспосито, Винченцо Милјаро, Винченцо Ироли, Едуардо Де Филипо и Винченцо Каприле. Нивните уметнички дела сè уште ги красат елегантните ентериери во Арт Нову, кои го поттикнуваат духот на Belle Epoque.
Кафулето било познато и по тоа што било место за состаноци на интелектуалци и уметници, вклучувајќи ги Габриеле Д'Анунцио и Филипо Томазо Маринети. Тоа била точка на средба на Оскар Вајлд, Габриеле Д'Анунцио, Ернест Хемингвеј и Матилде Серао, принцезата Сиси и Жан Пол Сартр, Ги де Мопасан, Емил Зола и Бенедето Кроче.
Сместено во близина на Театро ди Сан Карло се користи за пречекување музичари и директори на оркестри пред нивните изведби во главниот театар во Неапол. На 1 јануари 2002 година, италијанскиот претседател Карло Азељо Чампи, кој бил поврзан со градот со посебна емпатија го платил своето прво кафе во евра во Гамбринус во Неапол.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Училиште
Училиште — учебна установа каде што според однапред утврден план и програма луѓето, обично во своите детски и младешки години, се здобиваат со знаење. Покрај пренесувањето знаење на младата генерација, училиштето има и воспитна и социјална функција. Во минатото училиштата биле делени на машки, женски и мешани. Денес има професионални училишта коишто даваат знаење кон одредена професија, како и уметнички и профилирани училишта.
Како што самото име „училиште“ укажува, главната активност на учениците во училишните установи е учење, т.е. меморирање на однапред изготвени податоци, без осврт на точноста, применливоста или ажурноста на податоците, или пак за методите по кои сервираните податоци се изведени.
Според начинот на финансирање, училиштата можат да бидат државни или приватни.
Средни училишта
Средни училишта се оние училишта во кои учениците се образоваат на повисок степен. Во некои земји средните училишта се незадолжителни.
Балатро
Во Стариот Рим,  бил професионален шегаџеја или буфон. Балатроните биле платени за нивните шеги, а масите на богатите генерално биле отворени за нив заради забавата што ја давале.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Александар Литвиненко
Во 2000, Литвиненко нелегално емигрирал од Русија во Обединетото Кралство, каде добил политички азил и државјанство. Тогаш ги издал книгите Детонација на Русија: Внатрешен терор и ЛПГ - Лубјанската криминална група, во кои го опишува доаѓањето на власт на Путин преку државен удар, организиран од ФСБ. Клучен елемент од стратегијата на ФСБ според него било заплашување на луѓето преку детонација на станбени згради во Москва и други градови. Овие експлозии се припишуваат на чеченски терористи и служат за оправдување на кривичните акции на руските трупи во Чеченија, на тој начин Путин станал популарен во својата земја и победил на изборите за претседател. Тој исто така ја опишува во големи детали врската на ФСБ и особено на Путин со организираниот криминал. Во следните неколку години Литвиненко упатил обвинувања кон ФСБ во поддршка на тероризмот во светот, вклучувајќи и за тренинг на милитанти на Ал-Каеда во Дагестан.
На 1 ноември 2006, Литвиненко изненадувачки се разболел, по кое бил пренесен во болница и починал три недели подоцна од труење со реткиот и силно токсичен радиоактивен изотоп полониум-210. Смртта на Литвиненко, неговите врски со ФСБ и јавно му обвинение дека руската влада стои зад неговото труење, предизвикле жестоки реакции од светските медиуми. Британските служби активно истражиле неколку места со радиактивно загадување, кои се поврзани со Литвиненко, вклучувајќи и одредени авиони, патувале од Москва до Лондон и Хамбург.