cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на Европската Унија
Етапа 3: Од ЕЕЗ до Единствените европски акти (ЕЕА)
Оваа, во почетокот исклучително скромна, целосна или делумна меѓудржавна соработка во цела низа области, подолгорочно не требаше да остане без последици. Тоа многу јасно го докажуваат промените направени во рамките на ЕЕА, за коишто сега ќе зборуваме. Но, пред тоа, неколку забелешки за развитокот на бројната состојба на членките, значи за проширувањето на Заедницата, што во оваа етапа помеѓу ЕЕЗ и ЕЕА се спроведе со три чекори:
Значи, за помалку од 20 години Заедницата можеше да ја удвои својата почетна бројна состојба на членки, со што беше поврзана цела низа од последици:
Во кратки црти, промените врзани со ЕЕЗ содржеа:
Од ЕЕА до основањето на Европската унија
Четвртата етапа од историјата на ЕУ го опфаќа периодот од Единствените вропски акти (ЕЕА), средина на 1987 година, па сè до стапувањето насила на Договорот за Европската унија кон крајот на 1993 година. Најзабележливо е најпрво, тоа што од една основна ревизија на Договорот до друга, изминаа само 5 години, значи само четвртина од времето меѓу Римските договори и ЕЕА! Оттаму, се разбира, најпрвин се поставува прашањето, што е причината за тоа. Овде треба да се набројат повеќе фактори, при што се разликуваат интерни и надворешни детерминанти.
Интерните фактори на влијание во прва линија зависат од очигледната сопствена динамика што ја доби процесот на интеграција преку проектот за внатрешниот пазар и ЕЕА. Така, внатрешниот пазар имаше далекусежни допирни точки, меѓу другото, со монетарната политика, имигрантската и азилантската политика, со борбата против меѓународниот криминал и со социјалната политика, под името "социјален дампинг". Овие сфери на допирање правеа на многу глумци заедничката политика во наброените области да им изгледа неотповиклива. Освен тоа, енормно пораснатото заедничко имотно право од ЕЕА сè поболно го враќаше во сеќавање "демократскиот дефицит" на ЕУ, и на неколку држави-членки, германското повторно обединување, поцврсто врзување на Германија, која стана поголема и поспособна за делување, им изгледаше препорачливо.
Што се однесува до надворешните предизвици, кои најавуваа продлабочување на интеграцијата наскоро по ЕЕА што не исклучува и повторна ревизија на Договорот, можам да се задржам на неколку клучни моменти:
Сите овие фактори земени заедно, ја доведоа Европската комисија и Европскиот парламент, како и преовладувачкото мнозинство држави-членки, до заклучокот дека понатамошните чекори кон продлабочување се брзи и принудувачки неопходни, дури и кога беа жестоко одбивани од Велика Британија.
Што се однесува вкупната многу интересна и возбудлива, предисторија, којашто конечно доведе до отворање на двете владини конференции за Монетарниот сојуз и за Политичката унија во 1991 година, и што се однесува до текот на овие конференции, за жал, ќе морам да се ограничам на неколку куси забелешки. Преговорите за прашањето, како треба ЕЗ понатаму да се развива, беа исклучително тешки, поради различните интереси и отежнувачките разлики во претставите што ги имаа државите- членки. Некои од централните точки, посебно отпорот на Велика Британија кон какво и да е проширување на социјално-политичката компонента на Заедницата, и нејзиното колебање да земе учество во планираниот Монетарен сојуз, мораа да се дискутираат на Врвот од шефови на држави и влади во Мастрихт. И овде можеше да се постигне согласност само со бројни одредби по исклучок и дополнителни протоколи, за што сега ќе зборуваме.
Тешкотиите со новото договорно дело не беа надминати уште долго по нивната ратификација во февруари 1992 година. Мастришкиот договор беше одбиен во јуни 1992, на неопходниот референдум во Данска, со минимално мнозинство од 50,7 наспроти 49,3 проценти, со што беше ставен во прашање, затоа што за менување на Договорот мораа да се согласат сите држави-членки. Дури по понатамошни преговори и концесии за Данска, меѓу другото и во форма на Opting-out-клаузула за Монетерната унија, едно понатамошно гласање во мај 1993 го донесе посакуваниот успех (56,8 наспроти 43,2 проценти). Проблеми со задолжителната согласност имаше и во други држави- членки. Овде се мисли на резултатот од еден референдум во Франција (51,05 наспроти 48,95 проценти за) или жалбите против Договорот во Германија, коишто беа одбиени од германскиот Уставен суд дури во октомври 1993 година.
Ова се доведе до тоа, Договорот на Унијата да може да стапи во сила со значително задоцнување, дури на 1 ноември 1993 година. Толку за детерминантите и за предисторијата на Мастришкиот договор. А сега дозволете ми да ја резимирам неговата суштинска содржина. Најпрвин може да се утврди дека беше основана една нова организација, Европската унија, која, како што се гледа на приказот, опфаќа три столбови, под еден заеднички покрив на Унијата. Столбот на ЕЗ, значи соработката што се потпира на Парискиот договор (ЕЗЈЧ), Римските договори и на ЕЕА, со Мастришкиот договор се здобива со неколку важни дополнувања и измени - за што впрочем ќе зборувам наскоро. Заедничката надворешна и безбедносна политика (ЗНБП) како "втор столб", со кој меѓудржавната соработка во областа на надворешната политика (ЕПС), која постоеше од почетокот на 70-тите години, беше понатаму развиена и поставена на договорна основа. Соработката во полето на правдата и внатрешните работи како "трет столб". И таа исто така не настанува "од ништо", туку посегнува по веќе постоечки, во секој случај многу рудиментирани иницијативи за европско гласање во овие полиња. Унијата се одржува како целина, преку нејзините цели и вкупна структура, што е поставена во општите одредби на Договорот.
Внатре во столбот на ЕЗ се преземаат мноштво промени во институционалниот сектор и во поглед на вклучените политички области, кои собрани заедно носат трајна наднационализација. Неколку примери:
Соработката во рамките на вториот и третиот столб, со која се водеше сметка за видливите допирни полиња со столбот на ЕЗ, според својот карактер останува строго меѓудржавна.
По разгледувањето на првите четири етапи, вкупната слика е многу нецелосна и збунувачка. Така, од една страна може да се утврди големо проширување на полињата на активност на ЕЗ во Унијата. Како што покажува приказот, одвај може да се најде област каде што таа досега не била активна во каква било форма. Со Монетарниот сојуз ќе се земе предвид еден план, кој навлегува длабоко во јадрената супстанца на националниот суверенитет, во размер како никогаш дотогаш. На оваа силно изразена наднационализација внатре во столбот на ЕЗ и се спротивставува доминацијата на меѓудржавната соработка во двата други столбови, како и фактот дека во некои полиња веќе не учествуваат сите држави-членки, што значи дека станува збор за постепена интеграција. Дека од овие причини е возможно наскоро да бидат неопходни промени, очигледно предчувствуваа и составувачите на договорот и, сепак, во член Н, став 2, одредбата дека во 1996 година повторно треба да се свика владина конференција за да се проверат одредени одредби од Договорот.
Со тоа дојдовме до крајот на Основниот курс 2, првиот дел од нашата обработка на историјата на ЕУ. Сега е време за краток меѓубиланс во врска со клучните прашања. За подсетување: бевме се одлучиле да обрнеме внимание на тоа, кои основни прашања се наметнуваат во контекст на историјата на процесот на интеграција, за да провериме дали може да се пронајдат фактори, пресудни за овој процес - пречки, но и движечки сили, и кои заклучоци произлегуваат во врска со проценката на ЕУ и нејзиниот понатамошен развој.
Едно од клучните прашања што си го поставуваме, што ни се наметнува, е сигурно тоа, како можеше да дојде до таков впечатлив развој од секторски ограничена до опширна соработка и покрај, во некои случаи, масивниот отпор што веќе го запознавме. Во ЕЗЈЧ беше обединет само еден сектор - јагленот и челикот. Во ЕЕЗ најпрвин постоеја само малку навистина обединети области, особено Царинската унија и заедничкиот пазар, надворешно-трговската и аграрната политика. Со ЕЕА дојде до зголемено проширување на заедничките полиња на делување (политика на животната средина, истражувачка и технолошка политика итн.). Со стапувањето во сила на Договорот на Унијата, практично сите полиња беа вклучени во некаква форма на соработка.
Овој заклучок нè води до едно друго прашање. Зошто, всушност, соработката во овие области била толку различно организирана? Има сектори, посебно Заедничката надворешна и безбедносна политика (ЗНБП) и соработката во правната и внатрешната политика, коишто од страна на државите-членки свесно беа одделувани од ЕЗ, во кои се одлучува едногласно и каде доминираат традиционални форми на меѓудржавна соработка. А, внатре во столбот на ЕЗ се забележуваат бројни разлики меѓу политичките полиња, како на пример, во поглед на важечките постапки за донесување одлуки (едногласие наспроти квалификувано мнозинство или од ниски до централни можности за влијание на Европскиот парламент во постапките за учество во одлучувањето).
Поапстрактно објаснето: коегзистенцијата на наднационални и меѓудржавни елементи е воочлива и бара објаснение: Помислете на Луксембуршкиот компромис, кој ја зајакна улогата на државите-членки и на меѓудржавниот елемент и на истовремената конституализација на договорите со помош на ЕвВС, што водеше до наднационалиација. Или пак помислете на веќе споменатите три столба во договорот на Унијата, кои би можеле да важат како пример за таа низа од наднационални и интерговернментални елементи.
Се разбира дека во рамките на еден меѓубиланс не е возможно да се изложат систематично и заклучно одлучувачките фактори за процесот на интеграција. Сепак при нашата прошетка низ речиси 4 децении од историјата на ЕЗ, односно ЕУ, имаше препознатливи фактори, кои можат да придонесат кон тоа да се одговорат некои од претходно поставените клучни прашања. Дозволете ми преку два такви примери да упатам во тоа.
Ние се прашувавме, зошто дојде до тоа енормно проширување на соработката во сè повеќе области. А, овде изгледа дека важна улога играл фактот дека соработката на едно политичко поле, создавала функционални принуди, во таа соработка да се вклучуваат и други политички полиња. Овој феномен, во истражувањето на интеграцијата често нарекуван spill-over, посебно дојде до израз во програмата за внатрешниот пазар, што доведе до масивни последици по монетарната политика или во соработката во областите „правда и внатрешни работи“. Меѓу другото, исто така аргументираше и Комисијата и можеше да ги убеди државите-членки да се изведе на пат амбициозниот проект за еден монетарен сојуз.
Вториот пример го претставува прашањето за сопственото делотворно делување на очигледно штетната коегзистенција на наднационалните и интерговернменталните елементи на пример во надворешните односи, каде што надворешната трговска политика лежи во компетенциите на Заедницата, значи организирана е наднационално, наспроти што традиционалната надворешна и безбедносна политика се одвива во рамките на интерговернменталниот втор столб. Дали е возможно овде да биде од значење фактор што секогаш повторно го среќаваме, посебно во контекст на преговорите за менување на Договорот - имено, различните претстави на државите-членки во поглед на обликувањето на соработката - помислете на земји како Велика Британија или Данска, од една, Италија и Германија од друга страна, и тоа во различни политички полиња и поединечни прашања? Имено, тогаш би можело да се реагира на функционални принуди, за коишто веќе зборувавме, и со текот на времето неизбежно да се покаже една разнолика мостра од форми на соработка и начини на одлучување, како што утврдивме за новоформираната Европска унија по Мастришкиот договор. А некои факти зборуваат за тоа дека во овој процес, всушност би можело да стане збор за една карактеристична мостра на развивање на процесот на интеграција.
1862 во уметноста
1862 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Економија на Јужна Кореја
Јужна Кореја има мешана економија  и е рангирана на 11-то место според номинален БДП и 13-то според куповната моќ во светот, идентификувајќи ја како една од најголемите економии на Г-20. Таа е развиена земја со економија на високи приходи и е најиндулиализирана земја членка на ОЕЦД. Јужнокорејските брендови како LG Electronics и Samsung се меѓународно познати.
Нејзиното огромно вложување во образованието ја довело земјата од масовна неписменост до голема меѓународна технолошка централа. Националната економија на земјата има корист од високо квалификувана работна сила и е меѓу најобразованите земји во светот со еден од највисоките проценти на своите граѓани кои имаат високо образование. . Економијата на Јужна Кореја е една од најбрзо растечките во светот од почетокот на 1960-тите до крајот на 1990-тите години, а Јужна Кореја сè уште е една од најбрзорастечките развиени земји во 2000-тите, заедно со Хонгконг, Сингапур и Тајван. Јужнокорејците го познаваат овој период по името Чудо на реката Хан. . Јужнокорејската економија е во голема мера зависна од меѓународната трговија, а во 2014 година, Јужна Кореја била петти најголем извозник и седми најголем увозник во светот.
Јужна Кореја бил домаќин на петтиот самит на Г-20 во главниот град Сеул, во ноември 2010 година. Дводневниот самит се очекуваЛ да ја зголеми економијата на Јужна Кореја со 31 трилиони вон или 4% од БДП на Јужна Кореја во 2010 година со економски ефекти и да се создадат над 160.000 работни места во Јужна Кореја, како и подобрување на суверениот кредитен рејтинг на земјата.
И покрај високиот потенцијал за раст на јужнокорејската економија и очигледна структурна стабилност, земјата страда од нејзиниот кредитен рејтинг на берзата поради воинственоста на Северна Кореја во време на длабоки воени кризи, што има негативен ефект врз финансиските пазари во Јужна Кореја. Меѓународниот монетарен фонд ја поздравува отпорноста на економијата на Јужна Кореја од различни економски кризи, повикувајќи се на нискиот државен долг и високите фискални резерви кои брзо може да се мобилизираат за да се справат со финансиските итни случаи. Иако била сериозно повредена од азиската економска криза кон крајот на 1990-тите, економијата на Јужна Кореја успеала брзо да закрепне и последователно го зголемила тројно својот БДП.
Покрај тоа, Јужна Кореја била една од ретките развиени земји способни да избегнат рецесија за време на глобалната финансиска криза. Нејзината стапка на економски раст достигнал 6,2 проценти во 2010 година (најбрз раст од осум години по значителниот пораст од 7,2 проценти во 2002 година ), нагло заздравување од стапките на економскиот раст од 2,3% во 2008 година и 0,2% во 2009 година, кога глобалната финансиска криза била на својот врв. Стапката на невработеност во Јужна Кореја, исто така, останала на ниско ниво во 2009 година, на 3,6%.
Валутен фјучерс
Валутен фјучерс (англиски: currency futures) претставува фјучерс-договор за размена на една валута со друга на точно одреден датум во иднината, по фиксна цена (девизен курс) на датумот на тргување. За разлика од соодветните договори меѓу банките и нивните клиенти, валутниот фјучерс е стандардизиран договор за идна испорака (за купување или продавање девизи) со кој се тргува на некој организиран пазар (берза).
Историја
Валутните фјучерси за првпат биле употребени во размената на валути во Њујорк во 1970 година. Сепак, нивната примена била ограничена, поради фактот што сè уште бил во сила Бретон-Вудскиот систем. Во употреба, официјално, биле воведени на Чикашката берза на деривативи во 1972, една година по укинувањето на фиксниот девизен курс и по напуштањето на златниот стандард. Некои трговци на Чикашката берза на деривати немале пристап до меѓубанкарските девизни пазари во раните 1970-ти, бидејќи биле во исчекување на значајни промени на валутниот пазар.
Одлики и тргување
Со фјучерс-договорот, продавачот има обврска утврденото количество валути да го продаде според условите во договорот, додека купувачот истото количество да го купи по цената во договорот. Најчесто, како една валута во договорот се користи некоја конвертибилна валута, која служи за утврдување на девизниот курс, т.е. цената на договорот. Овој облик на тргување може да се разликува од стандардниот начин на тргување на валутниот пазар, а негова одлика е и физичката испорака на валутите на денот на извршување на договорот, која може да се изврши до последниот ден, наведен на самиот договор. Сепак, најголем број од ваквите договори се извршуваат пред истекувањето на нивниот рок. Имателот на валутниот фјучерс може да тргува со него на пазарот на фјучерси, сè до денот на истекување на неговиот рок. Фјучерс-договорите може да гласат на различни валути, како што се: евро, јен, фунта, австралиски долар, канадски долар, швајцарски франк, шведска круна итн. Притоа, секој фјучерс-договор гласи на одреден износ: на пример, 125 000 евра, 12 500 000 јени, 62 500 фунти, 100 000 австралиски долари итн. Исто така, фјучерс-договорите имаат точно одредени рокови на извршување. На пример, на Меѓународниот монетарен пазар, фјучерс-договорите достасуваат во третата среда во март, јуни, септември и декември при што последниот рок на тргување е два работни дена пред истекот на месецот во кој се извршуваат фјучерсите. Редовното тргување со валутните фјучерси на Чикашката берза се одвива од 7:20 наутро до два часот попладне, а ценовните граници се во сила од 7:20 до 7:35 наутро. Времето на тргување со фјучерсите преку електронскиот систем GLOBEX е од 2:30 до четири часот попладне, а потоа продолжува од 18:00 часот до 6 часот наутро. Во 1985 година, Чикашката стоковна берза и Сингапурската меѓународна монетарна берза (SIMEX) започнале да нудат фјучерси со кои се тргува на двете берзи. На Филаделфискиот одбор за трговија (Philadelphia Board of Trade) трговијата со валутни фјучерси започнала во јули 1986 година, а роковите на извршување на оваа берза се исти како на берзата во Чикаго плус два дополнителни месеци. Исто така, испораката е во третата среда од месецот на извршувањето, а последниот ден на тргување е последниот петок. Во Филаделфија, тргувањето се одвива од 6 до 10 часот попладне и од 11:30 до 2:30 попладне, освен за неколку валути со кои се тргува од 3:30 наутро до 2:30 попладне. Инаку, трговијата со фјучерсите се одвива на два начина: во текот на определено време и на точно одредено место во рамките на берзата, како и преку електронскиот систем што работи нон-стоп. Трговијата со фјучерсите се врши со посредство на брокерите на берзата, а како спротивна страна на секој купувач и продавач се јавува клириншката куќа на берзата, којашто гарантира за извршувањето на секој фјучерс-договор. Оттука, за разлика од договорите за идна испорака, кај фјучерсите не постои кредитен ризик.
Цели
Валутните фјучерси исполнуваат две цели:
Употреба на валутните фјучерси
Валутните фјучерси претставуваат привлечен инструмент за заштита од валутниот ризик и нив ги употребуваат како претпријатијата, така и банките и другите финансиски институции. Така, претпријатијата можат да продадат или да купат валутни фјучерси со цел да ги заштитат своите девизни приливи и одливи од валутниот ризик. На пример, ако некој американски увозник треба да изврши плаќање во вредност од 40 милиони шведски круни, тогаш тој е изложен на ризикот од зголемување на вредноста на шведската круна. Имено, ако курсот на круната во однос на доларот порасне, тогаш увозникот ќе потроши повеќе долари за набавка на 40 милиони круни, потребни за да го изврши плаќањето. За заштита од валутниот ризик, увозникот може да купи 20 фјучерс-договори (еден фјучерс-договор гласи на 2 милиони круни) по цена од 5,7125 круни за еден долар, со рок на испорака во декември. На тој начин, тој е сигурeн дека круните ќе ги купи по девизниот курс од фјучерс-договорот, без оглед на тоа како ќе се движи девизниот курс на круната во иднината.
Слично на тоа, и банките можат да ги употребат фјучерс-договорите за заштита од валутниот ризик. На пример, ако една банка има одобрено девизни кредити во износ од 65 милиони евра, а нејзините девизни депозити изнесуваат 40 милиони евра, таа е изложена на ризикот од обезвреднување на еврото, зашто тогаш вредноста на нејзините средства (искажани во домашна валута) ќе се намали повеќе од вредноста на нејзините обврски. Оттука, банката може да се заштити од валутниот ризик преку продажба на 200 фјучерс-договори (еден договор гласи на 125 000 евра) со соодветен рок на извршување. Ако во следниот период, вредноста на еврото навистина опаѓа, банката ќе претрпи загуба, но ќе оствари добивка на пазарот на фјучерси. Имено, цената на фјучерс-договорите обично го следи движењето на девизниот курс за сегашна испорака, така што обезвреднувањето на еврото ќе биде проследено со соодветно намалување на цената на фјучерсите. Тогаш, банката ќе ги поништи фјучерс-договорите преку преземање спротивна трансакција на берзата, т.е. таа ќе купи 200 фјучерс-договори по новата, пониска цена. Разликата меѓу повисоката цена на продажниот и пониската цена на куповниот фјучерс-договор ја претставува добивката на банката на пазарот на фјучерси.
Географска должина
Географска должина (или лонгитуда, озн. ламбда (λ)) — географска координата која најчесто се користи во картографијата и во глобалната навигација за мерењата исток-запад.
Кристофер Јул-Јенсен
Кристофер Јул-Јенсен (Christopher Juul-Jensen; р. ) — дански професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
1861 во уметноста
1861 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Филики Етерија
Филики Етерија или Друштво на Пријатели (Φιλικὴ Ἑταιρεία или Ἑταιρεία τῶν Φιλικῶν) била тајна организација основана во 1814 во Одеса, чија цел била отфрлање на османлиската власт во Грција и воспоставување на независна грчка држава. Членовите на друштвото биле воглавно млади Фанариоти од Константинопол и Руската Империја, локални политички и воедни лидери од копнена Грција и од островите, како и други православни лидери кои биле под грчко влијание, како Караѓорѓе од Србија, Тудор Владимиреску од Романија, и Арванитските водачи. Друштвото ја иницирало Грчката војна за независност во пролетта 1821.
NGC 1346
NGC 1346 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 декември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1346 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1346 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 30 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 32' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 1346 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13009. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4722. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1456.
Раштани (Велешко)
Раштани — село во северозападниот дел на Општина Велес, во околината на градот Велес, во долното сливно подрачје на реката Тополка, а на северозападната падина — на ридот Гроот.
Географија и местоположба
Селото е рамничарско и лежи на надморска височина од 380 метри, а од градот Велес е оддалечено 6 километри. Во Раштани работи основно училиште до IV одделение, има неколку угостителски и стопанско-земјоделски објекти и споменик од НОБ, посветен на Февруарскиот поход.
Население
Според пописот од 2002 година, селото Раштани има 286 жители од кои сите се Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 257 жители, од кои 219 Македонци, 1 Влав, 1 Србин и 36 лица без податоци.
Родови
Раштани е македонско село.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2203 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 242 гласачи.
Полн агол
Во елементарната геометрија, полн агол е агол чија ротација е цела кружница. Значи, двата краци на полн агол се совпаѓаат и самиот агол е една полуправа (види и празен агол). Кружниот лак со што се означува полн агол е кружница. Внатрешниот дел од полн агол е целата рамнина. Полн агол:
Стандардна позиција
Во декартов правоаголен координатен систем, аголoт α е во стандардна позиција ако темето е О(0,0), а почетниот крак е позитивниот дел од х-оска. Крајниот крак се добива по ротација за големината на α во насоката спротивен на стрелките на часовникот.
Тригонометрија
Кај полн агол, крајната точка на хипотенузата c е (1,0) (исто како при празен агол). Оваа точка лежи на (позитивниот дел од) х-оската. Значи крајната точка на легната (соседната) страна b e (1,0), оваа легната страна и хипотенузата се преклопуваат и b=1. Триаголникот нема висинa, односно спротивната страна a=0. Се разбира дека хипотенузата е полупречник c=1 (види слика).
Копнена зона на безбедност
Од член 4 од Военотехничкиот договор од Куманово беше формирана заедничка комисија за спроведување на Военотехничкиот договор, која сочинува командата на КФОР и комисија на претставниците на силите за безбедност на Република Србија (Војската на Србија и Министерството за внатрешни работи на Србија). Комисијата за спроведување на военотехничкиот договор е стручен орган на Здружената оперативна команда на Генералштабот на војската на Србија, која комуницира со КФОР.
Копнена зона на Безбедност (КЗБ), е зона која е дефинирана со Военотехничкиот договор од Куманово (член 1, точка 3, е) потпишан на 9 јуни 1999 во Куманово, Македонија, и се протега низ административната линија меѓу Република Србија и автономната покраина Косово чија вкупна должина е 382 километри, а ширина 5 километри. Оваа зона беше воспоставена длабоко на територијата на Централна Србија. Поделена е на сектор А (од државната граница со Црна Гора до регионот меѓу базите на Војската на Србија "Мрча" и "Трмка"), Б (од регионот меѓу базата "Мрча" и "Трмка" до реонот меѓу базата "Караула" и "Трстена") и Б1 (од реонот меѓу базата "Караула" и "Трстена" до државната граница со Република Македонија).
Од влегувањето на силите на безбедност на Србија во копнената зона на безбедност, е развиена коректна, партнерска и професионална комуникација со командата и единиците на КФОР. До крајот на јуни 2011, одржани се 375 состаноци на заедничката комисија каде редовно се дискутираат прашања во врска со безбедноста на Косово и во копнената зона на безбедност и воздушната зона на безбедност. Редовно се дискутира и за состојбата и евентуалните прекршувања на административната линија со Косово и инцидентите во Копнената и Воздушната зона на безбедност.
Случувања во зоната
Веднаш по воспоставувањето на Копнената и Воздушната зона на безбедност во 1999 година, во околината на Општина Прешево, Медвеѓа и Бујановац, имаше воени дејствија од страна на ОВПМБ која се инфилтрира и почна да ја напаѓа слабовооружената полиција на Србија. Поради тоа беше свикана и седница во Обединетите Нации, каде му беше дозволено на Србија враќање во копнената зона на безбедност во 2000 година.
Поради воспоставувањето на воздушната зона на безбедност, не постојат прелетувања од Централна Србија кон Косово, поради тоа што Србија не смета дека тоа е безбедно. Во ваков инцидент се најде и германската канцеларка Ангела Меркел, која при посетата на Србија за Косово, не му беше дозволено да го прелетува просторот на Централна Србија туку леташе во мал дел од Република Македонија, па конечно да влезе во воздушниот простор на Косово. Во иста ситуација се најде и генералниот секретар на Обединетите Нации, Бан Ки Мун.
1860 во уметноста
1860 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Рјозо Сузуки
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1964 и 1968.
Сокото
Сокото (што е модерна верзија за локалното име Sakkwato) — град кој се наоѓа во северозападниот регион на Нигерија и е главен град на областа Сокото.
Градот е познат по Султановата Палата, џамијата Шеху и својот голем пазар. Сокото има и аеродром.
Милан Барош
Милан Барош (роден на 28 декември, 1982 година) — чешки фудбалер кој во моментов игра за Анталијаспор како напаѓач.
Барош е освојувач на златната копачка на Евро 2004 првенството, каде што тој постигнал пет гола. Во 2005 година, тој бил член на тимот на Ливерпул кој ја освои Лигата на шампионите. Во сезоната 2008-09, Барош постигнал 20 гола вотурската Супер лига, и бил најдобар стрелец за таа сезона. Тој претходно играл за неколку големи екипи, вклучувајќи ги Ливерпул, Астон Вила, Лион и Галатасарај.
Сондерсов Брег
Сондерсов Брег (77°45′ ЈГД 150°0′ ЗГД) — дел од брегот на Земјата на Мери Берд помеѓу 'ртот Колбек и Бренановата Точка, или помеѓу Ширасеовиот Брег на запад и Рупертовиот Брег на исток. Се протега од 158 ° 01'З до 146 ° 31'З. Делот западно од 150 ° З е дел од Росовата Зависност, додека за преостанатата област нема претензии од некоја држава. Овој брег бил истражен од воздух на 5 декември 1929 година, од страна на антарктичката експедиција на Берд (1928-1930) и за прв пат беше мапиран од воздушните фотографии добиени на тој лет од капетанот Харолд Е. Саундерс, УСН, за кого го именува брегот. Геолошкото истражување на Соединетите држави (USGS) целосно го мапираа брегот од копнените истражувања и американските морнарички фотографии од морнарицата, 1959-1965 година.
Сондерсов Басен (-76.83333°N, -155°W ) е подморски басен во Росовиот Централен Гребен кој го добил името според Сондерсовиот Брег. Името одобрено 6/88 (ACUF 228).
Ервин Хартунг
Ервин Хартунг (роден на 4 март 1901 година во Бромберг, починал на 25 јануари 1986 година во Диселдорф ) — германски глумец и пејач. Во 1930-тите бил еден од најзастапените пејачи на германските грамофонски плочи во тој период.
Гоце Макалоски
Гоце Макалоски е македонски ракометар и поранешен член на македонската репрезентација. Роден е на 3 октомври 1977 година во Прилеп. Игра на позицијата лево крило. Во текот на својата кариера настапувал за клубовите „Тутунски Комбинат Бренд“ од Прилеп, „Пелистер“ од Битола, „Вардар ПРО“ од Скопје со кои има освоено повеќе титули и купови на Македонија. Во 2009 како дел од македонската репрезентација настапувал на Светско првенство во ракомет 2009 во Хрватска каде постигнал повеќе голови. Женет е и татко е на 1 ќерка. Моментално е тренер на Ракометна академија на Металург во Прилеп.
Паул Линке
Карл Емил Паул Линке (роден на 7 ноември 1866 - починал на 3 септември 1946) - германски композитор и театарски диригент. Тој се смета за "татко" на операта во Берлин и го има истото значење за Берлин како што го имаат и Јохан Штраус за Виена и Жак Офенбах за Париз. Неговите добро познати композиции се " " ("Берлински воздух"), неофицијалната химна на Берлин, од неговата оперета Госпоѓа Луна и" Блесок-црв "од неговата оперетта Лисистрата.
Ран живот
Линке е роден на 7 ноември 1866 година во јужниот дел на Берлин. Тој бил син на судијата Август Линке и неговата сопруга Емили. Неговиот татко свирел на виолина во неколку помали оркестри. Кога Пол имал само пет години,неговиот татко починал. Емили се преселила со нејзините три деца во Адалберштасе, а подоцна и во Ајсенбанштрасе, во близина на Лаусицер Плац.
Личен живот
Во 1885 година, додека бил во оркестарот на Големиот театар, Линке се вљубил во 16-годишната Ана Милер, со која се оженил една година подоцна. Неговата сопруга подоцна ги славела триумфите со берлинската публика под името Ана Милер-Линке.
1859 во уметноста
1859 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Квебек
Квебек (француски: Québec) — покраина во Канада. Тој е најголемата покраина во земјата по површина, а втора по големина административна единица по територијата Нунавут. Според населението, Квебек е втора најнаселена покраина, при што најголемиот број од жителите живее покрај или близу до реката Сент Лоренс. Главен град е Квебек. Главнината од населението има француско потекло. Службен јазик е францускиот, а Квебек е единствената канадска покраина каде англискиот не е службен јазик на покраинско ниво. Во состав на Канада, Квебек влегува во 1867 година.
Францоис Легаулт (CAQ)
Јоаким Јохансон
Јоаким Јохансон (роден на 1 јули 1982 година) е поранешен професионален тенисер од Шведска во машка конкуренција. Тој стигнал до полуфиналето на Отвореното првенство на САД во 2004 година, освоил 3 титули во поединечна конкуренција, а највисокиот пласман во кариерата му бил на 5то место и тоа во февруари 2005 година.
Почетоци
Јохансон е роден во градот Лунд, а моментално живее во Седертелје, Шведска. Неговиот татко, Леиф Јохансон, исто така бил тенисер и ја претставувал Шведска во Дејвис купот во 1970-тите години. Јоаким го носел прекарот „Пим Пим“, кој го имал уште од најрани години. Имено неговиот постар брат го изговарал Јоаким како „Јоапим“ што подоцна се претворило во „Пим Пим". Во 2005 година Џени Калур станала негова девојка, но во август 2008 година се разделиле. Сестрата на Лејтон Хјуит, Џеслин Хјуит, била негова нова девојка цели пет години, од 2000 до 2005 година. Тој моментално е оженет со Јохана Вестерберг, шведски професионален играч на голф која настапува на европските турнири за дами. Со неа Јоаким има и едно дете.
Јоаким нема никаква роднинска врска со колегата и шведски тенисер Томас Јохансон.
2000–2003 година
Јохансон за прв пат се натпреварувал на натпревар од ранг на професионален турнир на Шведскиот опен во 2000 година, каде што се повлекол од натпреварот против Маркус Хипфл. Подоцна тој ја остварил својата прва победа на настанот Челинџер турнир во Шведска, победувајќи го Александар Пеја. Се натпреварувал на Отвореното првенство на Сканија во Стокхолм во 2000 година, но загубил од Бохдан Улихрач.
Во 2001 година Јохансон се фокусирал на Челинџерс турнирите и затоа се натпреварувал само на еден АТП - турнир и тоа на Отвореното првенство во Стокхолм во 2001 година, губејќи од Андреас Винчигера. Сепак, тој стигнал до две полуфиналиња на фјучрсот, во Велика Британија и Нов Зеланд и две финалиња на турнири во Германија и Австрија. Првиот фјучрс турнир го освоил во Австралија, победувајќи го Тод Пери.
Во 2003 година Јохансон го одиграл својот прв натпревар на Грен слем турнирот на Австралија Опен во 2003 година, губејќи од американецот Марди Фиш. Потоа ја претставувал Шведска против Австралија во Дејвис купот, но загубил од Вејн Артурс. По овој турнир настапил на турнирот во Њупорт губејќи од Зак Флешман. Во својот прв настап на УС Опен тој повторно загубил од Марди Фиш. Јохансон се натпреварувал уште еднаш, односно по четврти пат на Отвореното првенство во Стокхолм во 2003 година, каде стигнал до своето прво четвртфинале каде го победил својот прв противник од топ 30 светски играчи во моментот 25от Фернандо Гонзалес во второто коло, пред да загуби во третото коло од Дејвид Сангвинети. Во 2003 година тој освоил два турнири од Челинџер серијата и стигнал до две финалиња од истата серија.
2004 година
2004 година претставувала голем пробив за Јохансон. На неговиот прв турнир на Адидас Интернационал во 2004 година, тој ја остварил својата прва победа над играч кој се наоѓал помеѓу првите 10 играчи на АТП листата. Тоа бил Рајнер Шутлер кој во моментот бил на 6то место. Подоцна загубил од Арно Клемент. Продолжил со своите настапи и својата прва Гренд слем победа на Австралија Опен во 2004 година ја остварил против Александар Поп, веднаш и втората против Алберто Мартин, пред да загуби од тогашниот светски играч број 3 Хуан Карлос Фереро и тоа во четири сета. Подоцна во 2004 година Јохансон се натпреварувал на турнирот Сибел опен каде загубил во четвртфиналето од подоцнежниот победник Енди Родик. Јохансон ја продолжил својата добра форма со освојување на својата прва АТП титула на Крогер Сент Јуд во 2004 година каде до патот во финалето ги победил Џејмс Блејк, Марди Фиш, а во финалето и германецот Николас Кифер. Сепак, неговата добра серија била нарушена, победувајќи на само два натпревари на следните седум турнири. Двете победи му биле против Марк Филипусис и сонародникот Робин Седерлинг. Неговите порази продолжиле и на стартот на Отвореното првенство во Франција во 2004 година против Фернандо Вердаско. Имал и нови порази од хрватот Марио Анчиќ и Хуан Монако. По овие порази Јохансон заминал на Вимблдон 2004, каде загубил во 4то коло од Флоријан Мајер, откако ги победил Арно Клемент, Марди Фиш и Јонас Бјоркман. Стигнал до своето прво четвртфинале од Мастерс серијата на Мастерсот во Канада во 2004 година каде загубил од сонародникот Томас Јохансон. Неговата најголема победа во кариерата ќе дојде на Отвореното првенство на САД во 2004 година, кога предизвикал огромна изненаденост победувајќи го бранителот на титулата од минатата година американецот Енди Родик во четврт финалето во пет сета. Невообичаеност во овој натпревар било тоа што Родик освоил дури 24 поени повеќе од Јохансон, но сепак на крајот бил поразен. Јохансон подоцна го загубил натпреварот од полуфиналето против Лејтон Хјуит. Тој ја завршил годината со четири последователни четвртфинални натпревари и тоа на Гранд при турнирот во Лион во 2004 година, губејќи од идниот шампион Робин Седерлинг, купот на Кремљ во Москва 2004, Мастерсот во Мадрид 2004 и Отвореното првенство во Стокхолм во 2004 година. Јохансон ја завршил годината како 12ти играч на светот.
Измачен од повреди (2005–2007)
Јохансон ја започнал 2005 година со успех победувајќи на Аделаида Интернационал, против Тејлор Дент во финалето во два сета, а на Австралија опен 2005 година, стигнал до четвртфиналето губејќи од Андре Агаси со 7–6, 6–7, 6–7, 4–6. Победил на турнирот Опен 13 каде успеал да го победи Иван Љубичиќ во финалето, по што го прескокнал во топ 10 тенисери и се нашол на 9то место. Сепак, тој остварил победи во само пет натпревари на неговите претстојни 12 турнири. Победил на Светскиот тениски турнир АБН АМРО во 2005 година, во Дејвис купот и на турнирот на Есторил опен 2005 година. На Вимблдон успеал да постигне само една победа. Јохансон по овие слаби резултати решил да го оперира рамото во јули 2005 година, со што бил принуден остатокот од годината да го паузира.
Во 2006 година тој напорно вежбал за да ја поврати својата физичка кондиција и да се рехабилитира од операцијата. Тренирал заедно со тренерот Агне Бергвал и со шведските атлетски ѕвезди Каролина Клуфт, Сузана и Џени Калур. И покрај тоа што играл само половина година, тој завршил на крајот на 45то место. Во февруари 2006 година, Јоаким играл на SAP Open во Сан Хозе, но заработил уште една повреда. Потоа, тој бил принуден да ги прескокне турнирите во Индијан Велс и Мајами до почетокот на второто негово враќање во јули 2006 година со играње на Челинџер и Фјучрс турнири.
Во октомври 2006 година, Јохансон направил триумфално враќање на АТП турнирот на Стокхолм опен. Иако со вајлд - карта,во првото коло го победил Дејвид Сангвинети, додека го второто коло изненадувачки го победил и првиот носител и светски рекет број два Рафаел Надал. Во тој натпревар, Јохансон сервирал 17 асови и најавил враќање во врвот на светскиот тенис. Таа победа ја нарекол најголемата победа во својата кариера. Јохансон се квалификувал во полуфиналето на турнирот пред да загуби од петтиот носител Јарко Ниеминен во три сета. На неговиот следен турнир, Мастерсот во Мадрид, Јохансон загубил уште натпревар и тоа во второто коло, претходно победувајќи го петтиот носител Николај Давиденко во првото коло во три сета. Тој, сепак, бил принуден да се повлече од следниот натпревар поради инфекција на грлото.
Во 2007 година, Јохансон се натпреварувал само на 4 турнири, и тоа на турнирот на Аделаида Интернационал, каде стигнал до полуфиналето и загубил од Новак Ѓоковиќ, потоа на Австралија Опен 2007 година се повлекол во првото коло во кое играл со Гилермо Гарсија-Лопез при резултат 1–1 во гемови во првиот сет. Потоа, Јоаким заминал на операција на десното рамо која се случила на 23 февруари во Милано. Не се враќал на тениските терени сè до септември кога играл на Дејвис купот против САД (со Родик на отворањето). Тој само еднаш го загубил својот сервис во три сета од Американецот, кој во моментот бил на 5то место во светот. По Дејвис купот, тој одиграл еден турнир на Отвореното првенство во Стокхолм во 2007 година, победувајќи го Карлос Берлок во првото коло, пред да се повлече во второто коло поради болест против подоцнежниот победник Иво Карловиќ.
2008 – денес (пензија и враќање)
Јохансон се повлекол од професионалниот тенис на 1 февруари 2008 година поради неговата постојана повреда на рамото. Тој рекол дека „нема друга опција“ освен да се откаже. Но, на 3 октомври 2008 година тој објавил дека ќе се врати во светот на тенисот и дека неговата повреда на рамото е санирана. Добил вајлд-карта за да се натпреварува на Отвореното првенство во Стокхолм во 2008 година. Јохансон го означил своето враќање победувајќи го Николас Махут во првото коло пред да загуби од Дејвид Налбандијан во второто коло.
Во 2009 година, тој се натпреварувал на турнирите Челинџерс серијата стигнувајќи до полуфиналето во Измир, Турција пред да се повлече против Андреа Стопини поради повреда. Потоа добил влез со вајлд-карта на Малезија опен и направил изненадувачка победа над Лејтон Хјуит во првото коло пред да загуби од Ришар Гаске во второто коло. Подоцна се натпреварувал на Отвореното првенство на Стокхолм во 2009 година, повторно со вајлд-карта. Ги победил Петер Лучак и Хуан Монако, но потоа загубил од Томаз Белучи во третото коло.
Во 2010 година, Јохансон го одиграл својот прв натпревар во таа година и тоа во поединечна конкуренција за време на натпреварот во Дејвис Купот против Аргентина, кој го загубил во четири сета одЛеонардо Мајер.
Тој добил вајлд-карта на Челинџер турнирот на интернациналниот тениски турнир во Бергамо Трофео Трисмока 2011 година. Играл во Дејвис купот против Русија. Во октомври 2013 година, Јохансон најавил мини враќање за да се квалификува за Отвореното првенство на Стокхолм во 2013 година. Директорот на турнирот Томас Јохансон му доделил вајл-карта за квалификациите и во нив Јоаким најпрво го победил светскиот рекет број 450 Ерик Чвојка во првото коло и потоа светскиот рекет број 142, Матијас Бахингер во второто коло. Тој го победил Алехандро Фала во првото коло од главниот турнир, но сепак загубил од Милош Раониќ во второто коло од главната фаза..
Рекорди
Тој го држел рекордот за најмногу сервирани асови во еден натпревар со 51 ас против Андре Агаси во 4то коло на Австралија Опен во 2005 година (овој натпревар Јохансон го загубил во четири сета). На прес-конференцијата по натпреварот, Јохансон рекол дека чувствувал дека можел да сервира уште подобро. Иво Карловиќ го израмнил рекордот на 21 јуни 2005 година на Вимблдон против Даниеле Брачиали, а на Отвореното првенство на Франција во 2009 година, Карловиќ сепак успеал овој рекорд да го собори со 55 ас сервиси и тоа против Лејтон Хјуит во првото коло, но на крајот го загубил натпреварот во пет сета. Јохансон сè уште држел рекорд - најмногу асови сервирани во натпревар од 4 сетови (51) до јули 2014 година, кога Џон Иснер го урнал тој резултат на Вимблдон (Иснер сервирал неверојатни 52 асови во 4 сета, но исто така загубил во тој натпревар).
Светска организација за интелектуална сопственост
Светската организација за интелектуална сопственост (СОИС) е меѓународна организација во рамките на ОН. Основана е во 1967 година. Седиштето ѝ е во Женева, Швајцарија.
1858 во уметноста
1858 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Младичот што спие на пладне
Младичот што спие на пладне  — антологиска песна од Радован Павловски од 1966 година.
„Младичот што спие на пладне“ е една од најзначајните песни во современата македонска поезија. По структура и стилски израз таа е една од пресвртниците преку кои македонската поезија добива значење кое е во рамниште со светските поетски творечки мигови.
Поезијата на Радован Павловски е специфична во својата метафорика со изграден посебен култ кон сликата, кон природата, кон навраќање на стварниот и имагинарниот амбиент на поетовиот роден крај наречен Железна Река.
Песната „Младичот што спие на пладне“ е испеана во носталгичен тон, во постојаната желба на поетот да се врати во својата родна Железна Река, да им се врати на своите корени. Сонот и јавето; животот и смртта се основните мотиви во песната. Поставени во постојан контраст тие го преокупираат поетот. Сонот, замаеноста, небудноста се блиски до смртта и метафорично се претставени преку „црни конци на ноќта“, „под себеси закопал камење и месечина“, „нежна билка ти ги врзува прстите за земја“, „замрачен бакнеж среде пладне“, „мртвите љубовници“, „сè е мртво од сон“ итн. Наспроти таа замаеност и темнина во младичот, сè околу него е полно со живот (поле со мотики, орачи, утринско сонце), но животот поминува покрај него. Поетот му се обраќа во вокативна форма (младичу), повикувајќи го да се разбуди и да почне да живее, а животот започнува и завршува таму од каде што ти се корените (за него Железна Река). .
Звукот на смртта
те занесува да спиеш
Кадиќој
Кадиќој (Kadıköy) — една од најпознатите области во Истанбул, Турција. Се наоѓа на анадолската страна од градот, на брегот на Мраморно Море. Во текот на историјата, овој регион е познат под името Халкедон. Халкедон во почетокот егзистирал како посебен град од Истанбул (тогаш Византион), пред да биде освоен од Византија и припоен кон градот.
Младичот што спие на пладне
о младичу
разбуди се
Имаш поле озвучено од билки и мотики
Утринското сонце е голема трпеза
на која орачите го кршат својот леб
Пладнето крие црни конци на ноќта
Ти под себеси закопал камење и месечина
Нежна билка ти ги врзува прстите за земја и не те пушта
сè додека не ѝ доделиш