cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бугарија во Втората светска војна
Меѓународна состојба
На 19 ноември 1943 година се случило првото тешко бомбардирање на бугарските градови од страна на сојузниците. По понатамошните рации и уште посилниот напад врз Софија на 30 март 1944 година, многу од жителите на Софија го напуштиле градот. Мајорот Френк Томпсон од извршната власт за специјални операции бил фрлен со падобран за рандеву со бугарскиот отпор, но бил заробен и погубен за шпионажа во јуни 1944 година. По април 1944 година, Советите го зголемиле притисокот врз Бугарија да се откаже од сојузот на Оската. Бугарија одржувала дипломатски односи со Советскиот Сојуз додека била членка на силите на Оската. Во летото 1944 година, откако ја уништиле нацистичката одбрана околу Јаш и Кишинев, Советската армија се приближувала кон Балканот и Бугарија.
На 1 јуни 1944 година Филов го разрешил Божилов во надеж дека ќе ја смири внатрешната опозиција и ќе ги смири сојузниците - Филов неволно решил дека сојузот со Германија треба да заврши. Иван Багријанов ја презел премиерската функција. Филов барал одложување, со надеж дека сојузничкото слетување на Балканот ќе и овозможи на Бугарија да им се придружи на сојузниците без губење на новите територии во Тракија и Македонија, истовремено избегнувајќи ја германската окупација на Бугарија, што ќе следела по непосредната промена на страните. Инвазијата на западните сојузници врз Нормандија започнала таа недела сепак, со што се ставило крај на можноста за голема западна сојузничка офанзива на Балканот, додека офанзивите на Советскиот запад продолжиле со брзина. Во меѓувреме, германските сили кои биле повлекувани од Грција и Бугарија го загубиле стратешкото значење за западните сојузници. Багријанов имал симпатии кон Западот и се надевал дека ќе ја одвои Бугарија од војната пред Црвената армија да стигне до Дунав и да избегне комунистичка окупација, но неговите планови тргнале на лошо по Пучот на кралот Мајкл кон крајот на август. До средината на август, американскиот дипломатски притисок и извештајот на Меѓународниот комитет на Црвениот крст, кој имал детални тешкотии со затворениците, предизвикало подобрување на условите во логорот на воените војници во Шумен; пред ова, на сојузничките воени војници им било дозволено само ограничена вода и страдале од неисхранетост. Багријанов го укинал антисемитското законодавство на неговите претходници на 17 август. На 23 август 1944 година, Романија ги напуштила Силите на Оската, и објавила војна на Германија и им дозволила на Советските сили да ја преминат нејзината територија за да стигнат до Бугарија. Багријанов имал успех во преговорите за повлекување на германските сили од Варна со образложение дека нивното присуство поканило сојузнички напад и го блокирало доаѓањето на повеќе германски трупи во Бугарија. На 27 август, бугарската влада објавила неутралност; Багријанов им предала на Германците 8,000 железнички вагони за да го забрзаат повлекувањето. Фронтот Татковина, кој барал целосна неутралност, ја осудил оваа помош. На истиот датум Фронтот Татковина донел одлука за поттикнување на вооружен бунт против владата.
До септември советскиот притисок бил доволно силен да и објави војна на Германија. Багријанов ги уверил Советите дека странските трупи во Бугарија ќе биле разоружани, им наредил на германските трупи да ја напуштат земјата и започнал да ги разоружа германските војници кои пристигнале во Добруџа, но одбил да ја прекрши бугарската новопрогласена неутралност со објавување на војна на Германија. На 30 август Јосиф Сталин изјавил дека повеќе немало да ја признава бугарската неутралност. На 2 септември Багријанов поднел оставка и неговата влада паднала, за да биде заменета со влада предводена од Константин Муравиев и составена од оние опозициски партии кои не биле членови на Фронтот Татковина. Муравиев првично се спротивставил на војната со Германија, тврдејќи дека ова ќе се искористело како изговор за советската окупација на Бугарија. Поддршката за владата била задржана од Фронтот Татковина, обвинувајќи ја дека е составена од про-нацистички кругови кои се обидувале да ја задржат власта. На 4 септември Фронтот Татковина организирал народни штрајкови. На 5 септември, Муравиев решил да ги раскине дипломатските односи со Германија, но го одложил објавувањето на овој потег за два дена по налог на воениот министер Лејет. Генерал Иван Маринов им овозможил на бугарските трупи да се повлечат од окупирана Македонија. Кога сите германски трупи ја напуштиле земјата попладнето на 7 септември, Бугарија и објавила војна на Германија, но претходно истиот ден Советскиот Сојуз и објавил војна на Бугарија, без консултации со САД или Велика Британија, „за ослободување на Бугарија“. На 8 септември Бугарија истовремено била во војна со четири најголеми воени борби: Германија, Велика Британија, САД и СССР (коинцидентно, денот на осамостојување на Македонија подоцна во 1991 година). Советите ја преминале границата на 8 септември. Црвената армија го окупирала североисточниот дел на Бугарија заедно со клучните пристанишни градови Варна и Бургас до следниот ден. Бугарската армија не дала отпор по наредба на владата.
Холокауст
За време на сојузот на Бугарија со нацистичка Германија, бугарската влада вовела мерки и законодавство насочено кон Евреите и другите малцинства; во септември 1939 година, сите Евреи што се сметале за странски државјани - околу 4,000 - беа протерани. Повеќето избегале на крајот во Палестина, пристигналеа таму по значителни тешкотии. Министерот за внатрешни работи Петар Габровски и Александар Белев, проучувајќи ги Нирнберговите закони, вовле а во 1940 година Закон за заштита на нацијата, на сила од јануари 1941 година. Со ова средство, Евреите под бугарска контрола биле исклучени од повеќето професии, универзитети и синдикати, од сите државни служби и од одредени јавни области. Покрај тоа, од Евреите се барало да носат посебни лични карти, забрането било да носат „не-еврејски“ имиња или да стапуваат во брак со Бугари/ки.
Бугарската иредентистичка заплена во 1941 година на посакуваната територија од Грција и Југославија и формирањето на новите области на Скопје, Битола и Беломора го зголемило еврејското население во Бугарија на околу 60,000. Забрането било да имаат бугарско државјанство според Законот за заштита на нацијата. Од почетокот на војната, бугарските власти за окупација во Грција и Југославија ги предале еврејските бегалци кои бегале од Оската Европа на Гестапо. Во октомври 1941 година бугарските власти побарале регистрација на 213 српски Евреи откриени од Гестапо во бугарско управувано Скопје; тие беа уапсени на 24 ноември и 47 од нив беа однесени во концентрациониот логор Бањица во Белград, Србија и убиени на 3 декември 1941 година.
Законот за заштита на нацијата бил проследен со декрет-закон (наредби) на 26 август 1942 година, со кој се засилиле ограничувањата за Евреите, се проширила дефиницијата за еврејството и се зголемиле товарите на докажување потребни за докажување на нееврејскиот статус и исклучоци (привилегии). Потоа, од Евреите се барало да носат жолти ѕвезди, освен само крстените што ја практикувале христијанската евхаристија. Бугарските Евреи се венчале со не-Евреи со христијански обред пред 1 септември 1940 година и се крстиле пред спроведувањето на Законот за заштита на нацијата на 23 јануари 1941 година, укинувајќи ги исклучоците дозволени за такви случаи дозволени со Законот. Исклучоците за воени сирачиња, воени вдовици и ветерани со посебни потреби отсега биле применливи само „во случај на конкуренција со други Евреи“, и сите такви привилегии можело да бидат укинати или одбиени ако поединецот бил осуден за кривично дело или се сметал за „антивладин“ “или„ комунист“. Во февруари 1943 година СС- Хауптстурмфирер Теодор Данекер и Белев - назначени од Габровски во 1942 година за на чело на новата „Канцеларија на комесарот за еврејски работи“ во рамките на Министерството за внатрешни работи - го потпишале Договорот Данекер-Белев, во кој Бугарија се согласила да ја снабди Германија со 20,000 Еврејски заробеници. Бугарија била единствената нација што потпиша договор со Германија за снабдување на Евреите на овој начин; Бугарија се согласила да ги исполни трошоците за нивно протерување и во документот експлицитно било забележано дека Бугарија, знаејќи ја нивната судбина во германски раце, никогаш немала да побара повратување на Евреите.
Во август 1941 година, на барање на Адолф-Хајнц Бекерле - германски ополномоштен министер во Софија - Министерството за војна се откажало од контролата над целата еврејска присилна работа во Министерството за згради, патишта и јавни работи. Задолжителен регрут се применувал од август 1941 година: првично биле подготвени мажи од 20 до 44 години, а возрасната граница се искачила на 45 години во јули 1942 година и 50 години една година подоцна. Бугарите ги заменувале Евреите во командите на еврејските работни единици, кои веќе немале право на униформи. На 29 јануари 1942 година, биле објавени нови баталјони за принудна работа на сите евреи; нивниот број бил удвоен на дваесет и четири до крајот на 1942 година. Еврејските единици биле одделени од другите етникуми - три четвртини од баталјоните за присилна работа биле од малцинства: Турци, Руси и жители на териториите окупирани од Бугарија - останатите биле привлечени од бугарски невработени. Евреите кои биле на принудна работа се соочувале со дискриминаторски политики кои станувале построги како одминувало времето со зголемување на стажот и намалување на додатокот на храна, одмор и слободни денови. На 14 јули 1942 година била формирана дисциплинска единица за воведување нови казнени строги мерки: лишување од душеци или топла храна, „диета од леб и вода“ и забрана за време на посетителите со месеци. Како што напредувала војната, и започнале обиколките на Евреите во 1943 година, Евреите направиле повеќебројни напори да избегаат и казните станувале сè поостри.
Во март 1943 година, бугарските трупи и воената полиција ги собраа Евреите во бугарско окупираната Егејска Македонија и Вардарска Македонија во Југославија - 7,122 од Македонија и 4,221 од Тракија и ги испратиле преку транзитни концентрациони логори до бугарското пристаниште Лом во Дунав, каде што се качиле и ги однеле возејќи во Виена и оттаму во Треблинка; скоро сите биле убиени. Ова било договорено по барање на германското Министерство за надворешни работи во пролетта 1942 година да ги предадат сите Евреи под бугарска контрола на германско старателство, на што пристапила бугарската влада, создавајќи го комесаријатот „Еврејски работи“ под Белев за организирање на геноцидот повикан на Конференцијата во Ванзеј. До март 1943 година, еврејските Бугари биле концентрирани на училиштата и железничките станици од страна на бугарските власти во предвоените граници на земјата. Последователно, во пролетта 1943 година, протестите предводени од парламентарецот Димитар Пешев и член на Бугарската православна црква, загрижени за благосостојбата на еврејските преобратеници во христијанство, како и на „националното малцинство“ генерално, успеале први да го одложат, а потоа во мај конечно спречување на планот на Белев да ја исполни бројката од 20,000 со депортирање на околу 8,000 бугарски Евреи од Софија, Ќустендил и од други места во нацистичките логори за истребување во Полска, вклучително и сите Евреи од југозападна Бугарија; наместо тоа, тие биле лишени од целиот свој имот, депортирани во провинциите и мажите на возраст од 20–40 години биле регрутирани на присилна работа, како што биле и Евреите од Стара Загора и Казанлак. На 21 мај 1943 година, Советот на министри изгласал дека Евреите требало да бидат протерани од Софија на село за три дена. Белев наредил протерување на Евреите на 24 мај од главниот град: 19,000 Евреи од Софија биле депортирани во специфични рурални области и градови. Биле распоредени специјални возови и на Евреите им биле доделени специфични поаѓања, разделувајќи ги членовите на семејството. Дозволени билр најмногу 30 килограми багаж по лице; остатокот тие биле принудени да ги остават зад себе, да ги продаваат по „навредливо ниски“ цени, или кој инаку бил украден. Бугарските службеници имале корист од приходите.
Во април 1943 година, Јоаким фон Рибентроп се распрашувал за кралот Борис зошто повеќе Евреи не биле испратени на истребување од Бугарија; дошол одговорот дека Борис ќе депортирал „само мал број болшевички ‐ комунистички елементи од Стара Бугарија [границите на Бугарија пред 1941 година] затоа што му биле потребни остатокот од Евреите за изградба на патишта“. Во мај 1943 година, Бугарија ги затворила истакнатите еврејски водачи во концентрациониот логор Сомивит, подоцна истиот месец и следниот месец повеќе од 20,000 Евреи биле протерани од Софија и нивниот имот беше запленет. Во 1934 година, Софија имала околу 25,000 еврејски жители, близу една десетина од вкупното население на градот. Германското министерство за надворешни работи разбрало дека Бугарија се плашела од сојузниците и се надевала дека ќе избегнела антагонизација со нив. Како и да е, гетоизацијата и полицискиот час на еврејското население во Бугарија биле завршени во 1943 година, а антисемитските расни закони биле укинати дури на 30 август 1944 година.
Сојузници (септември 1944– мај 1945)
На 8 септември, советските сили ја преминале бугарско-романската граница и во пресрет на гарнизонските одреди на 8 септември, предводени од офицери од Звено, ја собориле владата по преземањето стратешки точки во Софија и апсењето на владините министри. Новата влада на Фронтот Татковина била назначена на 9 септември со Кимон Георгиев за премиер. Била објавена војна на Германија и нејзините сојузници одеднаш и поделбите испратени од силите на оската за напад на Бугарија биле лесно вратени назад.
Во Виена била формирана прогонска бугарска бунтовничка влада во егзил, под раководство на Александар Цанков и додека таа била во можност да собере бугарски СС полк од бугарски антикомунистички доброволци со 600 војници веќе во Германија под германски командант, тие немале многу успех. Советските воени заробеници и интернираните советски граѓани биле ослободени од логорот за притвор во Свети Кирик ДПОДС кога Фронтот Татковина ја презел власта. Сојузничките воени затвореници биле пуштени на западните сојузници и вратени по пат на Турција и кампот за воени заробеници во Шумен бил затворен на 25 септември 1944 година. Концентрациониот логор за бугарските комунисти и советски симпатизери во Крстополе (Кръстополе) во Грција бил затворен бидејќи Бугарите се повлекле од окупираната територија.
Примирјето со сојузниците било потпишано на 28 октомври 1944 година во Москва. Потписници билеЏорџ Ф. Кенан, Андреј Вишински и Сер Арчибалд Кларк-Кер претставени од маршалот Фјодор Толбухин и Генералот Џејмс Гамел за сојузниците и Организацијата на Обединетите нации и за Бугарите, министерот за надворешни работи Петко Стаинов, министерот за финансии Петко Стојанов и Никола Петков и Добри Терпешев како министри без ресор.
Во Македонија, бугарските трупи, опкружени со германски сили и предадени од високи воени команданти, се бореле назад кон старите граници на Бугарија. За разлика од комунистичкиот отпор, десничарските следбеници на Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМРО) решението на македонското прашање го гледале во создавање на пробугарска Независна Држава Македонија. Во тоа време, лидерот на ИМРО, Иван Михаилов, пристигнал во германско преокупираното Скопје, каде Германците се надевале дека тој можел да создаде македонска држава врз основа на поранешните структури на ВМРО и Охрана. Откако видел дека Германија ја изгубила војната и да избегне понатамошно крвопролевање, по два дена тој одбил и тргнал на пат. Под раководство на новата бугарска прокомунистичка влада, три бугарски војски (вкупно околу 455,000 сили) влегле во Југославија во септември 1944 година и заедно со советските и југословенските сили, се преселиле во Ниш и Скопје со стратешка задача да ги блокираат германските сили што се повлекувале од Грција. Јужна и источна Србија и Македонија биле ослободени за еден месец, а Бугарската прва армија со 130,000 војници продолжила кон Унгарија, возејќи ги Германците и влегувајќи во Австрија во април 1945 година. Воспоставен бил контакт со британската осма армија во градот Клагенфурт на 8 мај 1945 година, денот кога капитулирала нацистичката влада во Германија. Потоа генерал Владимир Стојчев потпишал договор за разграничување со командантот на британскиот V корпус Чарлс Китли.
Последици и резултати
Како последица на Втората светска војна, Советскиот Сојуз ја нападнал Бугарија и бил инсталиран комунистички режим со Георги Димитров на чело. Монархијата била укината во 1946 година, а царот бил испратен во егзил. Воспоставена била Народна Република Бугарија, која траела до 1990 година. Црвената армија останала во окупација на Бугарија до 1947 година. Бугарија подоцна се приклучила на Варшавскиот пакт во инвазијата на Варшавскиот пакт во Чехословачка во 1954 и 1968 година.
Иако бугарското примирје со Советскиот Сојуз ја предало целата територија окупирана и тврдена од Бугарија во Егејска и југословенска Македонија и Тракија, Париските мировни договори од 1947 година го потврдиле инкорпорирањето на Јужна Добруџа во Бугарија за време на војната, со што Бугарија станала единствената земја од Оската тоа ја зголемило нејзината предвоена територија. Окупираните делови на Егејскиот регион и Вардарска Македонија кои останале во границите на Бугарија биле вратени, при што 150,000 Бугари биле протерани од Западна Тракија.
Како резултат на нивното искушение за време на војната, повеќето од преостанатите Евреи во Бугарија, околу 50,000 во септември 1944 година емигрирале. Околу 35,000 заминале за Палестина за време на британскиот мандат, а најголемиот дел од останатите заминале во државата Израел по 1948 година; до првите години на 50-тите години на минатиот век, околу 45,000 бугарски Евреи ја напуштиле повоената комунистичка држава.
Вооружени сили
До крајот на војната, Бугарија успеала да мобилизира околу 450,000 луѓе. Воената опрема била претежно од германско потекло. До 1945 година, Бугарија исто така добила залихи на советско оружје, претежно мало оружје.
Грб на Малта
Грбот на Малта е официјалниот грб во државата усвоен во 1988 година. Грбот се состои од штит на кој е прикажано знамето на Малта. Над штитот се наоѓа круна од ѕид во златна боја што ги означува тврдините на Малта и градовите. . Околу штитот се наоѓа венец од маслиново и палмово гранче. на дното се наоѓа лента на кое стои името на државата на малтешки јазик.
Црква Света Катерина (Киев)
Црквата Света Катерина (украински: Кірха Святої Катерини) црква која се наоѓа во Киев, Украина. Црквата припаѓа на Германската евангелско-лутеранска црква. Изградбата на црквата започнала во 1855, а завршила две години подоцна. Во 1938 година, црквата била затворена. По падот на комунизмот, црквата била предадена на лутеранската заедница.
Шуничи Кумаи
— поранешен јапонски фудбалер.
Диме Иванов
Диме Иванов (познат под псевдонимот Димано) — македонски стрип-автор од постарата генерација. Својот прв стрип, насловен „Дванаесетмината“, кој го работи по сценарио на новинарот и публицист Мишо Китановски, го објавува во 1974 година, во списанието „Наш свет“.
Како цртач, Димано се одликува со изразена стрпливост и со широчина на ликовниот израз, а подеднакво добро се справува во илустрирањето и на реалистични и на карикатурални стрипови. Во своето четирисетгодишно стриповно творештво, тој најчесто соработува со сценаристите Мишо Китановски, Илија Јордановски и Ксенофон Угриновски, а на дел од стриповите и самиот се потпишува како сценарист.
Горење Скопице
Горење Скопице (словенечки: Gorenje Skopice) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Мајански биосферен резерват
Биосферен резерват Маја (Reserva de la Biosfera Maya) — природен резерват во Гватемала со кој управува Националниот совет на заштитени подрачја на Гватемала (CONAP). Резерватот за биосфера Маја зафаќа површина од 21.602 км², една петтина од вкупната површина на земјата.
Паркот е дом на голем број видови фауна, вклучувајќи го Мексиканкиот крокодил и окелираната мисирка. Тоа е исто така богата со флора вклучувајќи махагони, Bloma prisca, кедар, Bucida buceras, Haematoxylum campechianum, Rhizophora маш и Pimenta dioica. Областа се движи од мочуришта, до ниски планински масиви и има неколку водни тела, вклучувајќи езера, реки, потоци и сеноти.
Резерватот е создаден во 1990 година за да се заштити најголемата област на американска тропска шума што останува северно од Амазон. Моделот на биосферниот резерват, имплементиран од УНЕСКО, се обидува да промовира рамнотежа помеѓу човековите активности и биосферата со вклучување на одржлив економски развој во планирањето на зачувување.
Човечка активност
Биосферниот резерват Маја е поделен на неколку зони, секоја со различен заштитен статус. Основните зони се формираат од неколку национални паркови и биотопи (зачувани диви животни), во кои не е дозволено населување, сеча или извлекување ресурси на луѓе. Тука спаѓаат националниот парк Лагуна дел Тигре, националниот парк Сиера дел Лакандон, националниот парк Мирадор-Рио Азул, националниот парк Тикал, биотопот Ел Зотц, биотопот Нахтан-Дос Лагунас, биотопот Серо Кахуи, биотопот Лагуна дел Тигре и природниот споменик Ел Пилар. Основните зони зафаќаат површина од 7.670 км 2, што е 36% од биосферниот резерват Маја.
Во зони со повеќекратна употреба (8484.40 км 2, 40%) и тампон зоната (4.975 км 2, 24%), што го сочинува јужниот дел на резервата, дозволени се одредени регулирани економски активности. Овие вклучуваат одржлива берба на дрво и традиционални шумски производи кои вклучуваат чикл, сок кој се користи во производството на гуми за џвакање, хат, украсно растение од палма што се користи во цветни аранжмани и пимента или миризлив пипер. Владата на Гватемала им додели концесии на шумите на локалните заедници, давајќи им право да практикуваат одржливо шумарство во зацртани области за 25 години. Меѓународните групи за набудување, како што е Советот за управување со шумите, ги потврдуваат активностите за сеча како одржливи. Во 2005 година, 4.500 км2 биле заверени. Во другите делови на зоната со повеќекратна употреба, земјоделските заедници добија право да продолжат со земјоделство во т.н. земјоделски многуаголници. Во биосферниот резерват Маја се наоѓа голема концентрација на антички градови на Маите, од кои многу се во фаза на ископување. Тикал е најпознат од нив, привлекува околу 120.000 до 180.000 посетители годишно.
Басенот Мирадор, во северниот дел на Резерватот, содржи бројни меѓусебно поврзани градови на Маите. Проектот е во режија на Ричард Хансен, археолог во Ел Мирадор, најголемиот од овие локалитети, датиран од предкласичниот период на Маите. Други градови во регионот вклучуваат Ел Тинтал, Накбе и Вакна.
Во 2018 година, 60.000 незабележани структури биле откриени од археолозите со помош на револуционерни ласери за технологија наречени „ лидар “ во северна Гватемала. Проектот бил мапиран во близина на биосферниот резерват Маја. За разлика од претходните претпоставки, благодарение на новите наоди, археолозите веруваат дека 7-11 милиони Маи луѓе живеат во северниот дел на Гватемала за време на крајот на класичниот период 650-800 АД LIDAR технологија дигитално отстранила крошна дрво за да се открие античките остатоци и покажа дека Маите градови како Тикал биле поголеми отколку што се сметало порано. Куќи, палати, возвишени автопати и одбранбени утврдувања биле откриени поради „ Лидар“. Според археологот Стивен Хјустон, тоа е огромно откритие за над 150 години археологија на Маите.
Закани за животната средина
Екосистемите во биосферниот резерват Маја се соочуваат со бројни закани од човечки активности, вклучително и нелегално сечење дрвја, земјоделство и сточарство во заштитени подрачја, како и трговија со дрога, ловокрадство и грабежи на артефактите на Маја. Шумската област на резерватот се намали за 13 проценти во последните 21 година според непрофитната организација „ Алијанса дождовна шума“, која има неколку проекти за развој на заедницата во регионот. Од 2000 година, нелегалните ранчови добиток расчистиле околу 8 проценти од резервата. Некои од најекстремните уништувања на шумите се случиле во националните паркови Лагуна дел Тигре и Сиера дел Ланкандон. Во анализата на Националниот парк „Лагуна дел Тигре“ на воздушните слики во 2020 година, пронајдени се докази за големи сточарство на добиток во 87% од сликите. Голема трговија била охрабрена од страна на владата во 1960 и од околу 2.002 трговија со дрога, перат пари со купување земјиште и говеда и продажба на месо за пари кои не може да се проследи до лек активност. Кампесините (земјоделци од мал обем) имаат помали парцели и имаат тенденција да одгледуваат прехранбени култури, како и пасишта, додека шверцерите со дрога расчистуваат десетици хектари кои се правоаголни, имаат долги прави линии и може да се забележат траги од гуми на трактори.
Рамниште (Мал Папрадник)
Рамниште — археолошко наоѓалиште во дебарското село Мал Папрадник. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на 1 км западно од селото, во приватна нива, каде се среќаваат покривни плочи од гробни конструкции - тип циста.
Џамија Нонг Чик Џамек
Џамијата Нонг Чик Џамек е муслимански храм кој се наоѓа во Џохор, Малезија.
Negeri Sembilan State Mosque
Анафилакса
Анафилакса е сериозна алергиска реакција која започнува ненадејно и може да предизвика смрт. Анафилаксата обично се манифестира со одредени симптоми, вклучувајќи исип кој чеша, отечено грло и низок крвен притисок. Вообичаени причинители се убоди од инсекти, храна и лекови.
Анафилаксата е резултат од ослободување на белковини од одредени видови на бели крвни клетки. Овие белковини се супстанци што можат да ја отпочнат или да ја влошат алергиската реакција. Нивното ослободување може да биде предизвикано или како реакција на имунолошкиот систем или од друга причина која не е поврзана со него. Воспоставувањето дијагноза за анафилаксата се врши врз основа на симптомите и знаците кои ги манифестира поединецот. Примарен третман е инјекција на адреналин, кој понекогаш се комбиира со други лекови.
Од 0.05 до 2% од луѓето во светот имаат анафилакса во одреден период од нивниот живот. Се чини дека стапките се зголемуваат. Терминот доаѓа од грчките збофови ἀνά (ана) - „против“, и φύλαξις (филаксис) - „заштита“.
Знаци и симптоми
Анафилаксата обично се манифестира со многу различни симптоми во текот на неколку минути или часови. Доколку причината е супстанција која е внесена директно во крвотокот (интравенски), симптомите во просек се јавуваат во рок од 5 до 30 минути. Но, доколку причината е храна, тогаш симптомите во просек се појавуваат за 2 часа. Најчесто, опфатени се следниве области: кожата (80–90%), белите дробови и дишните патишта (70%), желудникот и цревата (30–45%), срцето и крвните садови (10–45%) и централниот нервен систем (10–15%). Обично се опфатени два или повеќе од овие органски системи.
Кожа
Вообичаени симптоми се исип на кожата, јадеж, црвено лице или кожа (уртикарија) или отечени усни. Оние коишто имаат поткожен оток (ангиоедем) наместо јадеж, може да почувствуваат горење на кожата. До 20% од случаите може да манифестираат отекување на грлото и јазикот. Други симптоми може да бидат: течење на носот и отекување на слузокожата на окото и очниот капак (конјуктивитис). Исто така, поради недостиг на кислород, кожата може да добие сина боја (цијаноза).
Дишен систем
Симптоми и знаци на дишниот систем се: отежнато дишење, нискотонско тешко дишење (свирење во градите), или високотонско тешко дишење (стридор). Нискотонското дишење обично се јавува поради грчење на мускулите во долниот дел на дишните патишта (бронхијални мускули). Високотонското дишење се јавува поради оток во горните дишни патишта, поради што тие се стеснуваат. Исто така, може да се јави засипнатост, болка при голтање или кашлица.
Кардиоваскуларен систем
Може да дојде до ненадејно контрахирање на срцевите крвните садови (коронарен артериски спазам) поради ослободување на хистамин од одредени срцеви клетки. Ова го попречува крвотокот во срцето, што може да предизвика изумирање на срцевите клетки (миокарден инфаркт) или може да доведе до успорено или забрзано чукање на срцето (срцева аритмија), или пак, може да дојде до прекин на работата на срцето. Оние коишто веќе имаат срцево заболување имаат поголем ризик од срцев удар поради анафилакса. Иако е повообичаено пулсот да е забрзан поради низок крвен притисок, 10% од луѓето кои страдаат од анафилакса може да имаат забавен пулс (брадикардија) со низок крвен притисок (комбинацијата на бавен пулс и низок крвен притисок е позната како Безолд-Јаришов рефлекс). Поради пад на крвниот притисок, поединецот може да почувствува вртоглавица или да ја изгуби свеста. Нискиот крвен притисок може да биде предизвикан од ширење на крвните садови (дистрибутивен шок) или од слабеење на срцевите комори (кардиоген шок). Во ретки случаи, многу нискиот крвен притисок може да е единствен знак за анафилакса.
Други
Симптоми од стомакот и цревата може да се грчеви во стомакот, пролив и повраќање. Лицето може да биде збунето, да изгуби контрола врз мочниот меур и да има болки во карлицата, слични на грчеви на матката. Проширувањето на крвните садови околу мозокот може да предизвика главоболки. Лицето, исто така, може да чувствува вознемиреност и страв од смрт.
Причини
Анафилакса може да биде предизвикана од реакција на организмот на било која туѓа супстанца. Вообичаени причинители се отров од убод од инсект или осило, храна и лекови. Храната е највообичаена причина кај деца и млади луѓе. Лекови и убоди од инсекти се повообичаени кај повозрасните. Помалку вообичаени причини се физички фактори, биолошки агенси (на пр. сперма), латекс, хормонални промени, адитиви во храната (на пр. мононатриум глутаминат и прехранбени бои) и лекови за надворешна употреба (топикални лекови). Исто така, вежбањето или надворешната температура (и висока и ниска) можат да предизвикаат анафилакса, со тоа што ќе доведат до ослободување на хемикалии од клетките на одредени ткива (познати како мастоцити), кои ја отпочнуваат алергиската реакција. Често анафилаксата која е последица од вежбање е поврзана со јадење на одредена храна. Доколку анафилаксата се јави додека лицето прима анестезија, највообичаени причини се одредени лекови кои предизвикуваат парализа (невромускулни блокатори), антибиотици и латекс. Кај 32-50% од случаите причината е непозната (идиопатска анафилакса).
Храна
Многу јадења можат да предизвикаат анафилакса, дури и кога храната се јаде за првпат. Највообичаени причинители во западните култури се јадењето или контактот со: кикирики, пченица, јаткасти плодови, морски плодови, риба, млеко и јајца. На Блискиот Исток, сусамот е вообичаен причинител. Во Азија, оризот и леблебијата често предизвикуваат анафилакса. Тешките реакции обично се предизвикани поради ингестија на храната, но, некои луѓе имаат тешка реакција поради допир со причинителот. Децата може да ги надминат алергиите. До 16-годишна возраст, 80% од децата со анафилакса од млеко или јајца и 20% со еден случај на анафилакса на кикирики можат повторно да ги јадат овие производи.
Лекови
Секој лек може да предизвика анафилакса. Најзастапени се бета-лактамските антибиотици (како пеницилин), потоа аспирин и нестероидни антиинфламаторни лекови (НСАИЛ). Обично, ако некој е алергичен на еден НСАИЛ, тој може да користи друг без да предизвика анафилакса. Други вообичаени причини за анафилакса се хемотерапија, вакцини, протамин (се наоѓа во спермата) и лекови од растително потекло. Некои лекови, како што се ванкомицин, морфиум и лекови што се користат за подобрување на рендгенските снимки (радиоконтрастни агенси) предизвикуваат анафилакса со тоа што оштетуваат одредени клетки во ткивата, доведувајќи до ослободување на хистамин (дегранулација на мастоцити).
Колку често се јавува реакција на лекарства делумно зависи од тоа колку често лекот се користи и делумно од начинот на кој лекот делува. Анафилакса на пеницилин или цефалоспорин се јавува откако тие ќе се врзат со белковините во телото, а некои се врзуваат полесно. Анафилакса на пеницилин се јавува кај секои 2.000 до 10.000 лекувани луѓе. До смрт доаѓа помалку од еднаш на секои 50.000 лекувани луѓе. Анафилакса на аспирин и НСАИЛ се јавува еднаш на секои 50.000 луѓе. Ако некој има реакција на пеницилин, постои поголем ризик дека ќе има реакција и на цефалоспорин, но сепак ризикот е помал од 1 во 1.000 случаи. Постарите лекови што се користеле за да ги подобрат рендгенските снимки (радиоконтрастните агенси) предизвикуваат реакција кај 1% од случаите. Понови лекови со понизок осмоларен радиоконтрастен агенс предизвикуваат ракција кај 0,04% од случаите.
Отров
Отровот од инсекти што касаат или боцкаат, како што се пчелите и осите (Hymenoptera) или Triatominae може да предизвика анафилакса. Доколку претходно се јавила реакција на отров (повеќе од локална реакција), во иднина постои поголем ризик од анафилакса. Но, половина од смртните случаи претходно немале општа (систематска) реакција.
Механизми
Анафилаксата е сериозна алергиска реакција што започнува ненадејно и опфаќа многу органски системи. Таа се јавува поради ослободување на воспалителни посредници и цитокини од мастоцитите и базофилите. Нивното ослободување обично се јавува како резултат на реакција на имунолошкиот систем, но може да биде предизвикано и од оштетување на овие клетки, што не е поврзано со имунолошка реакција.
Имунолошки
Кога анафилаксата е предизвикана од имунолошка реакција, имуноглобулинот Е (ИгЕ) се врзува со туѓа материја која ја започнува алергиската реакција (антиген). Комбинацијата на врзување на ИгЕ за антиген ги активира ета-рецепторите за Fc (FcFcεRI) на мастоцитите и базофилите. Мастоцитите и базофилите реагираат со ослободување на воспалителни посредници, како што е хистаминот. Овие посредници го зголемуваат контрахирањето на бронхијалните мазни мускули, предизвикувајќи проширување на крвните садови (вазодилатација), го зголемуваат пропуштањето на течности надвор од крвните садови и ја намалуваат работата на срцевиот мускул. Исто така, постои имунолошки механизам кој не е зависен од ИгЕ, но не е познато дали ова се случува кај луѓето.
Неимунолошки
Кога анафилаксата не е предизвикана од имунолошка реакција, реакцијата е предизвиката од агенс што директно ги оштетува мастоцитите и базофилите, предизвикувајќи ги да лачат хистамин и други супстанци што вообичаено се поврзани со алергиска реакција (дегранулација). Агенсите што можат да ги оштетат овие клетки се контрастно средство за рендген, опиоиди, температура (топло или ладно) и вибрации.
Камелеон (соѕвездие)
Камелеон — мало соѕвездие на јужното небо. Наречено е според камелеонот, кој е еден вид гуштер. Првпат е дефинирано во 16 век. Во Австралија неофицијално се нарекува „од коњ на магаре“ („the Frying Pan“).
Човек со среќа
Човек со среќа е роман од авторот Фатос Конголи. Издавач: "Теона". Година на издавање 2013. Страни на книга 320. ISBN 978-99943-1-920-6
Содржина
Во оваа книга, авторот вклучува еден свој познат карактер, инспекторот Сабит Курти. Пред пензија, тој е обвинет за последната задача, која била некако различна. Задачата се состоела во тоа да му помогне на еден важен човек да не биде убиен. Сепак, во текот на романот не се знае кој ќе биде жртва, кој ќе биде убиец, ниту пак се познати мотивите за убиство. Единствено се знае точно времето и местото на извршување на убиството.
Ова е само позадина на книгата. Главното дејство во книгата се одвива меѓу две паралелни приказни за љубовта: едната реална, а другата виртуелна, на главниот лик Гентиан Енѓли, професор по француски јазик. Реалната љубов се случува со една русокоса девојка што се вика Клеопатра, а од виртуелната љубов е една девојка со големи црни очи што се вика Вега.
Хермитски јазик
Хермитскиот бил австронезиски јазик, дел од подгрупата на мануски јазици од групата на адмиралитетски јазици. Јазикот се зборувал на островите Хермит, Луф и Марон во близина на Манускиот Остров во Папуа Нова Гвинеја. Јазикот бил заменет од сејматскиот јазик.
Берат (повелба)
Поспецијално означува чин на поставување, указ за наименување на должност. Бидејќи сите назначувања во турската држава ги вршел султанот, берат секогаш се издавал во негово име, придужен со епитетот хумајун (царски). Тимарите со износ од 6000 акчиња годишно им се доделувале со берати на беглербеговите. По секое доаѓање на нов султан на престолот, бератите за феудалните поседи биле обновувани.
Такеши Натори
— поранешен јапонски фудбалер.
Егелнер Мулде
Егелнер Мулде (Egelner Mulde) — заедница на општини во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред 1 јануари 2010, била Амт. Седиштето на заедницата на општини е во Егелн.
Заедницата на општини Егелнер Мулде се состои од следниве општини:
Џамија Пашир Гуданг Џамек
Џамијата Пашир Џамек е муслимански храм кој се наоѓа во Џохор, Малезија.
36 (број)
36 (триесет и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 35 а претходник на бројот 37.
Грб на Молдавија
Грбот на Молдавија е официјалниот грб во државата. Грбот се состои од стилизиран кафеав орел кој во устата држи крст, во едната канџа има маслиново гранче жезло во другото. Според официјалниот опис, тоа го претставува латинското потекло на народот. На градите на орелот се наоѓа штит на кој има приказ на златен бик со сонце помеѓу роговите. Исто така има ромбови (ушите), цвет со пет листа и месечина.
Електрична импеданса
Електрична импеданса — величината со која се мери отпорот кој го поседува коло кога низ истото протекува струја со одреден напон.
Претставена како математички однос, импедансата е комплексен количник од напонот и електричната струја во коло низ кое протекува наизменична струја (AC). Импедансата го опфаќа отпорот во (AC) колата, и поседува големина и фаза, за разлика од отпорот, кој поседува само големина. Кога во колото има еднонасочна струја (DC), тогаш не постои разлика меѓу импедансата и отпорот; може да се каже дека импедансата е нула фазен агол.
Потребата да се воведе импедансата во (AC) колата се објаснува со фактот дека постојат два дополнителни спречувачки механизми, од оние кај (DC) колата: индукцијата на напон во проводници која се самоиндуцира како последица од магнетните полиња на струите (индукција), и електростатичкото складирање на полнежот создаден од напоните меѓу проводниците (капацитет). Импедансата создадена од овие два ефекти збирно се нарекува индуктивен отпор и означува имагинарен дел од комплексната импеданса каде отпорот го формира реалниот дел.
Ознаката за импедансата е обично
Горења Пирошица
Горења Пирошица (словенечки: Gorenja Pirošica) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Електрична импеданса
Z
и може да се претстави со запишување на големината на фазата во следниот облик
. Приказот како комплексен број е често подобар начин за прикажување и анализа на струјните кола. Поимот импеданса е воведен од Оливер Хевисајд. Артур Кенели е првиот кој импедансата ја претстави преку комплексни броеви во 1893 г.
Импедансата се дефинира со помош на честотата количникот од напонот и струјата .Кажано поинаку, количникот од напонот и струјата за една Ојлерова равенка на одредена честота
ω
. Воопштено, импедансата е комплексен број, со истата единица мерка за отпор, која во SI-системот е ом ohm(
Ω
). За синусоидна струја или напон,поларен облик на комплексната импеданса се поврзува со амплитудата и фазата од напонот и струјата . Земено како:
Реципрочната вредност од импедансата се нарекува адмитанса, адмитанса е количникот од струјата и напонот, и се означува со единицата мерка сименс, позната од минатото како мо - (ом читан наназад)
Комплексна импеданса
Импедансата претставена преку комплексната ознака и терминот комплексна импеданса се ознаки кои се употребуваат, но  поларниот облик дословно ги опфаќа заемно големината и фазните одлики,
каде големината го претставува количникот од амплитудата на напонот и амплитудата на струјата, додека пак   (најчесто дадено преку ознаката ) ја опишува фазната разлика меѓу напонот и струјата. is the имагинарниот дел, и се користи како замена за   и во овој злучај за да се избегне забуна со ознаката за електрична струја. Во Декартов облик,
каде реалниот дел од импедансата е отпорот и имагинарниот дел е индуктивниот отпор
Каде има потреба од собирање и одземање на импеданси Декартовиот облик е поповолен за употреба, но кога тие се множат или делат пресметките се упростуваат ако се користи поларниот облик. При пресметки во колата, на пример определувањето на вкупната импеданса, ќе биде потребно да се врши промена на облиците неколкукратно за време на пресметката.
Омов закон
Големината на импедансата ја има улогата на отпорот, со што се опишува падот на напонот кај амплитудата на напонот  за дадена струја. Фазниот фактор ни посочува дека струјата задоцнува зад напонот за фаза на пример, во временскиот дел, сигналот на струјата е поместен за   во однос на сигналот на напонот.
Комплексен напон и струја
За да се поедностават пресметките, синусоидата на брановите на напонот и струјата се претставени како комплексни функции
Импедансата како количник од истите.
Заменувајќи ги во Омовиот закон се добива :
се добива 0 сегде каде што е присутно времето t, па може да се запишат големините и фазите во следниот облик
Добиената равенка за големината е познатиот Омов закон применет при амплитуди на напон и струја, втората равенка го опишува односот на фазите.
Мерење
Мерењето на импедансата кај апарати и преносни системи претставува практичен проблем во радио технологијата и во останатите гранки. Мерењата на импедансата можат да се изведат само при една честота, или пак при поголем број на честоти. Импедансата може да се мери во омови, но во одредени случаи како на пример при определување на импеданса кај радио антена ознаката рефлектирачки коефициент е покорисна отколку самата импеданса. за да се измери импедансата потребно е да се измерат величините напон и струја,и фазната разлика меѓу нив. Импедансата често се мери со методи на „премостување“, слични на оние како во случаите на еднонасочна струја Ветстоново премостување.
Мерачот LCR (индуктивност (L), капацитативност(C) и отпорност (R)) е направа која најчесто се користи за мерење на бараните индуктивитет, капацитет и отпор, од овие вредности импедансата и честотата можат да бидат пресметани.
Атмосфера на Јупитер
Атмосферата на Јупитер е најголемата планетарна атмосфера во Сончевиот Систем. Претежно е направена од молекуларен водород и хелиум во приближно сончеви пропорции; други хемиски соединенија се присутни само во мали количини и вклучуваат метан, амонијак, сулфурводород и вода. Иако се смета дека водата се наоѓа длабоко во атмосферата, нејзината директно измерена концентрација е многу мала. Изобилството на азот, сулфур и благороден гас во атмосферата на Јупитер ги надминува сончевите вредности за фактор од околу три.
На атмосферата на Јупитер и недостасува јасна долна граница и постепено преминува во течната внатрешност на планетата. Од најниско до највисоко, атмосферските слоеви се тропосферата, стратосферата, термосферата и егзосферата. Секој слој има карактеристични температурни градиенти. Најнискиот слој, тропосферата, има комплициран систем на облаци и маглини, кој се состои од слоеви на амонијак, амониум хидросулфид и вода. Горните облаци на амонјак видливи на површината на Јупитер се организирани во дузина зонални појаси паралелни со екваторот и се ограничени со моќни зонални атмосферски текови (ветрови) познати како млазови. Лентите се менуваат по боја: темните ленти се нарекуваат појаси, додека светлите се нарекуваат зони. Зоните, кои се поладни од појасите, одговараат на нагорнини, додека појасите го означуваат гасот што се спушта. Се верува дека посветлата боја на зоните е резултат на мразот од амонијак. Не е познато што им дава потемни бои на појасите. Потеклото на структурата не се добро разбрани, иако постојат „плиток модел“ и „длабок модел“.
Јовијанската атмосфера покажува широк опсег на активни феномени, вклучувајќи нестабилност, вител (циклони и антициклони), бури и молњи. Вртелите се откриваат како големи црвени, бели или кафени дамки. Најголемите две точки се Големата црвена дамка (ГЦД) и Овалната БA, која исто така е црвена. Овие две и повеќето други големи точки се антициклонски. Помалите антициклони имаат тенденција да бидат бели. Се смета дека витлите се релативно плитки структури со длабочини што не надминуваат неколку стотици километри. Сместен на јужната полутопка, ГЦД е најголемиот познат вител во Сончевиот Систем. Може да зафати две или три Земји и постои најмалку триста години. Овалната БА, јужно од ГЦД, е црвена дамка и една третина од големината на ГЦД која се формирала во 2000 година од спојувањето на три бели овални тела.
Јупитер има моќни бури, често придружени со удари од гром. Бурите се резултат на влажна конвекција во атмосферата поврзана со испарувањето и кондензацијата на водата. Тие се места на силно нагорно движење на воздухот, што доведува до формирање на светли и густи облаци. Невремето се формира главно во појасните региони. Громовите на Јупитер се стотици пати помоќни од оние што се гледаат на Земјата и се претпоставува дека се поврзани со водените облаци. Неодамнешните набљудувања на Јуно укажуваат на тоа дека молњите се случуваат над надморска височина на водни облаци (3-7 бари). Раздвојувањето на полнежот помеѓу паѓачките течни капки амонијак-вода и честичките мраз-вода може да генерира молња на поголема надморска височина. Исто така, забележани се и горните атмосферски молњи на 260 km над нивото од 1 бар.
Вертикална структура
Атмосферата на Јупитер е класифицирана во четири слоеви, со зголемување на надморската височина: тропосфера, стратосфера, термосфера и егзосфера. За разлика од атмосферата на Земјата, на Јупитер и недостасува мезосфера. Јупитер нема цврста површина, а најнискиот атмосферски слој, тропосферата, непречено преминува во течната внатрешност на планетата. Ова е резултат на температурите и притисоците многу над оние на критичните точки за водород и хелиум, што значи дека не постои остра граница помеѓу гасната и течната фаза. Водородот се смета за суперкритична течност кога температурата е над 33 К и притисокот е над 13 бари.
Бидејќи долната граница на атмосферата е лошо дефинирана, нивото на притисок е 10 барови, на надморска височина од околу 90 км под 1 бар со температура од околу 340 К, најчесто се третира како основа на тропосферата. Во научната литература, 1 бар ниво на притисокот обично се избира како нулта точка за надморска височина на Јупитер. Горниот атмосферски слој, егзосферата, нема специфична горна граница. Густината постепено се намалува сè додека непречено не премине во меѓупланетарната средина приближно 5.000 км над „површината“.