cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Месје 58
Откривање
Телото е откриено на 15 април 1779 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Месје 58 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. Месје 58 има привидни димензии од 6' х 4,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 37 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 49' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на Месје 58 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42168. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Список на државни водачи во 1148 година
Ова е список на државни водачи во 148 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сала на стогодишнината
Народна сала или Сала на стогодишнината (Hala Ludowa или Hala Stulecia, Jahrhunderthalle) – историска градба во полскиот град Вроцлав која е изградена од 1911 до 1913 година и која ја проектирал германскиот архитект Макс Берг. Заради иновативната употреба на армиран бетон и единствениот монументален изглед, Салата на стогодишнината е запишана во списокот на светско наследство на УНЕСКО во Европа во 2006 година.
Историја
Во престолнината на Долна Шлеска, Вроцлав (Бреслау), на 10 март 1813 година, прускиот крал Фридрих Вилхелм III во својот проглас „An Mein Volk“ (На мојот народ), ги повикал Прусите и Германците на отпор против Наполеновата окупација, што довело до Битката кај Лајпциг каде Наполеон бил победен. Отворањето на Салата на стогодишнината на местото на бившиот хиподром требало да ја прослави стогодишнината на оваа битка, од каде доаѓа името „Сала на стогодишнината“. Градските власти на Бреслау залудно очекувале финансиска поддршка од државата и биле присилени сами да ја платат изградбата на оваа огромна градба. Конечно салата е отворена на 20 мај 1913 година во присуство на престолонаследникот Фридрих Вилхелм Виктор. Дотогаш Ханс Пелцих ја уредил околината со огромно езеро и фонтана опкружена со бетон во облик на елипса, а зад него се наоѓала јапонска градина.
Зградата служела во многу церемонијални и спортски цели, а после Втората светска војна, кога Бреслау И припаднал на Полска и станал Вроцлав, Салата на стогодишнината, во духот на комунизмот, е преименувана во Народна сала (Hala Ludowa). Во 1948 година, пред салата е поставена скулптура во облик на игла, т.н. „игличка“, висока 106 метри. Салата е користена за Европското првенство во кошарка во 1963 година, а во 1997 година е реновирана за Европското првенство во кошарка во 2009 година.
669
669 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 669 година од новата ера, 669. од првиот милениум, 69. од VII век и последна од 660-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6177 и 6178 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5419 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4429 и 4430 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1422.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 669 година се протега во 3305 и 3306, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3365 и 3366 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1212. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 48 и 49 исламска година.
Родени
Јустинијан II, византиски цар
Франклин Д. Рузвелт
Франклин Делано Рузвелт (Franklin Delano Roosevelt; правилното презиме е Роузевелт, ) (30 јануари 1882 — 12 април 1945), уште попознат како ФДР (FDR) — 32. претседател на САД, и е единствениот претседател на САД кој бил избран повеќе од 2 пати, па од тука е и претседателот со најмногу мандати, вкупно четири пати. Рузвелт го победил тогаш сè уште актуелниот 31. претседател на САД, Херберт Хувер на претседателските избори одржани во 1932.
Битка кај Онгала
Битката кај Онгала се одвила во 680 година во близина на Онгала, денешна Романија, помеѓу силите на Источното Римско Царство и силите на Прабугарите. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Прабугарите.
Позадина
Искористувајќи ги постојаните војни на Византија со Арапите, хан Аспарух ја поминал реката Дунав и влегол во Мала Скитија (денес Добруџа). Во 680 година византискиот цар Константин IV Погонат организирал голем копнен и морски поход против прабугарските племиња. Теофан Исповедник дал индиректни упатства за бројот на византиската армија, пишувајќи дека императорот ги повикал сите теми во походот. Прецизни податоци за бројот на византиската армија недостасуваат, но во тоа време една империјална теренска армија броела меѓу 15.000 и 25.000 лица. Од друга страна не постои сведоштво и за армијата на Прабугарите, но се смета дека нивната сила била околу 10.000 војници.
Конфликт
Војниците на царот Константин IV пристигнале во Онгала и започнале воени дејствија против прабугарските војници. Поради големиот број на византиски војници, прабугарската армија се повлекла во фортификација, која била изградена на островот Певки. Оддалеченоста од бојното поле довела до тешко снабдување на византиската армија. Од друга страна постоела практична неможност да биде нападната фортификацијата на островот. Војниците на Аспарух започнале да им нанесуваат тактички порази на византиските сили, без да се обидуваат целосно да ги разбијат. Византијците започнале опсада на островот која траела четири дена, по кое императорот Константин IV најавил на војниците дека оди на лекување во Акве Калиде (денес Бургас) и го напуштил бојното поле. Овој потег негативно влијаел врз борбениот дух на византиските сили. Добрата организирана одбрана на Прабугарите, нивната стратешка позиција и нивните постојани напади предизвикале византиските сили да се повлечат. По нивното повлекување, прабугарските сили започнале голема контраофанзива нанесувајќи им голем пораз.
Последици
Победата кај Онгала претставувал прв чекор кон создавање на Дунавска Бугарија. По оваа победа Прабугарите продолжиле со нападите кон Мизија.
Општина Церкље на Горењска
Општина Церкље на Горењска (словенечки: Občina Cerklje na Gorenjskem) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Церкље на Горењска. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Денес е дел од Горењскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Церкље на Горењска, општината ги опфаќа и следните населени места:
Демократска Република Конго на Олимписките игри
Демократска Република Конго (ДР Конго) првпат учествува на Летните олимписки игри во 1968 година, кога била позната од името Конго Киншаса. Другиот настап на земјата бил 16 години подоцна во 1984 година, кога била позната под името Заир. Земјата испратила спортисти на сите Летни олимписки игри оттогаш, но никогаш не учествувале на Зимските олимписки игри. На Летните Игри во 2000 година земјата повторно се натпреварувала под името Демократска Република Конго.
Од 2013 година, ниту еден спортист од ДР Конго има освоено медал, што ја прави втора држава во светот по Бангладеш со најголемо население која нема освоено медал.
Црква на Светиот Крст (Варшава)
Црквата на Светиот Крст (полски: Kościół świętokrzyski) е црква која се наоѓа во Варшава, Полска.
Перек
Перек — вид солено печиво.
Переците традиционално се подготвуваат од потквасено тесто од бело брашно и обично се прелива со мешавина од брашно, сол и вода. Може да се најдат во многу пекарници и речиси редовно се дел од асортиманот што се нуди на саемските штандови. Тие одамна се дел од кулинарската традиција во Централна Европа, иако стекнаа популарност низ целиот свет поради нивниот атрактивен изглед и вкус. Македонското име „перек“ доаѓа од германскиот збор „Brezel“.
Освен во свеж облик, переците во продавниците се продаваат и како долготрајни печива во оригинални кеси за пакување (солени стапчиња во облик на переци).
Градиште (Орел)
Градиште — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Орел. Претставува утврдена населба од железното време.
Се наоѓа на 500 м северно од селото, на левиот брег на реката Мавровица. Претставува голема височинка со зарамнето плато од 100 × 100 м површина, на кое има грамади од градежен материјал и фрагменти од керамички садови.
Список на државни водачи во 852 година
Ова е список на државни водачи во 52 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
670
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6178 и 6179 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5420 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4430 и 4431 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1423.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 670 година се протега во 3306 и 3307, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3366 и 3367 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1213. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 49 и 50 исламска година.
No Church in the Wild
No Church in the Wild — песна изведена од американскиот хип-хоп артист, текстописец и продуцент Кање Вест и американскиот рапер Џеј-Зи и се наоѓа како прва од нивниот колаборативен албум „Watch the Throne“. Во песната како гостин се појавува Френк Оушн. Песната содржи примероци од песните „K Scope“ од Фил Манзанера, „Sunshine Help Me“ од Spooky Tooth и „Don't Tell a Lie About Me and I Won't Tell the Truth About You“ од Џејмс Браун. Песната е искористена на трајлерот на акциониот филм Безбедна Куќа што би требало да ја има својата премиера во 2012 година.
Продукција
Песната е снимена во Њујорк.
Рафаил I Цариградски
Рафаил I бил Вселенски патријарх од 1475 до 1476. Тој бил Србин и често сметан за натрапник.
Живот
Грчката заедница во Цариград не била дел од неговото назначување и жестоко се противела. Митрополитот на Хераклеја, кој традиционално го устоличувал новиот патријарх, одбил да го освети и литургијата била прославена од митрополитот на Ангора. Поради оваа причина тој не бил признат за патријарх од поголемиот дел од грчкото свештенство.
Узворите укажуваат на проширена пристрасност против Рафаил. Тој бил клеветен за несоодветно говорење на грчки јазик и бил симнат од престолот поради неговиот странски акцент, а воедно и поради неговата завист од алкохол. Се зборува дека не умеел да стои за време на церемониите на Велики Петок бидејќи бил пијан.
Рафаил владеел окулу една година, сè до почетокот на 1476: на самиот почеток, кога требал да плати надоместок кој го ветил на султанот, тој се обидел да собере пари од неговите верници, а нивната помош ја негирал. Неспособен да го плати данокот, набрзо бил симнат од престолот и затворен. Кратко подоцна тој починал сè уште додека бил во синџири.
Око
Око — името на органот за вид на повеќеклеточните животни. Еволутивно, првите „очи“ претставуваат во суштина молекулска агрегација на фоторецепторите во едноклеточните организми. Со усложнување на градбата на организмите, фоторецепторите се преместуваат на одредено и константно место во организмот, градејќи ги првите сетилни органи за вид. Кај примитивните животни, очите се клучни за брзи реакции во движењата, грабливоста или бегањето. Кај посложените животни, сетилото за вид е само едно од примачите на информации од надворешноста и овие информации се интегрираат во мозокот.
Еволуција на окото
Кај еволутивно најпримитивните животни, сунѓери, не постојат очи како органи. Возрасните сунѓери се силни организми кои имаат филтрирачки начин на исхрана и во нивниот живот фоторецепцијата нема голема улога. Младите сунѓери и ларвите се подвижни организми и ним сетилото за вид им е повеќе потребно, иако сè до неодамна се сметало дека ни ларвите на сунѓерот немаат очи. Со експериментите на осветлување на ларвите, докажано е нејзиното бегање од осветлувањето (тоа понатаму водело до откривање на фоторецепторите групирани на едниот крај на ларвата, опколени со трепките кои ја раздвижуваат ларвата). Кај останатите без‘рбетници, очите по правило се развиени. Исклучок прават паразитски облици или организми во најголемите морски длабочини, но повеќето животни за кои би се рекло дека немаат очи, тие ги имаат. Така, очи постојат кај инсектите, раковите, пајакот, но и кај медузите, планаријата и школките.
Постојат разлики меѓу очите на одделни групи животни. Во прв ред, очите можат да бидат прости, односно изградени од една фоторецепторна клетка опкружена со потпорни клетки или сложени, кога има систем од повеќе рецепторни клетки кои се интегрираат во процесот на примање на дразби. Повеќето прости очи служат само за детектирање на светлина, но кај некои организми (пајаци и некои гасеници) овие очи создаваат и слики. Сложените очи се едни од важните одлики, изградени од многу фацети (мало просто око), по кои се одликуваат инсектите. Иако често се смета дека секоја фацета создава сопствена слика и дека инсектите гледаат умножено, оваа ситуација е ретка - најчесто е во прашање добра координација на фацетата која овозможува создавање на слика од голем агол на гледање и голема резолуција во мозокот. Фоторецепцијата има голема и важна улога во секојдневието кај животните. Кај животните кои зависат од сетилото за вид во потрагата по храна, очите се добро развиени. Најразвиени се очите кои ги поседуваат главонозите и ‘рбетниците. Во овие две групи на животни, очите низ различни еволутивни патеки доаѓаат на исто решение на градба и функционирање на органите за вид.
Очи на ‘рбетниците
Очите на ‘рбетниците можат да бидат:
Парните очи се изградени од типот на затворен очен меур (очно јаболко). Очното јаболко е обвиткано со три слоја:
Функција на очите
Главната функција и намена на очите во човечкиот организам и воопшто кај ’рбетниците е прием на дразбите на светлината, нивно проследување и обработка до мозокот, по што се создава слика. Односно, преку функционирањето на оптичкиот пат на приемот на дразбите на светлината, очите служат како рецептори и органи на сетилото за вид. Во очите се содржат фоторецепторите коишто се вид на невроцит кои се способни светлинската дразба да ја претвораат во дејствен потенцијал. Поконкретно, фоторецепторот апсорбира фотони кои предизвикуваат промена во мембранскиот потенцијал во акциски кај невронот. Оваа нервна информација евентуално ќе биде искористена од визуелниот систем во черепниот мозок за да формира слика на визуелниот свет.
Очите како тема во уметноста и во популарната култура
Очите (најчесто, очите на некоја девојка или жена) се јавуваат како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура.
Гент-Вевелгем 2012
Гент-Вевелгем 2012 било 74. издание на еднодневната велосипедска трка Гент-Вевелгем. Била одржана на 25 март 2012 на растојание од 234,6 километри, и била седма трка на сезоната 2012 на светската турнеја.
Во масовната спринтерска завршница, трката била освоена од возачот на Том Бонен, кој со ова станал петти различен возач, кој ја освоил трката трипати. Бонен завршил пред возачите на Петер Саган и на  Мати Брешел, кој го комплетирал подиумот.
Екипи
Бидејќи Гент-Вевелгем бил настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI ProTeam екипи биле повикани автоматски и се обврзани да испратат екипа. Седум други екипи биле повикани дополнително со трката, и така се создава 25-екипната група. Секој може да има осум возачи, со што на почетокот на трката имало 195 возачи.
Екипи, кои се натпреварувале во трката биле:
Конка дела Кампанија
Конка дела Кампанија — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Перко Колевски
Перко Колевски ( во Бунеш, Пробиштипско - ) — македонски доктор, професор и прв министер за здравство на Република Македонија.
Животопис
Перко Колевски во 1977 година учествувал во првите пресадувања на бубрег во Република Македонија. Во 1987 година бил одликуван со Орден за заслуга за народ со сребрена ѕвезда.
Колевски е специјалист по трансфузиологија и имунологија и е професор на Скопскиот универзитет. Од 20 март 1991 до 5 септември 1992 бил министер за здравство на Република Македонија.
Колевски бил член на Лекарската комора на Македонија.
Мостот на слободата
Тоа е единствениот пристапен пат, а воедно и железница за сообраќај на автомобили и возови од Плоштадот Рома на копното до островот Трончето.
Историја
„Мостот на слободата“ кој ја поврзува Венеција со копното се состои од два моста изградени еден покрај друг и потекнуваат од различни периоди. Железничкиот мост познат како „големиот мост на венецијанската лагуна“ е изграден и пуштен во употреба на 11 јануари 1846 година како дел од железницата Фердинанд која ги поврзува градовите Милано и Венеција (многу подоцна во 1970 година железничкиот мост бил удвоен во својата ширина и постојаните две платформи биле зголемени на вкупно четири). Некаде во 1933 година, поточно на 25 април бил пуштен во употреба и патниот мост наречен „Понте Литорио“.
Сегашното име на двата моста им било дадено во 1946 година по завршувањето на Втората светска војна, како еден дел од отстранувањето на референците за фашизмот. Изборот на новото име на мостот било воспоставено според новиот национален празник воведен на 22 април истата година од тогашниот поручник Умберто II Савојски. Тој го одредил денот 25 април - како датум на историскиот празник на градот Венеција. Овој датум бил и датумот на кој Италија се има ослободено од нацистичката окупација и воедно се празнува и годишнината од ослободувањето на Италија.
Железничкиот мост
Идејата за поврзување на Венеција со копното била претставена во 1823 година од страна на Лујџи Казарини, додека првите модерни проекти за изградба на мост помеѓу историскиот центар на Венеција и копното воделе потекло малку потоа, некаде од 1830 година. Првиот студии на тековниот проект за железнички мост биле завршени во месец декември 1836 година од страна на инженерот Томазо Медуна. На овој проект следувале неколку модификации направени од инженерите Џовани Милани и Лујџи Дуодо. Работите за изградба на мостот на 7 април 1841 година му биле доверени на претприемачот Антонио Бусето-Петих. Пред давањето на проектот во рацете на архитектот била извршена уплата на гаранција од околу триста илјади австриски лири за со нив да се гарантира сериозноста на извршување на договорот. Со тој договор желесничкиот мост требало да биде готов за време од четири и пол години. Изградбата на работата на железничкиот мост вклучувала и поставување на нов аквадукт кој би ја носел водата од реката Силе до центарот на Венеција. Со тоа во целост требало да се реши непреченото снабдување со вода за пиење на историскиот дел на Венеција. На 25 април 1841 година, на страната од кај копното се одржала церемонијата на ставање на камен-темелникот. Церемонијата ја благословил патријархот на Венеција, кој заедно со првиот камен поставил и два златника. На поставувањето на камен - темелникот присуствувал и заменик управителот на Кралството Ломбардија-Венеција, надвојводата Раниери Џузепе, од Хабсбург-Лорен. Подоцна врз проектот се извршила мала корекција и дошло до поместување од почетната точка за триестина метри во однос на тоа каде бил поставен првиот камен.
Градежните работи на мостот вклучувале фиксирање врз околу 75.000 погонски столбови и точно 222 ѕидарски сводови. Официјално почетокот на изградбата на мостот започнал на 10 мај 1841 година, а завршницата била на 27 октомври 1845 година. Двата колосека на железницата биле готови и веднаш потоа на 4 јануари 1846 година било извршено првото пробно железничко патување. Официјалното отворање на „големиот мост во венецијанскиот залив“ се одржало на 11 јануари 1846 година. На 14 јануари пак тргнал првиот воз од правец на станицата Санта Луција во Венеција кон копното.
Во месец јуни 1849 година, поради австриската опсада на градот Венеција, новоизградениот мост преку венецијанскиот залив бил сцена на тешки битки. Тука во непосредна близина на мостот била поставена артилериската позиција во Сан Антонио. Во спомен на паднатите борци за одбрана на мостот, но и на градот е изграден споменик надополнет две тогашни орудија (топови). Овој споменик постои и денес на истата локација.
Во 23:50 часот (приближно) на 8 октомври 1920 година, директниот воз број 184, кој тргнал во правец од Венеција за Милано, случајно застанал на мостот непосредно пред да пристигне на станицата Местре. Застанувањето било на начин што не било можно веднаш да се забележи од страна на тогашните безбедносни системи. Поради тоа експресниот воз со број 619 кој се движел во правец од Трст преку Венеција и назад кон Рим, трнувајќи од Венеција за Рим само десет минути по оној со реден број 184 предизвикал страшен удар во веќе застанатиот воз. Во железничката несреќа на мостот кај Венецијанската залив загинале 25 лица, а над 30 биле повредени.
Во 1970-тите, шините на железничкиот мост биле двојно зголемени, од два колосека дотогаш нараснале на сегашните четири.
Патниот мост
Патниот мост над венецијанскиот залив денес или наречен „Мостот на слободата“ започнал да се гради со изготвувањето на проектот од 1931 година. Овој проект го изготвил инженерот Еугенио Миоци. При изработката на проектот за патниот мост се водело сметка во истиот проект да биде опфатен и веќе постоечкиот жалезнички мост. Архитектот го искористил, односно во доста го надградил, проектот на инженерот Виторио Умберто Фантучи, нормално со соодветни модификации и преуредувања. Конструкцијата на мостот била широка 22 метри. Таа била изградена од армиран бетон и камен, од страна на компанијата Феробетон. Мостот бил изграден за рекордни 18 месеци. Патниот мост бил пуштен во употреба во 1933 година. Одлучено било тој да го носи името „мостот Литорио“. Името на мостот била желба на принцот Умберто од Савоја и на неговата сопруга Марија Хозе од Белгија кои присуствувале на отворањето. Точниот датум бил 25 април 1933 година, токму денот кога е и празникот на Сан Марко, инаку традиционален венецијански празник (присутен на отварањето бил и Бенито Мусолини).
Од денешна гледна точка од делот на италијанската патна мрежа, мостот спаѓа во последниот дел на рутата СП 11 Падана Супериоре (горната долина на реката По). Овој мост е управуван од подружницата на Венето Страде (патиштата на покраината Венето). Патниот мост се состои од по две ленти во секој правец. Од двете страни постојат два широки тротоари кои функционираат како велосипедска патека. Последниот дел од мостот, од страната на градот Венеција (островот) има само еден тротоар (недостасува оној од страна на железничката траса), бидејќи коловозот кон влезот на Венеција од две ленти преминува во три ленти (затоа што едната лента, онаа третата кој би требало да биде тротоар е резервирана за јавен превоз). Од 2016 година, велосипедската патека која е дополнително додадена поради тесниот простор продолжува со конзолна изведба покрај мостот. На коловозот наменет за автомобили се наоѓаат и шините на трамвајската линија која ја поврзува Венеција со копнениот дел на Фаваро Венето.
Список на државни водачи во 1147 година
Ова е список на државни водачи во 147 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4580
NGC 4580 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4580 се споменува и како UGC 7794, MCG 1-32-117, CGCG 42-183, VCC 1730, IRAS 12352+0538.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4580 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4580 има привидни димензии од 2,1' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 37 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 22' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 4580 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42174. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 295. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Конго на Олимписките игри
Република Конго, се натпреварува како Конго, првпат се натпреварувале на Олимписките игри во 1964 година, и имаат испратено натпреваувачи на повеќето Летни олимписки игри оттогаш. Конго ги пропушти игрите во 1968 година и ги бојкотирале игрите во 1976 година заедно со поголем број од африканските земји. Конго никогаш не се натпреварувале на Зимските олимписки игри.
Од 2014 година, ниту еден спортиист од Конго нема освоено олимписки медал. До 2014 година, вкупно 66 спортисти (39 мажи и 27 жени) го претставувале Конго на олимписките игри. НАјмладиот учесник бил Алфонзо Јангат, кој се натпреварувал на трки на 100 м во 1972 година на 15 години, 120 дена, додека пак најстариот бил Гил Кудреј (36 години, 263 дена) кој се натпреварувал во пливање на 50 м на слободен стил на Летните олимписки игри во Барселона 1992 година.
Националниот олимписки комитет на Конго бил создаден во 1964 година и признаен од МОК истата година.
671
671 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 671 година од новата ера, 671. од првиот милениум, 71. од VII век и втора од 670-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6179 и 6180 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5421 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4431 и 4432 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1424.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 671 година се протега во 3307 и 3308, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3367 и 3368 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1214. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 50 и 51 исламска година.
Кула
Кула — висока градба, повисока отколку што е широка, често со значителна маргина. Кулите се разликуваат од јарболите според недостатокот на затегнат кабел дизајниран за да даде стабилност на слободната структура и затоа, заедно со високите згради, e самоодржлива структурa.
Кулите се разликуваат од "зградите" бидејќи тие не се изградени да бидат погодни за живеење, туку имаат други функции. Главната функција е користењето на нивната висина за да се постигнат различни други функции и тоа: видливост на другите елементи во прилог на кулата како саат-кулата; како дел од една поголема структура или уред за да се зголеми видливоста на околина за одбранбени цели, како и во утврдените градби како замокот; како структура за набљудување и за рекреативни цели; или како структура за телекомуникациски цели. Кулите можат да бидат самостојни структури или да бидат поддржани од соседните градби или можат да бидат на врвот на голема структура или зграда.
Потекло на поимот
Староанглискиот torr поттекнува од латинскиот turris преку старофранцускиот tor. Латинскиот термин како и грчкиот τύρσις беше позајмен од пред-индоевропскиот средоземен јазик, поврзан со илирскиот топоним  Βου-δοργίς. Преку лидиските топоними Τύρρα, Τύρσα, тој е поврзан со етнонимот Τυρρήνιοι како и со Tusci (од *Turs-ci), грчки и латински имиња за Етрутците (Kretschmer Glotta 22, 110ff.)
Македонскиот збор поттекнува од отоманско-турскиот قله (kulle), од персискиот قله (qolle), од арапскиот قلة (qulla, "врв, зенит").
Историја
Кулите биле користени од страна на човештвото уште од праисторијата. Најстариот познат пример е кружната кула од камен во ѕидовите на неолитскиот Ерихон (8000 п.н.е.). Некои од најраните кули биле зигуратите, кои постоеле во сумерската архитектура од 4 милениум пред нашата ера. Најпознатите зигурати се сумерскиот зигурат на Ур, изграден во 3 милениум п.н.е., како и Етеменанки - еден од најпознатите примери за вавилонската архитектура. Тој бил изграден во Вавилон за време на 2 милениум пред нашата ера и се смета за највисоката кула на античкиот свет.
Некои од најраните сочувани примери се Брохските структури во северниот дел на Шкотска, кои биле конусни кули. Овие и други примери од феникиски и римски култури ја истакнале употребата на кулата при утврдувањето и стражарните улоги. На пример, името на мароканскиот град Могадор, основан во првиот милениум п.н.е., е изведено од феникискиот збор за стражарска кула ("мигдол"). Римјаните користеле осумаголни кули како елементи на Диоклецијанската палата во Хрватска, чиј споменик датира од околу 300 година од н.е., додека Сервијанските ѕидови (4 век п.н.е.) и Ѕидовите на Аврелијан (3 век од н.е.) биле квадратни. Кинезите ги користеле кулите како интегрални делови на Кинескиот Ѕид во 210 година п.н.е. за време на династијата Чин. Кулите исто така биле важен елемент на замоците.
Други добро познати кули се Кривата кула во Пиза, Италија изградена од 1173 до 1372 година и Двете кули во Болоња, Италија, изградени од 1109 до 1119. Хималјските кули биле камени и се наоѓале главно во Тибет изградени од 14-ти до 15 век.
Изградба
До одредена височина, кулата може да биде направена со поддржната структура со паралелни страни. Сепак, над одредена височина, компресивното оптоварување на материјалот е надминато и кулата ќе пропадне.
Друго ограничување е можноста за пропаѓање. Структурата бара доволнa цврстина за да се избегнете пропаѓање под товарот на кој е подложна, особено оној предизвикан од ветарот. Многу високи кули имаат поддржни структури на периферијата на градбата, кои во голема мера ја зголемуваат целокупната цврстина.
Третото ограничување е динамично; кулата е предмет подложен на силни ветрови, сеизмички нарушувања и сл. Ова често се решава преку комбинација на едноставна сила и цврстина.
Функции
Иако не е правилно, многу современи облакодери често се нарекуваат кули (иако правилно тие се класифицирани како "згради"). Во Обединетото Кралство, високите домашни згради се нарекуваат блоковски кули. Во САД, оригиналот Светски трговски центар имаше прекар "Кули-близначки", име кое го дели со Петронас Тауерс во Куала Лумпур.
Стратешки предности
Кулата во текот на историјата има обезбедено одредени предности при одбранбените позиции за добивање на подобра глетка на околните области, вклучувајќи ги и боиштата. Тие биле изградени на одбранбени ѕидови или во близина на целта (опсадна кула). Денес, стратешкото користење на кулите сè уште постои во затворите, воените кампови и одбранбените периметри.
Потенцијална енергија
Со користењето на гравитацијата за да се движат предмети или супстанции надолу, кулата може да се користи за чување на предмети или течности како кај силосот за складирање или водокулата или за целење на објект во земјата како кај кулата за дупчење. Скијачките рампи ја користат истата идеја и во отсуство на природниот планински рид тој може да биде вештачко направен.
Подобрување на комуникацијата
Низ историјата едноставните кули како светилниците, камбанаријата, саат-кулите, сигналските кули и минариња се користеле за комуницирање и пренесување на информации преку поголеми растојанија. Во последниве години, се олесни комуникацијата со проширувањето на опсегот на трансмитерот. CN Tower во Торонто, Онтарио, Канада беше изградена како комуникациска кула, со способност да дејствува како и трансмитер и повторувач. Нејзиниот дизајн исто така вгради одредени одлики со цел таа да стане туристичка атракција, вклучувајќи ја највисоката палуба за набљудување во светот со 147 ката.
Поддршка при транспортот
Контролните кули се користат за подобра видливост при директирањето на авионскиот сообраќај.
Други кули
Терминот "tower" на англиски исто така понекогаш се користи за пожарникарска опрема со исклучително висока скала дизајнирана за употреба при спасувачките операции кои вклучуваат високи згради.
Ориент
Ориентот значи исто што и "Истокот". Тоа е традиционална ознака за нешто кое припаѓа на Источниот свет, или на Блискиот или Далечниот Исток, во однос на Европа. Овој израз претставува метонимија, и е поврзан со Азискиот континент.
Етимологија
Терминот "Ориент" потекнува од латинскиот збор oriens, кој значи "исток" (lit. "изгревање" <orior "изгрев"). Употребата на зборот "изгревање" се однесува на истокот (каде што изгрева сонцето), има паралели во многу јазици и се однесува на Јапонија, која ја претставува "Земјата на изгрејсонцето". Исто така, многу антички храмови, вклучувајќи ги и паганските храмови и еврејскиот храм во Ерусалим, се изградени со нивните главни влезови кон Исток. Да се лоцираат на овој начин, значело да се "насочат" во правилна насока. Кога нешто било насочено во правилен правец, се велело дека е во правилна "ориентација". Спротивниот термин "Запад" е изведен од латинскиот збор occidens кој значи "западно" (lit. "заоѓање" <"occido" "паѓа / заоѓа"). Овој термин бил некогаш бил користен како ознака за западот (каде што заоѓа сонцето), но престанал да се употребува со англискиот јазик.
Денешна употреба
Американско англиски
"Ориентал" се смета за застарен, погрден, и потценувачки термин во САД. Џон Куо Веи Чен, директор на Азиско / Тихоокеанска / Американската студиска програма и Институтот на Универзитетот во Њујорк, изјави дека основната критика околу овој термин се развила во 1970-тите. Чен изјави, "Со антивоеното движење во 60-тите и почетокот на 70-тите години, многу азиски Американци го идентификуваа терминот" ориентал "со западен начин на поглед кон Азијците, дискриминирани како секогаш различни од "останатите ". Во соопштението за печатот поврзано со донесување на закон за отстранување на овој термин од официјалните документи на државата Њујорк, гувернерот Дејвид Патерсон рече: " Зборот" ориентален" не опишува етничко потекло, припадност, ниту раса. Тоа, всушност, има длабоки и понижувачки историски корени "
Британско англиски
Австралискo англиски
Во австралискиот англиски, терминот "азиски" генерално се однесува на луѓето со потекло од Источна и Југоисточна Азија, како што се оние со кинеско, корејско, јапонско, виетнамско, тајландско, или филипинско потекло. Лицата од Индија, Пакистан, Шри Ланка, и повеќето други од Јужна Азија се наречени според својот демоним, и без јасно знаење, тие се познати како "Индијци". Зборот ориентален, наместо азиски, ретко се користи во колоквијалниот разговор во Австралија, се разбира, но се смета повеќе за анахроничен отколку за навредлив.
Канадско англиски
Во канадско англискиот, како и во австралиско и хиберно англискиот јазик, терминот"Азијци" најчесто се однесува на луѓето со потекло од Источна и Југоисточна Азија. Но, употребата може да се прошири, да се вклучат и Јужно азиските земји, кога станува збор за колонијалните времиња,како Индија и Шри Ланка, употреба која се користи и од самите Јужно Азијци. Во Канада луѓето со потекло од Индија, Пакистан, Бангладеш или Шри Ланка се нарекуваат според нивниот демоним, ‘Индијци’, без нивно конкретно знаење. Во модерната канадска употреба, според канадскиот Оксфордски речник, терминот "Ориентал" се смета за навредлив кога се применува за лица со Источна азиско потекло.
Курти
Курти — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Список на државни водачи во 853 година
Ова е список на државни водачи во 53 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ерл Греј
Ерл Греј (Earl Grey tea) — мешан чај со карактеристичен вкус и арома добиени од додаденото масло од кората на бергамот, ароматичен агрум.
Порано поимот „Ерл Греј“ важел само за црн чај, но денес важи и за зелени и бели чаеви кои содржат бергамотово масло.
Историја
Мешавината Ерл Греј е наречена по Вториот Ерл Греј, британски премиер во 1830-тите, кој добил на подарок, веројатно како дипломатска компензација, чај збогаен со бергамотово масло. Според преданието ова бил подарок на некој благодарен кинески мандарин (функционер) чиј син бил спасен од давење од луѓето на ерлот, иако оваа мешавина била за првпат добиена од ферментиран црн индиски и „Цејлонски“ (шриланечки) чаеви. Бидејќи во Кина зелениот чај е многу попопуларен од црниот, изгледа малку веројатно дека тие би имале ваква мешавина за да ја даруваат на посетители. Покрај ерлот Греј никогаш нема стапнато во Кина. Друга верзија на приказната е дека слугите на ерлот спасиле син на индиски раџа од тигар.
Чајот станал толку популарен кај премиерот и неговите посетители, што фирмата Твајнингс добила мостра и од нив било побарано да направат чај најсличен на него. Оттогаш овој чај се појавил на пазарот. Чајот Ерл Греј содржи кинески чај, индиски Дарџилинг, цејлонски чај, и малку Лапсанг сучонг, силен, „чаден“ црн чај. Чајот обично се пие црн (без млеко), но прифатливо е да му се додаде малку.
Џексонс од Пикадили тврдат дека тие се создателите на марката Ерл Греј. Според нив премиерот Греј му ја дал рецептата на Џорџ Чарлтон од таа фирма, во 1830; според Џексонс оваа рецепта оттогаш, па до денес е во постоајно производство и никогаш ја немаат дадено никому. Нивниот Ерл Греј се заснова на кинески чај уште од почетокот. Ова соперништво помеѓу двата производитела продолжува, иако сега се во иста сопственост.
Слични чаеви
Твајнингс исто така имаат чај наречен „Леди Греј“, направен од горчлив портокал, лимон и бергамот. Некогаш се верувало дека додадените овошки дејствуват против неубавото однесување и импулсивност кај жените, кои нашироко се сметале за ефекти на чајот.
672
672 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 672 година од новата ера, 672. од првиот милениум, 72. од VII век и трета од 670-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Општина Шенчур
Општина Шенчур (словенечки: Občina Šenčur) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Шенчур. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Денес е дел од Горењскиот статистички регион.
672
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6180 и 6181 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5422 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4432 и 4433 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1425.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 672 година се протега во 3308 и 3309, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3368 и 3369 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1215. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 51 и 53 исламска година.
Еберардо Павези
Еберардо Павези (Eberardo Pavesi; — ) — италијански професионален друмски велосипедист.
Врвот на својата кариера му била победата на Џиро д’Италија во 1912 година, кога извозел со победоносната екипа Атала, кога генералниот пласман бил освојуван од екипи, наместо поединци.