Модернизам
Периодот пред Првата светска војна
Поголемото движење во уметноста изедначил случувања во физиката, како што се Специјални теорија на релативитет на Ајнштајновата (1905 г.); иновации во индустријата, како што се развојот на моторот со внатрешно согорување; и зголемената улога на општествените науки во јавната политика. Навистина тврдеше дека, ако природата на самата реалност е во прашање, и ако претходните ограничувања кои биле во место околу човечка активност беа поништени, тогаш уметноста, исто така, ќе мора радикално да се промени. Така, во првите дваесет години на 20 век, многу писатели, мислители и уметници ги прекинаа односите со традиционалниот начин на организирање на литературата, сликарството и музиката, а резултатите беа апстрактната уметност, атонал музика, и функционирањето на техниката на свеста во новела. Влијателни во раните денови на модернизмот беа теориите на Сигмунд Фројд (1856-1939), и Ернст Макс (1838-1916). Мак тврди, со почеток во 1880-тите со науката за механика (1883), дека умот имаше основна структура, и дека субјективното доживување беше врз основа на игра на делови на умот. Првата голема работа на Фројд беше Студии на хистерија (со Јозеф Броер) (1895 г.). Според идеите на Фројд, целата субјективна реалност беше врз основа на игра на основните движена и инстинкти, преку кој надворешниот свет беше прифатено. Како филозоф Ернст Мах на науката беше големо влијание на логичкиот позитивизам, и преку неговата критика на Исак Њутон, претходник на Ајнштајновата теорија на релативност.Според овие идеи на Мак, односите на објекти во природата не се загарантирани, но познати само преку еден вид на ментална стенографија. Ова претставува раскинување со минатото, со тоа што претходно се веруваше дека надворешната и апсолутна реалност би можеле да се импресионираат себеси, како што беше, на некој поединец, како, на пример во (1632-1704) емпирија на Џон Лок, кој го виде почетокот на умот како табула раса (Есеј на тема во врска со човековите сфаќања, 1690 г.). Описот на Фројд за субјективните држави, со вклучувањето на несвесниот ум полн со исконски импулси, и урамнотежнување на самонаметни ограничувања, беше во комбинација од Карл Јунг (1875-1961) со идејата за колективното несвесно, со што свесниот ум се борело или прифатил. Додека работата на Чарлс Дарвин го прерасна Аристотеловиот концептот на "човек, животното" во јавното мислење, Јунг посочи дека човечките импулси кон кршење на општествените норми не се производ на подетинетост, или незнаење, туку произлегува од суштинската природа на човечкото животно. Фридрих Ниче беше уште еден голем предвесник на модернизмот со филозофија во која психолошки движења, конкретно "волјата за моќ" беа, поважно од факти, или работи. Анри Бергсон (1859-1941), од друга страна, пак ја нагласи разликата помеѓу научник, часовникот и директноста, субјективен, човечкото искуство на време неговата работа на време и свеста "имаше големо влијание на дваесеттиот век на романописци, "особено оние модернистите кои се користат на функционирањето на техниката на свеста, како што Дороти Ричардсон, Истакна покриви, (1915), Џејмс Џојс, Улис (1922) и Вирџинија Вулф (1882-1941) г-ѓа Даловај (1925), Кон светилникот (1927). Исто така, важно во филозофијата на Бергсон беше идејата на елан од витално значење, сила на животот, која "носи за креативна еволуција на сè", неговата филозофија, исто така, поставена на висока вредност на интуиција, иако без да одбивање на важноста на интелект. Овие различни мислители беа обединети од страна на недоверба на викториски позитивизам и сигурност. Надвор од овој судир на идеали кои произлегуваат од романтизмот, и обид да се најде начин за знаење, за да се објасни она што беше се 'уште непознато, дојде првиот бран на дела, кои, додека нивните автори ги сметаше нив проширување на постојните трендови во уметноста, го кршеа имплицитниот договор со јавноста дека уметниците беа толкувачи и претставници на буржоаската култура и идеи. Овие "модернистички" знаци вклучуваа атонал завршување на Втората Стринг Арнолд Шенберг Квартетот во 1908 година, експресионистичките слики на Василиј Кандински со почеток во 1903 година и кулминирајќи со својот прв апстрактно сликарство и пронаоѓањето на Блу Ридер група во Минхен во 1911 година, и пораст на фавизам и пронајдоци на кубизмот од студиата на Анри Матис, Пабло Пикасо, Жорж Брак и други во годините помеѓу 1900 и 1910 година. Важни книжевни претходници на модернизмот беа: Фјодор Достоевски (1821-1881) (Злосторство и казна (1866), браќата Карамазови (1880); Волт Витмен (1819-1892) (Листовите на тревата) (1855-1891) ; Шарл Бодлер (1821-1867) (Les Fleurs du mal), Рембо (1854-1891) (илуминации, 1874); Август Стриндберг (1849-1912), особено неговите подоцнежни драми, вклучувајќи ги, трилогијата за Дамаск 1898-1901, сон Play (1902), на Соната духовите (1907). Оваа модерно движење раскина со минатото во првите три децении од 20 век, и радикално редефинира различни уметнички форми. Следната список на значајни литературни фигури меѓу 1900-1930 (иако тоа вклучува голем број чии кариери се проширија надвор од 1930 г.): Ана Ахматова (1889-1966), Габриеле Данунцио (1863-1938), Гијом Аполинер (1880-1918), Андреј Бели (1880-1934) Готфрид Бен (1886-1956) Иван Цанкар (1876-1918), Константин Кавафи (1863-1933), Џозеф Конрад (1857-1924), Алфред Доблин (1878-1957), H.Д. (Хилда Долитл) (1886-1961), Т. С. Елиот (1888-1965), Вилијам Фокнер (1897-1962), Е. М. Форстер(1879-1971), Ернест Хемингвеј (1891-1961), Хуго фон Хофманштач (1874-1929), Макс Јаков (1876-1944), Џејмс Џојс (1882-1941), Франц Кафка (1883-1924), Георг Кајзер (1878-1945), Д. Х. Лоренс (1885-1930), Виндам Луис (1882-1957), Томас Ман (1875-1955), Јуџин О'Нил (1888-1953) Фернандо Песоа (1888-1935) Езра Паунд (1885-1972) Марсел Пруст (1871-1922) Дороти Ричардсон (1873-1957), Рајнер Марија Рилке (1875-1926) Гертруда Штајн (1874-1946) Валас Стивенс (1875-1955) Итало Свево (1861-1928), Ернст Толер (1893-1939), Георг Тракл (1887-1914), Пол Валери (1871-1945), Роберт Валзер (1878-1956), Вилијам Карлос Вилијамс (1883-1963), Френк Ведекинд(1864-1918), Вирџинија Вулф (1882-1941), В. Б. Јејтс (1865-1939) итн.