cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Андријана Јаневска
Животопис
Во својата богата концертна кариера, настапувала во сите градови низ Македонија. Во странство концертирала во Хрватска, Словенија, Полска, Словачка, Грција, Бугарија, Црна Гора, Кипар, Србија, Португалија, Германија, Франција, Шпанија, Италија, Шведска, Швајцарија, Летонија, Австралија, Канада и САД. Повеќепати настапувала како солист во придружба на Македонската Филхармонија и оркестарот на МОБ. Има одржано голем солистички концерт во придружба на симфонискиот оркестар во МОБ на 12 јануари 2017 година, како и повеќе солистички концерти низ Македонија, во придружба на камерни оркестри и поголеми бендови, од кои позначајни се концертот на фестивалот Охридско Лето (Антички театар, Охрид) и отворање на Битолско културно лето (Хераклеа, Битола). Во 2014 година во МОБ ја игра главната улога (Пенелопе) во првиот мјузикл во Македонија „Пенелопе Х“.
Работела како наставник по музика на Факултетот за аудио-визуелни уметности ЕСРА Париз-Скопје-Њујорк, наставник по музика во гимназијата Алгоритам, наставник по виолина во музичкото училиште во Куманово и како наставник по солфеж, теорија на музика, естрадно пеење и пијано во музичкото училиште „Ентерпрајз“. Неколку години е главен музички ментор на македонските претставници на детскиот Евросонг. Работи и како надворешен стручен музички соработник во списанијата за деца Росица и Смешко. Секоја година е редовен гостин-предавач во институции од јавен интерес, културно-информативни центри, градинки, основни и средни училишта. Од 1999 година членува во женскиот камерен хор „Св. Злата Мегленска. Од 2002 година работи во Македонската опера и балет како прва виолина, а од јули 2017 година е доцент на ФМУ Скопје.
Била придружен вокал на многу уметници, меѓу кои и на Влатко Стефановски, Џибони и Бајага. Има напишано многу композиции и аранжмани за биг-бенд во доменот на популарната музика, а се јавува и како текстописец на многу популарни песни. Од 1988 до 1996 година членува во детскиот хор за духовна музика „Пиколо“. Повеќепати била член во жири комисии на државни и меѓународни натпревари по музика и уметност (член на национална жири-комисија за Евровизија, член на комисија за мјузиклот Тајно моја, член на комисија за избор на најталентиран ученик во Општина Карпош, член на меѓународна жири-комисија на арт фестивалите Езерски бисери и Дојрана и др.). Има издадено две детски книги од стручна област: „Заспивалки“, издавач Едука Мак 2015 и „Слушни, пеј, играј“, издавач Просветно Дело 2017. Многупати учествувала на научни конференции во Македонија а презентирала и во Рим, Италија.
Најголемо хоби и е шахот, а како портпарол на Шаховската федерација на Македонија издејствува Европскиот шаховски куп да се одржи во Скопје. Освен шахот, вљубеник е во повеќе спортови: пливање, велосипедизам, планинарење и мотоциклизам.
Од 2009 година е во брак со Драган Гиновски - Гино, познат македонски гитарист (Архангел). Двојката има два сина, Димитар (2011) и Кристијан (2015). Сопственици се на музичкото студио Гиновски. .
Зоран Ѓорѓевиќ (фудбалски менаџер)
Зоран Ѓорѓевиќ (13 февруари 1952) е српски интернационален фудбалски менаџер. Во текот на својата 40-годишна кариера, тој бил тренер на многу репрезентации и прволигаши низ Азија и Африка.
Ѓорѓевиќ бил тема на документарниот филм „Тренерот Зоран и неговите африкански тигри “ од 2013 година, опишувајќи ги неговите обиди да даде прв почеток на неодамна формираната фудбалска репрезентација на Јужен Судан.
Профил
Ѓорѓевиќ бил селектор на фудбалската репрезентација на Бангладеш со која станал шампион на Јужноазиските игри во 2010 година. Тој го предводел Бангладеш до нивниот прв златен медал по 11 години на ова натпреварување, создавајќи историја со поставување на два нови рекорди: победа од 4–0 против. Авганистан е најголемата победничка разлика во финалето во 26-годишната историја на ова натпреварување и стана шампион без ниту еден примен гол на турнирот. Пред ова тој бил главен тренер на Черчил СЦ во индиската професионална лига, I-лига. Ѓорѓевиќ бил првиот странски тренер кој стана шампион на Индија кога браќата Черчил ја освоија I-лигата 2008-09, нивната прва титула во националната лига во клупската историја, откако претходно четири пати завршија како второпласирани. Тој е и првиот странец кој го добил престижниот трофеј СА Рахим за најдобар тренер на годината од Фудбалската федерација на цела Индија. ФИФА и претседателот Сеп Блатер испратил писмо со честитки до Ѓорѓевиќ за ова достигнување. Дополнително, тој го предводел клубот да стане државен шампион на Гоа и стигна до квалификациите за Лигата на шампионите на АФЦ за прв пат.
Плескање на слугинката
„Плескање на слугинката“ (англиски: Spanking the Maid) — краток роман на американскиот писател Роберт Кувер од 1982 година. Романот е објавен на македонски јазик во 2007 година, во превод на Ирена Цветковиќ, а во издание на „Темплум“.
Зоран Ѓорѓевиќ (фудбалски менаџер)
Селекторска кариера на репрезентацијата
(5 одиграни натпревари, 5 победи, 0 нерешени, 0 порази, 13 постигнати голови, 0 примени голови, без црвен картон)
Плескање на слугинката
За делото
Според некои критичари, „Плескање на слугинката“ е еден од најдобрите романи кои ги обработуваат садо-мазохистичките односи. Целиот роман претставува непрекината варијација на еден настан - физичкото малтретирање на слугинката. Според Алан Фридман, во романот, Кувер поставува интересни прашања како, на пример: Чија е опсесијата што се опишува во книгата? Дали самиот автор е опседнат и со што? Со сопствената посветеност на уметноста? Со идејата за пропаста на љубовта? Со несовршеноста на човекот? Со библискиот контраст меѓу Бог и човекот? Со традиционалните односи меѓу мажот и жената? Во таа смисла, романот функционира како духовито поигрување со смешноста на порнографијата и сериозноста на уметноста.
Зоран Ѓорѓевиќ (фудбалски менаџер)
Селекторска кариера на репрезентацијата
Натпревари во група: Бангладеш 3–0 Непал, Бангладеш 4–0 Бутан, Бангладеш 1:0 Малдиви, Полуфинале: Бангладеш 1–0 Индија, Финале: Бангладеш 4–0 Авганистан  Нова рекордна победа од 4-0 во финалето на натпреварувањето – прв златен медал за Бангладеш по 11 годиниПрвпат некој тим да стане шампион без ниту еден примен гол во 26-годишната историја на турнирот
Прелиминарен плејоф: (Х) Судан 1–0 Мозамбик, (А) Мозамбик 2–1 Судан (2–2 Судан се квалификуваше на правилото за голови на гости за групата Б со Нигерија, Гана, Либерија, Сиера Леоне)
Плескање на слугинката
Технички податоци
Романот е објавен како 56 книга во едицијата „Магма“. Книгата е отпечатена во мек повез, со димензии од 18 сантиметри и има 85 страници. Покрај главниот текст, таа содржи и белешка за авторот и делото. Графичкото уредување и дизајнот на книгата е дело на „Точка“. На предната корица е ставена слика на Албер Гијом (Albert Gillaume), додека на задната корица е даден кус осврт на романот, како и попис на дел од книгите издадени во едицијата „Магма“. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-189-05-0.
Зоран Ѓорѓевиќ (фудбалски менаџер)
Селекторска кариера на репрезентацијата
(Најдобри резултати: Јемен 3–0 Непал, Јемен 11–2 Бутан)
Ѓорѓевиќ беше назначен за селектор на У-21 на Филипини во јануари 2012 година.
Клупска тренерска кариера
На 9 јуни 2007 година, Ѓорѓевиќ потпишал договор со ИПЛ клубот ФК Зоб Ахан за сезоната 2007–08 по заминувањето на Расул Корбеканди кој поднесе оставка поради здравствени проблеми. Тој беше отпуштен во октомври 2007 година по незадоволителните резултати во сезоната 2007-08 во Иран Про лигата. Тренерот Ѓорѓевиќ отстранил од стартната постава некои искусни играчи кои не се вклопувале во неговиот концепт и ги промовирал од младинскиот тим 17-годишниот голман Мохамад Багер Садеги и 16-годишниот Мохсен Мосалман кој стана најмладиот играч кој некогаш постигнал гол. гол против Персеполис ФК – најуспешниот и најголемиот клуб во Иран. Неговите несогласувања со раководството на клубот околу изборот на играчи довело до негово заминување од клубот, тврдејќи дека сакал да изгради шампионски тим во клуб кој никогаш не завршил повисоко од 5-то место во Иранската лига. По заминувањето на тренерот Ѓорѓевиќ, веќе во следната сезона клубот Зоб Ахан го освоил националниот куп кој беше нивни втор трофеј во клупската историја и за малку ја загуби лигата на последниот натпревар од сезоната, завршувајќи на второто место на гол разлика. Многумина  во Есфахан денес го пофалиле Ѓорѓевиќ за неговата далекувидна визија и неговиот придонес во започнувањето на кариерата на талентираните млади играчи кои стигнаа до репрезентацијата на Иран. Томислав Савиќ, поранешниот тренер на голманите на Атлетико Мадрид, кој бил донесен во клубот од главниот тренер Ѓорѓевиќ, ја добил наградата за најдобар тренер на голмани во Иран во 2008-09 година и сè уште останува во клубот во својата четврта сезона.
Плескање на слугинката
Содржина
Во романот се повторува една иста сцена: влегувањето на слугинката во една соба, отворањето на балконската врата, местењето на креветот и чистењето на собата и бањата. Главни ликови во романот е една слугинка и нејзиниот господар, кој постојано ја казнува слугинката, удирајќи ја по задникот со камшик, со брезова прачка, со рака, итн. Господарот е постојано незадоволен од начинот на којшто слугинката ги извршува задачите и постојано наоѓа недостатоци во нејзината работа. Оттука, тој настојува да ја воспита со помош на тепањето, постојано нагласувајќи дека не ужива во казнувањето, туку дека тоа е негова мисија.
Од друга страна, слугинката постојано се надева дека еден ден ќе го достигне совршенството во работата, кога нема да направи ниту една грешка и кога господарот ќе ја пофали за извршената работа. Таа цврсто го издржува тепањето, но не знае, дали мора да поминува низ тортурата или пак самата го посакува тоа, т.е. не може без „воспитните“ мерки. Во секој случај, и слугинката и господарот остануваат заробени во својата опседнатост со мачењето и, истовремено, двајцата остануваат со нерезализирани цели: тој не знае дали има смисла неговата потрага по совршенството, а таа не знае дали некогаш ќе се оствари нејзината надеж.
Зоран Ѓорѓевиќ (фудбалски менаџер)
Клупска тренерска кариера
2008–09 СЦ Черчил
2004 во филмот
Ова е преглед на настани поврзани со филмот во 2004 година
Стефан Пено
Стефан Пено (3 август 1997) е српско-гвајански професионален кошаркар за Билбао Баскет на Лига АЦБ. Стоејќи на висина од 1.98 м игра првенствено на позицијата плеј-мејкер.
Професионална кариера
Син на мајка од Гвајана и татко Србин, Пено започнал да игра кошарка со јуниорските младински тимови на ОКК Белград. Тој се приклучил на младинските тимови на ФК Барселона во сезоната 2011–12. Тој го направил своето професионално деби со резервниот тим на ФК Барселона, ФК Барселона Б, во шпанското второ ниво на ЛЕБ Оро, за време на сезоната 2013–14.
Во текот на сезоната 2014–15, тој продолжил да игра со резервниот тим на ФК Барселона, ФК Барселона Б, но таа сезона се натпреварувал во шпанското трето ниво на ЛЕБ Плата. Истата сезона, тој исто така играл во само еден натпревар во шпанската највисока лига Лига АЦБ, со главниот машки клупски тим на ФК Барселона. Тој ја помина сезоната 2015–16 со ФК Барселона Б, играјќи уште еднаш во шпанското второ ниво на ЛЕБ Оро.
Пено го направил своето деби во Евролигата со Барселона, на 14 октомври 2016 година, во победата против УНИКС Казан.
На 22 август 2017 година, Пено потпишал тригодишен договор со АЛБА Берлин, со опција да се врати во ФК Барселона по првата сезона. Пено го освоил германскиот дубл со Алба во 2020 година, освојувајќи ја и кошаркарската Бундес лига и ББЛ-Покал.
На 7 август 2020 година, Пено го продолжил договорот до 2022 година и бил позајмен на Раста Вехта.
На 1 декември 2021 година, Пено потпишал со Билбао Баскет од Лига АЦБ.
Српската репрезентација
Пено бил член на јуниорската репрезентација на Србија. Со јуниорските репрезентации на Србија, тој има играно на следните турнири: 2012 ФИБА Европа првенство до 16 години, каде што освои бронзен медал, првенство на ФИБА Европа до 16 години 2013 година, каде освои сребрен медал и беше изгласан во тимот на сите турнири и прогласен за МВП, 2014 ФИБА Европско првенство до 18 години, каде што освои сребрен медал, Светско првенство на ФИБА до 17 години 2014 година, каде што освои бронзен медал, Светско првенство на ФИБА до 19 години 2015 година, и 2016 ФИБА Европско првенство до 20 години.
Плоштад на Свети Јаков
Плоштадот на Свети Јаков (Plaça de Sant Jaume, Plaza de San Jaime) е плоштад сместен во центарот на градот Барселона во Каталонија, Шпанија. Овде е сместена и Палатата на Генералитатот на Каталонија. Освен под името на Свети Јаков и црквата посветена на него која била сместена овде, плоштадот е познат и под името Конституционен плоштад.
Василиј IV (Русија)
Василиј IV (руски: Василий IV Шуйский; роден на 22 септември 1552 во Нижни Новгород - починал на 12 септември 1612 во Гостинин) бил цар на Русија по смртта на Лажниот Дмитриј. Неговото владеење било во времето на неовлјите, па во 1610, тој бил симнат од престолот.
Таа
Таа е лична заменка за трето лице еднина од женски род во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означи или посочи некоја именка од женски род, која и не мора да е присутна во моментот на зборување.
Потекло
Старословенската форма еквивалентна на македонската „таа“ е ''. Така, оваа македонска лична заменка не е слична со останатите заменки за трето лице на останатите словенски јазици, како: ona на полски, словачки, чешки, словенечки, српски, хрватски, босански и црногорски, тя на бугарски, wona на лужичкосрпски, она на руски, яна на белоруски и вона на украински.
Освен на македонски и бугарски, во сите останати словенски јазици заменката директно потекнува од старословенската форма. Македонската заменка „таа“ настанала со потсилување на старите едносложни заменски морфеми со партикули, сè со цел да се закрепи нивната изразеност. Заменката „таа“ потекнува од старословенската показна '', но проширена со дополнителни гласови за позацврстена изразеност.
Употреба
Во македонскиот јазик оваа заменка се користи за означување или посочување на именка од женски род. Во некои дијалекти се користи и старословенската форма она.
Грмењ
Грмењ — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Поличани и општина Потом.
NGC 1118
NGC 1118 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1118 се споменува и како MCG -2-8-11, IRAS 02475-1222.
Откривање
Објектот е откриен на 1 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1118 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1118 има привидни димензии од 2,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 49 м 58,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 9' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 1118 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10748. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5289. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1467.
Подбреге
Подбреге (познато и како Подбреѓе) — село во Општина Јегуновце, во областа Долен Полог, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во североисточниот дел на областа Долен Полог, сместено на територија на Општина Јегуновце, од левата страна на реката Вардар. Селото е рамничарско, на надморска височина од 395 метри. Од градот Тетово е оддалечено 18 километри.
Низ селото поминува регионалниот пат 2242, кој ги поврзува селата Желино и Јегуновце.
Селото е во рамница, лево од реката Вардар. Околни села се Јегуновце на север, Јанчиште на југозапад и Раотинце на исток. Водата за пиење мештаните ја обезбедувале од бунари во дворовите на своите куќи, а околу селото се изворите Рупе и Забел.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Ќерамидница, Зука, Макарија, Бистрица, Црквиште, Тумба, Глувчејца, Глибаќ, Водена Ливада, Забел и Арбина.
Селото има збиен тип, а бидејќи е мало, не се дели на маала.
Историја
Подбреге е старо село и во пишаните извори се споменува во 1321 година. Тогаш, српскиот крал Милутин во повелба за манастирот Грачаница од Косово ги дал селото Одри и сите имоти на земјопоседникот Борка во селата Подбрези и Лахце.
Друг пишан документ за селото е од турско време (1461/1462 г.). Тогаш, Мехмед-бег од Тетово наведува ливади, кои се наоѓале во Раотинце и се граничеле од една страна со Вардар и патот кој одел од Раотинце за Подбрег. Друг посед кој го споменал Мехмед-бег на една страна се граничел со патот од Подбрег до Нераште. Во документот како сведок од Побреге се споменува Турчинот Исмаил бин-Ибрахим.
Ова село во турскиот период било градска населба во Долни Полог и било место каде што имало касарна, касапница, бањи, џамија, ќерамидница и црква. Секоја недела во Подбреге имало пазарен ден. Подоцна, селото било целосно разорено, за подоцна да биде обновено како мало село од доселеници.
На местото каде се наоѓа денешното село Подбреге, како и околу него, има остатоци на темели од градби. Исто така, се познаваат рушевини на една воденица и на стар храм. Храмот се наоѓал во месноста Црквиште, западно пред денешното село. На Црквиште, мештаните во 1947 година, изорале пари, крст, темели, еден мермерен столб и черепи. Порано, Црквиште било зашумено и тука се познавале поголеми остатоци на ѕидини, но денес таму има ниви. Ќерамидница се наоѓа на истоимената денешна месност, каде се наоѓаат темели од некогашни градби.
Стопанство
Атарот на селото е мошне мал и зафаќа простор од само 2,2 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 195 хектари.
NGC 3039
NGC 3039 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3039 се споменува и како UGC 5297, MCG 0-25-27, CGCG 7-51.
Подбреге
Стопанство
Подбреге станало чифчиско село во последниот период од турското владеење. Некои од последните сопственици на имотите биле Мемет-паша, Рушид-паша, Руфат-ага и Шемши-бег, сите од Тетово. Поседот на Мемет-паша припаднал подоцна на Иљаз-ага. До 1947 година, во селото биле зачувани кули-конаци на Шемши-бег и Иљаз-ага. Од чифчиство селото се ослободило во 1912 година, освен имотот на Иљаз-ага кој зафаќал околу 60 хектари. Земјата била обработувани од Роми, кои живееле во пет едноделни градби, кои до 1947 година биле зачувани.
NGC 3039
Откривање
Објектот е откриен на 22 јануари 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3039 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3039 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Подбреге
Население
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, Подбреге е село во Шемшевска општина и има 13 куќи со 139 жители.
NGC 3039
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 52 м 29,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 9' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Подбреге
Население
Селото е мало, коешто во 1961 година имало 222 жители, а во 1994 година 176 жители, од кои 164 биле Македонци, 7 Роми и 2 Срби.
NGC 3039
Други поделби
Проучување на NGC 3039 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28452. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 237. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1318.
Подбреге
Население
Според последниот попис од 2002 година, во селото Подбреге живееле 179 жители, од кои 161 Македонец, 16 Роми, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 199 жители, од кои 171 Македонец, 11 Роми, 10 Срби и 7 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Подбреге:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2002), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Подбреге во најголем дел е населено со православно македонско население, но има и ромски семејства. Во минатото имало и муслиманско турско население.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Иселеништво
Од селото се знае за следниве иселеници: македонскиот род Пашини (4 к.) живеат во Лешок, потекнуваат од предок кој се доселил како домазет од Подбреге и турскиот род Стрег (1 к.), живеат во Нераште, каде дошле од Подбреге.
Самоуправа и политика
Во век, Подбреге било село во Тетовската каза на Отоманското Царство.
Селото претставува дел од Општина Јегуновце, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со додавање на поранешната Општина Вратница. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така дел од Општина Јегуновце.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Тетово. Селото припаѓало на некогашната општина Теарце во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Шемшево, во која покрај селото Подбреѓе, се наоѓале и селата Жилче, Јанчиште, Јегуновце, Копанце, Озормиште, Прељубиште, Раотинце, Сиричино, Туденце и Шемшево. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната Општина Јанчиште, во која влегувале селата Јанчиште, Јегуновце, Копанце, Подбреѓе и Раотинце.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2119 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 143 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 145 гласачи.
Бекингхарде
Бекингхарде (Bökingharde; мориншки: Böökinghiird; Bøking Herred) — поранешна општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала на брегот на Северното Море, близу 35 километри северозападно од Хузум. Нејзиното седиште било во Ризум-Линдхолм. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Кархарде, Зидерлигум и Видингхарде и општините Нибил и Лек за да ја создадат општинската заедница Зидтондерн.
Општинската заедница Бекингхарде се состоела од следниве општини:
Космос-2010
Космос-2010 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1471 км, а најмалото на 1424.
Пропан
Пропан — алкан со три јаглеродни атоми. Се наоѓа во гасовита состојба.
Такански јазик
Таканскиот јазик или таканајски јазик — американски староседелски јазик кој се зборува во Боливија. Јазикот е мајчин јазик на Таканците, кои се околу 5.000 на број, но само околу 1.800 жители го зборуваат јазикот. Таканскиот јазик е дел од групата на такански јазици. Таканците живеат во долините на реките Бени и Мадре де Диос. Според уставот на Боливија, таканајскиот е еден од службените јазици во Боливија.
Кула (Бабино)
Кула — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Бабино. Претставува античка македонска стратегиска воена тврдина. Наоѓалиштето сѐ уште е недоволно истражено, но во повеќе наврати се пронајдени неколку монети на македонскиот крал Касандар и една на Александар III Македонски.
Балкан (весник)
Балкан (Le Balkan) ― весник кој излегувал во Софија. Издавач и уредник бил Стефан Јакимов Дедов (Ридски). Се печател на бугарски јазик (уводниците и на руски), но објавувал и прозни текстови на македонски јазик (Ефтим Спространов). Весникот во еден од броевите ја отпечатил скратената верзија на Меморандумот на МНЛД до руската влада од 12 ноември, 1902 година. Весникот неочекувано запрел со издавање, после број 12 и дури продолжил во следната година, но како нова публикација под името Куриер.
Слоганот под кој излагал весникот бил:
Епрувета
Епруветата е дел од лабораторискиот прибор, која се состои од стаклена цевка со отвор на врвот и заоблено дно во облик на буквата U.
Биосферен резерват Вулкан Такана
Биосферен резерват Вулкан Такана (Reserva de Biosfera Volcán Tacaná) — биосферен резерват на УНЕСКО околу вулканот Такана во Чијапас, Мексико, на границата со Гватемала. Резерватот е основан во 2006 година. Вулканот е дел од вулканскиот лак на Средна Америка (Нуклео Центроамерикано). 6.378 хектари од резерватот содржат кревки екосистеми многу богати со дива флора и фауна, а исто така и со културна, научна, економска и биолошка значајност. Неговата богата биоразновидност и висок ендемизам се наоѓаат особено во високогорскиот екосистем и предели и во вулканскиот здание што претставува геофизички одлики со голема научна и естетска вредност. Просечните годишни врнежи може да изнесуваат 2.000 до 5.000 милиметри, како во случајот со Соконуско.
Човечките активности во резерватот вклучуваат одгледување кафе, одгледување цвеќиња, пчеларство, земјоделство и туризам.
Еколошки одлики
Резерватот е богат резервоар со ендемски и други видови од централно и јужноамериканско потекло, кои во Мексико се наоѓаат само на овие простори. Топографијата е преполна со екосистеми на зимзелени шуми со средна висина, облачни шуми и борови, дабови и шуми со елки. Тоа е единственото место во земјата каде се претставени два екосистеми: Тропскиот Парамо и Чускеалските екосистеми.
Во биосферниот резерват Volcán Tacana се наоѓаат богати разновидни ендемски видови флора (Chusquea martinezi) и фауна (Cyllopsis spp.). Limanopoda cinna, Dalla sp. Lepidoptera-Rhopalocera). Вклучени меѓу биотата на вулканот се значителен број харизматични или заштитени видови, како што се дрвото Канако (Chiranthodendron derbianus) и раскошниот орел сокол (Spizaetus ornatos). Постојат безброј видови на орхидеи и бромелијади.
SARS-CoV-2
SARS-CoV-2 (Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2, во превод: Тежок акутен дишен синдром коронавирус 2) — заразен вирус кој ја предизвикува акутната дишна болест КОВИД-19. Овој вирус е причинител за пандемијата од новиот коронавирус. Геномското секвенцирање покажало дека тој е позитивен, едноланчен РНК-коронавирус.
Многуте претходни случаи биле поврзани со големиот пазар на морски плодови и животни во Вухан, Кина, а се смета дека вирусот има животинско потекло. Следењето на генетските секвенци на овој вирус и другите примероци на вируси покажало сличност со SARS-CoV (79,5 %) и коронавирус на лилјаци (96 %). Поради тоа се смета дека потеклото на вирусот најверојатно доаѓа од лилјаци, иако и потеклото од ракови не е исклучено.
Како би се избегнала забуна со болеста SARS, Светската здравствена организација во својте јавни изјави го нарекува вирусот како "вирус кој ја предизвикал болеста COVID-19".
Вирологија
Исто така е можна и инфекција во текот на инкубацискиот период на вирусот, но тоа сè уште не е докажано во потполност, така што таквата врста на пренесување не е распространета, така да инфекциите се во главном резултат на пренесување на вирусот од пациенти кои имаат вистински симптоми на болеста COVID-19.
Галерија
Електорнски микрографи на SARS-CoV-2
Голем Житом
Голем Житом — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Терпан.
Штедезанд
Штедезанд (Stedesand) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Полска детелина
Полска детелина (латински; Trifolium campestre), е вид на скриеносеменици кое потекнува од Европа и западна Азија, кое расте во суви, песочни пасишта, полиња, ивиците на шумите, покрај патиштата, запуштено и обработувано земјиште. Името на видот campestre значи „од полињата“.
Опис
Тоа е тревно годишно растение, кое расте до 10–30 висок см, со карактеристични жолти цветови кои површно личат на цветови од хмељ. Секоја цветна глава е цилиндрична или сферична збирка од 20-40 поединечни цвеќиња. Цветовите стануваат кафеави при стареење и сушење, затворајќи го плодот, едносемена мешунка. Листовите се наизменични и трифоли, со три долгнавести или елипсовидни ливчиња 4-10 мм долги.
Овој вид е многу тесно поврзан со големите тролисти од хмељ ( Trifolium aureum ).
Слични растенија
Полската детелина, може да се помеша со други растенија кои имаат три ливчиња и мали жолти цветови, како што се ( T. aureum ), Мала детелина ( T. dubium ), ( Medicago lupulina ) и обична жолта детелина ( Oxalis stricta ).
2005 во филмот
Во 2005 година биле издадени голем број на значајни и успешни филмови. Подолу се истакнати најпрофитабилните филмови за годината.
Метни Врх
Метни Врх (словенечки: Metni Vrh) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Тур Даун Андер 2012
Сантос Тур Даун Андер 2012 било 14. издание на етапната трка Тур Даун Андер. Се одржала од 17 јануари до 22 јануари и била прва трка во Светската турнеја.
Трката ја освоил Австралиецот Сајмон Геранс од екипата, по преземањето на водството во претпоследната етапа од трката и ја задржал водачката охра маичка до крајот, следниот ден во Аделаида. Геранс и вицешампионот Алехандро Валверде – во неговата прва трка по двогодишната забрана поради допинг, која истече на крајот на 2011 – од, двајцата ја завршиле трката со истиот вкупен резултат, но поради подобрите места во текот на трката и покрај тоа што Валверде ја освои кралската етапа кај Вилунга, Геранс го освоил генералниот пласман преку подобрите места. Возачот на Тијаго Машадо го комплетирал подиумот, осум секунди зад Геранс.
Во другите пласмани на трката, Роан Денис од екипата УниСА-Австралија ја освоил црната маичка за највисоко пласиран возач под 26 години, со освојувањето на петтото место во генералниот пласман и возачот на Едвалд Боасон Хаген ја освоил сината маичка за освојувањето на највисокиот број на бодови во текот на етапите преку спринтовите и етапните завршници; победувајќи го возачот на  Андре Грајпел, кој победил на три етапи во текот на трката. Денис исто така го освоил и планинскиот пласман, додека завршил на врвот на екипниот пласман.
Екипи
Бидејќи Тур Даун Андер бил настан од светската турнеја, сите 18 UCI ProTeam екипи биле автоматски поканети и се обрврзани да испратат екипа. Заедно со избор на австралиски возачи формирана е екипата УниСА-Австралија, па така на настанот се создала група од 19 екипи.
На трката биле поканети 19 екипи:
Распоред
Движењето за трката била објавено на 13 јуни 2011.
Тоа
Тоа — лична заменка за трето лице еднина од среден род во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означи или посочи некоја именка од среден род, која и не мора да е присутна во моментот на зборување.
Лични заменки
Личната заменка „тоа“ се користи како подмет во реченицата, односно да се означи лицето кое го врши дејството и лицето за кого се однесува нешто. Останатите форми за трето лице среден род може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите заменки во македонскиот јазик:
Потекло
Старословенската форма еквивалентна на македонската „тоа“ е ''. Така, оваа македонска лична заменка не е слична со останатите заменки за трето лице на останатите словенски јазици, како: ono на полски, словачки, чешки, словенечки, српски, хрватски, босански и црногорски, то на бугарски, wonо на лужичкосрпски, оно на руски, яно на белоруски и воно на украински.
Употреба
Во македонскиот јазик оваа заменка се користи за означување или посочување на именка од среден род.
Вилијам Блејк
Според Нортроп Фрај, кој е еден од најзначајните истражувачи на целокупниот поетски опус на Блејк, неговите пророчки книги се „обратно-пропорционално на нивното значење, најнечитаните дела во историјата на англиската книжевност“. Многу ја имаат величано Блејковата оригинална работа во рамките на ликовната уметност и барем еден критичар има речено дека Блејк е „убедливо најголемиот сликар што го има дадено Британија“. Долго време сметан за несекојдневен лудак, поради неговите идиосинкратични и ексцентрични идеи, денес Блејк се цени поради неговата експресивност и креативност, како и поради филозофската визија која го дефинира целокупното негово дело. Како што и самиот еднаш има речено, „Фантазијата не е Состојба: тоа е самото човеково постоење“.
Младост
Вилијам Блејк е роден на улицата 28А Броуд во Лондон, Англија, на 28 ноември 1757, во семејство од граѓански сталеж. Тој е трет во низата од седум деца, која се состои од едно девојче и шест момчиња, од кои две умираат уште додека се мали. Таткото на Блејк, Џејмс, бил трговец со чорапи. Блејк никогаш не одел на училиште и бил образован од неговата мајка. Блејкови биле дисиденти и се верува дека биле приврзаници на Морависката црква, движење кое тврдело дека Библијата е единствениот извор на религиски закони. Библијата било рано и длабоко влијание врз Блејк и ќе остане главен инспиративен извор за него до крајот на неговиот живот. Тој започнува да гравира копии на слики со потекло од Стара Грција, антиквитети кои како подарок ги добива од својот татко (еден доказ за поддршката што Блејк ја добивал од своите родители), вежба која тогаш била повеќе практикувана од самото сликање. Токму во овие слики, Блејк за првпат ќе биде изложен на класично влијание, и тоа преку делата на Рафаел, Микеланџело, Мартен Хемскерк и Албрехт Дирер. Неговите родители, запознаени со неговиот чуден темперамент во чие градење упорноста имала врвно влијание, нема да го пуштат да оди на училиште и ќе го запишат на часови по сликање. Страсно чита книги по свој избор. Во текот на овој период, Блејк, исто така, прави и свои истражувања во рамките на поезијата; неговата рана работа покажува запознаеност со творештвото на Бен Џонсон и Едмунд Спенсер.
Учење кај Базир
По две години, Базир му дава задача на Блејк да направи копии од сликите на готските цркви во Лондон (можно е Базир да го направил ова со цел да ја смири напнатата атмосфера која владеела меѓу Блејк и Џејмс Паркер, неговиот друг ученик); токму ова искуство, особено среќавањето со Вестминстерската Опатија помогнало во формирањето на неговиот уметнички стил и визија; опатијата во негово време била украсена со оружје, насликани погребни портрети и различно обоени восочни фигури. Ајкројд забележува дека „првата импресија што би ја имал Блејк најверојатно би била избледено светло и боја“. Во долгите попладневни часови Блејк правел скици на опатијата и повремено бил прекинуван во неговата работа од страна на учениците во Вестминстерската Школа.
Кралската академија
Во 1778 година, Блејк станува студент на Кралската академија сместена во близина на Стренд. Без разлика на тоа што учел без парично да партиципира, се очекувало од него сам да го купува целиот образовен материјал во текот на шестгодишното школување. Таму, тој го почнува својот гласен бунт кон, како што тој го нарекува, недооформениот стил на популарните сликари од типот на Рубенс, па сè до самиот претседател на Академијата — Џошуа Рејнолдс. Со време, почнува потполно да го презира Рејнолдсовото сфаќање за уметноста, особено неговата потрага по „општата вистина“ и „општата убавина“. Рејнолдс ќе напише во своите Дијалози дека „наклоноста кон апстрахирање, кон генерализирање и класификација е израз на најголемиот сјај на човековиот ум“; Блејк на ова одговара, на самите маргини на неговата лична копија од Дијалозите, дека „да се Генерализира значи да се биде Идиот; Поединостите се Единствената Разлика во вредноста“. Блејк исто така ја мразел и Рејнолдсовата понизност која ја сметал за лицемерна. За разлика од Рејнолдсовите модерни маслени слики, Блејк повеќе ја сакал класицистичката прецизност во делата на неговите рани влијанија и големи ренесансни мајстори Микеланџело и Рафаел.
Во јуни 1780 година, додека Блејк одел кон Базировата продавница на Great Queen Street бил практично собран од разулавена толпа која се движела кон затворот Њугејт во Лондон. Многу луѓе во толпата носеле сини траки на своите капи, обидувајќи се симболично да ја прикажат солидарноста со побунетите американски колонии. Со помош на лопати и мотики, толпата ја нападнала затворската капија, ја запалила зградата и ги пуштила затворениците. Блејк, како што тврдат одредени извори, бил во предните редови на толпата; најголемиот дел од неговите биографи мислат дека тој импулсивно ја следел толпата.
Овие немири, започнати како одговор на парламентарниот акт да се кренат санкциите против римокатоличката црква, подоцна ќе станат забележани како т.н. Гордонови немири; тие ќе испровоцираат низа законодавни мерки преземени од страна на владата на чело со Џорџ III, а исто така и ќе бидат и главна причина за формирањето на првите полициски сили во светот воопшто.
Брак и рана кариера
Во 1782 година, Блејк го запознал Џон Флексмен, кој ќе стане негов патрон, и Катерина Буше, која наскоро ќе стане негова жена. Во тој период, Блејк се опоравувал од една врска која кулминирала со одбивање на неговата понуда за брак. Откако ја раскажал својата приказна пред Катерина и нејзините родители, таа покажала одредена симпатија спрема Блејк, по што тој ја запрашал, "Дали ме сожалуваш?" Кога Катерина одговорила потврдно, Блејк изустил "Тогаш, те љубам". Блејк се венча со пет години помладата Катерина на 18 август 1782 во Батерси. Бидејќи била неписмена, Катерина се потпишала на свадбениот договор со 'X'. Подоцна, додека ја учел Катерина да чита и пишува, Блејк ја поучувал и во областа на гравирањето; во текот на неговиот живот, таа ќе се покаже од голема помош за него, помагајќи му при гравирањето на неговите илуминирани дела и успевајќи да ја одржи силата на неговиот дух во текот на целиот негов живот.
Во овој период Џорџ Камберленд, еден од основачите на Лондонската Национална Галерија почнал да станува обожавател на Блејк. Првата збирка песни на Блејк, Поетски скици, е издадена во 1783 година. Една година подоцна, по смртта на неговиот татко, Вилијам и неговиот брат Роберт отвораат печатница и започнуваат да работат со радикалниот издавач Џозеф Џонсон. Куќата на Џонсон била место каде се собирале дел од нејголемите интелектуални дисидентски умови на Англија: Џозеф Присли, научник; Ричард Прајс, филозоф; Хенри Фузели, уметник ; Мери Волстонкрафт, рана феминистка, мајка на подоцнежната сопруга на Перси Шели; како и Томас Пајн, американски револуционер. Исто како и Вилијам Вордсворт и Вилијам Годвин, Блејк полагал голема надеж во американската и Француската револуција и носел црвено капче во знак на солидарност со француските револуционери; сепак, подоцна, со доаѓањето на Робеспјер на власт и почетокот на таканаречената Власт на Ужасот, тој потполно ќе се разочара од нејзиниот неуспех.
Космос-2011
Космос-2011 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Вилијам Блејк
Брак и рана кариера
Блејк ги илустрира Вистинските приказни од реалниот живот (1788; 1791) на Мери Волстонкрафт. Тој, со Волстонкрафт дели неколку слични размислувања во областа на еднаквоста меѓу половите и институцијата брак, но не може безусловно да се тврди дека овие двајца се запознале. Во 1793 година, во своето дело Визии на Ќерките на Албион, Блејк ќе ја осуди суровата апсурдност на присилената невиност и бракот без љубов и ќе застане на страната на жените, бранејќи го нивното право да дојдат до самореализација.
Релјефно гравирање
Во 1788, на возраст од 31 година, Блејк почнува да експериментира со релјефно гравирање, метод што сам ќе го измисли и ќе го користи при создавањето на неговите книги, слики, памфлети и секако, поеми, вклучувајќи ги и неговите пророштва и неговото ремек-дело "Библијата". Процесот уште се нарекува и илуминирано гравирање, при што, како конечен производ се добиваат илуминираните книги. Илуминираното гравирање означува еден процес во кој, на бакарни плочки, се внесува текст со помош на медиум отпорен на киселина. Илустрациите можеле да се појавуваат отстрана, нешто слично како раните илуминирани ракописи. Потоа Блејк ги ставал плочите во киселина, со цел да се раствори непотребниот бакар и записот да остане во релјеф (оттука потекнува и името). Ова е процес обратен од нормалните начини на гравирање, каде линиите на дизајнот се изложени на киселина, а самата плочка се печати по интаљио методот. Релјефното гравирање подоцна станува важен комерцијален метод на печатење. Во случајот со Блејк, сѐ уште не е сосема јасен целокупниот принцип. Се смета дека откако тој ќе ја создадел релјефната слика со текстот, рачно го боел остатокот од сликата со водени бои. Најголем дел од неговите книги ја користат оваа синтеза на двете уметности - Песни на невиноста и искуството, Книгата на Тел, Свадбата на Рајот и Пеколот и Ерусалим. Треба да се спомене и тоа дека Блејк никогаш не тврдел дека овој метод е плод на негово лично размислување: велел дека на овој начин на печатење бил поучен од духот на неговиот брат Роберт кој починал во февруари 1787 година.
Подоцнежен живот и кариера
Блејковиот брак со Катерина останал идиличен до смртта на Вилијам и е една од најплатонските врски било кога забележани, своевидна легенда во историјата на книжевноста, брак кој ништо не можело да го помати. Ниту празните чинии кога немало што да се јаде, ниту изветвените алишта кога се немало што да се облече. Во таквите случаи, Катерина ставала празни чинии на масата и без зборови на прекор или обвинување седнувала спроти својот Вилијам кој некаде имал отпатувано, чекајќи го повторно да се врати. Се спомнуваат само неколку проблеми кои двојката ги имала на почетокот, а кои потекнувале од неписменоста на Катерина, како и од неможноста сопружниците да имаат деца. Не е сосема сигурно, но возможно е дека Блејк, во согласност со верувањата на Сведенборшката заедница, посакал во својот дом да донесе конкубина. Тоа бил и единствениот пат кога односите меѓу Вилијам и Катерина биле разнишани. Сепак, бидејќи Катерина се спротивставила на ваквата негова желба, Вилијам се повлекол од намислата и така, едноставно, без посериозни пречки, завршило првото и последно нивно недоразбирање.
Околу 1800 година, Блејк се преселува во куќичка сместена во Фелфам во Сасекс, и добива работа како илустратор на делата на Вилијам Хејли, второразреден поет. Токму овде Блејк ќе ја напише поемата Милтон (издадена меѓу 1805 и 1808). Прологот кон ова дело вклучува една песна што започнува со зборовите "И дали тие древни нозе", кои ќе бидат предлошка за создавање на познатата химна, "Ерусалим". Со време, Блејк се замерува со својот нов патрон, сметајќи дека Хејли не му плаќа толку колку што може.
Блејк се враќа во Лондон во 1802 и почнува да ја пишува и илустрира Ерусалим (1804–1820), неговото најамбициозно дело. Начнувајќи ја идејата да ги портретира ликовите прикажани во Чосеровите Кантербериски приказни, Блејк се зближува со продавачот Роберт Кромек, со желба Кромек да му помогне во рекламирањето на гравурите. Знаејќи дека Блејк е премногу ексцентричен за да напише популарно дело, Кромек набрзина го обврзува Томас Стотард да ја заврши работата. Кога Блејк сфаќа дека е измамен, го раскинува договорот со Стотард, кој дотогаш му е пријател. Тогаш самостојно, во продавницата на својот брат, ги изложува своите илустрации на Кантербериските приказни, како и некои други дела. Оттука и произлегува неговиот Дескриптивен Каталог (1809), кој содржи, како што ќе рече Ентони Блант, "совршена анализа" на Чосер. Воопшто, ова дело се смета за антологиска критика на делото на Чосер. Исто така, ова дело содржи и детално објаснување на неколку други негови слики.
Блејк го презирал ропството и верувал во расна и полова еднаквост. Во неколку од неговите песни и слики, тој ја искажува својата идеја за универзалноста на човештвото: "Зашто сите луѓе се исти (иако бесконечно се разликуваат)".
Ги негира сите форми на наметна авторитет; дури и бил обвинет за изрекување на бунтовни и заканувачни зборови против Кралот во 1803 година, иако подоцна ќе биде и исчистен од овие обвинувања. Постапката била покрената од војникот Џон Скофилд кој тврдел дека Блејк го избркал од неговиот двор, наводно велејќи, "Проклет нека е кралот. Сите војници се робови." Од друга страна пак, според еден запис од локалните весници "измислените наводи на обвиненијата беа... толку очигледни што помилувањето беше неизбежна последица." .
Блејковите размислувања во врска со она што тој ќе го гледа како потиштеност и ограничување на човековата слобода ќе отидат и до Црквата. Неговите духовни идеи се застапени во Песни на Искуството (1794), каде тој ја покажува уникатноста на своите верувања, која ги меша влијанијата од старозаветниот Бог, чии рестрикции Блејк ги отфрла, и Новозаветниот Бог (Исус Христос), кој Блејк го гледа како совршено позитивно битие.
Кон крајот на својот живот, тој почнува да продава дел од своите илустрации, особено библиските претстави, на Томас Батс, патрон кој на Блејк ќе гледа само како на пријател, а не и на уметник чии дела имаат некаква вредност; ова е всушност типичното мислење кое современиците на Блејк ќе го имаат за него во текот на целиот негов живот.
Дантеовиот Пекол
Идејата за сликање на Дантеовиот Пекол му доаѓа на Блејк во 1826 година, преку Џон Лајнел, со конечна цел да се произведат серија на гравури. Сепак, неговата смрт во 1827 ќе го прекине потфатот и ќе бидат насликани само неколку акварели, од кои само седум ќе станат гравури од оној тип како што биле првобитно замислени. Па дури и вака, тие, на неколкупати се вброени во категоријата ремек-дела: