cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2011 QF99
привремено е во орбита околу Урановата  Лангранжова точка (водејќи го Уран). Ќе продолжи да либрира околу во следните 70.000 years и ќе остане во Урановата соорбитала во седните три милиони години. Според веќе изнесеното е привремен Уранов тројанец, Кентаур зафатен од планетата пред долг временски период.
За Урановите тројанци е очекувано да се нестабилни и се верува дека ниту еден од нив не би бил создаден од првилчниот материјал. Симулација довела до закчучок дека во кој и да е даден период, 0,4% од Кентаурите во расеаното население во растојание од 34 ае ќе бидат Уранови соорбиталци, од тие околу 64% (0,256% од сите Кентаури) ќе имаат потковичеста орбита, 10% (0,04%) ќе бидат квазимесечини, а 26% (0,104%) ќе бидат тројанци (подеднакво распределени меѓу групите во  и ). Втор Урански тројанец,, бил објавен во 2017 година.
Каља (Кошино)
Каља — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кошино. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека северно од селото, на падините на Бушева Планина, каде се видливи остаоци од заштитен бедем.
Спид-метал
Спид-метал — подвид на хеви-металот, кој настанал во раните 80-ти години на минатиот век. Иако се тврди дека е создаден во 80-тите години од XX век, неговите корени се уште подалеку во музичката историја, поточно кон средината на 70-тите. Во тоа време во Велика Британија се случувал Новиот бран на британскиот хеви-метал, кој бил инспирација за андерграунд-бендовите да експериментираат со брзината на звукот. Критиката како негови својства му ги препишува брзината, абразивноста и техничкото совршенство.
Особености
Спид-металот по своите инструменти, тематската обоеност на песните и перформанс многу наликува на треш-металот. Дури ни оние постари обожаватели кои слушаат хеви-метал не можат со сигурност да тврдат кои бендови припаѓаат исклучително на овој жанр. Но постои едно нешто околу кое има единствени мислења, а тоа е дека заслепувачката брзина на гитарите, солажи кои се екстремно тешки за свирење, анти-социјални текстови и аранжманите карактеристични за прогресивен рок се доминантните црти на овој музички правец.
Стандардната постава за спид-метал бенд е: две електрични гитари, бас-гитара и тапани. Рифовите кои се користат се сложени и комплексни, ритамот на песната нагло и постојано се менува, а најчести се темите за војна, јадрено оружје, загадување на средината и човековата алчност. Вокалите се длабоки и зарипнати, а неретко и пригушени како во дет-металот. Техниката за свирење со нејзината строгост, умешност и иновативност потсетува на онаа на хардкор-панк бендовите.
Корени и почетоци
Три појави се сметаат за клучни во постанокот и развојот на спид-металот. Тоа се групите Металика, Мегадет и Егзодус. Првиот албум на Металика, Kill 'Em All е зародишот на оваа музика, и секако албумот кој извршил најголемо влијание врз спид-метал групите. И Мегадет дале свој придонес во музичкото оформување и созревање на спидот преку плочата Killing Is My Business... and Business Is Good!. Егозодус во 1985 г. со Bonded by Blood се појавил на спид-сцената, но овој бенд беше засенет од комерцијалниот успех на претходните два. Други постави кои се под капата на спид-металот се Prong, Voivod, и Nuclear Assault.
Спид-металот денес
Панк и треш-метал бендовите од доцните 80-ти користеле елементи од спидот, додека во 90-тите години неговата популарност почнала да опаѓа. Овој факт се должи на тоа што гранж музиката стапила на сцена, додека оние сѐ уште популарни хеви-метал и хард-рок состави како Metallica и Guns N' Roses почнале да испробуваат побавни стилови. Денес, оваа музика е вратена на маргините на поп културата.
Подоцнежни музички правци
Како што објаснуваат изведувачите на самата музика, во спид-металот акцентот се става на музиката и лимитите до каде може да оди таа, додека текстот и вокалниот перформанс се во втор план. Создавањето на овој вид било неопходно, бидејќи екстремниот метал освен по тврдата и бучна музика, се препознавал и по неговата брзина. Многумина од слушателите на оваа музика ќе речат дека трешот е спој на хардкор-панк и спид-метал. Подоцна овој жанр, заедно со неговиот побратим треш металот ќе бидат причина за појава на дет-метал и блек-метал, форми многу поагресивни од самиот спид.
Долење (Ајдовшчина)
Долење (словенечки: Dolenje) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Силомер
Силомер или динамометар – мерен инструмент кој служи за мерење на силасили (влечни и потисни) (на пример за мерење на силата со која влече локомотива) или, индиректно, за одредување на снагата на машини (на пример силомерот е еден од составните делови на Прониевата кочница, уред за одредување на корисната снага на машините).
Силомерска вага
Силомерска вага е силомер кој ја мери надворешната сила која ја доведува во рамнотежа со еластична сила на пружината. Промената на должината на оптоварувањето на спиралното перце или промената на обликот на лакот се пренесува на стрелката, а поместувањето на стрелката се отчитува на бројчаникот како износ на силата.
Хидраулички силомер
Хидраулички силомер е силомер за мерење притисок во облик на шуплив валјак, делумно исполнет со течност, со клип кој тесно прилегнува на ѕидовите на валјакот и со манометар кој ја покажува промената на притисокот во течноста кога на клипот делува сила.
Колинов силомер
Колинов силомер е силомер со кој во физиологијата се мерат силите на мускулите на рацете и нозете. Годицковиот силомер служи за мерење на силата на мускулите кои ја движат вилицата.
StatusNet
StatusNet (порано Laconica ) е опслужувач за микроблогирање со отворен код напишан во PHP кој го користи OpenMicroBlogging стандардот за интероперабилност помеѓу инсталации. Иако нуди можности слични на Twitter, StatusNet овозможува потенцијал за отворена, меѓуслужбена и дистрибуирана комуникација помеѓу микроблогерските заедници. Фирмите и поединците може да го инсталираат и да раководат со сопствена служба и податоци. Посредникот на StatusNet е достапен на разни јазици, вклучувајќи го македонскиот.
Identi.ca
За првпат StatusNet (како Laconica) нашол примена на службата за отворено микроблогирање Identi.ca. Оваа служба е овозможена од самите создавачи на StatusNet, StatusNet Inc., и нуди слободни и бесплатни сметки за јавноста и советодавни напатствија и помош за верзијата на StatusNet за инсталирање.
TWiT Army
Друга популарна страница со StatusNet е TWiT Army на „This Week in Tech“.
ETER.mk (македонски)
На StatusNet работи ETER.mk, македонска страница за микроблогирање на овозможена од ekarta.mk
Можности
Upcoming priority features:
Космос-509
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-509 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1498 км, а најмалото на 1474.
Плутонови месечини
Џуџестата планета Плутон има пет природни сателити. Според оддалеченоста од Плутон, тие се Харон, Стикс, Никта, Кербер и Хидра. Харон, најголемата, е меѓусебно плимно заклучена со Плутон и е доволно масивна што системот Плутон-Харон понекогаш се смета за двојна џуџеста планета.
Историја
Највнатрешната и најголемата месечина, Харон, била откриена од Џејмс Кристи на 22 јуни 1978 година, речиси половина век по откривањето на Плутон. Ова довело до значителна ревизија во проценките на големината на Плутон, кои претходно претпоставувале дека набљудуваната маса и рефлектираната светлина на системот се припишуваат само на Плутон.
Две дополнителни месечини биле снимени од астрономите на „Тимот за пребарување на придружници на Плутон“, кој се подготвувал за мисијата на Нови Хоризонти и работеле со вселенскиот телескоп Хабл на 15 мај 2005 година, добивајќи ги привремените ознаки S/2005 П 1 и S/2005 П 2. Меѓународниот астрономски сојуз официјално ги овие месечини ги нарекол Никта (или Плутон II, внатрешната од двете месечини, порано П 2) и Хидра (Плутон III, надворешната месечина, порано П 1), на 21 јуни 2006 година. Кербер, објавен на 20 јули 2011 година, била откриена додека се барале плутонски прстени. Стикс, објавена на 7 јули 2012 година, била откриена додека биле барани потенцијални опасности за Нови Хоризонти.
Харон
Харон е околу половина од пречникот на Плутон и е доволно масивна (речиси една осмина од масата на Плутон) така што барицентарот на системот лежи меѓу нив, приближно 960 км над површината на Плутон. Харон и Плутон се исто така плимно заклучени, така што тие секогаш го прикажуваат истото лице еден кон друг. Генералното собрание на МАС во август 2006 година го разгледал предлогот Плутон и Харон да се рекласифицираат како двојна планета, но предлогот бил отфрлен. Не е јасно дали Харон е во хидростатска рамнотежа, што би барала дефиницијата за „џуџеста планета“, иако е совршена сфера во рамките на тековната мерна неизвесност.
Мали месечини
Четирите мали обиколни месечини на Плутон кружат околу Плутон на два до четири пати поголема оддалеченост од Харон, во опсег од Стикс на 42.700 километри до Хидра на 64.800 километри од барицентарот на системот. Тие имаат речиси кружни проградни орбити во истата орбитална рамнина како и Харон.
Сите се многу помали од Харон. Никс и Хидра, двете поголеми, се приближно 42 и 55 километри на нивната најдолга оска соодветно, а Стикс и Кербер се 7 и 12 километри соодветно. Сите четири се со неправилна форма.
Одлики
Системот на Плутон е многу компактен и во голема мера празен: Проградните месечини би можеле стабилно да кружат околу Плутон до 53% од полупречникот на Хил (гравитационата зона на влијанието на Плутон) од 6 милиони km, или до 69% за ретроградни месечини. Сепак, само внатрешните 3% од регионот каде што проградните орбити би биле стабилни се окупирани од сателити, а регионот од Стикс до Хидра е толку цврсто преполн што има малку простор за понатамошни месечини со стабилни орбити во овој регион. Интензивната потрага спроведена од Нови Хоризонти потврдила дека месечини поголеми од 4,5 км во пречник постојат на растојанија до 180.000 км од Плутон (6% од стабилниот регион за проградни месечини), претпоставувајќи албедо слични на Харон од 0,38 (за помали растојанија, овој праг е сè уште помал).
Потврдено е дека орбитите на месечините се кружни и компланарни, со наклонетост помали од 0,4° и ексцентричности помали од 0,005.
Откритието на Никта и Хидра сугерирало дека Плутон би можел да има прстенест систем. Ударите на мало тело можат да создадат остатоци што можат да се формираат во прстенест систем. Сепак, податоците од длабоко оптичко истражување на Напредната камера за истражувања на вселенскиот телескоп Хабл, со исучување на прикривање, и подоцна од Нови Хоризонти, сугерираат дека не е присутен прстенест систем.
Резонанци
Се смета дека Стикс, Никта и Хидра се во орбитална резонанца од 3 тела со орбитални периоди во сооднос 18:22:33; соодветниот однос на орбитите е 11:9:6. Односите треба да бидат точни кога се зема предвид орбиталната прецесија. Хидра и Никта се во едноставна резонанца 2:3. Стикс и Никта се во резонанца 11:9, додека резонанца помеѓу Стикс и Хидра има сооднос 11:6. Ова значи дека во повторливиот циклус има 11 орбити на Стикс за секои 9 од Никта и 6 од Хидра. Односите на синодските периоди тогаш се такви што има 5 сврзници Стикс-Хидра и 3 сврзници Никта-Хидра за секои 2 сврзници на Стикс и Никта. Ако \lambda ја означува средната должина и \Phi аголот на либрација, тогаш резонанца може да се формулира како. Како и кај Лапласовата резонанца на галилеевите сателити на Јупитер, тројните сврзувања никогаш не се случуваат. \Phi библира околу 180° со амплитуда од најмалку 10°.
Сите надворешни околни месечини се исто така блиску до средната резонанца на движење со орбиталниот период Харон-Плутон. Стикс, Никта, Кербер и Хидра се во низа 1:3:4:5:6 од блиски резонанции, со Стикс приближно 5,4% од неговата резонанца, Никта приближно 2,7%, Кербер приближно 0,6%, и Хидра приближно 0,3%. Можеби овие орбити настанале како присилна резонанца кога Харон бил плимно засилен во неговата сегашна синхрона орбита, а потоа ослободен од резонанца бидејќи орбиталната ексцентричност на Харон била плимно пригушена. Парот Плутон-Харон создава силни плимни сили, при што гравитационото поле на надворешните месечини варира за 15% од врв до врв.
Сепак, било пресметано дека резонанца со Харон би можела да ги засили Никс или Хидра во нејзината сегашна орбита, но не и двете: за зајакнување на Хидра би била потребна речиси нула Харонска ексцентричност од 0,024, додека за зајакнување на Никта би била потребна поголема ексцентричност на најмалку 0,05. Ова сугерира дека Никта и Хидра наместо тоа биле заробени материјали, формирани околу Плутон-Харон и мигрирале навнатре додека не биле заробени во резонанца со Харон. Постоењето на Кербер и Стикс може да ја поддржи оваа идеја.
Ротација
Пред мисијата Нови Хоризонти, се предвидувало дека Никта, Хидра, Стикс и Кербер ќе ротираат хаотично или ќе паѓаат.
Сепак, снимањето на Нови Хоризонти открило дека тие не се вртеле плимно до блиску до синхрона состојба на вртење каде што би се очекувало хаотично ротирање или вртење. Снимањето на Нови Хоризонти покажало дека сите 4 месечини биле во голема косиност. Или тие се родени на тој начин, или биле навестени од резонанца на прецесија на вртење. Стикс може да се соочува со периодични и хаотични варијации на косината.
Марк Р. Шоволтер шпекулирал дека „Никта може да го преврти целиот столб. Всушност, би можело да биде можно да се помине еден ден на Никта во кој сонцето изгрева на исток и заоѓа на север. Тоа е речиси случаен изглед во начинот на кој се ротира.“ Познато е дека само една друга месечина, Сатурновата месечина Хиперион иако е веројатно дека и месечините на Хаумеја исто така паѓаат.
Потекло
Се смета дека сателитскиот систем на Плутон е создаден од масивен судир, сличен на „големото удар“ за кое се смета дека ја создала Месечината. Во двата случаи, високиот аголен момент на месечините може да се објасни само со такво сценарио. Речиси кружните орбити на помалите месечини сугерираат дека тие исто така биле формирани во овој судир, наместо да бидат заробени објекти од Кајперовиот Појас. Ова и нивните блиски орбитални резонанции со Харон (види подолу) сугерираат дека тие се формирале поблиску до Плутон отколку што се сега и мигрирале нанадвор додека Харон ја достигнал својата сегашна орбита. Нивната сива боја е различна од онаа на Плутон, едно од најцрвените тела во Сончевиот Систем. Се смета дека ова се должи на губење на испарливи материи за време на ударот или последователно спојување, оставајќи на површините на месечините доминирана од воден мраз. Сепак, таквото влијание требало да создаде дополнителен отпад (повеќе месечини), но сепак не биле откриени месечини или прстени од страна на Нови Хоризонти, исклучувајќи повеќе месечини со значителна големина кои кружат околу Плутон.
Список
Месечините на Плутон овде се наведени по орбитален период, од најкраток до најдолг. Харон, кој е доволно масивен за да пропадне во сфероид во одреден момент од својата историја, е означен со светло виолетова боја. Плутон е додаден за споредба. Сите елементи се во однос на барицентарот Плутон-Харон. Просечното растојание помеѓу центрите на Плутон и Харон е 19.596 км.
Меѓусебни настани
Транзитите се случуваат кога една од месечините на Плутон минува помеѓу Плутон и Сонцето. Ова се случува кога еден од орбиталните јазли на сателитите (точките каде што нивните орбити ја преминуваат еклиптиката на Плутон) се усогласува со Плутон и Сонцето. Ова може да се случи само во две точки во орбитата на Плутон; случајно, овие точки се во близина на перихелот и афелот на Плутон. Прикривањата се случуваат кога Плутон поминува пред и блокира еден од сателитите на Плутон.
Харон има аголен пречник од 4 степени како што се гледа од површината на Плутон; Сонцето изгледа многу помало, само 39 до 65 лачни секунди. Близината на Харон дополнително гарантира дека голем дел од површината на Плутон може да доживее затемнување. Бидејќи Плутон секогаш го прикажува истото лице кон Харон поради синхроното вртење, само хемисферата свртена кон Харон доживува затемнување на Сонцето од Харон.
Помалите месечини можат да фрлат сенки на друго место. Аголните пречници на четирите помали месечини (како што се гледа од Плутон) се неизвесни. Никта е 3-9 минути, а Хидра 2-7 минути. Овие се многу поголеми од аголниот пречник на Сонцето, така што тоталните затемнувања на Сонцето се предизвикани од овие месечини.
Затемнувањата на Стикс и Кербер се потешко да се проценат, бидејќи и двете месечини се многу неправилни, со аголни димензии од 76,9 x 38,5 до 77,8 x 38,9 лачни секунди за Стикс и 67,6 x 32,0 до 68,0 x 32,2 за Кербер. Како таков, Стикс нема прстенести затемнувања, неговата најширока оска е повеќе од 10 лачни секунди поголема од Сонцето во неговото најголемо. Сепак, Кербер, иако малку поголем, не може да направи целосно затемнување бидејќи неговата најголема помала оска е само 32 лачни секунди. Затемнувањата на Кербер и Стикс целосно ќе се состојат од парцијални и хибридни затемнувања, при што целосното затемнување е исклучително ретко.
Следниот период на меѓусебни настани поради Харон ќе започне во октомври 2103 година, врвот во 2110 година и ќе заврши во јануари 2117 година. Во овој период, затемнувања на Сонцето ќе се случуваат еднаш секој плутонски ден, со максимално времетраење од 90 минути.
Истражување
Системот Плутон бил посетен од вселенското летало „Нови хоризонти“ во јули 2015 година. Сликите со резолуција до 330 метри по пиксел биле вратени од Никс и до 1,1 километар по пиксел на Хидра. Сликите со пониска резолуција биле вратени на Стикс и Кербер.
Вимблдон 2011 – Мажи поединечно
Рафаел Надал е бранител на титулата.
Новак Џоковиќ стигна до местото Светски рекет Бр. 1 на АТП листата. Ова ќе бида првпат ни Роџер Федерер ни Рафаел Надал да бидат рангирани Бр.1 после 19 јануари 2004.
IC 820
IC 820 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 820 се споменува и како UGC 9563, MCG 9-24-44, CGCG 273-29, NPM1G +54.0186.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1888 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 820 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 820 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 50 м 46,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 24' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 820 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53000.
Надворешни врски
IC 820
Olaplex
Olaplek je proizvod za oštećenu kosu koji su razvila dva hemičara, Eric Preslei i Craig Havker, koji se reklamira kao obnavljanje prekinutih veza u kosi uzrokovanih hemijskim, termičkim i mehaničkim oštećenjima.[1][2] [3] Aktivni sastojak Olapleksa je hemijsko jedinjenje koje se zove bis-aminopropil diglikol dimaleat. [4]
Mehanizam dejstva Svi Olaplek proizvodi sadrže patentirani sastojak pod nazivom bis-aminopropil diglikol dimaleat, sa ciljem obnavljanja prekinutih disulfidnih veza kose. Protein kose, keratin, sadrži aminokiselinu cistein, a cistein sadrži atome sumpora; Normalno, dva sumpora formiraju disulfidnu vezu i vezuju se između dva proteina, čime se čuva oblik i tekstura kose, a ispravljanje, uvijanje i farbanje kose razbijaju veze i pretvaraju ih u slobodni tiol. Drugi proizvod je postavljen da završi restauraciju kose, a treći koristi potrošač u cilju konačne zaštite kose.[5] [6]
Sastojci Aktivni sastojak Olaplek-a je hemijsko jedinjenje koje se zove bis-aminopropil diglikol dimaleat.[7]
Reference „Šta je Olaplek i kako održava kosu Kim K da izgleda tako prokleto dobro?“. 18. april 2018. „Olaplek koji obožava slavne upravo je dodao epsku novu kolekciju proizvoda! Evo vodiča za ludo popularne heroje za kosu“. 9. april 2021. „Evo čaja za Olaplek tretman za kosu“. 26. april 2018. „Kako Olaplek tretman za kosu funkcioniše?“. 21. septembar 2018. „Olaplek koji obožava slavne upravo je dodao epsku novu kolekciju proizvoda! Evo vodiča za ludo popularne heroje za kosu“. 9. april 2021. „Evo čaja za Olaplek tretman za kosu“. 26. april 2018. „Kako Olaplek tretman za kosu funkcioniše?“. 21. septembar 2018.
Olaplex e proizvod za oštetena kosa razvien od dvajca hemičari, Erik Prisli i Kreg Hoker, koj se reklamira kako popravka na skršenite vrski vo kosata predizvikani od hemiski, termički i mehanički oštetuvanja.[1][2] [3] Aktivnata sostojka vo Olaplex e hemisko soedinenie narečeno bis-aminopropil diglikol dimaleat. [4]
Mehanizam na dejstvo Site proizvodi na Olaplek sodržat patentirana sostojka narečena bis-aminopropil diglikol dimaleat, so cel da se obnovat skršenite disulfidni vrski na kosata. Proteinot za kosa, keratin, sodrži aminokiselina cistein, a cistein sodrži atomi na sulfur; Voobičaeno, dva sulfura formiraat disulfidna vrska i se vrzuvaat pomeǵu dva proteini, so što se začuvuva oblikot i teksturata na kosata, no ispravuvanjeto, vitkanjeto i boenjeto na kosata gi raskinuvaat vrskite i gi pretvoraat vo slobodni tioli. Vtoriot proizvod e dizajniran za celosna restavracija na kosata, a tretiot go koristi potrošuvačot za vrvna zaštita na kosata.[5] [6]
Sostojki Aktivnata sostojka vo Olaplek e hemisko soedinenie narečeno bis-aminopropil diglikol dimaleat.[7]
Referenci „Što e Olapleks i kako ja održuva kosata na Kim K da izgleda prokleto dobro?“. 18 april 2018 godina „Olapleks što gi saka slavnite štotuku dodade epska nova kolekcija na proizvodi! Eve vodič za ludo popularnite heroi za kosa“. 9 april 2021 godina „Eve go čajot za tretman na kosa Olaplex“. Apr 26, 2018. „Kako funkcionira tretmanot za kosa so Olaplex?“. 21 septemvri 2018 godina „Olapleks što gi saka slavnite samo što dodade epska nova kolekcija na proizvodi! Eve vodič za ludo popularnite heroi za kosa“. 9 april 2021 godina „Eve go čajot za tretman na kosa Olaplex“. Apr 26, 2018. „Kako funkcionira tretmanot za kosa so Olaplex?“. 21 septemvri 2018
Робин Кваизон
Робин Кваизон (роден на 9 октомври 1993) — шведски фудбалер со ганско потекло, напаѓач на Мајнц 05 и на шведската репрезентација.
Клупска кариера
Роден во Стокхолм од татко од Гана и мајка швеѓанка, Кваизон е производ на академијата на АИК.
Во 2011 година тој бил позајмен на Васби Јунајтед, екипа од третата лига, со цел да собере искуство. На 16 натпревари за Васби постигнал 8 гола во регуларниот дел од сезоната, и имал еден настап во плејофот.
Тој се вратил во клубот од каде потекнува, и бил вклучен во првиот тим за кого дебитирал на 24 март 2012 во натпревар од Суперкупот на Шведска каде неговиот тим загубил со 2-0 од Хелсингборг; Кваизон влегол во игра 80-тата минута на местото на Роберт Оман Персон. Тој дебитирал во Алсвенскан (шведското првенство) на 1 април 2012 година во ремито 0-0 против Мјелби, влегувајќи во игра ви 76-тата минута. На 15 април 2012 за првпат бил стартер во победата со 1-0 на гостувањето против Сиријанска, а на 20 мај го постигнал својот прв гол во шведската прва лига против Норчепинг. Исто така, во 2012 година го имал своето деби во Лигата на Европа; на 19 јули во натпревар што завршил 1-1 против Хабнафјердир, играл како стартер до 60-тата минута кога бил заменет со Алхасан Камара; вкупно за таа сезона одиграл 7 натпревари во Лига Европа вклучувајќи еден настап во плејоф рунндата и другите шест во фазата по групи, каде АИК бил елиминиран. Сезоната 2012 ја завршил со 18 натпревари во лигата, а три во шведскиот куп.
Во сезоната 2013 тој одиграл 23 натпревари во лигата на кој постигнал 4 гола и имал еден настап без погодок во националниот куп. Во почетниот дел на сезоната 2014 одиграл 10 натпревари во лигата, постигнувајќи еден гол. На последниот натпревар во дресот на АИК на 2 јуни 2014 во победата со 4-2 над Бромапојкарна, излегол од игра во 67-мата минута, за да може да биде испратен со аплаузи од навивачите за се што направил за клубот и да му отстапи место на Антон Салетрос.
На 18 јули 2014 година, тој се пресели во Италија потпишувајќи тригодишен договор со новопромовираниот клуб во Серија А, Палермо. По комплетирањето на трансферот го преземал дресот со број 21. Тој го направил своето деби со розовиот дрес во првиот официјален натпревар на Палермо за сезоната, двобојот од третиот круг на италијанскиот куп против Модена на 24 август во кој неговиот клуб загубил катастрофално со 3-0 на домашен терен. На 21 септември, го направил своето деби во италијанското првенство во натпреварот Палермо-Интер (1-1) во третото коло, заменувајќи го стрелецот на голот за Палермо Франко Васкес во 83-тата минута. На 11 јануари 2015 година, Кваизон се појавил во игра од клупата за резерви на местото на ветеранот Енцо Мареска во 52-рата минута од натпреварот против Фјорентина и во следните 9 минути постигнал два гола за да направи израмнување од 2-0 до 2-2; натпреварот завршил 4-3 за виолa. Тоа биле воедно неговите први голови во Серија А. На 14 февруари, тој за првпат бил стартер за Палермо во победата со 3-1 против Наполи.
На 31 јануари 2017 потпишал 4 и пол годишен договор со Бунеслигашот Мајнц 05. Своето деби за Мајнц го направил на 25 февруари 2017 во победата со 2-0 на гости над Баер Леверкузен. Својот прв гол за петките го постигнал на 11 март во поразот со 2-1 од Дармштат.
На 17 декември 2019, Кваизон го постигнл својот прв хет-трик во кариерата во победата со 5–0 на гостувањето кај Вердер Бремен во Бундеслигата.
Репрезентативна кариера
По неколку појавувања во младата репрезентација, Кваизон добил повик во сениорската репрезентација од страна на селекторот Ерик Хамен за да игра на Кинг'с купот кој се одржал во Тајланд во јануари 2013 година. На оваа манифестација собрал два настапи и еден постигнат гол, кој го дал во финалето против Финска со шут надвор од шеснаесетникот.
Следната година, тој учествувал со шведската олимписка репрезентација на Летните олимписки игри 2016, но таму неговата земја била елиминирана уште во првата фаза.
По неколку години пауза, благодарение на одличната форма во дресот на Мајнц, Кваизон се вратил во сениорската репрезентација и во текот на 2019 година учествувал во квалификациите за Европското првенство 2020: тој одиграл 9 натпревари и постигнал 6 голови - со кои бил најдобар стрелец на својата земја - помагајќи им на швеѓаните да се пласираат на завршниот турнир.
Во летото 2021, Кваизон за првпат во кариерата бил повикан да настапи на некое големо натпреварување со сениорската репрезентација на Шведска, откако се нашол во составот од 26 играчи избран од селекторот Јане Андерсон за Европското првенство 2020. Тој играл во сите четири натпревари на својата земја, а патот за него и неговите соиграчи завршил во осминафиналето каде биле елиминирани по продолженија од со 1-2.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 10 март 2015.
Комплекс на повисока вредност
Комплекс на повисоки вредности е психолошки самоодбранбен механизам во кој чувството на супериорност на една личност се противи на чувството на инфериорност на личноста, или го прикрива. Терминот го оформил Алфред Адлер во рамките на Школата за поединечна психологија. Тој го презентирал во рамките на низата од негови книги, меѓу кои и "Разбирање на човековата природа" и "Социјален интерес".
Дефиниција на Адлер
"Не треба да се изненадиме ако во случаите каде што гледаме комплекс на пониски вредности, наоѓаме помалку или повеќе скриен комплекс на повисоки вредности. Од друга страна, ако го испитаме комплексот на повисоки вредности и го проучиме неговиот континуитет, секогаш можеме да најдеме повеќе или помалку скриен комплекс на пониски вредности.
"Комплекс на повисоки вредности е еден од начините на кои лицето со комплекс на пониски вредности може да се обиде да избега од сопствените потешкотии. Оваа личност претпоставува дека е супериорна кога таа не е, и овој лажен успех е компензација за чувството на инфериорност што таа личност не може да го поднесе.  Нормалната личност нема комплекс на повисоки вредности; таа дури нема ни чувство на повисоки вредности.  Таа има тенденција да биде супериорна на тој начин што таа се обидува да биде успешна; но сè додека оваа тенденција се изразува со работа, тоа не води кон погрешни проценки, кои се наоѓаат во коренот на менталните болести ".
Интерпретации во модерната психологија
Некои други автори сметаат дека е погрешно да се верува дека комплексот на повисоки вредности и комплексот на пониски вредности се два различни изрази на иста патологија и дека двата комплекси постојат во истата личност, бидејќи личноста со комплекс на повисоки вредности навистина верува во својата супериорност над другите. Комплексот на пониски вредности може да се манифестира со однесување кое има за цел да им покаже на другите дека засегнатата личност е супериорна; поседува материјални вредности. Овие луѓе се претставуваат себеси како супериорни затоа што им недостасува чувство на адекватност. Луѓето кои страдаат од комплекс на повисоки вредности не секогаш се грижат за изгледот или суетата, бидејќи имаат вградено чувство дека се супериорни и затоа обично не се оптоваруваат со докажување на нивната супериорност кон другите. Поимот „комплекс на повисоки вредности“, во неговата секојдневна употреба, претставува високо мислење за себе. Во психологијата, ова не се однесува на чувство, туку на збир на однесувања кои укажуваат дека некоја личност верува дека е супериорна.
Седум врвови
Басов и Меснеров список
Првиот список на седум врвови го осмислил самиот Ричард Бас („Басов список“), одбирајќи ја Кошќушко за највисока планина во Австралија (2.228 м). На ова се надоврзал познатиот алпинист Рајнхолд Меснер („Меснеров список“), заменувајќи го Кошќушко со Пунчак Џаја (4.884 м) во Индонезија. Монблан е отсутен од двата списока. Меснеровиот се смета за потежок за искачување бидејќи Пунчак Џаја (Карстенсова Пирамида) е вистински планинарски предизвик, додека пак Кошќушко се искачува по благи стрмнини.
Изотопи на оганесонот
Оганесонот (Og) е вештачки елемент добиен во судирач на честички, па затоа не може да му се наведе стандардна атомска маса. Како и сите вештачки елементи, оганесонот нема стабилни изотопи. Првиот (и засега единствен) изотоп на елементот е 294Og, добиен во 2006 г.; има период на полураспад од 890 микросекунди.
Теоретски предвидувања
Теоретските пресметки вештачките патеки за, и полураспадот на, другите изотопи покажуваат дека некои може да се постабилни од добиениот изотоп 294Og — најверојатно изотопите 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og и 302Og. Од сите нив, 297Og веројатно нуди најголема можност за добивање на подолговечни јадра, и затоа може да игра главна улога во испитувањето на елементот. Некои изотопи со многу повеќе неутрони (како оние околу 313Og) исто така може да дадат подолговечни јадра.
Комбинации за сложени јадра со атомски број 118
Табелава наведува разни комбинации на цели и удирачи кои би можеле да се употребат за образување на сложени јадра (сложенки) со атомски број (Z) 118.
Теоретски пресметки за испарувачки пресеци
Оваа табела содржи разни комбинации на цели и удирачи за кои се добиени проценки на пресеците од добивките од разните испарувачки патишта на неутроните. Наведен е патот со најголема очекувана добивка.
ДЈС = двојадрен систем ; σ = пресек
902 п.н.е.
902 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 902. година пред новата ера, 902. од првиот милениум п.н.е., 2. од 10 век п.н.е. и трета од 900-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4606 и 4607 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3848 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2858 и 2859 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 149 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 902 година се протега во 1734 и 1735, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1794 и 1795 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 359 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1570 и 1569 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Никола“ - Зрзе
Историја
Времето на изградба на црквата е неизвесно. Ктиросткиот натпис којшто се наоѓал над западната врата на црквата од внатрешната страна е уништен со проширувањето на влезот од градбата кон запад. Црквата е сигурно изградена пред 1535 година — годината на порачка на иконостасот — судејќи по отоманските дефтери, според кои, црквата била дадена на управување на Јаков, Јован и Митрофан во 1459 година. Исто така, на северната страна од градбата е откриена фрескоикона на Богородица Одигитрија, насликана од зографот Драгослав во 1368/1369 година. Во почетокот на XVI век, кон малата селска црква од северната страна бил доѕидан параклис ос делкан камен којшто се одликувал со послаба ѕидарија. Параклисот е покриен со кров во продолжение на северниот дел од покривот на црквата. Од тој период потекнува и дел од фрескописот во олтарскиот простор. Во првата половина на XVII век, на западниот ѕид била насликана композицијата Страшниот суд. Со проширувањето на влезот, оваа композиција во голема мера била уништена.
Архитектура
Во црквата се наоѓа истоименото археолошко наоѓалиште. Имено, во ѕидовите на црквата се вѕидани надгробен меремерен камен којшто е релјефно обработен и горен дел од мермерна плоча со претстава на човечка глава и дел од човечко торзо. Надгробниот камен содржи калкан и четириаголно поле. Во калканот се претставени две стоечки фигури и меѓу нив има сад, а во четириаголното поле има шест стоечки фигури, а под нив два коњаника свртени еден кон друг.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и конак. Камбанаријата е со квадратна основа и е прилепена до конакот.
Иконостас
Наосот на црквата е одвоен од олтарскиот простор со дрвен иконостас којшто потекнува од времето на зографисување на црквата. Има дрвен иконостас од времето по живописувањето на црквата. На дејзисаната плоча има натпис, според кој, во 1535/1536 година, јеромонахот Јаков и неговиот син ѓаконот Јове порачале да се изработи иконостасот. Дванаесетте апостоли се претставени на плоча чиешто во чиешто средиште се наоѓа дејзисот. Лево од Богородица се апостолите Петар, Јован Богослов, Лука, Андреј, Вартоломеј и Тома, а десно од Јован Крстител се апостолите Павле, Матеј, Марко, Симеон, Јаков и Филип. Само Исус Христос е на златна позадина, додека останатите се на црвена и темносинозелена позадина.
Во тоа време биле изработени и царските двери на иконостасот. Се претпоставува дека се делона зографот Онуфриј Аргитис. Тие денес се во голема мера оштетени и врз нив во текот на XIX век било извршено неуко пресликување од страна на непознат зограф. Во 2008 година, Националниот конзерваторски центар спровел мерки за нивна заштита.
Фрескоживопис
Црквата била целосно живописана кон средината на XVI век од страна на зографот Онуфриј Аргитис. Нејзините мали големини не дозволуваат широк опис на насликаните сцени. Во олтарниот простор има фигури и композиции, во наосот се претставени светци, медалјони со допојасни слики на светци и сцени од големите празници. Во првата зона на наосот се претставени светци во полн раст, од кои позабележителни се: патронот на црквата Свети Никола седнат на престол меѓу бистите на Исус и Богоридца кои го даруваат (на јужниот ѕид); Свети Теодор Тирон, Свети Теодор Стратилат и на крајот Света Петка со отсечена глава во рацете (на јужниот ѕид); Исус Христос на престол како спасител меѓу Јован Крстител и Богородица (на северниот ѕид); и светите воени маченици Свети Меркуриј, Свети Димитриј и Свети Ѓорѓи (на северниот ѕид). На западниот ѕид од црквата е претставена композицијата Страшниот суд, којашто е распоредена во четири зони.
Во најниската зона на олтарот е живописана композицијата Жртва на Свети Јован Златоуст и Свети Василиј Велики со копје во левата и малиот Христос во десната рака како евхаристична жртва. На јужниот ѕид се претставени Свети Атанасиј и Свети Кирил Александриски, како и Свети Спиридон Чудотворец со голем крст во десната рака; додека на северниот ѕид се насликани Свети Григориј Богослов и сцената Видение за Свети Петар Александриски. Во полукружниот дел на апсидата е претставена Богородица Ширшаја со Христос Емануел во медалјон на градите, а под неа е прикажана Тајната вечера меѓу Свети Јован Милостив и Свети Ахил Лариски.
Галерија
Надворешност
Емина Јаховиќ
Емина Јаховиќ Сандал (15 јануари 1982 - Нови Пазар, Србија, поранешна Југославија) е српска пејачка, глумица и манекенка. Јаховиќ е сопруга на познатиот турски пејач Мустафа Сандал. Нејзиниот брат, Мирсад Туркан е успешен кошаркар, кој е првиот играч на НБА како граѓанин на Турција. Емина има едно дете по име Јаман. Емина моментално ја игра главната улога во турскиот ТВ-серија: „Лале поле“.
Животопис
Популарната пејачка од соседството Емина Јаховиќ, која веќе долги години живее во Турција каде е омажена за еден од тамошните најголеми пејачи ѕвезди Мустафа Сандал, периодов не излегува од студио. Така е затоа што Емина работи на нова песна, која според оние што ја слушнале ќе го надмине хитот „Да можам“.
И тоа не е се кога е новата песна во прашање, пејачката решила името на новата композиција да го дадат нејзините обожаватели од друштвените мрежи. Предлози стигнале еден куп, но на крајот било решено песната да се вика „Во сенката исти“.
Инаку, текстот и музиката ги потпишува токму пејачката, која од пред неколку месеци стана мајка по вторпат. Со Мустафа, Јаховиќ има два сина,Јаман и Јавуз Сандал.
Таа се породила во американската болница во Истанбул, каде живее по венчавањето со трската музчка ѕвезда Мустафа Сандал. Босанските медиуми пренесуваат дека балканската Пенелопе Круз, се породила со царски рез и додека траело породувањето сопругот постојано бил со неа и дека среќните родители сè уште не знаат како ќе им се вика синчето.
Менаџерот на Емина, Нинослав Продановиќ, за весникот "Блиц" изјавиле дека во болницата во Истанбул владала општа еуфорија, зашто колку што е Емина Популарна на Балканот, уште попопуларен е нејзиниот сопруг Мустафа во Турција.
Двете пејачки ѕвезди се запознале случајно 2004 година на една плажа во Бодрум, Турција. Кога тој и пришол на Емина да се запознаат таа не ни била свесна дека пред неа стои најголемата труска пејачка ѕвезда. Првиот бакнеж им се случил во авион и на почетокот врската ја криеја дури и од најблиските членови на семејството. По неколку години забавување раскинаа за да по извесно време повторно се смират и во јануари годинава се венчаат во истанбулскиот хител "Лес Отоманс". Веднаш по свадбата се рассчу дека Емина е бремена и дека на лето ќе роди дин.
во 2013 година на иста модна ревија во Турција се појавија светскиот топ модел Андриана Лима и познатата српска пејачка Емина Јаховиќ.
По најавувањето на Емина Јаховиќ дека ќе се појави на иста модна писта со топ моделот Андирана Лима, тоа и се реализира. Имено, тие се појавија на ревијата на познатиот бренд Dosso Dossi, која што се одржа во Анталија, Турција, каде што Емина изведе неколку свои песни, а Андриана ги носеше моделите од истоимениот бренд.
Српската пејачка била воодушевена од познатиот бразилски модел, а своите импресии ги сподели на друштвената мрежа Twitter :
Дискографија
Дискографијата на Емина Јаховиќ, српска поп пејачка се состои од 4 студиски албуми, 1 најголемите хитови албум, дваесет и девет промотивни и не-промотивни синглови, тринаесет компилациски албуми и бројни музички видеа.
Круна на Свети Едвард
'''Круната на Св. Едвард е''' централното дело на Крунскиот накит на Обединетото Кралство. Именувана по Св. Едвард Исповедник, таа традиционално се користи за крунисување на англиските и британските монарси на нивните крунисања уште од 13 век.
Оригиналната круна била света реликвија што се чувала во опатијата на Вестминстер, погребното место на Едвард, сè додека не се продала или била растопена кога парламентот ја укинал монархијата во 1649 година, за време на Англиската граѓанска војна.
Сегашната верзија на круната на Св. Едвард е направена за Чарлс II во 1661 година. Таа е направена од солидно злато, висока е 30 сантиметри (12 ин), тежи 2.23 килограми (4.9 лб), и е украсена со 444 скапоцени и полускапоцени камења. Круната е слична по тежина и целокупен изглед со оригиналот, но нејзините лакови се барокни.
По 1689 година, не се користела за крунисување на монарх повеќе од 200 години. Во 1911 година, традицијата ја оживеал Џорџ V, и сите последователни монарси (освен Едвард VIII, кој воопшто не бил крунисан) биле крунисани со помош на круната на Св. Едвард. Стилизирана слика од оваа круна се користи на грбовите, беџовите, логоата и разни други обележја во подрачјата на Комонвелтот за како симбол на кралскиот авторитет на кралицата Елизабета II.
Опис
Круната на Св. Едвард е направена од 22-каратно злато, со обем од 26 in, висина од 30 cm, и тежина од 2.23 килограми (4.9 лб). Има четири лилјани и четири крстови, потпорувајќи два спуштени лака на врвот со монте и крст. Виолетовата кадифена капа содржихермелин. Поставени се 444 скапоцени и полускапоцени камења, вклучувајќи 345 аквамарини, 37 бели топази, 27 турмалини, 12 рубини, 7 аметисти, 6 сафири, 2 жаргани, 1 гранат, 1 шпинел и 1 карбункул.
Употреба
Иако се смета за официјална круна за крунисување, само шест монарси биле крунисани со Св Круната на Едвард од реставрацијата: Чарлс Втори (1661), Џејмс Втори (1685), Вилијам III (1689), Џорџ V (1911), Џорџ VI (1937) и Елизабета II (1953). Марија II и Ана биле крунисани со мали дијамантски круни; Џорџ I, Џорџ & nbsp;  II, Џорџ III и Вилијам IV со државната круна на Џорџ I; Џорџ & nbsp;   IVсо голема нова дијамантска круна направена специјално за таа пригода; и кралицата Викторија и Едвард VII решиле да не ја користат круната на Св. Едвард поради нејзината тежина и наместо тоа ја употребиле полесната верзија на Кралската државна круна од 1838 година. Кога не се користела за крунисување на монархот, Св Круната на Едвард била ставена на олтарот за време на крунисувањето; сепак, таа воопшто не се појавила на крунисувањето на кралицата Викторија.
Св Круната на Едвард е широко користена како хералдички амблем на Обединетото Кралство, инкорпорирана во мноштво амблеми и обележја. Бидејќи Обединетото Кралство е уставна монархија со одговорна влада, круната може да го симболизира и „суверенитетот (или авторитетот) на монархот“. Може да се најде на, покрај другите, на Кралската Шифра; Кралските оружја на Обединетото Кралство ; Кралските значки на Англија; и значките на полициските сили на Англија и Велс, Крајбрежната стража на нејзиното височество, Британската армија, Кралските маринци, Кралските воздухопловни сили и Приходите и царината на нејзиното височество. Исто така, таа го формира логото на Royal Mail, поштенската услуга на Обединетото Кралство. (Во Шкотска, круната на Шкотска може да се појави на местото на круната на Св. Едвард).
Потекло
Едвард Исповедник ја носел својата круна на Велигден, Витсун и Божиќ. Во 1161 година, тој бил прогласен за светец, а предметите поврзани со неговото владеење станале свети мошти. Монасите на неговиот гроб во опатијата Вестминстер тврделе дека Едвард ги замолил да се грижат за неговите регалии ппри крунисувањето на сите идни англиски кралеви. Иако тврдењето е веројатно обид за самопромоција од страна на опатијата, а некои од регалиите веројатно биле однесени од гробот на Едвард кога бил вратен таму, тоа станало прифатено како факт, со што се утврдил првиот познат сет на регалија за наследни крунисувања во Европа. Круната првпат е спомната во записите за крунисувањето на Хенри III во 1220 година, и се чини дека е истата круна што ја носел Едвард.
За време на англиската граѓанска војна, парламентот ја продал средновековната круна на Св. Едвард, која Оливер Кромвел ја сметал за симбол на „одвратното владеење на кралевите“.
20 век до денес
Едвард VII имал намера да ја оживее традицијата да биде крунисан со круната на Св. Едвард во 1902 година, но на денот на крунисувањето тој сè уште се опоравувал од операцијата за воспаление на слепото црево, па наместо тоа ја носел полесната Кралска круна на државата.
На 4 јуни 2013 година, Св Круна на Едвард била прикажана на главниот олтар во Вестминстерската опатија при одбележувањето на 60-тата годишнина од крунисувањето на Елизабета Втора.
Балади (Шопен)
Четирите балади на Фредерик Шопен се дела со еден став за соло пијано, компонирани помеѓу 1831 и 1842 година. Тие се сметаат за едни од најважните и најпредизвикувачките дела во стандардниот репертоар за пијано.