cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Петар Бојаџиевски
Трудови и книги
Автор е на повеќе од 80 стручни трудови и на книгите: и соавтор на учебникот
Географија на Индија
Кач
Кач е мочурлив регион сметен во индиската држава Гуџарат, која се граничи со пакистанската област Синд. Името Кач настанало од зборовите (хинду:) -{Rann}-, „слана“, Kach „мочуриште“. Кач зафаќа површина од 27.900 км2.
Регионот, првобитно се состоел од дел од Арапското Море. Геолошките сили, најверојатно земјотреси придонеле регионот да се претвори во лагуна. Ова подрачје постепено се претворило во мочуриште. За време на монсуните, ова подрачје се претвора во мочуришна длабочина, која достигнува висина до колена. По монсуните, подрачјето се суши.
Клима
Тешко е да се опише Индија како една климатска зона. Нејзината големина, овозможува да има голема разлика од климата во Кашмир со онаа во јужна Индија. Различната топографија условува да има региони со микроклима. Климата во Индија варира од тропска во јужните делови до умерена клима на север. Деловите на Хималаите имаат поларна клима.
Метеоролозите ја делат годината на четири годишни времиња во најголемиот дел на држави. Тоа се зима, лето, време на монсуснски диождови и време по монсунските дождови. Деловите на Индија кои се наоѓаат покрај Хималаите имаат пет годишни времиња: пролет, лето, време на монсунски дождови, есен и зима. јесен и зима. Снегот редовно паѓа само на повисоките места.
Во најголем дел од Индија, летото трае од март до јули. Дневните температури достигнуваат и над 40 °C. Во крајбрежните делови, таа е пониска и се движи околу 30 °C, а е проследена со релативно високиот процент на влажност на воздухот. Во деловите од пустината Тар, температурите се искачуваат и над 45 °C.
По летото доаѓа периодот на врнежи, предизвикан од монсуните, кои овозможуваат врнежи во најголемиот дел на Индија. Облаците се привлечени од низок атмосферски притисок, кој го создава пустината Тар. Службен датум на појава на монсуните е 1 јуни, кога монсуните поминуваат на брегот на Керала. Југозападните монсуни се делат во две групи: монсуни од Бенгалскиот Залив и монсуни од Арапското Море. Монсуните од Бенгалскиот Залив дуваат кон север и во почетокот на јуни веќе дуват во свероисточна Индија. Ова понатаму напредува на исток, и до 29 јуни доаѓа до Њу Делхи. Монсуните од Арапското Море дуваат на север и голем дел од врнежите ги истураат на Западните Гати, кои се изложени на ветерот. На почетокот на јули, поголемиот дел од Индија е погоден од монсунските ветрови.
Монсуните од август, започнуваат да се повлекуваат од северна Индија, а од септември од Керала. Краткиот период по повлекувањето е познат како „повлекување на монсуните“ и се одликува со постојано време. Од ноември, во северните делови на земјата започнува зимата.
Зимата во северна Индија запонува во ноември, а во јужна Индија на крајот од декември. Зимата на Индискиот полуостров се одликува со благи дневни температури и студени ноќи. Како што се оди на север, така температурите се сѐ пониски. Во некои рамнини температурите се спуштаат и под 0 °C. Голем дел од северна Индија во зимскиот период се наоѓа под магла.
Највисоката температура измерена во Индија е 50,6 °C, а е измерена во Алвар во 1955 година. Најниската е измерена во Кашмир, а изнесувала −45 °C. Понови тврдења кажуваат дека температурата во Ориса достигнала 55 °C, но индискиот метеоролошки отсек е скептичен во однос на методите со кои е измерена таа температура.
Геологија
Индија има разновидна геологија, која опфаќа цел спектар на геолошки временски доба. Геолошките обележја на Индија се класифицирани врз основа на нивната старост.
Од прекамбриумскиот период потекнуваат системите Кадапа и Винџа, кои се простираат во источните и северните делови на земјата. Мал дел од вие системи се простира во западна и средна Индија.
Формациите од палеозоикот - камбриум, ордовик, силур и од девонот се наоѓаат во регионот на западните Хималаи во Кашмир и Химачал Прадеш.
Од мезозоикот потекнуваат формациите Декански стапици, кои се наоѓаат во најголем дел во северен Декан. Геолозите веруваат дека Деканските стапици се последица на површинските вулкански активности. Земјиштето на Деканските стапици е црно и е погодно за земјоделство. Карбонските, пермските, тријаските и јурските системи може да се видат од западните Хималаи. Јуирскиот систем може да се види и од Раџастан.
Обележјата од терцијарното доба се наоѓаат во Манипур, Хагаланд, делови од Аранучал Прадеш и долж хималјските предели. Креден систем е застапен во средна Индија и Винџа и делови од индогангските рамнини.
Гондвански систем може да се види во подрачјето на реката Нармада во Винџа и Сатпурама. Еоценски систем е пронајден во западните Хималаи и Асам. Олигоценски формации има во Кач и Асам.
Во средна Индија се пронајдени плеистоценски покривки. Ова подрачје е богато со минерали, лигнит, железна руда, манган и алуминиум. Се верува дека во тој период, вулканите ги формирале островските групи Андамани и Никобари.
Хималаите се резултат на конвергенција и деформација на индоавстралиските и евроазиските плочи. Како последица на непрекинатата конвергенција, Хималаите се повисоки за 1 cm секоја година.
Природни катастрофи
Индија е подложна на природни катастрофи, кои доведуваат до големи загуби на човечки животи. Природните катастрофи кои се јавуваат во Индија опфаќаат суши, поплави, монсунски дождови, циклони и земјотреси.
Индиското земјоделство е зависно од монсунските дождови, со кои тоа се снабдува со вода за наводнување. Во некои подрачја, недостатокот на монсунски диождови предизвикува недостаток на вода, а со тоа и посевите се неплодни и тешко успеваат. Региони подложни на суша се: Махараштра, Карнатака, Андре Прадеш, Ориса, Гуџарат и Раџастан. Во минатото, недостатокот на монсуни предизвикувало глад.
Поместувањето на тектонските плочи под Земјината површина предизвикуваат потреси во хималајскиот појас во свероисточна Индија. Овој регион е класифициран како зона В, што значи дека претставува подрачје со многу голем ризик. Деловите во западна Индија, околу Кач во Гуџарат и Којна во Махараштра се класифицирани како зона ИВ (висок ризик). Останатите подрачја имаат среден или низок ризик од појава на земјотреси.
исто така претставуваат природна катастрофа, која е кобна по илјадници жители на крајбрежните делови на Индија. Циклоните донесуваат обилни врнежи, кои го оневозможуват снабдувањето со помош на погодените региони. Цунамите од 26 декември 2004 ги опустошија Андаманите и Никобарите и источниот брег на Индија, а животот го загубија околу 10.000 луѓе. До тогаш се сметало дека Индија не може да биде погодена од големи цунами иако има усни докази дека тоа се случувало во минатото.
Индија има еден активен вулкан, кој се наоѓа на островот Барен. Вулканот последен пат еруптираше во мај 2005. Таму исто така има и неактивен вулкан (Наркондум). И двата наведени вулкани се наоѓаат на Андаманските острови.
Во долните делови од Хималаите, вообичаена појава е и лизгање на земјиштето, како резултат на карпестите формациии, кои се јавуваат на овие планини. Некои деловни од Западните Гати, исто така се подложни на лизгање на земјиштето, но со помал интенитет. Снежните лавини се јавуваат во Кашмир, Химачал Прадеш и Сиким.
За време на летнитте месеци, штети предизвикуваат и песочните олуји. Тие донесуваат големи количини на прашина од пустинските предели. Градот е појава во некои делови на Индија и предизвикува големи штети на посевите.
Природни богатства
Индија изобилува со разни природни богатства. Покрај 56% обработливо земјиште, Индија изобилува со јаглен (четврта земја со најмногу резерви во светот), железна руда, манган, лискун, боксит, титанова руда, хромит, природен гас, дијаманти, нафта, варовник. Иднија сама ги задоволува своите потреби за ториум, кои се експлоатира долж брегот на Корала. Овде се наоѓаат 24% од достапниот ториум во светот. .
Во Индија се откриени и извори на нафта. Тие се наоѓаат во Махараштра, Гуџарат, а и во Асам, но тоа се само 40% од истражувањето. Исто така откриено е сѐ поголемо количество на природен гас, посебно покрај брегот во Андре Прадеш. Во Андре Прадеш се ископува и ураниум, додека најзначајниот рудник на злато е Колар Голд Филдс во Карнатка.
Надворешни врски
Indien
Пјетро Паоло Вирдис
Антонио Пјетро Паоло Вирдис (роден на година) — италијански фудбалски менаџер и поранешен играч, кој играл како напаѓач. Во текот на неговата кариера, тој играл за Нуорезе, пред да заигра во Серија А за Каљари, Јувентус, Удинезе и Милан; кариерата ја завршил во Лече. Познат по своето око за гол, со Јувентус, тој освоил две титули во лигата и еден Куп на Италија; со Милан, тој станал најдобар стрелец во лигата во 1987 година, исто така, ја освоил титулата во лигата и Суперкупот на Италија во 1988 година, и бил дел од победата на клубот во Европскиот куп во 1989 година. На меѓународно ниво, тој ја претставувал Италија на Летните олимписки игри 1988 година, помагајќи му на тимот да го освои четвртото место.
Клупска кариера
Роден во Сасари, Италија, Вирдис ја започнал својата кариера во својата родна Сардинија со аматерскиот тим Нуоресе од Серија Д во 1973 година, постигнувајќи 11 гола во својата прва сениорска сезона на млада возраст од 16 години. Подоцна му се приклучил на Каљари, правејќи го своето деби во Серија А на 6 октомври 1974 година во лигашки натпревар против Виченца.
Во 1977 година, тој му се приклучил на Јувентус, каде што играл до 1982 година, со исклучок на едногодишниот престој во Каљари во 1980-1981 година. Откако не успеал да најде првотимско место, во 1982 година го напуштил Јувентус и потпишал за Удинезе. Во 1984 година, тој потоа се преселил во Милан, каде што го уживал својот најдобар период на клупско ниво. Тој го направил своето деби во Серија А со клубот во поразот со 2-1 на гостувањето кај Парма на 22 август 1984 година, и играл пет сезони со росонерите, освојувајќи ја титулата најдобар стрелец во Серија А во текот на сезоната 1986-87, со 17 гола; тој, исто така, ја освоил титулата во Серија А 1987-88 и Суперкупот на Италија во 1988 година со клубот, проследен со Европскиот куп 1988-89. Вкупно, тој забележал 186 настапи за Милан, постигнувајќи 76 гола, од кои 53 биле постигнати во Серија А на 135 натпревари. Во 1989 година, на 32-годишна возраст, тој го напуштил Милан за да му се приклучил на Лече, каде што ги поминал последните две сезони како професионален фудбалер пред да се пензионира во 1991 година
Меѓународна кариера
Иако никогаш не добил повик за сениорскиот тим, му помогнал на италијанскиот олимписки тим да се квалификува за Сеул 1988 година. На турнирот, тој постигнал три гола во шест натпревари додека Италија стигнала до полуфиналето, губејќи со 2-0 од Западна Германија во финалето за бронзениот медал. Пред тоа, тој се натпреварувал на Европското првенство за фудбалери до 21 години на УЕФА во 1982 година со репрезентацијата на Италија до 21 години.
Менаџерска кариера
По повлекувањето од активниот фудбал, Вирдис се обидел да продолжи со кариерата како менаџер. Во ноември 1998 година тој ја презел својата прва менаџерска улога, станувајќи главен тренер на клубот од Серија Ц1, Атлетико Катанија, сепак, бил отпуштен подоцна во април 1999 година
Тој потоа се вратил на раководството во март 2001 година, прифаќајќи ја понудата од Витербесе од Серија Ц1. Сепак, неговиот мандат траел само два месеци, бидејќи бил отпуштен во мај истата година. Во април 2002 година тој ја прифатил менаџерската улога во Ночерина, водејќи го тимот во последните неколку недели од сезоната.
Подоцна го напуштил фудбалот и отворил ресторан и вински бар во Милано. Сепак, во јули 2008 година тој го изјавил својот интерес да се врати во менаџментот.
Почести
Јувентус
Индивидуални
Црква „Св. Атанасиј“ - Куфалово
Свети Атанасиј (Άγιος Αθανάσιος) — црква во градот Куфалово, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот важи за вреден пример за духовната архитектура во Беломорието од втората половина на XIX век. Во неа има икони од ениџевардарскиот мајстор Божин Стаменитов.
Прогласена е за историски споменик на 23 септември 1986 г.
Рамниште (Демир Капија)
Рамниште — археолошко наоѓалиште кај гратчето Демир Капија. Претставува утврдена населба од железното и хеленистичкото време.
Се наоѓа јужно од месноста Манастир на околу 500 м воздушна линија, на елипсовидно плато на највисокиот рид Рамниште. По изохипсата на висорамнинката можат да се следат остатоци од урнатини, најверојатно од бедем граден од неправилно кршен камен во сувоѕидица. Само на едно место во северниот крај може да се види дел од лицето на ѕидот и неговата ширина која изнесува 3 м.
Кајакарството во Македонија
Кајакарството во Македонија — спорт кој во Македонија со текот на годините добива сè поголема популарност. Кајакарството е управувано од страна на Кајакарската Федерација на Македонија.
Историја
Кајакарството во Македонија организирано се јавува со формирањето на првиот кајакарски клуб „Вардар” во Скопје во 1934 година на чело со Димитрије Ставриќ. По ослободувањето биле основани клубовите: „Стрмец” во Охрид (1948), „Црн Дрим” во Струга, „Пеликан” во Ресен, „Мирче Ацев” во Скопје.
Секоја година се организираат меѓународни натпревари на Илинденскиот кајак слалом на реката Треска. Турнирот за прв пат се одржал во 1969 година кога бил формиран Иницијативен одбор од 9 члена на чело со Мемед Шакир за основање на традиционални меѓународни кајакарски натпревари на диви води на реката Треска посветени на Илинден, националниот празник на Македонија. Благодарение на квалитетните материјални и кадровски услови, овој меѓународен натпревар е прифатен во годишниот календар на Меѓународната кајакарска федерација (ИЦФ). Овие натпревари се одржани 42 пати (до 2010)[1], со учество на кајакари од југословенските републики, од балканските и од европските држави.
Александар Петров (шахист)
Александар Дмитриевич Петров (12 февруари 1794 г. – 22 април 1867 г.) бил руски шахист, композитор и писател, кој пишувал на шаховски теми.
Петров е роден во Бисерово, близу Псков, во благородно семејство и се смета како првиот голем руски мајстор во шах. Од 1804 година живеел во Санкт Петербург. Во 1809 година победил против Копев и Баранов, водечките шахисти во Петербург и станал најдобриот руски шахист на 15-годишна возраст. За повеќе од половина век Петров се сметал за најсилниот играч во Русија.
Тој е автор на првиот прирачник за шах на руски јазик („Шахматная игра“, во Санкт Петербург 1824 г.). Тој исто со помошта на Карл Фридрих фон Јаниш го анализирал отворањето што подоцна станало познато како Петровска одбрана или Руска игра (C42).
Од 1840 година живеел во Варшава (тогаш во Руската Империја), каде што успешно играл против врвните мајстори на шах во Варшава: Александар Хофман, Пјотровски, Симански, Сијејелунски, Хиероним Царновски, Симон Винавер и др.
Петров победил во натпреварите против Д.А. Баранов (4–2) во 1809 година, Карл Јаниш (2–1) во Санкт Петербург 1844 г.; Принцот Сергеј Семенович Урусов (3–1) во Санкт Петербург 1853 г. и (13,5–7,5) во Варшава 1859 г.; и Иљја Шумов (4–2) во Санкт Петербург 1862 г.
За време на Јануарското востание (1863–1864), тој ја напуштил Варшава за Виена и Париз. Меѓу други, тој одиграл натпревар против Пол Журну во Париз 1863 година.
Петров починал во Варшава во 1867 година и бил погребан на Православните гробишта во Варшава.
Неговиот најпознат шаховски проблем е „Повлекувањето на Наполеон I од Москва“ (Санкт Петербург 1824 г.).
Јамагучи (префектура)
Јамагучи (јапонски:山口県; Yamaguchi-ken) е префектура во Јапонија која се наоѓа во регионот Чугоку на островот Хоншу. Главен град е Јамагучи.
Пњево (Новодвурски Округ)
Пњево (Pniewo) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Сушица (Ново Село)
Сушица — археолошко наоѓалиште во струмичкото село Ново Село, Општина Ново Село. Претставува населба од неолитско време.
Според податоците од Димитар Китанов Тушев од селото Секирник, крај потокот Сушица биле најдени мали керамички садови и орудија од камен и кремен.
Апостол Андреја
Живот
Тој е син на Јонин и брат на Свети Петар. Роден е во Витсаида на брегот на Генизаретското Езеро и по занимање бил рибар. Се смета дека пред да станел апостол, Андреј бил ученик на Јован Крстител. Но според Евангелието по Јован, Исус рекол: „Еве тоа е јагнето Божје што ги собира сите гревови на овој свет“ тогаш Исус го повикал, оттука и е наречен Првоповикан. Андреј станал прв Исусов ученик и никогаш повеќе не се одделил од него, а присуствувал на сите големи настани поврзани со Исус Христос: кога Исус им се јавил на апостолите по Воскресението, на Вознесението, како и на слегувањето на Светиот Дух. Во своето верување во Исус Христос, Андреј го повикал и братот свети Петар. Својата вера ја проповедал во Мала Азија, во Грузија и во Скитија поради што се смета за покровител на Романија и Русија. На Пелопонез, во градот Патрас, тој излечил многу болни и така придобил многу луѓе за христијанската вера. Притоа, тој ги придобил и братот и снаата на градоначалникот на Патрас, поради што тој наредил Андреј да биде распнат на крст, но не како Исус, туку во форма на буквата Х. Два дена и две ноќи, 70-годишниот апостол Андреј се мачел пред да ја испушти душата.
Руската православна црква го почитува апостол Андреј како свој основач. Исто така, се смета дека свети Андреј ја основал црквата и во Византион, денешен Истанбул. Оттука, денес, цариградските патријарси се сметаат за негови директни наследници. За време на владеењето на цар Константин I Велики, неговото тело било пренесено од Патрас во Цариград и било поставено во црквата на Светите Апостоли. Подоцна главата му била пренесена во Рим, каде што со многу почести се чува и денс во базиликата Св. Петар. Неговиот празник е на 13 декември.
Статистички завод на Турција
Статистичкиот завод на Турција (Türkiye İstatistik Kurumu или TÜİK; меѓународно: TurkStat) државна служба во Турција задолжена за изготвување на официјалната статистика за земјата, нејзиното население, ресурски, стопанство, општество и култура. Основана е во 1926 г, а седиштето ѝ е во Анкара.
Јалова (покраина)
Јалова — покраина во северозападна Турција, на источниот брег на Мраморното Море. Соседни покраини се Бурса на југ и Коџаели на исток. Административен центар е градот Јалова. Покраината има население од 203.741 (2010). Сè до 1995, Јалова била округ во рамките на покраината Истанбул, а сè до 1930 била округ во состав на покраината Коџаели.
Окрузи
Покраината е поделенна на 6 окрузи:
Француско виски
Француско виски ― виски произведено во Франција. Дестилериите што произведуваат француско виски се Glann ar Mor и Warenghem во Бретања, Guillon во регионот Шампањ и Grallet-Dupic во Лорен. Вискито од хелда го произведува Distillerie des Menhirs во Пломелин, Бретања. Во Франција моментално работат или се отвораат над 40 дестилерии за виски.
Првото француско виски било произведено во дестилеријата Варенгем во 1987 година, која потоа го претставило првото француско виски со еден слад во 1998 година.
Според една студија во 2016 година, Французите се најголеми потрошувачи на виски со еден слад во светот, особено скоч.
Киевски академски куклен театар
Киевскиот академски куклен театар (украински: Київський державний академічний театр ляльок) е театар кој се наоѓа во Киев, Украина.
Овој театаер е еден од најстарите во Украина, основан на 27 октомври 1921 година, како театар за мали деца по иницијатива на О, Воломарского и Даев. Во 2002 година театрот добил статус на национален.
Судски процес против ВМРО (Обединета)
Судскиот процес против ВМРО (Обединета) (на Съдебен процес срещу ВМРО (Обединена)) бил судски процес кој се водел во Судската палата во Софија, Царство Бугарија против 19 лица кои се наводно биле припадници на организацијата ВМРО (Обединета), чии ставови се сметале за опасни за државната безбедност и територијалниот интегритет, согласно Законот за заштита на државата на Царство Бугарија.
Процесот официјално започнал на 8 јули 1936 година по претходно поднесено службено дело со број 190 од 1935 година од полицијата на Бугарија, во кое карактерот на организацијата, чија структура била провалена во месец март и август, се опишува како група на нелегалната БКП, која сака насилна промена на државниот систем и одделување одредени територии на Бугарија, нагласувајќи дека според нејзината идеологија Македонците не се Бугари туку самостојна нација.
Полициски рации од 1935 година
Причините поради кои доаѓа до овој судски процес се рациите од 1935 година на бугарската полиција. Првично, во месец март полицијата го открива огранокот на ВМРО (Обединета) во градот Горна Џумаја. Истата година, на 1 август, дејци на организацијата закачуваат знамиња по важни згради и јавни места во Неврокоп, при што полицијата ги приведува активистите и ја разбива мрежата на организацијата во градот.
Започнување на процесот
Истиот месец, полицијата на Бугарија приготвува извештај односно службено дело со број 190 од 1935 година, во кој врз основа на Законот за заштита на државата на Царство Бугарија го објаснува карактерот на организацијата и обвинува 19 граѓани на Бугарија како наводни членови на организацијата кои ги прекршиле членовите 282, 291 и 292 од законот.
Пред сè, за организацијата ВМРО (Обединета), бугарската полиција тврди дека е една одделна група на тогаш нелегалната партија БКП. Како цели на организацијата, полицијата насочува дека таа проповеда настанување на насилни промени во системот на државата и одделување на делови од територијата на Царство Бугарија односно одделување на Пиринска Македонија кон нова независна држава во централниот дел на Балканот. Таа во својот извештај исто така нагласува дека, според идеологијата на организацијата, Македонците не се Бугари туку се одделна и самостојна нација.
Одвивање на процесот
Судењето официјално започнало на 8 јули 1936 година и се одвивало во судница во Судската палата во Софија, Царство Бугарија. Заштитата на обвинетите ангажирала неколку адвокати кои се со левичарски убедувања, еден од нив е Никола Манолев. Сведоци во случајот биле Славчо Кљамбов, Петар Шанданов, Ѓорѓи Занков, Павел Шатев, Димитар Сматракалев, Наум Терзијанов и други. На судењето биле присутни сите 19 обвинети. На прашањето од која народност се, 9 од нив се искажале како „Македонци“, 5 како „Бугари“, а останатите 5 биле воздржани.
Еден од обвинетите, Асен Чаракчиев, по прашањето дали е комунист, го потврдил тоа, но негирал дека постои врска помеѓу ВМРО (Обединета) и БКП. Тој исто така ја поддржал тезата за одделување на Пиринска Македонија од Царство Бугарија и го потврдил постоењето на македонска нација. За разлика од Чаракчиев, Јордан Анастасов тврдел дека Македонците се Бугари и дека Пиринска Македонија ѝ припаѓа на Бугарија. Тој, заедно со Калајџиев, Михов и Мартулков го негирале тврдењето дека тие членуваат во организацијата. Сведоците во главно ги потврдиле тврдењата на обвинетите, додека пак Занков, Шатев и Терзијанов како единствен предводник на комунизмот во ВМРО (Обединета) го посочиле Димитар Влахов.
Пресуди
Врз основа на полициските сознанија и материјалните докази кои ги поседувал судот, донесена е одлука дека карактерот на ВМРО (Обединета) е антидржавен и прокомунистички. Како цели на организацијата било наведено насилието односно вооружено востание за променување на државниот систем и повредување на територијалниот интегритет на Царство Бугарија.
Случајот бил затворен на 21 јули 1936 година, при што на истиот ден биле донесени конечните пресуди. Од своите обвиненија во однос на овој случај биле оправдани Петар Калчев, Мара Шарланџиева и Јордан Анастасов. Најголемите казни ги добиле Димитар Влахов и Владимир Поп Томов - по 12 години и 6 месеци казна затвор, додека останатите биле осудени на 5 години затвор и глоба од 50.000 лева.
Последици
Ова судење го претставува последното јавно појавување на ВМРО (Обединета) надвор од Пиринска Македонија, иако дејноста на организацијата таму исто така е задушена, единствено се одржувале средби и разговори на таканаречените „обединистички“ групи. По процесот, организацијата која го претставува третото и последно колено на вооружената ВМРО, целосно ја згаснува својата 10-годишна дејност. Голем дел од членството на организацијата кое било на слобода влегло во структурата на БКП.
Темисто (месечина)
Темисто (Θεμιστώ) или  — мала неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 1975 г. но подоцна изгубена и повторно пронајдена во 2000 г.
Откривање
Месечината првпат е откриена од американските астрономи Чарлс Ковал и Елизабет Ремер на 30 септември 1975 г. и добила ознака . Меѓутоа, поради недоволно набљудување, нејзината орбита останала неутврдена и подоцна се изгубила од вид.
Во 2000 г. астрономите Скот Шепард, Дејвид Џуит, Јанга Фернандес и Јуџин Магниер откриле навидум нова месечина, и ѝ ја дале ознаката . По извршените проверки, утврдено е дека работи за месечината откриена во 1975 г. Ова забележување веднаш се довело во врска со набљудувањето од 6 август 2000 г. направено од Брет Гледман, Џон Кавеларс, Жан Марк Пети, Ханс Шол, Метју Холман, Брајан Марсден, Филип Николсон и Џозеф Бернс, пријавено во Центарот за мали планети, но необјавено во службеното гласило.
Во октомври 2002 г. месечината е официјално наречена по Темисто, ќерка на речниот бог Инах и љубовница на Зевс (Јупитер) во старогрчката митологија.
Особености
Орбитата на Темисто е необична по тоа што кружи сама наместо во групи, како највеќето Јупитерови месечини. Се наоѓа на половина пат меѓу Галилеевите месечини и првата група напредни неправилни месечини наречена Хималиина група.
Дриолестида
Дриолестида е изумрен ред на цицачи; повеќето од членовите се најпознати од јура до палеоген, со еден член Некролестес, кој преживеал уште во раниот миоцен. Се предложувало дека овие цицачи се или можни предци на живородните цицачи или современици од истата еволутивна линија. Исто така, се верува дека развиле целосно вилица од цицачи и ги имале и трите коски на средното уво. Освен тоа, не се знае многу за нив, тоа е затоа што нивните фосили се состојат претежно од вилица и остатоци од заби.
Дриолестидите порано биле сметале за дел од пантотерапија и/или евпантотерија. Кладата Кирогатерија, подигнат од Хозе Бонапарте во 1992 година, честопати била користена како синоним за дриолестида. Првично, Кирогатерија требала да го вклучи Брандонииадае, но ова семејство сега е вклучено со дриолестидите.
Било предложено на основа на морфолошкиот доказ дека можеби тие сè уште се живи во облик на торбарските кртови. Сепак, молекуларната студија ги става торбарските кртови во рамките на Евавстралиделфија, низ неколку проблеми со ова поставување биле искажани.
Класификација
Класификацијата е изменета по Ругиер и Гаетано, 2011 година.
Филогенетска анализа спроведена од Ругиер и др. (2012) посочила дека меридиолистеданите не можат да бидат членови на Дринолестида, но наместо тоа, малку поблиски поврзани со плацентарните цицачи, торбарите и амфитериидите. Павродонтидите исто така биле откриени како не припаѓаат на Дринолестида, туку наместо тоа како сестринската група на Меридиолестида во оваа анализа. Анализата спроведена од Аверијанов, Мартин и Лопатин (2013) не ги повратила меридиолистеданите како членови на Дринолестида, но, според нив, се покажало дека тие се сестринската група на спалакотериидски „симетродонти“ наместо тоа. Сепак, пауродонтидите биле обновени како членови на Дриолестида во оваа анализа. Од друга страна, анализата спроведена од Чименто, Анголин и Новас (2012) ги повратила меридиолестиданите како членови на Дринолестида.
Баобаб
Баобаб е дрво што расте во саваните.
Опис
Баобабот има мошне дебело стебло (со пречник од 8 метри), со чија помош складира големи резерви вода. Плодовите од него се користат како храна, а во неговото стебло луѓето прават отвори за живеење. Достигнува височина од околу 20 метри. Баобабот е познат и како мајмунско лебно стебло.
Еднорог (соѕвездие)
Еднорог — слабовидливо соѕвездие на небесниот екватор. Μονόκερως на грчки јазик означува еднорог. Неговиот опис се должи на холандскиот картограф од век, Петар Планициј. Се граничи со Орион на запад, Близнаци на север, Големо Куче на југ и Водна Змија на исток. Други помали соѕвездија со кои се граничи се Мало Куче, Зајак и Крма.
Ѕвезди
Еднорог е соѕвездие кое не може многу лесно да се види со голо око, со неколку ѕвезди со светлинска величина 4. Алфа Еднорог има светлинска величина 3,93, нешто посветла од Гама Еднорог со 3,98.
Но, Еднорогпоседува некои интересни особености кои можат да се набљудуваат со мал телескоп. Бета Еднорог е извонреден троен систем од ѕвезди, трите ѕвезди во облик на триаголник кои наликува како да е неподвижен. Светлинската величина на овие ѕвезди е 4,7, 5,2 и 6,1. Вилијам Хершел истото го открил во 1781 г. и за истото рекол дека е „една од најубавите глетки на небото“.
Ипсилон Еднорог е неподвижна двојна ѕвезда, со светлински величини 4,5 и 6,5.
S Еднорог, или 15 Еднорог, е сино бела променлива ѕвезда со местоположба во центарот на NGC 2264. Промената на нејзината светлинска величина е мала (4,2–4,6). Има и придружна ѕвезда со светлинска величина 8.
V838 Еднорог, е променлива ѕвезда црвен суперџин, која почнувајќи од 6 јануари 2002 година па сè до февруари истата година, имала скок во сјајноста поголем за 10.000 за еден ден. Откако овој изблик на сјајност поминал, Хабл бил во можност да го набљудува светлинско ехо, кое го осветлувало околниот прав на ѕвездата.
Планети
Еднорог содржи две планети-суперземји во еден планетарен систем: COROT-7b била забележана од сателитот COROT, додека пак COROT-7c била забележана од површинскиот телескоп HARPS. До откривањето на Кеплер-10b во јануари 2011, COROT-7b беше најмалата вонсончева планета чиј пречник бил 1,58 пати поголем од оној на Земјата (со што истата имала зафатнина 3,95 од онаа на Земјата). Двете планети во овој систем биле откриени во 2009 година.
Далечни објекти
Еднорог содржи многу јата и маглини,најзначајните меѓу нив се:
Историја
Еднорог е релативно современо соѕвездие. Првпат се споменува во глобусот на холандскиот картограф Петар Планицј во 1612 или 1613 година а подоцна било исцртано од Јакоб Барч под името Unicornu на неговата ѕвездена карта од 1624 година.
Хајнрих Вилхелм Олберс и Лудвиг Идлер тврдат (според Ричард Хинкли Ален) дека соѕвездието е можеби постаро, притоа наведувајќи ја астролошката работа од 1564 година во која се споменува „ вториот коњ меѓу соѕвездијата Близнаци и Рак кој имал многу ѕвезди, кои не биле многу сјајни“, овие спомнувања може да се дело на Мајкл Скот од век, но да се однесуваат на некаков си коњ а не на еднорог, а воедно и местоположбите не им се исти. Јосиф Скалигер е споменат како пронаоѓач на Еднорог на стара персиска сфера. Ками Фламарион верувал дека старото соѕвездие, Непер, се простирало на таа област на небото каде што се соѕвездијата Еднорог и Микроскоп, но ова тврдење е оспорено.
Кинеските астеризими Це Фу, Четрите Големи Канали, Гвангу и Ве Чу, Надворешна Кујна, сите се сместени во рамките на соѕвездието Еднорог.
Семјуел Фредерик Греј
Семјуел Фредерик Греј (10 декември 1766 - 12 април 1828) бил британски ботаничар, миколог и фармаколог. Тој бил татко на зоолозите Џон Едвард Греј и Џорџ Роберт Греј.
Позадина
Тој бил син на Семјуел Греј, лондонски семкар. Тој не добил никакво наследство, и откако не успеал да се квалификува во полето на медицината, тој се префрлил на медицинско и ботаничко пишување. Се оженил со Елизабет Форфејт во 1794 година и се преселил во Волсал, Стафордшир, каде што основал канцеларија за анализа пред да се пресели назад во Лондон во 1800 година.
Тој основал и свој аптекарски бизнис во Вапинг, кој за жал пропаднал по неколку години. Потоа, се чини дека се одржувал со пишување и со предавање.
Медицински записи
Греј ја напишал книгата Додаток на фармакопеја, објавена во 1818 година, со неколку последователни изданија. Во 1819 година, тој станал ко-уредник на Медицинскиот репозиториум во Лондон, на кој придонел многу статии поврзани со медицината, ботаниката и многу други теми. Во 1823, тој ја објавил Елементите на фармацијата, и, во 1828 година, Оперативниот хемичар, двете практични референтни дела.
Природното уредување на британските растенија
Природното уредување на британските растенија, исто така, вклучува и значителни делови за габи, потоа класифицирани како криптогамични растенија, воведувајќи многу нови родови, вклучувајќи Аурискалпиум, Колтриција, Лечиниум и Стечениум, кои и денес се употребуваат.
И покрај признатата номенклатурна важност на книгата денес, таа била запоставена од страна на британските ботаничари по нејзиното објавување, поради „нејзиниот идиосинкразии, антилинески карактер, неортодоксната номенклатура, тесните концепти и современото непријателство кон наводниот автор РА Солсбери“.
Апостол Јаков Зевдеев
Јаков Зевдеев, познат уште и како Стари (грчки: Ιάκωβος, латински: Iacobus) е еден од дванаесетте апостоли на Исус Христос и е признат за христијански светец.
Апостол Јаков е роден во Палестина. Јаков заедно со својот татко и брат биле рибари. Во Евангелието, браќата се нарекуваат Зевдееви по името на нивниот татко. Тој бил голем преврзаник на Исус Христос. Во Евангелието се вели дека Јаков бил еден од тројцата апостоли на кој Исус Христос им ги откривал најголемите тајни. За него се вели дека целиот живот не јадел ниту маст ниту зејтин, туку дека живеел само на леб и вода и дека бил девственик до крајот на животот. Господ го вбројал во Своите Седумдесетмина апостоли.Според преданието, тој и во Мисир одел заедно со Дева Марија и со Јосиф кога Ирод барал да се убие новородениот Цар. По воскресението, Исус Христос нему му се јавил посебно, како што сведочи Свети апостол Павле (1 Кор. 15). Со указ на Господ ја составил првата литургија, којашто за подоцните христијани беше премногу долга, па затоа Свети Василиј Велики и Свети Јован Златоуст ја скратиле и преработиле.
Свети Јаков проповедал по најразлични држави, сè до Шпанија. По враќањето од Шпанија, се состанувал со многубројни евреи со кој дискутирал на различни теми од реклигијата, па затоа евреите не можејќи да му одолеат го најмиле магионочарот Хермоген. Но и самиот Хермоген, па и неговиот ученик Филип, кога го слушнале како проповеа, се покрстиле и преминале во христијанската вера.
Тогаш евреите го обвиниле пред Ирод и го наговориле Јосиј да го изклевети апостолот пред царот. Кога Јаков бил осуден на смрт, и самиот Косиј бил исто така осуден на смрт. Одејќи кон бубилиштето, Јосиј му се молел на Јаков да му прости за клеветата. Јаков го прегрнал и му рекол: “Мир во тебе, нека е простено“.
Јаков бил убиен во 44 година во Ерусалим. Неговото тело било пренесено во Сантјаго де Компостела во Шпанија, каде на неговиот гроб до ден денеска се случуваат различни чудни работи. Во 11 век, Сантјаго де Компостела станал еден од најзначајните места во христијанство|христијанството, по Светата земја. Во неговата чест, многу други градови Латинска Америка и Шпанија го носат неговото име, како што се Сантјаго де Чиле (главниот град на Чиле), Сантјаго де Гвајакил (најголемиот град во Еквадор), Сантјаго дел Естеро (најстариот град во Аргентина) и Сантјаго де Куба (втор најголемиот град во Куба ).
Негов брат е Апостол Свети Јован. Неговиот живот е опишан во евангелието на Матеј и Марко. Тој е единствеиот апостол чијашто смрт е опишана во Новиот завет. Католичката црквата неговото име го слави на 25 јули, а православната црква на 30 април.
Рајнфелд (Холштајн)
Рајнфелд (Reinfeld) — град во округот Штормарн, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа близу реката Траве, околу 8 километри источно од Бад Олдесло и 14 километри западно од Либек. Припаѓа на метрополитенската област Хамбург. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Северен Штормарн, иако самиот град не припаѓа на заедницата.
Историја
Во 1186 година, монасите од цистерцијанскиот манастир Локум основала манастир во Рајневелде, близу каде потокот Хајлзау се влева во реката Траве. Монасите создале околу 60 езерца во кои одгледувале риби за деновите кога се постело. Манастирот се развивал до почетокот на реформацијата. Јохан III, гроф на Холштајн-Плен, се верува дека е погребан во манастирот во 1359 година помеѓу другите благородници. Во 1582 година бил затворен од војводите на Плен и повеќе градби освен црквата биле урнати. Замок со четири крила бил изграден во периодот 1599-1604 од истиот материјал. Кога линијата Плен изумрела во 1761 година, војводството Плен вклучувајќи го и Рајнфелд и замокот потпаднале под кралот Фредерик V на Данска. Замокот бил сметан за бескорисен и бил урнат во 1775 година, старите тули биле повторно употребени за нова помала градба. Во 1635 година, браната на потокот Херентајх била оштетена и старата манастирска црква била поплавена и морала да биде срушена. Нова црква била изградена следната година на соседниот рид наречен „Ајхберг“.
Грб
Грбот е поделен на две половина, горната половина е на црвена позадина со жолта свештеничка патерица и два страка пченица со класот свртени дијагонално. Долната половина е на сина позадина со сребрен крап кој плива на лево.
Меѓународни односи
Рајнфелд е збратимен со следниве градови:
Сообраќај
Рајнфелд има железничка станица на линијата помеѓу Хамбург и Либек. Линијата била отворена во 1865 година од страна на железничкото друштво Либек-Бихен, додека првобитната железничка станица сè уште постои. До 2007 година линијата била електрифицирана, како еден од последницата делови на „Птичјата линија“ (Vogelfluglinie). Во близина на градот е сојузниот автопат Б75, кој ги поврзува Хамбург и Либек. Автопатот А1 поминува источно од Рајнфелд, а градот има свој излез.
Јаманаши (префектура)
Јаманаши (јапонски:山梨県; Yamanashi-ken) е префектура во Јапонија која се наоѓа во регионот Чибу на островот Хоншу. Главен град е Кофу.
Јужнозападен африкански црн носорог
Јужнозападниот африкански црн носорог (Diceros bicornis bicornis) познат и само како Јужнозападен црн носорог е подвид на Црниот носорог. Во моментот се наоѓа во групата на ранливи видови според црвената список на „Меѓународниот сојуз за заштита на природата“ (МСЗП). Најголема закана за овој подвид претставува ловокрадството.
Особености
Јужнозападниот африкански црн носорог се разликува од останатите под видови на црниот носорог по тоа што има најголем и најправ рог. Овој подвид е и најадаптиран за живот во сувите предели. Го среќаваме во неплодните савани и на места каде има пустинска клима.
Популации и заштитен статус
Во минатото овој подвид бил распространет во Боцвана, ЈАР, Ангола и Намибија. Денес, како резултат на преголемиот лов, нивната распространетост е доста намалена. Набројната популација живее во Намибија и брои 893 единки, што е 94,7% од подвидовите кои живеат таму. Од неодамна повторно е присутен и во Јужна Африка, каде популацијата двојно е зголемена од 1980-тите кога изнесувала само 300 единки. Според последните проценки во 2001 година, има 943 единки во дивината и ниедна во заробеништво. Намалувањето на ловокрадството е главната причина за зголемувањето на бројот на овие животни.
Пченкарно виски
Пченкарно виски ― ликер направен главно од пченка, кој потекнува од Соединетите Држави. За разлика од стереотипниот месечевица (муншајн), во која шеќерот вообичаено се додава во кашата, пченкарното виски користи традиционална постапка на каша, и подлежи на даночните и идентитетските закони за алкохолот според сојузниот закон.
Правни барања
Вискито од пченка е направено од каша од најмалку 80 проценти пченка и дестилирана до максимална јачина од 160 степени (80% алкохол по волумен).
За разлика од другите стилови на виски кои се од Соединетите Држави, пченкарното виски не е потребно да се старее во дрво. Ако старее, мора да биде или во нејачленети или во претходно користени дабови буриња и мора да биде ставено во буре на пониско од 125 степени (62,5% алхокол по волумен). Спротивно на тоа, вискито дестилирано од каша што се состои од најмалку 80% пченка во јагленосано ново дабово буре ќе се смета за бурбон. Стареењето е обично кратко - шест месеци или помалку - за кое време вискито ја впива бојата и вкусот од бурето, додека неуспешните вкусови и фузелните алкохолите се намалуваат. Се произведува и варијанта наречена директно пченкарно виски, во која вискито се чува во искористени или незапалени нови дабови контејнери две или повеќе години. Вискиите произведени на овој начин и одлежени најмалку четири години може да се назначат како шише со девиза доколку исполнуваат дополнителни барања.
Подводен избув
Подводен избув — вид на вулкански избув каде лавата избива под океанот. Најголемиот број на избувите на Земјата се подводни, но само мал број од нив се документирани бидејќи подводните вулкани се тешки за надгледување. Највеќето од нив се случуваат на средноокеански гребени.
Северен Штормарн
Северен Штормарн (Nordstormarn) — општинска заедница во округот Штормарн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу градот Рајнфелд. Нејзино седиште е Рајнфелд, но градот не е дел од заедницата.
Општинската заедница Северен Штормарн се состои од следниве општини:
Царпен
Царпен (Zarpen) — општина во округот Штормарн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Систем на српска фудбалска лига
Систем на Српска фудбалска лига — низа меѓусебно поврзани лиги за здруженија на фудбалски клубови во Србија. Системот има хиерархиски формат со промоција и испаѓање помеѓу лигите на различни нивоа.
Формат
На врвот на пирамидата е српската Суперлига која содржи 16 клуба од сезоната 2010-11. Под Суперлигата се наоѓа Српската прва лига која содржи 18 клубови. Последните 4 испаѓаат во Српска лига, 3-то ниво, поделени во 4 лиги Српска лига Белград, Српска лига исток, Српска лига Војводина и Српска лига запад секоја од нив содржи 16 клуба. До 2006 година беа вклучени и клубовите од Црна Гора, а структурата на лигата под и со 3-то ниво беше малку поинаква поради тоа. Актуелниот систем на српската лига е делумно наследен од системот на југословенската лига пред 1992 година, тогаш беше сегашниот 3-ти степен, Српската лига, унифицирана и таа беше една од 6-те републички лиги што формираа 4-тото ниво во пирамидата на југословенската лига под Првата и втората сојузна лига и меѓурепубличките лиги.
Жени
До 2013 година постоеја само две нивоа. За сезоната 2013/14 беше создадено ново прво ниво, наречено Супер лига.
Попово-Пулноц
Попово-Пулноц или Попово-Север (Popowo-Północ) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Црква „Св. Недела“ - Бигор Доленци
Црквата се наоѓа на самиот крај од селото Бигор Доленци, десно од асфалтниот пат.
Историја
Камен-темелникот на црквата бил поставен во 2016 година, а како иницијатори за изградбата на црквата било семејството Ѓерасимоски од селото Бигор Доленци. Изградбата на црквата била поддржана и од месното население.
Арапи
Арапи — народи од семитска група. Од Арапскиот Полуостров со освојувачки походи и преселби се рашириле низ цела Северна Африка, од Египет до Мароко. Јазикот кој го користат е арапскиот јазик. Ширум светот има околу 422 милиони Арапи.
Арапите како тема во уметноста и во популарната култура
Во делото „Богатството на царот Радован“, српскиот поет Јован Дучиќ вели дека Арапите се „љубоморни како кобри“.
Арапите се често застапени во епската народна поезија во која главнот јунак се бори против некој Арап, кој е претставен како злосторник и насилник. Таков е случајот во следниве песни:
Александар Гришчук
Александар Игоревич Гришчук (роден на 31 октомври 1983 година) е руски шахист. Тој бил награден со титулата велемајстор од ФИДЕ во 2000 г. Гришчук бил руски шампион во 2009 година. Tој е исто така трикратен светски шампион во блиц шах (во 2006, 2012 и 2015 година).
Морска струја
Морска струја — хоризонталното движење на морската вода во вид на бавно течење на реки без брегови во океаните и во морињата. Морската струја може да има огромни димензии од неколку десетини до стотини километри широчина и до неколку илјади километри должина.
Александар Гришчук
Тој учествувал на пет кандидатски турнири: во 2007, 2011 година (каде што стигнал до финалето), 2013, 2018 и 2020 година. Тој исто така стигнал до полуфиналето на Светското првенство во ФИДЕ 2000 година.
Морска струја
Според темепратурата на водата, се делат на топли и ладни морски струи. Топлите, по правило, се движат од помалите кон поголемите географски широчини, и обратно. Морските струи имаат големо климатско значење.
Настануваат под влијание на постојаните планетарни ветрови и како резултат на различната соленост, температурите и густината на водата. Светските мориња имаат различни нивоа, така што ваквото движење настанува во контекст на изедначување на нивото на водата.
Александар Гришчук
Блиц шах
Во 2006 година, Гришчук победил во Светскиот натпревар во блиц шах во Ришон Лезион, Израел, со 10½ / 15. Тој го освоил своето второ светско првенство во Блиц во 2012 година во Астана, Казахстан, со 20 бода од 30 натпревари. Во октомври 2015 година, Гришчук го победил Светскиот натпревар во блиц шах по трет пат во Берлин со резултат 15½ / 21, половина бод над Максим Вашиер-Лаграв и Владимир Крамник.
Личен живот
Гришчук претходно бил оженет со украинската шаховски велемајсторка Наталија Жукова. Сега е оженет со украинската - руска велемајсторка Катерина Лахно.
Леда (месечина)
Леда (Λήδα) или Јупитер XIII — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е од американскиот астроном Чарлс Ковал во Паломарската опсерваторија на 14 септември 1974 г. по тривечерно сликање на подрачјето. Наречена е следната година по Леда — љубовница на Зевс (Јупитер), кој ѝ пристапил преправен во лебед.
Месечината ѝ припаѓа на Хималиината група од пет месечини кои кружат на 11-13 Гм од Јупитер при наклон од 27,5°. Орбиталните елементи постојано се менуваат поради растројувањата на Сонцето и планетите; тука наведените податоци важат за јануари 2000 г.