cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Воено-медицинска академија (Србија)
Зграда
Дизајнирана е од наградените архитекти полковник Јосип Осојник и Слободан Николиќ. Нивниот проект победил на натпреварот во 1973 година. Изградбата била завршена во 1981 година и болницата официјално се преселила во нова зграда и започнала со работа на 1 јануари 1982 година.
Самата болничка зграда е 14-катница која опфаќа 180.000 квадратни метри простор и е поделена на повеќе од 60 различни техничко-технолошки единици, што ја прави најголемата единечна болничка зграда во Србија.
Награди и признанија
Воено-медицинската академија носи многу одликувања, награди, признанија и благодарници од кои најзначајни се следните:
NGC 2306
NGC 2306 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2306 е од видот OCL.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 54 м 29,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 11' 55".
Други поделби
Проучување на NGC 2306 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 273; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4813. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 653.
606
606 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 606 година од новата ера, 606. од првиот милениум, 6. од VII век и седма од 600-тите.
Сиси Елвин Френкел
Сесилија „Сиси“ Елвин Френкел, моминско Елвин (родена на 1 јуни 1965 година) е шведски новинар и телевизиски презентер. Таа порано била новинарка за СВТ и Експресен и заедно со Мартин Тимел биле првите водители на младинското шоу Булен кое се емитувало на СВТ. Помеѓу 2000 и 2006 година таа била главен уредник на Ica-kuriren, а во 2006 година станала шеф на публикации за медиумската корпорација Форма Публишинг Груп.
606
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6114 и 6115 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5356 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4366 и 4367 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1359.
Сиси Елвин Френкел
На 25 март 2006 година, таа станала извршен директор на филмскиот институт Свенска, функција на која била до 2010 година. Френкел е во врска со режисерот Томас Алфредсон и парот има две деца заедно.
606
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 606 година се протега во 3242 и 3243, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3302 и 3303 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1149. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 17 и 16 година пред хиџра.
Сиси Елвин Френкел
Во 2003 година, таа била Sommarpratare за шоуто Sveriges Radio Sommar i P1.
Калварја Зебрзидовска
Комплекс Калварја Зебрзидовска (полски: Sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej) претставува архитектонски комплекс и парк кој бил изграден во 17 век во времето на контрареформацијата и создавањето на Калвариската католичка црква во Европа. Паркот се наоѓа во близина на градот Калварја Зебрзидовска. Од 1999 година, комплексот бил вклучен во списокот на културно наследство на УНЕСКО.
Историја
Калварја Зебрзидовска бил основан во 1600 година од страна на Миколај Зебрзидовски, војвода од Краков од редот Францискани, чувари на Светиот Гроб во Ерусалим.
Мелицано
Мелицано — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Кедах
Кедах (џави:قدح, нас. 1.778.188) е држава во Малезија, која е сместена во севернозападниот дел на полуостровот Малаја. Кедах има површина од 9.425 км2, и претежно е рамничарски со големо производство на ориз. Тука спаѓа и островор Лангкави. Кедах во минатото се нарекувал Сибури (таи : ไทรบุรี) од Сијамците, кои пак имале големо влијани на овие простори.
На север се наоѓа државата Перлис и меѓународните гранци со тајландските провинции Сонгхла и Јала, на југ и југозапад се државите Перак и Пенанг.
Поделен е на 12 дистрикти.
Според пописот од 2003 во Кедах живеат следниве етнички групи:
Надворешни врски
6.12833°N, 100.36278°W
IC 887
IC 887 — галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 887 се споменува и како NPM1G -15.0537, IRAS 20273-1523.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 887 е од видот SB. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 887 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 30 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -15° 13' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на IC 887 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64822.
Список на државни водачи во 804 година
Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Цветл (округ)
Цветл (Bezirk Zwettl) — округ во покраината Долна Австрија, Австрија.
Општини
Округот Цветл во себе ги содржи следниве општини:
Георгије Бакаловиќ
Георгије Бакаловиќ ( Сремски Карловци, 1786 - Рума, 13 април 1843 ) бил српски сликар.
Биографија
Студирал во Сремски Карловци кај сликарот Стефан Гавриловиќ. Работел најмногу на иконостаси, ѕидни слики и портрети. Во друштво на зографот и позлатар Димитрије Ѓурковиќ, работени голем број иконостаси.
Ги насликал иконостасот и сводот на црквата во Ердевик во 1817 година, сводот на Горна црква во Сремски Карловци во 1824 година, сводот и 12 празнични икони на црквата во Врдник во 1825 година, иконостасот во Черевиќ во 1827 година, сводот. реставрација на иконата Успение и иконостасот на црквата Николајевска во Ириг во 1827 година, иконостасот и сводовите на црквата Свети Јован во Нови Сад во 1830 година, иконостасот на манастирот Гргетега во 1830 година (запален во 1841 година ) и иконостасот во Павловци во 1832 година.
Од Ѓурковиќ сликал иконостас во Прхово во 1840 година и Стари Бановци. ), ковчегот на кнез Лазар во Врдник и црковните знамиња во Јарак, Вогње, Сасам, Сурчин и Михаљевци.
Насликал и портрети на принцот Милош, Јеврем Обреновиќ, Стефан Стратимировиќ, принцот Иво од Семберија. итн.
Бакаловиќ бил сликар со скромни способности, а неговите дела се со нееднаков квалитет.
Хоен Демцин
Хоен Демцин (Hohen Demzin) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Аеродром Минхен
Аеродромот во Минхен (IATA: MUC, ICAO: EDDM), официјално наречен Аеродром Франц Јозеф Штраус (Flughafen München Franz Josef Strauß) — сместен 28 километри североисточно од Минхен, Германија, и е централа на Луфтханза и нејзините Star Alliance партнери. Аеродромот е втор најфрекфентен аеродром во Германија во однос на превезени патници (33.96 милиони патници во 2007), веднаш зад аеродромот во Франкфурт, и на 28 место на списокот на најфрекфентни аеродроми низ целиот свет. Во 2007, беше одликуван со наградата "Најдобар аеродром во Европа" од страна на Skytrax, компанија поврзана со истражувањето на авиобизнисот.
Историја
Аеродромот започна со операции во 1992, заменувајќи го дотогашниот Минхен Реим аеродром. Кога конструкцијата започна во 1980 година, местото именувано Френзхејм мораше да биде уништено, и 500 жители мораа да бидат преселени на друго место. Аеродромот беше именуван по Франц Јозеф Штраус, кој одигра важна улога на политичката сцена во Германија. Помеѓу другото, тој беше долгогодишен премиер на Баварија и под негово владеење се донесе одлуката за градење на аеродромот. Во јуни 2003, Терминалот 2 беше завршен, каде беше сместена алијансата Star Alliance. Поради нагло зголемениот сообраќај, трета писта е планирана да се изгради во блиска иднина.
Воз, Автобус и Такси
До центарот на Минхен може да се стигне со подземната железница на Минхен, линии S1 и Ѕ8. Патувањето трае околу 45 минути и тикет во еден правец чини околу 520 денари, во еден правец. Lufthansa City Airport Bus го поврзува аеродромот со Централната железничка станица во Минхен. Автобусот исто така има застанување и на станицата Nordfriedhof(U6) во северен Минхен. Тикет во еден правец чини 610 денари, додека повратен тикет чини 945 денари. Такси превозот до центарот на Минхен чини 70 евра.
Автомобил
Аеродромот во Минхен е поврзан со центарот на Минхен преку автопатот А 92 и А 9.
Терминали
Постојат два терминала на аеродромот, Терминал 1 и Терминал 2.
Хала Е
Халата Е служи исклучиво за пристигања
Хала Ф
Халата Ф е безбедносен терминал кој се користи од страна на авиокомпаниите од Израел.
Централна Ареа
Централната Ареа на аеродромот во Минхен е шопинг, бизнис и простор за рекреација која ги поврзува двата терминала, постариот дел кој припаѓа на терминалот 1 е внатрешна ареа. Поновиот дел, кој беше изграден во исто време со терминалот 2, е голем надворешен простор, во еден дел покриен со транспарентен покрив, кој исто така содржи и хотел раководен од Кемпински.
NGC 4529
NGC 4529 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4529 се споменува и како UGC 7697, MCG 3-32-64, CGCG 99-85, KUG 1230+204.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4529 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 4529 има привидни димензии од 2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 32 м 51,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 11' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на NGC 4529 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41639. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1448. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Сончева енергија
Сончевата енергија е сончева светлина и топлина од сонцето што се собира преку голем број технологии кои постојано се развиваат како што се сончево греење, фотоволтици, сончевата топлинска енергија, сончевата архитектура, електрана од стопена сол и вештачката фотосинтеза.
Колумбијана
Колумбијана (анг. Colombiana) e американски акционен филм во кој младата Зу Салдана се домаздува на сите оние виновни за смрта на нејзините родители. Филмот е сниман на повеќе локации низ Франција и САД во 2011 година.
Црква на Безгрешноста (Варшава)
Црквата на Безгрешноста (полски: Niepokalanów)) е црква која се наоѓа блиску Варшава, Полска.
Сончева енергија
Големата магнитуда на достапна сончева енергија го прави многу привлечен извор на електрична енергија. Програмата за развој на Обединетите нации во својата Светска проценка на енергијата од 2000 година најде дека годишниот потенцијал на сончевата енергија е 1,575-49,837 ексоџули (EJ). Ова е неколкупати поголемо од вкупната светска потрошувачка на енергија, што во 2012 година изнесуваше 559,8 ексоџули (ЕЈ).
Во 2011 година, Меѓународната агенција за енергетика рече дека "развојот на достапните, неисцрпни и чисти технологии за сончева енергија ќе има огромни долгорочни придобивки. Ќе ја зголеми енергетската сигурност на земјите преку потпирање на домородно, неисцрпно и главно увозно независен ресурс, подобрување на изржливоста, намалување на загадувањето, намалување на трошоците за ублажување на глобалното затоплување и одржување на цените на фосилните горива пониски од поинаку. Овие предности се глобални. Затоа, дополнителните трошоци за стимулациите за рано поставување треба да се сметаат за учени инвестиции, тие мора да бидат мудро потрошени и треба да бидат широко споделени ".
Илија Топаловски
Илија Топаловски - Аврам (Битола, 4 април 1922 – Белград, 28 април 1999) бил македонски комунист, учесник во НОВ на Македонија и амбасадор. Носител е на „Партизанска споменица 1941“.
Животопис
Завршил гимназија и Институт за општествени науки во Белград. Уште како младинец Топаловски се вклучил во комунистичкото движење. По окупацијата на Македонија во 1941 година се вклучил на народно-ослободителната борба. Во 1942 година, поради илегална комунистичка и антифашистичка дејност, во Битола бил осуден во отсуство на петнаесет години затвор. Илегално дејствувал на територијата под окупација на Италија, каде што се вклучил во единиците на НОВ. Во 1943 година бил политички комесар на Вториот партизански одред на Првата оперативна зона. Бил политички комесар на чета и вршел политички функции во Првата македонско-косовска бригада. Бил началник на одделението на Главниот штаб на НОВ и ПОМ за пропаганда и уредник на органот на Главниот штаб - весникот „Народен војник“. Бил делегат на АСНОМ.
По Ослободувањето, на Првиот конгрес на КПМ е избран за кандидат член на ЦК КПМ, а потоа и за член на ЦК КПМ. Бил директор и одговорен уредник на „Нова Македонија“ и прв директор на Радио Скопје, а потоа целиот работен век го поминал на служба во југословенската дипломатија. Бил амбасадор во Тунис (1958 – 1960), Гвинеја (1960 – 1963), Норвешка (1967 – 1970), Индија (1973 – 1977) и Јапонија (1982 – 1986). На 25 јуни 1963 е избран за претседател на Просветно-културниот собор на Собранието на СРМ. Бил и помошник секретар за надворешни работи на Југославија.
Во 1989 година е избран за прв претседател на тогаш-формираното Друштво за југословенско-јапонско пријателство.
Алт Зирков
Алт Зирков (Alt Sührkow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Мојано
Мојано — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
IC 889
IC 889 — галаксија во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1889 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 43 м 42,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 35' 16"".
Други поделби
Проучување на IC 889 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Применето ниво
Ова ниво на моделите со четири односно пет нивоа (TCP/IP модел) одговара на претставното ниво и седничкото ниво во моделот OSI.
Алана Мајлс
Алана Мајлс (моминско Бајлс; анг: Alannah Myles родена на 25 декември 1958) е канадска пејачка и текстописец. Освоила Греми и Џуно награда за песната „Black Velvet“ која била хит број еден на американскиот Billboard Hot 100 во 1990 година.
Живот
Родена е како Алана Бајлс на 25 декември 1958 во Торонто, Онтарио. Ќерка на Вилијам Даглас Бајлс, кој бил пионер во канадската радиодифузна индустрија и бил примен во Куќата на славните на канадската асоцијација на радиодифузери во 1997 година. Алана Мајлс своето детство го поминала компонирајќи и учејќи музика. Почнала да пишува песни околу 9-годишна возраст, а на 12-годишна возраст учествувала во група за пишување песни за музичкиот фестивал Kiwanis во Торонто.
Кариера
2008) Таа го сними синглот „What Are We Waiting For?“ со пејачот Зачер во 1997 година. за филмот Prince Valiant.
Својата музичка кариера ја започнала во мај 1989 годинасо деби албумот Alannah Myles, кој го одбележале познатите синглови „Love Is“, „Lover of Mine“, „Still Got This Thing“ и успешниот и меѓународно познат сингл „Black Velvet“. Во 2005 година, песната Black Velvet ја добила наградата ASCAP Millionaire за преку четири милиони радио емитувања. „Black Velvet“ на Мајлс ѝ ја донела Греми наградата за најдобра женска рок изведба во 1991 година и три Џуно награди.
Во 1992 година, Мајлс била номинирана за втора Греми награда за најдобра женска рок вокална изведба за нејзиното второ ЦД Rockinghorse. Албумот, објавен таа година, ги има хит песните „Our World, Our Times“ и „Sonny, Say You Will“.
Следуваале три помалку успешни студиски албуми: A-lan-nah (1995), A Rival (1997 ) и Black Velvet (2008).
Список на државни водачи во 1195 година
Ова е список на државни водачи во 195 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тео Ернандес
Тео Ернандес — ( година) познат едноставно како Тео, е француски професионален фудбалер кој игра за италијанскиот клуб ФК Милан како лев бек.
Роден во Марсеј, Тео се приклучил на младинската постава на Атлетико Мадрид во 2008 година, на возраст од десет години. Откако напредувал низ младинските категории, тој бил промовиран во резервите во Терцера Дивизион во летото 2015 година.
На 5 јули 2017 година, Тео се преселил во Реал Мадрид за сезоната 2017-18, потпишувајќи договор за следните шест години. Тој го имал своето деби за клубот на 16 август, заменувајќи го Марко Асенсио во победата од 2-0 против Барселона во натпреварот од шпанскиот Супер Куп.
На 7 јули 2019 година, Ернандес се приклучил ФК Милан во договор вреден максимум 20 милиони евра.
Архангел Урил
Урил (אוּרִיאֵל „Светлина Божја“) е еден од архангелите по рабинските преданија, како и по извесни христијански преданија.
Ангелите споменати во хебрејската Библија не се именувани. Се смета дека поединечните имиња на ангелите се донесени од евреите од Вавилон. Од седумте ангели од еврејската ангелологија, во писанијата по име споменати се само Гаврил, Михаил и Рафаил, па така полека станале канонски.
Архангел Рафаил
Ангелите споменати во постарите книги на Хебрејската Библија немат имиња. Така рабинот Шимон бен Лакиш (230-270 г.), вели дека имињата на ангелите ги имаат донесено евреите од Вавилон.
Архангел Урил
Кога се додава четврт ангел, за претставување на четирите страни на светот, Ова е обично Урил (Jewish Encyclopedia). Христијанските гностици исто така го даваат како четврт (под името Хануил), од Грегориј Велики, а и во ангелологијата на Псевдо-Дионис. Урил е третиот ангел наведен во СоломоНовиот завет, а четвртиот е Саврил.
Архангел Рафаил
Од седумте архангели во ангелологијата на jудaизмот, само Михаил, е споменат како архангел (Даниел 12:1) и Гаврил е споменат по име во писанијата кои станале канонски за христијаните. Рафаил се споменува по име во Книгата на Тобиј, која е канонска во православието и католицизмот. Во Книгата на Енох се дадени уште четири (глава xxi): Урил, Рагуил, Сарил и Јерамел.
Архангел Урил
Урил го среќаваме и во Втората книга на Есдра, апокрифен додаток на апокалиптичната книжевност кон Есдра, во кој пророкот Езра му поставува низа прашања на Бога, а тој го праќа Урил за да го подучува. Според Окткровението на Ездра, ангелите кои ќе владеат на крајот на светот се Михаил, Гаврил, Урил, Рафаил, Гавутелон, Вевур, Зевулеон, Акер, Арфугитон. Последниве петмина се јавуваат само тука и на ниедно друго дело.
Архангел Рафаил
Рафаил во Христијанството
Името на архангелот Рафаил се јавува само во девтероканонската Книга на Тобиј. Оваа се смета за канонска од православците, католиците и некои протестанти. Рафаил за првпат се појавува преправен како човек кој гопридружува Тобија по пат, и се нарекува себеси „Азариј син на големиот Ананиј“. За време на авантуристичкото патување, заштитното влијание на ангелот се гледа на повеќе наврати, меѓу кои врзувањето на демонот во пустината во горен Египет. По повратокот и излечувањето на слепилото на постариот Тобиј, Азариј се открива дека е „ангелот Рафаил, еден од седумте кои стојат пред престолот Божји“ (Тобиј, xii, 15).
Архангел Урил
Урил се смета за херувим и ангелот на покајанието. „Тој стои на портата на Рајот со огнен меч“ или како ангелот кој „надгледува громови и ужас.“ Во Петрова апокалипса тој се јавува како ангелот на покајанието, кој графички е претставен како безмилосен како било кој деном. Во Животот на Адам и Ева, Урил се смета за духот (т.е. еден од херувимите) во третата глава на Битието. Се смета дека бил еден од ангелите кои погонал да се закопаат Адам и Авел во Рајот.
Архангел Рафаил
Рафаил во Христијанството
За исцелителните моќи на Рафаил знаеме само од неговиот исказ на Тобиј (Тобиј, 12) дека него го пратил Господ да го излечи оид слепило и да ја спаси Сара, неговата снаа, од ѓаволот (Асмодеј) кој бил сериски убиец на нејзините сопрузи. Меѓу католиците се смета за светец-заштитник на медицинските работници и стројниците, и нему може да му се обратат тие или оние на кои им требаат нивните услуги.
Цркви на Рафаил наоѓаме ретко. Познати се помалку од десет.
Архангел Урил
Извирајќи од средновековните еврејски преданија, Урил станал и ангелот на денот недела (Jewish Encyclopedia), ангелот на поезијата, е еден од Светите сефири. Урил бил оној што се борел со Јаков кај Фануил и тој е прикажан како уништувачот на домаќините на Сенахирим. Во современата и само маргинално христијанска ангелологија, за Урил се вели дека е серафим, херувим, намесник на сонцето, светлина Божја, ангел на Божественото присутност, претседавач над Тартар (пеколот), архангел на спасението, и во подоцнежни писанија, поистоветуван со Фануил „лик Божји“. Често е прикажан како носи книга или папирусна ролна која ја претставува мудроста. Урил е и покровител на уметноста.
Архангел Рафаил
Рафаил во Христијанството
Во Новиот завет, само архангелите Гаврил и Михаил се споменати по име (Лука, i, 19, 26; Послание на апостол Јуда, 9). Јован 5:1-4, се споменува бањата Витезда, каде лежеле мнозина болни кои чекале да се раздвижи водата, за "Зашто, ангел, одвреме на време, слегуваше во бањата и ја раздвижуваше водата, а кој прв ќе влезеше - откако ќе се разбрануваше водата - оздравуваше од каква и да било болест да страдаше". Заради исцелителската улога на Рафаил, овој конкретен ангел се поврзува со архангелот.
Архангел Урил
На Римскиот собор во 745, папата Св. Захариј, намеравал да го разјасни црковното учење на тема ангели и да ја спречи тенденцијата кон богослужение на ангели, ја осудил опсесијата со ангелски интервенции и ангелопоклонството, но ја потврдил и одобрил практиката на почитување на ангели. Овој синод исфрлил многу имиња на ангели од списокот на оние кои можат да се почитуваат во Римската црква, меѓу кои и Урил. Така останало дозволено само почитување на архангелите споменати во признаениот католички канон: Михаил, Гаврил и Рафаил.
Архангел Рафаил
Рафаил во Христијанството
Рафаил понекогаш е прикажан (главно на медаљони) како стои врз голема риба или како држи фатена риба на јадица. Ова е заради Книгата на Тобиј, Каде му вели на Тобиј да фати риба, па потоа го користи меурот за да му ги излечи очите, и да го истера Асмодеј со тоа што ќе ги изгори срцето и џигерот.
Архангел Урил
Во првата половина на XI век, следбениците на т.н. дуалистичкиот ерес Богомилство правеле ритуали за повикување на Урил.
Архангел Рафаил
Рафаил во исламот
Според Хадисот, Исрафил (Рафаил на арапски) е ангелот одговорен за означување на доаѓањето на Судниот Ден со дување во труба и пуштање на „Здив на Вистината“. За разлика од Џибрил (Фаврил) и Михаил, овој архангел не е даден по име во Коранот.
Архангел Урил
Во Златна легенда, Урил е еден од ангелите на планетите - ангел на Марс. Како таков споменат е и на други места.
Улица „Македонска“ (Белград)
Улицата „Македонска“ се наоѓа во центарот на Белград, и се протега на 370 метри од Плоштадот на Републиката до Плоштадот Политика. Припаѓа на општина Стари град. Позната е по таканаречениот новинарски плоштад, кој ја опфаќа улицата „Македонска“ до Палатата на политика и Радио Белград, каде што „Македонска“ се дели на улиците „Цетињска“, „ Хиландарска“ и „ Светогорска“, а која се протега сè до Таковска. Овој плоштад го добил името по новинарите кои редовно ги посетувале кафаните кои биле распоредени по целата негова должина: Зора, Грмеч, Бохињ, Српска кафана, Бока, Шуматовац. Во 1989 година е поставена нова фонтана пред ресторанот Шуматовац. Од другата страна, улицата „Македонска“ гледа на плоштадот Зоран Ѓинѓиќ и на Народниот театар. Многу е прометна бидејќи низ неа минуваат автобуси од Зелен венец до Звездара и тролејбуси од Студентскиот плоштад.
Игло
Игло (инуитски:iglu - „куќа“; множина igluit) е привремено живеалиште во зимски услови или за престој на ловците на канадските и гренландските Инуити (Ескими) направено од снежни блокови.
Улица „Македонска“ (Белград)
Улицата „Македонска“ е првата асфалтирана улица во Белград.
Игло
Начин на изградба
Градителот избира длабок снежен нанос од фин, зрнест компактен снег и го сече во блокови. Откако ќе се положи еден ред блокови во круг, нивните површини на врвот се обработуваат во искосен агол за да го формираат првиот круг од спиралата. Другите блокови се додаваат во спиралата, која се стеснува кон внатре сѐ додека не се заврши куполата, со отвор за проветрување на врвот.
Архангел Урил
Писмено, наоѓаме соопемнување на ангел на присутноста во Исаија 63:9 — "Во сите нивни тешкотии Тој ги сожалуваше, и Ангел на Неговата присутност ги избавуваше; поради Својата љубов и сомилост, Самиот ги откупи, ги дигна и ги носеше во сите дни на древноста."
Улица „Македонска“ (Белград)
Имиња на улицата
Првото име на улицата „Македонска“ било улица Кастриотова по Ѓорѓија Кастриот Скендербег, српски борец против Османлиите. Кога го добила името во 1872 година, се протегала од Театарскиот плоштад до улицата Кондина. Потоа во 1896 г. се применувала во Македонија по подрачјето Македонија.
Следните шест години, до 1952 година, улицата Сталинград го добила името по Сталинград (денешен Волгоград) по битката кај Сталинград, која означила пресвртница во Втората светска војна и се смета за најкрвавата битка во историјата.
Тогаш ѝ е вратено името Македонска, како што се нарекува и денес.
Праисторија и античко време
Првите населби на подрачјето на денешен Белград биле изградени повеќе од 5000 години пред новата ера, за што сведочат ископувањата на улицата Цетињска, Чукарица, Баново Брдо и на брегот на Сава. Неолитската култура на овие простори била отелотворена во Старчевската и Винчанската култура. На крајот на железното време, келтското племе Скордискус се населило околу сливот на Сава и Дунав, со кој е поврзан градот Сингидунум. Се претпоставува дека овој келтски град се наоѓал во областа на денешна Карабурма. Во 1 век п.н.е. д. оваа област ја зазеле Римјаните, а келтското племе се преселило во Панонија. Иако не е непозната точната локација на римскиот воен логор, нивните добро обликувани гробови се пронајдени на Плоштадот на Републиката и се протегале по целата улица „Македонска“ кон улицата „Косовска“ и улицата „Мајка Јевросима“ сè до Ташмајдан. Во 5, 6 и 7 век, често имало напади од источните Готи, Гепиди, Херули, Сармати, Авари и Словени. Градот бил освоен од Хуните во 441 година.
Во јули 1937 година бил пронајден римски саркофаг, додека се копале темелите за зградата на Поинкаре 32, во истиот двор бил пронајден „голем патен камен“, можеби патоказ на патот што минувал таму, неколку гробови од тули и стела во облик на шишарка.
Среден век
Хунската држава се распаднала во 454 година, а Сингидунум станал византиски град. Потоа, во V век, градот бил освоен од Сарматите, а по нив од Источните Готи, за набрзо да се вратат во Византија. Остатоците од римскиот каструм, кој денес може да се видат во темелите на Белградската Тврдина, биле користени за обнова на градот. Почнувајќи од IV век, Словените се почесто го преминувале Дунав. Во VII век тие веќе го населувале сливот на Сава и Дунав, градејќи нов град на урнатините на стариот и го нарекле Белград. Од 9 до 12 век, владеењето на Бугарија, Византија и Унгарија се променило во градот. Од 1284 Белград потпаднал под српска власт и е населен со Срби и поширокото влијание на Српската православна црква. Унгарците повторно го освоиле во 1319 година.
XV-XVII век
Во 1403 година, под деспотот Стефан Лазаревиќ, Белград станал главен град на српската држава. По неговата смрт, повторно потпаднал под унгарска власт (1427-1521) и во тоа време на Србите им бил забранет пристапот до Горниот град, па тие ја населувале областа од денешното пристаниште Сава, катедралата, улицата на кралот до Дорчол. Турското освојување на Белград на 29 август 1521 година во голема мера го забавил  развојот на градот. За време на турското владеење (1521-1717), Белград се претворил во ориентален град каков што ќе стане повторно по австриската окупација (1717-1739). Во времето на австриската влада во близина на улицата „Македонска“ на плоштадот на Републиката постоела порта од Виртемберг (Стамбол), преку која се влегувало во Белград.
XIX век
Во 1806 година, Караѓорѓе Петровиќ ја поделил својата востаничка војска на три групи, од кои третата ударна група од 8.000 војници, предводена од војводата Васо Чарапиќ, тргнала кон Истанбулската порта, главниот влез во Белград. Во таа битка починал Васо Чарапиќ. Помеѓу двете српски востанија, кога повторно преовладувале Турците од Тасмајдан до Стамболската порта кај улицата „Македонска“, можело да се забележат луѓе набиени на колец, поради што оваа порта станала симбол на страдањата на српскиот народ под Османлиите. За време на владеењето на кнезот Милош, структурата на еден дел од Белград почнала да се менува. Следеле нови населби од Истанбулската порта до цариградскиот пат.
XX век
Во 1911 г. Улицата „Македонска“ била првата белградска улица што била асфалтирана. Потоа биле асфалтирани Скопљанска (денешна Нушиќева) и Кнез Михаилова.
Асфалтиран е и во 1937 година. Таа година, на источниот агол на Браќата Југовиќ, наместо претходните „именувани стражари“ била изградена катна зграда. Главната пошта се наоѓала на улицата, во старата зграда на Илија Коларац, сè додека не била преместена во Палатата на главната пошта.
Културна историја
Местото помеѓу кафаните Шуматовац, Под липом и Грмеч, односно меѓу редакциите на Политика, Борба и Радио Белград се викало Белградски Бермудски триаголник затоа што посетителите на овие кафани - новинари, глумци и музичари - поминувале денови и ноќи таму. Посетители на овој триаголник биле и Момо Капор, Раша Попов, Петар Лазиќ, Гале Јанковиќ, Душан Прелевиќ, Бора Ѓорѓевиќ (Рибља чорба потекнува од Шуматовац), Драган Николиќ, членовите на бендовите Идолс, Шарлот акробат и Електричен оргазам. Новинарите и соработниците на Радио Белград заседнувале во кафаната Под липата (бр. 44). Кафаната била затворена во 2003 година поради пад на прометот, а на негово место е отворена пица хат. Од 2012 година тука има продавница за козметика. Ресторан Грмеч се наоѓал пред зградата број 32 на број 34, која најмногу ја посетувале новинарите на Политика. Куќата е изградена во 1922 година а денес е под заштита на градот Белград како споменик на културата. Имало мурал на Зуко Џумхур. Во 2011 година избувнал пожар, а потоа кафаната била затворена. Шуматовац на број 33 имал градина која летно време била центар на урбаниот живот на белграѓани. Во Шуматовац дошле многу познати личности од културата, спортот и медиумите. Таму биле снимени и неколку сцени од филмот Национална класа. Поради долгови и слаб промет, затворен е и овој ресторан, па така престанал да постои белградскиот Бермудски триаголник. Основата на белградскиот триаголник била угостителската компанија Три грозда, која управувала со овие три кафани и која била затворена во 2006 година по што овој триаголник исчезнал. Во претходните години, Шуматовац и Грмеч биле повторно отворени. На овој плоштад, кој денес се нарекува Плоштад на политиката, се наоѓа и споменикот на сликарот, новинар, ликовен критичар и револуционер Моша Пијаде.
бр. 21
Домот на Здружението на набавки на задруги на државни службеници во Белград, Македонска 21, е споменик на културата.
бр. 22
На бројот 22 на аголот на улицата Дечани некогаш се наоѓала познатата гостилница Гиниќ. Во него е создадено списанието Ošišani jež. Ова кафуле е срушено, а на негово место е подигната зградата на Домот на млади, отворен во 1964 година. години. Архитекти беа Зоран Тасиќ и Драган Филиповиќ.
На 17 октомври 2006 г. Американското катче, станало дел од Градската библиотека во Белград, започнало со работа во Домот на млади. Колекцијата на книги на Американското катче вклучува публикации на англиски јазик кои содржат информации за Америка, професионална и референтна литература, белетристика и разни изданија на владата на САД.
Аголот на улиците Македонска и Дечанска, пред Домот на млади се вика Платото на Милан Младеновиќ.
бр. 23
Куќата на Јован Стејиќ се наоѓа на број 23. Во овој број е сместена езуитската црква Свети Апостол Петар. Има неколку градби на овој број: резиденцијата на Исус, капелата и црквата. На местото на денешната црква во 1845 година Докторот на принцот Милош, Јован Стејиќ, изградил еднокатна семејна куќа во неоренесансен и необарок стил според проект на непознат архитект. Исусовците во 1930 г. ја откупиле за потребите на својата парохија. Денес оваа куќа е под заштита на Заводот за заштита на спомениците. Според нацртот на загрепскиот архитект Џорџ Денклера во дворот на куќата СТЕЈИЌ биле исусовци во 1933 година. го изградиле храмот на светиот апостол Петар, во кој ја поставиле барокната икона на Марија Помошничка на Христијаните следната година, кога таа билае завршена. Оваа икона ја отсликува Богородица во стилот на Рафаеловите Мадони со бебето Исус во нејзините раце. Во Белград е донесена во 1718 година од баварскиот град Пасау, за да можат Исусовците, во страв од Османлиите, да ја однесат во Петровараждин. По тој повод бил изгравиран натпис по кој оваа Богородица го добила името Белград: „Девице на прогонетите од Белград, постојано заштитувај ги Петровараждинци со своја заштита“. Црквата има базилика и двокорабна основа. Рускиот сликар Малцев насликал композиција на главниот олтар, ''Исус Христос му ги предава клучевите на св. Петар''. Со скулптура и релјеф црквата ја украсил и Лојзика Улман. На денот на бомбардирањето на Белград на 6 април 1941 година, две бомби паднале врз црквата и манастирот, од кои само фрлената врз црквата експлодирала. Направила голема штета и напукнале ѕидовите. Политика напишала: „Се случи тоа да биде единственото римокатоличко место за богослужба што навистина ја сподели судбината на српскиот народ“.
бр. 24
На број 24 во 2005 година е отворена амбасадата на Сан Марино.
бр. 25
До крајот на 1920-тите, во зградата на Институтот за меѓународна политика и економија (поранешен бр. 27) се наоѓала куќата на д-р Владан Ѓорѓевиќ, лекар, академик, основач на Српското лекарско друштво и Црвениот крст на Србија, дипломат и премиер. Приземната куќа, која ја купил во 1872 година, изградил Ѓорѓевиќ уште еден кат во раните 1880-ти. Во неа живеел со семејството до продажбата на куќата во 1921 година.
Денешната петкатна зграда на број 25 е изградена околу 1930 година, проектирана од архитектот Драгиша Брашован, како станбено-деловна зграда. Прозорците се украсени со триаголни тимпани, а по целата фасада се распоредени јонски пиластри. Во горниот дел на овој објект има четири релјефи - алегоричен приказ (седечки фигури на четири жени и двајца мажи).
бр. 27
Куќата на Светислав Окановиќ била изградена од Стојан Тителбах околу 1910 година. Тоа е аголна зграда со помала купола со квадратна основа украсена во ренесансен и барокен стил.
Аголот на Нушиќева и Македонска улица
Куќата на Јован Смедеревац се наоѓа на аголот Нушиќева и Македонска (Нушиќева бр. 27). Изградена е од инженерот и претприемач Јован Смедеревац во 1901 година. Станува збор за аголна зграда со купола кон плоштадот во стил на академизам и Југендстил. Планиран е како станбен објект. Се претпоставува дека фасадата, која има и балкон со ограда од ковано железо, богата со флорални елементи, инаку претставени на целата зграда, дека ја направил некој друг. Оваа зграда е една од првите во Белград каде фасадата е уредена во стилот на Југендстил. Заштитен е како споменик на културата како Културно наследство.
бр. 29
Според проектот на архитектите Угљеша Богуновиќ и Слободан Јањиќ, зградата Политика е подигната во 1968 година. Тоа е основа на мал новинарски-плоштад. Фасадата е изработена од бел мермер, стакло и екструдиран алуминиум. Овде се наоѓа компанијата Политика која издава бројни списанија и весници (Политикин забавник, Илустрована политика, Базар, НИН ) како и ТВ Политика. Политика почнала да се издава во 1904 година а излегува и денес, иако направиле мали паузи за време на Првата и Втората светска војна.
Во 1969 година пред Политика бил поставен споменик на Моша Пијаде. Станува збор за модерна вајарска група која ги претставува Моша Пијаде и неговите слушатели, извајана од вајарот Бранко Ружиќ. Споменикот е поставен по повод 10-годишнината од смртта на Пијаде. Пред Политика, број 29 на овој број била Втората белградска гимназија, дизајнирана од Драгутин Ѓорѓевиќ. Изградена е помеѓу 1909 година и 1910 година  и била уништена е во бомбардирање за време на Втората светска војна.
бр. 32
Класичната српска таверна Грмеч повторно е отворена во 2018 година. За разлика од Шуматовац, кој е модернизиран, Грмеч го задржал духот на минатото.
бр. 33
Ресторан Шуматовац, еден од најпознатите во Белград, кој работи со прекини повеќе од 80 години, повторно бил отворен во 2015 година на старото место во Македонска бр. 33. Порано бил дел од кафанскиот Бермудски триаголник, која сè уште ги сочинувала кафаните Под липом и Грмеч. Новата куќа на „Политика“ била изградена во 1921 година на улицата Поинкаре 33, претходно постоела куќа со сардински рез на италијанскиот конзулат.
бр. 46
Во подрумот на зградата на аголот со улицата Кондина, порано имало кафуле Под липом, каде се собирале соработниците на Радио Белград, Политика и Борба. Тоа било во старата зграда која била урната во 1968 година, а на чие место е подигната голема зграда, која и денес е таму, каде продолжила да работи истоимената кафеана, на чие место денес е аптеката. Во старата зграда со семејството живеела Светлана Велмар-Јанковиќ, а ја напишала и својата прва книга Белег.
Соседни улици
Улицата „Македонска“ продолжува кон улицата „Светогорска“ од едната и улицата „Француска“ од другата страна, со што се поврзуваат овие две улици. Од Плоштадот Политика до Плоштадот Република ги допира и улиците Кондина, Цетињска, Нушиќева, Дечанска, Браќа Југовиќ и Коларчева. Пред Домот на млади гледа кон Платото на Милан Младеновиќ и на Плоштадот на Републиката на Платото на д-р Зоран Ѓинѓиќ. Таа е во непосредна близина и на Народниот театар, Детскиот театар, Националниот музеј, Музејот на автомобили, Ателје 212 и тунелот Теразије.
624
624 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 624 година од новата ера, 624. од првиот милениум, 24. од VII век и петта од 620-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6132 и 6133 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5374 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4384 и 4385 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1377.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 624 година се протега во 3260 и 3261, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3320 и 3321 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1167. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2 и 3 исламска година.
NGC 2307
NGC 2307 — спирална галаксија во соѕвездието Летечка Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2307 се споменува и како ESO 87-45, AM 0648-641, IRAS 06485-6416.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2307 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2307 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 48 м 51 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 20' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 2307 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19648. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 446; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8903.
Харпун
Харпун (од француски: harpon) е долг инструмент во форма на копје кој се користи во риболовот за фаќање на риби или други поголеми водени цицачи како што се китовите. Оваа задача ја исполнува преку пенетрација на целното животно, за потоа рибарот користејќи јаже или ланец прицврстен за крајот на проектилот да го извлече пленот. Харпунот исто така може да биде употребен и како оружје. Постојат и експлозивни харпуни, а денес харпунот еволуирал и во рачен харпун, полесна верзија која е користена од нуркачите за заштита од опасна морска фауна.
NGC 4530
NGC 4530 — ѕвезда во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4530 се споменува и како β CVn.
Откривање
Објектот е откриен на мај 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.