cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Акутен панкреатит
Лекување
Недостатоците на назо-ентералното хранење вклучуваат ризик од синузитис (особено ако сондата стои повеќе од 2 недели), како и ризик од акцидентна интубација во душникот дури и кај интубирани пациенти - контрадикторно на популарното мислење, ендотрахеалната цевка, т.е. кафот (балончето за надувување) не е само по себе доволно да спречи назогастричната сонда да навлезе во трахеата.
Учествува во редукција на морталитетот (смртноста од панкреатитот). Нивната употреба зависи од лекарите – анестезиолозите кои работат во единиците за интензивно лекување.
Користа е најголема од употреба на следниве антибиотици: карбапенеми (пример – имипенем во комбинација со перфлоксацин ја редуцира инфицираната некроза за 20-34%). Меропенем, пак, 1 грам, даден интравенски на 8 часа во траење од 7-21 ден, не покажал никаква корист.
ERCP
Оперативен зафат
Тој е индициран за пациенти со инфицирана некроза и дијагностички нејасни случаи или пак комплицирани случаи. Најчестата причина за смрт од акутен панкреатит е секундарна инфекција.
Инфекцијата се дијагностицира врз основа на 2 критериуми:
Хируршките опции на инфицираната некроза вклучуваат:
Останати опции:
Компликации
Компликациите може да бидат системски или локорегионални:
Исхрана при акутен панкреатит
Во првите денови од болеста не смее да му се дава на заболениот храна преку уста, а евентуалните изгубени течности и електролити треба да се дополнат преку интравенски инфузии. Температурата се нормализира по три до четири дена, а другите симптоми за четири до пет дена.
Кога ќе почне празнењето преку дебелото црево и кога ќе се појават гасови, полека се преоѓа на исхрана преку уста. Во почетокот се дава исклучиво течна и кашеста храна. Белковините и мастите најмногу ја стимулираат секрецијата на панкреасот и затоа не се даваат во првите денови. Кафето и силните чаеви се забранети за болниот. Се препорачуваат лесни чаеви со лимон, со двопек или со бисквити. На болниот потоа му се даваат незамастени чорби од мешан зеленчук со тестенини без јајца, а потоа и други јадења како на пр.: пире од компир без мрснотии, ориз варен во вода, пире од јаболка, печено јаболко без лушпа. Исто така на болниот може да се понудат салата од рендано цвекло со лимон или рендан морков со лимон, компот од јаболка, или пудинг на вода со малинов сок.
Алкохолните напитоци се забранети, а болниот не треба да пуши. Се забрануваат и масни јадења и јадења со агресивни зачини.
Кога состојбата значително ќе се подобри може да се даваат благо замастени јадења со маслиново масло. Од чаевите особено се препорачува чај од камилица наместо други напитоци. Акутниот панкреатит може да се излекува со помош на пропишаната терапија и правилна исхрана. Но, ако дојде до појава на хроничен панкреатит, последиците се трајни - болеста е доживотна.
M96 (галактичка група)
M96 (група M96 или група Лав I) — галактичка група во соѕвездието Лав. Содржи помеѓу 8 и 24 галаксии, меѓу кои Месјеови објекти. Го опфаќа и Лавовиот Прстен. Ова е една од бројните групи во суперјатото Девица (кое ги здружува Месната Група и јатото Девица).
Членови
Во долуприкажаната табела се наведени галаксиите заведени како членови во Каталогот на блиски галаксии, прегледот на Фок и др., каталогот „Лионска група на галаксии“ (LGG), и трите списоци на групи составени од примерокот „Блиски оптички галаксии“ на Џуричин и др.
Блиски групи
Лавовата Тројка, која ги вклучува спиралните галаксии M65, M66 и NGC 3628,  е сместена физички блиску до групата M96. Некои алгоритми за утврдување на припадноста ја сметаат Лавовата Тројка дел од групата M96. Двете групи впрочем може да бидат посебни делови на многу поголема група.
Адхезивен капсулитис
Адхезивниот капсулитис, познат и како замрзнато рамо е честа и болна состојба, која ја спречува нормалната подвижност на рамото. Замрзнатото рамо го намалува нормалното движење на рамениот зглоб, и во некои случаи ги спречува сите движења во рамото.
Етиологија
Адхезивниот капсулитис е резултат на оток и вкочанување на флексибилното ткиво, кое го препоркива рамениот зглоб. Ова ткиво е познато под името капсула. Рамениот зглоб ги поврзува горниот дел од надлактицата, коска наречена Хумерус (Humerus), со плешката, наречена Скапула (Scapula). Во случај на замрзнато рамо, тетивите на капсулата формираат лузни, кои предизвикуваат зацврстување, отоци и затегнување.
Самосличност
__БЕЗСОДРЖИНА__
Адхезивен капсулитис
Симптоми
Адхезивниот капсулитис е болна состојба со перзистентна вкочанетост на рамениот зглоб, која ги отежнува секојдневните активности, како што се облекувањето, возењето, спиењето. Некои луѓе, дури, не се во можност да го мрднат рамото, поради тоа што оваа состојба се нарекува замрзнато рамо.
Самосличност
Самосличност — појава во математиката при која извесни објекти се точно или приближно слични на еден нивен дел (т.е. целината има ист облик како еден или повеќе нејзини делови). Многу објекти во вистинскиот свет, од брегови до растенија се статистички самослични: нивните делови имаат исти статистички својства при многу размери. Самосличноста е типично својство на фракталите.
Размерната постојаност (инваријантност) е точен вид на самосличност каде при секое увеличување на објектот, добиваме помало делче што е слично на целината. Ваков пример е Коховата снегулка која е симетрична и размерно постојана - можеме бесконечно да ја увеличуваме за трипати без да се измени нејзиниот облик.
Адхезивен капсулитис
Лекување
Лекувањето на адхезивниот капсулитис варира во зависност од тоа во кој стадиум е болеста, како и од тежината на симптомите. Должината на закрепнувањето е од 18, па сè до 24 месеци. Од терапевтски мерки, ќе се спомнат:
Самосличност
Дефиниција
Еден компактен тополошки простор X е самосличен ако постои бесконечно множество S што содржи множество од несуркејтивни хомеоморфизми  за кои
Ако X\subset Y, за X велиме дека е самосличен ако е единственото непразно подмножество на Y, така што горенаведената равенка важи за. За
велиме дека има „самослична структура“. Хомеоморфизмите можат да бидат итерирани, со што добиваме систем на итерирана функција. Составот на функциите ја создава алгебарската структура на моноид. Кога множеството S има само два елемента, моноидот се нарекува „дијаден моноид“. Дијадниот моноид може да се претстави како бинарно стебло; повоопштено, ако множеството S има p елементи, тогаш моноидот може да се претстави како p-адично стебло.
Автоморфизмите на дијадниот моноид претставуваат модуларна група. Можат да се претстават како хиперболични вртежи (ротации) на бинарното стебло.
Примери
Манделбротовото множество е самослично и околу Мисјуревичевите точки.
Самосличноста е од голема важност при изработката на сметачки мрежи, бидејќи типичната прометност на мрежите има самослични својства. Ова важи воопшто за мрежниот пренос на податоци со комутација на пакети, чии шеми на прометност се статистички самослични. Ова својство значи дека едноставните модели како Поасоновата распределба се недоволно точни, па затоа мрежите што се изработени не земајќи ја предвид самосличноста најчесто имаат проблеми во работењето.
Така, движењата на берзата се опишуваат со приказ на самоафиност, т.е. се покажуваат како самослични кога ги преобразуваме со соодветна афина трансформација за прикажаниот степен на подробност.
Во музиката, Шепардовиот тон е самосличен во честотата и брановите домени.
Тони Грнчаров
Играчка кариера
За сезоната 2008/09, Грнчаров потпишал за Фершпед Работнички. Грнчаров со Работнички станал првак во Првата лига во таа сезона.
Во јануари 2013 година, за време на паузата од сезоната 2012/13, Грнчаров го напуштил МЗТ Аеродром и потпишал за Струмица.
Крвава гулапка
Крвава гулапка (латински Russula sanguinaria), позната и како крвава кршлива печурка, е впечатливо обоена габа од родот Гулапка.Таа е светло-крвавоцрвена, не се јаде и расте во симбиоза со четинари. Претходно била нашироко позната под името Russula sanguinea.
Тони Грнчаров
Останата кариера
Во ноември 2017 година, Грнчаров станал извршен директор на МЗТ Аеродром.
Крвава гулапка
Таксономија
Крвава гулапка за прв пат била опишана како Agaricus sanguinarius од Хајнрих Кристијан Фридрих Шумахер во 1803 година, и повторно опишана под нејзиното сегашно биномно име од микологот Стефан Раушерт во 1989 година. Agaricus sanguinea била опишана и од Булијард и преименувана во Russula sanguinea од Елиас Магнус Фрис.
И специфичните епитети sanguinaria и sanguinea се изведени од латинскиот збор sanguis („крв“), референца за бојата на печурката. Според Дејвид Арора во 1986 година, не е јасно дали овој европски вид е ист како американскиот вид Russula rosacea. Според теренскиот водич од 2012 година, тие се исти.
Опис
Цврстата шапка расте до 10 см  во пречник. Отпрвин е конвексна, но подоцна се израмнува, а понекогаш станува во облик на чинија кога ќе созрее. На почетокот има светло-крвоцрвена или розова боја, малку бледнее со возраста и често има побледи области. Кожата на шапката се лупи само на рабовите.
Ливчињата се прилично густи, тесни прираснати или благо се спуштаат низ дршката, бели или малку жолтеникаво нафрлани.
Дршката е цврста валчеста, прилично набрчкана отпрвин полна, потоа преградесто шуплива повремено бела, но почесто зацрвенета како бојата на шапката.Нараснува висока од 3-7 см. и дебела од 0,5 до 2,5 см.
Месото е тврдо, подоцна кревко, бледо, има склоност да пожолтува, мирисот е овошен благ, вкусот многу лут или горчлив на јазикот.
Спорите се тркалезни, шилесто брадавичести, 7,5 -10 x 6,5-8,5 микрометри. Отпечатокот од спорите е исто така крем до бледо окер.
Хемиски реакции, месото со железен сулфат станува црвено како месо, со фенол станува кафеаво, со феноланилин и месото и ливчињата стануваат отпрвин винско црвени, потоа виолетови и најнакрај пурпурноцрни, додека со алфанафтол месото посинува.
Слични видови
Повеќето од другите вообичаени светло-црвени видови Гулапка растат со листопадни дрвја.
Распространетост и живеалиште
Крвава гулапка се појавува во лето и есен, по четинарни шуми, често со бор, на песочни почви.
Јадливост
Оваа печурка не може да се јаде, има „пиперкаст“ вкус, а понекогаш е и прилично горчлив. Многу Гулапка со сличен вкус се отровни кога се јадат сирови. Симптомите се главно гастроинтестинални по природа, дијареа, повраќање и колични стомачни грчеви. Активниот агенс не е идентификуван, но се смета дека се состои од сесквитерпени, кои се изолирани од Russula sardonia, и сродниот род Lactarius.
Галерија
NGC 2029
NGC 2029 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2029 се споменува и како ESO 56-EN156, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2029 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 35 м 38 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 2' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2029 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Варна (област)
Варненската област е една од 28-те области на Бугарија. Се наоѓа во североисточниот дел на земјата. Таа вклучува делови од Јужна Добруџа и најисточните делови на Предбалканот и Стара Планина. Граничи со областите Бургаска, Добричка и Шуменска. На исток Варненската област граничи со Црното Море и опфаќа површина од 3.820 км2. Во областа има 158 населени места, од кои 10 се градови.
Список на населените места во Варненска област
Градовите се со здебелени букви.
Општина Аврен
Аврен, Бенковски, Близнаци, Болјарци, Добри Дол, Д'бравино, Здравец, Казашка Река, Китка, Круша, Приселци, Равна Гора, Садово, Синдел, Царевци, Тр'стиково, Јунак
Општина Белослав
Белослав, Езерово, Разделна, Страшимирово
Општина Бјала
Бјала, Горица, Господиново, Дјулино, Попович, Самотино
Општина Варна
Варна, Звездица, Казашко, Каменар, Константиново, Тополи
Општина Ветрино
Белоградец, Ветрино, Габ'рница, Доброплодно, Млада гвардија, Момчилово, Невша, Неофит Рилски, Средно Село, Јагнило
Општина В’лчи Дол
Бојана, Брестак, Војводино, В’лчи Дол, Генерал Киселово, Генерал Колево, Добротич, Есеница, Зв’нец, Изворник, Искар, Калојан, Караманите, Кракра, Метличина, Михалич, Обориште, Радан војвода, Стефан Караџа, Страхил, Червенци, Штипско
Општина Долни Чифлик
Булаир, Б'рдарево, Венелин, Голица, Горен Чифлик, Гроздјово, Детелина, Долни Чифлик, Кривини, Нова Шипка, Ново Орјахово, Пчелник, Рудник, Солник, Старо Орјахово, Шкорпиловци, Јунец
Општина Девња
Девња, Кипра, Падина
Општина Д’лгопол
Арковна, Аспарухово, Борјана, Величково, Д’лгопол, Камен дjaл, Комунари, Красимир, Лопушна, Медовец, Партизани, Полjaците, Ројак, Сава, Сладка Вода, Цонево
Општина Провадија
Бл'сково, Бозвелијско, Брзица, Венчан, Градинарово, Добрина, Житница, Златина, Китен, Комарево, Кривња, Манастир, Неново, Овчага, Петров Дол, Провадија, Равна, Славејково, Снежина, Староселец, Тутраканци, Храброво, Чајка, Черковна, Черноок
Општина Суворово
Баново, Дрндар, Изгрев, Калиманци, Левски, Николаевка, Просечен, Суворово, Чернево
Куќа на Гоговци (Лерин)
Куќата се наоѓа во градскиот центар (Варошот). Сместена е на улица „Тагматархис Фуледакис“ бр. 2, на раскрсницата со булеварот „Елевтерија“. Предницата гледа во Сакулева Река. Изградена е на почетокот на XX век. Нејзин сопственик бил Атанас Гогов. Архитектурата е успешен спој од неокласични и еклектични елементи.
Во 1996 г. куќата е прогласена за споменик на културата.
NGC 249
NGC 249 — оддавна маглина во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 249 се споменува и како ESO 29-EN9, in SMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 249 е од видот EN. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m. NGC 249 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 45 м 31,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 73° 4' 49".
Други поделби
Проучување на NGC 249 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 460; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9141.
Ѓоко Здравески
Ѓоко Здравески (Скопје, 1985) — македонски поет, писател и есеист.
Животопис
Ѓоко Здравески е роден 14 март 1985 година во Скопје. Дипломирал и магистрирал на Катедрата за македонска книжевност и јужнословенски книжевности при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје. Осум години работел како лектор по македонски јазик на Филозофскиот факултет во Ниш. Соработува со електронското списание „Блесок“ (www.blesok.mk) како уредник за поезија, со електронскиот месечник за култура и уметност „Репер“ (www.reper.net.mk), а работел и како уредник на порталот „Окно“. Од 2014 до 2018 година, заедно со Ана Голејшка, во кафето „Менада“ ги организирал книжевните вечери „Астални проекции“. Од 2018 година е дел од тимот што го организира книжевниот фестивал „Друга приказна“. Работел како уредник во издавачките куќи „Бегемот“ и „Темплум“, а од февруари 2019 година работи како библиотекар на Катедрата за македонски јазик и јужнословенски јазици при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.
Творештво
Здравески пишува поезија, кратка проза и есеи. Има објавено четири книги поезија и една книга со кратки раскази:
Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Од 2015 година, Здравески е дел од европската поетска платформа „Версополис“. Неговите творби се преведени на десетина европски јазици, а учествувал на десетина европски фестивали за книжевност, како што се:
Еврејски универзитет во Ерусалим
Како идеја за таков универзитет произлегува уште на Првиот сионски собир во Базел. Местото за изградба на зградата на универзитетот е осигурено од руските Евреи. Новата школа започнала да работи на 1 април 1925 г. Најпрвин биле воведени само три факултета: по микробиологија, хемија и еврејска наука.
Во времето на Војната за независност на Израел универзитетот бил одделен од еврејскиот дел на Ерусалим, а по Шестдневната војна од 1967 година работата на универзитетеот се одвивала на друго место.
Во денешни времиња, на универзитетот има 7 факултети и околу 20 илјади студенти.
Биг Бен
Биг Бен — саат-кула која се наоѓа во Лондон како дел од архитектурата на Вестминстерскиот дворец. Оваа кула уште се нарекува и Кулата на Св.Стефан а на англиски јазик е позната како Big Ben, Clock Tower, Palace of Westminster или St. Stephen's Tower. Овој објект е висок 93 м. Со тежина од околу 13 тони. Во 2012 г. кулата го добила името „Елизабетина кула“ во чест на дијамантскиот јубилеј на кралицата Елизабета II.
Биг Бен е најголемата камбана ако се споредат другите механизми кои се состојат од часовници. Долго време овој часовник бил сметан за најголемиот во светот.
Биг Бен била изградена во 1858 година, а часовникот бил пуштен во употреба на 7 септември 1859 година. На часовникот се наоѓа натпис на латински кој гласи: Domine salvam fac Reginam nostram Victoriam Primam, кој во превод значи "Боже, чувај ја нашата кралица Викторија I!".
''Оваа статија поврзана со Обединетото Кралство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Липоинска киселина
Липоинска киселина (LA), исто така позната како α-липоинска киселина, алфа-липоинска киселина (ALA) и тиоктинска киселина, е органосулфурно соединение дериват на каприлна киселина. ALA се синтетизира кај животните, и е есенцијална за аеробниот метаболизам. Достапна е како додаток на исхрана во некои земји како антиоксиданс, а во други е достапна како лек.
Список на државни водачи во 231 година
Ова е список на државни водачи во 31 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4058
NGC 4058 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4058 се споменува и како UGC 7036, MCG 1-31-17, CGCG 41-32.
Откривање
Објектот е откриен на 24 март 1868 година од страна на Џорџ Сирл, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4058 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4058 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 4058 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38124. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 283. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Штавичка Река
Штавичка Река — река во јужниот дел на Македонија, која се разлева во Прилепското Поле.
Тек
Реката извира на западната падина на Селечка Планина, поминува низ селото Штавица, јужно од Прилеп и се губи во Прилепското Поле.
IC 61
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 61 се споменува и како ESO 353-34, MCG -6-4-67.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 61 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 61 има привидни димензии од 1,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 43 м 2,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 11' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на IC 61 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6319.
NGC 6654A
NGC 6654A — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6654A се споменува и како UGC 11332, MCG 12-17-29, CGCG 340-53, IRAS 18406+7331, CGCG 341-4, KAZ 212.
Откривање
Објектот е откриен на 11 септември 1883 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6654A е од видот SBd/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6654A има привидни димензии од 2,7' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 39 м 25,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +73° 34' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 6654A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62207. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 12; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4442. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1149.
Дугени (Судик)
Дугени — археолошко наоѓалиште во местото Судик општина Штип. Наоѓалиштето претставува некропола од железно време. На 1 км јужно од селото, десно од патот Судиќ - Врсаково, во нивата на В. Тасев има остатоци од некропола. Според исказите на сопственикот, речиси со секое орање по површината биле развлекувани камења и кршени плочи, парчиња од керамички садови, дури и коски од човечки скелети. Со расчистување на мал простор, во текот на рекогносцирањето (1978) е утврдено дека се работи за скелетни погребувања под мали тумули, без гробни конструкции, насипани со кршени плочи и камен. Според најдените фрагменти од керамички садови, односно според нивниот облик и орнаментика, гробовите се датирани од крајот на VIII век пред н.е. Наодите се чуваат во Музеј на Македонија воСкопје.
Прва Шпанска Република
Првата Шпанска Република бил политички режим кој функционирал во Шпанија со воведување на парлементарно управување во периодот од 11 февруари 1873 и 29 декември 1874 година, кога генералниот Мартинес Кампос дал проглас со кој го означил почетокот на Бурбонската реставрација односно обнова на Шпанија. Републиката била прогласена по абдикцијата на кралот на Шпанија Амадеј I на 10 февруари 1873 година. Така, следниот ден, на 11 февруари Шпанија била прогласена за република со парламентарно мнозинство составено од радикали, демократи и републиканци.
Републиканските водачи планирале формирање на федерална република, но по тоа прашање не се изјасниле веднаш, туку тие сакале да формираат т.н. кортеси, односно општини. Радикалите претпочитале и се изјасниле за унитарна држава. Првично, радикалите биле мнозинство во власта, приклучувајќи им се сите оние кои веќе биле прогонети од револуцијата во 1868.
Првиот обид на републиканците во историјата на Шпанија им претставувало едно кратко искуство, кое се одликувало со длабока политичка и социјална нестабилност и насилство. Републиката била управувана од страна на четири одделни претседатели- Естанислао Фигуерас, Франсиско Пи, Николас Салмерон и Емилио Кастелар. По само единаесет месеци бил направен државен удар при кое на власт дошол Франциско Серано.
Во меѓувреме избиле три граѓански војни: трета Карлишка војна, Кантоналната ревојуција и Десетгодишната војна. Најтешките проблеми за консолидација на режимот биле недостатокот на вистински републиканци, односно нивната поделба помеѓу федералисти и унитаристи, и недостатокот на поддршка. Овие војни довеле до слабеење на позициите на републиката.
NGC 250
NGC 250 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 250 се споменува и како UGC 487, MCG 1-3-2, CGCG 410-5, IRAS 00446+0738.
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 250 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 250 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 47 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 7° 54' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 250 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2765. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 171; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 604. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 877.
Нино Леви
Нино Леви (роден на во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Нино Леви завршил Факултет за драмски уметности во Скопје. Член на Драмата при Македонскиот народен театар станува во 1989 година.
Аџибунар (Суво Грло)
Аџибунар  — археолошко наоѓалиште во местото Суво Грло општина Штип. Наоѓалиштето претставува некропола од доцната антика. Од источната страна на селото, во нивите на Р. Гештилов биле откриени и уништени повеќе гробови со конструкции од камени плочи. Гробни наоди немало, со исклучок на неколку монети кои не се зачувани. .
Црква „Св. Атанасиј“ - Неред
Свети Атанасиј (Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Неред, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм изграден во северниот дел на селото. На почетокот на XX век заедно со „Св. Никола“ била во рацете на грчката пропаганда, но во едната од нив службите наизменично се одвивале на грчки и на македонски. Ова траело сè до изградбата на црквата „Св. Лука“ по нарачка на Бугарската егзархија.
Храмот е направен од камен, вкопан 1 м во земја. Има резби на таванот, амвонот и иконостасот со икони од 1845 г. Покривот бил со камени плочи, денес заменет со ќерамиди. Камениот под е зачуван во нартексот. Камбанаријата на неколку метри од црквата е непроменета.
Николај Лобачевски
Николај Иванович Лобачевски (Никола́й Ива́нович Лобаче́вский; Нижни Новгород, -, Казањ) — истакнат руски математичар кој има постигнато многу успеси во областа на геометријата, на физиката, како и во доменот на астрономијата. Негово главно достигнување е развитокот на неевклидовата геометрија, при што неговата цел била да развие геометрија во која петти постулат не е точен. Прифаќањето на неговите идеи се одвивало прилично бавно: најнапред неговите идеи биле одбивани, а по неколку века биле општо прифатени во решавањето на многу проблеми во областа на математиката, а истото се случувало и со неговите залагања, истражувања и заклучоци во областа на другите науки. Од неговот творештво,од особено значење е хиперболичната геометрија, која, според неговото име, е наречена „Лобачевскиева геометрија“.
Основни биографски податоци
Николај Иванович Лобачевски е роден на 1 декември 1792 година во Нижни Новгород Русија. Родители му биле: таткото Иван Максимович Лобачевски, по професија, чиновник, и мајката Прасковија Александровна Лобачевска. До смртта на својот татко, Николај живеел во Нижни Новгород, а во 1800 година, заедно со мајка му, тој се преселил во Казан, каде живеел и работел сè до својата смрт.
Лобачевски матурирал во гимназијата во Казан, во 1807 година, а потоа студирал на Казанскиот универзитет, којшто бил основан три години пред тоа, во 1804 година. На универзитетот, Лобачевски бил под вилијание на професорот Јохан Кристијан Мартин Бартелс (1769-1833), поранешен учител и пријател на германскиот математичар Карл Фридрих Гаус. Лобачевски станал професор по физика и математика во 1811 година. Во 1814 година, тој станал предавач на Универзитетот во Казан, а во 1822 година станал редовен професор. Служел во многу административни позиции и бил ректор на Универзитетот во Казан од 1827 до 1846 година. Се пензионирал во 1846 година, по што неговото здравје брзо се влошило. Освен ккао математичар и физичар, на Универзитетот во Каза тој работел и како професор по астрономија. Во 1832 година се оженил со Варвара Алексивна Мојсиева, со која имал седум деца.
Табела 1: Хронологија на животот на Лобачевски
Творештво
Лобачевски е доминантен руски математичар кој дал голем придонес во развитокот на неевклидовата геометрија, особено го развил петтиот Евклидов постулат. Покрај тоа, тој бил и професор по математика, физика и астрономија.
Математички резултати
Главно достигнување на Лобачевски (независно од Јанош Бојаи) — развојот на неевклидовата геометрија. Пред него, математичарите се обидувале да ја докажат или порекнат зависноста на Петтата аксиома на Евклид од другите аксиоми на Евклидовата геометрија. Петтата Евклидова аксиома е аксиома во неговата геометрија кое тврди дека за било која дадена права и точка која што не лежи на таа права, има една и само една права низ точката која што не ја сече дадената права т.е. е паралелна со неа. Лобачевски, наместо тоа, сакал да развие геометрија во која петтиот постулат (аксиома) не е точен. Оваа идеја најпрво била изјавена на 23 февруари 1826 година, кон сесијата на одделот за физика и математика, а ова истражување било печатено во „Вестин Казанского Университета“ во 1829-1830. Лобачеваски напишал и текст за тоа наречен “Краток преглед на пронаоѓањата во геометрија“, кој бил објавено од страна на „Казанскиот гласник“, но бил одбиен од страна на Академијата за науки од Санкт Петербург.
Постулатот за паралелните прави на Евклид, Лобачевски го заменил со постулатот дека има повеќе од една паралелната права низ дадена точка.
Признавање и прифаќање на неговите идеи, дела
Признавањето на неговите идеи се одвивало бавно, затоа што некои математичари и историчари тврделе дека Лобачевски неговиот концепт за неевклидовата геометрија го украл од Гаус, но ова не е точно, затоа што Лобачевски во тоа време не контактирал со Гаус (не се допишувал со него) не разменувале мислења еден со друг, не се знаеле.
Најпознатото и најдобро дело на Лобачевски, „Геометрија“, било завршено во 1823 година, но не било издадено во неговиот изворен облик сè до 1909 година, многу години по неговата смрт. Лобачевски, исто така, бил автор и на “Нови пронајдоци од геометријата“ (1835-1838). Тој, исто така, ја напишал и “Геометриски истражувања на теоријата на паралели “ (1840) и „Пангеометрија“ (1855).
Лобачевски го развил и методот на приближен резултат од корените на алогиритамски еднаквости. Овој метод е познат како „метод на Данделин-Графе“, наречен според двајцата математичари коишто независно го откриле, а во Русија, овој метод се вика „метод на Лобачевски“. Лобачевски ја дал и дефиницијата на функцијата како сличност помеѓу две множества на реални броеви, а оваа функција самостојно ја констатирал и Дироклет, и тоа набрзо по Лобачевски.
Табела 1: Дела на Николај Иванович Лобачевски
Награди и други проекти
Во времето кога живеел, Николај Иванович Лобачевски не добивал награди за својот труд и работа, како и за своите дела. Но, сепак, тој добивал признанија како и пофалби од оние со кои работел и оние кои го знаеле. Во текот од неговото школување не се откриени конкретни податоци дали тој учествувал на некои натпревари и дали освојувал награди.
Денес, во чест на Лобачевски, на секои пет години, на универзитетот во Казан се доделува наградата, наречена „Орден на Лобачевски“. Оваа награда им се доделува најдобрите студенти, не само во Русија, туку и надвор од нејзините граници. Бидејќи, освен со математика, Лобачевски се занимавал и со физика и со астрономија, во негова чест, еден кратер на површината на Месечината е наречен „Кратерот на Лобачевски (Lobachevsky Crater)“.
Орденот на Лобачевски
Орденот на Лобачевски (Мегународна награда „Лобачевски“) — орден кој го доделува советот на Универзитетот во Казан, во чест на Николај Иванович Лобачевски. Иницијативата за доделувањето на орденот дошла од Руската академија на науките, а тој се доделува на секои пет години.
Кратер „Лобачевски“
Станува збор за кратер кој е сместен на источниот крај на Месечината. Овој кратер лежи на југоисток од кратерот „Флеминг“. Тој е помал од кратерот кој се наоѓа на исток, односно на североисток, наречен „Гајтонов кратер (Guyton Crater)“, којшто е многу добро формиран и со одлики коишто не биле значајни пред да биде откриен кратерот „Лобачевски“. Крајот и сокриениот ѕид се скоро ослободени од карактеристични и делумни судири, иако јужниот појасен кратер „Лобачевски M“ е прицврстен до јужниот слоен крај.
Внатрешните ѕидови прикажуваат каректеристична тераса, со некакво слегнување низ погорната острица. Блиску до средишната точка на кратерот, внатрешното дно има пар од средишни врвови кои се единствените на југоисток. На исток од овие врвови се наоѓа релативни сјајна крпеница, која е резултат од последниот мал судир. Исто така, постојат и сателитски кратери на Лобачевскиот кратер.
Табела 3: Одлики на сателитските кратери во однос на Лобачевскиот кратер
Во современата култура
Во 1950-тите хумористот, сатиристот и математичар Том Лехрер напишал песна, инспириран од рутината на Дени Каје, за Станиславски, во која за Лобачевски вели дека го научил за тајната на успехот како математичар: плагијаторство. Понатаму, тој вели вака: Плагирај! Не дозволувај ничија работа да ти избега од твоите очи! Запамети зошто Господ ги направил твоите очи, не ги затскривај, туку плагирај! Плагиртај! Плагирај! Секогаш биди сигурен дека ќе повикаш, молам, истражувај! Лехрер го одбрал Лобачевски, затоа што неговото име го потсетувал на Станиславски, а не затоа што Лобачевски е познат по својот прекршок.
Панонска дебелоглавка
Панонската дебелоглавка (Muschampia cribrellum) е пеперуга од семејството на дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Панонската пеперуга претпочита површини со ретка трева, карпести падини.
Возрасните единки летаат од мај до јуни, а на повисоките места и во јули. Јајцата ги полагаат на долните делови од листовите на растенијата. Ларвите стануваат возрасни единки во април.
Оваа пеперуга може да се пронајде во голем дел од Европа па сè до Монголија.
Список на државни водачи во 1768 година
Ова е список на државни водачи во 768 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Роланд Салаи
Роланд Салаи (роден на 22 мај 1997) — унгарски професионален фудбалер кој игра за германскиот клуб СК Фрајбург. Тој исто така игра за фудбалската репрезентација на Унгарија.
Палермо (кредит)
На 4 август 2016 година, Салаи му се придружи на италијанскиот клуб Палермо на сезонски заем, до крајот на сезоната 2016-17 со договор од 300.000 евра.
Салаи комплетираше 84 минути на своето деби за клубот на Серија А на 10 септември 2016 година против Наполи. Тој го постигна својот прв официјален гол за Палермо на 19 март 2017 година против Удинезе. Тој се појави во 21 натпревар од Серија А и постигна 1 гол.
Тој исто така се појави во 6 натпревари на Лигата на шампионите против Реал Мадрид, Борусија Дортмунд и Тотенхем.
ФК Фрајбург
На 31 август 2018 година, Салаи потпиша четиригодишен договор со клубот Бундеслига, ФК Фрајбург за надомест од 4,5 милиони евра. На 22 септември 2018 година тој постигна и даде пенал на неговото деби против Волфсбург во Фолксваген Арената на 4-тиот ден од 2018-1919 Бундеслигата со победа од 3-1.
Меѓународна кариера
Тој го направи своето полноправно меѓународно деби на 20 мај 2016 година на пријателски натпревар против Ivory Coast во, Будимпешта, Унгарија.
Клуб
Ажурирани на игри кои се играат од 26 октомври 2014 година.
Штука (река)
Штука — река во источниот дел на Македонија, која се разлева во Струмичкото Поле.
NGC 2030
NGC 2030 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2030 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 35 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 33' 18".
Даниеле Масаро
Даниеле Емилио Масаро (роден на година) — поранешен италијански фудбалер кој играл како напаѓач.
Тој главно е запаметен по неговата многу успешна кариера со Милан во доцните 1980-ти и 1990-тите, под раководството на менаџерите Ариго Саки и Фабио Капело, со кои продолжил да постигнува забележителни домашни, европски и меѓународни успеси.
Клупска кариера
Масаро ја започнал својата кариера со неговиот локален клуб Монца во Серија Б, во 1978 година, покажувајќи забележителни перформанси во текот на неговите три сезони со клубот заедно со неговиот технички понадарен соиграч, Паоло Монели, што го привлекло вниманието на поголемите клубови. Во 1981 година, тој бил купен од клубот од Серија А, Фјорентина, заедно со Монели, дебитирајќи во Серија А на 13 септември 1981 година, а дебито во Италија под 21 година 10 дена подоцна. Тој веднаш станал постојан член на стартната постава на Фјорентина и бил блиску до освојување на Скудетото во текот на неговата прва сезона со клубот, пропуштајќи ја титулата за Јувентус за еден бод. Тој продолжил да биде важен член на клубот во текот на неговите следни сезони во Фиренца.
Откако ја напуштил Фјорентина во 1986 година, Масаро се прославил во Милан каде одиграл преку 300 натпревари помеѓу 1986 и 1995 година (освен позајмица во Рома за време на сезоната 1988-89), и бил дел од легендарниот тим на Милан од доцните 1980-ти и раните 1990-ти, под водство на Ариго Саки и Фабио Капело, кои доминирале во Италија и Европа. Иако го освоил Скудетото за време на неговата втора сезона со клубот, тој првично бил користен умерено и надвор од позиција под Саки, кој немал верба во неговите можности, и двајцата почнале да имаат неколку тактички несогласувања во врска со неговата вистинска играчка позиција, на крајот што довело до тоа да биде испратен на позајмица во Рома на една сезона, во 1988 година. Тој се вратил во Милан за време на сезоната 1989-1990, а неговите постојани, сигурни перформанси тогаш го убедиле Саки, кој почнал почесто да го распоредува Масаро; за возврат, Масаро му се оддолжил на Саки постигнувајќи 10 првенствени голови таа сезона, исто така ја освоил својата прва титула во европскиот куп со Милан таа година, следејќи го успехот со два европски Суперкупа и Интерконтинентални купови. Додека играл како напаѓач, Масаро станал поплоден пред голот, а исто така постигнал два одлучувачки гола во финалето на Лигата на шампионите на УЕФА во 1994 година против ФК Барселона, кое Милан го добил со 4-0, освојувајќи ја својата втора титула во Европскиот куп со клубот, под замената на Саки, Капело. Тој исто така бил најдобар стрелец на Милан во сезоната 1993-94 во Серија А со 11 првенствени голови, помагајќи им да ја освојат својата трета последователна титула од 1992 година под Капело. Севкупно, за време на неговиот клуб, тој освоил 4 титули во Серија А (1988, 1992, 1993, 1994), две титули во Лигата на шампионите / Европскиот куп на УЕФА (1990, 1994), 3 Суперкупа на УЕФА (1989, 1994), 2 Интерконтинентални купови ( 1989, 1990 година) и 3 италијански Суперкупа (1992, 1993, 1994), исто така, стигнувајќи до финалето на Купот на Италија во 1990 година, уште две финалиња во Лигата на шампионите во 1993 и 1995 година и уште едно финале на Интерконтиненталниот куп во 1995 година. Во реваншот од финалето на Суперкупот на УЕФА 1994 година против Арсенал во Милано, тој го поставил голот на Звонимир Бобан, а подоцна постигнал уште еден за да му донесе на Милан вкупна победа од 2–0.
Откако го напуштил Милан во 1995 година, тој играл една година во јапонската фудбалска лига со Шимизу С-Пулс, пред да се пензионира во 1996 година На 16 август 1995 година, тој го постигнал својот прв гол за клубот во победата од 2–1 над Урава Редс. На 13 април 1996 година, тој постигнал хет-трик во победата од 5–1 против Белмар.
Меѓународна кариера
Масаро го направил своето деби за Италија до 21 година на 23 септември 1981 година, 10 дена по неговото деби во Серија А со Фјорентина. Севкупно, тој забележал 4 настапи со Азурините помеѓу 1981 и 1984 година, учествувајќи и со олимписката репрезентација на Италија до 23 години на Олимпијадата 1984 година, каде Италија стигнала до полуфиналето, завршувајќи го турнирот на четвртото место. Изненадувачки одиграл само 15 пати за италијанскиот сениорски тим, меѓународната кариера на Масаро всушност траешла повеќе од една деценија помеѓу 1982 и 1994 година. Како 21-годишен, Масаро го направил своето деби на 14 април 1982 година под водство на Енцо Беарцот во поразот од Источна Германија со 1-0, и тој бил член на италијанската екипа која го освоила Светското првенство во фудбал во 1982 година одржано во Шпанија, иако тој не добил никаква минутажа за време на турнирот. Тој ретко учествувал помеѓу 1984 и 1986 година, но осум години подоцна бил повикан за тимот на Италија за Светското првенство 1994 година од менаџерот Ариго Саки, на 33-годишна возраст. Тој играл во шест од седумте натпревари на Италија на Светското фудбалско првенство во 1994 година одржано во Соединетите Американски Држави, и постигнал гол во ремито 1-1 против Мексико во последниот натпревар на Италија од групната фаза на 28 јуни, што овозможило на италија да напредува во нокаут рундата како најдобра третопласирана екипа; ова бил неговиот единствен гол за Италија, и го направило најстариот стрелец на Италија на Светското првенство во фудбал, на возраст од 33 години и 36 дена. Во поразот од Бразил во финалето на турнирот, тој пропуштил можност еден на еден и подоцна не успеал да реализира удар од белата точка во престрелката.
После фудбалот
Тој исто така бил капитен на италијанската репрезентација во фудбал на плажа неколку години. Масаро е и страствен играч на голф во слободното време. По целосното пензионирање од фудбалот, тој учествувал на неколку рели трки во италијанската рели дивизија, трки двапати во WRC, на релито Санремо (во 1998 и 1999 година). Масаро моментално работи со Милан како менаџер за односи со јавноста.