cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Долна Саксонија
Историја на Долна Саксонија како покраина
Најголем проблем со кој се соочила првата покраинска влада во повоените години бил предизвикот на интегрирањето на илјадниците бегалци од поранешните територии на ГЕрманија на истокот (како Шлеска и Источна Прусија), кои биле припоени од Полска и Советскиот Сојуз. Долна Саксонија била на западниот крај на бегалничката рута од Источна Прусија и имала најдолга граница со советската зона. На 3 октомври 1950 година, Долна Саксонија презела многу голем број на бегалци од Шлеска. Во 1950 година имало недостиг од 730.000 домови според официјалните бројки.
Во текот на периодот кога Германија била поделена, долносаксонскиот граничен премин кај Хелмштет претставувал главна сообраќајна врска до Западен Берлин и од 1945 до 1990 година најпрометен граничен премин во Европа.
Од економско значење за покраината е претпријатието Фолксваген, кое повторно започнало производство на цивилни возила во 1945 година, првично под британска управа, а во 1949 година предадено во посед на новосоздадената држава Западна Германија и покраината Долна Саксонија. Вкупно гледано, Долна Саксонија долги години со нејзините големи делови на рурални подрачја и неколку урбани средишта, бил еден од најнеиндустриските подрачја во сојузната репувлика долго. Во остатокот од сојузната територија, бројката била само 14%. Дури и во економски успешните времиња, бројката за невработеност во Долна Саксонија е постојано повисока од сојузниот просек.
Во 1961 година, Георг Дидерикс го добил мандатот за влада на Долна Саксонија како наследник на Копф. Бил заменет во 1970 година од Алфред Кубел. Аргументите околу јадреното депо Горлебен, кои започнале за време на владата на Ернст Албрехт (1976–1990), одиграле важна улога во покраинската и сојузната политика од крајот на 1970-тите години.
Во 1990 година, Герхард Шредер ја преземал функцијата министер-претседател. На 1 јуни 1993 година стапил на сила новиот устав на Долна Саксонија, заменувајќи го „привремениот долносаксонски устав“ од 1951 година. Овозможил референдуми и ја воспоставил заштитата на животната средина како основен покраински принцип.
Поранешниот хановерски Амт Нојхаус со селата Делин, Хар, Карсен, Нојхаус (Елба), Штапел, Зикау, Зумте и Трипкау, како и Ној Блекеде, Ној Вендиштун и Штипелзе во Телдау и историската хановерска област во шумскиот округ Болдам во Гарлиц биле префрлени од покраината Мекленбург-Западна Померанија во Долна Саксонија со важност од 30 јуни 1993 година. Од овие села била создадена новата општина Амт Нојхаус на 1 октомври 1993 година.
Од 2003 година до неговото избирање за сојузен претседател во 2010 година, Кристијан Вулф бил министер-претседател во Долна Саксонија. Ја предводел коалицијата предводена од ЦДУ како и неговиот наследник, Дејвид Мекалистер. По изборите на 20 јануари 2013 година, Мекалистер бил одбран.
Административна поделба
Помеѓу 1946 и 2004 година, окрузите во покраината и слободните градови биле поделени на осум подрачја, со различен статус на две подрачја (Verwaltungsbezirke) составени од поранешните слободни држави Брауншвајг и Олденбург. Во 1978 година, областите биле споени во четири владини окрузи (Regierungsbezirke): од 2004 година владините окрузи повторно не постојат.
На 1 јануари 2005 година, четирите владини окрузи, на кои Долна Саксонија била поделена, биле распуштени.
Население
Постојат околу пола милион негермански жители во Долна Саксонија. Следнава табела ги прикажува најголемите малцински групи во Долна Саксонија (2013 г.).
Стопанство
Земјоделството отсекогаш било важен стопански фактор во Долна Саксонија. Пченицата, компирите, ’ржот и овесот, како и говедското месо, свинското месо и живината се некои од земјоделските производи на покраината. Северниот и северозападниот дел на Долна Саксонија главно се одликуваат со сурова песочна почва, што го прави земјоделството тешко и затоа повеќе се присутни сточната храна и сточарството. Кон југ и југоисток се забележува подобра почва, која дава високи приноси. Еден од основните производи е шеќерната репка.
Руварството било важен извод на приход за Долна Саксонија со векови. Сребрената руда станала основа за економскиот развој во планинскиот масив Харц на почетокот на век, додека железото во областа на Залцгитер, а солта во различни делови на покраината станала важен економски чинител. Иако крајните приноси се споредбено ниски, Долна Саксонија е исто така важен добавувач на сурова нафта во Германија. Денес, сè уште се ископува железо и лигнит.
Производството е важен дел од регионалното стопанство. И покрај децениите на постепено намалување и реструктуирање, автомобилскиот производител Фолксваген со неговите пет фабрики во покраината сè уште останува најголем приватен работодавач со седиште во Волфсбург. Покраината Долна Саксонија е вториот најголем акционер во претпријатието, поседувајќи 20,3%. Благодарение на важноста на автомобилската индустрија во Долна Саксонија, индустријата за снабдување е насочена кон регионалните партнери. Други дејности во индустријата на Долна Саксонија се воздухопловството, бродоградбата, биотехнологијата и челикот.
Услужниот сектор стекнувал важност по намалувањето на производството во 1970-тите и 1980-тите години. Денес, важни дејности претставуваат туризмот, трговијата и телекомуникациите.
Политика
Од 1948 година, политиката во покраината е преовладувана од десничарската Демохристијанскиот сојуз (ДХС) и левичарската Социјалдемократската партија. Долна Саксонија била една од првичните искри на германското движење за животната средина како реакција на владината поддршка за подземното складирање на јадрениот отпад. Ова до довело до основање на германската Зелена партија во 1980 година.
Поранешниот министер-претседател, Кристијан Вулф, ја предводел коалицијата на неговата CDU со Слободната демократска партија помеѓу 2003 и 2010 година. На изборите во 2008 година, владејачката CDU го задржала местото на водечка партија во покраината и покрај губењето на гласови и места во парламентот. Коалицијата на CDU со Слободната демократска партија го задржала мнозинството. На изборите за првпат во парламентот влегла левичарската партија Левица. На 1 јули 2010 година за министер-претсетдал бил избран Дејвид Мекалистер.
Устав
Покраината Долна Саксонија била создадена по Втората светска војна со спојување на поранешните држави Хановер, Олденбург, Брауншвајг и Шаумбург-Липе. Хановер, поранешно кралство, далеку најголем по територија и население и бил покраина на Прусија од 1866 година. Градот Хановер е најголем и главен град на Долна Саксонија.
Уставот наведува дека Долна Саксонија е слободна, републиканска, демократска, социјална и држава настроена кон животната средина во рамките на Сојузната Република Германија; универзалните човечки права, мирот и правдата се назначени водичи на општеството, а човечките права и граѓанските слободи наведени од уставот на сојузната република се вметнати во уставот на Долна Саксонија. Секој граѓанин е задолжен со образование и постои задолжително школување.
Сите владини институции ќе бидат избирани од страна на граѓаните преку избори и референдуми. Законодавниот дом е еднодомен парламент избиран со мандат од пет години. Составот на парламентот се одредува на пропорционален модел на политичките партии, но исто така воспоставува секоја изборна единица да избере најмалку еден посредно избран претставник. Ако партијата освои повеќе изборни претставници од нивното вкупно учество во покраината помеѓу партии, се одредува дали може да ги задржи сите претставници.
Премиерот на покраината (министер-претседател) и неговите министри се бирани од парламентот. Поради постоењето на повеќе партии во Германија, а и во Долна Саксонија, обично се случува две или повеќе партии да преговараат за иста политичка агенда со цел воспоставување коалиција, а партијата со најмногу гласови го поставува министер-претседателот.
Покраините на Сојузната Република Германија и со тоа Долна Саксонија, имаа законодавна власт, која главно е сведена на полето на училишниот систем, високото образование, културата и медиумите и полицијата, додека поважните области како економската и социјалната политика, надворешната политика и слично, се обврска на сојузната влада.
Министри-претседатели на Долна Саксонија
Министер-претседателот ја предводи покраинската влада и е избран од страна на Ландтагот.
Во текот на годините, следниве биле предводници на владата на Долна Саксонија:
Религија
Во 2009 година, 49,7% од населението на покраината Долна Саксонија биле верници на Евангелистичката црква во Германија. Составена е од пет сојузни цркви наречени Брауншвајг, Хановер, Олденбург, Шаумбург-Липе и Реформираната евангелистичка црква.
На Римокатоличката црква отпаѓа 17,5% од населението (2009 г.). Организирана е во три епархии во Оснабрик (западниот дел на покраината), Минстер (поранешната Слободна Држава Олденбург) и Хилдесхајм (северниот и источниот дел на покраината).
32,8% од населението во покраината не верува во ништо или пак припаѓаат на други религии. Исламот е малцинска религија.
Грб
Грбот прикажува бел коњ (Саксонски коњ) на црвена позадина, кој е стар симбол на Саксонците.
Нин
Нин е град во Хрватска во Задарската жупанија. Според пописот од 2001 година Нин броел 4,603 жители.
Географија
Нин е мал град сместен околу 18 километри северозападно од Задар. Центарот на местото е малиот остров поврзан со копното преку два моста, настанал со влевањето на некогашното устие на реката Јаруга во морето. Од северната страна опкружен е со песок и викенд населбата Ждријац, на јужната и западната страна се наоѓа новиот дел од самиот град.
Историја
Првата населба во Нин на подрачјето на островот ја развиле илирското племе Либурни во 9 век п.н.е. по немирите предизвикани од панонско - балканските миграции. Временски тоа е крај на бронзеното и почеток на железното време. Уште постари населби се пронајдени на околу 300 метри јужно на подрачјето на кое се наоѓаат денешните плажи.
Со доселувањето на Словените на овие простори кон крајот на 6 и почеткот 7 век, Нин станува нивно главно политичко, културно и верско средиште.
Со губитокот на државната самостојност Нин потпаѓа под унгарската круна.
Број на жители по попис
Настанал од старата општина Задар.
1554
1554 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1554 година од новата ера, 554. од вториот милениум, 54. од XVI век и петта од 1550-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1554 година се протега во 4190 и 4191, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4250 и 4251 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2097. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 961 и 962 исламска година.
Кале (град)
Кале (Calais) — град во северна Франција. Се наоѓа во департманот Па де Кале. Според пописот од 1999 година во градот живееле 77.333 жители, и со тоа е 53-ти град во Франција по број на население. Кале се наоѓа на каналот Ла Манш и е најблиску до англиското пристаниште Довер. Градот се состои од два дела и тоа: стар дел (Calais-Nord), кој е опкружен со канали и пристаниште и нов дел на градот (St-Pierre),кој се наоѓа јужно и југоисточно.
Меѓународен монетарен фонд
Меѓународниот монетарен фонд (ММФ) е меѓународна организација која го надгледува глобалниот финансиски систем, девизните курсеви и билансите на плаќања на земјите, а исто така нуди техничка и финанскиска поддршка кога им е потребна на земјите-членки. Седиштето на ММФ е во Вашингтон. ММФ се опишува себеси како „организација на 185 држави, кои работат на глобална финансиска соработка, финансиска стабилност, олеснување на меѓународната трговија, промоција на вработувањето и на економскиот раст, и намалување на корупцијата“. Од сите членки на ОН само Северна Кореја, Куба, Лихтенштајн, Андора, Монако, Тувалу и Науру не се членки во ММФ и не се застапени преку други членки. ММФ заедно со Меѓународната банка за обнова и развој (познати како „Бретонвудски близнаци“) делуваат заедно, со цел воспоставување стабилен систем на меѓународни односи.
ММФ има три цели: унапредување на меѓународната монетарна соработка и стабилност на меѓународните монетарни односи со цел спречување на девалвациите на националните валути и помош во создавањето на мултилатерален систем на плаќање во однос на монетарните трансакции меѓу земјите-членки и отстранување на девизните ограничувања кои се пречка за светската трговија. Фондот е посебно правно лице, со право да склучува договори и да располага со движен и недвижен имот.
Почетоци и развивање
Во Големата депресија во триесеттите години на XX век, економските активности на водечките индустриски нации доживеаја голема рецесија. Предноста на побогатите држави во однос на другите земји ја стекнаа со тргување без рестрикции, а иако „големината на питата” е зголемена во зависност за овој ист како и другите придобивки дадени на една земја. Светската трговија, вработеноста и животниот стандард во многу земји нагло се намалија. За време на Втората светска војна водечките сојузнички држави разгледуваа различни планови да ги вратат во ред мегународните монетарни врски и тоа го сторија на Бретонвудската конвенција каде беше формиран Меѓународниот монетарен фонд. Основачките земји членки изгласаа нацрт-повелба за создавање мегународна институција која треба да го набљудува меѓународниот монетарен систем и да ги елиминира девизни рестрикции.
Меѓународниот монетарен фонд е формиран на 27 декември 1945 година, кога првите 29 земји ја потпишаа спогодбата. Статутарните одредби на ММФ денес се исти како оние кои биле формулирани во 1945 година. Договорот во Бретон Вудс, исто така, повикувал на систем на фиксни девизни курсеви кои би биле уредени од страна на ММФ. Според овој договор, сите земји требало да ја фиксираат вредноста на својата валута со златото, но од нив не се барало да ги заменуваат своите валути за злато. Друг аспект на Бретонвудскиот договор бил посветеноста девалвацијата да не се користи како оружје за конкурентна трговска политика. Меѓутоа, ако една валута стане премногу слаба за да се брани, би била дозволена девалвација до 10%, без некакво формално одобрение од страна на ММФ. За поголеми девалвации било потребно одобрение од ММФ.
Развивање и проширување
По Втората светска војна, влијанието на ММФ во глобалната економија постојано растело, а тоа било придружено со зголемување на бројот на земјите-членки. Во 1995 година, ММФ почнал да работи на стандарди за проширување на обемот на јавнообјавените економски и финансиски податоци на неговите членки. Притоа, ММФ и Финансискиот комитет (IMEC) го потпишаа нацртот на стандардите кои беа поделени во два дела, и тоа: главни податоци на системот за проширување и специјални податоци за стандардите за проширување. Во 1996 и во 1997 година, Извршниот одбор на ММФ ги одобри двата дела „Главни податоци на системот за проширување и „Специјални податоци за стандардите за проширување“.
Организација и раководење
Според член 20, став 1, од Статутот на ММФ, неговата раководна структура се состои од:
Во 2011 година, на чело на ММФ застанала Кристин Лагард, како прва жена-директор во историјата на оваа институција. Во 2016 година, таа била повторно избрана на оваа функција.
ММФ е организиран во осум функционални оддели:
Синагога Малем
Синагогата Малем (турски:Maalem Sinagogu) е еврејски храм кој се наоѓа во Златниот Рог, Истанбул, Турција. Овој објект бил изграден во 1960 година.
Меѓународен монетарен фонд
Организација и раководење
Дополнително, ММФ има и четири оддели за поддршка:
Активности
ММФ се грижи за глобалниот просперитет така што се залага за рамнотежен развој и ширење на светската трговија, стабилност на девизните курсеви, спречување на конкурентските девалвации помеѓу државите и помага во остварување на рамнотежа во платниот биланс. Фондот настојува да ја спречи појавата на кризите и им дава технолошка и финансиска поддршка на земјите кои се сметаат за најсиромашни и најзадолжени и имаат проблеми со билансот на плаќање. Тој учествува во унапредување на пазарите на капитал преку начелото на транспарентност, а воедно ја дефинира и либерализацијата на движење на капиталот.
Основните цели на ММФ, наведени во статутот, се:
Извори на средства на ММФ
Постојат четири главни извори на средства на ММФ, кои се користат за давање на кредити на земјите-членки:
Главниот извор на средствата на Фондот се членарините, т.е. квотите кои ги уплаќаат членките. Составот на квотата, покрај собирањето на средствата за финансирање на активностите е важна и за управувањето со Фондот, бидејќи преку висината на уплатената квота се утврдува бројот на гласови на поединечните членки. Членарините се плаќаат претежно во домашна валута со можност за плаќање во посебни права за влечење или во други валути.
Видови заеми на ММФ
Посебен начин на давање на финансиска помош на земјите-членки се остварува со продажба на валутите на другите членки или со посебни права на влечење. Практично, Фондот им продава на земјите-членки валути или спцијални права за влечење во замена за нивната национална валута. Средствата кои ги позајмува Фондот се достапни само на кратки временски периоди. Земјите кои повлекле средства од Фондот мора постепено да ја откупуваат својата национална валута со други валути или со специјални права за влечење. Тоа се нарекува „откуп“ на националната валута, а всушност претставува отплата на позајмените средства. До 1970 година, средствата на Фондот кои била наменети за врамнотежување на платните биланси (т.н. stand by договори) се враќале за време пократко од една година, а подоцна нивните рокови биле продолжени до три години.
Фондот развил повеќе од 45 различни програми на давање помош на земјите-членки, а посебно во следење и оценување на нивната примена и спроведување на политика на стабилизација. Некои од најважните се следните:
Заемите на ММФ имаат три намени:
Делување до денес
Многу набљудувачи во почетокот веруваа дека падот на Бретонвудскиот систем во 1973 година ќе ја намали улогата на Меѓународниот монетарен фонд во рамките на меѓународниот монетарен систем. Првобитната функција на ММФ беше да обезбедува пулови со пари, од кои членките ќе можат краткорочно да се кредитираат, за да извршат приспособување на позицијата во нивниот биланс на плаќања и да го одржат нивниот девизен курс.
До 2000 година, Меѓународниот монетарен фонд имаше 183 членки, од кои во 75 земји ММФ имаше свои програми. Во 1997 година институцијата го имплеменитраше својот најголем пакет, одобрувајќи повеќе од 110 милијарди американски долари во вид на краткорочни заеми на три азиски земји кои беа во невола - Јужна Кореја, Индонезија и Тајланд. Активностите на ММФ се проширија поради тоа што периодични финансиски кризи продолжија да погодуваат многу економии во постбретонвудската ера, особено меѓу земјите во развој. ММФ во повеќе наврати им даваше на заем пари на нациите кои минуваа низ финансиска криза, барајќи за возврат владите да донесат одредени макроекономски политики.
Покрај ова, во 1995 година, ММФ му позајми на Мексико пакет од 20 милијарди американски долари, а подоцна на Русија ѝ даде заем од 10 милијарди американски долари. Меѓутоа, овие пакети вклучуваа одредени услови. Општо земено, ММФ инсистира на комбинација на цврсти макроекономски политики, вклучувајќи намалување на јавните расходи, повисоки каматни стапки и цврста монетрана политика.
Меѓународниот монетарен фонд нема принудна власт над земјите членки, но може да одбие да им зајми пари на земјите членки кои не се согласуваат да ја прифатат неговата политика, а како крајно решение може да побара од земјите членки да се повлечат од организацијата. Критичарите на ММФ тврдат дека строгоста и мерките за приватизација што им ги налага на земјите должнички, го намалуваат економскиот раст, ги продлабочуваат и продолжуваат финансиските кризи и прават сериозни тешкотии за најсиромашните народи во светот.
Влијание и критика
Меѓународниот монетарен фонд е една од највлијателните меѓународни институции во светот која единствено има право да врши контрола на финансиските и економските односки помеѓу земјите членки. Тој таа улога ја има преку помагањето на државите за стабилизирање на своите девизни курсеви преку давање на поволни кредити. За Меѓународниот монетарен фонд постојат поделени мислења. Првото сфаќање е во прилог на ММФ, а второто претставува критика на неговата дејност
Една од критиките е дека Меѓународниот монетарен фонд спрема макроекономската политика има пристап „една големина им одговара на сите“, кој не е соодветен за многу земји. По Азиската криза, критичарите тврдат дека цврстите макроекономски политики, наметнати од страна на ММФ, не се добро приспособени за земји кои не страдаат од прекумерно трошење на државата и инфлација, туку од должничка криза на приватниот сектор со дефлаторни призвуци. ММФ ги одбива овие критики. Според ММФ, клучна задача е да се врати довербата во вонот. Штом се постигне ова, вонот ќе закрепне од своите нивоа на прекумерна продажба. Ова ќе ја смали големината на товарот на долгот на Јужна Кореја во доларска деноминација, изразен во вони, што ќе им олесни на компаниите да го сервисираат својот долг во доларска деноминација.
Втората критика упатена до Меѓународниот монетарен фонд е дека нејзините напори за спасување, всушност, претставуваат влошување на проблемот, што меѓу економистите е познато како морален хазард. Морален хазард се јавува кога луѓето се однесуваат безобѕирно, бидејќи знаат дека ќе бидат спасени ако се случи нешто лошо. Последната критика упатена до Меѓународниот монетарен фонд е дека тој стана премногу моќен како за институција која нема вистински механизам за сносење одговорност.
Белонокта ветрушка
Опис
Ова е мала граблива птица долга од 27 до 33 см со распон на крилјата од 63 до 72 см. Наликува многу на обичната ветрушка, но има помали крилја и опашка. Го има истиот црн грб и сивиот стомак како и кај ветрушката. Мажјакот има сива глава и опаш како кај ветрушката, но ги нема темните точки на грбот, црната лента кај образите, а има сиви шари на крилјата. Женката и младите се малку посветли од женката кај обичната ветрушка. Повикот на белоноктата ветрушка е цврсто чеј-чеј-чеј, за разлика од кии-кии-кии на обичната ветрушка. И двата пола немаат темни канџи како кај повеќето соколи; кај овој вид канџите се во боја на слонова коска. Оваа птица јаде инсекти, но исто така и помали птици, влекачи и глодачи (најмногу глувци).
Паблита Абејта
Паблита Абејта (Та-Нез-Бах; 20 јули 1953 година на Навахо - 31 јануари 2017 година) била навахо вајар и активист од Ново Мексико, Соединетите Американски Држави. Таа била најстарата ќерка на уметникот Нарцисо Абејта.
Ран живот
Паблита Абејта е родена во Галуп, Ново Мексико во 1953 година. И двајцата нејзини родители биле уметници; нејзиниот татко бил Нарцисо Абејта. Абејта беше едно од седумте деца. Секое дете имаше уметничка вештина, од ткаење до скулптура до сликање. Секое дете доби средно име на Навахо, со цел да ги задржи децата поврзани со нивното домородно американско наследство. Нејзиното име на Навахо, „Та-Нез-Бах“, се преведува како „Оној што го комплетира кругот“.
Активизам
Абејта магистрирала за односи со јавноста на Универзитетот во Ново Мексико во 1983 година. Откако ја стекнала својата диплома, таа станала лобист за канцеларијата на Навахо Нација во Вашингтон. Како лобист за Навахо, таа ги координираше националните напори за да обезбеди усвојување на амандмани поврзани со домородните народи како што се Законот за безбедна вода за пиење, Законот за чиста вода и актот за суперфонд. Од 1986 до 1988 година, Абејта беше законодавен асистент на Бен Најтхорс Кембел. Таа ја напушти канцеларијата на Кембел во 1988 година за да се приклучи на Бирото за индиски прашања. Во 1991 година, таа стана конгресна врска за Националниот музеј на американските Индијанци (NMAI). Во NMAI таа го следеше планираното финансирање на музејот и учествуваше во добивањето средства за музејот. Таа исто така работеше на развивање предлози поврзани со културната репатријација. Таа служеше и како специјален асистент на директорот на музејот.
Уметност
Како уметник, Абејта создаваше скулптури кои се опишани како „мазни, тркалезни и сензуални“. Нејзината работа се чува во збирките на бројни приватни и јавни збирки, вклучувајќи ги и оние на Џон Мекејн, Даниел Инује, NMAI и Националниот музеј за природна историја.
Хамамелис
Хамамелис (латински: Hamamelis virginiana), познат како леска вештерка, обична вештерка-леска и американска вештерка-леска, е вид на цветна грмушка пронајдена во источна Северна Америка, од Нова Шкотска западно до Минесота и јужно до централна Флорида до источен Тексас.
Опис
Тоа е мало, листопадно растение или грмушка со висина до 6 м (поретко до 10 м), често со густа група стебла од основата. Кората е светло-кафеава, мазна, лушпеста, внатрешната кора црвеникаво виолетова. Гранките на почетокот се рапави, подоцна мазни, светло портокалово кафеави, обележани со повремени бели точки, на крајот темно или црвеникаво кафеави. Пупките на зеленилото се акутни, малку фалсификувани, пердуви, светло кафени. Листовите се овални, долги и широк, кос во основата, акутен или заоблен на врвот, со брановидни заби или плитко лобус раб и краток, витко петиол 6-15 мм (0,24-0,59 во) долго; средното ребро е повеќе или помалку влакнесто, витко, со шест до седум пара примарни вени. Младите листови се отворени инволутни, покриени ѕвездести 'рѓосани надолу; кога целосно ќе пораснат, тие се темнозелени одозгора, а побледи одоздола. На есен тие пожолтуваат со 'рѓосани дамки. Стипулите на листовите се ланцетни, акутни; тие паѓаат набргу откако листот ќе се прошири.
Цветовите се бледо до светло жолти, ретко портокалови или црвеникави, со четири ливчиња во форма на лента долги и четири кратки стомаци и растат во кластери; цветањето започнува околу средината на есента и продолжува до доцна есен. Цветната чашка е длабоко четвороделна, многу долу, внатре портокалово-кафеава, вметната во пупка, упорна, кохерентна со основата на јајниците. Во основата се појавуваат две или три гранки. Плодот е тврда дрвенеста капсула 10–14 mm (0,39-0,55 во) долга, која експлозивно се дели на врвот на зрелоста една година по опрашувањето, исфрлајќи ги двете сјајни црни семиња до 10 м оддалечено од родителското растение. Може да се разликува од сродниот Hamamelis vernalis по неговото цветање во есен, а не во зима.
Екологија
Хамамелис е растение опрашувач кое привлекува молци и поддржува 62 видови гасеници.
Употреба
Домородните Американци произведувале екстракт од леска со варење на стеблата на грмушката и производство на лушпа, која се користела за лекување на отоци, воспаленија и тумори. Раните пуритански доселеници во Нова Англија го усвоија овој лек од домородците, а неговата употреба стана широко застапена во Соединетите Држави.
Екстракт од растението се користи во адстрингентната Хамамелис.
Хамамелис произведува специфичен вид танини наречени танини. Една од тие супстанции покажува специфична цитотоксична активност против клетките на ракот на дебелото црево.
Кората и лисјата ги користеле Индијанците за лекување на надворешни воспаленија. Екстрактот на Хамамелис било популарна дестилација на кората во разреден алкохол.
Дрвото е светло-црвеникаво кафеаво, сапуново дрво речиси бело; тежок, тврд, блиску зрнеста, со густина од 0,68., H.L. (1900). Our Native Trees and How to Identify Them. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 157–160.
Како радиестезиија се претпочитаат чаталестите гранчиња.
Евкалиптол
Евкалиптол — природно органско соединение, во течна состојба и без боја. Претставува цикличен етер и монотерпеноид.
Евкалиптолот е познат и под голем број на синоними: 1,8-цинеол, 1,8-епокси-p-ментан, 1,8-оксидо-p-ментан, 1,3,3-триметил-2-оксабицикло[2.2.2]октан, цинеол.
Соединението прв го препознал и нарекол францускиот хемичар Франсоа Станислас Клое во 1870 г., утврдувајќи ја главната составница на маслото од дрвото син евкалиптус (Eucalyptus globulus).
Оливера Лазаревиќ
Оливера Лазаревиќ (околу 1373 - по 1444 година) — најмладата ќерка на принцот Лазар Хребљановиќ и принцезата Милица. Во младоста, таа поминала дванаесет години (1390-1402) во харемот на отоманскиот султан Бајазит I, како залог за мир меѓу Династија Лазаревиќ и Отоманското Царство, и за време на заробувањето на монголскиот емир Тамерлан по Ангорската битка во 1402 година.
Животопис
Во Битката кај Анкара на 20 јули 1402 година, Оливера и Бајазид биле заробени од страна на Тимур. Таа била ослободена во 1403 година, по смртта на нејзиниот сопруг во заробеништво.
Целиот живот го поминала во дворот на нејзиниот брат Стефан во Белград или во дворот на нејзината сестра Елена во Херцег Нови. Оливера умрела некаде по 1444 година.
Староанглиски јазик
Староанглискиот јазик (англиски: Old English, изворно: Englisc, Anglisc, Ænglisc), наречен и англосаксонски јазик е стар облик на современиот англиски јазик. Овој јазик се зборувал во делови на Англија, како и во јужна и источна Шкотска во периодот од средината на V век до средината на XII век. Овој јазик спаѓа во групата на западногерманските јазици. Овој јазик е многу сличен со старофризискиот јазик и старонорвешкиот јазик. Во текот на својата историја, староанглискиот јазик прифатил некои особини од страна на келтскиот јазик.
NGC 7422
NGC 7422 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7422 се споменува и како UGC 12254, MCG 1-58-13, CGCG 405-15, KUG 2253+036, IRAS 22536+0339.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7422 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7422 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 56 м 12,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 55' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 7422 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70048. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 572. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 821.
Касиопеја (митологија)
Касиопеја (грчки:Κασσιόπη)била царица на Аргос.Таа била жена на Аргон.Таа тврдела дека дека нејзината ќерка е поубава од сите божици и дека е поубава и од морските нимфи.Поради тоа нејзината ќерка требала да се жртвува пред морското чудовиште Кракен,но ја спасил Персеј со тоа што го скаменил морското чудовиште од погледот на главата на Медузата.Морското чудовиште е испратено или од Посејдон или од Хад.
293
293 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 293 година од новата ера, 293. од првиот милениум, 93. од III век и четвртта од 290-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5801 и 5802 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5043 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4053 и 4054 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1046.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 293 година се протега во 2929 и 2930, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2989 и 2990 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 836. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 339 и 338 година пред хиџра.
Професор Челенџер
Џорџ Едвард Челенџер, или уште попознат како Професор Челенџер е измислен лик во серијалот научнофантастични книги напишани од шкотскиот писател сер Артур Конан Дојл. Професор Челенџер, за разлика од другиот измислен лик на Конан Дојл, Шерлок Холмс, е агресивен и доминантен лик во делата.
Банево Трло
Банево Трло или Перо Чичо  — населба во источниот дел на Куманово, од левата страна на Кумановска Река. Претставува понова населба од градот со планска градба. Во оваа населба се наоѓа ОУ „Христијан Тодоровски Карпош“. Населена исклучиво со Македонци.
Амблем
Амблем е слика, апстрактна или претставителна, која преку концепт или алегорија претставува личност или организација. Најчесто се поврзува со монарси, кралеви или великодостојници.
Разлика помеѓу амблем и симбол
Во средниот век многу од светците имале свои амблеми, како на пример Св.Катерија била претставека преку тркало или меч. Многу кралеви имале свои амблеми преку кои се разликувале од нивното кралско семејство. Најпознат меѓу нив е Луј 14ти кој бил претставен како сонце.
Emblem
Ицхак Адизес
Ицхак Адизес Калдерон ― деловен советник и поранешен универзитетски професор од Соединетите Држави, со југословенско потекло.
Ран живот
Ицхак Адижес е роден во Скопје. Како еврејско дете за време на Втората светска војна, тој се криел во Албанија како муслиман поради заштита. Приказната е документирана во филмот насловен Сакам да се сеќавам, тој сака да заборави.
Кариера
Адизес го основал Институтот Адизес, со седиште во Санта Барбара, Калифорнија. Тој е добро познат во корпоративниот свет по развојот на моделот за управување со PAEI во раните 1970-ти, кој ги категоризира менаџерите во четири клучни улоги: производител, администратор, претприемач и интегратор.
Библиографија
Адизес е автор на неколку книги за корпоративно управување:
Личен живот
Адижес е во брак со Нурит Мане Адизес. Тие имаат шест деца и живеат во Карпинтерија, Калифорнија. Тој свирел хармоника.
Деца
Аталија Омер, Топаз Адизес, Шохам Адизес, Нимрод Омер, Кнаан Хамбургер, Сафир Адизес
Синагога Јеникој
Синагога Јениќој (турски:Yenikoy Sinagogu) — еврејски храм кој се наоѓа во Јениќој, Истанбул, северно од Босфорот. Овој објект бил изграден околу 1800 година од страна на Абрахам Саломон Командо.
Крушевски манифест
Крушевскиот манифест е манифест што го објавила востаничката власт во Крушево за време на Илинденското востание. Напишан е на 6 август, а негов автор е Никола Киров Мајски, иако одредени историски извори како автор го наведуваат Никола Карев. Напишан е на македонски јазик (крушевски дијалект), а потоа, преведен на турски јазик, е испратен во 17 примероци до околните села со чисто или мешано муслиманско население.
Во него околното муслиманско население братски се повикува да ја поддржи и да ја помогне светата борба на сите обесправени во Македонија. Манифестот наидува на добар прием од страна на муслиманското население, а кметот на селото Алданци возвратил со порака во која изразува разбирање за мотивите на востаниците.
Гравитас
Гравитас (лат. Gravitas) е особина на карактерна супстанција или длабочина.
Крушевски манифест
Текстот на Манифестот првпат е објавен во драмата „Илинден“ на Никола Киров Мајски во 1923 година.
Гравитас
Гравитас (поконкретно дигнитет, сериозност, и должност) е една од неколкуте доблести кои римското општество сметало дека мажите треба да ги имаат, заедно со пиетас и дигнитас.
Крушевски манифест
Содржината на Крушевскиот манифест
Крушевскиот манифест се обраќа кон муслиманското месно население во крушевскиот регион. Иако е напишан во форма на обраќање до муслиманите - Турци, Арнаути (Албанци) и Торбеши, Манифестот едновремено дава и јасна слика за мотивите и целите на востанието, неговиот ослободителен и социјален карактер.
Гравитас
„Гравитас“ не е исто што и „гравитет“ (тежина) во смисла на важност, иако обете имаат заедничка етимологија.
Крушевски манифест
Содржината на Крушевскиот манифест
Најнапред, Манифестот ги објаснува мотивите на востаниците: Ние, вашите вечни комшии, пријатели и познајници от хубавото Крушево и неговите китни села, без разлика на вера, народност, пол и убежденија, не можејќи веќе да трпиме тиранијата на жедните за крф и гладните за чоечко месо муртати, шчо гледаат и нас и вас да дотерат до нош, и нас и вас да дотераат до питачки стап и нашата мила и богата земја Македонија да заприлегат на пуста пустиња, денеска дигнафне глава и решифне со пушка да се браниме от тие наши и ваши душмани и да добиеме слобода...
Потоа, ги смирува муслиманите дека востанието не е насочено против обичниот народ, туку против државата и нејзините експоненти: ...Ние не дигнафне пушка протиф вас - това би било страм за нас; ние не дигнафне пушка протиф мирнио, трудољубивио и чеснио турски нарот, шчо се прерануат, како нас со крваф пот - тој јет наш брат и со него сне живејале и пак сакаме да живејме; ние не излегофне да колиме и да грабиме, да палиме и да крадиме - доста ни сет зулумите на безбројните деребеи по нашата сирота и окрвавена Македонија; ние не излегофне да порисјанчуваме и да бесчестиме вашите мјаки и сестри, жени и ќерки; требит да знајте оти вашио имот, вашио живот, вашата вера и вашата чес ни сет толку скапи, колку шчо ни сет скапи нашите...
Со ова, Манифестот ги презентира социјалните цели на востанието - воспоставување на поправедно општество. Покрај тоа, манифестот ги смирува муслиманите (Турци, Арнаути и други) дека и доколку не се приклучат кон востанието, нема да бидат мета на востаниците и ги повикува барем да не се придружуваат на спротивната страна, ако веќе не се приклучуваат кон востаниците:
...Ако и вие не имате како ваши браќа и ни сакате доброто, ако есапите пак да живејте со нас, како шчо сте живејале досега и ако сте верни и достојни синој на мајка Македонија, можите да ни поможите само со едно нешчо - а тоа јет голема помшт. да не се заортачите со душманите, да не дојдите со пушка протиф нас и да не прајте зулуми по рисјанските села!
Конечно, Манифестот има и силно изразена патриотска линија, претставувајќи ја Македонија како „заедничка наша мајка“. Така, се зборува за „нашата мила и богата земја Македонија“, „бајракот на Афтономна Македонија“, „чесни и добри македонски синој“, а завршува со зборовите: Ура! За Афтономна Македонија!
Гранада (Кувајт)
Гранада ― област во главниот град на Кувајт и e предградие на градот Кувајт. Се состои од четири населби, од кои едната е неразвиена и ненаселена. Името го добила по градот Гранада во Шпанија.
Ричмонд (Тасманија)
Ричмонд (Richmond) е гратче во Тасманија, Австралија, 25 km североисточно од Хобарт, во регионот на Јаглената Река. Според пописот од 2006 населението броело 880 жители.
Градот првично бил дел од маршрутата помеѓу Хобарт и Порт Артур сè до изградбата на Сорелскиот насип во 1872 г.
Денес Ричмонд е најпознат по тоа што е автентично зачуван како што бил во тоа време. Ова е живо туристичко место, каде сè уште стојат многубројни стари градби од песочник.
Туристички атракции
Позначајни туристички атракции во Ричмонд се Ричмондскиот мост, Ричмондскиот затвор, резерватот Зуду, модел на Хобарт како што изгледал во 1800-тите, како и бројни други објекти од културно значење и паркови.
Зелен Рид (населба во Куманово)
Зелен Рид — градска населба во југоисточниот дел на Куманово. Во овој дел на градот над 90% се Македонци, а останатите се Срби. Зелен Рид важи за една од најелитните, најсредените и најубавите населби во Куманово. Граничи со населбата Гоце Делчев, позната како Трговски. Оваа населба почнува да се развива кон крајот на 90-тите и оттогаш нанаваму прераснува во елитна населба. Се наоѓа на околу 47м.надморска височина.
Вавилон
Вавилон (на вавилонски Babili, евр. Babel בבל) — престолнината на Вавилонија, еден еден од најважните антички градови, а се наоѓал блиску денешниот град Ал Хилаха во Ирак. Вавилон е грчката варијанта на акадското име Бабилу, е антички град во Месопотамија (модерен Ал Хилах, Ирак). Тоа бил "светиот град на Вавилонија од рано доба, и седиштето на Нововавилонското Царство од 612 п.н.е.. Градот се наоѓал до реката Еуфрат, на околу 90 км јужно од Багдад во денешен Ирак (провинција Babil). Рушевините од тој град биле откриени во почетокот на XX век (од Robert Koldewey и други).
Име
Името Вавилон произлегува од акадскиот збор Bab-ilim и означува Божја врата. Во подоцна време името се изменило во времето на Александар Македонски и се преобразило во Вавилон. Во еврејската Библија името на Вавилон гласи בבל (Бабел), толкувано од популарната етимологија како „збрка“. Името на акадски јазик Бабилу значи „божја порта“, а која била превод на сумерското Кадингира.
Историја
За првпат името Вавилон се споменува во текот на 3000 година п.н.е.. Околу 2200 г. П.н.е. Вавилон бил известен и како храмско место. Во време на царувањето на големиот цар Хамурапи (1792-1750 г. пр. Хр.) градот добил голема улогa во стариот Ориент. Тој завладеел со цела Месопотамија и е познат пред сè по Кодекс Хамурапи, еден од првите владетели кои се придржувал на закони. (Видете: Вавилонско право). Од тоа време наваму продолжил да биде главен град на Вавилонија, иако за време на 440-годишната доминација од Каситите (1595-1185), градот бил преименуван во Карандиунаш. Ги изградил Набукодоносор за својата жена, ќерка на Сијаксарс, крал на Медеса. Најраниот запис на Вавилон е обележан со дата и табла, за време на владеењето на Саргон од Акад. Околу 20 век п.н.е. бил окупиран од Аморитите (номадско Семитско племе), преплавувајќи ја Месопотамија од запад. Првата Вавилонска династија била основана од Субу-абум, но градот-држава немал многу овластувања на околната територија, сè додека не станал главен град на Хамурабиевата империја.
Во текот на 1595 година п.н.е. Вавилон паднал под власта на Хетите, а малку подоцна пак и под Каситите. Каситите градот-држава Вавилон го направиле престолнина на Вавилонија. Многу е веројатно, градот да станал религиозен центар за регионот во текот на 12 век п.н.е. кога Мардук се издигнал во врховен Бог на месопотамскиот пантеон. По 1158 година п.н.е. Вавилон бил управуван од разни династии кога потпаѓа под Асирија. Во времето на управувањето на царевите на Нововавилонското царство, кое било основано од Набопаласар (605-562 г. пр. Хр.), халдејската династија го достигнала својот расцвет, а подоцна оваа развивање го продолжил и неговиот син Навуходоносор II. Во 331 година п.н.е. Дариј III бил поразен од страна на Александар Македонски во Битката кај Гавгамела. Во октомври истата година, Александар со својата војска влегол во градот и бил дочекан како ослободител. Под негово раководство, градот повторно се развил и станал голем трговски центар. Но по смртта на Александар неговото царство било поделено помеѓу неговите генерали и бил подложен на многу војни, поради кое градот многу се запустил веќе во 275 година п.н.е. Градот исто така е познат и по познатата Вавилонска кула. Градот бил откриен помеѓу 1899 и 1917 година од страна на германскиот археолог Роберт Колдевеј. Според античкиот историчар Херодот, Вавилон бил “еден огромен град, раскошно изграден како ниту еден друг град во светот“. Градот би требалода има 86 километри должина изграден на три или четири катови. Вавилон бил изграден од двете страни на река Еуфрат. Градот бил опкружен од двојна градба.
Градот според Библијата
Самиот град бил изграден на Еуфрат и бил поделен на еднакви делови на левата и десната страна од реката, со стрмни корита со цел да ги спречат сезонските излевања на реката. Вавилон растел во големина и станувал повеличествен, но постепено потпаѓал под Асирска власт. Се претпоставува дека Вавилон бил најголемиот град во светот од 1770 п.н.е. до 1670 п.н.е. и повторно помеѓу 612 п.н.е. и 320 п.н.е. Веројатно бил прв град кој имал популција над 200.000 жители.
Знаменитости на градот
Прекрасните Семирамидини висечки градини се наоѓале таму. Тие се меѓу светските чуда на античкиот свет. Исто така, во Вавилон се наоѓала и познатата Вавилонска кула.
Облици на листови
Во ботаниката се користат следниве поими за опис на обликот на еден лист:
Твин Пикс: Огну, оди со мене
Твин Пикс: Огну оди со мене — американски психолошки филм од 2002 година, во режија на Дејвид Линч, и сценарио на Дејвид Линч и Роберт Енгелс. На филмот може да се гледа и како на пролог и како на епилог на телевизиската серија Твин Пикс (1990-91) создадена од Дејвид Линч и Марк Фрост.