cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хановер
19. век
Откако Наполеон ја наметнал конвенцијата од Артленбург (Конвенција на Елба) на 5 јули 1803, околу 30.000 француски војници го окупирале Хановер. Конвенцијата, исто така, значела распуштање на армијата на Хановер. Џорџ III не ја признал Конвенцијата на Елба. Како последица на ова, голем број на војници од Хановер всушност емигрирале во Велика Британија, што довело до создавање на кралската германска легија, која била единствената германска армија, која да се борела во сите Наполеонови војни против Французите. Подоцна, тие играле важна улога во Битката кај Ватерло во 1815. Виенскиот конгрес во 1815 го унапредил изборништвото во Кралство Хановер. Главниот град Хановер бил проширен на западниот брег на Лајне и оттогаш се зголемил значително.
Во 1837, личниот сојуз на Велика Британија и Хановер завршил кога наследникот на Вилијам IV во Обединетото Кралство било женско (Кралица Викторија). Според Салискиот закон, Хановер можел да биде наследен само од страна на мажи. Како последица на ова, Хановер преминал на братот на Вилијам IV, Ернст Август и останал кралство до 1866, кога бил припоен од Прусија во текот на Австриско-пруската војна. И покрај поразот на Прусија во Битката кај Лангензалца, градот Хановер станал пруски провинциски главен град. По припојувањето, граѓаните на Хановер се спротивставиле на прускиот режим.
Меѓутоа, за хановерската индустрија, новата врска со Прусија означило унапредување на бизнисот. Воведувањето на слободната трговија го засилил економскиот раст и исто така довел до обнова на Gründerzeit (ера на основачите). Во периодот од 1871 до 1912, населението на Хановер се зголемило од 87.600 на 313.400.
Во 1872, првиот коњски трамвај бил пуштен во употреба, а од 1893 функционира и електричниот трамвај.
Во 1887, Емил Берлинер ги измислил грамофонот и грамофонската плоча.
Порастот на Хановер започнал со ерата на урбаниот директор Хајнрих Трам. Од 1891–1918 тој бил директор на градот Хановер и суштински го променил изгледот на градот до крајот на векот („Tramm Era“). Големиот плоштад пред Новото градско собрание, Trammplatz, е именуван во негова чест.
Градот бил проширен во 1869, и повторно во 1882 со додавање на Кенигсвортер Плац и Велфенгартен. Во 1891, општините Херенхаузен, Хајнхолц, Фаренвалд биле додадени. Во 1907, општините Штекен, Гутсбецирк Мекленхајде, Ботфелд, Клајн-Буххолц, Грос-Буххолц, Кирхроде, Дерен и Вилфел биле припоени кон Хановер.
Нацистичка Германија
Од 1937 година, градоначалникот и покраинските комисионери на Хановер биле членови на NSDAP (Нацистичка партија). Како насекаде во Германија, постоело еврејско население во Хановер. Во октомври 1938, 484 хановерски Евреи од полско потекло биле протерани во Полска, вклучувајќи го и семејството Гринспан, но Полска одбила да ги прифати. Гринспанови и илјадници други полски депортирани Евреи биле заробени на границата, хранети единствено со прекини од полскиот Црвен Крст и еврејски добротворни организации. Нивниот син Хершел Гринспан бил во Париз во тоа време. Кога слушнал за протерувањето на неговото семејство во Полска, заминал во германската амбасада и го убил германскиот дипломат Едуард Ернст фом Рат.
Нацистите го искористиле овој чин како етапа во националниот погром, познат како Кристална ноќ. Тоа било во Хановер на 9 ноември 1938, кога синагогата, проектирана во 1870 од Едвин Оплер во неоромантичен стил, била запалена од нацистите.
Во септември 1941, преку планот „Акција Лаутербахер“, започнала гетоизација на преостанатите хановерски еврејски семејства. Дури и пред Ванзејската конференција, на 15 декември 1941, првите Евреи од Хановер биле депортирани во Рига. Вкупно 2.400 луѓе биле депортирани, а многу малку преживеале. Од околу 4.800 Евреи, кои живееле во Хановер во 1938, помалку од 100 биле сè уште во градот, кога пристигнале трупите на американската армија на 10 април 1945 за да го окупираат Хановер на крајот на војната. Денес, споменикот на Оперскиот плоштад е потсетник на прогонот на Евреите од Хановер.
Втора светска војна
Хановер била важна раскрсница на патниот и железничкиот сообраќај и производствен центар, па затоа бил цел за време на стратешкото бомбардирање во текот на Втората светска војна, вклучувајќи ја нафтената кампања. Целите биле AFA (Штекен), рафинеријата Дојраг-Нераг (Мисбург), фабриката Continental (Фаренвалд), преработувачката индустрија (VLW) во Риклинген и Лацен и во Линден, фабриката за преработка на гума во Лимер, фабриката Hanomag и NMH. Присилните работници биле користени од подкампот Хановер-Мисбург на концентрациониот камп Нојенгаме. Станбените области, исто така, биле цел на напади и повеќе од 6.000 луѓе биле убиени во сојузничкото бомбардирање. Повеќе од 90% од центарот на градот бил уништен во 88 бомбашки напади. По војната, Aegidienkirche не била обновена и нејзините урнатини се зачувани како потсетник од војната.
Сојузничките трупи стигнале во Хановер во април 1945. Американската 84-та пешадиска дивизија го окупирала градот на 10 април 1945.
Хановер бил во британската окупациска зона на Германија по војната и станал дел од новата покраина (Land) Долна Саксонија во 1946.
Денес, градот Хановер е вице-претседавачки град на „Градоначалници за мир“, меѓународна организација која организира градови и граѓани низ целиот свет, со цел да се укине и елиминира јадреното оружје до 2020 година.
Положба
Хановер се наоѓа во долината на Лајне на преминот помеѓу долносаксонските ридови и Северногерманската Низина. Во југозападниот дел на градот се наоѓаат почетоците на Везерските висорамнини со плодна обработлива почва, додека на север градот се граночи со песочни и мочурливи области.
Положбата со неговите физички и географски услови на Хановер му нуди поволни можности за развој од средновековно село до голем град. Во средниот век поминувал значајниот трговски пат Север-Југ, кој минувал низ долината на реката Лајне. Во 19-от век железничката пруга го следела овој пат и со изградба на Средногерманскиот Канал како поврзување Исток-Запад во 20-от век Хановер станал раскрсница на овие значајни сообраќајни траси. Истото важи и за автопатскиот сообраќај со пресекот на A2 и A7 во близина на Хановер.
Соседни големи градови се Хилдесхајм, Брауншвајг, Волфсбург, Билефелд, Гетинген, Касел и Бремен. Бреговите на Северното и Балтичкото Море се наоѓаат подеднакво оддалечени од Хановер.
Клима
Просечната годишна температура на воздухот во Хановер изнесува 8,7 °C, додека просечното количество на врнежи 661 mm/м3. Просечниот број на летни денови, односно денови во кои највисоката дневна температура надминува 25 °C, пресметан во периодот од мај до август изнесува 22.
Лукас Подолски
Лукас Подолски (роден на 4 јуни 1985 година во Гливице, Полска) — германски фудбалер со полско потекло кој во моментов настапува за јапонскиот клуб Висел Кобе како напаѓач. Тој е син на поранешниот полски фудбалер Владемар Подолски. Иако Лукас е роден во Полска, тој настапува за репрезентацијата на Германија, каде неговото семејство се преселило кога тој имал само 2 години. Израснал во градот Бергхајм.
Хановер
Главни знаменитости
Една од најпознатите знаменитости е Кралска градина Херенхаузен:
Лукас Подолски
Своето деби во репрезентацијата на Германија го имал на 6 јуни 2004, на возраст од 19 години, против Унгарија во пријателски натпревар одигран во Кајзерслаутерн.
Келн
Подолски ја започнал својата професионална кариера во тимот на Келн, за кого дебитирал во натпревар од Бундеслигата на 22 ноември 2003, на возраст од 18 години, во поразот на домашен терен од Хамбургер со 1-0. Следната сезона постигнал 24 голови и бил најдобар стрелец во Бундеслига 2, со кој му помогнал на Келн да се врати во Бундеслигата. Сезоната 2005-06 ја завршил со 12 постигнати голови и го привлекол вниманието на голем број клубови како Ливерпул, Бајерн Минхен, Хамбургер, Вердер и Реал Мадрид.
Хановер
Главни знаменитости
Големата градина е важна европска барокна градина. Самиот дворец бил скоро целосно уништен од сојузничкото бомбардирање, но моментално е под обнова. Некои точки на интерес се Grotto (внатрешноста била дизајнирана од францускиот уметник Ники де Сен Фал), Галериската зграда, Orangerie и двата павилјона од Реми де ла Фос. Големата градина се состои од неколку делови. Најпопуларниот е Голема земја и Nouveau Jardin. Во средината на Nouveau Jardin е највисоката европска фонтана во градина. Историскиот Garden Theatre често е домаќин на мјузиклите од германскиот рок-музичар Хајнц Рудолф Кунце.
Лукас Подолски
Бајерн Минхен
Во летото 2006 година Подолски го комплетирал својот трансфер во Бајерн за сума која се претпоставувало дека изнесува 10 милиони €. Своето деби за Бајерн го направил на 11 август 2006 против Борусија Дортмунд, влегувајќи како замена во 88-та минута. Тој бил дел од клубот во периодот од 2006 до 2009 година и одиграл преку 100 натпревари во сите натпреварувања во кој постигнал 26 голови. Доаѓањето на италијанскиот напаѓач Лука Тони го истиснува Подолски од почетната постава на Бајерн и одлучил да се врати назад во Келн во летото 2009 година.
Хановер
Главни знаменитости
Berggarten е важна европска ботаничка градина. Некои точки од интерес се Тропската куќа, Кактус куќа, Канаринска куќа и Куќа на орхидеите, во која се наоѓа најголемата светска збирка на орхидеи, птици и пеперутки. Близу влезот на Berggarten е историскиот Павилјон Библиотека. Мавзолејот на Гуелфс исто така се наоѓа во Berggarten. Како Големата градина и Berggarten се состои од неколку делови, на пример Paradies и Prairie Garden. Постои и центар за морскиот живот Хановер, кој е прв тропски аквариум во Германија.
Лукас Подолски
Враќање во Келн
Подолски ги послушал советите на селекторот на Германија Јоаким Лев и се вратил во Келн како би ги задржал шансите за настап во репрезентацијата. Тој бил главна фигура во тимот во следните три сезони во кој Келн се натпреварувал во Бундеслигата. Сепак, и покрај 18 голови на Подолски во сезоната 2011-12 Келн испаѓа од лигата.
Хановер
Главни знаменитости
Georgengarten е англиска пејзажна градина. Храм Лајбниц и Дворец Георген се две точки од интерес.
Лукас Подолски
Арсенал
На 30 април 2012 Подолски потпишал за англискиот премиерлигаш Арсенал за сума од 14 милиони €.
Хановер
Главни знаменитости
Други градини се Guelph Garden со дворецот Гуелф и принц-градината. Во близина се Водена уметност, Харденбергше и Принц-куќа.
Знаменитост на Хановер е Ново градско собрание (Neues Rathaus). Внатре во зградата се четири модели на градот. Светскиот уникатен дијагонален лифт оди од големата купола до платформата за набљудување.
Зоолошката градина Хановер е една од најспектакуларните и најдобрите зоолошки градини во Европа. Зоолошката ја добила Park Scout Award за 2009/10, сместувајќи се меѓу најдобрите зоолошки градини во Германија. Зоолошката се состои од неколку темски области: Замбези, Мајерс Фарм, Планина Горила, Дворец Џунгла и Мулевап. Некои помали области се Австралија, шумата за волците итн. пливачка област со многу морски птици. Постои и тропска куќа, џунгла и снежна област. Новосоздадената канадска област, Залив Јукин, е отворена во 2010. Во 2010, зоолошката градина Хановер имала над 1,6 милиони посетители.
Друга занимливост е Стариот град. Во центарот се огромната Marktkirche и Старото градско собрание. Во близина се Куќа Лајбниц, Куќа Нолте и Кула Беквин. Многу убав кварт од стариот град е Kreuz-Kirche-Stadtteil околу Црквата Крст со многу убави мали ленти. Во близина е старата кралска спортска сала - која сега е театар, наречен Ballhof. На работ на стариот град се Market Hall, Дворец Лајне и урнатините од Црквата Егидин, која сега е споменик на жртвите од војната и насилството. Преку Порта Марстал ќе стигнете на брегот на реката Лајне, каде се наоѓа светски познатиот Nanas од Ники де Сен Фал. Тие се дел од Километар од скулптури која започнува од Трамплац, следејќи го речниот брег и преминувајќи низ плоштадот Кенигсвортер до влезот на Georgengarten. Близу стариот град е округот Каленбергер Нојштат, каде се наоѓаат католичката црква St. Clemens, Реформираната црква и лутеранската Neustädter Kirche.
Некои други познати знаменитости се Колоната Ватерло, куќата на Лафес, Дворецот Вангенхајм, Покраинскиот архив на Долна Саксонија, Hanover Playhouse, Часовникот Kröpcke, Кулата Anzeiger, Административната зграда на NORD/LB, Конгресниот центар, Берзата на Долна Саксонија, Министерството за финансии, Градинарската црква, Lutherkirche, Кула Gehry (проектирана од американскиот архитек Френк О. Гери), специјално дизајнираните автобуски станици, Оперската куќа, Главната железничка станица, езерото Maschsee и градската шума Eilenriede, кое е едно од најголемите од таков вид во Европа. Со неговите околу 40 паркови, шуми и градини, неколку езера, две реки и еден канал, Хановер нуди голем избор за рекреација.
Од 2007, историските Писма на Лајбниц, може да се видат во Библиотеката Готфрид Вилхелм Лајбниц.
Надвор од центарот на градот е EXPO-Park, поранешното место на EXPO 2000. Интересни објекти се Planet M., поранешниот германски павилјон, некои други национални павилјони, Expowale, EXPO-Plaza и градините (Парк Агрикол, EXPO-Јужен парк и градини на промените). Саемскиот простор може да се стигне преку Exponale, еден од најголемите пешачки мостови во Европа.
Хановерскиот саемски простор е најголемиот изложбен центар во светот. Обезбедува 496.000 кватратни метри покриен внатрешен простор, 58.000 квадратни метри отворен простор, 27 хали и павилјони. Многу од халите на изложбениот центар се архитектонски дела. Понатаму, нуди и Конгресен центар со неговите 35 функционални соби, стаклени делови помеѓу халите, тревни зони за одмор и негов сопствен хелидром.
Две важни знаменитости на саемскиот простор се Кула Hermes (88,8 метри) и EXPO Покрив, најголемиот дрвен покрив во светот.
Во округот Андертен е Европскиот центар за сирење, единствениот центар за сирења во Европа. Друга туристичка знаменитост во Андертен е браната Хинденбург, која била најголема брана на времето во нејзината изградба во 1928. Animalgarden во округот Кирхроде е огромна шума и ги покажува локалните животни.
Во округот Грос-Буххолц се наоѓа 282 метри високиот Telemax, која е највисока зграда во Долна Саксонија и највисоката телевизиска кула во Северна Германија. Некои други препознатливи кули се Кула VW во центарот на градот и старите кули на поранешниот средновековен одбранбен бедем: Döhrener Turm, Lister Turm и Horse Turm.
36 најпознати знаменитости во центарот на градот се поврзани со 4,2 километри долга црвена линија, која е обоена на тротоарите. Овој т.н. Црвен конец ја обележува прошетката, започнувајќи од бирото за туристички информации и завршува на плоштадот Ернст-Август пред главната железничка станица. Постојат и автубуски тури со водич за разгледување на градот.
Музеи и галерии
Историскиот музеј ја прикажува историјата на Хановер, од средновековната населба „honovere“ до светски познатиот изложбен град денес. Музејот се фокусира на периодото од 1714 до 1834, кога Хановер имал силна врска со британското кралско семејство.
Со повеќе од 4.000 членови, Kestnergesellschaft е најголемата уметничка галерија во Германија. Музејот е домаќин на изложби од класичната модернистичка уметност до современата уметност. Голем фокус е ставен на филмот, видеото, современата музика и архитектура, внатрешниот дизајн и големите презентации на современите слики, скулптури и видеоуметноста.
Kestner-Museum се наоѓа во куќата со 5.000 прозорци. Музејот е именуван по Август Кестнер и има над 6.000 експонати на применетата уметност во четири области: Древни култури, Древен Египет, применета уметност и вредна збирка на историски монети.
KUBUS е форум за современата уметност. Главно се одликува со изложби и проекти на познати и важни уметници од Хановер.
Kunstverein Hannover (Уметничко здружение Хановер) прикажува современа уметност и било основано во 1832, како едно од првите уметнички здруженија во Германија. Се наоѓа во Künstlerhaus (Куќа на уметници). Постојат 7 меѓународни монографични и тематски изложби во една година.
Покраинскиот музеј Долна Саксонија е најголемиот музеј во Хановер. Покраинската галерија ја прикажува европска уметност од 11-от до 20-от век, Природниот оддел ги прикажува зоологијата, геологијата, ботаниката, Vivarium со риби, инсекти, влекачи и амфибии. Древниот оддел ја прикажува древната историја на Долна Саксонија и Народниот оддел ги прикажува културите од целиот свет.
Sprengel Museum ја прикажува уметноста од 20-от век. Тој е еден од најпознатите музеи за уметност во Германија. Фокусот му е на класичната модерна уметност со збирки на Курт Швитерс, дела на германскиот експресионизам и францускиот кубизам, графики и оддел за фотографија и медиуми. Понатаму, музејот ги прикажува познатите дела а францускиот уметник Ники де Сен Фал.
Павловск (појаснување)
Павловск може да се однесува на:
Хановер
Музеи и галерии
Театарскиот музеј прикажува изложби за историјата на театарот во Хановер од 17-от век до сега: опера, концерт, драма и балет. Музејот исто така, е домаќин на неколку туристички изложби во текот на годината.
Wilhelm Busch Museum е германски музеј за карикатура и критична графичка уметност. Збирката на дела од Вилхелм Буш и богатата збирка на карикатури и графики го прават овој музеј уникатен во Германија. Понатаму, музејот сместува неколку изложби на домашни и меѓународни уметници во текот на годината.
Некои водечки уметнички настани во Хановер се Бела ноќ на музеите и Zinnober Kunstvolkslauf, кои се одржуваат во сите галерии во Хановер.
Луѓето, кои се заинтересирани за астрономија, може да ја посетат Observatory Geschwister Herrschel на планината Линденер или малиот планетариум внатре во училиштето Бизмарк.
Театар, кабаре и мјузикл
Околу 40 театри се наоѓаат во Хановер. Оперската куќа, Schauspielhaus, Ballhofeins, Ballhofzwei и Cumbarlandsche Galerie припаѓаат на Покраинскиот театар Долна Саксонија. Theater am Aegi е хановерски голем театар за мјузикли, претстави и театарски гостувања. Neues Theater (Новиот театар) — булеварски театар на Хановер. Theater für Niedersachsen е друг голем театар во Хановер, кој исто така има сопствена мјузикл-компанија. Некои од најважните мјузикли-продукции се рок-мјузиклите на германскиот рок-музичар Хајнц Рудолф Кунце, кои се одржуваат во Garden-Theatre во Големата градина.
Некои важни театарски настани се Tanztheater International, Бела ноќ на театрите, Festival Theaterformen и Меѓународен натпревар за кореографи.
Музика
Рок бендовите Scorpions и Fury in the Slaughterhouse потекнува од Хановер. Исто така, диџејот Mousse T го има неговото студио во околината на Хановер. Евровизиската победничка од 2010, Лена (Лена Мајер-Ландрут), е исто така од Хановер.
Постојат два големи меѓународни натпреварувања за класична музика во Хановер:
Спорт
Хановер е еден од германските центри за хокеј на мраз. Hannover Scorpions играат во врвната лига во Германија и нивните домашни натпревари се играат на ТУИ Арена. Hannover Indians се вториот клуб во хокеј на мраз во Хановер кои играат на традиционалниот „PferdeTurm“. Иако играат само во втората лига и „Scorpions“ веќе биле германски прваци (во 2010), Хановерските Индијанци имаат силна навивачка поддршка. Ова е поради тоа што, Индијанците првично потекнуваат од Хановер, додека Шкорпиите се префрлиле од Ведемарк (Регион Хановер) во Хановер поради пристап до поголемиот пазар.
Хановер е исто така еден од главните градови за рагби во Германија. Првиот германски рагби-клуб бил основан во Хановер во 1878. Основаните клубови во Хановер долго време доминирале на германската рагби-сцена. DRC Hannover игра во првата дивизија, а SV Odin von 1905 како и SG 78/08 Hannover играат во втората дивизија.
Хановер е центар за водените спортови. Благодарение на езерото Машзе, реките Име и Лајне и Средногерманскиот Канал Хановер има повеќе школи за едрење, јахт-школи, клубови за скијање на вода, клубови за нуркање и кајак. Ватерполо клубот WASPO W98 игра во првата дивизија.
UBC Hannover Tigers играат во втората германска кошаркарска дивизија, а Hannover Regents играат во третата Бундеслига.
Хановерскиот маратон е најголемиот настан за трчање во Хановер со повеќе од 11.000 учесници и обично околу 200.000 гледачи. Некои други важни настани за трчање се Gilde Stadtstaffel (штафета), Sport-Check Nachtlauf (ноќно трчање), Herrenhäuser Team-Challenge, Hannoversche Firmenlauf (компаниско трчање) и Silvesterlauf (Трчање за Нова година).
Хановер исто така е домаќин и на важни меѓународни велосипедски трки: Nacht von Hannover (Ноќ на Хановер). Трката се одржува околу главниот плоштад.
Некои други важни спортски настани се Турнир во одбојка на плажа Долна Саксонија, меѓународни коњски трки Германски Класици и меѓународниот турнир во хокеј на мраз Nations Cup.
Регуларни настани
Хановер е еден од водечките изложбени градови во светот. Секоја година, Хановер е домаќин на повеќе од 60 меѓународни и домашни саеми. Најпопуларните се CeBIT, Хановерски саем, Domotex, Ligna, IAA Nutzfahrzeuge и Agritechnica. Хановер, исто така, е домаќин на бројни конгреси.
Но, Хановер не е само еден од најважните изложбени градови во светот, тој е исто така и еден од германските главни градови за стрелање. Schützenfest Hannover е најголемиот панаѓур за стрелање во светот и се одржува еднаш годишно. Се состои од повеќе од 260 патеки и салони, 5 големи шатори за пиво и голема забавна програма. Врв на овој панаѓур е 12 километри долга Парада на стрелачите со повеќе од 12.000 учесници од целиот свет, меѓу нив околу 5.000 стрелњчи, 128 бендови и повеќе од 70 вагони, кочии и големи фестивалски возила. Тоа е најдолгата поворка во Европа. Околу 2 милиони луѓе го посетуваат овој панаѓур секоја година. Знаменитост на овој панаѓур е најголемото преносливо Ферис-тркало во светот (60 метри високо). Потеклото на овој панаѓур е од 1529.
Хановер е домаќин и на двата најголеми пролетни фестивали во Европа со околу 180 патеки и салони, 2 големи шатори за пиво и околу 1,5 милиони посетители секоја година. Октоберфест Хановер е вториот најголем Октоберфест во светот со околу 160 патеки и салони, 2 големи шатори за пиво и околу 1 милион посетители секоја година.
Maschsee Festival се одржува околу езерото Машзе. Секоја година доаѓаат 2 милиони посетители да уживаат во живата музика, комедијата, кабаре и многу повеќе. Ова е најголемиот Volksfest од овој вид во Северна Германија.
Големата градина секоја година е домаќин на Меѓународниот натпревар во огномет и Меѓународниот фестивал Herrenhausen со многу музика и кабаре.
Карневалската поворка е околу 3 километри долга и се состои од 3.000 учесници, околу 30 фестивалски возила и околу 20 бендови и се одржува секоја година.
Некои други фестивал, како на пример Feuer und Flamme (Оган и пламен), Gartenfestival (Градинарски фестивал), Herbstfestival (Есенски фестивал), Harley Days, Steintor Festival (Steintor е забава во центарот на градот) и Lister-Meile-Festival (Lister Meile е голема пешачка зона).
Хановер е домаќин и на бројни фестивали за храна, како на пример Вински фестивал и Гурмански фестивал.
Железница
Централната железничка станица, Hannover Hauptbahnhof, е јазол на германската ICE мрежа на брзи возови. Таа е почетна точка на брзата железничка линија Хановер-Вирцбург и исто така е централен јазол на Hannover S-Bahn. Нуди бројни меѓународни и национални врски.
Воздух
Хановер и неговата околина е опслужуван од Меѓународниот аеродром Хановер/Лангенхаген (IATA: HAJ; ICAO: EDDV)
Патишта
Хановер е исто така важен центар на германската мрежа на автопати; раскрсница на двата големи автопати, A2 и A7 е Kreuz Hannover-Ost, на североисточниот дел од градот. Локални автопати се A 352 (кратка делница помеѓу А7 (север) и А2 (запад), исто така познат како аеродромски автопат, бидејќи го поминува аеродромот Хановер) и A 37. Системот на Schnellweg, бројот на Bundesstraße, формираат структура која отсликува голем прстен од патишта заедно со А2 и А7. Патиштата се B3, B6 и B 65, наречен Западна делница (B6 на северниот дел, B3 на јужниот крај), Messeschnellweg (B3, станува А37 близу Бургдорф, го поминува А2, станува повторно B3, потоа станува B6 кај Seelhorster Kreuz, па го поминува Хановерскиот саем како B6 и станува повторно А37 пред да се спои во А7) и Јужна делница (почнува како B65, станува B3/B6/B65 преминувајќи ја Западната делница, потоа повторно станува B65 кај Seelhorster Kreuz).
Автобуси и градска железница
Хановер има голем систем на градска железница, управуван од üstra. Градот е познат по неговите дизајнирани автобуси и трамваи; трамваите TW 6000 и TW 2000 се најпознатите примероци.
Стопанство
Volkswagen Комерцијални возила го произведува транспортерот Т4 во фабрикај кај Хановер-Штекен и оваа фабрика е најголемиот работодавач во регионот и управува огромна фабрика на северниот дел од градот, во непосредна близина на Средногерманскиот Канал и автопатот А2. Заедно со фабрика на германскиот производител за гуми и автомобилски делови Continental AG, тие имаат централа на јаглен. Continental AG, основан во Хановер во 1871, е една од најголемите градски компании. Од 2008 во процес е преземање: Schaeffler Group од Херцогенаурах (Баварија) го поседува мнозинството на акциите, но било потребно поради финансиската криза да депонираат опции како осигурување на банките. TUI AG го има своето седиште во Хановер. Хановер е дом на бројни компании за осигурување на пример, VHV и Talanx. Една голема глобална компанија за осигурување е Hannover Re, чие седиште се наоѓаат источно од центарот на градот.
Развој на бизнисот
Hannoverimpuls е заедничка компанија за развој на бизнисот од градот и регионот Хановер. Компанијата била основана во 2003 и ги поддржува отпочнувањата на бизнисот, растот и алокацијата на бизнисите во регионот Хановер. Фокусот е на седум сектори, кои обезбедуваат одржлив економски развој: автомобилска индустрија, енергетски решенија, информациска и комуникациска технологија, природни науки, оптички технологии, креативни индустрии и производственото инженерство.
Спектар на програми ги поддржуваат компаниите од клучните индустрии во нивните планови за експанзија во Хановер или во странство. Три регионални центри специфично промовираат меѓународни економски односи со Русија, Индија и Турција.
Образование
Лајбниц Универзитет Хановер е најголемата основана институција во Хановер за обезбедување на повисоко образование на студентите од целиот свет. Подолу се имињата на универзитетите и некои од важните школи, вклучувајќи ја новоотворената Хановерска школа за медицински истражувања во 2003 за привлекување на студенти по биологија од целиот свет.
Постојат неколку универзитети во Хановер:
Постои и Универзитет за применети науки и уметности во Хановер:
Schulbiologiezentrum Hannover одржува практични школи за биологија на четири локации (Botanischer Schulgarten Burg, Freiluftschule Burg, Zooschule Hannover и Botanischer Schulgarten Linden). Универзитетот за ветеринарна медицина Хановер исто така одржува сопствена ботаничка градина, специјализирана за медицински и отровни растенија, Heil- und Giftpflanzengarten der Tierärztlichen Hochschule Hannover.
Кабадаија
Кабадаија (од турските зборови кába – сиров, груб, прост, неизделкан и dáhija) – силник недисциплиниран во однос на власта и државните закони, а тиран спрема народот.
Хановер
Градови именувани Хановер
Исто така, Округ Хановер, Вирџинија, САД и Округ Нов Хановер, Северна Каролина, САД се именувани по градот.
Меѓународни односи
Хановер е збратимен со:
Секујени
Секујени (Secuieni) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.436 жители.
Св. Атанас (Јанковец)
'''Св. Атанас''' — археолошко наоѓалиште во преспанското село Јанковец. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа во непосредната близина на селото, на југоисточната страна, каде се гледаат остатоци од гробови покриени со камени плочи од кои некои се долги и до 3 метри.
Битка кај Паркани
Битката кај Паркани (Ciğerdelen Savaşı) — битка која се водела помеѓу 7 и 9 октомври 1683 година во градот Паркани (денес: Штурово), во Отоманското Царство и областа околу неа како дел од Полско-отоманската војна и Големата турска војна. Битката се водела во две фази. Во првата етапа полските трупи под водство на Јован III Собиески биле поразени од османлиската војска под водство на Кара Мехмед-паша на 7 октомври 1683 година. Во втората етапа Собиески, поддржан од австриските сили под Карло V, војводата од Лорен, ги поразил османлиските сили, кои биле поддржани од трупите на Имрих Токоли, и ја добил контролата над Паркани на 9 октомври 1683 година. По османлискиот пораз, Австријците го опседнале Естергом и го освоиле на крајот од 1683 година.
Вовед во битка
На 1 мај 1683 година, Отоманското Царство го нападнало Светото Римско Царство и ја опседнала Виена на 14 јули 1683 година На 6 септември полската војска под водство на Јован III Собиески пристигнала во Тулин и се обединила со царските сили и дополнителните трупи од Саксонија, Баварија, Баден, Франконија и Швабија кои одговориле на повикот за Света лига што ја поддржал папата Инокентиј XI.
Османлиската војска, со вкупно околу 150.000 луѓе под водство на Кара Мустафа-паша, била поразена на 11 септември 1683 година. Главниот дел од османлиските сили се повлекле на Балканот. Дел од отоманската војска под водство на Кара Мехмед-паша се улогорила во Паркани, Унгарија, каде што биле поддржани од Имрих Токоли, локален владетел. Полските сили под Собиески ги следеле отоманските трупи до Паркани за да ги уништат додека се повлекувале.
Прва фаза
На 6 октомври 1683 година, полската војска стигнала до околината на Паркани. Командантите на армијата советувале на претпазливост, сугерирајќи дека напредните стражари треба да одморат еден ден. Наместо тоа, Собиески решил да ја изненади османлиската војска напаѓајќи ја со својата коњаница. На 7 октомври 1683 година, полски сили од околу 5.000 под водство на Собиески напредувале на прилично неорганизиран начин кон османлиските позиции. Полскиот змејски полк под водство на Стефан Биџински го водел напредувањето. Одеднаш, масата османлиска коњаница се нафрлила напред за да ги нападне. Змејскиот полк бил целосно изненаден и брзо бил совладан. Преживеаните силио панично побегнале во главната сила на Собиески, внимателно следени од турската коњаница, и ги принудиле Полјаците да се повлечат кон безбедноста на царската војска, која следела неколку километри зад себе. Полската армија загубила околу 1.000 војници; само интервенцијата на царската коњаница ги спречила османлиските трупи да предизвикаат далеку поголеми загуби.
Втора фаза
На 8 октомври 1683 година, царските засилувања со вкупно 16.700 војници под водство на Карло V, војводата од Лорен се приклучиле на полската армија. По поразот на полската коњаница, Кара Мехмед-паша бил испратен од 8.000 елитни коњаници од Кара Мустафа-паша. Војниците на Имрих Токоли чекале наредби за напад на периферијата на Паркани. На 9 октомври 1683 година, Царската армија формирала три линии. Во центарот на линиите биле позиционирани 7.600 пешадија под водство на Ернст Штархемберг. Полската војска била поставена на крилата. Собиески го предводел десното крило, а Станислав Јан Јаблоновски левото. На десната страна на линиите биле позиционирани 4.500 германска коњаница под водство на Лудвиг Вилхелм Баденски. На левата страна на линиите 4.500 коњаници биле позиционирани под Јохан фон Диневалд. Османлиските сили ја нападнале првата линија на царската војска неуспешно и биле опкружени од полската коњаница. Османлиските сили биле поразени и изгубиле околу 9.000 луѓе за време на битката.
Хебридско Море
Морето претставува дел од таканаречените „внатрешни мориња“ западно од Шкотска според одредниците на Меѓународната хидрографска организација, итн. „мориња западно од Шкотска“ според поимувањата во областа на стопанскиот риболов.
Црква Свети Никола Набереженски (Киев)
Црквата Свети Никола  (украински: Церква Миколи Набережного) е црква која се наоѓа во Подолскиот реон на Киев, Украина. Православниот храм бил изграден во периодот од 1772 до 1775 година, а за главен архитект на црквата бил избран Иван Григорович Барски. Поголемиот дел од црквата е сочуван и е во својот оригинален изглед. . Своите најтешки моменти црквата ги доживеала во времето на Советскиот Сојуз, кога била затворена во 1960 година. По падот на комунизмот, црквата била повторно отворена, и денеска се наоѓа под контрола на Украинската православна црква - Московска патријаршија.
Според легендата, првата црква на ова место била изградена во текот на 11 век во близина на брегот од реката, даде се удавило едно бебе за да подоцна истото бебе повторно биде вратено во живот. Првите пишани извори за црквата датираат од средината на 16 век. По пожарот од 1677 година, храмот бил уништен целосно а по ова на истото место била изградена дрвена црква. Таа црква била разрушена од страна на Козаците во во 1750-титње години. Така, денешната црква со мали измени била изградена во 1775 година.
Легенда
Според народното верување, храмот е посветен на Свети Никола. Легендата започнува со удавувањето на едено бебе во реката Дњепар. По овој настан, неговите родители се помолиле пред моштите на Свети Борис и Глеб, и откако пристигнале во Киев, своето живо бебе го пронашле во катедралата Света Софија, пред иконата на Свети Никола.
Џамија Султан Ибрахим Џамек
Џамија Султан Ибрахим Џамек е муслимански храм која се наоѓа во Џохор, Малезија.
Мишевска Воденица (Немањици)
Мишевска Воденица — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Немањици. Наоѓалиштето претставува вила рустика од античкоримско време.
Местоположба и наоди
Се наоѓа на 2,1 км северозападно од селото, на десниот брег на Орелска Река и југозападно од наоѓалиштето Јокуш. Лежи на голема речна тераса, под патот за селото Орел, која на источната страна е заштитена со венец од благи ритчиња. Во 1981 година, при изградбата на браната од хидросистемот Мавровица било извршено заштитно ископување од страна на Археолошкиот музеј и Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата. Во нивата на Б. Гигов и во соседните ниви биле откриени повеќе темели од градба ѕидана од кршен камен и варов малтер. Со оглед на бројот на просториите, се смета дека се работи за голема вила рустика, во која имало бања со префурниум и тепидарум, со под подигнат врз суспензури и столпчиња, просторија за гмечење на грозје и други наменски простории. Источниот крај на вилата бил однесен од поројните води на реката.
Госпоѓицата Фифи
„Госпоѓицата Фифи“ (француски: Mademoiselle Fifi) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан од 1882 година.
Содржина
Во еден замок во околината на Руан е сместена пруската војска. Времето е лоѓшо, постојано врне, а на офицерите им е здодевно, па тие одлучуваат да донесат група проститутки. Меѓу офицерите се наоѓа и маркгрофот Вилхелм фон Ејрик кого колегите го нарекуваат Госпоѓицата Фифи. Неговата омилена забава е безмилосно да ги уништува вредниет предмети кои останале во замокот. Проститутките пристигнуваат и започнува голема пијанка. Кога пијаните пруски офицери наздравуваат за својата победа при што ги навредуваат Французите, проститутката Рахела со нож го убива офицерот Вилхелм, а потоа успева да побегне низ прозорецот. Пруската војска организира голема потера по неа, но без успех и поради тоа спроведува насилство врз месното население. Утредента, на погребот на офицерот за првпат по подолго време се огласува камбаната на селската црква, а потоа одвреме-навреме, без никаков повод, се слуша ѕвонењето на камбаната. Објаснувањето лежи во тоа што во камбанаријата е скриена Рахела, а за неа се грижи селскиот свештеник. По повлекувањето на пруската војска, свештеникот ја носи Рахела во Руан, каде таа продолжува да работи во борделот. Најпосле, таа запознала некој маж, кој ја засакал и се оженил со неа.
Визента
Визента (Wisenta) — река во Тирингија, Германија.
Опсада на Вишеград
Опсадата на Вишеград — битка која се поводела меѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна. Светото Римско Царство, предводено од Карло V, војводата од Лорен го зазела замокот Вишеград по тридневна опсада.
Позадина
Унгарската кампања од 1684 година започнала на 20 мај кога Карло V, војводата од Лорен, со царската сила од 43.000 луѓе ја напуштила својата база во градот Шаља на реката Вах, марширајќи во различни колони по бреговите на Дунав кон Будим .Трасата по јужниот брег го содржела отоманскиот замок Вишеград.
Опсада
Карло ја започнал опсадата на Вишеград на 15 јуни со артилериско бомбардирање. На 17 јуни, тој побарал од османлискиот гарнизон да ја ослободи тврдината. Следниот ден гарнизонот заминал со својот багаж.
Последици
Последната силна точка на патот кон Будим била преземена. Следната акција би била битката кај Вац на 27 јуни.
Метрополитен (музеј)
Музејот на уметноста „Метрополитен“ или само Мет (англ. Metropolitan Museum of Art) е музеј на уметностите кој се наоѓа на источниот крај на Централ Парк, по познатата Музејска Милја во градот Њујорк, САД. Овој музеј поседува постојана збирка која се состои од повеќе од два милиони уметнички дела, распоредени низ деветнаесет кураторски оддели. Главната зграда, честопати нарекувана едноставно „Мет“ е една од најголемите уметнички галерии во светот, а втората значително помала локација се наоѓа во Горен Менхетн, во т.н. „Конаци“ (засводен/четириаголен ходник), кадешто се изложуваат средновековни уметнички дела.
Во рамките на постојаната збирка се уметничките дела од класичната антика и древниот Египет, слики и скулптури од приближно сите европски мајстори и голема збирка од американската и современата уметност. Мет исто така поседува големи збирки дела од уметноста од Африка, Азија, Океанија, Византија и исламската уметност. Тој исто така претставува ризница од енциклопедиски збирки музички инструменти, костими (носии) и додатоци и прастари оружја и оклопи од целиот свет. Многубројни познати ентериери, кои датираат од римско време па сè до современите американски дизајнери, постојано се поставуваат во галериите на Мет.
Метрополитен музејот на уметноста е основан во 1897 година од група Американци. Дел од основачите беа стопанственици и финансиери, како и водечки уметници и мислители од тој период кои имале желба да отворат музеј со цел да ја доближат уметноста до американскиот народ. Музејот е отворен на 20 февруари 1872 година, а најпрво се наоѓаше на Петта авенија бр. 681.
Од 2007 година, Мет се протега на приближно една четвртина милја и зафаќа повеќе од два милиони квадратни стапки.
Вовед
Постојаната збирка на Мет е изложенаво деветнаесет оддели, за секој од нив се грижи специјализиран тим куратори, реставратори и стручњаци. Постојаната збирка се состои од уметнички дела од класичната антика и древниот Египет, слики и скулптури од приближно сите европски мајстори и голема збирка од американската и модерната уметност. Мет исто така поседува големи збирки дела од уметноста од Африка, Азија, Океанија, Византија и исламската уметност. Тој исто така претставува ризница од енциклопедиски збирки музички инструменти, костими (носии) и додатоци и прастари оружја и оклопи од целиот свет. Многубројни познати ентериери, кои датираат од римско време па сè до современите американски дизајнери, постојано се поставуваат во галериите на Мет.
Освен постојаните изложби, Мет организира и е домаќин на голем број патувачки изложби во текот на целата година.
Од јануари 2009 година, директор на музејот е Томас П. Кемпбел, долгогодишен куратор кој го замени легендарниот Филип Де Монтебело по неговото пензионирање кон крајот на 2008 година.
Историја
Властите од државата Џу Јорк направија со Метрополитен музејот на уметност Договор за здружување на 13 април 1870 година «со цел создавање и одржување на музеј и библиотека за уметностите во градот Џу Јорк, поддржување и развивање на студиите за ликовни уметности и примената на уметноста во производството и природниот живот, подобрување на општото познавање на сродни теми и унапредување на државното образование.»
По преговорите со градските васти на Џу Јорк во 1871 година, Мет доби зејмиште на источната страна на Централ Парк, каде што се изгради неговата постојана зграда, „мавзолеј“ од црвени цигли, дизајниран од американскиот архитект Калверт Во и неговиот соработник Џејкоб Реј Моулд. Амбициозната зграда на Во не беше добро прифатена бидејќи високиот викторијански готски стил веќе излегуваше од мода уште пред таа да биде завршена. Претседателот на Мет го оцени проектот како „грешка“. Во времетраење од 20 години се готвеше нов архитектонски план, кој ја вклучи зградата на Во само како ентериер, ослободувајќи ја од многуте специфични елементи, како на пример карактеристичната фасада во Beaux-Art стил, дизајнирана од архитектот и тутор на Мет Ричард Морис Хант, завршена во 1926 година, продолжи да ја шири физичката структура на музејот, со структурата дизјанирана од Во потполно опкружена со подоцна изградени делови. (Холот на главниот влез во Мет е исто така дизајниран од Хант, кој починал пред неговото завршување. Неговиот син, Ричард Хауланд Хант го надгледуваше завршувањето на холот според одредбите на татко му.)
Од 2007 година површината на Мет изнесува приближнî четвртина милја и повеќе од два милиони квадратни стапки, што е повеќе од дваесет пати поголема од првичната зграда од 1800 година.
На 19 мај 2009 година, Мет повторно го отвори американското крило, со ново претставување на дванаесет соби според периоди.
Американска декоративна уметност
Одделот за американска декоративна уметност вбројува околу 12,000 примероци од американска декоративна уметност од крајот на седуманесеттиот до почетокот на дваесеттиот век. Иако Мет го доби својот прв голем посед американска декоративна уметност преку донацијата на Маргарет Оливија Слокум Сејџ во 1909 година, сопруга на финансиерот Расел Сејџ, одделот за декоративна уметност посветен исклучиво на американски дела не беше создаде сè до 1934 година. Една од најценетите збирки од одделот за американска декоративна уметност е големата збирка американски витражи. Оваа збирка, веројатно најподробната во светот, вклучува многу парчиња од Луис Комфорт Тифани. Одделот има дваесет и пет простории од различни периоди во музејот, секоја од нив претставува реплика на цела соба, целосно наместена, од даден период или дизајнер. Моментално во сопственост на овој оддел се вбројува и една подробна збирка на сребра која е значајна бидејќи содржи бројни парчиња од Пол Ревер, како и дела од Тифани и Ко.
Американско сликарство и вајарство
Од своето основање, Метрополитен музејот на уметност става акцент на создавање збирки американска уметност. Првото дело кое стана дел од збирката на Мет беше една алегориска скулптура на Хирам Пауерс насловена како Калифоорнија, поставена уште во 1870 година, а може да се види во галериите на Мет и денес. Во следните децении, збирката на Мет од американски слики и скулптури растеше, а денес се состои од повеќе од илјада слики, шестотини скулптури и две илјади и шестотини цртежи, кои ја покриваат целата американска уметност од раниот колонијален период до раниот дваесетти век. Многу од најпознатите американски слики се дел од збирката на Мет, како на пример портретот на Џорџ Вашингтон од Гилберт Стјуарт и монументалното дело Вашингтон, поминувајќи ја реката Делавер од Емануел Луц. Збирката исто така содржи ремек дела од значајни американски сликари како Винслоу Хомер, Џорџ Кејлеб Бингам, Џон Сингер Сарџент, Џејмс Мек Нил Вистлер и Томас Екинс.
Уметност од древниот Близок Исток
Започнувајќи кон крајот на 1800-те години, Мет започна да собира древни уметнички дела и артефакти од Блискиот Исток. Од неколку табли со клинести писма и печати, збирката на Мет од Блискиот Исток порасна до повеќе од 7 000 дела. Збирката претставува историја на еден регион која започнува да постои уште во неолитскиот период и егзистира при падот на Сасаниската империја и крајот на доцниот антички период, а содржи дела од сумерската, хетитската, сасанската, асирската, вавилонската и еламската култура (меѓу другите), како и голема збирка уникатни објекти од бронзеното време. Најважните дела од збирката е монументален камен „ламасу“ или фигури на чувари од северозападната палата на асирскиот крал Ашурнасирпал II.
Оружје и оклопи
Одделот за оружја и околпи на Мет ја поседуа една од најпопуларните збирки. Невообичаената „парада“ на оклопни фигури на коњ поставени во галеријата за оружја и оклопи на првиот кат од е една од најпрепознатливите глетки во музејот. Одделот се фокусира на „неверојатното занаетчиство и декорација“, како парчиња кои се исклучиво наменети за изложување, што значи дека збирката е најдобрата во конкуренцијата европски средновековни и јапонски дела од петтиот до деветнаесттиот век. Сепак, овие не се единствените култури кои се претставени во овој оддел. Збирката опфаќа повеќе географски региони од кој било друг оддел, со тоа што содржи оружја и оклопи од египетските династии, Римското Царство, древниот Близок Исток, Африка, Океанија и Америка, како и американски огнени оружја (осоебно огнени оружја Колт) од деветнаесеттиот и дваесеттиот век. Помеѓу 15 000 парчиња збирката содржи парчиња изработени и употребувани од кралеви и принцови, како на пример оклопите на Хенри VII од Англија, Хенри II од Франција и Фердинанд I од Германија.
Уметност од Африка, Океанија и Америка
Иако Мет уште во 1882 година набави група перуански антиквитети, не започна заедничкиот напор да собере дела од Африка, Океанија и Америка до 1969 година, кога американскиот стопанственик и филантроп Нелсон А. Рокфелер ја донира својата збирка од 3 000 парчиња. Денес, збирката на Мет содржи повеќе од 11 000 парчиња од потсахарска Африка, островите од Тихиот Океан и Америка и е поставена во крилото Рокфелер на 40 000 квадратни стапки (4 000 квадратни метри) на јужниот крај на музејот. Збирката содржи дела како 40 000 години старите слики насликани на карпа од австралиски абориџини, до група од меморијални столбови високи петнаесет стапки, изделкани од Асматите во Нова Гвинеја, до бесценета збирка церемонијални и лични предмети од нигерискиот двор во Бенин донирани од Клаус Перлс. Разновидноста на материјалите претставени во збирката од Африка, Океанија и Америка е несомнено најопширна од сите оддели во Мет, вклучувајќи се од драгоцени метали до боцки од бодликаво прасе.
Азиска уметност
Азискиот оддел на Мет поседува збирка на азиски уметничкии дела која е веројатно најголема на Западот. Збирката датира уште од самото основање на музејот. Многумина од филантропите кои ги подаруваа првите дела на музејот поседуваа и азиски дела во нивните збирки. Денес, цело крило од музејот е посветено на азиската збирка, која содржи повеќе од 60 000 парчиња и се опфаќа 4 000 години од азиската уметност. Секоја азиска цивилизација е претставена во азискиот оддел на Мет и изложените дела вклучуваат секаков вид декоративна уметност, од слики и графики до скулптури и метални производи. Одделот е познат по својата подробна збирка кинеска калиграфија и сликарство, како и по делата од Непал и Тибет. Сепак, не се прикажани само „уметнички“ и ритуални предмети во оваа збирка, туку голем дел од најпознатите парчиња се и функционални предмети. азиското крило дури поседува комплетна градина од династијата Минг, создадена според двор во Градината на господарот на мрежите за фаќање риби во Суцоу.