cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џејмс Тобин
Приватен живот
На 14 септември 1946 година, Тобин се оженил со Елизабет Феи Ринго, поранешна студентка на Пол Семјуелсон на МИТ (Massachusetts Institute of Technology), со која имал четири деца: Маргарет Ринго, Луис Мајкл, Хју Ринго и Роџер Гил. Живееле во истата куќа во Њу Хевен, која ја купиле уште првата година од нивниот брачен живот и, според американските обичаи, еднаш годишно се собирале на заедничка прослава со своите деца и внучиња. Тобин починал на 11 март 2002 година на возраст од 84 години во Њу Хевен, а неговата сопруга починала на возраст од 90 години, во јуни 2009 година.
Тобин бил претседател на Американската економска асоцијација (1970), бил член на Американската национална академија на науките, на Американската статистичка асоцијација, на Американската академија за хуманитарни и природни науки, на Американското филозофско здружение.
Позначајни дела
Тобин има објавено 16 книги и повеќе од 400 статии наменети за стручната и пошироката јавност. Притоа, голем дел од неговото творештво е претставено во изданието во три тома „Есеи за економските науки“
Придонесот на Џејмс Тобин за развојот на економската наука
Џејмс Тобин е еден од најзначајните неокензијанци. Тој, заедно со Семјуелсон и Модиљани, и покрај тоа што биле кензијанци, интегрирале дел од придонесите на класичните економисти во своето економски учење. Овие економисти дале голем придонес за неокласичната синтеза, што всушност претставува обединување на едно место на јадрото на класичната економска теорија и на кензијанската економска мисла.
Тобин, како и останатите умерени кејнзијанци, е кејнзијанец на краток рок, а монетарист на долг рок. Тој тврди дека економијата понекогаш е во кејнзијанска ситуација, кога има неангажирани фактори на производство и кога треба да се стимулира агрегатната побарувачка. Но, понекогаш економијата е во класична ситуација. Тоа се случува кога функционира на нивото на потенцијалниот бруто-домашен производ и рационално ги користи сите ресурси, па во тој случај не треба да се стимулира со мерките на страната на агрегатната побарувачка. Овие ставови на Тобин ја потвдруваат ваквата квалификација:
Тобин ја доразвил Кејнзовата теорија “Liquidity preference” - Теоријата за претпочитување на ликвидни средства, и ја приспособува на новите изменети услови, односно неговата теорија “Portfolio Balance Approach” претставува теорија на имотен избор.
Тобин се залага за дискрециона монетарна политика со која централната банка има значајна улога во реализирање на основните цели на економската политика, како што се: ниска стапка на инфлација, намалување на стапката на невработеност, постигање на одредена стапка на економски раст. Според него, во зависност од типот на тековите кои ја погодуваат економијата потребен е адекватен одговор на монетарната политика, а не централните банки да се грижат само за стабилноста на цените. Централната банка треба постојано да врши анализа на реалните и монетарните движења, односно на движењата на платите, вработеноста, производството, побарувачката на стоки, како и залихите на стоки, растот или опаѓањето на кредитите и други монетарни стратегии, и да донесува одлуки за монетарна експанзија или контракција врз основа на анализата на овие променливи.
Тобин предлага монетарната политика да се проектира на три временски рокови: Всушност, Тобиновите гледишта за монетарната политика се дискрециона и флексибилна монетарна политика наспроти автоматска и крута, која ќе кореспондира со останатите компоненти на економската политика. Џејмс Тобин е најзаслужен меѓу неокејнзијанците, во борбата со монетаристите, што неокејнзијанската теорија сè уште има рамноправен третман и е поддржувана од голем број економисти во современата економска теорија, а за ова помага и фактот што неговата теорија на имотен избор е поблиску до реалноста во современите развиени пазарни економии во споредба со другите конкурентни теории.
Посебниот придонес на Тобин поради кој му е доделена Нобеловата награда
Најголемиот придонес на Тобин за развојот на економската наука е во доразвивањето на Кејнзоновата економска теорија “Liquidity preference” и нејзино приспособување на новите изменети услови. Оваа теорија “Portfolio Balance” всушност е теорија на имотен избор. Поединецот своите заштеди ги разместува помеѓу алтернативните имоти, при што парите претставуваат само еден вид на имот. Побарувачката за одделен вид имот варира правопропорционално со сопствената каматна стапка, а обратнопропорционално со каматните стапки на другите имоти, при што зголемувањето, односно намалувањето на побарувачката на одделен имот ја изменува структурата на заштедите на вкупниот имот и ќе ги промени каматните стапки на сите имоти.
Под претпоставка на целосна рамнотежа во стопанството, доколку централната банка ги намали задолжителните резерви на комерцијалните банки, се зголемува можноста за ново создавање на депозити по видување. Тоа пак, од своја страна ќе овозможи да се зголеми побарувачката на хартии од вредност и заеми, што ќе води до покачување на цените на вредносните хартии и намалување на каматните стапки. Додека не се исцрпат резервите за создавање дополнителни пари ќе тече овој процес на замена на новосоздадените депозити по видување за вредносни хартии, а потоа настапува обратен процес. Поради намалените каматни стапки на вредносните хартии ќе се намали нивната побарувачка, а ќе се зголеми побарувачката на супститутивните имоти, како што се парите и стоките, при што јавноста ќе го прераспореди својот имот со намалување на количеството на вредносни хартии, а зголемување на пари и стоки.
Оваа теорија има мала емпириска верификација, при што и оние економски проверки кои се правени, се среќаваат со нерешливиот проблем на мултиколинеарноста. Во регресивните анализи, кога се работи со повеќе независни променливи, ако тие меѓусебно високо корелираат, резултатите што се добиваат се дискутабилни. Во овој случај, мултиколинеарноста тешко може да се избегне поради фактот што каматните стапки меѓу себе високо корелираат. Покрај тоа, нема емпириска верификација дека другите непарични имоти високо корелираат со економската активност, а наспроти тоа постојат сериозни и бројни емпириски анализи за зависноста помеѓу промените во парите и промените во економската активност.
Северна Фризија (округ)
Северна Фризија (Nordfriesland) — округ во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Ја вклучува скоро целата област Северна Фризија заедно со блиските области на исток и на југ и се граничи со (од исток надесно) окрузите Шлезвиг-Фленсбург и Дитмаршен, Северното Море и данскиот регион Јужна Данска.
До 2008 година, Северна Фризија бил најпосетуван рурален округ во Германија.
Историја
Морето отсекогаш имало силно влијание во областа. Во средновековниот период, бурите го правеле животот во Северна Фризија опасен. Дури во новото време со изградбата на брани било спречено понатамошното губење на земјата и на луѓето. Многу села кои некогаш постоела сега се на дното на морето. Најпознат пример е малото морско пристаниште Рунгхолт, кое било уништено од големата поплава во 1362 година. Островот Штранд исчезнал во Буркардиската поплава, уште една катастрофална бура во 1634 година. Подоцна, се појавиле неколку мали острови наместо Штранд.
Географија
Целосниот крајбрежен појас е дел од Националниот парк Ваденско Море. Северна Фризија го вклучува брегот помеѓу Дитмаршен и Данска. На југ е полуостровот Ајдерштет, каде реката Ајдер се влева во морето.
Севернофризиските Острови се исто така дел од округот и се наоѓаат исто така во националниот парк. Постојат пет големи острови (Зилт, Фер, Амрум, Пелворм и Нордштранд) и десет помали островчиња познати како халиг.
Езеро Очага
Езерото Очага е вештачко езеро на територијата на општина Лазаревац, во околината на Лазаревац, шеесет километри од Белград, од десната страна на Ибарската магистрала. Се наоѓа во рамки на Спортско-рекреативниот центар „Колубара“ и настанало со уредување на површинска девастација на Рударскиот базен за лигнит „Колубара“. Постојат Нова и Стара Очага.
Нова Очага
Езерото е направено за капење и има бетонско дно. Длабочината му е 6 метри и има капацитет од околу 6.000 капачи дневно. Во едниот дел се наоѓа уредена плажа со каменчиња. Се снабдува со изворска вода, која секојдневно се филтрира и контролира.
Езерото го краси вештачки гејзер за чија изградба поради променливото ниво на водата се применети атипични решенија. Постојат две олимписки скокалници на по три нивоа и воден тобоган со базен. Во езерото може да се игра ватерполо и кошарка во вода. Во близина се направени и терени за одбојка на песок и мал фудбална трева. За деца постои посебно игралиште направено од природни материјали.
Околу целото езеро има патека за прошетка, уредени зелени површини, големи дабови, околу кои се засадени цветни саксии. Поставени се клупи со маси, како и ресторан, чија градина излегува на брегот на езерото. Пред езерото има одличен паркинг за сите посетители.
Целиот комплекс е осветлен. На платото покрај езерото се одржуваат културни манифестации: концерти, забави, натпревари и сл., поради што езерото станало еден од центрите на јавниот живот на Лазаречанити. Езерото е особено посетено во летните месеци.
Иако има риби, од најмали, до капитални примероци на тревни крап, риболовот не е возможен, бидејќи рибите служат за воспоставување рамнотежа на екосистемот. Риболов е дозволен само од другата страна на оградата, во езерото Стара Очага.
Стара Очага
Езерото Стара Очага се наоѓа во продолжение, северно од Нова Очага. Долго е 800 метри а широко околу 40 метри и има форма на канал. Наоколу се направени банкини, брегот е исчистен, а езерото е исчистено од кал и гранки, така што е исклучително чисто. Вештачки било порибено со крап и амур, а во него живеат и голем број на примероци на бела риба како што се карас, деверика, бодорка. Во околината живеат штркови и чапји.
Езерото е погодно за риболов. Годишната риболовна дозвола може да се набави во просториите на Риболовното друштво „Колубара“ во центарот на Лазаревац, а дневната дозвола може да се купи на самото езеро.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бер
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е подигната во средината на XIV век, а во XVI век е наполно преизградена како трикорабна базилика. Веројатно е обновена и во XVIII век, пти што црквата е повторно проширена. Внатре има вреден живопис од XIV век (Благовештение, Убрус на источниот ѕид), како и од XVI век (Богородица на престол со архангелите Михаил и Гаврил) на северниот ѕид на наосот.
Список на државни водачи во 1770 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Список на ѕвезди во соѕвездието Голема Мечка
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Голема Мечка, надолно подредени според сјајноста.
Протести во Грузија (2019)
Протестите во 2019 година во Грузија, познати и како Гаврилова ноќ (გავრილოვის ღამე) — серија антивладини и предвремени протести со барања за избори во земјата Грузија.
Историја
Опозицијата, главно пратеници на Европската Грузија и Обединетото национално движење, влегле во пленарната сала и ја окупирале трибината на спикерот, барајќи од руската делегација да си замине, по што седницата била прекината и Гаврилов ја напуштил зградата на парламентот. Тие повикале на јавни протести и оставка на претседателот на парламентот Иракли Кобахиџе и лидерот на грузиската делегација на Меѓупарламентарното собрание за православие, пратеникот Закарија Куцнашвили одговорен за настанот. Пред парламентот брзо се собрале опозициските поддржувачи и други активисти. Подоцна вечерта се одржал главниот протест пред парламентот, кој станал насилен откако група демонстранти се обиделе да влезат во парламентот и се судриле со полицијата. Одделот за специјални задачи на Министерството за внатрешни работи и полицијата во Тбилиси употребиле гумени куршуми и солзавец против демонстрантите. Приближно 240 демонстранти биле повредени, а 305 демонстранти биле уапсени. Најмалку две лица доживеале повреди на очите и губење на видот поради гумени куршуми, според Ѓиорѓи Корџахија, директор на Новата болница во Тбилиси. Владата ги обвинила демонстрантите за обид за упад во зградата на парламентот. Од друга страна, опозицијата ја осудила, како што оцени, прекумерната употреба на сила врз демонстрантите од страна на власта.
Големите протести биле обновени на 13 ноември откако партијата Грузиски сон не ја усвоила ветената изборна реформа. На 18 ноември, 20.000 луѓе се собрале во центарот на Тбилиси барајќи оставка од владата. Демонстрантите го блокирале влезот на парламентот и го спречиле одржувањето на законодавната седница. Полицијата ги растерала протестите користејќи водени топови, што резултирало со повреди на 4 демонстранти и 2 полицајци и апсење на 37 луѓе. На 25 ноември, полицијата морала повторно да употреби водени топови за да го расчисти влезот на парламентот, оставајќи 3 демонстранти тешко повредени.
Оставки
По протестите од 20 до 21 јуни 2019 година, претседателот на грузискиот парламент Иракли Кобахидзе ја објавил својата оставка.
Изборни реформи
По масовните демонстрации на 24 јуни во Тбилиси, шефот на владејачката Партија на Грузискиот сон, Бидзина Иванишвили, најавил промена на изборниот систем од мешан во пропорционален за изборите во 2020 година и намалување на бариерата за гласови за партиите. Сепак, парламентот не ги усвоил предложените изборни измени на 13 ноември 2019 година. Реформата била блокирана како резултат на внатрешното противење на нацрт-законот во „Грузиски сон“ од мнозинството пратеници во парламентот. Тие го изразиле своето противење на амандманите во смисла на зачувување на директната врска помеѓу локалните области и нивните директно избрани претставници. Иванишвили изјавил дека е разочаран од одлуката на парламентот да го изгласа законот. Сепак, тој бил обвинет од опозицијата дека е лично одговорен за блокирање на реформата, при што некои шпекулирале дека пратениците добиле инструкции да се спротивстават на амандманите од самиот Иванишвили, бидејќи реформата, наводно, ќе ризикува „Грузиски сон“ да ја загуби власта.
По неуспехот на предложените изборни амандмани што требало да бидат изгласани на 13 ноември 2019 година, владејачката партија и опозицијата одржале неколку рунди разговори, кои започнале кон крајот на ноември. На 8 март 2020 година бил потпишан меморандум за разбирање меѓу партиите, со што бил означен постигнувањето на консензус за изборните реформи. Амандманите биле усвоени од грузискиот парламент на 29 јуни 2020 година, при што 117 од 142 членови гласале за поддршка за реформите. Новиот изборен закон предвидувал 120 пратеници да се избираат по пат на пропорционална застапеност, додека други 30 да се избираат од едночлените изборни единици. Изборните единици ќе бидат извлечени според упатствата дадени од Венецијанската комисија и грузиското правосудство. За пропорционалните места, изборниот праг бил утврден на 1%. Ниту една партија не може да добие мнозинство места без да добие најмалку 40% од гласовите од електоратот. Транзицијата кон целосно пропорционалниот систем била одложена за 2024 година
Обвинителство и амнестија
На 4 јули 2019 година, Обвинителството на Грузија започнало истрага за обвинение за „обид за државен удар“.
На 25 јули, поранешниот министер за одбрана на Грузија Иракли Окруашвили бил уапсен под обвинение за организирање, водење и учество во масовно насилство за време на протестите. На 27 јули, судот го испратил Окруашвили во истражен затвор. На 13 април 2020 година, Окруашвили бил осуден на пет години затвор. Сепак, претседателот Саломе Зурабичвили го помилувал на 15 мај 2020 година. Ослободувањето го побарало опозицијата, која го сметала Иракли Окруашвили за политички затвореник и ветила дека нема да ги поддржи уставните амандмани за изборните реформи, како што било договорено со Договорот од 8 март.
На 1 ноември 2020 година, Мелија бил еден од водачите на митингот на опозицијата што протестирал против наводната изборна измама за време на парламентарните избори во 2020 година. За време на демонстрациите, Мелија ја симнал нараквицата за следење, нарекувајќи ја „симболот на неправдата“. Како одговор, судот му ја зголемил кауцијата. Сепак, Мелија одбил да ја плати кауцијата. На 17.02.2021 година судот му изрекол истражен притвор. Премиерот Гахарија предложил да се одложи апсењето на Мелија, а откако не постигнал договор со своите сопартијци, потоа ја објавил својата оставка, предизвикувајќи владина криза. Министерството за внатрешни работи одлучило да ја одложи операцијата, но само привремено пред да се неутрализира ситуацијата. На 23 февруари полицијата упаднала во канцеларијата на УНМ и го уапсил Мелија. На 19 април 2021 година, опозицијата и владата постигнале договор, со кој било дозволено ослободување на Мелија од затвор. Кауцијата на Ника Мелија – 40.000 ГЕЛ биле обезбедени од Европската Унија и префрлени на 8 мај, а Обвинителството поднело барање за замена на притворот на Мелија со ослободување со кауција на 9 мај. Делегацијата на Европската унија во Грузија во изјава на 8 мај кажало: „Денес беше платена кауција вредна 40.000 GEL за да се овозможи ослободување на г-дин Мелија од истражниот затвор. ''Ова следи по разбирањето постигнато од политичките партии на 19 април 2021 година, во контекст на договорот со посредство на ЕУ. Би сакале срдечно да им се заблагодариме на двете независни организации кои се согласија да ја дадат својата вредна поддршка во овој процес: Европската фондација за демократија (EED) која ги стави на располагање средствата и Грузиското здружение на млади правници (GYLA) кои ги префрлија овие средства на властите'' .“ На 10 мај, Мелија бил ослободен од затвор со судска одлука.
Историја на општењето
Историјата на општењето датира од времето на праисторијата. Општењето е во дијапазон од суптилен процес на размена, па до целосен разговор и масовно општење. Човечкото општењето прераснало во говор уште пред околу 500.000 години. Симболите се развиле пред 30.000, а писменоста пред 7.000 години.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
Неколку членови на владејачката партија „Грузиски сон“ го осудиле Гаврилов за преземањето на претседателската фотелја на грузискиот парламент и рекле дека тоа е „протоколарна грешка“. Градоначалникот на Тбилиси, Каха Каладзе, изјавил дека „се случи неверојатна грешка“ и дека организаторите на состанокот „ќе мора да се извинат и да му објаснат на грузиското општество што се случило и зошто“. Некои претставници на „Грузиски сон“ тврделе дека претседавањето со седницата од страна на Гаврилов не било договорено со грузиската партија. Претседателот на Грузија Бидзина Иванишвили ја припишал ситуацијата на „грешката во протоколот“ и изјавил дека загриженоста на јавноста е праведна, но тој исто така образложил дека првичниот мирен протест бил изманипулиран од опозициската партија Обединето национално движење во обид да упадне во зградата на парламентот. и со сила да ја преземе државната власт. Затоа, употребата на сила од страна на полицијата бил соодветен одговор на „обидот за државен удар“.
Историја на општењето
Несовршеноста на говорот, ако ништо друго, го овозможила распространувањето на идеите и поттикнувањето на иновациите, што резултирало во создавање на нови форми на општење, подобрувајќи го обемот на човечкото општењето и долговечноста на информацијата. Сите тие иновации се основале врз клучниот концепт на симболот.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
Еден ден по започнувањето на протестите, претседателот на Русија Владимир Путин потпишал указ за прекин на патничките летови со руски државјани од Русија до Грузија, кој стапил на сила на 8 јули 2019 година Руската Федерална служба за надзор на заштитата на правата на потрошувачите и човековата благосостојба ги зголемила контролите на квалитетот на грузиското вино и минералната вода, што се смета за поврзано со ескалацијата на тензиите.
Историја на општењето
Најстарите познати симболи создадени со намера за да се општи низ времето се пештерските цртежи, еден вид на камена уметност, која што датира од повисокиот палеолит. Како што мало дете учи да црта, пред да почне да владее со способноста за посложени форми на општење, така настанале и обидите на хомо сапиенсот за пренесување на информацијата низ времето заземајќи го видот – сликарство. Најстарите познати пештерски цртежи се оние во пештерата Шове (фр. grotte Chauvet). Тие датираат од пред околу 30.000 години п.н.е. Иако недоволно стандардизирани, тие цртежи содржеле голем број на информации: Кромањонците можеби го создале првиот календар уште пред 15.000 години. Врската помеѓу цртањето и пишувањето е покажана понатаму, со лингвистиката. Во древниот Египет и Грција концептите и зборовите на цртањето и пишувањето биле исти.
Петроглифи
Следниот чекор во историјата на општењето се петроглифите, резбарски дела на камена површина. На хомо сапиенсот му биле потребни околу 20.000 години за да напредне од првите пештерски цртежи до петроглифите, кои датираат од околу 10.000 години п.н.е.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
Претседателката Саломе Зурабичвили ја скратила посетата на Белорусија за да присуствува на церемонијата на отворањето на Европските игри во 2019 година и да се сретне со претседателот Александар Лукашенко по почетокот на протестите. Во интервју за Еуроњуз, Зурабичвили повикала на „деескалација“ на ситуацијата, истовремено обвинувајќи ја Русија за поттикнување „петта колона“ во земјата која е лојална на Москва. Рускиот премиер Димитриј Медведев ги негирал овие тврдења велејќи дека тоа е „искривување на реалноста“. Рускиот министер за надворешни работи Сергеј Лавров ги критикувал нејзините забелешки како „ултра-екстремистички“ во изјавата на 25 јуни 2019 година Зурабичвили, исто така, ги повикала руските туристи погодени од забраната за патување да продолжат да доаѓаат во Грузија бидејќи „тие ја сакаат Грузија“ и дека „политичарите мора да ги решат проблемите“.
Историја на општењето
Петроглифи
Има опција за тоа дека луѓето од тоа време користеле некакви други видови на општење, често за „мнемонски“ цели – посебно наредени камења, симболи врежани во дрво или земја, кипу–јажиња, тетоважи. Малку од повеќето трајно изрезбани камења издржале до модерното време, па може само да се шпекулира за нивното постоење кое е основано врз забелешките за сè уште постоечката култура „ловец-собирач“, како културата на Африка и Океанија.
Пиктограми
Пиктограмот (пиктограф) е симбол којшто претставува еден концепт, предмет, активност, место, или настан преку илустрација. Пиктографија е еден вид на праписменост, каде што идеите се пренесени преку цртежи. Пиктографите биле следниот чекор во еволуцијата на општењето. Најважната разлика помеѓу петроглифите и пиктограмите е тоа што петроглифите едноставно укажуваат на некој настан, додека пиктограмите ни укажуваат на приказна или настан, па оттаму може на пример да бидат подредени по хронолошки редослед.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
Во јули 2019 година, Русија го осудила нападот со експлозив на Владимир Путин од страна на грузискиот ТВ водител Ѓиорѓи Габунија за време на пренос на Рустави 2.
На 8 септември, Ѓиорѓи Гахарија станал премиер на Грузија. Помеѓу 14 и 25 ноември неколку пратеници на „Грузиски сон“ ја напуштиле партијата, вклучително и 3 членови на Конзервативната партија во состав: Звијад Џиџигури, Гиа Букиа и Нино Гогуадзе, Пата Квијинадзе останал во Грузиски сон, но не ги напуштил конзервативците, додека Руслан Гаџиев пребегнал во Партијата на зелените: 1 член на Зелената партија - Ѓорѓи Бегадзе, заедно со уште 9 други, меѓу кои - Тамар Чугошвили, Тамар Хулордава, Маријам Јаши, Ирина Пруиџе, Димитри Цкитишвили, Заза Хуцишвили, Ѓорѓи Мосиџе и Софија Кацарава.
Историја на општењето
Пиктограми
Пиктограмите се користеле во разни древни култури насекаде низ светот сè до 9000 година п.н.е., кога обележјата претставени со едноставни слики биле ставени во употреба за да се брендира некој основен производ од фарма, а станале прилично популарни околу 6000-5000 година п.н.е.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
Оставка од пратеничкото место поднела и Софија Кацара.
Историја на општењето
Пиктограми
Тие биле основата на клинестото писмо и хиероглифите и почнале да се развиваат во логографски систем на пишување на почетокот на 5000 г.п.н.е.
Идеограми
Пиктограмите се развиле во идеограми, графички симболи кои ја претставуваат идејата. Нивните предци, пиктограмите, можеле да претставуваат нешто што е само слично на нивната форма. Заради тоа пиктограмот на кругот може да претставува сонце, но не и концептот топлина, светло, ден или големиот бог на Сонцето. Идеограмите, од друга страна, можеле да изразуваат поапстрактни концепти, така што на пример еден идеограм од два стапа може да значи не само „нозе“ туку и глаголот „се движи“.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
На 2 декември, Акаки Зоиџе поднел оставка како пратеник.
Историја на општењето
Идеограми
Бидејќи некои идеи се универзални, многу од различните култури развиле слични идеограми. На пример, на јазикот на американските староседелци во Калифорнија, око со солза значи тага. Истото значење го има и за Ацтеките, древните Кинези и Египќани.
Идеограмите биле предвесници на логографскиот систем на пишување, како што е случајот кај египетските хиероглифи и кинеските карактери. Примерите за идеографскиот систем на праписменоста не содржеле јазично одредена информација, вклучувајќи го писмото Винка (старо европско писмо) како и раното писмо Индус. Во двата случаја има тврдења за дешифрирање на лингвистичка содржина, без пошироко прифаќање.
Протести во Грузија (2019)
Реакции
На 10 декември пратеникот Александар Еркванија го напуштил Грузиски сон.
Историја на општењето
Пишување
Најстарите форми на пишување првично по природа биле логографски, засновани на идеографски елементи. Повеќето системи на пишување може да се поделат пошироко на три категории: логографски, слоговни и алфабетски (или сегментални). Како и да е, сите три може да се најдат во секој даден систем на пишување во променлива мера, често отежнувајќи го категоризирањето на системот како уникатен.
Откритието на првиот систем на пишување е отприлика во исто време со почетокот на бронзената доба во подоцнежниот неолит во 4 милениум п.н.е. За првиот систем на пишување постои општо мислење дека е измислен во светската цивилизација Сумер и до третиот милениум се развил во клинесто писмо. Египетските хиероглифи и нерешливите системи на пишување како праеламското и писмото од долината на Инд исто така датираат од оваа ера, иако некои експерти се сомневале во статусот на писмото од долината Индус дека е систем на пишување.
Оригиналниот сумериски систем на пишување има потекло од системот на глинените обележја кои се користеле за претставувањето на производите. До крајот на 4 милениум п.н.е., тоа се развило во метод за водење на сметки, користејќи перо во форма на круг вградено на различни агли од мека глина за да се запишуваат бројки. Постепено, тоа прераснало во пиктографско пишување, користејќи остро перо за да се индицира на тоа што се брои. Пишувањето со заоблено и остро перо, до 2700-200 година п.н.е., постепено се заменило со клинестото перо. На почеток само за логограмите, а потоа до 2800 година п.н.е. се развило до степен да може да се вклучат и фонетички елементи. Околу 2600 година п.н.е. со клинестата форма започнало да се претставуваат слоговите на говорниот јазик на Сумерите. Конечно, клинестото писмо станало општ систем на пишување за логограми, слогови и бројки. До 26 век п.н.е. ова писмо се применило на еден друг месопотамски јазик „акадскиот“, а оттаму и на други јазици како на пример: јазикот на Хурите и Хетите. Слични писма на изглед со овој систем на пишување се угаритското и староперсиското писмо. Кинеското писмо има независно потекло од блискоисточните писма, околу 16-от век п.н.е. (на почетокот на династијата Шанг), од доцниот неолитско-кинески систем на праписменоста, којшто датира од 6000 година п.н.е. Предокот на колумбискиот систем на пишување на Америте (вклучувајќи ги Олмеците и Маите) се исто така општ предмет на мислење дека имаат независно потекло, иако некои експерти забележале сличности помеѓу системот на пишување на Олмеците и системот на пишување на Шанг. Според тоа се мисли дека месоамериканското пишување било увезено од Кина.
Азбука
Првата вистинска азбука (соодветно кажано „абџад“, пресликување на единични симболи во единични фонеми, но непотребно секоја фонема во симбол) произлегла некаде околу 2000 година п.н.е. во древниот Египет. Но дотогаш, веќе пред еден милениум во египетските хиероглифи биле инкорпорирани азбучни принципи.
До 2700 година п.н.е. во египетскиот систем на пишување постоеле 22 хиероглифи кои ги претставувале слоговите што почнувале со една согласка од нивниот јазик, плус една самогласка (или согласка) која била обезбедена од мајчиниот говорител. Овие глифи се користеле како водич за изговорот на логограмите, за да се пишуваат граматички промени и подоцна за да се транскрибираат позајмените зборови и странските имиња.
Иако сè изгледало како по азбучна природа, оригиналните унилитерали (зборови кои содржат само една буква) не биле систем и никогаш не се користеле за да се шифрира египетскиот говор. Некои мислат дека во средното бронзено време во централен Египет во 1700 година п.н.е. се развил азбучен систем за/од семитските работници, но заради нечитливоста точната природа на тие ракописи останува отворена тема за толкување.
Во следните 5 века, семитската азбука (всушност слоговна како феникиското писмо) се проширила на север. Сите подоцнежни азбуки од целиот свет, со исклучок на корејскиот хангул (азбука на корејскиот јазик), или потекнуваат од нејзе или биле инспирирани од некои нејзини потомци.
Хризоберил
Минералот или скапоцениот камен хризоберил е алуминат на берилиум со формулата Be Al2O4. Името хризоберил е изведено од грчките зборови χρυσός chrysos и βήρυλλος beryllos, што значи „златно-бел спар“. И покрај сличноста на нивните имиња, хризоберил и берил се два сосема различни скапоцени камења, иако и двата содржат берилиум.
Интересна одлика на неговите кристали се цикличните близнаци наречени трилинзи. Овие збратимени кристали имаат хексагонален изглед, но се резултат на три близнаци со секој „близнак“ ориентиран на 120° кон соседите и зафаќа 120° од цикличното трилирање. Ако се присутни само две од трите можни ориентации на близнаци, се добива близнак во облик на „V“.
Обичниот хризоберил е жолтеникаво-зелен и е проѕирен. Кога минералот покажува добра бледозелена до жолта боја и е проѕирен, тогаш се користи како скапоцен камен. Трите главни сорти на хризоберил се: обичен жолто-зелен хризоберил, мачкино око или цимофан и александрит.
Катарина Бранковиќ
Животопис
Катарина се омажила на 20 април 1434 за цељскиот гроф Улрих II. Тоа било политички брак со намера да се осигура поддршката од запад на Српското Деспотство. Нејзината сестра Мара Бранковиќ била омажена за султанот Мурат II за да се осигура поддршката од исток. Катарина родила три деца Херман (†1451), Георг (†1441) и Елизабета (1441—1455). Папата Пиј II еднаш рекол дека Катарина е убава и поштена (лат. alioquin facie et moribus honestam). Го нарачала Вараждинскиот апостол, православна литургиска книга и најстар зачуван кириличен ракопис на територијата на денешна Хрватска.
По смртта на нејзиниот маж во Опсадата на Белград во 1456, Катарина се одрекла од сите свои поседи во денешна Словенија и Хрватска, освен Кршко, во замена за одреден годишен надомест од 2000 дукати, а во 1460 година ги продала сите свои поседи во Славонија на Фридрих III за 29000 златни гулдени. Ја пропатувала Италија, Крф, Дубровник и на крајот се вратила на теритооријата на Македонија кај својата сестра Мара, вдовица на султанот Мурат II. Заедно со својата сестра помогнале во склучување на Цариградскиот мир после Отоманско-венециската војна. За таа цел праќала делегати во Венеција помеѓу 1470 и 1472 година, и заедно со сестра ѝ ги водела венециските пратеници во Цариград. По смртта на сестра ѝ во 1487 година, ја презела грижата за светогорските манастири. Пред смртта се одрекла од своите поседи во Кршко во замена за годишен надомест. Умрела во 1491 во селото Конче, каде и била погребана во локалната црква посветена на Свети Стефан.
Шведска
Шведска (Sverige) или официјално Кралство Шведска (шведски: ) — држава во Северна Европа на Скандинавскиот Полуостров. Шведска граничи со Норвешка на запад, со Финска на североисток. На југ е поврзана со Данска со Ересундскиот мост. Главен град на Шведска е Стокхолм, што е и најголем град во државата со 1,3 милиони жители во градот или 2 милиони жители во метрополитенската област.
Со своите 450.295 км2, Шведска е трета најголема држава во Европската Унија според територија и има вкупно население од 9,2 милиони жители. Според тоа, Шведска има низок степен на густина на население со 21 жител на километар квадратен, но со повисок степен на југот на земјата. Околу 85% од населението на кралството живее во урбаните средини и се очекува овој процент да се зголеми поради урбанизацијата на земјата. Покрај главниот град, втор најголем град е Гетеборг со 500.000 жители и трет најголем град е Малме.
Шведска е уставна монархија со парламентарен систем на владеење и со високо развиена економија. Шведска е дел од Европската Унија од 1 јануари 1995 година. Како независна држава се воздигнала во средновековието. За време на XVII век државата ги проширила своите територии и се создало Шведското царство. Повеќето освоени територии надвор од Шведска биле освоени за време на XVIII и XIX век. Источниот дел од Шведска (денес Финска) бил изгубен во 1809 и потпаднал под власт на Русија. Последната војна во која Шведска директно било инволвирана во 1814 година кога шведската војска ја принудила Норвешка да ја оформат Шведско-норвешката унија која траела до 1905. Оттогаш, Шведска е земја која го поддржува мирот и е неутрална држава.
Потекло на поимот
Името на државата на шведски јазик е Sverige што буквално значи Кралство на Швеѓаните.
Градови
Поголеми населени места во Шведска (според бројот на жители):
Праисторија
Човекот за првпат ја населил Скандинавија во т.н. Скандинавско камено време (10000-1700 п.н.е.). Најстариот археолошки доказ е најден во Данска.
Римјаните биле првите кои оставиле записи за постоењето на племиња на овие простори; во 98 г. римскиот историчар Такит пишувал за „Суионите“ кои живееле на море и биле многу силни воини и морепловци. Исто така тој напишал дека биле доста богато племе предводено од еден единствен водач и ако се здружеле со околните племиња, би претставувале голема опасност за Римското Царство.
Овие региони биле населувани од Швеѓаните (или Шведи). На југот живееле Гети во областа Јеталанд. Постојат записи за полулегендарни војни помеѓу овие две земји. Северот на Шведска (Нораланд) бил веројатно населен со Лапонци (Сами).
Викиншката ера во Шведска траела од 8 до 11 век. Во овој период се смета дека Шведите ја прошириле својата држава на југ кон Јеталанд. Додека Викинзи од Норвешка и Данска патувале и освојувале на запад и југ (југозапад), Викинзите од Шведска освојувале на исток и југ (југоисток) кон Финска, балтичките земји, Русија и кон Средоземното Море. Нивниот пат преку руските реки ги донел дури до Цариград (денешен Истанбул) којшто го напаѓале и ограбувале неколкупати. Византискиот цар Теофил бил воодушевен од нивните борбени способности и ги вработувал како негова лична гарда (Вараншка гарда). Постои теорија дека викинзите кои тргнале од Шведска ја создале Русија. Во 9 век шведските викинзи биле нарекувани Руси и словенските племиња ги „поканиле“ викинзите да ги управуваат и бранат од непријателот. Така станале елитни воини кои владееле и освојувале други племиња и формирале колонии.
Среден век
За време на ерата на Викинзите, Истад во Сканија и Павикен во Готланд биле најголемите градови и трговски центри. Најдени се остатоци од повеќе згради коишто претставувале бродоградилишта, пазари и др.
Св. Ансгар во 829 г. за првпат го донел христијанството, но населението се откажало од паганството дури некаде во 12 век. Некаде од 1050 год. христијанството преовладува и оттогаш Шведска се смета за христијанска замја. Меѓу 12 век и 14 век имало повеќе војни меѓу нордиските кралства, а Шведска почнала да се шири на исток во Финска, создавајќи конфликти со Русите.
Во XIV век Шведска е погодена од чума. Во 1319, Шведска и Норвешка биле соединети под водство на кралот Магнус Ериксон (Magnus Eriksson), а во 1397 кралицата Маргарет I од Данска (Margaret I) ја соединила и Данска со што се создала Калмарскиот сојуз. Но, нејзините наследници не можеле да одржат контрола во кралството, особено заради моќните шведски благородници. Данскиот крал Кристијан II се обидел по пат на сила да воспостави контрола, па во 1520 наредил масакр врз шведските благородници во Стокхолм. Овој масакр само го зголемил незадоволството кај шведските благородници и на 6 јуни (шведски национален празник) во 1523 година тие го прогласиле Густав Васа за крал. Овој ден се смета за ден на основање на модерна Шведска. Густав Васа набргу потоа ќе го отфрли католицизмот и ќе започне протестантски реформи. Тој се смета за „Татко на нацијата“.
Шведско царство
Во ова време Шведска претставувала најмоќната држава во Cеверна Европа. Овој период започнува со кралот Густав II Адолф и неговото успешно учество во Триесетгодишната војна, сè до 1721 г. кога царството се распаднало. Статусот на Шведска како царство во ова време е главно поради економските реформи и воведувањето на протестантството од страна на Густав I.
Најуспешните години за Шведското царство биле од крајот на XVII до раниот XVIII век. Најголеми територијални проширувања Шведска имала за време на Карл X (Karl X) (1622-1660) по Роскилдскиот мировен договор во 1658 год. Но подоцна преамбициозните Швеѓани започнале поход во Русија што завршила со победа на руската војска во одлучувачката битка кај Полтава (1709). Понатаму, во текот на битките, убиствената руска клима, како и борбените тактики на царот Петар Велики довеле до пораз во Битката кај Полтава. Овој пораз значел и почеток на крајот на Шведското царство. Територијалните загуби јасно ја тргнале Шведска од списокот на големите сили на Европа, а Шведска го изгубила и приматот во Cеверна Европа, препуштајќи ѝ го на Русија. Со тоа Шведска на некој начин ѝ овозможила на Русија да се претвори во голема сила.
Во XVIII век, Шведска не била доволно моќна за да ги задржи териториите вон Скандинавскиот Полуостров, па поголем дел од нив биле загубени, а сето тоа кулминирало со загубата на земјата нарекувана „Источна Земја“, Естерланд и источните делови од Норланд кои биле припоени кон Русија: овие територии ја основале полуавтономната Финска.
Откако Данска-Норвешка била поразена во Наполеоновите војни, Норвешка била припоена кон Шведска на 14 јануари 1814 год. по договорот во Кил. Норвешките обиди за независност биле одбиени од страна на Карл ХIII. Тој организирал воен поход против Норвежаните на 27 јули 1814 год. којашто завршила со Конвенцијата во Мос, којашто предвидела Норвешка да биде во личен сојуз со Шведска. Овој сојуз не бил раскинат сѐ до 1905 год. Овој поход од 1814 претставува и последна војна во која Шведска учествувала како борец.
Стопанство
Валута во Шведска е шведската круна (SEK). Шведскиот бруто-домашен производ (номинален) во 2010 изнесуваше 458 725 милијарди американски долари (22 економија во светот според оваа норма), а БДП по глава на жител во 2013 година изнесува 57 297 американски долари. Во јули 2012 година невработеноста во Шведска изнесуваше 7%. Невработеноста кај младите лица (возраст помеѓу 15 и 24 години) изнесуваше 16,9%, што е доста под просекот на Европската Унија, кој изнесува 22,6% (првиот квартал од 2012 г.). Шведска ја има деветтата најниска невработеност во ЕУ, а меѓу нордиските земји единствено Норвешка има пониска невработеност. Шведска има голем економски раст споредено со другите европски земји, во четвртиот квартал од 2010 година БДП порасна за рекордни 7,3%. Доминантни индустриски гранки се секторот за услуги, шумарството, тешката индустрија и рударството. Други важни индустриски гранки се земјоделството (производство на пченица, компири, шеќерна репка, одгледување на говеда) и риболовот. Производството на машини, хартија, производи од дрво, железо, челик, моторни возила и електронски и телекомуникациски уреди имаат големо учество во извозот на Шведска. Шведската економија е доста силно ориентирана кон извоз и трговија со други држави. Последните години извозот покрива 50% од БДП. Шведската индустриска структура се состои од голем број интернационално ориентирани концерни. Главниот град Стокхолм, заедно со Стокхолмската берза и со неколкуте главни седишта на банки, е водечкиот финансиски центар во Скандинавија. Шведска има пазарна економија. Приватните фирми сочинуваат 90% од индустриското производство. Секторот за услуги сочинува 70% од БДП. Земјоделството покрива само 2% од БДП и вработува исто така само 2% од работната сила. Околу 4,5 милиони жители се во работен однос, од кои една третина имаат високо образование.
Табела 1: Годишни реални стапки на растеж на БДП во Шведска (1990-2013)
Табела 2: Одбрани економски показатели за Шведска (2014-2017)
Освен добро образована работна сила, Шведска има модерен дистрибутивен систем и добри внатрешни и надворешни средства за комуникација. Трговијата со другите европски држави има големо учество во извозот на Шведска, каде што Германија е најважниот трговски партнер, а по неа следат Норвешка, Обединетото Кралство, Данска и Финска. 20те најголеми фирми регистрирани во Шведска во 2007 година беа:Volvo, Ericsson, Vatenfall, Skanska, Sony Ericsson Mobile Communications AB, Svenska Cellulosa Aktiebolaget, Electrolux, Volvo Personvagnar, TeliaSonera, Sandvik, Scania, ICA, Hennes & Mauritz, IKEA, Nordea, Preem, Atlas Copco, Securitas, Nordstjernan и SKF. Шведска е четврта најкомпетитивна држава во светот според Извештајот за Глобална Компетитивност 2012-2013 на Светскиот Економски Форум.
Население, јазик и религија
Вкупниот број на жители на Шведска изнесува 9 596 436 (30 јуни 2013). Бројот на жители за првпат ја надмина бројката од 9 милиони околу 12 август 2004, а бројката од 9,5 милиони жители во пролетта 2012 година, според податоците на Централната статистичка служба на Шведска. Густината на населеност е 20,6 жители на километар квадратен, и е значително поизразена во јужните делови на Шведска, а помалку во северните делови. Околу 85% од населението живее во урбани области. Главниот град Стокхолм има околу 800 000 жители (2 милиони жители во метрополитенската област на Стокхолм). Втор шведски град по големина е Гетеборг, а по него следи Малме.
Официјални статистички податоци за етничката припадност на жителите нема, но според Централната Статистичка Служба на Шведска во 2012 година околу 1 920 000 (20,1%) жители биле со имигрантско потекло, односно родени надвор од Шведска, или пак родени во Шведска но имаат родители родени надвор од Шведска. Според оваа дефиниција најчести земји на потекло биле Финска (2,38%), државите од поранешна Југославија (2,06%), Ирак (1,74%), Полска (0.91%) и Иран (0,84%).
Религија
Шведска сè до XI век била паганска земја, кога започнала да се христијанизира. Во времето на Протестантска реформација во 1530, земјата станала Лутеранска, со каде била создадена и Шведската црква (kyrkan Svenska). Раната христијанизација во Скандинавија била започната од страна на Ансгар, Епископ на Бремен. Ансгар, бил испратен во Данска во 820 година. Мисијата му се определува како деловно успешна, па по две години бил вратен во Германија. Најголем подем христијанството во Скандинавијата доживеало во времето на Кнаут IV и Олаф I во годините по 1000 година.
Денеска, во земјата живеат околу 70% христијани, главно протестанти. Како помала религиозна организација е муслиманската (околу 3%). Бројот на нерелигиозните групи и атеистите е околу 30%.
Бад Доберан (округ)
Бад Доберан (Bad Doberan) — поранешен округ во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Бил именуван по неговиот најголем град, Бад Доберан. Округот го опкружувал градот Росток, граничејќи се со Балтичкото Море на север, како и поранешните окрузи Северна Западна Померанија, Гистров и Северозападен Мекленбург. Округот бил распуштен со административната реформа во септември 2011. Оттогаш, неговата територија е дел од округот Росток.
Историја
Пред 500 г. источногерманските племиња преовладувале во областа, кои подоцна се преселиле на запад. Тогашната рурална област потоа била слабо населена од Словените до век. Остатоци на словенски замок можат да се најдат во Рерик (кој сè уште го има словенското име). Во 1160, Хајнрих Лавот ја освоил областа; по што стигнале германски монаси, селани и трговци, за да се населат во областа. Во средниот век, областа користела поради близината на богатиот ханзеатски град Росток. Најлошо време во локалната историја била Триесетгодишната војна, кој скоро целосно ја уништил областа.
Во 1793 бањското одморалиште Хајлигендам (денес дел од Бад Доберан) било основано и областа станала летна резиденција за војводите на Мекленбург-Шверин.
Во 1952 биле основани окрузите Бад Доберан и Росток-Ланд. Тие биле споени во 1994 со цел да се создаде округот Бад Доберан. Овој округ бил споен со округот Гистров поради административната реформа во септември 2011, создавајќи го новиот округ Росток.
Географија
Округот поседува 62 километри брег долж Балтичкото Море и неговото копно на двата брега на реката Варнов. Варнов влегува во округот на југ и се влева во градот Росток. Росток бил опкружен од округот, но не и дел од него.
Спречување напад на сервиси
Кај DoS (denial of service) нападите,напаѓачот се обидува да спречи легитимните корисници да пристапат до инфомациите или сервисот.Со насочување на нашиот компјутер,и неговата мрежна врска,или компјутерот и мрежите на мрежните места кои ние се обидуваме да ги користиме,напаѓачот може да биде во можност да не спречи да пристапиме до електронската пошта,мрежни места,онлине акаунти,или други сервиси кои се потпираат на погодениот компјутер.
Највообичаените DoS (denial of service) напади се случуваат кога напаѓачот ја поплавува мрежата со информации. Кога ќе се внесе URL за одредено мрежно место во прелистувачот,фактички се испраќа барање до опслужувачот за да ја прикаже страницата. опслужувачот може само да обработи само одреден број на барања одеднаш,така ако напаѓачот го преоптовари опслужувачот со барања,ќе не може да се преработи нашето барање.Ова се вика забрана на сервис затоа што ние нема да може да го пристапиме тоа мрежно место.