Санторини
Античко и средновековно Санторини
Санторини останал неокупиран во остатокот од Бронзениот период, во кој период грците го зазеле Крит. Во Кносос во контекст на ДМIА (14 век п.н.е), седум текстови Лински Б додека се повикуваат на „сите Богови“ обезбедиле главен примат на субјекти кои не биле засведочени на друго место наречени qe-ra-si-ja и qe-ra-si-jo. Ако завршетокот -ia[s] и -ios ја претставуваат етниконската наставка, тогаш ова значи „она што доаѓа од Qeras[os] “. При аспирација *Qhera во покасниот грчки јазик ќе премини во Тера. „Терасија“ и неговиот етикон „Терасиос“ подоцна се потврдени во покасниот грчки јазик и штом –sos била самата генитивна наставка во јазичниот сојуз на Егејот, *Qeras[os] може и да се скрати во *Qera. (Наизменичниот поглед ги зема qe-ra-si-ja и qe-ra-si-jo како доказ за андрогенија и го применуваат ова име со слични коментари за легендарниот пророк, Тирезијас, но овие погледи не се исклучуваат взаемно еден од друг). Доколку qe-ra-si-ja прво била етникон, тогаш во продолжение тој/таа/тоа Критјаните исто така се плашеле од каде дошло тоа. Низ вековите после главните катастрофи од 1200 година п.н.е, Феникјаните јго откриле пронаоѓалиштето Тера. Извештаите на Херодот дека Феникјаните го викале островот Калиста и живееле на него околу 8 генерации. Тогаш во 9 век п.н.е, Дорјаните го основале главниот Еленистички град –Меса Воуно, 396 м над нивото на морето. Оваа група подоцна тврдела дека го нарекле градот и островот по нивниот водач, Терас. Денеска тој град е познат под името Античка Тера. Аргонаутика на аполониус Родиус, која е напишана во 3 век п.н.е во Еленистички Египет, го спомнува и митот за потеклото и независноста на Тера кој бил напишан од страна на Тритон од Либија за гркот Аргонаут Еуфемус, синот на Посејдон, опишувајќи го како групка земја. Еуфемус прво неколку дена ја носел групката веднаш до неговото срце, потоа тој сонувал како се грижел за групката со млекото од неговите гради и потоа групката се претворила во убава девојка со која тој водел љубов. Девојката му кажала дека таа била ќерка на Титон и се викала и дека кога тој ќе ја фрли грутката во морето,таа ќе прерасни во стров на кој ќе живеат неговите потомци. Поемата понатаму тврдела дека островот бил нарешен Тера според потомокот на Еуфемус – Терас, синот на Аутесион, водачот на групата бегалци доселеници од Лемнос. Дорјаните оставиле голем број на натписи вдлабени во камењата, во близина на храмот на Аполон, укажувајќи на личните врски помеѓу автоторите и нивните ероменои. Се верува дека овие натписи, кои биле пронајдени од страна на Фридрих Хилер вон Гаертриген,според некои археолози дека биле дел од некој ритуал,со која се славело, преку нивната големина, внимателна конструкција и во некои случаи ги вршеле и уметници не само писателите. Други историчари, како што се Довер и Хенри-Ирене Мароу мислат дека тие содржеле и некоја порнографија во себе. Според Херодот (4.149-165), островот бил 7 години погоден од суша и тогаш Тера пратила свои колонисти кои основале повеќе градови во северна Африка. Во 5 век п.н.е, дорската Тера не и се приклучила на Атина на Делианската лига; и за време на Полонезиската војна, Тера застанала од страна на дорската Спарта против Атина. Атињаните го зазеле островот за време на војната но после го изгубила после битката на Аегоспотами. Како што било случај со другите грчки територии,така и Тера била управувана од страна на Римјаните; откако се распаднала империјата таа се паднала во нејзиниот источен дел, кој е познат по името Византиско Царство. За време на Крстоносните војни, Франците се сместиле на островот, додека пак во 13 век н.е, Венецијанците го присоединиле островот кон Војводството Наксос и бил преименуван во „Санторини“ или тоа значи „Светица Ирена“. Во 1579 година Санторини потпаднал под Отоманската власт.