cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Живино срце
Објаснување
Помеѓу површината на капката жива и растворот на електролитот се образува електричен двоен слој. Во мирување овој слој е еднообличен. Кога ќе е внесен железниот врв, започнува редукциона реакција во која железото се оксидира до јон на железо(III) и се троши оксидирачкиот реагенс (на пр. кога водород пероксид заедно со јони на хидрониум се редуцира во вода). Бидејќи оксидацијата се одвива само во близина на врвот, а постапката на редукција ја покрива целата површина на капките, површинскиот напон повеќе не е хомогена; ова резултира со забележаните колебања.
Историја
Живиното срце првпат било забележано во 1800 година од Алесандро Волта и Вилијам Хенри. Хемискиот феномен во обликот кој е најпознат денес прв го опиша германскиот хемичар Фридлиб Фердинанд Рунге, откривачот на кофеинот.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Биосферен резерват Риверленд
Биосферен резерват Риверленд — област од 9.000 км2 во источна Јужна Австралија како и во соседните држави Нов Јужен Велс и Викторија. Тој е еден од 14те биосферни резервати во Австралија и е дел од Светската мрежа на биосферни резервати, официјално признат и наведен од УНЕСКО во 1977 година.
Опис
Резерватот е составен од неколку главно соседни имоти кои, иако имаат различни сопствености и различни цели на управување, имаат заедничка цел да ги идентификуваат приодите кон еколошки одржлив развој во пејзаж со ниска продуктивност со многу заеднички проблеми со управувањето со земјиштето. Лежи во Мареј Мали и Риверленд со природна вегетација претежно распарчена шума и грмушки, но исто така вклучува и мочуришта и речни заедници долж реката Мареј. Поплавените рамнини на резерватот се признати како меѓународно значајни мочуришта за птици преселници според Рамсарската конвенција. Резерватот е вклучен во националниот план за обновување на Австралија за загрозениот црноув рудар.
Многуте компоненти на резерватот вклучуваат заштитени области, пастирски закуп и приватно земјиште.
Резерватот е преклопен и со важната област на птици во Риверленд Мали, област идентификувана од страна на BirdLife International како „важна“ за зачувување на птиците и нивните живеалишта.
Ԣ
Н со средна кука (закосено: <span style="font-family: times, 'Times New Roman', serif"> ) — буква од проширената кирилица, на основа на н, но со кука во средината на десната ногарка.
Буквата порано се користела во чувашкиот јазик, каде ја претставувала заднонепчената носна согласка, како што се изговара нг во зборот „вангла“.
Грб на Сан Марино
Грбот на Сан Марино е официјалниот грб во оваа мала република. Грбот најверојатно потекнува од 14 век и се смета за симбол на слободата и независноста на оваа најстара република во светот. Грбот се состои од штит опколен со гранче даб и ловор. На штитот е претставена планина со трите познати санмарински кули. Над штитот се наоѓа круна а на дното се наоѓа лента со натпис слобода на латински.
Тартун
Тартун (Tarthun) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Бердеауе.
Ковач (село)
Ковач — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во западниот висок планински дел на територијата на Општина Македонски Брод, над селото Самоков. Селото е ридско, на надморска височина од 720 метри.
Селото не е заведено во катастарската евиденција и го дели атарот со соседното село Самоков.
До селото води асфалтиран пат од селото Самоков.
Историја
Во век, Ковач било село во Поречката нахија на Кичевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото нема развиена стопанска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Ковач имало 240 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ковач имало 400 жители.
Ковач е мало село, коешто во 1961 година броело 201 жител, а во 1994 година 79 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Ковач имало 54 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 26 жители, сите Македонци.
Родови
Ковач е македонско село.
Родови во Ковач се: Ушиновци се делат на Манчевци и Сердаровци (15 к.), доселени се од околината на Скадар во Албанија; Лукаровци (27 к.) потекнуваат од предок ковач доселен од раселениот град Закамен.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Самоков.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Самоков.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Самоков, во која покрај селото Ковач се наоѓале селата Бенче, Брест, Звечан, Зркле, Инче, Ковче, Лупште, Рамне, Самоков, Старо Село и Сушица.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Манастирец.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0260 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватна просторија.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 37 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 33 гласачи.
Иселеништво
Голем дел од населението е иселено од ова село. До 1958 година, 21 семејство се има иселено во Србија, поточно во Јабука.
Памир
Памир — планински венец во средна Азија што го образува вкрстувањето на Хималаите, Тјеншан, Каракорум, Кунлун и Хиндукуш. Се вбројува меѓу највисоките планини на светот и го носи прекарот „Покривот на светот“ (веројатно превод од персиски).
На други јазици, венецот се нарекува: Памир тоолору; Реште Кух-хаје Памир; Кӯҳҳои Помир; د پامير غرونه; پامىر ئېگىزلىكى; پامیر کوهستان; पामीर पर्वतमाला; 葱岭 (мктр: „Цунглинг“), но денес почесто 帕米尔 („Памиар“).
Кои сè планини влегуваат во венецот зависи од тоа како се сметаат оние што се надоврзуваат на други масиви. Планините се протегаат претежно во Горнобадахшанската автономна област на Таџикистан и покраината Бадахшан во Авганистан. На север тие продолжуваат во масивот Тјеншан долж Алајската Долина во Киргистан. На југ се спојуваат со Хиндукуш по должината на Ваханскиот Коридор во Авганистан и Гилгит–Балтистан во Пакистан. На исток завршуваат на границата со Кина, но може да се смета и дека навлегуваат во венецот на Конгур, кој понекогаш се смета за составен дел на Кунлун.
Geography
Трите највисоки планини на Памир се Исмаил Самани („Сталинов Врв“ од 1932 до 1962 и „Врв на Комунизмот“ до 1998), со висина од 7.495 м; Ибн Сина (и денес неофицијално познат како „Ленинов Врв“), со висина од 7.134 м; и Корженевскаја, висок 7.105 м.
На планините има доста ледници како што е Федченковиот Ледник долг 77 км, најдолг во некогашниот СССР и најдолг во светот вон поларните региони.
Клима
Планините се прекриени со снег во текот на целата година и се одликуваат со долги и многу студени зими и кратки, свежи лета. Годишното количество на атмосферски врнежи изнесува околу 130 мм, што значи дека вегетација е степска и има мошне малку дрва.
Стопанско значење
Главна стопанска во подрачјето е овчарството, кое се одвива по планинските пасишта. Покрај ова, во западниот дел се експлоатира и јаглен.
Гај (Брежице)
Гај (словенечки: Gaj) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Памир
Стратешка положба
Памир во историјата играл значајна улога во караванскиот сообраќај меѓу Кашгар и Коканд по Северниот пат на свилата и затоа бил повод за чести борби за превласт над регионот. Северниот пат на свилата (долг 2.600 км) ја поврзувал древната кинеска престолнина Сиан со западните краишта преку Памир, и водел до Кашгар, а потоа сè до Партија. XX век бележи разни поважни настани во регионот. Тука се одвивала Таџикистанската граѓанска војна и се водел граничниот спор помеѓу Кина и СССР (1991). Подоцна во подрачјето се воспоставени воени бази на САД, Русија и Индија, а во поново време постои поголем интерес за развој на трговијата и искористувањето на природните ресурси.
Ситуациска комедија
Ситуациска комедија или ситком (анг. situation comedy, sitcom) е поджанр на комедиски програми кој првобитно се појави на радио, а денеска зазема значајно место и скоро исклучиво се наоѓа на телевизија како еден од нејзините доминантни наративни форми. Ситкомите обично се состојат од ликови кои се повторуваат во позната околина, како на пример дома или на работно место.
Машра (Франгово)
Машра — археолошко наоѓалиште во струшкото село Франгово. Наоѓалиштето претставува некропола од доцниот среден век. Во нивата на еден жител, со орањето биле откриени гробови со конструкција од камени плочи, со насоченост запад-исток.
Харолд Блум
Харолд Блум (роден на 11 јули ,1930 ) е американски литературен критичар и првокласен професор по опшествени науки на Универзитетот Јеил .Од објавувањето на неговата прва книга во 1959 година ,Блум има напишано повеќе од 20 книги литературна критика ,неколку книги дискутирајќи ја религијата ,и роман ,Летот до Луцифер” .Тој издал стотици аналогии за издавачката куќа Челзи Хаус (анг.Chelsea House) Френк Кермоде го нарекол Блум “најверојатно најпознатиот литературен критичар во Соединетите Американски држави”;Џејмс Вуд го опиша како “најпознат Американски книжевец *”.Неговите книги биле преведени на повеќе од 40 јазици.
Ран живот и образование
Харолд Блум ,син на Вилијам и Пола Блум ,е роден во Њујорк и живеел во Јужен Бронкс на 1410 Гранд Конкурс  (анг .Grand Concourse ) тој бил израснат како првославен Евреин во семејсвто каде се зборувало Јидиш ,каде што научил литературно хебрејски .Тој сам учел англиски на возраст од шест години .Таткото на Блум е роден во Одеса а неговата мајка во близина на Брест Литовск.Тој имал три постари сестри и еден постар брат од кои само тој преживеал.
Религиозни критики
Блум ја користел фразата на она што тој го нарекува  "верска критика" почнувајќи од 1989 со Урнати Свети Виситни :Поезија и Верувања од Библијата до Денес Во Книгата од Џ ,тој и Дејвид Розенберг (кој ги превеле Библиските текстови ) портретирале еден од утврдените древни документи кој ги формирал основите на шесте книги на Библијата  како дело на големите книжевни уметници кој немале намера  за составување на догматска верска работа .Тие понатаму го замислуваат овој анонимен писател како жена приврзана за дворецот  на наследниците на Израелските цареви Давид и Соломон –дел од шпекулациите кој привлече многу внимание .Подоцна ,Блум вели дека шпекулацииите не стигнале далеку ,а можеби тој требал да ја  идентификува Џ  со Библиската Вирсавија.
Во Американската Религија, Блум ги испитува основните варијанти на Протестанскате и по –Протестанскате религиозни верувања што започнуваат во САД и докажува дека ,   во однос на нивното психолошко држење   на нивните приврзаници ,повеќето делат заедничко со гностицизмот отколку со историското христијанство .Исклучок беа Јеховините Сведоци ,кој Блум ги гледа како не Гностички.
Западниот Канон
И покрај големината на влијанието на еден автор што го има над подоцнежните автори ,Блум го воведува концептот на “канонска непознатост” како репер на заслугата за книжевното дело .Западниот Канон исто така вклучува листа –која буди повеќе распространети интереси отколку нешто друго во книгата -од сите Западни дела од антиката до денес што Блум ги смета и едниот и другиот за постојани членки на канонот на литературните класици,или (меѓу поновите дела  ) кандидати за тој статус.Блум рекол дека тој направил список на врвни на барање на неговиот уредник  и дека не преземал ништо
Работа на Шекспир
Блум има длабока благодарност за Шекспир и смета дека тој  е главен центар во Западниот Канон .Првото издание на  Немирот од Влијанието речиси целосно го избегнува Шекспир ,кој Блум го смета ,во тоа време,едвај допрено од психолошката драма на анксиозмост.Второто издание ,објавено во 1977, се додава долг предговор кој главно го објаснува  сомневањето на Шекспир за Овидиј и Чосер,и неговaтa мака со неговиот современик Кристофер Марлоу ,кој ја постави основата со ослободување на црковниот и морализираниот призвук.
Во неговиот преглед во 1998, ,Шекспир :Изумите на човекот ,Блум спроведува анализа на секое од 38-те драми на Шекспир ,”дваесет и четири од кои се ремек дела ”. Напишано како придружник на општиот читател и на оној кој оди во театар ,Блум изјавува дека прекумерното восхитување  "треба да биде уште една секуларна религија отколку што е."Тој исто така во делото тврди (како и во насловот ) дека Шекспир "го измислил" човештвото, во тоа тој  ја дал и сега веќе вообичаената  практика на "преслушување "  на самите себеси, кој ги поттикнува нашите промени. Односно двата примерока на неговата теорија се г-дин Јован Фалстаф на Хенри IV  и Хамлет ,кој Блум ги гледа како претставници на само-сатисфакцијата и само –презирот .Целосно  Шекспир, ,карактерите од различни драми се замислени паралелено и взаемно едни со други ; тоа беше осудувано од страна на многу современи академици и критичари како прислушкување назад  од модерната критика на карактерите од А.Ц ,Бардли и други,кој се случи да соберат експлицитни пофалби во книгата.Како во Западниот Канон ,Блум  весело го напаѓа она што тој го нарекува “Училиште на отпорот ” поради неуспехот да се задоволи од  предизвикот на универзалноста на Шекспир наместо балканизирачко  проучување  на  литературата преку различните мултикултурни и историски делови .Покажувајќи ја извонредната популарност на Шекспир насекаде низ светот ,Блум го прогласува за мултикултурен автор , и наместо “социјалните енергии” историчарите  го препишуваат во својство на авторството на Шекспир да  ,Блум ги објавува неговите академски непријатели –и навистина ,целото опшество –да биде пародија на “енергиите на Шекспир ”
Блум започнува книга под насловот Вистински лавиринт,центрирајќи на Шекспир и Витман ,која беше објавена  во 2011 година како Анатомија на Влијанието : Литература како начин на живот.
Црква „Св. Никола“ - Драгожел
Нема никакви податоци кога е изградена и живописана оваа црква. Но, според нејзината архитектурна форма се претпоставува дека е во XIX век. Таа е трикорабна со дрвени таваници - карактеристични за селските цркви од XIX век, во Тиквешијата, Гевгелиско и на други места во Македонија. Средниот кораб се надвишува над страничните. Наосот на црквата е одвоен од припратата преку две колонии кои лично се поврзани. Црквата има отворени тремови на северната и западната страна. Внатрешноста на црквата е покриена со фрески. Црквата е запуштена.
Џамија Путра
Џамијата Путра е муслимански храм кој се наоѓа во Путраџаја, Малезија. Објектот бил изграден во 1999 година и може да прими до 15,000 верници.
Скит Скитара
Дејан Јанушев (попознат како Скит Скитара) е роден на година во Скопје. Со творење започнува од својата 12 годишна возраст. На 15 години заедно со својот другар Марко Слаткаристика ја оформуваат хип-хоп групата “Единствена Опција” и во 2004 година го издаваат албумот “Рап Тврдина”. Во 2006 година имаат свој настап на престижниот музички фестивал ”Егзит” кој се одржува во Нови Сад. Во 2008 година заедно со Пука Козметика, Слаткар, Ел Мариачи, Боро Лаказ, Кацар, Желе, Сиги, Аце НЛ, Че и Дј Димитриј Је Ја Јоу, ја оформуваат групацијата “Токсикологија”.
Скит Скитара е продуцент, текстописец, пее и рецитира. Продуцент е на сите големи хитови на групацијата “Токсикологија” како што се “Ново Лисиче Будало“, “4екераукц“, “Смеј се и пеј“, и многу други. До сега соработувал и е во одлична соработка со скоро сите македонски хип-хоп групи и артисти. Првиот соло албум на Скит Скитара е насловен “Скит го има она…маафака” кој излезе јуни 2010 година во соработка со Јованов Рекордс. Во својот прв соло албум ќе се појави не само како артист туку и како кант автор на сите песни.
Мустафа Берклиџе
Мустафа Берклиџе ― водач на востанието во малоазиската област Ајдин, со базично упориште во Карабурн (на полуостровот Урла, североисточно од Измир), избувнато кон средината на 1416 година.
Тоа претставувало значаен дел од поширокото востание под Бедрединовото идеолошко и политичко раководство, а кое зафатило големи простори во Румелија и Анадол, засегајќи ја Македонија. Примитивно егалистичката идеја на Берклиџевото движење за заедничко поседување на имотот и на средствата за живот (се освен жените е заедничко), успеала да привлече многу приврзаници сред сиромашните слоеви на населението. Востаничките редови нараснале на неколку илјади луѓе. Против нив биле упатени три воени експедиции. Првите две претрпеле неуспех, но третата во крв го задушила востанието. Фатениот Мустафа Берклиџе, бил исечен на парчиња. Жестокоста на султановата војска, составена од анадолски и румелиски трупи, уследила и поради отпадништвото на нивниот водач од ортодоксниот ислам. Тој се застапувал за верска толеранција, за еднаквост и рамноправност меѓу муслиманите и христијаните и слично.
Машка кошаркарска репрезентација на Бугарија
Машка кошаркарска репрезентација на Бугарија е кошаркарска екипа која ја претставува Бугарија во кошарка.
Џамија Раја Аланг
Џамијата Раја Аланг е муслимански храм кој се наоѓа во Селангор, Малезија.
Берде-Хакел
Берде-Хакел (Börde-Hakel) — општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Основана е на 1 јануари 2010 со спојување на поранешните општини Етгерслебен, Хакеборн и Вестерегелн.
Троња (Франгово)
Троња — археолошко наоѓалиште во струшкото село Франгово. Наоѓалиштето претставува некропола од средниот век. Во непосредната близина на Кадри Црква, според исказите на еден жител, биле откриени гробови со конструкции од камени плочи.
Грб на Унгарија
Грбот на Унгарија е официјалниот грб во државата кој е усвоен на 3 јули 1990 година. Грбот се користел и порано, во повеќе верзии, со или без кралската круна или во склоп на некој друг поголем грб. Грбот се состои од штит над кој се наоѓа светата круна од Унгарија. Штитот е поделен на два дела, каде левата страна има арпадски ленти (сивите ги претставуваат реките Дунав, Драва, Сава и Тиса). Десната страна има сребрен двоен крст поставен на планина со три врва и круна.
Замок Дубовац
Замокот Дубовац е замок во Карловац, Хрватска.
Замокот Дубовац се наоѓа над градот Карловац. Правоаголната кула веројатно била изграден во тек на 13 век. Во 15 век, замокот повторно бил изграден во ренесансен стил. Замокот имал повеќе сопственици меѓу кои славонското благородно семејство Судар и познатите хрватски грофови и војводи Франкопан и Зрински. Од 1671 до 1809 година, сопствениците на Дубовац биле генералите на Карловац. Во 1837 година, новиот сопственик, грофот Лавал Нугент, го обновил замокот во духот на романтизмот. Замокот Дубовац повторно бил реновиран во 1952 година во однос на графика од крајот на 18 век. Има слика на замокот на таа локација.
Неодамна замокот бил користен неколку години како хотел, а штетата направена во внатрешноста за простор за собите сега се поправа. Според туристичките водич материјали тврдината е изградена на рид подигнат од луѓето, со цел да се зголеми на одбраната и погледот на околните области.
Замокот неодамна беше претставен на комеморативна хрватска поштенска марка, заедно со фотографија.
Лема на Ван дер Корпут (хармониска анализа)
Во математиката, во областа на хармониската анализа, Лемата на Ван дер Корпут е проценка за осцилаторните интеграли именувана по холандскиот математичар Јоханес ван дер Корпут.
Следниот резултат го наведува Елијас Стајн:
Да претпоставиме дека реалната функција \phi(x) е монотона во отворениот интервал (a,b), и тоа за сите x\in (a,b). Да претпоставиме дека или k\ge 2, или дека k=1 и \phi'(x) е монотон за x\in\R. Постои константа c_k, што не зависи од \phi, таква што
за секоја.
Проценки на множество на подниво
Лемата на Ван дер Корпут е тесно поврзана со проценките на множеството на подниво (види на пример ), кои ја даваат горната граница на мерката на множеството каде што функцијата зема вредности не поголеми од \epsilon.
Да претпоставиме дека реалната функција \phi(x) е монотона на конечен или бесконечен интервал I\subset\R, и тоа за сите x\in I. Постои константа c_k, што не зависи од \phi, таква што за кој било  мерката на множеството на подниво  е ограничена со.
Натриум бикарбонат
Номенклатура
Бидејќи одамна е позната и широко користена, солта има многу различни имиња како сода бикарбона, сода за готвење или сода и често може да се најде во близина на прашокот за пециво во продавниците. Терминот сода бикарбона е почест во САД, додека бикарбона е почест во Австралија, Обединетото Кралство и Ирска а во многу северни/средноевропски земји се нарекува Натрон. Скратените разговорни форми како што се натриум бикарбона, бикарбона сода, бикарбонат се вообичаени.
Зборот saleratus, од латински sal æratus (што значи „газирана сол“), бил широко користен во 19 век и за натриум бикарбонат и за калиум бикарбонат.
Неговиот број Е за адитиви за храна е E500.
Префиксот bi во бикарбонат доаѓа од застарен систем за именување што му претходи на молекуларното знаење во однос на двата моларни еквиваленти на јаглерод диоксид (познат како јаглеродна киселина во античкиот хемиски јазик) кој калиум хидрокарбонат/бикарбонат го ослободува при распаѓање во (ди)калиум карбонат и до калиум оксид (поташа).. Современите хемиски формули на овие соединенија сега ги изразуваат нивните прецизни хемиски состави кои биле непознати кога е измислено името би-карбонат на поташа (види исто така: бикарбонат).
Квасец
Киселите материјали кои ја поттикнуваат оваа реакција вклучуваат водород фосфати, крем од забен камен, сок од лимон, јогурт, матеница, какао и оцет. Сода бикарбона може да се користи заедно со кисело тесто, кое е кисело, со што се добива полесен производ со помалку кисел вкус.
Топлината, исто така, може сама по себе да предизвика натриум бикарбонат да дејствува како средство за подигање при печењето поради термичко распаѓање, ослободувајќи јаглерод диоксид на температури над 80 C, како што следува:
Кога се користи на овој начин самостојно, без присуство на кисела компонента (без разлика дали во тестото или со употреба на прашок за пециво што содржи киселина), се ослободува само половина од достапниот CO2 (се формира една молекула CO2 на секои две еквиваленти на NaHCO3). Дополнително, во отсуство на киселина, со термичко распаѓање на натриум бикарбонат се добива и натриум карбонат, кој е силно алкален и на печениот производ му дава горчлив, „сапунски“ вкус и жолта боја. Бидејќи реакцијата се случува бавно на собна температура, смесите (тестото за колачи и сл.) може да се остави да отстојат без да нараснат додека не се загреат во рерната.
Прашок за пециво
Прашокот за пециво, кој се продава и за готвење, содржи околу 30% бикарбонат и разни кисели состојки кои се активираат со додавање вода, без потреба од дополнителни киселини во медиумот за готвење. Многу форми на прашок за пециво содржат натриум бикарбонат во комбинација со калциум киселина фосфат, натриум алуминиум фосфат или крем од забен камен. Сода бикарбона е алкална; киселината што се користи во прашокот за пециво го избегнува металниот вкус кога хемиската промена за време на печењето создава натриум карбонат.
Противпожарен апарат
Натриум бикарбонат може да се користи за гаснење на мали маснотии или електрични пожари со фрлање над огнот, бидејќи загревањето на натриум бикарбонат ослободува јаглерод диоксид. Сепак, не треба да се применува на оган во фритези; ненадејното ослободување на гас може да предизвика прскање на маснотиите. Натриум бикарбонат се користи во суви хемиски противпожарни апарати BC како алтернатива на покорозивниот моноамониум фосфат во ABC апаратите за гаснење пожар. Алкалната природа на натриум бикарбонат го прави единствениот сув хемиски агенс, покрај Purple-K, кој се користел во големи системи за сузбивање пожар инсталирани во комерцијални кујни. Бидејќи може да делува како алкали, агенсот има благ сапонифицирачки ефект врз топлата маст, што формира задушувачка, сапунска пена.
Земјоделство
Натриум бикарбонат кога се нанесува на листовите може да го спречи растот на габите; сепак, не ја убива габата. Прекумерната количина на натриум бикарбонат може да предизвика обезбојување на овошјето (два проценти раствор) и хлороза (еден процентен раствор).
Медицинска употреба и здравје
Натриум бикарбонат измешан со вода може да се користи како антацид за лекување на киселинско варење и горушица. Неговата реакција со стомачната киселина произведува сол, вода и јаглерод диоксид:
Мешавина од натриум бикарбонат и полиетилен гликол, како што е PegLyte, растворена во вода и земена орално, е ефикасен препарат за гастроинтестинална лаважа и лаксатив пред операција на гастроинтестиналниот тракт, гастроскопија итн.
Интравенска администрација на натриум бикарбонат во воден раствор понекогаш се користи за случаи на ацидоза, или кога нема доволно натриум или бикарбонат јони во крвта. Во случаи на респираторна ацидоза, инфузираниот бикарбонат јон го придвижува пуферот на јаглеродна киселина/бикарбонат на плазмата налево, и на тој начин ја зголемува pH вредноста. Поради оваа причина, натриум бикарбонат се користи во кардиопулмонална реанимација под медицински надзор. Инфузија на бикарбонат е индицирана само кога pH на крвта е значително ниска ( < 7,1-7,0).
HCO3- се користи за третман на хиперкалемија, бидејќи ќе го врати K+ во клетките за време на периоди на ацидоза. Бидејќи натриум бикарбонат може да предизвика алкалоза, понекогаш се користи за лекување на предозирање со аспирин. Аспиринот бара кисела средина за правилна апсорпција, а основната средина ќе ја намали апсорпцијата на аспирин во случаи на предозирање. Натриум бикарбонат исто така се користи во третман на предозирање со трициклични антидепресиви. Може да се нанесува и локално како паста, со три дела сода бикарбона во еден дел вода, за да се ублажат некои видови каснувања и убоди од инсекти (како и придружниот оток).
Некои алтернативни практичари, како што е Тулио Симончини, ја промовирале сода бикарбоната како лек за рак, на што предупредило Американското здружение за рак поради нејзината недокажана ефикасност и потенцијална опасност при употреба. Еџард Ернст ја нарекол промоцијата на натриум бикарбонат како лек за рак „една од поболните алтернативни измами за рак што сум ги видел долго време“.
Предложено е дека киселите диети ги ослабуваат коските. Една систематска мета-анализа на истражувањето не покажува таков ефект. Друг, исто така, открива дека нема докази дека алкалните диети го подобруваат здравјето на коските, но сугерира дека „можеби има одредена вредност“ на алкалните диети поради други причини.
Растворите за антациди (како сода бикарбона) се подготвени и користени од демонстрантите за да се ублажат ефектите од изложеноста на солзавец за време на протестите.
Лична хигиена
Натриум бикарбонат исто така се користи како состојка во некои плакнења за уста. Има антикариозни и абразивни својства. Работи како механичко чистење на забите и непцата, го неутрализира производството на киселина во устата, а делува и како антисептик за спречување на инфекции. Натриум бикарбонат во комбинација со други состојки може да се користи за да се направи сув или влажен дезодоранс. Натриум бикарбонат може да се користи како пуферско средство, во комбинација со кујнска сол.
Ветеринарна употреба
Натриум бикарбонат се користи како додаток за добиточна храна, особено како пуферски агенс за бурагот.
Средство за чистење
Натриум бикарбонат се користи во процес за отстранување на боја и корозија наречен содабластирање. Како медиум за минирање, натриум бикарбонат се користи за отстранување на површинската контаминација од помеки и помалку еластични подлоги како што се алуминиум, бакар или дрва кои можат да бидат оштетени од абразивни медиуми од силика песок.
Производителот препорачува паста направена од сода бикарбона со минимална вода како нежен прашок за чистење, и е корисна за отстранување на површинската 'рѓа, бидејќи 'рѓата формира соединение растворливо во вода кога е во концентриран алкален раствор; Треба да се користи ладна вода, бидејќи растворите за топла вода може да го кородираат челикот. Натриум бикарбонат го напаѓа тенкиот заштитен оксиден слој што се формира на алуминиум, што го прави несоодветен за чистење на овој метал. Растворот во топла вода ќе го отстрани оцрнувањето од среброто кога среброто е во контакт со парче алуминиумска фолија. Сода бикарбона најчесто се додава во машините за перење како замена за омекнувач на вода и за отстранување на мирисите од облеката. Исто така е речиси исто толку ефикасен во отстранувањето на тешките дамки од чај и кафе од шолјите како натриум хидроксид, кога се разредува со топла вода.
Контрола на мирис
Често се тврди дека сода бикарбона е ефикасен отстранувач на мирис,   и често се препорачува да се чува отворена кутија во фрижидер за да се апсорбира мирис. Оваа идеја била промовирана од водечкиот американски бренд на сода бикарбона, Arm &amp; Hammer, во рекламна кампања која започна во 1972 година Иако оваа кампања се смета за класика на маркетингот, што води во рок од една година повеќе од половина од американските фрижидери да содржат кутија сода бикарбона, има малку докази дека е всушност ефикасна во оваа апликација.
Производство на водороден гас
Натриум бикарбонат може да се користи како катализатор во производството на гас. Неговите перформанси се „добри“, но вообичаено не се користат. Водородниот гас се произведува преку електролиза на вода, процес во кој се применува електрична струја низ волумен на вода, што предизвикува атомите на водород да се одвојат од атомите на кислород. Оваа демонстрација обично се прави на часовите по хемија во средно училиште за да се покаже електролиза.
Хемија
Натриум бикарбонат е амфотерно соединение. Водните раствори се благо алкални поради формирање на јаглеродна киселина и хидроксид јон:
HCO + H2O → + OH−
Натриум бикарбонат често може да се користи како побезбедна алтернатива на натриум хидроксид, и како таков може да се користи како миење за да се отстранат сите киселински нечистотии од „сурова“ течност, со што се добива почист примерок. Од реакцијата на натриум бикарбонат и киселина се добива сол и јаглеродна киселина, која лесно се распаѓа на јаглерод диоксид и вода:
Натриум бикарбонат реагира со оцетна киселина (се наоѓа во оцетот), произведувајќи натриум ацетат, вода и јаглерод диоксид:
Натриум бикарбонат реагира со бази како натриум хидроксид за да формира карбонати:
Термичко распаѓање
На температури од 80-100 °C (176–212 °F), натриум бикарбонат постепено се распаѓа на натриум карбонат, вода и јаглерод диоксид. Конверзијата е побрза на 200 °C :
Повеќето бикарбонати се подложени на оваа реакција на дехидрација. Понатамошното загревање го претвора карбонатот во оксид (над 850 С/1,560 F ):
Овие конверзии се релевантни за употребата на NaHCO 3 како средство за сузбивање пожар („BC прав“) во некои противпожарни апарати со сув прав.
Стабилност и рок на траење
Доколку се чува ладен (собна температура) и сув (се препорачува херметички сад за да не излегува влажен воздух), натриум бикарбонат може да се чува без значителна количина на распаѓање најмалку две или три години.
Историја
Зборот натрон бил во употреба во многу јазици во текот на современото време (во формите на анатрон, натрум и натрон) и настанал (како шпански, француски и англиски natron како и „ натриум“) преку арапскиот naṭrūn (или anatrūn; сп. долноегипетскиот „Натронтал“ Вади Ел Натрун, каде што се користела мешавина од натриум карбонат и натриум хидроген карбонат за дехидрација на мумиите ) од грчки нитрон (νίτρον) (Херодот; тавански lítron (λίτρον) ), што може да се потекнува од древниот египетски ntr. Грчкиот нитрон (сода, шалитра) се користел и во латинскиот (sal) nitrum и во германскиот Salniter (изворот на азот, нитрат итн. ).
Во 1791 година, францускиот хемичар Николас Лебланк произвел натриум карбонат, исто така познат како сода пепел. Фармацевтот Валентин Роуз Помладиот е заслужен за откривањето на натриум бикарбонат во 1801 година во Берлин. Во 1846 година, двајца американски пекари, Џон Двајт и Остин Черч, ја основале првата фабрика во САД за производство на сода бикарбона од натриум карбонат и јаглерод диоксид.
Во 1919 година, американскиот сенатор Ли Оверман изјавил дека сода бикарбона може да го излечи шпанскиот грип. Во средината на дебатата на 26 јануари 1919 година, тој ја прекинал дискусијата за да го објави откривањето на лекот. „Сакам да кажам, во корист на оние кои ја водат оваа истрага“, изјавил тој, „дека судијата на надреден суд во планинската земја Северна Каролина ми кажа дека откриле лек за оваа болест“. Наводниот лек подразбира критика на модерната наука и благодарност за едноставната мудрост на едноставните луѓе. „Велат дека обичната сода бикарбона ќе ја излечи болеста“, продолжил тој, „дека ја излечиле со неа, дека воопшто немаат смртни случаи таму горе; користат обична сода бикарбона, која ја лекува болеста“.
Производство
Натриум бикарбонат се произведува индустриски од натриум карбонат:
Се произведува на скала од околу 100.000 тони годишно (од 2001 година)  со светски производствен капацитет од 2,4 милиони тони годишно (од 2002 година). Со сличен метод се произведуваат и комерцијални количини сода бикарбона: сода пепел, ископана во форма на руда трона, се раствора во вода и се третира со јаглерод диоксид. Натриум бикарбонат се таложи како цврста супстанца од овој раствор.
Што се однесува до процесот на Солвеј, натриум бикарбонат е посредник во реакцијата на натриум хлорид, амонијак и јаглерод диоксид. Сепак, производот покажува ниска чистота (75 парчиња).
Иако нема практична вредност, NaHCO 3 може да се добие со реакција на јаглерод диоксид со воден раствор на натриум хидроксид:
Рударство
Природните депозити на наколит (NaHCO3) се пронајдени во еоценската возраст (55,8-33,9 Mya) на Формација Зелена река во Колорадо. Наколитот се депонирал како корита за време на периоди на високо испарување во сливот. Комерцијално се ископува со користење на вообичаени техники на подземно ископување, како што се копани, барабан и ископување со долг ѕид на начин многу сличен на ископувањето јаглен.
Се произведува и со ископување раствор, пумпање на загреана вода низ наколитните кревети и кристализирање на растворениот наколит преку процес на кристализација на ладење.
Во популарната култура
Натриум бикарбонат, како „сода бикарбона“, бил чест извор на удари за Гручо Маркс во филмовите на Браќата Маркс. Во Duck Suup, Маркс го игра водачот на нацијата во војна. Во една сцена, тој добива порака од бојното поле дека неговиот генерал известува за напад со гас, а Гручо му кажува на својот помошник: „Кажи му да земе лажичка сода бикарбона и половина чаша вода“. Во „Ноќ во операта“, ликот на Гручо се обраќа на публиката на отворањето на операта велејќи за главниот тенор: „Сињор Ласпари потекнува од многу познато семејство. ''Неговата мајка беше добро позната бас пејачка. Неговиот татко бил првиот човек кој наполнил шпагети со сода бикарбона, со што во исто време предизвикувал и лекувал варење''.“
Во класиката на Џозеф Ел .. Ченинг ветува дека секогаш ќе чува кутија бикарбона со името на Макс.
Милан Илиќ Чича
Милан Илиќ „Чича Шумадиски“ ( Горња Трешњевица, близу Аранѓеловац, 1886 - Пјеновац, близу Хан-Пијесак, 21 јануари 1942 ), учесник во Народноослободителната борба и национален херој на Југославија.
Животопис
Роден е во 1886 година. во селото Горња Трешњевица, близу Аранѓеловац. Потекнува од сиромашно селско семејство.По основното училиште, татко му  Радоје го испратил да учи да биде келнер. Но, по некое време, тој се вратил во селото и започнал со земјоделство.
Учествувал во Балканските и Првата светска војна. Во 1915 г. бил заробен и однесен на принудна работа во Германија. Од тригодишното заробеништво, Милан, покрај познавањето на германскиот јазик, ги видел и можностите и резултатите од напредното земјоделство. Откако ја доживеал револуцијата во Германија, тој се запознал со револуционерното движење. Кога, по крајот на војната, се вратил во својата татковина, разорена од војната и уште посиромашна, тој веднаш станал активен учесник во револуционерното движење и член на Комунистичката партија на Југославија, од нејзиното основање во 1919 година.
Тој се залагал за модерно и рационално земјоделство и сточарство во неговата област. Тој набавил стручна литература, се преплатил за списанија, вклучително и од Германија, и го пренел своето знаење на други и практично го применувал во своето домаќинство. Тој исто така бил и во групата за напредни задруги, работел во Кредина, а подоцна и во Општата земјоделска задруга. Во средината на 1920-тата, кога аграрната криза дополнително го влошила животот на сиромашните селани, Милан поминал неколку години со својот постар брат, претседател на Судот во Нови Пазар, и бил судски службеник. Во 1925 г. се вратил во своето село.
Поради својата револуционерна работа, Милан во почетокот на 1937 година. со група комунисти од Аранѓеловац, Крагуевац и околните села, бил уапсен, но подоцна бил ослободен поради недостаток на докази. Милан станал првиот секретар на новоформираната партиска ќелија во селото, во 1939 година .Следната година станал член на ОК КПЈ за Крагуевац, и кога, на почетокот на 1941 година. бил формиран локален комитет во Аранѓеловац, тој станал еден од водечките членови.
После Априлската војна, тој активно работел на подготовките за востанието. На почетокот на јули, во близина на неговото село бил формиран Првиот шумадиски одред НОП, и тој бил назначен за заменик командант на одредот. Учествувал и го водел Одредот во многу акции. Тој е особено истакнат во битките за ослободување и одбрана на Рудник. Тој со личен пример покажува како треба да се бориме, често користејќи го искуството од Првата светска војна. На крајот на август 1941 година, Германците спровеле посебна акција врз Горња Трежњевица за да ја запалат неговата куќа, а во текот на 1942 година. за него била распишана потерница од 50 000 динари.
Кога четниците со измама го заробиле, а потоа и го стрелале, командантот на Првиот шумадиски одред, Милан Благојевиќ Шпанац, на 27 октомври 1941 година. командата над одредот ја презема Чича Шумадијски. Во ноември тој учествувал во тешки битки против надмоќниот непријател, кој сакал да ја уништи слободната територија во Шумадија и западна Србија. Потоа, со дел од одредот се повлекол во Санџак. Од тој дел што се повлекол, бил формиран Петтиот (Шумадиски) батаљон на Првата пролетерска ударна бригада, а Милан станал командант на батаљонот. На крајот на декември, тој се преселил во источна Босна и учествувал во битките кај Власеница, на Плас, околу Хан-Пијесак и други.
Загинал во Битката кај Пјеновац, на 21 јануари 1942 година. Заедно со него биле убиени и командантот на романскиот партизански одред Славиша Вајнер Цица и политичкиот комесар на Петтиот батаљон на Првата пролетерска бригада, Драган Павловиќ Шиља.
Со декрет на Претседателството на Антифашистичкиот совет на народното ослободување на Југославија (АВНОЈ), 25 септември 1944 година. меѓу првите борци на Народноослободителната армија, тој бил прогласен за народен херој.
Тој имал девет деца, меѓу кои биле и Росанда Радовановиќ (1924), родена Илиќ.
Неговото име го носи едно од основните училишта во Аранѓеловац.
Газице
Газице (словенечки: Gazice) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Општина Карбинци
Општина Карбинци — општина во Источна Македонија. Центар на општината е селото Карбинци.
Географија
Карбинци е оддалечено 13 километри од градот Штип. Карбинци се наоѓа во подножјето на планината Плачковица и доста е богато со житни и градинарски култури.
Историја
На територијата на Општина Карбинци се пронајдени вредни археолошки наоѓалишта, кои зборуваат за долгата историја на ова подрачје. Така, за време на работите на хидросистемот Злетовица, при ископувањата во наоѓалиштето „Грнчарица“, во близината на селото Крупиште, била откриена населба од раниот неолит, при што биле пронајдени предмети и керамика чија старост е проценета на околу 6 000 години п.н.е. Малку подалеку бил откриен каменот на кој првата организирана човечка заедница во Македонија ги изработувала своите орудија од кремен. На тој начин, таа се смета за најстара неолитска населба на територијата на Македонија. На истата локација бил откриен скелетот, кој го добил името „Славе Македонски“, за кого, според анализата на коските направена на Универзитетот во Глазгов, се претпоставува дека е стар 7 745 години, што го прави еден од најстарите скелети во Југоисточна Европа. Исто така, во наоѓалиштето „Вршник“ (во атарот на селото Таринци) е пронајдена населба од времето на неолитот (од 6 200 до 3 500 година п.н.е.). Археолошки експонати од античкиот период (од 2 век до 4 век п.н.е.) се пронајдени во наоѓалиштето „Кнежевска Могила“, во атарот на селото Таринци, и во гробницата кај селото Црвулево.
Демографија
Според проценка од 2016, општина Карбинци има 3.958 жители.
Афера Драјфус
Аферата Драјфус била политички скандал кој го поделил француското општество во периодот од раните 1890-ти до раните 1900-ти. Во центарот на аферата бил младиот артилериски капетан од еврејско потекло Алфред Драјфус, кој во 1894. бил осуден на доживотен затвор за предавство иако немало доволно докази за тоа. Тој бил испратен на отслужување на казната на Ѓаволскиот остров во Француска Гвајана. Претходно, Драјфус бил амбициозен и успешен офицер кој бил на тренинг во генерал-штабот на армијата.
Две години подоцна, во 1896., вистинскиот виновник бил откриен - тоа бил мајорот Фердинанд Валсин Естерхази. И покрај тоа, високите воени власти на Франција ги отфрлиле или ги игнорирале новите докази кои го ослободувале Драјфус од вината. Така, воениот суд во 1898. година едногласно го ослободил Естерхази од вината уште пред судењето да започне. Уште полошо, француски контра-разузнавачи фалсификувале документи кои требало да ја потврдат вината на Драјфус за шпионажа во корист на Германија.
Благодарение на интервенцијата на писателот Емил Зола, со објавувањето на писмото Обвинувам! во кое ги изложил сите овие настани, аферата излегла во јавноста. Писмото било во форма на отворено писмо до претседателот на Франција Феликс Форе. Емил Зола бил осуден за клевета поради писмото во јуни истата година, но наместо да оди во затвор пребегнал во Лондон каде што останал до падот на владата во октомври 1899. Покрај тоа, му било одземено и одликувањето „Легија на честа“. Написот предизвикал жестоки реакции и дебати во Франција, но и во цела Европа: на едната страна биле луѓето кои претпочитале општествена еднаквост, а на другата оние кои сметале дека на Драјфус не може да му се верува бидејќи е евреин.
Случајот морал да биде преиспитан, и Драјфус бил вратен од Гвајана за повторно судење во 1899. Му било понудено и помилување, но тој претпочитал да биде целосно рехабилитиран. На повтореното судење се покажало дека обвинувањата против Драјфус се без основа и тој бил ослободен и во 1906. вратен во армијата и унапреден во чин мајор. Подоцна служел во француската армија во текот на целата Прва светска војна и ја завршил службата со чин потполковник.
Ефектите од аферата Драјфус се двојни:
Мултиплексер
Мултиплексер — во електрониката уред којшто како влез прима повеќе аналогни или дигитални сигнали, а како излез дава еден единствен сигнал. (Има случаи кога на излез дава повеќе од еден сигнал тоа е најчесто некој степен од 2, но дава прилично мал број на излезни сигнали). Мултиплексер со 2n влеза има ⌈n⌉ линии од кои избира која линија да ја испрати на излез. Мултиплексерот главно се користи за да се зголеми количината на податоци која се пренесува преку мрежата во определен временски период и определена ширина на честотен опсег. Мултиплексерите можат исто така да се користат за реализација на Булови функции од повеќе променливи.
Електронскиот мултиплексер овозможува повеќе сигнали да делат исто коло или ресурс, на пример, еден А/Д претворач или една комуникациска линија, наместо да се користи посебно коло за секој влезен сигнал.
Демултиплексерот спротивно од него како влез прима единична линија, а потоа го разделува секој сигнал на посебна линија. Обично кога се поврзуваат два уреди едниот има мултиплексер кој ги спојува сигналите кои се пренесуваат во еден, а другиот уред има демултиплексер кој ги разделува сигналите на посебни линии.
Мултиплексерите најчесто се користат во компјутерската наука, за спојување на повеќе сигнали обично парен број, и во телекомуникациите за спојување на повеќе телекомуникациски линии во една единствена.
Покрај влезните сигнали потребни се и контролни сигнали кои ќе одредуваат кој сигнал кога ќе се прими и кој сигнал кога ќе се пушти. Мултиплексерот врз основа на бинарни броеви ги одредува овие сигнали.
Функција на мултиплексерот
Главната функција на мултиплексерот е заштедата во пари при пренесувањето на сигналите, бидејќи за сигнали што се пренесуваат на големи далечини или ако користиме некој скап уред тогаш најповолно ни е да ги споиме сигналите. Исто така во компјутерската техника често се користи кога немаме доволно место за повеќе уреди, тогаш го спојуваме сигналот го пренесуваме па го делиме.
Системот каде што користиме мултиплексер и демултиплексер под заедничко име се подразбира како мултиплексер.
Дигитален мултиплексер
Во дигитално коло, сигналите за селектирање се дигитални вредности. Ако имаме 2-1 (2 во 1) мултиплексер, логичка вредност од 0 на сигналот за селектирање ќе го поврзе влезниот сигнал I0 со излезот, а вредност од 1 ќе го поврзе влезниот сигнал I1 со излезот. Додека кај поголемите мултиплексери, бројот на сигналите за селекција е еднаков на каде n е бројот на влезни сигнали.
40 (број)
40 (четириесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 39 а претходник на бројот 41.
Мултиплексер
Дигитален мултиплексер
Мултиплексерот 2 во 1 ја има следната логичка равенка: каде A,B се влезните сигнали, S е сигналот за селекција, а Z е излезниот сигнал.
{| align="center"