cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Адолф Фредерик, крал на Шведска
Царување
За време на неговото 20-годишно владеење, Адолф Фридрих бил малку повеќе од една фигура, вистинската моќ се со Риксдагот, често се оддалечувал од страна на партиските расправии. Двапати се обидел да се ослободи од туторството на имотите. Првата прилика била во 1756 година. Поттикнат од неговата сопруга Луиза Улрика од Прусија(сестра на Фридрих Велики), тој се обидел да поврати дел од ослабената прерогативност преку државниот удар од 1756 година да го укине владеењето на Риксдагот на имотите и да ја врати апсолутната монархија во Шведска. Како последица на тоа, тој за малку ќе го загубел својот престол. Во втората прилика за време на декемвриската криза(1768), под водство на неговиот најстар син, Густав, тој успеал да го собори сенатот „Капа“(Шведски: Mössorna), но не можел да ја искористи својата победа.
Владимир Тодоровиќ
Животопис
За особени заслуги во афирмацијата и развивањето на јазикот на прифаќање на различности, разбирање и соживот меѓу народите, Македонскиот културен форум од Пула во 2011 година на Владимир Тодоровиќ му го додели меѓународното општетсвено признание „Повелба за соживот”.
Адолф Фредерик, крал на Шведска
Смртта
Адолф Фредерик ненадејно починал во Стокхолм на 12 февруари 1771 година со симптоми слични на срцева слабост или труење. Популарните приказни за неговата смрт како резултат на голем оброк (составен од јастог, кавијар, кисела зелка, кипер и шампањ и неговиот омилен десерт хетвег од семла колачи и топло млеко) се сметаат за пропагандисти од современите писатели.
По неговата смрт, неговиот син Густав III ја презел власта во 1772 година со воен државен удар, враќајќи го апсолутното владеење.
Наследство
Кралот се сметал за зависен од другите, слаб владетел и без никакви таленти. Сепак,тој наводно бил добар сопруг, грижлив татко и нежен господар со своите слуги. Неговото омилено поминување на времето било да прави кутии за бурмут, за што наводно поминувал многу време. Неговото гостопримство и пријателство биле сведоци на многумина кои длабоко го оплакувале по неговата смрт.
Деца
Со неговиот брак со принцезата Луиза Улрика од Прусија (кој се одржал на 18 август/29 август 1744 година во Дротнингхолм), тој ги имал следните деца:
Со Жан Ду Лондел имал еден син:
Со Маргерит Морел имал еден син кој починал како дете:
Адолф Фредерик можеби бил татко на Лолоте Форсберг од Ула фон Ливен, но тоа никогаш не било потврдено.
Стилијанос Венетидис
Стилијанос Венетидис (грчки: Στέλιος Βενετίδης) (роден на ) — поранешен грчки фудбалер, кој играл на позицијата лев бек.
Кариера
Во текот на својата кариера, Венетидис најмногу бил запомнет по периодот додека настапувал за Олимпијакос со кој освоил четири титули Првак на Грција и два купа, а исто така играл и во натпреварите од Лигата на шампионите. Покрај Олимпијакос настапувал уште за екипите на Орестис, Ксанти, Паок и Лариса. Кариерата ја завршил во мај 2012 година, на возраст од 35.
Тој е поранешен Грчки репрезентативец во периодот 1999-2004 има одиграно 42 натпревари за репрезентацијата. Венетидис исто така беше дел од репрезентацијата која победи на Европското првенство 2004. Играл на 3 натпревари, два во групната фаза и последните 15 минути од финалето.
Заслуги
ПАОК Олимпијакос Лариса Фудбалска репрезентација на Грција
Рон Визли
Надворешни врски
Figuren der Harry-Potter-Romane
IC 1520
IC 1520 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1520 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1520 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 29 м 44,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 0' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 1520 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1357989.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Евстратиј Печерски
Евстратиј Печерски е христијански светец од 11 век.
Според христијаните бил мошне богат но целиот свој имот го раздал и стапил во Печерскиот манастир и се замонашил. Кога Полјаците завојувале против Киев во 1097 година, го ограбиле манастирот, мнозина христијани и монаси исекле, а Евстратиј со уште некоин верници го продале во ропство на некој Евреин во градот Корсун. Тој Евреин му се потсмевал на Евстратиј и другите со него и ги приморувал христијаните ѝ да преминат во еврејската вера. Гледајќи дека нема друг излез, сите решиле со глад да умрат. На таа одлука христијаните ги охрабрил Евстратиј.
Научен на пост Евстратиј издржал 14 дена без храна. Разгневен Евреинот што му пропаднале парите со кои ги купил робовите, му се одмаздил на Евстратиј на тој начин што го приковал на крст по кое тој починал. Бесен, од лутина, Евреинот го прободел со копје а неговото тело било фрлено во морето. Наскоро потоа византискиот цар наредил да се казнат Евреите во Корсун за злобата кон христијаните. По ова, евреинот бил заробен и обесен на дрво.
Православната црква неговиот ден го чествува на 28 март.
Севрели
Севрели — пазарско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Рамадан Назифи
Основно училиште завршил во родното село, додека средно во гимназијата „Зеф Луш Марку“ во Скопје. Дипломирал, Француски Јазик на универзитетот св. Кирил и Методиј во Скопје.
Познат како еден од првите и најискусните дипломати од албанска припадност во Македонија, во 1995 година започнал да работи во Македонската Амбасада во Бон до 1999 г. Од 2004-2008 работил како министер советник во амбасадата во Берлин. Амбасадор на Република Македонија во Швајцарија од 2009-2013. Од 2013 г. е директор на директоратот на Европска Унија во Министерството за Надворешни Работи на Република Македонија 2018 именуван за Амбасадор во Република Германија.
Мис Ли
Линда Карлсон (попозната по нејзиното уметничко име Мис Ли; р. ) — шведска пејачка и текстописец. Од почетокот на нејзината кариера во раните 2000-ти, таа има издадено вкупно осум студиски албуми, а неколку нејзини песни се прикажани во шведски реклами, како и во бројни американски телевизиски серии.
Животот и кариерата
Линда Карлсон е родена на 21 јули 1982 година, во Борланге, Шведска. Во нејзината зрела возраст, таа се преселила во Стокхолм.
Користејќи го уметничкото име Мис Ли, таа го издала својот деби албум, Late Night Heartbroken Blues, во 2006 година. Нејзиниот сингл „Don't Try to Fool Me“ е прикажан во оригиналната серија на Showtime Weeds, како и во Grey's Anatomy, и двете во 2007 година. Нејзината песна „Bourgeois Shangri-La“ од нејзиниот четврти студиски албум, Dancing the Whole Way Home (2009), била користена од Apple во телевизиската реклама за iPod Nano 5G, а нејзината песна „Oh Boy“ била искористена во реклама за Volvo C70 од 2010 година. Нејзината песна „True Love Stalker“ била искористена во телевизиската промоција на епизодата на Desperate Housewives. Песната „Засекогаш пијан“ била прикажана на почетната сцена на Grey's Anatomy. Нејзината песна „My Heart Goes Boom“ била прикажана на повеќе реклами за популарната продавница за мебел во Обединетото Кралство DFS кон крајот на 2012 година, кратко време по нејзиното појавување на Så mycket bättre истата година. Во 2013 година „My Heart Goes Boom“ бил користен во американските телевизиски реклами на женска облека од Black Market на Белата куќа. По обемната турнеја на која го промовирала нејзиниот седми албум, „ Волците“ го заклучија во 2014 година, Ли изјави дека потонала во депресија и отишла во изолација. Таа потоа присуствувала на кампот на текстописците во Лос Анџелес, Калифорнија, каде соработувала во студио со Ријана, пишувајќи песна за албумот на уметникот Анти (2016). Сепак, Неименуваната песна не се појавила на албумот, иако Ли изјавила дека Ријана ги купила правата за неа.
Ли го издадала својот осми студиски албум, A Woman's Guide to Survival, во 2017 година. Песната „Aqualung“ од албумот била претставена во деби видеото за Volvo XC40 за 2019 година. Нејзината песна, „I Can't Get You Off My Mind“, се користела за филмски промоции на кабелската и сателитската станица Starz.
NGC 7490
NGC 7490 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7490 се споменува и како UGC 12379, MCG 5-54-36, CGCG 496-44, NPM1G +32.0586, IRAS 23050+3206.
Откривање
Објектот е откриен на 11 октомври 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7490 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 7490 има привидни димензии од 2,7' х 2,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 7 м 25,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 22' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 7490 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70526. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 124; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2755. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 914.
NGC 2634
NGC 2634 — елиптична галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2634 се споменува и како UGC 4581, MCG 12-9-15, CGCG 331-66, CGCG 332-13.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2634 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2634 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 48 м 25,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 73° 58' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 2634 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24749. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 7; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4381. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1325.
1466
1466 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1466 година од новата ера, 466. од вториот милениум, 66. од XV век и седма од 1460-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6974 и 6975 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6216 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5226 и 5227 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2219.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1466 година се протега во 4102 и 4103, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4162 и 4163 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2009. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 870 и 871 исламска година.
Непознат датум
Кралство Грузија се распаѓа на голем број на кнежевства
Луна парк (Хамбург-Алтона)
Луна паркот ― поранешен забавен парк во Хамбург, Германија. На неговото отворање во 1913 година тој бил најголем во Германија. Тој бил затворен по избувнувањето на Првата светска војна во 1914 година и повторно бил отворен за помалку од една година во 1923 година.
Парк
Луна Парк зафаќал повеќе од 100,000 квадратни метри помеѓу улицата Аугустенбургер, улицата Килер, Мемеландале и Лунапарк во областа Алтона во Хамбург, кој бил засебен град за време на отворањето. Тој беил во непосредна близина на станицата Калтенкирхен и во близина на станиците Емилиенстраше и Холстен. Во тоа време најголемиот забавен парк во Германија, тој бил еден од бројните отворени ширум светот на почетокот на 20 век, кој го зел своето име од Луна Паркот на островот Кони.
Зградите биле полудрвени, конструирани од бетон над персоналот со обоена површина испрскана над бетонот. Влезната зграда била светлоцрвена со покрив со ќерамиди; салата за танцување била направена според селска германска селска куќа, со силно украсени sидови и сламен покрив ; другите згради имаа црвени холандски покриви со ќерамиди.
Историја
Паркот бил отворен на 28 август 1913 година. Затворен е една година подоцна откако избувнала Првата светска војна во август 1914 година; до 1921 година, повеќето од знаменитостите во него биле демонтирани.
Во пролетта 1923 година, паркот бил повторно отворен од претприемачот Хуго Хасе кој ги преместил знаменитостите таму од неговиот парк во Ајмсбител, кој бил затворен во 1922 година. Инфлацијата под Вајмарската Република и како резултат на широко распространетата сиромаштија сериозно влијаеле врз бизнисот до август таа година, а Хасе го затворил паркот а градбите ги урнале. Кон крајот на 1920-тите, областа била повторно развиена, претежно за атлетски терени. Бетонска градба како Канцеларија за невработеност дизајнирана од Густав Оелснер била изградена во 1926 година на местото на влезната зграда и сега е градско обележје, а блок на станови на Мемеландале, исто така дизајнирани од Оелснер, се наоѓаат на поранешниот терен. Улица и детско игралиште со името Лунапарк (сместено приближно на местото на областа) се единствените преостанати индикации за постоењето на паркот.
Ubisoft
Ubisoft Entertainment S.A. (, Јубисофт ) — француски издавач и изработувач на видеоигри, делумно во сопственост на Electronic Arts (20 %) но сепак независен, со седиште во Монтреј сир Боа, Франција. Компанијата има студија во 17 земји и филијали во 28 земји.
Во 2008 година била трет најголем независен издавач на видеоигри во Европа и четврти најголем во САД.
Леополд VI (војвода од Австрија)
Леополд VI Бабенберг (Luitpold VI. von Österreich, роден во - починал на ) — владетел од династија Бабенберг, војвода од Австрија од 1198 година и војвода од Штаерска од 1194 година до неговата смрт.
Животопис
Леополд бил син на Леополд V Бабенберг (1157-1194) и неговата сопруга Елена Унгарска (1158-1199), ќерка на унгарскиот крал Геза II.
По прекршување на одредбите од пактот од Георгенберг, по смртта на Леополд V териториите на Бабенберг биле поделени: поголемиот брат Фридрих I го доби Војводство Австрија (територија што одговара приближно на денешна Долна Австрија и Источна Горна Австрија), а самиот Леополд VI станал војвода на Штаерска. И двете војводства подоцна биле обединети од страна на Леополд VI кога Фридрих починал по само четири години од своето управување.
Крстоносна војна
Леополд VI учествувал во шпанската Реконквиста и во две крстоносни војни - во 1212 и 1217-1221, поради одбрана на честа на својата династија. Слично на своите претходници, Леополд VI се обидел да го развие феудалниот систем во земјата со основање на манастири. Најважен проект на овој потфат бил манастирот во Лилиенфелд во Долна Австрија по долината на реката Трајзен каде по смртта Леополд бил погребан. Покрај тоа, тој давал поддршка на католичките ордени. Друга важна заслуга на војводата Леополд било тоа што Енс го подигнал во статус на град во 1212 и Виена во 1221, чија територија се зголемила речиси двапати.
Готика
При управувањето на Леополд, во Австрија започнал да се применува архитектонскиот стил готика. Капелата Capella Speciosa се смета за првиот објект кој бил направен во готски стил во реонот на реката Дунав во Клостернојбург. Реконструкција на капелата може да се види и денес во градините на дворецот во Лаксенбург.
Австрија на Бабенбергите го достигнала зенитот за време на управувањето на Леополд. Како доказ за тоа може да се сметаат бракот на војводата со византиската принцеза Теодора Ангелина и неговиот обид да посредува во односите помеѓу царот на Светото Римско Царство Фридрих II и папа Григориј IX на кои работел до својата смрт во 1230 година во Италија.
Искуство
Дворот на Леополд е познат како центар за средновековните минезингери - Валтер фон дер Фогелвајде, Најдхарт фон Ројентал и Улрих фон Лихтенштајн, кои биле редовни посетители на војводата. Се смета дека епската песна Nibelungenlied била напишана во дворот на Леополд VI Бабенберг.
Леополд VI починал во Касино во 1230 и бил наследен од страна на неговиот син Фридрих II.
Семејство
Леополд VI и Теодора Ангелина (1180/1185 во Цариград, † 22/23 јуни 1246) од византиската царска династија Ангели имале седум деца:
Сарбегово
Сарбегово или Асарбегово (Δροσερό, Дросеро; до 1927 г. Ασιάρ Βέη, Асјар Веи ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 457 жители (2011), од кои една третина се Македонци, а останатите — грчки дојденци. Сè до 1920-тите било населено со Македонци и Турци, од кои Македонците имале двотретинско мнозинство.
Во Отоманското Царство
На почетокот на XX век Сарбегово било село во Ениџевардарската каза. Црквата „Св. Ѓорѓи“ е изградена во XIX век. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Сарбегово броело 300 Македонци и 100 Турци.
Според цариградскиот деец Христо Силјанов, по Илинденското востание во 1904 г. селото (Сар бегово) потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Сарбегово (Sarbegovo) имало 360 Македонци под егзархијата.
Во овој период меѓу Македонците во селото работела бугарската пропаганда. Кукушкиот околиски училиштен инспектор Никола Хрлев напишал во 1909 г. за селото:
Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни селото се состоело од 60 македонски и 30 турски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 422 жители, кои во 1920 г. биле 439. Во 1920-тите турското население на Сарбегово е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место се доведени грчки колонисти од село Тајфири (Тајфурќој) во Источна Тракија и Ираклио, Никомидиско во Мала Азија. Во 1925 г. дошле и извесен број Власи, а во Бугарија заминале 58 македонски жители. Во 1927 г. селото е преименувано во Дросеро, што значи „свежо“. Според Тодор Симовски, во 1928 г. селото имало 636 жители, од кои вкупно 289 грчки доселеници и неколку влашки семејства, а останатите биле Македонци. За време на Граѓанската војна во февруари 1946 г. селото е напуштено. На 3 јули 1947 г. е изгорено целото село, со исклучок на десетина куќи и црквата. Жителите на Сарбегово се вратиле во 1950 г. но следната година не се попишани, веројатно поради сè уште нејасната ситуација.
По војните, населението почнало постепено да се смалува во однос на претходно и тој тренд трае до денес.
Стопанство
Сарбегово е доста богато село. Се одгледуваат овошје, жито и памук, а делумно се прават и сточарски преработки.
1
1 (I) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1 година од новата ера, 1. од првиот милениум, 1. од I век и прва од 0-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5509 и 5510 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4751 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3761 и 3762 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 754.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1 година се протега во 2637 и 2638, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2697 и 2698 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 544. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 640 и 639 година пред хиџра.
Надворешни врски
0er
Чифлачиште (Опила)
Чифлачиште — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Опила. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време.
Опис
Се наоѓа на околу 1 км од јужниот раб на Бабунско маало, југозападно од наоѓалиштето Чифлик, непосредно под падините на Војсин Рид на десниот брег на Крива Река. Претставува тераса со приближни димензии од 200 х 100 м, на која се гледаат фрагменти од градежни тули и керамички садови, исфрлени на површината со перманентното орање. Во некои од нивите се забележуваат отпечатоци од темели на ѕидови од кои е изваден градежниот материјал. Повеќето од објектите имале профан карактер, а не се исклучува можноста за постоење на сакрален објект. Во 1995 година, поради поставувањето на трасата на железничката пруга, Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата изврши заштитно ископување. Откриени се остатоци од темели на објект со 5 простории со приближни димензии од 4 х 4 м, зачувани во висина од 0,40 до 0,80 м и широки 0,60 м, како и една печка за топење на метал. Периметралниот ѕид е масивно граден, широк 1,00 до 1,10 м и веројатно се работи за објект користен за економски цели, од времето на III-IV век.
Нојкамперфен
Нојкамперфен (Neukamperfehn) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Lage
Нојкамперфен се наоѓа на поранешно мочуриште во средишниот дел на Источна Фризија. На север се граничи со местото Тимел (општина Гросефен) во округот Аурих, на запад се наоѓа Јерингсфен (општина Мормерланд), на југ и на исток се наоѓаат местата Штикелкамп и Бенингафен на општината Хезел.
Општински единици
Општината се состои од местата Нојефен и Штикелкамперфен.
ДДТ
ДДТ (кратенка од тривијалниот назив: дихлородифенилтрихлороетан) претставува еден од најдобропознатите синтетички пестициди. ДДТ е супстанца со долга и контроверзна историја.
За првпат била синтетизирана во 1874 година, а нејзините својства како инсектицид не биле откриени сѐ до 1939 година. Во втората половина од Втората светска војна оваа супстанца била користена и за воени и за цивилни цели. Најчесто за контрола на популацијата на комарци кои ја ширеле маларијата. Во 1948 година швајцарскиот хемничар Паул Херман Милер of Geigy Pharmaceutical бил награден со Нобелова награда за физиологија и медицина „за откривање на високата ефикасност на ДДТ...“
Започнувајќи од 1962 година со објанвувањето на книгата Silen Spring од американскиот биолог Rachel Carson започнува да се обраќа повеќе внимание врз ефектите кои супстанците ги имаат врз човековото здравје и врз животната средина. Книгата сугерира дека ДДТ и сличните супстанци може да предизвикаат рак кај луѓето и дека може да го загрозат опстанокот и на другите животински видови. Оваа книга доведе до забрана на употребата на ДДТ во сад во 1974 година. Употребата на оваа супстанца во земјоделството е забрането според Стокхолмската конвенција. Нејзината употреба, во извесна мерка, е дозволена само за контрола на векторите на пренесување на заразни болести, иако и ова не е без контроверзи.
Акутна токсичност
ДДТ во САД е класификувана како средно токсична супстанца. Многу ретко ДДТ се користи орално за третман на труење со барбитурати.
Ефекти врз репродуктивниот систем
Покажано е дека ДДТ и ДДЕ, како и останатите органохлорни соединенија претставуваат ксеноесторгени супстанци. Врз правилниот развој на репродуктивниот систем овие супстанци може да влијаат на повеќе начини.
Швиловзе
Швиловзе (Schwielowsee) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на бреговите на Швиловското Езеро, низ кое тече реката Хафел. Општината била основана на 31 декември 2002 со спојување на три претходни општини Капут, Гелтов и Ферх. Фериботот Капут, кој поминува низ Хафел, ги поврзува Капут и Гелтов. На источните брегови на езерото се наоѓа градот Потсдам, додека на неговите западни брегови е градот Вердер (Хафел).
Тарс
Тарс (турски: Tarsus) — град во Турција, во покраината Мерсин, оддалечен 20 километри од Средоземното Море.
Швиловзе
Историја
Гелтов (заедно со Потсдам) бил првпат споменат како словенска населба Гелити во декрет од 993 на царот Отон Трети, кој го поклонил на неговата тетка, опатињата Матилда од Кведлинбург. Речниот премин во Хафел имал големо значење уште од древни времиња. Денес тука поминува сојузниот автопат Б1 преку мостот Baumgartenbrücke.
Тарс
Историја
Денешниот Тарс се наоѓа на истото место како и стариот град. По распадот на империјата на Александар Македонски, Тарс влегол во составот на Селевкидското Царство. Тој бил напреден град, зашто, според зборовите на Ксенофонт, се наоѓал во „голема, прекрасна долина со доволно вода, а полна со секакви дрвја и лозја; а раѓа и мешунки, просо, пченица и јачмен“ (Xen. Anab. I 2, 22), а Јулиј Цезар го опишал како „Oppidum fere totius Ciliciae nobilissimum fortissimumque“. Во хеленско-римскиот период, Тарс бил важен центар на стоичката школа и во него работеле неколку философи-стоичари, како: Атенодор Кордилион, Атенодор од Канана, а според некои извори и Хризип бил од Тарс. Географот Страбон вака го опишал негувањето на философијата во Тарс: „Тамошните жители ревносно ја негуваат Философијата како и сите други општи науки, така што ги надминуваат не само Атина и Александрија туку и секое друго место кое би можело да се спомене и во кое има училиште и философска настава. Но, разликата е само во тоа што оние кои во Тарс се занимаваат со наука сите се домашни луѓе, а туѓинците не доаѓаат лесно; Таршаните не остануваат таму, туку одат во туѓина заради усовршување и кога ќе го довршат своето образование, често остануваат во туѓина, така што само малкумина се враќаат... Освен тоа, Тарс има многу жители и е моќен, зашто зазема положба на метропола. Од тамошните луѓе, стоичари биле Антипатар, Архедем и Нестор, потоа двајца Атенодора, од кои оној со прекарот Кордилион, веќе како стар човек живеел во куќата на Марк Катон и кај него умрел, а другиот, Сандоновиот син, му бил учител на царот Август и стекнал голем углед, а потоа, веќе остарен, се вратил во татковината и го оборил тогашниот устав според кој, покрај другите, со градот лошо управувал особено Боет, колку лош поет, толку и лош граѓанин, но поради ласкањето на толпата многу моќен... Во таа положба Атенодор го затекнал градот, и тој некое време се трудел со аргументи да го преобрати не само Боет, туку и неговите следбеници; но кога тие никако не се откажувале од нивното самоволие, тој се послужил со слободата која му ја дал царот, па ги истерал осудувајќи ги на прогонство... Тие луѓе, беа, значи, стоичари... Особено Рим може да покаже многу научници родени во овој град, зашто тој е полн со Таршани и Александринци. Ете, таков е Тарс“ (XIV 673, 12-675, 25).
Исто така, треба да се истакне дека од Тар спотекнувал и св. Павле, кој за себе кажува: „Јас сум човек Евреин од Тарс, граѓанин на познатиот град во Киликија“ (Act. apost. 21, 39). Поради тоа, Тарс уживал голем углед кај христијаните.
Швиловзе
Гелтов
Низ Гелтов отсекогаш поминувале многубројни странци. Како и Капут, и тој добил железничка станица во 1904. Селската црква била изградена според плановите на несреќниот цар Фридрих III по шаблон на црквата во Терлан во Тирол, со керамички покрив и кула надвор од наосот на црквата. Била осветена во 1887. Последната посета на Фридрих била на 6 јуни 1888 и била опишана од Теодор Фонтане во неговата поема ''Kaiser Friedrich III. Letzte Fahrt''.
Капут и Гелтов се поврзани со еден од најпрометните фериботи на реката Хафел и со железничка линија преку посебен мост.
Ферх
Рибарското село Ферх на југозападната страна на Швиловското Езеро го негува својот рурален карактер од крајот на 20 век. Исто така, во селото се има доселено колонија на сликари.
IC 1521
IC 1521 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 5023
NGC 5023 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5023 се споменува и како UGC 8286, MCG 7-27-43, CGCG 217-17, FGC 1578.
IC 1521
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1521 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 29 м 53,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 11' 56".
NGC 5023
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 12 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +44° 2' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 28°.
IC 1521
Други поделби
Проучување на IC 1521 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 5023
Други поделби
Проучување на NGC 5023 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45849. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3024. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 133.
Телевизиска кула Хајнрих Херц
Проектирана од архитектот Фриц Траутвајн, во соработка со градежните инженери Јерг Шлајх, Рудолф Бергерман и Фриц Леонарт, била градена 1965–1968 за поранешната Deutsche Bundespost (Германска сојузна агенција за пошти и телекомуникации, сега подружница на ', ') близу  (градски парк). Со вкупна висина од 279,2 метри е највисоката зграда во Хамбург; се состои од 204 метри челична конструкција во долниот дел, на врвот 45 м челични кули и три сегментирани цилиндри од околу 30 метри, кои ги држат различните антени.
Постојат осум концентрични платформи поставени една над друга; почнувајќи на 128 метри со двокатен простор за набљудување (долниот дел) и ресторен (горениот дел), опслужувани од два брзи лифтови. Над 150 метри е оперативната платформа за работа и опрема, а понатаму се шест со различна големина, помали отворени платформи во истите димензии, на кои се поставени антени за долги бранови („parabolic mirrors“). Бројот девет додал 25 метри висина во јули 2005.
Откако платформата за набљудување и ресторанот биле затворени (поради азбестна деконтаминација), поранешниот каскадер Јохен Швајцер направил база за банџи скокање. Ресторанот не бил отворен повторно, поради новите противпожарни мерки, а банџи-платформата била затворена на крајот на 2001.
Кулата станала дом на аматерската секција на радиото VFDB, станицата „DF0HHT“. Исто така, сместена е и станицата за пренесување на градот Хамбург.
Меморијалната плоча на ѕидот на кулата гласи: „“ посветена на градскиот познат син.
Кралска папрат
Кралска папрат или Цветна Папрат (науч. Osmunda regalis) — вид на листопаден папрат кој потекнува од Северна Америка, а се среќава во Европа, Азија и Африка. Името кралски го добила поради тоа што претставува една од најголемите и најимпресивните папрати во Европа. Расте во шумски мочуришта и речни брегови. Во Македонија е заштитен вид. Се користи во текстилната индустрија.
Во Македонија
Во Македонија, Кралската папрат е заштитено растение и претставува споменик на приридата. Расте само во околината на селата Габрово и Банско, односно во Моноспитовското Блато. Се наоѓа само на една мала површина од 500 м2. Во периодот 1986-1987 година започнало донесување на формално-правни акти за заштита - прогласување на кралската папрат за споменик на природата. Потоа веќе во јули 1987 година Општина Струмица ја прогласила папратта за споменик на природата.
Парк Максим Рилски (Киев)
Паркот Максим Рилски (украински: Голосіївський парк імені Максима Рильського) е еден од парковите кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Паркот е посветен на Максим Рилски, украински поет. Паркот бил основан во 1957 година како дел од Холосивската шума. Од 1960 година, паркот е прогласен за место од национално значење од страна на Советот на министри на СССР.
Паркот има површина од 149 хектари.
Селиште (Опила)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Опила. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време.
Опис
Во непосредната близина на црквата Св. Никола, во нивата на С. Тодоровски се откриени ѕидови градени од кршен камен и варов малтер, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, стакло и згура од топена руда.
Терабајт
Терабајт (од англ. terabyte) е содржател на единицата за дигитални податоци бајт. Според системот SI, претставката „тера“ значи 1012, па така 1 терабајт има, 1 трилион бајти или 1000 гигабајти. Изразен со бинарни претставки, 1 терабајт е еднаков на 0,9095 тебибајти, или 931,32 гибибајти. Симбол на единицата е ТБ (TB) или Тбајт (Tbyte).
Употреба
Произведувачите секогаш ја изразуваат големината на нивните тврдите дискови со SI-единици. Но некои полиња на информатиката практикуваат вкоренето толкување на терабајтот како бинарна претставна единица (1024). Организациите за стандардизација како Меѓународната електротехничка комисија (IEC), Институтот на електротехнички и електронски инженери (IEEE) и Меѓународната организација за стандардизација (ISO) препорачуваат да се користи поимот „тебибајт“ за означување на традиционалната мерка од 10244 бајти, или 1024 гибибајти. Оттука следуваат толкувањата:
Капацитетот на складишните носачи на податоци се изразуваат според стандардното значење на претставката според SI, но многу оперативни системи и програми прикажуваат единици со бинарна основа. Mac OS X 10.6 (Snow Leopard) ги изразува во децимални единици.
Резерват Боске Секо дел Патија
Резерватoт Боске Секо дел Патија ― резерват за диви животни кој се наоѓа во Колумбија. Резерватот е сместен на границата помеѓу Департманот Нарињо и Департманот Каука.
Агри (река)
Агри ― река во регионот Базиликата во јужна Италија. Во античко време била познат како Aciris (Ἄκιρις) Изворот на реката е на Луканските Апенини северно од Монте Волтурино и западно од Калвело во покраината Потенца. Тоа е во близина на изворот на Басенто. Реката тече јужно близу Патерно пред да сврти југоисточно. Тече во близина на Трамутола, Виџјиано и Грументо Нова пред да се слее во езерото. По излегувањето од езерото, реката тече кон исток во близина на Арменто, Мисанело, Алијано и Сант Арканџело. Десната притока, Раканело, се влева во реката во оваа област. Реката ја обликува границата помеѓу покраината Потенца и покраината Матера. Се влева во мало езеро пред да влезе во покраината Матера. Реката тече на кратко растојание пред да влезе во Лаго ди Ганано. По излегувањето од езерото, реката тече југоисточно во близина на Турси, Монталбано Јонико и Сканзано Јонико пред да се излее во Тарантскиот Залив кај Поликоро.
Енравота
Енравота — христијански светец од 9 век.
Енравота бил најстариот син на хан Омуртаг. Според изорите дадени од охридскиот архиепископ Теофилакт Охридски, Енравота паднал под влијание на заробениот византиски епископ Кинам и прифатил од него христијанското крштевање под името Бојан. Поради неговата поддршка кон христијанството, тој бил лишен од правото на престолонаследник од својот татко Омуртаг. По смртта на Омуртаг на бугарскиот престол се качил третиот син Маламир (вториот син Звиница веројатно бил починат), во чија лојалност кон татковинските богови Омуртаг не се сомневал.
Според Теофилакт, Енравота го помолил својот брат да му го даде византискиот заробеник Кинам, кој бил во затвор по наредба на Омуртаг, поради одбивањето да се одрече од христијанството, на кое Маламир позитивно му одговорил. Кога сепак дознал дека Енравота станал христијанин по предлогот на Кинам, бугарскиот хан ова го протолкувал како предавство кон старите традиции и го повикал својот брат и му наредил да се откаже од својата нова вера, на кое Енравота му одговорил:
Откако го чул ова неговиот брат, веднаш дал заповед да биде исечен со меч. Пред да биде погубен, Енравота ги кажал следните зборови:
Енравота бил канонизиран како Светиот маченик Бојан-Енравота, кнез Бугарски.
Креатинин
Креатинин е органско соединение кое во човековото тело настанува со разложување на креатин фосфатот во мускулите, како и во бубрезите. Креатининот настанува спонтано, без посредство на ензими
Блазиус Мерем
Блазиус Мерем (Blasius Merrem; 4 февруари 1761 – 23 февруари 1824) бил германски природонаучник, зоолог, орнитолог и херпетолог.
Младост
Роден е во Бремен, а студирал на Гетингенскиот универзитет на катедрата на Јохан Фридрих Блуменбах. Во овој период пројавил интерес за зоологијата, особено за орнитологија.
Орнитологија
Мерем е познат како првиот научник што предложил поделба на птиците на „тркачи“ (Ratitae) со рамна предница и кобиличарки (Carinatae) или „летечки птици“. Ова го изложил во неговата класификација на птиците, во трудот насловен како „Пробен природен систем на птиците“ (Tentamen Systematis Naturalis Avium) објавен во Берлин во 1816 г.
Херпетологија
Во делото „Пробем систем на водоземците“ (Versuch eines Systems der Amphibien, 1820), Мерем бил првиот научник што точно ги одделил водоземците од влекачите и крокодиловидните од гуштерите. Исто така бил првиот што ги соединил гуштерите и змиите во еден ред — лушпари (Squamata).
Релативистички млаз
Релативистички млаз или само млаз — појава честопати набљудувана во астрономијата, каде поради струењето на материјата по должината на оската на вртење се оддаваат од компактно тело. Тие обично се предизвикани од страна на динамичени заемодејства во рамките на еден Расеан Диск.
Кога материјата се оддава со брзина приближна на брзината на светлината, овие млазови се нарекуваат релативистички млазови, бидејќи ефектите од специјалната релативност стануваат важни. Најголемите млазови се оние оддадени од активните галаксии како што се квазарите и радиогалаксиите. Другите системи кои честопати оддаваат млазови се катаклизмичните променливи ѕвезди, Х-зрачните двојни ѕвезди и Т-Бик ѕвездите. Хербиг-Ароовите тела настануваат поради заемодејството на млазовите со меѓуѕвездената средина. Биполарните одливи или млазови, исто така може да бидат поврзани со протоѕвездитете (млади, ѕвезди во создавање), или со развиените по асимптотската гранка на џиновските ѕвезди (честопати во облик на биполарни маглини).
Но ова е сè уште предмет на тековни истражувања за да може да сè разбере како млазовите се создаваат и се напојуваат, постојат две преовладувачки мислења за потеклото на моќноста, а тие се дека постои централно тело (како на пр. црна дупка), и Расеан Диск. Расеаните дискови околу многу ѕвездени тела се во можност да создадат млазови, но сепак тие околу црните дупки се најбрзи и најактивни. Ова се должи на фактот што брзината на млазовите е скоро иста со излезната брзина на централното тело. Ова овозможува брзината на млазот од црната дупка да биде близу до брзината на светлината, а млазовите од ппротоѕвездите се многу побавни. И покрај тоа што не се знае точно колку расеани дискови успеваат да создадат млаз, се смета дека се создаваат испреплетени магнетни полиња кои предизвикуваат паралелни мазови. Хидродинамиката на Делаваловиот испусник исто така може да посочи за механизмите кои се вклучени.
Еден од најдобрите начини на истражување како се произведува млаз е да се утврди составот на млазот во полупречник каде што тие можат да бидат директно проучувани. На пример, ако млазот потекнува од Расеан Диск, неговата плазма веројатно има електро-јонски состав, а ако потекнува од црна дупка тогаш најверојатно ќе биде електро-позитронска по природа. Исто така, плазмата оддава различни облици на зрачење, како што се рендгенското зрачење и радиобрановите
Релативистички млаз
Релативистичките млазови се екстремно моќни млазови на плазма, со брзина блиска до брзината на светлината, што се емитуваат во близина на централните масивни тела на некои активни галаксии, особено раадиогалаксиите и квазарите. Нивните должини може да достигнат до неколку илјади, па дури и до стотици илјади светлосни години. Бидејќи брзинната на млазот е блиска до брзината на светлината, ефектите на специјална теорија на релативноста се важни. Воглавно релативистичките зраци ќе ја променат привидната сјајност. Механиката зад создавањето на овие два млаза и составот на млазот сè уште се предмет на многу дебати во научната заедница. Некои учења се залагаат за модел во кој млазовите се составени од електрична неутрална мешавина на електрони, позитрони и протони во одреден процент, додека другите се залагаат за електро-позитрона плазма.
Слични млазови, но во многу помал обем, можат да создадат расеаните дискови на неутронски ѕвезди и ѕвездените црни дупки. Овие системи честопати се нарекуваат микроквазари. Еден пример е SS433, чиј добронабљудувн млаз има брзина од 0,23c иако други микроквазари изгледаат како да имаат многу поголема (но не толку добри мерки) млазова брзина. Дури и послаби и помалку релативистички млазови можат да бидат поврзани со многу двојни системи, механизмот за забрзување за овие млазови може да биде сличен како кај процесите на магнетно преповрзување забележани во магнетосферата на Земјата и на сончевиот ветер.
Општата хипотеза меѓу астрофизичарите е дека создавањето на релативистичките млазови е клучно за објаснување на гама-зрачните експлозии. Овие млазови имаат Лоренцов фактор со големина од ~ 100 (што е, со брзина од околу 0.99995c), што ги прави едни од најбрзите познати небесни тела во моментов.
Вртечки црни дупки како извор на енергија
Поради огромната количина на енергија потребна за да се започне оддавањето на релативистичкиот млаз, некои млазови се смета дека се напојуваат од црната дупка. Постојат две добро познати теории за тоа како се пренесува енергијата од црната дупка на млазот.
Rise of Nations: Rise of Legends
Rise of Nations: Rise of Legends е стратешка игра во реално време развиена од компанијата Big Huge Games, а издадена од Microsoft. Го носи насловот на популарната игра од 2003 на Big Huge Games, но со поднаслов Rise of Legends, што е сугестија на нејзината содржина. За разлика од оригиналната Rise of Nations, која е заснована врз историјата, Rise of Legends е заснована врз фантастичен свет каде што магијата и технологијата коегзистираат.
Преглед
Rise of Legends задржува голем дел од одликите на Rise of Nations, како што се градењето згради, граници помеѓу териториите на различните фракции, трошење на здравјето на војските кој се наоѓаат во непријателска територија, неисцрпувачки ресурси и кампања во која треба да го освоите светот. Rise of Legends исто така воведува и нови одлики како што се, дистрикти на градовите, херои, упростена економија со само 2 ресурса и неутрални војски и згради. За разлика од својте претходници, кои нудеа 18 фракции за играње, Rise of Legends има само 3 кој се значително различни помеѓу себе. Тие се: технолошки напредните Винчи (Vinci), магичните Алин (Alin) и вонземските Куотл (Cuotl). Играта го користи AGEIA PhysX енџинот за симулација на физичките појави.
Спомен-костурница (Крива Паланка)
Спомен-костурница — воен споменик, костурница и параклис во градот Крива Паланка посветена на паднатите српски војници во Балканските војни и Првата светска војна.