Светлана_Антоновска
Општествено-политичка активност до осамостојувањето на Република Македонија
Нејзината позначајна општествено-политичка активност започнува уште во 1971 година, кога е избрана за секретар на Партиското одделение на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) на групите математика и физика и на оваа функција останува до март 1973 година, кога е избрана за член на Секретаријатот на Факултетската конференција на Сојузот на комунистите на Македонија на Природно-математичкиот факултет – функција што ја врши до ноември 1975 година. Во октомври 1972 година е избрана за секретар на Извршниот одбор на Сојузот на студентите на ПМФ – Скопје и на таа функција останува до почетокот на 1974 година, кога е избрана за член на Секретаријатот на Претседателството на Собранието на Сојузот на студентите на Македонија и за претседател на Комисијата за меѓународна соработка. На овие должности останува до јули 1974 година, кога е избрана за член на Секретаријатот на Претседателството на Републичката конференција на Сојузот на социјалистичката младина на Македонија и претседател на Комисијата за образование и воспитување. Овие должности ги извршува до Деветтиот конгрес на ССММ – октомври 1974 година. Во септември 1974 година е избрана за претседател на Градската конференција на Сојузот на социјалистичката младина на Македонија за Скопје – функција на којашто останува до крајот на мандатот во 1978 година. Од декември 1976 година е член на Републичката конференција на Сојузот на социјалистичката младина на Македонија, а член на Конференцијата на Сојузот на социјалистичката младина на Југославија од ноември 1974 до декември 1980 година. Член на Претседателството на Конференцијата на Сојузот на социјалистичката младина на Југославија е од декември 1978 до јуни 1979 година. Член на Комисијата за образование и воспитување при Претседателството на Конференцијата на Сојузот на социјалистичката младина на Југославија е од декември 1974 до декември 1980 година, а претседател на оваа Комисија од декември 1978 до декември 1980 година. Член на Градската конференција на СКМ и член на Градскиот комитет на СКМ на Скопје е од октомври 1974 година, а за член на Претседателството на Градската конференција на СКМ – Скопје е избрана во 1978 година. За член на Централниот комитет на СКМ е бирана на Четвртата конференција на СКМ (1973), на Шестиот (1974), Седмиот (1978) и на Осмиот конгрес на СКМ (1982). Во мај 1982 е избрана и за член на Претседателството на Централниот комитет на СКМ. Во текот на нејзиното рано дејствување на општествено-политички план, таа особено се истакнува како претседател на Градската конференција на Сојузот на социјалистичката младина на Македонија за Скопје, во етапа на општествено-политичкиот развој во Македонија и тогашна Југославија, кога Младинската организација се смета за една од стожерните организации во општеството. Периодот од осмата деценија на минатиот век, кога Антоновска раководи со оваа организација во Скопје, одбележан е како авангарден период на промени, во кој младите од градот добиваат позначајна улога во дефинирањето и остварувањето на политиките во општеството и кога се создаваат поголеми можности, и покрај некои од постоечките бариери, младиот човек да дејствува и создава како творечки чинител на реалноста. Нејзиниот севкупен ангажман во Младинската организација и во натамошниот период, кога е член и на раководството на оваа организација и на сојузно ниво е во духот на нејзините бунтовност и непомирливост, проследени од заложбите младиот човек да не биде објект, туку субјект во процесот на создавање на општествено-политичката актуелност. Се издвојува со нејзините напредни ставови, заложби и преземени конкретни акции за позитивни промени, иако не секогаш е доволно разбрана и поддржувана од еден дел од нејзините современици, поради што некои од нејзините визии за општественото и политичко секојдневје и за натамошниот развој, во тој период, не се во целост реализирани. Во рамки на нејзиниот партиски ангажман во СКМ, доминираат нејзината конструктивна и аргументирана критика, заснована на конкретни податоци и факти, преземените активности во обидите за темелни реформи и визионерското согледување на состојбите коишто ќе се случат во идната стварност, доколку реформите за коишто се залага не се остварат суштински, а не само формално. Во 1986 година, кога за првпат е именувана за директор на македонскиот Завод за статистика целосно се насочува исклучиво кон нејзината најголема професионална љубов – статистиката и на институцијата на којашто ѝ го посвети сиот свој живот, справувајќи се со бројни предизвици. Уште во периодот кога македонскиот Завод за статистика функционира под раководство на Сојузниот завод за статистика, којшто тогаш го раководи и координира статистичкиот систем на југословенско ниво, Антоновска се истакнува со нејзините заложби за унапредување на статистичкиот систем во духот на европските стандарди, при што успева во рамки на дадените можности под сојузно раководство.