cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хари Потер
Враќањето на Волдеморт
Хари Потер и Реликвиите на смртта, последната книга од серијалот, започнува веднаш по настаните од шестата книга. Волдеморт го завршува своето доаѓање на власт и го зазема Министерството за магии. Хари, Рон и Хермиона ја пропуштаат својата последна учебна година за да ги најдат и уништат преостанатите хоркрукси на Волдеморт. За да се заштитат себеси, а и нивните пријатели и семејства решаваат да се изолираат. Во нивната потрага по хоркруксите, триото дознава детали за минатото на Дамблдор, како и вистинските мотиви на Снејп.
Книгата кулминира со борба во Хогвортс. Хари, Рон и Хермиона здружени со членови од Редот на фениксот, голем дел од професорите и учениците, го бранат Хогвортс и се пресметуваат со Волдеморт, неговите Смртојади и некои мрачни волшебни суштества. Многу од главните ликовите ги губат своите животи во првиот чин од борбата, а Волдеморт продолжува со намерата да го убие Хари. Во обид да ги спаси преживеаните, Хари се предадава, но битката продолжува со доаѓањето на некои од родителите на учениците од Хогвортс, жителите на соседното село Хогсмид кои му се придружуваат на Редот на фениксот. Со последниот хоркрукс уништен, Хари конечно се пресметува со Волдеморт. Епилог на крајот од книгата ги опишува животите на преживеаните ликови како и ефектите на волшебничкиот свет.
Дополнителни дела
Роулинг го има проширно Хари Потер светот со неколку кратки книги направени за различни хуманитарни цели. Во 2001, таа ја издаде Фантастични ѕверки и каде да се најдат (учебник од Хогвортс) и Квидич низ вековите (книга која Хари ја читаше за забава). Парите од продажбата на овие две книги се искористија за добротворен прилог за добротворна организација Comic Relief. Во 2007, Роулинг сложи седум рачно напишани примероци од Приказни за бардот Бидл, колекција од бајки првпат споменати во последната книга, една од кои се употреби во акуција за собирање пари за Children's High Level Group, фондација за децата со посебни потреби во посиромашните држави. Книгата меѓународно беше издадена на 4 декември 2008. Роулинг исто така има напишано и мала книга од 800 збора во 2008 како дел од настанот за собирање средства организиран од книгоиздавачот Waterstones.
Структура и жанр
Романите во поголем дел спаѓаат во жанрот на фантастична литература, но истовремено тоа се и образовни и полнолетни романи. Овие книги се сметаат и за дел од британскиот жанр за романи со интернати, кои вклучува три од серијалите на писателката Инед Блајдн и тоа: Кулите Малори, Св. Клер и Најпалавата девојка. Во овој жанр спаѓаат и романите за Били Бантер од Френк Ричардс. Дејствието е претежно сместено во училиштето за магии и волшебништво Хогвортс, британски интернат за волшебници чијашто наставна програма вклучува користење на магија. Според зборовите на Стивен Кинг, уште еден автор на неверојатни приказни, овие книги се „мудра и таинствена сторија“. и се пишувани во стилот на Шерлок Холмс - во секоја книга добро се скриени трагите кои го добиваат своето значење во следното продолжение од серијалот. Поглавјата се раскажувани од трето лице со некои мали исклучоци (како првите поглавја од Каменот на мудроста и Реликвиите на смртта и првите две поглавја од Полукрвниот Принц).
Во средината на секоја книга, Хари се бори со проблемите на кои наидува и борејќи се со нив често вклучува потреба од кршење на училишните правила, во случај да биде фатен, мора да претрпи една од дисциплинските казни според правилата и прописите на Хогвортс (во кои Хари Потер книгите следат многу преседани во под-жанрот за интернати). Како и да е, приказните ја достигнуваат својата кулминација во второто полугодие од учебната година, токму пред завршните тестирања, кога настаните се заоструваат повеќе од секојдневите училишни препреки и борби каде Хари мора да се соочи или со Волдеморт или со некој од неговите следбеници, Смртојадите, каде се работи за живот или смрт, понатаму како што се развиваат настаните еден или повеќе ликови го губат својот живот во последните четири книги. Како последица, тој учи важни лекции низ објаснувања и дискусии со неговиот ментор Албус Дамблдор.
Во последниот роман, Хари Потер и Реликвиите на смртта, Хари и неговите пријатели поголемиот дел од времето го поминуваат надвор од Хогвортс и се враќаат таму само кога треба да се соочат со Волдеморт, односно во самиот расплет. Во овој дел Хари мора предвремено да порасне, губејќи ја шансата да ја помине својата последна година во училиштето како ученик и решава да постапи како возрасен и добро созреан човек, од чии одлуки зависат животите на сите останати вклучувајќи ги и возрасните.
Теми
Според Роулинг, главна улога во целокупниот серијал има смртта: „Моите книги значително се работат за смрт. Тие започнуваат со смртта на родителите на Хари. Тука е и опседнатоста на Волдеморт да ја совлада смртта и неговата потрага по бесмртноста по секоја цена. И јас го разбирам Волдеморт зошто сака да ја освои смртта. Сите се плашиме од неа.“
Различни академци и новинари имаат многу различни интерпретации за темите во книгата, некои посложени од другите и некои вклучуваат и политички поттекстови. Теми како нормалност, угнетување, преживување и надминување на присилени и несекојдневни нешта се теми кои се сметаат за доста застапени во серијалот. На сличен начин, темата за правањето пат низ адолесценцијата и „поминувајќи низ нечије стравично тешко искушение и на крај соочувајќи се со него“ исто така се сметаат за доста застапени. Роулинг има изјавено дека овие книги содржат „одолговлечувачки предмет на толеранција и одолговлечувачки доказ за нестрпливост“ и дека исто така ја содржат и пораката за „сомневање во нечиј авторитет... а не прашување дали установата или печатот ја кажува вистина“.
Потекло и историја на издавање
Во 1990, Џ. К. Роулинг била на преполн воз од Манчестер до Лондон кога идејата за Хари одеднаш „се појавила во нејзината глава“. Роулинг дава образложение за искуството на нејзиното мрежно место велејќи:
"„Пишував речиси непрекинато уште од шест годишна возраст, но никогаш не сум била повозбудена за некоја идеја претходно. Едноставно седнав и помислив, цели четири (доцнени) часа и сите детаљи се појавија во мојот мозок, и тоа слабо, црнокосо, момче со очила кое не знае дека е волшебник стануваше сè повеќе и повеќе вистинто за мене.“"
Роулинг ја завршила Хари Потер и Каменот на мудроста во 1995 и го испратила ракописот на неколку потенцијални литературни посредници. Вториот посредник со кој се обидела, Кристофер Литл, и предложил да ја претставува и да го прати ракописот на Bloomsbury. Откако осум други издавачи ја одбиле Каменот на мудроста, Bloomsbury и понудил на Роулинг 2,500 фунти однапред за нејзиното издавање. Наспроти изјавата на Роулинг дека таа немала ниту една старосна група на ум кога започнала да ги пишува Хари Потер книгите, издавачите ги одбрале читателите од 9 до 11 години. На вечерта на издавањето, Роулинг била замолена од страна на издавачите да присвои по родово-неутрален псевдоним со таа цел да ги привлечат и машките членови на оваа старосна група, плашејќи се дека тие не би биле заинтересирани во читање на роман напишан од жена. Таа се решила да го одбере Џ. К. Роулинг (Џоан Кетлин Роулинг), користејќи го името на својата баба како свое второ име бидејќи таа немала свое средно име.
Хари Потер и Каменот на мудроста беше издадена од Bloomsbury, издавачот на сите Хари Потер книги во Обединетото Кралство, на 30 јуни 1997. Беше издадена во САД на 1 септември 1998 од Scholastic — американскиот издавач на книгите - како Harry Potter and the Sorcerer's Stone, откако Роулинг прифатила 105,000 долари за американските права — нечуен износ за детска книга од тогаш непознат автор. Плашејќи се дека американските читатели нема да го поврзат зборот „philosopher (филозовски)“ со магична тема (бидејќи каменот на мудроста е поврзано со алхемија), Scholastic инсистирал книгата да биде именувана како Harry Potter and the Sorcerer's Stone за американскиот пазар.
Преводи
Серијалот е преведен на 67 јазици, ставајќи ја Роулинг помеѓу најпреведуваните автори во историјата. Првиот превод е на американско-англиски, иако многу зборови и замисли користени од ликовите во романите не сакајќи можат да доведат до ги доведат повеќе до младата американска публика. Подоцна, книгите беа преведени на поинакви јазици како украински, хинди, бенгалски јазик, велшки, африканс, летонски и виетнамски. Првиот дел е преведен на латински, а дури и на старогрчки, правејќи го најдолгото издадено дело на старогрчки по Heliodorus of Emesa од третиот век пр.н.е.
Некои од преведувачите задолжени за преводот на книгите биле добро познати уште од пред нивната работа на Хари Потер, како на пример Виктор Голишев, кој беше задолжен за рускиот превод на петтата книга од серијалот. Турскиот превод на од втората до седмата книга е преземен од Севин Окјеј, популарен литературен критичар и културен коментатор. Поради причини на таинственост, преводот може да започне само ако претходно книгите се издадени на англиски; иако и така има задоцнување од неколку месеци пред преводите се достапни. Ова води до повеќе и повеќе копии на англиските изданија кои се продадени на нетрпеливи обожаватели од земји во кои не се зборува англиски. Ваква беше вревата за читање на петтата книга чие издание на англиски јазик стана првата книга на англиски јазик која се најде на врвот на бестселер листата во Франција.
Комплетирање на серијалот
Во декември 2005, Роулинг изјави на своето мрежно место, „2006 ќе биде годината кога ќе ја пишувам последната книга од Хари Потер серијалот.“ Потоа следеа ажурирања на нејзиниот интернет дневник бележувајќи го напредокот на Хари Потер и Реликвиите на смртта, со издавачкиот датум на 21 јули 2007. Самата книга беше завршена на 11 јануари 2007 во Хотел Балморал, Единбург, каде испишала порака на задниот дел од градите на Хермес. Таа гласеше: „Џ. К. Роулинг заврши со пишувањето на Хари Потер и Реликвиите на смртта во оваа соба (652) на 11 јануари 2007.“
Лично Роулинг изјави дека последните поглавја од последната книга (всушност, епилогот) бил завршен „во нешто како 1990“. Во јуни 2006, Роулинг, со појавувањето на британското ток шоу Ричард & Џуди, изјави дека поглавјето било така изменето со што еден лик бил „помилуван“ и два други лика кои претходно ја преживеале приказната вусшност се сега убиени. На 28 март 2007, кориците на возрасните и детските верзии на Bloomsbury и верзиите на Scholastic беа издадени.
Аудио книги
Сите Хари Потер книги се издадени во целосни аудио книги. Британските верзии се читани од The UK versions are read by Стивен Фрај, а американските верзии се читани од Џим Дејл. Дејл е исто така раскажувач на специјалните дискови на DVD-јата.
Барбус-тикто
Барбус тикто, или пунтиус тикто ( Pethia ticto ), е вид на зракоперки од фамилијата крап.
Распространетост
Татковина - Индија, Шри Ланка, Хималаите, Пакистан, Непал, Бангладеш, Мјанмар и Тајланд.
Живее во свежа и соленкава вода на канали, ровови и други резервоари со калливо дно.
Содржина
Карактерот е мирен, школски (најмалку 6 риби), се движат. Во аквариумот, горните и средните слоеви на вода.
Непретенциозна сештојадна риба, но склона кон ненаситност. Препорачана температура 24-26°C, pH 6,5-7,8, тврдост на водата 4-20°dH. Препорачаниот волумен е од 50 литри.
Димитар (кована пара)
Лице
На лицето од парата е претставен ангел наведнат над дете во моментот на крштевањето. Претставени се обоени, златни ѕвезди околу ангелот и три свеќи околу детето. Во средишниот дел од лицето на монетата е прикажан Грбот на Република Македонија. На десната страна, по должината на периметарот, се прикажани натписите: „Република Македонија“ и „100 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“.
Опачина
На опачината, во средината на кованата пара е прикажан ликот на Димитриј Донски, Кнез на Москва (од 1359 година) и Велики кнез на Владимир (1363-1389). Неговиот прекар Донски (според реката Дон) потекнува од неговата победа против Татарите во Битката кај Куликово (1380), која се водела по течението на реката Дон. Во долниот дел на кованата пара е прикажана црквата Димитриј Донски во Тјумењ, Сибир, Русија. На десната страна е прикажан цветот хризантема - симболот на името Димитар. На левата страна е вметнат кристал „сваровски“, кој наликува на лапис лазули - среќниот камен на Димитар. На позадината ги има натписите: „Димитар“ (на македонски и руски јазик), „Ден на Ангел“ (на македонски јазик) и ознаката „Ag 925“.
Ангел Каратанчев
Ангел Каратанчев — писател и енигматичар роден во Асеновград, Бугарија, на 29 декември 1926 година.
Ангел Каратанчев дипломирал книжевност на Софискиот универзитет и работел како просветен работник. Тој е основоположник и раководител на Клубот на писателите во градот Свети Врач (Сандански); член на Друштвото на писателите на Македонија од 1997 година.
Фикри Елмази
Фикри Елмази (албански: Fikri Elmazi;, Тетовско – , ) бил македонски бранител од албанска националност, полициски резервист и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Убиен е на 12 септември 2002 при вооружен напад на десет члена терористичка група на полициската станица во населеното место Боговиње.
Живот, војната 2001 година и смрт
Фикри Елмази е роден во 1969 година во Теново, Тетовско. Тој од почетокот на воениот конфликт 2001 година бил полициски резервист. Фикри Елмази е внук на поранешниот заменик министер за внатрешни работи Рефет Елмази кој исто така е родум од Теново. На 12 септември 2002 година, во околу 06:04 часот наутро, од две возила во движење во кои се наоѓале десетина терористи била нападната полициската станица во селото Боговиње, Тетовско. Бандитите веднаш пукале кон објектот во кој се наоѓале неколкумина постојани полицајци и неколкумина припадници на резервниот полициски состав. На самото место бил убиен Фикри Елмази од селото Теново, Тетовско, припадник на редовниот полициски состав. Тој бил задолжен за надворешно обезбедување на објектот. Терористичката банда по нападот се упатила по локалниот пат Тетово - Гостивар, покрај Шар Планина кон селата Пирок и Градец во правец на Гостивар. Тие побегнале со две патнички возила „алфа ромео“ сина боја и „опел вектра“ сива боја. И двете без регистарски таблички.
МВР претпоставува дека терористите што ја нападнале станицата во Боговиње се дел од вооружената група, која пред извесно време ги киднапира осумте Македонци на автопатот Тетово - Гостивар, кај селото Жеровјане. Безбедносните служби нападот на полицијата во Боговиње го поврзуваат со неодамнешното соопштение на т.н. АНА по убиството на двајцата полицајци во Гостивар, во кое Албанците во Македонија беа предупредени да ја соблечат униформата на славомакедонската полиција за да не гинат залудно. Во полициската станица во Боговиње во моментот на нападот имало пет полицајци - Албанци.
Погребан е на гробиштата во родното Теново. Фикри Елмази посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Орлоштички Рид
Орлоштички Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 42o 15 ' 28 , географска должина од  22o 10 ' 04 .
Немтен
Немтен (Nehmten) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1328
1328 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1328 година од новата ера, 328. од вториот милениум, 28. од XIV век и деветта од 1320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6836 и 6837 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6078 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5088 и 5089 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2081.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1328 година се протега во 3964 и 3965, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4024 и 4025 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1871. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 728 и 729 исламска година.
Едмондо де Амичис
Едмондо Амичис (Edmondo De Amicis; - ), италијански писател и патописец.
Неговите дела, романот за деца „Срце“ и патописот „Холандија“ се преведени на сите јазици во светот. Роден е во северозападниот дел на Италија, во Онеља (денес населба во градот на Империја, Лигурија) во 1846 година. Тој дипломирал на военото училиште во Модена и станал офицер во Кралството на Италија. Во 1870 година станал соработник на римскиот весник Ла Насион и почнал да пишува патописи: Шпанија (1873), Мароко (1876), Konsantinopolj (1878). Светска славна книгата срце, опишувајќи една учебна година низ очите на учениот од трето одделение.
IC 1630
IC 1630 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1630 се споменува и како KUG 1216+259.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1630 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1630 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 19 м 12,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 42' 53"".
Други поделби
Проучување на IC 1630 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 89579.
Космос-1107
Космос-1107 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 јуни 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1107 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 287 км, а најмалото на 225.
Фауна на Естонија
Естонија е мала, густо пошумена земја која се наоѓа на брегот на Балтичкото Море. Таа е дел од палеарктичката екозона (како преодна зона меѓу западните палеарктички и евросибирските области) и умерениот северноатлантски морски екорегион.
Фитогеографски, Естонија се дели помеѓу средноевропските и источноевропските провинции од бореалното царство. Според WWF, територијата на Естонија припаѓа на екорегионот на сарматските мешани шуми.
Естонскиот птичји живот се одликува со ретки морски птици како што се штелеровата гавка (Polysticta stelleri), малата белочелна гуска (Anser erythropus) и црноопашната блатарка (Limosa limosa), мочуришни птици како големата шлука (Gallinago media), сувоземни птици како прдавецот (Crex crex) и модровраната (Coracias garrulus) и грабливки како големиот орел кликач (Aquila clanga).
Естонија има пет национални паркови, вклучувајќи го Националниот парк Лахемаа на северниот брег како најголем. Националниот парк Соомаа, помеѓу Пjaрну и Вилјанди, е познат по своите моклишта. Резерватите, како што се резерватот за птици на Кaјна Беј и Националниот парк Матсалу (моклиште од меѓународно значење според Рамсарската конвенција), се исто така популарни кај месното население и туристите и поддржуваат широк спектар од птичјиот свет.
’Рбетници
Најголемата популација на мечки може да се најде во североисточна Естонија во окрузите Ида и Лаане Виру. Бројот на мечки, рисови и волци бил доста намален во советско време бидејќи животните биле многу ловени. Откако биле ставени под заштита бројот на големите месојади својот врв го достигнал во 1990-тите, но потоа малку опаднал заради зголемениот лов. Во2008 година, Естонија била дом на околу 620 кафеави мечки, 760 рисови и 135 волци. На почетокот на 2010 година, големите копитари броеле 48.040 срни (намалување од 63.000 во 2009), 11.741 лосови, 2.831 обични елени I 22.542 диви свињи.
Нејзиниот птичји свет ги има златен орелзлатниот орел и бел штркбелиот штрк. Има десетина национални паркови и заштитени подрачја, од кои најголем е Националниот парк Лахемаа, кој се наоѓа на северниот брег. Националниот парк Соомаа, близу Пјарну е познат по своите стари моклишта.
NGC 7528
NGC 7528 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7528 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7528 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 7528 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70770. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1164. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Олга Хил Медрано
Олга Хил Медрано (родена година) е шпанска математичарка, кој била претседателка на Кралското шпанско математичко друштво од 2006 до 2009 година. Таа е професор по математика на Валенсијскиот универзитет, каде што е и про-ректор за меѓународни односи и соработка. Нејзините математички истражувања се однесуваат на диференцијалната геометрија и геометриската анализа; а од 2000 година, таа е заинтересирана за дисеминација на математиката кон пошироката јавност.
Образование и кариера
Хил е родена во Бургос во 1956 година.
Како додипломски студент на Универзитетот во Валенсија, Хил била советувана да студира инженерство, но таа го игнорирала советот, претпочитајќи ја математиката и физиката. Докторирала на Валенсијскиот универзитет во 1982 година, со дисертација за Одредени геометриски и тополошки својства на некои класи на речиси-производи тополошки простори, под надзор на Антонио Мартинез Навеира. Потоа студирала за докторат, на постдипломските студии во Франција, на Пјер и Мари Кири универзитетот, кои ги завршила во 1985 година. Нејзината втора дисертација, Sur le Problème de Yamabe concernat les variétés localement conformement plates, била под надзор на Тиери Обин.
По завршувањето на нејзиниот втор докторат, таа се вратила во Валенсија, како член на факултетот. Таа била член на управниот одбор на Валенсијскиот универзитет од 2000 година. Кога станала претседател на Кралското шпанско математичко друштво во 2006 година, таа била првата жена избрана на таа позиција.
Признанија
Во септември 2017 година, Валенсијскиот универзитет бил домаќин на работилницата за геометриска анализа, во чест на Хил.
Пјер Кири
Рани години
Роден во Париз, Франција, Пјер Кири бел образован од страна на неговиот татко Јуџин Кири (28 август 1827 – 25 февруари 1910) и Софи-Клер Депули Кири (15 јануари 1832 – 27 септември 1897). Во неговите рани тинејџерски години, покажал силна способност, да решава разни задачи од областа на математиката и геометријата. На 18 години тој завршил магистратура, но не преминал брзо на докторатските студии, поради недостиг на пари. Наместо тоа, тој работел како инструктор во лабораторија.
Во 1880 година, Пјер и неговиот постар брат Жак Кири (1856–1941) демонстрирле дека електричниот потенцијал е генериранан при компресија на кристалитe т.н. пиезоелектрицитет. За да си помогнат при работата го измислиле пиезоелектричниот кварцен електромер. Набргу потоа, во 1881 година, тие демонстрирле обратен ефект од претходниот т.е. дека кристалите може да се деформираат кога субјектот е електрично поле. Речиси сите дигитални електронски работи се потпираат на овој феномен во форма на кристали осцилатори.
Истражување
Како резултат на неговите славни докторски студии за мегнетизмот, тој дизајнирал и усовршил исклучително чувствителен торсионов федер за мерење на магнетните коефициенти. Варијации на оваа опрема биле често користени од идни работници на тоа поле. Пјер Кири студирал феромагнетизам, парамагнетизам и дијамагнетизам за неговите докторски тези, исто така го открил ефектот на температурата на парамагнетизмот кој е сега познат како Кириев закон. Материјалната константа во законот на Кири е позната како Кириева константа. Тој исто така открил дека феромагнетните супстанции изложени на транзиција на критична точка, така што супстанциите ги губат своите феромагнетни својства. Ова е познато како Кириева точка.
Пјер работел со својата сопруга Марија Склодовска - Кири на изолирање на плутониумот и радиумот. Тие биле првите кои го употребиле поимот „радиоактивност“ и биле пионери во проучувањето. Нивната работа, вклучувајќи ја и прославената докторска работа на Марија, била од корист за чувствителниот пиезоелектричен електромер конструиран од страна на Пјер и неговиот брат Жак.
Пјер и еден од неговите студенти го направиле првото откритие на јадрената енергија, преку откривањето на постојано емитување на топлина од честички на радиум. Тој исто така ги истражувал емисиите на зрачење на радиоактивните супстанции и преку употребата на магнетните полиња успеал да докаже дека некои од емисиите се позитивно наелектризирани, некои негативно наелектризирани, а пак некои и неутрални. Овие одговарале на алфа, бета и гама зрачењето.
Кири е единица мерка за радиоактивност (3.7 × 1010 37 гигабекерели) оригинално именувана во чест на Крии од страна на Конгресот за радиологија во 1910, по неговата смрт. Последователно, имало контраверзија за тоа дали именувањето било во чест на Пјер, Марија или пак двајцата.
При крајот на XIX век, Пјер Кири ја истражувал мистеријата на обичниот магнетизам и истовремено станал свесен за спиритуалистичките експерименти на други европски научници, како што се Чарлс Ричет и Камил Фламарион. Пјер Кири првенствено сметал дека систематските истражувања за паранормалното би му дале одговор на некои неразјаснети прашања окулу магнетизмот. Тој на својата свршеница Марија и напишал:
Тефтерите на Кири од овој период укажуваат на тоа дека прочитал многу книги за спититуализмот. Окулу некои обиди за комуникација со духови со Јусапија Паладино, на 24 јули 1905 Пјер Кири му напишал писмо на физичарот Жорж Гоуи со содржина:
Пјер не присуствувал на таквите средби како обичен гледач и неговата цел не била да комуницира со некои духови. Тој тие средби ги гледал како научни експерименти, здодеан од следењето на различни параметри, направил детални забелешки за секое набљудување.
Личен живот
Ќерката на Пјер и Марија Склодовска - Кири, Ирен Жолио - Кири и нивниот зет Фредерик Жолио – Кири биле физичари кои биле замешани во проучувањето на радиоактивноста и добитници на Нобеловата награда за физика. Другата ќерка на Пјер Кири, Ева Кири, напишала биографија за нејзината мајка. Нивната внука Елен Ланжевин-Жолио е професор по јадрена физика во Парискиот универзитет, а нивниот внук Пјер Жолио, кој бил крстен по Пјер Кири, е познат биохемичар.
Пјер Кири умрел во улична несреќа во Париз на 19 април 1906. Минувајќи ја зафатената улица „Rue Dauphine“ на дождот, се лизнал и паднал под тешка кочија. Умрел на лице место кога едно од тркалата преминало врз неговата глава, кршејќи му го черепот. Во 1995, месец април, Пјер и Марија Кири биле сахранети во криптата на Пантенон во Париз.
Високи Рид (Страцин)
Високи Рид — рид во околината на селото Страцин, Кратовско. Висок е 845 м.
Учан-су (река)
Учан-су е река што тече во јужниот брег на Крим. Името се преведува од кримскиот татарски јазик за „брза вода“.
Реката се влева во Црното Море во центарот на градот Јалта. Започнува во подножјето на Аи-Петри, тече низводно по клисурата и потоа на растојание од 2 километри од изворот го формира водопадот Учан-су, кој се наоѓа на надморска височина од 390 метри и се состои од неколку нивоа (висината на водопадот е 98 метри).
Речната вода се користи интензивно за водоснабдување и наводнување.
Поврзано
44.49028°N, 34.15639°W 44.49028°N, 34.15639°W
Ранцау (општина)
Ранцау (Rantzau) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Гурк (река)
Гуркот (Krka) е река во австриската покраина Корушка, лева притока на Драва. Со должина од 156 километри (97 милји) таа е најдолгата река која тече целосно во рамките на Корушка. Речниот слив опфаќа околу 27% од територијата на државата. Гурк се издига во опсегот на планините Нок (Гуркталски Алпи) на Централните источни Алпи, во близина на границата со австриската држава Штаерска. Неговите извори се две мали езера, Гуркзи и Торесе во близина на Албек и преминот Турахер Хохе, заштитено подрачје од 1981 година. Гуркзи има надморска височина од 1970 m, површина од 4000 m2, и е 1.5 m длабоко; Торесе лежи на 2010 m надморска височина, има површина од 3500 m2, и е 1.2 m длабоко. Бидејќи двете езера се целосно замрзнати во зима, тие не содржат риба.
Гурк тече југозападно кон Ебене Рајкенау, а потоа се свртува кон исток минувајќи низ Гнесау и долината Гурктал до пазарниот град Гурк. Во близина на Стразбур повторно се свртува кон југ, влегува во сливот на Клагенфурт и се влева во Драва западно од Волкермарк.
Во нејзините притоки спаѓаат, Метниц (лево) и Глан (десно).
Катарина Бабан
Катарина Бабан (хрватски: Katarina Baban; Осиек, 20 јуни 1988) е хрватска театарска, телевизиска и филмска глумица.
Краток преглед
Учела во основното училиште во Осиек, а од 1996 до 1999 е член на Детскиот хор Осијек „Зумбиќи“. Во 2003 година се запишала во Средното училиште во Осиек. За време на средното училиште завршила  две нивоа на италијански јазик. Во 2007 година се запишала на Академијата за уметности во Осиек, насоката на глумата и кукленството, а во 2012 година дипломирала со одличен успех.
Зграда на Градската библиотека „Браќа Миладиновци“
Зграда на Градската библиотека „Браќа Миладиновци“ — библиотечна зграда во Скопје, прогласена за културно наследство на Македонија.
Опис
Зградата е изградена во 1973 година како нов дом на Градската библиотека „Браќа Миладиновци“. Се наоѓа во населбата Дебар Маало на булеварот „Партизански Одреди“ бр. 22. Дело е на архитектот Прохирија Хаџикостова-Пешиќ. Проектирана е наменски како библиотека и претставува е една најфункционалните во Македонија. Се состои од подрум, приземје и два ката. Зафаќа површина од околу 4.500 м2 и има два депоа и книговезница во подрумот, сала за промоции и изложби на приземјето и голем број современи оддели и читални на катовите.
Искра Шукарова
Искра Шукарова — македонски кореограф и истакнат солист.
Скок (филм)
Скок (англиски: Bounce) е американски филм, во режија на Дон Рос. Главните улоги ги играат: Бен Афлек и Гвинет Палтроу.
Содржина
Бади е успешен извршен директор на фирма за маркетинг од Лос Ангелес. Иако има успех кај жените, тој посакува сериозна врска. Еден ден, тој ќе му го продаде својот авионски билет на непознат човек, но подоцна ќе дознае дека авионот се урнал и непознатиот човек загинал. Поминува една година, а Бади сè уште е под впечаток на тој судбински настан. Затоа, тој оди да ја побара Еби, вдовицата на човекот кому му го продал билетот. Двајцата се вљубуваат еден во друг, но Бади, иако сака да се ожени со Еби, не знае како да ѝ каже дека тој е одговорен за смртта на нејзиниот сопруг.
Кејт и Леополд
Содржина
Кејт Мекеј (ја игра Рајан) е модерна директорка од Њујорк, која во борбата за успех во немилосрдниот свет на големите корпорации, нема време за романса. Нејзиното генијално поранешно момче Стјуарт успева да отвори врата низ времето и низ него ќе го донесе Леополд од 1867 година во сегашноста.
Награди и номинации
Во 2011 година Хју Џекмен бил номиниран за Златен глобус за најдобар глумец во мјузикл или комедија. Филмот го освоил Златниот глобус за најдобра песна за песната "Until...", напишана и изведена од Стинг. Истата песна била номинирана и за Оскар.
Мајсен
Мајсен (Meißen; Mišno; Misena, Misnia, Misnensium) — град со околу 30.000 жители на 25 километри северозападно од Дрезден на двата брега на реката Елба во Саксонија, во источна Германија. Мајсен е дом на прочуениот завод за мајсенски порцелан, замокот Албрехтсбург, готската катедрала и црквата Frauenkirche. Градот претставува административно седиште на истоимениот округ.
Историја
Мајсен понекогаш е нарекуван „Лулка на Саксонија“. Градот настанал од раната словенска населба Mis(s)ni, именувана по малата река Mis(s)na, денес Мајсабах (види Miesbach/Musbach/Mosbach), населена од словенското племе Гломаче и била основана како германски град од кралот Хенрик Птичарот во 929. Во 968, била основана Мајсенската епископија и Мајсен станал епископско седиште на епископот. Католичката епископија била потисната во 1581, откако епископијата ја прифатила протестантската реформација (1559), но била повторно создадена во 1921, најпрвин во Бауцен, а сега во католичката црква „Хофкирхе“ во Дрезден.
Грофовијата Мајсен било основано во 968 со градот како негов главен град. Како пазарен град во 1000, Мајсен преминал во Кралството Полска во 1018 под водство на Болеслав I, потоа во рацете на царот Конрад II во 1032 и на династијата Ветин во 1089. Градот бил на линијата на источното населување Ostsiedlung, или интензивното населување на Германци на руралните словенски земји источно од Елба. Градот ги добил градските права во 1332.
Изградбата на катедрлата во Мајсен била започната во 1260 на истиот рид, како и замокот Албрехтсбург. Поради недостатокот на простор, катедралата е една од најмалите катедрали во Европа. Црквата е исто така позната како една од најчистите примери на готска архитектура.
Во текот на Втората светска војна, во градот постоел подкамп на концентрациониот камп Флосенбирг.
Порцелан
Мајсен е познат по производството на порцелан, засновано на големите месни резерви на глина (каолин) и потер глина. Порцеланот од Мајсен бил првиот висококвалитетен порцелан изработен надвор од Ориентот.
Првиот европски порцен бил произведен во Мајсен во 1710, кога била отворена кралската порцеланска фабрика во Албрехтсбург. Во 1861, била преместена во речната долина Triebisch, близу Мајсен, каде фабриката за порцелан се наоѓа и денес. Заедно со порцеланот, се изработувале и други керамики.
Главни знаменитости
Албрехтсбург, поранешна резиденција на династијата Ветин, е сметан како прв замок, кој бил користен како кралска резиденција го германското говорно подрачје. Изграден помеѓу 1472 и 1525, тој е прекрасен пример на готскиот стил. Бил обновен во 19-от век со разни мурали, посветени на саксонската историја. Денес, замокот е музеј. Во близина е готската катедрала во Мајсен од 13-от век (Meißner Dom), чија капела е една од најпознатите места за погребувања на семејството Ветин. Ридот на кој се наоѓаат замокот и катедрлата нуди извонреден поглед над покривите на стариот град.
Историскиот округ Мајсен се наоѓа главно околу главниот плоштад на подножјето на ридот. Содржи многу згради со ренесансна архитектура. Исто така, извонреден е погледот од 57-метри високата кула на Frauenkirche (Богородична црква), која се наоѓа на местото на стариот плоштад. Оваа црква, немојте да бидете збунети со Dresden Frauenkirche, била првпат спомената во декрет од 1205, издаден од бискупот Дитрих II и потоа околу 1450 била обновена во доцен готски стил. Нејзината кула го има првиот порцелан, произведен во 1929 во чест на прославата за 1000 годишнината на градот. Друга туристичка знаменитост е светски познатата фабрика за порцелан.
Во Мајсен се одржуваат неколку фестивали од пролетта до есента, како што се керамичкиот пазар или Weinfest, кој го прославува виното. Виното од Мајзен се произведува од виновите лози сместени до речната долина на Елба (Elbtal) околу градот, дел од саксонскиот вински регион, еден од најсеверните вински региони во Европа.
Збратимени градови
Мајсен е збратимен со следниве градови:
Иван Харизанов
Иван Харизанов (1937 - 2008) — македонски национален деец од Пиринска Македонија, Бугарија.
Роден е на 31 јули 1937 година. Уште како младич ги прима револуционерните идеи за слободна Македонија, поради што одвај 23 годишен е уапсен и осуден. Во затвор е 1960 и 1961 година. Таа казна не го прекршува неговиот слободољубив дух и продолжува да се бори за човековите права на македонското малцинство од неговиот роден крај. Тој е еден од основачите на ОМО-ПИРИН и подоцна на ОМО Илинден - Пирин во село Бања (Разлошко). Умира на 3 јануари 2008 година.
Литература
Весник “Народна Волја“.
NGC 503
NGC 503 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 503 се споменува и како MCG 5-4-40, CGCG 502-65, NPM1G +33.0045.
Откривање
Објектот е откриен на 13 август 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 503 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 503 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 23 м 28,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 19' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 503 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5086. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Георги Христов
Георги Стоев Христов (Јан Пирински) — роден на година, во с. Јаново, Пиринскиот дел на Македонија, починал на во Благоевград, Бугарија.
Животопис
Во 1992 година Георги Христов од својот брат Александар ја презема улогата на главен и одговорен уредник на весникот „Народна Волја“. Своите текстови ги потпишувал и со псевдонимот Јан Пирински.
Автор
Уште како ученик пишувал стихови, неговите дела се објавувани во тогашниот весник “Пиринско дело“. Ја има објавено и стихозбирката „Попатен изгрев“.
Еден од најобемните трудови кој ги има потпишано Јан Пирински, односно Георги Христов е делото „Гневот на правдата“ , во кое хронолошки се опишани повеќето настани кои влијаеле на правата на Македонците во Пиринска Македонија како и нивната борба за човекови права.
Космос-1108
Космос-1108 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 јуни 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5500 килограми. Космос-1108 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 227 км, а најмалото на 209.
Ратјенсдорф
Ратјенсдорф (Rathjensdorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Зајчев Рид
Зајчев Рид — рид во северозападниот дел на Скопската Котлина, сместен во близина на утоката на реката Лепенец во Вардар на 7 км северозападно од центарот на градот Скопје. Врвот на Зајчев Рид е висок 324 м, а самиот рид е крајниот дел од ридскиот систем (венец) што се издигнува во средишниот дел на Скопската Котлина и се протега покрај левиот брег на реката Вардар, а започнува со ридот Градиште на исток на кој се наоѓа скопската тврдина Кале. Во подножјето на Зајчев Рид непосредно до патот и крстосницата меѓу селата Бардовци и Злокуќани, на јужната и југозападната падина на ридот се наоѓаат ископините и археолошкото наоѓалиште на античкиот град Скупи.
Објекти и стопанство
На Зајчев Рид е сместена и државната Управа за хидрометеоролошки работи, а во неговото подножје на јужната падина се наоѓаат повеќе автосалони, сервиси и бензински пумпи и поликлиниката „Систина“. На подножјето на северната падина на Зајчев Рид поминува железничката пруга кон Кичево и Косово. Западните падини на ридот, во правец на селото Бардовци се земјоделски површини посеани со житни, градинарски и лозарски култури (пченица, зелка и лозови насади). Составот на земјиштето е алувијална почва во пониските делови и песоклива-глинеста почва во повисоките делови кон врвот.
Божидар Кирјанов
Родум е од градот Сандански. Активист во борбата за човекови права на македонското малцинство. Тој е припадник на организацијата ОМО Илинден. Од 1991 година го издава весникот „Скорнување“. Автор е на неколку книги за историјата на македонскиот народ.
Класје
Класје или едноставно класје ( spica) е вид на соцветие што спаѓа во групата на прости соцветиа. Она што е посебно кај класјето е тоа што на неговата оска се распоредени неподвижните цветови (цвеќиња без цветни стебленца). Со модифицирање на класјето се создаваат спадикс и реса. Исто така, постои сложено класје кога наместо седечки цветови  на оската се развиваат едноставни класја.
Примери
Цветното класје е изразено кај тревите острици, тегавец , многу орхидеи. ..
Долна Ѓоновица
Потекло и значење на името
Селото го добило своето име од својот основач Ѓоне. Подоцна го добила името Долна за да се разликува од соседното Горна Ѓоновица, кое се наоѓа на 1,5 километри југоисточно.
Дијалектно е познато и под името Долна Ѓоноица.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Гостивар, од левата страна на реката Лакавица, а на северните огранки на планината Буковиќ, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Кичево. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 650 метри. Од градот Гостивар, селото е оддалечено 12 километри. Се наоѓа непосредно до стариот пат за Кичево.
Селото се наоѓа во долината на Симничка Река, во непосредна близина на стариот пат Гостивар-Кичево. Јужно од селото се протега планината Буковиќ. Водата за пиење во минатото се добивала од чешми, бунари и од реката.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Грнчаре, Кошара, Ливада Стојкут (Стојкова Ливада), Фуша Дангут (Дангово Поле), Киша (Црква), Ограда и Шпијате Ветри (Стари Куќи).
Долна Ѓоновица е типична селска населба од збиен тип. Поделено е на две маала наречени Горно и Долно Маало (Маала Епр и Поштр).
Историја
На местото каде се наоѓаат двете села Горна и Долна Ѓоновица постоело старо македонско село, кое имало околу 350 домови. Тоа старо село било уништено, а старата црква и гробишта се наоѓале на местото на денешните гробишта во муслиманско-албанското село Долна Ѓоновица. Старото село било раселено во некоја војна, која се случила околу 1700-тите години, што се поистоветува со уништувањето и другите околни македонски села и познатиот Симнички манастир во денешното муслиманско-албанско село Симница. Од старите мештани останала само една жена (Крајоица) со две машки деца (Ѓоне и Доне), која заминала кај своите кумови во Закамен, раселено село во струшка Малесија.
На селиштето на старото село се познаваат остатоци од куќи, кои може да се сретнат на месностите Стари Куќи, Орниче (двете во Горна Ѓоновица), Фуша Дангут (Дангово Поле), како и на местото каде денес се наоѓа селото Горна Ѓоновица.
По уништувањето на старото село, земјиштето некое време останало ненаселено. Подоцна се проширила вест по околните области дека преживеаните македонски жители од ова село, но и од другите соседни села, можат да се вратат во своите стари села. Жената која заминала во Малесија се вратила со своите возрасни синови во старото напуштено село. На селиштето нашле само еден ан, кој припаѓал на новодоселениот Македонец Тане. Анот се наоѓал на местото на денешна Горна Ѓоновица, додека мајката со своите синови подигнала куќа на местото каде денес се наоѓа Долна Ѓоновица. На тој начин, старото село започнало да се обновува. Но, набрзо во селото се случила чума, од која сите умреле освен синот наречен Ѓоне.
Кога првпат било обновено селото, еден Албанец од Албанија побегнал во Полог и се сместил во еден ан кај денешното село Долна Бањица. Ѓоне го повикал овој Албанец во неговото село, за да не седи сам, но набрзо потоа во Ѓоновица завладеале пљачка и несигурност. Ѓоне ја напуштил својата куќа и имот во Долна Ѓоновица и се населил во денешното Горна Ѓоновица. Овој Албанец и неговиот род изумреле, па така околу 1800-тите години во денешното село дошле браќата Шабан и Осман, кои дошле од Љума во Албанија.
Стопанство
Атарот на селото е заеднички со атарот на соседното село Горна Ѓоновица и зафаќа простор од 14,3 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 835,7 хектари, на пасиштата отпаѓаат 462,4 хектари, а на обработливото земјиште 110,7 хектари.
Врз основа на составот на атарот селото Долна Ѓоновица има мешовита земјоделска функција. Во селото работи продавница.