cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ластово
Пејзаж и крајбрежје
Ластово има динамичен предел кој се состои од 46 ридови и 46 полиња кои често содржат слоеви на црвена почва и кварцен песок. Највисоката точка е Хум на 417 метри, а има уште три рида повисоки од 400 метри, Плешево Брдо, Гуманца и Мал Хум и уште тринаесет други ридови повисоки од 200 метри. Неговите долини се наоѓаат помеѓу ливадите и падините богати со пештери. На островот има пет пештери - Рача (најголемата), Пузавица, Позалица, Грапчева и Медвидина
Крајбрежјето главно е стрмно, а околното море е длабоко. Јужниот брег е голем, со длабокиот залив во Скривена Лука, кој нуди заштита од бура и западни ветрови. Другото главно длабоко пристаниште се наоѓа на западната страна на Убли, каде што се наоѓа главната пристанишна порта за островот. .
Клима
Ластово ги поседува сите основни одлики на средоземната клима, бидејќи доминираат благи, влажни зими и топли, долги и суви лета. Островот добива околу 2.700 сончеви часови годишно, што го рангира меѓу најубавите во Јадранското Море и пријатно место за туристите. Поради овие услови, температурата на водата е околу 27 °C во лето. Годишните врнежи од дожд се 622 милиметри. Бидејќи нема постојани површински води, жителите се потпираат на дупки, брани и бунари.
Праисторија и антиката
Островот првпат бил спомнат од лексикографот од 6 век, Стефан од Византија, кој го нарекол Ладеста и Ладестон. Неговиот извор бил Теопомп, грчки историчар од 4 век п.н.е. Имињата на бројни други илирски населби по должината на брегот ја имале истата наставка што укажува на неговото илирско потекло. Кога Римјаните ја освоиле Далмација, на островот му го дале латинското име Аугуста Исула, што значи „островот на царот“. Во текот на средниот век, името се транскрибира како Аугуста, Лагуста или Лагоста. Словенската наставка во комбинација со римската форма на Ласта го дава името Ластово.
Првите траги на човечко присуство на островот биле пронајдени во пештерата Рача каде континуираниот доказ за живеење достигнува до крајот на неолитот. Во праисторискиот период островот бил населен со Илирите. Сепак, наодите од грчката керамика покажуваат дека островот бил на еден од грчките трговски патишта на Јадранското Море и веројатно дел од државата Иса.
Кога Римјаните ја освоиле провинцијата Далмација, тие исто така го населиле островот Ластово. Римјаните го нарекле островот Аугуста Инсула. Римјаните оставиле траги од своето долго владеење на островот, во форма на т.н. вила рустика и сливните подрачја познати како lokve. Римјаните воспоставиле населба на локацијата на денешното село Убли кое процветало во првите векови од н.е., но подоцна истото било целосно напуштено откако било уништено од Варварите.
Среден век
Со доаѓањето на Хрватите во VII век, тие се населиле поголемиот дел од Далмација, вклучувајќи го и Ластово. Околу 950 година, византискиот цар Константин VII Порфирогенит го споменал Ластово во неговото дело За управувањето со царството со неговото хрватско име Латобон. Во 998 година, венецијанскиот Дужд Пјетро Орсеоло II започнал големи воени операции против хрватските пирати по Јадранското Море и неговите острови, кои кулминирале во 1000 година со уништувањето на градот Ластово. После тоа жителите одлучиле да изградат град на внатрешниот рид подалеку од брегот што го направил градот поопасен. Во текот на следните два века, жителите се посветиле повеќе на земјоделството и ја занемариле својата претходна поморска традиција. Недостатокот на точни историски документи и речиси целосна тишина што ги опфаќа настаните на островот во раниот среден век се веродостојни знаци на голема автономија на Ластово во тој период. Но, Ластово со сигурност за краток период бил владеен од страна на разни владетели од VII до 13 век, без оглед дали биле византиски, дукљански или нартенски, сепак, се прифаќа дека Ластово генерално ги признавал хрватските кралеви како свои номинални и природни владетели. Во 1185 година била формирана Хварска епархија од која е споменато дека Ластово било дел. Црковниот синод што се одржал во Сплит истата година одлучил дека епархијата на Хвар треба да падне под надлежност на Архиепископот на Сплит.
Република Далмација
Подоцна во XIII век луѓето од Ластово доброволно се приклучиле кон Република Далмација во 1252 година, откако републиката ветила дека ќе ја почитува внатрешната автономија на Ластово. Овој договор бил кодифициран во Статутот на Далмација напишан во 1272 година. Сепак, Далмација го купил Ластово од српскиот крал Стефан Урош I кој имал права над островот како владетел на делови од Хум. Во 1310 година, Ластово ја добила својата прва пишана легислатива, Статутот на Ластово, кој ги имал сите одлики на законот. Врховниот авторитет на островот имал совет составен од 20 члена. Во 1486 година, власта на Советот била пренесена во Парламентот на Републиката и островот изгубил голем дел од својата автономија. Континуираното ограничување на автономијата на островот и повисоките даноци довеле до краткотраен бунт во 1602 година. По жалбата на жителите на островот, Венеција го окупирала островот следната година и го држела до 1606 година, кога бил вратен во Далмација. Следниот обид за востание бил во 1652 година, што резултирало со губење на автономијата на островот.
За време на османлиските освојувања, Ластово честопати бил цел на пирати од Улцињ, што довело до воведување на задолжителна стража. Стражарската служба била укината во 18 век кога пиратите од Улцињ станале трговски морнари. Последната пријава во Хрватска на вампир била забележана токму на Ластово.
19 век
Во 1806 година Французите ја презеле контролата над Далмација. Кога ја укинале Републиката во 1808 година, Ластово станал дел од Француското Царство и бил вклучен во Наполеоновото Кралство Италија. Французите изградиле утврдување на ридот Гоница и ги мобилизирале жителите на островот против Британците. Помеѓу 18 јануари и 3 февруари 1813, фрегата на Кралската морнарица ги окупирале Ластово и Корчула. Британците го држеле островот до 1815 година кога Виенскиот конгрес го додели островот на Хабсбуршката Империја. По 1815 година, Ластово бил дел од округот Дубровник во австриската провинција Далмација. До 1829 година, тој имал свој суд, но подоцна островот бил под јурисдикција на судот во Корчула. Во 1840-тите години, општината паднала во длабока економска криза што резултирала со продажба на поголемиот дел од шумите на странци.
20 век
Како последица на тоа, според договорот од Рапало од 1920 година, Италија од Далмација ја добила само Зара (денес Задар), поради неговото италијанско мнозинство и Лагоста, иако италијанското население било помало од другите далматински места како Вис (Лиса). По доаѓањето на фашизмот во Италија (1922), Италијанците ја следеле политиката на италијанизација во сите свои сопствености. Во исто време, животните стандарди се подобриле. Биле отворени многу јавни работи, а островот достигнал највисока популација од околу 2.000 луѓе. Овој раст резултирал со дел од имиграцијата од другите далматински градови, од етнички Италијанци кои сакале да живеат под италијанска власт.
Во 1941 година, Силите на Оската ја нападнала на Југославија, која се распаднала за неколку дена. Италија припоила дел од Далмација а остатокот станал дел од новата Независна Држава Хрватска. На 8 септември 1943 година, по прогласувањето на примирјето со Италија, италијанската армија паднала, а партизаните на Јосип Броз Тито го презеле островот и го приклучиле кон Југославија. Ластово станал дел од Народна Република Хрватска во 1945 година - една од шесте републики на СФРЈ. Во тоа време сите италијански жители го напуштиле островот.
По Втората светска војна, Ластово ја доживеал истата судбина како и соседниот остров Вис. Островот станал воен регион забранет за странските државјани. Забраната на странските државјани довело до економска стагнација и депопулација на островот. Во 1988 година забраната била укината и странските туристи повторно добиле дозвола да го посетат островот. Хрватска ја прогласила својата независност од Југославија во 1991 година, но Југословенската народна армија ги оставила своите бази само на Ластово, една од нејзините последни бази во Хрватска во јули 1992 година. Војната во Хрватска завршила во 1995 година. Ластово избегнал голем дел од уништувањето што ги зафатило деловите од Хрватска и поголемиот дел од соседната Босна.
Демографија
Според пописот во 2011 година, општината Ластово има население од 792 жители со 286 домаќинства, меѓу кои и 350 лица кои живеат во градот Ластово. На островот има седум регистрирани населби, од кои две веќе не се населени.
Населението на островот достигнало највисока точка од 1738 во 1948 година, и оттогаш постојано се намалува, кое се должи главно на емиграцијата во Хрватска и во странство. Бројот на луѓе кои емигрирале од островот помеѓу 1953 и 1991 година го надминува неговиот денешен број на жители.
Економија
Како и многу други средоземни острови, така и економијата Ластово е центрирана околу земјоделството и туризмот. Пописот во земјоделството во 2003 година објавил дека општината имала 57 хектари земјиште што се користело за земјоделство. Од овие 25 хектари биле лозја а во Ластово имало преку 9000 маслинови дрвја. . По неколкудецениска изолација од странци, поради активностите на Југословенската народна армија и Хрватската војна за независност (1991-1995), островот станал привлечен за туристите, делумно поради тоа што во голема мера останал неразвиен. Денес дури и снабдувањето на островот со свежа вода е тешко.
Карневал
Најважниот настан на островот е карневалот што месното население го нарекува „Поклад“. Сите жители на островот учествуваат преку носење народни носии.
Потеклото на карневалот Ластово се враќа на историски настан. Легендата вели дека каталонските пирати ја нападнале соседната Корчула и испратиле турски гласник во Ластово за да им кажат на островјаните да се предадат или тие ќе бидат следните. Жителите на Ластово не дозволиле да бидат заплашени - наместо тоа, тие се вооружиле и нападнале. Жените и децата се молеа на Свети Ѓорѓи за помош и нивните молитви биле прифатени. Така, бура ги уништила пиратите, а жителите на Ластово го фатиле гласникот. За да му се потсмеваат, тој бил однесен низ селото на задниот дел на едно магаре и подоцна бил осуден и изгорен до смрт. Овој настан се слави секоја година во период од три дена. Настанот се одржува во средината на февруари и од летото 2006 година станал главна атракција за туристите. Месните жители многу уживаат овој настан и жители од цела Хрватска се враќаат во Ластово за да присуствуваат на карневалот.
Цркви
На гробиштата на јужниот раб е малата црква Света Марија од 14 век и се смета за најпривлечна на островот. Во близина на фериботското пристаниште Убли се наоѓаат археолошки наоди на остатоците од црквата од 6 век посветена на Свети Петар. Други интересни цркви се Свети Лука, изградена во типичната хрватска сакрална архитектура од XI век и Св. Ѓорѓи во 11 век, која била срушена меѓу двете светски војни. Друга црква наречена Свети Петар во Умли била изградена некаде во 11 и 13 век, но била уништена од страна на Италијанците во 1933 година за да се направи пат за дополнителни риболовни дрвја.
Архитектура
Зградите на градот главно датираат од 15 и 16 век, кога изградбата на околу 20 ренесансни куќи го редефинирала изгледот на селото. Повеќето од нив имаат високи широки тераси. Нивните невообичаени цилиндрични оџаци кои месните жители ги нарекуваат фумари се живописни и невообичаени бидејќи изгледаат како минијатурни минариња, иако не постои никаков доказ за арапско или турски влијание што некогаш директно допирело до оваа област. Орнаментираниот оџак на куќата Биза Антика од 16 век веројатно е најстариот зачуван оџак во Далмација. Светилникот Струга бил изграден во 1839 година на јужниот крај на Ластово во близина на Скривена Лука и денес е еден од најстарите светилници во Хрватска.
Сколовранец
Сколовранците се мали до средни птици од фамилијата Sturnidae. Името „Sturnidae“ потекнува од латинскиот збор за ѕвезда, sturnus. Многу азиски видови, особено поголемите, се нарекуваат мини, а многу африкански видови се познати како сјајни сколовранци поради нивнота блескави перја. Ѕвездите се родени во Европа, Азија и Африка, како и северна Австралија и островите на тропскиот Пацифик. Неколку европски и азиски видови се воведени во овие области, како и во Северна Америка, Хаваи и Нов Зеланд, каде што генерално се натпреваруваат за живеалишта со домородните птици и се сметаат за инвазивни видови. Видот ѕвездени познат на повеќето луѓе во Европа и Северна Америка е обичната ѕвездест, а во поголемиот дел од Азија и Тихиот Океан, обичната мина е навистина честа појава.
Перјата на многу видови се типично темно со метален сјај. Повеќето видови се гнездат во дупки и несат сини или бели јајца.
Сколовранците имаат разновидни и сложени вокализации и познато е дека ги вградуваат звуците од нивната околина во нивните сопствени повици, вклучително и аларми за автомобили и модели на човечки говор. Птиците можат да препознаат одредени поединци по нивните повици и се предмет на истражување за еволуцијата на човечкиот јазик.
Опис
Сколовранците се пасери со средна големина. Најкратко тело е сколовранциата Кенрик ( Poeoptera kenricki ), на 15 см,но најлесниот вид е Аботовиот старлинг ( Poeoptera femoralis ), кој е . Најголемата ѕвезда, која оди на стандардни мерења и можеби тежина, е ридот Нијас мина ( Gracula robusta ). Овој вид може да измери до 3 смсм висина и при припитомување можат да тежат до 400 г. Најдолгиот вид во семејството е беловратната мина ( Streptocitta albicollis ), која може да измери до 50 см, иако околу 60% кај овој вид се слични на страчки се состои од неговата многу долга опашка.
Перјата на сколовранцитечесто е светло обоена поради ириденцијата ; оваа боја е изведена од структурата на пердувите, а не од некој пигмент. Некои видови азиски сколовранци имаат гребени или еректилни пердуви. Други украси вклучуваат издолжени пердуви од опашката и светло обоени голи делови на лицето. Овие бои може да се изведат од пигменти, или,како структурна боја, предизвикана од расејување на светлината од паралелните колагенски влакна.
Кордилевскиев облак
Кордилевските облаци се големи концентрации на прашина што се наоѓаат во и  Лагранжовите точки во Земја-Месечина системот. За нив прв известил полскиот астроном Казимиерз Кордилевски во 1960-тите, а потврдено било дека постојат во октомври 2018 година.
Откривање и набљудување
Кордилевски почнал да бара концентрација на прашина која може фотометриски да се потврди во точките на либрација (Лагранжови точки) во 1951 година.
Откако го сменил методот по предлог на Јозеф Витковски, Кордилевски во 1956 година за прв пат ги видел облаците. Во периодот од 6 март до 6 април 1961 година, успеал да фотографира две светли дамки во близина на Лагранжовата точка. За време на набљудувањето, дамките скоро и да не се поместувале во однос на. Набљудувањата биле правени од Каспрови Врх планината.
Во 1967 година, Џеј Весли Симпсон вршел набљудувања на облаците користејќи ја Кајперовата Воздушна Опсерваторија.
Во октомври 2018 година, било објавено дека се потврдува постоењето на Кордилевскиевите облаци,  иако, претходно, во 1992 година, јапонската вселенска сонда Хитен, која поминала низ Лагранжовите точки за да открие заробени честички прашина, не нашле видно зголемување на нивото на прашина во споредба со густината во околниот простор.
Појава
Кордилевскиевите облаци се тешко воочлив феномен, кој може да се споредува со светлината на гегеншајнот. Многу е тешко да се набљудуваат од Земјата но може да се видат со голо око при исклучително темни и ведри ноќи. Најчесто биле здогледувани од пустини, на море или од планини. Облаците се малку поцрвени од гегеншајнот, што покажува дека можеби се направени од различен вид честички.
Кордилевските облаци се наоѓаат во близина на Лагранжовите точки и  во системот Земја-Месечина. Аголниот пречник им е околу 6 степени. Од тие точки облаците може да се оддалечат од 6 до 10 степени. Други набљудувања наведуваат дека се движат околу Лагранжовите точки во елипси од околу 6 на 2 степени.
77 Лебед
77 Лебед — спектроскопска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 5,19.
Манастириште (Небрегово)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во прилепското село Небрегово. Се наоѓа на околу 2 км североисточно од селото, на една поголема површина во дворот на Небреговскиот манастир.
Опис
Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време и старохристијанска баилика. На местото се наоѓаат фрагменти од керамички садови и многуброен градежен материјал. Откриени се и остатоци од базилика градена од кршен камен и варов малтер. Најдени се и два јонски импост-капители украсени со крстови и птици во плиток релјеф.
Дарданели
Дарданели (Çanakkale Boğazı, Δαρδανέλλια) — долг тесен проток по должината на полуостровот Галиполе во денешна Турција кој го дели Балканот (Европа) од Мала Азија, а ги поврзува Егејското и Мраморното Море. Во антиката се нарекувал Хелеспонт. Протокот е долг 61 км, широк само 1,2-6 км, а просечно длабок 55 м, со најголема длабочина од 82 м. Водата низ протокот тече во двата правци: кон Егејското Море како површинска струја, а кон Мраморното како длабинска струја.
Како и Босфор, Дарданелите ја делат Европа од Азија. Протокот е меѓународен воден пат, и заедно со Босфор, Дарданелите го поврзуваат Црното со Средоземното Море.
Преку протокот денес се протега Мостот „Чанаккале 1915“, отворен во 2022 г. и наречен во чест на отоманската поморска победа во Дарданелскиот поход од Првата светска војна. Во времето на неговото отворање бил најдолгиот висечки мост на светот.
Историја
Протокот има стратешко значење и затоа играл важна улога во историјата. Античкиот град Троја бил сместен близу до западниот влез на протокот, а на азискиот брег од протокот се одиграла и Тројанската војна. Војската на Александар III Македонски го минала протокот во 334 г.п.н.е. за да ја нападне Персија. Дарданелите играле значајна улога и во одбраната на Цариград во Византискиот период, а од 14 век бил постојано контролиран од Турција.
Големите сили отсекогаш имале особен интерес за непречен премин или пак за контрола на Дарданелите, и затоа бил предмет на разни битки и договори помеѓу нив во текот на XIX и XX век.
Список на државни водачи во 711 година
Ова е список на државни водачи во 11 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
79 Лебед
79 Лебед — двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 5,695.
Меса (Аризона)
Меса (Mesa) е град во американската држава Аризона. Овој град според статистиките во 2007 година, има 452 933 жители, што го прави третти град во Аризона, и 38-ти град по број на жители во САД.
Збратимени градови
Градот Меса е збратимен со пет градови и тоа:
Куп на шампиони 1990/91
Куп на шампиони 1990/91 — 36-то издание од Купот на шампионите, најсилното европско клупско фудбалско натпреварување. Финалето било одиграно на 29 мај 1991 година на стадионот Свети Никола во Бари. На тој натпревар Црвена Ѕвезда го победила Олимпик Марсеј по изведување на пенали. За Црвена Ѕвезда тоа била прва титула во ова натпреварување. Црвена Ѕвезда станала втора источноевропска екипа по Стеауа која го освоила ова натпреварување.
Ова издание од Купот на шампионите требало да го најави враќањето на англиските екипи на европската сцена по несреќата на стадионот Хејсел во 1985 година и суспензијата за учество во европските натпреварувања, но суспензијата за Ливерпул била продолжена за уште една сезона, додека на Астон Вила и било дозволено натпреварување во УЕФА Купот. Местото на Ливерпул не било пополнето со повикување на некој друг клуб, наместо тоа, Милан бил слободен во првото коло. Исто така, и покрај освојувањето на холандската лига на Ајакс му било забрането учество во ова издание од Купот на шампионите.
Четвртфинале
1 Натпреварот во Дрезден бил прекинат во 78-та минута поради нередите кои биле предизвикани од страна на домашните навивачи. Во моментот на прекинот Црвена Ѕвезда водела со резултат 2:1, а натпреварон бил регистриран со службен резултат 3:0 во корист на гостинската екипа.
’Рбетномозочна течност
’Рбетномозочна течност (РМТ) или цереброспинална течност — бистра и безбојна телесна течност присутна во черепниот и ’рбетниот мозок. Се создава во хороидниот плексус. Во мозокот има околу 125 милилитри РМТ во секој момент, а дневно се создаваат околу 500 милилитри.
Куп на шампиони 1990/91
Четвртфинале
2 Во 88-та минута при резултат 1:0 за Олимпик Марсеј, дошло до прекин поради прекинување на струја. Милан одбил да го продолжи мечот по разрешувањето на затемнувањето, па затоа мечот бил регистриран со службен резултат.
’Рбетномозочна течност
Примерок на РМТ се добива со лумбарна пункција. Иако била забележана од Хипократ, РМТ била откриена во XVIII век од Емануел Сведенборг, а подоцна во 1914 г. Харви Кушинг покажал дека РМТ се la;i од хороидниот плексус.
Список на природни броеви
Ова е список на природни броеви до најголемата практична бројка.
Дуглазија
Вообичаеното име дугласова елка е во чест на Дејвид Даглас (ирски: Дуглас), шкотски ботаничар кој за првпат го воведе P. menziesii во 1827 г., во Скунскиот дворец во Шкотска. Дугласовите елки не се вистински елки и не припаѓаат на родот ела (Abies). Повеќето речници не ја препознаваат оваа разлика, со исклучок на Меријам Вебстер
Досега најпознат е широко распространетиот северноамерикански вид на истонаречената дуглазија (Pseudotsuga menziesii). Тоа е многу високо (до 100 м) и брзорастечко иглолисно дрво од тихоокеанските подрачја на Северна Америка. Листовите се игловидни, меки, со сочна зелена боја. Шишарките се провиснати, кафеави со покривни лушпи подолги од плодните. Тоа е вид со квалитетно дрво и со многу голем растежен потенцијал. Досегашните резултати од нејзиното приспособување во Македонија се многу охрабрувачки.
Тур де Свис 2021
Тур де Свис 2021 (познато и како: Трка околу Швајцарија 2021) — 84. издание на велосипедската етапна трка Тур де Свис, која се одржала помеѓу 6 и 13 јуни како дваесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи Тур де Свис е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Воедно, три професионални континентални екипи настапиле, како и националната екипа на Швајцарија, со што главната група имала 23 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи, со што вкупно имало 161 возач на почетокот на трката. Пред четвртата етапа, се повлекле од трката откако член на екипата бил тестиран позитивен на КОВИД-19. На крајот, 124 ја завршиле трката.
Рута
Рутата во 2021 година во голема мерка била истата со онаа што првично била планирана за изданието во 2020 година, кое било откажано поради пандемијата на КОВИД-19 во Швајцарија.
Космос-464
Космос-464 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 10 декември 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-464 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 376 км, а најмалото на 203.
IC 760
IC 760 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 760 се споменува и како NGC 5136, MCG 2-34-15, CGCG 72-70, ARAK 416, IRAS 13223+1359.
Откривање
Објектот е откриен на 3 мај 1889 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 760 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 760 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 51,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 44' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на IC 760 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46905.
ФК Милан сезона 2020-2021
Сезоната 2020-2021 година — 122-ра сезона во историјата на ФК Милан и нивната 87-ма (вкупно 109-та) во најсилното италијанско фудбалско првенство. Милан се натпреварува во Серија А и во Купот на Италија. Милан исто така се квалификувал во Лига Европа.
Случувања
На 22 јули 2020 година, Стефано Пиоли го продолжил неговиот истечен договор со Милан за уште 2 сезони. Претходниот ден, Милан обезбедил пласман во Лигата на Европа за сезоната 2020-21 благодарение на победата на гостувањето кај Сасуоло.
Играчи
.
Летен прозорец
Зделките официјализирани претходно стапиле на сила од 1 септември 2020 година.
Неготино и Неготинско во НОБ
Неготино и Неготинско во НОБ се вклучиле уште во 1941 година. Одиграле клучна улога во борбата против фашизмот.
ФК Милан сезона 2020-2021
Зимски период
Официјално зимскиот трансферен период бил отворен на 2 јануари 2021 година.
Неготино и Неготинско во НОБ
Позадина
По окупацијата на Кралството Југославија, во Тиквешко се нашол 19-от пешадиски полк „Војвода Путник“ на Кралството Југославија, кој го оставил целото оружје на теренот. Според претходен договор меѓу Германија и Италија, вардарскиот дел на Македонија ѝ припаднал на Бугарија, но во Неготино и во селата од 6 до 26 април 1941 година немало никаква власт. Членовите на КПЈ стапиле во акција, кои притвориле неколкумина српски жандарми и чиновници. На 26 април 1941 година бил направен обид свечено да се пречекаат бугарските војски во Неготино. На собирот меѓу другите присуствувал и Страшо Пинџур, кој одржал говор велејќи дека доаѓањето на Бугарите значи нова окупација за Македонија.
Во текот на НОБ
На 3 мај 1941 година, во куќата на Александар Донев бил формиран месен комитет на КПЈ во Неготино, а кон крајот на 1941 година во Неготино веќе имало три партиски ќелии. Во текот на 1943 година, формиран е партизански одред во Тиквешко, два баталјона и една бригада на НОВ и ПОМ. Тиквешкиот партизански одред е формиран на 14 мај 1943 година под името „Добри Даскалов“.
ФК Милан сезона 2020-2021
Групна фаза
{|
Шеснаестина финале
Ждрепката се одржила на 14 декември 2020.
Натпревари и голови
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Голмани
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Одбрана
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Среден ред
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Напад
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Играчи кои го напуштиле тимот во текот на сезоната
Обновено на 23 мај 2021
Најдобри стрелци
Обновено на 23 мај 2021 Играчот со закосени букви го напуштил тимот во текот на сезоната
Меѓу поројните дождови (филм од 1914)
Меѓу поројните дождови (англиски: Between Showers) - американски филм од 1914 година, во режија на Хенри Лерман (Henry Lehrman). Главните улоги ги играат: Чарли Чаплин, Форд Стерлинг (Ford Sterling) и Честер Конклин (Chester Conklin).
Содржина
Додека еден полицаец (го игра Конклин) флертува со девојката, еден крадец (го глуми Стерлинг) незабележливо му го краде чадорот. Кога пристигнува на улицата којашто е поплавена од поројниот дожд, крадецот здогледува една дама која не знае како да ја премине улицата. Крадецот ѝ го дава чадорот, а тој заминува да земе штица по која дамата би ја преминала улицата. Во меѓувреме, дамата ја здогледува и еден скитник (го игра Чаплин), кој исто така оди по штица, сакајќи да ѝ помогне на дамата. Меѓутоа, кога се враќаат на местото, дамата ја нема, зашто таа веќе ја преминала улицата со помош на друг полицаец.
VII Конгрес - с. Крупник
'''VII Конгрес - с. Крупник''' е конгрес на македонската револуционерна организација - ВМРО (Автономистичка), кој се одржал од 21 до 25 јули 1928 година во селото Крупник, Горноџумајско. Овој собир е всушност вториот конгрес на оваа организација, меѓутоа бидејќи ВМРО (Автономистичка) се декларирала за наследник на Внатрешната македонската револуционерна организација, конгресот се третира како VII Конгрес.
Заседание
Од 21 до 25 јули 1928 година во с. Крупник, Горноџумајско, во месното училиште, се одржал Седмиот општ редовен конгрес на ВМРО.
Делегати
Присуствуваат делегати од три револуционерни окрузи:
Освен нив, Пиринска Македонија е претставена со 5 души (Ив. Караџов, Ив. Вапцаров, Ст. Филипов, Г. Настев и С. Развигоров). Или вкупно 18 делегати од потребните 26, плус Ив. Михајлов, што било две третини од сите делегати. На конгресот присуствуваат и 14 души гости, главно заслужни дејци на организацијата и приврзаници на И. Михајлов (Н. Георгиев, Т. Стоилков, Г. Гочев, Г. Меѓуречки, А. Манасиев, И. П. Евтимов, Кр. Велјанов, С. Евтимов, Т. Карајовов, Ј. Чкатров, Д. Великов, Г. Јанев, Д. Данаилов и Менча Карничева-Михајлова).
Меѓу поројните дождови (филм од 1914)
Содржина
Подоцна, крадецот ја здогледува дамата во паркот и ѝ се додоворува, но кога таа го одбива, тој си го бара чадорот назад. Дамата не сака да му го даде и меѓу нив започнува кавга, која набрзо се претвора во тепачка. По некое време, во паркот доаѓа и скитникот, кој започнува тепачка со крадецот, сакајќи да ја спаси дамата. Најпосле, тој е совладан и скитникот ѝ се додоворува на дамата, а кога таа го одбива, тој ѝ го зема чадорот. Во меѓувреме, крадецот го повикува полицаецот, но тој си го препознава својот чадор и крадецот е упасен.
VII Конгрес - с. Крупник
Делегати
На конгресот не присуствуваа членот на ЦК Георги Поп Христов и членовите на Задграничното претставништво Наум Томалевски, Кирил Прличев и Георги Баждаров, кои требало да дадат отчет пред конгресот за дотогашната работа.
Формирана е тричлена комисија за проверка на полномошната (Г. Настев, Ев. Полски и Ст. Вардарски), а потоа и биро на конгресот во состав: Ив. Караџов - претседател, секретари: С. Развигоров и Б. Бунев и потпредседатели- Ил. Поп Илиев и Кр. Лазаров.
Дневен ред
2. Отчет на ЗП;
3. Дебати по отчетите;
5. Разно;
6. Избор на ЦК и ЗП и
7. Прифаќање на резолуциите.
Отчет
Отчет за дотогашната работа изнел Иван Михајлов. Пред конгресот Ив. Михајлов прави пособно излагање за убиството на Александар Протогеров. Обвинувањата против него започнуваат уште од почетокот на 20-те години, кои минуваат во некоректен однос кон Т. Александров, потоа учество во неговото убиство, до неговата намера да ги "истреби сите пријатели на Тодор".
Преднацртот за измена на Уставот и Правилникот на ВМРО го прави Ј. Гурков. Измените пред се' се однесуваат за Задграничното претставништво, што отпаѓа како институција. Во новиот устав се предвидува пред надворешниот свет организацијата да се претставува од ополномоштени лица од ЦК.
Нов централен комитет
На конгресот бил избран нов состав на Централниот комитет на ВМРО, во кој влегле: Иван Михајлов, Иван Караџов и Страхил Развигоров. За резервни членови се избрани: Јордан Гурков, Вл. Куртев и Ив. Поп Евтимов.
Конгресот не избира членови на ЗП. Дотогашната дејност на ЗП е оценета како "целосна неактивност" и систематски изолирање на ЦК од општествени фактори и лица, а исто така и незаконитата интервенција во неговите компетенции. Г. Баждаров, К. Прличев и Н. Томалевски, коишто откажуваат да присуствуваат на конгресот, како и Г. Поп Христов се прогласени за отпадници од организацијата.
Како ополномоштени лица се избрани Михаил Монев и Јордан Гурков.
На Конгресот биле извршени измени на Уставот и Правилникот на ВМРО и била донесена посебна Резолуција за продолжување на борбата за извојување автономија на Македонија и преку културната и легалната борба да се дојде до создавање на самостојна и независна држава Македонија.
Резолуција за убиството на Протогеров
Во специјална резолуција на конгресот ВМРО декларира, дека ќе го продолжи делото на Т. Александров и ќе се бори за извојување на полна политичка автономија на Македонија.
936 п.н.е.
936 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 936. година пред новата ера, 936. од првиот милениум п.н.е., 36. од 10 век п.н.е. и седма од 930-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4572 и 4573 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3814 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2824 и 2825 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 183 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 936 година се протега во 1700 и 1701, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1760 и 1761 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 393 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1605 и 1604 исламска година пред хиџра.
Волф–Рајеова маглина
Волф–Рајеова маглина маглина која ја опкружува Волф-Рајеовата ѕвезда. Волф-Рајеовите маглини се класифицирани на различни начини. Еден од првите бил според природата и потеклото на маглината:
Оваа класификација бара детално изучување на секоја маглина и направени се неодамнешни обиди за да се овозможи брза класификација на маглините заснована само врз нивниот изглед. Волф-Рајеовите маглини честопати се во облик на прстен, понекогаш и сферични. Другите се неправилни, или нарушени школки или се создадени од групирани исфрлања.
Примери на овој вид маглини се: NGC 6888, NGC 2359 и NGC 3199. Некои Волф-рајеови маглини имаат истакната спирална структура, на пример WR 104, маглини кои порано биле класифицирани како вртелешки.
Ѓорѓи Гаврилски
Примариус д-р Ѓорѓи Гаврилски (Свети Николе, 1911 – Скопје, ), прв примариус и прв специјалист по општа медицина во Македонија. Учествувал во НОВ, бил член на АСНОМ, секретар на Владата на НР Македонија и помошник министер за народно здравје. Со својот труд дал огромен придонес за развој на здравството во Македонија.
Животопис
Ѓорѓи Гаврилски се оженил со велешанката Лила Бондиќова, со која имал четири деца. Починал на 17 декември 1987 година во Скопје.
Втора светска војна
Пред започнување на Втората светска војна, Гаврилски бил на служба во Призрен. Во 1941 година бил мобилизиран на границата кон Албанија, и токму во околината на градот Ѓаковица го дочекал почетокот на војната. По априлската војна, Ѓорѓи гаврилски бил заробен од Германците, а набргу успеал да добие пропусница да замине во Скопје, од каде се префрлил во Свети Николе, каде отворил приватна амбуланта. Во април 1942 година, Гаврилски заедно со уште неколкумина свои сограѓани формирале Одбор за народна помош во Свети Николе, а неговата ординација била место за тајни конференции. На 28 јуни 1943 година, по предавство, бугарската власт извршила масовни апсења и затворања на симпатизери и помагачи на НОАВМ, кога бил уапсен и Гаврилски, на кого му биле одредени 15 години строг затвор. Затворската казна ја издржувал во Скопскиот затвор, во иста ќелија со Перо Ивановски Тиквар, Александар Матковски, Даре Џамбаз, Коле Чашуле и други. Во декември 1943 година, Гаврилски бил преместен во затвор во Ќустендил, каде ја дочекал капитулацијата на Бугарија, по што бил ослободен и префрлен во ГШ на НОВ и ПОМ.
Големо Ојтинско Езеро
Големо Ојтинско Езеро (Großer Eutiner See) — езеро во областа Холштајнска Швајцарија, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа североисточно од градот Ојтин.
Ѓорѓи Гаврилски
Втора светска војна
Гаврилски бил испратен во Софија од Лазар Колишевски и Вера Ацева, во Штабот на советскиот командант Толбухин, со задача да обезбеди оружје. За реализација на оваа мисија, Гаврилски трипати престојувал во Софија, при што успеал да ја снабди со санитетски материјал бригадата на македонски доброволци „Гоце Делчев“, која требало да замине за источна Македонија. Бил делегат на Осмото заседание на Президиумот на АСНОМ, одржано на 27 октомври 1944 година, и претседател на Околискиот народноослободителен одбор во Свети Николе, како и секретар при обласниот НОО Скопје.
Повоени активности и државни функции
По ослободувањето, Ѓорѓи Гаврилски се вратил во Свети Николе, но набргу бил повикан да учествува во организирањето на македонскиот Медицински факултет во Скопје. Во мај 1945 година, Ѓорѓи Гаврилски се преселил со семејството во Скопје. Во 1945 година ја вршел функцијата помошник на министерот за народно здравје. На 18 април 1946 година, Гаврилски бил избран за член на Законодавниот одбор при Народното собрание. Во 1947 година, бил повикан да го предава предметот „Епидемиологија“ на Медицинскиот факултет во Скопје, а во 1949 година бил избран за вонреден професор. Во учебната 1949/1950, Гаврилски бил избран за продекан. Меѓу другите државни функции, Ѓорѓи Гаврилски бил втор претседател на Македонското лекарско друштво, како и директор на Сојузниот институт за тропски и маларични болести во Скопје.
Големо Ојтинско Езеро
Зафаќа област од 230 хектари, длабоко е до 17 метри и се наоѓа на височина од 26,7 м. Северната страна директно се граничи со Зешарската Шума. Во западниот дел на езерото, одвоен од мостот Бебензунд, во Фисаускиот Залив, се влева главниот прилив, реката Швентине, која малку позападно истекува. Реката е пловна само за рекреативни активности до Големото Ојтинско Езеро.
Ѓорѓи Гаврилски
Повоени активности и државни функции
Објавил повеќе научни трудови.
Големо Ојтинско Езеро
На бреговите на Големото Ојтинско Езеро во текот на летниот период се одржуваат мјузикли.
174. источен меридијан
174. источен меридијан — меридијан кој се протега од Северниот Пол, преку Северноледениот Океан, Азија, Тихиот Океан, Нов Зеланд, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
174. источен меридијан образува голема кружница со 6. западен меридијан.
Почнувајќи од Северниот Пол, па јужно до Јужниот Пол, 174° ИГД минува низ:
! Width="135" | Координати ! Земја, територија, море ! Белешки
Јужен Крст (соѕвездие)
Јужен Крст — соѕвездие со местоположба високо на јужното небо, по површина е најмалото соѕвездие но сепак е највпечатливото од сите 88 современи соѕвездија. Името потекнува од латинскиот збор што значи крст, и се претставува со облик на крст, астеризам кој е познат како Јужен Крст. Иако било видливо за Старите Грци, истото се сметало за дел од соѕвездието Кентаур, и истото не било прецизно исцртано сè до век.
Позната како Акрукс, сино-белата Алфа Јужен Крст е најсјајната ѕвезда во соѕвездието и ѕвездата на долната страна од крстот. Слични по сјајност се и Бета и Гама, додека пак Делта и Епсилон го образуваат астеризмот. Многу од сјајните ѕвезди на соѕвездието се дел од ѕвезденото здружение Скорпија-Кентаур, ретка група на топли сино-бели ѕвезди кои потекнуваат од исто место и се движат подеднакво низ Млечниот Пат. Кај системите од две ѕвезди се забележани планети. Соѕвездието исто така содржи и четири класични кефеиди кои можат да се забележат и со голо око при идеални услови. Јужен Крст исто така ги содржи и Кутија за Накит, сјајно растурено јато и маглината Торба за Јаглен, најзабележителната  темна маглина на небесниот свод.
Историја
Јужен Крст било видливо и за Старите Грци, Птоломеј го сметал за дел од соѕвездието Кентаур. Истото можело да се види на север сè до Британија во четвртиот миленим п.н.е. Но поради прецесијата ѕвездите од соѕвездието се спуштиле под хоризонтот на набљудување на Европа, и со текот на времето биле заборавени од жителите на северните широчини. До 400 година, повеќето од ѕвездите не се изкачувале на хориизонтото за да бидат забележани од страна на жителите на Европа.
Венецијанскиот морепловец Алвизе Кадамосто во век забележал соѕвездие кое веројатно било Јужен Крст при напуштањето на заливот на реката Гамбија во 1455 година, нарекувајќи го „јужна кочија“ (carro dell'ostro). Но, соѕвездието на Кадамосто имало премногу ѕвезди и било накосено на погрешната страна. Историчарите го посочуваат Жуан Фараш како откривач на соѕвездието при неговото патување до Бразил во 1500 година. Фараш го нацртал и опишал соѕвездието во своето писмо до португалскиот крал.
VIII Конгрес - с. Тросково
'''VIII Конгрес - с. Тросково' бил конгрес на македонската револуционерна организација - ВМРО (Автономистичка), овој конгрес бил трет по ред на оваа организација меѓутоа бидејќи ВМРО (Автономистичка) се декларирала како наследник на Македонската револуционерна организација, затоа во историската науката се нарекува VIII Конгрес''.
Јужен Крст (соѕвездие)
Историја
Друго спомнување на соѕвездието Јужен Крст му се препишува на италијанскиот навигатор Андреа Корсали, кој од 1515 па сè до 1517 година пловел до кина и источна Индија во експедиција поддржана од страна на кралот Мануел I. Во 1516 година, Корали пишал писмо до кралот опишувајќи ги своите набљудувања на јужното небо, на кое имало и мала карта со 19 ѕвезди и двата Магелановим Облаци во околуземска насока, со видлив текстуален опис на Јужниот Крст.
VIII Конгрес - с. Тросково
Заседание
За членови на новиот Централен комитет на ВМРО биле избрани: Иван Михајлов, Владимир Куртев и Георги Настев. За резервни членови се избираат: К. Дрангов, М. Монев и Ј. Чкатров.
На него е ислушан и одобрен рефератот за периодот од 1928 до 1932 г. Освен тоа хрватското и албанското националноослободително движење со ВМРО склучиле спогодба за заеднички дејствија против големосрбската освојувачка и асимилаторска политика.
Јужен Крст (соѕвездие)
Историја
Јужен Крст за првпате прикажано како одвоено соѕвездие на небесниот глобус од страна на Петар Планциј и Јодок Хондиј во 1598 и 1600 година. Ѕвездите во соѕвездието за првпат биле посебно каталогизирани од Кентаур од страна Фредерик де Хаутман во 1603 година.
VIII Конгрес - с. Тросково
Заседание
На Конгресот со жалење е констатирано дека без резултат останале сите петиции испратени до Општеството на народите и до владите на големите сили испратени од страна на македонските легални организации, од протераното македонско свештенство и од специјалните делегати на поробеното македонско население.
Јужен Крст (соѕвездие)
Особености
Јужен Крст се граничи со соѕвездијата Кентаур на исток север и запад, и Мува на југ. Со површина од 68 квадратни степени или 0,165% од ноќното небо, е најмалото соѕвездие од 88 современи соѕвездија. Кратенката од три букви 'Cru' за соѕвездието била усвоена од стрна на Меѓународниот астрономски сојуз во 1922 година. Официјалните граници на соѕвездието се поставени од страна на Ежен Делпорт во 1930 година, станува збор за многуаголник со четири делови. Во екваторскиот координатен систем, координатите на ректасцензијата на овие граници се 11:56,13:0 и 12:57,45:0, додека пак координатите на деклинацијата се движат меѓу −55,68° и −64,70°. Целото соѕвездие може да се набљудува јужно од 25 степени географска широчина.
Во тропските области Јужен Крст може да се види на небото од април до јуни. Јужен Крст е точно на спротивната страна од Касиопеја на небесната сфера, и поради тоа не може истовремено да се набљудуваат и двете соѕвездија. За местата јужно од географската широчина 34°ЈГШ, Јужен Крст е околуполарно соѕвездие и истото може да се набљудува преку целата година.
VIII Конгрес - с. Тросково
Заседание
Од конгресот се отфрлени балканските конференции, чијашто цел беше да го зацврсти дотогашното статускво на Балканскиот Полуостров. Обединувањето на балканските народи се смета за пожелно и полезно, но конгресот како услов за балканска федерација ја посочува независноста и целокупноста на Македонија.
Јужен Крст (соѕвездие)
Особености
Јужен Крст понекогаш се погрешува со блиското соѕвездие Лажен Крст од страна на набљудувачите. Јужен Крст наликува на делтоид, и ја има петтата ѕвезда (ε Јужен Крст). Лажниот Крст е со облик на баклава, потемен не поседува петта ѕвезда и му недостасуваат забележливите две ѕвезди наречени „Посочувачки Ѕвезди“.
Шварцатал
Шварцатал (Schwarzatal) — мал град во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Градот го добил своето име по долината на реката Шварца.
Јужен Крст (соѕвездие)
Видливост
Јужен Крст е лесно видливо соѕвездие од јужната полутопка скоро во секој период од годината. Истото може да се види и од тропските области во близина на хоризонтот од тропските широчини на северната полутопка за неколку часа секоја ноќ за време на зимата и пролетта. На пример, може да се набљудува од Канкун или кое и дабило друго место на 25° СГШ или помала СГШ од 22.00 часот на крајот од месец април. Се глеедаат петте главни ѕвезди.