cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ешли Бајден
Социјална работа и активизам
Ешли работи како активист за социјална правда и социјален работник. По завршувањето на постдипломското училиште, таа се вработила во Вест Енд Хаус, непрофитна организација. Таа петнаесет години работела како социјален работник во Делавер одделот за услуги за деца, млади и нивни семејства. Додека работела за одделот, Бајден создадала програми за млади кои се фокусираат на малолетничка правда, грижа и ментално здравје. Во 2012 година, таа се приклучлаи на Делавер центарот за правда како директор, фокусирајќи се на реформата на кривичната правда во државата. Таа помогнала во воспоставувањето и водењето на програми и услуги во центарот фокусирани на јавно образование, услуги за возрасни жртви, насилство со оружје, затворени жени и повторно влегување во заедницата. Надгледувајќи ги сите директни програми за сервисирање во центарот, Бајден работела со жртви на криминал, со млади и стари затвореници, со возрасни лица на условна казна и условно отпуштени, и други. Во 2014 година, таа била унапредена во извршен директор на центарот, каде останала на таа позиција до 2019 година. Таа спровела програма наречена SWAGG: Студентски воини против оружје и банди, одобрена од Канцеларијата за малолетничка правда и превенција од деликвенција, која обезбедува образовни ресурси и групи за поддршка на заедницата насочени кон елиминирање на насилни злосторства и активности на банди меѓу младите во округот Њу Касл. Во 2014 година, Бајден ја критикувала смртната казна, изјавувајќи дека таа не е делотворна и троши ресурси што можат да се употребат за жртвите и спречувањето на криминалот.
Таа ја основала програмата „Млади и уметност“, која обезбедува ресурси и продажни места за студентите да создаваат уметнички дела додека се задржани во притвор, а потоа ја продава уметноста во заедницата. Половина од приходите од уметноста одат директно на уметниците, а со другата половина се финансира програмата за купување на уметнички материјали и за исплата на платите на младите кои работат на уметнички претстави во заедницата. Преку програмата, Бајден исто така им предава на студентите деловни и финансиски вештини за писменост.
Мода
Бајден го создаде брендот за да помогне во борбата против нееднаквоста во приходите и расната нееднаквост во САД. Целиот приход од лансирањето на брендот на модната недела во Њујорк бил наменет за програми за заедниците на кои им е потребна помош. Десет проценти од продажбата на брендот се донирани во организациите на заедницата во населбата Анакостија во Вашингтон и Риверсајд во Вилмингтон. Производите се произведуваат со органски памук со американско потекло и се произведуваат во САД. Таа одлучила да дизајнира дуксери поради нивната поврзаност со работничкото движење и нивното симболично значење кон движењата на социјалната правда. Мрежното место на брендот дава информации за граѓанскиот ангажман и економската правда.
Заедно со Колин Атвуд, Барбара Тфанк, Рејчел Зои, Бибу Мухапати, Бетси Џонсон, Келвин Клајн, Оскар де ла Рента, Ана Суи, Пол Тазевел и други дизајнери и модни куќи, Бајден дизајнирала облека за кукли во 2017 година. Изложбата започнала на 7 септември 2017 година на Менхетен. Гостувала во Сан Диего, Лос Анџелес и неколку други градови низ САД пред да се затвори на 1 октомври 2017 година.
Во јуни 2020 година, Бајден ги дизајнирала униформите за персоналот во хотелот Хамилтон во Вашингтон. Хотелот донирал 15.000 американски долари „Livelihood“.
Личен живот
Во 2002 година, Ешли била уапсена во Чикаго и обвинета за попречување на полицаец. Таа заминувала од еден клуб на улицата „Дивизион“ кога еден пријател, Џон Каулентис, фрлил конзерва од безалкохолен пијалак кон полицаец, и нејзината другарка Донохо, удрила полицаец. Ешли наводно „вербално нападнала“ еден офицер и била уапсена. Сите тројца биле ослободени по признавање на делото.
Во 2009 година, пријател на Ешли се обидел да продаде видео на кое наводно Ешли користи кокаин на забава, на Њујорк пост за 2 милиони долари. Преговорите ја намалиле цената на 400 000 американски долари, но новинарот ја одбил понудата, наместо тоа објавил сторија за наводното видео. Откако Њујорк пост ја објавиле сторијата, откриено е дека Ешли претходно била уапсена во 1999 година во Њу Орлеанс за поседување марихуана, но обвиненијата биле повлечени и таа била ослободена.
Во 2010 година, таа започнала да се забавува со Хауард Керин, пластичен хирург и оториноларинголог. Тие се венчале на католичко-еврејска меѓуверска церемонија во Сент Џозеф на Брендивин во 2012 година. Нејзиниот сопруг, кој е Евреин, работи во универзитетската болница Томас Џеферсон и е професор за реконструктивна хирургија на Универзитетот Томас Џеферсон.
Ешли е католик. Таа им се придружила на нејзиниот сопруг, татко и брат во приватна аудиенција со папата Франциско во Ватикан во 2016 година.
Во август 2020 година, Ешли зборувала на Демократската национална конвенција, пред нејзиниот татко да ја прифати номинацијата за демократски претседателски кандидат за претседател во 2020 година. На 6 август, Бајден била домаќин на организиран настан за жените од Висконсин за Бајден, за да разговара за женската агенда, објавена од кампањата на нејзиниот татко, и да ја донесе свеста за женските проблеми на претседателските избори во САД во 2020 година.
NGC 654
NGC 654 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Касиопеја, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 654 се споменува и како OCL 330.
Откривање
Телото е откриено на 3 ноември 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 654 е од видот II3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,5 m. NGC 654 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 43 м 59,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 61° 52' 58".
Други поделби
Проучување на NGC 654 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 16; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4036. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1240.
Гимел (буква)
Арапски
Во арапскиот буквата се пишува како ج:
Стандардниот арапски изговор на буквата е „џ“. Во мал број случаи се чита како „ж“. Само во Египет буквата се чита како „г“, но и како „ж“ ако се направат модификации на буквата (три точки намсто една).
Хебрејски
Буквата денес се изговара како „г“ (/ɡ/), дури и ако има и ако нема точка. Порано имало разлика во изговор, односно со точка имало потврд изговор на „г“. Буквата се користи за гласо „џ“ ако се стави апостроф, односно .
Сириски
Основниот изговор на буквата е „г“ (/ɡ/), а многу ретко слаба грлена „г“. Ако се модифицира се добива „џ“ (/d͡ʒ/).
Сан Стефано
Сан Стефано или Јешилќој (Yeşilköy) — населба во Истанбул, некогашно село. Позната е по потпишувањето на Санстефанскиот договор со кој е создадена голема бугарска држава на територијата на денешна Бугарија и поголемиот дел од територија на Македонија (без полуостровот Халкидик и градот Солун).
Епахтосаурус
Епактосаурус   (Epachthosaurus)  (што значи „тежок гуштер“) бил еден вид диносаурус од титаносауриус од доцните сауроподи. Тој бил литостротски титаносаурус. Неговите фосили се пронајдени во Централна и Северна Патагонија во Јужна Америка.
Опис и име
Автапоморфиите на Епахтосаурусот кои се разликувале од другите категории се: средни и опашки дорзални пршлени со уникатни артикуларни процеси кои се протегаале од вентролатералниот хипосфенот; силно развиено интрапрегигагофизиско сечило и процеси што латерално се проектирале од дорзалниот дел на спинодиапофизеалното сечило; артикулација на хипофен-хипантум во опашки 1-14; и педална фалангална формула 2-2-3-2-0. Во суштина следниве апоморфии се разни титаносауријци: вентрално проширени задни каудални пршлени со центриодиапофизни сечила; шест сакрални пршлени; осифицирани мускули или тетиви над сакралните нервни кичми; проколезни проксимални, средни и дистални опашки центри со добро развиени проксимални артикуларни кондили; полулунарни стернални плочи со краниовентрални гребени; со квадратни раменици проксимолатерални маргини и проксимолатерални процеси; неосифицирана површина; во голема мера ја намалува фалангата; скоро хоризонтално, кранијалатерално ги проширла илијачните предицетабуларни процеси.
Наоди од фосили и детерминизација
Речиси комплетен примерок упатен на Епахтосаурус, UNPSJB PV 920, бил пронајден за време на теренското истражување спроведено како дел од проектот Los VERTEBRADOS de la formación the Bajo Barreal, провинција Чубут, Патагонија, Аргентина од страна на истражувачи од лабораториите на Палеонтологија на Вертебрадос од Универсидад Национал де ла Патагонија. Примерокот, кој е еден од најкомплетните познати титанозауриски скелети, се состои од комплетен, добро сочуван и артикулиран скелет, недостасува само череп, врат, четири или пет кранијални дорзални пршлени и неколку проксимални опашки.
Класификација
Епахтосаурусот се смета за најбазален титаносаурус познат со прокоелни опашни пршлени.
Подолу е даден кладограм што ја покажува позицијата на филогенетскиот епахтосаурус во рамките на Титаносаурус:
Кладограмот подолу го следи Мочо и др. (2019), поставувајќи го „Епахтосаурус“ во литостротија, наместо базален титаносаурус.
Киро Божиновски
Киро Божиновски е истакнат македонски флејтист. Роден е во Прилеп, 2 ноември 1933, а починал во Скопје 30 октомври 2006. Со музичко образование се здобива во Средното музичко училиште во Скопје и кај Ј. Срејовиќ, во Белград. Долгогодишен прв флејтист на Операта и Балетот на МНТ и прв флејтист на Македонската филхармонија. Како солист настапува на домашниот концертен подиум, во центрите на поранешната СФРЈ и во странство. Божиновски е еден од најистакнатите македонски инструментални уметници, во чиј репертоар се вклучени најзначајните дела од литературата за флејта, како и повеќе остварувања од домашните автори. Член на Скопскиот дувачки квинтет и соработник на Ансамблот за современа музика „Света Софија”.
Црвени алги
Црвените алги (латински: Rhodophyta) се, во најголема мерка, морски жители. Тоа се еукариотски протисти. Бојата на нивниот талус се должи на црвениот пигмент фикоеритрин, кој преовладува над хлорофилот (оттука и името) и им овозможува да вршат фотосинтеза и на поголема длабочина.
Црвените алги се размножуваат бесполово со спори и полово со оогамија.
Човекот користи некои виодви од црвените алги во неговата исхрана, како на пример црвената алга порфира (Porphyra). Оваа алга јапонците ја одгледуваат во подводни градини.
Крушевица (Долно Седларце)
Крушевица — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Седларце. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа на 2 км југоисточно од селото, непосредно крај локалниот поток, каде во нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал. Оттука потекнува еден питос што се чува во Музејот на тетовскиот крај.
Крис Бродерик
Крис Бродерик (Chris Broderick) е гитарист на треш метал бендот Megadeth. Претходно има свирено во бендовите Jag Panzer, Mechanized Warfarе и Casting the Stones.
Такла Макан
Такла Макан или Такламакан (塔克拉玛干沙漠, تەكلىماكان قۇملۇقى или Тәклимакан тоғрақлин < заемка такла од арап. ترك тарк „остава, напушта“ и ујг. макан „живеалиште“, т.е. „напуштено место“) — пустина во југозападниот дел на автономната област Синѓанг во северна Кина. Се граничи со венецот Кунлун на југ, пасивот Памир и планината Тјеншан на запад и север и пустината Гоби на исток. Истата претставува и екорегион, наречен „Такламакански пустински екирегион“.
Географија
Пустината зафаќа површина од 337.000 км2, и ја опфаќа познатата Таримска Котлина, која е долга 1.000 км и широка 400 км. Низ северниот и јужниот крај минуваат два огранока на Патот на свилата, држејќи се по крајот, за да се избегнат суровите пустински услови. Такла Макан е втора подвижна пустина по површина во светот, сочинета 85% од песоци и дини кои се придвижуваат од едно место на друго Сметајќи ги сите неполарни пустини во светот, таа го зазема 18-тото место по големина.
Некои географија и еколози го сметаат Такла Макан како посебна еколошка област од пустината Гоби на исток.
Во поново време преку пустината се минува и преку новоизградениот автопат што го поврзува градот Хотан на јужниот раб на пустината со Лунтај на северниот. Во исто време, утврдено е извесно проширување на пустината во процес на опустинување, каде песоците почнуваат да зафаќаат земјоделски површини и селски населби.
Клима
Такла Макан е познат по својата студена пустинска клима. Поради релативната близина до струдените воздушни маси на Сибир, зиме температурата паѓа многу ниско, напати и под -20 °C. Во 2008 г. е забележано дека целата пустина била преприена со снег до висина од 4 см и температура од -26,1 °C.
Деловите од пустината што се протегаат во средиштето на Азија се оддалечени илјадници километри од најблиската водна површина body, па затоа ноќите се студени дури и во текот на летото.
Оази
Пустината е опасна за преминување бидејќи има многу малку вода. Во минатото, трговските каравани по Патот на свилата запирале да се одморат во градови-оази долж патот. Ваквите градови добивале вода преку врнежи од планините и уживале голем степен на развој и просперитет. Меѓу нив се вбројуваат Кашгар, Марин, Нија, Јарканд и Хотан (Хетјен) на југ, Куча и Турпан на север и Лоулан и Дунхуанг на исток. Денес, многу места како Марин и Гаочанг се изрушени и запустени градови во ретко населени подрачја на областа Синѓанг. За патниците кои некогаш патувале по древниот Пат на свилата на Кина до Левант ( источно Средоземје ), оазите во Тулуфан или Туреан и Кашгар или Каши, сигурно биле како мевлен за очите. Тулуфан се наоѓа на источниот раб на пустината Такла Макан и не изгледа како предел каде што би можеле да очекуваме оаза. Се наоѓа во ванатрешноста на големото плато Тулуфан што всушност е гола карпеста површина. Има височина од 154 m под ниво на морето и е едно од најниските и најтоплите места во светот. Таму многу ретко врне дожд, а температурите со недели можат бидат околу 40 °C. Дињите и грозјето што таму се одгледуваат со векови ги освежувале патниците, а водата за наводнување доаѓа од Рајските Планини ( Tien Shan), низ посебно осмислен систем од бунари и подземни канали, познати под името карез што го измислиле древните Персијци.
Во рушевините прекриени со песоци се најдени голем број на археолошки богатства. Тие укажуваат на разновидни влијанија во подрачјето од разни култури, како што е тохарсксата, македонската, индиската и будистичката. Сите тие се живописно опишани во делата на археолозите Аурел Штајн, Свен Хедин, Алберт фон Ле Кок и Пол Пелио. Во подрачјето се пронајдени мумии, некои стари по 4000 години, кои сведочат за тоа дека тука во дамнината минувале најразлични народи.
Киро Давидовски
Киро Давидовски е истакнат македонски обоист. Роден е во Куманово, 24 декември 1932, а починал во Скопје, 2003 година. Еден од првите музичари во Македонија со факултетска диплома за дувачки инструменти. Дополнително се усовршувал на Академијата „Санта Чечилија” во Рим. Бил прв обоист на Македонската филхармонија и развил богата концертна активност во земјава и во странство. Настапувал во многу земји во светот, меѓу кои и во: САД, Германија, Франција, Шпанија, Мексико и др. Имал извонредно голем репертоар во кој влегува огромен дел од литературата за обоа. Дал значајна поддршка и за развој на македонското музичко творештво. Основач е на Катедрата за дувачки инструменти на ФМУ.
Липинци
Липинци — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Географија и местоположба
Селото Липинци се наоѓа на околу 7 километри, јужно од Кајлари, во самата Кајларска Котлина, на надморска височина од 635 метри.
Историја
Селото во минатото претставувало мешана населба, во која живеело македонско и турско население. Васил К’нчов го споменува со 510 жители од кои 240 Македонци и 270 Турци, а Милоевиќ го бележи со 120 македонски и 120 турски куќи. По иселувањето на Турците вво Липинци се населени бегалски семејства со вкупно 475 бегалци, така што тоа повторно станало мешана населба.
Стопанство
Селото е мошне богато, поради што и иселувањето е сведено на минимум. Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи, а доста е развиено и сточарството, посебно краварство.
Демографија
Во пописот од 1913 година се регистрирнаи 976, а во 1920 - 907 жители.
Прв конгрес на НОМСМ
Прв конгрес на НОМСМ (Народноослободителен младински сојуз на Македонија) ― конгрес одржан на 22 декември, 1943 година во Фуштани, егејскиот дел на Македонија.
Учесници
На Конгресот присуствувале околу 280 делегати од целата територија на Македонија, од единиците на младата Македонска војска, потоа делегати од албанската, грчката и бугарската младина, делегатот на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ - Светозар Вукмановиќ-Темпо, како и целокупното партиско и воено раководство на Македонија и членовите на Иницијативниот одбор за свикување на Првото заседание на АСНОМ.
Мишел Рио
Мишел Рио (француски: Michel Rio, роден на во ) — француски писател на криминални романи, драми, бајки, сценарија и документарни истражувања.
Животопис
Мишел Рио е роден во 1945 година во Бретања, Франција. Детството го поминал во Мадагаскар, која оставила свој белег на неговата идна писателска активност. Студирал на Универзитетот во Каен и го завршил со магистерска диплома по настава на модерна уметност. Завршил докторат по семиотика и лингвистика на Универзитетот за општествени науки во Париз.
Меѓу 1972 година и 1981 година работел за француските издавачки куќи „Les Lettres Nouvelles-Maurice Nadeau“, „Hachette“ и „Bordas“.
Од 1981 година Мишел Рио целосно се оддал на писателската дејност. Неговиот прв роман „Mélancolie Nord“ излегол во 1982 година. На почетокот на своето творештво тој бил повеќе познат во САД отколку во Франција.
Во 1989 година, Мишел Рио го издал првиот роман „Merlin“од серијалот за тркалезната маса на кралот Артур.
Џорџино Вајналдум
Џорџино Грегион Емили Вајналдум (роден на 11 ноември 1990 година) — холандски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за премиерлигашот Ливерпул и репрезентацијата на Холандија.
Младински производ на тимот на Фејенорд, Вајналдум станал најмладиот играч кој некогаш дебитирал во клупската историја во 2007 година и настапил на 134 натпревари во текот на петгодишниот период. По неговото заминување од Фејенорд, Вајналдум поминал четири сезони во тимот на ПСВ Ајндховен, каде што тој го освоил холандскиот Куп во првата сезона и првенството во неговата последна. Тој исто така се здобил со наградата, холандски фудбалер на годината во неговото време со ПСВ. Во 2015 година, Вајналдум се приклучил во Премиер Лигата во тимот на Њукасл Јунајтед за £14.5 милиони фунти, но само една сезона подоцна тој заминал од клубот, поради испаѓањето на клубот од лигата, при што се приклучил на Ливерпул за 23 милиони фунти.
Вајналдум исто така има настапено на повеќе од 40 натпревари за репрезентацијата на Холандија, а своето деби го имал во 2011 година, и бил член на тимот кој го освоил третото место во 2014 година ФИФА Светското Првенство.
ОУ „Хајан Селмани“ - Ростуше
Основно училиште „Хајан Селмани“ (скратено: ЦОУ „Хајан Селмани“; во минатото познато и како ОУ „Иво Лола Рибар“ и ОУ „Ѓорѓи Пулевски“) — основно училиште во селото Ростуше.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото.
Историја
ОУ „Хајан Селмани“ во Ростуше е најстара воспитно-образовна организација во регионот. Училиштето започнало со работа во 1944 година во просториите на Бигорскиот манастир. Од 1945 година, наставата се одвива во училишната зграда во центарот на Ростуше која била изградена како административна зграда за тогашната општина.
Во октомври 2019 година, училиштето било преименувано во чест на македонскиот претприемач и стопанственик со потекло од долнореканскиот крај Хајан Селмани.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето спаѓаат:
Плоштад Магнолија
Плоштад Магнолија е плоштад во Битола, сместен во близина на Саат кулата, веднаш до Широк сокак и спротивно од црквата Свети Димитрија. Околу плоштадот има стари куќи од македонската архитектура и архитектурата од времето на Османлиското Царство кои се под наем од неколку компании, фирми и кафе барови. Битола, кој беше голем културен центар во Османлиското Царство има многу интересни градби од Турците од кои многу се на Широк сокак и плоштадот Магнолија. Исто така има уметничка галерија наречена „Магаза“ и новоизградената „Стаклена зграда“.
Битола во соработка со Владата на Република Македонија го изгради споменикот на Филип Втори кој е 8,5 метри висок и е околу фонтаната со Ѕвездата од Кутлеш каде има и клупи за седење.
За време на Нова година, на плоштадот Магнолија се одржува и главната прослава со познати пејачи и музичари од македонската сцена.
Космос-1339
Космос-1339 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Благоја Нешковски
Благоја Нешковски (Оптичари, 1964 - ) — истакнат македонски режисер и писател. Најголемиот дел од својот живот го поминал во Австралија каде што работел и на меѓународната афирмација на националната самобитност на македонскиот народ.
Космос-1339
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 февруари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1339 бил военoнавигациски сателит.
Благоја Нешковски
Семејството на Благоја Нешковски во 1974 година се преселило во Австралија во индустрискиот град Порт Кембла. Студирал на Универзитетот во Волонгонг.
Војводство Ополе
Војводство Ополе (полски: Księstwo Opolskie; германски: Herzogtum Oppeln; чешки: Opolské knížectví) — едно од Војводствата на Шлеска, основано во 1172 година. Нејзин главен град бил Ополе во Горна Шлеска.
Космос-1339
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1016 км, а најмалото на 952.
Список на луѓе од Струмица
Во продолжение е даден список на луѓе кои потекнуваат од градот Струмица, Република Македонија.
Тумба (Долно Седларце)
Тумба — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Седларце. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа југоисточно од селото, во непосредната близина на црквата „Св. Атанасиј“, каде по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, орудија од камен и кремен и фрагменти од куќен лепеж.
Лочишно
Лочишно — маало на селото Гостун во општината Гребен, Егејска Македонија, Република Грција, а порано одделно село.
Гамета
Гамета означува специјализирана полова клетка која вообичаено се спојува со друга гамета во процесот на полово размножување. Гаметите се хаплоидни клетки кои содржат еден комплетен сет на хромозоми и се продуцираат во процесот гаметогенеза кој вообичаено се одвива во половите органи (гаметангиуми). За време на гаметогенезата доаѓа до редукциона (мејотска) делба на клетките кои преминуваат од диплоидни соматски во хаплоидни полови клетки (гамети). По копулацијата (спојувење) на две гамети доаѓа до повторно удвојување на бројот на хромозомите, односно се добива нова единка, зигот. По низа модификации и енормен број на митотски клеточни делби зиготот најпрво поминува во ембрион, за подоцна по раѓањето да созрее во адултна единка способна да продуцира гамети.
Кај животните и останатите организми кои полово се размножуваат по пат на оогамија, половите клетки, сперматозоидите и јајце-клетките, поседуваат големи разлики во структурата, големината и однесувањето. Покрај оогамниот полов процес, постојат и, изогамија, кој вклучува две идентични гамети, и анизогамија или хетергамија, кога машката и женската гамета се разликуваат по големина. Кај пониско организираните организми постојат и низа други помалку познати начини на полово размножување кои може но и не мора да вклучуваат гамети во основната смисла на зборот. Такви се на пример: зигогамија или гаметангиoгамија, конјугација, хологамија, автогамија.
Race War
Race War е германска RAC група, основана во 2000 година.
Во Јули
Во јули е игран филм на Фатих Акин од 2000 година. Создаден како мешавина од повеќе жанрови на филм за патување, комедија и романса.
Филмот раскажува лесна летна романса како двајца млади луѓе што ги играат Мориц Блајбтрој и Кристијане Пол, во една "модерна одисеја " од Хамбург до Истанбул се наоѓаат двајцата и себеси.
1178
1178 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1178 година од новата ера, 178. од вториот милениум, 78. од XII век и деветта од 1170-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6686 и 6687 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5928 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4938 и 4939 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1931.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1178 година се протега во 3814 и 3815, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3874 и 3875 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1721. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 573 и 574 исламска година.
Нафта
Нафта — запалива течност со темна до зеленикава боја. На англиски јазик се нарекува crude oil, oil или petroleum. Рафинирана и преработена, во најголема мера нафтата се користи како енергенс и гориво за возилата. Поради нејзината голема побарувачка, нафтата ја нарекуваат и „црно злато“. Јачината и квалитетот на нафтата се мерат според бројот и застапеноста на октаните (јаглеводородни соединенија со осум јаглеродни атоми од редот на алканите) во нејзиниот состав. Нафтата е масловидна течност со темна боја и непријатен мирис, која лесно стапува во различни реакции. Се наоѓа во внатрешноста на Земјата. Нафтата е смеса од јаглеводороди, а јаглеводородите при горење ослободуваат големо количество топлина. Токму затоа нафтата е главен извор на енергија. Извор е и на т.н. петрохемикалии, односно главна суровина за една современа хемиска индустриска гранка, петрохемиската индустрија, од која се добиваат пластични материјали, синтетички влакна, детергенти, експлозиви, пестициди итн.
Настанувањето на нафтата секогаш било поврзувано со остатоците од растенијата, но од кои растенија, кои процеси при тоа се одвиваат при претворбата во нафта не е познато. Геохемичарите од Кемеровскиот Институт за јаглен и хемија на јагленот, од Сибирскиот оддел на Руската Академија на науки најдоа хемиски докази за својата нова теорија за настанокот на нафтата-од мастите и ним сличните супстанци присутни во древните алги. Главните компоненти на клетките на алгите се белковините и јаглехидрати. Откако растението ќе изумре, тоа брзо ќе биде разградено од микроорганизмите. Но, мастите и ним сличните супстанци, во текот на овој процес, остануваат непроменети. Научниците претпоставуваат дека прв степен во претворбата на мастите во примарни масла е, всушност, повеќестепена оксидација која резултира со формирање на пероксидни соединенија. Пероксидите, пак, се нестабилни и, според оваа хипотеза, лесно можат да стапат во различни реакции во хидротермалните делови на Земјината кора, што доведува до формирање на супстанци кои се составен дел на нафтата. Овие истражувачи нашле дека производите добиени со разложување на природното масло на високи температури се во согласност со предложениот начин на трансформација на мастите од алгите. Во прилог на ова оди и анализата извршена врз морските седименти-главниот извор на нафта во Западен Сибир, а резултатите велат дека еден дел од присутните супстанци би можеле да потекнуваат од алги. Научниците успеале експериментално да ги трансформираат маслата во стабилни органски супстанци во услови кои одговарале на хидротермални зони (500 C и 300 MPa, во присуство на вода), мастите и ним сличните супстанци во дел се претвораат во супстанци конституенти на нафтата.
NGC 5232
NGC 5232 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5232 се споменува и како MCG -1-35-3, IRAS 13335-0814.
Откривање
Телото е откриено на 30 мај 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5232 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5232 има привидни димензии од 1,5' х 1,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 36 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 29' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 5232 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47998. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 286; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5545. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 500.
Ракометно игралиште Битола
Ракометно игралиште Битола е отворено игралиште направено за одржување на концерти. Познати манифестации кои се одржуваат во Ракометното игралиште се Илинденски денови, Ѕвездена орбита на популарноста во организација на телевизија Орбис, и многубројни концерти. Пејачи кои имале настапи во ракометното игралиште се Анета Мицевска со групата Молика, Влатко Лозаноски, Тоше Проески, Слаткаристика и Тони Зен, Нокаут, македонската група Фолтин, Рамбо Амадеус и Хладно Пиво во склоп на Битола отворен град и многу други. Во ракометното игралиште исто така се одржуваат и ракометни и фудбалски натпревари и тренинзи.
Ракометното игралиште се наоѓа меѓу Широк сокак и Градскиот парк и наспроти битолскиот музеј и Спортската сала Младост.
Калихора (месечина)
Калихора, исто така познато како Јупитер XLIV, е природен сателит на Јупитер. Откриен е од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард во 2003 година. ''.
Калихора има пречник од околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 23.112.000 km за 717.806 дена, на наклонетост од 165° кон еклиптиката (164° до екваторот на Јупитер), во ретроградно насока и со ексцентричност од 0,2042.
Името го добила во март 2005 година по нимфата Kallichore.
Калихора припаѓа на Групата Карме, составена од неправилни ретроградни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание меѓу 23 и 24 Gm и на наклон од околу 165°.
Космос-1340
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 февруари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2500 килограми. Космос-1340 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 647 км, а најмалото на 629.
NGC 655
NGC 655 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 655 се споменува и како MCG -2-5-37.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Војводство Раќибуж
Војводство Рациборц (полски: Księstwo raciborskie; германски: Herzogtum Ratibor; чешки: Ratibořské knížectví) — едно од Војводствата на Шлеска, основано во 1172 година. Нејзин главен град бил Раќибуж во Горна Шлеска.
NGC 655
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 41 м 55,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 4' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 655 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6262. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5279. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Тирено-Адријатико 2011
Тирено-Адријатико 2011 — 46. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, често позната како Трка на две мориња. Започнала на 9 март во Марина ди Карара, а завршила на 15 март во Сан Бенедето дел Тронто и се состоела од седум етапи, вклучувајќи воведен екипен хронометар и завршен поединечен хронометар. Била трета трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од возачот на Кедел Еванс, кој ја освоил водечката сина маичка на петтата етапа пред да ја постигне етапната победа на наредната етапа. Разликата на Еванс пред второпласираниот Роберт Гесинк била 11 секунди, додека Гесинк ги претекнал Иван Басо од  и возачот на  Микеле Скарпони на завршниот хронометар. Скарпони — победник на четвртата етапа — го заокружил подиумот, 15 секунди зад Еванс.
Во другите пласмани на трката, второто место на Гесинк му ја донело и белата маичка за највисоко пласиран возач под 25 години, а Скарпони ја освоил црвената маичка за највисок број на бодови на етапите и средните спринтови. Возачот на Давиде Малакарне го освоил планинскиот пласман, додека  завршил на чело на екипниот пласман.
Екипи
Тирено-Адријатико бил дел од Светската турнеја, па така сите 18 екипи биле автоматски повикани и се обврзани да присуствуваат. Две континентални екипи добиле специјални покани. Тоа биле, екипа на бранителот на титулата Стефано Гарцели и , екипа на италијанскиот национален првак Џовани Висконти, обајцата присутни на трката.
Целосниот список на екипи бил:
Поредок
На Тирено-Адријатико 2011 се доделувале четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и одземајќи ги временските бонуди на средните спринтови и на завршниците на етапите, предводникот ја добивал сината маичка. Овој пласман бил сметан за најважен и победникот бил сметан за победник на самата трка.
Дополнително постоел бодовен пласман, на кој се доделувала црвената маичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на првите десет места на етапите. Етапната победа носела 12 бодови, второто место носело 10 бодови, третото 8 бодови и по еден бод помалку за секое место подолу, сè до еден бод за десеттото место. Исто така, првите четворица возачи на средните спринтови добивале 5, 3, 2 и 1 бод.
Постоел и планинскиот пласман, кој бил претставен преку зелената маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добивале доколку возачот стигне пред другите на врвот на искачувањето. Постоеле шеснаесет искачувања на трката. За разлика од другите трки, искачувањата не биле поделени во категории — секое искачување носело ист број на бодови за првите петорица преку врвот.
Четвртата маичка го претставувала пласманот за млад возач, на кој се доделувала белата маичка. Овој пласман бил пресметуван на ист начин како генералниот пласман, но учествувале само возачите родени по 1 јануари 1986 година.
Исто така, постоел и екипен пласман, во кој се натпреварувале самите екипи.
1177
1177 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1177 година од новата ера, 177. од вториот милениум, 77. од XII век и осма од 1170-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1177 година се протега во 3813 и 3814, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3873 и 3874 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1720. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 572 и 573 исламска година.
Царка Андреевска
Царка Дончова Андреевска ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Во нејзина чест една улица како ѝ детска градинка во нејзиниот роден град Кратово, се именувани токму по неа.
Магула
Магула — некогашно село во Егејска Македонија, Република Грција.
Пирански Залив
Пирански Залив (Piranski zaliv, Савудриска Вала (Savudrijska vala) или Драгоњски Залив (Dragonjski zaljev) — залив во северниот дел на Јадранското Море, на најјужниот крај на поголемиот Трстјански Залив. Наречен по градот Пиран во Словенија.
Преглед
Територијално, заливот го делат Хрватска и Словенија. Се протега од Савудрискиот ’Рт на југ до ’ртот Медона на север и зафаќа околу. Во 1990-тите, заливот во Хрватска се нарекува Савудриска Вала (Savudrijska vala).
На источната, словенечка страна се сместени населените места Пиран, Порторож и Луција. Од јужната, хрватска страна се неоѓаат камповите Црвени Врх и Канегра, изградени во 1980-тите. Најважна река што се влева во Пиранскиот Залив е Драгоња, чие устие лежи точно на граинцата. Долж устието се на сместени Сечовленските солани (Sečoveljske soline), на површина од.
Подрачјето на заливот е предмет на подолготраен територијален спор помеѓу Хрватска и Словенија.
Бургундија
Регионот е поголем од некогашното Војводство Бургундија, но помал по површина од територијата под власта на војводите на Бургундија. Составен е од следиве поранешни покраини:
Едноклеточен организам
Едноклеточен организам е организам што се состои од само една клетка. Наспроти ова постојат многуклеточни организми кои се составени од повеќе клетки.
Вакви организми се прокариотите, највеќето протисти и некои видови на габи. Иако некои од овие организми живеат во колонии, тие сепак се едноклеточни. Организмите живеат заедички, сите клетки во колонијата се исти, но секоја од нив мора самостојно да ги извршува сите животни процеси за да опстои. За разлика од ова, дури и најпростите многуклеточни организми се состојат од клетки со посебна намена кои зависат една од друга за да можат да функционираат.
Највеќето едноклеточни организми се микроскопски во големина и затоа се сметаат за микроорганизми. Меѓутоа постојат протисти и бактерии кои се макроскопски, т.е. видливи со голо око.
Пушкинов дом
Пушкинов дом (Пушкинский дом), службено Институтот за руска книжевност, е истражувачки институт во Санкт Петербург. Тој е дел од мрежата на институции поврзани со Руската академија на науките.
Основање
Идејата доби поддршка од сите страни и беше поздравена од големиот војвода Константин Константинович. Разбирливо беше дека Пушкиновиот домм ќе биде сместена во наменски изграден неокласичен објект или Одеон, но идејата не успеа да се реализира поради недостаток на средства.
Во 1907 година Владимир Коковцов, министер за финансии, излегол со предлогот да се здобие со огромна колекција на Пушкинови ракописи и спомени што биле собрани во Париз од Александар Онегин од 1879 година наваму. Преговорите се одолговлекувале сè до смртта на Онегин во 1925 година, но најголемиот дел од неговата колекција на крајот завршила во Русија. Синот на Василиј Жуковски му ги подари најскапите предмети на Онегин. Личните библиотеки и ракописи на Иван Крилов, Петар Плетњов и Андреј Болотов биле купени од нивните наследници наскоро потоа.
Советска ера
Пушкиновиот дом првично бил невладина организација специјализирана за студии за Пушкин, кои биле признати од руските власти како посебна гранка на научни истражувања. Руската револуција довела до исклучување на сите невладини институции, но Пушкиновиот домм бил поштеден и ставен под чадорот на Руската академија на науките (во 1918 година). Таквите „почесни“ режисери како Анатолиј Луначарски, Лев Каменев и Максим Горки го обезбедил неговото безбедно поминување низ тешкотиите на Револуцијата.
Ова повлекло проширување на неговиот опсег да ги опфати сите руски класични писатели од 19 век. Во 1920 година Пушкиновиот домм бил преименувана во Институт за нова руска книжевност за да ја рефлектира нејзината нова цел. Неговиот главен предмет бил да се подготват високоавторитативни „академски“ изданија на дела од Пушкин, Михаил Лермонтов, Висарион Белински, Иван Тургенев, Николај Некрасов, Фјодор Достоевски и други светла од претходниот век.
Во 1927 година Пушкиновиот домм се преселил од преполните простории во зградата на Академијата на науките во прекрасната царинарница на неопаладијанците, изградена по дизајните на Џовани Франческо Лукини во 1829-1832 и се наоѓалл непосредно околу Штрелка. Александар Блок ги повикал во оригиналните простории на Кунсткамера во неговата последна песна „ Дом на Пушкин“, славејќи го наследството на Пушкин како сјај на надеж за време на хаосот и конфузијата во пост-револуционерните години.
Пушкиновиот домм останал отворен за време на грозоморната опсада во Ленинград, иако повеќето од вработените и ракописите беа евакуирани во другите градови. По војната, институтот продолжил како истакнат академски центар за руска книжевност, вработувајќи водечки научници како Борис Ајхенбаум и Дмитриј Лихачов.
Структура
Колекциите на Пушкиновиот домм, делумно сместени во модерен блок скриен зад неокласичната фасада, вклучуваат бројни ракописи од 13 век наваму, портрети и лични документи на водечки руски автори, како и галаксија на ретки музички записи. Институцијата има комплексна структура и е поделена на неколку оддели:
Спомен-куќите на Пушкин во Михаиловско, Тригорско, Царско Село и на реката Мојка исто така се поврзани со Пушкиновиот домм.
Срце (маглина)
Срце (IC 1805 или Шарплес 2-190) — оддавна маглина во соѕвездието Береникина Коса, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како Срце и IC 1805 се споменува и како NGC 4559C, HII во N 4559.
Откривање
Објектот е откриен во 1787 г. од Вилијам Хершел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Срце е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 51,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 55' 57"".
ОУ „Ѓорѓи Сугарев“ - Битола
„Ѓорѓи Сугарев“ — основно училиште во Битола. .
Срце (маглина)
Други поделби
Проучување на Срце е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
ОУ „Ѓорѓи Сугарев“ - Битола
ОУ Ѓорги Сугарев е отворено на 12 декември 1974 година и спаѓа во новите училишта во градот, понови се само ОУ Елпида Караманди и ОУ Климент Охридски. Се наоѓа во близина на ДТЦ Шехерезада на ул. Димитар Влахов 32, а од центарот на градот е оддалечено само 4 минути. Опремено е со над 35 училници и кабинети, над 60 стручни наставници, педагог, психолог, логопед и е едно од петте училишта во Македонија вклучено во проектот за осовременување на образованието на лица со пречки во развојот кои од 1984 г. се дел од оваа образовна институција. Училиштето има 2 сали: мала која се наоѓа во училишната зграда и служи за одржување на училишните манифестации, и голема спортска сала која ги исполнува сите норми и пружа можности за секакви спортски активности. Наспроти училиштето се наоѓаат поранешните турски бањи, додека недалеку се наоѓа и „Чинаро“.
Историјат
Објектот е наменски изграден во 1973 година и има вкупно 3.800 м2 наменска површина. До овој објект се наоѓа фискултурната сала и училишниот двор со асфалтирани терени за фудбал, ракомет, кошарка и за други намени.