cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Амарилис
Амарилисот е повеќегодишно луковичесто растение. Се одликува со многу убав цвет со различни бои и големини. Амарилисите се размножуваат со семе, а најчесто вегетативно, односно со одделување, сечење или едноставно одвојување на новите луковици кои започнуваат да цветаат по 3-4 години.
Amaryllis belladonna
Ѓорѓи Стојановски (Куклица)
Ѓорѓи Михајлов Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснал во cиpoмaшнo земјоделско семејство за кое ѝ самиот се грижел уште од најраните детски години, за да придонесе за прехрана и опстанок на своето семејство. Во околината на селото често дејствувале единици на НОВ со кои контактирал и имал желба да им се приклучи во народноослободителното движење. Оваа желба му се остварила на 15 август 1944 година, кога го напуштил стадото и пристапил во редовите на Треттата македонска ударна бригада. Учествувал во многу борби што ги водела Бригадата до конечното ослободување на Македонија. Земал учество ѝ на Сремскиот фронт во борбите крај Шид, Банова Јаруга и други места. Од секојдневните борби, по невреме и големи напори, тој се разболел. По оздравувањето, пак се вратил помеѓу своите другари, но по кратко време, повторно се разболел, по што се вратил дома каде и починал. Ѓорѓи зад себе оставил фамилија со две малолетни деца.
Мито Хаџивасилев - Јасмин
Завршува гимназија во Битола. Уште во училишните клупи почнува да соработува со напредното младинско движење. Студирал на Правниот факултет во Белград. Во 1940 година е примен во членство во КПЈ и бил член на МК на КПЈ, секретар на СКОЈ во Кавадарци, член на Вториот областен комитет на КПМ, заменик политички комесар на Третата оперативна зона и на Втората бригада и член на Обласниот комитет на НОО во Битола.
По ослободувањето, од крајот на 1945 година до 1 јануари 1948 година е главен и одговорен уредник на „Нова Македонија“. Во 1962 година повторно е именуван за главен уредник на весникот „Нова Македонија“. На Основачкото собрание на Здружението на новинарите на Македонија, Хаџивасилев е избран за негов прв претседател.
Речиси две децении Хаџивасилев е член на највисоките партиски и државни органи на Републиката. На Првиот конгрес на КПМ бил избран за кандидат, а потоа и за член на ЦК КПМ. На Вториот и Третиот конгрес на КПМ одново е избран во највисокото партиско раководство, а на Седмиот конгрес на СКЈ - за член на Централниот комитет. Од 1957 година беше претседател на Идеолошката комисија на ЦК СКМ, а од 1964 до 1967 - член на ИК на ЦК СКМ и секретар на ЦК СКМ за идеолошкиот сектор. Бил и член на Претседателството и Претседател на Собранието на Македонија со едногодишен мандат од 12 мај 1967 година.
Учествува во издавањето на речиси сите централни весници во Македонија во 1944 година. Еден е од првите главни и одговорни уредници на весникот Нова Македонија.
Неговата богата публицистичка и теоретска дејност е собрана и објавена во неколку томови. Автор е на повеќе книги и брошури, а меѓу нив од областа на македонската национална историја се „ВМРО-Обединета“, „Јане Сандански“ и „За великобугарскиот шовинизам“, од областа на општествените науки „Свртени кон човекот“, „СКЈ и непосредната демократија“, „Социјалистичката распределба според трудот“, „Одраз-Израз“, „За противречностите на социјализмот“, „Односите меѓу социјалистичките земји и проблемот на мирот”. Во негова чест, во Македонија од 1969 година се доделува државната награда „Мито Хаџи Василев - Јасмин“, со која се оддава признание за остварувања во областа на публицистиката и новинарството.
Големо Црско
Големо Црско — село во областа Железник, во Општина Кичево, на патот помеѓу градовите Кичево и Демир Хисар. До март 2013 година, селото било дел од поранешната Општина Другово, која била споена со Општина Кичево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Железник, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, недалеку од десната страна на патот Кичево-Демир Хисар. Селото е планинско, на надморска височина од 1.000 метри. Од градот Кичево е оддалечено 18,2 километри.
Селото е сместено на тераса, во непосредна близина на соседното село Мало Црско.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Мрамор, Пространска Лиска, Брежанска Планина, Бигла, Каменички Красти, Смрдлева Вода, Царе’а Млака, Пештерски Краслици, Гра’ечки Камен, Лоза, Вељо Поље, Врапо’ец, Свињишта, Рамниште и Врп.
Историја
Според верување на мештаните, во далечното минато селата Големо и Мало Црско претставувале една населба, која била сместена во месноста Грмаѓе. Жителите на населбата за да ги избегнат честите грабежи се повлекле во долините на планините Влак и Осој, со што настанале денешните две села.
Во век, Големо Црско било село во Демирхисарската нахија во Битолската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 10,8 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 548,3 хектари, на шумите отпаѓаат 386,7 хектари, а на обработливото земјиште само 75,1 хектар.
Селото, во основа, има сточарско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Големо Црско имало 265 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Големо Црско имало 288 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Големо Црско е мало село и е доведено во фаза на целосно раселување. Така, тоа во 1961 година броело 97 жители, додека во 1994 година само 10 жители, македонско население.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Големо Црско живееле 4 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Родови
Големо Црско е чисто македонско православно село. Селото го основал еден од двајцата браќа кои пребегнале од раселеното село Црско кое постоело кај селото Поум, Струшко. Поголемиот брат го основал Големо Црско, а помалиот брат Мало Црско.
Родови во селото се: Секуловци (15 к.), Андревци (6 к.), Калчиновци (2 к.), Шулевци (8 к.), Попевци (4 к.), Трпевци (5 к.), Илијовци (5 к.) и Дуковци (3 к.), сите се доселени од раселеното село Црско.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Другово.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1950-1955, селото било дел од тогашната Општина Мало Црско, во која покрај селото Големо Црско, се наоѓале и селата Велмевци, Кладник, Мало Црско, Прострање и Цер.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0781, кое според Државната изборна комисија е сместено во месната заедница во селото Цер, а во кое влегуваат селата Големо Црско, Мало Црско и Цер.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 66 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 65 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 65 гласачи.
Иселеништво
До 1952 година иселеници од селото имало во Бугарија (21 семејства), Битола (7 семејства), Кичево (4 семејства), САД (2 семејства), Романија (4 семејства) и во Русија (1 семејство).
Иселеништвото продолжило и потоа со што селото денес е пред целосно изумирање.
Околиш
Околиш (Ocoliş, Zaundorf) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 846 жители.
Пол Полански
Пол Полански (17 февруари 1942 - 26 март 2021 година) бил Американски писател и ромски активист.
Пол Полански дипломирал новинарство, историја и реторика на Универзитетот Маркет. Во раните 1990-ти, тој го основа Чешкиот историски истражувачки центар во САД и учествувал на неколку Американски и Европски научни конференции за човекови права во Источна Европа.
Во 1999 година, Полански започнал да работи за Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации и служел како советник за бегалци Роми (Цигани) во Косово. Тој ја предводел Фондацијата за бегалци Роми на Косово (КРРФ), невладина организација која работи за страдалниците од ромските кампови во Митровица. Од јули 1999 година до септември 2009 година бил шеф на мисијата на Здружението за опасни нации на Косово и Србија. На 10 декември 2004 година, Градскиот совет на Вајмар му ја доделил наградата за човекови права на Полански.
NGC 975
NGC 975 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 975 се споменува и како UGC 2030, MCG 1-7-9, CGCG 414-17.
Откривање
Телото е откриено на 9 ноември 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 975 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 975 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 33 м 22,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 9° 36' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 975 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9735. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 175; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 639. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1306.
Спор за пописот на населението во Македонија (2021)
Спорот за пописот на населението во Македонија — спор за Пописот на населението, домаќинствата и становите во Македонија во 2021 година, кој настанал уште пред почетокот на статистичката операција, а својот врв го достигнал по објавувањето на резултатите од страна на Државниот завод на статистика на 30 март 2022 година.
Заднина
Пописот на населението, домаќинствата и становите во Македонија во 2021 година започнал на 5 септември и завршил на 30 септември 2021 година.
Македонска дијаспора
Македонската дијаспора не ги прифатила резултатите од пописот. Горан Илијевски, лидер на Партијата на Македонци во Србија, изјавил дека во Србија живеат 30 пати повеќе Македонци, наспроти само 1000 кои се самопопишале. Според Илијевски, проблемот бил што иселениците со македонски етникум биле жртва на кампања за бојкот на пописот, но и неинформирани дека тој се спроведува, што било пропуст на неорганизираните дипломатско — конзуларни претставништва, но и на македонските партии
Мето Колоски од Обединетата македонска дијаспора изјавил дека добиените податоци од пописот биле конфузни и сомнителни. Иако постоел повик за попис, причината за малиот интерес била во револтот на дијаспората од носењето клучни одлуки за земјата без нивна консултација, бојкотот на кои повикувале дел од политичарите, но и тоа што формуларот за пописот го правела бугарска, а не македонска фирма.
ВМРО-ДПМНЕ
Политичката партија ВМРО-ДПМНЕ изјавила дека 132.000 Македонци не биле потпишани на пописот, а го потенцирала и нераспознавањето на тоа кои граѓани се христијани а кои православни по вероисповед. Поради ова, партијата го прогласила пописот за некомплетен. Според ВМРО-ДПМНЕ, резултатите од пописот биле нецелосни бидејќи 7,2 % од населението не се изјаснило по однос на етничката припадност, јазикот и вероисповедта. Освен тоа, било изјавено и дека во Општина Аеродром не биле потпишани 5.247 Македонци, во Општина Ѓорче Петров 4.450, Општина Центар 5.000, Општина Битола повеќе од 5.000, Општина Велес 4.700 Македонци, Општина Кавадарци 2.500, Општина Кочани 2.400 Македонци, Општина Охрид 4.300 Македонци, Општина Прилеп 5.000 Македонци, Општина Струмица 6.640 Македонци, Општина Штип околу 4.400 Македонци. Партијата најавила спроведување на нов електронски попис по преземањето на власта. Пратеникот Антонијо Милошоски изјавил дека пописот би бил покомплетен доколку Државниот завод за статистика успеел секој оној кој што не се изјаснил по национална основа, вероисповед или мајчин јазик, да го регистрира и дефинира преку административните податоци кои државата ги има за секое лице.
СПМ
Социјалистичката партија на Македонија во соопштение изјавила дека пописот бил неуспешен, нецелосен, манипулативен, и нанел штета на националните интереси на граѓаните на Македонија. Освен тоа, партијата навела дека не биле почитувани европските правила за попис со непотпишување на 21.5 % од населението, а како крајна цел на изнесените резултати од пописот го навеле партиско-политичкото инженерство за бришење на македонскиот народ и спорење на македонската држава.
ГРОМ
Политичката партија ГРОМ не ги признала резултатите од пописот.
Глас за Македонија
Политичката партија Глас за Македонија не ги признала резултатите од пописот. Претседателката на партијата, Солза Грчева, изјавила дека според резултатите од пописот, вкупното резидентно попишано население во земјата соодветствува на бројот во избирачкиот список, изоставувајќи ги малолетните деца кои се без право на глас. Грчева во својата изјава ги цитирала албанските партии, кои пред објавувањето на резултатите од пописот јавно изјавувале дека нема да ги признаат резултатите доколку Албанците под 25 %, кое довело до зголемување на недовербата во методологијата на спроведениот попис.
Единствена Македонија
Партијата Единствена Македонија пописот го прогласила за неуспешен и повикала дека треба да се поништи. Според партијата, во дијаспората живеат многу повеќе Македонци од 63,500, особено во Австралија, САД и Канада каде живееле повеќе од 100,000 иселеници. Партијата изјавила дека ќе спроведе дополнителен попис.
Граѓанска иницијатива Аваја
Граѓанската иницијатива „Аваја“ која ги промовира интересите на Ромите во Македонија, не ги признала резултатите од пописот и ги навела како невалидни. Во нејзиното соопштение било истакнато дека во Македонија живеат околу 100,000 Роми. Според податоците од АВРМ, во текот на 2020 година имало 14.401 активни баратели на работа и 3.410 пасивни баратели на работа и околу 10.000 Роми кои не биле регистрирани во системот на баратели на работа. Според соопштението, во текот на пописот биле направени бројни манипулации со ромското население, каде ромското население се попишувало под друга етничка припадност, во Дебар, Кичево, Радовиш, Струмица и Виница, ромските семејства не биле прашувани за својата етничка припадност, а имало и населени места каде ромското население било изоставено од пописот. Според Eлвис Шаќири, извршен директор на „Ромалитико“ и член на државната репрезентација на „Аваја“ во Македонија во последните 20 години не се родил ниту еден Ром, и дека проценките на Советот на Европа се дека во државата живеат околу 120.000 Роми.
Левица
Политичката партија Левица ги оспорила резултатите од пописот и истите ги прогласила дека се фалсификувани. Пратеникот Борислав Крмов истакнал дека пописот бил извршен под „палка“ на ДУИ а истиот бил одобрен од страна на СДСМ. Како причини за несогласувањето партијата го навела донесениот закон за попис, пописот во дијаспората како единствен таков случај, попишување со само давање на матичен број според кое биле нарушени меѓународните стандарди за попис.
Турска заедница
Националното координативно тело на турскиот народ во Македонија, во кои членуваат сите турски невладини организации, политички субјекти од турската заедница, истакнати турски интелектуалци, универзитетски професори и други влијателни личности од турската заедница во земјата, соопштило дека објавените бројки и проценти за Турците во Македонија во пописот биле нереални, поради кое резултатите не ги признаваат и прифаќаат. Освен тоа, во соопштението до јавноста било наведено и дека постои голема разлика помеѓу резултатите од објавените податоци на Државниот завод на статистика и податоците од различни населени места каде што живеат Турци.
Со официјална реакција излегло и Министерството за надворешни работи на Турција, според кое, и покрај повиците на претставниците на турската заедница во Македонија за процесот на пописот да се спроведе на правичен и транспарентен начин и без никаков сомнеж, сепак, податоците од пописот покажале дека овие повици, за жал, не биле земени предвид.
Српска заедница
Српската заедница во Македонија и Демократската партија на Србите во Македонија не ги прифатиле резултатите од пописот. Претседателот на партијата, Иван Стоилковиќ изјавил дека ќе спроведен посебен попис за пребројување на Србите во Македонија.
Српската напредна странка во Македонија преку изјавата на претседателот Драгиша Милетиќ исто така не ги прифатила резултатите. Според Милетиќ, власта фаворизирала само една етничка заеднца врз штета на другите млацинства и според резултатите, Србите имаат само морталитет но не и наталитет.
Бошњачка заедница
Партијата Бошњачки демократски сојуз не ги прифатила резултатите од пописот, бидејќи биле уверени дека бројот на Бошњаци кои живееле надвор од Македонија бил далеку поголем. Партијата укажала на пропустите и се заканиле со излегување од владејачката коалиција.
Партија на Власите
Партијата на Власите и националното координативно тело на Власите не ги признала резултатите од пописот, поради непрофесионалниот пристап на институциите, нерегуларности во делот на етничките и верските определби, каде во во графата наместо православни христијани, се пишувало само христијани. Во соопштението партијата нагласиле дека со непопишување на 21,5 %, прикажаните бројки не можеле да се наречат државен попис и го изразиле својот револт заради не инволвирање и немање јавен повик за недоволен број на попишувачи Власи.
Демократски сојуз
Демократски сојуз, кој бил дел од владината коалиција, оцениле дека резултатите на објавените податоци од пописот не се одраз на фактичката состојба. Според партијата, во дијаспората биле попишани само околу 10 % од Македонците а во Македонија не биле попишани над 130.000 граѓани. Претседателот Павле Трајанов предложил дополнителна проверка на податоците и спроведување на дополнителен попис за иселениците.
МПЦ-ОА
Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква — Охридска архиепископија изразил сомневање за статистичката прецизност на пописот, главно поради применетата методологија во графата „религиска припадност“ каде не разликува припадност на религија, вероисповед, црква или верски заедници или групи. Синодот реагирал и на податокот според кој вероисповедта како опција не е дадена само кај една од религиите присутни во македонското општество и непопишувањето на православните Македонци по светот.
Кристина Каприоли
Кристина Каприоли (родена на 22 октомври 1953 година) е уметник и академик родена во Италија, кој е истакнат кореограф во Шведска.
Критичарите ја истакнале Каприоли за јасноста, строгоста и прецизноста на нејзината работа, таа работела со сценски изведби, инсталации, видеа, предмети и публикации. Таа одиграла значајна улога во развојот на критичкиот дискурс во шведското поле на танцот и кореографијата.
Како независен уметник и како професор на Универзитетот за танц и циркус ( DOCH ) во Стокхолм, Каприоли има развиено методи и формати за уметничко истражување.
Биографија
Каприоли е родена и израсната во Северна Италија. Студирала танц во рана возраст и набрзо развила особен интерес за модерниот танц. Работела како професионална танчерка во Њујорк, Шведска, Германија и Австрија. Во 1983 година се преселила во Стокхолм каде сè уште живее и работи.
Во средината на 1990-тите, Каприоли започнала со кореографија. Во 1998 година ја основала CCAP, независна организација за одржување на кореографијата, каде што има произведено повеќе од 30 дела. Преку CCAP, Каприоли произведува сценски изведби, инсталации, видеа, објекти, публикации и кореографија и води долгорочни интердисциплинарни истражувачки проекти.
Церуја
Цукалат — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Клос.
Кристина Каприоли
Биографија
Каприоли ги курирала и продуцирала фестивалите Talking Dancing (1997) и Movement is a Woman (2002), истражувачките проекти t.lab (2004) и потоа насловната страница (2009-2011). Таа, исто така, била уредник на антологиската антологија „ Кореографии“ (2008) и го курирала и продуцирала симпозиумот „ТКАЈНА ПОЛИТИКА“ (2012).
Цвота
Цвота (Zwota) — село и поранешна општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2013 година е дел од градот Клингентал.
Техники на градење на пирамидите
Археолозите дојдоа до научни сознанија кои укажуваат како биле градени Големите пирамиди во Гиза пред повеќе од 4.500 години.
Тие се едно од седумте светски чуда. Историчарите веруваат дека најголемата пирамида од овој грандиозен комплекс е изградена во период од 20 години, за фараонот Кеопс, кој е погребан во неа. Мистерија е како древните Египќани успеале да пренесат толку големи камени блокови со вкупна маса од шест милиони тони?
Собирањето 170.000 тони висококвалитетни варовнички камени блокови е најголемиот предизвик. Тие можеле да се донесат само од далечните рудници кај местото Тора. Никој не е сигурен како тие камења стигнале во Гиза за толку кратко време.
Во документарен филм на британскиот Канал 4, под наслов „Големата египетска пирамида: Нови докази“, археолозите откриваат нови сознанија.
Карин Асма
Карин Асма (17 март 1926 година, Пјарну, Естонија - 29 јануари 2012 година, Гетеборг, Шведска) била естонско-шведска историчарка на уметност.
Техники на градење на пирамидите
Според новата теорија Кеопс успеал во тоа благодарение на посебна флота бродови и високообучени морнари. Показател за тоа се штиците пронајдени во 1954 година во јама близу темелите на Кеопсовата пирамида, за кои сега се знае дека се од брод.
Карин Асма
Нејзиниот татко бил архитект, а нејзината мајка учителка по уметност. Во 1944 година дипломирала на Вишото женско училиште во Пјарну. Истата година побегнала во Шведска каде продолжила да студира во Друштвото за занаети и дизајн (сега ХДК) во Гетеборг 1946-1948. Асма подоцна студирала класична археологија, етнографија и историја на уметност и на Универзитетот во Гетеборг и на Универзитетот во Стокхолм. Во 1960 година, таа се стекнала со диплома - лиценца за философи во историјата на уметноста на Универзитетот во Гетеборг, со лиценцирана теза за внатрешна декорација на цркви во западна Шведска во 1600-тите и 1700-тите години.
Во периодот 1964-1966 Асма работела како кустос во Историскиот музеј во Гетеборг. Како музејски едукатор во Музејот на уметност во Гетеборг работела во периодот 1966-1976 година, предавала историја на уметност на Универзитетот во Гетеборг во периодот 1976-1990 и била кустос во Музејот Рихска во периодот 1976-1991.
Техники на градење на пирамидите
- Ова е огромно откритие, не само за Египет, туку за целиот свет. Според анализите, штиците се од 2600 година пред новата ера, што се поклопува со времето на пирамидата, па знаеме и дека бродот му припаѓал на фараонот Кеопс. Среќен сум што сум првиот човек кој го допрел ова дрво по повеќе од 4.000 години, изјави археологот Еиса Зидан, кој бил само надгледувач во новите проучувања.
За природата на нештата
„За природата на нештата“ (De rerum natura) — поема напишана во првиот век од страна на римскиот поет и филозоф Лукретиј Кар (99 п.н.е – 55 п.н.е), со цел на римската јавност да ѝ ја претстави филозофијата на Епикур. Поемата е составена од околу 7,400 хексаметри и поделена е на шест ненасловени книги во кои авторот се занимава со епикурејската физика со богат поетски јазик и метафори.
Лукретиј Кар ги презентира принципите на атомизмот, природата на умот и на душата, дава објаснување на сетилноста и мислата, развитокот на светот и неговите феномени и објаснува разни небесни и земни феномени. Универзумот кој е опишан во поемата функционира според тие физички принципи и е управуван од фортуната, ‘случајот’, а не според божествената интервенција на традиционалните римски божества.
Преглед
За да го докаже овој став тој се повикува на атомизмот на Демокрит, со цел да покаже дека материјалниот универзум не е создаден од некакво врховно битие, туку преку мешање на основните честички кои постоеле отсекогаш и се управувани од одредени едноставни закони. Задачата на Лукретиј Кар била јасно да ги изложи и целосно да ги развие овие гледишта на примамлив начин; неговото дело е обид да покаже дека се во природата може да биде објаснето преку природните закони, без потреба од интервенција на божествените суштества.
Лукретиј Кар го поистоветува натприродното со идејата дека божествата го создале нашиот свет или дека тие се мешаат во неговото функционирање. Тој аргументира против таквиот страв од божествата, демонстрирајќи преку набљудувања и аргументи, дека операциите во овој свет можат да се објаснат преку природните појави. Овие феномени се регуларните, но бесцелни движења и интеракции, на ситните атоми во празниот простор. Потоа, тој аргументира против стравот од смртта тврдејќи дека смртта е разложување на материјалниот ум на човекот. Лукретиј Кар ја користи аналогијата со садот, велејќи дека физичкото тело е садот кој ги содржи умот (mens) и духот (anima) на човекото суштество. Ниту умот, ниту духот не можат да преживеат независно од телото. Лукретиј Кар вели дека откако садот (телото) се растура (умира), неговата содржина (умот и духот) не можат повеќе да постојат. Па така, ако смртта е едноставно престанување, тогаш таа не може да биде ниту добра, ниту зла. Ако е целосно без сетилност и мисла, човекот е мртов и не може да му недостига да биде жив. Според Лукретиј Кар, стравот од смртта е проекција на ужасите и стравовите искусени во животот, на болката што само живиот ум може да ја почувствува. Лукретиј Кар исто така го изнесува ‘аргументот на симетрија’ против стравот од смртта. Во него, тој вели дека луѓето што се плашат од можноста за вечно непостоење после смртта треба да погледнат назад кон вечноста на непостоење пред нивното раѓање, кое веројатно не им претставувало некакво страдање.
Содржина
Поемата се состои од шест ненасловени книги напишани во хексаметар. Првите три книги даваат основен приказ на битието и ништоста, материјата и просторот, атомите и нивните движења, бескрајноста на универзумот во однос на времето и на просторот, регуларноста на репродукцијата, природата на умот (animus, управувачка мисла) и духот (anima, sentience) како материјални телесни ентитети и нивната смртност, затоa што според Лукретиј Кар, тие и нивните функции (свеста, болката) завршуваат со телата во кои се содржат и со кои се преплетени. Последните три книги даваат атомистичко и материјалистичко објаснување на феномените кои се однесуваат на видот и сетилата, сексот и репродукцијата, природните сили и земјоделството, небото и болестите.
Поемата почнува со повикување на Венера, на која Лукретиј Кар ѝ се обраќа како алегориска претстава на репродуктивната моќ, по што делото продолжува со разгледување на претставата на природата на божествата која води до суеверие и ужаснување од истите. Потоа следува долго објаснување на аксиомата дека ништо не може да настане од ништо и дека ништо не може да биде сведено на ништо (Nil fieri ex nihilo, in nihilum nil posse reverti), што произлегува од дефиницијата на атомите, бесконечни по број, кои заедно со празниот простор, со бескрајно протегање, го сочинуваат универзумот. Првите две книги ги опфаќаат следниве теми: обликот на атомите, нивните својства, нивните движења, законите според кои тие се соединуваат и заземаат форми и квалитети восприемливи преку сетилата; некои други прелиминарни прашања за нивната природа и влијание; побивање на приговори и противставени хипотези.
Во третата книга, општите концепти кои се веќе предложени се применети со цел да се покаже дека виталните и интелектуални принципи, Anima и Animus, се исто толку дел од нас колку што се и нашите органи, но како што тие органи немаат одвоено и независно постоење, така и душата и телото живеат и исчезнуваат заедно. Доказот оди во насока на докажување на безумноста на ужасот од смртта, затоа што со смртта ќе исчезне и секакво чувствување. Четвртата книга е посветена на теоријата на сетилата, видот, слухот, вкусот, мирисот, спиењето и соништата и завршува со расправа за љубовта и сексот.
Петтата книга се осврнува на потеклото на светот и сите нешта во него, движењето на небесните тела, промената на годишните времиња, денот и ноќта, подемот и напредокот на човештвото, општеството, политичките институции и измислувањето на разните уметности и науки кои го облагородуваат животот. Шестата книга содржи објаснување на некои од највпечатливите природни појави, особено громот, молњата, градот, дождот, снегот, мразот, студот, топлината, ветрот, земјотресите, вулканите, изворите и местата штетни за животинскиот живот што води до расправа за болестите. Тука тој дава еден опис на големата чума што ја погодила Атина за време на Пелопонеската војна и тука книгата завршува. Ненадејниот крај предложува дека Лукретиј Кар не успеал да го заврши уредувањето на поемата пред неговата смрт.
Историја на ракописите
Копии од поемата биле зачувани во повеќе средновековни библиотеки, од кои два ракописи од IX век се зачувани до денес и постојат наводи за други кои датираат од XX до XII век. Поемата била одново откриена во јануари 1417 г. од Погио Бракиолини (Poggio Bracciolini) преку сега загубен средновековен ракопис, веројатно во бенедиктинската библиотека во Фулда. Копијата откриена од Погио не преживеала, туку копија направена од пријателот на Погио, Николо де Николи. Таа денес се чува во Лаврентинската библиотека во Фиренца („Codex Laurentianus 35.30“). Макијавели направил една копија за време на неговиот живот, додека Молиер направил превод кој нема преживеано. Првото печатено издание на За природата на нештата било отпечатено во Бреша, Ломбардија во 1473 година. Потоа следувале и други печатени изданија. Се верува дека Данте ја има прочитано поемата, затоа што неколку стихови од неговата Божествена комедија наликуваат на стилот на Кар, нешто што поинаку тешко би се објаснило.
Семрежен слој
Мрежното ниво или IP ниво е група од меѓумрежни методи, протоколи и спецификации во TCP/IP што се користат за транспот на датаграми низ мрежата, ако е потребно, до дестинацискиот домаќин специфизиран со IP-адреса која е дефинирана за оваа намена од Интернет Протоколот. Името на интернет нивото произлегува од неговата функција на формирање мрежа, или меѓумрежување, што е концептот на поврзување на повеќемрежи една со друга преку порти. Протоколите од IP нивото користат IP-засновани пакети. IP нивото не ги вклучува протоколите што ја дефинираат комуникацијата помеѓу локални (on-link) мрежни точки, тие протоколи припаѓаат на нивото на податочна врска. Важен аспект на IP нивото е принципот на робустност: “Биди отворен во тоа што го прифаќаш, и конзервативен во тоа што го праќаш” (RFC 1122).
Цел
IP нивото има три (3) основни функции:
2)	За дојдовни пакети, фати си и препрати ги до соодветниот протокол од транспортно ниво
3)	Како додаток, овозможува детекција на грешки, и способност за дијагноза
Сигурност
Еден од примарните протоколи на интернетот се нарекува IP, односно Интернет протокол. Тој се имплементира во две верзии: IPv4 и IPv6. Протоколот за интернет-контролни пораки (ICMP) примарно се употребува за дијагностицирање на грешки. Постојат многу различни имплементации на IP протоколите.Протоколот за меџамент на интернет групи (IGMP) се користи од IPv4 домаќини и соседни мултикаст насолувачи за да воспостави мултикастни членства во групи.
Гвидобалдо да Монтефелтро
Гвидобалдо (Гвидо Убалдо) да Монтефелтро (25 јануари 1472 - 10 април 1508), познат и како Гвидобалдо I, бил италијански кондотиер и војвода од Урбино од 1482 до 1508 година.
Биографија
Роден во Губио, тој го наследил својот татко Фредерик Монтефелтро како војвода од Урбино во 1482 година.
Сузан Остен
Карлота Сузан Остен (родена на 20 јуни 1944 година) е шведска филмска и театаска режисерка и сценаристка. Таа ја добила наградата за најдобар режисер на 22-те награди Гулдбаге за филмот „Браќата Моцарт“.
Гвидобалдо да Монтефелтро
Биографија
Гвидобалдо се оженил со Елизабета Гонзага, сестрата на Франческо II Гонзага, маркизот од Мантуа. Гвидобалдо бил импотентен и немале деца, но Елизабета одбила да се разведе од него.
Сузан Остен
Животопис
Сузана Остен е родена во Стокхолм. Таа била ќерка на изработувачот на алатки Карл Ото Остен (1912–1970) и филмската критичарка Герд Остен (родена Екбом), чии фрустрирачки напори да режира филм во филмската индустрија во која доминираат мажите е заснована содржината на дебитантскиот филм на нејзината ќерка „Мама“ (1982 година). Таткото на Остен бил социјалдемократ и борец, кој дошол во Шведска кога побегнал од нацистичкиот режим во Германија. Нејзините родители се венчале во 1941 година, но се развеле кога Сузана била мала. Во 1963 година, Остен дипломирала во средното училиште „Viggbyholmsskolan“, чија наставна програма била насочена кон јазикот и креативните предмети, и, по ова, студирала уметност, литература и историја на Лундскиот универзитет, каде што започнала да режира на универзитетскиот театар.
Гвидобалдо да Монтефелтро
Биографија
Тој се борел како еден од капетаните на папата Александар VI заедно со француските трупи на кралот Шарл VIII од Франција за време на инвазијата на последниот на јужна Италија. подоцна, тој бил ангажиран од Република Венеција против Чарлс. Во 1496 година, додека се борел за папата во близина на Брачано, Гвидобалдо бил заробен од Орсини и Вители, и бил ослободен следната година.
Гвидобалдо бил принуден да побегне од Урбино во 1502 година за да избега од војските на Чезаре Борџија, но се вратил по смртта на таткото на Чезаре Борџија, папата Александар VI, во 1503 година. Тој го посвоил за свој наследник Франческо Марија дела Ровере, детето на неговата сестра и внук на папата Јулиј II, со што го обединил сењиорот на Сенигалија со Урбино. Тој му помогнал на папата Јулиј II во повторното освојување на Ромања. Сојузот со понтифот до крајот на неговиот живот го обезбедил војводата од Урбино од посегнување на неговиот имот.
Сузан Остен
Театар
Остен ја формирала една од првите алтернативни шведски театарски дружини, Фиктеатерн, и ја започнала својата кариера како сценски режисер кон крајот на 1960-тите. Во 1971 година, таа продолжила во Градскиот театар во Стокхолм, што било нејзина фиксна точка за многу децении. На тоа место, таа станала водач во развојот на политичкиот театар од тоа време. Заедно со Маргарета Гарпе, таа ја напишала драмата „Tjejsnack“ (Женски разговори) во 1971 година, наменета за тинејџерки. Некои песни од таа претстава, како што е феминистичката химна „Vi måste höja våra röster“ (Мораме да го кренеме својот глас) се наоѓаат на винил плочата „Sånger för kvinnor och män“ (Песни за жени и мажи) од 1972 година. По ова, Остен и Гарпе ги напишале драмите „Kärleksföreställningen“ (Поим за љубовта) од 1973 година, „Jösses flickor! Befrielsen är nära“ (Еј девојки! Слободата е близу) од 1974 година и „Fabriksflickorna, makten och härligheten“ (Девојки од фабриките, моќта и славата) од 1980 година. Сите овие претстави имале посебна врска со шведската феминистичка организација Група 8.
Гвидобалдо да Монтефелтро
Биографија
Судот на Урбино во тоа време бил еден од најпрефинетите и најелегантните во Италија. Таму се среќавале многу писмени луѓе. Итало-англискиот историчар Полидор Вергил можеби работел во служба на Гвидобалдо и Елизабета, како и на Балдасаре Кастиљоне, авторот на книгата Книгата на дворецот, која го опишува дворот на Урбино. Гвидобалдо да Монтефелтро е познат не само како командант и политичар, туку и како филантроп. За време на неговото владеење, во Урбино е основан универзитет, кој постои и денес.
Сузан Остен
Театар
Сузана Остен е пионер во развојот на театарот за деца. Во текот на нејзината кариера, таа се залагала за уметноста и културата за децата и младите. Таа тврдела дека перспективата на детето е прашање на моќ, за опишување на односите на моќ и за гледање на моќта од перспектива на немоќниот, т.е. од перспектива на послабиот. Детето е секогаш позависно од возрасниот, бидејќи децата се немоќни во однос на возрасните. Остен останала верна на ова гледиште во своето пишување, режирање, па дури и во кастингот на претставите и филмовите. Во 1975 година, таа ја формирала Унга Клара, филијала на Градскиот театар во Стокхолм, со цел да продуцира театарски претстави за деца и млади. Остен работела таму и како сценски режисер и како уметнички режисер до летото 2014 година и развила процес за создавање на претстава.
„Бејбидрама“ од 2006, е напишана од психоаналитичарката и драматисткаЕн-Софи Барањи во период со импровизација и истражување. Оваа продукција била контроверзна бидејќи наменетата публика биле доенчиња на возраст од шест месеци. Остен била предупредена дека децата на оваа возраст не можат да сфатат драма, но таа им се спротивставила на критичарите и, за време на оваа изведба, доенчињата, без претходно знаење за театарот, седеле како театарска публика колективно гледајќи ја претставата еден час. Бејбидрама е кабаре со шест глумци. Наративот го сугерира искусното искуство на публиката од зачнувањето, времето во матката, раѓањето, состанокот со своето семејство и потоа во животот. Остен ја документирала реакцијата на младата публика во „Бејбидрама: Документарен филм со бебето како снимач“ каде гледачите ги гледаат лицата на доенчињата кои ја гледаат претставата. Остен смета дека ова е доказ за значењето на возрасните како изведувачи, како дистрибутери на уметности и за човечката љубов кон комуникацијата. Таа ја толкува реакцијата на публиката како вродена потреба кај децата за гестови, изрази на лицето, емоции, јазик и тела од кои може да ја научи комуникацијата.
Гвидобалдо да Монтефелтро
Биографија
Страдајќи од гихт, Гвидобалдо починал во Фосомброне на 36-годишна возраст, а го наследил неговиот внук.
Сузан Остен
Театар
Процесот на Остен ја вклучува целата театарска дружина; писатели, глумци, техничари, творци на маски, засновани на истражување и проширена соработка со групи публика. Овој процес е под влијание на импровизациониот театар на Кит Џонстон. Експертите надвор од театарскиот свет, уметниците и академските истражувачи се поканети од Остен да придонесат со својата експертиза во еволутивниот и импровизациониот процес на сценската продукција. Овој метод на работа Остен го ставила на тест во Бејбидрама кога сакала да испита колку рано може публиката да биде приемчива на театарската претстава.
Сценски Режисер - гостин
Остен била гостин сценски режисер во други театри освен Унга Клара и во жанрови различни од детскиот театар. Овие продукции ги вклучуваат оперета „Glada Änkan“ (Веселата вдовица) на Фолкопера во 2008 година, и популарните продукции во Градскиот театар во Гетеборг, како што се „Publiken“ (Јавното) на Федерико Гарсија Лорка и „I Annas Garderob“ (Во плакарот на Ана) на Ен-Софи Барањи, инспирирана од животот и делото на Ана Фројд. Во 2014 година, Остен режирала голема нордиска театарска соработка во која учествувале уметници од Исланд, Финска и Шведска. „Магнус Марија: Опера за вистинскиот пол“ е за Мери Јохансдотер / Магнус Јохансон, чија судбина започнува кон крајот на XVII век во Фогло во Оланд и завршува неколку децении подоцна во Стокхолм. Операта премиерно била прикажана во Мариестад, Оланд и имала турнеја низ нордиските земји.
Филм
Остен од сцената се префрлила на филм со два филма направени за телевизија; „Moa, Östen och Stella“ (Моа, Остен и Стела) како сценарист во 1974 година и „Barn i Afrika“ (Децата во Африка) како режисер во 1978 година, пред да дебитира со долгометражниот игран филм „Мама“ (1982). Како и нејзините сценски продукции, нејзините филмови исто така се занимаваат со политички теми, на пример „Skyddsängeln“ (Ангелот чувар) од 1990 година, кој се фокусира на политичкиот тероризам, иако се заснова на немирите и барањата за демократија во Шведска на почетокот на XX век. ''Tala! Det är så mörkt, (Зборувај погласно! Многу е мрачно'') зборува за бранот на неонацизам што ја зафатил Шведска во 80-тите и 90-тите години и неговата врска со невработеноста меѓу шведските млади луѓе. За „Bröderna Mozart“ (Браќата Моцарт) од 1986 година, Остен била наградена со Гулдбаге во 1987 година за најдобра режија. Надвор од Шведска, „Ангелот чувар“ бил избран за „Un Certan Regard“ на Канскиот филмски фестивал во 1990 година.
Амбасадор на филмови за деца
Во ноември 2014 година, Остен била назначена за прв амбасадор за деца во Финска од Шведскиот филмски институт. Во оваа улога, Остен требало да работи за развој на филм за деца во земјата. Оваа позиција ја започнала во 2015 година.
Контроверзии
Филмот „Девојчето, мајката и демоните“ (2016) е напишан и режиран од Остен, заснован на нејзината измислена автобиографија од 1998 година, „Flickan, mamman och soporna“ (Девојчето, мајката и ѓубрето), која била ревидирана за сцена од Ерик Уденберг со ист наслов. Филмот, со датум на излегување во април 2016 година, бил сниман повеќе од 11 години. Сепак, шведскиот цензор го оценил за личности над 15 години во март 2016 година. Филмот веќе бил0 прикажан за избрани семејства во Шведска, а маркетингот бил во тек кога била донесена оваа одлука. Колегите на Остен иницирале протест, а одлуката за рејтингот била успешно обжалена. Во една статија во Svenska Dagbladet, авторите тврдат дека со негирање на правото на децата да го гледаат филмот, шведскиот цензор покажува презир кон децата и ги манифестира конзервативните ветрови што дуваат во Шведска во 2016 година.
NGC 2851
NGC 2851 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2851 се споменува и како MCG -3-24-8.
Откривање
Објектот е откриен на 27 февруари 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2851 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2851 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 20 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 29' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 2851 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26422. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6029. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1535.
Кристал
Кристалите се супстанции во тврда агрегатна состојба со правилна внатрешна градба. Кристалите се ограничени со рамни и мазни површини кои се сечат под различни агли. Ограничувачките површини имаат најразлични геометриски форми (квадрат, правоаголник, ромб, ромбоид, многуаголник и друго).
Основната структурна честичка на кристалот е кристалната решетка. Со детални рендгенографски и други испитувања на кристалите е утврдено дека структурните честички им се правилно подредени. Правилно распоредените места во кристалот околу кои осцилираат атомите, молекулите или јоните се јазли на кристалната решетка. Ако се поврзат со прави линии сите јазли, ќе се добие формата на идеалната кристална решетка.
Просторната кристална решетка на секој кристал е составена од кристални клетки. Елементарна кристална клетка е најмалиот дел од кристалната решетка (група соседни честички) со чие транслаторно поместување, паралелно на нејзините рабови, а во сите насоки, може да се добие целата просторна кристална решетка на идеален кристал. За време на кристализацијата (време на создавање на кристалот), елементарните клетки на извесен начин спонтано правилно се подредуваат една до друга, а со тоа кристалот расте. Кога ќе се натрупаат доволно голем број вакви клетки ќе се добие видливо парче кристал.
Кај реалните кристали надворешната форма е дефинирана со формата на елементарната кристална клетка и со условите при кои течела кристализацијата. Реалните кристали се најчесто деформирани, односно со дефекти во однос на идеалната геометриска форма што би требало да ја имаат.
Воопшто, елементарната кристална клетка на секој кристал е дефинирана со најмалите можни вредности на нејзините рабови (a, b и c) и со определени вредности на аглите меѓу нив.
Кај кристалите има елементи на симетрија, од кои најзастапени се следниве:
Според геометриската форма на кристалната клетка, сите кристали се распоредени во седум кристалографски системи: коцкест, ромбоедарски, томпски, триаголен, моноклински, триклински и шестаголен.
Во зависност од природата на силите меѓу структурните елементи во кристалната решетка, има:
Федерико Пасторело
Федерико "Феде" Пасторело е италијански фудбалски агент, кој моментално работи за компанијата Sport Management SAM.
Познати играчи кој се клиенти на Пасторело во моментов:
Леонид Грчев
Образование и работен век
Во 1978 година дипломирал на на Електротехничкиот факултет на Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје. Во 1982 година ги завршил постдипломските студии на Електротехничкиот факултет на Универзитетот во Загреб, каде во 1986 година ги завршил и докторските студии и ја одбранил докторската дисертација.