cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Суперкиселина
Потекло на огромната киселинска јачина
Во поново време, карборанските киселини се добиени како едноделни суперкиселини чија јачина се должи на исклучителната стабилност на карборанатниот јон, семејство анјони стабилизирано од тридимензионална ароматичност, како и со електрноповлекувачката група која обично е приврзана за нив.
Кај суперкиселините, протонот брзо се префрла од еден до друг протонски прифатник тунелирајќи низ водородна врска по пат на Гротхусовиот механизам, исто како кај другите водородно сврзани мреж како водата или амонијакот.
Примена
Во петрохемијата, суперкиселите средини се користат како катализатори, особено за алкилации. Типичните катализатори се сулфатирани оксиди на титанот и циркониумот или посебно обработен алуминим оксид или зеолити. Цврстите киселини се користат за алкилирање на бензен со етен и пропен како и за тешко изводливи ацилации, на пр. на хлоробензен.
Примери
Следниве вредности ја покажуваат Хаметовата функција на киселост за неколку суперкиселини, од кои најсилната е флуороантимонската. Поголемата киселост е означена со помали (во случајов понегативни) вредности на H0.
Филм
Филм — форма на култура позната како седмата уметност, претставува вид на комуникација која користи движечки слики и звук со цел да се раскажат приказни или да се помогне на луѓето да научат за нови идеи. Луѓето низ сите делови на светот гледаат филмови кои раскажуваат приказни како форма на забава. Повеќето филмови се направени така што можат да се гледаат на големи екрани во киносали.
Постојат многу видови на филмови. Драма-филмовите раскажуваат фиктивни приказни за луѓе. Акционите филмови прикажуваат приказни за бркотници и борби. Вестерн-филмовите раскажуваат за тоа како живееле каубојците во XIX век. Воените филмови прикажуваат војни или битки. Анимираните филмови користат цртани слики создадени со рака или преку компјутер да раскажат некоја фиктивна приказна.
Иако сите овие видови на филмови пренесуваат измислени приказни, понекогаш се засновани на вистински историски случки. На пример, филмот може да прикаже фиктивна приказна за војници кои се бореле во вистинска битка, како Втората светска војна на борбата за Сталинград во Русија. Документарци се филмови кои се за вистински луѓе и вистински настани.
Откако филмовите подолго време ќе се прикажат на киноекраните, филмовите се емитираат на посебни платени телевизиски канали и се продаваат или изнајмуваат на ДВД или видеоленти. Подоцна, филмовите се пуштаат на телевизиските станици.
Како работат филмовите
Кинокамерата или видеокамерата е способна да зема слики многу брзо, обично по 24 слики во секунда. Кога филмски проектор, компјутер или телевизор ги покажува сликите со таа брзина, изгледа дека сликите на екранот се движат. Филмовите ги придружуваат сликите во движење со звук. Звукот во филмот може да ги вклучува гласовите на луѓето кои зборуваат (што е наречено дијалог), музика (што е наречено саундтрак (англ. звучна лента)) и звуци на активностите кои се случуваат во филмот (како на пример, отворањето на врати и пукањето на пиштоли).
Кинопродукција
Кинопродукцијата почнува кога сценаристот почнува да пишува сценарио, кое е приказната на филмот со дијалогот кои глумците ќе го кажуваат и ситуациите кои ќе ги глумат. Тогаш продуцентот најмува луѓе кои ќе работат на филмот и ги обезбедува сите финансиски средства потребни да се отплатат глумците, екипата и опремата. Продуцентите обично парите ги набавуваат преку банковни кредити или преку инвеститори. Некои продуценти работат за киностудио; други продуценти се независни (односно, не работат за киностудио).
Глумците и режисерот го проучуваат сценариото за да дознаат што треба да работат. Глумците ги учат репликите кои треба да ги кажат и ги учат акциите кои ќе треба да ги одглумат. Тогаш режисерот им кажува на глумците што треба да направат и како да го направат тоа и снимателот ја снима акцијата преку кинокамера.
Следната фаза ја вклучува киномонтажата. Монтажер ги составува и одбира сниманите сцени, а тонмајстор ја снима музиката и звукот и ги вклучува на снимката. Кога филмот е завршен, се прават многу копии од филмот во кинолаборатории и се става на киноленти. Следно, кинолентите се праќаат на киносалите, каде електрична направа наречена проектор праќа светлина низ кинолентата (тие што го работат ова се викаат кинооператори), а луѓето кои седат во темна просторија (публиката) ја следат светлината која паѓа на големо платно — екран, во форма на филм.
Жанрови
Жанр е збор за тип на филм или за стил на филм. Главните филмски жанрови вклучуваат драми, комедии, трилери, научнофантастични филмови, акциони и хорор-филмови. Некои филмови се мешавини на два или повеќе жанра.
Драма
Драмите се со сериозна содржина и често ги обработуваат темите на луѓе кои се заљубуваат или кои треба да направат големи одлуки во нивниот живот.
Научна фантастика
Научната фантастика содржи филмови кои често се поставени во иднината или во вселената. Научнофантастичните филмови често ја користат својата футиристичка или вонземјанска форма да постават прашања за значењето на животот или како треба да размислуваме за животот. Овие филмови често користат специјални ефекти да создадат слики на вонземјански светови, вселената, вонземјанки суштества и вселенски бродови.
Акција
Акционите филмови имаат брзо темпо и често се за луѓе кои се тепаат или борат, без разлика дали е со своите тупаници или со оружје. Некои акциони филмови се за војни. Други акциони филмови се за полицијата која се обидува да фати насилни криминални банди. Акционите филмови често имаат специјални ефекти, како што се експолозии и луѓе кои прават опасни „каскадерски“ маневри како што е кршење на коли.
Некои филмови имаат стилови од повеќе од еден жанр. Во 1990-2000, голем број на научнофантастични акциони филмови се направени. Овие филмови своето дејство го поставуваат во иднината, или во вселената и имаат акција, насилство и борба. Друг тип на филм кој има повеќе од еден жанр е романтичната комедија. Романтичните комедии имаат љубовна приказна измешана со смешни, комични делови.
Светска кинематографија
За изумител на филмот се смета французинот Луј Ле Принс со неговиот прв краток филм Сцена од Раундхејската градина (1888). Ова е најраниот филмски запис во историјата. За едни од пионерите на филмот се сметаат браќата Лимиер со еден од своите први филмови Пристигање на воз на станицата во Ла Киота (1895).
Историја на македонската кинематографија
Првите кинематографи во Македонија, а воедно и на Балканот, се браќата Манаки со својот прв филм Баба Деспина (1905). Од тој историски момент започнал македонскиот филм, додека пак денешна модерна историја на македонската кинематографија започнува со формирањето на првите институции. Институционализацијата на кинематографијата се покажала како пресудна за развојот на македонскиот филм. Формирањето на претпријатието "Филмско Скопје" резултирало со првите документарни филмови во 1947 година. Набргу се формирало и првото производствено претпријатие "Вардар филм" кој на почетокот започнал со реализација на серија филмски журнали под назив "Филмски преглед". Македонските филмски автори, и покрај неискуството, мошне бргу го совладале медиумот и ги осознале документарните жанровски можности.
Документарното филмско производство во Македонската кинематографија постојано се развива. Со своите повеќе од 500 филмски наслови, разновидноста на темите и перспективите, претставува документарна ризница на македонската држава и нејзините поединости. Дел од уметничките документарни филмови наоѓаат место во трезорот на светската кинематографија.
Македонската играна филмска продукција официјално започнува со реализирањето на филмот Фросина, снимен во 1952 година. Од тогаш, па сè до денес, снимени се вкупно 50 долгометражни играни филмови од кои седум се копродукции. Во овој сегмент на кинематографијата, македонската играна продукција остварила една хомогена творечка структура, проткаена со голем број забележителни филмски дела. Жанровскиот простор и творечките способности на македонските филмски дејци се развиле до оптимална мера. Така, авторскиот сензибилитет во играната продукција стекнал една пресудна функција во конституирањето на филмското дело. Ова го истакнувало чувството на авторот за времето и човекот во него. Во овој сегмент на македонската кинематографија и во овој релативно ограничен квантум на филмови, македонските филмски творци успевале да создадат некои вредни - и за македонскиот игран филм релевантни - авторски циклуси. Во тој контекст, примарно интересирање претставувала генеричката форма на филмскиот израз со неговите специфичности.
Кусометражната играна продукција, пак, имала и специфична судбина во македонската играна продукција. Така, како резултат на рутинското во филмската експресија, кусометражната играна форма послужила, претежно, како еден вид на образовен полигон за македонските филмски дејци.
Најзначајна појава за македонската кинематографија во седумдесеттите години бил анимираниот филм. Македонскиот анимиран филм се развивал во неколку аниматорски насоки: карикатуристичка гег анимација, графичко сликарски израз и предметна анимација. Македонската филмска анимација со својот квалитет не останала незабележана од страна на домашната и странската филмска критика. Специфичната тематика и впечатливото структурирање на анимираниот филмски материјал ја поставил оваа нова гранка во македонската кинематографија на висок пиедестал во светската анимација. Македонскиот анимиран филм со својата кратка но бурна историја зазел значајно место во македонската кинематографија. Тој имал и има моќ на креативно-естетски начин да го изрази духот на своето време, егзистирајќи паралелно со играната филмска продукција, но во значаен степен и дополнувајќи ги нејзините недостатоци.
Теорија на филмот
Во книгата „Филмот ликовна уметност“, Карло Рагијанти го карактеризира филмот во „уметноста на претставата“ и го сместува во доменот на ликовните уметности. Според него, филмот претставува фигуративност што се одвивала и во времето, а не само во просторот и по тоа се разликува од сликарството и од скулптурата, но разликата не е таква за да може филмот да се изземе од ликовната уметност.
Велигден во Берлин
Велигден во Берлин, познат и како Велигден Берлин, основан во 1975 година, е најголемиот настан од кожа и фетиш во Европа. Се одржува во Берлин секоја година на Велигден (март или април).
Историја
Средбата е во организација на членовите на клубот BLF, Berlin Leder und Fetisch e. V. (англиски: Berlin Leather and Fetish).
Во минатото, овој настан го избирал нивниот носител на титулата, Германецот г-дин Ледер во недела на Велигден. Секоја година илјадници љубители на кожа, гума, спортска облека, кожа и униформа од целиот свет се здружуваат за да се приклучат на сите различни видови фетиш настани во Берлин. Во истата населба секоја година се одржува и настанот за кожа и фетиш Folsom Europe.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Надворешни врски
52.49917°N, 13.35389°W 52.49917°N, 13.35389°W
Брунов
Брунов (Brunow) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Тврдина Кулич
Тврдината Кулич е тврдина која се наоѓа во Србија. Кулич е назив за некогашната тврдина чија кула имала функција како светилник, и се наоѓала покрај реката Дунав. Таа била изградена уште во античко време. Диоклецијан во 285 година на ова место го победил Карин.
W8 мотор
W8 мотор е осум цилиндричен алтернативен мотор со W-конгифурација, или два V4 моторни блока, поврзани со едно коленесто вратило.
Фолксвагеновиот W8 мотор е заснован на нивниот VR6 мотор. Овој мотор е искористен во Фолксваген Пасат од 2001 до 2005, но со лоша побарувачка. Редизајнот во 2006 со реориентација на моторот, повеќе нема W8, туку голем 3.6 литарски VR6 мотор.
Марс (програма)
Во склоп на програмот, лансирани биле од автоматска научно-истражувача станица (вештачки сателит) под називот Марс.
Марс-1, 2, 3
Марс-1 откажал за време на летот кон Марс. Марс-2 влегол во орбитата околу планетата, но капсулата за спуштање се скршила поради преголемата брзина при приземјувањето (поради откажување на некој систем). Марс-3 спеал меко да се спушти на површината на планетата, но преносот на податоци престанал по само 20 секунди, се претпоставува поради песочните бури кои тогаш го покривале тој дел од планетата. Орбиталните станици Марс-2 и 3 успеале да пратат преку 60 фотографии, и ги извршувале другите мерења успешно.
Марс-4, 5, 6, 7
Марс-4, 5, 6, и 7 биле лансирани во јули и август 1973 година. Два биле подесени за орбитална работа а други два биле во суштина капсули за спуштање на планетата.е Марс-4 не влегол во орбитата поради компјутерски грешки, и пратил неколку слики заедно со откривањето на јоносферата на ноќната страна на Марс. Марс-5 успешно влегол во орбитата и пратил телевизиски и фотографски снимки. По 9 дана и 60 слики, дошло до губиток на внутрешниот притисок кај леталото и откажало. Марс-6 влегол во атмосферата и почнал во рок од 224 секудни да праќа податоци кон Земјата. Меѓутоа, дошло до откажување на некој систем и леталото веројатно удрило во Марс со голема брзина. Марс-7 го промашил одсекот за спуштање на планетата поради грешки во компјутерот или интегралното коло, што исто така било причина за проблеми при мисиите Марс-4 и 6.
Летови од програмата Марс
Име на мисија, година на лансирање:
Користена литература
Mars ruimtetuigprogram Марс (програма) Programa Mars Program Mars Mars-programmet (USSR) Mars (Raumsonde) Programa Marsnik Programme Mars Marsz-program Programma Mars Mars programa Program Mars Programa Marte Program Mars Mars 6
Шахот во 1949 година
1949 во шахот содржи некои значајни настани.
Иксел Османовски
Животопис
Османовски е роден во Малме, како дете на македонски мигранти од Ресен, а израснал во Русенгорд. Во истото тоа гратче подоцна израснал и познатиот шведски фудбалер Златан Ибрахимовиќ, кој вели дека Османовски е фудбалерот од кој се инспирирал и дека сака да ги следи стапките на Иксел и да игра во Италија.
Клупска кариера
Својата фудбалска кариера Османовски ја започнал во Малме. Откако поминал 8 години во младинските категории, своето деби за првиот тим во Алсвенскан го направил во 1995 година, но тоа му бил единствениот настап во таа сезона. Во 1996 година тој одиграл 20 натпревари, постигнувајќи 5 гола, додека во 1997 година го поправил својот учинок на 10 гола во 26 настапи.
Во летото 1998, Османовски потпишал за италијанскиот Бари. Своето деби во Серија А го направил на 13 септември 1998, во првото коло од сезоната 1998-1999, во натпреварот Бари-Венеција 1-0 играјќи како стартер но бил заменет уште на полувремето. Својот прв гол во дресот на Бари го постигнал во ремито 2-2 на гостувањето кај Салернитана. Неговата прва година во Италија ја завршил со 31 настап и 6 гола; тој најчесто бил користен како втор напаѓач зад Фил Мaсинга, и го заработил прекарот „принц на везот“, поради неговата способност лесно да дрибла противнички играчи. Неговиот најдобар натпревар во дебитантската сезона во Бари бил на 21 март 1999, кога тој постигнал два гола на Сан Сиро против шампионот за таа сезона во ремито 2-2.
За време на сезоната 1999-2000, Османовски постигнал 7 гола во Серија А и бил најдобар стрелец на Бари, помагајќи му на клубот од Апулија да опстане во лигата. Сепак, веќе во следната сезона Бари испаднал во Серија Б, завршувајќи на последното 18-то место; Османовски постигнал само еден гол на 30 натпревари.
По испаѓањето на Бари од Серија А, Османовски потпишал за. Иако тој постигнал гол уште на своето деби за биковите во ремито 2-2 на гостувањето кај, по само 9 настапи (и еден гол) заминал на позајмица во во јануари 2002 година. Сепак, искуството во Франција за него било уште полошо: забележал само 7 настапи во сите натпреварувања (без постигнат гол) и тоа главно влегувајќи од клупата на која и го поминал најголемиот дел од својот престој во Бордо.
Во сезоната 2002-2003 тој се вратил во Торино, но и овој пат тој не бил многу среќен: играл малку, само во 13 наврати без да може да постигне ниту еден гол. Во август 2004 година, се вратил во Шведска повторно во екипата на Малме. Својата кариера ја завршил во февруари 2008 година, откако не му бил обновен неговиот договор со клубот.
Репрезентативна кариера
Османовски бил член на шведската репрезентација под 21 година со која настапил на Европското првенство 1998. Тој играл како стартер во сите три натпревари на Шведска (без постигнат гол), а швеѓаните го освоиле шестото место на турнирот.
Своето деби за сениорската репрезентација Османовски го направил на 24 јануари 1998, против, во пријателски натпревар одигран во Орландо. Својте први и единствени два гола за шведската репрезентација ги постигнал на 27 мај 1999, против во победата со 2-1, исто така во пријателски натпревар. Во јуни 2000 година, бил повикан да учествува на Европското првенство 2000, каде одиграл два натпревари а Шведска била елиминирана уште во групната фаза.
Вкупно за шведската сениорска репрезентација одиграл 15 натпревари и постигнал два гола.
Квантна теорија на игри
Квантната теорија на игри е проширување на класичната теорија на игри до квантниот домен. Таа се разликува од класичната игра во три основни начини:
Оваа теорија се заснова на физиката на информациите, слично на квантното сметање.
Надложени почетни состојби
Преносот на информации што се случува за време на играњето може да се гледа како физички процес. Во наједноставниот случај на класична игра помеѓу двајца играчи со по две стратегии, двајцата играчи можат да користат битови („0“ или „1“) за да го пренесат својот избор на стратегија. Популарен пример за ваква игра е дилемата на затворениците, каде што секој од осудените може да соработува или да дефектира: да го крие или открива знаењето дека другиот го сторил кривичното дело. Во квантната верзија на играта, битот се заменува со кубит, што е квантна суперпозиција на две или повеќе основни состојби. Во случај на двостратешка игра, ова може физички да се спроведе со употреба на ентитет како електронот што има надложена состојба на вртење, при што основните состојби се +1/2 (плус половина) и − 1/2 (минус половина). Секоја од вртените состојби може да се искористи за да ја претставува секоја од двете стратегии што им се достапни на играчите. Кога се прави мерење на електронот, тој се урива во една од основните состојби, со што се пренесува стратегијата што ја користи играчот.
Заплеткани почетни состојби
Множеството кубити кои првично се даваат на секој од играчите (што ќе се користат за да го пренесат нивниот избор на стратегија) може да биде заплеткано. На пример, заплетканиот пар кубити имплицира дека операцијата извршена на еден од кубитите, влијае и на другиот кубит, со што се менуваат очекуваните исплати на играта.
Суперпозиција на стратегии што треба да се користат при почетни состојби
Работата на играчот во играта е да избере стратегија. Во однос на битовите, ова значи дека играчот треба да избере помеѓу „превртување“ на битот во спротивната состојба или да го остави на нејзината моментална состојба недопрен. Кога се проширил на квантен домен, ова подразбира дека играчот може да го ротира кубитот во нова состојба, со што се менуваат амплитудите на веројатност на секоја од основните состојби. Таквите операции на кубитите се потребни за да бидат унитарни трансформациите на почетната состојба на кубитот. Ова е различно од класичната постапка што ги избира стратегиите со некои статистички веројатности.
Мултиплеер игри
Воведувањето на квантни информации во мултиплеер игри овозможува нов вид „стратегија на рамнотежа“ што не се среќава во традиционалните игри. Заплеткувањето на одлуките на играчите може да го има ефектот на договор со тоа што ќе ги спречи играчите да профитираат од предавството на другиот играч.
Теореми на квантен минимакс
Концептите на квантен играч, квантна игра со збир нула и поврзаната очекувана исплата биле дефинирани од А. Букас во 1999 година (за конечни игри) и во 2020 година од Л. Акарди и А. Букас (за бесконечни игри) во рамките на спектралната теорема за самоповрзани оператори во Хилбертовите простори. Квантните верзии на теоремата за минимакс на Фон Нојман биле докажани.
Храбар нов свет
Во 1999 година, издавачката куќа Modern Library го рангирала романот Храбар нов свет на петто место на списокот на 100 најдобри романи на англиски јазик во XX век.
Содржина
Романот се состои од 18 глави:
Осврт кон делото
Храбриот нов свет спаѓа во класичните дела на дистописката научна фантастика. Во него, Хаксли ги предвидува процесите на дехуманизација, стерилност, отсуството на индивидуалност, психолошката манипулација и сите видови на контролирано мислење и живеење. Во времето кога се појавил, овој роман претставувал остра сатира на тогашните случувања: масовното производство, социјалните и културните движења во кои се губи идентитетот на поединецот за Хаксли претставувале повик за узбуна. Посетата на САД и запознавањето со нејзината култура заснована врз комерцијалноста и сексуалниот промискуитет дополнително го разбудил неговиот страв од американизацијата на Европа и на целиот свет, мотивирајќи го да го напише овој роман.
Значење и влијание
Една песна од албумот „Сиромашни и богати“ (2012) на македонската рок-група „Хахаха“ се вика „Храбар Нов Свет“ при што во текстот се споменува и Хаксли.
Дамбек
Дамбек (Dambeck) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Панче Блажески
Панче Лазаров Блажески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Престиж (филм)
Престиж е американски филм од 2006 година, во режија на Кристофер Нолан. Главните улоги ги толкуваат: Хју Џекмен, Кристијан Бејл, Скарлет Јохансон, Дејвид Боуви и Мајкл Кејн. Филмот е снимен според романот на Кристофер Прист.
Шахот во 1951 година
1951 во шахот содржи некои значајни настани.
Музеј Моко
Музеј Моко (Modern Contemporary Museum, Модерен современ музеј) — независен музеј сместен во Амстердам, Холандија и Барселона, Шпанија, посветен на изложување на модерна и современа уметност. Музејот е основан со мисија да привлече поширока и помлада публика и да ја направи уметноста достапна за јавноста. Музејот Моко во Амстердам се наоѓа на Музеумплејн (македонски: Музејски плоштад), во историската Вила Алсберг, градска куќа дизајниран во 1904 година од страна на Едуард Кајперс внук на Пјер Кајперс, дизајнер на Централната станица на Амстердам и Рајксмузејот. Градската куќа била една од првите резиденции во приватна сопственост на Музејскиот плоштад и останала таква до 1939 година. Музејот Моко ги отворил своите врати во април 2016 година.
Музејот Моко во Ла Рибера, Барселона е во историската Палау Сервељо-Гиудис, поранешна приватна резиденција на благородничкото семејство Сервељо до 18 век. Зградата вклучува делови од претходна градба од 15 век, за што сведочи внатрешниот двор, заоблените скалила со столбови, капителите и лајсните од ренесансниот тип. Исто така, Палау Сервељо има импресивен готски фасаден влез.
Музеј на Богдан и Варвара Карненко (Киев)
}} Музејот на Богдан и Варвара Карненко (украински: Національний музей мистецтв імені Богдана та Варвари Ханенків) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Неговото поранешно име е Музеј на западната и ориенталната уметност. Овој музеј содржи една од најважните клекции на странските уметници кои делувале во Украина.
Музејот бил основан во 1918-1919 година. Во текот на советското управување со денешна Украина, музејот бил рангиран на третото место во СССР според вредноста и големината која ја поседува, веднаш по Ермитаж во Санкт Петербург и Пушкинскиот музеј во Москва. денеска, во музејот се наоѓаат збирки од слики, скулптури, цртежи итн. Објектот каде денеска се наоѓа музејот бил изграден во 21 септември 1887 година, во ренесансна архитектура. Музејот е посветен на покровителот на уметноста, Богдан Карненко, кој за време од 40 години од неговото делување собрал голем беој на уметнички дела во Западна Европа, по престолнините Виена, Берлин, Париз и Мадрид. По неговата смрт во 1918 година, неговата сопруга Варвара ја дала целата колекција на градот Киев како доброволен подарок. На 23 јуни 1919 година колекјцијата била сместена во музеј кој добил подоцна статус на национален.
Правдата на срцето
Содржина
Карл Чајлдерс (го игра Торнтон) е ментално заостанат средовечен човек, кој се подготвува да излезе од душевната болница. Поголемиот дел од својот живот, Карл го поминал во билницата, каде го примиле уште на дванаесетгодишна возраст, кога крвнички ги убил мајка си и нејзиниот љубовник. Инаку, уште како мало дете, Карл бил злоставуван и заклучуван во подрумот од страна на татко му.
По толку години поминати во душевната болница, психијатрите проценуваат дека Карл повеќе не претставува закана за околината и дека нема проблеми да се вклопи во општеството. Сега, кога треба да излезе од болницата, тој се соочува со предизвиците на вистинскиот живот, како и со своите одамна потиснати трауми. Карл се враќа во своето родно место, се вработува во месарницата и се спријателува со момчето Френк, кое му станува добар пријател.
Македонски народни приказни (ТВ-серија)
Македонски народни приказни се екранизација на голем број на македонски народни приказни собрани од собирачите на народни умотворби (Марко Цепенков, Кузман Шапкарев и други). Овие кратки ТВ-епизоди беа снимени од страна на ТВ-Скопје, подоцна од МТВ во перидот од раните 80-ти, па сè до 2003 година. Досега се снимени околу 300 епизоди, не вклучувајќи ги новите епизоди.
Глумечка екипа
Како дел од старата глумечка екипа се следните глумци:
Некои од старите глумци беа дел и од новите сезони снимани во продукција на МТВ, Сител,  А1 и Канал 5.
Нова сезона во продукција на МТВ
На 7 октомври 2009 година започнало снимање на нови делови на серијалот. Режисер на првите 10 нови Македонски народни приказни е Миле Грозданоски, додека сценарист е Шенка Колозова. Понатака режирањето ќе биде препуштено и на други режисери, меѓу кои и Љупчо Билбиловски, Душко Ѓорѓиоски, Миле Грозданоски и Томислав Алексов. Снимњето е под капата на МТВ и дел од приказните се засновани на македонските приказни собрани од Марко Цепенков. Во новата сезона Македонски народни приказни учествуваат голем број на глумци од старите делови, како и нови македонски глумци.
Глумечката екипа е :
Првата епизода од новите македонски народни приказни снимани од МТВ се вика „Грнчарот“ и се снимала во едно од студијата на МТВ. Останатите епизоди се снимани во околината на Скопје, како на пример: во дворови во Скопска Црна Гора, кај Св. Пантелејмон, во селото Нерези, во селата Добри Дол и Соње, во Куршумли ан, како и во студијата на МТВ.
Нова сезона во продукција на А1-телевизија
Покрај МТВ, македонските народни приказни се снимаат и во продукцијата на А1 Телевизија. Нови приказни досега нераскажани, воглавно од 20 век, со нова глумечка екипа, снимани на локации во село Бањани и Чучер.
Нова сезона во продукција на Сител Телевизија
Покрај МТВ и А1 Телевизија, македонски народни приказни се снимаат и во продукција на Сител Телевизија. Приказните биле во режија на Драган Велјановски во период од 2010 до 2013 година, потоа од 2014 се во режија на Владо Дојчиновски. Сценариото го пишувале Шенка Колозова, Стево Симски и Владо Дојчиновски.
Нова сезона во продукција на Канал 5 Телевизија
Покрај МТВ, А1 и Сител ТВ, македонски народни приказни се снимаше и во продукцијата на Канал 5 Телевизија. Приказните биле во режија на Никола Поповски и Венцислав Ристов, извршен продуцент на приказните бил Јани Бојаџи. Приказните се снимаа во период од 2012 до 2017 година.
Нова сезона во продукција на Телевизија Алфа
Покрај МТВ, А1, Сител и Канал 5, македонски народни приказни се снимаат и во продукција на Телевизија Алфа. Во 2020 година почнаа да се снимаат приказни во режија и сценарио на Максим Илковски, извршен продуцент Јани Бојаџи. Во некои епизоди како режисер се јавува и Никола Поповски.
Национален музеј на уметничкиот арсенал (Киев)
Националниот музеј на уметничкиот арсенал  (украински: Мистецький арсенал) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Колура
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу 10 километри североисточно од градот Бер, на надморска височина од 20 метри, веднаш до самата железничка пруга. Сместено е во областа Урумлак, а кај селото се влева каналот создаден од реките Вода и Мегленица во реката Бистрица.
Историја
Неговото население, како и населението на сите околни села од Урумлакот, имаат грчко потекло.
Во век, селото е во рамките на Османлиското Царство. Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, Колура ја навел како село во Берската каза и дека во него живеат 250 Грци.
Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година навел, исто така, дека во селото живеат 250 Грци.
Стопанство
Обработливото земјиште е мошне плодно и се наводнува од системот за наводнување. Населението произведува големи количества пченица, памук, шеќерна репка и други земјоделски производи.
Население
Во пописот од 1913 година е забележано со 265 жители, во 1920 година со 318, во 1928 година со 410, од кои 14 бегалци.
Во 1940 година во Колура биле попишани 661 жител, во 1951 година 712, во 1961 година 883, во 1971 година 805, во 1981 година 1.035 жители, а во 1991 година 928 жители.
Според пописот во 2001 година, селото имало 1.089 жители. Во најновиот спроведен попис во Грција во 2011 година, селото било забележано со 992 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Апостол Павле со седиште во селото Микрогуш, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, се наоѓа и во општинскиот оддел Колура, во кој е единствено село.
Кур
Кур во разговорниот македонски јазик најчесто се користи за именување на машкиот полов орган — пенисот.
Исто така поимот може да се однесува на:
Кестанја
Кестанja — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Елдена
Елдена (Eldena) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Шахот во 1953 година
1953 во шахот содржи некои значајни настани.
Среден Камен
Среден Камен — планински врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.456 метри.
Местоположба
Се наоѓа во средишниот дел на Шар Планина, од десната страна на долината во горното изворишно подрајче на реката Пена на огранката која што се одделува од главниот срт на протегање и на која се наоѓаат Титов Врв и највисоките врвови на Шар Планина. Сместен е веднаш во права линија на север од Титов Врв со кој е директно поврзан со стрмен срт и седло високо 2271 метар надморска височина. Од двете страни врвот е одделен со стрмните долини на Лешница (на исток кон Плат) и Крива Шија (на запад кон Кривошиски Врв/Безимен/Чичко Јосиф). Самиот врв кон север во долината на Пена стрмно се изгинува со многу високи карпи поради што тој е именуван и како Среден Камен, бидејќи со целата стрмна и камена (карпеста) северна падина тој е во средина од трите врвови кои се издигнуваат десно над долината на Пена, односно тој е среден од „трите запци“ врвови во долината на Пена зад Титов Врв.
Искачување и природни одлики
До врвот Среден Камен може да се пристапи од Попова Шапка по патеката до врвот Плат и од таму во долината на Лешница под убавиот голем водопад до седлото помеѓу самиот врв кон север (десно) и сртот кој продолжува до Титов Врв кон југ (лево). Среден Камен поради својата привлечност и тешка достапност, не е многу посетуван врв, но тој е постуван при планинското трчање „Лешница вертикал километар“, берачи на боровинки, чаеви и билки. Во процепите на карпестиот предел на стрмната северна падина на Среден Камен, живеат и се забележуваат и мечки, дивокози и друг дивеч, кој во овој непристапен предел со карпи и густа шума во подножјето живее непречно невознемируван од луѓето. Целата северна падина на Среден Камен е целосно карпеста и каменеста со различни процепи и облици, додека западната падина е целосно тревната, а на седлото на неа кое се поврзува со Титов Врв има и постојана локва (бара), додека падината кон Лешница е песеоклива и каменеста, а онаа кон долината Крива Шија е тревната со камења и неколку изворчиња.
Кит Харинг
Кит Харинг (Keith Haring) (4 мај 1958 – 16 февруари 1990) бил уметник и општествен активист чија работа била поврзана со уличната култура на Њујорк од 1980-тите.
Сандро де Америка
Сандро бил и првиот латиноамерикански уметник кој пеел на Фелт форумот во Медисон Сквер Гарден. Во 2005 година, Сандро бил награден со Латинска Греми во чест на неговата кариера.
Биографија
Сандро е роден во Буенос Аирес во семејството на Ирма Нидија Окампо и Висенте Санчез во 1945 година. Тој израснал во јужното предградие Валентин Алсина, и научил да свири гитара уште кога бил дете, идентификувајќи ја неговата музика како ромска. Неговиот дедо од страна на таткото бил руски Ром од Унгарија - Ромите во Аргентина се познати како Гитанос ( Цигани ).
На почетокот во неговите училишни денови, тој го имитирал Елвис Присли, но продолжил да создава личен стил што ја одбележала неговата кариера и станал пионер во рок музиката на кастилјански јазик. На 10 ноември 1971 година, тој конечно успеал да го види Присли во живо, во Бостонската градина, за време на турнејата што ја направи во тој град. Во 1961 година, тој ја основал музичката група Sandro & los de Fuego, која се здоби со популарност на ТВ-шоуто Sábados Circulares и станал широко познат во 1960-тите, со песни како „Ave de Paso“, „Atmósfera Pesada“, „Quiero Llenarme de Ti“, „Tengo“, „¿A esto le llamas amor?", „Eres el demonio disfrazado“ (обвивка на „ (Ти си) Ѓаволот во маска “), „Porque yo te amo“, „Penumbras“, „Una muchacha y una guitarra“, „Trigal“ или „Rosa, Rosa “, успехот во неговата кариера постојано растел. Сандро, исто така, ја имал главната улога во 11 филмови, вклучувајќи ги Quiero llenarme de ti („Сакам да се наполнам себе си со тебе“ – 1969) и Subí que te llevo („Хоп, ќе те возам“ – 1980 година) и режисирал една игра, Tú me enloqueces („Ме возиш лудо“), во 1976 година. На неговата колешка во вториот филм, аргентинската глумица Сузана Гименез, ѝ било понудено ТВ естрадно шоу откако тој одбил да биде домаќин; Шоуто на Гименез, наречено Хола Сузана, станало многу популарно на рејтингот брзо лансирање во 1987 година.
Тој, исто така, глумел во особено Fue sin Querer („Не сакав“), со порториканската глумица Гладис Родригез.
Песните на Сандро се снимени од меѓународни уметници, како што се Ширли Баси, Лиза Минели, Бурт Бачарах, Далида, Ширли Меклејн, Тото Кутуњо, Ненси Вилсон, Мери Хопкин, Лоредана Берте, Умберто Тоци, Жилберт Бевагесис, Жилберт Жолесис, и Енгелберт Хампердинк.
Аргентинските и другите латиноамерикански уметници издадоа албум во 1990 година наречен Padre del rock en castellano („Татко на шпанскиот рок“) во негова чест. Сандро продолжи да издава студиски албуми во раните 1990-ти и повторно се појави на сцената во 1993 година со новото шоу, кое беше претставено во Театро Гран Рекс, престижно место за популарна музика во Буенос Аирес, изведувајќи 18 последователни концерти со посетеност. Веста дека боледува од емфизема била објавена во јавноста во 1998 година, предизвикувајќи голема генерализирана загриженост кај неговите следбеници од целиот свет. Сандро бил самопрогласен долгогодишен зависник од пушење цигари, што несомнено била главната причина за болеста.
Здравје и смрт
На 20 ноември 2009 година, Сандро добил трансплантација на срце-бели дробови во Мендоза, Аргентина ; операцијата била успешна. Пет дена подоцна, на дневната прес-конференција што ја одржале неговите лекари, било објавено дека Сандро, иако се уште на интензивна нега, дише без респиратор и почнал бавно закрепнување. Сепак, вечерта на 4 јануари 2010 година, 45 дена по примањето на трансплантацијата и по многу компликации, тој починал од септичен шок, мезентерична исхемија и дисеминирана интраваскуларна коагулација во болницата Италијано во Мендоза.
Опистоцеликаудија
Опистоцеликаудија — род на сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на денешна Монголија. Типскиот вид на родот е Opisthocoelicaudia skarzynskii. Полски и монголски научници откопале добро сочуван скелет, кој немал само глава и врат, во 1965 година, со што Опистоцеликаудија станал еден од најпознатите сауроподи од доцниот период на креда Ознаките на забите на овој скелет укажуваат на тоа дека големи месојадни диносауруси се хранеле со труп и веројатно ги однеле деловите што сега недостасуваат. До денес, познати се само два дополнителни, многу помалку комплетни примероци, вклучувајќи дел од рамото и фрагментарна опашка. Релативно мал сауропод, Опистоцеликаудија бил 11,4-13 метри долг. Како и другите сауроподи, тој се одликува со мала глава што се наоѓала на многу долг врат и труп во форма на буре, носен со четири нозе. Името Опистоцеликаудија значи „опашка на задната празнина“, алудирајќи на необичната состојба на прешлените на опашката. Оваа и другите одлики на скелетот ги наведуваат истражувачите да предложат дека Опистоцеликаудија бил во можност да се врати на задните нозе.
Именуван и опишан од полскиот палеонтолог Марија Магдалена Борсук-Бијаничка во 1977 година, за Опистоцеликаудија за прв пат се сметало дека е нов член на Камарасауридите, но во моментов се смета за изведен член на Титаносауријата. Неговите точни врски во рамките на Титаносаурија се спорни, но можеби биле блиски до северноамериканскиот Аламосаурус. Сите фосили на Опистоцеликаудија потекнуваат од формацијата Немегт. И покрај тоа што е богат со фосили на диносауруси, единствениот друг сауропод од оваа карпеста единица е Немегтосаурус, кој е познат од еден череп. Бидејќи черепот на Опистоцеликаудија останува непознат, неколку истражувачи сугерираат дека Немегтосаурусот и Опистоцеликаудија би можело да претставуваат ист вид. Стапалата на сауроподот од формацијата Немегт, кои вклучуваат впечатоци на кожата, веројатно може да се наведат или на Немегтосаурус или на Опистоцеликаудија бидејќи овие се единствените познати сауроподи од оваа формација.
Откривање и примероци
Типот примерок бил откриен помеѓу 10 и 23 јуни 1965 година, за време на заедничката полско-монголска палеонтолошка експедиција предводена од полскиот палеонтолог Зофија Киелан-Јаворовска. Најголемата од низата експедиции извршени во 1963–1971 година, во оваа експедиција учествувале 21 членови, кои на моменти биле поддржувани од дополнителни ангажирани монголски работници. Местото на откривање се наоѓа во провинцијата Омногови во јужна Монголија во областа Алтан Ул, која има околу 100 км 2 неплодни земјишта. Седиментите изложени на Алтан Ул припаѓаат на формацијата Немегт, најмладата од трите геолошки формации на сливот на Немегт. Опистоцеликаудија бил првиот од неколкуте важни откритија на диносауруси направени од експедицијата во 1965 година. На други наоди, направени во различни локации, вклучува и неколку скелети на тираносауридот Тарбосаурус како и примероци од видот на гигант Deinocheirus, и сауроподот Немегтосаурус.
Типскиот примерок припаѓал на возрасна единка. Неговата тафтономија е невообичаена бидејќи е пронајдена како лежи на грб, за разлика од нив, повеќето други скоро целосни скелети на диносауруси од формацијата Немегт обично се наоѓаат легнати на нивните страни. Примерокот е пронајден затворен во вкрстен постелнина песочник, депониран од река. Повеќето од откриените пршлени сè уште биле поврзани заедно, формирајќи континуирана серија од осум грбни, шест сакрални и триесет и четири пршлени на опашката. Дополнителни три пршлени биле пронајдени изолирани од серијата и можеби припаѓаат на преодната област помеѓу грбот и вратот. Останатите делови од скелетот биле поместени малку од нивната првична анатомска положба. И левиот екстремитет и коските на ребрата биле пронајдени на десната страна од телото, додека обратно десните екстремитети и коските на ребрата биле пронајдени на левата страна. Идентификувани се траги од залак на скелетот, особено во карлицата и бутната коска, што покажува дека грабливците се хранеле со труп. Черепот и вратот се водат за исчезнати, што покажува дека месојадите можеби ги однеле овие делови од телото. Комплетноста на остатоците укажува дека поединецот починал во близина на местото на откритието. Настанот од поплавување може да го пренесе трупот на кратко растојание и потоа да го покрие со талог, дури и пред мекото ткиво целосно да се распадне.
Во 1977 година, полскиот палеонтолог Марија Магдалена Борсук-Бијаничка го објавила својот сеопфатен опис на скелетот и го именувал како Opisthocoelicaudia skarzynskii како нов род и вид. Името на родот, навестувајќи ја необичната состојба на опистокоел во пршлените на опашката, значи „опашка на задната празнина“. Потекнува од грчки ὄπισθεν, opisthen [позади, одзади], κοῖλος, koilos [шуплив] и латински cauda [опашка]. .Специфичното име го одликува Војчех Скаржански, лицето кое го подготвило примерокот од типот. Опистоцеликаудија бил само третиот сауропод од Азија познат од посткранијалниот скелет, по Евхелпос и Маменхисаурус. По откритието, холотипот на скелетот станал дел од колекцијата на Институтот за палеобиологија во Варшава, но подоцна бил вратен во земјата на потекло, сега сместен во Институтот за геологија на Монголската академија на науките во Улан Батар број MPC-D100 / 404. Покрај примерокот од типот, Борсук-Бијаничка опишал рамо сечило и коракоид (ZPAL MgD-I / 25c) од истиот локалитет. Овие коски сè уште не биле споени едни со други, што укажува на малолетна единка.
До 2017 година, фосилите на сауропод биле пронајдени од вкупно 32 локалитети во рамките на формацијата Немегт, и веројатно припаѓаат или на Опистоцеликаудија или на Немегтосаурус. Најмалку два наоди од месноста Немегт – фрагментарна опашка (MPD 100/406) и пар канџи – покажуваат одлики дијагностички за Опистоцеликаудија и може да бидат упатени на вторите. Полски екипи предводени од Филип Кари, направиле обид да се пресели холотипот од каменоломот Опистоцеликаудија во 2006 и 2008 година, но тоа станало успешно само во 2009 година, благодарение на дополнителни податоци обезбедени од страна Граџински. Иако не постоело можност за дополнителен материјал за коските, веројатно може да се утврди дека каменоломот спаѓа во долниот дел од формацијата Немегт.
Опис
Како и другите сауроподи, Опистоцеликаудија имал мала глава на долг врат, тело во форма на буре на четири колонозни екстремитети и долга опашка. Бил релативно мал за сауропод; примерокот од типот бил проценет на 11,4 метри до 13 метри од главата до врвот на опашката. Телесната маса е проценета на 8,4 тони, 10,5 тони , 22 тони , 13 тони и 25.4 тони во одделни студии.
Черепот и вратот не се зачувани, но реконструкцијата на нухалниот лигамент укажува на поседување врат со средна должина од приближно 5 метри. Борсук, во нејзиниот опис од 1977 година, забележала присуство на единаесет грбни пршлени. Грегори Пол во 2019 година, сепак, тврди дека познатиот дел од 'рбетниот столб всушност го вклучува првиот цервикален (вратен пршлен), оставајќи само десет грбни, типични за титаносаурусите. Како и кај другите титаносауруси, грбот бил прилично флексибилен поради недостаток на дополнителни 'рбетни зглобови (артикулации на хипофен-хипантум ), додека карличниот регион бил зајакнат со дополнителен шести пршлен на колкот. Предните пршлени на опашката биле опитокоцелозни, што значи дека тие биле конвексни од предните страни и вдлабнати на задните страни, формирајќи топчести и приклучни зглобови. Овие опистокоелни опашки пршлени и го даваат своето име на Опистоцеликаудија и служат за разликување на родот од сите други титаносауруси. Другите титаносауруси обично се одликуваат со силно проколезни пршлени, кои биле конкавни на предните страни и конвексни на задните страни. Друга единствена одлика може да се најде во задните пршлени, кои покажуваат двосмислени спинозни процеси, што резултира во двоен ред на коскени проекции долж горниот дел на 'рбетот. Додека е единствена во Титаносауријата, оваа функција може да се најде и кај неколку други неповрзани сауроподи, вклучувајќи ги Диплодокус и Евхелопус, кои што еволуирале независно.
Како и кај колковите на другите титаносаури, седалната коска била релативно кратка, со должина од само две третини од препонската коска. Левите и десните коски на седалната коска, како и левите и десните коски на препонската коска биле осифицирани едни со други во поголемиот дел од нивната должина, затворајќи го јазот што во другите сауроподи е нормално присутен помеѓу овие коски. Екстремитетите биле пропорционално кратки, како што се гледа во другите титаносаури. Предните екстремитети биле со 1.87 метри во висина во скоро целосниот примерок, приближно две третини од должината на задните екстремитети, кои биле реконструирани на 2,46 метри во висина. Како и кај другите титаносаури, екстремитетите биле малку раширени нанадвор отколку да стојат вертикално под телото, додека предните екстремитети биле пофлексибилни и подвижни во споредба со другите сауроподи.
Манусот бил составен само од пет метакарпалии, кои биле ориентирани вертикално и распоредени во полукруг. Карпалните коски недостасувале, како и кај другите титаносаури. Коските и канџите на прстите исто така биле целосно отсутни – кај повеќето други титаносаури, овие коски сè уште биле присутни иако се екстремно намалени во големина. Во подножјето, коската на талусот бил силно намалена како и кај другите титаносаури, додека калкулеусот веројатно бил целосно отсутен во Опистоцеликаудија. За разлика од манусот, стапалото покажало добро развиени цифри и канџи. Фалангиската формула, во која се наведува бројот на фаланги (големина на прсти) кои започнуваат со најдлабоката цифра, е 2-2-2-1-0. Скелети на стапалата на титаносаурусите ретко се наоѓаат, а покрај Опистоцеликаудија, познати се целосно зачувани примери само од Епахтосаурус и неименуван титаносаурус Ла Инвернада, чии фалангални формули се 2-2-3-2-0 и 2-2-2-2-0, соодветно. Од овие три титаносауруси, „ Опистоцеликаудија“ бил најмногу изведена додека покажувал најмалку фаланги, што укажува на прогресивно намалување на бројот на фаланги за време на еволуцијата на титаносаурусот. Ноктот на првата цифра не бил поголем од оној на втората цифра, како и кај другите сауроподи, но приближно еднаков по големина.
Остеодермите (коскени плочи формирани во кожата) се пронајдени со најмалку 10 родови на титаносауруси. Недостатокот на остеодерми во скоро целосниот скелет на Опистоцеликаудија“ може да покаже дека тие отсуствуваат во овој род. Сепак, било откриено дека тесно поврзаниот Аламосаурус има остеодерми скоро еден век по неговото откривање, покрај неколку други тесно поврзани титаносауруси, со што се зголемува можноста дека и Опистоцеликаудија ги има.