cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гарашко Езеро
Гарашкото Езеро се наоѓа во срцето на Шумадија, на работ на Букуља, на десетина километри од Аранѓеловац на патот Аранѓеловац - Белановица - Љиг на надморска височина од околу 400 m, и е формирано во 1976 година. со преградување на реката Букуља и неколку нејзини притоки за потребите на водоснабдувањето на Аранѓеловац и неговата околина. Областа варира од нивото на водата, но обично е околу 65 ha. Се состои од три ограноци, Милиќевиќи, Лекиќи и Врба, кои ги добиле имињата по поплавените села на селата Гараши и Јеловиќ. Се одликува со стрмни брегови од едната и достапни од друга страна. Дното е тврдо (иловина) со нежни кањони покрај некогашните реки. Најголемата длабочина е над 20 m. Светот на рибите е разновиден, така што белите риби вклучуваат јавор, црвена перка, бодорка, крупатица, бабушка, а племенскиот крап, костур, сом, тревен крап и штука го држат неофицијалниот државен рекорд со најголем примерок од 19,6 кг. Недалеку од езерото има базен со угостителски објект и спортски терени за одбојка на плажа и фудбал пет на страна.
221
221 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 221 година од новата ера, 221. од првиот милениум, 21. од III век и втора од 220-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5729 и 5730 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4971 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3981 и 3982 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 974.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 221 година се протега во 2857 и 2858, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2917 и 2918 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 764. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 413 и 412 година пред хиџра.
IC 1456
IC 1456 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1456 се споменува и како MCG 2-29-24, CGCG 67-69.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1456 е од видот S0?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1456 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 23 м 17,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 23' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 116°.
Други поделби
Проучување на IC 1456 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1429884.
Унзен (вулкан)
Унзен (јапонски: 雲 仙岳) — активна вулканска група на неколку стратовулкани, во близина на градот Шимабара во префектурата Нагасаки, на островот Кјушу, најјужниот главен остров во Јапонија.
Во 1792 година, колапсот на една од неговите неколку лавини куполи предизвикало мегацунами во кое загинаале 14.524 луѓе во најтешката катастрофална несреќа во Јапонија. Вулканот бил до неодамна активен од 1990 до 1995 година, а големата ерупција во 1991 година создала пирокластични текови во кој загинале 43 лица, вклучувајќи и три вулканолози.
До 1989 година
Планината Унзен е дел од полуостровот Шимабара, на кој се забележува голема вулканска активност во текот на милиони години. Најстарите вулкански наоѓалишта во регионот датираат од пред 6 милиони години, а екстремни ерупции се случиле на целиот полуостров помеѓу 2,5 и 0,5 милиони години.
Потеклото на комплексот Унзен се поврзува и со формирањето на грабенот. Ова предизвикало делови од полуостровот да се преместат до 1.000 метри под нивото на морето и можеби предизвикале еруптивната активност да се локализира на едно место во внатрешноста на грабенот. Ерупциите на дацитската лава започнале од местоположба јужно од денешната планина Унзен и се пренесиле на север со текот на времето.
Вулканот брзо растел во текот на првите 200.000 години, формирајќи голем конус. Подоцнежните ерупции во текот на следните 150.000 години го исполниле поголемиот дел од грабенот. Првично, во активноста доминирала андезитска лава и вулканска пепел, по кое следувале дацитски пемзажни текови во периодот помеѓу 500.000 до 400.000 години. Периодот од 400.000 до 300.000 години го одбележал таложењето на големи површини на пирокластични текови и лахарани наслаги, кои го формирале главниот дел од вулканскиот вентилатор околу вулканот.
Најкрвавата ерупција на Унзен се случила во 1792 година, со голем проток на дацитска лава што дошла од Фуген-даке. Источниот дел од куполата Мају-јама пропаднал неочекувано по земјотрес, создавајќи лизгање на земјиштето во заливот Аријаке. Ова предизвикало мегацунами што достигнало висина од 100 метри и смрт на околу 15.000 луѓе. До 2011 година оваа ерупција била најлошата ерупција поврзана со вулкански ерупции во Јапонија.
1990-1995 година
По 1792 година, вулканот останал заспан до ноември 1989 година, кога имало земјотрес на околу 20 километри под и 10 километри западно од Фугендејк. Во текот на следната година, земјотресите продолжиле а нивните хипоцентри постепено мигрирале кон врвот. Првите експлозии започнале во ноември 1990 година, а лавата започнала да се појавува на 20 мај 1991 година. .
Заканата од понатамошни катастрофални настани ги поттикнало на властите да ги евакуираат 12.000 жители од своите домови. На 3 јуни 1991 година, вулканот избил насилно, најверојатно како резултат на депресијацијата на магматскиот столб по лизгање на земјиштето во кратерот. Пирокластичкиот проток предизвикан од колапсот на лавината купола достигнал 4,5 километри од кратерот и ги зал животите на 43 научници и новинари, вклучувајќи ги вулканолозите Катја и Морис Крафт и Хари Гликен.
Вулканот е прогласен за Декаден вулкан, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи, земајќи ја предвид неговата историја на експлозивни ерупции и близината до населените места.
1479 п.н.е.
1479 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1479. година пред новата ера, 479. од вториот милениум п.н.е., 79. од 15 век п.н.е. и последна од 1470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4029 и 4030 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3271 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2281 и 2282 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 726 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1479 година се протега во 1157 и 1158, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1217 и 1218 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 936 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2165 и 2163 исламска година пред хиџра.
Откритија
-1479 1479 v.Chr.
Фререн
Фререн (Freren) — мал град во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри источно од градот Линген. Во минатото бил дел од поранешниот округ Линген, кој се наоѓал во јужниот дел на денешниот округ Емсланд.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница од 1974 година. Градските права ги добил во 1723 година.
Местоположба
Фререн се наоѓа во округот Емсланд, близу сојузната граница со Северна Рајна-Вестфалија, југоисточно од Лингенер Хее.
Во непосредна близина се наоѓаат градовите Линген (15 км на северозапад), Ибенбирен (26 км на југоисток), Рајне (23 км на југозапад) и Фирстенау (11 км на североисток). Поголем голем град во близина е Оснабрик на југоисток.
Соседни општини
Фререн се граничи на север со општината Ленгерих во истоимената општинска заедница, на исток со општината Андервене, градот Фирстенау во општинската заедница Фирстенау во округот Оснабрик и општината Хопстен во округот Штајнфурт во Северна Рајна-Вестфалија, на југ е општината Шапен во општинската заедница Шпеле и на запад се општините Бестен, Месинген и Туине.
Градски единици
Поранешните имоти Лое-Венслаге, Герингхузен, Линсфелд, Зутруп, Остви, Зетлаге и Оверватер претставуваат делови на градот од 1974 година.
Покрај нив, и Андервене претставувал поранешен имот на Фререн, но денес Андервене е самостојна општина.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 17 избрани членови. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Градоначалникот се избира директно, а моментален градоначалник е Клаус Прекел.
Трокенборн-Волферсдорф
Трокенборн-Волферсдорф (Trockenborn-Wolfersdorf) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Општината се наоѓа северозападно од Нојштат на Орла, источно од Кала и јужно од Штатрода.
NGC 7366
NGC 7366 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7366 се споменува и како MCG 2-58-4, NPM1G +10.0560.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7366 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 7366 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 44 м 26,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 46' 55"".
1634
1634 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1634 година од новата ера, 634. од вториот милениум, 34. од XVII век и петта од 1630-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7142 и 7143 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6384 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5394 и 5395 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2387.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1634 година се протега во 4270 и 4271, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4330 и 4331 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2177. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1043 и 1044 исламска година.
Бин (град)
Бин (кинески: т, у , п Bīn) ― кинеска населба за време на династиите Шија и Шанг. Се вели дека се наоѓа помеѓу варварите Ронг и Ди. Била сместена во денешниот округ Шунји и е современиот истоименик Бинчоу во Шанши.
Бин била дом на предците на кланот Чи откако благородникот Бучу ги пресели од градот Тај откако поднел оставка на својата функција во Шија. Кланот ја задржал контролата над населбата сè додека античкиот војвода Данфу повторно не ги отстранил и ги одвел своите луѓе во Чоу покрај реката Веј.
Ї (кирилица)
Ї (кирилица: ; глаголица: )  e буква во украинската и русинската азбука. Го означува звукот /ji/.
Во почетокот на 20 век, се користела за силно палатизирање на претходната согласка.
Знаме на Шпанија
Знамето на Шпанија е официјалното знаме на територијата на ова европско кралство. Знамето е опишано и одредено со шпанскиот устав од 1978 година и се состои од три хоризонтални ленто во црвена, жолта и црвена боја, каде жолтата лента е двапати поголема од црвената. Во граѓанската верзија на знамето го нема државниот грб на жолтата лента, додека во националната верзија има присуство на државниот грб на жолтата лента.
Континентални келтски јазици
Континенталните келтски јазици е модерно име за келтските јазици кои се зборувале во Европа и Азија и кои денес сите се изумрени јазици. Другата група на келтски јазици се нарекува островски келтски јазици. Овие континентални келтски се зборувале од Иберија до Мала Азија, но биле потиснати од романските и германските јазици.
Јазици
Иако се верува дека се зборувале повеќе јазици и дијалекти на континенталните келтски јазици, сепак се утврдиле само четири:
Фортнајт
Fortnite (транскрипција: Фортнајт) — онлајн видеоигра создаденa во 2017, развиенa од страна на Epic Games, и објавена како различни софтверски пакети кои имаат различни начини на игра, кои, инаку, ги делат истите општи игра и игра моторот. Модовите на играта  вклучуваат Fortnite: да го Спаси Светот, соработка стрелец-опстанок игра до четири играчи да се борат надвор зомби-како лушпи и да ги брани објектите со утврдувања, може да се изгради, и Fortnite Battle Royale, слободна-за-игра битка royale игра каде до 100 играчи се борат во повеќе-помали простори. Последниот преживеан е победник. Двата начини на игра беа објавени во 2017 како ран пристап звања; Спаси Светот е достапна само за Microsoft Windows, macOS, PlayStation 4 и Xbox Еден, додека Battle Royale е пуштен на платформите на, Nintendo Switch, и iOS и Android уреди.
Василис Карас
Василис Карас (грчки: Βασίλης Καρράς) (роден на ) е грчки фолк пејач. Карас е познат по по својот карактеристичен длабок глас и њубовната лирика која ја користи во своите текстови.
Роден е како Василис Кесоглидис во селото Кокинохори кај Кавала. На својата десетгодишна возраст, заедно со своето семејство се преместиле да живеат во Солун. На 6 јули 1969 година, во своите 16 години, го имал своето прво деби. Својот прв албум го издал во 1980 година.
Арност
Во логиката, математиката и компјутерството, арност на функцијата или операцијата е бројот на аргументи или операнди што ги зема функцијата. Изразот доаѓа од зборовите унарно, бинарно, тернарно, итн.
Изразот арност најчесто се користи кога се зборува за операции. Ако е функција, каде што има множество, тогаш тоа е операција, и тоа е нејзината аритност.
Арности поголеми од 2 ретко се среќаваат во математиката, освен во специјализирани области, а арности поголеми од 3 ретко се наоѓаат во теоретското пресметување (иако функциите со повеќе од 3 аргументи се многу чести во практичното програмирање).
Примери
Начелно, именувањето на функциите или операциите на дадена арност следи конвенција слична на онаа што се користи за бројните системите со основа n, како што е бинарниот или хексадецимални от. Латинскиот префикс за број се спојува со наставката -арно, на пример:
Жил Делез
Жил Делез (француски: Gilles Deleuze; 18 јануари 1925 – 4 ноември 1995) — француски филозоф од областа на естетиката. Негово најпознато дело е двотомниот труд Капитализам и шизофренија: Анти-Едип (1972) и Илјада платоа (1980), двата тома во соавторство со психоаналитичарот Феликс Гатари. Трактатот Разлика и повторување (1968), од областа на метафизиката, повеќемина го сметаат за негов magnum opus. Неговото животно дело има влјание врз низа дисциплини покрај филозофијата и уметноста, како книжевната теорија, пост-структурализмот и постмодернизмот.
Ран живот и кариера
Делез е роден во Париз, во семејство од средната класа. Најраното школување го поминува за време на Втората светска војна. Поминува и една година во подготвителни курсеви за факултет од областа на хуманистичките науки во престижното средно училиште Анри IV. За време на Наци окупацијата на Франција, постариот брат на Делез, Жорж, бил уапсен затоа што бил дел од Францускиот отпор, а умрел додека бил пренесуван во концентрационен логор. Во 1944, Делез ги почнал студиите на Сорбона. Дел од неговите професори биле доста познати професори по историјата на филозофијата, како Жорж Кангијем, Жан Иполит итн. Неговиот долгогодишен интерес во познатите филозофи на западната цивилизација го должи на овие професори. Покрај ова, Делез го привлекувале и филозофи надвор од академијата како Жан-Пол Сартр.
Делез, страдал од респираторни пречки уште од млада возраст, а во 1968 развил туберкулоза поради што му бил отстранет бел дроб. Понатаму во животот страдал од сериозни проблеми со дишењето. Во последните години од животот, едноставни задачи како пишување му претставувале голем напор. На 4 ноември 1995, извршил самоубиство, фрлајќи се од прозорецот на неговиот стан. Пред да умре, Делез изјавил дека сака да напише книга со наслов Величината на Маркс (фр. La Grandeur de Marx), а оставил зад себе две поглавја на недовршен проект со наслов Множества и мноштва (овие поглавја се издадени како есеи „Иманентност: Живот“ и „Актуалното и виртуелното“). Закопан е на гробиштата во селото Сен-Леонар-де-Нобла.
Метафизика
Главниот филозофски проект на Делез во делата пред неговата соработка со Гатари грубо може да се сведе на разгледби на традиционалната метафизичка врска помеѓу идентитетот и разликата. Традиционално, разликата се гледа како изведенка од идентитетот: на пример, ако кажеме дека „Х е различно од Y“ претпоставува дека Х и Y имаат релативно стабилни идентитети (како Платонови форми). Наспроти ова, Делез тврди дека сите идентитети се ефекти на разликата. Идентитетите не и претходат на разликата ниту логички ниту метафизички, „земајќи предвид дека природни разлики постојат помеѓу нешта од ист род“. Со други зборови, не само што две нешта никогаш не се исти, туку категориите кои ги користиме за да идентификуваме поединци произлегуваат од разлики. Очигледни идентитети како „X“ се составени од бескрајни низи на разлики, каде „X“ = „разликата помеѓу х и х“. Разликата, со други зборови, оди надолу. За да се соочиме со реалноста правилно, според Делез, мораме да ги сфатиме нештата точно онакви какви што се, а концептите на идентитет (форми, категории, сличности, единства на аперцепција, предикати итн.) не успеваат да го сфатат она што тој го нарекува „разлика по себе“. „Ако филозофијата има позитивен и директен однос со нештата, тоа е дотаму до каде филозофијата може да потврди дека го сознала нештото по себе, според она што е, во неговата разлика од се што не е, со други зборови, во неговата внатрешна различност.“
Како Кант и Бергсон, Делез смета дека поимите на место и време се форми втиснати врз субјектот. Оттаму заклучува дека чистата разлика не е временско-просторна; тоа е идеја, она што Делез го нарекува „виртуелното“. (Зборот потекнува од Прустовата дефиниција на она што е константно и во минатото и во сегашноста: „реалното кое не е остварено, идеалното кое не е апстрактно.“) Иако Делезовите виртуелни идеи површно наликуваат на Платоновите идеи и Кантовите идеи на чистиот ум, ти ние се оригинали или модели, ниту го надминуваат возможното искуство; наместо тоа тие се состојби на вистинско искуство, внатрешната разлика по себе. „Концептот кои тие [состојбите] го формираат е идентичен со објектот“. Делезовата идеја или концепт за разлика не е апстракција на искусеното нешто, туку е систем на диференцијални односи кои создаваат вистински простори, времиња и сензации.
Оттука, Делез понекогаш ја нарекува својата филозофија трансцендентален емпиризам (фр. empirisme transcendantal), алудирајќи на Кант и Фридрих Вилхелм Јозеф фон Шелинг. Кај Кантовиот трансцендентален идеализам, искуството добива смисла откако ќе биде организирано од формите на сетилноста (просторот и времето) и од интелектуалните категории (како каузалноста). Претпоставувајќи дека содржината на овие форми и категории се квалитети на светот онака како што постои независно од нашиот перцептивен дофат, според Кант, создава привлечни но бесмислени метафизички верувања (на пример, проширувајќи го концептот на каузалноста отаде возможното искуство резултира во непотврдена спекулација за прва причина). Делез го превртува Кантовиот став: искуството ги надминува нашите концепти со тоа што покажува новост, а ова сирово искуство на разликата остварува идеја, недопрена од нашите претходни категории, присилувајќи не да измислиме нови начини на размислување.
Биг стар
Биг Стар бил американски рок бенд формиран во Мемфис, Тенеси, во 1971 година од Алекс Чилтон, Крис Бел, Џоди Стивенс и Енди Хамел. Групата се распаднала во 1974 година и се реорганизирала со нова постава речиси 20 години подоцна. Во својата прва ера, музичкиот стил на бендот ги привлекувал гласните хармонии на Битлси, како и ритмите на Ролинг Стоунс и свирежните гитари на Бирдс. Како резултат на моќниот поп, Биг Стар додал темни, егзистенцијални теми и создал стил кој го наслика алтернативниот рок од 1980-тите и 1990-тите. Пред да се распадне, Биг Стар создал „плод на работа што никогаш не престанала да ги инспирира следните генерации“, според зборовите на списанието Ролинг Стоун, како "типичен американски моќен поп-бенд" и "еден од најпознатите митски и влијателни култови делува во сите рокенрол ".
Првиот албум "Големата ѕвезда" од 1972 година бил исполнет со ентузијастички прегледи, но неефективниот маркетинг од Стакс рекордс (Stax Records) и ограничената дистрибуција го заострила својот комерцијален успех. Фрустрацијата го зазела својот биланс на односите со бендот: Бел не заминал по комерцијалниот напредок на првиот албум, а Хумел заминал да го заврши своето високо образование откако вториот албум, „Радио Сити“, бил завршен во декември 1973 година. Како и првиот албум, Радио Сити добил одлични критики, но проблемите со етикетите повторно ја попречувале продажбата - Колумбија рекордс, која ја презела контролата врз каталогот на „Стакс“, исто така ефикасно ставила вето на нејзината дистрибуција.
По третиот албум, снимен во есента 1974 година, кој се сметал за комерцијално неиздржлив и затворен пред добивањето на титулата, бендот се распаднал кон крајот на 1974 година.
1480 п.н.е.
1480 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1480. година пред новата ера, 480. од вториот милениум п.н.е., 80. од 15 век п.н.е. и прва од 1480-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4028 и 4029 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3270 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2280 и 2281 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 727 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1480 година се протега во 1156 и 1157, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1216 и 1217 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 937 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2166 и 2165 исламска година пред хиџра.
Гилиц-Рец
Гилиц-Рец (Gülitz-Reetz) — општина во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија.
Кувшиново
Кувшиново ( Кувшиново) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е во централниот дел на Тверската област и е административен центар на Кувшиновскиот реон. Според пописот од 2010 година во градот живееле 10 007 жители, додека според проценките на Националната статистичка служба на Русија во 2014 година градот имал околу 9 574 жители.
Географија
Градот Кувшиново се наоѓа во централниот дел на Тверската област во подрачјето на Валдајските ридови, околу 120 километри западно од административниот центар на градот Твер. Лежи на бреговите на реката Осуга (притока на Тверца и дел од басенот на реката Волга), на местото каде што во неа се влева реката Негоч, на надморска височина од околу 230 метри.
Патот Торжок - Осташков поминува низ градот.
Во северниот дел на градот на реката Нагоч, била изградена мала брана, која го формирала вештачкото Нижнегочко езеро.
Историја
На сливот на реката Негоч во Осуг се наоѓало селото Каменоје ( Каменное; или Каменскоје, Каменское) кое се споменува во некои летописи од 1624 година. Во селото во 1799 година грофот В. П. Мусин-Пушкин основал фабрика за производство на целулоза и хартија. Фабриката во 1869 година е купена од извесен московски трговец М. Г. Кувшинов.
На иницијатива на Кувшинов во 1910 година се отворила железничка станица во селото, односно пругата што го поврзувало селото со Торжок. Новоотворената железничка станица го добила името Кувшиново по негово име. Во 1916 година, пругата била проширена до Селижарово. Селото Каменоје и станицата Кувшиновово 1938 година се обединети во единствена населба Кувшиново која истата година добила статус на град.
Интересно е што во Кувшиново (односно во Каменеј) живеел и славниот руски писател Максим Горки, кој од октомври 1897 година, до јануари 1898 година живеел во просторијата на Николај Васиљев, работник во фабрика за хартија, кој го водел илегалното револуционерно движење во населбата.
Население
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 10 007 луѓе, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2014 година градот имал 9 574 жители.
Дедал
Дедал — лик во старогрчката митологија, вешт вајар, ковач, научник, архитект и првиот митолошки летач. Тој бил син на Метион и Алкипа, а занаетот го научил од боговите Атина и Хефест. Дедал морал да побегне од Атина зашто го убил својот внук. Се засолнил на островот Крит и се вработил кај кралот Минос. Таму се оженил и го добил синот Икар. На кралот му правел секакви скулптури, мебел, машини, оружје, оклопи и играчки за децата од палатата (на пр. лавиринтот на Крит). По неколку години работа од Минос побарал одмор, но кога владетелот го одбил, решил да побегне. Знаел дека е залудно да украде брод и да отплови, зашто брзите бродови на Минос веднаш ќе го стигнеле. Затоа, за себе и за Икар направил по еден пар крилја. Пердувите ги споил со восок. Пред да тргнат, Дедал го предупредил синот да не лета премногу ниско за да не се наводени, ниту премногу високо поради Сонцето. Но, Икар се вивнал толку близу до Сонцето што крилјата почнале да му се одлепуваат. Почнал да паѓа и се удавил во морето. Кога морето го исфрлило неговото мртво тело, Дедал го погребал на мал остров, кој подоцна е наречен Икарија. Потоа, Дедал пристигнал на Сицилија.
222
222 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 222 година од новата ера, 222. од првиот милениум, 22. од III век и трета од 220-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5730 и 5731 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4972 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3982 и 3983 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 975.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 222 година се протега во 2858 и 2859, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2918 и 2919 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 765. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 412 и 411 година пред хиџра.
Ќуркчилер
Ќуркчилер (Κρήνη, Крини) — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 56 километри североисточно од градот Драма и на 6 километри источно од центарот на општината, Бук.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 62 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Крини. Кон 1928 година селото било целосно бегалско со 17 семејства и вкупно 72 лица.
Демографија
Во 1940 година селото броело 155 жители, на пописот од 1951 имало 152 жители, 1961 година во селото живееле 112 жители, во 1971 година имало 75 жители, во 1981 година имало 17 жители, додека во 1991 година имало 22жители. Денеска, населението на селото е 8 жители според пописот од 2011 година.
Азербејџан на Летните олимписки игри 2004
Азербејџан учествувал на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција од 13 до 29 август 2004 година. 36 натпреварувачи, 30 мажи и 6 жени, учествувале во 36 дисциплини во 10 спортови.
Атлетика
Азербејџанските атлетичари постигнале квалификациски стандарди во следните атлетски настани (најмногу до 3 спортисти во секоја од настаните на „А“ стандард и 1 на „Б“ стандард).
Бокс
Азербејџан испратил 9 боксери на Олимписките игри. Тие освоиле 2 бронзени медали, а 3 боксери стигнале до четвртфиналето. Комбинираниот рекорд на азербејџанските боксери бил 15-9, при што секој боксер победил во најмалку еден натпревар. Азербејџан го освоил 12-тото место во категоријата бокс.
Ритмичка
Динара Гиматова која се пласирала на Олимписките игри во 2004 година не можела да се натпреварува поради повреда. Таа била заменета со Ана Гурбанова.
Тухал
Тухал — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Јусуп Абдусаломов
Јусуп Абдусаломов (роден на ) е таџикистански борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои сребрениот медал во дисциплината слободен стил до 84 кг.
Нојзидл на Езеро
Нојзидл на Езеро (Neusiedl am See, Nezider, Niuzalj, Nezsider, Nezider) — град со 6.798 жители (состојба од 1 јануари 2010) во Градиште и седиште на округот Нојзидл на Езеро во Австрија. Се наоѓа на границата меѓу Австрија и Унгарија.
Отендорф (Тирингија)
Отендорф (Ottendorf) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Соседни места
Соседни општини се Ајнеборн, Клајнеберсдорф, Липерсдорф-Ердмансдорф, Санкт Ганглоф и Вајсбах.
1633
1633 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1633 година од новата ера, 633. од вториот милениум, 33. од XVII век и четвртта од 1630-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7141 и 7142 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6383 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5393 и 5394 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2386.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1633 година се протега во 4269 и 4270, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4329 и 4330 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2176. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1042 и 1043 исламска година.
Јужна Европа
Јужна Европа во најголемиот дел дефиниции, се користи да ги означи „сите држави на југот на Европа“. Меѓутоа, концептот, во различни времиња, имал различни значења, обезбедувајќи дополнителен политички, лингвистички и културен контекст на дефиницијата во прилог на типичниот географски, фитогеографски или климатски пристап. Повеќето држави според дефиницијата на Обединетите Нации за границата на Јужна Европа се граничат со Средоземното Море. Исклучоци се Португалија, која единствена има брег на Атлантскиот Океан, Србија и Македонија, кои се без излез на море и Бугарија, која излегува на Црното Море.
Географска дефиниција
Географски, Јужна Европа е јужната половина на континентална Европа. Оваа дефиниција е релативно, со нејасни граници.
Држави, кои географски се сметаат како дел од Јужна Европа се:
Геошема на Обединетите Нации
За својата службена работа и публикации, Организацијата на Обединетите Нации ги групирала државите под класификација на региони. Јужна Европа, како што е дефинирана од Обединетите Нации (подрегиони според ОН), се состои од следниве држави и територии:
Во 2009, живееле 163.865.210 луѓе во Јужна Европа, со просечна густина на население од 74 жители по километар квадратен:
Климатска дефиниција
Најзначајна клима во Јужна Европа е средоземната клима, која се одликува со суви и топли лета и благи и врнежливи зими. Сувите и топли лета се резултат на влијанието на сувиот и топлиот воздух, кој преку летото се шири од Африка над Средоземното Море во Јужна Европа. Температурите на воздухот достигнуваат од околу 40°С, со најмногу сончеви часови во Европа. Благите и врнежливи зими се резултат на влијанијата на западните ветрови кои доаѓаат од Атлантскиот Океан и носат врнежи претежно од дожд. Просечното годишно количество врнежи изнесува околу 700мм. Со навлегувањето во внатрешноста на континеталните територии, особено во внатрешноста на Пиринејскиот и на Балканскиот Полуостров, средоземната клима трпи континентални влијанија и се одликува како изменето средоземна клима со жешки лета и постудени зими, така што температурите се спуштаат и под 0°С. Во континенталните делови, во зависност од оддалеченоста на марињата и релјефните одлики на просторот е присутна и умерено континетална клима, а во зависност од надморската височина на планинските масиви се чувствува типична планинска клима со релативно пониски температури и поголеми количества врнежи од дожд, со присуство на снежни врнежи. Оние области со средоземна клима имаат слична растителност и пејзажи, па така можете да видите суви ридови, мали рамнини, борови шуми и маслинови дрвја.
Стопанство и туризам
Стопанството во Јужна Европа, заради неодстаток на миерални суровини (особено железо) и енергетски извори, постојано заостанува зад стопанствата во другите делови на Европа. Голем дел од работната сила во XIX и XX век емигрирала во делови на Северна, Средна и Западна Европа и во Америка. Дел од повратната имиграција пренесува искуства и отвора сопствени стопански капацитети. Со вклучувањето на државите од Јужна Европа во Европската унија нивниот стопански развој е значително забрзан. Ова особено важи за приморските делови кои имаат голем број пристаништа во кои се развиени поморската трговија и преработката на увезени суровини. Одредени индустриски средишта во внатрешноста на државите се, исто така, развиени. Такви примери се Мадрид во Шпанија, Милано и Торонто во Италија, така што разликите помеѓу развиените и неразвиените подрачја се помали помеѓу приморските појаси и внатрешноста. Во напредокот на послабо развиените региони голема улога има изградбата на модерни сообраќајници. Денес стопанството во Јужна Европа главно се заснова на земјоделството, на индустријата и туризмот.
Земјоделство
Релативно поголемата застапеност на ридско-планински територии со присуство на големи површини под краст во Јужна Европа условиле недостаток на плодни почви, така што во ваквите простори е развиено терасесто земјоделство. Најкарактеристични растенија што се одгледуваат во Јужна Европа се маслинката, портокалот, лимонот, мандарината, смоквата и кивито. Сите тие се распространети во непосредните приморски области на разгранетите брегови на Средоземјете. Покрај наведените, и во приморските делови и во внатрешноста на територијата е распространета виновата лоза(особено во Шпанија и Италија. Во неколкуте низини и по долините на поголемите реки се одгледуваат разновидни житни, индустриски, градинарски и фуражни растенија. Во услови на големо осончување, високи температури и недостигот на врнежи, земјоделството во Јужна Европа многу зависи од системите за наводнување, кои се мошне добро изградени и развиени во Шпанија и во Италија, а нешто помалку во државите на Балканскиот Полуостров.
Индустрија
Во отсуство на богати рудни наоѓалишта, во Јужна Европа индустријата е зависна од увоз на суровини. Токму затоа индустријата е поразвиена во пристанишните градови. Главно се развиени хемиската, текстилната и прехранбената индустрија. Скоро сите држави во Јужна Европа индустриски се слабо развиени. Исклучок е Италија, која со индустриските капацитети во Ломбардската Низина, каде што главен центар е Милано, се вбројува меѓу индустриски најразвиените европски држави. Најразвиени се автомобилската индустрија, индустријата за бела техника и текстилната инустрија. Помали развиени идустриски региони има во Шпанија, околу градовите Барселона и Билбао.
Туризам
Пиров
Пиров (Pirow) — општина во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија.
Црква „Св. Преподобна Параскева“ - Вевчани
'''Св. Преподобна Параскева (Петка''') — црква, поточно параклис, во струшкото село Вевчани, Општина Вевчани, доцен претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Струшкото архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е сместена северно од селото, недалеку од црквата „Св. Великомаченик Димитриј“, во двор од. Не е познато кога е изградена. Живописана е во 1924 г. од вевчанскиот зограф Никола Бубаноски.
IC 1457/1
IC 1457/1 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1457/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 1457/1 има привидни димензии од 0,2' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 23 м 26,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 42' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 1457/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Орвјето
Орвјето е град во покраината Терни, југозападниот дел од Умбрија, Италија, сместена на рамниот врв на голем дел од вулкански туф. Градот драматично се издигнува над речиси вертикалните лица на туфните карпи кои се комплетирани со одбранбени ѕидови изградени од истиот камен.
Етрурска ера
Античкиот град, населен уште од етрурско време, обично се поврзува со етрурската Велзна, но некои современи научници се разликуваат. Орвјето секако бил главен центар на етрурската цивилизација. Во археолошкиот музеј се сместени некои од етрурските артефакти кои се пронајдени во непосредна близина. Гробница во некрополата Орвјето Каничела го носи натписот mi aviles katacinas, „Јас сум од Авиле Катацина“. Така, станарот на гробницата носел етрурско-латинско име, Аулус, и семејно име за кое се верува дека е од келтско потекло. Овој интересен артефакт можел да ја покаже сложеноста на етничките односи во античка Италија и како таквите односи би можеле да бидат мирни. Исто така во близина се наоѓа гробницата Голини, таа била изградена во четвртиот век п.н.е. Нејзините ѕидни слики прикажуваат погребен банкет, давајќи одреден увид во реалните собири што се одржаа по смртта на аристократските Етрурци. Сликите вклучуваат сцени на слуги кои се подготвуваат за гозбата на различни начини.
Римска и постримска ера
Орвјето бил освоен од Рим во третиот век п.н.е. Поради својата локација на висок, стрмен блеф, вулканска карпа, градот бил практично непробојлив. По распадот на Римската Империја, неговото одбранбено место добило ново значење. Епископското седиште било префрлено од Болсена, а градот го држеле Готите и Ломбардите пред да биде основана нејзината самоуправна комуна во десеттиот век, во која конзулите управувале под феудална заклетва за лојалност кон епископот. Односот на Орвјето со папството беше близок; во десеттиот век, папата Бенедикт VII го посетил градот Орвјето со неговиот внук, Филипо Алберичи, кој подоцна се населил таму и станал конзул на градот-држава во 1016 година.