cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црвениот петел лета кон небото
Изданија
Покрај тоа, романот доживеал и повеќе преводи, и тоа на: шведски јазик (1960), германски јазик (1960, 1966 и 1967, 1978), италијански јазик (1960 и 1962), фински јазик (1961), шпански јазик (1961), дански јазик (1961), норвешки јазик (1962), англиски јазик (Њујорк и Лондон, 1962), француски јазик (1963), холандски јазик (1963), африканс (1963), унгарски јазик (1963), хебрејски јазик (1964), словачки јазик (1964), полски јазик (1964), португалски јазик (1966), јапонски јазик (1966), словенечки јазик (1967), турски јазик (1967), чешки јазик (1972), романски јазик (1978),
Осврт кон романот
Основната имагинативна линија во романот се разгранува во две насоки, според системот на теза и антитеза: на приземните и ниски страсти им се спротивставува поетскиот стремеж симболизиран низ црвениот петел кој лета кон небото, бегајќи од човечкото зло. На овој судир меѓу идеалот и прагматизмот им се придружуав борбата меѓу доброто и злото во која злото постојано победува, но доброто никогаш не се повлекува. Во тој контекст, црвениот петел претставува повеќекратно структурирана фигура: тој ја симболизира хуманоста, најдоброто и најпоетичното во душата на човекот; тој е симбол на чувствителноста и душевноста, на поетичната димензија на животот; тој ја претставува подобрата страна на животот и линијата на разграничувањето на доброто од злото. Како антипод на петелот се јавува демонот, ѓаволот кој никогаш не мирува, а преку неговата персонификација Булатовиќ навлегува во областа на бајките и митското: злото е нераздвоен сопатник на човекот и така поприма митско обележје. Преку интерполацијата на магискиот пејзаж на бајката во реалистичкото проседе, авторот постигнува исклучителна поетичност. Притоа, тој успева реализмот и митската традиција на народното творештво да ги спои со модерната романсиерска постапка, со романтичниот идеал и со теоријата на апсурдот.
Во својот осврт кон делото, Зоран Глушчевиќ смета дека концептот на Булатовиќ во „Црвениот петел лета кон небото“ е развиен како класно-социјален и метафизичко-идеалистички став според кој сето она што е најубаво во човекот и емотивно вредно се содржи во презрениот и отфрлен човек од општественото дно, додека злото се наоѓа кај најбогатиот и најмоќниот човек во заедницата. Со тоа, романот го претставува најуспешното и најавтентичното продолжение на традицијата која ја започнал Бора Станковиќ во неговото дело „Божји луѓе“. Булатовиќ се надоврзува на идејата за духовното и карактеролошкото богатство на луѓето од „општественото дно“ и неа ја унапредува во комплексен и кохерентен систем на животна философија. На тој начин, за првпат во српската книжевност, метафизичката драматика на односот меѓу доброто и злото добива универзален облик и космополитска проекција. Големината на книжевната постапка на Булатовиќ се состои во тоа што успеал да ги направи уверливи неколку идеи од моралната философија а да ги избегне морализирањето и тенденциозноста. Инспириран од Достоевски, Булатовиќ ја прифаќа идејата за спојот на лудилото и идеализмот, кревајќи ја на нивото на утопистичкото доживување на стварноста. Олицетворено во ликот на лудата Мара, лудилото не е само биолошко проклетство, туку и засолниште на духовните вредности кои не ги признава околината која не може да ги достигне нив; истовремено, лудилото е и средство за самоодбрана на општествената средина која го прогласува луд оној кој е над малограѓанскиот просек и кој претставува предизвик за ниските морални страсти; најпосле, статусот на лудило може да се стекне и со колективната проекција на морално изопачената средина која секој идеализам го прогласува за негирање на животната прагматичност.
На крајот од романот сликата на настаните е иста како на почетокот, но со една важна разлика: додека претходниет наративни елементи се нижат според принципот на истовременото случување или постепеното воведување во романескниот простор така што остануваат растурени во наративниот тек, на крајот од нарацијата, сите елементи или типски слики на настаните се собрани во една рамнина. Со оваа постапка дејствието е префрлено од временски на просторен план, а целата слика добива карактер на театарска игра. Авторот тоа го постигнува со истовремено, скратено повторување на она што е најважно во претходните настани. Во однос на фабулата, целата приказна во романот се одвива низ два настана: свадбата и погребот, а со овој паралелизам на случувањето писателот постојано црта иронично-гротескна линија од барокен тип. иако свадбата и погребот се одвиваат истовремено, во еден миг како да се брие границата меѓу нив, спојувајќи се во бесмисленост. Тоа ја претставува кулминацијата на дејствието во кој се вкрстуваат два семантички тека: магиски и гротескен. Овие два круга на дејствието кои го исполнуваат романескниот простор ја симболизираат животната динамика како апсурд.
Централната философска и етичка идеја во романот е прашањето на страдањето и неговата поврзаност со животните проблеми и со карактерот на луѓето. Притоа, основната поента на авторот е дека најголемиот страдалник е најголемиот грешник - старецот Илија за кого страдањето е казна за неговата нечовечност. Во тој контекст, авторот смета дека чувствата се насветото нешто во човекот, единственото вистинско негово богатство и негирањето на чувствата предизвикува душевен пад и извор на страдањето. Другата философема во романот гласи: доброто е предизвик на злото, со самото свое постоење доброто ја предизвикува деструктивната агресивност кај луѓето. Така, како основен извор на страдањето на Мухарем и лудата Мара е нивната невиност и наивна природа, непорочноста и свртеноста кон доброто. На тој начин, апсолутното добро - она кое не може да му се спротивстави на злото - е осудено на страдање, зашто „совршено“ добрите со своето постоење поставуваат високи морални барања кои обичните луѓе не можат да ги достигнат. Овие психолошки и метафизички судири во човечкото битие Булатовиќ успева да ги приземји со помош на својата сликовита, поетична и умерена нарација, применувајќи двојна постапка: на фолклорно-партијархалниот менталитет му дава универзална метафизичка проекција, а метафизичкиот однос меѓу доброто и злото го оживува собеспрекорна реалистична опсервација.
Брест (Давидово)
Брест  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика. На 2 км северозападно од селото, во непосредната близина на чешмата, на површина од 100 × 80 м. се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал.
Варијанта (Давидово)
Варијанта  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Наоѓалиштето претставува населба  и некропола   од доцната антика. На 2,5 км северно од селото, по површината на нивите се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал. Откриени се и неколку гробови градени од камени плочи.
Љубомир Здравковски
Љубомир Здравковски (прекари: Гачо, а подоцна е познат и како Орлов), ( во —  во ) — македонски партизан, првоборец за слобода на Македонија, учесник во НОВ и командант на Првиот кумановски козјачки одред.
Предвоен период
Работел како столар во Куманово. Извесно време бил на работа во Белград каде го затекла и капитулацијата на бивша Југославија. Во Белград стапил во напредното движење. Веќе во 1934 станал скоевец, а во 1936 година бил примен и за член на КПЈ. Во Белград развил најразновидна политичка активност. Учествувал во штрајковите и тарифните борби за подобри работни услови на работничката класа. Бил учесник во демонстрациите во Белград од 27 март 1941 година. По повод празникот на македонскиот народ (Илинден), на 2 август 1940 година добил задача, да изработи шаблони за да се испишат пароли низ градот Куманово. Шаблоните ги израобтил самиот тој заедно со Аритон Димковски - Тонко. За оваа акција биле одредени и шестмина луѓе, поделени во три групи по двајца. Едната група ја сочинувале Боро Божиновски - Прцан и Наце Ивановски - Буѓони; втората група Усеин Усеини и Аритон Димковски - Тонко, а третата Васе Гелев и Христо Кралевски - Кицо. На шаблоните биле испишани следните пароли: Долу скапотијата!, Долу војната!, Бараме сојуз во Советска Русија! и слично. Со овој подвиг тие добиле симпатии меѓу граѓаните на Куманово.
Втора светска војна
По капитулацијата на стара Југославија се вратил во Куманово, како искусен партиски работник. Работел заедно со другите активисти во припремите за оформување на Првиот кумановски партизански одред. Со првите доброволци од Куманово се нашол во партизанскиот одред на Козјак. Ценејќи го неговото револуционерно искуство и одлучност, бил поставен за командир на Козјачкиот партиски одред. На 11 октомври 1941 година заедно со своите соборци и другите одреди му се приклучи на туку почнатото вооружено востание на македонскиот народ. По расформирањето на одредот подолго време работел како илегалец во Куманово и Скопје. Со формирањето на Велешкиот партизански одред „Димитар Влахов“ во 1942 година, пристапил во неговите редови како командир на една чета. Во првата акција при нападот на полициската станица во селото Лисец, бил тешко ранет во десното рамо. Раководството на одредот го испратило во Скопје на лечење. Но, наместо да се лечи во ноември 1942 година, им се приклучил на борците во Вториот скопски партизански одред. Во ноември 1942 година во манастирот Благовештение на Скопска Црна Гора, учествувал во жестока борба против силни полициски и контрачетнички сили составени од локални бугаромани. Повторно бил ранет и во моментот кога еден контрачетник се спремал да го зароби, бил спасен од партизан од одредот. Тој го убил контрачетникот и го спасил Љубе од сигурна смрт. Иако неизлечен од раните, учествувал и во наредните битки на одредот на териториите на Скопска Црна Гора и Косово, како ѝ против бугарската фашистичка полиција и контрачетите, така и против балистите кои биле во спрега со италијанските сили. По разбивањето на Скопско-Косовскиот одред, во февруари 1943 година, храбро загинал во борбите против непријателот.
Една улица во градот Скопје го носи неговото име.
Градиште (Давидово)
Градиште  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Наоѓалиштето претставува населба  од римско време. На 2,5 км северозападно од селото, на височинка што доминира над коритото на Вардар се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Гробишта (Давидово)
Гробишта или Река  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Наоѓалиштето претставува некропола  од доцната антика. На растојание од 1 км северозападно од селото, на десниот брег на реката се гледаат камени плочи од гробни конструкции – тип циста, со насоченост исток - запад.
Сува Река - Парагон (Гевгелија)
Сува Река - Парагон  — археолошко наоѓалиште во градот Гевгелија. Наоѓалиштето претставува некропола од железно време. Во јужниот дел на градот, а особено во коритото на Сува (Конска) Река и на нејзините брегови, како и на флувијалната тераса на десната страна, позната под името Парагон, е откриен голем број гробови од неколку типови: слободно вкопување, цисти од камени плочи и во питоси, сите со различна насоченост. Во голем број се и предметите од бронза во вид на украсни предмети и накит, како и орудија и оружје од железо. Во периодот 1975-77 година Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата и Музејот на Македонија вршеле заштитни археолошки ископувања. Откриените наоди се чуваат во Музејот во Гевгелија и во Музејот на Македонија во Скопје.
Селиште (Давидово)
Селиште  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Давидово. Наоѓалиштето претставува населба  од доцната антика. На 1 км западно од селото, во нивите на Ѓ. Попов и во околните ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови и грамади од градежен материјал. Видливи се и темели од повеќе објекти.
Грамади (Конско)
Грамади — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Конско. Претставува населба и некропола од доцната антика. На десниот брег на Конска Река, спроти селото се гледаат грамади од кршен камен, како и остатоци од урнатини на станбени објекти. Се забележуваат и големи камени плочи од гробни конструкции тип циста.
Долно Поле (Конско)
Долно Поле — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Конско. Претставува населба од  доцна антика. На околу 3 км југоисточно од селото, на левиот брег на Конска Река, во нивата на М. Стојанов се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Полјани (Конско)
Полјани — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Конско. Претставува населба од  доцна антика. На 2 км северно од селото, на пространа падина се среќаваат грамади од насобрани камења, а по површината има фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Биле најдени и неколку монети кои не се зачувани.
Попова Нива (Конско)
Попова Нива — археолошко наоѓалиште во  гевгелиското село Конско. Претставува населба  и  некропола  од  доцна антика. На 1,5 км северозападно од селото, во нивата на Ј. Велов се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси,  а покрај патот за Смрдлива Вода  камени плочи од гробни конструкции –тип циста.
Тенис на Летните олимписки игри 2020
На тенискиот турнир на овие олимписки игри учествувале 188 играчи во пет настани: поединечно и двојки за мажи и за жени, како и мешани двојки кои биле застапени трет пат по ред.
Квалификации
За имаат право да учествува на олимпискиот турнир, играчите мора да исполнат одредени услови поврзани со играње во Дејвис купот или Били Џин Кинг купот. Квалификациите за натпреварите во поединечна конкуренција се базираат првенствено на светската ранг-листа од 14 јуни 2021 година, со 56 играчи кои влегуваат во секоја од конкуренциите: машката и женската (ограничени на четири тенисери и тенисерки по НОК). Шест од преостанатите осум празни места треба да бидат распределени од континентот за националните олимписки комитети без други квалификации. Последните две места се резервирани, едно за земјата домаќин и едно за претходниот освојувач на златен олимписки медал или шампион на Гренд Слем турнири. Во машка и женска конкуренција во двојки, предвидено е да се натпреваруваат 32 екипи. Резервирани се до 10 места за играчи во топ 10 на ранг-листата во двојки, кои би можеле да изберат кој било играч од нивниот НОК рангиран во најдобрите 300 или во сингл или во двојки. Останатите празни места се распределуваат според комбинирани рангирања, со предност на играчи во сингл откако ќе се исполни вкупната квота на играчи. Еден тим по пол треба да биде резервиран за нацијата домаќин, ако никој друг веќе не станал подобен во спротивно. Нема места за квоти за мешани двојки; наместо тоа, сите тимови ќе се состојат од играчи веќе влезени во сингл или во двојки. Подобни се најдобрите 15 комбинирани екипи за рангирање и земјата домаќин.
Формат на натпреварување
Форматот на Олимписките игри во Токио 2020 година, ќе биде врз основа на турнир со единечна елиминација, кој поединечно во машка и женска конкуренција ќе се состои од ждреб со 64 играчи. Така, ќе има шест рунди на натпреварување во сингл, пет круга во двојки (ждреб од 32 екипи) и четири круга во мешани двојки (ждреб од 16 екипи). Сите натпревари во поединечна конкуренција ќе се играат на принципот подобар во два сета (максимално три сета) со стандарден тајбрејк (прв до седум поени) во секој сет, вклучувајќи го и последниот сет во поединечна конкуренција. Во конкуренција на двојки ќе се игра тајбрејк на натпреварот (прв до 10 поени) наместо класичен трет сет.
Рафаел Леао
Рафаел Леао (роден на  во, Португалија) — португалски професионален фудбалер кој настапува за ФК Милан, во италијанската Серија А, на позиција напад.
Леао својата фудбалска кариера ја започнал во екипата на Амора од Португалија, а првиот професионален договор го потпишал со ФК Спортинг Лисабон. Настапувал и за ФК Лил од Франција, од каде во 2019 година бил продаден на ФК Милан. На репрезентативно ниво, настапувал за младата репрезентација на Португалија во сите категории.
Бања (Петрово)
Бања — археолошко наоѓалиште во  гевгелиското село Петрово. Претставува црква  од  среден век. На 3 км западно од селото, на конусна височинка, во нивата на Д. Танас и во соседните ниви се гледаат грамади од градежен камен и фрагменти од покривни ќерамиди што му припаѓаат на осамен објект.
Раде Круниќ
Раде Круниќ (роден на  во, Босна и Херцеговина) — босански професионален фудбалер кој настапува за ФК Милан, во италијанската Серија А, на позиција среден ред.
Теорема „пеперутка“
Теоремата „пеперутка“ е класичен резултат во Евклидовата геометрија, кој може да се формулира на следниов начин:
Нека M е средината на тетивата PQ во кружница. Низ M се нацртани две други тетиви AB и CD; AD и BC ja сечат тетивaтa PQ во X и Y соодветно. Тогаш M е средина на XY.
Доказ
Формалниот доказ на теоремата е како што следува:
Од
од
Од претходните равенки имаме дека
а истовремено
Бидејќи, имаме
Значи,
Со елиминација на заедничкиот член
од двете страни на добиената равенка, се добива
бидејќи, и  се сите позитивни реални броеви, важи.
Така, M е средина на XY.
Постојат и други докази, вклучувајќи го и оној во кој се користи проективна геометрија.
Историја
Докажувањето на теоремата „пеперутка“ било поставено како проблем од Вилијам Валас во „Математичкиот придружник на господата“ (1803). Во 1804 година биле објавени три решенија, а во 1805 година Сер Вилијам Хершел повторно го поставил прашањето во писмо до Валас. Свештеникот Томас Скур повторно го поставил истото прашање во 1814 година во „Дневникот на господата или математичкото складиште“.
Тумба (Богородица)
Тумба — населба од доцноантичкото време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Во нивите на Т. Панчев, Т. Узунов, Т. Ризов и Б. Ангелов, на 200 м лево од патот Богородица-Стојаково, на една мала височинка со површина од 100 × 50 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Благоја Здравковски (партизан)
(за другиот борец Благоја Здравковски, можете да прочитате овде)
Благоја Здравковски ( во —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ.
Животопис
По завршувањето на основното училиште го продолжил образованието во средно училиште. Војната му го попречила натамошното образование. По ослободувањето на Скопје во средината на ноември 1944 година, стапил во прославената Прва македонска ударна бригада. Во составот на XV македонски корпус заминал за Војводина. По успешно завршената воена обука, бил префрлен на фронт. На 12 април 1945 година со Бригадата учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Загинал во борбите кај Шид.
Кејсиева теорема
Кејсиева теорема, позната и како воопштена Птоломеева теорема — теорема во Евклидовата геометрија именувана по ирскиот математичар Џон Кејси.
Формулација на теоремата
Нека \,O е кружница со радиус \,R. Нека се  (по тој редослед) четири непресечни кружници кои лежат во внатрешноста на \,O и ја допираат. Ја означуваме со \,t_{ij} должината на надворешната заедничка битангента на кружниците \,O_i, O_j. Важи:
Забележете дека во дегенерираниот случај, каде што сите четири кружници се намалуваат до точки, ова е токму Птоломеевата теорема.
Доказ
Следниов доказ му се припишува на Захаријас. Го означуваме радиусот на кружницата\,O_i со \,R_i и допирните точки со кружницата \,O со K_i. Ќе ги означиме со \,O, O_i центрите на кружниците. Од Питагоровата теорема, важи
Ќе се обидеме да ја изразиме оваа должина преку точките \,K_i,K_j. Според косинусната теорема во триаголникот \,O_iOO_j ,
Бидејќи кружниците O и O_i се тангентни една на друга, важи
Нека \,C е точка на кружницата \,O. Од синусната теорема во триаголникот \,K_iCK_j:
Затоа,
и заменувајќи ги овие во формулата погоре, добиваме
И конечно, должината која ја бараме е
Сега можеме да ја изразиме левата страна, со помош на изворната Птоломеева теорема применета на впишаниот четириаголник :
Понатамошни воопштувања
Може да се види дека четирите кружници не мора да лежат во внатрешноста на големата кружница. Всушност, тие можат да бидат тангентни на неа и однадвор. Во тој случај треба да се направи следнава промена:
Ако \,O_i, O_j се ја допираат \,O од различни страни (едната однатре, а другата однадвор), \,t_{ij} е должината на внатрешната заедничка тангента.
Примени
Кејсиевата теорема и нејзината спротивна може да се користат за докажување на различни тврдења во Евклидовата геометрија. На пример, во најкраткиот познат доказ на Фојербаховата теорема се користи обратната теорема.
Милци (Богородица)
Милци — некропола од железното време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Се наоѓа на 500 м од мостот на Вардар, од левата страна на автопатот што води кон граничниот премин Богородица. Со заштитните археолошки ископувања, изведени во 1979 година се откриени 45 гроба со конструкции од камени плочи - тип циста, а со систематските ископувања во 1983 година уште 14 гроба. Во нив се најдени керамички садови, украсни предмети од бронза и оружје што му припаѓаат на времето од почетокот на VII до крајот на VI век пред н.е. Во текот на 1995 година се откриени уште 5 гроба од истиот тип со што се проширени границите на некрополата на исток, кон матичната населба на ридот Кофилак или Богородички Рид. Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје и во Музејот во Гевгелија.
Момчило Ивановски
Момчило Андреев Ивановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште, а потоа изучил занает. Работел како столар. Подоцна се преселил и живеел во Скопје. По ослободувањето на Македонија стапил во составот на XV македонски корпус и учествувал во борбите за дефинитивното ослободување на цела Југославија. Во околината на Белград завршил тримесечна воено-политичка настава. Учествувал во сите борби во Срем и Хрватска. Во битките на приодите кон Загреб бил тешко ранет. По лечењето во партизанските болници, бил упатен на лечење во Тетово. Од последиците на раните, починал во 1945 година.
Вуксан Ивановиќ
Вуксан Ивановиќ ( во —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВ од црногорско потекло.
Животопис
Основно образование завршил во родното место, а 1934 година се доселил во Скопје, каде завршил гимназија и студирал на Филозофскиот факултет. Уште како ученик во гимназијата бил вклучен во прогресивното младинско движење. Својата активност ја продолжил и во редовите на студентската младина, каде бил учесник во сите акции против ненародните режими. При окупирањето на Македонија, храбро загинал во еден вооружен судир против Германците во април 1941 година, на падините на Водно.
Повикот на дивината
„Повикот на дивината“ (англиски: The Call of the Wild) — краток роман на американскиот писател Џек Лондон од 1903 година.
Содржина
Романот се состои од седум глави:
Изданија на македонски јазик
Делото „Повикот на дивината“ е објавено на македонски јазик во повеќе наврати:
Значење и влијание
Врз основа на романот, во 2010 година бил снимен истоимениот филм во режија на Крис Сандерс (Chris Sanders).
Славе Илиевски
Славе Љубен Илиевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од градско сиромашно семејство. По завршувањето на основното училиште, стручно се оспособил како пиротехничар. По ослободувањето на Македонија, на 11 декември 1944 година се наоѓал во составот на стручните единици при Главниот шатб на Народноослободителната војска на Македонија. Бил распореден во минерската чета. Деноноќно работел врз детонирањето на заостанатите мини, што Германците при повлекувањето ги имале поставено во голем број згради. Поради брзиот налет на нашите единици, Германците не успеале да ги активираат. При извршувањето на овие задачи на 11 февруари 1945 година, загинал при активирање на една неексплодирана мина.
Веселин Илиевски
Веселин Илиевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од бедно семејство. Основно училиште завршил во селото. Рано заминал на печалба во Америка. Оттаму се вратил спроти капитулацијата на бивша Југославија. Во летото 1943 година кога имал бачило на Шар Планина, станал соработник на партизанскиот одред, кој материјално го помагал. Како активист бил избран за член на првиот народноослободителен одбор во селото Одри. При првата провала на Шарпланинскиот одред, меѓу другите патриоти и заднински активисти, бугарскиот фашистички окупатор го затвориле и на 21 октомври 1943 година го стрелале.
Поврзано
Партизани и селани стрелани после првата провала на Шарпланинскиот одред биле ѝ:
Исмаел Бенасер
Исмаел Бенасер (роден на  во, Франција) — алжирски професионален фудбалер кој настапува за ФК Милан, во италијанската Серија А, на позиција среден ред.
Рани години
Откако ја започнал својата кариера во францускиот клуб Арл, Бенасер потпишал за премиерлигашот Арсенал во јули 2015 година. Тој дебитирал за Арсенал во четвртото коло во Лига купот на гостувањето кај Шефилд Венздеј на 27 октомври 2015 година, заменувајќи го Тео Волкот по 19 минути игра.
На 31 јануари 2017 година било објавено дека Бенасер ќе се приклучи на ФК Тур како позајмен играч за остатокот од сезоната 2016-17. Тој го постигнал својот прв гол за Тур на 14 април 2017 година против Сошо од слободен удар.
На 21 август 2017 година, Бенасер се приклучил на италијанскиот клуб Емполи. Во сезоната 2017-18 во Серија Б, Бенасер забележал 39 настапи и постигнал 2 гола, а Емполи ја освоил титулата во Серија Б и следната година обезбедил место во Серија А. И покрај испаѓањето на Емполи следната сезона, настапите на Бенасер го потврдиле неговиот статус на еден од најперспективните млади играчи од средниот ред во Европа.
Милан
На 4 август 2019 година, Милан објавил дека потпишал со Бенасер за сума од 16 милиони евра плус бонуси. Тој бил подложен на медицински прегледи на 23 јули и потпишал петгодишен договор, со пријавена плата од 1,5 милиони евра по сезона. Тој дебитирал за клубот на 25 август, влегувајќи како замена во второто полувреме во поразот од 1-0 на гостувањето кај Удинезе во Серија А, додека на домашен терен дебитирал на 31 август во победата на Милан со резултат од 1–0 над Бреша. На 18 јули 2020 година, тој го постигнал својот прв гол за клубот во победата од 5-1 на домашен терен над Болоња во Серија А.
Репрезентативна кариера
На репрезентативно ниво, настапувал за младата репрезентација на Франција до 18 и 19 години, по подоцна избрал да настапува за Алжир, со кој го освоил Африканскиот куп на нации во 2019 година. Тој дебитирал за Алжир на квалификациите за Купот на Африка во 2017 година, во победата над Лесото со 6-0. Бенасер бил повикан на 11 јануари 2017 година во составот на Алжир за Африканскиот куп на нации во 2017 година, за да го замени Сафир Тадер, кој се здобил со повреда на тренинг.
Стил на игра
Динамичен, жилав, енергичен, низок и разноврсен левоножен играч, кој се смета за многу ветувачка перспектива во современиот фудбал, Бенасер е способен да игра во неколку улоги во средниот ред и бил користен како длабок лажен плејмејкер во имајќи улога во средниот ред, како играч за врска, или како централен играч за врска со офанзива, познат како улога на мецала во италијанскиот фудбал. Неговите главни одлики се неговата брзина, визија, интелигенција, присебност, вештини за дриблинг, додавање и техника; тој е исто така познат по неговата способност да премине од одбрана во напад.
Личен живот
Бенакер е роден во Арл, Франција од татко Мароканец и мајка од Алжирка. Тој се опишал себеси како побожен муслиман кој ја практикува верата, молејќи се 5 пати на ден, вклучително и на тренинзи и паузите на полувреме.
Иванче Ивановски
Животопис
По завршувањето на гимназијата продолжил да студира. Како студент се поврзал со напредното движење и активно се ангажирал во заднинската работа. Бил вклучен во собирните акции за материјално помагање на партизаните. Кон крајот на 1944 година стапил во Четириесет и осмата дивизија. Во состав на истата заминал за Војводина. Таму ја совладал вештината во ракувањето со артилериското оружје. Благодарејќи на стручното усовршување и совесното извршување на поставените задачи, бил унапреден во поручник. По пробивот на Сремскиот фронт ги гонел со својата единица Германците и усташите и во почетокот на мај 1945 година, стигнал пред самиот Загреб. Таму бил тешко ранет и подлегнал на раните. Бил погребан на Мирогој.
Лео Дуарте
Лео Дуарте (роден на  во, Бразил) — бразилски професионален фудбалер кој настапува за Истанбул Башакшехир на позиција одбрана.
Матео Габија
Матео Габија (роден на  во, Италија) — италијански професионален фудбалер кој настапува за ФК Виљареал како позајмен играч од ФК Милан, на позиција одбрана.
Христо Исакиев
'''Христо Б. Исакиев''' ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Откако го завршил основното образование го продолжил во средно училиште. Се преселил да живее во Скопје. По ослободувањето на Македонија стапил во НОВ и ПОЈ. Бил распореден во XV македонски корпус во чиј состав заминал за Србија. Во близината на Белград ја завршил тримесечната обука и успешно го совладал ракувањето со новоприменото оружје. Бил учесник во големиот пробив на Сремскиот фронт. Пред крајот на војната, на 5 мај 1945 година, во една од последните битки против непријателот храбро загинал.
Да (бог)
Да — бог на редот и еден од повисоко рангираните богови кај припадниците на Јоруба. Да е најистакнат меѓу практикувачите на вуду кај народот Фон. Се верува дека Да ги комбинира машките и женските принципи - всушност, тој ја претставува идејата за таква комбинација, колку што богот Одоманкома се врзува со Онијам и Онјанкопон, во едно апсолутно, бесконечно битие. Оваа апсолутност е тројствена идеја што го претставува креативниот чин наречен Природа. Позицијата на Да е толку возвишена меѓу вуду верниците што некои свештеници се доделени да му служат исклучиво на Да. Овие свештеници, природно, се нарекуваат Да Ајидо Хведо (Првосвештеници на Да).
Во вуду традицијата Думбала, богот змија, исто така се нарекува и Да. Тој е бог и на молњата. Тој и неговата сопруга Аида-Ведо честопати се прикажани како две змии кои изгледаат како виножито. Тој е носител на дожд и е неопходност за добрите земјоделски култури. Според легендите, затоа што нема говор, свирка. Негов посебен ден е четврток, а омилено дрво е бугенвилеата. Неговата боја е бела. Тој е одговорен за бел метал (сребро) и мора да се храни со бела храна и пијалак. Дава богатство и овозможува да се откријат богатствата. Думбала го држи светот и спречува да се распадне. Во вуду културата, змијата е симбол на плодноста а тој и неговата сопруга Ајида ја претставуваат човечката сексуалност. Тој е еден од најстарите предци и е толку свет што не зборува, туку се изразува преку звуци, исто како и змијата.
Ова битие потекнува од дахомејската традиција. Неговата омилена храна се јајца, пченкарно брашно, дињи, ориз, банани и грозје. Вообичаениот дар за него е кокошка и петел. Се верува дека ако брачната двојка му оддаде почит, тој ќе ги одржи среќни.
Во Фон традицијата Да е духот на големата универзална змија и се нарекува Да Зоџи. Тој е моќната змија што се намотува околу Универзумот и ја држи Земјата.
Оронгокоекоеа Па
Оронгокоекоеа Па ― ридско место сместено јужно од Те Куити, на пола пат од Таумарунуи, во регионот Кралска Земја во Нов Зеланд. Името го добило по долгоопашестата кукавица (коекоеа), која ја населува областа во текот на летните месеци. Оронгокоекоеа е место на древна ридска маорска тврдина Маори (па) што припаѓа на племето Нгати Матакоре од племенската област Нгати Манијапото. Потатау Те Фероферо (подоцна првиот маорски крал) и неговиот Уаикато иуи се повлекле тука и останале неколку години откако биле поразени од мускетно-вооружените Нгапухи предводени од Хонги Хика во битка кај Матакитаки (Пиронгија) во 1822 година. Синот на Те Фероферо, Тафијао, вториот маорски крал, е роден во Оронгокоекоеа околу 1825 година.
Лондонска конференција (1920)
На Лондонската конференција, (12 февруари - 10 април 1920 година) по Првата светска војна, водачите на Велика Британија, Франција и Италија се состанале за да разговараат за поделба на Отоманската Империја и преговори за договор што подоцна ќе стане Договорот од Севр.
Воена администрација на Цариград
Се барала рамнотежа да му се овозможи на султанот да ја контролира безбедноста на калифатот, но не и да му овозможи да го смени текот на мировните преговори. Членовите биле постојано информирани за Калифатското движење, кое се обидувало да ја заштити позицијата на калифатот.
Сепак, новите пратеници во османлискиот парламент избрани по примирјето се состанале на 28 јануари 1920 година и ги објавиле своите одлуки за независност (Мисак-Мили (Национална заклетва)) на 12 февруари 1920 година.
Димитрие Јандровски
Димитрие Спасов Јандровски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото. Кога навлегле ослободителните бригади на терените околу Ракотинци, материјално ги помагал. Особено бил активен во младинската организација. На 15 септември 1944 година стапил во Дополнителната бригада, а подоцна се префрлил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал на Косово. Таму учествувал во бројни акции за разоружување и ликвидирање на заостанатите балистички банди. По успешното извршување на овие задачи, со Бригадата заминал за Срем, каде се истакнал во завршните операции. Загинал на 16 април 1945 година при ослободувањето на Будровци. Бил закопан на борбената позиција.
Гбаду
Гбаду - западноафриканска божица на судбината, ќерка на Маву. Гбаду е сочувствителна божица која ги користи своите моќи за да го смирува хаосот кој владее на земјата. Како е божица на судбината е почитувана од народот Фон или Дахомеј од Бенин. Таа ги подучува луѓето на дивинација и претскажување.
Во дахомејската митологија, Маву е божица поврзана и со сонцето и со месечината. Таа е владетел на ноќта, на мајчинството и на светското знаење. Таа го носи ладниот ноќен воздух над врелите африкански неба. Според легендите, таа го создала целиот свет заедно со нејзиниот сопруг Лиза. Гбаду е нивната прва ќерка, онаа која помага да се одржи светот под контрола.
Митот за Гбаду
Гбаду има шеснаесет очи и живее на врвот на палма на небото, за да може да ги набљудува кралствата на земјата, морето и небото. Таа е секогаш на дрвото и никогаш не се симнува. Во текот на ноќта, кога спие, сите нејзини очи се затвораат. Наутро, таа не може сама да ги отвори, па нејзиниот брат Легба треба да го стори тоа за неа.
Кога Легба се качува на дрвото наутро, тој прашува кои очи сака да ѝ ги отвори тој ден. Гбаду нема гласно да одговори на неговите прашања, од страв дека другите ќе слушнат. Така, му става пченка на дланката за да му каже колку очи сака да бидат отворени. Откако ја завршил својата задача, Легба седнува заедно со неговата сестра и гледа што се случува во морето и на Земјата. Еден ден, Легба ѝ рекол на својата сестра дека има голема војна во сите три кралства. Ова било затоа што луѓето не го знаат јазикот на нивниот предок и постојано се расправаат. Затоа, Маву го испратила Легба на Земјата да ги научи луѓето да зборуваат на јазикот на боговите. Пред да замине, Маву на Гбаду ѝ ги дала клучевите за иднината. Легендата вели дека тоа е куќа со шеснаесет врати, секоја врата одговара на едно од нејзините боженствени очи. Така, таа станала посредник меѓу луѓето и боговите, држејќи ги клучевите на нивната иднина. Кога луѓето сакаат да ја дознаат својата иднина, тие држат пченка во раката и принесуваа молитви за водство.
Глети
Глети е божица на Месечината на народот Фон од Кралството Дахомеј, денешен Бенин.
Во митологијата на Дахомеј, таа е мајка на сите ѕвезди. Затемнувањето е предизвикано од сенката на сопругот на Месечината кој ѝ поминува пред лицето.
Верувањето во затемнување на некое небесно тело од некое друго во многу култури означувало нивна битка - на пример, помеѓу богот на сонцето Лиза и божицата на месечината Глети во Бенин. Затемнувањето исто така може да се толкува (како на Тахити) како водење љубов на сонцето со месечината, кои на тој начин ги раѓаат ѕвездите.
Калифатско движење
Калифатско движење, познато и како индиско-муслиманско движење (1919–24) — панисламистичка политичка протестна кампања што ја започнале муслиманите од британска Индија предводени од Шаукат Али, Маулана Мухамед Али Аухар, Хаким Ајмал Кан, и Абул Калам Азад за да го вратат калифатот на Османлискиот Калифат, кој се сметал за водач на сунитските муслимани, како делотворна политичка власт. Тоа било протест против санкциите поставени врз калифатот и Османлиската Империја по Првата светска војна со Договорот од Севр.
Викторија (Австралија)
''Оваа страница се однесува на австралиската сојузна држава Викторија. За друго значење види Викторија (појаснување).'' Викторија (Victoria) е една од шестте сојузни држави во Австралија. Најмалата држава е по површина на Австралиското копно, со 237.629 квадратни километри, и е најгуста по население, со 5.205.200 жители во 2007 г. Главен град на Викторија е Мелбурн, во кој живеат скоро 70% од сите Викторијци.
Историја
Површината на Викторија била дел од австралиската држава Нов Јужен Велс до 1851 г., кога се одделила како „Колонија Викторија“. Истата година е откриено злато во селото Баларат, а потоа и во Бендиго, каде се случила една од најголемите златни трески во светот. Во само десет години, населението на колонијата се зголемило од 76.000 до 540.000 жители — најголемиот број од нив доселеници од Ирска и Кина.
Хари Худини
Хари Худини (англиски: Harry Houdini, 24 март 1874 - 31 октомври 1926) - американски магионичар и илузионист.
Значење и влијание
Една песна на американската рок-музичарка Кристин Херш (Kristin Hersh) од 1994 година е наречена „Худиниев блуз“ (Houdini Blues).
Нана Булуку
Нана Булуку, позната и како Нана Буруку, Нана Буку или Нанан-букло е врвховното женско битие во западноафриканската традиционална религија на народот Фон (Бенин, Дахомеј) и народот Еве (Того). Таа е највлијателното божество во западноафриканската теологија и освен кај луѓето од Фон, споделена и помеѓу многу други етнички групи, иако со варијации. На пример, таа се нарекува Нана Букуу во јорупска митологијата и Олисабулууа кај луѓето Игбо, но е опишана поинаку, а некои активно ја обожаваат, додека некои не ја обожуваат и ги обожаваат боговите што потекнуваат од неа.
Африка
Религијата Водун кај народот Фон има четири елементи што се преклопуваат: јавни богови, лични или приватни богови, духови на предците и магија или привлечност. Во оваа традиционална религија на Западна Африка, создавањето започнува со врвното женско божество наречено Нана Булуку, која ги родила Маву и Лиза и го создала универзумот. По породувањето, врховната мајка се повлекла и им оставила сè на Маву-Лиза (Месечина-Сонце, женско-машко), богови, духови и инертен универзум. Маву-Лиза создале бројни помали несовршени богови. Според верувањето на Фон, женското божество Маву морало да работи со измамникот Легба и со змијата Аидо Хведо за да создаде живи суштества, метод на создавање што опфаќа добро, лошо и судбина за секое суштество, вклучително и за човечките суштества. Во теологијата на Фон, само со смирување на помалите богови и Легба може да се промени таа судбина. Ова бара ритуали и принесување на помалите богови и духовите на предците, за кои се верува дека имаат способност да прават дарови за човечките суштества.
Америка
Бидејќи милиони Западноафриканци биле заробени за време на колонијалната ера, потоа испратени преку Атлантикот за да работат на насади со шеќерна трска, памук и тутун, тие со себе ги понеле и нивните религиозни идеи, вклучително и оние за Нана Булуку. Таа се слави како Нан во Кандомбле jеже и Тамбор де Мина и како Нана Буруки во Кандомбле Кету, каде што е претставена како многу стара жена, постара од самата нејзина творба. Посебно се наоѓа помеѓу заедниците со африканското наследство како Француска Гвајана, Суринам, Гвајана, Бразил, Тринидад, Мартиник, Хаити и други острови во Карибите.
Австралиска престолнинска територија
Австралиската престолнинска територија или АПТ (Australian Capital Territory или ACT) е сојузна територија на Австралија. Главен град на АПТ и воедно и на цела Австралија е Канбера. Територијата е предвидена да го опфати седиштето на управата како автономен субјект.
Награда „Антев часовник“
Награда „Антев часовник“ – награда за необјавена поетска книга на македонски јазик од млад поет до 25 години. Воспоставена во чест на поетот Анте Поповски.
Награда
Наградата ја доделува Meѓународната поетско-културна манифестација „Анте Поповски – Антево перо“. Симболиката на наградата е јасна: името на Поповски сведочи дека добитникот на наградата е Антев следбеник, а часовникот симболизира дека времето на младиот поет допрва доаѓа. и се состои за златник со ликот на поетот Анте Поповски.
Гу
Гу наречен и Гун во митологијата на народот Фон се смета за петородениот син на богот творец Маву-Лиза кој се опишува како битие со една женска (Маву, божица на Месечината) и една машка (Лиза, бог на Сонцето) страна. Гу наречен исто така и Егу, воин, ловец и бог на железото, зазема централно место во верувањата на народите Еве и Фон.
Одлики
Гу бил бог на железото, на војната, на оружјето и на алатките. Тој наместо глава имал меч. Творецот му рекол дека тој ја претставува неговата сила и затоа не му требало глава. Гу бил заштитник на ковачите и на занаетчиството, а со тоа, тој е еквивалент на богот Хефест во старогрчката митологија. Тој на луѓето им ги подарил алатките и ги научил како да го обработуваат железото. Во еден од митовите, Лиза, машкиот аспект на богот-творец го испратил Гу на земјата за да го направи светот попријатен за живеење на луѓето. Гу ги расчистил дрвјата и им ги овозможил полињата и ги подучил луѓето како да ја обработуваат земјата.
Тој бил корисен и во поправањето работи, па на земјата ги подучил луѓето на вештината на ковањето. Луѓето биле толку восхитени што тој веднаш добил статус на африкански бог на железото и на занаетчиството.
Според митот на народот Фон од Бенин, Гу дошол на земјата во форма на железен меч, а потоа станал ковач. Неговата задача била да го подготви светот за луѓето. Тој ги научил луѓето како да прават алатки, што пак им овозможило да одгледуваат храна и да градат засолништа.
Награда „Антев златник“
Награда „Антев златник“ – награда за необјавена поетска книга на македонски јазик. Воспоставена во чест на поетот Анте Поповски.
Награда
Наградата ја доделува Meѓународната поетско-културна манифестација „Анте Поповски – Антево перо“ и се состои за златник со ликот на поетот Анте Поповски. Истата се доделува секогаш кога комисијата ќе констатира висок квалитет на пристигнатите ракописи, а бројот на добитниците е максимално двајца во една година. Добитниците на оваа награда, како и добитникот на „Антево перо“ имаат рамноправен статус на ексклузивни учесници на манифестацијата.
Историја
Наградата „Антев златник“ била востановена во 2019 година за необјавена поетска книга (поетски ракопис) имајќи ја предвид извонредно квалитетната поетска продукција пристигната на конкурсот за наградата „Антево перо“. Нејзини први добитници биле поетите Михајло Свидерски и Сузана В. Спасовска.
Пермакултура
Пермакултурата претставува воведување на екологијата во основите на производство на храна, покуќнина, соодветна технологија и развој на општеството. Принципот на пермакултурата се заснова на етичко грижење за планетата Земја при исполнување на потребите на општеството со заемна корист. Под етичко грижење за планетата Земја се подразбира нештетни и позитивни активности, чување, грижење и штедливо користење на сите природни ресурси и живи форми.
Практикантите на пермакултурата работат со природата наместо против неа, планирано делуваат наместо непотребно да трошат ресурси, ги третираат животните и растенијата од сите аспекти и преку добро дизајнирана средина ги хармонизираат потребите на природата со своите потреби, сами ја произведуваат својата храна и вишокот го споделуваат или менуваат за други добра, етички и духовно растат и се сплотуваат со природата.
Зборот пермакултура е добиен од зборовите перманентен (постојан, одржлив) и култура (начин на живеење и однесување) и како таков претставува начин на постојан, обновлив, одржлив живот.
Награда „Златен венец“
Награда „Златен венец“ – главна награда на Струшките вечери на поезијата. Таа е една од најценетите меѓународни награди за поезија во светот.
Наградата „Златен венец“ се доделува на меѓународниот поетски митинг „Мостови“ на истекот на реката Црн Дрим од Охридското Езеро.
Награда
Наградата претставува уникатна рачна изработка на златен венец според нацртот на македонскиот сликар и графичар Димче Протуѓер.
Птоломеева теорема
Птоломеева теорема — врска помеѓу четирите страни и двете дијагонали на тетивен четириаголник (четириаголник чии темиња лежат на една кружница). Теоремата е именувана по древниот астроном и математичар Птоломеј (Клавдиј Птолемеј). Птоломеј ја користел теоремата како помош при создавањето на неговата табела со тетиви, тригонометриска табела која ја применил во астрономијата.
Награда „Златен венец“
Награда
Покрај Златниот венец, Струшките вечери на поезијата издаваат претставителна книга поезија од добитникот на наградата во оригинал и во препев на македонски јазик.
Птоломеева теорема
Ако темињата на тетивниот четириаголник се A, B, C и D, редоследно, тогаш теоремата вели дека:
каде вертикалните линии ги означуваат должините на отсечките помеѓу именуваните темиња. Оваа врска може вербално да се изрази на следниов начин:
Награда „Златен венец“
Историја
Наградата „Златен венец“ била востановена во 1966 година и до 1971 година истата се доделувала за најдобра необјавена песна прочитана на фестивалот „Струшки вечери на поезијата“. Од 1971 година, наградата „Златен венец“ се доделува за целокупен поетски опус.
Поврзано
Струшки вечери на поезијата
Птоломеева теорема
Покрај тоа, обратната теорема на Птоломеевата теорема е исто така точна:
Рамностран триаголник
Птоломејовата теорема дава како последица убава теорема во врска со рамностран триаголник впишан во кружница.
Даден е рамностран триаголник впишан на кружница и точка на кружницата.
Растојанието од точката до најоддалеченото теме на триаголникот е збир на растојанијата од точката до двете поблиски темиња.
Доказ: Веднаш следи од Птоломеевата теорема:
Квадрат
Секој квадрат може да се впише во кружница чиј центар е центарот на квадратот. Ако заедничката должина на неговите четири страни е еднаква на a, тогаш должината на дијагоналата е еднаква на a\sqrt{2} според Питагоровата теорема, и Птоломејовата врска очигледно важи.
Правоаголник
Поопшто, ако четириаголникот е правоаголник со страни a и b и дијагонала d, тогаш Птоломејовата теорема се сведува на Питагоровата теорема. Во овој случај центарот на кружницата се совпаѓа со точката која е пресек на дијагоналите. Производот на дијагоналите тогаш е d 2, а десната страна на Птоломејовата релација е збирот a2+b2.
Коперник – кој опширно ја користел Птоломејовата теорема во неговата тригонометриска работа – се однесува на овој резултат како „поризам“ или очигледна последица: