cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Критика кон Обединетите нации
Наводи за анти-ционизам и антисемитизам
Конференциите на ООН низ 70-тите и 80-тите години на минатиот век често донесувале резолуции со кои се осудувал ционизмот. Овие конференции честопати немале никаква врска со политиката на Блискиот Исток. Документите на ООН за тој период систематски го негирале постоењето на Евреите, античката историја на Израел, холокаустот и идејата дека Евреите ги заслужувале истите права што им се давале на другите групи. Вистрих ја опишал Светската конференција од 1980 на Декадата на Обединетите нации за жени во Копенхаген во својата книга „Смртоносна опсесија“:"„Еврејските феминистки слушнаа навистина застрашувачки коментари, како што се „Единствениот добар Евреин е мртов Евреин“ и „Единствениот начин да се ослободи светот од ционизмот е да се убијат сите Евреи“. Еден очевидец слушнал други делегати кои велат дека американското женско движење имало лошо име затоа што неговите најистакнати основачи... биле еврејски. Феминистичката активистка Соња Џонсон го опиша антисемитизмот на конференцијата во Копенхаген како „готов, див и ирационален“.... Психологот и автор Филис Чеслер го снимил дивјачкиот одговор кога една Еврејка спомнала дека нејзиниот сопруг бил застрелан без судење во Ирак и дека мора да избега во Израел заедно со своите деца. Местото дивееше: „Куба си! Јенки не! ПЛО! ПЛО!“ викаа тие. „Израел убива бебиња и жени. Израел мора да умре“."Најславниот пример за овој тренд беше усвојувањето на Резолуцијата 3379 на Генералното собрание на Обединетите нации, со која се изедначувал ционизмот со расизмот, на 10 ноември 1975 година. Тоа била првата повоена идеологија што некогаш била осудена во историјата на Обединетите нации. Резолуцијата била меѓународно осудена во медиумите (особено во медиумите на западните земји). Многу набљудувачи забележале дека резолуцијата била донесена на триесет и седмата годишнина од Кристалнахт, историчарите на погромот се согласувале дека бил означен почетокот на холокаустот.
Конференција спонзорирана од ООН се одржала во 2001 година во Дурбан, Јужна Африка. Конференцијата требало да се бори против расизмот, но на крајот била форум за светските лидери да даваат разни антисемитски изјави. Меѓу антисемитските литератури кои слободно биле предадени на конференцијата, биле цртани филмови кои ја изедначувале нацистичката свастика со еврејската Давидова Ѕвезда, флаери кои изразувале желба Адолф Хитлер целосно да го убие секој последен Евреин на Земјата и копии од „Протоколите на старешините од Зион“. Том Лантос, Колин Пауел, Чак Шумер, Ели Визел, Ирвин Котлер, Алан Дершовиц и Роберт С. Вистрич ја осудиле целата конференција, нарекувајќи ја полна омраза, расистичка и антисемитска.
Наводна поддршка за палестинската воинственост
Во јули 1976 година, палестинските и германските терористи киднапираке авион на Ер Франс, кој се движел од Франција кон Израел, го слетале во Уганда и се заканиле дека ќе ги убијат цивилните заложници. Угандскиот диктатор Иди Амин обезбедил светилиште за терористите на аеродромот во Ентебе. Откако Израел упаднала на аеродромот во Уганда и ги спасила повеќето заложници, генералниот секретар на Обединетите нации Курт Валдхајм го осудил Израел за кршење на „суверенитетот на Уганда“.
Алан Дершовиц изјавил дека додека Тибеќаните, Курдите и турските Ерменци сакале „национално ослободување“, Обединетите нации само официјално ги признале палестинските претензии за „национално ослободување“ и им дозволиле на претставниците на палестинската кауза да зборуваат во ООН. Разликата помеѓу трите групи и Палестинците била во тоа што Палестинците го користеле тероризмот како тактика за да се слушне нивниот глас, додека Тибеќаните и Турските Ерменци не. ОН, според Дершовиц, ги фаворизирала „национално ослободителните“ групи кои практикувале тероризам над оние кои не го прават тоа, вклучително и оние луѓе кои подолго време биле под побрутална окупација (како што биле Тибеќаните). Дершовиц ги обвинил ООН дека дозволиле нивните бегалски кампови на палестинските територии да се користат како терористички бази.
ООН признава неуспех во граѓанската војна во Шри Ланка
Преглед на акцијата на ООН за време на последните месеци од граѓанската војна во Шри Ланка во 2009 година, во која биле убиени десетици илјади луѓе, го критикувала раководството на ООН, Советот за безбедност на Обединетите нации и највисоките претставници на ООН во Шри Ланка. Персоналот на ООН се плашел да објавува широко распространето убиство, врвните лидери на ООН не интервенирале и 15-члениот Совет за безбедност не дал „јасни“ наредби за заштита на цивилите, се вели во извештајот.
Прегледот, предводен од поранешниот службеник на ООН, Чарлс Петри, рекол дека високиот персонал на ООН во Шри Ланка се плашел да ја потенцира смртта затоа што се плашел дека со тоа ќе се довел во опасност хуманитарниот пристап до стотиците илјади цивили во регионот. Персоналот на ООН во Шри Ланка и Њујорк не успеал да се „соочи“ со владата во врска со пречките за хуманитарна помош и не бил подготвен да „одговори на владината одговорност за нападите во кои беа убиени цивили“. Групите за права дале бројка до 40,000 мртви, а најмногу загинати при гранатирање на армијата.
Извештајот вели дека разговорите на седиштето на ООН со 193 земји-членки „биле под големо влијание на она што сметале дека земјите-членки сакаат да го слушнат, отколку она што треба земјите-членки да знаат дали кога би требало да одговорат“. Свртувајќи се кон Советот за безбедност, извештајот вели дека телото било „длабоко амбивалентно“ во врска со ставањето на Шри Ланка во својата агенда за конфликти.
Филип Болопион, директор на ООН за Хјуман рајтс воч, рекол дека извештајот потенцирал „укинување на должноста“ и претставувал „повик за акција и реформа за целиот систем на ООН“.
Признавање на Тајван
Од 1971 година, кога Република Кина (Тајван) била принудена да го предаде своето место во ООН на Народна Република Кина, самостојниот остров со 23 милиони жители талкал во дипломатската пустина, забранет од Обединетите нации и здружени тела како Светската здравствена организација, додека нејзините олимписки спортисти биле принудени да се натпреваруваат под знамето на кинески Тајпеј. ООН ја признавале и ја почитуваат политиката „Една Кина“, во која се наведувало дека постоела само една Кина, а Тајван бил дел од неа. Ова создало јаз меѓу Тајван и светот затоа што Народна Република Кина немала надлежност над Тајван. Директорката на тајванската работна група на Обединетите нации, Џоан Оу, изјавила дека „Обединетите нации зборуваат за правда и човекови права, но сепак тие се преправаат дека не постоиме. Тоа е понижувачко, смешно и детско“.
Скандал со програма за нафта за храна
Покрај критиките за основниот пристап, програмата Нафта за храна страдала од широко распространета корупција и злоупотреби. Во текот на своето постоење, програмата била прогонувана од обвинувања дека некои од нејзините профити биле незаконски пренесени на владата на Ирак и на претставници на ООН.
Скандал за сексуална злоупотреба на мировни деца
Новинарите биле сведоци на брзо зголемување на проституцијата во Камбоџа, Мозамбик, Босна и Косово по ООН, а во случајот на последните две, мировните сили на НАТО се вселиле. Во студијата на ООН за влијанието на вооружениот конфликт врз децата од 1996 година, поранешната прва дама на Мозамбик, Грача Мачел документирала: „Во 6 од 12 студии, во повеќе земји, за сексуална експлоатација на деца во ситуации на вооружен конфликт подготвени за овој извештај, доаѓањето на мировните трупите се поврзани со брз пораст на детската проституција“.
Во 2011 година, портпарол на Обединетите нации потврдил дека на шеснаесет мировници на Бенине им било забрането да служат со нив по една година истрага. Од вклучените шеснаесет војници, десетмина биле команданти. Тие не успеале да одржат средина што спречувала сексуална експлоатација и злоупотреба. Претходно било забележано сексуално злоставување од страна на трупите на Обединетите нации во Конго, Камбоџа и Хаити, како и во претходниот инцидент со марокански мировници на Брегот на Слоновата Коска. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2020)">потребно е цитирање  ]
Одговорност
Во 2007 година, американскиот дипломат Џејмс Васестерм изразил загриженост во врска со корупцијата меѓу претставниците на ООН на Косово. Тој бил отпуштен од работното место и бил приведен од полицијата на ООН. Тој покрена постапка против ООН и Генералниот секретар Бан Ки-Мун а на неговиот трибунал ООН бил насочен да го компензира со 65,000$ за погрешно разрешување.
Епидемија на колера на Хаити
Хуманитарните работници на ООН од Непал биле идентификувани како извор на епидемија на колера, во која загинаа над 10.000 Хаитијци и биле болни повеќе стотици илјади. Сепак, ОН побарала дипломатски имунитет и одбиле да обезбедат компензација.
Спомен-костурница
Спомен-костурниците претставуваат специфичен вид објекти, кои во својата структура обединуваат формално-обликовни искуства од црковното градителство, но надградено во естетска смисла со слободно протолкувани елементи што придонесуваат за нивната симболична содржина. Тие претставуваат посебен вид капели-цркви-гробници, во кои се положени коски на паднати војници или на цивили што биле жртви на одредени воени дејства.
Во Македонија почнуваат да се градат во периодот меѓу двете светски војни (1919-1940), кога имале функција на афирмација на големосрпската национална компонента на новосоздадената држава, преку која се искажувале отворените аспирации за целосно владеење со македонскиот духовен простор.
Како тип објекти, својата афирмација ја доживуваат по завршувањето на Втората светска војна во 1945 година, кога се применувани во подолг временски период како омилено средство за глорификација на одредени историски настани сврзани за НОБ. Како дела на новите времиња, најчесто се во корелација со современите текови на ликовната монументална уметност.
1798 во уметноста
1798 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1799 во уметноста
1799 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Витгендорф (Тирингија)
Витгендорф (Wittgendorf) — село и поранешна општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 6 јули 2018 година претставува дел од градот Залфелд.
Географија
Витгендорф се наоѓа во долината на Зорбиц во Природниот парк Тириншка Шума. Највисока точка во општинското подрачје е Талберг со височина од 602 метри.
Соседни општини
Соседни општини се Фолкмансдорф, Рорбах и Дешниц.
Знаме на Бермуда
Знамето на Бермуда е усвоено на 4 октомври 1910 година. Се состои од знамето на Обединетото Кралство во горниот лев агол и грбот на Бермудскиот архипелаг во долниот десен агол.
Знамето е необично за една Британска колонија затоа што содржи црвено знаме на кралството наместо сина како што е и традицијата. Сепак црвениот знак го користела и Канада (пред 1965) и Обединета Јужна Африка (1870-1905).
NGC 6245
NGC 6245 — засега неутврден објект во соѕвездието Змеј, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 45 м 22,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +70° 48' 16"".
Други поделби
Проучување на NGC 6245 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 29; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4423. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 756.
NGC 1815
NGC 1815 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Прв триумвират
Првиот триумвират бил политичка алијанса помеѓу Гај Јулиј Цезар, Марк Лициниј Крас и Гнеј Помпеј. За разлика од вториот триумвират, првиот немал официјален статус и неговата моќ во римската република била многу влијателана. Формиран е во 59 г. п.н.е и траел сè до смртта на Крас во 53 г. п.н.е.
NGC 1815
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1815 се споменува и како ESO 56-SC49, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Прв триумвират
Историја
Крас и Помпеј бил колеги при конзуларство во 70 г. п.н.е. Во тоа време двајцата уживале значителна антипатија помеѓу себе и секој посебно се обидувал да го оттргне другиот за да си ја зголеми својата репутација во Рим.
NGC 1815
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1815 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m. NGC 1815 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,2'.
Прв триумвират
Историја
Цезар успеал да ги помири, а потоа ја искористил нивната моќ, како и својата, за да биде избран за конзул во 59 г. п.н.е. Тој и Крас веќе биле пријатели, а за да го зацврсне триумвиратот, на Помпеј му ја дал својата ќерка Јулија. Триумвиратот ги искомбинирал огромната популарност кај народот на Цезар и големото влијание на Крас во плутократијата, а исто така и со воената репутација на Помпеј.
Триумвиратот бил чувај во тајна сè додека сенатот забранил предлог законот на Цезар за основање на колонии на Римски граѓани и дистрибуција на делови од јавното земјиште. При говор, законот му бил претставен на народниот совет кој бил напраднат од страна на Крас и Помпеј, откривајќи ја нивната алијанса. И покрај противењата, законот на Цезар бил одобрен. Потоа триумвиратите се обиделе да постават нивни луѓе на функцијата народен трибун во што успеале оттргнуваќи ги нивните најголеми противници Марк Тилиј Цицерон и Като Помладиот.
NGC 1815
Други поделби
Проучување на NGC 1815 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Прв триумвират
Историја
Триумвиратот продолжил да прави понатамошни промени во своја корист. Цезар станал проконзул и на двете Галии, односно Трансалпска Галија и Кисалпска Галија, а на нив бил додаден и Илирик со команда над четири легии, на пет години. Помпеј и Крас повторно делеле конзуларство во 55 г. п.н.е. По завршувањето на мандатот на Цезар, Помпеј и Крас истиот му го продолжиле за додатни пет години, а тие биле назначени за проконзули на Хиспанија и Сирија во пет годишен мандат.
Алијансата им дозволила на триумвиратите целосно да доминираат врз римската политика, но тоа не можело да трае многу долго токму поради амбициите, егото и љубомората на тројцата триумвирати. Помпеј, како и од порано, повторно почнал да му се спротивставува на Крас, а најмногу му завидувал на Цезар за неговите енормни успеси во Галија.
Смртта на Крас и Помпеј
Смртта на Јулија при пораѓањето и катастрофалната загуба и смрт на Крас во Битката кај Каре во 53 г. п.н.е имале огромно влијание врз распаѓањето на триумвиратот. Помпеј останал во Рим управувајќи ги своите Шпански провинции преку своите генерали. Во 52 г. п.н.е Помпеј бил избран за конзул без колега и силно учествувал во политиката на Рим што довело до тоа Цезар да ја помине реката Рубикон и да ја започне граѓанската војна. Помпеј бил назначен за командант на војската во Рим од страна на сенатот и бил поразен од неговиот поранешен пријател, Цезар, во Битката кај Фарсал. Иако Помпеј останал жил, тој бил убиен во Египет по наредба на египетскиот фараон оставајќи го Цезар сам владее во Рим.
Наводи
Triumvirat 三頭政治
Лекција по мртов јазик (филм)
„Лекција по мртов јазик“ (полски: Lekcja martwego języka) — полски филм од 1979 година, во режија на Јануш Мајевски, кој е соавтор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Олгјерд Лукашевич, Малгоржата Притулак, Ева Далковска, Пјотр Павловски, Ирена Карел, Зигмунт Маланович итн.
Синопсис
Поручникот Кикериц (го игра Лукашевич) е заповедник на војската во едно мало место во кое не се случува ништо. Тој го минува времето така што собира вредни стари предмети. Истовремено, тој е болен од туберкулоза, но не знае дека состојбата му е критична, иако во два наврати, една гатачка и една жена-медиум му претскажуваат скорешна смрт. Еден ден, тој оди во шумата каде ладнокрвно убива руски затвореник кој сака да побегне, но кога се враќа во градот умира, а токму тогаш пристигнува веста за крајот на Првата светска војна. Неговото мртво тело го натовараат на возот и го испраќаат во родниот град.
Дмитриевка
Дмитриевка е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
600 п.н.е.
600 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 600. година пред новата ера, 600. од првиот милениум п.н.е., последна од 6 век п.н.е. и прва од 600-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4908 и 4909 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4150 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3160 и 3161 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 153.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 600 година се протега во 2036 и 2037, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2096 и 2097 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 57 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1259 и 1258 исламска година пред хиџра.
Естерјетланд
Естерјетланд (швед. Östergötland) или Остроготија (лат. Ostrogothia) е традиционална покраина (landskap) на југот на Шведска. Се граничи со покраините Смоланд, Вестерјетланд, Нерке, Седерманланд и Балтичкото Море. Административниот округ Естерјетланд ја покрива сета покраина и делови од соседните покраини.
Географија
Источното крајбрежје на Естерјетланд гледа во архипелаг од поголеми и помали острови со вкупна површина од 118 км². Во копното навлегува заливот Бровикен, а понатаму се сместени позначајните острови како Курсе, Гренсе, Арке, Дјурсе, Иксне, Фине, Емте, Фонге и Стура Оле.
По традиција, регионот се дели на две половини, источно и западно од реката Стонгон, која тече од југ кон север во езерото Руксен кај Линшепинг.
Покраината ја пресекува и источниот дел на каналот Јета, и тоа од Балтичкото Море кај Мем до езерото Ветерн кај Мутала.
Највисока планина во Естерјетланд: Стенабохејден (327 м), а најголемо езеро: Ветерн (второ по големина во земјата)
Денес најголем град во покраината е Линшепинг, а втор е Норшепинг. Помали места од значење се Хенинге (едно од најстарите места во Естерјетланд), Вадстена, Финспонг и Отвидаберг.
History
Естерјетланд (татковината на Остроготите) првпат се споменува во делото „Гетика“ од готскиот историчар Јордан.
Преданијата за Естерјетланд датираат од викиншко време, недокументираното железно време, па дури и порано кога областа била потполно самостојна со свои кралеви. Се смета дека прочуениот викиншки воин Беовулф веројатно бил од Естерјетланд. Областа имала свои закони, кои важеле и во средниот век, како дел од христијанска Шведска во доцното железно време и раниот среден век. Династиите Сверкери и Фолкунзи одиграле клучна улога во обединувањето на Шведска.
Во покраината има околу 50.000 археолошки наоѓалишта со различна големина. Од нив 1.749 се гробишта.
Најважни индустриски градови во минатото биле Норшепинг (каде денес се произведува Ericsson), Линшепинг (каде SAAB има фабрика за воени виони), Финспонг (металургија) и Мутала (машинство).
Знаменитости
Во Естерјетланд има неколку стари цркви и многу замоци и дворци отворени за јавноста. Екенес е еден од најдобро зачуваните ренесансни замоци во Шведска, дом на властелините од семејствата Стуре и Банер. Лефстад бил дом на семејството фон Ферсен потекнува од раниот XVII век. Вадстенскиот замок (изгр. 1545–620) бил резиденција на кралската династија Васа, и претставува комбинација од тврдина и ренесансен замок.
Врета е првиот женски манастир во земјата, основан на почетокот на XII век, а Вадстена бил најважниот женски манастир во средновековна Шведска. Најзначани црковни рушевини има во Алвастра, близу планината Омберг и езерото Токерн.
Катедралата во Линшепинг е втора по големина во земјата. Изградена е во средниот век и е многу добро зачувана.
Во покраината има неколку музеи, како, Музејот на шведската радиодифузија, Военовоздухопловниот музеј на Шведска, Манастирскиот музеј „Света Бригита“, Музејот на работата и Музејот на моторни возила во Мутала.
Рунскиот камен во Рек е еден од најпознатите вакви споменици, значаен по тоа што содржи најдолг врежан рунски текст на светот. Денес се чува во локалната црва. Каменот се смета за прво шведско книжевно дело, а со тоа и темелник на шведската книжевност.
Исламска верска заедница
Исламската верска заедница во Македонија (ИВЗ; турски: M.C. İslam Birliği; албански: Bashkësia Fetare Islame e Maqedonisë) претставува заедница на населението со исламска вероисповед, чиј број според пописот од 2002 година изнесува 674.015. Од осамостојувањето на Македонија, ИВЗ претставува самостојна организација со структура со Џематски одбор, Муфтиство во земјата и во странство, Собрание на муфтиството, Ријасет на ИВЗ, Реус-улулема, Собрание на ИВЗ, Уставен совет.
Бенамар Бената
Бенамар „Бен“ Бената е алжирски бегалец, барател  да живее во Канада. На 12 септември 2001 година, еден ден по нападите на 11 септември 2001 година, Бената беше предаден на властите на Соединетите Американски Држави од страна на канадските граничари и беше задржан во притвор речиси пет години и покрај тоа што беше ослободен од сомневањата за терористички активности од страна на Федералното Биро за истраги.
Живот
Бената беше поручник во алжирските воздухопловни сили и беше испратен во САД со 6-месечна виза во декември 2000 година за да присуствува на семинари за обука во Балтимор во воениот конгломерат Нортроп Груман како дел од програма за воена размена.
Тој не се врати во Алжир на крајот на курсот, известувајќи дека се плаши за својот живот поради заканите од терористите и војската. Помеѓу јуни 2001 година, кога му истече визата, и септември 2001 година живееше во Њујорк со православен Евреин како цимер.
Влез во Канада, апсење
На 5 септември 2001 година, тој отпатува за Бафало, каде што го преминал Мостот на мирот во Канада и аплицирал за статус на бегалец. Тој беше приведен од канадски погранични службеници кои го прогласија за личност од интерес и очигледно беа загрижени за неговото ментално здравје. Шест дена по неговото притворање, се случија настаните од 11 септември 2001 година и истата вечер тој беше сослушан од американски безбедносни службеници.
Канадските имиграциони службеници незаконски го префрлиле преку граница и го предале на американски официјални лица на 12 септември 2001 година, потоа тој бил префрлен во затворска ќелија во северниот дел на Њујорк, но повторно бил преместен во високобезбедносен притворен центар во Бруклин, за на крај да заврши во еден таков во Бафало. Тој рече дека бил чуван во самица и дека бил мачен и понижуван додека бил во американски притвор. Тој објави дека службениците му ги оковале зглобовите и стапалата, му ги врзале градите со синџир и му не дозволувале да спие. Тој доби пристап до адвокат до крајот на април 2002 година. Работната група на Обединетите нации подоцна го опиша третманот на Бената како тортура.
На 15 ноември 2001 година, американските службеници за спроведување на законот утврдија дека Бената немал никакви врски со тероризмот. Сепак, тој остана во притвор бидејќи во декември 2001 година беше обвинет за носење лажни документи за идентификација, иако тој не бил информиран за обвиненијата, во април 2002 година, ниту пак му бил понуден пристап до адвокат. Нему му беше понудена спогодба што би значела казна од шест месеци и прилично брзо ослободување, но решил да се бори со обвиненијата: „Јас не сум бил криминалец. Никогаш“, рече Бената.
Овие обвиненија беа отфрлени во 2003 година по многу критички извештаи од американски федерален судија кој ги укоруваше федералните обвинители, ФБИ и агентите за имиграција, велејќи дека користеле „измама“ за да ги оправдаат своите постапки при приведувањето на Бената, вклучително и игнорирање на законските рокови дизајнирани да ги заштитат уставните права и давање објаснувања за нивното однесување кое „се граничи со смешност“. „Обвинетиот во овој случај неспорно е лишен од слобода - напиша судијата, Х. Кенет Шредер -  да се затвори Бената подолго би било претерување,  да се приклучам  на шарадата што е извршена“.
Бената беше префрлен во притвор за имиграција, каде што продолжи да биде затворен, додека минуваше низ низа прегледи и жалби за имиграција. На 20 јули 2006 година, американските официјални лица го вратија Бената на канадските службеници за имиграција, по преговорите на високо ниво меѓу Канада и САД, кои резултираа со тоа што Владата на Канада му понуди привремен престој додека тој бараше статус на бегалец. Лос Анџелес Тајмс објави дека Бената бил притворен вкупно 1.780 дена. Тој бил држен  во притвор без обвинение подолго од кој било друг осомничен во САД.
Лос Анџелес Тајмс го цитираше Бената: "Си велам одвреме-навреме, можеби тоа што се случи... беше некаков сон. Никогаш не верував дека такви работи може да се случат во САД."Бенета живее во Торонто додека го чека утврдувањето на барањето за бегалец. Во април 2007 година тој побарал објаснување од Владата на Канада за тоа зошто бил префрлен во САД на 12 септември 2001 година.
Мајкл А. Битл, обвинителот кој бил вклучен во неговото затворање, оттогаш, бил унапреден во „Директор на извршната канцеларија за адвокати на Соединетите Држави“.
Аренсхоп
Аренсхоп (Ahrenshoop) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија на полуостровот Фишланд-Дарс-Цингст на Балтичкото Море. Порано било мало рибарско село, но денес е познат како туристичко одморалиште.
Историја
Аренсхоп бил првпат споменат во 1311 како одредница на границата на градот Рибниц. Во 1328, војводата Хајнрих II на Мекленбург ја поклонил областа источно од оваа граница на манастирот од Рибниц. Во 1395 силите на градот Росток го уништиле упориштето, изградено од Богислав VI на Померанија и пристаништето на Аренсхоп. Во 1591 била одредена границата помеѓу Мекленбург и Померанија, која минувала низ селото, која постои и денес како гранична патека („Grenzweg“). По Вестфалскиот мир во 1648, источниот дел на селото станал дел од Шведска Померанија до 1815, кога Шведска ја предала Померанија на Прусија. Додека Мекленбург не се приклучил на германскиот Царински сојуз во 1868, секој морал да плаќа такси при поминување на границата. Најголем дел од жителите биле рибари.
Во 1889, сликарите Паул Милер-Кемпф и Оскар Френцел го „откриле“ селото, воодушевени од пејзажот и започнале ликовна колонија, која станала особено популарна помеѓу сликарите, како што се Маријане Верефкин, Ерих Хекел и Герхард Маркс. Во 1894, Аренсхоп имал 150 туристи, но тој број постојано се зголемувал. Денес, Аренсхоп е познат како „сликарска бања“ и е популарно место за сликари и други познати лица.
Квантитативно олеснување
Експанзивната монетарна политика за стимулирање на економијата обично вклучува централната банка да купува краткорочни државни обврзници за намалување на краткорочните пазарни каматни стапки. Сепак, кога краткорочните каматни стапки ќе постигнат или ќе се приближат до нула, оваа метода повеќе не може да работи. Во такви околности, монетарните власти, може да користат квантитативно олеснување за понатамошно стимулирање на економијата со купување на средствата на доспевање подолг од краткорочните државни обврзници, а со тоа се постигнува намалување на долгорочните каматни стапки и понатаму надвор на кривата на принос.
Квантитативно олеснување може да помогне во осигурувањето дека инфлацијата нема да падне под целта. Ризици вклучуваат политиката да е поефикасна отколку што е посакувано во постапувањето против дефлацијата (што доведува до повисока инфлација на подолг рок, поради зголемувањето на понудата на пари), или да не е доволно ефикасна ако банките не сакаат да им позајмуваат и потенцијалните кредитобаратели не сакаат да се позајмуваат. Според Меѓународниот Монетарен Фонд, Федералниот систем на резерви, и разни економисти, квантитативното олеснување преземени после глобалната финансиска криза од 2007-08 ги ублажи некои од економските проблеми од кризата.
Марк Слоун
Марк Слоун (Mark Sloan) е измислен лик од телевизиската серија на ABC, Вовед во анатомија. Ликот го толкува глумецот Ерик Дејн.
Позадина
Марк е роден во високо класно но безгрижно семејство во Њујорк. На рана возраст, тој се здругарува со Дерек Шепард и станува како втор син на семејството Шепард, иако на крајот на краиштата тој ќе спие со една од сестрите Шепард, Ненси. Нивното пријателство траело цело детство и понатаму кога станале возрасни и Марк станал кум на венчавката на Дерек со Адисон Монтгомери. Марк завршил факултет на универзитетот Универзитет Колумбиа Колеџ за Психијатри и Хирурзи, го завршил стажанството на Отоларингологија, со диплома за пластична хирургија и брзо станува еден од најпознатите и најпочитуваните хирурзи за пластична хирургија. Како што бракот на Адисон и Дерек отуѓувал, „пријателството“ помеѓу Марк и Адисон се зголемувало и на крајот Марк спие со Адисон и неочекувано Дерек ги фаќа на дело.
Откако Дерек изјавил дека неговото пријателство со Марк и бракот со Адисон се завршени, Марк и Адисон живееат заедно два месеци. За време на овие два месеци Адисон забременува со дете на Марк. Марк отпрвин бил возбуден, но Адисон го абортира поради изневерувањата на Марк и наскоро го напушта Марк и оди по Дерек во Сиетл.
Историја на ликот
Марк всушност не се појавува во првата сезона, а во втората сезона се појавува само во една епизода додека од втората епизода од третата сезона тој станува главна улога.
Втора сезона
Марк во оваа сезона е споменат многупати но само еднаш се појавува во епизодата „Yesterday“ (Вчера).
Марк доаѓа во Сиетл брзо по инцидентот со бомбата во болницата. Тој доаѓа да се смири со Адисон и да го обнови пријателството со Дерек. Во моментот кога доаѓа во Сиетл тој и се приближува на Мередит и со малку флертување ја прашува каде може да ја најде Адисон. Мередит веднаш почнува да разговара со него и тие се запознаваат. Но Мередит не знае дека Дерек ги гледа од далеку. Дерек изнервиран доаѓа и го удира со бокс на Марк. Мередит лута му се дере на Дерек велејќи дека не може да верува дека е толку љубоморен да Мередит не биде со никој друг па го удира и човекот со кој таа зборува но тој ја погледнува и и вели: Убаво од тебе, но тоа е мојот најдобар пријател и тоа е нашиот поздрав откако спиеше со жена ми. Мередит останува шокирана. Подоцна Мередит му помага на Марк да го сошие местото на кое е удрен, но тој повеќе сака самиот да се сошие. Додека се шие тој и кажува се на Мередит и дури и причината зошто дошол во Сиетл. Но од страна Изи и Кристина го гледаат и дискутираат за тоа колку е привлечен и почнуваат да му бираат прекари кога Мередит им се приближува. По размислување да биде „McSexy“ (Мек Секси, Д-р Секси) или „McYummy“ (Мек Јами, Д-р Јами) се одлучуваат за „McSteamy“ (Мек Стими, Д-р Жежок). Марк подоцна кога гледа дека Адисон не го прифаќа а исто и Дерек му понудува на Ричард да изведе една операција на еден млад тинејџер. И операцијата излегува успешно но за жал пациентот умира. А бидејќи Марк е доктор за пластична хирургија вината не е негова. Тој тажно си заминува од Сиетл но пред да оди и кажува на Мередит дека Дерек е вљубен во неа бидејќи кога го начекал со Адисон во кревет не му направил ништо на Марк, а кога само разговарал со Мередит добил бокс. Пред да замине дознава и за неговиот прекар и заминува од Сиетл.
Трета сезона
Марк првпат се појавува во втората епизода од оваа сезона. Дерек ја бара Адисон за да ѝ каже дека се одлучил за Мередит и ја наоѓа во една хотелска соба. Таа е во бањарка и си ја брише косата седејќи на кревет и пиејќи шампањ. Тој и кажува дека се чувствува ужасно бидејќи нивниот брак е растурен поради негова вина но дека сепак се одлучува за Мередит, но во тој ист момент се отвора вратата од бањата и од неа излегува Марк целосно гол врзувајќи си крпа околу нозете. Дерек радосен ја зема чашата шампањ која ја држи Адисон и вели „оф сега се чувствувам многу подобро“, Дерек излегува од собата а Марк само се насмевнува. Во следната епизода Марк и Адисон се во хотелска соба и Адисон го прашува дали да му викне такси до аеродромот со што кажува дека тој си заминува. Но тој само ја грабнува и почнува да ја бакнува. Подоцна и се јавува на Адисон и ја вика да дојде кај Џо и и кажува дека го пропуштил летот само за да остане со неа. Адисон е лута и му вели дека и било прекрасно со него и доста „освежително“ но е време да си оди од Сиетл. Но на крајот на епизодата се покажува дека Марк резервира соба во хотел на истиот кат на кој резервира Ричард и Кели. Тој се поздравува со Ричард и Ричард го прашува што го довело во Сиетл а тој му вели „.....траектите господине“.
Знаме на Бонер
Знамето на Бонер има голем син триаголник во долниот десен агол и помал жолт триаголник во горниот лев агол. Знамето е усвоено на 11 декември 1981.
Шесткраката ѕвезда која што се наоѓа помеѓу триаголниците ги претставува шесте села на Бонер - Антриол. Никибоко, Северна Салиња, Плаја, Ринкон и Тера Кора.
Секунда
Секунда (: друга; симбол s, с) — единица за време и една од седумте основни единици во SI. Се дефинира како траење од 9.192.631.770 периоди на зрачење што одговара на преминот меѓу две хиперфини нивоа на основната состојба на атомот на цезиум 133 на нула Келвинови степени. Дефиницијата е усвоена на „13. Општа конференција за мерки и тегови“ во 1967 година. Називот потекнува од поделбата на саатот и степените на помали делови (лат. pars minuta secunda: втор помал дел).
Во споредба со поголемите мерни единици за мерење на времето:
За мерење на временски интервали пократки од секунда се користат помали мерни единици: милисекунда (ms), микросекунда (μs), наносекунда (ns) итн. чиј износ је одреден со претставка пред основната единица секунда.
Своевремено секундата била дефинирана како 86 400-ти дел од средниот Сончев ден, а потоа како одреден дел од тропска година.
Историја
Историски, секундата е дефинирана во врска со ротацијата на Земјата како 1/86.400 од просечен сончев ден. Во 1956 година Меѓународниот комитет за тегови и мери, со дозвола која ја добил од десеттата Генералната конференција за тегови и мери во 1954 година, ја дефинирал секундата во однос на периодата на револуција на Земјата околу Сонцето за одредена епоха, затоа што станало препознатливо дека Земјината ротација околу својата оска не е доволно зачестена како стандард за време. Земјиното движење било опишано во Њукомови табели на Сонцето, што дава формула за движењето на Сонцето во епохата 1900 заснована на астрономските посматрања извршени во текот на осумнаесеттиот и XIX век. Заради тоа секундата е дефинирана како
Оваа дефиниција била ратификувана на единаесеттата Генерална конференција за тегови и мери во 1960 година. Користењето на 1900 година не значи дека ова е епохата каде просечниот сончев ден трае 86.400 секунди. Тоа е повеќе, епоха каде тропската епоха трае 31.556.925,9747 секунди ефемерно време. Ефемерното време е дефинирано како мера на времето кое ги доведува посматраните позиции на небесните тела во склад со Њутновата динамична теорија на движењето.
После неколку години работа, двајца астрономи од Американската морнаричка опсерваторија (USNO) и двајца астрономи од Националната физичка лабораторија (Тедингтон, Англија) утврдиле врска меѓу честотата на хиперфин премин на цезиумов атом и ефемерна секунда. Користејќи обични методи на мерење засновани на примените сигнали од радиостаница, то утврдиле орбиталното движење на Месечината околу Земјата, од што можело да се заклучи очигледното движење на Сонцето во врска со врмето како што мери атомскиот часовник. Како последица, во 1967 година, Генералната конференција за тегови и мери ја дефинирала секундата на атомско време во Меѓународниот систем на мерни единици како
Основната состојба се дефинира на нула магнетно поле. Така дефинираната секунда е еквивалентна на ефемерната секунда.
Дефиницијата на секундата е подобрена на состанокот на Меѓународниот комитет за тегови и мери во 1997 година, со вклучување на:
Во пракса тоа значи дека многу прецизна реализација на секунда треба да ги компензира ефектите од амбиенталното зрачење со цел да се екстраполира вредноста на секундата како што е дефинирано погоре.
Дирхаген
Дирхаген (Dierhagen) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ломжа
Историја
Градот бил основан во 10 век, на местото на денешното село Стара Ломжа. За првпат местото се споменува во службена евиденција во 14 век. Ломжа своите градски права ги добил во 1416 година и станал важен политички и економски центар во средината на 16 век.
Полскиот принц Болеслав IV изградил палата во 12 век. Во 1444 година градот вовел посебен данок за превоз покрај реката Нарев, што дополнително придонело за развој на градот. Во 16 век во градот се одржувале саеми трипати годишно. Во 1618 година голем пожар уништил поголем дел од градот, а шест години подоцна епидемија убиела 5.021 лица. Серијата на катастрофи (вклучувајќи ја и шведската инвазија и козачките напади) резултирале со брзо опаѓање на градот.
Први извори за еврејски жители во градот датираат од 1494 година. Бројот на еврејското население во 1808 година изнесувало 157. Во 1881 година еврејското население изградило синагога и таа била дизајнирана од страна на Енрико Маркони по кое градот станал центар на ционистичкото движење. . Во 1931 година во градот живееле мало 8.912 Евреи.
За време на Полско-советската војна од 1919-1921, Ломжа се нашол директно на патот кога започнало повлекување на руската армија по поразот во Битката кај Варшава.
Во септември 1939 година, за време на заедничката советска и германска инвазија на Полска, Ломжа во голема мера била разрушена од страна на нацистите за време на Битката кај Ломжа, а потоа била предадена на Црвената армија. Градот останал под советска окупација до започнувањето на Операција Барбароса, кога германските сили го зазеле градот. На 12 август 1941 година во градот било создадено гето во близина на стариот пазар. Нацистите во овој период извршиле масовни убиства. Бројот на евреите кои биле одведени во гето од околните села и градови се движел од 10.000 до 18.000. Повеќе од 2,000 луѓе биле убиени на планината Гелцин. Многу Евреи од неисхранетост и болести починале од дизентерија и тифус. Останатите евреи биле испратени во Аушвиц. Гетото било ликвидирано во крајната депортација на 1 ноември 1942 година. Само мал број на Евреи од Ломжа го преживеале холокаустот. Дел од еврејското население пронашле засолниште кај католичките полски семејства. На крајот на 1944 година, советските сили го ослободиле регионот. По конференцијата од Јалта, советските сили се повлекле. Бројот на население во овој период изнесувал 12.500 жители.
Во годините 1946-1975 најстариот дел на градот бил повторно изграден. Во овој период биле изградени нови станбени објекти, неколку индустриски капацитети како фабриката за памук и мебел, како и термоцентрала. Во овој период бројор на населението се зголемил на 30.000 жители.
Географија
Ломжа е град во североисточниот дел на Полска, на околу 150 километри од Варшава и 80 километри од Бјалисток. градот се наоѓа по должината на реката Нарев и е дел од како дел од Подлаското Војводство од 1999 година.
Економија
Економијата на градот е тесно поврзана со неговата природна средина, со земјоделски и шумарски индустрии кои претставуваат главни гранки на економскиот развој на регионот. Во градот е развиена прехранбената индустрија, електрониката, производство на градежни материјали и мебел, производство и преработка на земјоделски култури, како и туризмот и агро-туризмот.
Најголемите компании вработуваат помалку од 1.000 работници, иако голем број на фирми се вбројуваат во првите сто претприемачи. Меѓу нив најпознати се Пивара Ломжа, DOMEL (производител на прозорци), FARGOTEX, Konrad, фабрика за мебел Łomżaитн.
До крајот на 2007 година, бројот на население кои постојано биле вработени бил 13.408 жители, вклучувајќи 7.170 жени. Сепак, стапката на невработеност (од 2009 година) останала значително висока на 14,1%. Бројот на регистрирани компании до крајот на 2008 година изнесувал 6.421 од кои 6.280 припаѓале на приватниот сектор.
Население
Ломжа е трет по големина град во Подлаското Војводство со 63.036 жители. На крајот на 2006 година, порастот на населението е позитивно и изнесува 1,3% на 1.000 жители со оглед на состојбата на миграција која била негативна (-520). Стапката на невработеност во мај 2008 година изнесувала 10,2%. Според податоците од 2006 година, просечниот приход по глава на жител изнесува 2,942.31 полски злоти.
=== Население по години :===
Религија
Жителите на Ломжа се претежно римокатолици, иако во текот на вековите во градот живееле еврејско и протестантско население. Постојат докази за многу еврејски и протестантски надгробни споменици на гробиштата. Освен римокатоличко население, градот е исто така дом на една голема група на муслимани од чеченско потекло.
Образование
Историјата на образованието во Ломжа датира од почетокот на 15 век, кога за првпат била основана парохија. Во 1614 година, Језуитите кои живееле во градот основале свое училиште.
Во моментов во градот постои добро развиена мрежа на јавни и приватни училишта на сите нивоа. Постојат седум основни училишта, десет средни училишта, шест универзитети (вклучувајќи и три приватни) и две училишта на уметноста. Нивото на образование во Ломжа е високо, според резултатите од испитите и листите на целата земја.
Спорт
Историјата на спортот во Ломжа датира од крајот на 19 век, кога првите аматерски трки биле одржани во 1897 година. Две години подоцна, во градот бил основан спортски клуб за веслање.
Првиот фудбалски клуб бил основан на 16 април 1926 година, кој денес се вика ФК Ломжа. Постојат неколку спортски клубови во градот, кои се натпреваруваат во одбојка, кошарка, атлетика и боречки вештини. Во јуни 2009 година во градот се одржало финалето на фудбалскиот натпревар во кадетска категорија. Спортот во градот е поддржан од страна на Здружението за унапредување на физичката култура и спорт. Во 1998 година била отворена спортска арена за национални и меѓународни спортски настани, вклучувајќи затворени фудбалски натпревари и турнири во боречки вештини.
Во 2009 година бил потпишан договор за изградба на општински базен.
Ризик од интерна измама
Ризик од интерна измама е ризик од загуба поради злоупотреба на службената дејност или нечесно однесување на вработените во некоја организација. Интерната измама претставува една од седумте категории настани кои може да предизвикаат загуба од оперативен ризик.
Што претставува интерната измама?
Интерната измама може да се јави под различни имиња и тоа како измама од вработени, внатрешна измама, злоупотреба на службена должност. Интерната измама претставува една од седумте категории на настани кои можат да предизвикаат загуби од оперативен ризик според Базел 2. Според Базелскиот комитет за банкарска супервизија, интерната измама е ризичен настан со ниска честота на појава и висока сериозност на загубите. Гледано по деловни линии, кај финансирањето на корпорации, трговијата и продажбата, комерцијалното банкарство и управувањето со средства, интерната измама е ризичен настан со ниска честота на појава и висока сериозност на загубите, додека кај банкарството на мало, интерната измама е ризичен настан со ниска честота на појава и средна сериозност на загубите.
Постојат повеќе дефиниции за интерната измама. Според правната дефиниција „измамата претставува намерно погрешно претставување на материјалностите, што предизвикува претрпување на штета на жртвата“. Според Базелскиот комитет, интерната измама претстaвува „загуба, која се должи на дејствие со цел намерно да се проневери незаконски да се присвои имот или да се заобиколат прописите, законот или политиката на компанијата со исклучок на разновидни дискриминирачки настани, што вклучува барем една интерна страна.“ Асоцијацијата на сертифицирани истражувачи на измама ја дефинира измамата како „употреба на професијата за лично збогатување преку намерна злоупотреба или погрешна примена на ресурсите и средствата на организацијата“. Асоцијацијата на сертифицирани јавни сметководители ја дефинира измамата како „широко правен концепт којшто се разликува од грешка зависно од тоа дали акцијата е намерна или ненамерна“. Најзначаен заеднички елемент на сите овие дефиниции на измамата е намерата бидејќи доколку повредата на другата страна настанала како резултат на грешка, овој акт не претставува измама. Опструкција во истражувањата, минато неприфатливо однесување или појава на директна и индиректна полза претставуваат значајни индикатори дека актот, односно дејството, е извршено со намера.