cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2031
2031 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2031 година од новата ера, 31. од третиот милениум, 31. од XXI век и втора од 2030-тите.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица (игра)
Заплет
Тројцата јунаци се вратиле во дворецот кај принцот и се покажало дека кралицата решила да ја добие власта на Киев во свои раце со цел да ги зголеми уздите на власта. Алјоша Попович,гневен, ја нападнал Кралицата но таа го претворила во камена статуа, а Добриња и Иљја ги исфрлила на улица со сила на левитација. Добриња и Иљја решиле да ги прашаат жителите на Киев за Кралицата и принцот. Сите се жалеле на Кралицата и сакале да ја соборат. Доаѓајќи кај Љубава,тие одлучиле да не и раскажат за Алјоша, но прашале каде е Елисеј, на што таа одговорила дека тој спрема востание против кралицата. Земал една од прачките во засолништето на Елисеј и кафез за птици за да го привлече гулабот носач на писма, Добриња добива писмо од принцот. Тој е во Лондон и таму заминува Иљја Муромец.
2031
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица (игра)
Заплет
Иљја Муромец, откако дознал дека принцот седи во кафеана, се обидел да влезе таму, но витезот не го пуштал да влезе, бидејќи таму можеле да влезат само витези. Иљја доаѓа кај кралот Артур, му покажува неверојатен трик и кралот го назначува за Сер Иљја, витез на дабово буре. Влегувајќи во барот, Принцот објаснил дека не може да го напушти барот, бидејќи направил голема сметка. Таму тој дознал за Робин Худ, кој земал пари од богатите и им ги давал на сиромашните, а некои чува и за себе. Иљја го наоѓа Робин Худ и го замолува да плати за принцот. Робин Худ се согласува ако тој игра фудбал со него. Иљја Муромец се согласил да играат фудбал и го победил. Робин Худ плаќа за принцот, а принцот пишува писмо за Добриња да замине во Кина, бидејќи има магичен камен наречен „око на змејот“ што ќе помогне да се победи Кралицата.
2031
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7539 и 7540 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6781 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5791 и 5792 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2784.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица (игра)
Заплет
Добриња добил писмо од принцот и заминал во Кина.Но, чуварот на Кинескиот ѕид не го пуштил да влезе, зборувајќи ја Добриња дека е варварин. За да влезе во Кина, тој мора да напише песна. Добриња наоѓа поет и го замолува да му напише поема. За возврат, поетот бара сто златници. Добриња шетајќи покрај големиот ѕид наоѓа неколку скривалишта зад кои има златници и ги собира. Одеднаш, Добриња се среќава со Алјонушка, која се обидела да влезе во Кина, но не и било дозволено. Одлучиле заедно да стигнат во Кина. Откако му платиле на поетот и ја прочитале поемата на стражарот, вториот ги оставил Добриња и Алјонушка да поминат. После средбата со џелатот, овој објаснил дека царот знае каде е „окото на змејот“ и дека тој ќе биде тука или утре или за време на погубувањето. Добриња, исто така, дознал за забраната за носење виолетова кошула, тој ја облекува пред сите со цел да го привлече вниманието на џелатот и императорот. За време на погубувањето, Добриња го прашува царот каде може да се најде „окото на змејот“, а императорот одговара дека тој камен се чува во храмот на змејот, високо во планините. Добриња веќе ќе биде погубен, но Алјонушка го прекинува извршувањето, изјавувајќи дека тој не знаел за забраните и дека пишувал песни. Откако ја прочитал истата песна, императорот го откажал погубувањето и го ослободил Добриња. Добриња отишол сам во храмот на змејот и таму се сретнал со неговиот стар познаник, Змејот Горнич, кој му го дал магичниот камен „око на змејот“.
2031
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2031 година се протега во 4667 и 4668, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4727 и 4728 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2574. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1452 и 1453 исламска година.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица (игра)
Заплет
Во меѓувреме, Шамаханската царица издава декрети за Киев, а оние што се бунтуваат или се бунат, таа ги телепортира до кулата со окови во рацете. Добриња се враќа во Киев со каменот и заедно со Иљја, се прикрадуваат во дворецот низ занданата и продираат во подрумот. Откривајќи лифт во подрумот, тие се искачуваат во престолната соба, каде што спие Шамаханската царица. Добриња го насочува „окото на змејот“ кон кралицата и магичната моќ на каменот го уништува волшебниот камен на кралицата, ги апсорбира нејзините сили и ја убива, испарувајќи ги сите нејзини магични магии. Алјоша Попович повторно оживува а принцот од Киев повторно е во дворецот на неговиот престол.
Игра во играта
Играчот може да контролира три карактери Алјоша Попович, Добриња Никитич и Иљја Муромец. Играчот може да се пресели од една до друга локација, да комуницира со ликовите на играта, да комуницира со нив, да разменува работи, да зема предмети и да ги користи.
NGC 2604A
NGC 2604A — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2604A се споменува и како NGC 2604, UGC 4469, MCG 5-20-22, KUG 0830+297, IRAS 08303+2942, CGCG 149-48.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2604A е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 2604A има привидни димензии од 1,7' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 33 м 22,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 32' 19".
Други поделби
Проучување на NGC 2604A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23998. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 102; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1947. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 924.
Тур Даун Андер 2018
Тур Даун Андер 2018 — 20. издание на велосипедската етапна трка Тур Даун Андер, која се одржала помеѓу 16 и 21 јануари како прв настан во сезоната на Светската турнеја.
Рута
Воведната етапа започнала во Порт Аделаида, која била домаќин на трката по првпат од првото издание на Тур Даун Андер во 1999 година. Петтата етапа завршница со две искачувања на Вилунга Хил, која била одлучувачка во претходните изданија на трката. Завршната етапа е уште една критериум етапа околу средиштето на Аделаида.
Екипи
Бидејќи Тур Даун Андер е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Екипата на Универзитетот на Јужна Австралија добила специјална покана за учество на трката и со тоа била заокружена главната група од 19 екипи. Секоја екипа можела да настапи со седум возачи, со што на трката ќе имало 133 учесници. Меѓутоа, го повлекла Бјорг Ламбрехт од трката по грешка со процедурите на UCI за антидопинг, додека  го изгубиле Кристофер Халворсен по пад во завршните метри на Пиплс Чојс Класик, при што се здобил со скршена рака. Поради тоа, 131 возач ја започнале трката.
Поредок
На Тур Даун Андер 2018 се доделувале четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси за првите тројца на средните спринтови и на завршницата на етапите, предводникот ќе ја добие охра маичката. Овој пласман се сметал за најважен на Тур Даун Андер 2018 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Дополнително, постоел и спринтерски пласман, кој се наградувал со зелена маичка, промена од црвена боја во 2017 година. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на некое од првите 15 места на некоја етапа. За победа на етапа, возачот заработувал 15 бода, кои се намалуваат за еден бод сè до еден бод за 15. место. Бодови за пласманот исто така можеле да се добијат и на средните спринтови на секоја етапа; овие средни спринтови исто така нудат бонус секунди за генералниот пласман. Исто така, постоел и планински пласман, каде се доделувала точкастата маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добивале доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови има на повисоките категоризирани искачувања.
Четвртата маичка ја претставува пласманот за млад возач, обележан со белата маичка. Овој пласман се пресметувал на ист начин како генералниот пласман, но само возачите кои се родени на и по 1 јануари 1993 година можеле да учествуваат во пласманот. Постоел и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја екипа се додаваат заедно; водечка екипа на крајот на трката е екипата со најниско вкупно време. Дополнително, постоела награда за борбеност која се доделувала по етапата на возачот кој од страна на жири се сметал за „најборбен“.
Антропогени влијанија врз климатските промени
Наведувањето на извори за сегашните климатски промени е напор научно да се утврди механизмот кој е одговорен за промените кои се набљудувани на Земјата. Овие напори се спроведувани практично последните 50-тина години, кога драстично се зголемени човечките активности, како и тоа дека набљудувањето на тропосферата стана возможно. Доминантниот механизам за климатските промени е резултат на човечките активности. Тука се: Зголемување во атмосферата на гасовите како што се СО2, СН4 , N2O, O3, водената пара итн. Уништувањето на шумите, Атмосферско зголемување на аеросолите. Секако дека тука треба да се спомнат и природните механизми за тие промени како што се сезонските варирања, промени предизвикани од актиностите во Сончевиот Систем, варијации во Земјината орбита како и вулканските активности.
Антропогени фактори
Наведените извори за сегашните промени од антропогени фактори се засновани на следните факти:
Неодамнешниот извештај на Меѓународниот Самит за Климатски Промени содржи:
Повеќето од забележуваните покачувања на температурите во средината на 20 век се должат на покачувањето на концентрацијата на горенаведените гасови. Затоплувањето се случи и во океаните и атмосферата во време кога природните надворешни фактори најверојатно би предизвикале заладување,
Според најновите проценки од комбинирање на антропогените фактори со гасови, аеросоли, сечење шуми, крајно веројатно е дека човечките активности имаат влијание на затоплувањето уште од 1750 година,
Речиси е сигурно дека аеросолите продуцираат негативно радиоактивно дејство со голема магнитуда на Јужната и Северната Земјина Полутопка.
Факторите кои ги предизвикуваат климатските промени можат да се поделат на feedback механизми и надворешни сили. Кога се говори за надворешни сили пред се, се мисли на вулканските ерупции и движењето на Сонцето, но треба да се напомене и улогата на човекот во тие сили преку неговата способност за промена на составот во атмосферата. Радиоактивните сили се мерка како различни фактори можат да доведат до измена на енергетскиот баланс во атмосферата. Позитивните радиоактивни сили доведуваат до зголемување на енергетскиот баланс, преку затоплување во Земјиниот систем. Од индустриската револуција од 1750 г. до 2005 г. зголемувањето на концентрацијата на јаглерод диоксид (CO2) доведе до позитивни радиоактивни сили, просечно на Земјината површина е за 1,66 вати на метар квадратен. Има многу feedback механизми кои можат да го засилат ( позитивен feedback) или намалат ( негативен feedback) ефектот климатските промени. Во отсуство на надворешните сили, климатскиот систем ќе покажува внатрешна променливост, која е резултат на интеракциите на компонентите во системот како што се атмосферата и океанот. Пример за внатрешна променливост е El Niño-Јужно осцилирање.
Гасовите во стаклената градина
Научната јавност го дефинира јаглерод диоксидот како доминантен гас во стаклената градина. Треба да се напомене дека процентуално доминира водената пареа, но таа има краток атмосферски живот од околу 10 дена, таа е блиску до  динамичка рамнотежа со атмосферата и не се смета како фактор во глобалното затоплување. Метанот и диазот оксид исто така се фактори кои соработуваат во ефектот на стаклената градина. Кјото протоколот ги потенцира и хидрофлуорокарбонатите, перфлуорокарбонатите и сулфурхексафлуоридите (сите вештачки) како гасови кои влијаат на радиоактивните сили во атмосферата. Човечкиот фактор исто така има влијание на стаклената градина преку централите во кои се гори јагленот или други фосилни горива, индустриското производство на цемент, транспортот на фосилни горива и земјоделството преку метанот од ферментациите и диазот оксидот од користењето ѓубриво.
Користењето на земјиштето
Две причини од користењето на земјиштето се наведени како важни кои влијаат на климатските промени. Првата причина е тоа што 66 % од емисијата на јаглерод диоксидот во последните 250 години е од човечкиот фактор преку користењето на фосилните горива, додека 33 % се однесува на користењето на земјиштето преку сечењето на шумите. Втората причина се однесува на зрачењето од површината на земјата која често се менува.
Аеросоли
Научниот свет ги потенцира аеросолите кои претставуваат мали честички или капки суспендирани во атмосферата како важни во глобалните промени, главно преку ефекти на ладење. Клучни извори кои ги наведуваат аеросолите како фактори во глобалните промени се следните : Горењето на биомасата како што е палењето на шумите. Аеросолите првенствено се продуцирани како црн јаглен. Индустриското загадување на воздухот, кое продуцира саѓи и воздушни сулфати, нитрати и амонијаци Прашината создадена од користење на земјиштето ефектира опустинување.
Климатските промени во 20. век
Во последните 150 години човечките активности квантитативно ги имаат зголемено концентрациите на гасовите во стаклената градина. Тоа доведува до зголемување на глобалната температура или т.н. глобално затоплување. Други човечки активности како на пример сулфатните аеросоли даваат ефект на ладење. Природните фактори исто така имаат влијание. Раководејќи се по историското менување на температурата во минатиот век, температурата на воздухот блиску до површината на Земјата се зголемила за 0,74 ± 0,18 степени Целзиусови. Човечките активности и зголемувањето на температурата која е произлезена од таквите активности може да се утврдува со набљудување на температурата на површината од Земјата, атмосферата како и океанот. Во последните пет декади на Земјата е регистрирано зголемување на температурата од околу 0,65 степени Целзиусови. Како можни фактори во глобалното затоплување се споменуваат внатрешната променливост во климатскиот систем, надворешните сили како и зголемување на концентрацијата на гасовите кои предизвикуваат стаклена градина или комбинација од нив. Неодамнешните студии покажуваат дека како најважен фактор се спомнува зголемувањето на концентрацијата на СО2. Овие заклучоци вклучуваат : Проценките за внатрешната променливост преку климатски модели и реконструкции на температурите од изминатиот период индицираат дека е невозможно тоа да биде потполно природна појава. Климатските модели форсирани со природни фактори и зголемените концентрации на гасовите од стаклената градина и аеросоли репродуцираат глобално затоплување. Двете форсирани од природни фактори, но сами не. Методите со „отпечаток“ покажуваат дека очекуваните промени во температурите се поблиску до промените поттикнати со зголемувањето на концентрацијата на гасовите, отколку преку природни промени. Платото на затоплување од 1940 г. до 1960 г. во голема мера му припишува важност на сулфатните аеросоли кои даваат
Откривање и наведување извори
Откривањето и наведувањето на извори за климатските промени според Меѓународниот панел за климатски промени имаат специфични дефиниции. Откривањето на сигнал за промените бара демонстрирање дека набљудуваните промени се статистички значително различни од тие што се објаснети преку природната внатрешна променливост. Наведувањето бара демонстрирање дека сигналот е : Невозможно целосно да се должи на внатрешната променливост. Во согласност со проценетите одговори на дадената комбинација од антропогени (човечки) фактори и природните сили. Не е во согласност со алтернативното, физички веродостојно објаснување за неодамнешните климатски промени кои исклучува важни елементи во дадената комбинација од сили.Откривањето не подразбира наведување и полесно е да се покаже од наведувањето. Недвосмислено наведување на извори би барало контролирани експерименти со повеќе копии од климатскиот систем, што е невозможно. Така да наведувањето како што е опишано погоре ќе има граници на грешки. На пример во Меѓународниот панел за климатски промени се вели : “ многу е веројатно дека човечките активности имаат извршено значително нето на затоплување од 1750 година “, каде што “ многу веројатно “ укажува на можност поголема од 95 %.“ Откривањето и наведувањето извори “ останале активен простор за истражување уште од Третиот Извештај од 2001 година. Еден од важните заклучоци на овој Извештај е дека повеќе независни реконструкции на покачување на температурата во изминатите 1000 години потврдуваат дека минатиот 20 век е најтоплиот период во тоа време.
Сончева активност
Улогата на Сонцето во климатските промени може да се види преку истражувањата на научниците. Од 1978 година, зрачењето од Сонцето е прецизно мерено од сателитите. Овие мерења укажуваат дека Сончевото зрачење не пораснало од 1978 година, што значи затоплувањето за време на изминатите 30 години не може да биде припишано на зголемување на сончевата енергија постигната на Земјата. Во трите декади од 1978 година комбинацијата од сончеви и вулкански активности можно е да имале влијание на мало заладување на климата. Климатските модели се користени да ја испитаат улогата на Сонцето во неодамнешните климатски промени. Моделите се неспособни така брзо да репродуцираат зголемување на климата во изминатите декади, бидејќи тие земаат само профил од сончевиот Систем и вулканските активности. Но како и да е моделите можат да ги симулираат промените во температурата набљудувани во 20 век кога во нив се вклучени сите најважни надворешни сили вклучувајќи, го човечкото влијание и природните сили. Како што Хегерл во 2007 година заклучил дека многу веројатно е дека гасовите од стаклената градина се предизвикувачи на затоплувањето во средината на 20 век. Во оваа изјава Хегерл дозволил да се потцени влијанието на сончевиот Систем во климатските промени. Улогата на сончевите активности во климатските активности долго време биле земани предвид користејќи прокси бази на податоци, како што се трите прстени. Моделите укажуваат дека сончевите и вулканските активности можат да ги објаснат периодите на релативна топлина и студ од 1000 до 1900 година, но силите предизвикани од човекот се потребни за да се репродуцира затоплувањето од 20 век. Друга линија на докази против Сонцето во климатските промени доаѓа од разгледувањето на температурата во различни нивоа во Земјината атмосфера. Набљудуваните модели покажуваат дека затоплувањето во стаклената градина дава затоплување во пониските делови од атмосферата која е наречена тропосфера, додека во повисокиот слој од атмосферата наречен стратосфера има заладување. Осиромашувањето на озонот со хемиски рефриганти дава заладување во стратосферата. Заклучукот е дека ако Сонцето имаше влијание во глобалното затоплување ќе имаше затоплување и во тропосферата и стратосферата.
Раните климатски промени
Освен зголемувањето на концентрацијата на СО2 и други фактори можат да предизвикаат емисии на затоплување и заладување. Во леденото доба се гледа дека во некои прилики може да се зголеми температурата, илјадници години пред зголемувањето на концентрацијата на СО2. Ваквите резултати потврдуваат за взаемните односи на климата со СО2 и тоа промени во СО2 влијаат на измена на климата, но и промените во климата влијаат на концентрацијата на СО2. Еден предложен механизам за ваквиот ефект е тоа што наглото зголемување на концентрацијата на СО2 од океаните е одговор на климатските промени. Шпекулативно и полемично е мислењето дека односот на зголемената температура и зголемената концентрација на СО2 е едностран и тоа дека зголемената концентрација на СО2 во атмосферата не е ништо друго освен производ на зголемената температура. Строго “ едностраниот ” преглед на односите помеѓу СО2 и температурата противречи на основните резултати во физиката кои укажуваат на фактот дека апсорпцијата и емисијата на инфрацрвено зрачење од СО2 се зголемува како што се зголемува и својата концентрација во атмосферата. Првиот принцип од емпириското набљудување укажува дека позитивниот feedback од концентрацијата на СО2 го засилува затоплувањето кое првично е предизвикано од други фактори. Сегашното ниво на СО2 го надминува опсегот најден во податоците од леденото доба. Изотопските анализи на атмосферскиот СО2 потврдуваат дека горењето на фосилните горива е најбитниот извор за зголемување на концентрацијата на СО2, за разликата од времето пред интерглацијалните периоди. Како што е погоре запишано, моделите кои го вклучуваат зголеменото СО2 ниво кога се симулираат неодамнешните климатски промени во набљудуваните податоци одат на подобро, за разлика од моделите во кои не е вклучено зголеменото СО2 ниво.
Мансиски јазик
Мансиски јазик — јазикот на народот манси. Јазикот се зборува во Русија околу Об реката. Според пописот во 1990 година јазикот го зборувале околу 3 184 луѓе.
Мансискиот јазик спаѓа во групата на угрофински јазици. Јазикот е поделен на четири главни дијалекти и тоа: источен, западен, северен и јужен дијалект. Јужниот и западниот дијалект се веќе на жалост исчезнати. Одлика за јазикот е тоа што има фиксен распоред на зборовите во реченица и користи мансиска азбука заснована на кирилица.
Њиреѓхаза
Њиреѓхаза (унгарски: Nyíregyháza) е седми по големина град во Унгарија. Њиреѓхаза е административен центар на округот Саболч-Сатмар-Берег.
Градот има население од 116.874 луѓе според потадоците од 2008 година.
Име
Името на градот води потекло од унгарските зборови Nyír (во превод бреза) и ház (во превод куќа).
Географија
Градот се наоѓа во североисточниот дел на унгарската држава. Од престолнината на државата Будимпешта градот е оддалечен 220 километри источно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски (магистралната пруга Будимпешта - граница со Украина, современиот автопат М3).
Њиреѓхаза се наоѓа во североисточниот дел на Панонската низина и нема река. Климата во градот е умерено континентална.
Историја
По доаѓањето на Унгарците во Панонија на местото на денешниот град била формирана селска населба. Во 1209 година за првпат се споменува под денешното име Њиреѓхаза. За време на доцниот среден век овде постоела мала населба, које је у време турске управе над овим крајевима било расељено.
Кон крајот на 17 век, овој дел на Панонија се ослободува од отоманската власт и Њиреѓхаза повторно се јавува како населба. Градот во XVIII век брзо се развива и станува важно културно и управно средиште на областа.
После револуцијата од 1848/1849 градот почнал многу брзо да се развива и во 1858 година добил железничка врска со Будимпешта. Исто така во ова време биле подигнати и голем дел од градбите, а исто така се зголемил и бројот на населението.
После Првата светска војна Њиреѓхаза бил првиот град којшто потпаднал во рацете на романската војска (1919 год.), а после враќањето во новооснованата унгарска република градот се нашол во зафрлениот дел од зејмата, што го успорило развојот на градот. Нов бран на настани се случил за време на Втората светска војна кога Њиреѓхаза доста настрадал. За време на втората половина на истиот век (20 век) градот повторно доживеал развој и се зголемил бројот на населението (од 55 илјади после војната на 120 илјади во почетокот на 90-тите години). Во последните години, време на транзиција, поради неповолната положба, градот доживеал подлабока криза од колку другите градови во државата.
Население
Најголем број од луѓето кои живеат во градот се етнички Унгарци. По вероисповед поголем дел од нив се протестанти - калвинисти.
Моту Оне
Моту Оне', познат и како  'Белингхаузен' , е атол на групата Заветрени Острови кои се дел од архипелагот Друштвени Острови кој се наоѓа во Тихиот Океан. Моту Оне се наоѓа 550 километри северозападно од Тахити и 72 километри североисточно од Мануае, најблизок сосед.
Гребенот на Моту Оне сосема ја опфаќа лагуната, без премин. Сите негови страни се покриени со ниски, песочни острови освен јужната страна. Моту Оне значи песочен остров на полинезиски, што во суштина означува ниско, песочно островче кое не може да одржи постојано човечко живеалиште.
Историја
Атолот бил посетен од страна на Истражувачката Експедиција на САД во септември 1839.
Администрација
Атолот Моту Оне е дел од комуната (општината) Маупити, и самата дел од административната субдивизија на Заветрените Острови, како дел на Француска Полинезија
Минхехофе
Минхехофе (Münchehofe) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
Спанаќ
Спанаќот е едногодишно растение, кое има изразено зелени нежни листови. Tој е еден од најмоќните пролетни зеленчуци. Може да се набави на сите зелени пазари, како и во добро снабдените маркети.
Потекло
Спанаќот бил познат уште на древните стари народи. Се смета дека во Европа бил донесен во 15 век од страна на Арапите. Во 17 век тој бил исклучително популарен се приготвувал и служел со шеќер.
Состав
Спанаќот е растение кое е многу богато со вода. Тоа има многу ниска калорична вредност, '2,2% белковини, 3,9% јаглехидрати и 0,5% масти'. Сепак акцентот треба да се стави на минералниот статус на спанаќот, да доминира по здравствената ефикасност пред сите други зеленчуци кои се одгледуваат во овој период од годината. Спанаќот содржи:
Корисноста на спанаќот
Спанаќот го подобрува работењето на срцето и функцијата на мускулите. Тој го потикнува функционирањето на панкреасот, а влијае врз намалување на крвниот притисок, со што го плеснува работењето на срцето и бубрезите. Спанаќот е вистински детоксикант за организмот го чисти токсините и ги буди сите забавени метаболички процеси. Спанаќот исто така влијае во јакнење на влакната на косата, јакнење на ноктите, а ја чува и одржува виталноста на кожата.
Спанаќот го чува здравјето на нервниот систем, но исто така го засилува и чува имуниот систем, благодарејќи на високите количества на витамини кои ги содржи. Огромната количина на фолна киселина јасно укажува дека спанаќот треба да биде конзумиран од страна на анемичните лица и бремените жени, спанаќот содржи и многу железо, па поради ова тој е делотворен без разлика за каква анемија се работи.
Сепак треба да се напомене дека спанаќот содржи оксална киселина која може да предизвика кристалчиња кои се таложат во бубрезите ако се внесува во големи количини, затоа спанаќот треба да го јадат помалку луѓето кои имаат проблеми со функцијата на бубрезите. За да се превенира оксалната киселина, треба добро да се отстранат дршките на листовите, а спанаќот доколку биде конзумиран со млеко, тогаш нема да постои оваа мала штетна особина. Оксалната киселина се врзува со калциумот од млекото и се излачува од организмот. Сепак, воопшто не треба да се грижите дека спанаќот може да им наштети на бубрезите, тој само се препорачува во помали количини кај бубрежно слабите лица.
На што треба да се внимава при конзумирање на спанаќ
Спанаќот се јаде веднаш по проготвувањето, еднаш подготвен спанаќ не смее повторно да се подгрева. Не користете многу вода додека го готвите спанаќот, за да го зачувате неговиот квалитетен нутритивен статус. Се препорачува да се фрли водата во која е варен спанаќот бидејќи е заситена со натриум.
Федерална агенција за водни ресурси (Русија)
Федерална агенција за водни ресурси е федерално извршно тело под Министерството за природни ресурси и животна средина. Оваа агенција е одговорна за обезбедување на јавни услуги и управување со федералниот имот во областа на водните ресурси.
1513
1513 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1513 година од новата ера, 513. од вториот милениум, 13. од XVI век и четвртта од 1510-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7021 и 7022 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6263 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5273 и 5274 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2266.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1513 година се протега во 4149 и 4150, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4209 и 4210 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2056. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 918 и 919 исламска година.
Родевиш
Родевиш (Rodewisch) — град во округот Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 3 километри северно од Ауербах и 20 километри источно од Плауен.
Вилијам Бедвел
Бедвел се школувал на колеџот Сент Џон, Кембриџ. Тој бил ректор на Англиканската црква и викар на Сите свети, Тотенхем (познат во тоа време како Тотенхем висок крст) од 1607 година. Тој бил автор на првата локална историја на областа, Кус опис на градот Тотенхем.
Бедвел исто така измислил линијар за геометриски цели. Тој починал на 72-годишна возраст.
Монета
Монета или кованица - првобитно се однесувало на епитетот на римската божица Јунона. Јунона Монета ("Спасителка") имала храм на Капитол во Рим кој бил подигнат околу 344 г. пр. н.е. Подоцна овој храм станал дом на римската ковница, па од таму зборот монета почнува да се користи со значење на ковани пари.
Првите пари, онакви какви што денес ги знаеме (метално парче ковано со калап на кој претходно биле изгравирани знаци) се појавиле во малоазиска Лидија во VII век пр. н.е. Нивната употреба многу брзо се раширила низ средоземниот простор. Со појавата на парите животот на луѓето бил поедноставен од многу аспекти, иако според одредени верувања тие се воведени единствено за да се поедностави плаќањето на обврските кон државата.
Космос-957
Космос-957 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 30 септември 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-957 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 358 км, а најмалото на 169.
Изработувач на видеоигри
Изработувач на видеоигри е изработувач на софтвер (здружение или поединец) што се занимава со правење видеоигри. Изработувачите на видеоигри може да се специјализирани за некоја играчка конзола, како Sony PlayStation 3, PSP, Microsoft Xbox 360, Nintendo Wii или Nintendo DS, или може да изработуваат игри за разни системи, меѓу кои и лични сметачи.
Некои изработувачи може да се специјализираат и за посебен вид на игри, како видеоигри со играње во улоги или пукачи од прво лице. Некои се занимаваат со правење верзии за други подлоги за веќе изработени игри, некои со преведување од еден јазик во друг, а некои дури прават и други видови на софтвер, покрај игри.
Повеќето издавачи на видеоигри имаат свои партнери-изработувачи, како EA Canada на Electronic Arts, Radical Entertainment, Nintendo EAD и Sony Polyphony Digital на Activision, итн. Сепак, бидејќи издавањето е нивна главна дејност, тие компании се сметаат за „издавачи“, а не за „изработувачи“.
Изработката на видеоигри обично се врши во многу опуштени околности каде што вработените носат маици и сандали. Многумина го сметаат тоа за пријатно, професионално и лично. Сепак, оваа дејност бара прилично долго работно време, што понекогаш оди во крајности.
Џуџест шнауцер
Џуџест шнауцер е раса на кучиња од врстата шнауцер. Овие кучиња потекнуваат од Германија, каде почнале помасовно да се одгледуваат кон крајот на 19 век. Џуџестиот шнауцер се добил со вкстување на расата обичен шнауцер со некои помали кучиња како пудлица или афенпинчер.
Овој вид кучиња се едни од најпопуларните домашни миленици, најмногу поради нивната неагресивност и релативно мала големина. Крзното на малиот шнауцер може да биде во четири бои: црна, црно-бела, црно-сребрена и бела.
Историјат
Самото име шнауцер е релативно од понов датум, но историјата на оваа раса е постара. Предците на денешниот шнауцер можеме да ги сретнеме на сликите на познати уметници. Се тврди дека шнауцерот спаѓа во групата на најстари големи кучиња, бидејќи постојат докази дека тој со човекот ловел и чувал стада уште 3000 година пред нашата ера. Уште од тогаш овие кучиња биле припитомени. Тоа биле вистински домашни кучиња кои живееле и делеле заедничка судбина со човекот. Точниот развој на шнауцерот останал непознат, но секаде каде се наоѓале човечки населби во близина на вода или по долините на реките, се наоѓало и малото куче со издржлива градба.
Изглед
Џуџестиот шнауцер е помал облик на средниот шнауцер и нема ниту еден знак на џуџест раст. Спаѓа во складно градените мали кучиња. Поедини одлики стандардни за расата, како што се главата, гризот, ушите, опашката и шепите одговараат на описот на другите шнауцери, а истото важи и за бојата на влакното. Може да биде сосема црн, да има боја на бибер и сол, сребренкаст или сосема бел.
Планетарна преселба
Планетарна преселба (или планетарна миграција) се јавува кога планета или друго тело кое кружи околу ѕвезда доаѓа во контакт со гасовит диск или планетезимален диск, и како последица на тоа се менуваат нејзините орбитални параметри, особено нејзината голема полуоска. Со планетарната преселба се објаснува постоењето на врелите јупитери (вонсончеви планети со маса колку Јупитер, но со период на револуција од само неколку дена). Општоприфатената теорија за создавање на планети од протопланетарен диск наведува дека такви планети не можат да се формираат толку блиску до нивните ѕвезди, бидејќи има недоволен материјал на толку мали пречници, а температурата е превисока за да настанат карпести или ледени планетезимали.
Планетите со маса колку Земјата може брзо да се преселат кон внатрешноста ако за време на нивното создавање сè уште постои гасовит диск. Ова може да влијае на создавањето на јадрата на џиновските планети (кои имаат 10 до 1000 пати поголема маса од Земјината), ако тие планети се создавале преку факторот на насобирање на јадрото.
Гасовит диск
Гасот во протопланетарните дискови околу младите ѕвезди имаат животен век од неколку до неколку милиони години. Ако се создадат планети со маса приближна или поголема од онаа на Земјата додека гасот е сè уште присутен, планетите можат да си разменуваат аголен импулс со гасот во протопланетарниот диск, така што нивните орбити постепено се менуваат. Иако преселбата е најчесто навнатре во локалните изотермални дискови, може да има и преселба нанадвор кај дисковите што поседуваат градиенти на ентропија.
Планетезимален диск
За време на доцната фаза на создавање на планетарниот систем, масивните протопланети и планетезимали гравитациски се привлекуваат на хаотичен начин предизвикувајќи многу планетезимали да бидат фрлени во нови орбити. Поради ова има размена на аголен импулс помеѓу планетите и планетезималите и води до преселба (навнатре или нанадвор). Надворешната преселба на Нептун се верува дека е причината за резонантното заробување на Плутон и другите Плутина во 3:2 резонанца со Нептун.
Видови на преселба
Постојат многу различни фактори кои предизвикуваат промена на орбитите на планетите и нивна преселба. Преселбата на планетите може да биде: преселба на дискот ( Тип I преселба, тип II преселба, или Тип III преселба), плимна преселба, преселба поттикната од планети, гравитациско расејување и Козаиеви циклуси и плимно триење. Оваа листа на видови не е конечна или дефинитивна: во зависност од тоа што е најпогодно за одреден тип на студии, различни истражувачи би ги групирале факторите на различен начин.
Класификацијата на факторите претежно се заснова на околностите во дискот кои му овозможуваат на факторот ефикасно да пренесува енергија и/или аголен момент до и од планетарните орбити. Ако во еден диск снемува или се преместува материјал, тоа ги менува околностите, и еден фактор за преселба ќе биде заменет со друг механизам, или можеби нема да има услови за планетарна преселба. Ако нема фактори, преселбата (во најголема мера) запира и ѕвездениот систем (најчесто) станува стабилен.
Преселба на дискот
Преселба на дискот се врши поради гравитациската сила што ја врши доволно масивно тело во соседен гасовит диск, кое ја нарушува неговата распределба на густина. Според принципот на реакција на класичната механика, гасот врши еднаква и спротивна гравитациона сила врз телото, наречен и вртежен момент. Овој вртежен момент го менува аголниот момент на орбитата на планетата, и како последица на тоа се менува големата полуоска и другите орбитални елементи. Зголемувањето на големата полуоска со текот на времето доведува до преселба нанадвор, т.е. подалеку од ѕвездата, додека спротивното однесување доведува до преселба навнатре.
Има три подвидови на преселба на дискот: вид I, II и III. Нумерирањето не значи дека тие се подредени во низа или дека се фази.
Вид I преселба
Малите планети се подложени на Вид I преселба на дискот под влијание на вртежниот момент кој се јавува поради Линдбладовите и коротационите резонанци. Либландовите резонанци ги предизвикуваат густите спирални бранови на гасот кој ги опкружува и внатрешната и надворешната орбита на планетата. Во повеќето случаи, надворешниот спирален бран дејствува со поголем вртежен момент од внатрешниот бран, и ја тера на планетата да го изгуби аголниот импулс и оттаму да се пресели кон ѕвездата. Стапката на преселба поради овие вртежни моменти е пропорционална со масата на планетата и со густината на гасот на тоа место, а преселбата се врши во релативно краток временски период во однос на животниот век на гасовитиот диск од милиони години. Со дополнителен коротациски вртежен момент дејствува и гасот кој има орбитален период сличен на оној на планетата. Во однос на планетата, овој гас има потковична орбита, и ја менува насоката кога ќе се приближи до планетата од напред или одзади. Гасот ја менува насоката пред планетата поради тоа што има поголема голема полуоска и затоа тој може да е поладен и погуст од обратната насока на гасот зад планетата. Ова може да резултира со регион со прекумерна густина пред планетата и со помала густина зад планетата, предизвикувајќи планетата да добие аголен импулс.
Масата на планетата при која таа се приближува до вид I преселба зависи од притисокот на гасот во хомогена атмосфера, и во помала мера, од кинематичката вискозност на гасот. Во топли и вискозни дискови, преселбата од вид I може да се јави и кај планети со поголема маса. Во локалните изотермални дискови и кај дисковите со рамномерна густина и температура, вртежните моменти на коротација обично се надвладани од Линдбладовите вртежни моменти. Може да постојат региони на надворешна преселба за одредени планетарни маси и услови на дискот и во локалните изотермални и неизотермални дискови. Местоположбата на овие региони зависи од фазата на еволуција на дискот, а кај локално-изотермичните дискови се наоѓаат во региони со голема густина и/или температура. Се покажало дека преселбата од вид I во локален изотермален диск е компатибилна со формирањето и долгорочната еволуција на некои од планетите набљудувани од Кеплер. Брзото насобирање на цврст материјал од страна на планетата, исто така, може да произведе загревачки вртежен момент што предизвикува планетата да добие аголен импулс.
Вид II преселба
Доволно голема планета која може да направи јаз во гасовитиот диск врши вид II преселба на дискот. Кога масата на една планета е доволно голема за таа да може да врши растројување, тогаш со нејзиниот плимен вртежен момент врз гасот пренесува аголен момент на гасот зад орбитата на планетата и го прави спротивното на гасот меѓу орбитата и ѕвездата (т.е. се намалува аголниот момент), а со тоа го растерува гасот кој се наоѓа околу орбитата. Кај вид I преселбата, вискозните вртежни моменти можат да се спротивстават на овој ефект со повторно снабдување со гас и да ја направат густината во гасовитиот диск да биде повторно рамномерна. Но, кога вртежните моменти се доволно силни за да ги совладаат вискозните вртежни моменти во близина на орбитата на планетата, се создава прстенест јаз со помала густина. Големината на овој јаз зависи од температурата и вискозноста на гасот и од масата на планетата. Во наједноставното сценарио во кое гасот воопшто не ја пополнува празнината, преселбата на планетата ја следи вискозната еволуција на гасовитиот диск. Во внатрешниот диск, планетата пополека се преселува навнатре во временски размер еднаков на зголемувањето на вискозноста во тој простор која што расте поради насобирање на гас околу ѕвездата. Во овој случај, времетраењето на преселбата е обично побавна отколку што би била преселбата на планетата кај Вид I преселба. Меѓутоа, во надворешниот диск, преселбата може да биде кон надвор ако дискот се шири вискозно. Планетата со маса на Јупитер во класичен протопланетарен диск се очекува да има преселба со брзина од вид II, со премин од вид I во вид II кога масата на планетата ќе биде приближна на масата на Сатурн, затоа што се отвора делумна празнина.
Преселбата од видот II е едно од објаснувањата за создавањето на жешките Јупитери. Во пореални околности, ако нема екстремни термални и вискозни услови во дискот, низ јазот има постојан проток на гас. Како последица на овој проток на маса, вртежните моменти кои дејствуваат врз планетата може да зависат од својствата на дискот на тоа место. Тие сили се слични на вртежните моменти кои дејствуваат при преселба од вид I. Затоа, во вискозни дискови, преселбата од вид II може да се опише како изменета форма на преселба од тип I. Преминот од вид I во вид II преселба е обично глатка, но исто така пронајдени се и отстапувања. Во одредени случаи, кога планетите предизвикуваат занесено растројување на гасот во дискот околу нив, вид II преселбата може да успори, да запре или да појде во обратна насока.
Од физичка гледна точка, преселбите од вид I и вид II се придвижувани од ист тип на вртежни моменти (при Линдбладови и коротациони резонанци). Впрочем, тие можат да се толкуваат и моделираат како еден вид на преселба - вид I на преселба изменет поради од растроената густина на површината од гасовитиот диск.
Вид III преселба
Преселбата од вид III се јавува при прилично екстремни услови кај дискот или планетата и се одликува со екстремно брза преселба. Иако понекогаш се нарекува „преселба со бегање“, стапката на оваа преселба не секогаш се зголемува со текот на времето. Преселбата од вид III е поттикната од коорбиталните вртежни моменти од гасот заробен во областите на либрација на планетата и од почетното, релативно брзо, планетарно радијално движење. Радијалното движење на планетата го поместува гасот во нејзината коорбитална област, при што се создава асиметрија на густината помеѓу гасот од предната и задната страна на планетата. Преселбата од вид III се однесува на дискови кои се релативно масивни и на планети кои можат да отворат само делумни јазови во гасовитиот диск. Претходното е поврзано со вид III преселба на гас што минува низ орбитата на планетата во спротивна насока од радијалното движење на планетата, со што се создава јамка. Брзата преселба нанадвор може да биде привремена, по што џиновските планети ќе се упатат во далечни орбити, ако подоцнежната вид II преселбата е неефективна во враќањето на планетите назад.