cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ирачка војна
Критика и оцена
И поборниците и противниците на инвазијата, исто така, го критикувале гонењето на воените напори заедно со низа други редови. Најзначајно е тоа што критичарите ги нападнале САД и нивните сојузници затоа што не посветиле доволно војници на мисијата, не адекватно планирале за поинвазиски Ирак и за дозволи и вршење на кршење на човековите права. Како што напредувала војната, критичарите исто така се спротивставиле на високите човечки и финансиски трошоци. Во 2016 година, Обединетото Кралство го објавило Истражувањето за Ирак, јавно истражување кое било широко критично за дејствијата на британската влада и војската за решавање на случајот за војната, тактиките и планирањето за последиците од војната.
Критиките вклучуваат:
Финансиски трошоци
Во март 2013 година, вкупната цена на војната во Ирак до денес била проценета на 1,7 трилиони долари од Институтот за меѓународни студии Вотсон на Универзитетот Браун. Некои тврдат дека вкупните трошоци за војната за американската економија ќе се движат од 3 трилиони долари до 6 трилиони долари, со вклучени каматни стапки, до 2053 година, како што е опишано во извештајот на Институтот Вотсон. Горните опсези на овие проценки вклучуваат долгорочни трошоци на ветерани и економски влијанија. На пример, експертот за јавни финансии на Харвард, Линда Ј.Билмс проценила дека долгорочните трошоци за обезбедување на надоместок за инвалидност и медицинска нега на американските војници повредени во ирачкиот конфликт во следните 40 години ќе достигнат скоро 1 трилион американски долари и дека војната во Ирак ги одвлекла ресурсите од војната во Авганистан, доведувајќи до зголемување на цените на нафтата и федералниот долг и глобална финансиска криза.
Извештајот на Си-Ен-Ен истакнал дека привремената влада предводена од Соединетите Американски Држави, Привремениот орган на коалицијата, која траел до 2004 година во Ирак, изгубил 8,8 милијарди долари во Фондот за развој на Ирак. Во јуни 2011 година, од страна на Си-Би-Ес Њус, било објавено дека 6 милијарди американски долари во уредно спакувани блокови од 100 американски долари биле воздушно пренесени во Ирак од страна на администрацијата на Џорџ В. Буш, кои ги однеле во Багдад со воените товарни авиони Ц ‑ 130. Вкупно, „Тајмс“ вели дека 12 милијарди долари во готовина биле пренесени во Ирак во 21 посебен лет до мај 2004 година, и сите исчезнале. Во извештајот на генералниот инспектор било споменато дека „Тешката неефикасност и лошото управување од страна на привремениот орган на Коалицијата нема да остави никаква гаранција дека парите се правилно искористени“, изјавил директорот на Кабинетот на Специјалниот генерален инспектор за Реконструкција на Ирак. „КПД не воспостави или спроведе доволни раководни, финансиски и договорни контроли за да осигури дека средствата се користеле на транспарентен начин“. Боуен изјавил за Тајмс дека парите што недостасуваат може да претставуваат „најголема кражба на средства во националната историја“.
Во јули 2019 година, Мајкл П. Мулрој, заменик помошник министер за одбрана за Блискиот Исток, изјавил пред Комитетот за надворешни работи на Сенатот дека трошоците за американските трупи во Ирак се намалиле од 150 милијарди долари годишно во 2008 година на 15 милијарди долари во 2019 година.
Меѓународно мислење
Во анкетата на Галуп во март 2003 година, ден по инвазијата, 76% од Американците одобриле воена акција против Ирак. Во анкетата на YouGov во март 2003 година, 54% од Британците ја поддржале воената акција против Ирак.
Според анкетата на Светскиот сервис на БиБиСи во јануари 2007 година, спроведена со повеќе од 26 000 луѓе во 25 земји, 73% од глобалното население не го одобрувало влегувањето на САД во војната во Ирак. Анкета спроведена од БиБиСи во септември 2007 година покажала дека две третини од светската популација сметаат дека САД треба да ги повлечат своите сили од Ирак.
Во 2006 година било откриено дека мнозинството во Велика Британија и Канада сметаат дека војната во Ирак е „неоправдана“ и - во Обединетото Кралство - биле критички настроени кон поддршката на нивната влада за САД политики во Ирак.
Според анкетите спроведени од Арапскоамериканскиот институт, четири години по инвазијата на Ирак, 83% од Египќаните имале негативен став за САДво нивната улога во Ирак; 68% од Саудиските Арапи имале негативен став; 96% од јорданското население негативен став; 70% од населението на Обединетите Арапски Емирати и 76% од либанското население, исто така, го опишале својот став како негативен. Проектот Pew Global Attitudes известува дека во 2006 година мнозинството во Холандија, Германија, Јордан, Франција, Либан, Русија, Кина, Канада, Полска, Пакистан, Шпанија, Индонезија, Турција и Мароко верувале дека светот е побезбеден пред војната во Ирак и соборувањето на Садам, додека плуралностите во САД и Индија веруваат дека светот е побезбеден без Садам Хусеин.
Ирачко мислење
Директно по инвазијата, анкетите сугерираат дека мало мнозинство ја поддржувале инвазијата на САД. Анкетите спроведени помеѓу 2005 и 2007 година покажале дека 31-37% од Ирачаните сакале американските и другите коалициони сили да се повлечат откако ќе се врати безбедноста и дека 26-35% наместо нив сакаат итно повлекување. И покрај тоа што мнозинството претходно било против присуството на САД, 60% од Ирачаните се спротивставиле на заминувањето на американските трупи директно пред повлекувањето, а 51% изјавиле дека повлекувањето ќе има негативен ефект. Во 2006 година, анкетата спроведена врз ирачката јавност открила дека 52% од анкетираните рекле дека Ирак оди во вистинската насока, а 61% тврделе дека вредело да се исфрли Садам Хусеин. Во анкетата на Би-Би-Си во март 2007 година, 82% од Ирачаните изразиле недоверба во коалициските сили со седиште во Ирак.
Врска со глобалната војна против тероризмот
Иако експлицитно изјавувал дека Ирак нема „никаква врска“ со 11.09., поранешниот претседател Џорџ В. Буш постојано ја споменувал Ирачката војна како „централен фронт во војната против тероризмот “ и тврдел дека ако Соединетите држави се полечат од Ирак, „тука терористите ќе не следат“. Додека другите поборници за војната редовно го повторувале ова тврдење, како што траел конфликтот, членовите на американскиот конгрес и јавност, па дури и војниците ја довеле во прашање поврзаноста меѓу Ирак и борбата против тероризмот. Особено, меѓу експертите за разузнавање се развил консензус дека војната во Ирак всушност го зголемила тероризмот. Експертот за борба против тероризмот, Рохан Гунарана, честопати се осврнувал на инвазијата во Ирак како „фатална грешка“.
Лондонскиот меѓународен институт за стратешки студии заклучил во 2004 година дека окупацијата на Ирак станало „моќен глобален изговор за регрутирање“ за муџахедините и дека инвазијата ја „галванизираше“ Ал Каеда и „перверзно инспирираше востаничко насилство“ таму. Советот за национално разузнавање на САД заклучил во извештајот од јануари 2005 година дека војната во Ирак станала почва за нова генерација терористи; Дејвид Лоу, службеник за национално разузнавање за транснационални закани, посочил дека извештајот заклучува дека војната во Ирак им обезбедува на терористите „полигон за обука, полигон за регрутирање, можност за унапредување на техничките вештини . ''. . Постои дури, според најдоброто сценарио, со текот на времето, веројатноста дека некои од џихадистите кои не се убиени таму, во извесна смисла, ќе заминат дома, каде и да е дома, и затоа, ќе се распрснат во разни други земји'' “. Претседателот на Советот Роберт Хачингс изјавил: „Во моментов Ирак е магнет за меѓународна терористичка активност“. И проценката на Националното разузнавање од 2006 година, која ја оцртува разгледуваната пресуда на сите 16 американски разузнавачки агенции, смета дека „Ирачкиот конфликт стана седиште за џихадистите, создавајќи длабоко незадоволство од вмешаноста на САД во муслиманскиот свет и негување поддржувачи за глобалното џихадистичко движење “.
Улога на Саудиска Арабија и не-Ирачани
Според студиите, повеќето од самоубијците во Ирак се странци, особено Саудијци.
Улогата на Иран
Иако некои аналитичари на военото разузнавање заклучиле дека нема конкретни докази, американскиот генерал-мајор Рик Линч тврдел дека Иран обезбедил обука, оружје, пари и разузнавачки информации за шиитските бунтовници во Ирак и дека до 150 ирански разузнавачи на иранската револуционерна гарда се активни во Ирак во кое било дадено време. Линч смета дека припадниците на силите Кудс обучиле припадници на терористичката мрежа Казали во технологија на експлозиви, а исто така и ја обезбедиле мрежата оружје, муниција и воени советници. Многу експлозивни направи, вклучително и импровизирани експлозивни материи ( ИЕД) и експлозивно формирани проектили (ЕФП), користени од бунтовниците, се ирански изработени или дизајнирани.
Според двајца неименувани американски официјални лица, Пентагон ја испитува можноста нападот на штабот на провинцијата Карбала, во која бунтовниците успеале да се инфилтрираат во американската база, да убијат пет американски војници, ранат три и уништат три хумови пред да побегнат, бил поддржан од Иранците. Во говорот на 31 јануари 2007 година, ирачкиот премиер Нури ел-Малики изјавил дека Иран ги поддржува нападите против силите на коалицијата во Ирак и некои Ирачани се сомневаат дека нападот е извршен од силите Кудс како одмазда за притворањето на пет ирански официјални лица од американските сили во северниот ирачки град Ербил на 11 јануари.
Во 2011 година, американскиот амбасадор ЏејмсФренклин Џефри изјавил „дека иранските полномошници отпаѓаат на околу една четвртина од борбените жртви на САД во Ирак - околу 1.100 смртни случаи и многу илјадници други повреди“.
Студијата за војна на војската на САД во Ирак на 1.300 страници, објавена во јануари 2019 година, заклучила дека „За време на завршувањето на овој проект во 2018 година, се чини дека единствениот победник и експанзионистички Иран е единствен победник“ и дека резултатот од војната предизвика „ длабок скептицизам за странски интервенции „меѓу јавното мислење на Америка''“.
Македонија и Ирачката војна
Владата на Република Македонија и политичките партии на власт и во опозиција ја поддржуваат интервенцијата уште од самиот почеток. Како резултат на таа политика, Република Македонија од 1 јуни 2003 година учествува во мултинационалните сили во Ирак со контингент од 30-тина војници. Критиките на македонското учество во Ирачката војна се сведени на минимум, а општото мислење е дека македонското учество ги зголемува шансите за земјата да стане членка на НАТО.
Летна универзијада - 1995
XVIII Летна универзијада — универзијада одржана од 23 август до 3 септември 1995 во Фукуока, Јапонија.
Колешински Водопад
Колешински Водопад — водопад сместен во југоисточниот дел на Република Македонија, на северните падини на планината Беласица, во долниот тек на реката Баба, на надморска височина од 500 м.
Се вбројува меѓу највисоките водопади во Македонија со височина од 15 м, со широчина на падот од околу 6 м. Според постанокот тој е тектонски водопад, создаден во гранитни камења. Спротиводно од Колешинскиот Водопад, на оддалеченост од околу 100 метри се наоѓаат уште неколку помали водопади распоредени во низа, високи од 2 до 4 метри, кои припаѓаат на неговиот средиштен слив.
Со покачувањето на температурите расте и бројот на гостите што секојдневно доаѓаат тука. Во просек Колешинските Водопади дневно ги посетуваат помеѓу 400 и 500 туристи, а за време на викендите ова бројка е двојно поголема.
Сабота и недела за време на викендите таа бројка може да достигне некаде до 1.000 туристи, а кога би имало сместувачка способност тоа би било многу повеќе бидејќи и во работните денови би останеле гостите тука. Накратко кажано, потенцијал за развој на туризмот веќе постои — вели Петар Спасов, градоначалник на Општина Ново Село.
Марија Воденска
Марија Воденска e поет и романописец. Родена е на 7 февруари 1942 во с. Цакони, Воденско, Егејска Македонија. Завршила Филолошки факултет во Скопје, а работела како професор и новинар. Член на ДПМ од 1993 година.
Бионика
Бионика е интердисциплинарна наука чиј предмет на проучување е строежот и функционирањето на живите организми, со цел тие сознанија да се применат во техниката и технологијата и на таков начин да се усовршат постојните и да се создадат принципиелно нови машини, уреди, конструкции, технолошки процеси и др. Биониката ги синтетизира знаењата на биологијата со многу други науки: физика, хемија, психологија, архитектура и сл.
Пет Мартино
Пет Мартино (англиски: Pat Martino) е американски џез музичар (гитарист).
Животопис
Пет Мартино ја започнал својата кариера во 1961 година како дел од богатата џез-сцена во Филаделфија. Уште како тинејџер, тој бил сметан за сензација, а веќе на дваесетгодишна возраст имал своја група со која настапувал и снимал плочи. Во 1980 година му се случила катастрофа која го оддалечила од музиката: тој преживеал тежок мозочен удар, а операцијата му предизвикала амнезија, со што тој изгубил голем дел од својата меморија. Сепак, по макотрпното закрепнување, Мартино повторно започнал да свири. Во 1987 година го снимил албумот "The Return", а неговата кариера започнала да се движи со огромна брзина во 1990-тите. Оттогаш, тој се стекнал со номинации за наградата "Греми", во 2004 година бил избран за гитарист на годината во гласањето на читателите на познатото џез-списание "Даунбит" (Downbeat), а станал добитник и на повеќе награди и признанија ширум светот.
Творештво
Во својата богата кариера, Мартино соработувал со повеќе легенди на џез-музиката, како: Сони Стит (Sonny Stitt), Џин Амонс (Gene Ammons), Ричард Грув Холмс (Richard Groove Holmes), Чик Кореја (Chick Corea), Боби Хачерсон (Bobby Hutcherson), Џими Смит (Jimmy Smith), Стенли Кларк (Stanley Clark), Џек Мекдаф (Jack McDuff), Вуди Херман (Woody Herman) итн. Неговите албуми се објавени на најпознатите издавачки куќи од областа на џезот, како: "Vanguard", "Prestige", "Concord", "Fantasy", "Warner Bros", "Polydor", "Atlantic", "Mainstream" и "Blue Note Records". Исто така, тој настапувал на сите позначајни џез-сцени ширум светот, а повеќепати бил номиниран за најпрестижните награди.
Денес, Мартино ужива углед на еден од најзначајните, највозбудливите, највиртуозните и најразновидните џез-гитаристи на сите времиња.
На 22 октомври 2012 година, Пет Мартино свирел на Скопскиот џез фестивал во следниов состав:
Скопски револуционерен округ
Скопски револуционерен округ (на стар правопис: Скопски революционенъ окрѫгъ), познат и како 6-ти Скопски револуционерен округ или по Илинденското востание како и 6-ти востанички округ „Овче Поле“ бил дел од структурата на Внатрешната македонска револуционерна организација. Округот бил со седиште во град Скопје а го опфаќал македонскиот дел тоест вардарскиот дел на Косовскиот односно Скопскиот вилает во регионот Македонија. Комитетот на округот имал формирано свои чети во Скопскиот, Кумановскиот, Овчеполскиот и Велешкиот регион. Едни од поистакнатите раководители на округот биле Андреј Кожуваров и Бано Кушев а најистакнат бил Петар Поп Арсов, самиот основоположеник на Внатрешната македонска револуционерна организација.
Овој револуционерен округ земал активно учество во Првата балканска војна, Втората балканска војна и Првата светска војна, при што истата била неактивна сè до 1919 година кога била возобновена како дел од Внатрешната македонска револуционерна организација на Тодор Александров.
На почетокот чети од овој округ дејствувале во градовите Велес, Кочани, Кратово, Крива Паланка, Куманово, Свети Николе и Тетово со околиите но по промените во организацијата односно формирањето на новата Внатрешна македонска револуционерна организација и доаѓањето на Тодор Александров на власт во 1919 година доаѓа до промена на границите на округот со што градовите во тогашните граници биле: Велес; Гостивар; Делчево (односно Царево село); Кичево; Свети Николе; Скопје; Тетово и Штип.
Даси
Даси (東京 |出汁, だし) — традиоционална јапонска супа или е течност која се добива со варење храна во вода. Даши ја формира основата за мисо супта, бистра супа од тестенини и многу течности што врие за да се нагласи вкусниот вкус познат како умами. „Даши“ исто така се меша во основата на брашното на некои јадења на скара како окономијаки и такојаки, но во некои случаи се готват целосни производи, како месо, живина, риба и други. Името на супата се одредува според производите што се готват во него. Може да биде коска, зеленчук, печурка итн.
Кога се подготвува супа од производите, во водата минуваат разни растворливи материи, кои ги формираат неговите технолошки својства. На овој начин во водата поминуваат растворливи белковини, екстракти и минерали, глутен и витамини.
Космос-2370
Космос-2370 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот на 3 мај 2000 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 297 км, а најмалото на 240.
1859 во книжевноста
1859 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Јачинце
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Средорек, оддалечено 27 километри југоисточно од Куманово. Се дели на две маала - Долно Јачинце, во долината на Крива Река и Горно Јачинце, на неколку километри на југ во северното подножје на планината Манговица.
Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Јачинце живееле 100 жители, од кои 246 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јачинце имало 48 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија и 184 патријаршисти.
Родови
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:
Иселеништво
Постари иселеници има во Клечевце (Зекици), Доброшане (Јачинци), Проевце (Бошковски).
После Втората светска војна иселување имало кон Скопје и Куманово.
Бели крви клетки
Леукоцитите (leukos- бело) се белите крвни клетки кои се составен дел на крвта, но ги има и во лимфата и меѓуклеточната течност. Тоа се амебовидни клетки со јадра. Тоа се клетки што во себе содржат повеќе ензими кои ги разградуваат материите што ќе навлезат во нив. Леукоцитите се создаваат во коскената срцевина, органите на РЕС, тимусот, слезината и лимфните јазли. Учествуваат во имунитетот, вклучувајќи го и клеточниот. Леукоцитите ги има повеќе видови. Врз основа на нивната големина, формата и гранулите во нивните јадра, има гранулоцити и агранулоцити. Можноста за менување на формата и одбранбената функција на леукоцитите во организмот, се во врска со способноста за амебовидно движење, дијапедеза и хемотаксија.
Бројот на леукоцити во крвта често е индикатор за болест. Нормалниот број на леукоцити во крвта вообичаено се движи помеѓу 4 × 109/L and 1.1 × 1010/L. Во САД, оваа вредност обично се изразува како 4,000 до 11,000 бели крвни клетки на микролитар крв. Белите крвни клетки сочинуваат приближно 1% од вкупниот крвен волумен кај здрав возрасен човек, што ги прави помалубројни од црвените крвни клетки, кои сочинуваат 40% до 45% од крвниот волумен.
Видови на леукоцити
Постојат голем број на класификации според кои сите видови леукоцити може да се групираат. Според присуството на гранули во цитоплазмата на леукоцитите и нивниот афинитет кон одредени бои, леукоцитите можат да се поделат на гранулоцити и агранулоцити.
Гранулоцити
Гранулоцитите се категорија на леукоцити кои се разликуваат по различното обојување на гранулите во нивната цитоплазма на светлински микроскоп. Има три видови на гранулоцити: неутрофили, базофили и еозинофили (именувани по бојата).
Неутрофили
Најзастапени и најкарактеристични се неутрофилните леукоцити. Јадрата на неутрофилите се разлукуваат според изгледот, поради што се наречени полиморфни леукоцити. Со делба на првата клетка (наречена миелобласт) и созревањето на клетките-ќерки постепено се намалува јадрото и запремнината на клетката, се згустува хроматинот во јадрото, а во цитоплазмата се јавуваат, на почетокот примарните, а потоа и секундарните гранули. Јадрото на неутрофилните леукоцити секогаш е поделено на пет, па и повеќе делови. Врз основа на наведените морфолошки својства можат да се разликуваат шест развојни стадиуми на неутрофилните леукоцити.
Еозинофили
Еоизнофилни гранулоцити се леукоцити што се разликуваат од неутрофилите според градбата и изгледот на јадрото. Кај еозинофилите тоа најчесто е составено од два дела што кај човекот се поставени во вид на дисаѓи. Гранулите што се наоѓаат во цитоплазмата на овие леукоцити се бојат црвено со кисели бои (еозин).
Базофили
Базофилни гранулоцити лесно се одвојуваат од другите видови леукоцити според големиот број крупни базофилни гранули со темнопурпурна боја. Базофилите имаат нподелено јадро, со неправилен топчест или бубреговиден изглед.
Лимфоцити
Лимфоцитите се најзастапени клетки во лимфниот систем и во нив се вбројуваат т.н. К клетки убијци. Крвта има три видови на лимфоцити: В клетки, Т клетки и природни клетки убијци. B клетките произведуваат антитела кои се сврзуваат со антигените за да ги уништат. Помошните Т клетки го координираат имуниот одговор (тие постануваат дефектни при ХИВ инфекција). Цитотоксичните Т клетки и природните клетки убијци се способни да ги уништат клетките во телото кои се инфицирани од вирус.
Моноцити
Моноцитите сврзуваат делови од антигенот за дадена Т клетка за да на тој начин антигенот биде препознаен при повторна инфекција и убиен. Моноцитите се познати и како макрофаги откога ќе го напуштат крвотокот и ќе навлезат во ткивата.
NGC 5663
NGC 5663 — елиптична галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Бели крви клетки
Фунцкии
Основната функција на леукоцитите е одбранбена и неа различните видови леукоцити ја остваруваат на посебен начин. Улогата на неутрофилните гранулоцити е да го спречат или забават развивањето на инфективните микроорганизми. Ваквото дејство произлегува од нивната подвижност, од способноста да реагираат на голем број материи, фагоцитозата и др.
NGC 5663
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5663 се споменува и како MCG -3-37-3, NPM1G -16.0459.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Бели крви клетки
Фунцкии
Значењето на базофилите во фагоцитозата на микроорганизмите не е точно одредено, но се знае дека имаат своја улога во реакциите на пречувствителност. За разлика од нив, еозинофилите влијаат врз реакцијата на пречувствителност, при воспалителните процеси и при некои паразитски инфекции. Како и неутрофилните гранулоцити и моноцитите, особено макрофагите се изразити фагоцити. Тие го фагоцитираат речиси секое туѓо тело во човечкиот организам.
NGC 5663
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5663 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 5663 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Бели крви клетки
Фунцкии
Има повеќе групи Т-лимфоцити. Едни од нив создаваат материи што имаат особини на хормони и се наречени лимфокини. Освен во процесот на фагоцитозата, тие учествуваат и во процесите на регулирање на одбранбените механизми. Основната функција на В-лимфоцитите е учеството во создавањето антитела или имуноглобин. Сврзувањето на антигенот со своето специфично антитело е прв чекор на хуморалниот имунитетен одговор. Кога ќе дојде во допир со својот антиген, В-лимфоцитот се активира и почнува да се дели, а во крајниот стадиум, наречен плазмоцит, може да се создаваат антитела.
NGC 5663
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 33 м 56,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 34' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5663 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52049. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 287; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6153. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1597.
Палеонтологија
Палеонтологијата ги проучува остатоците на живите суштества (фосили) кои потекнуваат од различните слоеви на Земјината кора, споредувајќи ги фосилните остатоци со сродните денешни видови.
1858 во книжевноста
1858 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Бостанџиовци
Бостанџиовци — поранешно село во Преспанско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Преспа на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во областа Голема Преспа и денес е маало на Р’мби.
Историја
Во XIX век Бостанџиовци било албанско село во Долнопреспанската нахија на Битолската каза. За време на Илинденското востание во 1903 г. Бостанџиовци е нападнато од македонски чети. Со време селото станало маало на Р’мби.
За време на Првата балканска војна селото е окупиарно од грчка војска, а по Втората балканска војна Бостанџиовци влегло во состав на Грција.
Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор, населението како муслиманско било принудено да се исели во Албанија, а на негово место се доведени 8 грчки семејства од Кавказ. Со егзодусот на Македонците од Р’мби, овие на овие семејства им бил доделен нивниот имот во главнината на селото.
Рошин Марфи
Рошин Мери Марфи (англиски и ирски: Róisín Marie Murphy, ) или само како Рошин Марфи (Róisín Murphy) — ирска пејачка и текстописец, позната по нејзините стил на електронска музика.
На почетокот, Рошин била забележана како музичарка во музичката група Moloko. Тогашен нејзин партнер во групата бил нејзиниот поранешен партнер Марк Брајдон. По крајот на нивната љубов, групата се распаднала и Роашин Марфи ја започната својата соло кариера со издавањето на албумот Ruby Blue. Нејзиниот втор албум, Overpowered, бил издаден на 10 јануари 2008 година.
Фудбалско хулиганство
Фудбалското хулиганство е бунтовно и девијантно однесување како што се вандализам,тепање и заплашување-од страна на фудбалските навивачи. Пресметките помеѓу приврзаниците на противнички тимови се случуваат пред или по фудбалските натправари на однапред договорени места надвор од стадионите ,со цел да се избегнат полициските апсења,но можат и спонтано да се случат на самите стадиони или на околните улици. Фудбалското хулиганство се движи од гласно навивање, тепачки(со тупаници)од помали размери и вознемирувања до големи немири каде навивачките групи се пресметуваат меѓусебно,користејќи смртоносни оружја како што се спортски палки,шишиња,камења и ножеви.Во некои случаи,пресметките на стадионите предизвикаа навивачите панично да бегаат ;од кои некои се повредени при пад на огради или ѕидови,а во најекстремните случаи,загинуваат хулигани,полицајци или случајни минувачи ,при што припадниците на специјалната полиција интервенираат со солзавец,оклопни возила и водени топови.
Фудбалската фирма (хулиганска организација или навивачка група што поседува илегални средства-уште позната како хулиганска група) е формирана банда,исклучиво за да се спротивстави и физички да ги нападне приврзаниците на другите клубови.Некои хулигански организации постојат за да промовираат маргинални политички цели,крајно лево и десно ориентирани,искажувајки ги своите политички идеали преку насилство,што од фудбалски поглед има минимално значење за клубот.Политичките ставови на” фудбалските фирми” не се исти со ставовите на другите  поддржувачи на тимовите.Во 1970-тите и раните 1980-ти години,секојдневната субкултура го промени британското фудбалско хулиганство.Наместо да носат облека типична за работничката класа и поврзана со “скинхедс”,преку која полицијата лесно ги идентификуваше,членовите на групите почнаа да носат дизајнирана,скапа и импровизирана спортска облека.
Рана историја
Првото појавување на фудбалското насилство е непознато,бидејќи со години многу фудбалски натпревари се одиграа низ целиот свет,но фудбалот и насилството отприлика датираат уште од 14-от век во Англија.Во 1314 година Едвард 2 го забранил фудбалот (кој тогаш беше насилен и слободен за сите и вклучуваше сопернички села кои високо шутираат топка направена од мочен меур од свиња во склоп на локалната здравствена институција)затоа што мислел дека нередите на околните натпревари можат да доведат до социјален немир па дури и до предавство.Наводно,првите регистрирани случаи на хулиганство во модерниот фудбал биле во 1880-тите години во Англија,период кога приврзаничките банди ги заплашувале соседствата и ги напаѓале судиите како и противничките приврзаници и играчи.Во 1885 година, после победата на Престон Норт Енд над Астон Вила со 5-0 во пријателски натпревар ,двата тима се маваа со камења и стапови,се плукаа и удираа со тупаници и клоци,при што еден играч на Престон  беше толку силно претепан,што ја изгубил свеста.Новинарските извештаи од натпреварот ги опишале навивачите како “простаци што завиваат”.Наредната година,навивачите на Престон ги  претепаа навивачите на Квинс Парк на железничка станица;што е наводно прв пример на фудбалско хулиганство далеку од натпревар.Во 1905 година,неколку навивачи на Престон беа осудени за хулигантво,вклучувајќи и пијана и насилна 70-годишна жена,по нивниот натпревар против Блекбурн Роверс.Помеѓу двете светски војни,не е регистриран случај на фудбалско хулиганство(иако на пример, теренот на Милвол наводно беше  затворен во 1920,1934 и 1950 година по немири на толпа луѓе),но почна широко да го привлекува вниманието на медиумите во доцните 1950-ти,поради  неговото повторно појавување во Латинска Америка. Во фудбалската сезона 1955-56 година,навивачите на англиските тимови Ливерпул и Евертон биле вклучени во голем број на инциденти.Од 1960-тите,секоја година во Англија биле пријавувани во просек по 25 инциденти.
Белгија
Фудбалското хулиганство во Белгија е чест проблем. Секој од големите тимови како Антверпен, Клуб Брухе, Андерлехт и Стандард од Лиеж имаат своја хулиганска група,што во минатото доведуваа до сериозни нереди меѓу овие клубови.
Хрватска
Фудбалското хулиганство во Хрватска се состоеше од нереди поради меѓу-етничката нетрпеливост и политиките кои влијаеа за распадот на СФРЈ во 1990-тите години.Двете најпознати хулигански групи се “Torcida”(Хајдук од Сплит) и “Bad Blue Boys”(Динамо од Загреб),кои не се само хулигански организации;тие сè повеќе наликуваат на јужноамериканските поддржувачки групи “Torcida” и “Ultras” групите,со организирани “Тифос” итн. На 13 Мај 1990 година(пред распадот на Југославија) српскиот клуб Црвена Ѕвезда од Белград гостуваше во Загреб за да игра против Динамо на стадионот Максимир.Црвена Ѕвезда доведе повеќе од 3000 навивачи на натпреварот,заедно со сега покојниот Жељко Ражнатовиќ(познат како Аркан),нејзин истакнат член, водач на српската паравојска.Пред почетокот,избувнаа неколку мали тепачки.Полициските засилувања пристигнаа вооружени со оклопни возила и водени топови,тепајќи ги иклучиво навивачите на Динамо.Остана запаметена реакцијата на фудбалерот на Динамо,Звонимир Бобан кога го удри полицаецот,бранејќи навивач на Динамо,претепан од полицијата.Судирот,во кои беа повредени стотина луѓе ,траеше повеќе од еден час.Хулиганството во Хрватска е понекогаш поврзано со расизмот и национализмот,иако расистичките навреди,доколку се појават,се насочени исклучиво кон играчите на противничкиот клуб,а никогаш кон своите.
Етничката тензија меѓу Србите и Хрватите,исто така доведе до нивна пресметка на фудбалски натпревар во Австралија.На 13 Март 2005 година,Сиднеј Јунајтед(во кој играат Хрвати и кој е формиран од хрватски емигранти) и Бонајриг Вајт Иглс(во кој играат Срби и кој е формиран од српски емигрант)играа во Сиднеј,како дел од Новата Јужно-Велшка Премиер Лига.Околу 50 навивачи се судрија,што резултира со двајца повредени полицајци и петмина уапсени навивачи.Фудбалската федерација на Нов Јужен Велс одржа истрага за настаните,во која што двата клуба негираа дека тепачката била мотивирана врз расна основа или дека имало какво и да било етничко соперништво.
Хрватските хулигани се познати и по изведување на пиротехнички спектакли на стадионите во кои светлечки ракети(факели) и димни бомби се исфрлаат на теренот,предизвикувајќи одложување или откажување на натпреварот.Голем инцидент се случи во 2003 година во Рим за време на натпреварот Рома-Хајдук кога 900 членови на “Torcida” фрлија факели врз симпатизерите на Рома,што резултираше со судири со полицијата и повеќе повредени.
Во 2007 година, во Џенова се случи друг инцидент кога маскирани членови на "Torcida" ја нападнаа полицијата со тули,шишиња и камења.Безредијата продолжија на стадионот кога истите луѓе фрлаа столчиња на теренот и отпоздравуваа во нацистички стил.
Немири се случија и во 2006 г. во Осиек за време на мечот Осиек-Динамо.“Bad Blue Boys” и “Cohorta” се пресметаа пред натпреварот,при што еден навивач на Осиек се задоби со неколку рани од нож,по што следуваа напади на домашните навивачи врз полицијата и навивачите на Динамо со факели и камења.
Големи немири се случија во 2008г.во Прага пред мечот Спарта Прага-Динамо.Тие произлегоа поради поддршката на “ултранавивачите” на Спарта за Радован Караџиќ и Ратко Младиќ.Околу 500 “Bad Blue Boys” направија хаос во центарот на градот,кршејќи продавници и напаѓајќи ја полицијата со факели,столчиња и камења.Епилогот е:приближно 300 приведени навивачи на Динамо и 8 повредени полицајци.Пред немирите,истите навивачи го провоцираа локалното ромско население со нацистички поздрави.
Големо безредие се случи на 1 Мај 2010 г. на стадионот Максимир кога “Bad Blue Boys” се пресметаа со полицијата,што резултираше со повеќе апсења и еден полицаец во критична здравствена состојба.По натпреварот продолжија пресметките,во кои еден навивач на Динамо беше застрелан од страна на полициски службеници.
Повеќето хрватски фудбалски поддржувачи се патриоти и националисти и често се собираат заедно на политички или самостојно организирани настани,за да ја поддржат националната идеја.Во 2008 г. локалните”Delije” нападнаа хрватски студентски дом во Вуковар.После 2 недели,хулиганските групи организираа голем собир.Во градот се собраа 2500 хрватски навивачи во потрага по српски навивачи,но големото полициско присуство спречи насилство од големи размери.Неколку недели по собирот,маскирани членови на “Cohorta” упаднаа на состанокот на навивачкиот клуб „Делије“ во Бобота ,напаѓајки ги нив и полицијата со факели и бејзбол палки,што резултираше со повеќе повреди.Огромен инцидент се случи во 2009 година,претходејќи му на натпреварот ФК Политехника од Темишвар против Динамо.Четиристотини членови на “Bad Blue Boys” предизвикаа нереди во центарот на градот и го нападнаа локалното српско и ромско население. Иако по инцидентот романската полиција притвори голем број навивачи на Динамо,ситуацијата повторно излезе од контрола,сега на стадионот на ФК Темишвар,кога 200 “Bad Blue Boys” ја урнаа заштитната ограда на теренот и ја нападнаа полицијата и противничките навивачи со столчиња,палки и факели,при што повредија неколку лица.Многу хрватски хулигански групи поставуваат нацистички знамиња на натпреварите и за членови имаат нео-нацистички “skinheads”.Инциденти се случија и кога”Bad Blue Boys“и “Torcida” ги навредуваа противничките фудбалери на расна основа поради црната боја на кожа,фрлајќи банани на теренот.Во 2010 г.во Копривница беше нападнат камерунски фудбалер,кој се здоби со  сериозни  повреди.
Во декември 2010 година,10 до 15 хулигани,членови на навивачката група “Tornado”(Задар), го нападнаа автобусот на КК Партизан со камења и тули,при што едно лице беше повредено.
Во истиот месец ,30 до 40 “Bad Blue Boys” нападнаа и запалија автобус со навивачи на ПАОК со камења,тули и пиротехнички средства, нанесувајќи им повреди на неколку грчки навивачи.
Франција
Фудбалското хулиганство во Франција е вкоренето во социјаните конфликти и расизмот.Во 1990-тите навивачите на Париз Сен Жермен(ПСЖ) се тепаа со навивачи   од Белгија,Германија,Италија и Шкотска.Постои долгогодишно северно/јужно соперништво помеѓу ПСЖ(Париз-север) и Олимпик Марсеј(Марсеј-југ),што ги натера властите да бидат исклучиво мобилизирани за време на натпреварите на овие 2 клуба.Вообичаена слика на нивните натпревари се насилни тепачки и немири,вклучувајќи палење на автомобили и кршење на стаклата од продавниците.Во 2000 г.жестокото соперништво стана исклучително насилно.На 24 Мај 2001 г. 50 навивачи беа повредени кога настана тепачка на натпреварот меѓу ПСЖ и турскиот клуб Галатасарај на стадионот Паркот на Принцовите.Првично ПСЖ доби парична казна од рекордни 571 000 долари,но преку жалбена постапка му беше намалена на 114 000 долари,а Галатасарај доби казна од 114 000 долари,но после тоа намалена на 28 000 долари.Во Мај 2001 г.шест навивачи на ПСЖ од Клубот на приврзаници,беа обвинети за напад,носење оружје,фрлање предмети на теренот и за расизам. Наводно,шестмината влегле во делот од стадионот Паркот на Принцовите  каде се наоѓале француските навивачи од турско потекло,со цел да ги нападнат.За времетраењето на нивниот судски процес,тие беа протерани  од сите фудбалски стадиони.
На 24 Ноември 2006 г.навивач на ПСЖ е убиен од полицијата,а друг сериозно повреден за време на судирите помеѓу навивачите и полицијата.До насилствата се дојде по поразот на ПСЖ од 4-2 од изрелскиот клуб Хапоел Тел Авив на Паркот на Принцовите во рамките на Купот на УЕФА.Навивачите  на ПСЖ бркаа навивач на Хапоел,извикувајќи расистички и антисемитистички пароли.Нападнат беше полицаец во цивилна облека,кој се обидел да го заштити фанот на Хапоел, при што во хаосот, еден навивач е убиен и уште еден сериозно повреден.Како одговор на ова,францускиот министер за внатрешни работи Никола Саркози одржа состанок со претседателот на Француската Фудбалска Лига,Фредерик Тирие за да разговараат за расизмот и насилството во фудбалот.Генералниот директор на француската полиција,Мишел Годин напомена дека мерките против фудбалското хулиганство ги намалија расните инциденти на бројката од 6,за разлика од претходната сезона кога имаше 19 инциденти.Годин изјави и дека на  300 познати хулигани може да им биде забрането присуство на натпреварите.Навивачот кој беше застрелан,се поврзува со “Boulogne Boys”,група на навивачи која се поистоветува со британските хулигани од 1980-тите.Името на групата доаѓа од “Kop of Boulogne”(KOB),една од двете главни трибини на Паркот на Принцовите.”KOB” организираше тивок меморијален марш, на кој присуствуваа 300 луѓе,обвинувајќи ја полицијата за убиство на навивачот.Тие наведоа пристрасност во францускиот печат бидејќи го изнел ставот само на едната страна околу инцидентот.Францускиот претседател Жак Ширак го осуди настанот што доведе до пукањето,изјавувајќи дека бил згрозен од извештаите за расизам и антисемитизам,а францускиот премиер Доминик де Вилпен повика за нови,построги мерки во борбата против хулиганите.Обвинителството отвори истрага за инцидентот,за да утврди дали полицискиот службеник треба да добие кривична пријава.
На 4 Јануари 2006 година,пред натпреварот против Сошо, симпатизери со бела боја на кожа удираа со тупаници и клоци две млади лица од арапско потекло,пред влезот на “KOB” трибината.За време на натпреварот расистички навреди беа упатени кон црните фудбалери и кон играчот на ПСЖ од индиско потекло Викаш Дорасо,на кому му било речено:”оди продавај кикирики во метрото”.Два месеци подоцна,на 7 Март,тројца поддржувачи на ПСЖ беа осудени за довикување расиситички слогани на натпревар во февруари 2005 г.Тие добија парични казни од 90 до 120 американски долари и беа протерани од стадионот на период од 3 години. Во последните неколку години,по примерот на Велика Британија,француското законодавство воведе промени,вклучувајќи многу повеќе забрани за пристап на   насилниците на стадионите.Заканата од распаѓање на навивачките групи исто така  го зацврсти веќе видливото соперништво и насилство меѓу навивачите. Добро познатите хулигани на кои им е забранет влез,треба да се пријават во најблиската полициска станица вечерта пред натпреварот, за да докажат дека не се во близина на стадионот.Сепак,од 2009 година,хулиганството и неговите врски со екстремните десничарски,нео-нацистички и расистички/антисемитистички групи/симапатизери, се сè уште проблем во Франција.
Германија
Дел од фудбалското хулиганство во Германија се поврзуваше со нео-нацизмот и екстремно десничарските групи.Во Јуни 1998 г. во Франција по натпреварот од Светското Фудбалско Првенство(ФИФА),помеѓу Германија и Југославија, германски навивачи претепаа еден полицаец,што доведе до оштетување на неговиот мозок.По настанот,германската полиција предупреди повеќе од 2000 познати германски хулигани дека ќе бидат уапсени доколку присуствуваат на престојните натпревари во Франција.Истата година еден германски навивач беше уапсен и обвинет за обид за убиство,а во 1999 г. уште четворица Германци беа уапсени за нападот.Во 2001 г.Маркус Варнеке,германскиот навивач обвинет за ораганизирање на нападот,беше прогласен за виновен и осуден на 5 години затвор.Тој беше протеран од Франција на период од 10 години и доби забрана за влез во сите спортски објекти во времетраење од  5 години.
Во Март 2005 г. германски приврзаници се степаа со полицијата и со противничките приврзаници на пријателскиот натпревар помеѓу Германија и Словенија во Цеље (Словенија),оштетувајќи автомобили и продавници и извикувајќи расистички слогани.Иако Германската Фудбалска Асоцијација(ГФА) се извини за однесувањето,52 лица беа уапсени;од кои 40 Германци и 12 Словенци.После поразот од 2-0 од Словачка во Братислава,германските хулигани се судрија со локалната полиција,при што 6 лица беа повредени,а 2 лица однесени во притвор.ГФА пак се извини за однесувањето на хулиганите,кои повторно извикуваа расистички слогани.
Во Јуни 2006 г. Германија ја победи Полска во Дортмунд,во натпревар од завршницата на Светското Фудбалско Првенство,што доведе до насилни судири.Германските навивачи фрлаа столчиња,шишиња и петарди врз полицијата,по што следеше апсење на 300 лица,од кои 120 беа познати хулигани.Во Октомври 2006 г. беше основана работна група за да се справи со насилството и расизмот на германските фудбалски стадиони.Најтешкиот инцидент се случи на натпревар од Третата Северна Дивизија(Лига) помеѓу Б тимот на БСК Херта од Берлин и Динамо од Дрезден,во кој 23 полицајци беа повредени.Во Февруари 2007 г. во Саксонија,сите натпревари од ниските германски лиги,од петтата дивизија па надолу,беа откажани откако 800 навивачи нападнаа 300 полициски службеници(повредувајќи 39 од нив) по натпреварот помеѓу Локомотив од Лајпциг и втората екипа на Ерзгебирге Ауе.Завреме на Светското Фудбалско Првенство во 2010 г. имаше помали нарушувања на мирот кога после натпреварот Германија-Англија,толпа на германски приврзаници запалија англиско знаме во градот Дујсбург-Хамборн(Германија).
Грција
Во Април 2007 г. во Грција,сите спортски центри беа затворени на 2 недели откако на 29 Март во Атина еден навивач загина во однапред договорена тепачка меѓу хулигани.Во пресметката беа вклучени 500 симпатизери на соперниците од Грчката Супер Лига,Панатинаикос, кој е со седиште во Атина и Олимпијакос, кој се наоѓа во непосредна близина на Пиреја.Грчката влада веднаш ги суспендира сите екипни спортови и ги прекина врските меѓу тимовите и нивните навивачки организации.
Мечот од Третата Дивизија меѓу Панетоликос и Лиуполи беше во прекин 30 минути поради судирот на играчите и навивачите,откако не им беше признат гол на Панетоликос.Како резултат на тоа,двајца фудбалери и тренер беа однесени во болница.
На 18 Април во Јанина,спротивставени навивачки табори се судрија меѓу себе и со полицијата,за време на и по полуфиналето од Грчкиот Куп,ПАА Јанина-Лариса. По натпреварот,кој Лариса го доби со 2-0,навивачите запалија канти за ѓубре и искршија излози на продавници,додека полицијата се обиде да ги растера со солзавец.
На 10 Октомври 2009 г. група од околу 30 хулигани прекина натпревар под 17 години меѓу кадетите на локалните ПАОК и Арис .Повредени беа неколку играчи на Арис и нивниот тренер,бивш играч на ПАОК и друго официјалено лице.
Италија
Во Февруари 2001 г. ,навивачите на Рома се пресметаа со полицијата и со навивачите на Ливерпул,при што пет Англичани беа прободени со нож.Во Декември истата година,полицицјата употреби солзавец за да го растера метежот на натпреварот од Лигата на Шампионите меѓу Рома и Ливерпул,при кој повторно четворица навивачи на Ливерпул беа повредени.Во Март 2006 г.тројца симпатизери на англискиот клуб Мидлсброу беа прободени при напад на “ултрасите” на Рома, пред натпреварот на нивниот тим од Купот на Уефа,одигран во Рим.
После еден викенд на насилство во јануари 2007 г. претседателот на Италијанската Фудбалска Федерација(ИФФ) се закани дека ќе ја прекине целата фудбалска лига.Еден официјален претставник на аматерскиот клуб Саммартинезе е претепан до смрт,при тепачката меѓу играчи и навивачи во градот Луци,а на навивач на Ливорно му беа потребни 20 конци на главата,откако беше нападнат од навивачи на Фиорентина.Исто така, околу 100 навивачи на Аталанта се обидоа да го нападнат противничкиот тренер,пресметувајќи се со приврзаниците на Катанија и со полицијата, а на натпревар од Серија Д Лигата,помошниот судија беше удрен со метален тапан,фрлен од трибините.Во Февруари 2007 г. ИФФ ги прекина сите фудбалски натпревари, по убиството на полицаец на натпревар од Серија А Лигата, помеѓу Катанија и Палермо.Полицискиот службеник Филипо Ракити почина откако беше погоден во лицето со мала екплозивна направа,додека неговите колеги се справуваа со ситуацијата надвор од стадионот.На 4 април 2007 г. приврзаниците на Рома и Манчестер Јунајтед се пресметаа за време на натпреварот од Лигата на Шампионите,што резултираше со еден прободен навивач на Манчестер Јунајтед, други 11 однесени во болница како и двајца повредени навивачи на Рома,кои добија болничко лекување.Шефот на Римската Полиција,Ачиле Сера тврди дека полициската акција била оправдана и дека нема да има никаква истрага.