cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гангстер (филм од 1977)
Синопсис
Кон крајот на 1945 година, во Франција, се здружуваат петмина пријатели, инаку ситни криминалци, а нивниот водач е гангстерот наречен Le Dingue (го игра Делон). Под негово водство, тие извршуваат низа успешни грабежи на банки. Полни со пари, тие водат луксузен живот во монденските места, а во еден бар, Le Dingue ја запознава убавата девојка Маринет со која започнува љубовна врска. Меѓутоа, набргу, полицијата им влегува во трагата и така започнува надмудрувањето меѓу неа и криминалците...
IC 931
IC 931 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 931 се споменува и како NPM1G -01.0563.
Откривање
Објектот е откриен на 6 ноември 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 931 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 931 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 29 м 4,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 11' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на IC 931 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 192446.
Космос-672
Космос-672 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 12 август 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 223 км, а најмалото на 223.
Карло Галети
Карло Галети (Carlo Galetti; — ) — италијански професионален друмски велосипедист.
Освоил три последователни победи во 1910, 1911 и 1912 година на Џиро д’Италија, последната како дел од екипата Атала заедно со Џовани Микелето и Еберардо Павези.
Починал во Милано во 1949 година.
Џин-тоник
Џин-тоник (англиски: gin and tonic) — коктел кој се прави од џин и тоник, обично гарниран со резанка лимета или лимон и коцки мраз. Сразмерот на џин и тоник варира од пола-пола до еден дел џин на три дела тоник.
Историја
Коктелот бил измислен во војската на Британската источноиндиска компанија во Индија.
Тоникот содржи кинин, кој се користел против маларија. Бидејќи противмаларичниот тоник во XVII век бил многу горчлив, му се додавал џин за да пиде пивлив. Иако денес постои мала медицинска употреба, овој пијалак и понатаму ужива голема популарност. Тоникот денес содржи помалку кинин и затоа е и помалку горчлив (обично заблажен). Заради поврзаноста со топли клими и освежитениот карактер, овој коктел е попопуларен во потоплите месеци.
Самото количество лимети (против скорбут) и кинин (против маларија), бил толку невозможен за косумирање, што единствениот начин војниците да го пијат бил ако му се додаде џин.
Список на државни водачи во 1152 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Западен Фуладу
Западен Фуладу е еден од десетте области во округот Средна Река во Гамбија.
NGC 4574
NGC 4574 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4574 се споменува и како ESO 380-49, MCG -6-28-7, FAIR 311, IRAS 12350-3514.
Откривање
Објектот е откриен на 20 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4574 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4574 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 37 м 43,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 31' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на NGC 4574 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42166. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 369; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7255. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Недостаток на карнитин палмитоилтрансфераза II
Недостатокот на карнитин палмитоилтрансфераза II е автосомно рецесивно наследено генетско метаболичко нарушување кое се одликува со ензимски дефект кој што го спречува транспорт на масни киселини со долг ланец во митохондриите за искористување како извор на енергија. Нарушувањето се манифестира во една од трите клинички форми: смртоносна неонатална, тешка инфантилна хепатокардиомускулна и миопатична.
Првпат окарактеризирана личност била во 1973 година од страна на DiMauro и DiMauro, возрасната миопатична форма на оваа болест е предизвикана од физички напорни активности и/или подолги периоди без храна и доведува до огромен мускулен замор и болка. Тоа е едно од најчестите наследни нарушувања на липидниот метаболизам кое влијае на скелетните мускули на возрасните, примарно ги погодува мажите. Недостатокот на CPT II е исто така најчеста причина за наследна миоглобинурија.
Знаци и симптоми
Трите главни типови на дефицит на карнитин палмитоилтрансфераза II класифицирани врз основа на ткивната специфична симптоматологија и возраста на почетокот. Меѓу неколку луѓе на кои им е дијагностициран CPT2, некои имаат непознати и/или нови мутации кои ги ставаат надвор од овие три категории, додека остануваат позитивни за CPT2. Симптомите на болеста се разликуваат во зависност од формата, но најчести симптоми на оваа болест се:
Миопатска форма:
- мијалгија и мускулна слабост;
- кардимиопатија;
- намалено мокрење со карактеристична боја на урина (боја на кока кола);
- покачени серумски вредности на креатинин киназа (КК) и миоглобин во крв;
- акутно бубрежно оштетување (АБО) со покачени вредности на деградационите производи во крв (уреа и креатинин);
- покачени хепатални ензими во крв (лактат дехидрогеназа-ЛДХ, аспартат аминотрансфераза АСТ, аланин аминотрансаминза АЛТ).
Тешка инфатилна форма:
- лицеви абнормалности;
- кардимиопатија, аритимија;
- респираторни компликации;
- хипогликемии;
- краток животен век;
- кома и ненадејна смрт.
Летална неонатална форма:
- дисморфични промени на органи (црн дроб, бубрези, срце);
- животен век од неколку недели до еден месец;
Неонатална форма
Неонаталната форма претставува една од најретката клиничка презентација на ова нарушување и скоро секогаш е фатална на брз начин, без оглед на интервенцијата. Симптоматскиот почеток е документиран само неколку часа по раѓањето до 4 дена од животот. Засегнатите новороденчиња обично доживуваат респираторна инсуфициенција, низок шеќер во крвта, напади, зголемување на црниот дроб, откажување на црниот дроб и зголемување на срцето со абнормален срцев ритам што доведува до срцев удар. Во повеќето случаи, елементите на абнормален развој на мозокот и бубрезите се очигледни, понекогаш дури и при пренатален ултразвук. Доенчињата со смртоносна неонатална форма обично живеат не подолго од неколку месеци. Документирани се и невронски миграциски дефекти, на кои често им се припишува ЦНС патологијата на нарушувањето.
Инфантилна форма
Симптоматската презентација обично може да се јави помеѓу 6 и 24 месечна возраст, но повеќето случаи се документирани кај деца помали од 1 година. Инфантилната форма вклучува повеќе органски системи и првенствено се одликува со хипокетозна хипогликемија (повторливи напади на абнормално ниски нивоа на производи за разградување на маснотии и шеќер во крвта) што често резултира со губење на свеста и активност на напади. Акутната црнодробна инсуфициенција, зголемувањето на црниот дроб и кардиомиопатија се исто така поврзани со инфантилната презентација на ова нарушување. Епизодите се активирани од фебрилни болести, инфекција или пост. Некои случаи на синдром на ненадејна смрт на доенчиња се припишуваат на дефицит на инфантилен CPT II на аутопсијата.
Возрасна форма
Оваа исклучиво миопатична форма на оваа болест е најзастапена и најмалку тешка фенотипска презентација на ова нарушување. Карактеристичните знаци и симптоми вклучуваат рабдомиолиза (распаѓање на мускулните влакна и последователно ослободување на миоглобинот), миоглобинурија, повторливи болки во мускулите и слабост. Ослободувањето на миоглобинот предизвикува урината да биде црвена или кафена и е показател за оштетување на бубрезите што на крајот може да резултира со откажување на бубрезите. Мускулната слабост и болката обично исчезнуваат во рок од неколку часа до денови, а пациентите изгледаат клинички нормални во интервентните периоди помеѓу нападите. Симптомите најчесто се предизвикани од вежбање, но постот, исхраната богата со маснотии, изложеноста на ниски температури, лишувањето од сон или инфекцијата (особено фебрилна болест) исто така може да ја предизвикаат оваа метаболна миопатија. Во мал број случаи, сериозноста на болеста може да се влоши со три опасни по живот компликации кои се резултат на постојана рабдомиолиза: акутна бубрежна инсуфициенција, респираторна инсуфициенција и епизодни абнормални срцеви ритами. Тешките форми може да имаат постојана болка од општа животна активност. Возрасната форма има променлива возраст на почеток. Првото појавување на симптомите обично се јавува помеѓу 6 и 20 години, но е документирано кај пациенти на возраст од 8 месеци, како и кај возрасни на возраст над 50 години. Приближно 80% од случаите пријавени до денес биле од машки пол.
Ензимска структура
CPT системот директно делува на трансферот на масни киселини помеѓу цитозолот и внатрешната митохондријална матрица. CPT II ги дели структурните елементи со другите членови на семејството на белковини на карнитин ацилтрансфераза. Кристалната структура на CPT II на стаорци неодамна беше разјаснета од Hsiao et al. Човечкиот хомолог на ензимот CPT II покажува 82,2% аминокиселинска секвенца хомологија со белковината на стаорец. Значителни структурни и функционални информации за CPT II се добиени од кристалографските студии со белковината на стаорци.
Покрај сличностите што ги споделуваат ацилтрансферазите, CPT II, исто така, содржи посебно вметнување од 30 остатоци во амино доменот што формира релативно хидрофобна испакнатост составена од два алфа спирала и мал анти-паралелен бета лист. Предложено е дека овој сегмент посредува во поврзувањето на CPT II со внатрешната митохондријална мембрана. Згора на тоа, влошката може да го олесни префрлањето на палмитоилкарнитините директно во активното место на CPT II по транслокацијата низ внатрешната мембрана поради неговата јукстапозиција со тунелот на активното место на ензимот.
Каталитички механизам
Недостаток на карнитин палмитоилтрансфераза II го катализира формирањето на палмитоил-CoA од палмитоилкарнитин увезен во матрицата преку ацилкарнитин транслоказата. Каталитичкото јадро на ензимот CPT II содржи три главни места за врзување кои ги препознаваат структурните аспекти на CoA, палмитоил и карнитин.
Иако кинетичките студии се попречени од високата инхибиција на подлогата, силната инхибиција на производот, многу ниските вредности на Km за ацил-CoA супстратите и сложените детергентни ефекти во однос на формирањето на мицели, студиите покажаа дека Недостаток на карнитин палмитоилтрансфераза II демонстрира механизам со задолжителен редослед во кој ензимот мора да го врзе CoA пред палмитоилкарнитин, а потоа добиениот производ палмитоил-CoA е последниот супстрат што се ослободува од ензимот. Местото за врзување на карнитин е достапно со конформациската промена индуцирана во ензимот со врзувањето на CoA. Се верува дека овој подреден механизам е особено важен така што ензимот соодветно реагира на состојбата на ацилација на митохондријалниот базен на CoA и покрај фактот што концентрациите и на CoA и на ацил-CoA пронајдени во матрицата добро ја надминуваат измерената км вредност на ензимот. (повеќето CPT II веќе ќе ја обврза CoA).
Остатокот од хистидин (на позиција 372 во CPT II) е целосно конзервиран кај сите членови на едно семејството на карнитин ацилтрансфераза и е локализиран на активното место на ензимот, веројатно играјќи директна улога во каталитичкиот механизам на ензимот. Се верува дека општ механизам за оваа реакција вклучува овој хистидин кој делува како општа основа. Поконкретно, оваа реакција се одвива како општ базен-катализиран нуклеофилен напад на тиоестерот на ацетил-CoA од страна на хидроксилната група на карнитин.
Биохемиско значење на мутациите што предизвикуваат болести
Повеќе од 60 мутации на генот се причина за замена или бришење на аминокиселините кои доведуваат до развој на ова заболување. Болеста е генетски условена (автосомно-рецесивна) која се манифестира со нарушена оскидација на митохондријалните масните киселини со долги ланци во клетките на склетената мускулатура. Тоа доведува до намалено енергетско снабдување на склетената мускулатура со што резултира со мијалгија и мускулна слабост, а проследена е со пораст на креатинин киназа (ЦК) и миоглобинот. Поголемиот дел од генетските абнормалности кај пациентите со дефицит на CPT II влијаат на остатоците од аминокиселините донекаде отстранети од активното место на ензимот. Така, се смета дека овие мутации ја компромитираат стабилноста на белковината наместо каталитичката активност на ензимот. Теориите за биохемиското значење на двете најчести мутации се забележани подолу:
Ензимска активност и сериозност на болеста
Клиничкото значење на биохемиските последици кои произлегуваат од генетските абнормалности кај пациентите со дефицит на CPT II е спорно прашање. Руфер и сор. ја поддржуваат теоријата дека постои поврзаност помеѓу нивото на ензимска активност и клиничката презентација. Повеќето од истражувачките групи трансфицираа COS-1 клетки со различни CPT II мутации и открија различни нивоа на намалување на ензимската активност во споредба со контролните: Phe352Cys ја намали ензимската активност до 70% од дивиот тип, Ser113Leu ја намали ензимската активност на 34% од дивиот тип, и неколку тешки мутации ја намалија активноста на 5-10% од дивиот тип. Недостаток на карнитин палмитоилтрансфераза II е многу ретко наследно заболување кое доведува до мускулна слабост и мијаглија. Постојат 3 форми: летална неонатална, тешка инфатилна хепатокардиомускуларна форма и миопатска форма. Во клиничката пракса најчесто се среќава миопатската форма  (86 %) која се одликува со мускулна болка и слабост проследена со рекуренти епизоди на рабдомиолиза, а испровоцирани од физичка активност, постење и фебрилни состојби. Тешката инфатилна форма (8 %) се одликува со тешка инторлеранција при воздржување од внес на храна која доведува до хипокетотична хипоклигемија и хепатална енцефалопатија. Леталната неонатална форма (6 %) доведува до дисморфични промени на органи (на пр. цистични диспластични бубрези) и се одликува со фатален исход.
Сепак, повеќето истражувачи не сакаат да го прифатат постоењето на причинско-последична врска помеѓу ензимската функционалност и клиничкиот фенотип. Пријавиле ограничена корелација (нема статистичка значајност) помеѓу генотипската низа и клиничката сериозност на фенотипот во нивните групи на пациенти. Постоела потреба од понатамошни истражувања на оваа тема со цел целосно да се проценат биохемиските последици на овој ензимски недостаток.
Стапката на оксидација на масни киселини со долг синџир кај пациенти со дефицит на CPT II е предложена како еден од посилните предиктори за клиничката сериозност од преостанатата ензимска активност на CPT II. На пример, една студија покажа дека иако нивото на резидуална CPT II активност кај возрасните наспроти групите со почеток на доенчиња се преклопува, значително намалување на оксидацијата на палмитат било забележано во инфантилната група во споредба со возрасната група. Оваа група заклучи дека и типот и локацијата на CPT2 мутацијата во комбинација со најмалку еден секундарен генетски фактор го модулира флуксот на масни киселини со долг ланец и, според тоа, сериозноста на болеста.
Патофизиологија
Карнитинот е хидрофилна природна супстанца која може да се добие претежно преку диетално месо и млечни производи и се користи од клетките за транспорт на хидрофобни масни киселини. „Карнитинскиот шатл“ е составен од три ензими кои користат карнитин за да го олеснат увозот на хидрофобни масни киселини со долг ланец од цитозолот во митохондријалната матрица за производство на енергија преку β-оксидација.
Последици од аминокиселини од некои пријавени мутации
Неодамнешните истражувања открија дека мутациите поврзани со специфичен фенотип на болеста се сегрегираат на специфични егзони. Во оваа студија, случаите со инфантилен почеток имале мутации во егзонот 4 или 5 на генот CPT2, додека случаите со почеток на возрасни имале најмалку една мутација во егзонот 1 и/или егзонот 3. Оваа група сугерираше дека Ser113Leu (егзон 3) и Pro50His (егзон 1) може да дадат некаква заштитна предност против развојот на тешкиот инфантилен фенотип кај пациенти предиспонирани да развијат возрасна форма на нарушувањето, бидејќи овие две мутации никогаш не биле идентификувани во случаи на сложени хетерозиготни инфантилни случаи. Како поддршка на оваа теорија, независна група пријави два случаи каде што мутациите за кои се покажа дека предизвикуваат инфантилни ( Arg151Gln) или неонатални ( Arg631Cys ) форми кога хомозиготните наместо тоа беа поврзани со поблагиот фенотип со почеток на возрасни кога се присутни како сложени хетерозиготни мутации. со Ser113Leu како втора мутација. Пациентите со миопатска форма имаат нормален животен век. Но, притоа треба да избегнуваат тешки физички активности, да не се воздржуваат од внесување на храна богата со шеќери и масти, да се под лекарски надзор за време на фебрилните состојби. За разлика од миопатската форма, пациентите со тешка инфатилна и летална форма имаат краток животен век кој се одликува со тешка клиничка слика во зависнот од зафатените органи.
Дијагноза
Доенчињата можат да се дијагностицираат со стандардните тестови за скриниг. За разлика од нив, пациентите со историја за појава на болеста по подолг физички напор се дијагностицираат врз основа на клиничката слика (урина со боја на кока кола) и покачените лабораторискити вредности (миоглобин, креатинин киназа, ЛДХ, АСТ, АЛТ, уреа, креатинин). Специфичен тест за дијагностицирање на болеста е иницијална тандем масс спектрометрија на серумски или плазма алкарнитин, со анализи на мутациите и мерења на активност на (CPT2) ензимот во свежи циркулирачки лимфоцити, мастоцити или фибропласти. Пренаталното дијагностицирање е базирано врз основа на комбинирани молекуларни и ензимски тестирања. Но, сепак, треба да се напомене дека постои ризик од 1/4 за развој на тешка инфатилна и летална форма и покрај спроведеното пренаталнато дијагностицирање.
Третман
Стандардот за третманот и за негатае индивидуаленза кај сите пациенти со дефицит на CPT II обично вклучува ограничувања на продолжената напорна активност и следните одредби:
83D/Расел
83D/Расел  претходно 83P/Russell) е периодични изгубена комета во Сончевиот Систем со орбитален период од околу 7,5 години. На орбитата по 1988 година, кометата веројатно не станува посветла од околу привидна магнитуда 21. Кометата може да дојде до перихел кон крајот на мај 2021 година, но неизвесноста во позицијата на кометата е неколку милиони километри.
Откритие
Кометата беше откриена на фотографска плоча на 16 јуни 1979 година од Кенет С. Расел на Великанскиот телескоп Шмит, Австралија, кој ја опиша како слаба и дифузна, со многу мала осветленост од светлинска величина. Пресметките на неговата орбита предложија датум на перихел од 27 мај 1979 година и орбитална честота од 6,13 години.
1988
Нејзиното предвидено појавување во 1991 година не беше забележано поради неповолните услови и повторно беше пропуштено во 1998 година. Во 2006 година, иако условите беа поволни, кометата не беше преместена и затоа сега е класифицирана како изгубена
2021
Во средината на март 2021 година се очекува кометата да дојде до противположба во соѕвездието Кратер на околу привидна магнитуда 20,9.
Мањифико
Мањифико може да се однесува на:
Атакуле
Атакуле ― 125 метарска висока комуникациска и набљудувачка кула која се наоѓа во градскиот округ Чанкаја во средишна Анкара, Турција, и е една од основните знаменитости на градот. Бидејќи округот Чанкаја е самиот на рид, кулата може да се забележи речиси од каде било во градот за време на ведрите денови. Дизајнот на кулата потекнува од архитектот Рагип Булуч, а градежните работи траеле од 1987 до 1989 година. На горниот дел од кулата има отворена тераса и вртечки ресторан по име „Sevilla“ (Севиља), кој прави целосна вртење од 360 степени за еден час. На врвот на Севиља е уште еден ресторан, „Dome“ (Доум), кој не се врти и се наоѓа директно под куполата. Под терасата има кафуле, наречено „UFO“. Во долните структури има трговски центар и неколку внатрешни и отворени ресторани. Кулата била отворена на 13 октомври 1989 година од претседателот Тургут Озал. Поради тековната обнова на трговскиот центар, кулата сега е затворена за посетители.
На турски, зборот ата значи „предок“ (или „татко“ на старотуркиски), кој често се користи како прекар (Ата) за Мустафа Кемал Ататурк, основачот и првиот претседател на Република Турција; додека турскиот збор куле значи „кула“.
Трговски центар Атриум
Трговскиот центар во непосредна близина на кулата, Атриум, исто така бил отворен на 13 октомври 1989 година. Тоа бил првиот современ трговски центар во Анкара и вториот во Турција по Атаќој во Истанбул, кој бил отворен во 1987 година. Трговскиот центар бил затворен поради губење на популарноста наспроти конкуренцијата од зголемениот број посовремени трговски центри во градот. Сега е урнат и повторно изграден како трговски центар во современ стил.
NGC 2353
NGC 2353 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2353 се споменува и како OCL 567.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2353 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,1 m. NGC 2353 има само една позната привидна димензија, која изнесува 18'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 14 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 15' 57".
Ерта Але
Ерта Але е  вулкан во Етиопија кој наоѓа во северниот дел на Големата Раседна Долина, поточно во Афарската Котлина. Ерта Але значи „зачадена планина“ на афарски јазик.
Местоположба и топографија
Вулканот Ерта Але, иако не е многу висок (613 метри надморска височина) многу е широк и изнесува триесет километри во пречник. Тој е дел од вулкански систем кој ги вклучува, од север кон југ, Гада Але, Алу Дала Фила, Борале Але, Ерта Але, Халји Губ и Але Багу кој се протега на 95 километри должина и 42 километри широчина. Се наоѓа на јужно од вулканот Д алол.
Ерта Але на врвот има 1 600 метри долга и 700 метри широка ку па, свртена во насока север-југ. Во купата лежат два к ратера во облик на кружни бунари со вертикални ѕидови. Според вулканската активност, лавини езера се наоѓаат во овие кратери, и тие исчезнат или надоаѓаат привремено.
Геологијата
Лава која тече повремено од Ерта Але е б азалтска и не содржи многу вулкански гасови. Највисоката измерена температура била 1 217 °C.
Историја
Сместен во пустински и не многу лесно пристап регион, вулканот Ерта Але бил откриен во 1906 а вулканолозите почнале да го проучуваат дури од доцните 1960-ти и раните 1970-ти.
Во 1968 година, првата француско-италијанска вулканолошка експедиција дошла на врвот на Ерта Але. Арун Тазиеф и Џорџо Маринели виделе две лавини езера. Во северниот кратер езерото од сто метри во пречник било многу активно а во централниот кратер, имало езеро од 65 метри во пречник и тоа било помалку активно. Двете езера се наоѓале на длабочина од 165 метри и биле активни најмалку од 1906 година. Нивото на езерата не престанало да оди нагоре : во 1971 година, тие биле на само десетина метри од работ на кратерите и го имале отприлика истиот пречник а во 1972 година, тие протекле поплавувајќи го подот на к упата. Тоа траело до 1974 година.
Ерупции
Вулканот еруптирал во 1873, 1903, 1940, 1960, 1967 и 2005, кога ерупцијата предизвикала угинување на добитокот и илјадници луѓе биле принудени да побегнат. Во 2007 лавата уште еднаш предизвикалаевакуација а двајца се воделе како исчезнати и се претпоставува дека загинале.
Лавини езера
Лавините езера во вулканот датираат одамна, веројатно најмалку во последните 100 години Постојат и докази за поексплозивни ерупции (VEI 2) во последните 150 години од Ерта Але, но нема доволно докази поради тешко пристапната местоположба. Немало други набљудувања до ноември 1992 година освен некои антенски истражувања и сателитските набљудувања. Колапс на ѕидовите на северниот кратер го закопал лавиното езеро. Нивото на средишното езеро, кое било од 40 до 70 метри, паднало на сто метри.
Во 2001 година, војната со Еритреја завршила и тимови на научници можеле да направат мерења. Езерото тогаш изнесувало 80 до 100 метри, сместено на длабочина од 80 метри и редовно испуштало лавини фонтани високи од пет до десет метри. Од овој датум, вулканот редовно се посетува. Набљудувањето на лавиното езеро покажува чести промени на нивото и на активноста.
Лавините езера покажуваат интензивна активност : се формира кора од изладена лава, но таа е пробушена од лавини фонтани придружени со испуштањето вулкански гасови. По краток период кога езерото се стврднува но потоа, повторно се појавува. Нивото на лавиното езеро варира од месец до месец. Кога се спушта, остава стврднати тераси од базалт кои повторно се покриваат со новото накачување на езерото.
Туристичко одредиште
Ерта Але е една од главните атракции во Афарската Котлина и стана познато туристичко одредиште. На 4 јануари 2012 извршен бил терористички напад врз туристи и научници кои кампувале до кратерот при што неколкумина биле убиени или киднапирани.
Мониторинг
Набљудувањето на вулканот Ерта Але е отежнато заради положбата и други услови. Така при ерупцијата на Далафила во 2008 година немало никој на местото на настанот за да открие кој вулкан избувнал во опсегот. Повеќето ерупции во областа најпрвин се забележани од нивните сулфурно диоксидни облаци или преку активноста на лавските езера преку сателит, потоа од кажувања на неколкуте мештани кои живеат во близина на вулканот.
Еди Меркс
Едуард Луј Жозеф, Барон Меркс (роден на во Меензел-Кизегем, Белгија ), познат како Еди Меркс е поранешен белгиски професионален велосипедист. Францускиот магазин Vélo го нарекол „најголемиот велосипедист којшто светот некогаш го познавал." Од американското издание VeloNews е наречен „најголемиот и најуспешен велосипедист на сите времиња“. Во својата кариера, Меркс победил по 5 пати на Трката околу Франција и Трката околу Италија, еднаш на Трката околу Шпанија. Тој исто така станал светски првак како аматерски и професионален возач и го урнал рекордот во трката на еден час. Победил и на сите класични трки, освен на Париз-Тур. . Тој е познат и како друмски и како велодромски велосипедист.
Еди Меркс бил познат како многу други познати во спортисти во другите спортови. Иако, Марк Шпиц освоил 7 златни медали на Олимписките игри во Минхен во 1972, а Мохамед Али бил неприкосновен на крајот од 1960-тите и 1970-тите, сепак реално, Еди Меркс е најголемиот спортист во тој период во светот.
Се чини покрај трката Париз-Тур, единствена друга победа која му недостига е победа на Олимписките игри. На Олимписките игри настапил само еднаш, и тоа на Олимписките игри во Токио во 1964, на кои на друмската трка во поединечна конкуренција го освоил 12. место. Подоцна како професионалец и поради крутите аматерски принципи, му било оневозможено да настапи на Олимписките игри.
Споредбата со другите великани во велосипедизмот е излишна. За разлика од многумина, кои во годината имале 50 натпреварувачки денови, Еди Меркс имал над 200.
Јохан де Калб
Јохан фон Робаис, Барон де Калб (19 јуни 1721 – 19 август 1780 година), роден Јохан Калб, бил француски воен офицер роден во Франконија, кој служел како генерал-мајор во Континенталната армија за време на Американската револуционерна војна. Тој бил смртно ранет додека се борел против британската армија за време на битката кај Камден.
Ран живот и образование
Калб е роден во Хутендорф, германско село во близина на Ерланген, Кнежевството Бајројт, син на Јохан Леонхард Калб и Маргарет Зајц. Тој научил француски, англиски и социјални вештини за да се вработи во значајната воена комисија во германскиот полк Левендал на француската армија во 1743 година.
Кариера
Калб служел со одликување во војната за австриското наследство во Фландрија. За време на Седумгодишната војна, тој бил унапреден во потполковник и станал помошник-генерал-мајстор во Армијата на Горна Рајна, дивизија создадена со распуштањето на полкот Ловендал. Тој бил награден со Орден за воени заслуги во 1763 година и станал благородник со титулата барон .
Во 1764 година, Калб поднел оставка од војската и се оженил со Ана Елизабет Емили ван Робаис, француската наследничка на богатството од производството на ткаенина. Тој го купил замокот Milon-la-Chapelle во близина на Версај, каде што започнал мирен живот на земјоделството. Имал три деца: Ели, Фредерик и Каролин; Подоцна Ели се омажила за Елиза Сигнард д'Офјерес и има ќерка Никет де Калб, која се омажила за Рејмонд де Вандиер де Витрак Д'Абзак и продолжила да живее во Милон ла Шапел; Фредерик умрел за време на Француската револуција без деца.
Во 1768 година, Калб отпатувал во Северна Америка во тајна мисија на војводата де Шоазул, министерот за надворешни работи на Франција, за да го види нивото на незадоволство меѓу колонистите кон Велика Британија, нивниот главен француски противник. За време на неговото четиримесечно патување, Калб стекнал почит кон колонистите и нивниот „дух на независност“, подготвувајќи детални извештаи за француската влада. По неговото враќање во Европа, тој изразил силна желба да се врати во колонијална Америка и да се приклучи на нивната започната борба против Британците.
Американска револуционерна војна
Во јули 1777 година, Калб се вратил во Северна Америка со неговиот штитеник, маркизот де Лафајет, и се приклучил на континенталната армија. Тој бил разочаран и лут кога дознал дека нема да биде поставен за генерал-мајор, но со влијанието на Лафајет бил назначен со тој чин на 5 септември 1777 година, но за тоа дознал додека бил на пат, за да се врати во Франција.
Калб бил во Долина Форџ во поголемиот дел од зимата помеѓу 1777 и 1778 година, командувајќи со дивизија на бригадите на Патерсон и Леренд. Во тоа време, тој напишал воведни писма за Џон Адамс до францускиот двор, изразувајќи лошо мислење за француските сили. "Во целина, имам нервози да поднесам, од кои тешко можеш да се замислиш. Една од нив е меѓусебната љубомора на речиси сите француски офицери, особено кон оние од повисок ранг од останатите. Овие луѓе не мислат на ништо друго освен на нивните непрестајни интриги и заговори. Тие се мразат меѓусебно како најлути непријатели и се трудат да се повредат секаде каде што им нуди можност. Се откажав од нивното општество и многу ретко ги гледам. Ла Фајет е единствениот исклучок. Секогаш го среќавам со истата срдечност и истото задоволство. Тој е одличен млад човек, а ние сме добри пријатели.Ла Фајет е многу омилен, тој е во најдобри односи со Вашингтон." На Калб му било доделено да командува со дивизија на трупите на Мериленд и Делавер, а му било наредено да командува и јужно до Каролините. За време на британската јужна кампања, тој бил разочаран кога дознал дека Хорацио Гејтс бил назначен да командува наместо него. Гејтс ја предводел армијата до катастрофален пораз во битката кај Камден на 16 август 1780 година. Коњот на Де Калб бил застрелан додека тој го јавал, поради што паднал на земја. Пред да стане, британските војници го застрелале трипати и повеќепати бил погодуван со бајонет. Неговиот пријател и помошник, Шевалие ду Бујсон, бил сериозно ранет, сакајќи да ги запре дополнителни удари со своето тело.
Кога го видел Калб, Корнволис му рекол: „Жал ми е, господине, што те видов, не жалам што си победен, туку жал ми е што те видов толку тешко ранет. Се кажува дека Корнволис го надгледувал лекувањето на раните на Калб од неговите сопствени хирурзи во Камден, Јужна Каролина. Додека Калб лежел на смртната постела,било објавено дека му рекол на еден британски офицер: „Ви благодарам господине за вашето великодушно сочувство, но јас умирам со смртта за која секогаш се молев: смрт на војник кој се бори за правата на човекот“. Починал три дена подоцна и бил погребан во Камден.
При посетата на гробот на Де Калб неколку години по неговата смрт, Џорџ Вашингтон се вели дека рекол:
Наследство
Во Бруклин, Њујорк, Витезите од Колумбо, католички братски ред, го основаа Советот на Барон ДеКалб #1073 во 1906 година. Неговиот портрет постхумно го насликал Чарлс Вилсон Пил, кој бил најпознат по неговите слики на водечки личности од Американската револуција. Во 1886 година, споменикот на Калб бил подигнат на теренот на државната куќа во Мериленд во чест на неговиот придонес во Американската револуција.
Два воени брода на американската морнарица биле именувани по него. Реката Граѓанска војна со железна обвивка USS Baron DeKalb и транспортот на војници од Првата светска војна USS DeKalb.
По него било именувано американско основно училиште, управувано од Министерството за одбрана на САД во Нирнберг, Германија, кое било затворено во 1990-тите. Од 2006 година, армискиот резервен центар генерал-мајор Барон ДеКалб бил домаќин на штабот на 200-та команда на воената полиција во Форт Мид, Мериленд.
Фикција
Во Assassin's Creed III, мисијата за чираците на Конор покажува дека Барон де Калб бил член на Темпларскиот ред во рамките на Континенталната армија, што било предност за наводната темпларска доминација во колониите. Овде, чираците на Конор го убиле Де Калб со цел да го намалат влијанието на Темпларите во армијата.
Луѓе кои се забавуваат 24 часа
Луѓе кои се забавуваат 24 часа (англиски: 24 hour party people) е британски филм од 2002 година, во режија на Мајкл Винтерботом (Michael Winterbottom), а по сценарио на Франк Котрел Бојс (Frank Cottrell Boyce). Во главните улоги играат: Стив Куган (Steve Coogan), Џон Томсон (John Thomson), Пол Попловел (Paul Popplowell) и Лени Џејмс (Lennie James). Филмот трае 117 минути, а британската премиера се одржала на 5 април 2002 година. Фимлмот е добитник на наградата „British Independent Film Award“, за најдобра продукација, а Винтерботом бил номиниран за „Златна палма“ на Канскиот филмски фестивал во 2002 година.
Содржина
Филмот претставува биографија на Тони Вилсон (Tony Wilson), сопственикот на дискографската куќа „Factory records“. Тој работел на телевизијата „TV Granada“, каде ја водел емисијата „So It Goes“. Еднаш, тој случајно присуствувал на концертот на „Секс пистолс (Sex Pistols)“ во Манчестер, на кој присуствувале само 42 посетители. Воодушевен од новиот звук, тој одлучува да ги повика новите групи во својата телевизиска емисија, а потоа изнајмува еден клуб во кој организира концерти на младите панк и „новобранови“ групи. Истовремено, тој е менаџер на „Џој дивижн (Joy Division)“ и на неколку други групи, а ја основа и дискографската куќа „Фабрика (Factory)“, која одржува неформални односи со групите и пејачите, бидејќи Вилсон е заинтересиран само за креативната страна на снимањето, а не за комерцијалниот успех.
Голем удар во кариерата на Вилсон (го игра Куган) е смртта на пејачот на „Џој дивижн“, Ијан Кертис, на 18 мај 1980 година, непосредно пред заминувањето на групата на турнеја во САД, по што го напушта и неговата жена Линдзи. Во 1982 година, Вилсон го отвора клубот „La Hacienda“, кој натрупува долгови поради слабата посетеност и високите трошоци во работењето. Истовремено, неговата дискографска куќа постигнува огромен успех со групата „Њу ордер (New Order)“, составена од членовите на „Џој дивижн“.
Потоа, работите на Вилсон тргнуваат надолу. Во 1994 година, тој го отворил клубот „Factory 2“, но го затворил во 1997 година, без да постигне некој поголем успех.
Темен-Рингенвалде
Темен-Рингенвалде (Temmen-Ringenwalde) — општина во округот Укермарк, во Бранденбург, Германија.
Валенсија
Валенсија — главниот град на истоимената шпанска провинција, Валенсија. Валенсија е третиот град по големина во Шпанија и 21 најголем во Европската Унија. Градот зафаќа дел од индустриската зона Коста дел Азахар.
Според статистикта од 2007, Валенсија има население од 797,654 жители. Популацијата на градското подрачје (со околните мали градови) — 1,738,690 според пописот од 2007.Од 2007 година градоначалничка на Валенсија е Рита Барбера Нола.
Европско првенство во фудбал 2012 - група А
Натпреварите во групата А на Европското првенство во фудбал 2012 се одржуваат од 8 јуни до 16 јуни. Учсници во оваа група се Полска, Чешка, Русија и Грција.
Табела
Грција е пласирана пред Русија поради победата од 1-0 во меѓусебниот двобој.
Помнење и заборавање
Траењето на промените создадени по пат на учење го претставува процесот на помнење. Губитокот на промените создадени при учење познат е како заборавање.
Помнењето и заборавањето се во обратно-пропорционален однос. Колку ќе биде запомнето, а колку заборавено, зависи од голем број фактори, како што се: смисленоста на материјалот, ангажираноста и мотивираноста при учењето, организација на самото учење, особините на личноста (способности, карактер, темперамент, интереси, ставови, претходни знаења), здравствената состојба, одмореноста, возраста итн. Секако дека најбитен фактор е степенот на наученост на материјалот.
Како се манифестира помнењето и заборавањето
Постојат повеќе начини како да провериме дали она што порано сме го учеле, сè уште го помниме.
1. Репродукција. Доколку она што порано сме го учеле можеме, по извесен временски период, самите да го повториме, значи дека сме го запомниле. Тоа што сме го запомниле може да биде: вербален материјал (лекција), моторна вештина (пливање), или пак претстава (сеќавање за изгледот на предмет или лице). 2. Препознавање. Препознавање е процес при кој оној податок што порано сме го учеле, не можеме самостојно да го репродуцираме, но можеме да го забележиме (идентификуваме) доколку биде понуден меѓу повеќето други.
3. Заштеда при повторно учење. Ефектите од претходното учење можат да се јават и во вид на заштеда при повторното учење. Ако по извесен временски период од претходното учење, повторно го учиме истиот материјал, доколку првиот пат подобро сме го научиле, сега ќе ни треба и помалку време и малку повторувања.
Зошто забораваме?
1. Едно време се тврдело дека до заборавање доаѓа поради тоа што спонтано, во текот на времето се врши губење на физиолошките промени што биле воспоставени при учењето. Доколку она што порано се учело не се повторува, со текот на времето и ќе се заборави. Ова е наречено „теорија на неупотреба“.
2. Според други, самото време не може да биде причина нешто да се заборави. Причината лежи во она што се случува во тоа време, а тоа секогаш е некаква активност. Токму поради тоа, ваквите сфаќања се познати под името „теорија на активно заборавање“.
3. Други тврдат дека заборавањето воопшто не постои, дека сите податоци се трајно забележани во меморијата. Ова е наречено „теорија за вечно помнење“. Основач е Зигмунд Фројд.
4. Четврта група теоретичари тврдат дека до заборавањето доаѓа поради изменетите услови при репродукцијата. Тие услови можат да бидат физикчки и психички.
а) Физички се оние што се однесуваат на просторот во кој се врши репродукцијата. Дете од прво одделение дома успешно ја кажува стихотворбата, но на училиште не може да се сети на неа.
б) Психички услови. За да биде репродукцијата ефикасна, потребна е претходна „загреаност“ и ориентираност. Ако ученик влезе сред час, нема да знае за што се зборува, но полека ќе се прилагоди.
Краткотрајно и долготрајно помнење
Информацијата се прима преку сетилна меморија. Во неа се задржуваат огромен број информации, скоро сите што влијаеле врз сетилниот орган. Но, времетраењето на тие информации е многу кратко. Во меморијата, податоците не се обработуваат, туку се сурови информации, без смисла. Трае многу кратко.
Краткотрајна меморија презема мал дел од информациите во сетилната меморија. Таа има помал капацитет, но подолго ги задржува податоците, околу 15 секунди. Ако еден телефонски број не го повторуваме повеќепати, ќе го заборавиме.
Долготрајната меморија се разликува од сетилната и краткотрајната по тоа што во неа информациите не се губат комплетно, туку остануваат релативно трајни.
Мнемонички техники
Под поимот мнемонички техники се подразбираат постапки што се применуваат за новиот материјал да се научи полесно, а да се запамти подолго. Некои од мнемоничките техники се:
1. Групирање на материјалот по блокови. Со оглед на ограниченоста на човековиот капацитет за прием, се јавува потреба податоците да се организираат во случај кога се многубројни, како на пример, еден голем 12-цифрен број може полесно да се запамети ако се подели во блокови од по три бројки.
2. Изнаоѓање субјективно погодни асоцијации. Кога треба да се научат голем број странски или непознати зборови, најдобро е тие да се групираат по некои други, веќе познати имиња, и тие да нè асоцираат на новиот збор. Пример за ова е името на психологот Ебингхаус, кој најлесно би го запомниле ако го асоцираме со англискиот збор house.
3. Зголемување на смисленоста на материјалот. Ако материјалот кој го учиме е недоволно сфатлив, треба да се обидеме да ја зголемиме неговата смисленост.
4. Користење визуелно и аудитивно мислење. Познато е дека постојат повеќе типови луѓе; визуелни кои лесно го помнат визуелно прикажаниот материјал, аудитивни кои лесно го помнат она што го слушнале, олфакторни кои помнат мириси итн.
Поединечни фактори во помнењето
1.	Брзина на запомнувањето – способност брзо да се научи дадената информација, т.е. со помал број повторувања.
2. Трајност на помнењето – способност што подолго да се зачуваат податоците во меморијата.
4. Услужливост на помнењето – способност да се научи во моментот кога е неопходно. Со оглед на овие својства на помнењето, меѓу луѓето постојат големи поединечни разлики. До нив доаѓа поради специфичноста на материјалот и поради специфичноста на секоја личност – нејзините интереси, ставови, цели итн.
Нидерфрона
Нидерфрона (Niederfrohna) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Бурилово (Пешталево)
Бурилово — археолошко наоѓалиште во прилепското село Пешталево. Ноаѓалиштето поради неистраженоста е од непознат тип и не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека јужно од селото во истоимениот потез локалните селани пронаоѓале темели на објекти. До почетокот на 19 век, тука постоело селото Бурилово, па најверојатно се работи за средновековна населба.
Вишна (Рамна)
Вишна — археолошко наоѓалиште во битолското село Рамна. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа во приватна нива на месен жител на околу 300 м јужно од селото, каде се откриени темели од црква, а во непосредната близина има и гробови.
Административна поделба на Танзанија
Танзанија е поделена на 26 региони (свах. mkoa). Секој регион се дели на вилаети (wilaya). Вилаетите пак, се делат на оддели и месности. Градските месности се делат на улици (mitaa), а селските се делат на села (kijiji). Селата потоа се делат на маала (vitongoji).