cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Двери од црква „Св. Никола“ - Враништа
Опис
Дверите од црквата Црква „Св. Никола“ се целосни сликани и во однос на тоа покажуваат голема блискост со слични струшки примери од тој период. На едното крило е претставен Архангел Гаврил во благо движење и со испружена рака пред себе ја благословува Богородица, а во левата рака држи расцутена палка профилирана и украсена со наизменично редење на округли бисерни примени. Крилата му се темнокафеавени и моделирани со потези на бела и сива боја во потсликаните делови во средината и по краевите. Сигнатурата на архангелот, односно буквата „Г“ е испишана во неговиот нимб. Богородица (лево на дверите) е застаната на низок подножник пред престолот без насло на кој се положени две перничиња украсени со низи од бисери. Престолот е скромно украсен и на него се издвојува само хоризонталниот низ на малите вретеновидни примени врамени со бисерни низи. Богородица на себе носи темнозелен хитон и светлозелен мафорион, во левата рака држи црвено предиво, а десната рака е под мафорионот и се гледа само дланката преку која е префрлено вретеното и со која укажува кон архангелот. Просторот во позадината е решен со куполести архитектонски градби во горниот дел од двери со истакнување и на најситните подробности како обликот на прозорците и развеаните црвени драперии и завеси. Над фигурата на архангелот е допојасјето на младиот пророк Соломон, а над Богородица е пророкот Давид.
Од Штраус
„ Од Штраус “ е песна од 1936 година компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Се оддава почит на музиката на Јохан Штраус, постариот и Јохан Штраус, помладиот.
Историја
Изведен од Гершвинс на приватни забави, Винсенте Минели го вклучил во неговиот ревијален „The Show Is On“ од 1936 година, каде што бил претставен од Грејси Бари и Роберт Шафтер.
Потоа била изведена од Џин Кели, Жорж Гетари и Оскар Левант (синхронизиран од Мек Меклин) во филмот на Минели од 1951 година „Американец во Париз “.
Песната била вклучена и во мјузиклот Nice Work If You Can Get It од 2012 година, изведен од ликот Естонија Далворт во контрапункт со реприза на „Sweet and Lowdown“.
Забележителни снимки
Многу други уметници исто така ја снимија песната.
Слендермен
Слендермен (Slender Man, македонски: „Тенкиот Човек“), познат и како Слендер (англ. Slender) — измислен лик создаден како интернет-мем од корисникот на семрежниот форум Something Awful — Ерик Кнудсен (познат како „Виктор Серџ“) во 2009 г. Тој е прикажан како налик на неприродно висок, слаб, безличен човек облечен во црн костум и црвена или понекогаш црна вратоврска со пипала зад грбот. Приказните за Слендермен обично вклучуваат следење, грабнување и јадење луѓе, особено деца. Ликот Слендермен не е ограничен на една приказна, туку се појавува во разни творби, плод на уметнички измислици, најчесто создадени на семрежјето.
Опис
Слендермен е опишан како висок лик на маж без лице. Може да се телепортира, а во игрите за Слендер, тој го прави ова само кога играчот не е свртен кон него. Има и пипала што се појавуваат од грбот, но не секогаш. Во суштина, тој ги користи за самоодбрана или за да ги запрепасти луѓето. Слендермен ја избегнува сончевата светлина бидејќи тоа е неговата слабост, иако понекогаш може да се види на неа. Многу луѓе го мислат како вид дух или привидение, но тој всушност е човечки лик направен од неприродна плазмена материја, како суштество што личи на 4Д-призрак. Слендермен најчесто се поврзува со белешки што се осум на број.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Аетерна Лусина
Аетерна Лусина, официјално Суверена држава Аетерна Лусина, позната и како Држава за Суверена Хуманитарна Мисија Аетерна Лусина - австралиска микронација. Основана е во 1978 година и постоела се до смртта на нејзиниот основач. Основач и „Врховен Господар“ на Аетерна Лусина беше германскиот мигрант Пол Нојман, кој го промени своето име со анкета во Пол Барон Нојман. Тој ја основал кога живеел во Бајрон Беј, а подоцна го преселил со него во Курл Курл во Сиднеј и на крајот во Куома. Тој тврдеше дека ја добил титулата Барон Нојман од Кара Баг од прогонетиот поранешен крал Хасан III од Авганистан, а исто така тврдеше дека му биле доделени стотици други почести, вклучувајќи професорски титули, докторат по филозофија и дипломи за богословија. Продал барем едно„витештво“.
Аетерна Лусина го привлече вниманието на јавноста во 1990 година кога Нојман се соочи со обвиненија за измама во судскиот систем во Нов Јужен Велс во врска со прекршоци за продажба на земјиште. Случајот вклучуваше 144.000 австралиски долари и на крајот беше напуштен во 1992 година.
Поврзано
Список на микродржави
Втора рапсодија
Втората рапсодија ретко се изведувала во дваесеттиот век, а само во последниве години критичкото и народното внимание се сврте кон делото.
Состав
Во 1930 година, Џорџ Гершвин, заедно со неговиот брат Ира Гершвин, бил поканет да оди во Холивуд за да ја обезбеди музиката за филмот Delicious. По завршувањето на работата на повеќето песни од филмот и секвенцата „The Melting Pot“, Џорџ почнал да скицира музика за да ја придружува проширената визуелна монтажа, каде лик талка по улиците на Њујорк. Почетниот наслов на оваа секвенца беше Рапсодија на Менхетен, а за време на продукцијата на филмот бил преименуван во Њу Јорк Рапсодија, и на крајот во Рапсодија во Риветс. Гершвин ја завршил скицата непосредно пред да се врати во Њујорк кон крајот на февруари 1931 година.
За употреба во филмската секвенца Delicious, партитурата била изменета за да се вклопи во должината на секвенцата од седум минути, елиминирајќи повеќе од половина од оригиналната музика. Оваа монтажа е веројатно направена од Хуго Фридхофер, музичар од персоналот во филмското студио Фокс, кој работел со Гершвин на неговата рана скица на Рапсодија. Самиот Гершвин подоцна го избришал воведното трио со пијано, виолончело и виолина.
Премиера
Делото ја добил својата премиера во Бостонската симфониска сала од Бостонскиот симфониски оркестар под диригентската палка на Серж Кусевицки на 29 јануари 1932 година, при што самиот композитор свирел на пијано дел. Њујоршката премиера била дадена неколку дена подоцна. Како Рапсодија во сино, партитурата на Втората рапсодија претрпе неколку ревизии и аранжмани, иако ниту една не беше надгледувана од самиот Гершвин. Големиот Мајкл Тилсон Томас ја оживеа оригиналната оркестрација во неговата значајна снимка од 1985 година со Филхармонијата во Лос Анџелес, каде што служеше и како пијанист и како диригент.
Запишување од издавачот
Формата која најчесто се слушала денес е реоркестрирана верзија на Роберт Мекбрајд, создадена четиринаесет години по смртта на Гершвин. Мекбрајд добил задача од Френк Кембел-Вотсон (музички уредник за издавачот на Гершвин, New World Music) целосно да го реновира делото. Бидејќи оваа верзија е единствената понудена од издавачот, за оркестрите било речиси невозможно да го изведат делото како што го замислил Гершвин. Како и да е, снимката од 1931 година на прелет на музиката, со Гершвин свирејќи соло и диригент на оркестарот, дава одредена идеја за оригиналната верзија; оваа снимка е објавена на ЦД, Гершвин го изведува Гершвин - Ретки снимки 1931-1935 (Jazz Heritage-512923A, 1991).
Втората рапсодија се расплетува во три различни делови - брз, бавен и брз. Темата на трубата со весел почеток, понекогаш наречена „тема на занитвам“, го доловува бујот на урбаната врева. Како што покажа биографот на Гершвин, Хауард Полак, уникатните ритмички групирања на темата сугерираат латински квалитет што подоцна ќе се појави во Кубанската увертира на Гершвин и „го одразува променливото лице на самиот Њујорк“.
Повеќето од оркестрациите на Гершвин се многу поедноставени. Многу гудачки пасуси биле преназначени на други инструменти (на пример, гудачкиот квартет дел од адаџото беше ренориран за виолина, кларинет, обоа и виолончело), или инструментите што порано имаа соло, сега имаат други инструменти кои ги удвојуваат нивните пасуси. Исто така, во рекапитулацијата од страна на уредникот повторно се додадени осум мерки што ги отсече композиторот. Кратката, широка пијано каденца води во вториот дел и отстапува место на возвишено носталгичната виолина мелодија. Одгласите на темата за занитвам на крајот пукнаа во шевовите за да го отворат последниот дел. Светкавата кода дефинитивно потсетува на Rhapsody in Blue ја затвора работата.
Мајкл Тилсон Томас бил објавувач на оригиналната верзија на Гершвин од 1931 година. Тој го побарал оригиналниот ракопис во библиотеката како основа на неговото снимање од 1985 година и за неговите подоцнежни изведби. Во 2008 година, специјалистот за Гершвин, Џек Гибонс, направи своја реставрација на оригиналната оркестрација на Втората рапсодија од 1931 година, работејќи директно од оригиналниот ракопис на Гершвин, изведувајќи ја за прв пат во лондонската сала Кадоган на 4 јуни година со Новиот Лондонски оркестар под диригентство на Роналд Корп. Карнеги Хол во Њујорк на 7 мај 2013 година, од Симфонискиот оркестар Олбани и пијанистот Кевин Кол.
Статус на зачувување
На 22 септември 2013 година, било објавено дека на крајот ќе биде издадено музиколошко критичко издание на целосната оркестарска партитура. Семејството Гершвин, кое работел во соработка со Конгресната библиотека и Универзитетот во Мичиген, работи на тоа да ѝ бидат достапни на јавноста резултатите кои ја претставуваат вистинската намера на Гершвин. Не е јасно дали критичката партитура ќе го вклучувала материјалот што Гершвин подоцна го избриша од Рапсодија или дали партитурите ќе ги документираат промените во оркестрацијата за време на процесот на композиција на Гершвин. Исто така, не е познато дали критичката партитура ќе ја вклучи и следната реоркестрација на Мекбрајд (со цел да се обезбеди контекст на историските снимки на делото).
Иако целиот проект на Гершвин може да потрае од 30 до 40 години за да се заврши, веројатно е дека Second Rhapsody ќе биде предвремено издание.
Надворешни врски
https://www.laphil.com/musicdb/pieces/4819/second-rhapsody
Гул
Гул (арапски: غول) — чудовиште или зол дух во арапската митологија што се храни со човечко месо. Најстарата сочувана литература во која се споменува гулот е веројатно „Илјада и една ноќ“. Во исламот, тој е вклучен во категоријата џинови, иако исламското богословие смета дека верувањето во гулови е суеверие.
Во арапскиот фолклор
Во древниот арапски фолклор, гуловите живееле на гробишта и други ненаселени места. Гулот е ѓаволски вид џин, чиј татко се верува дека е самиот Иблис. Гуловите живеат и во пустини и можат да имаат облици на други животни, особено хиени. Ги мамат невнимателните луѓе кон пустините или напуштените места за да ги убијат и јадат. Суштеството, исто така, лови мали деца, пие крв, краде монети и ги јаде мртвите, а потоа го добива обликот на личноста што ја изело последно.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Кампо Мамула
„Кампо Мамула“ – филм на режисерот Велимир Стојановиќ од 1959 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Павле Вуисиќ и Драган Лаковиќ.
Синопсис
По капитулацијата на Италија, политичките затвореници на островот Мамула се ставени во уште полоша положба, зашто логорот го преземаат Германците. Тие ги принудуваат затворениците да демонтираат мини, ветувајќи дека за десет демонтирани мини ќе ослободуваат по еден затвореник. На тој начин, двајца ослободени затвореници им овозможуваат на повеќе свои другари да избегаат од затворот.
Вранишка парохија
Вранишка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохијата ја опслужува свештеникот Ристе Наумоски. Седиште на парохијата е црквата „Св. Никола“. Таа го опфаќа само селото Враништа.
Историја
Храмовите во Враништа порано припаѓале под јурисдикција на Ложанската парохија. Во 2022 година, Вевчанската парохија за прв пат организирала бадникова поворка во црквата „Св. Никола“.
Партизански приказни
„Партизански приказни“ (српскохрватски:  Партизанске приче) — филм на режисерот Столе Јанковиќ од 1960 година. Главните улоги ги играат: Борис Бузанчиќ, Милан Милошевиќ, Шпела Розин, Бранко Плеша.
Синопсис
Во првата приказна, група партизани, борејќи се против острата зима и против непријателот, доаѓа во едно планинско село во кое партизаните не се добредојдени. Селанката каде што се сместени партизаните открива дека некој ѝ го украл шалот и ја пријавува кражбата. Така, партизанскиот одред е исправен пред тешка одлука, но сепак го осудува момчето кое ја извршило кражбата на смртна казна... Во втората приказна, една ноќ за време на војната, ќерката на шефот на железничката станица му помага на ранетиот заповедник на партизанскиот одред да побегне од прогонителите. Меѓутоа, Германците ја откриваат и ја осудуваат на смрт...
Животот е масовна појава
„Животот е масовна појава“ (српскохрватски: Живот је масовна појава) — филм на режисерот Мирза Идризовиќ од 1970 година. Главните улоги ги играат: Борис Дворник, Драгомир Чумиќ и Павле Вуисиќ.
Синопсис
Адио и Остоја се двајца пријатели кои фантазираат за подобар живот и за бегство од монотониот живот во туѓина, но нивните желби не се остваруваат: Адио си заминува и скита од место во место, а Остоја, наспроти големата желба за патување, останува. Всушност, од психолошка гледна точка, двајцата претставуваат еден човек, и тоа еден лажго кој свесно живее во заблуда, зашто му се чини дека стварниот живот е помалку привлечен без таа заблуда. Исто како и животот, филмот е исполнет со весели и со тажни настани, големи пресврти, големи лудувања итн...
Брегалничка дивизија (Кралство Југославија)
Брегалничка дивизија — пешадиска дивизија на Армијата на Кралството Југославија која била уништена за време на Априлската војна.
Дивизискиот штаб се наоѓал во Штип.
Крик и бес (филм)
„Крик и бес“ (англиски: The Sound and the Fury) – филм на режисерот Мартин Рит (Martin Ritt) од 1959 година. Автори на сценариото се Ирвинг Равеч (Irving Ravetch) и Хариет Френк Помладиот (Harriet Frank Jr.), а главните улоги ги играат: Јул Бринер (Yul Brynner), Џоан Вудворд (Joanne Woodward) и Маргарет Лејтон (Margaret Leighton). Филмот е делумно заснован врз истоимениот роман на Вилијам Фокнер од 1929 година.
Синопсис
Семејството Компсон од Џеферсон во сојузната држава Мисисипи, кое во минатото уживало голем углед, поради раскалашениот живот е дојдено речиси до просјачки стап. Разумниот Џејсон (го игра Бринер) се обидува да го одржи семејството, но неговата полусестра, тинејџерката Квентин (ја игра Вудворд) се спротивставува на неговите правила. Кога нејзината мајка (ја игра Лејтон) ќе се врати во градот, работникот во забавниот парк, Чарлс (го игра Витман) се обидува да ја заведе Квентин и тогаш се случуваат неколку настани кои се закануваат конечно да го уништат семејството....
Британска библиотека
Британската библиотеката во Лондон (англиски: British Library) — национална библиотека на Обединетото Кралство. Со својата збирка од 150 милиони предмети, вклучително и 25 милиони книги, таа е на второто место во светот по Конгресната библиотека. Библиотеката станала независна организација во 1973 г., кога била одвоена од Британскиот музеј, основан во 1753 г. Во 1983 г., на неа била додадена и Националната звучна архива. Уште во 1757 г., кралот Џорџ II ѝ дал на библиотеката на Британскиот музеј право на бесплатни примероци од сите нови изданија во земјата. Со закон од 1911 г., таа повторно го добила ова право, заедно со уште пет библиотеки. Британската библиотека има право и на задолжителен примерок од изданијата во Република Ирска.
Меѓу највредните предмети што се чуваат во библиотеката се копија од Дијамантската сутра, најстарата позната печатена книга во светот, два примерока од Гутенберговата Библија, два примерока од 1215 г. од Големата повелба на слободите, единствениот ракописен примерок од поемата Беовулф. Британската библиотека има и значајна збирка од старомакедонски книги, меѓу кои од Кочо Рацин, Коле Неделковски, Блаже Конески, Ацо Шопов, Славко Јаневски, Коле Чашуле итн.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Рапсодија во сино
Рапсодија во сино (англиски: Rhapsody in blue) — најпознатото дело на американскиот композитор Џорџ Гершвин.
Создавање на делото
По успешниот концерт на кој ја спои класичната и џез музиката, американскиот оркестарски диригент Пол Вајтман сакал да одржи концерт на кој ќе се изведува само џез. На крајот на 1923 година, Вајтмен побарал од младиот, 25-годишен Џорџ Гершвин да напише џез-концерт за пијано и оркестар. Гершвин се согласил, но не почнал веднаш да работи бидејќи во тоа време пишувал музика и за мјузикли на Бродвеј.
На 4 јануари 1924 година, Гершвин прочитал во весник дека неговиот концерт за пијано и оркестар требало да биде изведен на 12 февруари 1924 година. Своето дело почнал да го пишува на 7 јануари, а го завршил веќе на 4 февруари.
Иако Вајтмен побарал од Гершвин да напише концерт, Гершвин се одлучил за рапсодија. Вдахновениоето го добил додека патувал со воз до Бостон.
Име
Штотуку ја напишал, Гершвин ја нарекол рапсодијата Американска рапсодија, но по посетата на изложбата на Џејмс Вистлер, Ајра Гершвин, братот на Џорџ Гершвин, го предложил името Рапсодија во сино. Причината за промената на името била затоа што сликите на Вистлер имале наслови како што се Аранжман за сиво и црно или Ноктурно во црно и златно.
Премиера
Рапсодија во сино првично била напишана за две пијана, но аранжерот Пол Вајтман направил оркестрација на делото трипати: во 1924, 1926 и 1946 година.
Рапсодијата била премиерно изведена на 12 февруари 1924 година во Њујорк на концертот на П. Вајтмен наречен Експеримент во модерната музика. Концертот траел многу долго, а композициите наликувале една на друга, па на публиката почнало да ѝ биде досадно. Сепак, здодевноста ја скршил глисандото на кларинетот кој ја започнал Рапсодија во сино. Интересно е што кларинетистот на Вајтмен на една од пробите свирел глисандо на овој начин, како на шега, но тоа му се допаднало на Гершвин и му рекол на кларинетистот оттогаш да свири секогаш така.
Гершвин ги напишал деловите за соло пијано дури по премиерата. Имено, на самата премиера тој се импровизирал, а на партитурите пишувало Чекај на знак!
Сржта и поентата на Рапсодија во сино
Рапсодија во сино е, всушност, коментар за расно поделеното општество во САД на почетокот на 20 век.
Њујорк тогаш бил во големи културни превирања, со голем број доселеници од земјите на Источна и Јужна Европа. Во Њујорк, се среќавале и се мешале со црнците од американскиот рурален југ. Гершвин ги користел музичките јазици што ги знаел најдобро - посегнал по европскиот класичен репертоар, еврејската песна, елементите на еврејскиот фолклор, за популарната песна на Алејата Тин Пан, музиката што преовладувала во Америка на крајот на 19 и почетокот на 20 век, благодарение на група талентирани њујоршки композитори и писатели, и најважните - џезот и блузот, музиката на американските црнци. Резултатот бил вистинско музичко ремек-дело, исто толку богато и разновидно како и самиот американски народ.
Музичка анализа
Рапсодија во сино е модерно осмислена рапсодија со три поголеми целини, од кои едната е со бавно темпо. Поради обликот на симфониска песна, ова дело укажало на можноста за многу висококвалитетно спојување на европската музика и афроамериканскиот џез.
Самиот Гершвин рекол дека ја замислил Рапсодија како калеидоскоп на Америка, нејзината голема и брза преобразба, националниот полет, блузот и неговите велеградски лудости.
Опенхајмер (филм)
Опенхајмер (Oppenheimer) — биографски трилер во режија и сценарио на Кристофер Нолан за творецот на атомската бомба, Роберт Опенхајмер. Во филмот играат Килијан Марфи, Емили Блант, Роберт Дауни Помладиот, Флоренс Пју. Снимањето започнало во 2021 г. На 11 јули 2023 г. се одржала премиерата, а на 21 јули бил објавен Опенхајмер. Ова е првиот филм на Нолан произведен под покровителство на Universal Pictures.
Содржина
Роберт Опенхајмер е генијален студент, но во очите на неговиот професор, тој има потешкотии со математиката, што го влошува неговото беспокојство. Откако се стекнал со доктор на науки на Гетингенскиот универзитет во Германија, тој се враќа во Соединетите Американски Држави, воден од недостатокот на истражување во квантната физика. Почнува да предава на Калифорнискиот универзитет во Беркли, а во исто време посветува време на Калифорнискиот технолошки институт. Попатно се среќава со значајни личности како Џин Татлок, со кој има повремени романтични врски; Ернест Лоренс, добитник на Нобеловата награда од 1939 г., кој ја нагласува важноста на практичната примена; и Кетрин Пјунинг, со која подоцна се жени. Во еден миг, тој и Алберт Ајнштајн разговараат за далекусежните последици на јадреното оружје и тешкиот товар на знаењето што тие го носат.
Татлок е пронајдена мртва, веројатно поради самоубиство. Во екот на Втората светска војна, американскиот претседател Хари Труман одлучува да фрли атомски бомби врз Хирошима и Нагасаки. Вџашен од огромното уништување предизвикано од овие избувнувања, Опенхајмер се среќава со Труман во неговата канцеларија. Претседателот е згрозен од емоционалната состојба на Опенхајмер и ја гледа како слабост. На нивниот состанок, тој го ослободува Опенхајмер од сета одговорност за бомбашките напади, но Опенхајмер се смета себеси за одговорен.
Во следните години, Опенхајмер станува гласен противник на понатамошниот јадрен развој, особено на создавањето на водородната бомба. Сепак, неговата положба станува спорна точка во напнатата клима на Студената војна со Советскиот Сојуз. Наводните врски на Опенхајмер со левицата и неговата поврзаност со Татлок, која била симпатизер на комунизмот, предизвикуваат сомневања кај владините претставници. Луис Штраус, моќна личност со силни антикомунистички ставови и несакање кон Опенхајмер, ги користи овие обвинувања. Безбедносното одобрение на Опенхајмер е одземено, а откривањето на неговата афера со Татлок и сомнежите за неговите врски со комунизмот го доведуваат во срам, ефективно задушувајќи го неговото влијание во прашањата за јадрената енергија и националната безбедност. Тужбата му наштетува и на сопствениот углед на Штраус, бидејќи Сенатот му откажува положба во Кабинетот на американскиот претседател.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Хороскоп (филм од 1969)
„Хороскоп“ — филм на режисерот Боро Драшковиќ од 1969 година. Главните улоги ги играат: Милена Дравиќ, Драган Николиќ, Павле Вусиќ, Михаило Јанкетиќ и Јосиф Татиќ.
Синопсис
На недовршената железничка станица во едно мало место во Херцеговина доаѓа Милка, чесна девојка која е уверена дека животот е пред неа. Таа храбро ги избегнува сите наметливи понуди, согледувајќи дека така само го зголемува бројот на своите непријатели. Кога најпосле ќе го најде човекот кој ѝ одговара, нетрпението и одмаздата на отфрлените обожаватели кулминираат. Така, Милка, со уште една животна лузна, останува без љубов, работа и дом.
Сер Гавејн и Зелениот Витез
Сер Гавејн и Зелениот Витез (Sir Gawain and the Green Knight) — витешка романса од XIV век, која ги опишува приклученијата на сер Гавејн, витез на Тркалезната маса. Се состои од 2.500 стиха напишани во алитеративен стих, поделени на четири дела. Делото опстојува во еден ракопис — Cotton Nero A.x. — кој се наоѓа во Британската библиотека и кој вклучува уште три стихотворби од религиозна природа. Се претпоставува дека тие припаѓаат на еден автор, анонимниот поет на Гавејн. Четирите стохотворби се напишани на северозападниот мидлендски дијалект на средноанглискиот јазик.
Содржина
Приказната започнува во дворот на кралот Артур во Камелот на новогодишната ноќ. Огромен зелен витез со секира влегува во салата каде што витезите се гоштаваат и издава предизвик. Тој сака еден од витезите да ја земе секирата и да го удри со неа, под услов после година и еден ден да може да го возврати ударот. По одреден период на тишина, сер Гавејн, најмладиот витез на Тркалезната маса, како и внук на кралот Артур, го прифаќа предизвикот и ја отсекува главата на великанот со тежок удар, очекувајќи ја неговата смрт. Сепак, Зелениот Витез ја крева главата, го потсетува Гавејн да го чека во Зелениот параклис за една година и еден ден, се качува на коњот и заминува.
Господарот на замокот оди на лов следниот ден и му нуди договор на Гавејн — тој ќе му го даде она што го уловил во шумата, а Гавејн ќе му го даде она што го добил во текот на денот во замокот. Гавејн прифаќа. По заминувањето на господарот, господарката на замокот, дамата Бертилак, ја посетува спалната соба на Гавејн за да го заведе. Сепак, Гавејн не ѝ дозволува ништо друго освен еден бакнеж. Кога господарот Бертилак се враќа со елен што го убил, Гавејн го бакнува без да објасни од каде го добил. Следниот ден повторно доаѓа дамата, но понапорна, а овој пат вепарот на Бертилак се заменува со два бакнежи. Третиот ден, дамата Бертилак е уште пожестока и, покрај своето внимание, на сер Гавејн му нуди зелено-златен свилен појас, за која верува дека ќе го заштити од сите телесни повреди. Гавејн повторно учтиво ја одвраќа, двајцата разменуваат само три бакнежи, но го прифаќа подарокот. Таа вечер, господарот Бертилак се враќа со убиена лисица и ја менува за три бакнежи, но Гавејн не му го дава свилениот појас.
Следното утро, Гавејн тргнува кон Зелениот параклис со свилениот појас. Тој таму го наоѓа Зелениот Витез како ја остри својата секира, и како што е договорено, Гавејн се наведнува за да го прими ударот. Зелениот Витез замавнува еднаш и Гавејн се мрда, вториот пат Зелениот Витез му ја запира раката, а на третиот замав нежно го удира Гавејн по вратот. Зелениот Витез открива дека е Бертилак и објаснува дека предизвикот го смислила волшебничката Моргана ле Феј, полусестрата на кралот Артур. Гавејн е вознемирен и се кае, но двајцата остануваат пријатели и Гавејн се враќа во Камелот носејќи го зелениот појас како симбол на неговиот срам. Сепак, кралот Артур наредува сите витези отсега натаму да носат зелен појас како признание за приклучението на Гавејн.
Повит
Повит или павит  (научно име Clematis) — род од фамилијата Ranunculaceae.
Вклучува околу 300 видови тревни повеќегодишни растенија со дрвенести корени и ползечки, полудрвени, зимзелени или листопадни растенија. Тие се наоѓаат во двете полутопки, особено во Европа, Хималаите, Кина, Австралија, Северна Америка и Средна Америка. Се одгледуваат поради изобилното, многу декоративно цветање.
Опис на посебностите на повитот
Листовите му се спротивни и често сложени. Венечните ливчиња не се разликуваат од чашкините, или сепалите се слични на ливчињата; најчесто има 4, 6 или 8 од нив. Нектарот понекогаш се наоѓа во основата прашниците. Кога се развиваат плодовите, повитот брзо се препознава меѓу другите растенија. Овошјето се нарекува голц. Плодовите имаат издолжен врат. Овие вратови се свилени и меки. Оваа одлика не се појавува кај сите видови, но ја има обичниот повит ( Clematis vitalba ), еден од ретките повити во Словенија.
Одгледувани видови
Доцноцветните, крупноцветните одгледувани сорти имаат надворешно свртени, широко распространети, необесени, широки од 6 до 15 cm цветови, кои се развиваат во лето или рана есен на нови фиданки. Лесно ја поднесува зимата, бојата на цвеќето кај многу видови и сорти е под влијание на климатските услови. Во потоплите клими, повеќето растенија имаат потемни цветови.
Разновидноста на повити во светот
Досега се опишани над 300 вида повити, од кои некои се наведени во списокот подолу:
Употреба
На некои места младите ластари се јадат како аспарагус или се киселат во оцет.
Вулканска група Тијаншан
Вулканската група Тијаншан е вулканско поле во планините Тијаншан во северозападна Кина. Историски активниот конус на Печан е во рамките на групата (исто така познат како Пеишан, Баишан, Хочан, Агие, Бичбалик, Кала и Бошан). Вулканот е 440 километри југозападно од Урумчи, Ксинџијанг.
Ерупции
Две ерупции се познати од Тијаншан, во 50 н.е. (± 50 години) и 650 н.е. (± 50 години). Книгата, Аспекти на природата во различни земји и различни клими, том 1, известува дека конусот Печан испратил потоци од лава во седмиот век. Кинескиот генерал, Теу-Хиан (кој бегаше од кинеската војска) рече дека кога се искачувал на планините Тианшан, ги видел „Огнените планини кои испраќаат маси од стопена карпа што тече за многу Ли“.
Модерните планини Тианшан и нивните околни басени главно се обликувани од ефектите на далечното поле на судирот кенозојска Индија-Азија. Сепак, пресудирната топографска еволуција на планините Тианшан и нејзините влијанија врз басенот Јунггар и Турпан остануваат нејасни поради недостигот на податоци.
Уметноста во 2010 година
2010 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2011 година
2011 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Хеишибеиху
Хеишибеиху е вулканско поле во планините Кунлун во Кина.
Полето зафаќа површина од 355 km2 со околу 28.4 km3 карпа која достигнува дебелина од околу 80 m. Ерупциите започнале пред околу 9,23 милиони години според датирањето со калиум-аргон ; Термолуминисценциското датирање довело до старост од 67.000 години за најновите ерупции и Хеишибеиху се смета за најновиот активен вулкан на Тибетската висорамнина. Сеизмичката томографија го идентификуваше издигнувањето на мантија под вулканското поле, што е поврзано со субдукцијата на Индиската плоча. Езерото Хеиши се наоѓа на надморска височина од 5048 m и има површина од 100.55 km2 ; вулканите го опкружуваат езерото. Планински врвови над 6000 m високи се јавуваат во регионот.
Вулканските полиња во областа ги вклучуваат Кангсивар, Дахонглиутан, Кваншуигу и Хеишибеиху на југ и север Пулу, источно Пулу и вулканско поле Ашикуле на југ. Тие се карактеризираат главно со текови на лава кои формираат тераси и платформи, со кратери и пирокластици невообичаени. Латитниот оливин е најчестата вулканска карпа а другите карпи вклучуваат леукит, фонолит тефрит, трахибазалт и трахит. Палеогените карпи и кватернерните речни седименти се во основата на вулканските карпи, кои биле сместени над езерските седименти.
Уметноста во 2012 година
2012 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2013 година
2013 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2014 година
2014 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2015 година
2015 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Родерик
Узурпација
Според Летописот од 754 година, Родерик „го нападнал кралството со поддршка на сенатот“. Историчарите долго расправале за точното значење на овие зборови. Општо прифатеното мислење е дека тоа не бил типичен дворски удар како што се случувало во претходните случаи, туку насилен напад на палатата што многу брзо довело до поделба на кралството.
Родерик веројатно бил регионален управител (според легендни извори подоцна ја добива титулата дукс од Бетика) кога го извршил превратот. Исто така, се верува дека Агила кој владеел на север (Родерик владеел на југот на Хиспанија) бил всушност син и наследник на Витика и дека Родери всушност му го узурпирал престолог. Сенатот со чија согласност Родерик го извршил превратот веројатно бил составен од „главни аристократи и некои епископи“. Учеството на црковни лица во бунтот не е потврдено, некои тврдат дека доколку чинот бил поддржан од епископите, немало да биде прогласен за узурпација. Изборното тело составено од привремени и црковни великодостојници било прифатено тело кое ги одредувало наследниците уште од времето на Рекаред. Дворските личности, сепак, сè уште имале големо влијание врз избор на кралот во последните децении на кралството, што може да се види и во нивното учество во заговорот од 711 година.
Поделба на кралството
По превратот, кралството било поделено на две фракции. Југозападните провинции Лузитанија и западна Картагина околу главниот град Толедо биле во рацете на Родерик, а североисточниот дел на полуостровот (Тараконенсис и Нарбонска Галија) во рацете на Агила, како што е потврдено со археолошки и нумизматички докази. Дванаесет монети на Родерик со натписот Родерикус биле исковани во Толедо, кој веројатно бил престолнина на Родерик, и Егитанија (веројатно денешна Идања а Велха португалска парохија. Регионите каде што се откриени монетите не се совпаѓаат и се чини многу веројатно дека двајца владетели владееле во исто време во два различни региони. Не е познато кому му припаѓале провинциите Галесија и Бетика . Се чини дека Родерик и Агила никогаш директно не се судриле и тоа докажува дека за загриженоста на Родерик од арапската инвазија, а не од поделбата на кралството.
Уметноста во 2016 година
2016 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Родерик
Поделба на кралството
Визиготскиот список на кралеви го споменува името како крал кој владеел седум години и шест месеци, додека вториот том од Летописот на визиготските кралеви (Chronicon Regum Visigothorum) бележи три години од владеењето на Агила. За разлика од кралските списоци кои немаат датум, Хрониката од 754 година, напишана во Толедо, тврди дека владеел само една година. Владеењето на Родерик обично се смета дека започнало во 710 (понекогаш 709), почесто во 711 година со крај на владеењето во 711 или почетокот на 712 година. Владеењето на Агила започнало малку подоцна од она на Родерик, а завршило во 713 година.
Драга Ирена
„Драга Ирена!“ — филм на режисерот Никола Стојановиќ од 1970 година. Главните улоги ги играат: Магда Федор, Фарук Беголи, Петар Божовиќ и Драгомир Чумиќ.
Родерик
Војна со Арапите
Родерик презел неколку походи против напаѓачите пред неговите луѓе да го напуштат и самиот да погине во борба во 712 година. Летописот од 754 година тврди дека благородниците кои го прателе во последната експедиција тоа го направиле од „амбиција за кралството“, за Родерик да погине во борба со што некој од нив би можел да го преземе престолот. Меѓутоа, без оглед на нивните намери, повеќето од нив исто така загинале во битката. Други историчари тврдат дека причината за поразот бил нискиот морал кај војниците, што се должел на борбата за наследството на Родерих. Повеќето војници на Родерик биле слабо снабдени, без речиси никаква воена обука или подготовка, главно робови. Имало малку слободни луѓе кои се бореле на визиготската страна.
Дискутабилно е и местото на битката. Веројатно се случило на устието на реката Гвадалета, по што го добила името Битка кај Гвадалета. Според Павле Ѓаконот, местото на битката се неидентификуваните Трансдуктински брда.
Драга Ирена
Синопсис
Марко, Драган, Мишко и Ќутко се другари од гимназијата. Марковиот татко исчезнал во војната како херој. Марко чувствува немир поради амбицијата да биде над останатите, но недостатокот на волја и несредениот емотивен живот не му даваат прилика за тоа. Тој ја запознава Иренуа девојка која студира медицина, а за која Драган има планови за своите донжуански потфати. Истовремено, другарите од власта сметаат дека би било добро ако Марко (кој е апсолвент по архитектура) работи на урбанистичкиот пројект за населбата што треба да го носи името на неговиот татко, а Марко го прифаќа предлогот, примамен од заработката. Драган е разочаран поради тоа што Марковата емотивна врска со Иреном се зацврстува. Мишко, пак, по кршењето на ногата за време на еден натпревар, мора да престане да игра фудбал, а Лола го користи тој настан за нивната врска да ја круниса со брак. Драган, кој ја отслужува воената обврска, добива вонредно отсуство поради полагање испит. Така, старата дружина повторно се обединува и заминува на заеднички излет, каде Ирена му соопштува на Марко дека е бремена. Марко ѝ предлага да абортира, а Ирена одбива. По некое време, Марко ѝ се враќа на Ирена, која го дочекува студено, кажувајќи му дека го лажела. Неспособен да го сфати поразот, Марко не реагира дури ни кога Ирена пред неговите очи заминува во прегратката на неговиот пријател Ќутко.
Родерик
Војна со Арапите
Според Летописот од 754 година, Арапите го зазеле Толедо во 711 година, каде погубиле многу визиготски благородници во самиот град, под изговор дека му помогнале на синот на Егика и братот на Витика, Опа, да избега. Бидејќи овој настан е вистинит, според самиот летопис, тогаш или поразот на Родерик бил во 711 година, а не во 712 година, или освојувањето на Толедо било во 712 година, а не во 711 година. Колинс ја избрал втората можност. Можно е Опа, кој побегнал од Толедо и бил син на претходниот визиготски крал, бил вистинската причина на „фуријата“ кој на крајот ја зафатил Хиспанија во рекордно време, според Летописот. Можеби ривалите на Родерик и Агила го прогласиле Опа за крал или пред смртта на Родерик или помеѓу неговата смрт и арапското заземање на Толедо. Ако ова е вистина, тогаш благородниците кои имале „амбиција за кралството“ веројатно биле поддржувачи на Опа кои биле убиени од Арапите во Толедо набргу по битката на југ.
Родерих зад себе оставил вдовица Егила, која подоцна повторно се омажила за еден од арапските владетели во Хиспанија.
Уметноста во 2017 година
2017 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2020 година
2020 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2019 година
2019 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2023 година
2023 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2022 година
2022 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2018 година
2018 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Уметноста во 2021 година
2021 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Број на вулкан
Бројот на вулканот (исто така и број на референтна датотека на вулканот, систем за нумерирање на вулкани или VNUM ) е хиерархиски географски систем за уникатно идентификување и означување на вулканите и вулканските карактеристики на Земјата. Броевите се состојат од четири цифри, цртичка, потоа уште два или три бројки. Првите два броја го идентификувале регионот, следните два подрегионот, а последните два или три поединечниот вулкан.
VNUM бил развиен од проектот Каталог на активни вулкани на светот на Меѓународната асоцијација за вулканологија, сега Меѓународна асоцијација за вулканологија и хемија на внатрешноста на Земјата (IAVCEI), кон крајот на 1930-тите. Моментално е администриран од Глобалната програма за вулканизам во институцијата Смитсонијан во Вашингтон, ДЦ (САД), во соработка со IAVCEI и Светската организација на опсерватории за вулкани (WOVO), комисија на IAVCEI.
Системот на броеви бил користен во двете изданија на книгата Вулкани на светот во 1981 и 1994 година.
Во септември 2013 година, Глобалната програма за вулканизам објавила нов формат за број на вулкан. Новиот формат е 6-цифрен број и повеќе не вклучува ненумерички знаци.
Откако го преместиле VOTW на нова платформа за база на податоци, развиле нов систем VNum и го распоредиле ажурираниот систем на 30 септември 2013 година компатибилен со современите компјутерски системи.
Ефузивен избув
Ефузивен избув или ефузивна ерупција — вулкански избув кој се одликува со исфрлање на течна лава, од која повеќето се шири над површината на вулканот, за разлика од експлозивните избуви кои главно испуштаат фрагментирана лава во атмосферата. Ефузивните избуви преовладуваат кај штитестите вулкани и вулканските пукнатини, наизменично со експлозивни избуви кај стратовулканите и стромболските конуси, а поретки се кај вулканолошките или пелеанските вулкани.
Излиената лава од ефузивни избуви обично е базалтна, понекогаш андезитна или дацитна и доведена до температури до 1 200 °C. Таа образува текови од фонтани, пукнатини или езера од лава. Брзината и должината на текот зависат од вискозноста на лавата, наклонот на вулканот и стапката на излив (количина на излиена магма во единица време). Текот може да достигне десетици, па дури и стотици километри.
Овој вид избув води до создавање на вулканска купа која генерално има кратер на врвот околу кој се наталожени последователни слоеви на лава и исфрлени цврсти производи(еџекта). Лавата што ја испуштаат овие вулкани е течна ; ова се хавајски, суртсејски или дури во некои случаи избуви од стромболски вид. Оваа активност е честа појава на океанските гребени и главно на вулканите од типот на изолирани врели точки. Магмите кои ги произведуваат овие најтечни лави се помалку богати со силициум диоксид. Истите често се базалтни магми (44 до 53 % силициум диоксид). Растворените гасови што ги содржат лесно излегуваат, што резултира со мала експлозивност кај овој вид на избуви.
Фреатичен избув
Фреатичен избув, наречен и фреатски избув, ултравулкански избув или избув со пареа, се јавувала кога магмата ја загрева подземната или површинската вода. Екстремната температура на магмата (некаде од 500 to 1170 C ) предизвикува речиси моментално испарување на водата во пареа, што резултира со експлозија на пареа, вода, пепел, карпи и вулкански бомби. На планината Сент Хеленс во државата Вашингтон, стотици експлозии на пареа претходеле на плинската ерупција на вулканот во 1980 година. Помалку интензивен геотермален настан може да резултира со каллив вулкан.
Магмата има екстремни температури кои се движат помеѓу 500 и 1170 Целзиусови степени што резултира со брзо испарување во пареа што предизвикува експлозија на вода, карпи, пепел, пареа и вулкански бомби. Во 1980 година, на планината Сент Хеленс се случи
Фреатските ерупции обично вклучуваат фрагменти од пареа и карпи; вклучувањето на течна лава е невообичаено. Температурата на фрагментите може да се движи од ладна до блескаво. Ако е вклучена и стопената магма, вулканолозите го класифицираат настанот како фреатомагматска ерупција. Овие ерупции повремено создавале широки кратери со низок релјеф наречени маарс. Фреатските експлозии може да бидат придружени со емисии на гасови на јаглерод диоксид или водород сулфид. Јаглерод диоксидот може да задушува при доволна концентрација; водород сулфидот делува како отров со широк спектар. Во фреатична ерупција во 1979 година на островот Јава загинале 140 луѓе, од кои повеќето биле совладани од отровни гасови.
Референци
https://www.worldatlas.com/articles/what-is-a-phreatic-eruption.html
Опсерваторија на вулкани
Вулканска опсерваторија е институција која врши истражување и мониторинг на вулкан.
WOVOdat е сеопфатна глобална база на податоци за вулкански немири, чија цел е да ги разбере процесите на предерупција и да ги подобри прогнозите за ерупција. WOVOdat ви е донесен од WOVO (Светска организација на опсерватории за вулкани) и моментално е хостиран во Земјината опсерваторија во Сингапур.
Монитор
Овие набљудувања служат за карактеризирање на еруптивното однесување, идентификување на природата на прекурзорната активност што води до ерупција, дефинирање на процесите со кои се поставуваат различни видови наслаги и специфицирање на опасностите што може да се ослободат од секој вид на ерупција. Од директното набљудување на претходните знаци, можно е да се предвидат ерупции. Во време на вулкански немири, опсерваториите издаваат предупредувања и препораки - тие преземаат советодавна улога за одлучување на владините агенции за цивилна одбрана ( Федералната агенција за управување со вонредни состојби во САД или Protezione Civile во Италија) и идеално продолжуваат со производство на набљудувачки податоци.
Земјотреси Во основата на сите опсерваторски операции е тековната програма за фундаментално истражување во вулканските процеси, дополнета со заеднички студии со универзитети, владини агенции (во САД на пример со други центри на американскиот Геолошки институт и NOAA ), индустрија и невладини организации. Ваквото истражување обично вклучува директна интерпретација на податоците од мониторингот и ерупцијата и води до формулација на концептуални модели кои можат да се тестираат со теоретски или лабораториски симулации на вулкански системи.
Речиси сите опсерватории се членки на Светската организација на опсерватории на вулкани (WOVO). Најстарата опсерваторија на вулкани е Осерваторио Везувиано (основана 1841 година) во Неапол, сега член на италијанската владина агенција INGV.
Данчо Целески
Данчо Целески (роден 9 септември 1967 година) ― македонски поранешен фудбалски голман, кој последен пат играл за ФК Караорман.
Клупска кариера
Целески ја започнал својата кариера со Застава Белчишта, а играл и во Унгарија и Турција. Тој бил ретроградно избран во 2020 година, во најдобрата странска 11-ка за сезоната 2000/2001 на Првата лига на Унгарија, која настапувал за Њиреѓхаза Спартакус.
Меѓународна кариера
Тој го имал своето сениорско деби за Македонија на квалификацискиот натпревар за Европското првенство 1996 во октомври 1994 година против Шпанија во Скопје и има стекнато вкупно 22 натпревари, без постигнати голови. Неговиот последен меѓународен натпревар бил квалификацискиот натпревар за Светското првенство во октомври 1997 година против Литванија.
Тренерско-раководна кариера
Целески бил вклучен во работењето, односно бил претседател на ФК Охрид Лихнидос во 2022 и 2023 година.
Избув на Везув (1631)
Избув на Везув во 1631 година ― вулкански избув во декември 1631 година, на вулканот Везув во денешна Италија. Избувот започнал на 16 декември 1631 година и кулминирал еден ден потоа. Индексот на вулканска избувност бил VEI-5, и тој бил плиниски избув што затрупал многу села под создадените текови на лава. Се проценува дека меѓу 4.000 луѓе загинале од избувот, што ја прави најголемата бројка на жртви за вулканска катастрофа во Средоземјето во последните 1800 години. Избувот од 1631 година бил сметан во помал размер во однос на нејговата големина и обем на избувност во споредба со Избувот од 79 година, но штетата не била. До извувот во 1631 година, врвот на планината Везув бил намален за 450 метри, што ја прави неговата вкупна висина пониска од онаа на планината Сома.
РК Партизан (Гевгелија)
РК Партизан — ракометен клуб од Гевгелија, Македонија. Клубот моментално се натпреварува во Првата лига.
Трета книга Макавејска
„Трета книга Макавејска“ — книга од Стариот завет.
Содржина
Откако ја победува војската на царот Антиох, египетскиот цар Птоломеј Филопатор го посетува храмот во Ерусалим за да остави подароци. Тогаш, тој посакува да влезе во најсветото место во храмот, но господ го спречува. Посрамен, царот се враќа во Египет и наредува да бидат собрани сите Јудејци со цел да бидат преброени и убиени. Соочени со смртта, Јудејците се молат и Господ му испраќа сон на царот Птоломеј, кој три дена последователно заборава на издадените наредби. Најпосле, на денот кога треба да бидат погубени Јудејците, Господ испраќа два ангела, кои ја истребуваат царската војска. Тогаш, царот наредува Јудејците да бидат ослободени, да им се врати одземениот имот и им дава дозвола да ги убијат оние Јудејци кои се откажале од својата вера.
Љупчо Марковски
Љупчо Марковски - Калц (роден на 24 февруари 1967 година) ― македонски фудбалски тренер и поранешен играч кој играл како средишен одбранбен играч. Тој тековно е тренер на Скопје.
Меѓународна кариера
Тој го имал своето деби за сениорската репрезентација на Македонија на пријателскиот натпревар во октомври 1993 година на гостувањето против Словенија, кој беше прв службен натпревар за неговата земја во историјата, и има стекнато вкупно 30 натпревари, постигнувајќи 1 гол. Неговиот последен меѓународен натпревар бил пријателскиот натпревар во јуни 1998 година против Босна и Херцеговина.
Тренерска кариера
Марковски станал тренер на Работнички во јуни 2022 година. Тој не останал долго во Работнички бидејќи си поднел оставка во септември истата година, по поразот од 5:0 од Шкупи.
Во јули 2023 година, Марковски повторно станал тренер на Скопје.
Почести
Како играч:
Како тренер: