cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Глувци и луѓе
Екранизација на делото
„Глувци и луѓе“ трипати бил екранизиран како филм. Првпат во 1939 година, две години по објавувањето на романот. Оваа преработка на романот била со глумците Лон Чејни Џуниор како Лени и Барџис Мередит како Џорџ, а во режија на Луис Мајлстоун. Филмот бил номиниран за четири Оскари.
Во 1981 година бил снимен ТВ филм, во кој играле Ренди Квејд како Лени и Роберт Блејк како Џорџ, а филмот го режирал на Реза Бадии.
Уште една филмска верзија била направена во 1992 година, во режија на Гери Синис. Филмот бил номиниран за „Златна палма“ на Канскиот фестивал. Синис исто така го играл и Џорџ, а улогата на Лени му припаднала на Џон Малкович.
За делото
Според Џејмс Топам, „Стајнбековиот краток роман ги воздигнува животите на сиромашните и обесправените на повисоко, симболично ниво“.
Османие (покраина)
Османие  (турски: Osmaniye) — покраина во јужна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Османие. Покраината има 497 907 жители (2006) и површина од 3767 км2. Разделена е на 7 окрузи.
Волфрам хексакарбонил
Ворлфрам хексакарбонил (исто така наречен волфрам карбонил) е хемиско соединение со формула W(CO)6.Овој комплекс го дал првиот пример на дихидроген комплекс.
Ова безбојно соединение, како и неговите аналози на хром и молибден, е забележливо како испарлив, стабилен во воздухот дериват на волфрам во неговата состојба на нулта оксидација.
Човекови права на Филипините
Според извештајот на американскиот Стејт Департмент во март 2006, се наведува дека Филипините се одговрни за големи прекршувања на човековите права. Се именуваат филипинските воени служби дека вршат репресии врз одредени групи на граѓани и дека го ограничуваат слободниот печат. Според меѓународните новински здруженија Филипините се рангирани на дното по слободата на печатот. Во 2007 имаше неколку групни убиства на новинари и судии.
Волфрам хексакарбонил
Подготовка, својства и структура
W(CO)6 се подготвува со редукција на волфрам хексахлорид под притисок на јаглерод моноксид. Соединението е релативно стабилно на воздухот. Малку е растворлив во неполарни органски растворувачи. Волфрам карбонилот е широко користен во техниката на таложење предизвикана од електронски сноп - лесно се испарува и се распаѓа од електронскиот зрак обезбедувајќи пригоден извор на атоми на волфрам.
Реактивност
Сите реакции на W(CO)6 започнуваат со замена на некои CO лиганди во W(COсе однесува слично како Mo(CO)6 но има тенденција да формира соединенија кои се кинетички поцврсти.
Третманот на волфрам хексакарбонил со натриум циклопентадиенид проследен со оксидација на добиениот NaW(CO)3(C5H5) дава циклопентадиенилволфрам трикарбонил димер.
Еден дериват е дихидроген комплекс W(CO)3[P(C6H11)3]2(H2).
Три од овие CO лиганди може да се поместат со ацетонитрил. W(CO)6 се користи за десулфурирање на органосулфурни соединенија и како прекурсор на катализаторите за метатеза на алкен.
Безбедност и ракување
Како и сите метални карбонили, W(CO)6 е опасен извор на испарлив метал, како и CO.
NGC 1808
NGC 1808 — спирална галаксија во соѕвездието Гулаб, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1808 се споменува и како ESO 305-8, MCG -6-12-5, AM 0505-373, IRAS 05059-3734.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1808 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1808 има привидни димензии од 6,5' х 3,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 7 м 42,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 37° 30' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 1808 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16779. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 358; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7588.
Берберски јазици
Берберски јазици (ⵜⴰⵎⴰⵥⵉⵖⵜ, Tamazight) — јазична група кои најзастапена во Мароко, Алжир, Нигер, Мали и Либија. Сродни народи живеат исто така низ цела Сахара и во северните делови на Сахел. Тие припаѓаат во афроазиската група на јазици. Има силно движење помеѓу говорниците на северноберберските јазици за обединување на сите варијансти од јазикот во еден единствен наречен тамазигтски јазик.
Терминологија
Поимот „Тамазигт“ (Tamazight) традиционално се користел за рифијанските и централномароканските тамазигтски дијалекти. Голем број берберски јазичари сметаат дека „Тамазигт“ е чист берберски збор кој се користи во берберските текстови, а „Бербер“ се користи во европските текстови. Европските јазици прават разлика меѓу „Бербер“ и „варвар“, но арапскиот не и користи еден збор за двете значења - al-barbari. Некои автори го користат и поимот „Амазиг“.
Традиционално, поимот „Тамазигт“ се користел од Берберите да го означат говорниот јазик, вклучувајќи ги и средноатласките, рифијанските, сенедските и туаречките дијалекти. Сепак поединечки берберски групи користат посебни поими, како на пример Тазнатит или Зенати во Алжир, Такбајлит од Кабилејците, Сиви, Шелха во Тунис и Мароко и сл.
Примери
Берберското "c" се изговара „ш“, "x" се изговара „х“ и "ɣ" се изговара како француското или германското "r".
Безводни
Безводни е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Кајмак
Кајмакот претставува млечен производ со мек, кремлив состав и благо-кисел вкус. Се добива со ферментација на млечната маст издвоена во текот на варењето на сирово кравјо млеко. Традиционално се произведува во ридските предели на Балканот.
Договор од Житваторок
Договорот од Житваторок — мировен договор со кој завршила Долгата војна помеѓу Отоманското Царство и Хабсбуршката Монархија на 11 ноември 1606 година. Договорот бил дел од системот на мировни договори кои ставиле крај на антихабсбуршкото востание на Стефан Бочкај (1604–1606).
Договорот бил договорен помеѓу 24 октомври и 11 ноември 1606 година во Ситуа Торок, на поранешното устие на реката Житава (унгарски: Zsitva), која се влева во Дунав во Кралство Унгарија (денес дел од Словачка). Оваа локација подоцна станала мала населба, дел од општината Радван над Дунав (унгарски: Dunaradvány).
Мирот бил потпишан на 20 години, а дипломатските историчари го толкуваат на различни начини. Разликите меѓу отомански турски и унгарски текстови на договорот поттикнаа различни толкувања, на пр. текстот предвидувал дека исплатата ќе се повтори по три години. Договорот забранувал отомански ограбувачки кампањи на територијата на Кралство Унгарија и предвидувал дека унгарските населби под османлиска власт можат сами да собираат даноци преку селските судии. Османлиите, исто така, ја признале привилегијата на благородниците без данок. Меѓутоа, Османлиите никогаш не ги почитувале овие услови.
Договорот го потпишале султанот Ахмед I и надвојводата Матеја од Австрија во име на Светото Римско Царство. На 9 декември, братот на Матеја, царот Рудолф II го ратификувал договорот. Неможноста на Османлиите да навлезат понатаму во хабсбуршката територија (Кралска Унгарија) за време на Долгата турска војна бил еден од нивните први геополитички порази. Сепак, договорот ги стабилизирал условите на хабсбуршко-отоманската граница за половина век во корист на двете страни. Хабсбурзите по судирот се соочиле со сериозно домашно противење во текот на следните години, а Османлиите, освен внатрешен бунт, имале отворени судири во другите делови на нивните граници (Полска и Иран).
Во Житваторок, за прв пат, османлискиот султан, кој ја носел титулата Кајсер-и Рум ( цезар на Римското Царство) од падот на Цариград, ја признал еднаквоста на статусот на светиот римски цар со титулата Падишах (цар или, побуквално, „Господар крал“), што била титула на самиот султан. Според ова, царската хегемонија се поделила на Западна (Свето Римско Царство) и Источна (Отоманско Царство). Пред тоа, светиот римски цар се сметал за обичен крал на Виена во отоманската дипломатија. Следниот европски владетел на кој му се признава нивото на почит била Катерина Велика од Русија според Ќучуккајнарџискиот договор од 1774 година
Договорот експлицитно го вклучил Кримскиот хан како вазал на Отоманско Царство.
Лим (река)
Лим е река која минува низ Црна Гора, Србија и Босна и Херцеговина.
Реката Лим е планинска река кој извира од Плавското Езеро. Минува низ Плав, Беране и Биело Поле во Црна Гора, Приеполе и Прибој во Србија. Во Дрина се влева во близина на месноста Меџеџа во општина Вишеград.
Тинитус
Tinnitus е звук кој се јавува во внатрешното уво, а воедно е и моментална психичка состојба на чувство на присуство на звук во ушите и главата без да постои реален звук во околината. Звукот се претставува различно и тоа како еден гласовит звук, вид на зуење, како ѕвонење, како јака позадинска бука, сличен како течење на вода, како пискање, како звук од морска школка итн. Името tinnitus значи “ѕвонење или зуење како ѕвонче”, а доаѓа од латинскиот збор “tinn-itus” како ѕвони, буквата “i” значи исто како “присутно”. Разликуваме неколку различни типови на tinnitus: •	Тотален tinnitus и често се нарекува ѕвонење во ушите. Тој се одликува со постојан звук, како одредена нота која се повторува. •	Пулсирачки tinnitus чиј звук се одликува со прекини, постојаност или пулсирачки, во ритам на чукањето на срцето. •	Tinnitus чиј звук е ѕвонење, зуење, неизменичен, свиреж, пискав. •	Не ретко се сретнува tinnitus, каде звукот се поистоветува со бипкање како Морсеова азбука, тип на сигнал еднаков на еден музички тон. •	Понекогаш, не често tinnitus-от се јавува и како неколку различни типови на тонови во исто време како музика. Во ретките, несекојдневни видови на tinnitus, за нас e познат уште еден, а тоа е објективен tinnitus каде бучавата која настанува кај болниот може да ја слушнат и другите особи.
Останати симптоми кои се поистоветуваат со tinnitus-от
Додатно на одредената бучава која е поврзана со tinnitus-от, секако постојат и други симптоми кои ја следат оваа состојба. И тоа вклучувајќи: •	Вртоглавица, губење на рамнотежа •	Болка во внатрешното уво •	Чувство како да е увото исполнето со нешто •	Главоболка
Кога најчесто се јавува tinnitus-от
Tinnitus-от нема одреден период кога тој може да се појави, може да се појави и кај новороденче, но и кај многу постари особи. Тој може да се појави кај секого но сепак поголеми се шансите да се добие болеста со зголемување на годините. Сепак треба да се нагласи дека луѓето кои имаат тешки проблеми со артериите се со најголем ризик за заболување за разлика од другата популација. Исто така, важи и за особи кои работат во бучни простории, голема е веројатноста за заболување и напредок на болеста tinnitus.
Зошто се јавува tinnitus-от, кои се можните причини и дали шумот значи дека болниот има одреден степен на глувост
Најчестите tinnitus болести настануваат како резултат на оштетување на микроскопските краеви на слушниот нерв во внатрешното уво. Исправноста, здравоста на овие краеви е многу важна за акутното слушање, а нивното оштетување предизвикува загуба на слухот, а воедно во чести случаи и tinnitus. Доколку сте постар, соодветно со годините нормално е последователно да се јави и благо оштетување на слушниот нерв, а и tinnitus-от. Но, доколку сте помлад, избегнувајте ги бучните простории и гласната музика бидејќи, тоа најчесто доведува до тешки загуби на слухот, а воедно и појава на tinnitus.
Болести кои го предизвикуваат tinnitus-от
Има повеќе фактори кои можат да влијаат на појавата на tinnitus и тоа :
Што е тоа субјективен и објективен tinnitus – шум
За да го објасниме ова прашање ќе мора претходно да објасниме целиот ме-ханизам за слушање на човекот, кој е кој дел, како работи и која му е улогата. Имено сите знаеме дека увото е составено од:
Звукот влегува преку ушната школка, низ ушниот канал, поминува низ тапанчето каде се претвора во потенцијална енергија т.е. ги задвижува ковчињата 4, 5 и 6 од сл. 1 кои таа вибрација пак ја пренесуваат во коклеусот. Во внатрешното уво, поточно во коклеусот има илјадници мали влакненца кои вибрираат во зависност од звучниот бран и има ќелии кои неутралниот бран го претвораат назад во акустична емисија. При самото придвижување на влакненцата,преку ќелиите звукот се пренесува на нервните завршетоци, но не како вибрација туку како електрични бранови кои го стимулираат слушниот нерв, а додека слушниот нерв пак, ова го пренесува како збир од импулси (кодови) кои мозокот ги декодира и ги распознава како звук. Една од теориите за tinnitus-от е дека тој настанува како резултат од оштетување на влакненцата и ќелиите во коклеусот, па бидејќи се тие нестабилни и оштетени вибрираат и кога нема звук, т.е. создаваат имагинарен звук кој се пренесува до мозокот. Друга можност за настанување на tinnitus е оштетувања на слушниот нерв, кој или не го пренесува звукот или тој сам пренесува лажни информации до мозокот. Има и други причини за настанување на болеста, но да се навратиме на прашањето за субјективен и објективен tinnitus. Субјективниот tinnitus настанува како резултат на оштетувањата и можните промени кај човекот. Објективниот tinnitus настанува кога кај човекот, влакненцата сами почнуваат да се придвижуваат при што создаваат вибрација која овој пат оди спротивно од начинот на слушање преку узенгијата, наковалната и чеканот и се пренесуваат до тапанчето, каде тоа создава звук кој се зголемува низ ушниот канал и школката кои во овој случај имаат улога на труба, и се пренесува во околината каде што другите особи можат да го слушнат звукот.
Дијагноза и лекување
Една од варијантите е поставување на слушен апарат кој би ја маскирал бучавата и особата би имала правилно слушање.
Друга варијанта е ласерски третмани кои можат директно да влијаат на tinitus-от, како на пример, ласерот Tinnimed за кој веќе Воената болница во Скопје има позитивни резултати од нивното испитување на таа тема и пишани материјали.
Трета вариjанта е витаминска терапија, со која, со помош на витамини се храни нервот и може да дојде до намалување на зуењето и да се подобри слухот.
Моја препорака е:
правилна исхрана, земање на витамините од фамилијата “Б”, конзумирање на храна која содржи витамини, избегнување на кафе и цигари, и доколку се појави шум во некое уво задолжително да се јавите и да се консултирате со лекар специјалист по ОРЛ. Избегнувајте ја гласната музика и местата со голема бучава, а доколку веќе работите на едно од таквите места моја препорака е да си набавите филтри за уши кои ќе ја редуцираат бучавата. Доколку веќе имате загуба на слухот или зуење, задолжително да си набавите слушно помагало бидејќи доколку навреме не се постави помагалото слухот ќе продолжи да опаѓа и кога ќе дојде до стадиум на огромна загуба рехабилитацијата ќе биде многу тешка.
Лиштица (река)
Лиштица е река во Широки Брег, Босна и Херцеговина. Извор на реката Лиштица е изворот „Борак“.
Платинасамариум
Chemical compound Платина-самариум е бинарно неорганско соединение на платина и самариум со хемиска формула PtSm. Ова меѓуметално соединение која формира кристали.
Синтеза
Спојување на стехиометриски количини на чисти материи:
Физички својства
Платина-самариуотм формира кристали на ромбичен кристален систем, просторна група P nma, има клеточни параметри a = 0,7148 nm, b = 0,4501 nm, c = 0,5638 nm, Z = 4, структура слична на онаа на железен борид (FeB).
Соединението се топи конгруентно на температура од ≈1810 °C.
Вечери во селцето крај Диканка
Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:
Осврт кон делото
Оваа збирка го означува првиот книжевен успех на Гогољ. Таа претставувала новост во руската книжевност како според тематиката така и по нејзините уметнички одлики. Истовремено, книгата доживеала успех и кај публиката која била освоена со живиот опис на украинската природа и народниот живот, како и со свежината, фантастиката, лиризмот и хуморот во раскажувањето. На пример, во едно писмо, Пушкин се изразува многу пофално за збирката, пишувајќи дека го воодушевила поради тоа што била весела, искрена, без афектација и без извештаченост. Во писмото, Пушкин ја оценува книгата како необична појава во руската книжевност и раскажува дека дури и работниците во печатницата умирале од смеа за време на нејзиното печатење.
Основната вредност на првата збирка на Гогољ се состои во тоа што таа е искрена книга за народниот живот. Во 1820-тите се појавиле неколку книги за Украина и за Украинците, така што Гогољ бил под влијание на таа струја во културниот живот. Притоа, во текот на работата на збирката тој собирал етнографски материјали и неколкупати им пишувал на мајка си и на сестра си да му испратат народни песни и приказни, како и податоци за народните носии, верувања и обичаи. Меѓутоа, неговите раскази се разликуваат од дотогашните книги, зашто во нив нема претеран етнографизам, ниту пак стремеж за егзотика. Во книгата, главен лик е народот, обичните луѓе, а фолклорните елементи се само едно средство за нивно прикажување. Исто така, неговиот став кон народот е сосема различен во споредба со дотогашните писатели, кои со симпатија гледале на „простиот народ“, но задржувајќи го покровителскиот тон. Наспроти тоа, во збирката на Гогољ нема ни трага од господскиот тон и тој се идентификува со народните сфаќања и интереси.
Критичарите го подвлекуваат романтизмот во „Вечерите во селцето крај Диканка“ каде народниот живот е поетски прикажан, а тоа е особено изразено во описот на некои ликови во книгата во кои се претставени највисоките особини на народот. Како последица на тоа, во книгата се забележува едностраност во прикажувањето на стварноста, т.е. Гогољ воопшто не зборува за кметството. Иако Гогољ не го прикажува сестрано и аналитички општествениот живот, сепак неговите раскази не ја искривуваат стварноста. Напротив, покрај фантастичниот свет на народните легенди, во книгата има бројни реалистични елементи, авторот заема хумористичен и ироничен став кон легендарните и фантастичните елементи. На пример, натприродните појави Гогољ ги објаснува сосема реално, како што е случајот со ѓаволите и вештерките кои често добиваат човечки особини. Фантастичните елементи му служат на писателот како средство за сликање на народната психологија, а не како основа на уметничкото создавање. На тој начин, иако во голема мера инспирирана од романтичната поезија, оваа збирка е значајна во трасирањето на патот на Гогољ кон реализмот.
Решителниот исчекор на Гогољ кон реализмот особено се забележува во претпоследниот расказ во збирката, „Иван Фјодорович Шпонка и неговата тетка“ кој многу се разликува од другите раскази застапени во неа, затоа што во неа е силно изразено она што во другите раскази само се насетува како тенденција. За разлика од другите раскази, овде се прикажани благородниците а не селаните и затоа реалистичниот и критички момент е особено нагласен. Навистина, Гогољ не зборува за спротивностите меѓу кметовите и спахиите, но јасно ги прикажува повластената положба и паразитизмот на главниот јунак во расказот. Притоа, со извонреден хумор, Гогољ ги слика сиромашните чувства, ограничените видици и бедниот интелектуален живот на Иван Шпонка и на другите ликови (неговата тетка Василиса Кашпоровна и спахијата Григориј Сторченко).
Книжевно влијание
Книгата „Вечери во селцето крај Диканка“ се споменува во романот „Браќата Карамазови“ на Достоевски, каде во една сцена, Фјодор Павлович Карамазов му ја препорачува книгата на слугата Смердјаков кој, откако ја чита, ниту еднаш не се насмевнува, велејќи дека сè е напишано невистинито.
1754 во уметноста
1754 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Габриел Барбоса Алмеида
Габриел Барбоса Алмеида (роден на 30 август 1996, во Сао Бернардо до Кампо), познат како Габигол или само како Габриел, е бразилски фудбалер, напаѓач на Сантос.
Технички одлики
Деснак со тенденција почесто да ја користи левата нога, но нема потешкотии да игра и да ја контролира топката со десна како и да ги проигрува своите соиграчи. Во споредба со својот сонародник Нејмар, Габриел Барбоса е повеќе класичен шпиц, но тоа исто така може да игра и како втор напаѓач. Има одличен дриблинг и е вистински грабливец во воздухот. Опремен со силен и прецизен шут, станува многу непредвидлив, одлики кои го прават тип на играч сличен на Серхио Агуеро, наместо на неговиот идол Нејмар, во однос на кој има помалку брзина но повеќе физичка сила и поголема способност да биде класичен напаѓач.
Сантос
Роден во Сао Бернардо до Кампо, Сао Паоло, Габриел започнал да игра фудбал приклучувајќи му се на младинскиот сектор на Сантос во 2004, на возраст од 8 години. На 25 септември 2012, тој го потпишал првиот професионален договор со клубот, во кој била вклучена клаузула (за евентуално заминување) од 50 милиони евра. Габриел го направил своето деби за првиот тим на 17 јануари следната година, во пријателски натпревар против Гремио Баруери.
На 26 мај 2013, Габриел го направил своето деби во лигата, на возраст од само 16 години, во ремито 0–0 против Фламенго. Својот прв професионален гол го постигнал на 22 август, единствениот во натпреварот за победа над Гремио, во Купот на Бразил.
На 1 февруари 2014, Габриел постигнал два гола во победата на Сантос со 5–1 над Ботафого, во Кампеонато Паулиста првенството. Тој го завршил првенството со седум гола, а Сантос го освоил второто место.
Својот прв гол во Бразилската Серија А Габриел го постигнал на 20 април 2014, во ремито 1–1 на домашен терен против Спорт Ресифе. На 23 септември тој потпишал нов пет-годишен договор, и ја завршил сезоната со вкупно 21 гол (8 во Серија А, 7 во Кампеонато Паулиста и 6 во Купот н Бразил).
Откако сезоната 2015 ја започнал на клупата, Габриел станал стартер по заминувањето од клубот на Робињо. Тој постигнал 10 гола во Серија А, и бил најдобар стрелец во Купот на Бразил со осум гола.
Интер
На 30 август 2016 година, се преселил во ШИнтер за околу 30 милиони евра. Сепак, од причини поврзани со финансискиот фер плеј, клубот од Милано бил принуден да го исклучи од списокот на играчи кои можат да се користат во Лигата на Европа за сезоната 2016-2017. На 25 септември го направил своето деби во Серија А, за време на натпреварот против Болоња. Против истиот противник, во вториот дел од сезоната тој го постигнал својот прв и единствен гол за Интер, во победата со 1-0 на Дал'Ара.
За време на сезоната тој речиси никогаш не бил во преден план кај ниту еден од тројцата тренери, Де Бур, Пиоли и Веки, кои му дале можност на теренот да истрча само во 10 наврати и на кои постигнал еден гол.
Бенфика
На 31 август 2017, Габриел и се приклучил на екипата на Бенфика на заем до крајот на сезоната. На 12 септември тој го направил своето деби за клубот дебитирајќи воедно и во Лигата на шампионите во натпреварот против ЦСКА Москва, заменувајќи го Алекс Грималдо во 77-та минута.
Репрезентативна кариера
Габриел е поранешен репрезентативец на Бразил во селекциите до 15 и до 17 години.
Во моментов настапува за репрезентацијата до 20 години, а има и 4 настапи за Олимписката репрезентација (до 23 години).
Своето деби за сениорската репрезентација го направил на 29 мај 2016, во победата со 2-0 над Панама, влегувајќи во игра од клупата за резерви во 64-тата минута на местото на Жонас, а подоцна во натпреварот го постигнал вториот гол за Бразил.
Челеби Љутфи-паша
Челеби Љутфи-паша (роден во -  во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 13 јули 1539 до април 1541 година.
Пред да стане везир учествувал во војната против Сафевидите, како и во опсадата на Родос и Белград. Бил оженет со сестрата на султанот, Шах султан. Тој на оваа функција останал до 1541 година, кога најпрвин се развел од Шах султан поради прељуба, а се смета дека и бил пијаница.
Тувалу на Олимписките игри
Тувалу се натпреварува на Олимписките игри но само на Летните олимписки игри. Тие досега се немаат натпреварувано на Зимските олимписки игри.
Спортското здружение и национален олимписки комитет на Тувалу (СЗНОКТ) бил признаен од страна на МОК во јули 2007 година. Тувалу првпат се натпреварува на Олимписките игри во 2008 година во Пекинг, Кина, со кревач на тегови и двајца спортисти во спринт за жени и мажи на 100 м. Екипа од спортисти ги претставувала Тувалу во истите настани во Лондон, Обединетото Кралство.
Жилавка
Жилавка е бело вино од разновидно грозје, засадено првенствено во регионот на Мостар, Херцеговина, во јужниот дел на Босна и Херцеговина. Како сортно вино, Жилавка е позната по својата светла свежина и киселост. Идеална за комбинирани оброци, често е старо како даб "берик" гроздобер, кој претставува повеќе полно и земјени вино со јаткасти аспекти кои биле поприсутни во вината произведени во раните 2000-ти и порано..
Широко засадени низ цела поранешна Југославија, Жилавката била само мало мешано грозје што се користело низ целата поранешна држава.
Производството е генерално фокусирано во областа јужно од Мостар околу селата Читлук, Меѓугорје, Љубушки и Чапљина со познати продуценти како Нуиќ, Шекгро, Бркиќ, Винарија Читлук, Задро и Витаи / Гангаш.
Жилавка во Македонија
Американскиот весник „Волстрит журнал“ го рангирал виното „Жилавка“ на македонската винарија „Стоби“ меѓу топ пет пролетни вина во светот. Исто така и сортата „Вранец“ од бербата од 2012 година била препорачан од реномираниот „Вашингтон пост“ и ја доби оценката – „одличен“. Винскиот критичар на „Волстрит журнал“, Вил Лионс за „Жилавка“ напишал: „Ова вино е направено од помалку позната сорта на грозје и е апсолутно воодушевувачко. Бело, со убава и нежна сламеста боја, а поттекнува од Република Македонија. Има прекрасна миризлива нишка со ноти на дуња, зрели праски и лимон. Уште на првата голтка е сочно и лесно со суптилна лутина. Одлично оди со зачинета храна“.
Фабио Пекија
Фабио Пекија (роден на 24 август 1973 во Формија) — италијански фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од средниот ред. Во моментов ја води екипата на Хелас Верона.
Во својата кариера Пекија играл за 9 различни екипи (сите од Италија) и притоа забележил повеќе од 300 настапи во Серија А. Најголемите успеси во кариерата Пекија ги остварил во сезоната 1997-98 кога играјќи за тимот на Јувентус освоил две титули.
Пекија никогаш не одиграл ниту еден натпревар за сениорската селекција на Италија, но бил младински репрезентативец во селекцијата под 21 година со која триумфирал на Европското првенство за играчи на оваа возраст во 1996 година.
Тој исто така ја претставувал Италија и на Летните олимписки игри 1996 година во Атланта.
Рани години и настапите во Наполи
Роден во Формија, на возраст од 12 години Пекија влегол во младинскиот тим на Авелино во 1985 година. Дебитирал за првиот тим на Авелино во сезоната 1991-1992, но откако неговиот клуб следната сезона испаднал од Серија Б тој му се приклучил на Наполи.
Неговите добри перформанси во раните години од кариерата го натерале тренерот на Наполи, Марчело Липи да го доведе во Серија А. Пекија дебитирал во Серија А на 29 август 1993 во поразот на неговата екипа на домашен терен од Сампдорија со 2-1. Тој се појавил во игра во 69-тата минута заменувајќи го Енцо Гамбаро. Својот дебитантски гол во Серија А, Пекија го постигнал на 24 октомври 1993 против Лече во 82-рата минута од натпреварот во победата на неговиот тим од 3-1. Дебитантската сезона во Серија А, Пекија ја завршил со 33 одиграни натпревари во кој постигна 4 гола. Тој одиграл уште 3 сезони во дресот на Наполи потоа и дури станал капитен на тимот. Тој исто така играл и во финалето на Купот на Италија во сезоната 1996-97 и го постигнал единствениот погодок на првиот натпревар од финалето во Неапол. Потоа, Наполи го загубил реваншот со 3-1 и Купот го освоила екипата на Виченца.
Подоцнежните години во кариерата
Пекија потпишал за Сампдорија за која одиграл една сезона (1998-1999) пред да се врати во Торино каде потпишал за истоимениот тим (1999-2000). Следната сезона Пекија настапувал како позајмен за екипата на Наполи (повторно) со која испаднал од Серија А во сезоната 2000-01.
Во сезоната 2001-02 Пекија настапил на 33 натпревари и постигнал 5 гола за екипата на Болоња. Следната сезона тој му се приклучил на новиот прволигаш Комо, но уште еднаш испаднал од еллитното друштво. Потоа се вратил во Болоња (за која одиграл една сезона во Серија А, 2003-04), па одиграл една сезона на заем во Сиена, а во сезоната 2006-07 играл на 6 натпревари за Асколи во Серија А.
Пекија ја завршил својата играчка кариера во екипата на Фоџа во Серија Ц1 лигата, откако претходно играл за екипата на Фрозиноне во Серија Б.
Тренерска кариера
Откако се пензионирал од активното играње фудбал во 2009 година, Пекија последователно станал помошник тренер во екипата на Фоџа. Тој ја напуштил функцијата во заемна согласност со тренерот Антонио Порта, на 19 јануари 2010 година.
На 18 јуни 2011 тој бил назначен за нов тренер на Серија Б клубот Губио. Тој бил отстранет од тренерскиот пост во клубот на 16 октомври 2011 година, поради слабите резултати кој ги постигнал.
Пред почетокот на сезоната 2012-13 Пекија бил назначен за нов тренер на Латина.
Општина Ходош
Општина Ходош (словенечки: Občina Hodoš; унгарски: Hodos község) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е селото Ходош. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Ходош, општината ги опфаќа и следните населени места:
Борисов
Борисов или Барисав (Бары́саў, Barysaw; Бори́сов; Borysów) — град во Белорусија. Борисов, според податоците од 1999 година, има население од 150.700 жители. Градот се наоѓа на реката Березина во Минската област.
Историја
Борисов за првпат се споменал во Лаврентискиот кодекс, каде се навело дека градот бил основан во 1102 година од принцот Борис Всеславович. Во наредните векови градот бил запален и повторно изграден јужно од првичната местоположба.
1554 Југославија
1554 Југославија е мала планета или астероид. Откриен е на 6 септември 1940 година, од страна на Милорад Б. Протиќ, српски астроном во Белград, Кралство Југославија. Името го добил според државата Југославија.
Мала Усора
Мала Усора (или Усорица) е река во Босна и Херцеговина.
Извира на планината Борја (планина во БиХ) како Усорица во селото Липовиќи, околу петнаесет километри јужно од градот Теслиќ. По спојувањето со Голема Усора кај месноста Сатавци продолжува реката Усора, лева притока на реката Босна.
Реката Мала Усора е богата со клен.
NGC 3894
NGC 3894 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3894 се споменува и како UGC 6779, MCG 10-17-78, CGCG 292-33, KCPG 303A.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3894 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3894 има привидни димензии од 2,8' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 3894 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36889. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3838. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Олбернхау
Историја
Веројатно, името на градот доаѓа од старогерманското име Алберт (Албернхав, Албертхау, Албернхау, Албретсхајн). Олбернхау потекнува од век. Охрабрени од надбискупот Алберт I од Мајсен, т.н. Бели монаси од Осек ја основале првата населба во горната долина Флеа, кратко по откривањето на рудата овде. Олбернхау бил првпат споменат во 1434 година (како „Албернав“) во документ за продажба на Олбернхау на благородникот Каспар фон Бербисдорф.
Рударството започнало во 1511 година. Во времето на реформацијата Олбернхау станал парохија во 1539 година. Училиште за првпат е споменато во 1556 година. Цврсто изградената црква била осветена во 1590 година. Околу 1684 година била воведена индустријата за производство на оружје. Во 1690 година, била изградена првата ковачница во долината на Рунгшток, а во 1708 година работилницата за пиштоли испратила 12.000 пиштоли на саксонската армија. Во 1815 година, била основана фабрика за барут, која делумно била уништена во експлозии во годините 1835, 1850 и 1865. Последниот произведен пиштол од оваа фабрика бил во 1854 година.
Пуштањето на „Floehatalbahn“ во мај 1875, го поврзал Олбернхау со железничката мрежа. Градинка била изградена во 1878 години. Во 1880-тите, Олбернхау добил болница, гасовод и улично осветлување, а во 1892 започнала со работа првата електрична централа. Од 1895 сообраќале парни возови на дел од линијата помеѓу Олбернхау и Нојхаузен. На 1 јануари 1902 година, Олбернхау ги добил градските права. Во 1906 година, убавата арт деко концертна и балска сала „Тиволи“ била отворена. Јавниот базен бил отворен во 1930. Во 2002, една од најлошите поплави историјата на Флеха уништила делови на центарот на градот и многу куќи на речните брегови. Благодарение на многу приватни донации од цела Германија, поголемиот дел од огромните штети (проценети над 10 милиони евра) биле санирани за една година.
Туризам
Олбернхау е популарно туристичко одредиште. Меѓу поголемите градски знаменитости се:
Вгнезден во убавата долина Флеха со нејзините шест поддолини, Олбернхау нуди прекрасни погледи и привлечни патеки за планирање и зимски спортови.
Пињоли
Видови и географска распространетост
Во Азија, семето претежно се собира од два вида бор: Корејски бор (Pinus koraiensis) и герардов бор (Pinus gerardiana).
Во Европа пињолите најчесто се добиваат од пинија (Pinus pinea), која се одгледува за оваа намена повеќе од 5.000 години. Лимбата (Pinus cembra) се користи многу помалку.
Во Северна Америка најчесто се користи: колорадски пињон (Pinus edulis), еднолисен бор (Pinus monophylla) и мексикански пињон (Pinus cembroides).
Физички одлики
Откако ќе се извадат од шишарката, пињолите се покриени со тврда обвивка (семенска лушпа).
За да се јадат треба прво да се отстрани лушпата. Излупените пињоли, ако се чуваат на суво и ладно место (-5 до 2 °C) имаат долг рок на траење. Пињолите во лушпа (и излупените на топло) се расипуваат мошне брзо, се скислуваат за неколку недели, или денови во топли и влажни услови. Пињолите можат да се најдат во продажба и со лушпа, но поради чување во несоодветни услови, може да го загубат вкусот, а може и веќе да се расипани кога ќе се купат. Затоа, за да се зачува нивниот вкус, пињолите често се замрзнуваат.
Европските пињоли се разликуваат од азиските по поголемата должина споредено со ширината; Азиските пињоли се покуси, во облик на долги зрна од пченка. Американските пињоли се познати по својата изразена величина и лесното лупење.
Хранлива вредност
Сувите и спремни за јадење пињоли содржат 2% вода, 13% јаглехидрати, 14% белковини и 68% масти. 100 грама сушени борови ореви имаат енергетска вредност од 673 килокалории и се богат извор (20% или повеќе од препорачаната дневна вредност (ДВ)) на голем број микронутриенти, претежно манган (419% ДВ), фосфор (82% ДВ), магнезиум (71% ДВ), цинк (67% ДВ), бакар (65% ДВ), витамин Е (62% ДВ), витамин K (51% ДВ), и Б комплекс витамините, тиамин и ниацин (29-35% ДВ), итн.
Пињолите се добар извор на хранливи материи. Пинијата (P. pinea) содржи двојно повеќе јаглехидрати од кинескиот (P. koraiensis) и пакистанскиот (P. gerardiana) бор. Од друга страна, претходниве два вида содржат повеќе јаглехидрати и масти.
Употреба во кулинарството
Пињолите се јадат во Европа и Азија уште од палеолитот. Често се додавале во месо, риба, зеленчукови салати или се печат во леб.
Во Италија се основна состојка за песто сосот. Торта дела нона (итал:Torta della nonna - буквално „бабина торта“) е општ термин за секаков вид торта подготвена по стар семеен рецепт, но најчесто се користи за пита со шлаг, наросена со пињоли и по желба посипана со шеќер во прав. Пињоли колачињата, се италијанско-американски слаткарски специјалитет (во Италија се викаат бисквити од пињоли (biscotti ai pinoli)) и се прават од бадемово брашно обликувано во тесто, па посипано со пињоли.
Во Каталонија, се прави слатка од топчиња марципан прекриени со пињоли, намачкани со матено јајце и печени на тивок оган. Оваа слатка се вика „Панелета“. Пињолите исто така ги има во предјадењето „salade landaise“ во југозападна Франција. Пињолите, се користат често и во кујните од Блискиот Исток, во разновидни јадења како кибех, самоса и фатајер, и десерти како баклава и многу други.
Кафето од пињоли, е специјалитет од југозападниот дел на САД; особено го има во Ново Мексико.
Маслото од пињоли е додаток во храната.
1755 во уметноста
1755 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 1809
NGC 1809 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1809 се споменува и како ESO 56-48, IRAS 05023-6937.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1809 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1809 има привидни димензии од 3,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 2 м 5,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 34' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на NGC 1809 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16599. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Ризе (покраина)
Ризе  (турски: Rize) — покраина во Северна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Ризе. Покраината има 361 353 жители (2006) и површина од 3920 км2. Разделена е на 12 окрузи.
1757 во уметноста
1757 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1756 во уметноста
1756 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Текирдаг (покраина)
Текирдаг (турски: Tekirdağ) — покраина во северна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Текирдаг. Покраината има 707 997 жители (2006) и површина од 6 218 км2. Разделена е на 9 окрузи.
Варан Баргиј
Варан Баргиј (Warren Barguil; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Најпознат е по освојувањето на две планински етапи и планинскиот пласман на Тур де Франс 2017. Има освоено и две етапи на Вуелта а Еспања 2013.
Рана кариера
Баргиј ја започнал својата професионална кариера во 2011 година, кога возел за како стажант. Додека возел за оваа екипа ја освоил осмата етапа на Тур де л’Авенир и завршил петти во генералниот пласман. Следната година возел како стажант за. Ова било успешна сезона, освојувајќи го Тур де л’Авенир и завршил како втор на Тур де По де Савоја.
2014
Првиот резултат меѓу првите десет на Баргиј во сезоната 2014 дошол на Класик Ла Дром, каде завршил осми. Една недела потоа завршил осми повторно, овој пат на Страде Бјанке. Негов прв резултат меѓу првите десет на некоја поголема етапна трка бил на Волта а Каталуња, каде завршил на 9. место. Баргиј сакал да настапи на Тур де Франс, но екипата сакала Баргиј повторно да биде на Вуелта а Еспања, но да се насочи на генералниот пласман. Баргиј завршил осми на крајот на Вуелта, со негов најдобар етапен резултат на претпоследната етапа (етапа 20) на шестото место. Ја завршил сезоната во Кина, каде настапил на Трката околу Пекинг и завршил на шестото место.
2015
Сезоната 2015 била прва каде главна цел на Баргиј била Тур де Франс. Баргиј се мачел со формата во пролетниот дел од сезоната, но завршил на 12. место на Тур де Франс како подготовка за Тур де Франс. Една недела по Тур де Свис, завршил четврти на националното друмско првенство. Баргиј ја отворил Тур де Франс со одлична прва недела, завршувајќи 13. на Мур де Бретањ и бил на осмото место во генералниот пласман по таа етапа. Се мачел во последната трета недела и отпаднал од првите 10 на последните етапи; ја завршил Тур на 14. место на крајот.
2016
На 23 јануари 2016 година, Баргиј бил еден од шестемина од Џајант кои биле удрени од автомобил додека тренирале во Шпанија. Сите возачи биле во стабилна состојба.
Баргиј завршил на шестото место на еднодневниот класик Лиеж-Бастоњ-Лиеж. Претходно завршил на 9. место на Флеш Валон. Баргиј завршил трет на седмата етапа на Тур де Свис и затоа ја презел жолтата маичка пред да отпочнат последните две етапи. Меѓутоа го изгубил водството следниот ден, поради тоа што завршил на 21. место на поединечниот хронометар. Баргиј покажал одлична форма на почетокот на Тур де Франс и бил на 4. место во генералниот пласман во првата недела. Меѓутоа, во текот на трката неговата форма опаѓала и на крајот завршил на 23. место. Учествувал на Олимписките игри, но се откажал од друмската трка. Исто така, ја напуштил Вуелта а Еспања на третата етапа. Негов најдобар резултат на есенските класици било осмото место на Џиро ди Ломбардија.
2017
Баргиј ја презел точкастата маичка по деветтата етапа на Тур де Франс; бил поразен за влакно на целта од Ригоберто Уран во возбудлив фотофиниш. Ја освоил тринаесеттата етапа во спринтерска завршница помеѓу четворицата членови на бегството, поразувајќи ги Наиро Кинтана, Алберто Контадор и Микел Ланда; со тоа станал првиот Французин кој освоил етапа на Тур де Франс на Денот на Бастилја од победата на дванаесеттата етапа на Давид Монкутје во 2005 година. Баргиј, исто така, ја освоил осумнаесеттата етапа (завршувала на искачување од екстра категорија) откако се одвоил од предводникот на етапата Дарвин Атапума (кој водел со 1 минута и 45 секунди на пет километри пред целта) 800 метри пред целта. По победата на етапата, Баргиј имал несовладливи 89 бода пред второпласираниот Примож Роглич во рамките на планинскиот пласман.
Баргиј бил исфрлен од Вуелта а Еспања 2017 од по крајот на седмата етапа. Бил на 13. место во генералниот пласман со време 1:43 зад предводникот на трката Крис Фрум. Причините од екипата биле: негово несогласување со екипата за целите и тактиката; сакал слободна улога на планинските етапи и дека ова довело до неколку несогласувања во екипата; неговото одбивање да ги послуша наредбите на екипата за чекање на Вилко Келдерман откако Холанѓанецот имал дупната гума на седмата етапа и изгубил време поради тоа.
2018
За сезоната 2018, Баргиј се приклучил на професионалната континентална екипа, потпишувајќи тригодишен договор со француската екипа. Баргиј ја отворил сезоната на Тур Ла Прованс и завршил на 32. место. Негова прва трка во Светската турнеја во сезоната била Париз-Ница, каде завршил на 17. место. Неколку недели подоцна завршил на 15. место на Волта а Каталуња. На Критериум ди Дофине нападнал на шестата етапа, но подоцна бил достигнат од групата на фаворити. На Тур де Франс, Баргиј го направил првиот напад на првата планинска етапа, но немал среќа. На следните две етапи бил во бегство и собрал бодови за точкастата маичка. Завршил втор на крајот во планинскиот пласман и на 17. место во генералниот пласман. Негова завршница меѓу првите десет била на Трката околу Германија, каде завршил шести. Негов најдобар резултат во сезоната бил во септември кога завршил трет на ГП де Валони.
2019
По тешкиот почеток во 2019 година, Баргиј го освоил националното друмско првенство во спринтерска завршница. Претходно се размислувал да се повлече од спортот поради недостиг на успех. Баргиј настапил на Тур де Франс како вообичаено, повторно со цел за етапни победи. Нападнал на неколку планински етапи, покажувајќи добра форма, но не успеал да освои етапи. Меѓутоа, завршил на 10. место на крајот. По Тур де Франс, Баргиј потврдил дека ќе остане со уште една сезона, иако добивал понуди од други екипи од Светска турнеја.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал
1675 Симонида
1675 Симонида — астероид откриен на 20 март 1938 година, од страна на Милорад Б. Протиќ, во Белград, Кралство Југославија.
Астероидот е именуван според кралицата Симонида, жена на српскиот крал Стефан Милутин.
Бирлик, Казахстан
Бирлик е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Half-Life (серијал)
Half-Life („half-life“ е англиски израз за период на полураспаѓање) е серијал од научнофантастични пукачки видеоигри од прво лице кој се состои од две целосни игри, две епизодични игри и три раширувања од трети лица, како и бројни демоа со посебна содржина. Серијалот започна во 1998 година. Повеќето игри и раширувања во серијалот се изработени од Valve Corporation и издадени од Sierra Studios, со некои раширувања од Gearbox Software. Electronic Arts ја презема дистрибуцијата на серијалот од Sierra од 2005 година натаму. Серијалот е првично издаден за ЛС, но повеќето игри се издадени и за конзоли.
Главниот херој во серијалот Half-Life е Гордон Фримен, теоретски физичар и вработен во  Истражувачкиот центар „Блек Меса“. Сите раширувања за првата игра имаат други играчки ликови покрај Фримен.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Радожда
Свети Архангел Михаил — пештерна црква во струшкото село Радожда. Во еден од најубавите предели на западниот брег на Охридското Езеро, над с. Радожда. Црквата е посветена на Архангел Михаил.