cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Низобјективно мерење
Низобјективното мерење (TTL) најчесто се среќава кај рефлексните фотоапарати (SLR). Сликозафатникот може да биде сместен во пентапризмата (или пентаогледалото) која дава исправена слика на кадарот. Меѓутоа низобјективните мерни системи исто така можат да се најдат и во други видови на фотоапарати. Сите дигитални апарати имаат низобјективно мерење, со тоа што таму мерењето го врши самаиот сликозафатник. Кај дигиталните рефлексни фотоапарати (DSLR), мерењето го врши мерен/автофокусен модул сместен на дното на рефлексната коморка, под самото огледало.
Кај низобкејтивното мерење на блицот, самиот блиц блеснува еднаш или повеќепати пред да се отвори блендата, така озовможувајќи му на апаратот да ја потребната блиц-силата потребна при самата експозиција. По измерниот блесок, блендата се отвора и блицот светнува со јачината која му ја одредил апаратот со мерењето. За разлика од ова, апаратите кои не го мерат блицот низ објективот користат сетилник за светлина на самиот блиц за да ја одредат правилната експозиција; во овој случај не се употребува мерниот систем на фотоапаратот.
Вацлав Клаус
Вацлав Клаус (чешки: Václav Klaus; 19 јуни 1941, Праг) е чешки политичар.
Животопис
Клаус бил поранешен претседател на Чехија, а исто така бил и премиер во период 1992-1997 година. Тој е еден од основачите на Граѓанската демократска партија (Чешка).
Дипломирал на Економскиот факултет во Прага 1962 година, а одредено време поминал на универзитети во Италија и САД.
После Кадифената револуција, како член на Граѓанскиот форум, станал министер на финансии. Во април основа десно ориентирана Граѓанска демократски партија (ГДП) и нејзин водач останал до 2002 година. Сега е почесен претседател.
После повеќепартиските избори 1992 ГДП станала најјака чешка партија, а Клаус станал претседател на Владата. И после изборите 1996 останал на тоа место. Премиер останува до наредните парламентарни избори 1998.
Како партијата изгубила на парламентарните избори 1998 и 2002, Вацлав Клаус одлучуил да се кандидира за претседател и чешкиот парламент го избира на тоа место. По вторпат избран за истата позиција на почетокот на 2008 година.
Боткамп
Боткамп (Bothkamp) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
ЖС „Ново Село“
Железничката станица „Ново Село“ — железничка станица во Република Македонија, со следниве географски координати: СГШ 42o 01 ' 59 , ИГД 21o 20 ' 56 .
За грст долари
За грст долари (италијански: Per un pugno di dollari) — италијанско-шпанско-германски филм од 1964 година, во режија на Серџо Леоне. Сценариото е дело на Адријано Болцони, Виктор Андре Катена, Серџо Леоне и Џејми Комас Џил. Главните улоги во филмот ги играат: Клинт Иствуд, Џан Марија Волонте (како Џон Велс), Маријан Кох, Волфганг Лукши, Хосе Калво, Антонио Прието, Јозеф Егер (како Џо Еџер) итн. Музиката за филмот ја компонирал Енио Мориконе. Ова е првиот дел од серијата неколку „шпагети“ вестерн-филмови кои го прославиле Клинт Иствуд.
Содржина
Еден осамен револвераш по име Џо (го игра Иствуд) пристигнува во мексиканското гратче Сан Мигел, кое се наоѓа на границата со САД и веднаш се спријателува со сопственикот на локалната кафеана, Силванито. Тој дознава дека во градот владеат две банди: едната предводена од Џон Бакстер (го игра Лукши), а другата под водство на суровиот Рамон Рохо (го игра Волонте). Во една престрелка, Џо убива четворица од бандата на Бакстер и затоа, добива покана да ѝ се придружи на групата на Рохо. Така, тој одлучува да работи истовремено за двете банди со цел да ги раскара при што заработува многу пари. Притоа, тој успева да ја ослободи убавата жена Марисол (ја игра Кох) која е заробена од Рамон. Меѓутоа, неговата двојна игра е откриена и Џо е брутално претепан. Сепак, додека луѓето на Рамон се пијанат, Џо успева да избега од заробеништвото, а потоа, засолнет надвор од градот, со помош на барменот Силванито (го игра Калво) се опоравува. Бидејќи не е целосно подготвен за борба, Џо изработува челичен оклоп и го предизвикува Рамон на двобој. Рамон неколкупати успева да го погоди, но не може да сфати зошто Џо не умира. Потоа, Џо смртно го ранува Рамон и тогаш му ја открива тајната на оклопот. Откако го ослободува малото место од двете банди, Џо си заминува во непозната насока.
Баалја Махмутли
Баалја Махмутли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Космос-1151
Космос-1151 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 јануари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 663 км, а најмалото на 633.
Суперјато
Суперјато — голема група од помали галактички јата или галактички групи кои се меѓу најголемите познати структури во космосот. Млечниот Пат е во месна група на галаксии поточно во суперјатото Ланијакеја. Ова суперјато е големо околу 500 милиони светлосни години (мсг), додека Месната Група е околу 10 мсг. Во досега испитаната вселена се верува дека има 10 милиони суперјата.
Галаксиите се групирани во јата наместо да бидат расфрлани без ред. Јатата на галаксии се групирани и заедно гормираат суперјата. Обично, суперјатата содржат дузина од поединечни јата на одреден простор од околу 150 мсг. За разлика од јатата, суперјатата не се споени поради гравитацијата. Сите тие се движат во спротивна насока едни од други поради законот на Хабл.
Распределеност: космички празнини и листови
Спроведени се истражувања со цел да се разбере начинот на кој суперјатата се распоредени во просторот. Се користат мапи за да се прикажат позициите на 1,6 милони галаксии. Тридимензионални мапи се користат за да се разбере позицијата на овие суперјата. За да се прикажат тридимензионално на карта, за пресметување се користат позицијата на галаксијата на небото како и црвеното поместување на галаксијата. Црвеното поместување се користи со законот на Хабл, со цел да се прикаже нејзината тридимензионална позиција во просторот.
Од овие мапи е откриено дека галактичките суперјата не се распоредени памномерно низ целата вселена туку се чини дека се лежат по должина на нишки. Мапите откриваат голени празнини каде има само неколку галаксии. Некои темни галаксии или водородни облаци може да се пронајдат во некои празнини, но повеќето галаксии се најдени на листови помеѓу празнините. Празнините се често топчести но суперјатата не се. Тие може да се големи од 100 милиони до 400 мсг во пречник. Шемата на празнини и листови содржи информации за тоа како галаксиите се образувале во вселената.
Постои сунѓер теорија која често се користи и го споредува сунѓерот како модел на групи на галаксии во вселената — дупките се празнините а другите делови се местоположбата на суперјатата.
Постоење
Постоењето на суперјатата покажува дека галаксиите во вселената не се рамномерно распоредени, повеќето од нив се привлечени во групи и јата, и тоа групите содржат околу дузина галаксии, додека јатата и до неколку илјадници галаксии. Тие групи и јата и друготе изолирани галаксии заедно прават ги прават големите структури — суперјатата.
Нивното постоење за првпат беше спомнато од страна на Џорџ Ејбел во неговиот Ејбелов каталог од 1958 г. за галактичките јата. Тој ги нарекува “јата од втор ред” или јата од јата.
Суперјатата прават масивни структури од галаксии, наречени “нишки”, “комплекси од суперјата”,”ѕидови” или “листови”, кои можат да се широки од неколку стотици до 10 милијарди светлосни години, да покриваат повеќе од 5% од видливата вселена. Набљудувањата на суперјатата ни кажуваат нешто за првата состојба на вселената кога се образувале. Насоките на вртежните оски на галаксиите во суперјатата исто така може да не информираат за процесот на раното образување на галаксиите во историјата на вселената.
Помеѓу суперјатата има големи просторни празнини во кои постојат неколку галаксии. Суперјатата често се поделени на групи јата наречени галактички облаци.
Карпеста лазачка
Планинската лазачка е мала врапчевидна птица што се размножува од Хрватска на исток кон Македонија, Грција и Турција до Иран. Оваа птица е претежно постојан жител (резидентна), освен по некои пост-размножувачки расселувања. Источната карпеста лазачка (Sitta tephronota) е посебен вид, која е распространета по на исток, во југо-Средна Азија.
Планинската лазачка е птица која живее во планините со карпи. Птиците што живеат на повисока надморска височина зиме се спуштаат пониско.
S.n. tschitscherini од западен Иран е посветлосив одозгора и има послебо изразена линија на окото. S.n. plumbea од јужен Иран е сличен на tschitscherini, но има сиви долни делови.
Огласувањето на планинската лазачка е цик повик и треперлива туи-туи-туи песна. Оваа птица е честа во погодните живеалишта низ целата распространетост.
Плиниј Постариот верувал дека оваа птица го инспирирала човекот да гради куќи од кал имитирајќи го нејзиното гнездо.
Аскер
Аскер (арап. عسكر (војска), asker, татар. гаскәр) — арапски збор за војник, кој бил преземен од туркиските народи (Турци, Татари).
Историја
Аскерите биле вообичаено име за османлиските војници во балканските земји под османлиска власт.
За време на војната за Нагорно Карабах, Ерменците ги нарекувале азербејџанските војници аскери.
Знаме на Руанда
Знамето на Руанда е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 25 октомври 2001. Знамето е составено од три хоризонтални ленти во сина, жолта и зелена боја, од кои зелената и жолтата се помали, а сината поголема лента. На сината лента има приказ на сонце во посветла жолта боја. Сината боја симболизира мир и среќа, жолтата симболизира економски развој и зелената симболизира надеж и просперитет. Сонцето претставува просветување. Знамето било дизајнирано до Алфонс Киримобенекјо.
Историски знамиња
Старото знаме било составено од три вертикални ленти во црвена, жолта и зелена боја со буквата R во средина. Буквата била поставена за да се разликува од сличното знаме на Гвинеја. Тоа знаме потекнувало од знамето на Етиопија, каде боите претставувале мирот, надежта за развој и народот. Бидејќи ова знаме потсетувало на геноцидот во Руанда, истото било променето.
ЖС „Врановци“
Железничката станица „Врановци“ — железничка станица во Република Македонија, со следниве географски координати: СГШ 41o 49 ' 48 , ИГД 20o 55 ' 24 .
Гросбаркау
Гросбаркау (Großbarkau) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Додаток:Дресови на ФК Манчестер Сити
Овој додаток ги содржи дресовите на фудбалскиот клуб Манчестер Сити, почнувајќи од сезоната 2004-2005 до тековната 2022-2023.
Позадина
Домашните бои на Манчестер Сити се небесно сина (дрес) и бела (шорцеви). Потеклото на боите кои се употребуваат во опремата кога клубот е домаќин е нејасно, но постојат докази дека клубот носи сина боја уште од далечната 1892 година или порано. Гостинскиот дрес традиционално бил во костенлива боја, но во последните години биле користени и други бои како сива, црна, темносина, виолетова и зелена боја. Во сезоната 2011-2012 година, тие имале пругаст втор дрес со црвено-црни верикални ленти, инспириран од оној што Ѓраѓаните го носеле во 1969 и 1970 година, еден од најуспешните периоди во историјата на клубот и тој одново им донел среќа.
Трети дресови
{|
Армутчи
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 8 километри западно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 121 метри.
Армутчи опфаќа површина од 34 квадратни километри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Армутчи се состоело од 40 семејства и 105 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Армутчи имало 350 жители Македонци и 20 Роми.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, во селото биле евидентирани 330 жители, додека во 1920 година 467 жители Турци. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Мегали Вриси.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 451 жител бегалци. , додека во 1940 година селото броело 732 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 590 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 527 жители, во 1971 година имало 474 жители, во 1981 година имало 468 жители, додека во 1991 година имало 497 жители. Денеска, населението на селото е 520 жители според пописот од 2001 година.
Окрузи во Луксембург
Луксембург има три округа, кои претставуваат најкрупна единица на административна поделба во земјата. Воспоставени се на 24 февруари 1843 г. . Окрузите понатаму се делат на кантони:
ЖС „Дуброво“
Железничката станица „Дуброво“ — железничка станица во Република Македонија, со следниве географски координати: СГШ 41o 27 ' 47 , ИГД 22o 09 ' 06 .
Знаме на Нигер
Знамето на Нигер е официјалното знаме на оваа африканска држава усвоено во 1959 година. Знамето е составено од три хоризонтални еднакви ленти во портокалова, бела и зелена боја со портокалов диск во средината. Знамето било дизајнирано уште во 1958 година
Размер
Размерот на знамето нема симболика и тоа може да се види во различни форми:
Киназа
Во биохемијата, киназа е вид на ензим кој го катализира трансферот на фосфатни групи од високоенергетски молекули, дарители на фосфат на супстратот. Овој процес е познат како фосфорилација кога супстратот добива фосфатна група, а ATP донира фосфатна група. Спротивно на тоа, дефосфорилација е процесот кога фосфорилиран супстрат донира фосфатна група, а ADP ја добива таа група и преминува во ATP.
Печково
Печково (дијалектно: Печкоо) — село во Општина Гостивар, во областа Горен Полог, во околината на градот Гостивар.
Потекло и значење на името
Селото го добило своето име поради местоположбата на падина, која е добро осветлена и загреана.
Дијалектно е познато и под името Печкоо.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Гостивар, југозападно од градот Гостивар. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 930 метри. Од градот Гостивар, селото е оддалечено околу осум километри.
Селото се наоѓа на падините на Шар Планина, 3 километри северно од големото село Вруток. Околината на селото е богата со извори, а како главни извори и чешми се: Водици, Селска Чешма, Димоа Чешма, Јанческа Чешма, Бојоска Чешма, Леска, Странка, Ѓинеска Чешма, Јоаноа Чешма, Грујоска Чешма, Извир, Старо Печково, Руска Чешма, Бука, Береки, Зли Дол и Дрење.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Штитаре, Симуноа Нива, Рупишта, Стрнка, Бојоски Камен, Гроб, Длаги Ливади, Коњушница, Мирчеј Нивје, Бачилиште, Буки, Ракида, Береки, Трње, Извир, Чука, Јаори, Гладница, Старо Печкоо, Присој, Ташкоец, Грагор, Длага Орница, Оградје, Митреа Нива, Мали Лазој, Стара Куќа, Тофилоо Ливадче, Џемоо Нивиче, Осој, Бојоски Камен, Бука, Глаа Бразда, Пиој, Мицоа Корија, Стара Корија, Под Ливадје и други.
Печково е село од разбиен тип, поделено на Горно и Долно Маало, кои меѓусебно се оддалечени околу 500 метри.
Apioperdon
Apioperdon pyriforme попозната како круша или пуфбол во облик на круша, била сапробична габа присутна низ поголемиот дел од светот. Појавувајќи се на есен, оваа пуфка била вообичаена и изобилна на трупците кои се распаѓале и од листопадни и од иглолисни дрва. Се сметала за избор за јадење кога се уште било незрело, а внатрешното месо било бело. Често се нарекувала Lycoperdon pyriforme, но била пренесена во Apioperdon во 2017 година врз основа на филогенетски и морфолошки разлики. Тоа бил единствениот вид во родот.
Таксономија
За прв пат габата била опишана во научната литература од Џејкоб Кристијан Шефер во 1774 година. Во 2001 година, ДНК доказите собрани од Дирк Кругер и голем број други миколози сугерирале дека родот Lycoperdon бил полифилетски, при што крушата во облик на пуфка најзначајно се разликувала од групата. Овој наод бил поддржан од неколку морфолошки разлики, вклучително и присуството на ризоморфи и неговата претпочитање за дрво. Публикацијата на понатамошни истражувања од 2003 година го преселил пуфболот во родот Morganella со специфичниот крај на епитетот променет за договор. Меѓутоа, во 2008 година, Ларсон и Џепсон повторно ја разгледале филогенијата на Lycoperdaceae, со пошироко земање примероци од видовите, и го задржале таксонот во Lycoperdon. Бил преименуван во Apioperdon pyriforme во 2017 година..Специфичниот епитет pyriforme било латински за „во облик на круша“.
Опис
Плодното тело на пуфболот во облик на круша бил со димензии од 1,5 до 4,5 cm во ширина од 2 до 4,5 cm во висина. Тие често биле во облик на круша како што сугерирало името, но тие исто така можеле да бидат речиси сферични. Кога се многу млади тие ниле покриени со мали бели боцки кои обично паѓале пред созревањето. Мала пора во развој можела да биде видлива на врвот, додека стерилната основа на печурката била мала и изгледала како да е втисната. Бојата се движела од речиси бела до жолтеникаво кафеава, а потемните нијанси се развивале со возраста, иако основата останува бела. Централната пора пукала на доцна зрелост за да им овозможела на ветрот и дождот да ги растерале спорите. Основата била прикачена на дрвото со помош на ризоморфи (дебели нишки од мицелиум слични на врвца).
Глеба, или внатрешната спорна маса, била бела кога била млада, но со возраста станувала зеленикаво-жолта до темно маслинесто-кафеава. Спорите биле со големина од 3 до 4,5 µm и биле тркалезни, мазни и имале темно маслинесто-кафена боја.
Lycoperdon perlatum бил сличен вид.
Јадливост
Габата била избор за јадење кога сè уште било незрело, а внатрешното месо било бело. Дополнително, еден водич велел дека пуфките се јаделе кога биле густо плодни. Тие можеле да се користат свежи или да се исечат на тенки парчиња за сушење, кои потоа можело да се прашат за употреба како ароматичен прав.
Требало да се користи претпазливост бидејќи Scleroderma citrinum со сличен изглед и другите видови на Scleroderma не се јаделе.
Печково
Историја
Над селото постои зарамнето место наречено Старо Печково, каде се познаваат остатоци од населба и има неколку извори. На селиштето се наоѓало првобитното македонско село Печково. За време на отоманскиот период, ова село било изложено на чести упади од качачките банди од Албанија. Поради тоа, мештаните се иселиле и основале ново село на пониска местоположба, каде и денес се наоѓа селото. На селиштето Старо Печково, покрај остатоци од куќи, се наоѓаат и траги од гробови и едно црквиште. Црквиштето се наоѓа покрај селиштето и сега е обраснато со шума.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 11,2 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 526 хектари, на пасиштата отпаѓаат 349 хектари, а на обработливото земјиште 139 хектари.
Врз основа на составот на атарот селото Печково има мешовита земјоделска функција.
Селаните покрај сточарството ги обработуваат и нивите, во чија близина е изворот на Вардар. Поради тоа што Печково се наоѓа во шарскиот појас на костенови дрва (најголем појас на костенови дрва на Балканот, сместен по цело подножје на Шар Планина од с. Вруток до с. Вратница) во селото се прави уникатната и многу вкусна ракија од костени.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Печково живееле 290 жители, сите Македонци христијани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Печково имало 320 Македонци под врховенството на егзархијата.
Една година подоцна во 1906, се дознава дека 17 од 32 христијански куќи во селото биле патријаршистички.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Печково е село во Вруточката општина во Горнополошкиот срез и има 44 куќи со 266 жители.
Печково преминало од средно по големина село, во мало, населено со македонско население. Така, во 1961 година, селото броело 348 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 53 жители.
Космос-1152
Космос-1152 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Печково
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 48 жители, сите Македонци.
Космос-1152
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 јануари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1152 бил надгледувачки сателит.
Печково
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 21 жител, од кои 7 Македонци и 14 лица без податоци.
Космос-1152
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 374 км, а најмалото на 171.
Печково
Родови
Печково е македонско село.
Според истражувањата од 1946 година, родови во селото се:
Иселеништво
Се знае за следниве иселени родови во Вруток (Игновци, 2 к.), Шабац (Игновци, 1 к.), Кракорница (Исаковци, 2 к.), Долно Јеловце (Анѓелковци, 1 к.; Данил, 1 к.), Гостивар (Лазаровци) и Здуње (Тримчевци, 1 к.).
За време на отоманскиот период, неколку години во селото живееле 3-4 албански семејства од Мердита (Северна Албанија), но во средината на век се спуштиле во атарот на селото Вруток и го основале селото Мирдита. До 1912 година, тие доаѓале во селото да ги обработуваат своите ниви, поради што останал топонимот Џемоо Нивче. За време на овој период и други Албанци се обидувале да се населат во селото. Се знае за Џемајловци, кои дошле од соседното Долно Јеловце, а подоцна заминале во Гостивар, како и за Еминолар, кои се иселиле во Дуф (маало Толјане).
Општествени установи
Било изградено во 1929 година со селски самопридонес и ангарија на селаните. Започнало со работа есента истата година, а прв учител бил Јарослав Г. Мацан (1929-1937). По раселувањето на селаните, училиштето било оставено на забот на времето и оставено да пропаѓа, поради што во 2006 година било срушено.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Печково било село во Гостиварската нахија на Тетовската каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во рамките на Општина Гостивар, која била значително проширена со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно, во периодот 1996-2004 година, селото било дел од Општина Вруток.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Вруток, во која покрај Печково се наоѓале Вруток, Дуф, Ново Село, Орќуше, Равен и Речане. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од тогашната општина Вруток во која влегувале селата Вруток, Мердита, Печково и Равен.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0529 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 29 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 21 гласач.
Редовни настани
Во селото традиционално се одбележуваат верските празници Петковден и Водици. Петковден е селска слава, на која има народен собир и веселба.
Хикелово правило
Покрај бензенот (C6H6) и голем број други соединенија се викаат ароматични.
Едно соеднинение за да е ароматично треба да го исполнува Хикеловото правило кое гласи:
Соединенијата се ароматични ако молекулата е циклична и планарна и ако содржи 4n+2 електрони, кои можат да градат π-врски (т.н. π-електрони) каде што n e некој природен број т.е. 1, 2, 3, 4...
IC 1659
IC 1659 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1659 се споменува и како UGC 7421, VCC 512.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1659 е од видот IB. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 1659 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 21 м 55,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 58' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на IC 1659 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40005.
Воденски батаљон
Воденски македонски баталјон — воена единица, формирана на 16 јуни, 1944 година на Кајмакчалан, како посебна македонска партизанска единица од македонски борци од Мегленско и Воденско, од составот на Триесеттиот полк на ЕЛАС. Седиштето на оваа единица се наоѓало во селото Горно Родево, Мегленско. На 12-13 октомври, 1944 година поради несогласување со КПГ во однос на македонското национално прашање, баталјонот преминал во вардарскиот дел на Македонија. На 18 ноември истата година, во слободна Битола, од македонските баталјони од Воденско, Леринско и Костурско е формирана Првата ударна бригада на Македонците од Грција, позната како Прва егејска ударна бригада.
Жофроа де Шарне
Жофроа де Шарне (околу 1251 - 18 март 1314) бил прецептор на Нормандија на темпларите. Тој бил жив запален, заедно со Жак де Молеј на 18 март 1314, на островот Ил де ла Сите, на реката Сена, во Париз. Шарне бил примен во редот на околу 17 години од страна на Амури де ла Рок, прецептор на Франција, во Етампс. На церемонијата бил присутен и Жан ле Франсес, прецептор на Педенак.
Годфроа де Шарне бил спален, заедно со Жак де Молеј во 1314, по признавањето на својата невиност и невиноста на темпларите. Се смета дека неговите последни зборови биле следниве:
Го убивте како маченик
Го направивте тоа и не знаевте
Дека денес сака Господ
И јас да умрам за редот како и тој.“
NGC 7554
NGC 7554 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7554 се споменува и како 3ZW 99, NPM1G -02.0510.
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7554 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7554 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 15 м 41,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -2° 22' 41"".
Други поделби
Проучување на NGC 7554 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70850. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5243. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 306.
NGC 527/2
NGC 527/2 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 527/2 се споменува и како MCG -6-4-22.
Откривање
Објектот е откриен на 1 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 527/2 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,1 m/лм2. NGC 527/2 има привидни димензии од 1,6' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 23 м 59,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 7' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 527/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5142. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7004.
Згради на Заводот за заштита на спомениците на културата и музеј – Прилеп
Згради на Заводот за заштита на спомениците на културата и музеј – Прилеп — управни згради во градот Прилеп, прогласени за културно наследство на Македонија. Во нив е сместен Заводот и музеј, кој се грижи за културно-историските добра на прилепскиот крај и изложува поставки во својот музејски простор.
Историја
Зградите се наоѓаат на улица „Александар Македонски“ (старо име „Моша Пијаде“) бр. 142. Едната е изградена од 1939 до 1941 година, а другата во 1970 г. Првично ова била зградата на Општина Прилеп, а со изградбата на новата општинска зграда, тука е сместен Институтот и музеј.
Опис
Едната зграда е приземна, со масивни уидови од тула и Дрвен повеќеводен покрив со ќерамиди. Се влегува непосредно од улица. Има голема внатрешна сала преку која која се влегува во изложбениот простор, библиотеката и една канцеларија.
Втората зграда се состои од приземје и кат. Изградена е исто така од полна тула и има дрвен покрив со ќерамиди. Влезот е од задниот двор, а просториите се насочени кон север и запад, и се користат како депоа.
Во рамките на комплексот има и приземни објекти от тула со дрвен покрив и ќерамиди, сместени на југи запад. Тука исто така има депоа и канцеларии.
Градбите имаат украсни елементи фасадите и зачуван ритам на прозорците.
Баирли
Баирли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Хонигзе
Хонигзе (Honigsee) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Симница
Симница — село во Општина Гостивар, Западна Македонија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во општина Гостивар во ридско планинска област на јужнта страна од Полошката Котлина во подножјето на планината Бистра. Селото е населено со албанско население.Граничи со соседните села Сушица, Церово, Сретково, Горна Ѓоновица, Долна Ѓоноваца и Митрови Крсти, сите населени со македонско население освен Долна Ѓоновица.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 430 жители, од кои 424 Албанци и 6 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 183 жители, од кои 159 Албанци и 24 лица без податоци.
Родови
Симница е албанско село.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото:
Кодра маало
Кара маало
Османлар маало
Али Идре маало
Шере маало
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 512 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Митрој Крсти.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 503 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во селото до Втората светска војна постоеше манастир кој после ѕверското убиство на игуменот од страна на балистичките банди во 1944 г. Манастирот до темел запален и изгорен. Ден денес рушевините и остатоците од манастирот сведочат за дивјаштво на балистите предводени од симничанецот Џемо Хаса. На 14 септември секоја година на денот на манастирот до 1944 г. имало прослава и собир на православните христијани од околните села со народен собир со веселби кои траеле три дена. Во почетокот на последните десетгодини од минатиот век 1990 до 1999 г. постоеше иницијативa за возобновување на манастирот од страна на МААК.
Знаме на Нигерија
Знамето на Нигерија е официјалното знаме на оваа африканска држава, кое било дизајнирано во 1959 година, а официјално усвоено на 1 октомври 1960 година. Знамето е составено од три вертикални ленти во зелена, бела и зелена боја. Зелената боја ги претставува природните богатства на земјата, а белата боја го претставува мирот. Знамето е засновано врз дизајнот на Мајкл Таиво Акинкинми, кој поднел свој дизајн на местен конкурс за избор на државното знаме.
NGC 2752
NGC 2752 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2752 се споменува и како UGC 4772, MCG 3-23-38, CGCG 90-72, IRAS 09028+1832.
Откривање
Објектот е откриен на 28 март 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2752 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2752 има привидни димензии од 1,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 5 м 42,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 20' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
Други поделби
Проучување на NGC 2752 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25523. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1404. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 62.
Уни банка АД - Скопје
Универзална Инвестициона Банка АД Скопје, позната како УНИБанка, e македонска универзална банка, која, мерено според големината на активата, спаѓа во групата средни банки. Таа нуди широк спектар банкарски активности, почнувајќи од прибирање депозити, одобрување кредити на правни и физички лица, услуги во домашниот и во меѓународниот платен промет, до посредување во купопродажбата на девизи, хартии од вредност и друго. Нејзиното седиште се наоѓа на улица „Максим Горки“, бр. 6, 1000 Скопје.
Историја
Банката е основана на 30 април 1993 година како една меѓу првите банки по осамостојувањето на Македонија, под името ''Балканска банка а.д. Скопје''. Согласно со регистрацијата, банката ги извршувала сите банкарски активности својствени за една универзална банкарска институција.
Во јули 2003 година била извршена сопственичка трансформација на акционерскиот капитал на банката. Реализирана е нова емисија на акции во вкупен износ од 2,0 милиони ЕУР. Сопственичката трансформација и реализацијата на новата емисија на акции предизвикаа промена во структурата на акционерскиот капитал на Банката од 78,8%. Новото име на Банката е '''Универзална Инвестициона банка а.д. Скопје или УНИБанка'''.
Основни податоци за банката
Акционери со квалификувано учество:
Цеко Тодоров Минев. Акции кои акционерот ги поседува во Банката: 198.994 обични акции, што претставува 37,51% од вкупниот број обични акции, односно 36,45% од вкупниот број акции.
Износ на запишан капитал: 545.987.000 денари
Номинален износ на акциите: 1.000 денари
Акционери кои немаат квалификувано учество:
Вкупен број акционери кои немаат квалификувано учество во банката: 352
Вкупен број на обични акции кои ги поседуваат акционери кои немаат квалификувано учество: 132.457 обични акции
Сопственичка и организациона структура
Во вкупната акционерска структура на банката, доминантни сопственици се двајца странски инвеститори, кои поседуваат повеќе од 75% од акциите.
УНИБанка организационо претставува систем кој функционира во функција на остварување на поставените стратешки цели и приближување до клиентот, преку работењето на:
Финансиски показатели
Врз основа на ревидираните финансиски извештаи, подготвени во согласност со Методологијата пропишана од Народната банка на Република Македонија, во текот на 2012 година, Уни банка ги остварила следниве финансиски резултати од работењето.
Истовремено, на 31 декември 2012 година, Уни банка ги имала следниве средства, обврски и капитал
NGC 5138
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5138 се споменува и како OCL 902, ESO 132-SC7.
Откривање
Телото е откриено на 26 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5138 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,6 m. NGC 5138 има само една позната привидна димензија, која изнесува 8'.
Други поделби
Проучување на NGC 5138 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 429; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8674. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Трансаминаза
Во биохемијата, трансаминаза или аминотрансфераза е ензим кој врши катализа на трансаминацијата помеѓу аминокиселина и α-кето киселина. Овие ензими се важни во синтезата на аминокиселини, кои потоа формираат белковини. Во медицината, тие се важен индикатор на функцијата на црниот дроб.
Аминокиселината содржи амино (NH2) група. Кето киселината содржи кето (=O) група. При трансаминација, NH2 групата на едната молекула се заменува со =O групата на другата молекула. Аминокиселината станува кето киселина, а кето киселината станува аминокиселина.
Зголемената концентрација на трансаминази може да биде индикатор за оштетување на црниот дроб. Две важни трансаминази се аспартат трансаминаза (AST) и аланин трансаминаза (ALT).
Александар Бујнов
Александар Иванов Ненов (Александър Буйнов), наречен Бујнов (26 септември 1879 - 27 септември 1924) е револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Александар Ненов е роден во градот Шумен на 26 септември 1879 година. Тој е најстариот син во семејството на богатите занаетчија кој изработувале гајтани и срма за народни носии. . Се школувал во својот роден град, а завршил гимназија во Софија. Во 1896 година запишува право на Софискиот универзитет, а во 1897 година станува глумец во театарот „Солзи и смеа“. При една од турнеите на театарот во Солун во 1898 година се запознава со дејци на ВМОРО и се вклучува во македонското ослободителното движење. Поради бујниот карактер е нарекуван "Бујниот" и од таму прифаќа името Бујнов.
По Илинденското востание во 1903 година Бујнов го напуштил театарот и се одал целосно на македонското револуционерното движење. До 1905 година е четник во Скопскиот револуционерен округ, а потоа - во Серско, каде што станува еден од блиските на Јане Сандански.
На третиот редовен конгрес на Серско револуционерен округ во 1907 година е избран за член и секретар на окружниот револуционерен комитет. По Младотурската револуција во 1908 година е меѓу основачите на Народната федеративна партија во Солун и е член на Централниот совет. На изборите во 1912 година Бујнов е избран за пратеник во Османлискиот парламент.
Во Балканските војни (1912-1913) Александар Бујнов застанува на чело на чета и го заштитува македонското население во Неврокопско и Демирхисарско од настапувањата на Турците и учествува во ослободувањето на Пиринска Македонија. Со него се војводите Димитар Арнаудов, Икономов, Иван Кјумџиев, Грнев, Тухчев и Бакаров. Во борба во селото Црвишта во Шарлија на 22 октомври 1912 година е тешко повреден.
По Првата светска војна е во групата на противниците на Тодор Александров и генерал Александар Протогеров, предводена од Ѓорче Петров. Во април 1923 година е избран за пратеник во Бугарското народно собрание. По превратот од 9 јуни се утврдува во градот Банско. По убиството на Тодор Александров, Александар Бујнов е убиен по пресудата на ВМРО на 27 септември 1924 година во Банско.
Западна Морава
Западна Морава (Западна Морава) — река во Централна Србија со должина од 308 км, која, заедно со Јужна Морава ја прави Голема Моравија.
Извори
Западна Морава настанува во полето Ташти, источно од Пожега, од реките Голијска Моравица и Ѓетиња. Во ова поле во Ѓетиња од левата страна се влева Скрапеж, но на помалку од еден километар од устието на Скрапеж, Ѓетиња се спојува со Голијска Моравица, создавајќи ја Западна Морава. Мерено од изворот на Голијска Моравица, Западна Морава е со должина од 308 км, додека должината само на Западна Морава е 208 километри.
Економија
Долината на Западна Морава, Западно Поморавје, економски е најразвиена од долините на трите Морави. Со долината на Ибар, Западна Морава има голем потенцијал за производство на електрична енергија (хидроелектраните Овчар Бања и Меѓувршје). Водата исто така се користи за наводнување, и за таа намена на реката е создадено вештачкото езеро Парменац, помагајќи му и на така плодниот регион (житарки, овоштарници). Покрај тоа, од долините на трите Морави, долината на Западна Морава е најпошумена.
Особености
Во Западна Морава вкупно се влеваат 85 притоки. Реката била подолга (319 км), но поради регулацијата на протокот, таа е скратена. Западна Морава има просечен проток, од 125 метри кубни во секунда, но се одликува со екстремни колебања, кои од своја страна предизвикуваат големи поплави. Сливот на Западна Морава е 15.849 квадратни километри (42,3 % од целиот слив на Голема Морава), припаѓа на црноморскиот слив, а самата река не е пловна.
Страници на љубовта (филм)
Страници на љубовта е романтичен филм од 2004 година режиран од Ник Касаветес, заснован врз романот со исто име на Николас Спаркс.Главни ликови во филмот се Рајан Гослинг и Рејчел МекАдамс како млад пар кои се вљубуваат во текот на 1940 година. Нивната приказна е раскажана во сегашност од страна на еден постар човек, чија улога ја игра Џејмс Гарнер, кој ја раскажува приказната на жител во старечки дом, игран од Гена Роландс.
Содржина
Филмот започнува со еден постар човек кој и чита од една тетратка на една постара жена за приказна помеѓу двајца млади љубовници Ели и Ноа. Приказната датира назад во летото 1940 година во Сибрук, Јужна Каролина. Ели Хамилтон е девојка од богато семејство која го поминува летото во Сибрук. На еден карневал Ели го запознава Ноа Калоун, локално момче кое работи во фабрика за дрвенарија. За време на летото нивната романса цути и тие го поминуваат секој момент заедно.
Родителите на Ели и кажуваат дека тој не е доволно добар за неа. Истата ноќ Ели и Ноа се расправаат. Тие раскинуваат, но веднаш зажалуваат за одлуката. Семејството на Ели наредниот ден заминува од Сибрук и Ноа, уништен, и пишува секој ден по едно писмо кои нејзината мајка ги крие. Бидејќи Ели не му одговара на писмата Ноа се сели во Атланта. По нападите на Перл Харбор, тој се пријавува во војската за Втората светска војна додека Ели оди на колеџ.
За време на колеџот Ели волонтира како помошник медицинска сестра за ранетите војници и го среќава ранетиот Лон Хамонд, помладиот - еден млад, згоден, шармантен човек од богато семејство. На радост на родителите на Ели тие се свршуваат, а во меѓувреме Ноа се враќа дома. Ноа се поздравува со татко му кој го известува дека ќе ја продава сегашната куќа за Ноа да може да ја купи старата Биндзор плантажа (старата напуштена куќа која Ноа и вети на Али дека ќе ја реновира за тие да можат заедно да живеат таму). За време на посетата на Чарлстон, Јужна Каролина да и ги презентира на државата неговите планови за градење на неговата нова куќа, Ноа ја здогледува Ели како оди надолу по улицата. Ноа, кој во тоа време е во автобус, веднаш скокнува од автобусот и ја гони Ели. Ја здогледува дека влегува во ресторант и се насмевнува, но потоа ги гледа неа и Лон како се бакнуваат. Уништен, Ноа ја реновира старата куќа, верува дека ако тој го одржи ветувањето Ели ќе се врати. Откако ја завршува куќата, Ноа се обидува да ја продаде, но не може да се оддели од неа.
Во сегашноста, јасно е дека старата жена е Ели а раскажувачот на приказната е нејзиниот сопруг. Таа не го препознава своето семејство поради нејзината влошена деменција и тие го молат нивниот татко да дојде дома со нив додека тој инсистира да остане со неговата жена.