cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква Свети Никола (Киевско-печерска лавра)
Денеска, во црквата се наоѓа Националниот киевско-печерски историски институт.
Хамбуршко пристаниште
Пристаништето Хамбург (германски најчесто: Hamburger Hafen) е пристаниште во Хамбург, Германија, на реката Елба. Пристаништето се наоѓа 110 километри од устието на Елба во Северното Море.
Нарекувано е германска „порта кон светот“ и е најголемо пристаниште во Германија. Тоа е второ најпрометно пристаниште во Европа (по тоа во Ротердам), по поглед на капацитетот и 11-то најголемо во светот. 9,74 милиони контејнери биле тргувани во Хамбург во 2008.
Пристаништето покрива површина од 73,99 км2 (64,80 км2 корисна), од кои 43,31 км2 (34,12 км2) се земјена површина. Местото е природна предност на разграноците на Елба, создавајќи идеално место за пристаништен комплекс со складови и бродски објекти. Продолженото слободно пристаниште исто така овозможува бесплатен превоз.
Историја
Историјата на пристаништето е скоро стара колку и самата историја на Хамбург. Основано на 7 мај 1189 од Фридрих I поради неговата стратешка локација, било главно пристаниште на Средна Европа со векови и дозволувајќи му на Хамбург да се развие рано во водечки град на трговијата и на гордата буржоазија.
Во текот на Ханзата од 13-от до 17-от век, Хамбург бил сметан за втор, веднаш зад пристаништето и градот Либек, во поглед на неговата позиција како централелн трговски јазол за поморската трговија.
Во текот на втората половина на 19-от век, Хамбург станал главно место за прекуокеанските патници и товарниот сообраќај во Средна Европа и од 1871, па натаму, бил главно пристаниште за трговија на Германија. Линијата Хамбург-Америка била во тоа време, најголема бродска компанија во светот. Слободното пристаниште, основано на 15 октомври 1888 дозволувало на трговците да ги пренесат и складираат добрата без да поминат низ царината, што дополнително ја зајакнала позицијата на Хамбург во поморската трговија со соседните држави. Молдаухафен имал сличен договор, ама единствено и исклучиво со Чешка.
Speicherstadt, една од архитектонските икони денес во Хамбург, е голема складишна зона од 350.000 м² на северниот брег на реката, изградена во 1880-тите, како дел од слободното пристаниште и справувањето со големите количини на складирани добра во пристаништето.
Бродоградилиштето Хамбург ги изгубило своите флоти двапати по Првата и Втората светска војна и по поделбата на Германија помеѓу 1945 и 1990, Пристаништето Хамбург ја изгубило поголемиот дел од својата непосредна околина и како последица на тоа многу од трговските врски. Меѓутоа, по германското реобединување, падот на Железната завеса и проширувањето на ЕУ, Хамбург постепено станува едно од најголемите логистички центри во Европа и едно од најпрометните и најголемите светски морски пристаништа.
Прославата на роденденот на пристаништето (Hafengeburstag) секоја година се одржува во првиот викенд на мај е еден од најголемите јавни настани во Хамбург. Посетителите доаѓаат од цела Германија и Европа да ја доживеат прославата.
Пристап
Продлабочувањето на реката Елба за големи пловни објекти е контроверзно поради еколошки причини. Делумно се должи на соработката со Долна Саксонија и Бремен за изградба на ново контејнерско пристаниште (JadeWeserPort) во длабоките води на Jadebusen во Вилхелмсхафен, Хамбург се откажал од овој план по промената на владата во 2001.
Знаме на Финска
Знамето на Финска претставува син Скандинавски крст на бела подлога. Сината боја ги симболизира езерата и небото на Финска, а белата - снегот и белите ноќи на Финска.
Хамбуршко пристаниште
Крстарење
Хамбург е главно одредиште за бродовите за крстарење, но исто така и главно место за бродоградбата.
Култура
Пристаништето Хамбург е исто така една од најголемите атракции а Хамбург, како и станбен, индустриски и логистички центар, но исто така и како позадина на современата култура и пристанишната историја. Во него се наоѓаат различни бродови-музеи, музички театри, барови, ресторани и хотели - дури и пловечка брод-црква.
Божјиот прототип
Содржина
Албумот се состои од два диска при што првиот диск содржи 15 песни од „Божјиот прототип“, додека вториот диск, со наслов „Сè под рајот“ содржи девет постари песни во форматот MP3.
Хамбуршко пристаниште
Култура
Туристичките бродски прошетки во пристаништето се нарекувани he lüchts (долногермански за тој лаже), откако често пристанишните работници им довикуваат на туристите, откако ќе ги слушнат приказните на туристичките водичи.
Божјиот прототип
Диск 2: Сè под рајот
Автор и продуцент на сите песни е Џака Накот, освен „Onetruerp“ која е продуцирана од baze dsc. Песните се миксани и снимени во „Suriken records“ и во „Bootlegs basement“.
Крсто Богојевски
Крсто Богојевски (роден во Скопје, Република Македонија) е македонски сценограф.
Биографија
Тој работи како сценограф во Националната установа Центар за култура „Трајко Прокопиев“ во Куманово.
Неговата сценографија е користена во претставите „Лето во кое те нема“ како и во детската претстава „Малата сирена“.
Награди и признанија
Во 2022 година Богојевски ја добива наградата за најдобра сценографија за претставата „Малата сирена“ на Театарскиот фестивал за деца „Малиот Принц" во Штип.
Црква „Св. Никола Долни“ - Бер
Црквата е изградена на почетокот на XV век. Првично бил еднокорабен храм. По големи интервенции на од крајот на XV до почетокот на XVI век претворен е во трикорабна базилика со дрвен покрив. Живописот во конхата на апсидата се од времето на изградба на храмот, а оние во нартексот, каде е претставена и починатата ктиторка, Васило од Бер датираат од 1525 г. Зачувани се и подоцнежни фрески од XVII век. Авторот на живописод од XVII век работел и во храмот „Св. Никола Рибарски“.
Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Тивкиот Дон
Тивкиот Дон (Тихий Дон) – роман од Михаил Шолохов, во четири тома, кој прво е публикуван во весникот Октомври (Октябрь) во периодот меѓу 1928 и 1940 година.
За романот
Тивкиот Дон е едно од најмонументалните дела на светската книжевност и не може да се смести во еден жанр. Пред сè тој е историски роман, кој го прикажува руското општество во еден од најважните мигови во историјата на Русија – во време на Руската револуција од 1917 година, но и политички бидејќи се занимава со политичките превирања и судири меѓу монархистите и комунистите. Најголем дел од книгата му е посветен на опишување на Источниот фронт на крајот на Првата светска војна и граѓанската војна во 1917 година, како и на макотрпниот живот на донските Козаци, па може да се смета и воен и социјален роман. Страстите и емоционалните преживувања на главните јунаци се опишани во поединости, па „Тивкиот Дон“ добил и психолошка нота. Како главен лајтмотив на романот се истакнуван неконвенционалната врска меѓу Григориј Мелехов и Аксиња, што на романот му дава љубовен карактер. На крајот, самото име на делото навестува дека писателот посебно внимание им посветува на описите на природата – тивкиот Дон и мирната степа, рамнодушни над тешката козачка судбина.
Содржина
Романот почнува со раскажувањето за стариот Мелехов кој во степата на Дон донел Турчинка. Нејзината појава ги разбранувала и вознемирила зачмаените животи на донските селани. Суеверни и ограничени, жителите на Татарско наскоро ја обвинуваат за поморот на стоката кој настанал во селото и ја претепуваат до смрт. На смртната постела таа на сила раѓа дете, му го дава името Пантелеј и умира. Шолохов на таков начин го објаснува потеклото на ориентални црти на лицата, темниот тен и врелата крв на семејството Мелехов, на кое во романот му посветува најмногу внимание.
Пантелеј Прокофјевич живее со жената, синовите Петр и Григориј (Гришка), ќерката Дуњашка и снаата Дарја, жената на Петар. Нивниот мирен и скромен живот го нарушува врската на Григориј со сосетката Аксиња и тие решаваат да го оженат со Наталија Мироновна. Нејзините родители се меѓу најугледните во селото, нејзиниот брат Мишка Коршунов му е најдобар другар на Гришка. Меѓутоа ниту венчавката не ја запира страста која постои меѓу Григориј и Аксиња, и тој еден ден, после голема кавга со татко му, заминува од дома во служба на аристократскиот имот Јагодно, кој се наоѓа вон селото. Аксиња го напушта мажот Степан и бега со љубовникот. На имотот живеат среќно и во значителен луксуз во однос на жителите на Татарско. На стариот газда Листницки еден ден во посета му доаѓа синот, младиот Листницки, кој наоѓа дека новата слугинка е доста убава жена. Кога Григориј заминува во војна, а ќерка им умира, Листницки ја користи слабоста на Аксиња и спие со неа. По враќањето од војната и гледајќи дека љубовницата го изневерила, тој ѝ се враќа на својата законска сопруга...
Прием
Тивкиот Дон е еден од најчитаните романи на руската и светската книжевност. Шолохов за него ја добил наградата „Сталин“ и Нобеловата награда за книжевност. Романот бил споредуван со „Војна и мир“ (1869) од Лав Толстој. Како и Толстоевиот роман, Тивкиот Дон е епска слика на рускиот живот во време на криза и го проучува од политички, воен, романтичен и социјален аспект. Шолохов бил обвинет од Солженицин и други, меѓу кои и Светлана Алилуева (ќерката на Сталин) дека делото е плагијат. Во доцните дваесетти години на XX век било спроведено истражување кое го потврдило авторството на Шолохов и обвинувањата биле отфрлени како злонамерни во „Правда“.
За време на Втората светска војна архивата на Шолохов била уништена во авионско бомбардирање и само четвртиот том преживеал. Ракописот бил пронајден од Институтот за светска книжевност на Руската академија на науките во 1999 година со помош на руската влада. Ракописите датираат од дваесеттите години на XX век, 605 страни се напишани лично од Шолохов, а 285 се транскрибирани од неговата жена Марија и сестрите. Сепак, имало тврдења дека ракописот е само копија на ракописот на Фјодор Крјуков, вистинскиот автор.
Статистичката анализа на должината на речениците во „Тивкиот Дон“ му дава поддршка на Шолохов.
NGC 214
NGC 214 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 214 се споменува и како UGC 438, MCG 4-2-44, CGCG 479-59, IRAS 00387+2513.
Откривање
Телото е откриено на 10 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 41 м 28 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 29' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 214 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2479. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 126; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1741. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1188.
Ѓорѓе Балашевиќ
Ѓорѓе Балашевиќ (11 мај 1953 во Нови Сад, ФНРЈ - 19 февруари 2021) — српски и југословенски пејач, кантавтор и глумец. Балашевиќ има издадено 14 албуми. Исто така, има глумено во неколку телевизиски серии за кои ја има напишано и музиката. Живеел и работел во Нови Сад. Бил оженет и имал три деца Јована и Јелена и Алекса.
Детство
Балашевиќ детството го има поминато во Нови Сад во куќа на улицата „Јован Цвииќ“ во која и денес живее со својата сопруга (која е по потекло од Босна и Херцеговина ) и со своите три деца. Песни започнал да пишува во основно училиште. Го напуштил средното училиште во трета година затоа што, како што самиот кажал, ги мразел предметите математика, физика и хемија. Сепак, успеал вонредно да го заврши средното училиште, а потоа и да го положи приемниот испит и да се запише на студии по географија. Факултетот не го завршил, но станал дел од групата Жетва во 1977 година.
Жетва и Рани мраз
Во 1977 откако станал дел од групата Жетва, во истата година го издаваат синглот „У раздељак те љубим“ и со тоа го остварува првиот свој успех. Синглот е продаден во 180.000 примероци, што за тоа време претставувало голем успех.
Следната година ја напушта групата во која се афирмирал и заедно со Верица Тодоровиќ ја формира групата Рани мраз со која настапува на фестивалот во Опатија со песната „Моја прва Љубав“. Во текот на истата година снимаат уште неколку песни.
Пред започнувањето на снимањето на песната „Рачунајте на нас“ во работата на групата се приклучуваат бившите членови на групата Сунцокрети, Биљана Крстиќ и Бора Ѓоргевиќ (познат како Бора Чорба). Песната станала популарна како помеѓу властите, така и помеѓу народот и на извесен начин претставувала химна на генерацијата.
Во Сплит во 1979 година Балашевиќ ја освојува првата награда со песната Панонски морнар. Во текот на 1980 година за време на отслужување на воениот рок во Загреб и во Пожеревац каде учествува во снимањето на ТВ серијата Војници. При крајот на годината излегува албумот „Одлази циркус“, инаку последниот албума на групата Рани мраз.
Соло кариера
Во почетокот на 1982 година, со издавање на албормот Пуб ја започнува својата соло кариера. Следната година во зимата првпат одржува конценрт во Сава центарот во Белград. Насловната нумера од албумот Celovečernji The Kid (издаден во 1983 година) е снимена на англиски јазик и инспирирана е од мексиканскиот фолклор. Во април 1984 го издава својот трет соло албум на кој се наоѓа можеби надобрата негова песна Словенска.
Следниот албум Три послератна друга снимен е во 1989. Овој албум носи поднаслов Музика од истоимениот роман кој Балашевиќ го објавува во 1989 година. Овој албум бил добро прифатен како од публиката, така и од критиката. На овој албум се наоѓа и песната Д-мол - една од најубавте негови балади. Во периодот кога започнува војната во Југославија издаден е албумот Марим ја... Овој албум е запамтен по исклучително добрите текстови и носталгични ноти.
Во 1993 година Балашевиќ го снима албумот Један од оних живота. Албумот излегува во периодот на војната и економската криза која во СР Југославија постоела тогаш. Во тие години концертите на Балашевиќ поставуваат јавни чистилишта на кои тој изнесува критики против постојниот режим.
По нешто подолга пауза, во 1996 година, го објавува албумот На послетку. Песните на овој албум се снимено претежно со акустични инструменти. Од инструменти користени се: фагот, обоа, труба, виолина кои на убав начин ја пренсуваат атмосферата на песните на Балашевиќ.
Љубовните песни кои не се присутни во претходниот албум во потполност го исполнуваат албумот Дневник старог момка кој го објавува на крајот на 2001 година. Овој албум содржи дванаесет песни и секоја од нив за наслов носи женско име. Овој албум ѝ е посветен на негова сопруга Оља. Инаку, со комбинација на почетните букви на сите песни од албумот се добива „Оља је најбоља“
Музика
Песните на Ѓорѓе Балашевиќ може да се поделат на три групи:
Руска револуција
Руската револуција (руски: Революция 1917 года в России) претставува термин за серија од револуции кои се случиле во Русија во 1917 година и кои довеле до укинување на царскиот режим и создавање на Советскиот Сојуз. Царот бил симнат од власта, а на чело на земјата дошла привремената влада по Првата револуција од февруари 1917 година. Во втората револуција во октомври, Привремената влада била отстранета, а на власт дошле болшевиците.
Преглед
Во текот на Првата светска војна, Руската Империја доживеала глад и економски колапс. Деморализирана, руската армија се здобила повлекување на голем број на војници од линиите на фронтот. Незадоволство со монархијата и својата политика на продолжување на војната се зголемила меѓу рускиот народ. Царот Николај и неговиот народ во Првата светска војна влегле со голем ентузијазам, како заштитници на своите српски браќа. Во август 1914 година, руските војски навлегле во Германија за да ѝ дадат поддршка на Франција. Слабата економска политика на руските власти растела сè повеќе, која доведувала до зголемување на корупцијата. Голем дел од населението било огорчено по воените неуспеси и како главен виновник за ова го посочиле царот и неговата власт. Во средината на 1915 година, војната се проширила. Резервите на храна и гориво се намалувале, бројот на жртвите растел како и инфлацијата. Избувнале големи штрајкови помеѓу недоволно платените работници во фабриките. Од друга страна, пак, земјоделците барале реформи. Во 1916 година бил убиен Григориј Распутин, кој имал голема улога во политичкиот живот. Во текот на 1916 година, руската армија се борела против Германија, Австроунгарија и Турција на фронтот од Балтичко Море до Кавказ.
На 3 март 1917 година избувнал штрајк во една фабрика во Петроград. Сите работници престанале со работа и излегле на улични протести. Кога царот го распуштил законодавното тело и наредил штрајкувачите да се вратат на своите работни места, започнала Февруарската револуција.
Царот Николај II абдицирал на престолот по Февруарската револуција во 1917 година (или март, во зависност од календарот Види: Советски календар), предизвикувајќи големи безредија во Петроград и другите поголеми руски градови. Руската Привремената влада била основана веднаш по падот на царот од страна на Привремената комисија на Државната Дума во почетокот на март 1917 година и добила условна поддршка на меншевиците. На чело на владата застанал принцот Григориј Лавов. Привремената влада поддржувала учество во војната на која одлука болшевиците се спротивставиле. Привремената влада, исто така, ги одложила земјишните реформи барани од страна на болшевиците. Поради ова, владата на Лавов паднала, а новата влада била создадена од страна на Александар Керенски. Нови немири настанале по поразот од Германија на Русија во војната. По ова, околу 20.000 морнари влегле во престолнината Петроград, барајќи советите да ја заземат власта. Избувнала нова револуција, Октомвриска, а власта ја преземаат болшевиците.
Бек
Бек (Bäk) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Регионален пат 2137
Регионален пат 2137 (ознака: Р2137) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 18,5 километри и само 1 делница. Патот започнува во градот Неготино и се движи долж автопатот А1, водејќи до градот Демир Капија.
Делници
Регионалниот пат 2137 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Медуника
Медуника (науч. Filipendula ulmaria) — повеќегодишна билка од семејството рози што вирее на влажни ливади. Тaa се наоѓа низ поголемиот дел од Европа и Западна Азија (Близок Исток и Среден Исток). Воведена е и натурализирана во Северна Америка.
Употреба
Целата билка поседува пријатен вкус и мирис — зелените делови имаат сличен ароматичен карактер на цвеќето — што доведува до употреба на растението како распрскувачка билка, расфрлана на подови за да им даде на собите пријатна арома и се користи за вино, пиво и многу видови оцет. Цветовите може да се додадат во компоти и џемови, давајќи им суптилен вкус на бадем. Има многу лековити својства. Целото растение е традиционален лек за кисел желудник, а свежиот корен често се користи во хомеопатски препарати. Исушени, цвеќињата се користат во потпури. Исто така е често користен зачин во скандинавските видови на медовина.
Наводи
__ИНДЕКС__
Ѓерѓ Голоман
Ѓерѓ Голоман (2 април 1996) е унгарски професионален кошаркар на Вестчестер Никс од НБА. Тој играл кошарка и за колеџот УКЛА.
Средно училиште
Голоман го посетувал средното училиште во Керменд, Унгарија, 3 години, и бил дел од кошаркарската репрезентација на Унгарија. Тој по неговите 19 години, отишил во Флорида со цел да го заврши школувањето.
Колеџ
Голоман играл во 35 натпревари во својата сезона на Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес, со просек од 1,3 бода во 10,8 минути игра. Тој играл во 15 натпревари, во просек од 2,0 бода во 12,1 минути игра. Во својата помлада сезона, тој го направил својот прв старт, започнувајќи 5 натпревари од 35 натпревари од УКЛА во таа сезона. Тој во просек изнесувал 3,7 бода за 11,5 минути. Со заминувањето на Т. Џ. Лиф во драфтот на НБА 2017, Голоман стана почетна сила за Бруинс во 2017-18. Тој играл на 30 натпревари од 33, во просек 7,1 бод и 4,2 скока во 24,4 минути игра.
Професионална кариера
Откако влегол во НБА 2018, Голоман потпишал за Лос Анџелес Лејкерс за летната лига, но не го направи последниот договор. Вестчестер Никс го одбрале и потпишале договор со него.
Наводи
<references group="" responsive="">
Јаболкова киселина
Јаболковата киселина е органско соединение со хемиска формула C4H6О5. Таа е дикарбоксилна органска киселина која ја синтетизираат сите живи организми. Позната е по тоа што придонесува за пријатниот кисел вкус на овошјето, а се користи и како додаток на разни прехранбени производи. Јаболковата киселина има две стереоизомерни форми (L- и D-енантиомери), иако само L-изомерот постои во природата и во живиот свет. Солите и естрите на јаболковата киселина се познати како малати. Малатниот анјон е полупроизвод (интермедиер) во циклусот на лимонската киселина.
Биохемија
L -јаболковата киселина е формата која се јавува во природата, додека смесата од L - и D -јаболкова киселина се произведува синтетски.Малатот игра значајна улога во биохемиските процеси на живата клетка. Во C4 процесот на фиксација на јаглеродот кај растенијата, малатот е извор на CO2 за Калвиновиот циклус. Во циклусот на лимонската киселина, (S)-малатот е полупроизвод кој се формира со додавање на -OH група на фумарат. Тој може да се формира и од пируват преку анаплеротски реакции.
Малатот, исто така, се синтетизира со карбоксилација на фосфоенолпируват во клетките-заштитнички кај растенијата. Малатот, како двоен анјон, честопати ги придружува калиумовите катјони за време на преземањето на растворените супстанци во клетките-заштитнички, со цел да се одржи електричната рамнотежа во клетката. Акумулацијата на овие раствори во клетката-заштитничка го намалува потенцијалот на растворот, овозможувајќи ѝ на водата да навлезе во клетката и да поттикне отворање на стомините отвори.
Во состав на храната
Јаболковата киселина за првпат била изолирана од јаболков сок, од страна на Карл Вилхелм Шеле во 1785 година. Антоан Лавоазје, во 1787 година, го предложил името acide malique, кое произлегува од латинскиот збор за јаболко, mālum. Јаболковата киселина е главната киселина во многу овошја, вклучувајќи ги кајсиите, капините, боровинките, црешите, грозјето, праските, крушите, сливите; а присутна е во пониски концентрации во други плодови, како што се агрумите. Таа е одговорна за киселкастиот вкус на зелените, недозреани јаболка. Присутна е и во грозјето и во повеќето вина, со концентрации до 5 g/l. Делумно е одговорна за опориот вкус на виното, иако концентрацијата ѝ се намалува со зреењето на грозјето.
Процесот на малактична ферментација ја претвора јаболковата киселина во послабо-киселата млечна киселина.
Грб на Финска
Грбот на Финска претставува златен крунисан лав со црвен штит кој се наоѓа помеѓу девет сребрени рози. Десната рака на лавот е човечка, подигната над главатс, држајќи меч, а на ногата си има обрната извиена сабја.
NGC 4023
NGC 4023 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4023 се споменува и како UGC 6977, MCG 4-28-113, CGCG 127-127.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1878 година од страна на Јохан Лудвиг Емил Дреер, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4023 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4023 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Велике Блоке
Велике Блоке (словенечки: Velike Bloke) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
IC 25
IC 25 — галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 25 се споменува и како MCG -3-56-1, IRAS 21555-1724.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јули 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 25 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 25 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 58 м 18,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 10' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на IC 25 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67747.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Меласа
Меласа (збор од француско потекло) претставува последен сируп од кој повеќе не е можно да се добие кристален шеќер со едноставни средства. Тоа е густа течност со тамносива боја, со сладок вкус. Најмногу се користи во индустријата за вриење, особено за производство на шпиритус и квасец. Се користи и како сточна храна.
Список на државни водачи во 1804 година
Ова е список на државни водачи во 804 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хамса
Хамса (јазик арапски خمسة}}, -khomsah- — пет) е блискоисточна амајлија во облик на човечка дланка. Освен на Блискиот Исток, популарна е и во северна Африка, каде обично се употребува како накит или се закачува на ѕид. Бидејќи претставува отворена дланка, ова амајлија е користена во многу семитски народи како заштита од Урокливо око.
Во аврамските религии хамса има посебни имиња, муслиманите ја нарекуваат Фатимина (според ќерката на Мухамед, Фатима Захри), евреите Мирјамина, а христијаните Мариина рака (според мајката на Исус). Името на арапски јазик значи пет, бидејќи раката на амајлијата има пет прсти — волшебен број за старите Семити. Петопрстата рака води потекло од Месопотамија. Овој симбол е присутен на артефактите посветени на асирско-вавилонските божици Иштар и Инани како општ знак за заштита. Кај турските народи иста намена има солзоликата амајлија назар, додека кај христијаните приближен еквивалент е крстот, ланче со симбол на оваа вероисповед.
Ново Женско
Ново Женско или Ново Аврет Хисар (Νέο Γυναικόκαστρο, Нео Гинекокастро) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 15 километри југозападно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, на 30 километри од градот Солун. Селото се наоѓа на надморска височина од 80 метри.
Историја
По крајот на Балканските војни, на местото каде денеска се наоѓа селото биле населени грчки бегалци.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 608 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 894 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 837 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 901 жител, во 1971 година имало 819 жители, во 1981 година имало 801 жител, додека во 1991 година имало 760 жител. Денеска, населението на селото е 715 жители.
Џон Рокфелер
Џон Дејвисон Рокфелер (John Davison Rockefeller, Sr.; 8 јули 1839 – 23 мај 1937) — американски индустријалец и филантроп. Ја развивал нафтената индустрија и ја дефинирал современата филантропија. Во 1870 година, ја основал претпријатието „Стандард Оил“ и го водел сè до своето пензионирање во 1897 година. Стандард Оил е основана во Охајо како партнерство на Џон Д. Рокфелер, неговиот брат Вилијам Рокфелер, Хенри Флагер, Џејбс Боствик, Семјуел Ендрјус и Стивен Харкенс како партнер без право на глас. Како побарувачката за керозин и бензинот нагло се зголемиле, богатството на Рокфелер, исто така, се зголемува и станува најбогатиот човек во светот, во неговото време, неговата состојба во времето на смртта беше долари 1,4 милијарди (номинална 1937.) NYTimes проценува дека неговото богатство е околу 192.000.000.000 $ еквивалент 2006 година. Рокфелер беше еден од најголемите филантропи на САД, основач на фондацијата Рокфелер, жртвувано голема количина на медицинските истражувања, образованието, особено, за борба против жолта треска. Тој, исто така, основан е и Универзитетот во Чикаго и Рокфелер Универзитетот. Тој имаше четири ќерки и еден син, кој е наследник на раководството на фондацијата Рокфелер.
Брунсмарк
Брунсмарк (Brunsmark) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
De Luxe (музички албум)
De Luxe – музички албум на македонската рок-група „Д’ Далтонс“ од 2004 година, издание на „Авалон продукција“.
Содржина
Албумот содржи 11 песни плус извадок од песната „Words of Love“ на Бади Холи:
Музиката, текстовите, аранжманите на песните и дизајнот на албумот се дело на групата. Исто така, песните се снимени, миксани и мастеризирани од членовите на групата во Д.О.С. „Пролет“, освен песните „1001-ви“, „Град“ и „Она и таа (се две)“, кои се снимени во студиото „До Ре Ми“ во 1996 година.
Македонија во 1910-те
Оваа страница е список на настани во 1910-те во Македонија.
Олга Пољакова
Олга Пољакова (попозната како Оља Пољакова (Оля Полякова); родена во Виница, 17 јануари 1979 ) — украинска глумица, пејачка и ТВ презентер.
Животопис
Родена е на 17 јануари 1979 година во градот Виница.
Завршила средно училиште во Виница. Дипломирала на музичкото училиште за пијано, Виничкото училиште за култура и уметност во класата на хорски диригент, како и на Киевскиот универзитет за култура и уметност во класата на поп вокали.
Дипломирала на Националната музичка академија на Украина, има диплома за оперско пеење.
NGC 6623/2
NGC 6623/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6623/2 се споменува и како UGC 11203, MCG 4-43-26, CGCG 142-40.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6623/2 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6623/2 има привидни димензии од 1,3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 19 м 42,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 42' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 6623/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61739. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 159; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2093. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 284.
Тони Кукоч
Тони Кукоч (роден на во ) е поранешен југословенски и хрватски кошаркар.
Европска кариера
Својата кариера ја започнал во 1988 година во Југопластика од Сплит со која на трипати станал шампион во Евролига. Во периодот од 1991 до 1993 година настапувал за Бенетон од Тревизо каде трипати бил прогласуван за најдобар играч во Европа. Во овој период репрезентацијата на Југославија го освоила Светското првенство за јуниори во Бормио, сребрен медал на Олимписките игри во 1988 и Светско првенство во 1990 година во Буенос Аирес. По распаѓањето на Југославија, со хрватската кошаркарска репрезентација на Олимписките игри во 1992 година во Барселона го освоил сребрениот медал.
НБА кариера
На НБА драфтот Кукоч бил избран од страна на Чикаго Булс во 1990 година, но продолжил да настапува во Европа до 1993 година кога Чикаго Булс ја освоиле својата трета титула. Во првата сезона Кукоч влегувал како замена на Скоти Пипен и Хорас Грант постигнувајќи солидна дебитантска сезона.
По заминувањето на Грант, Кукоч станал стандарден член на првата петорка станувајќи втор стрелец во тимот по Пипен. По враќањето на Џордан во сезоната 1995/96 и Денис Родман како центар, Кукоч ја изгубил својата првотимска улога. Тој бил трет стрелец во екипата станувајќи најдобар шести играч во оваа сезона. Во истата сезона Чикаго Булс станал шампион поставувајќи рекорд во однос на победите (72:10). Во сезоните 1997 и 1998 година, со Чикаго повторно станал шампион во НБА лигата.
По заминувањето на Џордан и Пипен во 1999 година, Кукоч станал прв стрелец во тимот. По крајот на сезоната бил испратен во Филаделфија а по кратко време заминал најпрвин во Атланта Хоукс а потоа во Милвоки Бакс.
Повлекување
Кукоч на 12 септември 2006 година изјавил дека доколку не постигне договор со Милвоки Бакс или Чикаго Булс ќе се повлече од активното натпреварување. И покрај тоа што голем број на клубови пројавиле интерес за Кукоч, тој решил да остане да живее во близина на своето семејство.
Официјално се повлекол на 6 јануари 2007 година кога имал 38 години.
Лозов полжав
Лозов полжав (Helix) — класа на мекотели кои можат да се сретнат во водна и копнена животна средина. Тие се единствените мекотели кои се адаптирале за живот и на копнени услови.
Градба
Доколку деновите се веќе ладни полжавот нема да може да се најде на површината на земјата, бидејќи зимата ја поминува во земјата скриен во својата куќичка.
Како и лозовиот полжав во природата така и овие на крајот од својата куќичка излачиле капче. Полжавот има на предната страна одозгора два пара долгнавести израстоци. Подолгиот пар има по едно око, а покусиот пар претставува сетило за допир. Од десната страна близу главата се наоѓа полов отвор. Низ него полжавот ги исфрла јајцата во земјата, кога за тоа ќе му дојде времето. Под работ на куќичката одвреме-навреме се отвора друг отвор за дишење што има врска со белите дробови. На предниот дел одоздола се гледа устата, а останатите делови се наоѓаат во куќичката.
Движење на полжавот
Полжавот се движи без тешкотии, излачува лига по која лази со брановидно движење на стапалото. Доколку се стави на стакло најдобро ќе се забележи неговото лесно движење.
Хранење на полжавот
Лозовиот полжав во природата се храни со лисја од различни растенија како и многу други полжави. Во терариумот можеме да му дадеме зелје, салата, круша или варен компир. Кога ги гризе тврдите лисја, се слуша тивок шум. Тој шум настанува од триењето на рапавиот запчест јазик и тврдата вилица со која ја дроби храната. Запчестиот јазик се вика ренде, а пак иситнетата храна минува низ долгите органи за варење.
Размножување на полжавот
Откако ќе ги исфрли јајцата во земјата, полжавот го напушта тоа место и натаму не се грижи за својот подмладок. По две до три недели од секое јајце се развива мал лозов полжав што расте брзо. Телото му е обвиткано со тенка кожичка наметка, која во текот на целиот живот излачува варовита куќичка. Со растењето на полжавот расте и куќичката.
Ползата и штетата од полжавите
Полжавите живеат во морето, во слатките води и на копното. Особено се штетни лозовиот полжав и голиот полжав, бидејќи се хранат со културни растенија. Во некои западни земји како што се Италија, Франција, Шпанија..., ги јадат лозовите полжави. Некои од морските полжави исто така се јадат како што е на пример волак.
Фосилите како сведоци на преминувањето од еден вид полжави во друг
Кај Новска во пластовите стари 10 милиони години се најдени вкаменети остатоци од полжавот палудина. Неговите куќички во најдолните, најстарите пластови се мазни, а завоите на куќичките се коски. Колку што се помлади пластовите на земјата, толку се и куќичките во неа поинакви. Во најгорните пластови се наоѓаат куќички со ниски завои, и тоа набрчкани со остри врвови, што значи дека еден вид полжав преминал во друг.
Бочково
Бочково (словенечки: Bočkovo) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Град
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во пијанечкото село Град.
Црквата се наоѓа во непосредна близина на самото сретсело.
Историја
Црквата била изградена во 1858 година, а во 1904 година била срушена во земјотрес. Подоцна, била повторно изградена. Не е познато кога и од кој архијереј била осветена.
Фрескоживопис
Црквата не е зографисана, а иконите во внатрешноста се од и  век од зографот Гаврил Атанасов.
Олденсворт
Олденсворт (Oldenswort) — општина во округот Северна Фризија во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, северна Германија. Местото се наоѓа крај реката Ајдер.
Познати личности
Ова е родно место на Фердинанд Тенис (1855-1936) — основач на германската социологија. Во 1990 г. во Олденсворт е подигнат негов споменик.
Список на државни водачи во 196 година
Ова е список на државни водачи во 96 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Виши змии
Виши змии — инфраред на змии што ги опфаќа сите змии освен слепите/црвовидни змии (Scolecophidia). Опфаќа 15 фамилии, со 9 потсемејства и 316 рода.
Националниот музеј на киното
Националниот музеј на киното е музеј кој се наоѓа во Торино лоциран во симболот на градот, Моле Антонелиана. Музејот се развива во нагорна линија, на неколку изложбени нивоа, давајќи живот на презентацијата полна со збирки што ја следи историјата на кинематографијата од нејзиното пронаоѓање па сè до денес. Во амбиент на сценографија, проекции и игри на светлина, збогатени со изложба на фотографии, скици, постери и предмети од периодот, маршрутите за посета даваат живот на презентацијата која ви овозможува од прва рака да ги откриете тајните скриени зад видеокамератата и фази кои претходат на проекцијата на филмот. Музејот ја содржи и ја илустрира целата историја на кинематографијата во интерактивен маршрут: од театарот на сенки и првите фасцинантни магични фенери кои ја сочинуваа праисторијата на „седмата уметност“, до најспектакуларните специјални ефекти на денешницата.
Во 2022 година примил 567 182 посетители, што го прави еден од најпосетуваните музеи во Италија.
Регионален пат 2138
Регионален пат 2138 (ознака: Р2138) — регионален пат во Македонија, со насока на движење запад-исток. Има вкупна должина од 10,3 километри и само 1 делница. Патот започнува во селото Горно Нерези и се движи на самите падини на планината Водно, водејќи до селото Сопиште.
Националниот музеј на киното
Подготовка
При дизајнирањето на изгледот на музејот, швајцарскиот сценограф Франсоа Конфино не само што морал да ги земе предвид одликите на зградата во која е сместен, туку, следејќи го крешендото на Антонели, тој поставил различни нивоа на интерпретација, комбинирајќи ги потребите на строгиот научен систем со потребите на спектакуларна презентација која има за цел да ги репродуцира и игра со механизмите на фасцинација кои се основата на кинематографската репрезентација. Музејот се развива во нагорна линија на неколку изложбени нивоа кои ја враќаат историјата на киното од неговото потекло па сè до денес. На подот посветен на Археологијата на кинематографијата може да се посетат осум тематски области за да се искусат од прва рака оптичките спектакли и уреди кои одбележаа некои фундаментални фази во раѓањето на кинематографијата. Од Салата може да се пристапи до хеликоидната рампа која, како филм, се одмотува за да се искачите кон куполата: патеката е дом на привремени изложби и ви овозможува да и се восхитувате на Салата одозгора во спектакуларен и воодушевувачки поглед. Кино машината ги илустрира различните компоненти и фази на филмската индустрија: продукциските студија, режијата, сценариото, актерите и ѕвездениот систем, костимите, сценографијата, приказните, театарската кинематографија. Се качуваме до Галеријата на плакати, која ја повторува историјата на кинематографијата, филмовите и најважните автори и ја илустрира еволуцијата на фигуративниот вкус, графиката и италијанските и меѓународните рекламни билборди.
Регионален пат 2138
Делници
Регионалниот пат 2138 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Националниот музеј на киното
Активност
Националниот кино музеј е и центар на културни иницијативи, меѓу најважните на национално и меѓународно ниво. Најсовремени истражувања за зачувување на материјалите и за историјата на кинематографијата, огромна програма на реставрации, иницијативи за објавување, филмски критики, средби со автори и протагонисти на кинематографијата, едукативни програми.
Веќе неколку години, Националниот кино музеј дополнително ја зајакнува својата посветеност на обновувањето и реставрацијата на филмовите за кои се сметаше дека се неповратно изгубени. Многу иницијативи беа спроведени во соработка со престижни институции од целиот свет, кои потоа беа претставени на големите меѓународни филмски фестивали, добивајќи широко признание од публиката и критиката. Претседател на управниот одбор на Фондацијата М.А. Проло - Националниот кино музеј е поранешниот парламентарец Енцо Гиго.
Историја
Првиот проект за основање на италијански музеј на кинематографијата датира од јуни 1941 година, кога Пиемонтскиот научник по историја и кино, Марија Адријана Проло (1901 – 1991) почнала да работи на спроведување на идејата.
Планково време
Планково време (tP) — единица за време од системот на природни единици наречени Планкови единици. Го претставува времето што ѝ е потребно на светлината во вакуум да пропатува растојание од 1 Планкова должина. Единицата го носи името на нејзиниот изумител, германскиот физичар Макс Планк (1858-1947).
Националниот музеј на киното
Историја
Со уметничка поддршка на некои пионери на кинематографијата, вклучително и режисерот од Асти Џовани Пастроне, кој во 1914 година ја режираше Кабирија токму во Торино, најголемиот колосал на италијанското немо кино, и со новинарската поддршка на Франческо Пасинети, пристигнаа првите финансиски придонеси за набавка на сувенири и документи од историјата на италијанската кинематографија. Материјалот првично бил складиран во просторија во Mole Antonelliana, доделена од општина Торино.
По Втората светска војна, првата ретроспективна изложба била организирана во главниот град на Пиемонт во 1946 година во подземната галерија на Улицата Рим, а потоа и други привремени изложби во годините 1950-1951 година. Потоа, во 1952 година, новиот музеј учествуваше во едно од првите експериментални телевизиски преноси, обезбедувајќи материјали и совети. Овие активности поттикнаа интерес на јавноста и на научениот план за собирање сувенири, но тоа не можеше да најде трајно изложување. Првичната идеја за лоцирање на музејот во внатрешноста на Моле Антонелиана во Торино пропаднала во 1953 година поради виорот кој сериозно ја оштетил зградата.
Планково време
Планковото време се дефинира како:
Националниот музеј на киното
Историја
Истата година, Анри Ланглоа пристигна во Торино, основач на Францускато кино и на Музејот на киното во Париз, кој се сретна со новинари и градски советници и ги убеди во потребата да им се даде соодветно сместување на собраните средства.
На 7 јули 1953 година, официјално било формирано Здружението на кино-музеи, кое меѓу основачите ги имаше режисерот Пастроне (во тоа време под псевдонимот Пјеро Фоско), сценаристот Ариго Фруста, писателот и филмски критичар Марио Громо, архитектот Леонардо Мосо, Карло Џакери и филмскиот претприемач и новинар Џордано Бруно Вентаволи.
Планково време
каде:
Националниот музеј на киното
Седиштето на Палацо Кијабезе
Во истиот период, професорката Проло била номинирана за претседател на Здружението; во 1956 година била назначена за доживотен директор на музејот кој во меѓувреме си најде постојано место. Всушност, биле експлоатирани просторите на едно крило на Палацо Киаблезе, зграда која се наоѓа помеѓу многу централната Пјацета Реале (на северната страна на Пјаца Кастело) и Пјацета Сан Џовани   (Катедралата во Торино). Било поставено приземје, додека просторија се користела како просторија за проекција; на горниот кат биле поставени кинотеката и библиотеката.
Локацијата на музејот беше свечено отворена за јавноста на 27 септември 1958 година. Музејот стана член на Националната асоцијација на италијански музеи во 1959 година и беше признат меѓу средните музеи на државата во 1960 година.
Планково време
Двете цифри во заграда ја претставуваат стандардната грешка на проценетата вредност.