cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3886
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3886 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3886 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на NGC 3886 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36756. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Визенау
Визенау (Wiesenau, Sucha Grobla) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија.
Ставешинци
Ставешинци (словенечки: Stavešinci) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Хосе Мело
'''Хосе A.Р. Мело''' (роден ) — филипински правник кој е на должност во Врховниот суд од 1992 до 2002. Тој моментално е заменик шеф на филипинската изборна комисија кој е назначен од Претседателката Глорија Макапагал-Аројо.
Кредити на претпријатијата
Кредити на претпријатијата (англиски: company loans, corporate loans) претставуваат финансиски средства кои банките им ги позајмуваат на претпријатијата за финансирање на тековната потрошувачка и инвестициите. Во рамките на кредитите за претпријатија спаѓаат: кредити за сезонски залихи, кредитни линии (рамковни кредити), обновливи кредити, кредити со залог на обртни средства, долгорочни кредити, хипотекарни кредити, кредити за мали претпријатија и микрокредити и девизни кредити.
Кредити за сезонски залихи
Кредитите за сезонски залихи (seasonal working capital loans, inventory loans) се едни од најчестите кредити што банките им ги одобруваат на претпријатијата за финансирање на сезонскиот пораст на залихите. Овие кредити се одобруваат за набавка на материјали или трговски стоки, а подоцна кога производите или стоките ќе бидат продадени и наплатени, претпријатијата ги враќаат земените кредити. Ова се краткорочни кредити и претежно се необезбедени. При кредитната анализа, кај овие кредити е многу важно кредитниот службеник правилно да ги процени висината на сезонските залихи и должината на циклусот на обртни средства од што зависи и износот на финансиските потреби на клиентот.
Кредитни линии/рамковни кредити
Кредитната линија (credit line) претставува договор за кредитирање со кој банката му става на располагање на клиентот одреден износ, којшто може да се искористи во определен временски период. Кредитната линија се договара за период од шест месеци до една година, а потоа банката и клиентот се договараат за нејзино обновување, во зависност од финансиската состојба на претпријатието и од пазарните услови. Овие кредити се одликуваат со голема флексибилност зашто со нив се утврдува само максималниот износ на кредитот, меѓутоа клиентот нема обврска да го искористи целиот одобрен износ. Предноста на овие кредити е тоа што должникот сам одлучува во кое време и колкав износ ќе позајми. Кредитните линии се погодни за претпријатија кои имаат потреба од финансирање, но не знаат колку пари ќе им бидат потребни во текот на определен период. Кај овие кредити, кредитната анализа се врши врз основа на проектираните месечни или тримесечни финансиски извештаи на клиентот. Дополнителна погодност кај кредитните линии е тоа што должникот плаќа камата само на искористениот дел на кредитот, меѓутоа банките наплаќаат и одредена провизија (commitment fee), изразена како процент од неискористениот дел или од целиот износ на кредитот.
Обновливи кредити
Обновливите кредити (revolving loans) се многу слични на кредитните линии, само што претставуваат еден вид преодна форма меѓу кусорочните и долгорочните кредити затоа што покриваат период од две до пет години. Исто како кај кредитните линии и овде, банката и клиентот се договараат за максималниот износ на кредитот којшто може да се искористи во определен временски период. Притоа, претпријатието позајмува тогаш кога има потреба и тоа толку пари колку што му се потребни. Подоцна, кога должникот ќе оствари парични приливи од продажбата, тој враќа само дел од кредитот (според моментните финансиски можности), којшто автоматски се продолжува и во следниот период. Банките вообичаено наплаќаат променлива каматна стапка, како и провизија на неискористениот дел, или на целиот износ на кредитот.
Кредити со залог на обртни средства
Овие кредити (asset-based loans) се кусорочни кредити коишто банките ги одобруваат врз основа на заложување на залиха на материјали или готови производи, или побарувања од купувачи. Овој вид на кредитирање е многу раширен во развиените земји и со него најчесто се занимаваат друштвата за финансирање, но го применуваат и банките. Ваквите кредити се одобруваат во одреден процент од книговодствената вредност на обезбедувањето. Притоа, онака како што претпријатието ги продава залихите и ги наплаќа побарувањата, дел од паричните приливи автоматски оди за наплата на кредитот. Карактеристично за овие кредити е тоа што во постапката на одобрување на кредитот, банката му придава многу поголемо значење на обезбедувањето отколку кај другите видови кредити. Во случај на неуредна отплата на кредитот, банките многу лесно се одлучуваат да го активираат обезбедувањето.
Долгорочни кредити
Трајните финансиски потреби на претпријатијата се покриваат преку долгорочни кредити (term loans) кои се користат за набавка или изградба на постојани средства или за трајни обртни средства. Овие кредити се одобруваат со рок од неколку години, при што рокот на достасувањето треба да биде усогласен со животниот век на средството што се финансира. Долгорочните кредити спаѓаат во групата на обезбедени кредити и при нивното одобрување, од клиентите се бара одредено учество во вкупната вредност на средството што се финансира, т.е. износот на кредитот е помал од вредноста на обезбедувањето.
Долгорочните кредити се исплаќаат на два начина: наеднаш во целост, или во рати, во согласност со финансиските потреби на клиентот. Начинот на користење на кредитот зависи од неговата намена. На пример: ако тој служи за набавка на машина, кредитот се исплаќа наеднаш, додека ако со него се финансираат градежни објекти или трајни обртни средства, тогаш кредитот се користи во повеќе рати. Исто така, отплатата на долгорочните кредити може да се врши наеднаш или во периодични рати (ануитети) што е и најчест случај. Притоа ратите обично се еднакви за време на целиот рок на отплата, меѓутоа банката и клиентот можат да договорат и поинаков тек на ратите (растечки или опаѓачки). Долгорочните кредити можат да вклучат и одреден грејс-период.
Централно место во кредитната анализа кај долгорочните кредити има утврдувањето на идната финансиска состојба на клиентот за уредна отплата на кредитот. Тоа значи дека покрај историските финансиски извештаи, посебно внимание се посветува на идните проектирани парични приливи на претпријатието. Кај овие кредити обезбедувањето има споредно, второстепено значење во одлуката за одобрување на кредитите.
Хипотекарни кредити
Овие кредити (commercial real estate loans) се одобруваат за изградба на градежни објекти, како што се: административни и станбени згради, трговски центри итн. Според рочноста, хипотекарните кредити можат да се јават како долгорочни или кусорочни. Името покажува дека овие кредити се исплаќаат во повеќе рати. Бидејќи хипотекарните кредити се тесно поврзани со објектот којшто се финансира, клучно место во кредитната анализа има правилната проценка на пазарната вредност на објектот во времето кога ќе биде завршен. Во тој поглед, иако се обезбедени со недвижен имот, овие кредити можат да бидат многу ризични, доколку по нивното одобрување настапи тренд на опаѓање на цените на недвижностите.
Кредити за мали претпријатија и микрокредити
Трговците-поединци и малите претпријатија, по правило, имаат отежнат пристап до банкарските кредити, што се должи на недоволната кредитна историја, високиот степен на нестабилност во работењето, малата капитална моќ итн. Во Македонија, најголем дел од кредитите за малите претпријатија се финансираат од странски кредитни линии обезбедени од странски влади и јавни агенции или од меѓународни банки и агенции, како на пример Светската банка, Европската банка за обнова и развој, Европската инвестициска банка и Меѓународниот фонд за развој на земјоделството итн. Овие кредити се наменети за финансирање на набавка на постојани или обртни средства, а поретко и за основање нови претпријатија, а како корисници се јавуваат малите претпријатија, трговците-поединци, занаетчиите и земјоделците. Кредитите можат да бидат денарски или девизни, а обично се одобруваат во мали износи. Рокот на достасување на кредитите може да изнесува и неколку години, при што обично е вклучен и некој грејс-период, а каматните стапки се постојани или променливи (врзани за некоја меѓународна каматна стапка). Како обезбедување на кредитите се прифаќаат повеќе инструменти, како: хипотека на недвижен имот, залог на превозни средства, залог на хартии од вредност, депозити, скапоцености, банкарски гаранции, меници, чекови итн.
Монографија
Кај библиотекарството, монографија значи несериска публикација која е целосна самата за себе во еден том или предодреден број на томови. Ова се разликува од сериски публикации како часописот, списанието или весникот. Тоа едноставно значи книга.
Мирка Гинова
Мирка Гинова (Русилово, Воденско, 1916 - Ениџе Вардар, 27 јули 1946) — борец од времето на Втората светска војна и Граѓанската војна во Грција. Заедно со илјадници македонски и грчки патриоти, се борела против фашистичките окупатори на Грција, а подоцна и против силите на реакцијата и монархофашизмот. Мирка Гинова е првата жена стрелана во Грција од политички причини.
Рани години
Мирка Гинова (во грчка варијанта - Ирина Гинис) е родена во сиромашно семејство во Русилово, мало село со околу 60 семејства, во близината на Островско Езеро, Воденско. На двегодишна возраст, останала без својата мајка (која умрела од грип), со што ја почувствувала сета горчина и страдања во животот. Основно училиште завршила во селото Катраница. Нејзиниот татко - Костантин Гинов, иако сиромашен, согледувајќи ја нејзината жед за знаење, со малку средства ја испратил на курс за учителки во Костур. По завршувањето на курсот за учители, Мирка подолг период се обидувала да се вработи, но шест години фашистичкиот режим на Метаксас ја попречувал да најде вработување. Имено, во овој период, диктаторскиот режим со крајна бруталност ги прогонувал Македонците, третирајќи ги како граѓани од втор ред и интернирајќи ги по пустите острови. Пред почетокот на Грчко-италијанската војна (29 октомври 1940 година), таа била назначена за учителка во едно село во Воденско. Мирка Гинова целата своја љубов ја насочила кон децата и за кратко време ја стекнала нивната доверба и почит, а целото село ја прифатило како нивна.
Револуционерна активност
Со почетокот на фашистичката окупација на Грција од април 1941 година, уште повеќе се влошилa положбата на Македонците во Егејска Македонија. Мирка Гинова се приклучила во редовите на ОКНЕ и младинската организација ЕПОН. Како активист на ЕПОН, илегално делувала во воденските и мегленските села. Таа ги организирала македонските младинки и младинци кои ја помагале народно-ослободителната борба, регрутирала нови борци, а самата заминала во партизани во 1943 година, во околината на Кајмакчалан. Мирка Гинова била секретарка на Антифашистичкиот фронт на жените (АФЖ) за Воденскиот округ.
По ослободувањето на Грција, новата власт започнала да ги прогонува членовите на отпорот. Членовите на ЕЛАС биле масовно апсени, затворани и подложени на невидена тортура, а особено македонското население во Егејска Македонија било подложено на репресалии. Во 1945 година, Мирка Гинова се приклучила на Тајната ослободителна македонска организација (ТОМО) и при избувнувањето на Граѓанската војна во Грција учествувала во вооружените групи на Народноослободителниот фронт.
Смрт
На 6 јули 1946 година, во местото Долга Ливада на планината Почеп, во близината на Воден, Мирка Гинова формирала мал партизански одред. Набрзо, во една акција на 400 грчки жандарми и војници, одредот бил опколен и започнала борба во која Мирка Гинова (која единствено била вооружена) убила двајца жандари. Кога останала без муниција, била заробена, заедно со шестмината свои другари. Притоа, жандарите брутално се нафрлиле врз неа и, со распарчена облека и целата облеана во крв, ја носеле по улиците на Воден, но таа одела со исправена глава и цело време им се смешкала на луѓето кои се собрале да ја видат. Потоа, започнало ужасно мачење во кое Мирка Гинова била тепана со дрвени колци, кундаци и метална жица, под ноктите ѝ забивале шајки, а низ телото ѝ спроведувале струја. Потоа, таа била жива закопана до висина на вратот, додека жандармите пукале над нејзината глава. Потоа, Мирка Гинова и шесте нејзини другари биле спроведени во Ениџе-Вардар. На судењето кое се одржало во градското училиште на 25 јули 1946 година, воениот суд ја осудил на смрт со стрелање. Заедно со другите соборци, Мирка Гинова била стрелана на 27 јули 1946 година. Покрај неа, биле стрелани и: Ристо Стојанов (45), Томе Михаилов (55), Георги Проев (25), Петре Поп Димитров (35), Димитар Лимбов (40) и Горгиос Муцакис - Алеко. За време на судењето, таа ја покажала сета своја храброст. Иако свесна за последиците, пред судот во своја одбрана изјавила:
"Македонка сум и верувам во ГКП, бидејќи само таа партија ги претставува желбите на луѓето во Грција и гарантира за Македонците еднакви права со сите други. Се борев против Германците ... и сега сум горда дека умирам, бидејќи се борев против новите окупатори.”
Слична храброст, таа покажала и на самиот чин на стрелањето, кога не дозволила да ѝ ги врзат очите, а цело време ја пеела „Интернационалата”, викајќи „Ура за Комунистичката партија на Грција!”. Еден грчки војник, кој присуствувал на чинот на стрелањето, ги забележал последните мигови на Мирка Гинова. Во писмото испратено до нејзиниот татко, тој напишал:
„...Ви честитам за ќерката што сте ја родиле. Ја пресретна смртта со насмевка на усните, смело, пеејќи и сите присутни се зачудивме. Во 5.30 ѝ се доближив и прашав дали сака нешто да им напишам на родителите. А таа ми рече: ‘Ако милувате, пишете му го на татко ми следното: ‘Умирам за нешто во што верувам со сета душа, како чесна, а не како нечесна, за поарен живот на другите, а не за мојот‘. Беше чудесна, ниту пред смртта не покажа малодушност. А исто така и другите шестмина, но, повеќе таа. Не ви ги пишувам овие зборови за да ја пофалам вашата ќерка, туку ја изложувам само вистината што ја видов. Ве поздравувам јас, еден војник кого должноста го натера да присуствува на овој жален чин и ја имав желбата да ви ги напишам последните зборови на незаборавната Ирина, на сите позната како Мирка...”
Почести
Во Македонија нејзиниот лик претставува симбол на храброста на македонските жени. Нејзината храброст е опеана во народното творештво на Македонците од Егејска Македонија, како што се песните „Тихо Мирка си заспала“ и „Мирка на Гинови“. Исто така, таа е опеана од страна на македонските поети, како што е примерот со песната „Мирка Гинова“ од Иван Чаповски. Денес во нејзина чест низ Македонија има десетици институции, организации и улици кои го носат нејзиното име (на пример, Државниот ученички дом за средношколци и студенти во Битола, Домот на култура во Демир Капија итн.), а на градското шеталиште во Битола во 2006 година е поставена нејзина спомен-биста, дело на Драган Поповски-Дада.
Тихо Мирка си заспала
во Почепските планини,
таму долу во ливади.
Насред ноќи пристигнале
втора чета комесари.
Гласот Мирка му го слушна,
одма Мирка се разбуди.
Во зората пристигнале
клети шпиони фашисти,
местото го заградија
жива Мирка ја фатија.
Жива Мирка ја фатија
тешко Мирка ја мачија,
жива во гроб ја ставија.
1719 во уметноста
1719 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Баварски Алпи
Баварски Алпи (Bayerische Alpen) — планински венец во североисточниот дел на Алпите.
Географија
Поимот „Баварски Алпи“ во поширока смисла се однесува на делот од Алпите што се наоѓа на територијата на сојузната покраина Баварија, Германија. Меѓутоа, повообичаено е под поимот да се подразбираат планините што се протегаат помеѓу реките Лех и Залах во Германија. Според оваа потесна смисла, во Баварските Алпи не се вбројуваат Алгојските Алпи (кои се во Баварија од релативно поново време) и Берхтесгаденските Алпи.
Одлики
Баварските алпи се одликуваат со земјишни облици како циркови, езера и типични леднички долини создадени од ледници кон крајот на на последното ледено време. Наносите на реките од тоа време оставиле благ терен во предалпските висорамнини со езера и тресетишта.
Позначајни врвови
Планините во поширока смисла ги опфаќаат долунаведените планински венци. Наведените врвови се највисоките што се наоѓаат во Баварија, но не и во целата група. На пример, највисоката планина во Алгојските Алпи е Гросер Кротенкопф (2.657 м) се наоѓа во австриската покраина Тирол и затоа не е наведена тука.
Највисок врв на Баварските Алпи и во цела Германија е Цугшпице. Се наоѓа во западниот дел на венецот Ветерштајн и висок е 2.962 м. Има два мали ледника. Венците се подредени по висина.
1720 во уметноста
1720 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Самоа на Олимписките игри
Самоа првпат учествувала на Олимписките игри во 1984 година, и имаат испратено натпреварувачи на сите последователни Летни олимписки игри оттогаш. Земјата никогаш се нема натпреарувано на Зимските олимписки игри.
До денес, ниту еден натпреварувач од Самоа нема освоено медал.
Националниот олимписки комитет на Самоа бил создаден во 1983 година и признаен од страна на МОК во таа година.
Волин (општина)
Зафаќа површина од и има вкупно 12.220 жители (2017). Северозападната половина на општината е сместена на истоимениот остров во Шчеќинскиот Залив.
Населени мста
Општината има 49 населени места, од кои еден е град (Волин) и остатокот се села:
Соседни општини
Општината се граничи со следниве општини: Ѓивнув, Голчево, Камјењ Поморски, Мјенѕиздроје, Пшибјернув и Степњица.
Џелбартов Леден Гребен
Џелбартов Леден Гребен — леден гребен кој зафаќа дел од брегот на источен Антарктик, во близина на Брегот на Принцезата Марта на Земјата на Кралицата Мод, во областа на Морето на Кралот Хокон VII, дел од атлантскиот сектор на Јужниот Океан. Се протега од висорамнината Халвфариуген на запад до ледените куполи Кругл и Нов, каде што се поврзува со Фимбулискиот Леден Брег. Неговата должина и ширина е околу 70 км. Јужно од него се крајбрежната планина Вите (454 м), висорамнините Јеверјуген (1470 м) и Рихер (1770 м) и нунатаците Бореас, од кои се спушта големиот ледник Шетбрин и „се влева“ во ледениот гребен. Џелбартовиот Леден Гребен бил откриен во февруари 1951 година и топографски бил фотографиран и мапиран од заедничката норвешко-британско-шведска експедиција (1949–52) предводена од Џун Евер, кој го нарекол новооткриениот леден гребен во чест на трагично починатиот Австралиец и член на експедицијата Џон Елис Џелбарт (1926 –1951).
Коџаели (покраина)
Коџаели (турски: Kocaeli) — покраина во централна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Измит. Покраината има ? жители (2006) и површина од 3 626 км2. Разделена е на 9 окрузи.
Нојцеле (амт)
Нојцеле (Neuzelle) — општинска заедница во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Нојцеле.
Дешниц
Дешниц (Döschnitz) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
До 2015 година, местото било признаено покраинско одморалиште.
Дешниц се наоѓа во долина на Зорбиц во Природниот парк Тириншка Шума.
Општински единици
Кон општината Дешниц припаѓа местото Бокшмиде.
Црква „Раѓање на Пресвета Богородица“ - Пекљани
„Раѓање на Пресвета Богородица“ — верски храм кој се наоѓа во село Пекљани, Општина Виница.
Историја
Црквата Св. Пресвета Богородица (Мала Богородица) во с. Пекљани е изградена како еднокорабна градба од жителите на селото во 1913 година, на местото каде имало џамија која селаните ја запалиле и срушиле во 1912 год. На истото место претходно постоела постара црква која Турците ја срушиле. Годината на изградба е врежана во ѕидот на црквата над влезната врата. Црквата има повеќе предмети од периодот пред да се изгради, меѓу кои е сребрениот крст на кој е напишана годината на изработка 1890 година и дарителите. Тоа е потврда дека на ова место пред да се разруши џамијата постоела христијанска црква.
Живопис
Храмот не е фрескоживописан. Иконите и иконостасот се завршени во 1930 година од кочански уметници и Ѓорѓи Зографски од Велес кој се потпишал на иконата “Рождество на Пресвета Богородица’’. Иконостасот во црквата е направен на 4 спрата во кој се сместени 61 икона.
NGC 1802
NGC 1802 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Бик, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1802 е од видот OCL. NGC 1802 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Други поделби
Проучување на NGC 1802 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 135; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1846. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 454.
Гросер Кротенкопф
Гросер Кротенкопф (Großer Krottenkopf) — највисока планина на Алгојските Алпи во сојузната покраина Тирол, Австрија.
Банту-народи
Банту — група народи во Јужна, Централна и Источна Африка. Говорат разни јазици од групата на банту-јазиците.
Особености
Банту-народите претставуваат смеса од повеќе од 220 племиња, како: Свахили, Кикуију, Акамба, Зулу, Коса, Басумбва, Ватузи и други, кои ја населуваат територијата јужно од 5. степен северна географска ширина (Кенија, Уганда, Тангањика, Њаса, Зимбабве итн.). Инаку, зборот „Банту“ значи „луѓе“. Поради големата територија која ја населува, оваа етничка група не се оформила како компактен народ, но одделните племиња ги поврзувале сличностите во јазикот. Иако племињата од етничката група Банту зборуваат над 180 посебни јазици, сепак меѓу нив постои голема сличност. Така, сите зборови се распоредени по категории (луѓе, животни, предмети, растенија итн.) и секоја категорија има посебна претставка. Исто така, со претставката се означуваат еднината, множината и времето, додека наставките ги означуваат глаголските начини. Притоа, основната претставка се повторува во целиот синтаксички комплекс. На пример, „кити“ значи стол, додека „кити киле кимеангука“ значи: столот падна. Се смета дека денешните Банту-народи потекнуваат од заедничките предци кои живееле во северниот басен на реката Конго и дека со текот на времето биле принудени да се селат на југ. Различните географски и климатски услови придонеле да се развијат разлики во начинот на живеење кај овие народи. Така, Западните Банту-народи се занимавале претежно со земјоделство, а источните и Јужните Банту-народи се занимавале со сточарство и применувале посовршени методи на обработување на земјата, т.е. го познавале наводнувањето, па дури и исушувањето на мочуриштата.
Шурикен
Шурикен (јап. 手裏剣;, со рака искривена оштрица) е традиционално скиено јапонско оружје кое се фрлало, во ретки случаи можело да послужи и за прободување. Тоа е мало, но доста наострено оружје со ѕвездеста форма, кое можело да стане во дланка. Материјалот од кој се правеле варирал, се правеле од шиљци, шајки, ножеви, ковани пари, како и од различни метални плочи. Шурикен најчесто бил дополнително оружје на катани или јари. Вештината на ракување со шурикен се нарекува шурикен-џицу (анг. shuriken-jutsu )
Шурикен на запад е познат како „летечка ѕвезда“ или „ѕвезда на нинџи“.
Обилиќ
Демографија
Според пописот на население од 2011 година, општината брои население од 21,548 од кои над 95% се Албанци. Останатото население припаѓа на Србите, Ромите, Ашкалите и др.
Сетебос (месечина)
Сетебос е еден од најоддалечените ретроградни неправилни сателити на Уран .Откриен бил на 18 јули 1999 година од Џон Ј. Кавеларс. и привремено бил означен како S/1999 U 1. Потврден како Уран XIX, овој сателит е именуван е по богот од Калибан и Сикоракс во драмата од Вилијам Шекспир - „Бура“.
Орбиталните параметри наведуваат дека можеби припаѓа на истото динамично јато како и Сикоракс и Просперо, што укажува на тоа дека имаат заедничко потекло. Но, ваквото стојалиште не се совпаѓа со неговите забележани бои. Сателитот кога е осветлен има неутрална (сива) боја (боен показател BV=0,77, RV=0,35), слична на Просперо, но различна од Сикоракс (кој е светло црвен).
Кратерот на Умбриел е исто така наречен по Сетебос, но се пишува поинаку како Сетибос.
Ставешински Врх
Ставешински Врх (словенечки: Stavešinski Vrh) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Love the Way You Lie
„Love the Way You Lie“ е вториот сингл на Еминем од неговиот седми студиски албум Recovery. На песната се појавува и Ријана која го исполнува рефренот. Ова била прва соработка помеѓу овие двајца музичари, а нешто подоцна ја објавиле и „Love the Way You Lie (Part II)“, која се нашла на албумот Loud од Ријана.
На спотот за песната во главните улоги се појавуваат Меган Фокс и Доминик Монахан, кои глумат нестабилна љубовна двојка. Песната соборила многу рекорди на гледаност и слушаност, а освоила и неколку позначајни музички награди.
Конија (покраина)
Конија  (турски: Konya) — покраина во источна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Измит. Покраината има 2 412 104 жители (2006) и површина од 38 257 км2. Разделена е на 32 окрузи.
Индијанска Територија
Индијанска Територија или „Индијанско подрачје“ — територија во САД посебно одредена за домородните племиња. Границите биле одредени со посебен закон од 1834 година.
Територијата служела како одредиште за отстранување на Индијанците од страна на американските претседатели од тоа време (почеток на 19 век). Со законот за преселба на Индијанците од 1830 година, претседателот Ендрју Џексон присилно ги преселил таканаречените „Пет цивилизирани племиња“ од југот. Преселбата е позната под името „патеката на солзите“. Патот завршувал во Арканзас и Оклахома, каде веќе живееле некои индијански племиња, како и бели дојденци и избегани робови. Племињата како што се Чеените, Апачите и други, се исто така насилно иселени од земјата на своите предци и префрлени се на Индијанската Територија.
Лавиц
Лавиц (Lawitz, Ławojce) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија.
NGC 6231
NGC 6231 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Скорпија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6231 се споменува и како OCL 997, ESO 332-SC6.
Откривање
Телото е откриено во 1654 година од страна на Џовани Батиста Ходиерна, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од cm.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6231 е од видот I3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 2,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 2,8 m. NGC 6231 има само една позната привидна димензија, која изнесува 14'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 54 м 9,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 49' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 6231 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 407; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7876. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Јордан Камчев
Јордан (Орце) Камчев (р. 24 јули 1970 во Скопје) — македонски стопанственик. Тој е претседател на Одборот на директори на „Аџибадем систина“ и извршен директор на фирмата „Орка холдинг“ чиј сопственик е неговата мајка.
Животопис
Син е на македонскиот стопанственик Илија Камчев кој во времето на СФРЈ бил директор на „Македонија Спорт“.
Дипломирал на Економскиот факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Во 1990 година ја основа фирмата „Орка“ која на почетокот ја води неговиот татко. Подоцна оваа фирма, која на почетокот се занимава само со трговија и спортска опрема прераснува во „Орка холдинг“.
Во брак стапува двапати. Првиот пат со Олга Костовска (ќерка на Трифун Костовски — поранешен градоначалник на Скопје). Во 2007 година стапува во брак со Ана Ѓоргиева.
Инвестиции на Камчев
Камчев е сопственик и акционер во повеќе македонски претпријатија, меѓу кои:
Контроверзи поврзани со инвестициите на Камчев
Бетон — Штип — Според истражувањата на Брин Македонија оваа фирма, во рамките на поректот Скопје 2014, има изведено вкупно 7 објекти во вредност од 54,82 милиони евра.
Офшор-фирми — Според истражувањата на БРИН Македонија во овие фирми („Стопанска банка АД — Битола“, Земјоделскиот комбинат „Пелагонија“, млекарницата „Здравје Радово“ „Бетон“ АД — Штип) се наоѓа и капитал од офшор-компанијата „Ексико“.
Графички центар — Според информациите пласирани од СДСМ во 2014 година фирмата „Графички центар“ во периодот од 2011 до 2014 година од државата има добиено тендери во вредност од околу 10 милиони евра.
ЗК Пелагонија — Според информациите од СДСМ земјоделскиот комбнат Пелагонија е фирмата која има добиено најмногу субвенции, во висина од околу 2,5 милиони евра, од тогашната влада на ВМРО-ДПМНЕ. Според понови информации, публикувани во 2016 година од страна на БРИН Македонија, за периодот од 2011 до 2014 година ЗК Пелагонија има добиено субвенции во висина од околу 6,4 милиони евра. Според податоците кои ги има публикубано БРИН Македонија ЗК Пелагинија сѐ уште претставува најголем примател на субвенции од државата.
Политички ангажмани и ставови
Во деведесеттите години Камчев е потпретседател на подмладокот на СДСМ кога претседател е Радмила Шеќеринска. На изборите во 1998 година тој е кандидат за пратеник на СДСМ во една од скопските изборни едеиници. Изборите ги губи од Данило Глигоровски (ВМРО-ДПМНЕ). Потоа го напушта активниот ангажман за СДСМ. Во 2003 година излегува од партијата.
Во истиот период неговиот татко е високо позициониран во ВМРО-ДПМНЕ.
Во периодот пред одржување на референдумот за Договорот со Грција тој се изјаснува дека ќе го поддржи. Во истото интервју се вели дека тој повеќе не е пријател со Сашо Мијалков (кум од вториот брак) и дека по тоа прашање се разликуваат.
Општествена активност
Во 1998 година, на 28 годишна возраст, Камчев е избран за претседател на Кошаркарска федерација на Македонија, а бил најмладиот на таа функција.
Јордан Камчев е претседател на Фондацијата „Илија Камчев“.
Во 2012 година „Орка Холдинг“ донира жирафа на Зоолошката градина во Скопје.
Во декември 2016 избран е за потпретседател на Македонскиот олимписки комитет.
Гвидо III Сполетски
Гвидо III Сполетски (Wido, Guido; починал на 12 декември 894 година) ― маркгроф на Камерино од 880 година, а потоа војвода на Сполето и Камерино од 883 година. Тој бил крунисан за крал на Италија во 889 година и император во 891 година. Починал во 894 година, додека се борел за контрола на Апенинскиот Полуостров.
Гвидо бил во брак со Агелтруда, ќерка на Аделхис Беневентски, која му родила син по име Ламберт.
Ран живот
Гвидо бил вториот син на Гвидо I Сполетски и Ита, ќерка на Сико Беневентски. Гвидо I бил син на Ламберт I Нантски и неговата втора сопруга, Аделаида Ломбардска, која била ќерка на вториот најстар син наКарло Велики, Пипин Италијански. Во 842 година, поранешното Војводство Сполето, кое било дарувано на Папството од Карло Велики, било возобновено од Франките за да бидат чувани против римските катепанати на југ, како франкска погранична територија од зависен маркгроф.
Следствено, семејството на Гвидо било важно играчи во италијанската политика од почетокот на деветтиот век. Иако во 876 година, Гвидо и неговиот постар брат, Ламберт, војводата на Сполето, биле поставени од Карло Ќелавиот да го придружуваат папата Јован VIII во Неапол за да ги раскинат сојузите што многу од јужните ломбардски држави ги склучиле со Сарацените, интересите на семејството биле главно непријателски настроени кон папството, политика што Гвидо првично ја следеше.
Со смртта на Ламберт во 880 година, тој ја оставил на Гвидо Маркгрофовијата Камерино, а во 882 година Гвидо ја поддржал инвазијата на неговиот внук (Гвидо II Сполетски) на Папската Држава. Ова го довело во судир со императорот Карло Дебелиот, и во 882 година, на собранието во Верона, императорот го лишел од неговите феуди, заедно со значителен број други важни, но мали, италијански благородници. Станувајќи во бунт, Гвидо се здружил со соседните Сарацени и почнал да стекнува дополнителна територија. Во овој момент, на собирот во Равена, императорот го прогласил за виновен за велепредавство, а на Беренгар Фриулски му било наредено да му го одземе неговиот феуд со сила.
Во 883 година, Гвидо ја наследил титулата „Сполетски“ на неговиот внук и повторно го обединил војводството, отсега како „Војводство Сполето и Камерино“ со титула dux et marchio (дојвода и маркгроф), а до крајот на 884 година, императорот Карло III бил принуден да склучи мир со Гвидо, каде што формално ги вратил своите титули. Потоа, во 885 година, тој се борел против повремените сојузници, Сарацените во Гариљијано.
Владеење како император
На Гвидо Сполетски му се спротивставил Беренгар Фриулски за Ломбарската железната круна. Иако Беренгар ја имал предноста да биде сојузник со Каролиншкото семејство и да се круниса како крал на Италија во 887 година, од 888 година Гвидо бил поблиску до градот Рим и веќе се здружил со папата Стефан V, кој го опишал Гвидо „како негов единствен син“. Борбите меѓу ривалските кандидати започнале, и Гвидо бил самиот прогласен за крал на Италија на собирот одржан во Павија кон крајот на 888 година. Тој бил формално крунисан за крал на Италија од страна на папата Стефан V во 889 година, а потоа следело неговото крунисување како император на 21 февруари 891 година, заедно со крунисувањето на неговиот син Ламберт II за крал на Италија.
Ситуацијата во Италија почнала да се влошува со изборот на нов папа, Формоз, во 891 година. Со недоверба кон Гвидо, тој почнал да бара поддршка на друго место против императорот, бидејќи на Гвидо му било се потешко да ја прекине заканата од Беренгар, која сè уште се држел во своето Војводство Фриули. За да ја зајакне својата севкупна позиција, во Равена на 30 април 892 година, Гвидо го принудил папата Формоз да го круниса Ламберт како соимператор.
Затоа, папата ја искористил следната можност да му се спротивстави на Гвидо, поддржувајќи го Арунф Каринтијански за италијанските и императорските титули. Во 893 година, Формоз го поканил Арнолф да дојде во Тренто за да го собори Гвидо и самиот да се закити. Наместо тоа, Арнолф го испратил својот син Цвентиболд со војска да му се придружи на Беренгар, соборениот крал и да маршира кон Тренто. Нивната заедничка војска го опколи Тренто, но Гај веројатно ги поткупил да го остават непречено. Следната година, тие го победиле Гвидо во Бергамо и ги зазеле Тренто и Милано. Беренгар бил признат како крал и вазал на Арнолф. Цвентиболд се вратил во Германија, бидејќи треската направила хаос врз германските војски. Гвидо се повлекол со цел да се прегрупира на зајакнато место на Таро и таму ненадејно починал во доцна есен, оставајќи го својот син под покровителство на неговата сопруга. И двајцата ќе го оспорат престолот со Беренгар и Арнолф.
Наследство
Моќта на Гвидо никогаш не се проширила многу подалеку од неговите наследни земји, што понудило силна илустрација за фактот дека императорската титула, со претензии за универзално владеење, до крајот на деветтиот век станала само знак на наклонетоста на папата. над разни италијански благородници. Тој дури и не ја контролирал северна Италија, борејќи се со други претенденти за престолот во поголемиот дел од своето владеење. Тој навистина се обидел да ја одржи каролиншката традиција и да издаде капитулари како што тоа го правеле поранешните императори. Во 891 година, тој побарал традиционална служба во војската на сите аримани, без разлика дали тие поседувале земјиште или не.
Падалиште (Гуменџиско)
Падалиште — поранешно село во Гуменџиско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Пајонија, Централна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало на источните падини на планината Пајак. Се наоѓало меѓу селата Бојмица, Извор, Горгопик и Црна Река, на патот од Бојмица за Црна Река. Под селото тече истоимената река Падалиште.
Историја
Падалиште било македонско село распаднато на почетокот на XIX век поради чести напади од разбојнички банди сочинети од турски и албански дезертери од турската војска, месно познати како „тумбулеци“. Жителите се преселиле во околните села, претежно во Бојмица и Горгопик.
Ледено вино
Ледено вино или Ајс вино (англиски: Ice wine, германски: Eiswein) — вид десертно благородно слатко вино, произведено од грозје, кое e замрзнато додека сè уште е на лозата, и кое се пресува во смрзната состојба. Само неколку капки сок се добиваат од едно зрно грозје, но тие се многу богати со шеќери. Ова вино се прави во Германија, САД и Канада. Потеклото на леденото вино може да се бара назад во времето во далечната 1700 година во Германија, каде било откриено по настапувањето на раните мразови, но овој вид на вино бил приготвуван и уште во Римското Царство. Подоцна, традицијата била пренесена во земји како САД и Канада, поради соодветните временски услови.
Во Германија, ледено вино обично се прави од сортата Ризлинг, додека во Северна Америка, Видал Бланк е омилен избор на винариите. Во прилог на белите сорти, ледено вино е направено и од црвените сорти Каберне Франк, Каберне Совињон, Мерло и Сира.
Леденото вино е направено на единствен начин. Грозјето останува откриено на лозата, понекогаш со месеци. Со доаѓањето на зимската сезона температурите опаѓаат и во зрната на грозјето се формираат ледени кристали кои практично го дехидраат и оставаат само концентрирани шеќери и киселини.
Грозјето се бере само замрзнато, така што леденото вино може да се прави само под соодветни климатски услови. Ако студот се забави, грозјето ќе се распадне и бербата ќе биде целосно изгубена. Ако зимата е премногу студена, ќе биде невозможно да се извади доволно сок. (Во 1990 година, една од најдобрите канадски визби го скршила својот вински печат, обидувајќи се да произведува вино на -20 степени!)
Кога грозјето се замрзнува и се претвора во цврсти топчиња од мраз и високо концентриран шеќерен сок, започнува жетвата. Грозјето се собира само со рака, обично доцна во ноќта, за време на полна месечина кога температурите се меѓу -8 и -15 степени. Производството е крајно ограничено - понекогаш само едно шише вино се добива од целата лоза.
Добиеното вино има светла жолтеникава боја (од бели сорти) или портокалово-црвена (од црвени сорти) боја, висок процент на шеќер, густина, алкохолната јачина помеѓу 6% и 13% и ексклузивна овошна арома на праска, кајсија и слично.
Вистинското ледено вино мора да ги следи стандардите на VQA (Vintners Quality Alliance), кои забрануваат вештачкото замрзнување на грозјето или алтернативни промени на оригиналниот рецепт. Во моментов, најпознатите (и најскапите) вина од овој тип доаѓаат од Германија и Канада. Цените се движат меѓу 60 и 100 евра, а во 2006 година било продадено најскапото шише до моментов, од канадската винарија Royal DeMaria, за сума од 30.000 канадски долари (околу 20 000 евра). Околу 75% од производството на овој вид на вино во Канада доаѓа од Онтарио.
Народноослободителен одбор
Народноослободителни одбори како основна ќелија на народната власт и локалната самоуправа, се создавале во текот на НОВ, меѓу 1941-1945 година. Тие се создавани на сите подрачја ослободени од партизанските одреди, а на неослободената територија делувале како илегални органи. Народните претставници на Првото заседание на АСНОМ биле предложени од Народноослободителните одбори. Затоа се вели дека: „АСНОМ израсна од народноослободителните одбори, и во таа смисла, АСНОМ е највисок НОО.“
Создавање и функција на НОО
Основањето на Народноослободителните одбори се вршело на најразлични начини, но најчесто на собир на граѓаните.
Секое НОО има помали тела, односно комисии. На својата седница од 21 октомври 1944 година, Претседателството на АСНОМ го усвоило законскиот проект за организација и работа на народноослободителните одбори, како и повеќе упатства за нивната работа. Упатствата детално ја опишуваат структурата на НОО-ата: народносолободителни одбори се формираат во села, општини, околии, градови и области. Во поголемите градови се предвидува формирање на пододбори, а некои градови може да се издигнат до степен на околија, со одлука на АСНОМ, односно на неговото Претседателство. Се користи принципот на демократски централизам, односно пониските НОО мора да ги извршуваат сите директиви и прописи од повисоките народносолободителни одбори.
Кон крајот на 1944 година, освен трите обласни НОО и 30-те околиски, во Македонија работат 280 општински и градски, и 2870 селски НОО, со 37.870 одборници.
NGC 3887
NGC 3887 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3887 се споменува и како MCG -3-30-12, UGCA 246, IRAS 11445-1634.
Откривање
Објектот е откриен на 31 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3887 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3887 има привидни димензии од 3,5' х 2,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Список на најголеми градови во САД
Ова е список на најголемите градови на американските држави по население. Главните градови се означени со закосени букви.
Летни олимписки игри 1992
25. Летни олимписки игри се одржале во 1992 во Барселона.
Изборот на град-домаќин
Барселона, родниот град на тогашниот претседател на МОК Хуан Антонио Самаранч бил избран за град-домаќион на игрите со победата на противкандидатските градови: Амстердам, Белград, Бирмингем, Бризбејн и Париз на 91. сесија на МОК одржана во Лозана на 17 октомври 1986. Резултатие од гласањето се дадени во следната табела (the International Olympic Committee Vote History ).
Ретроспектива
Параолимпискиот натпреварувач во стреличарство Антонио Реболо истрелал стрела со што го запалил Олимпискиот оган.
Земји-учеснички
На игрите во Барселона учество земале спортисти од 169 земји. Со распаѓањето на Советскиот Сијуз, балтичките земји Латвија, Литванија и Естонија учествувале самостојно, а останатите земји од поранешната држава учествувале како Заедница на независни држави. А, со распаѓањето на СФР Југославија, Хрватска, Словенија и Босна и Херцеговина настапиле самостојно, а на СФРЈ и било забрането да настапи, па нејзините спортисти настапиле како независни олимписки учесници. Македонија не настапила на игрите. На игрите дебитирала Намибија.
1721 во уметноста
1721 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ќутахија (покраина)
Ќутахија (турски: Kütahya) — покраина во западна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Ќутахија. Покраината има 684 082 жители (2006) и површина од 11 889 км2. Разделена е на 13 окрузи.
Полигликолид
Полигликолид или поли(гликолна киселина) (PGA) е биоразградлив, термопластичен полимер и наједноставниот линеарен, алифатичен полиестер. Може да се подготви од гликолна киселина како прекурсор, со методите на поликондензација или полимеризација со отворање на прстенот.
PGA е познат од 1954 година како цврст полимер што формира влакна. Меѓутоа, поради неговата хидролитичка нестабилност, неговата употреба првично била ограничена. Во сегашноста полигликолидот и неговите кополимери (поли(млечна- <i id="mwFw">ко</i> -гликолна киселина) со млечна киселина, поли(гликолид- ко -капролактон) со ε-капролактон и поли (гликолид -ко -триметилен карбонат) со триметилен карбонат ) се широко користени како материјал за синтеза на апсорбирачки конци и се истражуваат за примена во биомедицината.
Физички својства
Полигликолид имаат температура на стаклосување помеѓу 35 и 40 степени °C и точка на топење од 225 до 230 °C. PGA, покажува степен на кристалност околу 45-55%, што резултира со нерастворливост во вода. Растворливоста на овој полиестер е невообичаена. Неговата форма со висока молекуларна тежина е нерастворлива во речиси сите вообичаени органски растворувачи (ацетон, дихлорометан, хлороформ, етил ацетат, тетрахидрофуран), додека олигомерите со мала молекуларна тежина се порастворливи. Сепак, полигликолидот е растворлив во високо флуорирани растворувачи како хексафлуороизопропанол (HFIP) и хексафлуороацетон сесквихидрат, кои може да се користат за подготовка на раствори на полимер со висок MW за предење и подготовка на филмови. Влакната од PGA покажуваат висока јачина и модул (7 GPa) и се особено крути.