cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пјаченца
Римско време
Морало да се снабде со брод по битката кај Требија, кога Ханибал ја контролирал селата, за таа цел било изградено пристаниште (Емпориум). Во 209 п.н.е., Хасдрубал Барса ги преминал Алпите и го опсадил градот, но не можел да го преземе и се повлекол. Во 200 година п.н.е. Галите го ограбиле и запалиле, продавајќи го населението во ропство. Потоа, победничките Римјани го обновиле градот и успеале да закрепнат 2000 граѓани. Во 198 п.н.е., здружени сили на Гали и Лигури го ограбиле целиот регион. Бидејќи луѓето никогаш не се опоравиле од продажбата во ропство, во 190 п.н.е. се пожалиле на Сенатот за недоволно население; како одговор Сенатот испрати 3000 нови доселеници. Изградбата на Виа Аемилија во 180-тите го направи градот лесно достапен од пристаништата на Јадранот, што ја подобри трговијата и изгледите за навремена одбрана.
Иако неколкупати бил ограбен и опустошен, градот секогаш закрепнувал и во 6 век Прокопиј го нарекувал „главниот град во земјата Амилија“.
Првиот епископ од Пјаченца (322–357), Сан Виторио, го прогласил Свети Антонин Пјаченца, војник на Тебанската легија (и да не се меша со Антонин од Пјаченца од шестиот век), за заштитник на Пјаченца и имал првата базилика изградена во негова чест во 324 година. Базиликата била обновена во 903 година и повторно изградена во 1101 година, повторно во 1562 година, а и денес е црква. Посмртните останки на епископот и војникот-светец се во урни под олтарот. Темата на Антонин, заштитникот на Пјаченца, е добро позната во уметноста.
Среден век
Пјаченца бил отпуштен за време на готската војна (535–554). По краток период на повторно освојување од страна на римскиот цар Јустинијан I, бил освоен од Ломбардите, кои го направиле седиште на војводството. По неговото освојување од Франција во деветтиот век, градот почнал да закрепнува, потпомогнат од неговата локација покрај Виа Францигена која подоцна ја поврзала Светата Римска Империја со Рим. Нејзиното население и важност се зголемило дополнително по 1000 година. Тој период означува постепен трансфер на владејачките овластувања од феудалците на нова претприемничка класа, како и на феудалната класа на селата.
Во 1095 година, градот бил место на Советот на Пјаченца, во кој била прогласена Првата крстоносна војна. Од 1126 година, Пјаченца била слободна комуна и важен член на Ломбардскиот Сојуз. Во оваа улога, таа учествувала во војната против Фридрих I, светиот римски цар и во последователната битка кај Лењано (1176). Успешно се борела и со соседните комуни Кремона, Павија и Парма, проширувајќи ги своите поседи. Пјаченца, исто така, ја зазела контролата на трговските патишта со Џенова, каде што веќе се населиле првите банкари од Пјачентини, од грофовите Маласпина и епископот од Бобио.
Во 13 век, и покрај неуспешните војни против Фредерик I, Пјаченца успеала да добие упоришта на брегот на Ломбардија на По. Прелиминарните подготовки на Констанскиот мир биле потпишани во 1183 година во црквата Свети Антонин. Земјоделството и трговијата процветале во овие векови, а Пјаченца станал еден од најбогатите градови во Европа. Тоа се рефлектира во изградбата на многу значајни објекти и во генералната ревизија на урбанистичкиот план. Борбите за контрола биле вообичаени во втората половина на 13 век, не за разлика од големото мнозинство средновековни италијански комуни. Семејството Скоти, семејството Палавичини и Алберт Скотус (1290–1313) ја држеше власта по тој редослед во текот на периодот. Власта на Скотот завршила кога Висконти од Милано ја зазеле Пјаченца, која ќе ја држат до 1447 година. Војводата Џан Галеацо Висконти ги преработил статутите на Пјаченца и го преселил Универзитетот во Павија во градот. Пјаченца потоа станал сопственост на Куќата на Сфорца до 1499 година.
Модерна ера
На една монета од 16 век е поставено мотото: Placentia floret („Пјаченца цвета“) на една од нејзините страни. Градот напредувал економски, главно поради ширењето на земјоделството во селата околу градот. Исто така, во текот на тој век бил подигнат нов градски ѕид. Пјаченца, како дел од Војводството Милано, била управувана, наизменично, од Сфорца и од Франција до 1521 година, кога, под папата Лав X, станала дел од Папските држави. Од 1545 година, по создавањето на Војводството Парма и Пјаченца од страна на папата Павле III на неговиот син Пјер Лујџи Фарнезе, градот бил управуван од Домот на Фарнезе.
Во 1802 година, војската на Наполеон ја анектирале Пјаченца кон Француската империја. Младите регрути на Пјачентини биле испратени да се борат во Русија, Шпанија и Германија, додека градот бил ограбен од голем број уметнички дела кои моментално се изложени во многу француски музеи.
Хабсбуршката влада на Мари Луиз, војвотката од Парма (1816–1847), со задоволство се памети како една од најдобрите во историјата на Пјаченца; војвотката исцедила многу земји, изградила неколку мостови преку Требија и Нуре и создала едукативни и уметнички активности.
Унија со Италија
Австриските трупи ја окупирале Пјаченца сè додека во 1860 година, плебисцит го означил влезот на градот во Кралството Сардинија. За анексија гласале 37.089 гласачи од 37.585. Затоа, Пјаченца бил прогласен за Primogenita dell'Unità di Italia („Првороден на обединувањето на Италија“) од монархот. Пјачентини масовно се запишале во војската на Џузепе Гарибалди за Експедицијата на илјада луѓе.
Во 1858 година, геологот Карл Мајер-Ејмар го именувал Пјаченциското доба на плиоценската епоха врз основа на наоѓалишта блиску до Пјаченца.
Втора светска војна
За време на Втората светска војна градот бил силно бомбардиран од сојузниците. Уништени се важните железнички и патни мостови преку Требија и По и железничките дворови. И самиот историски центар на градот претрпел колатерална штета. Во 1944 година, мостовите над По станале витални за снабдување од Австрија на готската линија на фелдмаршал Алберт Кеселринг, која го заштити повлекувањето на војниците на Кеселринг од Италија. Најглавни меѓу нив биле железничките и патните мостови во Пјаченца, заедно со складиштата за снабдување и железничките дворови. Во операцијата Малори мајор, 12-15 јули, сојузничките средни бомбардери од Корзика летале 300 летања дневно, соборувајќи 21 мост источно од Пјаченца, а потоа продолжиле на запад за вкупно 90 до 20 јули. Бомбардерите-ловци спречиле реконструкција и ги пресекле патиштата и железничките линии. До 4 август, сите градови во северна Италија биле изолирани и претрпеле тешки бомбардирања, особено Пјаченца. Транспортот до Џенова на југ или преку Торино на север бил невозможен; сепак, Кеселринг продолжи лда ги снабдува своите луѓе.
Имало логор за воени заробеници (POW) лоциран овде, логор Веано PG 29, Пјаченца.
Клима
Климата во оваа област е влажна суптропска без сушна сезона, постојано влажна. Летата се топли и жешки. Подтипот на Köppen климатска класификација за оваа клима е „Cfa“ (Влажна суптропска клима).
Влада
Пјаченца може да се пофали со голем број историски палати, често карактеризирани со прекрасни градини.
Дијалект
Многу жители на Пјаченца и околната провинција сè уште го користат Пјачентино, што е разновидност на емилијанскиот дијалект на емилијанско-ромањолскиот јазик. Емилијан-Ромањол е член на различно романско потсемејство (гало-италично) од стандардниот италијански (кој е итало-далматински јазик) и неговата посебна граматика и фонологија го прават меѓусебно неразбирлив со тој јазик.
Иако имало голем број значајни поети и писатели кои го користеле Пјачентино, тој доживеал постојан пад во текот на 20 век поради растечката стандардизација на италијанскиот јазик во националниот образовен систем.
Спорт
Пјаченца Калчо 1919 бил главниот и најподдржуваниот фудбалски тим и играше во Серија А осум сезони. Тимот престанал да постои во 2012 година по неговиот банкрот. Во моментов има два фудбалски тима кои играат во Серија Д: SSD Piacenza Calcio 1919, кој го добил грбот на фудбалскиот клуб Пјаченца по банкротот и Pro Piacenza 1919, кој прогласил банкрот во 2019 година.
Волеј Пјаченца е главниот одбојкарски тим и моментално игра во серијата А1; неговите палмари повлекуваат првенство, национален куп, национален суперкуп и два европски купа. Ривер Волеј е главниот женски одбојкарски тим и двапати го освоиле националниот шампионат.
Рагбито е релативно популарно во споредба со италијанските стандарди и Пјаченца има голем број рагби тимови: Рагби клубот Пјаченца и Рагби Лион Пјаченца се најважни.
Кујна
Пјаченца и нејзината провинција се познати по производството на зачинети и солени производи од свинско месо. Главните специјалитети се панчета (валани зачинет свински стомак, солени и зачинети), копа (зачинет свински врат, кој содржи помалку маснотии од панцета, зрее најмалку шест месеци) и салама (сецкано свинско месо со вкус на зачини и вино и направено во колбаси ).
Бортелина (солени палачинки направени со брашно, сол и вода или млеко) и chisulén (torta fritta на стандарден италијански; направени со брашно, млеко и животински масти измешани заедно, а потоа пржени во врело штруто или прочистена свинска маст) се совршени. спојување на панцета, копа и саламе, но тие се добри и со сирења, особено Горгонзола и Робиола.
Меѓу кулинарските специјалитети на регионот Пјаченца (иако се ужива и во блиската Кремона) е и mostarda di frutta, која се состои од конзервирани овошја во шеќерен сируп со силен вкус со сенф. Turtlìt (tortelli dolci на стандарден италијански), или овошни кнедли, се полнат со mostarda di frutta, пире од костени и други состојки и се служат на Велигден. Turtlìt се исто така популарни во областа Ферара. Turtéi, слично именуван специјалитет Пјаченца, е вид на тестенини исполнети со спанаќ и сирење рикота, или исполнети со калабаш. Слично јадење од Пијацентин е и Панцероти ал Форно, кое се прави со тестенини, сирење рикота и спанаќ.
Основната храна со пиацентин вклучува пченка (обично варена како палента) и ориз (обично зготвен како рижото), од кои и двете се многу чести низ северна Италија. Има и локално произведени сирења, како Грана Падано, иако блиската Парма е попозната по своите млечни производи.
Ридовите околу Пјаченца се познати по нивните лозја. Виното произведено во оваа област е квалификувано со denominazione di origine controllataнаречено „Colli Piacentini“ („Ридовите на Пјаченца“). Главните вина се Гутурнио (црвени вина, и пенливи и мирни), Бонарда (црвено вино, често пенливо и пенливо, направено од хрватско грозје), Ортруго (суво бело вино) и Малвазија (слатко бело вино).
Луѓе
Додека тој самиот е роден во Њујорк, родителите на високо одликуваниот полицаец и американски конгресмен Марио Бјаџи (1917-2015) емигрирале таму од Пјаченца.
Близначки градови — Сестри градови
Пјаченца е збратимена со:
Наводи
<references group="" responsive="0">
Богомилски манастир
Богомилски манастир — нов манастир во азотското село Богомила, сместен над селото, на стотина метри после објектот на основното училиште во селото.
Манастирот е сместен на надморска височина од 550 место во одличен горски амбиент.
Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.
Црква „Вознесение Христово“
Главната манастирска црква е посветена на Вознесението Христово, по која е и наречен целиот манастир.
Конаци
Покрај манастирот изградени се и конаци. Во конаците има четири соби со по три кревети, кујна со трпезарија и бања со нужник. Цената за престој во манастирот е симболична.
Список на државни водачи во 955 година
Ова е список на државни водачи во 55 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Eutricha capensis
Eutricha capensis, Кејп молец, — вид на молец во семејството Lasiocampidae и првенствено се наоѓа во Јужна Африка. За време на фазата кога е ларва, Кејп молците се хранат со широк спектар на африкански растенија и често може да се најдат во градините. Гасениците се светло обоени и видливо влакнести, додека возрасните молци се претежно кафеави и многу помалку впечатливи по изглед.
Распространетост и живеалиште
Нема постигната согласност во однос на распространетоста на Кејп молецот во јужна Африка. Додека сите извори се согласуваат дека неговиот примарен географски дом е Јужна Африка, различни извори ги наведуваат и Малави, Мозамбик и Танзанија. Може да се хранат со широк спектар на растенија, гасениците ги има во домашните градини и во пооддалечените и диви области.
Морфологија
Возрасните се големи, со просечен распон на крилјата од околу 70 милиметри. И задните крила и предните крила се црвеникаво-кафеави. Предните крила имаат жолти точки и три брановидни бели ленти. Женките се обично побледи по боја и поголеми од машките. На возрасните молци им недостасуваат развиени делови кај устата, и затоа не се хранат. Антените кај женките се со должина на градниот кош.
Ларвите се видливо влакнести со редови од портокалови долги влакна долж страните на телото. На главата има три големи бакарни точки и две помали пурпурни точки. По должината на грбната страна на гасениците има еден ред црни триаголници, свртени на едната страна од белата боја.
Однесување и животен циклус
Незгодни како ларви, гасениците се собираат во поголем број. Причината за ваквото однесување не е добро сфатена, и постојат неколку предложени теории. Според една студија од 2013 година, собирањето во група на E. capensis, се чини дека не им е од корист на гасениците во однос на зачувување на вода или заштеда на енергија.
Оформените возрасни единки се појавуваат на почетокот на летото. Возрасните не се агресивни.
Пачир Бања
Пачир Бања се наоѓа во Пачир, во непосредна близина на Бачка Топола и Суботица и припаѓа на Севернобачкиот округ. Бањата е базен со термална вода единствен во Војводина и во овој дел од Европа.
NGC 4673
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Пачир Бања
историја
Во 2008 година бил направен проект за истражување на подземните води. По шест години е пробиен бунар на длабочина од 1.400 метри, направен е термо бунар за да се постават пумпи и одводи, по што се изградени објекти и се уредува брегот на езерото. Бањата е отворена во 2014 година, а четири години подоцна (2018) е изграден и затворен делот каде што се базените.
NGC 4673
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4673 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4673 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Пачир Бања
Одлики на вода
Топлата вода во Пачир Бања доаѓа од длабочина од 1400 метри и е солена. На патот кон површината, водата минува низ различни слоеви на карпи, што ја збогатува со минерали. Водата содржи натриум, јод, сулфат, бром и многу други минерали. Температурата на водата кога ќе излезе на површината е 72 степени, а кога ќе се олади достигнува температура од 30 до 35 степени. Водата има мирис на јод и други минерали. Езерото покрај многу минерали содржи и 21-22 грама сол на литар. Врз основа на составот на водата, бањата доби сертификат за медицина. Топлата, солена вода помага во одржување и одржување на здравјето, придонесувајќи за подигање на имунолошкиот систем. Водата има исклучителни својства во лекувањето на разни болести, особено за кожни болести, ревматизам и состојби по повреди.
Капацитет на бањата
Пачирска Бања има езеро од 2.000 метри квадратни. Покрај езерото во бањата има и два затворени базени кои се достапни во зима со капацитет од 200 луѓе. Базените имаат облик на мали езера, а длабочината на водата е околу 90 см и се зголемува кон средината и достигнува 1,60. Во внатрешноста на базенот се поставени клупи за седење. Дното е покриено со тркалезни камења кои се исклучително пријатни за стапалата при одење во водата во бањата. Околу езерото има место за околу 1000 луѓе.
NGC 4673
Други поделби
Проучување на NGC 4673 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43008. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Цветко Бизев
Цветко Бизев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и Внатрешната македонска револуционерна организација.
Животопис
Бизев е роден во 1886 година во разлошкото село Банско, тогаш во Отоманското Царство. Завршува петти клас и се занимава со трговија. Учествува во Илинденското востание како војвода на чета. По востанието е избран за член на Демирхисарскиот околиски револуционерен комитет.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение како служи во четата на Јонко Вапцаров, а подоцна во чета при 14 Воденска дружина.
По Првата светска војна учествува во основањето на Внатрешната македонска револуционерна организација.
Јадрена обвивка
Јадрената обвивка ја одделува содржината на клеточното јадро од цитоплазмата и дава структурна поддршка на јадрото. Јадрената обвивка делува како препрека за проток на молекули меѓу јадрото и цитоплазмата, што го прави истото посебен биохемиски оддел. Каналите кои минуваат низ јадрената обвивка се образувани од јадрените порински комплекси, кои дозволуваат регулирана размена на молекули. Селективниот транспорт на белковини и РНК-низ јадрените порински комплекси го одржува внатрешниот состав на јадрото, но исто така има клучна улога во регулацијата на еукариотската генска експресија.
Градба и функција
Јадрената обвивка има сложена градба. Таа се состои од две јадрени мембрани, јадрена ламина и јадрен порински комплекс. Јадрото е опколено од две концентрични мембрани, наречени внатрешна и надворешна јадрена мембрана. Надворешната е во континуитет со ендоплазматичниот ретикулум, така што просторот меѓу внатрешната и надворешната јадрена мембрана е директно поврзан со луменот на ендоплазматичниот ретикулум. Освен тоа, надворешната мембрана е функционално слична со мембраната на ендоплазматичниот ретикулум и има рибозоми поврзани со нејзината површина. За разлика од неа, внатрешната мембрана носи единствени белковини кои се специфични за јадрото.
Клучната функција на јадрените мембрани е да бидат препрека која ги одвојува содржините на јадрото и цитоплазмата. Како и другите мембрани во клетката, јадрените мембрани се всушност фосфолипидни двослоеви, пропусливи само за мали неполарни молекули. Другите молекули се неспособни да дифундираат низ фосфолипидниот двослој. Двете мембрани се поврзани со јадрените порински комплекси, единечни канали низ кои поминуваат мали поларни молекули и макромолекули. Поринскиот комплекс е сложена структура која е одговорна за селективниот транспорт на белковини и РНК меѓу јадрото и цитоплазмата.
Под внатрешната мембрана лежи јадрената ламина, фиброзна мрежа која дава структурна поддршка на јадрото. Јадрената ламина се состои од еден или повеќе поврзани белковини наречени ламини. Повеќето клетки на цицачите, на пример, се состојат од четири различни ламини (А, B1, B2 и C).
Шерлок Холмс (филм)
Шерлок Холмс (Sherlock Holmes) е американски акција – филм од 2009 год. Филмот е сниман според истоимениот лик создаден од Сер Артур Конан Дојл. Филмот е режиран од веќе докажаниот Гај Ричи. Во филмот има доста хумор, така што неговиот жанр не може точно да се предвиди.
Премиерата во САД на филмот беше одржана на 25 декември 2009.
Кратка содржина
Шерлок Холмс (Роберт Дауни Џуниор) се прославил со пронаоѓање на вистини во најсложените мистерии. Со помош на неговиот сојузник од доверба, Џон Вотсон (Џад Ло), ги фаќа криминалците од сите видови, ослонувајќи се на својата единствена моќ на запазување, и неверојатни вештини. Но, сега над Лондон се спрема бура, закана со каква Шерлок никогаш не се соочил, но всушност тоа е оној предизвик кој отсекогаш го барал.
После низа брутални, и ритуални убиства, Холмс и Вотсон, во последен момент ја спасуваат најновата жртва и го разоткриваат убиец, лорд Блеквуд, но кога Но Блеквуд се држи до своето ветување, неговото воскреснување го плаши Лондон. Но, за Холмс играта уште трае. Во трка за да ја спречи смртоносната игра на Блеквуд, Холмс и Вотсон паѓаат во свет на црна магија и нови технологии, каде логиката понекогаш е најдоброто оружје за борба против криминалот, и каде добриот удар на десницата е често доволно да се изврши задачата.
Летни олимписки игри 2012
XXX Летни олимписки игри (формално познати како „Игри на XXX Олимпијада“) — Летни олимписки игри одржани од 27 јули до 12 август 2012 година во Лондон, Велика Британија. Градот Лондон станал првиот град кој по третпат бил домаќин на Летните олимписки игри Претходно, градот бил домаќин во 1908 и 1948 година.
Олимпијадата се одржа во Олимпискиот парк во реонот Стратфорд и на разни места во поширокото подрачје на градот.
Избор на град-домаќин
Девет градови поднеле кандидатура за организација на игрите заклучно со 15 јули 2003, кој бил краен рок за доставување на кандидатурите. Градови кои поднеле кандидатура биле: Хавана, Истанбул, Лајпциг, Лондон, Мадрид, Москва, Њујорк, Париз и Рио де Жанеиро.
Градоначалникот на Лондон, Кен Ливингстон, изјавил дека главниот мотив за иницирање и лобирање за кандидатурата на градот е да се развие источниот дел на Лондон, кој бил заборавен во последните 30 години. На 18 јуни 2004 Меѓународниот олимписки комитет (МОК) на седница го скратил списокот на потенцијални домаќини на пет града: Лондон, Мадрид, Москва, Њујорк и Париз.
До 19 ноември 2004 година, сите градови биле должни да ги дополнат своите кандидатури. Инспекцијата на МОК во периодот од февруари до март 2005 ги посетил сите градови кандидати. При инспекцијата во Париз, градот бил зафатен со голем број на демонстрации и обвиненија за корупција на еден од клучните членови на париската кандидатура, а воедно и член на МОК и се чинело дека тоа ќе биде голем минус за канидатурата на Париз. Меѓутоа во првиот извештај на МОК кој не содржел никакви рангирања објавен на 6 јуни 2005, Париз добил убедливо најдобри оценки, пред Лондон. Њујорк и Мадрид исто така добиле позитивни оценки.
Во текот на процесот, Париз се сметал за еден од главните фаворити за добивање на организација, особено поради тоа што ова било третпат градот да биде кандидат во поновата историја. Првично Лондон заостанувал зад Париз, но работите почнале да се подобруваат со именувањето на Себастијан Коу за нов шеф и прв човек на лондонскиот тим на 19 мај 2004. Кон крајот на август 2004, извештаите предвидувале тесна борба помеѓу Париз и Лондон. Одлуката за град домаќин била донесена на 6 јули 2005 година, на 117-та седница на МОК. Поддршка за кандидатурата на Лондон на лице место дал и тогашниот премиер на Обединетото Кралство - Тони Блер. Во првиот круг на гласање била елиминирана Москва, а потоа и Њујорк и Мадрид. Во финалното гласање, како што и се очекувало останале Париз и Лондон. На крајот на четвртата рунда на гласање, Лондон ја однел победата со само 4 бода повеќе од Париз.
Спортски собиралишта
За Олимписките и Параолимписките Игри 2012 се користат мешавина од нови, постоечки и историски објекти, како и привремени објекти. Поголемиот дел од објектите се поделени во три зони во рамките на општината Голем Лондон, и тоа олимписка зона, речна зона и централна зона. Покрај овие, се користат и други места кои поради неопходноста се наоѓаат надвор од границите на општината. Такви се националниот едриличарски центар Вејмут и Портланд на островот Портланд, како и стадионите кои се користени за фудбалскиот турнир кои се наоѓаат низ целото Обединето Кралство.
Фудбалски стадиони
Турнирот во фудбал се одржа на следниве стадиони:
Спортови
Во програмата на Летните олимписки игри 2012 се вклучени вкупно 26 спортови и 38 дисциплини. На почетокот биле планирани 28 спортови, како и на претходните игри, но неподредно по изборот на Лондон за домаќин на игрите, безболот и софтболот биле отстранети од програмата на олимписките игри. Како потенцијални замени фигурирале каратето и сквошот, но ниеден од двата спорта не добил доволен број на гласови на гласањето на ченовите на МОК (било потребно двотретинско мнозинство). На седница на МОК на 13 август 2009 година, било одлучено на програмата на игрите да се вклучи бокс во женска конкуренција.
Распоред на натпреварувања
Ова е распоредот на настаните на Летните олимписки игри 2012 од 15 октомври 2010 г. Официјалниот финален распоред на настаните беше соопштен на 15 февруари 2011 година.
Земји-учеснички
На игрите учествуваат околу 10.500 спортисти од 204 национални комитети, што ги прави овие игри најголем спортски настан некогаш одржан во Обединетото Кралство.
На националниот олимписки комитет на Холандските Антили му било одбиено барањето самостојно да учествува на игрите по распадот на Холандските Антили, од страна на извршниот одбор на МОК во јуни 2011 година. Сепак спортистите од Холандските Антили на игрите учествуваа самостојно под олимпиското знаме.
Иако имало почетна загриженост, за неиспраќањето на женски спортистки од страна на Саудиска Арабија, Брунеј и Катар, сепак на крајот Саудскискиот тим решил да испрати две спортистки.
Црква „Св. Никола“ - Богомила
Свети Никола — нова црква во азотското село Богомила.
Црквата се наоѓа во месноста Омец на левиот брег на реката Бабуна, каде е поставен и крст.
The Saturdays
The Saturdays (во превод саботите) е британско/ирска женска поп група, формирана во јуни 2007 година во Лондон, Велика Британија. Групата е составена од членовите Уна Хили, Моли Кинг, Френки Сендфорд, Ванеса Вајт и Рошел Хјумс (родено име Вајсман). Имаат издадено три студиски албум, два EP и 17 синглови.
2007-2009: Создавање, Chasing Lights и The Work Tour
The Saturdays е формирана во 2007 година како две од девојките Френки и Рошел биле поранешни членови на групата S Club 8. По создавањето групата потпишува договор со Polydor, а потоа и со Fascination.
2009-2011: Wordshaker и Headlines!
Во октомври 2009 се враќаат со песната Forever Is Over и се искачува до второто место во UK Singles Chart. Една недела по издавенето на синглот излегува и вториот студиски албум Wordshaker. Албумот достигна до деветтата позиција, а продадени 100 илјади копии. Во почетокот на 2010 излегува и песната Ego која застанува на деветтата позиција. Во летото на 2010 излегува песната Missing You и се задржува на третата позиција. Една недела по издавањето на песната е издаден и првиот мини-албум Headlines! и има поголем успех од издадените два и достигнува до третата позиција во Велика Британија, а продажбата од него се 200 илјади копии. Есента е издадена песната Higher која достигнува десеттото место. Во почетокот на 2011 тргнуваат на втората турнеја (Headlines Tour).
2011–2012: On Your Radar и Arena Tour
Групата почна да работи за третиот студиски албум. Во мај излегува првиот сингл од албумот Notorious и достигнува до осмото место во Велика Британија. Во летото на 2011 излегува видеото на песната All Fired Up, а синглот излегува во почетокот на септември и достигнува до третото место. Во есента излегува видеото на третиот сингл од претстојниот албум My Heart Takes Over, а самиот сингл е издаден во ноември 2011. Песната достигна до 15 место. Во декември групата планира да тргне на третата турнеја (All Fired Up Tour). На 21 ноември излегува третиот студиски албум On Your Radar и достигнува до 23-то место во Велика Британија.
2012-2014: Living For The Weekend и Chasing The Saturdays
На 30 март 2012 на BBC Radio 1 во The Chris Moyles Show беше претставен новиот сингл "30 Days", кој излегува на 14 мај. Песната е рангирана на 7 позиција во UK Singles. Во декември истата година излегува следниот сингл "What About Us" кој се искачува до 1 место и е нивниот прв број 1 сингл во Велика Британија. The Saturdays имаат и реалити шоу за нивната група и е наречена Chasing The Saturdays која беше премиерно прикажана на E! каналот на 20 јануари. Со тоа групата ја освои Америка и Chasing The Saturdays беше најгледаното шоу таа недела со 72 илјади гледања. На 28 јуни 2013 година излегува "Gentleman", кој зазема 14-та позиција во британскиот чарт за песни. Следниот сингл се појавува на 4 октомври, а тој е "Disco Love", а на 14, истиот месец излегува четвртиот албум на групата "Living for the Weekend", кој го зазема 10 место во Велика Британија. Петтиот сингл од албумот е Not Giving Up кој достигна до 19 место во Велика Британија.
2014: Greatest Hits Live! и Finest Selection: The Greatest Hits album
The Saturdays беа на нивната четврта турнеја Greatest Hits Live! во септември 2014 година и го издадоа албумот "Finest Selection: The Greatest Hits" со сите нивни синглови, заедно со 3 нови песни. Во 2015 година, The Saturdays прават пауза од групата и работат на соло проекти. Ванеса Вајт во 2016 година го издаде својот соло EP "Chapter One". Моли Кинг на 19 август 2016 го издаде деби синглот "Back To You", а Уна Хили во февруари 2017 го издава деби албумот "The Waiting Game".
Албуми
Студиски албуми:
EPs:
Видеоалбуми:
Црква Свети Бенедикт (Истанбул)
Црква Свети Бенедикт (Saint Benoît; Saint Benoit Latin Katolik Kilisesi, Santa Maria della Cisterna) — римокатоличка црква која се наоѓа во Истанбул, Турција.
Местоположба
Градбата се наоѓа во Истанбул, во областа Бејоглу, во населбата Караќој, речиси на границата со Тофане.
Византиски период
На 12 мај 1427 година, бенедиктинскиот монах Николас Мајнет, заедно со монасите од Џенова го основал манастирот во Цариград, на југоисточната падина на ридот Галата. Во времето кога бил изграден, манастирот се наоѓал во внатрешноста на ѕидините околу Галата. Црквата била посветена на светецот Свети Бенедикт и Дева Марија, и била изградена врз урнатините на стара црква во чија близина се наоѓала византиска цистерна. Поради тоа, црквата исто така е позната и како „Санта Марија дела Цистерна“. Во 1450 година, малиот манастир имал 16 монаси. Во 1453 година, непосредно пред османлиското освојување на Цариград, калуѓерите ги испратиле сите реликвии и верски украси од нивната црква на Хиос, а потоа во Џенова.
Османлиски период
Храмот бил на неколкупати опожарен. По првиот пожар во 1610 година, истиот бил обновен. Во 1660 година, по големиот пожар во Галата, манастирот не бил опожарен, но бил ограбен. Во текот на 17 век, спокојниот живот во манастирот бил на неколкупати разршшен поради внатрешните спорови меѓу калуѓерите и владеење на чума. Во 1686 година, црквата изгорела, но била повторно обновена од страна на монасите и амбасадорот на Франција. Во оваа прилика муфтијата на Цариград донирал столбови кои денеска се наоѓаат на врвот од скалите, а во тоа време бил одобрен и проект за реконструкција на објектот. Во 1696 година, црквата повторно изгорела, и повторно била реновирена по една година од страна на здружението на трговци на Марсеј. Во овој период црквата Свети Бенедикт станала една од најпрестижната црква на Галата, и се користела како место за погребување на високата класа од кварталот, и од страна на неколку аристократи и француски амбасадори. Отоманскиот патописец Евлија Челебија го опишал храмот во своите дела.
Во 1783 година, црквта преминала под раководство на Лазаристите. Кон крајот на 18 век, овде бил изграден параклис посветен на Света Ана. По 1804 година, овде било отворено училиште, кое опстојува до денес, и е едно од најпрестижните во Истанбул. Во 1840 година, седиштето на училиштето се преселило во Бебек, но по уривањето на дел од ѕидините на Галата, училиштето повторно се вратило тука. Во 1867 година, комплексот бил проширен.
Список на државни водачи во 1044 година
Ова е список на државни водачи во 044 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Св. Недела“ - Волино
'''Св. Недела''' — црква во охридското село Волино, Општина Дебрца. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Темелите на црквата се осветени на 18 септември 1994, а црквата е осветена на 17 јули 2005 година од страна на митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски. Изградена е со средства на мештаните и други дарители. Фреските се дело на Драган Ристески и М. Лечиќ.
Црковниот двор, кој се протега од двете страни на патот, е партерно уреден со патеки и фонтана.
NGC 2456
NGC 2456 — елиптична галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2456 се споменува и како UGC 4073, MCG 9-13-82, CGCG 262-44.
Откривање
Објектот е откриен на 10 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2456 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2456 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 54 м 10,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 55° 29' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 2456 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22129. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3787. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 985.
Кабардино-Балкарија
Кабардино-Балкарија (рус. Кабардино-Балкарская Республика) е автономна република во составот на Руската Федерација. Главен град е Наљчик. Претседател е Арсен Каноков (од септември 2005), премиер е Андреј Јарин (од јуни 2006).
Географија
Републиката се простира во основна на планините на Северен Кавказ, а додека северните деливи се во рамница.
Население
Повеќе од половината го сочинуваат Кабардинци — народ од черкеската (северозападната кавкаска група на народи), Русите — се четвртина од населението, додека Балкарците (народ од туркиската група на народи, кои зборуваат на јазик кој спаѓа во групата на туркиски јазици) се 11,6 %.
Црква „Св. Илија“ - Глобочица
Свети Илија — црква во селото Глобочица која се наоѓа на самиот брег на истоименото езеро.
Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 19 септември 2011 година,, а истата била завршена била во 2014 година. Осветувањето било извршено на 14 септември 2014 година, кога биле одбележани точно 50 години од потопувањето на истоимената потопена црква. Карактеристично за оваа црква е тоа што камен-плочата од некогашната потопена црква од 15 век е вградена во новата над влезот. Истата била извадена од дното на езеро од страна на нуркачки тим во мај 2012 година.
Архитектура
Црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола, која има по една монофора на северната, јужната, западната и источната страна. Влезот на црквата е сместен на западната страна, а просторот пред него е покриен со натстрешница. Објектот е изграден од камен и е покриен со лимен кров. Дворот на црквата е ограден со камена ограда.
Симонопетра
Симонопетра (Σιμωνόπετρα, во буквален превод: "Симонова карпа") е православен манастир на Света Гора во Грција. Симонопетра се наоѓа на 13-то место во хиерархијата на светогорските манастири.
Манастирот се наоѓа на јужниот дел од Светогорскиот Полуостров, помеѓу пристаништето Дафни и манастирот Григоријат. Изграден е на врвот на една огромна карпа, кој практично виси на 330 метри над морето.
Улични танци
Улични танци (анг. StreetDance) е британски музички филм во кој главна улога и центар на внимание е т.н. урбан денс (анг. Urban Dance). Самиот филм е реализиран на 21 мај 2010 година под режисерка палка на ѕвездите од реалното шоу „Британија има талент“ (анг. British's got talent), Џорџ Симпсон и музичките урбан денс групи: Diversity и Flawlles. Музичката позадина е напишана од Ен Дабз (анг. N-Dubz), Tinie Tempah, Lightbulb Thieves и Chipmunk.
Официјалната песна за филмот е „Ние играме“ (We dance on), компонирана и испеана од N-Dubz и Bodyrox.
Содржина
Лондонската улична денс група која тренира за „Улични танци“ (StreetDance), која се спрема за првенството на Велика Британија е принудена да тренира со балетска група играчи во школата „Ројал Денс“ (Royal Dance) во замена за простор за тренирање за натпреварот. Двете играчки групи немаат ништо заедничко, освен големата страст и желба за успех па така ќе разберат дека единствен начин да дојдат до победа е да ги соединат силите и да прикажат до сега невидени денс перформанси.
Глумицата Шарлота Рамплинг е предводник на совршената, разновидна глумечка екипа составена од надојдени денсери и глумечки ѕвезди, меѓу кои и Никола Бурлли, Ричард Винсор и денсерот Џорџ Симпсон. Во филмот се појавува и денс групата Diversity, победници на реалното шоу Британија има талент во 2009 година.
Под режисерска палка на наградуваните режисери Макс Гив и Дани Паскуини, со сценаристот Џејн Инглиш, филмот е снимен во посебна “3Д технологија.
Семејни интриги
Семејни интриги (Laços de Família) е бразилска теленовела на писателот Маноел Карлос снимена во 2000/2001 година.
Во Македонија беше прикажувана на А1 телевизија.
Синопсис
За Еду е заинтересирана и ќерката на Елена, Камила, што доведува до конфликт меѓу нив две. Поради ова Елена ја прекинува врската.
На полусестрата на Елена, Ирис, не ѝ се допаѓа тоа што Камила го презела Еду од Елена. Таа е заљубена во Педро, човекот кој се грижи за ранчот на Елена.
Елена и Педро имале тајна љубовна врска кога биле млади, во време кога Елена била мажена за друг човек. Педро не знае дека тој е всушност таткото на Камила, а сѐ уште е тајно вљубен во Елена.
По раскинувањето на врската со Еду, Елена стапува во врска со Мигел. Но, дознава дека нејзината ќерка е болна од леукемија и дека може да ја спаси само пресадување на коскена срж од компатибилен дарител.
Поради ова таа му открива на Педро дека тој е таткото на Камила и решаваат да имаат уште едно дете со цел тоа да биде дарител за Камила.
Божествена комедија
Божeствена комедија (Divina Commedia) — алегориска поема на италијанскиот поет Данте Алигиери, составена од три дела: „Пеколот“, „Чистилиштето“ и „Рајот“.
Постанокот на делото
Иако не се знае кога е точно напишано делото „Божествена комедија“, се смета дека Данте започнал да работи на неа во времето кога веќе бил во прогонство. Се смета дека Данте започнал со пишување на делото во 1308 година, а го завршил во 1320 година, една година пред неговата смрт. Притоа, со сигурност се знае дека „Пеколот“ и „Чистилиштето“ биле завршени пред април 1314 година, додека третиот дел „Рајот“ бил напишан пред крајот на неговиот живот. Иако Данте ја започнал „Божествената комедија“ со намера да го слави ликот на Беатриче, потоа делото добило многу поширок опфат, т.е. тоа претставува портрет на целиот средновековен општествен, политички, филозофски и културен свет. Притоа, Данте ја презел формата на алегоричната поема од средновековната поетска традиција, а во намерата своите сфаќања за потребата од повисока правда да ги направи достапни на пошироката јавност, тој одлучил делото да го напише на народен италијански јазик, наместо на латински јазик, како што било вообичаено да се пишува во тоа време. Првобитно, поради содржината, која тече од тажен почеток кон среќен крај, и поради разбирливиот јазик на којшто е напишано, делото било наречено „Комедија“ (Commedia), а подоцна бил наречен „Божествена“ (Divina) од страна на Џовани Бокачо. Првото печатено издание со насловот „Божествена комедија“ било она на хуманистот Лодовико Долче, издадено во 1555 година од Габриеле Џолито де Ферари.
Содржина и приказна
Божествената комедија е дело кое се состои од три дела, и тоа: пекол, (италијански: Inferno), чистилиште (италијански: Purgatorio), и рај (италијански: Paradiso), кои пак се состојат од 33 пеења кои заедно со Првата-Воведната песна бројат 100 пеења во истоимената книга. Секоја строфа се состоела од три стиха, т.н. терцини. Притоа, сите три дела на „Комедијата“ завршуваат со зборот „ѕвезди“.
Пеколот
Песната започнува со авторот.. изгубен во мрачна шума и нападнат од сили на темнината и духовни проблеми — првo го напаѓа пантер (желба), потоа лав (гордоста) и на крајот од волчица (алчност) (Канто 1). Него го спасува Вергилиј кој бил испратен од Беатриче (Канто 2), потоа Данте и Вергилиј заедно влегуваат во пеколот (Канто 3). Вергилиј и Данте минуваат низ деветте кругови на пеколот. Пеколот се наоѓа во рамките на земјата и е во облик на огромна инка со девет круга. Секој од нив е помал од претходниот и претставува сè поголемо зло, со врвот во центарот (долу), каде што се наоѓа Lucifer.
Чистилиштето
По преживување на пеколот, Данте и Вергилиј се искачиле горе, до планината на Чистилиштето на далечната страна на светот. Планината е на еден остров, земја во јужната полутопка, создадена од поместување на карпата по што резултираше падот на сатаната кој го создал пеколот [13] (кој Данте го портретира како постоечки под Ерусалим, [14]). На планината има седум тераси, што одговара на седумте смртни гревови или "седум корените на грешност." [15] Систематика на гревот тука е повеќе психолошка отколку на пеколот, се врз основа на мотивите, наместо акции. Тоа е, исто така, составени главно од христијанската теологија, а не од класични извори. [16] Меѓутоа, илустративни примери на Данте на гревот и силата се подготви за класични извори, како и на Библијата и на современите настани.
Алегориски, чистилиштето претставува христијански живот. Христијански души пристигнале во придружба на еден ангел, пеење во exitu Израел де Aegypto. Во своето писмо до Cangrande, Данте објаснува дека овој однос на Израел го напуштил Египет и се однесува на откуп на Христос и на "претворањето на душата од тагата и бедата на гревот на состојба на благодат." [17] Соодветно, затоа, тоа е Велигден кога Данте и Вергилиј пристигнат.
На Purgatorio е познат по покажување на средниот век познавање на сферен Земјата. За време на песната, Данте се дискутира за различни ѕвезди кои се видливи во јужната полутопка, променетиот став на сонцето, и на различни временска зони на Земјата. Во оваа фаза тоа е, Данте вели, зајдисонце во Ерусалим, на полноќ на реката Ганг, и изгрејсонце во чистилиште.
Рајот
По првичното воздигнување, Беатриче го води Данте преку девет небесни сфери на Небото. Ова се концентрични и сферични, како во космологијата на Аристотел и Птолемеј. Иако структурата на Пеколот и Чистилиштето беа засновани на различни класификации на гревот, структурата на Рајот е врз основа на четирите кардинални доблести и три богословски добродетели.
Данте ги исполнува и стиховите со неколку големи светители на Црквата, вклучувајќи ги и Тома Аквински, Свети Бонавентуре, „Свети Петар и Свети Јован“. Рајот е последица на повеќе теолошки во природа отколку Пеколот и Чистилиштето. Сепак, признава дека Данте визијата на небото го добива е оној кој својата човечка очи дозвола да го гледаат, и визијата на небото се најде во пеења Данте е свој личен еден.
Божествената комедија на Данте завршува со гледање на Троичниот Бог. Во блесок на разбирање, кој тој не може да го изразуваат, Данте конечно сфаќа тајната на божественоста на Христос и човештвото, а неговата душа станува усогласена со Божјата љубов: [18]
Осврт кон делото
Според многумина, „Божествената комедија“ е најистакнатото дело на италијанската литература. На пример, Американската енциклопедија го нарекува делото како „најголемото дело на италијанската книжевност“; Џон Норич вели дека, и по повеќе од шест векови, тоа е врвно остварување на италијанската книжевност и најголемиот поединечен елемент во италијанското наследство; Роберт Ерганг наведува дека според многу историчари, „Божествената комедија“ е најголемото дело на италијанската книжевност. . Истовремено, „Божествената комедија“ се смета и за едно од најголемите дела на светската литература. Според италијанскиот поет Џакомо Леопарди, „Божествената комедија“ не е ништо друго, туку долга лирска песна, во која постојано се борат поетот и неговите лирски заноси. Српскиот поет Јован Дучиќ ја нарекува „Божествената комедија“ дело со грандиозна архитектура и со неверојатно тврда версификација во кое Данте се изразил себеси истовремено како лиричар, епичар и драматичар. Според Дучиќ, влијанието на „Божествената комедија“ врз религиозноста на католичкиот свет е можеби само малку помала од евангелието.
Имагинативната визија за задгробниот живот, опишана во делото, била претставник на средновековното светско гледиште кое се развивало во Римокатоличката црква до 14 век. Освен тоа, делото помогнало тосканскиот јазик да стане стандарден италијански јазик.