cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Максимилијан II Емануел
Управување
По смртта на неговиот татко на 26 мај 1679 година тој го презел управувањето на Изборно Кнежевство Баварија, најпрвин до 1680 година под надзор на неговиот чичко Максимилијан Филип фон Лојхтенберг, модернизирајќи ја баварската армија по пример на француската.
Максимилијан II се имал активна улога во европската политика. За разлика од својот татко, тој јасно се позиционирал кон Хабсбурговците. На 26 јануари 1683 година потпишал договор со царот Леополд I за заеднички сојуз против Турците. Во јули истата година армијата на Максимилијан II учествувала во Опсадата на Виена. Во 1686 година Максимилијан II учествувал во ослободувањето на Буда, а во септември 1688 година командувал со армијата која го зазела Белград и во тој период од страна на Османлиите го добил прекарот „Синиот крал“, според својата сина униформа. Од страна на светиот римски цар бил прогласен за генералисимус и витез на „Орденот на златното руно“.
По грабежот на Пфалц од Французите, Максимилијан II Емануел активно учествувал во битките против нив. Неговиот син Јосиф Фердинанд Леополд бил прогласен од шпанскиот крал Карло II за негов наследник, но тој починал неочекувано во 1699 година. Кога Карло II го одредил за свој наследник Филип, внук на Луј XIV, во 1701 година започнала Војна за шпанското наследство. Изборниот кнез започнал војна со Французите. По поразот од 13 август 1704 година Максимилијан II бил протеран од Баварија во Холандија. По Рашатскиот договор, Максимилијан II се вратил назад во Баварија, но не успал да ја исполни својата желба да стане крал.
По враќањето Максимилијан II потрошил над 8 милиони гулдени за различни архитектонски проекти до крајот на својот живот во 1726 година.
Максимилијан II ја изградил летната резиденција Лустхајм во паркот Шлајсхајм и го проширил дворецот Нимфенбург. Исто така тој купил 101 слики, од кои дванаесет од Петер Паул Рубенс, кои денес се наоѓаат во Старата пинакотека.
Во 1722 година тој го оженил својот син Карло Албрехт за Марија Амалија Хабсбург-Австриска, ќерка на царот Јосиф I.
Семејство
На 15 јули 1685 во Виена се оженил за Марија Антонија Австриска, ќерка на царот Леополд I и неговата сопруга, Маргарита-Тереза ​​Шпанска. Тие имале три деца:
По нејзината смрт тој се оженил во март 1693 година со принцезата Леополдина Елеонора од Пфалц, ќерка на изборниот кнез Филип Вилхелм од Пфалц, која починала три недели подоцна.
На 2 јануари 1695 се оженил за принцезата Тереза ​​Кунегунда Собиеска од Полска, ќерка на полскиот крал Јан III Собиески. Двајцата имале десет деца:
Од неговата метреса Агнес Франсоа Ле Лушие, тој имал еден син:
Министерство за транспорт и врски на Македонија
Министерството за транспорт и врски или скратено МТВ, е едно од министерствата во Владата на Македонија.
Структура
Министерството е составено од 15 сектори :
Воена тактика
Сè до XIX век, многу тактики се сведувале на бојното поле, како да речеме како најдобро да се маневрират единици на отворен простор. Во денешната воена мисла, тактиката е дел од операционата употреба на едииници во дадена бојна ситуација. За разлика од тактиката, воената стратегија се занимава со општиот начин, средства и планирање за долгорочни резултати.
За многу ситуации постојат специјализирани тактики, од обезбедување на соба или поединечна зграда, до операции на големо како воздушна надмоќност над еден регион. Денес, воените тактики се користат во секое ниво на команда, од поединци и групи, па сè до војската како целина. Така, воените единици отсекогаш ја рефлектирале тактиката во тоа време, и нивната големина и состав се разликувала според тоа.
Чести воени тактики се фронтален напад, обиди за закрила на непријателот, чување на резервни војници и употребата на заседа. Тука може да се спомене и употребата на измами како камуфлажа, мамци и слично.
Филомен Грандин
Филомен Грандин (родена на 23 септември 1974 година во Стокхолм ) е шведска глумица и телевизиска водителка. Таа е ќерка на Изи Јанг, експертот за фолк музика. Работела во театри и учествувала во ТВ серии. Таа е во брак со музичарот Ларс Демијан. Имаат две деца.
NGC 713
NGC 713 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 713 се споменува и како MCG -2-5-75.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 55 м 21,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 5' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 713 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7161. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1183.
Космос-1444
Космос-1444 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Нилс Полит
Нилс Полит (Nils Politt; р. во ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Космос-1444
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 2 март 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1444 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 355.
Нилс Полит
Во септември 2015 година, екипата објавиле дека Полит потпишал двегодишен договор со нив од 2016 година и дека ќе го има својот прв настап како стажант на Тур де л’Еурометропол истиот месец. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал; ДСК = дисквалификуван
Кити Јутбринг
Ана Марија Кити Скура Јутбринг (родена на 8 април 1977 година) е шведска реалити телевизиска натпреварувачка, радио и телевизиска водителка, пејачка и диџеј. Таа станала позната во Шведска откако била домаќинка на Големиот брат во 2002 година, и оттогаш стана радио и телевизиски водител со водителски емисии на Sveriges Radio P3 и SVT. Jutbring била домаќин на емисии како Musikhjälpen на телевизија и Christer на радио.
Кариера
Во 1999 година, Jutbring победила на натпреварот VeckoRevyns „Плус големина модел на годината“. Јутбринг станала позната во Шведска кога била домаќинка во втората серија на шведската верзија на реалното шоу Големиот брат што се емитувал на Канал5 во 2002 година. После тоа, Јутбринг учествувала во Форт Бојард на ТВ4 и Клуб Гоа на ТВ3. Јутбринг е исто така член на нејзиниот бенд Kitty & The K, кој настапи на фестивалот Hultsfreds во Хултсфред во 2005 година.
Јутбринг е радио водител и дава совети за врска во емисијата Кристер на Радио Сверигес. Таа ја водела емисијата неколку пати кога вообичаениот водител бил на одмор или на други радио должности. Таа е водителка на тинејџерското телевизиско шоу Hasses brorsas låtsassyrras kompis („Пријател на полусестрата на братот на Хасе“) на SVT и исто така го води Bobster што се емитува на Barnkanalen.
Во 2008 година, Јутбринг учествувала во добротворното радио и телевизиско шоу Musikhjälpen, на првото емитување на серијата, со Хенрик Торехамар и Ехсан Норози. За шоуто, Јутбринг била затворен во стаклена градина и емитувал радио во живо шест дена. Јутбринг, исто така, учествувала како славна танчерка во Let's Dance 2009 на ТВ4.
Во 2010 година, таа учествувала во зимското шоу Vinterspelen Åre 2010 на Канал5, а во 2011 година била водителка на P3 Guld Awards на SVT. Од 2000 година, таа е диџеј и сопственик на ноќни клубови и поседува неколку ноќни клубови низ Шведска, најмногу во Гетеборг, Малме и Стокхолм.
Јутбринг е активен поборник на феминизмот и еднаквите можности за жените. Таа била особено гласна во врска со ситуацијата на адолесцентните девојчиња во Шведска во однос на прашањата за телесната свест и сексот. Јутбринг исто така била активен поборник на новото и контроверзно родова неутрална лична заменка hen.
Личен живот
На крајот на 2012 година, Јутбринг и нејзиното момче Пер Сторби го добиле своето прво дете, ќерка.
Уран (митологија)
Уран (грчки: Ουρανός) во старогрчката митологија бил врховен бог, првиот владетел со вселената, крал на небото. Тој бил прародител на сите останати богови, односно според старогрчката митологија тој бил првиот бог, кој немал родители. Тој бил син на Геја. По неговото раѓање, Геја му станала сопруга. Тој е татко на титаните, киклопите и хекатонхирите.
Тој своите деца ги затворал во Тартар, но Геја го убедила на Крон да застане на страната против својот татко. Во почетокот, Уран и Геја биле сојузници, но подоцна биле во спротивни табори.
Според Цицерон, во делото Природа на боговите (De Natura Deorum), родители на Уран биле Етер и Хемера, односно Воздухот и Денот. Според други митови пак, тој бил син на Ноќта.
Негов еквивалент во римската митологија е Целус.
Митот за создавањето
Во олимпискиот мит за создавањето на светот, како што Хесиод кажува во делото Теогонија, Уран секоја ноќ доаѓал да ја покрие земјата и да општи со Геја, но ги мрази децата кои таа му ги раѓала. Хесиод првите шест сина и шест ќерки ги нарекол Титани, потоа биле родени Хекатонхирите, и еднооките џинови наречени Киклопи.
Уран децата на Геја го затворил во Тартар, длабоко во земјата, каде ѝ предизвикувале болка. Таа ги замолила нејзините синови да го кастрираат Уран. Само Крон, најмладиот и најамбициозниот од титаните сакал да го стори тоа: тој го пресретнал татка си и го кастрирал а екстремитетите ги фрлил во морето.
Откако Уран бил соборен од престолот, Крон повторно ги затворил Хекатонхирите и киклопите во Тартар. Уран и Геја тогаш му претскажале дека и самиот ќе биде симнат од престолот од неговиот син а Титаните се обиделе да ја избегнат таквата судбина со тоа што ги проголтале неговите деца.Зевс, со помош на мајка му Реја, ја избегнал оваа судбина.
Овие стари митови од прастаро потекло не биле изразувани во култовите на старите Хелени. Функцијата на Уран била на заборавен бог од постарото време, пред почетокот на вистинското време.
После кастрацијата, Небото повеќе не доаѓало да ја покрива земјата навечер, туку стоело на своето место. Уранус ретко се гледал како антропоморфно битие освен неговите гениталии во митот за кастрацијата. Тој едноставно бил небото, кое од старите народи било сметано за купола или бронзен кров, кој стои на едно место или вртено на оска од страна на титанот Атлас. Во некои изрази кај Хомеровите поеми ouranos понекогаш е алтернатива за Олимп како заеднички дом на боговите.
Вилијам Сејл забележува дека "... 'Олимп' речиси секогаш се користи како дом на боговите додека ouranos се однесува на природното небо без никаква сугестија дека боговите заедно живеат таму".
NGC 7724
NGC 7724 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7724 се споменува и како MCG -2-60-6.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1873 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7724 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7724 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 39 м 7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 13' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на NGC 7724 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72015. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 304; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5832. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 788.
Родриго де Бастидас
Родриго де Бастидас (Триана, Андалузија, околу 1465 – Сантјаго де Куба, Куба, 28 јули 1527) бил шпански конквистадор и истражувач, кој ја составил картата на северниот брег од Јужна Америка, ја открил Панама, и го основал градот Санта Марта.
Животопис
Родриго де Бастидас бил нотар од градот Триана, предградие на Севиља. Бил роден околу 1465 година. Неговиот татко се викал Родриго де ла Бастида. Родриго де Бастидас се оженил со Изабел Родригес де Ромера Тамарис со која имал два сина и една ќерка.
Истражувања
Откако пловел со Кристофер Колумбо на неговата втора пловидба во Новиот Свет во 1493 година, Родриго де Бастидас барал од шпанскиот крал да му дозволи да тргне на своја експедиција, што би ја финансирал од свои пари. Како благодарност за дозволата да плови и да истражува нови области во Новиот Свет, кралот побарал една четвртина од богатството што Бастидас ќе го пронајде.
Родриго де Бастидас испловил од Кадис во октомври 1499 година со два брода: Сан Антон и Санта марија де Грација. На ова патување го придружувале Хуан де ла Коса и Васко Нињес де Балбоа.
Кај бегот на Јужна Америка, тој пловел западно од Кабо де ла Вела, Колумбија, во обид да го истражува брегот на Карипското Море. Ја открил реката што ја нарекол Магдалена како и заливот Ураба на панамско-колумбискиот брег. Стигнал до горниот брег на Панама пред да се откаже. Родриго де Бастидас се смета за првиот Европеец кој ја открил Панама, како и првиот човек кој стапил во контакт со домородниот народ Куна. Поради лошиот квалитет од кој биле направени неговите бродови, црви почнале да го нагризуваат дрвото, па тој морал да се врати во Санто Доминго за да изврши поправки. Но, бродовите сепак потонале, при што многу од заробените домородци се удавиле, а дел од златото и бисерите биле спасени. Родриго де Бастидас се вратил во Санто Доминго по копно, и кога стигнал во градот, бил затворен од страна на гувернерот, и испратен назад во Шпанија заради трговска размена со домородците без дозвола. Шпанскиот крал го ослободил од овие обвинувања и му доделил пензија. Се вратил во Санто Доминго со своето семејство, каде се занимавал со одгледување добиток.
Основањето на Санта Марта
Во 1520 година, гувернерот на Тринидад му дал дозвола за истражување на Родриго де Бастидас, но бидејќи била оспорена од Диего Колумбо, Де Бастидас се откажал. Потоа се обидел да преземе експедиција за истражување на просторот околу реката магдалена, но не можел да тргне ни на оваа експедиција во текот на неколку наредни години. Во 1524 година заедно со Хуан де Сеспедес Руиз го основал градот Санта Марта на карипскиот брег, денешна Колумбија. Градот го нарекол Санта Марта, бидејќи основањето било на денот на Света Марта (29 јули).
Боричино (Мренога)
Боричино — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мренога. Претставува населба и некропола од римско време. Се наоѓа на 500 м западно од селото и на 100 м од патот, на простор од околу 2 ха, ка де во нивите на месни жители се среќаваат множество остатоци од населба и некропола. При орањето мештаните наидувале на темели од ѕидови на објекти. Еден жите тука откопал гроб со конструкција од камени плочи, во кој нашол керамички сад, белезици од бронза и прстен. Во наоѓалиштето е најдена и скулптура со мали димензии, која е однесена во Заводот и музеј во Битола. Наодите од гробот биле загубени.
Џенан Муса
Џенан Муса (роден на 8 мај 1999 година) е босанскохерцеговачки кошаркар, крило на Реал Мадрид и на репрезентацијата на Босна и Херцеговина.
Стрептокиназа
Несаканите ефекти вклучуваат наузеа, крвавење, низок крвен притисок, и алергиски реакции. Не се препорачува да се употребува по вторпат текот на животниот век.
Стрептокиназата била откриена во 1933 година од Бета хемолитички стрептококи.
Бомбардер
Бомбардер — воен авион конструиран да фрла бомби врз цели на површината. Воздушното бомбардирање може да се следи назад до Италијанско-турската војна (1911), во која еден италијански пилот фрлал гранати врз две турски цели. Во Првата светска војна како стратешки бомбардери се користеле цепелини и големи двокрилни авиони со два или четири мотора. Во 30-тите години XX век биле создадени мали стрмоглавци (пикирачи); тие предизвикале големо уништување и паника во Шпанската граѓанска војна и на почетокот на Втората светска војна. Во вториот конфликт се видел и понатамошниот развој на тешки стратешки бомбардери, што се користеле за да уништат цели на територијата на непријателот, во меѓувреме, помали воени бомбардери и давале поддршка на пешадијата на војното поле. По војната, млазни бомбардери со долг дострел што нисат јадрени бомби, биле важни за стратегијата во Студената војна и, исто така, фрлале и конвекционални бомби во текот на војната во Виетнам, Заливската војна и конфликтите во Авганистан. Напорите да се одбегнат се пософистицираните електронски системи за рано предупредување кулминирале со развојот на американските стелт-бомбардери, но и поевтините и помалите млазни воени бомбардери, опремени со електронски сензори и со систем за наведување "умни" бомби, се покажале како ефикасни во конфликтните ситуации од Балканот до Средниот Исток.
Едноставни талоиди
Metzgeriales е ред на црн дроб. Групата понекогаш се нарекува едноставни талоидни црн дробови: „талоидни“ затоа што на членовите им недостасуваат структури што личат на стебла или лисја, и „едноставни“ бидејќи нивните ткива се тенки и релативно недиференцирани. Сите видови во редот имаат мала фаза на гаметофит и помала, релативно краткотрајна фаза, која носи спори. Иако овие растенија се речиси целосно ограничени на региони со висока влажност или лесно достапна влага, групата како целина е широко распространета и се јавува на секој континент освен на Антарктикот.
Опис
Членовите на Metzgeriales обично се мали и доволно тенки за да бидат проѕирни, при што повеќето ткива имаат само еден слој на клетки во дебелина. Бидејќи овие растенија се тенки и релативно недиференцирани, со малку докази за различни ткива, Мецгериалите понекогаш се нарекуваат „едноставни талоидни црн дробови“. Постои значителна разновидност во вегетативната структура на Metzgeriales. Како по правило, едноставните талоидни црн дроб немаат структури што личат на лисја. Сепак, неколку родови, како што се Fossombronia и Symphyogyna, се „полулиснати“ и имаат талус кој е многу длабоко наведнат, што дава изглед на лиснатост. Родот Phyllothallia има повпечатлива лиснатост, со спарени лобуси на ткиво распоредени редовно на отечени јазли долж централното, чаталесто стебло. Неколкуте полулисни групи во рамките на Мецгериалите не се тесно поврзани една со друга, а моментално прифатеното гледиште е дека лиснатата состојба еволуирала посебно и независно во секоја од групите каде што се јавува.
Членовите на Metzgeriales, исто така, се разликуваат од сродните Jungermanniale по локацијата на нивната аргегонија (женски репродуктивни структури). Додека архегонијата кај Jungermanniales се развива директно од апикалната клетка на врвот на плодната гранка, архегонијата кај Metzgeriales се развива од клетка што е зад апикалната клетка. Како резултат на тоа, женските репродуктивни органи и спорофитите кои се развиваат во нив, секогаш се наоѓаат на дорзалната површина на растението. Бидејќи овие структури не се развиваат на врвот на гранката, нивниот развој во Metzgeriales е опишан како анакрогени. Групата беше соодветно позната како Anacrogynae пред да биде препознаена како посебен ред.
Дистрибуција и екологија
Иако овие растенија се речиси целосно ограничени на региони со висока влажност или лесно достапна влага, групата како целина е широко распространета и се јавува на секој континент освен на Антарктикот.
Еден едноставен талоиден црн дроб не е фотосинтетички. Видот Cryptothallus mirabilis е бел како резултат на недостаток на хлорофил и има пластиди кои не се разликуваат во хлоропласти. Овој вид е мико-хетеротроф кој ги добива своите хранливи материи од габите кои растат меѓу неговите ткива. Овие растенија растат во мочуришта и обично се наоѓаат под тресет мов во близина на брези.
Класификација
Почетокот на модерната номенклатура на црн дроб е означен со објавувањето на Linnaeus's Species Plantarum, во 1753 година, иако ова во голема мера се потпираше на претходната работа на Микели (1729) и Дилениус (1741). Linnaeus ги вклучи сите 25 познати видови на црн дроб, заедно со мов, алги и габи, во една класа Cryptogamia. Системот на Линеус беше силно ревидиран од работниците на почетокот на деветнаесеттиот век, така што до моментот кога Ендлихер го објави својот Enchiridion Botanicum во 1841 година, беа дефинирани пет реда на црн дроб, а „Frondosae“ беа сегрегирани како група која е во склад со модерниот концепт на Мецгериалес. „Frondosae“ на Ендлихер вклучуваше пет подгрупи (Metzgerieae, Aneureae, Haplolaeneae, Diplomitrieae и Codonieae) без доделен таксономски ранг, но овие групи беа наречени Familien од Дедечек во 1886 година Истите пет подгрупи на „Frondosae“, без значителна промена, беа користени во Synopsis Hepaticarum на Gottsche, Lindenberg и Nees.
Емануел Кишерловски
Емануел Кишерловски (Emanuel Kišerlovski; р. во ) — хрватски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа.
Едноставни талоиди
Класификација
Потемелно разбирање на Мецгеријалите не беше постигнато сè до морфолошката и развојната работа на Лајтгеб кон крајот на деветнаесеттиот век. Лајтгеб беше меѓу првите што го препозна и го ценеше значењето на развојот и репродуктивната морфологија како водич за разликување на групите на црн дроб. Неговите внимателни испитувања ги водеа ревизиите направени во класификацијата објавена од 1893 до 1895 година од Шифнер во Енглер и Прантл. Така, Шифнер ги подели своите „Jungermanniales“ на две широки групи според тоа дали архегонијата биле терминални на репродуктивните гранки (Jungermanniles akrogynae) или под-терминални (Jungermanniles anakrogynae). Оваа последна група ги вклучуваше оние што сега се препознаваат како Мецгериали, Сфаерокарпалес и Хапломитријали.
Емануел Кишерловски
Настапил на Светското друмско првенство во 2014 година и е брат на велосипедистот Роберт Кишерловски.
Едноставни талоиди
Класификација
Простите талоиди не добиле реден статус до 1930 година од Шало. Иако следните системи на сличен начин ја третираа групата како посебна, името на редот почесто се даваше како „Jungermanniles anacrogynae“ (или слично), или групата беше задржана во рамките на Jungermanniales како подред со ова име или името „Metzgerineae“. Високо влијателната и сеопфатна класификација од 1966 година пронајдена во Шустеровите Hepaticae и Anthocerotae од Северна Америка цврсто го воспостави името „Metzgeriales“ за групата, иако тој го користел ова име во неговите претходни дела. Шустер го ревидирал својот систем во 1972 година и повторно во 1984 година Единствената измена што ја направил во описот на Мецгериалите била отстранувањето на Тревбијалите во согласност со таа промена направена во класификацијата на Шљаков.
Класификацијата на Шљаков од 1972 година издигна неколку подредени групи во рамките на едноставните талоиди на ранг на ред и ги третираше самите Мецгериали како суперред „Metzgerianae“, но системот на Шустер од 1984 година ги отфрли повеќето од овие промени. Класификацијата на Crandall-Stotler и Stotler (2000) усвои неколку наредби на Шљаков, притоа ревидирајќи го нивното членство и групирајќи ги во подкласа „Metzgeriidae“. Овие промени ја рефлектираа морфолошката анализа на видовите што беа претставени три години претходно. Иако нивниот систем го смени рангирањето и латинскиот завршеток на името, составот беше идентичен со Metzgeriales од Шустер (1966), со само додавање на Haplomitriales на неговото членство. Последователните студии кои инкорпорираа анализа на ДНК секвенци ги отстранија Haplomitriales, Treubiales и Blasiales и ги поставија тие таксони на друго место. Остатокот од групата, по отстранувањето на овие таксони, се состои од нивните Metzgeriales (7 семејства), Fossombroniales (4 семејства) и Phyllothalliaceae.
Мадона дела сеџола
Мадона дела сеџола или Мадона дела седиа' — масло на панел, слика од Рафаело Санти, создадена во 1513–1514, денес дел од колекцијата на Палацо Пити во Фиренца, Италија. Иако постои документација за нејзиното пристигнување на нејзината сегашна локација, Палацо Пити, сè уште не е познато кој ја нарачал сликата; сепак, таа е во семејството Медичи од 16 век.
Ја прикажува Марија како го прегрнува Христос дете додека седи на стол додека младиот Јован Крстител побожно гледа. Мадона дела Седиа е една од најважните од Рафаеловите Мадони. Сликата ја прикажува и употребата на Рафаело на формата тондо и неговиот натуралистички пристап кон прикажувањето на Мадона.
Создадена е во Рим на врвот на славата на Рафаело, околу 1513-1414 година, со неверојатна претстава на  мајчинската љубов. Ниската линија на хоризонтот создава чувство како да набљудуваме одозгора, бидејќи погледот на Богородица е директно насочен кон набљудувачот и сугерира дека набљудувачот на одреден начин го дели просторот од сликата. Форматот на сликата е кружен, таканаречен тондо, и потсетува на Фиренца, или кватернерна ера. Топлата боја на сликата укажува на влијанието на венецијанското сликарство, особено на Тицијан.
IC 1888
IC 1888 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1888 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1888 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 9,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 2' 20".
Други поделби
Проучување на IC 1888 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 214024.
Надворешни врски
IC 1888
Ричард I
Ричард I (англиски: Richard I of England; француски: Richard I-er d'Angleterre; 8 септември 1157 – 6 април 1199) — крал на Англија во периодот од 1189 до 1199 година, од династијата Плантагенет. Бил син на Хенри II и Елеонора Аквитанска. Наречен е Лавовско Срце (анг. Richard the Lionheart, фр. Richard Cœur de Lion) поради неговаа смелност и водечки способности. Во 1190 година, тргнал во Третата крстоносна војна, заедно со францускиот крал Филип II Август и германскиот цар Фридрих Барбароса. Во Светата земја пристигнал во 1191 година, но не успеал да го врати Ерусалим во христијански раце. По неговото враќање, австрискиот цар Леополд V го заробил во близина на Виена. Од заробништво бил пуштен во 1194 година бидејќи платил сума од 100.000 нарки.
Ран живот
Ричард I бил син на Хенри II. Кога Хенри се разделил од својата сопруга, тој започнал да владее со војводство Аквитанија од 1168 година, како и со Поатје во 1172 година. Во 1170 година, неговиот постар брат Хенри Младиот бил крунисан за наследник на Хенри II. Ричард и неговите браќа кренале бунт против Хенри II. На двапати била нападната Аквитанија, во кои походи биле поразени двата браќа. Останал само Ричард кој сепак одбивал да се бори лично со својот татко, па во 1174 година му побарал прошка. По ова, во Аквитанија пак избиула нова побуна, овој пат насочена кон Ричард. Бунтот успеал да биде задушен.
Браќата против Ричард
По оваа победа, во периодот од 1180 до 1183 година се појавиле повторно конфликти помеѓу Ричард и неговиот татко. Ричард одбивал да го признае принцот Хенри Младиот за престолонаследник на престолот. Во 1183 година, браќата на Ричард ја нападниле Аквитанија, чија цел била да го принудат Ричард кон послушност. Но Ричард, заедно со своите сили успеал да им се спротивстави на своите браќа. Заробените во битката биле погубени од страна на Ричард. Принцот Хенри Малиот починал во 1183 година, па конфликтот накратко се ставил во мирување. Следниот поголем конфликт се случил во 1186 година, кога починал уште еден брат на Ричард, Готфрид. Така, Ричард станал најстар син и со тоа станал наследник на престолот. Сепак, сѐ уште бил во конфликт со својот татко.
Во 1188 година, Хенри имал намера Аквитанија да ја предаде на својот најмлад син Јован. Главно поради ова, Ричард бил принуден да создаде сојуз со францускиот крал Филип II Август. Како замена, Ричард му гарантирал на францускиот крал дека ќе му ја отстапи Нормандија и Анжу. Освен тоа, тој дал и заклетва дека ќе стане вазал на францускиот крал и дека доколку стапи на англискиот престол, ќе организира крстоносен поход. Така, тој успеал со помош на Франција да го победи Хенри II. По овој пораз, англискиот крал бил принуден да го назначи Ричард за наследник. На 6 јули 1189 година починал Хенри II, а Ричард на англискиот престол се качил на 3 септември 1789 година.
Насилство против евреите
Во времето кога Ричард I бил крунисан за крал на Англија, тој им забранил на евреите да присуствуваат на кралските церемонии. Сепак, некои евреи се појавиле во кралскиот двор. По ова во кралството се проширила веста дека кралот наредил сите евреи да бидат убиени. Така, голем дел од евреите во Лондон биле убиени. По улиците и целата земја започнал масакар врз евреите. Голем број на еврејски домови биле запалени, евреите биле насилно покрстувани или убивани. Некои од нив успеале да побегнат од островот.
Но, кога Ричард разбрал дека таквите настани ја дестабилизираат земјата, тој наредил да се казнат одговорните за масакрот. Изгласил посебен кралски декрет со кој наредил евреите да не се прогонуваат, малтретираат и слично.
Крстоносна војна
Со освојувањето на Ерусалим од страна на Саладин во 1187 година, Ричард започнал да собира финансиски средства за својата главна норманска војска. За да придобие поголеми финансии, тој ги покачил даноците, распродавал кралски имоти и земји. Тој за крстоносен поход се договори заедно со [Филип II Август]. За Светата земја се упатиле во 1180 година, а Фридрих Барбароса пак отишол од друга насока.
Сицилија
Така во Сицилија избиле нереди помеѓу месното население. Во 1190 година, населението од Месина побарале крстоносците да ја напуштат Сицилија. На тоа Ричард одговорил со освојување на Месина на 4 октомври 1190 година. По освојувањето на Месина следувале големи грабежи над населението. Тој во Месина ја поставил својата база, каде се задржал до 1191 година кога дошол до договор со Танкред. Според договорот:
На ова најмногу се спротивставил неговиот брат Јован, кој сметал дека тој ќе биде идниот крал на земјата.
Освојување на Кипар
На патот кон Ерусалим, Ричард привремено се упатил кон Родос во 1191 година. Ричард својата вереница Беренгарија од Навара ја имал видено само еденаш. Мајката на Ричард ја договорила венчавката со кралот на Невара. Во времето кога Беренгарија тргнала со мајката на Ричард, кај Кипар се случил бродолом. По ова, Ричард тргнал кон Родос, но го зафатило и големо невреме.
Деспотот на Кипар, Исак Комнин го заробил целото богатство од потонетите бродови, како и идната сопруга на Ричард. Поради ова, Ричард бил принуден да го нападне Кипар. Тој на островот пристигнал на 6 мај 1191 година, заземајќи го Лимасол. Деспотот Исак Комнин од Кипар се обидел да им се спротивстави на крстоносците, но во тоа не успеал па побегнал кон Колос.
Исак Комнин се предал по обеќањето на Ричард дека дека нема да го погуби. Но договорот не го почитувал, па така Исак бил убиен, а Ричард станал господар на Кипар. Островот станал одлична база за крстоносците, бидејќи бил во непосредна близина на Светата земја. На островот, тој на 12 мај 1191 година се оѓенил со Беренгарија од Навара, а веќе следниот месец заминал за Светата земја.
Акра
На Кипар, Ричард добил воена помош од страна на Ги Лизињан. Лизињан бил крал на Ерусалим, но Ерусалим бил под управа на муслиманите. Во јули 1191 година тој заедно со крстоносците ја Опсада на Акра|зазеле Акра. Тој овде дошол до конфликт со Леополд V од Австрија, па така Леополд го напуштил крстоносниот поход. многу бргу по ова тој влегол во конфликт и со Филип II Август, за прашањето околу Кипар. По ова, крстоносниот поход бил напуштен и од страна на Французите. Ричард останал сам.
Тој поседувал 2.600 заробени муслимани. Тој бил принуден Кипар да го предаде на Темпларите, а тие пак повторно го дале на Ги Лизињан. Ричард го прифатил Конрад Монфератски за крал на Ерусалим. Но многу бргу по ова, Конрад бил убиен од непознати причини. Ричард ја зазел Акра со одлична тактика, но заминувањето на францускиот крал му задало голем удар од кој крстоносците не можеле повторно да се воздигнат. Ричард бил принуден да се повлече, бидејќи знаел дека нема големи шанси за зазимање на Ерусалим. Од друга страна пак Филип и Јован започнале да ги зазимаат териториите на Ричард.
Заробништво во Австрија
Лошото време го присилил на Ричард да се засолни Крф, кој бил под управа на Византија. Византискиот цар му бил лут на Ричард поради неговата анексија на Кипар, па затоа тој морал многу бргу да го напушти островот. По патот, лошото невреме придонело да неговите бродови бидат уништени. Поради тоа тој бил принуден да се вратил во Англија по копнен пат, минувајќи низ Средна Европа. Во 1192 година, тој во близина на Виена бил заробен од страна на австрискиот цар Леополд V, кој го обвинувал поради убијството на Конард.
Леополд го предал на германскиот цар Хенрик VI. Тој барал откуп од 150.000 марки, кои пари во тоа време претставувале двегодишен приход на англиската круна. Мајката на Ричард започнала да собира средства за откупот, конфлискувајќи злато, сребро, имоти, цркви и слично. Конечно, на 4 февруари 1194 година бил ослободен.
Смрт
Во времето кога Ричард бил отсутен од земјата, Јован се обидел да ја зазеде власта во кралството. Сепак, кога Ричард се вратил во земјата, му простил на Јован. По враќањето во Англија, тој влегол во конфликт со францускиот крал Филип II Август. На страната на Англија застанале Фландрија, Бургона и Навара. Тој му нанел неколку порази на францускиот крал.
Тој не загинал во некоја од големите битки кои ги водел против Французите, туку во една опсада на еден дворец. Ричард немал деца, па бил наследен од страна на својот брат Јован. Но, бароните на француските територии на Англија не го прифатиле Јован за нов крал, туку неговиот внук Артур од Британија, кој бил син на неговиот брат Жофроа.
Ова подоцна дошло до распаѓање на династија Анжу.
Кокала
Кокала (Κοκκαλού) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. . Пред реформата на локалната власт во 2011 година Кокалу била дел од општина Мадитос.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 60 километри источно од Солун и на 20 километри западно од Ставрос, во североисточниот дел на Халкидик, во близина на Бешичкото Езеро. Во близина на селото поминува автопатот кој води од Солун кон Кавала.
Историја
Во XIX век Враста било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 170 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Демографија
Во 1928 година селото било мешано со 52 семејства и 203 бегалци, додека во 1940 година селото броело 315 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 324 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 435 жители, во 1971 година имало 339 жители, во 1981 година имало 270 жители, додека во 1991 година имало 265 жители. Денеска, населението на селото е 174 жители според пописот од 2011 година.
1079
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Македонија во 1998 година
септември
/* 11 – 18 септември – На полигонот "Криволак" се одржа мултинационалната вежба "Најдобар кооперативен зафат '98" со учество на 26 земји, од што 13 земји членки на НАТО и исто толку на ПзМ.
Фудбал
* Пријателски натпревари
Трој Дини
Трој Матју Дини (роден во Бирмингем, 29 јуни 1988) — англиски фудбалер, напаѓач на Бирмингем Сити.
Македонија во 1998 година
Кошарка
Квалификации за Евробаскет 1999
Трој Дини
Животопис
Дини е роден во Бирмингем, Западен Мидлендс, а израснал во Челмсли Вуд. Тој е едно од трите деца родени од неговите родители, кои се разделиле кога тој имал 11 години. Тој бил избркан од училиште кога имал 14 години, пред да се врати на 15 години. На возраст од 16 години го напуштил училиштето без никаков GCSE и започнал да се обучува за ѕидар, заработувајќи 120 фунти неделно.
На 25 јуни 2012 година, Дини бил осуден на десет месеци затвор заради удирање на човек со глава за време на тепачка. Тој бил ослободен откако отслужил речиси три месеци од казната, покажувајќи дека се кае за постапката и поради фактот дека ова му било прво кривично дело. Од неговото ослободување од затвор во 2012 година, тој заработил GCSE од англиски јазик, наука и математика.
Дини е оженет и има син, Милс, и ќерка, Амелија. Неговиот брат, Елис, е полупрофесионален фудбалер, и за разлика од Трој е играч од средниот ред. Елис ја започнал својата кариера во, каде што бил капитен на нивниот академиски тим пред да биде отпуштен, а потоа играл за , , и.
Волсол
Дини бил повикан од академијата на да учествува на четиридневна летна проба на возраст од 15 години со цел да заработи младински договор; сепак, тој ги пропуштил првите три дена  "знаејќи дека во последниот ден ќе има натпревар" и не му бил понуден договор од страна на Вила. Откако се приклучил на Челмсли Таун, тој бил воочен од главниот скаут на, Мик Халсал, кој присуствувал на натпреварот на кој настапил Дини, бидејќи исто така играл и неговиот син. Иако во тој натпревар Дини играл пијан, тој успеал да постигне седум гола во победата со 11-4. Веднаш потоа на Дини му била понудена проба во тогашниот клуб од Лига Два. Откако официјално потпишал за Волсол на 18 декември 2006 година, Дини веднаш бил испратен на позајмица во за остатокот од сезоната 2006-2007.
По враќањето од заем, тој го постигнал својот прв официјален гол за Волсал против во победата од 2-1 во септември 2007 година. Сепак, овој гол се покажал како негов единствен за сезоната 2007-2008, а и следната сезоната 2008-2009 започнала слично, со тоа што тој успеал да постигне само два гола во првата половина од сезоната. Сепак, назначувањето на Крис Хатчингс како менаџер се совпаднало со пронаоѓањето на голгетерската форма од страна на Дини. Помогнат од фактот дека неговиот нов менаџер почнал да го користи на неговата омилена позиција, наместо на позицијата десно крило како претходниот менаџер Џими Мулен, Дини постигна девет гола во првите 12 натпревари под водство на Хатчингс. На 9 септември 2009, Дини потпишал нов двегодишен со Волсол во трајност до 2011 година. Во сезоната 2009-2010, Дини постигнал 14 гола и завршил како најдобар стрелец на Волсал за сезоната по што му била доделена и наградата за Играч на годината на клубот.
2010–2012: Пробивот
На 4 август 2010 година, Дини поднел писмено барање за трансфер поради интересот за него од неколку клубови од Чемпионшип лигата. Одговорот на клубот бил дека доколку сакал да замине требало да го напушти Волсал порано во текот на летото, поради што тој започнал слабо да тренира и да не се труди доволно за време на пред-сезонските подготовки во знак на протест поради тврдиот став на клубот кој не сакал да го продаде. Два дена подоцна тој потпишал за, за почетна сума од 250.000 фунти (што подоцна се зголемила до 500.000 фунти) потпишувајќи двегодишен договор со кој ја подигнал платата од 1.200 фунти на 6.000 фунти неделно. Веќе истиот ден во кој Дини потпишал за Вотфорд, тој го имал и своето деби за клубот во нивната победа со 3-2 над на отворањето на сезоната, влегувајќи во игра на местото на Марвин Сордел во второто полувреме. На почетокот на својата кариера во Вотфорд Дини наишол на проблеми во својата физичка подготвеност во споредба со неговите соиграчи, што било резултат на неговата слаба пред-сезонска подготовка. Тој го постигнал својот прв гол за Вотфорд против во првиот круг на Лига купот на 24 август. Во својата прва сезона Дини одиграл 40 натпревари за Вотфорд во лигата и куповите, постигнувајќи три гола, иако главно бил поставен како крило од страна на менаџерот Малки Макеј.
На почетокот на сезоната 2011-2012, Дини првично тешко се здобивал со шанса да игра во почетната постава, бидејќи најголемиот дел од натпреварите во почетокот на сезоната ги започнал влегувајќи од клупата за резерви. Сепак, во средината на октомври кога Андреас Вајман, кој бил на позајмица во Вотфорд од Астон Вила, бил повикан да се врати назад во својот матичен клуб за Дини се отворило место во почетната постава како партнер во нападот на Вотфорд на Сордел. Тој собрал вкупно 46 настапи под раководство на менаџерот Шон Дајч, играјќи на својата најпосакувана позиција како напаѓач. Дини ја завршил сезоната како најдобар стрелец во Вотфорд со 12 гола во сите натпреварувања, а исто така ја освоил наградата за Гол на сезоната за неговиот погодок против во март 2012 година.
2012-2015: Плоден стрелец
Дини го направил своето прво појавување за Вотфорд, по неговото ослободување од затвор, против Бристол Сити на Викариџ Роуд на 22 септември 2012 година. Натпреварот завршил 2-2, а Дини влегол во второто полувреме и ја погодил стативата. Во следниот натпревар против на 29 септември, и го постигнал победничкиот гол со удар од белата точка во победата со 3-2. На 16 февруари 2013, тој постигнал два гола во победата со 4-0 над Бирмингем Сити.
Во март 2013, Дини потпишал нов договор со Вотфорд, кој го задржал во клубот до 2016.
На 20 април 2013, Дини постигнал нови два гола во победата со 4-0 над Блекбурн Роверс, поставувајќи свој личен рекорд од 18 гола за една сезона. Шест дена подоцна, тој го постигнал својот 19-ти гол за сезоната во следниот натпревар против Лестер Сити, постигнувајќи го првиот гол во важната победа за Вотфорд со 2-1.
На 12 мај 2013 година, Ватфорд повторно се соочил со Лестер Сити во полуфиналето на плејофот за промоција во Премиер лигата. Во вториот натпревар игран на Викариџ Роуд, Дини постигнал гол во седмата минута од судиското продолжение со кој го одвел својот тим на во финалето на плејофот на Вембли во еден од најдрамартичните натпревари во англсикиот фудбал; откако најпрво Мануел Алмуниjа му одбранил пенал Антони Нокер, Вотфорд организирал брз противнапад кој бил завршен со голот на Дини со кој Вотфорд победил со 3-1 и на тој начин ја анулирале негативата од првиот натпревар (1-0 за Лестер) и избориле пласман во финале. Сепак, во финалето Вотфорд бил поразен од Кристал Палас по продложенија со што останале без промоција во највисокото ниво на англискиот фудбал.
Откако постигнал 20 гола во сезоната 2012-2013, Дини продолжил таму каде што застанал постигнувајќи го единствениот гол за Вотфорд во победата со 1-0 на гостувањето кај Бирмингем Сити во првиот натпревар од сезоната 2013-2014. Една недела подоцна на 10 август, Дини постигнал хет-трик за Вотфорд во победата со 6-1 над на Викариџ Роуд. Со тоа тој станал првиот играч на Хорнетс кој постигнал хет-трик уште од Мајкл Чопра во 2003 година, и првиот што го направил тоа на Викариџ Роуд уште од Дејвид Коноли на 7 декември 1996 година. Тоа, исто така, бил и првиот хет-трик во кариерата на Дини.
Со двата гола против Шефилд Венздеј на 29 март 2014 година, Дини стигнал до бројката од 20 гола за сезоната 2013-2014. Тој станал првиот играч на Вотфорд кој постигна 20 или повеќе голови во сите натпреварувања во две последователни сезони, уште од Лутер Блисет во 1983 година. Со новиот гол, во ремито 1-1 против Барнли на 5 април 2014, дошол нов рекорд како Дини станал првиот играч на Вотфорд кој постигнал 20 првенствени голови во две последователни сезони по Клиф Холтон кому му успеало ова во 1961 годината.
Фантастичната сезона напаѓачот на Вотфорд ја завршил со 25 гола во сите натпреварувања по што освоил две награди за Играч на сезоната на Вотфорд како и за Играч на годината во избор на играчите на 2 мај 2014 година.
По заминувањето на Мануел Алмунија, Дини бил назначен за капитен на Ватфорд од менаџерот Џузепе Санино пред почетокот на сезоната 2014-2015. На 5 декември 2014, тој го постигнал својот втор хет-трик во кариерата во победата со 5-0 на гостувањето кај Фулам. За време на сезоната 2014-2015 во Чемпионшип лигата, Дини му помогнал на Вотфорд да избори промоција во Премиер лигата постигнувајќи 21 гол со кој завршил на делба на второто место на списокот на стрелците (со Џордан Роудс) со 6 гола помалку од стрелецот на сезоната Дерил Марфи од Ипсвич. Тој исто така станал првиот играч во историјата на Вотфорд кој постигнал 20 или повеќе гола во три последователни сезони (2012-2013, 2013-2014, 2014-2015).