cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 317A
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 57 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 43° 48' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Други поделби
Проучување на NGC 317A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3442. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 60; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2810. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 627.
Младен Дражетин
Младен Дражетин (Нови Сад, 3 март 1951 - Нови Сад, 23 јули 2015) бил српски економист, театарски творец, поет, писател и филозоф.
Неговиот татко Раде бил курир во локалната канцеларија во Мошорин, а неговата мајка Вукица, родена Јањатовиќ, е родена во Сомбор. Зад себе оставил дела од поезија, проза, драма и филозофија. Креатор бил на Театарот за кореспонденција, специфичен тип на театарска организација и претстава, кој го осмислил и организирал во 1974 година. Починал во Нови Сад во 2015 година, а погребан бил на гробиштата во Лединци.
Школување
Дипломирал на Трговското школо во 1968 година во Нови Сад, на Вишото економско школо во 1972 година во Вараждин, а дипломирал на Економскиот факултет во Суботица во 1983 година.
Магистерскиот труд го одбранил во 1989 година на Факултетот за драмски уметности во Белград со тезата „Специфичност на потеклото и работата на Театарот за кореспонденција во Нови Сад, со проекција на доусовршување“, а докторската дисертација во 2004 година на Факултетот за услужен бизнис во Нови Сад со тезата „Аматеризмот како начин на човечко самореализација преку локалните радио и телевизиски станици во Војводина“.
Кариера
Дражетин извршувал различни задачи во повеќе работни организации, како и органи на државната управа. Бил вработен и на ТВ Нови Сад и на РТС, а работел и како професор.
Движење во службата: работел во „Автовојводина“ (1968-1977), во СОУР „Агровојводина“, каде го уредувал истоимениот весник (1977-1980), потоа се преселил во Градското собрание како пазарен инспектор (1980- 1985) и виш пазарен инспектор (1985-1990), а во ТВ Нови Сад бил директор на заедничките програмски активности (1990-1993) и раководител на Телекинотеке и уредник на историографијата на културното наследство на Војводина (1993-1994) и бил уредник на ТВ „7 дена“. Потоа работел како федерален пазарен инспектор (1994-2003) и републички пазарен инспектор (2003-2009). Работел и како професор десет години на Техничкиот колеџ за стручни студии во Нови Сад за наставни области: мултимедија I, мултимедија II, WEB комуникации и масовни комуникации. Тој исто така бил гостин-предавач на Универзитетот БК во Белград и на Факултетот за образование на наставници во Сомбор. Бил и судија поротник во Вишиот суд во Нови Сад и судски вештак за проценка на вредноста на капиталот, проценка на штети и пресметување на платите.
Културна, образовна и научноистражувачка работа
Дражетин бил творец на Театарот за кореспонденција, специфичен тип на театарска организација и претстава, кој го осмислил и организирал во 1974 година, како оригинално театарско движење за ширење на елементарната театарска и етичко-естетска култура. Тој бил и еден од основачите на сцената на драмски уметности, чиј главен директор бил од 1994 година.
Тој изведувал претстави во села, градски паркови и плоштади, во фирми, па дури и во станови. Петра Љубојева добила ТВ емисија за овој проект во 1986 година. Гран-при на фестивалот во Монте Карло. Режирал над стотина претстави и рецитали на аматерски и професионални сцени, како дел од Театарот за кореспонденција. Играл и како глумец во театарски претстави и во десетина филмови.
Според сопственото сценарио, режирал два филма од немиот бурлески „Растроени мисли“ (1971) и „Комичари од Нови Сад“ (1973). Се занимавал со поезија и објавил седум стихозбирки.
Покрај тоа, тој бил литературен критичар, театарски и телевизиски теоретичар. На телевизија, тој бил автор (режисер или сценарист) на неколку значајни емисии, како што се „Здравствениот театар“, „75 години Есперанто“ и други.
Социјалната драма „Исповед“ по текст на Дражетин се играла во над педесет илјади микротеатри на Театарот Допишување низ светот, како едукативна програма.
Дражетин одржал и голем број значајни предавања „За потеклото и работата на Театарот за Допишување од Нови Сад, како универзален дописнички систем“ во повеќе земји-Русија, Австрија, Словачка, Унгарија, Романија, Грција, Хрватска, Словенија, Република Српска. Македонија и Црна Гора.
Играл епизодни улоги во два домашни играни филма: „Доаѓаат Евреите“ во режија на Првослав Мариќ и „Пешчаник“, базиран на романот на Данило Киш.
Бил член на Друштвото на писателите на Војводина (ДКВ) и на Здружението на новинарите на Србија (УНС).
2016 година, книжевната манифестација „во чест на Симе Ќучиќ“ во организација на Културниот центар Банат од Нове Милошев, Дражетина постхумно бил награден со орденот „Сима Цучиќ“, за вкупен придонес во промоцијата на литературата за деца.
Вклучен бил во Нови Садска енциклопедија (том 7, Нови Сад, 1996), Лексикон на уметници од Војводина (Роман Веховец, Нови Сад, 2001), Азбука на писатели за деца (Светозар Малешев, Нови Сад, 1997), Антологија од најубавите љубовни песни „Голема тајна“ (Перо Зубац, Белград, 1997), Антологија на поновата српска поезија за деца и млади “Кога срцето свети“ (Перо Зубац, Рума, 2009), Биографски речник на Шајкашка (Бошко Бржиќ, Нови Сад, 2013), „Војводински речник“ Мирослав Антиќ (Сараево, 1989).
Неговите текстови се објавени во следните публикации (списанија, трудови, антологии): „Автовојводина“ (Нови Сад), „Граѓански лист“ (Нови Сад), „Дневник“ (Нови Сад), „Енциклопедија на Нови Сад „ (Нови Сад), „Златна греда“ (Нови Сад), „Крови“ („Сремски Карловци“), „Липар“ (Крагуевац), „Лука“ (Суботица), „Мајдан“ (Костолац), „Нафташ“ (Нови Сад), „Нашето создавање“ (Лесковац), „Позорница“ (Нови Сад), „Ромологија“ (Нови Сад), „Томови за историјата на Нови Сад“ (Нови Сад), „Свитак“ (Пожега),“ Стиг“ (Мало Црниќе), „“ (Нови Сад), „Средби“ (Нови Сад), „Билет“ (Зрењанин), „Успења“ (Лесковац), „Светлошц“ (Нови Сад). Делата и текстовите на Дражетин биле преведени на англиски, есперанто и русински.
Дела
Книги кои Дражетин ги објавил за време на неговиот живот:
Книгите на Дражетин објавени постхумно:
Претставата „Тицанова Буна“ 1807: Национална драма во три чина“ е последното дело на Дражетин, кое го завршил непосредно пред својата смрт, а го драматизирал и напишал, раководејќи и усогласувајќи го според научниот материјал на Историскиот институт на САНУ, како обработени соодветни приказни и легенди кои се пренесувале од колено на колено за Тичан.
Се подготвуваат и печатат уште неколку необјавени дела на Дражетин.
Необјавени дела на Дражетин:
Велимир Хлебников
Виктор Владимирович Хлебников  попознат под Велимир Хлебников (Велимилир Хлебников; (9 ноември, 1885 - 28 октомври, 28 јуни 1922), бил руски поет и драматург, главен претставник на руско футуристичко движење, но неговото дело и влијание се со светско значење. Влијателниот лингвист Роман Јакобсон го поздрави Хлебников како „најголемиот светски поет на нашиот век“.
Животопис
Роден бил на 9 ноември 1885 година, во Малодербетовски улус. Неговиот татко Владимир бил орнитолог, а неговата мајка е историчар.
Од рана возраст научил да чита француски јазик, стекнал добро познавање на историјата, сликал.
Во 1898 г. семејството се преселило во Казан, каде што Хлебников завршил средно училиште и влегол во Казанскиот универзитет.
Еден од неговите први литературни обиди беше претставата „Елена Гордјачкина“, која се обидел да ја објави во издавачката куќа на Максим Горки „Знаење“, но без успех.
Меѓу раните влијанија на поетот беа симболистите Фјодор Сологуб и Вјачеслав Иванов.
Во 1908 г. се запишал на Универзитетот во Санкт Петербург поради неговата желба да студира литература. Во овој период бил близок со симболистите од Санкт Петербург и бил член на Поетската академија. Сепак, делото на Хлебников не беило прифатено во тој период.
Во 1910 г. Хлебников, Давид Бурлиук и Василиј Каменски ја основаа групата Будети, исто така наречена Гилеа. Под влијание на футуристичките идеи на [[Филипо Маринети, групата објавила две заеднички збирки под наслов „Градина на судиите“. Валери Бриусов ја дефинира поезијата на Будитите како провокативна, насочена кон „удирање на читателот и иритиките на критиката“
Во 1912 г. Објавено е првото независно издание на Хлебников, „Учител и ученик“, а истата година биле објавени и неговите заеднички песни со Алексеј Кручоних, „Игра во пеколот“ и „Свјототкраја“. На крајот на годината, заедно со Владимир Мајаковски, Бурлиук и Кручоних, го составиле манифестот на руските футуристи, објавен во збирката „Шамар за јавен вкус“. Во 1913 г. била објавена неговата книга „Рикаше“, а во 1914 г. Давид Бурлиук објавувил избор од Хлебников. Во тоа време, Гилеа се распаднала.
За време на Првата светска војна ги проучувал законите на времето во обид да предвиди крај на конфликтот. Од овој период се неговите дела „Битки“ (1915 - 1917), „Нова доктрина на војната“ (1915) и „Време - мерка за светот“ (1916). Во периодот 1916 - 1917 година бил мобилизиран во армијата, но успеал да ја заврши службата благодарение на пријателлекар. По Октомвриската револуција се преселил во Астрахан, каде што заедно со Рурик Ивнев биле во центарот на културниот живот на градот.
На почетокот на 1919 г. живеел кратко во Харков, каде ја напишал поемата „Ноќ во ровот“, подоцна објавена со помош на Сергеј Есенин. Следната година во Ростов на Дон била поставена неговата претстава „Грешка на смртта“ и биле објавена утописката поема „Ладомир“.
Починал на 28 јуни 1922 година. Меѓу неговите најнови дела биле повеста „Зангези“ и книгата „Одбори на судбината“.
Џорџо Савјане
Џорџо Савјане (Saviane Giorgio), (, –, ) — италијански писател.
Џорџо Савјане завршил правни студии на Универзитетот во Падова, а потоа се преселил во Фиренца и работел како  правник. За време на живеењето во Фиренца, тој ја започнал својата кариера како писател. Од самиот почеток, Савјане негувал интроспективен стил на пишување, карактеристичен за сите понатамошни негови идни дела.
Негови најпознати романи се „Евтаназија на љубовта“ и „Вертикалното море“.
Сртот (Злокуќани)
Сртот — археолошко наоѓалиште во битолското село Злокуќани. Претставува населба од железно време. Се наоѓа на околу 1 км северно од селото, на долг гребен, издолжен во правец североисток-југозапад, кој е дел од највисокиот врв на планинскиот масив Неолица. Видливи се остатоци од трасата на одбранбениот ѕид на населбата. По површината наместа се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Унгарска револуција (1956)
Унгарска револуција од 1956 или Унгарско востание од 1956 (1956-os forradalom или ) — народен револт против унгарската влада и нејзините политики наметнати од СССР, кој траел од 23 октомври до 10 ноември 1956 година. Иако револтот започнал без предводник, тој прераснал во првата голема закана по советската контрола откако силите на СССР ги потиснале силите на Нацистичка Германија од територијата на Унгарија на крајот од Втората светска војна и навлегле во Средна и Источна Европа.
Револтот започнал како студентски демонстрации што привлекле илјадници лица кои марширале низ центарот на Будимпешта до зградата на парламентот, разгласувајќи на улиците од комбе со помош на звучници преку Радио Слободна Европа. Студентска делегација се обидела да влезе во зградата на унгарското радио со намера јавно да ги објават студентските барања, но била задржана. Кога било побарано ослободување на студентската делегација од страна на лицата кои однадвор демонстрирале, Државната безбедносна полиција отворила оган од внатрешноста на градбата. Еден студент починал, бил завиткан во знаме и држен над толпата. Со овој настан започнала револуцијата. Со раширувањето на вестите, неред и немири започнале низ целиот град.
Револтот набргу се проширил низ цела Унгарија и владата се распаднала. Илјадници лица воено се организирале и започнале да се борат против Државната безбедносна полиција и советските трупи. Просоветските комунисти и членовите на Државната управа за безбедност биле убивани или затворани, а поранешните затвореници ослободувани и вооружувани. Радикалните импровизирани работнички совети се избориле за локална контрола од владејачката Унгарска работничка народна партија и побарале политички промени. Новата влада формално ја распуштила Државната управа за безбедност, ја објавила својата намера за повлекување од Варшавскиот пакт и се залагала за возобновување на слободните избори. На крајот на октомври, борбите речиси сопреле и состојбата започнала повторно да се нормализира.
По објавувањето на готовноста за преговори во врска со повлекувањето на советските сили, Политбирото ја променило одлуката и решило да ја задуши револуцијата. На 4 ноември, советските сили навлегле во Будимпешта и другите подрачја на земјата. Отпорот продолжил до 10 ноември. Повеќе од 2.500 унгарски и 700 советски трупи биле убиени во конфликтот, а 200.000 Унгарци ја напуштиле земјата. Следните неколку месеци биле исполнети со масовни апсења и јавни оптужби. До јануари 1957, новоназначената влада од страна на СССР ја задушила севкупната опозиција во јавноста. Овие советски активности, иако ја зајакнале контролата над Источниот блок, предизвикале поделба меѓу марксистите во западните земји и придонеле кон значајно намалување на членството во комунистичките партии во овие земји.
Додека трала Втората Свететска војна Унгарија била член на Силите на оската, таа се здружила со моќите на Нацистичка Германија, Кралството на Италија (1861-1946)Фашистичка Италија, Кралството на Романија, и Кралството на Бугарија.Во 1941, Унгарската војска (Унгарија во Втората светска војна)во инвазија од Југославија или окупацијата од Југославија и Операцијата Барбароса или инвазија на Советскиот Сојуз.Црвената Армија ги форсирала да се вратат Унгарците и други освојувачи на оската, и околу 1944 била тргната кон Унгарија.
Плашејќи се од инвазијата, Унгарската влада започнала да преговара со приврзаниците на сојузниците.Тие завршиле кога ја нападнаа и окупираа операцијата Маргарет нацистичка Германија, земјата ја создаде про-оската (Владата на националното единство, Унгарија).
Обете Унгарци и Германци форсирале стационирани сили кои биле последователно поразени кога Советскиот Сојуз ја нападнале земјата на крајот од 1944.
Повоена окупација
Кон крајот на Втората Светка Војна, (Советската војна) ја окупирале Унгарија, со тоа што државата се нашла под фазата на Советскиот Сојуз.Веднаш по завршувањето на Втората светска војна, Унгарија била повеќепартиска демократија, и Унгарските парламентарни избори во 1945 произведиле независна коалициска влада на сиромашните, аграрни работници и граѓански партии (коалициска влада) под премиерот Золтан Тилди.Како и да е Унгарската комунистичка забава, марксистичка-ленистичка група кои ги споделиле иделистичките верувања на Советската влада, константно победувала со мали концесии во процес именуван Салама тактика, која го пресекува подалеку влијанието на избраната влада, вклучувајќи го фактот дека резултирало само 17% од гласањето.
По изборите во 1945, портфолијото од Министерството за надворешни работи, го прегледале авторитетот на Унгарската безбедносна полиција, подоцна познато како АВХ, била преместена од Независна партија и мали партиски забави на номинирана Комунистичка Забава. The ÁVH employed methods of intimidation, falsified accusations, imprisonment, and torture to suppress political opposition. The brief period of multi-party democracy came to an end when the Communist Party merged with the Social Democratic Party to become the Hungarian Working People's Party, which stood its candidate list unopposed in 1949. The People's Republic of Hungary was then declared. Забавата на Унгарските работници била изменета во економијата во социјализмот со преземање на радикална Национализација врз основа на советскиот модел.Писателите и новинарите биле првите кои гласале да се отвори критика на владата и нејзините политики, со тоа што објавиле критички статии во 1955.На крајот од 22 октомври 1949, студентите на Техничкиот универзитет ја воскреснаа студентската унија на МЕФЕС и организираа демонстрации на 23 октомври што предизвикаа синџир на настани што водат директно до револуцијата. By 22 October 1956, Technical University students had resurrected the banned MEFESZ student union,
Мартјанци
Мартјанци (словенечки: Martjanci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
464 Мегера
464 Мегера — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 9 јануари 1901 година. Привременото име на астероидот било 1901 FV. Се наоѓа во близина на Гефеновото семејство, но не е негов член.
Црква „Св. Петка Десничка“
Света Петка Десничка (Αγία Παρασκευή) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Ѓорѓи“. Изграден е веројатно во XVIII век, но датирањето не е лесно бидејќи нема зачувани натписи. Градбата претставува трикорабен храм со кос покрив. На почетокот на XXI век црквата била во урнатини.
Ѓокица Лукаревски
Ѓокица Лукаревски — македонски глумец, познат по бројните улоги во филмови, театарски претстави и телевизиски екранизации.
NGC 4123
NGC 4123 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4123 се споменува и како UGC 7116, MCG 1-31-23, MK 1466, IRAS 12056+0309, CGCG 41-42, UM 477, KCPG 322B.
Откривање
Објектот е откриен на 23 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4123 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 4123 има привидни димензии од 4,3' х 3,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 4123 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38531. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 283. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Russula turci
Russula turci е вообичаена, јадлива, гулапка габа која се наоѓа под борови и смреки, на песочна почва и глина.
Опис
Шапката е рамна кога е млада, созрева и има облик на инка, темно аметист-виолетова до кафеаво розова. Маргината е побледа и забележливо мат. Шапката расте до 8 cm во пречник. Ливчињата се крем до светло окер, прилично преполни и поврзани во основата со вкрстени вени. Спорите се окер. Дршката е бела и рамномерно густа. Месото е бело, а основата на дршката има изразен мирис на јод.
Слични видови
Ретката Russula azurea има и виолетова шапка и расте под смрека. Russula amethystina тешко може да се разликува од оваа печурка, нејзината сина до црвеникаво-виолетова шапка повремено има бледи дамки и мирис на јод во основата на дршката. Може да се најде во четинарни планински шуми, најмногу под сребрена ела.
Надворешни врски
Russula turci in MycoBank.
Големите капачки (Реноар)
Големите капачки  ― слика, масло на платно од 1884–1887 година од францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Денес се наоѓа во Филаделфија, Соединетите Држави во Музејот на уметноста во Филаделфија.
Опис
На сликата е прикажана сцена на голи жени како се бањаат. Во преден план, две жени седат покрај водата, а третата стои во водата близу нив. Во позадината, има уште две капачки. Таа што стои во водата во преден план, се чини дека треба да попрска со вода една од жените што седт на брегот. Таа жена се потпира назад за да гоизбегне очекувано прскање.
Стил
Сликата е внимателно надоградувана и композициски и стилски со настојување на доловување на сефкупниот впечаток на светлината, како и поетиката која е во слава на животот, во неа Реноар, целосно се посветува на слободно прикажување на сцени со потполна радост и величење на убавината на женското тело, сликата има одреден наивен, чист, исконски зафат во претставувањето на природата и човекот. Боите, начинот на поставување и градација на копозицијата, линиската колористичка ритмика како и чувството на светлосно треперење, всушност го претставуваат импресионизмот во целосна авторска ликовна ангажираност и естетска верба, со што во оваа слика настојува на повеќето ликовни елементи во кои настојува на прикажувањето на фигурите и одредена дефинираност и прецизност во севкупниот условен реализам.
Влијание
Сликата повеќе содржи одредени не само ликовни елементи карактеристични за импресионизмот туку и одредени елементи кои директно го најавуваат постимпресионизмот и е еден вид директно влијание и мост кон капачките на Пол Сезан, насликани подоцна и во сосема друг ликовен контекст. .
Берклиум
Берклиум (Bk, лат. berkelium) — актиноид. Името го добил според градот Беркли во Калифорнија, кој бил средиште на некогашниот Калифорниски универзитет и еден од најголемите центри за истражување на јадрата во светот.
Интервју
Интервју претставува методолошка постапка што се применува во социолошките истражувања со цел да се дојде до емпириски податоци преку вербална комуникација меѓу испитувачот и испитаникот, а податоците ќе се користат за научни цели. Интервјуто може да биде слободно и насочено.
WR 141
WR 141 — Волф-Рајеова ѕвезда во соѕвездието Лебед
Список на државни водачи во 1695 година
Ова е список на државни водачи во 695 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Елена Березович
Елена Лвовна Березович (Елена Львовна Березович, р. 1966) — руски јазичар која во Русија и пошироко е позната по нејзината работа од областите на ономастиката, етимологијата и етнолигвистиката. Таа е професор во Одделот за руски јазик и општа лингвистика при Уралскиот федерален универзитет во Екатеринбург, професор на Руската академија на науки и нејзин член-кореспондент.
Биографија
Березович е родена во Екатеринбург во 1966 година. Дипломирала во 1988 при Уралскиот државен универзитрет. Во 1992 година го одрбранила докторатот на тема „Семантички микросистеми во руската топонимија“. Подоцна станала прфесор на Филилошкиот факултет при Уралскиот државен универзитет. Од 2006 година таа е истражувач-соработник на Институтот за руски јазик во Москва.
Публикации
Позначајни нејзини публикации се:
465 Алекто
465 Алекто — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 13 јануари 1901 година. Привременото име на астероидот било 1901 FW.
Див живот (филм)
Заплет
Заплетот е околу ликовите на тројца тинејџери кои живеат во предградијата на Лос Анџелес. Бил (Ерик Столц) штотуку матурирал и се вселил во својот прв стан. Неговиот помлад брат Џим (Илан Мичел-Смит) е дете кое сака да користи бомби за да разнесува работи, посебно статуата во средното училиште. Том (Крис Пен) е прикажан како луд тинејџер. Други важни ликови се Анита (Леа Томпсон) која работи во продавница за крофни и нејзината пријателка Елејн (Џени Рајт) која работи во модерна продавница. Анита има кратка афера со полицаецот Дејвид кој е женет. Тројцата тинејџери имаат луда и забавна вечер во еден стриптиз бар и потоа прават журка во станот на Бил.
Push Upstairs
„Push Upstairs“ е песна од групата Underworld што се појавува на албумот Beaucoup Fish и исто така била издадена како сингл. Во бизнисот, фразата „push upstairs“ (турка нагоре) значи нечие унапредување.
Охридско-преспански говори
Охридско-преспански говор е поим кој се користи од Управата за заштита на културното наследство на Македонија за да се опфатат три македонски дијалекти. Дијалектите кои се опфаќаат со овој поим се:
Овие дијалекти се класифицирани во категорија од особено значење, од поткатегоријата од искличиво значење.
Етрурија
Етрурија бил регион во Централна Италија, лоциран во област што покривал дел од она што денес е поголем дел од Тоскана, северен Лацио и северна и западна Умбрија.
Етрурци
Античките луѓе на Етрурија се идентификувани како Етрурци. Нивната сложена култура се фокусирала на бројни градови-држави кои се појавиле за време на периодот на Виланован во деветтиот век п.н.е., и тие биле многу моќни за време на ориентализацијата на Архајските периоди.
Етрурците биле доминантна култура во Италија до 650 п.н.е., надминувајќи ги другите антички италични народи како што се Лигурите. Нивното влијание може да се види надвор од границите на Етрурија во долината на реката По и Латиум, како и во Кампанија и преку нивниот контакт со грчките колонии во Јужна Италија (вклучувајќи ја и Сицилија). Навистина, во некои етрурски гробници, како оние на Tумул ди Монтефортини во Комеана (види Карминањо) во Тоскана, физички докази за трговија со Египет се пронајдени од страна на археолозите-фини египетски чаши фајанс се пример. Таквата трговија се случувала или директно со Египет или преку посредници како што се грчките или феникиските морнари.
Рим бил под силно влијание на Етрурците, иако бил одделен од раната граница на Етрурија со Силва Чиминија, Чиминската шума. Низа етрурски кралеви владееле со Рим до 509 п.н.е., кога последниот етрурски крал, Луциј Тарквиниус Супербус, бил отстранет од власт и била основана Римската Република. На Етрурците им се припишувало влијанието на римската архитектура и ритуалната практика; Во времето на етрурските кралеви биле реализирани важни структури како што се Капитолиум, Клоака Максима и Виа Сакра.
Етрурската цивилизација била одговорна за голем дел од грчката култура увезена во раниот републикански Рим, вклучувајќи ги дванаесетте олимписки божества, одгледувањето маслинки и грозје, латинската азбука (приспособена од грчката азбука), архитектурата (како што е лакот) и инженерски елементи како канализација и системи за одводнување.
Територијална поделба на Етрурија
Етрурија обично е поделена на две главни територии, наречени Северна Етрурија и Јужна Етрурија, на кои мора да се додадат најсеверните територии кои биле наречени Етрурија Падана и најјужните територии кои биле наречени Етрурија Кампана.
Градови во Етрурија
Латинските и италијанските имиња се дадени меѓу загради:
Етрурија во модерната историја
Големото Војводство Тоскана (кое постоело 1569-1801 и 1814-1859) на латински се стилизирало како Големото војводство Етрурија (Magnus Ducatus Etruriae). Името Етрурија, исто така, се применувало на Кралството Етрурија, ефемерна клиентска држава на Наполеон I од Франција, која го заменила Големото Војводство помеѓу 1801 и 1807 година.
Диспрозиум
Диспрозиум (Dy, латински dysprosium) — лантаноид. Името го добил според грчкиот збор dysprositos кој значи „тешко одржлив“. Диспорзиумот е застапен во Земјината кора во количини од 6ppm. Најважни минерали се:
Список на државни водачи во 305 година
Ова е список на државни водачи во 05 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
WR 145
WR 145 — Волф-Рајеова ѕвезда во соѕвездието Лебед
Студена Чешма (Кажани)
Студена Чешма или Јашарова Кула — археолошко наоѓалиште во битолското село Кажани. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на околу 2 км западно од селото, на височинка карактеристична по белата земја, каде при обработувањето на нивите се откриени остатоци од населба како фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
NGC 2101
NGC 2101 — галаксија во соѕвездието Сликар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2101 се споменува и како ESO 205-1, AM 0545-520, IRAS 05451-5206.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 46 м 22,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 52° 5' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 2101 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17793. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 422; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8099.
Лукачевци
Лукачевци (словенечки: Lukačevci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Танц во град
Танц во град ― слика на францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Делото од 1883 година е во збирката на Музејот Орсе. Танчери се моделот и уметник Сузан Валадон и пријателот на Реноар, Пол Огист Лот.
Ова дело, заедно со придружните парчиња „Танц во село“ и „Танц во Буживал“, е произведено по нарачка на трговецот со уметности Пол Дуранд-Руел. Сите три биле насликани во 1883 година, на кои имало две лица кои танцуваат во различни средини (иако жената во „Танц во село“ е моделирана од Алин Шариго, подоцна сопругата на Реноар).
Анкета
Анкета претставува испитување преку пишан прашалник, а со оглед на начинот како се формулирани прашањата, може да биде стандардизирана (кога се дадени одговори во алтернативи), и нестандардизирана (без одговори и алтернативи), со отворени прашања.
IC 140
IC 140 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 140 се споменува и како ESO 157-19.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 140 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. IC 140 има привидни димензии од 1,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 17 м 53,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -56° 36' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 148°.
Други поделби
Проучување на IC 140 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14823.
Мртва природа: цвеќиња
Мртва природа: цвеќиња (француски: Nature morte: fleurs) ― масло на платно од Пјер Огист Реноар во Танхаузеровата збирка во Гугенхајмовиот музеј, Њујорк.
Оваа слика од 1885 година е слична на „Мртва природа: цвеќиња и бодликави круши“ за која се верувало дека е насликана една година порано, но во овој случај Реноар не вклучувал овошје и трпезариско платно и бил повеќе воздржан во употребата на бојата.
Политика на Шведска
Политиката на Шведска се одвива во рамка на парламентарна претставничка демократска уставна монархија. Извршната власт ја врши владата, предводена од премиерот на Шведска. Законодавната власт е доделена и на владата и на парламентот, избрани во мулти-партиски систем. Судството е независно, именувано од владата и вработено до пензионирање. Шведска формално е монархија со монарх кој има симболична моќ.
Шведска има типична Западно-европска историја на демократија, почнувајќи со стариот период на Викингзите, Тинг изборот на кралеви, завршувајќи со наследна кралска моќ во 14 век, бидејќи стана повеќе или помалку демократски зависност од општите европски трендови. Сегашниот демократски режим е производ на стабилен развој на последователно додадени демократски институции воведени во текот на 19 век до 1921 година, кога беше воведено правото на глас на жените. Владата на Шведска се придржува до парламентаризмот - де јуре од 1975 година, де факто од 1917 година.
Од Големата депресија, во шведската национална политика со голема мера е доминантна Социјалдемократската работничка партија, која има мнозинство претставници во парламентот од 1917 година.
Устав
Уставот на Шведска се состои од четири основни закони. Најважен е Инструментот на Владата од 1974 година, кој ги поставува основните принципи на политичкиот живот во Шведска, дефинирајќи ги правата и слободите. Актот за наследување од 1809 година е договор меѓу стариот Риксдаг на имотите и Домот на Бернадот со кој се регулираат нивните права да пристапат на шведскиот трон.
Четирите основни закони се:
Влада
Највисоката извршна власт на државата е доделена на Владата, која се состои од премиер и 22 министри кои раководат со министерствата. Министрите гии назначува премиерот. Премиерот е номиниран од претседателот и назначен по гласањето во самиот Риксдаг. Монархот не игра никаква улога во овој процес..Пример за моќта што законодавецот и ја дал на Владата е усвојувањето на буџетот во Риксдагот. Предлогот на Владата за буџетот е усвоен, освен ако мнозинството од членовите на Риксдагот не гласаат против.
Законодавна власт
Риксдаг има 349 членови, кои се избираат на секои 4 години. Изборите се одржуваат од септември до средината на јуни. Законодавството може да биде иницирано од Кабинетот или од членовите на Риксдагот. Членовите се избираат врз основа на пропорционалната застапеност со мандат од четири години. Риксдагот може да го измени Уставот на Шведска, но само со одобрување од мнозинството и потврда по следните општи избори.
Шведската социјалдемократска партија игра водечка политичка улога од 1917 година, кога реформистите ја покажаа својата сила и револуционерите ја напуштија партијата. По 1932 година, социјалдемократите доминираа во кабинетите. Само пет општи избори (1976, 1979, 1991, 2006 и 2010 година) им доделија доволно места на централно-десничарите во Риксдаг за да формираат влада. Ова се смета за една од причините за шведската повоена социјалистичка држава.
Политички партии и избори
Општите избори се одржуваат заедно со локалните и регионалните избори на секои четири години. Последните избори се одржаа на 11 септември 2018 година.
Судство
Шведското право, се потпира на германското, римското и англо-американското право, затоа не е ниту кодифицирано како во Франција и другите земји кои се под влијание на Наполеоновиот законик, ниту е зависно од судска практика како во Соединетите Американски Држави.
Фудбалска лига на Англија
Главна цел на лигата е позиционирање на клубовите меѓу овие три дивизии, и нивно напредување (промоција), односно назадување (ипаѓање) на табелата. Така, на крајот од секоја сезона три екипи од највисоката дивизија на Фудбалската лига, Чемпионшип, добиваат можност да се пласираат во Премиер лигата, каде ќе ги заменат трите најслабо рангирани клубови од таа лига од претходната сезона. Исто така, двете најслабо рангирани клубови од Лига Два ја напуштаат фудбалската лига и испаѓаат во аматерската Национална лига од каде влегуваат двете првопласирани екипи. На тој начин е постигнато интегрирање на Фудбалската лига со останатите лиги во фудбалскиот систем.
Политика на Шведска
Политичари
Шведска има историја на силно политичко вклучување од страна на обични луѓе преку нејзините „популарни движења“, најуспешни се синдикатите, женските движења и - од неодамна - спортското движење. Излезноста на изборите во Шведска отсекогаш била во водство кога се прават меѓународни споредби, иако опаднала во последните децении и изнесува околу 87%.
Фудбалска лига на Англија
Football League исто така е име на владејачкото тело на лигата кое организира две посебни натпреварувања:
Од спонзорски причини лигата е позната и како Скај Бет Фудбалска лига.
Политика на Шведска
Политичари
Според истражувањето на социологот Џени Хансон, шведските национални парламентарци имаат просечно работно време од 66 часа во неделата, вклучувајќи ги и страничните обврски. Истражувањето на Хансон известува и дека просечен шведски парламентарец спие 6,5 часа.
Административна поделба
Шведска е поделена на 21 област. Во секоја област има административен одбор на округот и окружен совет. Секоја област содржи неколку општини, вкупно се 290.
Стокхолм е главен град на Шведска. Кралот, Риксдагот и Владата имаат постојано седиште во главниот град.
Турнеја Г3
G3 е годишно музичко шоу во живо, и гитарска турнеја во која се појавуваат три избрани гитаристи на генерацијата; оттаму и нејзиното име. Таа била создадена од гитаристите Џо Сатриани и Стив Ваи во 1996. Од таа дата па сè досега на G3 се појавиле најголемите виртуози на гитара, вклучувајќи ги Ингви Малмстин, Џон Петручи, Роберт Фрип, Ерик Џонсон, Кени Вејн Шепард, Ули Јон Рот, Мајкл Шенкер, Адријан Лег и многу други специјални виртуозо гости, вклучувајќи ги Стив Лукатер, Стив Морз и многу други гитарски легенди. Мајк Портној, добитникот на многу награди за најдобар тапанар, бил исто така специјален гостин.
1996 - Live In Concert
На турнеја низ: Северна Америка
1997
На турнеја низ: Северна Америка и Европа
Постави
Турнејата броела различни членови од американскиот дел на турнејата за време на европскиот дел.
Постави во Северна Америка
Забелешка: Мишел Кусон свирел на неколку шоуа во Квебек пред доаѓањето на Кени Вејн.
1998
На турнеја низ: Европа
Постави
Сет списокот на Мајкл Шенкер била:
2001
На турнејата G3 во 2001 свиреле Џо Сатриани и Стив Ваи со Џон Петручи од Dream Theater, кој напишал цел сет на нова инстументална музика за турнејата.
На турнеја низ: Северна Америка и Мексико
Постави
На оваа турнеја се појавиле и специјални гости меѓу кои спаѓале и Стив Лукатер & Пол Гилберт во Лос Анџелес, Били Гибонс во Хјустон, Енди Тимонс во Форт Ворт, Ерик Џонсон во Остин, Нил Шон во Детроит, и Стив Морз во Орландо.
2003 - Live in Denver
На турнеја низ: Северна Америка
2004
Во 2004 G3 биле на турнеја низ Европа и Јужна Америка со Џо Сатриани, Стив Ваи и Роберт Фрип.
2005 - Live in Tokyo
На турнеја низ: Јапонија и Соединетите Држави
Песни кои биле изведени
За првпат, аудио снимката на DVD и CD верзијата се од истиот концерт.
2006
Турнејата во 2006, најпрво во месец октомври во Латинска Америка, а потоа во Австралија во ноември и декември, ги вклучувала Џо Сатриани и Стив Ваи, како и Ерик Џонсон во Латинска Америка и Џон Петручи во Австралија
Постави
Турнејата броела различни членови од американскиот дел на турнејата за време на австралискиот дел.
Термоелектронска емисија
Термоелектронска емисија се вика појавата на емитирање на електрони од вжештени површини на металите, а електроните што се емитирани се нарекуваат термоелектрони.
Список на државни водачи во 1694 година
Ова е список на државни водачи во 694 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Турски скопски дијалект
Турскиот скопски дијалект или турскиот скопски говор е дијалект на турскиот јазик кој се зборува во Скопје и неговата околина. Дијалектот спаѓа во групата на централни турски говори во Македонија. Дијалектот е признат како културно нематеријално наследство на Република Македонија од категоријата на „особено значење“ и поткатегоријата „исклучително значење“.
Распространетост
Турскиот скопски дијалект се зборува во градот Скопје. Покрај градот, дијалектот се зборува од турско население кое е присутно и во селата Горно Количани, Пагаруша, Љубош, Долно Коњари, Средно Коњари и други.
Особини
Скопскиот дијалект, како дел од централните дијалекти, споделува голем број заеднички одлики со соседните говори, како и пошироките румелиски говори на турскиот јазик. Како и да е, овој дијалект има одредени особини кои го издвојуваат од околните говори, особено на морфолошко и фонетско ниво.
Фонолошки особини
Одредени фонолошки особини на дијалектот се:
Морфолошки особини
Одредени морфолошки особини во дијалектот се:
WR 146
WR 146 — Волф-Рајеова ѕвезда во соѕвездието Лебед
Квањама
Квањама или Ошиквањама (Kwanyama, Oshikwanyama) е државен јазик на Ангола и Намибија. Ова е стандардизиран дијалект на јазикот Ошивамбо и заеморазбирлив со Ндонга, другиот дијалект на Ошивамбо со стандарден правопис.
Во 1974 г. Јужноафриканското библиско друштво издало квањамска верзија на Библијата под наслов „Омбибели“ (Ombibeli).
Лончаровци
Лончаровци (словенечки: Lončarovci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Прстен (маглина)
Прстен (NGC 6720 или Месје 57, M57) — планетарна маглина во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Прстен и NGC 6720 се споменува и како Messier 57, M 57, PK 63+13.1, CS=14.8, Ring nebula.
Откривање
Телото е откриено на јануари 1779 година од страна на Антоан Даркие де Пелпоа, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 2,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Прстен е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,7 m. Прстен има привидни димензии од 3' х 2,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 53 м 35,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 1' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на Прстен е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 117; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2642. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 153.
Маријано Дијас
Забележал еден настап за репрезентацијата на нациналниот тим на Доминиканската Република.
Лујџи Карнера
Лујџи Карнера (Luigi Carnera; Трст, 14 април 1875 - Фиренца, 30 јули 1962) — италијански астроном, откривач на астероиди.
На почетокот на кариерата работел како помошник на истакнатиот германски астроном Макс Волф во Хајделберг и открил повеќе астероиди. Работел во Германија, Италија и Аргентина, па на крај во 190 г. конечно се вратил во Италија.
Во 1919 г. е назначен за директор на Трстјанската опсерваторија. Од 1932 до пензионирањето во 1950 г. работел како директор на опсерваторијата „Капидамонте“ во Неапол и предавал општа и сферна астрономија на Неаполскиот универзитет.
Карнера открил вкупно 16 астероиди, од кои три заедно со Макс Волф.
Russula grata
Russula grata е вид на габа што припаѓа на фамилијата Гулапка.
Има космополитска дистрибуција.
Список на државни водачи во 306 година
Ова е список на државни водачи во 06 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.