cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Биљана (село)
Биљана (словенечки: Biljana) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Африканско првенство во кошарка 2011
Африканско првенство во кошарка 2011 — 26-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Мадагаскар од 17 август - 28 август 2011 година. На ова првенство учество зеле 16 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Тунис.
Религија во Боливија
Религијата во Боливија ги опфаќа сите религиски групации кои опстојуваат во земјата. Боливија е католичка земја уште од шпанската колонизација на Јужна Америка.
Религиски заедници
Голем дел од Боливијците се Католици, но се проценува дека мал дел активно се ангажирани во црковниот живот. По Вториот ватикански совет (1962-1965) Црквата се обидела да ја направи религијата поактивна во социјалниот живот. Според истражувањето на Americas Barometer, со можна грешка од +/- 1,8%, населението на Боливија е поделено на:
Црквата и државата
Според уставот на Боливија од 2009 година, Боливија е секуларна држава. Во минатото Боливија имала државна религија, каде Католицизмот бил официјална религија. Уставот на Боливија гарантира слобода на религиска определба и нема податоци за тоа дали владат врши опресија на малите религиски групации.
Нерелигиозни
Gallup во 2007 година спровел анкета во државата и меѓу прашањата било прашањето „Дали религијата е важна во вашиот живот?“ На ова прашање, 12% од испитаниците рекле дека не им е важна религијата. Според истражувањето на Americas Barometer, 3.3% од испитаниците се изјасниле дека немаат религија.
Коктелка
Коктелка, или коктелски шешир, ― женски мал, екстравагантен и вообичаено безободен шешир. Обично е компонента на вечерната облека и е наменета како алтернатива на шеширот со голем обод. Овие капи често се украсени со мониста, накит или пердуви, како и превез или мрежа. Коктелките биле најпопуларни помеѓу 1930-тите и 1960-тите.
Некои модни историчари мислат дека коктелките биле претходник на фасцинаторите, модни додатоци носени на страната на главата кои се здобиле со популарност во 1970-тите, додека други тврдат дека фасцинаторите биле носени преку ден, а коктелките доцна попладне или навечер. За разлика од фасцинаторот, коктелката има целосно облкувана и видлива основа.
Коктелките можат да бидат со многу облици, почнувајќи од моделирана волна или филц или обликувана слама до помеки конструкции налик на турбан.
Поврзано
Слични женски шешири:
Радече
Радече (словенечки: Radeče) — мал град во Општина Радече во југоисточна Словенија. Градот е центар на општината Радече. Се наоѓа на десниот брег на реката Сава, на местото каде што се влива потокот Сопота. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Црква
Парохиската црква во градот е посветена на Свети Петар и припаѓа на Римокатоличката надбискупија Љубљана. Изградена е во 1911 година на местото на претходната црква. Готската капела на поранешната црква е вградена во новата како споредна капела на нејзината источна страна. На западната страна на црквата стои камбанаријата.
Мост
Стариот патен мост го поврзува центарот на градот Радече со старата железничка станица од другата страна на реката Сава. Изградена е во времето на Австроунгарија и првично ги поврзувала кралските земји Крањска и Штаерска. Дизајниран е од чешкиот архитект Јан Владимир Храски. Неговата изградба започнала во септември 1893 година и била завршена во август 1894 година.
Замокот Вајкселштајн
Замокот Вајкселштајн (словенечки: Dvor или Novi dvor) се наоѓа источно од Радече. Станува збор за четирикрилна двокатна градба со аркаден двор. Зградата главно датира од 16 век, а дворот од 17 век. Во внатрешноста се зачувани некои дрвени тавани. Сопственикот на замокот од 16 век Јохан фон Вајкселштајн, кој го продал на Кристоф фон Раумшусл во 1595 година, по што бил во сопственост на семејството Цетшкер, Августинците од Љубљана, Франц Јохан фон Амигони, Антон Голмајер, семејството Плуск и Лудвиг Гутманштал-Бенвенути. Во 1926 година дворецот е купен од Љубљанските ќерки на милосрдието на Свети Винсент де Пол. Калуѓерките биле протерани од германските сили за време на Втората светска војна. По војната имотот бил национализиран и претворен во училиште.
Филипион
Филипионот во светилиштето Алтис во Олимпија бил јонски кружен споменик од слонова коска и злато, во кој биле сместени статуи на кралот Филип II Македонски и неговото семејство: Александар III Македонски, Олимпија, Аминта III и Евридика II. Дело е на атинскиот вајар Леохар во чест на неговата победа во Битката кај Херонеја (338 п.н.е.). Ова било единственото здание во светилиштето кое било посветено на човечко битие.
Лангштет
Лангштет (Langstedt; Langsted) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Југоисточно македонско наречје
Југоисточномакедонско наречје — едно од трите наречја на македонскиот јазик. Наречјето се зборува на територијата на источна Македонија, Пиринска Македонија и Беломорска Македонија. Поголем дел од дијалектите на ова наречје денес се зборуваат надвор од границите на Република Македонија. Ова наречје се дели на три подгрупи: источна група, југозападна група и југоисточна група.
Југоисточното наречје ги зафаќа областите Тиквеш, Мариово, Раец, Витачево, Бошава, Штипско, Кочанско Поле, Осоговија, Струмичко-радовишката Котлина, Радовишки Шоплук, Лакавичко, Бојмија, Дојранско Поле, Малешевија и Пијанец во Република Македонија, потоа Горноџумајско, Разлошко, Петричко, Светиврачко и Неврокоп во Пиринска Македонија и во Вардарија, Кукушко, Серско, Драмско, Лагадинско, Ениџевардарско, Воденско, Мегленско, Кајларско, Леринско и Костурско (Пополе, Корешта, Костенарија и Нестрамско) во Егејска Македонија.
Аделиски пингвин
Аделиски пингвин (Pygoscelis adeliae) — вид на пингвин со средна големина. Во 1830 година францускиот истражувач Жил Димон Дирвил ги именувал според неговата сопруга Адел.
Распространетост
Аделиските пингвини го населуваат целиот брег на Антарктикот и околните острови. Тие припаѓаат на еден од најсеверните видови птици.
Постојат 38 познати колонии на аделиски пингвини, од кои околу 5 милиони пингвини се на подрачјето на Росовото Море. Росовиот Островот е живеалиште на околу половина милион аделиски пингвини. Тие ги населуваат Јужните Оркниски Острови, Јужните Шетландски Острови, Буве и Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови.
Физички особини
Аделиските пингвини во висина растат до околу 70 см и достигнуваат тежина околу 5,4 кг (мажјаци) и 4,7 кг (женки) според веб-страницата „Пингвински свет“, соодветно 3 до 6,5 според веб-страницата „“. Имаат карактеристични бели „прстени“ од пердуви околу очите, по кои лесно се препознаваат. Поголемиот дел од нивниот клун е покриен со пердувите што растат во неговата основа, а опашката на аделискиот пингвин е малку подолга од онаа на повеќето други видови пингвини.
Размножување
Аделиските пингвини доаѓаат на местата за размножување во октомври. Мажјаците ги повикуваат женките со гргорење проследено со силен вресок.
Гнездата градат така што со стапалата копаат мали дупки во земјата, а околу нив поставуваат обли камења кои ги собираат од околината. Понекогаш, во борбата за простор каде што ќе се размножуваат, женските аделиски пингвини крадат камења од други гнезда и ги користат за да градат свои.
Кога ќе ги градат гнездата, женките несат по две кафено-зелени јајца. Потоа и двата родители наизменично ги загреваат јајцата. Додека едниот родител го загрева јајцето, другиот оди по храна и обратно. Родителот кој моментално го загрева јајцето не ја јаде донесената храна. По околу 35 дена, околу декември, јајцата пукаат и младенчињата излегуваат. Тогаш Антарктикот е најтопол, а температурата е околу -2 oС. Родителите ги чуваат младенчињата топли првите седум дена, а потоа младенчињата се приклучуваат на јасли. Во март, возрасните и нивните младенчиња заедно одат на лов во морето.
Исхрана
Аделиските пингвини главно се хранат со крил додека ги одгледуваат своите млади, со некои леднички лигњи и риби. Судејќи според фосилните записи од последните 38 илјади години, овие пингвини ненадејно се префрлиле од риба на крил пред околу 200 години. Ова веројатно се должи на намалувањето на бројот на антарктичките крзнени фоки почнувајќи од доцните 1700-ти и китовите во 20 век. Намалувањето на бројот на овие животни предизвикало зголемување на количините на крили, кои аделиските пингвини сега ги користат затоа што полесно се ловат од рибите.
Грандес Сан Мартин
Грандес Сан Мартин — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Карен Бликсен
Карен фон Бликсен (17 април 1885 - 7 септември 1962), моминско Карен Кристенз Динесен, беше данска авторка исто така позната по својот псевдоним Исак Динесен. Таа, исто така пишувала под псевдонимите Тања Бликсен, Оцеола и Пјер Андезел. Бликсен има напишано дела на дански, француски и англиски јазик.
Бликсен е најдобро позната по Надвор од Африка, опис на нејзиниот престој во Кенија, и еден од нејзините приказни, Бабетин пир, и двете од кои се адаптирани во филмови кои добиле Оскар. Пред издавањето на првиот филм, таа се истакна со Седум Готски Приказни.
Петер Енглунд, секретар на Шведската академија, тоа што Бликсен не била наградена со Нобелова награда за литература во 1930-тите го опиша како грешка. Иако никогаш не ја добила наградата, таа заврши на третото место зад Греам Грин во 1961 година, кога Иво Андриќ бил добитник на наградата.
Бликсен била нашироко почитувана од современици како Ернест Хемингвеј и Труман Капоте, и за време на нејзината посета на САД во 1959 година, писателите кои ја посетиле вклучуваат Артур Милер, Едвард Естлин Камингс, и Перл Бак. Таа исто така се состана со Мерилин Монро. Таа била обожава од Сесил Битон и патронот Полин де Ротшилд од семејството Ротшилд.
Бушер (покраина)
Бушер (, Ostān-e Būshehr) е покраина во Иран. Се наоѓа на југот од земјата и се со долг брег по Персискиот Залив. Главен град е истоимениот Бушер. Покраината има 6 окрузи:
Во 2005 покраината имала 816.115 жители.
Горан Трифуновски
Горан Трифуновски — македонски филмски и телевизиски глумец и музичар.
Надворешни и внатрешни повици (маркетинг)
Надворешни повици настануваат кога организацијата ги контактира директно купувачите, мотивирајќи ги да купат побргу, барајќи од нив да дадат информации за истражување или да ги заинтересира за производот или услугата така што тие се спремни да купат или да примат повик во иднина или лична посета. Внатрешни повици се оние кои ги прима организацијата како одговор на реклами за директна реакција, кои на пример користат 0345 или 0800 броеви.
Снимен телемаркетинг
Снимениот повик настанува кога повикувачот следи подготвено сценарио, често без вклучување на примачот. Истиот снимен повик е презентиран на сите кои се наоѓаат во листата, без разлика на потребите и знаењето за производот. Овој пристап кој е повеќе суров може да биде софистициран, со тоа што комјутерски софтвер подготвува снимка која се разгранува, како во дрво на одлучување, за да одговори на различните прашања на различните потенцијални купувачи.
Телемаркетинг
При телемаркетинг се користи телефон за да им се продава директно на потрошувачите. Тој станал примарен инструмент за Директен Маркетинг со чија помош на проактивен начин може да се генерира и да се квалификува потенцијална продажба и директно да се продаде на потрошувачите и бизнисите. Телефонските повици можат да бидат заради истражување, тестирање, изградба на основа на податоци или закажување состаноци, како и продолжение на претходните контакти или како дел од програмата за мотивација или грижа на клиентите.
Примарните квалитети на телефонот се тоа што овозможува интеракција, флексибилност и дозволува добивање на моментален фидбек и можност да се надминат несогласувањата, сето тоа за исиот период на комуникација. Другите димензии на телемаркетингот вклучуваат развој и одржување на потрошувачки гудвил, со што е поврзана и потребата за развој на добра услуга за потрошувачите. Телемаркетингот им овозможува на организациите да вршат маркетинг истражување чии резултати се доста мерливи.
Растот на телемаркетигот во бизнис-2-бизнис секторот во најголем дел се случи на цена на личната продажба. Целите се да се намалат трошоците и да се искористи скапата продажна сила и нивните способности за да се надоградат врските создадени со телемаркетингот. Повиците можат да бидат категоризирани како надворешни и внатрешни.
Сите овие активности можат да бидат извршени со лична продажба, но брзината, точноста и конзистентноста на информациите собрани преку лична продажба можат често да бидат подобрени со телемаркетингот. Комплексноста на производот ќе влијае на тоа колку успешно ќе биде искористен медиумот. Но, ако телемаркетарите се внимателно тренирани, продажните резултати ако се мерени на основа на повик, можат да ги надминат оние генерирани од лична продажба.
Бело (Брда)
Бело (словенечки: Belo) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Телемаркетинг
Генерално постојат три главни начини на кои може да се изврши телемаркетингот: снимен, урамен и персонализиран.
Даисуке Мацуи
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2010.
NGC 3281D
NGC 3281D — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3281D се споменува и како ESO 375-68, MCG -6-23-55.
Откривање
Објектот е откриен на 2 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 34 м 18,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 24' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 3281D е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31273. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7193.
Глигор Беќаров
Глигор Беќаров (роден во 1944 во Струмица) — македонски сликар и керамичар. Во Скопје завршил средно уметничко училиште. Специјализирал индустриски дизајн во Хонберг, Германија. Завршил училиште за применета уметност во Скопје, а специјализирал керамички дизајн во Хајнберг, Република Германија. Учествувал на 20-ина ликовни колонии во земјава и странство, како и на Триеналето на југословенска керамика во Белград, на Светското триенале на мала керамика во Загреб и на Интернационалното керамичко биенале во Каиро,.
Јованче Белковски
Јованче Блажев Белковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од селско семејство. По завршување на основното училиште се занимавал со земјоделство, а повремено доаѓал во Скопје и работел како општ работник. На 4 септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Пред приклучувањето во единиците на НОВ и ПОЈ учествувал во собирните акции на материјална помош за народната војска. Во Бригадата се пројавил како примерен и дисциплиниран борец. Добиените задачи секогаш совесно ги извршувал. Со Бригадата учествувал во маршот на Козјак, а потем и во борбите против балистите на теренот Водно - Треска. На 13 ноември 1944 година учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје. На 14 ноември истата година веќе се наоѓал на борбените позиции против балистите кај Ѓорче Петров. Потем учествувал во разбивањето на остатоците од непријателот, што неговата Бригада со голем успех ги извршувала. Суровите и тешки услови на животот за време на многубројните акции и борби, придонеле тој тешко да заболи. На 6 мај 1945 година починал од болеста.
Домаќин (мрежа)
Домаќин (анг. Host) е секој сметач поврзан во сметачка мрежа (најчесто на интернет) кој со користење на стандардни протоколи може да оствари комуникација, информации, услуги и апликации за корисниците или за другите јазли на интернет. Мрежниот домаќин е мрежен јазол, на кој и е додадена мрежна хост адреса.
Секој мрежен домаќин е физички мрежен јазол (интернет уред), но не секој јазол е домаќин. На мрежните уреди како модем, hub (разводна кутија) и switch (преклопна кутија) не им се доделуваат хост адреси (освен понекогаш за административни цели). Уредите како што се мрежните печатачи и хардвер насочувачи, имаат IP-адреси, но бидејќи тие не се општо наменски сметачо, тие не се сметаат за домаќини.
Мрежните домаќини кои учествуваат во апликации кои користат клиент-опслужувач модел на сметачи, се класифицираат како опслужувачи или клиент системи. Мрежните домаќини исто така може да функционираат како јазли во peer-to-peer апликации, во која сите јазли делат и консумираат ресурси на еквипотентен начин.
Потекло на поимот
Во оперативните системи, терминот терминал домаќин традиционално означува мулти-кориснички сметач или софтвер обезбедување на услуги за компјутерски терминали, или компјутер, која обезбедува услуги на помали или помалку способни уреди, на пример, телнет домаќин ( телнет опслужувачот) или на xhost (X Window клиент).
Описна лингвистика
Јазичниот опис, описната лингвистика или дескриптивна лингвистика, е гранка на лингвистиката, која се занимава со објективно анализирање и опишување на тоа како јазикот е (бил) зборуван од група на луѓето во говорната заедница. Сето научно истражување во лингвистиката е описна. Како и другите науки, целта на лингвистика е да го набљудува свет како што е, без предрасуди и пресудувања за тоа како би требало да биде. Современата описна лингвистика е заснована на структуралниот пристап кон јазикот, како што е кај Леонард Блумфилд и останатите. Описната лингвистика често е споредена со кодификацијата. Овие две се комплементарни, но имаат различни приоритети и понекогаш се во конфликт. Поимот „дескриптивизам“ се користи да се означи верувањето дека описот е позначаен од учењето.
Точен опис на реалниот говор е тежок проблем, и јазичарите често се ограничени на приближности. Скоро секоја лингвистична теорија има свое потекло во практичните проблеми на описната лингвистика.
Описната лингвистика се смета за описно адекватна ако ги достигне, делумно или целосно, следниве цели:
Стокхолм (округ)
Стокхолм (швед. Stockholms län) e округ (län) на балтичкото крајбрежје на Шведска. Се граничи со окрузите Упсала и Седерманланд. Излегува и на езерото Меларен и Балтичкото Море. Административен центар е градот Стокхолм, главен град на државата. Округот го сочинуваат историските покраини Упланд (Руслаген) и Седерманланд (Седертерн). Во округот живее над од населението во земјата. Округот воедно претставува и статистичка област (riksområden) според номенклатурата на NUTS во рамките на ЕУ.
Историја
Округот Стокхолм е формиран во 1714. Градот Стокхолм претставувал посебна административна единица под раководство на „надуправник“ и не бил дел од округот. Административен центар на округот бил самиот град Стокхолм, иако не бил дел од него.
На 1 јануари 1968 градот и округот се обединиле и границите претрпеле извесни измени.
Управа
Сè до 1968 во округот не спаѓал градот Стокхолм. Со градот раководела Службата на надуправникот, а во округот влегувале само околните рурални подрачја.
Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник. Стокхолм има и окружен совет.
Сергеј Иванов
Сергеј Иванов (руски: Сергей Борисович Иванов, роден на година) — руски висок функционер и државник. Тој бил министер за одбрана во периодот од март 2001 до февруари 2007 година, заменик-премиер од ноември 2005 до февруари 2007 година, и прв вицепремиер од февруари 2007 до мај 2008 година. Претходно, како секретар на рускиот Совет за безбедност, Иванов работел како советник на претседателот Борис Елцин, а подоцна и кај претседателот Владимир Путин (ноември 1999 - март 2001) за прашања поврзани со националната безбедност на земјата. По изборот на Дмитриј Медведев за претседател на Русија, Иванов бил повторно именуван како вицепремиер во втората влада Владимир Путин.
Пред да се приклучи на федерална администрација во Москва, Иванов, кој течно го зборува англискиот јазик, служел најпрвин во советската а подоцна и во руската странска разузнавачка служба како специјалист по право и странски јазици, (во Европа и Африка) од доцните 1970-ти до крајот на 1990-тите. Во 1975 година, Иванов дипломирал на Одделот за филологија на Ленинградскиот државен универзитет, каде што студирал англиски и шведски, а подоцна и завршеил последипломски студии во контраразузнавање.
Во 1976 година тој ја започнал својата служба во ленинградската област за КГБ, каде што станал пријател со тогашниот негов колега Владимир Путин. . Од јули 1998 до август 1999 Иванов бил заменик на Владимир Путин, потоа директор на Федералната служба за безбедност. Во ноември 1999 година, Елцин го назначил Иванов за секретар на Советот за безбедност на Русија, тело задолжено за советување на претседателот за прашања од национална безбедност. Иванов станал министер за одбрана. На 15 февруари 2007, Иванов поднел оставка како министер за одбрана, за да подоцна биде поставен на функцијата заменик премиер.
NGC 5684
NGC 5684 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5684 се споменува и како UGC 9402, MCG 6-32-73, CGCG 192-46.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5684 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5684 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 35 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 32' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 5684 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52179. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2559. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Стад де ла Мосон
Стад де ла Мосон е фудбалски стадион во францускиот град Монпелје. Тој е домашен терен на фудбалскиот клуб Монпелје кој се натпреварува во Лига1. Стадионот бил надоградуван за потребите на Светското фудбалско првенство во Франција 1998. Исто така, стадионот бил користен и за време на Светскиот куп во рагби 2007 година, кој во најголем дел се играл во Франција.
Историја
Стадионот бил отворен во 1972 и е во сопственост на градот Монпелје. Се наоѓа во западниот дел на градот, во близина на реката Мосон, по која и годобил името. Токму заради близината на реката, стадионот бил поплавен во 2002 и 2003 година кога водата од реката скршнала од коритото. Колку била голема поплавата, докажува податокот кој вели дека дури и соблекувалните на стадионот биле целосно поплавени. Теренот бил уништен, и морал да биде заменет со нов.
1987 година кога клубот домаќин на стадионот ФК Монпелје се пласирал во Лига 1, сместивоста на стадионот била зголемена на 23.500 места. За потребите на Мундијалот 1998 година, сместивоста дополнително била зголемена на 35.500 места.
Општи податоци
Адресата на стадионот е Avenue Heidelberg, 34 080 Монпелје. Најголема посетеност стадионот имал на 17 август 2005. Тогаш 31.457 гледачи дошле да го одгледаат натпреварот помеѓу Триколорите и репрезентацијата на Брегот на Слоновата Коска.
Дамељ
Дамељ (Damelj; Damel) — село над левиот брег на реката Колпа (Купа) во Општина Чрномељ, југоисточна Словенија. Се наоѓа во подрачјето Бела Краина на традиционалната област Долењска, денес во статистичкиот регион Југоисточна Словенија. Во 2020 г. населението броело 37 жители.
Дамељ е најјужното населено место во Словенија, сместено на самата граница со Хрватска. Преку реката, од хрватска страна, е селото Дамаљ (во околината на Врбовско), чие име сведочи за заедничкото минато на овие две места.
Селската црква е посветена на Архангел Михаил и ѝ припаѓа на Виничката парохија. Градбата е готски храм, преработен во 1664 г. Главниот олтар е изработен на крајот од XVII век.
RSS
RSS (кратенка од англ. Really Simple Syndication = „навистина проста синдикација“) — тековник на мрежно емитување. форматите кои се користат за објавување на најнови информации – како што се блог-објави, наслови на вести, аудио и видео во стандардизиран формат. Еден RSS документ (кој се нарекува „тековник“ (англ. feed) вклучува цел или краток преглед на текст, плус метаподатоци како што се датуми на објавување и автори, категории и сл. Тековниците на издавачите им дозволуваат автоматски да ја организираат содржината. На читателите им овозможуваат претплата на новости од нивните омилени мрежни места и агрегирација на тековници од повеќе страни на едно место. RSS тековниците можат да бидат прочитани со помош на програмска опрема наречена „RSS-читач”, или „агрегатор“, којшто може да е вдомен на интернет, работната површина, мобилен уред или каква било сметачка направа поврзана со интернет. Стандардизиран XML file формат дозволува информацијата да биде објавена еднаш и видлива со многу различни програми. Корисникот се претплатува на одреден тековник со внесување на URL-адресата на самиот тековник, (иако технички, овие два поима и не се баш синонимни) во читачот или кликање на RSS иконата во пребарувачот којшто го иницирана процесот на претплаќање. RSS читачот редовно ги проверува претплатените тековници на корисникот во случај на новости, ги презема истите доколку ги најде истите и обезбедува еден кориснички посредник за контролирање и читање на тековниците.
RSS форматите се утврдуваат користејќи XML, општонаменско задавање (спецификација) за создавање на формати за податоци. Иако RSS форматите еволуираа од март 1999 RSS-иконата ("") првпат ја доби својата широка употреба меѓу 2005 и 2006 година.
Во мрежните (интернет) читачи на RSS-тековници спаѓаат Google Reader, Bloglines  и други.
Пример
Бидејќи RSS-податотеките во суштина се прост текст во XML формат, самата RSS-податотека е релативно лесно читлива како за автоматизираните постапки, така и за луѓето. Еве еден пример за податотека со нејзините елементи. Ова може да се постави во секој соодветен протокол на комуникација за пристап на податотеки, како HTTP или FTP, а програмот ги чита информациите и на крајниот корисник му ги претставува во уреден приказ.
Врамен телемаркетинг
Урамен повик е сличен на инервју со инструкции, каде повикувачот има неколку теми кои треба да бидат покриени но стилот и редот со кој им се пристапува на темите е безначаен.
Узедом (град)
Узедом (Usedom; исто така понекогаш нарекуван Штат Узедом или „Град Узедом“) — град на истоимениот остров, во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Узедом-Југ.
Целиот остров Узедом бил именуван по градот во средновековниот период.
Географија
Градот се наоѓа во југоисточниот дел на островот Узедом, во т.н. заднинска земја (Achterland), на северозападниот брег на Одарскиот Залив („Oderhaff“). Градот се граничи на север и запад со Пенештром, западниот премин на заливот со Балтичкото Море.
Историја
Областа била населена уште од неолитот, а од и  век од Словените, кои изградиле замок на ридот, сега познат как Шлосберг. Името на градот доаѓа од словенскиот збор „узнам“, што означува речно устие. На почетокот на век, местото било уништено од Данците.
Во 1128, Западна Померанија го прифатила христијанството и кратко потоа бил основан премонстратензијанскиот манастир, Узедом (исто така познат како Манастир Гробе или Пудагла), во самиот град. Во век, германската населба Узедом била основана како дел од источното доселување. На 23 декември 1298, Узедом добил градски права.
Градот изгорел двапати во големи пожари во 1475 и 1688. По Штетинскиот договор и последователниот Вестфалски мир (1648), Узедом заедно со цела Западна Померанија, градот станал дел од Шведска Померанија до 1720, кога бил вратен на Прусија. Од 1720 до 1945, градот бил пруски. Градот има железничка врска од 1876.
Во 1934, кај Карнин, бил изграден железнички мост, но бил уништен во Втората светска војна. По војната, градот најпрвин припаѓал на покраината Мекленбург-Западна Померанија, додека Источна Германија не ги укинала покраините во 1952, кога припаднал на Округот Росток. При Повторното обединување на Германија во 1990, Узедом уште еднаш се нашол во покраината Мекленбург-Западна Померанија.
Знаменитости
Вредно за разгледување во Узедом се Портата Анклам (Anklamer Tor), Црквата Св. Богородица (Marienkirche), Шлосберг (Schloßberg) со неговиот споменик за преминот во христијанството направен од Ото Бамбершки во 1128 и урнатините на железничкиот мост Карнин.
Сообраќај
Низ Узедом поминува главниот сојузен автопат Б110, поврзувајќи го островот со градот Пинов на копното и Анклам. Во другата насока, Б110 се здружува со Б111, патот кој води низ северниот брег на островот Узедом, кај бањата Албек. До 1945, градот имал железничка станица на линијата Духеров-Свинеминде, која сега е дом на центарот на природниот парк. Узедом, денес се наоѓа далеку од единствената островска железничка линија (Usedomer Bäderbahn). Узедом има мало пристаниште на Узедомското Езеро, кое е поврзано со заливот преку канал.
Збратимени градови
Узедом е збратимен со следниве градови:
Гутиере Муњос
Гутиере Муњос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Каролина Бурс - Божинова
Каролина Бурс - Божинова — македонски уметник - керамичар. Родена е во 1962 година во Фрутиген, Швајцарија. Специјализирала керамика во Франција и Германија. Живее во с. Добрејци, Струмица
Советска Висорамнина
Советска Висорамнина (Советское плато) е највисокиот дел од ледничката покривка на Источен Антарктик, кој се наоѓа на 75–84° јужна географска ширина и 25–105° источна географска должина. Според Атласот на Антарктикот (1966, стр. XX), централната точка на висорамнината има координати -80°N, 85°W.
Висорамнината има должина од 2.000 км и ширина од приближно 450 км. Висината на периферијата е приближно 3.500 m, зголемувајќи се на околу 4.004 м. Просечната годишна температура на воздухот] ] е под -56 °C; На 21 јули 1983 година, -89,2 °C (-128,56 °F) беше снимен во [[Станица Восток, најниска температура на Земјата забележана досега. Во исто време, температурата на ледничкото корито е околу 0 °C и езерото се формираат под мразот. Најголемото од овие познати езера е пронајдено во областа на станицата Восток (Езеро Восток). Советски експедиции спроведе пионерско истражување на висорамнината во годините 1957–1959.
Валфиш
Валфиш (Walfisch) — ненаселен германски остров, сместен во Висмарскиот Залив во Балтичкото Море.
Се наоѓа помеѓу градот Висмар (околу 4,5 километри северно) и островот Пел. Многу рамниот остров има површина од околу 20 хектари и е природен резерват.
Историја
Во текот на Триесетгодишната војна постоела тврдина на островот, која денес е главно под вода. Остатоци од неа и денес се пронаоѓаат преку аеро археологија.
Тврдината на Валфиш била уништена во 1717 година по Северните војни.
Персонализиран телемаркетинг
Персонализираниот повик е телефонска верзија на презентација на направена при лична продажба. Преземена од професионално тренирани повикувачи, разговорот се води спрема потребите на потенцијалниот купувач, а не спрема оние на повикувачот.
.sk
Надворешни врски
Toppdomän
Табернакул (издавачка куќа)
Историјат
Издавачката куќа „Табернакул“ е основана во 1989 година. На 16 декември 2014 година, во киното „Фросина“ во Скопје била одржана свеченост на која бил прославен 25. роденден на „Табернакул“.
Летна универзијада - 1997
XIX Летна универзијада — универзијада одржана од 20 до 31 август 1997 на островот Сицилија во Италија.
Пеша
Пеша (Pescia) — италијански град во провинцијата Пистоја, регион Тоскана. Градот има 17 000 жители.
Зидерхакштет
Зидерхакштет (Süderhackstedt; Sønder Haksted) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Кула (Брајчино)
Кула — археолошко наоѓалиште во преспанското село Брајчино. Претставува тврдина од средниот век. Се наоѓа на 1 км источно од селото, на една голема височинка со зарамнето плато, каде по површината се гледаат грамади од градежен материјал и контурите од одбранбениот бедем на тврдината.
Меѓународен аеродром Хејдар Алијев
Меѓународен аеродром Хејдар Алијев, (Heydar Aliyev adına Beynəlxalq Hava Limanı; порано Аеродром Бина; IATA: GYD, ICAO: UBBB) е најголемиот аеродром во Азербејџан. Сместен е на 20 километри североисточно од центарот на Баку. Аеродром бил изграден во 1933 година за време на советската ера. Во март 2004 година, азербејџанската влада ги промени името на аеродромот, од „Аеродром Бина“, во „Меѓународен аеродром Хејдар Алијев“.
Тој е центар за Azerbaijan Airlines, како и база за Azal Avia Cargo, Buta Airways и Silk Way West Airlines.
Во 2019 година биле опслужени околу 4,73 милиони патници.
Автономни заедници во Шпанија
__БЕЗСОДРЖИНА__ Автономната заедница (comunidad autónoma, autonomia erkidego, comunitat autònoma, comunidade autónoma) е првостепена политичко-административна единица во Шпанија, создадена согласно Уставот на Шпанија од 1978 г, со цел да ја гарантира автономијата на народностите и регионите во државата. Бидејќи суверенитетот го има само државата како целина (а не заедниците), Шпанија не е федерација, туку мошне децентрализирана  унитарна дражва која им ги отстапува правата на самоуправа на заедниците согласно пропишаното во уставот. Денес постојат 17 автономни заеднии и 2 автономни града, со збирен назив „автономии“ (). Двата автономни града имаат право да се прогласат за автономни заедници, но тоа досега не го имаат направено.
Даночен обврзник
Даночен обврзник е физичко или правно лице (поединец или фирма, организација) кој е обврзан да плаќа данок.
Поврзано
Contribuable
Манси
Мансите (мансиски: Мāньси / Мāньси мāхум, Манси / Манси махум) се угриско домородно население кое живее во Ханти-Мансија, еден автономен округ во Тјумењската област во Русија. Во Ханти-Мансија, хантискиот и мансискиот јазик имаат заеднички службен статус со рускиот. Мансискиот јазикот е еден од постулираните угриски јазици на уралското семејство. Мансите порано биле познати како Вогули.
Заедно со Хантите, Мансите се политички претставени од Здружението за зачувување на Југра, организација основана за време на Перестројката од крајот на 1980-тите. Оваа организација ббила меѓу првите регионални домородни здруженија во Русија.
Демографија
Според пописот од 2010 година, во Русија имало 12.269 Манси.
Историја
Предците на Мансите ги населувале областите западно од Урал. Наоѓалишта на Манси биле откопани во околината на Перм.
Во првиот милениум п.н.е., тие се преселиле во Западен Сибир, каде се асимилирале со домородните жители. Според други, тие потекнуваат од јужниот дел на уралските степи и се преселиле на нивната сегашна местоположба околу 500 н.е.
Мансите биле во контакт со руската држава барем уште од 16 век кога поголемиот дел од западен Сибир бил доведен под руска контрола од страна на Јермак Тимофејевич. Поради нивната поголема изложеност на руска и советска контрола, тие генерално биле повеќе асимилирани од нивните северни соседи, Ханти.
Според легендите, Мансите имале јавано лосови (евроазиски елен) во борба, иако не постои историски доказ за тоа.
Хернансанчо
Хернансанчо — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Врховље кај Којско
Врховље кај Којско (словенечки: Vrhovlje pri Kojskem) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Јуки Абе
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2010.
Уметници и модели (филм од 1955)
Уметници и модели (англиски: Artists and Models) - американски филм од 1955 година, во режија на Френк Ташлин (Frank Tashlin), според сценариото на Херберт Бејкер (Herbert Baker) и Мајкл Девидсон (Michael Davidson). Главните улоги ги граат: Дин Мартин (Dean Martin), Џери Луис (Jerry Lewis), Ширли Меклејн (Shirley McLaine) и Дороти Мелоун (Dorothy Malone).
Синопсис
Двајца другари, Риј (го игра Мартин) и Јуџин (го игра Луис) фантазираат за уметничка кариера: Рик сака да биде сликар, а Јуџин писател. Меѓутоа, гладот ги принудува да прифатат различни работи од кои секогаш добиваат отказ поради опседнатоста на Јуџин со читањето криминалистички романи. Откако Рик ќе добие работа како цртач на стрипови, тие двајца запаѓаат во низа урнебесни ситуации во кои се вклучени манекенки, уметници, криминалци, шпиони итн.
Неоренесанса
Неоренесанса — истористички уметнички стил од првата третина од крајот на XIX век, а најмногу се одразил во архитектурата.
Неоренесансата се темели врз основа на архитектурата на италијанската и француската ренесанса од XVI век, со дополнителни елементи позајмени од грчката и римската архитектура.
Иако неоренесансата што се совпаѓала со раѓањето на националните држави во XIX век, често се претопувала во националните стилови, па затоа имало бројни национални потстилови (германски, англиски, руски, француски итн.). Тоа беше време на забрзана индустријализација и брзо зголемување на градовите, тоа беше време на брза експанзија - и во овој стил се издигнаа многу јавни објекти низ Европа и Северна Америка.
Историја и одлики
Неоренесансата беше популарна во две одвоени фази. Првата фаза траела од 1840 до 1885 година, а втората од 1890 до 1915 година. Поради скапиот материјал потребен за изградба, во стилот на неоренесанса најмногу се граделе јавни и бизнис објекти, а мал број на станбени објекти, кои најмногу биле големи палати на богати луѓе од тоа време. Општо земено, неоренесансата бил најраспространет стил на истористичката архитектура воопшто.
Неоренесансата во Франција
Париската академија на уметностите била највлијателниот архитектонски универзитет низ Западниот свет во 19 век. Основана во 1819, како наследник на Кралската Академија за архитектура, не привлекувала студенти само од Франција, туку од цела Европа, а после 1850 и од Северна Америка. На академијата врз архитектурата се гледало како на јавна работа која требала со своите остварувања да се презентира националното и граѓанското достоинство, односно во склад со тоа се концентрирала за насочување на студентите кон проблемите за проектирање на монументалните јавни градби во класичен стил.
Неоренесансата во Италија
Неоренесансата во Италија се поклопила со раѓањето на националната држава (1861), па е прифатена како национален стил со оглед на тоа дека ренесансата е родена во Тоскана. Прв голем амбициозен проект бил Палатата на правдата во Рим, подигната помеѓу 1888-1910. Истовремено е подигнат и споменикот на Виктор Емануел (1895-1911) на Џузепе Сачони кој денес е еден од спомениците на Рим.
Илјада деветстотини осумдесет и четврта
Илјада деветстотини осумдесет и четврта (англиски: Nineteen Eighty-Four), насловен и како 1984 — роман напишан од англискиот писател Џорџ Орвел, објавен во 1949. Романот дава слика на замислената иднина и го опишува животот на Винстон Смит, во хипотетичката иднина, во 1984 година. Станува збор за дистописки роман, во кој се опишува светското уредување во иднината. Имено, дејството се одвива во денешна Англија (во книгата дел од Океанија) за време на диктатурата на „партијата“ на „Големиот брат“.
Влијание
Романот станал многу познат и некој изрази се користат во говорот дури и денес. На пример, познатиот израз „Големиот брат те гледа“ влече корени токму од овој роман. Врз основа на романот, во 1984 година бил снимен истоимениот филм, во режија на Мајкл Радфорд.
Знаме на Латвиската Советска Социјалистичка Република
Знамето на Латвиската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 17 јануари 1953 година од страна на тогашната влада на Латвиската ССР. Ова знаме било во употреба до 19 февруари 1990 година, кога било заменето со денешното знаме на Латвија.
Дизајн
Знамето било во црвена боја, а во долниот дел на знамето наизменично се протегале по две бели и темносини брановидни ленти, симбол на положбата на земјата на Балтичкото Море. Во горниот лев агол се наоѓал златен срп и чекан со петокрака над нив.
Првото знаме на Латвиската ССР било усвоено на 25 август 1940 година. Во горниот лев агол стоеле златен срп и чекан, а над нив имало натпис на латиница LPSR (латвиски: Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika).
УДБА
Управата за државна безбедност (српскохрватски: Управа државне безбедности/Uprava državne sigurnosti; словенечки: Služba državne varnosti) — југословенска тајна разузнавачка служба и полиција.
Управата за државна безбедност (УДБА) била формирана во 1946 година со реорганизација на тогашната служба за безбедност – Одделот за заштита на народите (скратено ОЗНА) на цивилен и воен оддел. Од Првиот и Вториот оддел на ОЗНА, во рамките на Министерството за внатрешни работи на ФНРЈ била формирана Управата за државна безбедност, а од Третиот оддел на ОЗНА била формирана Контраразузнавачката служба на армијата на Југославија.
Како цивилна контраразузнавачка служба била во рамките на Министерството за внатрешни работи и се состоела од четири главни сектори кои се занимавале со:
Во првите години од основањето, УДБА се занимавала главно со елиминација на непријателите на новата државна власт, најчесто од редовите на поразените по крајот на Втората светска војна. Ликвидирањето вклучувало и членови на Комунистичката партија на Југославија, посебно за оние за кои се сметало дека ја поддржуваат резолуцијата на Информбиро и оние кои одржувале тајни врски со Советскиот Сојуз. Поради ова, тајната служба придобила огромна моќ во земјата и започнала да го загрозува и самиот претседател Тито. Така било закажано заседание на ЦК на СКЈ во Бриони каде бил сменет вториот човек во земјата Ранковиќ.
По разрешувањето на Александар Ранковиќ, поради наводното прислушувањето на Јосип Броз Тито, во јули 1966 година, следувало реструктуирање на Управата за државна безбедност, чија цел била отстранување на сите лојални кадри во службата. Во рамките на организацијата, целосно било сменето раководството на УДБА, како и Федералниот секретар за внатрешни работи на Југославија, Светислав Стефановиќ.
Во 1967 година службата била федерализирана, односно секоја република добила своја служба за безбедност, додека пак на федерално ниво останала Федералната службата за државна безбедност, чии овластувања сè повеќе се намалувале. СДБ во тој период имала свое раководство на федерално ниво, но секоја држава имала своја служба за безбедност. Со текот на времето Безбедносните служби на ниво на Републиките добивале сè поголема моќ.
Образованието во Јужна Кореја
Образованието во Јужна Кореја го обезбедуваат јавните училишта и приватните училишта. И двата типа на училишта добиваат средства од владата, иако износот што го добиваат приватните училишта е помал од износот на државните училишта Во последниве години, Инчонскиот Глобален кампус започнал со работа, а Универзитетот Јонсеј отворил меѓународен колеџ за да ја прифати целосната наставна програма за англиски јазик.
Јужна Кореја е една од најуспешните земји на ОЕЦД во писменост, математика и науки со просечна студентска оценка 542 и има една од највисоко образовни работнички сили во светот меѓу земјите на ОЕЦД. Земјата е позната по својата висока трескавична перспектива за образованието, каде што нејзината национална опсесија во образованието е наречена „образовна треска“. Оваа опсесија со образованието ја намалила сиромашната нација која постојано се наоѓаше на врвот на глобалниот рејтинг на образование, каде што во 2014 година на националната ранг-список на учениците по математика и наука од страна на Организацијата за економска и соработка и развој (ОЕЦД), Јужна Кореја го освоила второто место низ светот по Сингапур.
Во 2015 година, земјата потрошила 4,7% од БДП на сите нивоа на образование - приближно еднаква на просекот на Организацијата за економска соработка и развој (ОЕЦД) од 4,7%. Силната инвестиција во образованието, милитантната желба за успех, како и страста за извонредност, помогнало на сиромашната за ресурси земја бргу да ја зголеми својата економија во изминатите 60 години од воена разурната пустелија. Јужнокорејската ревност за образование и желбите на учениците да влезат на престижен универзитет е една од највисоките во светот, бидејќи влезот во највисоката високообразовна институција води кон престижна, сигурна и добро платена работа како во банки, големите јужнокорејски гиганти, како што се Samsung, Hyundai или LG Electronics. . Главните три универзитети во Јужна Кореја, честопати нарекувани „SKY“, се Националниот универзитет во Сеул, Корејскиот универзитет и Универзитетот Јонсеј. Интензивната конкуренција за највисоките оценки и академскиот притисок да биде главен ученик е длабоко вкоренета во психата на учениците од Јужна Кореја во рана возраст. Сепак, со само толку места на универзитетите, па дури и помалку места во врвните компании, многу млади луѓе остануваат разочарани. Постои голема културна табу тема во јужнокорејското општество во прилог на оние кои не постигнале формално универзитетско образование, каде што оние кои немаат универзитетски дипломи се соочуваат со социјални предрасуди и често се гледаат од другите како граѓани од втор ред, што резултира со помалку можности за вработување, подобрување на социоекономската позиција и изгледите за брак.