cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Собор на сите македонски Светители
Житие
Овој ден е воведен за славење на сите Македонските светители кои се подвизувале на ист начин како и другите од христијанскиот свет. Со македонско потекло постојат некаде над 40 светци. Во Македонија, соборната црква во Битола која се гради и е најголема на Балканот се вика Црква „Собор на сите македонски Светители“. Исто и црквата во Тетово која треба да се изгради во новиот дел на градот го носо името на овој празник. Црквата во Лозана, Швајцарија исто е наречена Црква „Собор на сите македонски Светители“, како и таа во Окленд, Нов Зеланд.
Шлојзинген
Шлојзинген (Schleusingen) — мал град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на 10 километри северно од окружниот град Хилдбургхаузен и 12 километри југоисточно од слободниот град Зул.
Местоположба
Градот е сместен во историско-географската област Хенебергер Ланд, а своето име го добил од реката Шлојзе, која поминува јужно од градското јадро. Низ самиот град поминува потокот Нае, кој се влева во Шлојзе. Северно од градот, потокот Ерле, пак, се влева во Нае.
На подрачјето на градот се наоѓа Адлерсберг на височина од 850 метри.
Градски единици
Градското подрачје е поделено на седумнаесет единици:
Градски совет
Советот на градот Шлојзинген се состои од 24 избрани членови и градоначалник. На локалните избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
На локалните избори првпат се појавила партијата од крајната десница „Сојуз-Иднина-Хилдбургхаузен“ (BZH) и влегла во Градскиот совет.
Збратимени градови
Шлојзинген е збратимен со следниве градови:
Ваитупу
Ваитупу (Vaitupu) — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. Овој атол е најголем во Тувалу и има вкупна површина од 5,6 км2. Островот има мочурливи предели, како и мангровни шуми, а опколн е со корален гребен и има голема лагуна.
Населени места
Единственото село на Ваитупу е составено од две населби: Асау и Тумасеу. Во селото има црква, основно училиште, најмалку една гостинска куќа и пошта.
Туризам
На Ваитупу и Тувалу може да се пристигне преку со приватни бродови или преку владините тури од Фунафути. На островот има патеки и гостинска куќа за туристи.
Ќерпич
Ќерпич, керпич или плитар — природен градежен материјал кој се прави од песок, глина и вода, и некој вид на влакнест или органски материјал (стапчиња, слама, животински измет), и потоа се обликува во цигли со помош на рамки и се остава да се суши на сонце. Структурите од ќерпич се извонредно трајни и се едни од најстарите зачувани градби на светот. Во суви и жешки клими, градбите од ќерпич нудат многу погодности поради добрата изолација.
Градбите направени од земја исушена на сонце се вообичаени за Блискиот Исток, Северна Африка, Јужна Америка и во Шпанија (најчесто во стилот мудехар). Ќерпичот се користел од домородните луѓе на Америка (од т.н. култура Пуебло) во југозападните САД, Мезоамерика и во Андскиот регион на Јужна Америка со илјадници години, иако често во селските ѕидови ставале и камења. (Исто така, градбите ги граделе со директно редење на ќерпичот со раце или со кошници, сѐ додека Шпанците не ги запознале со правењето на цигли.) Правењето на цигли од ќерпич во Шпанија се користело веќе од доцнобронзеното и железното време, од осмиот век пр.н.е. Неговата распространетост може да се објасни со едноставноста на неговото производство, како и помалите трошоци.
Најголемата структура изградена од ќерпич е тврдината во Бам, Иран.
Алексеј Зографски
Алексеј Зографски ― преродбеник и општественик.
Роден во селото Рајчица, Дебарско. Се школувал во Зографскиот манастир, каде и го добил презимето Зографски. Во шеесетите години на 19 век, долго време учителствувал во Западната црковно-училишна општина во Велес. Познати се неговите беседи (слова) што ги држел во чест на одбележувањето на празникот на словенските просветители Св.Кирил и Методиј Солунски и на нивните ученици и следбеници Св.Климент и Наум Охридски, што во Велес најсвечено почнал да се одбележува од 1867 година.
Свен Крамер
На 27 март 2020 година било објавено дека Крамер го продолжил договорот со тимот за брзо лизгање Џамбо-Визма до Зимските олимписки игри 2022 година.
На 28 октомври 2021 година било објавено дека Свен ќе се пензионира во 2022 година.
Личен живот
Свен Крамер е роден на 23 април 1986 година во Херенвен, Фризија, Холандија. Тој е син на поранешниот брз лизгач Јеп Крамер и е четири години постар од неговиот брат Брехт Крамер кој исто така се натпреварува во брзо лизгање. Свен Крамер е Фризиец.
Од 2007 година тој е во врска со холандската хокејарка Наоми ван Ас и во октомври 2018 година им се родила ќерка.
Олимписки рекорди
Извор: Ванкувер 2010
Преглед на Светските првенства
Извор:
Дамиета
Дамиета е град во Египет во управата на Дамиета. Според проценките од 2008 година, во градот живееле 266 627 жители. Сместено е на брегот на Средоземното Море во делтата на Нил, околу 200 км северно од Каиро. Постои пристаниште во градот.
Древен Египет
Во времето на Древен Египет, градот се викал Тамиат. Го изгубил своето значење во хеленистичкиот период поради изградбата на Александрија.
Крстоносни војни
Дамиета бил многу важен град во 12 и 13 век, во ерата на Крстоносните војни. Градското пристаниште е изградено во 1169 година под опсада на христијанската флота на Кралството Ерусалим со помош на Византиското Царство, но ги поразилСаладин. Дамиета била главната цел на Петтата крстоносна војна во 1217 година. Контролата над Дамиета значела и контрола над Нил и на овој начин крстоносците имале намера да управуваат со Египет. Палестина требаше да биде нападната од Египет и Ерусалим повторно да биде освоен. Крстоносците го опсадија и го освоиле пристаништето во 1219 година, но во 1221 година биле поразени пред Каиро и протерани од Египет.
Дамиета била мета на францускиот крал Луј IX во Шестата крстоносна војна. Неговата флота се појавила тука во јуни 1249 година и брзо ја зазела тврдината. Луј бил поразен и заробен во Битката кај Мансур во 1250 година и така принуден да ги напушти Дамиета и Египет. Поради важноста на Дамиета за крстоносците, мамелучкиот султан Бајбарс го уништил градот и изградил тврдини на неколку километри подалеку од реката.
Индустрија
Дамиета е познат низ целиот Египет по производство на ориентални слатки. Покрај тоа, индустријата за мебел, индустријата за конзервирање риба, млечната индустрија и производството на ткаенини и текстил се добро развиени. Значителен дел од населението се занимава со риболов, вклучително и на странски, главно грчки рибарски бродови. На пристаништето Думјат, сместено на 5 км од центарот на градот на средоземниот брег, се наоѓа постројка за течен природен гас (СЕГАС ЛНГ), терминал за контејнери, фабрика за минерални ѓубрива „Компанија за производство на ѓубрива„ Миср “, терминали за општ и товарен товар.
Современо време
Денес, Дамиета е поврзана со канал со реката Нил (раката на делтата Дамиета на Нил), што ја зголеми важноста на градското пристаниште.
Население
Околу 266 627 луѓе живееле во градот во 2008 година
Таен македонски комитет
Тајниот македонски комитет е асоцијација на македонските студенти и интелектулаци во Софија, целата на нивното делување била борбата против странските пропаганди во Македонија, првенствено против бугарската. Меѓу овие дејци има влијание на странските пропаганди, особемо на српската пропагнда, но тие сепак манифестрирале висока национална зрелост во однос на македонскиот национален индивидуалитет.
Целта на Комитетот
Комитетот се залагал за посебен македонски национален индивидуалитет, развој на македонската национална свест и заштита на националниот индивидуалитетот од посегањата на пропагндите кој го делеле македонскиот народ на Срби, Бугари и Грци, односно се истакнувало дека Македонците не се Бугари, македонскиот народ е посебен народ , со посебно историско минато, сегашност и иднина. Треба да се истакне дека таквите ставови на комитетот претставувале закана за бугарската политика кон Македонија, односно присоединувањето на Македонија кон Бугарија. Поради тоа ќе бидат во немилост на бугарските власти и ќе бидаат гонети како сепаратисти.
Програмата на комитетот
1. Отстранување на Бугарската егзархија од Македонија, која е носител на бугаризмот
2. Истакнување на националниот индивидуалитет на македонскиот народ на Балканот
3. Обновување на Охридската архиепископија како самостојна црква во Македонија
4. Воведување на македонскиот јазик во училишната настава и администарција во Македонија
Растурање на комитетот
Тајниот македонски комитет бил откриен од страна на бугарските власти и растурен. Голем дел од членовите на комитетот ја напуштиле Бугарија, а некои од нив заминале во Србија. Во Белград поранешните членови на комитетот Коста Групче, Наум Евро, Темко Попов и Тома Карајовов стапиле во контакт со српската пропаганда и во 1886 година тие учествувале во создавањето на Друштвото Србо - Македонци од Цариград. На тој начин поранешните членови на комитетот влијаеле во програмските определби на Друштвото Србо - Македонци.
Ѕвездена астрономија
Проучувањето на ѕвездите и ѕвездената еволуција се многу значајни за да го разбереме нашиот универзум. Својствата на ѕвездите биле откриени низ набљудување и разни теории, а исто така и преку компјутерски симулации. Ѕвездите се формираат во густи области на прав и гас познати како џиновски маглини. Кога многу ќе се згуснат, делови од облакот колабираат под дејство на сопствената гравитација и образуваат праѕвезда. Доволно густото и жешко јадро ќе предисзвика јадрено соединување притоа создаваќи млада ѕвезда. Скоро сите елементи потешки од водород и хелиум се создаваат во внатрешноста на јадрото на ѕвездите. Одликите не новата ѕвезда зависат најмногу од нејзината почетна маса. Колку што е ѕвездата помасивна, токлу е посјајна и побрзо се троши водородот од нејзиното јадро. Со време, овој водород целосно ќе се претвори во хелиум, што значи дека ѕвездата почнува да еволуира. За sоединување на хелиумот е потребна повисока температура во јадрото, па така ѕвездата почнува да се шири со тоа што се зголемува нејзиниот волумен, а исто така и густината во јадрото. Добиениот црвен џин живее многу кратко, односно сè додека хелиумот не се потроши целосно. Многу масивните ѕвезди можат да поминат повеќе еволутивни процеси со што преку јадрено соединување создаваат потешки елементи. Крајниот стадиум на животот на една ѕвезда зависи од нејзината маса, така што ѕвездите со маса осум пати поголема од Сонцето се претвораат во супернови, а додека помалите ѕвезди образуваат планетарни маглини и еволуираат во бели џуџиња. Остатокот од суперновата е густа неутронска ѕвезда, или ако масата на ѕвездата е барем трипати поголема од Сонцето, тогаш се создава црна дупка. Блиските двојни ѕвезди минуваат низ покомлексен еволутивен процес како што е трансфер на маси на две бели џуџиња кои потенцијално можат да предизвикаат супрнова. Планетарните маглини и суперновите се неопходни за пренос на металите во внатрешноста на центарот на ѕвездите, а без нив сите нови ѕвезди и нивните планетарни системи ќе беа формирани само од водород и хелиум.
fa:ستاره‌شناسی Astronomia ज्योतिष තාරකාවේදය Falaki Gökbilim 天文学
Наполеон ги преминува Алпите
Наполеон ги преминува Алпите (француски: Bonaparte franchissant le Grand-Saint-Bernard, т.е. „Наполеон го преминува превојот Гран-Сен-Бернар“ ) — позната слика масло на платно насликана во 1801 година од тогаш најголемиот и највлијателен неокласичен сликар, Жак-Луј Давид. Оваа слика е нарачана од Карло IV Шпански, а во времето кога Жак-Луј Давид сликал, тој бил најважниот сликар во Франција. Откако ја испратил Француската револуција, го следел Наполеон, воодушевен од неговото зрачење херојство. Имено, Наполеон тогаш имал само 28 години и веќе бил почитуван генерал кој веќе двапати ги победил Австријците во Италија за само пет години. Иако Наполеон одбил да позира за сликата, тој му ја испратил на сликарот својата униформа што ја носел во битката кај Маренго. Тој, исто така, ја изразил својата желба да биде насликан „смирен на хировит пастув“ наместо да биде прикажан со извадена сабја како што предложил Давид. Во духот на неговото сликарство, Давид го насликал крајно идеализирано. Наполеон е претставен како романтичен херој на потпрен коњ обвиен во огнена пелерина. Во реалноста тој патувал на магаре облечен во неугледен сив капут. Иако е целосно неокласично по јачината на линиите, оваа слика има барокна драматична дијагонална композиција, што создава романтичен впечаток. Дијагоналната композиција го претпоставува моментот кога Наполеон ѝ наредил на својата војска да напредува преку падината, но на сликата тој гледа во нас набљудувачите како да нè кани да го следиме. Во исклучителната пропагандна слика што била создадена, Наполеон се поврзува со Ханибал и Карло Велики, кои исто така ги преминале Алпите со својата војска, ласкајќи му на Наполеон, Давид ги изгравирал имињата на овие тројца војсководци на камен во левиот агол на сликата. Оваа оригинална слика со жолта наметка Наполеон дал да се умножи многу пати со различна боја на наметката (Австриска галерија Белведере, Музеј на историја на уметност во Виена, итн.). Кога Наполеон бил свргнат од власт во 1814 година, Давид се преселил во Брисел, каде што починал во 1825 година.
NGC 1021
NGC 1021 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1021 се споменува и како CGCG 388-84.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јануари 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1021 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1021 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 38 м 47,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 13' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 1021 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10027. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 46. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1283.
Колари
Колари — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
Стив Мекари
Стив Мекари (Steve McCurry; р. во ) — американски фотограф кој работи фоторепортерска и уредничка фотографија. Негово најпознато дело е „Авганистанска девојка“, која најпрво била објавена во списанието „Нешнл џиографик“. Мекари е член на групата Магнум Фотос.
Мекари е добитник на повеќе награди, вклучувајќи „фотограф на годината од списание“ доделувана од страна на Асоцијацијата за национални новинарски фотографи, „Медал на векот“ од страна на Кралското здружение на фотографи и две први награди на натпреварот за светска новинарска Фотографија во 1985 и 1992 година.
Живот и дело
Стив Мекари студирал на универзитетот „Пен Стејт“. На почетокот планирал да студира кинематографија и филм, но се здобил со диплома во театарски уметности и дипломирал во 1974 година. Почнал да се интересира за фотографија кога почнал да фотографира за локалниот весник на Пен Стејт.
После 2 години работа во дневниот весник во Кралот на Прусија, Пенсилванија, заминал за Индија да работи како фриленсер.
Кариерата на Мекари добива подем кога маскиран во авганистанска облека ја поминал пакистанската граница во области од Авганистан кои биле контролирани од бунтовници непосредно пред руската инвазија. Тој заминал со ролни филм сошиени внатре во неговите алишта. Тие фотографии биле потоа објавени од „Њујорк Тајмс“, „Тајм магазинот“ и „Парис Меч“, и со тоа добива „Роберт Капа Златен Медал“ за најдобра фоторепортерска фотографија од странство.
Колари
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 39 семејства, 2 неженети и 2 вдовици, сите христијани.
Стив Мекари
Живот и дело
Мекари продолжува да покрива вооружени конфликти, вклучувајќи ја војната помеѓу Ирак и Иран, Либанската граѓанаска војна, Камбоџиската граѓанска војна, исламското востание во Филипините, Заливската војна, и Авганистанската граѓанска војна. Неговите дела се прикажувани во списанија и тој е чест придонесувач на „Нешнал Џиографик“. Тој е член на „Магнус Фотос“ од 1986.
Колари
Историја
Според податоците од 1873, во селото имало 41 домаќинство со 100 жители Албанци муслимани и 38 Македонци христијани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Колари живееле 180 жители, од кои 160 Албанци и 20 Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Колари имало 64 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Стив Мекари
Живот и дело
Фокусот на МекКари се човечките последици од војните, со цел да покаже повеќе од само пејзажи. ''„Поголемиот дел од моите фотографии се врзани со луѓе. Целам кон незаштитениот момент, сржта на душата кога проѕира, искуство гравирано на ликот на еден човек. Се обидувам да прикажам како е да си таа личност, личност фатена во широк пејзаж, што можеш да ја наречеш човечката состојба.“''
Во 2001 Стив МекКари изложил негови дела во изложбата организирана од агенцијата „Лео Барнет“ со италијанскиот сликар Умберто Петиникио, во Лаузен, Швајцарија.
Колари
Население
Според пописот од 2002 година, во селото имало 880 жители, од кои 879 Албанци и 1 Македонец.
Стив Мекари
Живот и дело
Денис Делестрак има направено документарен филм за МекКари со име „Ликот на човечката состојба“ во 2003 година.
Колари
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 421 жител, од кои 388 Албанци и 33 лица без податоци.
Родови
Колари е албанско село.
Стив Мекари
Живот и дело
Во јуни 2010, тој работел на проект (серија од портрети) што инволвирал употребување на еден од неколкуте преостанати ролни од „Кодахром“ провиден филм, кој не се произведува повеќе од „Кодак“. Филмот е обработен и развиен во јули 2010 од „Двејн фото“ во Парсонс, Канзас и се чува во „Куќата Џорџ Истман“. Повеќето од фотографиите, исклучувајќи неколку скоро дупликати, се објавени на интернет од страна на „Венити Феир“. ''„Фотографирав со него 30 години, и имам неколку илјади фотографии на „Кодахром“ во мојата архива. Се обидувам да фотографирам 36 фотографии кои ќе имаат улога на некој вид комплетирање - да се одбележи смртта на Кодахром. Тоа беше прекрасен филм.“'' - вели МекКари.
Колари
Родови
Родови во селото се: Руга (25 к.) се делат на Садиковци и Азисовци. Потекнуваат од двајца браќа доселени од областа Матија во Албанија Во родот Садиковци се знае следното родословие: Сеадин (жив на 50 г. во 1961 година) Меџит-Селман-Мифтар-Садик, основачот на родот кој се доселил, тоа било почетокот на XIX век; Чурчиај (4 к.),  Уковци (24 к.), Браовци (9 к.), Јаовци (6 к.), Кепа (5 к.) и Лановци      (4 к.) доселени се во различен период од соседното село Зајас. На сите родови подалечно потекло им е од Матија во Албанија.
Стив Мекари
Живот и дело
Во мај 2013 МекКари беше изборот на „Пирели“ за фотограф што ќе ги фотографира фотографиите за календарот на „Пирели“ во 2013 во Рио де Жанеиро.
Колари
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 821 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 977 гласачи.
Стив Мекари
„Авганистанската девојка“
„Авганистанската девојка“ е најпрепознатливиот портрет на Стив МекКари. Истиот е направен во 1984 од од прилика 12 годишно девојче без родители од Паштун во „Насир Бах“ кампот за бегалци во Пешавар,Пакистан. Фотографијата е именувана како најпрепознатливата фотографија во историјата на „Нешнал Џиографик“ списаниетоо, и нејзиниот лик станал популаерн како насловната страница на изданието во јуни 1985. Фотографијата е многу употребувана на брошури, календари и постери на „Емнести Интернешнал“. Идентитетот на „Авганистанската девојка“ бил непознат повеќе од 17 години сè додека МекКари и тим од „Нешнал Џиографик“ не ја пронашле во 2002 година. Името на „Авганистанската девојка“ е Шарбат Гула. „Нејзината кожа е остарена, веќе има брчки, но сè уште е впечатлива како што беше сите тие години порано“ - изјавува МекКари.
Контроверзии околу фотоманупулација
Во 2016 МекКари е обвинет за екстензивно манипулирање на фотографиите користејќи „Фотошоп“ и други начини, при што отстранувал елементи и цели луѓе од фотографиите.
Во мај 2016 во интервју со „Петапиксел“ Мекари не негирал специфично дека извршувал манипулации на фотографиите во голема мера, индицирајќи дека сега го дефинира неговото дело како „визуелно раскажување приказни“ и „уметност“. Сепак изјавил дека и други поединци ги принтаат и испраќаат неговите фотографии додека тој патува, и со тоа имплицира дека тие се виновни за значајните манипулации. ''„Тоа се случило во овој случај. Неспорно е дека случката со оваа фотографија е грешка за која јас треба да сносам одговорност.“'' - заклучува МекКари.
Во дискусија околу проблемот со автор на „Тајм Лајтбокс“ мрежното место, Мекари дал слични коментари за тоа дека е „визуелен раскажувач на приказни“, но овој пат без сугестија дека манипулациите се направени од други без негово знаење. Всушност „Тајм“ ја има дадено оваа изјава: „Соочен со сè повеќе докази за неговите фото манипулации, МекКари е присилен да ја разгледа неговата позиција во фотографијата“. Во ниту едно интервју не дискутирал кога започнале тешките фото манипулации, или кои фотографии биле манипулирани точно. Но изјавил дека „...продолжувајќи понатаму, ќе се потрудам да го сведам користењето на програмот на минимум, дури и за фоографии направени на мои лични патувања.“. МекКари исто така го изјавил и следново за „Тајм Лајтбокс“: „Разгледувајќи ја ситуацијата... иако чувствував дека можам да правам што сакам со моите фотографии од естетски и композициски аспект, сега сфаќам колку збунувачки е тоа за луѓе кои сè уште мислат дека сум фоторепортер.“.
Бнај Моше
Бнај Моше (хебрејски: בני משה, Деца на Мојсеј) или познати како Инка Евреи се мала религиска група во Перу. Првично оваа еврејска група се појавила во Трухиљо, а Јудаизмот во Перу започнал да се шири од Арекипа.
Поголем број Бнај Моше живеат во Израел, особено во Кфар Тапуах. Оваа група на луѓе денес се во процес на адаптирање во израелското еврејско население.
Историја
Оваа заедница во Перу била создадена во 1966 година од еден човек по име Вилануева во Трухиљо. Тој бил инспириран да ја создаде групата поради тоа што тој самиот бил презиран во градот каде живеел бидејќи ја сменил религијата од Католицизам во Јудаизам. Тој потоа отпатувал во Шпанија каде подлабоко се запознал со новата религија и кога се вратил во Перу започнал со проповедувањ на истата.
Денес
Во 2008 година во Перу околу 10.000 жители се изјасниле како Евреи. Инка Евреите не се официјална религиска или етничка група во Перу. Сепак, популарно верување во државата е дека тие се следбеници на Инките, иако добар дел од нив се местици и нема забележано присуство на шпански Евреи при создавање на гупата.
Надворешни врски
יהדות פרו
Кантал
Кантал ( French pronunciation: ​[kɑ̃tal] ) е департман во Оверњ-Рона-Алпи регионот на Франција, а главен град на префектуриата е Оријак. Кантал е меѓу најретко населените и географски изолирани департмани во Франција каде што депарманскиот главен град е најдалеку отстранет од главниот автопат. Во 2016 година департманот броел население од 145.969, што го прави 97-то место со најголемо население во земјата.
The Platters
The Platters ― американска вокална група основана во 1952 година. Тие се една од најуспешните вокални групи од раната рокенрол ера. Нивниот специфичен звук ја премостува пред-рок традицијата на Тин Пан Алеј и новиот жанр во подем. Групата со тек на годините често ја менувала својата постава, и затоа била етикетирана како „Многу гласови, едно име“, а најуспешната постава ги вклучува тенор пејачот Тони Вилијамс, Дејвид Линч, Пол Роби, основачот и кум на групата Херб Рид, и Зола Тејлор. Во периодот од 1955 до 1967 година, групата имала 40 песни кои се нашле на Billboard Hot 100, меѓу кои и четири кои се искачиле на прво место. Во 1990 година, Platters биле примени во Куќата на славните од рокенролот. Platters продолжуваат да настапуваат низ светот, а Herb Reed Enterprises (ДОО основана од Рид како одговор на многуте лажни Platters групи) ги поседува правата и заштитниот знак на групата.
Албота
Наводи
Albota, Argeş
Зора (весник)
Зора ― весник, орган на Окружниот одбор на НОФ за Леринско.
Шаховска олимпијада 1996
32. шаховска олимпијада организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 15 септември до 2 октомври 1996 во Ереван, Ерменија.
Поврзано
I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)
II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)
III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)
Космос-1929
Космос-1929 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 март 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1929 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1460 км, а најмалото на 1430.
Кандидијаза
Кандидијаза е габична инфекција предизвикана од кој и да било вид на Candida.
Повеќе од 20 видови на Candida можат да предизвикаат инфекција, од кои габичката Candida albicans е најчестиот причинител. Најголемиот дел од кандидите паразитираат на на површината кожата, носот, хранопроводот и анусот. При опаѓање на отпорноста на организмот, авитаминоза, имунодефициенции, бременост, стрес, менопауза и нерационална употреба на антибиотици доаѓа до нивно размножување и настанување на патолошки промени, познати како кандидијаза.
Симптоми
При појава на инфекција на усната шуплина, вообичаено се појавува бела боја на кората на јазикот. Во случај на инфекција на цревата, најчести симптоми се дијареа, подуеност и повраќање. Кај вагиналната кандида се јавува пецкање, чешање и зголемен секрет.
Луиза Улрика Пруска
Луиза Улрика од Прусија (Lovisa Ulrika  ; Luise Ulrike) (24 јули 1720 – 16 јули 1782 година) била кралица на Шведска од 1751 до 1771 година како сопруга на кралот Адолф Фредерик. Таа била мајка кралица за време на владеењето на кралот Густав III.
Позадина
Луиза Улрика е родена во Берлин како ќерка на Фридрих Вилијам I од Прусија и неговата сопруга Софија Доротеја од Хановер, и затоа била помлада сестра и на Вилхелмин од Бајројт и на Фридрих Велики. Таа го добила шведското име Улрика бидејќи шведската кралица Улрика Елеонора била нејзина богова мајка. Разменила писма со нејзината кума и се мислело дека ќе се омажи за идниот син на Улрика Елеонора, бидејќи самата Улрика Елеонора некогаш се сметала за сопруга на таткото на Луиза Улрика. Сепак, Улрика Елеонора останала без деца.
Луиза Улрика била опишана како убава, интелигентна, со жесток темперамент и силна волја. Таа добила напредно образование во согласност со француската време на просветителството од страна на гувернерката Марте де Рукул и гувернерот Матурин Вејсиер ла Кроз, двајцата француски Хугеноти. На нејзините интелектуални интереси не се спротивставил нејзиниот татко, кој, иако не го одобрувал интересот на нејзините браќа за учење, не го сторил тоа во случајот со неговата ќерка Луиза Улрика, која наводно била миленичка на нејзиниот татко. Таа и нејзиниот најстар брат, идниот Фридрих Велики, имале разумно добри односи, споделувајќи го нивниот интерес за науката и културата. Нејзини омилени меѓу нејзините браќа и сестри биле нејзиниот помлад брат принцот Август Вилијам од Прусија и нејзината сестра принцезата Софија Доротеја од Прусија. На дворот на нејзината мајка, таа се запознала со Волтер, со кого била ангажирана во доживотна преписка, и Маупертуис. За неа се разгледувале неколку династички бракови од 1732 година па сè до денес, вклучувајќи ги Фредерик Луис, принцот од Велс, Чарлс III од Шпанија и Луј од Хесен-Дармштат, но ниту една не се остварила. Таа била назначена за ко-адјутрикс на опатија Кведлинбург со можност да стане владејачка принцеза-игуманија во 1743 година, иднина која таа не ја одобрила.
Во 1743 година, биле одржани избори за назначување на принцот престолонаследник на шведскиот трон, бидејќи Фридрих I од Шведска немал деца, а францускиот де факто регент, кардинал Флери, предложил брак помеѓу Луиза Улрика и францускиот кандидат: Кристијан IV, гроф. Палатин од Цвајбрикен. Овие планови прекинале кога Кристијан ги загубил изборите од рускиот кандидат, Адолф Фредерик од Холштајн-Готорп. Кога биле направени преговори за договор за брак за новоизбраниот принц престолонаследникот Адолф Фредерик од Шведска, прв кандидат била принцезата Луиз од Данска. Овие планови биле отповикани кога била донесена одлука да се создаде троен сојуз меѓу Шведска, Русија и Прусија преку династични бракови. Наследникот на шведскиот престол требало да се ожени со член на Пруската кралска куќа, додека наследникот на рускиот престол требало да се ожени со Софи Анхалт-Цербст (идната Катерина Велика) кои биле избрани од страна на Прусија. Во согласност со овој договор, Луиза Улрика или нејзината сестра принцезата Ана Амалија од Прусија требало да бидат избрани за шведскиот натпревар. Шведскиот пратеник во Берлин, Карл Руденшолд, ги видел и препорачал предлогот да и се даде на Луиза Улрика. Самиот Фридрих Велики ја претпочитал Ана Амалија за шведскиот брак: тој ја опишал Ана Амалија за шведските претставници како добро средена и попогодна за Шведска, додека Луиза Улрика била арогантна, темпераментна и интригантка. Се сугерирало дека одлуката на Фредрик била дадена затоа што тој верувал дека Ана Амалија ќе биде полесно да се контролира како пруски агент во Шведска отколку силната и доминантна волја на Луиза Улрика. По консултација Адолф Фредерик, сепак, Швеѓаните ја избрале Луиза Улрика и нејзиниот брат ја дал својата согласност на 1 март 1744. Таа добила знаење за Шведска, била советувана да не се меша во политиката и ја преземала лутеранската вера на 28 јуни.
Круна принцеза
На 17 јули 1744 година, Луиза Улрика и Адолф Фредерик се венчале по прокура во Берлин, со нејзиниот омилен брат Август Вилхелм како полномошник за отсутниот младоженец. Таа била придружувана од Берлин до Шведска Померанија од страна на шведскиот пратеник, грофот Карл Густаф Тесин, неговата сопруга Ула Тесин и внуката на неговата сопруга Шарлота Спар, која била назначена за нејзина почесна слугинка. Во Шведска Померанија, придружбата била пречекана од шведскиот генерален гувернер на покраината и од дворот на покојната кралица под раководството на нејзината господарка за облека, грофицата Хедвиг Елизабет Штромфелт: таа ја задржала само својата госпоѓа во чекање Вилхелмин фон дер Кнезебек и неколку лакеи од нејзината Пруска придружба.
Луиза Улрика била примена со ентузијазам во Шведска како надеж за спас од кризата за наследството. При раѓањето на нејзиното прво дете во 1745 година, во шведската кралска куќа не се родиле деца повеќе од 50 години и таа се здобила со почетна популарност со нејзината убавина, духовитост и интерес за науката и културата. Карл Густаф Тесин ја опишал како „мудроста на бог во лик на ангел“. И покрај тоа што францускиот и бил мајчин јазик, Карл Јеспер Бензелиус го подучувала и шведскиот и добро го совладала за само две години. Студирала шведска литература и направила библиотека на шведски јазик, се допишувала со Кралската шведска академија на науките и создала научна збирка за природата. Нејзиното арогантно и вообразено однесување, сепак, на крајот ја прави помалку популарна надвор од кралскиот двор.
Од моментот кога пристигнала во Шведска, Луиза Улрика се занимавала со политика. Нејзиниот политички идеал била апсолутна монархија,  и не и се допаднала шведската уставна монархија од моментот кога и била објаснета. Таа, исто така, не го сакала системот на правната правда. Кога во еден момент мислела дека била изложена на заговор, напишала: „Законите се толку чудни и не се осмелуваат да уапсат некого само поради сомневање без доказ, што му користило повеќе на поединецот отколку на Кралството“. Таа ја почитувала политичката способност на Карл Густаф Тесин, и го идентификувала како сојузник кои сакаат да ја зголемат кралската моќ. На Божиќ 1744 година, таа го посетила Тесин и му подарила фенер во маската на божицата Дијана со натпис: „Направен само за да фрли светлина на политичкиот систем на денот“.
Во кругот на сопствениот двор, таа била опкружена со симпатизери на Капите. Нејзината омилена Хенрика Јулијана фон Ливен била истакнат симпатизер на Капите, како и Клес Екеблад, Ханс Хенрик фон Ливен, Андерс Јохан фон Хопкен и други членови на нејзиниот личен круг на пријатели, а преку нејзините дворски врски таа склучила сојуз со Капите (забава). Нејзината стратегија била да влијае на гласовите во парламентот на Риксдаг преку поткуп. По раѓањето на нејзиниот најстар син во 1746 година, таа го придружувала престолонаследникот на официјалната турнеја низ земјата, за време во која собрала агенти меѓу членовите на Капите преку мито. При посетата на парламентарецот на Кап, Калсениус, таа го опишала како: „Најголемиот негативец на светот, но нема да заминам додека не го поткупам. Тоа било единственото средство со кое можела да се достигне целта што ја има на ум.“ Калсениус, исто така, е потврдено дека гласал со партијата Капи токму за прашањата интересни за Луиза Улрика за време на гласањето во Риксдаг. Нејзината цел била да го собори уставот и повторно да го воведе системот на апсолутна монархија со просветлен апсолутизам во Шведска. Нејзините планови биле меѓународно забележани веќе со нејзиното создавање наРедот на хармонијата, со мотото на единство. Нејзините планови биле спротивставени од оние на Русија и Велика Британија, кои во 1746 година, во сојуз со Капите (забава), се обиделе да извршат државен удар преку нивните агенти во Шведска против кралската куќа.
Кралицата
Во 1751 година, ноќта пред смртта на кралот Фредерик I, Луиза Улрика подготвувала државен удар со престолонаследникот Адолф Фредерик и Ханс Хенрик фон Ливен. Планот бил, наместо да биде потврден како монарх од Риксдагот на имотите откако ја дал кралската заклетва дека ќе го почитува уставот, Адолф Фредерик требало да ја преземе иницијативата и веднаш по смртта на кралот да ја преземе контролата над кралскиот совет и да се прогласи себеси за монарх со наследство наместо да биде избран како таков од Риксдагот.
За да ги истражува подготовките на кралскиот совет, Луиза Улрика лично го контактирала својот миленик, советникот Карл Густаф Тесин, во неговата креветска одаја таа вечер. Меѓутоа, Тесин одбил да ја информира за плановите на советот, и понатаму одбивал да ги поддржи нејзините планови за државен удар. Во моментот на смртта на кралот на 25 март, Тесин наместо тоа, на Адолф Фредерик му подарил изјава за кралска заклетва да ја потпише пред да биде признат за крал. На 26 март 1751 година, Адолф Фредерик дал заклетва пред Риксдагот на имотите дека ќе го почитува уставот пред да биде признат за крал, во присуство на Луиза Улрика. Пред нивното крунисување, Луиза Улрика, во соработка со нејзиниот брат Фридрих Велики, се обидела да докаже дека уставот му дозволува на монархот поголема моќ од она што го навел Риксдагот и јасно ставил до знаење дека размислува да одбие, да му дозволи на Адолф Фредерик да ја потпише заклетвата. На ден пред крунисувањето, таа на крајот била принудена да му дозволи на Адолф Фредерик да го потпише.
Адолф Фредерик и Луиза Улрика биле крунисани за крал и кралица на Шведска во Сторкиркан во Стокхолм на 26 ноември 1751 година. Како кралица, Луиза Улрика имала одредено значење како покровител на културата и науката. Во 1753 година, таа ја основала Кралската шведска академија за книжевност, историја и антиквитети и дејствувала како покровител на Карл фон Лине, кој ја добил одговорноста за научната збирка за природата во палатата Дротнингхолм. Нејзиното „посвојување“ на Густав Бадин, всушност, било наменето како форма на научен експеримент. Таа исто така дејствувала како покровител на уметниците како што се Хедвиг Шарлота Норденфлихт, Олоф фон Далин, Жан Ерик Рен и Јохан Паш. Таа, исто така, го изградила театарот на палатата Дротнингхолм и театарот Конфиденсен : сепак, бидејќи била франкофил, како што била модата, таа немала корист, туку го прекинала развојот на шведскиот театар, бидејќи го иселила новооснованиот театар на шведски јазик во Болхусет и го заменила со Француски театар, трупата Ду Лондел, што било само придобивка за оние кои знаеле да зборуваат француски.
Веднаш по крунисувањето, Луиза Улрика подготвила нов удар во корист на апсолутната монархија. Кралицата Луиза Улрика силно доминирала со нејзиниот сопруг и со дворот, и таа веројатно ќе била вистинскиот владетел за време на владеењето на нејзиниот сопружник доколку Шведска била апсолутна монархија: во овој момент, сепак, кралот бил само украс. Ова во голема мера ја негодувала кралицата, која и самата е родена во апсолутна монархија. Таа не можела да го разбере ниту да го оправда шведскиот парламент, Риксдаг. За неа, не било прифатливо кралска личност да мора да прима селани во кралските салони, како што била принудена да прави со претставниците на селаните од Риксдагот. Таа дополнително се налутила кога Риксдагот го принудил кралот да се откаже од своите претензии за тронот на Холштајн-Готорп. За да го покаже својот презир, таа ги понижила претставниците на Риксдагот користејќи го бонтонот на кралскиот двор: ги запрела нивните кочии пред замокот и со часови не ги примала, додека дозволувала да ги примат оние што пристигнале по нив и им поставувала да седнат на помали столчиња за да ги понижи. Во дворските театри, француската театарска трупа и италијанската оперска дружина извеле претстави кои охрабрувале и навестувале дека кралот ќе ја преземе контролата над неговото кралство.
Тесин повеќе не бил во нејзина корист како политички сојузник, бидејќи во својот дневник напишал дека таа повеќе не разговара за политика со него и „тврдела дека не учествувала во политиката“. Таа, исто така, го скршила пред сојузот со капи, кои се противеле на нејзините планови за апсолутната монархија. Наместо тоа, таа формирала нова партија меѓу опозицијата во Риксдаг ветувала награди за нејзините следбеници во случај на успешен државен удар во корист на кралската моќ. Оваа група била наречена „Партија на кралскиот двор“, а водечки членови биле Карл Густаф Ловенхиелм, Адам Хорн, Нилс Адам Биелке, Ерик Брахе, Ерик Врангел и Густаф Џејкоб Хорн. Во 1753 година, таа планирала да изврши државен удар против кралскиот совет за да го собори уставот во соработка со Андерс Јохан фон Хопкен, Карл Фредрик Шефер и Клес Екеблад, но планот бил прекинат кога Екеблад го одбил. Таа неуспешно се обидела да ја убеди Франција да ја повлече својата поддршка за Капите за да им ја одземе француската поддршка во идниот конфликт што таа и Ховпартиет го очекувале со Капите во уставното прашање, тврдејќи дека не сакала да го промени уставот, само обидувајќи се да докаже дека тоа всушност дозволувало поголема кралска моќ отколку што Риксдагот бил подготвен да признае.
1754 година била година на отуѓувањето на Тесин. Неговата наклонетост кон кралицата се влошила од 1750-51 година: прво, кога тој го искористил Риксдагот за да ја принуди да се согласи на свршувачката меѓу престолонаследникот Густав и Софија Магдалена од Данска, кога таа самата сакала да го сврши својот син во Маргравин Филипини. Бранденбург-Шведт; и второ, кога тој ги изневерил нејзините планови за државен удар при приемот на нејзиниот брачен другар. Врската меѓу Луиза Улрика и Тесин никогаш не била добро видена од Адолф Фредерик. Современите сведоци велат дека Тесин бил заљубен во неа и „не можел секогаш да ги прикрие своите чувства кон престолонаследничката принцеза“. Не било познато дали некогаш имало физичка врска помеѓу кралицата и Тесин, но самата Луиза Улрика во своите мемоари споменува дека била некако навредена од тој аспект. Според престолонаследникот Густав напишал во 1769 година, дека Тесин и дал на Луиза Улрика „предлози што се далеку од почитта што се очекува да се покаже кон суверенот“. Кралицата ја почувствувала гордоста навредена и го известила кралот, кој го натерал Тесин на колена пред кралицата. Овој инцидент довел до непријателство на кралот и Тесин и прогонство на грофот и грофицата Тесин од дворот. Кралицата само забележала дека и недостигала грофицата Тесин.
Прашањето за смената на Тесин како гувернер на престолонаследникот ја ставил кралицата во конфликт со Риксдагот. Тесин бил заменет како гувернер на престолонаследникот со Карл Фредрик Шефер, кандидат избран од Риксдагот, назначувањето кое било спроведено дури откако кандидатот бил одбиен од кралицата. Во 1755 година, Риксдагот ја претставил својата одлука да ги поправат дупките во уставот што Луиза Улрика ги користела за да тврди дека кралот има поголема уставна моќ отколку што Риксдагот му дозволил да ја практикува. Тие изјавиле дека дупките во уставот што ја дозволуваат кралска моќ ќе бидат отстранети и дека на монархот повеќе нема да му биде дозволено да го одбие својот потпис: ако го стори тоа, ќе се користел печат со неговото име. Во истото време, државната комисија започнала да истражува политички криминал. Ова резултирало со прогон на следбениците на Луиза Улрика во рамките на Ховпартиет, од кои еден, Ерик Врангел, побегнал во Норвешка за да избегне апсење. Наводно, оваа провокација го поттикнала планот на кралицата за државен удар, познат во историјата како Пуч од 1756 година.
Во април 1756 година, Риксдагот побарал да се направи попис на накитот на круната. Кралицата одговорила дека одбива да им дозволи да го видат накитот на круната бидејќи ги сметала за своја приватна сопственост. Во овој момент, на кралот му се слошило, и со тоа ѝ било дадено време да испрати по накитот во Берлин. Таа конечно била принудена да се согласи и да ги претстави на попис на 22 јуни. За да се спречи тоа, таа и нејзините следбеници во рамките на Ховпартиет, Хард, Хорн и Брахе, планирале да го извршат државниот удар пред тој ден, и покрај протестите на кралот Адолф Фредерик. Планот бил да се поткупат членовите на јавноста за да се создадат немири во главниот град. Поддржувачите на Ховпартиет потоа ќе ја преземеле контролата над гардата и гарнизонот во Стокхолм, кои исто така требало да бидат подготвени преку поткуп. Кога војската била повикана да се справи со немирите, таа ја преземала контролата над воениот штаб на главниот град: Риксдагот бил затворен и опозицијата била уапсена и бил повикан нов Риксдаг, кој бил направен за да го одобри новиот устав, повторно воведувајќи апсолутна монархија.
На 21 јуни 1756 година, ројалистот Ернст Ангел бил слушнат како зборува за плановите на кралската револуција додека бил пијан во една таверна. Паралелно, еден од офицерите на ројализмот, Кристиернин, се обидел да го примени капларот Шедвин од гарнизонот во пучот, кој, сепак, ги известил капите. На 22 јуни 1756 година, кралот и кралицата го напуштиле главниот град во палатата Улриксдал за да избегнат да бидат присутни за време на пописот на накитот на круната. Истиот ден биле уапсени Ернст Ангел, Кристиернин, Сталсвард, Пуке, Ангел и голем број други. За време на испрашувањето, Ернст Ангел го открил целиот заговор. Кога кралот и кралицата се вратиле во главниот град таа ноќ, низ улиците патролирала полиција. Членовите на Ховпартијата биле уапсени или побегнале за да избегнат апсење. Во јули 1756 година, седум членови на следбениците на кралицата биле погубени.
Риксагот знаел дека кралицата Луиза Улрика е одговорна за обидот за државен удар, и имало дискусии како да се справат со вината на кралицата. На крајот, сепак, не била започната постапка против неа, а можеби и поради вмешување на странските сили. На 4 август 1756 година, делегацијата од Риксдагот, предводена од надбискупот од Упсала Самуел Троилиус, ѝ подарил на Луиза Улрика белешка, на која таа требала да одговори со писмо во коа искажувала жалење. Во декларацијата се наведувало дека „таа ја заборавила својата должност кон Бога, нејзината сопруга и Кралството Шведска и дека е одговорна за крвта на неодамна погубените“. Таа официјално одговорила на белешката од Риксдагот со благодарност за укорите во име на доброто на нацијата и себеси, и уверила „дека не посакала никакво зло врз Кралството“: Троилиј известил дека „само Бог знае дали е кажано на памет, иако треба да се надеваме на најдоброто“. Архиепископот известил дека забележал „солзи од гнев и тага“ во нејзините очи. Приватно, Луиза Улрика ја сметала опомената како понижувачка навреда и му напишала на својот брат Фридрих Велики дека за време на интервјуто се обидела да го прикаже „сето студенило, сиот презир што може да се направи на демонстрација [. . . ] Во моите најтешки моменти се потсетувам дека сум сестра на Фридрих Велики“, и дека не жалам за ништо освен што нејзината револуција пропаднала. Во исто време на кралот, исто така, имало изјава да се прочита за него од страна на делегација од Риксдаг, наведувајќи дека тој ќе биде соборен ако таков инцидент некогаш се случи повторно.
Во 1757 година, Шведска влегла во Седумгодишната војна и објавила војна на Прусија, родната земја на Луиза Улрика. Кралицата се спротивставила на чинот и го сметала за навреда, особено затоа што претпоставила дека шведската победа над Прусија ќе резултира со затворање на Адолф Фредерик во корист на Кристијан од Цвајбрукен-Биркенфелд. Сепак, потенцијалниот шведски пораз се сметал од неа како добра можност за државен удар во корист на апсолутната монархија, бидејќи поразот ќе го дискредитирал Риксдагот. Затоа, таа успешно го замолила нејзиниот брат Фридрих Велики да ја побара како посредник во идните мировни преговори. Кога настанал моментот во 1760 година, таа не можела да го искористи бидејќи и недостигале потребните средства за мито. Меѓутоа, во 1761 година, таа успеала да обезбеди средства од Велика Британија и Прусија и склучила сојуз преку мито со Капите (партијата) за да влијае на Риксдагот во корист на мир со Прусија.