cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сперма
Сперма кај животните
Сперматозоидите кај животните се произведени преку сперматогенеза во внатрешноста на машките гонади (тестиси) преку мејозна делба. Сперматозоидните клетки на цицачите можат да живеат до 3 дена внатре во женскиот репродуктивен систем.
Опсада на Корон
Опсадата на Корон од 1532-1534 година претставува дел од Османлиско-хабсбуршките војни. Корони бил дел од Венецијанската република од 1209 година, но султанот Бајазиt I го окупирал во 1500 година и го зазел. Во 1532 година, императорот Карло V му наредил на адмиралот Андреа Дорија да се упати кон Корон и да го зазеде. Во пролетта 1533 година, османлискиот султан Сулејман I испратил 60 галии со цел повторно да воспостави контрола над Корон. Османлиските сили го блокирале пристаништето, но и покрај тоа тие биле поразени од страна на Ест. Следната година Османлиите повторно спровеле опсада на Корон, но овој пат истата била успешна. Така на 1 април 1534 година, шпанските сили го напуштиле Корон.
Христијан Мицкоски
Христијан Мицкоски (р. во ) — македонски политичар, универзитетски професор и претседател на ВМРО-ДПМНЕ.
Пикометар
Пикометар (симб. pm, пм) — единица за должина во метричкиот систем еднаква на еден билионити дел од метарот. Може да се претстави во научен запис како 1×10−12 м или како во инженерски запис. Попрост начин на претставување е.
Христијан Мицкоски
Своето работно искуство го започнал како дел од научно-наставниот кадар на Машинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 2002 година. Во периодот 2015–2017 бил советник за енергетика на премиерите Никола Груевски и Емил Димитриев, а во периодот 2016–2017 бил генерален директор на АД „Електрани на Македонија“. Во декември 2017 година, избран е за водач на ВМРО-ДПМНЕ на шеснаесеттиот конгрес на партијата во Валандово, а во декември 2021 година повторно бил избран на функцијата на седумнаесеттиот конгрес на партијата во Скопје.
Рани години и образование
Христијан Мицкоски е роден во Скопје на 29 септември 1977 година во христијанско семејство. Неговиот татко Иван (р. 1950) е доктор по машински науки и универзитетски професор. Студирал на Машинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во периодот од 1996 до 2001 година. Во периодот 2001–2002 година остварил студиски престој на Универзитетот Перуџа и Универзитетот Сиена во Италија. Со звањето магистер по технички науки се стенува во 2003 година при завршување на постдипломските сртудии на Машинскиот факултет во Скопје со магистерската тема „Оптимизациона синтеза на лостови механизми“ под менторство на проф. д-р Емилија Ветаџокоска. Во периодот 2005–2008 година остварил студиски престој на Универзитетот Илменау и Универзитетот Ахен, каде што работел на експерименталниот дел од неговата докторска дисертација. Според податоците од Националната и универзитетска библиотека во Скопје, тој во 2009 година под менторство на проф. д-р Даме Коруноски на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје ја одбранил докторската дисертација со наслов „Управување на манипулациони роботи со примена на fuzzy логика“. Членови во комисијата за одбрана на докторската дисертација му биле: Даме Коруноски, Кочо Анѓушев, Емилија Ветаџокоска, Владимир Дуковски и Атанаско Тунески.
Пикометар
Еден пикометар е еднаков на една милионитина од микрометарот (микрон) и порано се нарекувал микромикрон, стигма или бикрон со симбол µµ. Сто пикометри сочинуваат еден ангстрем.
Хелена Хелмерсон
Биографија
Родена во Скелефтеа на северот на Шведска, таа пораснала со своето семејство (нејзините родители и двете сестри), Хелмерсон дипломирала магистер по меѓународна бизнис администрација на Умео школата за бизнис и економија во 1997 година. Кога се приклучила на H&M во 1997 година, таа станала менаџер на одделот во канцеларијата за купување пред да замине во Дака, Бангладеш во 2007 година, каде што била менаџер за производство на H&M. По долг период служејќи како нивен оддел менаџер за производство на долна облека во Хонгконг до 2010 година, се вратила во Стокхолм за да биде менаџер за општествена одговорност и снабдување.
Пикометар
Примена
Пикометарот е мошне мала единица и се користи исклучиво во честичната физика, квантната физика, хемијата и акустиката. Атомите имаат пречник помеѓу 62 и 520 пм, а типичната должина на единечна јаглеродно-јаглеродна врска изнесува 154 пм. Големината на помали честички како делови од атомот, хадроните итн. се изразуваат во помали мерки, сè до горната граница на точкестите фермиони.
Хелена Хелмерсон
Биографија
Од 30 јануари (2020) таа е назначена за извршен директор на H&M. Тековните одговорности на Хелмерсон опфаќаат подобрување на социјалната и еколошката одржливост на снабдувањето, придонесувајќи за стратегијата за одржливост на H&M која првично била имплементирана во 1990-тите.
Пикометар
Примена
Во 2034 г. се предвидува да се пушти сондата Ласерскоинтерферометарска вселенска антена (LISA) со цел неспоредно да го утврди присуството на гравитациски бранови. Релативното поместување на брановите ќе се мери со разделна моќ од 20 пикометри, на растојание од 5 милиони километри, давајќи чувствителност од 1 на 1020.
Хелена Хелмерсон
Биографија
На 5 март 2014 година, Хелмерсон била избрана за „Најмоќна жена во бизнисот“ во Шведска од неделното деловно списание Veckans Affärer. Честа дошло како целосно изненадување. Интервјуирани од страна на Алан Аткисон на GreenBiz, таа изјавилa: „Јас сум многу горда и среќна. Зад сè што правиме се крие огромна количина на тимска работа и ова го земам како доказ дека е видливо“.
Христијан Мицкоски
Рани години и образование
Полето на научен интерес на Мицковски ги опфаќа следните подрачја: лостови механизми, проектирање и оптимизација на лостови механизми, отимизација на лостови механизми, кинематичка и кинетостатска анализа на лостови механизми, синтеза на лостови механизми, динамика на механизмите и машините, развивање на софтверски пакети за синтеза и оптимизација на механизмите, проектирање и симулации на мехатрони системи.
Професионално искуство
Во периодот од 2001 до 2002 работи како главен и одговорен проектант и изведувач на теротехнички инсталации Фонко клима во Скопје. Од 2002 до 2004 година работи како помлад асистент на Машинскиот факултет, од 2004 до 2009 година работи бил асистент, а од 2009 до 2014 работел како доцент. Во периодот од 2010 до 2012 неколку пати престојувал на Техничкиот универзитет Виена и Техничкиот универзитет Софија. Од 2014 до 2019 година бил вонреден професор на Машинскиот факултет во Скопје, а во декември 2019 година бил избран по звањето редовен професор на истиот факултет.
Во периодот 2015–2017 бил советник за енергетика на премиерите Никола Груевски и Емил Димитриев. Во 2016 година поставен е за претседател на управениот одбор и Генерален Директор на АД „Електрани на Македонија“. Како директор забележува успех во рабтоењето, што се огледа преку зголемување на финансиската добивка на претпријатието, намалување на цената на електричната енергија, како и започнување проекти за отворање нови рудници за јаглен и реконструкција на енергетските блокови на РЕК „Битола“. Во јуни 2017 година, веднаш по изборот на новата влада на СДСМ Мицкоски се повлекува од позицијата „надворешен соработник за енергетика“ на која е назначен од претходната влада. Во истиот период тој се повлекол и од други комисии во кои функциите ги извршувл бесплатно. Како причина за оставките Мицковски ги навел различните политички, економски и енергетски концепти со оние што ги има новата влада.
Политичка кариера
Мицкоски е член на политичката партија ВМРО-ДПМНЕ од 1997 година. Во првите неколку години бил дел од младинската структура. Во периодот од 2010 до 2012 година бил сопретседател на комисијата за енергетика, каде што започнал да ја гради партиската политика во енергетиката. На изборите во 2008, 2011, 2014 и 2016 година бил дел од Републичкиот изборен штаб на ВМРО-ДПМНЕ, а во 2016 година го предводел и Регионалниот штаб на изборна единица 4. Од април 2017 година е претседател на кадровата комисија на ВМРО-ДПМНЕ, а од август до декември истата година ја извршувал функцијата Генерален секретар на партијата. Непосредно по локалните избори се повлекол од советничката листа на ВМРО-ДПМНЕ како советник во Советот на Град Скопје за да се посвети на функцијата Генерален секретар на партијата.
Претседател на ВМРО-ДПМНЕ
Како претседател на партијата, тој се залага за евроатлантска политика, но со достоинствен третман на државата и македонскиот народ. Во јуни 2018 година, во пресрет на потпишувањето на Преспанскиот договор, тој изјавил дека е против уставните измени за промена на името.
На локалните избори во 2021 година, ВМРО-ДПМНЕ под водство на Мицкоски остварила победа со освојување градоначалнички места во 42 општини, што било повеќе од двојно од второпласираната партија на СДСМ со освоени 16 градоначалнички места, по што изјавил:
Исходот од изборите го принудил тогашниот премиер Зоран Заев да поднесе оставка.
Личен живот
Оженет е со Роза Мицкоска, која работи како професор по македонски јазик во СУГС Гимназија „Орце Николов“ во Скопје. Од бракот со неа има два сина: Јован и Антониј. Освен македонски како мајчин, говори англиски, италијански, српски и бугарски јазик.
Космос-1246
Космос-1246 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 февруари 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 256 км, а најмалото на 204.
Список на македонски писатели
Список на македонски писатели подредени по азбучен редослед на презимето.
Сар Маале
Сар Маале (познато и како Саар Маале) е маало во градот Велес на десниот брег на реката Вардар. Некогаш тоа било најсеверното велешко маало, односно било влез на градот Велес од правец на Скопје, а денес е дел од центарот на градот. Препознатливо е по големите дрва чинари (јавори) во самото средиште не маалото, од кои водат улиците кон Којник, Судот, Болницата и Поштата. Во целост е населено само со Македонци. Низ Сар Маале минува пругата кон Гевгелија и дел од пругата кон Кочани со препознатливиот железен мост. Во Сар Маале се наоѓаат Судот и средното училиште „Јовче Тесличков“.
Реформи на бугарскиот правопис
Историја
До 19ти век, бугарскиот доминантно бил говорен јазик, без стандардизирана пишана форма на народните дијалекти. Формалната писмена комуникација обично се одвивала на црковнословенски јазик. Долго време кирилицата била поврзана со религиозни текстови, и како таква била поотпорна на промени. Раната кирилица од 9ти век, содржела 44 букви за 44 гласови. Сепак, до 19ти век бугарскиот гласовен систем се променил и содржел помалку гласови. Во почетокот до средината на 19ти век се користеле неколку кирилични азбуки со 28 до 44 букви. Од тука се јавила потребата за јазична реформа, со што ќе се намали бројот на буквите.
Печатената руска азбука започнала да ја добива својата современа форма кога Петар I ја вовел својата реформа на граѓанското писмо во 1708. Реформата имала за цел да ја поедностави руската азбука. Во следните децении, новата руска кирилица продолжила да се развива, и во 19ти век таа станала основа за реформата во бугарската. Бидејќи Бугарија била дел од Османлиската империја во 1869 бугарските емигранти го основале Бугарското книжевно друштво во Браила, Кралство Романија, на чело со Марин Дринов. Во голем број на написи тој ги испитувал проблемите со правописот и граматиката на бугарскиот јазик.
Во 1878 било формирано посебно Кнежевство Бугарија. Во меѓувреме постоеле повеќе обиди да се стандардизира правописот: од страна на Дринов во 1862 и од Најден Геров во 1895. Конечно азбуката со 32 букви, предложена од Дринов била прифатена во 1899. Со оваа реформа биле отфрлени некои од јусовите (Ѭ /jɤ/, Ѧ /e/ и Ѩ /je/). Со овој архаичен правопис се воспоставил извесен мост помеѓу источните и западните дијалекти во Бугарија, и во исто време се обидел да ги намали разликите помеѓу бугарскиот и црковнословенскиот. Меѓутоа употребата на ваков правопис го отежнала учењето на бугарскиот јазик. Овој правопис се употребувал до крајот на Втората светска војна. Во краток период од 1921-1923, владата предводена од Бугарскиот земјоделски народен сојуз вовела нов, поедноставен правопис. Сепак, тој правопис бил отфрлен после државниот удар на 9 јуни 1923.
Последната голема правописна реформа се случила во 1945. Тогаш, буквите Ѣ, ѣ (наречена ят "јат") и Ѫ, ѫ (наречена Голям юс "голем јус"), биле отфрлени од азбуката, со што бројот на букви се намалил на 30. Со оваа реформа во пракса бил воведен фонетскиот принцип и го доближил писмениот јазик до современиот изговор. Реформата била направена за шест месеци, но нејзиното спроведување продолжило 20 години.
Димко Најдов
Димко Најдов - Џандарот (Велес, – Петрово, Сува Гора, ) — македонски револуционер и синдикален водач пред Втората светска војна, херој од борбите што VIII бригада ги водела со балистите во Западна Македонија во 1944 година.
Животопис
Најдов е роден во Велес на 1 август 1919 година. Бил член на СКОЈ од 1940 и на КПМ од 1943 година. Поради неговата револуционерна и партиска активност, особено на планот на омасовувањето на оружената борба, бил осуден и затворен во Скопје во април 1944 година, од каде што успеал да избега и се вклучил во VIII велешка бригада. Во една од борбите бил заробен и масакриран од балистите.
Задрага
Задрага (словенечки: Zadraga) — населба во Општина Накло во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Двојно лице
Двојно лице (португалски: Duas Caras) е драматична бразилска теленовела. Серијата во Бразил започна со прикажување на 1 октомври 2008 на местото на новелата Тропски рај. Но поради тешките теми и сцените кои не беа дозволени за под 12 години, новелата се премести за еден час подоцна во 21ч. Без разлика на секогаш тешките но реални теми на Агиналдо Силва, во кои се среќаваат расизмот, хомосексуалноста, дрогата, наркотиците... таа достигна неверојатен успех, и најавен е крајот на серијата за 30 мај 2008.
Синопсис
Адалберто Рангел се родил наречен Жувеналдо во една покраина во близина на Пернамбуко. Потребата да прехрани големо семејство, го натерало неговиот татко уште како мал да го продаде на Херможенес. Тој го прекрстил во Адалберто и го научил како да ги измамува луѓето. По много години, Адалберто, веќе маж, е присутен на една ужасна несреќа. Откако ќе види еден мртов брачен пар, наоѓа многу долари до нив, документи и слика од една девојка, Марија Паула, веројатно ќерка на парот, наследничка на големо богатство. Во тој момент, Адалберто се решава да го направи неговиот најголем потег. Во малиот град Пасаредо, Марија Паула ја прима веста за смртта на нејзините родители од страна на Адалберто. Очајна од тага, таа единствено наоѓа утеха во заводникот Адалберто. Наивна и изгубена, Марија Паула ја прифаќа грижата на овој човек, и покрај тоа што сите се сомневаат во него. За кратко време, таа му се предава, и на крај се венчаваат. Мислејќи дека ќе формира семејство, Марија Паула горчливо се изненадува: Адалберто и го украл целото богатство. Таа сака да го најде и да му се одмазди, заедно со нејзиниот син, кој Адалберто не ни стигна да го запознае. Тогаш, Марија Паула оди во Сао Пауло, каде што почнува една нова етапа; таа се претвора во силна и борбена жена. Адалберто, сега милионер, оди во Рио де Жанеиро каде што купува фабрика и се претвора во почитуван граѓанин. За тоа, тој го остава зад себе своето минато и повторно го менува своето име, а овој пат, и неговото лице – не може да ризикува некој да го препознае. По неколку хируршки зафати, со комплетно променето лице, се појавува новиот идентитет: Маркони Ферасо.
Томо Вангел
Томо Вангел ( во —  во ) — трговец, добротвор.
Животопис
Тој е влав од Македонија, кој станал познат белградски трговец, увозник на тутун. Својот хотел во Белград му го завештал на Српското трговско здружение, заради давање помош на стопанскиот подмладок во Македонија. На црквата Свети Сава во Солун ѝ оставил 100 000 динари во злато. Починал во Белград, во 1906 година.
Музичка Индустриска Асоцијација на Нов Зеланд
Музичката Индустриска Асоцијација на Нов Зеланд (анг. Recording Industry Association of New Zealand) сили скратено RIANZ е непрофитна трговска асоцијација на музички продуценти и музички артисти кои продаваат синглови во Нов Зеланд.
Пилешко Везувио
Пилешко Везувио, специјалитет во Чикаго, е италијанско-американско јадење направено од пилешкото месо и парчиња компир пржени со лук, оригано, бело вино и маслиново масло, а потоа се пече додека кожата на пилешкото месо не се потпече. Тепсијата често се украсува со неколку зелени грашок за боја, иако некои помодерни варијации може да испуштат некои од нив.
Во Чикаго, техниката е често најдена применета и на друга храна, како што е „бифтек Везувио“, „свински котлети Везувио“.
Потеклото на јадењето не е познато, но некои сугерираат дека можеби бил популаризиран од ресторанот Везувио, кој работел во Чикаго, во 1930-тите. Други историчари на храна сугерираат дека варијанти на пилешко везувио може да се најдат меѓу пилешките јадења од традиционалните кујни во јужна Италија.
Валеријановоцветни
Валеријановоцветни или Valerianaceae Batsch, односно семејството на валеријановоцветните растенија, содржи околу 350 видови распоредени во 7 родови. Овие растенија најчесто се тревести, а нивните листови имаат јак мирис. Тие виреат во повеќето региони на светот, освен во Австралија. Некои видови се одгледуваат како украсни растенија, или, пак, се користат во народната медицина за релаксирање и заспивање.
NGC 4773/1
NGC 4773/1 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4773/1 се споменува и како MCG -1-33-41.
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4773/1 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4773/1 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 35,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 38' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на NGC 4773/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43810. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
Август Кекуле
Фридрих Август Кекуле фон Страдониц (познат како Август Кекуле) ( – ) бил германски хемичар. Од 1850-тите сè до неговата смрт, Кекуле бил еден од најистакнатите хемичари во Европа, особено во теоретската хемија.
Велигден
Велигден или Воскресение Христово — најважниот верски празник во православниот календар. Христијанските верници со овој празник го прославуваат воскреснувањето на нивниот бог Исус Христос по неговата смрт со распнување околу 27-33 година од н.е. Тоа се случило на третиот ден по неговата смрт, сметајќи го и денот на смртта т.е. првиот ден, недела по Велики петок.
Сите христијани на тој ден се поздравуваат со поздравот: „Христос воскресна“ на што се одговара: „Навистина воскресна“.
Место во православниот календар
Велигден и празниците што се поврзани со него се подвижни празници, тие не паѓаат на ист датум секоја година според грегоријанскиот (цивилниот календар) или јулијанскиот календар (кои го следат движењето на Земјата околу сонцето и годишните времиња). Тие се фиксни според месечевиот календар што е сличен, но не ист со еврејскиот календар.
Велигден се празнува по еврејскиот празник Пасха (хеб. песах), во првата недела по полна месечина, која што е на самиот ден на пролетната рамнодневница или непосредно по неа. Во периодот од 1900 до 2100 година Велигден може да се падне помеѓу 4 април и 8 мај.
Потоа доаѓа празникот Цветна недела (Цветници), Светла седмица, и најпосле самиот Велигден, и постот прекинува веднаш по Божествената литургија. По велигден следи Томината недела, за време на која нема постење дури ни во среда и петок.
Велигденската служба започнува на полноќ (почеток на Велигденското утро). Со тоа што оваа служба е на полноќ, на истата ѝ е загарантирано дека ниедна литургија нема да дојде пред неа изутрината. Ова се должи на фактот што Велигден се смета за „празник над празниците“.
Обичаи
На велики Четврток се вапцуваат првите три јајца. Првото јајце е посветено на Бога, второто на домаќинот на куќата и третото за бериќет и среќа. Тогаш не смее да се вапсува други јајца. Порано се бојадисувале само црвени јајца, а се верува дека овој обичај потекнува од Марија Магдалена, која според Библијата, однела јајца обоени во црвена боја пред тогашниот римски цар Тибериј кога се дознало дека Христос Воскреснал. На Велики Петок е строгиот пост. Правилниот пост е само да се пијат течности поточно вода, чај итн. На тој ден, Исус бил распнат. Христијаните во тоа време постеле од жалост. Бидејќи јадењето претставувало задоволство тие сметале дека не треба да јадат. Иако Велики Петок е најтажниот ден за сите христијани во светот, Велигден веднаш по Божик се смета за најрадосен христијански празник. На велика Сабота Исус веќе умрел. Тогаш, навечер се оди во црква и околу полноќ се кружи околу црквата, а потоа се кршат вапцаните јајца. Во неделата се мрси. На тој ден, Исус воскреснал. На ден Велигден, велигденскиот Понеделник и Вторник, кои се по него, православните христијани во светот се поздравуваат со Христос Воскресна и се одговара со Вистина Воскресна.
Зрзеско четвороевангелие
Зрзеско четвороевангелие, српска редакција, од крајот на XVI и почетокот на XVII век. Хартија: 29,5 х 19 см., 228 листови. Во почетокот недостасуваат повеќе листови. На л. 1 недостасува долниот лев агол. По л. 1 недостасува 1 лист (искинат поради знаменцето во почетокот на Евангелието од Марко). По л. 227 недостасува 1 лист. На крајот недостасуваат 2 листа.
Писмо: По 23 реда, калиграфски полуустав со облици од XVI век. Српска редакција со траги од ресавски правопис: ъ во предлозите и претставките, ь на крајот од зборот. Употребува ѕ (ѕѣло, мнѡѕїи, кнеѕь). Од надредните знаци употребен е акцент доследен во целиот ракопис и кендема. Интерпункцијата е изразена со точка и запирка. Насловите и почетните букви се црвени, но има на некои места измешано црвена и сина боја.
Водени знаци: „Сидро во круг со тролист одозгора“ и контрамарка I-C со тролист во средина, „сидро во круг со тролист одозгора“ со контрамарка З-Р со тролист во средина.
Орнаментика: На л. 100: Големо квадратно знаменце со исплетени гранчиња и други флорални елементи внатре и со три цветни елементи надвор од рамките на квадратот на горната страна, со црвена, жолто-златна и сина боја. Во ист стил и колорит се наоѓа голем плетен иницијал од буквата „П“. На л. 202: Големо квадратно знаменце со испреплетени гранчиња и цветчиња внатре и со флорални елементи надвор од рамките на квадратот, со црвена, жолто-златна и сина боја. Во ист стил и колорит се наоѓа голем плетен иницијал од буквата „В“.
Повез: Сочуван е во оригинална форма, само предната корица - даска завиткана со орнаментирана кафена кожа на која има втиснат натпис „ТРИФОЛОГИОН“. Има остатоци од копчиња за закопчување. Задната корица е додадена од друга книга, исто така даска завиткана со кафена орнаментирана кожа со многу црвојадини по неа.
Содржина: Четвороевангелие.
Потекло: Ракописот е најден во градот Велес.
Злетовско четвороевангелие
Опис: Злетовски пергаментни листови од четвороевангелие, српска редакција, од средината на XIV век.
Пергамент: 2 оштетени листа. Првиот лист е со димензии 20 х 19,5 см., а вториот 21,5 х 19 на големата димензија. Првиот лист е исечен полукружно од левата страна каде што е зафатен голем дел од текстот, а вториот лист е исечен полукружно од десната страна и е зафатен голем дел од текстот од левата и долна страна. Листовите служеле како потполнка на икона. Пергаментот доста е издупчен од инсекти.
Писмо: Првиот лист има 16 реда, а вториот 20 максимална бројка, во две колони, убаво уставно писмо со облици од средината на XIV век. Правописот е од Рашката правописна школа со еден ер (ь). Од интерпункцијата употребена е точката и запирката. Акценти нема.
Водени знаци: Нема.
Орнаментика: Нема.
Повез: Се чува во папка.
Содржина: Фрагмент од четвороевангелие (Матеј, гл. 11 ст. 7 - гл. 12 ст. 4).
Потекло: Фрагментот е најден во с. Злетово - Кратовско.
Штировица
Штировица — историско село во областа Река, северозападна Македонија, денес во атарот на с. Бродец, Општина Гостивар. Жителите биле Македоци-Шкрети од исламска вероисповед, заведувани како „Албанци“.
Географија
Остатоците од селото се наоѓаат во областа Горна Река, на подножјето на Кораб, по течението истоимената река Щировица, притока на Радика.
Историја
Во XIX век Штировица било шкретско село во Реканската каза. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Штировица (Chtirovitza) имала 100 домаќинства, со 235 „Албанци“ муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 400 жители „Арнаути“ муслимани.
Swiss International Air Lines
Swiss International Air Lines или само Swiss е национална авиокомпанија на Швајцарија, која оперира на одредишта во Европа, Северна и Јужна Америка, Африка и Азија. Главна централа е аеродромот во Цирих. Авиокомпанијата е во сопственост на Германската авиокомпанија Луфтханза.
Проблематичен почеток
Авиокомпанијата беше формирана по банкротирањето на поранешниот Швајцарски национален авиопревозник Swiss Air. Загубите постоеја сè до почетокот на 2005, кога најголемите акционери во авиокомпанијата, Credit Suisse и UBS, склучија договор за продажба на дел од нивните акции на авиокомпанијата Cross Air, регионален сојузник на Swiss Air. Cross Air потоа го промени своето име во Swiss, и новиот национален авиопревозник започна со официјални летови на 31 март 2002 година.
Враќање во нормала
До 2005 година, авиокомпанијата беше преполовена на половина од тоа што беше во 2002 година. Имаше годишни загуби, но постепено ги намалуваше, сè до 2006 година, кога оствари профит од 220 милиони долари. Профитот во 2007 година беше 570 милиони долари. На 22 март 2005 година, Луфтханза објави дека планира да го преземе управувачкиот пакет во компанијата и откупи за почеток 11% од акциите. Преземањето заврши на 1 јули 2007 година и операциите на Swiss постепено беа синхронизирани со операциите на Луфтханза. Авиокомпанијата исто така воспостави и регионална подружница, Swiss European Air Lines.
Одредишта
Погледни опширно, Swiss International Air Lines одредишта.
Нови одредишта и зголемен број на летови
Авиокомпанијата објави зголемување на бројот на летови од аеродромот во Базел. Нови летови беа воведени до Барселона, Будимпешта, Манчестер, Ница, Прага и Варшава.
IC 1118
IC 1118 — галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1118 се споменува и како IC 348, OCL 409, LBN 758, CED 20.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1893 година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1118 е од видот IV2pn. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,3 mag. IC 1118 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 44 м 34,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 9' 47"".
Други поделби
Проучување на IC 1118 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Стара џамија (Ростуше)
Стара џамија — џамија во долнореканското село Ростуше. Џамијата се наоѓа на влезот од селото, на левата страна од патот.
Историја
Џамијата веројатно била изградена во XVII век, но историски претрпела неколку градежни зафати, така што нејзиниот првобитен изглед е изменет. Минарето на џамијата било изградено во поново време.
Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа и пирамидален кров. Таа била изградена од дрво, што е најмногу забележиелно од нејзината предна страна, и камен, што се забележува на дел од страничните ѕидови и задната страна. Ѕидовите на џамијата се одликуваат со повеќе прозорци, кои на предната страна се во еден ред, додека на страничните ѕидови во два реда. Во делот од јужниот ѕид каде што завршува дрвената градба и продолжува онаа од камен се забележува разлика во големината и распоредот на прозорците. Минарето на џамијата е изградено од бигор. Дворот на џамијата е ограден со камена ограда, а во него се сместени муслиманските гробишта.
Оливер Месечковски и кошмарниот лилјак -грицкалче
„Оливер Месечковски и кошмарниот лилјак-грицкалче“ (англиски: Oliver Moon and the nipperbat nightmare) е книга за деца од британската писателка Су Монгредин (Sue Mongredien). Книгата е објавена во 2007 година од издавачката куќа „Азборн паблишинг“ (Usborne Publishing Ltd.), додека во Македонија, таа е издадена од Три во 2010 година, а во превод на Марија Среброва и Мирјана Буразер.
Технички одлики
Книгата е со обем од 20 сантиметри, има 96 страници и, покрај текстот, содржи илустрации, коишто се дело на Јан Мекаферти. Лектурата на текстот ја извршила Васка Кочовска, а технички уредник е Славко Јовановски. Книгата е испечатена во печатницата „Графотрејд“. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4577-87-4.
Содржина
Книгата содржи шест глави, во кои се опишани доживувањата на детето Оливер Месечковски кое учи во училиштето за вештери. На Ноќта на вештерките завршува учебната година, а Оливер е одреден да го чува училишното милениче, лилјакот Грицко. Меѓутоа, поради палавоста на неговата помала сестра, Грицко предизвикува вистински кошмар.
Космос-1247
Космос-1247 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 февруари 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1247 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9708 км, а најмалото на 648.
568
568 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 568 година од новата ера, 568. од првиот милениум, 68. од VI век и деветта од 560-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6076 и 6077 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5318 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4328 и 4329 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1321.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 568 година се протега во 3204 и 3205, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3264 и 3265 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1111. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 56 и 55 година пред хиџра.
Освојување на Тунис (1534)
Освојувањето на Тунис од страна на Османлиското Царство се случил на 16 август 1534 година, кога Хајредин Барбароса го освоил градот од страна на тогашниот владетел Хафсид Мули Хасан. Во 1533 година, Сулејман I му наредил на Барбароса, кој се наоѓал во Алжир, да дојде во Цариград и заедно со големата припремена флота да отпатува кон нови освојувања. Вкупно 70 галии биле изградени за време на зимата од 1533-1534 година, од страна на робовите кои биле донесени од новите освоени земји. Од нив, околу 1.200 биле христијани. . Така, заедно со овие бродови, Барбароса спровел неколку акции по должината на брегот на денешна Италија, сè додека не се упатил кон Тунис на 16 август 1534 година, успевајќи да му нанесе пораз на локалниот владетел Хафсид Мули Хасан, кој бил под директива на Шпанија. Во Тунис, Барбароса изградил голема поморска база, која се користела за различни акции и упади во регионот, како и во Малта. Тунис претставувал важна стратешка локација, бидејќи низ него минувал морскиот премин од запад кон исток во Медитеранот.
Во 1535 година, по молба на Мули Хасан, императорот Карло V издал дозвола за нов поход кон Тунис.
Жеје (Накло)
Жеје (словенечки: Žeje) — населба во Општина Накло во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Иван Јевтовиќ
Иван Јевтовиќ (Белград, 5 април 1972) е српски актер и рок  музичар.
Животопис
Роден е во Белград, како син на проф- д-р Владимир Јевтовиќ, глумец и професор по глума на Факултетот за драмски уметности во Белград и поранешен управник на Југословенскиот драмски театар. Неговиот помлад брат Јаков Јевтовиќ е исто така глумец. Завршил на Првата Белградска гимназија, а потоа дипломирал како најдобар студент на генерација на Факултет за драмски уметности во Белград, 1996. години во класата на Гордана Мариќ.
2011 станал постојан член на Атеље 212. Првата значајна театарска улога ја играл во претставата "Вирус" (1997) во режија на Синиша Ковачевиќ, кои до истерува во српската театарска јавност. Малку подоцна ја играл и главната улога во претставата "Краљевиќ Марко". Во двете горенаведени претстави, музиката ја направила белградската рок група "Децата на лоши музичари" (ДЛМ), каде Јевтовиќ во улога на пејач ги снимил песните "Љубов" и "Краљевиќ  Марко", кои подоцна се пронашле во албумот на групата. Инаку, од април 2006 година, Иван Јевтовиќ официјално станал член и пејач на групата ДЛМ, по ненадејно заминување на претходниот пејач Силје. Го напушти бендот во март 2015 година.
Тој го направи завиден број на уреднички прилагодувања за театарски изведби, а често и автор на сценско движење во драмски парчиња. Тој е исто така активен како професор на стручно уметнички академии, како вонреден професор. Играше во мјузиклот "Дом за бесење" Емир Кустурица.
Еден е од основачите и постојан член на авангардата група Торпедо, кои се занимава со истражување на нови театарски тенденции. На тој начин, настанаа претставите Клињи, Фурки, Оверлапинг, Етно циркус, Животинска фарма итн. Во составот на Торпедо е и групата Вроом (Vroom), која свири во живо на претставите.
Покрај богат театарски, стекна искуство во престижни филмски и телевизиски остварувања. Оствари низ запазени улоги во филмот како што се  Стршлен (1998 год.)  Горчин Стојановиќ, Небесна кука (1999) Љубиша Самарџиќ, Нормални луѓе (2001) Олег Новковиќ, Либеро (2005) Миодраг Котлајиќ, во телевизиска серија Ургентен Центар (2014.) во улога на д-р Рефик Петровиќ.
Добитник е на неколку важни фестивални награди од театарска и филмска област. Еден е од првите српски глумци кои се впуштаат во снимање телевизиски реклами.
Во брак е со Сандра и татко е на ќерката Софија.
Никола Нака
Никола Нака (Скопје, ) — македонски градежен инженер и поранешен професор на Градежниот факултет во Скопје.
Животопис
Нака е роден на 17 март 1936 година. Од 1963 до 1966 година работел во Франција на проектирање индустриски објекти, потоа во скопските фирми „Бетон“ и „Маврово“. Докторирал во 1988 на тема од организацијата на изградбата, што е главна област на неговите истражувања. До 1989 година бил професор на Градежниот факултет во Скопје по групата предмети Организација, технологија и економика на изградбата. Од 1990 година живее и работи во Словенија, каде што и се пензионирал.
Библиографија
Има напишано неколку научни трудови :
Копаница
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, на излезот од Дервенската Клисура. Селото се наоѓа во подножјето на Жеден.
Историја
Местото е населено барем од римско време, за што сведочат наодите во наоѓалиштето Дренки во селото.
Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 1.714 жители, од кои 1 Македонец, 1.710 Албанци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.790 жители, од кои 1.761 Албанец и 29 лица без податоци.
Родови
Копаница е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
Иселеништво
Од старото православно население кое живеело во селото, а се иселило се знае само за родот Ќунтовци или Бировци. Они се иселиле во селото Кучково. Во Копаница биле двајца браќа, едниот го прифатил исламот, а другиот се иселил во селото Кучково. Од Кучково се иселиле во населбата Ѓорче Петров, Скопје, Куманово и Кралево.
Еребица
Еребица е колективен термин кој се однесува на различни видови во повеќе родови на галиформни птици со широка домашна дистрибуција низ делови од Европа, Азија и Африка. Тие понекогаш се групирани во подфамилијата Perdicinae на Phasianidae (фазани, потполошки итн). Сепак, молекуларните истражувања сугерираат дека еребиците не се посебен таксон во фамилијата Phasianidae, туку дека некои видови се поблиску до фазаните, додека други се поблиску до џунглата.
Опис
Еребиците се дивеч со средна големина. Тие се птици кои живеат на земја и имаат променлива боја на пердувите кај видовите, при што повеќето имаат тенденција кон сива и кафена боја.
Опсег и живеалиште
Еребиците потекнуваат од Европа, Азија, Африка и Блискиот Исток. Некои видови живеат на степи или земјоделско земјиште, додека други видови претпочитаат повеќе пошумени области. Тие живеат на земја и имаат исхрана составена од семиња и инсекти.
Лов
Видовите како сивата еребица и црвеноногата еребица се популарни како дивеч и често се одгледуваат во заробеништво и се ослободуваат заради лов.
Културни референци
Според грчката легенда, првата еребица се појавила кога Дедал го фрлил својот внук Пердикс од светиот рид Атина во напад на љубоморен бес. Наводно внимавајќи на својот пад, птицата не го гради своето гнездо на дрвјата, ниту пак практикува високи летови и ги избегнува високите места.
Како што е опишано од средновековниот научник Медлин Пелнер Косман, лекарите во средниот век ја препорачувале еребицата како храна на љубовта: Тие сугерирале дека „еребицата била супериорна во будење затапени страсти и зголемување на моќта на предизвикување. Нежна кон човечкиот стомак, еребицата ги стимулира телесните течности, го подигнува духот и ги зацврстува мускулите.“
Еребицата се користела и како симбол што го претставува курдскиот национализам. Се вика Кју. Шерко Курмањ зборува за парадоксот на симболите во Ирак како обид да се направи разлика меѓу Курдите и Арапите. Тој вели дека додека Ирачаните генерално ги сметаат палмата, соколот и мечот за нивни национални симболи, Курдите ги сметаат дабот, еребицата и камата за нивни.
Македонско-монголски односи
Македонско-монголските односи се надворешни односи помеѓу Македонија и Монголија. Двете земји оствариле дипломатски односи на 12 октомври 1993. Македонија е претставена во Монголија преку македонската амбасада во Пекинг, НР Кина. Амбасадата во Пекинг е задолжена за Монголија, НР Кина, Виетнам и Северна Кореја. Монголија во Македонија е претставена преку кинеската амбасада во Скопје. Моментален амбасадор во Кина е Оливер Шамбевски. Адресата на амбасадата е:
Денис Закарија
Денис Леми Закарија Лако Ладо (роден на 20 ноември 1996 година, во Женева) — швајцарски фудбалер, на  на заем од  и на швајцарската репрезентација.
Технички карактеристики
Играч од средниот ред, кои може да се користи како мецала или како плејмејкер и може да игра во среден ред и со 2 и со 3 играчи. Споредуван со Патрик Виера и Пол Погба, се одликува со одличен атлетизам, брзина,  динамика, и физичка сила, добар во градењето на играта,  во фазата на вршење пресинг, и во враќање на поседот на топката. Во својата кариера, тој играл и во улогата на централен дефанзивец, но и како напаѓач.
Почетоци, Сервет и Јанг Бојс
Откако израснал како фудбалер во младинските категории на Сервет, тој го направи своето деби за првиот тим на 10 ноември 2014 година против Лозана. На 18 мај 2015 година, тој го постигнал својот прв гол во професионалната кариера против Волен. И покрај тоа што бил млад (на само 18 години), и имал улога од втор ред, сепак успеал да забележи 6 настапи и 2 гола за екипата од Женева.
На 26 јуни 2015 година, тој се преселил во Јанг Бојс. Своето деби за новиот клуб го имал во првото коло од швајцарското првенството, влегувајќи како замена во ремито 1-1 против Цирих. На 28 јули, тој го направил своето деби во Лигата на шампионите во поразот со 3-1 од Монако, во натпревар од квалификациите. На 28 ноември го постигнал својот прв гол за клубот од Берн во натпреварот против Санкт Гален. Во својата прва сезона во Јанг Бојс забележал 27 првенствени настапи и 1 гол, по што бил прогласен за дебитант на годината.
Втората сезона веќе се етаблирал меѓу хиерархиите на клубот, успеал да собере 23 настапи и еден гол, но во текот на сезоната пропуштил неколку натпревари поради повреди.
Борусија Менхенгладбах
На 6 јуни 2017 година, Закарија потпишал договор со. Своето деби за германскиот клуб го имал на 11 август во Купот на Германија против Рот-Вајс Есен; додека само неколку дена подоцна го имал своето деби во Бундеслигата против Келн. Својот прв гол за Гладбах го постигнал во неговиот втор првенствен настап против. Во текот на првата сезона со Борусија Менхенгладбах, тој успеал да собере 30 настапи и 2 гола, најчесто играјќи во пар со Кристоф Крамер на средината од теренот.
Следната сезона, некои тактички промени направени од страна на тренерот Дитер Хекинг, довеле до негативни резултати за амбициите на Закарија, кој најчесто останувал на клупата. Сепак во вториот дел од сезоната успева да си го врати местото како стартер во тимот. Сезоната ја завршил со 4 постигнати гола во првенството што бил негов личен рекорд.
Во сезоната 2019-2020, со доаѓањето на клупата на Марко Розе тој го потврдил своето место како стартер, играјќи постојано во стартната постава во текот на сезоната. Сепак, на 7 март 2020, во натпреварот на домашен терен против Борусија Дортмунд (загубен со 1-2), тој заработил тешка повреда на коленото поради која морал да оди на операција и да ја заврши сезоната предвреме. Поради истата повреда, тој ги пропуштил и првите осум натпревари на својата екипа на стартот од следната сезона 2020-2021. Своето враќање на терените после повеќе од осум месеци отсуство го направил на 21 ноември 2020, во натпреварот против Аугсбург (1-1), влегувајќи како замена во 89-тата минута на местото на Флоријан Нојхаус.
На 27 октомври 2021, Закарија го одиграл целиот натпревар за својот тим во незаборавната победа со 5-0 на Борусија над великанот на германскиот фудбал Бајерн Минхен во Купот на Германија. Во декември истата година, било потврдено дека Закарија нема да го продолжи договорот со Борусија и, следствено, ќе го напушти клубот на крајот на сезоната 2021-2022.
Закарија ја напушил Борусија Менхенгладбах во последниот ден од јануарскиот трансферен прозорец на 2022 година, после 146 настапи за клубот и 11 постигнати голови.
Јувентус
На 31 јануари 2022 година, Закарија се преселил во за износ од 8,6 милиони евра. На 6 февруари, го направил своето деби во црно-белиот дрес во натпреварот против Верона на домашен терен постигнувајќи притоа и гол, со кој го поставил конечниот резултат во натпреварот 2-0 за Јуве. На 22 февруари, го забележал својот прв настап во Лигата на шампионите како фудбалер на Јувентус, влегувајќи како замена во последните 10-тина минути од првиот осминафинален натпревар против Виљареал (1-1) на местото на повредениот Вестон Мекени. Четири дена подоцна, во натпреварот против Емполи тој заработил повреда од низок степен на долгиот адукторен мускул на левата бутина поради што морал да паузира околу 20-тина дена. На терените се вратил на 3 април, влегувајќи како замена на местото на Мануел Локатели во Дербито на Италија против, кое неговата екипа го загубила со 0-1. На 11 мај против истиот противник, го започнал финалето на Купот на Италија, во кое бјанконерите и покрај водството од 2-1 на крајот биле поразени со 4-2 по продолженија.
Челси
На 1 септември 2022, Закарија му се приклучил на на заем до крајот на сезоната 2022-2023. Вкупно за Челси одиграл 11 натпревари, постигнувајќи еден погодок во победата со 2-1 над во Лигата на шампионите. Во јули 2023, тој се вратил во Јувентус откако Челси одлучил да не го откупи.