cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Морган Скот Пек
Дисциплина
Преземање на одговорноста за нашите проблеми е можеби и е нешто најтешко. Само со прифаќање на фактот дека имаме проблеми, можеме да ги решиме. Однос од типот на "Тоа не е мој проблем!" нема да не однесе никаде. Невроза и растројство на карактерот се двете нарушувања на одговорноста. Луѓето со невроза, преземаат преголема одговорност и се чувствуваат виновни за сето она што не е во ред во нивниот живот. "Се вели дека" луѓето со невроза прават да се чувствуваат мизерно, а оние со нарушување на карактерот прават сите други да се чувствуваат мизерно "(Пек, 1978/1992,) .Секој од нас е невротичен или со нарушување на карактерот во еден или друг момент . Луѓето со невроза мора да сфатат дека тие не мора да биде водени од претерана вина, додека пак оние со нарушување на карактерот мора да научат да ги преземат работите во чекор, наместо да станат товар на општеството.Зборовите на Eldridge Cleaver , "Ако не сте дел од решението, тогаш сте дел од проблемот", добро не посочува на сите нас.
Посвета на вистината доаѓа на ред. Сите ние имаме одреден поглед на светот кој мора да бидат постојано обновуван и преиспитан како што се наоѓаме себеси изложени на нови податоци.Ако нашата гледна точка е ораничена, лажна и застарена, тогаш ние ќе бидеме изгубени. Истото важи и за нашите животни искуства. Горчливото детство може да направи еден човек да има лажна идеја дека светот е непријателско и нечовечно место. Сепак, ако лицето треба допрва да расте, тогаш тоа мора да ги остави на страна предрасудите и да го преиспита својот поглед кон светот.Да се биде верен, исто така, подразбира живот на искрено само-испитување, подготвеност да биде лично предизвикан од страна на други и целосна чесност кон себеси и кон другите.
Конечно дојдовме до урамнотежување на техниката на флексибилност. Голем дел од времето ние функционираме со крути, поставени шаблони на однесување .Извонредната флексибилност е неопходна за успешно живеење. Дел од оваа техника е, исто така, учењето да се откажеме од нешто што ни е драго и познато. Во одбивањето да страдаме поради болката на жртвување, нема да успееме вистински да пораснеме.Со откажувањето добиваме повеќе. Овие меѓусебно поврзани техники на дисциплината се најважни, ако сакаме да се справиме со страдањата на животот. Една личност може да употреби две, три, па дури и сите стратегии во исто време. Силата, волјата и енергијата за да се применуваат овие техники доаѓаат од љубовта. Нема кратки патишта до среќата. Само со учење да се дисциплинираме себеси можеме да стапнеме на патот до задоволството и целината.
Невротично и вистинско страдање
Пек верува дека само преку страдање и агонија можеме да ги решиме многуте загатки и конфликти со кои се соочуваме.Тоа е она што тој го нарекува вистинско страдање во духовна смисла.Во обид да се избегне вистинското страдање, луѓето на крај создаваат повеќе причини за страдање. Непотребното страдање е она што Скот Пек го нарекува невротично страдање. Пек вели дека нашата цел мора да биде да ги елиминираме невротичните страдања и ус преку нашите вистински страдања да успееме да ги постигнеме нашите поединечни цели.
Зло
Пек дискутира за злото во неговата книга "People of the Lie: The Hope For Healing Human Evil, а исто така и во едно поглавје од The Road Less Traveled. Пек го карактеризира злото како злоќуден тип на самоправда во која има повеќе активно отколку пасивно одбивањето да се толерира несовршенството (гревот) и неговата консеквентната вина. Овој синдром резултира со проекција на злото врз избраните конркетни невини жртви (често деца), што е парадоксален механизам од тој со кој People of the Lie (Луѓето на лагата) го вршат злото. Пек тврди дека со овие луѓе е најтешки да се справиме со и се екстремно тешки за идентификација.  Тој во неколку детали опишува неколку поединечни случаи на неговите пациенти.Во еден случај кој Пек го смета за најтипичен поради суптилноста, тој го опишува Роџер, тинејџер во депресија , син на угледни родители. Во серија на родителски одлуки оправдани од често суптилни нарушувања на вистината тие покажуваат константна несогласност за чувствата на нивниот син и доследна волја да го уништат неговиот развој. Со лажна рационалност и нормалност тие агресивно одбиваат да преземат каква било одговорност за неговата депресија, за на крај да укажат дека неговата состојба мора да е неизлечива и генетска.
Некои од неговите заклучоци за психијатрисктаа состојба тој го назначува "злото", и се добиени од неговата блиска студија врз една пациентка по име Charlene. Иако Charlene не е опасна, таа во крајна линија не може да чувствува емпатија за другите на каков било начин. Според Пек, луѓето како неа ги гледаат другите како играчки или средства за манипулација за цвои потреби или забава. Пек наведува дека овие луѓе ретко се посетувани од психијатри и никогаш не биле излекувани успешно. Злото е опишано од Пек како "милитантно незнаење". Оригиналниот јудео-христијански концепт на " гревот " е како процес што не води "до промашување н целта" и да имаме неуспех во постигнување на совршенството. Пек расправа дека иако повеќето луѓе се свесни за тоа барем до некое ниво, оние кои се активно злобни и борбени ја одбиваат овааа свест. Пек смета дека оние кои тој го нарекува зли дека се обидуваат да избегаат и да се скријат од својата совест (само преку самоизмама) и го гледа ова како сосема различно од очигледното отсуство на совест евидентирано во социопатијата. Според Пек злобно лице: Повеќето злобни луѓе го сфаќаат злото длабоко во себе, но не се во состојба да ја толерираат болката на интроспекција или да си признаат себеси дека тие се злобни.Така, тие постојано бегаат од своето зло, ставајќи се во позиција на морална супериорност и ставаат акцент на злото врз другите.Злото е екстремна форма на она што Скот Пек, во The Road Less Traveled, го нарекува нарушување на карактерот.
Користењето на My Lai Massacre како клучна студија Пек, исто така, го проучува групното зло, разговарајќи за тоа колку групниот морал на човекот е зачудувачки помал од поединечниот морал.Делумно тој смета дека тоа е резултат на специјализација, која им овозможува на луѓето да се избегне поединечната одговорност и ја префрлаат одговорноста, што резултира во намалување на групната совест.
Иако темата на злото во минатото била во доменот на религијата,Пек прави големи напори да задржи голем дел од неговата дискусија на научна основа, објаснувајки специфични психолошки механизми со кои работи злото.Тој бил, исто така, особено свесен за опасноста дека психологијата на злото да биде злоупотребена за лични или политички цели. Пек смета дека таквата психологија, треба да се користи со големо внимание, како што на пример лажно етикетирање на луѓето како злобни, е една од многу одлики на злото. Тој тврдеше дека дијагнозата на злото треба да дојде од агол на исцелување и сигурност за своите жртви, но, исто така со можност па дури и најмала, дека злото може да се излечи.
На крајот на краиштата Пек вели дека злото произлегува од слободен избор. Тој го опишува тоа на овој начин: Секој човек стои на крстопат, со еден пат што води кон Бога, а другиот пат води кон ѓаволот.Патот на Бог е вистинскиот пат, и прифаќањето на овој пат е сличен со прифакањее на повисока сила. Меѓутоа, ако човек сака да се убеди себеси и другите дека тој има слободен избор, тој повеќе би сакал да одбере патека која нема да може да биде  препишана дека е вистинскиот пат. Така, тој го избира патот на злото. Пек, исто така, разговараа за прашањето на ѓаволот.Првично тој верувал заедно со 99% од психијатрите и поголемиот дел од свештенството (Пек, 1983/1988, стр. 182) дека ѓаволот не постои, но откако почнал да верува во реалноста на човечкото зло, тој потоа почнал да размислува за реалноста на духовното зло.По некое време, откако биле наведени неколку можни случаи на поседнатост и да биде вклучен во два егзорцизми, тој почнал да верува во постоењето на Сатаната. Пек сметал дека луѓето кои се опопседнати се жртви на злото, а не дека се злобни сами по себе. Но, Пек сепак мислел дека опоседnувањето е ретко,а човечко зло често. Тој верувал дека има некаква врска меѓу Сатаната и човечките зла, но не бил сигурен за неговата точна природа. Делата и ставовите на Пек за опоседnувањето и егзорцизамот сè до некоја мера под влијание и се врз основа на специфични обајснувања од Малахија Мартин, но веродостојноста на овие писмени објаснувања како и сопствениот дијагностички период на Пек за опоседнувањето биле доведени во прашање.Се зборувало дека не е можно да се најде официјална евиденција за утврдување на веродостојноста на отецот. Малахија Мартин опишал случаи на опопоседнување бидејќи сите документи за егзорцизам се запечатени од страна на Архиепископијата на Њујорк, каде сите, освен еден од случаите се одржал.
Градење на заедница
Во неговата книга The Different Drum (Различни Тапани): Community Making and Peace(Создавање на заедница и мир), Пек вели дека заедницата има три основни компненти Вез основа на искуството со работилниците за изградба на заедници, Пак вели дека типичната изградба шпоминува низ 4 фазите Четирите фази за формирање на заедница се на некој начин поврзани со модел во организациска теорија за петте фази низ кои поминува тимот за време на развојот. Петте фази се:
Во оваа трета фаза методите на Пек за градење на заедница во принцип се разликуваат од развој на тим. Додека тимовите во бизнис организациите треба да развијат експлицитни правила, упатства и протоколи за време на фазата нормирање, фазата испразнување од градење на заедница не се одликува како следење на експлицитни правила, туку како отфрлање на отпорот во умот на поединцот. Пек ја основал Фондација за Поттикнување на Заедници (FCE)  за да го промовира формирањето на заедници, за кои, вели тој дека се прв чекор кон соединување на човештвото и превенција од самоуништување.
Blue Heron Farm е меѓународна заедница во централниот дел на Севрна Калифорнија чии основачи биле инспирирани од делата на Пек за заедниците, иако Пек не бил инволвиран во овој проект.
Каратктеристики на Вистинска Заедница
Пек ги опишува според него најистакнатите одлики на вистинска заедница:
Чанаклија
Географија и местоположба
Чанаклија се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во североисточниот дел на Струмичка Котлина и припаѓа на Општина Василево. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 15 километри.
Надморската височина во селото е 555 метри додека селото зафаќа површина од 18,5 км2. Од нив, 628 хектари се обработливо земјиште а 1093 хектари се шуми
Антички период
Ова населено место е познато по археолошкото наоѓалиште Градиште. Претставува градиште од доцноантичко време. На 3 км североисточно од селото, на висок рид со димензии од 200 х 50 м се зачувани остатоци од бедем граден од камен и варов малтер. Во внатрешноста на тврдината се забележуваат темели од неколку помали објекти. Освен тоа, во селото се наоѓа и археолошкото наоѓалиште Мездра. Претставува депо на монети од средниот век. Се состои од 72 златни чанковидни монети и една бронзена чанковидна монета, сите од XII век до XIII век. Присутни се монети од Исак II Ангел (1 златна), Јован III Ангел Дука Ватац (57 златни и една бронзена) и Михаил VIII Палеолог (17 златни). Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Струмица.
Отоманско Царство
Во текот на XIX век, селото било мешано. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 23 семејства со 38 жители Македонци и 25 Турци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 400 жители Турци.
Југославија
По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС. По крајот на Втората светска војна, Чанаклија било вклученo во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.
Македонија
По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Василево.
Демографија
Во 1961 година селото имало 496 жители. Во 1994 година во селото живееле 569 луѓе, од кои 278 Турци и 215 Македонци
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Чанаклија има 421 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
На пописот од 2002 година, селото имало 598 жители. Следува табела на националната структура на населението До 1961 година, Турците сочинувале повеќе од половина од вкупниот број на население, но од наредната пописна 1971 година бројот на Турците значително се намалува, додека бројот на Македонците бележи благо зголемување. Намалувањето на Турците во селото се должи пред сè, на нивното постепено иселување во Турција, во средината на XX век.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1810 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Вордиев Леден Гребен
Во март 2008 година, Британско Антарктичко истражување објави дека изгледа подготвено да се отцепи од Антарктичкиот Полуостров.
Откриена од Британската копнена експедиција на Греам (BGLE) под Римил, 1934–37, кој ја именувал оваа функција за Сер Џејмс Води, почесен секретар (подоцна претседател) на Кралското географско друштво, член на Одборот за откривање и претседател на Институтот за истражување на поларните Скот Скот. Тој, исто така, бил геолог и шеф на научниот штаб на британската експедиција, 1914–1916 година, под Ернест Шеклтон.
Раскинувањето на ледените полици околу Антарктичкиот Полуостров е наведено како „знак дека започнува опасно затоплување на Антарктикот“. Овде презентираме сателитски снимки кои го прикажуваат распаѓањето на ледениот гребен Wordie, кој лежи на западниот брег на Антарктичкиот Полуостров.
Фрактурата, или во форма на површински пукнатини или пукнатини што се протегаат до дното на ледената плоча, е одговорна за отекување на ледениот брег и слабеење на централниот регион на ледениот гребен. Овие процеси на фрактура, кои доведоа до повлекување на ледениот фронт, очигледно беа засилени со присуството на зголемени количини на топена вода, што произлегува од трендот на затоплување забележан во средните годишни температури на воздухот во заливот Маргерит. Ако овој тренд на затоплување продолжи, другите блиски ледени полици на Антарктичкиот Полуостров може да бидат загрозени. Но, би било потребно значително дополнително затоплување пред слични процеси да започнат со распаѓање на ледените полици Рос и Филхнер-Рон, кои помагаат да се стабилизира ледената покривка на Западен Антарктик.
Дарвинова награда
Дарвинова награда (Darwin Awards) — шеговита награда создадена од Венди Норткат како признание за лицата што придонесуваат за човековата еволуција со тоа што самите се исфрлаат од генетскиот фонд ставајќи се беспотребно во ситуации опасни по живот. Овие почести се претставени во едиција од книги со придружен портал www.DarwinAwards.com (стилизиран како www.đar̆winĀwar̆ḍs.ćōm). Во делот „Правила“ се вели:
Ненамерната самостерилизација исто така влегува во конкуренција, но, според порталот: „По сила на нештата, наградата обично се доделува посмртно“. Меѓутоа лицето се исклучува од конкуренција доколку поради него животот го изгубат и „недолжни минувачи“ што веројатно имаат позитивен удел во генетскиот фонд.
Во книгите се вели дека се прават усилби за исклучување на познати урбани легенди, но некои постари добитници се водат по старите правила за да си ги задржат наградите. Порталот секогаш се труди да ги провери сите раскажани случки што ги добива, но многу слични портали, како и највеќето приказни што се препраќаат по е-пошта се претежно измислени.
Историја
Наградите кружат по мрежите на Usenet уште од 1985 г. Во архивската граѓа на Usenet, Дарвиновата награда за првпат се споменува на 7 август 1985 во контекст на случката со наслов Vending Machine Tipover („Превртување на продажен автомат“) и 7 декември 1990 како JATO Rocket Car (урбаната легенда за ракетниот автомобил JATO). Легендата за автомобилот добила широка циркулација по е-пошта во периодот од 1995–97 г.
Правила
Конкурентите за наградата мора да исполнат пет услови:
Примери
Еве некои примери за добитници на Дарвиновата награда:
Порталот наведува и „почесни“ случаи, каде лицата ги преживеале незгодите без притоа да ја изгубат можноста за пород. Ваков пример е Лери Волтерс, кој приврзал хелиумски метеоролошки балон за балконска лежалка и одлетал далеку над градот Лонг Бич во јули 1982. Летајќи достигнал височина од 4.900 м, поради што подоцна морал да плати казна за навлегување во контролиран воздушен простор. Друг почесен случај се двајцата што во во 2001 се обиделе да му ја обијат куќата на фудбалерот-насилник Данкан Фергусон (кој бил четири пати осудуван за извршен напад и одлежал шестмесечна затворска казна). Кога ги забележал фудбалерот, едниот од крадците завршил на тридневна хоспитализација.
Посебни победници
Секоја година се избира по еден добитник што се прогласува за „најславен“ од сите. Во 2007, оваа чест ја имал човекот што починал од алкохолно труење откако побарал анално да му вбризгаат две 1,5-литарски шишиња шери.
Во популарната култура
Филмот „Дарвинови награди“ што се заснова на наградата.
Даутов Чукар (Стар Истевник)
Даутов Чукар  — археолошко наоѓалиште во околината на местото Стар Истевник кај градот Делчево. Наоѓалиштето претставува градиште од доцната антика.
Аргир Манасиев
Аргир Наков Манасиев (15 мај 1872 - 7 септември 1932) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Манасиев завршил француски колеџ во Солун и потоа учителствувал во Ново Село и Негован, Солунско, Смоквица, Гевгелиско и градот Гевгелија.
Привлечен е од Гоце Делчев во редовите на ТМОРО. Активно учествува во создавањето на нови комитети и проширување на мрежата на Организацијата. Откриен од турските власти во 1901 година станува нелегален. Војвода е на чета во Гевгелиско. Учествува во Илинденското востание и заедно со Сава Михајлов организираат диверзија на железничкиот мост на Вардар крај Гевгелија.
Нивните обединети чети водат повеќе борби, а тоа кај селото Клисура на 24 август, и заедно со кукушката чета на 25 септември на Пајак планина.
По востанието останува во реонот и ја обновува организацијата. Се истакнал како цврст противник на грчката вооружена пропаганда. Делегат е на Рилскиот конгрес од солунскиот округ. На конгресот ја поддржува десницата на Организацијата.
По 1906 година емигрира во Софија, а по Младотурската револуција се враќа во Гевгелија. За време на Првата балканска војна е на чело на чета, а од 1913 година живее во Струмица, каде е околиски управител.
По крајот на Првата светска војна, од 1919 година до крајот на својот живот живеел во Горна Џумаја.
Пандурица
Пандурица (црногорски: Пандурица) ― стар замок во Црна Гора јужно од градот Никшиќ. Сместен е во истоимената ридска област на брегот на реката Зета. Таа е споменик на културата од национално значење.
Историја
Замокот првично бил изграден во 1367 година од Страцимир Балшиќ, Господарот на Кнежевството Зета. Областа Пандурица тогаш припаѓала на областа Горна Зета на кнежевството, а во 1362 година била ставена во владение на семејството Балшиќ. Замокот Пандурица, кој го добил името по областа, почнал да се користи за контрола на планинската патека и речниот брод на Зета.
Во 1473 година Горна Зета му ја доделил владетелот Иван Црнојевиќ на својот војвода Бодган, кој бил основач и водач на племето Пјешивци. Јужниот раб на долината Никшиќ долж Зета служел како граница помеѓу земјата на племенското семејство Никцевици и Отоманската Империја, која ја окупирала земјата околу Никшиќ (тогаш наречена Оногошт). Бил воспоставен трговски пат помеѓу земјите, а замокот Пандурица потоа бил користен за контрола на оваа рута. Турците редовно го напаѓале замокот, но секој пат бил повторно изграден. Постојат предлози дека областа во близина на замокот била активно реконструирана помеѓу 1500 и 1600 година. Во 16 век, Манастирот Острог бил основан во југоисточните планини покрај патеката; па замокот Пандурица почнал да служи како безбедносен кордон за манастирот.
Во 1877 година, градот Никшиќ бил ослободен од Турците од силите на кнезот Никола Петровиќ-Његош (подоцна крал). Во 1878 година Стара Херцеговина била припоена на Црна Гора по барање на Русија. За поврзување на нови територии со копното на Црна Гора и нејзиниот главен град Подгорица, било одлучено да се изгради нов пат и да се изгради мост над Зета во околу 1 км во близина на замокот Пандурица. Реката таму била многу широка, па мостот станал многу долг. Кнезот Никола побарал помош од рускиот император Александар III: тој се согласил и доделил ресурси за изградба на патот, кој одел во близина на замокот, и за изградба на масивниот монументален мост со 18 распони, Царев Мост, кој сега се смета за една од главните знаменитости на Црна Гора.
Од 2014 година, замокот и соседните територии сè уште припаѓале на семејството Никцевици од племето Пјешивци. Денеска во замокот се водат археолошки и реставраторски работи. Во 2017 година била одбележена 650-годишнината на Пандурица.
Џонкорски јазик
Џонкорскиот, или џонкорско-бурматангулски, е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според податоците од 1993 година, јазикот го зборувале само 1.500 жители. Јазикот се зборува западно од Абу Деја, во регионот Салмат и пограничниот предел на регионот Гера во Чад. За јазикот познати се само два дијалекта, дугнејски и мусуњејски. Гиолем дел од Џонкорците наместо џонкорски денес зборуваат арапски, а јазикот од младото население се користи само во две села.
Едноаголник
Во Евклидовата геометрија
Во Евклидовата геометрија едноаголникот е изроден многуаголник бидејќи неговите крајни точки мора да се совпаднат, за разлика од секоја Евклидова отсечка. Највеќето дефиниции за многуаголник во Евклидовата геометрија не го прифаќаат едноаголникот.
Во сферната геометрија
Во сферната геометрија, едноаголникот може да се констуира како теме на голема кружница (екватор). Со ова се образува диадар, {1,2}, со две полутопчести агоаголни страни кои делат еден раб од 360° и едно теме. Неговиот дуал е осоедар, {2,1} кој има две антиподни темиња во половите, еда 360° месечинска страна и еден раб (меридијан) помеѓу двете темиња.
Amen (Vincent Bueno song)
„Amen“ ― песна на австрискиот пејач Винсент Буено. Песната ја претставувала Австрија на Евровизија 2021 во Ротердам, Холандија.
Домашен избор
На 26 март 2020 година, Observer Research Foundation потврдиле дека Винсент Буено ќе ја претставува Австрија на натпреварот во 2021 година.
На Евровизија
65-то издание на Евровизија се одржа во Ротердам, Холандија и се состоеше од две полуфиналиња на 18 и 20 мај 2021 година и големото финале на 22 мај 2021 година. Според правилата на Евровизија, сите земји учеснички, освен земјата домаќин и „Големата петорка“, составена од Франција, Германија, Италија, Шпанија и Обединетото Кралство, треба да се квалификуваат во едно од двете полуфиналиња за да се натпреваруваат за финале, иако првите 10 земји од соодветното полуфинале напредуваат во големото финале. На 17 ноември 2020 година било објавено дека Австрија ќе настапи во првата половина на второто полуфинале на натпреварот.
Фердинанд Ласал
Идеолошки ставови и општествено-политичка активност
Фердинанд Ласал бил социјалист и деец на германското работничко движење. Во 1863 година,тој бил еден од основачите на Општиот германскиот работнички сојуз (Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein), претходник на Социјалдемократската партија. Ласал бил републиканец и поддржувач на пангерманизмот, заштитник на сеопштото селективно право и противник на пристапувањето кон Прусија на Алзас-Лорен.
Џамал ал Фадл
Џамал ал Фадл (арапски: جمال أحمد محمّد الفضل‎, ) е судански милитант и поранешен член на Ал-Каеда. Ал Фадл бил еден од најблиските соработници на Осама Бин Ладен во раните 1990-ти години. Тој бил регрутиран во војната во Авганистан, за да во 1988 година се приклучи кон Ал-Каеда, заколнувајќи се на верност кон Бин Ладен. По спорот со водачот каде според некои тој проневерил 110.000 $, тој побегнал во САД, каде на нивните власти им открил големи тајни на Ал-Каеда.
Фон Нојманова архитектура
Фон Нохманова архитектура (Фон Нојманов модел или Принстонска архитектура) — сметачка архитектура заснована на истото опишано во 1945 од страна на матиматичарот и физичар Џон фон Нојман и други во First Draft of a Report on the EDVAC. Ова опишува дизајн на архитектура за електронски дигитален сметач со делови кои се содрќат од обработувачка единица која содржи аритметичко-логична единица и обработувачкки регистри, контролна едицина која содржи инструкциски регистар и програмски бројач, меморија за да чува податоци и инструкции, надворешна чување на големи податоци и влезно/излезни механизми. Значењето на ова еволуирало да биде такво што се асоцира со секој сметач кој инструкција може да биде преземена и операција на податоци не може да се случи во исто време бидејќи тие делат заедничка магистрала. Ова се нарекува Фон Нојманово тесно грло и ги ограничува перформансите на системот.
Дизајнот на фон Нојмановата архитектура е поедноставен од модерната Харвард архитектура која што е исто така складирачко-програмски копмјутер но има само еден посветен сет од адреси и податочни магистрали за читање и пишување податоци во меморија, и уште еден сет од адреси и магистрали за преземање инструкции.
Складирачко-програмски дигитален сметач е оној кој ги чува своите програмски инструкции, како и податоци, во RAM меморија. Сладирачко-програмски сметачи биле напредок во однос на програмски контролираните сметачи во 1940-тите, ккао Colossus и ENIAC кои биле програмирани со местење на прекинувачи и вметнување на patch leads за да рутираат податоци и контролираат сигнали помеѓу повеќе функционални единици. Во мнозинството современи сметачи, истат меморија се користи за податоци и програмски инструкции, фон Нојман против Харвардска архитектура се аплицира на кеш архитектурите, не и на главната меморија.
Историја
Најраните компјутирачки машини имале фиксни програми. Некои многу еднотавно сметачи сè уште го користат овој дизајн, од едноставни причини или за тренинг и вежби. На пример, обичен калкулатор (во принцип) е сметач со фискна програма. Може да пресметува основна математика, но не може да биде користен како текст обработувач или конзола за игри. Менување на програмата на фиксно-програмска машина бара препишување, пре-структурирање или редизајнирање на машината. Најраните сметачи не биле до толку ‘програмирани’ колку што биле ‘дизајнирани’. ‘Репорограмирање’, кога воопшто било можно, бил напорен процес, започнувајќи со табели и хартиени забелешки, следени со детални инженерски дизајни и тогаш често напорен процес од физичко пре-поврзување и градење на машината. Било потребно три недели да се намести програма во ENIAC и истата притоа да работи. Со предлогот за складирачко-програмски сметач ова се променило. Ваков сметач вклучува дизајн за инструкциски сет и може во меморија да чува сет од инструкции (програма) која детално ја знае компјутацијата.
Складирачко-програмски дизајн исто така дозволува самостојно-менувачки код. Рана мотивација за ваква можност била потребата од програма да инкрементира или промени адресен дел од инструкции, кои претходно морало да се направи рачно. Ова настанало помалку важно кога индекс регистри и индиректно адресирање настанало вообичаена функција во машинска архитектура. Друг корист било да се вградат често користени податоци во инструкцискиот проток користејќи итно адресирање. Самостојно-менувачки код бил многу не пожелен за користење, бидејќи било тешко да се разбере и дебагира, исто така бил неефикасен под новите обработувачкки протоци и шеми на кеш.
На поголема скала, способноста да ги третираат инструкциите како податоци е тоа што ги прави асемблерите, компајлерите, линкерите, полначите и другите автоматски програмски алатки можни. Личност може ‘да напише програма што пишува програми’. На помала скала, повторувачките влезно/излезни операции како BITBLT манипулаторот на слики или пиксел и вертекс засенувачи во модерната 3D графика, биле сметани како неефикасни да се изведуваат без специјален хардвер. Овие операции кои би можеле да бидат забрзани на општо целните обработувачи со ‘компилирање додека работат’ (‘точно на време компилирање’) технологии пр. програми кои генерираат код—една форма од само модифирачки код кои останале популарни.
Развивање на складирачко-програмски концепт
Математичарот Alan Turing, кој бил известен за проблем од математичка логика од страна на предавањата на Max Newman на Универзитетот Кејмбриџ, напишал труд во 1936 со наслов On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem, кој бил издаден во списанието Proceedings of the London Mathematical Society. Во тоа, тој опишал хипотетичка машина која што ја нарекол ‘универзална компјутирачка машина’, истата сега е позната како ‘Универзална Туринг машина’. Хипотетичката машина имала бесконечна меморија (во денешна терминологија) која содржела и инструкции и податоци. Џон фон Нојман се запознал со Turing додека бил професор на Кејмбриџ во 1935 исто така за време на PhD на Turing при Институтот за Напредни Науки во Принстон, Њу Џерси помеѓу 1936-37. Не е јасно дали знаел за трудот на Turing од 1936 година.
Во 1936 година, Konrad Zuse исто така предвидел две апликации за патент со кои машинските инструкции би можеле да бидат зачувани во иста меморија која се користела и за податоци.
Независно, J. Presper Eckert и John Mauchly, кои го развивале ENIAC во Moore School of Electrical Engineering на Универзитетот во Пенсилванија напишале за складирачки-програм концепт во декември 1943 година. При планирање нова машина, EDVAC, Eckert напишал во јануари 1944 година дека тие би можеле да чуваат податоци и програми во нова адресабилна мемориска направа, одложување на мемориска лини со метал од жива. Тоа било првиот пат кога било предложено конструкција на практична складирачко-програмска машина. Во тоа време тој и Mauchly не биле свесни за работата на Turing.
Фон Нојман бил вклучен во проектот Менхетн во Националната лабораторија „Лос Аламос“, која што имал потреба од големи количини на пресметки. Ова го привлекло кон ENIAC Проектот, за времене летото во 1944 година. Таму тој се приклучил на постоечката дискусија за дизајнирање на овој складирачко-програмски сметач, наречен EDVAC. Како дел од таа група, тој напишал опис наречен First Draft of a Report on the EDVAC заснован на работата од Eckert и Mauchly. Тоа било недовршено кога неговиот колега Herman Goldstine го пронашол со само името на фон Нојман напишано на истото. Трудот бил прочитан од голема бројка на колеги на фон Нојман во Америка и Европа и влијаело врз следната рунда сметачки дизајни.
NGC 3745
NGC 3745 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Фон Нојманова архитектура
Развивање на складирачко-програмски концепт
''Знам дека во или околу 1943/44 фон Нојман беше целосно свесен за основната важност на Turing-овиот труд од 1936… фон Нојман ми го посочи тој труд и поради неговото инсистирање длабого го проучив. Многу луѓе го сметаат фон Нојман како „таткото на сметачот“ (во модерна смисла на зборот) но јас сум сигурен дека он никогаш не би ја направил таа грешка самиот. Слободно може да се нарече бабица, можеби, но тој строго ми го посочи тоа, сигурен сум дека и на другите, дека основната замисла се должи на Turing-дури не предвидена од страна на Babbage… И Тјуринг и фон Нојман, секако, направија значајјни придонеси кон ‘намалувањето на примена’ на овие концепти но не би ги сметал овие како споредливи во важност со претсавувањето и експлицитација на концептот за сметач кој е способен да ја чува својата меморија, програма на активности и изменување на програмата во однос на тие активности.''
NGC 3745
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3745 се споменува и како MCG 4-28-4, VV 282, Arp 320, HCG 57G.
Фон Нојманова архитектура
Развивање на складирачко-програмски концепт
Во времето кога ‘First Draft’ извештајот почнал да кружи Turing направил извештај со наслов Proposed Electronic Calculator кој опишал во инженерски и програмерски детал, неговата идеја за машина која била наречена Automatic Computing Engine (ACE). Тој ја претставил идејата на Извршниот Комитет при Британската Национална Физичка Лабораторија на 19 Февруари 1946 година. Иако Turing знаел од неговото воено искуство во Bletchery Park дека тоа што го предложил било изводливо, тајноста околу Colossus, која што била одржувана неколку декади му го забранувала истото. Неколку успешни имплементации на ACE дизајнот биле направени.
NGC 3745
Откривање
Објектот е откриен на 5 април 1874 година од страна на Ралф Коупленд, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Фон Нојманова архитектура
Развивање на складирачко-програмски концепт
Трудовите на фон Нојман и Turing опишуваат складирачко-програмски сметачи, но претходниот труд на фон Нојман постигнал поголема циркулација и затоа опишаната архитектура станала позната како ‘фон Нојмановата архитектура’. Во 1953 година, во објавеното Faster than Thought: A Symposium on Digital Computing Machines (едитирано од страна на B.V Bowden) дело од поглавјето на Сметачи во Америка следува:
NGC 3745
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3745 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 3745 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Фон Нојманова архитектура
Развивање на складирачко-програмски концепт
''Во 1945, професорот Џ. фон Нојман, кој тогаш работел во Муровото школо за инженерство во Филаделфија, каде што E.N.I.A.C бил изграден, на барање од своите колеги објавил извештај на логичниот дизајн на дигиталните сметачи. Извештајот содржел мошне детален предлог за дизајнот на машината која од тогаш е позната како E.D.V.A.C (електронски диксретен варијабилен автоматски сметач). Оваа машина е неодамна завршена во Америка, но извештајот на фон Нојман ја инспирираше конструкцијата на E.D.S.A.C (електронски автоматски калкулатор со задоцнување на меморијата) во Кејмбриџ.
NGC 3745
Други поделби
Проучување на NGC 3745 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36001. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Фон Нојманова архитектура
Развивање на складирачко-програмски концепт
Во 1947, Burks, Goldstine и фон Нојман објавија уште еден извештај во кој е опишан дизајнот на уште еден тип на машина (овој пат паралелна) којшто се покажувала како многу брза и способна за можни 20 000 операции во секунда. Тие посочиле дека најголемиот проблем со конструирање на таква машина е развивањето на соодветна меморија, чија содржина била инстантно пристапна, и првично предложиле користење на специјална вакуумска туба - нареченеа ‘Selectron’ - која што била изработена од страна на Принстонските R.C.A лаборатории. Овие цевки биле скапи и комплицирани за изработка, така што фон Нојман последователно решил да изгради машина заснована на Williams меморија. Оваа машина, која била завршена во јуни 1952 година во Принцстон била популарно позната како Maniac. Дизајнот на оваа машина е инспирацаија за голем дел од други машини кои моментално се изработуваат во Америка, познати како ‘Johniacs’. ''
Во истата книга, првите два параграфи од поглавје на ACE следуваат:
Автоматска Компјутација во Националната Лабораторија за Физика
''Еден од најмодерните дигитални сметачи кои поттикнуваат развој и подобрувања во техниката на автоматско електронско копмјутирање беше неодамна демонстриран во Националната Лабораторија за Физика, во Тедингтон, каде беше дизајнирано и изградено од мал тим на математичкари и инженери за елетронско истражување како дел од персоналот на Лабораторијата, асистирани од продуктски инженери од English Electric Company, Limited. Досегашната покрената опера во Лабораторијата е единствениот почетен модел од многу поголема инсталација која ќе биде позната како Автоматскиот Сметачки Мотор, но покрај тоа што е мал во големина и содржи само 800 термионички вентили, како што може да се заклучи од Plates X//, X/// и X/V, таа е мошне брза и разновидна калкулирачка направа.''
Основните концепти и апстрактни принципи на компутанција од страна на машина беше формулирани од д-р Алан Трјуринг, F.RS, во труд читан пред Математичкото Општество на Лондон, во 1936 година, но работата на ваква машина во Британија беше одложена поради војната. Во 1945 година, истражување на проблемите беше направено од Националната Лабораторија за Физика од страна на г-дин J. R. Womersley, тогаш надлежен во Математичкиот Оддел на Лабораторијата. Тој беше придружен од страна на г-динот Тјуринг и мал персонал од специјалисти, кои, во 1947 ги напреднаа прелиминарните планирања доволно за да веќе напоменатата група била воспоставена. Во април 1948 година, истата прераснала во Електронскиот Оддел од Лабораторијата, под надлежност на г-дин F. M. Colebrook. ''
Рани сметачи кои содржат фон Нојмановата архитектура
Во First Draft е опишан дизајн кој бил користен од многу универзитети и корпорации за констркуцкија на нивните сметачи. Меѓу овие повеќе видови на сметачи, само ILLIAC и ORDVAC имале компатабилни инструкциски сетови.
Рани складирачко-програмски сметачи
Информациите за датумите околу хронолошкиот редослед е тешко да се подреди. Некои датуми се за прво работење на тест програми, некои датуми се за првиот пат кога сметачот бил завршен или демонстриран, а некои датуми се на привата испорака и инсталација.
Еволуција
Низ 1960-тите и 70-тите сметачите станале генерално помали и побрзи, што донело до еволуција на нивните архитектури. На пример, мемориско-мапираниот влезно/излезен уред дозволува влезно/излезни направи да се третирани како меморија. Едена системска магистрала можела да биде искористена со пониска цена. Ова е понекогаш наречено ‘streamlining’ на архитектурата. Во подоцни декади, едноставни микроконтролери понекогаш би изоставиле одлики од моделот за да се намали големината и цената на истата. Поголеми сметачи додавале одлики за да поголеми перформанси.
фон Нојманово тесно грло
Заедничката магистрала помеѓу програмската меморија и податочната меморија води кон т.н фон Нојманово тесно грло, ограничен проток (податочен трансфер) помеѓу обработувачот и меморијата во споредба со количината на меморија. Бидејќи една магистрала може да пристапи во една од две класи на меморија истовремено, протокот е понизок од ратата при што може обработувачот да работи. Ова сериозно ја лимитира делотворната обработувачкка брзина при големи количини на податоци. Обработувачот континуирано е присилен да почека за потребните податоци да бидат префрлени од меморијата. Бидејќи обработувачкката брзина и мемориската големина се имаат зголемено многу побрзо отколку протокот помеѓу нив, bottleneck-от е настанат повеќе како проблем, проблем кој повеќе се зголемува со секоја нова генерација на обработувачи.
''Сигурно мора да има помалку примитивен начин за да се направат големи промени во продавницата отколку туркање на голем број од зборови натака-навака низ тесното грло на фон Нојман. Не само што оваа туба е буквален bottleneck за податочниот собраќај на еден проблем, туку, поважно, тоа е интелектуален bottleneck кој не има нам приврзано на размислувајќи збор-по-збор наместо да не охрабри да размислуваме подолгорочно за големинте концептуални единици за дадената задача. Со ова програмирањето се сведува на детално планирање на оргомниот сообраќај на зборовите низ тесното гро на фон Нојман и многу од тие сообраќајните проблеми не се со самите податоци, туку со тоа каде да ги најдеме.''
Митигација
Има повеќе познати методи за ублажување на фон Нојмановото тесно грло во перформансите. На пример следните можат да се подобрат во перформанси:
Проблемот може да биде надминат донекаде со користење на паралелни сметачи, пример. користење на NUMA архитектурата - овој пристап е често користен од суперсметачи. Помалку е јасно дали интелектуалниот bottleneck кој Backus го критикувал се има многу променето од 1977 година. Предложеното решение на Backus немало значајно влијание. Модерното функционално програмирање и објектно-ориентираното програмирање се помалку насочени кон ‘разменување големи количини натака-навака’ отколку претходните јазици како Фортран, но внатрешно, на тоа сè уште сметачите трошат поголем дел од времето; дури и суперсметачите.
Од 1996 година, бенчмарк на паза на податоци има откриено дека три од четири обработувачкки циклуси се поминати чекајќи на меморијата. Истражувачите очекуваат дека зголеменоста на истовремени инструкциски протоци со мулти-тредирање или мултипроцесирање на еден чип ќе го направи bottleneck-ирањето полошо.
Само-модифицирачки код
На страна од фон Нојмановото тесно грло, програмските модификации може да бидат мошне штетни, ненамерно или од дизајнерска гледна точка. Во некои едноставно складирачки сметачки дизајни, дисфункционална програма може да се оштети самата себеси, другите програми или оперативниот систем, кој би довело до сметачка несреќа. Мемориско заштитување и други форми на контрола на пристап можат обично да заштитат од ненамерна и злонамерна модификација на програма
Обработувачи кои не користат фон Нојмановата архитектура
Националниот Полупроводник COP8 бил претставен во 1986: тој има Изменета Харвардска архитектура. Reduceron е обид да се создаде обработувач за директна изведба на Функционална Програма. Можеби најчестатат структура што не е на фон Нојман се користи во содржински адресинрана меморија (CAM).
Австралија на Детскиот избор за песна на Евровизија
Австралија дебитирала на Детскиот избор за песна на Евровизија во 2015 година, на изборот одржан во Софија, Бугарија. Телевизисиот канал SBS го пренесува Детскиот избор за песна на Евровизија уште од неговото прво издание во 2003 и бил организатор на изборот на првиот учесник на Австралија во ова натпреварување.
Ликторите му ги носат на Брут телата на неговите синови
„Ликторите му ги носат на Брут телата на неговите синови“ (фр. Les licteurs rapportent à Brutus les corps de ses fils) e слика од францускиот сликар Жак-Луј Давид насликана во 1789 год.
Камило Хосе Села
Камило Хосе Села е роден во Ирија Флавија, Падрон, Шпанија. Пред да стане професионален писател, Села студирал на Универзитетот во Мадрид, каде што се стекнал со диплома по право. Исто така учествувал во Шпансата граѓанска војна, сè додека не се здобил со повреда од рачна граната и е ослободен.
Животопис
По војната, Села се посветил на новинарска работа, како и на неколку други, претежно бирократски работи, вклучувајќи го и работното место на критичар. Во 1944 година се оженил за Марија дел Росарио Конде Пикавеа, со којашто во 1946 година го добива синот Камило Јозе Села Конде, вториот маркиз од Ирија Флавија. Во 1957 година е назначен за член на Real Academia Espanola. Села бил именуван и за маркиз на Ирија флавија од страна на кралот Хуан Карлос I. Назначен бил и за Кралски сенатор во Уставниот суд. Починал во Мадрид од хронично заболување на 17 јануари 2002 година, на 84-годишна возраст.
Награди
Во 1989 година ја добил Нобеловата награда за литература. Во 1995 година ја добил наградата „Сервантес“. Во 1994 година ја добил наградата Premio Planeta.
Кавказ
Кавказ — област во Евроазија коjа на север граничи со Русија, на југоисток со Турција, на запад со Црно Море, на исток со Касписко Море и на југ со Иран. Во Кавказ спаѓа и планинскиот венец Кавказ (Кавкаски Пл.) и околните низини.
Кавказ се граница помеѓу Европа и Азија, а за териториите во тој регион различно се смета дека му припаѓаат на еден или и на двата континента. Највисок врв на Кавказ е Елбрус (5.642 м) кој се смета и за највисок врв во Европа.
Кавказ има огромно еколошко значење. На Кавказ има повеќе од 6400 видови растенија од кои 1300 се ендемски во регионот. Меѓу кавкаските животни спаѓаат леопардот, кафеавата мечка, волци, европскиот бизон, планински кози и златниот орел. Во кавкаскиот пејзаж преовладува мешана шума и значајни површини од карпеста површина над шумскиот појас.
307 п.н.е.
307 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 307. година пред новата ера, 307. од првиот милениум п.н.е., 7. од 4 век п.н.е. и осма од 300-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5201 и 5202 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4443 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3453 и 3454 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 446.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 307 година се протега во 2329 и 2330, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2389 и 2390 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 236. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 957 и 956 исламска година пред хиџра.