cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toss a Coin to Your Witcher
Влијание
Композиторите на песната Белоусова и Остинели биле задоволни што виделе толку многу различни верзии од обожавателите, бидејќи сметале дека обожавателите ја попримиле истата забава што тие ја искусиле експериментирајќи во различни стилови што ги пробале за песната. Клајн била воодушевен од тоа колку брзо песната ги привлекла обожавателите, и им признала на Белоусова и на Остинели за создавање привлечена композиција.
Серијата беше премиерно прикажана на 20 декември 2019 година, но Нетфликс е критикуван поради тоа што не ја објавил песната официјално, без официјално објавување надвор од објавувањето на SoundCloud до 22 јануари. Ова одложување било опишано како необјасниво и како пропуштена можност за рекламирање.
Глумецот Џои Бејти кој ја отпеа песната ја нарече „највознемирувачкото нешто што сум го чул досега, толку е привлечно... Ја носев во мојата глава осум месеци“.
Четири верзии на траката се прикажани во Службената табела за продажба на синглови на Обединетото Кралство. На 10 јануари 2020 година, Самуел Ким со верзијата на Блек Гриф0н дошол до 93.место, додека верзијата на Џони Ловато дошла до 99. Потоа, една недела подоцна, препевот на Ден Васк стигнал до број 80. Конечно, првичната верзија била прикажана една недела подоцна, на бројот 38.
Преиљи (општина)
Преиљи (Preiļu novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2000 година.
1942 во книжевноста
1942 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
NGC 3249
NGC 3249 — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3249 се споменува и како ESO 375-24, MCG -6-23-28, IRAS 10240-3442.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3249 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3249 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 26 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 57' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 139°.
Други поделби
Проучување на NGC 3249 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30657. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7192.
Космос-2343
Космос-2343 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 15 мај 1997 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 327 км, а најмалото на 214.
Лесновска книжевна школа
Писмената и книжевната дејност од Кратовско и Злетовско е тесно поврзана со дејноста на Лесновскиот манастир. Култот на овој манастир е поврзан со пустиножителскиот пат на Св. Гаврил Лесновски. Најзначаен претставник на оваа школа е Станислав Лесновски кој придонел за развивање на оваа школа во која се негуваат калиографското препишување.
Sinplus
Тие ја претставувале Швајцарија на Евровизија 2012 во Баку, Азербајџан со песната "Unbreakable" (Нераскинлива) победувајќи на Швајцарскиот Евросонг на 10 декември 2011. На Евровизија завршиле без пласман во финалето (11-ти во првата полуфинална вечер). Песната била објавена на 1 октомври 2011 година. Песната влегла во швајцарскиот Singles Chart во број 34. Песната е вклучена во нивниот деби албум "Дезинформација".
Двајца браќа, и музичари, и двајцата со природен талент за текстописци. Тие почнале да свират музика на рана возраст.Страста на Иван била гитарата. Габриел свирел на клавијатура и тапани, но ја открил неговата страст за пеење. На возраст од тринаесет, како браќа веќе свиреле во сопствените бендови и вежбале со нивниот татко.
Дискографија
Нивен прв сингл насловен "Без идентитет" (Without identity) стигнал до топ-листите.Нивни други песни се "Get Control", "Happy and Free", "All of matter of image", "Shoot" - која била една од националните химни на Светското првенство во хокеј во 2009.
Модар дрозд
Модриот дрозд е птица од семејството на муварчињата (Muscicapidae), која порано беше сместена во семејството на дроздовите (Turdidae).
Распространетост
Оваа птица се размножува низ јужна Европа, вклучувајќи ја и Македонија, северозападна Африка, како и од централна Азија до северна Кина и Малезија. Европските, северноафриканските и јужноазиските птици обично се постојани жители, ако се изземат преселбите на кратки растојанија (од повисоките во пониските предели и сл.), а останатите азиски популации се преселници, кои зимуваат под Сахара, во Индија и југоисточна Азија. Овие птици се ретки посетители на северна и западна Европа.
Кратовска книжевна школа
Во рамките на Кратовската книжевна школа, како книжевни центри се среќаваат македонските манастири Свети Прохор Пчињски, Свети Јоаким Осоговски и Свети Гаврил Лесновски. Во овие манастири поактивно писмената и книжевната традиција ќе започне меѓу XII и XIV век, а се разбира и до XIX век, зашто во овие манастири ќе се негува словенскиот збор и православието во периодот на турското владеење во Македонија.
Како македонски дејци, припадници на оваа школа се јавуваат Димитар Кратовски кој е активен во XV век и Јован Кратовски кој својата дејност ја обавувал во XVI век. Кај препишувачите од Кратовската книжевна школа постоела јазична свест за почитување и за употреба на особеностите од Охридската книжевна школа. Тие спонтано внесувале јазични особености од северните и од источните македонски говори. Од оваа школа потекнуваат ракописите како: Вранешничкиот апостол, Лесновски паренезис, Струмичкиот апостол, Хлудовиот триод, Радомирово евангелие, Карпинското евангелие и други.
Ракописите од Охридската и од Кратовската школа се совпаѓаат едни со други според повеќе правописни и јазични особености, и ја претставуваат македонската варијанта на црковнословенскиот јазик.
Модар дрозд
Поведение
Пеењето на модриот дрозд е слично како на карпестиот, чисто, мелодично, но е погласно. Животната средина на оваа птица се отворените планински предели, обично малку повисоко од карпестиот дрозд. Се храни со широк спектар инсекти и мали влекачи, а по потреба и со бобинки и семиња. Гнездото го прави во шуплините на карпите и гребените. Обично несат 3-5 јајца.
Во културата
Модриот дрозд е национална птица на Малта и ја имаше на малтешката 1 лира, која беше дел од претходната валута на земјата.
1941 во книжевноста
1941 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Норбертин фон Бреслерн-Рот
Животопис
Норбертин Рот израснала во Грац.
Јегричка
Јегричка е река во северна Србија, во регионот Бачка во провинцијата Војводина, долга десна притока на реката Тиса.
Норбертин фон Бреслерн-Рот
Животопис
Уметничкиот талент на Норбертин бил препознаен уште во основно училиште од нејзиниот учител, кој се залагал од 1907 година да посетува  бесплатно  часовипо цртање и сликарство во Штаерскиот Ландескунстшул. Во текот на летните месеци 1909 и 1910 година таа посетувала училиште за сликање на животни во Дахау во близина на Минхен под раководство Ханс фон Хајек. Во 1911 година Норбертин го напуштила Грац и заминала да студира кај професорот Фердинанд Шмуцер на Академијата за ликовни уметности Виена. Шмуцер, бил толку импресиониран од талентот на младата уметникчка што ја прифатил во своето ателје на Академијата по само една година, иако на жените првпат официјално им беше дозволено да студираат на Виенската уметничка академија во 1921 година.
Веќе во 1912 година го добила сребрениот медал на градот Грац како прво признание од нејзиниот роден град. По успешната изложба на Wiener Secession во 1916 година, таа се вратила во Грац каде што работела како слободен уметник.
Јегричка
Географија
Јегричка порано бил бавен, наизменично воден тек, кој поврзувал низа мочуришта и мочуришта кои во периодите на високи води се излевале и летале како вистинска река, стигнувајќи до Тиса. Денеска комплетниот прв дел од коритото на реката се канализира. Во следните 20 километри реката е зачувана во својата природна форма додека последните 15 километри се користат за рибници. Причината зошто реката е толку бавна и мрзелива е поради исклучително малиот наклон во нејзиниот слив, реката извира на надморска височина од 76 метри и се празни на73 метри.
Норбертин фон Бреслерн-Рот
Животопис
Со првата „Специјална изложба на Норбертин Рот“ (1918), што се совпаѓа со крајот на Првата светска војна, таа стекнала голем успех во нејзиниот роден град, Грац. била една од првите жени што интензивно се вклучи во новиот процес на печатење на линорез.
Јегричка
Заштита
Во 2003 година реката била ставена под прелиминарна заштита на животната средина, а паркот на природата Јегричка бил формиран во 2005 година. Во доцните 2000-ти, деловите на реката кои течат низ населбите, како Равно Село и Змајево, биле издлабени и исчистени од тиња, додека бреговите биле приспособени во планините со клупи, летниковци и маси. Но, до 2011 година реката повторно бил затнат со ѓубре. Водата во паркот е загрозена од домашниот отпад, канализацијата, сечењето и палењето на трската, одведувањето на пестицидите од околните ниви и ловокрадството.
Норбертин фон Бреслерн-Рот
Животопис
Од 1921 до 1952 година таа создала бројни прикази на животни во оваа техника. Во 1928 година, студиски патувала во Северна Африка, што ја навело да создаде бројни слики од животни, од кои некои имаат карактер на студии. Подоцна мотивите за својата инспирација ги пронаоѓала во европските зоолошки градини.
Дополнително, таа илустрирала книги за деца, гобелини и минијатури на слонова коска.
Јегричка
Заштита
Реката е позната по големите теписи од бели водени лилјани. Други видови вклучуваат барски папрат и поголем мочен меур. Реката е богата со различни видови риби, водоземци, влекачи и цицачи. Домаќин на различни видови на водни птици и е дом на загрозената феругинозна патка. Реката е богата со обичен крап, северна штука, сом и џандер, а дел од реката се трансформира во рибникот Јегричка. Делот од паркот е прогласен за важна област за птици.
Норбертин фон Бреслерн-Рот
Животопис
Во 1932 година, Норбертин фон Бреслерн-Рот ја добил титулата „Професор“. Во 1951 година станала почесен претседател на Уметничката асоцијација на Штаерска.
Творештво
Норбертин фон Бреслерн-Рот во светот се смета за најдобриот сликар на животни  (анималист) на денешницата. Конкретно, нејзините подоцнежни дела, кои се помалку од студија, а повеќе од уметничка природа, се сметаат без конкуренција. Со своите линорезови, таа создала извонредни графички уметнички дела, со кои се позиционирала на меѓународната уметничка сцена веќе за време на нејзиниот живот. Во 1952 година, изложбата на нејзините дела во Грац ја посетиле тогаш незамислив број од 10.000 луѓе.
Изложби
Од 26 октомври 2016 година до 17 април 2017 година, Universalmuseum Joanneum сеопфатна ретроспектива.
Бојко Василевски
Бојко Василевски ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Поради слабите материјални услови немал можност да го продолжи своето образование. Се занимавал со земјоделство. Бојко стапил во 16та македонска ударна бригада на 9 септември, 1944 година. Во составот на Бригадата учествувал во голем број борби против балистите како и во ноќните акции против германските моторизирани колони, кои се повлекувале низ Качаничката Клисура кон Косово. По ослободувањето на Македонија во состав на Бригадата ја продолжил борбата против разбиените балистички банди.
Учествувал и во пробивот на Сремскиот фронт. Во Славонска Пожега, каде наполно била уништена поголема германска и усташка единица, Бојко храбро загинал и бил закопан на својата борбената позиција.
Летна универзијада - 1985
XIII Летна универзијада — универзијада одржана од 24 август до 4 септември 1985 во Кобе, Јапонија.
NGC 5647
NGC 5647 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5647 се споменува и како UGC 9329, MCG 2-37-17, CGCG 75-58, NPM1G +12.0393.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5647 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5647 има привидни димензии од 1,1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 30 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 52' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5647 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51843. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 913. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 65.
ФК Бутел
ФК Бутел е македонски фудбалски клуб од Скопје. Основан е во 1980 година во Скопската населба Бутел како ФК Ударници. Клубот игра на игралиштето во населба Бутел. Својот најголем успех ФК Бутел го има постигнато во сезона 1999/00 кога клубот се натпреваруваше во 2 МФЛ (Втора македонска фудбалска лига).
Охридска книжевна школа
Најстарата средновековна македонска книжевна школа е Охридската книжевна школа формирана во 886 година од Климент Охридски, а од 893 година му се придружил и Наум Охридски. Остатоците од оваа школа не се зачувани, но се лоцира во охридската месност Имарет. Како обележје на оваа школа е што ја зачувала кирилометодиевската глаголска традиција. Во Охридската школа кирилицата ќе почне да се применува дури по XII век.
Во рамките на оваа школа се подготвувал образовен кадар кој бил испраќан во учителска, проповедничка и свештеничка дејност во сите делови на Западна Македонија, во денешна Албанија и во другите делови на средновековна Бугарија.
Во најстарите зачувани ракописи се вбројуваат глаголските ракописи како: Асеманово евангелие, Синајски псалтир, Синајски еухологиј. Од понов период се ракописите со кирилско писмо како што се: Добромирово евангелие, Битолски триод, Охридски апостол, Болоњски псалтир.
По смртта на свети Климент и свети Наум книжевната школа ја продолжиле нивните ученици. Тие главно се занимавале со препишување на творбите на светите учители. Многумина од нив од смирение, понизност и почит пред нивното големо дело останале анонимни и непознати. Меѓу непознатите автори се и составувачите на нивните житија. Ова експлицитно е наведено од анонимниот биограф на свети Наум, кој вели дека по наредба на Деволскиот епископ Марко, се зафатил со пишување на житијата на охидските светители и просветители. По повод годишнината од смртта на свети Климент еден друг анонимен автор составил Служба, мошне поетска, која претставува ретко убав споменик на македонската книжевност од овој ран период.
Меѓу непосредните ученици на свети Климент и на свети Наум е и Константин Презвитер, подоцна епископ Преславски. Тој е познат по неговите творби Азбучна молитва и Проглас кон Светото Евангелие. Негови се и делата Поучно Евангелие и преводите на Четирите слова против аријанството од свети Атанасиј Велики и Катехизисот на св. Кирил Ерусалимски и многу други.
Црноризец Храбар, чие вистинско име е непознато е исто така продолжувач на делото на Свети Климент и на свети Наум. Негови дела се: О писменех, кое е апологија на словенската писменост и тој овде ја брани словенската азбука и го заштитува словенското културно дело од страна на горделивите грчки асимилатори. Тој во ова дело напишал: „Затоа словенските букви се посвети и подостојни за почит, оти свет маж ги створил, а грчките, пак, букви многубошци."
Почетоци на Охридската книжевна школа
Историските податоци и современите анализи извршени врз старословенскиот јазик утврдуваат факти што погледот кон природата на старословенскиот јазик е насочен кон сосема друг правец. Едно од прашањата што биле важни за понатамошно истражување на јазикот било утврдувањето на кој јазик или дијалект се засновал старословенскиот јазик. Бидејќи старословенскиот јазик бил главниот јазик во Охридската книжевна школа било од исклучителна значајност да се утврди ова прашање. Светските и македонските слависти сосема ја отфрлиле панонаската теорија за потеклото на старословенскиот јазик и со тоа се потврдила теријата за јужномакедонските говори. Така, славистите утврдиле дека старословенскиот јазик се засновал на говорите од Јужна Македонија особено врз говорите од Сухо и Висока.
Тесно поврзана со Охридската школа е и појавата на првата словенска азбука - глаголицата. Таа е создадена со цел да се преведуваат светите книги и различни литературни творби на јазикот кој народот би ги разбрал. Пред создавањето на македонската и сѐсловенската азбука, македонските словени и словенските народи што биле во близина на Грција и Апенинскиот Полуостров користеле грчки и латински букви за запишување на своите мисли. За ваквата ситуација сведочат и записите на монахот Црноризец Храбар, според кој таквата ситуaција имало сѐ додека не Свети Кирил не ја создал глаголицата.
Ракописите од Охридската и од Кратовската школа се совпаѓаат едни со други според повеќе правописни и јазични особености, и ја претставуваат македонската варијанта на црковнословенскиот јазик.
Белавија
Белавија (формално Белавија Белоруски Авиотранспорт, белоруски: ААТ «Авіякампанія «Белавія»; руски: ОАО «Авиакомпания «Белавиа») —авиопревозник и национална авиокомпанија на Белорусија, со седиште во Минск. Во државната компанија до 2007 година имало 1.017 вработени. Белавија опслужува мрежа на рути меѓу Заедницата на Независни Држави, како и некои дестинации на Блискиот Исток од нејзината база на меѓународниот аеродром во Минск.
По инцидентот на летот 4978 на Рајанер на 23 мај 2021 година, авиокомпанијата била забранета од Европската унија, Обединетото Кралство, Швајцарија и Украина.
Рани години
Од 1961 до 1983 година, воздушната флота на белоруската управа за цивилно воздухопловство била надополнета. Во 1964 година, авионот Туполев Ту-124 добил белоруска регистрација. Во 1973 година, тогаш новиот Туполев Ту-134А започнал со работа во Белорусија. Во 1983 година, белоруската авијација започна да лета со новите авиони Туполев Ту-154.
Во тоа време, поради зголемената закана од терористички напади, со цел да се обезбеди безбедност на летот, на екипажот им било издадено стандардно оружје како што е пиштолот Макаров.
Авиокомпанијата била официјално основана на 5 март 1996 година по резолуцијата на белоруската влада „За реструктуирање на воздушниот транспорт на Република Белорусија“, кога локалната поделба на Аерофлот била национализирана и преименувана. Помеѓу тогаш и 1998 година, Белавија отворила редовни линии до Пекинг, Истанбул, Ларнака, Лондон, Прага и Рим. Во 1998 година, Белавија се споила со МинскЕир, купувајќи неколку авиони Антонов Ан-24, Антонов Ан-26 и Јаковлев Јак-40, покрај постојната флота на авиони Туполев Ту-134 и Туполев Ту-154.
Развој од 2000-тите
На 18 мај 2001 година, Белавија започнала со планирана линија Минск-Париз со Ту-134 и Ту-154.
Во 2002 година бил потпишан првиот договор за соработка со Остриан Ерлајнс, што го означил почетокот на активна соработка со странски партнери.
Во 2003 година, Белавија започнала да објавува списание за време на летот, Хоризонти, на англиски, руски и белоруски. Истата година, започнале летови до Калининград, Русија. На 16 октомври 2003 година, Белавија потпишала договор за лизинг за својот прв авион Боинг 737-500. Во 2004 година, Белавија дополнително ги проширила операциите и купила уште еден Боинг 737. На 26 јуни 2004 година Белавија отворила нова рута до Хановер, Германија. Во 2011 година бил воведен нов лет помеѓу Минск и Хелсинки, Финска.
Помеѓу 2003 и 2009 година, авиокомпанијата забележала двојно зголемување на бројот на патници, а во 2009 година опслужила нешто помалку од 700.000 клиенти.
Три изнајмени авиони Бомбардиер CRJ 100 биле воведени на регионалните услуги од Минск. Првиот бил испорачан во февруари 2007 година, а другите два подоцна во 2007 година. Тие директно ги замениле старите авиони Антонов Ан-24 и Туполев Ту-134. Белавија планирала да ги повлече преостанатите Туполев Ту-154М до 2011 година по пензионирањето на последниот Туполев Ту-134 во летото 2009 година, кој бил заменет со Боинг 737-500. На 27 јуни 2014 година, била објавена нарачка за три авиони Боинг 737-800 кои директно ќе ги купи Белавија. Првиот од нив бил испорачан во август 2016 година.
Во август 2016 година, Белавија го добила својот прв авион со нивната нова боја. Ова е прво ребрендирање од основањето на компанијата во 1996 година на 20-годишнината од нејзиното постоење. Новата боја била применета на сосема нов Боинг 737-800. Многу поновите 737 ги замениле старите Туполев Ту-154. На 1 октомври 2016 година, Белавија ги повлекла двата преостанати Туполев Ту-154 од редовните услуги како една од последните авиокомпании ширум светот што го направиле тоа.
Во 2019 година компанијата вработила близу 1.900 луѓе, а остварила промет од 374 милиони евра со оперативен резултат од 49 милиони евра. Во текот на оваа година превезела речиси 4 милиони патници, што е зголемување за повеќе од 15% во споредба со бројката од 2018 година.
Неколку вработени кои учествувале на белоруските протести во 2020, биле принудени да ги напуштат своите работни места.
Санкции 2021
На 24 мај 2021 година, британската влада ја суспендирала дозволата за работа на Белавија како одговор на инцидентот со летот 4978 на Рајанер на 23 мај 2021 година. Европската унија и Украина последователно им забраниле на белоруските патнички авиони да влезат во нивниот воздушен простор или да ги користат нивните аеродроми, делотворно забранувајќи ја Белавија, што довело до суспензија на огромни делови од нивната мрежа на дестинации.
Исто така, во 2021 година, Белавија била обвинета за оркестрирање на приливот на илегални мигранти за време на граничната криза меѓу Белорусија и Европската унија во 2021 година. Во септември 2021 година било објавено дека Белавија може да се соочи со губење на поголемиот дел од нејзината сегашна флота бидејќи на нејзините закуподавачи веќе нема да им биде дозволено да ги издаваат авионите на белоруски авиокомпании како дел од новите ембарга. Во овој момент, Белавија поседувала 18 помали, постари авиони, но и неколку изнајмени модерни авиони од западни компании, при што ирскиот AerCap со 6 и Nordic Aviation Capital со седиште во Данска со 7 авиони биле најважни добавувачи. На 16 ноември, Европската унија го потврдила прекинот на сите закупи на авиони за Белорусија од европските закуподавачи, што ја принудува авиокомпанијата да врати половина од нивната сегашна флота во краток рок.
На 2 декември 2021 година, Белавија била додадена на листата на санкции на Европската унија. Швајцарија се приклучила на санкциите на ЕУ на 20 декември.
Дестинации
Пред пандемијата КОВИД-19, Белавија имала летови за дестинации во Азија, Европа и Африка од својата база на националниот аеродром во Минск. Покрај редовните дестинации, Белавија оперирала и чартер летови до дестинации за одмор и ВИП чартери. Во пресрет на инцидентот со принудното симнување на летот 4978 на Рајанер, Белавија опслужувала една домашна дестинација и 54 меѓународни дестинации во 32 земји. Како резултат на последователната забрана за влез на белоруски патнички авиони во воздушниот простор на ЕУ, Обединетото Кралство и Украина, авиокомпанијата е ефикасно лишена од сите, освен дваесет од овие дестинации: поради географските ограничувања, пристапите до Кишинев, Молдавија и Белград, Србија станале де факто невозможни, и покрај тоа што овие две земји кои не се членки на ЕУ не издадоа никакви независни забрани за патување во Белавија. На 28 мај 2021 година, авиокомпанијата го потврдила откажувањето на летовите кои инаку би биле принудени да минуваат низ ограничен воздушен простор, како и нивните тековни напори за пренасочување на врската со Истанбул, Турција, до овој момент со користење на права рута над Украина, Молдавија, Романија како и територијалните води на Бугарија.
Тековна флота
Од март 2022 година, флотата Белавија се состоела од следниве авиони:
Гренсев дворец
Гренсев дворец е стара куќа што се наоѓа во близина на Вестервик во округот Калмар, Шведска. Денес дворецот се користи како одморалиште.
Историја
Во 1992 година, замокот бил подложен на екстензивно реновирање. Во 1993 година, кога реновирањето било речиси завршено, разорен пожар ја уништил целата зграда. Замокот повторно бил изграден во 1994 година, за само четири месеци.
Денес, зградата е класифицирана како одморалиште и е во приватна сопственост на Пер Јохансон. Пред Јохансон, Роберт Флитвуд бил последниот сопственик, во чие семејство Гренсе бил наследен од 1886 година. Англискиот парк е обновен, додадени се хотели и бањи.
Џесика Алба
Џесика Алба (Jessica Alba) (родена на 28 април 1981) е американска глумица.
Детство и семејството
Џесика е родена во Помона, Калифорнија во фамилијата на Кетрин и Марк Алба. Нејзините родители стапиле во брак во тинејџерските години. Следејќи дека нејзината фамилија неколкупати се преселувала, уште во детството била навикната на промени. Веќе на петтата година сакала да стане глумица, а со неполни 12 почнала да зема и часови за глума.
Филмска и телевизиска кариера
Наскоро пронашла агент и во 1994 год. добила улога во филмот “Camp Nowhere”. Иако требала да глуми спореден лик, кога девојката за главна улога се откажала, Џесика набргу ја заменила. Џесика се појавила и на две национални телевизии на реклами за Нинтендо како дете; подоцна настапува и во неколку независни филмови. Во 1994 година добива во Никелодеоновата детска серија Тајниот свет на Алекс Мак (The Secret World of Alex Mack). После тие улоги, таа настапува и во првите две сезони во ТВ Серијата Флипер. Во 1998 год се појавува како Мелиса Хауер во првата сезона на криминалистичката серија Јужниот Бруклин, а потоа следеле улогите во Беверли Хилс 90210 и “The Live Boat: The Next Wave”. После што матурира, Алба зема часови за глума кај глумецот Вилијам Х. Меси и неговата жена, исто така глумица Фелисити Хафман. Првата голема филмска улога ја добива во тинејџерската комедија Никогаш не сум се бакнала, и подоцна ја добива улогата во хоророт “Idle Hands”. Но, засигурно е најславна по улогата на Макс Гевара во серијата Темниот ангел. Серијата се емитувала во две сезони. Џесика исто така е позната по улогите во филмовите Фантастична четворка, Гневен град и Предигра за брак.
Љубовен живот
На снимањето на серијата Темниот ангел, Алба започнала четири годишна романса со колегата од серијата, Мајкл Витлерли. Ја запросил на нејзиниот 20-ти роденден. Тие се разделија после 4 години. Џесика моментално свршена за Кеш Варен (син на глумецот Мајкл Варен), кој го запознал на снимањето на Фантастична четворка во 2004 година. Џесика го чека првото дете со Кеш, кое би требало да се роди летото во 2008.
Германски генералштаб
Германскиот Генералштаб, првично прускиот Генералштаб и официјално Големиот Генералштаб ( Großer Generalstab   ), било полно работно тело на чело на пруската армија, а подоцна и на германската армија одговорно за континуирано проучување на сите аспекти на војната и за изготвување и преглед на плановите за мобилизација или кампања. Неофицијално постоел од 1806 година, и формално бил утврдено со закон во 1814 година, првиот генерален персонал во постоење. Бил истакнато со формалниот избор на своите службеници преку разузнавање и докажана заслуга, наместо покровителство или богатство, како и со исцрпната и ригорозно структурирана обука што нејзините службеници ги преземаа. Нејзиниот раст и развој на германските вооружени сили им донесе решавачка стратешка предност над своите противници речиси еден век и пол.
Прускиот Генералштаб, исто така, уживал поголема слобода од политичка контролод нејзините современици, и оваа автономија била заштитена со закон за обединување на Германија и воспоставување на Германското Царство во 1871 година. Се сметал за дом на германскиот милитаризм по Првата светска војна, а победниците се обидоа да ја потиснат институцијата. Сепак, тој преживеал да го игра своето навикнато учество во германското повторно вооружување и Втората светска војна.
Во поширока смисла, прускиот корпус на Генералштабот се состоел од оние службеници кои се квалификувани да вршат кадровски задачи и формираа единствено воено братство. Нивната исцрпна обука била дизајнирана не само за да ги отфрли помалку мотивираните или помалку способните кандидати, туку и да создаде тело на професионални воени експерти со заеднички методи и перспективи. Персоналот што е квалификуван во Генералштабот се менувал меѓу должностите и вработените, но останал доживотно членови на оваа специјална организација.
До крајот на Германското Царство, општествената и политичката конвенција често ги сместувала членовите на благородни или кралски домаќинства во командата на нејзините армии или корпус, но вистинската одговорност за планирање и спроведување на операции лежела кај штабните офицери на формирањето. За другите европски армии кои немале професионално обучен персонал, истите конвенции честопати биле рецепт за катастрофа. Дури и Армијата на Втората француска империја, чии високи офицери наводно достигнале висок ранг како резултат на храброста и успехот на бојното поле, била уништена од страна на пруската и другите германски војски за време на Француско-пруската војна во кампањите од 1870-71, кои ја нагласија нивната лоша администрација и планирање и недостаток на стручно образование.
Началникот на Генералштабот на пруската формација на теренот имал право да не се согласува во писмена форма со плановите или наредбите на командантот на формирањето и да се повика на командантот на следната највисока формација (која на крајот може да биде Крал, или царот, кој ќе биде воден од шефот на Големиот Генералштаб). Ова служело како проверка на некомпетентноста, а исто така служела и за службеникот кој се обидува да се спротивстави на официјално одвојување на планот. Само повеќето тврдоглави команданти нема да отстапат пред оваа закана.
Поради овие причини, пруската и германската воена победа често се сметала професионално за началникот на Генералштабот, а не за номиналниот командант на армијата. Често командантот на армијата бил самиот член на Генералштабот, но сега институционално се признава дека не само важно е командното водство, туку и ефикасното работење на вработените беше значаен клуч за успехот и во предвоеното планирање и во воените операции.
Рахитис
Рахитисот претставува метаболично заболување на коските во фаза на растењето. Се јавува како последица на недостаток на витаминот Д.
Опсада на Цариград (941)
Руско-византиската војна од 941 година е воена експедиција од страна на Киевска Русија кон обидот да завладеат со Цариград. Походот се случил во времето на Игор I Киевски. Походот дополнително бил поддржан од страна на Хазарите, главно поради прогонот на Евреите од страна на византискиот цар Роман I Лакапин.
Во текот на мај 941 година, на северниот брег од Мала Азија пристигнала руската армија. Претходно, Киевска Русија била добро информирана за учеството на византиската флота во војната против Арапскиот калифат во Средоземјето, а додека најголемиот дел од императорската армија била стационирана на источниот брег.
Сепак, руската армија доживеала пораз, главно поради насилното оружје на Византија, т.н. течен оган. Голем број на Руси биле заробени или убиени. На тој начин, Византија успеала да го отфрли нападот на Киевска Рус, но не и да го сперечи грабежот на паганите во градот Цариград. Во септември истата година, двајца водечки генерали на Византија, Џон Коркуас и Бардас Фокас се упатиле кон главниот град. Веднаш по ова, руските сили се насочиле кон Тракија, каде биле поразени од страна на водачот Тефан. Скоро сите руски флоти биле уништени или заробени, а само неколку успеале да побегнат кон Крим. Царот Игор I Киевски исто така успеал да побегне но бил убиен во борбта со Арапите.
Хералдика
Хералдика или грбословие — наука за грбовите која се занимава со правилата кои владеат при нивното дизајнирање, спојување, наследување, како и блазонирање (опишување, читање) на грбовите. Хералдика е и систем на правила и принципи за создавање и носење грбови. Хералдиката е наука која го истражува тој систем и неговиот историски развој. Хералдиката е севкупност на грбови определена преку некои критериуми. Хералдиката е интердисциплинарна наука коjа опфаќа историjа, уметност, право, филозофиjа итн.
Историја
Опшествените односи во феудалното опшество довеле до раѓање на еден нов слој од помладите синови на феудалните господари. Имотот бил неделив и бил наследуван од најстариот син, додека другите, освен финансиската поткрепа, немале многу други пра¬ва на имотот. Eден дел од нив се школувал за свештеници, додека другиот, поголемиот дел, го барал својот дел во опшеството. Се раѓа една нова класа витези.
Втор момент, кој придонел во раѓањето на хералдиката, е развојот на воената опрема и техника на војувањето. Околопот станувал сè поголем и покривал поголем дел од човечкото тело. Така, природната идентификација на воините преку лицето била невозможна. Повторно, личната идентификацијата се правела преку визуелните симболи.
Воената тактика во тоа време се состоела од борбата на помалите единици на бојното поле, најчесто военообврзниците на еден феудалец. Така, на бојното поле се појавила потреба од идентификација на одделните единици како на својата страна, така и на непријателската. Затоа, биле потребни јасни симболи кои се еднозначни и не се повторуваат.
Трет момент, кој одиграл голема улога во развојот на хералдиката, се крстоносните војни. Со повикот на папата Урбан II од Собирот во Клермонт во 1095 година, голем дел од витезите го прифатиле овој повик како нешто повеќе од само заштита на Исусовиот гроб. Бидејќи немале вистинско место дома, поради неможноста да наследат имот, ова изгледало како добар потег.
Многу и од зкрепостените селани го сметале ова за добра замена на секојдневниот тежок живот и се пријавувале како доброволци. И како што кажува самото име, крстот бил далеку најзастапениот симбол така што идентификацијата и командувањето на единиците станувало многу тешко. Така, се јавила потребата од дефинирање на еден систем на организација на симболите. Зачувана и една повелба од 13 јануари 1188 година од Гисор, од кралевите на Франција и Англија, Филип II и Хенри II како и грофот Филип од Фландрија, со која се идентификуваат различните нации преку крстови со различна боја и на различна заднина. Ова им претходиelo на знамињата на неколку европски држави (Англија, Шкотска, Данска, Норвешка).
Оние што се враќале од Крстоносните војни се враќале со нови симболи од Истокот кои засекогаш ќе ја збогатат европската „симболистика“.
Четврт момент, кој веројатно е најзаслужен за развојот на хералдиката, се витешките турнири. Настанокот на турнирите се поврзува со средбата на Лудвиг Германски и неговиот брат Карл во 844 год. кога свитите на двата крала во Стразбург одржале натпревар во вид на војна. Годфри де Преули, од Франција, прв ги составил правилата на турнирот во средината на 11 век. Тоа биле забавни настани во кои најмногу се натпреварувале витези, а служеле и за забава на народните маси кои биле публика.
Турнирите биле одржувани на панаѓурите и претставувле повеќедневни настани во кои се натпреварувале витези со докажано благородничко потекло, во повеќе дисциплини. Хералдите ја имале главната задача и главната улога на овие турнири.
Настанување на грбот
Отсекогаш, воините го украсувале своето оружје. Штитот, како најголем дел од вооружувањето, бил особено погодно место за осликување. Тој бил направен од дрво, најчесто прекриен со кожа врз која се сликало, но често, и релјефно се украсувал со форми од варена кожа и жица.
Долго време, изборот на симболот, амблемот, бил избиран самостојно. Најчесто, тоа биле или едноставни геометриски форми или едн¬оставни животни или растенија. Се случувало и често менување на амблемот. Подоцна, симболот станал постојан и се пренесувал од татко на син. Овие амблеми почнале да излегуваат од штитот и да обележуваат другите предмети од кој меѓу најпрвите била облеката.
Традиционално се верува дека најстариот документиран грб е грбот на Геофри Плантагенет, војводата од Нормандија, а подоцна Хенри II, (прикажан на сликата лево), опишан во свадбената повелба од 1127 година, која го прикажува доделувањето на грбот од кралот Хенри I, таткото на неговата сопруга. Неговиот внук, Вилијам Лонгспи, го употребува истиот грб со што се потврдува една од најважните одлики на грбовите, постојаност односно, наследноста.
Првите грбови биле штитови поделени во две бои кои давале доволен контраст за да бидат претпознатливи од далеку, или пак, имале еден амблем. Крстоносните војни, допирот со источните култури довеле до многукратно збогатување на симболиката која се употребувала на штитот.
Крстоносните војни имале големи последици и влијание во сите сфери на животот во старата Европа, па и на оружјето. Како неопходен додаток на воената опрема почнал да служи и плаштот со кој железните витези се заштитувале од средоземното сонце. Така, шлемот со овој детаљ и штитот станале неразделни делови на грбот.
На шлемот се наоѓала и челенка, апликација направена од жица, кожа, дрво, која го држел плаштот. Челенката претставува еден важен дел, амблем, во хералдичкото достигнување што претставува збир на хералдички елемнти во кои покрај грбот (штитот, челенката, штитодржачите, итн), спаѓаат и штандартот и беџот.
Најнапред, грбот бил личен и користен на бојното поле, но брзо се ширела употребата на грбовите. Така, во почетокот на 13-от век во Англија се употребувале 1.500 различни грбови. Грбови почнале да употребуват и цивилите, надвор од бојното поле, обичните луѓе и различните опшествени и трговски заедници. Така, црковните лица почнале да употребуваат грбови од 1200 година, граѓаните (жителите во градовите) од 1220 год., умет¬ници од 1230 година. Градовите од крајот на 12-от век, потоа корпорациите од 1240 година итн. Грбовите може да се поделат според видот на носителот. Ако носителот е поединец или семејство, станува збор за личен грб, ако носителот е заедница, организација, фирма, тогаш станува збор за корпоративен грб, а ако носителот е географски ентитет, град, област, територија, зборуваме за месен грб. Доколку грбот е врзан со определена функција, тогаш постои грб на функцијата. Посебна категорија се црковните и државните грбови. Поради посебните одлики на армигерите (носителите на грбот), се јавуваат и специфични одлики на секој од овие видови грбови.
Хералди
Хералдиката може да се дефинира и како активност на хералдот. Впрочем, и името хералдика доаѓа токму од зборот хералд. Зборот хералд (herr Alt) потекнува од двата старогермански зборови воин и стар, со денешно значење „ветеран“. Првата активност на еден хералд ја забележал хроничарот Гуилам Ле Маршел. Тој запишал дека битката кај Дринкорт, Нормандија, која се одвивала во јули 1173 година, ја набљудувал хералд.
На почетокот, хералдите биле од војничкиот занает. Тоа биле луѓе познати по своите воени вештини во војна или на турнири. Биле познати и по својот карактер и по доблеста. Затоа, добивале улоги кои барале комбинација на добар карактер, искуство, образование и други тајни вештини кои ќе ги откриеме подоцна.
Тие се занимавале со организирање и со спроведување церемонии. Ги носеле поканите и други важни пораки до соседните кралства. Тие биле гласници, и поради тоа, зборот хералд подоца го презел ова значење. Тие биле претходници на денешните дипломати. Хералдите ги организирале турнирите и се грижеле за нивната регуларност. Ги препознавале витезите кои доаѓаат на рингот и ги најавувале со трубење во рог. Потоа, ги читале на глас грбовите, кажувајќи ја нивната генеологија и воспевајќи ги нивните подвизи. Оттука, читањето на грбовите или нивниот опис се вика блазонирање. Потекнува од старогерманскиот збор „блазон“ (Blausen), што значи: дување во рог. Збор кој во францускиот јазик значи грб.
Познавањето на овие нешта, грбовите и семејните врски, херал¬дите полека ги внесувале во службата на феудалните господари, па дури, и на самиот крал. Познавањето на грбовите било од непроценлива важност на бојното поле, а тоа, всушност, значело и препознавање на воените единици. Ова било неизбежлива алка во синџирот на командување. Ги попишувале и настраданите во битките, повторно идентификувајќи ги според грбовите. Преговарале и за ослободување на затворени витези, се разбира за откуп. За да ги постигнат сите овие должности имале дипломатски имунитет, биле невооружени и непречено оделе по бојното поле и по затворите на непријателот. Разнесувале важни пораки меѓу затворениците и нивните семејства и договарале откуп. Од широкиот спектар на активности, на хералдите им останала само една и тоа во сферата на утврдувањето на стандардите за создавање, поседување, пренесување на грбовите и на другите хералдички достигнувања. Тие ги утврдувале правилата со создавање на грбовите. Со векови, овие правила биле дел од тајната кои не се запишувале, туку се предавале усно од генерација на генерација.
Грб
Грбот може да се дефинира како: „Потрајна наследна ознака за идентификација на одделни личности, фамилии, корпорации, политички и црковни установи, организации и држави, функции, територии и населени места, изразени со ликовни средства (знакови и бои) според хералдичките правила“.
Во повеќето јазици, зборот грб е ист со зборот оружје. Во словенските јазици, зборот грб доаѓа од германскиот збор ербе што значи наследност. „Erbe“ преоѓа во полското „herb“, а преку руското „герб“ во српскиот збор грб. Оттаму преоѓа во македонскиот јазик. Постарите, пак, словенски ракописи ги користат зборовите „знамени“ и унгарскиот збор за грб „цимери“.
Најраните грбови биле со едноставен дизајн од неколку бои или амблеми, кои можеле да се претпознаат оддалеку. За заштита на железниот оклоп од силното сонце се користела мантијата - плашт кој за шлемот бил прикачен преку челенка - апликација направена од жица, од кожа, од дрво. Штитот, шлемот со челенката и плаштот станале основни делови на грбот. Хералдичкото достигнување е збир на хералдички елементи во кои спаѓаат грбот (штитот, челенката, штитодржачите итн.), стандардот и беџот.
Штитот бил правен од дрво, врз кој се сликало. Долго време симболот, амблемот и симболичката композиција биле избирани самостојно. Најчесто тоа биле едноставни геометриски облици или едноставни животни или растенија. Главната улога на амблемот била магиска, да го заштити воинот од оружјето на непријателот. Се случувало и често менување на амблемот, најчесто по неуспехот на магискиот симбол да го испорача посакуваниот резултат.
Подоцна, во феудалното општество во Европа, писменоста била резервирана за свештенството, а во обичната комуникација се употребувале визуелни симболи. Од друга страна, развојот на воената опрема и техника на војувањето довел до тоа оклопот да станува сè поголем и покривал поголем дел од човечкото тело. Природната идентификација на воините преку лицето била невозможна. За личната идентификацијата биле потребни надворешни визуелни симболи, каков што е штитот. Симболот станал постојан и се пренесувал од татко на син. Бидејќи овие симболи имале главно улога на идентификација за да се избегне повторувањето на грбовите, тие почнале да се разликуваат еден од друг. Тоа значи дека секој поединец требало да се идентификува со грб, различен од оние на другите.
Овие грбови станале и симбол на идентификација на групи на поддржувачи на едни од првите спортски натпревари, настанати во 10 век - витешките турнири, на кои можеле да се натпреваруваат само витези. Секој од овие витези имал своја група поддржувачи, кои ги бодреле од трибините, ги препознавале нивните грбови и се поситоветувале со нив и нивните победи, иако никогаш не можеле да бидат на нивно место. Слично како и со денешните навивачи.
Грбот како симбол на идентитет на група се јавува преку три основни концепти: личниот (семеен) грб којшто поврзува луѓе крвно поврзани, грбови на градови коишто поврзуваат луѓе што ги поврзува местото на живеење; и корпоративни грбови коишто поврзуваат луѓе професионално (гилдии), како и универзитети.
Штит
Штитот е основниот дел на грбот. Тој е задолжителен дел и може да стои и сам, што претставува Мал Грб, и затоа понекогаш поимот грб се поистоветува со штитот.
Челенка
Челенка е вториот важен дел на грбот, кој се наоѓа над штитот, најчесто над шлем, но може да стои и дирекно над штитот. Челенката може да стои над точеницата, која претставува дел од свиткано платно.
Челенката може да стои и како самостоен елемент.
Шлем
Шлемот е дел којшто иако не е задолжителен станува најчест дел. Видот на шлемот во многу национални хералдики го претставува статусот на армигерот.
Плашт
Плаштот е платно со кое се покривал оклопот да се заштити од времето. Станува дел од грбот и е задолжителен елемент доколку над штитот има шлем. Традиционално, горната страна на плаштот е во претежната боја на штитот, додека долната страна е со претежниот метал од штитот.
Штитодржачи
Штитодржачите не се задолжителни. Во некои национални хералдики потребно е посебно право за поседување на штитодржачи во приватните грбови.
Штитодржачите можат да бидат истоветни, но и различни. Најчесто тие се животни или луѓе и нивни нереални презентации.
Подножје
Понекогаш грбот заедно со штитодржачите е потпрен на ритче кое се нарекува подножје.
Девиза
Девизата е незадолжителен дел на грбот и претставува натпис од различен вид. Традиционално, бојата на лентата е од доминантниот метал, додека буквите се во доминантната боја.
Под или над грбот, никогаш не се јавува свиток со името на носителот на грбот. Тоа е случај само во некои грбовници и служи за распознавање.
Други делови
Кога носителот на грбот е од некој витешки ред тогаш околу штитот се страва и гердан со орденот на редот.