cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лисабонски договор
Европскиот совет во октомври
Европскиот совет во октомври, предводен од португалскиот премиер, а потоа и Претседател на Европскиот совет, Жозе Сократес, беше составен од правни експерти од сите земји-членки кои внимателно го надгледуваа конечниот Нацрт Договор. За време на советот, стана јасно дека Реформскиот Договор ќе биде наречен Договор од Лисабон, затоа што неговото потпишување ќе се одржи во Лисабон, Португалија која беше носител на претседателството на Европската Унија во тоа време.
На состанокот на Европскиот совет на 18 и 19 октомври 2007 година во Лисабон, во последен момент беа направени неколку концесии за да се осигура потпишувањето на договорот. Тоа вклучуваше и давање на Полска малку поголемо право на изразување во однос на обновениот Јанински компромис, и плус номинација за дополнителен Генерален адвокат при Европскиот суд на правдата. Создавањето на постојан „полски” Генерален адвокат беше официјално дозволено со зголемувањето на бројот на Генерални адвокати од 8 на 11.
Потпишување на Договорот
На состанокот на Европскиот совет во октомври 2007 година, Португалија инсистираше на тоа Договорот (тогаш нарекуван „Реформски договор”) да биде потпишан во Лисабон, португалскиот главен град. Ова барање беше одобрено, и Договорот затоа беше наречен Договорот од Лисабон, во согласност со традицијата на договорите на Европската Унија. Португалското претседателство беше назначено за организирање на програмата за церемонијата на потпишување.
Потпишувањето на Договорот од Лисабон се одржа во Лисабон, Португалија на 13. Декември 2007 година. Владата на Португалија, како носител на Претседателството на Советот на Европската Унија во тоа време, ја подготви церемонијата во Манастирот Јеронимос од 15-от век, на истото место каде беше потпишан договорот за пристапување на Португалија кон Европската Унија (ЕУ) во 1985 година. Беа присутни претставници на 27-те земји-членки на ЕУ, и го потпишаа Договорот како овластени претставници, што го одбележува крајот на преговорите за договорот. При тоа, за првпат, договор на ЕУ беше потпишан и од страна на претседателите на трите главни институции на ЕУ.
Премиерот на Велика Британија, Гордон Браун, не учествуваше во главната церемонија, и посебно го потпиша Договорот многу подоцна од другите делегати. Беше поднесено барање да се изнесе пред комисијата на Британските пратеници и како причина беше наведено неговото отсуство.
Функционирање на Договорот
Како договор за изменување и дополнување, Договорот од Лисабон не е наменет да се чита како автономен текст. Се состои од голем број на амандмани на Договорот за Европската Унија („Мастришкиот договор”) и Договорот за основање на Европската Заедница („Договорот од Рим”), вториот во текот на процесот е преименуван во „Договор за функционирањето на Европската Унија”. Како што е изменет и дополнет од страна на Договорот од Лисабон, Договорот за Европската Унија предвидува одредба за Повелбата за фундаменталните права ЕУ, со што го прави овој документ правно обврзувачки. Договорот за Европската Унија, Договорот за функционирањето на Европската Унија и Повелбата за фундаменталните права на ЕУ имаат еднаква правна вредност и заедно ја сочинуваат правната основа на Европската Унија.
Типичен амандман во текстот од Договорот од Лисабон е: Член 7 се изменува и гласи: (а) во текот на членот, зборот „одобрение” се заменува со „согласност”, повикувањето на кршење „на принципите изнесени во Член 6 (1)” се заменува со повикување на кршење „на вредностите наведени во Член 2” и зборовите „од овој Договор” се заменуваат со „од Договорите”;
Комисијата објави пречистен текст (на јазикот од секоја заедница) кој ги прикажува претходните Договори, ревидирани од страна на Договорот од Лисабон.
Повелба за фундаменталните права на Европската Унија
Педесет и петте членови од Повелбата за фундаменталните права на ЕУ (ПФП) наведуваат политички, социјални и економски права на граѓаните на ЕУ. Според Договорот од Лисабон, Повелбата е правно обврзувачка (освен за оние земји-членки кои се изземени од оваа одредба). Таа е наменета за да се осигура дека регулативите и директивите на Европската Унија не се во спротивност со Европската конвенција за човекови права која е ратификувана од сите земји-членки на ЕУ (и која ЕУ во целост ја прифати според Договорот од Лисабон). Во отфрлениот Устав на ЕУ, таа беше интегрирана во текстот на договорот и беше законски обврзувачка. Велика Британија, како една од двете земји во ЕУ со правен систем заснован врз општо право, и во голема мера некодифициран Устав, беше против тоа Повелбата да се направи правно обврзувачка во однос на домашните закони. Беше спроведен предлогот од страна на германското претседателство дека една одредба од Повелбата ќе се однесува на еден член од изменетите и дополнети договори, истакнувајќи дека треба да биде правно обврзувачка. Сепак, во приложениот протоколот, Полска и Велика Британија се изземени од овие одредби од договорот. Чешката Република има гаранција дека условите нема да се применуваат ретроактивно. Член 6 од Договорот за Европската Унија ја подигна Повелбата на исто правно рамниште како и Договорот за Европската Унија и Договорот за функционирањето на Европската Унија.
Амандмани
{| style="background:#F3F9FF; padding-left: 7px; padding-bottom: 7px; float: right; border: 1px solid #aaaaaa; margin-left:1em; margin-bottom:1em; clear:right"
Резиме
наместо ротирачкото претседавање со претседателството. надворешни работи и Високиот претставник на Унијата за надворешни работи и безбедносна политика. правно тело''' да потпишува договори. Законодавни средби на Советот на министри да се одржуваат јавно. на министри на повеќе области во политиката. двојно мнозинство''' Европскиот совет и Советот на министри, од 2014 година натаму. законодавството и овозможувајќи им заеднички да ја принудат Комисијата да го ревидира или повлече законот. терористички напад или жртва на природна или вештачка катастрофа. Комисијата доколку е потпишана од 1 милион граѓани на ЕУ. Унијата за надворешни работи и безбедносна политика.
Централна Банка
Европската Централна Банка доби официјален статус на институција на ЕУ и на Европскиот Совет му беше дадено право да именува претседатели на Европската Централна Банка, преку гласање со квалификувано мнозинство. Што се однесува на еврото, тоа стана официјална валута на Унијата (сепак тоа не важеше изземањата или за процесот на проширување на Еврозоната).
Судство
Судот од прва инстанца со Договорот од Лисабон беше преименуван во Општ Суд. Трибуналот за граѓански работи и Европскиот суд на правдата (порано наречен Судот на правдата на Европските Заедници, и официјално наречен само Суд на Правдата по Договорот од Лисабон), заедно со Општиот Суд, беа основани како под-судови на новата институција на ЕУ наречена Судот на Правдата на Европската Унија.
Надлежноста на судовите продолжи да биде исклучена од прашањата за надворешната политика, иако беше додадена нова надлежност да се ревидираат мерките за санкции на надворешната политика, како и одредена „Зона на слобода, безбедност и правда” (ЗСБП), работи кои не се однесуваа на полициска и криминална соработка.
Совет на министри
Моменталните правила за гласање со КВМ, како што е утврдено во Договорот од Ница, бараат мнозинство на земји (50% / 67%), гласовна моќ (74%), и население (62%). Ова правило останува во сила до 2014 година. Помеѓу 2014 и 2017 ќе настане преодна фаза кога ќе се применуваат новите правила на гласање со КВМ, но каде ќе можат да се применуваат старите правила за гласовната моќ од Договорот од Ница кога една земја-членка ќе го сака тоа. Покрај тоа, од 2014 ќе стапи во сила нова верзија на „Јанинскиот компромис” од 1994, кој им овозможува на малите малцинства од земјите на ЕУ да побараат преиспитување на одлуките на ЕУ.
Договорот наложува дека законодавните процедурални состаноци (кои вклучуваат расправа и гласање) во Советот на министри ќе се одржуваат јавно (на телевизија).
Хромофобија (филм)
Хромофобија (англиски: Chromophobia) е британски филм од 2005 година, во режија на Марта Фајнс, која го напишала и сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Ралф Фајнс, Пенелопе Круз, Кристин Скот Томас, Рис Иванс, Ијан Холм, Демијан Луис и Бен Чаплин. Музиката за филмот ја напишал Магнус Фајнс. Премиерата на филмот се одржала на Канскиот филмски фестивал.
Лисабонски договор
Совет на министри
На Претседателството на Советот на министри, кое секои шест месеци се ротира помеѓу земјите-членки, му се додава елемент на „Тројно Претседателство” формирано од три последователни Претседателства со цел да се обезбеди поголем континуитет во нивното раководење. Покрај тоа, Советот за надворешни работи (еден облик на Советот на министрите), не е повеќе предводен од претставник на земјата-членка која претседава со Претседателството, туку од лицето кое е носител на новосоздадената функција Висок Претставник.
Дополнително беше формализирана Еврогрупата, под-единица на ЕКОФИН земјите од Еврозоната.
Хромофобија (филм)
Содржина
Секое семејство има одредени тајни што сака да ги зачува во својот дом. Но, тајните на семејството на Маркус Ајлсбери се обелоденети благодарение на долгогодишниот пријател на семејството, новинарот Трент, кој под притисок на својот уредник, трага по интересна приказна. Во филмот паралелно се прикажуваат случувањата и врските на неколку ликови, кои во потрага по удобен живот ги забораваат најважните нешта, како: пријателството, децата, љубовта.
Филмот претставува животна приказна за семејството Ејлсбери чии членови увидуваат дека постојат поважни нешта од парите. Иона не разликува психијатриска ординација од продавница, нејзиниот осумгодишен син има сериозни психолошки проблеми, а неговиот кум Стивен, кој е хомосексуалец, лежи претепан во една болница. Таткото на Иона, Едвард, очекува од неа повеќе отколку што таа може да постигне, а врската на нејзината маќеа со домашните миленици е најдобар начин, според неа, за искажување на вистинската љубов.
Лисабонски договор
Европскиот Совет
Европскиот Совет официјално се стекна со статус на институција на ЕУ, со што се одвои од Советот на министри. Тој и понатаму е составен од шефовите на државите или на владите на земјите-членки на Унијата, заедно со (без право на глас) Претседателот на Европската комисија.
Европскиот Парламент
Законодавната власт на Европскиот Парламент се зголемува, како што процедурата за заедничка одлука со Советот на ЕУ се проширува во нови полиња на политиката. Оваа постапка е малку изменета и преименувана во обична законодавна постапка.
Во малкуте останати области, наречени „посебни законски процедури”, Парламентот сега има или право за давање согласност за одредбата на Советот на ЕУ, или обратно, освен во некои случаи каде што се применува старата процедура со конзилиум, при што Советот на ЕУ ќе треба да го консултира Европскиот парламент пред гласањето за предлогот на Комисијата и да ги земат предвид неговите ставови. Тој нема да биде обврзан со ставот на Европскиот Парламент, но има обврска да го консултира. Парламентот ќе треба да биде повторно консултиран доколку Советот на Министри отстапи предалеку од првичниот предлог.
Комисијата мора секој предлог за буџетот на Европската Унија да го поднесе директно до Парламентот, кој мора да го одобри буџетот во целост.
Договорот го менува начинот на кој местата на членовите на Европскиот Парламент се распределени меѓу земјите-членки. Наместо дефинирање на точен број (како што тоа беше случај во сите претходни договори), Договорот од Лисабон му дава овластување на Советот на ЕУ, постапувајќи едногласно по иницијатива на Парламентот и со негова согласност, да донесе одлука со која ќе го одреди бројот на членови на Европскиот Парламент за секоја земја-членка. Покрај тоа, договорот предвидува бројот на членовите да биде дигресивно пропорционален со бројот на жителите на секоја земја-членка. Предлог одлука за одредување на распределбата на членовите на Европскиот Парламент беше додадена кон самиот Договор и ако Договорот беше во сила за време на изборите за Европскиот Парламент во 2009 година, распределбата би била:
Бројот на членовите на Европскиот Парламент ќе биде ограничен на 750, во прилог на Претседателот на Парламентот. Исто така, со Договорот од Лисабон се намалува максималниот број на членови на Европскиот Парламент од секоја земја-членка од 99 на 96 (ова делува на Германија) и се зголемува минималниот број од 5 на 6 (ова делува на Естонија, Кипар, Луксембург и Малта).
Национални Парламенти
Договорот од Лисабон ја проширува улогата на парламентите на земјите-членки во законодавните процеси на институциите на ЕУ, давајќи им поголема улога во одговорите на новите апликации за членство. Националните парламенти ќе имаат можност да стават вето на мерките за унапредување на судската соработка во граѓанските предмети.
Договорот од Лисабон им овозможува на националните парламенти осум недели да ги проучат законските предлози дадени од страна на Европската комисија и да одлучат дали да испратат образложение во кое се наведува зошто националниот парламент смета дека се некомпатибилни со принципот на супсидијарност. Националните парламенти може да гласаат за ревизија на одредбата. Ако една третина (или една четвртина, каде што предложената одредба на ЕУ се однесува на слободата, правдата и безбедноста) од националните парламенти, се согласни за ревизија, Комисијата ќе мора да ја ревидира одредбата и ако одлучи да задржи, мора да поднесе образложение до законодавецот на Унијата, за тоа, зошто смета дека одредбата е компатибилна со супсидијарноста.
Европската Комисија
Договорот од Лисабон наведува дека бројот на членовите на Комисијата ќе се намали од еден од секоја земја-членка на еден од две третини од земјите-членки од 2014 година. Ова ќе стави крај на спогодбата која постоела од 1957 година и со која требало да има најмалку еден комесар од секоја земја-членка во секое време. Сепак, Договорот исто така предвидува дека Европскиот совет може со едногласна одлука да одлучи да го измени овој број. По референдумот во Ирска, Европскиот Совет во декември 2008 година одлучи да се врати на одлуката на еден комесар од секоја земја-членка која ќе дејствува од денот на влегувањето во сила на Договорот.
Лицето кое е носител на новата функција Висок претставник на Унијата за надворешни работи и безбедносна политика автоматски станува и Заменик-претседател на Комисијата.
Висок претставник
Во обид да се обезбеди поголема координација и доследност во надворешната политика на ЕУ, Договорот од Лисабон создава Висок претставник на Унијата за надворешни работи и безбедносна политика, де факто спојувајќи ги функциите на Високиот претставник за заедничка надворешна и безбедносна политика и Европскиот комесар за надворешни работи и соседска политика на ЕУ. Новиот Висок претставник, исто така, станува и Заменик-претседател на Комисијата, администраторот на Европската агенција за одбрана, но не и на Генералниот секретаријат на Советот на министри, кој станува посебна функција. Тој или таа имаат право да предложуваат одбранбени или безбедносни мисии. Во предложениот Устав оваа функција беше наречена Министер за надворешни работи на Унијата.
Високиот претставник за надворешни работи и безбедносна политика е задолжен за Службата за надворешни активности, која исто така е создадена со Договорот од Лисабон. Ова во суштина е Министерство за надворешни работи или Дипломатски кор на Унијата.
Заемна солидарност
Според Договорот од Лисабон, земјите-членки треба да помогнат, во случај ако една земја-членка е предмет на терористички напад или жртва на природна или вештачка катастрофа (но секоја заедничка воена акција мора да биде во согласност со одредбите на член 31 од консолидираниот Договор на Европската Унија, кој признава различни национални проблеми). Покрај тоа, неколку одредби од договорите беа изменети и дополнети за да ја вклучат солидарноста во случаи на снабдување со енергија и промени на енергетската политика во рамките на ЕУ.
Планови за одбрана
Со Договорот се предвидува дека Европската безбедносна и одбранбена политика ќе доведе до одредба за заедничка одбрана на ЕУ, кога Европскиот совет едногласно ќе реши да го стори тоа, и под услов сите земји-членки да дадат одобрување преку своите вообичаени уставни процедури. Исто така, областа на одбраната стана достапна за зајакната соработка, потенцијално дозволувајќи интеграција за одбрана која ги исклучува земјите-членки со политика на неутралност. Земјите со значајни воени способности се предвидува да формираат Постојана структурна соработка за одбрана.
Правна консолидарност
Пред влегувањето во сила на Договорот од Лисабон, Унијата состави систем од три правни столбови, од кои само столбот на Европската заедница имаше сопствен правен идентитет. Договорот од Лисабон го укина овој столбен систем, и како консолидирен ентитет, Европската Унија го наследи правниот идентитет од Европската заедница. Затоа, ЕУ сега може да потпишува меѓународни договори во свое име. Европската Унија стекна, на пример, членство во Светската трговска организација веднаш по влегувањето во сила на Договорот од Лисабон, со оглед на тоа дека Европската заедница беше член на таа организација.
Дефинирани политички области
Во Договорот од Лисабон поделбата на надлежностите во различни области од политиката меѓу земјите-членки и Унијата е експлицитно наведена во следните три категории:
Проширување и напуштање на членството на ЕУ
Предлогот за зачувување на Копенхашките критериуми за понатамошно проширување не беше целосно прифатен во Договорот бидејќи се стравуваше дека ќе доведе до тоа, последниот збор за тоа кој може да пристапи во ЕУ да го имаат судиите од Судот на правдата, а не политичките водачи.
Договорот воведува излезна клаузула за членовите кои сакаат да се повлечат од Унијата. Со ова се формализира постапката со која се наведува дека една земја-членка мора да го информира Советот на Европа пред да може да го прекине своето членство. Има еден пример кога една територија престанала да биде дел од заедница (Гренланд во 1985 г.).
Нова одредба во Договорот од Лисабон е дека статусот на француските, холандските и данските прекуморски територии може полесно да се смени, без повеќе да се бара целосна ревизија на договорот. Наместо тоа, Европскиот совет може, на иницијатива на односната земја-членка, да го промени статусот на прекуморската земја или територија (ПМТ) во најоддалечен регион (НОР) или обратно. Оваа одредба е вклучена по предлог на Холандија, која ја разгледува иднината на холандските Антили и Аруба во Европската Унија, како дел од процесот за институционална реформа кој моментално се случува во холандските Антили.
Постапки за ревизија (Член 48 од ДЕУ)
Договорот од Лисабон создава два различни начини за понатамошни измени и дополнувања на договорите на Европската Унија: обична постапка за ревизија која е во голема мера слична на сегашниот процес со тоа што вклучува одржување на меѓувладина конференција, како и поедноставена постапка за ревизија со која третиот Дел од Договорот за функционирањето на Европската Унија, кој се занимава со внатрешната политика и дејствувањето на Унијата, може да биде изменет и дополнет со едногласна одлука на Европскиот совет подлежна на ратификација од сите земји-членки на вообичаениот начин.
Договорот исто така предвидува Клаузула Пасерела (Клаузула за пречекорување) која на Европскиот совет му овозможува едногласно да одлучи да премине од гласање со едногласност на гласање со квалификувано мнозинство, и да премине од посебната законодавна постапка на обичната законодавна постапка.
Обична постапка за ревизија
Поедноставена постапка за ревизија
Клаузулата Пасерела
Договорот, исто така, овозможува менување на гласачките процедури без да се изменат и дополнат договорите на ЕУ. Според оваа клаузула Европскиот совет може, по добивањето на согласност од Европскиот парламент, едногласно да гласа за да:
Одлуката на Европскиот совет да користи било која од овие одредби може да стапи на сила, само ако, за време од шест месеци откако сите национални парламенти се известени за одлуката, никој не ја одбие.
Повелба за фундаменталните права на ЕУ
Повелбата за фундаменталните права на Европската Унија толкуванa од Европскиот суд на правдата не се применува во целост во Велика Британија, Полска и во Чешката Република, иако таа ги обврзува институциите на ЕУ и се однесува на полето на правото на ЕУ:
"Член 1
Член 2
Степенот до кој една одредба од Повелбата се однесува на националните закони и работи, за Полска или Велика Британија ќе се применува само до степен до кој правата или начелата кои ги содржи се признати во законот или работата на Полска или на Велика Британија.
-Реформскиот договор - Протокол (Бр. 7)"
Иако полската партија Граѓанска платформа за време на парламентарните избори во 2007 укажуваше дека нема да бара да биде изземена од Повелбата, Премиерот Туск уште тогаш изјави дека Полска нема да ја потпише Повелбата. Туск изјави дека ќе бидат прифатени спогодбите за кои се преговарало со претходната влада на Полска, иако посочи дека Полска можеби ќе да ја потпише Повелбата на подоцножен датум.
Со цел да се обезбеди ратификација на договорот од страна на Чешката Република, Европскиот совет се согласи дека изземањето од Повелбата, исто така, ќе важи и за Чешката Република. Протоколот ќе биде изменет и дополнет за Чешката Република да се вклучи во наредниот договор за пристапување. Ова беше одговор на барањата на Вацлав Клаус, чешкиот претседател, кој стравуваше дека со Повелбата може им се овозможи на протераните Германци по Втората светска војна да поднесуваат тужби и покрај убедувањето на Чешката Република и Словачка во спротивното, каде што степените остануваат применливи.
Гласање со квалификувано мнозинство за политички и судски работи
Велика Британија и Ирска се изземени од промената на гласање со едногласна одлука во гласање со квалификувано мнозинство (ГКМ) во секторот на полициските и судски прашања; оваа одлука во Ирска ќе биде разгледана по три години откако договорот ќе стапи во сила. Двете земји ќе можат да бидат изземени од прашањата за гласачкиот процес од случај на случај.
Одредбите од нацрт рамката на Договорот од самитот во јуни 2007 истакнуваат дека поделбата на власта меѓу земјите-членки на Унијата е двонасочен процес, што значи дека Унијата може да ја повлече власта.
Влијанието на договорот
Точното влијание на договорот во однос на функционирањето на ЕУ не беше потполно предвидено (неизвесности кои доведоа до повици за нов договор, како одговор на економската криза во доцните 2000-ти години). Како што е проценето неговото влијание, најголемите победници од Лисабон се Парламентот, со пораст на власта, и Европскиот совет. Во првите месеци од Лисабон се забележа промена на власта и раководството од Комисијата, традиционалниот мотор на интеграцијата, на Европскиот совет со својот нов Претседател и буџет. Поделбата помеѓу Комисијата и Претседателите на Европскиот совет, исто така, брзо доведе до соперништво и комплицирани компромиси; како на пример присуството на двајцата претседатели на меѓународните самити, наместо да се договорат за присуство само на еден од нив. Има некои очекувања дека нивните функции можеби ќе бидат сбодови, како што е дозволено во Лисабон, во 2012 или 2014 година кога истекуваат нивните два мандати.
Парламентот ги користеше своите поголеми овластувања за назначувањето на Комисијата да се здобие со дополнителни привилегии од Претседателот Баросо и ги искористи своите буџетски овластувања како вето за тоа како треба да се постави Службата за надворешни активности. Тој исто така ја примени својата нова моќ над меѓународните спогодби брзо да го блокираат договорот за споделување на SWIFT податоци со САД и се закануваше да го направи истото со договорот за слободна трговија со Јужна Кореја.
Како и Комисијата, Советот на министри, релативно, ја загуби власта поради Лисабон. Неговата динамичност, исто така, се промени, како што земјите-членки го загубија правото на вето во голем број области. Како резултат на тоа, тие мораат да излезат со посилни аргументи со цел да ги освојат гласовите.
Арапска книжевност
Арапската литература се дели на повеќе периоди, во кои таа се здобивала со различни одлики.
Предисламско време (околу 500-622)
Арапската поезија е родена пред 6 век, во пустините и оазите на централните и северните предели на Арабија. Денес не се познати вистинските нејзини зачетници, но се знае дека дури стотина години пред појавата на исламот таа блеснала во речиси совршена уметничка форма, како еден од највлијателните културни облици на племенските заедници во Арабија. Во овој период, во одреден период од годината се одржувале еден вид поетски турнири, во состав на паганските празници, а победниците уживале голема почит и слава. Понатаму, нивните стихови биле усно пренесувани од бројни равии, кои ги преработувале, менувале и ги зачувале од заборавот. Инаку, позијата од предисламското време била создавана на јазик што бил смеса од повеќе племенски дијалекти, а којшто бил разбирлив за одделните племенски заедници. Песните од овој период се одликуваат со висок степен на воедначеност, цврсти и јасно утврдени начела и определена (шематска) хиерархија на теми.
Предисламската арапска поезија се темелела врз строги прозодиски правила и со одредена квантитативна метрика (аруда), која има сличности со грчката и римската метрика, но сепак, таа е изворно арапска. Основна конструкциска и идејна единица на песната била самостојниот стих (бејт), којшто се состои од два полустиха меѓу кои задолжително стои цезура. Полустихот е составен од две или три стапки, врз основа на сменување на одреден број долги и кратки слогови, според утврден распоред. Основен поетски облик во овој период била т.н. касида - моноримична песна од 50-100 стиха, а понекогаш и подолга. Касидата настанува преку нижење теми според определен редослед (љубовен елегичен пролог, воспевање на јунаштвото, славење на силата и славата на племето и фалење на некој угледен поединец). Касидата се наметната како доминантна поетска форма, која господарела до XX век.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Новаци
Рождество на Пресвета Богородица – манастирска црква на Новачкиот манастир.
Арапска книжевност
Предисламско време (околу 500-622)
Во предисламскиот период, сите поети биле слични еден на друг (поради строгите правила на поетската форма), но сепак може да се издвојат неколку позначајни автори, како: принцот Имрул Кајс, Тарафа, Зухејр, Лебид, Шанфара, Ан-Набига, Ал-Ханса, Антара, Амр Ибн Кулсум и Харис Ибн Хилиз итн. Притоа, Имрул Кајс е творец на најпознатите стихови во арапската поезија, Ибн Кулсум се одликува со извонредно богатство на јазикот, Тарафа се одликува со неверојатна прецизност на описот, Ан-Набига уживал толква углед што ја играл улогата на судија во поетските натпревари по кои шест или девет песни биле напишани со златни букви и биле обесени во храмот во Мека (тоа се т.н. „златни оди“ или муалаки), додека Ал-Ханса како најпозната поетеса ги поставила темелите на арапските тажаленки.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Новаци
Историја
Црквата била изградена во 2006 година. Осветувањето на храмот било извршено на 13 јуни 2009 година, на празникот Педесетница, од страна на Митрополит Преспанско-пелагониски и администратор Австралиски и Новозеландски г. Петар во сослужение со Епископот Хераклејски г. Климент, а на настанот присуствувал и говор одржал македонскиот премиер Никола Груевски.
Арапска книжевност
Период на ширење на исламот и арапската држава (622-750)
Запишувањето на најценетите предисламски песни започнало дури во 8 век, т.е. за време на подемот на исламот, и тоа во облик што веројатно отстапувал од нивната оригинална форма (Како последица на тоа, уште во средниот век, некои арапски автори започнале да се сомневаат во постоењето на автентичната предисламска поезија, а на почетокот од XX век се заостриле обидите за нејзино целосно негирање и исклучување од арапското културно наследство. Најрадикалниот застапник на оваа теза во 1920-тите бил египетскиот поет Таха Хусеин). Инаку, почетокот на ширењето на исламот не оставил битна трага врз арапската поезија. Всушност, на пророкот Мухамед му се припишува дека не ги сакал поетите. Овој период во својот почеток значел уназадување во поезијата, па дури и најдобрите тогашни поети, како Ка'б Ибн Зухејр и Хасан ибн Сабит, заостануваат зад оние од предисламскиот период. Меѓутоа, подоцна, за време на новата династија Омајада (661-750), три поети (христијанинот Ал-Ахтал, Ал-Ферездек и неговиот остар противник Џерир) ги достигнуваат оние од предисламскиот период, а на нив е рамен и љубовниот поет Умар Ибн Аби Раби'а. Во овој период се забележува одредено влијание од стилот застапен во Куранот врз дикцијата и фразеологијата, но тоа е зачудувачко мало. Во ерата на Омајадската династија како посебен жанр се издвоиле два вида љубовна поезија која доминирала во Хиџаз, а најпознати љубовни поети биле Меџнун и Џемил. Наспроти овој жанр во Мека и Медина се развила сетилна, градска лирика чиј најпознат претставник е Омар Ибн Аби Рабиа.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Новаци
Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна и претставува крстокуполен храм со осум куполи. Над средишниот дел од храмот се издигаат една голема и четири помали цилиндрични куполи, а секоја од нив има по осум монофори и е покриена со бакарна плоча. Црквата има и три странични куполи на западната, јужната и северната страна коишто исто така се покриени со бакарни плочи. Влезот се наоѓа на западната страна и над него има ниша со полукружен мозаик на којшто е претстсавена Богородица со Исус. На источната страна на црквата има полукружна апсида. Внатрешноста на црквата е зографисана, а мермерниот иконостас содржи икони само на ѓаконските порти и дрвените царски двери. На дел од мермерниот под во внатрешноста на црквата е насликана Ѕвездата од Кутлеш.
Арапска книжевност
Класичен период (750-1055)
Класичен период на арапската литература е оној во кој таа престанува да биде чисто национална и постанува збир од заедничката работа на сите исламски народи кои зборувале арапски јазик, па вклучува и многу Персијци, Турци, Бербери и други.
Златниот век на арапската поезија се поклопува со владеењето на династијата Абасида (750-1258), а потоа настапува периодот на опаѓање на поезијата. Класичниот период се дели на неколку класични векови.
Прв класичен век (750-847)
Првиот класичен век ги дал главните верско-правни школи, две филолошки школи (во Басра и Куфа ), првите биографи и историчари, првите рационалистички теолози, нов правец во поезијата, големата антологија Химаса; потоа преводите на грчките дела (кои имале големо влијание), па математичари, астрономи, географи, филозофи и Џахиза, основач на арапската литературна проза. Во овој период, арапската поезија започнува да се ослободува од правилата поставени уште во предисламската поезија. Тоа е периодот на т.н модернизам чиј најзначаен претставник е слепиот бунтовник Бешар Ибн Бурд кој имал персиско потекло, како и еден од најголемите таленти во целата арапска поезија, Абу Нувас, исто така, син на Персијанка. Неговиот современик, Абул Атахиј започнал како љубовен поет, но постепено потонал во песимизам и мистичност.
Втор класичен век (847-945)
Овој век се одликува со ортодоксна реакција и намалување на грчкото влијание. Сепак, во верската традиција се запазува напредок, бидејќи таа не се изучувала толку поради теологијата, а поради практичните (правни) потреби. Тогаш делувале познатите географи (Мас'уди, Истахри); патописци (Ибн Фадлан и Ибн Ја'куб); историчари (Балазури, Ја'куби и Табари) и Ибн Кутејба, познат како основач на багдадската филолошка школа, а бил и критичар, есеист и антолог. Други познати поети биле Ал-Бухтури, Ибн ал-Мутаз, Ибн Давуд и Рази. Поезијата до овој период повторно се свртува кон предисламските примери, станува архаична и се оддалечува од животот. Тогашните поети стремеле кон совршена версификација и користеле многу метафори и нејасни асоцијации. Меѓу поетите од оваа ориентација особено бил ценет Абу Тамам и неговиот ученик Ал-Бухтури. Од нов се издвојуваат свежиот поет Ибн ар-Руми и теоретичарот Ибн ал-Му'таз.
Трет класичен век (945-1055)
Овој век донесува децентрализација на литературата (Багдад не е повеќе единствен центар). Во Сирија се истакнале поетите Абу Фирас, Ал-Мутенаби и Абу'л-Фараџ Исфахани, филозофот Фараби, проповедникот Ибн Нубата. Во Ирак делувал историчарот Ибн Мискавејх и библиографот Надим, а таму настанала и Енциклопедија Чисти браќа. Во источните персиски земји работеле најголемите исламски научници Абу Рејхан ел-Бируни и Ибн Сина, историчарот Са'алиби и првиот писател на маками - Хамадани. Фатимидите во Египет и Тунис им помагале на научниците, филозофите и книжевниците, но ортодоксијата подоцна ги уништила скоро сите дела обоени со фатимидска (исмаилска) ерес. Во тоа време (750-1091), Шпанија го дала антологот Ибн'Рабд Рабихија, поетите Ибн Зејдун и Му'тамида, прозниот писател Ибн Хазма (чијашто книга за љубовта Голубовски ѓердан е преведена на повеќе европски јазици), и филологот Калија.
Најистакнатите поети од овој период биле Ал-Мутенеби и слепиот поет-филозоф Абул Ала ал-Маарија. Првиот го сметаат за најголемиот мајстор на арапскиот стих и тој се занимавал со сите видови поезија, особено со панагирика и сатира, а неговите рефлексии станале дел од народната мудрост. Творештвото на ал-Маарија, пак, се смета за врв во развојниот пат на арапската рефлексивна лирика, а неговите песни се темелат на високи етички принципи.
Посткласичен период
Посткласичниот период од развитокот на арапската литература започнува со влезот на Селџуците во Багдад во 1055 година и трае до пропаста на багдадскиот калифат во 1258. Овој период претставува постепено намалување на литературната дејност, иако во многу земји сè уште имало писатели од вредност: во Ирак и Персија убавата литература ја застапуваат Харири и Тугра'и, географијата и биографијата ги застапувал Јакут, а теологијата големите автори (Газали, Замахшари, Рази и Шахристани). Во Египет и Сирија, кои по пропаста на Фатимидите (1171) се соединиле, процветале поезијата (Ибн 'Араби и Ибн ал Фарид), историографијата (Ибн ал Асир и Имадудин Исфахани), библиографијата (Ибн Халикан), а тогаш се појавила и првата арапска автобиографија на Усаме ибн Мункиз. На Сицилија (која тогаш била под арапска власт) се истакнале Ибн Хамдис како поет, Идриси како географ и Ибн Зафар како писател на некој вид есеи. Во Шпанија се појавил нов вид на песни во строфи и на народен јазик, т.н. зеџел (трубадурот Ибн Кузман). Во Шпанија живееле и познатиот патописец Ибн Џубејр и четири мислители (Ибн Баџа, Ибн Туфејл, Ибн Рушд и Ибн Саб'ин), чија филозофија делумно делувала и на европската.
Мамелучки период (1258-1800)
Тоа било време на непрестајно опаѓање, иако Египет по падот на Багдад и победата над Монголите и крстоносците станал претставник на исламските цивилизации и (со Сирија) наследник на источната арапска литература.
Во првата половина на мамелучкиот период (до турското освојување во 1517), Египет и Сирија го имале само Бусирија како познат поет, Макризија и Ибн 'Арабшаха како историчари и уште неколку научници, како Димишки, Сујути и други, но го дале конечниот облик на 1001 ноќ и некои популарни романи (за 'Антари, пустинскиот јунак и поет; за султанот Бајбарс од крстоносните војни). За тоа време, Шпанија и Северозападна Африка го дале прочуениот патописец Ибн Батуту, одличниот историчар и социолог Ибн Халдуна, а во убавата литература само Ибн ел-Хатиба.
Во втората половина на мамелучкиот период (1517-1800) сè е во знакот на потполен застој. Во вој период имало само неколку важни писатели (литературниот историчар Маккари, библиографот Хаџи Халифа и филологот Муртеда), но со ширењето на исламот настанале и некои дела на арапски дури и во Индија, на Малајскиот Архипелаг итн.
Ново време
За новото време во арапската литература се смета дека трае од наполеоновиот поход на Египет, по што таа доаѓа во контакт со европската и го опфаќа целиот XIX век.
Современ период
Современиот период на оваа литература се јавува во втората половина на XIX век, кога настануваат многу преводи од европските јазици. Арапите постепено се прилагодуваат на новите прилики и се појавуваат нови оригинални историски романи (од Зајдан Џирџи) и арапски трагедии (од Неџиб ел-Хадада), а многу напредува и новинарствота, која воедно и развива вкус за читање на книжевните дела. Во XX век има многу обиди за новели, но нивните прави основачи - браќата Мухамед и Махмуд Тајмур се изразени реалисти. Мухамед (кој умрел 1921) оставил две комедии, една драма и една опера. Поезијата во овој период најмногу се потпира на традицијата на минатото, но и во тој најконзервативен литературен род се запазува и француското влијание и кај најмодерниот поет Ахмед Шавки. Значаен е бројот на литературни историчари и критичари, а со најголем успех работи Таха Хусејн, кој напишал повеќе романи и патописи.
Темелна промена во развојот на арапската книжевност предивикала т.н сиро-американска школа, составена од поети-иселеници (најчесто до Либан и Сирија) во САД и во некои западноевропски земји. Предводени од романтичниот мистичар Џубран, овие поети се доближиле до симболизмот и го вовеле слободниот стих, што претставувало револуција во однос на неприкосновениот аруд. Назик ал-Мелаике, Абдул Вехаб ал-Бејати и неколку други поети воделе вистинска борба за прифаќање на слободниот стих којшто постепено добивал сè повеќе приврзаници.
Ливадарка
Ливадарката — род од околу 500 вида на треви од умерените појаси од обете полутопки. Родот спаѓа во потсемејството на ливадарките (Pooideae) на семејството на тревите (Poaceae).
Во родот има и едногодишни и повеќегодишни видови. Највеќето се двополови, но има и некои што се еднополови (посебни машки и женски растенија). Растението расте до висина од половина метар до метар, листовите му се тесни, свиени или рамни, а понекогаш четкасти. Основната обвивка е зарамнета, а некаде задебелена, со тап или качулкаст врв и ципеста лигула.
Одгледување и примена
Многу од видовите имаат голема важност на пасиштата како храна за добитокот. Правата ливадарка (Poa pratensis) е најзастапената студеносезонска трева на тревници, спортски терени и игралишта за голф во САД. Едногодишната ливадарка (Poa annua) напати се смета за коров, зависно од околностите.
Јавен сметач
Јавен сметач (или јавен пристап до сметач) — секој сметач кој е на располагање на јавни места. Некои места каде што јавните сметачи можат да бидат достапни се библиотеки, училишта или објекти кои работат од страна на владата.
Ливадарка
Одгледување и примена
Според римскиот лекар Гален, корењата од извесни видови на ливадарка се добри за лекување на рани и крварење. Во XVI век ливадарките се користеле како лек за воспаление на бубрезите (нефритис).
Некои видови се популарни градинарски треви во Нов Зеланд.
Вилијам Трост-Еконг
Вилијам Трост-Еконг (роден на 1 септември 1993 година, во Харлем) — нигериски фудбалер роден во Холандија, на  и на нигериската репрезентација.
Роден во Холандија, тој е од мешано холандско и нигериско семејство, па имал право да игра за двете земји на репрезентативно ниво. И покрај тоа што играл за младите селекции на Холандија, во 2015 година тој го направил своето деби за сениорската репрезентација на Нигерија и оттогаш е стандарден репрезентативец на оваа земја.
Биографија
Билијам Трост-Еконг е роден во Харлем, Холандија, од мајка холанѓанка, Елеанор Трост и татко нигериец. Тој има сестра и брат, Емили и Еверест. Вилијам израснал во Харлем, и потоа во Лондон каде учел средно училиште, но летата ги поминувал во Лагос каде што татко му се вратил по разводот со неговата мајка. Тој започнал да игра фудбал за време на периодот кога престојувал во Англија.
Технички карактеристики
Централен одбранбен играч многу силен физички и добар во играта во воздухот, тој е вешт во одбранбени зафати и во поставување на маневри.
Клупска кариера
Својата кариера ја започнал во Англија каде играл во младинските категории на Фулам и Тотенхем, пред да се врати во Холандија каде дебитирал како сениор играјќи за Гронинген и Дордрехт.
Откако бил поврзан со трансфер во многу екипи меѓу кои и Селтик, тој потпишал за белгискиот клуб Гент во јули 2015 година и веднаш бил позајмен на норвешкиот клуб Хаугесунд. Во норвешката екипа, тој се покажал како многу значаен играч за клубот помагајќи му да обезбеди опстанок во неговата прва сезона. Во февруари 2016, тој бил назначен за капитен на Хаугесунд и го водел својот тим до четвртата позиција во првенството на крајот на сезоната и пласман во Лигата на Европа.
Во јануари 2017, Трост-Еконг се вратил во Гент, но откако не успеал да се избори за поголема минутажа бил продаден на турската екипа Бурсаспор во јули истата година. Во Турција се задржал само една сезона во која на 27 натпревари во првенството постигнал 2 гола.
На 17 август 2018, Трост-Еконг станал нов играч на екипата на, со која дебитирал во италијанската Серија А само два дена подоцна во ремито 2-2 против. Во двете сезони поминати во дресот на Зебрете под водството на Лука Готи, тој бил стандарден првотимец забележувајќи 65 настапи за клубот и помагајќи му да оствари некој незаборавни победи како оние над и.
На 24 јануари 2023 година, Трост-Еконг се преселил во Салернитана на позајмица со право на откуп по завршувањето на сезоната.
Репрезентативна кариера
Своето деби за Super Eagles го направил на 13 јуни 2015, играјќи 90 минути во квалификациите за Африканскиот куп на нации против Чад.
Тој направил три настапи за сениорската екипа, пред да биде повикан во Нигериската олимписка репрезентација за Летните олимписки игри 2016 во Рио.
Во јуни 2018, тој бил повикан во 23-члениот состав на Нигерија за Светското првенство 2018 во Русија. Ги одиграл сите три натпревари на својата земја во групната фаза.
Во април 2019, тој изјавил дека играњето за Нигерија била "неговата најдобра одлука во животот". Во јуни 2019, тој бил повикан да ја претставува Нигерија на Африканскиот куп на нации, каде тој го постигнал победничкиот гол против во 89-тата минута овозможувајќи и на својата репрезентација да мине во полуфиналето и на крајот да го освои третото место.
На почетокот на 2022 година, тој повторно бил повикан од својата земја да учествува на Африканскиот куп на нации, за вторпат во својата кариерата. На 19 јануари 2022, тој го постигнал вториот погодок за Нигерија во победата со 2-0 над, помагајќи им на Super Eagles да го освојат првото место во групата со максимален број на бодови.
Фрагмент од една империја
Фрагмент од една империја (руски: Обломок империи) - советски филм од 1929 година, во режија на Фридрих Ермлер, кој е автор и на сценариото, заедно со Екатерина Виноградска. Главните улоги ги играат: Фјодор Никитин, Људмила Семјонова, Сергеј Герасимов и Јаков Гуткин. Според гласањето на 50 руски филмолози и синеасти, овој филм бил рангиран на деветтото место на списокот на 55 најдобри руски и советски филмови во историјата. Исто така, тој е последниот нем филм на Ермлер.
Содржина
Дејството на филмот се одвива во едно мало место, за време на Граѓанската војна. Платформата на железничката станица е покриена со тела и чуварот забележува дека едно од нив дава знаци на живот. Тој го носи телото на Филиманов во куќата и се обидува да му помогне. Постепено, црвеноармеецот Филиманов се освестува и пие млеко од штотуку окотената кучка. Тогаш, во собата влегува белоармеец и се слуша истрел. Сепак, тој ја убива кучката, но го остава ранетиот Филиманов да живее. Потоа, дејството на филмот се пренесува во 1928 година: Филиманов е жив, но не се сеќава на ништо и ја почнува потрагата по својот идентитет.
Шонах во Шварцвалд
Спорт
Зимските спортови се значаен дел од идентитетот на Шонах, особено нордиската комбинација и скијачкото трчање. Секоја година во местото се одржува Светското првенство во нордиска комбинација. Во 1981 и 2002 г. гратчето било домаќин и на јуниорското првенство во нордиско скијање.
Личности
Некои познати спортисти од Шонах се:
Неила де Сан Мигел
Неила де Сан Мигел — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
NGC 3307
NGC 3307 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3307 се споменува и како ESO 501-31, MCG -4-25-29.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 28°.
Други поделби
Проучување на NGC 3307 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31430. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6628. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1523.
.dj
Надворешни врски
Toppdomän
NGC 3307
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Знаме на Општина Струга
Знамето на Општина Струга е официјалното знаме на оваа македонска општина кое било усвоено со последниот статут на општината.
Опис
Знамето е вертикално по форма и е составено од сина позадина со сразмер 2:1. Во средината на знамето е поставен општинскиот грб на кој има приказ на реката Црн Дрим која го дели градот на два дела поврзани со мост. Околу реката е прикажан златниот венец од Струшките вечери на поезијата.
Бремерферде
Бремерферде (Bremervörde) — град во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Осте, близу средиштето на триаголникот создаден од реките Везер и Елба и на подеднаква одделеченост од градовите Хамбург, Бремен и Куксхафен.
Градот е прогласено одморалиште на ниво на покраината.