cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Квалификации за Светско првенство во фудбал 2018 - КОНМЕБОЛ
11. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 53 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 53 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 55 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 55 />
12. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 56 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 56 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 57 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 57 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 58 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 58 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 59 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 59 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 60 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 60 />
13. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 61 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 61 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 62 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 62 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 63 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 63 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 64 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 64 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 65 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 65 />
14. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 66 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 66 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 67 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 67 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 68 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 68 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 69 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 69 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 70 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 70 />
15. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 71 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 71 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 72 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 72 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 73 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 73 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 74 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 74 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 75 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 75 />
16. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 76 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 76 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 77 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 77 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 78 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 78 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 79 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 79 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 80 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 80 />
17. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 81 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 81 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 83 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 83 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 84 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 84 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 85 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 85 />
18. коло
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 86 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 86 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 87 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 87 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 88 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 88 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 89 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 89 />
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 90 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 90 />
Интерконтинентален бараж
Натпреварите од интерконтиненталниот бараж помеѓу петопласираниот тим од КОНМЕБОЛ квалификациите и победникот на третиот круг на квалификации од ОФК конфедерацијата се одиграле на 11 и 15 ноември 2017.
Јадски Залив
Јадски Залив (Jadebusen) ― залив на брегот на Северното Море во Германија. Во минатото бил познат и само како Јаде. Поради многу малиот внес на свежа вода, се смета за залив отколку за естуар.
Ширење на морето
Јаде зафаќа површина од околу 180 км², кои главно настанале од плимни поплави во текот на и  век. Од почетокот на век, источно бил поврзан со естуарот на реката Везер. Некое време постоеле три постојани врски помеѓу реката и заливот. Првата од нив била затворена од насип во 1450 година, а последната во 1515 година. Меѓутоа, по еден век поголемиот дел од поплавените површини бил претворен во пасишта и обработлива површина.
На запад, Јаде се протега до Фризискиот Полуостров. Од почетокот на век, бројни насипи биле изградени против плимни поплави за да се добијат обработливи површини.
Пристаниште
Плимните текови го направиле врвот на Јадскиот Залив најдлабокиот природен канал близу германскиот брег на Северното Море. Во 1853 година, Кралството Прусија го купило западниот брег од Олденбург, со цел да го користи пристаништето како пруска поморска база, подоцна наречена Вилхелмсхафен. Во текот на Првата светска војна, германската флота била закотвена во Вилхелмсхафен во Јадскиот Залив. По Втората светска војна, Вилхелмсхафен станал главно германско пристаниште за увоз на нафта.
Природа
Крајбрежјето на заливот е дел од германскиот Национален парк Ваденско Море.
Плазмон
Во физика, плазмонот е квант на плазмена осцилација. Исто како што светлината е (оптичка осцилација)која се состои од фотони, плазмена осцилација се состои од плазмоните. Плазмонот се смета како квази дел, бидејќи тој произлегува од квантизацијата на плазмени осцилации, исто како Фононите се квантизатори на механички вибрации.Така, плазмоните се колективни (дискретен број) осцилации на [[слободен електрон модел |] слободен електрон гас] густина.
Добивање на плазмонот
Плазмонот првично беше предложен во 1952 година од страна на Дејвид Pines и Дејвид Бом и се покажа дека се јавуваат од Hamiltonian за долг дострел на електрон-електрон корелации.
Бидејќи плазмоните се квантизатори од класични плазмени осцилации, поголемиот дел од нивните својства може да се добијат директно од Максвеловите равенки.
Објаснување
Плазмони може да се опишат како класична слика на осцилација на електронска концентрација во однос на s фиксно позитивни [] [јон]и во металот.Да се визуелизира плазмена осцилација, замислете метална коцка сместена во надворешеноста на електрично поле укажувајќи на десната страна.Електрон ите ќе се преместат на левата страна (откривајќи ги позитивните јони на десната страна) сè додека не го откажат полето во внатрешноста на металот.Ако електричното поле е отстрането, електроните се движат на десно, одбиени од едни на други и ги привлекуваат позитивните јони оставени на десната страна.Осцилираат и назад во плазмената честота сè додека енергија не се изгуби во некој вид на отпор или амортизацијата.Плазмони се квантизацијата на овој вид на осцилација.
Улога на плазмоните
Плазмони играат голема улога во оптички својства на ] метал] и и полуспроводници.[[Светло на честоти под плазмена честота е рефлектира од страна на материјалот, бидејќи на електроните во материјалот за екран на електрично поле] ] на светлината.Светлината на честоти над плазмена честота се пренесуваат со материјалот, бидејќи електроните во материјал не можат да одговорат доволно брзо за да ја скенираат. Во повеќето метали, плазмената честота е [[ултравиолетова, што ги прави сјајно (рефлективни) во видливиот спектар.Некои метали, како што е бакар и злато, имаат електронски транзиции во видливиот спектар, при што одредена светлинска енергија (бои) се апсорбираа, давајќи ги своите различни бои.Во валентни електрони плазмонската честотата е обично во длабоки ултравиолетови, а нивните електронски транзиции се во видливиот спектар, при што одредени светлински енергии (бои) се апсорбираат, давајќи ги своите различни бои која е причината зошто тие се одраз.Покажано е дека честотата на плазмонот може да се случи во средината на инфрацрвена и инфрацрвениот регионот кога полупроводниците се во форма на наночестички со тешки допинг.
Енергија на плазмонот често може да се одреди во слободен електронски модел како
Каде n е спроводливост електрон густина, а елементарниот полнеж,m е електрони маса,\ epsilon_0 на пермеабилитет на слободен простор,\ hbar на намалена Планк константа и на плазмон честота.
Површински плазмони
површински плазмони се оние плазмоните кои се ограничени на површини и кои се во интеракција со силно светло резултира со polariton. Тие се појавуваат на интерфејсот на материјалот и покажуваат позитивен реален дел од нивната релативна диелектрична, т.е. диелектрична константа (на пример, вакуум, клима, стакло и други диелектрици) и материјали чии вистински дел од пермеабилност е негативен на дадена честота на светлината, обично метал или во голема мера смешан полупроводник. Многу објекти се под истрага поради способноста на површинските плазмоните да се ограничени од светлина под границата на дифракција на светлината.
Површинските плазмони играат улога во површината подобрена од Рамановата спектроскопија и во објаснувањето на аномалии во дифракција од металот мрежи (Вуд аномалија), меѓу другите нешта.Површинска плазмонска резонанца се користи од страна на биохемичар и да се учат на механизми и кинетика на лиганди врзување на рецептори (т.е. супстрат се врзува за еден ензим).Мулти-параметарско површинска плазмонска резонанца може да се користи не само за да се измери молекуларна интеракција, но, исто така и својства или структурни промени во молекулите на адсорбирани, полимер слоеви или графин, на пример.
Неодамна површина плазмоните се користи за контрола на бои на материјалите. Ова е можно, бидејќи контролирање на форма на честички и големина се определени видовите на површинските плазмони кои можат да се движи преку него.Ова, за возврат го контролира интеракцијата на светлината со површината.Овие ефекти се илустрирани со историски витраж кои го украсуваат средновековни катедрали.Во овој случај, бојата е дадена со метални наночестички од фиксна големина која комуницира со оптичкото поле, за да ја даде на стакло својата енергична боја.Во модерната наука, овие ефекти се дизајнираат, развиваат и за видливата светлина и микробраново зрачење.
Неодамна, графин, исто така, се покажа дека може да се приспособи на површинските плазмони, гледано преку близина на поле на инфрацрвени техники на оптичкиот микроскоп и инфрацрвена спектроскопија. Потенцијални апликации од графин Плазмоните главно се обрати на terahertz да midinfrared честоти, како што се оптички модулатори photodetectors, biosensors.
Можни примени
Позиција и интензитетот на апсорпција на плазмон и емисија врвови се под влијание на молекуларна адсорпција, што може да се користи во ] молекуларн сензор].На пример, целосно функционален уред за откривање на [[казеин во млекото е прототип, врз основа на откривање на промени во апсорпција на златен слој. Локализирани површина плазмоните на метални наночестички може да се користи за одредување на различни видови на молекули, белковини, итн
Плазмонот исто така, е предложениот како средство за висока резолуција литографија и микроскопија се должи на нивните екстремно мали бранови должини;и двете од овие апликации видовме успешни демонстрации во лабораторија на животната средина.
Површинските плазмони се многу чувствителни на својствата на материјали на кои тие се шират.Ова доведе до нивната употреба за мерење на дебелината на monolayers на колоидни филмови, како скрининг и квантифицирање на белковини обврзувачки настани.Компании како Biacore имаат комерцијализирани инструменти кои работат на овие принципи.Оптички, површиските плазмоните се под истрага со цел да се подобри шминка од страна на Лореал и други.
Во 2009 година, корејски истражувачки тим најде начин за значително подобрување на органски диоди кои емитуваат светлина ефикасност со употреба на плазмоните.
Група на европски истражувачи, предводени од IMEC почнаа да работат на подобрување на сончеви ќелии ефикасност и трошоците преку вградување на метални наноструктури (со користење на plasmonic ефекти) кои може да ја подобрат апсорпцијата на светлина во различни видови на сончеви ќелии: кристален силициум (c-Si), со високи перформанси III-V, органски, и боја-сензибилизирани. Сепак, за plasmonic ] фотоволтаични] уреди за да функционира оптимално, ултра-тенок [[транспарентно спроведување оксид и се потребни. Полн колор холограми со  Плазмоните  е докажана.
Црква „Св. Димитриј“ - Буково
„Свети Димитриј“ –  православна црква во битолското село Буково, Битолско. Административно, црквата е дел од Буковската парохија, на Битолското архијерејско намесништво, на Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија.
Црквата е централниот храм на селото. Градбата претставува трикорабна базилика, архитектонски тип популарен по 1830-тите години. На источната страна има тристрана апсида, а на запад се издига црковната камбанарија. По должината на јужната фасада има припрата со помошни простории. Внатрешноста на градбата е поделена со два реда од по четири столбови, кои во горниот дел се лачно поврзани. На запад со ниска преграда издвоен е наосот од нартексот. Занимливост за оваа црква е што има катна галерија само над јужниот кораб на црквата, што е реткост.
Ѕидно сликарство постои во полукружните конхи од централната апсида и во протезисот. Според стилските одлики ѕидното сликарство соодвествува со еден дел од иконите на иконостасот кои се датирани кон крајот на 19 век. Иконостасот во црквата е конструиран со два реда на икони и според испишаните натписи врз нив, тие се изработени во текот на 1895, 1896 и 1907 година. Од истиот зограф најверојатно се насликани и иконите на амвонот, на еден од северните столбови од наосот.
Во црквата зачувани се украси од постара црква, мала колекција на икони и царски двери од четвртото десетлетие на 17 век. На царските двери има старословенски натпис „Благовѣщенїі Богородице“. Царските двери веројатно се од стар иконостас од соседниот Буковски манастир или некоја постара црква во селото. Меѓу иконите од 17 век има две престолни. На едната, на Свети Меркуриј, има словенски натпис ЗРМД (1635/1636). Другата е на Свети Архангел Михаил која иконографски и стилски е слична со иконата од Слепченски манастирСлепченскиот манастир, која денес се наоѓа во Музејот на Македонија во Скопје. Иконите од XVII век и царските двери веројатно се дело на мајстори од Линотопската уметничка школа.
Сесар Аспиликуета
Сесар Аспиликуета Танко (роден 28 август 1989 година, во Памплона) — шпански фудбалер, на Челзи и на шпанската репрезентацијата. Тој најчесто покрива две позиции во одбраната: неговата омилена позиција десен бек, а во подоцнежните етапи од кариерата бил користен и како централен дефанзивец.
Како младински производ на Осасуна, тој поминал три сезони во клубот играјќи во Ла Лига, пред да се пресели во Марсеј, освојувајќи четири големи трофеи со францускиот клуб. Во летото 2012 година, тој се преселил во Челси, освојувајќи ја Лига Европа во неговата прва сезона во клубот и домашната двојна круна две години подоцна. Оттогаш тој запишал над 400 настапи за Челси и во моментов е осми на нивната вечна листа на играчи по бројот на настапи; а само Петр Чех е единствениот не-англичанец кој играл повеќе пати за сините од Аспиликуета. Во 2019 година, тој како капитен го предводел Челси до нова титула во Лига Европа, а подоцна и до титулата во Лигата на шампоните во 2021 година.
Аспиликуета ја претставувал Шпанија во младинските репрезентации речиси во сите возрасни категории, вклучувајќи ја и репрезентацијата под 21 година со која настапил на две Европски првенства, освојувајќи го изданието во 2011 година. Дебито за сениорската репрезентација го имал во 2013 година, а бил избран од селекторите да учествува на две Светски првенства во 2014 и 2018 како и на две Европски првенства во 2016 и 2020 година.
Биографија
Сесар Аспиликуета е син на Пачи Аспиликуета, по професија сликар, и Чаро Танко, наставничка во основно училиште. Сесар има постар брат, Хуан Пабло (роден 1980 година), кој исто така бил фудбалер и играл нисколигашки фудбал.
Оженет е со својата долгогодишна партнерка Адријана Герендиајин, со која имаат три деца: две ќерки и син.
Технички одлики
На почетокот на својата професионална кариера тој се утврдил на позицијата десен бек, и тоа била неговата примарна позиција сè до доаѓањето во Челси. Играјќи за лондонскиот клуб, тој бил користен во неколку разилчни улоги, како на пример лево (лев бек) од Жозе Мурињо, додека последователното со пристигнувањето на Антонио Конте, тој бил користен како централен дефанзивец играјќи десно во одбрана со три играчи.
Осасуна
Аспиликуета е роден во Памплона, Наваре. Како производ на младинскиот сектор на Осасуна, тој го направил своето деби во Ла Лига на 8 април 2007 година во гостинскиот пораз со 2-0 од Реал Мадрид, додека сè уште бил регистриран во резервниот тим.
Во сезоната 2007-2008, како резултат на повредите во првиот тим, Аспиликуета се етаблирал како редовен стартер на возраст од само 18 години, играјќи на позицијата десен бек. Тој продолжил да игра редовно на таа позиција и во следните две сезони, забележувајќи вкупно 108 натпревари во дресот на Осасуна без ниту еден постигнат погодок.
Марсеј
На 21 јуни 2010 година, од францускиот клуб Олимпик Марсеј потврдиле дека бил постигнат договор со Осасуна за трансферот на Аспиликуета во Јужна Франција, во трансфер вреден 7 милиони евра, додека играчот требало да потпише четиригодишен договор. Една недела подоцна, трансферот бил потврден и од екипата на Осасуна, со тоа што надоместот за трансфер можел да се искачи на дури 9,5 милиони евра во зависност од бројот на настапи.
Дебитирал за Марсеј на 28 јули 2010, во победата над Париз Сен Жермен во Суперкупот на Франција остварена по изведување на пенали; своето деби во Лига 1 го направил на 7 август 2010, во поразот со 1-2 на домашен терен од. На своето деби во Лигата на шампионите, тој го постигнал единствениот гол во натпреварот одигран на домашен натпревар против Спартак Москва, но во сопствената мрежа за победа на русите од 0-1. Својот прв гол во дресот на Олимпик Марсеј го постигнал на 10 октомври 2010, во победата со 2-1 над Монако во Лига купот.
На 27 ноември 2010 година, во раните минути од победата од 4-0 на домашен терен против Монпелје - што значела дека Марсеј ќе се искачи на врвот на табелата во лигата - Аспиликуета ги истегнал предните кружни лигаменти на левото колено; повредата го оддалечила од терените повеќе од шест месеци и практички предвреме ја завршила неговата прва сезона во Марсеј, иако тој се вратил и играл во последните два првенствени натпревари. Следната сезона, тој бил стандарден првотимец и одиграл 44 натпревари во сите натпреварувања постигнувајќи еден гол (во победата со 3-0 над Осер во првенството).
Во август 2012 година, поради шпекулациите дека многу клубови се заинтересирани за Аспиликуета, меѓу кои и Челси, Марсеј, потврдиле дека тој би можел да замине само "ако Челси испрати фер понуда за Аспиликуета, која ќе ги задоволи барањата на клубот." И покрај лојалноста која ја покажал кон клубот, Аспиликуета пак од друга страна изјавил дека е подготвен да си замине доколку со тоа му помогне на Марсеј да ги реши финансиските проблеми.
Челси
На 24 август 2012 година, Челси го комплетирале трансферот на Аспиликуета за неоткриена сума, пријавена како 7 милиони фунти. Новиот соиграч во Челси и репрезентативец на Шпанија, Хуан Мата дал изјава во врска со доаѓањето на Аспиликуета велејќи: „тој е силен десен бек кој има одлично темпо, исто така, мислам дека тој веќе е комплетен играч“. Поради неговото презиме, кое било тешко за изговарање за зборувачите на англискиот јазик, приврзаниците на Челси му го дале анонимниот прекар „Дејв“.
Аспиликуета го направил своето деби на 25 септември 2012 година, започнувајќи од првата минута во победата со 6-0 против Вулверхемптон Вондерерс во Лига купот. Својот прв натпревар во Премиер лигата го одиграл на 6 октомври, влегувајќи како замена за Бранислав Ивановиќ во победата со 4-1 над Норич Сити, исто така на Стемфорд Бриџ.
На 3 ноември 2012 година, Аспиликуета го имал својот прв старт во лигата, играјќи против Свонси Сити во ремито 1-1. Тој одиграл 48 официјални натпревари во својата прва година со сините водени од Рафаел Бенитес, вклучувајќи и осум натпревари во победничката кампања во УЕФА Лига Европа. Во финалето против Бенфика, тој направил пенал играјќи со рака во сопствениот шеснаесеттник во 67-мата минута, кој довел до изедначување на резултатот откако Оскар Кардосо го претворил пеналот во гол, но на крајот Челси славеле победа со 2-1 во Амстердам.
Аспиликуета го постигнал својот прв гол за Челси на 29 октомври 2013 година, погодувајќи ја мрежата на Арсенал во победата со 2-0 во четвртото коло од Лига купот. По пристигнувањето на новиот менаџер Жозе Мурињо, тој започнал редовно да се појавува во почетната постава како лев бек, заземајќи го местото на долгогодишниот неприкосновен сопственик на таа позиција, Ешли Кол. Мурињо изјавил за него: „Аспиликуета е вид на играч кој многу ми се допаѓа. Мислам дека тим со 11 Аспиликуети веројатно ќе го освои натпреварувањето (Лигата на шампионите) затоа што во фудбалот не е важен само чистиот талент“. На крајот на сезоната, тој бил изгласан за играч на сезоната на Челси. Пред почетокот на сезоната 2014-2015, Кол бил ослободен и клубот потрошил 15,8 милиони фунти за доведување на Филипе Луис, но Аспиликуета ја започнал сезоната како прв избор на позицијата лев бек. На 2 септември 2014 година, тој потпиша нов петгодишен договор со клубот, а на 18 октомври бил исклучен откако заработил црвен картон за фаул над Миле Јединак во првото полувреме од победата од 2-1 над Кристал Палас.
На 1 март 2015 година, Аспиликуета го започнал за Челси финалето на Лига купот во кое сините го победиле Тотенхем со 2-0; во второто полувреме, тој заработил повреда по судир со Ерик Дајер, и морал да го напушти теренот за главата да му биде завиткана со завој. Сезонатаа завршила со дополнително славје за клубот, со освојувањето на титулата во Премиер лигата, по петгодишно чекање.
По доаѓањето на клупата на новиот менаџер Антонио Конте, Аспиликуета првично бил користен како лев бек, но по двата последователни порази во лигата, тој бил претворен во стопер во формација со тројца играчи позади: дебитирал на новата позиција веќе во следниот натпревар против Хал Сити на 1 октомври 2016, кој завршил со победа на сините од 2-0. На 13 декември 2016 година, тој потпишал нов три ипол годишен договор со Челси, во трајност до 2020 година; во првиот настап по потпишувањето на договорот тој го остварил својот 200-ти натпревар настап за клубот, во победата со 1-0 над Сандерленд.
Во сезоната 2016-2017 Челси одново станал шампион во Премиер лигата, а Аспиликуета ја одиграл секоја минута од натпреварите на Челси во првенството, придонесувајќи исто така, и со еден гол постигнат во победата со 4-3 на домашен терен против Вотфорд, во натпревар кој се одиграл откако веќе титулата била освоена. Во јули 2017 година, по заминувањето на Џон Тери, тој бил назначен за капитен. На 12 септември 2017 година, Аспиликуета го постигнал својот прв гол во кариерата во Лигата на шампионите, во победата со 6-0 во групната фаза на домашен терен против Карабах.
Аспиликуета потпишал нов договор во декември 2018 година, со траење до 2022 година. Откако Кејхил го напуштил Челси, тој бил избран за капитен на клубот во пресрет на сезоната 2019-2020; тој веќе ја носел лентата додека англичанецот бил надвор од терените, вклучително и во победата над Арсенал во финалето на УЕФА Лига Европа во Азербејџан. На 23 октомври, тој го одбележал својот 350-ти настап за Челси играјќи во гостинската победа со 1-0 над Ајакс во Лигата на шампионите.
На 1 јануари 2020 година, Аспиликуета го регистрирал својот 100-ти настап како капитен на клубот со гол и притоа бил прогласен за играч на натпреварот во ремито 1-1 против Брајтон и Хоув Албион. На 1 август, за време на поразот од Арсенал со 2-1 во Финалето на ФА купот 2020, Аспиликуета направил пенал и подоцна се повредил, што довело до негова замена.
Младински репрезентации
Во 2007 година, Аспиликуета му помогна на шпанскиот тим под 19 години да победи на Европското првенство во таа возрасна категорија. Набргу потоа, откако почнал да игра за репрезентацијата под 21 година, бил избран да учествува на Европското првенство во Шведска во 2009 година, каде играл во трите натпревари во групната фаза.
На 11 мај 2010 година, тогаш 20-годишниот Аспиликуета бил повикан во сениорскиот тим од селекторот Висенте дел Боске и се нашол на поширокиот список од 30 играчи, во пресрет на Светското првенство во Јужноафриканската Република. На крајот, тој не го преживеал последното скратување на списокот и испаднал од комбинација да настапи на мундијалот.
Аспиликуета бил избран во составот на Шпанија за Летните олимписки игри во 2012 година, откако го пропуштил Европското првенство 2012 неколку месеци пред тоа. Поради присуството на Алваро Домингес, тој се појавил само во последниот натпревар во групата, ремито 0-0 против Мароко на Олд Трафорд, а репрезентацијата испаднала уште во фазата по групи.
Сениорска репрезентација
На 1 февруари 2013 година, Аспиликуета бил повикан во сениорскиот состав за пријателски натпревар против Уругвај. Селекторот Дел Боске рекол: "Аспиликуета игра многу натпревари за Челси. Тој има многу енергија, добро брани и секогаш е подготвен да нападне. Имаме многу надеж за него. Тој го направил своето деби пет дена подоцна, играјќи ги сите 90 минути во победата со 3-1 над јужноамериканците во Доха, Катар; по натпреварот, тој изјавил дека тоа бил негов „сон да игра за Шпанија“ на сениорско ниво.
Во јуни 2014 година, Аспиликуета бил избран да ја претставува Шпанија на Светското првенство 2014 во истата јужноамериканска земја. Тој бил стартер на позицијата десен бек за време на првите два натпревари, против Холандија и Чиле, но Црвената фурија разочарала и како бранител на титулата била елиминирана уште во групната фаза.
Аспиликуета бил вклучен и во составот од 23 играчи за Светското првенство 2018 во Русија, како и во 24-члениот состав на Шпанија на Европското првенство 2020. Во осминафиналето на Евро 2020, тој го постигнал својот прв гол за шпанската сениорска репрезентација во победата со 3-5 по продолженија против.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 28 јуни 2021.
Западни Инди
<mapframe text="Карта на Западните Инди" latitude="17.685895" longitude="-75.102539" zoom="4" width="393" height="249" align="right" />
Во регионот влегуваат сите острови во околу Карипското Море, како и Бахамите и островите Туркс и Кајкос, кои се во Атлантскиот Океан. Во извесни случаи кон нив се вбројуваат и некои земји од северот на Јужна Америка кои имаат културно-историски врски со западноиндиските острови.
Историја
Западните Инди во подалечното минато биле населени од домородни народи. Првиот Европеец кој стапнал во регионот е Кристофер Колумбо, пристигајќи на во Бахамите 1492 г. Оттогаш во Европа почнал да се употребува поимот Западни Инди, како негово разликување од Источните Инди во Јужна и Југоисточна Азија.
Кон крајот на XVI век, во Карипското Море почнале да пловат француски, англиски и холандски трговци и гусари, напаѓајќи ги шпанските и португалските товарни бродови во крајбрежните подрачја. Честопати се засолнувале на места кои биле неосвоиви за Шпанците како островите на Малите Антили, северниот брег на Јужна Америка и устието на Ориноко, како и атлантскиот брег на Средна Америка. Во Малите Антили успеале да воспостават свои упоришта по колонизацијата на Свети Кристофер (1624) и Барбадос (1626) г. Со процутот на шеќерното стопанство, колонијалните сили довеле робови од Африка како евтина работна сила во насадите. Доведените Африканци извршиле темелни демографски промени, истиснувајќи ги домородните Карипци и европските доселеници кои работеле како неслободни договорни слуги.
Борбата помеѓу северноевропските трговци и Шпанците се проширила на југ од средината до крајот на XVII век. Со надоаѓањето на колонисти од Англија, Холандија, Франција и Шпанија, најпрвин се заземени Гвајаните (под француска, англиска и холандска власт) и долината на Ориноко (под шпанска власт). Холанѓаните се осојузиле со Карипците од поречието на Ориноко и направиле пробив длабоко во Јужна Америка, најпрвин борејќи се со другите сили во крајречните делови, а потоа и долж северното течение на реката Амазон.
Средна Америка останала во голем дел незаземена од ниедна европска сила, па така англиските сили од Јамајка решиле да склучат сојуз со Брегот на Комарците (Мискитско Кралство, Никарагва и Хондурас), а потоа ја развиле стопанската сеча на дрво во крајбрежните делови на денешно Белиз. Ова била трговската и дипломатска состојба која го одликувала западнокарипското подрачје во почетокот на XVIII век. Брегот на Комарците претрпел големи демографски промени со подемот на мискитските замбоси, потомци на робовите преживеани во бродски бунт од 1640-тите. Англиските колонисти довеле повеќе робови од Африка во овој крај и во Белиз, со што бројот на лица од африканско потекло се изедначил со оној на карипските острови. Од XVII до XX век, Западните Инди биле поделени на повеќе колонијални области: Француски, Британски, Дански, Холандски и Шпански под управа на компании (друштва) со кралска повелба.
Во 1916 г. Данска ја продала својата западноиндиска територија на САД по цена од 25 милиони долари во злато, согласно Договорот за Данските Западни Инди. Оваа група денес е позната како Американски Девствени Острови.
Од 1958 до 1962 г. Обединетото Кралство ги преуредило сите западноиндиски островски територии (освен Британските Девствени Острови и Бахамите) во една Западноиндиска Федерација со надеж дека ќе стане целовидна и независна држава. Сепак, таа се покажала како нефункционална и истата е распуштена во 1963 г.; девет нејзини покраини станале самостојни држави, а четири останале британски прекуморски територии.
Катон Помладиот
Катон Помладиот, наречен Uticensis (латински: Marcus Porcius Uticensis Cato, 95 п.н.е. - 46 п.н.е.) бил римски државник.
Животопис
Катон Помладиот бил правнук на Катон Постариот. Тој бил голем борец за Републиката и за Сенатот, а кога пропаднала Републиката, тој не можел да го поднесе тоа и извршил самоубиство.
Ломбочки Проток
Ломбочки Проток (Selat Lombok) — проток кој ги поврзува Јаванското Море и Индискиот Океан, сместен помеѓу островите Бали и Ломбок во Индонезија. Во североисточниот дел на протокот се наоѓа островската група Гили, недалеку од брегот на Ломбок.
Протокот е долг 60 км. Најтесен дел е јужиот пристап, со ширина од 20 км помеѓу островите Ломбок и Пенида; на северниот крај се проширува до 40 км. Поради неговата длабочина од 250 м поголемите бродови минуваат низ него место низ Малачкиот Проток, кој е десеткратно поплиток.
Забележително е тоа што низ овој проток минува Индонезиската струја која ги меша водаите на Индискиот и Тихиот Океан.
Биогеографија
Ломбочкиот Проток ја образува биогеографската граница помеѓу фауната на Индомалајската екозона и онаа на Австралазија, која е мошне различна. Оваа граница се нарекува Волесова Линија, по британскиот природонаучник Алфред Расел Волес кој прв ја забележал оваа нагла промена на биомите.
Регионален пат 29280
Регионален пат 29280 (ознака: Р29280) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 4,0 километри и само 1 исцртана делница. Патот се одвојува од регионалниот пат Р2246 и завршува во селото Могорче.
Делници
Регионалниот пат 29280 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Марко Јуниј Брут
Марко Јуниј Брут - римски државник, оратор и философ.
Животопис
Брут бил посинет син на Гај Јулиј Цезар, внук на Катон Помладиот и пријател на Цицерон. Тој е познат како едне од убијците на Цезар. Подоцна, кога видел дека пропаднала Републиката, извршил самоубиство во 42. п.н.е.
Гај Касиј Лонгин
Гај Касиј Лонгин (латински: Gaius Cassius Longinus) — римски државник и војсководец.
Животопис
Касиј е познат како еден од убијците на Гај Јулиј Цезар. Кога пропаднала Римската Република, тој извршил самоубиство (42 п.н.е.). Брут го нарекол „Последниот Римјанин“.
Кај Грах
Гај Грах (латински: Gaius Sempronius Gracchus) - римски државник и оратор.
Животопис
Заедно со неговиот брат Тибериј, Гај ја спроведол аграрната реформа која предизвикала големи немири. Погинал во 121 п.н.е.
Црква „Св. Ана“ - Маловиште
'''Св. Ана''' – православна манастирска црква во битолското влашко село Маловиште. Административно црквата е дел од Првата ресенска парохија на Ресенското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија.
Црквата се наоѓа на надморска височина од 1410 m, на 2,5 km југозападно од селото Маловиште во висока букова шума.Постојат сведоштва дека манастирот постои од средината на на XVIII век. Денешната црква е изградена во 1936 година, а конаците се доизградени подоцна.
Зузана Чапутова
Зузана Чапутова (Zuzana Čaputová; р.   во ) — словачка политичарка, правничка и активистка.
По победата во вториот круг на 30 март 2019 година на словачките претседателски избори во 2019, против Марош Шефович таа станала петтиот претседател на Словачка на 15 април 2019 година. Таа е првата жена претседател на Словачка.
Салвадор Дали
Салвадор Дали (цело име: Салвадор Доменек Фелип Жасинт Дали и Доменек, маркиз де Пубол, Salvador Domènec Felip Jacint Dalí i Domènech, Marqués de Dalí de Púbol, Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, Marqués de Dalí y de Púbol; - Фигерас, ) — шпански сликар и протагонист на надреализмот во Франција и САД. Делото на Дали е забележливо по неговата впечатлива комбинација на бизарни халуцинантни претстави и извонредна сликарска умешност под влијание на ренесансните мајстори. Дали е уметник со огромни талент и имагинација. Тој има признаено дека често сака да прави необични нешта со цел да го привлече туѓото внимание, што некогаш ги иритира и оние што ја сакаат неговата уметност како и оние што го критикуваат, со оглед на тоа што неговиот ексцентричен однос знае да го засени неговото дело во окото на јавноста.
Цртежите му се изведени до совршенство и секогаш во простор, во кој се насетува родниот крај. По Втората светска војна се врати во Шпанија и работеше комерцијални слики во духот на католичкиот мистицизам. Со своите слики изврши големо влијание врз низа уметници од целиот свет.
Рана биографија
Салвадор Дали се родил на 11 мај 1904, во 8:45 часот изутрина, во Фигерас, блиску до француска граница, во Каталонија, Шпанија. Неговиот постар брат исто наречен Салвадор, починал девет месеци пред тоа, на 1 август 1903. Неговиот татко, Салвадор Дали и Кузи, бил среднокласен адвокат и нотар, чиишто достигнувања биле потпомогнати од неговата жена, Фелипа Доменех Ферес, која ги охрабрила нејзините синови да бидат уметнички настроени.
Кога имал пет години, Дали бил однесен на гробот на неговиот брат каде неговите родители му рекле дека тој е негова реинкарнација, во што и тој самиот започнал да верува. За неговиот брат, Дали рекол: „''Ние двајца си наликувавме како две капки вода, но имавме различни рефлексии. Тој најверојатно беше мојата прва верзија, но сфаќал премногу апсолутистички''“. Дали исто така имал и сестра, Ана Марија, која била три години помлада од него. Во 1949 таа објавила книга за нејзиниот брат, Дали во очите на неговата сестра. Неговите пријатели од детството се појавуваат подоцна во фудбалскиот тим на ФК Барселона, Сагибарба и Јозеф Самитер. За време на неговите одмори во Каталонскиот ресорт, Кадакес, тие играле фудбал заедно.
Дали посетувал сликарско училиште. Во 1916, Дали исто така го открил правецот на модерното сликање додека бил на одмор со фамилијата на Рамон Пишот, локален уметник кој постојано патувал во Париз. Следната година, таткото на Дали направил изложба на неговите дела во нивниот дом. Неговата прва јавна изложба била во Фигерас во 1919.
Мадрид и Париз
Во 1922, Дали се преселил во студентски дом во Мадрид и таму студирал на Уметничката академија, Сан Фернандо. Виткиот 1.72 м, висок, Дали веќе привлекол внимание како ексцентрик, со долга коса и бакенбарди, капут, чорапи и панталони со колена, во стил на англиски естетичар во доцниот 19 век. Во Мадрид тој се стеклан со пријатели како Пепин Бело, Луи Бунуел, и со поетот Федерико Гарсија Лорка. Во пријателството со Лорка имало и елементи страст,, но Дали ги негирал било каквите еротски склоности на поетот.
Но неговите уметнички дела, каде експериментирал со кубизам, го привлекле вниманието на многумина студенти. Во неговите најрани кубистички дела, тој веројатно и не го сфатил новиот правец кој го развил, сè додека не почнале да се појавуваат натписи во тогашните списанија, во кои се укажувало дека не постоеле други кубистички сликари во Мадрид во тоа време. Дали исто така експериментирал со Дадаизам, што многу влијаело на неговиот понатамошен живот.
Дали бил исфрлен од академијата во 1926 кратко пред неговите завршни испити, кога констатирал дека никој од факултетот не е квалификуван доволно да го испитува неговото знаење. Неговата неприкосновеност во тоа време е забележана во неговото реалистичко дело, „Кошница со леб“, кое го насликал во 1926 година. Истата година тој за првпат го посетил Париз каде се сретнал со Пабло Пикасо. , кому Дали му се восхитувал. Пикасо веќе имал слушанато за Дали од Јоан Миро. Дали насликал многу дела инспирирани од Пикасо и Миро во наредните неколку години, како што го развивал и својот стил.
Некои трендови во работата на Дали, кои продолжиле во текот на неговиот живот, веќе биле очигледни во 1920-тите. Дали имал влијанија од многу стилови на уметност, кои се движат од повеќето академски класични до најсовремена авангарда. Неговите класични влијанија ги вклучуваат Рафаел, Ањоло Бронѕино, Франсиско де Сурбаран, Јоханес Вермер и Диего Веласкес. Тој ги користел и класичните и модернистичките техники, понекогаш во одделни дела а понекогаш и во комбинација. Изложбите на неговите дела во Барселона привлекле големо внимание, заедно со мешавина на пофалби и збунета дебата од критичарите.
Во текот на Втората светска војна
Во 1929 година, Дали соработувал со надреалистичниот филмски режисер Луис Буњуел на краткиот филм, Андалузиско куче. Тој главно бил задолжен да ја напише скриптата за филмот.
Исто така таа година ја сретнал и својата муза, инспирација и идна сопруга Гала, родена како Елена Ивановна Диаконова, руски имигрант.
Истата година, Дали се соочил со важни изложби и официјално се приклучил кон надреалистичката група во Монтпарнас во Париз (иако неговата работа веќе била под влијание на надреализмот веќе две години).
Во 1931 година, Дали насликал едно од неговите најпознати дела, Доследноста на сеќавањето. Понекогаш наречено “Меки Часовници” ова дело ја вовело надреалистичната слика на мекиот, топлив џебен часовник. Општата интерпретација на делото е дека меките часовници ја побиваат претпоставката дека времето е сурово или детерминистичко, и ова чувство е поддржано од други слики во делото, како што е широко распространетиот пејзаж и мравките.
Обична коприва
Таксономија
Таксономијата на видовите Уртика не е јасна, а постарите извори користат различни систематски имиња за овие растенија. Порано, биле признати повеќе видови отколку што сега се прифаќаат. Сепак, опишани се најмалку шест јасни подвидови на U. dioica.
Салвадор Дали
Во текот на Втората светска војна
Дали и Гала живееле заедно до 1929 година, а се венчале во 1934 година. Тие повторно се венчале со католичка церемонија во 1958 година.
Обична коприва
Живеалиште
Копривата се смета дека потекнува од Европа, умерена Азија и западна Северна Африка. Изобилно ја има во северна Европа и поголемиот дел од Азија, а обично расте во селата. Помалку е распространета во јужна Европа и северна Африка, каде е ограничена поради потребата за влажна почва, но сепак е честа појава. Денес ја има во многу други делови од светот. Во Северна Америка, таа е широко распространета во Канада и САД, каде ја има во секоја провинција и држава освен на Хаваи, а може да се најде и во најсеверниот дел на Мексико. Расте во изобилство на северозападниот дел на Тихиот Океан, особено на места каде што годишните врнежи од дожд се големи. Европските подвидови се донесени во Австралија, Северна Америка и Јужна Америка.
Салвадор Дали
Во текот на Втората светска војна
Дали бил претставен во Америка од страна на продавач на слики Жилиен Леви во 1934, и изложбата на сликите на Дали (вклучувајќи ја и Доследноста на сеќавањата) во Њујорк создала непосредна сензација. На балот, кој бил организиран во негова чест, тој се појавил носејќи на неговите гради стаклена кутија полна со бакарни пари.
Обична коприва
Живеалиште
Во Европа, копривите се поврзани со човечките живеалишта. Присуството на коприви може да укаже на локацијата на долго напуштен објект, а исто така може да укаже на плодност на почвата. Човечкиот и животинскиот отпад може да бидат одговорни за покачено ниво на фосфат и азот во почвата, кои обезбедуваат идеално опкружување за копривите.
Салвадор Дали
Во текот на Втората светска војна
Во 1936 година, Дали учествувал во Лондонската Интернационална надреалистичка изложба. Тој пристигнал носејќи стап за билијард и пар руски кучиња ловци на волци, па морал да го одврти шлемот што го носел бидејќи едвај дишел. Притоа прокоментирал: „Само сакав да ви покажам дека продирав длабоко во човековиот ум.“
Обична коприва
Екологија
Копривите се исклучиво храна за ларвите од неколку видови на пеперуги, како пеперутка паун и коприварка. Исто така, ја јадат ларви на некои молци. Коренот понекогаш го јадат ларвите на молецот Hepialus humuli.
Салвадор Дали
Во текот на Втората светска војна
Во текот на Шпанската граѓанска војна, Дали останал аполитички настроен, борејќи се за нејзиниот што поскорен крај. Неговите надреалистички пријатели, кои биле претежно марксисти, тежнееле кон неговото исфрлување од групата. Надреалистите отсега па натаму зборувале за Дали во минато време, како тој да бил мртов. Надреалистичкото движење и некои од членовите на ова движење продолжиле да водат екстремни полемики против Дали, сè до времето на неговата смрт.
Обична коприва
Екологија
Коприва расте на места каде има влага, но ја има и на ливади. Иако е хранлива, таа не ја јадат дивите животни или добитокот. Се шири преку семето, а исто така и со ризоми, и често е во можност да преживее оган и повторно да се појави брзо по пожарот.
Механизам и лекување на коприва
Копривата го произведува својот воспалителен ефект врз кожата (убод, чувство на печење што честопати се нарекува „контактна уртикарија“) со тоа што ќе ја боцне кожата преку трихоми – предизвикувајќи механичка иритација – и со биохемиски надразнувачи, како што се хистамин, серотонин и холин, меѓу другите хемикалии. Лековите против чешање, обично во форма на креми кои содржат антихистаминици или хидрокортизон, можат да обезбедат ослободување од дерматит од коприва. Терминот, контактна уртикарија, има поширока употреба во дерматологијата, вклучува дерматитис предизвикан од разни раздразнувачи на кожата и патогени.
Салвадор Дали
Во текот на Втората светска војна
Само што почнала Втората светска војна во Европа, Дали и Гала се преселиле во САД во 1940, каде што живееле осум години. Во 1942, ја издал својата автобиографија, „Тајниот живот на Салвадор Дали“ (The Secret Life of Salvador Dalí).
Обична коприва
Употреба
Копривата има вкус сличен на спанаќот измешан со краставица кога се готви, и е богат со витамини А и Ц, железо, калиум, манган и калциум. Младите растенија биле собирани од домородните Американци и користени како храна на пролет, кога другите прехранбени растенија сè уште не се изникнати. Потопувањето на копривите во вода при готвењето ги отстранува хемикалиите од растението, па може да се јадат без повреди. Листовите исто така се сушат и потоа може да се користат за билен чај, како што може да се направи и со цветот од коприва.