cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бошко Буха
Животопис
Буха е роден во славонското село Градина (близу Вировитица) во семејство на етнички Срби. Потекнувал од сиромашно земјоделско семејство. Татко му, Раде Буха, бил затворен во Билеќа по Сараевскиот атентат, во јуни 1914 година, а потоа бил мобилизиран во Австроунгарската војска и испратен на фронтот во Италија. Заедно со група војници, Раде избегал од таму и заминал на Македонскиот фронт, каде се приклучил како доброволец на Српската војска. По завршување на Првата светска војна, Раде и неговата сопруга Мара биле колонизирани во Подравина, каде добил имот како воен доброволец.
Бошко бил најстаро од седумте деца, и како дете бил многу немирен, но помагал при работата на нива и во водењето на домаќинството.
Во 1941 година, по окупацијата на Кралството Југославија од Оската и создавањето на Независна Хрватска, неговото семејство станало мета на усташите и морало да пребегне во Србија. Семејството Буха се сместиле во селото Јадранска Лешница, кај Лозница во еден магацин. Бошко заедно со татко му Раде работел за надница по други куќи за да заработат за живот.
Партизанска активност
Во летото 1941 година започнало востанието во Србија против фашистите, а веќе во октомври истата година, Бошко Буха, на петнаесет годишна возраст, станал партизан во Мачванскиот партизански одред. Како едан од најмладите борци, брзо станал познат меѓу партизаните, од кои учел како се ракува со пушка и со бомби. Не покажал страв во првите борби во кои учествувал. Но, по октомврискиот снег, Бошко Буха се разболел, па командатот на одредот го упатил на лечење на слободната територија т.н „Ужичка република”. Во партизанската болница во Севојно, на 6 километри од Ужице го однел татко му Раде, каде Бошко останал десет дена. Откако оздравел, Бошко останал во Ужице, а татко му се вратил во Лешница по вестите дека окупаторот ги пали селата. Тоа била нивна последна средба.
Серхио Торес
Серхио Раул Торес (роден на 8 Ноември, 1983 година) — аргентински професионален фудбалер кој игра за Кроули Таун. Тој пристигна од Питерборо во јули 2010 година. Тој поседува италијански пасош, затоа што неговата баба била италијанка. Тој претходно играл во неговата татковина Аргентина, како и за Беисингстоук и Викомб.
Бошко Буха
Партизанска активност
Кон крајот на октомври, четата на Бошко Буха била испратена во Пожега, каде Бошко со неколкумина борци имал задача да го чува мостот на реката Скрапеж. Четниците ги заробиле и го однеле в затвор во Пожега. На 3 ноември 1941 година, четите на Ужичкиот и Чачанскиот партизански одред ја зазеле Пожега и ги ослободиле заробените партизани, меѓу кои и Бошко и неговите другари.
Серхио Торес
Ран живот и почеток на кариера
Тој ја започнал својата кариера во аргентинскиот мал клуб Банфиелд де Маре дел Плата, но по две сезони тој одлучил да го напушти клубот и да продолжи со работа во фабриката на татко му. Но подоцна, бидејќи му недостига фудбалот решава да замине во Англија во 2004 година со цел да пронајде клуб. Тој доаѓа на проби во Брајтон на две недели, но луѓето во тимот не се премногу импресионирани од него па така можноста за трансфер му пропаѓа. Иако Албион не покажал интерес кон него, тој не се откажува и доаѓа во тимот на Беисингстоук подоцна истата година. Додека е во Беисингстоук, Торес исто така работи во фабрика за производство на ракавици, со цел да се заработи за живот, како би можел да го исполни сонот и да стане познат фудбалер.
Бошко Буха
Во Ужичкиот одред
Во текот на ноември 1941 година, Бошко бил дел од Ужичкиот партизански одред, кој водел постојани борби против Германците и четниците во Операцијата Ужице. По Битката на Кадињача и падот на Ужице, на 29 ноември 1941 година, Бошко со Ужичкиот одред се повлекол кон Златибор. Операцијата Ужице завршила така што партизанските сили од западна Србија се повлекле од териториите кои биле под окупација на германските сили.
Серхио Торес
Викомб Вондерерс
Во јули 2005 година Бесингстоук одигра пријателски натпревар пред стартот на сезоната со Викомб Вондерерс, при што Торес го импресионира нивниот менаџер Џон Горман и му беше понуден две-годишен договор.
Бошко Буха
Во Ужичкиот одред
Кон крајот на декември, по наредба на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ, била извршена реорганизација на партизанските одреди. Од Ужичкиот партизански одред биле формирани два батаљона — Прв и Втор ужички батаљон, а било решени дел од помалку способните борци да се вратат дома. Во Ужичкиот одред имало многу деца-борци. Меѓу најпознатите деца-борци на Ужичкиот партизански одред, а подоцна на Втората пролетерска ударна бригада, биле: Божо и Олга Којадиновиќ, Бошко Матиќ, Живорад Бакочевиќ, Драгољуб Весиќ Фаса, Милена Ситерица, Ленка Николиќ, Десанка Петронијевиќ, Нешо Михаиловиќ, Перо Вишњиќ, Жарко Јовановиќ и други, како и народните херои — Нада Матиќ (1924), Даница Милосављевиќ (1925), Саво Јовановиќ Сирогојно (1926) и Бошко Буха, од кои многу не биле вооружени. Во меѓувреме, родителите на децата-борци доаѓале да ги повикаат да се вратат дома, но повеќето одбивале. Сепак била донесена одлука децата-борци да се вратат дома, и тие ја напуштиле единицата, а некои од нив биле распоредени во куќи на партизанските симпатизери. Една партизанска група на чело со Јеврем Поповиќ добила задача да ги префрли децата-борци во ужичкиот крај. Во текот на една ноќ, четниците ја нападнале групата, стражарите биле совладани, но децата се вклучиле во борбата и успеале да го одбијат четничкиот напад. По оваа борба, Јеврем Поповиќ решил да не ги носи децата во Ужице, туку ги однел во штабот на Првиот ужички батаљон, каде повторно биле распоредени во чети.
Серхио Торес
Питерборо Јунајтед
Во јули 2008 година, Торес потпишува за Питерборо за сума од £ 100,000, а со тоа Торес се движи едно ниво нагоре во својата кариера играјќи за тим од Лига еден.
Кроули Таун
Во јули 2010 година, Торес му се приклучи на тимот од Конференцијата, Кроули Таун на две-годишен договор. Сумата на трансферот не беше објавена, но има некој информации дека била околу £ 100,000 со што тој станува најскапиот трансфер во историјата на клубот.
Бошко Буха
Во Ужичкиот одред
Ноќта меѓу 7 и 8 февруари 1942 година партизанските единици во близина на Пријепоље морале да преминат преку реката Лим. Повеќето деца-борци, меѓу кои Бошко Буха и Саво Јовановиќ Сирогојно, не знаеле да пливаат, па ја минале реката заедно со командантот на Првиот ужички батаљон, Миодраг Миловановиќ Луне. На патот кон Босна, партизаните биле нападнати од четниците во селото Крњача кај Прибој. Во оваа борба, Бошко Буха со бомба убил двајца четници, а потоа со заробениот пушкомитролез пукал кон четничките позиции.
Кон крајот на февруари 1942 година, партизанските сили стигнале во ослободеното Чајниче, каде борците се одмориле, а штабовите вршеле подготовки за формирање на нова пролетерска бригада. На денот на формирањето на Втората пролетерска ударна бригада, на 1 март 1942 година, во Чајниче од Фоча дошле членови на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ и врховниот командант Јосип Броз Тито, кој им се обратил на борците од балконот на хотелот. Првиот ужички батаљон станал дел од бригадата како Четврт ужички батаљон, а командантот Луне Миловановиќ останал да командува. По одржаниот говор, Тито се сретнал со раководителите на бригадата, и на командантот Луне Миловановиќ му советувал децата-борци да ги испрати на ослободена територија. На 1 март 1942 година, за време на формирањето на Втората пролетерска бригада, во неа имало околу 50 деца-борци помлади од 16 години. Командантот Луне издвоил околу 30 од најмладите борци, меѓу кои и Бошко Буха. Иако биле издвоени, истата вечер, децата тргнале по батаљонот, и пред него стигнале на местото за одмор, по што било решено да останат во единицата.
Втора пролетерска бригада
По формирањето, Втората пролетерска бригада била упатена на својата прва задача, уништување на четничките сили во Борике, кај Рогатица, ноќта меѓу 7 и 8 март 1942 година. Бригадата водела борби околу Рогатица и Братунац, а кон крајот на април 1942 годона се вратила кон Чајниче, каде влегле италијански единици. Во нападите на Рогатица, многу од децата-борци, меѓу кои Буха и Чикало, се истакнале како добри бомбаши. Во текот на нападот на Чајниче, ноќта пред 1 мај 1942 година, командантот на Четвртиот ужички батаљон Миодраг Миловановиќ Луне побарал доброволци-бомбаши, а Бошко се пријавил меѓу првите. Како добар бомбаш се покажал и при уништувањето на италијанските сили на патот Горажде—Чајниче, на 6 мај 1942 година, кога учествувал во уништување на непријателските бункери. Бошко Буха развил талент на прикрадување на бункерите и нивно уништување со рачни гранати и бомби. Поради ова, како и поради тоа што во неговата единица имало и други деца-бомбаши, единицата го добила прекарот „Партизанска артилерија“.
Науката во 1595 година
1595 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Бошко Буха
Втора пролетерска бригада
Во јуни 1942 година биле формрани Третата, Четвртата и Петтата пролетерска бригада, кои заедно со Првата и Втората пролетерска бригада, под команда на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ тргнале на голем марш во Босанска краина. По еден месец, кон крајот на јули 1942 година главнината на партизанските сили стигнала до Купрешкото поле, каде се воделе борбите за Бугојно и Купрес. Посебно тешки биле борбите за Купрес, кои траеле цел месец. Усташките сили помогнати од Црната легија се бранеле во добро утврдени бункери. Во овие борби учествувале децата-борци, меѓу кои и Бошко Буха, Саво Јовановиќ Сирогојно, Бошко Матиќ, и други. По неколку неуспешни напади, партизаните се откажале од заземање на Купрес, и продолжиле кон Мркоњиќ Град и Јајце, кои ги ослободиле кон крајот на септември 1942 година.
Во текот на борбите за Јајце, Првиот и Четвртиот ужички батаљон од Втората пролетерска бригада напаѓале на рид каде имало многу усташки бункери, кои биле опремени со рефлектори, што го осветлувале просторот пред бункерот, каде дополнително имало ископани ровови и била поставена бодликава жица. Во текот на ноќта меѓу 24 и 25 септември 1942 година, група бомбаши-доброволци, меѓу кои и Бошко Буха, во тишина се провлекле до бункерите. Групата во која бил Бошко имала задача да го уништи најголемиот бункер кој се наоѓал пред позицијата на Четвртиот ужички батаљон. Заедно со тројца борци, Бошко успеал да ги изненади усташите и да ги совлада, а во текот на освојувањето на вториот бункер, дошло до пукање, но Бошко успеал да фрли неколку бомби и да го уништи бункерот. Откако и другите бомбаши успеале да ги совладаат другите бункери, бил извршен јуриш, и позицијата била освоена.
Во првата половина на октомври 1942 година, Втората пролетерска бригада водела тешки борби против германско-усташки и четнички сили, а на 17 октомври со воз борците биле префрлени во Дрвар, каде Јосип Броз Тито извршил смотра на бригадата. Истиот ден, бригадата била префрлена во Мало Тичево, каде водела тешки борби против четниците. Бригадата влегла во состав на Втората пролетерска дивизија, и на 25 ноември била упатена кон Ливно. Борбите за ослободување на Ливно се одвивале на 14 и 15 декември 1942 година, и во нив учествувал Бошко Буха како бомбаш.
Делегат на Конгресот во Бихаќ
Во декември 1942 година, Централниот комитет на Сојузот на комунистичката младина на Југославија (СКМЈ) донел одлука за одржување на конгрес на Обединетиот сојуз на Антифашистичката младина на Југославија (ОСАМЈ), кој бил замислен како масовна антифашистичка организација на југословенската младина. Конгресот бил закажан за крајот на декември, а во текот на декември биле свикувани младински конференции на кои биле бирани делегати за конгресот. Во Четвртиот ужички батаљон на Втората пролетерска ударна бригадана борците-младинци им се обратил политичкиот комесар на батаљонот Јеврем Поповиќ, а потоа се расправало за изборот на делегатите. Било решено да се изберат најдобрите и најверните борци, меѓу кои бил избран и Бошко Буха. Пред поаѓање во Ливно се собирале делегатите и се фотографирале, кога се направени и најпознатите зачувани фотографии на Бошко Буха, кои послужиле при изработка на неговите спомен-бисти.
Конгресот започнал на 27 декември 1942 година и го отворил секретарот на ЦК на СКОЈ, Иво Лола Рибар, во присуство на 365 делегати. Како гости на конгресот присуствувале членови на Централниот комитет на КПЈ, на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ, на Извршниот одбор на АВНОЈ, како и врховниот командант Јосип Броз Тито, кој се обратил на присутните делегати. Вториот ден од конгресот, на 28 декември, на говорницата настапувале делегатите од разни краишта на Југославија, а еден од нив бил и Бошко Буха, кој тогаш имал шеснаесет години. По завршувањето на конгресот, Јосип Броз Тито ја примил делегацијата на Втората пролетерска бригада, а на крајот, на Бошко Буха му подарил рачен часовник и наливперо.
На Неретва и Сутјеска
По конгресот, делегацијата се вратила во Ливно и на позицијата на бригадата кај Шуица. На патот кон бригадата, во една барака во подножјето на Динара ја дочекале новата 1943 година. По враќањето, делегатите на состаноци ги пренесувале своите импресии од конгресот.
Бошко Буха учествувал во Битката на Неретва во февруари 1943 година. Партизаните го разбиле италијанскиот батаљон, кој дошол со 23 камиони, по што Италијанците побарале преговори. На преговорите бил и Бошко Буха. На средбата, италијанските офицери на командантот Луне му забележале дека очекувале да дојде со партизански офицери, а не со деца. Преговорите завршиле успешно, а Италијанците со 286 војници се предале на Втората пролетерска бригада.
Откако успешно ја освоиле долината на Неретва, започнал нападот на Коњиц. Втората пролетерска бригада била префрлена да изврши противудар на правецот Прозор — Горњи Вакуф-Ускопље — Бугојно за да го запре непријателското напредување. Во март 1943 година биле водени посебно тешки борби, потоа бригадата учествувала во разбивање на четничките сили, а потоа во тешки борби кај Улог и Калиновик. Кон крајот на март, Втората пролетерска бригада влегла во составот на Втората пролетерска дивизија и била упатена кон Дрина со задача да ја нападне Фоча. Тука биле водени тешки борби против четничките сили, а по преминувањето на Дрина, биле водени борби против Италијанците и четниците. Во април Бошко се разболел, па морал да премине во Централната партизанска болница, каде останал до мај 1943 година.
Откако се вратил во батаљонот, започнала најголемата офанзива Битката на Сутјеска. До крајот на мај 1943 година непријателот успеал да ги потисне партизанските единици во долината на реката Сутјеска. Тогаш се водени тешки борби со цел да се премине Сутјеска и да се изврши пробој преку Зеленгора. Бошко Буха со Четвртиот ужички батаљон бил на падините на ридот Кошур, на чиј врв биле утврдени Германците. Десет дена овде траеле нападите на партизаните.
Во јуни 1943 година сите единици на Главната оперативна група преминале во противофанзива кон источна Босна, а Втората пролетерска дивизија се пробивала кон северниот дел на источна Босна преку Романија кон Олово, Кладањ и Тузла. На ова подрачје биле водени борби против усташите, муслиманската милиција и четниците.
Загинување
На 20 август 1943 година, Втората пролетерска дивизија по наредба на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ се префрлила во долината на Дрина, од каде продолжила кон Санџак и Црна Гора. На овој пат, бригадата најпрво ја ослободила Фоча на 4 септември, а потоа заедно со Третата ударна бригада на 22 септтември 1943 година го ослободила градот Пљевља. Додека штабот на бригадата се подготвувал за напад на Пријепоље, многу од борците на Втората пролетерска бригада станале политички работници на ослободената територија, меѓу кои и Бошко Буха, кој бил добар говорник, и раскажувал за своите бомбашки искуства. На 26 септември, батаљонот на Бошко учествувал во борбите за ослободување на Пријепоље, кое по заминувањето на Италијанците се нашло во рацете на четниците.
По ослобоувањето на Пријепоље, на 27 септември 1943 година, Бошко Буха заедно со докторката Саша Божовиќ и командирот на бригадната болница Богдан Радан, тргнал со камион од Пљевља за Пријепоље по санитетски материјал. Во близина на селото Јабука, кое се наоѓа на половина пат меѓу Пљевља и Пријепоље, камионот наишол на четничка заседа. Бошко и Богдан Радан пружиле отпор, но брзо биле совладани, а докторката Саша Божовиќ била ранета и заробена.
Народен херој
По повод десетгодишнината на Југословенската народна армија, на 20 декември 1951 година, со Указ на Президиумот на Народното собрание на Федеративната Народна Република Југославија, Бошко Буха бил прогласен за Народен херој на Југославија.
Спомен на Бошко Буха
На иницијатива на пионерите на Пријепоље и Пљевља во 1959 година била покрената акција за изградба на спомен дом „Бошко Буха” во селото Јабука. Спомен-домот бил изграден во 1964 година, а на 17 октомври 1966 година била одржана средба на младите од цела Југославија, како и голем историски час. Истиот ден, на местото каде загинал Бошко Буха била поставена камена плоча со натпис: Овде во 1943 година погина пионерот, борецот и народниот херој Бошко Буха, а крај неа биле посадени 17 борови како знак на бројот на годините на Бошко во моментот на смртта. На откривањето на ова спомен-обележје присуствувал Раде Буха, таткото на Бошко.
Во Белград постои театар со неговото име. Во 1979 година, хрватскиот режисер Бранко Бауер режирал филм за неговиот живот.
Олга Мурџева-Шкариќ
Олга Мурџева-Шкариќ (моминско: Кирилова; во ) — македонски психолог и универзитетски професор.
Старогрчка филозофија
Старогрчка наука и филозофија не се имаат јавено без какво и да е влијание однадвор. Тие се надоврзале на достигнувањата на источните народи, главно на Египет и Вавилон, со кои одржувале постојани трговски и други врски. Таму биле развиени науките, пред сè математиката и астрономијата. Таму било издигнато на завидна висина земјоделството и градењето на огромни мрежи од канали за користење на водите од Нил, Тигар и Еуфрат. Во Египет и Вавилон на високо ниво се развиле занаетите за изработка на разни предмети на метал, глина и ткаенини. Таму, исто така, доста се развиле уметностите, особено градежничката, ликовната и литературната. Старите Грци од 8 век п.н.е. до 2 век од н.е. и понатаму до пропаста на Рим до 5-иот век од н.е. се појавиле на историската сцена. Грците живееле на скудна почва, па за својот помин биле упатувани на морето и морепловството, за чиј развиток разгранетото грчко копно давало речиси идеални можности. Се граделе бродови се развивале разни занаети, а земјоделството давало производи со кои се тргувало внатре во Грција, а уште повеќе со други земји. Патувајќи од едниот крај на тогаш познатиот свет, во друг тие се среќавале со разни народи, се запознавале со нивните верувања, обичаи и сфаќања поинакви од своите, ги споредувале и сè повеќе се убедувале во нивното релативно значење, во тоа дека тие се човекова творба. Оттука е разбирливо што Грците развиле поинакви форми на општествено-политички односи. Наместо пространите деспотии се зацврстиле градовите - држави наречени полис. Највисок степен на развиток грчката култура достигнала во Атина, во времето на Перикле (средината на 5-иот век п.н.е.), кога робовладетелската демократија достигнала најпотполн развиток. Тоа бил златниот век на класичната уметност и филозофија, како своевиден израз на античката демократија, кога слободните граѓани располагале со политички права и моќ дотогаш невидени. Демократијата тогаш условувала воспитание и образование за постојан остар натпревар во сите области од јавниот живот, конкуренција на сили и способности.
Олга Мурџева-Шкариќ
Животопис
Олга Кирилова Мурџева-Шкариќ дипломирала на Филозофскиот факултет во Белград (1967). Магистрирала на Универзитетот во Париз (1973), а докторирарала на Филозофскиот факултет во Скопје (1983). Работела како клинички психолог (1969-1972), а од 1973 година е вработена на Филозофскиот факултет во Скопје. Основоположник е на Институтот за психологија (1974), на Балканскиот центар за проучување на мирот (1993), на Студиите за мир и развој при Филозофскиот факултет во Скопје (1997), како и на научните дисциплини развојна психологија, психологија на родот и трансформирање на конфликтите. Раководела низа проекти на меѓународните организации УНЕСКО, УНИЦЕФ, УНДП, ТЕМПУС, ОМЕП и ИПРА. Меѓународен експтерт е во областа на развојот на рамноправните односи меѓу половите и развојот на културата на мирот и ненасилството. Објавила повеќе трудови, учебници и прирачници.
Зидердајх
Зидердајх (Süderdeich) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 1848
NGC 1848 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1848 се споменува и како ESO 56-SC68, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 26 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1848 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,8 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 7 м 27,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 11' 44".
Други поделби
Проучување на NGC 1848 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Упланд
Упланд (швед. ) е историска покраина (landskap) на источното крајбрежје на Шведска, свернно од главниот град Стокхолм. Се граничи со покраините Седерманланд, Вестманланд и Јестрикланд како и со езерото Меларен и Балтичкото Море. На малиот ненаселен остров Меркет во Балтикот има крајно мала и чудно обликувана копнена граница со финската автономна покраина Оланд.
Управа
Традиционалните покраини во Шведска немаат административна улога, туку постојат само како културно-историски целини. Главниот административен округ (län) на покраината е Упсала, кој зазема најголем дел од територијата. Меѓутоа, најголем број од населеннието живее во округот Стокхолм. Мали делчиња од покраината влегуваат во окрузите Вестманланд, Јевлеборг и Седерманланд.
Население
Упланд има 1.433.020 жители. Жителите се распоредени во следниве окрузи:
Историја
Покраината Упланд за првпат јасно се споменува како таква во 1296, заедно со нејзините тогашни составни делови Фјердхундраланд, Атундаланд, Тиундаланд и Руслаген. Главниот град Стокхолм бил поделен на две покраини. Јужната половина му припаѓа на Седерманланд, а северната во Уплан.
Култура
Археолошкото наоѓалиште Бирка и замокот Дротнингхолм се прогласени за светско наследство на УНЕСКО.
Скриена вистина
Скриена Вистина е романтична мексиканска теленовела. Серијата е снимена во Мексико, во текот на 2006 година, со 120 епизоди. Серијата во времето на прикажување во Мексико имаше една од најдобрата гледаност.
Синопсис
Првиот пар во приказната се Давид Хеновес и Габриела Гуилен, драга и интелегентна девојка, која работи како келнерка во ресторанот кој го води Давид. Другиот пар се Хуан Хосе, кој невин во затвор 11 години и Алехандра, богата архитектка во која Хуан се заљубуил на прв поглед и одлучува да се бори за нејзината љубов. Приказната започнува кога Габриела и нејзината сестра Хулиета се вработуваат во ресторанот на Давид на кој веднаш му се допаднува Габриела. Но, тој не е единствениот, бидејќи неговиот партнер Карлос исто така е инспириран од нејзината убавина, па стануваат двајца соперници. Иако Габриела е заљубена во Давид, таа почнува да се сомнева во неговата искреност. Особено помеѓу нив двајцата пораснува тензијата кога Габриела го запознава Леонардо, полицаец кој станува нејзин заштитник. Месеците минуваат додека Габриела самата себе не си признава дека е заљубена во Давид. Сепак нивната врска ќе биде зачинета со конфликти и тешкотии кои ќе ги прават сплетките на Карлос и љубомората на Давид. Габриела не знае дека нејзиниот татко и таткото на Давид со години делат мрачна тајна. Кога таткото на Давид, Марио заболува од неизлечлива болест загрижен е за наследството на син му заради злобниот партнер Адолфо. Поради тоа го бара таткото на Габриела да го преземе неговото место додека не се реши со партнерскиот однос со Адолфо. Внуката на Марио, Алехандра е единствена која ја знае оваа тајна и како архитектка ќе му помогне да го изгради тунелот како би бил во врска со својот двојник. Хуан Хосе се заљубува во неа откако ќе ја види, а класните разлики спречуваат кога Хуан ненадејно ќе добие наследно богатство кое ќе му помогне да и се приближи, и да склопи партнерство со Марио и таткото на Габриела, Фаусто како би ги решил нерешените сметки со злобниот Адолфо. Полицаецот Леонардо Фаидела ќе игра важна улога во истрагата на криминалите на Адолфо.
Скриена Вистина на Балканот
Хрватска:НоваТВ (прекината после 90 епизода)
Делисинци
Делисинци — село во Општина Свети Николе, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Делисинци имало 90 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Делисинци имало 88 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 9 жители, сите Власи.
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, селото има 2 жители, сите Власи.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Делисинци е влашко село, а порано било и македонско.
Според истражувањата од 1958 година родови во селото биле:
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1701 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште во Амзабегово. Во избирачко место се опфатени населените места: Делисинци  Амзабегово и Богословец.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 395 гласачи.
Иселеништво
Од Македонците се знае за следните иселеници. Петреви во 1918 година се иселиле во селото Сарамзалино. Орданови во 1935 година се иселиле во Ѓуземелци. Во периодот од 1956/57 година од селото се иселиле 9 семејства во Скопје (7 семејства), Штип (1 семејство) и во Велес (1 семејство). Тие иселеници биле доселени после Првата светска војна од селото Богословец.
Мајански календар
Мајанскиот календар Календарот на Маите е систем на различни календари и almanacs користи од страна на цивилизацијата на Маите пред Колумбо Средна Америка, и од некои современи Маја заедници во планински Гватемала.
Со Маја митолошка традиција, како што е документирано во колонијален Yucatec сметки и реконструирана од доцниот класичен и Postclassic натписи, на божество Itzamna често се кредитирани со доведување на знаење на календарот систем на прадедовските Маја, заедно со пишување воопшто и други основни аспекти на Маја култура
Преглед
Најважно од овие календари е оној со периодот од 260 дена. Оваа 260-ден календар бил распространети низ сите Mesoamerican општества, и е од голема антиката (речиси сигурно најстарите на календари). Тоа сѐ уште се употребува во некои региони на Oaxaca, и од страна на Маја заедници на гватемалски Highlands. Маите верзија е општо познато дека научници како Tzolkin, или Tzolk'in во ревидираниот правописот на Academia de las Lenguas Маите де Гватемала. На Tzolk'in е во комбинација со уште една 365-ден календар (познат како Haab, или Haab '), да формираат синхронизирани циклус трае за 52 Haabs, наречен Календар круг. Помали циклуси од 13 дена (на trecena) и 20 дена (на veintena) се важни компоненти на Tzolk'in и Haab 'циклуси, соодветно.
Една поинаква форма на календар се користи за следење на подолго време, а за натписот на календар датира (т.е., идентификација кога еден настан се случил во однос на другите). Оваа форма, познат како Long Count, се заснова на бројот на изминат дена бидејќи митолошки почетна точка. Според корелација помеѓу Long Count и Западна календари прифатени од страна на големо мнозинство на Маја истражувачи (познат како GMT корелација), оваа почетна точка е еквивалентно на 11 август, 3.114 п.н.е. во proleptic Грегоријански календар или 6 септември, во Јулијански календар (астрономски -3.113). На Гудман-Мартинез-Томпсон корелација беше избрана од страна на Томпсон во 1935 година врз основа на претходно корелации со Гудман Јосиф во 1905 година (11 август), Хуан Мартинес Hernández во 1926 година (12 август), Ерик и Џон Томпсон Сиднеј во 1927 година (13 август). Од нејзините линеарни карактер, на Грофот Долга беше способен да се продолжи да се однесува на секој датум далеку во иднината (или минатото). Овој календар вклучени користење на положбен запис, во кој секоја позиција, значеше зголемување на повеќе од бројот на деновите. Маите броен систем во суштина беше Vigesimal (односно, основа-20), и секоја единица на дадена позиција претставени 20 пати во единица на таа позиција што му претходи. Важен исклучок беше направен за втор ред место вредност, кои наместо претставени 18 × 20, или 360 дена, поблиска приближат на сончевата година отколку што би 20 × 20 = 400 дена. Треба да се напомене дека сепак циклуси на долгите Грофот се независни од сончевата година.
Многу Маја Long Count натписи се дополнети од страна на месечината од серијата, која обезбедува информации за месечевата фаза и положбата на Месечината во полугодишен циклус на lunations.
А 584-ден Венера циклус исто така беше поддржан, кое ланецот на Сончев risings на Венера, како утро и вечер ѕвезди. Многу настани во овој циклус се гледа како на astrologically несреќен и пагубен, и повремено astrologically војување беше темпирано за да се совпаѓа со чекори во овој циклус.
Други, помалку распространети или лошо разбрав циклуси, на тастатурата и календар Прогресии исто така беа следи. Ан-819 ден брои сведочат за неколку натписи; повторување поставува на 9 - и 13-дневен интервал поврзани со различни групи на божества, животни и други значајни концепти се познати.
Маи концепти на времето
Со развојот на место-нотационите Long Count календар (се верува дека е наследена од Mesoamerican другите култури), на Маја беше елегантна систем со настани, кои би можеле да се евидентираат во линеарен однос една со друга, а исто така и во однос на календарот ( "линеарно време") себе. Во теорија, овој систем може да лесно да се прошири на скицирам било должината на времето саканиот, со едноставно додавање на бројот на повисока цел местото маркери кои се користат (а со тоа и формирање на постојано зголемување на секвенца од ден-мултипли, секој ден во низата уникатно идентификувани од страна на неговиот Long Count број). Во практиката, повеќето Маја Long Count натписи истакнувајќи самите да се ограничи само на првите пет коефициенти во овој систем (а b'ak'tun-count), бидејќи ова беше повеќе од доволно да го изразат сите историски или тековната датум (20 b'ak ' tuns покрие 7.885 сончеви години). Така, на пример постојат записи кои забележа или имплицирана долга секвенци, укажувајќи дека Маја добро разбрав, на еден линеарен (минато-сегашност, иднина) сфаќање на времето.
Сепак, и во заеднички со други Mesoamerican општества, повторувањето на различните calendric циклуси, на природните циклуси на видливи феномени, и повторување и обновување на смртта, повторното раѓање слики во својата митолошки традиции, се важни и продорни влијанија врз Маја општества. Ова концептуално Панорама, во која "цикличната природа" на времето и се означени, беше претходна еминентни едно, и многу ритуали биле засегнати со проектот и повторно се појави на различни циклуси. Како особено calendaric конфигурации се повтори уште еднаш, па премногу се "натприродна" влијанија со кои тие се поврзани. Така се одржа дека особено календар конфигурации имаше специфични "карактер" на нив, кои ќе влијаат на настани дена иам дека вашата конфигурација. Divinations тогаш би можеле да бидат направени од auguries поврзани со одредена конфигурација, со оглед на настаните се случува на некој иден датум ќе биде предмет на влијанија ист како претходниот циклус соодветните датуми. Настани и церемонии ќе се темпирани да коинцидираат со успешен датуми и избегнете оние несреќен.
Завршување на значајни календар циклуси ( "периодот крај"), како на пример k'atun циклус, често се означени од страна на ерекција и посветеноста на одредени споменици (натписи главно стела, но понекогаш близнак-пирамида установи како што се оние во Тикал и Yaxha), по повод проектот, придружуван од dedicatory церемонии.
Цикличната толкување е исто така, истакна во Маја создавање сметки, која во денешниот свет и луѓето во него беа претходи други светови (еден да пет други, во зависност од традиција), кои се обликува во различни форми од страна на боговите, но потоа се уништуваат. Денешниот свет, исто така, имаше бледа постоење, се бара на друго барање и придонеси на периодични жртва за одржување на рамнотежата на континуираното постоење. Слични теми можат да се најдат во создавањето профили на другите Mesoamerican општества.
Унифициран јазик за моделирање
Унифициран јазик за моделирање или UML (анг. Unified Modeling Language) е стандарден јазик од областа софтверско инженерство, за визуелно претставување и моделирање на објекти. UML е општ јазик за моделирање кој преку графички симболи прави апстрактен модел на системот познат како UML модел. UML стандардот е создаден во 1997 година од страна на Object Management Group (OMG) и од тогаш станува индустриски стандард за моделирање на софтвер-интензивни системи.
Преглед
UML се користи за одредување, визуализација, менување, изградба и документирање на предметите од објектно-ориентиран софтверско-интензивен систем под изградба. UML нуди стандарден начин за визуализација на архитектонски шематски планови од еден систем, вклучувајќи елементи како што се :
UML комбинира техники од моделирање на податоци, бизнис моделирање, објектно моделирање и компонентно моделирање. Може да биде користено со сите процеси, во текот на животниот век на софтверскиот развој и низ различна имплементација на технологии. UML првично беше изведен од јазиците за објектно моделирање од три водечки методи за објектно-ориентирање: Booch, техника за објектно моделирање (OMT) и објектно-ориентирано софтверско инженерство (OOSE).UML сега ги користи сите три методи коишто се споени во еден заеднички и широко употреблив јазик за моделирање.
UML моделите можат да бидат автоматски трансформирани во други репрезентации (на пример Java) по пат на QVT (Пребарување/Преглед/Трансформација, анг. Query/View/Transformation) трансформациски јазик. UML е растеглив, со три механизми за прилагодување: стереотипи, обележани вредност и огрничувања.
Историја
Во доцните '80-ти имало многу различни методи и секоја имала своја сопствена нотација. Проблемот било тоа што кога различни луѓе користеле различни нотации, тие морале да ги преведат нотациите од една во друга. Многупати, еден симбол значел едно во една нотација а во друга нотација друго. Во 1991 година, почнало да се пишуваат многу книги за UML. Grady Booch создал свој Booch метод, Jim Rumbaugh создал свој OMT (Object-modeling technique) метод и Ivar Jacobson создал свој OOSE (Object-oriented software engineering) метод. Секоја книга имала свои предности како и свои недостатоци. Booch методот бил добар во дизајн, но слаб во анализа; OMT методот бил многу добар во анализа, но бил слаб во дизајн, додека пак OOSE методот бил многу добар во искуството со корисниците – нешто што ниту Booch методот ниту OMT методот не го зеле предвид. Во 1994 година, Grady Booch и Jim Rumbaugh официјално ги соединиле своите сили за да создаваат стандардна нотација. Една година подоцна, тие го објавиле унифицираниот метод верзија 0.8 (анг. Unified method 0.8). Подоцна, Ivar Jacobson се придружил на тимот и сите тројца биле наречени тројцата пријатели (three amigos) помеѓу објектно-ориентираните кругови. Во 1996 година, Rational заклучи дека изобилството на јазиците за моделирање го забавувала усвојувањето на објект-технологијата, и ги задолжила тројцата пријатели за развој на не-комерцијален UML јазик. Во јануари, 1997 година UML 1.0 беше предложен на OMG. Истиот месец, UML партнерите формараат Semantic Task Force, со кој претседавал Cris Kobryn и администриран од страна на Ed Eykholt, за да ја завршат семантиката на спецификација и да ја интегрираат со други напори за стандардизација. Резултатот на ова дело, UML 1.1, беше доставен до OMG во август, 1997 година и усвоен од страна на OMG во ноември истата година. Во 2005 година, OMG го усвои UML 2.0, каде што се поправени недостатоци и грешки од претходните верзии (UML 1.3, 1.4 и 1.5). Иако UML 2.1 никогаш не беше издаден формално, во 2007 се појавија две верзии: 2.1.1 и v2.1.2, проследени со UML 2.2 во февруари 2009 година. UML 2.3 официјално беше издаден во мај, 2010 година. UML 2.4.1 беше официјално издаден во август 2011 година.
UML дијаграми
Во самиот стандард постојат девет типови на дијаграми, кои според нивните одлики можат да се поделат во три групи :
Дијаграм на кориснички сценарија
Дијаграмот на кориснички сценарија се употребува за идентификација на основните елементи и процеси коишто формират еден систем. Основните елементи се нарекуваат “актeри”, а процесите се нарекуваат “кориснички сценарија”. Овој дијаграм покажува кој актeр во кое корисничко сценарио дејствува.
Класен дијаграм
Класниот дијаграм се употребува за да ја прецизира употребата на дијаграмот на кориснички сценарија и да дефинира детален дизајн на системот. Класниот дијаграм ги класифицира глумците дефинирани во дијаграмот на кориснички сценарија во група од меѓусебно поврзани класи. Врската помеѓу класите може да биде “IS-A” или “HAS-A” врска. Секој класа во класниот дијаграм може да биде способна за обезбедување на одредени функционалности. Овие функционалности обезбедени од класата се нарекуваат методи на класата. Покрај тоа, секоја класа има одредени атрибути коишто уникатно ја идентификуваат класата.
Објектен дијаграм
Објектниот дијаграм е посебен вид на класен дијаграм. Еден објект е инстанца на една класа, што во суштина значи дека еден објект ја претставува состојбата на една класа во даден момент додека системот работи. Овој дијаграм ја доловува состојбата на различни класи во системот и нивните врски во дден момент од времето.
Дијаграм на активности
Протокот на процеси во системот се опфатени во дијаграмот на активности. Слично на состојбениот дијаграм, овој дијаграм се состои од активности, акции, премини, почетна и завршна состојба и услови.
Колаборациски дијаграм
Колаборацискиот дијаграм ги групира зааедно интеракциите помеѓу различни објекти. Интеракциите се наведени како нумерирани интеракции коишто помагаат да се следи секвенцијата на интеракциите. Колаборацискиот дијаграм помага да се идентификуваат сите можни интеракции коишто се случуваат помеѓу објектите.
Секвенцијален дијаграм
Секвенцијалниот дијаграм претставува заемно дејство помеѓу различни објекти во системот. Важен аспект на секвенцијалниот дијаграм е тоа што тој е временски подреден. Ова значи дека една секвенца на интеракција помеѓу два објекти е претставена постепено. Различни објекти во дијаграмот на секвенции комуницираат едни со други со праќање на пораки.
Развивачки дијаграм
Развивачкиот дијаграм ја опфаќа конфигурацијата од времетраењето на елементите во една апликација. Овој дијаграм е најкорисен кога еден изграден систем е подготвен за развивање.
NGC 3930A
NGC 3930A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Колнати сме, Ирина
Колнати сме, Ирина - македонски филм од 1973 година. Го режирал Коле Ангеловски кој го напишал и сценариото.
NGC 3930A
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Колнати сме, Ирина
Кратка содржина
Меѓу селските момчиња кои заминуваат во војска е и тукушто оженетиот Дамјан, единствениот син на воденичарот Витан. Младата жена останува во куќата на свекорот. Минуваат денови во познатото секојдневие за двајцата. Упатени еден на друг тие заеднички го носат бремето на работата во воденицата и околу имотот. Во долгите и монотони вечери младата Ирина го посакува враќањето на Дамјан. Честите наминувања на Мечето, селскиот клисар и трговец, ја вознемируваат Ирина. Таа не го поднесува поради невкусните шеги кои алудираат на нејзината младост, убавина, а сепак самотија. Додека Витан собира дрва во планината, Ирина пере на потокот. Водата ја мами и таа се бања. Од грмушките ја гледаат селските момчиња. Ја гледа и Витан обземен од нејзината убавина. Слушајќи ги гласовите на момчињата и самиот фатен во грев, бесен и на нив и на себе, ги гони, гонејќи се и себеси. Заемната привлечност на Витан и Ирина, на еден силен маж и една пожелна жена, се случува спонтано и скоро неминовно во осамата во која живеат. Но, и двајцата, оптоварени со грешноста на желбата која подеднакво ја чувствуваат, наоѓаат сили да ѝ се спротивстават. Не можејќи да ја контролира љубомората, Витан не само што не им допушта на селаните да носат жито за мелење во воденицата, туку и на случајните минувачи им се заканува со истрели. Една ноќ, кога Витан по изминатиот ден во планината каде што беснее сечејќи дрвја се враќа во куќата, паѓаат сите табуa, страста станува посилна од сите забрани... Доаѓа и денот на Дамјановото враќање. Тој во планината ги наоѓа татка си и својата жена кои во љубовен занес не го забележуваат неговото пристигнување. Сведок на целиот настан е и Мечето. Тој доаѓа во воденицата и го известува Витан дека Дамјан се крие во планината. Во воденицата владее молк. Витан и Ирина го очекуваат појавувањето на Дамјан. Најпосле, тој се појавува. Гонет од љубомора и под бремето на неверојатниот грев, тој се однесува како подивен ѕвер. Своето право на маж го покажува силувајќи ја Ирина. Таа му се одмаздува убивајќи го. Витан се враќа од планината. Пред куќата го чека Ирина. Потоа заминува, а за него и за Ирина, а самотијата останува нивни вечен сопатник.
NGC 3930A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3930A е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3930A има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 3930A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 213893. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3014. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 109.
Хазелине
Хазелине (Haselünne) — мал град во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хазе, околу 15 километри источно од окружниот град Мепен.
Градски единици
Покрај градското јадро, во градот Хазелине влегуваат и местата: Андруп, Бикелте, Дерген, Елтерн, Флехум, Хам, Худен, Хилзен, Клостерхолте, Лаге, Ларе, Лерте, Лое, Лотен и Вестерло.
Клима
Градот е под влијание на океанската клима со влажни северозападни ветришта од Северното Море.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 30 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 12.001 и 15.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Градоначалници на Хазелине биле следниве:
Збратимени градови
Хазелине е збратимен со следниве градови:
573 п.н.е.
573 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 573. година пред новата ера, 573. од првиот милениум п.н.е., 73. од 6 век п.н.е. и четвртта од 570-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 573 година се протега во 2063 и 2064, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2123 и 2124 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 30 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1231 и 1230 исламска година пред хиџра.
Зидерфаренштет
Зидерфаренштет (Süderfahrenstedt; Sønder Farensted) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Власи
Власи (Ароманци, Цинцари и Куцовласи) — народ од романската група, населен ширум Балканскиот Полуостров. За нивното потекло има повеќе тези. Некои проучувачи тврдат дека Власите се остатоци од Ромеите, односно потомци на Римјаните, а други пак сметаат дека Власите се потомци на Трако-Илирите, Епирците или Тесалијци‎те, но сепак без сомнение е тезата дека тие се староседелско население на Балканскиот Полуостров. Според најновите проучувања за Власите со сигурност се смета дека се потомци на Ромеите, односно остаток од некогашните Византијци, а се смета дека се населени во времето на доаѓањето на Римјаните на Балканскиот Полуостров во I век п.н.е.
Власите зборуваат на влашки јазик кој е доста близок со италијанскиот јазик и романскиот јазик, а и со албанскиот, а има и поголемо влијание од грчкиот јазик.
Во почетокот на XIV век Власите како еден од најбогатите балкански народи го формирале градот Москополе во кој постоела „Нова Академија“, првата академија на Балканот, повеќе од 70 цркви и училишта како и печатница. Подоцна Москополе било разурнато од албанските банди, по што голем бран на Власи здружени со Власите од околината на планината Грамошта се населил во Македонија (Крушево, Осоговски Планини, Овче Поле, Штипско итн).
Познати влашки племиња се: Власи Каракачани (во Македонија, Грција и Бугарија), Краински Власи (во Србија), Истарски Власи (во Хрватска), Мегленски Власи (во Мегленска Котлина во Егејска Македонија - Грција) итн.