cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Светско првенство во фудбал 1934
Резиме
Стадионот на Националната фашистичка партија беше местото на финалето. Со 80 минути одиграни, Чехословаците водеа со 1–0. Италијанците успеаја да постигнат гол пред последниот судиски свиреж, а потоа постигнаа уште еден гол во судиското продолжение за да бидат крунисани како светски победници.
Низ годините, неколку извори известија дека турнирот бил нарушен со мито и корупција и дека можел да биде под влијание на италијанскиот диктатор Бенито Мусолини, кој го користел турнирот како пропагандна алатка за фашизмот. Според овие обвинувања, Мусолини лично избирал судии за натпреварите на кои играла италијанската репрезентација, додека италијанската влада се мешала во организацијата на настаните од ФИФА, реорганизирајќи ја логистиката на натпреварите за дополнително промовирање на фашизмот. Сепак, Италија исто така го освои следното издание на Светското првенство (одржано во Франција) како и олимпискиот фудбалски турнир во 1936 година.
1676
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7184 и 7185 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6426 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5436 и 5437 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2429.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1676 година се протега во 4312 и 4313, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4372 и 4373 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2219. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1086 и 1087 исламска година.
Клара Манхајмер
Клара Јохана Манхајмер (родена на 13 септември 1968 година во Örgryte, Шведска ) е шведска новинарка, која е продуцент и проект менаџер во SVT Kultur &amp; Samhälle каде работи на ТВ-програмата Kobra.
IC 1423
IC 1423 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Клара Манхајмер
Манхајмер има магистерска професионална диплома од Универзитетот во Упсала и студирала на универзитетскиот колеџ за новинари. Таа била известувач од општеството во ТВ-програмата Елбил и главен уредник на Нојесгуиден. Таа има презентирано програми во Sveriges Radio, меѓу нив и Sommar на 8 август 1996 година.
IC 1423
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Клара Манхајмер
Таа е ќерка на адвокатот Џон Манхајмер и братучедка на радио водителката Ана Манхајмер.
IC 1423
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1423 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 20 м 55 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 24' 32"".
Други поделби
Проучување на IC 1423 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
375
375 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 375 година од новата ера, 375. од првиот милениум, 75. од IV век и шеста од 370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5883 и 5884 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5125 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4135 и 4136 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1128.
Јане Петровски
Јане Петровски (роден на во ) — македонски кошаркар, кој настапува во Еуро Никел 2005 од Кавадарци, во Македонската Прва Лига. Тој е висок 181 см и игра на позиција разигрувач.
Први години
Професионалната кариера ја започнал во 2003 година во Никол Ферт. Во 2004 година настапувал за Поло Трејд.
Меѓународна кариера
За сезоната 2008/09, потпишал за унгарски Шопрон. Таму не се задржал, и во септември 2008 година го напуштил клубот. Потоа, Петровски се преселил во украински Грифони. Сезоната 2009/10 ја започнал во Грифони, но на полусезоната се преселил во бугарски Рилски Спортист.
Последни години
Во октомври 2011 година, Јане потпишал за Работнички.
Репрезентативна кариера
Јане Петровски исто така бил член на Македонската кошаркарска репрезентација од 2004 до 2009г.
ФК Асколи Калчо 1898
е италијански фудбалски клуб со седиште во градот Асколи Пичено, Марке. Моментално се натпреварува во Серија Б, второто ниво на италијанскиот фудбал.
Клубот е основан во 1898 година како "Кандидо Аугусто Веки". Досега во клупската историја Асколи има одиграно 16 сезони во Серија А - каде најдобриот резултат им е 4-тото место освоено во сезоната 1979-1980 - и 20 во Серија Б. Најголемиот успех на клубот е освојувањето на Митропа купот во сезоната 1986-1987.
Боите на клубот се црна и бела и игра во дресови со вертикални риги испреплетени со овие две бои. Својте домашни натпревари ги игра на стадионот Чино е Лило Дел Дука кој е со капацитет од 20,550 седечки места.
Стадион
Асколи ги игра својте домашни натпревари на стадионот Чино е Лило Дел Дука кој е со капацитет од 20,550 седечки места и се наоѓа во периферијата на Асколи Пичено. Стадионот е отворен во 1962 година и бил реновиран во 1975 година.
NGC 2530
NGC 2530 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2530 се споменува и како UGC 4237, MCG 3-21-20, CGCG 88-38, IRAS 08050+1757.
Откривање
Објектот е откриен на 22 февруари 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2530 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 2530 има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 7 м 55,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 49' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 2530 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22827. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 236.
Семла ролат
Семла е традиционален сладок ролат направен во различни форми во Шведска, Финска, Естонија, Норвешка, Данска, Фарските Острови и Исланд, поврзан со Великиот пост и особено со Светиот вторник во повеќето земји. Во Шведска најчесто е познат како семла (множина: semlor), но е познат и како fettisdagsbulle (свет. „ дебел ролат во вторник “). Во јужните делови на Шведска, како и во Финска во која се зборува шведски, познат е како fastlagsbulle (множина: fastlagsbullar ; semla што значи обичен пченичен ролат со путер, наречена „fralla“). Во Естонија се нарекува vastlakukkel. Во Норвешка и Данска се нарекува fastelavnsbolle. Во Исланд, тоа е познато како бола и се служи на Болудагур. На Фарските Острови се нарекува føstulávintsbolli и се служи на Føstulávintsmánadagur. Семлата што се послужува во САД со врело млеко е хетваг.
Шведска/Финска
Некои пекари создадале и алтернативни форми на пециво, како што е „semmelwrap“ користен како прелив, додека други додадале на чоколадо, марципан или ф'стаци во рецептот.
Во Финска и Естонија традиционалниот десерт претходи на христијанските влијанија. Laskiaissunnuntai и laskiaistiistai, двата дена вклучени во laskiainen, биле фестивали кога децата и младите оделе на санкање или лизгање по удолница, по рид или по падина за да одредат каков ќе биде родот во наредната година. Оние кои се лизнаа најдалеку ќе го добијат најдобриот род. Оттука, фестивалот Ласкеа е именуван по чинот на лизгање или санкање надолу. Денес е интегриран во христијанските обичаи како почеток на постот пред Велигден.
Данска/Исланд/Фарски Острови
Верзијата што се продава во данските пекари во периодот околу Велики понеделник е прилично различна, тогаш таа е направена од лиснато тесто и е исполнета со шлаг, малку џем и често со глазура одозгора. Дома, луѓето можат да испечат и варијанта што е повеќе слична на вообичаеното ролатче од пченица, мешајќи обично тесто од квасец со суво грозје, сукада, а понекогаш и кора од портокал.Во Исланд тоа се прави на сличен начин, но наместо лиснато тесто почеста е верзијата choux тесто. Во Исланд Светиот понеделник се нарекува болудагур, именуван по ролатот.
Историја
Најстарата верзија на семлата било обично тесто од леб, јаден во сад со топло млеко. Семлата првично се јадела само во Кралскиот вторник, или сите три дена пред Великиот пост, како последна празнична храна пред Великиот пост. Меѓутоа, со доаѓањето на протестантската реформација, Швеѓаните престанале да почитуваат строг пост. Семлата во садот со топло млеко станала традиционален десерт секој вторник помеѓу Светлиот вторник и Велигден. Денес е достапна во продавниците и пекарниците секој ден. Секој Швеѓанец годишно конзумира просечно четири до пет семли произведени во пекари, покрај домашната семла.
Кралот Адолф Фредерик од Шведска починал од проблеми со варењето на 12 февруари 1771 година откако конзумирал оброк составен од јастог, кавијар, кисела зелка, чадена харинга и шампањ, кој бил надополнет со помош на хетваг (семла), омилениот десерт на кралот.
Овој десерт бил избран да ја претставува Финска во иницијативата „Кафе Европа“ на австриското претседателство со Европската унија, на Денот на Европа во 2006 година.
1433 п.н.е.
1433 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1433. година пред новата ера, 433. од вториот милениум п.н.е., 33. од 15 век п.н.е. и четвртта од 1430-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4075 и 4076 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3317 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2327 и 2328 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 680 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1433 година се протега во 1203 и 1204, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1263 и 1264 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 890 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2117 и 2116 исламска година пред хиџра.
Хиенаѕ Бураукин
Хиенаѕ Бураукин  (Генадзь Бураўкін, август 28, 1936 – мај 30, 2014) — белорусики поет, новинар и дипломат. .
Животопис
Роден е во селото Шулиацина во регионот на Витебск. Во 1959 година, тој дипломирал на Белоруски државен универзитет.
Од 1972 до 1978 година, Бураукин бил главен уредник на списанието Маладости, каде што објавил бројни прилози од Васил Бикау и Улаџимир Караткевич. Бидејќи бил член на парламентот од 1980 до 1990 година, тој бил еден од промоторите на законот со кој се подобрил статусот на белоруски јазик во БССР.
Од 1978 до 1990 година, тој бил шеф на Државната радо-телевизија на Белорусија, но бил разрешен од позицијата, од членовите на демократската опозиција.
Од 1990 до 1994 година, Бураукин беше акредитиран постојан претставник на Белорусија во Обединетите нации. Во 90-тите години, Бураукин беше исто така раководител на Друштво за белоруски јазик на Френтсишак Скарина.
Литературни дела
Бураукин бил автор на бројни поетски книги. Многу од неговите песни станаа текстови за шансони, вклучително и позната приспивна песна. Првите песни ги објавил во 1952 година во регионалниот весник Полоцк. Автор бил на збирки поезија и проза, книги за деца, сценарија за документарни и играни филмови.
Преведуван на руски, украински, молдавски, бугарски јазик. Многу песни на Г. Буравкин биле подлога за музички композиции од белоруски композитори. Тој бил автор на текстот на химната на Државниот универзитет во Полоцк.
Преведувал на белоруски, поезија од руски, украински, молдавски и бугарски поети.
Црква „Вознесение Христово“ - Горно Лакочереј
Вознесение Христово — манастирска црква во Охридското село Горно Лакочереј. Таа е главна и единствена црква во Лакочерејскиот манастир. Црквата се наоѓа на околу 4 км југоисточно од селото, под падините на месноста Дебела Леска и е изградена во 1930 година. По својата градба, претставува развиен крст впишан во квадратна основа, со купола на средината. Градена е од делкан камен, во нововизантиски стил. Од јужната страна, истовремено, е изградена припрата. Фрескоживописана е во седумдесеттите години на XX век, за време на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Методиј. На 21 мај 2015 година, црквата била преосветена. Lakočerejski manastir stara.jpg
Кондензација
Кондензација (од лат. condensatio = „згуснување, збивање“) — промена во физичката агрегатна состојба на гасна состојба во течна и како појава е обратна на испарувањето. Кога состојбата на една материја преоѓа од гасна право во цврста, промената се нарекува десублимација (депозиција). Течноста настаната со кондензација се нарекува кондензат.
Настанок
Процесот на кондензација започнува со образуввањето на атомски/молекулски грстови од еден вид во рамките на неговата гасовита зафатнина, како што се образуваат дождовните капки или снегулките во облаците, или пак со контакт помеѓу таквата гасна состојба и (растворлива) течна или цврста површина.
Повратност
Во зависност од каратерот на површината, постојат неколку можности за повраток на агрегатната состојба.
Најчести случаи
Кондензацијата најчесто се јавува при ладењето и/или набивањето на пареата до крајна презаситеност, кога молекуларната густина во гасната состојба ја достигнува максималната граница. Направата што лади и набива пареа и ја собира кондензираната течност се нарекува „кондензатор“.
Мерење
Стапката на кондензација во воздухот и испарувањето на водата од истиот при разни атмосферски притисоци и температури се мери со влагомер.
Кај живите организми
Постојат разни организми што црпат вода по пат на кондензација. Такви се австралискиот гуштер молох, инсектите брашнари од брегот на Намибија и дрвата секвои од Западното крајбрежје на САД.
Кошарка на Летните олимписки игри 1984 (жени)
Кошарката на Летните олимписки игри 1984 година за жени — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри во женска конкуренција. Турнирот се одржал во Лос Анџелес, САД. На турнирот учествувале вкупно 6 репрезентации.
Последна фаза
Бронза
Фудбалска репрезентација на Сомалија
Фудбалската репрезентација на Сомалија (Kooxda Qaranka Soomaaliya, арапски : الاتحاد الصومالي لكرة القدم), со прекар Океанските ѕвезди, ја претставува Сомалија во меѓународниот фудбал и е контролирана од Сомалиската фудбалска федерација (СФФ), членка на Конфедерацијата на Африканскиот фудбал (КАФ). Првиот капитен на репрезентацијата на Сомалија бил г-дин Мохамед Шанголе, додека нејзиниот капитен со најдолг стаж бил Хасан Бабај.
Историја
Првите сомалиски фудбалски екипи биле создавани во 1940-тите. Натпреварувањата биле основни по структура и биле поврзани со противколонијалното движење. Сомалиската младинска лига (СМЛ), првата политичка партија во нацијата, составила екипа од месна младина за да игра против италијанските иселенички тимови. Фудбалскиот тим што го собрала СМЛ, кој подоцна ќе го смени своето име во Бондере, победила на првите неколку натпревари. Во 1951 година била основана Сомалиската фудбалска федерација (СФФ). Првиот сомалиски комесар за спорт бил основан подоцна во 1958 година.
Иако фудбалската репрезентација на Сомалија учествувала во прелиминарните натпревари, таа никогаш не обезбедила пласман за финалната фаза на Светското првенство. Многу години по избувнувањето на граѓанската војна во раните 1990-ти, игрите санкционирани од ФИФА не можеле да бидат играни во земјата. Квалификациските натпревари за Африканскиот куп на нации и Светското првенство наместо тоа биле играни надвор од дома. Сепак, по смирувањето на главниот град Могадишу во 2011 година, СФФ ги започнала подготовките за првиот голем спортски настан што бил одржан после години, на стадионот Могадишу, во декември 2012 година.
Покрај тоа, многумина од сомалиската дијаспора во минатото произведувале квалитетни фудбалери како Ислам Феруз и Мухтар Али.
На 5 септември 2019 година, Сомалија победила на својот прв квалификациски натпревар после 1984 година (против Кенија - квалификации на АФКОН) и нивниот прв квалификациски натпревар за Светското првенство, победувајќи го Зимбабве со 1–0. Тие речиси напреднале во второто коло, но загубиле со 3-1 во Зимбабве по два задоцнети гола за воините, со што Океанските ѕвезди било предвремено излегување.
Спортска опрема и грб
Од 1970-тите до 1990-тите, фудбалската репрезентација на Сомалија носеla цврсти небесно сини маици и чорапи со бели шорцеви за домашните дресови и обратно како гостински дресови, двете основни бои на сомалиските национални знамиња, во 2010-тите до денес, државната репрезентација сега ги заменила цврстите небесно сини кошули за кошули со вертикално сини и бели пруги.
Грбот на репрезентацијата на Сомалија порано бил Грбот на Сомалија, но сега е заменет со грбот на Сомалиската фудбалска федерација. Океанските ѕвезди ги играат своите домашни натпревари на Стадионот Могадишу. Додека стадионот бил реконструиран, државната репрезентација играла натпревари на Стадионот Инженер Јарисоу, кој е второстепен стадион во Могадишу за спортски настани.
<Center> </Center>
Мајкл Вудс
Мајкл Вудс може да се однесува на следниве личности:
376
376 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 376 година од новата ера, 376. од првиот милениум, 76. од IV век и седма од 370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5884 и 5885 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5126 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4136 и 4137 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1129.
Леринска битка
Леринска битка - офанзивна операција на бугарската војска за време на Првата светска војна помеѓу 17 и 28 август 1916 година, во која тие го освоиле градот Лерин, но не успеале да го освојат селото Чеган.
Позадина
Во август 1916 година, Романија избира да се вклучи во војната на страната на Антантата. За средината на август, Сојузниците планирале голема офанзива на Македонскиот фронт, со цел да го поддржат влезот на Романија во војната и да притиснат колку што е можно повеќе бугарски сили. На 9 август, Бугарската врховна команда покренува офанзиви и борби околу Дојран кои само ги потврдуваат сомневањата. Од почетокот на годината, Бугарите од своја страна се залагаат за македонска офанзива и планираат напади со Првата и Втората армија на двете крила на Сојузниците.
Операцијата Струма на источната страна од Бтората бугарска армија, под водство на генерал Тодоров бил огромен успех, главно поради тоа што грчката влада наредила нејзините војници да не се спротивставуваат.
Чеганска офанзива
Напреднувањето на десното крило било преземено од Првата бугарска армија која во јули 1916 година го имала следниов боев поредок:
Офанзивата започнала на 17 август 1916 година со бугарското преземање на Лерин и Баница. Сепак напредувањето брзо наишло на тешкотии и значително забавило, што се должело на зголемувањето на српскиот отпор. Борбите биле особено тешки на голите карпести падини на планините Чеган и Ниџе. Србите постојано се зајакнувале со нова артилерија и нови војници, благодарение на железницата што стигнувала на бојното поле, додека Бугарите наскоро се соочиле со недостаток на муниција. Ова, како и бавниот напредок ја принудило бугарската врховна команда на 27 август да ги прекине сите напади и им наредиле на силите да се вкопаат на окупираните позиции помеѓу Островското Езеро, Петерското Езеро и по сртовите на планината Ниџе. За следните неколку дена бугарските позиции биле подложени на тежок артилериски оган и неколку српски напади кои биле одбиени.
Последици
Офанзивата на Чеган, исто така позната и како Леринска офанзива, не успеала. Исто така, не успеала да влијае на Романија која што влегла во војната на страната на Сојузниците, како што и не успеала да ја постигне својата крајна цел, да го заземе селото Чеган и да продолжат северно од реката Острово.
Францускиот генерал Морис Сарај, бил подготвен за противнапад против Првата бугарска армија, која ќе прерасне во Битолска битка. На 23 септември 1916 година, Лерин бил повторно заземен од страна на Французите.
Поврзано
Македонски фронт
Велепоседнички дом
Велепоседнички дом или великопоседнички дом — куќа на село, која историски го претставувала средиштето на великопоседот (видете Великопоседништво). Изразот обично се применува за релативно мали куќи на село кои му припаѓаат на благородничките семејства, наместо за велики достоинственички куќи. Тие може да се со одбранбен карактер (до барокниот период) со ѕидини, шанци и кули или пак со чисто станбен карактер во согласност со општествените прилики во своето време.
Дистрибуција
Дистрибуцијата е еден од четирите аспекти на маркетингот. Дистрибутер е посредник помеѓу производителот и продавачот. Откако производот ќе биде произведен во повеќето случаи тој се пренесува (вообичаено се продава) до дистрибутерот. Дистрибутерот потоа го продава производот на продавачите или купувачите.
Останатите три дела од маректиншкиот микс се менаџмент на производи, цена и промоција.
Објаснување
Традиционално, дистрибуцијата може да се посматра како дел од логистиката: како да стигне производот или услугата до крајниот купувач. Мора да се даде одговор на следниве прашања:
Ланец на продавници
Ланец на продавници или синџир, претставува низа на продажни објекти кои имаат централизиран менаџмент, единствен бренд и вообичаено со стандардизирани бизнис методи и практики. Ланецот на продавници е еден тип на деловни ланци. Ланецот на продавници може да биде во сопственост на една компанија или франшиза во сопственост на локални физички лица или компании кои оперираат во рамките на партнерската корпорација. Основно својство на сите ланци е централизиран маркетинг и набавка, што во пракса резултира со заштеди во работењето и зголемување на профитот. Овие одлики исто така се однесуваат и на ланците на ресторанти и слични услужно ориентирани бизниси.
Историја
Првата ланец продавница била британската ВХ Смит, основана во Лондон во 1792 година од страна на Хенри Волтон Смит и неговата сопруга, продавницата продавала книги, канцелариски материјал, списанија, весници, и производи за забава.
Ланци на Ресторани
Ланец на ресторани е сет на поврзани ресторани на голем број локации кои се или под заедничка корпоративна сопственост (на пример, Мекдоналдс во САД) или со франшиза договори. Вообичаено, на рестораните во рамките на синџирот се изградени на стандарден формат преку архитектонски развој на прототип и нудат стандарден вид на мени и / или услуги. Исто така постојат, ресторан синџири кои често се наоѓаат во близина на автопати, трговски центри и туристички места.
Спротивности
Поместувањета на независен бизнис со синџири предизвика зголемување на соработката меѓу независни бизниси и заедници за да се спречи зголемувањето на бројот на синџирите. Овие напори ја вклучуваат заедницата преку организирање на независни бизнис алијанси во САД и Канада и "купување на локални" кампањи. Во САД, трговските друштва и организации како што се американска асоцијација на Книжарници направиле национална промоција и нивно застапување. НВО како нов проект и правила и Новата Економска Фондацијата обезбедија истражување и алатки за про-независно бизнис образование и политика, на Американската независна бизнис алијанса и обезбедија директна помош на заедницата и ниво на организирање.
Регулатива и исклучување
Различностите на малите градови во САД, чии жители сакаат да ги задржат нивните карактеристични знаци, како што е Сан Франциско ; Провинстаун, Масачусетс и други Кејп Код села; Бристол, РИ ; Мк Кејл, Ајдахо; Порт Таунсенд, Вашингтон; Огунквит, Маин; и Кармел-од-Морето, Калифорнија—поблиску се уредуваат, па дури и се исклучува синџирот на продавници. Тие не го исклучуваат самиот синџир, туку само ја стандардизираат формулата за користење на синџир на продавници. На пример, често еден ресторан да биде во сопственост на Мекдоналдс која продава хамбургери, но не и формула за франшиза со целата операција на стандардизирани мени, униформи и процедури. Причината на овие градови е да се регулира синџирот продавници за да се заштититат независните бизниси од конкуренцијата.
1675
1675 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1675 година од новата ера, 675. од вториот милениум, 75. од XVII век и шеста од 1670-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7183 и 7184 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6425 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5435 и 5436 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2428.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1675 година се протега во 4311 и 4312, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4371 и 4372 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2218. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1085 и 1086 исламска година.
Староруски јазик
Старорускиот, староисточнословенскиот или познат уште и како стар источнословенски јазик (украински: давньоруська, руски: древнерусский) бил писмен јазик што се користел од 10 век па сè до 14 век од источните словени во државите од Источна Европа. Јазикот бил горе-долу зборуван на териториите на Русија, Украина и Белорусија па дури и во источните делови на Полска.
Славчо Ковилоски
Славчо Ковилоски (Скопје, 1978) — македонски поет, прозаист, книжевен историчар и културолог, научен истражувач во Институтот за македонска литература при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Биографија и творештво
Со свои дела е застапен во повеќе списанија во Македонија и во странство, како и во повеќе антологиски избори на поезија и проза. Има преведувано дела од хрватски, бугарски и српски јазик на македонски јазик.Делови од неговото творештво, како и романите „Опасен сум“ и „Синот на Кралот“ и збирката „Лоша тетка и други раскази“ се преведени на неколку европски јазици. Објавувал прилози на страниците на дневните весници Нова Македонија и Време. Бил главен и одговорен уредник на списанието за литература, култура и уметност „Современост“.
Член е на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ), Хрватското книжевно друштво, на Здружението на историчарите на Република Македонија (ЗИРМ) и на Друштвото за наука, култура и уметност од Прилеп. Во 2009 го­ди­на бил уредник на изда­вач­ка­та прог­ра­ма на Аге­н­ци­­јата за иселеништво на Ре­публика Македонија. Во 2017 година бил уредник во издавачката дејност за историски изданија на изда­вач­ката куќа Ма­гор. Бил прет­се­да­тел на уре­ду­­вачкиот одбор на зборникот XXI век: Балканскиот пи­­са­тел (2015) и еден од уредниците на зборникот Ма­кедонско-сло­­вач­ки книжевни, кул­тур­­ни и јазични врски (2016).
Добитник е на повеќе награди, меѓу кои: награда за наука „3 ноември“, „Григор Прличев“ за поема, „Прозни мајстори“ и „Јован Котески“.
Активности
Активно учествува во промовирање на македонската урбаната култура во Македонија и во странство, со предавања на Фи­ло­зоф­скиот фа­култет во Скоп­је, во MC Gallery во Њујорк, Загреб, Нитра (Словачка), Белград, Софија, на Факултетот за музичка уметност во Скопје, на Институтот за македонска книжевност, на ма­ни­фес­та­ци­ја­та „Битола от­ворен град“ во Битола, во Кул­тур­ни­­от центар „Точ­ка“, во Ame­rican Cor­ner во Скопје, во скоп­ските гим­­назии „Јо­­­сип Броз“ и „Ор­це Ни­ко­лов“ и на дру­ги културни ма­ни­фес­та­ции и ус­та­но­­­ви. Од академската 2018/19 година на ИМЛ ги предава предметите: Субкултура, Патопис и Македонски културни икони.
Еден од основачите на организацијата Хип Хоп Македонија. Соавтор е на книгите „Аспекти на македонската урбана култура – Хип Хоп Македонија“, „Хип-хоп книга“ и „Хип-хоп речник“, кои се однесуваат на македонската урбана култура и македонскиот хип-хоп. Како член на музичката група Клан Исток има објавено 3 албуми. Ковилоски е режисер и сценарист на музичкиот хип-хоп документарен филм „Њујорк: Аџилак“ од 2020 година, чија светска премиера беше на фестивалот ДОРФ во Хрватска, а македонската премиера на Синедејс во Скопје.
Творештво
Белетристика:
Научни дела:
Ковилоски е автор на повеќе научни дела од областа на книжевноста, историјата и културологијата, меѓу кои: Македонското женско творештво во XIX век (монографија), Од Прличев до Конески (студии), Отворени страници (критики и есеи), Прилеп и Прилепско во XIX век (културно историски процеси) (монографија), Деспот Баџовиќ, не­поз­на­ти страници за еден Ма­ке­до­нец (монографија), При­леп­чани - XIX век (енциклопедиски име­­ник), Македонија, крат­ка ен­циклопедија рево­лу­цио­не­ри (енциклопедија), Македонија и Балкан­ски­те војни (монографија) и други.
NGC 7336
NGC 7336 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7336 се споменува и како MCG 6-49-49, NPM1G +34.0450.
Откривање
Објектот е откриен на 10 септември 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7336 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7336 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 37 м 21,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 28' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 139°.
Други поделби
Проучување на NGC 7336 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69337. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Водни лилјани (циклус на Моне)
Водни лилјани (1897–1926) — име на циклус од околу 250 слики на францускиот сликар Клод Моне. Сликите се изработени во техниката масло на платно и ја прикажуваат градината на сликарот во Живерниј. Моне поминал триесет години од животот сликајќи лилјани. Многу од неговите дела ги насликал во време кога страдал од перде
Моне бил голем љубител на природата. Во 1890 година, тој одлучил да изгради сопствена градина на вода во Живерни, оддалечен околу сто километри од Париз. Пет години подоцна, тој започнал да ги слика истите мотиви на лилјани повторно и повторно во различни временски интервали и услови.
Садел и одржувал разновидни  егзотични растенија, без прекин до 1901 година. Следната година, тој започнаl да работи на циклус на водни лилјани. Сфаќајќи дека неговиот творечки потфат се развивал со побавно темпо отколку што очекувал, во 1906 година тој одлучил да ја одложи својата изложба. Само три години подоцна, тој изложил 48 слики на платно со мотиви на лилјани.
Во текот на дваесеттите години на минатиот век, Франција изградила неколку кружни простории во галеријата на музејот „Оранжерија“, чии sидови станале постојан дом на осум мурали на водните лилјани на Моне. Изложбата била отворена на 16 мај 1927 година, шест месеци по смртта на Моне. Во 1999 година, во оваа галерија била претставена изложбата на Моне на шеесет слики со водни лилјани на платно, собрани од целиот свет.
Сликите од циклусот „Водни лилјани“ се наоѓаат во многу музеи ширум светот, вклучувајќи ги Музеј Мармотан Моне и музеј Орсе во Париз, Метрополитен на уметност во Њујорк, на Институтот за уметност во Чикаго,  Музеј на уметноста Сент Луис, Музејот на уметност Нелсон-Аткинс во Канзас Сити, Мисури, Музеј на уметноста Карнеги, Национален музеј на Велс, Музејот на уметноста на Нант, Музеј на уметноста Кливленд, Музеј на уметноста во Портланд.
Ебисфелде
Ебисфелде (Oebisfelde) — село и поранешна општина во округот Берде во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Ебисфелде-Веферлинген.
Географија
Ебисфелде е во областа Алтмарк/Магдебуршко Берде. Се граничи со Долна Саксонија на реката Алер. Источно од Ебисфелде е природниот парк Дремлинг.
Историја
Помеѓу 1945 и 1990, станицата Ебисфелде служела како премин на внатрегерманската граница за железнички сообраќај. Во составниот дел на Ебисфелде, Бухорст, се наоѓал премин за внатрешна пловидба по Средногерманскиот Канал, бил отворен за водни објекти. Сообраќајот помеѓу Советската окупациска зона (до 1949, потоа Источната Германска Демократска Република, или Западен Берлин и Британската окупациска зона (до 1949) и потоа Западногерманската Сојузна Република Германија бил предмет на интерзонски договор.
Јаванско писмо
Jаванското писмо (изворно: („ханачарака“) или  („чаракан“), сундски:  („чачаракан“)) е изворното претколонијално писмо на јаванскиот јазик. Денес јазикот претежно се пишува на латиница, првично воведена во 1920-тите години.
Историја
Јаванското и балиското писмо се посовремени варијанти на старото писмо кави, вид на индиско писмо усвоено во Јава заедно со хиндуизмот и будизмот. Најраното сведоштво за ова писмо датира од 804 г. Во X век било во широка употреба во книжевноста и во преводи од санскрит. Во XVII век писмото веќе се развило во денешното, кога се среќава како „чаракан“. Во 1926 е воведена латиницата со холандски правопис, преработена во 1972–1973. Денес латиничното писмо во голема мера го има истиснато чараканот.
Систем
Јаванското писмо е азбучнослоговно (абугида). Секоја буква претставува слог со согласка (или „нулта согласка“) и подразбрана самогласка „а“ која се изговара како во отворена положба. Околу буквата се ставаат разни дијакритични знаци кога треба да се означи друга самогласка, завршна согласка или странски изговор.
Буквите имаат подредни облици со кои се транскрибираат согласни групи. Некои од нив имаат и голема варијанта, која се користи за имиња на важни лица и места. Разликата е во тоа што сите букви во зборот се пишуваат како големи, а не само првата. Постојат посебни интерпункциски знаци зе запирка, точка, две точки, наводници бројки, како и знаци за најава на глава, песна и писмо.
Облик
Секој симбол се состои од свиоци налик на буквата „n“ и свиоци налик на буквата „u“. Оние налик на n имаат две големини: мали и големи (двојно поголеми). Оние како u имаат три: мали, средни (1,5x) и големи (2,5x). На пример, знакот за „х“ се состои од мал свиок n, голем свиок u и два големи свиока n. Овој формат се запазува при рачното пишување, но денес не се следи при печатење.
Знаците (буквите) се пишуваат закосени и под редот. Не постои разграничување на зборовите.
Самогласки
Јаванскиот има вкупно девет самогласки:. Меѓутоа, постојат само пет дијакритични знака за самогласки, па така некои од нив се користат за две разни самогласки. Други знаци не се потребни благодарение на правилата за изговор и контекстот.
Правила за подразбраните самогласки кај основните знаци:
1) Основниот знак означува слог што завршува со самогласката кога на знакот му претходи друг знак со дијакритика за самогласка.
2) Основниот знак означува слог што завршува со самогласката кога веднш по него стои знак дијакритика за самогласка.
3) Првиот основен знак во зборот ја има самогласката, освен ако им претходи на други два основни знака, кога првиот основен знак ја има самогласката.
Согласки на крај од слогот
Другите согласки што се јавуваат на крајот од зборот се користат со додаток („патен“) за да се означи отсуство на самогласка.
Согласни групи
Согласни групи во јаванскиот јазик можат да образуваат само гласовите l, r, w и y. На пример,
/l/: blabag - даска
/r/: mrana - упатување
/w/: dwi - два
/y/: hyang - Бог
Кога ‘r’ или ‘y’ е втора согласка во групата, тие се претставуваат со дијакритички знаци („чакра“ и „пенгкал“). Меѓутоа, кога согласната група со ‘-r’ завршува со самогласката /ə/, тогаш се користи друг знак, наречен „керет“.
Кога ‘l’ или ‘w’ е втора согласка во групата, тие се претставуваат во прилагоден облик („пасанган“), со симбол под првата согласка од групата.
Специјални знаци
Позајмените зборови од други јазици како арапскиот и малајскиот се претставуваат со додавање на дијакритички знаци на јаванските букви со најслична звучна вредност. Покрај тоа, писмото користи и специјални знаци за пишување на странски поими.
A: Нејаванските самогласки се претставуваат со пет специјални знаци. Тие се.
B: Нејаванските согласки се претставуваат со пет специјални знаци. Тие се: /x/, /dʒ/, /f/, /ɣ/, and /z/.
Броеви
Јаванскиот броен систем има свои симболи. Застапени се цифрите од 0 до 9, а останатите бројки се пишуваат со нивно комбинирање, исто како во индоарапскиот систем.
0 nol 1 siji 2 loro 3 telu 4 papat 5 lima 6 enem 7 pitu 8 wolu 9 sanga
Сличности со балиското писмо
Јаванското и балиското писмо се сметаат за исти. Разликата е чисто типографска.
Сајмон Кларк
Сајмон Кларк може да се однесува на следниве личности:
Јеловјане
Јеловјане — село во Општина Боговиње, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Јеловјане се наоѓа на 1 200 м надморска височина на падините на Шар Планина и е последно населено место во тој дел на Шар Планина према Косово. Атарнот на Јеловјане на Исток се граничи со Горно Плачиште, Долно Палчиште, Новаќе, Лисец и Попова Шапка, на југ со Камењане, на запад со Урвич и Ново Село 2, на север неговиот атар допира со границата со Косово.
Историја
За првпат Јеловјане се спомнува во XVII век. Јеловјане е населба од колонијален карактер, имено првите жители на Јеловјане потекнуваат од областа Гора на Косово, Љума во Албанија и доселеници од Анадолија.
Јеловјане во почетокот на XX век и после повлекувањето на Османлиското Царство е зафатено од поголем бран на миграции така денес граѓани на Јеловјане и нивни потомци имат мигрирано низ цела Македонија и цел Свет, поголеми миграции се забележуваат во екот на Балканските војни и миграцијата вонглавно тече кон Турција но има семејства кои имаат мигрирано во Бугарија, Грција, Романија, потоа во градовите Тетово, Скопје. Втор бран на миграција се случува после прва светска војна. Трета поголем бран на миграција се случува по втората светска војна вонглавно кон Турција. Во последните дестина години исто така Јеловјане е зафатено од голема миграција кон внатрешноста на Македонија вонглавно од економски причини.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Јеловјане живееле 950 жители, сите Македонци муслимани.
Според Афанаиј Селишчев во 1929 година, Синичане — село во Долнопалчишка општина во Долнополошкиот срез и има 141 куќи со 725 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 283 жители, од кои 9 Македонци, 8 Албанци, 173 Турци, 25 останати и 68 лица без податоци.
Родови
Јеловјане е македонско (горанско) село.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:
Општествени установи
ПОУ „11-ти Октомври“ во кое се учи од 1-8 одделение.
Селска Амбуланта која работи само за викендите,
Самоуправа и политика
Месна заедница Јеловјане. Преседател на Месната заедница е Џевџет Хаљими.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2059 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 335 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Шарски Очи, Титов Врв.
Иселеништво
Иселеници од селото има во Турција, Србија, Бугарија, Романија, Италија, Словенија. Елиф Елмас е фудбалер, кој потекнува од селото, настапува за италијанскиот фудбалски клуб Наполи.