cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дифракција
Примери
Ефектите на дифракцијата често се гледаат во секојдневниот живот. Највпечатливи примери на дифракција се оние кои вклучуваат светлина. На пример, тесно распоредените песни на ЦД или ДВД дејствуваат како дифракционен хелиум за да се формира позната шема на виножито која се гледа кога гледаме на диск. Овој принцип може да се прошири за да се изработи хелиум со структура со тоа што ќе произведе посакуван образец на дифракција; Холограмот на кредитна картичка е пример. Дифракцијата во атмосферата со мали честички може да предизвика светол прстен кој ќе биде видлив околу изворот на светлина, како што е сонцето или месечината. Сенка на цврст објект, користејќи светлина од компактен извор, покажува мали реси во близина на неговите рабови. Светкавиот дезен кој се забележува кога ласерската светлина паѓа на оптички груба површина е исто така дифракциона појава. Кога месото е извонредно, тоа е дифракција од месните влакна. Сите овие ефекти се последица на фактот дека светлината се движи како бран.
Дифракцијата може да се случи со каков било бран. Океанските бранови дифракцираат околу дамки и други пречки. Звучните бранови можат да се разликуваат околу предметите, поради што сè уште може да се слушне некој повик дури и кога се крие зад дрвото. Дифракцијата, исто така, може да биде проблем во некои технички апликации, таа поставува основно ограничување на резолуцијата на камера, телескоп или микроскоп.
Историја
Ефектите од дифракцијата на светлината првично биле внимателно набљудувани и карактеризирани од Франческо Марија Грималди, кој исто така го измислил дифракциониот поим од латинската фраза "да се пробие на парчиња", осврнувајќи се на светлината што паѓа во различни правци. Резултатите од набљудувањата на Грималди беа објавени во 1665 година. Исак Њутн ги проучувал овие ефекти и ги препишувал на рефлексијата на светлосни зраци. Џејмс Грегори (1638-1675) ги набљудувал шаблоните на дифракција предизвикани од пердув од птици. Така била откриена првата дифракциона решетка. Томас Јунг извел прославен експеримент во 1803 година, демонстрирајќи мешање од две тесно распоредени пресеци. Објаснувајќи ги неговите резултати со мешање на брановите кои произлегуваат од двата различни пресеци, тој дознал дека светлината се шири како бранови. Огистен-Жан Френел направил повеќе конечни студии и пресметки за дифракција, објавени во 1815 и 1818 година, и на тој начин дал голема поддршка на брановата теорија на светлина, која била развиена од страна на Кристијан Хајгенс и обновена од Јунг која била против Њутновата теорија на честички.
Механизам
Во традиционалната класична физика се јавува дифракција поради начинот на кој брановите се шират; ова е опишано со принципот на Хајгенс-Френел и принципот на суперпозиција на бранови. Проширувањето на бранот може да се визуелизира со разгледување на секоја честичка на пренесената средина на бранот како извор за секундарен сферичен бран. Движењето на бран во која било точка е збирот на овие секундарни бранови. Кога брановите се собираат заедно, нивната сума се определува со релативните фази, како и со амплитудите на поединечните бранови, така што сумираната амплитуда на брановите може да има било која вредност помеѓу нула и збирот на поединечните амплитуди. Оттука, шаблоните на дифракција обично имаат серија на максими и минимум. Во современото квантно механичко разбирање на размножувањето на светлината преку решетка (или прореза), секој фотон го има она што е познато како бранова функција која го опишува својот пат од извор преку процепот до екранот. Брановата функција (патеката што ќе ја има фотонот) е одредена од физичката околина како што е геометријата на процепот, оддалеченоста на екранот и почетните услови кога се создава фотон. Во важни експерименти (опит со два процепа со низок интензитет првпат го изврши Г. И. Тејлор во 1909 година) беше демонстрирано постоењето на брановата функција на фотонот. Преку квантниот пристап дифракцискиот модел е создаден со дистрибуција на патеки, набљудувањето на светлината и темните ленти е присуството или отсуството на фотони во овие области (без интерференција). Квантниот пристап има некои впечатливи сличности со принципот на Хајгенс-Френеловиот принцип, во тој принцип светлината станува серија на поединечно распределени светлосни извори низ цевката што е слична на ограничен број на патеки (или функции на бранови) достапни за фотоните да патуваат преку решетката. Постојат различни аналитички модели кои овозможуваат пресметување на дифракциони полиња, вклучувајќи ја и дифракциската равенка на Кирхоф и Френел која е изведена од бранова равенка, Фраунхофер дифракциска аппроксимација на Кирхофовата равенка која се применува на далеку полето и апсорпцијата на Френел дифракција која се применува на блиското поле. Повеќето конфигурации не можат да се решат аналитички, но можат да дадат бројчени решенија преку методот на конечни елементи и гранични елементи. Можно е да се добие квалитативно разбирање на многу дифракциони појави со оглед на тоа како релативните фази на поединечните извори на вториот бран кои варираат, а особено условите во кои фазната разлика е еднаква на половина циклус, каде во тој случај брановите ќе ги снема. Наједноставните описи на дифракцијата се оние во кои ситуацијата може да се сведе на дводимензионален проблем. За водени бранови, тие се шират само на површината на водата. За светлина, често може да се занемари една насока ако дифракцискиот објект се протега во таа насока на далечина далеку поголемо од брановата должина. Во случај на светлина која сјае низ мали кружни дупки, ќе треба да ја земеме предвид целосната тридимензионална природа на проблемот.
Дифракција на светлината
Некои примери за дифракцијата на светлината се дадени подолу.
Дифракција низ еден отвор
Долга решетка од бесконечна ширина која е осветлена со светлина ја дифрактира светлината во серија на кружни бранови, а бранот кој излегува од процепот е цилиндричен бран со униформен интензитет.Решетката што е поширока од бранова должина создава ефекти на интерференција во просторот од процепот. Овие можат да се објаснат под претпоставка дека пределот се однесува како да има голем број точни извори распоредени рамномерно низ ширината на процепот. Анализата на овој систем е поедноставена ако ја земеме предвид светлината на една бранова должина. Ако упадното светло е кохерентно, овие извори ја имаат истата фаза. Упадот на светлината во одредена точка во просторот низ процепот е составен од придонеси од секој од овие точни извори и релативните фази на овие придонеси се разликуваат за 2π или повеќе, може да очекуваме да пронајдеме минимум и максимум во дифракционата светлина. Ваквите фазни разлики се предизвикани од разлики во должината на патеката преку која придонесувачките зраци стигнуваат до точка од отворот.
Ние можеме да го најдеме аголот на кој се добива првиот минимум во дифрагираната светлина со следните размислувања. Светлината од извор кој се наоѓа на горниот раб на процепот, деструктивно се меша со извор кој се наоѓа на средината на процепот, кога разликата во патот помеѓу нив е еднаква на λ/2. Слично на тоа, изворот веднаш под врвот на процепот ќе се меша деструктивно со изворот кој се наоѓа веднаш под средината на процепот под ист агол. Ние можеме да го продолжиме ова размислување по должината на целата висина на процепот за да заклучиме дека условот за деструктивна интерференца за целиот процеп е ист како условот за деструктивна интерференција помеѓу два тесни отвори на растојание што е половина од ширината на процепот. Разликата во патеката е приближно  така што минималниот интензитет дејствува под агол θmin даден од
каде:
Сличен аргумент може да се користи за да се покаже дека ако замислиме дека процепот треба да се подели на четири, шест, осум делови, итн, минимите се добиваат под агли θn дадени од каде
Не постои таков едноставен аргумент кој ни овозможува да го најдеме максимумот на дифракционата шема. Профилот на интензитет може да се пресмета со помош на дифракциската равенка на Фраунхофер како
каде
Кружен отвор
Надворешната дифракција на авионскиот бран инцидентен на кружен отвор често се нарекува Воздушен диск. Вариацијата на интензитетот со агол е дадена со
каде што a е полупречникот на кружниот отвор, k е еднакво на 2π/λ и J1 е Беселовата функција. Колку е помала решетката, толку е поголема големината на самото место на одредено растојание, и колку е поголема дивергенцијата на дифракционираните зраци.
Современ петобој
Современиот петобој е спортско натпреварување кое вклучува пет спорта: стрелаштво,  мечување, 200 м пливање слободен стил, коњичко скокање, и 3 км крос-кантри трчање. Спортот е раководен од страна на Меѓународната унија за современ петобој.
Дифракција
Општа решетка
Бран што произлегува од точен извор има амплитуда Ѱ на локацијата r која е дадена со решението на честотната бранова равенка за точен извор (равенката Хелмхолц)
каде е 3-димензионална делта функција. Функцијата на делта има само радијална зависност, така што операторот Лаплас (a.k.a. скаларен лапласијан) во сферичниот координатен систем се поедноставува (види дел во цилиндрични и сферични координати)
Современ петобој
Историја
Современиот петобој на олимписките игри првпат бил вклучен во програмата на Летните олимписки игри 1912, и од тогаш е во програмата на игрите. На игрите во 1952 била додадена екипна категорија, која бил исклучена од прграмата на Летните олимписки игри 1992. На Летните олимписки игри 2000 бил воведен современиот петобој во женска конкуренција. Од 1949 година, се одржува Светското првенство во современ петобој.
Обично натпреварите во современ петобој траат четири до пет дена; сепак на Летните олимписки игри 1996 современиот петобој се одржал во еден ден, за да се доближи повеќе до публиката. Најпрво се планирало исклучување на современиот петобој од програмата на олимписките игри поради слабата популарност на спортот во Источна Европа; но сепак, на гласањето од МОК на 8 јули 2005 година, спортот сигурно ќе биде дел од Летните олимписки игри 2012.
Формат
Освен кај мечувањето, натпреварувачите не се натпреваруваат еден против друг во останатите дисциплини. Па така, подобриот краен пласман носи повеќе бодови; бодовите од сите дисциплини се комбинираат и го даваат вкупниот број на бодови. Оваа процедура е слична на процедурата од десетобојот.
Дифракција
Општа решетка
Ова решение претпоставува дека изворот на делта функција се наоѓа на потекло. Ако изворот се наоѓа на произволна изворна точка, означена со векторот и полето на полето се наоѓа на точката, тогаш можеме да ја претставуваме функцијата на скаларната Грина (за произволна изворна локација) како: Затоа, ако електричното поле е инцидент на екранот, полето произведено со оваа апертурна дистрибуција е дадено од површинскиот интеграл: За пресметка на полињата Fraunhofer регионоткаде што изворот точка во отвор е даден од векторот
Современ петобој
Формат
Како и да е, била претставена иновација која финалето на современиот петобој го прави повозбудливо. Последната дисциплина е крос-кантри трчање. Натпреварувачите се рангирани според резултатот од останатите четири дисциплини и секој натпреварувач има различно почетно време, а првопласираниот прв почнува да трча, потоа стартуваат другите во сооднос со нивниот резултат. Тој што ќе заврши прв на крос кантри трчањето е победник и на современиот петобој.
Дифракција
Општа решетка
Следствено, iако електричното поле, Einc(x,y) е упадно во отворот, полето создадено од отворотраспределбата се определува со површинскиот интеграл:
Современ петобој
Формат
Во мечувачката дисциплина се користи мечот. Во натпреварувањето сите натпреварувачи се натпреваруваат по еднаш еден против друг. Секој натпревар трае по една минута; првиот натпреварувач што ќе постигне удар веднаш победува. Доколку во рокот од една минута никој не победи, двајцата натпреварувачи губат.
Пливачката дисциплина е трка на 200 м слободен стил. До 2000, должината на трката била 300 м..
Јавачката дисциплина содржи коњичко скокање на патека со должина од 350–450 м со од 12 до 15 пречки. На натпреварувачите по пат на ждреб им се доделува коњ, непосредно пред почетокот на дисциплината.
Стрелашката дисциплина вклучува воздушна пушка со калибар од 4.5 мм, на оддалеченост од 10 метри во стоечка позиција. Секој натпреварувач има располагање од 20 истрели, со ограничено време од 40 секунди момеѓу секој истрел.
Тркачката дисциплина вклучува крос-кантри трка од 3 км. До игрите во 2000, должината на трката изнесувала 4000 метри..
Дифракција
Општа решетка
каде точката на изворот во отворот е дадена со векторот
Во далечното поле, каде може да се искористи приближноста за параллелни зраци, односно Гриновата функција,
се упростува на
како што може да се види на сликата десно (Приотиснете за да ја зголемите).
Изразот за полето во далечната област (Фраунхоферовата област) станува
Сега, бидејќи
и
изразот за полето во Фраунхоферовата област за планарниот отвор сега станува,
Допуштајќи,
полето во Фраунхоферовата област на планарниот отвор го добива обликот на Фуриевата трансформација
= Модели =
Дифракционите агли се инвариантни при скалирање; тоа значи дека тие зависат само од односот на брановата должина до големината на дифракцискиот објект.
Кога дифракцискиот објект има периодична структура, на пример во дифракциона хелиум, функциите обично стануваат поостри. Третата фигура, на пример, покажува споредба на двојна пресечна шема со модел формиран од пет пресеци, и двете групи на пресеци кои имаат ист простор, помеѓу центарот на еден процеп и наредната.
Честична дифракција
каде h е Планкова константа и p е имплус на честитчка (маса ×брзина за бавни честички).
За повеќето макроскопски објекти, оваа бранова должина е толку кратка што не е значајно да им се додели бранова должина на нив. Атриум на натриум кој патувал на околу 30.000 м/с би имал брановата должина од Броголивата бранова дплжина од околу 50 пикометри.
Бидејќи бранова должина за дури и најмалите макроскопски објекти е исклучително мала, дифракцијата на материјалните бранови е видлива само за мали честички, како што се електроните, неутроните, атомите и малите молекули. Кратката бранова должина на овие материјални бранови ги прави идеално погодни за проучување на атомската кристална структура на цврсти материи и големите молекули како белковини.
Релативно поголеми молекули како buckyballs, исто така, можат да дифракцираат. Брег дифракција
Дифракцијата од тридимензионална периодична структура, како што се атомите во кристал, се нарекува Брег дифракција. Тоа е слично на она што се случува кога брановите се расфрлани од дифракционен хелиум. Брег дифракцијата е последица на интерференција помеѓу брановите што се рефлектираат од различни кристални рамнини. Состојбата на конструктивните пречки е дадена со Брегговиот закон
каде
λ е брановата должина, d е растојанието помеѓу кристалните рамнини, θ е аголот на дифрагираниот бран и m е цел број познат како редослед на дифракцискиот сноп.
Брег дифракцијата може да се изврши со помош на светлина со многу кратка бранова должина како Х-зраците или материјални бранови како неутрони (и електрони), чија бранова должина е по ред (или многу помала од) атомското растојание. Произведениот образец дава информации за одделувањата на кристалографските рамнини d, овозможувајќи да се заклучи кристалната структура. Контраст на дифракција, особено кај електронските микроскопи и уредите со x-топографија, е моќна алатка за испитување на поединечни дефекти и локални полиња во кристали.
Список на државни водачи во 23 година
Ова е список на државни водачи во 3 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Последниот пат кога го видов Париз
„Последниот пат кога го видов Париз“ (англиски: Last Time I Saw Paris) – американски филм од 1954 година, во режија на Ричард Брукс (Richard Brooks), кој е автор и на сценариото, заеднос со Џулиус Ј. Епстајн (Julius J. Epstein) и Филип Г. Епстајн (Philip G. Epstein). Главните улоги ги толкуваат: Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Ван Џонсон (Van Johnson), Волтер Пиџон (Walter Pidgeon), Дона Рид (Donna Reed), Ева Габор (Eva Gabor) и Курт Каснар (Kurt Kasznar).
Синопсис
Репортерот Чарлс Вилс (го игра Џонсон) оди во Париз со цел да известува за крајот на Втората светска војна. По кратко додворување на Мерион (ја игра Рид), тој се заљубува во нејзината сестра, убавата Хелен Елсвирт (ја игра Тејлор) и набргу тие се венчаваат. Чарлс сака да стане писател, а во меѓувреме работи во новинска агенција. Пресвртот настапува кога една стара семејна инвестиција носи голема заработка и благодарение на неа семејството наеднаш се збогатува. Чарлс дава отказ од работата и почнува да води раскалашен живот, а Хелен почнува да флертува со млад и згоден тенисер. Еднаш, кога Чарлс ја затекнува сопругата во друштво со тенисерот, тој започнува тепачка со него, а потоа оди дома и ја заклучува вратата и не ја пушта Хелен да влезе. Принудена да остане надвор на дождот, Хелен се разболува и умира. Мерион успева да добие старателство врз Вики, ќерката на Чарлс и Хелен, а Чарлс заминува во САД. Неколку години подоцна, тој се откажува од алкохолизмот, се враќа во Париз и со тешка мака успева да ја убеди Мерион да му ја предаде Вики.
Дермбах
Дермбах (Dermbach) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Удав стегач
Удавот стегач (боа констриктор; Boa constrictor), исто така наречена црвеноопашест удав или обичен удав, ― вид на голема, неотровна, тешкотелесна змија која често се чува и се одгледува во заробеништво. Боата задушувач е член на семејството удави, пронајдено во тропска Јужна Америка, како и на некои острови во Карибите. Главна на приватни собиранки и јавни изложувања, неговата шема на бои е многу променлива, но карактеристична. Девет подвидови во моментов се признати, иако некои од нив се контроверзни. Овој напис се насочува на видот удав стегач како целина и на најпознатиот подвид B. c. constrictor.
Име
Иако сите удави се стегачи, само овој вид правилно се нарекува „боа стегач“.
Другите вообичаени имиња се чих-чан (мајански), хибоја (латиноамерикански) и макахуел (тринидадски).
Раширеност и живеалиште
Во зависност од подвидот, удабот стегач може да се најде преку Јужна Америка северно од 35. јужен напоредник (Колумбија, Еквадор, Перу, Венецуела, Тринидад и Тобаго, Гвајана, Суринам, Француска Гвајана, Бразил, Боливија, Уругвај и Аргентина) и многу други други острови покрај бреговите на Јужна Америка. Воведено население постои во крајната јужна Флорида, и мало население на Сент Кроа на Девствените Острови на САД сега се чини дека се размножува во дивината. Дадениот географско-таксономски тип е „Indiis“ - грешка, според Питерс и Орехас-Миранда (1970).
Удавот стегач изобилува во широк спектар на услови на животната средина, од тропски дождовни шуми до суви полупустински земји. Сепак, претпочитаат да живеат во прашума поради влажноста и температурата, природното покритие од грабливците и огромното количество потенцијален плен. Најчесто се наоѓа во или покрај реките и потоците, бидејќи е многу способен пливач. Удавите стегачи ги заземаат и дупките на средно големите цицачи, каде што можат да се сокријат од можните грабливци.
Заробеништво
Овој вид добро се снаоѓа во заробеништво, обично станува прилично скротен. Тоа е вообичаена глетка и во зоолошките градини и во приватните збирки на влекачи. Иако сè уште се извезуваат од нивната родна Јужна Америка во значителен број, тие се одгледуваат во заробеништво. Кога се чуваат во заробеништво, тие се хранат со глувци, стаорци, зајаци, кокошки и пилиња во зависност од големината и возраста на поединецот. Очекуваниот животен век во заробеништво е од 20 до 30 години, со ретки примери над 40 години, што ги прави долгорочно посветување како домашно милениче. Најголемата сигурна возраст евидентирана за удав стегач во заробеништво е 40 години, 3 месеци и 14 дена. Овој удав стегач бил наречен Попај и починал во зоолошката градина во Филаделфија, Пенсилванија, на 15 април 1977 година. Правилното сточарство е најзначајниот фактор за животниот век на заробеникот; ова вклучува обезбедување соодветен простор, точни температури и влажност и соодветни прехранбени производи.
До 41,5% од чуваните удави се тестирани позитивни на инклузивна болест на телото.
Зачувување
Во некои региони, бројот на удави стегачи е сериозно погоден од луѓето и другите животни и прекумерното собирање заради трговија со егзотични миленичиња и кожа со змија. Поголем дел од нејзината популација, сепак, не е под закана за непосредно истребување; така, тие се наоѓаат во Прилог II отколку во Прилог I.
Удавите стегачи може да бидат инвазивен вид во Флорида.
Моравски Крумлов
Моравски Крумлов (Mährisch Kromau) — град во округот Знојмо во јужноморавскиот регион во Чешката Република. Градот има околу 5.700 жители.
Збратимени градови
Моравски Крумлов е збратимен со:
Франкенвини (филм од 2012)
Франкенвини (англиски: Frankenweenie) - американски анимиран филм од 2012 година, во режија на Тим Бартон, кој е автор и на сценариото, заедно со Леонард Рипс. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Кетрин О'Хара, Винона Рајдер, Мартин Шорт, Мартин Ландау, Чарли Техан итн.
Содржина
Детето Виктор има куче (Спарки), кое умира откако го удира автомобил. Виктор е многу приврзан кон кучето и со помош на експеримент успева да го оживее, меѓутоа мора да го крие од луѓето. Неговите завидливи училишни другари сакаат да го победат Виктор во натпреварот по физика и, дознавајќи за неговиот експеримент, се обидуваат да направат нешто уште повпечатливо. Меѓутоа, нештата излегуваат од контрола и во градот се појавува наезда од лоши чудовишта кои ги малтретираат луѓето. Виктор, со помош на Спарки, се бори против чудовиштата, но во борбата погинува Спарки. Тогаш, луѓето (кои претходно го бркаат Спарки со цел да го убијат) се здружуваат за да му помогнат на Виктор повторно да го оживее Спарки.
Црква „Св. Благовештение“ - Сер
Свето Благовештение Ιερός Ναός Ευαγγελίστριας) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Црквата е сместена на улица „Теодорос Турлендес“ во маалото Долна Каменица. Не е познато кога е изградена. Маалото се спомнува уште во византиските извори. Во османлиско време било христијанско маало и веројатно во неа имало храм. Најстарите конкретни податоци за црквата се од една икона во неа, која датира од 1817 г. Во подоцнежни извори се среќаваат податоци за ремонт на храмот. Над средната јужна врата има натпис кој спомнува „март 1881 г.“ — веројатно годината на обнова. Подоцна се направени бројни делумни поправки. На 13 јули 1907 г. се одиграла борба во камбанаријата на храмот помеѓу четата на гркоманскиот капетан Димитар Гоголаков и турската војска. Камбанаријата е урната во 1926 г. за да биде заменета со поголема. Во 1933 година апсидите се малтерисани. Во 1944 г. е обновен и покривот, а дворот е ограден. Црквата го добила денешниот облик по три големи обнови во 1962, 1971 и 1984 г. Сегашната црква е речиси квадратна базилика со димензии 18,30 × 17,80 м.
Иконата на „Св. Виктор, Мина и Викентиј“ (1865) е дело на монахот Јеремија Мелнички.
Во 1979 – 1982 г. зографот Георги Златанов (Георгиос Златанис) го живописал олтарниот простор и мал дел од наосот. Во 1996 – 1998 г. браќата Влахос и Андониос Ладијас го живписале остатокот од храмот. Во 2007 г. црквата е фасадирана со камен.
Во северниот дел на дворот во 1991 г. е подигнат параклисот „Св. Христофор“.
Андреј Љапчев
Андреј Тасев Љапчев (Андрей Тасев Ляпчев; роден 1866 во Ресен, Отоманско Царство; починал 1933 во Софија, Бугарија) бил истакнат политичар и државник од Бугарија со потекло од Македонија.
Во историјата е запаметен по неговата политичка максима „Со кротце, со благо и со малце кьотек“ (Полека, нежно и со малку ќотек).
Ватерполо на Летните олимписки игри 2008 (жени)
Ватерполото на Летните олимписки игри 2008 — третиот официјален ватерполски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Пекинг, Кина. На турнирот учествувале вкупно 8 репрезентации.
Првото место го освоил Холандија, второто САД и третото Австралија.
Небојани
Небојани — село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани.
Географија и местоположба
Небојани се наоѓа на падините на Осоговските Планини. Селото е планинско и од разбиен тип, а неговите маала се издигаат на надморска височина од 1.020-1.116 м. Селскиот атар зафаќа површина од 25,1 км2. Од Кочани е оддалечено 21 км.
Некои од маалата во селото се познати како: Мишино, Чеперник, Просија, Кацарица и Свињи Дол.
Историја
Со потпаѓањето на селото под српска власт во 1918 година, месното население било подложно на репресија. Според податоци на Иван Михајлов, во 1921 година е убиен Јордан Манасиев, а во 1923 година во затвор починале уште тројца жители како последица на измачувања. Во 1923 година, селото било запалено. Во текот на 1920-тите, многу жители на селото биле тепани од страна на српската полиција или од четниците.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Небојани живееле 190 жители, сите Македонци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Небојани имало 144 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Небојани живеат 46 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 10 жители, сите Македонци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кочани од 2004 година.
Во периодот 1996-2004, селото било дел од Општина Оризари.
Во периодот 1955-1996, селото било дел од Општина Кочани.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Полаки.
Во XIX век, Небојани било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 897 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 28 гласачи.
Црква „Св. Димитриј“ - Градец
'''Св. Димитриј''' — православна црква во валандовското село Градец, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Гевгелиското архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Архитектура
Црквата е изградена во средината на XIX век (пред 1860 г.). Живописана е во 1873 г., за што сведочат двата натписа (на грчки и црковнословенски) на насликаниот фрескоживопис на северната страна од надворешниот ѕид со претстава на композицијата „Страшниот суд“, дело на познатиот струмички зограф Григориј Пецанов. Датумот на натписот е 28 август 1873 г. а насликаната површина е долга околу 11 метри и го опфаќа просторот од левата и десната страна вратата. Црквата е трикорабна, со рамни дрвени тавани и повисок средиштен кораб; со нартекс на западната страна и голема полукружна олтарна апсида од надвор на источниот ѕид, над кој има округли окна. Црквата е вкопана и изградена од обичен камен со калкански покрив.
Икони и иконостас
Иконите се насликани во 1869 г. од познатиот зограф Исаија Џиков од с. Осој, Дебарско. Храмот е живописан во XIX век, но фреските се во лоша состојба. Иконостасот, исто така дело на Исаија Џиков, е пренесен во црквата „Св. Атанасиј Велики“ во Удово.
Македонци во Грција
Во ноември 1919 година, Грција и Бугарија потпишаа конвенција за иселување на населението што живееше во двете држави и 86.571 Македонци и Бугари беа принудени да заминат од Грција во Бугарија. Исто така, како последица на Грчката граѓанска војна се случи егзодусот на Македонците од Грција.
Егејци
Егејски Македонци или едноставно Егејци— етногеографски поим со кој се нарекуваат Македонците од Егејскиот дел на Македонија. Терминот Егејци започнал да се користи за Македонците од Егејска Македонија во времето на Граѓанската војна во Грција од 1946-1949 година, кога грчките монархофашистички власти започнуваат масовно протерување и геноцид врз македонското население од Егејска Македонија кое учествувало или го помагало НОФ и комунистичкото движење. Егејските Македонци се староседелското македонско население во Грција, но со тек на време одреден број се имаат раширено низ целата територија на државата.
Населеност
Првичната населеност на Македонци во Егејскиот дел на Македонија ја опфаќала речиси целата територија на север од границите со останатите делови на Македонија на југ сè до долината на реката Бистрица, Солунско и Драмско. Во времето на појавата на етногеографскиот термин Егејци, по големите прогони, иселувања, протерувања и меѓудржавни договори за размена на население, како и процесите на насилна асимилиција, убиства и уништување на имотите и условите за живот на Македонците од страна на грчките власти, населеност на Македонците во егејска Македонија, значително се намалува и опаѓа, особено во источните и јужните краишта. Токму затоа, во времето на Граѓанската војна во Грција најсилните упоришта на ДАГ се наоѓаат во западните делови на егејскиот дел на Македонија и планинските предели кон границата со Албанија, каде што во најголем дел биле населени Македонци.
Јазик
Од Македонците во Грција користен е македонскиот јазик. Македонците од егејско потекло го користат југоисточното наречје на македонскиот јазик. Во ова наречје спаѓаат долнопреспански дијалект, понатаму костурски дијалект, нестрамско-костенарски дијалект, солунско-воденски дијалект, прилепско-битолски дијалект (во Леринско) и серско-драмско-лагадинско-неврокопски дијалект. Македонскиот јазик го говори претежно постарото македонско население.
Македонскиот јазик не е признат како малцински или регионален јазик во Грција и е познат во грчката јавност како „славомакедонски јазик“ (Σλαβομακεδονική γλώσσα).
Во XIX и XX век македонскиот јазик и дијалекти беа презервирани со учењето во училиштата на Бугарската егзархија. Во 1925 година со донесување на одлуката од страна на грчката влада за печатење на Абецедарот јавно е признаено постоењето на словенско население во северните делови на Грција. Абецедарот имаше цел за образование на македонски јазик во Грција, но за жал тоа се случи за многу мало време. Со доаѓањето на Јоанис Метаксас на власт македонскиот јазик беше официјално забранет. За време на Граѓанската војна во Грција македонскиот јазик беше учен во 87 училишта на 10.000 ученици во северна Грција од страна на комунистичките сили.
Во 2006 година се издаде нова верзија на Абецедарот од страна на Виножито. Денес македонскиот јазик се учи во Грција но во тајност поради страв од грчките власти. Курсови по македонски јазик има во Воден, Лерин, Овчарани, Солун и други градови со македонско население.
Бројот на говорници на македонскиот јазик во Грција денес не е познат, но според Ethnologue има 180.000 македонски говорници само во административната област Западна Македонија.
Медиуми
Првиот македонски медиум во Грција беше весникот Црвена Ѕвезда. Тој беше пишуван на локален солунско-воденски дијалект, но со грчка азбука. Потоа се појавија Единство, Словено-Македонски Глас, Нова Македонка, Слoбода, Победа, Преспански Глас, Искра, Стражар и други. Непокорен се издаваше на 1 мај 1947 година до август 1949 и служеше како пример за македонски медиум во Грција. Тој бил орган на Главниот одбор на НОФ. Исто така, за време на граѓанската војна постоел и македонскиот весник Билтен. По граѓанската војна се забранила употребата на македонскиот јазик.
Во 1990 со освестувањето на македонската заедница во Грција одново почнаа да се создаваат печатени медиуми на македонски јазик. Прво се појави Τα Μογλενά, потоа Лоза, Зора и Македонико. Ова беше проследено со издавање на публикацијата Задруга во раната 2010. Во мај 2010 излезе месечниот весник Нова Зора. Задруга и Нова Зора се печатени и на македонски, и на грчки јазик. Нова Зора има над 20.000 тираж на секое издание.
Неколку македонски радио станици беа поставени во Егејска Македонија. Но, исто како другите македонски медиуми, станиците му претставуваа пречка на грчките власти и македонското радио Македонски Глас беше затворено.
Егејските Македонци во Република Македонија
Помасовните населувања на Македонци од егејскиот дел на Македонија во Република Македонија се забележуваат во педесеттите години на 20-от век, по масовните протерувања на децата-бегалци и нивните семејства од нивните домови од страна на грчките монархо-фашистички власти по Граѓанската војна во Грција 1945-1949 година. Голем број од децата-бегалци по нивното прифаќање во источноевропските социјалистички земји се враќаат во СР Македонија тогаш во склопот на СФРЈ. Егејските Македонци во овој период почнуваат да се населуваат во сите градови во Република Македонија, а плански се населувани и во Западна Македонија во Тетово, Гостивар, Дебар и во турски напуштени села во Источна Македонија.
Денес Македонците-Егејци се највеќе населени во Скопје, Битола, Гостивар, Тетово, Штип, а во сите овие градови се познати и термините „егејски згради“, „егејски улици“ т.е. места во кои највеќе живеат Македонци од Егејска Македонија. Во градот Скопје како населби со најголем број „Егејци“ се познати населбите Мичурин, Топанско Поле и Автокоманда. Македонците со потекло од егејскиот дел на Македонија, денес се активно вклучени во политичкиот, економскиот и културниот живот на Република Македонија, а имаат и повеќе свои здруженија со седишта во Скопје, Гостивар, Битола и Штип кои органзираат културни собири и средби и се залагаат за правото на децата-бегалци да можат да ги посетат своите родни места, што долги години им е оневозможено од страна на грчките власти.
Во Република Македонија Егејците се често споменувани и во негативна конотација, преку измислување на шеги и вицеви за Егејци, најчесто претставувајќќи ги како скржави луѓе.
Егејските Македонци во странство
Македонците со потекло од егејскиот дел на Македонија во масовна бројка се имаат иселено и во странство претежно во прекуокеанските земји, најмногу во Австралија, Канада и САД. Егејските Македонци претставуваат голем, но и доста организиран и активен дел од македонската дијаспора.
NGC 76
NGC 76 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 22 септември 1884 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 76 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 76 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 19 м 37,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 56' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 76 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1267. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1736. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1257.
Габични инфекции
Габичната инфекција е предизвикана од габата Кандида Абиканс, која е нормален жител во вагината и на кожата кај многу жени. Таа обично не предизвикува никакви проблеми и се размоножува со спори кои се широко распространети во воздухот. Кога спорите ќе се спуштат на топло и влажно место како што се интимните делови на телото започнуваат да растат. Иако габичните инфекции не се класификувани како сексуално преносливи болести, тие сепак се пренесуваат преку сексуален контакт ако кај машкиот партнер под кожинката на пенисот има габични спори. Симптомите кај жената се чешање, болка во вид на горење, карактеристичен габичен мирис, вагинален секрет кој е обично бел или во вид на изварок, непријатност или болка за време на мокрење и полов однос. Симптомите на габичната инфекција се почести во периодот пред менструација и ова се должи на промената на киселоста на вагиналниот секрет во овој период. Исто така инфекцијата е почеста кај бремените жени, кај неконтролираниот диабет и кај корисниците на орални контрацептиви. Кандидата почесто се појавува после земање антибиотици кои ги уништуваат корисните бактерии (лактобацилусите), кои се исто така жители во вагинатга. Ако ги нема нив настанува бактериолошки дисбаланс што овозможува кандидата несметано да се развива. Кај некој жени габичната инфекција е повторувачка. Оваа појава понекогаш е поврзана со ниски нивоа на железо во организмот. Железото им е потребно на белите крвни клетки за да направат хемикалии кои ја уништуваат кандидијалната инфекција. Затоа, ако се јавуваат чести габични инфекции потребно е да се провери во крвта нивото на Феритин (складирано железо во организмот).
Дијагноза
Поставување дијагноза за Кандидијална инфекција само врз основа на симптомите може да доведе до грешка во лекувањето, бидејќи и други состојби, како на пример бактериската вагиноза, предизвикуваат слични симптоми, но се лекуваат поинаку. Ако постојат генитални симптоми, најдобро е да се посети специјалистичка гинеколошка или уролошка ординација со цел да се направи комплетен скрининг и поставување на точна дијагноза.
Превенција
Најважно е да се избегнува потењето преку избегнување на носење тесен долен веш (особенo најлонски или тесни панталони како фармерки) и да се користат влошки во текот на денот. Да се користат чорапи и памучен долен веш кој е вриен или пеглан на висока температура. Ова е потребнo поради тоа што модерните прашоци за перење користат пониска температура на водата, која не е доволна да ги уништи спорите на кандида. На тој начин можно е повторно заразување од сопствениот веш кој бил испран на пониска температура. Да се избегнува користење на разни додатоци при капењето, вагинални деодоранти или вагинални испирања, бидејќи тие ја намалуваат природната одбрана на вагината (киселоста на вагиналната средина во чии услови не можат да се развиваат габите и бактериите). Да се користи исхрана богата со железо и да се земаат мултивитамини или минерални додатоци кои користат железо. Храната што содржи витамин Ц, како на пример портокалите, помага во апсорпцијата на железотo од цревата. Партнерите да користат антигабични кремови, бидејќи и мажите можат да имаат спори на кандида и да ги пренесуваат на жените без самите да имаат некакви симптоми. Да се дискутира со својот матичен лекар дали има потреба од проверка на нивоата на железо во крвта (да се исклучат ниски нивоа) и да се провери дали има помалку активна штитна жлезда.
Лекување
За лекување на кандидата постојат разни антигабични лекови кои се достапни на рецепт или без рецепт. Некои лекови, како на пример клотримазол и миконазол, се користат како кремови или вагиналети. Истo така, достапни се и орални антигабични лекови (флуконазол и итриконазол). Но, каков и да е начинот на користење на лековите, потребни се два до три дена за да повлечат симптомите, бидејќи болното место треба да се опорави по уништувањето на габите. Сексуалните контакти треба да се избегнуваат додека не се повлечат сите симптоми.
Власец
Ова е повеќегодишно растение, природно присутно во голем дел од Европа, Азија и Северна Америка,    и единствениот член на луковите кој е домороден и во Новиот и во Стариот Свет.
Власецот е доста застапен како кулинарска билка, чии стебленки и затворени пупки се насекуваат како додаток во риба, компири, чорби и други јадења. Во некои краишта цветовите се ставаат во салати. Растение е корисно и во градината бидејќи ги одвраќа штетните инсекти.
Цветовите даваат големо количество нектар за инсектите-опрашувачи, и со тоа посредно го помагаат размножувањето на останатите растенија.
Опис
Растението покажува значителни разлики во изгледот, зависно од крајот во кој се наоѓа. Иако власецот им е одбивен на инсектите поради сулфурните соединенија кои ги содржи, неговите цветови се привлечни за пчелите и мошне хранливи, продолжувајќи им го животот на единките кои ги посетуваат.
Таксономија
Има два подвида:
Природна распространетост
Растението е домородно во умерените краишта на Европа, Азија и Северна Америка.
Во кулинарството
Власецот главно се одгледува поради неговите стебленки и листови, кои се користат како додаток во јадењата, и имаат помек вкус од другите видови од истиот род.
Особено е застапен во разни европски кујни, особено во француската и шведската. Во Шведска се става во солени палачинки, чорби, риба и сендвичи. Се меша со павлака и се служи како јадење со харинга по повод празникот Тајане. Цветовите понекогаш се ставаат како украс. Во Полска и Германија, исечканиот власец се меша со урда. Во Франција важи за едно од најценетите зачински растенија, заедно со естрагонот, крбулицата и магдоносот. Во многу земји се продава свеж преку целата година, но може и да се замрзнува, бидејќи тоа не влијае на вкусот.
Во градинарството
Познато е дека во минатото, шведските земјоделци саделе власец помеѓу камењата околу леите, и на тој начин ги штителе насадите од штетници. Истото се прави и денес, бидејќи растението ги одвраќа непожелните инсекти. Сокот од листовите се користи како течност за напрскување против ваквите штетници, како и во борбата против габичните зарази, мувлата и пепелавата краста.
Во треварството
Растението е богато со витамините A и Ц, содржи органосулфурни содиненија, и изобилува со калциум и железо.
Одгледување
Власецот се одледува поради неговата кулинарска намена, но и како украсно растение. Виолетовите цветови имаат пријатен изглед во букетни аранжмани, но служат и како додаток во салати. Цветовите исто така се ставаат да одлежат во оцет, што му дава својствена арома.
Растението успева на добро исцедена почва, богата со органски материи и pH-вредност од 6-7 при силна сончевина. Се садат како семки и узреваат на лето или рано следната пролет. Семето ’рти на температура од 15 до 20 °C и треба да се чува влажно. Во студени услови, семето се сади во пластеник или на затворено, па по еден месец се пресадува надвор. Растението исто така лесно се размножува од исечоци.
Во студените краишта, власецот зиме овенува и луковицата останува во мирување, за повторно да се разлиста рано напролет. Кога се зрели за берба, растението треба да се исече сосема долу, до самата почва. Во сезоната на раст, власецот постојано вади нови листови, што дава повеќе берби.
Растението е подложно на оштетувања од ларви на празовиот молец, кои разјадуваат долги шуплини во листовите и луковиците.
Историја и обичаи
Познато е дека власецот во Европа се одгледува како градинарско растение почнувајќи од раниот среден век, иако се знае дека истиот е во употреба веќе 5000 години.
Во I век римскиот поет Марко Валериј Марцијал го споменува растението на шеговит начин, велејќи дека јадењето власец штити од „бакнежи до смрт“. Римјаните го користеле за ублажување на болката од сончеви изгореници и воспалено грло. Сметале дека власецот го накачува крвниот притисок и дека делува како диуретик.
Во XIX век, сточарите во Холандија ги пригранувале кравите со власец за да се добие посебен вкус на млекото.
Исмаилија (област)
Исмаилија е еден од 27-те области во Египет. Завзема површина од 1.442 km². Спрема пописот од населението од 2006 година, во областа живееле 942.832 жители. Главен град е Исмаилија.
NGC 6483
NGC 6483 — елиптична галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6483 се споменува и како ESO 102-20, FAIR 486, AM 1754-634.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6483 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 6483 има привидни димензии од 1,6' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 6483 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61233. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 455; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9058. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Список на државни водачи во 24 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Нове Замки
Нове Замки (Nové Zámky ; Érsekújvár, Ершекујвар; Neuhäus[e]l, Нојхаус(е)л; Novum Castrum; Uyvar) ― гратче во Округот Нове Замки во Нитрански Крај во југозападна Словачка.