cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Претседател на Народна Република Кина
Надворешни врски
Liste der Staatspräsidenten der Volksrepublik China
Машка кошаркарска репрезентација на Израел
Машката кошаркарска репрезентација на Израел е репрезентацијата кој ја претставува државата на меѓународни турнири. Репрезентацијата е предводена од Израелскиот кошаркарски сојуз и член на ФИБА Европа. Израел учествувал 25 пати на Евробаскетот, има едно учество на олимписките турнири и две учества на светските. Најдобар успех е сребрен медал на Евробаскетот во 1979 година.
Море на Соработката
Море на Соработката, исто така познато и како Содружество, е предложено морско име за дел од Јужниот Океан, меѓу Ендербиевата Земја (источната граница од 59° 34' ИГД) и Западниот Леден Гребен (85° ИГД), покрај крајбрежјето на Мак. Робертсоновата Земја и Земјата на Принцезата Елизабета. Тоа би се протегало на површина од 258.000 км2. Ќе се граничи со Дејвисовото Море на исток и со друг руски предлог на 2002. Меѓународна хидрографска организација (МХО), Космонаутското Море на запад.
Морето Соработка беше именувано во 1962 година, од страна на Советската антарктичка експедиција, во чест на меѓународната научна соработка на Антарктикот. Името најпрво се појави како предлог на МХО во нацрт-законот за МХО 2002. Овој нацрт никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот 1953 на МХО (кој не го содржи името) останува моментано во сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10-тото издание на Светскиот атлас од 2014 година на Националното географско друштво на Соединетите Американски Држави како и 12-тото издание на британскиот Тајмсов „Атлас на светот“ од 2014 година. Но советските и руските-издадени мапи го користат.
Станицата Дејвис се наоѓа на брегот тука во близина.
Список на државни водачи во 398 година
Ова е список на државни водачи во 98 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Калиум-40
Калиум-40 (40K) — радиоактивен изотоп на калиумот, кој има многу долг полураспад од 1.251 × 109 години. Тој го сочинува до 0,012% (120 ppm) од вкупната количина на калиум во природата.
Калиум-40 е редок пример на изотоп, кој е подлежен на три вида бета распаѓање. Околу 89.28% од времето, тој се распаѓа на калциум 40 (40Ca)со емисија на бета-честички (β-, електронот) со максимална енергија од 1,33 MeV и антинеутрони. Околу 10.72% од времето таа се распаѓа на аргон-40 (40Ar) од електронско зафаќање со емисија на 1.460 MeV гама-зраци и неутрино. Радиоактивното распаѓање на овој изотоп го објаснува фактот дека аргон е достапен како најевтин целосно благороден гас. Многу ретко (0,001% од времето) се распадне на 40Ar со емитуваање на позитрон (β +) и неутри.
Датирање со помош на калиум-аргон
Калиум-40 е особено важен во калиум-аргон (К-Ar). Аргон е гас кој вообичаено не се комбинираа со други елементи. Значи, кога минералните форми - без разлика дали се од стопен камен или од супстанции растворени во вода - тоа на почетокот ќе биде аргон-слободна честичка, дури и ако има аргон во течноста. Меѓутоа, ако во минералот содржи каков било калиум, а потоа распаѓањето на изотопот моментално 40K ќе се создаде публикуван аргон-40, кој ќе остане затворен во минералот. Бидејќи стапката на која се случува оваа реализација е позната, можно е да се утврди изминатото време од формираниот минерал со мерење на односот на 40K и 40Ar атоми содржани во него. Аргонот, што се наоѓа во Земјината атмосфера е 99,6% 40Ar; за разлика од Сонцето - и се претпоставува дека во исконската материја, која кондензирала во планетите - е претежно 36Ar, со помалку од 15% од 38Ar. Следи дека повеќето од домашен аргон произлегува од калиум-40, кој се распаѓа во аргон-40, кој на крајот бега во атмосферата.
Придонес кон природната радиоактивност
Еволуцијата на Земјината обвивка, радиактивен проток со текот на времето: придонес од 40К во црвено. Радиоактивното распаѓање на 40К во обвивката на Земјата рангирана на трето место, по 232Тh и 238U, како извор на радиоактивна топлина. Јадрото исто така е подлежно на содржина од радиоактивни извори, но колку е несигурно. Предложено е дека одредена јадрена радиоактивна (1-2 TW) може да достигне високи нивоа на U, Th и K. 40К е најголемиот извор на природна радиоактивност во животните, вклучувајќи го и човекот. А човеко тело од 70кг содржи околу 160грами на калиум, па оттука и за 0.000117 x 160 =0.0187грами од 40К, чие распаѓање произведува околу 4.900 40К е најголемиот извор на природна радиоактивност во животните, вклучувајќи го и човекот. А човеко тело од 70кг содржи околу 160грами на калиум, па оттука и за 0.000117 x 160 =0.0187грами од 40К, чие распаѓање произведува околу 4.900 уништувања во секунда (бекерели) континуирано во текот на животот на телото.
Карен Рубин
Карен Ен Рубин (родена Карен Ен Рој ) е претприемач. Таа се приклучила на ХјубСпот каде што била ко-водител на ХјубСпот ТВ, и била претприемач-во-резиденција во Матрични партнери во 2013-2014 година. Во 2014 година, таа се приклучила на Квантопски како потпретседател за управување со производи. Во 2015 година таа била автор на студија која покажува дека компаниите предводени од жени имаат подобри резултати од просечните. Таа својата кариерата ја започнала во 2004 година во инвестициско банкарство.
Ран живот и образование
Таткото на Рубин, Дејвид Ц. Рој е физичар кој станал кинетички скулптор додека мајка и е скулптор која подоцна станала бизнис личност. Карен, уште од мала покажала интерес за претставување пред камера. Дипломирала на компјутерски науки на колеџот Тринити во Хартфорд, Конектикат во 2004 година.
Студија за перформансите на бизнисите предводени од жените
Во 2015 година, Рубин објави студија која покажува дека хипотетичкото портфолио на инвестиции во компании предводени од жени би се покажало три пати подобро од инвестицијата во индексен фонд заснован на S&P 500 во истиот период. Нејзиното истражување беше инспирирано од извештајот на Credit Suisse Gender 3000, конкретно дека „Компаниите со повеќе од една жена во одборот вратија соединение 3,7% годишно во однос на оние кои немаат...“, а сепак парадоксално само „12,7% од одборите имале родова разновидност“.
Андреас Ловердос
Андреас Ловердос (грчки: Ανδρέας Λοβέρδος; роден на во ) е грчки политичар, и поранешен Министер за здравство на Република Грција од партијата на ПАСОК.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Русјаци
Воведение на Пресвета Богородица (нарекувана и Пречиста) — главна селска црква во поречкото село Русјаци, која претставува и средишна парохиска црква на Русјачката парохија.
Црквата е сместена на влезот во селото. Во близина на црквата се наоѓаат и самите селски гробишта.
Дежа ви
Дежа ви (француски: Déjà Vu) — чувство на претходно искусување на нешто на јаве или на сон, навидум заборавено сè до моментот на потсетувањето.
Констанциј III
Флавиј Констанциј (роден во Ниш, денеска Србија - умрен на 2 септември 421) бил доцен Римски генерал, политичар и владетел. Тој бил силата позади престолот од 410-тите и во 421 година станал ко-емератор на Западното Римско Царство заедно со Хонориј.
Џејмс Болдвин
Џејмс Болдвин (англиски: James Baldwin, 2 август 1924, Њујорк, САД - 1 декември 1987, Сен Пол де Венс, Франција) - американски писател и есеист.
Животопис
Болдвин е роден во њујоршкиот црнечки кварт Харлем, како прво од многубројните деца на еден црн свештеник. И самиот тој, на возраст од 14 години почнал да проповеда во блиската црква, но на возраст од 17 години ја напуштил свештеничката активност, завршил гимназија и почнал да пишува. Потоа, тој го напуштил домот и работел различни работи во индустријата и во трговијата, но истовремено активно се вклучил во агитацијата против расната дискриминација. Самиот тој го опишува својот живот на следниов начин: „Бев само црнче; милиони како мене беа препуштени на милоста и немилоста на пазарот на работна сила, а работничките синдикати и да не ги споменувам - така што ми беше потполно јасно дека во прашумата во којашто се затекнав немам никаква иднина; мојата пропаст беше само прашање на време.“ На возраст од 23 години заминал во Париз каде, исто така, работел различни работи, а по пет години повторно се вратил во Њујорк. Во средината на 1950-тите по вторпат заминал во Париз, а по враќањето во САД се ангажирал како борец за правда и за вистина. За причината на емигрирањето, Болдвин изјавил: „Се сомневав дека би можел да го преживеам беснилото на расниот проблем во Америка (Понекогаш сè уште се сомневам.) Сакав да си оневозможам себеси да постанам само Црнец, или дури само црнечки писател. Тоа ми даде време да исповратам многу од мојата горчина.“ Во рамките на својот политички ангажман, Болдвин бил противник на либералното покровителство на црнечкото движење од страна на белците, спротивставувајќи се на третманот на Црнецот „како на паганин кој треба да биде спасен, да биде искапен за да стане бел.“ Истовремено, тој ја отфрлил наивната идеализација на Црнецот како угнетено човечко суштество, велејќи дека „угнетувањето не го прави нужно поединецот подобар од другите. Јас се противам на групирањето со кого и да било против кого и да било во името на расните или религиозните причини.“ Ваквите негови ставови станале поизразени по средбата со водачот на терористичката организација „Црни муслимани“ (Black Muslims) поради што бил обвинет од белите либерали како потенцијален терорист или како „професионален Црнец“.
Творештво
Болдвин е еден од најпознатите црни писатели во САД. Првите книжевни обиди ги направил по завршувањето на гимназијата, а во 1945 година го привлекол вниманието како писател и ја добил првата стипендија. Во 1953 година го објавил својот прв роман, „Кажи го тоа во гората“, плод на десетгодишна работа. Издавачката куќа прифатила да го објави неговиот ракопис, но побарала да бидат исфрлени некои делови од книгата, и тоа токму оние што му биле омилени на младиот писател. Во 1955 година ја објавил збирката есеи „Белешки на домородниот син“, а една година потоа се појавил и неговиот втор роман „Собата на Џовани“. По второто враќање од Париз во САД, во 1960-тите објавил повеќе книги, како: „Никој не ми го знае името“ (есеи, 1961), „Друга земја“ (роман, 1962), „Идниот пат оган“ (есеи, 1963), „Жалопојка за господинот Чарли“ (драмски текст, 1964), „Во пресрет на човекот“ (раскази, 1965), „Кажи ми колку долго“ (проза, 1968), „Возот замина“ (проза, 1968) и „Агол за амин“ (драмски текст, 1968).
Меѓутоа, Болдвин не е песимист и според неговите зборови, „оваа земја ќе се преобрази... но, нема да ја преобрази некаков божји чин, туку сите ние, ти и јас... Ние го создадовме светот во којшто живееме и ние мораме одново да го создадеме.“ Според него, општествената акција започнува со смела конфронтација со самите себе, а човекот не смее да се помири со општествените неправди. Или, според неговите зборови, „прашањата што човекот си ги поставува себеси почнуваат, најпосле, да го објаснуваат светот и стануваат човеков клуч за искуствата на другите луѓе. од ова соочување зависи мерката на нашето искуство и сочувство.“ Во 1964 година, Роберт Коулз напишал дека Болдвин е „остроумен критичар на вулгарната стварност на Америка“ и дека препорачува грандиозен лек за современите зла, а тоа е „љубовта, љубовта, љубовта“. Едмунд Вилсон, пак, смета дека пишувајќи за Црнците, Болдвин всушност пишува за тоа што значи да се биде човек. Сепак, наспроти острата самосвест и повремениот егзибиционизам, Болдвин не бил помоден, кафански популарен мислител од типот на говорниците по парковите. Тој е идеалист, кој го соочува човекот со дилемите со кои се соочува современото општество, иако не ги нашол вистинските одговори на нив.
Според зборовите на самиот Болдвин, „ако има каква и да било порака во моите романи, таа е иста во сите три дела: сите ние мораме да направиме напор да се однесуваме кон сите луѓе едноставно како кон индивидуални човечки суштества. Никаква етикета, никаква парола, никаква политичка партија, никаква боја на кожата, па дури ни која и да било религија не се поважни од поединецот како човечко суштество.“
Како ангажиран писател, Болдвин бил чест гостин во бројни американски списанија и во телевизиските дебати за различни општествени прашања, а служел и како неофицијален државен советник од областа на граѓанските права.
NGC 4206
NGC 4206 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4206 се споменува и како IC 3064, UGC 7260, MCG 2-31-66, IRAS 12127+1318, CGCG 69-104, VCC 145.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4206 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 4206 има привидни димензии од 6,4' х 1,1'.
Слојна пирамида
Слојна пирамида (позната локално на арапски како el haram el midawwar, арапски: الهرم المدور, што значи „пирамида на урнатини“) е руинирана пирамида од времето на Третата египетска династија (2686 п.н.е. до 2613 п.н.е.) и сместена во некрополата на Завил Ел Ариан. Нејзината сопственост е неизвесна и може да се припише на фараонот Каба. Пирамидалната архитектура, сепак, е многу слична на онаа на погребната пирамида на кралот Сехемхет и поради оваа причина е цврсто датирана на третата династија.
Пирамидата била ископана на почетокот на XX век од два различни тима кои пријавиле спротивни проценки во однос на нејзината големина и број на подземни комори. Не биле пронајдени артефакти во текот на ископувањата, и не можело да се пронајде трага од погреб. Поради оваа причина, не е јасно дали пирамидата била искористена за да се погреба фараонот или била напуштена по прераната смрт на кралот.
Во времето на нејзината изградба пирамидата била опкружена со некропола со големи мастаби што им припаѓале на високите претставници на државата од Третата династија. Храмот на мртовечницата бил изграден на источната страна на пирамидата и храмот од долината веројатно бил сместен неколку стотици метри од неа. Денес, пирамидата се наоѓа во границите на ограничената воена област, ограничувајќи ги современите ископувања на локацијата.
Сексуално малтретирање
Сексуалното малтретирање е застрашување, тероризирање или принуда од сексуална природа, или непосакуваните или непријатните ветувања за награди во замена со сексуални услуги. Во некои околности или пригоди, сексуалното малтретирање може да биде нелегално. Тоа вклучува голем број на однесувања од навидум благи престапи и додевања па сè до вистинска сексуална злоупотреба или сексуален напад. Сексуалното малтретирање е вид на нелегална употреба на дискриминација во многу земји, и е вид на злоупотреба (сексуална и психолошка) и тероризирање. За многу бизниси, спречувањето на сексуалното малтретирање, како и одбраната на вработените од покревање на обвинение за сексуално малтретирање, станаа главна цел на законските одлуки. Спротивно на тоа, многу научници се жалат дека сексуалното малтретирање во образованието останува "заборавена тајна", каде воспитувачите и раководителите одбиваат да признаат дека проблемот постои во нивните училишта, или да ги прифатат нивните законски и етички одговорности за да се справат со тоа (Џиех, 1990 година).
Раната историја на употребата на поимот
Поимот сексуално малтретирање беше употребен во 1973 година од д-р Мери Роув во извештај до тогашниот претседател и канцелар на Институтот за технологија во Масачусетс (МИТ) за различните форми на родовите прашања. (видете ги прстените на Сатурн, 1973). Роув изјави дека таа верува дека не е првата која го употребила поимот, затоа што за сексуално малтретирање се дискутирало во женските групи во Масачусетс во раните 1970-ти години, но дека МИТ е првата или една од првите големи организации кои дискутираат за оваа тема (во академскиот совет на МИТ), како и развиваат соодветни политики и процедури. МИТ во тоа време, исто така, ги препозна повредите предизвикани од расно малтретирање и малтретирањето на обоените жени кои може да биде и расно и сексуално. Претседателот на МИТ исто така изјави дека малтретирањето (и фаворизирањето) се спротивни со мисијата на универзитетот, како и неподносливи за поединци.
Во книгата Во наше време: Мемоари на една револуција (1999), новинарката Сузан Браунмилер ги цитира активистите Корнел кои во 1975 година сметаа дека тие го сковале поимот сексуално вознемирување: „Осум од нас седеа во канцеларија ... имавме бура на идеи за она што требаше да го напишеме на плакатите за нашето јавно говорење. Му се обраќавме на тоа како „сексуално заплашување”, „сексуална принуда”, „сексуална експлоатација на работата.” Ниту едно од тие имиња не звучеше правилно. Сакавме нешто што ќе опфати цел спектар на суптилни и несуптилни упорни однесувања. На некој му текна за „малтретирање”. „Сексуално малтретирање! ” Веднаш се согласивме. Тоа е она што беше. ” (Стр. 281). Овие активисти продолжија и го формираа Институтот за работни жени, кој заедно со Здружението против сексуалната принуда, основано во 1976 година од страна на Фреада Клајн, Лин Врли и Елизабет Кон-Штунцт, беа меѓу организациите предводнички кои го поставија сексуалното малтретирање пред вниманието на јавноста кон крајот на 1970-тите.
Ситуации на малтретирање
Сексуално малтретирање може да се случи во различни пригоди. Често, но не секогаш, личноста што сексуално малтретира е во позиција каде има моќ или власт над жртвата (поради разлика во години, или социјални, политички, образовни или вработувачки односи). Видови на односи со малтретирање вклучуваат:
•	Личноста што сексуално малтретира може да биде секој, како клиент, соработник, наставник или професор, студент, пријател или странец.
•	Жртвата не мора да биде лицето кое е директно малтретирано, туку може да биде секој кој го смета таквото однесување за навредливо или е навреден од него.
•	Додека неповолните последици кај жртвата се вообичаени, тоа не значи дека таквото однесување ќе биде незаконско.
•	Жртвата може да биде било кој пол. Личноста што сексуално малтретира може да биде било кој пол.
•	Личноста што сексуално малтретира не мора да биде од спротивниот пол.
•	Личноста што сексуално малтретира може да биде целосно несвесен дека неговото или нејзиното однесување е навредливо или дека претставува сексуално малтретирање или може да биде целосно несвесен дека неговите или нејзините дела може да се незаконски. Преработено од дефиницијата на U.S. EEOC.
•	Недоразбирање во комуникацијата помеѓу маж и жена: Тоа може да произлезе од ситуација во која некој мисли дека тој/таа се јасни, но не се сфатени на начинот на кој тие намераваа. Недоразбирањето може да биде или разумно или неразумно. Пример за неразумно е кога маж има одреден стереотипен поглед кон жената така што тој не ја разбрал нејзината експлицитна порака за да престане. (Хејман, 1994)
Различни однесувања
Една од тешкотиите во разбирањето на сексуалното малтретирање е тоа што тоа вклучува спектар на однесувања, и е често тешко на примателот да си го опише на самиот себе, а и на другите, токму она што го искусува. Згора на тоа, однесувањето и мотивите се разликуваат помеѓу одделните луѓе што малтретираат.
Класи на однесување
Џеих и др. ги поделиле личностите што сексуално малтретираат во две широки класи:
•	Јавни личности што сексуално малтретираат се флагрантни во своите заводливи или шовинистички ставови кон колегите, подредените, студентите, итн.
•	Тајните личности што сексуално малтретираат внимателно ја негуваат ограничената и почитуваната слика на површината, но кога се сами со својата цел, нивните однесувања се променуваат.
Лангелан опишува три различни класи на личности што сексуално малтретираат.
•	Грабливите личности што сексуално малтретираат добиваат сексуални возбудувања од понижување други. Ваква личност што сексуално малтретира може да се вклучи во сексуално изнудување и често може да малтретира само за да види како целта ќе одговори. Оние кои не се спротивставуваат дури може да станат цел на силување.
•	Доминантни личности што сексуално малтретираат: најчестиот вид, кој започнува со малтретирачко однесување како поттик за егото.
•	стратешки или ** територијални личности што сексуално малтретираат сакаат да ја задржат привилегијата во работните места или физичките локации, на пример маж малтретира женски вработени во претежно машки занимања.
Видови на малтретирање
Често се присутни повеќе од еден вид на малтретирачко однесување, па една личност што сексуално малтретира може да се смести во повеќе од една категорија. Ова е краток збир на секој тип.
•	Пресинг - законски означен како „Услуга за услуга” малтретирање, овие личности што сексуално малтретираат, инсистираат на сексуални услуги во замена со придобивките кои тие можат да ги дадат заради своите позиции во хиерархиите: добивање или задржување на работа, поволни оценки, препораки, сертификати, проекти, промоција, наредби, и други видови на можности.
•	Мајка/татко слика (исто така познат како помошник на советникот) - Овие личности што сексуално малтретираат ќе се обидат да создадат односи со своите цели како ментор, со што ќе ја маскираат својата сексуална намера со изговор за лично, професионално или академско внимание.
•	Еден од бандата – малтретирањето се случува кога група на мажи или жени посрамотуваат други со непристојни коментари, физички процени, или друго несакано сексуално внимание. Личностите што сексуално малтретираат може да дејствуваат поединечно, со цел да припаѓаат или да ги импресионираат другите, или групи може да се здружат врз одредена цел.
•	Сериски личности што сексуално малтретираат – личностите што сексуално малтретираат од овој тип внимателно градат слика, така што на луѓето би им било тешко да поверуваат дека тие би му сториле на некому зло. Ги планираат нивните пристапи внимателно, и тајно напаѓаат, така што ќе биде нивниот збор против оној на нивните жртви.
•	Groper - Секогаш кога се појавува можност, очите и рацете на овие личности што сексуално малтретираат почнуваат да талкаат, со што влегуваат во несакан физички контакт кој може да започне безопасно, но да доведе до полошо.
•	Опортунист - Опортунистите употребуваат физички поставувања и околности, или ретко можностите кои се појавуваат, за да го замаскираат однапред испланираното или намерното сексуално однесување кон нивните цели. Ова често ќе вклучува промена на животната средина со цел да се намалат потиснувачките влијанија на работното место или училиште или да се земе предност на физички задачи за „случајно” опипување на цел.
•	Заплашувач - Во овој случај, сексуалното малтретирање се користи за да се казни жртвата за некој престап како што е отфрлањето на интересот или напредокот на личноста што сексуално малтретира, или правењето личноста што сексуално малтретира да се чувствува несигурен во себе или за неговите/нејзините способности. Силеџијата го користи сексуалното малтретирање за да ја стави жртвата на негово/нејзино „место.”
•	Доверлив – личностите што сексуално малтретираат од овој вид им пристапуваат на потчинети, или студенти, како еднакви на нив, или пријатели, и споделуваат за своите животни искуства и тешкотии, споделуваат приказни за да придобијат восхит и симпатија, и ги тераат подредените да споделат за нив нешто како би се чувствувале ценети и доверливи. Наскоро овие односи преминуваат во интимен домен.
•	Ситуативни личности што сексуално малтретираат – однесувањето на малтретирање започнува кога престапникот претрпел трауматичен настан (психолошки), или почнува да доживува многу стресни животни ситуации, како што се психолошките или медицинските проблеми, брачните проблеми или развод. Малтретирањето најобично престанува доколку ситуацијата се смени или притисоците се отстранат.
•	Штетник - Ова е стереотипна личност што сексуално малтретира која „не прифаќа „не” за одговор”, која настојува во следењето на своите цели за внимание и оди на состаноци со истите дури и по постојани одбивања. Ваквото однесување вообичаено е лошо протолкувано, без злонамерни замисли.
•	Кавалер – ова најчесто вербално малтретирање вклучува претерани комплименти и лични коментари кои се сконцентрирани на изгледот или родот и воопшто не се соодветни или засрамувачки за примачот. Понекогаш таквите коментари се проследени со злобни погледи.
•	Интелектуален заводник – најчесто се среќава во образовни средини, овие личности што сексуално малтретираат се обидуваат да ги искористат своето знаење и вештини како приод за да придобие студенти или информации за студентите, за сексуални цели. Тие може да бараат од студентите да учествуваат во вежбите или „истражувања” кои откриваат информации за нивните сексуални искуства, предности и навики.
•	Неспособни – овие се социјално неспособни поединци кои копнеат по вниманието на нивните цели, кои не ги возвраќаат истите чувства. Тие можат да покажат одобрение, со верување дека нивните цели треба да се почувствуваат поласкани од нивните намери. Но, кога ќе ги одбијат, овие личности што сексуално малтретираат, може да користат методи на насилство како начин за одмазда.
•	Тајно следење – постојано гледање, следење, контактирање или набљудување на поединец, понекогаш поттикнати од тоа што оние што следат веруваат дека тоа е љубов, или пак од сексуална опсесија, од гнев и непријателство.
•	Ненамерни – дела или коментари од сексуална природа, кои не се наменети за да малтретираат, може да претставуваат сексуално малтретирање доколку другата личност се чувствува непријатно со таквите теми.
Сексуализирани средини (исто така познати како малтретирање од страна на животната средина)
Сексуализирани средини се такви средини каде безобразни зборови, сексуално шегување, сексуално експлицитни графити, гледање интернет порнографија, сексуални постери и објекти што деградираат итн. се вообичаени. Ниту едно од овие однесувања или предмети се задолжително насочени кон некого посебно или се сметаат како малтретирање. Како и да е, тие можат да создадат навредлива средина која е во согласност со „сексуално малтретирање од непријателска средина”.
Ритуали и иницијации
Сексуално малтретирање може да настане и во групи како дел од ритуали или церемонии, каде членовите ги привлекуваат новодојдените да се впуштат во насилни или сексуално експлицитни обреди како шегување или иницијација. Додека ваквите традиции останале во минатото за машко или женско поврзување, како што се тимските спортови, братствата и сестринствата, се повообичаено станува за групи од девојки или жени да се впуштат во слични церемонии.
Одмазда и јаки реакции
Одмаздата и јаките реакции против жртвите се многу чести, особено обвиненијата. Жртвите кои зборуваат против сексуално вознемирување, често се етикетирани како бељаџии кои се на некои сопствени патувања за моќ или пак во потрага по внимание. Слично со случаите на силување или сексуален напад, жртвата често станува обвинета и со нивниот изглед, приватен живот и карактер најчесто подлежат на наметливо и остро набљудување и напад. Ризикуваат непријателство и одвојување од колегите, надзорниците, професорите, соучениците, па дури и од пријателите. Тие можат да станат цел на мобинг или на поврзана агресија.
Жените не мора да значи дека се сожалуваат на жените кои поднесуваат обвинение за сексуално малтретирање. Доколку личноста што сексуално малтретира беше машко, усвоениот сексизам, и/или љубомора во текот на сексуалното внимание кон жртвата, може да охрабри некои жени да реагираат со толку големо непријателство кон оние кои обвинуваат, како некои мачки колеги. Стравот од тоа да се биде таргетиран за малтретирање или одмазда исто така може да предизвика некои жени да одговорат со непријателство. На пример, Луис Џенсон поднесе тужба против компанијата Елевет Таконајт, жените закачија јаже за бесење над нејзиното работно место, ја избегнуваа и на работа и во заедницата – многу од овие жени подоцна го доживеаја истото што и Луис. (Бингем и др. 2002) Жените дури може и да извршат непријателство врз жртвите само за да се поврзат со нивните машки соработници и да изградат доверба.
Одмазда се случува кога жртвите од сексуално малтретирање патат од негативно дејство како резултат од малтретирањето. На пример, кога на обвинителот му се даваат слаби процени или ниски оцени, се саботираат нивните проекти, се одбиени од работа или академски можности, им се намалуваат работните часови, и други активности против нив кои ја поткопуваат нивната продуктивност или нивната способност да напредуваат на работа или на училиште. Тие може да бидат суспендирани, да им побараат да дадат оставка или да ги отпуштат од работа. Згора на тоа, професор или работодавач обвинет за сексуално малтретирање или колега на прекршителот, можат да ја искористат својата моќ за да жртвите никогаш повеќе не се ангажирани или примени во друго училиште. Одмаздата дури може и да вклучи понатамошно сексуално малтретирање како и следење и малтретирање на жртвата преку интернет.
Од оние жени кои и се приближиле за да го споделат своето искуство како сексуално малтретирани од страна на нивните професори, феминистката и писателка Наоми Вулф пишува,
„Се срамам од она што им го кажувам: дека всушност треба да се погрижат за да обвинат, бидејќи она од што се плашат ќе стане вистина. Ниту една од жените кои ме контактирале, имале резултат кој не е полош за нејзе од тишината. Една, се сеќавам, беше присилена да го напушти училиштето под влијание на врсниците. Многу се соочија со бирократски пречки. Некои жени рекоа дека преку ноќ ги загубиле статусите на златни девојки; грантовите пресушиле, писма на препораки повеќе не можеле да добијат. Никоја не беше пресретната со кохерентен процес кој не беше против нив. Обично, оние кои ги носат главните одлуки на факултетите или универзитетите – особено ако е приватен универзитет – здружија сили за да влијаат на членовите на факултетот кои се обвинети; да го заштитат не него туку репутацијата на универзитетот и да зачуваат информации кои излегуваат само за да се заштитат други жени. Целта изгледа не беше да се спроведе рамноправен форум, туку да се контролира штетата.
Друга жена која беше интервјуирана од Хелен Вотсон, социологист, известува дека „Соочувањето со злосторот и јавното справување со него можеби е полошо од патењето во тишина. Сметам дека тоа е полошо од самото малтретирање.” (Вотсон, 1994)
Ефектите од сексуално малтретирање и (често) придружните одмазди
Последиците од сексуалното малтретирање може да варираат во зависност од поединецот, и сериозноста и времетраењето на малтретирањето. Често, инцидентите на сексуално малтретирање спаѓаат во категорија на „само иритирачки”. Како и да е, многу ситуации можат и имаат последици кои го менуваат животот, особено ако вклучуваат тешки/хронични злоупотреби, и/или одмазда против жртвата која не се согласува на малтретирањето или се жали за тоа отворено. Всушност, психолози и социјални работници изјавуваат дека тешко/хронично сексуално малтретирање може да ги има истите психолошки последици како и силувањето или сексуалниот напад. (Кос, 1987). На пример, во 1995 година, Џудит Кофлин извршила самоубиство поради хронично сексуално малтретирање од нејзиниот шеф и нејзините колеги. (Нејзиното семејство подоцна било наградено со 6 милиони долари оштета.) јаки реакции и обвинувањето на жртвата можат понатаму да ги влошат последиците. Згора на тоа, секоја година, трошоците за сексуално малтретирање чинат стотици милиони долари, а така се губат образовните и професионалните можности, најмногу за девојки и жени. (Боланд, 2002)
Чести последици на жртвите
Вообичаени професионални, академски, финансиски и социјални последи од сексуалното малтретирање:
•	Намалена ефикасност во работата или училиштето; зголемено отсуство
•	Загуба на работата или кариерата, загуба на приходи
•	Откажување од курсеви, менување на академски планови или напуштање на училиштето (загуба на школарина)
•	Приватниот живот на жртвата е ставен под лупата на јавноста – жртвата станува „обвинетиот” и нејзината или неговата облека, начиннот на живеење и приватниот живот подлежат на критики.
•	Жртвата станува јавно малтретирана (група на луѓе ја „проценуваат” жртвата за да установат дека тој или таа е „вредна” за сексуалното внимание или ризикот на кариерата на личноста која сексуално малтретира.
•	Губење на доверба во средини слични на оние каде се случило малтретирањето.
•	Губење на доверба во типови на луѓе кои имаат слични позиции како личноста која сексуално малтретира или неговите/нејзините колеги.
•	Екстремен стрес во врска со други, кои понекогаш резултираат со развод; екстремен стрес во долги врски или во врски со колеги.
•	Ослабување на мрежата за поддршка или протерување од професионалните и академските кругови (пријатели, колеги или семејствата можат да се оддалечат од жртвата или да го избегнуваат него или нејзе
•	Менување на друг град, друга работа или друго училиште
•	Загуба на препораки
Ефекти од сексуалното малтретирање во организации
•	Намалена продуктивност и зголемени конфликти во тимот
•	Намалување на успехот за достигнување на финансиските цели (поради конфликти во тимот)
•	Намалено работно задоволство
•	Загуба на персонал и стручен кадар од откажување за да се избегне малтретирање или оставки/откази на наводни личности што малтретираат; загуба на ученици кои се откажуваат од училиштето за да избегнат малтретирање
•	Намалена продуктивност и/или зголемено отсуство на персоналот или студентите кои искусуваат малтретирање
•	Зголемени здравствени и болнички трошоци поради здравствените последици од малтретирањето
•	Знаењето дека малтретирањето е дозволено, можат да ги нарушат етичките стандарди и дисциплина во организацијата во целина, како персонал и/или студентите да го губат почитувањето и довербата во постарите кои уживаат во или се прават слепи за сексуално малтретирање.
•	Ако проблемот е игнориран, имиџот на компанијата или училиштето може да страда
•	Ако проблемот е игнориран, правните трошоци и обвинителите ќе го донесат проблемот до суд. (Боланд 1990)
Ефектите на организацијата за сексуалното малтретирање
Истражувања покажуваат дека организационата клима (толеранција, политика, процедура итн. на организацијата) и средината на работното место се важни за разбирање на условите во кои би се случило сексуалното малтретирање и начинот на кој тоа би влијаело на неговите жртви. (сè уште фалат истражувања на специфични политики и процедури и свест и стратегиска превенција). Друг елемент кој го зголемува ризикот за сексуално малтретирање е содржината на работата која се дели според полот( има многу малку жени кои работат во околина која зближува или практикуваат работа на терен што не е својствено за жени).
Според д-р Орит Камир, најефективен начин за да се избегне сексуално малтретирање на работното место и да се влијае врз јавното мислење, е работодавачот да усвои јасна политика со која се забранува сексуално малтретирање и да ја разјасни на вработените. Многу жени повеќе сакаат да обвинат некого и да го средат тоа на работното место отколку да „ го извади нечистиот веш” со јавно обвинување и сите колеги, надзорници и вработени да ја гледаат како предавник, додава Камир. Поврзано: Роув, Мери „Луѓето кои се чувствуваат малтретирано имаат потреба од систем за обвинување со формални и неформални мислења”, во преговарачки журнал, април 1990, Vol. 6, No. 2, pp. 161–172., и Роув, Мери „Справување со малтретирање: пристап на системот,” во Сексуално малтретирање: перспективи, граници и стратегии за одговор, Жени и работа, Vol. 5, Маргарет Стокдејл, уредник, Сејџ Публикејшнс, 1996, pp. 241–271. Многу жени повеќе сакаат прагматично решение што ќе го прекине малтретирањето и ќе спречи понатамошен контакт со личноста која сексуално малтретира отколку да го пријават тоа во полиција. Повеќе за потешкотиите за претворање на навреда во правен акт може да се најде во студијата на Фелстајнер и Сарат (1981), која објаснува 3 чекори што секоја жртва (во секаков спор) мора да ги помине пред да се обрати на правниот систем: именување – да му даде на нападот дефиниција, обвинување – разбирање кој е крив за прекршување на правата и соочување со нив, и конечно, изјаснување – пријавување на властите. При сексуални престапи постои голема тешкотија за жртвите да ги поминат овие чекори, и колку е поблиска врската помеѓу жртвата и напаѓачот, толку е потешко да се земе секој чекор.
Работно место
Во Соединетите американски држави, Актот за граѓански права од 1964 поглавје VII забранува вработувачка дискриминација заснована на раса, пол, боја, национално потекло или религија. Забраната за сексуална дискриминација ги покрива и мажите и жените. Оваа дискриминација настанува кога полот на работникот е услов за вработување (сите женски келнерки и машки дрводелци) или каде ова е потреба од работата која не напоменува пол но сепак повеќе ги спречува луѓето од еден пол за оваа работа отколку луѓето од другиот пол како што се граници за висина и тежина).
Барнс против Треин (1974) се смета за првиот случај на сексуално малтретирање во Америка, иако поимот „сексуално малтретирање“ не беше користен. Во 1976 година, Вилијамс против Сексби го утврдија сексуалното малтретирање како вид на сексуална дискриминација кога половата предност од машки надзорник против вработена, доколку е докажано, ќе се смета за вештачка бариера за вработување поради давање предност на еден пол пред другиот. Во 1980 година Комисијата за можност за рамноправно вработување (Equal Employment Opportunity Commission - EEOC) усвои правила за објаснување на сексуалното малтретирање и соопшти дека тоа е вид на дискриминација забранета од законот за заштита на граѓанските права од 1964 година. Во случајот Meritor Savings Bank против Винсон, во 1986 година, Врховниот Суд најпрво го призна „сексуалното малтретирање“ како прекршок на поглавјето VII, ги усвои нормите за анализирање доколку однесувањето било добредојдено и нивото на одговорностите на работодавецот, и дека разговорот или однесувањето во истото такво однесување може да создаде „непријателска средина“. Законот за заштита на граѓанските права од 1991 година додаде одредба во заштитите од поглавје VII кои вклучуваат проширување на правата на жените да тужат и да земат дополнителна и казнена оштета за сексуална дискриминација и малтретирање, и случајот Елисон против Брејди заврши со одбивање на стандардите на разумната личност и гласање за „стандардите на разумната жена“, кои дозволија случаите да се разгледуваат од страна на тужителот а не од страната на обвинетиот. Исто така во 1991, Џенсон против Eveleth Taconite Co. стана првиот случај за сексуално малтретирање кој доби статус класирана активност со што градеа пат за другите. Седум години подоцна, во 1998 година, овој случај утврди нов преседан за одредување граници во „откривањето“ на процесот во случаите на сексуално малтретирање и дозволи психолошки повреди од процесот на парничење да бидат вклучени во наградите за проценување на штетата. Истата година, судовите одлучија во случаите Фарагер против City of Boca Raton, Florida, и Брлингтон против Елерт, дека работодавците се одговорни за малтретирање на нивните вработени. Згора на тоа, Онкал против Sundowner Offshore Services, го одредија преседанот за малтретирање од исти пол и сексуалното малтретирање без мотивација од „сексуална желба“, тврдејќи дека секоја дискриминација заснована на секс е казнива доколку тоа ја става жртвата во објективно неповолна работна состојба, без разлика на полот на жртвата или личноста што сексуално малтретира.
Во случајот на Burlington Northern & Santa Fe Railway Co. против Вајт во 2006 година, стандардите за одмазда против обвинителот за сексуално малтретирање беа повторно испитани за да се исклучат какви било непријателски одлуки за вработување или постапка која најверојатно ќе го разубеди „разумниот работник“ да направи или подржи тужба за дискриминација.
Само за време на 2007 година, Комисијата за можности за рамноправно вработување во Соединетите Американски Држави и слични државни агенции примија 12 510 нови тужби за сексуално малтретирање на работното место.
Образование
Поглавјето IX од Амандманите за образование од 1972 година (Соединетите Американски Држави) вели "Ниедна личност во Соединетите Американски Држави на основа на секс, што прима Сојузна финансиска поддршка нема да биде исклучена од учеството во, ќе му се одбијат придобивките, или ќе подлежи на дискриминација во било која образовна програма или активност.
Во случајот Френклин против Gwinnett County Public Schools (1992 година), Врховниот Суд во Соединетите Американски Држави пренесе дека приватните граѓани можат да земат награда за оштета доколку наставниците ги малтретирале своите ученици. Во случајот Bethel School District No. 403 против Фрејзер (1986 година), судовите одредија дека училиштата имаат моќ да ги дисциплинираат учениците доколку употребуваат „безобразности, лаички јазик или гестикулации“, кој се смета дека значајно и непостојано се меша со образовниот систем и „основните вредности на образованието на јавните училишта“. Согласно регулативата усвоена во 1997 година од страна на Американското министерство за образование, која што ја администрира главата IX, училишните области треба да бидат одговорни за сексуално малтретирање од страна на наставниците доколку злоставувачот „е помогнат во извршувањето на сескуалното малтретирање врз студенти поради неговата/нејзината позиција на авторитет во рамки на институцијата.“ Во Дејвис против Monroe County Board of Education ии Мјурел против School Dist. No. 1, во 1999 година, на училиштата им беше доделена одговорност за рамноправен пристап кон сексуалното малтретирање доколку обвинителот утврди присуство на „намерна индиференост“ на „постоење на премолчено знаење“ за дискриминација од страна на администрацијата.
Еволуција на законот за сексуално малтретирање во други надлежности
Во Индија, случајот Вишака против државата Раџастан, во 1997 година беше означен со тоа што сексуалното малтретирање го прогласија за нелегално. Во Израел, Законот за можности за рамноправно вработување, во 1988 година, одмаздата на работодавачот врз вработениот, кој одбил сексуални предности, ја прогласи за злодело, но сè до 1998 година законот за сексуално малтретирање во Израел не го прогласи таквото однесување за нелегално. (Камир. 2005 година)
Во мај 2002 година, Советот и Парламентот на Европската Унија ја подобри директивата на Советот за рамноправниот третман на мажите и жените во вработувањето, да се забрани сексуалното малтретирање на работното место, именувајќи го како вид на сексуална дискриминација и нарушување на достоинството. Оваа директива побара од сите земји членки на Европската Унија да усвојат закон за сексуално малтретирање или пак да ги поправат или подобрат веќе постоечките за да се согласуваат со Директивата од октомври 2005 година.
Во 2005 година, Кина додаде нови мерки во Законот за заштита на правата на жените, за да го вклучи сексуалното малтретирање. Во 2006 година, нацртот „ Прилогот на Шангај“беше составен за понатамошно објаснување на сексуалното малтретирање во Кина.
Разни правни насоки и дефиниции
Генералната препорака број 19 на Обединетите Нации на конвенцијата за елиминација на секаков вид на дискриминација врз жените го дефинира сексуалното малтретирање врз жените како:
„такво непосакувано сексуално определено однесување како физички контакт или предност, сексуално дискриминирани забелешки, покажување порнографија и сексуални барања, дали преку зборови или дела. Такво однесување може да биде понижувачко и може да претставува здравствен или безбедносен проблем; дискриминирачки е кога некоја жена има разумна причина да верува дека нејзиниот објективизам ќе биде неповолен за нејзината врска со вработувањето, кое вклучува регрутирање или промоција, или кога создава непријателска работна средина.“
Додека такво однесување може да биде малтретирање на жените од страна на мажите, многу закони низ светот кои го забрануваат сексуалното малтретирање, велат дека и мажите и жените можат да бидат они кои сексуално малтретираат други личности. Но, како и да е, многу од жалбите за сексуално малтретирање произлегуваат од жените.