cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1083 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4425 и 4426 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3667 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2677 и 2678 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 330 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1083 година се протега во 1553 и 1554, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1613 и 1614 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 540 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1756 и 1755 исламска година пред хиџра.
Чандарли Халил Хајредин-паша
Чандарли Кара Халил Хајредин-паша бил прв голем везир (со тој назив) на Османлиското Царство во времето на Мурат I.
Најпрвин работел како кадиаскер (воен судија) до 1364 година кога бил поставен за голем везир и на оваа позиција се задржал до 1387 година станувајќи везир со најдолг мандат во османлиската администрација. Исто така се смета дека бил иницијатор за девширме, односно данокот во крв преку одземање на млади христијански момчиња од новите освоени територии, нивна обука и нивно вклучување во административното управување. Хајредин Паша бил наследен од страна на неговиот син Чандарли Али-паша. Другиот негов син Ибрахим исто така подоцна станал голем везир. Во периодот од 1360 до 1453 година неговата фамилија имала огромна моќ во османлиската администрација.
Литванска азбука
Литванската азбука е писмо што се користи за литванскиот јазик, заснована е врз латиницата со некои мали модифицирања на некои букви за потребите на фонетскиот систем на литванскиот јазик. Азбуката има 32 букви но распоред на буквите не е сосема ист со стандардната литинична азбука. Така на пример буквата Y не се наоѓа на крај од азбуката туку помеѓу буквите I и J. Посебно означените букви се користат како такви но исто така може да се сретнат и како диграфи. На пример буквата Č може да се запише и како CH. Должината на буквите не се означува.
Џон Ди
Џон Ди (John Dee; Лондон, 13 јули 1527 — Мортлејк, декември 1608 или март 1609) бил уважен англиски математичар, астроном, астролог, алхемичар, географ, окултист  и советник на Кралицата Елизабета I. Покрај тоа, голем дел од неговиот живот е посветен на алхемијата, девинации и херметичка филозофија.
Образование
Малку се знае за неговото детство. Тој е роден во семејство од велшко потекло, како син на таткото Роналд Диј, аристократ во служба на кралот Хенри VIII  и мајка Џејн Вајлд. Од 1537 до 1542 година се образувал во Црковното училиште во  Шелмсфорд во Есекс. Во 1542 година тој почнал да се школува на Колеџот на Светиот Јован во Кембриџ, каде што тој учел грчки и математика. Во текот на студиите развил  интерес за механика, картографија и навигација. Во годината 1546 тој студирал математика со стипендија на Тринити Колеџот во Кембриџ.
Тимуе Бакајоко
Бакајоко се приклучил на академијата во ФК Рен на возраст од 13 години. На 14 години, тој бил одбиен од Академијата Клерфонтен. Неговата сениорска кариера започнала во Рен, каде што имал 24 настапи пред да се пресели во ФК Монако во 2014 година за 7 милиони фунти. Во првите две сезони во клубот, Бакајоко имал 31 настапи на Лига 1, но бил редовен стартер во сезоната 2016-17, придонесувајќи за титулата во Монако, како и да биде вклучен во најдобриот тим за сезоната 2015/2016 година. Во 2017 година, тој се приклучил на ФК Челзи за 40 милиони фунти, за кој тим во сезоната 2017/2018 настапил 28 пати и постигнал 2 гола. Во август 2018 година бил даден на позајмица на ФК Милан, а по една помината сезона се вратил во матичниот клуб.
Бакајоко го направил својот прв меѓународен настап за Франција во март 2017 година.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лубница
Свети Ѓорѓи — македонска православна црква во близина на радовишкото село Лубница. Црквата се наоѓа на неколку стотини метри од селото, од левата страна покрај патот кој води кон Конче.
Архитектура
Црквата има правоаголна основа, со проширено претсобје во предниот дел и со апсида во нејзиниот заден дел. Градбата е обоена со сива боја и е покриена со ќерамиди.
Каменичка парохија
Каменичка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Делчевското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Илија“ во Македонска Каменица. Парохиски свештеници се Димитар Темелков, Ванчо Џаџовски и Никокчо Воиновски.
Парохијата ги опфаќа градот Македонска Каменица и селото Саса.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата.
IC 1034
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1034 се споменува и како UGC 1522, MCG 2-6-13, CGCG 438-15, KCPG 51B.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1903 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1034 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1034 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 2 м 14,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 58' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на IC 1034 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7751.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Паола Де Лука
Паола Де Лука (родена на 18 ноември 1966 година) е италијански прогнозер на луксузни трендови позната по создавањето книга за трендови за глобален дизајн на накит. Работела и како дизајнер на накит и е директор за дизајн на Рио Тинто Дајмондс од 2010 година.
Де Лука е основач на компанија за истражување и креативна интелигенција која спроведува проекти за клиенти во глобалниот луксузен сектор. Де Лука води проекти за дизајн и едукативни програми за купувачи и владини организации и организира семинари за прогнозирање на глобални трендови за дизајн на накит на меѓународни саеми.
Кариера
Де Лука ги следи своите корени како дизајнер на накит до нејзиното воспитување и образование во Рим.
Де Лука основала истражувачка компанија главно фокусирана на глобалните трендови за дизајн на накит, во партнерство со фирма од Лондон, во 2002 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Список на државни водачи во 1004 година
Ова е список на државни водачи во 004 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Николај Ѓауров
Николаj Ѓауров (Николай Гяуров), (, –, ) – бугарски оперски пејач, еден од најпознатите оперски басови во повоениот период, така што многу музички критичари го споредуваат со Фјодор Шаљапкин, еден од најголемите басови на сите времиња. Познат е по моќниот, сигурен глас, типичен белкантистички вердиевски бас, со совршена пејачка техника. Негова втора жена била италијанскиот сопран Мирела Френи, со која често настапувал. Живееле во Модена, Италија.
Список на државни водачи во 1004 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Николај Ѓауров
Животопис
Ѓауров е роден во планинското гратче Велинград во јужна Бугарија. Како дете, учел да свири виолина, клавир и кларинет. Музичкото образование го почнал во 1949 година на Музичката академија во Софија, а во периодот од 1950 до 1955 година се школувал на московскиот конзерваториум.
Во САД првпат настапи во Чикаго во 1963 година во „Фауст“ на Шарл Гуно, потоа испеал уште дванаесет различни улоги, меѓу кои се и насловните улоги во „Борис Годунов“, „Дон Кихот“ и „Мефистофел“.
Во текот на кариерата ги отпеал сите големи оперски улоги за бас кои ги напишале Џузепе Верди, Џакомо Пучини, Шарл Гуно, Џоакино Росини, Гаетано Доницети, Винченцо Белини, Модест Петрович Мусоргски, Петар Илич Чајковски и други. Покрај настапите во живо, снимил голем број на плочи и компактни дискови со истакнати пејачи и диригенти од втората половина на XX век. Во февруари 2004 година настапил последен пат во улогата на Дон Базилио, улога со која ја почнал кариерата.
Почести и награди
Ѓауровиот Врв на Ливингстоновиот Остров на Јужните Шетландски Острови, Антарктик, е именуван според Николај Ѓауров.
Херој на социјалистичкиот труд на Бугарија.
NGC 7014
NGC 7014 — елиптична галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7014 се споменува и како ESO 286-57.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7014 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7014 има привидни димензии од 1,7' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 7 м 52 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 10' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 7014 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66153. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 412; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8425. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
506
506 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 506 година од новата ера, 506. од првиот милениум, 6. од VI век и седма од 500-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6014 и 6015 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5256 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4266 и 4267 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1259.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 506 година се протега во 3142 и 3143, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3202 и 3203 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1049. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 120 и 119 година пред хиџра.
Рид (Линшепинг)
Рид е градска област во Линшепинг, Шведска, најпозната по тоа што го сместува најголемиот дел од студентите на Универзитетот Линшепинг (Linköpings Universitet, LiU). Тие живеат во куќи специјално доделени на студентите. Многу од овие домови се во форма на простории со коридор, каде што студентите имаат своја спална соба со сопствена бања, но заедничка кујна. Архитектурата на Рид е типична за проектот за домување на „Милион програма“ од 1965–1974 година, еден исклучок е Ридс Хергорн, сличен на манастирот што служи како студентски паб/клуб.
Надворешни врски
58.40889°N, 15.5625°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css">
Хуан Карлос Наваро
Хуан Карлос Наваро Феихо (роден на 13 јуни 1980, во Сент Фелиу де Лобрегат, Барселона), познат под прекарот "Ла Бомба" (Бомба), е професионален шпански кошаркар. 1.92м. високиот кошаркар m (6 ft 3 3⁄4 in) моментално игра за шпанскиот кошаркарски тим Барселона и капитен е на шпанскиот национален кошаркарски тим.
КК Барселона
Нваро започна да игра за Барселона уште од времето кога беше тинејџер, имајќи го својот прв настап на 23 ноември 1997, на 17-годишна возраст. Истата година тој беше избран да игра за Најк Хуп Самит, но тој остана во Европа играјќи за професионалниот тим Барселона. Тоа е причината поради која тој не беше повикан во шпанската репрезентација кој го освои АСТ турнирот во Манхејм во 1998 година.
Со присуството на Дејан Бодирога и Грегор Фучка во 2003, КК Барселона ги освои сите турнири на кои играше таа година. Тоа беше одлична година за тимот. Тоа беше првиот пат кога Барселона ја освои Евролигата. Со освојувањето на Шпанската АЦБ лига, шпанскиот кралски куп, и Евролигата 2002-03 година, Барселона ја освои посакуваната Тројна кошаркарска круна.
Со Барселона, Наваро го освои АЦБ првенството 5 пати, и тоа во 1999, 2001, 2003, 2004, и 2009. Исто така со тимот на Барселона го освои шпанскиот кралски куп 4 пати, во 2001, 2003, 2007, 2010, шпанскиот супер куп во 2007 и 2010, Корак Куп првенството во 1999, и Евролигата 2002-03.
Лапонци
Лапонци или Сами (севернолапонски: sámit, sápmelaččat ) се угро-фински народ, кои претежно живеат во Норвешка (провинција Финмарк), Шведска (провинција Лапланд), Финска (округ Лапонија) и Русија. Лапонците се дел протестанти, а дел православни, и зборуваат лапонски јазик, кој спаѓа во угрофинската група на уралската фамилија на јазици. Лапонци вкупно има околу 53.000, од кои во Норвешка 31.000, Шведска 15.000, Финска 5.400, Русија 2.100.
Фудбал на Летните олимписки игри 1952
Фудбалот на Летните олимписки игри 1952 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Хелсинки, Финска. На турнирот учествувале вкупно 25 репрезентации.
Првото место го освоила репрезентацијата на Унгарија, второто Југославија и третото Шведска.
NGC 2497
NGC 2497 — елиптична галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2497 се споменува и како UGC 4168, MCG 10-12-61, CGCG 287-32.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2497 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 2497 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 2 м 11,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 56° 56' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 2497 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22547. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3799. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 985.
Средногермански Канал
Средногермански Канал, (Mittellandkanal) — главниот канал во централна Германија. Претставува важна алка во мрежата на водени патишта на државата, обезбедувајќи главен исток-запад внатрешен пловен пат. Неговото значење ја надминува Германија, поврзувајќи ги Франција, Швајцарија и земјите на Бенелукс со Полска, Чешка и Балтичкото Море.
Со 325,7 километри во должина, Средногерманскиот Канал е најдолгиот вештачки воден пат во Германија.
Тек
Средногерманскиот Канал се разгранува на Каналот Дортмунд-Емс кај Херстел (близу Рајне, ), оди северно низ Тојробуршката Шума, го поминува Хановер и се сретнува со реката Елба близу Магдебург. Близу Магдебург се поврзува со Каналот Елба-Хафел, правејќи ја пловна бродска рута до Берлин и до Полска.
Кај Минден, Каналот ја поврзува реката Везер пред два аквадукти (вториот завршен во 1998) и близу Магдебург ја поминува Елба, исто така со аквадукт. Врски со странични канали постојат кај Ибенбирен, Оснабрик, Минден (два канало го поврзуваат со Везер), Хановер-Линден, Хановер-Мисбург, Хилдесхајм и Залцгитер. Западно од Волфсбург, страничниот канал на Елба се разгранува, обезбедувајќи врска до Хамбург и (преку Канал Елба-Либек) до Балтичкото Море.
Историја
Изградбата на Средногерманскиот Канал била започната во 1906, почнувајќи од Бергесхефеде (општина Херстел) на Каналот Дортмунд Емс. Секцијата до Минден на Везер била отворена во февруари 1915 и првично била именувана како Ems-Weser-Kanal. Секцијата од Минден до Хановер била завршена во есента 1916. Делот до Зенде и разгранувачкиот канал до Хилдесхајм биле завршени во 1928, Пајне бил поврзан во 1929 и Брауншвајг во 1933. Конечниот дел до Магдебург бил отворен во 1938, така создавајќи директна врска помеѓу Западна и Источна Германија. Посебниот канал до Залцгитер бил отворен во 1941. Планираниот канализиран мост преку Елба, потребно да се избегне недостигот на вода, не бил изграден поради Втората светска војна.
По поделбата на Германија по Втората светска војна, Средногерманскиот Канал бил поделен помеѓу Западна Германија и Источна Германија, со границата на исток на Волфсбург. За да се обезбеди пристап од западниот дел на каналот до Хамбург и Северна Германија, избегнувајќи ја Источна Германија и понекогаш ограничената пловност на реката Елба, Страничниот канал на Елба бил отворен во 1977.
По реобединувањето на Германија, важноста на Средногерманскиот Канал како врска од Западот до Берлин и Истокот била засилена. Проектот за мостот на Елба повторно бил обновен и како резултат на тоа, Водениот мост Магдебург бил отворен во 2003, обезбедувајќи директна врска со Каналот Елба-Хафел.
508
508 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 508 година од новата ера, 508. од првиот милениум, 8. од VI век и деветта од 500-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6016 и 6017 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5258 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4268 и 4269 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1261.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 508 година се протега во 3144 и 3145, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3204 и 3205 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1051. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 118 и 117 година пред хиџра.
Југоисточен Регион (Бразил)
Јужниот Регион на Бразил е составен од државите Еспирито Санто, Рио де Жанеиро, Минаш Жераис and Сао Паоло. Тоа е најбогатиот регион во Бразил одговорен за 60% од националниот БДП. Јужниот регион е најнаселен, со најголем број возила, индустрии, универзитети, аеродроми, пристаништа, автопати, болници, училушта и др.
Стопанство
Сао Паоло зема околу третина од националниот БДП, правејќи ја најразвиената економија во Јужна Америка. Економијата на регионов се заснова на машинско производство, авиационата индустрија, финансиски компании, трговија, текстилна индустрија и др.
Тривија
Возила: 24,600,792 (март/2007); Телефони: 23,878,000 (април/2007); градовии: 1,668 (2007).
Образование
Португалскиот е официјален. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем.
10. западен меридијан
10. западен меридијан — линија со географска должина која се простира од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Атлантскиот Океан, Ирска, Африка, Јужниот Океан и Антарктик до Јужниот Пол.
10. западен меридијан заедно со 170. источен меридијан‏‎ образува голема кружница.
Меридијанот ја образува западната граница на областа Нова Швабија во Земјата на Кралицата Мод, Антарктик.
Места
Започнувајќи на Северниот Пол и се упатува кон Јужниот Пол, и 10. западен меридијан минува низ:
! scope="col" width="150" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или море ! scope="col" | Забелешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇮🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇮🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇲🇦 ! scope="row" | Западна Сахара ! scope="row" | undefined ! scope="row" | undefined ! scope="row" | 🇬🇳 ! scope="row" | 🇱🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇸🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Александар Игњовски
Александар Игњовски, (роден на 27 јануари 1991 година во Панчево ) — српски фудбалер со македонско потекло, десен бек на Фрајбург.
Штурмабтајлунг
СА (германски:, SA; Штурмабтајлунг - „Јуришен одред“) —паравоена организација на Нацистичката партија во Германија. Одиграла главна улога во издигнувањето на Адолф Хитлер во триесеттите.
Припадниците на СА исто така биле нарекувани „кафеави кошули“ заради бојата на нивните униформи, и за да се разликуваат од СС, кои носеле црни и кафеави кошули. Кафеавите кошули биле одбрани од СА затоа што биле на големо достапни евтино по Првата светска војна, кога биле носени од трупите во Африка.
Историја
Името Штурмабтајлунг (Јуришни војници) датира од пред основањето на Нацистичката партија во 1919. Изворно доаѓа од специјализираните напаѓачки трупи користени од Германија во 1918 во Првата светска војна, коишто ги употребувале инфилтрирачките тактики на Хутиер. Наместо да напаѓаат со голема маса луѓе, Штурмабтајлунг биле организирани во мали одреди од по неколку војници. Првпат биле употребени за време опсадата на Рига, потоа повторно во Битката кај Кобарид, а нивната поширока употреба во март 1918 им овозможила на Германците да ги притискаат британските и француските војски десетици километри.
Од април 1924 до крајот на февруари 1925, СА биле познати како Фронтбан за да ја избегнат привремената забрана на Нацистичката партија. СА спровеле бројни чинови на насилство против социјалистичките групи за време на дваесеттите, главно во улични тепачки наречени „Zusammenstöße“ (Цузаменштесе, Судири). На крајот СС ја преземале нивната улога.
Пивнички пуч
Хитлер-пуч или Пивнички пуч (германски: Hitlerputsch или Hitler-Ludendorff-Putsch) е името на неуспешниот обид за државен удар од страна на водачот на Нацистичката партија Адолф Хитлер, истакнатиот генерал од Прва светска војна Ерих Лудендорф, и други членови на Кампфбундот. Настанот се случил вечерта на 8 ноември и пладнето на 9 ноември 1923 година, во Минхен. Putsch е германски израз за државен удар.
Крклари (Прилеп)
Крклари — археолошко наоѓалиште во Прилеп. Наоѓалиштето претставува некропола од хеленистичкото време. На 500 м северно од последните куќи на градот, во подножјето на седлото Зеленик, пред Втората светска војна, Никола Вулиќ открил две гробници издлабени во карпа, од типот „македонски“ гробници со тесен ходник, засводено предворје и гробна комора. Во 1958/59 година, на стотина метри јужно од горенаведените гробници биле откриени уште 4 гробници од истиот вид. Во нив се најдени остатоци од кремирани скелети, теракоти, керамички садови и друго. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
1062 п.н.е.
1062 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1062. година пред новата ера, 62. од вториот милениум п.н.е., 62. од 11 век п.н.е. и трета од 1060-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1062 година се протега во 1574 и 1575, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1634 и 1635 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 519 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1735 и 1734 исламска година пред хиџра.
NGC 4705
NGC 4705 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 22 февруари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4705 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4705 има привидни димензии од 3,1' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 4705 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43350. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4955. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
Ханс Холбајн Помладиот
Ханс Холбајн Помладиот (Hans Holbein der Jüngere; ~ 1497– пред 29 ноември 1543) — германски уметник и графичар кој работел во стилот на северната ренесанса. Познат е по бројните портрети и по низата дрворези „Танц на Смртта“.
Младост и кариера
Холбајн е роден во Аугсбург, Баварија каде учел сликарство од татко му, Ханс Холбајн Постариот. Подоцна, со брат му Амброзиј Холбајн, отишол во Базел каде запознал многу академци, меѓу кои и холандскиот хуманист Еразмо Ротердамски. Тогаш Еразмо побарал од него да му ги илустрира неговите сатири. Илустрирал и други книги, а и придонел кон Лутеровиот превод на Библијата. Како татко му, Ханс дизајнирал витражи и сликал портрети.
Холбајн во Англија
Со протестантската реформација за Холбајн станало тешко да се издржува како уметник во Базел, Швајцарија, па во 1526 заминал за Лондон. Еразмо му напишал претставително писмо за англискиот државник и автор Томас Мор. Холбајн насликал многу портрети за дворот на Хенри VIII. Додека бил таму дизајнирал државни одежди за кралот. Дизајнирал и мноштво екстравагантни споменици и украси за крунисувањето на втората жена на Хенри, Ана Болејн, во летото 1533.
Постојат неколку зачуван скици на Ана Болејн од Холбајн. На еден нацртана полничка жена во едноставна ноќница. Некои велат дека ова е кралицата за време на бременост, накде помеѓу 1533 и 1535, но скорешните истражувања укажуваат на тоа дека ова е една од нејзините дворски дами, можеби Леди Маргарет Ли или една од нејзините сестри. Поверојатно е дека портретот на Ана Болејн кој Холбајн го насликал бил уништен по нејзиното обезглавување во 1536 врз основа на лажните обвиненија за предавство, прељуба, инцест и вештерство.
Потоа Холбајн ја насликал и Ана Клевска за Хенри VIII. Хенри го критикувал портретот како премногу ласкав; се чини дека Хенри бил повеќе импресиониран од екстравагантното величење на Ана отколку од портретот. Има и една портретна минијатура на млада жена во златен фустан и накит за која се спори дали е портрет на петтата жена на Хенри, Катерина Хавард.
Подоцнежни години
Во подоцнежните години Холбајн работел и во Базел и во Лондон. На еден престој во Лондон го насликал германскиот трговец Георг Гизе, брат на Тидеман Гизе, на филијалата на Ханзеатската лига во Лондон, наречена Стилјард (Stalhof).
Холбајн починал во Лондон додека работел на друг портрет на Хенри. Напишал тестамент во на 7 октомври 1543, и придодал документ (датир. 29 ноември), во кој пишува дека неодамна починал.
Портретни техники
Холбајн секогаш правел високодетални цртежи со молив на луѓето кои требал да ги слика, а често ги дополнувал со мастило и креда во боја. Цртежите даваат нагласок на детали на лицето и на нив обично не се гледаат рацете; облеката е назначена само шематски. Потоа цртите се пренесувале на подлога по пат на мали дупчиња во кои се потурал јагленов прав; во подоцнежните години Холбајн за оваа цел користел еден вид карбонска хартија. Вака финалната слика имала ист размер како и првичните цртежи. Иако цртежите ги правел како студии за слики, тие се независни, фино изработени уметнички дела.
Во холбајновите дела може да се забележи суптилната способност за доловување на карактерот на луѓето, како што може да се види од портретот на Томас Кромвел, Еразмо Ротердамски, и Хенри VIII. Резултатот е дефинитивна слика за изгледот и личните особености на насликаните луѓе.
Црква „Св. Троица“ - Козбунар
Света Троица — црква во селото Козбунар.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со полукружна апсида на источната страна. Куполата на црквата е со квадратна основа и заоблени агли. На секоја нејзина страна и на заоблените агли има по една монофора. По една монофора има и на апсидата, на полукружните странични крила, како и на крајот од северната и јужната страна. Влезот се наоѓа на западната страна до којашто е доградена отворена припрата. Објектот е обоен во бела боја, акуполата се забележува дека е од тули. Храмот во целост е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има трпезарија, помошна градба и летниковец.
Карлос Ембало
Карлос Ембало ( роден на 25 ноември 1994 година) е фудбалер од Гвинеја-Бисау, кој има позиција на крилен напаѓач или напаѓач за Италијанскиот клуб од Серија Б, Читадела.
Фудбалска кариера
Ембало беше купен од Палермо од португалскиот тим Чавес. Росанеро потоа го позајми Ембало на Карпи. На 13 Септември 2014 година, Ембало го направи своето професионално деби со Карпи во натпревар од Серија Б 2014–15 против Кротоне. По завршувањето на периодот на позајмица, Палермо го позајми на Лече и Бреша.
На 15 Јуни 2016 година, Палермо официјално го објави продолжувањето на договорот со Ембало до 30 јуни 2020 година.
На 25 Јануари 2019 година, тој се приклучи привремено на Козенца  до крајот на сезоната 2018-2019.
По исклучувањето на Палермо од Италијанскиот фудбал, тој ја напушти Италија, за да оди во Белгија со преминување во клубот Еупен. На 29 Јануари 2021 година, тој му се приклучи на Шпанскиот клуб АД Алкоркон повторно привремено до крајот на сезоната 2020–21 Сегунда дивизион.
На 23 јуни 2022 година, Ембало се врати во Италија и потпиша договор со тимот од Серија Б, Читадела.
Железничка станица Дарница (Киев)
Железничката станица Дарница (украински: Станція "Дарниця") — железничка станица која се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Станицата била изградена во 1899 година, кога била изградена и железничката пруга Киев-Полтава. Објект каде се наоѓала администрацијата на железницата бил изграден во 1953 година и разрушен во 2003 година, за да во 2007 година биде повторно изградена.
IC 1035
IC 1035 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1035 се споменува и како MCG 2-6-14, CGCG 438-16, KCPG 51A.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1903 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1035 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1035 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 2 м 15,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 58' 7"".
Други поделби
Проучување на IC 1035 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7737.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Ибн Батута
Мухамед Ибн Батута или Ибн Батаутах (арапски: أبو عبد الله محمد بن عبد الله اللواتي الطنجي بن بطوطة‎; (24 февруари 1304 - 1368 или 1369), целосно 'Абу' Абд ал-Лах Мухамад ибн 'Абд ал-Лах л-Лотати ṭ-Танǧи ибн Батаутах, бил берберски научник кој често патувал во средновековниот свет. Во период од триесет години, Ибн Батута го посетил поголемиот дел од исламскиот свет и многу немуслимански земји, вклучувајќи ги Северна Африка, Рогот на Африка, Западна Африка, Средниот Исток, Јужна Азија, Средна Азија, Југоисточна Азија и Кина. Пред крајот на животот, тој ги диктирал своите патувања, а ракописот бил насловен како „Дар за оние што размислуваат за чудата на градовите и за чудата на патувањата“, но обично се нарекува „Патувања“.
Иако на места содржи измислени епизоди, овој ракопис за неговите патувања дава слика на средновековната цивилизација и животот во 14 век. Како примарен извор на информации за доживувањата на Батута се користи и денес.
Список на државни водачи во 996 година
Ова е список на државни водачи во 96 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Ибн Батута
Животопис
Сè што се знае за животот на Ибн Батута доаѓа од неговите автобиогграфски белешки што ги запишувал заедно со патувањата. Според неговите кажувања, тој бил Бербер, роден во муслиманско семејство во Тангер, Мароко, на 24 февруари 1304 година, за време на владеењето на Меринидската династија. тврдел дека потекнува од берберското племе познато како Лавата. Како млад учел шеријатско школо. Од него било побарано да биде религиозен судија, бидејќи потекнувал од област каде тоа се практикувало.
Список на државни водачи во 996 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ибн Батута
Првото патување
Во јуни 1325 година, на возраст од дваесет и една година, Ибн Батута тргнал на аџилак во Мека, патување кое обично траело 16 месеци. Сепак, не се вратил во Мароко во наредните дваесет и четири години. До Мека тргнал по копно. Минал низ Тлемсен, Беџаја, и кога стигнал во Тунис, останал два месеца. Заради безбедност, Ибн Батута обично патувал со каравани, и со тоа ја намалувал можноста да биде ограбен. Се оженил во Сфакс, и ова му е првиот од многуте бракови што ќе ги склопи на патувањата.
Пролетта 1326 година, по поминати 3500 km, Ибн Батута стигнал до пристаништето на Александрија, која во тоа време била под власта на династијата Бахри. Таму сретнал двајца аскети и побожни луѓе. Едниот бил Шеик Бурханудин, кој му претскажал дека ќе биде голем патник, велејќи му дека ќе ги посети Индија, Синд и Кина. Вториот побожен човек бил Шеик Муршиди, кој му го кажал значењето на сонот што го сонувал Ибн Батута, а тоа бил одека ќе биде светски патник.
Ибн Батута неколку недели ја разгледувал околината, а потоа продолжил по копно кон Каиро, каде поминал еден месец. Од таму продолжил по долината на реката Нил, а потоа кон Црвеното Море. Поради локален бунт, Ибн Батута морал да се врати во Каиро, и од таму продолжил кон Дамаск, каде го поминал месецот Рамазан. Од таму се приклучил на караван до Медина, и по четири дена продолжил кон Мека, каде се стекнал со почесниот статус Хаџи. Наместо да се врати дома, Ибн Батута решил да продолжи со патувањето, кон Монголското Царство.
Ирак и Персија
На 17 ноември 1326 година, по еден месец поминат во Мека, Ибн Батута се приклучил на голем караван кој се движел кон Ирак преку Арабскиот Полуостров. Групата минувала низ Наџаф, каде Ибн Батута јго напуштил караванот и тргнал Персија. Минал покрај реката Тигар и јужно до Басра. Потоа ги минал планините Загрос и се упатил на југ кон Шираз. На крајот, се вратил во Багдад, каде пристигнал во јуни 1327 година.
Во Багдад, Абу Саид, последниот монголски владетел, се подготвувал да го напушти градот и да се упати кон север со голема свита. Ибн Батута се приклучил кон кралскиот караван, патувал со нив едно време, а потоа свртел по Патот на свилата кон Тебриз. Ибн Батута минал низ многу места, меѓу кои на планина блиску до Синџар сретнал Курди кои му дале сребрени парички. Во Мосул се приклучил на караван кој преку Арабиската Пустина одел кон Мека. Болен од дијареја, Ибн Батута стигнал во градот изнемоштен.
Арабија
Ибн Батута останал во Мека некое време. Се претспоставува дека останал три години, од септември 1327 година до есента 1330 година, или пак дека патувањето го продолжил во 1328 година. Како и да е, патувањето го продолжил кон Џеда на брегот на Црвеното Море. Од таму, со бродови се движел крај брегот. Поминал низ Јемен, Забид и низ Таиз, каде се сретнал со кралот од династијата Расулиди, Муџахид Нур ал-Дин Али. Ибн Батута споменал дека го посетил и градот Сана, но оваа информација не е сигурно точна. Поверојатно е дека од Таиз заминал право за Аден, каде пристигнал на почетокот на 1329 или 1331 година.
Сомалија
Од Аден, Ибн Батута се качил на брод и стигнал во Сајла на брегот на Сомалија. Од таму продолжил по брегот на Сомалија, до Могадишу, каде пристигнал во 1331 година. Градот го опишал како „исклучително голем град“ во кој живеат богати трговци, познати по висококвалитетните ткаенини кои ги продавале во другите земји, меѓу кои Египет. Ибн Батута запишал дека со градот владеел сомалискиот султан,Абу Бакр ибн Саикс Умар, кој потекнувал од регионот Барбарија во северна Сомалија, и кој течно зборувал сомалиски и арапски јазик.
Брегот Свахили
Ибн Батута продолжил со брод на југ кон брегот Свахили, со попатно застанување во Момбаса, градот кој во тој период бил релативно мал и неважен Од таму стигнал во градот Килва, денес во Танзанија, кој во тоа време бил важен транспортен центар на злато. Градот го опишал како еден од најубавите, каде сите згради се од дрво.
Ибн Батута го опишал градењето на палатата Хусуни Куба, како и проширувањето на Големата џамија Килва, која била изградена од корални камења. Поради монсунските ветрови, Ибн Батута се вратил во Арабија, прво во Оман, а потоа во Мека.
Анадолија
По своето трето пристигнување во Мека, Ибн Батута решил да се вработи кај султанот на Делхи, Мухамад ибн Туглак. Есента 1330 година (или 1332), заминал во деловите на Анадолија контролирани од Селџуците со намера да патува до Индија. Го преминал Црвеното Море и стигнал до Каиро. Преку Синајскиот Полуостров стигнал во Палестина, од каде продолжил кон север. Од сириското пристаниште Латакија со брод заминал за Алања на јужниот брег од денешна Турција.
Од таму продолжил до Анталија, каде се сретнал со членовите на полурелигиозно здружение, кои пречекувале туристи. Членовите биле занаетчии, кои на чело на здружението имале водач со титула Акис. Ибн Батута бил восхитен од гостопримството. Од таму, по копно отпатувал во Егирдир каде го поминал Рамазан (од јуни 1331 г. до мај 1333 г.).
Од овој град, неговите натамошни патувања низ Анадолија се конфузни, бидејќи неговите записи кажуваат противречности. Историчарите сметаат дека Ибн Батута постели многу градови во централна Анадолија, но не по редоследот по кој ги запишувал.
Средна Азија
Ибн Батута стигнал на Крим, во пристанишниот град Азов, и оттаму во Маџар, па во Болгар, што претставува најсеверната точка на која бил. Запишал дека сакал да патува уште на север, во земјата поркиена со снег (Сибир), каде превозно средство биле санки што ги влечат кучиња, и каде живеат мистериозни луѓе, но не заминал. Ибн Батута заминал за Астрахањ, во моментот кога Узбег-кан дозволил на една од неговите жени да замине во Цариград за таму да се породи. Тоа била принцезата Бајалун, ќерка на византискиот цар Андроник III Палеолог, и успеал да си обезбеди место во оваа експедиција. Тоа било негово прво патување надвор од исламскиот свет.
Во Цариград пристигнал кон крајот на 1332 година (или 1334 година), каде се сретнал со византискиот цар. Ја посетил црквата Света Софија и разговарал со православен свештеник за своето патување во Ерусалим. По еден месец, Ибн Батута се вратил во Астрахањ, од таму во главниот град Сарај, каде му поднел извештај на султанот Узбег-кан. Од таму патувал крај Касписко Езеро и Аралско Езеро до Бухара и Самарканд, каде го посетил дворот на монголскиот крал Тармаширин. Од тука, продолжил на југ до Авганистан, па во Индија.
Ибн Батута стигнал до реката Инд на 12 септември 1333 година, од каде се упатил кон Делхи и се запознал со султанот Мухамед ибн Туглак.
Јужна Азија
Султанот Мухамед ибн Туглак бил познат како најбогатиот човек во исламскиот свет. Финансирал различни научници, суфисти, кадии, везири и други со цел да ја задржи власта. Ибн Батута веќе бил назначен за кадија, или судија, од султанот. Но, било тешко да го спроведува шеријатскиот закон надвор од дворот на султанот во Делхи, поради недостаток на жалби во Индија.
Не е познато од каде Ибн Батута влегол на Индискиот Потконтинент. Се знае дека ја преминал реката Сатлеџ блиску до градот Пакпатан, денес во Пакистан, каде го посетил светилиштето на Баба фарид, пред да продолжи на југозапад кон Раџпут. Кога стигнал во Синд, ги споменал индиските носорози кои живееле на брегот на реката Инд.