cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бенто
Етимологија
Во Јапонија, „бенто“ се пишува како. Зборот потекнува од јужносуншкиот сленг поим термин ( (бијаданг), што значи „удобен“ или „погодност“. Кога биле увезувани во Јапонија, тоа беше напишано со атеџи - и. Зборот „бенто“ се користи од 13 век, а самата паковка, исто така наречен „бенто“, е позната уште од 16 век. Во денешно време, бенто најчесто се користи во западните земји и источна Азија. Во Кина, Хонгконг и Тајван, бенто е напишан како (бијаданг).
Историја
Потеклото на бентото може да се пронајде во 12 век во периодот Камакура, кога варен и сушен ориз наречен хоши-ии ( или, буквално „сушен оброк“) бил развиен, да се носи на работа. Хоши-ии можел да се јаде како што е или да се вари со вода за да се направи варен ориз и да се чува во мала торба. До 16-тиот век, биле произведувани дрвени лакирани кутии, а бенто било јадено за време на ханами или чајанки. Во периодот Едо (1603–1867), културата на бентото се ширела и станувала рафинирана. Патниците и разгледниците би носеле едноставно кошибенто (, бенто на половина/струк"), состоејќи се од неколку онигири завиткани со лисја од бамбус или во плетена кутија од бамбус. Еден од најпопуларните стилови на бенто, наречен макуно-учи бенто („бенто во меѓу-чинови“), за првпат било направено во овој период. Луѓето кои доаѓале да ги видат театрите Но и Кабуки, јаделе специјално подготвени бентоа помеѓу маку (чинови). Објавени биле бројни книги за готвење во кои се детали како да се готви, како да се спакува и што да се подготви за прилики како ханами и хинамацури.
Во периодот Меиџи (1868–1912), првото екибенто или екибен ( или, „бенто на железничка станица“) било продавано. Постојат неколку записи кои тврдат екибенот бил прв продаван, но се верува дека бил продаван на 16 јули 1885 година, на железничката станица Уцуномија, во северниот дел на Канто во Јапонија, и содржел два онигири и порција такуан завиткани во лисја од бамбус. Бидејќи раните училишта не обезбедувале ручек, учениците и наставниците носеле бентоа, како и многу вработени. Овој период биле продавани и бентоа во сендвичи во европски стил.
Евдокија (сопруга на Јустинијан II)
Евдокија била византиска царица, сопруга на царот Јустинијан II.
Царица
Името и местото на погребот на Евдокија во Црква Свети Апостоли (Цариград)|црквата на Светите Апостоли]], е забележано во De Ceremoniis од страна на Константин Порфирогенит. Сепак малку информации се познати за неа.
Таа се претпоставува дека стапила во брак со Јустинијан II за време на неговото прво владеење (685-695) и се смета дека се развела од него во времето на неговиот втор брак со Теодора Хазарска во 703 година.
Ќерката на Јустинијан била забележана од страна на хронистот Теофан Исповедник и во Chronographikon syntomon напишано од патријарх Никифор I Цариградски. Нејзиното име се претпоставува дека било Анастасија.
Ким Џонг Ил
Ким Џонг Ил (корејски: 김정일, корејски ханџи: 金正日; ; според официјалната државна биографија 16 февруари 1942 – ) бил севернокорејски политичар, де факто водач на Северна Кореја до 2011, бидејќи според Уставот на Северна Кореја вечен претседател е неговиот починат татко Ким Ил Сунг. Ким Џонг Ил е претседател на Националната одбранбена комисија, генералното собрание на Работничката партија на Кореја и Врховен командант на Корејската народна армија. Според новиот устав, се одредил вечниот претседател и Ким Џонг Ил официјално се нарекува „Врховен водач“, но народот го нарекува и „Милиот водач, другарот Ким Џонг Ил“.
Наследник
До сега, како наследници на Ким Џонг Ил се споменувале неговите три сина, зет и О Кик Рјол, армиски генерал. Сепак, владата на Северна Кореја се нема воопшто изјаснето за ова. Јужнокорејските медиуми објавиле дека Ким е склон кон неговиот син Ким Џонг Чул, додека западните медиуми претпоставуваат дека најмладиот син Ким Џонг Ун е можен наследник зошто бил „ист како негловиот татко“ во поглед на политичките идеали и темпрерамент. Претходно се верувало дека најстариот син Ким Џонг Нам е можен наследник, но оваа теза паднала во вода бидејќи тој бил приведен во Токио со лажен пасош.
По смртта на Ким Џонг Ил, неговиот син Ким Џонг Ун бил именуван како „врховен командант“ во државата.
Стојан Петров
Стојан Митре Петров ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Македонска крвава свадба
Македонска крвава свадба е најкомплетниот драмски текст на Војдан Чернодрински, како во поглед на содржината, така и во однос на уметничкиот дострел, околу чие создавање и изведување изникнале цели перипетии. Во текот на размислувањата околу фабулата и ликовите, Чернодрински го најавил својот нов драмски проект, а заинтересираните - веќе заинтригирани од познатите авторот - веднаш побарале да го прочитаат - ненапишаниот текст и да се отпочне со распределбата на улогите! За да не се посрамоти, Чернодрински во еден навистина рекорден рок го напишал текстот. Малку подоцна, преку пробите, јавноста индиректно била запознаена со самата содржина на делото. Така дошло до интервенција кај официјалните бугарски власти од страна на еден туѓински дипломат кој побарал да се прекратат пробите на оваа драма. Реакционерната власт издала заповед за да се престане со работата над сценската реализација на делото. А кога главните протагонисти се оглушиле од таа заповед и ја закажале премиерата, пред зградата на "Славјанската беседа" во Софија, на самиот ден на премиерата, стигнала група вооружени коњички стражари со цел да ја разбркаат публиката. Пред нив, меѓутоа, застанале повеќемина четници и со парабелуми во рацете - го обезбедиле текот на премиерната изведба!
Како што тоа се случило со Стендал, Достоевски, Флобер, а во нашиов век и со Иво Андриќ, така и Војдан Чернодрински за делото Македонска крвава свадба се инспирирал од еден краток новинарски извештај од животот во Македонија. Во весникот "Реформа" ја прочитал Чернодрински дописката за која подоцна, во своите Спомени ќе ја забележи: „Таа дописка ми го даде сижето, таа беше канавацата на која во тек на 20-30 дни најпрвен во мислите ги бродирав сликите кои и денеска се редат пред вашиот снисходителен поглед".
Драмско дејство
Драмата Македонска крвава свадба е напишана на македонски јазик. Нејзиното дејствие е предадено преку петте чина од кои првиот го открива тешкиот клучки аргатски живот на македонскиот роб, но во исто време и идилата помеѓу овчарот Спасе и младата жетварка Цвета. На нивата пристига Осман-бег, господарот на чифлигот со своите вооружени слуги. Тие насила ја грабнуваат Цвета за харемот на Осман-бег.
Во средиштето на вториот чин е сцената со Турчинот што бара коњак во куќата на Кузмана, дедото на Цвета. користејќи ја својата положба на господар, Турчинот ги малтретира старците, барајќи од нив и вечера, а во исто време да го служи младата снаа на дедо Кузман. Дејствието на третиот чин се одвива во една од одаите на Осман-беговиот сарај. Цвета се стресува од првиот шок, размислувајќи за тоа што и се случило. Влегува Осман-бег, кој и ветува се и сешто ако се потурчи без отпор. Цвета гневно го плеснува по образот, немоќно бранејќи ја својата чест. Потурчените Македонки Крста и Петкана, ќе треба да ја одоброволат младата Цвета, да го скршат со добро нејзиниот отпор, иако и самите воопшто не се уверени во исправноста на своите улоги пред девојката. По нивниот неуспех таа ролја му се доверува на Селим-оџа, кој ќе треба со билје да ја успие свеста на заробеничката.
Во меѓувреме, блиските на Цвета побарале интервенција од битолските конзули. На нивно барање пристигнува повелбата на Вели-паша за претрес во домот на Осман-бег. Но за тоа време девојката ја кријат. Во четвртиот чин се одвива комедијантското иследување на случајот со Цвета. под наркоза, во присуство на нејзините блиски, но и на странските дипломатски претставници, девојката исустува дека доброволно сака да се потурчи, "од љубов" спрема Осман-бег. Во последен момент, сепак, таа се освестува и ја кажува вистината. Османлиите се повлекуваат, а Цвета заминува со своите дома. Меѓутоа, Осман-бег не сака да го признае поразот. Во петтиот чин, на денот на свадбата на Цвета и Спасе, тој прави препад со своите луѓе и обид повторно да ја грабне младата девојка. Цвета, во самоодбрана, успева да го убие силникот, но и самата паѓа мртва од турски истрел.
Битови елементи
Целата оваа фабула во основата е предадена со еден романтичарски патос, но и многу сцени обилуваат со реалистички слики од животот и борбата на македонските луѓе. Тоа најмногу се огледа, речиси, во целата сцена на нивата, во сцената со Турчинот - натрапник во домот на Кузмановци и, во крајна линија, во сцените на физичкиот отпор. Како и во секоја битова пиеска, и во оваа драма се користат фолкорно-етнографски материјали, со што, можеби, се губи во динамичноста на дејството, но секако се добива општа импресија.
Чернодрински бил свесен за воздејството на овој текст врз публиката, но интимно и самиот не очекувал таков успех каков што всупност драмата постигнала во оној период, па и многу подоцна. Говорејќи мошне скромно за своите литературни амбиции во врска со ова дело, потцртувајќи ја посебно онаа, денеска многу позната мисла „Што напишав јас“ и одговарајќи на тоа прашање дека „''Ништо не напишав. Јас го препишав од сè уште ненапишаната крвава историја на Македонија она, кое читателот ќе го прочита, а гледачот ќе го види во театарот''" - Војдан Чернодрински се обиде да го предизвика вниманието на сите оние што го чувствуваа проблемот на Македонија како своја болка. И успеа во тоа. Навистина, тој не ги прикажа во оваа своја драма Македонците во една мобилна состојба. Не ги воведе во сцената свесно организираните елементи кои го подготвуваа народот за востание во блиска иднина. Тој ги одбра за јунаци луѓето од најниската скала на општествената хиерархија од едно, за Македонците, многу специфично време. Ги прикажа нивните страдања, но и нивната готовност да ја бранат честа македонска.
.dd
.dd — највисок државен домен за Германската Демократска Република. Овој домен никогаш не бил во употреба поради обединувањето на Германија.
Берге (Долна Саксонија)
Берге (Berge) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа во крајниот северозападен дел на округот Оснабрик. На запад се граничи со округот Емсланд.
Соседни општини
Берге се граничи на север со Менслаге, на исток со Егермилен, на југ со Бипен, како и на запад со општините од округот Емсланд, Ветруп, Дорен и Херцлаке.
Општински единици
Општината Берге е составена од следниве места:
410
410 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 410 година од новата ера, 410. од првиот милениум, 10. од V век и прва од 410-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5918 и 5919 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5160 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4170 и 4171 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1163.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 410 година се протега во 3046 и 3047, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3106 и 3107 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 953. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 219 и 218 година пред хиџра.
Lactarius badiosanguineus
Макроскопски одлики
Шапката е широка 2,5-9 см, рамно конвексна кога е млада, а подоцна се шири и е вдлабната во средината. Обично има повеќе или помалку изразена грпка. Површината е мазна или нерамна а во средината делумно со малку збрчкани вени. Младите плодни тела имаат убава, темноцрвено-кафеава до виолетово-кафеава шапка, која подоцна донекаде избледува, а потоа често има само облачно портокалово-кафеава боја кога е суво. Кожата на шапката е досадна кога е сува и се чувствува малку восочна, кога е влажна, станува малку мрсна и сјајна. Работ е мазен и остар кога е млад и жлебен кога е стар, но не или едвај полесен од центарот.
Повремено чаталестите ламели се во крем боја кога се млади и се повеќе добиваат црвеникаво-окер боја. Тие се широко прилепени на дршката или малку се спуштаат надолу. Нивните рабови се мазни, а прашокот за спори е со крем боја.
Младата полна, но наскоро шуплива дршка е долга 3-9 см и широка 0,5-1,4 см. Површината е мазна кога е млада и има фино бело замрзнување на црвено-окерна позадина. Подоцна, дршката станува сè повеќе ќелава, а потоа е малку збрчкано на места по надолжните вени и обоена како шапката, богато кафеаво-црвена.
Белото млеко, кое на почетокот има благ, а потоа горчлив вкус, е повеќе или помалку непроменливо. Слабо пожолтување може да се види на бело хартиено марамче само по 2-3 часа. Месото со белузлаво до црвеникаво крем боја на почетокот има благ вкус и по некое време станува горчливо, но никогаш луто. Белузлавите дамки можат да станат жолти по некое време. Млечната шапка има слаб, малку овошен мирис или мирис кој потсетува на Дабова млечка.
Екологија
Lactarius badiosanguineus е микоризална габа која е повеќе или помалку строго поврзана со смрека. Меѓутоа, во поединечни случаи, може да формира и симбиотско партнерство со камени борови и ариши и, според Хајлман-Клаузен, исто така со елки. Lactarius badiosanguineus се среќава во шуми со смрека-букови и ела богати со тревки, како и во шуми од смрека на повеќе или помалку варовнички и хранливи и сиромашни почви со азот. Сепак, се чини дека има и раси кои претпочитаат сиромашна со база и без вар, високо кисела почва и растат во густи перничиња од тресетен мов. Нејзините плодни тела се појавуваат помеѓу август и октомври.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Централна статистичка служба (Шведска)
Централната статистичка служба (швед. Statistiska centralbyrån или SCB, меѓунар. име: Statistics Sweden) е владина агенција во Шведска задолжена за добивање, обработка и објавување на статички податоци во земјата. Службата датира од 1686 кога црковните парохи почнале да прибираат и евидентираат податоци за населението. Претходник на сегашната установа е Службата за табели (Tabellverket), основана во 1749. Денешното име е усвоено во 1858 г.
Агенцијата има околу 1.400 вработени. Сместена е во два града: Стокхолм и Еребру. Установата објавува и службен статистички билтен.
Lady Gaga: Queen of Pop
Лејди Гага: Кралица на Попот е автобиографија на американската пејачка Лејди Гага напишана од Емили Херберт, а објавена во Обединетото Кралство од страна на John Blake Publishing Ltd.
Љубе Петров
Љубе Славев Петров ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Втората светска војна го затекнала на ученичка клупа. Како напреден младинец го помагал Народноослободителното движење. Во првата половина на 1944 година стапил во НОВ и ПОЈ. Подоцна се приклучил кон Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил распореден во вториот баталјон. Бил учесник во сите нејзини борби против балистите и Германците во околината на својот град, како и во уличните борби за неговото ослободување. По ослободувањето на Скопје заминал во потера против балистите кај Сарај, а подоцна и кон Тетово. По напорниот марш на Бригадата и борбите при една починка, еден негов соборец не сакајќи смртно го погодил.
Црква „Св. Прохор Пчински“ - Пеширово
Свети Прохор Пчински — главна селска црква во селото Пеширово.
Местоположба
Цквата е сместена во крајниот јужен дел од селото.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со полукружна апсида на источната страна и цилиндрична купола којашто содржи осум монофори. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна, а црквата има спореден влез на јужната страна. Над главниот и споредниот влез, како и на северната страна има баџа со монофора. Монофора има и на апсидата. Трите баџи заедно со апсидата образуваат крст. Објектот е обоен во бела боја и е покриен со лимен кров.
1173 п.н.е.
1173 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1173. година пред новата ера, 173. од вториот милениум п.н.е., 73. од 12 век п.н.е. и четвртта од 1170-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1173 година се протега во 1463 и 1464, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1523 и 1524 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 630 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1849 и 1848 исламска година пред хиџра.
Откритија
1173 av. J.-C.
IC 1263
IC 1263 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1263 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,1 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 22 м 39,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 55' 13"".
Други поделби
Проучување на IC 1263 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Кристијан Збараљи
Кристијан Збараљи (Kristian Sbaragli; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Возел на Вуелта а Еспања 2014 и бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
411
411 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 411 година од новата ера, 411. од првиот милениум, 11. од V век и втора од 410-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5919 и 5920 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5161 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4171 и 4172 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1164.
1172 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4336 и 4337 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3578 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2588 и 2589 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 419 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1172 година се протега во 1464 и 1465, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1524 и 1525 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 629 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1848 и 1847 исламска година пред хиџра.
Откритија
1172 av. J.-C.
NGC 4906
NGC 4906 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4906 се споменува и како CGCG 160-253, DRCG 27-118.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4906 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4906 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 39,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 55' 26"".
Други поделби
Проучување на NGC 4906 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44799. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Visual Basic
Visual Basic (VB) — таканаречен event driven програмски јазик производ на Microsoft како дел од таканаречениот COM програмски модел. VB подоцна се заменува со Visual Basic .NET. Постарите верзии на VB се деривации на BASIC. Програмскиот јазик овозможува рапиден развој на апликации (RAD) со графички кориснички посредник (GUI), пристап до бази на податоци преку користење на DAO, RDO, или ADO, и создавање на ActiveX контроли и објекти. Порграмерот ја составува апликацијата користејќи се со компоненти кои доаѓаат со самиот Visual Basic. Програмите напишани во Visual Basic исто така можат да се користат со Windows API, но за тоа потребно е да се декларираат соодветни надворешни функции.
Неделни херои
Неделни херои (Gli eroi della domenica) е италијански спортски драмски филм од 1952 година во режија на Марио Камерини со Раф Валоне, Козета Греко и Марчело Мастројани во главните улоги. Снимен е во студиото Титанус во Рим и на локацијата на Сан Сиро во Милано. Сцените на филмот ги дизајнирале уметничкиот директор Пјеро Филипоне, како и поранешниот селектор на репрезентацијата на Италија, Виторио Поцо. Во него има многу играчи од тимот на Милан. Валоне бил професионален фудбалер пред да се сврти кон актерството.
Синопсис
Тим кој се бори на дното на табелата во Серија А патува да игра против Милан знаејќи дека со пораз ќе биде испаднат. Престојувајќи во хотел пред неделниот натпревар, играчи го доживуваат градот на различни начини, а редовниот голман на клубот е повреден, барајќи неговото место да го заземе неискусниот, млад Марини. Во меѓувреме на Џино Барди, ѕвездениот напаѓач на клубот, преку неговата девојка му се обраќаат намерно да попушти во натпреварот во замена за голема сума пари.
И покрај нејзиниот притисок, тој одбива, но неговиот учинок во првото полувреме е слаб и тимот заостанува два гола. Навивачите на тимот погрешно веруваат дека тој навистина е поткупен. Во тој интервал лекарот на тимот го информира дека тестовите направени претходниот ден покажуваат дека е тешко болен и го советува да не се враќа на теренот, но Барди инсистира да излезе во второто полувреме. Тој го предводи закрепнувањето на тимот, доаѓајќи одзади за да поведе со 4-3 пред да колабира и да мора да биде пратен на закрепнуввање. Во последните моменти на Милан му е досуден пенал, но Марини, кој имал лоша партија, за чудо го одбрани за да го добие натпреварот.
Барди, кој закрепнува во болница, го посетува секретарката на клубот Мариолина, која многу повеќе му одговара од неговата претходна девојка.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Лаген
Лаген или Лагино (Τριανταφυλλιά, Тријандафилија; до 1927 г.  Λάγενη, Лагени ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 64 жители (2011) — сите Македонци.
Географија
Селото е сместено на 12 км југозападно од Кучковени и на 13 км јужно од Лерин, во пазувите на Нередска Планина.
Во Отоманското Царство
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ за 1873 г. Лаген е наведен двапати — еднаш како Лајени (Layéni), село во Леринската каза со 80 домаќинства и 200 жители Македонци, а вторпат како Лаген (Laguene), село во Костурската каза со 30 домаќинства и 110 жители Македонци. Според Николаос Схинас („Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας“) во средината на 1880-те години Лагени имало црква и население од 200 жители христијани.
На почетокот на XX век Лаген било чисто македонско село во Леринската каза. Имало околу 115-120 куќи со вкупно население од 450 лица. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото броело 520 жители Македонци христијани.
Според цариградскиот деец Христо Силјанов след Илинденското востание во 1904 г. целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија, но по податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) ов 1905 г. во Лаген (Laghen) имало 504 Македонци под Цариградската патријаршија.
Во 1905 г. селото настрадало од андартски напади.
Во периодот меѓу 1900 и 1935 г. селото постепено е префрлено на ново место поради неповолната клима.
Во Грција
Според грчка државна статистика от 1945 г. Лаген имал 450 жители, сите „словенојазични“. Од нив 350 биле со негрчка свест, 50 биле неутврдени и 50 наводно со грчка (што е мошне сомнително).
Во март 1946 г. судот во Лерин осуѕдил 50 лица од Лаген за учество во бугарската паравоена организација „Охрана“. Како последица од Граѓанската војна 30 поединци и едно семејство пребегнале во Р. Македонија, а по војната настапил голем бран на иселување во прекуокеанските земји, така што денес во селото се останати стари лица и малку жени и деца.
Настани
Селото ги празнува Атанасовден на 2 мај и Петковден на 26 јули.
Стопанство
Населението претежно живее од парите кои ги добива од блиските во странство, како и мали приходи од слабите земјоделски приноси.
Постол
Постол (Πέλλα, Пела, до 1926 г. Άγιοι Απόστολοι, Агии Апостоли; до 1975 г. Παλαιά Πέλλα, Палеја Пела, Alaklise, Алаклисе) — гратче во централниот дел дел на Егејска Македонија, на местото на некогашниот град Пела — престолнина на древна Македонија. Градот е административен центар на истоимената Општина Постол и се наоѓа во Постолскиот округ.
NGC 7219
NGC 7219 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Постол
Местоположба
Постол се наоѓана 10 километри југоисточно од Пазар (Ениџе Вардар) 40 километри северозападно од Солун, сместено на надморска височина од 60 метри. Сместено е во плодната рамнина на големата низина на Солунското Поле. Блиску до него минува главниот пат од Солун за Ениџе Вардар, а атарот зафаќа површина од 30 квадратни илометри. Постол е прилично богато село, бидејќи располага со многу плодно земјиште, при што главните производи се жито, памук, овошје и сточарски преработки. Под самото село крај главниот пат постојат извори од кои со вода се снабдувал античкиот град Пела, престолнината на Александар Македонски која се наоѓала токму тука, за што сведочат ископините во чии рамки постои и музеј.
NGC 7219
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7219 се споменува и како ESO 108-19, FAIR 1002, IRAS 22094-6505.
Постол
Историја и население
Пела во древноста била голем град, по Ајга била престолнина на античко македонското царство каде е роден Александар Македонски. До XIX век, Постол зафаќал наоѓалиште близу до горниот град, а долниот град се протегал до мочуриштата на Црна Река (денес Мавронери). Селото е исто така родно место на Крсте Мисирков. До 1924 селото било населено исклучиво населено со македонско население и според К’нчов имало 520 жители, според Бранков 720, а според Милоевиќ се состоело од 80 македонски куќи. Бројната состојба на населението според пописите се движела: 1913 - 560, 1920 - 737 жители. Во 1924 во Бугарија принудно биле иселени 99 Македонци на чие место биле населени бегалски семејства од Источна Тракија со вкупно 675 бегалци, со што така станало мешано село. Понатаму бројноста на населението се движела 1.437 жители во 1928 година, 1.673 во 1940 година, 1.852 жители во 1951 година, 2.146 во 1961, 2.111 во 1971, 2.272 во 1981 и 2.374 жители во 1991. Соодносот на македонското население спрема бегалците е 50-50%, а според статистиката на НОФ од 1947 година во селото живееле 750 Македонци, 750 бегалци и 50 Власи. Во текот на Втората светска војна и Граѓанската војна селото, посебно Македонците било подложено на терор, поради што неколку семејства и поединци побарале засолниште во Република Македонија.
NGC 7219
Откривање
Објектот е откриен на 22 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Постол
Име
За време на византискиот и отоманскиот период, на словенските јазици градот бил познат под името Свети Апостол или Постол, и на отомански турски како Allah Kilise/Алах Килише 'Господова Црква'. Името Пела заживеало повторно во 1936 г.
NGC 7219
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7219 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7219 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
Постол
Културни и природни знаменитости
„Св. Петар и Павле“ од 1867 г
NGC 7219
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 13 м 8,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -64° 50' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 7219 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68312. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 459; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9120. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
1265 п.н.е.
1265 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1265. година пред новата ера, 265. од вториот милениум п.н.е., 65. од 13 век п.н.е. и шеста од 1260-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4243 и 4244 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3485 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2495 и 2496 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 512 пред основањето на Рим.
Твид (река)
Твид (Abhainn Thuaidh, River Tweed) — река која тече низ Граничниот регион во Шкотска и Англија, во должина од 156 км. Извира во Твидсмјур во Твидс Вел близу сливот на реката Клајд, и изворот на реката Анан. Поминува низ целиот Граничен регион. Во долниот тек близу местото Берик на Твид навлегува во Англија и продолжува уште 27 км. Реката Твид е позната по големиот фонд на лосос.
Долината на реката Твид е интересна од аспект на ледничката историја на Британија. Тлото на долината во која тече реката е драмлинско поле и претставува остаток од прастар ледотек кој поминувал низ областа.
Твид е единствената река во Англија кајшто не треба дозвола за рибарење со трска.
Суперлига на Србија во фудбал 2012/2013
Суперлига на Србија во фудбал во сезоната 2012-2013 година — 7-мо официјлно натпреварување организирано под тоа име од страна на Фудбалскиот сојуз на Србија. Сезоната започнала на 16 август 2012 година а завршила на 26 мај 2013 година.
Шампион во оваа сезона била екипата на Партизан.
Во сезоната 2011/2012, од лигата испаднале Металац и Борац од Чачак, а во лигата влегле два клуба, и тоа: Раднички Ниш и Доњи Срем од Пеќинци.
Резултати
Домакините се наведени во левата колона.
Резултати по коло
Легенда:
Дерби натпревари
Табела и статистика
Легенда:
Јавни опомени и исклучувања
Секој жолт картон носи по еден, а секој црвен по три поени
My Beautiful Dark Twisted Fantasy
My Beautiful Dark Twisted Fantasy е петтиот студиски албум од американскиот хип-хоп артист, продуцент и текстописец Кање Вест, издаден на 22 ноември 2010 година од страна на продукциската куќа Рок-А-Фела Рекордс. Снимачките сесии за албумот заземале место привремено во „Avex Recording Studio“ во Хонолулу, Хаваи од 2009 до 2010 година. Продукцијата на албумот била во рацете на Вест и други продуценти, како што се Џеф Баскер, RZA, No I.D., и Mike Dean, и други. По кратка пауза во својата музичка кариера, Вест работи на албумот преку комунален развој во кои се вклучени самиот тој и разни други музичари и продуценти кои придонесуваат колективно својата музика. Забележано од страна на музичките автори за своите различни елементи,My beautiful Dark Twisted Fantasy содржи музички компоненти од претходните дела на Вест и карактеристични теми во врска со вишокот на пари и славата.
Создавање
Во 2010 година, Дрејк изјави дека работи на проектот кој, според Вест ќе биде „еден од најдобрите хип-хоп албуми во последните 10 години.“ Веднаш по ова, тој рече дека овој албум ќе биде продуциран од страна на познатите рапери Q-Tip, RZA, DJ Premier и Pete Rock. .
Синглови
На 28 мај 2010 година низ интернетот се рашири незавршената верзија на синглот „Power“ (стилизирано „POWER“), изведена во соработка со Dwele. На 30 јуни, тој официјално се појави на iTunes. Исто така беше најавен и ремиксот на оваа песна, изведен заедно со Џеј-Зи и Swizz Beatz. Синглот „POWER“ за првпат се појави во јавноста преку радиото Hot 97 на 20 август во 12:00 часот.
Лажец (Леринско)
Лажец — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Пако де Лусија
Пако де Лусија ( - ) — шпански композитор и гитарист. Признаен како виртуозен фламенко гитарист низ целиот свет, тој бил главен застапник на стилот модерно фламенко и еден од ретките фламенко гитаристи кои успеале успешно да се префрлат и на други жанрови музика. Тој уживал свирејќи многу стилови музика, како: класична музика, џез и светска музика. Пако де Лусија бил добитник на наградата Принц на Аструријас во 2004 година, а во 2010 година му бил доделен почесен докторат од колеџот за музика, Беркли, во Бостон.
Животопис
Во 1958 година, на возраст од 11 години, Пако за првпат настапил јавно на радиото Алгесирас, а една година подоцно бил награден со посебна награда на фламенко натпревар. Во 1961 година, тој отишол на турнеја со фламенко екипата на танчерот Хозе Греко. Во 1964 година, го запознал гитаристот Рикардо Модрего од Мадрид со кој снимил три албуми: Dos guitarras flamencas, Dos guitarras flamencas en stereo, и Doce canciones de Federico García Lorca para guitarra. Помеѓу 1968 и 1977 година, Пако де Лусија имал “плодна“ соработка со пријателот Camarôn de la Isla, фламенко пејач. Тие снимиле 10 албуми заедно.
Облечен како мексикански гитарист, Де Лусија се појавил кратко во вестернот Hannie Caulder, свирејќи мелодија од Кен Торн.
Албумот Алмораима од 1976 година бил голем успех со песни како Almoraima и Rio Ancho, од кои втората била обработена и од други гитаристи, како Ал Ди Меола. Во 1979 година, де Лусија, Џон Меклолин и Лари Кориел го формирале “Гитарското трио” и заедно направиле кратка турнеја низ Европа и објавиле видео снимка од настапот во Royal Albert Hall во Лондон, со наслов Meeting of Spirits. Подоцна, Кориел бил заменет со Ал Ди Меола и од 1981 година триото снимило три албуми. Бендот на де Лусија, "Paco de Lucia Sextet" (во кој биле и неговите браќа Рамон и Пепе) го издал првиот од своите три албума истата година. Пако де Лусија издал неколку албуми кои опфаќале и традиционални и модерни фламенко стилови. Во 1995 година, го снимил хитот "Have You Ever Really Loved a Woman" со Брајан Адамс, за филмот Дон Хуан Де Марко. Преку својата широка дискографија тој ги поместил техничките и музичките граници на својот инструмент. Универитетот во Кадис му оддал признание на музичкиот и културниот придонес на де Лусија доделувајќи му титула на доктор на науки Honoris Causa, на 23 март 2007 година.
Сè додека не бил повикан да ја изведе композицијата Concierto de Aranjuez на Хоакин Родриго во 1991 година, де Лусија не бил вешт во читање на музички ноти. Како фламенко гитарист, Пако де Лусија тврдел дека во својата изведба на концертот ѝ дал приоритет на ритмичката прецизност за сметка на совршениот тон кој го претпочитале класичните гитаристи. Хоакин Родриго изјавил дека изведбата на де Лусија била “прекрасна, егзотична и вдахновена”.
Смрт
Де Лусија починал од срцев удар на 25 февруари 2014, додека бил на одмор со својата фамилија во Канкун, Мексико. Во неговиот роден град Алхесирас е објавена тридневна жалост.
Хавиер Бардем
Хавиер Анхел Енсинас Бардем (Javier Ángel Encinas Bardem, година) е шпански глумец. Тој е познат по улоги во филмови како: Шунка, шунка (Jamón, Jamón), Живо месо (Carne Tremula), Усни на усни (Boca a Boca), Сончевите понеделници (Los Lunes al Sol) и други.
Бардем е добитник на Оскар, Златен глобус, БАФТА награда, четири Гоја награди, две награди за европски филм, награда за најдобар глумец во Кан и две Copa Volpis награди во Венеција за своето дело. Тој е првиот шпански глумец номиниран за оскар за најдобар глумец, 2000 година, за филмот Пред да падне ноќ (Before Night Falls), кога изгубил од Расел Кроу за Гладијатор, како и првиот глумец кој добил оскар за споредна улога во филмот Нема земја за старци (No Country for Old Men), и тоа во категоријата за најдобра машка споредна улога, а не во категоријата за филм од неанглиско говорно подрачје.
Младост
Бардем е роден во Лас Палмас де Гран Канариа на Канарските Острови, Шпанија, син на Карлос Енсинас и глумицата Пилар Бардем. Бардем потекнува од семејство на режисери и глумци кои се занимавале со филмска умтеност уште од најраните денови на шпанскиот филм; тој е внук на глумците Рафаел Бардем и Матилде Муњоз Сампедро и на сценаристот и режисерот Хуан Антонио Бардем. И постарите брат и сестра на Хавиер Бардем се глумци.
На возраст од шест години Бардем за првпат се појавил на големото платно, во филмот El Pícaro (Подлецот), а настапил и во неколку телевизиски серии пред да се префрли на сликање, а подоцна и на спорт. Пред да почне професионално да се занимава со глумење, Бардем играл рагби во Шпанија.
Во младите години тој настапувал во разни телевизиски шоуа, но сè уште не покажувал интерес за глумечка кариера. Во 1986 година, Бардем настапил во серијата на Педро Масо во 12 дела, Segunda Enseñanza, тој кратко патувал со глумечката екипа на независниот театар, појавувајќи се во El Medico a Palos и El Sombrero de Tres Picos, а во 1989 година настапил во Brigada Central, повторно за Педро Масо. Истата година се претставил како супермен во утринското шоу “El Dia Por Delante”, мешавина од комедија, најнови вести и разговори, водено од Пепе Наваро. Иако овие настапи биле забавни, тој не ги сфаќал сериозно. Тие му носеле пари, исто како што заработувал како вратар, градежен работник и стриптизер (само за една вечер).
Почеток, 1990 - 1999 година
На возраст од 20 години, кога стапил во контакт со Бигас Луна за настапување во претстојниот филм, The Ages of Lulu, Бардем решил да го следи семејното занимање. Откако се консултирал со мајка си бил советуван да го сфати посериозно глумењето доколку сака да го работи тоа. Во филмот тој игра привлечен и шармантен бисексуалец. Некои го оценуваат филмот како еротско ремек дело, други како нискобуџетен порно филм. Без разлика на различните критики за филмот, Бардем извонредно ја одиграл улогата на харизматичен и насилно прагматичен макро. По кратка улога во мини-серијата Tango, El Baile Del Poder, тој добил споредна улога во филмот Високи потпетици, од најпознатиот шпански режисер, Педро Алмодовар, во кој исто така играле милениците на Алмодовар, Антонио Бандерас и Викторија Абрил. Високи потпетици зборува за љубомора помеѓу мајка и ќерка и убиствен љубовен триаголник, и е вториот филм со најголеми приходи во историјата на шпанскиот филм. По овој голем успех следи уште една мала соработка, овој пат во филмот Amo Tu Cama Rica.
Во 1992 година, тој го направил својот прв меѓународен хит со црната комедија Jamón, Jamón, во улога на мачо жиголо, во кој исто така настапува Пенелопе Круз. Со овој филм Бардем повторно остварил соработка со режисерот Бигас Луна, но овој пат тој ја играл главната улога. Филмот се здобил со шест Гоја номинации, како и шпекулации за Бардем и Круз, и станал култен хит низ светот. Успехот на филмот му донел на Хавиер голем публицитет. Поради популарноста што му ја донел овој филм, Бардем бил нападнат во диско во Мадрид, каде се здобил со скршеници на носот, и на 24 годишна возраст бил принуден да се откаже од рагбито, споротот кој го сакал уште од мал.
Неговиот лош англиски веќе почнал да го чини филмски улоги, бидејќи бил принуден да ја одбие улога во оригиналната лондонска преработка на претставата Hysteria од Тери Џонсон, каде требало да го игра Салвадор Дали на познатиот состанок со Зигмунд Фројд во 1938 година. Улогата подоцна му била доделена на Тим Потер, а претставата добила “Olivier” награда за најдобра комедија во 1994 година. Во 1993 година, Бардем играл уште две споредни улоги, најпрво во Билингвалниот љубовник (El Amante Bilingüe), а потоа во Huidos на Санчо Гарсија, приказна за отпорот на републиканците за време на Шпанската граѓанска војна. По овие улоги следи првата значајна улога на Бардем, во Golden Balls, неговата трета соработка со Бигас Луна. Во улога на брилијантен, суров и екстремно чуден сонувач осуден на пропаст, тој дал извонредна изведба, која му ја донела втората номинација на Гоја наградите.