cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Криптон
Апликации
Повеќекратните оддавни линии на криптонот прават да се појават блескави гасови од јонизираниот криптон, што, пак, ги прави криптоните-засновани светилки корисни во фотографијата како брилијантен бел извор на светлина. Криптонот се користи во некои фотографски удари за фотографирање со висока брзина. Криптонот исто така е комбиниран со други гасови за да се направат прозрачни знаци кои сјаат со зеленикаво-жолта светлина.
Криптонот се меша со аргон во енергетски ефикасни флуоресцентни светилки, со што се намалува потрошувачката на енергија, но исто така се намалува излезот на светлината и се зголемува трошокот. Криптонот чини околу 100 пати колку што е аргонот. Криптонот (заедно со ксенон) исто така се користи за да се полнат лампи за да се намали испарувањето на влакната и да се овозможат повисоки работни температури. Појасната светлина резултира со повеќе сина боја од конвенционалните лампи.
Белите празнења на криптонот често се користат за добар ефект во цевки за празнење на гас во боја, кои едноставно се насликани или обоени за да се создаде саканата боја (на пример, "неонски" мулти-обоени рекламни знаци се често целосно криптонски). Криптонот произведува многу поголема светлосна моќ од неонот во регионот на црвената спектрална линија, и поради оваа причина, црвените ласери за високоенергетски ласерски светлосни екрани се често криптон ласери со огледала кои ја избираат црвената спектрална линија за ласерско засилување и емисија, наместо попознат спектар на хелиум-неон, кој не може да ги постигне истите мулти-вати излези..
Криптонскиот флуорид ласер е важен во истражувањата за јадреното соединување во експериментите за затворање. Ласерот има униформност на долгите снопчиња, кратка бранова должина, а големината на самото место може да се менува за да ги следи имплодирачките топчиња.
Во експерименталната физика на честички, течниот криптон се користи за изградба на квазихомогени електромагнетни калориметри. Еден значаен пример е калориметарот на NA48 експериментот во CERN кој содржи околу 27 тони течен криптон. Оваа употреба е ретка, бидејќи течниот аргон е поевтин. Предноста на криптонот е помал полупречник на молиер од 4,7 см, кој обезбедува одлична просторна резолуција со малку преклопување. Другите параметри релевантни за калориметријата се: должина на зрачење од X0 = 4,7 cm и густина од 2,4 g / cm3.
Запечатените склопови на искра во ексцитирачите за палење кај некои постари млазни мотори содржат мала количина криптон-85 за да произведат постојани нивоа на јонизација и еднаква операција.
Криптон-83 има примена во магнетната резонанца (МРИ) за снимање на дишните патишта. Особено, му овозможува на радиологот да прави разлика помеѓу хидрофобните и хидрофилните површини кои содржат дишни патишта.
Иако ксенонот има потенцијал за употреба во компјутерската томографија (КТ) за да ја процени регионалната вентилација, нејзините анестетички својства ја ограничуваат нејзината фракција во гасот за дишење до 35%. Мешавина на дишење од 30% ксенон и 30% криптон е споредлива според ефикасноста на КТ до 40% ксенонска фракција, притоа избегнувајќи ги несаканите ефекти од висок делумен притисок на ксенонот.
Метастабилниот изотоп криптон-81м се користи во јадрената медицина за скенирање на белодробни / перфузиони реакции, каде што се вдишува и се слика со гама камера.
Криптон-85 во атмосферата се користи за да се открие тајната на јадреното гориво за преработка на објектите во Северна Кореја и Пакистан. Тие објекти биле откриени во почетокот на 2000-тите и се верувало дека произведува плутониум од оружје..
Криптонот се користи повремено како изолација на гас помеѓу стакла на прозорите.
Мерки на претпазливост
Криптонот се смета за нетоксичен асфиксиан. Криптонот има наркотична моќ седум пати поголема од воздухот, а дишењето атмосфера од 50% криптон и 50% природен воздух (како што може да се случи во местото на истекување) предизвикува наркоза кај луѓето слични на воздухот за дишење со четирикратен атмосферски притисок. Ова може да се спореди со нуркање на длабочина од 30 метри (видете ја азотната наркоза) и може да влијае врз секој што го дише. Во исто време, таа мешавина ќе содржи само 10% кислород (наместо нормални 20%) и хипоксијата би била поголема загриженост.
Рахманли
Рахманли (Рамалија или Ромалија, наречено и Раманче; Ελεούσα, Елеуса; до 1926 г. Ραχμανλή, Рахманли ) — поранешно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лерин во истоимениот округ на областа Западна Македонија, Грција. Сè до неговото напуштање во 1930-тите било населено исклучиво со Македонци.
Географија
Селото било сместено 22 км североисточно од Лерин, 17 км источно од Долно Клештино. Лежело во северниот крај на Леринското Поле на самата државна граница со Р. Македонија.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Рахманли било македонско село во Леринската каза. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович („Очерк путешествия по Европейской Турции“) ја опишал Ромалија како македонско село. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Рахманли (Раманче) имало 249 жители Македонци-христијани.
На почетокот на XX век целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Раманли (Ramanli) живееле 128 Македонци, сите под егзархијата.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 123 жители. Во 1920 г. населението опаднало на 68 лица, веројатно поради војните. Во 1926 г. властите го преименувале во Елеуса. Според последниот попис од 1928 г. Рахманли имало 56 жители, кои постепено почнале да го напуштаат поради тешките услови за живот и се прибрале во соседното село Орта Оба. Иако селото е конечно напуштено во 1930-тите, имотите во него сè уште се користат од неговите поранешни жители.
1755
1755 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1755 година од новата ера, 755. од вториот милениум, 55. од XVIII век и шеста од 1750-тите.
Космос-859
Космос-859 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
1755
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Космос-859
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 октомври 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-859 бил надгледувачки сателит.
1755
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7263 и 7264 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6505 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5515 и 5516 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2508.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1755 година се протега во 4391 и 4392, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4451 и 4452 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2298. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1168 и 1169 исламска година.
Разлог (област)
Разлог (или Разлошко) — историско-географска област во Пиринска Македонија сместена во Разлошката Котлина.
По областа е наречен и денешниот град Разлог, кој до 1925 г. изворно се нарекувал Мехомија.
Географски особености
Котлината се протега во горното поречие на реката Места меѓу планините Рила на север, Пирин на југозапад и југ и Родопите на исток. Во правец ЗСЗ-ИЈИ долга е 21 км, со просечна ширина од 12 км. Котлинското дно се наоѓа на средна надморска височина од 940 м. Во североисточниот дел меѓу Рила и Родопите се наоѓа Беличкото Поле, кое претставува дел од неа.<mapframe latitude="41.880298" longitude="23.543358" zoom="11" width="338" height="299" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [] } Западниот дел на котлината е рамен, исполнет со терцијарни наслаги, покриени со ледничконаносен материјал, а источниот дел е ридест. Кај градот Добриништа и селата Бања и Елешница извираат топли минерални извори, а има и наоѓалишта на нискокалорични лигнитни јаглени. Климата е типично планинска со средоземно влијание. Котлината се одводнува во реката Места, која минува низ нејзиниот ридест источен дел и нејзините притоки: десни — Беличка Река, Исток (со притоките Бела Река и Глазне) и Добринишка Река; леви — Златарица. Почвата е кафеава планинска (во периферните делови) и алувијална и делувијална (во котлинското дно и по теченијата на реките). Климатските и почвените услови се погодни за одгледување на раноградинарски култури.
Сообраќај
Низ котлината минуваат делови од два државни пата:
Низ котлината поминува и крајниот потег од трасата на теснолиниската железница Септември – Добриништа.
Спортот во Србија
Спортот во Србија игра важна улога, а земјата има богата спортска историја. Најпопуларните спортови во Србија се фудбалот, кошарката, тенисот, одбојката, ватерполото и ракометот.
Професионалните спортови во Србија се организирани од спортски федерации и лиги (кај тимските спортови)..Најголеми и најуспешни клубови се Црвена звезда (три светски титули и седум европски во различни спортови), Партизан (четиринаесет европски титули во разни спортови), Раднички (три европски титули во различни спортови) и Београд во Белград, Војводина во Нови Сад, Раднички во Крагуевац, Спартак во Суботица.
Фудбал
Фудбалот е најпопуларниот спорт во Србија, а Фудбалскиот сојуз на Србија со 146,845 регистрирани играчи е најголемата спортска асоцијација во земјата. Драган Џајиќ бил официјално признат како „најдобар српски играч на сите времиња“ од страна на Фудбалскиот сојуз на Србија, а во поново време за елитните европски клубови играат Немања Видиќ, Дејан Станковиќ, Бранислав Ивановиќ, Александар Коларов и Немања Матиќ. Србија е позната како еден од најголемите светски извозници на фудбалери.
Фудбалската репрезентација на Србија нема голем успех иако се пласираше на четири од последните пет Светски првенства на ФИФА. Младинските фудбалски репрезентации на Србија го освоиле Европското првенство под 19 во 2013 и Светското првенство под 20 во 2015 година. Двата главни фудбалски клуба во Србија се Црвена Звезда (победник на Европскиот куп 1991 и Интерконтиненталниот куп 1991 година) и Партизан (финалист на Европскиот куп 1966 ), двата од Белград.
Покрај триумфот на Црвена звезда, српски фудбалери кои со своите клубови ја освоија Лигата на шампионите се Велибор Васовиќ, Немања Видиќ, Дејан Станковиќ и Бранислав Ивановиќ, а во женскиот фудбал Јована Дамњановиќ. Најдобри стрелци сезонава беа Милош Милутиновиќ, Владица Ковачевиќ, Силвестер Такач, Борислав Цветковиќ, Милинко Пантиќ.
Бора Милутиновиќ е еден од најуспешните тренери во светот. Водел голем број светски клубови и репрезентации, а на Светските првенства учествувал со пет различни репрезентации.
Куќата на фудбалот, спортскиот центар на Фудбалскиот сојуз на Србија, бил отворен во Стара Пазова во 2011 година, со отворени и затворени терени..Спортскиот центар подготвува фудбалски тимови од сите возрасти, организира школи и кампови за млади играчи, се обучуваат тренери и судии.
Тенис
Неодамнешниот успех на српските тенисери доведе до огромен раст на популарноста на тенисот во Србија. Новак Ѓоковиќ, дваесетти Грен слем шампион, завршил во 2011, 2012, 2014, 2015, 2018, 2020 и 2021 година како број 1 во светот. Моника Селеш, поранешен светски бр. 1, член на Меѓународната тениска куќа на славните, освоила осум Грен слем титули во сингл (додека ја претставуваше СР Југославија). Ана Ивановиќ (шампионка на Отвореното првенство на Франција 2008 ) и Јелена Јанковиќ биле рангирани како бр. 1 на ВТА рангирањето и една Грен слем шампионка во мешани двојки ( првенства на Вимблдон 2007 ). Имало и двајца тениски двојници бр. 1: Ненад Зимоњиќ (трикратен машки двоен и петкратен шампион во мешан двоен грен слем ) и Слободан Живојиновиќ (шампион на УС Опен од 1986 година ). Српската машка тениска репрезентација го освоила Дејвис купот 2010 и АТП купот 2020 година, исто така два Светски тимски купови (во 2009 и 2012 година), додека женската тениска репрезентација на Србија стигнала до финалето на Фед купот во 2012 година.
489
489 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 489 година од новата ера, 489. од првиот милениум, 89. од V век и последна од 480-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5997 и 5998 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5239 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4249 и 4250 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1242.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 489 година се протега во 3125 и 3126, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3185 и 3186 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1032. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 137 и 136 година пред хиџра.
Нојенгерс
Нојенгерс (Neuengörs) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Долен Милановац
Долен Милановац (до 19 век наречен Пореч) е град во Србија, во општина Мајданпек, во областа на Бор. Ова место е на самиот брег на Дунав, во непосредна близина на многу важниот археолошки локалитет Лепенски Вир, кој е и центар на Националниот парк Ѓердап. Според пописот од 2011 година, имало 2.410 жители.
Географија и клима
На десниот брег на Дунав, во клисурата Ѓердап, во центарот на Национален парк Ѓердап, Долен Милановац се наоѓа на надморска височина од 75 метри. На оддалеченост од околу 22 километри се наоѓа најблискиот град Мајданпек, кој е и седиште на истоимената општина. Според начинот на настанување и изглед, клисурата Ѓердап е композитна составена е од четири стеснувачки - клисури и три продолжетоци - долини, а се состои од: Оршавска котлина и Шипска клисура. Во овој дел од својот тек Дунав прави голем „лакт“ во чиј врв се наоѓа Долномилановачката долина долга 19 километри. Во овој дел Дунав е широк околу 1800 м, стабилно ниво на вода и мирна област (без вирови), така што има одлични можности за оние кои сакаат возење со брод или уживаат во спортови на вода. Во Долномилановачката долина на Ѓердапско езеро, низводно од самиот град, се наоѓа голема притока Поречка Река, на чие устие, поради зголемувањето на нивото на водата, се создал простран и длабок залив. Од устието на Поречка река, Дунав тече осум километри праволиниски кон североисток и во овој дел е широк 600-800 метри. Во тој дел забележливи се сртовите на Карпатите во Романија, како и познатата планина Мироч, на десниот брег во Србија. Оттаму, низводно е превојот Казан, кој е дел од клисурата Долни Ѓердап, отелотворен во масивите Голем Чакор (на левиот брег) и Голем Штрбац. (на десниот брег). (Види: туристичка карта на општина Мајданпек ) Југозападно од Долни Милановац и долината се наоѓа планината Лисковац (Голем Лисковац 803 м), на исток е реката Пореч и над неа планината Голем Гребен, на југ е Шашка реката и над неа планината Мал Крш (929 м), на запад се Мајданпек, Северни Кучај и Шомрда. Планината Мироч (Голем Штрбац 768 м) се протега од Долни Милановац до Текија. Од планината Голем Гребен се дели со реката Вратно. На планината Мироч, недалеку од Милановац, се наоѓа селото Мироч, кое е во многу убава етноамбиентална целина. Таму се наоѓа пештерата Градашица со голем број на длабнатини и заливи, јами и бездни. Посебна атракција е Геруталис - остаток од монументална римска тврдина. На шест километри од Долен Милановац се наоѓа етнокомплексот Капетан Мишин брег. Се наоѓа на рид со најубав поглед на зајдисонцето во Ѓердап, Србија и на Балкан от.
Историја
Нагоре од Долен Милановац кај селото Бољетин, на терасата на Дунав во рамките на заштитениот Национален парк Ѓердап, се наоѓа археолошкиот локалитет Лепенски Вир. Неолитската населба е стара околу 8.500 години и поминала низ четири фази на развој. Населбата е најстарото сведоштво за животот на праисториската заедница на рибари и ловци покрај Дунав, а била напуштена пред 4.500 години. n. д. Врз основа на остатоците е забележано дека првобитната заедница била ловечко-собирна заедница, по што се развила во заедница на земјоделски сточари. Археолозите пронашле остатоци од куќи со трапезоидна основа и камено огниште, како и 54 камени скулптури, кои ги претставувале нивните божества. Жителите на Лепенски Вир ги скротиле животните, ги научиле да ја обработуваат земјата, по што се преселиле во области кои имаат подобри можности за земјоделство. Недалеку од Мајданпек и Долен Милановац во близина на село Рудник од раниот енеолит „Рудна Глава“ (5.000. година п.н.е.) кој е археометалуршки локалитет каде се пронајдени остатоци од печка и работилница за преработка на бакар, што го прави еден од најстарите праисториски рудници за метал му припаѓа на преодниот период од камено доба во метално доба.
Индоевропејците се доселиле во овие краишта и на Балканот во II милениум п.н.е. Во тој ран период, од 13 до 12 век п.н.е.најпрвин се издвојувале античките Грци, кога Аргонаутите тргнале во потрага по златното руно. Името, блиската река Пек, е поврзано со присуството на античките Грци, кои имаат грчко потекло, а доаѓа од формата пекос со значење „овчо руно“, кое овие древни народи го положиле во коритото на реката за да го измијат златото. Најстарото име на Дунав е поврзано со тој период, старогрчкиот хидроним Истар, со кој Аргонаутите пловеле во потрага по златното руно. За тие ранодревногрчки истражувачи Истра значела исклучиво долниот тек на Дунав, кој според нив завршувал кај Железната порта, односно Ѓердапската клисура. Во своето дело „Теогонија“, Хесиод ја споменува Истра како една од четирите најголеми реки во светот (тогаш познат свет). Основачот на историската наука, Херодот, ја нарекува реката Истар „северен Нил“, односно верувале дека Истра е северниот пандан на големата египетска река. Според античките писатели, областа помеѓу Велика Морава и Дунав била ретко населена во предримско време. Забележано е дека во тоа време овие области биле населени со Тракијци, меѓу кои најмногу се истакнувало Трибали племето. Потоа, овие области во 4. век п.н.е биле населени со Келти кои играле важна улога како на ова така и на многу поширокото подрачје. Самото потеклото на денешното име на реката Дунав потекнува од келтскиот јазик. Келтскиот збор е поврзан со имињата за реката, односно „голема вода“ во некои други јазици, како што е австрискиот ден или осетискиот дон, од каде што потекнува и името на руската река Дон. Во 17 век местото првпат се споменува како Бања, а како рибарско село се наоѓало во близина на устието на реката Порече во Дунав. Центарот на Поречието, населбата Бању, го уништуваат Турците. Бурните времиња, стравот од турската војска, го принудиле населението на 1690 година на дунавскиот остров Пореч изградиле нова населба и именувана по островот. Поради честите поплави по наредба на кнезот Милош Обреновиќ од 1830 г. Пореч бил преместен од долниот остров на горниот десен брег на Дунав за да се заштити од пролетните поплави. Покрај тоа, тој го променил своето име во Милановац. Името го добил по најстариот син на Милош, престолонаследникот Милан. Таа била една од првите населби што била изградена според зонскиот план што го смислил војводата од Порече Стефан Стефановиќ Тенка. Три децении подоцна, во 1859 година, кога се формирал Горен Милановац под планината Рудник, овој на Дунав ја добил одредницата Долен. Во првата половина на 19 век, градот имал над 150 куќи, главна улица, црква, казнено-поправен дом, царина, училиште и бордел и огромно пристаниште, а неговите жители биле познати трговци и одлични кормилари. Во тоа време, најпознати жители на местото биле Стефан Стефановиќ Тенка и Миша Анастасијевиќ.
Капетан Миша (1803—1885), претседател на Собранието на Кнежевството Србија, филантроп, продавач на сол и еден од најбогатите луѓе од тоа време, кој животот го поминал во Белград и Букурешт. Капетан Миша изградил нова православна црква во Милановац (Милошевац) и гроб со спомен-камен до храмот. Ја погребал својата маќеа Миља (која ја сакал исто како мајка му), кога таа починала во 1837 година. Во времето кога Миша го купил материјалот за изградба на голема куќа во Милановац во 1845 година, имало проблем со изградба на нова црква. Неговите поречани имале изградено дрвена црква, а за другата - нова, наместо цврст материјал, немале доволно средства. Анастасијевиќ понудил материјал подготвен за изградба на неговата куќа (од кој се откажал) за изградба на храмот, а понудил и заем од 1000 талери. Кога црквата завршила, тој им го простил целиот долг, па дури и набавил ѕвонче за училиштето.
Стефан Стефановиќ Тенка (1797-1865), војвода од Порече, министер за образование и карантински надзорник, по Уставот од 1838 година, министер за правда и образование, во егзил воКонстантинопол од 1840 до 1842 година, од 1848 година до 1857 година Претседател на Државниот совет (Владата).
Градот бил погоден од голема поплава во февруари 1940 година.
До 1965 година оваа населба била седиште на општината Долен Милановац, која ја сочинувале населбите: Бољетин, Долен Милановац, Голубиње, Клокочевац, Мироч, Мосна и Тополница. Во општината влегувала и тогашната самостојна населба Штрбац, која денес е составен дел на населбата Голубиње. По укинувањето на општината, подрачјето на поранешната општина станало дел од општината Мајданпек.
Поради изградбата на ХЕ Ѓердап, Долен Милановац е преместен во 1971 година.
Долен Милановац порано се викал Пореч, новото име го добил по кнезот Милан Обреновиќ, рано починатиот син на принцот Милош.
Демографски податоци
Оваа населба е претежно населена со Срби (според пописот од 2002 години).
Автозомно доминантна хипокалцемија
Автозомно доминантна хипокалцемија (АДХ)(Autosomal dominant hypocalcemia) е многу ретка болест на хомеостазата на калциумот. Синоними на оваа ретка дијагноза се: автозомно доминантен хипопаратироидизам, фамилјарна хиперкалциурична хипокалцемија, фамилјарна хипокалцемија. Таа е предизвикана од мутација на CASR (3q21.1) генот којшто го кодира калциум сензинг рецепторот. Овој рецептор игра клучна улога во регулација на метаболизмот на калциумот и на фосфорот преку контролирање на секрецијата на паратхормонот и преку екскреција на калциум преку урина како одговор на варијациите на серумскиот калциум. Бидејќи се работи за активирана мутација на овој ген, се случува да има зголемена чувствителност на клетките на паратироидната жлезда и на клетките на тубулите на бубрезите кон нивото на калциум, и затоа доаѓа до хипокалцемија која што овие клетки ја перцепираат како нормална. Исто така се опишани и активирани мутации и во GNA11 (19p13.3) генот.
Клиничка експресија
Клиничката експресија и возраста на манифестирање на симптомите се многу варијабилни (зависно од нивото на калциум во крвта). Некои пациенти се комплетно без симптоми (кај нив диагнозата се поставува при случајно испитување на крвта), некои се со умерени симптоми (грчеви, парестезии) и некои имаат многу тешки симптоми (пр повторувачки конвулзии). Најчест симптом на автозомно доминантна хипокалцемија се мускулни спазми на мускулите на рацете и стапалата (карпопедални спазми), грчење на мускули, сензации на пецкање и боцкање (парастезии) или невромускулна иритабилност во вид на треперење на мускулите во ралични делови на телото. Лицата со најтежок облик на болеста имаат конвулзии обично од доенечка возраст или рано детство. Некогаш овие симптоми се јавуваат само при епизоди на болест или при температура. При хипокалцемија пациентите имаат потешкотии во концентрација и обично тоа се нарекува со терминот „brain fog” (магла во мозок). Освен низок калциум во крвта, високо ниво на калциум во урина исто така присутно е високо ниво на фосфор во крвта, ниско ниво на магнезиум во крвта и зголемено лачење на магнезиум со урина. Нефрокалционоза и оштетена бубрежна функција се исто така опишани. Калцификати се формираат и во базалните ганглии на мозокот, кои се должни за контрола на движбите. Исто така се опишани случаи на автосомно доминантна хипокалцемија со одлики на Бартер синдром (додатно присутна хипокалемија и метаболна алкалоза). Кај автозомно доминантна хипокалцемија серумското ниво на ПТХ е нормално или ниско. На нивото на калциум влијаат и други фактори на околината, исхраната, менструален циклус, стресот итн.
Дијагноза
Диагнозата се поставува со лабораториски иследувања, додека се потврдува со генетско иследување.
Трка Абу Даби 2017
Трка Абу Даби 2017 — 3. издание на велосипедската етапна трка Абу Даби, која се одржала помеѓу 23 и 25 февруари како трет настан во сезоната на Светската турнеја. Првпат ќе биде вклучена во календарот на Светската турнеја.
Планинската завршница на трката на Џабал Хафит го обезбедила завршниот подиум на трката, откако Марк Кевендиш, Марсел Кител и Кејлеб Јуан  ги освоиле трите спринтерски етапи. Светскиот првак од 2013 година, Руј Кошта, возејќи за новоименуваната, се одвоил со возачот на , Илнур Закарин, останувајќи до крајот; Кошта успеал да го претекне Закарин и ја освоил етапата, а со дополнителните бонус секунди ја зачувал крајната победа за четири секунди. Подиумот бил заокружен од возачот на, Том Димулен, кој се обидел да му се приближи на двоецот на искачувањето, но задоцнил десет секунди.
Со завршување на првото, второто и третото место на спринтерските етапи, Кевендиш бил удобен победник на бодовниот пласман. Во другите пласмани, колегата на Кител, Жилијан Алафилип го освоил пласманот за млад возач; се искачил четири места погоре на завршниот ден со трите секунди бонус за освојување на едниот од средните спринтови — искачувајќи се од деветтото на петтото место. Уште еден искачувач на завршниот ден бил возачот на, Патрик Конрад, кој го освоил пласманот на средните спринтови, освојувајќи уште два други спринта и завршил втор зад Алафилип на третиот. Со осум секунди бонус, се искачил од 24. на 10. место. Екипниот пласман бил освоен од екипата на Кошта,.
Рута
Целосната рута за Трката Абу Даби 2017 била објавена на 24 јануари 2017.
Екипи
Како нова трка во Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат на трката. Со тоа, шеснаесет од осумнаесетте екипи — сите освен и  — настапиле на трката. Четири професионални континентални екипи настапиле, со што ја заокружиле главната група од 20 екипи.
Водство во пласманите
На Трката Абу Даби 2017 биле доделени четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван со додавање на завршното време на секој велосипедист на секоја етапа и дозволувајќи временски бонуси за првите тројца на средните спринтови и на завршницата на етапите, предводникот ја добивал црвената маичка. Овој пласман бил сметан за најважен на трката и победникот на пласманот се сметал за победник на трката.
Дополнително, постоел бодовен пласман, каде се доделувала зелена маичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на првите десет места на крајот на етапата. За победа на етапата, возачот добивал 20 бода, 16 бода за вториот, 12 за третиот, 9 за четвртиот, 7 за петтиот, 5 за шестиот и по еден бод помалку за секое наредно место, сè до 1 бод за 10. место. Бодови за пласманот можеле да се добијат и на средните спринтови во текот на секоја етапа; овие средно спринтови исто така нуделе временски секунди за генералниот пласман. Постоел и спринтерски пласман за бодовите доделени на гореспоменатите средни спринтови, каде водството било обележано со црна маичка.
Четвртата маичка ја претставувал пласманот за млад возач, обележана со бела маичка. Ова било одлучувано на ист начин како во генералниот пласман, но само возачите родени по 1 јануари 1992 година можеле да учествуваат во пласманот. Имало и пласман за екипите, каде биле собирани времињата на најдобрите тројца велосипедисти по екипа на секоја етапа; предводничката екипа на крајот на трката била екипа со најмало вкупно време.
Tjорн
Тјорн е шести по големина остров во Шведска, сместен на шведскиот западен брег во провинцијата Бохуслен.
Областа на островот е 147 км2 (57ми), а површината на општината е 168 км2 (65ми). Населението, заклучно со 2017 година, изнесувал 15.774 луѓе.
Географија
Тјорн е поврзан во источниот дел на градот Стенунгсунд на копното од Тјорн мост, а на островот Оруст во северниот дел од мостот Скопесунд.
Најголемиот град е Скерхамн, а исто така е и главен град на општината. Други заедници, од кои многу се рибарски заедници, вклучуваат Роненг, Кледешолмен и Киркесунд. Полуостровот Мјорн има големи банки со школки.
Туризмот
Во текот на летото, населението се зголемува од 15.000 на 45.000, бидејќи туристи доаѓаат со јахти и за пливање. Скерхам има пристаниште за гости за сместување и јахти кои патуваат по должината на Шведскиот западен брег.
IC 1332
IC 1332 — галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1332 се споменува и како CGCG 183-2, CGCG 182-81, NPM1G +36.0203, KUG 1007+367.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1332 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1332 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 10 м 10,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 27' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 1332 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29592.
Историја на Чад
Првите записи од човечкото живеење на територијата на денешен Чад датираат пред околу 10.000 години, кога овие делови од Сахара биле доста плодни за нормален живот на човекот. Главно поради тој факт, земјата денеска е исклучително богата преку своите археолошки објекти. Некои откриени наоѓалишта датираат од пред 4.000 години. Освен археологијата, познато е и дека во овој регион во антиката била развиена и трговијата.
Едни од првите народи кои успеале да создадат држава на овие простори биле племето Сао, за чија историја и култура во денешнината се знае многу малку. Ова племе најверојатно подоцна биле асимилирани од страна на Канемската империја, една од земјите кои најдолго се задржиле на овие простори. По прифаќањето на исламот од страна на империјата, самата религија била проширена и на овие делови од денешен Чад.
Во 1900 година, Франција го создла Чад под нејзина контрола како протекторат. Како полноправна колонија земјата се нашла во 1920 година, како дел од Француската Еквадорска Африка. Во текот на оваа владеење, земјата била во голема економска криза, населението главно се користело за трговија со робови, модернизацијата на инфраструктурата била на залудно ниво. Единствено кое Франција имала корист како суровина од земјата бил памукот.
Сепак, својата независност Чад ја добил на 11 август 1960 година. Првиот претседател на земјата станал Франсоа Томбалбае, избран од доста прогресивна партија. Тој ги забранил сите опозициски партии и станал најголемиот авторитет во земјата. Во 1965 година во земјата избувната граѓанска војна. По десет години, претседателот Франсоа бил симнат од власт и убиен, но конфликтите во земјата продолжиле. Во 1979 година, бунтовниците ја зазеле престолнината Нџамена. Во тоа време, Либија испратила воени сили кон земјата но претрпила пораз и кон 1987 година се повлекла. Новиот претседател Хисен Хабре, помогнат од Франција, успеал да ја создаде режим според кој голем број на народи биле убиени или затворени. Во негово време загинале околу 40.000 души а самиот диктатор го добил прекарот Африкански Пиноче. Во 1990 година тој бил симнат од власт со воен преврат од страна на Идрис Деби, Идрис Деби почина на 20 април 2021 година на фронтот против бунтовничката група од северен Чад.
Наводи
צ'אד
Монти Пајтон во живо на Холивуд Боул
Монти Пајтон во живо на Холивуд Боул е концертен филм од 1982 година во кој членовите на групата Монти Пајтон изведуваат голем дел од своите најпознати скечеви и сцени на Холивуд Боул, вклучувајќи и некои од пре-Питоновскиот период.
Во филмот учествуваат шесте членови на Монти Пајтон, како и Керол Кливленд која има повеќе споредни улоги; Нил Инес пак изведува дел од песните.
1754
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7262 и 7263 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6504 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5514 и 5515 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2507.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1754 година се протега во 4390 и 4391, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4450 и 4451 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2297. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1167 и 1168 исламска година.
Луга (река)
Луга (Луга) е река во Новгородскиот и Батетскиот регион во Новгородска област и Лужскиот, Волосовскиот, Сланцевскиот и Кингисепскиот регион во Ленинградската област во Русија.
Опис
Реката се влева во заливот Луга на Финскиот Залив. Замрзнува на почетокот на декември и останува под мразот до почетокот на април. Должината на Лугата е 353 километри, а површината на нејзиниот слив е 13,200 км2. Нејзината главна притока е Оредеж (десно). Градовите Луга и Кингисеп, како и населбата Толмачијово од урбан тип се наоѓаат на бреговите на Луга. Усието на Луга е местото на терминалот за контејнери во Уст-Луга.
Изворот на Луга се наоѓа во област за производство на тресет на северозапад од Новгородска област, неколку десетици километри северозападно од градот Велики Новгород. Реката тече на југ, преминува во Батетскиот регион и постепено се врти на запад. Дел од Луга служи на границата помеѓу Новгородската и Ленинградска област. Таму, Луга тече северозападно, во градот Луга се свртува кон север, го прифаќа Оредеж од десно и тече низ населбата Толмачиово од урбан тип. Таму, се врти северозападно и достигнува до границата на Лужскиот регион. Дел од Луга ги формира границите помеѓу Гачински и Волосовск, Сланцевски и Волосовски и Кингисепската и Волосовската област. Во градот Кингисеп, Луга свртува на север и последователно североисточно. Устието на реката Луга се наоѓа во населбата Уст-Луга.
Одводниот слив на Луга вклучува големи области на северот на Новгородската област (Новгородски и Батетски регион), како и на југозапад на Ленинградска област (Гачински, Лужски, Волосовски, Сланцевски и Кингиепски регион). Особено, тој содржи Шум-гора, археолошки локалитет во близина на бреговите на реката во Новгородска област и Мшинское болото Заказник во Ленинградска област, поделени меѓу сливовите на Оредеж и Јашкера.
Лугата под градот Кингисеп е пловна; сепак, нема навигација за патници.
Пронсторф
Пронсторф (Pronstorf) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Марија Аланска
Марија Багратиони (грчки: Μαρία της Αλανίας, околу 1050-1103) била византиска царица, сопруга на царот Михаил VII Дука и Никифор III Вотанијат. Во времето на нејзиниот брак, грузиската принцеза Марија била една од двете невизантиски принцези која била омажена за еден византиски наследник.
Прв брак
Марија, чие вистинско име е Марта, била ќерка на грузискиот цар Баграт IV (1027-1072) од втората сопруга, Борена Аланска. Во 1056 Марта била испратена во Цариград, каде што требало да биде одгледана и образована под покровителство на царицата Теодора. Царицата сепак починала истата година и Марта била вратена назад во Грузија. Во 1065 година Марта била омажена за Михаил, синот на византискиот цар Константин X Дука, кој подоцна го наследил претолот од својот татко. Во Византија таа останала позната по името Марија Аланска.
Марија му родила на Михаил VII еден син - Константин Дука.
Втор брак
Во 1078 година бил детонизиран Михаил VII, а на негово место се качил цар Никифор III Вотанијат. За да ја легализира својата круна, Никифор III Вотанијат и понудил на Марија да се омажи за него, во замена за што новиот цар ветил да го објави нејзиниот син за престолонаследник. Загрижена за наследството на својот син, Марија го прифатила предлогот и во истата година се омажила за узурпаторот.
Никифор сепак не го испочитувал ветувањето, поради што царицата Марија станала меѓу организаторите на заговорот за неговото соборување на чело на кој застанал Алексиј Комнин, наводен љубовник на царицата. Заговорот бил успешен и Никифор III Вотанијат бил принуден да се откаже од власта во 1081 година. По отстранувањето на Никифор III Вотанијат за цар бил крунисан самиот Алексиј Комнин, кој го признал синот на Марија за легитимен престолонаследник.
Повлекување
Освен тоа тој ја свршил својата ќерка Ана Комнина за Константин Дука. По сè изгледа дека напорите на царицата Марија да го обезбеди престолот на својот син требало на крај да излезе како успех, но во 1087 година се родил синот на Алексиј I Комнин, идниот Јован II Комнин што радикално ја променило ситуацијата на Марија и нејзиниот син. Сега, загрижена за да го обезбеди престолот на сопственото потомство и да ја прицврсти на тој начин сопствената династија, Алексиј I Комнин ја раскинал свршувачката на ќерка си и Константин и го лишел на синот на Марија од титулата престолонаследник. Самата Марија била принудена да се повлече во манастир. По смртта на нејзиниот син во 1096 година, на дејствувањето на Марија во политичкиот живот бил сложен конечен крај.
Марија Аланска останува позната по својата убавина и образованост. Таа имала постојана врска со охридскиот архиепископ Теофилакт Охридски, познат теолог и филозоф, за кого се мислело дека ги пишува своите толкувања на Јовановото евангелие, инспириран од самата царица. Освен тоа Марија промовирала изградба на грузиски манастири на Балканот, најпознат од нив е манастирот Ивирон на Света Гора.
Космос-860
Космос-860 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 октомври 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
1330 п.н.е.
1330 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1330. година пред новата ера, 330. од вториот милениум п.н.е., 30. од 14 век п.н.е. и прва од 1330-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4178 и 4179 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3420 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2430 и 2431 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 577 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1330 година се протега во 1306 и 1307, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1366 и 1367 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 787 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2011 и 2010 исламска година пред хиџра.
Лусака
Лусака е главниот град на јужноафриканската држава Замбија. Во Лусака доминантни се англискиот и њанџа јазик. Лусака се наоѓа во јужниот дел од државата на надморска височина од 1279 метри. Лусака има население од околу 3.100.000 жители. Градот е комерцијален центар, седиште на владата на Замбија и транспортен центар.
Наивен Баесов класификатор
Наивен Баесов класификатор (англиски: Naive Bayes Classifier) претставува модел за класификација на одредени ентитети во определени класи, со примена на Баесовата теорија на веројатноста.
Особености
Наивниот Баесов класификатор е едноставен класификатор на веројатноста заснован врз употребата на Баесовата теорема со силни (наивни) претпоставки за независност меѓу појавите. Наивниот Баесов класификатор претпоставува дека присуството (или отсуството) на конкретно својство на дадена класа не е поврзано со присуството (или отсуството) на ниту едно друго својство на конкретната класа.
И покрај нивниот наивен дизајн и едноставните претпоставки, Наивните Баесови класификатори функционираат задоволително добро во многу комплексни ситуации во реалниот свет и постојат теоретски засновани причини кои ја оправдуваат нивната ефикасност. Од друга страна, споредбата на перформансите на различните модели за класификација покажуваат дека постојат модели кои, во даден контекст, имаат подобри перформанси од Наивниот Баесов класификатор. Голема предност на Баесовиот класификатор е тоа што му е потребен само мало податочно множество за тренинг со што би се извршила проценка на параметрите (аритметички средини и варијанси на променливите) кои се потребни за успешно да се изврши класификација. Поради тоа што се претпоставува дека променливите се меѓусебно независни, потребно е да се одредат само варијансите од променливите за секоја класа, но не и да се пресметува целата матрица на коваријансите. Градењето на Наивен Баесов модел е прилично едноставно бидејќи нема комплицирани итеративни проценувања на параметрите, што го прави моделот посебно многу корисен кај многу големи податочни множества. И покрај неговата едноставност, Наивниот Баесов класификатор често функционира изненадувачки добро и е многу употребуван бидејќи често има подобри перформанси во споредба со пософистицирани методи за класификација.