cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Удар на милоста (новела)
Содржина
Ерик фон Ломон (Eric von Lhomond), пруски благородник со француско-балтичко потекло, откако бил ранет во Шпанската граѓанска војна, чека воз во Пиза со кој треба да замине во Германија. Додека седи во бифето на железничката станица, тој ја раскажува својата животна приказна: Во текот на Првата светска војна, како момче, живеел со мајка си на имотот на неговата тетка Прасковија во Кратовице, во близината на Рига, дружејќи се со својот најдобар пријател Конрад. Кога заминал на воена обука во Германија, војната завршила, а тој им се приклучил на антиболшевичките одреди во Руската граѓанска војна. Учествувајќи во борбите во Балтикот, тој повторно се сретнал со Конрад и со него дошле во семејниот дворец. Таму, Ерик повторно се сретнал со сестра му на Конрад, Софија, која претходно била силувана од некој офицер. Со текот на времето, Ерик сфатил дека Софија се вљубила во него, а тој најпрвин се однесувал воздржано, а потоа и грубо кон неа. За време на една кратка посета на Рига, Ерик имал љубовна авантура со една проститутка, а по таа случка, Софија имала неколку љубовници со намера да предизвика љубомора кај него. Меѓутоа, пркосејќи му со своите постапки на Ерик, таа, всушност, постојано се измачувала и страдала. Кога во дворецот пристигнал еден воен одред, Софија стапила во љубовна врска со офицерот Фолкер. За време на прославата на Божиќ, додека таа танцувала со љубовникот, Ерик ја удрил силно. Набргу, тој заминал во блискиот град на воена задача, а кога се вратил, ја затекнал Софија како го напушта дворецот и во таа прилика тие си размениле меѓусебни навреди. Откако потрагата по неа не дал аникакви резултати, Ерик заминал во блиското место каде дознал некои информации за Софија и, оттогаш, сите присутни во дворецот во Кратовице, вклучувајќи го и нејзиниот брат, ја сметале за предавник и за шпион. Подоцна, порадо влошената воена состојба, војниците морале да го напуштат Кратовице, а при повлекувањето, некаде во Полска погинал Конрад. Кога одредот на Ерик го зазел селото Ково, меѓу заробените болшевички војници ја препознале и Софија. Ерик разговарал со неа, измачувајќи се со желбата некако да ја ѝ го спаси животот, но таа рамнодушно ја одбила помошта. Тогаш, тој сфатил дека во Софија нема повеќе никаква љубов кон него. Утредента, откако претходно биле стрелани нејзините соборци, Софија побарала неа да ја стрела токму Ерик, кој сфатил дека, на тој начин, таа му се одмаздила за невозвратената љубов.
Осврт кон делото
Во предговорот кон романот, напишан на 30 март 1962 година, Јурсенар објаснува дека го напишала во Соренте, во 1938 година. Според нејзиното признание, дејствието во книгата е инспирирано од вистински случај, а трите главни лика (Ерик, Конрад и Софија) се речиси исти како што на авторката ѝ ги опишал еден од најдобрите пријатели на главниот лик. Притоа, Јурсенар укажува дека темата на романот е истовремено многу далечна и многу блиска до современиот читател: далечна зашто оттогаш на човештвото му се случиле многубројни настани, а блиска зашто ние сме заглавени во истата морална зачмаеност која е опишана во романот. Осврнувајќи се кон романот, Јурсенар укажува дека тој се задржува во рамките на традиционалната француска приказна која ги задржува некои од одликите на трагедијата: единството на местото и времето, дејствието сведено на две-три личности, неизбежниот трагичен крај, како и декорот - далечниот балтички крај кој вчерашната актуелност ја поместува низ просторот, речиси поклопувајќи се со оддалечувањето низ времето. Според нејзиното признание, авторката немала намера повторно да создава една епоха или едно миље, меѓутоа психолошката вистина не дозволувала игнорирање на надворешните факти кои го условуваат некој настан. Поради тоа, за да ги долови ватентичноста на просторот и времето во кое се случува дејствието во романот, таа ги истражувала воените карти, статиите во старите илустрирани весници и кажувањата на сведоците од тогашните воени судири. Подоцна, луѓето кои учествувале во таа војна ѝ ја дале најдобрата можна критика — дека романот навистина личи на нивните спомени.
Во романот, Јурсенар ја применила својата вообичаена раскажувачка техника: книгата е напишана во прво лице, но раскажувањето го врши главниот лик, и тоа поради две причини: прво, од книгата да се отстранат ставовите и коментарите на авторката и второ, да се покаже човечкото суштество кое се соочува со својот живот, кое се труди чесно да го објасни и да се присети на него. Освен тоа, долгото усно праскажување на главниот јунак претставува долготрајна книжевна конвенција. Во замрсените односи на љубовта и омразата најдобро се покажува расчекорот меѓу сликата која раскажувачот ја дава за себе и неговото вистинско лице. Така, во своето раскажување, Ерик го става Конрад во втор план, т.е. дава нејасен портрет на својот најсакан пријател. Од друга страна, тој ја става во прв план Софија не затоа што му ласка нејзината љубов, туку затоа што неговиот кодекс му ја наметнува должноста со почит да зборува за својот противник, особено ако тој е жената која не ја сака. Оттука, главната тема на романот е онаа истородност и судбинската солидарност на три лица кои се соочени со истите опасности. Особено се слични Ерик и Софија, кои се цврсто решени да одат до крајот на самите себе. Нивната сличност е нагласена за време на последната средба, кога тие се споени со нивната цврста врска. Притоа, воопшто не е важно кој од нив ја дава а кој ја прима смртта, па дури е неважно дали во животот се сакале или се мразеле. Како што наведува Јурсенар, суштинската благородност на главните ликови била една од причините поради која таа одлучила да го напише романот при што нејзината цел не била да дискредитира ниту една општествена група или класа, ниедна земја или партија. Напротив, според нејзиното сопствено признание, романот е напишан имајќи ја предвид неговата вредност како човечки, а не политички, документ и за него треба да се суди така.
Заеднички кревет и маса (филм)
„Заеднички кревет и маса“ (француски: Domicile conjugal) е француско-италијански филм од 1970 година, во режија на Франсоа Трифо (François Truffaut). Трифо е и еден од авторите на сценариото, заедно со Клод де Живре (Claude de Givray) и Бернар Ревон (Bernard Revon). Главните улоги ги играат: Жан-Пјер Лео (Jean-Pierre Léaud), Клод Жад (Claude Jade), Хироко Бергхауер (Hiroko Berghauer), Барбара Лаге (Barbara Laage), Даниел Жирар (Daniele Girard), Клер Диамел (Claire Duhamel), Даниел Булонже (Daniel Boulonger) и Даниел Секалди (Daniel Ceccaldi). Филмот претставува четврто продолжение на серијата за Антоан Дуанел, започната со филмот „400 удари“. Во филмот се прикажува стапувањето во брак на Антоан, првата брачна криза и причините за разводот. Но, и покрај сериозниот заплет кој има полуавтобиографска позадина, сепак филмот го задржува ведриот тон на претходниот дел од серијата за Антоан. Основната разлиак во однос на претходниет три филма се состои во настојувањето на Трифо да го претстави својто филмски јунак како млад човек кој се наоѓа на клучната раскрсница меѓу безгрижната малдост и обврските што ги носи зрелата возраст. Режиран во духот на францускиот нов бран, и овој филм наишол на блескави оцени од критиката.
Синопсис
Конечно, на возраст од 26 години, Антоан Донаел (го игра Лео) стапува во брак со Кристин (ја игра Жад) и тие почнуваат среќен заеднички живот. Тој работи во цвеќарница, додека таа е професорка по виолина. Тие живеат во нов сопствен стан, а во соседството живеат необични, но симпатични луѓе. Набргу, по една незгода, Антоан ја напушта работата и се вработува во американска фирма која прави макети на бродови со далечинско управување. Еден ден, тој ја запознава убавата Јапонка Кјоко (ја игра Бергхауер) и започнува љубовна врска со неа, независно од тоа што Кристин е бремена.
Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“
Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“ — регулативно тело на Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“ во Скопје што се занимава со македонскиот јазик, неговата историја, граматика и развиток. Институтот е основан во март 1953 година за да се регулира стандардизирањето на македонскиот јазик и за да се организираат и контролираат студиите за македонскиот јазик. Создаден е како наследник на институтот за фолклор и литература. На почетокот на својот развој, институтот работел во рамките на Филозофскиот факултет во Скопје, но набрзо се осамостоил во посебна и независна институција.
Оддели
Денес, институтот се состои од пет оддели:
Бутелштет (општинска заедница)
Бутелштет (Buttelstedt) — поранешна општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Бутелштет. Била распуштена на 31 декември 2013, кога била споена со општинската заедница Берлштет за да ја создадат општинската заедница Нордкрајс Вајмар.
Општинската заедница Бутелштет се состоела од следниве општини:
Тилда
Тилда (~), разговорно наречена бран, е графема со неколку намени. Името на знакот доаѓа од шпански, а изворно од латинското titulus, со значење „натпис“ или „наслов“. Првично се пишувала над буквите како знак за кратенка (абревијатура), но оттогаш има добиено и други намени како дијакритички знак, во математика, програмирање, итн.
Цане Николовски
Николовски останува познат како универзална појава на македонската музичка сцена која што еднакво успешно се снаоѓа и прилагодува во спектар на различни музички жанрови - рок, поп и народни изворни и новокомпонирани песни. Има снимено 37 албуми со народна, поп и музика изведена со флејта.
Од 2004 Николовски живее во туристичкото место Аликанте во Шпанија. Во 2016 година, продукцијата Лотус од Битола, снимила документарен филм за Цане Николовски со наслов „Патот за Аликанте“.
Почетоци на кариерата: Мадригали
Првите посериозни обиди за занимавање со музика на Николовски се со рокенрол бендот Мадригали од Битола. Тој на бендот му се придружил во 1975 година како вокал и флејта. Во него, покрај Цане Николовски (вокал), членувале и Драган Каранфиловски-Бојс (соло гитара); Благој Тасевски–Бале (соло гитара); Миле Шерденков–Шендер (бас гитара), Томе Георгиев – Шкипот (тапани) и Панде Пажиќ (клавијатури).
На почетоците на неговата кариера, инспирација за Николовски биле флејтистот и водач на групата Џетро Тал, Јан Андерсон, флејтистот Херби Мен, музиката на Бијело дугме...
Трн во око
Во 1979 година „Мадригали“ го менуваат името во „Трн во око“. Под ова име во 1981 година бендот настапил во центарот „Скендерија“ во Сараево, каде што ја исполниле песната „Плати една дупла и мрш да те нема“, која што станала хит во бивша Југославија.
Елита и хитот Жаклина
Во 1989 година Николовски добил понуда да стане пејач на групата која што изведувала народна музика - „Елита “ од Битола. Со нив го испеал хитот „Жаклина“. Во 1991 година читателите на магазинот „Екран “ песната ја избрале за најслушана песна за 1990 година. Според интервјуто на Николовски дадено за порталот think.mk на матурата на гимназијата Јосип Броз–Тито од Битола во 1991 година, присутните барале на секои пет минути да се свири Жаклина, љубов моја...
Од 2004 Цане Николовски живее во туристичкиот град Аликанте во Шпанија, како професионален забавувач со ангажман во различни локали и ресторани во градот. И понатаму работи на снимање на албуми од различни музички жанрови, како и албуми на коишто тој изведува музика со флејта.
Хемиско својство
Овие својства се поинакви од физичките својства, кои се забележуваат без вршење на промени. Меѓутоа, кај многу својства во делокругот на физичката хемија и други дисциплини на границата меѓу хемијата и физиката, разликата е работа на гледиштето на истражувачот. Материјалните својства, било физички или хемиски, може да се претстават како супервентни т.е. споредни во однос на темелната стварност. Можни се неколку слоја на супервентност.
Културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Гевгелија според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Мерилин Кеј
Мерилин Кеј (родена 1949 година ) е американска писателка за деца. Таа предава детската литература на универзитетот „Сент Џон“ во Њујорк. Таа е автор на над 100 серии на новели за деца и млади, вклучувајќи ги и успешните серии „Реплика“ и „Надарени“.
Животопис
Мерилин Кеј е родена во 1949 година во Нова Британија, Конектикат. Таа го поминала поголемиот дел од нејзиното детство во Атланта, Џорџија, а својата десетта година во Монтгомери, Алабама, како и нејзината тринаесетта година од животот во Ен Арбор, Мичиген. Таа пишувала дневник како дете.
Мерилин дипломирала англиски јазик на универзитетот „Емори“, а потоа магистрирала библиотекарство. Станала доктор на филозофија на универзитетот во Чикаго. Таа предава детска литература на универзитетот „Сент Џон“ во Њујорк повеќе од дваесет години. Почнала да објавува во 1984 година под псевдонимот Шенон Блер, и оттогаш имала многу успех, особено со меѓународно продаванат серија „Реплика“. Таа моментно живее во Париз и пишува со полно работно време.
Реплика
„Реплика“ е детска научна фантастична серија за Ејми Кендлер, млада тинејџерка која открива дека е една од тринаесет клонирани девојчиња што биле генетски изменети за да имаат натчовечки способности. Таа е создадена во проектот Полумесечина, финансиран од владата, и била киднапирана и усвоена од еден од научниците по промената на срцето. Во текот на целата серија, Ејми се бори да живее нормален живот, бидејќи мистериозната Организација се обидува да ја искористи неа и другите клонови на проектот, за да создаде раса што ќе господари и ќе го преземе целиот свет. Ејми, исто така, се обидува да им помогне на другите клонови во проектот, и се среќава со голем број други деца и тинејџери со генетски модификации или натприродни сили.
Оваа серија е многу популарна и се продава на меѓународно ниво.
Книги
1. Ејми: Додека пишува автобиографија за англиски проект, Ејми почнува да го доведува во прашање идентитетот на нејзиниот татко, кој наводно починал пред да се роди. Таа, исто така, е збунета од нејзината ненадејна зголемена физичка способност и моќ на лекување. Таа е шокирана да открие дека е една од тринаесетте клонови создадени во еден владин проект.
2. Продолжување на Ејми: Ејми се бори да го скрие својот вистински идентитет од нејзините пријатели, особено кога новото момче на нејзината мајка се покажува од организацијата која се обидува да ја пронајде. Таа на крајот ги открива своите способности на Ерик, брат на нејзината најдобра пријателка. Ејми, исто така, првпат гледа друг клон.
3. Друга Ејми: Друг клон доаѓа во училиштето на Ејми за снимање на филм, и е вознемирувачко инсистирањето на Ејми дека се клонови. Со текот на времето, Ејми почнува да сфаќа дека овој клон е многу различен од Ејми. Исто така, Ејми почнува да се запознава со Ерик.
5. Тајната група: Кога една група популарни девојки ќе се здобијат со натприродни способности, Ејми почнува да истражува, збунувајќи ја нејзината најдобра пријателка Таша и дечкото Ерик.
6. И двете ќе се сретнат: Ејми ќе се сретне со едно момче по име Енди на камп во дивината, и веднаш се привлекува кон него. Кога некој умира во несреќен случај, Енди тврди дека бил сведок на убиството и ја убедива Ејми да избега со него. Сепак, Ејми станува сомнителна и открива дека Енди е уште еден клон, дизајниран да биде нејзина совршена друга половина.
7. Најдобра од најдобрите: Кога Ерик е побаран да се покаже околу нов студент, осум-годишно дете гениј Адријан Пеле, Ејми осетува нешто што не е во ред. Таа е изненадена кога ќе открие дека, наместо да биде жртва, Адријан води генетичка компанија.
8. Тајната мајка: Ејми секогаш била задоволна што мајката може да го сака своето, иако тие не се генетски поврзани. Меѓутоа, кога една жена тврди дека таа на Ејми ѝ е биолошка мајка, и ја обвинива Ненси за киднапирање, Ејми почнува да се прашува дали таа навистина е клон.
9. Треска: Кога Ејми, која е генетски изменета никогаш да не биде болна, одеднаш добива треска и халуцинации, нејзината мајка верува дека Ејми мора да била дрогирана во нов клуб во градот. Сепак, кога лекарот ќе пристигне за крвен примерок, Таша се сомнева во нешто позлобно.
10. Мраз ладно: Стравовите на Ејми дека нејзината тајна ќе биде откриена со тоа што нејзиниот најлош непријател Џенин открива дека Ејми е клон, почнува голема закана за неа. Сепак, Џенин завршува во кома, за што Ејми е главниот осомничен.
11. Среќни тринаесет: Ејми ја запознава Али, уште еден клон, која била одбиена од страна на проектот, поради нејзиниот недостаток на посебни способности. Али ја поттикнува Ејми да дејствува надвор од контрола. На крајот, Ејми е принудена да го прекине контактот.
12. Во потрага по Енди: На патувањето во Париз, Ејми ненадејно се среќава со Енди, нејзиниот „совршен партнер“, кој исчезнал летото. Таа сака да се најде со Енди, но таа се сомнева дека тој може да ја води во стапица.
13. Во замена: Ејми е во ризик по смртта на нејзиниот мистериозен сојузник, господин Девон. Ејми се сомнева дека суровиот нов наставник во училиште, господин Хартшорн, е таму за да ја киднапира неа, но вистината не е она што таа го очекува.
14. Почеток: патувањето во Вашингтон, дом на Проектот, ја остава Ејми на цедило. Во меѓувреме, мајката на Ејми се сеќава на потеклото на проектот, вклучувајќи ја и болката за губење на својот брат, на генетско нарушување и предавство кое ја става Ејми во опасност.
15. Трансформација: Кога другите соученици на Таша и Ејми почнуваат да дејствуваат како зомби, Ејми се сомнева дека биле под влијание на новото ТВ-шоу, Цреша Лејн.
16. Среќен роденден, драга Ејми: Во пресрет на тринаесеттиот роденден на Ејми, таа одеднаш старее. Откако таа импулсивно бега од приватната болница каде што се лекува, се наоѓа себеси во многу необично засолниште за бездомници.
17. Делови што недостигаат: Ејми станува сомнителна кога нејзините соученици почнуваат да ги губат своите способности, како што е спринтер кој ја губи способноста за трчање и кошаркар кој заборава како да фрли топка. Во меѓувреме, Ерик започнал средно училиште и има малку време за Ејми, која е фасцинирана од новодојдениот Крис.
18. Враќање на совршените девојки: Размислувајќи дека се радува на романтично крстарење со своето ново момче Крис, Еми е киднапирана од организацијата и однесена на пуст остров. Таму, таа мора да се натпреварува со другите.
20. Каков татко, таков син: Откако таткото на Крис е отсутен и се враќа со барање за пресадување на коскена срж, Ејми се сомнева дека Крис и многу од нејзините други соученици се клонови наменети како дарители на органи за богатите.
21. Виртуелна Ејми: Откако Енди мистериозно исчезнува по предупредувањето, Ејми станува загрижена од новата компјутерска игра на виртуелна реалност.
22. Сè за Енди: Енди ја истражува вистината за своето минато и за своето семејство.
23. Војна на клоновите: Кога еден таблоид раскажува приказна за човечки клонови кои создаваат магистрална раса, Ејми и Енди почнуваат да ја откриваат вистината за Проектот и организацијата.
24. Самостојната Ејми: кога белегот од раѓање на Ејми исчезнува и таа и другите клонови почнуваат да доживуваат нови физички проблеми, тие стравуваат дека нивните гени се влошуваат. Ејми се обидува да се справи со можноста дека таа мора да се врати во нормален живот.
Трилогија на чума: мини серија за битката на Ејми против смртоносна чума, која се заканува да ја уништи цивилизацијата.
Надарени
Надарени е најновата серија од Мерилин Кеј. Секој од нив има различна натприродна способност, или „подарок“, и сите тие присуствуваат на настава каде учат да ги користат овие способности, иако малкумина надвор од наставата знааат за нив. Учителката Мадам ги поттикнува учениците да работат заедно за да ги користат своите способности. Сепак, на учениците не им се допаѓаат нивните способности, ниту се сакаат едни со други, и често не сакаат да ги здружуваат силите.
Првата книга е објавена во февруари 2009 година. Иако само шест книги се досега објавени, секоја книга досега е фокусирана на различен студент, што укажува на серија во која ќе има девет книги вкупно.
Дургутлер
Дургутлер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 7652
NGC 7652 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7652 се споменува и како ESO 148-11, AM 2322-580.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 25 м 37,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 53' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 106°.
Други поделби
Проучување на NGC 7652 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71402. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8838. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Бутелштет
Бутелштет (Buttelstedt) — град во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 11 километри северно од Вајмар.
Аугуст Цесарец
Аугуст Цесарец (, -, ), истакнат хрватски револуционер и писател. Едно од позначајните имиња во хрватската литература во периодот меѓу двете светски војни. Примарно е револуционер а секундарна му е литературата. Книжевното дело му е проникнато со револуционерно-општествено-политички идеи на комунизмот.
Творештво
Книжевното дело е од доменот на поезијата, расказите, романите, драмите, патописите, есеите, новели, како и преведувач на револуционерните автори од руската и друга литература. Негова прва објавена песна е „Логографи“, во 1908 година во загребскиот весник Побратим, со потпис Цесарец. Во 1910 година како гимназијалец го објавил првиот расказ „Из свјета потлачених“.
Од 1908 до 1919 прави пауза во поезијата. „Стихови“ му е единствената стихозбирка, прво позначајно дело, во издание на „Југ“, Загреб. Во тие единаесет години Цесарец објавил едвај десетина раскази и песни. Во тие години Цесарец ги завршил двете фази:
За време на Првата светска војна не објавува ништо, иако посериозно создавал обемно книжевни дела. Особено плодни се овие години од кога е првиот негов напишан роман „Бијели Луталац“, 1915 година во Крушевац, но објавен дури 1982 година, во скоро две појавени изданија на Аугуст Цесарец, Загреб, посебно издание и Младост - втора свеска од собраните дела на Цесарец, во прво коло (22 тома). Во иста свеска со необјавениот роман „Крист и Јуда“.
Цесарец е претставник на револуционерниот експресионизам. Се реализира во контекст на космолошката варијанта на експресионизмот. Песни од тој период: „Црна мачка у буру“, „Паска бијелог ноктурна“, „Монолог с куглом земаљском“, „Ватромет олујне игранке“, песната од расказот „Судите ме“. Во овие песни по форма слободни, несредени стихови, има места од каде проговорува вистинскиот поет. Во целина има глас на интимната и политичка драма на човекот како неразделно двојство - човекот кој е фрлен во хаосот на војната.
Bovista nigrescens
Bovista nigrescens, вообичаено познат како кафеав пуфбол или црн бовис, бил крем бела или кафеава пуфка за јадење. Филогенетските врски помеѓу Bovista nigrescens и видовите Lycoperdaceae биле воспоставени врз основа на податоците за секвенцата на ITS и LSU од северноевропските таксони.
Опис
Овошното тело на Bovista nigrescens било 3–6 см во ширина. Грубо сферичното овошно тело било малку зашилено на дното. Иако немало стерилна основа, овошното тело било прицврстено за подлогата со една мицелијална врвка која често се раскинувала, оставајќи го овошното тело слободно да се тркала на ветрот. Надворешниот ѕид на почетокот бил бел, но набрзо се лушпел во големи размери при зрелоста за да се откриел темно виолетово-кафеавиот до црновен внатрешен ѕид што ја опфаќал масата на спорите. Овие спори заминувале преку апикална пора, која била предизвикана од екстензивно расцепување и пукање. Глеба често била темно виолетово-кафеава. Капилицијата била многу разгранета со кафеави дендроидни елементи. Спорите биле кафеави и јајцевидни, со пречник од 4,5–6 µm. Тие биле со дебели ѕидови и речиси мазни, со централна капка масло и долг, брадавиран педицел.
Живеалиште и дистрибуција
Bovista nigrescens puffballs често се наоѓале во тревата и пасиштата. Иако најзастапени биле кон крајот на летото до есента, тие опстојувале во стара сушена состојба многу месеци. Тие биле невообичаени во повеќето области, но чести во Северна и Западна Европа. Тие се јаделе кога се млади. Покрај тоа, тие се наоѓале на земја, полиња, тревници или на патиштата. Обично, тие можело да се најдат на надморска височина до 2.500 метри (8.202 стапки).
Ноќта на крадците
Ноќта на крадците – расказ на австралискиот писател Патрик Вајт.
Хофелд
Хофелд може да се однесува на следниве места:
Ноќта на крадците
Содржина
Во куќата на Хамфри и Дорис Банистер се случила несреќа: минатата ноќ, некој крадец ја силувал нивната ќерка Фелисити. Полицијата извршила увид на местото, но таа го одбила лекарскиот преглед. Утредента, Фелисити му пишува писмо на својот свршеник, дипломатот Џон Галбрајт, дека ја раскинува свршувачката. По некое време, тој се среќава со Фелисити и таа повторно му соопштува дека ја раскинува свршувачката чувствувајќи дека нејзината љубов кон него не е вистинска. По настанот, Фелисити ја менува работата, почнува да се облекува поинаку и го менува своето однесување. Една ноќ, таа влегува во куќата на Харви Макин и внатре уништува сè. Додека седи во куќата, таа се сеќава на случката во нејзиниот дом: во нејзината соба влегол крадец кого таа го совладала, потоа го натерала да пие ракија и да пуши и му дозволила да си замине, а потоа на родителите им кажала дека била силувана. Во следните ноќи, Фелисити продолжува да влегува во туѓите домови и да ги уништува, а често оди и во паркот, каде се дружи со пијаниците. Еднаш, по еден таков престој во паркот, таа влегува во една напуштена куќа во која среќава гол старец. Таа почнува да го сожалува, соочувајќи се со својата осаменост, и му нуди помош, но тој умира.
Осврт кон расказот
И во овој расказ, Вајт ни ги претставува неговите абнормални, ексцентрични аспекти на човечката природа. Така, мирната ќерка на угледни родители ненадејно почнува да се менува по таинтсвената посета на еден крадец. Во борбата со самата себеси таа се труди да ги уништи општествените предрасуди кои ја оковале во нејзината нестварна претстава за себеси. Притоа, нејзината внатрешна борба се претвора во физичко уништување на симболите на граѓанската благосостојба и на поимите на дборото и злото.
NGC 643A
NGC 643A — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Мала Водна Змија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 643A се споменува и како ESO 29-SC44.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 30 м 37,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 76° 3' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 643A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 461; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9348.
Кербер
Кербер во старогрчката митологија е монструозно куче чувар на подземниот свет.
Особености
Обично се смета дека има три глави (според некои верзии, една или две), иако Хесиод вели дека имал 50 глави и метален глас. Од неговиот 'рбет растеле глави на змии, а имал и опашка од змија. Го јадел секого што ќе се обидел да избега од подземниот свет и не им дозволувал на живите човечки суштества да влезат, иако Орфеј успеал да влезе маѓепсувајќи го со музика. Една од задачите на Херкул била да го однесе Кербер во земјата на живите; откако успеал, го вратил суштеството назад во адот. Исто така, Орфеј успеал да го измами Кербер со своите убави песни.
NGC 5218
NGC 5218 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5218 се споменува и како UGC 8529, MCG 11-17-5, CGCG 316-20, CGCG 317-3, VV 33, Arp 104, IRAS 13304+6301, Keenan's system.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5218 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5218 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 32 м 10,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 46' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 5218 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47603. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 26; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1428.
Дејвид Нивен
}} Џејмс Дејвид Греам Нивен (англ: James David Graham Niven; 1 март 1910 - 29 јули 1983) ― британски глумец, мемоарист и романописец. Добитник е на наградата Оскар за најдобар глумец за улогата во филмот Одделни маси (1958) и два Златни глобуси. Негови други позначајни улоги се: Питер Картер во „Се работи за живот и смрт“ (1946), Филијас Фог во „Пат околу светот за 80 дена (1956), Чарлс Литон („Фантомот“) во „Пинк Пантер“ (1963) и Џејмс Бонд во Казино Ројал (1967).
Живот и кариера
Џејмс Дејвид Греам Нивен е роден на 1 март 1910 година, во семејството на иден херој од Првата светска војна. Во 1928 година, Нивен се запишал на Кралскиот воен колеџ, Сендхерст, каде што дипломирал во 1930 година и станал втор поручник во британската армија. На Дејвид Нивен, иако на 1 јануари 1933 година бил унапреден во поручник, брзо му се здосадило служењето војска во мирнодопски услови.
Се одлучил да замине за Америка. На 6 септември 1933 година, додека го преминувал Атлантикот, Нивен преку телеграма поднел оставка од својата војничка должност. Во Њујорк Сити, Нивен започнал кратка и неуспешна кариера со продажбата на виски, по што заминал во во Атлантик Сити да промовира коњско родео. По краток престој на Бермуда и Куба, во 1934 Дејвид Нивен пристигнал во Холивуд, каде што првично се сместил кај неговиот пријател Ерол Флин.
Меѓу првите филмови во кои се појавил се Берберски брег (1935) и Побуна на бродот Баунти (1935). Улогата на Нивен во Побуна на бродот Баунти го привлекла вниманието на независниот филмски продуцент Семјуел Голдвин, кој потпишал договор со него и му ја започнал кариерата. Нивен се приклучил на т.н. Холивудски раџ, група британски актери во Холивуд меѓу кои биле: Рекс Харисон, Борис Карлоф, Стен Лорел, Бејзил Ратбоун, Роналд Колман, Лесли Хауард, и К. Обри Смит. Прва негова улога во филм со „А“ ранг бил со римејкот на „The Dawn Patrol“ (1938). Нивен нејќел да ја прифати споредната улога во Оркански височини (1939), но на крајот попуштил и филмот доживеал голем успех. РКО го позајмил за улога на партнер на Џинџер Роџерс во романтичната комедија Мајката на ергенот (1939), кој бил уште еден голем хит. Голдвин му дал споредна улога, покрај Гери Купер во авантуристичкиот филм „Вистинска слава“ (1939), а Волтер Вангер му доделил улога покрај Лорета Јанг во „Вечно твој“ (1939).
Еден ден откако Британија ѝ објавила војна на Германија во 1939 година, Нивен се вратил дома и повторно се приклучил на британската армија. Тој бил единствена британска ѕвезда во Холивуд што го направила тоа; Британската амбасада ги советувала повеќето глумци да останат во Америка. Тој глумел во два воени филма снимени за поддршка на британските воени напори, особено во САД: „Првиот од неколкуте“ (1942), во режија на Лесли Хауард и „Патот напред“ (1944), во режија на Керол Рид.
Повоена кариера
Нивен ја продолжи својата кариера додека сè уште бил во Англија, играјќи ја главната улога во Се работи за живот и смрт (1946). Потоа се вратил во Холивуд и наишол на трагедија откако неговата прва сопруга починала по пад од скали на забава. Заедно со Џинџер Роџерс играл во Прекрасна кукла (1946), со Лорета Јанг во Совршен брак (1947) и во филмот Другата љубов (1947).
Глумел споредна улога покрај Кери Грант и Лорета Јанг во „Жената на бискупот“ (1947). Потоа се вратил во Англија за да ја игра главната улога во Бони Принц Чарли (1948), кој се покажал неуспешен во бокс офисот. Се вратил во Холивуд за главната улога во Волшепство (1948) со Тереза Рајт а потоа се појавил заедно со Ширли Темпл во комедијата „Бакнеж за Корлис “ (1949). Ниеден од овие филмови не бил успешен на кино благајните и кариерата на Нивен стагнирала.
Пад на кариерата
Нивен извесно време се борел да ја врати својата поранешна позиција. Глумел споредна улога покрај Марио Ланца во мјузикл на МГМ, The Toast of New Orleans (1950). Потоа заминал за Англија и се појавил во мјузикл со Вера-Елен, Happy Go Lovely (1951); кој бил голем хит во Британија. Имал споредна улога во Soldiers Three (1951). Многу подобра улога имал во британскиот воен филм Состанок со Венера (1952), кој бил популарен во Англија. Дамата вели не (1952) била слабо прифатена американска комедија во тоа време.
Повторна популарност
Нивен решил да се појави на Бродвеј, заедно со Глорија Свансон во Нина (1951–52). Претставата била изведена само 45 пати, но ја гледал Ото Премингер, кој решил да му даде улога на Нивен во филмската верзија на драмата Месечината е сина (1953). Месечината е сина, секс комедија, објавена без печат за одобрение; станала голем хит и Нивен ја освоил награда Златен глобус за својата улога.
Пат околу светот за 80 дена
Професионалната кариера на Нивен била целосно обновена откако ја добил улогата на Филијас Фог во „Пат околу светот за 80 дена“ (1956), огромен хит на кино благајните а добил и Оскар за најдобар филм.
Одделни маси
Нивен е единствената личност која освоила Оскар на церемонијата на која тој бил домаќин. Тој во 1958 година ја освоил наградата Оскар за најдобар глумец за улогата на мајорот Полок во Одделни маси, негова единствена номинација за Оскар. Во филмот се појавува само 23 минути и ова е најкратка изведба што добила Оскар за најдобар глумец.
Откако освоил Оскар, кариерата на Нивен продолжила да напредува. Во 1959 година, станал водител во сопствената драмска ТВ серија, Шоуто на Дејвид Нивен, која тоа лето се емитувала во 13 епизоди. Ја играл главната улога во комедиите: Ask Any Girl (1959), со Ширли Меклејн; Среќна годишнина (1959) со Мици Гејнор; и Please Don't Eat the Daisies (1960) со Дорис Деј, голем хит.
Меѓународна ѕвезда
Уште попопуларен бил акциониот филм Топовите од Навароне (1961) со Грегори Пек и Ентони Квин. По оваа улога бил избиран во други воени и/или акциони филмови: Заробениот град (1962); Најдоброто од непријателите (1962); Пиштоли на темнината (1962); 55 дена во Пекинг (1963) со Чарлтон Хестон и Ава Гарднер.
Нивен се вратил на комедијата со Пинк Пантер (1963) со Питер Селерс, уште еден огромен успех во бокс офисот. Помалку успешна била комедијата „Приказна за спиење“ (1964) со Марлон Брандо. Во 1964 година, Чарлс Бојер, Гиг Јанг и Нивен се појавиле во серијата The Rogues која имала само една сезона, но освоила награда Златен глобус и денес се смета за култна серија.
Во 1965 година, снимил два филма за МГМ: Лејди Л во режија на Питер Устинов, со Пол Њуман и Софија Лорен во главните улоги, и Каде што се шпионите, како доктор кој станува таен агент. По хорор филмот Eye of the Devil (1966), Нивен се појавил како Џејмс Бонд 007 во Казино Ројал (1967). Нивен бил прв избор на креаторот на Бонд, Ијан Флеминг, да го игра Бонд во „ Доктор Но“. Копродуцентот на Казино Ројал, Чарлс К. Фелдман, подоцна изјавил дека Флеминг ја напишал книгата имајќи го предвид Нивен, и затоа испратил примерок до Нивен. Нивен бил единствен актер кој го играл Џејмс Бонд и е спомнат по име во текст на романот од Флеминг. Во поглавјето 14 од You Only Live Twice, нуркачката по бисери Киси Сузуки вика дека Нивен е „единствениот маж што ѝ се допаѓа во Холивуд“ и единствената личност што таму „чесно се однесувал кон неа“.
Подоцнежна кариера
Нивен бил баран глумец во текот на последната деценија од неговиот живот: Крал, кралица, Кнаве (1972); Вампира (1974); Хартиен тигар (1975); Без депозит, без враќање (1976), Дизниева комедија; Candleshoe (1977), бил една од неколкуте ѕвезди во популарна комедија; Убиство со смрт (1976), Смрт на Нил (1978), една од многуте ѕвезди и уште еден хит; Славејот пееше на плоштадот Беркли (1979); Бегство во Атина (1979), продуциран од неговиот син; Rough Cut (1980); и Морски волци (1980), воен авантуристички филм.
Последната голема филмска улога на Нивен била во Подобро доцна отколку никогаш (1983). Во јули 1982 година, глумел во двата финални филмови за „Пинк Пантер“ (Патеката на Пинк Пантер и Проклетството на Пинк Пантер), повторно во улога на Сер Чарлс Литон. Во тоа време, Нивен имал сериозни здравствени проблеми. Кога биле прегледани необработените снимки, неговиот глас бил нечуен, а неговиот дел од текстот морал да ги синхронизира Рич Литл.
Пишување
Нивен напишал четири книги. Првата, Round the Rugged Rocks (објавен истовремено во САД под насловот Once Over Lightly), бил роман објавен во 1951 година и била речиси веднаш заборавен. Книгата била автобиографска (иако не била препознаена како таква во времето на објавување), во која млад војник, Џон Хамилтон, ја напушта британската армија, станува продавач на алкохол во Њујорк, се занимава со коњски трки, оди во Холивуд и конечно станува како многу успешна филмска ѕвезда.
Во 1971 година, ја објавил својата автобиографија, Месечината е балон (The Moon's a Balloon), која била добро прифатена и продадена во преку пет милиони примероци. Во 1975 година ја објавил „Донесете ги празните коњи“ (Bring On the Empty Horses), збирка на анегдоти од „Златното доба“ на Холивуд во 1930-тите и 1940-тите. Нивен многу случки раскажува во прво лице, а не како вистински мемоарист.
Во 1981 година Нивен го објавил вториот и многу поуспешен роман „Оди полека, врати се брзо“, сместен за време и по Втората светска војна.
Смрт
Во февруари 1983 година бил хоспитализирана 10 дена; потоа се вратил во својата вила во Шато д'Е. Иако неговата состојба продолжила да се влошува, тој одбил да се врати во болница. Починал во својата вила на 29 јули, на 73-годишна возраст. Дејвид Нивен бил погребан на 2 август 1983 година на месните гробишта Шато д'Е.
Во 1985 година, Нивен се нашол на серија британски поштенски марки, заедно со Алфред Хичкок, Чарлс Чаплин, Питер Селерс и Вивиен Ли, за да се одбележи „Година на британскиот филм“.
Космос-1323
Космос-1323 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 ноември 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1323 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 117,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1624 км, а најмалото на 1481.
58 п.н.е.
58 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 58. година пред новата ера, 58. од првиот милениум п.н.е., 58. од 1 век п.н.е. и деветта од 50-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 58 година се протега во 2578 и 2579, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2638 и 2639 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 485. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 700 и 699 исламска година пред хиџра.
Варезе (езеро)
Езерото Варезе било домаќин на Европското првенство во кајакарство во 2012 година, Светската мастер регата во веслање во 2013 година, Светското првенство во веслање до 23 години во 2014 година, второто светско првенство во кајакарство во 2015 година и Светското првенство во веслање до 23 / 19 години во 2022 година.
Водите
Езерото во моментов (од 2015 година) не е погодно за капење.
Флора и фауна
Флора
Помеѓу басените на езерото Варезе и езерото Комабио, Палуде Брабија, со површина од 459 хектари, е природен резерват кој штити еден од најдобро зачуваните примероци на низински тресет. Мочуриштето е алтернација на површини покриени со густа водна вегетација, со големи трски, врби и евла, понекогаш отворена вода, таканаречени бистри, мали водни тела со правилен облик. Од 1994 година, управувањето со резерватот му е доверено на Липу.
Фауна
Постојат околу 170 видови птици кои ја посетуваат областа на езерото Варезе. Меѓу најтешките за среќа има некои видови патки како што се Тафтуваната патка и Гадвол или чапјите како што се горчливиот и Црвена чапја.
1199
1199 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1199 година од новата ера, 199. од вториот милениум, 99. од XII век и последна од 1190-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6707 и 6708 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5949 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4959 и 4960 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1952.
Фонд за осигурување на депозити
Фонд за осигурување на депозити АД Скопје претставува специјализирана финансиска институција која ги обесштетува депозитите на штедачите во банките и штедилниците кои престанале со работа. На тој начин, Фондот се јавува како институционален механизам за заштита на депозитите на населението. Тој е државна институција во која членуваат сите банки и штедилници во Македонија. Седиштето на Фондот е на ул. „11 Октомври“ бр.18, 1000 Скопје.
Историски развој
За време на СФРЈ, за штедните влогови на населението постоеше неограничена гаранција од страна на државата. Сепак, со распаѓањето на државата, заштедите на илјадници штедачи останаа заробени во банките. По монетарното осамостојување на Македонија, со законските измени од мај 1993 г., НБРМ ги гарантираше денарските штедни влогови на населението до износот од 10.000 германски марки. Истовремено, со овој закон, банките беа обврзани да ги осигураат штедните влогови кај некое осигурително друштво или со друг вид гаранција.
Во рамките на институционалните реформи, насочени кон враќање на довербата на штедачите во банкарскиот сектор на Македонија, во јануари 1997 г. беше формиран Фонд за осигурување на штедните влогови АД Скопје, со статус на акционерско друштво, во сопственост на сите банки и штедилници кои постоеја во тоа време во Македонија (17 банки и 15 штедилници). Во јуни 2000 г. беше донесен посебен закон со кој се формира државна институција - Фонд за осигурување на депозити, кој претставува правен следбеник на Фондот за осигурување на штедни влогови. Во октомври 2004 г., Фондот за осигурување на депозити стана член на Европскиот форум на осигурители на депозити, а исто така, соработува и со Меѓународната асоцијација на осигурители на депозити.
Органи на управување
Органи на управување и раководење со Фондот за осигурување на депозити се управниот одбор и директорот, кои ги именува владата. Мандатот на органите на управувањето изнесува четири години. Управниот одбор е составен од 5 члена:
Осигурување на депозитите
Сите банки и штедилници во Македонија задолжително членуваат во Фондот за осигурување на депозити и плаќаат премии во висина од 0,7% годишно на вкупните депозити на населението, вложени кај нив, сè додека осигурителниот фонд не достигне износ од 4% од вкупните депозити на населението. Новооснованите банки и штедилници се должни при зачленувањето во Фондот да уплатат влезна премија во висина од 1% од основачкиот капитал. Покрај основачкиот капитал и премиите, Фондот може да се финансира и преку наплата на дополнителни премии од банките и штедилниците, позајмување во Македонија и во странство и позајмици од буџетот. Во април 2010 г., во Фондот членувале 17 банки и 9 штедилници.
Во Фондот се осигурени следниве видови депозити:
Од друга страна, Фондот не гарантира за следниве видови депозити: