cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Де Стејл
Рана историја
Во тој период, Тео ван Дусбург започнал да бара други уметници за да основа списание и да започне уметничко движење. Ван Дусбург исто така бил писател, поет и критичар, и всушност бил поуспешен пишувајќи за уметноста отколку да работи како независен уметник. Вешт во воспоставувањето нови контакти поради неговиот енергичен и екстровертен карактер, тој имал многу корисни врски во светот на уметноста.
Лак за нокти
Површен слој
Овој вид на лак е чиста формула за лак во боја која се користи специјално по нанесувањето на лак на нокти. Створува зацврстена пречка за ноктот што може да спречи гребење и лупење. Многу горни премази се продаваат како „брзо сушење“. Горните премази може да помогнат и основниот обоен лак брзо да се исуши. Тоа му дава на лакот поизвршен и посакуван изглед и може да помогне да се задржи лакот подолго.
Де Стејл
Основање на Де Стејл
Околу 1915 година, Ван Дусбург остварил средба со уметниците кои на крајот станале основачи на списанието. Тој првпат се сретнал со Пит Мондријан на изложба во музејот Stedelijk во Амстердам. Мондријан, кој се преселил во Париз во 1912 година (и таму го сменил името од првичното „Мондријаан“), бил во посета на Холандија кога започнала војната. Тој не можел да се врати во Париз и престојувал во заедницата на уметници во Ларен, каде се сретнал со Барт ван дер Лек а редовно се гледал и со Schoenmaekers. Во 1915 година, била објавена книгата - Het nieuwe wereldbeeld („Новата слика на светот“), а потоа во 1916тата година и Begseselen der beeldende wiskunde („Принципи на пластичната математика“). Овие две публикации имале големо влијание врз Мондријан и другите членови на Де Стејл.
Лак за нокти
Гел
Гелот лак е долготраен лак составен од еден вид полимер на метакрилат. Се бои на ноктот слично на обичниот лак, но не се суши. Наместо тоа, се пече под ултравиолетова ламба или ултравиолетова ЛЕД светилка. Додека обичните формули за лак за нокти вообичаено траат два до седум дена, геллот лак може да трае и до две недели со правилно нанесување и домашна нега. Гелот лак може да биде потешко да се отстрани од обичниот лак. Обично се отстранува со натопување на ноктите во чист ацетон (растворувач кој се користи во повеќето средства за отстранување лакови) пет до петнаесет минути, во зависност од формулата.
Де Стејл
По 1920тата година
Околу 1921тата година, карактерот на групата започнал да се менува. Во моментот кога Ван Дусбург бил поврзан со Баухаус, други влијанија започнале да играат улога. Овие влијанија биле главно Малевич и рускиот конструктивизам, нешто за што не се согласиле сите членови. Во 1924 година Мондријан раскинал со групата откако ван Дусбург ја предложил теоријата на елементаризмот, сугерирајќи дека дијагоналната линија е поважна од хоризонталната и вертикалната. Со тоа, групата Де Стејл се здобила со многу нови „членови“. Дадаистичките влијанија, како што се поезијата на И. К. Бонсет и „антифилозофијата“ на Алдо Камини, исто така придонеле за таа полемика. Дури по смртта на Ван Дусбург било откриено дека Бонсет и Камини се два негови псевдоними.
Лак за нокти
Мат
Мат лак е како обичен лак, но има мат завршница наместо сјај. Може да се купи како обичен основен слој во опсег од различни бои. Мат лак може да се најде и во горниот слој. Мат горниот слој е најкорисен за боење на која било сува основна боја, давајќи му поинаков изглед. Мат лакот ќе го задуши сјајот од обичниот основен лак. Мат лакот стана многу популарен со текот на годините, особено затоа што може да се користи во апликации за уметност на нокти, каде што може да се создаваат дизајни на ноктите користејќи го контрастот и на сјајните и на матните површини.
Де Стејл
По смртта на Ван Дусбург
Тео ван Дусбург починал во Давос, Швајцарија, во 1931та година. Неговата сопруга Нели управувала со неговиот имот.
Лак за нокти
Во мода
Традиционално, лакот за нокти започнува во проѕирна, бела, црвена, розова, виолетова и црна боја. Лакот за нокти може да се најде во различни бои и нијанси. Покрај цврстите бои, лакот за нокти има развиено и низа други дизајни, како што се напукнати, сјајни, шушкави, попрскани, блескави и холографски. Некој лак се рекламира за да поттикне раст на ноктите, да ги зајакне ноктите, да спречи кршење, пукање или расцепување на ноктите, па дури и да го спречи грицкањето на ноктите.
Де Стејл
По смртта на Ван Дусбург
Поради клучната улога на ван Дусбург во рамките на Де Стејл, групата не преживеала. Поединечните членови останале во контакт, но Де Стејл не можел да постои без силен централен лик. Според ова, можеби е погрешно да се мисли за Де Стејл како за група на повеќе уметници. Членовите се познавале меѓусебно, но повеќето комуникации се одвивале преку писма. На пример, Мондријан и Ритвелд никогаш не се сретнале лично.
Лак за нокти
Француски маникир
Францускиот маникир е дизајниран да наликува на природни нокти, а се одликува со природни розови основни нокти со бели врвови. Францускиот маникир бил една од првите популарни и добро познати шеми на бои. Францускиот маникир можеби потекнува од осумнаесеттиот век во Париз, но бил најпопуларен во 1920-тите и 1930-тите. Сепак, традиционалниот француски маникир бил многу различен од она што го знаеме денес. Тој бил главно црвен, додека оставал округол облик на полумесечина во областа во близина на кутикулата празна за да се подобри лунулата на ноктот, сега позната како полумесечински маникир.
Де Стејл
Влијание врз архитектурата
Влијанието на Де Стејл врз архитектурата се задржало долго по нејзиното основање; Мис ван дер Рое бил меѓу најважните поборници за нејзините идеи. Помеѓу 1923та и 1924та година, Ритвелд ја дизајнирал Rietveld Schröder House, единствениот објект што бил создаден целосно според принципите на Де Стејл. Примери за други дела со влијание од Де Стејл, се оние на Јоханес Питер Оуд, кои може да се најдат во Ротердам ( Cafe de Unie ) и сл. Други примери се од Eames House од Чарлс и Реј Имс и ентериерот  за салата за танцување Аубет во Стразбур, дизајнирана од Софи Таубер-Арп, Жан Арп и ван Дусбург.
Лак за нокти
Француски маникир
Со современиот француски маникир, трендовите вклучуваат боење на различни бои на врвовите на ноктите наместо бела. Ноктите со француски врвови може да се направат со налепници и матрици. Сè уште обично се прави рачно преку сликање со лак или гел, или вајано со акрил.
Друштвени медиуми
Друштвените медиуми создале култура на уметност за нокти која им овозможува на корисниците да споделуваат слики од нивната уметност за нокти. Women's Wear Daily објавил дека продажбата на лакови за нокти достигнала рекордни 768 милиони долари, во Соединетите Држави во 2012 година, што претставува зголемување од 32% во однос на 2011 година. Неколку нови лакови и сродни производи се појавиле на пазарот во втората деценија на 21 век како дел од експлозијата на уметноста за нокти, како што се налепници за нокти (или направени од лак или пластика), матрици, магнетни лакови за нокти, пенкала за нокти, светки, кавијар за нокти (микро монистра), лак за нокти на пазарот за мажи, миризлив лак и лак за промена на бојата (некои што ја менуваат бојата кога се изложени на сонце и опсег што ја менува нијансата како одговор да загрее).
Отстранувач на лак за нокти
Најчестиот отстранувач е ацетон. Ацетонот исто така може да ги отстрани вештачките нокти направени од акрилен или стврднат гел.
Алтернативен отстранувач на лак за нокти е етил ацетат, кој често содржи и изопропил алкохол. Етил ацетат е обично оригиналниот растворувач за самиот лак за нокти.
Ацетонитрилот се користи како средство за отстранување на лак, но тој е потоксичен од гореспоменатите избори. Забранет е во Европската економска област за употреба во козметиката почнувајќи од 17 март 2000 година.
Група Молика
Група Молика е музичка група формирана во 1995 година, во Битола, Македонија. Низ годините Група Молика, Анета Мицевска и Јовица Наумчевски издадоа 8 наградени албуми. Тие патувале и одржале повеќе концерти низ светот и забележале голем успех во земји како: Австралија, Америка, Канада, Германија, Швајцарија, Франција, Австрија, Италија, Словенија, Босна и Херцеговина и Србија.
Палата Ихламур
Палата Ихламур (Ihlamur Kasrı) — поранешна османлиска палата која се наоѓа во Истанбул, Турција. Овој објект бил изграден во времето на султан Абдул Меџит I (1839-1860).
Пемфигус вулгарис
Пемфигус вулгарис (Pemphigus vulgaris МКБ L10.0 Преваленца (распространетост) : 1-5 / 10 000) е автоимуна болест при која сопствениот имунолошки систем ги напаѓа клетките кои се наоѓаат длабоко во кожата и во мукозните мембрани (заштитните облоги на устата, грлото, носот и гениталиите). Пемфигус вулгарис е ретка состојба која предизвикува појава на плускавци на кожата и на слузницата во устата. Пемфигус потекнува од грчкиот збор пемфикс, што значи плускавци. Класифицирано е како реакција на преосетливост тип II во која се формираат антитела против дезмозомите, компоненти на кожата кои функционираат за да одржат одредени слоеви на кожата врзани едни со други. Бидејќи се напаѓаат дезмозомите, слоевите на кожата се одделуваат и клиничката слика личи на меур. Овие плускавци се последица на акантолиза, или раскинување на меѓуклеточните врски преку одговор со посредство на автоантитела. Со текот на времето, состојбата неизбежно напредува без третман: лезиите се зголемуваат во големината и дистрибуцијата низ целото тело, се однесуваат физиолошки како сериозно согорување.
Имунолошкиот систем нормално произведува антитела за борба против инфекции. Кај пемфигус вулгарис, имунолошкиот систем произведува антитела насочени кон белковините во телото кои помагаат да се одржи структурата на кожата и мукозните мембрани. Причината за пемфигус вулгарис не е позната.
Грчиште
Грчиште — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.
Пемфигус вулгарис
Пред појавата на современи третмани, смртноста за оваа болест била близу 90%. Денес, стапката на смртност со третманот е помеѓу 5-15% како резултат на воведувањето на кортикостероиди како примарен третман. Како и да е, во 1998 година, пемфигус вулгарис бил четврта најчеста причина за смрт поради нарушување на кожата.
Грчиште
Потекло на името
Во минатото селото се нарекувало Гркиште, познато по грчкиот ан во кој преноќувале трговците кои поминувале на релацијата Солун-Белград. Кога дошле Бугарите го преимениле во Грчиште.
Сутјеска (филм од 1973)
„Сутјеска“ — филм на режисерот Стипе Делиќ од 1973 година, снимен по сценариото на Сергеј Бондарчук, Миљенко Смоје и Бранимир Шќепановиќ. Главните улоги ги играат: Ричард Бартон, Љуба Тадиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Борис Дворник, Милена Дравиќ и Љубиша Самарџиќ. Филмот бил снимен по повод триесетгодишнината од битката на Сутјеска и важи за еден од најскапите филмови во СФР Југославија. Исто така, филмот е познат и по тоа што во неговото снимање активно учествувал Јосип Броз Тито, кој инсистирал неговиот лик да го игра познатиот глумец Ричард Бартон.
Пемфигус вулгарис
Почетокот на болеста е типично помеѓу 50 и 60 годишна возраст, иако може да се појави и кај лица од сите возрасти. Историски има поголема инциденца кај жените.
Грчиште
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Бојмија, во крајниот јужен дел на територијата на Општина Валандово, од левата страна на реката Вардар, чиј атар се допира со територијата на Општина Гевгелија. Од градот Валандово селото е оддалечено 11 километри. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 70 метри.
Атарот зафаќа површина од 15,6 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 389,8 хектари, на шумите отпаѓаат 510,4 хектари, а на пасиштата 404,3 хектари.
Пемфигус вулгарис
Знаци и симптоми
Пемфигус вулгарис најчесто се манифестира со орални плускавци (букална и палатинска мукоза, особено), но исто така вклучува и кожни меури. Исто така, може да бидат засегнати и други мукозни површини, конјуктивата, носот, хранопроводот, пенисот, вулвата, вагината, грлото на матката и анусот.
Грчиште
Историја
Во век, Грчиште било македонско село во рамките на Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Пемфигус вулгарис
Знаци и симптоми
Првиот знак на пемфигус вулгарис е типично кога устата и усните се загреваат и отекуваат поради плускавците што се развиваат во устата. Овие плускавци се многу кревки и лесно пукаат предизвикувајќи болни рани (лезии). За лекување може да бидат потребни неколку недели или месеци. Како што устата станува болна, јадењето и пиењето можат да станат непријатни и може да се промени гласот, да стане рапав доколку плускавците се прошириле на гркланот (гласните жици).Силна болка со џвакање може да доведе до губење на тежината и неисхранетост.
Грчиште
Стопанство
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.
Пемфигус вулгарис
Знаци и симптоми
Кај пациент со пемфигус вулгарис, плускавците на кожата обично се појавуваат на лицето, скалпот, градите и помеѓу лопатките по неколку месеци од појавата во устата. Тие се кревки и често болни, но обично не чешаат.
Грчиште
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Грчиште имало 500 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Грчиште имало 680 жители.
Пемфигус вулгарис
Знаци и симптоми
Плускавците најчесто се еродираат и оставаат улцерирани лезии и ерозии. Позитивен знак Николски (индукција на плускавци во нормална кожа или на работ на плускавци) е индикативен за болеста.
Грчиште
Население
Грчиште е средно село по големина, но со намалување на бројот на жителите. Во 1961 година селото броело 416 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 286 жители македонско население.
Леонидас (фудбалер)
Леонида да Силва ( 6 септември 1913 - 24 јануари 2004) бил асоцијативен фудбалер и коментатор. Тој се смета за еден од најважните играчи во првата половина на 20 век. Леонида играше за репрезентацијата на Бразил на Светските првенства во 1934 и 1938 година, и беше најдобар стрелец на вториот турнир. Тој бил познат како "Црниот дијамант" и "Гумениот човек" поради неговата агилност.Леонида ја започна својата кариера во Сао Кристоау. Помеѓу 1931 и 1932, тој играше за Бонсусесо. Тој се приклучил на Пењарол во Уругвај во 1933 година. По една година, Да Силва се вратил во Бразил за да игра за Васко де Гама. Тој им помогна да победат на Државното првенство во Рио. Откако свирел на Светското првенство во 1934 година, тој се приклучил на Ботафого и освоил уште едно првенство во Рио-департментот во 1935 година. Следната година тој се приклучил на Фламенго, каде што останал до 1941 година. Уште еднаш, во 1939 година, тимот победил на Државното првенство во Рио. Тој беше исто така во првите редови на движењето против предрасудите во фудбалот, како еден од првите црни играчи кои се приклучија на тогашниот елитистички тим Фламенго.
Пемфигус вулгарис
Знаци и симптоми
Болеста се јавува најчесто кај средовечни или постари луѓе, обично започнува со меур што лесно пука. Може да започне и со плускавци во устата. Лезиите можат да станат доста обемни.
Грчиште
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Грчиште имало 255 жители, сите Македонци.
Леонидас (фудбалер)
Леонида му се приклучи на Сао Паоло во 1942 година и остана во клубот до неговото пензионирање од игра во 1950 година. Леонида е еден од неколкуте можни играчи кои се припишани за измислување на "велосипедски удар". Првиот пат Да Силва ја користел оваа техника на 24 април 1932 година, во натпревар помеѓу Бонсусесо и Кариока. Во Фламенго тој го искористи овој потег само еднаш, во 1939 година, против аргентинскиот тим Индепендиенте.
Грчиште
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 176 жители, од кои 171 Македонец, 3 Срби и 2 лица без податоци.
Леонидас (фудбалер)
За Сао Паоло, Да Силва го искористил велосипедскиот удар двапати: првиот на 14 јуни 1942 година, во поразот против Палестра Италија. Најпознат за сите, тој го искористи на 13 ноември 1948 година, во масивната победа од 8: 0 над Јувентус. Претставата (и целта) беше зафатена со слика и се смета за најпозната слика на играчот. На Светското првенство во 1938 година, тој исто така го искористил ударот со велосипед, до задоволството на гледачите. Кога го стори тоа, судијата беше толку шокиран од одбојката дека не е сигурен дали е во рамките на правилата или не.Леонида играше 19 пати за бразилската репрезентација помеѓу 1932 и 1946 година, постигнувајќи вкупно 21 погодок и постигнувајќи двапати на неговото деби. Во 1938 година, тој беше најдобар стрелец на Светското првенство со 7 гола, постигнувајќи најмалку трипати во 6-5 дополнително време над Полска.
Грчиште
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Валандово, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Валандово.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Марвинци, во која влегувале селата Балинци, Брајковци, Грчиште и Марвинци.
Леонидас (фудбалер)
Сепак, неговото изведување, исто така, го натерало да биде честопати зафатено од Полјаците. За следниот натпревар, против Чехословачка, тој не беше во идеални услови, но бразилскиот персонал, загрижен за можна казна за користење на Нигинхо во Леонидас, повеќе сакаше да го задржи Леонида во тимот. Италијанската фудбалска федерација ја предупреди ФИФА за нерегуларната состојба на Нигињо: овој играч, кој има италијанско државјанство, сè уште беше легално припоен кон Лацио, клубот што го остави без дозвола во 1936 година, поради страв дека ќе биде регрутиран од Италијанската армија на Втората Италија, Етиопска војна. Леонида успеа да постигне гол против Чесите, но неговите повреди се влошија, што дефинитивно не можеше да се искористи во следната игра - полуфиналето против Италија. Бразил го загуби натпреварот со 2: 1 и многу години тренерот Адхемар Пимента беше критикуван како многу обожаватели, кои не се свесни за лошите услови на Леонид, сметаат дека неговото отсуство е само опција која арогантно ја направи Пимтента "да го одмори играчот за финалето". Оваа верзија сѐ уште циркулира, и покрај фактот што Леонида напишал писмо, објавено во некои весници во тоа време, во кое тој појаснил дека Пимента немал друг избор освен да го одмори поради аферата Нигинхо.
Грчиште
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Валандовска градска општина, во која покрај селото Грчиште се наоѓале градот Валандово и селата Балинци, Брајковци, Марвинци, Пирава, Раброво и Честово.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Валандово.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Валандово.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 295 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 169 гласачи.
Пемфигус вулгарис
Патофизиологија
Пемфигус е автоимуно заболување предизвикано од антитела насочени и против десмоглеин 1 и десмоглеин 3 присутни во дезмозомите. Губење на дезмозомите резултира во губење на кохезијата помеѓу кератиноцитите во епидермисот и нарушување на функцијата на бариерата што ја служи недопрената кожа. Процесот е класифициран како реакција на преосетливост тип II (во која антителата се врзуваат за антигени на сопствените ткива на телото). На хистологија, базалните кератиноцити обично се сè уште прицврстени на базалната мембрана што доведува до карактеристичен изглед наречен „надгробна плоча“. Трансудативна течност се акумулира помеѓу кератиноцитите и базалниот слој (супрабазална поделба), формирајќи меур и резултирајќи во познат како позитивен знак на Николски. Ова е контрастна одлика од булозен пемфигоид, за кој се смета дека се должи на анти-хемидесмозомски антитела и каде што се појавува одвојување помеѓу епидермисот и дермисот (субепидермални були). Клинички, пемфигус вулгарис се одликува со широки флакцидни плускавци и мукокутана ерозија. Тежината на болеста, како и мукозните лезии, се верува дека се правопропорционални на нивото на десмоглеин 3. Поблаги форми на пемфигус (како зеленило и еритематоза) се повеќе тешки против десмоглеин 1.
Дијагноза
Бидејќи станува збор за ретка болест, дијагнозата е често комплицирана и трае долго време. Поради својата ретка природа, пемфигус вулгарис може да биде помешана со други болести кои предизвикуваат плускавци на кожата, па поставувањето на правилна дијагноза може да биде предизвик. Теоретски, плускавците треба да покажат позитивен Николски знак, во кој кожата слабее од мало триење, но тоа не е секогаш веродостојно. Златен стандард за дијагноза е биопсија на удар од областа околу лезијата, која се испитува со директно имунофлуоресцентно боење, во кое клетките се акантолитични, односно немаат нормални меѓуклеточни врски што ги држат заедно. Овие може да се видат и на размачка со Цанк. Овие клетки во основа се заоблени, нуклеирани кератиноцити формирана како резултат на антитело со посредство на штета на белковиноклеточната адхезија Дезмоглеин.
Пемфигус вулгарис лесно се меша со импетиго и кандидијаза. IgG4 се смета за патоген. Дијагнозата може да се потврди со тестирање за инфекции кои ги предизвикуваат овие други состојби и со недостаток на одговор на третманот со антибиотици.
Важно е навремено да се дијагностицира болеста за да може да се обезбеди соодветен третман кој ќе го минимизира влијанието на симптомите.
Третман
Кортикостероиди и други имуносупресивни лекови историски се користат за намалување на симптомите на пемфигус, сепак стероидите се поврзани со сериозни и долготрајни несакани ефекти и нивната употреба треба да биде што поограничена. Интравенски имуноглобулин, микофенолат мофетил, метотрексат, азатиоприн и циклофосфамид исто така се користат со различен степен на успех.
Алтернатива на стероидите се моноклонални антитела како што е ритуксимаб, кои сè повеќе се користат како третман од прва линија. Во летото 2018 година, ФДА му додели целосно одобрување на ритуксимаб за овие случаи, по успешното оценување на брзата трага. Во бројни случаи, многу пациенти постигнуваат ремисија по еден циклус на ритуксимаб. Третманот е поуспешен ако се започне рано во тек на болеста, можеби дури и при дијагностицирање. Третманот со Ритуксимаб комбиниран со месечни IV инфузии на имуноглобулин резултираше со долготрајна ремисија, без повторување на болеста за 10 години по прекинувањето на третманот. Ова било мало пробно истражување од 11 пациенти со 10 пациенти проследено со завршување.
Четирите клучни одлики потребни за да се потврди дијагнозата на пемфигус вулгарис, се:
1.     Плускавци и/или лезии на кожата, во устата или други делови од телото; Вашиот лекар ќе го испита степенот на плускавци и лезии на кожата, во устата и сите други погодени области на телото;
3.     Присутни антитела во погодената кожа или делови од телото; мала биопсија на погодената кожа која се испитува со употреба на техника на директна имунофлуоресценција за да се види дали се присутни антидезмоглеински антитела;
4.     Антитела поврзани со пемфигус вулгарис пронајдени во циркулацијата (крв); се зема примерок од крв и се тестира присуството на антитела против дезмоглеин; и овој метод може да се користи и за следење на активноста на болеста.
Стандардниот третман што се користи кај пемфигус вулгарис е еден вид на кортикостероиди кои се земаат оралнo. Ако пациентот има само изолирани лезии, наместо тоа може да се користат типични кортикостероиди кои се нанесуваат директно на заболената кожа или кортикостероиди кои можат да се инјектираат во погодените лезии..
Штом третманот со лекови предизвика ремисија на болеста, лекар ќе ги намали дозите на лекови или ќе ги стопира целосно. Потоа, потребно е редовно следење на евентуална појава на релапси на болеста за да се започне со третман веднаш по појава на релапс на симптомите.
Покрај грижата што ќе ја препорача лекарот, и самите пациенти можат да преземат активности за минимизирање на симптомите. Избегнувањето на одредена храна која може да ги влоши симптомите, може да ја намали непријатноста при исхрана и да биде едно осигурување дека сè уште пациентот е во можност да се исхранува соодветно.
Олеснување на болката со употреба на орални аналгетици или креми за локално ослободување од болка исто така може да се користи за подобро справување со симптомите.
Епидемиологија
Пемфигус вулгарис е релативно ретка болест која погодува само околу 1 до 5 лица од 1 милион во Велика Британија, со инциденца од 1-10 случаи на 1 милион луѓе низ целиот свет. Се проценува дека има преваленца од 30 000-40 000 случаи во САД. Случаи со П. вулгарис обично не се развиваат дури до 50-тата година. Болеста не е заразна, што значи дека не може да се шири од личност до личност. Во моментов не постои начин да се знае кој ќе биде заболен од П. вулгарис во нивниот живот, бидејќи тоа обично не е генетско нарушување и обично се активира подоцна во животот од фактори на животната средина. Болест ги погодува луѓето од многу различни култури и расно потекло, особено Евреите од Ашкенази, луѓе со средоземно, северноиндиско и персиско потекло. Не е пронајдена разлика во стапката на болести кога се разгледуваат и социоекономските фактори.
Ако не се лекуваат, 8 од 10 лица со оваа болест умираат во рок од една година, а причина за смрт е инфекција или губење на течности, што е многу честа појава кај отворени рани кои се карактеристични. Со третман, умираат само околу 1 од 10 лица со болест, или од состојбата или од несакани ефекти на лекот.
Ефект на болеста да биде толку редок е што нема доволно докази за да се докаже дека третманите што се користат во моментов се всушност толку ефикасни колку што може да бидат. Лекарите се обидуваат да најдат ефективни средства за заштеда на стероиди кои ќе ги користат во третманот, за да ги намалат несаканите ефекти од долготрајниот третман со стероиди. Малата количина на броеви на случаи го отежнува тестирањето на статистичкото значење помеѓу погодените и контролните групи при тестирање дали овие видови систематски третмани се ефикасни.
Караќој
Караќој — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Трст
Трст (Trieste, словенечки и Trst, Trieszt, Tergeste и Triest) — важен град и пристаниште во северна Италија на брегот на Јадранското Море со околу 205.000 жители, во близина на границата со Словенија. Градот е административен центар на истоимената покраина Трст како и регионот Фурланија-Јулиска Краина.
Трст денес е единствен град во Италија којшто се наоѓа на источниот брег на Јадранот, доста близу до Словенија и Хрватска. Градот е некој вид на „италијанска испостава“ во Југоисточна Европа. Во Трст и денес постои значајно словенечко национално малцинство, а во градот постојат и живи траги од останатите јужнословенски народи (Срби, Хрвати).
Трст исто така е и една од најважните пристаништа на бреговите на Средоземјето. Некогаш бил и „царско пристаниште“ на „Хабсбурговците“, а денес е најважно поморско пристаниште за внатрекопнена Австрија.
Природни одлики
Релјеф: Трст се развил во крајниот северен дел на Јадранското Море. Градот е сместен на местото каде што се наоѓа последните ридови на Динарските Планини спуштајќи се кон Падската Низина на запад. Падот на крајбрежните ридови кон морето е доста нагол, па затоа поголемиот дел од градот е главно ридаст. Единствено урбаното срце е сместено во приморските рамнини. Во околината на градот има многу предели со изразени варовнички облици на релјефот.
Kлима: климата во Трст е изменето средоземна клима со значајно влијание од континенталниот Север. Па затоа зимите се поостри, а летата се по благи отколку во другите делови на Италија. Како последица на овој судар на климите се јавуваат доста силни ветрови (бура)
Историја
Просторот на којшто се наоѓа денешен Трст бил населен уште од праисторијата имено во 3000 година п.н.е. овде се населило племето Карни. Во 177 година п.н.е. просторот го освоиле Римјаните и тогаш за првпат се спомнува денешното име на градот во обликот Tergeste. Подоцна градот припаѓал на Византија, потоа на царството на Франките, и на крај на нејзините наследници.
Во 1382 година Трст припаѓал на Хабсбурговците. Во првите пар векови нивни од нивната долготрајна власт градот го зачувал големиот степен на автономија. Во XVIII век развојот на трговијата во Трст бил рапиден, а со самото тоа Трст станува најважно пристаниште во служба на тогашниот царски град Виена, а со самото тоа Трст постепено ја губел својата автономија. Истовремено започнува и изградбата на поголеми градски пристаништа, а со самото тоа и започнала изградбата на современ град. Тогаш градот се здобил и со космополитски карактер, со доселувањето на луѓе од сите делови на Хабсбуршката монархија.
Слободна територија Трст (1947–54)
На крајот на Втората светска војна градот бил ослободен од страна на југословенските партизани, а потоа избила криза околу припадноста на Трст и околината. Односите помеѓу тогашна Југославија и Италија биле доведени до тоа ниво што дури имало и закани со војна. Треба да се земе во обзир фактот дека на Сојузниците не им било во интерес дека на Југославија треба да припаѓа еден таков економски и психолошки важен град како Трст. Меѓу западните сојузници бил силен ставот границите со Италија да се повратат во предвоена состојба. Во 1947, Трст бил прогласен за независна град-држава под протекторат на Обединетите Нации како Слободна територија Трст. Територијата била поделена на две зони, A и B, долж Моргановата линија воспоставена во 1945.
Од 1947 до 1954, Зоната A била под американска и британска управа. Во окупираната Зона B, која била под управа на Милош Стаматовиќ, тогаш полковник во Југословенската народна армија, спаѓала територијата на северозападниот дел на полуостровот Истра, помеѓу реката Мирна и Дебели ’Ртиќ.
Во 1954, во согласност со Меморандумот од Лондон, најголемиот дел од Зоната A—вклучувајќи го и градот Трст—биле приклучени кон Италија, додека зоната и четири села од Зоната A (Плавје, Сподње Шкофије, Хрватини и Елерји) станале дел од Југославија, поделена помеѓу Словенија и Хрватска. Конечната гранична линија со Југославија и статусот на етничките малцинства бил договорен билатерално во 1975 со Озимскиот договор. Оваа линија денес претставува границата помеѓу Италија и Словенија.
Како што е наведено пограничниот град без зависни области Трст во втората половина на XX век заостанал со развојот на остатокот од државата и губел население. Овој процес, иако ублажен во последните децении, до денес не е завршен.
Население
Во 2008 година Трст имал нешто преку 200.000 жители, скоро исто како и на почетокот на XX век, а за 50.000 помалку од пред половина век. Општото опаѓање на населението во текот на деценијата се одразува и на градското население кое е исклучително старо - просечен жител на Трст има 46 години. Природниот прираст во градот е вкупно 7,6%, најмалку од сите значајни италијански градови.
Градот денес има значително помала национална разновидност наспроти ситуацијата пред еден век. 94% од жителите се граѓани на Италија. Меѓу нив постои и значаен број на припадници на словенечкото национално малцинство, кои токму во Трст го имаат своето културно средиште. Останатите 6& се доселеници од сите краеви на светот, но најмногу од Балканот.
2072
2072 (Римски бројки) ќе биде престапна година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2072 година од новата ера, 72. од третиот милениум, 72. од XXI век и трета од 2070-тите.
Трст
Стопанство
Трст е најмногу познат како важно пристаниште. Посебно е важен за економијата во Австрија. Градското пристаниште го зазема поголемиот дел од градот. Последните децении вложено е многу во нејзиното оживување (изградба на нафтен терминал).
2072
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Трст
Стопанство
Трст за време на распаѓањето на „втората Југославија“ било важно „шопинг средиште“ за Југословените. Овде со децении се набавувала евтина западна роба. Меѓутоа, војните на југословенските простори, но и либерализацијата на пазарот скоро и да го уништила овој вид на економија.
2072
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7580 и 7581 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6822 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5832 и 5833 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2825.
Трст
Градски знаменитости
Трст го сачувал своето старо градско јадро од XVIII и XIX век. Трст по својот „северен“ изглед и правилната улична мрежа е потполно различен од другите јадра на италијанските градови, затоа што влијанието на „хабсбуршката архитектура“ бил значаен. Па така, Трст повеќе потсеќа на Виена отколку Венеција или Верона. Градот има голем број плоштади со многу цркви, палати, зданија и споменици. Поради стеснувањето зградите од Трст, па дури и оние кои се стари повеќе децении, имаат значителна катност.
2072
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2072 година се протега во 4708 и 4709, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4768 и 4769 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2615. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1494 и 1495 исламска година.
Трст
Збратимени градови
Трст е збратимен со следните градови:
TGV
TGV (Train à Grande Vitesse = големобрзински воз) е fранцуски брз воз на претпријатието „Алстом“. За првпат е пуштен во употреба на линијата Париз-Лион 1981 година. Од Париз сообраќајот се проширил во цела Франција. Возот ги држи рекордите за најголема просечна брзина во железницата.
По големиот успех на TGV возовите и други земји воспоставиле свој систем на брзи возови (Германија ИЦЕ, Белгија Талис, Италија Пендолино и сл.)
Лумбаго
Лумбаго претставува блага до остра болка, или непријатност во долниот дел од грбот. Болката може да биде акутна или хронична доколку константно се чувствува во период од три месеци. Од оваа непријатна болка страдаат млади луѓе кои се занимаваат со тешка физичка работа како и луѓе во поодминати години.
Причини за појава на лумбаго
Во поголемиот дел од случаите, невозможно е да се дефинира причината, а кај 25% од случаите причината е позната. Најчесто, овие болни страдаат од остеопороза, сколиоза, оштетување на скелетниот систем кое се должи на инфекции, тумори и слично.
Опасни симптоми
Ако наеднаш забележите дека не сте во можност да ги контролирате своите нагони за уринирање и дефекација или чувствувате вкочанетост во бутовите и долниот дел од грбот, задолжително побарајте лекарска помош.
Ако страдате од хронични болки во грбот и забележите намалена сила на мускулите во едната или двете нозе, исто така контактирајте го вашиот лекар. Овие симптоми укажуваат на компресија на р`бетниот столб и задолжителен е медицински третман со цел да се избегне трајно оштетување.
Поставување дијагноза
Во најголемиот дел од случаите, докторите ја оформуваат дијагнозата од информациите кои ги дознаваат од своите пациенти, т.е анамнезата.
Ортопедите, обично го подвргнуваат пациентот на специјални испитувања и го надгледуваат движењето на зглобовите кај р`бетот, карлицата и колковите; изведуваат ортопедски и тестови за мускулите и испитуваат дали има некакво оштетување на нервите.
Генерално гледано, ретко кога треба да се направи рендген дијагностика, магнетна резонанса или крвна слика за да се дознаат причините за појава на болките.
Надворешни врски
Портал од областа на медицината
Софиско метро
Софиското метро се наоѓа во истоимениот град во Бугарија и има 4 линии. Првата линија на метрото започнува да работи на 28 јануари 1998 година. На 31 август 2012 г. отвора и втора линија со 11 станици и должина 11 километри. Метрото има изградени општо 43 станици со должина од 48 километри.
Оваа е единственото метро во земјата, кое се финансира од општински и државни пари, како и од средства на Европската унија.
За првпат, подготовките за изградба на метрото започнале во 1972 година, кога министерскиот совет го одобрил. Првите градежни работи започнале во текот на 1979 година. Но големата економска криза кон крајот на 1980-тите ја прекинала изградбата на проектот. По 1995 година, проектот повторно бил ставен во функција.
Проектирање
Началниот план и проектирање на Софиското метро се извршени во крајот на 60-те години на минатион век. Согласно планот треба да бидат изградени 3 метро линии со општа должина од 52 километри и 47 станции.
IC 1487
IC 1487 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1487 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,3 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 22,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 58' 45".
Други поделби
Проучување на IC 1487 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Надворешни врски
IC 1487
1591
1591 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1591 година од новата ера, 591. од вториот милениум, 91. од XVI век и втора од 1590-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7099 и 7100 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6341 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5351 и 5352 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2344.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1591 година се протега во 4227 и 4228, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4287 и 4288 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2134. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 999 и 1000 исламска година.
Светско првенство во високи скокови во вода 2013
Светското првенство во високи скокови во вода 2013 било одржано од 29 до 31 јули 2013 како дел од 15. Светско првенство во водени спортови одржано во Барселона, Шпанија.
Ова било прво официјално светско првенство во високи скокови во вода, и за првпат се нашло на програмата на светските првенста во водени спортови. Натпреварувањето во машка конкуренција било одржано во пет рунди, додека пак во женска конкуренција се одржале три рунди.
256
256 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 256 година од новата ера, 256. од првиот милениум, 56. од III век и седма од 250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5764 и 5765 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5006 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4016 и 4017 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1009.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 256 година се протега во 2892 и 2893, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2952 и 2953 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 799. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 377 и 376 година пред хиџра.
Морисонова јама
Морисонова јама (англиски: Morison's Pouch, Морисонова ташна, Recessus morisoni, Recessus hepatorenalis) претставува меѓупростор во стомачната празнина кој се наоѓа помеѓу црниот дроб и десниот бубрег. Неговиот заден ѕид е формиран од десниот бубрег, а неговиот преден ѕид е формиран од задниот ѕид на десниот лобус на црниот дроб.
Морисоновата јама е именувана по британскиот хирург Џејмс Радерфорд Морисон (1853–1939).
Овој простор е од особено значење во ултразвучната дијагностика, особено при барање на насобрана течност во стомачната празнина: кај лице кое лежи на грб, овој простор е најдлабоката точка во абдоминалната празнина, така што течностите, на пример крв во случај на повреда на внатрешните органи или асцит во случај на болест на црниот дроб, се акумулираат во овој простор и можат да се препознаат дури и од неискусни корисници на ултразвук. Присуството на течност (таканаречена „слободна течност“) во овој простор или во ректоутериниот простор (Даглас-просторот) кај женски пациенти, односно во ректовезикалниот простор (Проуст-просторот) кај машки пациенти обично доведува до промена на терапијата во случај повеќекратни повреди, поради причината што внатрешното крварење, на пример пукната слезина која крвари во стомачната празнина е повеќе животозагрозувачко отколку повреда на екстремитетите.
Насобирање на течност на левата страна се бара во т.н. Колер-простор.
Палата Ќучуксу
Палатата Кучуксу (Küçüksu Kasrı) — поранешна османлиска палата која се наоѓа во Истанбул, Турција помеѓу Анадолски Хисар и мостот Фатих Султан Мехмет. Овој објект бил изграден во времето на султан Абдул Меџит I (1823-1861) и главно користела како летна резиденција.
Дистрибуирани лектори
Дистрибуирани лектори (најчесто скратено како ДП или ПГДП ) е веб-заснован проект кој поддржува развој на е-текстови за Проектот Гутенберг, дозволувајќи им на многу луѓе да работат заедно во лекторирање на нацрти на е-текстови за грешки. Од јуни 2020 година, страницата дигитализирала 39 000 наслови.
Историја
Дистрибуирани лектори е основана од Чарлс Франкс во 2000 година како независна страница за помош на Проектот Гутенберг. Дистрибуираните лектори станаа официјалната страница на Проектот Гутенберг во 2002 година.
На 8 ноември 2002 година, дистрибуираните лектори се раздвоиле, и повеќе од 4.000 нови членови се приклучија за еден ден, предизвикувајќи прилив на нови лектори и развивачи на софтвер, што помогна да се зголеми квантитетот и квалитетот на производството на е-текст. Дистрибуираните лектори го објавија својот 5.000-ти текст до Проектот Гутенберг во октомври 2004 година, во март 2007 година, 10 000-тиот е-текст произведен од ДП беше објавен на Проектот Гутенберг, во мај 2009 година, 15 000-тиот е-текст произведен од ДП беше објавен во Проектот Гутенберг, во април 2011 година, 20 000-тиот електронски текст произведен од ДП беше објавен во Проектот Гутенберг, а во јули 2015 година, 30 000-тиот електронски текст произведен од ДП беше објавен на Проектот Гутенберг. Е-текстовите со придонес на ДП опфаќале повеќе од половина од делата во Проектот Гутенберг.
Процес на лекторирање
Делата во јавна сопственост, обично книги со истечено авторско право, се скенираат од волонтери или се добиваат од проекти за дигитализација, а сликите се водат преку софтвер за препознавање оптички знаци (OCR). Бидејќи софтверот OCR е далеку од совршен, честопати се појавуваат многу грешки во добиениот текст. За да ги поправат, страниците им се ставаат на располагање на волонтерите преку Интернет; оригиналната слика на страницата и препознаениот текст се појавуваат рамо до рамо. Овој процес го дистрибуира процесот на исправка а грешки што одзема многу време, слично на дистрибуираниот компјутер.
Секоја страница е лекторирана и форматирана неколку пати, а потоа пост-процесор ги комбинира страниците и го подготвува текстот за поставување на Проектот Гутенберг.
Покрај сопствениот софтвер создаден за поддршка на проектот, ДП исто така одржува форум и вики за координаторите координаторите и учесниците на проектот.
ДП Европа
Во јануари 2004 година, започна дистрибуирани лектори на Европа, домаќин на Проектот Растко, Србија. Оваа страница имаше можност за обработка на текст во кодирање на Уникод UTF-8. Книги лекторирани во центарот на европската култура, со значителен дел од неанглиски текстови, вклучувајќи хебрејски, арапски, урду и многу други. , ДП Европа има произведено 787 е-текстови, последниот од нив во ноември 2011 година.