cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спин (физика)
Лоренцови трансформации
Може да се обидеме со ист пристап да го одредиме однесувањето на спин под општите Лоренцови трансформации, но веднаш ќе откриеме голема пречка. За разлика од SO (3), групата на Лоренцови трансформации SO (3,1) е некомпактна и затоа нема верни, унитарни, конечни-димензионални претстави.
Во случај на честички на спин-1/2, можно е да се најде конструкција која вклучува и конечна димензионална претстава и скаларен производ кој е зачуван со оваа претстава. Ние поврзуваме 4-компонентен Дирак-спинор ψ со секоја честичка. Овие спинори се трансформираат според Лоренцовите трансформации во согласност со законот
каде што γν се гама матрици и ωμν е антисиметрична 4 × 4 матрица која ја параметризира трансформацијата. Може да се покаже дека скаларен производ
е зачувана. Меѓутоа, не е позитивно дефинитивно, така што застапеноста не е унитарна.
Мерење на спин долж x-, y- или z-оски
Секоја (матрица на Ермит) Паули има две сопствени вредности, +1 и -1. Соодветните нормализирани сопственивектори се:
(Бидејќи секој сопствен вектор помножен со константа сè уште е сопствен вектор, постои двосмисленост за целокупниот знак. Во овој напис, конвенцијата е избрана да го направи првиот елемент имагинарен и негативен ако постои знак двосмисленост. Софтвер како sympy, додека многу учебници по физика, како што се Сакураи и Грифитс, претпочитаат да го направат вистински и позитивен.)
Со постулатите на квантната механика, експериментот дизајниран да го мери спинот на електроните на x-, y- или z-оската, може само да даде своја вредност на соодветниот спин оператор (Sx, Sy или Sz) на таа оска, т.е. / 2 или -х / 2. Квантната состојба на честичка (во однос на спин), може да биде претставена со двокомпонентен спинор:
Кога вртењето на оваа честичка се мери во однос на дадената оска (во овој пример, x-оската), веројатноста дека нејзиниот спин ќе се мери како ħ / 2 е само.
Соодветно, веројатноста дека нејзиниот спин ќе се мери како-ħ / 2 е само. По мерењето, спин-состојбата на честичката ќе се распадне во соодветната сопствена состојба. Како резултат на тоа, ако спинувањето на честичката по дадената оска е измерено да има одредено сопствено значење, сите мерења ќе дадат иста сопствена вредност (од, итн.) под услов да не се вршат мерења на вртење долж други оски.
Мерење на спин по произволна оска
Операторот за мерење на вртење по произволна насока на оската лесно се добива од матриците на спиновите на Паули. Нека u = (ux, uy, uz) е произволен единечен вектор. Тогаш операторот за вртење во оваа насока е едноставно
Операторот Су има сопствени вредности од ± ħ / 2, исто како и вообичаените спин матрици. Овој метод за наоѓање на операторот за спин во произволна насока се генерализира на повисоки спин-состојби, еден го зема точниот производ од правецот со вектор на трите оператори за трите насоки x, y, z-оска.
Нормализиран спинор за спин-1/2 во правецот (ux, uy, uz) (кој работи за сите спин-состојби освен исклучување каде што ќе даде 0/0), е:
Горенаведениот спинор се добива на вообичаен начин со дијагонализација на σu матрицата и наоѓање на сопствени стапки кои одговараат на сопствените вредности. Во квантната механика, векторите се нарекуваат „нормализирани“ кога се множат со нормализирање фактор, што резултира во векторот има должина на единство.
Компатибилност на мерењата за спин
Бидејќи матриците на Паули не се менуваат, мерењата на вртење по различни оски се некомпатибилни. Ова значи дека ако, на пример, го знаеме спинот по x-оската, а потоа го мериме вртењето по должината на y-оската, ние го поништивме нашето претходно знаење за вртењето на x-оската. Ова може да се види од сопственоста на сопствените вектори (т.е. сопствени состојби) на Паулиевите матрици:
Значи, кога физичарите го мерат спинот на честичката долж x-оската, како што, на пример, ħ / 2, спин-состојбата на честичката паѓа во сопствената состојба .Кога тогаш потоа го мериме вртењето на честичката долж y-оската, спин-состојба сега ќе се распадне или или, секој со веројатност 1/2. Да речеме, во нашиот пример, дека ние мерка -х / 2. Кога ќе се вратиме повторно за да го измерите спинот на честичката по x-оската повторно, веројатноста дека ќе се мери ħ / 2 или -ħ / 2 се секој 1/2 (т.е. тие се и соодветно). Ова значи дека првичното мерење на спинот долж x-оската повеќе не е валидно, бидејќи спинот по x-оската сега ќе се мери за да има или сопствена вредност со еднаква веројатност.
Повисоки спинови
Операторот спин-1/2
Резултирачките спин матрици и сопствени вредности во z-основа
1. За 1- от спин тие се
2. За 3/2 спин тие се
3. За 2- от спин тие се
5. Генерализацијата на овие матрици за произволно вртење s е
каде индекси a, b се цели броеви како што е и
Исто така корисни во квантната механика на повеќечестичките системи, општата Паулиева група Gn е дефинирана да се состои од сите n-пати тензорни производи на матриците на Паули.
Аналогната формула на формулата на Ојлер во однос на матриците на Паули:
за повисоките вртења е послушлив, но помалку едноставен.
Паритет
Во табелите на спиновиот квантен број s за јадра или честички, спинот често се следи со „+“ или „-“. Ова се однесува на паритетот со „+“ за дури паритет (функцијата на брановите непроменета со просторна инверзија) и „-“ за непарен паритет (функција на бран што е негирана од просторна инверзија). На пример, видете ги изотопите на бизмутот во кои Списокот на изотопи ја вклучува колоната Јадрена спин и паритет. За Bi-209, единствениот стабилен изотоп, внесот 9 / 2- значи дека јадрениот спин е 9/2, а паритетот е непарен.
Апликации
Спин има важни теоретски импликации и практични примени. Добро воспоставени директни апликации на спин вклучуваат:
Електронскиот спин игра важна улога во магнетизмот, со апликации, на пример, во компјутерски спомени. Манипулацијата со јадрен спин од радиофреквенциски бранови (јадрена магнетна резонанца) е важна во хемиската спектроскопија и медицинските слики.
Спин-орбитната спојка води до фината структура на атомски спектри, која се користи во атомски часовници и во модерната дефиниција на секундата. Прецизни мерења на g-факторот на електронот играат важна улога во развојот и верификацијата на квантната електродинамика. Фотон спин е поврзан со поларизацијата на светлината.
Новата апликација на спин е како бинарен носач на информации во спин транзистори. Оригиналниот концепт, предложен во 1990 година, е познат како спин-транзистор на Datta-Das. Електроника врз основа на спин транзистори се нарекуваат спинтроника. Манипулацијата на спин во разредените магнетни полупроводнички материјали, како што е метален легиран ZnO или TiO2, дава дополнителен степен на слобода и има потенцијал да ја олесни изработката на поефикасна електроника.
Постојат многу индиректни апликации и манифестации на спин и придружниот принцип за исклучување на Паули, почнувајќи од периодниот систем на хемијата.
Историја
Спин за првпат бил откриен во контекст на спектарот на емисии на алкални метали. Во 1924 година, Волфганг Паули го претставил она што тој го нарекол „двозначен квантен степен на слобода“ поврзан со електронот во најоддалечената школка. Ова му овозможило да го формулира принципот за исклучување на Паули, во кој се вели дека ниту еден електрон не може да ја има истата квантна состојба во истиот квантен систем.
Физичкото толкување на „степенот на слободата“ на Паули првично било непознато. Ралф Крониг, еден од помошниците на Ланде, во почетокот на 1925 година сугерирал дека е произведен со самовртење на електронот. Кога Паули слушнал за идејата, тој остро ја критикувал, истакнувајќи дека хипотетичката површина на електронот ќе мора да се движи побрзо од брзината на светлината со цел да се ротира доволно брзо за да го произведе потребниот аголен импулс. Ова би ја нарушило теоријата на релативноста. Во голема мера поради критиките на Паули, Крониг одлучил да не ја објави својата идеја.
Во есента 1925 година, истата мисла дошла и до двајца холандски физичари, Џорџ Уленбек и Семјуел Гаудсмит од Универзитетот Лајден. Според советот на Пол Еренфест, тие ги објавиле своите резултати. Се сретна со поволен одговор, особено откако Левелин Томас успеал да го реши факторот-две несовпаѓање помеѓу експерименталните резултати и пресметките на Уленбек и Гаудсмит (и непубликуваните резултати на Крониг). Ова несовпаѓање се должи на ориентацијата на тангентната рамка на електронот, покрај неговата позиција.
Математички кажано, потребно е опис на влакно. Ефектот на тангентниот сноп е адитивен и релативистички; што значи, исчезнува ако c оди до бесконечност. Тоа е една половина од вредноста добиена без оглед на тангента простор ориентација, но со спротивен знак. Така комбинираниот ефект се разликува од вториот со фактор два (прецесија на Томас).
И покрај неговите првични приговори, Паули ја формализирал теоријата на спин во 1927 година, користејќи ја модерната теорија на квантната механика измислена од Шредингер и Хајзенберг. Тој бил пионер во користењето на матриците на Паули како претстава на спин операторите, и вовел двокомпонентна спинорна бран-функција.
Во ретроспектива, првиот директен експериментален доказ за електронскиот спин бил експериментот на Штерн-Герлах од 1922 година. Сепак, точното објаснување на овој експеримент било дадено во 1927 година.
Евристика (информатика)
Во компјутерската наука, вештачката интелигенција и математичката оптимизација, евристиката (од грчки εὑρίσκω „Пронаоѓам, откривам“) е техника дизајнирана за побрзо решавање на проблем кога класичните методи се премногу бавни или пак за наоѓање приближно решение кога класичните методи не успеваат да изнајдат точно решение. Ова се постигнува со оптималност, комплетност, точност или прецизност на трговијата со брзината. На некој начин, може да се смета за кратенка.
Евристичка функција, е функција што ги рангира алтернативите во пребарувачките алгоритми на секој чекор на разгранување врз основа на достапните информации за да се одлучи која гранка да се следи. На пример, може да го приближи точното решение.
Дефиниција и мотивација
Целта на евристиката е да се произведе решение во разумна временска рамка, кое ќе биде доволно добро за решавање на проблемот што го има. Ова решение можеби не е најдобро од сите решенија за овој проблем, но можеби ќе може да ни го приближи точното решение.Сепак тој е сè уште вреден затоа што за негово пронаоѓање не ни е потребно долго време.
Резултатите за НП-цврстина во теоретската компјутерска наука ја прават евристиката единствена одржлива опција за различни комплексни проблеми со оптимизација кои треба рутински да се решат во реалните апликации.
Евристиката е основа на целото поле на вештачка интелигенција и компјутерска симулација на размислување, бидејќи тие можат да се користат во ситуации кога не постојат познати алгоритми.
Размена
Критериумите за размена на одлуки дали да се користи евристика за решавање на даден проблем го вклучуваат следново:
Во некои случаи, може да биде тешко да се одлучи дали решението пронајдено од евристичарот е доволно добро, бидејќи теоријата што лежи во основата на евристиката не е многу елаборирана.
Поедноставен проблем
Еден начин за постигнување на добивка во пресметката на перформансите што се очекува од евристиката се состои во решавање на поедноставен проблем чие решение е исто така решение за почетниот проблем.
Проблем со продавачот што патува
Пример за приближување е опишан од Џон Бентли за решавање на проблемот со продавачот што патува (TSP):
за да се избере редоследот за цртање со употреба на плотер-плотер. Познато е дека TSP е НП-тврд, така што е тешко да се реши оптимално решение за проблем дури и со умерена големина. Наместо тоа, алчниот алгоритам може да се искористи за да се даде добро, но не и оптимално решение (тоа е апроксимација на оптималниот одговор) за разумно кратко време. Евристичкиот алчен алгоритам вели да изберете што е во моментов најдобриот следен чекор, без оглед дали тоа спречува (или дури и ги прави невозможни) добрите чекори подоцна. Тоа е евристичко во таа практика, вели дека тоа е доволно добро решение, теоријата вели дека постојат подобри решенија (па дури и може да каже колку е подобро во некои случаи).
Пребарување
Друг пример за евристичко правење алгоритам побрз се јавува кај одредени проблеми со пребарувањето. Првично, евристиката ја обидува секоја можност на секој чекор, како алгоритам за пребарување со целосен простор. Но, може да го запре пребарувањето во кое било време, ако моменталната можност е веќе полоша од веќе пронајденото најдобро решение. Во вакви проблеми со пребарување, евристички може да се искористи за да се испробаат првиот избор прво, така што лошите патеки можат рано да се елиминираат (видете алфа-бета градинарски ). Во случај на алгоритми за најдобро пребарување, како што е пребарување А *, евристиката ја подобрува конвергенцијата на алгоритмот, истовремено задржувајќи ја нејзината точност, сè додека евидистичката е дозволена.
Њуел и Симон: хипотеза за евристичко пребарување
Во својот говор за прифаќање на наградата Туринг, Ален Њуел и Херберт А. Симон дискутираат за хипотезата за евристичко пребарување: систем на физички симбол постојано генерира и модифицира познати структури на симболи додека создадената структура не одговара на структурата на решението. Секој следен чекор зависи од чекор пред него, со што евристичкото пребарување учи кои патишта треба да се следат и кои не треба да се земат предвид со мерење колку тековниот чекор е близу до решението. Затоа, некои можности никогаш нема да бидат генерирани, бидејќи се мери дека е помала веројатноста да се заврши решението.
Евристичкиот метод може да ја заврши својата задача со користење дрва за пребарување. Сепак, наместо да ги генерира сите можни гранки на решенија, евристиката избира гранки со поголема веројатност да произведат резултати од другите гранки. Селективно е во секоја точка на одлука, избира гранки за кои постои поголема веројатност да произведат решенија.
Стапици
Некои евристички податоци имаат силна основна теорија; или тие се изведени на начин одгоре надолу од теоријата или се доаѓа до нив врз основа на експериментални или реални податоци. Другите се само правилни правила засновани на набљудување или искуство во реалниот свет, дури и без поглед на теоријата. Вторите се изложени на поголем број стапици.
Кога евристиката повторно се користи во различни контексти затоа што се виде дека „работи“ во еден контекст, без математички докажано дека исполнува даден пакет на барања, можно е тековниот сет на податоци не мора да претставува иден сет на податоци и дека наводните „решенија“ се покажаа слични на бучавата.
Може да се спроведе статистичка анализа при вработување на евристички податоци за да се процени веројатноста за неточни резултати. За да користите евристикиза решавање на проблем со пребарување или проблем со ранец, потребно е да проверите дали евистичниот е допуштен. Со оглед на евристичката функција h(v_i, v_g) со цел да се приближи вистинското оптимално растојание до јазолот на целта v_g во насочен графикон G содржат n вкупни јазли или темиња обележани, „допуштено“ значи приближно дека евристичкото ги потценува трошоците за целта или формално тоа  за сите (v_i, v_g) каде.
Етимологија
Зборот „евристички“ влезе во употреба на почетокот на 19 век. Тоа е неправилно формирано од грчкиот збор хеурискеин, што значи „да се најде“.
Независна Држава Хрватска
Независна Држава Хрватска (Nezavisna Država Hrvatska, NDH; Unabhängiger Staat Kroatien; Stato Indipendente di Croazia) — поранешна марионетска држава на Германија и Италија за време на Втората светска војна. Се наоѓала на поголемиот дел од денешната територија на Хрватска и Босна и Херцеговина како и помали делови од Србија и Словенија.
Симо Хајха
Симо Хајха (Simo Häyhä) ( – ), кој го доби прекарот "Бела Смрт" (Белая Смерть, Belaja Smert; Valkoinen Kuolema; den Vita Döden; der Weiße Tod) од страна на Црвената армија бил фински снајперист. Тој, користејќи изменета Mosin–Nagant пушка (Винтовка Мосина) за време на Зимската војна, го направи рекордот за најголем број на потврдени извршени убиства со снајпер (505) во која било војна.
Млади години
Хајха (Häyhä) се родил во општината Раутајарви (Rautjärvi) близу денешната граница меѓу Финска и Русија и ја започна воената служба во 1925 г. Пред да навлезе во војната Хајха беше фармер и ловец. Кога имаше 17 години ѝ се придружи на финската војска суојелускунта (suojeluskunta), а своите стрелачки способности ги докажа во стрелачките натпревари во провинцијата Виипури (Viipuri). Куќата на фармата му била преполна со трофеи по стрелаштво.
Воена служба во Зимската војна
За време на Зимската војна (1939–1940) меѓу Финска и Советскиот Сојуз тој ја започна својата служба како снајперист и се бореше за Финската армија против Црвената армија. Борејќи се на температури меѓу −40 and −20 степени Целзиусови камуфлиран во целосно бела облека нему му се припишуваат 505 потврдени и 37 непотврдени убиства на советски војници. Неофицијалната бројка од бојното поле на убиени луѓе со снајперска пушка од страна на Хајха за време на битката на Колаа (Kollaa) изнесува преку 800. Во Колаа водеа дневен записник за бројот на убиства на финските снајперисти. Освен оние со снајпер, на Хајха му се припишуваат и преку 200 убиства со митралез (Суоми КП/-31) (Suomi KP/-31), со што бројот на припишани убиства би се зголемил на 705. Неверојатно е тоа што сите убиства ги извршил за помалку од 100 дена и тоа во дел од годината кога деновите се кратки и има малку сонце.
Хајха (Häyhä) ја користеше финската верзија на руската Mosin-Nagant пушка наречена М/28 „Пистикорва” ("Pystykorva") или „Спиц” ("Spitz"), а е пушка на финската Бела Гарда, затоа што му одговараше на малото тело (1.60 m). Претпочиташе да го користи железниот нишан на врвот од пушката наместо телескопскиот нишан за да биде понезабалежлив (снајперистот мора да ја подигне главата кога користи телескопски нишан), за подобра видливост (стаклото на телескопскиот нишан во зимно време лесно се замаглува) и за да му помогне во криењето (одблесокот од сончевите зраци во леќите на телескопскиот нишан може да ја открие местоположбата на снајперистот). Уште една тактика која ја користеше беше стврднување на снегот пред него за при истрел снегот да не се разнесува на сите страни и ја открие неговата местоположба. Исто така ставаше снег во устата за да не издишува, знаејќи дека дури и здивот може да открие каде се наоѓа.
Животот потоа
На Хајха му требаа неколку години да закрепне од повредата. Куршумот му ја уништил вилицата и му го откинал левиот образ. Сепак, целосно се опоравил и станал успешен ловец на лосови и одгледувач на кучиња, а ловел и со финскиот претседател Урхо Кеконен (Urho Kekkonen).
Кога во 1996 г. го прашале како станал толку добар стрелец, тој одговорил: „вежбање”. Кога го прашале дали жали што убил толку многу луѓе, тој рекол: „Го правев она што ми беше речено да го правам најдобро што можев”. Симо Хајха (Simo Häyhä) последните години од животот ги помина во Руоколахти (Ruokolahti), мало село во југоисточна Финска близу руската граница.
Географија на Боцвана
Боцвана е независна држава во Африка. Вкупната површина на Боцвана изнесува 600.370 км2 и тоа ја прави 45-та најголема држава во светот. Како споредба, површината на Боцвана е слична со таа на Мадагаскар и нешто помала од американската сојузна држава Тексас. Според пописот од 2001 година, во Боцвана живеат 1,680,863 жители, а проценките за 2010 година предвидуваат дека државата има нешто над 2 милиони жители. На југ и југоисток Боцвана граничи со Јужноафриканската Република (1840 км), на запад и на север граничи со Намибија (1360 км) и на североисток државата граничи со Зимбабве (813 км). Боцвана има допирна точка со Замбија на север. Главен град на Боцвана е Габороне.
Од географска гледна точка, Боцвана е релативно рамна земја со одреден број на висорамнини. Во државата доминантна е пустината Калахари, која зазема 70% од вкупната површина на Боцвана. Делатата на реката Окаванго е најголема копнена делта во светот и истата се наоѓа во северозападниот дел од државата. Во северниот дел од државата се наоѓа Макгадикгади, големо исушено солено езеро.
Басенот на реката Лимпопо, главна географска одлика на Јужна Африка, делумно се наоѓа во Боцвана, поточно во југоисточниот дел од земјата. Реката Чобе се наоѓа во северниот дел од Боцвана и истата служи како граница меѓу Боцвана и Намибија. Реката Чобе се спојува со реката Замбези во местото наречено Казунгула.
Национални паркови и резервати
Боцвана има разновиден див животински и растителен свет. Покрај делатата и пустината, во државата има пасишта и савани, каде гнуа, антилопи и останати сисари и птици опстојуваат. Северниот дел од Боцвана е дом на една од ретките поголеми групи на африкански див пес. Националниот парк Чобе, кој се наоѓа во округот Чобе, е дом на најголемата концентрација на африкански слон. Паркот има површина од 11.000 км2 и во него живеат над 350 видови птици.
Националниот парк Чобе и резерватот Мореми, кој се наоѓа во делатата Окаванго, се главни туристички одредишта. Покрај овие, во држава се наоѓаат и Централнокалахарскиот резерват, Националниот парк Макгадикгади и Националниот парк Нхај. Резерватот Машату е во приватна сопственост и се наоѓа во близина на реките Шаше и Лимпопо. Покрај него, во Боцвана има уште еден приватен резерват кој се наоѓа во близина на Габороне и се нарекува Моколоди.
Еколошки проблеми
Моментално Боцвана се соочува со два еколошки проблеми: суша и опустошување. Опустошувањето во Боцвана е тесно поврзано со сушните периоди. Поради сушата, 75% од луѓето и животинскиот свет во државата се зависни од подземните води. Подземните води ги ублажуваат ефектите на сушата. Подземните води се црпат со помош на бушење длабоки дупки, кои пак резултираат со ерозија на земјата. Површинската, надземна, вода во Боцвана е многу малку затсапена и само 5% од земјоделството на Боцвана користи дождовни води. Поради овој проблем, се зголемило одгледувањето на добиток како главен извор на приход. Како последица на тоа, 71% од површината на државата се користи за пасење, кој е исто така еден од причините за опустошување на земјиштето.
Одделот за шумарство и ресурси веќе има започнато проекти за повторно засадување локална вегетација во Јужен Кгалагди, Северен Квененг и Ботети. Со посадувањето на локална вегетација се очекува да се намали опустошувањето на земјата. Владата на САД исто така склучила договор со Боцвана, при што државата се стекнала со 7 милиони долари со што државата си го намалила јавниот долг. Со намалениот долг, Боцвана може да се насочи кон поинтензивни мерки за спречување на еколошките проблеми. Програмата за развој на САД тврди дека главен проблем за преголемата експлоатација на ресурите е директно поврзана со нивото на сиромаштија во земјата.
Црква иконата на Божјата Мајка „Знамение“ (Соломенски реон - Киев)
50.42403°N, 30.46194°W Црквата икона на Божјата Мајка „Знамение“  (украински: Церква ікони Божої Матері «Знамення») е црква која се наоѓа во Киев, Украина.
Камен-темелникот на црквата бил ставен во 2001 година. Финансирањето на црквата било спроведено од страна на градските власти. Во овие средства биле поставени темелите на црквата. Поради недостиг на пари, градежните работи биле стопирани, кое резултирало со одложување на проектот до 2003 година.
По поставувањето на новиот игумен на црквата, во 2003 година започнала доградбата на црквата. Првата литургија во црквата била направена во 2003 на Великден.
Црквата е во надлежност на Православна црква на Украина.
Поручник Артуро Пароди Алистер база
Историја
Станицата беше отворена на 12 февруари 1955 година од страна на министерот за одбрана на Чиле Тобијас Барос Ортиз, кога во тоа време командорот Хорхе Гандара беше задолжен за чилеанските воздухопловни сили. Базата прво беше означена со името на тогашниот претседател Карлос Ибањез дел Кампо, но по инаугурацијата го доби името на поранешниот претседател Педро Агире Серда, во знак на благодарност за неговото располагање со декретот што го дефинираше Чилеанска Антарктичка територија во 1940 година.
Кампот Гутиерез Варгас
Кампот Гутиерез Варгас, т.н. во спомен на капетанот на авијацијата кој почина на 30 декември 1955 година, се наоѓаше на 1 km од станицата Агире Серда и беше отворен на 12 февруари 1956 година. Неговата цел беше да служат како прибежиште за членовите на Станицата во случај на пожар.
На 4 декември 1967 година, засолништето беше дефинитивно напуштено, како и станицата Агире Серда, поради насилна вулканска ерупција. Сиромашните остатоци од структурата на засолништето сè уште може да се видат на плажата каде што се наоѓала.
Рори Сатерленд
Рори Сатерленд (Rory Sutherland; р. во ) — поранешен австралиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2005-2020 за екипите, , , ,  и  teams.
Откако се пензионирал, Сатерленд станал координатор за друмски велосипедизам (дисциплина елит) за австралиската велосипедска репрезентација.
Кариера
Сатерленд започнал да вози на возраст од 14 години и возел во Европа со екипата на Рабобанк од 2001 до 2005. Излегол позитивен на тестот за кломифен, кој според некои медицински стручњаци не е средство за подобрување на резултатите, иако се наоѓа на списокот на забранети средства на ВАДА. Во 2006 година, Сатерленд добил деветмесечна условна суспензија од Белгиската велосипедска федерација, од која добил лиценца за тркање. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015. Во 2007 година ги освоил етапите 2 и 3 на Редлендс Бајсикл Класик и исто така завршил втор на националното хронометарско првенство.
Во 2015 година, Сатерленд ќе вози за Мувистар со двегодишен договор,, напуштајќи го , за која возел две години, приклучувајќи ѝ се од 2013 година.
Во јули 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс.
Распоред на резултатите на големите трки
— = не учествувал; СО = се откажал
Јукио Хатојама
Јукио Хатојама (Јапонски:鳩山由紀夫) е премиер на Јапонија од септември 2009. Се наоѓал на чело на Демократската партија на Јапонија.
Пратеник е од 1986. Пред Хатајома, единствен премиер роден после Втората светска војна бил Шинзо Абе. Со неговото доаѓање на власт, Демократската партија првпат ја симнала Либерално-демократската партија после 54 години власт.
Оставка на местото на премиер поднел на 2 јуни 2010 заради политичкиот притисок внатре во неговата партија заради неисполнувањата на предизборните ветувања за затворање на американската база на Окинава. Хатојама е четврти премиер на Јапонија кој дал оставка од 2006 година. Хатојама го наследил Наото Кан
Јокио е оженет и има три деца.
Дреништа
Дреништа (Μοσχοπόταμος, Мосхопотамос) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 20 километри северно од градот Катерина и на 23 километри јужно од центарот на општината, Елафина.
Селото се наоѓа на надморска височина од 362 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Во 1927 година, селото било преименувано во Мосхопотамос. . Во 1913 година во селото живееле 1412 луѓе, во 1920 - 1393 луѓе.
Демографија
Во 1928 година селото броело 1502 жители, додека во 1940 година селото броело 1807 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 907 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 926 жители, во 1971 година имало 890 жители, во 1981 година имало 906 жители, додека во 1991 година имало 823 жители. Денеска, населението на селото е 543 жители според пописот од 2001 година.
Осој (Дебарско)
Осој — мијачко село во Општина Дебар, во околината на градот Дебар. Селото е сместено на северните падини на планината Стогово на надморска височина од 900 до 1000 метри.
Соседни села на Осој се селата Могорче и Гари, кои иста така се наоѓаат во Општина Дебар.
Географија и местоположба
Селото Осој се наоѓа во Западна Македонија, во областа Мала Река, на падините на планината Стогово, на надморска висина од 900-1000 метри. Соседни села се Могорче од левата страна и Гари од десната. Селото Осој е дел од мијачките села по долината на Радика и Мала Река.
Селото е оддалечено 14 километри источно од градот Дебар.
Историја
Во селото се доселило дел од населението на соседното село Могорче, односно населението кое не прифатило да се потурчи, го напуштило Могорче и се упатиле кон селото Осој.
Според опис на Георги Трајчев, селото било претставено дека се наоѓа на терасовидна ливада, со овошни дрвја. Во тоа време броело 80 куќи. Куќите биле малтерисани со вар. На Ѓурѓовден жителите излегувале со литија до манастирската месност.
Потекло и значење на името
Името на селото веројатно настанало поради тоа што селото се наоѓа на осојно место што е поради неговата местоположба на северната страна на планината Стогово.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 80 домаќинства со 223 жители христијани (Македонци). Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 600 жители христијани (Македонци).
Селото брои околу 50-тина куќи. Сите семејства се од христијанска вероисповед. Мал е бројот на оние кои постојано живеат во Осој. Претежно живеат и работат во Скопје и внатрешноста на Македонија. Според пописот од 2002 година, селото брои 6 жители, сите Македонци. Моментално, во селото се останати одвај по некој жител, кои живеат постојано, иако за време на летниот период нивниот број се зголемува претежно од иселениците.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 12 жители, од кои 9 Македонци, 2 Турци и 1 Србин.
Родови
Осој е македонско село.
Според истражувањата од 1920-тите, родови во селото се:
Населението е воглавно староседелско, од старото село Ефла, а има доселеници и од селото Могорче (Веловци, Несторовци и Поповци) кои избегале од исламизирање.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на големата Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Ростуша.
Културни и природни знаменитости
Во селото постои споменик од Народноослободителната борба за борците од селото Осој, кои учествувале во борбата против балистите и другите окупаторски сили во Македонија во текот на Втората светска војна. Споменикот е посветен на борците: Косте Д. Трипуновски, Николе Б. Николовски, Јован Е. Таневски, Соколе Б. Таневски и Бибо Т. Дуковски. Бил поставен од страна на здружението од селото Осој во текот на 1981 година.
Редовни настани
Како главна селска слава се одбележува Света Петка, при што секоја година на 8 август, селаните и иселениците од самото село организираат црковно-народен собор посветен на светицата.
NGC 3447A
NGC 3447A — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3447A се споменува и како UGC 6007, MCG 3-28-28, VV 252, KCPG 255B.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3447A е од видот IBm/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3447A има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 3447A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32700. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1429. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 463.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
NGC 5895
NGC 5895 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5895 се споменува и како MCG 7-31-43, CGCG 221-42.
Откривање
Објектот е откриен на 23 мај 1854 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5895 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 5895 има привидни димензии од 0,9' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 13 м 50,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +42° 0' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 21°.
Други поделби
Проучување на NGC 5895 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54366. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 78; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3048. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1371.
75 (број)
75 (седумдесет и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 74 а претходник на бројот 76.
Црква „Св. Атанасиј“ - Кучково
Свети Атанасиј — помала селска црква во скопското село Кучково, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во близина на подигнатиот крст над селото Кучково, во борова шума, до која води земјена патека.
Шепсескаре
Шепсескаре или Шепсескара (египетски „Благородна е душата на Ра“) бил древно египетски фараон, четврт или петти владетел на Петтата династија (2494-2345 п.н.е.) за време на Старото Кралство. Шепсескаре живеел во средината на 25 век п.н.е. и веројатно бил сопственик на незавршена пирамида во Абусир, која била напуштена по неколку недели работа во најраните фази на нејзината изградба.
Според историските извори, традиционално се верувало дека Шепсескаре владеел седум години, по Нефериркаре Какаи, и бил наследен од Неферефре, што го прави четврти владетел на династијата. Тој е најнејасен владетел на оваа династија, а египтологот Мирослав Вернер тврди дека власта на Шепсескаре траела само неколку месеци, по Неферефре. Овој заклучок се заснова врз состојбата и локацијата на недовршената пирамида на Шепсескаре во Абусир, како и на многу мал број артефакти кои му се припишуваат на овој крал.
Односите на Шепсескаре со неговиот претходник и наследник не се познати со сигурност. Вернер смета дека е син на Сахуре и брат на Нефериркаре Какаи, кој кратко го презел престолот по прераната смрт на неговиот претходник и веројатно внук Неферефре. Можеби неочекувано умрел или можеби го изгубил престолот во полза на друг негов внук, идниот фараонот Ниусере Ини. Можноста дека Шепсескаре е краткотраен узурпатор надвор од кралското семејство не може да биде целосно исклучена.
Извори
Шепсескаре бил крал на Стар Египет, четврти или петти владетел на Петтата династија. Египет тогаш бил унифициран, со главен град кој се наоѓал во Мемфис. Шепсескаре е најмалку познатиот крал на Петтата династија, бидејќи многу малку артефакти кои датираат од неговото владеење ги имаме денес. Се знае за само два цилиндрични печати на Шепсескаре: еден од бронза, со Хоровото име на Шепсескаре, и бил откриен во урнатините на Мемфис во почетокот на 20 век. Вториот печат, од непознато потекло, е направен од црн серпент и на него пишува: „Шепсескаре, сакан од боговите, Шепсескаре, сакан од Хатор“. Покрај овие два печати, единствените преживеани артефакти кои се припишуваат на Шепсескаре се пет фрагменти од печат на глина од Абусир и шест други фрагменти откриени во храмот на Пирамидата од Неферефре, исто така во Абусир. Овие фрагменти веројатно доаѓаат од три различни печати и, најверојатно, биле поставени на вратите од собите во храмот.
76 (број)
76 (седумдесет и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 75 а претходник на бројот 77.
Шепсескаре
Извори
Единствениот древно египетски кралски список кој го споменува Шепсескаре е Таблата од Сакара (на 28-от ред). Таблата била напишана за време на владеењето на Рамзес II (1279-1213 п.н.е.), околу 1200 години по животот на Шепсескаре, и го содржи династичкиот редослед Неферикаре → Шепсескаре → Неферкаре (варијанта на Неферефре). Шепсескаре го нема воопшто на друг кралски список кој датира од истиот период: списокот Абидос, напишан за време на владеењето на Сети I (1294-1279 п.н.е.). Исто така го нема во Торинскиот канон (од времето на Рамзес II), иако во овој случај лакуната влијае на папирусот на кој е напишан списокот на местото каде што треба да ги има имињата на Шепсескаре и Неферефре.
Шепсескаре најверојатно се споменува во египетската историја, напишана во 3 век п.н.е. за време на владеењето на Птоломеј II (283-246 п.н.е.) од египетскиот свештеник Манетон. Никакви примероци од тоа дело не се зачувани до денес, а знаеме за него само од подоцнежните списи на Секст Јулиј Африканиј и Евсевиј.
Берцов
Берцов (Börzow) — село и поранешна општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 25 мај 2014 година е дел од општината Штепеництал.
Вршник (Каратманово)
Вршник – Џамалџиски Гробишта — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Каратманово, Општина Лозово. Претставува населба, базилика и некропола од доцноантичкото време. На 2,5 км јужно од селото, покрај патот за селото Кишино има фрагменти од керамички садови и многу градежен материјал. На североисточниот крај од теренот лежи столб од бел мермер, веројатно од базилика, а на југоисточниот крај се наоѓаат големи правоаголни плочи од гробни конструкции.
Патос (град)
Патос — град во округот Фиер. Според пописот од 2005 година во градот живееле 32,078 жители. Градот е центар на нафтена индустрија во Албанија и е на 7 километри од градот Фиер. Градскиот фудбалски тим е ФК Албпетрол.
Тињосилос
Тињосилос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Момчило Настасијевиќ
Момчило Настасијевиќ (23 септември 1894 – 13 февруари 1938) бил српски поет, романописец и драматург роден во Горњи Милановац во Србија.
Животопис
Момчило Настасијевиќ е роден во 1894 година во семејство на познати уметници. Од ова семејство потекнуваат композиторот Светомир Настасијевиќ, сликарот Живорад Настасијевиќ и писателот на историски романи Славомир Настасијевиќ. Кога имал пет години, момчето научило да чита и пишува. Согледувајќи ги способностите на неговиот син, таткото на Момчило се запишал на училиште порано од другите деца. Основно училиште учел во Горњи Милановац. Бидејќи во родниот град немало гимназија, Момчило се разделил од семејството и гимназиските денови ги започнал во Чачак. Беше вреден средношколец кој постигнуваше исклучителни резултати, но семејството многу му недостасуваше. Поради тоа често одел во Горња Милановац да го посети семејството, а понекогаш пешачел и по дваесетина километри. Во сведочењето на големата матура стои дека Момчило Настасијевиќ по германски јазик и математика имал четворки, а по сите други предмети петки. Заминал во Белград да студира француски јазик и литература. Кога во 1911 година пристигнал во Белград, неговиот брат Живорад веќе бил таму, бидејќи веќе шест години студирал сликарско училиште. Се дружеа со сликарот Коста Миличевиќ, а повремено се среќаваа и со Владимир Петковиќ Дис. Момчето му помогна на Милан Вујаклија побрзо да совлада одредени предмети. Воспоставил пријателски односи со Габриел Принцип, со кого предавал математика и француски јазик. За возврат, Гаврило и помогна на својата сестра Даринка Герман. Кога започнала Првата светска војна, тој се вратил во родниот Горњи Милановац. По војната со целото семејство се преселил во Белград. Ги продолжил студиите по француски јазик и литература. Универзитетската диплома ја добил во 1920 година. Во Белград постојано запознаваше нови луѓе. Беше друштвен и комуникативен, го прошири кругот на пријатели. Неговите пријатели беа претежно уметници. Ја сакаше уметноста, и разменуваше впечатоци во општеството, зборуваше за новите светски трендови во уметноста и слично. Настасијевиќ бил длабоко потресен од смртта на неговата најстара сестра Наталија. Во нејзин спомен е напишана песната „Sisters in Peace“. Животот на семејството Настасијевиќ малку личеше на старите семејни заедници. Во срцето на нивниот семеен живот беше уметноста: литература, музика и сликарство. Тоа било главната преокупација на четворицата браќа, а во амбициите поврзани со уметноста имале голема поддршка од родителите. Заминал во Париз во 1923 година, благодарение на стипендијата за одмор. Таму остана цело лето. Кога дипломирал, се вработил како професор во гимназијата во Белград. Оваа работа ја работеше до својата смрт. Познати писатели од неговата генерација биле Милош Црњански, Десанка Максимовиќ и Растко Петровиќ. Иако многу свои дела напишал во детството и раната младост, тој почнал да ги објавува доста доцна. Пишувал прилично бавно, внимавајќи на деталите, вложил многу труд во развојот на својот поетски талент, а не му било туѓо ниту експериментирањето.
Создавал за време з на меѓувоениот период. Сепак, поголемиот дел од својот живот го поминал предавајќи во една белградска гимназија.
За време на неговиот живот Момчило Настасијевиќ беше помалку познат од некои негови современици, како што се Милош Црњански и Растко Петровиќ, но во последно време, сепак, неговато творештвоа повторно почна да се открива.
Неговиот книжевен опус не е голем, поради тоа бил познат само во тесен круг на интимни пријатели.
Поезијата со својот близок афинитет кон музиката доведе до успешна синтеза помеѓу поетот Момчило Настасијевиќ и неговиот брат Светомир Настасијевиќ, музичкиот композитор.
Момчило Настасијевиќ е роден во Горњи Милановац во Србија во 1894 година.
Студирал француска и компаративна книжевност на Универзитетот во Белград и поголемиот дел од својот живот го поминал во Белград работејќи како професор по француски јазик во средно школо. Покрај поезијата, Настасијевиќ пишувал и есеи, проза и драми. Т Тој, исто така, бил близок пријател на Гаврило Принцип - убиецот на надвојводата Франц Фердинанд.
Иако редовно објавуваше песна во водечките литературни периодични списанија како што се „Мисао“ (Мисла) и „Српски книжевни гласник“ (Српски литературен гласник), тој остана релативно незабележан.
Приватно го објави својот единствен том поезија „Пет лирских кругова“ (Пет лирски циклуси, 1932). Една од причините за ова недостиг на препознавање беше тоа што - со неговите индивидуални погледи на поезија и книжевноста и проблемите со развојот на српскиот литературниот јазик — тој беше надвор од трендовите на експресионизмот и надреалистичкиот марксизам доминантни во Белград во тоа време.
Друга причина беше тоа што неговиот стило го прават необично тежок поет, особено за оние кои бараат парафразибилно значење во поезијата.
Поради оваа причина, според Васа Михајловиќ, Настасијевиќ е критикуван од некои критичари дека е херметичар. „Тој исто така се обиде преку своите дела да формулира национална и религиозна филозофија чии корени, повторно, ги наоѓаше во темните длабини на душата на својата нација“.
Починал во Белград во 1938 година. .
Творештво
Во 1922 година песните на Момчило Настасијевиќ првпат биле објавени, а во 1923 година неговата прва проза се појави во водечките белградски осврти и периодични списанија, особено „Српски Књижани Гласник“ и „Мисао“.
Драмскиот опус на Момчило Настасијевиќ се состои од три „лирски драми“ „Недозвани“, „Господар Младенова Чер“ (Ќерката на мајсторот Младен), „Код „Вечите славин“ (Кај „Вечниот Тап“), две музички драми, „Меѓулушко благо“ (Богатството на Меѓулужје), „Ѓураѓ Бранковиќ“ и „балетска драма“ „Живи огнај“ (Жив оган).
Овој мал, но разновиден репертоар ја отсликува, во концентрирана форма, српската суштина во контекст на новата европска драма од почетокот на векот Симболистичка што се одвива паралелно, но формира посебен тек на натуралистичкиот театар. „Лирската драма“ како театарски медиум има свои непосредни претходници во „музичките драми“ („Musikdramen“), компонирани од Рихард Вагнер како либрета за неговите сопствени иновативни опери. Широката популарност на лирската драма во европскиот театар од почетокот на 20-тиот век и нејзиниот близок афинитет кон музиката, доведоа до успешни тимски напори меѓу поетите и композиторите, како што се Хуго фон Хофманштал и Рихард Штраус, Александар Блок и Михаил Кузмин, Милутин Бојиќ и Милоје Милојевиќ, '''Милорад М. Петровиќ Сељанчица и 'Божидар Јоксимовиќ, и Момчило Настасијевиќ и неговиот брат Светомир Настасијевиќ''.
Момчило Настасијевиќ е поет кој се појавил, се развивал и починал меѓу двете светски војни. Во своите сфаќања за поезијата, Настасијевиќ им е должен на симболистите. Основниот поим за неговата поетика, „мајчин“ или „мајчин“ мелодија, произлегува од симболистичкото сфаќање на музиката како суштество на поезијата.