cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Заплет
Со помош на Змејот, Добриња лета од Кина. Во меѓувреме, Аљоша Поповиќ излегува од мочуриштето, каде паѓа во дупка, а Јулиус киднапира шумско чудовиште. Пронаоѓајќи ја куќата, Аљоша го победува „нормалното момче“ (како што го нарекувал) и ги спасува Мојсеј и Јулиус, по што заминува со нив. Наскоро Змејот Горинич ги наоѓа и ги зема. Васја, камилата на Добриња Никитич и Бурушка заедно му помагаат на Иљја Муромец да излезе од јамата. Горинич прелетал и го фатил Иљја. Сфаќајќи дека имаат преоптоварување, ги спуштаат Јулиус и Мојсеј.
Формален систем
Преглед
За еден формален систем се вели дека е рекурзивен (т.е. делотворен) ако множеството аксиоми и множеството правила на инференција претставуваат нерешителни множества или полурешителни множества, според контекстот.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Заплет
Во меѓувреме, царицата и принцот веќе пристигнале во Киев, каде се одржувала нивната венчавка. После тоа, царицата започнала да собира убавици и да ги тера да плачат постојано, покажувајќи им слики од нивната возраст во магичното огледало. Сопругите на јунаците пристигнуваат во палатата и оглушувајќи ги чуварите влегуваат во просториите.Но, царицата ги повикала чуварите, кои ги нападнале девојчињата. Љубова го отстранува превезот на царицата, под кој таа го крие лицето. Излегло дека царицата е многу стара и ќелава. Таа им наредила на чуварите да ги однесат Алјонушка, Настасја Филиповна, Љубава и принцот во затвор, но Тихон им помогнал да излезат.
Формален систем
Преглед
Теоретичарите го користат поимот формализам како приближен синоним за формален систем но овој поим се користи и за конкретен стил на нотација (запишување).
Формален јазик
Формален јазик е множество (конечни) низи А од утврдена азбука α.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Заплет
Излегувајќи во полето, Тихон, неговата баба и принцот, како и Алjонушка, Настасја и Љубава се среќаваат со јунаците. Така што царицата не можела да ги маѓепса, гледајќи во нивните очи. Сопругите на јунаците ги врзуваат очите на своите сопрузи и се обидуваат да ги контролираат нивните движења.Тука пристигнуваат трупите на чудовиштата на царицата и започнала битката. Поради завоите, јунаците не гледале ништо и затоа се борелет или едноставно промашувале и се поразени. Но, ослободувајќи ги своите очи, јунаците ги поразуваат чудовиштата.
Формален систем
Формална граматика
Во информатиката и лингвистиката, формална граматика е прецизниот опис на еден формален јазик: множество низи. Двете главни категории на формална граматика се генеративните граматики, кои се множество правила за генерирање на јазичните низи, и аналитичките граматики, што претставуваат множество правила за анализирање на низите со цел да се одреди дали низата му припаѓа на јазикот. Накратко, аналитичката граматика нè учи како да распознаеме кои низи му припаѓаат на множеството, додека генеративната граматика нè учи како да ги пишуваме само тие низи во множеството.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Заплет
Во меѓувреме, стомната се полни и царицата бега со неа. Баба и Тихон ја фаќаат во кочијата. Гавранот лета со стомната со солзи. Царицата е заклучена, но гавранот и помага. Наводнувајќи го дрвото со солзи, почнува да ги апсорбира зрелите плодови. Воодушевена од оваа ситуација, и покрај предупредувањето на гавранот да не јаде премногу, царицата се претвора во бебе, а гавранот ја носи во Киев, директно кај принцот. Филмот завршува со весело смеење на една млада девојка, која постепено се претвора во смеа на злобната царица.
Формален систем
Формални докази
Формалниот доказ е ред од низи. За низата да се смета за дел од доказот, таа може да биде аксиома или пак производ на примената на правилото на инференција врз претходни низи во редот на докази. Последната низа од редот се нарекува теорема.
Гледиштето дека математиката не е ништо повеќе од генерирање на формални докази се нарекува формализам. Давид Хилберт ја основал метаматематиката како дисциплина која има за цел да ги обработува формалните системи. Секој јазик кој се користи за разгледување на еден формален систем се нарекува метајазик. Метајазикот може да биде само обичен природен јазик, или самиот може да биде делумно формализиран, но во секој случај тој не е толку формализиран колку формалниот јазик на формалниот систем кој се разгледува, кој пак тогаш се нарекува објектен јазик, т.е. „објектот“ на дадената расправа (разгледување).
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Рекламна кампања
Во март 2010 година, на Интернет била објавена првата верзија на постерот за цртаните филмови, а во април - нејзината последна верзија. Во јуни 2010 година, бил објавен вториот трејлер за филмот, пародирајќи ја рекламата на играта World of Warcraft.
Формален систем
Формални докази
Откога ќе се постави формален систем, тогаш можеме да дефинираме множество теореми кои можат да се докажат во рамките на формалниот систем. Ова множество се состои од сите низи кои можат да се докажат. Така, сите аксиоми се сметаат за теореми. За разлика од граматиката за низи, не постои гаранција дека ќе има процедура за решавање дали една низа е теорема или не. Поимот теорема сам по себе не значи исто што и теореми за формалниот систем, кои пак, за да не дојде до забуна, обично се нарекуваат метатеореми.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Компјутерска игра
Врз основа на цртаниот филм, истоимената игра била објавена на 24 декември 2010 година,која имала поинаков заплет и своји сцени.
Формален систем
Формални толкувања
Формалното толкување (интерпретација) на еден формален систем е давање (назначување) на значења на симболите, и вистинитосни вредности на речениците на тој формален систем. Изучувањето на формалните толкувања се нарекува формална семантика. Давање на толкување е синонимно со ''составување на модел.
Тројцата јунаци и Шамаханската царица
Осврти
Александра Лајт во својата рецензија, објавена на мрежното место на издавачката куќа „Нов изглед“, истакнала дека цртаниот филм е „генерално убав и смешен“, додавајќи дека „хуморот, се разбира, не е многу патриотски, но многу е модерен“.
Формален систем
Формални толкувања
Толкуван формален систем е формален јазик за кој се дадени и синтаксичките правила на дедукција и и семантичките правила на толкување. Толкуваниот формален систем може да се изрази како наредениот четворократник <α,\mathcal{I},\mathcal{D}d,\mathcal{D}>. Додека, во случај на екстензивните метајазици, \mathcal{D} е односот помеѓу припишаната вредност на речениците во јазикот, во случај на интензивни метајазици, ова е однос помеѓу дознаките, т.е., односот помеѓу еден израз и неговата интензија (намера); и каде \mathcal{D}d е односот на директната изведливост. Во сеопфатна смисла, овој однос се смета за таков што примитивните реченици на формалниот систем се сметаат за диреткно изведливи од празното множество реченици. Тука се наведуваат аксиомите, некои слични на оние наведени за формалниот систем, а други пак како оние за толкуван формален јазик. Обично сакаме \mathcal{D}d да ја зачувува вистинитосната вредност (т.е. секоја реченица директно изведлива од вистинита реченица е самата вистинита), меѓутоа во ваков систем може да се зачуваат и други модалитети. За ови цели можеме да формулираме аксиома употребувајќи го поимот „вистина“. За секое \mathcal{I}i1 ,...,\mathcal{I}in , \mathcal{I}j, p1,...,pn,q ако \mathcal{D}d(\mathcal{I}j,{\mathcal{I}i1 ,...,\mathcal{I}in }), \mathcal{D}(\mathcal{I}i1 ,p1) и ... и \mathcal{D}(\mathcal{I}in ,pn) и p1 и ... и pn, q.
Ралф Роуз
Ралф Валдо Роуз (17 март 1885 – 16 октомври 1913) — американски атлетичар кој бил специјализиран во фрлачките дисциплини. Тој бил олимписки шампион во дисциплината фрлање ѓуле од игрите во 1904 и 1908, а на игрите во 1912 го освоил златниот медал во фрлање ѓуле со две раце.
Животопис
Четири години подоцна, на игрите во Лондон, тој ја одбранил олимписката титула во фрлање ѓуле. На свеченото отворање на игрите, Роуз кој бил знаменосец на САД, одбил (поддржан од мнозинството американски спортисти со ирско потекло) да го предаде знамето на кралската ложа, како што направиле останатите земји. Мартин Шеридан ја објаснил оваа акција на Роуз со кратката изјава, „Знамето не може да се предаде на кој било крал“. Според легендата, ова предизвикало огорченост помеѓу САД и Обединетото Кралство. Освен натпреварувањето во фрлање ѓуле, Роуз се натпреварувал и во влечење јаже, но екипата на САД не била успешна.
Њујорк: Аџилак
Содржина
Филмот се однесува на видувањето на еден претставник на хип-хопот од Македонија, кој решава да ги посети најзначајните места во Њујорк, а кои се однесуваат на хип-хопот. Филмот започнува со сцени од македонската хип-хоп и урбаната култура во Скопје и скопските клубови, а понатаму се одвива на улиците на Квинс, Харлем, Шпански Харлем, Бронкс и Бруклин. Дел од сцените се однесуваат на муралите на рап артистите Биг Л (Big L) и Ноториус БИГ (The Notorious B.I.G.), на битбокс и b-boy настапи, на растењето на градот Њујорк и на претставување на македонската хип-хоп култура во САД. Сите тие културни влијанија, расни проблеми и борби за права се прикажани во културна смисла. Главна цел е да се направи паралела помеѓу развојот на хип-хопот во САД и во Европа, поточно во Македонија, каде што хип-хопот се појави на почетокот од 90-тите. Овој документарец исполнет со музика од златното време на хип-хопот и слики од гетата и местата каде што се развиваше оваа култура, даваат личен приказ за градот што го доживеал авторот на филмот, кој пораснал со хип-хоп културата.
Филмот е сниман во 2018 година, а реализиран е во 2020 година.
Фестивали
Премиерата на „Њујорк: Аџилак“ се случи на фестивалот ДОРФ во Винковци, Хрватска, по што следуваше македонската премиера на Синедејс во Скопје и на Dok’ n’ Ritam во Белград, Србија.
Манго
Манго — род цветни растенија од семејството руеви (Anacardiaceae). Опфаќа околу 69 видови, од кои најпознато е обичното манго или индиско манго (Mangifera indica). Центарот на разновидност на родот се наоѓа во суптропските и тропските предели на југоисточна Азија, додека пак најголем број видови среќаваме на Малајскиот Полуостров, Борнео и Суматра. Растението има облик на дрво кое вирее во низински дождовни шуми и достигнува висина од 30-40 м.
Употреба
Растенијата од овој род се одгледуваат нашироко низ Азија и други делови од светот. Во исхраната се користат дури 27 вида, кои имаат месести сочни плодови. Најполунарно е обичното или индиско манго (M. indica). Други видови како смрдливото манго (M. foetida) имаат плод што ја собира устата и затоа се јаде скиселено во туршија.
Видови
Ова е список на видови од родот, од кои 10 имаат прифатени имиња.
Долгоцветен тутун
Долгоцветниот тутун (лат. Nicotiana longiflora), е вид на тутун со потокло од Јужна Америка кој понекогаш се осгледува за цевчестите цветови кои оддаваат многу сладок мирис ноќно време.
Ова растение е важен извор за отпорноста на болести кај огносушениот и бурли тутун. Некои од болестите : црна голеница, цистичен цевчест црв, коренов цевчест црв, и шумски пожар. Отпорноста на долгоцветниот тутун дава речиси имуност на од раса 0 црна голеница, но не и отпорност од раса 1. Една од сортите кои сѐ уште се користат денес е 14 x L8, втората најпопуларна сорта на бурли во САД.
NGC 4713
NGC 4713 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4713 се споменува и како UGC 7985, MCG 1-33-18, CGCG 43-41, IRAS 12474+0534.
Џенова (торта)
Џенова торта (или едноставно Џенова) е овошен колач кој се состои од султани (златно обоено суво грозје), рибизли, цреши, бадеми и зашеќерена кора или есенција од портокал, варени во тесто од брашно, јајца, путер и шеќер.
NGC 4713
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Џенова (торта)
Потекло
Иако името Џенова торта главно се користи во Обединетото Кралство, каде рецептите за него постојат уште од 19 век, таа е варијанта на Пандолче торта која потекнува од Џенова. За разлика од Џеновската торта, традиционалното пандолче вклучува борови ореви како главна состојка и користи квасец како средство за подигање, за кое се потребни неколку часа за да нарасне, како лебот. Оваа оригинална форма сега е позната како, додека поедноставната варијанта која користи прашок за пециво е позната како и во суштина е иста како тортата од Џенова што се продава во Обединетото Кралство, со влажна, но ронлива текстура.
NGC 4713
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4713 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4713 има привидни димензии од 2,9' х 1,8'.
Џенова (торта)
Потекло
Терминот Џенова торта, исто така, понекогаш се користи за да се однесува на две други колачи поврзани со Џенова, од кои ниту една не е овошни колачи: génoise cake, лесен пандишпан и pain de Gênes, густ бадем. торта.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 4713
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 57,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 18' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 4713 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43413. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 104.
Рафаел Алберти
Рафаел Алберти ( - ) — шпански поет, драматург, сликар, графичар, виден член на Генерацијата '27, еден од најзначајните шпански поети на дваесеттиот век. Во својата поезија Алберти создава еден од најперсоналните и автентични опуси во модерната шпанска лирика.
Животопис
Роден е во Пуерто де Санта Марија (Кадис, Андалузија), место каде и го започнува школувањето. . Оди во Мадрид, каде најпрво флертува со сликарството, за потоа, поттикнуван од Хименес и неговиот близок пријател Лорка потполно да се повети на поезијата: Marinero en tierra („Морнар на копно“, 1925), La Amante („Љубената“, 1926) и El alba del alhelí („Зората на шебоите“, 1927). Неговото рано творештво многу ѝ должи на шпанската традиција иако на карактеристичниот Кансониеро израз, Алберти успева да му даде една сосема нова авантгардна перспектива. Неговата прва книга, Морнар на копно, заедно со Хумани стихови на Херардо Диего, ќе ја подели националната награда за литература.
Откако се приклучува на Генерацијата '27, Алберти почнува да ги покажува во својата поезија влијанијата на Луис де Гонгора. Сепак, интроспективниот надреализам во Sobre los ángeles („За ангелите“, 1929), чиј тон е помалку и очекуван по неколкуте мрачни моменти во неговото рано творештво, ќе направи од Алберти зрел и високо ценет поет. Sobre los ángeles се смета за најдобро дело на Алберти.
Во текот на 1930тите поезијата на Алберти политички се активира, почнувајќи од Con los zapatos puestos tengo que morir („Морам да умрам носејќи ги сопствените чевли“, 1930). Во 1931 година, Алберти станува член на Комунистичката партија на Шпанија. Поезијата од неговиот марксистички период е собрана во Consignas („Ред“, 1933), Un fantasma recorre Europa („Дух ја демне Европа“, 1933), 13 bandas y 48 estrellas („13 риги и 48 ѕвезди“, 1936) и El poeta en la calle („Поетот на улицата“, 1938).
Во текот на Шпанската граѓанска војна, Алберти активно се бори на страната на Републиката, но по победата на Франциско Франко, во 1939 година заминува во Аргентина. Неговото творештво во егзил е исполнето со носталгија кон Шпанија, што особено може да се забележи во неговата книга Entre el clavel y la espada (Меѓу каранфилот и мечот, 1941). Издава и збирки речиси целосно инспирани од два нему блиски мотиви - сликарството (A la pintura („За сликањето“, 1945)) и морето (Pleamar („Плима“, 1944)), Oda marítima („Поморска ода“, 1953)). Неговата автобиографија La arboleda perdida („Изгубената шума“) е издадена во 1942 година.
Отако минува безмалку четири децении во неколку европски и латино-американски градови, меѓу кои и Париз и Рим, се враќа во Шпанија во 1977 година. Следната година за првпат учествува на Струшките вечери на поезијата, а во 1979 година го добива и Златниот венец.
Умира во својот роден град Пуерто де Санта Марија во 1999 година, на возраст од 97 години.
Поезија
Наброени се само позначајните книги:
Награди и признанија
Во 1925 година, Алберти, за своето дело Морнар на копно ја добива Националната награда за литература, заедно со Херардо Диего и неговите Хумани стихови. Во 1965 година, добитник е и на Лениновата награда за мир, а во 1983 година, се закитува со шпанскиот еквивалент на Нобеловата награда - Premio Cervantes, највисокото признание што може да го добие еден писател на шпански јазик, кое се доделува само еднаш, за целокупен опус, и е проследено со награда во паричен износ од 90,000 €. Во 1979 година, Алберти го прима и Златниот венец на Струшките вечери на поезијата, една од најпрестижните поетски награди во светот.
Црква „Св. Троица“ - Радовиш
„Светa Троица“ — соборна црква во Радовиш, на булеварот Александар Македонски. Осветена е во 2003 г., собира 600 верници и претставува еден од најубавите и најбогатите православни храмови на Балканот и пошироко.
Камен темелник е поставен на 29 април 1997 година, а осветена е на 12 октомври 2003 година, од Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан со сите архијереи на Македонската православна црква - Охридска Архиепископија. Ктитор е Ристо Гуштеров. Иконите на иконостасот се на Кал’чев од Гевгелија, а фрескоживописот е дело на светски познатите мајстори од Украина: Димитри Нагурни, Владимир Недајборч, Виктор Блинов, Јура Левченко, Владимир Цах, Владимир Бовхун, Лариса Мишченко, Ѓеорги Журавски. Резбата е на тајфата на Владимир од Галич, Украина.
Изградбата на црква која чини неколку милиони евра е спонзорирана од стопанственикот кој потекнува од овој град Ристо Гуштеров.
Внатрешното сликање, мозаик врескупи и резба во период од 5 години го вршеа мајстори од Карпатите, голем број на сликари од Украина под раководство Ајндоли Кајдамака.
Општи архитектонски одлики
Зафаќа површина од 550 м2, поставен на локација од 4000 м2 на која има партерно уреден простор околу црквата, камбанарија, паркиралиште, фонтана, чешма и административен објект.
Црквата е висока 21 м, а камбанаријата 23,5 м. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна, силно потенциран со отворен трем со колонада од четири столбови, на кои се носат три паралелни свода.
Целокупната фасадна обвивка е класична ѕидарија по примерот на старата градителска традиција со видливо присуство на второстепена пластика во архитектурата. На покривот на објектот за првпат во Македонија е применета постапката на патинација на бакарот со употреба на соодветен хемиски премаз.
Композиција на објектот
Просторот во правец запад-исток формира влезна партија (трем), скратен нортекс (простор под галеријата), наос (простор под куполата) и олтар преграден со иконостас кон наосот. Олтарот со источниот ѕид ја формира догматската програма на апсиди во правец север-југ (проскомедија, централна апсида и ѓаконик).
Сите куполи во објектот се проектирани према византискиот модел како совршена форма составена од калота, тамбур, сводови и пандантифи. На запад објектот завршува со карактеристичен своден кров, каде што под истиот архитектонски облик се формирани галеријата и нартексот.
Внатрешна композиција
Сите внатрешни ѕидови, столбови, сводови и куполи се насликани со фрескопис согласно православните канони. Вкупниот живопис е на 1541 м2 и позлата на површина од 44 м2.
Подот е обложен со мермерни и гранитни плочи, орнаментиран со симболи и композиции кои имале силно влијание на Македонската земја.
Мноштвото мозаици пленуваат со својата убавина како во ентериерот, така и во екстериерот. Во мозаик е изработен подот под тремот, и над централниот портал. Над тремот изработена е композицијата Света Троица, додека во лунетите над северниот и јужниот портал се прикажани ангели.
Иконостасот е со распон 22 метри и е составен од три дела, каде во централната зона иконостасот достигнува висина од 6,8 м. Изработен е од липово дрво со широка ажурна резба богата со мноштво детали и целосна позлата на царските врати. На иконостасот се поставени 25 големи и 18 помали икони согласно православните канони.
Стилскиот правец во ентериерната композиција (иконостас, владицки престол, столици, врати и орнаменти) е во нагласен барок карактеристичен за западната култура и традиција. Особено внимание во објектот привлекува композицијата на партерот во ентериерот и екстериерот со употреба на мермери, гранити, травертини и мозаици.
Камбанарија
Покрај црквата како мошне значаен објект во целокупниот архитектонски ансамбл се истакнува камбанаријата со својата нагласена грандиозност и монументалност.
Камбанаријата е сместена на северниот дел во однос на храмот и претставува посебна армиранобетонска конструкција. Фасадно е обложена со травертински камен, а на четирите страни во втората висинска зона се изработени мозаици на четирите Евангелисти. Покриена е со купола од армиран-бетон обложена со патиниран бакар каде е поставен позлатен крст, исто како и на петте куполи од храмот. Под куполата се поставени 3 камбани изработени специјално во Бергамо, Италија. Отворите на камбанаријата во третата висинска зона се орнаментирани со ковано железо.
Занимливо
Првично насликаните Фрески на црквата беа избришени, за потоа да се насликат нови. Првото сликање чинеше 90 000 долари.
Шумски тутун
Шумскиот тутун (лат. Nicotiana sylvestris) е автохтоно јужноамериканско растение, но понекогаш се одгледува во градини за неговиот груб облик и силно миризливите цветови. Листовите се прости, со тоа што острицата делумно го опкружува стебленцето. Цветовите се цевчести, бели, во големи снопови над лисјето.
Ова растение се смета за едно од родителите на Nicotiana tabacum, база за речиси сето денешно тутунско производство. Обично се комбинира со Селскиот тутун за да се намали јачината.
531
531 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 531 година од новата ера, 531. од првиот милениум, 31. од VI век и втора од 530-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6039 и 6040 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5281 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4291 и 4292 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1284.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 531 година се протега во 3167 и 3168, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3227 и 3228 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1074. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 94 и 93 година пред хиџра.
Трета влада на Никола Груевски
10. влада на Македонија — орган на извршната власт во Република Македонија избран по предвремените парламентарни избори одржани на 5 јуни 2011. Коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ освоила најмногу гласови, а нејзиниот водач Никола Груевски добил мандат за создавање на нова влада од претседателот Ѓорге Иванов. Владата била изгласана во Собранието на Република Македонија на 28 јули 2011.
Состав на владата
Составот на Владата од 2011 година е следниов:
Реконструкција на владата
Во 2013 година се извршени две реконструкции на влада, во февруари и во мај. На 18 февруари Фатмир Бесими е избран за нов министер без ресор кој ќе биде задолжен за евроинтеграциите на местото на Теута Арифи, а на неговото место, како министер за одбрана дојде Талат Џафери. Тахир Хани стана нов министер за локална самоуправа на местото на Невзат Бејта.
По оваа реконструкција на министри од редовите на ДУИ, во мај беше направена реконструкција на министрите од редовите на ВМРО-ДПМНЕ. На 29 мај Спиро Ристовски, дотогашниот министер за труд и социјална политика е избран за министер за образование и наука на местото на Панче Кралев, а на неговото место, како нов министер за труд и социјална политика е избран Диме Спасов. За нов министер без ресор е избран Џери Наумоф.
Долно Количани
Долно Количани — село во Општина Студеничани, во областа Каршијак, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото Долно Количани се наоѓа во подножјето на планината Китка (дел од масивот Мокра Планина), во областа Торбешија, јужно од градот Скопје на оддалеченост од 18 километри. Долно Количани е ридско село на надморска височина од 530 до 570 метри во средното сливно подрачје на Маркова Река. Селото е од збиен тип и се дели на 4 маала, кои носат имиња според најстарите доселени родови. Поради поволната местоположба и добрата сообраќајна поврзаност со асфалтен пат со Драчево, Долно Количани претставува своевиден центар за повеќе соседни поблиски и подалечни села во подгорието на планината Китка.
Центарот на селото се вика "Јурија" потеклото на зборот е од Турски јазик што би значело "Прошетка".
Историја
Од старини на атарот на селото Долно Количани се забележани во месностите Градиште и Црквиште, за кое место селаните од Усје имале предание дека постоеле ѕидови од православен црковен храм. Во минатото селото Долно Количани најпрвин било македонско христијанско село, за што сведочат и некои преостанати имиња на потези околу селото како што се Андовец, Драга, Петровец, Петровечка Орница, Црквиште. Во почетокот на XIX век, во селото и околината почнале да се доселуваат Македонци од муслиманска вероисповед од Реканската област по сливот на реката Радика во Западна Македонија, при што последните 2 православни христијански македонски семејства од ова село се иселиле околу 1900 година, со што селото до денес е целосно населено со македонско муслиманско население. Први македонски муслимански родови кои се доселиле биле Суљовци, Ќулумовци, Реџовци и Алиовци. Македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот во својот напис „Јужна страна скопска“ објавен во „Цариградски весник“ на 1 мај 1855 година за Количани запишал дека е доброплодно село со многу вредни и трудољубиви селани кои имаат разрушена црква.
За селото Долно Количани податоци наведува и македонскиот револуционер Ѓорче Петров кој во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година запишал дека имало 80 куќи е сместено на едно рамно и одделно место, однадвор има изглед на гратче. Тоа било најголемото, најбогатото и најубавото македонско муслиманско (торбешко) село чии улици се уредени и послани со калдрма, а имало доста многу куќи на два ката. Понатаму во своите записи Ѓорче Петров вели дека Количани е најстарото торбешко село во тој дел на Каршијак, но сепак и за него е познато, дека едно време било христијанско село при што еден количанец во потврда на тоа му раскажувал дека еден старец Македонец од едно од блиските полски села го распрашувал за старите му роднини и родители и потоа му раскажал некои случки од нивниот живот и на прашањето, од каде ги познава, тој одговорил дек со нив бил близок пријател од детството кога и тој живеел во Количани. Остатоци од стара црква во Количани имало во тоа време, а Македонците од блиските полски села веруваале дека на местото на Количани било Лисиче: на местото на Горно Количани – Горно Лисиче, а на местото на Долно Количани – Долно Лисиче. Како дополнителни историски податоци за Долно Количани, Ѓорче Петров наведува дека жител на селото му раскажувал дека жителите на Долно Количани се преселиле од Жировница (Реканско) и дека имињата на 3 маала во Долно Количани се среќаваат и во Жировница. Истиот човек му кажал дека по кажувањата на неговиот чичко во време на недовото детство пред околу 100 години (крајот на XVIII век) селото имало само 4 македонски муслимански куќи Во описите и проучувањето на областа Каршијак, тој ги наведува двете Количани како едни од убавите скопски села. Исто така селаните родени пред втората светска војна говореле и пишувале Турски јазик и како разкажуваат дека нивните баби и дедовци зборувале на Турски јазик. Што може да се потврди тоа на над гробните плочи во селските гробишта, што имаат натписи на старо турскиот (старо отомански) јазик. Според некои стари селани, кога Бугарските фашисти дошле во селото во време на втората светска војна,и им било забрането да зборуваат на Турски јазик и го затвориле селскиот мектеб за изучување на Куранот, што после тоа децата потајно проучувале ислам кај еден од постарите оџи во селото.
Значење и потекло на името
За потеклото на името на селото П. Скок запишал дека тоа најверојатно потекнува од личното име Николица, присутно во овие краишта во XIII и XIV век, а со оглед на тоа дека во Долно Количани постои предел наречен Кулица до пределот Градиште, овој автор претпоставил дека најверојато тоа е остаток од кула или тврдина на некој Николица. Сепак поради густите шуми кои се наоѓаат во близина на ова село, може да се претпостави и дека во овие села во далечното минато се изработувале запрежни коли од дрво, па од таму потекнува и името на овие села Горно и Долно Количани. Но исто така селаните веруваат дека потеклото на името доаѓа од двата Турски зборови "Kol Açan" што во превод би значело "Отворање Раце", што според селаните кога дошле Отоманите во селото селаните им отвориле рацете и ги пречекале со радост.
Стопанство
Главни економски занимања на селаните од Долно Количани е земјоделството и во многу мала мера сточарството. Македонскиот револуционер Ѓорче Петров запишал дека главната дејност на количанци претставувало тутунарството, што во денешно време е редок случај. Во денешно време селата Долно и Горно Количани, заедно со Морани, Студеничани и Орешани се единствените села во скопско кои одгледуваат и произведуваат тутун. Количанскиот тутун бил прв во скопско и можел да се рамни со некои од прочуените тутуни кај нас, а двете села Количани кон крајот на XIX век произведувале околу 100 товари тутун годишно. Количанци како не се занимавале со сточарство  зашто немале пасишта горе во планините. . Од земјоделството покрај тутунот најзастапени се одгледувањето на житни растенија, градинарски култури (за сопствени потреби), бостан во нискиот дел под селото, како и овоштарство и одгледување шумски овошја и плодови како јагоди, цреши, сливи, малини, капини кои се продаваат на скопските пазари. Поради не многу поволните планински услови во мали размери е развиено и сточарството, односно одгледувањето на кози и крави и сосема малку овци. Во високиот шумски предел над селото е развиено и шумарството и сечата на дрво за огрев. Но во денешните времиња селаните ги имаат запоставено земјоделските работи и земјоделството е во многу мала мера работено.
Население
Според пописот од 2002 година во селото Долно Количани, живееле 1.510 жители од кои: 1 Македонец, 1 Албанец, 1.507 Турци и 1 останат
Населението во селото се Македонци-муслимани, но поради политичко-религиски причини се изјасниле како Турци.
Во денешно време има приближно 320 домаќинства и околу 1700 - 1800 жители, некои од селаните се иселуваат во други земји како Турција, Германија но и во Град Скопје.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1.831 жител, од кои 12 Албанци, 1.739 Турци, 11 Бошњаци, 25 останати и 44 лица без податоци.
Родови
Долно Количани е торбешко (македонско-муслиманско) село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото:
Општествени установи
Во селото Долно Количани работи основното училиште „Мустафа Кемал Ататурк“ и се одржува настава на Турски јазик. Во селото има и мала амбулантна установа, и на сред село една џамија.
Иселеништво
До 1950 година од селото целосно се иселил родот Мемедоски, тие се населиле во селото Батинци. Подалечно потекло од Долна Река. Таировци исто така се иселиле во селото Батинци. И нивното потекло било од Долна Река. Маљовци се населиле во населбата Бутел. Љутвиови се населиле во селото Идризово. Од родовите во селото имало иселеници од родот Суљовци, 12 семејства се иселиле во Батинци. Од родот Ќулумовци се иселиле 8 семејства, во Скопје (4 семејства) и во Турција (4 семејства). Од Реџовци се иселиле во Батинци и во Љубош по едно семејство.
IC 1044
IC 1044 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1044 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 1044 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 29 м 17,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 8' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 1044 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Шван
Шван (Schwaan) — град во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Географија
Шван се наоѓа во долниот тек на реката Варнов помеѓу градовите Росток, 17 километри на север, и Гистров, 20 километри на југ. Областа околу градот е прилично рамна и едвај надминува 50 метри на некои места.
Околните села Бандов, Дорф Тачов, Хоф Тачов и Лечов припаѓаат на самиот град.
Историја
Областа околу Варнов првично била населена од Словените, чие присуство сè уште може да се забележи преку топонимите. Шван е спомнуван како град во документите од 1276.
Во 1765 голем пожар го уништил целиот град, освен црквата Св. Павле и воденицата. Градот бил повторно изграден во класичен стил, особени градските куќи кои може да се видат и денес.
Во век, Шван бил мал град, но изградбата на железничката линија од Хамбург до Росток во 1850 донела економски развој. Градското собрание било изградено пет години подоцна во неоготски стил.
Со доаѓањето на железницата, градот станал место за одмор на жителите на Росток. Во 1911 бил изграден санаториум за бели дробови, кој подоцна бил проширен во клиника за туберкулоза. Во 1928 била изградена првата речна бања во Германија, на реката Варнов.
Во текот на Втората светска војна, Шван не доживеал никакви штети од бомбардирањето, но мостот Варнов, изграден во 1828, бил уништен кратко пред крајот на војната.
Од повторното обединување на Германија во октомври 1990, историскиот центар на градот бил целосно обновен преку програмата за урбан развој на германската влада.
Перуника (маглина)
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како Перуника се споменува и како NGC 7023, OCL 235 и LBN 487.
Откривање
Објектот е откриен на 18 октомври 1794 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 1 м 35,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +68° 10' 10".
Други поделби
Проучување на Перуника е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 33; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4460. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 546.
Суперкуп на Италија 2012
Суперкупот на Италија 2012 беше 25-тото издание на Суперкупот во оваа земја, фудбалски натпревар во кој се среќаваат победниците од претходната сезона во Серија А и Италијанскиот куп.
Јувентус се квалификуваа откако ја освоја титулата во Серија А во сезонта 2011-2012, додека Наполи во овој натпревар влезе како освојувач на Купот на Италија во 2012 година.
Преглед на натпреварот
Натпреварот се одигра на Националниот стадион во Пекинг, а главен судија на мечот беше Паоло Мацолени. Натпреварот беше многу динамичен и интерсен. Прв во водство дојде Наполи кога по одличната топка на нашиот репрезентативец Горан Пандев, Единсон Кавани реализира противнапад за водство од 1-0. Во 37-мата минута Јувентус возврати и израмни на 1-1 по прекрасниот волеј-удар на Квадво Асамоа на асистенција на Артуро Видал. Пред крајот на првото полувреме Наполи се враќа во водство и сега води со 2-1 откако Пандев ја прочита намерата на Бонучи, му ја одзема топката и го лобуваше Буфон. Во второто полувреме долго стоеше овој резултат, сè до моментот кога Кампањаро не го фаулираше Вучиниќ во својот шесттнаесетник. Пеналот го изведе Видал и израмни на 2-2 во 74-тата минута. Во финишот од мечот започнува да се чувствува тензијата па така двајца играчи на Наполи го завршуваат натпреварот предвреме. Исклучени од игра беа:Пандев (поради приговор) и Зуњига (поради втор жолт картон). Набрзо по нив во соблекувалната на Наполи замина и тренерот на екипата Валтер Маѕари кој влезе во вербална расправа со судиите. По 90-те минути натпреварот завшува 2-2, што значи дека следат продолженија.
Бројчената предност на теренот Јуве ја користи веќе во првото продолжение кога по центрираната топка на Пирло, Маџо си постигна автогол и го носи Јувентус во прво водство на натпреварот. Само четири минути подоцна Мирко Вучиниќ ги постави конечните 4-2 со погодок во 101-вата минута од натпреварот на асистенција на Клаудио Маркизио.
По завршувањето на мечот екипата на Наполи одлучи да не остане на церемонијата на доделувањето на трофеите, во знак на незадоволството на клубот од арбитражата на главнио судија Мацолени.
Лути соседи
Лути соседи е стратешка видеоигра за Nintendo GameCube, Microsoft Windows, Xbox, Android и iOS. Во Европа беше објавен за Windows на 20 јуни 2003 година, како и GameCube и Xbox на 4 март 2005 година. Играта беше издадена за Windows во САД на 22 септември 2003 година. Мобилно пристаниште на играта беше објавено во светот за iOS и Android на 25 мај 2017 година.
Акција
Вуди е просечен човек кој има среќен живот, додека неговиот сосед г-дин Ротвајлер, го прави својот живот беден. Вуди одлучи да се одмазди на г-дин Ротвајлер. Во играта Соседите од пеколот, играчот се посетува околу куќата на соседот што ги изведува триковите врз несигурниот жител. Играчот е ѕвезда на новата ТВ-шоу со исто име, со камери што го следат секој потег додека играчот поставува стапици како пилање на стол, банана лушпи / сапун на подот, извалкани слики и мешање со домашна опрема. Целите на играта се да создадат неред, да ги зголемат рејтинзите и да освојат награди. Пречките во играта вклучуваат самиот буден сосед, исто така - неговото чуварско куче и папагалот наречен Чили, кои ќе се обидат да го алармираат присуството на соседот Вуди.
Игра
Целта на секое ниво е да играте некои сурови трикови на вашиот сосед со користење на секој елемент во близина на вашиот карактер. Секоја фаза има 4 или 5 зони (не ги вклучува фазите на обука). Мора да го поместите Вуди од зона во зона, Соседот се движи со нив како што поминува времето. Понекогаш можете да го одвлечете вниманието на различни начини (како што се нарекуваат него за да го направите долу) или автоматски се расејува (на пример, сликање, перење облека и така натаму). Тој има миленичиња што гледаат над него, како што е папагалот наречен Чили. Играта започнува со само неколку простории (салата, бања, кујна и дневна соба), но додека играта напредува, повеќе соби се отклучени (во Сезоната 2 е балкон и спална соба, а во Сезоната 3 е подрумот и студијата), што ја отежнува играта.
1068 п.н.е.
1068 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1068. година пред новата ера, 68. од вториот милениум п.н.е., 68. од 11 век п.н.е. и деветта од 1060-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4440 и 4441 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3682 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2692 и 2693 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 315 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1068 година се протега во 1568 и 1569, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1628 и 1629 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 525 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1741 и 1740 исламска година пред хиџра.
Драчевица (Скопско)
Драчевица — село во Општина Студеничани, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, во сливот на Маркова Река, на надморска височина од 490 м. Атарот е ридски и зафаќа површина од Низ добар дел од атарот тече потокот Тими Дол, кој во северниот дел се влева во реката наречена Река, а таа пак, посеверно, завршува како притока на Маркова Река.
Историја
Подрачјето на Драчевица е населено уште од римско време, за што сведочат остатоците од градиштето Кале на 1,3 км југоисточно од селото.
Во XIX век Драчевица било албанско село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 г. Драчевица се состоела од 150 Арнаути муслимани.
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена ја покажува Драчевица (Dračevica) како албанско село.
На етничката карта на Северозападна Македонија во 1929 г. Афанасиј Селишчев ја обележал Драчевица како албанско село.
Сепак, имајќи ги предвид македонските родови иселени од Драчевица во други села, јасно е дека ова село било изворно македонско. Доселените Албанци кои потоа ја спровеле албанизацијата биле дојдени од северна Албанија.
Стопанство
Драчевица има мешовито стопанство. Според податок од 1998 г. атарот опфаќа 985,1 ха шуми, 375,4 ха обработливи површини и 263,1 ха пасишта.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Драчевица живееле 250 жители, од кои 248 Албанци и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 305 жители, од кои 1 Македонец, 268 Албанци и 36 лица без податоци.
Иселеништво
Од Драчевица во подалечното минато се иселиле низа родови. Старите иселеници се македонски, додека поновите се албански. Според истражувања од 1950-тите родовите се следниве (дадени според тековното живеалиште):
ПУ „Страшо Пинџур“ - Таринци
Основно училиште „Страшо Пинџур“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Таринци; скратено: ПООУ „Страшо Пинџур“) — подрачно основно училиште во селото Таринци, составен дел на ОУ „Страшо Пинџур“ од селото Карбинци.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски народен херој Страшо Пинџур.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Таринци.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Бреберов
Бреберов (Bröbberow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Општината се состои од три села, Бреберов, Клајн Гренц и Грос Гренц.
Португалска азбука
Имиња и изговор на буквите
! rowspan=2 | Буква ! colspan=2 | Име ! rowspan=2 | Фонетска вредност ! Пишување ! Изговор