cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Владан Милојевиќ
Владан Милојевиќ (Аранѓеловац, 9 март 1970) бил поранешен југословенски и српски фудбалер, и актуелен фудбалски тренер.
Играчка кариера
Првите фудбалски чекори ги направил во младинската академија на екипата на Црвена ѕвезда, а првите сениорски минути ги одиграл во екипите на Бечеј и на Раднички од Нов Белград. Подоцна овој дефанзивец заминал во странство и станал член на грчкиот фудбалски клуб Јанина каде со голем успех настапувал за таа екипа. Во 1996 година се вратил во екипата на Црвена ѕвезда, за која настапувал во текот на пролетта истата година. Во својата кратка кариера во црвено-белиот дрес одиграл 13 натпревари.
По претстојот во Белград тој се вратил во Грција, каде што се преселил во екипата на Аполон од Смирна. Добрите игри во првата лига во 1997 година му помогнале да го направи најголемиот трансфер во меѓународната кариера. Тој преминал во екипата на Панатинаикос и станал првиот странец кој игра на позицијата „либеро“ во овој атински гигант кој бил донесен од грчкото првенство. Настапувал во Лигата на шампионите, а за клубот одиграл вкупно 61 натпревар во текот на тригодишната кариера. По играњето за популарните„зелени“ од Атина, тој се преселил во Солун, каде на почетокот на овој милениум настапувал за составот на Ираклис. Вкупно одиграл речиси 180 натпревари во најсилниот ранг на грчкиот фудбал во својата долга меѓународна кариера. Оставил импресивен белег во грчкото првенство.
Тренерска кариера
Својата тренерска работа ја започнал во младинската академија екипата на Ираклис. По усовршувањето во Солун се вратил во Белград и продолжил да работи во младинската академија на клубот Црвена ѕвезда. За време на својата тригодишна работа во помладите категории на Ѕвезда, тој го освоил првенството на Србија како најефикасна екипа на првенството, оставајќи го својот вечен ривал со голема бодовна разлика. Подоцна започнал да работи самостојно во водите на сениорскиот фудбал.
Првиот натпревар го имал на клупата на екипата на Јавор. Овој тим го водел само на седум натпревари. Зад себе оставил краток период во Ивањица по што го презел тимот на Чукарички на чие чело бил три години и половина. Во тој период напредувал заедно со клубот. Го вовел тимот од Баново брдо во највисок ранг и од нив создал стабилен суперлигаш. Под раководната палка на Владан Милојевиќ, овој клуб двапати изборил учество во квалификациите за Лига Европа и го освоил Купот на Србија со победата над екипата на Партизан во финалниот натпревар.
Поларна лисица
Поларна лисица (Alopex lagopus) е месојад.
Владан Милојевиќ
Тренерска кариера
Добрата работа со тимот на Чукарички не останала незабележана, па во есента 2015 година ја презел екипата на Омонија. На Кипар останал до крајот на сезоната. Клубот го презел по лошиот старт, со него успеал да обезбеди пласман на европската сцена. Тимот од Никозија го донел до финалето на националниот Куп. Иако клубот бил задоволен од неговата работа, особено претседателот на клубот, Милојевиќ решил да го напушти по разговорите со Никос Дабизас. Токму Дабизас, подоцна бил назначен за технички директор.
Поларна лисица
Распространетост и навики
Ги населува Норвешка, Исланд, Гренланд и околните острови, сè до Шведска. На крзното има две бои; кафена во текот на летото и снежно-бела во зимата, додека, пак, во текот на годината е со синкава боја. Таа е типично поларно животно. Активна е преку денот и навечер. Живее во мали групи во тундрите и во планинските области. Копа дувла, а во областите каде што не се лови останува на земјата меѓу камењата или под грмушките.
Владан Милојевиќ
Тренерска кариера
Милојевиќ го постигнал својот најголемиот успех на меѓународен план, како тренер на екипата на Паниониос. Во поголемиот дел од сезоната бил на второто место на табелата, веднаш зад неприкосновениот Олимпијакос. По цели две години, токму екипата на Паниониос му го нанела првиот пораз на тимот од стадионот „ Караискакис “ во грчкото првенство. Тоа била историска победа за составот на Паниониос. Со клубот успеал да ги победи и екипите на АЕК и ПАОК, но тешката финансиска ситуација и скромниот играчки кадар резултирал Паниониос да заврши во плејофот на 4то место. Со тоа бил овозможен пласман во квалификации за Лига Европа.
Црвена ѕвезда
Милојевиќ на 5 јуни 2017 година бил назначен за тренер на Црвена ѕвезда. Веќе во првата сезона, тој успеал да го одведе клубот во групната фаза на Лигата на Европа, откако Црвена ѕвезда го елиминирала составот на Краснодар во плеј-офот, со што добила можност да игра во групната фаза од европското натпреварување за прв пат по цели десет години. Во групата со Арсенал, БАТЕ Борисов и Келн, Црвена звезда го заземала второто место, со што успеала да обезбеди европска пролет по цели 25 години. Во осминафиналето црвено-белите биле елиминирани од екипата на ЦСКА Москва. Во домашните натпреварувања, Милојевиќ ја предводел Ѕвезда до титулата на првак во Српската Суперлига, со 12 бода предност пред второпласираниот тим на Партизан. Единствениот неуспех Милојевиќ го имал во Купот, каде бил поразен на пенали во четвртфиналето од составот на Мачва.
Во сезоната 2018/19, Милојевиќ ја предводел Црвена ѕвезда во групната фаза од Лигата на шампионите, за прв пат по 27 години. Во групата со Париз Сен Жермен, Ливерпул и Наполи, Црвена звезда го освоила последното место, но успеале да го совладаат тимот на Ливерпул (подоцна и освојувач) на стадионот Рајко Митиќ и да освои бод против составот на Наполи. Повторно бил освоен првенството на Србија, со девет бода предност пред второпласираниот тим на Раднички од Ниш. Во Купот црвено-белите стигнале до финалето каде биле поразени од клубот на Партизан.
Во сезоната 2019/20, Милојевиќ вторпат по ред ја донел екипата на Црвена ѕвезда во групната фаза од Лигата на шампионите. Тоа создало серија од три години по ред во кои црвено-белите играле во групната фаза на едно европско натпреварување. Во групата со Баерн Минхен, Тотенхем и Олимпијакос, Црвена ѕвезда го заземала последното место со три освоени бода (победа над Олимпијакос во Белград). По завршувањето на есенскиот дел од Супер лигата 2019/20, Милојевиќ си заминал од екипата на Црвена ѕвезда со 11 бода предност пред второпласираниот Партизан.
Во декември 2019 година тој поднел оставка како тренер на Црвена ѕвезда. Милојевиќ на клупата на Црвена ѕвезда бил 897 дена, во кои остварил 107 победи, 24 нерешени и 18 порази на 149 натпревари, што било 71,8% успешност. На 149 натпревари биле постигнати 328, а примени 127 гола, што било 2,2 гола постигнати по натпревар, а само 0,85 примени. Милојевиќ бил рекордер на списокот на тренери на екипата на Црвена ѕвезда кои го воделе клубот во европските натпревари. Вкупно 44 пати седел на црвено-белата клупа во меѓународните пресметки.
Ал Ахли
На крајот на февруари 2020 година Милојевиќ бил назначен за тренер на екипата на Ал Ахли од Џеда. На 24 март 2021 година, Милојевиќ го раскинал договорот со екипата од Џеда. Тој го водел клубот на 41 натпревар и забележл 17 победи, 18 порази и шест нерешени резултати.
Змајан
Змајан — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, расположен југо-југозападно од Водице и западно од Зларин. Неговата површина е 3,3 км2
NGC 171
NGC 171 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 171 се споменува и како NGC 175, ESO 540-6, MCG -3-2-24, VV 791A, IRAS 00348-2012.
Откривање
Телото е откриено на 20 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 171 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 171 има привидни димензии од 2,1' х 1,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 37 м 21,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 19° 56' 4".
Други поделби
Проучување на NGC 171 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2232. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5849. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 884.
Емоџи
Емоџи (од 絵文字, преку emoji, ед. емоџи) се идеограми и смешковци кои се користат во електронски пораки и на мрежни места. Примери за емоџи се 😃 (радост), 😭 (тага) и 😈 (ѓавол). Тие постојат во различни жанрови, на пр.: изрази на лице, често користени предмети, места, климатски појави и животни. Слични се на емотиконките, но емоџите се слики, додека емотиконките типографски претстави. Поимот емоџи во најстрога смисла на зборот означува слики кои може да се претстават со кодирани симболи, но понекогаш се проширува да ги опфати и налепниците од пораки. Првично поимот емоџи означувал пиктограф и потекнува од јапонските зборови e (絵, "слика") + moji (文字, "симбол"). Неговата сличност со зборовите емоција или емотиконка е целосно случајна.
Првите емоџи биле користени на јапонски мобилни телефони во 1997 година, а оваа појава станала светски позната во 2010-тите кога била додадена на неколку мобилни оперативни системи. Сега тие се сметаат за голем дел од западната популарна култура. Во 2015 година, Оксфордските речници го прогласија емоџито „Лице со солзи радосници“ (😂) за Збор на годината.
Исаија Цариградски
Исаија Цариградски — Вселенски патријарх од 1323 до 1334 година.
Византискиот цар Андроник II го затворил Исаија во манастирскиот дел на Магнаура, училиште во Цариград во 1327 година, најверојатно поради поддршката која патријархот ја давал на внукот на царот, Андроник III за време на граѓанската воја од 1321–1328 година. По соборувањето на Андроник II од неговиот внук 23/14 мај 1328 година, делегација била пратена во манастирот да го повика Исаија. При неговото враќање во дворецот, Исаија бил придружуван од страна на музичари, танчерки и комичари, наместо од страна на свештенството, еден од комичарите толку многу го засмеал Исаија што тој за малку да не паднал од коњот.
Света Гора (Богданци)
Света Гора — археолошко наоѓалиште кај градот Богданци. Претставува населба со некропола од доцната антика и базилика од старохристијанско време.
На 2 км северозападно од селото, лево од патот Гевгелија - Богданци, во нивата на И. Прчев и Р. Кркалачев се гледаат остатоци од ѕидови so кршен камен и варов малтер. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и имбрекси. Наодите укажуваат на постоење на старохристијанска базилика, како и на поголема некропола.
Швајцарија
Швајцарија, офиц.Швајцарски Сојуз е европска земја без излез на море. Таа граничи со Германија на север, Франција на запад, Италија на југ, и Австрија и Лихтенштајн на исток. Швајцарија има вековна традиција на политичка и воена неутралност, но исто така и на меѓународна соработка. Таа е седиште на голем број на меѓународни организации.
Confoederatio Helvetica (CH), латинската верзија на официјалното име, избегнува употреба на било кој од четирите службени јазици.
Стар Швајцарски Сојуз
Швајцарија која е позната и како Хелветска конфедерација претставува еден од најдобрите примери за развојот на федeралните односи на територијата на Европа. Швајцарија во 1291 година била поделена на три подрачја: Швиц, Ури и Унтервалд. Овие кантони биле формално дел од Германското Царство уште од 1339 година, по Битката кај Лаупен. Договорот кој бил постигнат е познат како Bundesbrief, којво превод значи федерација. Од тогаш, овој сојуз се нарекува и Голем сојуз.
Овој сојуз во текот на 14 век имал огромни успеси, добивајчи независност од Хабсбуршката династија и Германското Царство. По победата над германскиот цар Максимилијан II во 1499 година, сојузот уживал во потполна независност, и главно се засновал на принципот на неутралноста. Веќе во почетокот на 16 век, сојузот се состоил од 13 кантони.
Наполеонова ера
Во 1802 година, Уставот бил променет со нов, кој го ублажил унитарниот режим на власта. Во самата држава владееле недоразбирања помеѓу унитаристите и федералците. Наполеон се обидел да донесе т.н. посреднички акт кој го содржи федералното уредување со некои онфедерални елементи кои предвидувале поголеми права и власт на кантоните. Но, системот не се покажал ни во пракса, туку во 1815 година, во Виенскиот конгрес, Швајцарија била разделена на 22 кантони со конфедерално уредување.
Федерална држава
Приоѓањето на Швајцарија од конфедерација во федерација било проследено со граганската војна и промената на Уставот. Во 1847 година, католичките кантони формирале свој сопствен сојуз со намера да се одвојат од протестантските кантони, Така започнала и граѓанскатса војна која траела краток период со мал број на жртви, околу 100. Така, во 1848 година бил донесен нов Устав според кој било забрането какво било делење односно формирање на сојузите.
Географија и клима
Швајцарија е земја која се наоѓа во Средна Европа. Земјата граничи со со Германија на север, Франција на запад, Италија на југ, и Австрија и Лихтенштајн на исток. Швајцарија е земја која нема излез на море. Климата е умерено-континентална, на планините планинска, претежно алпска. Околу 30% од нејзината територија е покриеа со планини. Во умерените реони околу Алпи, температурите се многу ниски поради висините. На поголемите висини на планините, снегот останува преку целото лето. На падините се создаваат микроклиматски услови, а по долините дуваат ветрови. Летата во Швајцарија се топли и влажни со повремени дождови, а наспроти тоа зимите се студени со големи врнежи од снег.
Хидрографијата во Швајцарија
Швајцарија претставува земја која во поголем дел е со планински масиви во кои преовладуваат водени површини меѓу кои најзастапени се езерата,реките и водопадите.Најголемиот дел од овие води протекуваат на сливот на реката Рајна со 68% и водат во Северното Море,28% од водите преку реките Рона,Тацино и Адиџе во Средоземното Море и само 4% преку реката Ин,односно Дунав одат во Црното Море.Најголеми реки во Швајцарија се Рајна(1.320км), Рона(812км), Ин(525км), и Аре(295км).Од езерата како најголеми и најзначајни се Женевското или Леманското Езеро,Боденското,Нешателското,Вирвалдешкото,Циришкото и други.Како најкарактеристично е Боденското езеро кое се протега на дури четири држави односно Швајцарија,Австрија,Германија и Лихтенштајн.Водите од ова езеро се користат за пиење на околните населби.Сите езера се наоѓаат во градот Митленд и се со ледничко потекло.Додека пак водопадите на реката Рајна се меѓу најголемите во Европа, со широчина од 150 m и височина од 23 m. Овие водопади се најмногу посетувани во Швајцарија, а пристапноста до нив е доста лесна. Можат да се видат на неколку начини, од високи платформи за набљудување, со помош на брод, како и од кулите што се изградени во нивна непосредна близина. Временските услови влијаат многу на тоа како ќе ги доживеете овие водопади, но како и да е, чувството е неверојатно. Особено спектакуларно е кога ќе има посилен тек на водата, тогаш може да почувствувате капки вода како паѓаат на вас дури и да сте многу оддалечени од нив.
Стопанство
Швајцарското стопанство најмногу се заснова на услужните дејности,од кои најмногу се застапени банкарството,туризмот и трговијата,а во помал дел и индустријата.Се одсликува со висок степен на производство како и со стабилна валута,каде што швајцарскиот франк има исклучително висока вредност на сите светски берзи на пари и стоки.Со оглед на скромните призводи,Швајцарија е главно ориентирана на увоз на најразлични суровини од една и на извоз на голем број индустриски производи од друга страна.Трговијата е најмногу ориентирана кон соседните држави,членки на Европската Унија.
Население, јазик и религија
Население -Германци 63,7 % -Французи 20,4 % -Италијанци 6 % -Има и помал број на Македонци, Босанци, Срби и други народи.
Култура во Швајцарија
Швајцарија лежи на крстосницата на неколку големи европски култури. Германскиот, францускиот и италијанскиот, се национални јазици на Швајцарија, затоа, швајцарската култура се одликува со разновидност, и поголема творечка разнообразност и уметничка продукција.
Архитектура
Во Швајцарија постои богата архитектонска традиција. Почетокот на истакнат архитектонски израз, забележлив е во доменот на романичкиот стил со првите споменици од 12 век, како што се катедралите во Базел, Сион, Чур, Женева и Лозана. Овој стил, со изразито декорирање, исто така бил применуван и во изградбата на многуте замоци и тврдини низ целата земја, од кои многу се зачувани во добра состојба. Потоа, во Швајцарија исто така, успешно бил применет и готскиот стил: Катедралите на Шафхаузен, Цуг и Цирих а барокниот стил се забележува во црквите на Ајнзиделн и Св. Гален. Голем број швајцарски градители и архитекти од времето на ренесансата и барокот оставиле бројни архитектонски дела во Италија, истакнувајќи се како одлични мајстори и архитекти. Нивните дела особено биле подигани во Северна Италија, а особено во Венеција.Додека пак архитектот Доменико Трецини изградил многу објекти во Санкт Петербург по наредба на Петар Велики, всушност, тој бил еден од поважните архитекти кои го подигнале градот Санк Петербург]]. Во дваесеттиот век, благодарение на Ле Корбизје еден од нај важните архитекти на ова столетието, Швајцарија ќе ја изиграла клучната улога во развојот на светската модерна архитектура. Во оваа плејада истакнати архитекти со меѓународна слава и придонес спаѓаат и: Марио Бота Жак Херцог, Пјер де Мерон, Петар Зумтор.
Ликовна уметност
Швајцарската уметност, не била директно под влијаније на италијанската и француската, низ сите стилски епохи : ренесансата, барокот па дури и класицизмот. Тоа било најмногу затоа што швајцарската средина била постојано, во континуитет, со протестанско верување, кое ја оддалечувало од уметничките импулси и влијанија на соседните земји. Од овој период по познат е сликарот Самуел Хиеронимус Грим. Швајцарската уметност, својата вистинска афирмација ја доживеала од почетокот на дваесеттиот век, во времето на модерното творештво и естетика. Тоа е најмногу заради појавата на бројните ликовни творци со изразит индивидуализам и посебност. Меѓу поистакнатите автори се: Алберто Џакомети чие дело се одликува со исклучителен снажен израз особено во издолжените човечки фигури и фигурите на кучињата, доловувајќи ја човековата осаменост и изгубеност. Жан Тангиј изработил еден вид на конструктивистичка и кинетичка уметност, целосно доловена со подвижни скулптури. Додека пак Пол Кле не само што бил најзначајниот и за најоригинален сликар во Швајцарија, туку неговиот ликовен опус ќе биде многу важен во развојот на современата европска уметност.
Швајцарија е татковината на едено од суштествените уметнички движења во Европа, тоа е дадаизмот, кое потекнува од Кабаре Волтер во Цирих, каде што се собирале авангардните, анархистички уметници.
Швајцарија е позната и како еден од центрите на колекционерството на современата уметност, особено собрана и изложена во бројните музеи на современата уметност во: Цирих, Базел и Женева, но и во помалите градови како што се Шафхаузен, Мартињи и Винтертур.
Графичкита уметност и дизајн, денес се водечки во швајцарската применета уметност, особено применети во печатарството, ликовното обликување на книги, плакати и друго.
Книжевност
Во областа на литературата, во Швајцарија создавале голем број многу добро познати писатели. Жан-Жак Русо потекнувал од Женева. Критичарот и историчар Јакоб Буркхард бил од Базел. Домот на Жермен де Стал во Копет бил центар на европскиот книжевен живот во текот на 18 век.
Значајни се и современите писатели : Готфрид Келер, Конрад Фердинанд Мејер, Јеремија Готхелф и Шарл Фердинанд Рами. Херман Хесе и Карл Спитлер биле добитници на Нобелова награда за литература.
Во 20 век драмите на Фридрих Диренмат и Макс Фриш ги импресионирале читателите надвор од границите на Швајцарија.
Музика
Швајцарскиот композитор и музичар Андреас Фоленвајдер се здоби со светска слава за своето музичко творештво ја добил наградата Греми. Издал над 17 инструментални албуми.
Филм
Филмот започна релативно доцна во Швајцарија. Денес во Швајцарија нема вистинска филмска индустрија, туку државна филмска субвенција од филмската секција на Сојузната канцеларија за култура. Филмаџиите обично зависат и од приватната подкрепа. Неколку швајцарски филмови се познати низ целиот свет, а повеќето швајцарски кина прикажуваат најмногу филмови од американската продукција. Најпознатиот швајцарски филмски режисери: Жан-Лик Годар, Клод Горета, Мишел Сорета, Алан Танер, Ролф Лиси, Фреди М. Мјурер, Даниел Шмид и Мајкл Штајнер.
Филмот „Патувањето на надежта“ од Ксавиер Колер освоил Оскар во 1991 година за најдобар странски филм. Во 2005 година бил снимен филмот „Моето име е Евгениј“, кои исто така забележал светско признание, работен според романот на Клаус Шаделин.
Најуспешниот Швајцарец во меѓународниот филмски бизнис денес е веројатно продуцентот Артур Кон, кој освоил неколку Оскари и бројни други награди со неговите филмови што ги продуцирал. Германскиот швајцарски режисер Марк Форстер исто така беше успешен во Холивуд веќе неколку години.
Секоја година во август се одржува Меѓународниот филмски фестивал Локарно, еден од најважните меѓународни филмски фестивали ширум светот. Најновиот фестивал е и Филмскиот фестивал во Цирих, кој се одржува од 2005 година.
Театар
Сите поголеми градови во Швајцарија имаат градски театар. Најпознат е Шауспиелхаус во Цирих, еден од најважните театри од германско јазично подрачје .. По познати се глумците Валтер Родерер, Вало Луенд, Зарли Кариџет, Шаги Стрели и Јерг Шнајдер. Швајцарија има долга традиција на аматерскиот театар, со над 600 театарски клубови.
Религија
Христијанството е доминантна религија во Швајцарија, поделено помеѓу Римокатоличката црква (46% од населението спред податоци од 2008) и Швајцарската реформска црква (40%). Имиграцијата го донела исламот во изминатиот век и денеска бројот на муслиманите е околу 4,26%. Истото се однесува и за православието, чијшто процент е околу 1,8%. Други помали религиозни зеадници се различни протестантски вероисповеди (во висина од 1,94%), Нова апостолска црква (0,45%), хиндуизам (0,38%), будизам (0,29%), јудаизам (0,25%), Јеховините сведоци (0,23%) и Старокатоличка црква (0,18%). 11,11% од Швајцарците се атеисти според податоци од 2000 година, други 4,33% одбиле да се изјаснат.
Иво Лауренчиќ
Иво Лауренчиќ (хрватски: Ivo Laurenčić;, Хрватска - , ) — виден македонски експерт за политички маркетинг и претседател и креативен директор на маркетиншката агенција „Идеја плус“.
Животопис
Лауренчиќ е роден во Шибеник, Хрватска како син на познатиот југословенски глумец Јозо Лауренчиќ. Тој завршил Филмска академија во Белград, бил директор на Втората програма на РТВ Белград, работел на многу проекти, градејќи кариера како слободен филмски уметник. Снимал документарци, бил помошник-режисер на „Венецот на Петрија“, „Мајстори, мајстори“, „Сивиот дом“, „Грлом у Јагоде“. Со негов потпис бил и видео изразот за последната песна на Евровизија во поранешна Југославија, која во 1990 се одржала во Загреб. Паралелно се усовршувал за маркетинг, комерцијален и политички. Во Македонија дошол во раните 90ти години на XX век на покана на тогашниот директор на Пивара Скопје Светозар Јаневски. Тука ја развил маркетинг-агенцијата „Идеја плус“, по урнекот на „Идеја плус“ од Белград која веќе успешно работела во Србија. Набргу агенцијата станала школа за маркетинг во Македонија.
Лауренчиќ го осмслил и реализирал серијалот од 1.060 емисии „Говорете македонски“ за Македонската телевизија. Бил и творец и реализатор на кампањата за промоција и зачувување на македонското кирилично писмо „Додека пишувам на кирилица постојам“ која добила прва награда на фестивалот ФЕСТО во Хрватска. Негова сопруга е Ангелка Пеева - Лауренчиќ, експерт за односи со јавност, основач и извршен директор на првата агенција за односи со јавностa, Имиџ ПР и поранешен пратеник во Собранието на Македонија. Починал по долго и тешко боледување во Скопје на 13 мај 2013 година.
NGC 6563
NGC 6563 — планетарна маглина во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6563 се споменува и како PK 358-7.1, ESO 394-PN33, CS=18.3.
Откривање
Објектот е откриен на 3 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6563 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m. NGC 6563 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 12 м 2,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 52' 4"".
Други поделби
Проучување на NGC 6563 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 377; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7400. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Тумба (Богданци)
Тумба — археолошко наоѓалиште кај градот Богданци. Претставува некропола од доцната антика.
На 2,5 км северозападно од селото, во нивата на Ристо Џалев се откриени повеќе гробови. Во 1990 г. Музејот од Гевгелија извршил мали заштитни ископувања при што се откриени два гроба.
Електричен сом
Електричен сом (melapterurus electricus) - семејство риби од родот на сомовидните (Siluriformes).
Осаменост
Осаменост — непријатно чувство при кое личноста чувствува силна празнина и самотија, која е резултат на несоодветни социјални врски. Осаменоста исто така може да се опише како психолошка болка, која е всушност психолошки механизам наменет да ја алармира личноста за нејзината изолација и да ја мотивира да бара нови значајни социјални врски.
Електричен сом
Распространетост и навики
Живее во водите на тропските делови од западна и средна Африка,но го има и во басенот на реката Нил.Електричниот орган му е сместен под кожата,долж целото тело.На него отпаѓа од целата тежина на сомот.Испушта електрични празнења,кои може да достигнат јачина и од 400 волти,што е доволно да уби мало живитно.По храна тргнува ноќе.Овој орган не му служи само за да го најде пленот ,туку и за полесно ориентирање во матните води и во мрак.Ова претставува еден вид радар.Електричниот сом се храни со риби,жаби и лушпари.Женката положува неколку илјади јајца,кои мажјакот ги оплодува,а малечките се изведуваат по една недела.
Осаменост
Истражувањата покажаа дека осаменост има во сите пори на општеството, вклучително и кај луѓето во брак и меѓу луѓето со успешна кариера. Повеќето луѓе чувствуваат осаменост во одерден период од животот, а некои ја чувствуваат пречесто. Ако емоцијата е краткотрајна, осаменоста може да биде корисна; го поттикнува зајакнувањето на односите. Од друга страна, хроничната осаменост во принцип се смета за штетна, со бројни студии во кои се заклучува дека е значаен ризичен фактор кој влијае на менталното и физичкото здравје.
Егзистенцијални
На осаменоста долго време се гледало како на универзална состојба која, барем во умерена мера, сите ја чувствуваат. Според ова стојалиште, неизбежен е одреден степен на осаменост бидејќи поради ограничувањата во животот невозможно е постојано да се задоволува вродената потреба за дружење. Томас Волф во своето дело „Божјиот осамен човек“ наведува дека секој си замислува дека е осамен на посебен начин, уникатен за личноста, и дека секој еден поединец понекогаш страда од осаменост.
Културни
Културата е причина за осаменост од два типа. Емигрантите може да патат од осаменост поради тоа што им недостига културата од родниот крај. Некои студии покажаа дека овој ефект е изразен кај студенти од азиските земји (во кои има колективна култура), кога ќе одат да студираат на универзитети во земји од англиско говорно подрачје (кои се одликуваат со индивидуалистичка култура.
Културата е причина за осаменост и во смисла дека западната култура ја поттикнува осаменоста, уште од времето на просветителството кога почнало да се фаворизира индивидуализмот пред традиционалните вредности од живеење во заедница.
Немање соодветни меѓучовечки односи
Поради бројни причини како: воспитувањето, традициите, проблеми со менталното здравје, некои поединци не можат да воспостават нови односи со други луѓе, или тоа го прават со големи потешкотии. Сите овие фактори се занемарувани од стандардните медицински или психолошки совети кои препорачуваат да се запознавате со пријатели, да поминувате време со семејството и да се дружите. Но, ова не е секогаш возможно бидејќи некогаш личноста нема со кого да се поврзе, или пак ги нема потребните вештини и знаење за поврзување и продолжување на дружењето. По одредено време, личноста може да се обесхрабри или да развие апатија од бројните обиди, неуспеси или отфрлања предизвикани од недостатокот на меѓучовечки вештини.
Список на државни водачи во 1864 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Осаменост
Прекинување на врската
Осаменоста често се јавува како последица на раскинување на врската или загуба на саканата личност. Загубата на значајна личност во животот обично ќе предизвика жал и тага; во ваква ситуација, личноста може да се чувствува осамено, дури и ако е во друштво. Поради одење на друго место за работа или школување може да се појави осаменоста затоа што се нарушува социјалниот круг, а понекогаш и во комбинација со носталгија.
Ситуациски
Разни ситуации и настани можат да предизвикаат осаменост. На пример, екстровертна личност која сака да се дружи е многу веројатно дека ќе се чувствува осамено ако живее во место со мала густина на население, и со помалку луѓе со кои може да комуницира. Некои настани, од кои обично се очекува да ја ублажат осаменоста можат да ја поттикнат или засилат. На пример раѓањето (ако има значителна постпородилна депресија) или по стапување во брак (особено ако бракот е нестабилен, ги нарушува претходните врски со пријателите или студени емоции меѓу партнерите).
Типови
Два главни типа на осаменост се друштвена и емоционалната осаменост. Ова разграничување е направено од Роберт С. Вајс во 1973 во неговото дело: Осаменост: Искусувањето на емоционална и друштвена изолација. Вајс смета дека „двата типа на осаменост треба независно да се испитуваат, зошто задоволувањето на потребата за емоционална осаменост не може да биде противтежа на друштвената осаменост, и обратно“.
Друштвена осаменост
Друштвена осаменост е осаменоста што луѓето ја чувствуваат затоа што немаат широка друштвена мрежа. Често сметаат дека не се членови на заедницата или дека немаат пријатели или сојузници на кои ќе се потпрат во тешки времиња.
Емоционална осаменост
Недостатокот на цврсти односи, кои се негуваат долго време, со други луѓе предизвикува емоционална осаменост. Вајс својот концепт за емоционална осаменост го поврза со теоријата на приврзаност. Луѓето имаат потреба длабоко да се приврзат за некого. Тоа може тоа да се блиските пријатели, но почесто се членовите на семејството, како родителите, а подоцна и животниот сопатник. Во 1997 година, Енрико ДиТомазо и Бери Спинер ја поделија емоционалната осаменост на романтична и семејна осаменост.
Семејна осаменост
Семејната осаменост е кога поединците чувствуваат дека немаат блиски врски со членовите на семејството.
Романтична осаменост
Романтична осаменост (која се јавува само кај адолесцентите и возрасните) е немањето на немаат блиска врска со романтичен партнер. Психолозите тврдат дека посветувањето во романтична врска е критична развојна задача за младите луѓе, но исто така е и задача што многумина ја одложуваат до доцните 20-ти или подоцна. Луѓето во романтични врски пријавуваат помалку осаменост од луѓето кои не се во врска.
Горења Требуша
Горења Требуша (словенечки: Gorenja Trebuša) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Нојенкирхен (Дитмаршен)
Нојенкирхен (Neuenkirchen) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Калиду Кулибали
Калиду Кулибали (роден 20 јуни 1991 година) — сенегалски фудбалер роден во Франција, играч од одбрaната на Челси и на сенегалската репрезентација.
Регионален пат 1401
Регионален пат 1401 (ознака: Р1401) — регионален пат во Македонија, со насока на движење запад-југоисток. Има вкупна должина од 25,7 километри и 5 делници. Патот започнува во градот Струмица и се движи преку Валандово кон валандовското село Марвинци.
Делници
Регионалниот пат 1401 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 5 различни делници.
Арглтон
Арглтон (Argleton) — фантомска населба, место кое се појави на сервисите Гугл Карти и Гугл Земја а всушност не постои во реалност. Локацијата каде би требало да се наоѓа населбата е јужно од градот Ормскирк, Англија, но денес таму има само хектари од зелени и празни полиња.
Емоџипедија
Емоџипедија (Emojipedia) е прирачно мрежно место за емоџи. Таа ги документира значењето и употребата на емоџи во Уникод стандардите. Емоџипедија исто така објавува статии и одржува алатки за следење на нови емоџи, промени во дизајнот и трендови на употреба.
Емоџипедија е член со право на глас во Уникод конзорциумот и се смета за „број еден прирачник за емоџи во светот.“
Викторијанска книжевност
За разлика од романтичарскиот период каде поезијата е преовладувачкиот жанр, за време на Викторијанците преовладува новелата. Во почетокот на Викторијанскиот период доминира писателот Чарлс Дикенс (1812-1870) кој со неговата прва новела објавена во 1863 и последната Нашите заеднички пријатели во 1864 досигнува голема слава. Вилијам Такреј (1811-1863) достигнува слава во 1848 со неговото дело Ванити Фер, и трите Бронте сестри, Шарлот (1816-55), Емили (1818-48) и Ани (1820-49) исто така објавуваат неколку книги во 1840та. Позната новела Блискиот марш на Георг Елиот (1819–80, додека Томас Харди (1840-1928), постанува познат романописец во доцниот период на владетелството на кралицата Викторија, чија новела Позади зеленото дрво, се издава во 1872 а неговата последна книга се издава во 1895 година, со насловот Нејасниот Јуда.
Роберт Бровинг (1812–89) и Алфред Тенисон (1809–92) беа најпознатите поети во Англија, но современите критичари ја претпочитаат позеијата на Томас Хардли, поет којшто целиот негов живот го посветил на пишувањето, но неговата прва збирка се објавува дури во 1898 година, исто како позеијата на Герард Манли Хопкинс (1844–89), која била објавена после неговата смирт во 1918 година.
Популарноста на театарот досигнува значаен пораст дури во подоцнежните декати од 19 век, каде поголемите дела биле создадени. Сетоа оваа популарност започнува со операта на Гилберт и Саливан (комедија) во 1870год, многубројни претстави на Георг Бернард Шав(1856-1950) во 1890 год и Оскард Вајлд (1854-1900) со делото– Важноста да се биде чесен во 1895.
Писатели
Чарлс Дикенс е најпознавиот Викторијански романописец. Со неговите живописни карактери достигнува неверојатна слава која и ден денес го следи како еден од најчитаните автори од неговото време. Неговиот прв роман,Пиквиковите Приказни (1836), напишан кога имал 25 години доживеал преку ноќен успех и сите понатамошни дела постигнале голема продажба. Комедијата во неговиот прв роман е пронижена со сатира која се проникнува низ сите негови останати дела. Дикенс работел трудољубиво и плодотворно за создаде интересни дела кои народот ги сакал, но исто така да даде коментар на општествените проблеми и маките на сиромашните и угнетените. Меѓу неговите најпознати дела спаѓаат Оливер Твист (1837-1838), Домбеј и неговиот син (1846-1848), Пуста Куќа (1852-1853), Големи Очекувања (1860-1861). Неверојатна попураност досигнуваат делата Малата Дорит (1855-1857), и Нашиот заеднички пријател (1864-1865). Неговите мрачни теми покажуваат ордеден тренд во литературниот разиток на 19 век.
Големиот соперник на Дикес во првата половина од владдењето на кралицата викторија е Вилијам Такереј. Со сличен стил, но малку повеќе одвоен, горчлив и бодликава сатиричен поглед на своите ликови, тој, исто како Дикенс покажал тенденција кон претставување на средната општествена класа. Тој е најдобро познат по неговиот роман Ванити Фер (1848), со поднаслов Роман без херој, кој е вистински пример за популарната литераурна форма во Викторијанската книжевност: историски роман во кој поновата историја е прикажана.
Ане, Шарлот и Емили Бронте објавиле многубројни дела иако во времето на нивното издавање не биле доволно ценети од Викторијанските критичари. Оркански височини (1847), единственото објавено дело на Емили е вистински пример за готска романтичарска гледна точка на една жената, која ги истражува класа, митот, и полот. Делото Џејн Ер (1847), од Шарлот е уште една успешна новела што содржи готски елементи. Следното дело на Ане Станарката на замокот Вајлдфел напишана во прилично реалистичен стил отколку романтичен, се смета за прв феминистички роман.
Други познати автори се Елизабет Гаскел (1810–1865), Антони Тролопе (1815–1882), Георг Мередит (1828-1909) и Георг Гисинг(1857-1903).
Стилска вредност на викторијанската новела
Викторијанските новели имаат тендеција да опишуваат ликови со тежок животен пат, каде што напорната работа, истрајноста, љубовта и среќата на крајот ќе победат, доблеста ќе биде наградена и негативците соодветно казнети. Книгите содржат прекрасни описи на природата како и важноста на срцето и неговата лекција за морал. Сепак оваа основна формула на многубројните почетни Викторијански книги, драстично се здобива со сосема различна форма според напредокот на векот и неговите промени.
Детска литература
Писатели како Левис Карол, Р.М. Балантајн и Ана Севел пишувало главно детска литература но имале и читатели од повозрасен ранг. Други автори како антони Хоуп и Робет Луис Стевенсон пишувале за повозразна публика но нивните авантуристички новели генерално се класифицираат како детска литература. Класиците како Том Браун. Други жанрови вклучуваат и поезија со детски карактер (на пример, Луис Керол). Училишните приказни на Томас Хјуз и Киплинг се класици.
Поезија и драма
Поезијата претставува еден дел што ја спојува ерата на романтизмот со модерниот тек на литератирата на наредниот век.Популарноста на поетот Алфред Лорд Тенисин трае цели 40 години. Некои поети кои биле многу популарни како Вилијан Ернес Хенли денес се согледува како шовинисти, но поемата Нападот на Светлата Бригада на Тенисон подлегна на стоги критики, бидејќи тој како човек од високото општество сепак ја нападнал владата... Списанија како Пунч списанието и забава списанието изболивуаа со хумор, чии пишани материјали биле наменети кон добро образованата публика. Најпозната колекција од Викотријанските стипови се Лошите балади. Елизабет Барет Бровинг заедно со нејзиниот маж Роберт Бровинг ја обележале својата љубов со објавување на нежни и страствени песни. век Метју Арнолд и Жерар Хопкинс создале поезија чии елементи се поврзуваат со ромнтичарскиот период и со георгианската поезија од почетокот на 20 век. Сепак позеијата на Хопкинс била објавена дури во 1918 година. Делата на Арнолд содржат теми испирирани од стилското изразување на голем број познати поети додека Хопксин црпел инспирација од постари автори кои припаѓале на класичата страна енглеска поезија како Беовулф. Темите поврзани со минатот, митовите и историјата се голем дел од Викторијанската литераира, при што се појавува интерес и во класичната и во средновековната литература на Англија. Викторијанците обожавале приказни за познати кралеви, бестрашни херои, чија популарност ја опфаќала цела Англија. Најдобар пример за ова е книгата Песмата на Кралот од Алфред Тенисон, каде што неколку приказни за кралот артур од Томас Малори се споени и сплотени со својствени идеи и заклучоци.
Предрафаелитиското братство исто така го применувала митот и фолклорот како најзначајни елементи во нивнотот создавање, иако Данте Габриел Росети се согледува како најважен поет во братствово, сепак неговата сестра Кристина се порценува како најзначаен и најспособен поет.
Во драмата,спојот на музички бурлески, екстравагантности и комични опери заедно со сериозните дела на Шекспир, Џејмс Планше и Томас Вилијам Робертсон досига голема популарност меѓу народот.
Во 1855 година Германската Рид Entertainments започна процес на создавање музички театар кој ќе ги сочинува оперските дела на Гилберт и Силвијан при што ќе биде проселдена со Едвардските музички комедии изведени во 1890та година. Првата претстава која постигнува популарност од 500 последователни изведби е Лондон комедијата Нашите Момци од Х.Ј.Бурон, првпат изведена во 1875. Неверојатниот рекор од 1,368 изведби е достигнат во 1892 со претставата Тетката на Чарли од Брандон Томас. После Гилберт, водечки поет и драматурд постанува Оскард Вајлд во доцниот викторијански период. Драмите на Вајлд содржат комплетно различен квалитет од тогашните понудени драми при што неговите драми содржат Едвардиски елементи што можат да се споредат со драмите на Георг Бернард Шав, чија кариера почнала во 1890та година. Ремек делото на Валјд, Важноста да се биде искрен, во 1895 година постанува една од најпопуларните претстави кои содржат ироничен поглед кон аристократијата, но истовремено се одликува со духовитост и парадоксална мудрост. Претставата сè уште е популарна.
Наука, филозофија и откритија
Викторијанскиот период е време на значаен развиток на науката а викторијанците имале мисија да го опишат и класифицираат целосниот свет на природата. Голем број на пишани материјали не можат да се согледат како литератира но една посебна книга достигнува голема популарност, Потеклото на видовите од Чарлс Дарвин. Теоријата за еволуцијата претставувала вистински шок за викторианците и нивниот поглед кон светот. Иако бил потребен долг временски период за да биле прифатена самава теорија, сепак тоа било проследено со драматочна промена во начинот на размслување и пишување.
Други важни дела на оваа ера се филозофските пишувања на Џон Суард Мил, опфаќувајку теми како логика, економија, слобода и утилитаризмот, како и пишувањата на Томас Карлул-Француската револуцока, историјата на херојството и нивното обожување, и Томас Бабингтом Макаулеј-Историјата на Англија од времето на Џејмс II.Голем број на книги кои сочинувале слободно изразено критично мислење за религијата сепак не биле објавувани во голем број, авотрите како Џон Хенри Нумен и Хенри Едвард Манинг посакале да создадат ревитализација на англиканството со враќање на Римокатоличката црква. Но со ширење на социализмот новите книги создале различна насока на размислување, Фридрих Енгелс и неговата книга Состојба на работничката класа во Англија и Вилијам Морис со неговиот социјалистички утописки роман Вести од никаде. Друга важен и неверојатно значителен пишан материјал што бил започнат во оваа ера е Оксфордскиот речник на англиски зборови, кој на крајот ќе стане најважниот историски речник на англискиот јазик.
Пишување за природата
Во Соединетите Американски држави, делата на Хенри Давид Торо и Сузан Фениморе Копер се првите натуралисти кои влијаеле на Викторијанската литература. Во Англија, Филип Гус и Сара Бовдич Ли се меѓу првите популарни натуралисти писатели во почетокот на Викотирјанската ера. Илустиратние Лондон Вести, основана во 1842 година, е првиот светски илустриранинеделник чии статии и илустрации се поврзани со природата, при што во втората половина на 19 век гоем број на книги, статии и илустрации опишувајќи ја природата постануваат неверојатно популарни меѓу јавноста.
Фантастични и натприродните елементи во литературата
Првите примери на жанрот фантастиката фикција се Готските приказни кои биле особено популарни во Англија кон крајот на 19 век. Овие приказни често го опишуваат животниот пат на ликови како познатиот детектив Шерлок Холмс, Секстон Блејк, Филијас Фог, како и други измислени ликови, како Дракула, Едвард Хајд, невидливиот човек, и многу други... Готската литература е литературен жанр со комбинирани елементи на хорор и романса со цел да го возбудат и заплашат читателот. Овој жанр е исполнет со морничави сцени, мрачни заплети и таинствени случувања. Главни црти на готската фикција се теророт (и психолошки и физички), мистеријата, натприродното, духови, опседнати куќи и готска архитектура, чии основни ликови се тирани, вилани, бандити, манијаци, бајронови херои, прогонети жени, жени заводнички, врколаци, демони, ангели и многу други натприродни фигури.
Влијанието на Викторијанската литература
Голем број на писатели од Америка, Канада, Нов Зелан и Британските колонии на Австралија биле под големо влијание од Бритаснката литература и често биле класифицирани како дел од Викторијанската литератира, иако тие постепено работеле кон својот сопствен развиток на пишување и изразување. Викторијанските писатели од Канда се Грант Ален, Сузана Моди и Катерин Пар Траил. Дел од Австалиската литература пипаѓаат големите поети Адам Линсеј Гордон и Бањо Патетсон кој ја напишал Танцувачката Матилда, а во литературата на Нов Зеланд се вклучени Тома Бракен и Фредњерик Едвард Манин.
Големите великнати на САД во тое време се познатите: Емили Дикинсон, Ралф Валдо Емерсон, Натаниел Хоторн, Оливер Вендел Холмс, Хенри Џејмс, Херман Мелвил, Хариет Стов, Хенри Дејвид Торо, Марк Твен и Волт Витман. Проблемот со класификацијата на Викторијанската книжевност се содржи во разликата помеѓу почетниот период на овој литературен правец и со многу бројни дела кои биле издадени во подоцнежниот период чии литературни елементи се поврзуваат со Едвардскиот период. Писатели како што се Артур Конан Доил, Рајдар Киплинг, Х.Џ. Велс, Брам Стокер, Рајдер Хагард, Џером К. Џером и Јосиф Конрад ги создале нивните значајни дела за време на владеењето на кралицата Викторија, но сензибилитетот на нивното пишување често се согледува како дел од Едвардскиот период.
Габрје (Толмин)
Габрје (словенечки: Gabrje) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Дабје (Драгожани)
Дабички — археолошко наоѓалиште во битолското село Драгожани. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на 3,5 км југоисточно од селото, каде се гледаат гробови покриени со камени плочи, со насоченост исток-запад.