cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Линда Олофсон (телевизиски новинар)
Семејство
Таа е ќерка на познатиот шведски ТВ-новинар Сверкер Олофсон.
IC 1067
IC 1067 — галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1067 се споменува и како IC 294, IC 295, IC 296, UGC 2574, MCG 7-7-33, CGCG 540-54.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1067 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 15 m/лм2. IC 1067 има привидни димензии од 2,1' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 37' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на IC 1067 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11878.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Јован Стојаноски
Јован Стојаноски ( - ) — македонски универзитетски професор и градоначалник на Општина Охрид во периодот од октомври 2017 до декември 2018 година.
Животопис
Јован Стојански е роден во Охрид, на 7 август 1970 година. Во родниот град завршил основно (1985 година) и средно економско училиште (1989 година), а во 1990 година почнал да студира на Економскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје (на насоката деловна економија), каде дипломирал во 1994 година, на тема: „Сметководство на трошоци во мали и средни претпријатија“. На истиот факултет, во 1995 година се запишал на постдипломските студии по маркетинг, а во 1999 година ја одбранил и својата магистерска работа на тема „Политиката на цени во туризмот“. Во септември 2001 година се запишал на докторските студии на Училиштето за бизнис при Универзитетот во Стафордшир во Англија, во областа на политиката на цени во туризмот. Во март 2003 година, на Факултетот за туризам и угостителство-Охрид при Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола, ја одбранил докторската дисертација со наслов „Специфични маркетинг стратегии за влез и настап на меѓународните туристички пазари“.
Стојаноски починал на 15 декември 2018 година, како последица на инфаркт, а на 17 декември бил погребан на градските гробишта во Охрид.
Академска кариера
Во октомври 1995 година, Стојаноски се вработил на Факултетот за туризам и угостителство - Охрид, каде најпрвин работел како асистент по предметите: маркетинг, меѓународен маркетинг и промотивни активности. Во јуни 2003 година бил избран за доцент, а во 2008 година станал вонреден професор по маркетинг-менаџмент. Извесен период, тој ја извршувал и функцијата продекан.
Објавени трудови
Стојановски објавил повеќе трудови, како што се:
Учество на научни собири
Стојановски учествувал на повеќе научни конференции, симпозиуми и други собири:
Учество во проекти
Најпосле, Стојановски учествувал во изработката на следниве проекти:
Политичка кариера
Стојаноски се вклучил во политиката во 2010-тите години, како член на СДСМ, при што на локалните избори во 2013 година бил носител на советничка листа. На локалните избори во 2017 година бил избран за градоначалник на Општина Охрид, а функцијата започнал да ја извршува на 20 октомври 2017 година. Стојановски починал на 15 декември 2018 година, додека сè уште ја извршувал функцијата градоначалник на Општина Охрид. За негов наследник бил назначен Константин Георгиевски кој е избран од Советот на Општина Охрид за вршител на должноста на 25 декември 2018 година. Претходно, Георгиевски бил назначен за Заменик градоначалник на Општина Охрид од Стојаноски.
Ивар Јевер
Ивар Јевер (Ivar Giæver ) — физичар кој ја споделил Нобеловата награда за физика во 1973 со Лео Есаки и Брајан Џозефсон „за опитните откритија во врска со тунелските појави во полупроводниците и суперпроводниците“. Јевер е пензиониран професор во Ренселеровиот политехнички институт, професор во Ослоскиот универзитет и претсерател на применета биофизика.
Рани години и образование
Јевер добил диплома по машинство од Норвешкиот институт за технологија во Трондејм во 1952. Во 1954, емигрирал од Норвешка во Канада, каде бил вработен од канадскиот оддел на Џенерал Електрик. Четири години подоцна се преселил во САД, придружувајќи се на лабораторијата за истржување на „Џенерал Електрик“ во Скенектади, Њујорк, во 1958. Оттогаш живее таму, а во 1964 земал американско државјанство. Додека работел за Џенерал Електрик, Јевер докторирал во Ренслерскиот политехнички институт во 1964.
Нобелова награда
Работата која му ја донела Нобеловата награда на Јевер била спроведена во Џенерал Електрик во 1960. Откако Есаки го пронашол електронското тунелирање во полуспроводници во 1958, Јевер покажал дека тунелирањето се одвивало и во суперспроводници, демонстрирајќи тунелирање низ многу тенок слој на оксид опкружен од двете страни со метал во суперспроводничка или нормална состојба. Експериментите на Јевер го докажале постоењето на енергетски процеп во суперспроводниците, едно од најважните предвидувања на БКШ-теоријата за суперспроводливост, која била развиена во 1957. Експерименталната демонстрација на тунелирање во суперспроводници го поттикнала теоретскиот физичар Брајан Џозефсон да рабори на појавата, која го навела на откривање на џозефсоновиот ефект во 1962. Есаки и Јевер споделиле половина од Нобеловата награда во 1972, а Џозефсон ја добил другата половина.
Тој потпишал писмо од над 70 начници Нобеловци во луизијанското законодавство поддржувајќи го укинувањето на луизијанскиот креационистички закон, „Луизијанскиот научнообразовен акт“.
Други награди
Покрај Нобеловата награда, тој бил награден и со Оливер Баклиева награда од американското друштво на физичари во 1965 и Зворикинова награда од националната академија за инженерство во 1974. Тој е член на Норвешката академија на науки и писма.
Гледишта за глобалното затоплување
Според весникот "The Wall Street Journal", Јевер го опишал вештачкото глобално затоплување како „нова религија“, со наводи од изјава објавена од комитетот на животна средина и урбана работа на американскиот сенат, предводен од Џим Инхоф, во март 2009. Извештајот тврди дека Јевер кажал: „Јас сум скептик... Глобалното затоплување стана нова религија“.
Во одбрана приказна во најголемиот норвешки весник, "Aftenposten", 26 јуни 2011, Јевер изјавил: „Неверојатно е колку стабилна е температурата во изминатите 150 години“
NGC 4730
NGC 4730 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ивар Јевер
Гледишта за глобалното затоплување
На 13 септември 2011, иако почесен соработник, Јевер поднел оставка од американското друштво на физичари во текот на својата официјална позиција истакнувајќи: „Во американското друштво на физичари е во ред да се дискутира дали масата на протонот се менува со времето и како мултивселената се однесува, но доказот за глобалното затоплување е непобитен?“
NGC 4730
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4730 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4730 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 52 м 0,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 8' 49"".
Други поделби
Проучување на NGC 4730 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43611. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7776. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
1037 п.н.е.
1037 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1037. година пред новата ера, 37. од вториот милениум п.н.е., 37. од 11 век п.н.е. и осма од 1030-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4471 и 4472 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3713 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2723 и 2724 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 284 пред основањето на Рим.
Синтисајзерски поп
Синтисајзерски поп (скр. синт поп познат и како електропоп или технопоп ) е жанр намузика во кој доминантниот музички инструмент е синтисајзерот. Потекнува како дел од движењето Нов Бран од доцните 1970-ти до средината на 1980-тите и сѐ уште продолжил да постои и да се развива.
Надворешни врски
Synthpop
Словачка азбука
Словачката азбука (abeceda) е писмо што се користи за пишување на словачкиот јазик. Азбуката е заснована врз латиницата, со одредени модифицирања на буквите за приспособување кон словачкиот фонетски систем. Азбуката е многу слична со чешката азбука, има 40 букви плус 3 двографи. Карактеристична а буквата Ŕ, но и карактеристично е тоа што се обележува и должината на гласовите па поради тоа се сметаат и како посебни букви. Азбуката е официјална на територија на Република Словачка.
Трговски центар Глобал
Трговскиот центар Глобал е градски пазар кој се наоѓа во Струмица, Република Македонија. Објектот започнал да се гради на 18 јули 2006 година, а бил завршен во 2008 година. Трговскиот центар во чии рамки се наоѓа првата катна гаража со капацитет од 380 возила зафаќа површина од 3.400 квадратни метри, а вкупната корисна површина е 40.000 квадратни метри. Вкупната инвестиција на проектот чинела 14.000.000 евра.
Словачка азбука
Согласки
Забелешки
Трговски центар Глобал
На 17 јули 2008 година, Заев бил уапсен заедно со уште петмина соработници и бил осомничен за законски прекршувања при изградбата на трговскиот центар „Глобал“. Заев обвинил дека се работи за монтиран случај, политички прогон и обид за негов линч. Случајот бил затворен по аболиција од тогашниот претседател на државата Бранко Црвенковски.
Словачка азбука
Дифтонзи
Дифтонзи во словачкиот јазик се:
Денис Нижегородов
Денис Генадиевич Нижегородов (руски:Денис Геннадьевич Нижегородов) (роден на 26 јули 1980) — руски атлетичар којшто се натпреварува во брзо одење. Тој е сопственик на најдобриот светски резултат во дисциплината 50km брзо одење од 3:34,14 поставен на 11 мај 2008 во Чебоксари.
Денис Нижегородов започнал да се занимава со брзо одење на 18 години предводен од познатиот руски тренер Виктор Чјогин. На Летните олимписки игри - 2004 одржани во Атина во пеколни услови, Нижегородов го освои сребрениот медал на трката 50 км брзо одење.
Но неговиот напредок продолжи во наредните сезони кога најпревин во 2006 победи на светскиот куп во брзо одење во Ла Коруња во дисциплината 50 км брзо одење, а по вторпат овој успех го повтори со победата во истиот овој куп во истата дисциплина, на 11 мај 2008 во Чебоксари кога го постави и новиот најдобар светски резултат од 3:34,14.
Дублино
Дублино — историско село во Општина Демир Капија, Македонија. Денес, во месноста има обработливи површини и се наоѓа во атарот на селото Бистренци.
Географија и местоположба
Дублино се наоѓало под селото Бистренци, скоро допирајќи се со него, над устието на Дублинска Река во Вардар. Во атарот извираат изворите Стубулски и Белачки, а во самото село имало чешма и повеќе бунари.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Бела Земја, Јаловици, Голобове, Острика, Слатина, Копанец, Строшка, Млачиште и Долна Лака.
Селото имало збиен тип, поделено на четири маала: Вардарско, Прекоречко, Средно и Календеровско.
Историја
Во Дублино имало христијанско население, кое до 1913 година живеело на чифлик под Прекоречко Маало, додека над Белачкиот извор се наоѓало црквиште и гробишта. Христијаните таму давале курбан за време на зимскиот Св. Атанас.
Стопанство
Селаните главно се занимавале со земјоделство.
Население
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува Дубљани (Dubljani) како македонско муслиманско село.
Родови
Дублино било муслиманско македонско село.
547
547 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 547 година од новата ера, 547. од првиот милениум, 47. од VI век и осма од 540-тите.
Дублино
Родови
Според истражувањата на Воислав Радовановиќ во 1924 година родови во селото се:
547
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6055 и 6056 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5297 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4307 и 4308 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1300.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 547 година се протега во 3183 и 3184, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3243 и 3244 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1090. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 77 и 76 година пред хиџра.
Икар (ѕвезда)
Икар (MACS J1149+2223 Lensed Star 1 или MACS J1149 LS1) — поранешна сина суперџиновска ѕвезда во соѕвездието Лав. Претставува најоддалечената ѕвезда позната за науката, на растојание од 9 милијарди светлосни години од Земјата (црв. помест. z=1,49). Нејзината светлина е израчена 4,4 милијарди години по Големата експлозија. Според сооткривачот Патрик Кели, оваа ѕвезда е барем стотина пати подалечна од следната најдалечна ѕвезда (која не е супернова), и претставува првата поединечна ѕвезда видена со увеличување.
Преглед
Ѕвездата е откриена при проучувањето на суперновата SN Рефсдал со вселенскиот телескоп „Хабл“. Собирањето слики од оваа супернова почнало во 2004 г. но овој извор светлина е откриен неодамна, од сликите направени во 2013 г. и истиот станал посјаен во 2016 г. Утврдено е дека точкестиот извор е осамена ѕвезда увеличена за 2.000 пати со гравитациска леќа. Светлината од LS1 е увеличена не само поради огромната вкупна маса на галактичкото јато MACS J1149+2223 (оддалечено 5 милијарди светлосни години), туку и од компактниот објект од три Сончеви маси во состав на самото јато кој поминал преку видното поле — појава наречена гравитациска микролеќа. При нормални услови, од оваа далечина можат да се пронајдат само објекти како цели галаксии или супернови, но во овој случај светлината била достатно зголемена поради микролеќата. Не забележувајќи колебање во температурата, заклучено е дека светлината доаѓа од стабилна ѕвезда наместо од супернова. Температурата исто така им овозможила на астрономите да ја класификуваат ѕвездата како син суперџин.
Забележаната светлина од ѕвездата потекнува од времето кога вселената била четирипати помлада од денес (13,8 милијарди години). Се претпоставува дека сличните откритија на микролеќи ќе помогнат во откривањето на најраните ѕвезди во вселената. Икар повеќе не постои како син суперџин, знаејќи го животниот век на ваквите ѕвезди.
Ѕвездата е нарчена по истоимената личност од старогрчката митологија.
Модна недела
Модна недела е настан од модната индустрија, кој трае скоро цела недела и им овозможува на модните творци, брендови или „куќи’’, да ги изложат нивните последни колекции на модните ревии и купувачите и медиумите да ги погледнат најновите трендови. Што е најважно, овие настани и овозможуваат на индустријата да дознае што е „ин’’ а што „аут’’ за сезоната.
Најзначајните модни ревии се одржуваат во четири модни престолнини на светот: Њујорк, Париз, Лондон, и Милано. Модните недели се одржуваат на неколку месеци пред сезоната, за да му овозможат на печатот и медиумите да ги прегледат модните дизајни за следната сезона. Од јануари до април, дизајнерите ги изложуваат нивните есенски и зимски колекции. Модната недела за пролет и лето се одржува од септември до ноември. Ова е исто така е направено со цел да им се даде време на трговците да организираат, да обезбедат или да ги вклучат дизајнерите во нивната трговија на мало. Последните промени во дизајнот на облека се изложуваат од страна на модните творци за време на овие модни недели и сите овие најнови колекции се опфатени во списанија како што е Вог.
Програма
Њујорк, Лондон, Милано и Париз, секој од нив е домаќин на модната недела двапати годишно со почеток на секоја сезона во Њујорк а другите градови следат по горенаведениот редослед. Има две поважни сезони годишно, есен/ зима и пролет/ лето. Ревиите есен/ зима за женска облека, секогаш почнуваат во Њујорк во февруари а завршуваат во Париз во март. Ревиите пролет/ лето започнуваат во Њујорк во септември а завршуваат во Париз во октомври. Ревиите есен/ зима за машка облека започнуваат во јануари во Милано, обично траат помалку од една недела, која е проследена со уште една кратка недела во Париз. Ревиите пролет/ лето за машка облека се прават во јуни. Ревиите за висока женска мода, вообичаено се случуваат во Париз, една недела по ревиите за машка облека во Париз. За првпат, високата мода за жени се прикажала и во Сингапур, за време на нејзината модна недела за жени во октомври 2011 година. Ова беше првпат ревиите за женска висока мода, да се одржат надвор од Париз. Во последните неколку години, сè повеќе и повеќе дизајнери ги прикажувале меѓу- сезонските колекции помеѓу традиционалните сезони есен/ зима и пролет/ лето. Овие ревии обично се покомерцијални од оние колекции во главните сезони и го скратуваат чекањето на потрошувачот за новата сезонска облека. Меѓу- сезонските колекции се „Ризорт/ Круз’’ ( англ. Resort/ Cruise), ( пред пролет/ лето) и „При- Фол”(англ.Pre-Fall), (пред есен/ зима). Не постои утврдена програма за овие ревии во секој од најголеми модни престолнини, но тие обично се случуваат на три месеци по главните сезонски ревии. Некои дизајнери ги претставиле своите меѓу- сезонски колекии надвор од нивниот роден град. На пример, Карл Лагерфелд (англ.Karl Lagerfeld) ги претставил своите „Ризорт’’ и „При- Фол” колекции за Шанел во Москва, Лос Анџелес и Монте Карло наместо во Париз. Многу дизајнери се залагаат за презентација наспроти традиционалните ревии, за време на „Ризорт” и „При- Фол’’ или за да ги намалат трошоците или пак затоа што тие мислат дека на овој начин нивната облека полесно ќе се прифати. Некои модни недели може да се полово определени, како што се Мајами- модна недела (костими за капење), Рио де Жанеиро- модна недела /Лето(костими за капење), прет- а- порте- модна недела ( готова за носење), Котур-модна недела( еден вид на дизајнерска оригиналност), Брајдал- модна недела, додека Портланд-модна недела (Орегон, САД) претставува некои еколошки дизајнери.
Историја
Во 1943 година, се одржала првата модна недела во Њујорк,New York Fashion Week со една главна цел: да се одврати вниманието од француската мода за време на Втората светска војна World War II, кога работниците во модната индустрија не биле во состојба да патуваат до Париз. Ова било погоден момент, зошто со векови се мислело дека дизајнерите во Америка биле зависни од инспирацијата на Французите. Модната уредничка Елеонор Ламберт организирала настан, наречен „Прес недела” (англ. Press week) да се покажат американските дизајнери на модните новинари кои претходно ја игнорирале нивната работа. Настанот „ Прес недела” бил успешен, и како резултат на тоа списанијата како Вог ( кои се полни со француски дизајнери) започнале да објавуваат сè повеќе и повеќе американски иновации. До 1994 година, ревиите се одржувале на разни места, како што се хотелите или галериите. Конечно, после конструкциската несреќа за време на ревијата на Мишел Корс, настанот бил префрлен позади Јавната библиотека во Њујорк, каде што останала до 2010 година, кога ревијата била преместена во „Линколн- центар’’( англ. Lincoln center).
Меѓутоа, долго време пред Ламберт, постоеле модни ревии низ Америка. Во 1903 година, една продавница во Њујорк наречена Енрич Бродерс( англ. Enrich Brothers) го вклучила сето она што се мисли дека е прва национална модна ревија, за да ги намами во продавницата жените од средната класа. До 1910 година, многу големи стоковни куќи си организирале сопствени ревии. Веројатно е дека американските трговци виделе дека биле нарекувани „модни паради’’ во салоните за мода во Париз па решиле да ја искористат идејата. Овие паради биле корисен начин да се промовираат продавниците и да се подобри нивниот статус. До 1920-те години, трговците насекаде ја користеле модната ревија. Тие биле организирани и честопати држани во ресторантите на продавниците за време на ручекот или времето за чај. Тие ревии биле потеатрални од денешните, главно засновани врз една тема и придружувани со наративно објаснување. Ревиите имале огромна популарност, привлекувајќи толку многу народ во своите илјадници луѓе, што продавниците во Њујорк во педесеттите години морале да добијат лиценца за да поседуваат живи модели.
Џазмин Саливен
Џазмин Мари Саливен (родена на 9 април 1987 г.) а американска пејачка од Филаделфија, Пенсилванија што снима музика професионално. Таа исто така е протежето на раперката Миси Елиот. Нејзиниот дебитен сингл "Need U Bad" се искачи на врвот на Билборд топ-листата за Хот РНБ/Хип Хоп песни, додека пак нејзиниот втор сингл "Bust Your Windows" се искачи на четвртото место. Во нејзините песни можат да се слушнат елементи на реге, даб, поп, џез, нео соул и ду-уп. Џазмин вели дека најголемо влијание и најголема инспирација има од Ким Бурел, Лорен Хил, Бренди, Доринда Кларк Кол, Лејди Со, и Changing Faces.
Ран живот
Родена и израсната во Филаделфија, Пенсилванија; Џазмин Саливен ја израсна средната сестра Ла’Вита. Таа има и постар брат Донел и помлад брат Андре. Нејзината мајка порано била бекап пејачка за продуцентската куќа Philadelphia International Records. Кога имала 5 години, татко ѝ добил работа како чувар на градскиот историски замок “Strawberry” во делот “Strawberry Mansion”, и нејзиното семејство се преселило на тоа историско место. На Саливен и било тешко да се вклопи на училиште. Таа завршила средно училиште во 2005 година во средното училиште на Филаделфија за креативност и изведувачки уметности, каде што завршила за вокалист. Саливен започнала да пее во детксиот хор како контралто, а неколку години подоцна и во возрасниот хор. На почетокот, изложеноста на Саливен на секуларна музика била ограничена. Таа се потсеќа: „Пеев соло во црква и некој сакале да потпишам за госпел куќа кога имав единаесет години, но јас не бев подготвена да го направам тоа“. „Потоа, кога МекДоналдс одржа натпревар за деца во големите градови, имав шанса да ја изведам песната 'Accept What God Allows' на шоуто It's Showtime at the Apollo и одговорот на публиката беше многу позитивен.“ На 13 години, таа пеела на на роденденот на внукот на Стиви Вондер. Таа на 16 години, најпрво потпиша договор со продуцентската куќа Jive Records. Во таа куќа сними цел албум наречен Break My Little Heart, но нејзиниот албум никогаш не беше издаден и Саливен беше отпуштена од продуцентската куќа. Таа одржа бизнис врска со Миси Елиот којашто и продуцираше некои од песните за Heart, а продолжи и да ѝ пишува песни сè додека Саливен не потпиша договор со сегашната продуцентска куќа J Records.
Почетоци на кариерата и на пишувањето текстови (2004–денес)
Пред да го издаде својот деби албум, песната којашто Џазмин ја напиша и сними со продуцентите Cool & Dre наречена "Say I" ѝ беше дадена на тогашната девојка на Дре – Кристина Милиан за нејзиниот трет албум So Amazin'. Песната стана водачкиот сингл, достигнувајќи го тринаесеттото место на Билборд топ-листата за Хот РнБ/Хип Хоп песни како и на дваесет и првото место на топ-листата Хот 100. Откако го постигна својот успех (таа помогна во пишувањето на целото нејзино деби), Џазмин напиша песни за Џенифер Хадсон, Тамиа, Моника и Фантејжа Барино.
2008–2009: Fearless
Саливен напрво се појави на главната музичка сцена со нејзиниот деби сингл "Need U Bad", издаден во мај 2008 г. Песната, на којашто имаше соработувано со Миси Елиот и Сенди “Пепа„ Дентон од “Salt-n-Pepa fame„, го достигна првото место на Билборд топ-листата за Хот РнБ/Хип Хоп песни а исто така се искачи на триесет и седмото место на Билборд топ-листата Хот 100. Деби албумот “Fearless„ на Саливен бее издаден на 23 септември 2008 г. Саливен ги напиша сите песни на албумот, а исто така влезе во улогата на продуцент заедно со Миси Елиот, Салам Реми и Питер Еџ. Како продуценти на албумот работеа Елиот, Реми, Старгејт, Карвин и Иван, Џек Сплеш и Фисткафс. Албумот дебитираше на прво место на Билборд топ-листата за Хот РнБ/Хип Хоп песни и на шесто место на Билборд топ-листата 200. Албумот се доближува до златниот сертификат од Здружението на музичките сниматели на Америка, со тоа што се продадоа 510,000 копии од албумот во САД досега. Саливен ја продолжи славата на деби синглот со вториот синглот од албумот “Fearless” "Bust Your Windows", којшто беше издаден во септември 2008 година и се искачи на четвртото место на Билборд топ-листата за Хот РнБ/Хип Хоп песни и триесет и првото место на Билборд топ-листата Хот 100, станувајќи до тогаш најуспешниот сингл на таа топ-листа. Песната "Bust Your Windows" исто така беше номинирана за Греми за Најдобра РнБ Песна, но не ја доби наградата. Песната "Lions, Tigers & Bears" беше издадена во декември 2008 г. како третиот сингл од албумот. Со тој сингл успеа да биде трипати по ред во топ-десет на Билборд топ-листата за Хот РнБ/Хип Хоп песни, искачувајќи се на десеттото место на таа листа, и постигна и голем успех со тоа што се искачи на седумдесет и четвртото место на Билборд топ-листата Хот 100. Подоцна, Саливен имаше и успех во Обединетото Кралство кога го издаде синглот "Dream Big" како нејзиниот прв официјален британски сингл во февруари во 2009 г. но за жал не успеа да се пласира на топ-листите таму. Песната подоцна беше издадена и во САД како четвртиот американски сингл од албумот во април 2009 г. но и таму не успеа да се пласира на топ-листите. Петтиот и последен сингл од албумот "In Love with Another Man", беше издаден во август 2009 г. и беше само умерено успешен со тоа што се искачи на триесет и седмото место на Билборд топ-листата за Хот РнБ/Хип Хоп песни. Требаше да се издаде и шестиот сингл "Switch!" во ноември 2009 г. но издавањето беше откажано. Во 2009 г., Саливен соработуваше со Џедакис на песната наречена "Smoking Gun" за неговиот албум “The Last Kiss„. Таа исто така ги отвораше концертите на РнБ пејачот Максуел на неговата многу успешна американска турнеја во 2008 г. како и турнејата “Year of the Gentleman„ на Ни-Јо во 2009 г. Таа исто така се појави и на вториот албум на Ејс Худ “Ruthless„ на песната наречена “Champion„. Саливен учествуваше и на музичкиот фестивал “Essence„ во јуни 2009 г. на којшто настапи со поддршката на РнБ пејачот и продуцентот Рајан Лесли. Во 2009 г., Саливен се појави во рекламите за “Cotton Incorporated„. Таа исто така се појави како гостин во десеттиот студиски албум на Снуп Дог “Malice n Wonderland„ на песната "Different Languages".
2011–денес: Трет студиски албум
Џазмин сега работи на нејзиниот трет студиски албум.
На 7 октомври 2011 г. продуцентската гупација “RCA Music Group„ најави дека ќе престане да работи како организација на продуцентската куќа “J Records„, “Arista Records„ и “Jive Records„. Со затворањето, Саливен (и другите пејачи претходно што потпишале со овие три продуцентски куќи) продолжиле да го издаваат нивниот иден материјал во продуцентската куќа “RCA Records„.
Good Morning America
Добро Утро Америка (анг. Good Morning America (GMA)) е американско утринско шоу, што се емитува на ABC телевизиската мрежа; за првпат било прикажано на 3 ноември 1975. Секојдневната прогтама трае два часа; тричасовни епизоди биле прикажувани меѓу 2007 и 2008 ексклузивно на ABC News Now.
Црква „Св. Никола Стари“ - Габреш (Костурско)
Свети Никола Стари (Αγίου Νικολάου) — црква во селото Габреш, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.
Црквата се наоѓа вон селото. Претставува еднокорабен храм, изграден во XVI век со бондручен градеж со сантрачи. Денес официјално го носи името „Свети Модест“. Внатре се чуваат вредни фрески.
Трка околу Турција 2018
Трка околу Турција 2018 — 54. издание на велосипедската етапна Трка околу Турција, која се одржала помеѓу 9 и 14 октомври како 35. настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Едуард Прадес од.
Екипи
Како нов настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети, но не биле обврзани да учествуваат на трката.
Евгени Лукјаненко
На светското првенство во сала одржано во Валенсија во 2008, Евгени го освои златниот медал со прескокнати 5,90 m.
Во јули 2008, Евгени Лукјаненко во Бидгож прескокна висина на нов личен рекорд од 6,01m. На Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, тој го освои сребрениот медал со прескокнати 5,85 m.
Гросенкнетен
Местоположба
Општината Гросенкнетен се наоѓа помеѓу реките Хунте и Лете. Местото се наоѓа во Природниот парк „Вилдесхаузер Гест“.
Сенузалниот маж
Сензуалниот маж е книга напишана од автор првично познат како „М“, подоцна откриено е дека авторот е Џоан (Тери) Гарити, Џон Гарити и Лен Форман. Првично книгата е објавена во 1971 година од Л. Стјуарт и од В. Х. Ален, и од Корги во 1972 и уште еднаш во 1982 година од Дел Публицирање, Мурфи Книги. Книгата е напишана за да кореспондира со слична книга на авторот „Ј“ со наслов „Сензуалната жена“, објавена во 1969 година. „Ј“ е всушност „Џоан“ Гарити (на англиски Joan Garrity).
Гросенкнетен
Местоположба
Гросенкнетен претставува една од најголемите општини во Германија. Во нејзе земјоделството е доста развиено, а во поново време е привлечна за нови жители, поради близината до градот Олденбург.
Општински единици
Кон општината Гросенкнетен припаѓаат следниве места:
NGC 7041A
NGC 7041A — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7041A се споменува и како ESO 235-84, IRAS 21144-4836.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7041A е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,8 m/лм2. NGC 7041A има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 17 м 57,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 24' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Џиновска планета
Понекогаш се нарекуваат и јовијански планети, по типичниот претставник Јупитер (латински: Jove); а се познати и како гасовити џинови. Но, многу астрономи терминот гасовити џинови го употребуваат само за Јупитер и Сатурн, додека Уран и Нептун кои имаат поинаков состав, ги класифицираат како ледени џинови. Основните елементи кои ги сочинуваат Јупитер и Сатурн се водород и хелиум; а кај Уран и Нептун има уште и вода, амонијак и метан.
Терминологија
Терминот гасовит џин прв го употребил писателот Џејмс Блиш во 1952 година и се однесувал на сите џиновски планети. Сепак се смета дека овој термин не е исправен затоа што притисокот на овие планети многу висок и материјата не е во гасовита форма. Освен во горните слоеви на атмосферата, материјата најверојатно е вон критичната точка, при што нема разлика помеѓу течност и гас. Течна планета би бил попрецизен термин. Јупитер има метален водород во близина на јадрото, но во најголем дел е составен од водород, хелиум и траги од други гасови над нивната критична точка. Атмосферата на сите овие планети е прилично тенка споредено со нивниот полупречник, и зафаќа само еден процент од полупречникот. Така, деловите што може да се набљудуваат се гасовити (за разлика од Марс и Земјата, кои имаат гасовити атмосфери низ кои може да се види кората).
Прифатен е погрешен термин затоа што планетолозите најчесто ги користат термините карпи, гас и мраз како елементи и соединенија од кои се составени планетите, не земајќи ја предвид фазата на материјата. Во надворешниот Сончев Систем, водородот и хелиумот се сметаат за гасови ; водата, метанот и амонијакот се сметаат за мраз; а силикатите и металите како карпи. Но кога се зема предвид внатрешноста на џиновските планети, може да се каже дека под мраз астрономите подразбираат кислород и јаглерод, под карпа силициум, а под гас се подразбира водород и хелиум. Разликата во составот меѓу Уран и Нептун од една страна и Јупитер и Сатурн од друга, придонеле некои астрономи да го користат терминот гасовит џин само за планетите слични на Јупитер и Сатурн. Поради ова, некои астрономи почнаа да ги нарекуваат Уран и Нептун како ледени џинови, за да покажат дека во нивниот внатрешен состав доминира мразот (во течна форма).
Друг термин е јовијанска планета (по римскиот бог Јупитер - во генитивна форма Јовис) со намера да се укаже дека овие планети се сродни на Јупитер.
Телата кои се доволно големи за да почнат соединивање на девтериумот (за што се потребни над 13 Јупитерови маси) се викаат кафеави џуџиња, и тие според масата се меѓу големите џиновски планети и ѕвездите со најмала маса. Количината на согорен девтериум не зависи само од масата, туку и од составот на планетата, особено од количината на хелиум и девтериум.
Одлики
Џиновската планета е планета со голема маса и густа атмосфера од водород и хелиум. Може да имаат густо стопено јадро од карпести елементи, но јадрото може и целосно да се распрсне низ планетата ако е таа доволно жешка. Во „традиционалните“ џиновски планети како Јупитер и Сатурн (гасовитите џинови) најголем дел од масата на планетата го сочинуваат водородот и хелиумот, а овие елементи ја сочинуваат само надворешната обвивка на Уран и Нептун, кои пак претежно се состојат од вода, амонијак, и метан и затоа се викаат „ледени џинови“.
Егзопланетите се вонсончеви џиновски планети кои кружат блиску до своите ѕвезди и затоа најлесно се откриваат. Тие се нарекуваат врели Јупитери и врели Нептуни затоа што на површината имаат многу високи температури. Врелите Јупитери до појавата на вселенските телескопи биле најчестата позната форма на егзопланети, поради релативно лесното откривање со копнени инструменти.
За џиновските планети се вели дека немаат цврста површина, но поисправно е да се рече дека воопшто немаат површина бидејќи гасовите од кои е составена стануваат сѐ поретки и поретки при зголемувањето на растојанието од јадрото на планетите. Затоа, можноста за слетување на џиновска планета зависи од големината и составот на нејзиното јадро.
Гасовити Џинови
Гасoвитите џинови се состојат претежно од водород и хелиум. Но, гасовитите џинови во Сончевиот Систем, Јупитер и Сатурн, имаат и потешки елементи кои сочинуваат меѓу 3 и 13 проценти од нивната маса. Се смета дека гасовитите џинови се состојат од надворешен слој на молекуларен водород, кој опкружува слој од течен метален водород, и веројатно стопено јадро составено од карпеста материја.
Најнадворешниот дел од водородната атмосфера на Јупитер и Сатурн има многу слоеви од видливи облаци кои претежно се составени од вода и амонијак. Слојот од метален водород го сочинува најголемиот дел од секоја планета и се вика „метален“ поради огромниот притисок водородот го претвора во електричен спроводник. Се смета дека јадрото се состои од потешки елементи, но нивните својства тешко е да се толкуваат поради високата температура (20.000 К) и огромниот притисок.
Ледени џинови
Ледените џинови имаат многу поразличен внатрешен состав од гасовитите џинови. Ледените џинови во Сончевиот Систем, Уран и Нептун, имаат атмосфера богата со водород која се протега од околу 80% (Уран) или 85% (Нептун) од полупречникот. Под оваа атмосфера, тие се „ледени“, односно се состојат претежно од вода, метан и амонијак. Има и карпи и гас, но различните пропорции од мраз-карпи-гас може да изгледаат како чист мраз, така што точните пропорции не се познати.
Уран и Нептун имаат голем број магливи атмосферски слоеви со мали количини на метан. И двете планети имаат магнетни полиња кои се остро наклонети кон нивните оски на ротација.
Џиновски цврсти планети
Може да има и џиновски цврсти планети.
Цврсти планети со маса илјадници пати поголема од Земјата може да се формираат околу масивни ѕвезди (ѕвезди од типот Б и типот О; 5–120 сончеви маси), каде што протопланетарниот диск содржи доволна количина тешки елементи. Исто така, овие ѕвезди имаат високо УВ зрачење и ветрови кои можат да го фотоиспаруваат гасот од дискот, оставајќи ги само тешките елементи.
Супер надуени планети
Супер надуена планета е вид на вонсончева планета со маса само неколку пати поголема од онаа на Земјата, но со полупречник поголем од Нептун, што значи дека има многу мала средна густина. Тие се поладни и полесни од сплоснатите врели Јупитери со мала густина.
Најекстремни познати примери се трите планети околу Кеплер-51, кои се со големина на Јупитер, но и густина под 0,1 g/cm3.
Вонсончеви џиновски планети
Поради ограничените техники кои се достапни за откривање на егзопланети, многу од откриените планети досега се со големина на џиновските планети во Сончевиот Систем. Затоа што овие планети се послични на Јупитер од другите џиновски планети, се тврди дека „јовијански планети“ е попрецизен термин за нив. Многу од егзопланетите се многу поблиску до своите ѕвезди и затоа се многу потопли од џиновските планети во Сончевиот Систем. Со оглед на релативното изобилство на елементите во вселената (приближно 98% водород и хелиум) би било изненадувачки да се најде карпеста планета поголема од Јупитер.
Атмосфера
Појасите што можат да се видат во атмосферата на Јупитер настануваат поради контрациркуларните струи на материјал наречени зони и појаси, кои ја опколуваат планетата паралелно со екваторот. Зоните се поретки појаси и се на повисока кота во атмосферата. Тие имаат внатрешно струење нагоре и се региони со висок притисок. Појасите се потемни ленти, се наоѓаат пониско во атмосферата и имаат внатрешно струење надолу. Ова се региони со низок притисок. Ваквата структура е донекаде аналогна на подрачјата со висок и низок притисок во Земјината атмосфера, но тие имаат поинаква структура - појаси околу целата планета, за разлика од малите изолирани подрачја на земјата. Изгледа дека ова е поради брзата ротација и симетријата на планетата. Нема океани или копнени маси кои предизвикуваат локално загревање, а брзината на ротација е многу поголема од онаа на Земјата.
Исто така, има и помали структури: дамки со различни големини и бои. На Јупитер, најзабележлива е Големата Црвена Дамка, која постои барем 300 години. Овие структури се огромни бури. Некои такви дамки се и громови.
Италијанска култура
Од стариот век па до средината на XVII век, Италија се смета за централно место на западната култура и појдовна точка на светските феномени како Римското Царство, Римокатоличката црква, ренесансата, културни и образовни реформи и нов почеток. За време на овој период во Италија се појавиле голем број на познати сликари, вајари, поети, музичари, математичари и архитекти.
Како внатрешните така и надворешните аспекти од западната култура се родени на Италијанскиот Полуостров, било дали се однесуваат на историјата на христијанска вера, граѓански институции, филозофија, право, уметност, наука или социјални обичаи и култура. Исто така, оваа земја имала водечка улога во борбата против смртната казна.
Државата може да се пофали со неколку светски познати градови. Рим бил античка престолнина на Римското Царство и седиште на папата на Католичката црква. Фиренца бил дом на многу уметници од ренесансата, период на големи достигнувања во уметноста. Торино, којшто бил главен град на Италија, денес е еден од светски познатите центри за автомобилско инженерство. Милано е индустриски, трговски и финансиски центар на Италија, а исто и престолнина на модата. Венеција со својот сложен систем на канали и богата културна историја, привлекува туристи од цел свет.
Италија е родно место на најголем број на светски наследства на УНЕСКО (48). и според една проценка се смета дека земјата е роден крај на половина од најважните светски уметнички богатства. Според Судот на ревизори, Италија има 3.430 музеи, од кои 409 се во Тоскана, 380 во Емилија Ромања, 346 во Ломбардија и 302 во Лацио. Исто така Италија има 216 археолошки наоѓалишта, 10.000 цркви, 1.500 манастири, 40.000 избрани замоци, кули и тврдини, 30.000 отмени домови, 4.000 градини, 1.000 огромни историски градски центри и многу повеќе. .
Архитектура
Архитектонските остатоци од антиката низ Италија сведочат за величината на културното минато. Историјата на италијанската архитектурата започнува со античките стилови на Етрурците и Грците, напредува во времето на класичната романска ера, продолжува кон оживувањето на класичната римска ера за време на ренесансата и еволуира во барокна ера. За време на италијанската ренесанса било вообичаено студентите на архитектура да патуваат за Рим со цел да ги проучуваат античките урнатини и градби како важен дел од нивното образование.
Старата црква Свети Петар веројатно била првата значајна ранохристијанска базилика, стил на црковна градба којшто доминирал во раниот среден век. Црквата се наоѓала на местото каде што е изградена денешната базилика Свети Петар во Рим. Првите значајни градби во средновековен римски стил биле цркви изградени во Италија во текот на 800-те години. Неколку истакнати примери на византиски архитектонски стил од Блискиот Исток исто така биле изградени во Италија. Најпознатата византиска градба е базиликата Свети Марко во Венеција.
Најголемото будење на италијанската архитектура се случило за време на ренесансата. Филипо Брунелески дал голем придонес за архитектонскиот дизајн со куполата на катедралата во Фиренца. Леон Батиста Алберти е друг раноренесансен архитект чијшто теории и дизајни имале огромно влијание на подоцнежните архитекти. .
Можеби најголемото достигнување на италијанската ренесанса е базиликата Свети Петар, која била најпрво замислена од Донато Браманте во почетокот на 1500 година. Андреја Паладио со проектирањето на вили и палати во средината и крајот на 1500 година имал влијание врз архитектите од западна Европа.
Барокниот период во 1600 година резултирал со неколку истакнати италијански архитекти кои биле посебно познати по нивните цркви. Најважни архитекти се Џан Лоренцо Бернини и Франческо Боромини. Голем број на италијански архитекти, како Ренцо Пјано, се познати низ светот.
Стрипови
Официјалното почеток на италијанските стрипови е 27 декември 1908 година, со првото издание на Кориере деи Пиколи. Атилио Мусино го пишувал овој неделник, кој содржел извонреден спектар на ликови, вклучувајќи го и малото црно дете Билболбул, чиишто нестварни авантури се случувале во фантастичната Африка.
Во 1932 година издавачот Лотарио Вечи започнал со издавањето на списанието Џамбо, користејќи исклучително автори од Северна Америка. Списанието достигнало тираж од 350.000 копии во Италија, санкционирајќи ги стриповите како главен медиум. Три години подоцна тој се преселил во Шпанија.
Во декември 1932 година, фирентискиот издавач Нербини го пуштил во продажба во Италија првиот стрип на Дизни, Мики Маус, или Тополино на италијански. Во 1935 година филијалата Мондадори ја презеде франшизата Дизни.
Во 1945 година за време на посетата на Академија за ликовна уметност во Венеција, Хуго Прат во соработка со Марио Фастинели и Алберто Онгаро го создал Асо ди Пиче.
Во 1948 година Џан Лујџи Бонели започнал со долга и успешна серија на вестерн стрипови, почнувајќи со популарниот Текс Вилер. Форматот на овој стрип толку ќе се популаризира што добива свое име - бонелијано, по својот создател. Некои од сериите кои следат по Текс Вилер се Загор (1961 година), Мистер Но (1975 година) и подоцна Мартин Мистери (1982 година) и Дилан Дог (1986 година). Овие стрипови претставуваат целосни приказни во 100+ црно бели страници во џебен формат. Темата секогаш е авантура, било вестерн, хорор, мистерија или научна фантастика. Бонелијано, сè до ден-денес, е најпопуларната форма на стрипови во земјата.