cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1135
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 50 м 47,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 54° 55' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 1135 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10800. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 419; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8491.
Данска-Норвешка
Данска–Норвешка (на дански и норвешки: ) ― реална унија меѓу Кралството Данска, Кралството Норвешка (вклучувајќи ги и тогашните норвешки прекуморски поседи: Фарски Острови, Исланд, Гренланд и други поседи), Војводството Шлезвиг и Војводството Холштајн која постоела од 1536 до 1814 година. Државата, исто така, имала суверенитет над три историски народи: Фризи, Гути и Венд. Унијата била позната и како Данско-Норвешко Царство (Det dansk-norske rige), Кралство на близнаци (Tvillingerigerne) или Олденбуршка Монархија (Олденбург-monarkiet)
Во државата претежно живееле Данци, Норвежани и Германци, но имало и Фарчани, Исланѓани и Инуити (во норвешките поседи во странство), малцинско население Сами во северна Норвешка, како и други домородни народи. Поголеми градови во Данска-Норвешка биле Копенхаген, Кристијанија (Осло), Алтона, Берген и Трондхајм, а примарни официјални јазици биле данскиот и германскиот, но месно се зборувале и норвешки, исландски, фарски, сами и гренландски.
Основање на Унијата
Во 1397 година, три кралства Данска, Норвешка и Шведска се обединиле во Калмарска Унија. Шведска во 1521 година ја напуштила Унијата и била основана Данска-Норвешка. Норвешка, исто така, сакала да ја напушти унијата во 1530-тите, но Данска ја нападнала и ја анектирала Норвешка под монархот Кристијан III.
Северна седумгодишна војна
Избувнувањето на Северната седумгодишна војна од 1563 година  се припишува на незадоволството на Данска поради распаѓањето на Калмарската унија во 1520-тите. Кога данско-норвешкиот крал Кристијан III на својот грб ја ставил традиционално шведската ознака од три круни, Швеѓаните тоа го протолкувале како дански претензии кон Шведска. За возврат, Ерик XIV од Шведска (владеел 1560–1568) ги додал ознаките на Норвешка и Данска на својот грб.
Либек и Полско-литванскиот Комонвелт се приклучиле кон Данско-Норвешкиот во воен сојуз откако шведскиот крал Ерик вовел трговски блокади во обид да ја попречи трговијата со Русија. Данска-Норвешка ја нападнала Шведска, со што и започнала војната. По седумгодишни борби, војната завршила во 1570 година со статус кво состојба од пред војната.
Калмарска војна
Данска-Норвешка доминирале со Балтичко и Северно Море, а Шведска неќела да плаќа такса на Данците за нејзините бродови. За да ја избегне таксата шведскиот крал Карл IX се обидел да воспостави нова трговска рута низ Лапонија и северна Норвешка. Во 1607 година Карл IX се прогласил за „крал на Лапонците во Нурланд“ и почнал да собира даноци на норвешка територија.
Данска-Норвешка и кралот Кристијан IV биле незадоволни; Кристијан IV, исто така, сакал да ја принуди Шведска повторно да се приклучи на унијата Данска-Норвешка. Во 1611 година Данска-Норвешка ја нападнале Шведска и го зазеле градот Калмар. На 20 јануари 1613 година, бил потпишан Договорот од Кнеред, со кој Лапонија била припоена кон Норвешка.
Триесетгодишна војна
Брзо по Калмарската војна, Данска-Норвешка се вклучила во друга поголема војна, во која тие се бореле заедно со главно северногерманските и другите протестантски држави против католичките држави предводени од Германската католичка лига.
Кристијан IV се обидел да стане водач на северногерманските лутерански покраини, но по битката кај Лутер во 1626 година, Данска доживеала тежок пораз. По поразот повеќе германски протестантски држави ја прекинале својата поддршка за Кристијан IV. По уште еден пораз во битката кај Волгаст и по Договорот од Либек од 1629 година, со кој на Данска-Норвешка ѝ забранува мешање во германските работи, Данска-Норвешка се повлекла од војната.
Торстенсонова војна
Шведска била многу успешна за време на Триесетгодишната војна, и сметала дека може да оствари превласт во регионот. Данска-Норвешка со својата територија ја опкружувале Шведска а огромните такси постојано ги иритирале Швеѓаните. Во 1643 година, шведскиот совет утврдил дека шансите за освојување на територии за Шведска во евентуална војна против Данска-Норвешка се добри. Набрзо, Шведска ја нападнала Данска-Норвешка.
Данска не била подготвена за војна, а Норвешка не сакала да ја нападне Шведска, и Швеѓаните биле во добра позиција.
Војната завршила со шведска победа, а со Договорот од Бремсебро од 1645 година, Данска-Норвешка требало на Шведска да ѝ отстапи свои територии, како норвешките територии Јемтланд, Херједален и Идре и Серна, и данските острови Готланд во Балтичко Море и Осел. Така, Триесетгодишната војна го олеснила подемот на Шведска како голема сила, и го означила почетокот на слабеењето на Данска-Норвешка.
Втора северна војни
Данско-шведската војна (1657–1658), дел од Втората северна војна, била една од најразорните војни за Данско-Норвешкото кралство. По големите загуби во војната, Данска-Норвешка била принудена да го потпише Договорот од Роскилде и да ѝ ја отстапи на Шведска речиси половина од својата територија. Ова ги вклучувало норвешките покраини Тронделаг и Бахуслен, сите други дански покраини на шведско копно и островот Борнхолм.
Меѓутоа, две години подоцна, во 1660 година, следел друг договор, Договорот од Копенхаген, со кој Тронделаг и Борнхолм ѝ биле вратени на Данска-Норвешка.
Кралска апсолутистичка држава
По конечното отцепување на Шведска од Калмарската унија во 1521 година, во Данска и во Норвешка имало граѓанска војна и протестантска реформација. Кога работите се смириле, Ригсрад (Високиот совет) од Данска ослабнал и бил укинат во 1660 година; норвешкиот Ригсрад де факто бил претходно укинат (норвешкиот Ригсрад последен пат се состанал во 1537 година). Во 1537 година, кралот Кристијан III од Данска-Норвешка извршил државен удар во Норвешка и вовел наследно кралство во вистинска заедница со Данска. Норвешка ги задржала своите посебни закони и некои институции, како кралскиот канцелар, и посебни монети и војска. Норвешка имала и свое кралско стандардно знаме до 1748 година, а потоа Данеброг станал единственото официјално трговско знаме во унијата. Данска-Норвешка станала апсолутистичка држава, а Данска наследна монархија, како што de jure била Норвешка од 1537 година. Овие промени биле потврдени со Leges regiae потпишан на 14 ноември 1665 година, во кој се пропишува дека целата власт е во рацете на кралот, кој одговара само пред Бога.
Сканска војна
Данска, по Договорот од Роскилде, ги загубила своите провинции во Сканија и посакувала да ги врати, но бидејќи Шведска прераснала во голема сила, тоа не било лесна задача. Кристијан V видел прилика откако Шведска се приклучила во Француско-холандската војна и во 1675 година Данска-Норвешка ја нападнала Шведска.
Иако данско-норвешкиот напад на почетокот бил успешен, Швеѓаните предводени од 19-годишниот Карл XI извршиле контранапад и ја вратиле окупираната земја. Војната завршила со посредство на Франција, без трајни придобивки или загуби за ниту една од земјите.
Наполеонови војни и крај на Унијата
За време на Француските револуционерни војни, Данска-Норвешка прво се обидела да остане неутрална, за да може да продолжи истовремено да тргува со Франција и со Обединетото Кралство, но кога се приклучила на Лигата за вооружена неутралност, Британците тоа го сметале за непријателски чин и го нападнале Копенхаген. Прво во 1801 година и повторно во 1807 година. Во нападот на Копенхаген во 1807 година, Британците ја заробиле целата данско-норвешка морнарица, го запалиле најголемиот дел од флотата, а преостанатите бродови ги вклучиле во Кралската морнарица. Британскиот напад од 1807 година практично ја принудила Данска-Норвешка да стапи во сојуз со Французите, иако без својата флота не им биле од голема помош.
Данска-Норвешка била поразена и според одредбите од Договорот од Кил морала Кралството Норвешка да му го отстапи на кралот на Шведска. Норвешките прекуморски имоти ги задржала Данска. Но, Норвежаните се спротивставиле на условите од овој договор, и уставното собрание на 17 мај 1814 година прогласило независност на Норвешка, а престолонаследникот Кристијан Фредерик бил избран за крал на Норвешка. По шведската инвазија, Норвешка била принудена да прифати личен сојуз меѓу Шведска и Норвешка, но го задржала својот либерален устав и посебните институции. Сојузот бил раскинат во 1905 година.
Уметноста во 1991 година
1991 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 3053
NGC 3053 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3053 се споменува и како UGC 5329, MCG 3-25-40, CGCG 92-74, CGCG 93-1, IRAS 09528+1640.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3053 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3053 има привидни димензии од 1,8' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 55 м 33,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 16° 26' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 134°.
Шемшево
Шемшево (познато и како Шемшово) — село во Општина Јегуновце, во областа Долен Полог, во околината на градот Тетово.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат се сретнува во историските документи како Шемшево во век (1568-69 г.). Името доаѓа од турското лично име Шемшо.
Географија и местоположба
Ова големо село се наоѓа во областа Долен Полог, сместено во југозападниот дел на територијата на Општина Јегуновце, од левата страна на реката Вардар. Селото е рамничарско, на надморска височина од 405 метри. Од градот Тетово е оддалечено 15 километри.
Во селото се спојуваат регионалните патишта Р2242 и 29274.
Шемшево е поголемо село во котлинската рамнина, сместено помеѓу реката Вардар на исток, како и селата Жилче на запад, Озормиште на југозапад и Прељубиште на североисток. Водата за пиење се добивала од бунари, кои се наоѓаат по дворовите.
Селото има збиен тип и куќите се групирани во пет маала наречени Тркаљач, Џаферци, Карамановци, Маџере и Рисјанско Маало. Помеѓу маалата се наоѓа поголем празен простор како сретсело.
Историја
Шемшево е старо село. Во него порано живееле стари христијански родови. Тие родови подоцна се иселиле (Блажески, 1 к., сега живеат во Озормиште и други), а на нивно место се доселиле родови од разни страни.
За време на отоманскиот период, еден дел од Шемшево бил чифчиско село. Прв чифлиг во селото основал Турчинот Љакуш, кој основал еден од денешните истоимени родови. Подоцна бил создаден и чифлиг на муслиманите Уковци. Бидејќи родот на Уковци изумрел, овој чифлиг бил присвоен од албанскиот род Желинци, каде била омажена девојка од родот Уковци.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од само 3,1 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 285 хектари.
Во основа, селото има полјоделска функција. Во него има услужни објекти.
До 1912 година, мештаните од Шемшево имале право да сечат шума и да користат пасишта на Жеден, помеѓу селата Туденце и Сиричино. Денес, на сиричинскиот атар има месност Шемшевски Рид.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Шемшево живееле 214 жители, од кои 60 Македонци христијани и 154 Албанци муслимани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Шемшево имало 24 Македонци под врховенството на егзархијата.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, Шемшево е седиште на Шемшевска општина и има 43 куќи со 554 жители.
Шемшево во 1961 година имало 940 жители од кои 777 биле Албанци, 156 Македонци и шест жители Турци. Во 1994 година бројот се зголемил на 1.569 жители, од кои 1.448 биле Албанци, 118 Македонци и двајца жители Турци.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во селото Шемшево, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема целосни податоци.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Шемшево живееле 1.737 жители, од кои 113 Македонци, 1.616 Албанци, 4 Турци и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.532 жители, од кои 116 Македонци, 1.393 Албанци, 1 Србин и 22 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Шемшево:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Шемшево е мешано православно-муслиманско село. Православното население говори македонски, додека муслиманското население говори турски и албански.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Бесудбинство
„Бесудбинство“ (унгарски: Sorstalanság) — роман на унгарскиот писател Имре Кертес од 1975 година.
Шемшево
Иселеништво
Од селото се знае за следниве иселеници:
Бесудбинство
Содржина
Романот се состои од девет глави:
Шемшево
Самоуправа и политика
Селото претставува дел од Општина Јегуновце, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со додавање на поранешната Општина Вратница. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така дел од Општина Јегуновце.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Тетово. Селото припаѓало на некогашната општина Теарце во периодот од 1955 до 1965 година.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 2125 и 2126 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.699 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.730 гласачи.
Култура и спорт
Во селото работи фудбалскиот клуб Шемшево 1984.
Додовец
Додовец — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Терпан.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Станово
Свети Ѓорѓи (Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во некогашното село Станово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е остаток од изчезнатото село, јужно од Каваларци. Претставува еднокорабен храм со дрвен покрив, изграден во XIX век, иако првичната црква потекнува од византиско време. Градбата е во многу пропадната состојба, настрадана од забот на времето и разни грабежи.
Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Михаил Ставрев - Хаљо
Михаил Ставрев, познат под прекарот Хаљо, е македонски револуционер, родум од ресенското село Јанковец, четник на одредот „Македонски арамии“ и на Врховниот македонски комитет.
Во 1885 г., за време на Српско-бугарската војна Михаил Ставрев е дел од одредот на Мајор Коста Паница наречен „Македонски арамии“, со надеж дека бугарската држава и армија ќе помогне Македонија да се ослободи од турскиот јарем.
Тогаш, но и по војната, намерите на Паница, и пред сè на неговите потчинети, како и на сите родољубиви Македонци, биле искрени и благородни. Од друга страна пак, приоритет на бугарскиот премиер Стефан Стамболов му биле личните амбиции и кариерата, којашто ја градел неретко злоупотребувајќи го македонското прашање, меѓу другото. Во една прилика, во врска со ослободувањето на Македонија тој изјавил:
Осуден е во отсуство, така што трагите му се губат до 1900 година. Тогаш е уапсен за вооружен грабеж во Софија, но е ослободен. Станува четник на ВМК. Во 1901 година повторно е уапсен, а во 1902 година е осуден на смрт, но подоцна казната му е намалена и лежи извесно време во Шуменскиот затвор.
Бедар
Бедар  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Уметноста во 1992 година
1992 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Мор Фридеборј
Мор Фридеборг („Мајка Фридеборг“) или само Фридеборг (починал околу 851 година), била Швеѓанка во Бирка кога пристигнала првата христијанска мисија, предводена од Ансгар во 829-831 година. Таа е опишана во Вита Ансгари. Фридеборг е веројатно првата историски потврдена жена во Шведска чие име е познато.
Живот
Фридеборг е опишана како независна богата вдовица со возрасна ќерка Катла. Кога Ансгар и неговиот помошник Витмар пристигнале во Бирка на нивната мисија, таа им понудила да ги вдоми, а тие ја прифатиле нејзината понуда. Ја опишале како пријателска и мајчинска фигура која добро се грижела за нив. Кога Ансгар ја основал својата црква, првата христијанска во Шведска, Фридеборг и кралскиот стјуарт Хергеир биле неговите први преобратени. Собранието главно се состоело од странски робови кои веќе биле христијани во нивните матични земји.
Фридеборг е опишана како позната по својата побожност; по крштевањето, таа наводно решила да им го даде својот имот на сиромашните. Бидејќи во Бирка немало сиромаштија, нејзиниот подарок морал да се испрати до сиромашните луѓе од далеку. Единствениот имот што го чувал Фридеборг, наводно, бил доволно вино за да се причести на нејзината смртна постела, што таа побарала од Катла да го задржи. Набргу потоа, во 831 година Ансгар и Витмар ја напуштиле Шведска. Дваесет години подоцна, во 851 година, Ансгар го испратил пустиникот Ардгар во Бирка за да се причести на Фридеборг и Хергиер пред нивната смрт. Наводно и двајцата набрзо починале.
Според друга верзија на оваа приказна, Фридеборг постхумно ги делела нејзините подароци; на смртната постела, таа побарала од Катла да го подели своето наследство меѓу сиромашните. Не можејќи да најде сиромашни луѓе во Бирка, Катла отпатувала во Дорештад во Фризија, каде што ја исполнила желбата на нејзината мајка. Според Вита Ансгари, потоа се случило чудо : таа открила дека има толку пари во чантата откако го дала наследството колку што имала претходно.
Постојат теории дека Фридеборг по потекло била од Фризија. Ова би значело дека таа веќе била христијанка во времето на посетата на Ансгар, и дека нејзината ќерка со тоа се вратила во родната земја на нејзината мајка (ако навистина го посетила Дорештад).
Наследство
Фридеборг и нејзината ќерка Катла се прикажани во Ansgarskapellet („Капелата Ансгар“) која била изградена во 1930 година недалеку од сегашната Бирка.
Уметноста во 1993 година
1993 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Кинематика
Кинематика (од κινειν, се движи) — во физиката претставува гранка на механиката која го проучува математичкото опишување (со помош на геометријата, алгебрата, математичката анализа итн) на движењата на идеализираните тела (материјална точка, апсолутно тврдо тело, идеална течност), без да ги разгледува причините за тие движења (маса, сила итн.). Основни поими во кинематиката се простор и време. На пример, ако едно тело се движи по кружна линија, тогаш кинематиката претпоставува неопходност од постоење на центростремително забрзување без да појасни каква природа има силата, односно причинителот на забрзувањето. Причините за механичкото движење се предмет на проучување на друга гранка на механиката, а тоа е динамиката.
Задачи на кинематиката
Како главна задача на кинематиката се јавува математичкото определување на положбата и одликите на механичкото движење на точките или телата во текот на времето (со помош на равенки, графици, табели итн.). Секое движење се проучува во даден појдовен систем. Исто така, кинематиката се занимава со проучување на сложените движења (движења во два појдовни системи кои заемно се поместуваат).
Положбата на точката (или телото) во однос на даден појдовен систем се определуваат со некои количествени заемно независни функции од координати:
каде n го определува количеството на степените на слободата. Бидејќи една точка не може да се најде на неколку места едновремено, сите функции f_i(t) се еднозначни. Исто така, во класичната механика се јавува потреба од нивно диференцирање на интервали. Изводите на овие функции ја определуваат брзината на телото.
каде \vec \tau_i — единични вектори, насочени долж соодветните координати.
Забрзувањето се определува како извод на брзината по времето:
Според ова, карактерот на движењето е можно да се одреди ако се знае зависноста на брзината и забрзувањето од времето. А доколку ни се познати и вредностите на брзината/координатите во даден момент од времето, тогаш движењето е во целост зададено.
Кинематика на точка
Кинематиката на точка го проучува движењето на материјалните точки, кои претставуваат тела чии големини можат да се занемарат во однос на карактеристичните големини на проучуваната појава. Затоа во кинематиката на точка поимите брзина, забрзување, координатите на сите точки од телото се сметаат за еднакви.
Некои одделни случаи при движењето во кинематиката на точка:
каде s — должина на патот на траекторијата за временски интервал од t_2 до t_1, — проекции на \vec v на соодветните координатни оски.
каде s — должина на патот на траекторијата за временски интервал од t_2 до t_1, — проекции на \vec v на соодветните координатни оски,  — проекции на \vec a на соодветните координатни оски.
каде R — полупречник на кружницата по која се движи телото.
Ако се избере систем од декартови координати xyz таков што центарот на координатите да се наоѓа внатре во кружницата (по која се движи точката), оските y и x да лежат во рамнината на таа кружница, така што движењето се одвива во спротивна насоа од движењето на стрелките од часовникот, тогаш вредностите на координатите може да се пресметаат по формулите:
За преод во други координатни системи се користат галилеевите претворби за брзини многу помали од брзината на светлината, и лоренцовите претворби за брзини споредливи со брзината на светлината.
Ако избереме систем од декартови координати xyz, така што забрзувањето и почетната брзина да лежат во рамнината xy и забрзувањето би било кодирекционално со оската y, тогаш вредностите на координатите можат да се пресметаат по формулите: каде ~ v_y и ~ v_x — проекции на ~ \vec v на соодветните оски.
Кинематика на тврдо тело
Кинематиката на тврдо тело го проучува движењето на апсолутно тврдите тела (тела кај кои растојанието меѓу било кои две нивни точки не се менува).
Бидејќи секое тело со ненулова големина има бесконечен број точки, и соодветно на ова бесконечен број на фиксирани врски меѓу нив, телото има 6 степени на слобода и неговата положба во просторот се определува од шест координати (доколку не постојат дополнителни услови).
Врската меѓу брзините на две точки од тврдото тело се изразува преку формулата на Ејлер:
каде — вектор на аголната брзина на телото.
Кинематика на деформирано тело и кинематика на течност
Кинематиката на деформирано тело и кинематиката на течност се однесуваат кон кинематиката на непрекината средина.
Во овој дел од кинематиката се разгледуваат општата теорија на деформација на средината и се определува равенката на континуум која ја одразува непрекинатоста на средината.
Кинематика на гасoвите
Кинематиката на гас ја проучува поделбата на гасот на агрегации при движењето и го опишува движењето на тие агрегации. Во рамките на кинематиката на гасот се опишуваат не само основните параметри на движењето, туку и типовите на движење на гасот.
Ӻ
Ӻ — кирилична буква која ја користи несловенскиот нившки јазик. Буквата е создадена од кириличната буква Г со додавање на хоризонтална линија и кука.
Употреба
Во јазикот се користи за гласот.
Елхефт
Елхефт (Ellhöft; Ellehoved) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Исабегова џамија (Измир)
Џамијата Иса Беј (турски İsabey Camii) е џамија која се наоѓа во провинцијата Селџук во близина на градот Измир. Џамијата била изградена во 1374 година и е една од најстарите во околината.
Австриско-словенечка граница
Австриско-словенечка граница — државна граница помеѓу Австрија и Словенија. Има вкупна должина од 330 км.
Најголем дел од границата се образува од Лавантталските Алпи (Лаботнички Алпи) и Караванките со Похорје (Бахергебирге). Покрај тоа, дел од границата оди по реките Кучница, Мура и Драва.
Населени места по границата (од исток кон запад)
Ова е список на пограничните места од исток кон запад. Под местата во Австрија во загради се наведени и нивните традиционални словенечки имиња, а под оние во Словенија се германските.
Сан Хосе (Костарика)
Сан Хосе (шпански: San Jose) — главен и најголем град во Костарика. Сан Хосе е седиште на националната влада, централна точка на политичката и економската активност, и главно транспортното јадро на оваа средноамериканска нација. Основан во 1738, Сан Хосе е еден од најмладите главните градови во Латинска Америка по години на концепција, иако не бил главен град сè до 1823 година. Денес е модерен град со татнежот на трговија, интензивирана и изразита уметност и архитектура, и добро туристичкото одредиште.
Населението на кантонот Сан Хосе кантон е 346.799, и зазема една третина од населението на земјата. Сан Хосе врши силно влијание врз поширок опсег поради неговата близина со некои помали градови како Алахуела, Хередија и Картаго. Градот лежи на средна надморска височина од 1.161 метри, а ужива во стабилна клима во текот на годината, со просечна температура од 23C (73F) и врнежи од 1800 милиметри.
Бокелвиц
Бокелвиц (Bockelwitz) — село и поранешна општина во округот Средна Саксонија, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2012 година бил припоен кон градот Лајсниг.
Дом (Албанија)
Дом — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Клос и општина Гура.
Уметноста во 1994 година
1994 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Горички дијалект
Горички дијалект или корчански дијалект — дијалектно подрачје на македонски говори кое ја опфаќа крајната југозападна граница на македонскиот јазик, а е наречено по градот Горица (Корча) и неговата околина. Својствен е на две села од Горичко: Бобоштица и Дреново. Овие говори изобилуваат со архаизми и балканизми.
Ԁ
Комиска д (italics: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger">  ) е кирилична буква која се користи за несловенски јазици. Оваа буква била воведена со Молодцовата азбука. Буквата се користела во минатото за комискиот јазик.
Употреба
Буквата го претставувала гласот /d/.
Холм (Северна Фризија)
Холм (Holm) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Мерсуид (Селокуќи)
Мерсуид — археолошко наоѓалиште во дебарското село Селокуќи. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа на околу 200 м западно од селото, во близината на маалото Јожулија, каде локален селанец при обработувањето на земјата открил гробови градени од камени плочи.
Канхајар
Канхајар — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Еберсбах (Средна Саксонија)
Еберсбах (Ebersbach) — село и поранешна општина во округот Средна Саксонија, во Саксонија, Германија. Од 1 јули 2011 година е дел од градот Дебелн.
Буххолц (шума)
Географија
Буххолц зафаќа површина од околу 41 км², сместен на околу осум километри западно од Бад Зегеберг на покраинскиот пат Б206 кон Бад Брамштет.
Во шумскиот округ, кој е сместен во Зегебершката Шума, не постојат станбени градби, туку само услужни градби на шумската администрација.
Слободната област припаѓа на општинската заедница Лецен во округот Зегеберг.
Површина
Областа се состои од 95% шума, три проценти земјоделска површина, 1,4 проценти отпаѓа на патишта и друг. На југ поминува покранскиот пат Б206 низ шумата. Покрај него, низ областа поминуваат и два окружни патишта. :
Соседни општини
Шумскиот округ се граничи со следниве општини, започнувајќи со Хазенмор и движејќи се надесно:
Голема Ливада
Голема Ливада — село во Пазарско, Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ, Грција.
Донофросе
Донофросе — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Цукалат.
Јазол (вмрежување)
Во комуникацискитe мрежи, еден јазол (латински nodus, 'јазол') е точка за врска, или точка за редистрибуција или крајна точка за комуникација (некои терминални уреди). Дефиницијата за јазол зависи од мрежата и протоколниот слој на кој припаѓа. Физички мрежен јазол е активен електронски уред кој е прикачен на мрежата и е способен за праќање, примање или препраќање на информации преку комуникациски канал. Пасивна дистрибутивна точка како дистрибутивен фрејм не е јазол.
Во мрежната теорија или теоријата на графовите, терминот јазол се однесува на точка на мрежната топологија, на кој линии се сечат или се гранки.
Мрежни компјутерски јазли
Во податочната комуникација, физички мрежен јазол претставува терминирачко коло кое служи за комуникација на податоци, како модем, центар, мост, преклопник или пак податочен терминал како дигитална телефонска слушалка, како на пример печатач или хост компјутер, насочувач, работна станица или опслужувач.
Кога е во прашање ЛАН или ВАН мрежа, секој ЛАН или ВАН јазол ( кој претставува слој на податочна врска ) мора да поседува МАК адреса. Примери се компјутери, преклопници за пакети, ДСЛ модеми со ( Етернет интерфејс ) и безжични ЛАН пристапни точки. Треба да се има на ум дека центар претставува физички мрежен јазол, но е и ЛАН мрежен јазол, бидејќи централна мрежа логички претставува магистрала мрежа. Аналогно повторувачот или ПСТН модем ( со сериски интерфејс ) е физички мрежен јазол но не ЛАН јазол.
Кога е во прашање мрежа како Интернет или Интранет, многу физички мрежни јазли се хост компјутери, исто така познати како интернет јазли, идентификувани од страна на IP-адреса и сите домаќини се физички мрежни јазли. Од друга страна уредите на слојот за податочна врска како преклопници, мостови и ВЛАН пристапни точки немаат ИП хост адреса( исклучок некогаш е за администраторски цели ) и не се земаат за интернет јазли или домаќини, но како физички мрежни јазли и ЛАН јазли.
Телекомуникациски мрежни јазли
Во фиксна телефонска мрежа јазол може да биде јавна или приватна телефонска размена,далечински концентратор или компјутер кој обезбедува интелигентни мрежни сервиси. Во клеточна комуникација преклопните точки и базите познати како Base station controller, Home Location Register, Gateway GPRS Support Node и Serving GPRS Support Node се примери за јазли. Базните станици кај клеточната мрежа не се земаат како јазли во овај контекст.
Дистрибуирани системски јазли
Кога е во прашање дистрибуиран систем, јазлите се клиенти, опслужувачи и така познатиот peer (јазол кој може да биде и клиент и опслужувач). Во peer-to-peer мрежа или преклопена мрежа јазлите кои активно рутираат податоци за другите мрежни уреди, се викаат супер јазли.
Крaен јазол во cloud computing
Во една пространа компјутерска мрежа, поединечните компјутери на периферијата на мрежата, оние кои не поврзуваат други мрежи, исто така, и оние кои често се поврзани на еден или повеќе облаци се нарекуваат крајни јазли. Обично, во рамките на cloud computing конструкцијата, поединечен корисник / клиент компјутерот кој се поврзува во еден добро управуван облак се нарекува краем јазол. Сè додека оние компјутери се дел од уште неуправуван облак домаќин, тие претставуваат значаен ризик за целиот облак. Ова е проблем кај краен јазол. Постојат неколку средства за отстранување на овој проблем, но сите тие имаат потреба од влевање верувања на крајниот јазол компјутер.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 200м делфин во машка конкуренција
Натпреварие во 200м делфин за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 26 јули со прелиминациите и полуфиналето и на 27 јули со финалето.
Рекорди
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреваруање.
Преиминации
40 натпреварувачи учествуваа во 5 групи.
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 19.35.
Финале
Финалето се одржа во 18:22.
Владово
Владово (Άγρας, Аграс, до 1926 г. Βλάδοβο, Владово ) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 796 жители (2011) и до денес е целосно населено со Македонци.
Географија и местоположба
Селото е сместено 5 км западно од градот Воден, покрај патот од Воден за Острово. Лерин и Кајлари, а низ него минува и железничка линија. Во непосредна близина е планината Каракамен, на чии падини се наоѓало селото Фурка, чие население прешло во Владово поради негово опустошување од разбојнички банди.
Вардаре, Пирин кај ти е?
„Вардаре, Пирин кај ти е?“ — македонска народна песна, напишана од непознат автор. Песната е посветена на Пиринскиот дел на Македонија и неговите жители и има патриотски карактер.
Владово
Географија и местоположба
Низ селото рече реката Вода, и под него образува голем водопад. Реката се користи за наводнување на обработливи површини преку Владовското Езеро, кое има и голема хидроцентрала со придружна населба за вработените. Атарот зафаќа површина од.
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
Вардаре, Пирин кај ти е,
Владово
Историја
Подрачјето на Владово е населено уште во праисторијата, за што сведочи Владовската праисториска населба кај селото, која датира од бронзеното време.
По патот за Воден се забележуваат рушевините на Владовската тврдина (Филокастро). Меѓу 1600 и 1800 г. селото всушност се наоѓало во месноста Селиште, југозападно од денешната местоположба. Таму до денес се наоѓаат остатоците од старата црква „Св. Дионисиј Олимпски“.
Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ го опишува Владово како македонско село Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г., Владово (Vladovo) е посочено како село во Воденската каза со 133 куќи и вкупно 600 жители Македонци.
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
Мајко Македонијо, ајде не плачи,
Владово
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Владово живеят 740 Македонци. Во тоа време селото било истовремено под врховенството на Бугарската егзархија и Цариградската патријаршија. Според Христо Силјанов, по Илинденското востание во 1904 г. целото село потпаднало во под егзархијата. Според податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Владово (Vladovo), 464 жители биле под Бугарската егзархија, а 496 биле под патријаршијата — притоа сите до еден Македонци. Во селото работеле обете пропаганди, и имало и бугарско и грчко училиште. Црквата „Свети Атанас“ била заземена од егзархијата.
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
ден ќе дојде, ќе ги гушнеш Пирин планини.
Владово
Потпаѓање под Грција
Во Првата балканска војна во селото влегла грчка војска и извршила масовен грабеж. Со Букурашкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 879 жители. Во 1924 г. 16 жители по официјален пат се иселиле во Бугарија. Во 1926 г. селото е преименувано во Аграс, по андартскиот капетан Телос Аграс обесен во него во 1906 од Воденската чета на Македонската револуционерна организација. Во 1928 г. во селото се евидентирани 866 жители.
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
Мајко Македонијо, ајде запеј ти,
ден ќе дојде, ќе те носат води егејски.
Владово
Во Граѓанската војна
За време на Граѓанската војна, селото дало голем број жртви, а неколку семејства и поединци пребегале во Р. Македонија
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
Вардаре, Егеј кај ти е?
Владово
Во Граѓанската војна
Во 2008 г. статуите на Антонис Мингас и Телос Агапинос меѓу Владово и Техово биле срушени од мештаните.
Население
Денес населението на Владово останува целосно македонско и непроменето. Последните децении бележат пад на населението, што се должи на на преселби во градот Воден и во странски земји.
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
Солзи течат мајчински, македонски,
Владово
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Владово, во кој тоа е единствено населено место.
Вардаре, Пирин кај ти е?
Текст
тешки како што ни се, еј, векови.
Владово
Стопанство
Главни земјоделски култури во Владово се пченицата и црешите, а доста развиено е и сточарството. Вкупните обработливи површини денес зафаќаат 1.250 хектари. Некогаш најплодните 505 хектари денес не постојат, бидејќи се поплавени од хидроакумулацијата Владовско Езеро (Τεχνητή λίμνη Άγρα) изградена во 1956 г. Ова земјиште се откупувало од селаните по мошне ниски цени (4000 драхми за декар ) и исплаќани со години.
Уметноста во 1997 година
1997 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Михаел Штих
Михаел Детлеф Штих (германски: Michael Detlef Stich, 18 октомври 1968) е поранешен германски тенисер.
Тениска кариера
Штих постигнал најголем успех во својата кариера освојувајќи го Гранд-Сламот турнир на Вимблдон во 1991 година кога го победил Борис Бекер во три сета. Двапати тој стигнал до финалето на Гренд Слем, 1994 во УС Опен, кога загубил на четири сетови на Андре Агаси и во 1996 година на Францускиот Опен, кога загубил од Евгениј Кафескиков. Во 1992 година тој освои златен медал на Олимписките игри во Барселона во двојки со Бекер. Тој е највисоко рангиран играч на списокот на АТП. Тој е еден од ретките тенисери кои имаат позитивни врски со победата и поразот против Пит Сампрас со 5-4 во победи.
Хумптруп
Хумптруп (Humptrup) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Гватемала (град)
Гватемала (во целост, La Nueva Guatemala de la Asunción, локално позната како Гвате) е главен и најголем град на Гватемала. Тоа е, исто така, главниот град на департманот Гватемала и најголемиот град во Средна Америка и Карибите. Градот се наоѓа на 14 ° 38'N 90 ° 33'W, во планинска долина со името Valle de la Ermita во јужниот централен дел на земјата.
Лимбург-Вајлбург
Лимбург-Вајлбург (герм. Limburg-Weilburg) — округ во западниот дел на покраината Хесен, Германија. Се граничи со окрузите Лана-Дил, Горен Таунус, Рајнгау-Таунус, Рајна-Лана и Вестервалд.
Историја
Во 1867 г. е создаден округот „Горна Лана“ со седиште во Вајлбург. Во 1886 г. е основан округот „Лимбург на Лана“ со седиште во Лимбург на Лана. Во 1974 двата округа се споени, образувајќи го Лимбург-Вајлбург.
Географија
Округот е сместен помеѓу планинските подрачја Вестервалд и Таунус. Главна река е Лана, притока на Рајна.
Крушевски крст
Камен-темелникот за крстот бил поставен на 26 август 2010 година, чија идеја бил на познатиот македонски пејач Тоше Проески. Истиот бил осветен на 17 октомври 2010 година, што било тригодишнина од смртта на пејачот.
Местоположба
Крстот се наоѓа на врвот Вршник, во близина на градот Крушево.
Градба
Крушевскиот крст е висок 33 и широк 23,5 метри. Тежи 24 тони, додека основата му зафаќа два и пол квадратни метри.
Донатор на крстот бил македонскиот стопанственик Минчо Јорданов, а изведувачи биле македонските претпријатија „Факом“ и „Бетон“.
Уметноста во 1998 година
1998 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ԃ
Комиска ѓ (italics: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger">  ) е кирилична буква која се користела од несловенски јазици. Буквата била користена од комискиот јазик во 1920-те
Употреба
Во јазикот буквата се користела за гласот /ɟ/.
Второ Бугарско Царство
Второто Бугарско Царство (Второ българско царство) — средновековна бугарска држава која постоела во периодот помеѓу 1185 и 1396 година (или 1422). Таа претставувала директен наследник на Првото Бугарско Царство. Својот врв од нејзиното постоење државата го доживеала во времето на царот Калојан и Иван Асен II, пред истата да биде заземена од страна на Отоманското Царство кон доцниот 14 век и почетокот на 15 век. Во текот на историјата, по ослободувањето на територијата од Османлиите, било формирано најпрвин Кнежевство Бугарија, а подоцна Царство Бугарија и денешната Република Бугарија. До 1256 година, т.н. Второ Бугарско Царство имало доминантна моќ на Балканскиот Полуостров. Византија на неколкупати била поразена во многу големи и значајни битки. Порази доживеала и новоформираното Латинско Царство во 1205 година во Битката кај Одрин, кога бугарските војски биле предводени од Калојан. Неговиот внук Иван Асен II (1218-1241) го поразил Епирското Деспотство, зацврстувајќи ја доминантната власт на Бугарите над Балканот. Меѓутоа, поради постојаните напади кон доцниот 13 век од страна на Татари, Византијци, Унгарци како и поради пред сè внатрешната нестабилност во земјата, тоа довело до постепено распаѓање на царството. Во текот на касниот 14 век и почетокот на 15 век, земјата била целосно заземена од страна на Османлиите.
И покрај големото византиско влијание, сепак бугарските уметници и архитекти успеале да создадат посебен стил на уметност. Уметноста и литературата цветела во текот на 14 век, а голем дел од бугарското население било писмено.
Именување на државата
Најчесто користено име за царството од страна на современиците било Бугарија. Познато е дека Калојан бил прогласен за крал на Бугарите и Власите.
Во современата историографија, државата се нарекува Втора бугарска империја, Второ бугарско царство, или Второ бугарско кралство за да се разликува од Првото бугарско царство. Алтернативно име кое се користи за периодот пред средината на 13ти век е Царство на Власите и Бугарите; или негови варијации Влашко–Бугарско царство, Бугарско–Влашко царство, или Романско–Бугарско царство; кое го користи само романската историографија.
Дали бугарската држава создадена по успешното востание имала влашки, бугарски карактер или обете? Византиските извори скоро исклучиво кога зборуваат за востанието на Петар и Асен, ги нарекуваат востаниците Власи. Западните извори од времето на Четвртиот крстоносен поход, кои го зазеле Константинопол и ја основале Латинската империја (1204-61) ги ословуваат Бугарите, кои во тоа време веќе имале независна држава, како Власи. Бугарските извори од почетокот на 13ти век, како и српските и дубровничките извори ја ословуваат државата и нејзиниот народ како Бугари. Современите бугарски историчари имаат тенденција да ја минимизираат улогата на Власите во востанието. Романските историчари, спротивно на тоа инсистираат дека водачите на востанието биле Власи, што ги прави создатели на бугарската држава. Меѓутоа, треба да се истакне дека 12 век не е век на национализам, и Бугарите и Власите ја населувале територијата на Бугарија, живееле пријателски и заедно. Бугарските Словени најчесто живееле во низинските делови и се бавеле со земјоделство, а Власите во планинските и се бавеле со сточарство. Наизглед, тие не се натреварувале за земја, туку и тргувале при што секој ги добивал производите од другиот, а притоа корист имале и двете групи.
Позадина
И покрај некои успеси на Византија во времето на Мануел I Комнин, сепак земјата започнала полека да се распаѓа. Михаил I Комнин во голема мера се обидел да воспоставил контрола над Јужна Италија и да ги протере турските Селџуци од Мала Азија, но во Битката кај Мариокефалон, турските Селџуци успеале да му нанесат голем пораз на царот и да воспостават трајна контрола врз дел од Мала Азија. Во исто време во внатрешноста на Византија се појавиле феудалци кои во голема мера ја потисниле централната власт, во однос на нивните посакувања. Во земјата корупцијата започнала сè повеќе да се шири, настапило социјално незадоволство помеѓу народот. Сиромашните семејства биле принудени своите деца да ги продаваат како робови за имаат можност од што да преживеат.
Кон 1183 година, во северниот дел на земјата инвазија извршиле Унгарците, кои ги ограбиле регионите околу Ниш и Средец, и според некои извори ги украле моштите на Свети Јован Рилски. По само две години, Норманите ги нападнале градовите Драч и Солун. По нивното заземање, населението било или ограбено или убиено. По ова, норманските орди се насочиле кон престолнината Цариград, но благодарение на главниот началник на Византиската војска, Алексеј Брана, Византија успеала да го одбие ударот на норманите. Во истото време, во Цариград бил извршен државен удар и на царскиот престол застанал Исак II Ангел (1185-1195), кој склучил династичен брак со ќерката на унгарскиот крал Бела III.
Востанието на Асен и Петар
Браќата Асен (Иван Асен I) и Петар (Теодор-Петар IV) пораснале во Мизија и кога биле доволно возрасни, појавиле загриженост за состојбата на бугарските земји кои постојано биле како воено поле во Тракија и Мизија. Двајцата браќа отишле кај византискиот цар Исак II Ангел со молба да царството им даде имот со кој тие би се преврнале во локални феудалци, подчинети на престолнината. На тоа, царот им одговорил негативно, по кое двата браќа му се заканиле дека ќе го организираат месното население за избувнување на бунтови и востанија. Стравот на православното население во Византија се зголемил бидејќи се сметало дека Свети Димитар, според преданието, им го свртел грбот на византијците, насочувајќи се да им помага на Словените, пред сè на Бугарите. Како еден доказ или мит за ова била изгубената икона на Свети Димитар од Солун, која по необјаснен начин се најдела во Трновград, денешно Велико Трново.