Историја_на_еврото
Реформи
Раководителите успееја да направат план да и се спротивстават на финансиската криза која вклучуваше стотици милјарди евра на нови иницијативи за да се спречи стравот од „колапс“.Тие се согласија на спасоносен банковен план:властите ќе купуваат во банките за да ги зголемат своите финансии и ќе ги гарантираат меѓубанкарските заеми.Управувањето против кризата се смета како неопходна з ада се заштитат делата на една држава која поддржува друга од влошување на банковната способност за плаќање и проблемите во недостатокот на кредити.Во големата депресија се преземаа мерки т.н „искористи го соседот“ кои беа еднострани од државата и се сметаа дека само ја зголемуваат економската загуба.И покрај почетните стравувања од преговарачите кон крајот на 2009 година стресот од таквата голема рецесија која можесе да доведе до разделување на еврозоната и позицијата на еврото која всушност се зацврсти како што поминуваа годините.Далеку од сиромашните извршени економии кои напредуваат стануваат стандарден ризик,обврзниците се ширеа низ Германија и најслабите економии го зголемуваа олеснувањето на вирусот на овие економии.Европската централна банка(ЕЦБ) во јуни повеќето кредити ги претвори во богатство внесувајќи 500 милјарди евра во банките.Всушност еврото започна да се гледа како засолниште каде надворешните земји како што е Исланд се далеку  полоши од оние со еврото,Исланд според тоа поднесе молба кон ЕУ за да има корист од употребата на поголемата валута.Во 2009 година Договорот од Лисабон ја одреди Еврогрупацијата,средбата на евро финансиските министри заедно  со службениот претседател.Жан Клод Џанкер постапи како претседатл пред и по формализацијата и го бранеше зацврстувањето на групацијата,економската соработка и општата презентација.Апетитот за поцврста економса соработкаа порасна за време на рецесијата и потенцијалниот неуспех на некои послаби членови во еврозоната.Сепак,Германија наспроти неколку чекори за зацврстување  на Еврогрупацијата како што се обидите на состаноците  со францускиот претседател Николас Саркози се должи на стравовите од поткупувањето на независноста на ЕЦБ.Жан Клод Тришет,кој го презема претседателството во ЕЦБ во Дузенберг во 2003 година одбегна бројни напади од Саркози во почетокот на рецесијата.Сепак со ризикот на стандардот во Грција и другите членови кон крајот на 2009/10 г.раководителите на еврозоната се согласија на провизии за да им помогнат да се извлечат оние земји членки кои не можеа да подигнат заеми(активно за Грција во април 2010 година).Ова е целосно менување на договорите на ЕУ каде се исклучуваат небитните извлекувања на евро членовите со цел да се охрабрат во управувањето до подобри финансиски средтства.И покрај тоа што Грција борејќи се да ги поврати своите финансии,другите земји членки исто така со ризик оставија последици на останатата економија во еврозоната.Механизмот за помагање во извлекувањето се осмисли во форма на посебно управување на намерите кое се нарекува „Европска финансиска стабилност и способност“ и целта е во зачувувањето на финансиската стабилност во Европа со овозможување на финансиска помош до змејите во еврозоната кои имаат потешкотии.Кризата исто така  постигна согласност за понатамошно економско обединување и низа предлози како што е Европскиот монетраен фонд или државната благајна.