cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јован Србиновски
Јован Србиновски (Непроштено, тетовско, 1948) — македонски инженер, металург и долгогодишен директор на ХЕК „Југохром“ од Јегуновце.
Животопис
Србиновски е роден во тетовското село Непроштено во 1948 година. Дипломирал на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје во 1972 година. Во „Југохром“ е од 1972 година, како инженер, директор на развојот, технички директор и генерален директор од 1991 година. Извршувал повеќе функции во органите на СФРЈ. Бил пратеник во Собранието на Македонија. Автор е на стручни трудови и иновации. Живее во Скопје.
Пролет во Фијалта
„Пролет во Фијалта“ (руски: „Весна в Фиальте“)― расказ од 1936 година на Владимир Набоков, за време на неговиот егзил во Берлин. Преводот на англиски јазик бил направен Набоков и Петер Перцов. Пролет во Фијалта е вклучен во Девет приказни и Набоковите десет.
Синопсис
Виктор, раскажувачот, бесмислено се среќава со Нина која е исто така во егзил, во Фијалта, измислен средоземен град. И двајцата се во брак и се запознале и флертувале во неколку наврати во текот на годините од нивниот прв бакнеж во Русија, „на маргините на [неговиот] живот(от)“.
Нина е привлечна, навидум настрана и ефемерна. Од друга страна, на Виктор, иако сè уште чувствува длабока наклонетост кон неа, му недостига убедувањето за вистинска љубов. Тој останал верен во сопствениот брак, додека таа имала повеќе афери кои биле игнорирани од нејзиниот сопруг, Фердинанд, надвор од неговото користење за деловни врски.
Приказната се движи помеѓу минатото и сегашноста, додека Виктор се присетува на минатите средби. Тој, исто така, изразува омаловажувачки и можеби љубоморни ставови за Фердинанд, со кого номинално се пријатели, но тајно гледа како на „арогантен“ француско-унгарски писател и „ткајач на зборови“.
На крајот од нивниот состанок, Виктор одбива да им се придружи на Нина и нејзиниот сопруг на возење со автомобил. Последните негови зборови кон неа се сугестија дека можеби ја сака, а веднаш потоа вели дека „само се шегува“. Подоцна, дознава дека учествувале во сообраќајна несреќа во која Фердинанд, „неранливиот никаквец“, избегал со полесни повреди, но во која Нина загинува.
Коментари
Приказната вклучува многу од темите и техниките на Набоков кои се присутни во подоцнежните романи: пресоздавање настани по меморија, прашањето за реалноста, односот со жените, чувството на загуба, потсетувањето на Русија, односот со двојникот, несигурниот наратор и наративен тек кој е нехронолошки.
Критички прием
Расказот бил рангиран од Publishers Weekly како втор најголем расказ на Набоков, по „ Знаци и симболи “.
Вулканска бомба
Вулканска бомба — маса од стопена материјал (тефра) поголем од 64 мм во пречник, кој се образува кога еден вулкан исфрла вискозни парчиња лава при избув. Се стврднува во цврсти парчиња пред да падне на земја. Бидејќи се ладат откако ќе излезат од вулканот, се сметаат за истиснати магматски карпи. Напати вулканот ги исфрла на далечина од повеќе километри, па во летот добиваат аеродинамичен облик. Бомбите можат да бидат многу големи. Во 1935 г. избувот на Асама во Јапонија исфрлил бомби со пречник од 5–6 м на далечина до 600 м од отворот. Вулканските бомби се значајна опасност, и предизвикуваат сериозни повреди и смрт за оние во засегнатото подрачје. Еден таков настан е избувнувањето на вулканот Галерас во Колумбија во 1993 г. кој, при ненадејниот избув, усмртил шестмина и сериозно повредил неколкумина други. На 16 јули 2018 г. се повредени 23 лица на туристичко бротче кај вулканот Килауеја поради бомба со големина на кошаркарска топка.
Понекогаш вулканските бомби знаат да експлодираат под притисок на внатрешните гасови при нивното ладење, но најчесто прават штети поради удари, или предизвикуваат пожари откако ќе паднат. Експлозиите се најчести кај бомбите од видот „корка“.
Видови бомби
Бомбите се разликуваат по нивниот облик, кој зависи од течноста на магмата од која излегле.
Родос (појаснување)
Родос (англиски: Rhodes, Роудс) може да се однесува на:
Финале на Купот на европските шампиони во 1982 година
Финале на Купот на европските шампиони 1982 — фудбалски натпревар одржан на стадионот „Фејенорд“ (наречен и „Де Којп“) во Ротердам, Холандија на 26 мај 1982 г. кој завршил со победа на англискиот првак Астон Вила над западногерманскиот првак Бајерн Минхен со 1–0. Со ова, Астон Вила за прв (и досега единствен) пат го освоиле Европскиот куп. Ова била шеста европска титула за клуб од Англија.
Преглед
Натпреварот бил огромно постигнување за Тони Бартон како тренер, бидејќи ова му била прва сезона во тоа својство. Настапил во ова својство пред четвртфиналето по случајност, поради неочекуваното напуштање на дотогашниот тренер на Астон Вила, Рон Сондерс.
Еден од повпечатливите моменти во финалето се случил кога по 10 минути ветеранскиот голман Џими Ример се здобил со повторна повреда на рамото. Него го заменил Најџел Спинк, кому ова му било само втор настап како клупски голман на поголемо натпреварување. Спинк ги спречил сите обиди за гол на Бајерн Минхен, за што добил високи оценки и станал главен голман на Астон Вила во наредните 10 сезони.
Друг впечатлива случка е кога Бајерн Минхен успеале да ја внесат топката во голот во последните три минути, но голот бил досуден како офсајд. Истото им се случило на Астон Вила неколку секунди пред крајот на натпреварот, но овој втор гол бил отфрлен од судиите.
Како бранител на европската шампионска титула, Астон Вила учествувале во следната сезона на Европскиот куп, Европскиот суперкуп и Интерконтиненталниот куп. На следниот Европски куп, Астон Вила успеле да ја задржат титулата сè до четвртфиналето, кога изгубиле од Јувентус. Ги победиле Барселона со збирен резултат од 3–1, така освојувајќи го Суперкупот, но изгубиле со 2–0 од уругвајскиот клуб Пењарол на Интерконтиненталниот куп во Токио, Јапонија.
Роман Лоранц
Раниот живот
Роман Лоранц е роден во близина на Биелско-Бјала и живеел во Полска за време на комунистичката ера. Кога имал 26 години, емигрирал во Медисон, Висконсин. Многу брзо потоа, тој се преселил во Модесто, Калифорнија, а сега живее во Северна Калифорнија. Своето патување како уметник го започнал во 1960-тите кога неговите кумови му дале камера Друх со формат 35 мм за неговата прва причест. Камерата се скрши недолго потоа, но од тој момент, Роман се чувствуваше неверојатно привлечен кон фотографијата; затоа што му даде, како што опишува „можноста да исечам момент надвор од времето и да го држам како отпечаток во моите раце“. Исто така, според неговите зборови, тој „наскоро почувствувал огромна фасцинација од хемискиот фотографски процес кој, по изложување на светлина и потопување во развивач на фотографии, овозможува зрната сребро да се формираат прво на негативот, а потоа повторно на последниот отпечаток“.
Свеста за животната средина
Пејзажните фотографии на Роман Лоранк помогнаа да се привлече вниманието на неповолните еколошки промени што се случуваат во Калифорнија, како што е исчезнувањето на мочуриштата. Тој изјави во интервју за списанието Црно и бело дека се надева дека кога луѓето ќе ги видат неговите фотографии ќе сакаат да помогнат во заштитата и зачувувањето на овие кревки земјишта кои служат за различни цели, вклучително и обезбедување живеалиште за загрозениот див свет.
Фотографска техника
Лоранк користи 4x5 теренска камера Linhof која му дава извонредни детали за неговата работа. Потоа произведува отпечатоци од сребрен желатин, а секој принт сам го забележува и го монтира. Тој опишува како го научил процесот на производство на принт: „На почетокот научив правејќи работи сам. Ги немав прекрасните книги од Ансел Адамс, ниту техничките прирачници на Кодак, но она што го имав беа книги за историја на фотографија кои ги опишуваа хемиските формули, стоп бањи и фиксатори и со тоа знаење почнав да го обработувам мојот филм и да печатам моите негативи“. Сега предава работилници за фотографија во неговото студио лоцирано во близина на планината Шаста.
Работи
Неколку од значајните дела на Роман Лоранк се Приватен пат со облаци, Даб со два срца, Апсолуција и надвивачки облаци над мостот залив. Неговата прва самостојна книга, Даб со два срца беше објавена во 2003 година и се фокусира првенствено на неговите мирни слики од мочуриштата во Централната долина во Калифорнија. Втората книга на Лоранк Фрактални соништа е збирка од две децении од неговата работа од неговите патувања низ Европа и низ Калифорнија.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Квалификации за европското првенство во фудбал 2012 - група Е
Резултати на натпреварите од квалификациската групата Е на Европското првенство во фудбал 2012 година.
Резултати
<div id="Молдавија - Финска">
<div id="Шведска - Унгарија">
<div id="Сан Марино - Холандија">
<div id="Шведска - Сан Марино">
<div id="Унгарија - Молдавија">
<div id="Холандија - Финска">
<div id="Унгарија - Сан Марино">
<div id="Молдавија - Холандија">
<div id="Холандија - Шведска">
<div id="Сан Марино - Молдавија">
<div id="Унгарија - Холандија">
<div id="Сан Марино - Финска">
<div id="Молдавија - Шведска">
<div id="Шведска - Финска">
<div id="Сан Марино - Унгарија">
<div id="Унгарија - Шведска">
<div id="Финска - Молдавија">
Македонска фаланга
Фалангата била вид борбен строј на античката македонска војска, тесно збиен одред на пешадијата во облик на четвороаголник, вооружен со долги копја, обично осум редици. Кај македонската фаланга со шеснаесет редици, јадро на македонската пешадија.
Квалификации за европското првенство во фудбал 2012 - група Е
Резултати
<div id="Холандија - Сан Марино">
Македонска фаланга
Македонската фаланга била пешадиска формација осмислена од Филип II Македонски и употребувана од неговиот син Александар III Македонски за освојување на Персиската империја и другите војски. Фалангата останала проминентна единица на бојното поле за време на целиот Хеленски период, иако за тоа време војните се претвориле во одолговлечени опсадни и поморски битки исто толку колку и битки на поле, сѐ додека на крај не биле заменети со римските легии.
Филип II поминал голем дел од младоста како заложник во Теба, каде учел кај познатиот генерал Епаминонд чии реформи биле основа за филиповите реформи на фалангата. Членовите на фалангата биле професионални војници и биле едни од првите трупи во историјата кои биле орагинизарно вежбани, давајќи им ја споспбноста да изведуваат комлицирани маневри многу подобри од оние на непријателите. Тие се бореле во густи квадратни формации со просечна длабочина од осум војника. Водачот стоел на чело на секој ред, а помошникот-водач во средината на редот, така што задните редови можеле да се разместуваат по страните во случај да треба повеќе фронтални војници.
Квалификации за европското првенство во фудбал 2012 - група Е
Резултати
<div id="Финска - Холандија">
<div id="Сан Марино - Шведска">
<div id="Молдавија - Унгарија">
<div id="Финска - Шведска">
<div id="Холандија - Молдавија">
<div id="Молдавија - Сан Марино">
<div id="Унгарија - Финска">
<div id="Шведска - Холандија">
Косињски мост
Косињски мост – камен мост, долг седумдесет метри преку реката Лика, кој ги спојува Горен и Долен Косињ. Го проектирал Миливој Фрковиќ, и е изграден по урнек на старохрватската мостоградба, со техниката „вклинување на камења“. Мостот е единствен по отворите и лаковите кои имаат функција на растоварување на водениот бран при ударот во мостот.
Македонска фаланга
Војниците во фалангата носеле по една сариса, копје со два врва кое било долго преку 6 метри. Сарисата се носела во два дела кои се спојувале пред битка, и морале да бидат ракувани со две раце. Одблизу ваквите големи оружја биле бескорисни, но од раздалеченост војникот можел лесно да ги чува непријателите таму кај што се без да можат да се доближат; оружјата на војниците од првите пет редови прилично се истакнувале од самата формација, така што во секое време имало повеќе копја отколку цели за напад. Второто нивно оружје бил краток меч.
Преподобен Јустин Ќелиски
Преподобен авва Јустин Ќелиски роден како Благоја Поповиќ (Врање, 25 март/– манастир Ќелија, 25 март/) е новоканонизиран православен светец од страна на СПЦ со македонско потекло. Бил архимандрит на манастирот Ќелија, доктор по теологија, професор на Белградскиот универзитет и духовник.
Житие
Отец Јустин е роден е на денот на Благовештението на Пресвета Богородица ( 25 март, по стариот календар ) 1894 година во Врање, од побожни православни родители Спиридон и Анастасија, кои потекнувале од Тетовско, од каде еден предок на о. Јустин пребегал во Врањско, носејќи ги во кошници своите деца. Световното име Благоја го добил по празникот на кој се родил. Татко му на Спиридон, познатиот поп Алекса, бил најмалку седми по ред свештеникод старата фамилија Попови. И Спиридон учел богословија ( два класа ), меѓутоа, татко му го повлекол од училиштето па тој подоцна прислужувал при храмот и при домашните богослужења, со тоа го одржувал духот на црковноста и побожноста во домаќинството во кое растел малиот Благоја. Мајка му Анастасија била од една угледна домаќинска фамилија од околината на Врање. Изродила осум деца, но преживеале само три: ќерката Стојна и синовите Стојадин и Благоја.
Цитати
"Секоја мисла треба да биде испитана со молитва – и да е родена од молитва; чувството, мислата која не се моли, не е од Бога, не е од Божјиот дом, не е од Црквата. Смирената филозофија, молитвената филозофија е единствениот метод за постигнување на Христософија. Знамение на православието. "
- 20 јануари 1921
Македонска фаланга
Ниту Филип ниту Александар не ја користеле фалангата како главно оружје за напад, туку како алатка за држење на непријателите во едно место додека тешката коњица им ги разбивала редовите. Македонската коњица се борела во клинеста формација и била сместена најдесно; по пробивањето низ непријателските редови, коњаниците ги придружувале штитоносците, елитни пешадијци кои служеле како телохранители на кралот, а по нив доаѓала фалангата. На левото крило секогаш се наоѓала сојузничка коњаница од Тесалија, која се борела во ромбоидна формација и служеле главно за одбрана.
Преподобен Јустин Ќелиски
Цитати
"Кога магнетот на благодатта силно ќе ја повлече душата во горните светови, тогаш човекот се претвора во молитвена стрела која секавично ги преоѓа пространствата и просторите. Громот на благодатта удира во срцето за многу подвизи и трудови."
Македонска фаланга
Другите единици — престрелниците, разните гаѓачи, резервите од сојузнички хоплити, стрелците, и артилеријата — исто така биле употребувани во битка. Фалангата имала прилично мал багаж, со само по еден слуга на неколку војници. Ова ѝ дало на фалангата голема брзина на марширање која никој не можел да ја надмине — во некои случаи противниците му се предавале на Александар заради неспремност, бидеќи не можеле да предвидат дека неговата војска ќе пристигне толку рано. Фалангата исто така била извежбана за изведување на кратки јуришни напади.
Преподобен Јустин Ќелиски
Цитати
"Господи, колку е грандиозна тајната на Твоите светови! Јас овде ги шепотам своите молитвички, а тие одекнуваат до бескрајниот крај на Твоите светови, и се разлеваат по сета твар – и тоа со логосноста на секоја малечка твар, бидејќи Ти си во сѐ и преку сѐ; и сето мое преку Твоето се вткајува во Твоите светови, сето мое – освен моите гревови и моите зла, кои со својата тежина се ничкосуваат во пеколот."
Независни учесници на Олимписките игри
Спортистите се натпреваруваат како независни учесници од најразлични причини, вклучувајќи политичка транзиција и меѓународни санкции. Земји од кои настапувале независни учесници се: Македонија, Источен Тимор, Јужен Судан и Курасао по геополитичките промени пред Олимписките игри, од Федерална Република Југославија (денес Косово, Црна Гора и Србија) како резултат на меѓународните санкции и оние натпреварувачи од Индија како резултат на суспендирањето на Националниот олимписки комитет. Медали биле освоени само на Летните олимписки игри во 1992 година за веме на стрелачките настани.
Преподобен Јустин Ќелиски
Цитати
- Тодорова сабота, 1958, манастир Ќелии
Македонска фаланга
Војските во раниот хеленски период биле опремени и се бореле на сличен начин по урнек на македонската војска. Меѓутоа при крајот на периодот, офицерите почнале да претпочитат напади само со фаланга и го исфрлиле комбинираното војување од употреба. Во тој случај фалангите морале да јуришшат кон непријателот како хоплитите пред нив. Ова ја направило формацијата прилично ранлива — иако била речиси непобедлива при напад врз неа, фалангите, како и другата пешадија се прилично подложни на заобиколување или да се рашират при брз марш по нерамен терен. Сѐ додека сите се користеле со иве тактики, пропустите не биле очигледни. Но со доаѓањето на римските легии истите биле поразени во секоја покрупна битка, од кои најпознатата е Битката кај Пидна, во која Римјаните можеле слободно да навлегуваат во процепите низ редовите и да ја заобиколат непријателската војска на многу места.
Косињски мост
Изградбата на мостот почната во 1929 година, а во декември 1936 година, бил пуштен во сообраќај. Должината на мостот со потпорните делови изнесува 70 метри, а ширината меѓу камените парапети е 5,5 метри.
Независни учесници на Олимписките игри
Именувањата и државните кодови за овие неависни учесници биле под постојана промена.
Претходно
Пред 1906 година, влезот на игрите не бил ограничен за екипи номинирани од страна на Националните олимписки комитети (НОК). Мешовити екипи се натпреваувале на одредени екипни настани. Учесниците во поеднинечните настани се соодветно заслужни за своите национални земји.
За време на Студената војна, некои спортисти кои емигрирале од комунистичките земји во Европа не биле во можност да се натпреваруваат на Олимписките игри, бидејќи нивните државни НОК не ги сакале во нивните екипи ниту пак им дале дозвола да ја сменат својата националност. Некои се обиделе да се натпреваруваат како поединци на игрите во 1952 и 1956 година, но биле одбиени.
Летни олимписки игри 1992
За време на Летните олимписки игри 1992 година, спортистите од Федерална Република Југославија и Република Македонија се натпреварувале како независни учесници. Македонските спортисти не можеле да се натпреваруваа под нивното знаме, бидејќи не бил оформен Македонскиот олимписки комитет. ФР Југославија (Србија и Црна Гора) била под санкции од Обединетите нации со кои биле спречени да се натпреваруваат на игрите. Сепак, на поединечните Југословенски натпреварувачи им било дозволено да се натпреваруваат како неазависни учесници. 58 спортисти се натпреварувале како независни учесници, и прито освоиле три медали. Во продолжение, 16 спортисти се натпреварувале како независни учесници на Параолимписките игри во 1992 година при што освоиле 8 медали.
Летни олимписки игри 2000
На Летните олимписки игри 2000 година, четири спортисти се натпреварувале за Источен Тимор како независни учесници за време на преодот на нивната држава во независност. Двајца спотисти се натпреварувале како независни учесници на Параолимписките олимписки игри во 2000 година.
Летни олимписки игри 2012 година
Четворица спортисти се натпреварувале како независни учесници на Летните олимписки игри во 2012 година.
По распадот на Холандските Антили и последователното повлекување на националниот олимписки комитет од МОК, спортистите кои се квалификувале им било дозволено да се натпреваруваат независно. Се натпреварувале тројца спортисти кои ги исполниле условите.
На спортистите од Кувајт им било дозволено да се натпреваруваат како независни учесници, поради тоа што нивниот национален олимписки комитет (НОК) бил суспендиран. Сепак, успензијата била покрената и им било дозволено на спортистите да се натпреваруваат под државното знаме. Кувајт се натпреварувал на олимпиското знаме на Младинските олимписки игри во 2010 година.
Зимски олимписки игри 2014
На 8 и 9 февруари, Шива Кешван учествувал во настанот санкање и го освоил 38-то место. Тој ќе биде единствениот учесник на игрите кој се натпреварувал како независен учесник.
На 11 февруари 2014 МОК го вратил меѓу своите членки Индиското олимписко здружение откако Нарајана Рамачандран, претседателот на Светската сквош федерација, бил избран за нов претседател на Индиското олимписко здружение, дозволувајќи им на останаите двајца индиски спортисти да се натпреваруваат под Индиското знаме, наместо како независни учесници. Ова била прва одлука на МОК за враќање на спортистите за време на тековните Олимписки игри.
Летни олимписки игри 2016
На 26 октомври 2015 година, претседателот на МОК, Томас Бах, објавил пред Генералното собрание не ООН дека на бегалците ќе им биде дозволено да се натпреваруваат под олимпиското знаме на Летните олимписки игри во 2016 година. Пред оваа промена, која била објавена за време на европската бегалска криза, неможноста на бегалците да ги претставуваат своите НОК не им овозможувало да се натпреваруваат.
Други натпреварувачи под олимпиското знаме
На Летните олимписки игри во 1980 година, поради делумната поддршка за бојкотот воден од страна на САД, 14 НОК се натпреварувале под олимпиското знаме, додека три земји учеснички, Нов Зеланд, Шпанија и Португалија се натпреварувале под сопствените знамиња.
Вијана
Вијана (шпан. Viana) — гратче и општина во покраината Навара во северна Шпанија. Местото е основано во 1219 г. од наварскиот крал Санчо VII. Денес населението брои 4.018 жители.
Во Вијана е погребан италијанскиот војсководец и државник Чезаре Борџија (1475/76-1507). Градот е родно место на отецот Франциско Гонзалез де Ибара, мисионер во јужна Калифорнија во периодот помеѓу 1820 и 1840.
Ирина Привалова
Ирина Анатолиевна Привалова родена како Ирина Анатолиевна Сергеева (родена на 22 ноември 1968 во Малаховка) (руски: Ирина Анатольевна Привалова, Сергеева) е руска атлетичарка и освојувач на повеќе Олимписки медали.
Кариерата ја започнала како натпреварувачка главно на 100 и на 200m. Во тие дисциплини, Ирина освоила многу медали на големите атлетски натпреварувања. Настапувајќи во овие дисциплини, таа освоила само едно злато и тоа како дел од штафетата на Русија 4х100m на Светското првенство во атлетика - 1993 одржано во Штутгарт. Таа исто така постигнала и забележителни резултати на Европските првенства со освоени 2 злата на 200 и едно на 100m. Во подоцнежниот дел од својата кариера, Ирина се пренасочи главно во трката на 400m со пречки. Во оваа дисциплина, таа на Летните олимписки игри - 2000 одржани во Сиднеј со време од 53,02s го освои своето прво Олимписко злато, а како дел од штафетата на Русија 4х400m го освои својот втор бронзен медал на Олимписките игри.
Покрај своите настапи на отворено, Ирина во својата кариера има постигнато и збележителни резултати во сала, на трките на 60, 200 и 400m. Таа исто така е и светска рекордерка во трката на 60m во сала со време од 6,92s.
Географија на Кирибати
Географијата на Кирибати ги опфаќа географските, релјефните и демографските одлики на земјата. Кирибати е островска државата составена од 32 атоли и 1 остров. Државата се наоѓа во Тихиот Океан и низ неа поминува екваторот. Атолите во државата ги сочинуваат трите островски групи: Линиски Острови, Гилбертови Острови и Острови Феникс. Банаба е единствен остров во државата, кој е богат со фосфат и е еден од трите фосфатни острови во Океанија. Од поглед на часовните појаси, Кирибати е најисточна држава во светот. Главен град во државата е Јужна Тарава, а службени јазици кирибатски и англиски. Кирибати има вкупна површина од 726 км2 и население од 105.432 според проценките за 2005 година.
Крајни точни
Крајните точки на Кирибатите се:
Демографија
Најголемата етничка група на Кирибати се кирибаќаните. Тие се микронезиски народ. Околу 14 век, Фиџици и Тонганци се населиле на Кирибати и со тоа се измешала етничката структура на населението.
Народот во Кирибати зборува на кирибатски јазик. Иако англискиот е службен јазик на Кирибати, тој не се користи многу.
Христијанството е најголема религија на Кирибати кое започнало да се шири во 19 век. Повеќето се католици.
Музика (расказ)
„Музика“ ― расказ на Русинот Владимир Набоков од Соединетите Држави, првично објавен на руски во 1932 година.
Приказна
Приказната користи раскажување во трето лице и ја раскажува приказната за Виктор, самосвесен човек за кого „музиката што не ја знаел... може да се спореди со шармот на разговор на чуден јазик“. Кога Виктор пристигнува на забава, ги затекнува другите гости како со различен степен на ангажираност слушаат човек по име Волф како свири на пијано. Бидејќи Виктор не ја знае песната што се пушта, тој губи интерес. На забавата ѝ фаќа поглед на поранешната сопруга, но не може да ја погледне. Тој жали поради фактот што сега мора да ја „почне одново“ долгата задача да ја заборави (во сеќавање наназад, се открива дека таа го оставила за друг, кој може да е или не на забавата). Во текот на целата приказна, Виктор ја гледа музиката како структура што го доведува во непријатна ситуација со неговата поранешна сопруга; му се чинела како „тесна зандана“ додека не завршила, со што и даде можност на поранешната сопруга да замине, што таа и го прави. Виктор тогаш сфаќа дека музиката не била зандана, туку всушност „неверојатно блаженство, волшебна стаклена купола што го прегрнала и затворила него и неа“, и која му овозможила „да го дише истиот воздух како таа“. Откако таа ќе замине, друг од посетителите на забавата му коментира на Виктор дека изгледал имун на музиката и дека не мисли дека такво нешто е возможно. Неговата безумност се открива кога Виктор го прашува што е свирено и тој не може да каже дали е тоа Кројцеровата соната на Бетовен или прилично лесното дело на Текла Бадарзевска-Барановска, Моминска молитва.
Коментари
Приказната содржи неколку примери за фасцинацијата на Набоков со одбињавата во огледало и двојниците, иако тие немаат никаква тематска важност. Тој ни го дава одразот на Виктор во огледало кој ја исправа одбиената вратоврска, како и рацете на Волф одбиени „во лакираните длабочини на отворениот капак на типките... вклучени во сенишната, сложена, дури и донекаде кловнистичка мимикрија“.
Хоплит
Хоплит е тешко вооружен оклопник во раноантичката пешадија во хеленскиот свет. Хоплитите го претставувале најсилниот дел на армијата. Ваков вид на војници за првпат се појавиле најверојатно во осмиот век пред нашата ера. Тие биле некој вид на градска милиција. Речиси сите познати личности во античко време во својот живот војувале како хоплити.
Хоплитите не примале плата за својата служба, најчесто го одржувале јавниот ред.
Опрема
Хоплитот типично располагал со следнава опрема:
Главно оружје било копје со дожина од 2.7 м. Копјето не било погодно за блиска борба па поради тоа Хоплитите носеле меч наречен хифос, долг околу 60 см за блиска борба.
Останатата пешадија носела многу полесен оклоп и била наоружана со пократки копја и стрели. Штитовите исто така биле помали.
==Тактика==
960 п.н.е.
960 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 960. година пред новата ера, 960. од првиот милениум п.н.е., 60. од 10 век п.н.е. и прва од 960-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4548 и 4549 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3790 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2800 и 2801 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 207 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 960 година се протега во 1676 и 1677, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1736 и 1737 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 417 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1630 и 1629 исламска година пред хиџра.
Експлоит
Експлоит (од истоимениот француски збор "exploit" што значи постигнување) е дел од софтвер или парче од корпус на податоци или секвенца од команди која има корист од грешка или ранливост со цел да предизвика неочекуван или непредвиден однос кон некој софтвер или хардвер. Најчесто се користи за грубо земање контрола врз одреден систем или првилегии кои стандардно не може да се земат, исто и за извршување DoS(DoSS) напад.
Експлоит ( Од истоимениот француски збор "exploit" што значи постигнување) е дел од софтвер или парче од корпус на податоци или секвенца од команди која има корист од грешка или ранливост со цел да предизвика неочекуван или непредвиден однос кон некој софтвер или хардвер.Најчесто се користи за грубо земање контрола врз одреден систем или првилегии кои стандардно не може да се земат, исто и за извршување DoS(DoSS) напад.
Класификација
Има неколку методи на класифицирање на експлоити. Нај чести се тие во кои се гледа како екслпоитот воспоставува врска со ранливиот софтвер/хардвер. Далечински експлоит работи преку мрежа (Internet) без доплнителен пристап кон ескплоатираниот систем. Додека локалниот експлоит бара додатен пристап кон ранливиот систем, најчесто за зголемување привилегии во системот во кој е ранливоста искористена, исто се користи против работна станица (client- во новиве компјутери по школиве за пример) со иста цел за да се здобијат привилегии без да дознае администраторот на системот, експлоатација на клиент може да бара заемно дејство со администратор,тука може да послужи и Social Engineering (социјален инжинеринг буквален превод).
Друга класификација се заснова врз нападот или акцијата што се врши врз незаштитениот систем : Недозволен пристап кон податоци; Самоволно извршување на некој код; DoS... итн. Многу експлоити се направена да ви овозможат супер корисничко ниво на пристап (администратор) кон одреден систем. Во секој случај може да се користат повеќе експлоити и ранливости, прво да се здобие мало ниво на пристап па сè додека се стигне до коренот на системот. Најчесто јавните експлоити по нивното издавање се закрпуваат, за разлика од приватните кои се продаваат и некогаш знаат да наштетат многу, затоа blackhat хакерите не ги објавуваат своите експлоити во јавност, ваквите екслоити се најчесто наречени zero-days exploits кои се најголема желба на нестручни злонамерни експлоатери (Skript kiddies).
Наталиjа Ореиро
Наталиjа Ореиро (Natalia Oreiro) (родена на 19 мај 1977) е пејачка од Република Уругваj.
Експлоит
Видови експлоити
Експлоитите се категоризираат по следниве критериуми:
Неколку мрежни места за пример за експлоити:
Milw0rm многу јавни експлоити. Packetstorm Security Една од постарите мрежни места за експлоити 10 години. BugReport мал број на јавни експлоити. VUPEN Security Exploits Информации за ранливости и Експлоити. Secunia Advisories Информации за Вируси и Ранливости.
Басни (книга на Емброуз Бирс)
„Басни“ (англиски: Fantastic Fables) е збирка со басни на американскиот писател Емброуз Бирс од 1899 година. Изданието на македонски јазик било објавено во 2016 година од страна на издавачката куќа „Темплум“. Преводот од англиски јазик го направил Иван Шопов.
Технички податоци
Книгата „Басни“ е објавена како 115. книга од библиотеката „Магма“. Книгата е отпечатена во мал формат (17 сантиметри), во мек повез и има 99 страници. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи ознаката ISBN 978-608-4658-54-2. Графичкото уредување и дизајнот на книгата е дело на фирмата „Кома“, лектурата ја извршил Бобан Карапејовски, а книгата е испечатена во печатницата „Пропоинт“, во тираж од 300 примероци. Објавувањето на книгата било финансирано од Министерството за култура на Македонија. На предната корица е ставена слика на Чарлс Х. Бенет. На задната корица се наоѓа мал осврт врз делото.
Содржина
Збирката содржи 80 басни, а на крајот од книгата е ставена белешка за животот и делото на авторот: Волкот и јагнето, Лавот и глушецот, Змијата и ластовицата, Крал без коски, Оптимист, Будалестата жена, Гуската и лебедот, Човекот и птицата, Човекот и орелот, Волците и кучињата, Ловецот и верверичката, Волкот и нојот, Победникот и жртвата, Лисицата и грозјето, Мачката и кралот, Волкот и бебето, Двајцата политичари, Опашката на Сфингата, Волкот и овчарите, Вистината и патникот, Невиден имбецил, Полицаецот и граѓанинот, Стрелецот и орелот, Магарето и штурците, Момчињата и жабите, Мачорот и птиците, Мачкосаниот анархист, Лавот и бикот, Дрвени топови, Сенката на водачот, Земената рака, Тројцата филозофи, Верниот син, Пред портите на рајот, Прашање на метод, Двајцата побожни, Двајцата во неволја, Незаинтересираниот судија, Талисман, Судијата и неговиот обвинувач, зајците и жабите, Зајакот и желката, Противотров, Полицаецот и разбојникот, Политичари, Змијата-христијанин, Татко и син, Невештиот собирач на корења, Човекот без непријатели, Дружината онаму, Судењето на убиецот, Трње на гробот, Пратеникот и сапунот, Насип, Расистичка паралела, Кенгурот и зебрата, Верната вдовица, Спасувачи, Непостоечкиот случај, Барачот и бараното, Исхраната на боксерот, Изгубеното право, Двајцата друмски разбојници, Оптимистот и циникот, Партискиот функционер и господинот, Простодушна ревност, Чесниот пратеник, Тројцата регрути, Светецот и грешникот, Друмскиот разбојник и патникот, Фармерот и неговите синови, Крадецот-покајник, Штурецот и мравката, Госпоѓата Среќа и патникот, Лавот, петелот и магарето, Ракот и неговиот син, Волкот и жеравот, Лавот и глушецот (2), Музикалниот рибар, Сточарот и волкот.
IC 732
IC 732 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 732 се споменува и како MCG -2-30-37, IRAS 11508-1259.
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 732 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 732 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 53 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 15' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на IC 732 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37267.
Изадора Данкан
Изадора Данкан (Isadora Duncan; 26 мај 1877 – 14 септември 1927) На почетокот, како датум на раѓање се сметал 27. мај 1878г.) била американска танчарка. Родена како Ангела Изадора Данкан во Сан Франциско, Калифорнија. Многумина ја сметале за мајка на модерниот танц. Иако популарна само во Њујорк, САД, подоцна во нејзиниот живот настапувала и низ Европа.
Рани години
Данкан е најмладото од четирите деца на Џозеф Чарлс Данкан – банкар и Мери Дора Греј, најмладата ќерка на Томас Греј- сенатор на Калифорнија. Останатите деца се Елизабет Аугустин и Рајмонд. Веднаш по раѓањето на Изадора, Џозеф Данкан ја изгубил банката, останувајќи јавно посрамотен. До 1880год. нејзините родители биле разведени (документите биле изгубени во земјотресот во Сан Франциско), а Дора се преселила со нејзината семејство во Оукленд каде што работела како пијанист и професор по музика. Во раните години, Данкан одела на училиште, но откако сфатила дека ù ја нарушува индивидуалноста, се откажала. Бидејќи фамилијата ѝ била многу сиромашна, заедно со сестра ù давале часови по танц на локалните дечиња, со цел да заработат некој денар.
Во 1895год. станала дел од театарската дружина Аугустин Дејли во Њујорк, но наскоро се разочарала од формата. Во 1899г.одлулачи да се пресели во Европа, пред сè во Лондон, а по една година во Париз. Во период од две години, успеала да се здобие и со озогласеност и со успех.
Кариера
Боемската околина која што се развивала на Монтпарнасе не ù прилегала. Во 1909г. се преселила во два големи апартмани на 5 Ру Дантон (5 Rue Danton). Живеела на долниот кат, а првиот кат го користела за нејзиното танцово училиште. Боса, облечена во прилепени шалови и лажни грчки туники, таа создадала примитивистички танц за да им се спротивстави на нефлексибилните стилови од тоа време. Таа била инспирирана од класиците, особено од грчкиот мит. Ги отфрлила традиционалните балетски чекори за да ја нагласи импровизацијата, емоцијата, човечката форма. Изадора верувала дека класичниот балет, со своите стриктни правила на држење и развивање е "гаден и против природата".Со тоа придобила широка маса на следбеници кои ù овозможиле да основа школо во кое ќе може да предава.
Станала толку позната што инспирирала уметници и автори да создаваат скулптури, накит, поезија, романи, фотографии, акварел, печатени текстови и слики. Кога се изградил Театарот на Елисејските Полиња во 1913 г., нејзиниот лик бил изгравиран во bas-relief над влезот од страна на вајарот Антоан Бурдел и бил насликан на муралите за деветте музи од Маурис Денис во аудиториумот.
Во 1916г. Данкан патувала во Бразил и во август настапувала во Teatro Municipal во Рио де Жанеиро, а на 2, 3 и 5 септември во Teatro Municipal во Сао Паоло заедно со пијанистот Маурис Думеснил. Писателот и новинар, Паоло Барето, познат како João do Rio тврдел дека ја видел како игра "гола" во шумата Тијуха, пред најпознатиот водопад во Рио.
Во 1922г. на свое сожалување, учествувала во социјално- политичката револуција во Советскиот Сојуз, преселувајќи се во Москва. Била главен лик во сè посуровиот пост-револуционистички главен град, но нејзината меѓународна проминенција ги добредошла новиот уметнички режим и културното ферментирање. Неуспехот на руската влада да ги следи екстравагантните ветувања за поддршка на делото на Данкан, искомбинирани со спартанските услови за живот во земјата, ја испратиле Данкан назад на Запад во 1924г.
Низ нејзината кариера, Данкан не ги сакала комерцијалните аспекти на јавниот настап, во однос на тури, договори и други практикалии како отргнувачи од нејзината вистинска мисија: содзавање убавина и образование на младите. Надарен, неконвенционален педагог, таа била основачот на три училишта, посветена да ја всади нејзината филозофија врз групи од млади девојчиња (краткиот напор да вклучи и момчиња бил неуспешен). Првото училиште, во Грунвалд, Германија ја истакнало нејзината најпозната група на ученици, наречена „Изадорабли“ (Isadorables) по нејзиното име, кои подоцна настапувале и со Данкан но и самостојно. Второто постоело многу кратко поради Првата светска војна, во еден замок надвор од Париз, додека пак третото било дел од нејзините бурни искуства во Москва при будењето на Руската револуција.
И предавањето, како и нејзините ученици ù предизвикувале гордост но и патење. Сестра ú, Елизабет Данкан, го презела германското училиште и го приспособила според тевтонската [(пра)германска] филозофија на нејзинот сопруг – Германец. Изадораблите биле предмет на долготрајното заплашување од страна на Данкан поради нивната желба да настапуваат комерцијално, па дури и една девојка, Лиза Данкан била трајно исклучена поради настапите во ноќни клубови. Најистакнатата од групата, Ирма Данкан, останала во Советскиот Сојуз по заминувањето на Данкан и го водела училиштетото таму, повторно нервирајќи ја Данкан со тоа што им дозволувала на студентите да изведуваат премногу јавно и премногу комерцијално.
Приватен живот
Таа им се потсмевала на традиционалните обичаи и на моралните норми како во професионалниот, така и во приватниот живот. Во 1922г. се омажила за рускиот поет Сергеј Есенин кој бил 18 години помлад од неа. Есенин ја придружувал на турата во Европа, но неговите чести пијани изливи на бес, кои резултирале со уништување на мебелот и кршење на вратите и прозорците од нивните хотелски соби, кои биле се позачестени, довеле до голем негативен публицитет. Следната година, ја напуштил и се вратил во Москва, каде што наскоро боледувал од ментално растројство и бил сместен во душевна институција. Како што се наведува, штом бил пуштен од болница, на 28ти декември 1925г. на возраст од триесет, извршил самоубиство. Данкан родила две деца, двете вонбрачни – првото, Деирдре (родена на 24 септември 1906г.) од театарскиот дизајнер Гордон Крег, а второто, Патрик (родено на 1 мај 1910г.), од Париз Сингер, еден од многуте синови на магнатот за машини за шиење, Исак Сингер. Нејзиниот приватен живот бил предмет на значаен скандал, особено по несреќата во која Деирдре и Патрик се удавиле во реката Сена на 19 април 1913г. Децата биле во колата со нивната негувателка, враќајќи се дома по ручекот со Изадора и Парис Сингер. При обид да одбегне судар, шоферот ја запрел колата. Излегол надвор да го стартува моторот, но заборавил да ја активира кочницата за итни случаи, па веднаш штом пробал да ја стартува колата, таа се лизнала по булеварот Бурдон при што ја срушила банкината, слизнувајќи се во водата. Децата и негувателката се удавиле. . По несреќата, Данкан поминала неколку месеци на Крф за да закрпне со брат и сестра ù. По ова, поминала неколку недели во одморалиштето покрај море, Виареџо со глумицата Елеонора Дусе. Фактот дека Дусе само што излегувала од лезбејска врска со младата бунтовна феминистка Лина Полети предизвикал шпекулации во врска со природата на врската помеѓу Данкан и Дусе. Сепак, не постојат никакви сигурни докази дека двете биле љубовни. Изадора Данкан, во својата автобиографија вели дека молела млад италијански странец да спие со неа поради очајноста да има друго дете. Впрочем и останала бремена веднаш по смртта на нејзините деца. Родила син кој живеел само неколку часа и никогаш не бил именуван. На нејзината последна тура во САД во 1922-23-тата година, таа мавтала со црвена марама и ја разголела градата на сцена во Бостон, при што изгворила: "Ова е црвено! Како и јас!" Била бисексуалец, што и не било несвојствено за раните холивудски кругови. Имала долга и страсна афера со поетесата Мерцедес де Акоста и веројатно била блиска и со писателката Натали Барни.
Данкан и де Акоста редовно си пишувале при што и ги откривале писмата. Во едно од 1927г. Данкан напишала: (цитира Иго Викерс во "Loving Garbo") "...Витка става, рацете нежни и бели, на мое уживање, две никулести гради, тркалезни и слатки, ја нудат мојата гладна уста со храна, каде две дојки, стегнати и розови, ја убедуваат мојата жедна душа да пие, а подолу пак, тајно место каде што со уживање би го сокрила моето верно лице..." Во друго писмо за де Коста од Данкан, таа пишува: "Мерцедес, води ме со твоите мали силни раце и јас ќе те следам – на врвот од планината. До крајот на светот. кадешто ќе посакаш." Изадора, 28 јуни 1926г. Еднаш де Акоста изјавила дека уште од моментот кога за првпат ја здогледала Изадора Данкан, си ја претставила како огромен генијалец и била понесена од неа целосно.
Подоцнежен живот
При крајот на живот, изведувачката кариера на Данкан постепено исчезнувала, а таа се озлогласувала не само поради финансиските маки, скандалозниот љубовен живот и премногу честите пијанства, туку и поради придонесите за уметноста. Последните години од својот живот ги поминала селејќи се низ Париз и медитеранот, покривајќи хотелски трошоци или поминувајќи малку време во апартманите што намалениот број на пријатели и поддржувачи ги изнајмувале во нејзина корист. Повеќето од нив се труделе да ù помогнат во пишувањето автобиографија, со надеж дека тоа ќе биде доволно успешно за да може да се издржува. Во груби црти, Зелда Фитцгералд се присеќава како таа и Скот седеле во едно париско кафуле гледајќи ја пијана Данкан. Ф. Скот Фитцгералд би рекол дека тоа било толку вредно за паметење, додека пак Зелда се сеќава дека додека сите очи биле вперени во Данкан, таа можела да ги украде солниците (во форма на минијатурни такси-возила) од масата.