cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Скијачко трчање
Историја на скијачкото трчање
Скијачкото трчање е веројатно најстариот вид на скијање. Настанало првенствено како потреба за едноставен транспорт на луѓе преку заснежени и замрзнати површини во ладните подрачја, особено северна Европа и Азија. Едноставни цртежи на човечки фигури кои одат на скии може да се најдат изгравирани во стени во Скандинавија, или на украсени предмети (тапани итн.) од старата лапонска традиција. Во скијачкиот музеј Холменколен (Осло, Норвешка) може да се видат скии за одење од VI век од нашата ера, па сè до XVIII век. Денес оваа варијанта на скијање е раширена на сите континенти на северната полутопка.
Натпреварувања во скијачко трчање
Натпреварите во скијачко трчање опфаќаат цел распон на должини на патеките, од т.н. спринт трки од неколку километри, па до маратонот од неколку десетици километри. Дисциплините и правилата на натпреварување ги пропишува Меѓународната скијачка федерација (FIS).
Скијачкото трчање е стандарден спорт на Зимските олимписки игри. Меѓународната скијачка федерација (FIS) исто така организира Светски куп како и Светски првенства.
Освен тоа, скијачкото трчање е составен дел на два комбинирани спорта: нордиска комбинација, која го поврзува скијачкото трчање и скијачките скокови, како и биатлонот, кој го поврзува скијачкото трчање и стрелаштвото.
Стилови на скијачко трчање
Познати се три стила на скијачко трчање: класичен стил, слободен стил и телемарк.
Кај класичниот стил највообичаен е дијагоналниот чекор, кај кого замавот со рацете и нозете се изведува наизменично, со оттурнување со по една штека. Постои и чекор кај кој се користи истовремено оттурнување со двете штеки, со замав само на едната нога или без ножен замав. За нагорнина се користи т.н. „рибја коска“, при што зад скијачот остануваат траги по чиј облик овој чекор го добил името.
Слободниот стил за разлика од класичниот дозволува странично оттурнување со скиите кои не мораат да бидат паралелни. Варијанти на овој чекор потсетуваат на чекорот на оттурнување кој го користат лизгачите при брзо лизгање или при возење ролери, иако се разбира вклучува и оттурнување со штеките.
При двете техники при минување на надолните се користи аеродинамична наведната положба слична на положбата на алпски скијач при спуст. Исто така при вртење на надолнина, натпреварувачот може да употреби и телемарк техника, имајќи предвид дека ски-спојката му дозволува подигнување на петицата од површината на скијата.
Здравствена страна на скијачкото трчање
Скијачкото трчање се вбројува меѓу спортовите со најдобар распоред на работа на телото на целокупната мускулатура, но и меѓу спортовите каде телото најприродно го поднесува напорот на физичката активност. Едноставно речено, тешко дека може да се замисли подобра физичка активност, особено во зимските месеци кога условите за занимавање со спорт – особено со аеробен спорт, се намалуваат драстично. Натпреварувачите кои се занимаваат со овој спорт претставуваат школски пример за балансирано градени атлети.
Повредите се многу ретки. Типичните повреди кои се јавуваат при алпско скијањеалпското скијање (паѓања, кршење на коски) овде нема ни говор. Евентуалните паѓања при скијачкото трчање се случуваат при мали брзини и на мека подлога. Во нордиските земји, со присутни проблеми на депресија во зимскиот период, забележано е позитивно психичко делување на скијачкото трчање.
Опрема за скијачко трчање
За скијачко трчање потребни се скии, кои во споредба со скиите за алпско скијање се битно потесни и подолги. За класичен стил скиите се долги од 195 до 210 см, додека за слободен стил се долги од 170 до 200 см. Скијачките стапови се исто така подолги отколку кај алпските варијанти, бидејќи ваквите штеки овозможуваат поефикасно оттурнување. Скијачки спојкиСкијачките спојки во скијачкото трчање овозможуваат подигање на петицата од површината на скијата, додека прстите се прицврстени така што овозможуваат оттурнување и притисок на скијата.
Цената на опремата е значително пониска во споредба со опремата за алпско скијање.
Пакистан на Олимписките игри
Пакистан  првпат настапил на Олимписките игри во 1948 година и оттогаш учествувал на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирале.
Спортистите на Пакистан на Олимписките игри досега имаат освоено 10 медали од кои 3 златни.
Националниот олимписки комитет на Пакистан бил основан во 1948 година и бил признаен во 1948 година.
Источен Давао
Источен Давао е покраина на Филипините која е сместена во Давао Регионот на островот Минданао. Главен град е Мати и се граничи со Долината Компостела на запад, и Јужен Агусан и Јужен Суригао на север. Источен Давао е нај источната покраина на Филипините со локација на Пусан ’ртот. На исток излегува на Филипинско Море, кое е дел од Тихиот Океан.
Административна поделба
Источен Давао е поделен на 10 општини и 1 град.
Историја
Во 1942, Јапонија ја окупира покраината.
Во 1945, ослободителнит сили на Филипинскиот Комонвелт и даваоенските герилци ја ослободуваат покраината.
Алисија Викандер
Алисија Аманда Викандер (родена на 3 октомври 1988 г.) — шведска глумица и поранешна балерина.
Родена и израсната во Гетеборг, таа започнала да глуми уште како дете во мали театарски продукции во Гетеборгската опера и играла балет во Кралското шведско училиште за балет во Стокхолм и во училиштето за американски балет во Њујорк. Таа ја започнала својата глумечка кариера појавувајќи се во шведски краткометражни филмови и телевизиски серии и првпат добила внимание во Северна Европа за нејзината улога во ТВ драмата Андра Авенин (2008–10).
Во 2015 година, Викандер добила светско признание и пофалби за нејзината улога во фантазијата Екс Махина за која била номинирана за Златен глобус за најдобра споредна глумица во драма и за наградата БАФТА за најдобра споредна глумица, и за улогата во биографско-романтичната драма Данската девојка, за кој добила Оскар за најдобра споредна глумица, а исто така ја добила и наградата за здружението на филмски глумци за најдобра глумица во главна улога, меѓу другите.
Почетоци
Викандер ја започнала својата кариера глумејќи во краткометражни филмови и телевизиски улоги во нејзината родна земја Шведска. Таа станала позната на подрачјето на Скандинавија за нејзината улога во популарната шведска ТВ драма Андра Авенин (2008–2010).
2010–14
Викандер добила позитивни критики за улогата на Катарина во нејзиниот прв долгометражен филм, Чистота (2010). Со оваа улога, Викандер ги добила наградите за идна филмска ѕвезда на Меѓународниот филмски фестивал во Стокхолм во 2010 година, и на Берлинскиот меѓународниот филмски фестивал во 2011 година како и престижната шведска награда Златна бубачка за најдобра глумица. Во 2011 година, таа играла главна улога во шведската драма Кралски скапоцености.
Во 2012 година, Викандер го свртела меѓународното внимание играјќи ја улогата на Кити во адаптацијата на англиски јазик на Ана Каренина, глумејќи покрај Кира Најтли. Филмот премиерно бил прикажан на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто и заработил позитивни критики.
Таа година, таа го додала данскиот јазик на својот репертоар глумејќи ја кралицата Каролина Матилда во историскиот филм Кралска афера режиран од Николај Арсел. Филмот својата светска премиера ја имал на 62. издание на Берлинскиот меѓународниот филмски фестивал и бил прифатен со пофални критики. Филмот подоцна бил номиниран за Оскар за најдобар странски филм на 85. доделување на Оскарите.
Викандер била именувана како една од десетте глумци со пробивни улоги во 2012 година кои треба да се следат на 20. издание на Меѓународниот филмски фестивал во Хамптонс, и била номинирана за наградата БАФТА за идна ѕвезда во 2013 година.
Во 2014 година, таа глумела во австралискиот криминален трилер Посвоен син. Филмот бил издаден во Австралија на 16 октомври 2014 година и заработил мешани ревизии; но сепак, Викандер била пофалена за својата изведба.
2015–денес
Во 2015 година, Викандер глумела во шест филмови. Таа добила пофалби од критичарите за изведбата на улогата на сликарката Герда Вегенер во филмот Данската девојка режиран од Том Хупер, за која добила Оскар за најдобра споредна улога, станувајќи втората швеѓанка добитник на оваа награда; награда од здружението на филмски глумци за најдобра глумица во главна улога, и награда од филмската критика за најдобра споредна улога; а била номинирана за наградата Златен глобус за најдобра глумица во драма и за наградата БАФТА, но двете награди и припаднале на Бри Ларсон за нејзината улога во филмот Соба.
Таа ја добила улогата на пацифистот Вера Бритен во драмата Тестамент на младоста заедно со Кит Харингтон и Емили Вотсон. Филмот бил добро прифатен по својата премиера, со пофалби од критичарите главно за изведбата на Викандер. Таа исто така глумела половина-човек/половина-вештерка во фантазијата Седмиот син, била раскажувач во шведскиот документарен филм Јас сум Ингрид Бергман, имала главна женска улога во акциониот филм Шифра Вујче режиран од Гај Ричи; и се појавила во филмот Пеколна кујна, покрај Бредли Купер.
На 6 мај 2016 година било објавено дека Викандер основала продукциска компанија заедно со нејзиниот агент Чарлс Колије. Првиот филм на компанијата, Еуфорија, започнал да се снима во август 2016 година на Германските Алпи. Филмот ќе биде прв филм на шведската режисерка Лиза Лангсет на англиски јазик, и ќе претставува трета соработка помеѓу Викандер и Лангсет. Викандер ќе глуми заедно со Ева Грин и Шарлот Рамплинг.
Во 2016 година, Викандер глумела наспроти Мет Дејмон во акциониот филм Џејсон Борн, режиран од Пол Гринграс. Филмот бил издаден на 29 јули 2016 година од Universal Pictures. Викандер потоа се појавила во адаптацијата на романот Светло помеѓу океаните, режирана од Дерек Сиенфранс, глумејќи заедно со Мајкл Фасбендер и Рејчел Вајс. Филмот бил издаден во САД од страна на Touchstone Pictures на 2 септември 2016 година.
Санторини
Санторини (Σαντορίνη) е мал, тркалезен архипелаг на вулкански острови сместен во јужниот дел на Егејското Море, околу 200 км југоисточно од копното на Грција. Исто така е познато под името Тера (Θήρα). Ја сочинуваат најјужниот член на групата острови Киклади, со површина од приближно 73 км2 и според пописот на население од 2001 година со население од 13.670 жители.
Географија
Го сочинуваат Општината Тира (12.440 жители) и заедницата Ија (1.230 жители, од кои 268 жители со постојано живеалиште на крајбрежниот остров Терасиа, кој се наоѓа на запад). Двата зафаќаат вкупна површина од 90,623 км2, каде се вклучени и ненаселените острови Неа Камени, Палeа Камени, Аспрониси и Кристиана (сите се дел од Општината Тира). Санторини всушност е она што останало од една голема вулканска експлозија, уништувајќи ги раните населби на она што порано било само еден остров и предизвикало да се создаде сегашната геолошка калдера. Неговата спектакуларна физичка убавина заедно со динамичниот ноќен живот го направиле островот во едно од најпривлечните места за туристите во Европа.
Ана Дандоло
Ана Дандоло била српска кралица, сопруга на кралот Стефан Првокрунисан и мајка на идниот крал Стефан Урош I. Ана Дандоло била внука на моќниот венецијански дуж Енрике Дандоло. Кога крстоносците биле во Четвртата крстоносна војна во 1204 година. го освоиле Константинопол и ја собориле Византиската империја, Стефан Првокрунисаниот побарал поддршка на запад и ја нашол кај Венецијанците. Стефан се оженил со Ана во 1217 година, со неа го добил синот Урош. Ана починала околу 1265 година, на возраст од околу 60 години.
Санторини
Географија
Големата централна лагуна, повеќе или помалку правоаголна и зафаќа површина од околу 12 км до 7 км, од трите страни е обиколено со 300m огромно високи гребени. Островот се спушта надолу од гребените до Егејското Море кое го обиколува. На четвртата страна лагуната е одделена од морето од еден друг многу помал остров наречен Терасиа; лагуната се соединува со морето на две места, на северозапад и југозапад. Водата во центарот е околу 400м (1300 стапки) длабока, на тој начин правејќи го безбедно пристаниште за сите видови бродови. Сите пристаништа на островот се наоѓаат во лагуната и нема пристаништа во пооддалечениот периметар на островот; главниот град, Фира, е прицврстен на врвот на гребенот која гледа долу во лагуната. Вулканските карпи создадени од поранешната ерупција содржат оливин и имаа значително мало присуство на хорнбленд. Ова е вулканскиот најактивен центар во Јужниот Егејски вулкански лак, и покрај тоа она што останало денеска е главно калдера полна со вода. Името Санторини му било дадено од страна на Латинското Царство во тринаесеттиот век и има врска со Светицата Ирена. Претходно бил познат под името Калиста (Καλλίστη, „најубавиот“), стронгула (Στρογγύλη, „тркалезниот“) или Тера. Островот е место каде што се случиле најголемите вулканска ерупции што воопшто се случиле на планетата : ерупцијата на Минеја (некогаш се нарекува ерупцијата Тера) која што се случила пред околу 3,600 години во периодот кога минојската цивилизација го достигнала својот врв. Ерупцијата оставила голема калдера која била опкружена со слој вулкански пепел од околу стотици стапки длабоко и тоа можеби довело до пропаѓање на минојската култура на островот Крит, 100 км (70 милји) на југ, со создавање на огромно цунами. Друга позната теорија тврди дека од ерупцијата Тера потекнува легендата за Атлантис.
Ана Дандоло
Потекло
Ана била ќерка на Раниер Дандол, вицекрал на Венеција и прокуратор на Сан Марко. Нејзиниот дедо бил славниот дужд Енрико Дандоло, кој организирал напади на Задар (1202) и Константинопол (1204) за време на Четвртата крстоносна војна. Раниеро е 1209. убиен е во битка со Џеновјаните околу Кандиа.
Санторини
Вулканска ерупција
Разурнувачката вулканска ерупција на Тера станала најпознат настан кој се случил во Егејското Море и пред падот на Троја. Тоа можеби и била најголемата вулканска ерупција што се случила на Земјава во последниве неколку илјадици години. Силната ерупција била со центар на малиот остров само малку на север од постоечкиот остров Неа Камени во центарот на калдерата; самата калдера била создадена пред неколку стотици илјади години со паѓањето на центарот на тркалезниот остров предизвикано од испразнувањето на собата со магма за време на ерупцијата. Од тогаш тоа неколкупати се полнело со игнимбрите и тој процес се повторувал неколкупати, најбрзо се случило пред околу 21,000 години. Северниот дел на калдерата повторно бил наполнет од страна на вулканот и потоа пак  се срушила за време на минојската ерупција. Пред минојската ерупција, калдера сочинувала скоро продлжен прстен со само еден влез помеѓу малите острови Аспрониси и Тера; ерупцијата уништила некои делови од прстенот помеѓу Аспрониси и Терасија и помеѓу Терасија и Тера, создавајќи при тоа 2 нови канали. На Санторини може да се пронајдат и резерви на бела тефра кои се создале при ерупцијата, а се наоѓа до 60 м дебелина покривајќи ја почвата и со тоа го означува нивото на почвата пред ерупцијата и формира слој кој е поделен во 3 сосема различни групи кои укажуваат на различните фази на ерупцијата. Новите археолошки истражувања кои биле правени во 2006 година од страна на екипа странски научници, откриле дека овај настан во Санторини бил дури и поголем отколку што се мислело претходно; тој исфрлил 61км2 магма и карпи во атмосферата на Земјата во споредба со претходно утврдените 39 км2 во 1991 година, создавајќи ги проценетите 100 км2 тефра. Во последниве 5.000 години само вулканската ерупција на Планината Тамбора во 1815 година, ерупцијата на Езерото Таупо во 181 година н.е, а можеби и ерупцијата на планината Пекту во 969 година н.е испуштиле повеќе материјал во атмосферата.
Ана Дандоло
Кралица на Србија
Во средината на 14 век, венецијанскиот дужд Андрија Дандоло го забележал бракот на Стефан Првокрунисан со Ана Дандоло. Во дванаесеттата година од владеењето на дуждот Пјетро Зиани (1205-1219), односно периодот од 5 август 1216 година до 5 август 1217 година, Андрија Дандоло го наведува следново: „Ти и Стефан, господарот на Рашка и Србија, кој се нарекува голем градоначалник, како внука на покојниот дужд Хенри Дандоло беше земена за сопруга, бидејќи како жена го поттикна да се откаже од расколот поради пратениците. Тој од папата требаше да се закити со кралска титула, а преку наследството на кардиналот испратен по неа, тој беше крунисан заедно со неговата сопруга “.
Веста за свадбата и крунисувањето на Стефан Првокрунисан за српскиот крал ја носи постар извор, хронолошки поблизок до настанот. Сплитскиот хроничар, кој запишал значајни историски настани од својот град, бележи и значајни настани од целата земја, меѓу кои секако е и крунисувањето на Стефан. Откако ги опишал подготовките на унгарскиот крал Андрија Арпад за крстоносниот поход во Светата Земја, Тома забележал дека во тоа време Стефан, господарот на Србија и Рашка, испратил истакнати пратеници во Апостолската столица да го побараат папата Хонориј III за кралската круна. Папата испратил легат кој го крунисал Стефан за прв крал на Србија. За разлика од Тома архиѓаконот, Ендрју Дандоло истакнал дека тогаш кралската круна ја добила и сопругата на Стефан, Ана Дандоло, а тоа следело веднаш по бракот. Врз основа на излагањето на Дандол може да се заклучи дека на крунисувањето му претходело бракот на Стефан со Ана, а потоа и откажувањето на Стефан од православието заради круната.
Албански фолклор
Албанскиот фолклор е духовна традиција на Албанците во кој се комбинирани верувањата, вештините, традициите и естетиката. Тој се однесува на духовното наследство, вклучувајќи ги народните верувања, обичаите, музиката, танцот, носиите и сл.
Санторини
Датирање
Минојската ерупција овозможила точно фиксирана точка во хронологијата во 2 милениум п.н.е во Егејот, бидејќи доказите за тоа дека ерупцијата се случила во регионот и во наоѓалиштето содржат елементи од надворешните култури. Ерупцијата се случила за време на „Доцната минојска IА“ во Крит и врмето на „доцните Киклади I“ на околните острови. Сепак кога точно се случила ерупцијата не се знае. Присуството на радиојаглерод укажува на тоа дека ерипцијата се случила околу 1645 и 1600 година п.н.е. Сепак овие датуми не се согласуваат со вообичаените дати од археолошките докази, кои се од 1550 и 1500 година п.н.е.
Албански фолклор
Проучување на фолклорот
Во Албанија широки истражувања биле спроведени по Втората светска војна кои резултирале со многу публикации во разни домени. Во 1962 година за првпат било објавено списанието "Етнографија Шкиптаре", а во 1979 година по основањето на Институтот за народна култура е основан фолклорен институт, кој започнал да го објавува и списанието "Народна Култура". Двете публикации содржат вредни информации за фолклорот на Албанија во многу аспекти. Во 1994 година бил основан Национален центар за нематеријален фолклор (албански: Qendrës Kombëtare tė Veprimtarive Folklorike, QKVF). Главната негова цел била организирање на неколку фестивали и фолклорни натпревари, музика, песни и танци.
Народни танци
Албанските народни танци покажуваат многу разновиден модел на стилови и одлики, поради што е невозможно да се направи општ опис за да се разликуваат како "албански". Од една страна има големи разлики помеѓу танцувањата на Гегите на северот и Тоските на југ, а од друга страна има влијанија на соседните земји и влијанијата од странските освојувачи од минатото.
Санторини
Модерно Санторини
Санторини се обединил со Грција дури во 1912 година. Неговите најголеми населби вклучувајќи ги Фира, Оја, Емпорио, Камари, Периса, Имеровигли, Пиргос и Терасиа. Акротири е најголемото археолошко наоѓалиште, кое има урнатини кои потекнуваат од минојското време. Во Санторини главно занимање е туризмот, особено во летниот период. Каменоломите за пемза кои се наоѓаат на островот се затворени од 1986 година, со цел да се зачува калдерата. Санторини нема река и е сиромашен со вода. До почетокот на 1990те години, жителите ги полнеле цистерните за вода со дождот од на покривите и дворовите, од малите извори и со увезени залихи од другите подрачја на Грција. Во наредните години растенијата за отсолување обезбедиле постојана, но сѐ уште непивка вода во повеќето куќи.
Албански фолклор
Народни танци
Влијанието на Грците, Србите, Македонците, како и на Турците или Италијанците во поголема или помала мера се одразило во некои албански народни ора, и обратно.
Санторини
Модерно Санторини
Островот останал да биде дом на мала, но успешна индустрија за вино, која е од локалното разновидно грозје, Асиртико. Вината направени од Ациртико се многу стари и се докажани како отпорни на филоксера, што се должи на локалните винари и од добро наводнетата вулканска почва и нивната хемија, поради што земјата немала потреба да се заменува за време на големата филоксеранска епидемија која се случила на почетокот на 20 век. Додека се приспособувале на нивното живеалиште, таквите вински лозја кои ги посадувале не успевале, нивниот првичен извор на влажност била росата и тие на почетокот биле извежбани да ги користат  нискоспирални кошници каде грозјето висело во нив и со тоа ги заштитувале од ветровите. Исто така уникатно за островот е и црвеното, слатко и многу јако Винсанто. Белите вина на островот се многу суви со силен мирис на цитрус и пепелавата вулканска почва му дава на белите вина некаков сулфурест вкус нешто сличен како оној на Винсанто. Не е лесно да се одгледува лозје во Санторини; топлите и сувите услови и ја намалуваат продуктивноста на почвата. Приходот по ар е само 10 до 20 % од приходот кој е карактеристичен за Франција и Калифорнија. Во 1707 година ,вулканот кој е под морето се проби до површината на морето, го направи сегашниот центар на активност во Неа Камени во центарот на лагуната и ерупциите кои биле со тој центар и понатаму продолжиле – во 20 век се случиле 3 такви, последната во 1950 година. Се верува дека некое време во иднината со сигурност повторно жестоко и ненадејно ќе еруптира. Исто така Санторини беше погодено од разурнувачки земјотрес во 1956 година. Иако денеска вулканот е неактивен, денешните активни кратери (има неколку стари кратери во Неа Камени) испуштаат пареа и сулфур диоксид.
Албански фолклор
Народни танци
Во делови од Албанија, во близина на македонската граница се среќаваат албански народни игри со имиња, како "женско". Мелосите може да бидат исти или само имињата може да бидат исти, но карактерот и стилот на танцот да се многу различни. Исто така постојат танци со името "хора". Тиранскиот свадбен танц "наполони" наликува на италијанска тарантела како танц во двојки, но чекорите се поинакви. Поврзаност со турското влијание може да се најде во танцот од регионот Мати наречен "зебекше", преведен како танц на борците за слобода, осврнувајќи се на турските борци од Зејбек. Сепак, танцот нема одлики кои се слични со зејбечкиот танц на западната Турција. Во Косово терминот алатурка се користи за некои народни танци на ист начин како што терминот алафранка се користи за одредени делови од носиите, јасно наведувајќи дека потекнува од Турците или е на францускиот начин.
Санторини
Потонувањето на Морскиот Дијамант
На 6 април 2007 година, бродот за крстарење МС Морски Дијамнт се удрил во вулканскиот гребен кој е во самиот кратер и потонал наредниот ден, со што животот го изгубиле само 2 патници. Морскиот дијамант бил дел од туристичка група од Крит, управуван од страна на Луис Крстаречки Линии. Трговското водно министерство кажало дека 1,195 патници и 391 персонал се наоѓале на бродот. Бродот се наоѓал на дното во близината на пристаништето Атеникос. Остатокот од бродо имал 200 тони нафта и претставувал сериозна закана за водите во калдерата. Моментално се прават планови како да се извлечи бродот, кој несигурно лежи на подводниот гребен.
Албански фолклор
Народни танци
Во периодот по Втората светска војна биле направени многу истражувања за народните танци во Република Албанија и во Косово. Ова резултирало со опис на околу 5000 танци заедно со помал број ора од Црна Гора и од Македонија.
Ана Дандоло
Кралица на Србија
За проучувањето на брачните врски на Стефан сведочи и едно писмо од охридскиот архиепископ Димитриј Хоматијан, кое е одговор на писмото на Стефан. Писмото на Хоматиан е насловено: За незаконски и забранети бракови (Περὶ γάμων ἀθεμίτων καὶ κεκωλυμένων). Стефан се распрашал за причините за забраната за брак меѓу него и Марија Комнин, ќерката на епирскиот деспот Михаил Комнин, синот на тогашниот деспот Теодор. Бракот не бил дозволен поради петти степен на сродство. Сестрата на Стефан со непознато име била мажена за Манојл, братот на Михаил. Имено, минатата година амбасадата на Стефан Немањиќ побарала согласност од Јован Каматир (претходникот на Хоматијан) да се омажи за Радослав и Теодора, ќерката на епирскиот деспот Теодор. Каматир, како што пишува Хоматиан, „под претпоставка дека вашето благородништво има син од друга жена, а не од Кир Евдокија, правилно рекол дека овој брак е дозволен, бидејќи е во седми степен на сродство со брак“. Но, штом пратениците на Стефан му посочиле дека Радослав е син на Евдокија, а не од друга жена, архиепископот Јован веднаш го забранил бракот на Радослав и Теодора бидејќи во тој случај тие се „во седми степен на крвно сродство“. Од ова може да се заклучи дека Ана Дандоло не била втората, туку третата сопруга на Стефан Првокрунисаниот.
Албански фолклор
Народни танци
Општо земено, народните игри можат да бидат поделени во две групи: урбани и рурални танци. Градските ора од Тирана, Елбасан, Белград и други градови се многу различни по карактер и стил од оние во руралните области околу тие градови. Истото е случај и со народната музика. Урбаниот стил се развивал поинаку од руралните подрачја, кои се изразувале во различни костими, музика, песни и танци.
Ана Дандоло
Кралица на Србија
Семејството Дандоло имало големо влијание во тоа време бидејќи еден од членовите Јован Дандоло бил и дубровнички кнез. Општина Дубровник во 1215 година, склучила многу поволен, пред се, трговски договор со српскиот жупан. Не се знае колку принцот Јован имал удел при склопувањето на бракот.
Кралицата Ана се споменува во таканаречената дабарска реакција. Српскиот православен синод, формиран во времето на Архиепископот Јаков (1286-1292). По одлуките на Советот на Константинопол од 843 биле презентирани години и анатеми против павијаните (еретиците), многу лета се давале на кралевите Урош (Милутин), Стефан (Драгутин), Архиепископот Јаков и особено многу лета на епископот Дабарски Исаија, а потоа се споменуваат: Симеон (Немања) Анастасија (Ана), Кралот Стефан До првокрунисаната и благочестива кралица Ана, а потоа и на следните српски кралеви и кралици, архиепископот Арсениј и епископите поединечно по епархии.
Смрт
Најважниот извор за датирање на смртта на Ана Дандоло е познатата фреска „Смртта на кралицата Ана Дандоло“, насликана на северниот ѕид од нартексот на црквата Света Троица во манастирот Сопоќани. На фреската е прикажана Ана на сцената во моментот кога нејзината душа е прифатена од ангел, а над нејзината глава се појавуваат Исус Христос и Богородица. Околу скелето е собран српскиот суд. Урош е прикажан во владетелска одежда со круна на главата, а зад него стојат кнезовите Милутин и Драгутин, принцезата Брнча и снаата кралицата Јелена, која ја бакнува левата рака на Ана. Присутен е и Архиепископот Сава Први. На фреската се гледа дека внуците на Урош и Ана присуствувале во последните моменти од нејзиниот живот. Ана, според тоа, очигледно го надживеала својот сопруг. Се поставува прашањето кога настанале фреските од Сопоц. Општо прифатената теза е дека потекнува помеѓу 1263 и 1268 година. Тогаш би требало да се случила и смртта на Ана Дандоло.
Албански фолклор
Традиционални носии во Албанија
Како и во многу европски земји, традиционалните носии речиси исчезнале од секојдневниот живот. Народните носии во Албанија покажуваат голема разновидност во стилови и модели, а воедно и бои, почнувајќи од едноставна црна и бела до виолетова, зелена, портокалова и длабоко сина.
Сеприсутните бели кечиња за Албанија се исто што е килтот за Шкотска и дрвените чевли за Холандија. Иако традиционалната носија за мажи исчезнала речиси целосно, многумина сè уште носат капа или "кече" во секојдневниот живот. Во продавницата за сувенири со симболот за двоен орел кечето е еден од најпродаваните сувенири.
Кечето е бела капа што се носи во северна и централна Албанија, Косово и во албанските региони на Македонија и Црна Гора и е направено од волна. Во Косово, се нарекува килаф. Вообичаена практика била на север и на Косово мажите да носат шамија околу кечето. Шамиите често биле подароци на младоженецот на венчавката. Многу од нив биле украсени и направени од најдобрите материјали. Во планинскиот предел на Ругова во Косово, се носел шал, наречен "ќе", со големина од 420 см во должина, ширина од 50 см, завиткана над главата, под брадата. Ова повеќе изгледало како турбан, отколку шал. Се смета дека ваквиот турбан бил воведен во носијата од страна на Турците.
За време на комунистичкиот период во Албанија на келешегџиите (производители на кечиња) не им било дозволено да продаваат кечиња. Старата чаршија во Скадар исто така била уништена поради оваа причина (таа била уништена во 1913 година и повторно била изградена, па повторно била уништена од страна на Енвер Хоџа).
NGC 6006
NGC 6006 — елиптична галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6006 се споменува и како MK 862, CGCG 78-93, NPM1G +12.0445.
Санторини
Претпоставка за поврзаноста со Егзодусот
Во 2006 година, документарецот направен од страна на режисерот Симча Јакобовичи насловен како Дешифрирање на егзодусот ,упатувале на тоа дека ерупцијата на вулканот на островот Санторини се случила поради сите опишани библиски напасти против Египет. Филмот укажува на тоа дека Хиксос биле Израелити и дека некои од нив потекнивале од Микена. Во филмот исто така се тврдело дека овие правилни микенски Израелити го напуштиле Египет (со кој тие и еден период владееле) после ерупцијата и се вратиле во Микена. Фараонот кој тие го поврзуваат со Фасраонот на Егзодусот е Ахмосе I.Наместо да го поминат Црвеното море, Јакобовичи спорел околу мочурливото подрачје во северен Египет кој бил познат под името „Црвено Море“ кое можеби било исушено и преплавено од страна на цунамито кое го предизвикало срушувањето на калдерат и можеби можело да се премини во периодот на Егзодусот.
Претпоставка за поврзаноста со Атлантида
Многу лесно може да се види зошто оваа локација е додадена на листата можни места за тоа каде се наоѓал легендарниот град Атлантис.Како што е случајот со повеќето митови, поврзаноста со вистински места се секогаш сомнителни и многу научници често се скептични. Сепак некои археолошки, сеизмолошки и вулканолошки докази (популаризирани во епизодата „Атлантис“ на серијата „Изгубени светови“ на Иторискиот канал) во поглед на Крит, Санторини и описот на Атланрис од страна на Плато, имаат покажано некои поврзаности помеѓу митот за Атлантис и Санторини.
NGC 6006
Откривање
Објектот е откриен на 2 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6006 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6006 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 53 м 2,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 0' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на NGC 6006 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56295. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 200; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 951. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 136.
„Грозд“ - Струмица
Грозд — винарска визба и фабрика за алкохолни пијалаци и сокови од Струмица, Македонија.
Историјат
АД „Грозд“ Струмица се занимава со производство и промет на алкохолни и безалкохолни пијалаци. Компанијата постои повеќе од 60 години, односно била основана во 1953 година и ја продолжува традицијата на печење на струмичка мастика позната повеќе од 300 години.
По трансформација на капиталот, Грозд Струмица бил организиран како акционерско друштво во приватна сопственост со основна дејност производство и промет на алкохолни и безалкохолни пијалаци со висок квалитет и богата традиција. АД Грозд Струмица има добиено сертификат за управување со квалитет ИСО 22000: 2005 и сертификат за управување со животната средина ИСО 14001: 2015.
АД Грозд Струмица е респектабилна фирма која соработува со голем број фирми како добавувачи и купувачи и други соработници. Производите се познати и во странство: САД, Швајцарија, Германија, Италија, Србија, Хрватска, Словенија. Стремежот на менаџментот на компанијата е традиционално високиот квалитет на производите да биде најдобар со што ќе се овозможи влез на пазарите ширум Европската унија и надвор од неа.
Производство
Производството на „Грозд“ вклучува алкохолни и безалкохолни освежителни пијалаци меѓу кои: познатата струмичка мастика, повеќе сорти на вина, освежителни сокови, а во фаза на изградба е и погон за производство и пакување на вода. Во рамките на претпријатието „Грозд“ е и винаријата, со сопствени лозови насади од околу 700 хектари на прекрасен тероар, каде се одгледуваат скоро сите модерни светски познати и автохтони сорти на грозје, резултирајќи во висококвалитетни и трпезни вина.
Водечкиот производ во производната палета на компанијата е познатата Струмичка мастика која е природен алкохолен пијалак произведена од исклучително природна суровина - најквалитетен вински дестилат од македонското поднебје и природно анасоново семе кое содржи етерични масла кои ја даваат единствената арома на мастиката. Квалитетот и оригиналноста на Струмичката мастика се потврдува со многубројните награди и признанија добиени на домашни и странски саеми и дегустации.
Од палетата на безалкохолните пијалаци се произведува традиционалната Струмка која со специфичната крушкова арома е еден од ретките безалкохолни пијалаци од таков вид кој не е сличен на другите пијалаци. Други безалкохолни пијалаци се: „Липо“ со вкус на лимон и портокал, „Битер лемон“, „Струмка - кола“, како и природната изворска вода - Бела.
1556 во музиката
1556 година во музиката содржи некои значајни настани.
NGC 3631
NGC 3631 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3631 се споменува и како UGC 6360, MCG 9-19-47, CGCG 268-21, Arp 27, VV 363, IRAS 11181+5326.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3631 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3631 има привидни димензии од 5' х 3,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 114°.
Мост (музика)
Во музиката, особено западната популарна музика, мостот е контрастен дел кој врши подготовка за враќање на делници од оригиналниот материјал. Во дело во кое оригиналниот материјал или мелодија се нарекува дел „А“, мостот може да биде третата фраза од осум такта, во форма од триесет и два такта (Б во ААБА), или може да се користи полабаво во строфа-рефрен форма, или, во сложена форма ААБА, да се користи како контраст со целосна ааба секција.
Терминот потекнува од германскиот збор за мост, Штег, користен од Мајстерсингер од XV до XVIII век за да го опишат преодниот дел во средновековна троделна форма. Германскиот термин станал широко познат во Германија во 1920-тите, преку музикологот Алфред Лоренц и неговите исцрпни студии за адаптациите на троделната формата на Рихард Вагнер во неговите популарни неосредновековни опери од XIX век. Терминот влегол во англиската лексика во 1930-тите - во превод како мост - благодарение на композитори кои бегале од нацистичка Германија, кои работејќи во Холивуд и на Бродвеј, го користеле овој термин за да опишат слични преодни делови во американската популарна музика што ја пишувале.
Мостот често се користи за да се спротивстави на и да се подготви за враќање кон строфата и рефренот. „Делот б од рефренот на популарната песна често се нарекува мост или ослободување “.
Класична музика
Мостовите се исто така чести во класичната музика и се познати како специфична форма на низа - позната и како транзиција. Формално наречени пасажи, тие ги диференцираат деловите во обемните дела, или измазнуваат делници што би биле нагла модулација, како што е мостот помеѓу двете теми во сонатната форма. Во последниот контекст, оваа транзиција помеѓу два музички субјекти честопати се нарекува „тема на транзиција“; во подоцнежните романтични симфонии, како што е Симфонија на Новиот Свет на Дворжак или Симфонија во Де-мол на Селор Франк, темата на мостот практично станува засебен трет дел.
Во споменатиот пример на Франк, исто така има неколку добри примери на краток мост, искористен со цел да ја измазни модулацијата. Наместо едноставно повторување на целата експозиција во оригиналниот клуч, како што би се сторило во симфонија од класичниот период, Франк го повторил првиот дел за мала терца повисоко, во еф-мол. Мост од два такта ја постигнува оваа транзиција со карактеристичната комбинација на Франк на хармонска и хроматска модулација. По повторувањето на првиот дел, друг мост од четири такта води во транзитивната тема во Еф-дур, клучот на вистинскиот втор дел.
Во фуга, мост е: „... краток премин на крајот од првиот влез на одговорот и почетокот на вториот влез на темата. Неговата цел е да модулира назад во тоничен клуч (предмет) од одговорот (што е во доминантниот клуч). Не сите фуги вклучуваат мост.“
Пример за мост што одделува два дела во полабаво организирано дело се појавува во „Американец во Париз“ на Џорџ Гершвин.
1555 во музиката
1555 година во музиката содржи некои значајни настани.
Рехово (Ѓебре)
Рехово (Ѓебре) — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Ѓербе.
Мосфетлспајр
Мосфетлспајр (Mosfellsbær) — град во западниот дел на Исланд, односно спаѓа во Западниот регион, брои околу 9.000 жители и е седми град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Рејкјавик и Мосфетлспајр, заедно со уште неколку градови се сметаат за најважни индустриски, стопански и културни центри на државата.
Вогрско
Вогрско (словенечки: Vogrsko) — населба во Општина Ренче-Вогрско во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Алексеј Дума
Алексеј Христов Дума (Битола, 16 септември 1948) е специјалист по судска медицина, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје. Дипломирал медицина во Скопје во 1973, докторирал на тема за хуманата серумска холинестераза од форензичен аспект во 1986 година.
Од 1988 година е директор на Институтот за судска медицина и криминалистика и шеф на Катедрата. Бил претседател на Лекарската комора на Македонија во 1992. Соработува со институции во Европа и со Колумбија универзитетот во Њујорк, каде што е визитинг-професор. Учествувал во реализацијата на интердисциплинарниот интернационален проект за невропатолошки студии кај хронични хоспитализирани болни од шизофренија и за ткивните невропатолошки изучувања кај тешки психијатриски болести. Формирал лабораторија за примена на рекомбинантна ДНК технологија во судската медицина, која добила лиценца за одредување на присуството на психоактивни соединенија во биолошки материјал. Остварил меѓународна соработка со Германија и со Бугарија со учеството во идентификацијата на жртвите кај масовни сообраќајни несреќи. Автор на над 130 трудови. Член е на Интернационалната асоцијација за судска медицина.
Приказна за бајките.
Норштејн повеќе пати потенцирал дека „Приказната за бајките“ е автобиографски филм.
Бродовите и папагалот
„Бродовите и папагалот“ е серија советски анимирани филмови од пет епизоди за неверојатните авантури на двата главни лика-веселиот брод Ром и неговиот најдобар верен пријател - папагалот, заснован на бајките на Вадим Коростилев. Многу фрази од овој цртан филм станаа крилести.
Прво издание
Ботсвен Роман се вратил дома од долго патување во тропско море и донел папагал. Почна да го учи да кажува „Рома“, а папагалот целата ноќ го повторуваше името на морнарот со различни интонации, не дозволувајќи му да спие. Следното утро сонливиот брод го однел папагалот на пазарот за птици и го продал. Го купила жена за нејзиниот болен син.Момчето го нахранило папагалот со витамини, а тој, кршејќи ги решетките во кафезот,се вратил до бродот. Следното утро чамците повторно го продадоа папагалот на пазарот на живина. Но,купувачот на куќата имаше мачка која се обиде да ја изеде птицата и папагалот повторно одлета до чамецот. Тогаш бродот бил поканет на неговиот роденден од пријатели кои имале папагал на Рики. Како подарок, тој го донесе својот папагал. Но,кога чамците се вратија дома, тој се онесвести - го чекаа два папагали.
Третото издание
На студиото итно му било потребен папагал кој зборува за снимањето на „Богатства на капетанот Флинт“. И еден лош човек, во надеж дека ќе заработи пари, фатил папагал.Тој самиот, на барање на режисерот, се согласил на улогата на пират во филмот поради неговиот текстуриран изглед. Папагалот, се разбира, станал уметник, но не сакаше да го нарече киднаперот Флинт, туку го нарекол Ром. За време на снимањето, папагалот на секој можен начин спречил пиратот да го заземе мирниот брод, што го принудило режисерот да организира нови зафати. Благодарение на интервенцијата на полицијата, папагалот повторно завршил во куќата на бродот. На крајот, филмот бил повторно снимен на поинаков начин.
Изданија на ДВД
Оваа анимирана серија била објавена на ДВД во колекцијата цртани филмови „Бродовите и папагалот“ во режија на Михаил Каменецки од компанијата „Close-up“.
Врх кај Млинше
Врх кај Млинше (словенечки: Vrh pri Mlinšah) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Расино
Расино — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид.
Потекло на името
Селото најпрвин запишано како Расино се сретнува во 1583 година во турски документи. Се верува дека името потекнува од личното име Рас или Расо, или пак Раса.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Охридското Поле, во северниот дел на територијата на Општина Охрид. Селото е планинско, на надморска височина од 820 метри. Од самиот град Охрид е оддалечено 16 километри.
Куќите на ова мало село се распослани во горниот тек на малата река Вапилица, десна притока на Коселска Река. Околни села се: Вапила, Опеница, Сирула и Завој. Мештаните со вода за пиење се снабдуваат од извори и бунари.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Краста, Требишки Рид, Дебранка, Мамачов Рид и Селиште.
Селото е од збиен тип и не се дели на маала.
Сместено е на југозападните падини на Плакенска Планина.
Историја
Во век, Расино било село во Охридската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
За селото не се води катастарска евиденција, поради што нема распределба на атарот по површини.
Селото нема големи услови за земјоделство, освен малкуте земја во долината на реката Вапилица. Но, има услови за сточарство, особено на одгледување кози.
Население
Во книгата „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото имало 60 домаќинства и 156 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Расино живееле 60 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Расино имало 64 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало, во фаза на наполно раселување. Така, во 1961 година селото имало 78, а во 1994 година само 13 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Расино живееле 8 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
Родови
Расино е македонско православно село. Во селото има два рода, кои се доселиле во селото. Потеклото на овие рода не се знае.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Охрид, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Косел.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Косел, во која селото Расино, се наоѓале и селата Вапила, Горно Лакочереј, Долно Лакочереј, Завој, Куратица, Ливоишта, Опеница, Орман, Плаќе, Речица, Свиништа, Сирула и Косел. Во периодот 1950-1952, исто така, постоела општината Косел, во која влегувале селата Вапила, Косел, Ливоишта, Расино и Сирула.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1337 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Вапила.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 82 гласачи.
Иселеништво
Се знае за следните иселени родови од селото: Расинци (1 к.) во Горно Лакочереј.
Санкање
Санкање – начин на поминување на стрми замрзнати или заснежени површини со користење на санки за рекреација или забава. Санкањето исто така е зимски спорт во кој целта е да се помине зададена замрзната патека на пропишана санка во што пократко време.
При возењето санки, санкачот или санкачите седат (во случај на натпреварувачки спорт лежат на грбот) на санките со нозете нанапред. Постои варијанта на санкање при која санкачот лежи помешечки на санката со главата напред во насока на возењето. Оваа варијанта се нарекува скелетон. Од бобот санкањето се разликува по тоа што санките немаат аеродинамичен оклоп, туку се состојат само од лежиште и лизгалки.
Денес се практикуваат повеќе дисциплини од овој спорт: поединечно или во пар, и тоа за жени и за мажи (иако жените ретко се натпреваруваат во парови). Натпреварувачките правила се едноставни: натпреварувачот на кратката залетна патека ја забрзува санката туркајќи ја со рацете во седечка положба, легнува на грб и потоа управува со тежината на телот и со притискање со нозете на левата или десната лизгалка во насока на возењето.
Санкањето е стандарден спорт на Зимските олимписки игри од 1964 година кога првпат е воведено во програмата на игрите.