cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7069
Други поделби
Проучување на NGC 7069 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66807. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 255; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5195. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 575.
Диоклецијан
Диоклецијан (латински:Gaius Aurelius Valerius Diocletianus, Diocletianus) бил римски цар. Познат и како Гаj Аврелиj Валериj Диоклецијан. Со Римското Царство управувал од 285 до 316 година. Современата историографија го смета царувањето му за крај на т.н. војнички цари и почеток на доцната антика. Својот пријател Максимијан го поставил за соцар, давајќи му задача за управување со западниот дел од царството. По големата победа во Сирија, во 293 година исто така со свој соцар го поставил и Галериј. Од своја страна Максимијан за свој совладетел го поставил Констанциј I Хлор.
Така, управувањето со царството било разделено, и тоа:
Како цар бил најголемиот прогонувач на христијаните од 303 година. Најпозната жртва од неговиот прогон бил бискупот Свети Дуј. Во негово време, сенатот во Рим го изгубил своето значење. Диоклецијан се прогласил за син на Јупитер, и барал сите да го почитуваат како жив Бог. Така во Римското Царство започнал периодот на Доминат, а завршил оној на Принципат. Во 316 година се отрул.
Миле Јованоски-Поречанец
Миле Јовановски-Поречанец ( (Македонски Брод), ) — македонски поет.
Максимијан
Максимијан  (латински:Marcus Aurelius Valerius Maximianus) бил римски цар. Познат и како Марко Аурелиј Валериј Максимијан Херкулиј. Со Римското Царство управувал од 286 до 310 година, заедно со Диоклецијан.
Миле Јованоски-Поречанец
Книжевно творештво
Димитар Аргакиев е автор на поетската книга. :
Димитар Миладинов
Димитар Миладинов (Струга, 1810 - Цариград, денешен, ) — македонски народен преродбеник, поет, учител, публицист, собирач на народни умотворби, основач на македонската етнографија. Неговата поезија е со изразит лирски темперамент, а неговото творештво се состои од неколку лирски целини. Заедно со својот помлад брат Константин водел организирана борба против денационализаторството, пенхелизмот и политиката на грчката влада на македонските подрачја.
Димитар Миладинов имал важна улога во борбата против грчката пропаганда во Македонија, иако самиот бил човек со висока грчка култура и образование. Во својата антихеленистичка пропаганда, Миладинов се служел со сите достапни средства, со образованието, воведувањето народни говори во наставната практика, со едукацијата на домашниот млад учителски кадар, со обемна кореспонденција во која настојувал да објасни и да извести важни луѓе на своето време за она што се случувало во моментот на македонски терен и што треба да се направи. Димитар Миладинов добивал финансиска поддршка од монасите во светогорскиот манастир Зограф за неговата борба против хелинизмот. Познато е неговото пријателство со монасите Анатолиј и Партенија Зографски, кои исто така со лично залагање придонесувале во борбата против хеленизмот, како и игуменот Иларион, Натанаил Кучевишки и други угледни монаси.
Животопис
Роден е во семејството на грнчарот Ристе Миладинов и неговата сопруга Султана Миладинова. Основно училиште завршил во Струга, а подоцна и гимназија во Јанина, Грција (1833 - 1836).
Во периодот помеѓу 1836 - 1839 година, работи како учител во Охрид, но поради грчкиот владика е принуден да го напушти училиштето. Потоа учителствува и во Струга (1839 - 1840), Кукуш (1840 - 1842) и повторно во Охрид (1842 - 1845) и Струга во 1846 година. Подоцна доаѓа и како учител во селото Магарево, Битолско (1849 - 1852) и во грчко училиште во Битола (1852 - 1854).
Во училиштето во Охрид, Димитар Миладинов се сретнал со познатиот руски научник, славистот Виктор Иванович Григорович. Оваа средба била пресудна Миладиновци да почнат да се занимаваат и со собирачката дејност-собирање и запишување на македонски народни песни и други умотворби, кои подоцна ги отпечатиле во еден голем Зборник (наречен "„Бугарски народни песни“", затоа што имало песни и од Бугарија). Во таа дејност се вклучил и средниот брат Наум Миладинов. Тој ја завршил Духовната академија на патријаршискиот универзитет "Халки" во Цариград и дипломирал на отсекот музика и граматика. Во 1843 година напишал учебник по музика, прв од таков вид во Македонија, додека при собирањето на народните песни истите ги запишувал со нотни записи, ги мелографирал, па така тој е нашиот прв музичар и мелограф.
Димитар Миладинов, кој бил целосно прословенски ориентиран, често доаѓал во судир со гркоманите во Битола, а по еден таков судир со битолскиот митрополит Венедикт, тој ја напуштил Битола и Македонија. Во Сремски Карловци и Нови Сад имал прилика да се запознае со животот на Србите под австроунгарска власт, каде уживале потполна културна автономија. Подоцна заминал во Белград. При престојот во овие краишта, тој се запознал со идеите на панславизмот и Илирското движење, кои во потполност ги прифатил како свои.
При крајот на 1856 година, Димитар Миладинов се вратил во Струга и го испратил братот Константин во Русија да студира словенска филологија на Филозофскиот факултет при Императорскиот универзитет во Москва.
На 24 јуни 1861 година, од печатницата на Анте Јакиќ, во Загреб, излегол од печат Зборникот од народни умотворби на браќата Миладиновци, насловен како "Бѫлгарски народни песни", дело со речиси 600 македонски народни песни и точно 77 бугарски (отстапени од бугарскиот фолклорист Васили Д. Чолаков).
Обвинети како шпиони против кои, според изјавата на официјалните турски власти, се подготвува судски процес, браќата Миладиновци умреле во цариградските затвори, во 1862 година, под досега неразјаснети околности.
Симон Дракул
Симон Дракул — македонски раскажувач, романописец, драмски автор, сценарист, историчар и преведувач.
Животопис
Роден е во Лазарополе на 24 септември 1930 година. Поради италијанската окупација, се школувал со прекини при што учел во учел во Охрид и во Скопје. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Доктор по филозофски науки. Работел во весниците „Млад борец“ и „Нова Македонија“, бил уредник во издавачката куќа „Кочо Рацин“ и директор на драмата во Македонскиот народен театар во Скопје. Исто така, бил член на редакцијата на списанието „Современост“, научен советник во Институтот за национална историја на Македонија и претседател на ДПМ чиј член бил од 1953 година. Починал во Скопје на 11 јануари 1999 година.
Творештво
Дракул најчесто обработува теми и мотиви од селскиот живот, а неговите дела се одликуваат со прекрасни пејзажи кои речиси секогаш се спротивставени на мачниот живот на луѓето.
Горно Нерези
Горно Нерези — село во Општина Карпош, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Горно Нерези е ридско село сместено на западниот дел на северната падина на планината Водно на надморска височина од 600 метри.
Историја
На крајот на XIX век Горно Нерези било село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Нерези (Горно, Долно и Средно) живееле 260 Македонци христијани и 300 Арнаути муслимани.
На почетокот на XX век целото христијанско населени на селото било под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 во Нерези имало 288 Македонци под егзархијата.
На етничката карта на Северозападна Македонија од 1929 г. Афанасиј Селишчев го обележал Нерези како мешано македонско-албанско село.
Население
Во Горно Нерези живеат 314 жители, од кои: 22 Македонци, 282 Албанци, 6 Турци, 1 Влав и 3 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 181 жител, од кои 51 Македонец, 112 Албанци, 5 Турци, 1 Влав, 6 Бошњаци, 5 останати и 1 лице без податоци.
Кочо Топузовски
Кочо Топузовски — македонски поет.
Книжевно творештво
Кочо Топузовски е автор на поетските книги :
Човеков развој
Во човештвото, човеков развој е меѓународна и економска парадигма на развој.
Индекс на човеков развој
Индексот на човековиот развој или ИЧР, (англ. Human Development Index или HDI) е нормализирана мерка за животен век, писменост, образование, животен стандард и БДП која важи за сите земји ширум светот. Ова е стандардна мера за благосостојба, особено за детската благосостојба.
Извештајот од 2007 г. прикажува мал пораст на ИЧР во споредба со минатата година. Ова се должи на општиот напредок во земјите во развој, особено во групата на најмалку развиени земји. Од друга страна, за сметка на овој забележителен развој таа година бележи пад на ИЧР кај високоприходните земји.
Западна астрологија
Западна астрологија е систем на астрологијата кој е популарен во западните земји. Потекнува од Месопотамија од 2 милениум п.н.е., од каде е проширена низ целиот свет.
Кафе-концерт кај Амбасадорите
Кафе-концерт кај Амбасадорите (француски - Le Café-concert aux ambassadeurs) — монотип пастел на Едгар Дега од кафе-концертот во ресторанот „Амбасадори“. Првпат била изложена во 1877 година на импресионистичка изложба и сега е во Музејот на уметностите во Лион (Musée des Beaux-Arts de Lyon). Подоцнежната немонотипна верзија од 1885 година сега е во Музејот Орсе.
Палата Розендал
Палатата Розендал (Rosendals slott) е павилјон на шведската палата сместен на Дургарден, остров во центарот на Стокхолм. Изградена е помеѓу 1823 и 1827 година за кралот Карл XIV Јохан, првиот крал на Бернадот Шведска. Тој бил наменет како за бегство од формалностите на судскиот живот во Кралската палата.
Палатата Розендал во голема мера била дизајнирана од Фредрик Блом, еден од водечките архитекти во тоа време, кој добил кралски налог да ја нацрта и да ја изгради зградата на палатата откако изгореле оригиналните згради. Фредрик Август Лидстромер, градски архитект во Стокхолм од 1818 до 1824 година, бил главниот архитект на кралот Карл XIV Јохан при изградбата на оригиналната палата Розендал. Откако изгорела во 1819 година, Лидстромер, исто така, ги создал првичните цртежи за замена на палата. Цртежите потоа биле адаптирани и прецртани од Фредрик Блом, кој бил асистент на Јонас Лидстромер, татко на Фредрик Август Лидстромер. Павилјонот на кралицата во палатата Розендал и викендичката на гардата останале целосно дело на Фредрик Август Лидстромер.
Создавањето на палатата Розендал во 1820-ти го означил почетокот на развојот на Јургорден во прекрасна станбена област. Кога кралот Оскар II починал во 1907 година, неговите наследници одлучиле да ја направат Розендалската палата музеј на периодот на Карл Јохан и животот на Карл XIV Јохан. Ова ја прави палатата Розендал уникатна  документација за стилот на Европската империја, во Шведска, исто така позната како стилот Карл Јохан. Стилот Карл Јохан останал популарен во Скандинавија, дури и кога стилот на Империјата исчезнал во другите делови на Европа.
Палатата денес изгледа во голема мера како што била во животот на Карл XIV Јохан. Во текот на летните месеци, палатата е отворена за посетители за тури со водичи. Принцот Карл Филип и неговата сопруга принцезата Софија живееле во палатата Розендал 2015-2017 година, додека нивниот постојан дом, Вила Солбекен, се реновирала.
Масрелизова теорема
Масрелизова теорема ― теорема која опишува рекурзивен алгоритам во рамките на технологијата на продолжен Калманов филтер, именуван по физичарот од Соединетите Држави со шведско потекло Џон Масрелиз, кој е нејзин автор. Алгоритмот ја проценува состојбата на динамичниот систем со помош на често нецелосни мерења нарушени со изобличување.
Масрелизовата теорема дава проценки кои се доста добри приближувања на точната условна средна вредност во не-Гаусовите додавачкo странични ситуации. Некои докази за ова може да имаат симулациитe „Монте Карло“.
Клучното својство за приближување кое се користи за конструирање на овие филтри е дека густината на предвидување на состојбата е приближно Гаусова. Масрелиз открил во 1975 година дека ова приближување дава интуитивно привлечни не-Гаусови филтрески рекурзии, со коваријанса зависна од податоци (за разлика од Гаусовиот случај) оваа изведба, исто така, обезбедува еден од најубавите начини за воспоставување на стандардните рекурзии на Калмановиот филтер. Некое теоретско оправдување за употребата на приближувањето на Масрелиез е обезбедено со теоремата „продолжение на густини на предвидување на состојбите“ во Мартин (1979).
Лу Сјуен
Џоу Шужен (упр. 周樹人,трад. 周樹人), познат под псевдонимот Лу Сјуен (трад. 魯迅 ; упр. 鲁迅; пинјин Lǔ Xùn) — еден од најголемите кинески писатели на XX век. Од голем број на книжевни критичари се смета за основач на современата кинеска книжевност и тој пишувал на класичен кинески и на народен јазик. Лу Сјуен пишувал раскази, бил и преведувач, есеист и книжевен критичар.
Рајска бура
Рајска бура (шпански јазик: Tormenta en el Paraiso) е мексиканска теленовела. Серијата започна со снимање во последните месеци од 2007 година, додека својата премиера ја имаше на 27 ноември, и стартираше со солидни резултати со коишто и така заврши на 25 јули 2008. Во главните улоги се појавија Сара Малдонадо и Ерик Елиас, додека пак главната негативка во теленовелата ја играше популарната Маријана Сеоане.
Синопсис
1519. год Азак, свештеник на племето Маја дознава дека неговата ќерка Иксми ја предала својата љубов и телото на белец. Така ја издала својата судбина и спрема законите на племето, мора да биде жртвувана со боговите заедно со понудите во злато и големиот црн бисер. Налутениот Азак фрла страшна клетва: “Оној кој ќе го земе во рацете овој бисер, никогаш нема да биде среќен”! 1987. год Хернан Ласкано и Елисео Браво го истражуваат коралниот гребен Консумел и доаѓаат до фантастично откритие. Го пронаоѓаат црниот бисер кој 5 века лежел на дното морето. Кога Елисео ќе го допре бисерот, се ослободува клетвата на Азак и го обзема силна злоба, и ја предизвикува смртта на својот пријател Хернан. Смртта на Хернан ја остава неговата жена Анали и малолетната ќерка Ајмар во сиромаштво. Елисео го носи црниот бисер и златото во Веракрус, но и клетвата во себе. Дознава дека Марија Тереза, неговата жена, го напушта и му ги остава трите сина: Давид, Николас и Леонардо. Кога Елисео ќе се излечи од болката, со своето богатство, успева да направи сточарска фарма и е дадено името “Рај”. На никој не му го открива изворот на своето богатство, како ни измамата која ја предизвика преубавиот црн бисер. Поминуваат 20 години. Елисео живее со своите синови кои станале момци. Најстариот, Давид, е разочарување за Елисео, кој не покажува интерес спрема хациендата, па Елисео надежите ги гледа кај својот втор син, Николас, кој е успешен адвокат, и десна рака на татко му. Најмладиот син, Леонардо, е пречувствителен и негативен. Ајмар, ќерката на Хернан и Анали, пораснала во прекрасна, млада жена, горда на културата на своето племе Маја и на своите предци. Кога го запознава Николас, меѓу нив се раѓа силна љубов. Тогаш на сцената настапува Маура Дуран, бескрупулозната жена, која лажно се претставува под името Карина Росемберг. Носена со злоба, таа расплетува мрежа на лаги како би се дочепила до богатството на Елисео. Користејќи ги своите заводливи способности, ги заведува сите тројца браќа и ги превртува еден против друг. Ајмар се нашла во центарот на интригите на Маура и ќе биде одвоена од Николас. Но, љубовта помеѓу Николас и Ајмар не умрела. Ги чека очајничка и долга борба против малверзиите и проклетствата на Маура за црниот бисер. Нивното единствено оружје е љубовта која може да го победи времето и злото.
Стив Кристоф
Стивен Марк Кристоф (роден на 23 јануари 1958 година) е американски поранешен професионален напаѓач во хокеј на мраз кој одиграл 248 натпревари во регуларната сезона во НХЛ со Минесота Норт Старс, Калгари Флејмс и Лос Анџелес Кингс во 1980-84 година.
Кристоф е најпознат по тоа што е член на хокеарскиот тим на САД „ Чудо на мраз “ од 1980 година, кој го освоил златниот медал.
Аматерска кариера
Стив Кристоф пораснал во Ричфилд, Минесота и дипломирал на средното училиште Ричфилд. Како член на хокејскиот тим Ричфилд средношколски, тој го заработил тимскиот МВП на својата помлада и постара година, и бил избран во првиот тим на сите држави од средното училиште во Минесота и во сеамериканскиот тим за средно училиште во САД за време на неговата последна година во 1975 година - 76. Тој го водел своето училиште до државен вицешампион во неговата сениорска сезона и бил еден од највисоко регрутираните американски хокеј играчи во 1976 година. Пред да стане професионалец, Кристоф присуствувал на Универзитетот во Минесота каде играше за Минесота Гоферс три сезони, од 1976-1979 година. Тој го предводел тимот во постигнувањата во текот на неговата втора година со 66 поени (32 гола и 34 асистенции) и бил именуван во Вториот тим на сите ѕвезди на WCHA. Во текот на својата трета година, тој повторно го предводел тимот со 77 поени (38 гола и 39 асистенции). Во, како што се испостави, неговиот последен натпревар на колегиум на 23 март 1979 година, Кристоф постигнал гол и заработил асистенција за да и помогне на Минесота да ја освои третата титула NCAA во училишната историја со победата од 4-3 над Северна Дакота. Тој го направил своето меѓународно деби за тимот на САД на турнирот од Светскиот шампионат во хокеј на мраз во 1979 година во Москва.
Професионална кариера
Кристоф бил избран на 24-то место во генералниот пласман на драфтот за влез во НХЛ во 1978 година од Минесота Норт Старс. Тој им се приклучил на Северните ѕвезди на 20 натпревари по Олимпијадата, постигнувајќи осум гола и 15 поени. Следната година, тој одговарал за 56 натпревари, постигнувајќи 26 гола и 39 поени и бил еден од најдобрите изведувачи на ѕвездите бидејќи Минесота го загубила финалето на Купот Стенли во 1981 година од Њу Јорк Ајландерс. Тој, исто така, учествувал на турнирот во Купот на Канада во 1981 година како член на тимот на САД. Во 1981-82 година, Кристоф настапил на 69 натпревари, постигнувајќи 26 гола и 55 поени, што е рекорд во кариерата. Иако бил исклучително популарна фигура во Минесота, Кристоф бил разменет во Калгари Флејмс за сезоната 1982-1983, но бил искористен на само 45 натпревари, постигнувајќи девет гола и 17 поени. Во 1983-84 година, Кристоф ја одиграл својата последна сезона во НХЛ, со Лос Анџелес Кингс, започнувајќи 58 натпревари.
Пост хокејска кариера
Кристоф неодамна се пензионирал како пилот на авиокомпанија за Ендевор Ер со седиште во Минеаполис откако се повлекол од хокејот. Тој беше прогласен за еден од 50-те најголеми играчи во историјата на хокејот на Универзитетот во Минесота како дел од почитта „Легенди на мраз“ во 2001 година.
Во популарната култура
Во телевизискиот филм од 1981 година за хокеарскиот тим кој освоил златен медал со наслов Чудо на мраз, ликот на Кристоф го играл Рик Роквел, но не е наведен во заслугите на филмот. Моделот за трофејот на наградата Хоби Бејкер бил Стив Кристоф, кој играл за гимназијата Ричфилд Минесота, Универзитетот во Минесота, американскиот олимписки хокеј тим од 1980 година и во НХЛ. Скот Џонсон го толкувал Кристоф во филмот на Дизни Чудо од 2004 година.
Френк Опенхајмер
Френк Фридман Опенхајмер (Frank Friedman Oppenheimer) ( – ) бил американски физичар кој работел на познатиот Проект Менхетен, жртва на Мекартизмот, а подоцна и основач на музејот „Експлораториум“ во Сан Франциско. Тој бил помлад брат на д-р Роберт Опенхајмер, првиот директор на Националната лабораторија Лос Аламос.
Констанциј I Хлор
Констанциј I Хлор (латински:Flavius Valerius Constantius, Flavius Valerius Constantius Chlorus, Constantius I) бил римски цар. Познат и како Флавиј Валериј Констанциј. Со Римското Царство управувал од 293 до 305 година, заедно со Максимијан. Се нарекува Хлор поради својот блед тен на кожата како и од морската болест од која што страдал. Како цезар управувал со Галија, Германија и Реција. Во 293 година Британија била изгубена, но во 296 година, Констанциј I Хлор повторно ја вратил во територијата на Римското Царство. Поголемиот дел од своето владеење го поминал на британскиот остров во Еборак, денешен Јорк.
Космос-1198
Космос-1198 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 9 јули 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1198 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1508 км, а најмалото на 1473.
Оператори во C и C++
Ова е список на оператори во C и C++ програмските јазици. Сите опеартори на листата постојат во C++; Тртата колона ги покажува опраторите кои постојат и во C. Трба да се напомене дека C не поддржува преоптоварување на операторот.
Ан Ван Севенант
Ан Ван Севенант - белгиски филозоф.
Оператори во C и C++
Следниве оператори се почетни точки во двата јазици (кога нема преоптеретување на операторот) &&, ||, ?:, и , ( опраторот запирка). C++ ги содржи и операторите за претворање const_cast, static_cast, dynamic_cast, и reinterpret_cast кои ги нема во табелата поради концизност. Форматирањето на овие оператори значи дека тие немаат поголема важност во приоритетното ниво.
Јана Стојановска
Јана Стојановска (родена на година во ) — македонска глумица. Во јавноста станала позната по победата на „Мис Македонија“ во 2007 година.
Ан Ван Севенант
Биографија
Ван Севенант е родена во Торхаут, Белгија. По нејзините хуманистички науки, студирала филм и фотографија наУметничкото училиште Лукас во Брисел. Инспирирана од учењето на Јан Вист, таа одлучила да студира филозофија во Бриселскиот слободен универзитет (ВУБ), каде ги поминала курсевите на Леополд Флам, Хуберт Детие и Ени Рениерс.
Оператори во C и C++
Оние оператори кои се во C, со исклучок на запирка и стрелка операторите, се и во Java, Perl, C#, и PHP со истиот приоритет, асоцијативност и семантика со еден исклучок: асоцијативноста на троенторниот опаератор во PHP е од лево кон десно.
Јана Стојановска
Јана Стојановска потекнува од глумечко семејство. Нејзините родители се глумците Ненад Стојановски и Силвија Стојановска, а нејзина помала сестра е Ана Стојановска, исто така глумица.
Оператори во C и C++
Табела
{| class="wikitable" style="text-align: center"
Ан Ван Севенант
Биографија
Откако магистрирала во 1982 година, живеела во Рим, каде што студирала историја на уметност и естетика на Универзитетот Ла Сапиенца и присуствувала на курсевите на Марио Перниола и Емилио Гарони. Додека ја подготвувала својата докторска теза, таа одела на часови со Самјуел Ејеселинг во Лувен, а подоцна и во Париз на семинарите на Жак Дерида, кој бил важен извор на вдахновение. Докторирала во 1987 година, со теза под наслов „Естетиката на Бенжеман Фондан. Анкета за автономијата на уметноста“.
Оператори во C и C++
Аритметички оператори
! style="text-align: left" | Име на операторот !Синтакса !Преоптеретување !Во C !Пример
Оператори за споредување
! style="text-align: left" | Име на операторот ! Синтакса !Преоптеретување !Во C !Пример
Ан Ван Севенант
Биографија
Ан Ван Севенант била професор по филозофија на Универзитетскиот колеџ во Антверпен од 1989 до 2004 година. Предавала (2007/2008) на Филозофикум де Кабагаи (Руанда) и била поканета на различни универзитети (Урбино, Палермо, Рим, Амстердам, Лајден, Нијмеген, Утрехт, Париз, Олбани, Хаифа, Оксфорд).
Оператори во C и C++
Логички оператори
! style="text-align: left" | Име на операторот ! Синтакса !Преоптеретување !Во C !Пример
Ан Ван Севенант
Биографија
Објавила бројни статии на четири јазици и осумнаесет книги за современа филозофија и естетика (види библиографија). За нејзината работа се дискутирало во повеќе меѓународни списанија. Таа била независен истражувач и одржувала конференции дома и во странство.
Оператори во C и C++
Битови оператори
! style="text-align: left" | Име на операторот !Синтакса !Преоптеретување !Во C !Пример
Други оператори
! style="text-align: left" | Име на операторот !Синтакса !Преоптеретување !Во C !Пример || не || да || ? || не || не || ?
Приоритет на операторите
Во продолжение има табела која ги содржи приоритетите и асоцијативноста на сите оператори во C++ и C програмските јазици (кога операторите исто така постојат во Java, Perl, PHP и многу други понови јазици приоритет е ист како дадениот). Операторите се наведени според опаѓањето на приоритетот. Опаѓањето се однесува на приоритетот на вреднувањето. Имајќи го предвид компјутерскиот израз, оператор кој е подреден во некоја низа ќе биде вреднуван пред било кој оператор кој е подреден во подалечна низа под него. Операторите кои се во иста ќелија ( може неколку низи од оператори да бидат подредени во ќелија ) се вреднувани со исто ниво, во дадена насока. Приорeтните оператори не се зафатени со преоптоварување. Синтаксата на изразите во C и C++ е прецизирана _наведена_ од граматика која не зависи од контекстот.
Синоми на операторите во C++
C++ дефинира клучни зборови кои заменуваат низа симболи кои функционираат како оператори: и (&&), адреса (&), и_еднакво (&=), или (||), bitor (|), или_еднакво (|=), xor (^), xor_еднакво (^=), не (!), нееднакво(!=), compl (~). Овие се расчленувани исто како и нивните симболични еквиваленти и можат да се користат на местото од симболот кој го заменуваат. Интерпукцијата е заменета, а не операторите. На пример адреса може да ги замени двата битови оператора И и мемориска адреса на операторот.
Сите оператори за споредување(Во табелата погоре) враќаат bool(точно-неточно). Ова ќе работи бидејќи == враќа boolean, и никогаш не бара да биде внатре во условна зависносложена реченица или нешто слично. a=b==c; е исто кратенка за:
Infinity Ward
Infinity Ward (се чита: инфинити ворд) е американска компанија за изработка на видеоигри со седиште во Енсино, Калифорнија, основана во 2002 година од 22 поранешни вработени во 2015, Inc., вклучувајќи ги водачите на проектите кои работеле на Medal of Honor: Allied Assault. Компанијата е купена од Activision во октомври 2003 и во јуни 2010 се состоела од околу 60 вработени.
Infinity Ward е одговорна за изработката на видеоигри како „Call of Duty“ и три други игри од серијалот Call of Duty. Во мај 2010 беше откриено дека моментално се работи на седмиот наслов од серијалот.
NGC 4754
NGC 4754 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4754 се споменува и како UGC 8010, MCG 2-33-30, CGCG 71-62, VCC 2092, KCPG 356A.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4754 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4754 има привидни димензии од 4,4' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 52 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 18' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Други поделби
Проучување на NGC 4754 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43656. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 885. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 41.
Наум Миладинов
Наум Миладинов (Миладин) (1817-1895) — македонски музиколог, брат на Димитар и Константин Миладинов.
Животопис
Роден е во Струга во семејството на грнчарот Ристе Миладинов и неговата сопруга Султана Миладинова. Основно училиште завршил во Струга. Со Димитрија тој скоро две години поминал на печалба во Драч во Албанија. Бидејќи имал големи склоности кон музиката, таму научил да свири на виолина. Потоа, заедно со Димитрија, ја завршил јанинската гимназија и извесно време работел како негов помошник учител.
Наумовите афинитети и дарба кон музиката ги забележале и неговите професори, па со нивна препорака заминал за Цариград. Во времето од 1841 до 1844 година студирал на Духовната академија на патријаршискиот универзитет „Халки“ во Цариград, каде и дипломирал на отсекот музика и граматика.
Во 1843 година тој го напишал и првиот учебник по музика во Македонија, а подготвил и една грчка граматика. По враќањето во Македонија Наум се вклучил во преродбенските активности на неговите браќа. Неговата собирачка дејност, е карактеристична по тоа што народните песни тој ги нотирал односно ги запишувал со нотни записи, па така станал прв македонски мелограф.
Според огласот за претплата на Зборникот, објавен во повеќе весници и списанија, во него требало да бидат напечатени и единаесет ороводни песни со ноти, кои, за жал, не се објавени во конечната верзија на Зборникот. Причините за тоа сè уште не се целосно и докрај разјаснети.
Покрај работата како учител, Наум Миладинов работел и како музички педагог. Во текот на таа работа оспособил повеќе генерации кои ќе станат наши вредни музички дејци, а најпознати меѓу нив се Ѓорѓи Икономов и Калистрат (Крстан) Санџакоски.
Неговата активност на полето на музикологијата ќе резултира со една вистински богата оставнина од музички композиции од областа на црковното пеење. Така со неговата дејност Наум Младинов ги поставува темелите на македонската музикологија.
По Берлинскиот конгрес до неговата смрт во 1895 година, заедно со семејството, како пензионер тој живее во Бугарија.
Пред крајот на животот Наум ја напишал и неговата „Автобиографија“. Делови од неа се објавени по неговата смрт. Но, нејзиниот целосен оригинален ракопис, за жал, сѐ уште не е достапен за нашата научна јавност.
Во 1895 година умира во Софија.
Културно наследство на Македонија во Општина Вевчани
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Вевчани според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Пица Јасубен
Јасубен пица е пица во Ахмедабад, град во Гуџарат, држава во Западна Индија. Се наоѓа во областа на градината Ло и била отворена од жена по име Јасубен Шах (бен е почесна титула која им се дава на жените во Гуџарат) откако таа се омажила и мигрирала од Пуна во Ахмедабад во 1976 година. Откако бизнисот станал успешен, таа и нејзиното семејство се прошириле на шест филијали во градот. Иако самата Јасубен се преселила во Пуна во 90-тите, нејзиниот деловен партнер Џоравар Синг Рајпут сè уште го води бизнисот во Ахмедабад. Големо медиумско внимание привлекла во 2013 година, откако главниот министер на Гуџарат, Нарендра Моди го нарекол одличен пример за женско претприемништво во неговиот говор на FICCI.
Историја
Се известува дека Јасубен го започнала овој бизнис во 1990-тите со пар по име Андарбен и Џоравар Синг Рајпут. Откако почнале да прават пици, Јасубан се вратила во Пуна каде што живеела порано, но Андарбен продолжил да го води бизнисот. Токму Андарбен подоцна развил „таен рецепт“ на сосот кој сè уште се користи во нивните пици. Исто така е објавено дека во одреден момент тие веројатно продавале повеќе пици отколку Пица хат и Доминос заедно во градот.
Пица
Видот на сервирана пица е индиска верзија на оригиналната италијанска. Прилагоден е на гуџаратскиот вкус. Верзијата што се служи во Јасубен користи брашно Маинда, тенок крцкав индиски леб како основа и е обложен со слатко доматно пире, ситно сечкан кромид и пиперка, прелеан со обилни количини локално сирење и зачинет со црн пипер. Рерната што се користела во нивните различни гранки била исто така дизајнирана и приспособена од Андарбен и произведена локално за да може пиците да се наредат една врз друга. Пицеријата продава 20.000 пици дневно со секое парче по цена од 88 центи.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Џиро д’Италија 2015 - етапа 12 до етапа 21
Џиро д’Италија 2015 започнала на 9 мај, а етапата 12 се одржала на 21 мај. Трката започнала со екипен хронометар од Сан Лоренцо ал Маре до Санремо.
Галериј
Галериj  (латински:Gaius Valerius Maximianus Galerius или Galerius) бил римски цар. Познат и како Гаj Галериj Валериj Максимијан . Роден е во околината на Сердика (денешна Бугарија). Во младоста бил овчар.
Со Римското Царство управувал од 293 до 311 година, заедно со Максимијан. Галериj бил голем противник на христијанството, и самото движење го сметал за главна причина за лошите резултати на империјата. Тој бил главниот иницијатор на прогонството во времето на Диоклецијан во 303 година. Од друга страна не знаел пак дека неговата жена и ќерка биле христијанки.
Нора Колдервуд
Ран живот и образование
Колдервуд е родена во 1896 година во Блергаври, Пертшир, во Шкотска. Нејзиниот татко Дениел Скот Колдервуд бил директор на Блергаври јавното училиште. Нејзиното семејство потоа се преселило во Единбург, кога таа била сè уште млада, откако нејзиниот татко бил назначен за директор на црквата на шкотското нормално училиште.
Колдервуд започнала во Џејмс Гилеспи училиштето во 1901 година, на возраст од пет години, останувајќи таму шест години. По добивањето на стипендија од Единбург барг комитетот за средно образование таа студирала на Единбуршкиот женски колеџ од 1907 до 1914 година. Во 1910 година, на 14-годишна возраст таа го поминала високото пијано, а во 1913 година била именувана за дукс (врвен ученик во класата) од класите по музика на Едингбуршкиот женски колеџ. Исто така, ја добила наградата за најдобар научен научник и најдобар аритметичар, и на двете поднела оставка, како и Косторфин наградата за најдобар математичар.
Колдервуд студирала на Единбуршкиот универзитет од 1914 до 1920 година, заработувајќи диплома за наука (Чиста) во 1919 година, како и мастер за уметности по политичка економија во 1920 година. Земените курсеви вклучувале математика, латински јазик, природна филозофија и хемија. Следната година се приклучила на факултетот на Бирмингемскиот универзитет, предавајќи математика. Наскоро, сепак, таа се вратила во Единбург, за да ги продолжи студиите, под водство на математичарот Александер Ејткен, докторирајќи по математика на универзитетот во 1931 година, со тезата за Истражувањата во теоријата на матриците.
Кариера и истражување
Калдервуд била член на Единбуршкото математичко друштво на кое се приклучила во 1919 година, како сè уште додипломец, а Лондонското математичко друштво се приклучило во 1922 година.
Таа е најпријатно опишана од студентката, Маргарет Ли, родена во Ирска (1962 дипломирана математичарка) со еден од нејзините омилени спомени: „Д-р Нора Колдервуд - каква жена, која толку многу нѐ сакаше, таа едвај можеше да ги задржи прашањата за испит во тајност“.
Награди и почести
Херс е исто име за Колдервуд наградата, академска награда на Бирмингемскиот универзитет.
Приватен живот
Калдервуд никогаш не се омажила. Била многу умешна во пијано, и давала рецитали во Бирмингем.
Космос-1199
Космос-1199 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 9 јули 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1199 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 116,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1529 км, а најмалото на 1473.
Север II
Север II (латински:Flavius Valerius Severus или Severus II) бил римски цар. Познат и како Флавиj Валериj Север . Со Римското Царство управувал од 305 до 307 година, заедно со Галериј.
Кичевија
Кичевија — историско-географска област која ја опфаќа Кичевската Котлина, западна Македонија. Кон Полог граница е планината Буковик (1.518 м); кон Мијаците планината Бистра (2.100 м); кон Дебарската Котлина и Дримкол планината Стогово (2.242 м); кон Дебрца планината Голјак (1.468 м), па Беличко-пространската планина (1.500-1.600 м); кон Демир Хисар (Железник) границата е на изворот на Црна река, па на планината Лубен (1.762 м) и Стрмол (1.762 м); кон Крушево планината Венец (1.738 м); кон Прилеп планината Бушава (1.702 м); кон Порече планината Песјак (1.744 м), па Челоица (1.896 м) и Добра Вода (2.082 м).
Покраини
Во Кичевијата се распознаваат помалечки покраини кои имаат свои имиња:
Типови села
На дното на котлината постојат населби кои се настанати од големите поседи во средновековието, турски наречени „чифлици“. Селата по речните долини и на високите предели се од типот на земјоделски и сточарски села. Се забележува дека многу села на речните долини зафаќаат неплоден крај. Овие села се повлечени од плодното земјиште за да остане што повеќе плодна земја за обработка. Селата по речните долини се тешко пристапни и скриени, а исто така се скриени и по долините и селата во Краста. Селата биле скриени од причина што селаните пробувале да се заштитат од разните војски кои го напаѓале македонскиот народ. Во врска со сточарството и земјоделството, се создавале и привремени населби, во кои се чувала стоката, сточната храна, и земјоделските алати. Тие привремени населби биле во близина на селата.
Во Кичевската Котлина разликуваме разни типови на села. На дното на котлината и таму каде што биле големите поседи на агите и беговите селата се од чифлигарски тип. Тие биле збиени до кулата од агата или бегот, со високи огради и ѕидови, кои го издвојуваат имотот од соседната куќа, а измеѓу оградите имало „сокаци“ — криви селски улици. Околу куќите постоеле големи градини со овошје. Од улицата во дворот се влегувало на голема капија. Во дворот се забележувале згради за живеење, за стоката, за сено, кошеви за пченка, амбари и земјоделски алати. Единечните куќи давале изглед на мали тврдини, особено во Горно Кичево. Во дворот имало бунар и покрај него големо корито. Кога навечер ќе се затвореле капиите, пристапот бил скоро невозможен од лошите песови. Во главно од овој тип е и Кичево, како и селата; Црвивци, Србица, Арангел, Туин, Поповјани, Јагол Доленци, Зајас, Длапкин Дол, Трапчин Дол, Колибари, Србјани, Челопеци, Лисичани, Миокази, Пласница, Преглово, Вранештица и Другово.
Селата на речните долини и извори се средно збиени и скоро улица не се појавува. Селата се врзуваат со стрмни патеки и врвици, и се доста непристапни. Тие се на раб помеѓу шумата и продуктивното земјиште. Со исклучок на Зајас, овие села останале чисти во поглед на верската и етничката припадност. Такви села се: Кнежино, Лешница, Речани, Бачишта, Тајмиште, Бериково, Папрадиште, Ново Село, Крушица, Светораче, Патец, Дупјани, Рабетино, Ижишта, Ореовец, Русјаци, Латово, Кладник, Горно и Долно Добреноец, Јаворец, Лавчани, Душогубица, Ехловец, Кленовец, Иванчишта, Малкоец, Попоец, Подвис, Пополжани, Видрани, Брждани, Јудово, Белица, Козица, Цер, Мало и Големо Црско, Прострање и Велмеј.
Куќа, двор и покуќница
Прозорците биле многу мали. Над огништето висел черен, неколку тешки хоризонтално поставени даски, а над черенот имало отвор за чад. Черенот служел за да ги спречува искрите, и да заштитува од појава на пожар. Се влегувало на голема врата, а се излегувало на мала која служела за поминување на луѓе, додека големата за поминување на стоката. Избата била долга 15 м. а широка 4-5 м. Во неа живеела група од 50 луѓе. Покрај избиште, се нарекува и стара куќа или куќишта. куќа. Оваа куќа има и чардак, кој е широк, со отворени прозорци. Под подот на чардакот стоел кош за ставање на жито. Кај некои куќи до пондилата имало и одајче за на зима. Под кровот на куќата имало ател за кокошки. Кровот бил покриен со слама или плоча, а додека кај старите куќи кровот бил само сламеница. Овие куќи ги имало сè до 1903 година, кога многу села биле запалени. Денес ги има во ретки примери. Како градители се познати мијачките ѕидари, а потоа оние од Копачка и Железнец. Материјалот во главно бил камен и кал. Во поново време се пече и цигла, а куќите се покриваат со цреп.
Градби во поле и планина
Селата во Кичевско имаат и свои привремени населби. Покрај селата се т.н гумништа или племништа, каде се врши житото. За преработка на млеко, кон планините се изградени бачилишта.
Народни носии - Кичевија
Помеѓу регионите на Кичевијата, се согледуваат мали разлики, и затоа се обработуваат како едно исто.
Носиите припаѓаат на етнографско подрачје на носии од Кичевија, Порече и Железник. Носијата е составена од следниве делови:
Стари гробишта
Во Кичевијата се распознаваат старите гробишта (од пред XIX век) од новите. Старите гробишта се најчесто напуштени. Во близина на село Туин постои гроб, т.н. Попов Гроб, кој е исто така стар. Кај него доаѓаат болни жени и неродилки на поклонување, и христијанки и муслиманки. Во Челопеци е прикажуван еден стар гроб во кој е погребан последниот член на некое семејство, кој цел имот го оставил на црквата во име на тоа за Велигден цело село да му се собере на гробот и да испие товар вино. Старите гробишта се во близина на денешните села. Тие се групирани по некогашните краеви. Најголемите стари гробишта се наоѓаат под село Тајмиште, на местото Старо Село кај Цер, на местото Голем Камен и на патот измеѓу Србица и Ново Село.
Во Кичевијата се распознаваат три типа стари гробишта.
Нови гробишта
И во Кичево христијанските гробишта биле покрај црквата. Подоцна гробиштата се иселени и уредени се нови гробишта кај местото Палатишта. Поновите гробишта ги имаат истите одлики како и старите. На новите се гледаат и натписи. Пред неколку години се уредени нови гробишта на излезот на Кичево, непосредно покрај магистралниот пат Кичево-Охрид.
Културно наследство на Македонија во Општина Виница
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Виница според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
IC 1093
IC 1093 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1093 се споменува и како ESO 155-32, DRCG 45-21.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 27 м 10,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 0' 36"".
Други поделби
Проучување на IC 1093 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12874.
NGC 7070A
NGC 7070A — леќеста галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7070A се споменува и како ESO 287-34, MCG -7-44-21, AM 2128-34.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 31 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -42° 50' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Колекционер на графики (Едгар Дега)
Колекционер на графики — слика масло на платно на францускиот уметник Едгар Дега во средината на 19 век. Сликата моментално е во колекцијата на Музејот на уметност Метрополитен.
Опис
Сликата прикажува постар уметнички колекционер во неговата скромна галерија. Изложени се голем број евтини литографии придружени со повредна кинеска и јапонска уметност. Таа е една од многуте слики на Дега, кои ги прикажуваат луѓето на работа на начин што го дефинира нивниот карактер.
Сликата е изложена во во галеријата 815 во Музејот Метрополитен.
Герда Алм
Герда Марија Алм (24 мај 1869 – 1956) била сликарка и конзерваторка со шведско потекло.
Биографија
Герда Марија Алм  родена во Вестерос, Шведска. Студирала на Кралската шведска академија на ликовните уметности во Стокхолм (1889-91) и подоцна студирала гравирање кај граверот Аксел Талберг (1896). Таа направила неколку патувања низ Европа за понатамошни студии во годините помеѓу 1892 и 1900 година. Студирала на Академијата Колароси во Париз и патувала во Италија, Англија, Норвешка и Белгија.
Заинтересирана за обновување на уметноста, таа тренирала за конзервација на уметност со Ф.К Сесиг во Алте Пинакотек во Минхен. Нејзината вештина и репутација биле такви што добила голем број важни нарачки, вклучително и реставрација на семејни портрети на шведската кралица Викторија.
Во 1903 година, таа емигрирала во Соединетите Држави и зазела позиција како помошник реставратор во музејот Метрополитен во Њујорк. Таа на крајот се населила во Чикаго, каде што работела како уметнички конзерватор за Институтот за уметност во Чикаго, како и за други уметнички институции и приватни колекционери, станувајќи еден од најдобрите конзерватори во нејзината посвоена земја. Таа продолжила да изложува свои слики на пејзажи, домашни ентериери и портрети на жени во импресионистички стил.
Космос-1200
Космос-1200 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 9 јули 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1200 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 288 км, а најмалото на 225.