cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гравитон
Енергија и бранова должина
Алтернативно, ако гравитоните воопшто се масивни, анализата на гравитационите бранови дава нова горна граница на масата на гравитоните. Комптонската должина на Гравитон е најмалку или околу 1,6 светлосни години, што одговара на гравитонска маса не поголема од. Оваа врска помеѓу брановата должина и масата на енергија се пресметува со односот Планк-Ајнштајн, истата формула која ја поврзува електромагнетната бранова должина со енергијата на фотонот. Меѓутоа, ако гравитоните се квантите на гравитациони бранови, тогаш односот помеѓу брановата должина и соодветната енергија на честичката е фундаментално различен за гравитоните отколку за фотоните, бидејќи комптоновската бранова должина на гравитонот не е еднаква на бранова должина на гравитациониот бранот. Наместо тоа, ниската гравитонска Комптон бранова должина е околу пати поголема од гравитациската бранова должина за настанот GW170104, кој изнесуваше 1.700 км. Во извештајот не елаборира изворот на овој однос. Можно е гравитоните да не се квантите на гравитациони бранови, или дека двата феномени се поврзани на поинаков начин.
Експериментално набљудување
Недвосмисленото откривање на поединечните гравитони, иако не е забрането со било кој основен закон, е невозможно со физички разумен детектор. Причината е исклучително нискиот напречен пресек за интеракцијата на гравитоните со материјата. На пример, детектор со масата на Јупитер и 100% ефикасност, сместен во блиска орбита околу неутронска ѕвезда, би се очекувало да набљудува еден гравитон на секои 10 години, дури и во најповолни услови. Би било невозможно да се дискриминираат овие настани од позадината на неутрината, бидејќи димензиите на потребниот неутрински штит ќе обезбедат колапс во црна дупка.
Набљудувањата на LIGO и Virgo соработки директно ги откриле гравитационите бранови. Други претпоставуваа дека гравитоното расејување дава гравитациони бранови, бидејќи интеракциите на честички даваат кохерентни состојби. Иако овие експерименти не можат да ги детектираат поединечните гравитони, тие можат да обезбедат информации за одредени својства на гравитонот. На пример, ако гравитационите бранови биле забележани како патуваат побавно од в ( брзината на светлината во вакуум), тоа би значело дека гравитонот има маса (сепак, гравитационите бранови мора да патуваат побавно од в во регион со не-нула маса густина ако тие треба да бидат откриени). Неодамнешните набљудувања на гравитационите бранови ја поставуваат горната граница од на масата на гравитонот. Астрономските набљудувања на кинематиката на галаксиите, особено проблемот со ротацијата на галаксијата и изменетата Њутнова динамика, би можеле да укажат на гравитони кои немаат нула маса.
Тешкотиите и отворените прашања
Повеќето теории што содржат гравитони, страдаат од тешки проблеми. Обидите да се прошират Стандардниот модел или други квантни теории на полето со додавање на гравитони, влегуваат во сериозни теоретски тешкотии во енергијата близу до или над скалата на Планк. Ова е поради бесконечностите кои произлегуваат поради квантните ефекти; технички, гравитацијата не е ренормализирана. Бидејќи класичната генерална релативност и квантната механика се чини дека се некомпатибилни во таквите енергии, од теоретска гледна точка, оваа ситуација не може да се одржи. Едно можно решение е да се заменат честички со низи. Теориите на струни се квантните теории за гравитацијата во смисла дека тие се сведуваат на класичната генерална релативност плус теорија на полето при ниски енергии, но се целосно квантната механика, содржат гравитон и се смета дека се математички доследни.
Прва словенечка фудбалска лига 2016/17
Прва словенечка фудбалска лига 2016/17 — 26. издание на Првата словенечка фудбалска лига од нејзиното основање во 1991 година. Сезоната започнала на 16 јули 2016, а завршила на 27 мај 2017 година.
Марибор ја освоил лигата по 14ти пат и како шампиони, се квалификувале за првото квалификациско коло од Лигата на шампионите.
Формат
Секој тим одиграл 36 натпревари (18 дома и 18 на гости). Тимовите одиграле четири меѓусебни натпревари (2 дома и 2 гости). Тимовите добиваат три бода за победа, еден бод за нерешено и без бодови за пораз. Тимовите се рангирани според вкупните бодови, а ако две екипи се изедначени, меѓусебниот резултат се користи како прв критериум за класификација.
NGC 1565
NGC 1565 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1565 се споменува и како MCG -3-12-7.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 23 м 23,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 44' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 1565 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15015. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 268; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5890. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1476.
Монголски писма
Повеќе монголски системи на пишување биле користени во текот на развојот на јазикот. Бројот на писма поврзани со монголскиот јазик одговара со други неколку јазици. Најстариот бил и најуспешниот систем на пишување што се користи и денес. Други писма биле создадени за одредени потреби во одерени времиња. Во 20 век Монголија ја одбрала кирилицата за своја азбука поради блискоста со Советскиот Сојуз а и поради поедноставниот начин на пишување со кирилицата.
Монголско писмо
Класичната вертикална монголска азбука (Монгол бичиг) било едно од многуте системи на пишување создадени за монголски јазик и највеќе користена азбука сѐ до воведувањето на кириличната монголска азбука во 1946. Традиционалното писмо со малимодификации се користи денес во Внатрешна Монголија во Народна Република Кина. Истото писмо се користи и во евенкискиот јазик.
Јасно писмо
Јасното писмо (монголски: Тодо бичиг) било создадено во 1648 од будистичкиот монарх Заја-пандита Намхајџимко за пишување на монголски јазик. Било развиено врз основа на традиционалното монголско писмо и било создадено сѐ со цел да се прилагоди пишувањето според изговорот на јазикот. Исто така, со ова писмо полесно било преведувањето и транскрипцијата од тибетски јазик и санскритски јазик во монголски јазик.
Вагинтара писмо
Друга варијанта била создадена во 1905 година од бурјатскиот монах Агван Доржиев. Со тоа писмо се претендирало да се зацврсти влијанието на рускиот јазик за разлика од монголскиот јазик врз самото писмо. Најзначајна промена било замената на формите на буквите. Сите знаци биле засновани на средновековното монголско писмо. По неколку години, Агван Дорџиев останал без финансиски средства за промовирање на писмото па така останале само неколку книги испечатени со ова писмо.
Пагспа писмо
Пагспа писмото или ново монголско писмо било абугида дизајнирано од тибетскиот Лама Дрогон Чогјал Пагпа за монголскиот император Кублај Хан за време на династијата Јуан во Кина.
Сојомбо писмо
Сојомбо писмото (Соёмбо бичиг) е писмо развиено од монголските монаси и научникот Богдо Занабазар во 1686 година за пишување на монголски јазик. Истото писмо се користи за пишување и на тибетски јазик и санскритски јазик. Специјален знак од писмото, наречено сојомбо стана национален симбол на Монголија и е дел од знамето на Монголија од 1921 година и на грбот на Монголија од 1992 година.
Монголско латинично писмо
Монголското латинично писмо било официјално прифатено на 1 февруари 1941, но по два месеца писмото се повлекло од употреба на 25 март 1941. Според официјалните изјави, писмото се повлекло бидејќи не било познато на населението и не било учено добро. Исто така во изјавите се тврдело дека не ги опфаќа сите звуци на монголскиот јазик и било тешко за користење. Веднаш после овој предлог се прифатила кирилицата како национална азбука.
Монголска азбука
Денешната кирилична азбука што се користи во монголскиот јазик е изменета кирилична азбука. Азбуката е фонетска и е слична со руската. Разликата помеѓу овие две азбуки е во две букви: Өө /ö/ и Үү /ü/
Лахендорф
Лахендорф (Lachendorf) — општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 10 километри источно од окружниот град Целе.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Општината се наоѓа на јужниот крај од Линебуршкото Поле (југоисточно од Целе).
Низ подрачјето на општината тече реката Лахте
Општински единици
Општината Лахендорф се состои од следниве четири места:
Историја
Во првите спомнување, Лахендорф е спомнат под името Лахтендорп (Lachtendorp), што означува село на реката Лахте. Во 1538 година, Ернст I, војвода на Брауншвајг-Линебург го избрал за воденица за хартија, што го означува почетокот на населбата и трговскиот развој. Во 1845 година, воденицата за хартија прераснала во фабрика, обезбедувајќи работа за многумина во оваа земјоделска област.
Збратимени градови
Лахендорф е збратимен со следниве општини:
Ѓаволијада
Ѓаволијада (Приказна за тоа како близнаците го уништија деловодителот) (руски: Дьяволиада) - новела од рускиот писател Михаил Булгаков од 1924 година.
Содржина
Новелата се состои од 11 глави:
Коротков работи како деловодител во фабриката за производство на материјали за кибрити (СПИМАТ). На 20 септември 1921 година, благајникот им соопштува на вработените дека нема да добијат плата, а некој ден подоцна, кога тие ја добиваат платата, но во кибрити. Коротков оди во својот стан и ги испробува кибритите дали се исправни при што го повредува окото. Така преврзан, со големо задоцнување, утредента оди на работа и пред канцеларијата на директорот среќава непознат човек за кого дознава дека е новиот директор, Калсонер. Утредента, кога пристигнува на работа, тој дознава дека е отпуштен. Очаен, тој го брка Калсонер со намера да го замоли да ја отповика одлуката, но на патот до централата нему му ги крадат личните документи. Во централата него очигледно го земенуваат со друг човек со презиме Колобков и му кажуваат дека заедно со калсонер ќе биде преместен на друга работа. Сплетките започнуваат, кога Коротков здогледува уште еден човек што е потполно ист како Калсонер, само што има брада. Тој решава да ја открие тајната и започнува да го брка вториот Калсонер. Така, Коротков пристигнува во зградата каде што е сместена администрацијата и таму доживува низа кошмари: Калсонер се претвора во мачор, од фиоката на една работна маса излегува човек, една службеничка му ја нуди својата љубов, а група луѓе го бркаат со оружје. Збунет од таа збрка, Коротков се фрла од врвот на високата зграда.
Осврт кон новелата
Новелата претставува фантастична сатирична на бирократијата во Советскиот Сојуз. Во неа е претставен проблемот на „малиот“ човек како жртва на бирократската машина, која во болната фантазија на главниот лик склучува пакт со пеколните сили. отпуштениот службеник не може да ја добие борбата со бирократијата и решението го наоѓа така што скока од врвот на облакодерот.
Издание на „Бегемот“ од 2015 година
Во 2015 година, новелата била издадена од издавачката куќа „Бегемот“, заедно со новелата „Кобни јајца“. Книгата, издадена во склоп на библиотеката „Арс Магна“, има 166 страници, во мек повез, со обем од 16 сантиметри. Преводот од руски јазик го направила Фросина Манева, ликовното уредување го извршил Бојан Димитриевиќ, јазичната редакција е дело на Миле Иваноски, а компјутерската обработка на текстот е извршена во „Бегемот“. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје, со меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-25-3. Книгата е испечатена во „Печатница Наумовски“ од Скопје.
NGC 5945
NGC 5945 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5945 се споменува и како UGC 9871, MCG 7-32-17, CGCG 222-17, NPM1G +43.0303, IRAS 15280+4305.
Откривање
Објектот е откриен на 12 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5945 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 5945 има привидни димензии од 2,9' х 1,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 5945 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55243. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 78; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3058. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1376.
Snow Patrol
Snow Patrol е алтернативен рок бенд кој е оформен во Данди, Шкотска,. Најголемиот број од членовите се од Северна Ирска.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Куманич (Драмско)
Успение на Пресвета Богородица (Κοιμήσεως Θεοτόκου) — црква во селото Куманич, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1870 г. Со време претрпела доста промени. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Над средишниот кораб има мала дрвена псевдокупола со висок дрвен барабан на кој е претставен Христос Седржител.
ФК Хебеј Чајна Форчун
ФК Хебеј Чајна Форчун е професионален фудбалски клуб од Лангфанг, Кина кој моментално се натпреварува во Кинеската Супер лига.
Клубот е основан во мај 2010 година. Во првите години по основањето клубот го носел името ФК Хебеј Џонгџи, сè до 2015 година кога избориле промоција во Кинеската Супер лига и го промениле името во сегашното ФК Хебеј Чајна Форчун. По влегувањето во највисоката фудбалска лига во Кина, за клубот играле неколку познати играчи како Жервињо, Есекиел Лавеци, Ернанес и Хавиер Маскерано.
Својте домашни натпревари, Хебеј Чајна Форчун ги игра на стадионот Лангфанг, кој има капацитет од 30.000 места. Традиционалните бои на клубот се црвената и белата.
NGC 3501
NGC 3501 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3501 се споменува и како UGC 6116, MCG 3-28-51, CGCG 95-97, FGC 1187, KCPG 263A.
Откривање
Објектот е откриен на 23 април 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3501 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3501 има привидни димензии од 3,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 3501 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33343. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 146; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1433. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 463.
Епиктет
Епиктет (грчки: ἐπίκτητος - стекнато, здобиено; живеел околу 50-138) - антички филозоф, припадник на Стоичката школа.
Живот
Епиктет е роден во Хиеропол, во Фригија (денешно Памуккале, во југозападниот дел на Турција). Како дете бил изложен на пазарот за робови. Во Рим стигнал како роб на моќниот припадник на гардата на Нерон - Епафродит. Тој бил скромен, трпелив и издржлив. Се раскажува за една случка помеѓу Епиктет и Епафродит во која Епафродит го казнил Епиктет со тоа што му ја поставил ногата во справа за мачење. Епиктет бил исклучително смирен, ниту викал, ниту пак се противел, туку единствено му рекол дека доколку продолжи, ќе му ја скрши ногата. Епафродит продолжил и навистина му ја скршил, а на тоа Епиктет само му се обратил со зборовите „Ти реков дека ќе ми ја скршиш“. Како последица на таа повреда, целиот живот куцал. Епиктет, уште додека бил роб ги посетувал предавањата на римскиот стоик Мусониј Руф. Бил ослободен некое време по смртта на Нерон и започнал да предава филозофија во Рим, но заедно со други филозофи, во 94 год., царот Домицијан го протерал од Рим. Епиктет заминал во Никопол, во Епир, каде, како philosophus nobilis и maximus philosophorum, основал своја филозофска школа. Тој живеел уште во периодот на владеењето на царот Трајан, а се смета дека со него комуницирал и Адријан. Умрел во прогонство, одбивајќи да се врати во Рим, „град на гревот“. Никогаш не се оженил и немал деца.
Философски погледи
Епиктет е еден од најзначајните римски стоички филозофи. Тој не напишал, зашто своето учење го изложувал усно, а неговите етички погледи се изложени во делата на неговиот ученик Флавиј Аријан, кој по смртта на Епиктет ги објавил делата: „Разговорите Епиктетови“ (Diatribai) во осум книги (сочувани се само првите четири), „Прирачникот Епиктетов“ и „Хомилии“ во 12 книги (кои не се сочуивани).
Својата филозофија, Епиктет ја дели на три дела: етика, физика и логика. Сите три дела за крајна цел ја имаат човечката среќа, па затоа се темелат на етиката. Првиот и најважен дел на филозофијата е нејзината примена во животот; на пример, да се живее без лаги во зборовите и делата. Вториот дел ги содржи доказите; на пример, зошто човекот не треба да лажи. Третиот дел им служи на првите два и се состои во образложување и испитување на тие докази; на пример, од што се гледа дека тоа е доказ, што е тоа доказ. Тој ѝ дава предност на етиката, како практична цел која ги води луѓето кон живеење на подобар живот. Целта на животот, според него е слободата. Суштински стремеж во човечкиот живот е човекот да живее онака како што сака и само тој човек е слободен.
Исто така, особено битен момент во филозофијата на Епиктет е разликувањето на она што е од она што не е во наша моќ. Според него: ''Во наша моќ е единствено она што е наше дело; во оваа класа се нашите мисли, импулси, желби и аверзии. Она што, спротивно, не е во наша моќ, тоа се нашите тела, имоти, слава и моќ. Секоја заблуда околу ова води кон најголеми грешки, несреќи и неволји, и до ропство на душата.'' Она што е во наша власт, по природа е слободно, не може да се спречи. А она што не е во наша власт е немоќно, ропско и под влијание на другите.
Епиктет бил песимист во однос на можноста да се има пријатели и тврдел дека во светот има само толку добри луѓе колку што Нил има утоки. Во една прилика, кога бил болен, еден млад човек му понудил да го однесе во куќата на некој пријател за да му да се лечи. Тогаш, Епиктет одговорил: „А, каде би пронашле пријател на философот?“ Тој верувал дека само сличните духови може да се спријателат, а нашиот пријател треба да биде нашето второ „јас“; меѓутоа, тешко е да се најде второто „јас“ на философот. Според него, луѓето се променливи и нестабилни во сè, па и во пријателството; дури и таткото и синот често се судираат поради имотот или поради некоја жена, зашто кај луѓето, на прво место е личниот интерес. Ставете сè на вага, вели Епиктет, па ќе видите како ќе претежне личниот интерес. Ниту пријателството не е ништо друго, туку израз на егоизмот. Сепак, човекот е составен од душа и од тело и секогаш во прв план го става она што е повисоко според есенцијата, а тоа е душата. Затоа, интересите на душата се вистинските човекови интереси, а тие се мирот и апатијата (вечната ведрина).
Епиктет се залага за стоичкото учење за екуменска заедница. Секој поединец е поврзан со остатокот од светот. Една од најголемите доблести е љубовта кон сите. Слободата и независноста, кои, по неговото сфаќање, се услов за среќа, тој ги сведува на слободата на мислата и на волјата, бидејќи немал сила да ги сведе на принципот на социјалната правда, која не е ништо друго освен хармонија на единките со општеството.
195 (број)
195 (сто деведесет и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 194 а претходник на бројот 196.
СЕТУ „Михајло Пупин“ - Скопје
Средното електро-техничко училиште „Михајло Пупин“ — средно училиште во општина Општина Гази Баба.
Во 1954/1955 година за потребите на стопанството за квалификувани работници од металска струка, во индустрискиот дел на Скопје, било формирано стручното металско училиште за ученици во стопанство „Коце Металец“. Непосредно по катастрофалниот земјотрес во Скопје, во учебната 1963/1964 година, училиштето е проширено со паралелки од електро и автосообраќајната струка.
Во 1970 година изградена е новата училишна зграда во која денес се изведува воспитно-образовниот процес, со што се создадени поповолни услови за теоретска и практична настава.
Со новата мрежа на средно насочено образование во 1984 година, училиштето се трансформира во Електротехнички училиштен центар, а во мај 1993 година доби свој нов патрон „Михајло Пупин“.
Од своето формирање до денес со училиштето раководеле повеќе директори.
Првиот директор за кого е врзано основањето на училиштето бил Бејто Реџапиќ (1954-1955).
Во наредниот период директори биле:
Во училиштето се изучуваат следните профили:
Училиштето нуди и други дополнителни високопрофесионални дејности:
Во училиштето активно работат следниве организации:
Учество на натпревари
Секоја година најдобрите ученици учествуваат на Државниот натпревар на електро-машинските и автосообраќајните училишни центри, при што се освоени голем број први, втори и трети места, давајќи голем придонес за својата афирмација и афирмацијата на своето училиште. Дел од своето слободно време учениците го поминуваат во некоја од секциите, меѓу кои најактивни се: спортската, техничката, литературната, историската, планинарската и др.
Некои од учениците постигнале врвни резултати на повеќе спортски натпревари, а поединци биле освојувачи на највисоки спортски остварувања во Европа и светот, меѓу кои и олимписки медал. Во рамките на одбележувањето на Денот на СЕТУ „Михајло Пупин“, се одржува традиционалната штафетна трка „Куп на Михајло Пупин“. Победникот во трката се наградува со еднодневна екскурзија во Охрид.
Со цел да се поттикнува успехот на учениците, секоја година се избира и наградува ученик на генерацијата, а најдобриот клас на крајот од школувањето ја добива наградата патување во Белград со посета на музејот на „Никола Тесла“, како и посета на родното место и музејот на Михајло Пупин во Идвор.
Училиштето е учесник во низа проекти на кои учениците добиле повеќе награди и признанија. Со проектот „Да ги спасиме шумите“ во 2006 година училиштето ја освои првата награда – плакета, статуетка од Министерството за животна средина и просторно планирање.
Секоја година учениците од „Михајло Пупин“ учествуваат на Образовниот саем – Образовно рандеву со свој штанд уреден со помош на спонзорите обезбедени од членовите на МЕТА и вработените на СЕТУ „Михајло Пупин“. Учениците од СЕТУ „Михајло Пупин“ учествуваат и во проектот „Ученици творци на сопственото здравје и животна средина на својот град“ организиран од град Скопје и невладината организација „Јувентас“.
Патрон
Михајло Пупин е знаменит великан во областа на физиката и електрониката, научник и пронаоѓач од светски глас, кој дал особено придонеси во областа на телекомуникациите, радиотехниката и радиологија, а што е за нас од посебно значење – со семејно потекло од Македонија. Михајло Пупин е роден на 27 септември според стариот календар или на 9 октомври по новиот календар 1854 година во банатското место Идвор. Во родното место завршил Основно училиште, а потоа 5 класа Гимназија во Панчево на германски јазик, бидејќи тој крај се наоѓал под Австроунгарска власт.
Постигнувања
На крајот на секоја тековна година се сумираат резултатите кои се постигнати, со желба следната да биде поуспешна. Новинарската секција за крајот на оваа наставна година има задоволство да ви презентира дел од успесите кои беа постигнати од нашите ученици во текот на 2011/12 г.
Второ место со филмот " Паркур " во октомври 2011 г. на МАССУМ во Гостивар – Џевљан Јакупи, Димитар Капетанов, Стефан Велковски Прво место " Говорење " на албански јазик во октомври 2011 г. на МАССУМ во Гостивар – Грамоз Алији Прво место со WEB страна во април 2012 г. на МАССУМ во Струмица – Виктор Димитриевски Прво место со " Реклама " во април 2012 на МАССУМ во Струмица – Стефан Митров, Адис Тахири, Кристиан Цветковски, Дејан Ѓорѓиевски, Давор Дуковски и Дамјан Поповски
Кавадарци
Кавадарци — град во југоисточниот дел на Повардарието, во Јужна Македонија и претставува центар на Тиквешијата.
Географија
Градот се наоѓа во средишниот дел на котлината и областа Тиквеш и претставува нејзино централно место. Оддалечен е 10 километри западно од најблискиот град Неготино, 105 километри јужно од главниот град Скопје, а западно преку Дреновската Клисура и превојот Плетвар е поврзан со Прилеп (51 км), кој продолжува кон Битола, Ресен и Охрид. Градот Кавадарци е распослан на двата брега на реката Луда Мара, во правец север-југ, и претставува рамничарска населба сместена на надморска височина од 278 метри.
Сообраќај
Градот содржи десет булевари: Западен булевар, Северен булевар, Моша Пијаде, Цветан Димов, Вељко Влаховиќ, Македонија, Никола Минчев, Блажо Алексов, Видео Смилевски - Бато, и Кочо Рацин. Други поважни улици во градот се: Илинден, Шишка, Седми Септември, Мито Хаџивасилев - Јасмин, Вишешница, Страшо Пинџур. Исто така градот има осум кружни текови.
Историја на Кавадарци
Населбата Кавадарци првпат се споменува во 1519 година, како мала рурална населба во состав на Ќустендилскиот санџак. Во 1664 година, Евлија Челебија го посетил Кавадарци (Тиквеш), кој оставил запис за кавадаречката чаршија, која тогаш организиран градски живот. Наведува дека гратчето е центар на каза со 70 живи села и има 300 покриви со куќи од ќерамиди. Има четири маала, три џамии и една убава бања. Има два ана за трговци и чаршија со околу 74 дуќани. Кавадарци најпрво е седиште на нахија во рамките на Струмичката каза, а од XVII век - претставува самостојна каза. Образованието во Кавадарци има длабоки корени и богата традиција, а првите келејни училишта се отворени во просториите на Моклишкиот, Полошкиот и Бошавскиот Манастир во текот на XVIII и XIX век. Населбата се споменува и во турски документи од 1823 година. Во документот Кавадарци е спомнат како мала населба („касаба“) со околу 2.000 жители во крајниот источен дел на тогашниот Битолски вилает. Во својот напис целосно посветен за Тиквеш насловен како „Љубљано-Пеонија“, објавен во „Цариградски Весник“ на 12 февруари 1855 година, македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот запишал дека село Кавадарци (Говедарци) има една голема и красна црква и едно мало училиште, три мошеи (џамии), еден часовник (сахат), една стара висока кула (столп) каде што седат ајан и кадија. Ова укажува дека уште кон средината на XIX век Кавадарци бил средишно (централно) место на целата тиквешка област каде што биле сместени судот (кадијата) и управните власти. Како град Кавадарци почнува да се развива во почетокот на XIX век, меѓутоа во околината се наоѓаат археолошки ископини што укажуваат дека овде постоела населба уште во античко време и во средниот век. Како сведоци од средниот век се многуте прекрасни средновековни цркви и манастири во околината особено околу пештерите на бреговите на Тиквешкото Езеро. Во средината на јули 1894 година, по иницијатива на Даме Груев бил основан вториот комитет на МРО. Во составот на комитетот биле: Како обележување на тој миг, Советот на Општина Кавадарци во јули 1999 година поставил спомен плоча во градот.
Тиквешко востание
Главна статија Тиквешко востание Во јуни 1913 година, градот Кавадарци претставува еден од центрите каде избувнало Тиквешкото востание, кое претставува првиот народен вооружен отпор против новата српска власт. Востанието е предизвикано од насилствата кои биле вршени од српските окупаторски власти врз македонското население при напорите за асимилација и посрбување. Со поддршка на ВМРО е свикано собрание со делегати од речиси сите места во Тиквешијата каде што е едногласно решено да се крене востание и да се создаде востанички штаб, составен од видни војводи од тој крај, меѓу кои биле: Дончо Лазаров, Михаил Шкартов, Коце Сеизов, Диме Пинџуров, Тодор Камчев и други. На востанието учествувале околу 1 000 востаници, од кои 200 биле обични граѓани коишто земаат пушка в рака, а останатите биле комити од четите на ВМРО. Востанието започнало на 19 јуни 1913 година, и покрај Неготино и Кавадарци, ослободени се и педесетина села во областа Тиквеш. Четите на Дончо Лазаров и Михаил Шкартов ги напаѓаат и ги протеруваат српските војски од Неготино. Српските власти испраќаат свои чети од околните села кон Неготино, но сите тие се разбиени. Востаниците продолжуваат понатаму и успеваат да ги протераат српските чиновници и писари од општинската зграда во Кавадарци и симнувајќи го српското знаме, го поставуваат тиквешкото револуционерно знаме. На 20 јуни е одржано и свечено собрание на коешто е избрана и градска управа составена од 12 видни кавадарчани, а слободата траела само 7 дена. На 25 јуни српските војници го задушуваат востанието, опожаруваат голем дел од Кавадарци, а меѓу другото и над 60 дуќани и богати куќи биле ограбени.
Спомен костурница
Спомен-костурницата во Кавадарци претставува монументален споменик кој симболизира стара македонска куќа која претставува вечен дом на паднатите борци. Во неа се сместени посмртните останки на загинатите борци од Кавадарци, жртви на фашистичкиот терор од НОВ во периодот од 1941-1945 година, кои се наоѓале во непосредна близина на Кавадарци. Во нејзината внатрешност на гранитни плочи се испишани нивните имињата. Спомен костурницата е изработена од бетон. Откриена е на 7 септември 1976 година. Таа е дело на професорот на Архитектонскиот факултет од Скопје, Петар Муличковски.
Објектот се наоѓа на надморска височина од 305 метри и од таму се гледа панорамата на Кавадарци и на Тиквешијата. Таа претставува стилизирана македонска куќа оградена со бетонски ѕидови со дебелина од 3 метри. Долниот заграден дел го претставува внатрешниот двор на куќата кој продолжува во надворешен двор во форма на амфитеатар. Во долниот дел се влегува преку две железни врати (јужна и северна) на кои се претставени гроздови. Тие водат во отворениот дел на костурницата каде е сместена галеријата на хероите. Порано ѕидовите биле празни и во нив биле сместени моштите на загинатите, но во последните неколку години нивните ковчежиња за да се заштитат се преместени во градскиот музеј. Тука се наоѓаат дваесетина формирани мермерни плочи на кои се испишани повеќе од триста имиња, поточно 328 имиња на борци кои се загинати во НОВ. Потоа преку скалила во средината на објектот кои спирално водат нагоре, се влегува во затворениот дел со висина од 12 метри, кој претставува стилизирана македонска куќа со инспирација од охридска куќа. Овој затворен дел е поделен на два ката кои асоцираат на чардаци во чии ѕидови има отвори кои ги симболизираат прозорците.
Стопанство и превоз
Населението во градот, а воопшто и во целиот регион најмногу се занимава со лозарство. Најзначајни стопански објекти се Винарската визба „Тиквеш“, Металуршкиот комбинат за фероникел „ФЕНИ“, индустријата за градежни материјали и челични конструкции „ИГМ“, тутунскиот комбинат „Алајанс Уан Македонија АД“, фабриката „Металекс“, а во поново време во огромен подем се и многуте приватни винарии и винарски визби како што се „Чекоров“, „Попов“ и др. Во најново време стопанството во Кавадарци бележи поголем подем со изградбата и отворањето на германската фабрика за делови во автомобилската индустрија „Дрекслмаер“ во која работат околу 6.000 лица од Кавадарци и околните градови Неготино, Прилеп и Велес.
Во градот постои Автобуската станица - Кавадарци која врши превоз на патници од и до Скопје, Велес, Неготино, Прилеп, Ресен, Охрид, Струга, Струмица, Демир Капија, Валандово, Гевгелија, Белград, Софија.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кавадарци живееле 5.092 жители, од кои 1.950 Македонци православни, 3.000 Македонци муслимани, 120 Роми и 32 Власи.
Според пописот од 1931 година, Кавадаречкиот срез (на денешните општини Кавадарци и Росоман) како дел од Кралството Југославија имал 23.919 жители.
Во првиот организиран попис на СФР Југославија од 1948 година, во Кавадарскиот срез имало 40.617 жители, од кои 6.228 во градот Кавадарци, 2.683 во Неготино, а 31.706 во селата (Тиквеш, Бошава, Витачево). Од етнички аспект, населението го сочинувале 37.098 (91,3 %) Македонци, 1.480 (3,64 %) Турци, 1.410 (3,47 %) Срби, 137 Власи, 127 Роми и 365 останати.
Според пописот на населението од 2002 година, во градот имало 29.188 жители и спаѓал во групата на средни градови. Ако се земе предвид дека населените места Глишиќ (1.362 ж.) и Ваташа (3.502 ж.) се скоро споени со Кавадарци, тогаш пошироката територија на град Кавадарци вклучува население од 34.052 жители (33.125 Македонци).
Етнички гледано, населението (без Глишиќ и Ваташа) е составено од:
Во градот се зборуваат следниве јазици :
Во Кавадарци се застапени следните религиски групи :
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Туризам
Музеј-галерија
Музеј-галерија од Кавадарци како институција од областа на културата е основана со одлука на Собранието на Општина Кавадарци на 7.9.1973 година. На 6 септември 1976 година, со отворањето на ликовната изложба на словенечкиот сликар Марио Вилхар официјално почнува со работа.
Музеј-галеријата е институција отворена за јавноста, има образовна улога, со цел да развива интерактивна комуникација со посетителите, и преку презентација на движното и недвижното наследство да привлекува поширока публика.
Во склоп на музејот делуваат археолошко, етнолошко, историско одделение, одделение за заштина на споменици на културата, оддел за историја на уметност и галерија каде годишно се случуваат десетина изложби, спомен соба на Васил Хаџиманов и спомен соба на Никола Бадев. Музејот исто така има и неколку постојани поставки: археолошка, етнолошка, историска поставка и поставка за традиционална подготовка на храна и вино. Во 2002 година во градскиот парк во Кавадарци се отвори локален Вински музеј за регион Тиквеш - Кавадарци каде што во неколку поставки е претставена историјата на Тиквешкиот Регион во производството на грозје и вино. Меѓу експонатите се наоѓаат и апарат за мерење на шеќерност во виното од 1534 година, таканаречениот фрижидер - ледара од 1934 година во кој своевремено се носел лед од таканаречените ледари од месноста ,Мечкина дупка кај Кавадарци. Покрај музејските експонати и фотографии, во музејот се наоѓа и колекција на вина за дегустација.
Образование
Основни училишта
Средни училишта
Јокто-
Јокто- (симбол: ј, меѓун. y) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10−24 или.
Може да се користи за да се наведе масата на субатомска честичка.
Панчешт
Панчешт (Pânceşti) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.311 жители. Се состои од осум села.
Манастириште (Арангел)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во кичевското село Арангел. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 1 км јужно од селото, во приватна нива, каде во 1958 година биле откриени две мермерни плочи. Во истата и во соседните ниви по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и градежен материјал.
Игера ла Реал
Игера ла Реал — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура, Шпанија.
Римски Пат (Демир Капија)
Римски Пат  — археолошко наоѓалиште во градот Демир Капија.
Наоѓалиштето претставува пат од римско време
На северниот крај од секторот Манастир е зачуван дел од пат во должина од 20 м. Доаѓајќи од северозапад, од северната страна патот ја заобиколувал старата населба пробивајќи се кон изохипсите на најблиското седло, преку карпа која го претставува лицето на клисурата од јужната страна. Конструкцијата на патот одговара на карпестиот состав на теренот. Оттука не било потребно, ниту пак можно, да се прави подлога на патот. Единствени податоци за конструкцијата на патот се зачуваните всечени траги од колски тркала, широки 10 см и длабоки до 12 см, поставени на растојание од 125 см. Изгледа дека патот бил во тесна врска со најстарата населба на наоѓалиштето Манастир.
Стеван Јоветиќ
Стеван Јоветиќ (роден на 2 ноември 1989 година) — црногорски фудбалер кој моментално настапува во шпанската Ла Лига за екипата на Севиља, како позејмен играч од Интер. Стеван игра како втор напаѓач, а неговите импресивни дриблинзи, добра контрола, коса и техничките квалитети ги наведе критичарите да го споредуваат со Роберо Баџо.
Партизан
На 8 април 2006 година, на возраст од 16 години, Стеван го направи своето деби за сениорскиот тим на Партизан, под водство на тренерот Јирген Рубер, за време на лигашкиот натпревар против Вождовац.
Фјорентина
На 10 мај 2008 година, клубот од Серија А, Фјорентина, потпиша со Стеван за наводна сума од 8 милиони евра. Стеван го постигна својот прв гол за “Виолетовите” во лигашкиот натпревар против Аталанта од пенал на 5 април 2009 година.
Јоветиќ ја започна сезоната 2009-10 со гол против Спортинг во реванш натпреварот во ремито 1-1 на стадионот Артемио Франки, со што и овозможи на Фјорентинада влезе во групната фаза во Лиигата на шампионите. Други одлучувачки голови беа против Палермо, Сампдорија и Ливорно. На 29 септември 2009 година, Стеван постигна два гола во победата од 2-0 против Ливерпул во групната фаза од Лигата на шампионите. На 9 март 2010 година, Јоветиќ постигна два гола во победата на Фјорентина од 3-2 над Баерн Минхен, но сепак тие го загубија двомечот на гостински голови, а исто така Стеван постигна уште еднаш против Наполи на 13 март. Стеван постигна гол во победата од 4-1 против Удинезе на 28 март. За време на подготовките за почетокот на сезоната 2010-11, Стеван претрпе повреда на лигаментите на неговото десно колено, што, на крајот го оддалечи цела сезона. Јоветиќ се врати во форма во сезоната 2011-2012, постигнувајќи двапати во победата од 3-0 против Парма, негови први голови во повеќе од една година. На 15 октомври 2011 година, Јоветиќ потпиша договор што ќе го задржи во Фиренца до 2016 година.
Меѓународна кариера
Јоветиќ беше еден од основачите на црногорската репрезентација, кој го одиграа својот прв натпревар против Унгарија во март 2007 година, и исто така, беше стандарден во репрезентацијата на Црна Гора до 21 година.
Приватен живот
Навивачите на Фјорентина му дадоа прекар на Јоветиќ, “Јо-Јо”. Поради неговата фризура, Јоветиќ често беше споредуван со познатиот гитарист на групата Квин, Брајан Меј од страна на дневниот печат и навивачите на Фјорентина, повеќето од луѓето го гледаа Јоветиќ како “следниот Баџо”. Негови идоли се напаѓачот на Јувентус и негов колега од репрезентацијата на Црна Гора, Мирко Вучиниќ, од кого ја зема капитенската лента на возраст од 17 години во репрезентацијата на Црна Гора до 21 година, и Андреј Шевченко, кого Јоветиќ го имитираше како дете. Додека играше за Партизан, негов прекар беше Пужо поради неговата сличност со Карлес Пујол.
Бисер на Истокот
Бисер на Истокот или Ориентална бисерна радио и телевизиска кула — ТВ-кула во Шангај. Нејзината местоположба на врвот на Луџиазуи во новата област Пудонг покрај реката Хуангпу, спроти Бунд, ја прави посебен белег на подрачјето. Нејзини главни дизајнери беа Џијанг Хуан Чен, Лин Бенлин и Џанг Ксиулин. Изградбата започнала на 30 јули 1991 година, а кулата била завршена на 1 октомври 1994 година и пуштена во употреба на 1 мај 1995 година.
Либерсторф
Либерсторф (Lübberstorf) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Бисер на Истокот
Планирање
На 25 август 1983 година, идејата за изградба на нова ТВ-кула за прв пат била изнесена во емитување со оглед на преоптоварената состојба на постојната ТВ предавателна кула во тоа време. На 17 ноември истата година, во „Шестиот петгодишен план и седмиот петгодишен план за развој на шангајската радио и телевизиска индустрија и визијата за следните десет години“, бил претставен јасен план за изградба на ТВ кула висока приближно 400 метри во подрачјето на Луџиазуи.
На 25 март 1984 година во извештајот на Конгресот официјално е даден предлог за изградба на новата ТВ-кула. Подоцна во 1984 година, предлогот бил одобрен. По повеќекратно истражување, местоположбата била определена помеѓу Луџиазуи и паркот Пудонг, со размислување да се повтори со Бунд од другата страна на реката Хуангпу.
Во мај 1988 година, три врвни институти за проектирање во Кина биле поканети да учествуваат на конкурсот за проект на ТВ-кулата. Во септември 1988 година биле поднесени и оценети вкупно 12 проекти и конечно бил избран проекто „Источен бисер“ од Институтот за архитектонск проектирање на Источна Кина. Со оглед на местоположбата и историската улога на кулата, проектантот избрал да поврзе 15 сфери со различна големина со столбови како главно тело на кулата. Уметничката концепција потекнува од реченицата „големи и мали бисери паѓаат на чинија од жад (大珠小珠落玉盘)“ од песната „Пи Па Ксинг(琵琶行)“ од Баи Јуји, наменета да ја нагласи ориенталната културна атмосфера и уметничкото чувство на Шангај.
Изградба
На 30 јули 1991 година, официјално бил поставен камен-темелникот на ТВ-кулата Источен бисер и започнала изградбата.
На 14 декември 1993 година, градбата висока 350 метри (без антената) била завршена. Изградбата траела само 27 месеци, што е 105 дена пред очекуваниот датум. Во 12:12 часот на 1 мај 1994 година, првата челична антена во светот со должина од 110 метри и тежина од 450 тони била успешно поставена на планираното место по 11 дена на нејзино подигање.
На 1 октомври 1994 година било завршено украсувањето на лобито на приземјето. Почнале да работат објектите за разгледување и главниот светлосен систем. Официјално беше завршена изградбата на ТВ-кулата Источен бисер.
20-ти век
Во 1995 година, 15 странски претседатели на влади ја посетиле кулата. На крајот на годината, телевизиската кула Источен бисер била оценета како еден од првите десет нови пејзажи во Шангај.
Во 1996 година, уште 35 странски претседатели на влади и 30 групи владини претставници на ниво на министри за надворешни работи ја посетиле кулата.
Во 1999 година, ТВ-кулата Источен бисер го освоила првото место на Шангајската награда за извонредност на дизајнот и наградата за кинеско градежништво Жан Тијанјоу.
21-ви век
Во мај 2001 година, изложбената сала за развој на урбаната историја во Шангај била отворена на приземјето на ТВ-кулата Источен бисер.
Во 2004 година, биле извршени промени за заштеда на енергија на светлосниот систем, заменувајќи го стариот извор со светлечки диоди.
Набљудувачници
Кулата има петнаесет набљудувачници на разни висини. Највисоката (позната како Вселенски модул) е на 351 метар. Пониските се на 263 метри (Кат за разгледување) и на 90 метри (Вселенски град). Има вртечки ресторан на висина од 267 метри. Проектот содржи и изложбени простори и мал трговски центар. Меѓу двете големи сфери има и хотел со 20 соби наречен Вселенски хотел. Горната платформа за набљудување има надворешна површина со 3,8 см стаклен под.
197 (број)
197 (сто деведесет и седум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 196 а претходник на бројот 198.
Неврологија
Неврологија (од старогрчки: νεῦρον (неврон) = „живец“ и -λογία (-логија) = наука) е медицинска дисциплина кој ги проучува структурата, функциите и болестите односно пореметувањата на нервниот систем. Поточно, таа се занимава со дијагноза и третман на сите категории на болести како: централен (мозок и рбетен мозок), периферен, и автономниот нервен систем, вклучувајќи ги и нервните ткива, крвните садови и сите осетливи и функционални ткива, како што се сетилата и мускулите. Соодветната хируршка специјалност е неврохирургија. А невролог е лекар специјалист (не е хирург), кој специјализира во неврологијата, и е обучен да истражува, дијагностицира и лекува невролошки пореметувања. Невролозите можат исто така да бидат вклучени во клинички истражувања, клинички тестирања, како и основни и транзиционални истражувања.
Ансбек
Географија
Општината се наоѓа на јужниот крај од Линебуршкото Поле, околу 10 километри источно од окружниот град Целе.
Најголема соседна општина е Лахендорф. Историски, најголемо значење имало соседното место Беденбостел, поранешно седиште на судската и црковната власт.
Историја
Селото Ансбек првпат била споменато во век под името „Алребекеса“ (Alrebekesa), што означува поплавна низина на потокот Алдер, кој е прикажан и на грбот на општината.
198 (број)
198 (сто деведесет и осум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 197 а претходник на бројот 199.
Ланген Бриц
Ланген Бриц (Langen Brütz) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
3034 Клименхага
3034 Клименхага (A917 SE) — двоен астероид од главниот појас откриен на 24 септември 1917 г. од Макс Волф во Хајделберг. Наречен е во 1987 г. по Џон Л. Клименхага од Универзитетот на Викторија, во чест на неговата работа на полето на астрофизиката. Во 2009 г. е месечина што кружи околу астероидот, со орбитален период од 18 часа и 57 минути, но откритието е објавено дури во 2013 г.
Буеви Ниви (Дрен)
Буеви Ниви — населба од неолитското време во атарот на селото Дрен, Македонија. Се наоѓа близу до селото, на 200 метри од неговата источна страна, на една издолжена и зарамнета височинка. По целата површина има фрагменти од неолитска керамика, меѓу кои доминираат фрагментите со барботин-орнаменти. Најголема концентрација на керамика се забележува во централниот дел на висорамнинката, во нивата на Вано Станоев.