cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Големиот смог во Лондон
Лондон страдаше од 13-тиот век од лош квалитет на воздухот и дневничарот Џон Евелин пишуваше за „незгодноста на воздухот и чадот од Лондон“ во Фумифугиум, првата книга што некогаш била напишана за загадувањето на воздухот, во 1661 година. Сепак, Големиот смог бил многу пати полош од било што претходно доживеало градот: се смета дека е најлошиот настан за загадување на воздухот во историјата на Обединетото Кралство, и најзначајниот по неговите ефекти врз истражувањето на животната средина, владина регулатива и јавна свест за односот помеѓу квалитетот на воздухот и здравјето. Тоа довело до неколку промени во практиките и регулативите, вклучувајќи го и Законот за чист воздух од 1956 година.
Во
Наводи
<references group="" responsive="0">
1762 лето
„1762 лето“, „“ или „“, е македонска народна песна напишана од Григор Прличев, писател од Македонија во преродбениот период.
Песната првично била објавена во бугарскиот периодичен научен магазин „Зборник за фолклор, наука и литература“ во Софија, Бугарија (1894).
Песната го опишува укинувањето на Охридската архиепископија, што се случило во 1767 година, и заминувањето на нејзиниот последен архиепископ Арсениј Втори од Охрид. Била многу популарна во Македонија, а особено во Охрид, во последните децении на XIX век. Првпат била изведена во Охрид кратко време по венчавката на Прличев околу 1870 година. Според Прличев и другите современици, песната придонела повеќе за конечната победа на македонското движење во Македонија против Вселенската патријаршија во Цариград отколку многуте претходни напори од Бугарите.
Во 1953 година, песната е преведена и објавена од издавачката куќа Кочо Рацин во Скопје за прв пат на литературен македонски јазик од Тодор Димитровски во „Автобиографија; Сердарот“, по повод 60-годишнината од неговата смрт.
Песната има јасен епски карактер.
Текст
Илјада и седимстотин' шесдесет и второ лето в Охрида од Цариграда дошел Салаор. Еј! Дошел Салаор.
Се претставил пред Арсења наша патрика честнаго и му рек'л слово горко, слово жалостно. Еј! Слово жалосно.
Царска волја е да тргнеш денеска за Цариграда на тебе од врли Грци, голем поплак е. Еј! Голем поплак е.
Собрал патрик свое стадо в црква свјатиј Климентова благослов им дал последен, р'це заплетил. Еј! Р'це заплетил.
Д'лго време липал старец в молчење в'сенародно и по бела брада ронел с'лзи горешти. Еј! С'лзи горешти.
Слушајте ме мили чеда јас ќе идам в Цариграда на мене од врли Грци голем поплак е. Еј! Голем поплак е.
Грцкиј патрик ќе ни строши славна Охридска Столица и мене до смрт ќе држи в заточение Еј! В заточение.
Ќе прати владици Грци лицем светци срцем в'лци ќе ве дават, ќе ве стрижат, ќе м'лзат до крв. Еј! Ќе молзат до крв.
Меѓу народа ќе сејат несогласје и раздори, да се мразат син со татка и со брата брат. Еј! И со брата брат.
И ќе викнете до Бога и крило не ќе најдете, смирени ќе наведете глави доземи. Еј! Глави до земи.
Ќе ми бидете сираци, така било написано. Елате ми да ве гушнам за последен п'т. Еј! За последен пат.
1608 во книжевноста
1608 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1762 лето
Текст
Тој ги гушка, тие тажни му целуват десна р'ка и од р'ка как' од извор с'лзи се лејат. Еј! Солзи се лејат.
Вјахнал Патрик брза коња и неволно уп'тил се. Тога грмкиј плач народен небо процепил. Еј! Небо процепил.
Умилил се чесниј Патрик, свалил шапка навезана, погледал на сино небо, љуто прок'лнал. Еј! Љуто проколнал:
„Ох! послушај, милиј Боже! Аир никогаш да немаат Стамче беј и Бујар Лигдо, Пејко челеби! Еј! Пејко челеби.
Милостивиј Бог послушал патричка горешта клетва, слава нивна, семе нивно погубил со шум. Еј! Погубил со шум.
И сега во куќи нивни ткае пајак пајажина и во пусти стреи нивни хукаат утови. Еј! Хукаат утови.
Корвеј
Корвеј (исто така Corvei, Korvei, Korvey, лат. Corbeia nova за разлика на <i id="mwCQ">Corbeia antqua (Corbeia gallica)</i> ; Среден долногермански корвејџ (15. Jh.)) е поранешен империјален бенедиктински манастир (опатија) директно на Везер на денешната урбана област на Хектер во Северна Рајна-Вестфалија. Корвеј бил важен каролински манастир, кој ја имал една од највредните библиотеки во земјата, и многу епископи излегле од оваа опатија.
Антипротон
Постоењето на антипротон со -1 електричен полнеж, наспроти +1 електричниот полнеж на протонот, беше предвидено од Пол Дирак (Paul Dirac) во 1933 година во неговото предавање за Нобеловата награда. Дирак Нобеловата награда ја добил во 1928 за објавувањето на неговата „Диракова равенка“ (Dirac Equation) со која го предвиди постоењето  на позитивни и негативни решенија за еднаквоста на масата и енергијата.
Антипротонот експериментално бил потврден во 1955год. од страна на физичарите од калифорнискиот унуверзитет Беркли, Емилио Серџ и Овен Чемберлејн, за што биле наградени со Нобелова награда за физика во 1959год. Антипротонот се состои од два горни антикваркови и еден долен антикварк (uud). Сите својства на антипротонот кои биле измерени одговараат на соодветните својства на протонот, со исклучок на тоа што антипротонот има електричен полнеж и магнетен момент кои се спротивни од оние во протон. Прашањата за тоа како материјата е различна од антиматеријата, и значењето на антиматерија во објаснувањето како нашиот универзум ја преживеал Големата експлозија остануваат отворени проблеми кои делумно, се должни на релативниот недостаток на антиматерија во денешниот универзум.
Настанување во природата
Антипротоните биле откриени во космичките зраци од пред 25 години. Најпрвин со експерименти од балон и неодамна од сателитски детектори. Стандардната слика за нивното присуство во космичките зраци е тоа што тие се произведуваат во судири на космички зрачни протони со јадра во меѓуѕвездената средина, преку реакција, каде што A претставува јадрото:
p + A → p+ p  +p+ A
Космичките зраци на енергетскиот спектар на антипротонот се мерат редовно и се константни со стандардната слика за производство на антипротони од судири на космичките зраци. Ова поставува горни граници во бројот на антипротони кои можат да бидат произведени на многу начини,  како на пример од уништување на суперметрични темни материски  честички  во галаксијата или од испарувањето на исконски црни дупки.Ова, исто така, обезбедува понизок лимит на животот  на антипртонот, од околу 1-10.000.000 години. Бидејќи времето на галактичкото складирање на антипротоните е околу 10 милиони години, внатрешно распаѓање во текот на животот ќе го измести спектарот на космички зраци на антипротоните. Ова е значително по прецизно  од најдобрите лабораториски мерења за животот на антипротонот Магнитудата на својствата на антипротонот кои  се утврдени од "CPT symmetry" се точно поврзани со оние на протонот. Всушност, "CPT symmetry"  утврдува дека масата и животниот век на  антипротонот се еднакви како и во протонот, а електричниот полнеж и магнетниот момент на антипротонот имаат спротивни знаци, а еднаква магнитуда со оние во протонот. "CPT symmetry" е основна последица од квантната теорија за поле.
Модерни експерименти и апликации
Антипротоните се произведуваат во Фермилаб за судирни физички операции во Теватрон, каде тие се судираат со протони. Употребата на антипротоните ни дозволува повисока просечна енергија на судир помеѓу кварк и антикварк. Ова се случува поради тоа што валентните кваркови во протонот и валентните антикваркови во протонот го носат најголемиот дел од протонот или од моментумот на антипротонот.
Во јули 2011, експериментот  ASACUSA во ЦЕРН утврдил дека масата на антипротонот е 1836.1526736(23) пати по масивна од онаа на електронот.
Антипротоните преку лабораториски експерименти имаат покажано потенцијал за лекување на одредени видови рак,  на сличен начин во се користат за јонска (протон) терапија.
Црква „Св. Спас“ - Рогачево
Вознесение Христово попозната како '''„Св. Спас“''' — мала црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа на самиот влез од селото од десната страна на патот.
Градски музеј Хелсинки
Градскиот музеј Хелсинки (Helsingin kaupunginmuseo, Helsingfors stadsmuseum) ― музеј во Хелсинки кој ја документира и прикажува историјата на Хелсинки, главниот град на Финска. Неговата цел е да го забележи и поддржи духовното, материјалното и архитектонското наследство на Хелсинки. Музејот содржи лични спомени и секојдневниот живот на жителите на градот. Тој исто така делува како регионален музеј за средишна Уусимаа со мисија да ги промовира и насочува музејските активности во регионот.
Градскиот музеј Хелсинки се наоѓа веднаш до Сенатскиот Плоштад во најстарите градски блокови. Тој управува и со други четири музеи околу Хелсинки: Вила Хакасалми, Бургеровата куќа, Музеј за работно домување и Трамвајскиот музеј. Влезот во сите музеи е бесплатен.
Збирките на музејот содржат околу милион фотографии, на пример познати фотографии од Хелсинки од почетокот на 20 век од Сигне Брандер и 450,000 предмети.
Брежине
Демографија
Според пописот од 2011 година, неговото население било 100.
Тузлански кантон
Тузланскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина чиј главен центар е Тузла.
Општини
Во кантонот се наоѓаат општините Бановиќи, Ќелиќ, Добој Исток, Грачаница, Градачац, Калесија, Кладањ, Лукавац, Сапна, Сребреник, Теочак, Тузла и Живинице.
Географија и население
Кантонот има вкупна површина од 2,649 км2. Според пописот од 2013 година кантонот имал 477,278 жители.
Ќосе Елјаз
Ќосе Елјаз (Χαλκερό, Халкеро) — село во Општина Кавала во Кавалскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 9 километри североисточно од градот Кавала на надморска височина од 115 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Кавалската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 360 Турци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Халкеро.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 30 грчки семејства со 106 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 106 лица, додека во 1940 година селото броело 187 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 313 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 304 жители, во 1971 година имало 265 жители, во 1981 година имало 244 жители, додека во 1991 година имало 212 жители. Денеска, населението на селото е 194 жители според пописот од 2011 година.
Археопотамус
Археопотамус значи „стариот на реката“. Од сите идентификувани нилски коњи, само Кенијапотамус е постар. Кенијапотамусот, сепак, е познат само од делумни фосили; Археопотамусот пак е најстариот добро идентификуван нилски коњ.
Одлики
Многу праисториски фосили од нилски коњ првично се познати преку фосилите на долната вилица. Археопотамусот, како Хексапротодон, има три пара секачи. За разлика од другите Хексапротодони, Археопотамусот има многу издолжена мандибуларна симфиза. Неформалното име „тесни нилски коњи со муцка“ било предложено за овој род.
A. lothagamensis
A. lothagamensis е вид чии фосили се откриени во 2000 година во Лотагам, кој се наоѓа југозападно од Турканското езеро во Кенија. Кога првпат бил опишан, видот бил класифициран како Hexaprotodon lothagamensis, иако биле забележани значајните морфолошки разлики помеѓу другите видови на Hexaprotodon.
A. lothagamensis бил помал од модерниот нилски коњ, а исто така помал и со потенок скелет од A. harvardi. Меѓутоа, тој сепак бил значително поголем од модерниот пигмејски нилски коњ.
A. harvardi
A. harvardi е вид на нилски коњ кој првпат бил опишан во 1977 година, првично како Hexaprotodon harvardi. Иако пропорциите на A.harvardi и A.lothagamensis се слични, првиот вид е значително помал. Бутните коски на A. harvardi се приближно со иста големина како оние на модерниот нилски коњ.
Друга група на фосили, првично опишани како Hexaprotodon sahabiensis или Абу Даби Нилски коњ, сега се смета дека припаѓаат на A. harvardi или A. lothagamensis. Фосилните записи за A. harvardi се поопширни отколку за другите Археопотами.
Се верува дека A. Harvardi имал покрајбрежен начин на живот од A. lothagamensis.
Дистрибуција
Фосилите на Археопотамус се откопани во близина на Турканското езеро, Кенија; во близина на езерото Викторија во Кенија и во Абу Даби така што веројатно се движеле низ Источна Африка и Арапскиот Полуостров.
Еволуција
Непосредниот предок на Археопотамус е непознат. Дали Археопотамус потекнува од Кенијапотамус не може да се утврди од достапниte фосили. Иако Archaeopotamus е попримитивен од кој било член на родот Hippopotamus, тој најверојатно е сестринска група на нилски коњи и Hexaprotodon.
Фосилите слични на Археопотамус датираат уште пред околу 2 милиони години, крајот на епохата на плиоценот. Овие фосили се значително различни од оние на Хипопотамус и Хексапротодон.
Железен волк
Првате материјални спомени се пронајдени во литванските хроники, легендата асоцира и има одредени сличности со Капитолската волчица и ја одразувала  желбата на Литванија да ги покаже свооет легендарно потекло од Римското Царство.
Легендата станала популарна за време на ерата на романтичниот национализам.
Денес Железниот волк е еден од симболите на Вилнус, а го користат спортски тимови, литванската војска, извиднички организации и други.
Легендата
Според легендата, војводата Гедиминис (околу 1275 - 1341) ловел во својата шума во близина на Долината на Швентарагис, близу до реката Вилња. Уморен по успешниот лов, Големиот војвода, прноќувал на истото место. Заспал и во сонот, сонувал огромен Железен волк кој завивал како стотици волци. Откако се разбудил, свештеникот му го протолкувал сонот: „Она што е наменето за владетелот и државата Литванија, е Железен волк а тоа значи претставува замок и град што ќе го основате вие ​​на оваа страна. Тој ќе биде главен град на литванските земји и живеалиште на нивните владетели, а славата на нивните дела ќе одекне низ целиот свет “. Затоа, Гедиминас, почитувајќи ја волјата на боговите, го изградил градот и му го дал името Вилнус - од потокот на реката Вилјана.
Данило Анѓушиќ
Данило Анѓушиќ (р. 22 април 1991 година) е српски професионален кошаркар за АС Монако од францускиот ЛНБ Про А и Евролигата. Тој ја претставуваше и српската кошаркарска репрезентација на меѓународен план.
Професионална кариера
Во септември 2011 година, Анѓушиќ официјално се пресели во Партизан, потпишувајќи четиригодишен договор. Во декември 2012 година, Анѓушиќ побарал раскин на договорот од тимот, незадоволен од играчката улога и малата минутажа во текот на сезоната. На 28 декември 2012 година, Анѓушиќ и Партизан се договорија да се разделат.
На 13 февруари 2013 година, тој потпишал четиригодишен договор со Виртус Болоња. Во октомври 2013 година, тој беше позајмен на ЦБ Ваљадолид за сезоната 2013-14. Во август 2014 година, тој потпиша двегодишен договор со Билбао Баскет. Во јули 2015 година се раздели со Билбао.
На 14 октомври 2015 година, Анѓушиќ потпишал со Партизан до јануари, враќајќи се во клубот на втор ангажман. Тој има и опција за продолжување до крајот на сезоната. По истекот на неговиот договор, на 30 декември 2015 година, тој се раздели со клубот. На 5 јануари 2016 година, тој потпиша со полскиот клуб Анвил Влоцлавек за остатокот од сезоната.
На 17 септември 2016 година, Анѓушиќ потпишал едногодишен договор со рускиот тим Парма Баскет. Тој се појави на 15 натпревари во сезоната 2016-2017 во ВТБ Јунајтед Лигата со Парма, со просек од 19,8 поени, 3,8 скока и 3,7 асистенции. На 7 февруари 2017 година, тој ја напушти Парма и потпиша договор со УНИКС Казан до крајот на сезоната 2017-18. На 6 натпревари што ги одигра со УНИКС во ВТБ лигата до крајот на сезоната имаше просек од 6,3 поени и 1,5 асистенции, додека во Евролигата 2016–17 настапи на 8 натпревари, со просек од 5 поени, 1,4 скок и 1 асистенција по игра.
Во сезоната 2017-18, неговата улога во УНИКС опадна бидејќи забележа само 5 настапи во сезоната 2017-18 во ВТБ Јунајтед лигата и просечно постигнуваше само 2,2 поени по натпревар.
Во ноември 2018 година, Анѓушиќ потпиша договор со босанскиот тим Игокеа. Во текот на 15 натпревари во АБА лигата, тој имаше просек од 11,3 поени, 2,5 скока и 1,8 асистенции, додека шутираше 39,4% од поле.
На 25 септември 2019 година, тој потпиша договор со францускиот тим ЈЛ Бург од ЛНБ Pro A. На 29 септември, тој дебитирал за тимот и постигнал 31 поен во победата над Елан Беарне.
На 6 јули 2021 година, тој потпиша со АС Монако од францускиот ЛНБ Pro A.
Српската репрезентација
Анѓушиќ играше со сениорската машка кошаркарска репрезентација на Србија на Евробаскетот 2013 година.
Приватен живот
Во 2015 година се оженил со српската спортска стрелачка Ивана Максимовиќ.
Бесикс кула I
Бесикс кула I е планиран облакодер што требаше да се гради во Белград. Дизајниран е како зграда во форма на буквата А чија висина би била 333 метри. Со таа висина, кулата Бесикс би била највисоката зграда во Европа, наменета за домување. Интересно е што проектот вреден 250 милиони евра го предложи белгиската компанија Бесикс, која меѓу другото е задолжена за изградба на Бурџ Калифа во Дубаи, највисоката зграда во светот.
Кулата Бесикс била планирана да се изгради на слободната површина на блокот 26 на Нов Белград, помеѓу зградата Ушќе и спортската сала Арена. Обликот бил предвиден како буквата А. Долните катови би биле наменети за деловен простор, додека највисоките би се приспособиле во ресторан и хотелски простор. Средниот дел од зградата е предвиден за индивидуално домување.
Серж Амеј од Масер Холдингот и Дидие Дамасо, претставник на Бесикс, го потврдија планот за изградба на највисоката зграда во Европа во Белград. Во соопштението од Брисел тие кажаа дека Белград е раскрсница на која недостасуваат големи облакодери. Според нивната проценка, изградбата на кулата Бесикс би помогнала за побрз развој на Белград и Србија.
Иако РТС ја објави веста за можна изградба во текот на 2010 година, реализацијата на проектот никогаш официјално не стапи во сила. Градските власти на главниот град потврдија дека се информирани од Бесикс за нивниот план, но рекоа дека понатамошни преговори не се водени бидејќи никој од белгиската компанија не одговорил на градските прашања за деталите за проектот и неговото финансирање.
1607 во книжевноста
1607 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1606 во книжевноста
1606 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Смоленска област
Смоленска област (руски:Смол́енская о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Смоленск.
Христо Чемков
Христо Чемков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Христо Чемков е роден во 1875 година во Штип, тогаш во Отоманското Царство. Завршува педагошка школа во Ќустендил, каде што во 1893 година учествува во формирањето на Македонско младинско друштво. Учителствувал во Дедеагач, по што како професионален педагог е назначен за учител во централното училиште во Битола. Во 1895-1896 раководи со битолскиот револуционерен комитет на ВМОРО. По разврзувањето на Виничката афера од 1897 година бега во Софија. Заминува за Чепеларе со мисија да ја уништи базата на Бугарското тајно револуционерно братство и да ги привлече револуционерните комитети кон ВМОРО, но не успева.
Заедно со другарот Јордан Гавазов формираат чета и повторно влегуваат во Македонија. Во Прилеп Чемков и сопатниците се опколени во една куќа и за да не бидат заробени, се самоубиваат, откако претходно го убиваат полицискиот началник и неколку војници.
Аурора (покраина)
Аурорае покраина на Филипините која е сместена во регинот Централен Лузон. Главен град е Балер и се граничи, од југ кон запад со Кезон, Булакан, Нова Есиха, Нова Вискаја, Кирино, и Изабела. На исток излегува на Филипинското Море.
Народ и култура
Мнозинството од населението на Аурора се Христијани, воглавно Тагалог во општините јужно од главниот град Балер, и Илокани во општините северно од него.
Географија
Географски гледано целата покраина е всушност една голена плажа, односно преку целата должина се протега по брегот на Филипинското Море.
Административна политика
Аурора е поделена на 8 општини.
Историја
Аурора порано беше подпокраина на покраината Кезон, која се викаше Тајабас.
НАдворешни врски
15.8875°N, 121.54722°W
Медал за учество во хуманитарни или мировни операции, надвор од територијата на Република Македонија
Медал за учество во хуманитарни или мировни операции, надвор од територијата на Република Македонија е сервисен медал за учество во странски мисии. Ова е единствениот медал кој на рибонот има број кој укажува на редниот број на медалот на добитникот.
Одлики
Изгледот на ликовно-графичкото решение на медалот за учество сè уште не е дефиниран и покрај спроведени два конкурса за избор на ликовно-графичко решение.
Критериуми
Медал за учество во хуманитарни или мировни операции надвор од територијата на Република Македонија на кој е претставен називот на операцијата и бројот на учеството во истата, се доделува на: - припадниците на безбедносните сили на Република Македонија, како и на граѓаните на Република Македонија ангажирани во активности во хуманитарни или мировни операции надвор од територијата на Република Македонија. Медалот се доделува за секое учество во хуманитарни или мировни операции надвор од територијата на Република Македонија, и тоа: - прво учество, медал со чист рибон, - второ учество, медал со бронзена ѕвезда на средина на рибонот, - трето учество, медал со бронзена ѕвезда и број 1 на средина на рибонот, - четврто учество, медал со сребрена ѕвезда на средина на рибонот, - петто учество, медал со сребрена ѕвезда и број 1 на средина на рибонот, - шесто учество, медал со златна ѕвезда на средина на рибонот и - за учество во секоја следна мисија, медал со златна ѕвезда и со последователен број на средина на рибонот.
1605 во книжевноста
1605 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Живојно
Живојно — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.
Потекло и значење на името
Името на селото се поврзува со личното име Живан или Живуш, за кој се смета на тоа место било населено неговото семејство.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југоисточниот дел на Битолското Поле, на самата државна граница со Грција, во најјужниот дел на територијата на Општина Новаци. Од неговата десна страна тече реката Црна, а со локален асфалтен пат е поврзано со регионалниот пат 2338, кој води за битолско Мариово. Селото е ридско, на надморска височина од 710 метри. Од градот Битола е оддалечено 38 километри, додека од општинското седиште Новаци е оддалечено 22 километри.
На запад од Живојно се наоѓа ридско земјиште составено од езерски наноси, додека на исток се наоѓаат падините на планината Ниџе, на кои се наоѓаат цврсти карпи. Во атарот на селото нема извори за вода, а во самото село постоел само еден бунар во минатото, поради што мештаните имале проблем со водата за пиење.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Велиово, Здравецо, Ризманка или Ризманова Осојница, Басаров Рас, Пасков Рас, Глусов Гроб, Длабоки Дол, Починувало, Грабанска Тумба, Бранкоец, Могилечка Тумба, Калабаново, Пашов Рид, Србиноа Страга, Велков Кладенец, Дабица, Мали Трла, Голаш, Барите, Забрдо, Влако, Градиште, Путимел, Кочково Лозје, Бачки Пат, Стари Лозја, Кула и Бел Камен.
Селото има збиен тип, поделено на Горно и Долно Маало. Роднинските куќи се поблизу една со друга и се повеќе групирани. Таквите делови носат и имиња на родовите, како што се Колчакови, Кулевци, Мановци и други.
Селото од 1934 до 1952 година имало електрична енергија, која ја добивало од термоцентралата, која работела во негова близина. Живојно повторно е електрифицирано во 1961 година, а водоводот е изграден во 1980 година.
Во 2021 година, селото било погодено од мало торнадо, необично за овие краишта.
Историја
Живојно се смета за старо село, а неговото население е претежно староседелско.
Кон крајот на век, во селото се населиле Турци. Нивниот број достигнал до 50 куќи до 1912 година. Турците претежно живееле во долниот дел на селото, додека Македонците останале во горниот дел на селото. Турците започнале да се иселуваат по Балканските војни и по Првата светска војна. Најголемиот дел од турското население се иселил до 1925 година. Земјата и куќите на иселените Турци ги купиле Македонци. Последните четири турски семејства се преселиле во соседното Гермијан по Втората светска војна.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Во близина на селото има рудник за јаглен „Живојно“. Јагленот се копал од рудникот и со воз на тесен колосек се превезувал до Кременица, а потоа до Битола. Во 1934 година во Живојно работела термоцентрала за осветлување на селото и рударската населба „Пелагонија“. Централата работела сè додека работел и рудникот до 1952 година.
Населението се занимава со земјоделство и сточарство. Ги одгледуваат скоро сите житни култури. Некои семејства одгледуваат тутун, а некои овци и крави. Во периодот додека работел рудникот за јаглен голем број на жители биле вработени во рудникот.
Население
Според турските пописни дефтери од 1468 година во Живојно живееле 86 христијански семејства. Во селото имало свештено лице поп Веле.
Во 1897 година биле регистрирани 130 семејства од кои според верската припадност 445 жители биле христијани, а 300 биле муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Живојно живееле 500 жители, од кои 300 Македонци и 200 Турци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Живојно имало 448 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Од ова село емигрирал значителен број од населението. Така, во 1961 година селото броело 864 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 288 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Живојно живееле 214 жители, сите Македонци.
Според неслужбени податоци, во 2018 година во селото имало помалку од 150 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 162 жители, од кои 144 Македонци, 4 Албанци и 14 лица без податоци.
Моштенци
Во Живојно живеат Моштенци, кои се подгрупа на македонскиот народ, распослани во селата околу Бач. На просторот на денешна Македонија, покрај Живојно, влегуваат селата Бач, Гермијан и Сович, а другите триесетина села во кои живеат Моштенци, денес се наоѓаат во Грција. Моштенците имаат свои посебни украси и носија која битно се разликува од носијата на соседните мариовски села.
Во втората половина на XIX век, еден дел од семејствата од Живојно емигрирале во село Бач. Жителите на Живојно воспоставиле родовски врски со соседните моштенски села, а поголемиот дел од нив сега се наоѓаат во Леринскиот округ во Грција.
Родови
Живојно е македонско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1953 година родови во селото се:
Иселеништво
Познати се следниве иселеници од македонското население: еден огранок на Колчаковци (4 к.) преминал во соседното Бач; Золевци (1 к.), од 1929 година живеат во Породин, таму се наречени Живоинци; Кочовци (5 к.), се преселиле во Бач; Митровци (2 к.), во 1927 година се иселиле во Гермијан. Од турското население се знае за следниве иселеници: Фазлиевци (2 к.), Рамушлар (3 к.), Ќемалови (2 к.) и Абазови (2 к.), преминале во Гермијан.
Бројот на иселени лица од селото се движи над 500. Најголем дел од нив е иселено во градовите Битола и Скопје, како и во прекуокеанските земји и во Европа.
Самоуправа и политика
Во век, Живојно било село во Леринската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Новаци, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било дел од некогашната истоимена општина.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Бистрица.
Во периодот 1952-1955, селото било дел на тогашната Општина Бач, во која покрај селото Живојно, се наоѓале и селата Бач, Брод, Велесело, Гермијан, Гнилеш, Добровени, Полог, Скочивир, Сливница и Совиќ. Општината Бач постоела и во периодот 1950-1952, кога во нејзе се наоѓале селата Бач, Гермијан, Живојно и Совиќ.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0170 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Совиќ.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 209 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 216 гласачи.
Културни и природни знаменитости
На сретсело постои остатоци од минаре, кое било дел од некогашната џамија, која била подигната од страна на турското население.
Тацијан
Тацијан од Сирија (латински: Tatianus de Syria) бил апологет од Сирија, кој живеел во текот на 2 век.
Клајн Рајде
Клајн Рајде (Klein Rheide; Lille Rejde) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Братица
Братица (албански: Braticë) - село во општината Улцињ, Црна Гора.
Демографија
Според пописот од 2011 година, неговото население било 233.
Карлос Бланко Галиндо
Карлос Бланко е роден во Кочабамба, Боливија. Воен офицер од кариера и адвокат, Бланко бил еден од водачите на бунтот што го соборил од власт Хернандо Сајлс, кој се обидел да го продолжи својот мандат на функцијата со оглед на тешките предизвици што ги поставил почетокот на Големата депресија и други претстојни политички кризи. Не можејќи да ја наметне својата волја, Сајлес поднел оставка и го оставил својот кабинет колективно на чело; Токму овој кабинет „Силиста“ бил, всушност, соборен од пучот предводен од Бланко (во сојуз со партиите спротивставени на Силес) кон крајот на јуни 1930 година.
Мандатот на Бланко бил прилично едноставен, лесен и краток. Неговата главна задача била да распише нови избори, кои се одржале во рок од 7 месеци од неговата заклетва. Во секое друго прашање, се чинело дека се оддалечува од неговиот прилично способен технократски кабинет, предводен од Даниел Санчез Бустаманте (1871–1933) - дедо, патем, на идниот претседател Гонзало Санчез де Лозада. По изборот и преземањето на функцијата на Даниел Саламанка, генералот Бланко бил именуван за амбасадор во Уругвај, но накратко се вратил во активна служба по ерупцијата на војната за Чако со Парагвај (1932–35). Подоцна ќе напише голем број книги.
Генералот Бланко починал во Кочабамба во октомври 1943 година.
Дуран Дуран
Дуран Дуран е англиска рок група, формирана во Бирмингем во 1978 година. Беа еден од најуспешните бендови во осумдесеттите години и бенд број еден во „Втората Британска Инвазија“ од Ем Ти Ви во САД. Од осумдесеттите години до сега, имаат пласирано 14 синглови во Топ 10 на Британската топ листа и 21 сингл во Билборд Хот 100, а според Сандеј Меркјури, имаат продадено преку 100 милиони копии. Кога првпат се појавија, општо беа сметани за дел од нео романтистичката сцена, заедно со други бендови како Спандау Балет, но подоцна го изгубија овој имиџ. Бендот соработуваше со многу модни творци за да создадат остар и елегантен имиџ, што им го донесе прекарот „најубавите момци во рокот“. Контроверзните видеа од бендот, кои содржеа делумен нудизам и предлози за сексуалноста, станаа популарни во раните осумдесетти на тогаш новоформираниот телевизиски музички канал Ем Ти Ви. Дуран Дуран беа меѓу првите бендови кои ги снимаа своите спотови со професионални режисери и 35 милиметарски филмски камери, што на спотовите им даваше поквалитетен и поблескав изглед. Во 1984 година, бендот се наоѓаше меѓу првите иноватори во видео технологија на настапите во живо. Групата беше формирана од страна на Ник Родс, Џон Тејлор и Стефан Дафи, со подоцнежно приклучување на Роџер Тејлор и по бројни промени во составот, Енди Тејлор и Сајмон Ле Бон. (Никој од тие со презиме Тејлор не е роднински поврзан, а Роџер Тејлор не е тапанарот од Квин, само го носи истото име и презиме) Никогаш не престанаа да создаваат, само имаа промени во составот, гитаристот Ворен Чучуруло од 1989 г. до 2001 г. и тапанарот Стерлинг Кемпбел од 1989 г. до 1991 г. Обединувањето на оригиналните пет членови во почетокот на 2000 година, создаде немир меѓу обожавателите на бендот и музичките медиуми. Енди Тејлор го напушти бендот во средината на 2006 година, а лондонскиот гитарист Дом Браун од тогаш работи со бендот како повремен изведувач и како дел од нивните турнеи.
1980 – 1981
Првиот албум на бендот Дуран Дуран беше издаден под етикета на ЕМИ во 1981 година. Првиот сингл, "Планетата Земја", достигна до Топ 20 на Обединетото Кралство во број 12. А следниот "Безгрижни Спомени", беше на место број 37. Сепак нивниот трет сингл, "Девојките на филм",беше тој што привлече најголемо внимание. Песната стигна до место број 5 во Велика Британија пред озлогласеното видео да биде снимено. Во август, видеото во кое има топлес жени кои се борат во кал, борби со перници и стилизирани прикази на други сексуални фетиши, беше направено во режија на дуото Годли и Крем. Видеото е снимено само две недели по лансирањето на Ем Ти Ви во САД. Бендот очекуваше дека видеото "Девојки на филм" треба да се пушта во поновите ноќни клубови кои имаат видео екрани или на платени ТВ канали, како на Плејбој каналот. Кевин Годли го објасни размислувањето позади тоа: Ни беше многу експлицитно кажано од страна на менаџерите на Дуран Дуран да направиме сензационално и еротско парче што ќе биде наменето за клубови, каде што ќе се прикажува нецензурирано само за да ги натера луѓето да обрнат внимание и да разговараат околу тоа. Видеото во голема мера беше цензурирано од Ем Ти Ви. Албумот го достигна својот врв во Велика Британија во Топ Дваесет и беше на местото број 3. Подоцна во 1981 година, бендот се оддаде на својот првата клупска турнеја во САД, проследена со повеќе датуми во Германија и Велика Британија. Оваа втора турнеја во Велика Британија се совпадна со бранот на безредијата предизвикани од невработеноста и расната напнатост, вклучувајќи ги и оние на Мос Сајд и Токсет. Бендот свиреше во морничаво тивкиот Бирмингем еден ден по немирите на Хендсворт. Дуран Дуран почна да постигнува светско признание во 1982 година. Во мај тие го издадоа нивниот втор албум, Рио, кој стигна до место број четири во Велика Британија на Топ Дваесет и сингловите "my Own Way", "Hungry Like a Wolf", "Save a Prayer", а насловната нумера "Рио". А главната турнеја низ Австралија, Јапонија и САД беше проследена со поддршката на бендот Блонди за време на последната турнеја во САД. Дајана, принцезата од Велс го прогласи Дуран Дуран за нејзин омилен бенд, а бендот беше наречен "познатата петторка" од страна на британските медиуми, споредувајќи ги со Битлси чиј прекар беше Познатата четворка.
Роман Широков
Роман Широков (руски: Роман Николаевич Широков, роден на во ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Зенит Санкт Петербург.
Дуран Дуран
1980 – 1981
Албумот Рио на почетокот не помина добро во САД. ЕМИ во Велика Британија го промовираше Дуран Дуран како нео романтистички бенд, но тој жанр беше едвај познат во САД и подружницата na американскиот ЕМИ Капитол Рекордс беше во криза за тоа како да ги продадат. По Kарневал, ЕП на денс ремиксите на Рио стана популарнo со диџеите во пад, a бендот го ангажираше Дејвид Кершенбаум за да им направи ремикси на поголемиот дел од песните на албумот. Во јуни 1982 година, Дуран Дуран за првпат се појави на американска телевизија. Тие енергично ја изведоa "Hungry like a wolf" и "Рио" на Dancing on Air, претходникот на националните хит шоуa Dance Party во САД. Мајкл Најси, извршниот продуцент на двете емисии, се сеќава колку беа срамежливи "момчињата" и како тие се шегувале едни со други за тоа колку лошо изгледаат на ТВ. Откако повторно беше издаден во САД во ноември, со добра промоција, како денс албум, Рио почна да се искачува на американските топ листи шест месеци по своjot европски успех. Ем Ти Ви постојано го вртеше "Hungry like a wolf" и уште неколку други видеa od Дуран Дуран, туркајќи go "Рио" меѓу првите дваесет na топ листите во САД на почетокот на 1983 година. Исто така добро помина заводливата балада Save a Prayer. "O Овој бенд е правиот за музичката телевизија", истакна списанието Roling Stоne. "Тие можеa да бидат прватa рок-група koja ќе го воведе видео бранот." На крајот, албумот достигна до место број 6 во САД и остана на топ листите таму уште 129 недели - речиси две и пол години. Во 2003 година, Рио беше ставена на списокот на место број 65 во NME 100-те Најголеми албуми на сите времиња.
Роман Широков
Широков својата професионална кариера ја започнал во 1998 година како играч на ФК ЦСКА Москва. Во текот на својата кариера настапувал за ФК Торпедо (2001), ФК Истра (2002-2003), Видное (2004), ФК Сатурн (2005), ФК Рубин Казан (2006), ФК Химки (2007) и во 2008 година потпишал за ФК Зенит.
За Руската фудбалска репрезентација дебитирал во 2008 година на пријателскиот натпревар против Романија и досега одиграл 14 натпревари, постигнувајќи 2 голови.
Дуран Дуран
1983-1985: "Познатата Петорка"
Бендот почна да свири на Ем Ти Ви Rock'n'Roll New Year во 1983 година со "Hungry like a wolf" сè уште качуваjќи се на топ листите во САД, a американсkото ре-издавање на "Рио" следеше во март. За да го задоволи апетитот на Америка за нивната музика, бендот повторно го издаде нивниот истоимен прв албум во САД во средината на годината со додавање на новиот сингл "Is there something I should know?". На објавувањето, оваа песна стигна до место број 1 во Велика Британија (што тогаш е реткост и нивниот прв „шетач“ по листите во нивната родна земја) стигна до место број 4 на американските топ листи. За време на промоцијата на овој албум, Родс и Ле Бон беа виџеи гости во шоу на Ем Ти Ви, за време на што уметникот и обожавател Енди Ворхол помина да ги поздрави. "Нашите први свирки во Соединетите Американски Држави беа луди и култни", рече Родс подоцна, "Но, кога се вративме по времето кога "Hungry" беше хит, тоа беше хаос. Тоа беше Битлманија. Ние одржавме потпишување на "Девојки на филм" во една продавница na Тајмс Сквер. Не можевме да излеземе од продавницатa. Полицајците ги затворија улиците". Исто така, во 1983 година, клавијатуристот Ник Родс го произведе бројот 1 во Велика Британија и американскиот хит број 5 "Too Shy" за англискиот бенд Кајагугу, a Енди Тејлор стана првиот член на Дуран Дуран koj се ожени. Главните соперници на поп бендот беа сега Culture Club и Freesvam!. Но, експлозивната популарност na Дуран Дуран лесно ги надмина овие конкурентни бендови на глобално ниво.
Бендот ja помина следната година како даночен бегалец, пишувајќи песни во замок во Франција, каде што The Tube со Џулс Холанд снимиja документарец со бендот во мај 1983 година пред да отпатуваат за Монтсерат, а потоа за Сиднеј за да го снимат и измиксаат нивниот трет албум. Во текот на летото, тие се вратија во Велика Британија за да одржат два концерта, првиот на 20 јули пред принцот и принцезата од Велс во театарот Доминион, a 3 дена подоцна одржаа хуманитарен концерт на домашен терен во Астон Вила. Бендот беше под притисок да се надоврзе на успехот на Рио и процесот на снимање траеше шест месеци бидејќи различни членови od бендот се препираа поради перфекционизам и несигурност. Новиот декадентен начин на живот и проблемот со злоупотреба на супстанции донесоа додатни компликации. Во документарниот филм Вонреден Свет, снимен една деценија подоцна, Родс go опиша ефектот на нивниот звук како "едвај контролирана хистерија, која гребе под површината".
Kон крајот на 1983 година, во новиот албум, Seven and the Ragged Tiger,беше додаден хитот "Union of the snake" (со сопран саксофон, соло од Енди Хамилтон). По "Hungry like a wolf", "Рио", "Save a Prayer" и "Is there something I should know", Дуран Дуран се најдоа меѓу првите пет на американскиот Топ Дваесет од три различни албуми во една година. Бендот направи музички наслови со донесување одлука за издавање на видеото за "Union of the Snake" на Ем Ти Ви цела недела пред да биде пуштена на радио во време кога индустријата се плашеше дека видеото навистина може да го убие радиотo. Тие се надоврзаa со "New Moon on Monday", која го достигна местото број 9 во Велика Британија. Нивниот следен сингл "The Reflex", земен од Seven and the Ragged Tiger со додаден значаен ремикс од Нил Роџерс, стана нивниот прв хит број еден во САД. Поранешниот тапанар Роџер Тејлор, кој се приклучи на бендот во студиото да свири на тапани на "Watching the detectives" и "Perfect Day" (како и преработката на "Хипстер" од Т.Рекс, коja не се појави на албумот). Во видео интервју направено со електронски прес-комплет на албумот, Рид рече дека верзијаta од Дуран Дуран е најдобра преработка некогаш направена на една од неговите песни и добиja пофалби од Роберт Плант и Џими Пејџ за нивната преработка на "Thank You" од Лед Цепелин.
Откако промо турнејаta за Thank You беше завршена, Џон Тејлор стана соосновач на етикетата B5 Рекордс и сними соло албум, ја основаше и направи турнеja со супергрупатa Neurotic Outsiders и ја обнови Power Station, иако проектот се одвиваше без него кога тој мораше да се повлече за да се справи со неговиот развод од Де Кејднет. Конечно, после повеќемесечна борба за снимање на својот следен албум, Medazaland, во јануари 1997 година, Тејлор на обожавателската конвенција DuranKon објави дека го напушта бендот "за добро". Неговото заминување го намали бендот на два оригинални членови (Ле Бон и Родс) и Кукуруло, кој реши да продолжи со снимање под името Дуран Дуран.
1997-2000: Џон Тејлор заминува, резултати од второтo трио
Ослободен од некои внатрешни конфликти за пишување, бендот се врати во студио за да го преработи и повторно да сними многу од песните на Medazalаnd. (Работаta на Тејлор останува на само четири песни.) Овој албум го одбележа враќањето на слоевитотo експериментирање so Big Ting, со сложени гитарски текстури и преработени вокали. Песната "Out of My Mind" беше употребувана како тема за филмот Saint, но единствениот вистински сингл кој беше објавен во САД беше "Electric Barbarela", првиот сингл koj некогаш беше продаден онлајн. Видеото за овој сингл, кој има секси робот купен и управуван од страна на членовите на бендот, мораше да биде цензуриранo пред емитувањето на Ем Ти Ви, но имаше малку контроверзија околу "Girls on film". "Barbarela" го достигна местото број 52 во САД во октомври 1997 година. Иако Medazalend беше издаден во САД во октомври 1997 година, албумот никогаш не беше издаден во Велика Британија. "Barbarela" подоцна беше издаден во Велика Британија како сингл во 1998 година. Најголемиот компилациски албум го достигна местото број 23 на листата во Велика Британија во јануари 1999 година. Групата настапи на концертот посветен на принцезата Дајана на 27 јуни 1998 година на посебно барање на нејзиното семејство.
Дуран Дуран се поделија меѓу Капитол / ЕМИ во 1999 година, иако етикетата оттогаш се користи на позадината на каталогот од Дуран Дуран при издавањето на неколку компилации на ремикси и ретки винил за б-страни. Бендот потоа го потпиша она што беше наменетo да биде договор за трет албум со Дизни Холивуд Rекордс, но не помина добро здобивајќи се со 200 албуми Pop Trash. Ова бавно темпо и тешкиот албум се чинеше дека се надвор од согласност со претходниот материјал од бендот. Комплексната продукција на Родс и текстописецот Кукуруло и експериментирањетo со звуците на гитарата и потписот на времето не беа доволни за да се шривлече јавноста и албумот не помина добро. заносниот сингл "Someone else not me" едвај две недели се задржа на радио, иако неговотo видео беше забележано како прво кое целосно се произведе со флеш анимација. Додека ги поддржуваа Medazzalаnd и Pop Trash, Дуран Дуран имаа турнеи со басистот Вес Вемилер и тапанарот Џо Траверс.
2001-2006:Обединување
Во 2000 година, Ле Бон му пријде na Џон Тејлор со предлог да се реформира класичниот состав на Дуран Дуран. Тие се усогласија, а по завршувањетo на турнејата на Pop Trash го избркаа Кукуруло преку писмо. Кукуруло потоа на своето мрежно место објави дека го напушта Дуран Дуран за да продолжи со работата со неговиот бенд od 1980 година Missing Persons. Оваа објава беше потврдена наредниот ден на мрежното место на Дуран Дуран, а еден ден подоцна од страна на новинарите беше објавено дека Џон, Роџер и Енди Тејлор се повторно заедно. За да ги исполни обврските од договорот, Кукуруло свиреше на три концерти на Дуран Дуран во Јапонија во јуни 2001 година, завршувајќи го неговиот мандат во бендот.
Во текот на 2001 година, 2002 и 2003 година, бендот работеше на пишување на нов материјал, првично се регрутираше во куќа во сент Тропе, каде што инженерот за звук Марк Тинли изгради студио за нивнатa првa сериозна сесија во пишување. Тие потоа се вратиja во Лондон за да направат неколку само-финансирани работи со различни продуценти(вклучувајќи го и стариот пријател Нил Роџерс) kako и за да склучат нов договор за плоча. Се покажа тешко да се најде издавачка куќа koja сака да се коцка на кам-бек на бендот, па Дуран Дуран отиде на турнеја за да ja докаже моќтa на повторно обединетиот бенд. Одговорот на обожавателите и медиумите ги надмина очекувањата. Бендот настапи на неколку датуми на 25-годишнината во јули 2003 година. Билетите беа распродадени за секој концерт во рок од неколку минути, a познатиte личности испадна deka масовно се противат на обединувањеto покажуваjќи резервираност поради малите места во кои свирел бендот при нивната прва посета на Америка во 1981 година. Во август, бендот беше ангажиран како презентер на Ем Ти Ви Музичките видео Награди во 2003 година, само за да биде изненаден со награда за животно дело. Тие, исто така, добиja награда за животно дело од списаниеto Кју во октомври, а за еквивалентен исклучителен придонес ја добија наградата на Британските Награди во февруари 2004 година.