cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Јувентус сезона 2001-2002
Преглед на сезоната
Во сезоната 2001-2002, Јувентус ставил крај на тригодишната суша без првенствена титула, по невероватниот пресврт на крајот од сезоната во кој и среќата им била наклонета во текот на последното коло на Серија А, кога тогашниот водач Интер настрадал од колапсот на нерви. Во последното коло од лигата, Јувентус го победил со 2-0 на гостински терен Удинезе, додека Интер загубил од Лацио со 2-4 и така ги загубил двата бода предност на врвот на табелата. Со тоа Јувентус го освоил 26-тиот наслов шампион на Италија, и ја поправил сликата по разочарувачкото испаѓање од Лигата на шампионите во втората групна фаза. Тие исто така, стигнале до финалето на Купот на Италија каде го загубиле трофејот од ; иако вкупниот резултат по двата натпревари бил нерешен 2-2, пресудило правилото за гол во гости.
Како за клубот така и за поединечните играчи, оваа сезона била значајна затоа што новиот голман Џанлујџи Буфон бил прогласен за најдобар голман во светот, додека напаѓачот Давид Трезеге го направил пробивот во Серија А, и ја споделил наградата за најдобар стрелец со Дарио Хубнер од екипата на Пјаченца. Алесандро Дел Пјеро исто така, одиграл клучна улога во успехот, постигнувајќи 16 гола.
Завршна табела
Легенда:
Нотес:
Социјална географија
Социјалната географија е една од двете главни под-области на дисциплината на географијата. Социјалната географија е гранка на општествените науки која го проучува светот, луѓето, заедниците и културите ставајќи  акцент на односите на и низ простор и место. Социјалната географијсе а разликува од физичката географија, главно по тоа што има поголем фокус на студирање на човековите активности и е повеќе приемчив на квалитативни истражувачки методологии. Како дисциплина, социјалната географија е особено разновидна во поглед на нејзините методи и теоретскиот пристапи кон проучувањето.
Апостасија (1965)
По неколку години на десничарско конзервативно владеење, на изборите центристичката партија на Јоргос Папандреу победила, најавувајќи големи промени во државата. Младиот крал Константин II, чии овластувања во согласност со Уставот, биле крајно ограничени, се обидел да се стави под контрола на централната власт и влегол во директна конфронтација со либералните реформатори. Како резултат на тоа, Папандреу поднел оставка во 1965 година, што го означило почетокот на уставната криза.
Социјална географија
Историја
Географското знаење, и физичкото и социјалното, има долга историја. Во историјата на географијата, географите често ги евидентираа и опишуваа одликите на Земјата, што сега може да се смета за надлежност на човекот, отколку физичките  географи. На пример Хекатеус од Милет, географ и историчар во Стара Грција, ги опиша жителите на античкиот свет, како и физичките одлики. Тоа беше до 18-ти и 19 век, но сепак, географијата беше призната како формална академска дисциплина. Кралското географско друштво е основано во Англија во 1830 година, иако Велика Британија не го доби својот прв целосен претседател на географијата до 1917 година. Првата вистинска географска интелект се појаваи во Обединетото Кралство, Халфорд Џон Макиндер, кој бил именуван за читач на Универзитетот во Оксфорд во 1887 година. Националното географско друштво е основано во САД во 1888 година со што почна и објавувањето на списанието Национална географија која стана и продолжува да биде голем промотор  на информации од областа на географијата.Општеството одамна го поддржуваше географското истражување и образование.
Апостасија (1965)
По неколку обиди за формирање влада, Константин II назначил привремена влада на чело со Јоанис Параскевопулос и закажал нови избори на 28 мај, 1967 година. Се очекуало дека Централната унија предводена од Папандреу ќе добие најмногу гласови, недоволно да се формира еднопартиска влада, а со тоа ќе бидат принудени да формираат коалиција со левичарската партија, која се сметала за конзервативна. Оваа веројатност се искористила како изговор за воен удар во земјата.
Доаѓање на власт на Централната унија
Во 1961 година, различните фракции на либералните центристички политички сили, познати тогаш во Грција, едноставно како „Центар“, се здружиле во нова политичка партија, Централната унија (ЕК), која имала за цел да биде веродостојна алтернатива на Националната радикална унија (ЕРЕ) на премиерот Константинос Караманлис. Набргу потоа, Караманлис ги закажал локалните избори што довеле до јасна победа за неговата партија. Сепак, Папандреу и другите политичари на Централната унија, како и левичарската ЕДА, започнале да тврдат дека победата на Караманлис во голема мера се должи на „насилството и местење на гласовите“. Папандреу, како надарен оратор, започнал „немилосрдна борба“ (грчки: Ανένδοτος Αγών) чија цел била принудување на „незаконската влада“ на Караманлис да замине од власт. Во мај 1963 година Караманлис поднел оставка, официјално поради спорот со кралот Павле за планираната посета на Велика Британија, иако постоеле шпекулации дека „немилосрдната борба“ и другите кризи (особено атентатот врз левичарскиот независен пратеник Грегорис Ламбракис, со наводна вмешаност на полицијата и на тајната служба) во голема мера ја ослабило позицијата на Караманлис.
Социјална географија
Културна
Културната географија е изучувањето на културни производи и норми и нивните варијации и односи  во просторот и местото. Таа се фокусира на опишување и анализирање на јазикот, религијата, економијата, владата, и други културни феномени се разликуваат или да остане константна од едно до друго место и да  објаснува како луѓето функционираат во просторот.]
Апостасија (1965)
Доаѓање на власт на Централната унија
Локалните избори кон крајот на 1963 година резултирале со победа на Централната унија, иако без постигнување на апсолутно мнозинство. Папандреу бил назначен за премиер и добил доверба во парламентот, бидејќи ЕДА, исто така, гласала за него. Меѓутоа, ЕДА била прифатена уште од времето на грчкото политичко воспоставување, вклучувајќи го и самиот Папандреу, како едноставна варијанта на забранетата Комунистичка партија на Грција, иако идеолошки партијата не била комунистичка. Папандреу, одбивајќи да владее со поддршката на комунистите, поднел оставка.
Социјална географија
Развојна
Развоната географија е изучување на географијата  на Земјата во однос на животниот стандард и квалитетот на животот на своите човечки жители, студија на локацијата, дистрибуција и просторната организација на економските активности, низ Земјата. Предметот истрага е под силно влијание на методолошкиот пристап на истражувачот.
Економска
Економската географија ги проучува односите помеѓу човековите економски системи, држави, и други фактори, и биофизичката животната средина. Подобластите вклучуваат Маркетинг географија и транспорт географија
Апостасија (1965)
Доаѓање на власт на Централната унија
Набргу откако Папандреу бил повторно назначен за премиер, на почетокот на 1964 година, кралот Павле починал, а неговиот 24-годишен син го наследил како Константин II. Првично, односите меѓу кралот и неговиот премиер изгледале срдечни, но истите многу бргу се изладиле. До почетокот на 1965 година Папандреу и кралот дури и престанале да зборуваат едни со други: нивниот последен состанок, пред кризата, беше бил во март 1965 година.
Социјална географија
Здравствена
Здравствената географија е примената на географски информации, перспективи и методи на проучување на здравје, болест, и здравствена заштита.
Апостасија (1965)
Доаѓање на власт на Централната унија
Голем број други фактори одиграле важна улога во генезата и развојот на кризата. Централната унија била партија формирана набрзина, кон крајот на 1961 година, со соединување на различни центристички фракции, кои претходно биле во конфликти едни со други. Така, Стефанос Стефанопулос бил водач на ЕРЕ во 1955 година, премиерот Илијас Циримокос, поранешен министер на привремената влада формирана во планините на Грција од страна на комунистичкиот отпор во 1944 година. Поради оваа причина, Циримокос најчесто се сметал како комунист. За да се комплицираат работите уште повеќе, се очекувало Папандреу, кој бил на 76 години во 1964 година, наскоро ќе мора да му го отстапи местото на новиот водач, а многумина се стремеле кон оваа позиција, пред сè моќниот и значително помлад министер за финансии, Константинос Мицотакис. За да ги комплицира работите уште повеќе, синот на Папандреу, Андреас Папандреу, се појавил од никаде во 1964 година како нов водач на левото крило на партијата.
Скандалот АСПИДА
АСПИДА претставувала група на релативно помали офицери на чело со капетанот Аристидис Булукос. Општо земено, тие биле анти-десничарски и про-центристички настроени, без симпатии кон комунистите. Целта на оваа тајна организација била, од една страна, да се спротивстават на десничарските идеологии и партии. Наводниот скандал, кој бил откриен во 1965 година, ќе немал сериозни импликации во политичкиот живот на Грција, ако во него не учествувал Андреас Папандреу, син на премиерот и истакната личност. Ова обвинение никогаш не го прифатил Папандреу, кој подоцна станал премиер.
Гаруфалијас одлучил да формира комитет, кој ќе го испита скандалот. Јоргос Папандреу не ја одобрил оваа одлука, додека Андреас Папандреу жестоко реагирал на тоа. Ова резултирало со поднесување на оставка на Гаруфалијас.
Оставката на Јоргос Папандреу
Откако Гаруфалијас поднел оставка, Папандреу одлучил да преземе целосна контрола врз војската, со тоа што ќе го наследи на Гаруфалијас како министер за одбрана. Односите со кралот веќе биле лоши по писмото што го испратил кралот до премиерот. Во ова писмо, кое некои го сметаат за навреда, кралот го изразил своето незадоволство бидејќи Папандреу одбил да се сретне со него. Јоргос Папандреу му одговорил на кралот на горчлив, но внимателен и љубезен начин.
Кралот Константин, по препораките на неговите советници, одбил да го прифати назначувањето на премиерот како министер за одбрана. Некои историчари и новинари сметаат дека судот се обидел да ја контролира војската за неколку генерации. Аргументот бил дека постоело конфликт на интереси, бидејќи синот на премиерот бил обвинет за вмешаност во наводен скандал што требало да го расчисти новиот министер за одбрана, имено неговиот татко. За возврат, кралот предложил назначување на било кое лице но не и тој самиот. Првично, Папандреу се сметало дека подготвен да го разгледа предлогот на кралот, но за време на нивниот последен и жесток состанок, премиерот го одбил предлогот на Константин и се заканил дека ќе поднесе оставка доколку не биде назначен за министер за одбрана.
Константин II го одбил барањето на Папандреу и ја прифатил неговата последователна оставка. Политичките превирања започнале од оваа точка и произлеглње од фактот што кралот веќе имал одлучено и за наследникот на Папандреу, Јоргос Атанасијадис-Новас, кој го чекал во соседната просторија за време на тој состанок. Фактот дека наследникот на Папандреу се заколнал по само неколку моменти од оставката на Папандреу, предизвикало голема критика и создало впечаток дека кралот сакал да се ослободи од Папандреу.
Апостасија
Во овој момент, Папандреу апелирал до јавноста со слоганот „Кралот е владетел, но луѓето владеат“ и ги повикал луѓето да го поддржат. Кралот Константин направил неколку обиди за формирање на нови влади, но ниту еден од нив не траел долго. Тој го назначил претседателот на Парламентот Јоргос Атанасијадис-Новас за премиер, но тој немал доверба од парламентот. Тој бил заменет на 20 август истата година од Илијас Циримокос, и неговиот мандаст траел до 17 септември.
По ова, Константин II го повикал и на Стефанос Стефанопулос да формира влада, која траела до 22 декември 1966 година, во услови на штрајкови и протести. Кога Стефанопулос поднел оставка поради фрустрации, Константин назначил привремена влада на чело со Јоанис Параскевопулос, по кое биле зкажани избори за 28 мај 1967 година. Оваа влада дури и не истраела до закажаните избори, бидејќи била заменета на 3 април 1967 година од страна на друга привремена влада на чело со Панајотис Канелопулос.
Сите овие настани довеле до загриженост кај десничарските националистички фракции на грчката војска, која на крајот направила државен удар на 21 април 1967 година, со кој се воспоставила воена диктатура, попозната како „Режим на полковниците“.
Социјална географија
Историска
Историска географија е истражување на човечки, физички, измислени, теоретски, и "вистинските" континенти од минатото. Историскиата географија проучува широк спектар на прашања и теми. Заедничка тема е изучувањето на континенти од минатото или како одредено место или регион  се менувало со текот на времето. Многу историски географи учат за географските модели низ времето, вклучувајќи и како луѓето комуницирале со нивната околина, и создавањето на културниот пејзаж.
Политичка
Политичката географија се занимава со проучување и  на просторно нерамните резултати  од политичките процеси и начините на кои политичките процеси се спогодени од просторните структури. • подобласти се: Изборниа географија, геополитика, стратешкиагеографија и воена географија.
Населението
Географијата за населението е истражување на начините на кои просторните варијации во дистрибуцијата, составот, миграцијата, како и раст на населението се поврзани со природата на места.
Населено место
Географијата на населено место, вклучувајќи ја и урбаната географија, е изучувањето на урбаните и руралните подрачја со специфични врски со просторните, релациони и теоретски аспекти на населбата. Тоа е студија на области кои имаат концентрација на зградите и на инфраструктурата. Тоа се области каде што поголемиот дел од економските активности се во секундарниот сектор и високиот сектори. Во случај на урбана населба, тие веројатно имаат висока густина на население.
Филозофски и теоретски пристапи
Во рамките на секоја од подобластите, разни филозофски пристапи може да се користат за истражување, па затоа, урбаната географија  би можело да биде феминистичка или марксистички географија, итн.
Список на значајни социјални географи
Карл Ритер (1779-1859), кој се смета за еден од основоположниците на современата географија и првата фотелја во географијата на Хумболт Универзитетот во Берлин, исто така, истакнат за неговата употреба на органска аналогија во неговите дела.
Социјални географски списанија
Како и кај сите општествени науки, социјалните географи објавуваат истражувања и други писмени работи во различни академски списанија. Додека социјалната географија е интердисциплинарна, постојат голем број на списанија  кои се со социјално географски фокус Тие вклучуваат:
• антипод • Површина • Економска географија • животна средина и просторно планирање • глобални климатски промени • Миграциски писма • Трансакции на Институтот за британски географи • Геофорум • Напредок во Социјалната Географија
Варошки Поток
Варошки Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 32 ' 25 , лонгитуда 20o 28 ' 25 .
Чохалари
Чохалари или Чолжелер е солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Грб на Намибија
Грб на Намибија е официјален грб на државата кој е во употреба од 1990 година. Грбот е составен од штит на кој е прикажано националното знаме. Над штитот има приказ на орел со зелена лента во канџите на која има шест златни коцки во дијамантска форма. Штитот го држат две антилопи што ги симболизираат храброста, елеганцијата и гордоста на народот. Под штитот има орнамент од локална флора која симболизира опстанок и национален напредок. Под самиот орнамент има бела лента со натпис „Единство, слобода, правда“ или на англиски Unity, Liberty, Justice.
Завојски Поток
Завојски Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 43 ' 12 , лонгитуда 20o 35 ' 09 .
Московски лингвистички круг
Московскиот лингвистички круг (Московский лингвистический кружок) бил група на важни мислители во семиотиката, книжевната теорија и лингвистиката активни во Москва од 1915 до 1924 година. Членови на Московскиот лингвистички круг биле Роман Јакобсон, Григориј Винокур, и Петар Богатирев. Групата била сродна на санкт-петерзбуршката јазична група ОПОЈАЗ; овие две групи (подоцна заедно со прашкиот лингвистички круг) биле одговорни за развојот на формалистичката книжевна семиотиката и лингвистика.
Космос-1088
Космос-1088 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 март 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1088 бил комуникациски сателит.
Долни Дабје (Скачинци)
Долни Дабје — археолошко наоѓалиште во велешкото село Скачинци. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. Во непосредната близина на селото, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, многу градежен материјал и питоси. При обработувањето на земјата биле откриени и ѕидови од повеќе градби. Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.
Том Клеверли
Томас Вилијам "Том" Клеверли (роден на 12 август 1989 година) — англиски фудбалер, играч од средниот ред на Вотфорд.
По стартот на неговата кариера во младинските категории на Брадфорд Сити, Клеверли му се приклучи на Манчестер Јунајтед на возраст од 12. Во периодот меѓу 2007 и 2009 година тој играше за резервниот тим на Манчестер Јунајтед, а понекогаш и во првиот тим на подготвителните натпревари пред стартот на сезоната. Клеверли беше позајмен во тимот од Лига Еден, Лестер Сити на почетокот на 2009 година, за кого го направи своето прво појавување во професионалната англиска фудбалска лига. Тој му помага на тимот да го обезбеди насловот во лига еден и промоција во Чемпионшип. Тој ја мина сезоната 2009-10 сезона во дресот на Ватфорд во чемпионшип, каде што постигна 11 гола во 33 лигашки меча и беше изгласан како нивен Играч на Сезоната. На 31 август 2010 година тој се приклучи на Виган Атлетик на позајмица до крајот на сезоната, каде што постигна 4 гола во 25 настапи и му помогна да избегне испаѓање од лигата во последниот ден од сезоната. Тој се врати во Манчестер Јунајтед за почетокот на сезоната 2011-12 и го направи своето прво официјално појавување во Комјунити Шилд мечот, против градските соперници Манчестер Сити во победата од 3-2.
Почетокот на кариерата
Клеварли е роден во Бејсингстоук, Хемпшир, но израснал во Брадфорд, Западен Јоркшир. Тој одел во училиштето Хансон. Исто така, тој започнал да игра фудбал во академијата на Брадфорд Сити но веќе следното лето му се приклучил на Манчестер Јунајтед на возраст од 11-години во јули 2000 година. Во текот на сезоната 2005-06, тој направил девет настапи во тимот под-18 години. Клеварли добил можност да ја почувствува атмосферата и во резервниот тим, кога на 21 февруари 2006 година тој бил повикан на клупата во победата нагости кај Евертон со 4-1. Сепак, неговиот прв настап за резервите на Јунајтед се случил речиси една година подоцна кога тој играл во ремито без голови (0-0) нагостувањето кај Болтон, во време во кое тој веќе станал стандарден првотимец во под-18 тимот. Само еден месец подоцна, тој се здобил со долгорочна повреда која го извадила од фудбалот седум месеци.
Тој се вратил во акција во октомври 2007 година, играјќи за резервите во натпреварот на домашен терен против Ливерпул што завршил нерешено 1-1. Сезона 2007-08 ја одбележува појавата на Клеверли како стандарден член во резервниот тим на Манчестер Јунајтед, за кој направил 21 настап и заедно со тимот ги освоил двете титули: Манчестер Сениор Купот и Ланкашир Сениор Купот, а во ова второто натпреварување тој постигнал и гол во финалето против Ливерпул. Тој, исто така, го постигнал својот прв гол во дресот на Манчестер Јунајтед на 23 јануари 2008 година, кога тој ги постигнал двата гола во триумфот на Јунајтед со 2-0 над Болтон во Премиер резервната лига. Неговите доследни настапи за резервите му ја донеле и капитенската лента на неговата рака кога отсуствал редовниот капитен Сем Хјусон, како и номинација за наградата Denzil Haroun-Играч на резервите на годината - но тој ја загубил од страна на Ричард Екерсли.
Како признание за неговата обемна работа во резервите, на 24 јули 2008 година, Клеверли бил повикан во првиот тим на Манчестер Јунајтед за нивната турнеја во Јужна Африка и за натпреварот против Портсмут во Нигерија. Тој го направил своето прво појавување во првиот тим против Кајзер Чифс во финалето на Vodacom Challenge 2008 турнирот, ког влегол во игра на местото на Родриго Посебон на полувремето, пред тој да го постигне третиот од четирите гола на Јунајтед во овој натпревар.
Тој се вратил на својата должност во почетниот тим на резервистите за сезоната 2008-09, но исто така бил регистриран за настап и во првиот тим каде му бил доделен дресот со број -35- кога била објавен списокот на играчи на првиот тим на 15 август 2008 година. Клеврли бил именуван на клупата за натпреварите на Јунајтед во Лига купот против Мидлзборо и против Квинс Парк Ренџерс.
Лестер Сити
На 16 јануари 2009 година, Клеверли му се приклучил на Лестер Сити за остатокот од сезоната 2008-09 и го добил дресот со '''бр. 7'''. Тој дебитирал на 19 јануари 2009 година, во победа од 2-0 над Јовил Таун, влегувајќи како замена во 85-тата минута на местото на Мати Фрајат. Откако постигнал два гола во 15 натпревари за лисиците, на позајмицата на Клеверли предвреме и дошол крајот бидејќи тој претрпел повреда на рамото против Колчестер Јунајтед поради која го пропуштил остатокот од сезоната. Тој потоа се вратил во Манчестер Јунајтед на лекување и бил подложен на операција на рамото на 2 април 2009. Иако неговиот заем во тимот завршил, на Клеверли му бил доделен медал на 24 април откако Лестер станал шампион во Лига Еден и обезбедил промоција во Чемпиншип за следната сезоната.
Кон крајот на сезоната, заедно со Џејмс Честер и Кори Еванс, Клеверли бил номиниран од страна на менаџерот на резервите на Манчестер Јунајтед, Оле Гунар Солшер за наградата Denzil Haroun уште еднаш, но овојпат победник бил Честер.
Ватфорд
На 18 август 2009 година, Клеверли потпишал на заем со Ватфорд. Тој исто така беше во можност да игра за хорнетс и на гостувањето кај Нотингем Форест вечерта. Тој го започнал натпреварот и заработил жолт картон само по четири минути игра од почетокот на второто полувреме, но потоа ја запечатил победата на својот од 4-2 со гол во втората минута од судиското продолжение по истекот на регуларните 90 минути. Четири дена подоцна тој одново бил стрелец, овојпат на неговото деби пред домашната публика, постигнувајќи го вториот погодок за Ватфорд во ремито 2-2 со Блекпул. Тој станал најдобар стрелец на Ватфорд откако го постигнал вториот гол во победата со 2-0 над Престон Норт Енд во ноември. Набргу потоа, тој ја продолжил својата позајмица во Ватфорд до крајот на сезоната 2009-10. Клеверли постигнал уште пет гола во 20 настапи за Ватфорд пред да заработи поврда на лигаментите на коленото во април 2010 година, по што повторно ја завршил својата сезона предвреме Тој ја освоил наградата за Играч на сезоната на тимот.
Виган Атлетик
Клеверли се вратил во Манчестер Јунајтед за почетокот на сезоната 2010-11 и патувал со тимот на нивната пред-сезонска турнеја во Северна Америка во јули 2010 година. Тој влегол како замена за Рајан Гигс на полувремето на првиот натпревар од турнејата против Селтик во Торонто, и го постигнал третиот за Јунајтед во победата со 3-1. Тој потоа го постигнал и својот втор на турнејата на 28 јули 2010 година, постигнувајќи го четвртиот гол за Јунајтед во нивната 5-2 победа над МЛС Ол-стар тимот, на асистенција на Дарен Флечер.
Иако се очекуваше Клеверли да остане во Јунајтед во текот на оваа сезона, сепак на 31 август 2010 година, тимот на Виган Атлетик потврди дека тие постигнале договор со Манчестер Јунајтед за заем на Клеверли на една сезона, со опција Манчестер Јунајтед во било кој момент да може да го прекине договорот и тој да се врати на Олд Трафорд. На 11 септември, Клеверли го направил своето деби за Виган кое исто така беше и негово деби во Премиер лигата, заменувајќи го Мауро Босели во 75 минута и асистирајќи му на Антолин Алкараз за израмнувачкиот погодок во нерешениот натпревар 1-1 дома со Сандерленд. На 27 ноември, тој го постигнал својот прв гол за клубот, исто така, својот прв гол во Премиер лигата, во поразот од 3-1 пораз нагостувањето кај Вест Хем Јунајтед. Седум дена подоцна, тој го постигнал својот втор гол за Виган и прв на домашен терен во уште еден нерешен натпревар, 2-2 против Стоук Сити. Но, откако после натпреварот уште еднаш била разгледана ситуацијата од ФА донеле пресуда, овој гол да му биде одземен на Клеверли и да биде препишан како автогол на Рори Делап. Во јануари 2011 година, Манчестер Јунајтед се согласил Клеверли да остане на заем во Виган до крајот на сезоната. На 26 декември Клеверли постигнал уште еден важен гол, во победата со 2-1 над конкурентите за опстанокот Вулверхемптон кои го носи Виган надвор од зоната за испаѓање. Клеверли беше еден од најдобрите фудбалери на Виган и ја завршил сезоната со три гола и две асистенции во 25 настапи во Премиер лигата.
Во првиот тим на Манчестер Јунајтед
Пензионирањето на Пол Сколс пред почетокот на сезоната 2011-12 отвори слободно место на централните позиции во средниот ред на Манчестер Јунајтед. Потенцијалот на Клеверли бил идентификуван од страна на менаџерот Сер Алекс Фергусон и тој се јавува како еден од главните кандидати за замена на Сколс. Клеверли бил пофален од страна на Фергусон откако ги одиграл комплетните 90 минути во победата над Барселона со 2-1 во предсезонски пријателски натпревар. Фергусон рекол дека Клеверли бил "најдобриот играч" на Јунајтед против Барселона и укажал дека постои голема можност тој да биде во почетните единаесет во првото коло од новата сезона во Премиер лигата 2011-12 против Вест Бромвич Албион.
Клеверли го направил своето деби во официјален натпревар за Јунајтед во comeback победата со 3-2 над градските соперници Манчестер Сити во Комјунити Шилд 2011. Тој влезе како замена во второто полувреме на местото на Мајкл Карик во момент во кој Јунајтед губеле со 2-0. Тој асистирал за израмнувачкиот гол на Нани.
Непосредно пред стартот на сезоната 2011-12 тој го променил и својот број на дресот земајќи го оној со '''бр. 23''' кој претходно бил испразнет од страна на Џони Еванс, кој го зел дресот со број 6 по заминувањето на Вес Браун во Сандерленд. Тој го започнал својот прв Премиер лигашки натпревар за Манчестер Јунајтед на 14 август 2011 година, кога ги одиграл комплетните 90 минути против Вест Бромвич Албион во првиот натпревар од сезоната. Откако импресионирал во првиот натпревар, Клеверли го започнал во почетниот тим на Манчестер Јунајтед и вториот натпревар од кампањата против Тотенхем на 22 август, забележувајќи една асистенција. Тој го одиграл целиот натпревар против Арсенал на 28 август 2011 година во кој Манчестер Јунајтед победи со 8-2. Клеверли претрпел повреда на лигаменти во ногата откако бил фаулиран од страна на напаѓачот на Болтон Кевин Дејвис во 3 минута на следниот натпревар на Јунајтед. Подоцна било потврдено од страна на клубот дека тој ќе биде надвор од игра еден месец по повредата. Во октомври 2011 тој потпишал нов договор во важност до 2015 година. На 25 октомври 2011 година, Клеверли го направил своето враќање по повредата во натпревар од Лига Купот, во кој тие го победиле Олдершот Таун со 3-0. Тој направи уште еден настап 4 дена подоцна, нагостувњето кај Евертон во Премиер лигата. Клеверли играл многу важна улога во средниот ред, ги поврзувал одбраната и нападот и бил веројатно најдобриот играч на Манчестер Јунајтед. Тој ја напуштил играта по 57 минути поради повреда на глуждот, но неговиот настап подоцна бил поздравена од страна на неговиот менаџер, Сер Алекс Фергусон, како "извонреден".
Клеверли требало да се врати во игра за натпреварот на Олд Трафорд против Ливерпул на 11 февруари 2012 година, но останал неискористена замена. Тој на крајот се вратил на терените во натпревар од Лига Европа против Ајакс на Амстердам Арена. На 26 септември 2012 година, тој го постигна својот прв гол во дресот на Јунајтед во официјален натпревар во победата со 2-1 над Њукасл Јунајтед во Лига купот. Неговиот прв лигашки гол дошол на 7 октомври 2012 година, исто така против Њукасл Јунајтед. На 15 декември тој го постигнал својот втор гол за Јунајтед во лигата со прекрасен завршен удар од работ на шеснаесетникот во победата со 3-1 победа против Сандерленд. На 5 јануари 2013 Клеверли постигнал погодок на додавање на Хавиер Ернандез против Вест Хем Јунајтед во 3. круг на ФА Купот.
Статистика на кариерата
Треба да се замени
Ѓорѓе Поповиќ
Ѓорѓе Поповиќ Даничар (Буковац во Срем, 20 октомври/1 ноември 1832 - Белград 25 март/7 април 1914) бил српски новинар и книжевник.
Животопис
Ги уредувал списанијата „Седмица“, „Српски дневник“ и „Даница“. Првиот број на „Даница“ излегол на 20 февруари 1860, а последниот на 20 август 1872. Излегувал на десет дена во Нови Сад, со прекин од август 1871 до мај 1872. Ѓорѓе Поповик го започнал и уредувал ова списание од првиот број до август 1871. По тоа списание го добил прекарот Даничар. Поповиќ е прв преведувач на сервантестовиот „Дон Кихот“ на српски (1895-96, Белград, Фондација на Илија Милосављевиќ Коларац, 4 св.).
За дописен член на Друштвото на српска словесност е избран на 21 јануари 1862. За дописен член на Српското учено друштво именуван е од основањето на 29 јули 1864. За редовен член е избран на 30 јануари 1885 во Одборот за филозофски и филолошки науки. Почесен член на Српската кралска академија станал на 15 ноември 1892.
Даничаревата улица во Белград го носи името по ѓорѓевиот прекар.
Горна Ѓоновица
Горна Ѓоновица (дијалектно: Горна Ѓоноица) — село во Општина Гостивар, во областа Горен Полог, во околината на градот Гостивар.
Потекло и значење на името
Селото го добило своето име од својот основач Ѓоне. Подоцна го добила името Горна за да се разликува од соседното Долна Ѓоновица, кое се наоѓа на 1,5 километри северозападно.
Дијалектно е познато и под името Горна Ѓоноица.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Гостивар, лево од стариот пат за Охрид, на северната падина на планината Буковиќ, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Кичево. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 810 метри. Од градот Гостивар, селото е оддалечено 14 километри.
Селото се наоѓа високо на планината Буковиќ. Северно и источно од него се наоѓа длабоката долина на Ѓоновичка Река (или Симничка Река). Во минатото, мештаните вода за пиење пиеле од чешмите и од изворите околу селото како Брачеец, Гиначоо, Воден Дол, Орниче, Горни Бигор, Шкуртоа Ливада и Бела Вода.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Расло Гумно, Требејнца, Танео Гумно, Стари Куќи, Грнчари, Мали Присој, Бркоа Нива, Црни Јели, Црни Врв, Прдоа Нива, Самоков, Трноа Слива, Меризи, Под Јасики, Бигор, Ѕвезда, Ливаѓе, Кошари, Црни Камен, Пештер, Воден Дел, Кукљоо, Фргички Присој, Краста, Чаришта, Лош Дол, Габер, Запоќе, Гоечки Меризи, Мечито, Тепе и Чука.
Горна Ѓоновица е типична селска населба од збиен тип. Поделено е на две маала наречени Горно и Долно Маало. Покрај тоа, во атарот на селото постои издвоена населба („заселок“) наречена Бигор, во која живеат етнички Албанци.
Историја
На местото каде се наоѓаат двете села Горна и Долна Ѓоновица постоело старо македонско село, кое имало околу 350 домови. Тоа старо село било уништено, а старата црква и гробишта се наоѓале на местото на денешните гробишта во муслиманско-албанското село Долна Ѓоновица. Старото село било раселено во некоја војна, која се случила околу 1700-тите години, што се поистоветува со уништувањето и другите околни македонски села и познатиот Симнички манастир во денешното муслиманско-албанско село Симница. Од старите мештани останала само една жена (Крајоица) со две машки деца (Ѓоне и Доне), која заминала кај своите кумови во Закамен, раселено село во струшка Малесија.
На селиштето на старото село се познаваат остатоци од куќи, кои може да се сретнат на месностите Стари Куќи, Орниче, Фуша Дангут (Дангово Поле) близу Долна Ѓоновица, како и на местото каде денес се наоѓа селото Горна Ѓоновица.
По уништувањето на старото село, земјиштето некое време останало ненаселено. Подоцна се проширила вест по околните области дека преживеаните македонски жители од ова село, но и од другите соседни села, можат да се вратат во своите стари села. Жената која заминала во Малесија се вратила со своите возрасни синови во старото напуштено село. На селиштето нашле само еден ан, кој припаѓал на новодоселениот Македонец Тане. Анот се наоѓал на местото на денешна Горна Ѓоновица, додека мајката со своите синови подигнала куќа на местото каде денес се наоѓа Долна Ѓоновица. На тој начин, старото село започнало да се обновува. Но, набрзо во селото се случила чума, од која сите умреле освен синот наречен Ѓоне.
Кога првпат било обновено селото, еден Албанец од Албанија побегнал во Полог и се сместил во еден ан кај денешното село Долна Бањица. Ѓоне го повикал овој Албанец во неговото село, за да не седи сам, но набрзо потоа во Ѓоновица завладеале пљачка и несигурност. Ѓоне ја напуштил својата куќа и имот во Долна Ѓоновица и се населил во денешното Горна Ѓоновица.
За време на отоманскиот период, селаните биле мета на напади од некои Албанци од другите села: ги убивале на пасиштата, во шумите, во нивите, им ја грабале стоката, но и ги напаѓале при поминување низ Долна Ѓоновица на патот за Гостивар.
При пожар во 1937 година, во селото настрадале 16 куќи.
Стопанство
Атарот на селото е заеднички со атарот на соседното село Долна Ѓоновица и зафаќа простор од 14,3 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 835,7 хектари, на пасиштата отпаѓаат 462,4 хектари, а на обработливото земјиште 110,7 хектари.
Врз основа на составот на атарот селото Горна Ѓоновица има мешовита земјоделска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ѓоновица (Горна и Долна) живееле 330 жители, од кои 140 жители Македонци христијани и 190 Албанци муслимани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ѓоновица (Горна и Долна) имало 200 Македонци под врховенството на патријаршијата.
Селото е мало и во 1961 година броело 164 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 16 жители, од кои 13 биле Македонци, а тројца жители Срби.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото имало 8 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 40 жители, од кои 39 Албанци и 1 лице без податоци. Оваа промена за етничката структура во селото е поради создавањето на населбата Бигор, која катастарски е вброена во Горна Ѓоновица.
Родови
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:
Иселеништво
Во струшкото село Луково живее родот Ѓоновци (7 к.), кои дошле како тројца браќа. Родот Миревци живеат во Гостивар, додека родот Геговци живеат во Дебреше, а Божиновци се иселиле во Церово (Гостиварско).
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Горна Ѓоновица било село во Гостиварската нахија на Тетовската каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во рамките на Општина Гостивар, која била значително проширена со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната помала Општина Долна Бањица.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар.
Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на Општина Бањица, во која покрај Горна Ѓоновица се наоѓале Беловиште, Горна Бањица, Долна Бањица, Долна Ѓоновица, Лакавица, Митрои Крсти, Симница, Сретково, Сушица и Церово. Во периодот 1950-1952 година, селото се наоѓало во тогашната општина Симница во која влегувале селата Горна Ѓоновица, Долна Ѓоновица, Митрој Крсти, Симница, Сретково и Трново.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 513 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште на селото Долна Ѓоновица.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 256 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 254 гласачи.
Змеј од Бросно
Змеј од Бросно (руски: Бросненский дракон, англиски: Brosno Dragon) e криптид кој наводно живее во езерото Бросно и во близина на Андреапољ во западна Русија во (Тверска област).
Други називи
Овој криптид е познат уште како:
Опис на криптидот
Постојат повеќе описи на овој криптид:
Во легенди
Стари легенди зборуваат за суштество кое има огромна уста и ги голта рибарите, ги превртува и уништува чамците. Хроничари запишувале во книги за појава на мистериозни острови кои бргу исчезнувале во езерото. Според една легенда група Варјази (т.е. Викинзи)  одлучила да го сокрие благото на еден од овие острови. Кога се приближиле до островот доцна сфатиле дека тоа е всушност голем змеј кој ги проголтал и им го потопил бродот.
Една модерна легенда зборува дека за време на Втората светска војна чудовиште од оваа езеро срушило и изело германски авион.
Можни објаснувања за овој криптид
Многу луѓе не веруваат во постоење на ова суштество и скептични се спрема тоа. Можно објаснување за овој криптид е дека се работи за видување на дабари, поголеми штуки или есетри додека пливаат во езерото, или дури групи на диви свињи, елени или лосови кои го препливуваат езерото. Феноменот на Змеј од Бросно може да се објасни со физички живеалишта: огромни рибји јата се одразуваат на површината на водата низ прекршување на светлината и произведуваат ефект кој потсетува на огромен влекач. Физичари зборуваат дека ваква илузија се појавува при топло време, што го потврдуваат и изјавите на свједоците кои кажуваат дека го видувале ова чудно суштество во летниот период. Меѓутоа, потеколто на гласините за ова чудно суштество останува мистерија. За време на една експедиција од 2002 година екипажот на руски брод на сонар забележал голем масивен предмет, со големина на вагон, кој мирувал над дното на езерото. Членови на екипажот фрлиле подводна петарда со низок капацитет да истражат за што се работи. Петардата експлодирала и предметот од дното почнал да се издига кон површината. Се испоставило дека тоа било голем меур со плин кој се создал на дното на ова езеро.
Хронологија на средби со ова суштество и видувања
Гласини за постоење на големо, чудно суштество кое живее во езерото Бросно постојат веќе неколку векови.
Очудување
Очудување (остранение или дефамилијаризација) — уметничка техника за принудување на публиката обичните нешта да ги гледа на необичен или чудесeн начин, со цел да се подобри восприемањето на познатото. Основна сатирична тактика е централниот концепт на уметноста на 20 век, кој опфаќа движења, вклучувајќи дадаизам, постмодернизм, епски театар и научна фантастика.
Историја
Очудувањето на она што е познато или се зема здраво за готово, па од таа причина е автоматски воспримено, е основната функција на сите постапки. И со очудувањето заедно се јавуваат забавувањето и зголемената потешкотија (попречување) на процесот на читање, како и свесноста за уметничките постапки (техники) кои ги предизвикуваат.
Поимот „очудување“ бил првично скован во 1917 година од страна на Виктор Шкловски во неговиот есеј „Уметноста како постапка“ (алтернативен превод „Уметноста како техника“) (Крафорд 209). Шкловски го смислил терминот како средство за „разликување на поетскиот од практичниот јазик врз основа на веќе постојното восприемање“ (Крафорд 209). Во суштина, тој наведува дека поетскиот јазик е фундаментално различен од јазикот  кој ние го користиме секојдневно, бидејќи е потешко да се разбере: „Поетскиот говор е врамен говор. Прозниот е обичен говор: економичен, лесен, правилен; божицата на прозата [Dea prosae] е божица на точноста, лесен тип, на „директниот“ израз на децата“ (Шкловски 20). Оваа разлика е клучна за создавањето на уметноста и за спречувањето на „прекумерна автоматизација“, што предизвикува поединците да „функционираат како преку формула“ (Шкловски 16). Оваа разлика помеѓу уметничкиот јазик и секојдневниот јазик, за Шкловски, се однесува на сите уметнички форми: „Целта на уметноста е да влијае врз чувството за нештата и како тие се восприемаат, а не како тие се познати. Техниката на уметноста е да ги направи предметите „непознати“, „да се прават форми за да се зголеми тежината и должината на восприемањето, бидејќи процесот на восприемање е естетска цел сама по себе и мора да биде продолжена.“  (Шкловски 16) Така, очудувањето служи како средство за присила на поединците за да го препознаат уметничкиот јазик:
„Во проучувањето на поетскиот говор во неговата фонетска и лексичка структура, како и во неговата карактеристична дистрибуција на зборови  во карактеристичните мисловни структури и состави на зборови, насекаде наоѓаме уметнички заштитен знак - наоѓаме материјал очигледно создаден да го отстрани автоматизмот на восприемањето; целта на авторот е да создаде визија која ќе резултира од таа деавтоматизирано восприемање. Делото е создадено „уметнички“, така што неговото восприемање е одложено и најголемиот можен ефект се произведува преку забавеност на восприемањето.“ (Шкловски 19)
Оваа техника има за цел да биде особено корисна во разликувањето на поезија од проза, како што Аристотел рекол, „поетскиот јазик мора да биде чудесен и прекрасен“ (Шкловски 19).
Очудувањето во руската книжевност
За да го илустрира она што тој го подразбира под „очудување“, Шкловски користи примери од Толстој, кого го цитира со употреба на техниката низ неговите дела: „Раскажувачот од „Колштромер“, на пример, е коњ, а тоа гледиште на коњот (наместо лице) ја прави содржината на приказната да биде непозната“ (Шкловски 16). Како руски формалист, многу примери на Шкловски се употребувани од руски автори и руски дијалекти: „И моментално Максим Горки ја менува неговата дикција од стариот книжевен јазик на новите книжевни кованици на Лесков. Обичниот говор и книжевниот јазик имаат променети места (види работата на Вјачеслав Иванов и многу други)“ (Шкловски 19-20).
Очудувањето, исто така, вклучува и употреба на странски јазици во рамките на едно дело. Во времето кога Шкловски пишувал, имало промена во употребата на јазикот како во книжевноста така и во секојдневниот руски јазик. Како што Шкловски вели: „Рускиот книжевен јазик, кој првично е непознат во Русија, го опфати јазикот на луѓето и се помеша со нивниот разговор. Од друга страна, книжевноста сега почна да покажува тенденција кон употребата на дијалектите и/или варваризмите “ (Шкловски 19).
Очудување и разлика
Очудувањето на Шкловски, исто така, може да се спореди со концептот на Жак Дерида за разликата (différance, диферанс):
Она што Шкловски сака да покаже е дека работата на очудувањето и на следственото восприемање во книжевниот систем е како испреплетување на часовникот (воведување на енергија во физичкиот систем: двете „поттикнуваат“ разлика, промена, вредност, движење, присуство). Во однос на општата и функционалната позадината на терминот на Дерида за différance (разлика), она што Шкловски го нарекува „восприемање“ може да се смета како матрица за производство на разликата. (Крафорд 212) Бидејќи терминот разлика се однесува на двојното значење на францускиот збор разлика, „да разликува“ и „да се одложи“, очудувањето посветува внимание на употребата на познатиот јазик на таков начин што ќе влијае на нечие восприемање за лесно разбирлив објект или концепт. Употребата на очудувањето едновремено се разликува и одложува, бидејќи користењето на техниката го менува восприемањето на концептот (да го одложат), и силите на поединецот да размислува за концептот во различни, често посложени, услови ( да се разликува):
„Формулациите на Шкловски ја негираат или се откажуваат од постоењето/можноста за „вистинско“ восприемање: различно, од страна на (1) на познати формалистички негирања на врската меѓу книжевноста и животот, предлогот за нивниот статус е некомуникациски објекти, (2) и секогаш, компулсивно, враќајќи се на вистински искуства во однос на празни, мртви и автоматизирани повторувања и признанија, и (3) имплицитно лоцирање на вистинското восприемање на еден неспецифичен момент во предното и просторно друго место, на митското „првпат“ на наивното искуство, загубата која ќе се автоматизира и ќе биде обновена од страна на естетски перцептуалната полнетост.“ (Крафорд 218)
Употреба
Во поново време, таа се поврзува со поетот и драмски писател Бертолт Брехт, чиј Verfremdungseffekt (ефект на отуѓување) бил значаен елемент на неговиот пристап кон театарот. Брехт, пак, е мошне влијателен за уметници и филмски работници, вклучувајќи Жан-Лик Годар и Ивон Рајнер.
Брезова (Ивањица)
Брезова е село во општината Ивањица во Србија. Според пописот во 2002, во селото има 551 жител. . Во географска смисла Брезова и подрачјето на ивањичката општина се познати под името „Моравички стари влах“.
Историја
Брезова името го добила по многубројните брези коишто растеле на подрачјето на ова село. Името првпат се споменува во крајот на 13 век во наредбата од кралот Стефан Урош Милутин со што тој ги потврдува на манастирот Хиландар прилозите на неговиот дедо и татко а приложува и нови имоти.
IC 1622
IC 1622 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1622 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 18 м 25,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 21' 56".
Други поделби
Проучување на IC 1622 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Космос-1089
Космос-1089 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 март 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1089 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1001 км, а најмалото на 966.