cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Многубоштво
Христијанство
Иако христијанството официјално се смета за монотеистичка религија, понекогаш се тврди дека христијанството не е навистина монотеистичко поради неговото учење за Светото Тројство кое верува во Бог откриен во три различни лица, имено Отецот, Синот и Светиот Дух. Ова е ставот на некои Евреи и муслимани кои тврдат дека поради усвојувањето на Троична концепција за божество, христијанството е всушност форма на тритеизам или политеизам, на пример, види Шитуф или Тевхид. Сепак, централната доктрина на христијанството е дека „еден Бог постои во Три лица и една супстанца“. Строго кажано, доктрината е откриена мистерија која иако е над разумот не е во спротивност со неа. Зборот „личност“ е несовршен превод на оригиналниот термин „хипостаза“. Во секојдневниот говор „личност“ означува посебна рационална и морална единка, поседувана самосвест и свесна за поединечниот идентитет и покрај промените. Човечката личност е посебна поединечна суштина во која се индивидуализира човечката природа. Но, во Бог нема три поединци заедно, и одделени од едни од други, туку само лични саморазградувања во рамките на божествената суштина, што не само што е видовно туку и бројчено, едно. Иако доктрината за Тројството не била дефинитивно формулирана пред Првиот собор на Цариград во 381 година, доктрината за еден Бог, наследена од јудаизмот секогаш била несомнена премиса на верата на Црквата.
Мормонство
Џозеф Смит, основачот на мормонското движење, верувал во „плуралноста на боговите“, велејќи „Јас секогаш го прогласував Бог за посебна личност, Исус Христос за посебна и посебна личност од Бог Отецот и дека Светиот Духот бил посебна личност: и овие тројца сочинуваат три посебни лица и тројца Богови “. Мормонизмот, исто така, го потврдува постоењето на Небесната мајка, како и идејата дека луѓето можат да станат како бог во задгробниот живот , а преовладува мислењето меѓу мормоните дека Отецот Бог некогаш бил човек кој живеел на планета со свој висок Бог и кој станал совршен откако го следел овој повисок Бог. Некои критичари на мормонизмот тврдат дека изјавите во Книгата на Мормоните опишуваат троитарна концепција за Бог (на пр. 2 Нефи 31:21; Алма 11:44), но биле заменети со подоцнежните откритија.
Мормоните учат дека библиските изјави за единството на Отецот, Синот и Светиот Дух претставуваат единственост на целта, а не на суштината. Тие веруваат дека ранохристијанската црква не ја карактеризирала божественоста во смисла на нематеријална, безоблична заедничка супстанција сè додека постопостолските теолози не започнале да ги вметнуваат грчките метафизички филозофии (како што е неоплатонизмот) во христијанската доктрина. Мормоните веруваат дека вистината за Божјата природа е обновена преку современото откровение, кое го врати оригиналниот јудео-христијански концепт за природен, телесен, бесмртен Бог, кој е буквално Отец на духовите на луѓето. Само на оваа личност мормоните се молат, како што тој е и секогаш ќе биде нивниот небесен Татко, врховниот „Бог на боговите“ (Второзаконие 10:17). Во смисла дека Мормоните се поклонуваат само на Бог Отецот, тие се сметаат себеси за монотеисти. Како и да е, Мормоните се придржуваат до Христовото учење дека оние кои ја примаат Божјата реч можат да добијат титула „богови“ (Јован 10: 33–36), затоа што како буквални Божји деца можат да ги земат своите Божји атрибути. Мормоните учат дека „Славата Божја е интелигенција“ (Доктрина и завет 93:36) и дека со споделување на совршеното разбирање на Таткото за сè, и Исус Христос и Светиот Дух се исто така божествени.
Неопаганство
Англиската окултистка Дион Форчн била една од главните популаризатори на мекото многубоштво. Во својот роман „Свештеничката на морето“, таа пишува: „Сите богови се еден бог, а сите божици се една божица и постои еден зачетник.“ Оваа фраза е многу популарна меѓу некои неопагани (имено, виканите). Сепак, Форчн, всушност, цитира антички извор - латинскиот роман Златното магаре на Апулеј. Форчновиот мек многубожечки компромис меѓу еднобоштвото и многубоштвото е опишан како пантеизам (грчки: πάν pan 'сите' и θεός theos 'бог'). Пантеизмот има подолга историја на употреба да се однесува на поглед на една сеопфатна иманентна божественост.
Неопаганството често ги меша многубоштвото со пантеизмот или панентеизмот. Заблуда е дека тврдите многубошци сметаат дека боговите на сите култури се подеднакво реални, а тоа е теолошки став поточно наречен интеграциско многубоштво или омнитеизам.
Вика
Вика е пантеистичка, дуотеистичка и многубожечката вера создадена од Џералд Гарднер. Тоа е ортопраксична мистериозна религија која бара иницијатива за свештенството за да се смета себеси за Виканец. Виканците конкретно ги обожаваат Господ и Дама на Островите (нивните имиња се заколнати)  Таа го гледа универзумот како опфатен од божественото Битие (познато под разни имиња), но поделен на спротивните поларизации на Богот и Божицата. Секое од овие божества може да се подели на многу различни многубожечки божества, кои се аспекти на Богот и Божицата. Вика е толерантна во разбирањето на божеството, но нагласува рамнотежа и рамноправност меѓу машките и женските божества, додека другите многубожечки вери често ги поставуваат машките божества на врвот на хиерархијата. Вика ја нагласува двојноста и циклусот на природата.
Серер
Во Африка, многубоштвото во религијата Серер датира уште од неолитската ера (можеби порано) кога античките предци на народот Серер го претставувале својот Пангул на Тасили аџер. Врховното божество-творец во религијата Серер е Руг. Сепак, во религијата Серер има многу богови и Пангул (еднина: Фангул, застапниците со божественото). Секој има своја цел и служи во име на Руг на Земјата. Меѓу говорителите на Кангин, под-група на Серер, Руг е познат како Кукс.
Плеистоцен
Плеистоценот е епоха која на геолошката скала го опфаќа периодот од 1.808.000 до 11.550 година пред денешно време. Плеистоценот треба да ја опфати најблиската ера пропратена со низа леднички промени. Името плеистоцен потекнува од грчките зборови (плеистос „најмногу“) и  (каинос „ново“).
Плеистоценот се надоврзува на плиоценот и е претходник на холоценската епоха. Плеистоценот е третиот период во неогенот, односно шестиот во кенозојската ера. Крајот на плеистоценот се поистоветува со крајот на палеолитската доба во археолошки рамки.
Економска политика
Економска политика — збир на мерки и инструменти со кои државата (владата) влијае врз економската активност.
Цели на економската политика
Главни цели на економската политика се:
Драга (Нова Горица)
Драга (словенечки: Draga) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Алтитекне
Алтитекне — врв на планината Плачковица со надморска височина од 1.411 метри. Врвот се издига во северниот дел од планината, на огранката која се испушта од врвот Чупино кон запад. . Врвот Алтитекне се издигнува на северната падина на Плачковица, јужно помеѓу селата Градец и Липец и помеѓу доловите на Градечка и Виничка Река. Потеклото на самиот топоним доаѓа од турскиот јазик со значење на шест (alti) букови издлабени поила, корита за вода, кораб-брод (tekne), какви што има и на неколкуте посилни водни извори во буковата шума под самиот врв.
Ракомет на Летните олимписки игри 1988
Група B
<BR>
Земји учеснички
На секојa квалификуванa репрезентација и беше дозволено да има еден тим од 15 играчи и сите тие да бидат квалификувани за учество. Пет држави се натпреваруваа во двете натпреварувања.
Сала Подмежакла
Сала Подмежакла (Dvorana Podmežakla) — спортска сала сместена во Јесенице, Словенија. Таа е домашна арена на хокеарскиот тим HK Acroni Jesenice и нивниот подмладок HD Mladi Jesenice. Исто така таму се одржува и Триглав Трофеј, годишен натпревар во уметничко лизгање кое се одржува напролет. Името Подмежакла е добиено по својата локација на југозападната стрната на реката Сава, директно под висорамнината Межакла.
Од 1954 функционира како отворено хокеарско игралиште врз кое во 1978 година е изработена кровна конструкција кога го добива ликот на спортска сала. Со реконструкцијата во 2010 е проширена од 4,500 на 5,500 седишта. Во Март 2011, салата била затворена откако инспекторите донеле заклучок дека хокеарскиот клуб им дал дозвола на навивачите да седат на источната трибина иако за истата не бил извешен технички прием. Државните инспектори исто така констатирале дека општината Јесенице не дала дозвола за доградба на салата за време на реконструкцијата во 1997 година.
Во периодот 2012-2013 повторно е реновирана за потребита на Еуробаскет 2013 каде Јесенице е домаќин.
Mad Season
Mad Season — поранешна американска рок супергрупа, формирана во 1994 година како страничен проект на членови на други бендови во гранџ сцената во Сиетл. Главните членови на групата биле гитаристот Мајк Мекриди од Pearl Jam, Лејн Стејли како вокалист од Alice in Chains, тапанарот Барет Мартин од Screaming Trees и басистот Џон Бејкер Сандерс. Mad Season издала само еден албум, Above, во март 1995 година. Првиот сингл на групата, „River of Deceit“, постигнал радио успех.
Липси
Липси (Λείψι) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција. Според пописот од 2011 година селото брои 23 жители
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу 15 километри северозападно од градот Гребен, околу 4 километри јужно од Ванцико.
За време на Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Липси е христијанско грчко село во северниот крај на Гребенската Каза на Османлиското Царство. Во тој и во претходниот период, Липси е мало чифлигарско село на семејството на Хусеин-бег. Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона од 1904 година во Липси живеат 105 Грци христијани.
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Липси станува дел на Кралството Грција.
Пописи
Движењето на населениото по години е следното :
Стопанство
Населението во селото произведува жито, тутун и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.
Априлска војна
Априлската војна е име за германската инвазија (кодно име Директива 25) на Кралството Југославија на 6 април 1941 година. Оваа операција го означи почетокот на Втората светска војна во Југославија. Нападот е направен по копнен пат, од неколку правци. Германски, италијански и унгарски војници навлегле на територијата на Југославија од Италија, Австрија (тогаш дел од Третиот рајх), Унгарија, Романија и Бугарија. Тешко е бомбардиран Белград. Во исто време започнал германскиот напад на Грција со кодно име Операција Марита. Војната завршила во 17 април 1941 година со капитулација, окупација и поделба на Југославија. На кралското семејство и некои претставници на Владата отишле во егзил во Британија.
Вили МекФол
Вилијам Стјуарт МекФoл (роден на 10 јануари 1943 година), познат како Вили или Јам МекФoл, е поранешен северно ирски фудбалер на позицијата голман и фудбалски тренер.
Играчка кариера
МекФoл му оставил одличен впечаток на тогашниот менаџер на Њукасл Џо Харви, па така тој му платил 7,000 фунти на Линфилд за младиот Ирец кој штотуку примил седум гола во пријателскиот подготвителен натпревар против страчките, а можел да прими и многу повеќе доколку во некој ситуации не реагирал брилијантно.
Вили го направил своето деби за Њукасл во поразот дома со 2-0 на Сент Џејмс Парк од Ливерпул на 12 ноември 1966 година и ги поминал првите две сезони од неговата кариера борејќи се за место во првиот тим со Гордон Маршал. Кога конечно му била укажана шанса, на почетокот на сезоната 1968-1969, тој ја зграпчил со двете раце и останал прв избор на голманската позиција сè до неговото пензионирање во 1975 година. И покрај тоа што бил релативно низок за голман, МекФол се прославил со фантастична способност да ја командува неговата одбрана во својот шестнаесетник, како и со исклучителната храброст да се фрла во нозете на противничките напаѓачи. Тој имал развиено репутација на фантастичен голман кој донесува брзи и важни одлуки како и да прави незаборавни спасувања, а сета своја класа ја покажал и во Купот на велесаемските градови во сезоната 1968-1969.
Во првиот полуфинален натпревар против Ренџерс на Ајброкс по завршувањето на првото полувреме со резултат 0-0, МекФол го соборил шведскиот напаѓач Орјан Персон, по што бил досуден пенал за Ренџерс, но ударот на Енди Пенман бил брилијантно одбранет од страна на човекот што го направил. Потоа во финалето на ова натпреварување, кога Њукасл во првиот натпревар го победил унгарскиот Ујпешт со 3-0 дома, МекФол одбранил неколку чисти гола и му обезбедил на својот тим сигурна предност пред реваншот и Њукасл практично ја имал едната рака на пехарот. Но сепак, во реваншот не било толку лесно веќе по првото полувреме Ујпешт водел со 2-0, а МекФол уште еднаш морал да ја покажува својата класа спасувајќи 4 прекрасни шанси на домашните играчи. Во второто полувреме страчките заиграле многу подобро и стигнале до целосен пресврт од 3-2 со кој го освојуваат својот прв европски наслов во историјата на клубот.
Тренерска кариера
Вили МекФол бил назначен за вршител на должноста менаџер на Њукасл Јунајтед во август 1985 година откако Џек Чарлтон поднел оставка по пред-сезонскиот пријателски натпревар против Шефилд Јунајтед. Чарлтон го напуштил клубот поради навивачите кој биле нездоволни од доведувањето на Крис Вадл како и неуспехот да се ангажира Ерик Гејтс од Ипсвич Таун. Првиот натпревар на МекФол на клупата на клубот било гостувањето на Саутхемптон, кога тој направил многу храбар потег пуштајќи го во игра 18-годишниот плејмејкер на клубот Пол Гаскоњ. До крајот на август Њукасл загубил од Ливерпул со 1-0, но и тоа било доволно добро за да МекФол заработи постојана работа како менаџер во клубот.
МекФол го водел Њукасл сè до сезоната 1987-1988, но без некој значајни успеси. Неговиот последен натпревар на клупата на тимот бил поразот на домашен терен од Ковентри Сити со 3-0 по што МекФол најавил дека се повлекува од функцијата и го напушта клубот по тригодишно раководство со него.
NGC 1668
NGC 1668 — елиптична галаксија во соѕвездието Длето, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 декември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1668 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1668 има привидни димензии од 1,6' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 46 м 5,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 44° 43' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 107°.
Студентова t-распределба
Студентовата t-распределба е модел на непрекината распределба на веројатноста. Оваа распределба била развиена од Вилијам Сили Госет, ирско-англиски статистичар кој своите трудови од областа на статистиката ги објавувал под псевдонимот „Student”. Работата на Госет во Guinness, пиварница во Даблин, му го насочила вниманието кон важноста на малите примероци. Идејата на Госет била добие подобра распределба на веројатноста за примероци кои се сочинети од мал број статистички единки.Студентовата t-распределба го покажува односот помеѓу стандардниот нормален распределба и квадратниот корен од хи-квадратна распределба (χ2) поделен со неговите степени на слобода (ν).
Параметри на Студентовата t-распределба
Студентовата t-распределба е дефиниран од параметарот v којшто претставува број на степени на слобода. Под број на степени на слобода на некој показател се подразбира бројот на независни повторувања намален за бројот на параметрите потребни за определување на показателот. Ако бројот на степени на слобода се зголемува, тогаш Студентовата t-распределба се приближува кон стандардизираниот нормален распределба.
За аритметичката средина како мерка на централна тенденција и коефициентот на асиметрија како мерка на обликот на Студентовата t-распределба е познато дека Μ=0 и α3=0, респективно. Другата мерка на облик на Студентовата t-распределба е коефициентот на сплоснатост кој изнесува: и кога n→∞, α4→3  тогаш Студентовата t-распределба има нормална висина.
Како мерка на дисперзија, за Студентовата t-распределба варијансата изнесува:
Одлики на Студентовата t-распределба
Кај Студентовата t-распределба како непрекинат распределба на веројатноста, непрекинатата случајна променлива X зема вредности од -∞ до +∞ со функција f(x) која што е закон на веројатностите на Х. каде што Г претставува гама функција.
Студентовата t-распределба и стандардниот нормален распределба имаат сличен облик. Разликата помеѓу овие два распределбаа е тоа што Студентовата t-распределба е повеќе сплоснат во средината, а помалку сплоснат на краевите во споредба со стандардниот нормален распределба. Графикот на функцијата на Студентовата t-распределба во споредба со стандардниот нормален распределба за v=5,v=3 и v=15 степени на слобода:
Критични вредности на Студентовата t-распределба
Студентовата t-распределба се користи во статистичкото заклучување за непознати параметри на популацијата врз основа на информациите добиени од примерокот. Статистичкото оценување и тестирање на хипотези се две форми на статистичкото заклучување во кои може да се искористи Студентовата t-распределба. Како пример за непознат параметар на популацијата кој може да се оцени и тестира може да биде аритметичката средина. Статистичкото заклучување вклучува формирање на интервал на доверба (за чија пресметка се потребни реализирана вредност на статистиката на t-тестот и критична вредност). Статистичкото тестирање на хипотези врши проверка на точноста на однапред поставените претпоставки за одредени одлики на популацијата. Студентовата t-распределба се користи во овие постапки на статистичко заклучување за мали примероци односно кога n<30. За да може практично да се употреби Студентовата t-распределба, потребно е корисникот да ги земе предвид табличните односно критични вредности на овој распределба. Бидејќи распределбаот е симетричен, може да се определат: Кога е потребно да се определат критичните вредности и на левата и на десната страна (двостран тест), доволно е да се определи само критичната вредност на десната страна и да се искористи за означување и на критичната вредност на лева страна, но со негативен знак бидејќи оваа вредност се наоѓа под нулата на кумулативот на веројатности на t-распределбаот. На пример, за v=5 и стандардна грешка α=0,05, критичната вредност на t-распределбаот на десна страна ќе изнесува 2,5706, додека пак критичната вредност на t-распределбаот на лева страна ќе изнесува -2,5706.
Наводи
1. Ристески Славе, Тевдовски Драган (2010): „Статистика за бизнис и економија“, четврто издание, Скопје: Економски факултет - Скопје
2. Њуболд Пол, Карлсон Л.Вилијам, Торн Бети (2010): „Статистика за бизнис и економија“, прво издание, Скопје: Магор
3. http://www.eccf.ukim.edu.mk/statistika/materijali/verojatnost/index.html
4. http://www.eccf.ukim.edu.mk/statistika/materijali/tablici/index.html
1530 во книжевноста
1530 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Хемохроматоза
Хемохроматоза претставува акумулација на железо во организмот од било која причина.
Знаци и симптоми
Органи кои најчесто се погодени од хемохроматоза се црниот дроб, срцето, и ендокрините жлезди.
Хемохроматозата може да биде присутна со следниве клинички синдроми:
1529 во книжевноста
1529 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Бихар
Бихар е сојузна држава во Индија со површина од 99.200 км2 и 82.998.509 жители. Бихар е трета најголема сојузна држава во Индија. Се наоѓа во источниот дел на Индија. Главен град е Патна. Северно од Бихар е Непал, Утар Прадеш се наоѓа западно, Џарканд е јужно, додека Западен Бенгал источно. Бихар лежи во плодната долина Ганга. Културно го претставува хиндиското срце на Индија. Зборот Бихар потекнува од санскритскиот збор Вихара, кој значи будистички манастир, кои ги имало многу во Бихар.
Позната е по екстремната сиромаштија и лошиот образовен систем.
Кантони во Федерацијата Босна и Херцеговина
Кантоните во Федерацијата Босна и Херцеговина се второстепена административна поделба на овој уставен ентитет на Босна и Херцеговина. Во Федерацијата има 10 кантони и секој кантон е поделен на општини. Република Српска, другиот уставен ентитет, нема кантони, туку директно е поделена на општини.
Младо бронзено време
Раното бронзено доба (1800-1500 п.н.е.) го опфаќа целиот период на појава на металургијата, вклучувајќи ги и металите од типот на бакар, алуминиум и конечно бронза. Во него се забележува една прогресивна еволуција, но без некоја посебна модификација што драстично би ги подобрила материјалните услови за живот. Но ова е еден период во кој се раширува трговијата со бакар во светски рамки, што пак ги овозможува и првите контакти меѓу штотуку создадените држави.
Залошче
Залошче (словенечки: Zalošče) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Могилна култура
Могилна култура (1500-1200 п.н.е.) некогаш именувано и само како бронзено доба се одликува со проширувањето на човечката цивилизација низ целата територија на Европа и со појавата на протокелтската култура.
1527 во книжевноста
1527 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Променлива ѕвезда од типот на Гама Касиопеја
Променлива ѕвезда од типот на Гама Касиопеја (γ Cas-променлива) — вид променлива ѕвезда наречена по нејзиниот прототип γ Касиопеја (γ Cas).
Променливост
γ Cas-променливите покажуваат неправилни промени во сјајноста во децениски временски рамки. Имаат замави во големина од еден величински ред. на пример γ Ксаиопеја обично има велличина од 2,5, а се колеба меѓу 1,6 и 3,0 величини. Ова е поврзано со промените во спектарот, помеѓу нормалнен спектар на впивање и спектар на Be-ѕвезда, честопати вклучувајќи и особености на обвивна ѕвезда.
Плејона и самата γ Касиопеја се променливи ѕвезди со повремени обвивни епизоди, каде силните обвивни елементи се јавуваат на спектарот и сјајноста се зголемува или намалува во голема мера. Во друго време обвивката не е воочлива на спектарот, а може да ги снема дури и оддавните линии.
Општиот каталог на променливи ѕвезди (ОКПЗ) ги категоризира γ Cas-ѕвездите како избувни променливи и ги опишува как о брзовртечки џинови и подцинови од класата B, иако многу од нив се ѕвезди од главната низа. Ова ги разликува од оние Be-ѕвезди кои имаат помал замав и помали сјајносни колебања. ОКПЗ им го дава кодот GCAS.
Механизам
γ Cas-променливите важат за врели ѕвезди кои имаат екваторски дискови од ѕвезден материјал кои повремено ги снемува и повторно се составуваат, или пак доживуваат драматична промена во размерот. Веројатно сите тие се вртат доста брзо и највеќето би се класификувале како Be-ѕвезди. Исто така, овие ѕвезди се обвивни барем дел од времето, каде дискот гледан по работ дава мошне тесни впивни линии покрај пошироките фотосферни и можните оддавни линии. Без разлика дали се обвивни ѕвезди според најтесната дефиниција, периодите кога образуваат силни дискови и појавите на зголемена сјајност се нарекуваат обвивни настани.
The Adventures of Rad Gravity
Планети
Последна планета каде што копјутерот на Ред Гревети му се сврте.
NGC 3600
NGC 3600 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3600 се споменува и како UGC 6283, MCG 7-23-38, MK 1443, IRAS 11130+4152, CGCG 213-38, KUG 1113+418.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
ЖРК СЧМ Рамнику Валча
ЖРК СЧМ Рамнику Валча е женски ракометен клуб од Рамнику Валча, Романија. Моментално се натпреварува во романската прва лига Лига Национала.
Првично наречен РК Олентија, клубот се смета за наследник на Олчим Рамнику Валча, клуб кој бил основан во 1973 година и кој бил распуштен поради финансиски проблеми. СЧМ Рамнику Валча игра во Лига Национала од сезоната 2013-2014. Бидејќи времето до крајот на аплицирањето за учество во Лига Национала било многу кратко, акционерите на новиот клуб од Валча се свртеле кон веќе постоечката спортска структура РК Олтенија, а потоа го смениле името на клубот во денешното Рамнику Валча. Така, на 1 јули 2013 година, непосредно пред крајниот рок, клубот Олчим Ремнику Валча аплицирал за учество во Лига Национала и најавил дека ќе ја предаде лиценцата на РК Олтенија. Откако се пријавиле, било објавено дека новиот клуб Валча ќе го смени своето име во ХКМ Рамнику Валча. На 15 јули 2013 година, ХЧМ Рамнику Валча ја добил уставната судска одлука со која му било дозволено завршување на процедурите за регистрација под ова име во најсилната лига на Романија во ракомет за жени, наместо под името ЧС Олчим.
Подоцна, во летото 2018 година, ХЧМ Рамнику Валча го променила своето име во СЧМ Рамнику Валча, со што влегле во организација на градското собрание.
Сариташ
Сариташ — врв на планината Плачковица со надморска височина од 1.385 метри. Врвот се издига во северниот дел од планината, на огранката која се испушта од врвот Чупино кон запад. Врвот Сариташ се издигнува на северната падина во повнатрешниот дел на билото на Плачковица, помеѓу доловите во изворишните подрачја на Градечка и Виничка Река. Потеклото на самиот топоним доаѓа од турскиот јазик со значење на жолт (sari) камен (tekne), каква што впрочем е и жолтеникавата боја која ја има на камењата на самиот врв и срт.
Југословенска војска во татковината
Југословенската армија во татковината, позната како Равногорско движење или Четничко движење, била националистичката српска и ројалистичка паравоена организација која делувала во текот на Втората светска војна.
Движењето било формирана во 1941 година првично наречено како "Четнички одреди на Југословенската армија", а подоцна движењето било преименувана во "Југословенската армија во татковината", меѓутоа првичното име, односно четници, останало најчесто употребувано во текот на војната, дури и меѓу самите четниците. Во 1941 година, Кралството на Југославија било поразено од Германија и окупирана од страна на силите на Оската од 1941 до 1945. Четничкото движење е меѓу првите кои се спротивставило на окупаторите.
Четниците никогаш не претставувале хомогено идеолошко движење. Некои групи се свртеле против Германија, и застанале на страната на партизаните во заедничка борба, од четничката коалиција со партизаните произлегол и првиот чин на предавање од страна на германски гарнизон во Втората светска војна на 28 септември 1941 во Таково. Сепак, другите четници активно соработувале со германските и италијанските окупациски сили за борба против комунистичките партизани или соперничките четнички групи.
Задачите на Херакле
Дванаесетте задачи на Херакле или додекатлон (грчки: δωδέκαθλον, dodekathlon) се серија настани што се однесуваат на покајанието на Херакле, најголемиот од сите грчки херои, чие име подоцна било романизирано во Херкулес. Тие подоцна биле поврзани во континуирано раскажување. Воспоставувањето на определен циклус од дванаесет задачи било припишано на Грците во еден еп кој денес е изгубен, а е напишан од Пеисандер и потекнува од 600 г. п.н.е.
Објаснување
Полуден од Хера, Херакле ги убил своите шест синови. Откако оздравел, Херакле длабоко жалел за неговите дела; тој бил ослободен од кралот Теспиј, потоа отпатувал во Делфи за да дознае како да се покае за своите дела. Таму, пророштвото Питон го советувало да живее во Тиринт и да му служи 12 години на кралот Евристеј, извршувајќи ја која било задача со која ќе се соочи, а за возврат, ќе биде награден со бесмртност. Херакле разочаран од советот, згрозен од помислата да му служи на човек за кој знаел дека е многу послаб од него, а сепак исплашен да му се спротивстави на својот татко Зевс, на крајот се решил да се стави на располагање на Евристеј.
Евристеј му наредил на Херакле да изврши десет задачи. Херакле го направил тоа, но Евристеј одбил да признае две од нив: чистењето на Аугиевите штали, бидејќи Херакле сакал да прифати плата за работата; и убивањето на Лернејската хидра, бидејќи Јолај, внукот на Херакле и негов колар му помогнал. Евристеј додал уште две задачи (да ги донесе Хесперидиевите златни јаболка и да го зароби Кербер), кои Херакле успешно ги извршил, со што вкупниот број на задачи бил дванаесет.
Задачите
Како што опстанале, задачите на Херакле не се раскажани на едно место, туку мора да бидат собрани од многу извори. Рак и Стејплс тврдат дека не постои еден начин да се толкуваат задачите, туку дека шест од нив биле сместени на Пелопонез, кулминирајќи со ново осветување на Олимпија. Шестте други го одвеле херојот подалеку. Во секој случај, начинот бил ист: Херакле бил испратен да убие или да покори, или пак да му донесе некое магично животно или растение на Евристеј, пратеникот на Хера. „Одбраните места претходно биле тврдини на Хера или на „Божицата“ и биле Влезови во Подземјето“.
Познато претставување на задачите на Херакле на грчка скулптура е најдено на метопите на Храмот на Зевс во Олимпија, кои потекнуваат од 50-тите години на V век п.н.е.
Според Ликимниј, во своите задачи, Херакле понекогаш бил придружуван од машки сопатник (ероменос) каков што бил Јолај, неговиот внук. Иако тој требало да изврши само десет задачи, ова помагање довело до тоа да изврши уште две задачи. Евристеј не ја признавал хидрата бидејќи Јолај му помогнал, исто така и Аугиевите штали, бидејќи примил плата за својата работа, или бидејќи реките ја извршиле работата. Некои од задачите ги вклучувале децата (според различни извори) на Тифон и неговата жена Ехидна, кои сите биле поразени од Херакле.
Традиционалниот редослед на задачите, пронајден во Библиотека е:
Првата задача: Немејскиот лав
Првата од дванаесетте задачи на Херакле, дадени од неговиот братучед, кралот Евристеј, била да го убие Немејскиот лав.
Според една верзија на митот, Немејскиот лав земал жени како заложнички во своето дувло во една пештера близу Немеја, мамејќи ги воините од градовите во близина да ги спасат дамите во неволја. Откако ќе влезел во пештерата, воинот ќе ја видел жената (обично преправајќи се дека е повредена) и ќе побрзал до неа. Кога ќе бил блиску, жената ќе се претворела во лав и ќе го убиела воинот, јадејќи ги неговите остатоци, а потоа коските му ги давала на Ад.
Херакле талкал низ областа сѐ додека не дошол до градот Клеона. Таму сретнал едно момче кое му рекло дека ако тој го убие Немејскиот лав и се врати жив за 30 дена, градот ќе му жртвува лав на Зевс, но ако не се врати за 30 дена или умре, момчето ќе се жртвува на Зевс. Друга верзија на митот тврди дека тој го сретнал Молорх, овчар чиј син бил изеден од лавот, велејќи му дека ако се врати за 30 дена, ќе му биде жртвуван овен на Зевс. Ако не се врати за 30 дена, овенот ќе му биде жртвуван на мртвиот Херакле како жртва при оплакувањето.
Кога на 30-тиот ден се вратил носејќи ја мршата на лавот на своите рамена, кралот Евристеј бил зачуден и престрашен. Евристеј му забранил на Херакле да влегува во градот; во иднина, плодовите на своите задачи требало да ги остава пред портите на градот. Понатаму, Евристеј му ги кажувал на Херакле задачите преку гласник, а не лично тој. Евристеј имал големо бронзено грне каде можел да се крие од Херакле ако имало таква потреба. Тогаш тој го предупредил Херакле дека задачите кои му се доделени ќе бидат сѐ потешки. Потоа тој го испратил Херакле да ја изврши следната потрага, да ја уништи Лернејската хидра.
Втората задача: Лернејската хидра
Откако го убил Немејскиот лав, Евристеј го испратил Херакле да ја убие хидрата, која Хера ја одгледала за да го убие Херакле. Кога стигнал до мочуриштето близу до езерото Лерна, каде хидрата живеела, Херакле ги покрил устата и носот со платно за да се заштити од отровните гасови. Истрелал огнени стрели во дувлото на хидрата, изворот на Амимона, длабока пештера која се појавила за да ги тероризира соседните села. Тој потоа се соочил со хидрата со жетварски срп (според некои рани слики на вазни), меч или неговиот славен боздоган. Рак и Стејплс (1994: 170) укажале дека реакцијата на хтонското суштество била ботаничка: откако ќе ги исечел сите глави, дознал дека повторно израстувале по две нови. Израз на безнадежност на таква борба за секој, но не и за херојот. Слабоста на хидрата била таа што само една од нејзините глави била бесмртна.
Деталите за борбата се опширни во Библиотека (2.5.2): сфаќајќи дека на овој начин не може да ја порази хидрата, Херакле го повикал внук му Јолај на помош. Неговиот внук добил идеја (веројатно иснпириран од Атена) да користат запалена гламна да го изгорат отсечокот на вратот откако ќе биде исечена секоја глава. Херакле ги пресекол главите и Јолај ги изгорел отворените рани. Гледајќи дека Херакле победува во борбата, Хера испратила голем рак за да му го одвлече вниманието. Тој го згазил со своето моќно стапало. Едната бесмртна глава на хидрата била отсечена со златен меч кој Атена му го дала. Херакле го ставил под голем камен на светиот пат меѓу Лерна и Елеј (Керењи 1959: 144), и ги потопил своите стрели во отровната крв на хидрата и така втората задача била извршена. Другата верзија на митот е дека откако пресекол една глава, го потопил мечот внатре и го искористил отровот за да ја изгори секоја глава за да не порасне пак. Хера, вознемирена што Херакле го убил ѕверот кој таа го одгледала за да го убие него, го ставила во темносин лак на небото како соѕвездието Хидра. Потоа го претворила ракот во соѕвездието Рак.
Подоцна, Херакле искористил една стрела потопена во отровната крв на хидрата за да го убие кентаурот Нес; а загадената крв била намачкана на Несовата кошула, со која кентаурот ја добил својата посмртна одмазда. И Страбон и Павзаниј изјавуваат дека смрдеата од реката Анигрус во Елис, која предизвикувала сите риби во реката да не се јадат, се верувало дека е поради отровот на хидрата, измиен од стрелите што Херакле ги искористил за кентаурот.
Третата задача: Керинејската срна
Евристеј и Хера биле многу лути кога дознале дека Херакле успеале да побегне од канџите на Немејскиот лав и од отровните заби на Лернејската хидра, и затоа одлучиле да смислат трета задача која ќе донесе пропаст за херојот. Третата задача не вклучувала убивање на ѕвер, бидејќи веќе се докажало дека Хекрале ќе ги убие дури и најстрашните соперници. Така Евристеј одлучлил да го натера да ја зароби Керинејската срна, бидејќи била толку брза што би наттрчала и стрела.
Кога му ја однел срната на Евристеј, му било кажано дека таа ќе стане дел од менажеријата (колекција диви животни) на кралот. Херакле знаел дека морал да ја врати срната како што ветил, па се согласил да ја предаде под услов ако Евристеј излезе и самиот ја земе од него. Кралот излегол, но во моментот кога Херакле ја пуштил срната да оди, таа истрчала кај својата господарка, а Херакле му рекол на Евристеј дека не бил доволно брз. Евристеј, вознемирен што Херакле успеал да победи уште едно суштество, му рекол да му го донесе жив страшниот Еримантски вепар.
Четвртата задача: Еримантскиот вепар
Фол бил љубопитен зошто стрелите предизвикале толку многу смрт и земал една, но ја испуштил и стрелата се забодила во неговото стапало, отрувајќи го. Една верзија вели дека залутана стрела го погодила и Хирон, но Хирон бил бесмртен, иако сепак почувствувал болка. Болката на Хирон била толку голема што тој доброволно сакал да се откаже од својата бесмртност и да го заземе местото на Прометеј, кој бил закован на врвот од планината каде секој ден еден орел доаѓал и му го јадел црниот дроб, иако тој бил бесмртен титан. Мачителот на Прометеј, орелот, го продолжил своето измачување на Хирон, а Херакле го убил со стрела. Општоприфатено е дека приказната требало да го прикаже Херакле како примач на предадената бесмртност на Хирон. Сепак, оваа приказна противречи на фактот дека Хирон подоцна го учел Ахил. Приказната за кентаурите понекогаш се појавува во други делови на дванаесетте задачи, како и ослободувањето на Прометеј.
Херакле го посетил Хирон за да биде посоветуван како да го фати вепарот, а Хирон му кажал да го намами во дебел снег, што оваа задача ја лоцира на сред зима. Откако успешно го фатил вепарот, Херакле го врзал и го однел кај Евристеј, кој преплашен од него клекнал во својот полузакопан склад питос, преколнувајќи го Херакле да се ослободи од ѕверот, една од омилените теми на сликарите на вазни. Херакле се обврзал да го направи тоа. Роџер Ланселин Грин во своите Приказни за грчките херои вели дека Херакле го фрлил во морето. Телото пловело до Италија, каде неговите заби биле зачувани во Храмот на Аполон во Кума. Три дена подоцна, Евристеј, сѐ уште треперејќи од страв, го испратил Херакле да ги исчисти Аугиевите штали.
Петтата задача: Аугиевите штали
Петтата задача на Херакле била да ги исчисти Аугиевите штали. Оваа должност била со намера да биде и понижувачка и невозможна, бидејќи добитокот бил божествено здрав (бесмртен) и поради тоа произведувал огромно количество измет. Овие штали не биле исчистени повеќе од 30 години, а во нив живееле повеќе од 1000 говеда. Сепак, Херакле успеал преку пренасочување на реките Алфеј и Пинеј да ја измие нечистотијата.
Аугиј бил гневен бидејќи му ветил на Херакле една десетина од својот добиток ако работата ја изврши за еден ден. Тој одбил да го почитува договорот и Херакле го убил откако ги извршил задачите. Херакле му го дал кралството на синот на Аугиј, Филеј, кој бил избркан бидејќи го поддржувал Херакле против својот татко. Според одите на поетот Пиндар, Херакле тогаш ги основал Олимписките игри: Игрите кои покрај античкиот гроб на Пелопс ги основа моќниот Херакле, после тоа го уби Клеат, божествениот син на Посејдон и исто така го уби Еврит за да може да ја грабне наградата за извршената работа против волјата на тиранот Аугиј.
Успехот на неговата задача на крајот бил отфрлен бидејќи брзите води ја завршиле работата со чистењето на шталите и бидејќи на Херакле му било платено. Евристеј, изјавувајќи дека Херакле сѐ уште има преостанатото седум задачи да ги изврши, го пратил Херакле да ги победи Стимфалиските птици.
Шестата задача: Стимфалиските птици
Откако ги исчистил Аугиевите штали, Евристеј го испратил Херакле да ги победи Стимфалиските птици, човекојадни птици со клунови од бронза и остри метални пердуви кои можеле да ги исфрлат кон своите жртви; тие му биле посветени на Арес, богот на војната. Покрај тоа, нивниот измет бил многу отровен. Тие дошле од езерото Стимфалија во Аркадија, каде се размножувале брзо и го преземале местото, уништувајќи ги тамошните жетви, овошки и граѓани. Херакле не можел да оди толку далеку во мочуриштето, бидејќи неговата тежина не би издржала. Атена, забележувајќи ја маката на херојот, му дала тропалка која Хефест ја направил специјално за таа причина. Херакле тропал со неа и ги исплашил птиците во воздухот. Потоа убил многу од нив со своите стрели. Останатите одлетале и никогаш не се вратиле. Аргонаутите подоцна се сретнале со нив.
Седмата задача: Критскиот бик
Свиркајќи весело поради својот досегашен успех, Херакле бил испратен да го зароби бикот како негова седма задача дадена од Евристеј. Тој отпловил до Крит, при што кралот Миној му дал дозвола да го однесе бикот и му понудил помош (која Херакле ја одбил од гордост) бидејќи опустошувал на Крит корнејќи ги жетвите и рамнејќи ги расадниците. Херакле се прикрадил зад бикот и ги искористил своите раце да го задави (запирајќи пред да го убие), и потоа го истоварил назад во Атина. Евристеј, кој се скрил во својот питос при првиот поглед на суштеството, сакал да го жртвува бикот на Хера, која го мразела Херакле. Таа го одбила жртвувањето бидејќи ја отсликувала славата на Херакле. Бикот бил пуштен и залутал во Маратон, каде станал познат како Маратонскиот бик. Тезеј подоцна го жртвувал бикот на Атена и/или Аполон. Евристеј го испратил Херакле да ги донесе човекојадните кобили на Диомед.
Осмата задача: Кобилите на Диомед
Откако го заробил Критскиот бик, Херакле требало да ги украде кобилите. Во една верзија на приказната, Херакле довел неколку младичи да му помогнат. Тие ги земале кобилите, а Диомед и неговите луѓе ги бркале. Херакле не знаел дека коњите, наречени Подрагос (Брзиот), Лампон (Сјајниот), Ксантос (Рускосиот) и Дејнос (Ужасниот), биле чувани заврзани за бронзени јасли бидејќи биле диви; нивното лудило било припишано на неприродната исхрана со човечко месо. Некои верзии велат дека тие испуштале оган кога дишеле. Тие биле човекојадни и нескротливи, а Херакле го оставил својот омилен придружник Абдер да ги чува додека тој се бори со Диомед, но дознал дека момчето било изедено. Како одмазда, Херакле ги нахранил коњите со телото на Диомед, а потоа ја основал Абдера веднаш до гробот на момчето.
Во друга верзија, Херакле останал буден за Диомед да не му го пресече грлото ноќта и ги пресекол оковите со кои биле заврзани коњите. Откако ги избркал коњите на висорамнината на полуостровот, брзо ископал бразда низ полуостровот која ја исполнил со вода, правејќи остров. Кога Диомед дошол, Херакле го убил со секира (истата со која ја ископал браздата) и го фрлил телото на коњите за да ги смири. Во двете верзии јадењето ги смирува коњите и Херакле ја искористил можноста да им ги врзи муцките и лесно да ги однесе кај кралот Евристеј, кој ѝ ги посветил коњите на Хера. Во некои верзии, им било дозволено слободно да скитаат низ Аргос, при што станале трајно мирни, но во други верзии, Евристеј наредил коњите да бидат однесени на Олимп и да му бидат жртвувани на Зевс, но Зевс ги одбил и испратил волци, лавови и мечки да ги убијат. Роџер Ланселин Грин во своите Приказни за грчките херои вели дека нивните потомци биле користени во Тројанската војна. По инцидентот, Евристеј го испратил Херакле да го донесе појасот на Хиполита.
Деветтата задача: Појасот на Хиполита
Ќерката на Евристеј, Адмета, го сакала појасот на Хиполита, подарок за кралицата на Амазонките од богот на војната, Арес. За да ја задоволи својата ќерка, Евристеј му наредил на Херакле да го донесе појасот како негова деветта задача.
Земајќи група пријатели со себе, Херакле испловил, запирајќи на островот Парос, кој бил населен со некои од синовите на Миној. Тие убиле двајца од придружниците на Херакле, чин што го разбеснил Херакле. Тој убил двајца од синовите на Миној и им се заканувал на другите жители сѐ додека не му биле понудени двајца мажи за да ги заменат неговите паднати придружници. Херакле се согласил и земал двајца од внуците на Миној, Алкај и Стенел. Тие продолжиле со своето патување и пристигнале на дворот на Лик, кого Херакле го одбранил во борбата против кралот на Бебриките, Мигдон. Откако го убил кралот Мигдон, Херакле му дал голем дел од земјата на својот пријател Лик. Лик ја нарекол земјата Хераклеја. Посадата потоа отпловила до Темискира каде живеела Хиполита.
И сѐ ќе завршело добро за Херакле, ако не била Хера. Хиполита, импресионирана од Херакле и неговите подвизи, се согласила да му го даде појасот, а така и ќе направела ако Хера не се преправела и не одела меѓу Амазонките предизвикувајќи недоверба. Таа тврдела дека странците заговарале за да ја однесат кралицата на Амазонките. Вознемирени, жените се качиле на коњите за да се соочат со Херакле. Кога тој ги видел, помислил дека Хиполита заговарала такво предавство цело време и никогаш не ни сакала да го даде појасот, па ја убил и го земал појасот, враќајќи се кај Евристеј. Евристеј, зачуден што Херакле ја преживеал својата средба со Амазонките, веднаш го пратил да го зароби Герионовото стадо.
Десеттата задача: Герионовото стадо
Во најцелосниот извор во Библиотека на Псевдо-Аполодориј, од Херакле било побарано да патува до далечниот западносредоземен остров Еритеја, за да дојде до Герионовото стадо како негова десетта задача. На патот до таму, ја поминал Либијската пустина и бил толку фрустриран од жештината што истрелал стрела кон Хелиос, сонцето. Хелиос „од восхит за неговата храброст“ му дал на Херакле златен пехар кој тој го користел за да плови низ морето од запад на исток секоја ноќ. Херакле го искористил за да пристигне до Еритеја, омилен мотив на сликарите на вазни.
Само што пристигнал на Еритеја, Херакле се соочил со двоглавото куче Ортер. Со еден голем удар од својот боздоган од маслиново дрво, Херакле го убил кучето-чувар. Евритеј, овчарот, дошол да му помогне на Ортер, но Херакле се справил со него на истиот начин.
Слушајќи го бунтот, Герион отрчал во борба носејќи три штитови, три копја и три шлемови. Го прогонувал Херакле до реката Антема, но станал жртва на стрелата што била потопена во отровната крв на Лернејската хидра, која Херакле ја истрелал толку силно што го прободила челото на Герион, „и Герион го навали вратот на едната страна, како булка што ги расипува своите сложени форми, отфрлајќи ги сите свои ливчиња одеднаш“.
Херакле потоа морал да го однесе добитокот кај Евристеј. Во римските верзии на раскажувањето, на Авентинскиот рид во Италија, Како украл дел од добитокот додека Херакле спиел, правејќи добитокот да оди наназад за да не остави трага, повторување на трикот на младиот Хермес. Според некои верзии, Херакле го донел остатокот од добитокот до една пештера каде Како ги скрил украдените животни и тие почнале да се довикуваат. Во други верзии, Кака, сестрата на Како, му кажала на Херакле каде е тој. Потоа Херакле го убил Како и според Римјаните, го основал олтарот каде подоцна се наоѓал добиточниот пазар, Forum Boarium.
За да го налути Херакле, Хера испратила муви да го касаат, да го налутат и да го растурат добитокот. Херојот успеал да ги пронајде за една година. Хера потоа испратила поплава што го зголемила нивото на реката толку многу што Херакле не можел да помине со добитокот. Тој ставил куп камења во реката за да ја направи поплитка. Кога конечно пристигнал на дворот на Евристеј, добитокот ѝ бил жртвуван на Хера.