cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Конвенција за хемикалии
Член 10
Работодавците мора да водат регистар на сите опасни хемикалии што се користат на работното место, со вкрстени референци на нивните листови со податоци за хемиска безбедност и да го направат достапен за сите работници.
Член 11
Работодавачот мора да им обезбеди на работниците доволно информации за безбедносните мерки на претпазливост и идентитетот на хемикалиите кога хемикалијата се пренесува.
Член 12
Работодавачите мора да се погрижат работниците да не се изложени на опасни хемикалии подолго од дозволеното, мора да ја проценат изложеноста на работниците на опасни хемикалии, мора да ја следат и евидентираат работата со опасни хемикалии за да ја заштитат безбедноста и здравјето и мора да обезбедат дека евиденцијата се одржува правилно.
Член 13
Работодавачот врши проценка на ризиците кои произлегуваат од употребата на хемикалии при работа и ги штити работниците со преземање соодветни мерки.
Работодавците мора да ја ограничат изложеноста на вработените на хемикалии за да го заштитат здравјето и безбедноста, да пружат прва помош и да направат одредби за итни случаи.
Член 14
Опасните хемикалии и испразнетите контејнери кои содржат остатоци од опасни хемикалии се отстрануваат на начин што го намалува ризикот за безбедноста, здравјето и животната средина.
Член 15
Работодавците мора да ги информираат работниците за опасностите со кои се соочуваат на нивното работно место и за хемиските етикети и безбедносните листови.
Должности на работниците
Членот 17 се однесува на соработката меѓу работодавачите и вработените за намалување на ризиците при работа.
Член 17
Работниците треба тесно да соработуваат со работодавците и да ги следат сите процедури за употреба на хемикалии при работа за да обезбедат безбедност.
Работниците ги преземаат сите разумни чекори за да го минимизираат ризикот поврзан со ракување со хемикалии.
Права на работниците и нивните претставници
Членот 18 им дава право на вработените да избегнуваат непосреден ризик од здравствени причини без неразумни последици.
Член 18
Вработените имаат право да се отстранат од опасностите при работа со хемикалии доколку постои непосреден ризик за нивното здравје или безбедност. Вработените кои ќе се извлечат од опасност согласно со одредбите на овој член ќе бидат заштитени од неразумни последици. Засегнатите работници имаат право на информации за својствата и идентитетот, етикетите и безбедносните листови на употребените хемикалии.
Доколку откривањето на идентитетот на хемикалија на конкурентот може да му наштети на бизнисот на работодавачот, работодавачот, кога ги обезбедува информациите потребни според овој член, може да го заштити идентитетот во согласност со член 1.
Одговорност на државите извознички
Членовите 19 до 27 се однесуваат на одговорностите на државите кои извезуваат опасни хемикалии и одговорностите за контрола. Тие исто така се однесуваат на важноста на оваа Конвенција и опсегот на примена.
Член 19
Кога земја-членка извозник забранува употреба на одредени или сите опасни хемикалии од причини за безбедност и здравје при работа, фактот и причините за тоа ќе им бидат соопштени на сите земји увозници.
Член 20
Ратификациите на оваа конвенција мора да бидат доставени до генералниот директор на Меѓународната канцеларија на трудот за регистрација.
Член 21
Оваа конвенција ќе биде обврзувачка само за членовите чии ратификации се регистрирани кај Генералниот директор.
Тој стапува во сила дванаесет месеци по датумот на кој се регистрирани ратификациите кај Генералниот директор на првите две членки/
Потоа, конвенцијата ќе стапи на сила за секоја дополнителна членка дванаесет месеци по датумот на нејзината ратификација.
Член 22
Ратификуваната членка може да се откаже десет години по влегувањето во сила на конвенцијата со акт упатен до генералниот директор. Откажувањето стапува на сила една година по датумот на регистрација.
Секоја ратификувана членка која нема да го оствари правото на откажување во наведениот десетгодишен период може да се откаже само по истекот на дополнителни десет години под наведените услови.
Член 23
Генералниот директор ќе ги забележи сите ратификации и откажувања од сите нотифицирани членки.
Кога ги известува членовите за втората ратификација, генералниот директор ќе го наведе датумот на кој конвенцијата стапува во сила.
Член 25
Водечкото тело на МОТ ќе поднесе извештај за спроведувањето на оваа конвенција во моменти кога ќе определи и ќе ја разгледа потребата од нејзина ревизија.
Член 26
Доколку конференцијата усвои нова конвенција со која се ревидира оваа конвенција, ратификацијата на новата конвенција, без да е во спротивност со член 22, ќе резултира со итно откажување на оваа конвенција.
На денот на влегувањето во сила на новата конвенција, оваа конвенција престанува да важи.
Оваа конвенција во секој случај ќе остане на сила во нејзината сегашна форма за оние членки кои ја ратификувале, но не ја ратификувале конвенцијата за ревизија.
Член 27
Англиската и француската верзија на текстот на оваа Конвенција се подеднакво меродавни.
Ратификација
Според податоци од јануари 2023, конвенцијата била потпишана од 23 земји.
Дерик Роуз
Дерик Роуз (Derrick Martell Rose; роден на 4 октомври 1988, во Чикаго, Илиноис) е американски кошаркар, плејмејкер на Њујорк Никс.
Роуз играл една година колеџ-кошарка за Мемфис Тајгерс пред да биде избран како прв пик од Чикаго Булс на НБА драфтот во 2008 година. Откако бил избран за Руки на годината, потоа тој на возраст од 22 години, станал најмладиот играч кој ја добил наградата за Најкорисен играч во НБА во 2011.
Роуз се борел со значителен број на повреди на коленото во текот на неговата кариера, почнувајќи од сезоната 2010–2011 во која бил избран за најкорисен играч. Во првото коло од НБА плејофот 2012 против Филаделфија Севентисиксерс, Роуз ги скинал ACL лигаментите на левото колено, по што бил опериран и последователно ја пропуштил целата сезона 2012–2013. Тој се вратил во акција во сезоната 2013-2014, играјќи 10 натпревари во регуларниот дел од сезоната. Сепак, на 22 ноември 2013 година, за време на натпреварот против Портланд Трејлблејзерс, Роуз го повреди десниот менискус поради што морал да го пропушти остатокот од сезоната. Роуз повторно се вратил на паркетот во сезоната 2014-2015, но повредите на коленото продолжиле да го ометаат, поради пропуштил 30 натпревари. Во јуни 2016 година, тој бил трејдуван во Њујорк Никс. После една сезона со Никс, Роуз му се приклучил на Кливленд Кавалирс во јули 2017 година, но последователно бил трејдуван и истовремено отпуштен во Јута Џез следниот февруари. Во март 2018 година, тој потпишал со Минесота Тимбервулвс. Во јули 2019 потпишал за Детроит Пистонс.
Животопис
Роуз е роден и израснал во областа Енглвуд, еднa од најопасните населби во Саут Сајд, Чикаго. Тој е најмладиот син на Бренда Роуз по Двејн, Реџи и Алан. Сите тројца биле талентирани кошаркари кои го подучувале Дерик кошарка додека бил мал внатре и надвор од терените.
На 9 октомври 2012, девојката на Роуз, Мика Рис, го донела на свет нивното прво дете, синот Дерик Јуниор.
Средно училиште и колеџ
Роуз учел во средното училиште Simeon Career Academy. Таму тој играл кошарка за Волверин, и го предводел тимот до две победи во државното првенство.
Во 2007 година, тој ја прифатил стипендијата од Универзитетот во Мемфис за да игра колеџ кошарка за нивната кошаркарска екипа Мемфис Тајгерс која била под водство на тренерот Џон Калипари, кој го регрутирал откако го видел како игра на AAU натпревар. Така Мемфис успеал да ја победи конкуренцијата за Роуз и покрај силните напори направени од Универзитетот во Индијана и од Универзитетот во Илиноис да го вклучат Роуз во сопствените програми. Роуз го избрал дресот со #23, поради фактот што #25 бил повлечен од универзитетот во чест на Пени Хардавеј.
Во регуларниот дел од сезоната на НКАА, Роуз имал во просек 14,9 поени, 4,7 асистенции и 4,5 скокови по натпревар. Откако Тајгерс се пласирале на Фајнлфорот, Роуз имал 25 поени и 9 скока во победата со 78-63 над ЈУКЛА за пласман на неговиот тим во натпреварот за првенството. Во натпреварот за првенството Роуз имал уште еден солиден настап со 17 поени, 6 скокови и 7 асистенции, но Мемфис загубил по продолжение од Канзас Џејхокс со 75-68. Роуз бил избран во Ол-Фајналфор тимот.
На 15 април, Роуз објавил дека ќе ги напушти своите последни три сезони во Мемфис за да учествува на НБА драфтот 2008.
НБА кариера
Роуз бил избран како прв пик на НБА драфтот 2008 од Чикаго Булс. Тој станал првиот играч драфтуван од Булс кој постигнал 10 бода или повеќе во првите 10 натпревари од сезоната уште од Мајкл Џордан. Со просек од 16,8 бода, 6,3 асистенции и 3,9 скокови по натпревар во регуларниот дел од сезоната, тој бил избран за Руки на годината, како трет играч во историјата на Чикаго Булс кој ја добил оваа награда после Мајкл Џордан (1985) и Елтон Бренд (2000). Истата сезона тој дебитирал во НБА плејофот во натпревар против бранителот на титулата Бостон Селтикс, уфрлајќи 36 поени (со што го изедначил рекордот на Карим Абдул Џабар за најмногу поени постигнати од страна на еден руки играч на своето деби во плејофот), 11 асистенции и 4 скокови во победата на Булс по продолженија со 105-103 на гости.
На 28 јануари 2010, Роуз бил избран за првпат во својата кариера да учествува на Ол-Стар натпревар за Источната конференција, со што станал првиот играч на Чикаго кој бил избран да учествува во Ол-Стар натпревар уште од Мајкл Џордан во 1998 година. Роуз го завршил натпреварот со 8 поени и 4 асистенции, во победата на истокот со 141-139.
Во сезоната 2010-2011, Роуз станал третиот играч од сезоната 1972-1973 (по Леброн Џејмс и Мајкл Џордан) кој успеал да забележи 2000 поени и 600 асистенции во една НБА сезона. На 3 мај 2011, Роуз бил избран за Најкорисен играч во НБА, како тек вториот играч на Булс во историјата на франшизата кој ја добил оваа награда по Мајкл Џордан. На возраст од 22 години и 6 месеци, Роуз исто така станал најмладиот играч кој ја добил наградата (Вес Анселд, кој дотогаш бил најмлад МВП, ја освоил наградата во сезоната 1968–1969 на возраст од 23 години и 2 месеци).
Во сезоната 2011-2012, Роуз ги скинал ACL лигаментите на левото колено, по што бил опериран и последователно ги пропуштил остатокот од сезоната 2011-2012 како и целата сезона 2012–2013.
Тој се вратил во акција на 29 октомври 2013, постигнувајќи 12 поени и 4 асистенции во поразот на Чикаго од бранителот на титулата Мајами Хит со 107-95. По враќањето тој имал проблем да ја достигне својата форма од пред повредата шутирајќи со прецизност од само 28,8% од игра во првите три натпревари. На 22 ноември, тој го повредил десното колено во натпреварот против Портланд Трејлблејзерс, по што морал да оди на уште една операција и го пропуштил остатокот од сезоната 2013-2014. На 18 април 2015, Роуз го одиграл својот прв натпревар во плејофот од 2012 година завршувајќи со 23 поени и 7 асистенции во победата со 103-91 над Милвоки Бакс. Во неговата последна сезона во Чикаго тој одиграл 66 натпревари во регуларниот дел од сезоната со просек од 16,4 поени, 3,4 скокови и 4,7 асистенции, но не успеал да го одведе својот тим во плејофот.
На 22 јуни 2016 година, Роуз бил разменет заедно со Џастин Холидеј и избор на пик од втората рунда на НБА драфтот 2017 година во Њујорк Никс, во замена за Хосе Калдерон, Џериант Грант и Робин Лопес. Своето деби го направил на отворањето на сезоната на 25 октомври 2016 против Кливленд Кавалирс. Тој поминал 29 минути на паркетот во кој забележал 17 поени (шут од игра 7-17) во поразот со 117-88. На 28 ноември постигнал највисоки за него во дресот на Никс 30 бода во поразот 112-103 од Оклахома Сити Тандер, а истиот број бодови го повторил и 8 дена подоцна во победата над Бостон Селтикс со 117-106. На 2 април 2017, било објавено дека сезоната за него е завршена поради повреда на менискусот на левото колено. Роуз одиграл 64 натпревари за Никс во регуларниот дел од сезоната 2016-2017 со просек од 18 поени, 3,8 скокови и 4,4 асистенции.
На 25 јули 2017, Роуз потпишал за Кливленд Кавалирс. На 8 февруари 2018 година, правата врз договорот на Роуз биле стекнати од страна на Јута Џез во размен во која учествувале три клуба вклучувајќи ги и Кавалирс и Сакраменто Кингс. Само два дена подоцна тој бил отпуштен од Јута Џез.
На 8 март 2018, Роуз потпишал договор со Минесота Тимбервулфс, каде одново ќе соработува со тренерот Том Тибодо кој му бил тренер и во Чикаго Булс, како и со поранешните соиграчи од Чикаго Џими Батлер и Таж Гибсон. Роуз одиграл 9 натпревари во регуларниот дел од сезоната помагајќи и на Минесота да се пласира во плејофот. Во плејофот Роуз имал просек од 14,2 поени во 23,8 минути по натпревар, каде Тимбервулфс биле елиминирани со 4–1 од првите носители на западот Хјустон Рокетс во првата рунда.
На 4 јули 2018, Роуз потпишал нов договор со Тимбервулфс за сезоната 2018-2019. На 31 октомври, во неговиот прв старт за сезоната Роуз ги постигнал наjвисоките 50 бода во неговата НБА кариера во победата со 128-125 над Јута Џез, притоа обезбедувајќи ја победата на својот тим така што го изблокирал последниот шут на Јута. На 15 јануари против Филаделфија Севентисиксерс, Роуз ја достигнал бројката од 10000 бода во својата кариера. Поради повреда на лактот на 21 март 2019, било објавено дека Роуз ќе го пропушти остатокот од сезоната после 51 одигран натпревар во сезоната со просек од 18 поени, 2,7 скока и 4,3 асистенции по натпрвеар.
На 7 јули 2019, Роуз потпишал за Детроит Пистонс. На своето деби за Пистонс постигнал 18 поени во победата над Индијана Пејсерс, а во својот трет натпревар за новиот клуб забележал највисоки за сезоната 31 поен во поразот против Филаделфија Севентисиксерс. На 9 декември 2019, тој погодил шут за два бода со звукот на сирената со кој му донел победа на својот тим на гостувањето кај Њу Орлеанс Пеликанс со 105-103.
На 8 февруари 2021 година, Роуз се вратил во Њујорк Никс, откако бил разменет за Денис Смит Џуниор и избор од вториот круг на драфтот во 2021 година, повторно соединувајќи се со тренерот Том Тибодо и поранешниот соиграч Таж Гибсон. Роуз давал голем придонес од клупата, помагајќи им на Никс да завршат четврти на Истокот во регуларниот дел од сезоната, додека тој го освоил третото место во гласањето за наградата Шестти играч на годината.
Репрезентативна кариера
Роуз бил дел од американската репрезентација која го освоила златниот медал на Светските првенства во 2010 и 2014 година.
Врвки
Врвки претставуваат поводници со одредена должина кои се ставаат низ посебни дупчиња во обувките за да се овозможи нивното затегање на нозете. Доколку врвките во обувките ги нема, обувката не би се задржувала на своето место.
Врвките широко биле прифатени дури во XX век. Дотогаш се носеле обувки без врвки, кои се затегнувале со помош на разни спојки. Првите споменувања на врвки потикнуваат уште од 13 век. Тогаш врвките се применувале за затегнување на облека на чии краеви стоеле тврди завршетоци во облик на лешници. Веќе во 15 век, познатиот морепловец Кристифор Колумбо успешно тргувал со врвки со бакарни и златни завршетоци. Поминало дури пет века од моментот кога биле измислени врвките до денот кога се појавиле на обувките.
Не е познато кој се сетил да ги искористи врвките за обувки, но се знае дека на 27 март 1790 година, по грегоријанскиот календар, во Англија за првпат свечано се официјализирани кожни врвки со железни завршетоци кои овозможуваат полесно спроведување низ дупчињата и кои го спречуваат случајното уништување на врвките.
Зеленград (појаснување)
Зеленград може да се однесува на следниве места:
Проект Феникс Никел
Проектот за никел Феникс познат и како рудник Ел Естор е интегриран рудник за никел и постројка за преработка на врвот на планината во близина на Ел Естор во департманот Изабал во источна Гватемала. Проектот се состои од кластер од неколку наоѓалишта со резерви во износ од 36,1 милиони тони руда со степенување 1,86% никел. Проектот е во сопственост на Solway Group преку подружниците во Гватемала CGN (некогаш наречена Eximbal) и Pronico. Од 2011 година, Solway инвестираше речиси 620 милиони американски долари во проектот Fenix. Потенцијалните опции за проширување вклучуваат изградба на постројка за лужење со киселина со висок притисок (HPAL) на локацијата на Феникс за третирање на резервите на латерит со низок степен со никел под сегашната гранична оценка од 1,6%.
Во август 2018 година била извршена надградба за производство на електрична енергија на котелот К-8. Моментално се надградува и котелот К-2. И двата од овие котли му овозможуваат на проектот да генерира дополнителна електрична енергија потребна за проширување на производството. Овие надградби ја зголемуваат и стабилноста на целиот енергетски систем, а во исто време ги намалуваат трошоците.
Медиумската истрага од 2019 година координирана од француската невладина организација Забранети приказни открила докази во протечените документи дека рударската компанија прикрила настани за загадување, поткупувала водачи на заедницата за да го поддржи рудникот и плаќала на полицијата и војската.
Протестот во октомври 2021 година резултирало со 30-дневна воена „состојба на опсада“ во областа, рации во локални домови и медиуми и неколку апсења.
Позадина
Проектот Феникс опфаќа 250.000 квадратни километри во близина на градот Ел Естор и во непосредна близина на најголемото слатководно езеро во Гватемала: езерото Изабал. Езерото е важно место за размножување на загрозените грави. Локалните жители се потпирале на рибите од езерото. Проектната област вклучувала и заштитени подрачја и живеалиште за загрозениот црн завивач мајмун Јукатан.
Проектот вклучува околу 20 села на Маите, од кои некои се пожалија на недостиг на вода и дефекти на земјоделските култури.
Никелот од рудникот првенствено се извезува во Кина или Европа за производство на нерѓосувачки челик.
Првичните права за рударство во областа биле доделени од воените водачи по државен удар во Гватемала, поддржан од САД во 1954 година. За време на граѓанската војна што следеше во Гватемала, многу луѓе на Маите биле масакрирани, а обезбедувањето на рудникот ЕКСИМБАЛ учествувале во ова насилство во 1978 година
Историја на сопственост и производство
Од 1977 до 1980 година, рудникот произведувал околу 604.000 тони сапролитска руда годишно, со класирање 2,12% никел и давале речиси 15.000 тони никел. Операцијата била затворена и ставена на грижа и одржување од 1980 до 2004 година
Skye Resources, фирма од Ванкувер, го купила проектот од Inco во 2004 година, но бил купен од Hudbay Minerals во 2008 година Во тоа време, името на подружницата Eximbal било променето во Compañía Guatemalteca de Niquel (CGN),  кое било во 98,2% сопственост на Hudbay Minerals од август 2008 до септември 2011 година, кога било продадена за 170 милиони долари на Русин во сопственост на Солвеј Груп. Солвеј сега е со седиште во Швајцарија.
Подружницата на Солвеј, CGN го работи рударството, додека подружницата Пронико управувала со рафинеријата.
Ресурси и капацитети
Проектот Феникс во источна Гватемала е значителен рудник за никел латерит и фабрика за производство на кафеаво поле.
Во 2019 година, концесијата за рударство на Феникс опфатила речиси 250.000 квадратни километри.
Еколошки конфликт
Проектот резултираше со повеќе тужби и долгогодишен конфликт со локалната заедница. Локалните селани велат дека не биле праведно консултирани за проектот, дека им е загрозена водата и егзистенцијата и не добиваат развојни придобивки од проектот. Компанијата вели дека ги следи сите закони за животна средина, инвестирала во заедницата и обезбедува 1.900 вработувања и дополнителни договорени позиции. Компанијата инсистира дека загадувањето во езерото се должи на канализацијата и земјоделството.
Жителите во локалните заедници исто така пријавуваат напади од обезбедувањето на рудниците. Протестите беа насилно задушени од полицијата и војската на Гватемала, што резултираше со смртни случаи.
Напади од 2009 година и тужба од 2012 година
Во 2012 година, локалните селани поднесоа тужба во Канада против HudBay Minerals и две нејзини подружници поради убиството на истакнат водач на заедницата на Маите во рударскиот проект Феникс. Во тужбата се наведува дека на 27 септември 2009 година, безбедносниот персонал вработен во рудникот Феникс го опколил, тепал и хакирал Адолфо Ич Шаман со мачети пред да го застрела во главата од непосредна близина во неиспровоциран напад. Според тужбата, друг маж бил осакатен, а група жени биле групно силувани од обезбедувањето на рудникот.
Беше издаден налог за апсење на шефот на рудното обезбедување, Минор Роналдо Падила Гонзалес во 2009 година, иако тој остана бегалец и остана на платниот список на компанијата уште неколку години. Тој беше осуден за убиство и по неколку точки од обвинението за тежок напад во 2021 година Невладина организација соопшти дека убиството било „намерно убиство на познат водач на заедницата“. Амнести интернешенел соопшти дека наводите за убиство се „многу сериозни, а Амнести интернешнал повикува на брза, целосна и непристрасна истрага за смртта на Адолфо Ич Шаман и други инциденти на насилство, за да се објават резултатите јавно и одговорните да се изведат пред лицето на правдата. “
HudBay наведува дека тој и CGN целосно соработувале со сите истраги спроведени од властите во Гватемала во врска со инцидентите што се случија на 27 септември 2009 година во Ел Естор. CGN спроведе внатрешна истрага и утврди дека ниту еден од неговите вработени или безбедносниот персонал не бил вмешан во смртта на Шаман.
Во јуни 2013 година, Врховниот суд на правдата во Онтарио пресуди дека канадската компанија може да биде правно одговорна за злосторствата извршени во Гватемала, вклучително и наводното убиство на Адолфо Ич Шаман и наводниот сексуален напад на 11 жени од Лоте Очо. Известување од поротата беше поднесено во декември 2013 година
Иселување и барања за земјиште
Кон крајот на 2006 и почетокот на 2007 година, Skye Resources (набавен од HudBay Minerals во 2008 година, преименуван во HMI Nickel и последователно продаден од HudBay во 2011 година) побара присилно иселување на заедниците на Маите лоцирани на спорната рудничка земја. За време на овие иселувања, домовите беа изгорени до темел.
Проектот за рударство Fenix исто така е предмет на тековни барања за земјиште од страна на локалните заедници на Маите. Во 2006 година, Меѓународната организација на трудот, агенција на Обединетите нации, пресуди дека Гватемала го прекршила меѓународното право со давање на концесија за рударство Феникс без претходно да се консултира со локалното население на Маите. МОТ објави извештај во кој се дискутира за прекршувањето во 2007 година
Во февруари 2022 година, Меѓуамериканскиот суд за човекови права го сослуша случајот за земјишни побарувања од селаните на Маите погодени од рудникот. Случајот е дел од долгогодишното барање кое започна во 2002 година, кога жителите на областа ја откупија својата земја од владата на Гватемала, но никогаш не добија титула.
Инцидент со загадување на езерото Изабал (2017)
Во мај 2017 година, водата во езерото Изабал стана црвена неколку недели, а локалните рибари почнаа да протестираат против рудникот. Најмалку еден демонстрант беше застрелан и убиен за време на овие протести. Владата го обвини цутот на алгите предизвикани од канализацијата и негираше поврзување со рудникот, но локалните селани го блокираа влезот во рудникот и поднесоа тужба. Во 2019 година, судот утврди дека Министерството за енергетика и рудници (МЕМ) не обезбедило слободна, претходно информирана согласност од локалните селани за проектот и дека рудникот работи од 2005 година без локална согласност што ја бара меѓународната работна сила закон. Судот нареди прекин на работата во рудникот. Оваа пресуда беше поништена од МЕМ во јануари 2022 година
Истражување на забранети приказни
Во 2019 година, истрагата за медиумите во која беа вклучени неколку медиуми и координирана од францускиот конзорциум Забранети приказни откри докази за кампања за оцрнување и сомнителни економски плаќања кои можеби го поткопаа процесот на консултации што следеше по судската одлука во 2019 година. Исто така, беше откриено дека локалните жители на Маите го обвинија рудникот за неуспешните култури и загадувањето на водата. Жителите исто така рекоа дека иако им биле ветени училишта и друг развој, тие не ги виделе овие придобивки. Заедниците на копното за кое се бара од рудникот изразија стравување дека ќе бидат раселени и пријавија дека уловиле деформирани риби во езерото Изабал.
Истрагата испита милиони протечени внатрешни документи кои припаѓаат на подружницата на рударската компанија Solway во Гватемала и откри дека не биле пријавени неколку настани со загадување, од кои некои можеле да доведат до кривично гонење. Тие пронајдоа и документација за огромно испуштање кое се случило во исто време со инцидентот со загадувањето на езерото Изабал. Испуштањето од рудникот во овој момент беше пријавено и од рударската компанија и од владата, и експлицитно е поврзано со рудникот во протечените документи. Истрагата, исто така, откри докази за „вознемирувачки методи за вршење влијание врз локалната политика и потиснување на несогласувањето“, вклучително и десетици илјади долари буџетирани за поткуп на водачи на заедницата. Локалните водачи известуваат за обиди за поткуп и закани за насилство поради несоработка со обиди за пристап до наоѓалиштата на никел под нивните градови.
Компанијата негираше дека сторила нешто лошо и ја доведе во прашање автентичноста на документите. Владата рече дека лабораториските тестови го припишуваат настанот на загадување на микроалгите, но овие студии не ги објавија во јавноста.
Протести во 2021 година
Во октомври 2021 година, демонстрантите кои се спротивставија на наводните наместени консултации го блокираа рудникот и фабриката за преработка. По три недели блокади, на 24 октомври, конфронтација каде што беа ранети четворица полицајци резултираше со тоа што владата донесе вонредна изјава која ги ограничи личните слободи, воведе полициски час и распореди 1000 војници во Ел Естор (заедница од 10.000). . Војниците уапсија повеќе од 60 демонстранти и упаднаа во над 40 домови.
Некои локални жители изјавија дека ја поддржуваат прогласувањето за вонредна состојба и дека рудникот донел развој во областа.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Бершка
Бершка (Bershka) — компанија за продажба на облека, создадена во 1998 година во Шпанија. Дел е од шпанската група Индитекс (која во сопственост исто така ги има брендовите Зара, Масимо дути, Пул ен бер, Ојшо, Утеркве, Страдивариус и Зара хоум).
Историја
Компанијата е основана во април 1998 година како нов дуќан и моден концепт, чиј цел бил младиот пазар. Сега има преку 1000 подружници во повеќе од 71 земја ширум светот. Продажбата која ја врши Бершка претставува 10% од групата Индитекс.
На 6 септември 2011 година, компанијата (покрај своите сестрински брендови) покренала онлајн продажба во следниве земји: Франција, Германија, Грција, Полска, Италија, Ирска, Холандија, Португалија, Шпанија, Кина, Летонија и Обединето Кралство.
Подружници
Бројот на подружници на дуќани на Бершка во секоја земја или регион е даден подолу.
Скумско
Скумско или Сконско (Βράχος, Врахос; до 1926 г. Σκούμτσικον, Скумцикон ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта во областа Западна Македонија, Грција. Има население од 33 жители (2011).
Географија
Селото се наоѓа 25 км југозападно од општинското седиште Рупишта. Лежи во областа Костенарија, во северните пазуви на планината Одре, која пак е продолжеток на Грамошта. На 1 км источно од селото во 2010 г. е изградено вештачкото Скумско Езеро со цел да се подобри водоснабдувањето и наводнувањето.
Во Отоманското Царство
Во минатото, Скумско било македонско село. Кон крајот на XIX век ова било село во село во Костурската каза населено од Грци Качауни. Во црквата „Успение на Пресв. Богородица“ во селото се зачувани икони од византиско време. Според грчки извори, во 1905 г. Скумбцико имало 200 жители Грци.
Во мај 1905 г. во Скумско настапила грчка чета и заробила и погубила 43 македонски печалбари на пат за Грција, меѓу кои осуммина жупанчани. Од нив преживеале само Зисо Потев и Томо Ч. Чачов од Жупаништа и Станко од Габреш.
Според Георги Константинов Бистрицки Скумско пред Првата балканска војна се состоело од 25 грчки куќи, а според Георги Христов и 1 влашка.
Потпаѓање под Грција
За време на Првата балканска војна селото било окупирано од грчка војска, а по Втората било припоено кон Грција. Во 1913 г. во Скумско се попишани 150, а во 1920 г. — 169 жители. Во 1926 г. селото е преименувано во Врахос.
Население
Во 1928 г. Скумско бележело пораст, кога е заведен 231 жител, за во 1940 г. да дојде до 285 жители. Поради Грчката граѓанска војна населението во 1951 г. се смалило на 200 жители. Во 1961 г. во Скумско живееле 156 лица, а во 1971 г. населението опаднало на 74 жители. Ситуацијата се подобрила во следното десетлетија, при што во 1981 г. се попишани 136, а во 1991 г. — 150. Сепак, во 2001 г. населението броело 67 лица, а во 2011 г. — само 33.
Стопанство
Селото е планинско и сиромашно. Неговото население оди на печалба во други делови на Грција или во прекуокеанските земји.
Глобална рамка за биолошка разновидност Кунминг-Монтреал
Глобалната рамка за биолошка разновидност Кунминг-Монтреал (ГБР) е резултат на Конференцијата за биолошка разновидност на Обединетите нации во 2022 година. Нејзиниот пробен наслов е „Глобална рамка за биолошка разновидност по 2020 година“. ГБР бил усвоен од 15-тата конференција на страните (COP15) на Конвенцијата за биолошка разновидност (КБР) на 19 декември 2022 година Рамката била промовирана како „Париски договор за природата“. Тој е еден од неколкуте договори под покровителство на КБР и е најзначајниот досега. Тој бил поздравен како „огромен, историски момент“ и „голема победа за нашата планета и за целото човештво“. Рамката е именувана по два града, Кунминг, кој требало да биде град-домаќин на COP15 во октомври 2020 година, но ги одложил и последователно се откажал од должностите за домаќин поради политиката на Кина за КОВИД, и Монтреал, кој е седиште на Конвенцијата за биолошка разновидност. Секретаријатот и се вклучил да биде домаќин на COP15 по откажувањето на Кунминг.
Позадина
Човечките активности низ планетата предизвикуваат криза на губење на биолошката разновидност ширум светот. Овој феномен е познат како холоценско истребување, што претставува шесто масовно истребување во историјата на Земјата. Падот на природата го загрозува опстанокот на милион видови и влијае врз милијарди луѓе.
Поради зголемената свест за кризата на биолошката разновидност, постоел и притисок од граѓаните и инвеститорите ширум светот за да преземат акција за справување со меѓусебно поврзаните кризи на климатските промени и губењето на биолошката разновидност. Претходно веќе постоел меѓународен договор за климатски промени, Париски договор под покровителство на Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени, но до развојот на ГБД, немало слична рамка за активности за заштита на биолошката разновидност да се координираат на меѓународно ниво.
Цели
Четирите цели се:
Импликации
Имплементацијата најверојатно ќе доведе до следните ефекти:
ГБР не е правно обврзувачки договор, но се очекува да има големо влијание во земјите ширум светот бидејќи тие се трудат да ги исполнат своите цели, преку развој на нови планови и регулативи. На пример, ќе се прошират заштитените подрачја и ќе треба да се пренасочат субвенциите за еколошки деструктивни активности како што е риболовот.
Најлонски чорапи
Најлонски чарапи или хулахопки — вид облека, долна облека кои се сврзани со пар чорапи. Направени се од различни флексибилни материјали: свила, најлон, спандекс (ликра или еластин) и нивните меѓусебни комбинации. Достапни се во различни бои и дебелини. Многу популарни бои се боја на кожата (за секојдневна употреба) и црна (честопати како дел на правилното облекување).
Посебна употреба имаат хулахопките со боја на плетени чорапи (на пример, трудници), како и моделираните хулахопки и профилаксата против проширување на вени (проширено плетиво кога треба да изберете класа на компресија, која се мери во милиметрите на жива, односно притисок). Густината и еластичноста на нишките се мери во дени: колку е поголема вредноста на денот, материјалот е погуст. Бројот на дени означува тежина во грамови 9 км должина на влакното.
Историја и распространетост
Пред 1920-тите во европската култура било општо прифатено гледиштето дека од жените се очекува да ги покриваат своите нозе во јавност, вклучујући ги и нивните зглобови. Во САД во 1940-ите глумицата и денсерка Ен Милер меѓу првите успеала да промовира хеланки,  во некоја рака претходнички на хулахопките. До средината на 1960-ите употребата на хулахопките во јавноста немало. Жените чорапите ги носеле под релативно долгите здолништа. Со создавањето на мини здолништа од страна на Англичанката Мари Куант, се создала потреба за потполно нов производ.
Во Советскиот Сојуз, модните хеланки дошле од Чехословачка. Со текот на времето, мини-модата станала привлечна и за Советите, па почнале да се носат и хулахопките. Со почетокот на 1980-ите настанала мода во тоновите на мрежестите хулахопки. Со почетокот на 1990-ите се јавило зголемено барање на хеланки со висока содржинана ликра.
Ѓорѓи Андонов
Ѓорѓи Андонов (1862-1933) — македонски зограф.
Роден е во 1862 година во село Гари. Потекнува од познатото семејство зографи, Ангелковци кои претежно се занимавале со живописување на цркви и манастири во Македонија. Податоци за работата на родот Ангелковци наоѓаме кон крајот на XVIII и почетокот на XIX век. Димитар Андонов (1856-1934), Ѓорѓи Андонов (1862-1933) и Нестор Андонов (1866-1926) се синови на зографот Андон Петров кои работеле иконопис и живопис во цркви во Прилепско, Кавадаречко и Мариово. Во 1891 година ја живописале црквата Св. Спас во село Кален, а нешто подоцна и црквата Вознесение Христово во прилепското село Долнени. Ѓорѓи Андонов заедно со неговиот брат Димитар по покана на битолскиот владика по 1921 година работеле на обнова на живописот во црквите во Прждево и Долна Драчевица.
Шпиц-патики
Шпиц-патики се врста на обувки која се користи во балет, за изведување на игри на врвовите од прсти. Во денешното време, можат да се видат во класичен балет, додека модерните кореографи портко се одлучуваат за игра на врвовите од прсти. По традиција ги носат жените, но од последните децении од минатиот век биднало можно да се видат и мажи на врвовите од прсти (во модерниот балет).
Историјат
Францускиот кореограф, кој работел најголемиот дел од животот во Париската опера, им сугерирал на мајсторите кои ги изработувале балетските патики да направат некои промени во дизајнот, кои би овозможиле да пред што механизмот ја подигне балерината од позорницата (во тоа време биле користени специјални ефекти на летење) таа некое време да стои на врвовите од прсти. Од оваа идеја подоцна, низ кореографии, е разработувана идејата за трепетливата етеричност и игра на врвовите од прсти.
Модерни шпиц-патики
Идејното решение за модерните шпиц-патики и долгуваме на руската примабалерина асолути Ана Павлова. Таа ја дала идејата да претходно опишаниот руски модел се прилагоди на изгледот на своето стапало. Новината се состоела во тоа што „кутивчето“ околу палците давало појака поддршка за стоење.
Игра во шпиц-патиките
Да би балерината можела да започне да вежба игра на врвовите од прсти, потребно е да во потполност завлада со техниката, како и да се формира коскениот систем. Одлуката да се започне учење на игра во шпиц-патиките го донесува балетскиот педагог, кој треба вниматено да ги набљудува своите ученици и во правиот момент да ја донесе оваа одлука. Играта на врвовите од прсти иако веќе стотини години им го мами вниманието на публиката, и често ги оставаа без здив, всушност е непријатна и понекогаш многу болна.
Стокхолмска конвенција за постојани органски загадувачи
Стокхолмската конвенција за постојани органски загадувачи — меѓународен договор за животна средина, кој бил потпишан на 22 мај 2001 година во Стокхолм и истиот стапил на сила од 17 мај 2004 година. Договорот има за цел да го елиминира или ограничи производството и употребата на постојани органски загадувачи (ПОЗ).
Историја
Во 1995 година, Управниот совет на Програмата на Обединетите нации за животна средина (UNEP) побарал да се преземе глобална акција за постојаните органски загадувачи, кои ги дефинирал како „хемиски супстанции кои опстојуваат во животната средина, био-акумулираат преку прехранбената мрежа и претставуваат ризик на предизвикување негативни ефекти по здравјето на луѓето и животната средина“.
По ова, Меѓувладиниот форум за хемиска безбедност (IFCS) и Меѓународната програма за хемиска безбедност (IPCS) подготвиле проценка на 12-те најлоши престапници.
INC се состанал пет пати во периодот помеѓу јуни 1998 и декември 2000 година за да ја елаборира конвенцијата, а делегатите ја усвоиле Стокхолмската конвенција за постојани органски загадувачи (ПОЗ) на Конференцијата на ополномоштените претставници свикана од 22 до 23 мај 2001 година во Стокхолм, Шведска. Преговорите за конвенцијата биле завршени на 23 мај 2001 година во Стокхолм. Конвенцијата стапила во сила на 17 мај 2004 година со ратификација од првичните 128 страни и 151 потписник. Ко-потписниците се согласиле да прогласат незаконски девет од валканите десетици хемикалии, да ја ограничат употребата на ДДТ на контрола на маларијата и да го ограничат ненамерното производство на диоксини и фурани.
Страните во конвенцијата се согласиле на процес со кој упорните токсични соединенија може да се прегледаат и додадат во конвенцијата, доколку исполнуваат одредени критериуми за упорност и прекугранична закана. Првиот сет на нови хемикалии што треба да се додадат на конвенцијата биле договорени на конференција во Женева на 8 мај 2009 година.
Според податоци од септември 2022 година, конвенцијата има 186 страни (185 држави и Европската Унија). Значајни држави кои не го ратификувале се САД, Израел и Малезија.
Стокхолмската конвенција била усвоена во законодавството на ЕУ во Регулативата (ЕЗ) бр. 850/2004. Во 2019 година, последната била заменета со Регулативата (ЕУ) 2019/1021.
Резиме на одредби
Клучните елементи на Конвенцијата го вклучуваат барањето развиените земји да обезбедат нови и дополнителни финансиски ресурси и мерки за елиминирање на производството и употребата на намерно произведени постојани органски загадувачи (ПОЗ), елиминирање на ненамерно произведените постојани органски загадувачи (ПОЗ) каде што е изводливо, и управување и отстранување на постојани органски загадувачи (ПОЗ) еколошки здрав начин. Мерките на претпазливост се применуваат во текот на Стокхолмската конвенција, со конкретни референци во преамбулата, целта и одредбата за идентификување на нови ПОЗ.
Чизми преку колена
Првобитно настанале како чизми за јавање во 15 век. Во втората половина од 20 век почнале да стануваат модни чизми за жените. Исто така се корисат како работни чизми во околностите, кои бараат дополнителна заштита за нозете (на пр. рибарски чизми за во вода). Се користеле и во војните, за да ги ублажат падовите од коњ. Имале заштитно зајакнување во случај на ранување со огнено оружје. И денес, многу од коњаничките пуковници и понатаму ги имаат овие високи чизми во склоп на свечените одела.
Чизмите за јавање преку колена биле широко распространети во XVII и XVIII век, а се користеле до крајот на 19 век. Ги носеле и гусарите и мускетарите. Чизмите преку колена се носеле и во театарските и оперските претстави, ги носел на пр. Рудолф Нурејев во Лебедовото езеро.
Стокхолмска конвенција за постојани органски загадувачи
Комисија за ревизија на перзистентни органски загадувачи
При усвојувањето на конвенцијата, била донесена одредба за постапка за идентификување на дополнителни постојани органски загадувачи и критериумите што треба да се земат предвид при тоа. На првиот состанок на Конференцијата на страните (COP1), одржан во Пунта дел Есте, Уругвај, во периодот од 2 до 6 мај 2005 година, Комисија за ревизија на перзистентни органски загадувачи била основана за да ги разгледа дополнителните кандидати номинирани за листање според конвенцијата.
Чизми преку колена
Станале дел од женската мода во раните 1960. Во текот на наредните три децении, популарноста на чизамите преку колена во модата ратела и опаѓала. Во раните 1970, во Лондон многу биле популарни чизмите преку колена од антилоп и платно. Повторно станале популарни кон крајот на 1980та и почетокот на 1990та.
Во 2009година, чизмите преку колена станале многу популарни и привлечни како дел од женската зимска обувка. Трендот продолжил и во наредните години.
Стокхолмска конвенција за постојани органски загадувачи
Комисија за ревизија на перзистентни органски загадувачи
Комитетот бил составен од 31 експерти номинирани од земјите на петте регионални групи на Обединетите нации и ги разгледувале номинираните хемикалии во три фази. Комитетот најпрво утврдува дали супстанцијата ги исполнува критериумите за скрининг на постојани органски загадувачи според Анекс Д од конвенцијата, кои се однесуваат на нејзината упорност, биоакумулација, потенцијал за транспорт на животната средина на долг дострел (LRET) и токсичност. Доколку се смета дека супстанцијата ги исполнува овие барања, Комитетот потоа подготвува профил на ризик според Анекс Е за да оцени дали супстанцијата е веројатно, како резултат на нејзиниот LRET, кое може да доведе до значителни негативни ефекти врз здравјето на луѓето и/или врз животната средина и затоа гарантира глобална акција. Доколку Комисија за ревизија на перзистентни органски загадувачи утврди дека глобалната акција е оправдана, развива евалуација за управување со ризикот, според Анекс Ф, што ги одразува социо-економските размислувања поврзани со можните контролни мерки. Врз основа на ова, Комисијата за ревизија на перзистентни органски загадувачи одлучува да препорача Конференцијата на страните да ја наведе супстанцијата под еден или повеќе од анексите на конвенцијата. Комисија за ревизија на перзистентни органски загадувачи се состанува секоја година во Женева, Швајцарија, од своето основање.
Седмиот состанок на Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи (POPRC-7) на Стокхолмската конвенција за постојани органски загадувачи (ПОЗ) се одржала во периодот од 10 до 14 октомври 2011 година во Женева. POPRC-8 се одржала во периодот од 15 до 19 октомври 2012 година во Женева, POPRC-9 до POPRC-15 се одржале во Рим, додека POPRC-16 требало да се одржи онлајн.
Чизми преку колена
Постојат и гумени водонепропустливи, рибарски чизми преку колена, кои ги користат риболовците, рибарите, екологистите и заштитниците на природата во подрачјата на реки, езера и мочуришта.
Постојат слични заштитни чизми, кои се користат во хемиската индустрија, полјоделството, при одржување на водоводи, канализации и сл.
Стокхолмска конвенција за постојани органски загадувачи
Хемикалии кои се новопредложени за вклучување во Анексите А, Б, В
Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи-7 разгледал три предлози за наведување во Анексите А, Б и/или В на конвенцијата: хлорирани нафталин (CNs), хексахлоробутадиен (HCBD) и пентахлорофенол (PCP), неговите соли и естри. Предлогот е првата фаза од работата на Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи во проценката на супстанцијата и бара од Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи да процени дали предложената хемикалија ги задоволува критериумите од Анекс Г од конвенцијата. Критериумите за проследување на предложената хемикалија до фазата на подготовка на профилот на ризик се упорност, биоакумулација, потенцијал за транспорт на животната средина на долг дострел (LRET) и негативни ефекти.
Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи-8 предложил хексабромоциклододекан за котација во Анекс А, со специфични исклучоци за производство и употреба во експандиран полистирен и екструдиран полистирен во згради. Овој предлог биол договорен на шестата конференција на страните на 28 април-10 мај 2013 година.
Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи-9 предложил ди-, три-, тетра-, пента-, хекса-, хепта- и окта-хлорирани нафталини и хексахлоробутадиен за набројување во Анексите А и В. и декабромодифенил етер, перфлуорооктансулфонска киселина, нејзини соли и перфлуорооктан сулфонил хлорид.
Комитетот за преглед на перзистентни органски загадувачи-15 предложил PFHxS за котација во Анекс А без конкретни исклучоци.
Во моментов, метоксихлор, дехлоран плус, УВ-328, хлорпирифос, перфлуорокарбоксилни киселини со долг ланец и хлорирани парафини со среден ланец се предмет на ревизија.