cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Франц Бекенбауер
Менаџерска кариера
Во 1990,пред соединувањето на двете Германии,Бекенбауер го предводеше последниот германски тим без играчо од Источна Германија на Светското Првенство,каде што германците стануваат шампиони,победувајќи ја Аргентина со 1-0,во реванш на претходното финале во 1986. Бекенбауер заедно со Марио Загало се еднствените луѓе кои го освоиле Светското Првенство како играчи и како менаџери. По работата со репрезентацијата,Бекенбауер прифаќа позиција на менаџер на Олимпик Марсеј,освојувајќи го Француското Првенство во сезоната 1990-91.
На два наврати,од 28 декември 1993 до 30 јуни 1994 и од 29 април 1996 до 30 јуни истата година,Бекенбауер беше менаџер на Баерн Минхен. Во тие два кратки периода водејќи го Баерн,Бекенбауер освојува една Бундеслига титула во 1994 и УЕФА Куп во 1996. Во 1994 Франц Бекенбауер е поставен на функција претседател на Баерн Минхен,и голем дел од успехот на Баварскиот гигант е поврзан со успешноста на неговото управување. По реструктурирањето на клубот во акционерско друштво,Бекенбауер ја зазема поцицијата на претседател на Управниот одбор. Во 2009 е поставен за почесен претседател на Баерн Минхен.Неговата улога во Управниот одбор ја зазема Ули Хенес.
Во 1998,Бекенбауер станува подпретедател на Германската Фудбалска Федерација. Во 2006 е на чело на организицискиот одбор за Светското Првенство одржано во Германија истата година.
Приватен живот
Франц Бекенбауер бил оженет трипати и има пет деца, од кои само Стефан Бекенбауер е професионален фудбалер. Франц е основач на Бекенбауер фондацијата,фондација чија примарна цел е промовирање на фудбалската игра во сиромашнте делови на планетата.
Меѓународна година на почва
Меѓународната година на почвата, 2015 година (IYS 2015) била прогласена од Шеесет и осмата сесија на Генералното собрание на Обединетите нации на 20 декември 2013 година, откако го признала 5 декември како Светски ден на почвата.
Целта на IYS била да се подигне свеста ширум светот за важноста на почвите за безбедноста на храната, земјоделството, како и за ублажување на климатските промени, намалување на сиромаштијата и одржлив развој.
Светски ден на почвата
Здружението за наука за почва на Америка (СССА) и Американското здружение за агрономија (АСА) ја поканиле јавноста да продолжи да го слави Светскиот ден на почвата на 5 декември, на континуирана основа.
Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации го спровела хаштагот, # Светски ден на почвата и кампања „ Стоп за ерозијата на почвата, спаси ја нашата иднина “ со предлози за активности од студенти, земјоделци, наставници, невладини организации и организации од приватниот сектор.
Музејот на природна историја на Универзитетот во Мичиген го прославил Светскиот ден на почвата 2019 со практични активности и панел дискусија од научници за почва и локални земјоделци.
TreeHugger го одбележала Светскиот ден на почвата 2019 со свој напис кој објаснил како почвата е „основа на... зелената зграда, растенијата што ги прават материјалите... за да ги минимизираат нашите емисии на јаглерод однапред“. Членовите на јавноста се повикале да го одбележат денот со напори да го намалат отпадот од храна, да јадат разновидна храна, да направат компост, да читаат етикети на бавчени производи и градина и да вршат тестови на почва.
Меѓународна година на почви, 2015 година
Глобалното партнерство за почва планирало мрежно место, лого и активности за Меѓународната година на почвата, а земјоделските и еколошките организации ширум светот одржале локални настани за да придонесат за посебната година.
Министерството за земјоделство на Соединетите држави одржало почетен настан. Неговата национална служба за зачувување ресурси го одбележала настанот со месечни теми.
Отворениот универзитет OpenLearn ги претставил своите курсеви за почвата.
Државниот универзитет во Канзас организирал настан во Менхетен, Канзас за да ја прослави Меѓународната година на почвите и да ја започне дванаесеттата меѓународна конференција за фитотехнологии.
Колеџот Вивекананда била домаќин на дводневна научна изложба Вивекананда на рурални маси (ВИЗЕТОРМ-VIII) за рурални ученици.
Конференцијата во 2015 година, Етиопија, Друштвото за наука на почви (ЕССС) ја избрало темата „Меѓународна година на почви: Искуство во Етиопија“. Претставници од етиопското Министерство за земјоделство и природни ресурси, Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации и Етиопското здружение за наука за почвата на крајот на конференцијата го прославиле Светскиот ден на почвата.
Другите настани вклучувале недела со предавања од наука во Јавната библиотека во Сан Франциско и Државниот музеј на Универзитетот во Небраска, изложби, настани за наставници и парада на костумите „Микроби сме ние“ од ученици од Хаваи.
На затворањето, член на Управниот движечки комитет на IYS им рекол на членовите дека неодамна открил дека почвите содржеле бактерија наречена микобактерија вакае , позната и како Златен бацил. Очигледно, научниците откриле дека, кога ќе се проголтала или вдишела, оваа супстанца ја намалувала вознемиреноста и го зголемувала нивото на серотонин во мозокот, правејќи не посреќни.
Официјалното затворање на Меѓународната година на почвата 2015 (IYS) се случило во седиштето на ФАО на 4 декември 2015 година.
Антимикробик
Антимикробик ― агенс кој ги убива микроорганизмите или го запира нивниот раст. Антимикробиците може да бидат групирани според микроорганизмите против кои првенствено дејствуваат. На пример, антибиотиците се користат против бактерии, а антигабиците се користат против габите. Тие можат да се класифицираат и според нивната функција. Средствата кои ги убиваат микробите се микробициди, додека оние кои само го инхибираат нивниот раст се нарекуваат бактериостатски агенси. Употребата на антимикробни лекови за лекување на инфекции е позната како антимикробна хемотерапија, додека употребата на антимикробни лекови за спречување на инфекција е позната како антимикробна профилакса.
Главните класи на антимикробни агенси се средства за дезинфекција (неселективни средства, како што е белилото), кои убиваат широк спектар на микроби на неживите површини за да се спречи ширењето на болеста, антисептиците (кои се нанесуваат на живото ткиво и помагаат во намалување на инфекцијата за време на операцијата) и антибиотици (кои ги уништуваат микроорганизмите во телото). Поимот „антибиотик“ првично ги опишал само оние формулации добиени од живи микроорганизми, но сега се применува и на синтетички агенси, како што се сулфонамиди или флуорохинолони. Иако поимот порано бил ограничен на антибактериски средства (и често се користи како синоним за нив од медицинските работници и во медицинската книжевносто), неговиот контекст се проширил за да ги вклучи сите антимикробни средства. Антибактериските агенси може дополнително да се поделат на бактерицидни агенси, кои ги убиваат бактериите и бактериостатски агенси, кои го забавуваат или запираат бактерискиот раст. Како одговор, понатамошниот напредок во антимикробните технологии резултирало со решенија кои можат да го надминат едноставното инхибирање на растот на микробите. Наместо тоа, развиени се одредени видови на порозни медиуми за убивање на микробите при контакт.
Антибактериски средства
Антибактериските средства се користат за лекување на бактериски инфекции. Антибиотиците главно се класифицирани како бета-лактами, макролиди, кинолони, тетрациклини или аминогликозиди. Нивната класификација во овие категории зависи од нивните антимикробни спектри, фармакодинамика и хемиски состав. Долготрајната употреба на одредени антибактериски средства може да го намали бројот на ентерични бактерии, што може да има негативно влијание врз здравјето. Потрошувачката на пробиотици и разумното јадење може да помогне да се замени уништената цревна флора. Може да се земе предвид пресадување на столица кај пациенти кои имаат потешкотии да се опорават од продолжен третман со антибиотици, како и за рекурентни инфекции со Clostridioides difficile.
Откривањето, развојот и употребата на антибактериски средства во текот на 20 век ја намалиле смртноста од бактериски инфекции. Ерата на антибиотици започнала со терапевтска примена на сулфонамидни лекови во 1936 година, по што следел „златен“ период на откривање од околу 1945 до 1970 година, кога биле откриени и развиени голем број структурно различни и високо ефективни средства. Од 1980 година, воведувањето на нови антимикробни агенси за клиничка употреба било намалено, делумно поради огромните трошоци за развој и тестирање на нови лекови. Напоредно, забележано е алармантно зголемување на антимикробната отпорност на бактерии, габи, паразити и некои вируси на повеќе постоечки агенси.
Антибактериските лекови се меѓу најчесто користените лекови и меѓу лековите кои најчесто ги злоупотребуваат лекарите, на пример, кај вирусни инфекции на дишниот пат. Како последица на широката и неразумна употреба на антибактериски средства, дојде до забрзана појава на патогени отпорни на антибиотици, што резултира со сериозна закана за светското јавно здравје. Проблемот со отпорот бара да се направат обновени напори за барање антибактериски агенси ефикасни против патогени бактерии отпорни на сегашните антибактериски средства. Можните стратегии кон оваа цел вклучуваат зголемено земање примероци од различни средини и примена на метагеномика за идентификување на биоактивни соединенија произведени од моментално непознати и некултурни микроорганизми, како и развој на библиотеки со мали молекули приспособени за бактериски цели.
Антифунгални средства
Антигабичните средства се користат за убивање или спречување на понатамошен раст на габите. Во медицината, тие се користат како третман за инфекции како што се спортско стапало, дерматофитоза и кандидијаза и делуваат со искористување на разликите помеѓу клетките на цицачите и габите. За разлика од бактериите, и габите и луѓето се еукариоти. Така, габичните и човечките клетки се слични на молекуларно ниво, што го отежнува наоѓањето цел за напад на антигабичен лек кој исто така не постои во организмот домаќин. Следствено, често има несакани ефекти на некои од овие лекови. Некои од овие несакани ефекти може да бидат опасни по живот ако лекот не се користи правилно.
Како и нивната употреба во медицината, често се бараат антигабични средства за контрола на мувла во затворен простор во влажни домашни материјали. Натриум бикарбонат (сода бикарбона) разнесен на површини делува како антигабичен. Друг антигабичен раствор кој се применува по или без минирање со сода е мешавина од водород пероксид и тенка површинска обвивка што ја неутрализира мувлата и ја капсулира површината за да спречи ослободување на спори. Некои бои, исто така, се произведуваат со додадено антифунгално средство за употреба во области со висока влажност како што се бањи или кујни. Другите антифунгални површински третмани обично содржат варијанти на метали за кои е познато дека го потиснуваат растот на мувлата, на пр. пигменти или раствори што содржат бакар, сребро или цинк. Овие раствори обично не се достапни за пошироката јавност поради нивната токсичност.
Антивирусни средства
Антивирусни лекови се класа на лекови кои се користат специјално за лекување на вирусни инфекции. Како и антибиотиците, специфичните антивирусни средства се користат за специфични вируси. Тие треба да се разликуваат од вирицидите, кои активно ги деактивираат вирусните честички надвор од телото.
Многу антивирусни лекови се дизајнирани за лекување на инфекции од ретровирусите, вклучително и ХИВ. Важните антиретровирусни лекови ја вклучуваат класата на протеазни инхибитори. Херпесните вируси, најпознати по предизвикување херпес и генитален херпес, обично се третираат со нуклеозидниот аналог на ацикловир. Вирусниот хепатитис е предизвикан од пет неповрзани хепатотропни вируси (AE) и може да се третира со антивирусни лекови во зависност од видот на инфекцијата. Некои вируси на грип А и Б станале отпорни на инхибитори на неураминидаза, како што е оселтамивир, и потрагата по нови супстанции продолжува.
Антипаразити
Антипаразити се класа на лекови индицирани за третман на заразни болести како што се лајшманиоза, маларија и Шагасова болест, кои се предизвикани од паразити како што се нематоди, тении, метили и заразни праживотни. Антипаразитски лекови вклучуваат метронидазол, јодокинол и албендазол. Како и сите терапевтски антимикробни средства, тие мора да го убијат инфицирачкиот организам без сериозно оштетување на домаќинот.
Терапија со широк спектар
Терапиите со широк спектар се активни против повеќе класи на патогени. Таквите терапевтски средства се предложени како потенцијални итни третмани за пандемии. Азитромицин во моментов е единствениот идентификуван терапевтски лек со широк спектар.
Нефармацевтски средства
Традиционалните билкари користеле растенија за лекување на заразни болести. Многу од овие растенија се научно истражени за антимикробна активност, а некои растителни производи се покажа дека го инхибираат растот на патогени микроорганизми. Се чини дека одреден број од овие агенси имаат структури и начини на дејствување кои се разликуваат од оние на антибиотиците во моменталната употреба, што наведува дека вкрстената отпорност со средствата што веќе се користат може да биде минимална.
Есенцијални масла
За многу есенцијални масла вклучени во хербалните фармакопеи се тврди дека поседуваат антимикробна активност, при што маслата од ловор, цимет, каранфилче и мајчина душица се пријавени како најмоќни во студиите со бактериски патогени од храната. Кокосовото масло е познато и по своите антимикробни својства. Активните состојки вклучуваат терпеноиди и вторични метаболити. И покрај нивната распространета употреба во алтернативната медицина, есенцијалните масла имаат ограничена употреба во признаената медицина. Додека 25 до 50% од фармацевтските соединенија се добиени од растително потекло, ниту едно не се користи како антимикробно, иако има зголемено истражување во оваа насока. Пречките за зголемена употреба во главната медицина вклучуваат слаб регулаторен надзор и контрола на квалитетот, погрешно означени или погрешно идентификувани производи и ограничени начини на испорака.
Антимикробни пестициди
Според Агенцијата за заштита на животната средина (АЗЖС на Соединетите Држави), а дефинирана со Сојузниот Закон за инсектициди, фунгициди и родентициди, антимикробните пестициди се користат со цел да се контролира растот на микробите преку дезинфекција, санитација или намалување на развојот и да се заштитат неживите предмети. индустриски процеси или системи, површини, вода или други хемиски супстанци од контаминација, нечистотија или влошување предизвикани од бактерии, вируси, габи, протозои, алги. АЗЖС ги следи производите, како што се средствата за дезинфекција/дезинфекција за употреба во болници или домови, со цел да се утврди ефикасноста. Затоа, производите што се наменети за јавното здравје се под овој систем за следење, вклучително и производите што се користат за вода за пиење, базени, санитација на храна и други површини на животната средина. Овие производи од пестициди се регистрирани под премисата дека, кога се користат правилно, тие не покажуваат неразумни несакани ефекти врз луѓето или животната средина. Дури и кога одредени производи ќе бидат на пазарот, АЗЖС продолжува да ги следи и оценува за да се увери дека ја одржуваат ефикасноста во заштитата на јавното здравје.
Производите за јавно здравје регулирани со АЗЖС се поделени во три категории:
Безбедност на антимикробни пестициди
Антимикробните пестициди имаат потенцијал да бидат главен фактор за отпорност на лекови. Организациите како што е Светската здравствена организација повикуваат на значително намалување на нивната употреба на глобално ниво за борба против ова. Според извештајот на Центрите за контрола и превенција на болести од 2010 година, здравствените работници можат да преземат чекори за да ги подобрат своите безбедносни мерки против изложување на антимикробни пестициди. На работниците им се препорачува да ја минимизираат изложеноста на овие агенси со носење лична заштитна опрема како што се ракавици и заштитни очила. Дополнително, важно е правилно да се следат упатствата за ракување, бидејќи на тој начин АЗЖС на Соединетите Држави ги смета за безбедни за употреба. Вработените треба да се едуцираат за здравствените опасности и да се охрабруваат да бараат медицинска нега доколку се појави изложеност.
Озон
Озонот може да убие микроорганизми во воздухот, водата и опремата за обработка и се користи во поставки како што се издувната вентилација на кујната, простории за ѓубре, замки за маснотии, постројки за биогас, постројки за третман на отпадни води, производство на текстил, пиварници, млекарници, производство на храна и хигиена, фармацевтска индустрија, постројки за флаширање, зоолошки градини, општински системи за вода за пиење, базени и бањи, и во перење облека и третман на мувла и мириси во куќата.
Антимикробни медицинска облека
Антимикробната медицинска облека може да го намалат таложењето на мириси и дамки врз облеката, што пак ја подобрува нивната долговечност. Оваа униформа исто така доаѓаат во различни бои и стилови. Бидејќи антимикробната технологија се развива со брзо темпо, оваа облека е лесно достапна, а секоја година на пазарот се појавуваат понапредни верзии. Овие бактерии потоа може да се шират на канцелариски клупи, соби за одмор, сметачи и друга заедничка технологија. Ова може да доведе до епидемии и инфекции како MRSA, третмани за кои здравствената индустрија ја чинат 20 милијарди долари годишно.
Халогени
Елементите како што се хлорот, јодот, флуорот и бромот се неметални по природа и го сочинуваат семејството на халогени. Секој од овие халогени има различен антимикробен ефект врз кој влијаат различни фактори како што се pH вредност, температура, време на допир и вид на микроорганизам. Хлорот и јодот се двата најчесто користени антимикробни средства. Хлорот интензивно се користи како средство за дезинфекција во постројките за третман на вода, лековите и прехранбената индустрија. Во постројките за третман на отпадни води, хлорот широко се користи како средство за дезинфекција. Ги оксидира растворливите загадувачи и ги убива бактериите и вирусите. Исто така е многу ефикасен против бактериски спори. Начинот на дејствување е со кршење на врските присутни во овие микроорганизми. Кога бактерискиот ензим ќе дојде во допир со соединение што содржи хлор, атомот на водород во таа молекула се поместува и се заменува со хлор. Ова на тој начин ја менува функцијата на ензимот што пак доведува до смрт на бактеријата. Јодот најчесто се користи за стерилизација и чистење на рани. Трите главни антимикробни соединенија кои содржат јод се раствор на алкохол-јод, воден раствор на јод и јодофори. Јодофорите се повеќе бактерицидни и се користат како антисептици бидејќи се помалку иритирачки кога се нанесуваат на кожата. Бактериските спори од друга страна не можат да бидат убиени со јод, но тие можат да бидат инхибирани од јодофорите. Растот на микроорганизмите се инхибира кога јодот продира во клетките и ги оксидира белковините, генетскиот материјал и масни киселини. Бромот е исто така ефикасен антимикробен лек кој се користи во постројки за третман на вода. Кога се меша со хлор, тој е многу ефикасен против бактериски спори како што е S. faecalis.
Алкохоли
Алкохолите најчесто се користат како средства за дезинфекција и антисептици. Алкохолите убиваат вегетативни бактерии, повеќето вируси и габи. Етил алкохол, n-пропанол и изопропил алкохол се најчесто користените антимикробни агенси. Метанолот е исто така средство за дезинфекција, но главно не се користи бидејќи е многу отровен. Escherichia coli, Salmonella и Staphylococcus aureus се неколку бактерии чиј раст може да биде инхибиран од алкохолот. Алкохолите имаат висока ефикасност против вирусите со обвивка (60-70% етил алкохол) 70% изопропил алкохол или етанол се високо ефикасни како антимикробно средство. Во присуство на вода, 70% алкохол предизвикува коагулација на белковините со што го инхибира растот на микробите. Алкохолите не се баш ефикасни кога станува збор за спори. Начинот на дејство е со денатурирање на белковините. Алкохолите се мешаат со водородните врски присутни во структурата на белковините. Алкохолите, исто така, ги раствораат липидните мембрани кои се присутни во микроорганизмите. Нарушувањето на клеточната мембрана е уште едно својство на алкохолот кое помага во клеточната смрт. Алкохолите се евтини и ефективни антимикробни средства. Тие се широко користени во фармацевтската индустрија. Алкохолите најчесто се користат во средства за дезинфекција на раце, антисептици и средства за дезинфекција.
Фенол и фенолни соединенија
Фенолот познат и како карболна киселина била една од првите хемикалии што биле користени како антимикробно средство. Има високи антисептички својства. Тој е бактериостатски во концентрации од 0,1%-1% и е бактерициден/фунгициден на 1%-2%. 5% раствор ги убива антраксните спорите за 48 часа. Фенолите најчесто се користат во миење на устата и во средствата за чистење во домаќинството. Тие се активни против широк спектар на бактерии, габи и вируси. Денес се користат деривати на фенол како тимол и крезол бидејќи се помалку токсични во споредба со фенолот. Овие фенолни соединенија имаат бензенски прстен заедно со групата –OH вклучена во нивните структури. Имаат поголема антимикробна активност. Овие соединенија го инхибираат растот на микробите со таложење на белковини кои доведуваат до нивна денатурација и со навлегување во клеточната мембрана на микроорганизмите и нејзино нарушување. Фенолните соединенија исто така можат да ги деактивираат ензимите и да ги оштетат аминокиселините во микробните клетки. Како устен третман за габични инфекции се користат феноли како фентихлор, антибактериско и антигабично средство. Тришлосан е високо ефикасен против грам-позитивни и грам-негативни бактерии. Хексахлорофен (бисфенол) се користи како сурфактант. Широко се користи во сапуни, миење раце и производи за кожа поради неговите антисептички својства. Се користи и како средство за стерилизирање. Крезол е ефикасен антимикробен лек и широко се користи во миење уста и капки за кашлица. Фенолите имаат висока антимикробна активност против бактерии како што се Staphylococcus epidermidis и Pseudomonas aeruginosa. Водните раствори на 2-фенилфенол се користат во третманите со потопување на овошје за пакување (меѓутоа, не се користи на материјалите за пакување). Илоф и Калицки во 1961 година пронашле мала, но мерлива количина остатоци во кората на плодовите обработени на овој начин.
Алдехиди
Тие се многу ефикасни против бактерии, габи и вируси. Алдехидите го инхибираат растот на бактериите со нарушување на надворешната мембрана. Тие се користат за дезинфекција и стерилизација на хируршки инструменти. Бидејќи се многу токсични, тие не се користат во антисептиците. Во моментов, само три алдехидни соединенија имаат широка практична употреба како биоциди за дезинфекција, имено глутаралдехид, формалдехид и орто-фталалдехид (OPA) и покрај демонстрациите дека многу други алдехиди поседуваат добра антимикробна активност. Сепак, поради долгото време на контакт, најчесто се претпочитаат други средства за дезинфекција.
Топлина
Микроорганизмите имаат минимална температура, оптимална и максимална температура за раст. Високите и ниските температури се користат како физички средства за контрола. Различни организми покажуваат различни степени на отпорност или подложност на топлина или температура, некои организми како бактериската ендоспора се поотпорни додека вегетативните клетки се помалку отпорни и лесно се убиваат на пониски температури. Друг метод кој вклучува употреба на топлина за убивање на микроорганизми е фракционата стерилизација. Оваа постапка вклучува изложеност на температура од 100 степени Целзиусови за еден час, на секој во текот на неколку дена. Дробната стерилизација се нарекува и тиндализација. Бактериските ендоспори може да се уништат со овој метод. И сувата и влажната топлина се ефикасни во елиминирање на микробниот живот. На пример, теглите што се користат за складирање на конзерви како џем може да се стерилизираат со загревање во обична рерна. Топлината се користи и во пастеризацијата, метод за забавување на расипувањето на храната како што се млекото, сирењето, соковите, вината и оцетот. Таквите производи се загреваат на одредена температура одреден временски период, што во голема мера го намалува бројот на штетни микроорганизми. Ниската температура исто така се користи за инхибирање на микробната активност со забавување на микробниот метаболизам.
Зрачење
Храната често се озрачува за да се убијат штетните патогени. Постојат два вида на зрачења кои се користат за инхибирање на растот на микроорганизмите - јонизирачко и нејонизирачко зрачење. Вообичаени извори на зрачење што се користат при стерилизација на храната вклучуваат кобалт-60 (гама емитер), електронски зраци и рендгенски зраци. Ултравиолетовата светлина е користена и за дезинфекција на водата за пиење, како во малите системи за лична употреба, така и во поголемите системи за прочистување на водата во големи населени места.
Сушење
Сушењето е познато и како дехидратација. Тоа е состојба на екстремна сувост или постапка на екстремно сушење. Некои микроорганизми како бактерии, квасци и мувла бараат вода за нивниот раст. Сушењето ја суши содржината на вода и на тој начин го инхибира растот на микробите. Поради достапноста на вода, бактериите го продолжуваат својот раст, така што сушењето не го инхибира целосно бактерискиот раст. Инструментот што се користи за спроведување на овој процес се нарекува десикатор. Оваа постапка е широко користена во прехранбената индустрија и е ефикасен метод за зачувување на храната. Сушењето исто така во голема мера се користи во фармацевтската индустрија со цел да се складираат вакцини и други производи.
Антимикробни површини
Антимикробните површини се дизајнирани или да ја инхибираат способноста на микроорганизмите да растат или да ги оштетат со хемиски (бакарна токсичност) или физички постапки (микро/нано-столбови за кинење на клеточните ѕидови). Овие површини се особено важни за здравствената индустрија. Дизајнирањето на ефективни антимикробни површини бара длабинско разбирање на почетните механизми за адхезија на микробната површина. Симулацијата на молекуларната динамика и снимањето со временско пропуштање обично се користат за истражување на овие механизми.
Зенковци
Зенковци (словенечки: Zenkovci) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 2004 година
Долу се наведени сите водачи во државите во светот, распоредени по држави во 2004.
Екстензивен контекс
Во филозофијата на јазикот, контекстот во кој се појавува под-реченичен израз „е“ се нарекува екстензионален ако и само ако „е“ може да се замени со израз со иста екстензија и мора да се зачува вистинитосната вредност. Екстензијата на терминот е збир на предмети што тој термин ги означува.
На пример случајот со Кларк Кент, кој е тајно Супермен. Да претпоставиме дека Лоис Лејн паѓа од прозорецот и Супермен ја фаќа. Така, изјавата, „Кларк Кент ја фати Лоис Лејн“, е вистина затоа што има екстензионален контекст. Имињата „Супермен“ и „Кларк Кент“ имаат исто продолжение, што значи дека и двајцата се однесуваат на иста личност, односно на тој суперхерој кој е ранлив на криптонит. Секој што го фаќа Супермен, Кларк Кент го фаќа.
Во спротивност со екстензионалните контексти, се интензивни контексти, каде што синонимните термини не можат да бидат заменети, без потенцијално да се наруши вредноста на вистината. Да претпоставиме дека Лоис Лејн верува дека Кларк Кент ќе истражи вест со неа. Изјавата, „Лоис Лејн верува дека Супермен ќе испитува новости со неа“, е погрешна, иако Супермен е Кларк Кент. Ова е затоа што „верувањето“ е обично интензивен контекст.
Замок Едсберг
Историја
Зградата била изградена околу 1630 година како имот за Хенрик Олофсон. Многу брзо по завршувањето била препишана на грофот Габриел Бенгтсон Оксенстиерна (1586-1656), кој го сменил во дворец во 1647 година. Шведската кралица Кристина ја посетила и останала во куќата во 1645 година. Во 1670 година, кога манастирот го наследил синот Габриел Габриелсон Окенстиерна, шведскиот крал Чарлс XI и кралицата вдовица Хедвиг Елеонора од Холштајн-Готорп дошле на посета.
Дворецот подоцна му припаѓал на семејството Рудбек, од кои првиот бил гувернерот на Стокхолм, Туре Густаф Рудбек (1714-1786). Во 1760 година, тој ја заменил старата дрвена конструкција со камена зграда што стилски уште стои и се користи и денес. Главната зграда најверојатно била дизајнирана од архитектот Карл Винблад во поедноставен француски стил на рококо и имала два ката, има малтерисана фасада и две крила. Мала Силфверстолпе (1782-1861), внуката на Туре Густаф Рудбек, пораснала на имотот. Нејзиниот дневник дава живописен и фасцинантен приказ за животот во Едсберг во тоа време.
Замокот денес
Членовите на семејството Рудбек биле сопственици на имотот околу 200 години, на кои округот Солентенуна им ја презел сопственоста во 1959 година. Едсберг претрпел огромно реновирање во 1990 -тите и 2006 година, а некои негови делови се отворени за јавноста денес. Во дворецот се наоѓало музичко училиште на Шведското национално радио. Во него сега се сместени музичари од Едсбер; независен оддел за камерна музика на Кралскиот колеџ за музика. Студентите од Кралскиот колеџ за музика поминуваат цели семестри на имотот за специјализирани часови по пијано, виолина, виола и виолончело, со акцент на камерна музика.
Едсвик Констал, уметничка галерија, исто така се наоѓа во просториите.
Во просториите на замокот Едсберг, исто така, биле одржани неколку фестивали на отворено во текот на летото.
Clericis laicos
Clericis laicos – папска була на римскиот папа Бонифациј VIII издадена на 25 февруари 1296 година. Истата, под закана за изопштување, забранувала воведување на нови даноци за свештенството без овластување на папата. Оваа була е предизвикана од жестокиот судир меѓу Филип IV Убавиот и Бонифациј VIII. Во рамките на истиот конфликт, оваа була ќе биде проследена со второ сериозно предупредување, Ausculta Fili, во 1301 година, и последниот обид во 1302 година со булата Unam Sanctam.
Ејлат
Ејлат (хебрејски: אֵילַת) е град во Израел. Ејлат е дел од Јужниот округ и пустината Негев и воедно е најјужен град во Израел. Ејлат е пристаништен град на брегот на Црвеното Море, поточно на Акапскиот Залив. Градот е популарно туристичко одредиште за домашни и странски туристи поради убавите плажи. коралните гребени, ноќниот живот и пустинскиот пејзаж.
Според податоците од 2017 година, градот имал население од 50,724 жители. Градот е скоро споен со египетското село Таба на југ, јорданскиот град Акаба на исток и има релативна видлива блискост со Саудиска Арабија. Околината на градот има пустинска клима, топло море и 360 сончеви денови во текот на годината.
Име
Името на Ејлат се спомнува и во Стариот завет, но потеклото не е јасно дефинирано. Тоа најверојатно потекнува од хебрејскиот корен A–Y–L (א. י. ל.), што исто така е корен на зборот Елах (אלה), што значи „ф'стак“.
Демографија
Огромно мнозинство од населението се Евреи. Арапите се само 4% од населението. Населението на Ејлат вклучува и голем број странски жители, и нивната бројка се проценува на околу 10.000 жители. Во 2007 година во градот пристигнале околу 200 судански бегалци во Ејлат кои биле прифатени и добиле дозвола за престој.
Збратимени градови
Ејлат е збратимен со:
Онтоншко-џавански јазик
Онтоншко-џаванскиот јазик, или онтоншко-јавански, е полинезиски јазик кој е дел од подгрупата на елиски јазици. Според податоците од 1999 година јазикот го зборуваат околу 2.370 жители. Јазикот се зборува на атолот Онтонг Џава на Соломоните.
Хорор (литература)
Хорор или ужаси — литературен жанр, чија главна цел е да го застраши, згрози или вџаши читателот преку создавање на чувство на ужас. Литературниот историчар Џ. А. Кадон ја има дефинирано хорор приказната како „литературен текст во проза со различна можна должина... која го шокира читателот, или можеби создава создава чувство на одбивност или грозење“. Хоророт создава морничава и застрашувачка атмосфера, која може да се должи на натприродни појави. Често централната опасност во хорор-литературата може да се толкува како метафора за широко распространети стравови во општеството од кое делото потекнало. Потеклото на зборот „хорор“ потекнува од стариот француски збор „horror“ (во современ француски horreur) како од латинскиот збор „horror“, со значење „страв, тресење“. . Хорор-жанрот има корен во фолклорот и религиозните традиции што се фокусираат на смртта, задгробниот живот, злото, и различните демонски запоседнувања на личноста кои во литературата се сретнуваат како вештерки, вампири, врколаци или духови. Хорор-жанрот се формализира со појавувањето на готскиот роман во XVIII век, а денес претставува милионска индустрија со широко влијание на уметностите и поп-културата, а особено во рамки на филмот и видеоигрите. Некои од најпознатите автори на ужаси се Едгар Алан По, Мери Шели, Брам Стокер, Х.П. Лавкрафт и Стивен Кинг.
Списоци на маглини
Ова се списоци на маглини:
Бајерсдорф (Саксонија)
Бајерсдорф (Beiersdorf, Bejerecy) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија.
Св. Димитрија (Вртекица)
'''Св. Димитрија''' — археолошко наоѓалиште кај скопското село Вртекица, Општина Студеничани. Претставува сакрален објект од средниот век.
Во Шелско Маало има теќе со девет гробови кое било изградена пред во последните децении на XVIII век години врз темели на средновековна црква која, според преданието, била посветена на Свети Димитрија. Дека селото било населено од христијанско македонско население сведочи податокот на листот 42 од Кодикот на манастирот Матка од 1570 - 1580 година, во кој како приложник од ова село е заведена „рабинката божја Тода“. Денешните муслимански жители започнале да се населуваат во селото кон крајот на XVIII век.
Рок фест
Рок фест — најстар македонски рок фестивал, што се одржувал во Скопје, освен во 1983 кога се одржал во Охрид, на кој настапиле стотици изведувачи.
Историја
Востановен е во далечната 1981 година, како „Македонски рок фестивал“, односно „Рок Фест“, за подоцна во 1991 година да го промени името во „Поп Рок Фест“. Конечно во 1999 година, повторно да се врати на своето изворно име „Рок Фест“. Фестивалот бил со натпреварувачки карактер, а секоја година се бирале најдобар бенд и најдобар гитарист. Востановувачите на оваа манифестација, некогашниот неделник Екран и Младинскиот културен центар од Скопје, пред сѐ ја имале идејата за откривање и поттикнување на младите музичари од македонскиот музички простор.
Меѓународна година на кристалографијата
Меѓународната година на кристалографијата (кратенка: IYCr2014) бил настан промовиран во 2014 година од Обединетите нации за прослава на стогодишнината од откривањето на рендгенска кристалографија и за нагласување на глобалното значење на кристалографијата во човечкиот живот.
УНЕСКО и Меѓународната унија на кристалографија (IUCr) биле одговорни за овој настан.
Свеченото отворање на Меѓународната година на кристалографијата се одржало во Париз на 20 и 21 јануари 2014 година. Следувале многу активности за одбележување на Меѓународната година на кристалографија низ целиот свет.
Организации што учествуваат
Повеќето кристалографски организации во светот организирале различни настани. Меѓу нив спаѓале Меѓународната унија на кристалографија, Европската асоцијација за кристалографија, Американската асоцијација за кристалографија, Турската асоцијација за кристалографија и Дојче Геселсхафт за Кристалографија.
Комеморативни публикации
Австралија, Австрија, Белгија, Велика Британија, Индија, Израел, Италија, Лихтенштајн, Северна Кореја, Мексико, Молдавија, Полска, Португалија, Словачка, Словенија, Јужна Кореја и Швајцарија издале посебни марки за оваа пригода.
Пјудипај
Феликс Арвид Улф Шелберг (Felix Arvid Ulf Kjellberg; роден на 24 октомври 1989 г.), попознат како Пјудипај (англиски: PewDiePie) — шведски јутубер и коментатор на игри. Тој е познат по Let's Play-коментаторството и снимањето на видеоблогови, а исто така е поранешен сопственик на јутуб-каналот со најмногу претплатници.
Регионален пат 1202
Регионален пат 1202 (ознака: Р1202) — регионален пат во Македонија, со насока на движење најпрвин исток-запад, а подоцна север-југ. Има вкупна должина од 61,7 километри и 10 делници. Патот започнува кај селото Ново Село и се движи преку Маврови Анови и Дебар до границата со Албанија до граничниот премин Блато.
Во овој пат влегува и кракот до Бигорскиот манастир.
Делници
Регионалниот пат 1202 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 10 различни делници.
Како посебен крак на овој регионален пат влегува делницата 1297 до Бигорскиот манастир во должина од 802 метри, со што вкупната должина на Р1202 е 61,7 километри.
ФК Неа Саламина Фамагуста
ФК Неа Саламина Фамагуста — професионален фудбалски клуб со седиште во Амохостос (Фамагуста), Кипар.
Најзначајните постигнувања на Неа Саламина биле победите во кипарскиот куп и суперкупот во 1990 година. . Најдобриот пласман во Првата фудбалска лига на Кипар било трето место. Во текот на првите пет години (1948-1953) тимот учествувал во аматерското првенство на Кипар. Од 1953 година клубот редовно се натпреварува во првенствата и куповите во Кипар. Клубот играл во повеќе од 50 сезони на кипарската прва лига, т.е. се наоѓа на седмото место на сите времиња.
NGC 6409
NGC 6409 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Список на државни водачи во 2003 година
Долу се наведени сите водачи во државите во светот, распоредени по држави во 2003.
NGC 6409
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6409 се споменува и како CGCG 253-20.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јуни 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6409 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6409 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 36 м 35,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 45' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 6409 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60565. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 53; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3521. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 769.
NGC 1988
NGC 1988 — ѕвезда во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 октомври 1855 година од страна на Жан Шакорнак, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 10 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1988 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 11 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 37 м 26,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 21° 13' 7".
Други поделби
Проучување на NGC 1988 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 136; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1310. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 416.
Евла (Дебарско)
Евла (или Долно Елевци) — поранешно село во Општина Центар Жупа, во областа Жупа, во околината на градот Дебар.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано дури во век (1930 г.). Името доаѓа од зборот евла, што е изведен од старословенскиот збор ехла.
Географија и местоположба
Селото се наоѓало јужниот дел на територијата на Општина Центар Жупа. Припаѓало на областа Дебарска Жупа, чиј атар на една страна се допира со подрачјето на Општина Струга.
Покрај селото поминува регионалниот пат 2249, од каде може да се забележи единствениот остаток од селото, а тоа е некогашното минаре на селската џамија.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од 4 км2.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 7 домаќинства со 18 жители христијани (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Евла живееле 190 жители, од кои 60 жители Македонци христијани и 130 Турци муслимани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Евла имало 56 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е наполно раселено по 1961 година, кога што броело само двајца жители, албанско население.
Според пописот од 2002 година, селото Евла немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Евла било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Коџаџик, во која влегувале селата Брештани, Долгаш, Евла, Елевци, Кочишта, Коџаџик, Новак, Осолница и Праленик. Во периодот 1950-1952 година селото било седиште на некогашната општина Евла, која била составена од селата Долгаш, Евла и Елевци.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0570 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште на селото Елевци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 216 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 227 гласачи.
Долина (Пуцонци)
Долина (словенечки: Dolina) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Жена во градина
Жена во градина (La Dame en blanc au jardin) (француски: Femme au jardin) (или Жан-Маргерит Лекадр во градина) — слика започната во 1866 година од Клод Моне кога имал 26 години. Делото е изведено пленер во масло на платно релативно голема големо, 82 на 101 см, и моментално ѝ припаѓа на збирката на музејот Ермитаж во Санкт Петербург, Русија.
Жената на сликата е Жан-Маргерит Лекадр, младата сопруга на неговиот богат братучед Пол-Ежен Лекадр. Лекадр живееле во Авр и имале селска куќа, Ле Кото, во блискиот Сент-Адрес, во чија градина е направена сликата за време на кратка посета. Анализата со Х-зраци покажала дека всушност била насликана над претходна слика.
Стилот на сликата е доста компониран и детален, за разлика од типично импресионистичките дела за кои подоцна Моне бил признат. Три главни предмети, Жан-Маргерит, централната цветна роза во леата со светло-црвени цветови и цветната грмушка од бела роза каде малку настрана млада дама во бело како размислува, додека светлината доаѓа од лева страна, а позадината на платното е составен од засенчени дрвја како жива ограда, а во пазадина на десна страна се приметува почетокт на градината со рози. Светлиот бел фустан на Жан-Маргерит е во живописен контраст со црвените, розовите и зелените растенија и дрвја во градината. Темата ја навестува доживотната страст на Моне за сликање цвеќиња и градини во природен амбиент.
Микеле Кваранта
Микеле Кваранта (Michele Quaranta) (роден на 24 декември 1953 во Италија) е учител по аикидо, кој живее во Швајцарија.
Животопис
Континуирано вежба аикидо од 1974 г. Моментално е носител на 6. Дан во аикидото. Скоро 22 години бил асистент (уке) на Масатоми Икеда и го придружувал на сите семинари кои ги одржувал Икеда. Неговата спортска кариера ја започнал како професионален фудбалер на ФК Нордстерн (во првата Швајцарска фудбалска лига), а потоа работел и како професионален фудбалски тренер. Подоцна се вработил како банкарски службеник и на крај се насочува професионално кон аикидото. По повлекувањето на Икеда во 2001 г. од активниот аикидо живот, Микеле Кваранта родолжува самостојно да го проширува аикидото наследено од Икеда-сенсеј. Основал две школи со повеќе клубови. Првата била во градот Базел (Швајцарија) од 1983 година, додека поновата е во градот Нешател (Швајцарија). Има повеќе од 300 ученици во своите школи. Во меѓународната сцена посебно се истакнува како технички директор на повеќе држави кои ја ценат неговата способност, стручност и оддаденост на аикидото. Со правото да доделува мајсторски степени заклучно со 4. Дан во Словачката аикидо асоцијација, додека самиот беше носител на 5. Дан и титула Шидоин, претставува уникатен пример во светот со таква дозвола доверена од Аикикаи Хомбу Доџо. Освен аикидо подучува Аикикен, Аикиџо и Хоџо (HOJO) (древна дисциплина развиена во школата Кашима Шинден Џикишинаге Рју (Kashima Shinden Jikishinkage Ryu) која датира од 14 век и за која се користи посебен бокен (дрвен меч) . Оваа дисциплина подетално ја подучува на летните семинари.
Образование
Средно економско училиште.
Семинари
Редовно одржува семинари во следните земји: Швајцарија, Словачка, Чешка, Полска, Русија, Украина, Египет, Хрватска, Србија и Македонија, а на чести покани и во Велика Британија, Ирска, Холандија, Германија, Турција, Франција и Италија.
Хоби
Музика и фудбал.
Голема Чешма (Селемли)
Голема Чешма — археолошко наоѓалиште кај гевгелиското селото Селемли, Општина Богданци. Претставува населба од доцната антика.