cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ѓорѓе Бодиновиќ
Второ владеење (1125-1131)
По ова, Ѓорѓе се помирил со браќата на Грубеша Драгиња и Драгило, а за возврат им дал парохија во областа на Зета. Не сакал ништо да му даде на Градиња затоа што сакал да го намами да дојде во Дукља, бидејќи бил во Рашка. Драгило навлегол во Подгорскиот крај и освоил некои парохии. Со помош на советите на Драгило, Ѓорѓе ја нападнал Рашка и успеал да победи. Таму го виделе Урош во затворот, па го извлекле и го поставиле да раководи со територијата на Рашка. Поради зајакнувањето на Драгило, Ѓорѓе го испратил Михаил, синот на Владимир, а подоцна и Драгило во затвор. Подоцна Драгиња со синовите Првош, Гребуш и Немања побегнал во градот Драч. Тогаш војсководецот Пиригорди со Драгиња и Градиња ја нападнале Дукља и го освоиле просторот сè до Врањина и до Бар. Подоцна, војсководецот сакал да оди во Цариград, па на Градиња му го оставила својот син Борош за да ја чува тврдината во Облик. Тогаш Ѓорѓе наредил Градиња и брат му да бидат убиени. Во Драч дошол Алексиј Контостефан, по што Ѓорѓе го нападнал во Облик. Кога слушнал за тоа, Алексија веднаш го нападнал Ѓорѓе со Градихна и неговиот брат. Потоа го нападнале неговиот логор, но Ѓорѓи успеал да побегне во реонот на Црмница. Алексиј потоа бил вратен во Бар, а Градиња останал со војската. Набргу потоа, најпрво се побунил Котор, а потоа и целата земја против Градиња. Градиња почнал да ја освојува неговата земја и да го принудува да бега. Кога сфатил дека бил нападнат од сите страни и дека повеќе не може да се крие во шумите и планините, се сокрил во тврдината наречена Оболон. Градиња го освоил цел Котор, освен тврдината каде што бил Ѓорѓе. Меѓутоа, војсководецот дошол во Скадар за да ја освои тврдината заедно со Градиња. Ѓорѓе бил фатен и одведен во ќелијата на затворот во Драч, а подоцна бил префрлен во Цариград.
Ѓорѓе умрел во цариградската ќелија, а на негово место византискиот император го поставил Градиња Бранисављевиќ.
Повелби на кралот Ѓорѓе
Во архивата во Добровац се зачувани две повелби од времето на кралот Џорџ:
Печат на кралот Ѓорѓе
Ѓорѓевиот печат, претставен на научната јавност во 1938 година, датира од периодот кога тој сè уште не бил владетел.
На реверсот е прикажан Свети Георги со грчки натпис:' ó ιγιος Γεώργι (ο) ς'.
128P/Шумејкер–Холт
128P/Шумејкер–Холт (меѓународно:128P/Shoemaker–Holt), исто така позната како Shoemaker-Holt 1, - периодична комета во Сончевиот Систем. Кометата поминала близу Јупитер во 1982 година и била откриена во 1987 година. Кометата последен пат била забележана во март 2018 година.
Јадрото било поделено на две парчиња (А + Б) за време на отцепувањето во 1997 година. Делот А последен пат бил забележан во 1996 година и има само 79-дневен лак на набљудување. Делот Б се проценува дека е 4,6 км во пречник.
Список на државни водачи во 80 година
Ова е список на државни водачи во 0 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Абранашки Рид
Арбанашкиот Род (Арбанашко брдо / Arbanaško brdo   ' Арбанашки рид ' ) е рид во Србија и е во близина на Пеќанци, Старо Село Дединац и Петровиќи. Овој ридот се наоѓа во близина на селото Арбанашка во општина Прокупље, Србија. Просечната кота на ридот е 601 метар (1.972 стапки).
Топика
Топика (Topeka) е главен град на сојузната американска држава Канзас. Според истражувањата од 2006 година, во градот живееле 122.113 жители.
Прв скопски партизански одред
Прв скопски народноослободителен партизански одред — прва партизанска единица на НОВ во Македонија. Формиран е на 22 август 1941 година кај месноста Чифлик во близина на Скопскиот градски парк и опстојува до 2 ноември 1941 година кога се самораспуштил. Прв командант на одредот бил Чедомир Миленковиќ, а потоа, од 18 до 31 октомври, Љубомир Лековиќ. Политички комесар на одредот бил Даме Крапчев. За време на постоењето на Одредот, во него, континуирано или повремено, се бореле 42 борци од кои 17 загинале во текот на НОВ. По војната, тројца борци од одредот (Раде Јовчевски - Корчагин, Боро Петрушевски и Александар Урдаревски) се прогласени за народни херои на Југославија.
На местото на формирање на одредот, на 22 август 1981 година е откриен споменик во чест на одредот, изработен од вајарот Максим Димановски.
Дејствување на одредот
Веднаш по формирањето Одредот извршил диверзија на рудникот Радуша, по што заминал на Водно. По судирот на Боро Петрушевски со бугарската полиција и по апсењето на курирот, Боса Ѓурашковиќ на 8 септември, на 9 септември се префрлил во старата диверзантска база покрај Вардар, а оттаму следниот ден се префрлил на Скопска Црна Гора, каде што престојувал во малата пештера Лазаров Камен кај селото Чучер (од 11 септември до првата половина на септември) и во манастирот „Благовештение“ (од 18 септември до средината на октомври).
На 28 септември во месноста Горне Бавче бил одржан заеднички состанок на активистите на народно-ослободителното движење од селата во Скопска Црна Гора, бил формиран првиот македонски местен народно-ослободителен одбор во селото Чучер (4 октомври), ги испробале илегално изработените рачни бомби во Скопје, ги испитале објектите на железничката линија во Качаничката Клисура за евентуално минирање, убиле еден шумар (30 октомври) и воделе борба со бугарската војска во реонот на Ѓорче Петров. На 7 октомври борци од одредот извеле акција за ликвидирање на бугарските полициски агенти Мане Мачков и Круме Панков - Кросот, во која загинал Благоја Деспотовски - Шовељ, а Александар Смилковски бил уапсен. На 18 октомври, во месноста Бела Вода, од десната страна на реката Лепенец, борците на одредот положиле заклетва.
Расформирање на одредот
Отежнатите услови за дејствување од притисокот на бугарската војска и полиција, како и претстојната зима и пресметката на окупаторот со кумановските одреди (Козјачкиот и Карадачкиот) и Првиот прилепски партизански одред „Гоце Делчев“, во Штабот на Одредот предизвикале колебања во однос на продолжувањето на дејствувањето на Одредот. На 2 ноември 1941 година била донесена одлука за привремено расформирање на одредот, по што одредот е расформиран кај с. Злокуќани, Скопско.
По расформирањето на одредот, неговите борци илегално влегле и се растуриле низ градот. Од 5 до 8 ноември група од шест борци од Скопскиот одред илегално се префрла во Велес, со намера да се приклучи на Прилепскиот партизански одред. Во групата се: Васил Антевски - Дрен, Благоја Давков, Невена Георгиева - Дуња, Боро Боцевски, Даме Крапчев и Боро Ончев.
На 6 јануари 1942 година, покрај реката Лепенец, на патот Скопје-Качаник, се состанале борците на Скопскиот одред, Даме Крапчев, Александар Урдаревски и Трајко Стојков. Се договориле да заминат за Косово со цел да се поврзат со тамошното народно-ослободително движење.
На 17 април 1942 година, Даме Крапчев, Раде Јовчевски – Корчагин, Кемал Сејфула, Трајко Стојков и Ѓорги Саздовски влегуваат во составот на новоформираниот Вториот скопски партизански одред, кој во тој момент броел 10 борци.
Борци во одредот
Првите 12 партизани кои на 22 август го формираат Скопскиот партизански одред се:
Подоцна, кон одредот се приклучуваат:
Атанас Калфов
Атанас Калфов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Роден е во 1875 година во Лозенград, тогаш во Османлиското Царство, денес Кркларели, Турција. Во 1892 година завршува во Солунската машка гимназија, каде што е школски другар со Лазар Маџаров и Гоце Делчев. Работи како учител и истовремено се занимава со револуционерна дејност. Предава во родниот Лозенград од 1892 до 1896 година, а потоа и во Мало Трново до 1903 година. Во Мало Трново од 1897 до 1902 година е претседател на околискиот револуционерен комитет.
По востанието повторно учителството во Лозенград. Во март 1908 година е уапсен и лежи во Одринскиот затвор, но наскоро е ослободен.
Мешовит вид на пропорционална застапеност
Мешовит вид на пропорционална застапеност — изборен систем во кој половина од мандатите се формираат според мнозинскиот принцип, додека другата половина е пропорционална. Ова се однесува на колективните управни тела. Овој систем има една главна предност - им овозможува на гласачите истовремено да поддржуваат одделни партии и програми од една страна и од друга - да идентификуваат лица за кои веруваат дека ги имаат потребните квалитети на управување и да имаат место во власта. Некои земји каде се користи овој систем се Германија и Нов Зеланд.
Мила
Мила (Mihla) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Хипаркос
Хипаркос (Hipparcos) — научен сателит на Европската вселенска агенција (ESA) кој работел од 1989 до 1993 г. Бил првиот вселенски опит посветен на темелна астрометрија, со цел да направи точни мерења на положбите на небесните тела. Со ова, уредите ги овозможиле првите точни мерења на вистинска сјајност (наспроти помалку уточнетата привиден сјај), сопствено движење и паралаксата на ѕвездите, а со тоа и поусовршени пресметки на нивната оддалеченост и тангентна брзина. Здружени со измерената радијална брзина по пат на спектроскопија, астрофизичарите конечно успеале да ги измерат сите шест величини потребни за да се утврди движењето на ѕвездите. Од овој во 1997 г. потфат произлегол високоуточнетиот каталогот „Хипаркос“ (Hipparcos Catalogue), кој со голема точност опфаќа 118.200 ѕвезди. Истовремено е објавен и каталогот „Тихо“ (Tycho Catalogue) со пониска уточнетост, но со опфат од преку милион ѕвезди; во 2000 г. е издадена преработената верзија „Тихо-2“ (Tycho-2) со 2,5 милиони ѕвезди. Во 2013 г. е пуштена мисијата „Гаја“, чија улога е да го дополни „Хипаркос“.
Зборот „Хипаркос“ го претстаува акронимот HIPPARCOS, од англискиот назив HIgh Precision PARallax COllecting Satellite („Високопрецизен паралаксен собирачки сателит“), но воедно и по старогрчкиот научник Хипарх од Никеја, познат како основоположник на тригонометријата и откривач на прецесијата на рамнодениците (поради Земјиното нишање на нејзината оска).
Замисла
Во втората половина на XX век, точното мерење на ѕвездените положби од земското тло почнало да се соочува со несовладливи пречки во подобрувањето на прецизноста, особено во шиокоаголните мерења и систематските прилики. Најочигледен извор на проблеми била Земјината атмосфера, но дополнителни потешкотии предизвикувале оптичките усложнувања, топлински и гравитациски пореметувања во инструментите, како и неможноста да се види целото небо. Затоа, предложено е мерењата да се вршат од вселената, првпат формално изложено во 1967 г.
Идејата за таков телескоп првично бил предложена од француската вселенска агенција CNES, но се сметало за пресложен и прескап потфат за една земја. Во 1980 г. замислата е прифатена од Европската вселенска агенција, по долго проучување и лобирање. Основниот поттик бил да се одредат физичките својства на ѕвездите со мерење на нивните растојанија и движења, давајќи им емпириска основа на теоретските изучувања на структурата, развојот и кинематиката на ѕвездите и галаксиите. Ова требало да се постигне со утврдување на положбите, паралаксите и годишните сопствени движења на околу 100.000 ѕвезди со дотогаш невидена точност до 0,002 лс — што во практика било двојно надминато.
Сателит и опрема
Вселенското летало носело еден сеодразувачки Шмитов телескоп чиј отворил бил со пречник од 29 см. Посебно здружувачко огледало ги напластувало двете видни полиња (на растојание од 58°) во една жаришна рамнина. Овој состав бил сочинет од две огледала навалени во спротивни насоки, секое заземајќи половина од правоаголната влезна зеница и овозможувал вињетирано видно поле од приближно 1° × 1°. Телескопот користел систем од решетки на жаришната површина, составено од 2.688 наизменични проѕирни и непроѕирни појаси, со период од 1.208 лс (8,2 микрометри). Зад решетката стоела сликоразглобувачка цевка (сетилник од светлоумножувачки тип) со чувствително видно поле со пречник од 38 лс кој ја претворал модулираната светлина во низа од фотонски одбројувања (при честота на примерочење од 1.200 херци) од која се изведувала фазата на сета пулсна низа на ѕвезената светлина. Привидниот агол помеѓу две ѕвезди од споеното видно поле, модул од периодот на решетката, се добивал од фазната ралика на двете пулсни низи. Конечниот каталог „Хипаркос“ опфатил речиси 120.000 ѕвезди со средна точност нешто подобра од 0,001 лс (1 лмс).
Се користел дополнителен светлоумножувачки систем за гледање на снопоразделувачот во оптичката патека и имал улога да врши картирање на ѕвездите. Целта била да се нагледува и одредува поставеноста на сателитот, и притоа, да се собираат фотометриски и астрометриски податоци за сите ѕвезди до величина 11. Овие мерења се правени во два широки појаса кои одговараат на сината и видливата величина (B и V) од Џонсоновиот фотометриски систем. Положбите на второспоменатите ѕвезди требало да се утврдат со точност од 0,03 лс, што е 25 пати помалку од главните ѕвезди на мисијата. Со првична идеја да се набљудуваат 400.000 ѕвезди, каталогот „Тихо“ кој произлегол од ова успеал да собере милион ѕвезди, со подоцнежна анализа објавена во каталогот „Тихо-2“ составен од 2,5 милиони ѕвезди.
Поставеноста на леталото над неговото тежиште се управувала со цел да ја разгледува небесната сфера во правилно прецесивно движење, одржувајќи постојан наклон помеѓу вртежната оска и насоката кон Сонцето. Леталото околу неговата Z-оска правело по 11,25 вртежи дневно (168,75 лс/с) при агол од 43° кон Сонцето. Z-оската околу линијата Сонце-сателит правела 6,4 вртежи годишно.
Леталото имало две подлоги и шест исправени плочи, сите изработени од алуминиумско саќе. Сончевиот строј имал три расклопни дела, создавајќи вкупно 300 W. На покривот и дното на леталото имало две антени во S-појас, одржувајќи врска со земскиот центар во сите правци при стапка 24 кбит/с. Имало потсистем за управување со поставеноста и орбитата (со петњутнски хидразински потисници за упатни маневри, 20-милињутнски студеногасни потисници за местење на поставеноста и жироскопи за одредување на истата) кој обезбедувал правилна динамичка контрола врз и утврдување на поставеноста во работниот век на сателитот.
Начела
Еве некои клучни начела на набљудувањето кое се вршело со „Хипаркос“:
Бадминтон на Летните олимписки игри 2012 — мажи поединечно
Натпреварите во бадминтон на машкиот турнир на Летните олимписки игри 2012 се одржа од 28 јули до 5 август, на Вембли Арената.
Извлекувањето на групите било одржано на 23 јули 2012 година..
Златото го освоил Лин Дан од Кина кој во финалето го победил Ли Чонг Веи од Малезија. Во натпреварот за бронза победил Чен Лонг од Кина.
Формат на натпреварување
Натпреварувањето започнува со групната фаза:натпреварувачите се поделени во шеснаесет групи каде секој игра против секого. Победниците на групите се пласираат во елиминационата фаза, која ќе го реши победникот на турнирот.
Носители
<li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> </ol>
Пиквеј (Канзас)
Пиквеј или локално нарекуван Пиква (Piqua, IPA: или ) е град во американската сојузна држава Канзас. Познат е како родниот град на филмскиот комичар Бастер Китон.
Друпова квота
Друпова квота — квота која најчесто се користи на избори што се одржуваат во рамките на Системот со единствен пренослив глас (СТВ). Исто така, понекогаш се користи на избори што се одржуваат под методот на најголем остаток на партијата. На изборите преку Системот со единствен пренослив глас, квотата е минимален број гласови што кандидатот мора да ги добие за да биде избран. Сите гласови што кандидатот ги добива над квотата се префрлаат на друг кандидат. Друповата квота била осмислена во 1868 година од страна на англискиот адвокат и математичар Хенри Ричмонд Друп (1831-1884) како замена за претходната квота на Хер.
Денес, Друповата квота се користи во Индија, Република Ирска, Северна Ирска, Малта и Австралија.
Хенриета Лакс
Лакс не била свесна дека се искористени клетките добиени со биопсија за време на нејзиниот третман на цервикален канцер во болницата Џонс Хопкинс во Балтимор, Мериленд, САД, во 1951. Овие клетки потоа биле култивирани од страна на Џорџ Ото Геј, кој ја создал клеточната линија позната како HeLa, која сè уште се користи во медицинските истажувања. Како што била тогашната пракса, не била noтребна согласност за култивирање на клетките добиени од третманот на Лакс. Во согласност со денешните стандарди, ниту таа ниту нејзиното семејство не добиле компензација за нивното извлекување и или употреба.
И покрај тоа што некои информации за потеклото на HeLa клеточната линија биле познати на истажувачите после 1970, семејството на Лакс дознало за тоа во 1975.
Залив на Коските
Залив на Коските — залив во Охридското Езеро и археолошко наоѓалиште на праисториска наколна населба од доцнобронзеното и раножелезното време. Сместен е до полуостровот и автокампот Градиште, меѓу селата Пештани и Трпејца. Длабок е 3 до 5 метри. Местото е наречено „Плоча Миќов Град“ и денес има реконструкција на наколните живеалишта (Музеј на вода „Залив на Коските“) и платформи, како и свој посетителски центар со изложбен простор за наодите. Над него се издига обновено римско утврдување (каструм) со воени објекти од тоа време, во наоѓалиштето наречено Градиште.
Најблискиот колец од вкупно 6.000 откриени е на 12 метри во езерото, со што се претпоставува дека е тоа колец од мостот што ја спојувал населбата. Се претпоставува дека се простирала на платформа од околу 8.500 м2, а на неа имало можеби и 60-ина живеалишта. На местото се откриени многу остатоци од орудија, предмети од керамика, дрво, од камен и делови од животни како еленски рогови.
Наколните населби биле градови правени на платформи, кои стоеле на дрвени колци забодени на дното на езерото. На тие наколни платформи се наоѓале куќите на праисториските луѓе, кои со подвижен мост биле споени со брегот. Жителите на овие населби се занимавале најмногу со риболов, но и со земјоделство и лов. На ова укажуваат разните садови и предмети од керамика и камен пронајдени и на суво и под вода.
ПУ „Ѓон Бузуку“ - Падалиште
Основно училиште „Ѓон Бузуку“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Ѓон Бузуку“ - Падалиште; скратено: ПООУ „Ѓон Бузуку“) — подрачно основно училиште во гостиварското село Падалиште, составен дел на истоименото училиште од селото Србиново.
Училиштето е именувано по албанскиот католички свештеник Ѓон Бузуку.
Местоположба
Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на селото, веднаш до селската џамија.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.
Иван Белешков
Иван Бележков — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Иван Бележков е роден во 1866 година во Разлошко село Годлево, што тогаш е во Отоманското Царство. Син е на книжевникот Михаил Поп Филипов. Во 1887 година завршува во Солунската машка гимназија и една година е учител во своето родно село. Од 1888 до 1890 година учителството во Банско, од 1890 до 1894 година - во Мелник, а од 1894 до 1896 година повторно во Банско.
Во 1895 година Бележков влегува во ВМОРО и станува претседател на основиот на крајот на 1896 година од Гоце Делчев револуционерен комитет во Мехомија, каде е учител во 1896 - 1897 година. Потоа заминува како учител во Неврокоп, каде што останува до 1900 година. Таму станал член на околискиот револуционерен комитет и ја проширува револуционерната мрежа. Бил осомничен од страна на властите е принуден да бега во Бугарија и од 1902 до 1903 година е раководител на револуционерниот граничен премин во Лџене. Сменет е во Лџене од Неделчо Гарванов.
Во 1904 година по општата амнестија Бележков се враќа во Македонија и станува учител во Банско и Мехомија. Во 1911 - 1912 година е директор на непотполна гимназија во Банско. Се занимава со јавна дејност. Умира во своето родно село во 1944 година.
Паитити
Паитити бил легендарен Инка стар град кој се верува дека се наоѓа источно од Андите, скриен во дождовните шуми во јужно Перу, северна Боливија или југозападен Бразил. Во Перу приказната за Паитити се поврзува со приказна за херојот Инкари, кој после основањето на Керо и Куско, се повлекол во џунглите на Пантиакола за да живее спокојно. Според други верувања се тврди дека градот се наоѓа на границата помеѓу Боливија и Бразил.
Список на државни водачи во 81 година
Ова е список на државни водачи во 1 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Геометризирани единици
Систем на геометризирани единици или систем на геометриски единици е систем на природни единици во кои база физички единици се избрани така што брзината на светлината во вакуум, c, и гравитациската постојана, G, поставени се еднакви за единство.
На системот на геометриски единици е целосно дефинирано или уникатен систем: координатите на географската ширина е лево за да ги поставите и други константи за единство. Ние, на пример, може исто така да го поставите вакуум диелектричност, ε0, и на електрично полнење, на единство.
Овој систем е корисно во физиката, особено во специјалната и општата теорија на релативноста. Сите физички количества се идентификува со геометриски количини како области, должини, броеви без димензии, кривиот пат или пресек на закривеност.
Многу равенки во релативистичка физика појави далеку поедноставно кога изразени во геометриски единици, затоа што на сите настапи на G или c откажат. На пример, Шварцшилдовиот полупречник на nonrotating празен црна дупка со маса m станува едноставно r = 2m. Затоа, многу книги и на трудови од областа на релативистичка физика употреба геометриски единици исклучиво. Алтернативен систем на геометризираних единици често се користи во физика на честички и космологијата, во која 8πG = 1, наместо. Ова воведува дополнителен фактор на 8π во Њутн е закон на универзална гравитацијата, но поедноставува ајнштајновата равенки, Ајнштајн–Гильберт акција, Фридман равенки и Ньютон Пуассон равенка со отстранување на соодветните фактор.
NGC 116
NGC 116 — засега неутврден објект во соѕвездието Кит, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 116 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 27 м 9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 56' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 116 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5262. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 314.
Зазен
Се изведува во одредена седечка положба, со рамномерен ритам на дишење и во опуштена и неактивна состојба на духот. Умот едноставно се задржува во сегашниот момент, буден и свесен. Телото се држи исправено, со прекрстени нозе, задржан здив, додека умот е слободен од какви било придружувања, желби, поими и судови. Целта на зазенот е да достигне саториј.
Рајнско-бершки округ
Рајнско-бершки округ (Rheinisch-Bergische Kreis) — округ во регионот Келн/Бон на покраината Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Се граничи со окрузите Горнобершки и Рајна-Зиг, како и самостојните градови Келн, Леверкузен, Золинген и Ремшајд.
Историја
Во средниот век, подрачјето на округот било во состав на Грофовијата Берг, од каде произлегува неговото денешно име.
Во 1816 г. целата Рајнска област влегла во Прусија, а на оваа територија властите ги создале окрузите Виперфирт, Золинген, Ленеп, Милхајм и Опладен. Три години подоцна, Золинген и Опладен се споени во поголемиот округ Золинген. Во 1929 г. е создаден новиот Рајнско-вуперски округ, а неколку од општините влегле во веќе пораснатите градови Вупертал, Ремшајд и Золинген. Во 1932 г. се споени Милхајм и Виперфирт, образувајќи го Рајнско-бершкиот округ, кон кој во 1975 г. е придодадена и територијата на Рајнско-вуперскиот округ.
Географија
Округот го сочинува западниот дел на Бершкиот крај, на местото каде ридовите на Зауерланд се спуштаат во долината на Рајна.
Кеплер-5
Кеплер-5 — ѕвезда сместена во соѕвездието Лебед во полето на набљудување на Кеплер, и проект на НАСА насочен за пронаоѓање на планети во премин, или планети кои минуваат пред, сопствените ѕвезди гледани од Земјата. Една блискуорбитна планета, од Јупитеров тип, именувана како Кеплер-5b, е забележана околу Крплер-5. Планетата околу Кеплер-5's е една од првите пет планети откриена од вселенското летало Кеплер, нејзиното откривање било објавено на 4 јануари 2010 година при состанокот на Американското астрономско друштво откако била потврдена од бројни опсерватории ширум светот. Кеплер-5 е поголема и помасивна од Сонцето, но има слична металичност, голем фактор при создавањето на планетите.
Номенклатура и историја
Направени се три откритија пред мисијата Кеплер, кои биле во видното поле на самата мсијаи, и им биле доделени ознаките Кеплер 1, Кеплер 2 и Кеплер 3. Кеплер-5 е всушност втора забележана ѕвезда со планети во текот на мисијата Кеплер, мисија на НАСА која е со цел да се откријат земјовидни планети кои минуваат, пред, нивната ѕвезда во однос на Земјата. Планетата околу ѕвездата, Кеплер-5b, била втората од петте планети, чие откритие било јавно објавено на 4 јануари 2010 година при состанокот на Американското астрономско друштво во Вашингтон, заедно со планетите околу Кеплер-4, Кеплер-6, Кеплер-7 и Кеплер-8.
Првичното откивање на Кеплер-5b од страна на мисијата Кеплер било преразгледано од страна на научниците при Кековата опсерваторија во Мауна Кеја, Хаваи; и Мекдоналдовата опсерваторија во западен Тексас, Паломарската опсерваторија и Ликовата опсерваторија во Калифорнија; MMT, WIYN и Випловата опсерваторија во Аризона и Рок де лос Мучачос на Канарските Острови.
Особености
Кеплер-5 е ѕвезда налик на Сонцето со маса од 1,374 (± 0,056) Msun и полупречник од 1,793 (± 0,053) Rsun, или е 137% од масата на Сонцето и 179% од полупречникот на Сонцето. Ѕвездата има металичност на [Fe/H] 0,04 (± 0,06), што ја прави по металичноста да биде налик на Сонцето, со што се зголемува можноста ѕвездата да поседува планети во орбита околу самата ѕвезда. Кеплер-5 има делотворна температура од 6.297 (± 60) K, што е поголема температура од онаа на Сонцето од 5.778 K. Кеплер-5 има светлосна величина од 13,4, и не може да се види со голо око.
Придружни ѕвезди
Неодамнешен каталог на ѕвезди придружници на Кеплерови ѕвезди определени преку високоразделна фотографија покажале два придружници на Кеплер-5 на растојание од 0,9 и 3,5 лачни секунди. Дали овие ѕвезди се физички сврзани со Кеплер-5 или се случајни подредувања е непознато но неодамнешните изучувања укажуваат дека 60 до 80% од придружниците во 1 лачна секунда на Кеплеровите ѕвезди се вистински двојни ѕвезди.
Планетарен систем
Кеплер-5b е со маса од 2,111 MJ и полупречик од 1,426 RJ. Следствено е со маса двапати од масата на Јупитер, и нешто помалку од три половини од Јупитеровиот полупречник. Кеплер-5b завршува една орбита на секои 3,5485 денови, наоѓајќи се приближно на 0,0538 ае од Кеплер-5. Ова значи дека станува збор за жежок Јупитер, или пак гасовит џин во блиска орбита околу ѕвездата. За споредба, Меркур кружи околу Сонцето на растојание од 0,3871 ае на секои 87,97 денови. За планетарното занесување се претпотавува дека е 0, што значи дека станува збор за кружна орбита.
Пропорционална застапеност
Систем на пропорционална застапеност — изборен систем кој се појавил во втората половина на 19 век и една од причините за тоа било да се ублажат недостатоците на мнозинскиот систем и особено да се зајакне застапеноста на изборниот систем. За разлика од мнозинските системи, тие прво биле теоретски потврдени и дури подоцна воведени во пракса. Придружено е со политички контроверзии и борби.
Овие системи при поделбите во гласачкото тело се рефлектираат пропорционално во избирачкото тело. Ако n% од гласачкото тело поддржува одредена политичка партија или збир на кандидати како нивен фаворит, тогаш приближно n% од местата ќе ги освои таа партија или тие кандидати. Суштината на ваквите системи е дека сите гласови придонесуваат за резултатот, не само мнозинството. Најзастапените форми на пропорционална застапеност имаат потреба од употреба на повеќечлени гласачки единици за гласање бидејќи не е можно да се пополни едно место на пропорционален начин. Всушност, овие системи кои достигнуваат највисоки нивоа на пропорционалност имаат тенденција да вклучуваат области со голем број на места.
Преку овој избирачки систем, политичките партии ги дефинираат кандидатските списоци, а гласачите гласаат за списокот. Релативното гласање за секој список одредува колку кандидати од секој список се избрани всушност. Списоците можат да бидат „затворени“ или „отворени“; отворените списоци им овозможуваат на гласачите да ги наведат поединечните преференции на кандидатите и да гласаат за независни кандидати. Окрузите за гласање може да бидат мали (колку што е три места во некои области во Чиле или Ирска) или големи како провинција или цела нација.
Единствениот пренослив глас користи повеќечленски окрузи, при што гласачите имаат само еден глас, но рангираат поединечни кандидати по избор (со обезбедување повратни преференци). За време на пребројувањето, бидејќи кандидатите се избираат или елиминираат, вишокот или отфрлените гласови се префрлаат на други кандидати според преференциите, формирајќи ги консензуалните групи.
Павел Ковачев
Павел Ковачев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Павле Ковачев е роден во 1872 година во Мустафа паша во Османлиското Царство, денес Свиленград во Бугарија. Во 1894 година завршува во Солунската машка гимназија. Две години изучувал педагогија во Јена. Се враќа во Османлиското Царство и работи како учител во Свиленград, Велес, Скопје, Сер и на други места. Влегува во ВМОРО и станува благајник на окружниот комитет, додека е учител во Одрин од 1902 до 1903 година. За време на Илинденското востание раководи со граничниот премин на ВМОРО во Бургас. Во февруари 1904 година е делегат на Варненскиот конгрес.
Мајски конгрес
Мајскиот конгрес е конгрес на Реформско-демократското крило на Организацијата и е одржан во текот на мај 1908 година во Банско.
Лазар Еленовски
Лазар Еленовски (Скопје, 19 март 1971) е амбасадор на Република Македонија во Белгија. Претходно бил претседател на Социјалдемократската унија и поранешен министер за одбрана на Република Македонија, во периодот од 26 август 2006 до 28 јули 2008 година.
Мајски конгрес
Состојби во организацијата
Развојот на македонското националнореволуционерно движење по Илинденското востание се одликува со натамошна поларизација и на крајот со расцеп на силите во него.
Лазар Еленовски
Дипломирал на Економскиот факултет во Скопје при Универзитетот Св. Кирил и Методиј каде е и студент на постдипломски студии од областа на Економски развој и меѓународни финансии.
Во февруари 1992 година станува член на СДСМ. Основач е и генерален секретар на Социјалдемократската младина на Македонија од 1996 до 1999 година, а потоа и нејзин претседател до 2001 година.
Мајски конгрес
Состојби во организацијата
Тоа е време во кое вооружените пропаганди на соседните држави на Македонија се во постојан развој, а нивните резултати се крајно тешки за македонскиот народ. Во исто време тоа е период во кој револуционерната организација трпи тешки загуби на кадрите. Под ударите на потерите паѓаат: Никола Карев, Даме Груев, Христо Узунов, Ѓорѓи Сугарев и други истакнати револуционери.
Македонското национално ослободително движење на чие чело стоело раководството на Серскиот револуционерен округ по Рилскиот конгрес и уште повеќе по расцепот повела курс кон потполно вообличување на националната физиономија на македонското револуционерно движење кон негово прилагодување кон современите барања. По двете објавени писма по повод убиствата на Сарафов и Гарванов таа ги разобличува сите непријатели на македонската слобода и ја декларира својата готовност со сите средства да ја брани Организацијата од секакви посегнувања.
Лазар Еленовски
Основач е на НВО Млади европејци за безбедност - Македонија во 1995 година. Од март 2001 година до декември 2005 ја извршува функцијата генерален секретар на Евро-Атлантскиот Клуб на Македонија, а во декември истата година е избран за претседател на Евро-Атлантскиот Совет на Македонија, членка на Атлантската асоцијација (АТА), која обединува 40 национални атлантски асоцијации од Северна Америка до Средна Азија. Со Евро-Атлантскиот Клуб на Македонија спровел повеќе кампањи за промоција и поддршка на НАТО и ЕУ интегративните процеси на Македонија и за промоција на Јадранската повелба преку кампањата „Во јато кон НАТО“, спроведена во соработка со повеќе невладини организации низ земјата и локалните власти. Еден од основачите е на Форумот за безбедност на Централна и Југоисточна Европа, основал и имплементирал бројни регионални иницијативи за промоција на евро и евро-атлантската интеграција на Македонија и регионот.
На функцијата заменик генерален директор на ЈСП-Скопје бил од април 2001 до мај 2005 година. Од февруари 2005 година бил член на работната група на македонската Влада за формулирање на Комуникациската стратегија за подготовка на Република Македонија за членство во НАТО.
Мајски конгрес
Одржување на конгресот
Во втората половина на мај 1908 година, во Банско, а потоа во Пирин во месноста Ечмиште се одржал Мајскиот конгрес, познат и како Ечмишки советувања. Работата на Конгресот траела десет дена, а на него присуствувале истакнати претставници на реформската струја на Македонската револуционерна организација. Меѓу нив биле: Христо Чернопеев, Павел Делирадев, Мишо Шкартов, Г. Огњанов, Санадански, Александар Бујнов, Чудомир Кантарџиев, Георги Скрижовски и др.
Хилда Гоби
Хилда Гоби (6 јуни 1913 - 13 јули 1988) била наградувана унгарска глумица, позната по нејзините портрети на постари жени. Една од нејзините најомилени настапи бил на Тетка Сабо во сапунската серија Семејството Сабо. Таа се обиде да ја олесни реконструкцијата на Националниот театар со спонзорирање преку прибирање на средства.
Раниот живот
Хилда Емилиа Гизела Гоби е родена на 6 јуни 1913 година во Будимпешта, која во тоа време била дел од Австроунгарската империја. Нејзиниот татко бил Алојш Гоби, истакнат виолинист, кој подоцна ќе стане диригент на Националниот конзерваториум. Кога била дете, нејзиното семејство било добро, бидејќи нејзиниот татко водел фабрика за хартиени пешкири, но тие станале осиромашени поради коцкањето и трошењето на пари на други жени.Брачната двојка се разделила и Гоби и нејзината мајка биле бездомници.
Кутлиште (Буково)
Кутлиште — археолошко наоѓалиште во битолското село Буково. Претставува населба од римско време.
Мајски конгрес
Одржување на конгресот
Во текот на Конгресот, Јане се осврнал на сите проблеми пред кои било исправено македонското револуционерно движење. Во стремежот да се објаснат позициите на двете групации, да се откријат причините за судирот, да се расветли неуспехот за зачувување на целоста на движењето за кое Јане ги обвинил Сарафов, Матов и Гарванов како и сите оние што ги поддржувале, во своето излагање Јане направил ретроспективен осврт на развојот на Внатрешната организација. Задржувајќи се на проблемите за соработка со другите струења и групи во револуционерното движење, Јане истакнал дека Серчани се подготвени за соработка и борба за преовладување на постојните неседоразбирања и за воспоставување на единство. Меѓутоа, кога ја истакнал таа подготвеност, Јане јасно нагласил дека Серчани не се за соработка по секоја цена. За нив таквата соработка можела да се воспостави само врз принципите на независност на организацијата и бескомпромисната борба против надворешните влијанија. На Конгресот бил формулирана јасна политика кон Бугарија и нејзиното мешање во внатрешните работи на целото макеоднско револуционерно движење. Конгресот заклучил:
Лазар Еленовски
Покрај македонски, Еленовски зборува албански, англиски, српски и хрватски јазик. Оженет е и татко на две деца.
Мајски конгрес
Одржување на конгресот
Крајно недовреливи кон надворешните сојузници и окупирани со секојдневните практични проблеми на борбата, реформистите имале потреба од изградувае на политика за кардиналното прашање, ослободувањето на Македонија и нејзините идни односи со соседните држави. Отука, на Конгресот било поставено прашањето за Балканска федерација. Делегатите сметале дека само во рамките на една федерација може да се решат сите проблеми на Балканот, а истовремно ќе дојде до економско и културно издигање на балканските народи. Тие во Федерацијата гледале лек за лекување на сите болести на Балканот и зато заклучиле дека тоа обединување на балканските народи ќе се реши на лесен начин без секакви потреси, а во тоа Македонија ќе послужи како главен јазол за балканското сојузување. Од јаболко на раздор таа ќе стане примирител на закараните нации. По прашањето на организациски план, било решено да се формира нова организација под името Македоно-одринска револуционерна организација и распуштање на четничкиот институт. Идејата за Балканска федерација и новата организација, по два-три месеца станале основа за формирање на легалната Народна федеративна партија.
Соработка со други политички движења
Како резултат на одржаниот конгрес не само што дошло до релативно потесно сплотување на прогресивните струења во револуционерното движење, туку биле создадени и претпоставки за соработка со младотурците и со други политички движења во Македонија што би пројавиле за тоа интерес. Овој момнет посебно го потврдува изработувањето и потпишувањето на таканаречената „Неврокопска програма“ во јули 1908 година помеѓу Комитетот на младотурците, Револуцинерниот комитет на Организацијата и грчкиот комитет во Неврокоп.
Трансформација на МОРО
Во август 1908 година новата организација упатила манифест до сите народности во османската империја. Во него се изнесени програмските цели за кои МОРО ќе се бори во условите на Младотурскиот режим. По ова МОРО презела чекори за трансформирање во легална политичка партија која е наречена Народна федеративна партија, која во 1910г. како и други партии е забранета од страна на младотурскиот режим.
Хилда Гоби
Раниот живот
Гоби учела во гимназијата Ерзебете Силаги а потоа учела во Школата за економски науки на високото образование. Завршила на универзитет, се запишала во ботанички часови на католичкиот универзитет Пазмани Петер и работела во ботаничката градина на универзитетот. За да продолжи со своето образование, Гоби успеала да обезбеди заеми и да влезе во Академијата на народни театар како стипендист, која учела од 1932 до 1935 година.
Кариера
По завршувањето на студиите во Академијата, Гоби била ангажирана во Националниот театар во 1935 година и почна да учествува во многу продукции. Била избрана уметница во продукциите на синдикатот Вашаш. Првата филмска улога на Гоби била во Замокот и следната година, таа ја снимила „Дамата е малку напукната“ во која играла ексцентрична лудост. Дури и во нејзините помлади денови како глумица, Гобби ја заработила својата репутација преку играње постари жени. За време на нацистичката окупација на Унгарија, Гоби работела со Отпорот. Нејзиниот татко создал фалсификувани документи за да ги ослободи мажите од воена служба, кои ги дистрибуирала Гобби.
Гоби била политички активна и членка на комунистичката партија сè до 1956 година, кога ги оставила идеолошките разлики; таа почувствувала дека партијата ги напуштила луѓето. Сеќавајќи се на нејзините рани борби и време на бездомништво, Гоби имала силна социјална совест и била вклучена во создавање на многу организации за да им помогне на глумците. Во 1947 година, таа го основала академскиот колеџ Арпад Хорват, за да им даде на аспирантските глумци дом и место за учење.
Хенштет (Дитмаршен)
Хенштет (Hennstedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 10 километри североисточно од Хајде. Општината претставува административно седиште на Црковната парохиска општина Ајдер.
Отворање (шах)
Отворање — поим кој во шахот има две основни значења: фаза во играта и низа од потези. Шахистите се сложуваат со оваа поделба, но во многу книги и статии овие два поими се поистоветуваат и се создава едно пошироко значење на поимот.
Најраната фаза во развојот на партијата е позната како отворање. Во првите неколку потези, шахистите имаат за цел да ги преместат своите фигури од почетните позиции на некои полиња на кои би биле покорисни.
Шаховско отворање е група на почетни потези во шаховската игра. Познатите почетни потези се познати како отворања, доколку настануваат со потези на белиот или „одбрани“, доколку настануваат како одговор на црниот. Во шаховската теорија постојат голем број на различни отворања и стотици варијанти и линии во секое отворање одделно. Во книгата The Oxford Companion to Chess се наведени 1327 именувани отворања и варијанти. Меѓу нив има отворања кои се одликуваат со тивка положбена игра (на пример Ретиевото отворање, линии како оние во Одбиениот дамин гамбит), па сè до диви тактички варијанти (на пример Латвискиот гамбит и Одбраната со два коња, каде особено е карактеристична Тракслеровата варијанта).
Низата од потези кои се сметаат за стандарди во почетокот на партијата се наречени „теоретски потези“ или поедноставно „теорија“. Овие дела ги прикажуваат овие потези со примена на алгебарска нотација, гранки на отворањата или теориски таблици. Кога партијата започнува да отстапува од познатите потези од теоријата на отворањето, шахистите се вели дека се „надвор од теоријата“. Во некои линии во отворањето, најдобрите потези за обете страни се анализирани до дваесеттиот, па дури и до дваесет и петтиот потег. Професионалните шахисти, поминуваат години во анализа и проучување на шаховските отворања и оваа работа продолжуваат да ја извршуваат и понатаму, бидејќи шаховската теорија на отворањата и понатаму напредува.
Воведувањето на нова низа на потези, па и само еден нов потег се нарекува „новинка“. Доколку новинката се чува во тајна и се одигра во тунирска партија од големо значење, тогаш станува збор за „подготвувана варијанта“, која може да биде многу силно оружје во конкуренција на врвните шахисти.
Цели на отворањето
Иако постојат различни варијанти и различни начини на кои може да се започне партијата, целите коишто се сакаат да се постигне со отворањето се идентични. Прво и најважно е да се избегне матна закана и загуба на материјал, не само во отворањето, туку и во другите фази од развојот на играта.
Главни стремежи
На највисоко ниво, долги години, главните стремежи на играта биле да се обезбеди подобра позиција во отворањето, играјќи со бели фигури и постигнување еднаквост во позицијата (анулирање на предноста на противникот), играјќи со црни фигури. Суптината е во тоа што првиот потег му дава мала предност на белиот. Тоа би значело дека белиот прв би нападнал, доколку и обете страни се отворат симетрично.
Со почеток во 1950-тите, еден друг стремеж станал доминантен во теоријата на отворањето. Како што вели меѓународниот мајстор Џереми Силман, целта на отворањето е да се создаде динамична нерамнотежа меѓу двете страни, што го одредува карактерот на средишницата и стратешките планови, кои ги подготвуваат обете страни. На пример, во Винаверовата варијанта во француска одбрана, белиот настојува да ги искористи ловечката двојка и посторната предност за да организира напад на кралското крило, додека црниот настојува преку потојани размени на фигурите и противнапад на белите ослабени пешаци на даминото крило да дојде до еднаквост во позицијата. Во ова отворање и обете страни прифаќаат различни комбинации на предности и недостатоци во позицијата. Оваа идеја била развиена од страна на советската шаховска школа.
Третиот стремеж, кој е поврзан со претходните два и бил вообичаен во 19. век, се однесува на мамењето на противникот преку играта да се дојде до позиција, која се одликува со игра која помалку му одговара на противникот и во која преку подобриот стил на игра во дадената позиција е можно да се оствари предност, којашто може да биде и доволна за извојување на победа. Ова често било правено преку транспозиции во играта, односно трансформација на едно отворање во друго, кое може да настане и со други низи на потези.
Вообичаени цели на играта во отворањето
Независно од различните стремежи на белиот и црниот во отворањето, шахистите обрнуваат внимание на неколку работи, кои треба да сепостигнат во почетната фаза од развојот на партијата:
Освен овие идеи, други стратегии кои може да се спроведат во средишницата може да претставуваат продолжение на оние од отворањето. Како такви се сметаат подготвувањето на пешачки удар, со цел да се обезбеди контраигра, создавањето на слабости во противничката пешачка структура, засилување на контролата на клучните полиња, настојување да се добие минимална предност, преку размената на лесните фигури (на пр. настојување да се обезбеди ловечка двојка, настојување да се обезбеди ловец наспроти коњ во отворена позиција или коњ наспроти ловец во затворена позиција и др.), стекнување на просторна предност, без оглед дали е во центарот или на крилата и др.