cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Севилскиот бербер
Компонирање на операта
Росини е познат по тоа што е исклучително продуктивен, завршувајќи во просек по две опери годишно во текот на 19 години; а во некои години завршувајќи дури и четири. Музиколозите веруваат дека музиката за Севилскиот бербер е компонирана за помалку од три недели, иако познатата увертира е преработка од две претходни опери од Росини (Аурелиано во Палмира и Елизабета, англиската кралица).
Биб (округ во Алабама)
Географија
Округот зафаќа површина од 1,622 км2, од кои 1,614 км2 се копно, а останатите 3,14 км2 вода. Се граничи со окурзите:
Севилскиот бербер
Чин 1
Младиот и симпатичен гроф Алмавива, маскиран како Линдоро катадневно пее под прозорецот на Розина со цел да ја освои. Розина е млада девојка која го чува и се грижи за стариот Бартоло, кој не ѝ дава премногу слобода зошто има намера да се ожени со неа кога таа ќе потпорасне.
Биб (округ во Алабама)
Демографија
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2,62, додека во едно семејство 3,02.
Севилскиот бербер
Чин 1
Розина која е веќе вљубена во Линдоро (незнаејќи дека тој е всушност грофот Алмавива), му пишува љубовно писмо, а сомнежот кај Бартоло расте.
Грофот Алмавива, маскиран како војник и преправајќи се дека е пијан, влегува во куќата и бара да биде сместен. Бартоло му кажува на „војникот“ дека има официјален документ со кој тој е изземен од должноста да сместува војници во неговиот дом, и додека го бара документот во неговата работна маса, Алмавива и шепнува на Розина дека тој е маскираниот Линдоро и ѝ го покажува љубовното писмо. Бартоло го забележува тоа и бара да му се покаже што пишува на ливчето. Започнува кавга, и по кратко време влегува надзорник. Бартоло бара од него да го уапси „пијаниот војник“, но Алмавива тивко му го открива својот вистински идентитет на надзорникот и тој се повлекува.
Биб (округ во Алабама)
Демографија
Според старосната структура на населението, 25,40% биле лица помлади од 18 години, 8,40% од 18 до 24, 29,20% од 25 до 44, 24,10% од 45 до 64 и 12,90% лица постари од 65 години. Просечната старост на населението изнесувала 36 години.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 35,241 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 41,573$. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 31,455 $, додека оној на жените 22,459 $. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 16,325 $. Од вкупниот број на семејства, 8.60% од фамилиите или 11.70% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
Севилскиот бербер
Чин 2
Бартоло му наредува на Базилио да го подготви нотарот за неговата женидба со Розина таа вечер. Базилио заминува и пристигнува Розина. Бартоло ѝ го покажува на Розина писмото што му го напишала на „Линдоро“, сакајќи да ја убеди дека тоа е доказ дека Линдоро си поигрува со неа по налог на Алмавива. Розина верува во приказната и дава согласност да се омажи за Бартоло.
Биб (округ во Алабама)
Надворешни врски
Blount County, Alabama
Севилскиот бербер
Чин 2
По некое време, Алмавива и Фигаро се качуваат по скали до балконот и преку прозорец влегуваат во собата на Розина. Розина го обвинува Алмавива, за кој верува дека е Линдоро, дека ја измамил. Алмавива го открива својот идентитет и двајцата се смируваат. Додека Алмавива и Розина се восхитени еден од друг, Фигаро постојано ги повикува да заминат. Се слушаат две лица како се приближуваат кон влезната врата. Тоа се Базилио и нотарот. Грофот, Розина и Фигаро се обидуваат да заминат по скалите, но откриваат дека се тргнати. Со закани и подмитување, Алмавива го принудува нотарот да го ожени за Розина, со Базилио и Фигаро како сведоци. Влегува Бартоло, придружуван од полицаецот и чуварите, но предоцна; бракот е веќе склучен. Збунетиот Бартоло се помирува со тоа што ќе му биде дозволено да го задржи миразот на Розина. Операта завршува со химна за љубовта ("Amor e fede eterna, si vegga in noi regnar!" ; „Нека љубовта и вербата вечно владеат во нас“).
Адам Шимон
Адам Шимон (р. во Шалготарјан) — унгарски фудбалер кој во моментов игра за ФК Пакси. Тој е брат близнак на поранешниот играч на Ливерпул Андраш Шимон.
ФК Шомбатели Халадаш
Тој го одиграл својот прв натпревар во Сомбатхељ на 15 ноември 2008 година. Тој играл 44 натпревари на Унгарското првенство I и постигна 3 гола, од кои еден од нив бил избран за најубавиот гол на сезоната 2010-11 Немзети Бајноксаг I. Тој постигнал гол од 30 метри.
Палермо
На 8 јуни 2011 година, Шимон официјално се преселил во Палермо за 980.000 евра. На 24 јануари 2012 година, тој заминал на позајмица во Бари во Серија Б, трансферот кој води до Палермо Масимо Донати. Шимон го направил своето деби против Ночерина на 4 февруари 2012 година во 81-тата минута. Во август 2012 година тој се вратил во клубот Самбатели Халадаш на заем. Позајмицата била продолжена за уште една сезона во јули 2013 година.
Видеотон
На 16 јули 2014 година, Шимон бил потпишан од клубот на Унгарската лига, Видеотон ФК. Шимон потпишал четиригодишен договор со клубот на Секешфехервар.
Меѓународна кариера
Шимон бил стабилен член на У-17, У-19 , како и У-21 тимови на Унгарија. Тој бил член на У-20 тимот на Унгарија, кој освоил бронзен медал на Светското првенство во ФИФА У-20 во 2009 година во Египет. Учествувал и на Тулонскиот турнир 2011 со У-21.
Емил Бергстрем
Емил Еверт Бергстрем (19 мај 1993) е шведски фудбалер кој игра за холандскиот клуб Вилем II како позајмен од тимот на Утрехт и игра на позицијата среден бек.
Клупска кариера
Бергстрем се преселил во тимот на Ѓургарден од екипата Бромапојкарна како младински играч на петнаесетгодишна возраст бидејќи сакал да игра во поголем клуб. Тој започнал како напаѓач, а потоа се преселил да игра во средниот ред пред крајот на кариерата да го најде своето вистинско место во централниот дел од одбраната. Во 2010 година, тој добивал голема минутажа и многу доверба од тренерот со тимот до 21 година.
На 15 април 2011 година, Бергстрем го одиграл својот прв натпревар во првата шведска лига Алсвенскан против Малме ФФ и тоа како замена. На средината од следната сезона 2012, Бергстрем станал редовен стартен играч на централната одбранбена позиција. На 30 јуни 2013 година, тој го постигнал својот прв лигашки гол кој воедно бил историски зошто бил последен гол за Ѓургарден на стариот стадионот во Стокхолм, пред да се пресели клубот на нивниот нов домашен стадион арената Теле2 Арена.
На 4 февруари 2016 година, Бергстрем потпишал договор со рускиот клуб ФК Рубин Казан.
На 27 јануари 2017 година, тој потпишал договор за позајмица со тимот Грасхоперс кој траел до крајот на сезоната 2017-18.
На 30 јули 2018 година потпишал со холандскиот тим ФК Утрехт.
На 2 септември 2019 година, ФК Базел од Швајцарија објавил дека Бергстрем бил преземен со договор на позајмица до крајот на сезоната. За новиот клуб го одиграл својот прв натпревар на гостински терен во Купот на Швајцарија на 15 септември кога Базел победил со 3:0 против тимот на ФК Мејрин. Првиот натпревар во домашното првенство на Швајцарија бил против тимот на Цирих стадионот Јакоб-Парк на 25 септември кога Базел победил со 4:0. Договорот му истекол на 30 јуни, а клубот објавил дека нема да го продолжи истиот. За десетте месеци колку што бил во клубот, Бергстрем одиграл вкупно 15 натпревари без да постигне гол. Осум од овие натпревари биле во швајцарската Супер лига, еден во Купот на Швајцарија, два во Лигата на Европа на УЕФА и четири биле пријателски.
На 1 јули 2021 година, тој се преселил на позајмица во тимот на Вилем II во Холандија каде игра во моментов.
Меѓународна кариера
Бергстрем играл за шведската фудбалска репрезентација до 19 години и шведската фудбалска репрезентација до 21 година. Во јануари 2015 година го одиграл својот прв натпревар со фудбалската репрезентација на Шведска. Овој натпревар сепак не бил признаен како официјална натпревар на репрезентацијата од страна на ФИФА. Се сметал за ревијален и неважен натпревар.
Приватен живот
Бергстрем пораснал како поддржувач на тимот на Ѓургарден уште од тригодишна возраст кога неговиот татко почнал да го носи за да ги гледа домашните натпревари. Тој носел заштитник на устата откако му биле скршени забите кога бил дете. Неговиот омилен број на дресот бил оној со број 13.
Гироварис
Гироварис (Γηρόβαρης, исто така Γκράβαρης - Граварис) ― остров на Ехинадите, меѓу групата Јонски острови во Грција. Согласно 2011 година, нема трајно население. Припаѓа под Општина Пиларос.
Наводи
38.44°N, 21.02639°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 38.44°N, 21.02639°W
Борачева
Борачева (словенечки: Boračeva) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Атлантик оспри
Атлантик оспри (на англиски Atlantic Osprey) е брод, којшто влече со макара (скратеница на англиски: AHTS), пуштен на 17 април 2003 година.
Изградена од бродоградилиштето Халифакс за работа од страна на „Atlantic Towing Limited“, Атлантик оспри е со дизајн UT722L од друштвото „Ulstein“, наменет за употреба за нафтени полиња во вода. Со 12 мегаватен дизел мотор, 3453 бруто-тонскиот влекач може да превозува со 16 јазли (30 км/ч).
Во декември 2005 година, таа го вратила остатокот од урнатиот хеликоптер на канадската крајбрежна стража близина на Меристаун, Њуфаундленд.
Никерсонов Леден Гребен
Никерсонов Леден Гребен — леден гребен кој е широк околу 35 милји, и кој се наоѓа северно од ледникот Сиематковски и западниот дел на Рупертовиот Брег, Земја на Мери Берд, Антарктик. За прв пати бил забележан и мапиран од Антарктичката експедиција на Берд (1928-30). Именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот (US-ACAN) по командантот Х. Никерсон, административен службеник во персоналот на американската морнарица, Task Force 43, за време на операцијата Длабоко замрзнување 1966 година.
Берлин/Бранденбург (метрополитенска област)
Метрополитенската област Берлин/Бранденбург (Metropolregion Berlin/Brandenburg) — една од 11. метрополитенски области во Германија. Во нејзе е вклучен градот Берлин и околните градови и општини во рамките на покраината Бранденбург.
Географија
Метрополитенската област е составена од слободните градови Берлин и Потсдам (покраинскиот главен град на Бранденбург) и 67 други градови и општини. Останатите градови и општини се подредени подолу, поделени по округ (Landkreis). Градовите се обележани со (г):
Единици
Областа се дели на три нивоа на единици (Zentralörtliche Gliederung): Метропола (Metropole), горен центар (Oberzentrum) и 17 средни центри (Mittelzentren).
Демографија
Населението на метрополитенската област е близу 4,5 милиони жители (од вкупно 6 милиони во Берлин и Бранденбург), главно сконцентрирани во Берлин и Потсдам. Другите градови имаат население помало од 50.000 жители, а најмалку населени општини се Песин (654) и Рецов (562). Списокот ги прикажува најмногу населените места во областа:
Чинчајсују
Чинчајсују бил северозападниот дел од Тавантинсују и еден од четирите административни региони на Империјата.
Селиште (Киселица)
Селиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Киселица. Наоѓалиштето претставува населба од доцна антика.
Спроти наоѓалиштето Градиште, од десната страна на Киселичка Река, на површина од 3 хектари се гледаат остатоци од разурнати објекти, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси.
Маруша (село)
Маруша — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Лапарница
Лапарница (или Лапарник, некаде и погрешно именувана како Орле) — пештера која се наоѓа во областа Поречје, во близина на селото Белица.
Одлики
Должината на пештерата изнесува 88 м, a вкупната должина, заедно со сите споредни канали, достигнува 107,8 м. По целата нејзина должина и по страничните канали присутни се пештерски украси, претставени со: сталактити, сталагмити, драперии, травертински басенчиња исполнети со вода и др. Според категоризацијата на пештерите во Македонија, оваа пештера спаѓа во групата на забележителни пештери.
Лилјаците од Лапарник
Во пештерата Лапарник лилјаците се среќаваат во текот на целата година. Пештерата е особено значајна поради присуството на голема колонија од видот јужен потковичар (Rhinolophus euriale) кои ја користат за презимување, размножување и засолниште. Исто така се среќаваат и мал потковичар (Rhinolophus hipposideros) и долгокрилест лилјак (Miniopterus schreibersii).
Спелеолошки парк
До Министерството за екологија од страна на спелеолошкото друштво „Пеони“ било поднесено барање местото Белица да биде прогласено за спелеолошки парк. Барањето се однесувало на три пештери од овој реон и тоа: Голубарница, Лапарница и Момичек, кои треба да бидат заштитени со законот за природни реткости и убавини.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1956
Ватерполото на Летните олимписки игри 1956 — официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Мелбурн, Австралија. На турнирот учествувале вкупно 10 репрезентации.
Првото место го освоил Унгарија, второто Југославија и третото СССР.
Група А
28 ноември
29 ноември
30 ноември
Група Б
28 ноември
29 ноември
Група Ц
28 ноември
29 ноември
30 ноември
Крв во вода
Еден од најпознатите натпревари во историјата на ватерполото е полуфиналето помеѓу репрезентациите на Унгарија и Советскиот Сојуз. Позадината на овој натпревар лежела во настаните кои се случиле далеку од местото на одигрување на натпреварот. Во времето кога поголемиот дел од спортистите започнале со подготовка за Олимписките игри, или пак кога заминале кон Австралија, во Унгарија започнала револуција против советската власт, која многу бргу била крваво задушена. Голем дел од унгарските спортисти поради овие случувања повеќе никогаш не се вратиле повторно во својата матична земја. Од друга страна, ватерполистите својата правдина ја побарале во базенот. Противник на Унгарија се паднал токму земјата која пред само неколку недели со своите тенкови започнала инвазија низ Унгарија.
Пред натпреварот, Унгарија била на чело на табелата, со еден бод повеќе од Југославија и со два повеќе од СССР. Победата на Советскиот Сојуз би значело ист број на бодови со Унгарија, и тогаш Советите би играле со послабата Германија, додека Унгарија ќе морала да продол и против посилната Југославија. Од друга страна, во случај на унгарска победа, Унгарија ќе си осигурила најмалку сребрен меда. Сите ови пресметки придонеле да се одигра натпревар кој ќе биде запишан во анализите на новинарските извештаи како Натпревар во крвавата вода. Односите помеѓу двете екипи биле доста ладни, груби и насилни. Унгарците воделе со резултат 4:0 кога натпреварот морал да биде прекинат, една минута пред регуларното време. Причината за прекинувањето на натпреварот била тепачка помеѓу советскиот играч Валентин Прокопов и унгарскиот Ервин Задор во која Прокопов го удрил и му ја распукал аркадата на унгарскиот спортист. Кога публиката ја видела крвта реагирала на остар начин, па самиот судија морал да го прекине натпреварот.
1 декември
3 декември
4 декември
5 декември
6 декември
7 декември
Наводи
sports-reference.com
Тумба во Ливаѓето
Тумба во Ливаѓето — археолошко наоѓалиште во битолското село Могила. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на 2 км североисточно од селото, во непосредната близина на селскиот пат за Горна и Долна Чарлија. Има пречник во основата од околу 80 м и височина од 1-1,50 м. На површината се наоѓаат фрагменти од керамички садови.
Калиник I Цариградски
Калиник I Цариградски — Вселенски патријарх од 693 до 705.
Калиник помогнал во соборувањето на царот Јустинијан II и да се постави за владетел Леонтиј.
По триумфалното враќање на Јустинијан во Цариград и повторното именување за цар, Калиник бил уапсен и ослепен пред да биде затворен во манастир.
Византиско-арапски војни
Арапско-византиските војни — низа војни водени помеѓу арапските муслимани и Источното Римско Царство или Византија во периодот од 7 до 11 век. Конфликтот започнал за време на почетните муслиманските освојувања преземени од Праведниот Калифат и Омејадите во 7 век.
Калиник I Цариградски
Тој е признат за светец од страна на православната црква, и се слави на 23 август.
Византиско-арапски војни
Избувот на Арапите од Арапскиот Полуостров (сега Саудиска Арабија) во 630-те години резултирало со брзо губење на јужните покраини на Византија (Сирија и Египет). Во текот на следните педесет години муслиманите започнале нови напади најпрвин во Мала Азија, а подоцна се заканиле и на византиската престолнина Цариград, град кој бил ставен под опсада во два наврати. Во исто време муслиманите започнале со освојување на африканските византиски покраини. Ситуацијата не се стабилизирала до Втората арапска опсада на Цариград во 718, кога Таур станал граница меѓу двете империи. Во времето на Абасидите, односите меѓу двете земји се стабилизирале кога биле отворени амбасади но конфликтите продолжиле и во 10 век. Во првите векови, Византијците најчесто играле одбранбена политика и ги избегнувале отворените битки на поле. Со падот на Абасидите и зацврстување на империјата под Македонската династија, Византијците во периодот од 920-976 година ги подобриле своите позиции и повторно ги зазеле северниот дел од Сирија и Ерменија. Ситуацијата целосно се променила со појавата на Селџуците во 1060-тите.
Позадина
Постојаните војни меѓу Персија и Византија кон 6 и 7 век, и периодичната појава на епидемијата од чума (Јустинијанова чума) ги оставила и двете империи исцрпени и ранливи во лицето на ненадејната појава и ширење на исламот. Последната војна со Персија завршила со победа на Византија, а Ираклиј I ги вратил изгубените територии во Сирија и Палестина заедно со Ерусалим во 629 година.
Но со арапската експанзија, на муслиманите им биле потребни само неколку години да го освои овој дел од Блискиот Исток. Според Џорџ Лиска, патот на исламот бил отворен поради непотребната војна на Византија и Персија.
Кон крајот на 620-те, Мухамед веќе успеал да ја освои и обедини голем дел од Арабија под муслиманска власт. Во тоа време се одржале и првите византиско-муслимански судири. Само неколку месеци кога Ираклиј и Шахрбараз се договориле за условите за повлекување на персиските војски од окупираните византиски источни покраини во 629, арапските и византиските војници ја започнале Битката кај Мутах. Мухамед починал во 632 година и бил наследен од страна на Абу Бакр, првиот муслимански калиф кој започнал со консолидација и своите сили и создавање на голема муслиманска држава на полуостровот.
Муслимански освојувања
Според муслиманските биографи на Мухамед, тој ја добил информацијата дека византиските сили се наоѓале во северниот дел на Арабија и имале намера да го освојат целиот полуостров. Така, муслиманската армија предводена од Мухамед заминала кон Табук, во денешна северозападна Саудиска Арабија, со намера да ја спречи византиската армија, но овие информации се покажале како неточни. Иако тоа не претставувала битка во типична смисла, овој настан претставувал прв арапски напад кон Византијците. Од страна на поголемиот дел од историчарите, се смета дека првиот конфликт меѓу двете сили се случил во Битката кај Мутах, но и ова не е сосема сигурно.
Арапско освојување на Сирија
Римскиот цар Ираклиј се разболел и не бил во можност лично да ја води својата армија во походот во Сирија и Палестина во 634 година. Во Битката кај Аџнајдан, муслиманските сили постигнале голема победа. По победата Фахл, муслиманските сили го освоиле и Дамаск во 634 година на чело со Калид ибн ал-Валид. Византискиот одговор на тоа вклучувало собирање и испраќање на голем број на војници за да се вратат одземаните територии.
Во Битката кај Јармук во 636 година, Византијците претрпиле голем пораз со кое Сирија била освоена. Јован Зонара за овој настан напишал: од тој момент, патот на освојувањето и расграбувањето на целата територија на Римјаните беше отворен. Муслиманските освојувања продолжиле преку освојување на Ерусалим во април 637 година, Газа во летото на 637 година, Антиохија кон крајот на 637 година. Во тој период, муслиманските сили ги имале заземено цела Северна Сирија, освен горниот дел од Месопотамија, кои биле освоени по една година примирје.
По истекотт на примирјето во 638-639 година, Месопотамија исто така била заземена заедно со Ерменија, Палестин и Аскалон. Во декември 639 година, муслиманите заминале од Палестина кон Египет.
Арапско освојување на Египет
Во времето кога Ираклиј починал, поголемиот дел од Египет бил освоен од муслиманите. Со сила од околу 4,000 војници на чело со Амр ибн ал-Ас, муслиманските сили влегле во Египет кон почетокот на 640 година. По ова, муслиманите добиле засилување дополнителни 12,000 војници. Најпрвин муслиманите ја нападнале Александрија, и Византијците, кои биле шокирани од ненадејната загуба на толку голема територија, биле принудени да се откажат од градот во септември 642 година. По падот на Александрија, муслиманите продолжиле со својата воена експанзија во Северна Африка. Во 643-644 година била заземена Киренајка. Осман ибн Афан починал и бил наследен од Омер.
За време на неговото владеење византиската морнарица успеала накратко да ја врати Александрија по Битката кај Никиоу. . Во 652 година муслиманите започнале инвазија во Сицилија, Кипар и Крит. Според арапските истиооричари локалните христијански копти ги поздравиле арапските освојувачи. Загубата на овие области на Византија ја чинела загуба на големо количество пченица, кое предизвикало и недостиг на храна.
Арапско освојување на Африкански егзархат
Во 647 година, арапската војска предводена од Абдула ибн ал-Сад извршила инвазија во Африканскиот егзархат. Триполитанија била освоена, проследено со Суфетула, а самиот византиски гувернер Григориј бил убиен. По овој настан, Абдула се вратил во Египет во 648 година бидејќи наследникот на Грогориј, Генадиј, му ветил годишен данок од околу 300.000 номисми.
Муавија продолжил со консолидирање на арапските територии од Аралско Море до западната граница на Египет. По назначување на гувернер во Египет, муслиманските сили продолжиле кон Анадолија во 663 година. Во периодот од 665 до 689 година започнала нова северноафриканска кампања, во која арапската армија составена од околу 40.000 војници и нанела пораз на византиските кај градот Барса. Во 670 година започнала инвазијата на Тунис, каде Кајруан станал главен град на исламската покраина Ифрикија, кој станал еден од најголемите арапско-муслимански центри во средниот век.
Арапски напади на Анадолија и опсада на Цариград
Главно размислување кај исламските учења во времето на Омејадите било уништување на неверниците, во преден план на Византија. По освојувањето на Сирија, гувернерот на покраината а подоцна и калиф, Муавија I, претставувал движечка сила во муслиманските напори проти Византија, особено од страна на неговата флота која извршила големи напади врз византиската морнарица околу византиските острови и брегови. Во 649 година муслиманите формирале морнарица составена од Монофизити, Копти, и други сириски христијани. Ова резултирало Византија да биде поразена во Битката кај Феникс во 655 година, по кое муслиманскиот пат кон Средоземјето бил отворен. По овие успеси, муслиманите се подготвиле за опсада на Цариград.
Трговската размена меѓу муслиманскиот и христијанскиот свет во овој период речиси била целосно стопирена, изолирајќи ја Западна Европа од настаните во муслиманскиот свет. Опсадата на Цариград започнала во 674 година, но како еден од главните фактори за одбрана на византиската престолнина бил т.н. течен оган кој помогнал во поморските битки на Византија. По неговата победа во граѓанска војна, Муавија започнал серија напади против византиските територии во Африка, Сицилија и Источниот Регион. Во 670 година, муслиманската армија навлегла во Мраморно Море и останала во Кизик во текот на зимата. По поразот во 678 година, муслиманите дополнително доживеале неколку загуби поради големото невреме. Во Битката загинал и Ејуп Ајуб Абу ал-Ансари, следбеник на пророкот Мухамед. Тој со својата армија дошол во Цариград за време на првата арапска опсада на градот. Денеска неговиот гроб се наоѓа во Истанбул.
Арапски напади на Африка и Сицилија
Неуспехот на опсадата била проследена со натамошни пресврти низ големата муслиманска империја. Третиот гувернер на Африка, Зухрир, бил соборен од големата византиска армија предводена од Константин IV за повторно враќање на Картагина. Во меѓувреме во Арабија и Сирија избила втората граѓанска војна. Ова било искористено од Јустинијан II, кој по успешната кампања склучил примирје, согласувајќи се за заедничка сопственост на Ерменија, Иберија и Кипар. Но по катастрофалниот порад кај Севастополис, муслиманите ја освоиле Ерменија. Картагина исто така ја освоиле во 698 година. Периодот од 705-711 година (второ владеење на Јустинијан II Ринотмет ) било одбележано со арапските победи во Мала Азија и граѓанските немири. Византија ги изгубила Мопсуеста и Тијана, во 709 година навлегле дури во Тракија а Византија се соочувала со внатрешни немири околу власта. Во такви услови муслиманите започнале подготовка за втора опсада на Цариград. Во текот на 717 година, една голема арапска армија се упатила кон престолнината на Византија. Таа броила околу 80.000 души и истата била предводена од страна на Маслама, брат на калифот Сулејман ибн Адд ал-Малик, околу 1.800 воени бродови. Градот бил од сите страни најпрвин заобиколен а со тоа и опседнат. Царот Лав III Исавријанин побарал помош од повеќе земји во Европа, како и до бугарскиот хан Тервел. Тој испратил војска кон градот и со помош на Византија во битката им нанеле пораз. Настапила многу студена зима по кое муслиманите биле приморени да се повлечат.
Стабилизација на границата (718-863)
Првата фаза од муслиманските освојувања завршила со опсадата на Цариград во 718, а границата меѓу двете империи останала непроменета и таа се наоѓала по планините од Источна Анадолија. Постојаните напади и противнапади продолжиле на двете страни, но желбата за целосно освојување на Византија од страна на калифатот се намалила. Ова довело до дипломатски контакти и признавање на двете империи.
Во следниот период, во Византија започнало т.н. византиско иконоборство чија прва фаза завршила во 787 година, додека втората во 842 година. Во времето на Македонската династија, византиските сили се ориентирале кон офанзивни напади кон Абасидите, чија територија во Анадолија била заземена од Селџуците во 1071 година.
Крајот на Омејадите и Иконоборството
По неуспешната опсада на византиската престолнина, Византија започнала успешна офанзива кон Ерменија. Во 720 година продолжила арапската експедиција кон Анадолија, иако нападите не биле насочени кон освојување на територии туку кон грабежи и напади на тврдини или поголеми населени места.
Кон почетокот на управувањето на Абасидите со калифатот, границата меѓу двете земји се протегала на планинскиот венец Таур. Од арапска страна градови како Киликија и Адана биле напуштени додека Германикејам Хадат и Малатија станале големи воени центри на муслиманските калифи.
Во времето на византискиот цар Лав III Исавријанин започнало т.н. византиско иконоборство. Оформено под влијание на исламот, царот се согласил со идејата дека слики од луѓе и животни неможат да бидат свети. Така, во 726 година бил издаден едикт според кој иконите биле забранети. Но, едиктот бил пречекан со силно противење од царевиградски патријарх Герман и од страна на клирот и народот. Како незадоволство од таа одлука, во Грција се дигнала буна, која во 727 година била задушена. Патријарх Герман I не сакал да го потпише императорскиот декрет и дал оставка, а на негово место Лав III го поставил неговиот истомисленик – патријархот Анастасиј. Овие мерки претставувале клучен фактор за раскол меѓу царевиградскиот патријарх и римскиот папа.
Од друга страна пак, Омејадите се оддалечувале од конфликтите бидејќи се соочиле со Хазарите, со кои византискиот цар имал склучено сојуз преку женидбата на принцот Константин и Ирина Хазарска. Во доцните 730-ти години повторно започнале муслимански напади, но по големиот пораз на муслиманите во Битката кај Акронион и Абасидската револуција довеле до повторно стопирање на нападите и конфликтите. Овие настани го отвориле патот за поагресивна политика на Константин V Копроним, кој во 741 година започнал напад во главната арапска база во Мелитина, остварувајќи победа. Овие успеси од страна на ЛАв III и неговиот син претставувале доказ за својата праведна политика кон иконите.
Абасиди
За разлика од нивните претходници Омејадите, Абасидите не продолжиле во почетокот со воени походи туку биле задоволни од територијалните граници. Непотребни напади биле преземени кон 780-тите години, но истите немале голем успех. Во овој период започнала кампања за собирање на војници од денешните земји Сирија и Ирак, кои би се бореле со неверниците. Муслиманскиот калиф Харун Ал Рашид (786-809), за да ја нагласи својата побожност и да се истакне како водач кај муслиманите, започнал кампања за војна против Византија односно објавил џихад.
И покрај големите непријателства, размената на амбасадори и постојаните писма меѓу двата владетели довеле до поголем напредок во контактите меѓу двете земји, за разлика од Омејадите. Самата размена на амбасадори претставувало знак дека Абасидите го признаваат византискиот цар.
Византиска реконквиста
Верскиот мир во Византија започнал со доаѓањето на Македонската династија во 867 година. Абасидите биле поделени на многу фракции по 861 година. Ова започнал да го користи Василиј I, кој земјата повторно ја претворил во регионална сила, кога започнале и територијалните проширувања со кое империјата повторно станала една од најсилните во Европа. Во исто време, црковните односи со Рим биле стабилизирани. Неговиот сојуз со светиот римски цар Лудвиг II довела до прогонување на муслиманите во Јадранско Море.
Со византиска помош, Лудвиг II во 871 година го зазел Бари од муслиманите. Градот станал византиска територија во 876 година, но византиската позиција на Сицилија била влошена кога Сиракуза паднала во 878 година. Катанија паднала во 900 додека тврдината Таормина во 902 година. Со зазимањето на Сицилија, муслиманите со островот владееле до норманската инвазија во 1071 година.
Иако Сицилија беше загубена, Византија успеала да ги зазема градовите Таранти и голем дел од Калабрија до 880 година. Успесите во италијанскиот полуостров отвориле нов период на византиската доминација во овој дел. Византијците започнале да воспоставуваат големо присуство во Средоземното Море, а особено на Јадранот. На Блискиот Исток започнала голема византиска кампања каде Византија вратила територии како Киликија и северна Сирија, како и островот Крит. Јован I Цимиски дури се заканил на Ерусалим но по неговата смрт во 976 година, византиското проширување во Палестина завршило.
Во 995 година, Василиј II започнал противпоход против Арапите, но поради внатрешните немири во имепријата, придобивките на Никифор II Фока и Јован I Цимиски ќе биле изгубени кога започнала опсада на градовите Алеп и Антиохија. Сигурноста на византиска Месопотамија била под закана кога империјата засекогаш го изгубил градот Едеса.
Селџуци
Во следниот период, голема улога започнале да имаат Селџуците, кои се наметнале како нова голема муслиманска империја. Во 1071 година во Битката кај Манцикерт, византиските сили биле катастрофално поразени. Оваа битка се смета за почеток на туркските завладувања во Анадолија и пропаѓање на Византија.
Кунтисују
Кунтисују бил еден од четирите административни региони на Тавантинсују.
Реален број
Реалните броеви се сите рационални и ирационални броеви. Множеството на сите реални броеви се означува со R. Множеството на сите реални броеви е бесконечно и непреброиво, а бројот на елементите таканаречен кардинален збир на сите реални броеви се нарекува континуум. Реални броеви образуваат поле. Терминот реален е спротивен на имагинарен, или во математиката тоа се чистите имагинарни броеви (комплексни имагинарни броеви).
Бајанхонгор (град)
Бајанхонгор (Баянхонгор) е главниот град на Бајанхонгор Провинцијата во Монголија. Градот има население од 26.252 жители.
Боинг 747
Боинг 747 или „Џамбо џет“ (англиски: Boeing 747 односно Jumbo Jet) е комерцијален воздухоплов кој долго време беше синоним за големина и престиж во цивилната авијација.
Првиот Боинг 747 полетал во 1970 година и во следните 38 години беше ненадминат по својата големина. Карактеристичен е по „грпката“ на предниот дел, каде што над патничката кабина се наоѓа пилотската кабина и еден дел од првата патничка класа.
Особености
Извори: 747 спецификации,
Вермилион
Вермилион е македонска издавачка куќа основана во 2006 година, насочена исклучиво кон децата и младите. Нејзината мисија е на децата и младите да им понуди приказни и идеи кои се истовремено забавни и поучни, кои поттикнуваат креативност и критичко размислување, ги прифаќаат различностите како извор на богатство а не на проблеми, и инспирираат културен дијалог и мир.
Првото издание на Вермилион, книгата “Петар Пан во црвено” од Џералдин Макоркран (прво официјално продолжение на детската класика “Петар Пан” од Џемс Бери) беше издадена во април 2007 година. Во превод на Марија Тодорова, книгата ја доби годишната награда „Златно перо“ 2007 за најдобар книжевен превод, што ја доделува Здружението на книжевни преведувачи на Македонија.
Од првото издание на Вермилион, 10% од цената на секоја продадена книга претставува донација за Институтот за белодробни заболувања кај децата - Козле.
Глас на Егејците
„Глас на Егејците“ — весник на Здружението на децата бегалци од Егејска Македонија, излегувал од 1 септември 1950 до мај 1954 година во Скопје, Социјалистичка Република Македонија, а моментално се издава во Скопје.
Од 37. број во 1953 година, весникот станува орган на Сојузот на Македонците од Егејскиот дел на Македонија. Се објавува двапати месечно, во формат 45x34 cm. Главен уредник и одговорен за весникот е етнографот Тодор Симовски. Главните теми за кои се зборува на страниците на весникот се минатото на Егејска Македонија, конкретно Граѓанската војна во Грција и судбината на бегалците од областа. Друг главен уредник на весникот е историчарот Христо Андоновски. Последниот 46. број бил објавен во мај 1954 година.
Во 2004 година, издавањето на „Глас на Егејците“ е обновено како списание.
Дин Виндас
Дин Виндас (роден на 1 април 1969) — поранешен англиски професионален фудбалер кој играл како напаѓач. Тој настапувал во англиската Премиер лига со три различни клубови Брадфорд Сити, Мидлзборо, како и со клубот од неговиот роден град Хал Сити. На 22 ноември 2008, Виндас постигнал погодок за Хал Сити израмнувајќи на 2-2 против Портсмут. Со тоа тој станал вториот најстар играч кој постигнал гол во Премиер лигата со 39 години и 236 дена, со што е само зад Теди Шерингам кој е најстар стрелец со 40 дена и 264 дена.
Компактен диск
Компактен диск (Compact disk, скрат. CD), е оптички диск кој се користи за зачувување на дигитални податоци. CD-то е првпат произведено во 1982 и до ден денешен е стандарден медиум за снимање на аудио податоци. Еден аудио компактен диск е составен од една или повеќе стерео траки, зачувани со помош на 16 битно PCM кодирање на честота од 44,1 kHz. Стандардните компактни дискови имаат пречник од 120 или 80 милиметри. 120 милиметарските можат да содржат отприлика 80 минути аудио податоци. 80 милиметарските се користат за синглови, и можат да соджат околу 20 минути на аудио податоци. Технологијата на компактниот диск подоцна се адаптира да зачувува и чисти податоци кои се познати како CD-ROM, и вклучуваат метод на единешно или повеќекратно запишување на податоците попознати како CD-R и CD-RW. Во 2004 годишната продажба на компактни дискови достигна преку 30 билиони дискови.
Историја
Во раните 1970-ти, користејки видео ласердиск технологија, компанијата Philips, започнала со експерименти за аудио оптички дискови, кои ќе користат ФМ модулација. На крајот на 70-тите Philips, Sony и други компании ги претставиле своите прототипови за Аудио дискови.
Во 1979 Philips и Sony одлучуваат да се спојат, и формираат работен тим на инженери чија мисија е да дизајнираат нов формат на аудио диск. По неколку години на експерименти тимот го создава „Red Book“, стандардот за компактни дискови.
Дизајнот на компактниот диск најпрво бил замислен како наследник на грамофонската плоча. Сепак со развојот на технологијата Компактнопт диск се развил до тој степен да може да зачувува било кој тип на информација. Па така во јуни 1985 на пазарот е претставен CD-ROM а во 1990 и CD-R.
Физички детали
Компактниот диск е направен од 1,2 мм дебел диск од многу чиста поликарбонатна пластика. Тенок слој на супер чист алуминиум се додава на површината (или во некои случаи злато, со цел податоците да се подолготрајни) за да се направи рефлективна, кој потоа се заштитува со лак. На лакот може да се печати. Податоците се зачувуваат во форма на мали вдлабнатини на површината на дискот. Секоја вдлабнатикна е одприлика 100 нанометри, длабока и 500 нанометри широка, а во должина може да варира од 850 нанометри до 3,5 микрометри. Растојанието помеѓу траките, може да биде 16 микрометри. Компактниот диск се чита со помош на фокусиран ласер, на бранова должина од 780 нанометри. Разликата во висината помеѓу врежаните податоци, создава фазна разлика помеѓу светлината која се рефлектира од вдлабнатината и околината. Со мерење на овој интензитет на рефлектирана светлина, со помош на фотодиода, се читаат и податоците кои се врежани.
Облици на дискот и пречници
Дигиталната дата на диксот почнува од центарот па сè до врвовите да дискот, а тоа овозможува адаптација на формати со различна големина. Стандардните CD се достапни во две димензии. Најчестите се 120 милиметри(4,7) инчи пречник, со 74- или 80-минути аудио капацитет и 650- или 700 МВ капацитет за податоци. Оваа димензија е усвоена од страна на последователните формати како што се Super Audio CD, DVD, HD DVD, и Blu-ray Disc. Оригинално наменети за CD-сингл биле 80мм дискови, каде што можело да се зачува до 24мин музика или 210 МВ податоци, но за жал овој формат на CD никогаш не станал популарен. Во денешно време еден сингл е сниман на 120 мм CD и кој истовремено е наречцен макси сингл.
Список на џамоа
Ова е список на хангул џамоа со додатни информации за уникод употреба.
Гетинген (округ)
Гетинген (Göttingen) — округ (Landkreis) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) округот Нортхајм и со сојузните покраини Тирингија (округ Ајхсфелд) и Хесен (окрузи Вера-Мајснер и Касел).
Историја
Во 1885 година, пруската влада ги основала окрузите Гетинген, Минден и Дудерштат во рамките на Покраина Хановер. Овие окрузи постоеле 88 години, пред да бидат споени во 1973 година да го создадат денешниот округ Гетинген. Во 2016 година ќе биде реорганизиран со додавање на округот Остероде.
Географија
Западната половина на окрузите се протега во Везерското Средногорје. Реката Везер го добива своето име близу градот Хан. Минден, каде Фулда се влева во Вера. На исток се наоѓа реката Лајне, која тече низ округот од југ на север.
NGC 6351
NGC 6351 — галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6351 се споменува и како MCG 6-38-17.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јули 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6351 е од видот P?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6351 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 19 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 3' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 6351 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60063. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 115; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2604. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 113.
Куласују
Коласују бил административен регион во Тавантинсују кој се наоѓал југоисточно од државата. Овој регион бил воглавно населен со Ајмари, територија која е поделена помеѓу Боливија, Чиле, Аргентина и Перу.
Баша (крал)
Владеење
Баша станал крал на Израил во третата година на Аса, кралот на Јудеја. (1 Царевите 15:28) Вилијам Ф. Олбрајт го датира неговото владеење во 900-877 пр.н.е., додека Е.Р. Тил ги нуди датумите 909-886 пр.н.е. Баша дошоле на власт со убиство на претходниот крал, Надав, во Гибетон, проследено со целиот Дом на Јеровоам (таткото и претходникот на Надав). Баша претходно бил капетан во војската на Надав. Се чини дека како и многу воени водачи, тој се има воздигнато од непознанството. Еврејската енциклопедија предложува дека бидејќи потекнува од племето Исахар, „тој можеби претставувал месна фракција“.
Во текот на неговото 24-годишно владеење, Баша војувал со Аса, јудејскиот крал. Тој го осојузил Израил со Арам-Дамаск и се обидел да ја задуши трговијата на Јудеја со утврдувањето на Рама, град 8 км северно од Ерусалим. Кралот Аса Јудејски тогаш го подмитил кралот Вен-Адад на Арам-Дамаск да ја сменат страната и да го нападне Израил, предизвикувајќи губење на голема територија во Дан и Нафтали северозападно од Галилејското Езеро. Баша бил принуден да се повлече од Рама. Аса Јудејски ги искористил материјалите на напуштената тврдина за зајакнување на неговите гранични градови, Геба и Мизпа.
Иако Баша останал на власт доживотно, тој не останал без своите противници. Пророкот Јеху, син на Ханани, претскажал уништување на неговата династија, што се случило со убиството на синот на Баша, Ила.
NGC 1927
NGC 1927 — засега неутврден објект во соѕвездието Орион, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јануари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1927 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 28 м 42,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 22' 38".
Други поделби
Проучување на NGC 1927 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 270; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5332. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1526.
Академик Трјошников
Академик Трјошников (Академик Трёшников) е руски научен дизел-електричен истражувачки брод, предводник на руската поларна флота за истражување.
Историја
Бродот бил конструиран под државна капа. Проектот бил развиен од Институтот за истражување на бродоградба „Крилов“ со Бирото „Балтсудопроект“. Главен дизајнер на проектот бил Јевгениј С. Билинович.
Создавањето на бродот стана настан за руската поларна наука, бидејќи претходниот истражувачки брод бил пуштен во употреба пред 25 години.
Бродот е именуван во чест на Алексеј Трјошников, кој бил претседател на Географското друштво на СССР од 1977 година.
Во октомври 2016 година, бродот бил искористен за тестирање на влечење на санти во Карското Море.
Помеѓу декември 2016 година и март 2017 година, Академик Трјошников бил користен за Антарктичката заобиколувачка експедиција (ACE) за време на јужната хемисферско лето.
Андраш Шимон
Андраш Шимон (р. ) — унгарски фудбалер кој во моментов игра за ФК Пакси во Првата фудбалска лига на Унгарија. Тој е брат близнак на Адам Шимон, исто така фудбалер.
Кариера
Роден во Салготаријан, округ Ногад, Шимон потпиша за Ливерпул од МТК Унгарија во 2007 година заедно со Кристијан Немет.
На 21 август 2009 година, било објавено дека Шимон ќе ја помине сезоната на позајмица во шпанскиот клуб Кордоба, кој моментално игра во Сегунда дивизијата. Тој го имаше своето деби за Кордоба ФФ како замена за пораз од 3-0 од Реал Бетис на 30 август 2009 година. Во декември 2010 година, Шимон го распушти договорот со Ливерпул и се приклучи на Ахен Ахен на шестдневен судеж. Тој не играше ниеднаш на почетен прв состав додека бил со Ливерпул. На 14 февруари тој потпиша до крајот на сезоната 2010/11 на холандската Ередивиска страна СБВ Екселсиор.
На 5 јули 2011 година, Шимон потпиша четиригодишен договор со клубот Џири ЕТО ФК којшто е во Првата Унгарска Лига .
Меѓународна кариера
Шимон ја претставуваше Унгарија на ниво од под 17 години У17,под 18 години У18,под 19 години У19,под 20 години У20 и под 21 година У21.
Собориште (Киселица)
Собориште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Киселица. Наоѓалиштето претставува населба од доцна антика.
При копањето на темелите за трансформаторот биле откопани повеќе питоси од кои еден се чува кај Д.Велиновски.
Розендал
Розендал — град и општина во јужниот дел на Холандија, во покраината Северен Брабант.
Градот Розендал
Во времето на царот Наполеон Лодевајк на Кралството Холандија, Розендал ги добил градските права во 1809 година.