Романска_воена_интервенција_во_Бесарабија
Битка кај Бeлци и северна кампања
Главниот организатор на одбранбените сили бил штабниот капетан Анатол Попа, ветеран од Првата светска војна, поранешен член на Централниот воен комесаријат во Кишинев вклучен во создавањето на 1-виот молдавски полк, кој претходно во јануари бил назначен од Сфатул Сари за воен комесар за округот Белци. Попа бил тој што всушност ја спровел одбраната, бидејќи Палади бил испратен од селанскиот конгрес на Белци на север да побарал помош од 8-та армија и Советот на народни комесари, додека Рудиев заминал за Кишинев за да учествува на Третиот Бесарабски селански конгрес. До 2 февруари, Попа успеал да собере пешадиски баталјон, две коњанички ескадрили, посебна митралеска чета, автомобилска чета и нецелосна артилериска батерија, дополнително засилени со вооружени групи селани од блиските Куболта и Хаснашени Мици. Така, вкупната сила вклучуваше, покрај војниците на градскиот гарнизон, до илјада доброволци организирани во Црвената гарда. Низ градот беа ископани ровови, а на главните влезни пунктови беа поставени пушки и митралези. На 3 февруари 1918 година, првата романска коњаничка дивизија го преминала Прут кај Скулени и напредувала кон Фалешти, каде што била стрелана од Црвената гарда; градот на крајот бил заземен по два последователни напади. Следниот ден, романскиот генерал Михаил Шина бил заробен од селските сили за самоодбрана во Обреја, но, откако едвај избегнал од линч, бил ослободен со напад на романската коњаница. Романските обиди да упаднат во Балци од југ на 4 февруари биле одбиени со митралески и артилериски оган, а напаѓачките трупи биле принудени да се повлечат поради големите загуби. Друг напад во близина на железничката станица, исто така, бил блокиран од отпорот на револуционерните војници и локалните доброволци. Имајќи нумеричка супериорност, романските трупи на крајот го окупирале градот околу 15 часот на 5 февруари по жестока битка, иако пукањето продолжило во градот до темнината. Напредувајќи кон север, романски одред ја зазеле Сороча на 6 февруари, а на 12-ти романските трупи им помогнале на полските легии да го заземат Јампол преку Днестар. Пешадискиот полк на Асландуз и Црвената гарда на Окница се приближиле до Белци само откако Романците го окупирале, и затоа не биле во можност да им дадат поддршка на одбранбените сили. Во текот на следните денови и до крајот на февруари, заедно со дел од бранителите на Белци и селските вооружени групи, овие трупи продолжиле да се борат против романското напредување по железничката пруга Белци-Окница (кај Софија, Дрокија, Тирнова и Дондушени), а потоа, под раководството на Палади, се борел со Романците во областа Рибница - Шолданешти. Во меѓувреме, помеѓу 5 и 6 февруари околу 1.000 луѓе биле уапсени и 20 застрелани во Белци од страна на романската армија како одмазда. Анатол Попа бил изведен пред воен суд и осуден на смрт, но помилуван поради неговата популарност и поканет да се приклучи на романската армија. Наместо тоа, тој решил да побегне и подоцна водел неколку советски единици во Руската граѓанска војна. Романската Сигуранта на 8 февруари објавила дека немирите меѓу селаните во областа Бечлци против романското присуство сè уште биле енергични.