cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Киевски трамвај
Киевскиот трамвај (украински: Київський трамвай) претставува трамвајски превоз кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Овој систен претставува првиот електричен трамвај кој бил изграден во поранешната Руска Империја, како и во модерна Украина, трет во Средна Европа и Источна Европа, по Будимпешта во 1888 и Прага во 1891 година.
Денеска овој превоз има пад во својата пракса, главно поради застарениот возен парк и постојаното намалување на сообраќајната мрежа. Системот има 19 правци, со должина од 139,9 километри. Со овој систем управува комуналното претпријатие Киевпастранс.
Бројот на патниците во 2010 година изнесувал 69.020.000, за разлика од 2001 година, кога бројот на патници изнесувал 270.000.000.
Кодрат Коринтски
Кодрат Коринтски — христијански светец од IV век.
За време на гонењето на христијаните, многумина верни се разбегале по планините и пештерите. Така направила и мајката на овој Кодрат. Но токму во тоа време таа била бремена, па Кодрат е роден во шумата, па наскоро потоа умрела. Кодрат пораснал во природа и осаменост.
Според христијанското верување, кога наполнил 12 години, тој слегол во градот и таму некои добри луѓе го возљубиле и го дале на науки. Тој го изучил лекарството, та ги лекувал болните, колку со природни лекови толку, и уште повеќе, со духовна сила и со молитва, на која се привикнал од детството. Кога настанало новото гонење под Декиј, Кодрат бил изведен на суд и бил фрлен во самица. Но и пет негови другари му се придружиле нему и Го исповедле името Христово. Тоа биле: Кипријан, Дионисиј, Анект, Павле и Крискент. Сите биле влечени по улиците и од незнабожците, особено од нивните деца, со стапови и камења тепани, додека не ги довлекле на губилиштето. Тука мачениците Му се помолиле на Бога и биле со меч исечени. На тоа место избил извор вода од земјата, кој и денес се вика со Кодратовото име и потсетува на јуначката смрт за Христа на светите шесточисленици. Чесно пострадале за вистината во 2 година во Коринт, во времето на Декиј и неговиот намесник Јасон.
Православната црква неговиот ден го чествува на 10 март.
Соцветие
Соцветие — група цветови на заедничка оска. Биолошкото значење на соцветието е што групирањето на цветовите го олеснува опрашувањето бидејќи инсектите посетуваат повеќе цветови за кратко време кога се групирани и полесно се забележуваат во лисјата. Исто така, соцветијата со многу мали цветови полесно се придвижуваат со воздух, што е важно за растенијата кои се опрашуваат со ветер.
Заедничката оска е вретено на соцветието, кое може да се разгранува:
Во зависност од тоа како вретеното се разгранува, се разликуваат два основни вида на соцветија:
Рацемозни (гроздести) соцветија
Вретеното на овие соцветија се разгранува моноподијално, така што оската долго расте, а од неа се образуваат странични гранки со цветови, па дури на крајот на нејзиниот врв се развива цвет. Најмладиот цвет е секогаш оној на врвот на вретеното.
Видови на рацемозни соцветија се:
Цимозни (чаталести) соцветија
Вретеното се разгранува симподијално така што многу рано завршува со својот раст со донесување цвет, па под него се развиваат една или повеќе странични гранки. Така цветот од првата оска е најстар.
Во зависност од тоа колку странични оски (една, две или повеќе) се образуваат по првата, се разликуваат три вида на овие соцветија:
B2B
B2B (од business-to-business) или бизнис до бизнис ја опишува размената на производи, услуги и информации меѓу претпријатија. Поврзани поими, но со друго значење се B2C (business-to-consumer) и G2B (government-to-business). Денес, обемот на трансакциите во рамките на B2B е значително поголем за разлика од оној во B2C.
Потекло на поимот
Првично, поимот бил смислен за да ги опише електронските комуникации меѓу претпријатијата и организациите, со цел да се направи разлика од комуникациите меѓу претпријатијата и потрошувачите („B2C“). Поимот се употребува и во маркетингот и најпрво се однесувал само на индустриските и капиталните добра. Неговата денешна употреба ги опфаќа сите производи и услуги со кои тргуваат претпријатијата.
Предности
Како поетфина, флексибилна и универзална мрежа, Интернетот им овозможува на малите претпријатија да се вклучат во современата електронска трговија. Оваа технологија, исто така, овозможува обработка ан трансакциите во реално време и побогата размена на податоци.
Меѓу другото, позитивните ефекти од постоењето на B2Bсе и: значајното намалување на трошоците, зголемување на транспарентноста во работењето, полесен пристпан на нови пазари и развојот на бројни нови транскациски методи.
Долна Панонија
Долна Панонија (латински: Pannonia Inferior) била римска провинција. Формирана е најверојатно во 103 године, со издвојување од територијата на Панонија, за време на подготовките на царот Трајан за влегување во војна со Дако-Гетите. Во состав на Долна Панонија влегувале делови од денешните Унгарија, Србија, Хрватска и Република Српска.
Поважни градови во Долна Панонија биле: Сирмиум (Sirmium) (денешна Сремска Митровица), Мурса (Mursa) (денешен Осиек), Цертиса (Certissa) (денешно Ѓаково), Марсонија (Marsonia) (денешен Славонски Брод), Цибале (Cibalae) (денешно Винковци), Сопине (Sopianae) (денешен Печуј), Цучиум (Cuccium) (денешен Илок), Аквинкум (Aquincum) кој се наоѓа северно од денешна Будимпешта, итн.
IC 1197
IC 1197 — галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1197 се споменува и како MCG 6-18-12, CGCG 178-26.
Откривање
Објектот е откриен на 11 февруари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Киевски автобус
Киевскиот автобус (украински: Київський автобус) претставува сообраќаен превоз за жителите на Киев, Украина.
IC 1197
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 5 м 28,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 56' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 84°.
Киевски автобус
За првпат оваа патна услуга била спроведена на 10 декември 1925 година. Во моментот има 69 линии.
IC 1197
Други поделби
Проучување на IC 1197 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22708.
Кањива
Растението има значајни корисни особености: издржливост при планински услови на големи височини, големо количество на белковини, антиоксиданси и фенол, но не содржи сапонин, кој ја отежнува употребата на квинојата.
Неповолно е тоа што растението не е сосем одомаќинето, па затоа одгледувачите сè уште се соочуваат со нерамномерност во узревањето на зрната.
.st
.st — највисок државен домен за Сао Томе и Принсипе. Доменот е рекламиран низ светото како кратенка за разни ентитети.
Второстепени домени
Регистрациите се директни на второ ниво, но нкои имиња се резервирани за специјални третостепени регистрации :
Други употреби
Доменот .st се рекламира како општ за употреба домен, со бројни значења или скратеници како на пример „street“, кратенка за „Star Trek“ и други. Доменот .st се користи и за создавање на зборови кои завршуваат на ст како на пример „[bur.st]“.
Smalltalk
Програмскиот јазик Smalltalk pима поврзаност со доменот .st кој го нарекуваат програмски јазик Smalltalk. И мрежната страница „The World of Smalltalk“  како и  софтверор Seaside  го користат .st како нивно доменско име.
Штаерска
Покраината Штаерска, во Австрија, го има ST како неофицијалана но употребувана кратенка. Па затоа доменот .st се користи од помали месни бизниси во Штаерска, покрај доменот на Австрија .at. Исто така и некои регистрации во Јужен Тирол, автономна, покраина во Италија, го користи доменот .st за Südtirol за разлика од италијанскиот домен .it.
Скратување на URL адресите
Вашингтон Пост го користи .st како дел од својот домен. Нивната .st URLадресе служи за пренасочување на читателите на најразлични натписи на нивната страница. Ова е мошне корисно кога треба да се твитне натпис. Економистги има направено истото под адресата, додека MapQuest го користи доменот   за нивните врски до одредени карти.
Стокхолм
Постои ограничена употреба на .st во Стокхолм, Шведска, од мал број на бизниси и физички лица.
Yogscast
Yogscast го користи .st доменот за скратена верзија од нивната адреса,. Ова, како и Вашингтон Пост, служи како пренасочување до нивната страница,
NGC 7166
NGC 7166 — елиптична галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7166 се споменува и како ESO 288-27, MCG -7-45-4, AM 2157-433.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7166 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7166 има привидни димензии од 2,4' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 7166 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67817. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 414; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8001. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
IC 1198
IC 1198 — галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1198 се споменува и како CGCG 178-28.
Откривање
Објектот е откриен на 10 февруари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1198 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1198 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 7 м 7,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 14' 0"".
Други поделби
Проучување на IC 1198 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22787.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
NGC 4851/2
NGC 4851/2 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4851/2 се споменува и како DRCG 27-198.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4851/2 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 4851/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 4851/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 83717. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Киевски тролејбус
Киевски тролејбус (украински: Київський тролейбус) претставува најголемата тролејбуска сообраќајна мрежа во Украина.
Проектот бил изграден во 1935 година. Во текот на својата историја, тролејбусот бил постојано прошируван. За време на Втората светска војна бил најпрвин затворен, а потоа и делумно уништен. На 5 ноември 1944 година бил повторно пуштен во употреба. Во текот на 1940-тите и 1960-тите била изградена сообраќајна мрежа од околу 150 километри со околу 300 тролејбуси.
Во 1980-тите, должината на сообраќајната мрежа достигнала 280 километри со 30 линии. Во раните 1990-ти се покажале првите знаци на опаѓање на овој сообраќај. Кон крајот на 2000-тите речиси сите линии во центарот на градот биле затворени. Така, бројот на тролејбусите значителнозапочнал да се намалува.
Заклучно со декември 2010 година во градот постојат 533 тролејбуси кои работат во 36 правци, а должината на линиите е околу 500 километри.
Киевска детска железница
Киевската детска железница (украински: Київська дитяча залізниця) се наоѓа во Киев, Украина.
За првпат била отворена на 2 август 1953 година. Во текот на својата историја, низ овој парк поминале повеќе од 30.000 обуки на студенти.
Кралство Сасекс
Кралството на Јужните Саксонци, денес наречено Кралство Сасекс (Sūþseaxna rīce), било едно од седумте кралства од англосаксонската Хептархија. На јужниот брег на островот Велика Британија, таа првично била саксонска колонија од шестиот век, а подоцна и независно кралство.
Историја
Историските податоци за Кралството Сасекс се многу сиромашни, нема сочувана листа на кралеви, имало неколку локални владетели и било помалку централизирано од другите англосаксонски кралства.
Основање
Кралството Сасекс според Англосаксонската хроника е основано во 477 година кога Еле со три брода со неговите три сина пристигнал на местото наречено Кименшор  и го освоил денешен Сасекс. Еле станал врховен господар на другите англосаксонски кралства јужно од Хамбер. Историчарите спорат околу тоа дали Еле навистина постоел или не, но сепак има археолошки докази кои го поткрепуваат стојалиштето дека во петтиот век Јужните Саксонци краткотрајно наметнале контрола на областите до Мидлендс.
Христијанизација и губење на независноста (600–860)
По 491 година, нема пишана историја за Сасекс до 607 година, кога според аналите Кеолвулф од Весекс се борел против Јужните Саксонци. Загрозени од Весекс, Јужните Саксонци се обиделе да си ја зачуваат независноста преку сојуз со Мерсија. Сојузот помеѓу Мерсија и Јужните Саксонци бил дополнително зацврстен откако кралот на Сасекс, Етелвал, ја примил христијанската вера со посредство на Мерсија. Со тоа Етелвал станал првиот христијански крал на Сасекс. Вулфхер (Мерсискиот крал) на Кралството Сасекс му ги отстапил Островот Вајт и територијата на Меонвара (долината по течението на реката Меон во денешен Хемпшир).
Во 681 година, прогонетиот Свети Вилфрид од Нортамбрија пристигнал во Кралството на Јужните Саксонци и масовно го покрстил населението.
Набргу по пристигнувањето на Свети Вилфрид, кралството било опустошено од прогонетиот западносаксонски принц Кедвала, а кралот Етелвал бил убиен. Кедвала бил протеран од наследниците на Етелвал, Берхтун и Андун. Во 686 година, Јужните Саксонци го нападнале Хлотире, кралот на Кент, за да го поддржат на неговиот внук Еадрик, кој потоа станал крал на Кент. Во тоа време, територијата на Сасекс се протегала од Островот Вајт до Кент и повторно можело да стане регионална сила, но ревитализацијата на Весекс го оневозможило тоа. Еадрик владеел со Кент додека не бил нападнат од Кедвала кој успеал да се наметне како владетел на Весекс. Потоа, Кедвала уште еднаш го нападнал Сасекс и го убил Берхтун. Сасекс потпаднал под сурова западносаксонска доминација. Според Беде, Кралството Сасекс се нашло во „полоша состојба од ропство“; а јужносаксонското свештенство било ставено под власт на Весекс преку Винчестерските бискупии. Кедвала, исто така, го освоил островот Вајт каде што безмилосно го убивал населението. Според Џон Хајндс, дивјачкото однесување на Кедвала кон Сасекс и Островот Вајт може да се објасни со проширувањето на Сасекс на запад со помош од Мерсија за сметка на Весекс и Кедвала бил решен тоа да не се повтори.
На почетокот од 770-тите Кралството Сасекс ја загубило својата независност. Во 771 година, кралот Офа од Мерсија ја освоил територијата Хестинга; можеби влегол во Сасекс преку Кралството Кент, каде што веќе бил доминантен. Во 772 година веќе го контролирал целото Кралство Сасекс.
Моќта на Мерсија значително ослабнала по смртта на Офа во 796 година, а Јужните Саксонци повторно се здобиле со независност.
По битката кај Еландун во 825г. Сасекс било покорено од Екберт од Весекс, и оттогаш постојано биле под круната на Весекс.
Македонски парламентарни избори (2008)
Предвремените парламентарни избори во Република Македонија се одржани на 1 јуни 2008 година, по изгласувањето и распуштањето на Собранието на Република Македонија на 12 април 2008 година. Тоа беа први предвремени парламентарни избори од осамостојувањето на Република Македонија во 1991 година.
Идејата за предвремените парламентарни избори во Република Македонија дошла веднаш по самитот на НАТО кој се одржал во Букурешт 2008 година. Иницијативата за вонредни избори била поддржана од страна на владејачката ВМРО-ДПМНЕ заедно со нејзиниот коалициски партнер Демократската партија на Албанците, додека опозициските СДСМ и ЛДП гласале против.
На 26 јули 2008 година е изгласана новата влада, составена од министри од ВМРО ДПМНЕ, од коалициските партнери во коалицијата За подобра Македонија и од ДУИ, како партија со најголема поддршка кај албанскиот електорат.
Учесници на изборите
Поднесени биле 18 кандидатски листи, од кои 16 на политички партии и коалиции и 2 од група избирачи. Севкупно, на изборите учествуваа 41 партија. Од нив, 14 настапија самостојно, а 27 во коалициите За подобра Македонија и СОНЦЕ. Коалиција за Европа.
Текот на кампањите на политичките партии
Според анкетите спроведени од 11 април до 15 април од вкупно 1.108 граѓани на Република Македонија, ВМРО-ДПМНЕ имала рејтинг од 29%, наспроти СДСМ со 11%, ДУИ со 10% и ДПА со 7%.
Освоени мандати по политички партии
Распределбата на мандатите по партии е следната:
Освоени мандати по изборни единици
Освоените мандати по изборни единици се следните:
IC 1199
IC 1199 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1199 се споменува и како IC 496, MCG 4-19-28, IRAS 08067+2601, CGCG 118-66, CGCG 119-1, KCPG 155A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1199 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. IC 1199 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 9 м 43,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 52' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
NGC 7167
NGC 7167 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7167 се споменува и како ESO 532-9, MCG -4-52-1, AM 2157-245, IRAS 21576-2452.
Откривање
Објектот е откриен на 29 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 0 м 30,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 37' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 7167 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67816. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 346; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6954. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1151.
Википедија на волапик јазик
Википедија на волапик е издание на Википедија на јазикот волапик, дел од фондацијата Викимедија. Ова издание има над 12.000 регистрирани корисници и над 110.000 статии и го зазема 35-место на листатана Википедии според бројот на статии заклучно со 26 септември 2011 година. Ова издание е почнато во 27 јануари 2004.
Надворешни врски
Список на Википедии
Кристина Александровска
Кристина Александровска е македонска современа визуелна уметничка.
Биографија
Кристина Александровска е современа визуелна уметничка. Родена е во Скопје, Република Македонија. Завршила средно уметничко училиште во „Лазар Личеновски“, Скопје, од 1987 до 1991 година, и Факултет за Ликовни уметности на Универзитетот Кирил и Методиј во Скопје, од 1992 до 1998 година.
Кариера
Кристина Александровска е родена во Скопје, а живее и работи во Париз. Дипломирала на Фaкултетот за ликовни уметности во Скопје во 1997 год. - отсек сликарство. По дипломирањето станува член на ДЛУМ и работи како сценограф во МРТВ. Првата самостојна изложба на слики - апстракција ја имала во МКЦ, а учествувала и на повеќе групни изложби, како: редовните изложби на ДЛУМ од 1998 до 2003 година (Салон ДЛУМ, цртеж, пејсаж, портрет, мал формат, графика), на Биенале на млади уметници МСУ, Мал формат КИЦ, Месни Хиши (Словенија). Досега учествувала на ликовни колонии во Димитровград (Србија), Сребреница (Босна), Нови Сад, Свети Николе, итн. Живее и работи во Париз, Франција.
.sv
.sv — највисок државен домен за Ел Салвадор.
Македонска Независност
Македонска Независност — македонска иселеничка организација, која дејствувала во периодот од почетокот на 1929 до 1931 година во Чикаго, САД. Била основана со напуштање на МПО под водство на Павел Ангелов, со цел самостојно и национално-политички да се организираат и да дејствуваат Македонците во градот и во околијата за морално и материјално да ги помага ослободувањето, обединувањето и издигнувањето на Македонија во независна демократска република. Својот Устав Организацијата го усвоила во 1930 година.
Turritopsis nutricula
Turritopsis nutricula (или бесмртна медуза) — медуза со животен циклус кој му овозможува враќање во фазата на полип во мигот кога ќе стане полово зрела за размножување. Тоа е единствен случај во животинскиот свет кај кој една единка е способна да се врати во полово незрела, колонијална фаза на постоење откако веќе има достигнато полова зрелост како самостојно суштество. Ова се случува низ еден процес кој го носи името трансдиференцијација. Овој циклус потоа се повторува, овозможувајќи ѝ на единката биолошка бесмртност.
NGC 4852
NGC 4852 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4852 се споменува и како OCL 894, ESO 131-SC17.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4852 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m. NGC 4852 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -59° 36' 48"".
Други поделби
Проучување на NGC 4852 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 429; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8660. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Абдурахман-паша
Абдурахман Паша (втора половина на XVIII век - Цариград, 1843) бил османлиски феудалец со албанско потекло што го управувал Тетовскиот пашалак. Бил син на Реџеп Паша Тетовски и Милјана од Гнилане. Заедно со браќата, управувал и со пошироката област од Призрен до Штип. За лична заштита ја доградил тврдината на ридот Бал-Тепе над Тетово во 1843 година. Поради учеството во албанското бунтовничко движење, бил повикан на одговорност во престолнината и погубен заедно со двајцата браќа
IC 1200
IC 1200 — галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1200 се споменува и како NPM1G +35.0131.
Откривање
Објектот е откриен на 12 февруари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Други поделби
Проучување на IC 1200 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2065350.
Надворешни врски
IC 1200
NGC 7168
NGC 7168 — елиптична галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7168 се споменува и како ESO 237-26, AM 2158-515.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7168 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7168 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 2 м 7,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 44' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 68°.
Други поделби
Проучување на NGC 7168 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67882. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 438; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
.su
.su — највисок државен домен за Советскиот Сојуз создаден на 19 септември 1990 година. Иако Советскиот Сојуз се распаднал по само 14 месеци, највисокиот домен .su е во употреба и до ден денес. Го раководи Рускиот институт за јавни мрежи.
Историја
Пред создавањето на советскиот домен постоеле само неколку мрежни страници во СССР Internet pages, повеќето припаѓале на универзитетите.
По 1989 година се создадени нови домени во Европа, вклучувајќи ги тука .pl (Полска), .cs (Чехословачка), .yu (Југославија) и .dd (Источна Германија). Меѓу нив бил создаден и доменот за СССР – .su. На почетокот Советскиот Сојуз требаше да добие .ussr домен. Но .su доменот бил осмислен од тогаш 19 годишниот фински студент Петри Ојала. На 26 декември 1991 година се распадна Советскиот Сојуз и републиките се здобија со независност, со што овој домен требало да престане да постои, како што се случило со останатите домени на Источна Германија и Чехословачка. До 1993 немало највисок државен домен за Русија. Поради оваа причина земјата продолжила да го користи советскиот домен. Во 1993 година се воведува доменот .ru кој требало да го замени доменот .su. Доменот требало да биде повлечен од ICANN, но бил зачуван по барање од руската влада и корисниците на семрежјето.
Во 2001 година, раководителите на доменот објавиле дека ќе почната да прифаќаат нови записи на доменот .su, но не е јасно дали оваа остапка е во согласност со политиките на ICANN. ICANN изразила намера дека сака да го укине доменот .su и IANA изјавила дека почнала да го отстранува, но лобистите изјавиле дека во септември 2007 година започнале преговори со ICANN за зачувување на доменот. Во првата четвртина на 2008 година, регистрациите на доменот .su се зголемиле за 45%.
Употреба
Доменот бил наменет за советските институции и претпријатија кои работеле во СССР. Моментално, и покрај распадот на земјата и преземањето на доменот тој сѐ уште е во употреба. Повеќето од регистрираните домени на .su се во Русија и САД. Според податоците на RU-CENTER, постојат околу 93.500 регистрирани страници на доменот .su (постојат преку 2,8 милиони страници на доменот .ru ). Меѓу институциите кои сѐ уште го користат овој домен се руската партија Наши, која е поврзана со претседателот и премиерот на Руската Федерација, како и од сепаратистичката Федерална држава Новорусија во Источна Украина. Во продолжение, доменот се користи од меѓународните бизниси, како што се Microsoft, Apple и Ford, кои своите руски страници ги имаат регистрирано на доменот .ru. Некои организации кои настанале во Советскиот Сојуз сѐ уште го користат овој домен.
Пет Паркер
Пат Паркер (родена Патриша Кукс; 20 јануари 1944 година17 јуни 1989 година) беше американски поет и активист. И нејзината поезија и нејзиниот активизам потекнуваат од нејзините искуства како афро-американска лезбејка феминистка. Нејзината поезија зборуваше за нејзиното тешко детство растејќи во сиромаштија, справувањето со сексуалниот напад и убиството на сестра. На осумнаесет години, Паркер беше во навредлива врска и имаше спонтан абортус откако беше турнат по скали. По два развода, таа излезе како лезбејка „ја прифаќа нејзината сексуалност“ и рече дека се чувствува ослободена и „не знае за ограничувања кога станува збор за изразување на највнатрешните делови од себе“.
Паркер учествувала во политичкиот активизам и имала ран ангажман во Партијата на Црниот Пантер и Револуционерниот совет на црните жени и го формираше Женскиот печатен колектив. Таа учествувала во многу форми на активизам особено во однос на геј и лезбејските заедници, семејното насилство и правата на обоените луѓе. Објавила пет збирки поезија: „Чето на себе“ (1972), „Пит Стоп “ (1975), „Движење во црно“ (1978), „Женско колење“ (1978) и „Џонстаун и друго лудило“ (1985).
Ран живот
Пат е роденa на 20 јануари 1944 година, во Хјустон, Тексас, во семејството на Мари Луиз (роденото Андерсон) и Ернест Натаниел Кукс. Мари Луиз работела како домашна работничка, а Ернест претерувал гуми. Таа била најмладата од четирите ќерки. Семејството прво живеело во Третото одделение, а потоа се преселило во населбата Санисајд кога Паркер ималa четири години.
Таа го напуштила домот на седумнаесет години и се преселила во Лос Анџелес за да оди на факултет. Таа го посетувала Сити факултетот во Лос Анџелес, а исто така била запишана на Државниот факултет во Сан Франциско од 1966 до 1967 година, но не дипломирала. (Во апликацијата АПРЗ за 1988 година, Паркер пишува дека студирала на Државниот универзитет во Сан Франциско за творечко пишување, но не стекнала диплома). Таа се омажи за драматургот Ед Булинс во 1962 година. Паркер и Булинс се разделија по четири години. Подоцна изјавила дека нејзиниот поранешен сопруг бил физички насилен и дека била „исплашена до смрт“. Таа се омажила за Роберт Ф. Паркер, писател и издавач, но одлучила дека „идејата за брак... не функционира“ за неа. Таа почна да се идентификува како лезбејка во доцните 1960-ти, а во интервјуто со Анита Корнвел во 1975 година изјави: „По мојата прва врска со жена, знаев каде одам“.
Кариера
Паркер работела од 1978 до 1988 година како извршен директор на феминистичкиот женски здравствен центар во Оукланд. Паркер била вклучена во движењето на Црниот Пантер, во 1979 година таа беше на турнеја со „Различните гласови на црните жени“, група поети и музичари во кои беа вклучени Линда Тилери, Мери Воткинс и Гвен Ејвери. Таа го основала Револуционерниот совет на црните жени во 1980 година, и исто така придонела за формирањето на Женскиот печатен колектив, како и вклучена во широкиот активизам во геј и лезбејското организирање.
Пат Паркер била замолена од нејзиниот татко да го земе „возот за слобода на образованието“, Паркер се преселила во Оукланд Калифорнија, во раните 1970-ти за да се занимава со пишување и потенцијални можности за активистичка работа. Пат Паркер работела од 1978 до 1987 година како медицински координатор во феминистичкиот женски здравствен центар во Оукланд, чиј што Паркер помогнала да се прошири. Паркер, исто така, учествувала во политичкиот активизам и имала ран ангажман во Партијата на Црниот Пантер, Револуционерниот совет на црните жени и го формирала Женскиот печатен колектив. Паркер учествувала во многу форми на активизам, особено во однос на геј и лезбејските заедници, семејното насилство и правата на обоените луѓе.
Пишување
Паркер го одржала своето прво јавно поетско читање во 1963 година во Оукленд. Во 1968 година, таа почнала да ја чита својата поезија на женски групи во женски книжарници, кафулиња и феминистички настани.
Џуди Гран, колешка поет и личен пријател, ја идентификувала поезијата на Пат Паркер како дел од „континуираната црна традиција на радикална поезија“.
Шерил Кларк, друг поет и врсничка, ја идентификувала како „главен глас и повикувач“ во светот на лезбејската поезија. Дизајнирана да се соочи и со црнечката и со женската заедница со, како што забележува Кларк, „несигурноста да се биде небел, немаж, нехетеросексуалец во расистичка, мизогинистичка, хомофобична, империјална култура. Кларк верувала дека Паркер артикулира, „црна лезбејско-феминистичка перспектива на љубовта меѓу жените и околностите што ја спречуваат нашата интимност и ослободување“.
Паркер и Одр Лорд првпат се сретнале во 1969 година и продолжија да разменуваат писма и посети до смртта на Паркер во 1989 година. Нивната соработка инспирирала многумина, вклучително и лезбејско-феминистичката блуз/R&B пејачка Недра Џонсон, чија песна „Where Will You Be?“ станала нешто како феминистичка химна во САД. Одр Лорд и Пет Паркер споделија заеднички теми во поезијата што ја напишаа. Делот на Одр Лорд „Трансформацијата на тишината во јазик и акција“ опширно зборувало за дејството преку јазикот, сличен концепт забележан во „Каде ќе бидеш“ на Пат Паркер.
Убиство на жени
Постарата сестра на Паркер, Ширли Џонс, била застрелана и убиена од нејзиниот сопруг. Паркер ја напиша автобиографската поема „Женско убиство“ (1978), врз основа на овој настан.
Во поемата, Паркер го забележува тоа
Сторителот е осуден за „убиство на жени“, а не за убиство, затоа што
Тој отслужил една година затвор во програма за ослободување од работа. Паркер го донесе ова кривично дело пред Меѓународниот трибунал за злосторства против жените во 1976 година во Брисел, ветувајќи
Во 2014 година, малиот независен печат Раав (хебрејски за глад) објави широк избор на делата на Паркер во Израел. Тројцата преведувачи Јаел „стомак“ Леви-Хазан, Јаел (јали) Декел и Хани Кавдиел успеаја да го канализираат делото на Паркер на хебрејски. Книгата стана инстант хит, стекнувајќи ја љубовта и на критичарите и на читателите.
Смртта
Паркер почина на 19 јуни 1989 година од рак на дојка на 45-годишна возраст во Оукленд, Калифорнија. Националната лезбејско-феминистичка заедница ја оплакуваше нејзината загуба, а неколку работи се именувани по неа, како што е Пат Паркер Плејс, центар на заедницата во Чикаго. Ја оставија долгогодишниот партнер Марти Данам и ќерките Кесиди Браун и Анастасија Џин.
Почит
Библиотеката на Центарот Пат Паркер/Вито Русо  во Њујорк е именуван во чест на Паркер и неговиот колега писател, Вито Русо.
Наградата за поезија „Пат Паркер“ се доделува секоја година за бесплатна наративна песна или драмски монолог од црна лезбејка поетеса.
Во 2004 година, композиторката Авилда Виљарини го искористи текстот на Паркер за нејзината песна „Дијалог“.
Во јуни 2019 година, Паркер беше еден од инаугуративните педесет американски „пионери, пионери и херои“ примени на Националниот ЛГБТК ѕид на честа во рамките на Националниот споменик Стоунвол (SNM) во Стоунвол Ин во Њујорк. SNM е првиот американски национален споменик посветен на правата и историјата на ЛГБТК, а откривањето на ѕидот беше предвидено да се одржи за време на 50-годишнината од немирите во Стоунвол.
Ерделски териер
Ердеслки териер (често се скратува и се вика „Ердел“) е раса на териер, која потекнува од Ердел, географска област во Јоркшир, Англија. Традиционално е наречен „Крал на териерите“ бидејќи пред создавањето на црниот Руски териер од страна на KGB во Русија, Ерделот беше најраспространета раса од семејството на териери. Ерделот исто така едно време беше познат под името „Waterside Terrier“, бидејќи обично бил дресиран да лови видри во и покрај Реката Ер која поминува низ Ердел. Во Англија оваа раса на куче е користена и како полициско куче.
Пет Паркер
Работи
„Пат Паркер, каде ќе бидеш“. YouTube.
Амониум нитрат
Амониум нитрат се употребува за правење на експлозиви полнење на гранати и др. Исто така тој се употребува за огномети и за исфрлање на огнометите. Формулата за амониум нитрат е NH4NO3, тој не се продава на пазарот бидејќи со него се прават експлозиви.
Кристални фази
Кристалното уредување на амониум нитрат се менува во зависност од притисокотт и од температурата. Одредени се селдниве кристални фази:
Појава
Амониум нитратот се наоѓа како природен минерал (амонијак нитре - амониум аналоген на калиум нитрат (хемиска формула KNO3), или шалитра и други нитре минерали како натриум нитрат во сушните региони на пустината Атакама во Чиле, често како кора на почвата и во комбинација со други нитрати, хлорат, јодат и халидни минерали. Амониум нитрат во минатото се ископувал, но денес речиси 100% е синтетички.
Добивање
Индустриското производство на амониум нитрат се добива од киселинско-базна хемиска реакција на амонијак со азотна киселина:
HNO3(aq) + NH3(g) → NH4NO3(aq)
Реакцијата е бурна и мошне егзотермна. Откако ќе настане растворот, обично со концентрација од околу 83%, вишокот вода испарува и се добива раствор од амониум нитрат со концентрација од 95% до 99,9%, зависно од чистотата.
Амонијакот за овој процес се добива со Хаберов процес од азот и водород. Амонијакот добиен со Хаберов процес се претвора во азотна киселина преку Оствалдовиот процес. Друг метод на производство е варијанта на Ода процесот: Амониум нитрат исто така може да се добие и со раствори на амониумски и нитратни соли:
Реакции
Амониум нитрат реагира со метални хидроксиди, испуштајќи амонијак и формирајќи алкален метален нитрат: Амониум нитрат не остава талог кога се загрева: Амониум нитрат се создава во атмосферата од испуштање на NO, SO2, и NH3, и е секундарен компонент на ПМ10 честичките.
Ѓубриво
Амониум нитрат е важно ѓубриво со NPK рејтинг 34-0-0 (34% азот). Тој не е толку концентриран од уреа та (46-0-0), па затоа има транспортна неповолност. Предноста на амониум нитратот во однос на уреата е што е постабилен и не испушта толку брзо азот во атмосферата.
Експлозив
Амониум нитратот сам по себе не е експлозив, но формира експлозивни соединенија со различни својства кога се комбинира со примарни експлозиви како азиди или со горива како алуминиумска прашина (танерит) или со течно гориво како нафта (ANFO).
Мешавина со течни горива
ANFO е мешавина од 94% амониум нитрат ("AN") и 6% мазут (fuel oil = "FO") широко употребувано како индустриски експлозив. Се користи во рударството (рудници за ископи на јаглен и метал), во каменоломи и градежништвото. Негови предности во однос на други конвенционални експлозиви се водоотпорност, баланс на кислород, висока брзина на детонација и перформанси на помали пречници.
Влијание врз здравјето
Податоците за здравјето и безбедноста се прикажани на листите за безбедност на материјалите кои се доставуваат од страна на добавувачите и можат да се најдат на интернет.
Ракување, складирање и безбедност
Загревање или негово палење може да предизвика силен оган или експлозија. Амониум нитратот реагира со гориво и редуцирачки материјали бидејќи е силен оксиданс. Иако главно се користи за ѓубриво, може да се користи за експлозиви. Се користи и да се модифицира степенот на детонација на некои други експлозиви како тринитротолуен во форма на аматол.
Постојат бројни безбедносни мерки за тоа како се ракува и се складира амониум нитрат. Не треба да се чува близу до согорувачки супстанции. Не е компатибилен со некои супстанции како хлорати, минерални киселини и метални сулфиди што може да доведе до енергични или дури и насилни разградувања.
Амониум нитратот има критична релативна влажност од 59,4%, над која ќе апсорбира влага од атмосферата. Затоа, важно е да се чува во цврсто затворен контејнер. Амониум нитратот може да собере доволно влага до претворање во течна состојба. Мешањето на амониум нитратот со други ѓубрива може да му ја намали критичната релативна влажност.
Мис Стон (филм)
Мис Стон е македонски историски филм од 1958 година, режиран од Жика Митровиќ, со Олга Спиридоновиќ, Илија Милчин, Марија Тоциноски, Илија Џувалековски, Петар Прличко и Виктор Старчиќ во главните улоги.
Содржина
Дејствието на филмот е сместено во 1901 година и тоа е засновано врз вистински настан - грабнувањето на американската протестантска мисионерка Мис Стон (во филмот ја игра Олга Спиридоновиќ) од страна на Јане Сандански (Илија Милчин) и неговата чета во Македонија.
За откуп на Мис Стон се побарани 25.000 златни лири кои на четата на Јане Сандански ѝ се неопходни за набавка на оружје. Меѓутоа, ова барање треба да се потпише и од Мис Стон. Таа категорично одбива да го направи тоа, но откако минува низ неколку борби водени со турскиот аскер, застанува на страната на комитите и го потпишува писмото, чии барања, на крајот и се исполнети.
Награди
На Филмскиот фестивал во Пула во 1959 година, Олга Спиридоновиќ ја добива наградата „Златна арена“ за главна женска улога, а Петре Прличко се закитува со истото признание кај мажите. „Златна арена“ добива и Василие Поповиќ - Цицо за неговата работа со сценографијата. Филмот, исто така, добива почесни дипломи на фестивалите во Единбург, 1960 година и Њу Делхи во 1961 година.
Евмен
Евмен Кардиски (362 п.н.е. - 316 п.н.е.) — македонски генерал и секретар на Александар Македонски и еден од дијадосите. Од 323 п.н.е. бил сатрап на Кападокија и Пафлагонија. Бил предаден од неговите војници во дијадошките војни.
Евмен е роден во Кардија, Галиполе. Работел како секретар кај Филип II, а после неговата смрт и кај Александар Македонски. После смртта на Александар 323 п.н.е. командува со голема војска, која е во служба на Александар IV Македонски (родениот син на Александар). При поделбата на македонската империја Евмен на управување ја добива Кападокија и Пафлагонија, кои биле проблематични за владеење.
Регентот на македонската империја Пердика, им дава задача на Антигон и Леонат да му помогнат на Евмен за целосно да завладее со Кападокија и Пафлагонија. Антигон ја одбил оваа задача која му ја дал Пердика, по што бил повикан на суд заради непослушност. Но Антигон се здружил со Антипатар, Кратер, Птоломеј и Лизимах против Пердика. Евмен останал на страната на Пердика. Кога Кратер и Антипатар завршиле со Ламиската војна и ја потчиниле Грција, тргнале во Азија за да го срушат Пердика. Прво ја нападнале Кападокија. Кратер и Неоптоломеј, сатрапот на Ерменија, биле поразени близу Хелеспонт 321 гпне од страна на Евмен. Неоптоломеј загинал во битката, а Кратер подоцна починал како последица на тешкото ранување.
Откако бил убиен Пердика во Египет, македонските генерали решиле да расчистат и со Евмен, таа задача ја добиваат Антипатар и Антигон. На Евмен му откажуваат послушност неговите официри по што морал да се засолни во тврдината Нора, која се наоѓала помеѓу Кападокија и Ликаонија, каде останал повеќе од една година, сè до смртта на Антипатар.
После напуштањето на тврдината Нора, Евмен ја напаѓа Феникија и Сирија. Антигон 318 п.н.е. трнува против Евмен кој морал да се повлече во источниот дел од македонското царство. Се одвиле две помали битки, Битката кај Паратакена 317 п.н.е. и Битката кај Габјена 316 п.н.е., после кои Евмена неговите сопствени војници го предале на Антигон.
Или кафе
Или кафе С.п.А. (брендирана и стилизирана како illy ) е италијанска компанија за кафе специјализирана за еспресо, со главно седиште во Трст. Компанијата Или го продава своето кафе на глобално ниво.
Или понудува варијации на средно, темно и печено кафе без кофеин; како и варијации на арабика. Компанијата, сезонски произведва арабика со минимално количество кофеин, одгледувана во Ел Салвадор. Компанијата продава: пакувано кафе во вид на цели зрна, мелено кафе, ЕСЕ капсули и капсули ипер-еспресо.
Компанијата е основана во 1933 година од страна на Франческо Или, останува во наследство и контрола на семејството и достигнува да вработи околу 2700+ работници (2015). Приходите во 2016 година изнесувале вкупно 460 милиони евра, Или кафе пробал да се прошири на пазарот во Соединетите држави, нудејќи 20% од акциите во компанијата на потенцијалните инвеститори кон крајот на 2019 година.
Историја
Познатата компанија за кафе е основана од Франческо Или кој имал потекло од Унгарија. Франческо бил роден во Темишвар во Австроунгарија, денешна Романија. Тој подоцна се преселил во градот Трст за времетраење на Првата светска војна како офицер во армијата. По војната, тој одлучил да остане во Трст, кој неодамна бил под италијанска власт. Тој во 1933 година основал бизнис со какао и кафе, на крајот концентрирајќи се на кафето. Неговиот главен фокус бил на еспресото. Во 1935 година, Франческо ја создал првата автоматска машина за кафе. Машината ја заменила водата под притисок за пареа, која се продавала како илета, претходник на современите машини за еспресо.
Или направил систем на пакување за зачувување на кафето, каде лименките кои биле полни со кафе биле притисок со азот, за да се спречи оксидација. На крајот кафето Или било продадено надвор од областа Трст и во Италија.