Побуди
Однесувањето на човекот е сложено и често неразбирливо, но секогаш во неговата основа лежат мотивите, односно потребите кои човекот треба да ги задоволи. Мотивацијата како процес е една од најинтересните области во психологијата, затоа што и самиот процес е променлив и динамичен. Со мотивацијата го објаснуваме однесувањето на луѓето во определени ситуации. Колку интензитетот на мотивацијата е поголем, толку однесувањето кое овозможува задоволување на мотивот, ќе биде поизразено. Кога го анализираме односот на човекот со неговата средина, забележуваме дека тој спрема предметите и ситуациите во таа средина се однесува различно. Кон едни е наклонет, други го привлекуваат неговото внимание, трети ги избегнува. Неговиот однос го определуваат неговите потреби, желби, интереси и намери – како двигатели на активност. Извор на мотивите се потребите. Потребата е состојба на нестабилност или нарушена рамнотежа во организмот, која се пројавува со зголемена или продолжена активност или напнатост. Потребата секогаш претставува недостаток или вишок на нешто. Доколку е тоа недостаток на нешто во организмот (храна, вода), станува збор за органска потреба. Ако тој недостаток не е органски, туку е желба за одреден предмет, лице или ситуација, станува збор за психолошка потреба (потреба за дружење, за афирмација, и сл.). Органските потреби се вродени и тие предизвикуваат физиолошки промени. На пример, при потреба за вода доаѓа до сушење на устата, промени во крвта, малаксаност. Самата потреба за вода не е мотив, а исто така и водата сама по себе не е мотив, мотив е стремежот за вода за да се задоволи потребата. Психолошките потреби се стекнати, посложени, со што и активностите за нивно задоволување се посложени. Честопати во секојдневниот говор термините мотив и потреба се изедначуваат, што не е правилно. Мотив и потреба не е исто. Постојат ситуации кога мотивот се јавува без претходно постоење на потреба, или може да има потреба која не предизвикува мотив. На пример, кај претерано дебелите луѓе проблемот е во тоа што мотивот за јадење е постојано присутен. Иако претходно јадел и ја задоволил својата глад (потреба), дебелиот човек пак сака да јаде (мотив). Од друга страна, познато е дека во нашиот организам се јавува постојана потреба од некој витамин или минерал, а ние немаме мотив тој витамин или минерал да го земеме. Според степенот на свесноста на мотивациите се издвојуваат три типа на ситуации: во втората ситуација човекот верува дека точно ја утврдил потребата и затоа презема некоја активност за да ја задоволи, а во прашање е погрешно утврдување на потребата. Пример, ако човекот е осамен и има потреба од дружење со пријателите, а тие го избегнуваат, кај него се јавува чувство на губење на самопочитта, потиштеност, се чувствува навреден. Ваквите чувства кај него предизвикува напнатост. Напнатоста која е всушност предизвикана од психолошки потреби, човекот ја идентификува, пример, мисли дека се чувствува напнато бидејќи е гладен па внесува храна. Психолошката потреба погрешно ја заменува со потребата – глад, па за да ја задоволи погрешно претставената потреба сака да јаде (мотив) Често активноста може да се изврши и без постоењето на потреба и нагон, но при постоење на надворешен примамлив ојект - поттикнувач. Пример, не сме гладни ,но минувајќи пред пекарница ја чувствуваме миризбата на топлиот ѓеврек и одлучуваме да земеме еден.