cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Макарија (Трстеник)
На 1 км југозападно од селото, на висок рид со доминантна положба се среќаваат грамади од градежен камен, а се гледа и трасата на темелите од тврдината што ја заштитувала населбата. Спорадично има и фрагменти од керамички садови.
Велики Подлог
Велики Подлог (словенечки: Veliki Podlog) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Ниуе
Ниуе е островска држава во Океанија. Често Ниуе се нарекува како „Карпа на Тихиот Океан“ и месното население ја нарекува државата „карпата“. Ниуе е самоуправувачка држава во сојуз со Нов Зеланд и нема потполна независност. На чело на државата е Елизабета II како монарх на Велика Британија и англискоговорните држави. Ниуе се наоѓа на 2.400 километри од Нов Зеланд помеѓу Тонга, Самоа и Куковите Острови. Голем дел од населението се Полинезијци. Главен град на Ниуе е Алофи, има вкупна површина од 260 км2 со вкупно население од 1.398 жители.
Јасеновац (логор)
Јасеновац — логор во истоимениот град во Хрватска.
Логорот Јасеновац е формиран во август 1941 година, а ликвидиран во април 1945 година.
Системот на концентрациони логори Јасеновац го дизајнирал Вјекослав Макс Лубуриќ додека бил во егзил. Бил и негов прв командант. Прв директор на логорот бил бившиот свештеник Мирослав Мајсторовиќ, а подоцна Динко Шакиќ.
Логорот е граден од август 1941 до февруари 1942 година. Поголем дел од логорот се наоѓал во местото Јасеновац, околу 100 километри југоисточно од Загреб. Логорите 1 и 2 бил во селата Брочици и Крапје, али брзо се расформирани poради честите поплави. Затворениците се префрлени во логорот Циглана (Јасеновац 3), кој бил најголем логор и вклучувал и крематориум. Во Долна Градина од другата страна на Савa се вршени погубувања. Логорот за деца бил во Сисак, а женскиот логор во Стара Градишка на југоистокот од Јасеновац, иако жени и деца имало и во Јасеновац.
Бројот на жртвите никогаш не е точно утврден. Логорската архива е на двапати уништувана (почетокот на 1943 и април 1945 година). Државната комисија на Хрватска констатирала во извештајот на Меѓународниот воен суд во Нирнберг, дека бројот на жртвите е помеѓу 500.000 и 600.000. За ѕверствата на усташките касапи постои голема документација. Меѓутоа властите во бившата СФРЈ никогаш не дозволиле истата да се истражи, па дури ни во најтајните форми. Најверојатно од страв да не би се избришала одредницата усташ = четник. Жртвите на логорот биле скоро исклучиво Срби, Евреи и Роми,а и значителен број на Македонци.
Портокалов пајачест морски полжав
Портокаловиот пајачест морски полжав (лат. Lambis crocata) е вид морски полжав, мекотелец од фамилијата Strombidae (Морски полжави).
Жеждево (Кравари)
Жеждево — археолошко наоѓалиште во битолското село Кравари. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа североисточно од селото, под петтиот канал, каде при обработувањето на земјата се откриени остатоци од населба, и тоа фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди, тули и множество градежен материјал.
IC 500
IC 500 — галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 500 се споменува и како ESO 75-55, PRC C-67.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 6 м 24,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -67° 31' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на IC 500 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68038.
Сред Село (Трстеник)
Сред Село — археолошко наоѓалиште кај кавадаречкото село Трстеник, Општина Росоман. Претставува населба од средниот век.
Кучај
Кучај е планина во источна Србија меѓу реката Ресава, Злотска Река и  Црн Тимок. Припаѓа на групата Карпатско-балкански планини. Има правец на пружање на североисток-југозапад на должина од 40 км. Планината е претежно изградена од шкрилци и варовник.На кучај  се наоѓа пространа брезовачка површина на броини карстни полиња (Игриште, Торовиште, Велика и Мала Брезовица). Најголем врв на Кучај е Велика Треста - 1.284м. Кучај се состои од следниве височини Копривно брдо,Јавориште и Малинки.
Сред Село (Трстеник)
Во средишниот дел на селото, по површината на дворовите и бавчите се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Ден на Киев
Ден на Киев (День Києва) ― празник во украинскиот главен град Киев кој обично е славен во последната седмица од мај.
Воспоставен е Денот на Киев слично како и другите празници кои се славени во многу градови и населени места низ Украина. Прославите обично траат два дена и се одржувни во текот на последниот викенд од мај; глумци и музичари настапуваат на улиците на овој ден. Жителите на градот и туристите од предградијата патуваат во градот за да видат претстави и огномет што е одржуван навечер (околу 22:00 часот по источноевропско време). Првата прослава на Денот на Киев била одржана во мај 1982 година, што ја одбележа прославата на 1500-годишнината на Киев.
NGC 4436
NGC 4436 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4436 се споменува и како UGC 7573, MCG 2-32-66, CGCG 70-96, VCC 1036.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4436 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4436 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 4436 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40903. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 877. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Космос-350
Космос-350 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 26 јуни 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-350 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 252 км, а најмалото на 202.
742 п.н.е.
742 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 742. година пред новата ера, 742. од првиот милениум п.н.е., 42. од 8 век п.н.е. и трета од 740-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4766 и 4767 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4008 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3018 и 3019 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 11.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 742 година се протега во 1894 и 1895, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1954 и 1955 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 199 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1405 и 1404 исламска година пред хиџра.
Јасмина Михајловиќ
Јасмина Михајловиќ (Ниш, 1960 ) — била српска писателка, научничка и критичарка, сопруга на познатиот писател Милорад Павиќ. Таа е старателка на наследството на Милорад Павиќ и носителка на авторските права на делата на Павиќ.
Животопис
Михајловиќ дипломирала во 1987 година на Филолошкиот факултет во Белград - Група за југословенска литература и општа литература. Од 1987 година предавала литература во средните училишта во Белград; во периодот од 1989-1991 година била соработничка на Институтот за литература и уметност во Белград на проектот „Српска книжевна критика“, а од 1991 до август 1999 година. Била директор на Советот за промоција на српската култура во светот, во Светската српска заедница со седиште во Женева.
Текстовите и прозата критички за есеи биле преведени на англиски, руски, словенечки, украински, грчки, азербејџански и грузиски. Исто така, пишувала статии за списанијата: „Сити“, „Јасмин“, „Базар“ и „Таа“. Таа била членка на Српското книжевно друштво (СКД). Таа била избрана за почесен член на Киевското научно списание „Јазик и историја“, научно списание.
Наследството на Милорад Павиќ
Јасмина Михајловиќ е уредник на избраните и собраните дела на Милорад Павиќ, како и истражувачка на неговите говори, биографија и библиографија. По смртта на Павиќ во 2009 година, Михајловиќ станала наследник на авторските права на неговите дела. Во 1993 година, Градското собрание на Белград го основал Легатот со цел да се зачува и проучува наследството на Павиќ.
Црна Земја (Кравари)
Црна Земја — археолошко наоѓалиште во битолското село Кравари. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 200 м источно од црквата (покрај пругата), каде по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и покривни ќерамиди.
Космос-351
Космос-351 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 јуни 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-351 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 429 км, а најмалото на 261.
Иванович (украинско презиме)
Иванович (Іванович) ― украинско татково презиме што значи „син на Иван“. Суфиксот „ич“ претставува деминутив кој се однесува на „малиот“ односно потомокот. Татковиот облик е создаден со суфиксот „ович“, украинска варијанта еднаква на „вски“, „ски“, или „ов“, прикачен на името Иван (Іван). „Иванович“ е еднакво на „Ивановски“, „Иваноски“ или „Иванов“. Така Иванович може да биде грубо преведено како „син на Иван“ или „Иванов син“. Ова е еден од неколкуте начини на кои „Иван“ може да биде претворен во презиме, со најмалку триесет и шест пријавени варијанти, вклучувајќи ги Иваненко, Ивањук и Иванчук.
Иваненко
Иваненко (Iваненко; Іваненка; Иваненко) ― украинско презиме. Може да се однесува на:
Распад на Советскиот Сојуз
1985
Михаил Горбачов бил избран за генерален секретар на Политбирото на 11 март 1985 година, само три часа по смртта на Константин Черненко. По неговото стапување на должност имал 54 години и бил најмладиот член на Политбирото. Примарната цел на Горбачов како генерален секретар била заживување на советската економија по стагнацијата на Леонид Брежнев.
Во 1985 година, тој најавил дека на советската економија и е потребна реорганизација. Горбачов набргу сфатил дека решавањето на советската економија ќе биде речиси невозможно без реформа на политичката и социјалната структура на комунистичката земја. . Реформите најпрвин започнале со кадровските промени. На 23 април 1985 година Горбачов донел два свои штитеници Јегор Лигачев и Николај Ришков во Политбирото како полноправни членови и разумно ја искористил можноста да се задржи "моќта" промовирајќи го како шеф на КГБ Виктор Чебриков. По ова следувало и именување на министерот за одбрана Сергеј Соколов како претставник на Политбирото.
Првите реформи воведени во текот на ерата на Горбачов иле алкохолната реформа во 1985 година, која била дизајнирана за борба против широко распространетиот алкохолизам во Советскиот Сојуз. Цените на вотката, виното и пивото биле покачени, а нивната продажба била ограничена. На луѓето кои ќе биле фатени пијани на работа или на јавни места им следувало судење. Пијалаците биле забранети на јавни места и на возовите. Сцените од алкохол исто така биле исфрлани од филмовите. Реформите немале значително влијание врз употребата на алкохол во земјата, но тие задале сериозен економски удар за државниот буџет (загуба од околу 100 милијарди рубли според Александар Јаков), потоа производството на алкохол се преселило на црниот пазар. Алкохолната реформа предизвикала синџир на настани кои завршиле со распаѓањето на Советскиот Сојуз и длабока економска криза во новосоздадената Заедница на независни држави, шест години подоцна.
На 1 јули 1985 година Горбачов го промовирал Едвард Шеварднадзе за прв секретар на Грузиската Комунистичка партија како полноправен член на Политбирото, а следниот ден го назначил Шеварднадѕе како министер за надворешни работи како замена на Андреј Гомико кој бил 28 години министер за надворешни работи и се сметал за "стар мислител". Исто така, на 1 јули 1985 година Горбачов ја искористил можноста да се ослободи од неговиот главен соперник со отстранување на Григориј Романов од Политбирото и го донел Борис Елцин и Лев Зајков во Централниот комитет.
1986
Во текот на летото 1986 година, во Латвија било основана организацијата Хелсинки-86, односно организација за човекови права. Оваа организација била првата антикомунистичка група како и првата отворена група која се противела на советскиот режим во Советскиот Сојуз. Подоцна оваа организација претставувала пример за другите движења кои се појавиле во другите земји од земјата. Во Рига, Латвија, на 26 декември 1986 година, во раните утрински часови, околу 300 млади работници се собрале пред Ришката катедрала и марширале по улицата Ленин извикувајќи „''Надвор од Советска Русија! Слободна Латвија!“'' Безбедносните сили се судриле со демонстрантите, како и неколку полициски возила биле превртени.
Истата година избувнале немири во Алма-Ата, Казахстан. Настанот е познат како Желтоксан. Демонстрациите настанале како одговор на разрешувањето на генералниот секретар на Михаил Горбачов, Динмухамед Конајев од должноста прв секретар на Комунистичката партија на Казахстан, и назначувањето на Генадиј Колбин. Демонстрациите започнале во утрото на 17 декември 1986 година како почетниот број бил 200-300 студенти. Бројот на демонстрантите се зголемил на 1.000-5.000. Состојбата ескалирала околу 5 часот, кога на војниците им било наредено да ги растераат демонстрантите. Судирите меѓу безбедносните сили и демонстрантите продолжиле во текот на ноќта на плоштадот и во различни делови на Алма-Ата. Вториот ден, протестите се претвориле во граѓански немири каде учениците, студентите и демонстрантите се судриле со војниците. Следните денови демонстрациите се прошириле и во поголемите градови во Казахстан. Според најразлични извори, по конечната интервенција на властите, во немирите починале најмалку 168 лица а повеќе од 200 биле повредени.
1987
Во јануари 1987 Михаил Горбачов ја најавил новата политика на "демократизација" под која идните советски избори ќе им понудат на гласачите за избор помеѓу повеќе кандидати по работно место, иако сите кандидати ќе продолжат да бидат членови на КПСС. Концептот бил воведен од страна на Горбачов за да се овозможи заобиколување на оние кои во партијата шружеле отпор кон перестројката.
На 6 мај 1987 година, Памјат спровела нерегистрирани и на тој начин незаконски демонстрации во центарот на Москва барајќи крај на изградбата на спомен проектот во Поклонаја. Тоа резултирало во дво-часовна средба со Борис Елцин, во тоа време прв секретар на Москва од Комунистичката партија на Советскиот Сојуз и најблизок соработник на Горбачов. На 25 јули 1987 група од 300 Кримски Татари, се повикувале на правото да се вратат на Кримската татковина, од кои тие биле депортирани во 1944 година.
Најразлични демонстрации се случиле и во балтичките земји, каде демонстрантите се погласно барале независност на нивните држави од Советскиот Сојуз.
1988
На 30 јуни 1988 година во Москва била свикана Општосојузна партиска конференција на КПСС, која го изгласала проектот за државни реформи. Според тие реформи, во СССР се создава претседателска институција и нов вид на претставничко тело кое се нарекува Конгрес на народните пратеници.
1989
На 26 март 1989 година биле спроведени првите избори по 1917 година, каде граѓаните можеле да избираат меѓу повеќе од еден кандидат за пратеничко место. Во текот на овие избори Горбачов се соочил со две главни тешкотии. Првата била поврзана со појавата на внатрепартиска опозиција, која инсистирала за радикални реформи и воведување на принципите на демократијата и повеќепартиски систем. Оваа опозиција била предводена од Борис Елцин, шеф на Московската партиска организација кој на изборите добил значителна поддршка. Другата тежина од политичка природа, со која се соочил советскиот водач, е појавата во редовите на највисоката партиска номенклатура на група која барала умерени реформи. Таа група била предводена од Егор Лигачов и била на мислење дека курсот на промени го загрозувал интегритетот на државата. Постоел и круг на приврзаниците на традиционалниот советски систем.
На 7 март била објавена конечната список на кандидати. Околу 85% од нив биле членови на Комунистичката партија. Од независните најголема популарност стекнал Борис Елцин.
Првата седница на новиот Конгрес на пратениците траел од 25 мај до 9 јуни 1989 година. Иако тврдокорните струи ја повратиле контролата на комората, реформистите го користиле законодавниот дом како платформа да се дебатира и критикува советскиот систем. На 29 мај, Елцин успеал да обезбеди место во Врховниот Совет,, и во текот на летото ја формирал првата опозиција која била составена од руските националисти и либерали.
1990
Пресвртница во историјата на Советскиот Сојуз е Декларацијата за суверенитетот на Русија од 12 јуни 1990 година. По објавувањето на рускиот суверенитет процесот на распаѓање на СССР станал реалност. На 20 јуни Узбекистан објавил независност, на 23 јуни тоа го направила и Молдавија, на 16 јули - Украина, на 27 јули - и Белорусија. Процесот продолжил - на 23 август Ерменија, на 30 октомври Казахстан, а на 12 ноември - Киргистан. Горбачов изразил принципиелна согласност со изјавите на републиките за суверенитет, но ја бранел тезата за зачувување на заедничката држава.
1991
На 17 март 1991 година во земјата се одржал референдум за зачувување на заедничката држава - 77% од гласачите го поддржиле предлогот за "обновена федерација на суверените републики", но Ерменија, Естонија, Литванија, Латвија и Молдавија го бојкотирале референдумот.
Во пролетта и летото 1991 година претседателот и претставниците на 9 републики подготвиле сојузен договор, според кој ќе се внесе демократијата во рамките на суверените држави. Декларацијата за формирање на новата федерација била подготвена од деветте водачи и претседателот на 25 април 1991 година. Потпишувањето на Договорот за основање на Заедница на независни држави било предвидено за 20 август 1991 година. Следниот ден се очекувало откривање на седницата на Советот на федерацијата, кој требало да донесе решение за радикализација на реформите и решавање на актуелните економски проблеми.
Во меѓувреме, сепак конзервативните сили во раководството на СССР на 19 август 1991 година направиле обид за државен удар. Горбачов, кој е на одмор на брегот на Црно Море, бил уапсен и била прогласена вонредна состојба. Во овој момент на преден план на советската политичка сцена излегол Борис Елцин, претседателот на РСФСР. Тој ги презел настаните во свои раце и ги обединил сите противници на обновата на стариот политички систем.
На 23 август 1991 г. Елцин издал указ за забрана на КПСС.
На 9 декември во Москва се одвила средба меѓу Горбачов и Елцин на која Елцин му кажал на Горбачов дека сојузот повеќе во пракса не постои и дека тој треба да си поднесе оставка. На 23 декември двајцата се сретнале за да разговараат околу начинот на предавањето на власта. Така, по два дена, на 25 декември Горбачов официјално подал оставка преку своето обраќање на нацијата кое било предавано преку советската телевизија.
Велики Дол (Кршко)
Велики Дол (словенечки: Veliki Dol) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Моноцит
Моноцити се тип на бели крвни клетки. Тие се најголеми клетки од групата на лекукоцити и можат да бидат диференцираани во макрофаги. Тие се дел од вродениот имунолошки систем.
Архангел Гаврил
Гаврил (גַּבְרִיאֵל, جبريل) — архангел во аврамските религии кој се смета дека служи како гласник на Бога и еден од големите седум архангели кои претстојат пред престолот Божји. За првпат се појавува во Книгата на пророкот Даниил во рамките на Хебрејската библија. Некои го нарекуваат и отелотворение на Светиот Дух. Христијаните и муслиманите веруваат дека му ги прорекол раѓањата на Јован Крстител и Исус на Захарија и Дева Марија, а во исламот пак, тој му го открил (дал) Куранот на пророкот Мухамед.
Во библиските преданија понекогаш го среќаваме и како ангел на смртта или Божји гласник. Талмудот вели дека тој е единствениот ангел кој знае да зборува сириски и арамејски. Во исламот, Гаврил е еден од главните Божји гласници, но другите горенаведени титули не му се припишуваат (бидејќи, на пример, ангелот на смртта е Азраил).
Во католичкото Предание се смета за еден од архангелите. Во исламот е главниот од четирите блажени ангели и духот на вистината, а според некои други (неисламски) гледишта, Гаврил и Светиот Дух се едно исто. Се споменува и во бахаизмот, најмногу во мистичното дело Бахаула со наслов Седумте долини.
Историја и Хебрејската библија
Името Гаврил за првпат се јавува во Книгата на пророкот Даниил. Дејствието се одвива во вавилонското пленство: еврејскиот водач Даниил толкува неколку привиденија кои ги имал додека бил во прогонство, кога Гаврил му се појавува со порака за „Последното време“:
Талмуд
Во Талмудот, Гаврил се јавува како уништувачот на домаќините на Сенахирим во Сенахирим 95б, „вооружен со наострена коса спремна уште од Битието.“ Се смета дека и Гаврил му го покажал на Јосиф начинот како да ја спречи царицата Астина да се појави гола пред царот Ахасвер и неговите гости, а е и еден од ангелите кои го погребале Мојсеј. Меѓутоа во Талмудот е речено дека Гаврил еднаш се нашол во немилост „заради неследење на заповедта точно како што е дадена, некое време престојував вон небесната Завеса“. За време на овој период од 21 ден, ангелот чувар на Персија, Доврил бил полномошник на Гаврил.
Гаврил, според јудaизмот, бил и гласот кој му рекол на Ное да ги собира животните пред големиот потоп; невидливата сила која го спречила Аврам да го убие Исак; невидливата сила која се борела со Јаков; и гласот на распламтената капина.
Нов завет
Во Новиот завет, Гаврил е ангелот кој му открива на Захарија дека Јован Крстител ќе ѝ се роди на Елисавета, и ја посетува Марија за да ѝ соопшти дека ќе го роди Исус. Гавриловата посета на Марија во Евангелието според Лука честопати се нарекува „Благовештение“, настан кој се слави на 25 март кај православците и римокатолиците.
Гаврил можеби го посетил и Јосиф. Откога чул дека Марија била бремена, тој сакал да ја остави, но на сон му се јавил Гаврил „Господовиот ангел“ и му рекол дека таа зачнала од Светиот Дух.
Според една подоцнежна легенда, тој е и неименуваниот ангел во Откровението кој дува во труба за да го најави Судниот ден.
Слави
Во православието, покрај септемвриската слава („Собор на светиот архангел Гаврил“), негови денови се и 26 март и 13 јули. На 26 март се слави неговата улога во Благовештението. На 13 јули се слават сите негови јавувања и направени чуда. Славата била за првпат воспоставена на Света Гора во IX век, за време на владеењето на царот Василиј II и царица Константина и патријархот Никола Хрисоверг, по повод јавувањето на архангел Гаврил во една близу до Кареја, каде што со прст на камен ја испишал песната кон Пресвета Богородица „Достојно ест“. Заради овој настан таа ќелија и денес се нарекува „Достојно ест“.
Во мормонизмот
Според мормонизмот Гаврил живеел смртен живот како Ное. Според нив тие се еден ист човек, со тоа што „Гаврил“ му е бесмртното, додека „Ное“ му е смртното име.
Во исламот
Според исламот, Гаврил арап. (جبريل, جبرائيل, Џибрил) бил ангелот кој му го открил Куранот на пророкот Мухамед кај пештерата Хира.
Гавриловиот физички изглед е опишан во Хадисот (4:54:455):
Раскажува Абу Ишак-Еш-Шајбани: Го запрашав Зир бин Хубајш Соопштението Божје: „и, ете, се приближи колку две стрели или поблиску, и така [Бог] му го објави на робот Свој [Гаврил] она што, токму, му го објави. На тоа, Зир рече, „Ибн Масуд ни рече дека Пророкот видел дека Гаврил има 600 крилја.“ Гаврил кај муслиманите се вреднува со иста почит како и сите пророци, и при негово споменување велат: „алејхи селам“. Главна задача на Гаврил е да пренесува пораки од Бога до неговите Пратеници. Како и во христијанството, Гаврил се смета за оној кој ѝ соопштил на Марија (арап. Мерјем) дека ќе го зачне Исус (Иса):
Нова Каледонија
Нова Каледонија (француски: Nouvelle-Calédonie) е прекуморски регион на Франција која се наоѓа во Меланезија во Океанија. Таа е составена од неколку острови. Вкупната површина на Нова Каледонија е 18.575 квадратни километри со вкупно население од 249.000 жители според пописот во 2009 година. Главен град на Нова Каледонија е Нумеја и службен јазик е францускиот. Уште откако ООН ја вметна Нова Каледонија во списокот на независни држави, во Нова Каледонија има дебата за тоа дали да биде државата независна и да се одржи референдум помеѓу 2014 и 2019 година.
Архангел Гаврил
Во исламот
И постави, тогаш, завеса меѓу нив и меѓу неа и Ние го испративме Нашиот Џибраил и ѝ се претстави како човек, еднакво! Рече: „Јас се склонувам од тебе кон Милостивиот ако си богобојазлив.“ Тој рече: „Јас сум, навистина, пратеник на Господарот твој. Да, ќе ти подарам чисто дете.“ Таа рече: „И како ќе имам дете кога не ме допре ниеден човек, а јас не сум нечесна?“ Тој рече: „Ете, така ти е. Господарот твој рече „Тоа е лесно за Господарот твој. Ќе определам тоа дете да биде знамение за луѓето и милост од Наша страна. Таа работа веќе е решена“.
Муслиманите веруваат дека Гаврил го придружувал Мухамед во неговото вознесение кон небесата, каде се вели дека Мухамед ги сретнал претходните Божји пратеници, и бил информиран за исламската молитва (1:8:345). Во исламот се верува и дека архангел Гаврил се симнува на Земјата ноќта на ел-Кадр („Судбоносната ноќ“), ноќ во последните десет дена од светиот месец Рамадан во исламскиот календар.
Градиште (Згрополци)
На 2 км јужно од железничката станица, на десната страна на Вардар има рид со зарамнето плато кое се протега во правец север-југ/исток запад. По површината се среќаваат грамади од градежен материјал, се гледаат остатоци од градби и керамички садови, а од западната страна на градиштето е откриена некропола.
Наодите се чуваат во Народниот музеј во Велес и во Музејот на Македонија во Скопје.
NGC 4437
NGC 4437 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4437 се споменува и како NGC 4517, UGC 7694, MCG 0-32-20, IRAS 12301+0023, FGC 1455, CGCG 14-63, UM 505, KCPG 344B.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4437 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4437 има привидни димензии од 10,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 4437 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41618. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 289. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1405.
Критериум ди Дофине 2019
Критериум ди Дофине 2019 — 71. издание на велосипедската етапна трка Критериум ди Дофине, која се одржала помеѓу 9 и 16 јуни како дваесет и петти настан во сезоната на Светската турнеја.
Критериум ди Дофине 2019 бил освоен од данскиот возач Јакоб Фуглсанг.
Екипи
Бидејќи Критериум ди Дофине е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи добиле специјални покани:, , и. Вкупно настапиле 22 екипи, со седум возачи по екипа.
Фаворити пред трката
Крис Фрум бил фаворит за трката, освојувајќи три претходни изданија. Бранителот на титулата, Герајнт Томас, не бил во главната група. Јакоб Фуглсанг, Ричи Порт , Наиро Кинтана и Том Димулен  биле сметани за најблиски соперници.
Рута
На 25 март 2019 година, организаторите на трката ја објавиле рутата со презентација во Лион.
Поредок
На Критериум ди Дофине 2019 биле доделени четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку завршното време на секој велосипедист на секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка со сина лента. Временски бонуси биле доделувани на првите тројца на сите етапи освен на поединечниот хронометар: етапниот победник добивал 10 секунди, додека вториот и третиот добивале шест и четири секунди, соодветно. Овој пласман бил сметан за најважен на Критериум ди Дофине 2019 и победникот на овој пласман бил сметан за победник на трката.
Постоел и планински пласман, кој бил наградуван со сина точкаста маичка. За планинскиот пласман, бодови се добивале на врвот на некое искачување, доколку стигнеш пред другите велосипедисти. Секое искачување било категоризирано како екстра, прва, втора, трета или четврта категорија, а повеќе бодови носеле повисоките категории. Искачувањата од екстра категорија носеле најмногу бода, 20 за првиот возач преку врвот; првите десет возачи на искачувањата од екстра категорија добивале бодови за планинскиот пласман, првите осум за оние од прва категорија и првите шест за оние од втора категорија. Помалку бодови се добивале на помалите искачувања, обележани со трета или четврта категорија.
Четвртата маичка го претставувала пласманот за млад возач, наградуван со бела маичка. Пласманот бил пресметуван на истиот начин како генералниот пласман, но тука се натпреварувале само возачите родени по 1 јануари 1994. Постоел и екипен пласман, каде се пресметувале времињата на најдобрите тројца велосипедисти од секоја екипа на секоја етапа; водечката екипа на крајот на екипата била онаа со најмало вкупно време.
Строг природен резерват Ртањ
Планината Ртањ се наоѓа во источна Србија, во југозападниот дел на карпатско-балканскиот планински систем.
Потекло на планината Ртањ
Јадрото на планината е изградено од креации од девонско време, изменети од магматска активност. Преку нив, во водено - морската средина се формирале карбонатни седименти од мезозоикот, кои денес најмногу ја градат планината. На почетокот на најмладата геолошка ера на кенозоикот, Ртањ се издигнал и трајно станал во копнена фаза. Потоа започнале процесите на распаѓање и ерозија на карпите кои го обликувале Ртањ, чии производи за време на неогенот биле депонирани во слатководните басени (моравски и сокобањски) кои ја опкружувале планината.
Во целата област доминира конусниот врв Шиљак, од кога планинските падини се спуштаат под различни агли. Посебно интересни се карстните земјишни облици со многубројни длабоки јами и различни форми на ексхумиран поткожен карст.
Биоразновидност
Биоразновидноста на планината е релативно добро зачуван, со низок антропоген притисок, што се однесува пред се на експлоатација на шумите и собирање лековити растенија. Според националното законодавство, областа има статус на природен резерват (1958) и е објект на геонаследство на Србија. Се наоѓа на списокот на потенцијално важни ботанички области на Србија.
Флора
Симболот на Ртањ е познатиот чај Ртањ кој традиционално се собира на оваа планина, а нането Ртањ е локален ендем на Ртањ кој е заштитен со закон поради неговата исклучително ограничена дистрибуција.
Цицачи
Во фауната на цицачите на планината Ртањ се издвојува фауната на лилјаците со регистрирани 20 видови, што е 2/3 од вкупниот број регистрирани видови лилјаци во Србија. Постојат 3 типа на лилјаци: голем, мал и јужен потковичар, кои се на црвената листа на глобално загрозени видови. Друг, денес многу редок вид, слепо куче има живеалиште на јужната експозиција на планината Ртањ. Покрај слепото куче, забележани се и дупки направени од степски волк.
Според литературата, планинскиот мрмор се наоѓа во подножјето на планината од северната страна во непосредна близина на црквата Лозица. Она што е посебно за овој вид е што ова е неговиот најнизок регистриран локалитет во Србија. Кусоногиот гуштер има статус на строго заштитен вид во Србија. Нов локалитет на овој редок вид е формиран на јужните падини веднаш под гребенот Кусак.
Риба
Малиот број на водотеци во подножјето на планината Ртањ е значаен поради присуството на автохтони видови риби:
Популацијата на риби во Врмџањското Езеро се многу важни и од аспект на еволутивните промени.
Птици
Ртањ, како типично планинско живеалиште, се одликува со голема разновидност на птици. Досега се евидентирани 89 видови, што не е нивна конечна бројка, речиси половина од евидентираните видови се заштитени со Уредбата за заштита на природните реткости. Највисоките делови на Ртње се одликуваат со птици од високи планински карпи, карпи и карпи, како што се:
Во нешто пониските делови има високопланински пасишта со ретко бушава вегетација. Птиците што живеат овде се:
На дното на планината од јужната страна има термофилни карпи со грмушки и со видови како што се:
Северната страна на планината е покриена со шума. Во повисоките делови, над 1000 m надморска височина има мешана шума од ела и бука и ги содржи следните карактеристични видови:
Земјоделските области во подножјето на планината се одликуваат со птици од културните полиња во ридовите. Следниве типови се карактеристични овде:
NGC 6820
NGC 6820 — оддавна маглина во соѕвездието Лисица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6820 се споменува и како IRAS 19403+2258, knot in Sh2-86.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6820 е од видот EN. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15 m. NGC 6820 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 42 м 28 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 5' 15"".
Други поделби
Проучување на NGC 6820 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 162; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2139. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 289.
Список на државни водачи во 534 година
Ова е список на државни водачи во 34 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Снежана Радојичиќ
Снежана Радојчиќ (Белград, ) - српски блогер, писател и велосипедист.
Библиографија
Таај била дипломирана професорка по југословенска и светска литература. Пред патувањето, таа објавила две книги:
Таа имала напишано неколку книги за своето патување:
Литературни награди и други почести
Таа ја освоила српската награда за пердув во 1994 година за кратко Концертот за виолина.
Од 2017 година таа била член на жирито на наградата Дијана Клариќ во категоријата „Патник на годината“, која ја доделувала хрватскиот патнички клуб.
Хуманитарна акција
Во 2017 година, таа започнала хуманитарна акција наречена „До кровот“, со идеја да се возела до Покривот на светот, на надморска височина од 4.655 м, за да соберела 4.655 американски долари за самохрана баба со две внуци. Поклонението на патот Свети Jаков бил проследен со хуманитарна акција наречена „Еден милион чекори за децата на засолништето“ и имало цел да собере еден милион динари за деца кои живеат и работат на улица.
741 п.н.е.
741 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 741. година пред новата ера, 741. од првиот милениум п.н.е., 41. од 8 век п.н.е. и втора од 740-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4767 и 4768 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4009 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3019 и 3020 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 12.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 741 година се протега во 1895 и 1896, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1955 и 1956 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 198 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1404 и 1403 исламска година пред хиџра.
Армен Џигархањан
Армен Џигархањан (Արմեն Ջիգարխանյան; Армен Джигарханян; роден на 3 октомври 1935 - 14 ноември 2020 година) е ерменски и руски (поранешен советски) глумец. Тој е еден од најпознатите живи филмски и театарски глумци, и еден е од основачите, претседател и уметнички раководите на Московскиот драмски театар од 1996 година. .
Животопис
Армен Џигархањан е роден во Ереван, советска република Ерменија, на 3 октомври 1935 година. Неговиот дедо од таткова страна потекнувал од ерменско семејство во Тбилиси. Учел во руското училиште што го носи името на Чехов. Меѓу 1953 и 1954 година, работел како помошник камерман.
Глума
Учел глума кај Армен Гулакјан до 1958 година, и работел во рускиот театар во Ереван „Станиславски“ до 1967 година. Настапувал во театарски изведби на дела на Александар Островски, Максим Горки, Шекспир, Тенеси Вилијамс, и на други современи светски и руски автори.
Во 1967 година, Џигархањан се преселил во Москва за да работи во театарот „Ленком“, но во 1969 година, се приклучил на театарот „Мајаковски“, каде работел до 1996 година, речиси 30 години. Улогата на Сократ во драмата Контроверзи со Сократ од 1975 година му донела признание „најинтересен и најсилен глумец на современата сцена“.
Во текот на 1970-те и 1980-те години Џигархањан повеќе се појавувал на филм отколку во театар.
Режија
Во периодот од 1989 до 1997 година, Џигархањан предавал на Институтот за кинематографија Герасимов, а во 1996 година основал свој театар наречен „Д“, кој денес се вика „Московски драмски театар под раководство на Армен Џигархањан“. На сцената на неговиот театар биле одиграни бројни претстави, меѓу кои биле делата на Семјуел Бекет и Харолд Пинтер.
Награди и признанија
Армен Џигархањан е добитник на повеќе награди и признанија за својата работа, меѓу кои:
Велика Вас кај Кршко
Велика вас кај Кршко (словенечки: Velika vas pri Krškem) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Западноафриканско време
Западноафриканско време или WAT (од англ. West Africa Time) е часовен појас што се користи во западнио-централниот дел на Африка (но не во земјите западно од Бенин, кои користат UTC). Појасот е еден час понапред од координираното универзално време (UTC+01), што значи исто како средноевропското време. Тука не спаѓаат највеќето земји во регионот Западна Африка, бидејќи тие користат UTC.
Бидејќи најголемиот дел на појасот лежи во екваторското подрачје, разликите во траењето на денот во текот на годината се занемарливи, па затоа не се практикува летно сметање на времето. Исклучок од ова се Либија и Намибија, кои практикуваат западноафриканско летно време (WAST, UTC+02) во летните месеци (од крајот на март до крајот на октомври во Либија и од почетокот на септември до почетокот на април во Намибија).
Западноафриканското време се применува во следниве земји:
Прогонување на христијаните во Римското Царство
Римјаните раните христијани ги нарекувале атеизти, безбожници поради нивното одбивање да ги прифатат римските богови Така, честопати христијаните поради својата религија биле убивани или осудувани на смрт на кое тие одговарале на властите “Вие можете да не убивате, но нам не можете да ни нанесете зло
Нерон
Според Такит, Нерон најпрвин самиот потврдил дека уапсените биле христијани. Потоа, водејќи се од информациите добиени од нив, голем број на други христијани биле осудени, но не поради наводно подметнување на пожар туку поради антиопштествени намери. Такит во својата книга Римски Анали јасно ги опишал омаложувањата над христијаните:
Некои, облечени во кожа од диви животни, беља распарчени од кучиња: други беа распнати или претворени во факли, што ги палеа по поѓањето на ноќта, за да служат како светилки. Нерон ги отстапи своите градини за спектаклот и организираше претстави во Циркусот....
Жртви на ова гонење станале апостол Петар и апостол Павле.
Диоклецијан
Во тоа време, четворицата императори, Диоклецијан, Максимијан, Галериј и Констанциј Хлор, издале едикт според кој секој граганин морал да се придржува кон римските обреди. Подоцна, овие едикти биле насочени против христијанското свештенство, кое пак довело до конфискација на нивните имоти и палење на црковните книги и текстови. Неговиот страв отишол дотаму што кога разбрал дека во Палестина постојат потомци на цар Давид од страв да не му го земат престолот наредил да бидат донесени во Рим, но кога разбрал дека како христијани не очекуваат земно царство, дека се сиромашни и земјоделци ги ослободил.