cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Глад (филм)
Содржина
Дејството на филмот се одвива во 1981 година, во затворот Мејз, во Северна Ирска. Боби Сендс е припадник на ИРА, кој штрајкува со глад, бунејќи се против лошиот третман во затворот. Затворениците од озлогласениот оддел Х протестираат, бидејќи не сакаат да ги носат вообичаените затворски униформи, туку бараат да бидат признати како политички затвореници. Бидејќи со штрајкот не постигнуваат никакви резултати, Боби одлучува да стапи во штрајк со глад.
Јарец (кована пара од 2018 година)
Јарец — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2018 година.
Лице
На лицето, во средишниот дел на монетата се прикажани четири атласа кои го држат небото и круг со симболите на сите хороскопски знаци. На вметнато кобалтно стакленце е претставена слика на северното небо со ѕвездата Северница во средината, опкружена со соѕвездието Јарец. Во долниот дел е претставен цртеж на Сончевиот Систем. Во позадината е прикажан дел од картата на небото. Во долниот дел од лицето на парата е прикажан Грбот на Република Македонија и годината на издавање на монетата - „2018“. Исто така, прикажани се и натписите на македонски јазик: „Република Македонија“ и „100 денари“.
Опачина
На опачината, во горниот дел од монетата е претставена слика на ѕвездениот атлас Firmamentum Sobiescianum, создаден од Јоханес Хевелиј на крајот на 17 век, со слика на соѕвездието Јарец на вметнато кобалтно стакленце и симболот на хороскопскиот знак Јарец во горниот дел од монетата. Во долниот дел е претставена слика на козорог (наречен и дивокоза) на позадина на цртеж на кој е претставен Сончевиот Систем. На левата страна е прикажано латинското име на хороскопскиот знак - CAPRICORNUS, а на десната страна ознаката „Ag925“.
Јога
Јога(јуџ) (санскрит, Pāli: योग yóga) е именка која е составен од два збора, „јо-га“ и значи спрегнување или соединување на Брахман (апсолут, космичка свест) со Атман (поединечна трансцендентална свест). Даршана ги претставува шесте ортодоксни филозовски правци: мимамса, веданта, самкја, јога, нјаја и ваишешика. Филозофскиот дел во јогата е преземен од Самкја. Јогата била пренесувана од големите мудреци и Ришии (Свети учители) исклучително по усмен пат, и не можел секој да ја изучува. Во Ведите и Упанишадите се пишува за јогата, но методиката и поврзаноста за првпат ја канонизира и опишува Патанџали во афоризмите за јога, попознати како Аштанга Јога („осумчлена јога“).
Целите на јогата се различни и се движат од подобрување на здравјето до достигнување на Мокша - ослободување. Во рамките на хинду-училиштата на Адваита Веданта, шавизмот и џаинизмот, целта на јогата добива форма на Мокша, која е ослободување од сите световни страдања и циклусот на раѓање и смрт, Самсара, до точката на сфаќање на идентитетот со Врховниот Брахман. Во Махабхаратата, целта на јогата е различно опишана, како влегување во светот на Брахма, како Брахман, или како спознавање на Брахман или Атман, кој продира низ сите нешта. За училиштата бхакти за Ваишавизам, бхакти или самиот обред на Свајам Бхагаван може да биде крајната цел на процесот на јога, каде што целта е да се ужива вечна врска со Вишну.
Терминологија
Постојат голем број делови кои ја содржат јогата во санскрит, многу од кои не се поврзани со техничката или духовна смисла која ја има преземено зборот во Веданта. Јогата во овие зборови прима значења како што се „унија, врска, контакт“, или „метод, примена, перформанси“, итн. На пример, Гуна јога (guṇá-yoga) значи "контакт со ’рбетот ", Чакра јога (cakrá-yoga) има медицинска смисла на „примена на лонгета или сличен инструмент со помош на чекреци (во случај на преместување на бутот)“; candrá-yoga има астрономска смисла на „спој на месечината со соѕвездијата“; Пум јога (puṃ-yoga) е граматички термин кој изразува „врска или однос со маж“, и др.
Многу такви делови исто така се наоѓаат на поширокото поле на религијата. Така, Бхакти јога (bhakti-yoga) значи "посветен прилог" во монотеистичкото Бхакти движење. Терминот Крија јога (kriyā-yoga) има граматичка смисла, што значи "врска со глаголот". Но, на истиот дел, исто така му е дадено техничко значење во Јога сутри (Yoga Sutras), која ги назначува "практичните" аспекти на филозофија, односно „обединување со Врховниот“, поради извршување на должностите во секојдневниот живот.
Праисторија
Најраните описи на методите на јогата се наоѓаат во Ведите и потекнуваат од третиот милениум пред новата ера. Неколку жигови откриени во пределите на цивилизацијата од долината на Инд, кои се претпоставува дека датираат од средината на третиот милениум пред нашата ера па и повеќе, прикажуваат фигури во седечки позиции кои наликуваат на поза за јога или медитација, покажувајќи "форма на ритуала дисциплина, што претставува предвесник на јогата", според археологот Григориј Посел (Gregory Possehl). Тоа претставувало еден вид поврзување помеѓу жиговите на долината Инд со јога и практикување на медитација, за кои се шпекулирало од страна на многу научници, иако не постоел убедлив доказ. Поконкретно, научниците и археолозите ја забележале блиската сличност на јогистите (yogic) и медитативните пози прикажани на жиговите со оние на разни Тиртханкарас (Tirthankaras): на позата "kayotsarga" на Рсабха (Rsabha) и "mulabandhasana" на Махавира (Mahavira) заедно со жиговите на кои била насликана медитативна фигура нападната од исправени змии, која покажувала сличности со иконографијата на Парсава (Parsva). Сите тие се показател не само за поврзаноста помеѓу цивилизацијата на долината на Инд и џаинизмот, но и го покажуваат придонесот на џаинизмот на разните практики на јога.
Техники за доживување на повисоки состојби на свест во медитација биле развиени од страна на традицијата на Шраманите и традицијата на Упанишадите.
Иако нема јасни докази за медитација во пред-будистичкиот период, во раните Брахминик (Brahminic) текстови, постои мислење дека безобличната медитација може да потекнува од традицијата Брахминик (Brahminic). Ова било основано на силна паралела помеѓу космолошките извештаи Упанишадик (Upanishadic) и медитативни цели на двајца професори на Буда, како што било запишано на почетокот на будистички текстови. Како и некои помалку веројатни можности, изнесениот поглед дека космолошките извештаи во Упанишадите (Upanishads) одразуваат контемплативна традиција, а со тоа е констатирано дека Насадија Сукта (Nasadiya Sukta) содржи докази за контемплативната традиција, најрано дури и на почетокот на доцниот РГ ведскиот период.
Ран Будизам
Повеќе од техничката смисла на зборот "јога", опишувајќи систем на медитација или концентрација со цел на запирање на менталната активност и постигнување на "возвишена состојба" се појавила со почетокот на будизмот. Будистичките текстови се веројатно најраните текстови кои севкупно ги опишувале техниките на медитацијата. Тие опишуваат медитативни вежби и состојби кои се наведува дека постоеле пред Буда, како и оние кои за првпат биле развиени во рамките на будизмот.
Раниот будизам приклучил состојба на медитативна апсорпција. Повеќето антички изрази на јогистичките идеи се пронајдени на почетокот на проповедите на Буда. Едно од клучните иновативни учења на Буда било тоа дека медитативната апсорпција мора да се комбинира со ослободувачкото сознавање. Разликата помеѓу учењето на Буда и јогата кои биле презентирани во почетокот на текстовите Брахминик (Brahminic) била фрапантна. Медитативните состојби сами по себе не претставувале крај, според Буда, дури и највисоката медитативна состојба била ослободителна. Наместо постигнување на целосен прекин на мислата, мора да се случи некој вид на ментална активност: ослободувачко спознание, врз основа на практиката на умствената свест.
Буда, исто така, се повлекол од поранешното јогистичко мислење, отфрлајќи ја раната идеја на Брахминик (Brahminic) за ослободување по смртта. Ослободувањето за јогистичките Брахминик (Brahminic) претставувало сфаќањето на смртта како недвојна медитативна состојба која е очекувана во текот на животот. Всушност, на старите Брахминик (Brahminic) метафори за ослободување на смртта на вештите јогисти (" постанување смирен", "излегување"), Буда им дал ново значење, а нивна референтна точка станала мудрец, кој е ослободен во живот.
Индиска антика
Класичната јога како систем на размислување, со цел за обединување на човечкиот дух со Ишвара (Ishvara) односно, "Врховното Битие", била развиена на почетокот на будизмот, хиндуизмот и џанизмот за време на индиската антика, меѓу Маурјан (Mauryan) и ерата Гупта (Gupta era), (приближно 2 век п.н.е. до 5 век од нашата ера).
Јога Сутри на Паџантали
Во хиндуистичката филозофијата, јогата е името на еден од шест ортодоксни филозофски школи. Филозофскиот систем на јогата е во тесна врска со училиштето Самкхија (Samkhya). Училиштето за јога објаснето од мудрецот Патанџали (Patanjali) ја прифаќа психологијата и метафизиката на Самкхија (Samkhya), но е по теистично, како што било просведочено од додавањето на божественото лице на Самкхија (Samkhya) 25 елементи од реалноста. Паралелата помеѓу јогата и Самкија (Samkhya) била толку блиска што Макс Милер (Max Müller) рекол дека „двете филозофии биле популарна тема на разговор, разликувајќи се една од друга како Самкхија (Samkhya) со Самкхија (Samkhya) без Господ ....“ Интимната врска помеѓу Самкхија (Samkhya) и јогата била објаснета од Хајнрих Цимер (Heinrich Zimmer):
Овие две, се сметаат во Индија како близнаци, два аспекта на една единствена дисциплина. Санкхија (Sāṅkhya) обезбедува основена теоретска изложба на човековата природа, енумерација и дефинирање на неговите елементи, анализа на нивниот начин на соработка во состојба на ропство ("bandha"), и опишување на нивната состојба од одмотување или одделување со ослободување ("mokṣa"), додека јогата ја третира посебно динамиката на процесот за одмотување, и препорачува практични техники за стекнување на ослободување, или "изолација-интеграција" ("kaivalya").
Патанџали се смета како основач на официјалната филозофија на јогата. Тој ги дефинирал основите на класичната јога во делото „Јога сутра“, составено од 196 записи, а создавањето на ова дело научниците го датираат меѓу вториот век п.н.е. и четвртиот век од новата ера. Основниот принцип во ова дело се однесува на јогата како средство за „запирање на вителот во свеста и мислите“.
Јогата на Патанџали е позната како Раџа-јога, која претставува систем за контрола на умот. Патанџали го дефинира зборот „јога“, во својата втора сутра, која претставува дефинирачка сутра за севкупното творештво:
योग: चित्त - वृत्ति निरोध: (Yogas Citta-vṛtti-nirodhaḥ) - Јога сутри 1,2 ????????
Пишувањето на Патанџали (Patanjali), исто така, станала основа за системот кој се нарекува Аштанга јога ("Ashtanga Yoga, "Осум-делна јога"). Овој концепт на осум делови потекнува од 29 сутри од втората книга, а е суштинска одлика на практично секоја варијација на јога Раџа (Raja Yoga) која се учи денес. Осумте делови се:
Во поглед на ова учење, највисокото постигнување не ја открива дека искусната разновидност на светот претставува илузија. Секојдневието е реално. Исто така, највисокото постигнување е настанот кога еден од многуте поединечни суштества ќе се открие себеси, не постои едно универзално суштество кое е заедничко на сите лица.
Јога (Yoga) и Самкхија (Samkhya)
Патанџали го систематизирал концептот на јога и наместил како позадина на метафизиката на Самкхија (Samkhya), која тој ја презел со мали варијации. Во раните остварувања, принципите на јога се појавиле заедно со идеите Самкхија. Коментарите на Вјаса (Vyasa) за Јога-сутрите, исто така, наречени Samkhyapravacanabhasya, ги изведува интимните врски меѓу двата система.
Бхагавад Гита
Бхагавад Гита (Bhagavad Gita) или "Песната на Господ", го употребува терминот "јога" интензивно во различни насоки. Во прилог на целото шесто поглавје посветено на традиционалната употреба на јога, вклучувајќи ја и медитацијата, воведува три познати видови на јога:
Во главата 2 од Бхагавад Гита (Bhagavad Gita), Кришна (Krishna) и ја објаснува на Арџуна (Arjuna) суштината на јога, како се практикува во секојдневниот живот:
योगस्थ: कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनंजय. सिद्ध्यसिद्ध्यो: समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते .. (Јога-sthaḥ kuru karmani sangam tyaktvā dhananjaya    siddhy-asiddhyoḥ samo bhutvā samatvam јога ucyate) - Бхагавад Гита 2,48
А. Ц. Бхактиведанта Свами Прабхупада (A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada) го преведува како "Бидете непоколебливи во јога (јога-sthaḥ), о Арџуна (Arjuna). Изведете ја својата должност (kuru karmani) и откажете ги сите прилози (sangam) за успех или неуспех (siddhy-asiddhyoḥ). Ваквата рамномерност на умот (samatvam) е наречена јога.
Мадхусудана Сарасвати (Madhusudana Sarasvati) (роден околу 1490 година?????) ја дели Гита (Gita) на три дела, првите шест поглавја се занимаваат со Карма јога (Kharma yoga), другите шест во средината со Бхакти јога (Bhakti yoga), и последните шест со Џнана (Jnana, знаење). Други пак припишуваат различна "јога" за секоја глава, одбележувајќи осумнаесет различни видови јога.
Јога (Yoga) и Џаинизам (Jainism)
Според "Tattvarthasutra," текст на џанизмот од 2 век од нашата ера, "Јога" е збир на сите активности на умот, говорот и телото. Умасватија (Umasvatiја) ја нарекува јогата причина за асрава (asrava) или кармички прилив, како и како една од суштинските- самјак царитра (samyak caritra) -во патот кон ослободувањето. Во својот "Niyamasara", Ацарја Кундакунда (Acarya Kundakunda), ја опишува јога бхакти (yoga bhakti) како пат кон ослободувањето како највисока форма на посветеност. Ацарја Харибхадра (Acarya Haribhadra) и Ацарја Хемцандра (Acarya Hemacandra) ги споменуваат петте големи завети на аскети и 12 помали завети на лаици за јога. Ова доведе до тоа, одредени индологисти како д-р Роберт Џ. Зиденбос (Robert J. Zydenbos) да го нарече џаинизмот, суштински, систем на јога, мислење кое прераснало во полноправна религија.
Петте јамас (yamas) или ограничувања на јога сутри на Патанџали (Patanjali) носат сличност со петте големи завети на џаинизам, укажувајќи историја на големо преплетување помеѓу овие традиции.
Јогацара (Yogacara) учење
Во доцната фаза на Индиската антика, во пресрет на развојот на класичниот хиндуизам, движењето Јогацара (Yogacara) се јавува во периодот Гупта (Gupta од 4 до 5 век). Јогацара (Yogacara) го добива името од рамката на "јога" за ангажирање на практики кои водат кон патот на бодхистатива (bodhisattva). Сектите на Јогацара (Yogacara) ја предавале "јогата", како начин да се постигне просветлување.
Среден век
Практикувањето на јогата останало во развој за време на класичниот хиндуизам, како и сродните техники на медитација во рамките на будизмот во текот на средновековниот период.
Јога во класичната литература Џан (Jain)
Првата канонска литература на Џан (Jain) како Ацаргансутра (Acarangasutra) и текстовите како Нијамасара (Niyamasara), Татвартхасутра (Tattvarthasutra)) итн имале голема поврзаност со јогата, како начин на живот за лаици и аскети. Подоцнежните текстови кои дополнително се разработени врз концептот јогата на Џан (Jain) се како што следува:
Бхакти (Bhakti) движење
Движењето Бхакти (Bhakti) било развиено во средновековниот хиндуизам и се залагало за концептот на сопствен Бог (или "Врховната Божја Личност"), поттикнато од Алварус (Alvars) на Јужна Индија во 6 до 9 век, како и стекнување на влијание низ цела Индија од 12 до 15 век, кои доведуваат развој секти како што Гаудија Ваишнавизам (Gaudiya Vaishnavism). Бхагавата Пурана (Bhagavata Purana) е важен текст на Бхакти (Bhakti) движењето во Ваишнавизам (Vaishnavism). Таа се фокусира на концептот на Бхакти (посветеност кон Бога) во теолошки рамки на Кришнаизмот (Krishnaism).
Бхагавата Пурана (Bhagavata Purana) ја образложува верската посветеност како еден вид на јога, наречен бхактијога (bhaktiyoga). Тој исто така ја нагласува кирјајога (kriyāyoga), односно посветеноста на божество во секојдневието. (4.13.3).
Бхагавата Пурана (Bhagavata Pурана) претставува коментар и образложение на Бхагавагита (Bhagavadgita), еден постар текст на епската Махабхарата кој бил од големо значење за Ваишнавизмот (Vaishnavism) за време на движење Бхакти (Bhakti). Во Бхагавагита (Bhagavadgita) (3.3), jñānayoga е стекнување на вистинско знаење, што е спротивно на кармајога (karmayoga), извршување на соодветни верски обреди.
Во оваа употреба, изразот "јога" престанува да се преведува како "систем на медитација" и добива многу повеќе од општа смисла на "религиозен пат". Така, Карма јога е "патека за постапување", Бхакти јога "патека на посветеност" и Џнана јога "патека на знаење", стојат рамо до рамо со Раџа јога, "патека на медитација"" како алтернативна можност кон религиозните исполнување.
Хата Јога (Hatha Yoga)
Хата Јога (Hatha Yoga) е посебен систем на јога опишан од Јоги Сватмарама (Yogi Swatmarama), преведувач на Хата jога Прадипика (Hatha Yoga Pradipika) од 15 век во Индија. Хата јога значително се разликува од Раџа јога од Патанџали (Patanjali) по тоа што се фокусира на шаткарма (shatkarma), чистењето на физичкото тело што води кон прочистување на умот ("ha"), и "prana", или витална енергија (tha). Во споредба со седиштето асана (asana), или држењето за медитација на Раџа јога на Patanjali, го одбележува развојот на асанас (asanas, множина) во 'пози' на целото тело, во популарна употреба и заедно со своите современи варијации, е стил со којшто многу луѓе го поврзуваат со зборот "јога" денес.
Преродба на Хиндуизмот
Нови училишта на Јога биле воведени во контекст на преродбата на хиндуизмот кон крајот на 19 век.
Физичките пози на Хата јога (Hatha Yoga) имаат традиција која датира од 15 век, но тие не биле широко употребувани во Индија пред почетокот на 20 век. Хата јога (Hatha Yoga) била поддржана од голем број гуруа на крајот на 19 до почетокот на 20 век во Индија, вклучувајќи ги Шри Кришнамацхарја (Sri Krishnamacharya) во јужна Индија, Свами Сивананда (Swami Sivananda) на север, Шри Јогендра (Sri Yogendra) во Бомбај, и Свами Кувалјананда (Swami Kuvalyananda) во Лонавала (Lonavala).
Во 1946 година, Парамаханса Јогананда (Paramahansa Yogananda) во својата “Автобиографија на јоги” го вовел терминот Крија јога (Krya Yoga) за традицијата на јога пренесувана од неговата лоза на гуруа, од кои потекнуваат Јуктесвар Гуру (Yukteswar Giri) и Лахири Махасаја (Lahiri Mahasaya) од Махаватар Бабаџи (Mahavatar Babaji) (1860). Исто така влијателни во развојот на модерната јога биле Титрумалаи Кришнамацарја (Tirumalai Krishnamacharya), и неговиот ученик К. Паттабхи Џоис (К. Pattabhi Jois), кој го вовел неговиот стил на Аштанга Винјаса јога (Ashtanga Vinyasa Yoga) во 1948 година. Повеќето системи на Хата јога кој се развиле од 1960 година во "експанзијата на јога" на Запад се добиени од системот Џоис (Jois) ".
Прифаќање на Западот
Јогата го привлекла внимание на образованата западна јавност во средината на 19 век заедно со другите теми на хинду филозофијата. Првиот хинду учител, кој активно се залагал и пренесувал аспекти на јога на западната јавност, бил Свами Вивекенанда ( Swami Vivekananda), кој бил на турнеја низ Европа и САД во 1890.
На запад, зборот "јога" и денес обично се поврзува со Хата јога (Hatha Yoga) и нејзините асанас (asanas, пози) или како вид на вежба. Во 1960, интересот на западните земји за хинду духовноста го достигнала својот врв, што довело до голем бројот на Нео-Хинду училишта, посебно водени за западната јавност. Меѓу професорите на Хата јога кои биле активни во западниот дел во овој период се: Б. К. С. Ијенгар (B. K. S. Iyengar), К. Патаби Џоис (К. Pattabhi Jois) и Свами Вишну-девананда (Swami Vishny-devananda) и Свами Сатишидананда (Swami Satchidananda). Втората "експанзија на јогата" следела во 1980, кога Деан Орниш (Dean Ornish), следбеник на Сатишидананда, ја поврзал јогата со здравјето на срцето, воведувајќи ја јогата како физички систем на здравствена вежби надвор од контра-култура или езотеријалните кругови, неповрзани со верска деноминација.
Голем број на истражувања за јогата се појавиле како дополнителна интервенција за болните од рак. Јогата се користела кај болните од рак за намалување на депресија, несоница, болка и замор и зголемување на контролата на стравот. Mindfulness Based Stress Production (MBSR) програми, а ја вклучувале јога како техника на тело и ум за намалување на стресот. Една студија покажала дека по седум недели групата третирана со јога забележала значително помалку промени во расположение и намален стрес во споредба со контролната група. Уште една студија покажа дека MBSR покажал позитивни ефекти врз спиењето, квалитетот на живот, и духовно растење.
Шизофренијата, исто така била една од темите за студиите на јога. Способноста на јогата за подобрување на когнитивните функции и намалување на стресот ја прави привлечна во лекувањето на шизофренија, поради нејзината поврзаност со когнитивните дефицити и повторното враќање на стресот. Во една студија, на крајот од четири месеци пациентите третирани со јога биле подобри во нивните социјални и професионални функции и квалитетот на нивниот живот.
Трите главни цели на Хата јога (вежбањето, дишењето, медитацијата ) биле корисни за оние кои страдаат од срцеви болести. Генерално, студии за ефектите на јога за срцеви заболувања укажуваат на тоа дека јогата може да го намали високиот крвен притисок, подобрување на симптомите на срцева слабост, подобрување на срцева рехабилитација и пониски фактори за кардиоваскуларни ризик.
Долгогодишните практикувачи на јога во САД објавиле дека имаат мускулно-скелетно подобрување и подобрување на менталното здравје, како и намалување на симптомите на астма кај астматичарите. Редовената употреба на јога ги зголемува ГАБА (GABA) нивоата на мозокот и е покажано дека го подобрува расположението и вознемиреноста повеќе од други метаболички вежби, како што џогирање или пешачење. Спроведувањето на животниот стил на Кундалини Јога (Kundalini Yoga) се покажал како помош на зависниците од злоупотреба на дроги и го зголемил квалитетот на нивниот живот, според психолошки прашалници како што се Идентификациско ниво на однесување и симптоми и Индексот на квалитетот на подобрување.
Тантра
Тантризмот (Tantrism) е практика која би требало да го промени односот на своите практикувачи кон обичната социјална, религиозна и логична реалност во која живеат. Преку практикување на тантрата, поединец гледа реалноста како маја (maya), илузија и поединецот постигнува ослободување од неа. И тантра и јога нудат патеки кои го ослободуваат лицето од зависноста од светот. Додека јогата се потпира на прогресивно ограничување на надворешните влијанија; тантрата се потпира на преобразбата на сите надворешни влијанија, така што човекот веќе не е зависен од нив, но може да ги преземе или да ги остави по своја волја. И двете го прават човек, независна личност. Особено овој пат кон спасението помеѓу неколкуте понудени од хиндуизмот, го поврзува тантризмот (Tantrism) на оние практики на индиските религии, како јога, медитација, и социјално одрекување, кои се засновани на времено или трајно повлекување од социјалните односи и методи.
Роберт Свобода (Robert Svoboda), вака се обидува да ги сумира трите главни патишта на ведското знаење:
Во текот на тантрички практики и студии, на студентот понатаму му е наложена техниката на медитација, особено чакра медитација. Ова е често во ограничена форма, во однос на начинот на кој е познат овој вид на медитација и се користи од страна на практикувачите на тантра и јогистите на друго место, но е повеќе елаборирана од претходно иницираната медитација. Се смета дека тоа е еден вид на Кундалини Јога (Kundalini Yoga) која цели кон пренесување на божицата во чакра која се наоѓа во "срцето", за медитација и поклонување.
Будизам
Иако корените на јогата лежат во почетокот на будизмот и неговата интеракција со Веданта (Vedanta), будистички медитација или дхјана (dhyana) во средновековниот период има посебен развој од јогата како што е утврдено од страна на Патанџали (Patanjali) и неговите потомци.
Зен будизам
Зен (чие име доаѓа од санскрит "dhyaana" преку кинески "Ch'an") е форма на будизмот Махајана (Mahayana). Училиштето за будизам Махајана (Mahayana) е познато по неговата близина со јогата. На Западот, зен често оди заедно со jогата; двете училишта на медитација покажуваат очигледни семејни сличности. Овој феномен заслужил посебно внимание бидејќи зен будистичкото училиште на медитација, има некои корени во јогистичките практики. Некои од основните елементи на јогата се важни и за будизмот воопшто и особено за зен.
Тибетски будизам
Јогата е централна тема во тибетскиот будизам. Во духот на традицијата Нјингма (Nyingma), патот на медитациската пракса е поделен на девет јанас (yanas), или возила,за кој се вели дека се многу продлабочени. Последните шест се опишани како јога јанас (yoga yanas). Крија јога (Kriya Yoga), Упа јога (Upa Yoga), јога Јана (Yoga yana), Маха јога (Mahā yoga), Ану јога(Anu yoga), а крајната практика, Ати јога(Ati јога). Сарма (Sarma) традициите, исто така ги вклучуваат Крија, Упа (наречени "Charya"), и јога со видот на Анутара (Anuttara) јога како замена за Маха јога (Maha yoga) и Ати јога (Ati yoga).
Други практики на тантра јога го вклучуваат системот на 108 телесни пози кои го вежбаат дишењето и срцевиот ритам. Нјингма (Nyingma) традицијата, исто така практикува Јантра јога (Yantra yoga, Tib. "Trul Khor"), дисциплина која вклучува вежбање на дишењето или Пранајама (Pranayama), медитативно осознание и прецизни динамични движења за концентрирање на практикантот. Држењето на тело на тибетските антички јогисти е прикажано на ѕидовите на летниот храм на Далај Лама (Dalai Lama) на Лукханг (Lukhang). Полупопуларната сметка на тибетската jога од Чанг (Chang,1993) се однесува на caṇḍalī (Tib. "tummo"), производство на топлинска енергија во сопственото тело, како што е и "самата основа на целата територија на тибетската joга." Чанг, исто така тврди дека тибетската jога вклучува помирување на привидни поларитети, како прана (prana) и умот, поврзувајќи го ова со теоретските импликации на тантризмот (tantrism).
Христијанска медитација
Некои христијани ја интегрираат јогата и други аспекти од источната духовност со христијанската молитва и медитација. Ова се должи на желбата да се доживее Бог во поцелосен начин. Римокатоличката црква, и некои други христијански организации изразија загриженост и негодување во поглед на некои источни и нови практики кои вклучуваат јога и медитација.
Во 1989 и 2003 година, Ватикан издал два документи: Аспекти на христијанската медитација и "Одразот на еден христијанин кон Новата ера", што во најголем дел биле критични за источните и нови практики. Во 2003 бил објавен документ, како прирачник од деведесет страни, со детали за позицијата на Ватикан по тоа прашање. Ватикан предупредил дека концентрацијата на физичкиот аспект на медитација “може да се деформира во култ кон телото“ и дека телесното едначење со мистицизмот “може исто така да доведе до физичко пореметување, и повремено и морално пореметување.“ Ваква загриженост може да се забележи од почетокот на христијанството, кога црквата се противела на верувањето дека спасот не доаѓа преку верата туку преку внатрешно мистично знаење. Во писмото, исто така стои “човек може да види дали и како (молителот) може да биде збогатен со методите на медитација во други религии и култури“, но ја задржува идејата дека “мора да постои некаков вид на борба помеѓу природата (друг се приближува до) на молителот и христијанското верување за крајната реалност. Некои фундаменталистички христијански организации го сметаат практикувањето на јога за несогласно со нивната религиозна позадина и според тоа, за не-христијанска практика. Исто така се смета како дел од новото движење, и според тоа, како неспојлив со христијанството.
Суфизам
Развојот на суфизмот бил значително поттикнат од страна на индиските јогистички практики, каде ги прилагодиле држењата на телото (asanas) и контролата на дишењето (pranajama). Древинот текст за јога „Амритакунда“ („базен од нектар“), бил преведен на арапски и персиски на почетокот на 11 век. Неколку други текстови за јога биле прифатени од суфиската традиција, но типично текстовите покрај материјалите за јога ги ставиле практиките на суфиите без каков било вистински обид за интеграција и синтеза. Јогата за индиските суфии станала позната со текот на времето, не била пронајдена поврзаност со јогата од историските почетоци на традицијата.
Главното исламско тело на Малезија, во 2008 ставила fatwa, која легално не е приврзувачка кон тоа муслиманите да практикуваат јога, кажувајќи дека има елементи на“ индиско духовно учење“ и дека неговото практикување претставува богохулство и според тоа и haraam. Муслиманските учители на јога во Малезија ја критикувале одлуката и ја сметале за “навредувачка“. Сестрите на исламот, група на жените, за женските права, исто така изразила разочарување и напоменала дека нејзините членови ќе продлжат со своите јога часови. Фатва изјавила дека практикувањето на јога само во физичка смисла е дозволено, но дека го забранува говорењето на религиозни мантри.
ЖС „Рајко Жинзифов“
Железничка станица „Рајко Жинзифов“ (во минатото позната и како С'лп, по блиското истоимено село со тоа име) — железничка станица во Македонија, која се наоѓа на пругата Скопје - Велес, односно на меѓународниот железнички коридор 10 на линијата Скопје - Гевгелија - Солун.
Претставува шеста станица и десетта постојка на овие пруги. Сместена е непосредно до десниот брег на реката Вардар во Таорската Клисура, веднаш наспроти автопатот „Александар Македонски“ (Е-75) Скопје - Велес, од каде што се пружа прекрасна панорамска глетка на целата железничка станица со околината. Нејзината оддалеченост од главната станица во Скопје изнесува 40,9 километри.
Железничката станица „Рајко Жинзифов“ поседува 3 електрифицирани колосеци и има патничка и товарна функција. Станичната зграда се одликува со убаво и традиционално архитектонско решение за железнички станици од минатиот век, а поседува затворена чекална за зимски и отворена и покриена чекална за летни услови. Главни патници на оваа станица се жителите на околните села С'лп, Сопот и Белештевица, кои патуваат за Велес или нивните роднини кои живеат таму или во Скопје, потоа рибари кои ловат риба во реката Вардар, планинари кои се искачуваат на планината Белештевица и излетници кои одат на првомајски или летни излети на велешкото Езеро Младост. Во непосредна близина на станичната зграда се наоѓа споменик - биста на македонскиот преродбеник Рајко Жинзифов во чија чест е крстена станицата и лековит извор на вода посветен на св. Недела. На железничката станица Рајко Жинзифов, сообраќаат и застануваат патничките возови кои одат за Велес, Гевгелија, Битола и Кочани.
Космос-1138
Космос-1138 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 септември 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1138 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 408 км, а најмалото на 362.
Лакотна коска
Лакотната коска (Ulna) е една од долгите коски кои заедно со палечната коска (Radius) ја создаваат подлактицата. Лакотната коска е пократка од палечната коска.
Делови
На лакотната коска се разликуваат:
Зглобови
Лакотната коска преку коскените израстоци се зглобува со макарата (trochlea humeri) од хумерусот, се зглобува со главата од палечната коска, латерално главата од лакотната коска се зглобува со долниот коскен засек од палечната коска и на долниот крај главата преку врска се спојува со една од коските на коренот на шепата.
Кај животните
Кај четириножните животни товарот од телото паѓа на лакотната коска, а кај повеќето цицачи лакотната коска е споена со палечната коска и затоа не може да постои како посебна коска.
IC 1647
IC 1647 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1647 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1647 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 21 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 8' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1647 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
1307
1307 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1307 година од новата ера, 307. од вториот милениум, 7. од XIV век и осма од 1300-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6815 и 6816 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6057 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5067 и 5068 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2060.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1307 година се протега во 3943 и 3944, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4003 и 4004 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1850. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 706 и 707 исламска година.
NGC 2743
NGC 2743 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2743 се споменува и како UGC 4760, MCG 4-22-9, CGCG 121-13, IRAS 09019+2512.
Откривање
Објектот е откриен на 22 февруари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2743 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2743 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 4 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 0' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 2743 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25496. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1950. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 237.
Ана Кендрик
Ана Кук Кендрик (родена на 9 август 1985 г.) — американска глумица и пејачка.
Таа ја започнала својата кариера како глумица уште како дете во театарски претстави. Нејзина прва значајна улога била улогата во Бродвејскиот мјузикл Високо општество, за која добила номинација за наградата Тони за најдобра глумица во мјузикл. Првата филмска улога таа ја добила во музичката комедија Камп (2003).
Кендрик ѝ станала позната на пошироката јавност со споредната улога во Самрак (2008–12), филмската франшиза заснована на истоимениот серијал на романи на Стефани Мајер. Таа добила номинација за Оскар за најдобра споредна глумица за нејзината изведба во Горе во воздухот (2009).
Кендрик исто така глумела во комичната драма 50/50 (2011), криминалистичката драма Последна стража (2012), мјузиклот-фантазија Во шумата (2014), и комедијата Мајк и Дејв бараат женски (2016). Таа се стекнала со популарност играјќи главна улога во музичката комедија Совршен ритам (2012) и во продолжението Совршен ритам 2 (2015).
Хелмсторф
Хелмсторф (Helmstorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Глигор Бишев
Животопис
Бишев е роден во Скопје на 5 април 1958 година. Во 1980 година завршил економски факултет во Скопје, каде што во 1982 на истиот ги завршува и постдипломските студии во насоката монетарно - кредитна теорија и политика. Во 1985 го одбранил магистерскиот труд: Понудата на пари во современата монетарна теорија. Во 1991 докторирал на темата „Понудата и побарувачката на пари - случајот на Југославија“. Своето образование го доусовршува во Лондонската школа заекономија и политички науки во 1995, додека специјализацијата ја имал во 1997 година на Виенскиот институт заспоредбени економски студии. Бишев е еден од творците на новата македонска валута и иницијатор и поддржувач на некои од клучните реформи во Македонија. Во моментов е генерален директор на Шпаркасе Банка Македонија АД Скопје, но и вонреден професор на Економскиот факултет во Прилеп и професор на постдипломските студии на Економскиот факултет во Скопје. Пред да стане прв човек во Стопанска, Бишев во периодот од 1997 до 2000 година бил заменик-гувернер на Народната банка на Република Македонија. Претходно бил и вицегувернер.
Научна работа
Бишев има објавено две книги, 207 статии, дискусии и истражувачки студии во професионални и научни магазини во Македонија, Австрија, Бугарија и Словенија. Исто така, учествувал на симпозиуми во земјата и во странство.
Вестфалски мир
Вестфалски мир (германски: Westfälischer Friede) — серија на мировни договори потпишани помеѓу мај и октомври 1648 година во Оснабрик и Минстер, со кои бил ставен крај на Триесетгодишната војна (1618-1648). Со договорот, Кралството Шпанија формално ја признала независноста на Холандската Република.
Во преговорите за мир биле вклучени вкупно 109 делегации од европските сили, вклучувајќи го и светиот римски цар Фердинанд III, Филип IV од Шпанија, Кралството Франција, Кралството Шведска, Холандската Република, кнезовите на Светото Римско Царство и водачите на слободните царски градови. Договорите што го сочинувале мировниот договор биле: Вестфалскиот мир претставувал основен преседан за создавање на нов систем на политичкиот поредок во Средна Европа, подоцна наречен „Вестфалиски суверенитет“, врз основа на концептот на соработка на постојните суверени држави. Меѓудржавните агресии требало да се одржат во тек со рамнотежата на моќта. Нормата е основана од мешање во внатрешните работи на друга држава. Како европското влијание се ширело низ целиот свет, овие Вестфалиски принципи, особено на концептот на суверени држави, станале централно место во меѓународното право и на постоечкиот светски поредок.
Моќта на Фердинанд III спротивно на уставот на Светото Римско Царство му била одземена и им се вратила на владетелите на кралските членки. Со овој амандман е дозволено владетелите на кралските членки самостојно да одлучуваат за своите верски обожувања. Протестантите и католиците се редефинирале како еднакви пред законот и на калвинизмот било дадено законско признавање. Независноста на Холандската Република исто така обезбедила безбедна земја за европските Евреи.
Папата Инокентиј X го нарекол договорот „нула, празнина, неважечки, неправеден, отвратителен, развратен, пуст, празен во значењето и ефектот за сите времиња“.
NGC 7543
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7543 се споменува и како UGC 12450, MCG 5-54-52, CGCG 496-65, NPM1G +28.0480, IRAS 23121+2803.
Други поделби
Проучување на NGC 7543 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70785. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 124; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2248. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 914.
Ботанички парк (Аделаида)
Ботанички парк, дел од Парк 11 (исто така познат како Имела Парк или Таинмунтила), ― парк од 34 хектари во Североисточните паркови на јужноавстралискиот главен град Аделаида. Паркот се граничи со Хакни Роуд и Фром Роуд. Универзитетот на Јужна Австралија, Аделаидскиот универзитет и старата Кралската аделаидска болница сè до овој парк. Паркот, исто така, е блиску до зоолошката градина Аделаида и реката Торенс.
Историја
Паркот бил купен од соседната Аделаидска ботаничка градина во 1866 година, и порано бил користен како место за Кралското аделаидско шоу од 1844 до 1859 година. На нејзината северна страна се наоѓа авенија на чинари засадени во 1874 година. Исто така, изобилува со егзотични видови, како што се вековно старите смокви Моретон Беј од Квинсленд. Паркот било место за првиот состанок на отворено во Австралија на Армијата на спасот на 5 септември 1880 година.
Паркот е спореден со Хајд Парк во Лондон. Со свое Катче на говорници од 1890-тите, Ботаничкиот парк е место за јавна дебата на широк спектар на теми. Катчето на говорниците продолжува, но со помалку истакнато од претходните времиња. Денес, паркот е попознат како место за излети, фотографии од свадбени веселби и големи настани како што се WOMADelaide, Gardens Alive и Moonlight Cinema.
Наводи
-34.91458°N, 138.61075°W
Островски игри
Островските игри (англ. Island Games) се меѓународен повеќеспортски натпревар во организација на Меѓународна федерација за Островски игри (IGA).
Историја
Островските игри започнале во 1985 под името „Меѓуостровски игри“ (Inter-Island Games) како дел од Меѓународната спортска година на островот Ман, предвидени само како еднократен спортски настан. Првиот директор на игрите, Џефри Корлет, не се ограничил на островите околу Британија, туку ги повикал на учество и Исланд, Малта, Фарски Острови, Гренланд, Света Елена и Каналските Острови и други. На првите игри учествувале петнаесет острови со 600 натпреварувачи во седум спортови, на вкупен организациски трошок од 70.000 фунти. Натпреварите во атлетски дисциплини се одржале на патека од трева со осум ленти - огромна разлика од денешните игри, што се одржуваат на синтетичка патека во стадион со капацитет за 10.000 гледачи. Првите игри доживеале таков успех, што било одлучено да се одржуваат секои две години.
Спортови
Домаќинот одбира 12-14 спортови за игрите од следниов список:
Освоени медали
Еве список на острови со вкупниот број на освоени медали. Кога земјите имаат еднаков број на златни медали, пласманот се определува по бројот на освоени сребрени медали, а потоа и бронзени.
Од 2001 наваму, натпреварувачите од острови со помалку од 10.000 жители (Олдерни, Фокланд, Фреја, Хитра, Св. Елена и Сарк) се натпреваруваат за златни, сребрени или бронзени уверенија, со тоа што среброто се доделува ако има барем 3 натпреварувачи, а бронзата ако има барем 4.
Водолија (кована пара од 2018 година)
Водолија — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2018 година.
Лице
На лицето, во средишниот дел на монетата се прикажани четири атласа кои го држат небото и круг со симболите на сите хороскопски знаци. На вметнато кобалтно стакленце е претставена слика на северното небо со ѕвездата Северница во средината, опкружена со соѕвездието Водолија. Во долниот дел е претставен цртеж на Сончевиот Систем. Во позадината е прикажан дел од картата на небото. Во долниот дел од лицето на парата е прикажан Грбот на Република Македонија и годината на издавање на монетата - „2018“. Исто така, прикажани се и натписите на македонски јазик: „Република Македонија“ и „100 денари“.
Опачина
На опачината, во горниот дел од монетата е претставена слика на ѕвездениот атлас „Firmamentum Sobiescianum“, создадена од Јоханес Хевелиј на крајот на 17 век, со слика на соѕвездието Водолија на вметнато кобалтно стакленце, и симболот на хороскопскиот знак Водолија во горниот дел од монетата. Во долниот дел е претставена слика на девојка со стомна којашто ја претставува Водолијата, со цветен венец на главата, на позадина на цртеж на кој е претставен Сончевиот Систем. На десната страна е прикажано латинското име на хороскопскиот знак – AQUARIUS, а на левата страна е прикажана ознаката „Ag925“.
1306
1306 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1306 година од новата ера, 306. од вториот милениум, 6. од XIV век и седма од 1300-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6814 и 6815 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6056 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5066 и 5067 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2059.