cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4088
Други поделби
Проучување на NGC 4088 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38302. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3457. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Румена Бужаровска
Румена Бужаровска (1981, Скопје) — македонска писателка, книжевна преведувачка и професорка.
Животопис
Родена е во 1981 година во Скопје. Работи како професорка по американска книжевност и преведување на англиската катедра при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје. Една е од основачките на иницијативата за раскажување женски приказни „ПичПрич“.
Творештво
Збирките раскази на Бужаровска се објавени на повеќе од 10 јазици. Мојот маж е поставена и како претстава во Скопје (Драмски театар, режија Нела Витошевиќ), Љубљана (Словенско народно гледалишче, режија Ивана Ѓилас), Белград (Југословенско драмско позориште, режија Јована Томиќ) и Будимпешта (Levko Esztella и Száger Zsuzsanna).
Во 2016 година била прогласена за еден од најинтересните нови книжевни ликови во Европа од страна на Literary Europe Live. Добитничка е на регионалната награда „ЕдоБудиша“ и е стипендистка на меѓународната програма за писатели на Универзитетот во Ајова, САД.
Ги има објавено следните преводи на книжевни дела од англиски на македонски:
Бужаровска е и ко-преведувачка на англиски јазик (заедно со Стив Бредбери) на нејзината збирка Не одам никаде, на англиски јазик I’m Not Going Anywhere (Dalkey Archive Press, 2023).
Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Цирил Метод Кох
Студирал во Љубљана, Грац и во Виена.
Во 1893 година, се вработил во Канцеларијата за урбанистичко планирање во Љубљана.
Тој се прославил по земјотресот во Љубљана, кога реконструирал неколку згради во стилот на сецесијата од Виена.
Помеѓу 1895 и 1910 година, тој проектирал бројни згради во Љубљана, Цеље, Радовљица, Опатија, Бохињ и Штернберг. .
Список на државни водачи во 262 година
Ова е список на државни водачи во 62 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 2059
NGC 2059 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2059 се споменува и како ESO 56-SC175, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 11 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2059 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m. NGC 2059 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 37 м 0,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 7' 45".
Стерна (книга)
„Стерна“ — поетска збирка на Блаже Конески објавена во 1966 година од издавачката куќа Мисла во рамките на библиотеката „Билјана“. Збирката е испечатена во печатницата „Киро Димитровски-Дандаро“ во тираж од 8 800 примероци.
Содржина
Збирката содржи 15 песни:
IC 95
IC 95 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 95 се споменува и како ESO 200-23.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 95 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 95 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 26 м 13,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 0' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на IC 95 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12833.
Времето не проаѓа
Времето не проаѓа е збирка песни на францускиот поет Пол Елијар. Книгата е објавена на македонски јазик, во препев на Георги Сталев, во 1966 година од издавачката куќа „Кочо Рацин“.
Технички одлики
Книгата има 84 страници и отпечатена е во тврд повез, како дел од едицијата „Поетска плејада“. Изборот и препевот на песните го направил Георги Сталев. Техничкото уредување и нацртот на корицата го направил Коста Бојаџиевски, а коректор била Вера Арсовска. Книгата била отпечатена во графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во јуни 1966 година, во тираж од илјада примероци.
Содржина
Збриката содржи избор од поезијата на Елијар (пишувана од 1917 до 1951 година), како и поговор, насловен како „Нерекината поезија“ од Георги Сталев. Во збирката се застапени следниве песни: Да си легнеме; За да живеам тука; Секој цвет на плодовите; Давеник; Модел; Попладнето истиот ден; Времето не проаѓа; Ах; Свита; Вљубената; Голота на вистината; Без гнев; Непознат; Прва на светот; Гертруда, Дороти; Отпрвин ми дојде една голема желба; Тоа што ти го реков; Јас ти го реков; Земјата е сина; Од „Вселената - самотник“; Штотуку нагрдена; Кон полноќ; Една за сите; Толку мечти во празно; Ти стануваш водата се разлева; Ние ја создадовме ноќта; Да бидеш, Со глава во ѕидиштата; Не може да ме познава никој; Каде се прават цртежите; Изгубена градинка; Ноември 1936; Јас не сум сам; На првиот отворен збор; Средби; Моите часови; Поклопче; Слобода; Седум песни за љубовта во војната; Без тебе; Во април 1944: Париз дише уште; Едно тело; Редот и безредието на љубовта; Во внатрешноста на погледот; Леда во својот прв сон; Добра правина; Недела; Феникс.
NGC 277
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 277 се споменува и како MCG -2-3-28, NPM1G -08.0030.
Откривање
Објектот е откриен на 8 октомври 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
The Monkees
Продуцирањето на ситкомот бил претежно едноставна работа, но музичката продукција уште од самиот почеток создавала тензии и контроверзии. Музичкиот супервизор Дон Киршнер не бил задоволен од музичките квалитети на групата и за снимањето на музиката од ситкомот почнал да се потпира на професионални текстописци и студиски музичари. Ваквата соработка исфрлила неколку хит албуми и синглови, но тоа не им одговарало на членовите на групата, кои се соочиле со бурни реакции од јавноста поради тоа што не свиреле на песните. По кратка борба за превласт, членовите од групата добиле целосна контрола врз музичката продукција. Monkees како група објавиле два албума, но за помалку од една година секој нејзин член почнал независно да настапува под името Monkees. Кон крајот на 1968 година, тие повторно биле само име на група, серијата била откажана, а филмот кој го снимиле „Глава“ во продукција на Џек Николсон (Head) бил неуспешен на кино благајните. Набрзо Торк ја напуштил групата, а една година подоцна истото го направил и Несмит. Monkees официјално се распаднале во 1970 година.
Во 1986 година се појавил повторен интерес за телевизиската серија, па групата повторно се обединила и тргнале на низа официјални турнеи, снимиле телевизиски специјал и четири нови ЛП плочи. Сето ова се одвивало во период од следните 35 години но членовите од групата ретко настапувале заедно. По смртта на Џонс во 2012 година и на Торк во 2019 година, Доленц и Несмит во 2021 година тргнале на проштална турнеја која завршила непосредно пред смртта на Несмит на крајот од годината.
Носени на крилата на успехот на серијата, Monkees била една од најуспешните групи во 1960-тите. Групата продала преку 75 милиони плочи ширум светот, со што спаѓаат меѓу најпродаваните групи на сите времиња. Нивни најголеми меѓународни хитови се: „Last Train to Clarksville“, „I'm a Believer“, „A Little Bit Me, a Little Bit You“, „Pleasant Valley Sunday“ и „Daydream Believer“, имаат четири албуми кои се пласирале на топ листите и три песни на врвот на топ листите („Last Train to Clarksville“, „I'm a Believer“ и „Daydream Believer“). Весниците и списанијата лажно објавиле дека Monkees во 1967 година имале поголема продажба од Битлси и Ролинг Стоунс заедно, тврдење кое потекнува од Несмит во интервју од 1977 година.
NGC 6682
NGC 6682 — ѕвездено јато во соѕвездието Штит, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6682 се споменува и како * cloud?.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јули 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6682 е од видот *Cloud. NGC 6682 има само една позната привидна димензија, која изнесува 47'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 39 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 48' 48"".
Други поделби
Проучување на NGC 6682 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 250; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5121. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 300.
Непал
Непал (नेपाल), офиц. Сојузна Демократска Република Непал — република на Хималаите. Се наоѓа во Јужна Азија. Се граничи со Кина на север и со Индија на југ, исток и запад. Главен град е Катманду. Сè до 2008 г. земјата била кралство.
По повеќевековно владеење на апсолутни монарси, во 1990 година е воведена уставна монархија. Сепак монархот и по воведувањето на уставната монархија задржал голем дел од власта, поради што помеѓу населението се јави големо незадоволство, кое во 1996 резултира со отпочнување на граѓанска војна во Непал. Од едната страна во војната се маоистичките бунтовници, а од другата приврзаниците на кралот. На 28 мај 2008 Непал е прогласен за република, под новото уставно име Демократска Република Непал.
Етимологија на име
Непал има население од повеќе од 26 милиони луѓе, составено од над 40 различни раси и племиња. Земјата нуди таква разновидност што посетителот ќе го видат на било кој начин животот од камено време, во далечниот запад и високите ридови. Две поголеми групи во Непал се: Тибето-Бурман, или Монголоиди од север, и Индоариевци од југ. Многу обичаи се наследени од двете страни и се развиени од страна на влијанија на земјиштето, климата и расположливи ресурси. Најголемата групи можат да бидат поделени врз основа на географски локации по височина.
Административна поделба
Непал е поделен на 5 развојни региони (विकास क्षेत्र), 14 административни зони (अञ्चल) и 75 окрузи (जिल्ला). На чело на секој округ стои извршен управник одговорен за јавниот ред и мир, како и за усогласување на работата на владините служби.
Зони
Еве список на зоните во земјата:
Стопанство
Главна економска гранка во државата е сѐ уште земјоделството, иако сѐ повеќе се застапени и услужните дејности (туризмот). Државата голема помош прима од дарителите, односно од Германија, Кина, Јапонија и Соединетите Американски Држави. Најзастапени земјоделски култури се пченката, пченицата, оризот, памукот,тутунот, компирот и чајот. Сточарството во Непал е исто така прилично развиено. Се одгледуваат овци (2,4 милиони), говеда (7 милиони), свињи и кози. Индустријата сѐ уште е во развиток. Развиени се прехранбената индустрија и чевларството. Од рудите има злато, бакар, железо, манган и никел.
Население, јазик и религија
Во Непал живеат повеќе од 60 различни етнички заедници и касти. Четири најбројни групи се кшатрије (околу 16%), брамани (околу 13%), магар (7%) и тару (6,75%). Познатите шерпи, познати како водачи на алпинистичките експедиции, сочинуваат само 0,68% од целото население. Хиндуизмот е најбројна религија (80%), па потоа следи будизмот (11%). Основачот на будизмот Сидарта Гаутама (Буда) е роден во Непал. Околу половина од населението го зборува непалскиот јазик. Непалското знаме е единствено државно знаме кое нема правоаголна форма. Половина од населението на Непал живее под границата на сиромаштијата (1,25$ дневно).
Ставрос (Урумлак)
Ставрос (Σταυρός) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на единаесет километри североисточно од градот Бер, а четиринаесет километри западно од градот Гида, крај самиот главен пат од Гида за Бер, на надморска височина од 10 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 14 квадратни километри.
Сместено е во областа Урумлак.
Историја
Во минатото, селото претставувала мала чифлигарска населба. Селото како и поголемиот број на села од областа Урумлак, од постаро време било населено со Грци.
По Првата светска војна во 1922 година, во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Ставрос било мешано село со 27 грчки доселенички семејства со вкупно 130 жители. Втор голем бран на доселување во селото, главно од грчки доселенички семејства, се случил по 1935 година, по извршените мелиорации и исушувањето на Ениџевардарското Блато.
Население
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Ставрос, Берска каза, живееле 120 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година навел дека во Ставрос (Stavros) живееле 45 Грци.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.498 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.229 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Антигониди со седиште во селото Кавасила, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Ставрос, во кој е единствено село.
Иванковски историско-роднокраен музеј
Иванковски историско-роднокраен музеј (Іванківський історико-краєзнавчий музей) — музеј во Иванков, Киевска Област, Украина, кој бил наводно уништен во руската инвазија на Украина во 2022 година, што довело до загуба на над дваесет дела од сликарката Марија Примаченко.
Историја
Иванковскиот историско-роднокраен музеј бил отворен на 21 февруари 1981 година и се наоѓа на археолошко наоѓалиште од средниот век. Музејот вклучува неколку поставки: за Чернобил, Авганистан и Втората светска војна. Од 2016 до 2018 година музејот бил дограден за да може да ги смести проширувањата кон збирката од неготово основање. Во 2021 година, музејот имал изложба за еврејското наследство од Иванков.
Збирка
Збирката во музејот вклучува дела од сликарката Марија Примаченко и облека од Хана Верес и нејзината ќерка, Валентина. Збирката на музејот исто така вклучува артефакти од археолошкото наоѓалиште и природонаучни артефакти.
Извештаи за уништување
На 27 февруари 2022 година, во текот на Битката кај Иванков, воена операција при руската инвазија на Украина во 2022 година, музејот бил наводно запален, со загуба на над дваесет дела на сликарката Марија Примаченко. Директорот на Вишгородскиот историски и културен резерват, Влада Литовченко, ја опишал загубата како „непоправлива“ во објава на друштвените мрежи.
Како одговор на тоа, министерот за култура на Украина, Олександар Ткаченко, побарал поради тоа Русија да биде исфрлена од УНЕСКО. На 28 февруари, Меѓународниот совет на музеи издал изјава во која го осудил „намерното уништување (со пожар)“ на музејот.
Блатни пат (Вељуса)
Блатни пат — археолошко наоѓалиште во Вељуса, Општина Струмица.
Претставува осамен наод од римско време. На околу 600 метри северно од селото, во 1977 година во нивата на семејството Трбогазови бил најден фрагмент од надгробна стела моделирана во облик на медалјон. Фрагментот се чува во Заводот и музеј во Струмица
Чаба Хорват
Чаба Хорват (25 јануари 1930 – 13 април 2004) бил унгарско-американски хемиски инженер, особено познат по изградбата на првиот течен хроматограф со високи перформанси.
Животопис
Чаба Хорват е роден во Солнок, Унгарија, а дипломирал хемиско инженерство на Институтот за технологија во Будимпешта. Во 1956 година тој отишол во Западна Германија да работи за Хочст. Потоа студирал физичка хемија на Универзитетот Џеј Гете во Франкфурт, а докторатот го стекнал во 1963 година.
Кариера
Во 1964 година се приклучил на школата за медицина Јејл. Од 1967 година, тој имал и назначување на Факултетот за инженерство. Во 1972 година се запишал во Одделот за хемиско инженерство на Јејл, станал редовен професор во 1979 година и претседател на Одделот од 1987 до 1993 година. Тој бил прогласен за професор по хемиско инженерство во Роберто Гозуета во 1998 година. Тој починал на 13 април 2004 година, во болницата Јеил-Њу Хевн од мозочен удар.
Професорот Хорват имал постојан интерес за унапредување на кариерите на млади научници и бил обележан со основањето на наградата "Млад Научник" за најдобра презентација од страна на научникот на возраст под 35 години на Меѓународниот симпозиум за течности со високи перформанси Сепарација и сродни техники (HPLC) состанок. Наградата е спонзорирана од HPLC, Inc.
Работа
Откако работел во индустријата во пилотската фабрика на Хабрверт Хочист, а потоа и на површинската хемија на органски пигменти. Полагал за доктор на науки на Универзитетот Гете во гасна-течна хроматографија, метод за одделување на испарливи материјали за хемиска анализа. Тој го применувал своето знаење за науката за хемиско инженерство за подобрување на технологијата и развиена колона со отворен тубуларен слој со поддршка, кои биле широко користени додека не се замениле со натамошниот развој на капиларните столбови. Тој продолжи да биде вклучен во развојот на гасна-течна хроматографија во неговата подоцнежна кариера.
Сепак, додека бил на Медицинскиот факултет Харвард и Медицинскиот факултет во Јејл, тој ја ценел потребата за аналитичко одвојување на биолошките соединенија кои не можеле да се испарат, а тоа доведе до примена на неговото особено разбирање за процесите на одвојување за значително подобрување на ефикасноста на течна хроматографија. Така била создадена течна хроматографија со високи перформанси, техника која стана главна област на студии (и во која тој остана водечка фигура) и продолжил да објавува до кратко време пред неговата смрт.
Заедно со Имре Молнар и Вејн Меландер ја развил рамката за опишување механизми за задржување во обратна фазна хроматографија, користејќи ја рамката на солувофобичната теорија. Бидејќи течна хроматографија со високи перформанси и обратна фазна хроматографија станале најистакнатите техники поврзани со биохемиската анализа, многумина сугерирале дека Чаба Хорват необјасниво го пропуштил вклучувањето во редовите на добитниците на Нобеловата награда. Работел и на други методи на аналитичко одвојување на биолошки материјали, особено на електрофореза и хроматографија на поместување, но исто така бил влијателен во развојот на биохемиското инженерство во Хемискиот факултет во Џеил.
Тој објавил околу 300 трудови и држел 9 патенти. Бил член на Националната академија за инженерство на САД. Добил многу други почести и награди и е запаметен во Хорватската лабораторија на науката за сепарација во Инсбрук.
Личен живот
Во 1963 година, Хорват се оженил со Валерија Шиосиоли во Рим и тие емигрирале во САД. Тој се приклучил на Лабораторијата за истражување на физиката во медицинското училиште Харвард. Двојката имала две ќерки.
Bigmouth
„Bigmouth“ / „Eclipse“ е вториот сингл на Lemon Interupt, подоцна познати како Underworld, издаден во 1992. Песната не успеала да се пласира на британските листи.
12": Junior Boy's Own / JBO 1005 (Британија)
JBO реиздание од 1995
Гиболдехаузен (општинска заедница)
Гиболдехаузен (Gieboldehausen) — општинска заедница во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е Гиболдехаузен. Општинската заедница Гиболдехаузен се состои од следниве општини:
Историја на Белгија
Од географски поглед, Белгија претставува еден вид крстопат на Европа и во последните 2000 години била сведок на постојаното населување на најразлични народи на нејзината територија. Во Белгија фигурирале Келтите, Римјаните и Германите. Подоцна, територијата на денешна Белгија била под директно влијание на Франција, Холандија, Шпанија и Австрија.
Првите познати народи кои ја населиле Белгија биле Белгите. Белгите се келтски племиња кое дошле од Северна Галија, а во 54 п.н.е. биле подчинети од страна на Гај Јулиј Цезар. По распаѓањето на Римската имприја во 5 век, германите ја населиле римската провинција Галија. Франките овде го формирале своето царство. Цаеот Кловис I го примил христијанството. Во времето на Карло Велики, територијата на денешна Белгија повторно се наошала во неговото царство. Во 800 година, тој бил прогласен за цар наСветата Римско Царство, признаен и од самиот папа.
Подоцна, овој регион бил вклучен во териториите на Ниските Земји и Шпанија, додека протестантските провинции добиле независност. Следувало владеењето на Австрија и неколку години под француско владеење, во времето на Наполеон Бонапарт. По отстранувањето на Наполеон од власт во 1815 година, Белгија повторно била соединета со северните области на Холандија. Во 1830 година избувнала Белгиската револуција, преку која се создала независна Белгија.
Леополд I за крал бил избран со помош на Велика Британија. Главна одлика на Белгија била нејзината неутралност, која била нарушена во 1914 година, кога Германија ја нападнала на Белгија. Така, таа била приморена да се вклучи Првата светска војна. Во 1940 Белгија повторно била нападната од нацистичка Германија, а по крајот на војната нејзината неутралност била изоставена.
Белгија е членка на НАТО-пактот и една од основачите на Европската Економска Заедница. Во 1992 година се приклучила кон ЕУ. Од 1960 година таа е независна држава.
Список на државни водачи во 1737 година
Ова е список на државни водачи во 737 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Александар Антонов
Александар Антонов (псевд. А. Горов, Севастијанов) (Пирдоп, Бугарија, 1881 – Софија, 3 април 1907) – бугарски социјалист од групата пролетари.
По завршувањето на Битолската гимназија кратко време учителствувал во Кочанско, а потоа се вклучил во македонското социјалистичко движење „Класно сознание“. Го потпомагал Пејо Јаворов во издавањето на весникот „Дело“.
За време на Илинденското востание е четник во четата на неговиот сограѓанин Никола Пушкаров.
По крајот на востанието пишува статии во „Пролетариј“, „Ново време“, „Македоно-одрински преглед“ и „Црвен народен календар“.
Тешко болен, се самоубил.
Ратавица
Географија и местоположба
Селото е сместено на десната страна од Злетовска Река. Тоа е рамничарско село и се наоѓа на надморска височина од 420 м. Источно од селото, на левата страна од Злетовска Река започнуваат да се идигаат првите ридови од Осоговските Планини. Селскиот атар е мал и зафаќа површина од 3,5 км2.
Историја
Во XIX век, Ратавица се наоѓало во Кратовската каза, во Отоманското Царство.
Ратавица во миинатото било мало село, но прераснало во средно по големина.
Во текот на Првата балканска војна, од селото имало 4 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Вкупното обработливо земјиште во рамки на селскиот атар зафаќа површина од 165 ха, на пасишта отпаѓаат 157 ха, додека шумите зафаќаат незначителна површина. Основната стопанска дејност во селото е полјоделството. Освен тоа, во него работат и услужни објекти.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Ратавица имало 146 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ратавица имало 126 жители, од кои 120 Македонци и 6 Власи.
Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 277 жители, од кои 267 Македонци, 9 Власи и 1 Србин. Бројот на домаќинства изнесувал 17, а бројот на живеалишта 31. Во непосредна близина на селото, од левата страна на Злетовска Река и на левата страна покрај патот кој води кон Бунеш се наоѓа населбата Драч за која се вели дека е населена со Роми, иако официјалнте демографски податоци од пописите спроведени по Втората светска војна укажуваат дека во селото немало припадници на ромската заедница.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 207 жители, од кои 185 Македонци, 4 Власи, 1 Србин и 17 лица без податоци.
Родови
Ратавица е македонско-влашко село.
Општествени установи
Во селото работи подрачното училиште „Браќа Миладиновци“, во коешто се одржува настава до петто одделение.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Злетово.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Злетово, во која покрај селото Ратавица, се наоѓале и селата Бунеш, Древен, Зеленград, Злетово, Јамиште, Лесново, Луково, Трипутанци, Турско Рудари и Шталковица. Општина Злетово постоела и во периодот 1950-1952 година, во чиј состав тогаш влегувале Злетово, Зеленград, Јамиште, Лесново, Луково и Ратавица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1568 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 214 гласачи.
Дарија Андовска
Дарија Андовска е композиторка, пијанистка и авторка на оркестарска, камерна, солистичка, вокална музика, музика за филм, театар и танц, како и на мултимедијални проекти. Нејзините дела се изведувани на бројни домашни и светски фестивали, почнувајќи од Македонија, Бугарија, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Хрватска, Словенија, Швајцарија, Италија, Германија, Грузија, Франција, Белгија, Англија, Ирска, Данска, Шведска, Норвешка, Украина, Азербејџан, Австрија, Албанија, Русија, Мексико, Канада, Полска, Романија, Ерменија, Турција, САД, а наградувана е како една од важните млади композитори во Европа и од Балканот.
Дејност
Од 2010 година Дарија Андовска работи како Доцент по група теоретски предмети со композиција, диригирање и музикологија на Факултетот за музичка уметност- Скопје, Универзитет Св. Кирил и Методиј, како и на Факултетот за драмски уметности по предметот Применета музика. Во периодот од 2001 до 2010 година работи на истиот факултет како асистентка по предметите Музички форми, Хармонска анализа, Полифонија и Основи на музичкото дело. Работела и како музичка новинарка и продуцентка во Македонската Радиотелевизија и како авторка на сценарија, композиторка и ко-режисерка. Во 2003 година била ангажирана како музичка менаџерка, PR-асистентка и музичка асистентка за потребите на фестивалот 17. Dresdner Tage der zeitgenössischen Musik, Германија.
Арсен Караѓорѓевиќ
Арсеније Караѓорѓевиќ - Арсен (Темишвар, 4/16 април 1859 - Париз, 19 октомври 1938 година) бил син на кнезот Александар Караѓорѓевиќ и кнегињата Персида Караѓорѓевиќ (родено Ненадовиќ), брат на кралот Петар I.
Животопис
Се школувал во Париз и Санкт Петербург, каде што се стекнал со високо воено образование на Константинската офицерска академија. Дипломирал на академијата со чин коњанички поручник во 1877 година. по што служел во руската војска.
Од 1883 до 1885 г служел како офицер на француската воена експедиција во Тонкин. За време на борбите бил ранет, но ја покажал извонредната храброст за која тогаш пишувал францускиот печат. Следните четири години ги поминал во Петровград, а потоа се приклучил на Легијата на странците. Покрај храброста, тој покажал и извонредна команда.
Се оженил со принцезата Аурора Павлова Демидов ди Сан Донато на 1 мај 1892 година во Киев и со неа го добил синот Павле 1895 година се развел од принцезата Аурора, која во 1905 г. почина. Синот на Павле му го довериле на принцот Петар Караѓорѓевиќ, кој живеел во Женева.
Се оженил по втор пат со Гита Генчиќ, која по падот на Обреновиќ се развела од Ѓорѓе Генчиќ и по трет пат се омажила за братот на кралот Петар Први.
Во Руско-јапонската војна од 1905 г. командувал со коњанички полк. Во битката кај Мукден, тој покажал голема храброст и бил одликуван со највисокото руско одликување - златниот меч и бил унапреден во чин генерал, началник на коњаничката дивизија.
Во мај 1911 г. пристапил во организацијата Црна Рака.
Учествувал во Првата и Втората балканска војна како командант на коњаничката дивизија и се борел, како и секогаш во првите редови, во борбите кај Куманово, Битола и Брегалница. Откако покажал храброст, тој бил толку популарен кај народот што му станал проблем дури и на кралот Петар I, кој побарал да му се нареди да ја напушти Србија. Разочаран заминал во Русија, каде повторно учествувал во борбите, како генерал на Царската гарда.
По Октомвриската револуција, тој бил уапсен и суден пред советскиот суд на граѓани и војници. По ослободувањето ја напуштил Русија и остатокот од животот го поминал во Франција. Последен пат бил во Белград по атентатот на кралот Александар.
Бил учесник во девет војни и имал четиринаесет двобои. Има најголем број одликувања од сите офицери во српската историја.
По неговата смрт во Париз, неговиот син Павле Караѓорѓевиќ, тогаш прв заменик, со највисоки државни почести, го погребал во криптата на црквата Св. Ѓорѓи во Опленац.
Валтерсдорф
Валтерсдорф може да се однесува на следниве места:
Планинарски дом „Скочивир“
Планинарски дом „Старавина“ — планинарски дом во селото Скочивир, на југоисточните падини на Селечка Планина. Сместен е на надморска височина од 590 м.
Управа
Со планинарскиот дом управува ПД „18 Август“ од Скопје.
Шубара
Шубара е вид на традиционална машка зимска капа која претставува дел од македонската и српската народна носија. Претежно е во форма на конус или на цилиндар, најчесто во црна боја, бидејќи се прави од црно јагнешко или овчо крзно (волна). Таа е традиционална капа на селско население која се носи за време на остри и студени временски прилики.
Тертиус
Тертиус (Tertius; познат и како Тертиусанд) — спруд сместен во Хелголандскиот Залив близу брегот на Дитмаршен, кој припаѓа на германската сојузна покраина Шлезвиг-Холштајн.
Порано спруд (подоцна песочниот брег пораснал над вообичаената висока плима, делотворно станал остров), Тертиус пропаднал во последните декади преку крајбрежната ерозија. Како последица, песочниот брег често е поплавуван и нема никаква вегетација. Неодамнешните сателитски слики покажуваат дека Тертиус е поплавуван дури и при ниска плима. Како сите незаштитени острови и песочни брегови близу западниот брег на Шлезвиг-Холштајн, Тертиус силно се движи на исток.
Тертиус се наоѓа околу 10 километри западно од омиленото туристичко одредиште Бизум во Мелдорфскиот Залив, кој се граничи со каналот Пип, кој служи како пристапен воден пат до пристаништето Бизум. На југ се наоѓа островот Тришен и на североисток островот Блауорт. Според Националниот парк Ваденско Море, Тертиус како и Блауорт припаѓа на општината Хедвигенког во округот Дитмаршен. Меѓутоа, покраинската влада на Шлезвиг-Холштајн сè уште официјално не го потврдила или одобрила ова.
Тертиус, кога не е поплавен, претставува место за одмор на морските птици и фоките. Тури за посета на песочниот брег понекогаш се организирани од Бизум за да се набљудуваат овие животни. Иако, песочниот брег не е дел од првата заштитна зона на националниот парк, јавниот пристап до Тертиус е ограничен.
NGC 2060
NGC 2060 — остаток од супернова во соѕвездието Златна Рипка, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2060 се споменува и како ESO 57-EN1, in LMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2060 е од видот SNR. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,7 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 37 м 51,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 10' 23".
Други поделби
Проучување на NGC 2060 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9163.
Плевен (област)
Список на населените места во Плевенска област
''Градовите се со удебелен фонт. ''
Општина Белене
Белене, Бјала Вода, Деков, Кулина Вода, Петокладенци, Татари
Општина Гуљанци
Брест, Гиген, Иск'р, Гуљанци, Долни Вит, Д'бован, Загражден, Крета, Ленково, Милковица, Сомовит, Шијаково
Општина Долна Митрополија
Бајкал, Биволаре, Божурица, Брегаре, Горна Митрополија, Гостиља, Долна Митрополија, Комарево, Крушовене, Ореховица, Победа, Подем, Рибен, Славовица, Ставерци, Трстеник
Општина Долни Д'бник
Бркач, Горни Д'бник, Градина, Долни Д'бник, Крушовица, Петрница, Садовец
Општина Левски
Асеновци, Аспарухово, Божурлук, Б'лгарене, Варана, Градиште, Изгрев, Козар Белене, Левски, Малчика, Обнова, Стежерово, Трнчовица
Општина Никопол
Асеново, Бацова Махала, В'бел, Дебово, Драгаш Војвода, Евлогиево, Жернов, Лозица, Љубеново, Муселиево, Никопол, Новачене, Санадиново, Черковица
Општина Иск'р
Долни Луковит, Иск'р, Писарово, Староселци
Општина Плевен
Беглеж, Бохот, Брестовец, Бршљаница, Буковл'к, Врбица, Горталово, Гривица, Дисевица, Коиловци, Кртожабене, К'шин, Ласкар, Мечка, Николаево, Опанец, Пелишат, Плевен, Радишево, Ралево, Славјаново, Тодорово, Тученица, Трнене, Јасен
Општина Червен Брјаг
Бресте, Глава, Горник, Девенци, Којнаре, Лепица, Радомирци, Ракита, Реселец, Рупци, Сухаче, Телиш, Червен Брјаг, Чомаковци
Општина Кнежа
Бреница, Еница, Кнежа, Лазарово
Мајмун (хороскопски знак)
Мајмун (猴) — деветти знак во дванаесетгодишниот циклус на животни од кинескиот хороскоп поврзан со кинескиот календар. Годината на Мајмунот му принадлежи на симболот на земската гранка 申.
Годините и петте елементи
Лицата родени во овој датумски опсег се родени во „година на Мајмунот“, притоа носејќи ги следниве елементни знаци:
Ласло Белак
Ласло Белак (12 февруари 1911, Будимпешта, Унгарија - 20 септември 2006 година, Мајами, Флорида) бил унгарски и американски пинг-понг играч.
Пинг-понг кариера
Тој ја претставувал Унгарија 59 пати во меѓународни натпревар. Освоил 21 медал на Светското првенство, од кои седум златни. Ова вклучувало шест победи како член на унгарската репрезентација кој го освоил Свејтлинх Купот во 1928, 1930, 1931, 1934, 1935 и 1938 година.
Белак се преселил во САД на почетокот на Втората светска војна и се пријавил во Армијата на САД, служејќи во Индија и во Бурма.
Тој ја освоил титулата за мажи во САД во 1938 година, машки двојки во САД во 1937, 1939 и 1943 година, како и на американските мешани двојки во 1941 година. Освоил три титули на англискиот опен.
Сали на славните
Белак, кој бил Евреин, бил примен во меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1995 година.
Книга
Автор е на Понг понг: Како се родил нов спорт: Историјата на унгарскиот тим освојувајќи 73 златни медали (1990).
Општинско дете (филм)
„Општинско дете“ — југословенски филм од 1953 година, во режија на Младомир Пуриша Ѓорѓевиќ, заснован врз истоимениот роман на Бранислав Нушиќ. Главните улоги ги играат: Виктор Старчиќ, Селма Карловац, Милан Ајваз, Мија Алексиќ и Беким Фехмиу.
Синопсис
Едно бебе ѝ е оставено на општината за одгледување. Сите жители се фалат со своето милосрдие кон детето и на неговата сметка прават кариера, а за тоа време, бебето останува само и незгрижено...
Волерсхаузен
Волерсхаузен (Wollershausen) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
KOI-74
KOI-74 — затемнувачка двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед. првичната ѕвезда е од спектрален тип А со температура од 9400 K. Се наоѓа во подрачјето на набљудување на вселенското летало Кеплер и било определено дека во својата орбита има придружник које значително помал и поврел од првичната ѕвезда.
KOI-74b
KOI-74b е жешка компактна ѕвезда во орбита околу KOI-74. Била забележана во 2010 година од стрена на вселенското летало Кеплер и се пројавил интерес за истата поради нејзината мала големина (нејзиниот полупречник е 4,3% од Сончевиот полупречник) и висока температура од 13.000 K 13000 K. Орбитата на KOI-74b околу матичната ѕвезда изнесува 5,18875 денови. Анализата на релативистичкото засилување на светлината во податоците на Кеплер укажува дека најверојатно станува збор за маломасено бело џуџе со маса од приближно 0,22 сончеви маси, остаток од поранешна фаза на пренос на маса во двојниот систем кога телото поминало низ фазата на џин.
Училишна зграда во Враниќ
Училишната зграда во Враниќ, сместена во стариот центар на Враниќ, населба на територијата на градската општина Бараево, била подигната на почетокот на 20 век во близина на местото каде што била зградата на постарото основно училиште од 1848 година. Претставува недвижно културно наследство како споменик на културата.
Историја
Зградата на основното училиште се наоѓа во стариот центар на Враниќ и денес заедно со соседната кафеана, содржината и просторот го означуваат ова место како фокус на јавниот живот на населбата во минатото. Основното училиште во Враниќ им припаѓа на наменските градби од своето време со квалитети карактеристични за оваа група објекти - извонредна местоположба, едноставни и функционални просторни решенија и солиден архитектонски третман.
Иако работеле во тешки услови, од 1872 година пристигнуваат учителки од Вишата женска школа во Белград. Конечно, во 1905 година била урната старата училишна зграда, направена од трошен материјал, со две училници и наставнички стан. Во 1907 г. Враниќ добил нова училишна зграда со три училници и наставнички стан на истото место.
Список на државни водачи во 263 година
Ова е список на државни водачи во 63 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 96
IC 96 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 96 се споменува и како NGC 1411, MCG -7-8-4, ESO 249-11.
Откривање
Објектот е откриен на 3 октомври 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 96 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 96 има привидни димензии од 1,8' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 38 м 44,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 6' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на IC 96 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13429.
NGC 4089
NGC 4089 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4089 се споменува и како MCG 4-29-17, CGCG 128-20.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4089 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4089 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Еврејски нос
Еврејски нос или нос на Евреин ― обично претеран народносен стереотип кој се однесува на закачен нос со конвексен назален мост и свртување надолу на врвот на носот. „Еврејскиот нос“ бил издвоен како непријателска карикатура на Евреите во средината на 13 век во Европа, и оттогаш станал дефинирачки и постојан елемент на еврејскиот стереотип. Во денешно време, од друга страна, тоа е исто така усвоено од многу Евреи како дел од нивниот народен идентитет.
Истражувањата покажале дека овој вид на нос е најзастапен во средоземните и блискоисточните региони, каде што е подеднакво распространет кај еврејското население како и кај другите месни населенија. Сепак, меѓу еврејските заедници надвор од средоземните и блискоисточните региони, како што е оној во Соединетите Држави, таканаречениот „еврејски нос“ станал прифатен од страна на дел од неговите носители како дефинирачка одлика на нивниот еврејски идентитет со општ став кон особина која се променила од главно негативна во главно позитивна од 1950-тите.
Гледишта
Во средината на 19 век, еврејскиот фолклорист Џозеф Џејкобс напишал: „Еден љубопитен опит ја илустрира оваа важност на ноздрата за создавање на еврејскиот израз. Уметниците ни кажуваат дека најдобриот начин да се направи карикатура на еврејскиот нос е да се напише фигура 6 со долга опашка (сл. 1); сега отстранете го пресвртот како на Слика 2, и голем дел од еврејството исчезнува; целосно исчезнува кога ќе го нацртаме продолжението хоризонтално како на слика 3. Можеме да заклучиме, тогаш, во однос на еврејскиот нос, дека повеќе е еврејската ноздра отколку самиот нос што го образува карактеристичниот еврејски израз.“ Статистиката цитирана во поглавјето „Нос“ од Еврејската енциклопедија (1901–1905) од Џозеф Џејкобс и Морис Фишберг, покажува дека, спротивно на стереотипот, „еврејскиот“ или кукастиот нос се наоѓа со иста фреквенција кај луѓето. од еврејско потекло како што е тоа меѓу нееврејските луѓе од средоземниот регион воглавно. Податоците собрани од Џејкобс и Фишберг покажале дека овој вид на нос се наоѓа кај малцинството Евреи (20-30%) и дека огромното мнозинство имаат исправен нос. Во 1914 година, Фишберг ги испитал носовите на 4.000 Евреи во Њујорк и открил дека само 14% може да се опишат како орловски или кукасти. Во 1906 година, Феликс фон Лушан предложил дека заоблениот нос кај Евреите не е „семитска“ особина, туку е последица на мешањето со „ Хетитите “ во Мала Азија, истакнувајќи дека другите раси со хетитска крв, како што се Ерменците, имаат сличен нос. Истата теорија ја има во 1910 година Хјустон Стјуарт Чембрлен, расистички писател чии идеи за расната инфериорност на Евреите влијаеле на развојот на нацизмот. Римската статуа која прикажува фигура со орловски нос во збирката на Новата карлсбершка глиптотека во Копенхаген, а купена во 1891 година од принцезата Пиомбино, немала натпис на латински која го идентификува човекот, но била претставен од музејот во 1925 година како Јосиф Флафиј, идентификација покрената од Роберт Ајслер. Основата за заклучокот на Ајслер била едноставно тоа што во известувањето во Евзевиј било наведено дека Јосиф Флавиј, најпознатиот Евреин во неговото време, имал подигната статуа во негова чест, а оваа биста, според него, одговарала на „кривиот“, „прекршен“ еврејски нос“ кој се разликува од класичниот орлов римски нос. Идентификацијата сè уште е широко користена на интернет и покрај фактот што денешните историчари дефинитивно го отфрлаат тврдењето. Евреите во древната блискоисточна уметност, како и другите народи, на пример Хананците, кои живееле на запад од Асирија, имаат исправени испакнати носеви.