cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зимски олимписки игри 2018
На овие игри биле одржани 102 натпревари во петнаесет спортски дисциплини, во кои биле вклучени и новите дисциплини биг ер (скијање на даска), масовен старт (брзо лизгање), мешани парови во карлинг и мешани екипи во алпско скијање кои биле додадени на зимската олимписка програма. Се очекува да настапат 2,952 натпреварувачи од 92 национални олимписки комитети, вклучително и првите настапи на натпреварувачи од Еквадор, Еритреја, Косово, Малезија, Нигерија и Сингапур.
Избор на град-домаќин
Минхен исто така поднел кандидатура за организација на овие игри, со што би станел првиот град кој би бил домаќин на зимска и летна олимпијада, но неговата кандидатурата добила 25 гласови. Францускиот град Анси исто така поднел кандидатура, но градот не успеал да добие поддршка од месното население, и неговата кандидатура добила само 7 гласови.
Пјонгчанг бил избран за град-домаќин на 123. конгрес на МОК одржан во Дурбан, во 2011 година, добивајќи го неопходниот број на гласови (најмалку 48) во само еден круг на гласање, повеќе од добиените гласови на конкурентите заедно. Пјонгчанг е третиот азиски град-домаќин за Зимски олимписки игри; првите два беа од Јапонија, во Сапоро (1972) и Нагано (1998).
Свечено отворање
Свеченото отворање на Зимските олимписки игри 2018 било одржано на олимпискиот стадион во Пјонгчанг на 9 февруари 2018 година. Зданието со капацитет од 35.000 гледачи чија изградба чинела 100 милиони долари единствено било искористено за свеченото отворање и затворање на олимписките и параолимписките игри, а се очекува да биде срушено по нивното завршување. Игрите официјално биле отворени од јужнокорејскиот претседател Мун Џае-Ин.
Спортови
Зимските олимписки игри 2018 вклучиле 102 натпревари во петнаесет спортски дисциплини, со што биле први Зимски олимписки игри кои ја надминале границата од 100 натпревари. Четири нови дисциплини во постоечки спортови биле додадени на зимската олимписка програма во Пјонгчанг, и тоа: биг ејр (скијање на даска), масовен старт (брзо лизгање), мешани парови во карлинг и мешани екипи во алпско скијање.
Броевите во заградите го означуваат бројот на натпревари предвидени во секоја спортска дисциплина.
Земји учеснички
Северна Кореја и Јужна Кореја постигнале договор севернокорејските спортисти да ја преминат корејската демилитизирана зона и да учествуваат на игрите. Двете земји марширале заедно под Знамето на Обединета Кореја во текот на свеченото отворање на игрите. Двете земји се согласиле да испратат заедничка женска хокејарска репрезентација која ќе се натпреварува под посебна кратенка (COR); во сите други спортови, има посебен севернокорејски тим и посебен јужнокорејски тим.
На 5 декември 2017 година Меѓународниот олимписки комитет објавил дека Рускиот олимписки комитет е под суспензија поради рускиот допинг спор. Поединечните спортисти кои се квалификувале за игрите и можат да покажат дека се усогласени со регулативите за допинг на МОК се натпреваруваат под името „Олимписки спортисти од Русија“ (OAR) под олимпиското знаме и олимписката химна.
Список на државни водачи во 20 век п.н.е.
Водачи од 4 и 3 милениум п.н.е. — Настани во 20 век п.н.е. — Водачи од 19 век п.н.е. — Список на водачи на држави по година
Ова е Список на државни водачи во 20 век п.н.е. (2000 п.н.е. - 1901 п.н.е.).
Азија
Llista de governants del 1900 aC
NGC 6835
NGC 6835 — спирална галаксија во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6835 се споменува и како MCG -2-50-9, IRAS 19517-1241.
Откривање
Објектот е откриен на 2 август 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6835 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6835 има привидни димензии од 2,4' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 6835 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63800. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 297; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5733. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 294.
Ваџиха Самадова
Ваџиха Самадова  (Vəcihə Əli qızı Səmədova; 24 ноември1924 – 24 октомври 1965) била сликар и заслужен уметник на работник на Азербејџанска Советска Социјалистичка Република.
Животопис
Ваџиха Самадова е родена на 24 ноември 1924 година во Баку.
Нејзиниот татко Карбалаи Али беше од Карс.
League of Legends
League of Legends (македонски: Лига на легенди), позната како LoL — видеоигра создадена од Riot Games за Microsoft Windows и OS X. Играта е бесплатна, а приходот го остварува со помош на микротрансакции. Вдахновена е од модусот Defense of the Ancients од Warcraft III: The Frozen Throne.
Ваџиха Самадова
Животопис
Пред нејзиното раѓање, Карбалаи Али се преселил во Ираван, подоцна во Баку. Нејзината мајка Рубаба била од Иран.
League of Legends
Во Лига на легенди, играчите ја преземаат улогата на јунаци (англ. heroes) со уникатни способности и моќи (abilities). Целта на играта е да се уништи „нексусот“ (nexus) на спротивната екипа, градба што лежи во срцето на противничката база и е заштитена од повеќе одбранбени градби што исто така треба да се уништат. Секоја League of Legends-игра е единствена: јунаците започнуваат од прво ниво (level) и се прилично слаби, но во текот на играта стекнуваат искуство (experience) и златници (gold), кои им помагаат да станат посилни и да купат разни предмети (items).
Пентакварк
Пентакварк е субатомска честичка која се состои од четири кваркови и еден антикварк врзани заедно.
League of Legends
Постојат и други начини на игра, со различни цели, правила и изглед. Јунаците припаѓаат во голем број на различни класи и исполнуваат разни улоги. Тие се уметнички замислени како спој на различни фантастични елементи, како на пример волшепство, средновековно мечување, steampunk, ужас (хорор) и други. Иако приказната не е дел од елементите на играта, различните херои го потполнуваат големиот и недовршен измислен свет наречен Runeterra, кој Riot Games го ажурира на секои две недели и го дополнува преку приказни, стрипови, видеоанимации и книги.
Ваџиха Самадова
Животопис
Познатиот руски сликар Павел Корин бил нејзин учител. Успешно ја одбранила тезата „Узеир Хаџибејов “ во 1951 година.
Пентакварк
Како кваркови имаат барионски број 1⁄3 а антикварковите  - 1⁄3 пентакваркот  ќе има вкупен барион број 1, и на тој начин ќе станува збор за барион. Понатамошно, поради тоа што има пет кваркови наместо вообичаените три кои се наоѓаат кај стандардните бариони ( т.е. трикваркови), тие би биле класифицирани како егзотични бариони. Името пентакварк е осмислено од Клод Гињукс и сор. и Хари Ј. Липкин во 1987 година; меѓутоа, можноста да постојат честички со пет кваркови е препознаена уште во 1964 година, кога Мареј Гел-Ман прв го претпоставува постоењето на кварковите. Иако со децении е предвидено нивното постоење, се покажало дека е изненадувачки тешко да се открие, што предизвикува некои физичари да почнат да се сомневаат дека непознат закон за природата го спречува нивното создавање.
League of Legends
Играње
Играта се состои од два начини на игра, кои се именувани по двете различни карти каде што се одвива играта:
Ваџиха Самадова
Животопис
Продолжила со постдипломските студии. Ваџиха Самадова е првата професионална сликарка во Азербејџан.
League of Legends
Играње
Клисурата на повикувачот (Summoner's Rift) е картата што ја играат повеќето играчи. Картата се состои од три патеки, меѓу кои има џунгла. Секоја екипа е составена од пет играчи, од кои секој има доделена улога во текот на играта. Јунаците се избираат по сопствена волја на играчите. Натпреварите на оваа карта може да траат од најмалку 15 минути, до околу 40 минути, а понекогаш и подолго. Најдолгото снимено времетраење на неофицијален натпревар (soloqueue; soloQ) е 2 часа, 42 минути и 28 секунди. На оваа карта се играат и натпревари и други официјални настани. Најдолгиот официјален натпревар е одигран во 2013 година (Hong Kong Attitude vs. AHQ eSports Club), и траел 91 минута и 23 секунди. Ова е најиграната карта во играта бидејќи на неа се игра SoloQ. Тоа е натпреварувачки модус на игра, кој работи на принципот на MMR. Во зависност од тоа колку е добар играчот, тој ќе биде споен со играчи со слично ниво на знаење и вештина.
Пентакварк
Надвор од лабораториите за физика на честички, пентакварковите, исто така, може да се произведуваат природно со супернови како дел од процесот на формирање на неутронска ѕвезда. Научната студија на пентакварковите може да понуди увид во тоа како овие ѕвезди се формираат, како и да овозможат потемелно проучување на интеракциите на честичките и силната сила.
Ваџиха Самадова
Животопис
Ваџиха Самадова била на студиски патувања во регионите на Азербејџан со нејзиниот сопруг Латиф Фајзулајев. По овие патувања таа ги создала „Музика“, „Подготовка за венчавка“, „Гој гол“, „Капаз“, „Одгледувачи на памук“, „Портрет на Лејла Бадирбејли“, „Портрет на Шамама Хасанова“, „Портрет на Минира Мамадбајли “ и други слики. Во исто време, Ваџиха Самадова работела како наставник и во Школата за сликарство.
League of Legends
Играње
Завивачката бездна (Howling Abyss) е помала карта, на која исто така играат две екипи, секој со по пет играчи. Картата се протега само на една единствена патека што претставува мост, на кој во старо време во светот на Runeterra се воделе важни битки. Натпреварите во просек траат околу 20 минути. Режимот на игра на оваа карта се нарекува ARAM (All Random, All Mid). Јунаците во овој модус се доделуваат на играчите по случаен избор.
Пентакварк
Позадина
Кварк е еден вид елементарна честичка која има маса, електричен полнеж и полнење на бои , како и дополнителна особина наречена вкус , која опишува каков тип на кварк е (горе, долу, чудно, шарм, врвот или дното) .Поради ефект познат како затворање на боја , кварковите никогаш не се гледаат сами по себе. Наместо тоа, тие формираат композитни честички познати како хадрони, така што нивните бои се губат. Адроните од еден кварк и еден антикварк се познати како мезони, додека оние направени од три кваркови се познати како бариони .Овие "редовни" адрони се добро документирани и карактеризирани сепак, во теоријата не постои ништо што го спречува кваркот да формира "егзотични" адрони како што се тетракварите со два кваркови и два антикваркови или пентакварк со четири кваркови и еден антикварк.
Ваџиха Самадова
Животопис
Нејзината самостојна изложба се одржала во Баку во 1962 година, по патувањето во Бугарија.
League of Legends
Пред издавањето
Компанијата Riot Games е основана од страна на Брендон „Ryze“ Бек и Марк „Tryndamere“ Мерил, кои беа цимери додека го посетувале Универзитетот на Јужна Калифорнија. Тие соработувале со Стив „Гуинзо“ Фрик, претходниот дизајнер на обичната карта за Defense of the Ancients од популарната Warcraft III: The Frozen Throne и Стив „Пендрагон“ Мескон, администратор на поранешната официјална база за поддршка на картата, во развивањето на League of Legends со користење на оригиналната DotA создадена од страна Еул (оригинал Одбрана на Древните, картата за Warcraft III: Владеење на Хаос) како основа, Гинсо направил DotA Allstars со вметнување на својот микс на содржини и со значително проширување на бројот на јунаци.
Пентакварк
Структура
Можен е широк спектар на пентакваркови, со различни комбинации на кваркови кои произведуваат различни честички. За да се идентификуваат кои кваркови содржат одреден број пентакваркови, физичарите ја користат ознаката qqqq , каде q и  соодветно се однесуваат на кој било од шесте вкусови на кваркови и антиквари. Симболите u, d, s, c, b и t стојат за горе, долу , чудно , шарм , дното и горните кваркови, соодветно, со симболите на ,  ,  ,  ,  ,  одговараат на соодветни антиквари. На пример, pentaquark направен од два нагоре кваркови, еден квадрат од квадрат, еден квартен шарм и еден шарм антикварк ќе бидат означени со uudc.
Ваџиха Самадова
Животопис
Изложбите на Ваџиха Самадова не биле само во Баку, туку и во Москва и Софија. Своите впечатоци од патувањата ги забележала во делата „Старите Бугарки“, „Чаршија во Софија“, „Дождлив ден“, „Куќи на карпите“ и други.
League of Legends
По издавањето
League of Legends добива редовни ажурирања во облик на закрпи (patches). Иако во други игри, овие закрпи се користат за зачувување на билансот и за осигурување дека не доминира ниту една стратегија, во League of Legends, секоја нова закрпа ги тера играчите да се приспособуваат кон промените на творците како суштински дел од играта. Од 2014 година, Riot нуди редовни закрпи за League of Legends на секои две недели.
Пентакварк
Структура
Кварковите се врзани заедно со силната сила,која делува на таков начин што ќе ги изгуби боите во рамките на честичката. Кај мезоните, ова значи дека кваркот е поврзан со антикварк со спротивен полнеж на боја - сина и антибиолошка, на пример - додека во барионот, трите кваркови меѓу себе ги имаат сите три бои - црвено, сино и зелено. Во пентакваркот,боите исто така треба да се изгубат, а единствена изводлива комбинација е да има еден кварк со една боја (на пр. црвено), еден кварк со втора боја (на пр. зелена),два кварка со трета боја (на пример, сина) и еден антикварк за да се изгуби бојата на вишокот (на пример, антибиотик).
Ваџиха Самадова
Животопис
Во 1963 година таа го насликала своето последно дело „Чекајќи вести“, а сликата поставена и изложена на  изложбата „Нашите  современици“.
League of Legends
Наводи
__ИНДЕКС__
Пентакварк
Структура
Механизмот за врзување за пентакварковите сè уште не е јасен.Тие можат да бидат составени од пет кваркови цврсто врзани еден за друг, но исто така е можно тие да бидат лабаво врзани и да се состојат од три кварк-барион и мезон со два кварка кои релативно слабо интеракционираат еден со друг преку размена на пион (истата сила која се врзуваат атомските јадра ) во "мезон-барион молекула".
Историја
Барањето да се вклучи антикварк значи дека многу класи на пентакварк е тешко да се идентификуваат експериментално - ако вкусот на антикваркот се совпаѓа со вкусот на кој било друг кварк во квинтут, тој ќе се откаже и честичката ќе наликува на нејзиниот трокреветски хадронски братучед. Поради оваа причина, раните пентаковски истражувања бараа честички во кои антиквар не се откажа. Во средината на 2000-тите години, неколку експерименти тврдат дека откриваат пентакварк-состојби. Особено, резонанца со маса од (4.6   σ ) беше објавено од страна на ЛЕПС во 2003 година, на. Ова се совпадна со состојба на пентакварк со маса од предвидено во 1997 година.
Ваџиха Самадова
Животопис
Ваџиха Самадова починала од рак на 25 октомври 1965 година во Баку.
На 14 јули 2018 година, изложбата „Тандем на Љубовта“ била составена од сликите на Латиф Фајзулаев и Ваџиха Самадова, отворени во Франција, Кан, во организација на фондацијата Хејдар Алиев.
Пентакварк
Историја
Предложените држава беше составен од два до кваркови, две надолу кваркови , а еден чуден антикварк (uudd  По ова соопштение, девет други независни експерименти објавија дека гледаат тесни врвови             и             , со маси меѓу  и  , сите погоре 4   σ.  Додека постоеше загриженост за валидноста на овие состојби, групата за податоци за честички го даде       рејтинг со 3 ѕвездички (од 4) во Прегледот на физика на честички од 2004 година.  Две други пентакваркни состојби биле пријавени, иако со ниска статистичка важност - на       (ddss  ), со маса од  и        (uudd  ), со маса од  .  Двете подоцна беа пронајдени како статистички ефекти, а не вистински резонанции.
Десет експерименти потоа побараа     , но излезе со празни раце. Два посебно (еден во BELLE, а другиот во CLAS ) имале речиси исти услови како и другите експерименти кои тврделе дека ги откриле      ( ДИЈАНА и САПИР соодветно). Во 2006 година Преглед на физика на честички заклучува: "[T] овде не беше потврдена висока статистика за било кој од оригиналните експерименти кои тврдеа дека ќе го видат     ; имаше две високостатистички повторувања од Џеферсон Лаб, кои јасно покажаа дека оригиналните позитивни тврдења во овие два случаи се погрешни; имало голем број други експерименти со висока статистика, од кои ниту еден не најде никаков доказ за       ; и сите обиди за потврдување на двете други тврдења на пентакварк доведоа до негативни резултати.  Заклучокот дека pentaquarks во целина, и     , особено, не постојат, се чини дека е огромна." Прегледот на физика на честички од 2008 година отиде уште подалеку: "Постојат два или три неодамнешни експерименти кои наоѓаат слаби докази за сигнали во близина на номиналните маси, но едноставно не постои точка во нивното табелирање со оглед на огромниот доказ дека тврдените pentaquarks не постојат. . .  Целата приказна - самите откритија, бранот на прилози од теоретичарите и феноменолозите што следеа и евентуалното 'неоткривање' - е необична епизода во историјата на науката." И покрај овие нулти резултати, ЛЕПС резултатите   продолжи да покажува постоење на тесна состојба со маса од  , со статистичка значајност од 5.1   σ. Експериментите продолжуваат да ја проучуваат оваа контроверзност.
Резултати од LHCb 2015
Во јули 2015 година, соработката со LHCb во CERN идентификуваше pentaquarks во       канал, што го претставува распаѓањето на дното на лямбда барион     во J / ψ мезон , kaon     и протон (р). Резултатите покажаа дека понекогаш, наместо да се распаѓаат преку посредни состојби на ламбда,    распаднати преку посредни состојби на пентакварк. Двете држави, именувани    и    , имале поединечни статистички значења од 9   σ и 12   σ, соодветно, и комбинирано значење од 15   σ - доволно за да се бара формално откритие. Анализата ја отфрли можноста дека ефектот бил предизвикан од конвенционалните честички. Двата пентакваркни состојби беа забележани силно распаѓање на, па оттаму мора да има содржина на валентни кваркови на два нагоре кваркови , квадрат од долу , шарм кварк и анти-шармен кварк , Што ги прави charmonium -pentaquarks.
Побарувањата за pentaquarks не беа цел на LHCb експериментот (кој првенствено е дизајниран да ја испита асиметријата на материјата-антиматерија ) а очигледното откривање на pentaquarks беше опишано како "несреќа" и "нешто што сме се сопнале" координаторот на физиката за експериментот.
Истражувања на пентаквира во други експерименти
Производството на pentaquarks од електрославите распади на    барионите имаат исклучително мал пресек и даваат многу ограничени информации за внатрешната структура на pentaquarks. Поради оваа причина, постојат неколку тековни и предложени иницијативи за проучување на производството на пентакварк во други канали.
Се очекува дека pentaquarks ќе бидат проучени во електрони-протонски судири во сало B E2-16-007 и сала C E12-12-001A експерименти на JLAB. Главниот предизвик во овие студии е тешката маса на pentaquark, која ќе се произведува во опашката на фотон-протонски спектар во JLAB кинематиката. Поради оваа причина, моментално непозната гранка на фракциите на pentaquark треба да бидат доволно големи за да се овозможи откривање на pentaquark во JLAB кинематика. Предложениот Electron Ion Collider кој има повисоки енергии е многу подобар за овој проблем.
Апликации
Откривањето на pentaquarks ќе им овозможи на физичарите да ја проучуваат силната сила подетално и да помогнат во разбирањето на квантната хромодинамика. Покрај тоа, тековните теории сугерираат дека некои многу големи ѕвезди произведуваат pentaquarks додека се колапсуваат. Студијата на pentaquarks може да помогне да се фрли светлина врз физиката на неутронските ѕвезди.
Белешки
<references group="nb" responsive="">
Улогата на моето семејство во светската револуција (филм)
„Улогата на моето семејство во светската револуција“ (српски: Улога моје породице у свјетској револуцији) — југословенски филм во режија на Бахрудин Ченгиќ, снимен според истоимениот роман на Бора Ќосиќ од 1969 година. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Милена Дравиќ, Данило Бата Стојковиќ, Бранка Петриќ и Миливоје Томиќ. Филмот претставува пародија на политичкиот систем во СФРЈ, а премиерно бил прикажан на Пулскиот филмски фестивал, но веднаш потоа бил забранет и никогаш не се прикажувалво кино-салите.
Синопсис
Во филмот се прикажуваат доживувањата на едно семејство по завршувањето на Втората светска војна, кога доаѓа до промена на политичкиот систем. Промените се одразуваат на секојдневниот живот на семејството, кое ги учи новите песни кои се пеат, а ги заборава старите обичаи, како изработката на гоблените...
Нотрањска
[[Податотека:Borders_of_the_Historical_Habsburgian_Lands_in_the_Republic_of_Slovenia.png|врска=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Borders_of_the_Historical_Habsburgian_Lands_in_the_Republic_of_Slovenia.png|десно|мини|300x300пкс|Tрадиционални региони во Словенија.1. Приморска
3. Корушка
4. Штаерска
Анастасија Абрамова
Анастасија Абрамова (17.06.1902 - 26.06.1985). била руска балерина на Московската балетска школа.
Била сестра на рускиот балетски критичар Александар Абрамов (алијас Трувит).
Животопис
Абрамова е родена во 1902 година во Руската Империја, во Москва. Таа започнала да ја посетува балетската школа „Бољшој“ во 1910 година. Во Бољшој, таа била обучувана од Екатерина Гелцер, Екатерина Вазем и Василиј Тихомиров. Абрамова дипломирала во 1917 година. .
Кариера
По дипломирањето, таа работела во балетот Бољшој. Таа настапила со Валентин Кудријавцев, Љубов Банком и Нина Подгорецкаја (таа била првата невенчана сопруга на Игор Мојсејев) - тие биле четирите ѕвезди на московскиот балет во 1920-тите и нивните животи биле многу слични.
Анастасија Абрамова била професионален партнер на Асаф Месерер. Таа работела со режисерите Александар Алексеевич Горски и Василиј Тихомиров. Нејзиното деби било во 1922 година, се појавила како Лиза во Слабо чувана девојка. Други значајни дела вклучуваат Црвениот афион (како Тао-Хоа), Пепелашка и Париски пламен (како Џејн). Таа исто така настапила во „ Малиот грбав коњ“,  Мали нешта на Александар Горски, Кореографија на Новер (1922), Крчко Орашиќ (како Маша), Петрушка (како танчерка), Фудбалер (како чистач на улици), главна улога, 1930).) итн.
Таа се пензионирала во 1948 година.
Во тоа време, во рускиот балет имало две балетски школи - Санкт Петербург (Ленинград) и Москва. Балетското училиште во Санкт Петербург развило високо грациозно танцување, а московското училиште било познато по класичниот балет. Но, во 1930-тите, под наредба на Сталин, група ленинградски танчери пристигнале во Москва за да ги заменат московските танчери. После тоа, московското училиште престанало да постои. Многу московски танчери и кореографи го напуштиле Бољшој театарот. Оние кои не можеле да најдат нова работа, продолжиле да работат во Бољшој театар, но немале улоги. Таква судбина го снашла и Аврам. Четирите ѕвезди на Московскиот балет - Анастасија Абрамова, Валентина Кудријавцева, Љубов Банком и Нина Подгорецкаја - немале учество во претставите.
Во 1947 година, во исто време, тие добиле титула „Почесен уметник“ од РСФСР (ru: Почесен уметник на РСФСР) и веднаш биле отпуштени.
716 п.н.е.
716 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 716. година пред новата ера, 716. од првиот милениум п.н.е., 16. од 8 век п.н.е. и седма од 710-тите п.н.е.
Убивање на елен
Историја
Сликата е направена во текот на зимата 1866-1867 година. Таа е во голем формат што бил ново применет од Курбе, како и во Погреб во Орнан и Ателјето на сликарот. Делото било изложено во француските уметнички салони и академии во 1869 година. Сликата предизвикала одреден скандал, а главните формати претходно биле резервирани за благороднички историски слики, наместо за сцени од лов.
716 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4792 и 4793 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4034 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3044 и 3045 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 37.
Убивање на елен
Влијанија
Има уште едно влијание во оваа слика, она на Масакрот на Хиос (1824) од Ежен Делакроа. Неговото влијание се одразува особено преку јавачот.
NGC 4453
NGC 4453 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4453 се споменува и како MCG 1-32-73, CGCG 42-121, VCC 1130, NPM1G +06.0340, IRAS 12262+0647.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4453 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 4453 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 4453 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41072. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 288. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Космос-376
Космос-376 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 30 октомври 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-376 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 282 км, а најмалото на 204.
715 п.н.е.
715 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 715. година пред новата ера, 715. од првиот милениум п.н.е., 15. од 8 век п.н.е. и шеста од 710-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4793 и 4794 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4035 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3045 и 3046 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 38.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 715 година се протега во 1921 и 1922, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1981 и 1982 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 172 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1377 и 1376 исламска година пред хиџра.
Теила Хакими
Теила Хакими (на хебрејски: תהילה חכימי, родена на 27 февруари 1982) е израелска поетеса и автор, и е клучен член на движењето Мизрахи Арс поетика.
Животопис
Хакими, која има диплома по машинско инженерство, почнала да ја објавува својата поезија во 2013 година во списанијата „Мехав“ и „Маајан“, и во две антологии - збирка песни од Бершеба, а втората антологија Арс поетика, уредена од Ади Кејсар.
Нејзината прва збирка поезија „Утре ќе работиме“ била објавена во 2014 година. Книгата ја доби наградата за книжевност на Бернштајн за 2015 година.
Хакими ја уредила детската книга Попладневни деца во 2015 година од Авихаи Нири, илустрирана од Лирон Коен.
Нејзината втора книга „Во водата“ е графички роман, создаден во соработка со илустраторот Лирон Коен, и била објавена во 2016 година.
Хакими ја доби наградата за нови поети од Министерството за култура во 2015 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
Георги Веселинов
Георги Атанасов Веселинов ( во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Бил помагач на нелегалната чета, кон која се присодеинил само на неколку дена. Бил осуден на доживотен строг и темничен затвор. Во логорите на смртта поминал повеќе од четиринаесет тешки години. Важел за умерен подржувач на македонската кауза.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Веселинов, Георги}}
Стари Јаз (Пчиња)
Стари Јаз — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пчиња. Наоѓалиштето претставува некропола од доцна антика. На 1 км источно од селото, на десниот брег на Пчиња се откриени гробови градени од тегули - тип „на две води“.
Линденау
Линденау (Lindenau) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.
Историја на Прилеп
Историјата на Прилеп започнува уште од праисторијата, а на неговата територија е забележан интензивен континуиран живот.
Праисторија и антички период
Градот Прилеп и воопшто населби на подрачјето на поширокиот прилепски регион, датираат уште од антиката, како што е археолошкото наоѓалиште Стибера, кај селото Чепигово.
На Златоврв (манастир Трескавец) е откриена населба Колобаиса од втор век п.н.е со можно постоење на храм на Артемида и Аполон.Втората фаза е од доцноантичкиот период со антички бедем, а потоа е средновековниот сегмент од 12 до 14 век. Сознанијата од 5-6 век се преку откриени остатоци од базилика, со што ни се сугерира раното христијанство.
И во близина на градот, на Марковите Кули се откриени траги од предисториска населба. Во раната антика тука израснала населбата Керамија (Ceramie), обновена во доцната антика, која до крајот на антиката останала селска населба и не прераснала во град и епископија.
Во антички пишани извори се спомнуваат две етнички заедници кои живееле во тоа време во прилепскиот дел од котлината Пелагонија, како и во делот на областа Мариово кој гравитира кон градот Прилеп, Дериопите и Пелагонците.
Дериопите го населувале северозападниот дел од котлината, односно горниот тек на Црна Река. Познати се три нивни населени места расположени покрај самата река, Брианион кај денешното село Граиште, Алкомена кај селото Бучин и Стибера во непосредна близина на селото Чепигово. Иако сознанијата пред се говорат за развојот на наведените места во времето после припојувањето од страна на Македонија и особено во периодот на владеење на империјата на Римјаните, сепак не би требало да е спорна одредена територијална автохтоност на Дериопите уште од раната антика. Единствено познато име на личност од областа Дериоп за време на владеењето на античките македонски кралеви е она на офицерот Пеитон, со потекло од Алкомена, кој служел во војската на Александар III. За подоцнежниот римски царски период дознаваме од повеќе пронајдени епиграфски наоди, а со опсежни археолошки истражувања се потврди дека градот Стибера се развил во значаен урбан центар на областа во тој период.
За автохтоното потекло на Пелагонците кои го населувале североисточниот дел од котлината и горниот, прилепски дел од Мариово, исто така може само да претпоставиме. Од два епиграфски наода пронајдени во Атина, дознаваме дека тие имале свое автономно кнежевство пред доаѓањето на Македонците. Во нив се спомнува крал со име Менелај, кој во шеесетите години на IV век п.н.е. во два наврати испратил помош во финансиски средства и во житарки на флотата на стратегот Тимотеј за време на конфликтот на Атина со Халкидиските градови. Откриената монументална гробница на локалитетот Павла Чука помеѓу селата Подмол и Бонче, мошне веројатно била наменета за некој од базилеите на Пелагонците. Според одредени анализи, гробницата била подигната кон крајот на IV век п.н.е., што значи дека тие имале одредена автономија и подоцна, за време на најголемиот процут на македонската држава под Александар III и во времето на неговите наследници. За разлика од сознанијата за три градови во областа Дериоп, за населени места на Пелагонците сè уште не може ништо со сигурност да се каже.
HD 207673
HD 207673 (BD + 40 4648, SAO 51344, HR 8345) — ѕвезда со привидна величина од 6.48, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:49:40,1 и деклинација +41°08′56″
Историја на Прилеп
Праисторија и антички период
Истражувачите сепак, повеќе дискутираат околу тоа на која поголема етничка група припаѓале Дериопите и Пелагонците, односно нивните размислувања не водат кон постоењето на засебност и автохтоност на двете заедници. За некои од нив и Дериопите и Пелагонците имале Пајонско потекло, а за други дека биле Илирски племиња.
Средновековна историја
Денешната местоположба на градот Прилеп потекнува од раниот среден век, кога Прилеп бил многу важен трговски и воено-стратегиски град. Токму во градот Прилеп, по катастрофалниот пораз на самoиловата војска во Беласичката битка, 1014 година, кога ги видел своите ослепени војници, царот Самиул починал од срцев удар.
По смртта на Самуил градот потпаднал под византиска власт, сè до распаѓањето на Византија во 1204 год при четвртиот крстоносен поход. Низ XIII век Прилеп преминува постојано во рацете на новите господари — двапати на деспотите од Епир, двапати на Бугарија, еднаш на царот од Никеја. , т.е. под возобновената Византиско Царство.
Византија го држи како истурено воено упориште до 1334 година Прилеп заедно со цела Македонија стануваат дел од Српското Кралство, на чело со Стефан Душан.
Прилепско Кралство
Царот Урош V потпирајќи се врз најверните феудалци, се обидел преку нова прераспределба на земјата и поседи­те и сменувањето на непослушните намесници, да го зачува Српското Царство, но во тоа не успеал, зашто насекаде веќе зела широки раэмери феудалната анархија. Од средината на 60-те години на XIV век, градовите и областите од северна и централна Македонија, кои дотогаш ja признавале власта на Урош V, се осамостоиле и станале јадро на новосоздаденото Прилепско Кралство, на чело со Волкашин. До прогласувањето на Волкашин за крал во 1365 година, тој го управувал Прилепскиот крај како жупан.
По убиството на кралот Волкашин и брат му Углеша во битката со Турците на реката Марица во 1371 година, на чело на Прилепското Кралство дошол син му Марко (1371—1395). Кога дошол на власт Крали Марко веќе имал доста искуство во водењето на државните работи, зашто уште од 60-те години обавувал важни државни мисии. Во првите години на сво­ето кралување, тој успеал да ги зачува границите на Прилеп­ското Кралство. Тогаш, под негова власт покрај Прилеп, биле и Поречката област, Охрид, Дебар, дури и Скопје и Призрен. Според Мавро Орбини, по смртта на Волкашин, од Прилеп­ското кралство биле оттргнати градовите Приштина и Ново Брдо од страна на кнезот Лазар. Во 1372 година Ѓураѓ Балшиќ го зел и Призрен. Околу 1377 година Вук Бранковиќ го оттргнал и Скопje, со што Прилепското Кралство на Крали Марко значително било стеснато кон крајот на 70-те години на XIV век.
Османлиско ропство
Прилеп потпаднал под османлиско ропство за време на владеењето на султанот Мурат I, третиот османлиски султан. Според податоците од 1468 година, градот е седиште на нахија и заедно со околу 19 села од истата нахија е вклучен во зијаметот на Хусеин Бег.
Со доаѓањето на Турците, Прилеп од високоразвиен трговски град, се преориентира кон селското производство особено на тутун. Со воведувањето на чифлигарскиот систем во 1528 година во Прилепската нахија имало 16 чифлици, а нивниот број пораснал на повеќе од 30 во 1544/45 година. Во Прилеп во 1564/65 година ќе се случи и првиот поголем бунт на македонскиот народ кон неподносливата турска власт, кога незадоволните Мариовци, ќе направат голем протест, проследен со нереди пред судот во Прилеп. Оваа буна е најстар протест против турските власти во Македонија. Со заповед на султанот Сулејман Величествениот (од 3 октомври 1564 година) биле задолжени скопскиот бег и прилепскиот кадија да преземат енергични мерки за смирување на побунетиот крај. Буната била задушена до крајот на 1565 година.
За градот Прилеп во XVII век повеќе дознаваме од патописот на познатиот османлиски патописец Евлија Челебија кој го посетил градот. Тој, во својот Патопис (Сејахатнаме) меѓу другото запишал:
Насекаде низ Македонија во XVIII век крстосувале арамиски дружини, кои броле од 400-500 луѓе од албанска и турска националност, кои често дејствувале во соработка со одредени феудалци и државни службеници. Познато е дека во 1709 година, закупецот на данокот во Прилеп, Кади-Заде Мустафа, се здружил со арамиите и преку нив вршел притисок врз селаните..
Во XVIII и XIX век во градот се одржувал голем панаѓур, кој бил еден од најголемите во Румелија и траел 25 дена. На панаѓурот доаѓале трговци од Велес, Скопје, Врање, Ниш, Софија, Пловдив, Карлово, Сер, Солун, Битола, Корча, Охрид, Елбасан и други места. Главни производи кои се тргувале на панаѓурот биле: тутун, жито, пиперка, женски ракотворби, особено ќилими, стока и др.
Период на преродбата
Во XIX век, во Прилеп учителствувал големиот македонски преродбеник и собирач на народно творештво Димитар Миладинов, заедно со својот помошник Рајко Жинзифов и токму во овој период во контакт со Миладинов, Марко Цепенков (роден прилепчанец) ќе ја прифати идејата на преродбеникот за собирање на македонското народно творештво. Реформите во војската и администрацијата што почнале да ги спроведуваат турските султани од почетокот на XIX век наишле на отпор, особено кај феудалците во Албанија и Босна. Во 1830 година пашата Мустафа Решид Бушатлија од Скадар навлегол во Македонија со цел да ја освои Битола. Меѓутоа, во неколку битки кај Прилеп и планината Бабуна, во април и мај 1831 година бил поразен и се повлекол во Скадар. Во средината на XIX век во Прилеп доаѓа до брз развој на занаетчиството и трговијата. Во овој период во Прилеп биле развиени: казанџискиот, ковачкиот, абаџискиот и ќурчискиот занает, а нешто подоцна почнал да се развива и терзискиот занает. Во 1843 година во Прилеп било отворено првото народно училиште „Св. Кирил и Методиј“, а во 1865 година било отворено и Првото женско училиште, кое од 1880 година било сместено во новоизградена зграда во дворот на црквата „Св. Благовештение“. Во 1865 година била отворена и првата пошта во Прилеп и преку оваа поштенска станица поминувала целата пошта за Западна Македонија. Првиот магацин за откуп и обработка на тутун во Прилеп е изграден во 1873 година со што започнува организираното производство на тутун во Македонија.
Во последната деценија од XIX век и почетокот на XX век се забележуваат и бројни вооружени чети кои дејствувале на македонска територија. Ваквите чети биле уфрлани преку границите и истите со своите активности уште повеќе го расцепкувале единството на народот, вршеле грабежи и убиства и сл. Најпознат од сите водачи на вакви банди во Прилеп и околината бил Ќучук Сулејман. Тој тепал, силувал, неказнето глобувал и потурчувал моми по околните прилепски села. Трпението на прилепчани завршило со чинот на неговиот насилнички акт врз поп Цеко од прекуридските села и неговото грозно убиство (наденат на кол). Поради тоа, Прилепската општина презела мерки за негово ликвидирање. Под раководство на војводата Спиро Црне била формирана чета, која во 1880 година го ликвидирала насилникот. Марко Цепенков, најплодниот собирач на македонски народни умотворби, за да ја напише драмата „Црне Војвода“, бил инспириран токму од овој настан.
Во периодот пред создавањето на МРО во Прилепско постоеле и четите на Димо Дедото, Ѓорѓија Лажот и уште неколку такви од арамиски вид (Тале Мелезот, Диме Шикев). Понатаму, Ангеле Мијајлев, Ристо Сурлев, Андреја Башиноселец, Илија од с. Мало Радобил, Јосиф Марковчето, Ицко Бале, Тоде и Иле Бочварчето, Диме и Мијајле Чакреви, Коне Павлев и десетина други се претставници на предорганизациското револуционерно движење. На Тодоровден, 1886 година, четата на ајдутинот Коне Павлев влегла во манастирот „Свети Архангел Михаил” во Варош, но била откриена од Турците и била разбиена.
Во 1889 била отворена и првата аптека во Прилеп, од страна на Џорџу Љонта, Влав од Крушево, која по 10 години ја продал на Дамјан Симитчиев, кој завршил студии по фармација во Лиеж, Белгија.
Во почетокот на XX век Прилеп е центар на Прилепската каза, дел од Битолскиот санџак. Во овој период Прилеп се делел на југоисточен христијански дел и северозападен турски дел. Постоеле 17 христијански маала: Гумење маало, Бадеско маало, Трајково маало, Нарид маало, Ограда маало, Бомболовско маало, Аџи-Илиовско маало, Вирои (или Жабино) маало, Табана маало, Ќошари маало, Шарена чешма маало, Долно маало, Варошко (или Поп Стефаново) маало, Поп Костадин маало, Чаршиско (или Поп Никола) маало и др. Турските маала биле 10 на број: Барјакли-беј мале, Ат-Меџид мале, Тризла мале, Орта мале, Шабан мале, Вишне мале, Чарши мале, Ѓок-дере мале, Кајнак мале и др. По некоја христијанска куќа постоела и во турските маала.
Според структурата на ВМОРО, Прилеп за време на илинденскиот период бил дел од Прилепската околија на Битолскиот револуционерен округ. До почетокот на востанието дошло до повеќе вооружени борби меѓу четите и турскиот аскер и тоа во 1901 година кај Беловодица, во 1902 кај: Кадино Село и Никодинска Планина, а во 1903 кај: Забрчани, Никодин, Топлица, Мукус Планина, Алинска Корија, месноста Ливада, Дуње и Бровичките лозја.
Илинденското востание ќе има силен одглас во Прилепско, а со борбите раководеле познатите прилепски војводи Петар Ацев и Крсто Гермов (Шакир војвода).
По Илинденското востание, во мај 1904 година во повеќе села во Прилепско е одржан Прилепскиот конгрес на ТМОРО. Конгресот уште се нарекува Подвижен конгрес затоа што една чета од 30 души, делегати и четници, постојано се движела од село во село каде се одржувале заседанијата. На конгресот биле разгледани прашањата за: децентрализација и централизација на Организацијата, односот кон пропагандите и бил донесен нов правилник за четите.
Голем број прилепчани активно се вклучиле во Младотурската револуција. Во септември 1910 година властите уапсиле над 70 граѓани за време на акцијата за разоружување на младотурците.
Балканските и Светските војни
За време на Првата (1912-1913) и Втората балканска војна (1913) во Прилеп и неговата околина се воделе жестоки борби. Таква е Битката кај Прилеп помеѓу војските на Кралството Србија и Отоманското Царство, во која отоманската војска била поразена. Крајот на војните се означил со Букурешкиот договор, со кој била поделена Македонија, а Прилеп крајно разурнат и разорен, како дел од Вардарска Македонија ќе влезе во рамките на Кралството Србија.
Во периодот од 1931 до 1935 година градот бил електрифициран. Во 1936 година во сообраќај била пуштена и железничката линија која Прилеп го поврзува со Битола на југ и Велес и Скопје на север.
Втора светска војна
Во април 1941 г. Прилеп потпаднал под фашистичка окупација. На 8 април таа година во градот влегла германската фашистичка војска, и тоа 13-та пешадиска дивизија, од 40 корпус, на 12-та армија. Германската војска пристигнала во градот во попладневните часови. Пред тогашната општина бил одржан говор од страна на еден германски офицер, a потоа бил оформен Градски одбор од граѓани кои биле наклонети кон Германците. Во 13 часот во Прилеп пристигнал капетанот Тролер, одреден за командант на Прилеп. По барање на германската команда биле назначена општинска квислиншка власт, позната како Градски одбор. На 26 април во градот влегла бугарската војска. Уште од првите денови на окупацијата се појавил отпор. На 12 септември 1941 година била формирана Прилепската партизанска чета, за конечно на 11.10.1941 година со нападот на бугарската полициска станица од страна на прилепскиот партизански одред „Гоце Делчев“ да започне антифашистичкото народно востание против окупаторската власт. . Од декември 1941 па сè до летото 1943 бил печатен и илегалниот весник на НОФ за Прилепско, „Народен глас“, на македонски народен јазик, во тираж од 120-300 примероци. Жената од Прилепската околија имала континуитет и масовно учество во борбата против фашизмот. Месниот одбор на АФЖ во Прилеп бил формран во месец декември 1943 година. Првиот одбор на АФЖ во Прилеп го сочинувале: Bace Капчева, Mapa Козароска, Драгица Трајкоска и Фанче Николоска.