cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трите Грации (Рубенс)
Всушност, неговиот живописен стил на сликарство ги надмина дури и најпопуларните и највлијателни уметници за тоа време! Покрај тоа, талентот и опсегот на Рубенс бил таков што инспирирал и влијаел на многу помлади уметници кои подоцна ќе бидат дел од светската историја на уметноста! На списокот со имиња се Франсоа Бушер,  Ежен Делакроа, Теодор Жерико, Франсоа Бушер, Жан-Антоан Вато и многу други ..
Васка Леонтиќ
Васка Леонтиќ (11 август 1970, Истанбул) е стилист, едукатор, основач и директор на приватното средно училиште „Академија Леонтиќ“, на приватниот центар за стручна обука, како и сопственик на Студио Леонтиќ.
Животопис
Васка Леонтиќ е родена во Истанбул, Република Турција. На четири годишна возраст се сели со своето семејство во Скопје, каде живее и денес. Основно училиште заврши во „Кочо Рацин“. Првите две години од средното образование ги учеше во УСО „Кочо Рацин“ за моден творец, а последната година ја следеше во УСО „Димитар Влахов“, во групата за професионални фризери. Паралелно со образованието, следеше салонска пракса. По комплетирањето на своето образование и пракса, работеше седум и пол години. Во тој период следеше разни семинари и предавања, а учествуваше и на самостојни ревии и натпреварувања за фризури. Во Македонија има освоено прво место, а на ниво на Југославија има освоено десетто место.
Кариера
Васка Леонтиќ е активен член на Клубот на фризери во Скопје и учествува на сите ревии и манифестации што ги организира клубот. По осумгодишно работно искуство, отвори сопствено фризерско студио. Мајсторскиот испит за фризер го положи на 13 август 2008 година, а мајсторскиот испит за козметичар 28 декември 2009 година. Во 2009 година, преку проектот 45, ги започна студиите како вонреден студент на Економскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
По успешно завршена менаџерска програма во CEED TOP CLASS – 2009/2010, генерација три, зема учество како ментор во менаџерската програма CEED TOP CLASS 2010/2011, генерација четири. Во истата година, Васка Леонтиќ се јавува како промотор, оргазнизатор и толкувач на македонските работодавци и познати компании кои имаат потреба од бизнис партнерства во Турција, Истанбул, а исто така и за работодавци од Турција, Истанбул кои имаат потреба да инвестираат во Македонија. Во 2012 година, работи како координатор и директор на проектот „Донација од јавен интерес“, во склоп на ПСУ Академија Леонтиќ. Како дел од овој проект, децата од домот без родители се прифатени во училиштето на бесплатна настава.
Од 2009 година до денес активно соработува со Националната агенција за Европски образовни програми и подвижност, како домаќин, координатор и организатор на проекти во Македонија, но исто така и како учесник на проектите со име: „Леонардо да Винчи“ и „Ерасмус плус“. Од 2011 година, четири години е веќе учесник на Модната недела во Македонија, каде учествува со изработка на фризура и шминка за еминетни творци од Македонија и странство.
Мик Хакнал
Мик Хакнал (англиски: Mick Hucknall) (роден 8 јуни 1960 во Манчестер, Англија) е британски пејач и текстописец. Хакнал е познат и како „Mik 'Red Mik' Huknal“ и е главниот водачки пејач (фронтмен) на британскиот бенд Simply Red.
Младост
Хакнал е роден во болницата „Света Марија“ и е син на Рег и Морин Хакнал. Неговата мајка го напуштила семејството кога тој имал три години. Тој и неговиот татко кратко време живееле во Бредбури, а потоа се преселиле во Дентон, каде што Хакнал пораснал. Тој одел во училиштето за момчиња Оденшо Гремар Скул (Audenshaw Grammar School).
Музичка кариера
Хакнал изјавува дека бил меѓу луѓето присутни во Lesser free Trade Hall во Манчестер во јуни 1976 година, каде што свиреа Sex Pistols. Неговиот интерес за музика го доведе до започнување на сопствена кариера во доцните седумдесетти, кога бил дел од составот на бендот Frantic Elevators. Frantic Elevators издадоа четири песни, вклучувајќи ја и верзијата на „Holding Back the Years“, којашто тој подоцна ја сними со Simply Red и од неа направи вистински хит. Како водечки пејач и суштински член на Simply Red, со неговото лице почна да се идентификува бендот. Неговото лице и неговата кадрава црвена коса видно се појавија на насловната страна на албумот и видеата. Хакнал раководи со „simplyred.com“.
Политика и филантропија
Хакнал е активен во политиката и е истакната славна личност која ѝ дава поддршка на британската работничка партија, тој е и близок пријател со бившиот премиер Тони Блер. Се вели дека огорченоста на Хакнал кон бившата премиерка Маргарет Тачер е очигледна во трите песни на Simply Red: „She’ll Have to Go“, на албумот A New Flame, Your Morror и Wonderland на албумот Stars. По појавата на цунами во Азија во 2004 година, Хаканл јавно изјави поддршка за добротворни цели и ги замоли неговите обожаватели да размислат за тоа.
Трета битка на Ена
Трета битка на Ена (3e Bataille de L'Aisne) — германска офанзива за време на Првата светска војна, која траала од 27 мај до 6 јуни 1918 година. Целта на операцијата било заземање на испакнатината Шемин де Дамс, пред Американските експедитивени сили да пристигнат во Франција. Тоа била една од серијата офанзиви во рамки на Пролетната офанзива.
Причини
Испакнатината Шемин де Дам од Првата битка на Ена во септември 1914 до 1917година ја држеле Германците, но генерал Манжен ја зазел во тек на Втората битка на Ена. Ерих Лудендорф испланирал операција за заземање на таа позиција и бил убеден дека успехот на Ена на германската војска ќе ѝ овозможи да дојде во близина на Париз, дотолку што Париз би бил во домет на нивната артилерија. Ерих Лудендорф мислел дека поради тоа сојузниците ќе мораат да се придвижат од Фландрија за да помогнат во одбраната на Париз. Тоа на германската армија би и овозможило лесно да ја заземе Фландрија. Поради тоа Битката на Ена изгледала како еден напад кој го свртува вниманието од главната цел. Со одбрана на реката Ена командувал генерал Денис Аугуст Душен, командант на Шестата француска армија. Освен тоа Четвртата дивизија на Деветтиот британски корпус под команда на Александар Хамилтон Гордон го држеле Шемин де Дам.
Битка
Германците го започнале нападот во зора на 27 мај 1918 година со артилериски оган од 4.000 топови. Британци имале огромни загуби, бидејќи биле концентрирани на мала оддалеченост, па станале лесна мета. По артилериска претходница уследило испуштање на бојни отрови, по чие дејство уследил главен напад на 17 германски пешадиски дивизии, предводени од престолонаследникот Вилхелм, најстариот син на германскиот кајзер Вилхелм II. Сојузничките обрамбени линии биле слаби и не можеле да го запрат нападот. Германската армија создала дупка од 40 километари во сојузничките линии. За шест часа Германците дошле до реката Ена. Пробиле одбрана на 8 сојузнички дивизии, кои биле на линијата од Ремс до Соасон и ги потиснале сојузниците до реката Вел и до ноќта напредувале дополнителни 15 километри. Изгледало дека Германците ќе остворат голема победа. Германците заробиле околу 50.000 сојузнички војници и над 800 топови до 30 мај 1918 година. Кога со напредување, на 3 јуни дошле на на 56 километари од Париз се соочиле со многубројни проблеми. Снабдувањето станало критично, војската била исцрпена по жестоки борби, недостасувале резервни сили, а бројот на загубите се зголемил под постојаните сојузнички противнапади, а малку подоцна во битката влегле и две свежи американски дивизии. Американските дивизии биле речиси двојно поголеми од француските. По многуте успешни сојузнички противнапади, Германците на 6 јуни 1918 година запреле на Марна, слично како и во поранешните дветеофанзиве истата година во март и април.
Последици
Французите имале 98.000, а Британците жртви 29.000, Германските загуби биле речиси исти. Францускиот врховен командант Филип Петен го сменил Денис Душен поради лошото командување со француска и британска војска. Американците пристигнале на фронтот и првпат се покажале во борбени операции. Ерих Лудендорф бил охрабрен со добивки во тат офанзива, па ја лансирал новата офанзива која довела до Втората битка на Марна.
Ранко (покраина)
Покраината Ранко (Provincia del Ranco) ― една од двете покраини во јужниот чилеански регион Лос Риос (XIV). Именуван е по езерото Ранко, споделено од комуните (општини) Футроно и Лаго Ранко. Езерото било исцедено од реката Буено, на која сливот лежи поголемиот дел од покраината. Ла Унион е главниот град на покраината.
Администрација
Како административна единица од второ ниво, покраината се состои од четири општини, секоја со своја управна општина. Алсоно Перез де Арсе Караско е гувернер на покраината.
Географија и демографија
Според пописот од 2002 година на Националниот институт за статистика (ИНЕ), покраината се протега на површина од 8,232.3 км2 и имала население од 97.153 жители (49.485 мажи и 47.668 жени), што му дава густина на население од 11.8 жители на 1 км2. Од нив, 51.273 (52,8%) живееле во урбани средини и 45.880 (47,2%) во рурални области. Помеѓу пописите 1992 и 2002 година, населението се зголемила за 1% (924 лица).
Започнува со нас
Тоа започнува со нас е романтичен роман на Колин Хувер, објавен од Атриа Букс на 18 октомври 2022 година. Тоа е продолжение на нејзиниот најпродаван роман за 2016 година „Завршува со нас“. Продолжението првпат било објавено во февруари 2022 година. Таа станала најнарачана книга на Симон и Шустер на сите времиња. Хувер го напишала романот како „благодарност“ до обожавателите на првиот роман.
Премиса
Романот продолжува од таму каде што заврши со нас и се фокусира на врската помеѓу Лили и Атлас. Романот неизменично ги менува поглавјата помеѓу нарацијата во прво лице на Лили и Атлас.
Прием
До крајот на денот на објавувањето, романот се продал во 800.000 примероци, бројка што вклучува нарачки однапред и продажба од првиот ден. „Започнува со нас“ се изборил на првото место на листата на најпродавани фикции на Њујорк Тајмс за неделата што завршува на 22 октомври 2022 година.
Во својата главна рецензија, Publishers Weekly го нарекол „прекрасно продолжение“ што го покажува „талентот на авторот за создавање нијансирани и емпатични ликови. . .“ Kirkus Reviews напишал: „Преку опиплива напнатост избалансирана со блесоци на надеж, Хувер прекрасно го доловила скршеното срце и радоста од почеток од почеток“. Маријанка Свејн од Дејли Телеграф му даде на романот 2 од 5 ѕвезди, опишувајќи го квалитетот на пишувањето на Хувер како „поблиску до Педесет нијанси сиво, чудна мешавина, плус дополнителен надразнувач на свечените изјави за терапија-говорење“. Свејн, исто така, се жалела: „Таа [Хувер] фаворизира тапи дијалози и внатрешни монолози наместо опис, поттекст или развој на карактери“. Алис Гидингс од Метро напишал: „Иако ја нема нишата или емоционалната болка и катарза од првата книга, најновото дело на Колин е токму она што треба да биде, што е светлината на крајот од тунелот“.
Александар Архипенко
Александар Порфирович Архипенко  (Олександр Порфирович Архипенко; 30 мај 1887 - 25 февруари 1964) бил Американец, роден во Украина, авангардаен сликар, вајар и графичар.
Тој бил еден од првите што ги примени принципите на Кубизамот во архитектурата и вајарството, анализирајќи ја човечката фигура претставена со геометриски форми.
Животопис
Александар Архипенко е роден во Киев, Руска Империја, сега Украина во 1887 година, татко му бил Порфириј Антонович Архипенко а мајка Паросковја Василивна Мачова Архипенко, тој бил помладиот брат на Еуген Архипенко.
Од 1902 до 1905 година учел на Киевската уметничка школа (ККУ). Во 1906 година го продолжил образованието за уметност кај Сергиј Светославски (Киев), а подоцна истата година имал со Александар Богомазов изложба во истото училиште. Подоцна се пресели во Москва каде што имал можност да ја покаже својата работа на неколку групни изложби. Архипенко се преселил во Париз во 1908 година.
Во 1912 година Архипенко ја имал својата прва самостојна изложба на Карл Ернст Остхаус-музеј - Музеј Фолкванг во Хаген во Германија, а од 1912 до 1914 година предавал на сопствената Уметничка школа во Париз.
Архипенко се пресели во Ница во 1914 година. Во 1920 година учествувал на „Дванаесеттото биенале во Венеција“, Италија а го отворил  и свое  второ уметничко училиште во Берлин следната година. Во 1922 година, Архипенко учествуваше на „Првата руска ликовна изложба” во Галеријата ван Диемс во Берлин заедно со Александра Екстер, Казимир Малевич, Соломон Никритин, Ел Лисицки и други.
Во 1923 година емигрирал во САД, каде што учествувал на изложба на "Руски сликари и вајари". Тој станал државјанин на САД во 1929 година. Во 1933 година учествувал на украинскиот павилјон во Чикаго каде се одржувал Светскиот саем. Александар Архипенко со своите дела најмногу придонел за успехот на украинскиот павилјон.
Во 1936 година, Архипенко учествувал на изложбата „Кубизам и апстрактна уметност“ во Њујорк, како и на бројни изложби во Европа и на други места во САД. Тој бил избран за предавач на Американска академија за уметности и писма.
Александар Архипенко починал на 25 февруари 1964 година, во Њујорк.
Придонес во уметноста
Архипенко, заедно со француско-унгарскиот вајар Јосиф Цсаки, изложувале на првите изложби за кубизмот, во Париз -  1910 и 1911, први по Пикасо. Архипенко создал нов начин на гледање на човечката фигура, покажувајќи голема разновидност кон темите. Тој бил познат и по воведувањето вајарски празнини во неговите творби и по неговото инвентивно мешање на жанровите во текот на неговиот севкупен творечки пат: осмислувал „вајарски слики“, а подоцна експериментирал со материјали како што се  акрилик и теракота. Инспириран од делата на Пикасо и Брак, тој е бил исто така заслужен за афирмацијата на колажот и тоа до поширока публика, особено со неговиот циклу „Медрано“.
Колекции
Меѓу истакнатите колекции кои ги чуваат дела на Александар Архипенко се :
1653 во музиката
1653 година во музиката содржи некои значајни настани.
1652 во музиката
1652 година во музиката содржи некои значајни настани.
Факула
Факулите се потопли области од просечната топлина на фотосферата, а дури и кога се ослабени од постудените сончеви дамки, факулите предизвикуваат зголемено сончевото зрачење за околу 0,1%. Следствено, сонцето произведува помалку топлина и светлина кога нема дамки, што може да предизвика феномени како малите ледени доба. Покрај факулите, како слични видови на сончева активност се појавуваат и сончевите плажи.
Факулите се светли области во фотосферата. Тие се поврзани со слаби магнетни полиња и во просек се за 20% посветли од околната фотосфера. Може визуелно да се набљудуваат само ако се во близина на рабовите на дискот, благодарение на фактот што рабовите ќе се затемнат со што се зголемува контрастот. Во овие области има исклучително силно магнетното поле, но тоа е со поинаков облик од она во сончевите дамки и е распослано на помали површини. За разлика од сончевите дамки, кои го прават Сонцето на некои места да изгледа потемно, факулите имаат спротивен ефект бидејќи на местата каде што се појавуваат го прават сонцето да изгледа посветло. За време на циклусот на сончевите дамки, факулите се пробиваат над сончевите дамки и тој момент се нарекува Сончев максимум во циклусот кога тоа е за околу 0,1% посветло од просекот.
Факулите се тесно поврзани со сончевите дамки. Сите дамки се појавуваат на факуларни полиња, иако факули можат да постојат без дамки. Животниот век на факулите трае околу два месеци, а факулите придружени со дамки можат да траат и до неколку месеци.
Откритие
Во 1970-тите било познато дека факулите се тесно поврзани со силно магнетно поле. Објаснувањето, кое подоцна се потврдило како точно, го дал Спруит во своите дела од 1976 година и 1977 година.
За овој вид на сончева активност, било откриено дека вкупната количина на сончево зрачење се зголемува за време на периодите на неговата поголема активност, што било спротивно на очекувањата бидејќи високата сончева активност значела моменти кога имаше повеќе темни сончеви дамки. Овој феномен се објаснува со присуството на светли соларни факули чиј број е право пропорционален на бројот на сончеви дамки. Иако присуството на сончеви дамки предизвикува намалување на вкупното зрачење, факулите кои ги опкружуваат дамките го зголемуваат зрачењето, така што вкупниот резултат од нивното присуство во максимумот од нивниот број е зголемување на сончевото зрачење за 0,1%. Сончевите дамки и факулите се важни за проучување на климатските промени на Сонцето, бидејќи даваат целосни информации за вкупната пресметана енергија на Сонцето во даден момент.
Ферекрат
Ферекрат - старогрчки писател.
Факула
Набљудувања и модел
Ако Сонцето се набљудува со помал оптички телескоп, на него може да се видат две структури: темни сончеви дамки и факли.
Ферекрат
Творештво
ферекрат бил помлад современик на Кратет и претставник на Старата античка комедија. Негово најпознато дело е „Дивјаци“, прикажано во 420 година. Во оваа комедија се прикажуваат луѓето на кои им здодеало општеството и затоа одат кај дивјаците. Меѓутоа, ниту нивниот живот не им се допаднал.
Факула
Набљудувања и модел
Набљудувањата со помош на ССТ телескоп во близина на работ за прв пат покажаа дека сончевата површина не е мазна, туку има тридимензионални структури како вдлабнатини и височини. Релјефната површина на Сонцето е поради присуството на сончеви зрна. Поради осветленоста, се претпоставува дека на овие места се наоѓаат извори на топлина, но во овие области густината на гасот е значително понизок поради присуството на силно магнетно поле. Пониската густина на гасот ги прави овие области провидни, така што на рабовите (каде има поголема концентрација на магнетно поле) можат да се видат подлабоките слоеви од зрната. Во овие слоеви, гасот е потопол и има повисок степен на зрачење, што го објаснува осветлувањето. Помеѓу зрната, има исклучително посветли површини кои се резултат на факулите. Тие мора да се набљудуваат во висока просторна резолуција.
Факулите на Церера
На почетокот се шпекулирало дека Факулите на Церера наведуваат на тековно или поранешно испуштање на гас од Церера, најверојатно поради вулкански или кометски активности. Најсветлата група на дамки (Cereale Facula) се наоѓа во центарот на 80 километарски кратер наречен Окатор. Овие светли дамки имаат албедо од околу 40%, што значи дека се за четири пати посветли од просекот на површината на Церера. Се чини дека дамките се претежно составени од натриум карбонат, што наведува дека дамките се создадени преку хидротермална активност проследена со испарување на водата.
Карнин (Западна Померанија)
Карнин (Karnin) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
1651 во музиката
1651 година во музиката содржи некои значајни настани.
Штајнхорст (Долна Саксонија)
Штајнхорст (Steinhorst) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Штајнхорст се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг.
На дел од подрачјето на општината се протега заштитната област Обере Лахте, Кајнбах, Јафелбах.
Општински единици
Општината се дели на следниве места:
Деделшторф
Деделшторф (Dedelstorf) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Деделшторф се наоѓа западно од Ханкенсбител во близина на природниот парк Зидхајде.
Општински единици
Општината е составена од следниве места:
1650 во музиката
1650 година во музиката содржи некои значајни настани.
Нгетејски јазик
Нгетејскиот е чадски јазик, од подгрупата на масански јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
Преглед
Според податоците од 1991 година, јазикот го зборувале околу 10.000 луѓе. Јазикот се зборува во селото Нгете и околината источно од Пала во јужниот дел на регионот Мајо-Кеби Уест во Чад.
Пресуда (филм)
Пресуда — француски филм од 1974 година, режиран од Андре Кајат.
Заплет
Андре Леони, чиј татко бил озлогласен питач, е претерано мазен и пазен од мајка си уште од мали нозе. Па сепак, еден ден се наоѓа на суд, пред порота, обвинет за ужасно злосторство: ја силувал и убил младата девојка Ани Шартие, ќерка на еден професор од Лион. И покрај тешките обвиненија според кои тој е виновен, Андре упорно одрекува пред поротниците. Судијата Леген е пред пензија и ова е неговиот последен случај во судот. Убеден дека Андре Леони лаже и дека средината во која израснал е одговорна за неговото злодело, решава да го гони до крај. Мајката на Андре, Тереза, ќе направи сè што е во нејзина моќ за да го спаси.
Војо Цветановски
Војо Цветановски — познат македонски пантомимичар, режисер и глумец.
Животопис
Цветановски е роден на 7 февруари во 1981 година во Скопје. Во 1999 година се запишува на Национална академија за театарска и филмска уметност „Крсто Сарафов“ во Софија, а во 2003 година дипломирал на истата.
Од 2002 година Цветановски работи во „Театар од 2-иот кат“.
Каде има чад, таму има и оган (филм)
„Каде има чад, таму има и оган“ е француски филм од 1973 година во режија на Андре Кајат. Овој филм е награден со „Сребрена мечка“ (Специјална награда од жирито) на Берлинскиот филмски фестивал, а бил и номиниран за „Златна мечка“.
Заплет
Шавињи, на периферијата на Париз. Жозеф Бусар е градоначалник. Неговите соработници, неколку криминалци, се задолжени за „нечистите“ работи. Изборите се ближат. Еден од одговорните за лепење плакати од опозицијата е „случајно“ убиен. Елиминиран е и еден сведок. Докторот Пејрак, човек од левицата кого сите го ценат, решава да влезе во изборната трка како противник на Бусар. Каква сопка да му се постави на новиот противник? Помошникот на градоначалникот лажира фотографија на која г-ѓа Пејрак развратнички се забавува во резиденцијата на пријателите Лерој. Фотомонтажата не е опфатена со истрагата. Меѓутоа, Пејрак не се дава така лесно. Убиството на фотографот, одговорен за фалсификатот, е прилика за нова сплетка. Овојпат, обвинет и затворен за убиството е токму Пејрак. Ќе успее ли жена му со помош на Олга Лерој да докаже дека е невин? Олга има пријатели во високите кругови, далеку повлијателни од Бусар. Скандалот би можел да го оцрни. Така, Бусар е повикан да се повлече. Пејрак е ослободен, но не сите пријатели се тука за да го пречекаат кога ќе излезе од затвор...
Доктор Дулитл (филм од 1967)
„Доктор Дулитл“ (англиски: Doctor Dolittle) — американски филм од 1967 година во режија на Ричард Флејшер (Richard Fleischer), според сценариото на Лесли Брикјус (Leslie Bricusse). Филмот претставува екранизација на романите на Хју Лофтинг (Hugh Lofting). Главните улоги ги играат: Рекс Харисон (Rex Harrison), Саманта Егар (Samantha Eggar), Ентони Њули (Anthony Newley) и Ричард Атенборо (Richard Attenborough). Филмот добил лоши оцени од филмските критичари, но благодарение на големото лобирање од студиото, бил номиниран за наградата „Оскар“ во девет категории при што ги освоил наградите за најдобра филмска музика и за најдобри визуелни ефекти.Сепак, со текот на времето, филмот прераснал во класика.
ФК Рединг
Клубот е основан во 1871 година и покрај тоа што е еден од најстарите тимови во Англија, тие никогаш не играле во највисокото ниво на англискиот фудбал сè до сезоната 2006-2007. На 25 март 2006 година тие обезбедиле промоција во Премиер лигата и во текот на сезоната 2006-07, тие за првпат се натпреварувале во елитната дивизија на Англија.
Историја
Рединг бил основан во 1871 година. Во тој момент прекарот на клубот бил бисквитџиите поради светски познатитите производители на бисквити од градот Рединг „Хантли енд Палмерс“. Во 1970-тите на 20 век Рединг добива нов прекар кралевите.
Клубот играл на игралиштето за крикет (1878-1882), па потоа на Коули Парк (1882-1889) и теренот за крикет Каверсам (1889-1896). Во 1895 година клубот станува професионален и на 5 септември 1896 се сели стадионот Елм Парк. По повеќе од еден век, во 1998 година, Рединг започнува да ги игра своите натпревари на новиот нивен стадион Мадејски.
На 25 март 2006 година Рединг обезбедува промоција во Премиер лигата за први пат во нивната историја. Тие имаа фантастична дебитантска сезона завршвајќи 8-ми на табелата и им недостасуваше само 1 бод да се пласираат во Купот на УЕФА. Во следната сезона тимот настрада од синдромот на втора година, и Рединг завршувајќи како 18 во лигата се врати во Чемпионшип.
Најдоброто постигнување на Рединг во ФА Купот е во сезоната 1926-27, кога тие стигнале до полуфиналето. Во сезоните 2009-2010 и 2010-2011 тимот двапати едноподруго стигаше до четвртфиналето.
Поддржувачи и соперништва
Пред да излезат од бизнисот во 1992 година, Олдершот беа најголемите соперници на Рединг. Имено, меѓу навивачките групи на двата тима имало често силен судир, а борбите меѓу навивачите се случувале во неколку наврати. Силните чувства меѓу навивачите на Рединг и навивачите на Олдершот Таун останале, и по исклучувањето на клуб на Олдершот. Со повторното приклучување на Олдершот Таун во лигата во 2008 година, останува да се види дали ова традиционално соперништво ќе биде обновено.
По излегувањето на Олдершот од професионалните дивизии, главни локални соперници на Рединг биле Оксфорд Јунајтед и Свиндон Таун. Кога трите екипи во една сезона се нашле во иста лига, нивното соперништво било наречено како "Дидкот Триаголник".
Валвата стенотрема
Хоризонтална дистрибуција
Во истражувањата на Хидробиолошкиот завод Охрид, видот Валвата стенотрема бил регистриран во далбочибна од 0,5 до 20 метри во литоралните профили додека од крајбрежните води од реката Сатеска, Добовјане и Ташмаруништа. Во литоралната зона, годишната средна вредност на густината за сите локалитети изнесувала 879 инд./ м², и тоа во горен литорал (од 0 до 5 метри длабочина) 632 инд./ м², додека во долен литорал (од 5 до 20 метри длабочина) 247 инд./ м².
Вертикална дистрибуција
Највисоката вкупна густина на Валвата стенотрема забележана е на 5 метри длабочина, со 1383 инд./ м², каде дното е претставено со макрофитски видови и вегетација , каде Chara spp. доминира. На другите длабочински точки густината од 2 до 251 инд./ м². Претставници од овој вид се евидентирани на 0,5 метри длабочина само во профилот Пристаниште со 25 инд./ м² на песокливо- каменесто дно.
Популациона густина
Популационата густина на видот Валвата стенотрема зависи директно и од животните услови, т.е. од природата на супстратот:
Локалитети
Во Охридско Езеро, Валвата стенотрема бил регистриран на 25 локалитети : Радожда, Ливадиште, Калишта, Струга, Сатеска, Св.Еразмо, Далјан, Канео, Пристаниште, Мазија, Парк, Горица, Метропол, Елешец, Пештани, Велидаб, Велјапеш, Трпејца, Заум, Љубаништа, Черава, влив и Св.Наум. Во местата по должината на реката Црн Дрим, видот Валвата стенотрема е регистриран во Добовјане и Ташмаруништа.
Опис
Должината и пречникот на примероците на видот Валвата стенотрем се менува во зависност од длабочината на која тие живеат и подлогата т.е. должината на примероците во литоралот се зголемува со зголемување на длабочината.
Должината на черупката на примероците се движи од 2005,12 до 2926,2 um, додека пречникот има димензии од 2245,69 до 3652,87 um. Просечните вредности на должината на врвот на Валвата стенотрем се движат во границите од 145,56 до 172,25 um, додека димензиите на пречникот се во границите од 121,38 до 195,45 um. Должината на завоите на Валвата стенотрем се движи во границите од 129,63 до 3666,56 um додека пречнкот од 202,36 до 3995,65 um. Просечните вредности на должината на оперкулумот се движат во границите од 2653,54 до 3161,65 um, додека димензиите на пречникот на истиот се во границите од 2136,98 до 2798,65 um.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Драма (XIX век)
Воведение на Пресвета Богородица (Εισόδια της Θεοτόκου) наречена и Стара митрополија (Παλαιάς Mητροπόλεως) — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Порано била катедрален храм на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Храмот е изграден на местото на византиска или ранопоствизантиска црква, целосно обновена во 1721 г. од епископот Партениј Драмски. За оваа обнова се знае од мермерна плоча вградена во соседната митрополитска зграда. Од ракописна литургија од 1735 г. која се чува во олтарот, се знае дека прв ктитор на храмот бил епископот Фотиј Филипски, што значи дека црквата е изградена пред 1300 г., кога Драма е одвоена од Филипската митрополија. Црквата е опишана на почетокот на XVIII век од францускиот патописец Пол Лика. По разорниот земјотрес од 1829 г. храмот претрпел целосна обнова која траела од 1834 г. па сè до 1975 г.
Според Асен Василиев, градител на црквата е Јанкул Силјанов од Тресонче.
Архитектура
Храмот претставува трикорабна базилика со двоводен покрив, типичен за тоа време, Има скромна надворешност. Во дворот има чешма и мраморно корито. Има двавлеза — еден од запад и еден од север. Трета врата води до женската црква и камбанаријата, подигната во 1893 г. Мала врата води од жртвеникот на исток кон дворот.
Внатрешноста е поделена на три кораба со два реда од по седум столбови. Од старините зачувани се вредниот резбан иконостас од почетокот на XIX век, владички престол, амвонот и проскинитар. Има забележителни икони од 1850, 1864, 1865 и 1871 г. Нивни автори се Серги Георгиев од Неврокоп, Антим од Неврокоп и Димитар Неделчев од Караќој. Една икона на Свети Спиридон на владичкиот престол е дело на Јаков Мелнички: χειρ Ιακώβου Ν. Μελενικίω ετος αων' (= 1850). Во апсидата е зачувана фреска на која е претставено Симнувањето од крстот, потпишана долу од Димитар Неделчев. Во 1917 г. бугарската војска однела вредно ракописно евангелие, кое денес се чува во Националната библиотека „Св. Кирил и Методиј“ во Софија.
Во 1971 г. е урнат предниот дел на црквата, за да може да се гледа новата катедрала. Во 1975 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
1649 во музиката
1649 година во музиката содржи некои значајни настани.
Кенц-Кистров
Кенц-Кистров (Kenz-Küstrow) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Во текот на средниот век, Кенц бил важно одредиште за поклонение. Барним VI, померански војвода, е погребан во Кенц.
Богородица
Марија, попозната како Богородица или Богородица Марија (латински: Virgo Maria, Deipara, грчки: Μαρία, Θεοτόκος, Θεομήτωρ, хебрејски: מירים, арапски: مريم) според верувањата на христијаните — мајка на Исус Христос и сопруга на Јосиф. Таа е позната и како Дева Марија, Светата Мајка, Мадона, Пресвета Богородица итн. Титулата Богородица значи „Мајка Божја“, и била усвоена на Третиот вселенски собор во Ефес (431 година). Во православието и католицизмот таа е најпочитуваната светица, а во исламот е една од трите совршени жени. Пресвета Богородица е светицата заштитничка на градот Скопје.
Според евангелијата, Марија живеела во Назарет во тогашниот регион Галилеја. На арамејски јазик, нејзиното име се произнесува како Мирјам. Според верувањата таа стапила во брак со Јосиф и се зачнала со Исус на чудесен начин — кога ѝ се јавил архангел Гаврил и ѝ соопштил дека ќе роди син кој ќе биде Цар на царевите. Во сите евангелија Марија се споменува како мајка на Исус, и нејзината улога во евангелијата главно се врти околу таа насока.
Во Новиот завет
Според списите на Новиот завет, еврејската жена Марија живеела во Назарет, во регионот Галилеја со нејзините родители кога се свршила со дрводелецот Јосиф (била мала за време на свршувачката како и зачнувањето на Исус). И двајцата потекнувале од родословието на еврејскиот цар Давид. Наскоро потоа ѝ се појавил архангел Гаврил и ја поздравил со зборовите што станале основа на молитвата што се користи до ден-денес меѓу следбениците на Марииниот култ: "„Радувај се благодатна! Господ е со тебе, благословена си ти меѓу жените!“ (Лука 1:28)."Ангелот тогаш ѝ рекол дека ќе стане мајка на ветениот Месија, иако била девица. Марија ѝ се потчинила на Божјата волја со зборовите: "„Еве ја слугинката на Господ, нека ми биде според твојот збор“ (Лука 1:38)."Последователно, Марија тргнала на долг пат да ја посети својата бремена роднина Елисавета, која живеела со нејзиниот сопруг Захарија. Само што влегла во нивната куќа, веднаш ја поздравила Елисавета, која ѝ оддала почит како мајка на нејзиниот Господ, а Марија одговорила со пофалби на Господ познати како Магнификат. (Лука 1:4655) По три месеци, Марија се вратила дома во Назарет. Ангел му се јавил на нејзиниот свршеник Јосиф во сон, кој му рекол дека „она што е зачнато во неа е од Светиот Дух“ (Матеј 1:20). Иако била бремена, Јосиф ја зел со себе и тие направиле свадбена церемонија.
Живот според евангелијата
Во Новиот завет за раниот живот на Марија има многу малку. Во Библијата не се споменуваат имињата на нејзините родители. Според други извори, традиции и верувања, се знае дека родителите на Марија се викале Јоаким и Ана, кои припаѓале на лозата на цар Давид. Тие долго време немале деца, додека Бог не ги чул молитвите и им подарил ќерка. Според верувањата, Бог одредил името на ќерката да се вика Марија, да биде Богородица и дека Марија од првиот миг на нејзиното постоење била ослободена од нејзините гревови, бидејќи од Бог добила посебна милост. Во третата година од нејзиниот живот, нејзините родители ја одвеле во Ерусалимскиот храм, за да ја посветат на Бог. Таа останала да живее во Храмот, каде била обучувана и воспитувана додека не навршила полнолетство.
Марија била роднина со Елисавета, сопруга на јудејскиот свештеник Захарија. (Лука 1:5) Таа (Елисавета) го родила Јован Крстител. Марија живеела со своите родители во Назарет во Галилеја. Се запознала со Јосиф од Назарет, кој бил од лозата на царот Давид, но бил скромен дрводелец. Тие биле венчани, и во текот на првите години од бракот, Марија сакала да остане девица и понатаму, а Јосиф тоа го прифатил. Пред свадбата тие живееле одвоено, и во тоа време Бог го испратил aрхангелот Гаврил во Назарет кај Марија. Ангелот ја поздравил со зборовите:
Радувај се благодатна! Господ е со тебе, благословена си ти меѓу жените!
Марија збунето започнала да размислува каков бил тој чудесен поздрав. Ангелот продолжил: "„И ете, ќе зачнеш и ќе родиш Син, и ќе Му го дадеш името Исус. Тој ќе биде голем и ќе се нарече Син на Севишниот. И Господ-Бог ќе Му го даде престолот на Неговиот татко Давид, и ќе царува над Јакововиот дом довека, и Неговото Царство не ќе има крај“ (Лука 1:30–33)."На ова, Марија му рекла на ангелот дека никогаш не имала однос со Јосиф, па го прашала: Како ќе биде тоа, кога не знам за маж (Лука 1:34). Aнгелот одговорил: "„Светиот Дух ќе дојде на тебе и силата на Севишниот ќе те осени; затоа Светото што ќе биде родено од тебе ќе се нарече Син Божји“."На ова Марија одговорила: "„Еве ја Господовата слугинка, нека ми биде според твојот збор“ (Лука 1:35:38)."Така, според верувањата, во тој момент Марија се зачнала со Исус.
По ова, Марија ја посетила својата роднина Елисавета, која била бремена (Лука 1:39). Кога престигнала, Елисавета ѝ одговорила: "„Благословена си ти меѓу жените! И благословен е плодот на твојата утроба“ (Лука 1:42)."Според овие стихови од евангелието, Елисавета поверувала на Марија дека е бремена и дека ќе го роди Синот Божји: "„И блажена е таа, која поверува дека ќе се исполни она, што Господ ѝ го рекол“."Марија одговорила: Мојата душа Го велича Господа. Во следните три месеци, Марија останала да ѝ помага на Елисавета во нејзиниот дом, а по ова таа се вратила кај Јосиф, каде тој веднаш приметил дека е бремена. Јосиф паднал во голема тешкотија, а Марија никако не можела да му објасни што всушност се случило. Тој сметал дека го изневерила, а во тоа време за неверство се добивало каменување. Сепак, Јосиф одлучил да не објави за настанатото, туку тајно да се повлече и да ја напушти Марија, не сакајќи таа да умре. Ноќта пред тој да замине, на сон му се јавил ангелот на Бог, Гаврил, кој му рекол: Јосифе, сине Давидов, не плаши се да ја носиш својата жена Марија кај тебе, бидејќи она што е зачнато во неа е од Светиот Дух. Неговото име е Исус, бидејќи Тој ќе го спаси својот народ од нивните гревови (Матеј 1:18–25). Така, Јосиф отстапил, па според еврејските обичаи таткото имал право да го даде името на своето дете, па Јосиф ја имал таа чест. Јосиф ја зел Марија кај себе и имале свадбена церемонија.Се приближило времето кога Марија требало да се породи. Римскиот цар (император) Октавијан Август заповедал да се направи попис на населението. Според заповедот, секој требал да оди во градот на своите предци. Марија и Јосиф биле од родот на царот Давид, па затоа морале да одат во Витлеем. Во Стариот завет постои пророштво дека Месијата ќе се роди во Витлеем. Марија започнала да ги чувствувуа породилните болки, па затоа побарале некакво сместување, но сите места биле пополнети. Се засолниле во една штала каде овчарите ги чувале своите животни. Така, тука Марија го родила Исус, првенецот, па го повила и го положила во јасли, зашто за нив немало место во гостилницата (Лука 2:7). По ова, на местото дошол ангелот, кој им рекол: "„Не бојте се, зашто, еве, ви најавувам добра вест, голема радост, која ќе биде за сите народи, зашто денес ви се роди Спасител, во Давидовиот град, Кој е Христос Господ, и ова ви е знак: ќе најдете Младенче повиено, како лежи во јасли“ (Лука 2:1012)."Овчарите го посетиле Исус, Марија и Јосиф, а по ова се сместиле на подобро место.
По четириесет дена од Исусовото раѓање, Марија и Јосиф своето дете го однеле во Ерусалимскиот храм, што бил обичај во Стариот завет. Му пренеле жртва како што е речено во Господовиот закон — две грлици или две гулапчиња (Лука 2:24).
Во Храмот живеел старецот Симеон, човек праведен и благочестив, на кого Светиот Дух му прорекол дека нема да види смрт, додека не го види Исус. Кога го видел Исус, го зел во своите раце, го благословил и рекол: "„Сега, Господару, отпушти го Својот служител со мир, според Твојот збор, зашто моите очи го видоа твоето спасение што го приготви пред лицето на сите луѓе, светлина за осветлување на народите и слава на Твојот народ Израел“ (Лука 2:2932)."На оваа церемонија, според Евангелието по Лука присуствувала и пророчицата Ана.
Светите тројца мудреци од истокот дошле за да се поклонат на Исус. Според Евангелието по Матеј тие дошле источно од Ерусалим. Тие ја следеле ѕвездата што блескала над Витлеем. Во Ерусалим мудреците биле испратени од страна на Ирод, кој сакал да му кажат каде се родил Исус за да може да го убие. Кога го пронашле тие му подариле три поклони: темјан, злато и миро (светено масло). По ова, Господ им наредил да не се враќаат во Ерусалим, туку да си одат во нивните земји: "„И откако беа предупредени од Бога во сон, да не се враќаат кај Ирод, заминаа по друг пат во својата земја (Матеј 2:13)."Кога разбрал царот Ирод за измамата, тој наредил да се убијат сите деца во Витлеем до двегодишна возраст. Исус не бил убиен бидејќи на Јосиф му се јавил Господов ангел, кој му рекол: "„Стани, земи Го Детето, и Неговата мајка, и бегај во Египет, и остани таму додека не ти кажам, зашто Ирод ќе Го бара Детето за да Го погуби“ (Матеј 2:13)."По ова, тие заминале за Египет. Патот кон Египет бил долг и тежок. Во Египет семејството се задржало до смртта на Ирод, кога ангелот повторно му се јавил на Јосиф и му рекол:"„Стани, земи Го детето и Неговата мајка и оди во земјата Израелева, зашто умреа оние, кои ја бараа душата на Детето“ (Матеј 2:20)."Така, Јосиф, Марија и Исус повторно се вратиле во Назарет во Галилеја. Кога Исус имал дванаесет години, отишол во Ерусалимскиот храм. На враќање, Марија и Јосиф виделе дека Исус го изгубиле, па започнале да го бараат. По три дена го пронашле во Храмот, каде тој разговарал со учителите. Марија го прашала: "„Чедо, што ни направи така? Гледај! Татко ти и јас се измачивме, барајќи те?“"Исус зачуден, им одговорил:"„Зошто ме баравте? Зарем не знаете дека јас треба да бидам во куќата на мојот Татко?“ (Лука 2:4748)"По ова, тие повторно се вратиле во Назарет. Јосиф работел како дрводелец, а Марија се занимавала со семејни работи.
Исус своето прво чудо го направил на свадбата на Кана Галилејска, каде отишол заедно со својата мајка и со своите ученици, бидејќи татко му веќе бил починат. Кога на свадбата снемало вино, Марија му рекла на Исус дека немаат вино, на кое Исус одговорил:
„Што имам јас со тебе, жено? Уште не дошол мојот час“ (Јован 2:5).
На ова Марија им кажала на слугите што и да побара нејзиниот син, тоа да го сторат. Така, Исус според Евангелието по Јован го направил своето прво чудо, претворајќи ја водата во вино. Неговите апостоли поверувале за првпат дека тој е Месија.Марија го пратила Исус во текот на неговото мисионерство. Кога Исус бил распнат на крст, таа заедно со нејзината сестра Марија Клопина и Марија Магдалена стоеле под него. (Јован 19:25). Исус ја погледнал Марија, која плачела покрај апостол Јован, и ѝ рекол:
Жено, ете ти син! (Јован 19:26)
По ова, според евангелието, Јован станал нејзин штитеник, а Марија негова мајка, а во широко значење и мајка на сите верници.
По Исусовото воскресение и вознесение, Марија била во друштво покрај апостолите во Ерусалим, кои постојано биле во молитва (Дела 1:14). Понатаму, Марија повеќе не се споменува во евангелијата, освен во Откровението на Јован: "„И се покажа голем знак во небото: жена, облечена со сонцето и месечината под нејзините нозе, а на нејзината глава круна од дванаесет ѕвезди“ (Откровение 12:1)."Смртта на Марија не се споменува во Библијата на ниту едно место. Католиците и православните христијани веруваат дека таа била вознесена на небото, што денес се слави на празникот Успение на Пресвета Богородица. Во некои верзии на приказната се вели дека настанот се случил во Ефес, во куќата на Марија, а во најстарите традиции настанот е сместен во Ерусалим. Во некои подоцнежни верзии, се раскажува дека апостолот Тома задоцнил на погребот и подоцна кога стигнал и го отворил камениот гроб, виделе дека телото го нема и заклучиле дека, како и Исус, и Марија воскреснала и заминала на небото. Исто така, се раскажува дека Марија им ја фрлила шамијата на апостолите од небото како доказ за нејзиното Успение.
Мајка Божја (Богородица)
Марија честопати се нарекува Богородица дури и во химните на Источната православна црква. Според нивната вера, Марија не е мајка на божество, но преку човечко потомство таа е вистинска мајка на син кој е Бог, оттука произлегува титулата Бого родица. Таа не е мајка на човек кој се обединил со Бога, туку човек кој е вистински Бог (се мисли на Исус) од првиот момент на неговото зачнување. Божјото мајчинство е најголемата благодат на Марија, од која произлегуваат сите нејзини други привилегии. Името Богородица е пошироко користено на христијанскиот исток (вклучувајќи ги и македонските католици и православци), додека на христијанскиот запад (римокатолици) имињата Дева Марија и Мајка Божја се пораспространети. Овие две имиња се користат и во Македонија, а најчести се Богородица, Богородица Марија или Марија, мајката на Исус и Пресвета Богородица.. Догмата за Марија како Богородица е прифатена и од традиционалните протестантски цркви (Англиканската и Лутеранската црква).
Девственост на Дева Марија
Католичката и Православната црква учат дека Марија била девица пред раѓањето, при раѓањето и дека останала така и по раѓањето на Исус. Според ова учење, Исус бил зачнат во утробата на неговата мајка Марија на чудесен начин, без интервенција на човечки татко — односно Јосиф. Според зборовите на ангелот: "„Светиот Дух ќе дојде врз тебе и силата на Севишниот ќе те засени“ (Лука 1:35)."Траги од оваа догма веќе може да се најдат во апостолските и никео-цариградските исповеди на верата (Симболот на верата од латински: кредо): "„Преку Светиот Дух го прими телото на Дева Марија и стана човек“."На Вториот вселенски собор во Цариград во 381 година, поимот „вечна девственост“ веќе се слушал како дел од потврдата за нејзиното божествено мајчинство. Исламот исто така останува на оваа позиција. Овој факт е експлицитно наведен во Куранот (3:47). Сепак, сегашната Протестантска црква нема такви учења и тврдења дека Марија не била девица сè додека не се родил Исус, но подоцна ја изгубила невиноста и имала други деца со Јосиф, повикувајќи се на повиците на браќата на Исус во Новиот завет. (Матеј 12:4647; Матеј 13:5456; Mарко 3:31; Марко 6:3; Лука 8:20; Јован 7:35; Марко 1:4; Галатјани 1:19).
Застапниците на доктрината за доживотна девственост на Дева Марија, вклучувајќи го и Жан Калвин, истакнале дека арамејскиот јазик што го зборувале Исус и неговите ученици не го познавал зборот „братучед“ и наместо тоа го користел зборот „брат“. Покрај тоа, овој јазик не е препознаен од поимот маќеа (ист татко, различна мајка). Традицијата дека овој текст првично е напишан на арамејски не ја исклучува можноста авторот подоцна да го објавил на грчки јазик и дека ова грчко издание било потиснато од арамејскиот оригинал. Во класичниот грчки зачуван текст, се разликуваат поимите брат, маќеа и братучед. Но, оваа изјава е само теорија, сè уште не е потврдена. Други експерти на оваа тема велат дека евангелијата биле напишани на грчки јазик, затоа што светот што требало да научи за Исус зборувал грчки.
Аргументот што го користеле протестантите за да докажат дека Марија живеела со Јосиф во класичен брачен живот (и имала деца со него) не е само споменување на браќата на Исус, туку и текст од Евангелието по Матеј (1:2425). Таму пишува: "„Но, тој не ја познаваше сè додека таа не роди син; и го нарече Исус“."Значи, тоа не било определена забрана за брак со Јосиф од неговата сопруга, туку само временско ограничување. Не наоѓаме споменување на фактот дека Јосиф и Марија не живееле во брачен живот во канонските евангелија (според Матеј, Марко, Лука и Јован), а апокрифните евангелија не се веродостојни извори од гледна точка на црквите.
Успение на Пресвета Богородица
Оваа догма е специфична за Католичката (Римокатоличка) црква. Прогласена е на 1 ноември 1950 година од папата Пиј XII во Апостолскиот устав „Munificentissimus Deus“. Како т.н. непогрешлива изјава на папата, оваа изјава станала дел од соборната вера по прогласувањето на догмата. Во исто време, тоа било последната папска догма прокламирана досега. Оваа догма не кажува ништо за тоа дали Дева Марија умрела и веднаш воскреснала или била однесена во небесна слава без да се наруши смртта. Се подразбира како пример за воскресение на човечкото тело по смртта, тврдење што ја формира основата на христијанската вера и се наоѓа во Симболот на верата. Големиот празник Успение на Пресвета Богородица (Голема Богородица) е основан во Рим од страна на папата Сергиј I и се слави на 15 август според грегоријанскиот календар секоја година за католиците.
Ова учење Православната црква не го смета за догма како во Католичката, бидејќи оваа догма ја прогласил римокатолички папа, чиј авторитет Православната црква не го признава. Во православието, празникот Успение на Пресвета Богородица, попознат како Голема Богородица (верување дека Марија по смртта се вознесла на небото) се слави на 28 август секоја година според јулијанскиот календар. Така, на овој ден низ цела Македонија во манастирите и црквите што го носат името на Пресвета Богородица, се одржуваат масовни народни собири и свечености.