cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Танц со змеј
Изведба
Танцот со змејови го изведува квалификуван тим чија задача е да му даде живот на неподвижното тело. Точната комбинација и правилното време на движење на различните делови на змејот се многу важни за танцот да биде успешен. Какви било грешки направени дури од некои изведувачи би ја расипале целата претстава. За да биде многу успешен во танцот, главата на Змејот мора да може да се координира со движењето на телото за да одговара на времето на тапанот. За поголеми церемонии змејовите треба да бидат во стилот на парадата, па така главата може да тежи дури 12 кети (14.4 кг). Опашката на змејот, исто така, има важна улога, бидејќи ќе мора да одржува време со движењата на главата. Петтиот дел се смета за среден дел и изведувачите мора да бидат многу алармни бидејќи движењата на телото се менуваат од време на време. Змејот честопати го води лице кое држи сферичен предмет што претставува бисер. Моделите на танцот со змеј се кореографираат според вештините и искуствата стекнати од изведувачите. Некои од имињата на танцот со змеј се „Облак Пештера“, „Вител“, Тај шема, „набројување на парите“, „во потрага по бисер“ и „змеј што го заокружува столбот“. Движењето „змеј го брка бисерот“ покажува дека змејот континуирано е во потрага по мудрост.
Змејот се движи во форма на бран, постигната со координирано нишање на секој дел по ред. Моделите и триковите што се вршат обично вклучуваат влегување во спиралните формации за да се направи телото на змејот да се сврти и да се извртува на себе. Ова предизвикува изведувачите да скокаат над или преку пресеците на телото на змејот, додавајќи го на визуелниот приказ. Другите напредни маневри вклучуваат разни ротирачки трикови налик на вртење и повеќе акробатски потези каде изведувачите стојат едни на други на нозете и на рамената за да ја зголемат висината на движењата на змејот.
Конкуренција
За овој танц се организирани голем број на натпревари низ целиот свет. Меѓутоа, во натпреварувачките претстави има строги правила кои ги регулираат спецификациите на телото на змејот и извршената рутина, и така, змејовите направени за овие настани, што најмногу се гледаат во импресивните сцени, се направени за брзина и агилност, нив треба да ги користи изведувачки тим со максимална тешкотија. Кај овие змејови, главата е помала и е доволно лесна за да се разнесе, и мора да биде минимум 3  кг, парчињата на телото се лесен алуминиум со трска и поголемиот дел од обрачите се многу тенки ПВЦ цевки. Претставите се типично 8- до 10-минутни рутини со придружен сет на ударни.
Во поново време, во конкуренција се користат и светлечки змејови со кои змејовите се насликани со светлечки бои кои се флуресцентн под црна светлина.
Надвор од Кина
Во Јапонија, танцот со змеј (,  Одори или „Змија танц“ ) е една од главните атракции на фестивалот Нагасаки Кунчи. Танцот првично го извеле кинески жители кои се населиле во Нагасаки, единственото пристаниште за кое се вели дека е отворено за надворешна трговија во Јапонија за време на периодот Едо. Змејот танц е исто така адаптиран за други локални свечености од страна на Јапонците  змеј (  , Kinryū no Mai ) е изведен во Сензи-џи-то во Токио во 1958 година. Сепак, постои форма која е единствена за Јапонија - Орочи (одличен змија или јапонски змеј ) што може да се најде во изведба на кагура.
Во Виетнам, танцот со змеј може да се изврши за време на Тот, виетнамската нова година.
Во Индонезија, танцот со змеј е наречен лианг лионг.
Гоблар
Гоблар (Коблар или Гобеларак) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција.
1393 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4115 и 4116 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3357 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2367 и 2368 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 640 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1393 година се протега во 1243 и 1244, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1303 и 1304 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 850 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2076 и 2075 исламска година пред хиџра.
IC 1387
IC 1387 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1387 е од видот *.
Други поделби
Проучување на IC 1387 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Максим Опалев
Летни олимписки игри
Максим Александрович Опалев Максим Александрович Опалев; роден во Волгоград) — кану спринтер од Русија. Натпреварувајќи се на 3 Летни олимписки игри, Опалев има освоено 3 медали во дисциплината Ц-1 500 метри и тоа: злато: 2008, сребро: 2000, бронза: 2004.
На ИКФ Светските Кану Спринт Првенства, Опалев има освоено 20 медали од 1997 до 2007 во различни дисциплини. Дисквалификуван е во 2003 во дисциплините Ц-4 200 метри и Ц-4 500 метри поради покажаната позитивност на допинг тестот на неговиот партнер Сергеј Улегин.
NGC 7308
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7308 се споменува и како IC 1448, MCG -2-57-17.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 34 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 56' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 7308 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69194. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 302; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5817. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1180.
Лешка тврдина
Лешка тврдина (Kalaja e Lezhës) е тврдина која се наоѓа во областа Леска, во Албанија, на бреговите на Јадранското Море. тврдината се наоѓа на надморска височина од 186 метри, источно од истоимениот град. Се смета дека бил изграден од илирско време. Во 1440 година била реконструирана од страна на Венеција, а во 1522 година паднал под контрола на Османлиите. Денес, можат да се видат остатоците од римско, византиско, и османлиско време како и нејзините разлики. Денеска, објектот претставува туристичка атракција на Албанија.
Александар Николаев
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Александар Николаев (р. 30 јануари 1990) — руски кану-спринтер којшто се натпреварува од доцните 2000-ти. Освоил бронзен медал во дисциплината К-1 4 х 200 метри на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства 2010 во Познањ.
1709
1709 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1709 година од новата ера, 709. од вториот милениум, 9. од XVIII век и последна од 1700-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7217 и 7218 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6459 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5469 и 5470 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2462.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1709 година се протега во 4345 и 4346, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4405 и 4406 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2252. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1120 и 1121 исламска година.
Маргарет Тачер
Маргарет Хилда Тачер, Баронеса Тачер (Margaret Hilda Thatcher) (13 октомври 1925 — 8 април 2013) — британска политичарка и премиер позната и како „Железната дама“. По занимање била адвокат и хемичар. Тачер во 1974 година станува првата претседателка на Конзервативната партија, а потоа и прва претседателка на владата на Обединетото Кралство и ја извршувала функцијата од 4 мај 1979 до 28 ноември 1990 година. Позната е по блиските односи со американскиот претседател Роналд Реган. За нејзиното владеење, Британија влегла во Фолкландската војна со Аргентина поради спорот околу Фолкландските острови 1982 година.
Животопис
Раниот живот го поминува во родното место Грантам. Израсната е во куќата на Алфред и Беатрис Робертс, и двајцата методисти. Имале семеен бизнис –продавница, која се наоѓала на првиот спрат во нивната куќа. Маргарет Робертс учела основно и средно училиште во родниот град, од каде образованието го продолжува на Оксфорд каде учела хемија. Но хемијата отсекогаш и се наоѓала во втор план, споредено со политиката. Конзервативната политика отсекогаш заземала место во животот на Маргарет. Нејзиниот татко бил советник во Грантам, и често знаел да разговара со Маргарет за изминатиот ден. На Оксфорд била избрана за претседател на студентската комора на конзервативната партија.
Тачер двапати се кандидирала како кандидат на Конзервативците за место во Парламентот од Дартфурд. И иако и двата пати не била одбрана, се стекнала со голема слава затоа што била најмладата жена-кандидат за оваа позиција. Во Дартфурд го запознава и својот сопруг, Денис Тачер, локален стопанственик. Се венчале во 1951 година, а во 1953 година им се родиле близнаците Марк и Керол. Во времето кога Конзервативците стапиле на власт, 1970, Тачер е одбрана за министер за образование, не баш толку добар период за Тачер поради постојаните протестим кои сепак успеала да ги смири. По катастрофалниот пораз на владата на Хет во 1974, Маргарет се кандидирала за претседател на Конзервативната партија, што и станала во февруари 1975 г. Успешно ја водеше опозицијата од 1974—1979, кога на изборите во мај 1979 стана премиер на Велика Британија.
Прв мандат
Нова влада настапи со една основна цел-подобрување на економијата во Британија. Се преземама драстични мерки, кои и беа потребни! Се скратија даноците, буџетот беше балансиран. Но економија веќе влегуваше во рецесија. При крајот на првиот мандат на Тачер невработеноста во Англија веќе изнесуваше околу 3 милиони, и почна да се намалува дури во 1986 г. Земјата се наоѓаше во инфлација. Но влада некако успеа да излезе од таа криза, со преземање на најразлични мерки, и влада донекаде успеа да ги исполни ветувањата. Но реизбирањето на владата не беше сигурно сè до еден непредвиден настан: Фолкландските Острови. Инвазијата на Аргентинската Хунта на овие острови наиде на Маргарет Тачер на најцврст можен начин. Иако претходно се обиде на дипломатски начин да го реши проблемот, кога заклучи дека тоа нема да испадне успешно, Тачер употреби воена сила. Овој потег се покажа како успешен и Фолкландските Острови беа под британска контрола во јуни 1982. Оваа постапка всушност и го сервира на Маргарет Тачер вториот мандат. Во јуни 1983 владата беше реизбрана и тоа со високо мнозинство од 144 пратеници.
Втор мандат
И на почетокот на вториот мандат, Тачеровата влада наиде на проблеми-штрајк на рударите. Овај штрајк траел од 1984—1985 и е запаметен како еден од надолгите и најнасилните во Британската историја. Штарјкувачите не биле задоволни од новите економски реформи. Меѓутоа владата на Тачер уште еднаш докажала дека знае како да се справи со ваквите ситуации, и го решила проблемот. Во октомври 1984, кога штрајкот сѐ уште траел, Ирската републиканска армија (ИРА), се обидела да ја убие Тачер, и некои членови на нејзината влада, со бомбардирање на хотелот во кој престојувале, за време на конференција на Конзервативната партија. Иако Тачер била неповредена, нејзини колеги завршиле трагично, а собата до нејзината била сериозно оштетена. И покрај тоа конференцијата била одржана. Британската полиција во Северна Ирска отсекогаш била проблем за британскиот државен врв, но Маргарет особено ги налутила со тоа што одбила да излезе во пресрет на нивните политички барања. Сепак, во 1985, го потпишала Англо-ирскиот договор, со кој се предвидувало подобрување на односите меѓу Британија и Ирска, со цел да се добие поголема безбедност. Но исто договорот служел и за политичко признавање на Католиците во Северна Ирска, постапка која наишла на поздрав од Роналд Реган и американскиот конгрес. Што се однесува до економијата, таа се наоѓала во доста добра состоја, особено по преземањето на одредени потези од страна на Тачер. Со економијата на високо ниво, Маргарет Тачер беше повторно избрана за премиер на Обединетото Кралство, овојпат со мнозинство од 101 пратеник во јуни 1987.
Трет мандат
Третиот мандат, беше меѓу најамбициозните премиерски мандати на Британската администрација, воопшто. Имаше голем број на реформи: во образовниот систем, реформи во Националниот Здравствен Сервис, се воведе нов даночен систем. Економија цветаше во периодот од 1987-1988. Меѓутоа имаше несогласувања во рамките на владата во врска со политиката на Европската Заедница. Говорот што го даде во Бругс, во септември 1988, го започна процесот на преод на Конзервативната партија, некогаш про-европски ориентирана, да стане евроскептична. Тачер учествуваше и во последната фаза на Студената Војна, како зацврствувајќи ја Западната Алијанса против Советите, така и како оладувач на конфликтот кој се случува подоцна во истата декада. Советите ја нарекоа Iron Lady поради цврстиот став кој го имаше против нив во говорите кои ги даваше. Во 80-тите изјавуваше голема поддршка кон Регановата политика. Но кога Михаил Горбачов стана потенцијален советски водач, таа го покани во Британија и го декларира како човек со кој може да се води бизнис, иако сѐ уште ненамалувајќи го својата критика кон комунизмот. Кога во 1990, по завршувањето на студената војна, и отворањето на источните економии, Франција се обиде да ја заживее идејата за единствена европска валута. Тоа наиде на несогласување во британската влада, и доведе до уште поголеми поделби во врска со европската политика. Заменик министерот, Џефри Хау, поднесе оставка поради, како што наведе тој, политиката на премиерката во врска со Европа и особено нејзиното противење на идејата за единствена европска валута. Во партиското гласање што следеше, Тачер го доби мнозинството, но беше информирана дека е потребено второ гласање. Добивајќи ја веста на една конференција во Париз, Тачер веднаш одлучува да продолжи да се бори. Но кога се вратила во Лондон, наишла на противење на колеги од нејзината партија, кои се сомневале дека ќе добие четврт мандат. Немајќи друг излез, одлучува да се откаже од премиерската трка. Ја заменува Јон Мајор, кој пак подоцна бил заменет со либералната власт на Тони Блер.
Манука
Манука или чајно дрво (, mānuka) — грмушка или мало дрво кое потекнува од и расте во Нов Зеланд и југоисточна Австралија. Мануката вирее низ цел Нов Зеланд, особено во сувите краишта на источните брегови на Северниот Остров и Јужниот Остров, како и во Тасманија, Викторија и Нов Јужен Велс во Австралија. Растението го добило името „чајно дрво“ бидејќи морепловецот Капетан Кук варел чај од неговите листови.
Мануката е плодородно дрво од типот на честаци и најчесто е првото растение кое успева да се расплоди на опустошено тло. Типично расте од 2 до 5 м во височина, но може и да нарасне во дрво со умерена големина до 15 м. Дрвото е зимзелено, со густи гранки и мали листови со должина од 7-20 мм и ширина од 2-6 мм, со краток жилест врв. Цветовите му се бели, но понекогаш и розови со пречник од 8-15 мм (поретко се среќаваат примероци и до 25 мм), со пет цветни ливчиња.
Стеблото му е цврсто и жилаво и затоа се користи за изработка на рачки за алати. Струготините даваат одлична арома кога се користат за пушење на месо и риба. Медот од неговите цветови има особен вкус и е потемен и побогат со арома отколку детелиновиот мед, и има голема антибактериска моќ. Во Нов Зеланд овој мед може да се најде во секоја продавница.
„Манука“ е маорското име на дрвото кое е во употреба во Нов Зеланд, додека името „чајно дрво“ се користи и во Нов Зеланд и во Австралија.
Фрајбург (Елба)
Фрајбург (службено: Фрајбург/Елба; Freiburg/Elbe; долногермански: Fryborg) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Нордкединген.
Местоположба
Општината се наоѓа на југозападниот брег на реката Елба. Од градот Штаде е оддалечен 27 километри, додека од градот Куксхафен се наоѓа 40 километри. На спротивниот брег на реката Елба се наоѓа Гликштат, со кој е поврзан со ферибот.
Соседни општини
На спротивниот брег на Елба се наоѓаат општините во Шлезвиг-Холштајн, Брокдорф и Вевелсфлет. На истиот брег се наоѓа Вишхафен на југоисток, Едеркварт на југ и Крумендајх на запад.
Општински единици
Кон општината Фрајбург припаѓаат следниве места:
Покрај овие места, во општината влегуваат имотите Алверденердајх, Еш, Курцененде, Лак, Лангенхоф, Нојенштеден, Рутенштајн, како и делови од Штеленфлет.
Гребен (град)
Гребен (Γρεβενά, Гревена) — град и општина во периферијата Западна Македонија во Егејска Македонија и административен центар на Гребенскиот округ. Има 10.177 жители и се наоѓа на околу 400 км од Атина и 180 км од Солун.
Низ градот тече Гребенска Река која извира од Пинд и се влева во Бистрица.
Глома
Глома (Glomma или ) — најголема река во Норвешка, сместена во јужниот дел на земјата. Долга е 598 км, а сливот зафаќа 13% од територијата на земјата.
Географија
Реката извира во Еурсунд кај Рерус во Јужен Тренделаг и се влева во фјордот Ослофјорд кај градот Фредерикстад. Најважна притока е Ворма, која истекува од езерото Мјеса и ѝ се приклучува на Глома кај Нес. Езерото добива значајно количество вода од реката Логен (Гундбрандалслоген), во која се слеваат водотеците на големата долина Гудбрандсдал и така значајно го зголемуваат обемот на Глома.
Поречието е богато со шуми и руда, а полноводноста овозможува лесен превоз на суровините, и затоа претставува значаен стопански чинител во регионот со векови. Денес кај устието се наоѓаат мошне значајни производствени и обработувачки капацитети, потпомогнати од хидроенергетските поволности и доброто пристаниште.
Во најгорните делови на Гломската Долина (Гломадал), реката оди на надморска височина од 500 м (во Естердален) и малку пониско во Гудбрандсдал. Шумската граница од брези се протега на височина од 900 м во Естердален. Над Рерус, шумата е ограничена на тлото од долината.
При утоката во езерото Ејерен кај Фетсунд, Глома ја образува најголемата внатрешна делта во Европа, достигнувајќи ја спротивната страна на езерото по кратка оска.Реката носи огромни количества наноси, кои се експлоатираат за производство на градежни блокови наменети за темели.
Име
Во окрузите Естфол и Аксерсхус, реката е позната под обликот Glomma, додека пак во Хедмарк и Јужен Тренелаг, истата се води како Glåma, што воедно се чита малку поинаку. Во далечното минато, се нарекувала Glaumr, што потекнува од старонордискиот поим raumr = „врева, тресок“.
По реката се наречени неколку места, како што се Гломдал и Гломос.
IC 1388
IC 1388 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 17 м 12,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 9' 29"".
Други поделби
Проучување на IC 1388 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Ирско Море
Ирско Море (ирски: Muir Éireann или Muir Meann; шкотски: Muir Eireann велшки: Môr Iwerddon, мански: Mooir Vannin, англиски: Irish Sea) — водна површина која ги дели островите Ирска и Велика Британија. Поврзано е со делот на Келтското Море од Атлантскиот Океан со Светигеоргиевиот Проток помеѓу Ирска и Велс, а на север со Северниот Проток помеѓу Северна Ирска и Шкотска што е дел од т.н. „Морско подрачје на Внатрешните Мориња вон западниот брег на Шкотска“. Островот Ман се наоѓа во Ирското Море. Ова море е од големо значење за регионалното стопанство, трговија, шпедиција и транспорт, риболовот и електростопанството во облик на ветерна сила и атомски централи. Веќе долго време се одвива полемика во врска со градењето на 80-километарски железнички тунел кој би ги поврзал Британија и Ирска. Помеѓу Британија и Ирска годишно сообраќаат 12 милиони патници и 17 милиони тони трговска стока.
Бистрица (Егејска Македонија)
Бистрица или Белица (Αλιάκμονας, Алијакмонас) — најдолгата река во Егејска Македонија и во цела денешна Грција, со вкупна должина од 297 км. Тече низ областа Западна Македонија (Костурскиот, Гребенскиот и Кожанскиот округ и Централна Македонија (Берско и Катеринско). Сливот зафаќа површина од.
Течение
Реката извира во планината Грамошта (Грамос), близу границата со Албанија. Во горното течение, реката се движи на исток, а потоа кај Костур врти на југоисток. Опишува крива линија околу планината Црвена Гора, па свртува на североисток кај с. Земњач. Потоа влегува го големото вештачко Витивјанско Езеро. Југоисточно од Бер, Бистрица навлегува во Солунското Поле, подрачје од голема важност за земјоделството. На крај се влева во Солунскиот Залив западно од устието на Вардар, а источно од с. Либаново.
Бистрица минува крај следниве градови (по низводен редослед): Нестрам, Рупишта, Лапчишта, Земњач, Велвендо и Гида.
Слив и притоки
На југоисток и југ, сливот на Бистрица се граничи со сливот на Пенеј (од Егејскиот слив), на југозапад и запад со сливовите на Војуша и Семан (од Јадранскиот слив), а на север и северосзток со сливовите на Вардар и Колудеј (од Егејскиот слив) и други помали реки кои се влеваат во бессливното подрачје во северозападот на земјата.
Река Бистрица има поголем број притоки, од кои највеќето се кратки: → лева притока, ← десна притока
Историја
Според Јулиј Цезар, Бистрица претставувала граница помеѓу Македонија и Тесалија. Во горното течение одела во југоисточен правец низ Елимеја, и продолжувала на североисток, образувајќи ја границата помеѓу Пиерија, Еордеја и Иматија. Во времето на Херодот, нејзина притока била Колудеј (Лудија) која се одлевала од езерото на Пела. Денес Колудеј не се спојува со Бистрица, туку се влева право во Егејското Море.
Јитербог
Јитербог (Jüterbog) — историски град во североисточна Германија, во округот Телтов-Флеминг, во сојузната покраина Бранденбург. Се наоѓа на реката Нуте на северните падини на ридскиот масив Флеминг, околу 65 километри југозападно од Берлин.
Историја
Словенската населба Јутрибок била првпат спомената во 1007 од Титмар од Мерзебург, хроничар на надбискупот Тагино од Магдебург. Сепак не била дел од надбискупијата Магдебург до 1157 кога надбискупот Вихман фон Зебург изградил бургвард. Во 1170 Вихман исто така ја основал соседната опатија Цина и му доделил на Јитербог градски права во 1174. Областа останала енклава на Магдебург помеѓу Војводството Саксо-Витенберг и Маркгрофовијата Бранденбург во текот на средниот век.
Во Јитербог бил направен неуспешниот обид за ставање крај на Војната за наследството на Јилих со договор потпишан во март 1611 помеѓу Изборното кнежевство Саксонија и Бранденбург. Во ноември 1644 во текот на Триесетгодишната војна, во близина на градот шведските трупи ја поразиле царската војска. Иако надбискупијата Магдебург преминала во посед на Бранденбург-Прусија со Вестфалскиот мир во 1648, градот Јитербог преминал во Саксонија.
Битката кај Деневиц се случила на три километри југозападно од Јитербог на 6 септември 1813 во текот на Наполеоновите војни. На Виенскиот конгрес во 1815 градот му бил доделен на Кралството Прусија, кој подоцна бил администриран во рамките на покраината Бранденбург и станал гарнизон на пруската армија. Во 1871 станал дел од Германското Царство како дел од обединувањето на Германија.
За време на нацизмот, воената база во Јитербог била проширена и три околни села биле раселени со цел искористување на поголем простор за тренирање. При поделбата на Германија од 1945 до 1990, Јитербог бил дел од Источна Германија и останал важен гарнизонски град, сега на Црвената армија. До 40.000 советски војници биле сместени во касарните од нацистичко време и во нови згради во околината. Огромниот гарнизон, околу четири пати поголем отколку населението на градот, силно влијаел на граѓанскиот живот и градот бил неколкупати гранатиран при тренирање на војниците. Откако Црвената армија ја напуштила обединетата Германија во 1990, воената зона од 20.000 хектари останала затворена за јавноста поради безбедносни причини.
Знаменитости
Градот е опкружен со средновековни ѕидини на кои има три порти. Има две протестантски цркви, од кои готската Св. Никола (XIV век) — позната по нејзините брода и вклучува зачуван ковчег на Јохан Тецел.
Исто така има и римокатоличка црква, старото градско собрание со скулптура на Св. Маврикиј од XVI век и современо училиште.
Опатијата Цина, цистецијанскиот манастир основан во 1170, се наоѓа на 3 километри северно од градот.
Сообраќај
Во 1841 Јитербог добил пристап до железничката линија Берлин-Анхалт. Денес станицата е сместена на раскрсница на железничката линија од Берлин до Витенберг и огранок до Фалкенберг/Елстер. Постои и железничка линија до Белиц и Берлин-Ванзе.
Меѓународни односи
Јитербог е збратимен со:
1394 п.н.е.
1394 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1394. година пред новата ера, 394. од вториот милениум п.н.е., 94. од 14 век п.н.е. и петта од 1390-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4114 и 4115 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3356 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2366 и 2367 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 641 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1394 година се протега во 1242 и 1243, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1302 и 1303 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 851 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2077 и 2076 исламска година пред хиџра.
Степан Ошчепков
Степан Михајлович Осчепков (Степан Михайлович Ощепков; роден во Владивосток, Приморски Крај (област)) — руски кану спринтер којшто се натпреваруваше во раните 1960-ти. На ЛОИ 1964 во Токио, тој освои златана медала во дисциплината Ц-2 1000 метри.
Фосфорна киселина
Фосфорната киселина е минерална киселина со хемиска формула H3PO4.
Лудвигсфелде
Лудвигсфелде (Ludwigsfelde) — град во округот Телтов-Флеминг, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
339
339 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 339 година од новата ера, 339. од првиот милениум, 39. од IV век и последна од 330-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5847 и 5848 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5089 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4099 и 4100 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1092.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 339 година се протега во 2975 и 2976, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3035 и 3036 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 882. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 292 и 291 година пред хиџра.
Триптан
Овие лекови делуваат како агонисти на серотонинските 5-HT1B и 5-HT1D рецептори во крвните садови и нервните завршетоци во мозокот. Првиот клинички достапен триптан бил суматриптанот од 1991 година. Триптаните во голема мера ги замениле ерготамините, постара класа не лекови кои се користеле за ублажување на мигренозна и кластерна главоболка.
Греуса
Греуса — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција.
Висорамнина
Висорамнина или плато — рамнина или благо брановидна област на повисоки места, обично над 200 м.
Најголеми висорамнини во Македонија се Витачево, Мариово и Пелагонија, од кои за типична се смета само Витачево.
Настанок
Настанокот на висорамнините може да се должи на повеќе геотектонски процеси, including надигање на вулканска магма, избивање на лава и ерозија од вода и ледници. Магмата надоаѓа во обвивката и го надига карпестото тло, со што големите рамни површини се издигаат во височина. Висорамнината може да настане и од лавата што излегува и се шири од пукнатините во кората. Друг начин на образување е по пат на ерозија во планинските венци предизвикана од ледници. Водата исто така може да предизвика ерозија на планините, зарамнувајќи ги.
Најголеми висорамнини во светот
Втора по големина е Деосај во покраината Гилгит-Балтистан, Пакистан. Има просечна висина од 4.114 м.
На трето место се наоѓа Поларната Висорамнина (Антарктичка Висорамнина), што го опфаќа најголемиот дел од средиштето на Антарктикот. Тука нема планини, туку само огромни купишта мраз од по 3000 м.
Најголема во Европа е висорамнината Хардангервида во Норвешка.
Најголема висорамнина во Северна Америка, Колорадо, со површина од 337.000 км2. Колорадо, Јута, Аризона и Ново Мексико.
340
340 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 340 година од новата ера, 340. од првиот милениум, 40. од IV век и прва од 340-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5848 и 5849 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5090 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4100 и 4101 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1093.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 340 година се протега во 2976 и 2977, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3036 и 3037 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 883. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 291 и 290 година пред хиџра.
Похутукава
Похутукава (маорски: Pōhutukawa) наречено и новозеландско божиќно дрво или огнено дрво (науч. Metrosideros excelsa, синоним: Metrosideros tomentosa) е зимзелено дрво од фамилијата Мирти кое цвета во соцветија од црвени прашници (понекогаш жолти). Вирее во крајбрежните делови на Северниот Остров на Нов Зеланд.
Дрвото расте до височина од 15 метри, со прилично голема крошна. Цвета доцна во демекври (лето на јужната полутопка), со блескавоцрвени цветови кои ја покриваат крошната. Поголемите примероци обично имаат надворешни корења кои ја издржуваат проширената крошна.
Подвидот „Ауреа“, кој има жолти цветови, потекнува од парот откриен во 1940 год на островот Мотити во регионот Залив Пленти.
Ова дрво е загрозено заради присуството на воведениот обичен посум кој немилосрдно го брсти.
NGC 4987
NGC 4987 — елиптична галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4987 се споменува и како UGC 8216, MCG 9-22-15, CGCG 271-13.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 7 м 59 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +51° 55' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Руско-турска војна (1686-1700)
Руско-турската војна од 1686-1700 претставува дел од заедничките напори на европските сили да се спротивстават на Османлиското Царство. Поголемиот дел од оваа војна е позната и како Голема турска војна.
Руско-турската војна започнала кога Царство Русија се приклучила на европската анти-османлиска коалиција предводена од Хабсбуршка Австрија, Полско-литванската Државна Заедница и Венецијанската република, во 1686 година. За време на војната, руската армија организирала два поголеми походи: Кримска кампања (1687 и 1689) и Азовска кампања (1695 и 1696). Војната завршила со потпишување на договор во Цариград во 1700 година.
Позадина
Руско-турската војна (1676-1681) завршила со потпишување на договор според кој двете земји требало да се воздржат од напади во следните 20 години. Западна Украина заедно со Подолија останале во составот на Османлиското Царство. Во следните години Османлиите воделе неуспешна опсада на Виена во 1683 година по кое следувале и губење на терирории во Европа на сметка на Османлиите.
Но во времето на царица Софија односите меѓу двете земји добиле нов карактер кога Русија започнала да ги напаѓа териториите кај Крим. Ова бил еден од првите конфликти во кои Османлиите морале да се бранат, наместо да напаѓат. Во 1684 година Русија се приклучила кон Светата лига а според договорот Полска морала да го отстапи Киев на Русија. Договорот бил склучен на 21 април 1686 година.
Азовски поход
Азовскиот поход е назив за походот кој бил преземан од страна на Руското царство против Османлиското Царство. Целта на Петар Велики била Русија да излезе на Азовско Море и Црно Море. Походот започнал во 1695 година.
Првиот поход започнал во есента 1695 година кога рускиот цар Петар Велики по долината на река Дон со околу 30.000 војници и 170 топови, се упатил кон Азовско Море. По два неуспешни напади на 5 и 25 септемврим Русите морале да се повлечат на 1 октомври. Другиот дел од армијата, околу 120.000 војници, под команда на Борис Шереметиев се преместила по долината на реката Днепар, каде успеале да заземат две тврдини, но сепак не биле во можност да ги зачуваат своите позиции па се повлекле главно поради недостаток на флота.
Кон крајот на истата година, 1695 година, започнале приопреми за нов поход. Коњаницата броела околу 70.00 војници. Во периодот помеѓу 23 и 26 април, под раководство на Алексеј Шејн, руската армија тргнала кон Азовско Море. Од друга страна пак, Петар Велики со 29 бродови се упатиле по реката Дон и Воронеж. На 27 мај војските го блокирале Азов. По започнувањето на борбите, на 14 јуни дошло до поразување на Османлиите.
Мировен договор
Цариградскиот мировен договор бил склучен на 3 јули 1700 година и истиот ставил крај на Руско-турската војна. Според договорот, Османлиите ги срушиле тврдините кои се наоѓале по долината на реката Днепар, Руската Империја го добила Азов и околината околу него, а Петар Велики ја осигурил неутралноста на Османлиското Царство во Големата северна војна.
NGC 7309
NGC 7309 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7309 се споменува и како MCG -2-57-16, IRAS 22317-1036.
Откривање
Објектот е откриен на 28 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7309 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7309 има привидни димензии од 2' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 34 м 20,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 21' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 7309 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69183. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 302; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5814. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1180.
Кримски поход (1687-1689)
По потпишувањето на мировен договор со Полска во 1686 година, Русија станала член на анти-османлиската коалиција заедно со Светата лига во која влегувале Австрија, Венеција и Полска. Целта на унијата била да се протерат Отоманците на југ по нивната неуспешна опсада на Виена во 1683 година. Вториот поход кон Крим започнал во 1689 година. Во овој поход учествувале околу 120.000 војници и 350 топови. кон нив се придружиле и околу 40.000 Козаци. И покрај големата армија, главно поради немањето на храна и вода, Русите биле принудени да се повлечат.
Походите претставувале изненадување за Отоманското Царство, главно бидејќи ги расипале османлиските планови за инвазија на Полска и Унгарија. Поради овој поход, Отоманците биле принудени да преместат значајни сили од Европа на исток, што во голема мера и помогнало на Лигата во нејзината борба против нив.
Касуитсуп
Општина Касуитсуп (гренландски: Qaasuitsup Kommunia, „место на поларна темнина“) - поранешна општина во Гренланд. Општината била основана на 1 јануари 2009 година. Според податоците од јануари 2013 година општината имала население од 17,498 жители. Административен центар на општината е Илулисат. Општината на 1 јануари 2018 година била поделена на две нови, Аваната и Кекерталик.
Историја
Општината била создадена на 1 јануари 2009 година и истата била составена од поранешните општини:
Посетница
Посетница или визит-карта  — картичка која содржи деловни информации за компанија или поединец ангажиран во бизнис. Се споделува за време на формални настани. Обично вклучува: име на давателот на картичката, компанијата или деловна припадност (обично со лого) и информации за контакт, како што се адреса, телефонски броеви, броеви на факс, е-адреси и мрежно место. Со развојот на услугите за друштвено вмрежување, често на визит-картичките се наоѓаат и страниците на друштвените мрежи. Картичките традиционално имале едноставен црн текст на бела позадина, а препознатливиот изглед бил посакуван знак на професионалност. Технолошкиот напредок на крајот на 20 век внел промени во стилот, па професионалните визит-картички често вклучуваат еден или повеќе аспекти на впечатлив визуелен дизајн.
Не постои стандард за димензиите на визит-картичките. Некои се со слични димензии поради можноста за полесно складирање. На пример, банкарските картички (85,60 × 53,98 мм) и деловните картички во Западна Европа (85 × 55 мм) се речиси со иста големина.
1708
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7216 и 7217 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6458 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5468 и 5469 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2461.