cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Усуслу
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Алексово се состоело од 70 семејства со 220 жители Турци
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски. Голем дел од населението заминало од селото.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 492 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 712 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 795 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 818 жители, во 1971 година имало 604 жители, во 1981 година имало 576 жители, додека во 1991 година имало 603 жител. Денеска, населението на селото е 814 жители според пописот од 2001 година.
NGC 4183
NGC 4183 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4183 се споменува и како UGC 7222, MCG 7-25-51, CGCG 215-53, FGC 1386.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4183 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4183 има привидни димензии од 5,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 166°.
Други поделби
Проучување на NGC 4183 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38988. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3019. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Крушево (појаснување)
Крушево може да се однесува на место во:
Црква „Св. Никола“ - Манастирско Доленци
'''Црква „Св. Никола“ - Манастирско Доленци''' може да се однесува на две истоимени цркви во селото Манастирско Доленци:
Еленово
Еленово — село во Горноџумајско, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
NGC 371
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 371 се споменува и како ESO 51-SC14.
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 371 е од видот OCL+EN. NGC 371 има само една позната привидна димензија од 7,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 3 м 26 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 72° 3' 54".
Прос ти ники
Прос ти ники (грчки: Προε την νίκη во превод „Кон победата“) бил весник, орган на македонската и на грчката емиграција од Грција во Советскиот Сојуз, на грчки јазик и со една страница на македонски. Бил подготвуван од политичкото раководство на бегалците и растуран во сите центри каде што биле сместени. Се издавал во Ташкент, СССР од ноември 1949 до 1956 година.
Певец (црковен пејач)
Певец или пцалт  (, пѣвецъ) – лаик во помал чин кој ги пее одговорите и песните за време на црковните богослужби. Во византиската традиција, пцалтот кој е одговорен за пеењето за време на службите е наречен протопцалт (προτοψάλτης). Во последно време, улогата на певецот е заменета со адекватен хор. Во овој случај, како певец се смета диригентот на хорот.
Во црквите од грчкото говорно подрачје, певците често носат надворешно расо (егзорасо).
Список на државни водачи во 1629 година
Ова е список на државни водачи во 629 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Даниел Аврамовски
Даниел Аврамовски (роден на 20 февруари 1995 година, во Скопје) — македонски фудбалер, играч од средниот ред на Сараево и на македонската репрезентација.
Клупска кариера
Роден во Скопје, Аврамовски ја започнал својата кариера во Рабнотнички, со кој дебитирал како професионален фудбалер на возраст од само 16 години, појавувајќи се во игра од клупата за резерви во натпреварот Силекс-Работнички (2-0) од Првата македонска фудбалска лига одигран на 28 мај 2011. Следната сезона, дебитирал во европските натпреварувања, играјќи ги последните 30 минути од победата на Работнички над претставникот од Сан Марино, Јувенес/Догана, со 3-0 во натпревар од второто квалификациско коло од УЕФА Лига Европа. Играјќи за Работнички, Аврамовски развил репутација на голем талент која го привлекла вниманието на неколку европски клубови, а во февруари 2012 година бил поканет на десетдневна проба во Ливерпул. Во сезоната 2013-2014, тој бил позајмен на Македонија Ѓорче Петров, каде забележал 29 настапи и 1 гол во македонското првенство; својот прв професионален погодок во кариерата го постигнал на 9 март 2014, во победата со 3-1 на домашен терен над Напредок.
Во јули 2014 година, тој потпишал тригодишен договор со српскиот гигант Црвена Ѕвезда. Дебитирал за црвено-белите на 30 август, во четвртото коло од српското првенство против Спартак Суботица; во истиот тој натпревар, само десет минути по влегувањето во игра како замена, го постигнал единствениот гол во мечот со кој Црвена Ѕвезда победила со 1-0. Не можејќи да најде доволно простор за игра на стадионот Рајко Митиќ, Аврамовски заминал на позајмица во ОФК Белград, каде забележал 22 настапи во првенството и 2 во купот за време на сезоната 2015–2016.
На 20 декември 2016, се преселил во Словенија, каде потпишал три и пол годишен договор со Олимпија Љубљана. Таму одиграл само 9 натпревари во вториот дел од сезоната 2016-2017, по што се вратил во Србија играјќи на позајмица за екипата на Војводина за време на сезоната 2017-2018, забележувајќи 19 настапи комбинирано во првенството и купот и еден гол постигнат уште на дебито против Вождовац (1-1). На 6 февруари 2019, Аврамовски се вратил во Македонија, по речиси пет години играње во странство, потпишувајќи договор со екипата на Вардар. Својот прв гол за црвено-црните го постигнал на 7 април 2019, во ремито 1-1 против Академија Пандев. Следната сезона, тој постигнал 10 гола за Вардар во првенството, придонесувајќи за освојувањето на титулата иако сезоната не била завршена поради пандемијата на КОВИД-19. Со своите 10 гола, исто така, тој бил на врвот на листата на стрелците во лигата до прекинот и бил прогласен за најдобар стрелец по одлуката првенството да не биде продолжено.
На 15 август 2020, Аврамовски како слободен играч потпишал за турскиот клуб Кајсериспор. Поради повреда и проблеми со лиценцата, на своето деби во Суперлигата на Турција чекал дури до 6 јануари 2021, кога одиграл 76 минути во победата со 1-0 на гости против Денизлиспор. Својте први два гола за Кајсериспор, ги постигнал на 28 април 2021 во победата со 6-3 над истиот противник. Сезоната 2020-2021 ја завршил со 24 настапи и 2 постигнати гола.
Репрезентативна кариера
Аврамовски ја претставувал Македонија во младинските селекции под 17 и под 21 година. Со втората репрезентација, настапил на Европското првенство под 21 година во Полска, каде одиграл само 45 минути во натпреварот против Србија (2-2) во групната фаза по која Македонија била елиминирана.
Своето деби за сениорската репрезентација, го направил на 18 јуни 2014 на возраст од 19 години, во поразот со 2-0 од во пријателски натпревар.
Во јуни 2021 година, Аврамовски бил повикан од селекторот Игор Ангеловски во составот на македонската репрезентација за Европското првенство 2020. Дебитирал на турнирот во вториот натпревар од групната фаза, поразот со 2-1 од, влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Енис Барди.
IC 222
IC 222 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 222 се споменува и како ESO 506-1, MCG -4-29-18.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 19 м 35,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -26° 8' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 52°.
Други поделби
Проучување на IC 222 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39688.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Јајце на војвотката Малборо (Фабержеово јајце)
Јајце на војвотката Малборо познато и како Розова отровница - украсно емајлирано велигденско јајце изработено од Михаил Перхин под надзор на рускиот изработувач на накит Карл Фаберже во 1902 година.
Историја
Јајцето било изработено за Консуело Вандербилт, која станала војвотка на Малборо во 1895 година кога се омажила со Чарлс Спенсер-Черчил.
Во 1902 година, војвотката и нејзиниот сопруг допатувале во Русија, каде вечерале со царот Николај II и ја посетиле неговата мајка, Марија Феодоровна во Анихковата палата. За време на посетата, војвотката сигурно ја видела големата колекција на Фабержеови изработки кои ги поседувала царицата, кои најверојатно ја поттикнале да го нарача јајацето. Се верува дека цената за неговата изработка изнесувала 5.000 рубљи.
По разводот од војводата на Марлборо, таа го донирала јајцето на добротворна аукција во 1926 година. Јајцето била купено од Гана Валска, втората сопруга на Харолд Меккормик, раководителот на Интернационал. На аукцијата организирана од Сотби во 1965 година на нејзиниот имот, било купено од Малколм Форбс. Ова е првото од неколкуте јајца кои биле откупени од страна на Форбс.
Во 2004 година, било продадено како дел од Форбсовата колекција на Виктор Векселберг. Векселберг исто ткак откупил девет царски велигденски јајца, како дел од колекцијата, за скоро 100 милиони години. Јајцето денес е дел од Векселберговата колекција при Фабержеов музеј, Русија.
ФК Сиднеј
ФК Сиднеј е австралиски фудбалски клуб со седиште во Сиднеј, Нов Јужен Велс. Клубот моментално се натпреварува во А-лигата, најсилното фудбалско натпреварување во земјата.
Клубот е основан на 1 ноември 2004 година и во својата кратка историја има освоено четири титули во А-лигата, како и четири првенства во истата лига, еден ФФА Куп и исто така ја освоиле Лигата на шампионите на Океанија, пред Австралија да се пресели во Азиската фудбалска конфедерација.
До пред почетокот на сезоната 2018–2019, својте домашни натпревари ФК Сиднеј ги играл на Алијанц стадионот, кој имал капацитет од 45.500 места и се наоѓал во предградието на Мур Парк. Откако овој стадион бил срушен била започната изградба на нов на истото место која сѐ уште трае, а привремено клубот ги игра својте домашни натпревари на стадионот Џубили Овал. Фудбалерите на ФК Сиднеј најчесто настапуваат во светлосини дресови и темносини шорцеви.
Низ историјата голем број на фудбалски ѕвезди го носеле дресот на Сиднеј како: Двајт Јорк, Жунињо Паулиста, Џон Алоизи, Брет Емертон, Лукас Нил, Марк Јанко, Алесандро Дел Пјеро и др.
Радомершчак
Радомершчак (словенечки: Radomerščak) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
До сите момчиња кои ги сакав претходно (филм)
До сите момчиња што сум ги сакала претходно е американски филм романса во тинејџерски години во режија на Сузан Џонсон во режија на Лана Кондор, Ное Стонинео, Јанел Париш, Ана Кеткарт, Меделин Артур, Емилија Баранак, Израел Брусард и Џон Корбет. Врз основа на романот на истоимениот роман на Џени Хан 2014, тој беше издаден од Нетфликс на 17 август 2018 година.
Заплет
Помладата средношколка Лара Жан Кови пишувала писма до момчињата, за кои чувствувала интензивна страст, пред да ги заклучи писмата во нејзиниот плакар. Нејзиното најново писмо било за нејзиниот пријател Џош од детството, кој и се јавувал на нејзината постара сестра Марго. Кога Маргот се преселила на колеџ, таа се оддалечила со Џош. Лара отсекогаш чувствувала нешто кон Џош и морала да одлучи дали ќе било во ред да му го даде писмото.
Една ноќ додека се дружела со својата сестра, Кити, Лара Жан заспала на каучот, дозволувајќи и на Кити да се протне во соба на Лара Жан и да најде колекција на писма. Следниот понеделник во училиштето, Лара Жан се соочила со поранешниот симпатија, Петар. Петар открил дека му било испратено нејзиното писмо, предизвикувајќи Лара Жан да се онесвести. По будењето, таа видела дека Џош се приближил со нејзиното писмо, и во еден момент на паника Лара Жан го бакнува Петар пред да започне да трча.
Лара Жан потоа се сретнала со, Лукас, кој бил хомосексуалец, бидејќи сфаќа дека сите писма се испратени. Таа потоа му објаснува на Петар дека само го предизвикува Џош да мисли дека изгубила интерес за него. Петар е изненадувачки во ред со ова, и предложил тој и Лара Жан да се преправаат дека се заедно. Таа се согласила, а следните неколку месеци се дружеле заедно со целото училиште, заедно со нивните пријатели и семејства, верувајќи во лагата.
Меѓутоа, кога Петар сметал дека Ген навистина е љубоморна, тој се нашол во судир со неговите вистински чувства. Во меѓувреме, Лара Жан е љубоморна кон двете. Конечно, двајцата одат заедно на училишно ски патување, каде што тие се соочуваат едни со други за нивните вистински чувства. Тие продолжиле да се бакнуваат, додека се во џакузи. По завршувањето на патувањето, Ген се соочил со Лара Жан, откривајќи дека Петар ја поминал ноќта во нејзината соба откако се бакнале. Бесна, Лара Жан раскинала со Петар и се разбудила дома, каде што сметала дека Маргот се вратла од колеџ. Петар потоа дошол во нејзината куќа, надевајќи се дека ќе објасни дека ништо не се случило меѓу него и Ген, но Џош пристигнал. Маргот се збунила, и видливо била вознемирена кога дознала за поранешните чувства на Лара Жан за Џош. Работите се влошиле кога Лара Жан побарала од Петар да си оди, таа гледа дека видеото од неа и Петар во џакузито е поставено на Инстаграм.
Лара Џин побарала помош од Маргот, која се помирела и ја утешила својата сестра. Кити потоа открила дека таа ги испратила писмата. Додека Лара Жан е разбесната, Маргот ја смирувала кога прашала зошто писмата имаа адреси на нив Лара Џин сфатила дека можеби сакала да ги испрати, но била премногу исплашена да го стори тоа, а сестрите си простуваат меѓусебно, пред да го испратат е-пошта на Инстаграм за да го тргнат видеото.
По паузата за време на Божиќ, Лара Жан открила дека секој знае за видеото, додека Петар се обидувал да им каже на сите дека ништо не се случило. Лара Жан е се спротивставила на Ген за видео, кој открива дека се обидувала да ја саботира својата врска, бидејќи се чувствувала предадена кога Лара Жан го бакнала Петар во средното училиште за време на ски патувањето. По разговорот со нејзиниот татко и преиспитувањето на врските во нејзиниот живот, Лара Жан разговарала со Џош, кој се согласил паовторно да се дружат. Кога се колебала дали да отиде кај Петар и покрај тоа што има вистински чувства за него, Кити ја убедува да го стори тоа. Лара Жан отишла да го види Петар, и и признал дека е вљубен во неа. Двајцата се бакнале.
Џон Амброус, примател на писмото на Лара Жан, кој ја знаел во петто одделение, пристигнал на врата со цвеќе во рака.
Развој
Во јуни 2014 година, авторката Џени Хан <i id="mwSA">во Њујорк тајмс</i> Најдобра Продажба на роман за млади на романса До сите момчиња што сум ги сакала претходно била опција од Вил Смит и продуцентската куќа на Џејмс Ласитер Овербрук Забава. Во тоа време, писателката Ени Нил била ангажирана да ја адаптира книгата за читателите. На 5 јули 2017 година, производството започнало во Ванкувер, Британска Колумбија. Подоцна било објавен тој месец дека Лана Кондор била емитувана во водечката улога на Лара Жан Сонг Кови, а Сузан Џонсон режирана од сценариото на Софија Алварез. Исто така, било објавено дека Џон Корбет, Јанел Париш, Ана Кеткарт, Ное Стонинео, Израел Брусард и Ендру Бакалор се приклучиле кон филмот.
Ова е првиот филм што го објавил АвсомнесТВ по купувањето на Виаком.
Главната фотографија започна во Ванкувер, Британска Колумбија и околните области на 5 јули 2017 година. Делови од филмот беа снимени во Портланд, Орегон, кој исто така е и амбиент за филмот. Сцени во средното училиште Лара Жан беа снимени во средното училиште Point Gray. Производството заврши на 4 август 2017 година.
Во март 2018 година, Нетфликс стекнал права на дистрибуција на филмот и го објавил на 17 август 2018 година.
Прием
Филмот е критикуван на друштвените медиуми за кастингот на бели машки глумци во улогите на четири од петте симпатии за Лара Жан. Говорејќи со ИндиеВире, авторката Џени Хан изјави: "Ја разбирам фрустрацијата и ја делам таа фрустрација дека сакам да видам повеќе азиско-американски мажи во медиумите". Хан додаде: "За [ДО сите момчиња што сум ги сакала претходно ], сè што можам да кажам е дека ова е приказната што ја напишав".
Продолжение
Во август 2018 година, Џени Хан, автор на изворниот роман, се искажал за продолжението на филмот, со кој ќе биде и продолжената книга на Хан, насловена како ''П.С. Сè уште Те Сакам'' :
Во ноември 2018 година, било објавено дека Нетфликс и Парамоунт Абесомес Филмови биле во дискусии за да произведат продолжение на филмот, и Нетфликс го најавил развојот на продолжение на филмот, во кој се прикажани Кондор и Кантинео во декември 2018 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
Грб на Општина Охрид
Грб на Општина Охрид  — официјален грб на Општина Охрид
Опис
Претставува основна хералдичка форма на која се наоѓа само штитот со хералдичката композиција. Основната хералдичка композиција се состои од следниве елементи: На сино поле се наоѓа зелен рид на кој е поставена сребрена ѕидина со две кули и со порта. Во подножјето на ридот е претставена вода во која се наоѓа златен едреник со сребрено едро и јарбол на едреникот, кој завршува во тролисен крст. На блазанот на малиот грб се додава: Штитот е крунисан со златна бедемска круна со три кули, средната од нив со порта. Дијадемата е украсена со македонски рубини и охридски бисери. Најсвечената форма, односно претстава на грбот е во средниот грб со додаден дабов венец со лента. .
Општина Охрид користи грб во три хералдички форми: мал (основен), среден и голем грб. Малиот хералдички грб е опишан во Статутот на Општината. Средниот грб е истоветен со малиот, со тоа што штитот е крунисан со златна бедемск круна со три кули, ѕидана златно, на средишната кула порта; сета украсена со рубини и бисери. Големиот грб е истоветен со средниот, со тоа што штитот со круната е овенчан со две зелени дабови гранчиња со златни желади, соединети со црвена лента. Симболите искористени за блазонот и емблазонот на грбот на Општина Охрид се засновани на претходно постоечкиот амблем на општината. Тоа, пред сѐ, се должи на историското значење на амблемот како еден од најстарите месни грбови во Република Македонија. Потекнува од 1950-тите години, а регистриран е во Регистарот на локални знаци во Обединетите нации како официјален општински симбол во 1967 година, што претставува вистинска реткост за еден македонски општински грб.
Ѕидината ја претставува Самоиловата тврдина, која е еден безвеменски и препознатлив дел од охридското и македонското културно-историско наследство. Таа не може да се поврзе со ниту еден друг град. Дополнително, со неа се нагласува битот на средновековната македонска држава.
Езерото како природно богатство е уникатно и препознатливо во светски рамки. Неговата старост и изобилството со ендемски видови го прават неодминливо како симбол.
Едреникот е асоцијација за туризмот кој е и основната економска гранка на општината. Но, едреникот е и асоцијација на крстопат од огромно значење. Имено, преку него се потенцира положбата на Охрид на Виа Игнација. Секако, не помалку важна е и неговата симболика како средство за распространување на просветата и верата, две основни нешта по кои Охрид се издига високо над останатите градови.
Како историска македонска престолнина, според месно-хералдичкиот систем круната на Општина Охрид е украсена со македонски рубини и охридски бисери, додека венецот е дабов.
Круната треба да послужи како симбол кој го истакнува и слави Самоиловото царство, а воедно треба дополнително да ја вреже Општина Охрид во нашата свест како меѓник на македонската душа и свест. Рубинот е најскапоцениот македонски камен и практично национален камен. Охридскиот бисер е уште еден типичен симбол по кој Охрид е надалеку познат.
Дабот е недвосмислен и незаменлив македонски симбол од памтивек. Имено, еден цел вид од родот даб носи назив Quercus macedonica т.е. Македонски даб. Тука треба да се напомене и дека древномакедонските владетели се окитувале со венци направени од златни дабови ливчиња, наспроти грчките примери од маслинови, палмови или ловорови. Ова е непобитно посведочено и со наодите во гробницата на Филип II. Фактот што Охрид е еден од неколкуте македонски градови кои непрестано живееат од своето основање па сѐ до денешен ден, а воедно е и град каде што древномакедонските артефакти се во изобилство, само го поддржува погорното становиште. Поточно, престолнината на македонскиот дух и непрегор заслужува чист и непобивлив македонски симбол како дабот.
Железниот свеќник
Железниот свеќник е историски роман и првата книга од тетралогијата на Димитар Талев ("Железниот свеќник", "Илинден", "Преспанските камбани", и "Гласовете ви ги слушам").
Романот е објавен во 1952 година. Во него се зборува за бугарските борби за политчка и црковна независност. Талев пишува романот, во време кога неговото семејство и тој самиот се иселени во Луковит.
Композиција
"Железниот свеќник" се сосоти од 4 дела:
Содржина
Романот е заснован во измислениот град Преспа (крстен на областа Преспа, но всушност родниот град на Талев е Прилеп) и ја следи судбината на едно типично бугарско преродбенско семејство. Се концентрира претежно врз фигурата на Лазар Глаушев (за негов прототип е користен познатиот бугарски духовник Методиј Кусев) и неговата улога во борбата против фанариотите и напорите повеќето преспанци за воспоставување на бугарска црква.
Во романот Талев опишува реална случка на црковен бунт на Кусев против грчки свештеници уште во младоста во Прилеп.
Список на државни водачи во 371 година
Ова е список на државни водачи во 71 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сината брада
„Сината брада“ е народна приказна, чија најпозната верзија е онаа на Шарл Перо, објавена во 1697 во Приказните на мајката Гуска. Тоа исто така е името на централниот лик на приказната.
Кратка содржина
Еден месец после свадбата, Сината брада мора да оди на патување. Тој ѝ доверил на неговата млада сопруга сноп клучеви, за отворање на сите врати на замокот, но имало една мала соба, каде таа никако не смеела да влезе. Љубопитна, таа  сепак влегла во забранетата соба и ги пронашла сите тела на претходните негови жени кои виселе на ѕидот. Од страв го испуштила клучот кој се извалкал со крв. Се обидувала да го избрише но не успеала бидејќи тој бил магичен
Ликот на Сината брада
Сината брада е првично инспириран од усната традиција. Тој е тип на огар кој ги напаѓа своите  жени и децата што сонив ги има. По објавувањето на приказната од страна на Шарл Перо, ликот на Сината брада инспирирал многу писатели, музичари и режисери. Воедно, ваквиот лик се поврзува со разни, историски или митолошки ликови:
Анализа
Според Бруно Бетелхајм, бајката го претставува стореното неверство на сопругата и злосторството сторено од страст од страна на љубоморниот сопруг. Крвта на јајцето [варијанта во една од приказните на Грим ] и на клучевите симболизира дека јунаците имале полов однос. Затоа, Сината брада е приказна за половото искушение".
Темата за љубопитноста на жената и нејзината непослушност е блиска до онаа за првиот грев на Ева во Библијата или на Пандорината кутија во старогрчката митологија. .
Целосен текст на Wikisource
Шарл Перо
NGC 4184
NGC 4184 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Јужен Крст, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4184 се споменува и како ESO 130-SC10, OCL 877.
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4184 е од видот I2p. NGC 4184 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4184 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 450; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8978. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Румелија
За административната единица, видете Румелиски пашалак Румелија (турски: Rumeli, "Земја на Римјаните/Ромеите") Илјада и една ноќ општ назив за земјите на Балканскиот Полуостров, односно денешните современи држави Албанија, Босна, Бугарија, Грција, Србија и Македонија.
Скршени парчиња (ТВ серија)
Скршени парчиња (турски: Paramparça) е турска телевизиска серија која започна со емитување на 1 Декември 2014 година на турскиот канал Star TV. Ова е прва турска серија во продукција на Ендемол. Скршени парчиња е приказна за тежок избор, тешки одлуки, испреплетени животи и родители кои се растргнати помеѓу нивните деца и нивните срца.
Синопсис
Животите на двајца луѓе од различно потекло се пресекуваат со една несреќа. Ѓулсерен, која е млада и убава жена и која живее во сиромашна населба во Истанбул, доживува сообраќајна несреќа и веднаш е пренесена во болница да се пораѓа. Во меѓувреме, Дилара, која припаѓа на богато семејство, се пораѓа во истата болница, истиот ден. После нивното породување, бебињата по грешка се заменуваат и се даваат на погрешни родители: бебето на Ѓулсерен се дава на Дилара, а бебето на Дилара се дава на Ѓулсерен.
Дејството во серијата се префрла 15 години подоцна. Ѓулсерен живее заедно со нејзината ќерка Хазал и се обидува да го стори најдоброто за неа откако нејзиниот сопруг ја напушта. Таа работи како продавачка во една мала продавница. Во меѓувреме, Дилара живее со нејзината ќерка Џансу. Таа има богат живот но и некои проблеми со нејзиниот сопруг Џихан.
Уште една сообраќајна несреќа ги спојува овие луѓе. Џансу прави сообраќајна несреќа и се повредува. После оваа несреќа, нејзините родители дознаваат дека тие не се нејзини биолошки родители. Овој факт ќе направи голем пресврт во нивниот живот. Џансу е порасната во богато семејство и ужива богат живот, додека Хазал е порасната во сиромашно семејство и посакува да има богат живот. Но кога вистината ќе се открие, целосно ќе се промени судбината на сите нив.
Радомерје
Радомерје (словенечки: Radomerje) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
IC 223
IC 223 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 223 се споменува и како ESO 322-4, MCG -6-27-24, AM 1222-392, DCL 35.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 223 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 223 има привидни димензии од 2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 25 м 8,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -39° 46' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
Други поделби
Проучување на IC 223 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40470.
Користена литература
"Southern Galaxy Catalogue", Austin, Texas: University of Texas (Catalog)
Привремена влада
Привремена влада (нарекувана и заменска влада, итна влада или преодна влада) ― владино тело формирано во вонредни околности за да управува со политичката транзиција најчесто по создавање на нова држава или по падот на претходната владејачка гарнитура. Привремени влади обично се назначуваат и најчесто се појавуваат, за време или по граѓанска или војна со друга држава.
Привремените влади остануваат на власт сѐ додека во редовен политички процес (најчесто избори) не биде назначена нова влада. Овие влади може да: ја дефинира правната структура на следниот режим, дава насоки поврзани со човековите права и политичките слободи, ја дефинира структурата на економијата, владините институции и носи одлуки за усогласување со меѓународните нормативи.
Според Јоси Шајн и Хуан Џ. Линц, привремените влади може да се групираат како:
Воспоставувањето на привремени влади честопати е тесно поврзано со спроведувањето на транзициската правда.
Примери за привремени влади
Примери за привремени влади се (по хронолошки редослед):
Петралица
Петралица — село во Општина Ранковце, сместено во областа Славиште, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во источниот дел на Општина Ранковце, сместено од десната страна на Крива Река. Се наоѓа во непосредна близина на самиот коридор 8, по кој поминува магистралниот пат од Скопје и Куманово кон Крива Паланка до граничниот премин Деве Баир на македонско-бугарската граница. Оддалечено е 23,5 километри од Крива Паланка и 9,5 километри од општинскио центар Ранковце.
Претставува рамничарско-ридско село со урбанизирана населба покрај самиот магистрален пат и маал од растурен тип во повисоките делови. Воедно, како дел од Петралица се смета и селото Баратлија, иако постои како засебна целина.
Од општинското средиште Ранковце е оддалечено пет километри и има добри врски со другите околни населени места, а во самото село постои автобуска станица.
Атарот на селото се простира на и со тоа е најголемо село по површина во општината.
Историја
Историските податоци за селото покажуваат дека на територијата на денешното село постоеле населби од доцното античко време.
Стопанство
Населението во селото главно се занимава со земјоделство. Во селото нема никакви стопански и услужни објекти.
NGC 2169
NGC 2169 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Петралица
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Петралица живееле 1.880 жители, од кои 1.750 Македонци и 130 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Петралица имало 1.920 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
NGC 2169
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2169 се споменува и како OCL 481.
Петралица
Население
Според податоци од пописот во 2002 година, во селото живееле 669 жители, од кои 667 Македонци, 1 Србин и 1 останат. Сите жители се изјасниле како православни христијани.
NGC 2169
Откривање
Објектот е откриен на 15 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Петралица
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 526 жители, од кои 493 Македонци, 5 Роми и 28 лица без податоци.
Родови
Селото Петралица е православно македонско-ромско село. Ромите се изјаснуваат за Македонци.
NGC 2169
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 8 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 57' 53".
Петралица
Родови
Според истражувањата од 1973 година, родови во селото се:
NGC 2169
Други поделби
Проучување на NGC 2169 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 182; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 742. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1502.
Петралица
Родови
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година селото било седиште на некогашната општина Ранковце, каде што се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на истоимената општина, во која покрај Петралица се наоѓале и селата Баратлија, Гиновци, Криви Камен и Милутинце. Самата Општина Петралица била дел од Кривопаланечката околија. Општината Петралица постоела и во периодот 1950-1952 година.
Иселеништво
Помеѓу двете светски војни, а поготово после тоа и Петралица има дадено огромен број на иселеници. Се иселувале не само Македонците, туку и Ромите. Во иселувањето учествувале сите селски родови. Има и сосема иселени родови. Иселеници има во повеќе градови во Македонија. Потоа иселеници има во Мождивњак (Чифлижани), Талашманце (Баратлинци). Кетеново (Аврамовци и Зензерци). Кокошиње (Даутовци, Чајевци, Галевци и Стамболџиовци). Малино (Крстевци и Стојковци). Амзабегово (Младеновци, Богдановци, Тодоровци и Трајковци) Трајковци се Роми, Пеширово (Петралинци и Серафимовци). Околу 33 семејства се иселени во селото Горобинци. Долно Коњаре (Спасовци). Војник (Петралинци). Клечевце (Петралинци и Богдановци). Коњух (Петралинци и Стојковци) и Скачковце (Шопје).
Милутинце
Милутинце — село во Општина Ранковце, сместено во областа Славиште, во североисточниот дел на Македонија.
Население
Според одржаниот попис во 2002 година имало само 72 жители. Сите жители се Македонци и се изјасниле како православни христијани.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 15 жители, од кои 11 Македонци, 1 Србин и 3 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1973 година, родови во селото се
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Ранковце, каде што се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Петралица, во која покрај Милутинце се наоѓале и селата Баратлија, Гиновци, Криви Камен и Петралица. Самата Општина Петралица била дел од Кривопаланечката околија. Општината Петралица постоела и во периодот 1950-1952 година.
Архосауроморфи
Архосауроморфите (од грчки: "владеечки гуштерски форми") е инфракласа на диапсидни влекачи кои се појавиле за време на доцен Перм и станале почести за време на Тријас. Во оваа инфракласа се вклучени редовите Rhynchosauria, Trilophosauridae, Prolacertiformes, Archosauriformes, и пробно, Choristodera. Иако овие влекачи навидум се различни по својот изглед (едно време тие беа сместувани во различни поткласи - трилофосаурите биле сметани за еуриапсиди, додека ринхосаурите за лепидосаури и биле вклучувани во ист ред со туатарата), тие се обединети со неколку мали скелетни и черепни детали кои укажуваат на тоа дека тие образуваат клад кој настанал од еден заеднички предок.
Славејот (сказна од Х.К. Андерсен)
„Славејот“ (дански: Nattergalen) — сказна на Ханс Кристијан Андерсен од 1843 година.
Содржина
Во Кина, царот имал голем дворец со уште поголема градина која се протегал до шумата крај морскиот брег. Во шумата живеел еден славеј кого често го слушал рибарот кој живеел во близината. Постепено, неговата преубава песна го привлекло вниманието на сите луѓе и набргу дури почнале да пишуваат и книги за него. Така, еден ден, читајќи таква книга, царот дознал дека во неговата градина живее славеј кој пее убаво и наредил да му го донесат. Меѓутоа, управникот на дворецот и другите дворјани немале чуено за славејот и не знаеле каде живее тој. Сепек, девојката која работела во кујната ги довела до шумата во која живеел славејот и му кажала дека царот имал желба да го слушне неговото пеење. Славејот се согласил и така го однеле во дворецот. Таму, штом почнал да пее, тој ги воодушевил сите присутни, а царот бил многу задоволен и така славејот останал да живее во дворецот каде кон него се однесувале со големи почести. Меѓутоа, еден ден, царот добил подарок од јапонскиот цар - механички славеј, украсен со скапоцени камења. Царот и дворјаниет биле воодушевени од подарокот. На почетокот, механичкиот и вистинскиот славеј пееле заедно, но нивното пеење не било усогласено така што потоа пеел само вештачкиот славеј. Додека сите му се воодушевувале на механичкиот славеј, кој постојано ја пеел истата песна, вистинскиот славеј побегнал надвор. Поради тоа, тој бил прогонет од царството, додека механичкиот славеј ги уживал сите почести. По една година, механичкиот славеј се расипал. Часовничарот успеал да го поправи, но оттогаш, тој пеел само еднаш годишно. така поминале пет години и царот се разболел. Додека тој лежел тешко болен, сите го прежалиле и веќе избрале друг цар. Еден ден, болниот цар имал привидение: смртта му седела на градите, а пред него се појавувале сите негови добри и лоши дела. Тогаш, под прозорецот се појавил славејот, кој слушнал за болеста на царот и дошол да го утеши со својата песна. Благодарение на неговото пеење, привиденијата исчезнале, смртта ја напуштила собата, а царот оздравел. Славејот му ветил на царот дека одвреме-навреме ќе доаѓа за да му пее при што ќе му кажува што се случува во царството. Утредента, коаг слугите влегле во собата мислејќи дека царот е мртов, тие се вџашиле кога царот ги поздравил со: „Добро утро“.
Мариински дворец (Киев)
Мариински дворец (Маріїнський палац) — службено седиште на претседателот на Украина во Киев, сместено до државното собрание. Објектот бил изграден во барокен стил и се наоѓа на брегот на реката Днепар.
Дворецот започнал да се гради во 1744 година, во времето на руската царица Елисавета Петровна, а била проектирана од Бартоломео Растрели, најпознатиот архитект во Руската Империја во тоа време. Еден од студентите на Растрели, Иван Мичурин, заедно со група на други архитекти, го завршиле дворецот во 1752 година. Првата царска посета на дворецот ја направила Катерина II во 1787 г.
Кон почетокот на XIX век, објектот бил опожарен. Во 1870 година, Александар II го преградил гворецот, а како главен архитект бил Константин Мајевски.
За време на Руската граѓанска војна во 1917-1920 г. дворецот служел како како штаб, особено во текот на Киево-болшевичкото востание. Во 1920-тите години, зградата била претворена во музеј. Во текот на Втората светска војна, зградата била многу оштетена, а обновена кон крајот на 1940-тите. Друга голема реставрација објектот доживеал во 1980-тите години.
Ратевка
Ратевка — македонско народно оро за мешан состав со 7/16 (3,2,2) ритам. Најчесто се игра во Малешевско, со држење на играчите за рацете, слободно долу спуштени. Се игра во полукруг, полетно, со мали чекори на полустапалата и со потсконување и доскокнување.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 43 (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 43 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 114 во Битола.
Историја на Евреите во Босна и Херцеговина
На својот врв, еврејската заедница во Босна и Херцеговина броела помеѓу 14.000 и 22.000 членови во 1941 година. Од нив, од 12.000 до 14.000 живееле во Сараево, што претставува 20% од населението на градот.
Денес, во Босна и Херцеговина живеат 281 Евреи, признати како национално малцинство. Тие претежно имаат добри односи со своите соседи кои не се евреи.
Османлиско владеење
Првите Евреи пристигнале во Босна и Херцеговина во периодот од 1492 до 1497 година од Шпанија и Португалија. Додека десетици илјади Евреи побегнале од шпанската и португалската инквизиција, султанот Бајазит II ги поздравил Евреите кои биле во можност да стигнат до неговите територии. Евреите Сефарди кои бегале од Шпанија и Португалија биле населени во Босна и Херцеговина, Македонија, Тракија и други области на Европа кои биле под османлиска контрола. Евреите од Отоманското Царство започнале да пристигнуваат во најголем дел во 16 век, населувајќи се главно во Сараево. Првите Евреи Ашкенази пристигнале од Унгарија во 1686 година, кога османлиските Турци биле протерани од Унгарија Меѓу нив бил и Цви Ашкенази, кој останал во Сараево три години како рабин. Еврејската заедница напредувала во Босна, живеејќи рамо до рамо со босанските муслимански соседи, како еден од најголемите европски центри за Сефардите надвор од Шпанија.
Евреите во Отоманското Царство биле генерално добро третирани и според законот биле признати како немуслимани. И покрај некои ограничувања, еврејските заедници на Отоманското Царство напредувале. Тие добиле значителна автономија, со различни права, вклучувајќи го и правото да купуваат недвижен имот, да градат синагоги и да вршат трговија низ Отоманското Царство. Евреите, заедно со другите немуслимански поданици на Отоманското Царство, добиле целосна еднаквост според османлискиот закон до 1856 година.
Во доцното османлиско време, сараевскиот рабин, Јуда Алкалај, имал значајна улога како претходник на современиот ционизам, залагајќи се за обновување на Евреите во Израелската земја.
Хабсбуршка управа
Австроунгарија ја окупирала Босна и Херцеговина во 1878 година. Многумина професионални, образовани Евреи Ашкенази пристигнале со Австроунгарците. Евреите Сефарди продолжиле да се занимаваат со нивните традиционални области, главно со надворешна трговија и занаетчиство.
Сефардските Евреи сигурно имале посилна улога во БиХ, имајќи предвид дека само во Сараево, Бања Лука и Тузла биле активни одделни заедници Ашкенази, додека Тузла била единствениот град во кој Ашкеназите биле многубројни (таму се родил Хилде Залосер). Во овој период, Моше бен Рафаел Атијас се истакнал како научник на исламската вера и на средновековната персиска литература.
Кралство Југославија
По крајот на Првата светска војна дошло до распаѓање на Австроунгарија и по војната Босна и Херцеговина била вклучена во составот на Кралството Југославија. На пописот од 1921 година, ладино бил мајчин јазик на 10.00 од вкупно 70.00 жители на Сараево. До 1926 година, во Босна и Херцеговина имало 13.000 Евреи.
Босанската еврејска заедница останала активна по обединувањето на Југославија. Во дваесеттите и триесеттите години од минатиот век, Калми Барух бил пионер на сефардските студии и шпанска студија и еминентен левичарски интелектуалец. Даниел Озмо бил активен во Белград како прогресивен сликар и графичар. Исак Самоковлија, исто така, ја започнал својата книжевна кариера во 30-тите години на минатиот век, која ја продолжил и по војната. Лора Папо Бохорета била активна феминистка и писателка.