cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2909
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2909 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 36 м 59,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 65° 56' 28".
Други поделби
Проучување на NGC 2909 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4142. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 708.
Лав Мунг (охридски архиепископ)
За неговото дело денеска многу малку се знае. Пред да застане на охридскиот престол, тој бил христијански пратеник и дека тој имал еврејско потекло. На охридскиот престол се качил по заминувањето на Теофилакт Охридски во Солун, најверојатно во 1108 година., и на таа позиција се задржал до 1120 година. Не е познато кога починал.
Бек-Ола (албум)
Бек-Ола (англиски: Beck-Ola) - албум на британската рок-група „Џеф Бек груп“ (The Jeff Beck Group) издаден во јуни 1969 година.
Содржина
На албумот се застапени седум песни:
Надворешни врски
„Beck-Ola“ на You Tube
Космос-1871
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 97,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 190 км, а најмалото на 171.
Лиселоте Андерсон
Агнета Лиселоте „Лиза“ Андерсон (родена на 31 август 1961 година во Малме ) е шведски стрелец.
Стрелаштво
Андерсон освоила бронзен медал на Светското првенство во стрелаштво во 1983 година.
Таа се натпреварувала на Летните олимписки игри 1984 година во поединечна дисциплина за жени и завршила на четиринаесеттата позиција со 2468 освоени поени.
На Летните олимписки игри 1988 година таа била тринаесетта во поединечна дисциплина за жени и седма во екипна дисциплина за жени.
Aechmea fasciata
Aechmea fasciata вид на цветно растение од фамилијата Bromeliaceae. Ова растение е нативно во Бразил. Растението е најпознатиот вид од овој род и често се одгледува како домашно растение во умерените области.
Опис
Растението расте бавно, достигнувајќи 30-90 см во висина, и ширина до 60 см. Има елипсовидно-овални листови 45-90 см долги и распоредени во базална розета.
Услови за одгледување
Aechmea fasciata бара делумна сенка и добро исцедена почва, но што ја задржува влагата. Може да се одгледува и епифитски, како, на пример, со мов околу неговите корени и парчина од груба кора. Гниењето на коренот може да биде проблем ако почвата е премногу влажна. Ако е засадено во саксии, почвата треба да содржи многу кисела органска материја. Розетата формирана од листовите треба да се чува наполнета со вода. Размножувањето е од странични ластари кои природно се развиваат околу основата на главната розета.
Инсектите и комарците понекогаш се размножуваат во водата што е заробена меѓу лисјата.
Токсичност
Aechmea fasciata е наведена во Базата на податоци за отровни растенија на ФДА во делот за „Растенија со супстанци кои ја иритираат кожата“ и е познато дека предизвикува контактен дермититис, фитофото дерматитис и контактна алергија.
Сојуз на македонските емигрантски организации
Сојузот на македонските емигрантски организации бил една од најголемите раководни организации на македонската емиграција во Бугарија меѓу двете светски војни. Неговите друштва се познати како македонски културно-просветни и добротворни братство (МКПББ).
Основна дејност на организацијата во Бугарија е културна, просветна и добротворна активност, а пред меѓународната заедница и Лигата на народите унапредување на Македонското прашање и непочитувањето на човековите права на Македонците во Кралството Југославија и Кралството Грција.
Организацијата се раководи од Националниот комитет и годишен општ конгрес. Печатени органи на СМЕО се весниците "Независна Македонија", "Македонија" и "La Macédoine". Финансиска поддршка добива од Внатрешната македонска револуционерна организација и од членарина, политичка - од Македонската парламентарна група и одделни пратеници, а на меѓународно ниво е поддржана од странски политичари, општественици, публицисти и научници.
Во еден момент бројот на друштвата изнесувал 210 во цела Бугарија.
По Деветосептемвријскиот државен удар од 1944 година СМКПББ бил забранет и растурен.
Зумбул
Зумбул (тур. sümbül; лат. Hyacinthus) е род од монокотиледони со скриено семе од истоимената фамилија Hyacinthaceae, како и еден вид од тој род, која природно (спонтано) расте во пределите на југозападна Азија, од Мала Азија, преку Сирија, Либан, Израел и Ирак до Иран. Постои слична популација и во Далмација и Грција. Природни терени за зумбулот се камењари од приморје до високите планини (2000 метри надморска височина).
Некои автори ги сместуваат двата вида сродни на родот Hyacinthella (H. litwonowii и H. transcaspicus) во родот на зумбули како: Hyacinthus litwinowii и Hyacinthus transcaspicus.
Значење на зумбулот
Во источното Средоземје зумбулот се одгледува одамна, јачината од миризбата на цветот бара мало внимание при одгледувањето. Поголемо значење и популарност постигнува во 18 век во Европа, кога во Холандија се создадени повеќе од 2000 култивирани и хибридни зумбули. Препорачани работи во текот на одгледувањето: коренчињата се садат во септември и октомври, се додаваат ѓубрива во текот на цветањето (најчесто во март) и остранувањето на свенатите стебла и листови (април-јуни) како во корените се собира повеќе енегија и храна.
Шаховска олимпијада 1994
31. шаховска олимпијада организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 30 ноември до 17 декември 1994 во Москва, Русија.
Поврзано
I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)
II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)
III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)
Гарвани Камен (Драгоманце)
Гарвани Камен — археолошко наоѓалиште во кумановското село Драгоманце, Општина Старо Нагоричане. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На левиот брег на реката Пчиња, меѓу двете селски маала, во нивата на еден жител се откопани камени плочи од гробни конструкции.
Елбасан
Елбасан или Коњух (Elbasani) — град на реката Шкумба во средна Албанија во кој, според податоците од 2011 г, живеат околу 79.810 жители. Елбасан е еден од најголемите градови во Албанија и е административен центар на истоимената област којашто опфаќа 4 околии: Елбасанска околија, Грамшова околија, Либраждова околија и Пеќинска околија. Во Елбасан живее бројна македонска заедница. Словенскиот назив за градот е Коњух.
Димитар Димитровски
Димитар Димитровски - Такец ( -, ) — македонски новинар, писател и публицист, сликар и композитор. Најпознат е како дојаен на битолското и македонското новинарство.
Животопис
Такецот е роден во 1922 година. Во својата долгогодишна творечка активност на повеќе полиња дал своевиден прилог во културното, ликовното, поетско и музичко движење во Битола. Студирал право во Софија и Белград. Работел како правен референт, селски учител и новинар, каде најголем дел од кариерата ја минал во Нова Македонија, Битолски весник и Радио Битола. Истражувал материјали за браќата Манаки, за Мустафа Ќемал Ататурк, за Вагнер, за Димитрие Лала и др. Во сликарството остварил 16 самостојни изложби и напишал 20 музички композиции. Бил член на Македонското научно друштво. Починал во Битола на 1 мај 2015 година.
Уралска улулајка
Уралската улулајка е средно голема ноќна утка, од родот Strix, со над 15 подвида во Европа и северна Азија.
Уралската улулајка е помала од големиот сив ут, и многу поголема од планинската улулајка, со која е многу слична. Освен по големината, од неа се разликува по посветлите, кремави, сиво-кафеави пердуви, со мноштво темнокафеави линии на грбот, на задниот дел од главата и на долните делови. Има округлеста глава со светол кремавосив фацијален диск, портокалово жолт клун и мали црни очи. Опашката е долга со клинеста форма и темни рабови на горниот дел, а крилјата се заокруглени. Летот е директен и насочен. Половите се слични, без сезонски варијанти. Долга е 50-61 см, има распон на крилјата 110-134 см и тежина кај мажјаците 500-730 грама, а кај женките 720-1300 грама.
Уралската улулајка е широко распространета низ Европа и Азија, од Скандинавија на запад до Јапонија и Кореја на исток. Северната граница достига до 65 степен географска ширина. Ретката популација на планините во Средна Европа припаѓаат на S. u. macroura. Птиците во североисточна Полска и Скандинавија се од подвидот S. u. liturata, а оние во западен Сибир се од номинираната раса S. u. uralensis. Ја има и во Македонија.
Северната популација на оваа утка живее во ниските шуми избегнувајќи ги густите области, особено четинарските. Во Средна Европа живее во планините со листопадни шуми, претпочитајќи повлажни места. Гнезди во дупки од дрвја, понекогаш во стари дупки од глодачи каде несе 2-4 јајца кои се испилуваат по 27-34 дена. Младенчињата го напуштаат гнездото по 4 недели, но не летаат до возраст од 6 недели. Тој е многу агресивен ут, бркајќи ги другите грабливи птици од својата територија и ги напаѓа луѓето ако имаат пилиња.
Уралската улулајка се храни со глодачи и со средни до големи птици како сојки па до големина на гулаб гривнаш. Територијалниот повик, мекото, длабоко ву-ху... вуху ухву-ху може да се чуе на далечина и повеќе од 2 км. Тие, исто така, се огласуваат со непогрешлив вау-вау повик, кој го произведуваат двата пола.
Кларенс Седорф
Кларенс Седорф (роден на ) — поранешен холандски фудбалер. Седорф е првиот фудбалер којшто ја освоил Лигата на Шампионите четири пати со три различни клубови – Ајакс во 1995, Реал Мадрид во 1998 и Милан во 2003 и 2007. Седорф е е еден од најдекоративните и елегантни фудбалери, и тој освоил многу домашни и континентални титули додека настапувал за клубови во Холандија, Шпанија, Италија и Бразил.
Репрезентативна кариера
Спрема Суринамските правила и закони против  двојно државјанство, играчи кои се од холандска националност или се согласни да земат холандско државјанство веќе не се подобни да ја претставуваат поранешната холандска колонија. Како резултат на тоа, Седорф, а потоа и на Ајакс, одиграл меѓународен натпревар за Холандија. Тој го обележал својот прв настап на 14 декември 1994 година на 18-годишна возраст против Луксембург. Седорф постигнал погодок на своето деби, помагајќи и на својата репрезентација да победи со резултат 5–0 за квалификациите за УЕФА ЕУРО 1996.
Седорф бил дел од холандската репрезентација за Европското првенство во фудбал во 1996 година, каде што тој го промашил пеналот во четврт-финалето против фудбалската репрезентација на Франција. Тој исто така ја претсавувал фудбалската репрезентација на Холандија на Европското првенство во 2000 година, одржано во Белгија и Холандија, како и Европското првенство 2004 година во Португалија. На светските првенства тој настапил само еднаш, во Франција 1998 година, каде што стигнал до полуфиналето на турнирот. Во полуфиналето биле поразени од репрезентацијата на Бразил, а во борбата за третото место, биле поразени од репрезентацијата на Хрватска, со резултат 2-1.
Приватен живот и други ангажмани
Седорф зборува течно шест јазици:     Холандски, Англиски, Италијански, Португалски, Шпански и Суринамски. Тој често се гледа како на духовна, интелигентна и артикулирана фигура во фудбалот, а во 2011 година во едно интервју, Седорф нагласи дека започнал со Мастер студии за Бизнис на престижниот Бокони Универзитет во Милано; па поради тоа тој го добил прекарот "професорот" ("the professor") во времето играјќи за Милан. Седорф е оженет со бразилката, Лувиана Седорф, кои се сопственици на ресторанот Прсти во Милано. Тие имаат четри деца.
Седорф има искуство со медиумите поврзани со работа во текот на последните неколку години. Во 2009 година, тој работел за Њујорк тајмс за една колумна насловена како „Седорф одговара"“, каде што еднаш во месецот тој одговара на прашањата на луѓето во врска со фудбалот. Тој се приклучил на ББС тимот за покривање на Светско Првенство во фудбал 2010 година во Јужна Африка, каде бил ангажиран како експерт и телевизиски критичар. Тој, исто така извршувал голем број на функции за покривање ББС, вклучувајќи го и оној за  6,9 километри западно од брегот на Блубергстранд, Кејп Таун, Јужна Африка. Тој, исто така, се приклучи на ББС за настанот  Натпревар на Денот  во живо на УЕФА Еуро 2012. Седорф беше широко пофален за својот придонес за покривање на BBC, со  Daily Mail  натпис со пофали за неговиот "елегантен, информирачки мандат во студиото на BBC". Тој, исто така има направено настап на  Натпревар на Денот 2  во англискиот фудбал во текот на лигашката сезона.
Поради својата силна врска со Суринам, каде што е роден, тој е инволвиран во многу проекти за социјален развој. Тој изградил сопствен стадион во областа Пара во Суринам. На овој стадион, игра екипата Сури проф. во Јуниорс Лигата на Суринам. Со неговата фондација за деца, тој поддржува проекти за добри и развојни цели во Суринам. Поради сето ова, Суринам му даде орден на командант на висок ред со жолта ѕвезда, а неодамна во 2011 година, и Холандија, исто така, му оддаде почит со орденот во Редот на портокаловите-Насау.
На 5 јуни 2009 година, Седорф најави на прес-конференција по состанокот со Нелсон Мандела, кога тој станал најновиот шампион на Фондацијата Нелсон Мандела за неговото наследство. Тој се приклучува на Патрис Мотцебе, Токио Сехвале, Дејвид Рокфелер, Пеги Дилејни и Бил Клинтон, кои се членови на одредена група на филантропи, кој помагаат да се осигура, дека наследството на г-дин Мандела живее.
Во 2012 и 2014 година, Седорф учествува на добротворен натпревар  фудбалска помош , на Олд Трафорд со поранешните професионални играчи и познати личности. Тој играше за "остатокот на светот" против тимот на Англија. Во 2014 година, тој постигна хет-трик, каде што остатокот од светот победи со 4-2; и со тоа тие обезбедиja над 4 милиони фунти.
Ретривер со рамно крзно
Ретривер со рамно крзно е раса со потекло од Велика Британија. Се развивала како ретривер и на земја и во вода. Овие кучиња се извонредни придружници на семејството, врзувајќи се со секој член од семејството. Споредено со другите спортски раси, овие кучиња релативно малку се активни кога се внатре, но надвор можат да трчаат и играат подолг период, без да се заморат. Доколку им е пружено малку вежбање, придружва и ментална стимулација, можат да станат доста деструктивни во домот, особено ако се оставаат сами на подолг периот. Тие се одлични со деца, но можат да бидат и премногу напорни за мали деца. Социјализација како и дресура е неопходна уште од мала возраст. Куче од оваа раса со добра дресура и социјализација, претставува оптимистично и ентузијастично куче кое нон-стоп покажува љубов и пријателство кон секого.
Крзно
Бојата на ова раса е или целосно црна или целосно џигер бој (темнокафена боја). Ретко се случува бојата на крзното да е целоно жолта, но ова е дисквалификација, и е надвор од стандардот на расата. Но, тоа не значи дека кучето не здрав, само не е прифатено од страна на стандардот. Сепак, овие кучиња (жолти и крем боја) можат да се натпреваруваат во теренски и натпревари за послушност. Единечното крзно (нема подкрзно) е од средна должина, густо и сјајн, пожелно е да е рамно, но нежни бранови се дозволени. Крзното треба да е подолго на краевите на нозете, градите, долниот дел од релото, опашот и стапалата.
Темперамент
Овие кучиња се опишуваат како посветени, пријателски настроени и весели кучина, идеални придружници со силна врска со нивните сопственици како и останатите членови на семејството. Тие се вешти ловџиски кучиња, било да се работи за копно или вода, тие се птичари, способни се за обележување на уловени птици, и генерално ги извршуваат сите задачи кои треба да се очекуваат од куче со многу употреби. Иако се многу помалку познати од Лабрадор Ретривер и Златен ретривер, тие имаат придобивка од недостатокот на популарност, со тоа што уживаат побезбедно размножување и подобро одржување нивните способности за работа.
Оваа раса обожава да задоволува, но можно е да се малку потешки за тренирање од златните ретривери и лабрадорите. Брзо им стануваат досадни техниките на тренирање кои се повторуваат. И поради тоа, најдобро е тренинзите да бидат позабавни, разновидни, и релативно кратки за кучето. Тие се многу осетливи и најдобро реагираат со позитивна поддршка. Тие не толерираат строго ракување или исправки.
Тие се познати како кучињата кои секогаш изгледаат оптимистично и нивната опашка секогаш мрда.Тие можат да се сложуваат со мачки, други кучиња, мали миленици, и странци. Но, поради својата весела природа, може да се случи ненамерно да бутнат мали деца. Социјализацијата и дресурата се строго препорачливи. Тие се познати по нивното демонстрирање на љубов, со тоа што тие често ги "бакнуваат" своите човечки пријатели. Тие исто така покажуваат необична навика со нивните кучешки пријатели т.н. "бакнеж" од страна на овие ретривери, каде што кучињата ги лижат своите муцки како вид на поздрав. Бидејќи тие се пријателски настроени со сите, работата како "куче чувар" ја вршат со минимално предупредување.
Тие се настроени да имаат огромна енергија, посебно кога се млади, и треба да имаат посебна нега за оваа енергија. Потребни им се многу активности и стимулација, физичка и ментална, во текот на нивниот живот. Некогаш ги нарекуваат "Петар Пан на кучињата" бидејќи тие никогаш не пораснуваат, однесувајќи се разиграно и како мали кученца дури и на постара возраст. Тие треба да бидат активен учесник на дневните активности на семејството, за да можат да водат среќен, и добро балансиран живот.
Историја
Со потекло од средината на 19 век во Англија, оваа раса стекнала популарност како ловечки кучиња. Дел од неговите предци се сметаат дека се настанати од Северна Америка отсега изумрениот Водното куче на Св. Џон, но сепак оваа информација не може да се потврди. Се верува дека Канадски морепловци донеле Њуфаундленд на британските пристаништа и така тие навлегче во предците на оваа раса. Се верува дека биле додадени, кучиња како што е коли за да се зголеми способноста за тренинг, њуфаундленд за сила и сетер за појачана способност за мирисање. Првите примери од оваа раса се прикажани околу 1860, но крајниот вид бил основан само 20 години подоцна.
По неговото прикажување во САД, расата започнала брзо да придобива во популарност како ловечко куче, и од 1873 кога расата станала "стабилен вид" според AKC до 1915 кога официјално е призната како раса, бројот на кучињата е нагло зголемен. Сепак, малку подоцна, популарноста почнува да се намалува, тотално покриена од страна на златниот ретривер, кој всушност има дел од оваа раса, заедно со други раси. До крајот на Втората светска војна, имало толку малку примероци од оваа раса, што нејзиното преживување било несигурно. Како и да е, на почетоток на 1960-тите, внимателното одгледување ја вратило популацијата и расата придобила во популарност. Денес, оваа раса ужива скромна популарност и се движи напред како раса.
Сопствениците на оваа раса беа задоволни да го видат Almanza Far and Flyg (a.k.a. Simon), од Осло, Норвешка, како победува во својата група на познатата изложба Crufts in 2007. Пред тоа во 2003 шведскиот претставник од оваа раса "Inkwells Named Shadow" исто така победи во својата група. Последниот претставник на расата од Велика Британија кој победи во својата група на Crufts беше "Sh Ch Gayplume Dream-maker" во 2002. Единствениот од оваа раса кој освои Best In Show (најдобар на изложба) бил ''Shargleam Blackcap' во 1980. Овие победи придонеле за популаризација на расата во Европа.
Јордан Витанов
Јордан Витанов (Велес, ) — македонски театарски и филмски глумец и режисер.
Животопис
Од многуте забележителни остварувања посебно треба да се истакнат улогите на Содо Арамијата во претставата ,,Крчма на патот за Јевропа,, од Жанина Мирчевска, во режија на Коле Ангеловски. За оваа улога Јордан Витанов ја добива наградата за најдобра машка улога на театарскиот фестивал „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Добитник е на награда за најдобра машка улога на Меѓународниот театарски фестивал ,,Боспорски Агони,, во Керч, Украина, за улогата на Филоктет во истоимената претстава, во режија на Мето Јовановски. Јордан Витанов е добитник и на Деветоноемвриска награда на градот Велес. Покрај на матичната сцена, остварува и повеќе ангажмани во други театарски куќи низ државата.
Кракен
Кракен е легендарно морско чудовиште со џиновска големина за кое што се вика дека живее меѓу бреговите на Норвешка и Гренланд. Голем број на автори тврдат дека легендата потекнува од појавувањата на големи октоподи што може да порасне до 12-15 метри во должина, иако во оригиналните приказни немал пипала и повеќе личел на кит или рак.
Мраз и небо
Мраз и небо (La Glace et le ciel, исто така познат како Антарктик: Мраз и небо) ― француски документарен филм во 2015 година во режија на Лук Жаке за делото на Клод Лориус, кој започнал да го проучува мразот на Антарктикот во 1957 година и, во 1965 година, бил првиот научник што се грижел за глобалното затоплување. Филмот бил избран за затворање на Канскиот филмски фестивал во 2015 година.
Мејнфрејм сметач
Големите компјутери (main frame computers) се големо и моќни компјутери кои овозможуваат истовремена работа на голем број корисници (неколку стотици) кои се поврзани со нив преку терминали- монитор и тастатура. Се користат во големи банки, осигурителни компании и слично.
Гоџирасаурус
Гоџирасаурус  (Gojirasaurus) – диносаурус од семејството на  (Coelophysidae). . Живеел во доцниот период на тријасот (пред околу 220-209 милиони години) во Северна Америка. Должина на телото приближно 5,5-6,5 м, висина приближно 2,5 м, тежина до 400 кг. Неговите остатоци биле пронајдени во САД, (Ново Мексико).
Смиле Војданов
Смиле Војданов ( во —  во ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација и долгогодишен активист во македонското национално движење во татковината и во емиграција.
Македонско ослободително движење
Во Македонија се истакнал како еден од врвните водачи на Илинденското востание во Охридско, при што заедно со Дејан Димитров биле одговорни за реонот на Дебрца.
По задушувањето на Илинденското востание, Смиле Војданов не се откажува од идејата за независна македонска држава. Својата борба ја продолжува во Северна Америка, каде долги години ќе биде еден од главните организатори на македонските емигранти во САД и Канада.
Во куќата на Смиле Војданов во градот Понтијак, во државата Мичиген, во 1929 година е формирана првата независна македонска група.
По формирањето на повеќе вакви групи во различни градови на САД, на 22 и 23 март 1930 во градот Толедо (Охајо) беше одржана Првата конференција на македонските независни групи. Тогаш Смиле Војданов е избран за претседател на централното раководно тело.
На Првиот редовен конгрес за обединување на групите, од 24 до 26 април 1931 година во Гери (Индијана), Смиле Војданов е избран за претседател на Централниот комитет на новоформираниот Македонски народен сојуз.
Втора светска војна и по неа
Бил активен член на Американскиот славјански комитет, основан за време на Втората светска војна (1941-1945 година), со цел да испраќа помош за Македонија, како дел од тогашна Југославија. По Втората светска војна го поздравува формирањето на Македонската република и се вклучува во испраќањето хуманитарна помош за татковината. Тој е еден од иницијаторите за изградбата на Медицинскиот клинички центар во Скопје.
Ринтелн
Ринтелн (Rinteln) — град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Ринтелн е опкружен од југ од Висорамнините Липе, од север од Висорамнините Везер и од исток од Зинтел. Градот припаѓа на Природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн.
Градски единици
Покрај самиот град, кон градското подрачје припаѓаат и следниве места:
Местата се организирани во десет месни совети: Ае-Енгерн-Коленштет, Декберген-Шаумбург-Вестендорф, Екстен, Хоенроде-Штрикен, Кранкенхаген-Фолксен, Меленбек, Ринтелн, Штајнберген, Таубенберг и Тоденман.
Историја
Населбата Ринтелн е основана околу 1150 година на северниот брег на реката Везер. Подоцна, во 1235 година, селото Ној-Ринтелн (буквално: „Нов Ринтелн“) било основано на јужниот брег. Тоа е коренот на денешниот град, откако северното село било напуштено во 1350 година поради чума. Селото израснало во утврден град, кој служел како јужно упориште на грофовите од Шаумбург.
Никола Калиниќ
Никола Калиниќ (роден на во, Хрватска) — хрватски фудбалер, напаѓач на Верона и поранешен хрватски репрезентативец.
Ринтелн
Историја
Од 1621 до распуштањето во 1810 година во текот на вестфалската власт под Жером Бонапарт, Ринтелн бил седиште на Универзитетот Ернестина. Кога Грофовијата Шаумбург била поделена во 1640 година, Ринтелн станал административно седиште на источниот дел. Ојленбург (Eulenburg) во Ринтелн станал седиште на грофовите. Ринтелн останал административно седиште на грофовијата и подоцна на округот, додека не бил укинат самиот округ и споен со соседниот округ Шаумбург-Липе во 1977 година.
Никола Калиниќ
Хрватска
Калиниќ е роден во градот Солин во близина на Сплит, а својата играчка кариера ја започнал во Хајдук Сплит. Своето деби во Прва ХНЛ го направил во сезоната 2005-2006, на возраст од само 17 години. Во 2005 година бил позајмен на екипата на Пула (денешна Истра 1961), која исто така се натпреварувала во Првата фудбалска лига на Хрватска. Така тој добил шанса да ги покаже својте квалитети во најсилната лига во Хрватска, и покрај тоа што бил само еден тинејџер: својата прва целосна сезона како професионалец (2005-2006) ја завршил со сосема солидни бројки за еден толку млад играч како него: 12 натпревари и 3 гола. Во зимата накратко се вратил назад во Сплит, но потоа повторно бил позајмен од страна на раководството на Хајдук, овој пат во Шибеник каде на 8 натпревари тој постигнал 4 гола, со добар просек за искусен напаѓач. Овие перформанси го убедиле Хајдук Сплит да се фокусира на него како опција за нивниот напад во следната сезона: тој ја оправдал довербата играјќи одлична сезона во која на 25 натпревари постигнал 17 гола, завршувајќи како трет на списокот на стрелците во првенството зад Желимир Теркеш кој бил најдобар стрелец за сезоната 2007-2008 со 21 гол и Радомир Џаловиќ кој постигнал 18. Хајдук ја завршил сезоната на 5. место во лигата, но стигнал до финалето на Купот на Хрватска, а на патот до таму Калиниќ постигнал 9 гола во 7 натпревари.
Мосиски јазик
Мосискиот јазик, познат и како море или моши, е еден од двата регионални службени јазици во Буркина Фасо. Јазикот е дел од подгрупата на гурски јазици од семејството на нигер-конгоански јазици. Јазикот е најсроден со дагбанскиот јазик кој се зборува во северна Гана. Јазикот е мајчин јазик на Мосијците, кои се околу 5 милиони во Буркина и уште над 60.000 во Мали и Того.
Ринтелн
Историја
Во 1875 година била отворена железничката станица.
Никола Калиниќ
Хрватска
Следната сезона (2008-2009) Калиниќ одново бил најдобар стрелец на Хајдук со 15 гола, со што дал суштински придонес за одличното 2. место на тимот заврпувајќи зад најголемиот соперник во лигата Динамо Загреб. На списокот на стрелците оваа сезона ја завршил како втор, зад Марио Манџукиќ од Динамо (кој постигнал 16 голови).
Ринтелн
Збратимени градови
Ринтелн е збратимен со следниве градови:
Никола Калиниќ
Хрватска
Во текот на истата сезона тој го постигнал својот прв гол во Европските натпреварувања, во победата со 4-0 над Биркиркара. Својот прв гол за сезоната го постигнал на 3 август 2008 година против Вараждин (1-1), по што следел хет-трик во победата со 3-1 против Славен Белупо (два од трите гола ги постигнал од пенал) и уште по два гола во натпреварите против Интер Запрешиќ (3-3) и Цибалија (2-0, и двата гола постигнати со удар од единаесет метри).
Блекбурн Роверс
На 3 август 2009 година, Калиниќ потпишал четиригодишен договор со Блекбурн Роверс, за необјавена сума која се верува дека изнесувала околу 6 милиони фунти. Една недела подоцна, на Калиниќ успешно му била доделена работна дозвола и официјално потпишал со клубот. Сепак, неговото деби било одложено бидејќи тој морал да се врати во неговата татковина да ја собере својата дозвола, што значело дека не може да биде регистриран за првиот натпревар на Роверс во сезоната против Манчестер Сити. На 13 август, тој и официјално станал играч на Блекбурн Роверс и му бил доделен дресот со бројот 22 за сезоната 2009-2010. Калиниќ дебитирал девет дена подоцна во натпревар против Сандерленд (пораз со 2-1), влегувајќи од клупата на местото на Франко Ди Санто. На 27 октомври Калиниќ го постигнал својот прв гол за Блекбурн против екипата на Питерборо Јунајтед во Лига купот. Својот втор гол за клубот го постигнал во четврт-финалето на истото натпреварување против Челси, но промашил пенал во пенал-серијата што сепак не го спречило Блекбурн да победи и да мине понатаму. Својот трет гол за Роверс го постигнал во ФА Купот против Астон Вила во поразот со 3-1 на 2 јануари 2010 година. Својата голгетерска сметка за сезоната ја дополнил со два гола повторно против Астон Вила во вториот натпревар од полуфиналето на Лига купот; првиот го постигнал со глава, а вториот со удар од блиско растојание. Тој го постигнал својот прв гол во Премиер лигата против екипата на Виган Атлетик, стрелајќи прецизно со глава по корнерот изведен од страна на Мортен Гамст Педерсен во 76-тата минута во победата со 2-1. Својот втор гол во Премиер лигата го постигнал против Болтон, на 21 февруари 2010 година.
На почетокот на следната сезона му бил доделен дресот со број 9, од страна на менаџерот Сем Алардајс. И покрај тоа што отсуствувал во поголем дел од пред-сезоната, Калиниќ ја започнал сезоната 2010-2011 играјќи како стартер во првото коло од сезоната, и го постигнал единствениот гол во победата над Евертон на Ивуд Парк со 1-0 на 14 август. Тој го постигнал својот втор гол во лигата во ремито 1-1 против Манчестер Сити. На 28 декември 2010 година за првпат во натпревар од Премиер лигата постигнал два гола во победата со 3-1 над Вест Бромвич Албион на Хоторнс; подоцна во овој натпревар добил црвен картон и бил исклучен. На 26 февруари 2011 година, Калиниќ влегол во игра во второто полувреме како замена за Роке Санта Крус и постигна гол во 81-вата минута во поразот со 4-1 од Астон Вила на Вила Парк. Тоа бил неговиот шести гол за сезоната и вкупно петти во Премиер лигата. Откако Сем Алардајс добил отказ на позицијата менаџер на Блекбурн Роверс, Калиниќ паднал во втор план кај новиот менаџер Стив Кин.
Днипро и Фјорентина
На 12 август 2011, Калиниќ потпишал за украинскиот Днипро, за необјавена сума. Следниот ден тој го направил своето деби во украинската лига, влегувајќи на местото на Дерек Боатенг во 59-тата минута, и постигнал гол во 81-вата минута во поразот со 1-3 од Шахтар Донецк, но само две минути подоцна бил исклучен поради удирање на противнички играч со лакт. Набргу, Калиниќ заработил место во почетната постава во нападот на Днипро, постигнувајќи по два гола во натпреварите против Олександрија (5-1) и Волин Луцк (1-2). Во неговата втора сезона постигнал вкупно 10 гола во сите натпреварувања, од кој првиот на 26 август 2012 година против Волин Луцк (2-1). Тој го одлучил натпреварот од украинскиот куп против Жемчужина Јалта (0-1) на 23 септември 2012. Следниот месец го постигнал својот прв погодок во европските натпреварувања по пауза од четири години во победата на Днипро над Слован Либерец со 4-2 во Лигата на Европа. Сезоната 2013-2014 била најлошата за Калиниќ во украинскиот клуб. Тој постигнал 7 гола во 23 натпревари: првиот на 11 август 2013, помагајќи му на својот тим да дојде до минимална победа со 1-0 против Говерла во петтото коло од првенството. На 22 септември постигнал два од трите гола на Днипро во успехот на гостувањето во Запорожје против Металург (2-3). На 28 ноември, го постигнал неговиот единствен европски погодок за оваа сезона, во победата со 4-1 над Пандури. Меѓутоа, следната сезона ги надминал проблемите и бил еден од главните играчи на Днипро во успешната сезона на клубот, постигнувајќи 19 гола што е негово второ најдобро постигнување после сезоната 2007-2008 во која постигнал 26. На 30 јули 2014 дебитирал во Лигата на шампионите, играјќи како стартер во ремито без голови 0-0 против Копенхаген. Својте први голови во првенството ги постигнал против Карпати (4-0, во третото коло), Ворскла (1-1, во петтото коло) и два против Олимпик Донецк (5-0, во седмото коло). Тој, исто така, постигнал во украинскиот куп против Волин Луцк (4-0), и тоа набргу откако се појавил во игра од клупата, наместото на Евгени Селезнов. Калиниќ бил клучниот играч на патот на Днипро до финалето на Лигата на Европа постигнувајќи 5 гола во 17 натпревари; најпрво на 20 август, против неговиот поранешен клуб, Хајдук Сплит, во победата со 2-1, а потоа тој погодил двапати против Карабах (1-2). Во финалето на Лига Европа, одиграно на 27 мај 2015 година во Варшава, го отворил резултатот носејќи го Днипро во водство од 1-0 во 7-мата минута, меѓутоа накрајот неговиот тим загубил со 3-2 од шпанската Севиља. На 26 јули 2015 ја започнал новата сезона во дресот на Днипро, постигнувајќи два гола против Чорноморец Одеса (4-2). Своето искуство во Украина го затворил со вкупно 49 гола во 125 средби.
На 14 август 2015 година бил купен од страна на Фјорентина за 5,5 милиони евра, потпишувајќи договор на четири години. На 23 август дебитирал за виолетовите во првото коло од првенството, победата со 2-0 над Милан на домашен терен. Својот прв гол за италијанската екипа го постигнал на 17 септември во натпреварот од Лигата на Европа, Фјорентина - Базел (1-2).
На 23 септември го постигнал својот прв гол во Серија А, во победата со 2-0 над Болоња на Артемио Франки. На 27 септември, постигнал хет-трик (трет во кариерата) во победата со 4-1 на гостувањето кај водачот на табелата Интер, со што ја однел Фјорентина на првото место во лигата за првпат од сезоната 1998-1999; тој исто така станал вториот играч на Фјоренитна кој постигнал хет-трик против Интер по Виничио Виани.
Атлетико Мадрид
На 9 август 2018, Калиниќ потпишал тригодишен договор со Атлетико Мадрид. Своето деби го направил во поразот со 0–2 од Селта Виго на 1 септември, влегувајќи како замена во 56-тата минута.
Репрезентативна кариера
Тој бил клучен играч на Хрватска во младинските репрезентации, под 17, под 19 и под 21 година. Својот прв настап на меѓународно натпреварување го имал на Европското првенство за играчи под 17 години во 2005 година во Италија, каде завршил на врвот на списокот на стрелците со 11 гола. За репрезентација под 19 години, постигнал 5 гола во квалификациите за Европското првенство. Исто така, постигнал и хет-трик против Молдавија, кој им овозможил на хрватите да минат во следната фаза. За репрезентацијата под 21 година, има два гола во два натпревари.
Неговата импресивни перформанси во младите репрезентации и во дресот на Хајдук му донеле место во хрватската сениоирска репрезентација со која учествувал на Евро 2008. Своето деби за хрватската репрезентација го направил на 24 мај 2008, влегувајќи во игра во 62-рата минута од натпреварот против Молдавија што завршил 1-0 за коцкестите. Дебитирал на Евро 2008, со својот дрес број 9, за време на натпреварот против Полска, на местото на авторот на победничкиот гол за 1-0, Иван Класниќ.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 3 октомври 2015.
Гоце Делчев
Ѓорѓи Николов Делчев, попознат како Гоце Делчев (, -  Баница, ) — македонски национален херој, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација, апостол и срцето на револуционерна Македонија, идеолог, организатор и водач на македонското револуционерно националноослободително движење кон крајот на XIX и почетокот на XX век. Во Бугарија исто така му оддаваат почит на Делчев како национален херој.
Се школувал во Кукуш, каде што завршил прогимназиско образование (1879– 1887), во Солун, во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ каде што раководел таен ученички револуционерен кружок, и во Софија во Военото училиште (1891–1894). Се вратил во Македонија (1894) и во Штип бил учител во Ново Село.
Тука се сретнал со Даме Груев и се вклучил во раководењето на Македонска револуционерна организација. Тој ја проширил мрежата на Организацијата (пролетта 1895 г.) и преку Виница организирал тајни канали. Во Солун учествувал на советувањето со водечките личности на Организацијата: Даме Груев, Пере Тошев и др. за заземање став кон Македонскиот комитет основан во Софија. Во септември бил назначен за директор на училиштето во Штип. Пред крајот на декември 1895 г. Делчев ополномоштен од ЦК на МРО, отпатувал во Софија на разговори со Македонскиот комитет и неговиот придонес кон македонското дело, меѓутоа разговорите биле неуспешни. Организирал пунктови на МРО во Ќустендил и во Дупница (во почетокот на 1896), а во февруари во Штип организирал протестна демонстрација против власта. Учествувал на Солунскиот конгрес на кој била усвоена нова идеологија и стратегија во дејствувањето. Со Ѓорче Петров ги изработиле новиот Устав и Правилник на Организацијата.
Во текот на Доневата афера поради недостаток на докази бил ослободен, меѓутоа во мај повторно бил уапсен и спроведен во Скопје каде што бил затворен во Куршумли-ан, но повторно бил ослободен. Сепак аферата го свртела вниманието на турските власти кон Делчев. Во септември бил назначен за главен учител (директор) во Банско од каде што ја продолжил дејноста за ширење на мрежата на Револуционерната организација. Се откажал од учителската должност и целосно се посветил на македонското ослободително дело. Ја презел должноста на задграничен претставник на МРО во Софија. Со писмо до католичкиот надбискуп во Пловдив, Менини на Ватикан му ја претставил целта на македонската борба: да се исправи неправедното решение на Берлинскиот договор за Македонија и за добивање полна политичка автономија.
По Солунската афера, Делчев и Ѓорче Петров, како задгранични претставници, ги презеле надлежностите на Централниот комитет. По добиеното известување за апсењето на членовите на ЦК во Солун, со Ѓорче Петров во средината на март издале инструктивно писмо до окружните, до околиските и до селските комитети, како и до војводите на четите, за продолжување на дејствувањето според постојната програма.
Делчев бил посветен на функционирањето на тајните канали, курирската служба, тајната пошта, обезбедувањето материјални средства и снабдувањето на Организацијата со оружје, со муниција, со револуционерна литература и со весници. Организирал производство на бомби и експлозиви во с. Саблер (Ќустендилско), Бургас, Пловдив, а потоа и на Св. Гора (меѓу Зографскиот манастир и Хиландар). Тој е основач на Четничкиот институт и творец и воспитувач на првите организациско-агитациони чети и војводи. Заедно со Ѓорче Петров изработиле Правилник за четите. Со формирањето на селската милиција била доградена четничката организација, која непосредно ја раководел Делчев, со статус на главен ревизор. Револуционерната организација ја презела на дело судската и извршната власт. Дејствувала тајна македонска држава во Османлиското Царство.
За зацврстување на редовите во Организацијата Делчев извршил неколку инструктивни обиколки. Во зимата на 1900 година тој ги обиколил комитетите во Одринско, со цел подобра координација меѓу македонските и тракиските револуционери. Од август 1901 до март 1902 година Делчев ги обиколил и комитетите во централниот и во западниот дел од Македонија. Тој исто така го предводел конгресот на Одринскиот револуционерен округ одржан во Пловдив, во април 1902 година, а потоа Делчев презел обиколка и во централните Родопи. На крајот од септември жестоко го осудил Горноџумајското востание. Делчев го отфрлил решението на Солунскиот конгрес од 1903 година за кревање востание и со чета заминал во внатрешноста на Македонија со раководните кадри да издејствува повлекување на решението за масовно востание. Во април, во Солун се сретнал со Даме Груев, којштотуку се вратил од заточение, двајцата се договориле востанието да се води со засилени четнички дејствија и терористички акции.
Од Солун се упатил за Серско на закажаниот конгрес на Серскиот револуционерен округ. Пристигнал во селото Баница, Серско на 3 мај. Војската го опколила селото и во борбата утрото загинал Делчев, бескомпромисниот борец за самостојна македонска држава.
Потекло
"Потеклото и семејната средина се фундаментален елемент во биографијата на една личност. Тие го обусловуваат неговиот живот во неговата најрана фаза, а оставаат траги во целокупната негова натамошна дејност..."
- Христо Андонов-Полјански
Кукуш
"(Кукуш б.н) е вечниот оган, кој тлеел како жив јаглен под пепелта на ропството..."
- Крум Христов
Кукуш се наоѓа 35 километри северно од Солун. Тој е расположен на една ридеста месност, која на североисток се слева со Круша Планина (Карадаг) и е сред една од најбогатите рамнини во Македонија. Го опфаќа пространството во југозападниот правец на Долновардарската низина, во подножјето на не толку високиот рид Свети Ѓорѓија, заштитник на Кукуш. Во последната деценија на XIX век, градот имал 12.000 жители, односно 2.000 македонски куќи и 200 турски.
Градот бил основан како вакафско село, меѓутоа постепено ја менувал својата народносна структура и станал типична македонска средина, во која се создале услови за развој на македонската просвета и култура. Градот одиграл голема улога во текот на македонското преродбеничко движење во средината на XIXвек. Во Кукуш излезот за македонската национална самобитност бил побаран преку Унија со римокатоличката црква. Во него работеле истакнати македонски преродбеници: Димитрија Миладинов, Рајко Жинзифов, Партенија Зографски и Кузман Шапкарев. Поради својата пробуденост Кукуш бил наречен Политичко гнездо, а градот бил овековечен во незаборавната Т'га за југ од Константин Миладинов. Културно-политичката атмосфера која била создадена во родното место на Гоце Делчев, благотворно повлијаела врз изградувањето на идниот организатор на македонското национално-ослободително движење.
Делчеви
"Во пронаоѓачката нежност македонската мајка измислила за своите деца десетина нагалени имиња. И затоа синот на Султана Делчева ќе се нарече Ѓорѓи само во крштелното сведителство, во некои стари тефтери и во строгите официјално документи, каде што името се запишува, без да се изговара. Но мајката уште од првиот ден ќе го нарече така, нагалено, како што со гордост, со љубов ќе го нарече целиот народ..."
- Крум Христов
Никола Делчев, таткото на Гоце, потекнувал од еснафско семејство, а и самиот тој бил еснаф. Неговиот неподвижен имот се состоел од куќа, дуќан, околу шест декари лозја, од кои сам правел вино и ракија, околу осум декари ниви близу до Кукуш. Никола држел крчма на житниот пазар во Кукуш, а на пазарниот ден (четврток) станувал и гостилничар. Никола Делчев водел трговија со жито и имал мандра од неколку стотини овци (околу 600-700).
Мајката на Гоце, Султана, е родена околу 1845-1850 година во селото Морарци (Мурарци), Кукушко. Ова село било едно од најголемите села и заедно со Кукуш стоело на чело на борбата против Цариградската патријаршија. Во селото бил познат родот на Јанев Нуриџиев, од кој потекнувала мајката на Гоце. За нејзиното потекло не се знае ништо повеќе. Султана била убава и скромна мома. Таа со Никола Делчев имале пет ќерки (Руша, Цоца, Тина, Лика и Елена) и четири сина (Гоце, Мицо, Милан и Христо). Ѓорѓи (Гоце) Делчев е роден на 23 јануари, стар стил, односно на 4 февруари по нов стил, 1872 година во Кукуш.
Ѓорѓи Делчев од својата мајка Султана, бил нагалено наречен Гоце, име кое било често во Кукуш. Името Гоце е галовен облик од името Ѓорѓи, а тоа е резултат од широкото распространето словенизирање на старите, од туѓ корен, христијански лични имиња. Во политичката терминологија на македонската револуционерна борба, името Гоце станало синоним на храброст и чесност. Затоа и е речено дека: ''Гоце! Секој Македонец би сакал да ја отвори книгата на тој живот.''.
Детски години
- Пејо Јаворов
Гоце половина од својот живот го поминал во Кукуш. Тоа е првата фаза што го опфаќа неговото детство. Гоце рано пројавил позитивни карактерни особини. Тој уште како петгодишник, при една меѓусебна расправа на родителите, вербално се обидел да ја заштити својата мајка Султана, притоа покажал завидна храброст пред неговиот татко. Уште од тогаш кај Гоце се развило чувството за заштита на послабите и потчинетите.
Најраните години Гоце, сè до неговото заминување на училиште, минале низ еден период на немирни години. Кукушани и понатаму ја воделе борбата против Цариградската патријаршија.
Кукушани во февруари 1874 година одново минале кон унија со Римокатоличката црква (II Бугарска Унија)  со што започнало во Кукуш и во околијата повторно да се шири унијатското влијание. Причината за вториот премин кон унијата е лошото однесување на грчкото духовништво кон населението. Од 1875 година како нов фактор во Кукуш започнала да се наметнува Бугарската егзархија, меѓутоа таа не успеала да се зацврсти во Кукуш, а според германскиот истражувач Р. Мах, Егзархијата во градот била официјално претставена но немала свој владика.
Во периодот помеѓу 1874 - 1879 година се случиле повеќе значајни настани. Во мај 1874 година во Кукуш бил празнуван празникот на браќата Св. Кирил и Методиј, а веќе почнале да се јавуваат и личности со револуционерен дух. Иван Хаџи Николов во своите спомени истакнува дека на поттик на босанското востание од септември 1875 година, почнал да размислува: Како ние од Кукуш можеме да востанеме, и најпосле дојдов до јасна претстава за она што треба да правам, а имено, дека треба да се основе револуционерна организација која да го подготви населението на востание. Подвигот бил неуспешен, меѓутоа Кукушани веќе биле револуционерно настроени и раздвижени. Во текот на Кресненското востание, од Кукуш и неговата околина имало неколку души на доброволци. Тие се сретнуваат во списокот на Македонскиот востанички комитет, како и во петтата четата на Ѓорѓија Пулевски. Во таква револуционерна раздвиженост на кукушани минувале детските години на Гоце.
Прогимназија
"Като дете беше многу буен, оште от малечук сè сус пиштоле и каму играјше. Другаруваше ус деца като него. Еднаш мајка ни му се скара оти другарува ус Турчта и Ѓупча. А он ѝ одговори: - И оние се људе, ма мале..."
- Д. Г. Заров