cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Религија и наука
Независност
Науката и религијата претставуваат различни начини на приближување на искуството и овие разлики се извор на дебати. Науката е тесно поврзана со математиката, која е многу апстрактно искуство, додека религијата е повеќе приврзана со обичното искуство на животот. Како интерпретации на искуството, науката е описна, а религијата е прескриптивна. Ако науката и математиката се концентрираат на тоа каков би требало да биде светот на начин како што тоа го прави религијата, би можело да биде несоодветно и да доведе до неточно припишување на својства на природниот свет (како што се случило со следбениците на Питагора во шестиот век п.н.е.).
Обратната ситуација, кога религијата се обидува да биде описна, може исто така да доведе до неточно припишување на својства на природниот свет. Забележителен пример е денес напуштеното верување во Птоломеевиот планетарен модел кое владеело сè додека не настанале промени во научното и религиозно размислување (донесени од Галилео и следбениците на неговото гледиште).
Дијалог
Одредена согласност меѓу науката и религијата може да се забележи кај религиозното верување и емпириската наука. Верувањето дека Господ го создал светот, а со тоа и луѓето, може да води до гледиштето според кое тој направил луѓето да можат да го спознаат светот. Со ова е поврзана доктрината Imago Dei („слика на Господ“).
Многу добро познати историски фигури кои влијаеле на западната наука се сметале себеси за христијани, како Коперник, Галилео, Кеплер и Бојл.
Интеграција
Раните обиди за помирување на христијанството со Њутновата механика се наизглед многу поразлични од подоцнежните обиди за помирување со поновите идеи за еволуција или релативност.
Еволуциона теологија (Тејар де Шарден)
Пјер Тејар де Шарден создава целосен светогледен систем во кој се обидува да направи „помирување“ користејќи го методот на феноменологијата, научните и религиозните погледи на светот. Според Тејар де Шарден, конфликтот меѓу научните и религиозните догми е вештачки и тој не може да биде решен врз основа на елиминацијата на една од овие две страни на човечкото познание, туку по пат на нивна синтеза.
Тејар де Шарден создава еволуциона теорија (мошне различна од дарвиновата) која тој ја разбира во смислата на телеологијата. Според оваа теорија, Божествениот почеток е скриен во „срцето на материјата“ и го насочува нејзиниот развиток. Како целонасочен космички процес, еволуцијата претставува развиток на материјата и енергијата при кој тие сè повеќе се усовршуваат и одухотворуваат. Вака никнува поимот „ноосфера“ (сфера на умот - Тејар де Шарден не е автор на поимот, но го разработува подетално) која ги надрастува понижите сфери на мртвата материја (предбиосфера) и биосферата. Понатамошниот развиток е можен само на колективна основа. Техничкиот и стопанскиот прогрес се важен услов за понатамошниот развиток, но решавачки е духовниот фактор.
Алфред Норт Вајтхед
Во својата книга Науката и современиот свет, Алфред Норт Вајтхед забележува дека човечките интуиции и искусувања на науката, естетиката, етиката и религијата влијаат на светогледот на заедницата, но во последните неколку векови науката доминира во западната култура. Вајтхед барал холистичка, разбирлива космологија која дава систематска описна теорија на светот која може да се користи за различни човечки интуиции здобиени преку етичко, естетско, религиско и научно искуство, а не само со научно.
NGC 1509
NGC 1509 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1509 се споменува и како IC 2026, MCG -2-11-13, MK 1079, NPM1G -11.0150, IRAS 04015-1118.
Откривање
Објектот е откриен на 22 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Рид (Крушица)
Рид — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Крушица.
NGC 1509
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1509 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1509 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Рид (Крушица)
Наоѓалиштето претставува средновековна црква од старохристијанско време.
NGC 1509
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 3 м 55,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 10' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Нанајски јазик
Нанајски јазик — јазик што го зборуваат Нанајците во Сибир и помала бројка на луѓе во НР Кина каде што е познат и како Хеже. Јазикот го зборуваат околу 5.772 луѓе. Јазикот спаѓа во групата на тунгуски јазици.
Писмо
Нанајската азбука:
Драган Довлев
Драган Довлев  (роден на во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Димпломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“. Вработен е во Театарот за деца и младинци-Скопје.
Куп на шампиони 1962/63
Португалија била единствена со два претставници каде што покрај Бенфике, освојувач на Купот од претходната сезона, се натпреварувал и Спортинг Лисабон.
Квалификации
Забелешка: Ремс (со ждрепка) и Бенфика (како бранител на трофејот) директно се пласирале во првото коло.
1 Фејнорд го победил Сервет со резултат 3:1 во одлучувачкиот меч и со тоа се пласирал во првото коло.
Прво коло
1 Фејнорд го победил Вашаш со резултат 1:0 во одлучувачкиот меч и со тоа се пласирал во четвртфиналето.
Кемал Монтено
Кемал Монтено (, -, ) — босанско-херцеговски и југословенски кантавтор, текстописец, композитор и шансониер со италијанско потекло.
Животопис
Роден е на 17 септември 1948 година во Сараево од татко Италијанец и мајка муслиманка. Во родниот град во втората половина на шеесеттите години на 20 век ja започнaл својата пејачка кариера со настап на фестивалот „Твојот хит на сезоната“ во 1967 година. Оттогаш, тој редовно добивал први награди како изведувач, музички автор и текстописец. Некои од неговите најубави шансони се создадени за „Хит на сезоната“, а кон крајот на седумдесеттите на овој фестивал биле изведени неговите познати песни Сараево љубов моја (1976) и Земјо моја (1977.
Монтено се одликувал со посебен лирски, романтичен музички израз, во кој мотивите на босанската севдалинка биле обединети на уникатен начин со средоземниот шарм на италијанската канцона. Неговите текстови се искрена исповед на еден поет кој го вкусил животот и болката на љубовта и на свој начин ги преобразува во песна со јасен и едноставен израз. Иако главниот, љубовен мотив се појавува уште од првата композиција на Монтено, тој никогаш не се повторил во неговите шансони, но истиот мотив вешто се менувал на илјада различни начини. Неговите песни се химна на вечната љубов, дури и кога стиховите велат дека сè е готово.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[ <span title="Ова тврдња тражи референцу из поузданог извора<nowiki/> (јун 2010)">побаран извор  ]
Во текот на неговата кариера како кантавтор, Монтено не само што создал свој музички потпис на домашната забавна музичка сцена, туку знаел и како со своите песни да придонесе за успехот на неговите колеги пејачи-пријатели. Тој својата музичка соработка ја правел со домашните имиња како Арсен Дедиќ, Здравко Чолиќ, Оливер Драгојевиќ, Тереза Keсовија, Габи Новак, Махир Палош, Неда Украден, Дражен Чериќ Зера, Тома Здравковиќ и други. Тие соработки му биле како еден вид на дружење со неговите пријателите, карактеристичен за понизен и благороден човек.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[ <span title="Ова тврдња тражи референцу из поузданог извора<nowiki/> (јун 2010)">побаран извор  ]
Во 1990-тите Кемо, како што го нарекувале неговите пријатели, изведувал дуети со истите колеги изведувачи, а покрај горенаведеното, на микрофонот му се придружувале: Раде Шербеџија, Борис Новковиќ, Фуад Баковиќ Дин, Данијела, Маја Оџаклиевска и други. Кемал Монтено живеел на релација меѓу Сараево и Загреб, а неговиот музички пат бил исполнет со бројни настапи на домашни фестивали и богата концертна активност во речиси сите земји од поранешна Југославија.
Фестивали
Монтено нанижал цела низа од шансони за пеење за италијанската канцона и веселиот средоземнен стил Песни како што се „Илјадници бели шалови“ (1976), „Цвеќе беа од градините“ (1977), „Сонце на детството“ ( 1978 ), „Патувања“ (1978), „Адријана“ ( 1979 година ) „Ѕвоното на детството“ (1980). „Добра вечер, примерен“ (1983). „Проширете го бродот“ (1984) „Заборави“ (1995), „Кога не можам” (1997), „Имаш дом во мене” (2002) и ,,Ако мојата мандолина знаеше“ (2005), тој станал своевиден доказ за стилската посветеност како автор и изведувач на оваа страна од забавното музичко крајбрежје. Добредојден гостин бил и на „Фестивалот Опатија “ и „Загребфест“, особено во втората половина на 1970-тите, а традицијата за настап на фестивалите продолжиле и во втората половина на 1990 година кога се појавил и на „Радио фестивалот“ и „Фестивалот на далматинската шансона“ во Шибеник.
Успеси
Покрај бројните фестивалски настапи, Кемал Монтено е познат и по голем број безвременски хитови, кои биле објавени на неговите албуми во текот на неговата богата кариера, а многу од нив се исто толку актуелни и денес како и во времето по нивното прво објавување.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[ <span title="Ова тврдња тражи референцу из поузданог извора<nowiki/> (јун 2010)">баран извор  ]
Фудбалски куп на Македонија 2014-2015
Фудбалски куп на Македонија 2014–2015 било 23. издание на македонскиот куп во фудбал.
Работнички ја освоил титулата.
Прво коло
Натпреварите биле одиграни на 19, 20 и 21 август 2014. Забелешка: Римските броеви го означуваат нивото на лигата каде клубовите учествувале во сезоната 2014–15.
Осминафинале
Во оваа рунда влегле 16-те победници од Првото коло. Првите натпревари се одиграле на 24 септември, додека вторите се одиграле на 14, 21 и 22 октомври 2014.
Четвртинафинале
Во оваа рунда влегле 8-те победници од Втората рунда. Првите натпревари се одиграле на 18 и 26 ноември, додека вторите се одиграле на 4 и 6 декември 2014.
Полуфинале
Во оваа рунда влегле 4-те победници од Втората рунда. Првите натпревари се одиграле на 18 март, додека вторите се одиграле на 15 април 2015.
Екипа победник
Работнички '''4. титула'''
Ацко Маркоски
Ацко Велев Маркоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил земјоделски работник. Во НОВ на Македонија, стапил во редовите на Петнаесеттата македонска ударна бригада во есента 1944 година. Со Бригадата учествувал во борбите за конечното ослободување на Кичево на 15 ноември 1944 година. Во борбите со балистите кај селото Зајас бил тешко ранет од каде бил пренесен во болница во Битола, но по кусо боледување починал.
Аквадукт Валенс
Аквадукт Валенс (турски: Bozdoğan Kemeri, што значи "Аквадукт на сивиот сокол"; грчки: Άγωγός του ὔδατος, Agōgós tou hýdatos, што значи едноставно "Аквадукт") претставувал главна водоводна мрежа на средновековниот Цариград, денеска Истанбул, Турција. Аквадуктот бил на неколкупати обновуван од страна на османлиските султани. Денеска, аквадуктот претставува едно од најзначајните културни споменици на градот.
Местоположба
Аквадуктот се наоѓа во наслебата Фатих, во близина на Истанбулскиот универзитет и Фатих џамија. Аквадуктот е долг 921 метри, 50 метри помалку од оригиналната должина. Под него поминува булеварот Ататурк.
Римски период
Изградба на системот за водоснабдување на градот (тогаш сè уште се нарекувал Византион)започнала во времето на римскиот цар Адријан. Во времето на Константин Велики, кога градот значително се проширил, како и неговата популација, во исто време бил реновиран и проширен системот на водоснабдување. Овој аквадукт, првично градот го снабдувал со вода од падините на планините Кагитане и Мраморно Море, и должината на водоснабдувањето изнесувала околу 250 километри. По престигнувањето на водата во градот, истата била пренесувана во многубројните цистерни кои се наоѓале под земјата. Една од најпознатите цистерни од тоа време е Цистерна Базилика, која имала вкупен капацитет од 1 милион кубни метри.
Точниот датум за изградбата на аквадуктот не е позната, но се смета дека била завршена во 368 година, во времето на римскиот цар Валент, по кој го добил и името. Во тоа време, системот се наоѓал помеѓу третиот и четвртиот рид на Цариград, од помеѓу кој се наоѓале црквата посветена на Светите Апостоли и Капитолиум. Според традицијата и верувањата, аквадуктот бил изграден од камења кои претходно се наоѓале на ѕидините на Халкедон, кои биле разрушени по бунтот против Прокопиј.
По тешката суша во 382 година, царот Теодосиј I изградил нова линија (денеска позната како Теодосиева линија или аквадукт), а водата била снабдувана од областа која денеска се вика Саријер.
Византиски период
За време на Аварската опсада на градот во 626 година, аквадуктот бил намален. Истиот повторно бил реновиран и проширен во времето на Константин V Копроним. Реновирање, аквадуктот доживеал и во времето на Василиј II Македонецот и Роман III Аргир.
Последниот византиски цар, кој дал некаков придонес за аквадуктот бил Андроник I Комнин. Ниту за време на Латинското Царство, ниту за време на Палиологискиот период, аквадуктот не бил реновиран. Во тоа време населението на градот било околу 40.000 - 50.000 жители, така што снабдувањето со вода веќе не било многу важно прашање. Сепак, според Реј Гонзалес де Клавијо, кастилски дипломат, кој патувал за Цариград во 1403 година, напишал дека аквадуктот сѐ уште функционира.
Османлиски период
По паѓањето на Цариград (1453), султанот Мехмед II целосно го поправил водоводниот систем. Преку него била снабдувана првата царска палата Ески и Топкапи-сарај, кои биле поврзани со нова линија доаѓајќи од североисток. По големиот земјотрес од 1509 година, аквадуктот во голема мера бил уништен. Истиот бил обновен во времето на Бајазит II, кој додал нова линија. Обновувањето на аквадуктот продолжило и во времето на Сулејман Величествениот, под раководство на архитектот Мимар Синин, при кое биле додадени уште две линии. Зголемениот проток дозволил дистрибуција на вода до Киркчешме( "Четириесет Фонтани"), сместен по должината на аквадуктот на Златниот Рог, каде биле исто така изградени поголем број на градски чешми. Аквадуктот бил реновиран и во времето на Мустафа II, Ахмед III, како и по реновирањето на Плоштад Таксим.
Опис
Аквадуктот Валент имал должина од 971 метри и максимална висина од 63 метри, со константен склон од 1:1000. Арките (1-40 и 46-51) биле изградени во времето на Валент, Мустафа II (41-45) и Сулејман Величествениот (52-56). Арките 18-73 имаат двојна цел. Правиот тек на изградбата била исправувана во текот на својата историја, освен при изградбата на Фатих џамија, која од непознати причини била свиткана.
Прост случаен примерок
Прост случаен примерок е таков примерок каде што секој објект има еднаква веројатност да биде избран, објектите се избираат независно, без никакви однапред дадени ограничувања.
Ако од основната маса со големина N извлекуваме примероци со n елементи, така да секој можен примерок со големина n има еднаква веројатност да биде избран. Простите случајни примероци се идеални, и се користат со цел да се намалат трошоците и времето за испитување на одликите на масата. Се формираат со примена на таблица на случајни броеви од кои најпознати се Фишеровата, Типетовата и Кендаловата таблица и други. Покрај простиот случаен примерок, во статистиката постојат и други видови на примероци како што се стратификуваниот примерок, примерок на целини, повеќеетапен и систематски примерок.
Пример
Група од 200 средношколци сакаат да добијат билети за ракометен натпревар, но има само 50 билети, па тие одлучуваат на фер начин да изберат кој ќе оди, а кој не. Сите добиваат бројче (од 1 до 200) и со помош на таблицата на случајни броеви, се избираат привите 50 броеви, т.е. 50 средношколци кои ќе заминат на натпреварот. На овој начин се овозможува сите елементи на масата да имаат еднаква веројатност да бидат изберени, т.е. да станат дел од примерокот, со што се гарантира претставителноста на примерокот.
Простиот случаен примерок може да биде примерок без повторување и примерок со повторување.
Прост случаен примерок без повторување
Кога единицата на масата која ја избираме во првото извлекување не ја враќаме во масата, така што вториот (и секој нареден) елемент на примерокот го бираме помеѓу преостанатите единици на масата, се нарекува примерок без повторување, а ваквата постапка на избор на единиците во примерокот ја нарекуваме избор без повторување.
''  K = (N¦n) =(    N!    )/n!(N – n)! ''
Секој од елементите на масата има подеднаква веројатност да биде избран, чија веројатност е еднаква на 1/K. Со изборот на првиот елемент во примерокот, веројатноста на изборот на останатите елементи на масата во секое наредно извлекување се менува, од што следува дека елементите во примерокот меѓу себе се статистички зависни.
Прост случаен примерок со повторување
Кога единицата на масата која ја избираме во првото извлекување ја враќаме во основната маса пред изборот на наредниот елемент, што значи дека истиот елемент може да биде избран во примерокот повеќепати.
K = Nn
Сите елементи имаат еднаква веројатност да бидат избрани и таа изнесува 1/K.
Acme / Акме (уредник на текст)
Acme е уредник на текст и графичка обвивка од планот 9 од оперативниот систем Бел лаборатории (Bell Labs), дизајниран и имплементиран од Роб Пајк. Може да го користи јазикот на командата Сем. Дизајнот на интерфејсот е под влијание на Оберон. Овој едитор е различен од другите средини за уредување по тоа што делува како 9P сервер. Карактеристичен елемент на корисничкиот интерфејс е хордирање со глувчето.
Пристаништа
Портата кон оперативниот систем „ Пекол“ / Inferno, е дел од стандардната дистрибуција на „Пекол“. Inferno може да работи како апликација на други оперативни системи, дозволувајќи им на Acme, да го користат пристаништето на Inferno на повеќето оперативни системи, вклучувајќи ги Microsoft Windows и GNU / Linux. Проект наречен акме: самостоен комплекс има намера да го активира акмот како самостојна апликација на оперативниот систем домаќин.
Работно пристаниште на акме за оперативни системи слични на Unix е вклучено во Планот 9 од Корисничкиот простор,kako колекција на разни пренесени програми од Планот 9. Во моментов оваа раотно пристаниште, порт е тестиран на различни оперативни системи, вклучувајќи: Linux, Mac OS X, FreeBSD, NetBSD, OpenBSD, Solaris и SunOS.
Спасе Мазенковски
Спасе Мазенковски (Леска,, Албанија, - Леска, ) — албански и македонски писател, новинар и публицист и еден од најголемите поборци за правата на Македонците во Албанија.
Животопис
Мазенковски е роден на 2 септември 1953 година во селото Леска, Мала Преспа во Албанија. Гимназија и средно економско училиште завршил во Горица и Либражд. Од излегувањето на весникот „Преспа“ тој е главен уредник. Постојано објавувал песни, раскази, различни текствови, а е автор и на збирката песни „Преспо моја, разнобојна китка“. Основач и претседател на организацијата за заштита на правата на Македонците во Албанија „Друштво Преспа”, основач и Главен уредник на весникот „Преспа”, основач на единствената партија на Македонците во Албанија, Македонска алијанса за европска интеграција и учесник во сите активности на Македонците во Албанија од 1990 година.
Спасе Мазенковски на македонски јазик има објавено неколку поетски збирки, книги, разкази и репотажи „Преспа моја”, „Разбојна китка”, „Торбулетот на татко ми”, „Преспанска убавица”, „Лабид и Преспана”, „Рѓосани бисери”, „Историја на македонскиот народ во Албанија”. На албански јазик ја има објавено книгата „Историја на македонскиот народ”. Бил член на друштвото на писатели на Македонија и на друштвото на писатели „Новиот Свет” во Албанија. Починал во родното село на 30 мај 2018 година.
NGC 5887
NGC 5887 — леќеста галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Женидбата на Максим Црнојевиќ
Женидбата на Максим Црнојевиќ (српски: Женидба Максима Црнојевиһа) - српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од старецот Милија кој бил родум од Колашин, Херцеговина, а во времето на Караѓорѓе Петровиќ пребегал во Србија и се населил во пожешката нахија. Со помош на кнезот Милош Обреновиќ, Караџиќ се сретнал со Милија во Крагуевац, во 1822 година. Според сведоштвото на Караџиќ, старецот Милија не знаел песните да ги кажува по ред, така што бил принуден да бара да му ги пее песните полека и по неколкупати, за да може да ја поврзе содржината. Освен тоа, Милија воопшто не сакал да пее без ракија.
NGC 5887
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5887 се споменува и како UGC 9779, MCG 0-39-12, CGCG 21-56, NPM1G +01.0445.
Женидбата на Максим Црнојевиќ
Содржина
Господарот на Жабљак, Иво Црнојевиќ ја бара ќерката на венецијанскиот дужд за неговиот син Максим. По тригодишно просење, најпосле дуждот се согласува и Иво се враќа дома за да ја подготви свадбата. Притоа, тој го пофалува синот, велејќи дека нема толку убав јунак како него, но кога простигнува дома гледа дека Максим во меѓувреме огрдел, како последица на болест. Од мака, Иво ја одложува свадбата цели девет години, сè додека не добива писмо од дуждот. Тогаш, Иво го прифаќа советот на својата жена и повикува бројни сватови за да одат по невестата. Неговиот внук, капетанот Јован го моли да ги откаже сватовите, зашто сонил лош сон. Пред да испловат сватовите, Иво им предлага да направат замена и убавиот јунак Милош Обренбеговиќ да се претстави како зетот и да ја земе невестата. Милош се согласува, под услов сите подароци што ќе ги добие да останат само за него, а Иво го прифаќа условот. Сватовите пристигнуваат во Венеција, а домаќините му даваат скапоцени подароци на Милош. Коаг свадбената поворка доаѓа пред Жабљак, невестата ка открива измамата и бара Милош да ги врати подароците. Тој се согласува да предаде дел од подароците, но не се откажува од скапоцената облека. Тогаш, Максим го убива Милоша и бега со невестата, а тоа предизвикува крвава борба меѓу сватовите во која умира деверот, капетанот Јован. Максим му праќа писмо на дуждот да си ја земе ќерката, а тој оди кај царот во Истанбул. Истовремено, Јован Обреновиќ, братот на убиениот Милош, исто така, заминува кај царот во Истанбул. Таму, Јован и Максим се потурчуваат и стапуваат во служба кај царот. По девет години, тој им подарува големи имоти, но непријателството меѓу двете семејства продолжува уште долго време.
NGC 5887
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5887 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5887 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 14 м 43,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 9' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 5887 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54416. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 244; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 335. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1402.
NGC 1510
NGC 1510 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1510 се споменува и како ESO 55-4, AM 0359-674, IRAS 03594-6746.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 59 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 38' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 1510 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14236. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 443; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7583.
Маркиски Острови
Маркиски Острови (Îles Marquises; маркиски: Te Henua (K)enana (северномаркиски) и Te Fenua Enata (јужномаркиски), и двете значат „земја на луѓето“) — архипелаг составен од вулкански острови во Француска Полинезија. Островите се наоѓаат во Океанија, во Тихиот Океан. Главен град на островите е Таиохае на островот Нуку Хива. Вкупното население на Маркиските Острови е 9,264 жители според податоците ид 2012 година.
Јазик
Во целата Француска Полинезија службен јазик е францускиот. Сепак, на Маркиските острови се зборуваат маркиските јазици. Маркиските јазици се делат на две групи, јужномаркиски јазици и северномаркиски јазици.
Света Петка (Костурско)
Света Петка (Αγία Παρασκευή, Агија Параскеви) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Сместено е на надморска висина од 709 метри.
Географија
Селото се наоѓа јужно од Загоричани, близу Клисурската Клисура. Лежи на западното подн ожје на планината Сињак, на окружниот пат Костур - Суровичево.
Го носи името на Загоричанскиот манастир „Св. Петка“, сместен на 1 км југоисточно од селото.
Историја
Селото е основано во 1980-тите. Во 1991 г. е прогласено за одделно село како дел од тогашната општина Загоричани.
Животински и растителен свет на Бразил
Во овој дел од Јужна Америка животинскиот и растителниот свет на Бразил ги вклучува сите природни видови животни, габи, и растенија. Шеесет проценти од дождовната шума во Амазон содржи една десетина од сите видови во светот, а се смета дека во светот, има најголем број природни разновидни видови во Бразил за разлика од некој друг град. Во Бразил живеат најпознатите видови на растенија (55.000 видови), слатководни риби (3000 видови), и цицачи (преку 520 видови). Исто така Бразил се наоѓа трета во списокот на земјите со најголем број видови на птици (1622 видови), и петта по ред со видови на влекачи (468 видови). Бројот на габите е непознат, но мора да ги има во голем број. Околу две третини од сите видови во светот се наоѓаат во тропските области, често совпаѓајќи се со земјите во развој како што е Бразил. Како земја со најголем број на ендемски видови е Бразил како втора во Индонезија.
Биоразновидност
Во животинското царство, начелно во Бразил има најголем број на копнени ’рбетници и безрбетници од било која друга земја во светот. Оваа голема разновидност на фауната може делумно да се објасни со големината на Бразил и добрата варијација на екосистемите како што е Амазонската дождовна шума, Атлантичката шума и саваната Серадо. Објавената бројка за вкупниот број на различната фауна во Бразил варира од еден до друг извор, како што таксономистите некогаш не се согласуваат за класификацијата на видовите, и информациите можат да бидат непотполни или застарени. Исто така продолжуваат да се откриваат нови видови а некои изумираат во дивината. Бразил, за разлика од која било друга земја во светот, има најголем број на разновидни примати  (77 видови), и слатководни риби (преку 3000 видови). Исто така има и најголем број на цицачи, 524 видови, втор е со најголем број на анфибии 517 видови, пеперутки со 3150 видови, трет е со најголем број на птици со 1622 видови, и петти по ред со 468 видови влекачи. Има и голем број на загрозени видови, од кои повеќето живеат во загрозени средини како што е Атлантската шума или Амазонската дождовна шума. Научниците во Бразил пронашле помеѓу 96,660 и 128,843 илјади видови на безрбетници. Според пресметките во 2005 година од страна на Томас М. Левинзон и Пауло И. Прадо, Бразил содржи околу 9,5 % од сите видови и 13,1% од животните пронајдени во светот, овие бројки најверојатно ќе бидат потценети од страна на авторите. Доволно познато е да се каже со сигурност за габите во Бразил дека бројката на природните видови мора да е голема и многу поразлична: во 1950-тите, 1960-тите и раните 1970-ти години, во работата всушност сосема ограничени на државата Пернамбуко повеќе од 3300 видови биле надгледувани од страна на една група микологисти. Според моменталните предложени пресметки само 7% се откриени од видовите на габи во светот, од кои повеќето се наоѓаат во умерените делови, а се очекува бројот на видовите на габите во Бразил да биде уште поголем. Бидејќи тоа опфаќа многу богати екосистеми за животни, габи и растенија, Бразил има илјадници видови од кои многу ( ако не и повеќето) се сè уште неоткриени. Во изминатиот век поради релативно избувливиот економски и демографски пораст на земјата, способноста на Бразил за заштитување на еколошките средини е сè повеќе е загрозена. Пространото сечење во шумите особено во Амазон, официјално и неофицијално секоја година уништува области  со големина на една мала земја, и го уништува разновидниот свет на растенија и животни. Како и да е, различните видови поседуваат посебни одлики или се изградени на интересен начин, некои од нивните споосбности се копирани за употреба на технологијта (види bionics) а профитот потенцијално може да резултира со успорување на уништувањето на шумите.
Екорегиони
Огромната површина на Бразил е поделена на различни еколошки региони на неколку видови биоми. Поради големата разновидност на живеалишта во Бразил, постои голема разновидност на див свет, тргнувајќи од шумите во Амазонската дождовна шума и Атлантската шума (која го содржи Атлантскиот брег), тропската савана  Серадо, растителноста во сушните области во Катинга, до најголемото мочуриште Пантанал.
Цицачи и влекачи
Дивите каниди кои се пронајдени во Бразил се волк со грива, бушаво куче, прастара лисица, куче со кратки уши, ракојадеста лисица, и пампска лисица. Видовите на мачки во Бразил се : јагуар, пума, маргај,онцила и јагуарунди. Други знаменити животни се: џиновски мравојад, неколку видови мрзливци и армадил, коати, џиновска речна видра, тапир, пекари (американско диво прасе), мочуриштен елен, пампска срна, и капибара ( најголем глодач во светот). Има околу 75 видови на примати вклучувајќи го и мајмунот рикач, мајмунот капуцинер, мајмунот верверица, мал тропски мајмун, и тамарин. Во Бразил живее анакондата, контроверзно опишана, како најдолгата змија на планетатата. Должината на оваа водна змија била и долга до 9,1 м долга, но историските докази покажуваат дека домородците и раните Европски истражувачи покажале дека нивната должина се движи од 30 м.
Безрбетници
Има 1107 видови на мекотели кои не се морски и живеат во дивината на Браил. Втор по ред во светот е пајакот Голијат-јадач на птици (Theraphosa blodni) и може да се најде во некои области во Бразил.
Инсекти
Пресметано е дека Бразил има најголем број на инсекти од која било друга земја во светот. Проценети се преку 70,000 видови на инсекти а според некои други проценки има и над 15 милиопни видови, од коишто повеќето биле откриени во текот на денот. Според еден извештај во 1996 година, проценети се помеѓу 50,000 и 60,000 видови на инсекти и пајаци само на еден хектар од дождовната шума. Околу 520 видови тисаноптера припаѓаат на шесте фамилии од 139 видови фосили кои се најдени во Бразил.
Птици
Трета земја после Колумбија и Перу, се вбројува Бразил, како земја со најголем број на различни видови на птици од кои има 1622 видови, вклучувајќи преку 70 видови на папагали. Исто така има и ендемски птици. Разновидноста на видовите птици е многубројна и вклучува птици подредувајќи ги од светло обоени папагали тукани и трогони до фламинга, патки, мршојадци, соколи, орли, бувови, лебеди и колибри. Има и видови на пингвини кои се пронајдени во Бразил. Најголемата птица која е пронајдена во Бразил е рејата, безлетна птица слична на емуто.
Водни и водоземни видови
Во Бразил се идентификувани преку 3,000 видови слатководни риби и преку 500 видови водоземци. Најпознатата риба во Бразил е пираната. Меѓу другите водни и амфибиски животни кои се пронајдени во Бразил е и розовиот делфин ( најголем речен делфин во светот), алигатори ( како што е црниот Кајман), и пирарусу ( најголема речна риба во светот). Сродни на нив се и светло-обоените отровни жаби кои ги има во изобилие во Амазонската дождовна шума.
Габи
Разновидноста на габите во Бразил е зачудувачка -дури и мала група која е скоро позната. Употребувајќи ја конвенционалната микроскопија, и испитувајќи живи листови собрани од разновидни растенија, микологистот Батиста и неговите колеги работејќи во градот Пернамбуко во педесеттите, шеесеттите и седумдесеттите години, регуларно збележале повеќе од еден вид на габа а понекогаш и до десет габи на само еден лист. Иако резултатите за габите насекаде во светот се многу поделени, претходните резултати засновани само од работата на Батиста покажува дека бројот на потенцијалните ендемски видови габи во Бразил веќе надминува над 2000 видови.
Растенија
Покрај сите други земји во светот во Бразил ги има најпознатите видови на растенија (55,000 видови). Околу 30 % од видовите растенија во Бразил се ендемски. Во регионот на Атлантската шума има тропски и суб-тропски влажни шуми, тропски суви шуми, тропски савани и шуми со дрвја наречени мангрови. Регионот во Пантанал е влажен и има 3,500 видови растенија. Саваната Серадо е биолошки најразновидна савана во светот. Дрвото Пау-Бразил (познато како Бразилско дрво) било заедничко растение кое било пронајдено покрај Атлантскиот брег на Бразил. Прекумерното сечење на скапоцените дрвја и црвената боја на кората води кон изумирање. Како и да е, уште на почетокот со синтетичките боења, дрвото Пау-Бразил било помалку уништувано. Понекогаш Пау-Бразил се спомнува дека е правилното име на државата. До границата со Венецуела се наоѓа планината Монте Рораима, каде има многу месојадни растенија. Растенијата еволуирале да ги варат инсектите поради олиготрофската материја која ја содржат (мал  степен на храна) во земјата на тепуи.
Опасност за дивиот свет
Повеќе од една петтина од Амазонската дождовна шума во Бразил е комплетно уништена, и се загрозени повеќе од 70 видови цицачи. Опасноста за изумирање произлегува од неколку извори вклучувајќи го уништувањето на шумите и ловокрадството. Изумирањето е дури и повеќе сериозно во Атлантската шума каде што приближно 93 % од шумата биле уништени. Од 202 видови кои се загрозени животни во Бразил, 171 вид се наоѓаат во Атлантската шума. Моментално 15,8 милиони акри од тропскиот екосистем е отстранет за фарма за шеќерна трска за производство на етанол. Останатите 4,5 милиони акри се планирани да се насадат за време во текот на наредните четири години. 70 до 85 % од енергијата која се пренесува во Бразил е произведена од етанолот, разновидни мешавини од етанол и нафтени горива. Само 15 до 20 % произлегува од увезената нафта. Овој обемен програм за национална природна нафта ја уништува разновидноста на дивиот свет, и глобалната клима/средина. Статија 1. Со добивањето на природна енергија, Британската нафта, BP (British Petroleum) планира и понатаму да го развива програмот за етанол.
Бурнаџик
Бурнаџик (Θαμνωτό, Тамното)' — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 38 километри источно од градот Драма и на 17 километри јужно од центарот на општината, Бук. Селото се наоѓа на надморска височина од 508 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Тамното.
Денеска, населението на селото е 48 жители според пописот од 2001 година.
Коефициент на асиметрија
Мерките на асиметрија во статистиката се вбројуваат во показателите на обликот на распределбата. Во статистичката анализа се воведени мерки на обликот на распределбата за да се диференцираат распределбите од ист степен на хомогеност. Мерки на обликот на распределба се: коефициент на асиметрија и коефициент на сплеснатост (збирно „наклон, накосеност“).
Распределбата е асиметрична доколку опсервациите не се симетрично распределени на двете страни.
Пресметување на коефициентот на асиметрија
Коефициентот на асиметрија е релативна мерка на асиметрија. За мерење на асиметријата потребни се отстапувањата на вредностите на бројчената променлива од аритметичката средина – трет централен момент.
Коефициентот на асиметрија (α3) е бројчен показател кој покажува до кој степен определена распределба е симетрична во однос на нормалната. Тој се добива кога третиот централен момент се става во однос со стандардното отстапување на трет степен.
формула за коефициент на асиметрија:
Најчесто се движи во интервал [-2, +2] а понекогаш зазема и поголеми вредности.
Коефициентот на асиметрија ги користи сите отстапувања на вредностите на бројчената променлива од аритметичката средина и според тоа таа е потполна мерка на асиметрија.
Кај симетричните распределби на честотите α3 = 0. Ако α3 > 0, тогаш распределбата е позитивно асиметричен (асиметричен на десно). И обратно, ако α3 < 0, тогаш распределбата е негативно асиметрична (асиметрична на лево).
За определување на насоката на асиметријата се користи знакот на третиот централен момент или редот на големините на средните вредности. Кај симетричните распределби важи: М=Ме=Мо. Кај лево асиметричните (негативно асиметричните) важи: М<Ме<Мо. Кај десно асиметричните ( позитивно асиметричните) важи: М>Ме>Мо. Квалитативните толкувања на искривеноста се комплицирани. За едномодална распределба, негативната искривеност укажува на тоа дека опашката на левата страна на густината на веројатност е подолга и подебела од десната страна. Спротивно на тоа, позитивната искривеност укажува на тоа дека опшката од десната страна е подолга и подебела од левата страна. Во случаите каде една опашка е подолга, а другата е подебела, искривеноста не се придржува на едноставното правило. На пример, нула вредност укажува на тоа дека опашките се наоѓаат рамнотежно на двете страни од средината, што е случај кај симетричната распределба, и за асиметричните распределби каде асиметриите се надоместуваат, како на пример, една опашка е долга, но тенка, а другата е кратка и дебела. Понатаму, во повеќемодалните распределби и дисктретни распределби, искривеноста е исто така тешко да се протолкува. Поважно, искривеноста не го утврдува односот на средината и медијаната.
Нормалната распределба е распределба на податоците во облик на ѕвоно, каде средината, медијаната и модата се софпаѓаат. А кривата на честота покажува нормална распределба. Кај нормалната распределба, околу 68% од вредностите лежат во една стандардно отстапување од средината и околу 95% од податоците лежат во две стандардни отстапувања од средината.
Ако има крајните (екстремни) вредности кон позитивниот крај на распределбата, се вели дека распределбата е позитивно искривена. Во позитивно искривената распределба, средината е поголема од модата. Негативна искривеност, од другата страна, има средина која е помала од модата поради присуството на краните вредности на негативниот крај на распределбата.
Јачина на асиметрија
Во зависност од големината на коефициентот на асиметрија се одредува и јачината на асиметрија. Доколку коефициентот е во интервал [-0,5; +0,5] тогаш се смета дека распределбата има умерена асиметрија.
Поедноставено пресметување на третиот централен момент
Пресметувањето на третиот централен момент може да се поедностави со формулата: Во претходниот израз mr претставува помошен момент дефиниран за: Користејќи ги помошните моменти може да се пресмета и стандардното отстапување.
Прв Пирсонов коефициент (β1)
Пирсоновата мерка на асиметрија се темели на односите на аритметичката средина и модата,односно медијаната во бројчената низа.
Помеѓу крајот на 19 век и почетокот на 20 век, Карл Пирсон истражувал огромни бази на податоци од кои некои значително се разликувале од нормалните распределби и воедно ги изучувал таквите отстапувања. За таа цел го конструирал коефициентот на асиметрија, кој според него е наречен прв Пирсонов коефициент. Според оваа мерка доколку коефициентот е еднаков на нула распределбите се симетрични. Тој открил дека за умерено асиметричната распределба каде што Мо е ознака за модус и Ме ознака за медијана: Мо - ẍ≈ 3*(Ме - ẍ )
Пирсоновиот коефициент претставува однос на разликата на аритметичката средина и модусот спрема стандардното отстапување. Пирсоновите мерки се дадени со изразот: Пирсоновиот коефициент вообичаено се движи во интервал [-3; +3].
Доколку распределбата Sk=0 има симетричен облик. Ако Sk = ±3 се смета дека распределбата има позитивна или негативна асиметрија.
Боулиева мерка на асиметрија
Боулиевата мерка на асиметрија се темели на односите на квартилите и медијаната. Пресметувањето на Боулиевиот коефициент на асиметрија е дадено со изразот: Вообичаено се движи во интервал ± 1.
Во симетричната распределба, Буловиот коефициент е 0. Во позитивна асиметрија е позитивен, а во негативна асиметрија е негативен.
Буловата и Пирсоновата мерка се непотполни мерки на асиметрија и се помалку информативни од коефициентот на асиметрија, но се пресметуваат поедноставно и побрзо.
NGC 3441
NGC 3441 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1882 година од страна на Едвард Синглтон Холден, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3441 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 3441 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 3441 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32642. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 261. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 722.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Гевгелија
Свети Кирил и Методиј — македонска православна црква во градот Гевгелија. Црквата се наоѓа во средишниот дел на Гевгелија, сместена на јужната страна на градското шеталиште.
Во црквата се наоѓаат девет икони од познатиот македонски зограф Димитар Андонов - Папрадишки. Воедно, црквата се одликува со голем и убав иконостас.
Историја
Подигната е во 1896 година, што може да се види од натписот на плочата на источниот ѕид, вѕидан над олтарната апсида од надвор. Таа е изградена на местото каде што во 1881 година бил изграден параклис. Храмот е обновен во 1946 година.
Во 1983 година е подигната нова камбанарија со градски часовник.
Градба
Според својата архитектурна форма, таа е трикорабна градба, со рамни дрвени тавани и со покривна конструкција на две води. Црквата има голем и убав иконостас, чии икони ги работел зографот Димитриј Андонов - Папрадишки. Дверите на црквата се од постаро време и се смета дека се пренесени од старата црква Света Троица или од манастирската црква „Св. Спас” во Гевгелија, и се дело на непознат резбар (од XVIII век). Градител на црквата е Андон Китанов.
.ms
.ms — највисок државен домен за Монтсерат.
Тажево
Историја
Жителите на село Тажево биле населени од друго село, Попои Куќи, кое денес не постои. Тоа село постојано било напаѓано и ограбувано од Турците, па така еден ден група Турци почнале да го оргабуваат и им ја зеле цела стока, па месното население останало без ништо и било принудено да се пресели на друго место. Името на селото го добило по тоа што луѓето кога бегале од Попои Куќи и се населувале на друго место, многу тажеле, па од самите жители го нарекле – Тажево. (Според Марко Цепенков)
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Тажево имало 215 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Тажео имало 200 Македонци патријаршисти.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле само 7 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.