cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 125 година
Ова е список на државни водачи во 25 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ај што оган гори во планина
„Ај што оган гори во планина“ — македонска народна песна. Песната е посветена на македонските партизани кои во песната се борат на една планина против фашистичките окупатори на територијата на Македонија, за време на Втората светска војна. Песната има патриотски и партизански карактер.
Текст
Ај што оган гори во планина,
ајде во планина, сред корија.
Ај што пушки грмат, бомби трештат,
ајде цела земја ја потресуваат.
Ајде нека знаат душманите,
таму борба водат партизаните,
смела борба водат, не се жалат,
на фашисти клети не се предаваат.
Ми викна смело партизанка:
- Бегајте дома, клети фашисти!
Овде е земја Македонија,
за вас фашисти црна гробнина.
Лапавица
Лапавица — вид на висок врнеж вообичаен за зимската сезона. Тоа е мешавина од дожд и снег, што се јавува кога температурата во пониските делови на атмосферата е малку повисока од 0 °C. Лапавицата се состои од капки и кристали и обично претставува преодна фаза кон снежни врнежи.
Хиксонова компактна група
Хиксонова компактна група (Hickson Compact Group, HCG) — збир галактички групи каталогизирани од британско-канадскиот астроном Пол Хиксон во 1982 г.
Хиксонови компактни групи
Според Хиксон: „Највеќето компактни групи содржат голем дел од галаксиите со морфолошки и кинематички необичности, јадрено радио- и инфрацрвено зрачење, како и активности во ѕведородни области и активни галактички јадра. Содржат големи количества на расеан гас и во нив диманички преовладува темната материја. Најверојатно се образуваат како потсистеми во рамките на полабави здруженија и се развиваат под дејство на гравитациски процеси. Силните галактички замодејства доведуваат до спојување, и се очекува на крајот да предизвикаат пропаст на групата. Компактните групи се изненадувачки бројни, и може да играат значајна улога во развојот на галаксиите.“
Таурано
Таурано — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 октомври 2018 година било 1,505 жители.
Список на археолошки наоѓалишта во Светиниколско
Ова е список на археолошките наоѓалишта во Светиниколско, односно на наоѓалиштата кои се наоѓаат на територијата на Општина Свети Николе и Општина Лозово во Овчеполието. Подредени се по азбучен редослед на населените места во или кај кои се наоѓаат. Списокот веројатно не е целосен.
Белешки
а. Во изворот наоѓалиштата се наведени одделно за Нова Мездра и Стара Мездра, но тие денес не постојат како посебни села. Затоа, нивните наоѓалишта се ставени заеднички под Мездра. Територијата на Нова Мездра денес влегува во атарот на с. Сопот.
Ирачки динар
Ирачки динар (دينار) (симбол: د.ع; code: IQD) – е валута на Ирак. Ирачкиот денар е поделен на 1 000 филса. Во 2010 година инфлацијата изнесувала 1,66%.
Пред динарот се користела индиската рупија. Динарот како валута е воведен во 1932 година.
Во употреба се монети од 25, 50 и 100 динари, и банкноти од 50, 100, 250, 500, 1 000, 5 000, 10 000 и 25 000 динари. . Ги издава Централната банка на Ирак.
Црква „Св. Јован Претеча“ - Р’мби
Свети Јован Претеча (Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου) — манастирска црква кај селото Р’мби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.
Црквата се наоѓа на 2 км западно од селото, на ридот Горица во правец на Преспанското Езеро. На местото имало урнатини од стар манастир и помала црква. На почетокот од XX век селаните од Р’мби го возобновиле храмот и истиот е осветен во 1910 г. од егзархискиот митрополит Борис Преспански и Охридски во присуство на многубројни поклоници од цела Преспа.
Црковниот собор е на празникот Отсечение.
Артур Зајс-Инкварт
Артур Зајс-Инкварт (Arthur Seyß-Inquart; 22 јули 1892 — 16 октомври 1946) бил истакнати правник, а подоцна и нацистички службеник во Австрија пред нацистичката окупација од страна на Германија и на Третиот рајх во Полска и Холандија. На Нирнбершкиот процес, Зајс-Инкварт е проглашен виновен за злосторства против човештвото и подоцна бил погубен.
Рана младост
Зајс-Инкварт е роден во Стонаров, мал град во Моравија, тогаш дел од Австроунгарија. На неговото раѓање, презимето му било Зајтих, по неговиот татко чех кој бил директор на училиште (мајка му била Германка). Во 1907 година неговото семејство се сели во Австрија и го менува презимето во Зајс-Инкварт. Студирал право на Виенскиот универзитет, и дипломирал во 1917 година. На почеткот на Првата светска војна, во август 1914 се пријавил во австроунгарската војска. Бил на фронтови во Русија, Романија и Италија. Повеќепати бил одликуван за храброст, а дипломирал додека се опоравувал од повредите. Во 1911 година, се запознал во Гертруд Машка и се оженил со неа во 1916 година. Имале три деца.
Политичка кариера
По војната почнал да работи како адвокат, а во 1921 година отворил и своја пракса. За време на раните години од Првата Австриска Република бил близок со Патриотскиот фронт. Како успешен адвокат бил повикан во кабинетот на канцеларот Енгелберт Долфус на 12 март 1933 година. По Долфусовото убиство на 25 јули 1934 година станал државен советник додека пак канцелар бил Курт фон Шушинг. Во почетокот не бил член на Нацистичката партија, но бил наклонет на многу од ставовите и акциите од страна на партијата. До 1938 година, Зајс-Инкварт се придружил на нацистите кога увидел какви би биле политичките струи во блиска иднина.
Нордерверден
Нордерверден (Norderwöhrden) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Повикувачки број
Повикувачки број (или предброј) е низа од од броеви што се избираат за да се воспостави телефонска врска помеѓу две места или две држави. Повикувачкиот број обично се однесува на реално населено место, иако во некои мрежи (пример, кај мобилните оператори) нема такво значење. Вообичаено е овој број да е различен за секоја држава, област или град, односно секој оператор на телефонска мрежа да има сопствен број или броеви.
Повикувачкиот број во Македонија е со формат:
Во овој случај знакот “+“ го означува излезот од земјата од која се повикува (наместо “+“ најчесто се користи “00“ или“99“), “389“ го означува повикувачкиот број за Македонија, “33“ е повикувачки број за фиксна телефонија за населените места што ѝ припаѓаат на одредена група, а во случајов тоа е Кочани.
Кога се повикува број во меѓумесната телефонија (населено место од друга група) се користи повикувачки број со формат “0ХХ“ (пример, “033“ како повикувачки број за групата на Кочани). За повикување број во истата група се користи број со формат “271 ХХХ“, каде што “271“ претставува повикувачки број за градот Кочани, во рамките на групата “033“.
Таксономија
Таксономија (од грч. τάξις = „редослед“ и νομία = „начин“) — наука која се занимава со распознавање на видовите и нивно распоредување во систем на класификација. Ова го прави со помош на таксономски единици наречени „таксони“, кои ги доведува во извесен хиерархиски распоред. Пример за современа класификација е онаа на Групата за истражување на филогенијата на скриеносемените растенија изработена во 2009 која се однесува на сите постоечки фамилии на цветни растенија (наречена „систем APG III“).
Повикувачки број
Кај повикувањето број од мобилната телефонија се користи повикувачки број со формат “07Х“, при што секој мобилен оператор има своја група повикувачки броеви (пример: 070, 071, 075, 077 итн.)
Таксономија
Историја
Практиката на класификување на организмите потекнува од антиката, поточно од делата на Аристотел (384-322 п.н.е.) и неговиот ученик Теофраст (370-285 п.н.е.) По нивните стапки продолжил и римскиот научник Плиниј Постариот (23-79 н.е.) Со напредокот на оптиката за време на ренесансата, отпочнало ново поглавје во систематската анализа на живиот свет, почнувајчќи со италијанскиот научник Андреа Чезаплино (1519–1603), проследено од работата на англискиот природонаучник Џон Реј (1627-1705) и францускиот ботаничар Жозеф Питон де Турнефор (1656-1708).
Основач на современата таксономија е шведскиот ботаничар Карл фон Лине (1707-1778). Со првото и десеттото издание на делото „Систем на природата“ (Systema Naturae, 1735 и 1758) и делото „Видови растенија“ (Species Plantarum, 1753), Линеј изнел темелно преработен таксономски систем во стандардизиран биномен (двоимен) облик и еднаш засекогаш ги решил проблемите на неорганизираниот пристап во дотогашната литература. Системот е практично ист и денес, а таксономите го почитуваат Линеј како основоположник на исправното распознавање на видовите.
Повикувачки број
Специјалните телефонски броеви (за повикување итна медицинска помош, противпожарна служба, полиција и сл.) немаат повикувачки број, туку се повикуваат директно. На пример, за итна медицинска помош - “194“, за противпожарна служба - “193“, полиција - “192“, служба за информации - “188“ итн.
Таксономија
Примена
Таксономијата е гранка на биологијата и со неа се занимаваат научници „таксономи“, но честопати и посветени природонаучници кои вршат истражувања на овие полиња. Таксономските трудови играат суштинска улога во осознавањето на биолошката разновидност и заштитата на природата. Без разработена таксономија на организмите во дадено подрачје, биологијата добива претстава за биолошката разновидност и не е во можност да добие претстава за нештата што треба да се преземат за да се заштитат организмите. Во денешно време еколошките проблеми добиваат сè поголемо политичко значење, па затоа таксономските трудови не ги засегаат само научните работници, туку и општеството во целина.
Таксономски опис
Описот на групите и единките во таксономијата зависи од утврдување на таксонот и негово дефинирање во согласност со низа строги правила. Во зоологијата, номенклатурата на најзастапените рангови (од натсемејство до подвид) е пропишана во Меѓународниот кодекс на зоолошка номенклатура (ICZN). Во ботаниката, фикологијата и микологијата, таксоните се именуваат согласно прописите во Меѓународниот кодекс за алги, габи и растенија (ICN).
Првичниот опис на еден таксон мора да задоволи пет главни услови:
Честопати се вклучуваат многу повеќе информации, како ареал на таксонот, еколошки прибелешки, хемиски податоци, поведение итн. Начинот на утврдување на таксонот се разликува од случај до случај, зависно од расположливите податоци и ресурси. Методите се разликуваат во голема мера: од квалитативни и квантитативни споредби или забележливи одлики, па сè до сложени сметачки анализи на големо количество податоци од ДНК-низи.
Старо Село (Доленци)
Старо Село — археолошко наоѓалиште во битолското село Доленци. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 700 м северозападно од селото, на блага падина од десната страна на стариот пат за селото Гопеш, каде се гледаат темели од црква. Според кажувањата на жителите, при обработувањето на земјата биле наоѓани гробови од камени плочи. Црквата е посветена на св. Ѓорѓи.
Википедија на чеченски јазик
Википедија на чеченски јазик е издание на Википедија на чеченски јазик.
Список на државни водачи во 1874 година
Ова е список на државни водачи во 874 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Таурази
Таурази — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 октомври 2018 година било 2,296 жители.
Павел Божигропски
Хаџи-Павел Граматиков Божигропски (~ во  —  во )― архимандрит, црковно-просветен и преродбенски деец, автор, преведувач претседател на повеќе црковно-училишни општини во Македонија.
Животопис
Откако го завршил основното училиште во родното место, каде што го научил грчкиот јазик, заминал за Ерусалим. Таму се замонашил, добивајќи го чинот архимандрит, титулата хаџија и презимето Божигропски. Некое време престојувал во Русија, од каде донел свештенички одежди и литература. Како монах на Света Гора, во 1841 година, го составил изборниот апостол на црквенословенски јазик.
Неговото име се поврзува со продажба на индулгенции со потписот на ерусалимскиот патријарх Кирил II во 1850 година. Оваа негова обврска е потврдена во писмената коресподенција со патријархот Кирил II. Сочувани се две писма од ерусалимскиот патријарх Кирил II испратени по хаџи Теодорос Париси од Солун, на 13 октомври 1850, од Константинопол, по кого му доставиле 100 индулгенции, кои како што пишува во писмото патријархот Кирил II, аџи Павел ги побарал.
Во 1852 година го напечатил „Неделното евангелие“ (познато како Кониковско евангелие), во печатницата на Киријак Држилович во Солун, а во 1865 година, „Апостолот“ во цариградската печатница на Александар Егзарх. Освен тоа, од грчки на својот ениџервардарски говор (некаде стои-воденско наречје), го превел делото „Неделни евангелиски читања“. Од 1867 до 1870 година бил старешина на Лесновскиот манастир. На 11 мај 1870 година, станал претседател на Воденската црковно-училишна општина.
Википедија на шкотски (германски) јазик
Википедија на шкотски (германски) јазик е издание на Википедија на шкотски (германски) јазик.
Што ми е лепо, убаво
„Што ми е лепо, убаво“ — македонска народна песна со христијански религиозен карактер, на македонски народен говор, во која се опева Дева Марија и нејзиниот син Исус. Во песната се споменуваат и Свети Никола и Свети Илија.
Одлики
Аранжманот на верзијата испеана од Јонче Христовски е на Миодраг Божиновски.
Хајде-Ланд
Црковна парохиска општина Хајде-Ланд (Kirchspielslandgemeinde Heide-Land) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала околу градот Хајде, кој бил седиште на општинската заедница, иако не бил дел од истата. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Црковната парохиска општина Ведингштет и општината Нордерверден за да ја создадат општинската заедница Црковната парохиска општина Хајдер Умланд.
Црква „Св. Никола“ - Ново Село
Свети Никола (позната и како Св. Никола Талалеј (летен) или Св.Талеа ) — македонски православен храм кој се наоѓа во Ново Село, недалеку од Зелениково во околината на градот Скопје. Храмот се наоѓа веднаш јужно од селото на неколку стотини метри оддалеченост. Изградбата датира од крајот на XVIII и почетокот на XIX век за што сведочат натписи и повеќе стари надгробни плочи во кругот на црквата. Црквата е возобновувана во два наврати. Првиот пат таа била обновена во 1896 година. Вторпат црквата била обновена во поново време односно во периодот од 2003-2005 година. Покрај патрониот празник на црквата (9 мај )селото го слави и празникот „Свети Константин и Елена“.
Иње
Иње, сињак  , скреж  , укит  — замрзнати кристали (честички) настанати од влага кои се задржуваат на ладни предмети.
Слични појави во природата се мразот и сланата, со тоа што ињето се создава на пониски температури отколку што е случајот со сланата.
Јан Мајен
Географски одлики
Островот се наоѓа на околу 600 км северно од Исланд, 500 км источно од Гренланд и на околу 1000 км западно од Норвешка. Составен е од два дела, Северен Јан (Nord-Jan) и Јужен Јан (Sør-Jan).
Морето што го окружува во голема мера влијае на временските прилики, па просечната зимска температура е -5 °C, а летната просечна температура изнесува 5 °C. Животинскиот свет е многу сиромашен и главно го сочинуваат птици, а од растителниот свет најмногу се распространети мововите.
Според истражувањата на геолозите во морските длабочини околу островот има значителни резерви на нафта и природен гас.
Население
Пред да биде откриен во 16. век, островот бил ненаселен. Денес Јан Мајен има околу 30-тина жители кои не живеат постојано, туку се дел од персоналот на метеоролошката станица или од воената база.
Администрација
Од историски аспект, како дел од Норвешка, Јан Мајен претставувал една политичка целина заедно со Свалбард. Денес, за разлика од Свалбард, овој остров нема посебен статус, поради што нема влада или друг вид политички институции што би биле посебни од норвешките. Островот е дел од норвешкиот округ Нурлан.
Политичка поделба
Норвешка е поделена на повеќе области или окрузи (fylke). До 1 јануари 1995 г. со островот управувал гувернерот на Свалбард. По овој датум Јан Мајен административно станал дел од округот Нурлан и со него управува гувернерот (fylkesmann) на Нурлан.
Список на државни водачи во 126 година
Ова е список на државни водачи во 26 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шведска хералдика
Шведската хералдика ги опфаќа хералдичките достигнувања во модерната и историска Шведска. Шведскиот хералдички стил е конзистентен со германско-нордиската хералдичка традиција, забележана по неговите повеќекратни шлемови и гребени кои се третираат како неразделни од штитот, неговото повторување на боите и полнежите помеѓу штитот и гребенот и неговата слаба употреба на хералдички крзна. Бидејќи средновековната историја на нордиските земји била толку тесно поврзана, нивната хералдичка индивидуалност се развила прилично доцна. Шведската и финската хералдика имаат заедничка историја пред Диетата на Порво во 1809 година; овие, заедно со данската хералдика, биле под големо влијание на германската хералдика. За разлика од високостилизираниот и макаронски јазик на англискиот blazon, шведската хералдика била опишана на едноставен јазик, користејќи (во повеќето случаи) само шведска терминологија.
Најраните познати достигнувања на оружје во Шведска биле оние на двајца браќа, Сигтриг и Ларс Бенгтсон, од 1219 година. Најраниот пример на шведската граѓанска хералдика е градскиот крак на Калмар, кој настанал како градски печат во 1247 година. Печатот (шведски сигил), кој многу се користел во средниот век, бил корисен во ширењето на хералдиката во црквите, локалните власти и другите институции и бил претходник на грбот во средновековна Шведска. Оклопни печати на благороднички се појавиле во 12 век, бургерите и занаетчиите почнале да земаат оружје во 13 век, а дури и некои селани земале оружје во 14 век.
Хералдиката во Шведска денес интензивно се користи од корпорации и владини канцеларии; правата на овие приватни субјекти и на официјалните тела се почитуваат со шведскиот закон. За да стане легално регистриран и заштитен според шведскиот закон, официјалниот грб мора да биде регистриран во Шведската канцеларија за патенти и регистрација (ПРВ) и е предмет на одобрување од Националниот хералд и бирократскиот хералдички одбор на Национален архив на Шведска. Сепак, хералдичките оружја на обичните граѓани (бургерски раце), се помалку строго контролирани. Тие се препознаваат со вклучување во годишно објавениот Скандинавски рол на оружје.
Општи одлики
Шведската хералдика има голем број одлики кои го разликуваат шведскиот стил од хералдиката во другите европски земји. Заедничките одлики на шведската хералдика се слични на оние на другите нордиски земји и Германија, ставајќи ја во германско-нордиската хералдичка традиција, која се разликува од гало-британската хералдика и другите хералдички традиции со неколку клучни елементи на хералдичкиот стил. Една од нив е употребата на повеќе шлемови и гребени, кои не можат да се прикажат одделно од главниот штит. Овие шлемови и гребени се сметаат за важни како штитот, а секој означува феуд над кој носителот има право. Во Скандинавија (различно од германскиот обичај), кога се прикажува парен број шлемови, тие обично се свртени, со гребените, кон надвор; кога е непарен број, средишната кацига е свртена навредлива, а остатокот свртена нанадвор (додека во Германија шлемовите се свртени навнатре за да се свртени кон центарот на шлеперот). Дополнително, гребените честопати се повторуваат на полнежите што се користат на главниот штит, а знаците на редослед обично се појавуваат во гребенот, наместо на штитот како во гало-британската хералдика. Исто така, употребата на хералдички крзна на штитот, иако е вообичаена во гало-британската хералдика, е ретка во германско-нордиската хералдика. Крзна во Скандинавија обично се ограничени на хермелин и vair, кои понекогаш се појавуваат во mantling, поддржувачи, или остатоци од круни, но ретко на штит.
Терминологија
На англиски, достигнувањата на оружјето обично се опишуваат (обоени) во специјализиран жаргон кој користи деривати на француски термини. Меѓутоа, на шведски, достигнувањата на оружјето се опишани на релативно едноставен јазик, користејќи само шведски термини и со тенденција да се избегне специјализиран жаргон. Примерите вклучуваат употреба на шведскиот Сина и Gron за сина и зелена боја, како во однос на француски назив азурно и vert користи во англискиот блазон. Наместо аргент, се користат шведските зборови сребрена или вит (бела), а белата, иако е ретка, може да има различна боја од сребрената. Пурпур (виолетова) се користи во поставата на круните и во кралската крошна на поголемиот национален грб. Традиционално, виолетовата ретко се користела како тинктура на штитот, иако се појавува на штитовите на некои (особено модерни) бургери. Хермелинот исто така се појавува во поставата на обвивката над поголемиот национален грб, но инаку е практично непозната во шведската хералдика. Vair е исто така редок во скандинавската хералдика, а другите крзна се непознати.
Офицери на оружје
Во средниот век, хералдичките оружја во Шведска биле доделени од Кралскиот совет, но оваа улога била предадена на Колеџот за антиквитети во 1660 година. Пред 1953 година, канцеларијата на Националниот хералд (Рикшералдикер) беше одговорна за подготовка на општинските оружја и кралските оружја на Шведска, но денес овие должности ги извршува Хералдичкиот одбор на Националниот архив, вклучително и Државниот хералд. Со цел да се регистрираат нови општински гранки, општината мора да го поднесе својот предлог и до Националниот архивски хералдички одбор, кој се консултира и дава мислење, и до PRV за регистрација. Откако одборот ќе го заврши процесот на консултации и ќе обезбеди налог за оружје, вака гарантираното оружје може потоа да биде регистрирано од страна на PRV и да се имплементира од општината. Освен со општински оружја, хералдичките оружја регистрирани од окрузи и од воени и други владини тела се ракуваат и од Националниот архивски одбор за хералдика и PRV.
Националниот архивски хералдички одбор, основан според шведскиот статут 2007:1179, е највисокото хералдичко тело во Шведска. Со одборот претседава Националниот архивист и вклучува уште тројца функционери, тројца заменици, Државниот гласник (кој делува како секретар), правникот од Националниот архив и хералдичкиот уметник на Националниот архив. Овој одбор заседава по потреба, што во последните години е еднаш или двапати годишно.
Првиот национален хералд бил Конрад Лудвиг Транскилд (починал во 1766 година), кој служел како Рикшералдајкер 1734–1765 година. Последователните национални хералди ги вклучија Даниел Тилас (1768–1772), Андерс Шенберг (1773–1809), Јонас Карл Линерхилм (1809–1829), Никлас Јоаким аф Ветерштет (1829–1855), Август Вилхелм Стиернштет (1805) Клингспор (1880–1903), Адам Левенхаупт (1903–1931) и Харалд Флитвуд (1931–1953), а Стејт Хералдс (од реформата во 1953 година) ги вклучија Карл Гунар Улрик Шефер (1953–1974), Ларс-Олоф (799) ), Јан фон Конов (1975–1981), Бо Елтамар (1981–1983) и Клара Невеус (1983–1999). Од 1999 година, Државниот гласник на Шведска е Хенрик Клакенберг.
Шведскиот колегиум за оружје, кој работи во рамките на Шведското хералдичко друштво, е одговорен за преглед и регистрација на бургерски оружја. Шведското хералдичко друштво е непрофитна асоцијација основана во 1976 година, и не е поврзана со Националниот архив или нивниот хералдички одбор, кој ги регистрира ограноците на општините и другите јавни ентитети.
Благородни раце
Во текот на средниот век, хералдиката во Шведска првенствено била домен на високото благородништво. Во 17 и 18 век, благородништвото се бореше да ги забрани бургерските раце ( borgerliga vapen ). Резултатот во 1767 година бил компромис со тоа што на благородништвото му било доделено ексклузивно право на забранети или отворени шлемови, коронети и поддржувачи, додека „законот на градот од 1730 година навел дека бургерските оружја се прифаќаат бидејќи не се забранети“.
Коронет од единаесет бисери ги означува рацете на баронот во Шведска (древното благородништво, исто така, има право да ја има баронетската круна по традиција), која, исто така, обично вклучува два шлемови со решетки, секој го носи овој коронет, а трет таков коронет е поставен над штитот, иако некои баронски краци имаат три шлемови или само еден, и не секој барон користи поддржувачи. Шведскиот Грев (Гроф) носи три шлемови со решетки, секоја крунисана со коронета која покажува пет лисја, а поддржувачите обично се присутни - иако не секогаш. Оружјето на шведските грофови, исто така, од крајот на 17 век, почнало да користи плашт (видете го Големиот грб на Шведска, на сликата погоре) наместо традиционалното облекување, иако оваа практика оттогаш е застарена. Ненасловеното благородништво (другите добија благороден статус со патент со писма) исто така носеа кормило со решетки и коронета на која беа прикажани два бисери меѓу три лисја.
Најраните познати достигнувања на хералдиката во Шведска беа благородните раце на двајца браќа, Сигтриг и Ларс Бенгтсон, од семејството Боберг, кои датираат од 1219 година Други благородни оружја можеби биле усвоени во граѓанската хералдика во областите на влијание на нивните носители, како што е усвојувањето на рацете на Бо Јонсон (Грип) од Седерманланд; директното усвојување на оружјето на Џонсон е оспорено, но во најмала рака, евидентно е одредено хералдичко влијание. Последната повелба за благородништво во Шведска била издадена од кралот Оскар II на шведскиот истражувач Свен Хедин во 1902 година; ова можеби е последната повелба досега. Уставот од 1974 година не ги спомнува повелбите ниту благородништвото, и кралските наредби на државата (не вклучувајќи го, сепак, Орденот на Карл XIII ) не може да им се доделат на Швеѓаните според посебна уредба. Куќата на благородништвото ја изгуби последната од своите официјални привилегии во 2003 година Благородните оружја, заедно со кралската и општинската хералдика, се заштитени според шведскиот закон од 1970 година.
Бургер раце
Во текот на средниот век, хералдиката во Шведска првенствено била домен на високото благородништво, но бургерските оружја дошле во Шведска во 14 век по пат на трговијата со Ханза. Ова можеби беше особено точно во Стокхолм, каде што имаше големо германско население. Додека бургерските оружја станале популарни меѓу трговците од средниот век, до 16 и 17 век нивната употреба била „вообичаена меѓу неблагородните офицери, судии и свештеници... додека трговците имале тенденција да се откажат од традицијата на хералдички печати и заменете ги со ознаки на сопственикот“. За разлика од благородните раце, на бургерските краци им е дозволен само штит со една навалена или затворена кацига без ѓердан или коронета. На шлемот мора да се стави венец и грб, а може да се користи мото или воен крик. За разлика од благородните оружја, неколку бургерски оружја биле предадени низ генерациите.
Оружјето за бургери не е потребно да се регистрира во PRV, и затоа тие не се заштитени според шведскиот закон (1970:498). Според шведското хералдичко здружение, најчестиот начин за добивање признание за бургерски краци е со вклучување во годишно објавениот скандинавски рол на оружје, кој првпат беше објавен во 1963 година и моментално вклучува над 400 шведски семејни палта. на оружје, заедно со оружје од другите скандинавски земји. Денес во Шведска се познати околу 3000 бургери. Шведскиот закон ги штити „оружјата на благородништвото, како и граѓанските тела, додека бургерските оружја не се [заштитени], освен ако не се регистрирани како логотип“.
Национална хералдика
Шведските оружја еволуирале од кралската хералдика. Традиционално, само луѓето носеле оружје и затоа овие раце првично биле само краци на монарсите. Постепено, сепак, тие станаа сметани за „национални оружја“.
Големото национално оружје настанало во 1448 година и останало непроменето во шведското право од 1943 година. Првата легислатива за државно оружје во Шведска беше во 1908 година, а пред тоа државното оружје беше променето со кралски декрет. Исто така, како што беше првично, останува да биде личен грб на кралот на Шведска; како таков, тој може да го одреди неговото користење како личен грб од страна на другите членови на Кралската куќа, со измените и дополнувањата што ги решава тој. Од почетокот на владеењето на Густав Васа во 1523 година, во Шведска е вообичаено да се изложуваат рацете на владејачката династија како резил во центарот на поголемите краци.
Грбот на шведската кралица Силвија е сличен на поголемите краци на Шведска, но без обвивка од хермелин, и со централниот резил заменет за нејзините лични раце: Per pale gules и Or, a fleur-de-lis се смени контра. Штитот е опкружен со лазурна лента со зависен крст од Редот на Серафимите.
Трите круни се национален симбол на Шведска со векови; Историчарите ја следат употребата на симболот наназад до кралскиот печат на Албрехт од Мекленбург, па дури и порано. Трите круни се признати како официјални краци на Шведска од 14 век. Најраното веродостојно припишување на трите круни е на Магнус Ериксон, кој владеел над Норвешка и Шведска, а во 1330-тите ја купил Scania од Данска. Напишан во 1378 година, Рајмхроникот на Ернст фон Кирхберг го прикажува Магнус Ериксон со национално знаме во темно сина боја, наполнето со три круни, иако овој банер на крајот не стана национално знаме на Шведска.
Воена хералдика
Шведската воена хералдика станала насловна на вестите во Шведска и во странство во 2007 година, кога била направена контроверзна промена на рацете на Нордиската борбена група по налог на група жени војници кои бараа да се отстранат гениталиите на лавот од рацете. Владимир Сагерлунд, хералдички уметник во Националниот архив од 1994 година, ја критикуваше одлуката, велејќи дека „некогаш грбовите со лавови без гениталии им биле давани на оние кои ја предале круната“. Тајмс во Лондон забележа неодамнешен тренд на хералдичка „кастрација“, посочувајќи на лавовите пасанти на кралскиот грб на Англија, како и лавовите неконтролирано на оние на Норвешка, Финска, Белгија, Луксембург и Шкотска, од кои сите биле прикажани без гениталии; Како заклучок, пишува „Тајмс “, „некои грбови се двосмислени, но пораката останува јасна: лавовите треба да покажат храброст и ништо друго“. Официјални претставници на Националниот архив третираат ова како промена во уметнички стил, наместо хералдички промени, и остатоци на лавот во својата оригинална форма на ролни на Националниот архив, додека кастрирани лавот се појавува на ракав закрпи на единицата. Грбот на Нордиската борбена група првично беше дизајниран да вклучува хералдички елементи и бои од сите земји-членки, вклучително и „лав што не изгледаше како фински, норвешки, естонски или шведски“. Во необичен потег, Хералдичкиот совет на вооружените сили го овласти командантот на нордиската борбена група да користи команден знак. Ова се состоеше од завеса поделена на полиња од сина, златна и сина боја со римски број V во златното поле, бидејќи единицата ќе биде петта мобилизирана борбена единица на Европската унија.
Шведската армија
Грбот на шведската армија се состои од два вкрстени златни меча на сино поле. Овој мотив се повторува и на знамето на Генералниот инспектор на Армијата, и на знамето на командната инфраструктура на воениот регион се појавува сино поле со еден исправен златен меч, со три златни круни во кантонот.
Шведската морнарица
Грбот на шведската морнарица, кој се состоела од сино поле со два топа во сол и сидро со кабел, врвот со круна, и се користела на знамињата на поморските команданти, вклучително и на знамето на Генерален инспектор на морнарицата, највисокиот претставник на борбените сили на шведската морнарица.
Регионална хералдика
Секоја од 21- те шведски окрузи, 25 покраини и 290 општини има свој грб. Инструментот за влада (1634) ги вовел модерните окрузи на Шведска, заменувајќи ги 25-те средновековни провинции. Иако многу од овие окрузи беа предмет на поновите реформи, многу од нив зафаќаат нашироко слични региони. (Видете компаративни карти на окрузи во Шведска) Повеќето од окрузите кои останале главно недопрени (Даларна, Готланд, Скане, Седерманланд, Упсала, Вермланд итн.) го задржуваат грбот на соодветната покраина, додека прераспределбата на другите земји се рефлектира хералдички (на пр. новосоздадените Јевлеборг, заземајќи делови од Хелсингланд и Јестрикланд, ги носи своите раце квартално). Со кралски декрет на 18 јануари 1884 година, кралот Оскар II на сите провинции им доделил права на чинот на војводството и да ги изложат своите раце со војводска коронета. Иако повеќе сеопфатен листи може да се најде на друго место, оваа статија се дискутира само рацете на неколку од овие региони, се избрани за нивната хералдички notability. Овде подетално ќе се разгледаат краците на Готланд, Вестерботен, Упланд, Седерманланд, Скане и Лапланд.
Општинска хералдика
Во Шведска има 290 општини, секоја со свој грб. Реформата на локалната власт во 1960-те и 1970-те ги направила сите градови дел од општина. Градот често — но не секогаш — станал грб на новата општина. Бидејќи некои општини биле создадени во ова време со спојување на помали заедници, ова во некои случаи довело до оружје што се состоело од два дела, секој изведен од една од заедниците. На некои нови општини им недостигале историски градови и затоа создадоа целосно нови грбови. Општините кои го носат името на градот (со неколку исклучоци - видете подолу) традиционално прикажуваат мурална круна на врвот на својот грб. Иако ниту еден закон не им забранува на другите општини да ја користат круната на муралот, таа вообичаено е резервирана за оние што носат поранешни градски краци. Калмар бил првиот што го основал градското оружје во 1247 година, а Стокхолм, Скара и Еребру биле исто така меѓу првите градови во Шведска што воспоставиле градски краци. Неодамна во 2007 година, општината Харида била меѓу последните општини во Шведска што го замени своето лого со новорегистриран грб. Општинските оружја не смеат да користат никакви бои (тинктури) освен аргентна, Или, стрела, лазур, сабл и верт. Како и во другите хералдички традиции, правилото за тинктура се применува и блазонот - а не сликата - е тој што е законски регистриран.
Црковна хералдика
Шведската црква е национална црква и до 2000 година била државна црква ( statskyrka ) на Шведска. Рацете на црквата биле пронајдени изложени на хералдичко знаме од 14 век, откриено во катедралата во Упсала, и се исцртани: Или, на крстот ѓулес, круна или. Круната одамна вели дека претставува Св Ерик, но во почетокот на 2005 година, црквата издала соопштение за медиумите усвојување на "ново толкување на 600-годишниот грб кој беше пронајден во Упсалската катедрала", го повикува победничка круна Христова. Шведската црква има и многу епархии и парохии со свои грбови.
Горачино (археолошко наоѓалиште)
Горачино — археолошко наоѓалиште во штипското село Горачино. Наоѓалиштето претставува депо на монети од римското време. Во 1966 година во атарот на селото биле најдени повеќе бронзени монети од кои се зачувани 8 примероци, и тоа 4 од Антонин Пиј и 4 од Фаустина, исковани во Пауталија. Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Штип.
Кале (Доленци)
Кале — археолошко наоѓалиште во битолското село Доленци. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 500 м јужно од селото, лево од патот за Кажани, на висок рид со зарамнето плато каде има остатоци од тврдина, правоаголна во основата, од која северната и јужната страна се зачувани во должина од 125 м, а источната и западната од 120 м. На срeдината на источната страна на тврдината има порта широка 3,30 м. По една мала кула имало на секој агол и по три кули на средината на секоја страна. Кулите се со полукружен облик, освен источната. Тврдината е градена од кршен камен и варов малтер. Во 1928 година археологот Никола Вулиќ извршил мали сондажни ископувања при што констатирал дека ѕидовите се зачувани во височина до два метри. При последниот увид на теренот можело да се констатира дека тврдината е доста оштетена со вадење на камен од страна на жителите.
NGC 161
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 161 се споменува и како MCG -1-2-36, NPM1G -03.0032.
Откривање
Објектот е откриен на 21 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 161 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 161 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 161 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2131. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4675. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 314.
NGC 6556
NGC 6556 — астеризам во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јули 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6556 е од видот *Grp.
Други поделби
Проучување на NGC 6556 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 339; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6851. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 91.
Сухбатор (град)
Сухбатор (Сүхбаатар е град во Монголија и главен град на монголската покраина Селенге. Градот се наоѓа на реката Орхон и е на Трансмонголската железничка линија. Сухбатор има население од 19.224 жители . Сухбатор бил основан во 1940 година и е именуван по монголскиот деец Дамдин Сухбатор.
Верден
Верден (Wöhrden) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Суви Ливади (Доленци)
Суви Ливади — археолошко наоѓалиште во битолското село Доленци. Претставува базилика од старохристијанско време. Се наоѓа во Цапарско Поле, на околу 500 м источно од селото, каде при подготвувањето на теренот за овошни насади биле откриени остатоци од темели на старохристијанска базилика. Со заштитните ископувања во 1970-72 година било утврдено дека се работи за трикорабна базилика, со нартекс и по еден анекс на северната и на јужната страна. Во централниот кораб има мозаичен под со геометриски и зооморфни мотиви и старогрчки натпис.
ФК Нотингем Форест
ФК Нотингем Форест е англиски фудбалски клуб од Нотингем, грофовијата Нотингемшир. Моментално се натпреварува во Премиер лигата на Англија, најсилното ниво на англискиот лигашки фудбалски систем, по промоцијата која клубот ја остварил во Чемпионшип преку плејофите во сезоната 2021-2022.
Клубот е основан во 1865 година и претставува еден од основачите на Алијанс лигата во 1889 година. Во 1892 година, клубот се приклучува во Фудбалската лига. Форест двапати го освоиле ФА Купот во 1898 и 1959 година, а нивниот најуспешен периодот е помеѓу 1975 и 1993 година, кога под водството на Брајан Клаф, клубот го освоил државното првенство, двапати Европскиот куп на шампиони, четири Лига купа и двапати го освојувал Фул Мемеберс купот.
Прекарот им е Форест (превод на мак. Шумари), име под кое исто така е познат клубот и кое секогаш го носеле на грбот на своите дресови, но никогаш како Нотс Форест, иако Нотс е кратенка од Нотингемшир, таа кратенка се се смета за заштитен знак на нивниот градски соперник Нотс Каунти. Традиционалните бои на Нотингем Форест се црвената и белата.
Своите домашни натпревари, Форест ги игра на стадионот Сити Граунд, уште од далечната 1898 година.
1865-1975
Нотингем Форест е основан во 1865 година од страна на Бенди и Шинти играчи, под името Нотингем Форест Фудбал и Бенди клуб, набргу по основањето на градскиот ривал Нотс Каунти. Во 1889 година, клубот се приклучил на Фудбалската алијанса и ја освоил истата во 1892 година. После тоа, станува член на Фудбалската лига. Во 1890 година, Нотингем Форест се преселил да игра на Таун Граунд.
Во 1949 година, клубот испаѓа во Третата дивизија, но две години подоцна успева да избори промоција. Во Првата дивизија Форест се вратил во 1957 година, а во 1959 го освојува вториот ФА куп, откако во финалето овојпат биле подобри од Лутон Таун со 2-1 на Вембли. Нотингем повел со 2-0 со головите на Рој Двајт и Томи Вилсон во 10-тата и 14-тата минута, а Лутон до крајот само успеал да го ублажи поразот со голот на Дејв Пејси во 66-тата минута.
Откако биле вицешампиони во првенството и полуфиналисти во купот во 1967 година, во 1972 година клубот претрпел уште едно испаѓање од Првата дивизија.
Ерата на Брајан Клаф (1975-1993)
Најуспешен менаџер во историјата на Нотингем Форест бил Брајан Клаф, кој го водел клубот цели 18 години во периодот помеѓу 1975 и 1993 година. Клаф ја освоил шампионската титула во Англија со Дарби Каунти во 1972 година, а во Форест дошол на 6 јануари 1975 година, заменувајќи го Алан Браун после поразот на клубот на домашен терен од лутиот ривал Нотс Каунти со 2-0. Првиот натпревар на клупата на својот нов клуб Клаф го имал против Тотенхем, во преигрувањето од третата рунда на ФА купот, натпревар во кој фудбалерите на Нотингем победиле со 1-0, со голот на Нил Мартин.
Во сезоната 1976-1977, Форест изборил промоција во Првата дивизија и враќање во елитниот ранг на англискиот фудбал откако завршиле на третото место во Втората дивизија. Забележителен подвиг направиле следната сезона, во која Форест станал еден од ретките клубови кој ја освоиле титулата во Првата дивизија, само година дена по промоцијата од понискиот ранг на натпреварување.
Овој успех бил само почеток на најсјајната ера на клубот. Во 1979 година, Форест го освоил Европскиот куп на шампиони совладувајќи го Малме со 1-0 во финалето, одиграно на Олимпискиот стадион во Минхен. Следната сезона, клубот дури успеал да го одбрани трофејот со победата над Хамбургер со 1-0 во второто едноподруго финале, овојпат одиграно на Сантјаго Бернабеу во Мадрид, во кое посебно се истакнал голманот Питер Шилтон со неколку неверојатни одбрани. Во истиот период, Форест го освоил и Европскиот суперкуп и двапати Лига купот на Англија. Покрај Шилтон, истакнати играчи на клубот од тоа време биле и десниот бек Вив Андерсон (првиот црномурест играч кој настапил за фудбалската репрезентација на Англија), играчот од средниот ред Мартин О'Нил, напаѓачот Тревор Френсис и триото шкотски интернационалци: Џон Робертсон, Арчи Гемил и Кени Брнс. Клубот играл во полуфиналето на Купот на УЕФА во сезоната 1983-1984, каде испаднале од Андерлехт во контроверзни околности. Подоцна се испоставило дека белгискиот клуб го подмитил судијата, кој во меѓувреме загинал во сообраќајна несреќа.
Следниот значаен трофеј за Форест дошол во 1989 година, кога го победиле Лутон Таун со 3-1 во Лига купот. Во поголемиот дел од истата сезона, клубот се надевал на тројната круна во домашните натпреварувања, но на крајот завршиле на третото место во првенството зад Арсенал и Ливерпул и токму од Ливерпул загубиле во повторениот натпревар од полуфиналето на ФА купот. Следната сезона, тимот на Клаф ја одбранил титулата во Лига купот освојувајќи уште еден наслов во ова натпреварување по победата со 1-0 над Олдам Атлетик со голот на Најџел Џемсон. Во 1991 година, клубот игра финале на ФА купот, во кое сепак на крајот е поразен од Тотенхем со 2-1 со автоголот на Дес Вокер во 94-тата минута.
Во 1992, Форест го победил Саутхемптон во финалето на Фул Мемберс купот со 3-2, а истата сезона загубиле во финалето на Лига купот од Манчестер Јунајтед со 1-0. Двете финалиња клубот ги играл ослабен поради многуте повредени играчи.
Своето осумнаесетгодишно владеење на чело на Форест, Брајан Клаф го завршил во мај 1993 година, откако клубот претрпел испаѓање во првата сезона од новоформираната Премиер лига на Англија, по 16 величествени години во врвот на англискиот фудбал. Во тој период, Нотингем Форест освоил една првенствена титула, две титули во Европскиот куп на шампиони и четири титули во Лига купот.