cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гимназија „Добри Даскалов“ - Кавадарци
Основање и развој
Гимназиското образование во Кавадарци датира уште од 1897 година, кога Бугарската егзархија отвора нижа гимназија застапена во два класа-први и втори. Во учебната 1907/08 година, гимназијата станува трикласна и како таква работи до 1913 година, кога е укината со влегувањето на српската окупаторска власт во Вардарскиот дел на Македонија.
Со започнувањето на Првата светска војна биле направени обиди за повторно воспостваување на гимназиското образование, преку испраќање на барање од Општинскиот одбор на Кавадарци до Министерот за просвета и црковни прашања во Белград, но поради тешките воени услови, барањето не е прифатено. По воспоставувањето на бугарската власт во текот на Првата светска војна, поточно од декември 1915 година, во учебната 1916/17 и 1917/18 година, продолжила со работа порано формираната прогимназија.
Во учебната 1991/92 година со повторното воведување на гимназиското образование е дозволено културолошката и математичко-информатичката струка да се преструктуираат во гимназиски насоки, а Училиштето за средно образование си го враќа името Гимназија. Се упишуваат по 6 паралелки: 2 општа гимназија, 2 природноматематичка гимназија и 2 правна струка. Од основањето, во 1945 година па сè до 1994 година, Гимназијата го носи името „ Јосип Броз Тито“. Во 1994 година, по предлог на Републичката комисија при Министерството за образование и физичка култура е одлучено Гимназијата да го носи името на познатиот војвода од Тивешијата од илинденскиот период- Добри Даскалов.
Гимназијата денес
Наставата во училиштето се одвива во една зграда на два спрата каде се изведува и теоретска и практична настава. Истата, се одржува во две смени, претпладневна и попладневна смена. Училиштето има вкупно 16 училници опремени со компјутер за секое дете, интернет, кабинети по информатика, биологија, хемија, физика и ликовна уметност, опремени со компјутери и основни наставни нагледни средства. Има кино-сала опремена со компјутер, двд, тв, лцд проектор, пијанино и балетска сала што се користат за разни презентации, предавања, работилници, состаноци, културно-уметнички манифестации и сл. Гимназијата поседува и библиотека, која располага со книжен фонд од околу 10.000 наслови на литература за ученици и наставници. Во библиотеката има и компјутери со вклучен интернет. Заради потполна безбедност на учениците и наставниците, училиштето е целосно опремено со видео надзор. Располага и со современа техника, како голем лцд, тв и двд поставени во холот на училиштето, потоа лцд проектори и сл. каде се прикажуваат проекти, презентации, соопштенија, видео реклами. Гимназијата располага и со голема спортска сала опремена со сите потребни реквизити и справи за реализирање на сите видови на спорт. Постојат и две соблекувални за учениците, машка и женска, комплетно опремени со тоалет и туш кабини. Има и повеќе спортски терени: игралишта за ракомет, кошарка, фудбал, тенис, мини игралиште за фудбал со вештачка трева. Поседува и уреден училиштен двор кој постојано се доуредува и оплеменува за негов поубав изглед. Има и посебни канцеларии за административниот дел: директор, секретар, наставници, педагог, психолог, актив по странски јазици, актив по македонски јазик и литература, актив по природни науки, актив по општествени науки кои се опремени со компјутери, печатачи, интернет и стручна литература.
Професионален развој на наставникот, соработничкиот и другиот персонал
Во последните неколку години во нашето училиште континуирано се реализираат повеќе обуки за професионално усовршување на наставниот и стручниот кадар. Ќе споменеме дел од нив, како на пример: „Примена на информатичката технологија во наставата“; „Активни методи во наставата“; „Унапредување на оценувањето во училиштата“; „Планирање и оценување во тек со современите трендови во образованието“; „Нова улога на наставникот - квалитетна настава“; „Електронско тестирање и оценување“; обуки за вешто и безбедно користење на интернет; обуки за користење на новиот софтвер за компјутери Edubuntu; и многу други. Поголем дел од наставниците се оспособени за користење на компјутери, а дел од нив познаваат странски јазици и се подготвени се за промени, за тимско работење, комуникација и сл. Постојано учествуваат и посетуваат семинари и презентации каде ги следат новите текови на воспитно-образовниот процес. Не изостанува и самоиницијативното учење на наставниците од разни извори (интернет, стручна литература, размена на искуства) и сл. Гимназијата „Добри Даскалов“, Кавадарци е средно општинско училиште со долга и богата традиција. Во текот на својата историја училиштето има стекнато препознатливи белези на стручност, успешност, професионалност, одговорност и просперитет.
Од учебната 2012/13 година Гимназијата “Добри Даскалов“ Кавадарци активно учествува во проектот Википедија во вашето училиште, каде група ученици од нашето училиште под менторство на своите професори учествуваат во создавање на нови и уредување на веќе постоечките станици на Википедија на македонски јазик преку училишниот проект Википедија:КАДД.
Наставни програми
При Гимназијата “Добри Даскалов“ Кавадарци има две наставни програми: Наставна програма за гимназиско образование и Наставна програма за средно стручно образование.
Гимназиско образование
Наставната прграма за гимназиско образование во Гимназијата “Добри Даскалов“ Кавадарци се спроведува во пет класа, во секоја од четирите години на школувањето. Наставниот план е структуиран од 3 организациско-содржински компоненти:
Во прва година ученикот ги изучува задолжителните предмети според наставниот план за прва година. Задолжителните предмети опфаќаат содржини од современото општо образование. Во оваа година не постојат изборни предмети. Тоа значи дека прва година е иста и заедничка за сите ученици во гимназиското образование.
Во втора година ученикот ги изучува задолжителните предмети според наставниот план за втора година и еден изборен предмет кој ученикот го избира од списокот на изборни предмети според своите желби, интереси и способности:
Во трета година ученикот ги изучува задолжителните предмети според наставниот план за трета година и изборните предмети од изборното подрачје за кое ученикот се определил. Има вкупно пет изборни подрачја од кои може да избира ученикот: Природно-математичко подрачје,комбинација А (ПМ-А)
Природно-математичко подрачје,комбинација Б (ПМ-Б)
Општествено-хуманистичко подрачје,комбинација А (ОХ-А)
Општествено-хуманистичко подрачје,комбинација Б (ОХ-Б)
Јазично-уметничко подрачје, комбинација А(ЈУ-А)
И во четврта година ученикот ги изучува задолжителните предметиспоред наставниот план за четврта година и изборните предмети од изборното подрачје кое веќе го избрал во трета година. Изборни подрачја и предмети:
Природно-математичко подрачје,комбинација А (ПМ-А)
Општествено-хуманистичко подрачје, комбинација Б (ОХ-Б)
Проектните активности се посебно подрачје во Наставниот план, чијаштофункција е задоволување на поединечните интереси и желби на ученицитево одделни области. Тие се специфични и се разликуваат од наставните предметипоради што се реализираат во рамките на годишниот фонд на часови (со по 70часа) од I до IV година, по слободен избор на ученикот
Требовље
Требовље (познато и како Требовле) — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Порече, во високиот северен дел на територијата на Општина Македонски Брод. Селото е планинско, на надморска височина од 970 метри.
Атарот зафаќа површина од 16,9 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1019 хектари, на пасиштата отпаѓаат 124 хектари, а на обработливото земјиште 79 хектари.
Сместено е на северната страна од планината Фојник, во борова шума. Атарот на селото се граничи со атарите на селата: Брест, Косово, Заград, Растеш, Здуње, Волче, Близанско и Гургурница.
До селото може да се стигне од следниве правци:
Интересно е да се напомене дека Требовље е поврзано со Гургурница со шумска патека која за време на Втората светска војна била врска помеѓу две окупациони зони: бугарската окупациона зона и италијанска окупациона зона. Патеката се користела како сообраќајница за тргување помеѓу двете зони. Патеката била одржувана постојано со поткастрување на растителноста, а на некои места и проширувана со подѕидување. На гребенот на самата граница помеѓу двете окупациони зони постоела обезбедувана контролна точка.
Денес, селото прераснува во населба во која познати стопанственици од Скопско, Тетовско и Гостиварско градат современи викенд-куќи со прекрасно уредени дворови, а некои од нив опремени со базени.
Историја
Во век, Требовље било село во Поречката нахија на Кичевската каза на Отоманското Царство.
Селото за време на балканските војни и двете светски војни е под контрола на различни окупациски сили:
Стопанство
Селото нема развиена земјоделска функција.
Смоларење
Смоларењето е најкарактеристично за жителите на селото. Голем број на жители на Требовље, работеле во фабриката за терпентин и калофон „Капина“ сместена во истоимената месност во атарот на селото Здуње. Според пописот од 1953 година на работа во фабриката или на „белење“ на бор работеле само 23 работници. Со прогласувањето на „Јасен“ за ловен резерват, големи земјишни површини и планински пасишта биле насилно одземени.
Смолата се исцедува од стеблата на црниот бор на тој начин што се прави засек - „жива рана“. Со специјален алат се лупи кората на површина од околу две дланки сè до белата дрвна маса. Потоа со смоларска секира, во облик на кука, попречно се прави прорез до сржта на стеблото во форма на кружен полумесец, се става парче лим во форма на чешмиче, а под него клинец на кој се прицврствува печено земјано лонче во кое се собира смолата. За да се наполни еден сад со смола од 250 грама потребни се петнаесетина дена. Кога смолата ќе прекипи, смоларите организирале акции за нејзино истресување во специјални канти. Со посебна лажица смолата се собира во канти, кои потоа се товараат на коњи и се носат на преработка во фабрика. Постои таканарачена германска метода на смоларење, со која стеблото се ранува со надолжни сечења на кората, и француска метода со која кората се реже попречно во етапи.
Се смоларело од март до октомври. Од смолата се произведува карактеристична течност наречена нефт која се употребува како народен лек за лекување на ревматски заболувања, рани и слично. Од остатоците на боровите дрвја се произведува катран којшто, исто така, според народното уверување, има лековити својства.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Требовље имало 180 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Требовље имало 256 жители.
Селото е мало, населено со македонско население и е доведено во фаза на раселување. Тоа, во 1961 година имало 164 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 18 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Требовље имало 13 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 10 жители, од кои 9 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Требовље е македонско село.
Родови во селото се: Барутовци (9 к.), доселени се од некое село Трн (кое сега е во Албанија). По преданието од Трн тргнале тројца браќа, едниот отишол во Бериково, Кичевско. Вториот отишол во селото Ќафа, Гостиварско. А третиот во селото Требовље; Петковци (12 к.), доселени се од раселениот град Закамен. По некое друго предание двата рода во селото потекнуваат од ист предок.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Самоков.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Растеш, во која влегувале селата Битово, Волче, Горно Ботушје, Долно Ботушје, Заград, Косово, Растеш и Требовље
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Растеш, во која покрај селото Требовље се наоѓале селата Битово, Близанско, Волче, Горно Ботушје, Долно Ботушје, Заград, Здуње, Косово и Растеш.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Манастирец.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0271 според Државната изборна комисија, кое е сместено во Селскиот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 13 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 11 гласачи.
Икониски Султанат
Римскиот Султанат, уште наречен Румски Султанат (персиски: سلجوقیان روم‎, Saljūqiyān-e Rūm, Селџучки Султанат или Икониски Султанат, современ турски: Anadolu Selçuklu) — продолжение на Селџучкото Царство во Анадолија, по директна линија од 1077 до 1307 година, со главни градови во Изник, па потоа во Конија. Бидејќи дворот на султанот бил многу мобилен, градови како Кајсери и Сивас некогаш функционирале како главни градови. За време на неговиот врв султанатот се протегал низ централна Анадолија од крајбрежјето Анталија-Аланија на Средоземно Море до територијата на Синоп на Црно Море. На исток, султанатот ги припоил другите турски држави и стигнал до езерото Ван. Најзападниот дел бил во близина на Денизли и влезот на егејскиот басен.
Терминот Рум доаѓа од арапскиот збор за Рим односно Римското Царство. Селџуците го нарекувале својот султанат Рум зашто бил основан на територија која претходно била римска.
Во последните свои децении, територијата на Иконискиот Султанат била поделена од новопојавените принципати и бегства, меѓу кои бил и оној на Османоглу, подоцна познати како Отомани (Османлии), која се издигнала да доминира над останатите.
Основање
Во 1070те, селџучкиот командант Сулејман бин Куталмиш, подалечен роднина на Малик Шах и поранешен претендент за престолот на Селџучко царство, дошол на власт во западна Анадолија, во 1075 година, ги освоил византиските градови Никеја (Изник) и Никомедија (Измит). По две години се прогласил за султан на независна селџучка држава со седиште во градот Изник.
Сулејман бил убиен во Антиохија во 1086 година од Тутуш I, селџучкиот владетел на Сирија и синот на Сулејман Килиџ Арслан I бил заробен. Кога Малик Шах умрел во 1092 година, Килиџ Арслан бил ослободен и веднаш се воспоставил како владетел на териториите на татко му. Тој бил поразен од крстоносците во Првата крстоносна војна и прогонет до централна и јужна Анадолија, каде ја основал својата држава со главен град во Конија. Во 1107 година, тој бил на поход на исток и го освоил Мосул, но умрел истата година во борба против синот на Малик Шах, Мехмед Тапар.
Во меѓувреме, друг икониски Селџук, Меликшах (да не се помеша со истоимениот великиот селџучки султан), ја освоил Конија. Во 1116 година, синот на Килиџ Арслан, Месуд I го освоил градот со помошта на Данишмендите. По смртта на Месуд во 1156 година, султанатот ја контролирал речиси цела централна Анадолија. Синот на Месуд, Килиџ Арслан II, ги освоил териториите околу Сивас и Малатја од последните Данишменди. Во Битката кај Мириокефалон во 1176 година, Килиџ Арслан ја победил војската предводена од Мануил I Комнин, нанесувајќи и тежок пораз на византиската моќ во регионот. И покрај привремената окупација на Конија во 1190 година од германските војски од Третата крстоносна војна, султанатот брзо се опоравил и ја консолидирал својата моќ.
По смртта на Тогрул III, последниот султан на Великото Селџучко царство во 1194 година, икониските Селџуци биле единствените претставници на власт од таа династија. Кајхусрав I ја освоил Конија од крстоносците во 1205 година. За време на неговото и на владеењето на следните два наследници, Кајкавус I и Кајкубад I, селџучката моќ во регионот го дистигнала својот врв. Најважното постигнување на Кајхусрав било освојувањето на пристаништето Аталија (Анталија) на Средоземното Море во 1207 година. Неговиот син Кајкавус го освоил Синоп и го направил Трапезунтското Царство свој вазал во 1214 година. Тој ја потчинил киликиска Ерменија, но во 1218 година бил принуден на го предаде Алеп, кој го освоил од ал-Камил. Кајкубад продолжил да освојува земји покрај брегот на Средоземното Море од 1221 до 1225 година. Во 1220те, тој испратил експедиција преку Црното Море до Крим. На исток тој ги поразил Менгуџегидите и им вршел притисок на Артукидите.
Пад
Кајхусрав II (1237-1246) го започнал своето владеење со освојувањето на регионот Дијарбекир, но во 1239 година тој морал да се справи со востаните предводено од популарниот проповедник Баба Ишак. По три години, кога конечно го пригушил востанитето, териториите на Кримскиот Полуостров биле изгубени и државата и војската биле ослабнати. Во вакви услови тој морал да се соочи со поопасна закана, се посилните Монголи. Монголските сили го освоиле Ерзурум во 1242 година, а во 1243 година, султанот бил катастрофално поразен од Бајџу во Битката кај Косе Даг (планина меѓу градовите Сивас и Ерзинџан) и Турците Селџуци морале да ветат верност на Монголците и станале нивни вазали. Самиот султан побегнал во Анадолија по битката од 1243 година, каде умрел во 1246 година, а со неговата смрт започнал период на тројно, па потоа двојно водство кое траело до 1260 година.
Селџучките територии биле поделени меѓу трите сина на Кајхусрав. Најстариот, Кајкавус II (1246-1260), владеел во областа западно од реката Кизил. Неговите помали браќа Килиџ Арслан IV (1248-1265) и Кајкубад II (1249-1257), владееле со териториите источно од реката под монголска власт. Во октомври 1256 година, Бајџу го победил Кајкавус II во близина на Аксарај и целата Анадолија била официјално под власта на канот Мунке. Во 1260 година, Кајкавус II побегнал од Конија на Крим, каде умрел во 1279 година. Килиџ Арслан IV бил погубен во 1265 година и Кајхусрав III (1265-1284) станал номиналниот владетел на цела Анадолија, каде вистинската моќ била или во рацете на Монголците или во рацете на влијателните регенти. Селџучката држава започнала да се дели на мали емирати (бегства) кои сè повеќе се дистанцирале од монголска и селџучка контрола. Во 1277 година, на барање од Анадолија, мамелучкиот султан Бејбарс ја нападнал Анадолија и ги поразил Монголците и привремено се поставил како управник на селџучката држава. Но, бидејќи локалните сили кои го повикале во Анадолија не се појавиле во одбрана на земјата, тој морал да се врати дома во Египет, и монголската управа повторно била вратена, официјално и со тешки казни.
Кон крајот на своето владеење, Кајхусрав III барал директна власт само на териториите околу Конија. Некои од бегства (вклучувајќи ги Отоманите при нивните почетоци) и селџучките гувернери на Анадолија продолжиле да ја признаваат, само формално, надмоќта на султанот во Конија, доставувајќи ја хутбата во име на султаните во Конија како признание на нивната власт и султаните продолжиле да се нарекуваат Фахредин, Гордоста на исламот. Кога Кајхусрав III бил погубен во 1284 година, селџучката династија претрпела уште еден удар од внатрешните немири кои траеле до 1303 година, кога синот на Кајкавус II, Месуд II, се наметнал како султан во Кајсери. Тој бил убиен во 1307 година, како и неговиот син Месуд III набрзо потоа. Подалечен роднина на селџучката династија се прогласил себеси за емир на Конија, но тој бил поразен и неговите земји биле освоени од Караманидите во 1328 година. Монетарната сфера на султанатот траела малку подолго и монети ковани од Селџуците, главно се сметале од добра вредност и продолжиле да се користат низ 14 век, дури и од Отоманите.
Уметност и архитектура
Меѓу овие, караванските станици (или анови), биле користени како станици, трговски центри и одбрана на караваните и околу стотина од сите изградени за време на анадолските Селџуци, се навистина неверојатни. Нивната неспоредлива концентрација на времето и анадолската географија претставуваат некои од најпрепознатливите и најимпреисвните конструкции во велата историја на исламската архитектура. Најголемата караванска станица е Султан Хан од 1229 година на патот меѓу градовите Конија и Аксарај, во гратчето Султанхани, зависно на Аксарај, и зафаќало 3900 квадратни метри. Постојат две каравански станици кои го носат името “Султан Хан”, а оваа втората е меѓу градовите Кајсери и Сивас. И тоа не само Султанхани, пет други града низ Турција ги добиле своите имиња по караванските станици кои биле изградени таму. Тие се Алаџахан во Кангал, Дураган, Хекимхан и Кадинхани, како и гратчињата Акхан во градскиот дел на Денизли. Караванската станица кај Хекимхан е единствена по тоа што под вообичаениот натпис на арапски јазик за информации во врска со зградата, има два натписи на ерменски и сириски јазик, поради тоа што била изградена од докторот (екимот) на Кајкубад I за кој се смета дека бил христијанин по потекло и дека ја прифатил исламската вера. Има и други случаи како населувањето на местото Калехисар (во близина на древното хетско пронаоѓалиште) во близина на Алаџа, основано од селџучкиот командант Хисамедин Темурлу кој побегнал во регионот по поразот во Битката кај Косе Даг и го основал гратчето со замок, медреса, зона за живеење и караванска станица, кои биле напуштени околу 16 век. Сите градби биле истражени во 1960те од историчарот на уметноста Октај Асланапа, осен караванската станица, која сè уште не е откриена. И овие откритија како и одреден број на документи го докажуваат постоењето на сликовитата населба на тоа место, како и османски ферман кој го советува водачот на медресата да се смести во караванската станица, наместо во школата.
Династијата
Во врска со имињата на султаните, тие биле варијанти во форма и изговор во зависност од употребата од еден или друг извор, дали било тоа за верност во транскрипција на персиската варијанта на арапското писмо кое го користеле султаните, или за совпаѓање со модерната турска фонологија и правопис. Некои султани имале по две имиња за кои избирале да ги користат алтернативност како знак на нивното наследство. Додека двете палати изградени од Алаедин Кајкубад I го носат името Кубадабад палата и Кајкубадије палата, тој својата џамија во Конија ја нарекол Алаедин џамија и пристанишниот град Аланија кое што го освоил како “Алаја”. Слично на тоа, медресата изградена од Кајхусрав I во Кајсери, во комплексот (кулије) посветен на неговата сестра Гевхер Несибе, била наречена Гијасије медреса, а онаа изградена од Изедин Кајкавус I во Сивас е наречена Изедије медреса.
СУ „Д-р Јован Калаузи“ - Битола
Средното медицинско училиште „Д-р Јован Калаузи“ — средно училиште во Битола, Општина Битола.
Средни Рид (Мечкуевци)
Градиште — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Мечкуевци. Наоѓалиштето претставува можна вила рустика од римското време. Во нивата на еден жител, што се наоѓа на околу 3,5 км од селото, има многу градежен материјал, а откопан е и еден питос.
Хелијанд
Хелијанд е епска поема на старосаксонски јазик напишана околу 825 година. Насловот значи "спасител" на старосаксонски (на германски Heiland) и го опишува животот на Исус во алитеративен стих стил на германската сага. Хелијанд е најголемото дело на пишан старосаксонски јазик. Оригиналот имал околу 6000 редови, од кои четири нецелосни фрагменти се најдени. Делото било под редакција на Луис Пиуски. За првпат делото било испечатено во 1562 од страна на Матијас Флациус.
Торнадиоз де Авила
Торнадиоз де Авила — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Општина Новаци
Општина Новаци — општина во јужниот дел на Република Македонија. Центар на општината е селото Новаци. Општината е проширена со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога кон старата Општина Новаци се припоиле поранешните општини Бач и Старавина.
Географија
Општината Новаци се наоѓа на Јужниот дел на Македонија, го зафаќа југоисточниот дел на  Пелагониската рамнина, централниот дел на течението на Црна Река, битолскиот дел на Мариово и пограничниот дел со Грција  на потегот на планината Ниџе. Општина Новаци на север граничи со општина Прилеп и општина Могила на запад со општина Битола и на јужниот и источниот дел со Грција во должина на гранична линија од околу 60 км.
Општина Новаци условно може да се подели на рамничарски и ридско-планински и пограничен дел. Рамничарско-Пелагонискиот дел е релативно стопански развиен регион. Општина Новаци располага со извонреден потенцијал на природни богатства како предуслов за развој на стопансвото. Имено во централниот дел на Општината се наоѓа најголемиот басен за јаглен — Суводол, потоа трите централи на РЕК “Битола“ во моментот постојат 8 наоѓалишта за експлоатација на минерална вода и гасови, две наоѓалишта за експлоатација на песок чакал, кварц и други неметали. На територијата на општина Новаци дел од стопанските активности ги извршува најголемиот земјоделски комбинат во Македонија- ЗК Пелагонија и вкупната аграрна површина во Општината е околу 70.000.ха од кои на  на обработлива отпаѓа 23.000 ха, пасишта 30.000 ха и шуми 17.000 ха кое нешто е инзвореден предуслов за развој на земјоделството, сточарството и производството на здрава храна. Особено во последниот период подем добива одгледувањето на крупен добиток и токму во тој правец го гледаме и понатамошниот развој, но поради слабата економска моќ на населенито и немање соодветни поволни кредити овој сектор не е доволно искористен. Во последно време, во соработка со соседните општини, се поприсутно е размислувањето за отворање на преработувачки објекти за градинарски и сточарско-живаинарски производи за што постојат извонредни предуслови за обезбедување на суровини. За обезбедување на поголеми приноси во овој сектор неопходно е решавање на проблемот со наводнување и одводнување на земјоделските површини. За истото покренавме иницијатива до Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство но поради немање на финансиски средства работите се оставени сѐ уште само на добра идеја. За решавање на овие проблеми, пред сè за развој на земјоделството, потребно е обезбедување на поволни и квалитетни кредити и помош од државата.
Стопанство
Во однос на природнте богатсва и производсво на еколошки здрава храна уште поповолна е ситуацијата во ридско планискиот дел од Општината. Имено Мариовскиот дел на Општината е еден од еколошки најчистите региони во Македонија, регион кој располага со огромни површини на пасишта, шуми,води, разновидниста на животинскиот и растителниот свет како предуслов за развој на сточарсвото, пчеларство, билкарство и други капацитети за производсво на еколоШки здрава храна. Со своите специфични културно- историски, географски и природни одлики, овој регион пружа изворедни можности за развој на селскиот туризам, спортскиот лов и риболов и др.
Демографија
Со цел да го поттикне наталитетот, Општината Новаци доделува парична помош од 30.000 денари за секој склучен брак, а за секое новородено бебе дава помош од 5.000 денари.
Според потписот од 2002 година општината има 3.549
Политика и администрација
Градоначалник на општина Новаци е Љубе Кузманоски од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Новаци е составен од 9 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Инфраструктура
Регионални патни правци во општината се:
Локални улици: Инфраструктурни објекти за водоснабдување :
С.Новаци, Добромири и Рибарци се поврзани на водоводната мрежа од водоводот на град Битола.
Во селата Горно Агларци, Долно Агларци, Далбеговци, Гермијан, Бач, Живојно, Брод и Скочивир изградена е локална водовона мрежа со резервоари со пумпи.
Селата Старавина, Градежница, Будимерци и Зовиќ приклучени се на регионалниот водовод „Мариово“,
Селата Рапеш, Маково, Орле и Груништа имаат локални водоводи.
Населените места во општина Новаци покриени се со телефонска мрежа, а со исклучок на с.Брник и Груништа во останатите има електрична мрежа.
Културни и природни знаменитости
Општината Новаци е позната по тоа што има повеќе цркви од населени места: во општината има 41 село, а наспроти тоа, има 51 црква и 15 манастири.
Образование и здравство
Во општина Новаци има едно  Центарлно основно училиште во Новаци  со подрачни училишта во  с. Добромири, Рибарци, Горно Агларци и Маково. Во с. Бач постои подрачно училиште кое е под ЦОУ с. Бистрица.
Во склопот на општината постојат повеќе здравствените амбуланти и тоа во следните населени места: Новаци, Бач, Маково и Старавина.
Мирдита (округ)
Округот Мирдита (Албански:Rrethi i Mirditës) е еден од 36-те окрузи во Албанија, дел од областа Леж. Округот има население од 26,668 жители (проценка од 2010), и површина од 867 км2. Се наоѓа во северниот дел на земјата, со главен град Решен. Округот ги содржи следните населени места:
Во траењето на Отоманското Царство, Мирдита, заедно со останатите племенски региони, доби статус на полунезависна држава од Отоманците каде што преовладувала Римската Католичка вера.
Курсово
Курсово (Τόξο, Токсо; до 1959 г. Κούρσοβα, Курсова ) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 21 километри северозападно од градот Катерина и на 19 километри југоисточно од седиштето на општинската единица — Елафина.
Селото се наоѓа на надморска височина од 242 метри.
Демографија
Селото за првпат на пописите се споменува во на пописот од 1951 година во селото биле евидентирани 177 жители, во 1961 година во селото живееле 334 жители, во 1971 година имало 334 жители, во 1981 - 275 жители, и во 1991 година - 255 жители. Денеска, населението на селото е 137 жители според пописот од 2011 година.
NGC 5897
NGC 5897 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Вага, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5897 се споменува и како GCL 33, ESO 582-SC2.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5897 е од видот XI. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,4 m. NGC 5897 има само една позната привидна димензија, која изнесува 11'.
Други поделби
Проучување на NGC 5897 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 334; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6182. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 741.
Црква „Св. Илија“ - Сачево
Црквата била изградена во 1870 година.
Мурманск
Мурманск — пристаништен град и административен центар на Мурманската област во северозападниот дел на Русија и лежи на брегот на заливот Кола. Сместен е на 12 километри од Баренцовото Море, на северниот дел на полуостровот Кола, недалеку од границата на Русија со Норвешка и Финска. Има население од околу 310.000. И покрај стагнацијата и намалувањето на населението во градот, Мурманск останува најголем град северно од Северниот Поларник.
Виктор Грињар
Виктор Григнард (Чербург, 6 мај 1871 - Лион, 13 декември 1935), бил Француски хемичар.
Во 1912 година, Виктор Григнард ја добил Нобеловата награда за хемија.
Бањско Брдо
Бањско Брдо – планина на југозапад на Србија, над градот Прибој. Нејзиниот највисок врв е висок 1.282 метри.
Гуцон Борглум
Гуцон Борглум (, Св. Чарлс, Ајдахо, САД -, Чикаго, Илиноис) бил американски вајар.
Животопис
Роден во семејство на дански имигранти, студирал уметност во Париз. Во 1901 година, отворил студио во градот Њујорк. Неговата бронзена статуа, „Кобилите на Диомед“ била првата американска скулптура што ја купил Музејот на уметности Метрополитен. Ја изделкал главата на Абрахам Линколн во ротондата на американскиот капитол. Во 1916 година бил овластен да изваја споменик за конфедерацијата на Камената Планина Џорџија, но недоразбирањата со неговите покровители го натерале да го напушти проектот во 1924 година; проектот бил завршен од други. Неговиот најзначаен проект бил Националниот споменик на планината Рашмор (завршен во 1941 година).
Над Бавчи (Кнежје)
Над Бавчи — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Кнежје. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. Во близината на северниот крај на селото, во нивите на тројца жители биле откриени остатоци од темели на повеќе градби, а по површината има делови од керамички садови и питоси.
Гран Гала дел калчо 2020
Наградите биле доделени на 19 декември 2021 година.
Кардинал
Кардинали (од латински cardinalis, cardo, основен) се највишите служители во католичката црква, чија работа е да помагаат на папата. Кардиналите се назначуваат лично од Римскиот Папа. Како кардинал може да биде избран секој свештеник ( духовни лица) какви што се епископите и архиепископите.
Функции
Кардиналите се членови на Кардиналниот колегиум. Единиот од кардиналите, кој раководи со колегиумот, се нарекува Декан. До неговиот избор за Римски Папа, Џозеф Рајцингер, сега Бенедикт XVI, ја исполнуваше имено оваа функција- декан на Кардиналниот колегиум. Кардиналите, кои немат навршено 80 години учествуваат во Конклав (во буквален превод - "под клуч"). Конклавот е органот, кој го избира новиот Римски Папа. Тоа е избор всушност по смртта на претходниот папа. Тоа е и органот, кој управува со Римокатоличката црква во периодот помеѓу изборот на новиот папа.
Облека
Кардиналите се облечени во црвено и нивната облека се состои од следните делови:
-	шешир, под кој се наоѓа баретка и мала капа која го покрива тонзурата
-	црвен мантил, прстен со црвен камен и крст околу вратот
Занимливости
-	Во денешно време улогата на кардиналите е повеќе административна. Од 1586 година бил утврден и нивниот број, кој изнесува 70. Тие стално живеат во Рим.
-	Секој кардинал има право на плата доколку неговите лични пригоди не му се доволни
Административна поделба на Јужна Кореја
Јужна Кореја е поделена на 8 покраини („до“), 1 специјална автономна покраина текпјол („текпјол чачидо“), 6 метрополски градови („квангјок-си“) и 1 специјален град („текбјол-си“). Тие потоа се делат на разни помали единици: градови („си“), околии („кун“), окрузи („ку“), помали градови („еп“), паланки („мјон“), маала („донг“) и села („ри“).
Хиерархија на поделбата
Постојат два вида на окрузи во Јужна Кореја: автономни (자치구) и неавтономни (일반구).
Покраини и истостепени градови
Покраинските единици се првостепени административни единици во земјата. Се делат на пет групи: покраини, специјални самоуправни покраини, специјални градови, метрополски градови и специјални самоуправни градови.
Управниците на покраините се избираат на секои четири години.
NGC 3449
NGC 3449 — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3449 се споменува и како ESO 376-25, MCG -5-26-10, IRAS 10505-3240.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3449 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3449 има привидни димензии од 3,3' х 1'.
NGC 1516A
NGC 1516A — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
NGC 3449
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 148°.
NGC 1516A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1516A се споменува и како NGC 1524, NGC 1516-1, MCG -2-11-17.
NGC 3449
Други поделби
Проучување на NGC 3449 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32666. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7203. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 78.
NGC 1516A
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 3449
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
NGC 1516A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1516A е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1516A има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 8 м 7,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 49' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 1516A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14515. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 268; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5312. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 912.
Црква „Св. Никола“ - Раковец
'''Св. Никола''' — православна црква во велешкото село Раковец, Општина Чашка, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Архитектура
Црквата е изградена во XVII век во центарот на селото. Ова е еднокорабен храм со полукружна апсида на исток и дограден затворен трем на западната страна. Засводена е со полукружен свод. Влезот е од запад. Светлината влегува низ едно прозорско окно на северниот ѕид и низ друго на источната страна над апсидата. Градена е од кршен камен. Храмот е наполно малтерисан, а покривот е со сменети ќерамиди.
Живопис
Натписот на северниот ѕид вели дека храмот е реновиран во 1974 г. Тогаш невештиот зограф Миле Ристовски од Прилеп го прецртал изворниот живопис од XVII век. Според проучувањата направени во 1972 г. од екипа на Националниот конзерваторски центар, оригинални фрески од XVII век имало во апсидата — Богородица Ширшаја небес и Свети Василиј Велики, а во проскомидиалната ниша е Исус Христос.
Иконите од дворедниот иконостас се од 1884 г. и се дело на прочуениот зограф Димитар Андонов Папрадишки, за што сведочи наговиот потпис на престолната икона на Свети Никола: „отъ руки Димо зуграфъ отъ Папрадища 1884 декември 22“. Иконата на Исус Христос исто така е од 1884 г.
Основен суд Радовиш
Основен суд Радовиш — суд со основна надлежност сместен во градот Радовиш и го опфаќа подрачјето на општините Радовиш и Конче.
Судот во Радовиш ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Радовиш одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Радовиш и Конче.
Историја
Основниот суд во Радовиш, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Најпрвин работел како судско одделение на Околискиот суд во Струмица. Од 1950 до 1952 година, судот во Радовиш е самостоен околиски суд, кога бил сместен во старата зграда на Тутунска банка.
Во 1975 година, судот се преместил во нова современа зграда, во која се наоѓа и денес.
Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Радовиш биле следниве:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Василево
Црквата била изградена во средината на 19 век. Повеќепати била обновувана, а за последен пат во 2008 година.
СОУ „Др. Ибрахим Темо“ - Струга
„Д-р Ибрахим Темо“ — средно училиште во Струга, Општина Струга.
Карол Баскин
Карол Баскин (родена на 6 јуни 1961 година) е американски активист за човекови права и извршен директор на Big Cat Rescue, непрофитна организација за згрижување на животни во близина на Тампа, Флорида.
Баскин го привлекла вниманието на јавноста кога била претставена во документарниот серијал на Нетфликс во Tiger King во 2020 година за приватниот зоолошки оператор Џо Егзотик со седиште во Оклахома. Серијата na Нетфликс ги следи и Баскин и Џо Егзотик, како и сопственикот на егзотични животни Док Антл, кои ги снимаат нивните тековни и ескалирани расправии за егзотични животни во приватните зоолошки градини. По објавувањето на серијата, Баскин била предмет на интернет мемиња и теории на заговор поврзани со исчезнувањето на Дон Луис, нејзиниот втор сопруг.
Ран живот
Керол Стеирс Џонс е родена на 6 јуни 1961 година, во воздухопловната база Лекланд во округот Бексар, Тексас. Таа изразила интерес за спасување мачки кога имала девет години, но се решила да не се занимава со ветеринарна медицина откако дознала дека ветеринарите ги еутанизираат животните. Таа го напуштила средното училиште и домот со локална вработена во лизгалиште. Баскин тогаш со автостоп се движела напред и назад меѓу Флорида и Бангор, Мејн, спиејќи под паркирани автомобили. Подоцна купила камион „ Датсун“ и спиела позади со својата мачка милениче.
Кариера
На 17-годишна возраст, Луис работела во стоковната куќа Тампа. За да заработи пари, таа започнала да одгледува мачки за шоу; таа исто така започнала да спасува боб-мачки и користела лами за бизнис со кастри за трева. Во јануари 1991 година, таа се омажила за својот втор сопруг и се приклучила на неговиот бизнис со недвижнини.
Како Керол Луис, таа и нејзиниот сопруг Дон го основале Дивиот свет на Лесната улица, засолниште за животни во близина на Тампа за големи мачки, во 1992 година. Таа е сегашен извршен директор на засолништето, кое го преименувала во „Спасување на големите мачки“ некаде по исчезнувањето на Луис во 1997 година. Таа ги искористила друштвените медиуми како што се Фејсбук и Јутјуб и нејзиниот поткаст „The Cat Chat“ за да промовира активизам против приватните зоолошки градини. Њујорк Тајмс и Холивуд Репортер ја опишале како активист за правата на животните.
Во 2020 година, Баскин била избрана во 29 сезона на "Танц со Ѕвездите“. На премиерата на сезоната на серијалот на 14 септември, таа танцувала пасо доблем со партнерот Паша Пашков во „Окото на тигарот“ на Survivor и тие добиле 11 од можни 30 бода, најнизок кумулативен резултат на вечерта. Во меѓувреме, за време на емитувањето на одбрани телевизиски пазари во Флорида, вклучително и Тампа, семејството на Луис и нивниот адвокат истрчале и се појавиле на трговско место барајќи секој што има информации за неговото исчезнување да се појави и понудиле награда од сто илјади долари.
Личен живот
Таа се преселила кај Мајкл Мардок, нејзиниот шеф во стоковната куќа каде што работела, кога имала 17 години. Двојката се венчала на 7 април 1979 година. Баскин рекла дека никогаш не го сакала и се омажила за него само затоа што нејзините родители биле разочарани што живееле заедно надвор од брак. Забременила набргу потоа, и ќерката Џејми Вероника Мардок е родена на 16 јули 1980 година.
Според Баскин, во 1981 година, кога имала 19 години, таа фрлила компир кон Мурдок, додека тој се обидувал да ја нападне. Таа истрчала боса од нивниот дом и го сретнала својот следен сопруг Дон Луис на авенијата Небраска во Тампа. Таа и Луис се впуштиле во афера додека двајцата сè уште биле во брак. Таа станала една од многуте девојки на Луис и значително го зголемила своето богатство помагајќи му да купува и продава недвижнини во 1984 година. Двојката се развела од нивните сопружници и потоа се венчале во 1991 година.
Луис исчезнал во август 1997 година и бил прогласен за законски мртов во 2002 година. Следувал спор меѓу децата на Баскин и Луис околу имотот, а Баскин преовладувала како примарен наследник. Случајот со неговото исчезнување е сè уште отворен од 2020 година.
Таа го запознала Хауард Баскин во ноември 2002 година на почетната забава за новоформираната организација „Нема повеќе бездомници“. Тој веднаш се приклучил на спасувањето на големите мачки како претседател на советодавниот одбор. Тој ја запросил во ноември 2003 година, и тие се венчале во ноември 2004 година.
Во октомври 2020 година, Баскин почнала да се декларира како бисексуалец.
Ненделн
Ненделн (Nendeln) — село во Лихтенштајн, сместено во општината Ешен.
Географија
Селото се наоѓа во северниот средиштен дел на Лихтенштајн на главниот пат Шан-Шанвалд, кој ја поврзува земјата со Бухс (Швајцарија) и Фелдкирх (Австрија). Поблиску села до Ненделн се Шанвалд, Маурен, Ешен и Планкен.
Сообраќај
Ненделн поседува железничка станица на линијата Фелдкирх-Бухс.
Невенлив Цвет
„Невенлив Цвет“ ( „Благомирисен Цвет“ ) е икона на Богородица, почитувана во православната црква. Создавањето на иконата датира од XVII век на Света Гора (според други извори, местото на создавање е Константинопол). Литературната основа на мотивот на иконата се текстовите на византиските акатисти, во кои Дева Марија (па дури и Христос) се споредуваат со невенливи и благомирисни цвеќиња. Уметничкиот елемент е формиран под влијание на западната традиција на иконографија.