cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фест
Администрација
Фест ги наследил проблемите на неговиот претходник во однос на римската практика на создавање граѓански привилегии за Евреите. Друго прашање што ја разочарало неговата администрација била контроверзноста меѓу Ирод Агрипа II и свештениците во Ерусалим во врска со ѕидот подигнат во храмот за да се скрши погледот на новото крило на палатата на Агрипа. [[Податотека:Coin_of_Porcius_Festus.jpg|лево|мини|250x250пкс| Бронзена прута кована од Порциј Фест.
Аверс: грчки букви NEP WNO C ( Нерон ) во венец врзани на дното со X.
Обратна страна: грчки букви KAICAPOC ( Цезар ) и датум LE (година 5 = 58/59 н.е.), палма гранка]] За време на неговата администрација, еврејското непријателство кон Рим било многу разгорено од прашањето за граѓанските привилегии. Се разбудиле чувства кои одиграле важна улога во тесно следената еврејска војна од 66 н.е.
Делата на апостолите раскажуваат дека апостол Павле го имал своето последно сослушување пред Фест ( Дела 24:27 ). Во Дела 25:12, Фест се обидел да го наведе Павле да оди во Ерусалим на судење; Павле му се обратил на царот. Жалбата резултирала со тоа што Павле бил испратен во Рим на пресуда од самиот император, иако Фест имал потешкотии во деталите за обвиненијата против него ( Дела 25-26 ).
Рода
Библиска сметка
Рода (чие име значи „ роза “ ) била девојка ( Biblical Greek ) живеела во куќата на Марија, мајката на Јован Марко. Многу библиски преводи наведуваат дека таа била „слугинка“ или „девојка за испомош“. Откако Петар за чудо излегол од затвор, отишол во куќата и тропнал на вратата. Рода дојде да одговори и кога го слушна гласот на Петар, била толку пресреќна што побрзала да им каже на другите и заборави да му ја отвори вратата. Таа им кажа на групата христијани кои се молеле дека Петар е таму. Тие на почетокот не и поверувале и и рекле дека „ е без памет“. Кога таа постојано инсистирала дека тоа е Петар, тие рекле: „Тој е неговиот ангел. Сепак, Петар продолжил да тропа, и на крајот, тие му ја отвориле вратата.
Рода била слугинка во оваа куќа, која била центар за растечката црква. Една ноќ, христијаните се собрале во куќата на Марија и „сесрдно Му се молеле на Бога“ (Дела 12:5) за животот на Петар, кој бил уапсен од Ирод (Дела 12:3–4). Нивните молби би биле очајно жестоки затоа што Јаков, братот на Јован, штотуку бил маченик (Дела 12:2), а Петар бил закажан за погубување.
Научно толкување
Петар излегол од затворот врзан со синџири и чуван од римските војници и затворен зад сигурни ѕидови; сепак не можеше да помине покрај портата затоа што една слугинка беше премногу возбудена за да му ја отвори. Христијанскиот историчар Јарослав Пеликан сугерира дека е „тешко да не се насмееш кога ја читаш оваа мала анегдота“, додека библискиот научник Ф.Ф. Брус вели дека сцената е „полна со живописен хумор“. Свештеникот и теолог Џон Гил претпоставил дека Рода го препознала гласот на Петар затоа што „често го слушала како проповеда и разговара [со семејството на Марија]“. Меѓутоа, теолозите Доналд Феј Робинсон и Ворен М. Смалц сугерираа дека инцидентот со Рода навистина претставува идеализиран приказ за смртта на Свети Петар, која можеби се случила во затвор во Ерусалим во 44 н.е.
Брус Малина и Џон Џ. Маргарет Ајмер го води ова понатаму и сугерира дека хуморот се должи на нискиот социјален статус и ропството на Рода. Ајмер наведува дека „Рода не потсетува дека, дури и во христијанското собрание, класното угнетување продолжува“.
Пишувајќи од феминистичка перспектива, Кети Чемберс тврди дека наративот демонстрира „како христијанските адаптации на комичните тропови ја предизвикуваат доминантната културна конструкција на статусот и полот, на црковниот авторитет, робовите и жените“. Чемберс ја поврзува оваа приказна со исполнувањето во Дела 2 на пророштвото на Џоел 2 дека жените и робовите ќе пророкуваат. Иако „Рода ја немаше потребната моќ да ја сфати сериозно нејзината порака поради нејзиниот статус и жена и робинка “, таа имаше доволно храброст и вера да продолжи да инсистира дека тоа е Петар.
Референци
<references group="" responsive="1"> https://www.gotquestions.org/Rhoda-in-the-Bible.html
UTC+13:00
UTC+13:00 — назнака на временско отстапување за тринаесет часа понапред (+13) од UTC.
Како летно време (лето на Јужна Полутопка)
Поголеми градови: Окленд, Сува
Историја
Република Кирибати ја вовела промената на својата источна половина на 31 декември 1994 година, од часовните појаси UTC−11:00 и UTC−10:00 на UTC+13:00 и UTC+14:00, за да избегне државата да биде поделена од Меѓународната датумска граница.
Тонга била на UTC+13:00 повеќе години. Летното сметање на времето било користена во летните месеци на јужната полутопка од октомври 1999 до јануари 2002 година и од ноември 2016 до јануари 2017 година.
UTC+13:00 се користело до 2009 година како летно време (лето во северната полутопка) во делови од крајниот исток на Русија (Чукотка и Камчатка), кое било познато како Камчатско време.
На крајот на 29 декември 2011 година (UTC−10:00), Самоа го усвоила стандардното време од UTC−11:00 на UTC+13:00 (и своето летно време од UTC−10:00 на UTC+14:00), со што ја преминала меѓународната датумска граница на другата страна. По одлуката на Самоа, Токелау исто така истовремено го променило своето стандардно време (кое го користело без летно време), од UTC−11:00 на UTC+13:00.
Бранач (ракомет)
Бранач – во ракометот е играч специјализиран за одбрана. Додека повеќето играчи се развиваат како напаѓачи и браначи, некои играчи се специјализираат за одбранбени задачи, а немаат никакви или многу минорни офанзивни задачи.
Жарко Шариќ
Жарко Шариќ (роден на, во , општина Србац) — босанско-херцеговски писател од Република Српска, уредник и рецензент на книги, член на Друштвото на писателите на Република Српска, Друштвото на писателите на Србија, Матица српска и културен активист.
Живот
Жарко Шариќ е роден на 22 февруари 1944 година, во селото Ножичко, во општина Србац, во Република Српска. На млада возраст, тој сакал да минува време на бреговите на реките и езерата, размислувајќи како за своите искуства да им раскажува на другите, особено на младите. Дипломирал српскохрватски јазик и литература, студиска група за српски јазик и историја, на Педагошката академија во Петриња, Хрватска.
Првото книжевно дело го објавил во 1996 година, прозна книга со наслов „Претежно добри луѓе“, за неговиот роден крај и генерацијата „четириесет и некоја“.
Поголемиот дел од работниот век го поминал во новинарството, како новинар, уредник и директор. За тоа време, тој напишал стотици наслови во списанија, исто така подготвувајќи телевизиски емисии.
Бил член на Здружението на писатели на Република Српска, Здружението на писатели на Србија и Матица Српска. Добитник е на повеќе награди за својата работа, меѓу кои и Повелбата на Општина Србац.
Седум ѓакони
Седумте, често познати како Седумте ѓакони, биле водачи избрани од раната христијанска црква да служат на заедницата на верници во Ерусалим, за да им овозможат на апостолите да се концентрираат на „молитвата и службата на Словото“ и да се справат со покрената загриженост. од страна на верниците што зборуваат грчки за нивните вдовици кои се занемарени во дневниот дијаконија или служба.
Новиот Завет
Делата на Стефан и Филип се единствените забележани и нивните дела се однесуваат на проповедање, катехиза и крштевање. Филип едноставно се нарекувал „евангелист“ во поглавјето 18. Нивното назначување е опишано во поглавје 6 од Дела на апостолите. Според една подоцнежна традиција, тие се претпоставувале дека биле и меѓу Седумдесетте ученици кои се појавуваат во Евангелието по Лука.
Иако Седумте не се нарекуваат „ѓакони“ во Новиот завет, нивната улога е опишана како „дијаконална“ (διακονεῖν τραπέζαις на грчки), и затоа тие често се сметаат за претходници на христијанскиот ред на ѓакони.
Седумте ѓакони биле:
Според наративот во Дела, тие биле идентификувани и избрани од заедницата на верници врз основа на нивниот углед и мудрост, бидејќи биле „полни со Светиот Дух “, а нивното назначување било потврдено од апостолите.
„Седумте луѓе“ биле „полни со Светиот Дух“ и затоа можеле делумно да ги претставуваат апостолите во поважни работи што се однесуваат на духовниот живот, како што се гледа во случајот на свети Стефан во Ерусалим, на свети Филип во Самарија. , и на други места. Ништо повеќе не е познато за неколку од седумте ѓакони, имено Никанор, Тимон и Пармена. Филип, кој е наречен „Евангелист“, проповедал со многу успех во Самарија (Дела 8:5 кв.), така што двајцата апостоли Петар и Јован подоцна отишле таму да го дадат Светиот Дух на оние што ги крстил.
Детали
Само Стефан и Филип се дискутирани многу подетално во Дела; традицијата не дава ништо повеќе за Никанор или Парменас. Стефан станал првиот маченик на црквата кога бил убиен од толпа, а за чија смрт се согласил Савле од Тарс, идниот апостол Павле ( Дела 8:1 ). Филип евангелизирал во Самарија, каде што ги преобратил Симон Маг и еден етиопски евнух, традиционално започнувајќи ја Етиопската православна црква.
Традицијата го нарекува Прохор внук на Стефан и придружник на Јован Евангелист, кој го посветил за епископ на Никомидија во Битинија (денешна Турција ). Традиционално му се припишувало авторството на апокрифните Дела на Јован и се вели дека го завршил својот живот како маченик во Антиохија во 1 век.
Според Annales Ecclesiastici на Цезар Барониј, кој сега се смета за историски неточен, Никанор бил кипарски Евреин кој се вратил на својот роден остров и умрел како маченик во 76 година. Други извештаи велат дека тој бил маченик во „Берџ“, неидентификувано место веројатно помешано со Ботрис.
Се вели дека Тимон бил хеленизиран Евреин кој станал епископ во Грција или во Босра, Сирија ; во вториот извештај, неговото проповедање предизвикало гнев кај локалниот управител, кој го маченил со оган.
Откако со години проповедал во Мала Азија, каде што Хиполит од Рим тврдел дека е епископ на Соли (Помпејополис; иако можеби мислел на Соли, Кипар ), се вели дека Пармена се населил во Македонија, каде што умрел на Филипи во 98 година за време на прогонствата на Трајан.
Никола, кој дошол од Антиохија, во Дела е опишан како преобратен во јудаизмот. Некои рани писатели не го паметат со задоволство. Според Adversus Haereses на Иринеј, Николајтанците, еретичка секта осудена уште во Книгата на Откровението, го добиле своето име од ѓаконот. Во Philosophumena, Хиполит пишува дека ја инспирирал сектата преку неговата рамнодушност кон животот и телесните задоволства; неговите следбеници го сфатија ова како дозвола да се препуштат на страста. Католичката енциклопедија забележува приказна дека откако апостолите го прекорувале Николај дека ја малтретирал неговата убава сопруга поради неговата љубомора, тој ја оставил и се согласил некој друг да се ожени со неа, велејќи дека телото треба да се малтретира. Во Стромата, Климент Александриски вели дека сектата ги корумпирала зборовите на Николас, првично дизајнирани да ги проверат задоволствата на телото, за да ја оправдаат развратноста. Католичката енциклопедија забележува дека историчноста на приказната е дискутабилна, иако самите Николајтанци можеби го сметале Никола за свој основач.
Вале (Словенија)
Вале (словенечки: Vale) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Брестовица кај Комен
Брестовица кај Комен (словенечки: Brestovica pri Komnu) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Брје кај Комен
Брје кај Комен (словенечки: Brje pri Komnu) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Вечкоти
Вечкоти (словенечки: Večkoti) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Волчји Град
Волчји Град (словенечки: Volčji Grad) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Габровица кај Комен
Габровица кај Комен (словенечки: Gabrovica pri Komnu) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Дивчи
Дивчи (словенечки: Divči) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
РК Стеауа Букурешт
РК Стеауа Букурешт е основан во 1958 година и до денес е најуспешниот романски клуб со рекордни 28 првенствени титули и 9 купа. Покрај тоа, Стеауа е еден од двата романски клубови кој биле европски шампиони, триумфирајќи во стариот Куп на европските шампиони дури двапати во сезоните 1967-1968 и 1976-1977. Во 2006 година тие го освоиле и Челеџ купот.
Традиционално Стеауа игра во пругасти црвено-сини дресови и црвени шорцеви. Клубот има големо соперништво со Динамо Букурешт со кого играат градско дерби познато како Дербито на Букурешт.
Горјанско
Горјанско (словенечки: Gorjansko) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Доланци
Доланци (словенечки: Dolanci) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Кобдиљ
Кобдиљ (словенечки: Kobdilj) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Кланец кај Комен
Кланец кај Комен (словенечки: Klanec pri Komnu) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Кобјеглава
Кобјеглава (словенечки: Kobjeglava) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Заграјец
Заграјец (словенечки: Zagrajec) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Ивањи Град
Ивањи Град (словенечки: Ivanji Grad) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Лисјаки
Лисјаки (словенечки: Lisjaki) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Кодрети
Кодрети (словенечки: Kodreti) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Рода (библиска личност)
Рода ( Biblical Greek ) е жена спомната еднаш во Новиот завет. Таа се појавува само во Дела 12:12–15. Рода била првата личност што го слушна Петар откако Бог го ослободи од затвор, но никој не верувал во нејзината изјава дека Петар е пред вратата бидејќи знаеле дека е ставен во затвор и не можеле да поверуваат дека тој всушност е ослободен.
Библиска сметка
Рода (чие име значи „ роза “ ) била девојка ( Biblical Greek ) живеела во куќата на Марија, мајката на Јован Марко. Многу библиски преводи наведуваат дека таа била „слугинка“ или „девојка за испомош“. Откако Петар за чудо излегол од затвор, отишол во куќата и тропнал на вратата. Рода дојде да одговори и кога го слушна гласот на Петар, била толку пресреќна што побрзала да им каже на другите и заборави да му ја отвори вратата. Таа им кажа на групата христијани кои се молеле дека Петар е таму. Тие на почетокот не и поверувале и и рекле дека „ е без памет“. Кога таа постојано инсистирала дека тоа е Петар, тие рекле: „Тој е неговиот ангел. Сепак, Петар продолжил да тропа, и на крајот, тие му ја отвориле вратата.
Рода била слугинка во оваа куќа, која била центар за растечката црква. Една ноќ, христијаните се собрале во куќата на Марија и „сесрдно Му се молеле на Бога“ (Дела 12:5) за животот на Петар, кој бил уапсен од Ирод (Дела 12:3–4). Нивните молби би биле очајно жестоки затоа што Јаков, братот на Јован, штотуку бил маченик (Дела 12:2), а Петар бил закажан за погубување.
Рубије
Рубије (словенечки: Rubije) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Рода (библиска личност)
Научно толкување
Брус Малина и Џон Џ. Маргарет Ајмер го води ова понатаму и сугерира дека хуморот се должи на нискиот социјален статус и ропството на Рода. Ајмер наведува дека „Рода не потсетува дека, дури и во христијанското собрание, класното угнетување продолжува“.
Пишувајќи од феминистичка перспектива, Кети Чемберс тврди дека наративот демонстрира „како христијанските адаптации на комичните тропови ја предизвикуваат доминантната културна конструкција на статусот и полот, на црковниот авторитет, робовите и жените“. Чемберс ја поврзува оваа приказна со исполнувањето во Дела 2 на пророштвото на Џоел 2 дека жените и робовите ќе пророкуваат. Иако „Рода ја немаше потребната моќ да ја сфати сериозно нејзината порака поради нејзиниот статус и жена и робинка “, таа имаше доволно храброст и вера да продолжи да инсистира дека тоа е Петар.
Мали Дол (Комен)
Мали Дол (словенечки: Mali Dol) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Коболи
Коболи (словенечки: Koboli) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
UTC+14:00
UTC+14:00 — назнака на временско отстапување за четиринаесет часа понапред (+14) од UTC. Ова е прва часовен појас на Земјата, што значи дека областите во оваа зона се првите во кои почнува денот и со тоа се први кои ја прославуваат Новата година. Исто така, се означува и како „последна часовен појас“ на Земјата, бидејќи часовниците секогаш го означуваат „последното“ (т.н. најнапред) време од сите часовни појаси.
UTC+14:00 се протега од 30° на исток од 180. меридијан и создава голем преслап во Меѓународната датумска граница околу државата Кирибати.
Историја
Државата Кирибати ја вовела промената на својата источна половина на 31 декември 1994 година, од часовните појаси UTC−11:00 и UTC−10:00 на UTC+13:00 и UTC+14:00. Претходно, часовните појаси UTC+13:00 и UTC+14:00 не постоеле. Како британска колонија, Кирибати била средиштето на Гилбертовите Острови, западно од старата датумска граница. Оддалечените Феникс и Линиски Острови биле на другата страна на датумската граница. Владините служби на спротивната страна на границата можеле да комуницираат преку радио или телефон само четири дена во неделата, кога обете страни имале исти денови во седмицата.
Ревизијата на часовниот појас на Кирибати значела дека датумската граница била поместена на исток околу оваа држава, па така Линиските Острови, вклучувајќи го населениот остров Киритимати, ја започнале 2000 година на својата територија пред било која друга држава на Земјата, предност која владата во Кирибати ја означила како можна туристичка мамка.
Тонга ја користела UTC+14:00 како летно време од 1999 до 2002 и од 2016 до 2017 година, и со тоа ја прославила новата 2000 година во исто време како Линиските Острови во Кирибати.
На крајот на 29 декември 2011 година (UTC−10:00), Самоа го усвоила стандардното време од UTC−11:00 на UTC+13:00 (и своето летно време од UTC−10:00 на UTC+14:00), со што ја преминала меѓународната датумска граница на другата страна.
Алјаска (Руска Америка) имала месно време од UTC+11:30 до UTC+15:10 до 1867 година (UTC било воведено во 1960 година). Овие времиња биле локално средно време, а не часовни појаси.
UTC+14:00 се користело како летно време пред 1982 година во делови од крајниот исток на Русија (Чукотка).
Пресерје кај Комен
Пресерје кај Комен (словенечки: Preserje pri Komnu) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Свето
Свето (словенечки: Sveto) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Луковец (Комен)
Луковец (словенечки: Lukovec) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Требижани
Требижани (словенечки: Trebižani) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Тупелче
Тупелче (словенечки: Tupelče) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Томачевица
Томачевица (словенечки: Tomačevica) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
РК Фајверс Маргаретен
РК Фајверс Маргаретен (ger. Fivers Margareten) е машки ракометен клуб од Маргаретен, петтиот округ на Виена, Австрија. Оттаму произлегува и името на клубот (заб. на прев. фајв на англиски значи пет).
Клубот е основан во далечната 1919 година и во моментов се натпреварува во Првата машка ракометна лига на Австрија. Досега Фајверс трипати пати биле шампиони на земјата (2010-2011, 2015-2016 и 2017-2018) и седум пати освојувачи на Купот на Австрија (1999, 2009, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017). На меѓународната сцена најголемиот успех на клубот е пласманот во полуфиналето на Купот на ЕХФ во сезоната 1984-1985. Во последните години Фајверс имаат силно соперништво во домашаната лига со екипата на Алфа Хард со која редовно се борат за титулите.
Својте домашни натпревари Фајверс Маргаретен ги игра во Шпортхале Маргаретен која собира околу 1200 места. Најчесто настапуваат во црни и во бели дресови.
Историја
По Првата светска војна во 1919 година, вкупно четири виенски асоцијации се собрале за да го формираат клубот кој првично се викал ВАТ Маргаретен, од кој како ракометна секција основана во 1920 година, се појавил денешниот Фајверс. По основањето клубот играл во градската лига на Виена, а во лигата имало само 5 екипи во тоа време.
Бидејќи во клубот била длабоко вкоренета работната сила тој бил изложен на силна социјалдемократска политика, што била забранета од австрофашистите. Клубот отслужувал забрана дури и за време на владеењето на националните социјалисти. Сепак, по Втората светска војна ВАТ Маргаретен бил реоснован со силна помош на поранешниот голман Јохан Хефлер.
Во 1978 година овој ракометен клуб изборил промоција во Државната лига Б, а конечно го направиле нивниот прв скок во највисоката австриска лига во 1982 година, во која играат и денес. Завршувајќи на третото место во првенството во сезоната 1983-1984, клубот за првпат се квалификувал за учество во меѓународните натпреварувања со пласман во Купот на ЕХФ за сезоната сезоната 1984-1985. По победите над холандскиот клуб ХВ Алсмаер, потоа францускиот УСАМ Ним и познатиот шведски клуб Истадс, ВАТ Маргаретен бил сопрен од подоцнежниот освојувач на титулата во натпреварувањето Минаур Баја Маре од Романија во полуфиналето.
Во 2003 година, била отворена спортската сала Шпортхале Маргаретен во Холгасе, Виена, а на клубот му било дадено името „Фајверс“ (како синоним за 5-та област во Вина) со ново лого како дел од процесот со кој клубот започнал нова страница во својата историја. Со ребрендирањето на клубот исто така започнало да се посветува големо внимание на младинските категории во тимот.
Во 2009 година, РК Фајверс го освои Купот на Австрија (по вторпат во историјата) за првпат откако името на клубот било сменето откако во финалето пред домашната публика го поразиле ХИТ Инсбрук. Во 2011 година, Фајверс за првпат станале австриски шампиони. Голема заслуга за тоа имал и тренерот Питер Екл кој во својата дебитантска сезона го одвел клубот до најголемиот успех во историјата. Освојувањето на првата титула во домашното првенство му овозможило на клубот од Маргаретнер да учествува во квалификациите за Лигата на шампионите за првпат во клупската историја. Таму тие биле елиминирани во првиот двобој против Динамо Минск. Во 2012 година, Фајверс го освоиле Купот на Австрија, а во финалето била поразена екипата на УЛЦ Швац дури по две продолженија. Во 2013 година, тие го одбраниле насловот во купот против Алфа Хард во финалето. Фајверс исто така го освоиле и Суперкупот на Австрија во 2013 и 2014 година победувајќи ги и во двата случаи австриските шампиони Алфа Хард.
Во сезоната 2013-2014 година, било отворено ново поглавје во клупската историја на Фајверс. Во оваа сезона тие се натпреварувале и во втората лига на Австрија (нивната втора екипа), со што станале првиот клуб во историјата на австрискиот ракомет кој се квалификувал и во првата и во втората лига. И додека вториот тим едвај изборил опстанок во втората лига, првиот тим играл во финалето на австрикото првенство и купот, но бил поразен и во двете од екипата на Алфа Хард.
Во 2015 година, Фајверси се вратиле со нова титула, освојувајќи го повторно Купот на Австрија, поразувајќи го Брегенц во финалето, по продолженија. Сезоната 2015-2016 била најдобрата во историјата на клубот од Маргаретен; тие го освоиле австриското првенство по вторпат во клупската историја а потоа и ја одбраниле титулата во купот, забележувајќи ја својата прва историска двојна круна. Во финалната серија тие биле подобри од Брегенц со 2-0 во победи. Со седум титули, Фајверс во моментов се рекордери Купот на Австрија од воведувањето на натпреварувањето.
Во сезоната 2017-2018 клубот ја прославил својата трета шампионската титула.
Хрушевица
Хрушевица (словенечки: Hruševica) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
РК Тиквеш
РК Тиквеш — поранешен ракометен клуб од Кавадарци, Македонија.
Историја
Клубот бил трипати првак на Македонија (1962, 1964, 1975 година), трипати бил победник и во Купот на Македонија (1958, 1963 и 1970). Тиквеш играл и во Втората лига во поранешна Југославија кога во својот прв настап 1971 година се пласирал на високото седмо мест. Тиквеш играл и во Меѓурепубличката лига во сезоната 1980/81, притоа освојувајќи го второто место.
Забележителни играчи од овој период биле Пане Малинков, браќата Симон и Јован Ќурчиеви, Јордан Илков, браќата Анѓушеви, Миодраг Мицајков, Зарков, Зафиров, голманот Ризов, Камчев, Масларков.
Чеховини
Чеховини (словенечки: Čehovini) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Куп на ЕХФ за жени 2018-2019
Купот на ЕХФ за жени 2018–2019 било 38-мото издание на второто по ранг женско ракометно натпреварување на ЕХФ.
Шампион во ова издание била екипата на Шиофок од Унгарија која го совладала данскиот Тим Есбјерг во финалето со вкупен резултат 47–42.
Рапоред на натпревари
Следува распоредот на натпреварување и датите на ждрепките (сите ждрепки биле одржани во Виена, Австрија).
Второ коло
<div id="note_1a">1 Домаќин во двата натпревари била екипата на Магура Чиснадие. <div id="note_1b">2 Домаќин во двата натпревари била екипата на Кубан Краснодар.
Шкофи
Шкофи (словенечки: Škofi) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Троадa
Троадата ( /ˈ t r oʊ ˌ æ d / или /ˈ t r oʊ ə d / ; Τρωάδα, Троада ) или Троа ( /ˈ t r oʊ ə s / ; Τρῳάς  , Trōiás или  , Trōïás ) е историски регион во северозападна Анадолија. Соодветствува со полуостровот Бига ( турски : Biga Yarımadası ) во провинцијата Чанаккале во модерна Турција. Ограничена со Дарданелите на северозапад, со Егејското Море на запад и одделен од остатокот на Анадолија со масивот што ја формира планината Ида, Троадата е исцедена од две главни реки, Скамандер ( Карамендерес ) и Симоис, кои се спојуваат во областа која ги содржи урнатините на Троја.
Куп на ЕХФ за жени 2018-2019
Финале
Резултати
Троадa
Планината Ида, наречена од Хомер „многу чешми“ (πολυπίδαξ), извира неколку реки, вклучувајќи ги Ресос, Хептапорос, Карезус, Родиос, Граник (Граникос), Есеп, Скамандрос и Симоеис ; овие реки биле обожени како извор на живот од страна на Грците, кои на нивните монети ги прикажувале како речни богови легнат покрај поток и држат трска.
Куп на ЕХФ за жени 2018-2019
Финале
Шиофок победил со вкупен резултат 47–42
Троадa
Историја
Троадата го добила своето име од името на Хетитите за регионот, Таруиша. Оваа идентификација првпат ја изнел Емил Форер, но во голема мера ја оспоруваа повеќето хетитски експерти сè до 1983 година кога Хоувинк десет Кејт покажал дека два фрагменти се од иста оригинална клинесто писмо и во неговата дискусија за обновеното писмо покажа дека Таруиша и Вилуша (Троја) биле правилно поставени во северозападна Анадолија.
Грчките населби процветале во Троада за време на архајскиот и класичниот век, за што сведочи бројот на грчките полии кои ковале пари на свои имиња.
Регионот бил дел од сатрапијата (провинцијата) на Хелеспонтинска Фригија на Ахеменидската империја до нејзиното освојување од Александар Велики. По ова, тој паднал во рацете на Селевкидската империја Дијадох, а потоа преминала на сојузникот на Рим, кралството Пергамон. Аталидните кралеви од Пергамон (сега Бергама ) подоцна ја отстапиле Мизија, вклучувајќи ја територијата на Троадата, на Римската Република, по смртта на кралот Атал III во 133 п.н.е.
Под Римската империја, територијата на Троадата станала дел од провинцијата Азија, а подоцна и од помалата мизиска провинција Хелеспонт; било доволно важно да има суфрагански епископии, вклучувајќи ја и Пионија (сега Авџилар).
Под подоцнежната Византиска империја, таа била вклучена во темата на Егејските острови.
По неговото освојување од страна на Отоманската империја, Троадата била дел од санџакот Бига.
Новиот Завет
Апостолите Павле и Сила првпат ја посетиле Троада за време на нивното патување од Галатија до Македонија. Павле се осврнал и на Троада кога го замолил својот колега евангелист Тимотеј од Ефес да ја донесе наметката што ја оставил таму, патување од околу 500 km. Промените од приказната, кои се раскажуваат како „тие“ во „ние“ во Дела 16 и Дела 20, имплицираат дека на Павле му се придружил Лука кога поминал низ Троада.
Референци
<references group="" responsive="1">
Надворешни врски
https://www.britannica.com/place/Troas
Шибељи
Шибељи (словенечки: Šibelji) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Цољава
Цољава (словенечки: Coljava) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Чипње
Чипње (словенечки: Čipnje) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Шкрбина (Комен)
Шкрбина (словенечки: Škrbina) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Штањел
Штањел (словенечки: Štanjel) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Козина
Козина (словенечки: Kozina) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Одолина
Одолина (словенечки: Odolina) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Агара
Агара (хебрејски: הגר‎, Хазар — поклоник, аџија; грчки: Άγαρ; латински: Agar; арапски: حاجر‎, Хаџар) — Древноегипќанка, робинка и слугинка на Сара (во времето на последната бездетност), која станала наложница на Авраам и на кого му родила син Исмаил. Кога Исак, синот на Авраам од Сара пораснал, Агара и Исмаил, на настојување на Сара, биле протерани од домот на Авраам (Бит. 21:1–21). Агара отишла на југ и се населила во Арапската Пустина, каде што Исмаил подоцна станал родоначалник на арапските племиња, а оние што потекнувале од него се нарекувале Исмаилиќани, а оние што потекнувале од неговата мајка се нарекувале Агарјани. Традиционално, и во исламот, Арапите се сметаат за потомци на Исмаил, а Агара зазема важно место во арапските преданија.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Островица (Хрпеље-Козина)
Островица (словенечки: Ostrovica) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Ритомече
Ритомече (словенечки: Ritomeče) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Повжане
Повжане (словенечки: Povžane) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Рожице
Рожице (словенечки: Rožice) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Оцизла
Оцизла (словенечки: Ocizla) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Скаданшчина
Скаданшчина (словенечки: Skadanščina) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Орехек кај Материја
Орехек кај Материја (словенечки: Orehek pri Materiji) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Пољане кај Подград
Пољане кај Подград (словенечки: Poljane pri Podgradu) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Сливје (Хрпеље-Козина)
Сливје (словенечки: Slivje) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Прешница
Прешница (словенечки: Prešnica) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Слопе (Хрпеље-Козина)
Слопе (словенечки: Slope) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Родик
Родик (словенечки: Rodik) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Петриње
Петриње (словенечки: Petrinje) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Татре (Хрпеље-Козина)
Татре (словенечки: Tatre) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Артурс Кугис
Артурс Кугис (роден на 17 јули 1992 г., во Салдус) е латвиски ракометар, голман на Вардар и на латвиската репрезентација.
Клупска кариера
Кугис ја започнала својата кариера во својата родна Латвија, играјќи за екипата на Тенакс Добеле. Во 2012 година го имал својот прв ангажман во странство кога потпишал за екипата на Бекдорф од Германија. По една сезона во третата лига на Германија, тој се преселил во норвешкото првенство каде со екипата на Филинген од Берген сезоната 2013-2014 ја завршил на четвртото место. Потоа следувала една сезона во Франција во екипата на Сен-Марсел Вернон, пред да се врати во Бекдорф во 2015 година. Во 2017 година потпишал за Гросвалштат, клуб со кој успеал да избори промоција во втората лига на Германија во првата негова сезона во клубот, но веќе во следната клубот испаднал назад во третата лига. Во летото 2019 година, Кугис потпишал за Вардар.
Репрезентативна кариера
Кугис е репрезентативец на Латвија од 2017 година и бил дел од квалификациите за Европското првенство 2020.
Тубље кај Хрпеље
Тубље кај Хрпеље (словенечки: Tublje pri Hrpeljah) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Хотична
Хотична (словенечки: Hotična) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Марко Халер
Марко Халер може да се однесува на следниве личности:
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Велестово
Местоположба
Црквата била подигната надвор од селото и до неа води земјен пат од селото.
Стралџа
Географија и местоположба
Се наоѓа на 23 километри западно од Карнобат, околу 30 километри источно од Сливен и 17 километри североисточно од регионалниот центар Јамбол.
Хрпеље
Хрпеље (словенечки: Hrpelje) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Населбата е центар на општината Хрпеље-Козина. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Етимологија
Хрпеље за првпат бил забележан во пишаните извори како Херпели и Херпељи во 1763–1787 година. Името може да потекнува од множинскиот демоним *Vьrpeľane заснован на именката *vьrpa „карст“, што значело „луѓе кои живеат во близина на дупка“.
Црква
Парохиската црква во населбата е посветена на Свети Антониј Пустиник и припаѓа на Коперската епархија.
Комен
Комен (словенечки: Komen) — населба во Општина Комен во западна Словенија. Селото е центар на општината Комен. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Етимологија
Комен за првпат бил забележан во пишаните извори во 1247 година како Коминум (и како Кумин во 1255 година, де Кумино во 1269 година и Комеин во 1526 година). Името веројатно потекнува од словенската именка *komъ „рид, планина, височина“. Изведувањето од именката комин „шпорет, оџак“ е малку веројатно од акцентски причини. Италијанското име, кое потекнува од словенечкото име, е забележано како Комен во постарите извори и Комено во поновите извори.
Историја
Во средниот век, прво бил дел од Војводството Фриули, а во 13 век бил вклучен во Грофовијата Горица. Комен првпат бил споменат во документ од 1247 година. Во 1500 година, целиот регион потпаднал под хабсбуршка доминација и бил вклучен во Грофовијата Горица и Градишка до 1918 година. За време на Првата светска војна, западните делови на општината биле уништени од битките на Соча. По завршувањето на војната во ноември 1918 година, областа била окупирана од италијанските трупи и припоена кон Италија со Договорот од Рапало во 1920 година. На 15 февруари 1944 година, селото Комен било запалено од нацистичките германски трупи како одмазда за партизанскиот отпор во областа; преживеаните жители биле насилно преселени во Баварија, од каде се вратиле дури по крајот на Втората светска војна. Во 1947 година станал дел од Југославија, а во 1991 година од независна Словенија.
Мост „Беласица“ (Скопје)
Мост „Беласица“ — мост на реката Вардар во Скопје. Мостот ги поврзува булеварите „Кузман Јосифовски-Питу“ и „Гоце Делчев“ преку истоимената улица „Беласица“.
Изградба
Градбата на мостот почнала во 2003 година, а бил пуштен во сообраќај во 2005 година на Денот на независноста, 8 Септември. Градежните работи ги изведувало градежното претпријатие „Бетон“ и трошоците изнесувале 3 милиони евра. Името на мостот подоцна му е дадено.
Пожар на мостот
На 11 мај 2023 година во 23:57 часот се појавил пожар на долната страна на мостот кој бил локализиран во 1:45 на 12 мај. Во гаснењето учествувале 21 пожарникар со 8 противпожарни возила. Од безбедносни причини, мостот е затворен за сообраќај.
Иницијатива за РЕКОМ
Иницијатива за РЕКОМ (алб.: Nisma për KOMRA; бос./ crn./ хрв.: Inicijativa za REKOM; анг.: Initiative for RECOM; срп.: Иницијатива за РЕКОМ; сло.: Pobuda za REKOM) е кратенка од полното име на Регионалната комисија за утврдување на фактите за воените злосторства и другите тешки кршења на човековите права сторени на територијата на некогашна СФР Југославија од 1 јануари 1991 до 31 декември 2001 година.
Коалицијата за РЕКОМ е мрежа на организации на граѓанското општество од постјугословенските земји, кои се залагаат за основање на РЕКОМ.
Ардино
Ардино (Ардино) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Ардино во Крџалиската Област. Има население од 6.199 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот е сместен во источните Родопи. Се наоѓа на 31 километри западно од регионалниот центар на Крџали и на и 53 километри од Смољан.
Историја
Под османлиска власт Ардино било познато како Егридере. Населбата била центар на каза во Ѓумурџинскиот санџак на Одринскиот вилает. После Балканските војни била вклучена во границите на Бугарија. Ардино го добило сегашното име во 1934 година, а било прогласено за град во 1960 година.
Велестовски манастир
Велестовски манастир — манастир во југозападна Македонија, во близина на селото Велестово.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, помошни објекти, конак и трпезарија.
Црква „Св. Троица“
Црквата била завршена и осветена во текот на 1989 година.
Конаци
Во црквата постојат конаци. Во моментот во изградба се и нови конаци.
Ирод Агрипа II
Ирод Агрипа II (27/28 — или 100), официјално именуван Маркус Јулиј Агрипа, а понекогаш скратено на Агрипа — последниот владетел од династијата Херодиј, кој владеел на териториите надвор од Јудеја како римски клиент. Агрипа II побегнал од Ерусалим во 66 година, плашејќи се од еврејското востание и ја поддржал римската страна во Првата еврејско-римска војна.
Ран живот
Ирод Агрипа II бил син на првиот и попознат Ирод Агрипа и братот на Береника, Маријамна и Друсила (втора сопруга на римскиот прокуратор Антониј Феликс ). Се школувал на дворот на императорот Клавдиј, а во времето на смртта на татко му имал само седумнаесет години. Затоа Клавдиј го задржал во Рим и го испратил Куспиј Фадус како прокурист на римската провинција Јудеја. Додека бил во Рим, тој ја изразил својата поддршка за Евреите на Клавдиј, и против Самарјаните и прокураторот на провинцијата Јудеја, Вентидиус Куманус, за кој во последно време се сметало дека бил причина за некои немири таму. Агрипа II бил израснат и образован на царскиот двор во Рим. Поради неговата младост по смртта на неговиот татко, Агрипа I, во 44 година, императорот Клавдиј ја вратил Јудеја во статус на провинција.
Подигнување на власт
По смртта на кралот Ирод од Халкида во 48 година, неговото мало сириско царство Халкида му било дадено на Агрипа, со право да го надгледувал храмот во Ерусалим и да го назначи неговиот првосвештеник, но само како четврт.
Во 53 година, Агрипа бил принуден да се откаже од тетрархијата на Халкида, но во замена Клавдиј го поставил за владетел со титулата крал на териториите со кои претходно управувал Филип, имено, Итуреа, Трахонитис, Батанеа, Гауланитис, Ауранитис и Панеа, како и царството на Лисанија во Абила. Тетрархијата на Халкида подоцна во 57 година му била дадена на неговиот братучед Аристобул. Ирод Агрипа славел венчајќи ги своите две сестри Маријамна и Друсила. Флавиј Јосиф Флавиј, еврејскиот историчар, ги повторува озборувањата дека Агрипа живеел во инцестуозна врска со неговата сестра Береника.
Во 55 година, императорот Нерон ги додал на царството на Агрипа градовите Тиберија и Тарихеја во Галилеја и Ливија (Јулиас), со четиринаесет села во негова близина, во Переја. Пред Агрипа и неговата сестра Береника, според Новиот завет, апостол Павле се изјаснил за својот случај во Кесарија Маритима, веројатно во 59 или 60 година.
Агрипа потрошил големи суми за разубавување на Ерусалим и други градови, особено на Берит (древен Бејрут), хеленизиран град во Феникија. Неговата пристрасност кон второто го направил непопуларен меѓу неговите поданици, а каприциозниот начин на кој ги назначувло и соборувало првосвештениците го направил несакан од неговите соверници.
На еврејскиот бунт против Рим во 66 година, Агрипа бил во Александрија. Тој побрза да се врати во Ерусалим за да се обиде да го убеди народот во нивната беспомошност против моќта на Рим. Неговата мисија пропадна и го поддржа Рим во војната што следеше. Се борел во походот на Веспазијан и бил полесно ранет во веридба кај Гамала.