cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дама и слугинка
Опис
Љубовница и слугинка е насликана во текот на 1666-1667 година. Сликата покажува елегантна љубовница и нејзината слугинка додека гледаат на љубовно писмо што љубовницата штотуку го добила. Има силна употреба на жолта боја во елегантниот капут на жената со крзно, а сината во свилената покривка за маса и престилка на слугинката. Фокусот на сликата се двете жени додека седат на биро и вршат секојдневна активност. Вермер бил познат по своите домашни сцени со жени. Светлината на сликата доаѓа од лево и паѓа на лицето на љубовницата. Љубовницата има замислен поглед, со малку раширени усни и со прстите подигнати до брадата на прашален начин. Осветлените делови на жолтиот мантил се формирани со убедливи потези на четката од оловно-калајна-жолта боја и сенките се создадени со дефиниција. Вермер користи темна позадина, како што тоа го прави во други слики како што се Портрет на млада жена и Девојка со бисерна обетка. Бисерите биле важен статусен симбол на тој период и тоа се одрази во отмената облека на љубовницата и нејзиното изобилство на бисери.
Писмата се распространета тема во сликите на Вермер од 1660-тите. Претходните дела, како Жена во сино што чита писмо (околу 1663–1664), прикажуваат жена сама со писмо, но во оваа слика додадената слугинка е нов елемент. Гестовите и изразите на двете жени укажуваат на вознемиреност поради писмото и неговата потенцијална содржина. Сликата е добро сочувана.
Сонсоролски јазик
Сонсоролски јазик — микронезиски јазик кој се зборува на Палау. Јазикот е дел од подгрупата на тручки јазици. Јазикот е многу сличен со тобискискиот јазик.
Дијалекти
Јазикот има два дијалекта:
Реденик
Реденик — појас со џебови за чување куршуми или за носење муниција. Најчесто се носел преку рамо, додека муницијата била на стомакот и градите. Иако се слични за користење, тие сепак се разликуваат од растоварачките елеци, кои се наменети за носење шаржери.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
IC 420
IC 420 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 31 август 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 420 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 420 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 7 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -54° 26' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на IC 420 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64129.
Волонтерство
''Волонтерство и Волонтери пренасочува овде. За други значења на Волонтер, Волонтери, и Волонтерски, видете Volunteer (disambiguation).''
Волонтерството е практика на луѓе кои работат за доброто на останатите, без мотив за каква било финансиска или материјална добивка. Волонтерството, општо земено, се смета за алтруистичка активност, наменета за промовирање добро или за подобрување на квалитетот на животот. Луѓето волонтираат и со цел да стекнат вештини без да е потребна финансиска инвестиција од страна на работодавецот.
Волонтерството зазема многу форми и широк спектар на луѓе го обавуваат. Многу волонтери се обучени во сферите во кои работат, како на пример медицина, образование или прва помош. Останатите, волонтираат на основа на потреба, како што се природните катастрофи.
Полза од волонтерство
Постојат три главни ползи од волонтерство:
Социјални средства
Социјалните средства овозможени со волонтерство играат клучна улога во економската обнова. Онаму каде што сиромаштијата е ендемска, сиромашните заедници имаат недостаток од пријатели и соседи кои се во можност да им помогнат. Оваа, волонтерска, заедничка помош или само-помош е битна заштитна мрежа. Овој модел добро функционира во рамки на држава бидејќи постои национална солидарност во време на неповолни услови и попросперитетните групи најчесто се жртвуваат за доброто на оние кои имаат потреба.
Волонтерство врз основа на знаење
Под волонтерството врз основа на знаење се подразбира волонтерство каде што волонтерот е стручно обучен во областа во која волонтира. Ова е спротивно од типичното волонтерство, каде што не е потребна стручна обука. Според Независниот Сектор, просечен час - типично волонитрање се движи од 18-20 долари на час. Волонтерството врз основа на знаење е проценето за 40-500 долари на час, во зависност од пазарната цена во тоа време.
Виртуелно волонтерство
Виртуелното волонтерство, понекогаш познато и како е-Волонтерство, он-лајн волонтерство или микро-волонтерство е термин со кој се опишува волонтер кој ги извршува задачите, во целост или делумно, надвор од организацијата и кој користи интернет, дом, училиште, телецентар или работен компјутер или друга направа која е поврзана со интернет, како на пример PDA (a personal digital assistant) – рачно управуван компјутер, исто познат и како компјутер за дланка или smartphone – мобилен телефон кој нуди напреднати можности, често со функционалност како на личен сметач. Виртуелното волонтерство е познато и како сајбер услуга, телементорство и телетуторство и под разни други имиња. Виртуелното волонтерство е слично на работење од дома, само што, не станува збор за платени он-лајн вработени туку за неплатени он-лајн (интерактивни) волонтери.
Еколошко волонтерство
Еколошкото волонстерство се однесува на волонтери кои даваат придонес за еколошкиот менаџмент. Волонтерите се служат со низа активности кои вклучуваат набљудување на средината, еколошко реставрирање како ре-вегетација и отстранување пиреј и образовање на останатите за природната средина.
Начела
Во речиси, сите модерни општества, најосновна од сите вредности е онаа луѓето да им помогаат на луѓето, а при тој процес да си помагат и себеси. Но, може да се појави тензија помеѓу волонтерството и услугите кои ги нуди државата, така што повеќето земји развиваат начела и развиваат законодавство со цел да ги разјаснат улогите и односите меѓу акционерите и да ја идентификуваат и наменат потребната правна, социјална, административна и финансиска поддршка. Ова особено е потребно кога некои волонтерски активности се сметаат како предизвик за надлежните во државата како на пример, кога на 29 јануари 2001 год. претседателот Буш предупреди дека волонтерските групи треба да ја надополнот, а не да ја заменат работата на владините агенции. Волонтерството кое ù е од полза на државата но ја предизвикува платената опозиција ја разгорува лутината на работничките унии, застапувајќи ја платената опзиција, како што е случајот кај волонтерските противпожарни одделенија особено во мешаните одделенија.
Потешкотии во крос-националната помош
При овој модел на волонтирање, можат да настанат проблеми кога ова се применува низ национални граници. Кога една држава праќа волонтери во друга држава може да се смета како прекршување на суверенитетот и недостаток на почит кон националната влада на предложените приматели. На овој начин, кога државата преговара за понудата и прифаќање помош, битни се мотивите, особено ако спонзорите ја одложат или запрат помошта. Оттаму еволвирале три типа на услови:
Некои меѓународни волонтерски организации ја дефинираат нивната примарна мисија алтрустички, како борба против сиромаштијата и подобрување на животните стандарди на луѓето од земјите во развој. Таков е примерот со Voluntary Services Overseas која има речиси 2000 обучени професионалци кои работат како волонтери со цел да го предадат своето знаење на локалните луѓе, на тој начин што и кога ќе се вратат дома, знаењето ќе остане. Резултатот е одличен кога овие организации работат во партнерство со владите. Но, кога други организации или поединечни влади од развиените земји ја поддржуваат работата на волонтерските групи, постои сомнеж дали нивните вистински мотиви се намалување на сиромаштијата или создавање богатство за некои од сиромашните или пак начела наменети за корист на земјите дарители. Оваа нејасност постои бидејќи искуството покажува дека она што е волонтерски сработено може да ги уништи странските и економските начела на земјата која ја прима помошта. Економијата на земјите со многу ниски приходи страда од „индустријализација без просперитет“ и „инвестиција без раст“. Ова се јавува бидејќи „помошта за развој“ насочува многу влади од земјите од третиот свет да ги купат „развојните“ начела кои се некорисни, лошо осмислени, непродуктивни па дури и толку позитивно деструктивни, што не можат да опстанат без надворешна помош.
Всушност, некои од овие понуди за помош го извитопериле општиот дух на волонтерството, при што ја третираат локалната волонтерска акција како „придонес по вид“ т.е. како услови кои бараат локалните луѓе да се стекнат со правото да донираат „наметливо”, со тоа што ќе го променат своето однесување. Ова може да се смета како заповод и навреда за примателите бидејќи помошта им служи, пред сè, на начелните цели на дарителите отколку на потребите на примателите.
Записите покажуваат дека помошта, условена од реформите на начелата честопати не е делотворна. Условеноста функционира само тогаш кога постои силна домашна посветеност кон реформите и ако владите-приматели се демократски, т.е одговорни кон своите сопствени избраници. Волонтерските организации и нивните поддржувачки дарители треба да ги почитуваат владите на земјите во кои сакаат да помогнат и да градат врз длабоко-вкоренетите традиции на луѓето за си помогнат едни на други, а со тоа создаваат битна состојка за социјален и демократски развој.
Критика
Во 1960-та год. Иван Илич приложи истражувања за улогата на америкаснките волонтери во Мексико во неговиот говор насловен како "To Hell With Good Intentions" („Патот до пеколот е поплочен со добри намери“). Неговата загриженост во склоп на критиките на Паоло Фреире и Едвард Сед кружи околу идејата за алтруизмот како надополнување на христијанската мисионерска идеологија и дека чувството на морална одговорност / обврска го води концептот на однесување како што доликува, кој за првпат се развил во француската аристократија како морална одговорност која произлегува од нивното богатство. Едноставно кажано, и двете го предложуваат проширувањето на моќта и авторитетот на запоставените култури низ светот. Скорашните критики врз волонтерството доаѓаат од Вестмир и Кан (1996г.) и Глориа Ваткинс, позната како bell hooks (2005г.).
Постои загриженост и за ефектите од неолиберализмот во областа на волонтерството, за што сведочи и зголеменото влијание на корпорациите врз социјално програмирање на непрофитните организации на заедниците, особено преку младинска работа.
Полето на медицински туризам (се однесува на волонтери кои патуваат во прекуокеанските земји за да понудат помош) неодамна се стекна со негативна критика во однос на алтернативната забелешка за одржлив капацитет (работење во однос на долгорочни инфраструктури кои се водат локално но од страна на странски поддржувачи). Надмоќта на оваа критика се јавила најчесто во научната литература и онаа критикувана од врсниците. . Неодамна, и медиумските флаери со поопшто читателство објавија вакви критики. .
Auto da fe (книга на Еуџенио Монтале)
Auto da fé - збирка есеи на италијанскиот писател Еуџенио Монтале од 1966 година.
Содржина
Книгата ги содржи следниве есеи и уметнички критики:
За збирката
По неговата преселба во Фиренца, Монтале почнал интензивно да се занимава со книжевна критика. Исто така, по преслебата во Милано, во 1948 година, Монтале започнал да пишува книжевна и музичка критика за познатиот весник „Кориере дела сера“. Од неговиот критичко-есеистички опус се истакнува книгата „Auto da fe“ (1966) во која се собрани статиите објавени во разни весници и списанија меѓу 1946 и 1966 година. Како критичар, Монтале не бил на нивото на неговата поезија, што се должи на оптовареноста со идеализмот на Кроче (кого го читал во младоста), како и на конзервативните општествено-политички убедувања и традиционалистичките културни ставови. Оттука, според Фортини, од есеистот и критичар Монтале не може да се објасни како станала онаа смела и трагична поезија што ја напишал тој, зашто многу од ставовите искажани во есеите драстично отстапуваат од современите мислења. Сепак, во нив, Монтале дава многу поучни забелешки од теориски карактер.
Матеј Геров
Матеј Геров (Тетово, — Софија, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Женевската група и Македонската револуционерна организација, подоцна новинар во Бугарија.
Животопис
Геров е роден во Тетово на 14 октомври 1871 година. Студирал на Правниот факултет во Софија. На 27 септември 1903 година се пријавил да ги продолжи студиите во последниот семестар на Правниот факултет во Белград. Како член на ВМРО од крилото на „сарафистите“ бил испратен е да го аранжира пречекот на Борис Сарафов во српската престолнина за разговорите со српските државници и новинари во ноември 1903. Ја поддржувал националната програма на Македонскиот клуб и на весникот „Балкански гласник“ и изјавил во печатот дека „не е ни Србин, ни Бугарин, туку Македонец“. Во следната година ја напуштил Србија. Подоцна учествувал во формирањето на Сојузот на бугарските конституциони клубови во 1908 и како новинар, наполно се предал во служба на бугарската политика во Македонија.
NGC 4317
NGC 4317 — засега неутврден објект во соѕвездието Береникина Коса, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4317 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4317 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2528. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Крамер против Крамер
„Крамер против Крамер“ (англиски: Kramer vs. Kramer) — американски филм (драма) од 1979 година, во режија на Роберт Бентон, кое е автор и на сценариото зановано врз истоимениот роман од Ејвери Кормен. Главните улоги ги граат: Дастин Хофман, Мерил Стрип и Џејн Александер. Филмот добил пет „Оскари“, и тоа: Оскар за најдобар филм, за најдобар глумец, за најдобар режисер, за најдобра глумица во споредна улога и за најдобро адаптирано сценарио.
Синопсис
Тед (го игра Хофман) е целосно посветен на кариерата. На крајот од работниот ден, неговиот претпоставен му соопштува дека ќе биде унапреден, но кога Тед се враќа дома, дознава дека сопругата Џоана (ја игра Стрип) го напушта, оставајќи му го малолетниот син. На почетокот, Тед не може да се снајде во улогата на родител и често го запоставува детето, но со текот на времето, тие се зближуваат сè повеќе. Сето тоа е на штета на работните обврски на Тед. Еден ден, Џоана се враќа во Њујорк и поведува судски процес за старателство над детето. Истовремено, Тед е отпуштен од работата, но веднаш наоѓа друга, помалку платена, работа. За време на судењето, Тед сфаќа дека Џоана била несреќна во бракот, а таа дознава дека Тед се изменил и прераснал во посветен родител. На крајот, таа го добива судскиот спор и Тед е принуден да се раздели од синот. Меѓутоа, Џоана сфаќа дека нема право да ги раздели и се согласува детето да остане со Тед.
Литванска Хелсиншка група
Литванска Хелсиншка група (полно име: Јавна група за промовирање на спроведувањето на Хелсиншкиот договор во Литванија; Helsinkio susitarimų vykdymui remti Lietuvos visuomeninė grupė  ) беше дисидентска организација активна во Литванската ССР, една од републиките на Советскиот Сојуз, во 1975–83 година. Основана за да го следи спроведувањето на Финалниот акт на Конференцијата за безбедност и соработка во Европа, попознат како Хелсиншки договор, таа била првата организација за човекови права во Литванија. Групата објави над 30 документи кои откриваат религиозни репресии, ограничувања на слободата на движење, политичка злоупотреба на психијатријата, дискриминација на малцинствата, прогон на активисти за човекови права и други прекршувања на човековите права во Советскиот Сојуз. Повеќето од документите стигнаа до Запад и беа објавени од други групи за човекови права. Членовите на групата била прогонувани од советските власти. Нејзините активности се намалија откако изгубила членови поради смрт, емиграција или затвор, иако никогаш не беше формално распуштен. Некои од функциите на групата биле преземени од Католичкиот комитет за одбрана на правата на верниците, основан од пет свештеници во 1978 година По неговото ослободување од затвор, Викторас Петкус ја обнови литванската Хелсиншка група во 1988 година.
Историја
Инспирирана од Московската Хелсиншка група, литванската група беше основана од пет дисиденти од различни сфери на животот: језуитскиот свештеник Каролис Гарукас, еврејскиот „ одбитник “ Еитанас Финкелштаинас, поетесата и депортираната Она Лукаускаите-Пошкиена, двапати затворена католичка дисциплина и П. поет Томас Венцлова. Формирањето било официјално објавено на прес-конференција на странски новинари од Ројтерс и Чикаго Трибјун на 27 ноември или 1 декември 1976 година во станот на Јуриј Орлов ( Натан Шарански делувало како преведувач на англиски јазик). Групата немаше поформална структура или дефиниран лидер, иако Петкус беше нејзиниот неофицијален водач и движечка сила.
Различните средини на основачите беа наменети да служат на широк спектар интереси. Групата не сакала да стане уште една католичка или националистичка дисидентска група; наместо тоа, се трудеше да работи на основните и универзални човекови права кои ќе ја привлечат интелигенцијата, жителите на градот, не-Литванците и други. Групата не ги ограничи своите извештаи на Литванија или Литванци; на пример, известуваше за апсења на тројца Естонци (Март Никиус, Ерик Удам и Ен Тарто ), за дискриминација на 49 германски семејства од Волга кои живееле во Радвилишкис и за прогон на руски пентекостал кој живеел во Вилнус. Групата произведувала не само извештаи за конкретни поединци, туку и извештаи за пошироки прашања. Во 1977 година, групата изготвила извештаи за состојбата на поранешните политички затвореници, фокусирајќи се на забраната за враќање во Литванија дури и по завршувањето на нивниот затворски рок, и на Католичката црква испратила извештај и до последователниот состанок на Конференцијата за безбедност и соработка во Европа во Белград (4 октомври 1977 – 8 март 1978 година).
Групата беше повторно основана во 1988 година кога политиката на гласност и перестројка овозможи послободно политичко изразување. На 20 ноември 1988 година, групата примил три нови членови Балис Гајаускас, Казимерас Крижевичиус и Нијоле Садунаите. Групата се приклучи на движењето за независност и објави многу извештаи и документи (околу 100 документи само во 1991 година). Документите биле собрани и објавени во два тома од Истражувачкиот центар за геноцид и отпор на Литванија во 1999 година (ISBN 9986-757-29-0 ) и од страна на Литванското здружение за човекови права во 2006 година (ISBN 978-9955-9972-0-7 ). Многу членови на групата, вклучително и Викторас Петкус, се приклучиле на Литванското здружение за човекови права, првата официјална организација за човекови права основана во 1989 година Хелсиншката група продолжува како официјална група; во март 2014 година, таа станала ко-основач на литванскиот Координативен центар за човекови права ( Lietuvos žmogaus teisių koordinavimo centras   ).
Членство
На Томас Венцлова, син на Антанас Венцлова, истакнат советски писател, му бил дозволено да емигрира во САД само два месеци по формирањето на групата. Викторас Петкус беше уапсен на 23 август 1977 година. По судењето во 1978 година, тој бил осуден на 10 години затвор и 5 години егзил. Ослободен е по воведувањето на гласност во 1988 година. Каролис Гарукас почина од рак на 5 април 1979 година; Она Лукаускаите-Пошкиена починал на 4 декември 1983 година. Ејтан Финкелштајн поднел оставка од групата во 1979 година и му било дозволено да емигрира во Израел во декември 1983 година
Покрај петте основачки членови, групата додала уште шест други. Брониус Лауринавичиус, католички свештеник, беше примен во јануари 1979 година, но тој починал во сомнителна сообраќајна несреќа на 25 ноември 1981 година. Во ноември 1979 година, групата ги додаде Алгирдас Статкевичиус, лекар и поранешен член на литванските територијални одбранбени сили и Мечисловас Јуревичиус, поранешен литвански партизан. Витаутас Скуодис, професор по геологија, исто така се придружил на групата, но бил уапсен во ноември 1979 година поради поседување на ракопис од 300 страници со наслов Духовен геноцид на Литванија. На 14 февруари 1980 година, Статкевичиус бил уапсен и префрлен во психијатриска болница. Групата протестирала поради апсењата и сакала да го прими Витаутас Ваичиунас, работник, но Јуревичиус и Ваичиунас биле уапсени на 25 март 1981 година. Затоа, на почетокот на 1981 година, Лукаускаите-Пошкиена била единствената членка на групата, но поради лошата здравствена состојба таа не била во можност да продолжи со активностите на групата.
Во доцните 1980-ти и раните 1990-ти, повторно воспоставената група додала многу нови членови. Вкупно, групата имала 41 официјален член плус околу 84 неофицијални членови. Меѓу нив биле Витаутас Богушис, Гинтаутас Иешмантас, Нијоле Садунаите и Казис Саја.
Затворени членови
Следниве членови на Групата биле уапсени и осудени од советските власти:
Обични луѓе (филм)
Обични луѓе е американски драма филм од 1980, режиран од Роберт Редфорд. Главните улоги во филмот ти толкуваат Доналд Сатерленд, Мери Тајлер Мур, Тимоти Хатон, Џад Хириш и Елизабет Мекговерн.
Поезијата не постои
Поезијата не постои (италијански: La poesia non esiste) - збирка куси раскази на италијанскиот писател Еуџенио Монтале од 1973 година.
Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:
За збирката
Во збирката кратки раскази „Позијата не постои“ доаѓаат до израз хуморот на Монтале и вештината на сликање на општествените обичаи.
Мулзум
Мулзум (Mulsum) — село и поранешна општина во округот Куксхафен во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од општината Вурстер Нордзекисте.
Местоположба
Местото се наоѓа во историската област Вурстенски крај помеѓу градовите Куксхафен и Бремерхафен.
Месни единици
Поранешната општина Мулзум се состоела од следниве единици:
Јордан Ѓорѓевски
Јордан Ѓорѓевски (Тетово, 7 – Скопје, ) — македонски агроном.
Животопис
Ѓорѓевски е роден во Тетово на 7 декември 1910 година. Основно училиште завршил во Тетово, а Земјоделско-шумарски факултет во Земун – Србија во 1934 година. Работел во опитните станици во Сараево, Топчидер – Белград и во Скопје. Специјализирал една година во Грција за селекција на памукот. Во 1948 година доаѓа на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, како предавач по индустриски култури, каде и се пензионирал како професор. Учествувал во работата на повеќе тела и комисии. Објавил повеќе научни и стручни трудови од областа на индустриските култури, посебно за памукот. Автор е и на учебникот по индустриски култури.
Тобиски јазик
Тобискиот (ramarih Hatohobei, „јазикот на Тоби“) е микронезиски јазик кој се зборува на островот Тоби во Палау. Тобискиот е сличен со сонсоролскиот и го зборуваат околу 150 луѓе. Денес Тобијците воглавно живеат во Корор.
Список на државни водачи во 520 година
Ова е список на државни водачи во 20 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Прва македонска кошаркарска лига 2016/17 - Прва лига
Првата македонска кошаркарска лига 2016/17 - Прва лига започнала на 19 ноември 2016 година, а завршила на 4 март 2017 година. Вкупно осум екипи се натпреварувале во првиот дел за да ги одлучат четирите места кои воделе во Супер лигата на Првата македонска кошаркарска лига 2016/17.
Табела
Извор: Македонска Кошаркарска Федерација
Софре Ѓорѓевски
Софре Ѓорѓевски (Радиовце, тетовско, ? – ?, 1963) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација
Животопис
Ѓорѓевски е роден во тетовското село Радиовце. Тој бил еден од првите членови на Македонската револуционерна организација во Тетовско, војвода на чета (со решение на Тетовскиот местен комитет), која дејствувала во подрачјето на планината Сува Гора во Тетовско и Гостиварско. Учесник е во Илинденското востание, во борбите во Кичево. Во тетовските провали бил уапсен и затворен во Куршумли ан во Скопје (1905–1908). Носител е на Илинденска споменица.
Нордхолц
Нордхолц (Nordholz) — село и поранешна општина во округот Куксхафен во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од општината Вурстер Нордзекисте.
Местоположба
Местото се наоѓа на брегот на Северното Море, сместено северно од градот Куксхафен.
Месни единици
Поранешната општина Нордхолц се состоела од следниве единици:
Белкаменска Река
Белкаменска Река (Менска Река, Елешка Река или Которска Река; Δροσοπόταμος, Дросопотамос или Δροσοπηγιώτικο ρέμα, Дросиопигиотико рема) — река во Леринско, Егејска Македонија.
Опис
Реката извира од планината Вич северно под врвот Клепелото (1.878 м) под името Сара и тече на североисток низ густа и дива букова шума. Ја прима десната притока Богаз и левата Павлин во котлината на поранешното село Елово (по кое реката е наречена Елешка). Кај старото село на Бел Камен (по кое е наречена Белкаменска) стои камен мост од 1852 г., дело на месни мајстори, како и убава стара воденица која сè уште работи. Минува низ Бел Камен и излегува од планината кај Горно Котори (по кое е наречена Которска), свртува на север, па проаѓа низ Долно Котори и Кучковени. Традиционално се влева во Сакулева Река кај Лажени, но денес реката е зафатена во голем број на мали акумулации.
Притоки
→ лева притока, ← десна притока
Денот на Свети Кнут
Божиќните елки се симнуваат на дваесеттиот ден од Божиќ, а се јадат бонбоните и колачињата кои го украсиле дрвото. Во Шведска, празникот што се одржува за време на овој настан се нарекува забава на Кнут ( буквално „Пљачкање на новогодишна елка“).
Потекло
Кануте Лавард (Кнут Левард на шведски) бил дански војвода кој бил убиен од неговиот братучед и ривал Магнус Нилсон на 7 ми јануари 1131 година за да може да го езурпира данскиот престол. После неговата смрт имало граѓанска војна, што довело до тоа Кнут подоцна да биде прогласен за светец.
Бидејќи неговиот именден приближно се совпаѓа со Богојавление („тринаесеттиот ден од Божиќ“), Денот на Кнут и Богојавление биле изедначени до одреден степен. Во 1680 година, Денот на Кнут бил поместен на 13 јануари и станал познат како („дваесеттиот ден на Кнут/Божиќ“).
Финска
Забележана е традиција која е донекаде аналогна на модерниот Дедо Мраз, каде млади мажи се облекувале како кози. Обично фустанот бил превртена крзнена јакна, маска од кожа или кора од бреза и рогови. За разлика од Дедо Мраз, бил застрашувачки лик (сп. Крампус). Мажите облечени како талкале од куќа до куќа, влегувале и обично барале храна од домаќинството и особено остатоци од алкохолни пијалоци.
Во Финска традицијата сè уште е жива во областите на Сатакунта, Југозападна Финска и Остроботна. Меѓутоа, во денешно време ликот обично го играат деца и сега вклучува среќна средба.
Шведска
Во Шведска, Денот на Свети Кнут го означува крајот на сезоната на Божиќ и празниците. Се слави со вадење на елката и танцување околу неа. Во денешно време празникот е главно за деца.
IC 421
IC 421 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 421 се споменува и како NGC 6876A, ESO 73-25.
Откривање
Објектот е откриен на 21 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 421 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 421 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 11 м 17,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -71° 0' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.
Други поделби
Проучување на IC 421 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64222.
Огнени кочии
„Огнени кочии“ (англиски: Chariots of Fire) е британски филм од 1981 година, во режија на Хју Хадсон (Hugh Hudson), според сценариото на Колин Веланд (Collin Welland). Главните улоги ги толкуваат: Бен Крос (Ben Cross), Ијан Чарлсон (Ian Charleson), Најџел Хејверс (Nigel Havers), Шерил Кембел (Cheryl Campbell) итн. Музиката за филмот ја компинирал грчкиот композитор и инструменталист Вангелис, кој ја добил наградата „Оскар“ за најдобра оригинална филмска музика.
Содржина
Во филмот се обработува приказната за двајца атлетичари на олимписките игри во 1924 година: Ерик Лидел, посветен Шкотски христијанин кој се натпреварува за поголема слава и Харолд Абрахамс, британски Евреин кој се натпреварува за да ги надмине предрасудите.
NGC 4318
NGC 4318 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4318 се споменува и како UGC 7446, MCG 2-32-15, CGCG 42-59, ARAK 359, VCC 575, CGCG 70-33.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јануари 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4318 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 4318 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 4318 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40122. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 873. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Список на државни водачи во 1479 година
Ова е список на државни водачи во 479 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Марк Ребије
Марк Ребије (француски: [ʁəbijɛ]) — американски електронски музичар и Јутјубер од Далас, Тексас и во моментов со седиште во Њујорк. Тој е познат по импровизација на електронски песни кои содржат комични текстови. Ребије првенствено ја дистрибуира својата работа преку видеа на YouTube и во живо на Твич во кои тој користи loop station, тастатура, вокали и ударни инструменти за да ги произведе своите песни во неговиот стан. Тој исто така има издадено три студиски албуми: Marc Rebillet, Europe и Loop Daddy III и два EP, Loop Daddy и Loop Daddy II.
Ран живот
Таткото на Ребије бил Французин, а мајка му од Јужна Каролина. Неговите родители се сретнале во Париз. Ребије започнал да свири пијано на четиригодишна возраст и студирал класична музика до 15-та година додека одел во средното училиште за изведувачки и визуелни уметности Букер Т. Вашингтон во Далас. Тој се откажал од факултет по една година студирање глумечка игра. Потоа Ребије работел во други сектори десет години, вклучително и во корпоративен центар за повици, додека безуспешно произведувал музика под името „Leae“.
Во 2007 година, Ребилет билпрофилиран на Фокс 4 во Далас, откако бил прв во редица за да купи iPhone, за време на првичното издание. Една жена му платила на Ребије 800 долари за неговото место во линијата, обидувајќи се да купи повеќе телефони за да ги препродава. Планот не и успеал како резултат на политиката на продавницата што дозволувала само еден iPhone по клиент.
Во 2016 година, Ребије тврдел на Редит дека го открил наводниот необјавен албум од 1998 година, Суфџан Стивенс, во контејнер надвор од издавачката куќа Астматик Кити, студии во Дамбо, Бруклин во 2014 година. Претставник од издавачката куќа кој одговорил на објавата не можел да ја потврди автентичноста на албумот, но побарал Ребије да не го споделува. Неколку часа подоцна, Ребије продолжил да го аплоадира албумот и да го споделува на 4chan. Во интервју за Stereogum следниот ден, тој изразил жалење за непочитување на желбите на издавачката куќа, но изјавил дека сакал да дозволи албумот да биде зачуван на Интернет. На прашањето дали албумот е можеби измама, Ребије одговорил: „Немам време ниту желба да ја докажам неговата автентичност“.
Стриминг преку Интернет
Професионалната музичка кариера на Ребије започнала во 2016 година, кога тој започнал да објавува видеа на YouTube и стримови во живо на кои импровизира песни во неговата спална соба, апартман и хотелски соби, често додека танцува во неговите боксерки. Овие видеа почнале да стануваат вирални преку Редит и Фејсбук, генерирајќи база на обожаватели. Многу од песните на Ребије се инспирирани од барањата во живо од неговите обожаватели, кои му се јавуваат од телефонскиот број што го објавува на друштвените мрежи или коментираат за време на преносот во живо. Сесиите на Ребије можат да траат од еден до пет часа. Содржината на стримовите варира многу, од романса и секс до несериозни теми, како што е јадење грицки.
Од март 2021 година, Ребије има 11,8 милиони мрежни преноси на неговата музика, има 1,17 милиони претплатници на YouTube и над 79 милиони прегледи на YouTube.
За време на пандемијата КОВИД-19, турнејата на Ребије во Австралија и Нов Зеланд била откажана и потоа презакажана за почетокот на 2021 година. Наместо откажаните емисии, тој закажал четири бесплатни емисии во живо на Твич, именувани за четири града на откажаната турнеја. Оваа колекција на претстави тој ја нарекол „Карантин турнеја во живо“, со првото шоу кое привлекло над 1,57 милиони гледачи и собрала над 34.000 долари за добротворни цели поврзани со коронавирус. Објаснувајќи зошто тој избрал да започне да се емитува на Twitch, Ребије за „The Verge“ рекол: „Само се обидувам да преживеам, а Twitch има најголем потенцијал за заработка за стрим во живо“.
Исто така поврзано со пандемијата, Ребије снимил песна, наречена „Химна на општите работници“, посветена на општите работници, за да им се заблагодари за нивната работа. Дискутирајќи за песната за Бостон Хералд, Џед Готлиб напишал дека „мелодијата што ја изгради за една минута има повеќе карактер и магија од било што на неодамнешните ТВ-концерти на мрежата за слободна мрежа“.
На 9ти декември, во пресрет на достигање на еден милион претплатници на YouTube, Ребије емитувал во живо за време и по достигањето на милионот. Тој го искористил стримот како можност да донира во повеќе добротворни организации.
Настапи во живо
Неговите први емисии во живо се одржале во 2017 година во барови во неговиот роден Далас, Тексас. Потоа се преселил во Њујорк за понатамошна развој на својата музичка кариера. Опишувајќи како неговото присуство на Интернет брзо ја зголемило неговата фан-база, Ребије му рекол на еден интервјуер:"Се случи многу, многу брзо ... целата работа на Интернет се одвиваше на многу агресивен начин. Луѓето ширум светот само што започнаа да ги споделуваат моите работи на „Фејсбук“, мојата публика на „Фејсбук“ отиде од 7.000 или 10.000 следбеници до, за една или две недели, 50.000. Потоа беа 100.000. И бројката само продолжи да се качува! И со тој скок дојдоа сите овие букинг барања од целиот свет со кои навистина немав поим како да се справам."Почнувајќи од 2019 година, Ребије настапил на турнеи во САД и Европа, а продажбата на билети станала неговиот примарен извор на приход. Во живо претставите на Ребије се енергични, интерактивни и скоро целосно импровизирани, со многу малку материјал што се повторува од емисија во емисија. Објаснувајќи го својот пристап кон изведбата, Ребије изјавил: „Доаѓам до неколку идеи, вршам неколку набљудувања во текот на денот, мислам на нешто што е важно за толпата пред која изведувам, ги користам тие работи како садници за идеи за песни“. Даблинскиот весник го нарекол Ребије „човек кој е чувствителен далеку од неговите резултати. Одличен уметник, кој знае да се забавува “. Ирскиот испитувач го нарекол Ребије „емотивен пад на диџејот/комичарот/едно лице“ и го нарекол неговиот настап во живо „нервозен и многу привлечен“. Тајлер Хикс од Далас Обсервер рекол дека „малку изведувачи можат да одговараат на ревносниот интензитет“.
Возење во концертна турнеја
Како одговор на пандемијата КОВИД-19 во 2020 година, во која беа откажани сите концерти, Ребије закажал „drive-in концертна турнеја“ во јуни 2020 година, во која тој настапил на 12 претстави во 8театарски сали во САД, додека присутните гледале од своите автомобили и слушале локална радиофреквенција. Целта на овие претстави била да останат во согласност со прописите за социјално дистанцирање. Како отворање на турнејата, биле прикажани кратки филмови. Објаснувајќи како планирал да настапи, Ребије за Си-Ен-Ен изјавил: „Бидејќи сите ќе бидат принудени да бидат во своите автомобили, ќе можам да направам многу трчање наоколу,„ да комуницирам “со публиката, само со тоа што ќе го направам своето." Турнејата била наречена прва од ваков вид во Соединетите Држави и заработила 523.000 долари со 12.132 присутни. Ребије достигнал повеќе обожаватели на drive-in турнејата отколку што би имал на турнеја во затворени простории.
Награди и признанија
Во август 2019 година, Билборд го именувал Ребије за „Билборд танцувачки артист во развој“, пишувајќи дека Ребије создавал „секси закачки“, „сензуален R&B“ и „фанк креации со хип-хоп нијанса“.
Во декември 2019 година, Shacknews доделиле на Ребије на "Направете го тоа за Shacknews награда 2019 година", велејќи дека тој се искачил на "изненадувачко ниво на интернет озлогласност" во 2019 година. Извршниот директор на Shacknews, Асиф Кан, напишал: „Популарноста на неговиот многу експериментален стил за создавање музика е инспиративна за безброј студиски музичари со скратено работно време, кои се таму на Интернет. Способноста на Марк да гради заедница доведе до џебови на навивачи кои се појавуваат деновиве низ целото место“.
Музика
Музиката на Ребије се дефинира со неговата употреба на неговата loop станица Boss RC-505, што му овозможува да го раслои гласот, клавијатурата, дајрето и другите рачни удирачки инструменти. Повеќето од неговите песни се импровизирани, и вклучуваат елементи на фанк, соул, хип хоп, и хаус музика, како и комични скечеви. Ник Пагано ја опишал музиката на Ребије како „од душевно серенадирање балада за пијано до фанки licks на бас до чисти клуберски песни и секогаш е придружена со неговата единствена смисла за хумор“. Неговите текстови имаат тенденција да бидат комични, глупави или вулгарни, доволно за да се нарекува комичар. „Глупавата“, „налудничава“ и „сериозна“ личност на Ребије игра улога во неговата популарност.
Говорејќи во врска со лирските содржина на песните Ребије, Toњa Мозли од WBUR велела дека "тие се всушност навистина остроумни. На некој начин се како социјални коментари.“
Ребије ги спомнал Реџи Вотс, Нина Симон, Мадлиб и Џејмс Блејк како извор на инспирација. Говорејќи за Реџи Вотс, Ребије изјавил: „Не би го сторил ова ако тој не постои“.
Личен живот
Во 2021 година, станот на Ребилет во Долен Менхетн бил профилиран во Architectural Digest за неговиот посебен стил. Карли Олсон напишал дека Ребије имал „убиствено око за дизајн“ и дека неговиот „лесен и воздушен двособен стан во Долен Менхетн е чист и беспрекорен, кој содржи изјавувачка уметност, винтиџ наоди, па дури и неколку трофејни парчиња што ќе им дадат срциња во очите на љубителите на ваков вид на мебел“. Станот содржи мебел од Лиње Розет и Пјер Паулин, и уметност од Вернер Пантон и Џек Јунгерман.
Титан диоксид
Титан диоксид, исто така познат како титан(IV) оксид, е неорганско соединение со хемиска формула. Кога се користи како пигмент, се нарекува титан бела, пигмент бела 6 (PW6) или CI 77891. Тоа е бела цврста материја која е нерастворлива во вода, иако минералните форми може да изгледаат црни. Како пигмент, има широк спектар на апликации, вклучувајќи боја, крема за сончање и бои за храна. Кога се користи како боја за храна, има Е број E171. Светското производство во 2014 година надмина 9 милиони тони. Се проценува дека титан диоксидот се користи во две третини од сите пигменти, а пигментите базирани на оксидот се проценети по цена од 13,2 милијарди долари.
Структура
Во сите три негови главни диоксиди, титанот покажува октаедрална геометрија, поврзувајќи се со шест оксидни анјони. Оксидите пак се врзани за три Ti центри. Целокупната кристална структура на рутил е тетрагонална по симетрија додека анатазата и брукит се орторомбни. Кислородните подструктури се сите благи изобличувања на блиското пакување: во рутил, оксидните анјони се распоредени во искривено хексагонално затворено пакување, додека тие се блиску до кубно затворање во анатаза и до „двојно хексагонално затворање“ за брукит. Структурата на рутил е широко распространета за други метални диоксиди и дифлуориди, на пр. RuO2 и ZnF2.
Растопениот титаниум диоксид има локална структура во која секој Ti е координиран со, во просек, околу 5 атоми на кислород. Ова е различно од кристалните форми во кои Ti координира до 6 атоми на кислород.
Производство и појава
Синтетичкиот TiO2 главно се произведува од минералот илменит. Рутил и анатаза, природен TiO2, исто така се појавуваат нашироко, на пр. рутил како „тежок минерал“ во песокот на плажа. Леукоксенот, ситнозрнеста анатаза формирана со природна промена на илменитот, е уште една руда. Ѕвездените сафири и рубини го добиваат својот астеризам од ориентирани подмножества на игли од рутил.
Минерологија и невообичаени полиморфи
Титан диоксидот се јавува во природата како минерали рутил и анатаза. Дополнително, две форми под висок притисок се познати минерали: моноклинична форма слична на баделејит позната како акаогит, а другата има мало моноклиничко нарушување на ортохомбичната α-PbO2 структура и е позната како ризит. И двете може да се најдат на кратерот Рис во Баварија. Главно се добива од илменит, кој е најраспространетата руда што носи титан диоксид низ светот. Рутилот е следниот најзастапен и содржи околу 98 % титан диоксид во рудата. Метастабилните фази на анатаза и брукит неповратно се претвораат во фаза на рамнотежа рутил при загревање над температурите во опсегот 600 - 800 C.
Титан диоксидот има дванаесет познати полиморфи - покрај рутил, анатаза, брукит, акаогиит и ризит, три метастабилни фази можат да се произведат синтетички (моноклиничен, тетрагонален и ортохомбичен рамсделит) и четири форми под висок притисок (слични на α-PbO2, котунит, орторомбични OI и кубични фази:
Се тврдеше дека фазата од типот на котун е најтврдиот познат оксид со Викерова цврстина од 38 GPa и масовен модул од 431 GPa (т.е. блиску до вредноста на дијамантот од 446 GPa) при атмосферски притисок. Сепак, подоцнежните студии дојдоа до различни заклучоци со многу пониски вредности и за цврстината (7-20 GPa, што го прави помек од обичните оксиди како корунд Al2O3 и рутил TiO2) и зафатнинскиот модул (~300 GPa).
Титаниум диоксидот (Б) се наоѓа како минерал во магматските карпи и хидротермалните вени, како и во атмосферските рабови на перовскитот. TiO2, исто така, формира ламели во други минерали.
Производство
Петте најголеми TiO2 пигментни процесори се во 2019 Chemours, Cristal Global, Venator, Kronos и Tronox. Главните крајни корисници на компанијата за боја и премачкување за титан диоксид од пигментна класа се Akzo Nobel, PPG Industries, Sherwin Williams, BASF, Kansai Paints и Valspar. Глобалната TiO2 побарувачка за пигменти за 2010 година беше 5,3 Mt со годишен раст се очекува да биде околу 3-4 %.
Начинот на производство зависи од суровина. Покрај рудите, другите суровини вклучуваат надградена згура. И сулфатните и хлоридните процеси произведуваат пигмент на титан диоксид во рутил кристална форма, но сулфатниот процес може да се прилагоди за да се произведе формата на анатаза. Анатазата, бидејќи е помека, се користи во апликации за влакна и хартија. Сулфатниот процес се одвива како сериски процес; Хлоридниот процес се води како континуиран процес.
Хлориден процес
Во процесот на хлорид, рудата се обработува со хлор и јаглерод за да се добие титаниум тетрахлорид, испарлива течност која дополнително се прочистува со дестилација. TiCl4 се третира со кислород за да се регенерира хлорот и да се произведе титаниум диоксид.