cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Псевдокиселина
За разлика од матичната (отворено облична) оксокарбоксилна киселина, псевдокиселината има хирално средиште. Положбата на рамнотежа во оксокарбоксилните киселини, кон отворен облик или цикличната (псеводациден) облик, е под влијание на голем број фактори. Кај алифатичните 4-то и 5-то оксокарбоксилни киселини, интервентните супституенти помагаат во затворањето на прстенот. Алкените со интерактивните групи заменети cis едни со други, исто така, помагаат во затворањето на прстенот. Aрилските системи со интерактивни групи заменети ortho едни на други помагаат во затворањето на прстенот. Други фактори како што е ефектот на гем-диалкил (Торп-Инголдовиот ефект), електронските влијанија и стеричната збиеност, исто така, можат да влијаат на отворено-цикличната рамнотежа.
Како и карбоксилните киселини, псевдокиселините имаат „псевдокиселински“ деривати. Тие вклучуваат псевдоацил халиди, псевдоестери, ендоциклични и егзоциклични-N псевдоамиди и псевдоанхидриди. Како и алдехидите и кетоните, псевдокиселините имаат и „псевдокарбонилни“ деривати.
Опсада на Кастелнуово
Опсадата на Кастелнуово се одвила во јули 1539 година во истоимениот град, денешен Херцег Нови во Црна Гора, помеѓу силите на Османлиското Царство и Шпанската империја. Османлиите успеале да го заземат градот.
Хорор (жанр)
Хорор или ужаси — жанр од фикцијата што има за цел да предизвика страв, шок, вознемиреност или одбивност. Хоророт се дели на поджанрови: психолошки хорор и натприроден хорор, а спаѓа во доменот на шпекулативната фикција.
Преовладувачки елементи во овој жанр се: духови, демони, вампири, врколаци, ѓаволи, вештерки, чудовишта, вонземјани, дистописки и постапокалиптични светови, сериски убијци, канибализам, психопати, сатанизам, црна маѓија, култови и тортура.
Пред 1000 г
Хорор жанрот влече корени од фолклорот и религиозните традиции поврзани со смртта, задгробниот живот, злото, демоните и нивното отелотворение во личноста. Приказните се однесувале на суштества како: демони, вештерки, вампири, врколаци и духови. Во Европа хоророт за прв пат се среќава во делата на Античките Грци и Старите Римјани. Познатиотот роман од Мери Шели од 1818 година за Франкенштајн бил под силно влијание на митот за Хиполит, кого Асклепиј го оживеал по смртта. Еврипид напишал драми засновани на митот: Хиполит Калиптомен и Хиполит.
Плиниј Помладиот (61 до 113) ја раскажува приказната за Атинодор Кананит кој купил опседната куќа во Атина. Атинодор бил претпазлив затоа што куќата била евтина. Додека пишувал книга за филозофија, го посетил дух врзан во синџири. Духот исчезнал во дворот. Следниот ден, во дворот пронашле необележан гроб.
Елементи од хорор жанрот се појавуваат и во библиските текстови, особено во Откровението.
После 1000
Приказните за врколаци биле популарни во средновековната француска литература. Една од дванаесетте лаи од Марија Француска е приказна за врколак под наслов „Бисклавре“. Многу дела од хорор-жанрот потекнуваат од најсуровите личности од 15 век. Дракула се поврзува со влашкиот принц Влад III, чии наводни воени злосторства биле објавени во германски памфлети. Наводните сериски убиства на Жил де Ре се смета дека се инспирација за „Сината брада“. Мотивот на жена вампир е најчесто изведен од Ержебет Батори, и помогнал во појавата на хорор фантастиката во 18 век, како на пример преку книгата Трагика на историјата од Ласло Турочи од 1729 година.
XVIII век
Во XVIII век се забележува постепен развој на романтизмот и готскиот хорор жанр. Овој жанр се потпирал на пишаното и материјалното наследство од доцниот среден век, а се оформил со семиналниот и контроверзен роман од Хорас Волпол, Замокот Отранто (1764). Всушност, првото издание било објавено како да се работи за вистинска средновековна романса од Италија, откриена и повторно објавена од измислен преведувач. Откако било откриено дека се работи за современо дело, многумина го сметале за анахрон, реакционерен или едноставно со лош вкус, но веднаш станал популарен. Отранто бил инспирација за Ватек (1786) од Вилијам Бекфорд, Сицилијанска романса (1790), Мистериите на Удолфо (1794) и Италијанецот (1796) од Ен Редклиф и Калуѓер (1797) од Метју Луис. Многу хорор романи од овој период ги напишале жени и биле наменети за женската публика, а најчесто сценарио на романите било снаодлива жена да се најде во мрачен замок.
XIX век
Готскиот роман станал жанр кој денешните читатели го нарекуваат хорор литература од XIX век. Најпознати дела кои продолжуваат да бидат инспирација за романи и филмови и денес биле: „Ивица и Марица“ од браќата Грим (1812), Франкенштајн од Мери Шели (1818), „ Вампирот “ од Џон Полидори (1819), Мелмот скитникот од Чарлс Матурин (1820), „ Легенда за заспаната долина “ од Вашингтон Ирвинг (1820), Мумија (1827) од Џејн К. Лаудон, Ѕвонарот на богородичната црква од Виктор Иго (1831), Варнеј вампирот од Томас Пекет Перст (1847), делата од Едгар Алан По, делата од Шеридан Ле Фану, Чудниот случај на д-р Џекил и г-дин Хајд од Роберт Луис Стивенсон (1886), Сликата на Доријан Греј од Оскар Вајлд (1890), Невидливиот човек од Х.Г. Велс (1897) и Дракула од Брам Стокер (1897). Сите овие дела создале трајна вредност за ужасот што се потврдува во подоцнежните адаптации и реинтерпретации во романи, драми и филмови.
XX век
Наглата појава на евтини периодични списанија на почетокот од векот довело до процут во пишувањето хорор. На пример, Гастон Леру ја објавил својата серија „Фантомот од операта“ пред да стане роман во 1910 година. Во Русија, писателот Александар Бељаев ги популаризирал овие теми во својата приказна „Главата на професорот Довел“ (1925), во која луд доктор врши експериментални трансплантации на глава и реанимации на телата украдени од мртовечницата, и која првпат беше објавена како серијал за списание пред да биде објавена како роман. Подоцна, се појавиле специјализирани публикации за да им овозможат на хорор писателите простор за објавување на своите дела, а најпознати биле Чудни приказни и Непознати светови.
Влијателните хорор писатели од почетокот на 20 век почнале да објавуваат во овие списанија. Хорор авторот ХФ Лавкрафт и неговото дело Митот за Ктулу го популаризирал жанрот космички хорор, а М.Р. Џејмс е заслужен за редефинирањето на приказните за духови во тој период.
Сериските убијци станале честа тема. Жолтиот печат и сензационализмот на разни убијци, како Џек Мевосек, и помалку познатите, Карл Панцрам, Фриц Харман и Алберт Фиш, го овековечиле овој феномен. Ваквиот тренд продолжил во повоениот период. Во 1959 година, Роберт Блох, инспириран од сериски убиства го напишал Психо. Во 1981 година, Томас Харис го напишал Црвениот змеј, запознавајќи не со д-р Ханибал Лектор. Во 1988 година, било објавено продолжение на романот, Кога јагнињата ќе стивнат.
Првите кино филмови биле инспирирани од многу аспекти на хорор литературата и започнала традиција на снимање хорор филмови и негови поджанрови што продолжува до ден-денес. Сè до појавата на слешер и сплатер филмовите во 1960-тите и 1970-тите, стриповите (како оние објавени од EC Comics (најзначајни Tales From The Crypt )) ги задоволувале барањата на читателите за хорор сцени во 1950-тите, затоа што филмската технологија во тоа време не можела да ги понуди. Ваквите сцени ги направиле овие стрипови контроверзни, и како последица на тоа, често биле цензурирани.
Современите приказни за зомби со мотиви на живи мртовци се преземени од делата од Х.Ф Лавкрафт „ Ладен воздух “ (1925), „Во трезорот“ (1926) и „ Отфрлен “ (1926) и делото од Денис Витли „Чуден конфликт“ (1941). Романот „ Јас сум легенда “ од Ричард Матесон (1954) влијаел на цел жанр на апокалиптична зомби-фантастика во филмовите на Џорџ А. Ромеро.
Во доцните 1960-ти и раните 1970-ти, огромниот комерцијален успех на три книги - Розмариното бебе (1967) од Ајра Левин, Егзорцист од Вилијам Питер Блати и Другиот од Том Трајон - ги охрабрил издавачите да почнат да објавуваат многу други хорор романи, и на тој начин создавајќи „процут на хоророт“. Еден од најпознатите хорор писатели од крајот на 20 век е Стивен Кинг, познат по Кери, Сјаење, Тоа, Мизерија и неколку десетици други романи и околу 200 раскази. Други популарни хорор писатели од овој период се: Ен Рајс, Брајан Ламли, Греам Мастертон, Џејмс Херберт, Дин Кунц, Клајв Баркер, Ремзи Кембел, и Питер Штрауб.
Награди и здруженија
Здружението на хорор писатели ја доделува Брам Стокер наградата за врвни достигнувања во хорор жанрот, именувани во чест на Брам Стокер, автор на хорор романот Дракула.
Валандовска афера
Причини
Ангел Динев навлегол подлабоко во откривањето на причините за разврзувањето на Валандовската афера и според него таа произлегла од самоволието на Иван Карасулијата.
Почеток
На 7 декември 1899 година, Иван Карасулијата со својата чета влегол во Валандово со цел да зграби богат гркоман но притоа четата била откриена и дошло до неколку часовна престрелка со жандармеријата во која загинале двајца заптии, а четата успеала да се повлече без загуби.
Истрагата за овој инцидент ја презел солунскиот полициски иследник Ќазим бег, кој имал потекло од Тетово. Додека Ќазим бег започнал со измачувањата, војската го блокирала Валандово.
Поради мачењата Васил Тајтајкин и Гирџиков признале дека четата ја кријат Иван и Пено Гегови од село Балинци. Меѓутоа тие од своја страна се покажале како издржливи но властите сфатиле дека станува збор за поголем заговор и дека од левата страна на реката Струма се крие чета.
Истрага
Набргу во реонот започнале големи потери. Во село Балинци биле тепани 5 селани, во Ѓавато 12 души, во Грчиште 20 души. Во Богданци биле тепани: Гано Пеев, Христо Николов, Караискаак, Ичко Тодоров и други. Во куќата на Хаџи Мито биле уапсени десет души. Поради турските претреси и тепања од Богданци побегнале повеќе селани, а меѓу нив се наѓле Мицо Марков - кадијата, Дељо Колчов и Гоно Ванчев.
Во Богданци исто така биле уапсени уште деветмина, а меѓу нив и попот Фригор Јанев. На тој начин аферата се проширил постепено во Гевгелиско, Дојранско и Ениџевардарско.
Аферата набрзо го опфатила речиси целиот Солунски вилает, а се проширила и во Кавадаречко. Таму биле погодени селата Бегниште и Ресава.
Поради тепањата и апењата неселението почнало да испраќа жалби до странските дипломати во Солун. Под влијание на дипломатите, турските власти започнале постепено да ги ослободуваат уапсените, а од Солун дошла специјална комисија која требало да ги испита злосторствата на дојранскиот, гевгелискиот кајмакам и Мехмед паша кои биле отпуштени од своите должности.
Тоа било сторено со цел да се заблудат дипломатските претставници во Солун. Сето тоа придонело да дојде до смирување на апсењата и тепањата.
Возбновување на аферата
Во април 1900 година дошло до возобновување на аферата кога Ќазим бег убил по еден селанец во Тумба и Дабово и 4 овчари од село Бојмица.
Меѓу овчарите имало и едно 12 годишно дете. Потоа во Бојмица биле уапсени 6 селани и учителот Филип Георгиев кои биле сместени во затвор. Меѓутоа жената на учителот ги организирала селаните и тргнале кон Солун. Поради тоа биле прекратени апсењата.
Последици
Во текот на аферата бил поткажан Турчинот Мајмедин кој ја снабдувал Организацијата со пушки.
Тој од своја страна поткажал дека пушките му ги доставувал на Иван Делипетров од село Сехово. Делипетров признал дека купил пушка за себе, но по мачењето кажал дека му дал и една пушка Гоно Делиманов од Смоквица.
Тој бил уапсен и признал дека на селаните им дал 8 пушки и тие биле исто така уапсени. Уапсените селани биле осудени според член 54 од Османлискиот кривичен закон, односно за недозволено држење на оружје.
Иван Делипетров и Гоно Делиманов биле осудени на 5 години поради конспирација. Во текот на аферата биле мачени и тепани 150 души, а околу 100 биле уапсени.
Валандовската афера ќе биде повод Христо Матов да ја создаде револуционерната елегија „Валандовска песна“ со која се воспеала смелоста на народот.
Сирак (растение)
Сирак — род од многу видови на треви, што се одгледуваат како жито и фуражна култура. Успеваат во потоплите краишта. Видовите се автохтони во тропските и суптропските подрачја на сите континенти, покрај југозападното тихоокеанско подрачје и Австралазија. Ова растение спаѓа во потсемејството просолики (Panicoideae) и племето Andropogoneae (на кое припаѓа и шеќерната трска).
Одгледување и употреба
Обичниот сирак или алаваџиско просо (Sorghum bicolor), е мошне важна житна култура во светот. Се користи како храна (во зрна и меласата), сточна храна, за произведување на алкохолни пијалаци и за биогорива. Највеќето сорти се отпорни на суша и топлина, па затоа се од особено значење во суви краишта, каде оваа житарка е важна за прехраната на сиромашното и селското население. Во разни тропски региони, овие сорти играат важна улога и како храна за стоката по пасиштата. Кај луѓето, сиракот е мошне значајна прехранбена култура во Африка, Средна Америка и Јужна Азија и претставува „петта најважна житна култура во светот“.
Некои видови сирак содржат извесна доза на цијановодород, хорденин и нитрати, кои се смртоносни ако животнотите ги јадат додека растението е младо. При услови на суша и жештини, дури и возрасните растенија стануваат отровни.
Одгледување во Македонија
Во Македонија се одгледува скромно количество сирак. Во 2017 г. се произведени 45 тони сирак, што претставува значаен пад од 82 тони во 1996 и дури 346 тони во 1992 г.
Споредба со други прехранбени култури
На табелава е претставена хранливата содржина на сиракот во однос на други основни прехранбени култури.
Геном на сиракот
Во 2009, екипа на научни истражувачи од повеќе земји ја составиле низата на геномот на сиракот.
946 п.н.е.
946 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 946. година пред новата ера, 946. од првиот милениум п.н.е., 46. од 10 век п.н.е. и седма од 940-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4562 и 4563 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3804 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2814 и 2815 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 193 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 946 година се протега во 1690 и 1691, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1750 и 1751 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 403 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1615 и 1614 исламска година пред хиџра.
Список на државни водачи во 1295 година
Ова е список на државни водачи во 295 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Папа Павле VI
Павле VI, роден Џовани Батиста Енрико Антонио Марија Монтини (итал. Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini) бил римокатолички папа од 1963 до 1978. Тоа е почетокот на Католичката црква во време на поголемиот дел од Вториот Ватикански собор и играл голема улога за приложување на неговите решенија.
25 Лебед
25 Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 5,19.
UTC−06:00
UTC−06:00 — часовен појас кој отстапува шест часа од координираното универзално време (UTC). Во Северна и Јужна Америка се води како централен часовен појас за стандардно време и како планински часовен појас во текот на останатите осум месеци (летно сметање). Неколку латиноамерикански земји и некои други места го користат преку целата година.
Северна Америка
Централниот часовен појас (CST) е стандардно време во шестиот појас западно од Гринич, и почнува од 90-тиот меридијан. Се користи во Северна Америка, поточно делови од Канада, Мексико и САД.
Наводи
Časové pásmo
Битка кај Алборан
Битката кај Алборан се одвила на 1 октомври 1540 година на истоимениот остров во Алборанското Море, како дел од Османлиско-хабсбуршките војни. Шпанската флота, на чело со Бернардино де Мендоза успеала да им нанесе пораз на Османлиите на чело со Али Хамет.
Кабаре
Кабаре (француски: cabaret) е форма на забава која вклучува комедија, песна, танц и театар, и се изведува најчесто во собиралишта како што се ресторани и ноќни клубови со сцена за изведби, при што публиката седи на маси (често јадејќи и пиејќи) гледајќи ја изведбата. Собиралиштето само по себе може да се вика "кабаре". Почетокот на 20 век вовел револуционерно нова кабаре култура. Најпознати изведувачи биле Жозефин Бејкер и трансвестисткиот изведувач Жоао Франциско дос Сантос (Мадам Сата). Тематиката им варирала од политичка сатира до лесна забава.
Терминот е француски збор за баровите и кафулињата каде е роден овој начин на забава, како поуметнички тип од "пеечкото кафуле" (café-chantant). Зборот доаѓа од среднохоландскиот збор cabret, преку стариот севернофранцуски збор camberette, кој потекнува од доцнолатинскиот camera. Во основа значи "мала соба".
Англиска ренесанса
Ренесансата во Англија — културно и уметничко движење во Англија кое датира од почетокот на XVI век до раниот XVII век. Тоа е поврзано со паневропската ренесанса при што многу културни историчари веруваат дека потекнува од Тоскана во XIV век. Оваа ера во англиската културна историја понекогаш се нарекува „шекспировски“ или „елизабетански“ период, првиот период од англиската и британската историјата именуван според владетел монарх.
Космос-454
Космос-454 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Кабаре
Le Chat noir е едно од првите уметнички кабареа. Создадено е во 1881 од Родолф Сали (Rodolphe Salis) во Монмартр (кварт во Париз познат по честотата на уметници и интелектуалци). Ова кабаре било исклучително успешно и во него можеле да се видат познати лица од тој период - Алфонс Але, Жан Ришепен, Аристид Бријан, Пол Делме и други.
Англиска ренесанса
Поетите како Едмунд Спенсер и Џон Милтон пишувале дела кои го покажувале зголемениот интерес за разбирање на англиските христијански догми, како алегорискиот приказ на династијата Тјудори во „Вилинска кралица“ и прераскажувале за падот на човештвото од рајот во „Загубениот рај“; драматурзи, како што биле Кристофер Марлоу и Вилијам Шекспир, создавале театарски претстави за англискиот начин на сфаќање на животот, смртта и историјата. При крајот на династијата Тјудор, филозофите како Сер Томас Мор и Сер Френсис Бејкон ги објавиле своите сопствени идеи за хуманоста и аспектите за добро општество, помествање на границите на метаспознанието во тоа време. Англија дошла поблиску до модерната наука со Беконовиот метод, претходник на научниот метод.
Космос-454
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 2 ноември 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-454 бил надгледувачки сателит.
Кабаре
"Кабаре" исто така се однесува на борделите од средоземен стил - бар со маси и жени кои се шетаат меѓу нив и ја забавуваат клиентелите. Вообичаено овие установи одржуваат некаква форма на сценска забава: често пејачки и танчерки - при што нивната непристојност варира со квалитетот на установата. Меѓутоа, под кабаре денес се подразбира пософистицирана форма на забава, а во некои случаи се третира и како посебен вид на уметност.
Англиска ренесанса
Книжевност
Англија имала силна традиција за литература во англискиот народен јазик, која постепено се зголемувала со тоа што употребата на печатницата станала вообичаена во средината на 16 век. Оваа книжевна традиција на англиски јазик, во голема мера започнала со повикот на протестантската реформација да им се овозможи на луѓето сами да ја толкуваат Библијата наместо да го прифатат толкувањето на Католичката црква. Дискусиите за тоа како да се преведе Библијата за да може да се разбере од лаиците станала спорна. Желбата да им се дозволи на луѓето сами да ја читаат Библијата го навела Вилијам Тиндејл да објави свој превод во 1526 година. Овој превод станал претходник на Библијата на кралот Џејмс и извршил големо влијание во книжевноста.
Космос-454
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 352 км, а најмалото на 199.
Англиска ренесанса
Книжевност
Друг ран поборник за литературата кај народот бил Роџер Ашам, тутор на принцезата Елизабета за време на нејзините тинејџерски години кој денес честопати се нарекува „татко на англиска проза“. Елизабетанската литература вклучува поети како Едмунд Спенсер, чии стиови во „Фари Квин“ имале силно влијание врз англиската литература, но на крајот биле засенети од стиховите на Вилијам Шекспир, Томас Вајат и други. Делата на овие драматурзи и поети кружеле во форма на ракопис пред да бидат објавени. Претставите на англискиот ренесансен театар биле исклучително наследство во тој период.
На англиската театарска сцена имало низа драматурзи, меѓу кои гигантските фигури на Кристофер Марлоу, Вилијам Шекспир и Бен Џонсон. Самата Елизабета била производ на ренесансниот хуманизам учена од Роџер Ашам и пишувала поезија. Меѓу филозофите и интелектуалците биле Томас Мор и Френсис Бејкон. Сите монарси од династијата Тјудор од 16 век биле високо образовани, како и голем дел од благородништвото. Англиската мисла напредувала кон модерната наука со беконовиот метод, претходник на научниот метод. Книгата на обичната молитва, за прв пат била објавена во 1549 година, а на крајот на периодот Овластената верзија на Библијата (1611) оставила трајни влијанија врз англиската свест.
Сликарство
Англија била многу бавна во производство на визуелни уметности во ренесансни стилови, а уметниците во дворот на Тјудор главно биле увезувани сè уште по крајот на ренесансата. Ханс Холбејн бил извонредна фигура. Во англиската уметност доминирал портретот, а дури векови подоцна пејзажната уметност. Значаен англиски изум бил портрет минијатура. Иако формата била развиена во Англија од странски уметници, претежно фламански како Лукас Хоренбут, во доцниот 16 век се појавиле значајни сликари како Николас Хилиард и Исак Оливер. Портретската минијатура се ширела низ цела Европа до 18 век. Едно од позначајните дела бил портретот на Елизабета Прва кој бил внимателно развиен во еден детален и целосно нереалистички иконски стил.
Музика
Англиската ренесансна музика одржувала контакт со континенталниот развој многу повеќе отколку визуелната уметност и релативно успешно успеала да ја преживее реформацијата, иако Вилијам Бирд и другите големи личности биле католици. Елизабетанскиот мадригал се разликува но е поврзан со италијанската традиција. Томас Талис, Томас Морли и Johnон Доундленд биле други водечки англиски композитори.
Италијанската и англиската ренесанса биле слични во споделување на специфична музичка естетика. Во доцниот 16 век Италија била музички центар на Европа, а една од главните форми што произлегла од таа единствена експлозија на музичка креативност бил медригалот. Во 1588 година, Николас Јонг во Англија објавил колекција на италијански медригали по што започнала модата на медригалот во Англија. Англиската поезија била токму во вистинската фаза за да се случи ова пресадување, бидејќи форми како што на пример сонетот биле уникатно прилагодени кон мадригалите: навистина, сонетот веќе бил добро развиен во Италија. Композиторите како Томас Морли, единствениот современ композитор способен да застане рамо до рамо до Шекспир, и чиишто дела ќе преживеат. Тој објавил збирка, приближно на италијански начин но сепак со уникатен англиски стил. Многу од композициите од англиската мадригалска школа останале во стандардниот репертоар и во XXI век. Колосалните полихорални изведби на венецијанската школа биле предвидени во делата на Томас Талис и палестринскиот стил од римската школа веќе бил апсорбиран во музиката на мајсторите како Вилијам Берд.
Архитектура
И покрај некои згради во делумно ренесансен стил од владеењето на Хенри VIII, особено Судската палата Хемптон, исчезнатата палата Нонсух, палатата Сатон и кулата Лејер Марни, вистинската ренесанса се појавила во Елизабетанската архитектура на крајот на векот. Под влијание попрво на северна Европа отколку на Италија.
Додека заживувањето на класиката довело до процут на италијанската ренесансна архитектура, архитектурата во Велика Британија имала поеклектичен пристап. Архитектурата од времето на Елизабета задржала многу готски елементи. Црковната архитектура во суштина продолжила во доцниот готски стил до реформацијата, а потоа запрела скоро целосно, иако црковните споменици честопати имале класични стилови. Неколкуте нови црковни згради обично биле сè уште готски во стил, како капелата Ленгли од 1601 година.
Споредба на англиските и италијанските преродбеници
Воената инвазија од католичка земја, Шпанија, не успеала но се случила културната инвазија од друга католичка област, Италија. Англиската ренесанса е различна од италијанската ренесанса на неколку начини. Доминантната уметнички форми на англиската ренесансна биле литературата и музиката. Ликовната уметност во англиската ренесансна била помалку значајна во споредба со италијанската ренесанса. Англискиот период започнал многу подоцна од италијанскиот, кој обично се смета дека започнал со Данте, Петрарка и Џото во почетокот на 1300-тите години и се движел кон маниризмот и барокот за време на 1550-тите години или порано. Спротивно на тоа, за англиската ренесанса може да се каже дека започнала во 1520-тите и продолжила можеби до 1620 година.
Бавна транзиција и мешавина
Непоколебливите англиски размислувања се прилепувале на стариот ред на нештата и во втор план се ставале последните остатоци од еден стил што со векови бил дел од животот. Така ренесансатата, која пристигнала во Англија, по крвавите војни на розите овозможувала да се мисли на уметноста и луксузот, платена патарина за готиката која пристигнувала, а резултатот била единствена смеса, при што готиката сега била заборавена и никогаш не се дознало зошто таму постоела ренесансата. Тоа е повеќе талентот со кој сплетот од материјали бил создаден, потоа широките маси, сѐ уште љубопитните елаборати и размерот на величественост, којашто на стилот и го дала својот шарм повеќе од секоја друга нејзина оригинална композиција. Нешто од овој ист шарм можелo да се најде во голем дел од литература на оваа ера, во согласност со суптилната врска меѓу литературата и уметноста од било кој период. Тоа е бесправната мешавина од готското и грчкото карактеризирање на Елизабета каде што Шекспир го отелотворил неговиот Сон на летната ноќ со готски самовили кои живееат во атинските шума, и поетот Едмунд Спенсер кој ги исполнува неговите страници со грандиозноста на средновековните чудовишта и класичните маски. Шекспир бил производ на ренесансата. Бура и поставувањето на Трговецот од Венеција биле директни резултати на овој дух.
Критики на идејата за англиската ренесансна
Поимот за именување на овој период "Ренесанса" е модерен изум, кој бил популаризиран од страна на историчарот Јаков Буркхард во XIX век. Идејата за ренесансата се нашла под зголемена критика од страна на многу културни историчари од кои некои тврделе дека „англиската ренесансна“ нема вистинско поврзување со уметничките достигнувања и целите на северноиталијанските уметници (Леонардо, Микеланџело, Донатело), кои пак се тесно идентификувани со ренесансата. Всушност, Англија веќе доживеала процут на литературата и тоа пред повеќе од 200 години пред времето на Шекспир, кога создавал Џефри Чосер. Популаризирањето на англискиот јазик од страна на Чосер како медиум за книжевни композиции наместо латинскиот се случило само 50 години откако Данте започнал да го употребува италијанскиот јазик во сериозната поезија. Во исто време Вилијам Лангланд и Џон Говер, исто така пишувале на англиски јазик. Стогодишната војна и потоа граѓанската војна во Англија позната како Војна на розите, веројатно го попречувани уметничкиот развој сè до релативно мирното и стабилно време на владеење на Елизабета I кога биле дозволени изведби на драми. Дури и во текот на овие воени години, Томас Малори бил забележлива фигура. Од оваа причина, научниците наше нешто чудно во периодот дискутабилно наречен англиска ренесанса; КС Луис, професор по средновековна и ренесансна книжевност на Оксфорд и Кембриџ, славно му забележал на својот колегата дека тој „открил“ дека англиската ренесанса не постои, и дека ако имало таа „немала никаков ефект“.
Историчарите, исто така, почнале да го сметаат зборот „ренесанса“ како непотребен збор кој подразбирал недвосмислено позитивена „преродба“ од наводно попримитивниот средниот век. Некои историчари го поставиле прашањето „ренесанса за кого?“, посочувајќи, на пример, дека статусот на жената во општеството, веројатно се намалил за време на ренесансата. Многу историчари и културни историчари сега претпочитале да го користат терминот „ранонововековен“ за овој период, неутрален термин кој го нагласувал период како преоден кој довел до модерниот свет, но немал позитивни или негативни конотации. Други културни историчари посочувале дека постоел уметнички расцут во Англија за време на Тјудор, кулминирајќи со Шекспир и неговите современици.
Поважни фигури во англиската ренесанса
Како што е прикажано во портретот Вилијам Шекспир бил главна фигура на англиската ренесансна, (непотврден уметник и авторитет). Поголеми кинижевни дејци во англиската ренесансна биле:
Холандски референдум за Европскиот устав, 2005
Холандскиот референдум за одобрување на договорот за воведување на Европскиот устав беше консултативен референдум којшто беше одржан на 1 јуни 2005 година за да се одлучи дали Холандија ќе го ратификува предложениот Устав на Европската Унија.
Гласањето беше одржано на првиот национален референдум одржан по повеќе од 200 години и не зависеше од владата што значеше дека иако електоратот го одбие Уставот тој теоретски сè уште би можел да биде ратификуван од државата. Владата рече дека и покрај тоа што ќе мора да го почитуваат одлучувачкиот резултат излезноста на гласачите беше 30%. Официјалните резултати велат дека 61.6% од гласачите гласале против Уставот при излезност од 63.3%.
Прашањето што им беше поставено на гласачите гласело:
Дали сте за или против Холандија да го одобри Договорот за воведување на Европски устав?
Можните одговори беа за (voor) и против (tegen). На некои гласачки места во поголемите градови беше можно да се остави празно гласачкото ливче. Оваа опција не се броеше во резултатите,но им дозволи на гласачите да гласаат воздржано.
Референдумот се одржа само 3 дена откако францускиот референдум за Уставот беше завршен со одбивање. Поради тоа што сите земји - членки на Европската унија мора да го ратификуваат Договорот за да стапи на сила, некои сметаа дека холандскиот референдум е непотребен. Но припадниците на холандската кампања за Уставот апелираа до електоратот да избегнат да ја оштетат позицијата на Холандија во Европа на истиот начин како што тоа го направија Французите во некои делови што ја ослабнаа позицијата на Франција. Пред плебисцитот многу припадници на кампањата против Уставот го изразија својот став дека француското одбивање на Договорот ќе ги охрабри Холанѓаните да го следат нивниот став. Второто не на референдумот во една од основачките земји на проектот за европска интеграција беше оценето како поседување моќ за да го убие Договорот. Анкетите на јавното мислење во деновите пред референдумот покажаа дека кампањата против Уставот има јасно водство.
Кампања
Владеачката и поголемите опозициски партии што сочинуваат 80% од пратениците во државниот парламент го поддржаа Уставот заедно со поголемите весници. Партиите на коалицијата Христијански демократски апел, Народна партија за слобода и демократија и Демократи 66 ја поддржаа кампањата за Уставот како и опозициската Лабуристичка партија и Зелената левица. Социјалистичката партија, Листата Пим Фортјун, Групата Вајлдерс, Реформираната политичка партија и Христијанскиот сојуз и се приклучија на кампањата против Уставот.
Резултатот е очигледен бидејќи најголемата партија од кампањата против Уставот беше Социјалистичката партија којашто освои 6% од гласовите на последните избори. Кампањата за Уставот беше поддржана од сите поголеми политички партии (поголемиот дел од нив беа претходно и директно оние против коишто се гласаше и загубија на изборите).
Анкетите на јавното мислење во месеците пред гласањето покажуваа поделба на јавноста во врска со ова прашање, но како што референдумот се приближуваше кампањата против Уставот имаше јасно водство;но повеќе од половина од електоратот призна дека знае многу малку или воопшто не знае за содржината и одредбите од Уставот.
Популарното гласање преку интернет наречено референдум визер започна на 21 април, но наиде на критики дека влијае врз Уставот посочувајки дека дури тие коишто најмногу се против Уставот добиваат позитивни одговори за него, бидејќи прашањата за демократијата и животната средина не се толку важни за Уставот.Телевизиските програми со кампањата за Уставот предизвикаа контроверзност за зголемување на можноста од војна и хаос во Европа ако Уставот беше одбиен. Најемотивната од сите реклами што прикажуваше емотивни слики од холокаустот и масакрот во Сребреница никогаш не беше емитувана во кампањата за Уставот, но националните вести добија нов изглед и се посирамашни информации.
Анкетата на ТНС/НИПО од 19 мај покажа дека 38% од луѓето имаат намера да гласаат од кои 27% за и 54% против Уставот. Анкетата на истата организација од 30 мај 2 дена пред референдумот дојде до заклучок дека 58% од тие што ќе гласаат ќе гласаат против Уставот.Како што се приближуваше референдумот, припадниците на кампањата за Уставот предвидуваа пораз, а некои дури искажаа олеснување заради француското одбивање на Уставот земајќи го предвид фактот дека Холандија нема да биде првата и единствена држава која ја попречува ратификацијата иако францускиот резултат на кампањата против уставот и даде поголема легитимност и прифатеност и и сугерираше на јавноста дека позицијата на Холандија во Европа нема значајно да биде оштетена ако се гласа против иако некои одеа дотаму и велеа дека Холандија ќе изгледа како будала пред останатите држави во Европа.
Причини за одбивање
Според анкетата на Морис де Хонд, 30% од противниците на Уставот го искористија референдумот како можност да ја покажат своето незадоволство од владата наместо да ги ограничат своите размислувања на содржината од Договорот којашто беше ставена пред нив.За време на референдумот холандската централно десно ориентирана коалициона влада предводена од Јан Петер Балкененде поминуваше низ период на непопуларност, бидејќи се обиде да ги намали јавните трошоци и имаше широка алузија со политичката елита на земјата.
Некои проблеми поврзани со Европската унија што ги поттикнаа гласовите против Уставот не беа цврсто поврзани со одредбите на Уставот. Дебатата за пристапот на Турција кон Европската унија како и земјите од Источна Европа наметна стравови од зголемување на имиграцијата или немање работни места во новите земји - членки. Исто така, Холандија не одржа референдум за еврото и тоа покрена грижа дека неговото прифаќање ќе доведе до зголемување на трошоците за живеење (комбинирано со статусот на холандските граѓани е најголемо по глава на жител во Европската унија), околу 30% од гласачите ја искористија можноста да му се одмаздат на политичкото раководство што бараше зголемување на европската интеграција на начин што тоа не ја вклучуваше јавноста до оној степен до којшто требаше да биде направена.
Поголема група гласачи гласаа против од причини што беа поврзани со самиот Устав.48% мислат дека новиот Устав беше полош од постоечките договори и 44% го сметаа намаленото влијание на Холандија во Европската унија дека ќе се подобри со Договорот што е важна мотивација.Поврзан со ова е и стравот дека ќе станат предоминантни некои држави во Европската унија (посебно Обединетото Кралство,Франција и Германија).Перцепцијата на агресивен и решителен став од кампањата за Уставот одврати многу гласачи.Министерот за правда Пјет Хен Донер предупреди дека одбивањето би ги зголемило можностите за војна и изјави дека Х во ХДА (за христијански) имплицира дека гласате за Уставот.Министерот за економија Лоренс Јан Бринкхорст рече дека светлата ќе се изгасат во случај Уставот да биде одбиен и дека Холандија ќе стане „Швајцарија во Европа“. Народната партија за слобода и демократија се повлече од контроверзното телевизиско емитување кадешто одбивањето беше поврзано со холокаустот, геноцидот во Сребреница и терористичките напади од 11 мај 2004 година во Мадрид. Ова сериозно и наштети на кампањата за Уставот.
Пливање
Пливање може да се однесува на:
Екваторска клима
Екваторска клима или влажна тропска клима — вид на тропска клима присутна во појаси од 10. до 15. напоредник од екваторот. Се одликува со висока средна годишна температура, мали температурни разлики и дождови во текот на целата година. Подрачјата со оваа клима обично ја носат ознаката Af според Кепеновата класификација на климата. Екваторската клима типично е врела, многу влажна и дождлива.
Опис
Тропските дождовни шуми имаат вид на тропска клима каде не постои сува сезона — сите месеци имаат просечни врнежи од барем 60 мм. Деновите се климатски слични еден на друг, а температурната промена помеѓу денот и ноќта може да е поголема од просечната температурна промена во текот на годината.
Екваторски клими и тропски пасатни клими
Кога во екваторските клими повеќе преовладува меѓутропската конвергентна зона (ITCZ) отколку пасатите (без циклони или ретко), тие се нарекуваат екваторски клими во потесна смисла. Кога случајот е обратен, тогаш го носат името тропски пасатни клими. Во чистите екваторски клими, атмосферскиот притосок е низок и речиси постојан. Оттука, ветриштата се ретки и обично слаби (со исклучок на слаби развигори по крајбрежјето), додека кај тропските пасатни клими, кои се поддалечени од екваторот, ветрот е речиси постојан и имаат посиромашни дождовни шуми.
Градови со екваторска клима
Азија
Океанија
IC 749
IC 749 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Екваторска клима
Градови со екваторска клима
Африка
IC 749
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 749 се споменува и како UGC 8310, MCG 3-34-6, CGCG 101-10, IRAS 13113+1720.
Екваторска клима
Градови со екваторска клима
Америка
IC 749
Откривање
Објектот е откриен на 23 јули 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 749 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 749 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 13 м 50,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 4' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на IC 749 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45983.
Источен блок
Источен блок — термин кој ја означува групата на држави, главно со комунистичко уредување, блиски или во сојуз со СССР во текот на Студената војна, односно во периодот од крајот на Втората светска војна до демократизацијата на Советскиот Сојуз во 1990.
Список на државни водачи во 705 година
Ова е список на државни водачи во 05 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
36 Лебед
36 Лебед — ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 5,58.
Пролетен гороцвет
Пролетниот гороцвет (науч. Adonis vernalis) — повеќегодишно цветно растение од то лутичиња (Ranunculaceae) што вирее на суви ливади и степи во Евроазија. Се среќава и во помали изолирани подрачја во Шпанија на запад до средна и јужна Европа и до Шведска на север. Главните области на распространетост се Панонската Низина и Западносибирската Низина.
За разлика од највеќето други европски видови на гороцвет, цветовите на ова растение се појавуваат на пролет, имаат пречник од 80 мм и по 20 светложолти ливчиња.
Растението е отровно бидејќи содржи соединенија погубни за срцето како адонидин и аконитна киселина, но се употребува како украсно растение.
Во Македонија
Во Република Македонија растението е присутно само во околината на Куманово.
Премиер лига на Англија 2010-2011
Сезоната 2010-11 во Премиер лигата беше 19-та сезона од основањето на Премиер лигата во 1992. Сезоната започнала на 14 август 2010, а завршила на 22 мај 2011.
Титулата ја освоил Манчестер Јунајтед. Најдобри стрелец биле Карлос Тевез (Манчестер Сити) и Димитар Бербатов (Манчестер Јунајтед) со 20 постигнати гола.
Герман (планина)
Герман — средновисока планина во крајниот североисточен дел на Македонија, помеѓу котлината Славиште на југ, долината на Пчиња на север, планината Козјак од запад и масивот Билино од исток. . Највисок врв е Модра Глава (Герман) (1.390 м н.в). Височината на главното било кое има правец на протегање сз–ји е изедначена на околу 1.300 м, а само наместа се издигаат височинки. Во наведениот правец тоа е долго 9 км. Припаѓа на Родопскиот планински систем, односно таа е од тип на стара грамадна планина. Геолошкиот состав е претставен со: гнајсеви, микашисти, зелени шкрилци и др. Неговите страни се дисецирани со голем број речни текови. Планината е сиромашна со шумска вегетација, поради што се активни рецентните ерозивни процеси. Во највисоките делови е сместено селото Герман. .
Прашка пролет
Прашка пролет (Pražské jaro, Pražská jar) — периодот на политичка либерализација во Чехословачка во времето на доминацијата на СССР со Источниот блок, по Втората светска војна. Прашката пролет започнала на 5 јануари 1968 г. година со доаѓањето на власт како Прв секретар на Комунистичката партија на ЧССР на реформистот Александар Дубчек, и траела до 21 август истата година кога Советскиот Сојуз и дел од сојузниците од Варшавскиот пакт извршиле инвазија врз Чехословачка и промена на политичкото раководство.
Реформите кои ги спроведувал Дубчек имале за цел да обезбедат повеќе демократски права за граѓаните и делумна децентрализација на економијата. Меѓу реформите кои биле спроведени биле: поголемата слобода на медиумите, слобода на говорот и слободно движење и патување. Реформите не биле прифатени од останатите комунистички земји, пред сѐ од СССР. Поради несогласувањето со нив, воените сили од неколку земји предводени од СССР извршиле инвазија врз Чехословачка, ги прекинале реформите и по кратко време воспоставиле нова власт која била целосно лојална на советскиот модел.
Реформи
Во февруари 1968 г, на 20-годишнината од преземањето на власта во Чехословачка од страна на комунистите, Дубчек одржал говор во кој ги образложил потребите за промени по триумфот на социјализмот. Тој рекол дека е потребно да се „зајакне водечката улога на партијата поефективно“ и признал дека, и покрај настојувањето на неговиот претходник Клемент Готвалд за подобри односи со општеството, Партијата пречесто преземала непопуларни одлуки за тривијални прашања. Дубчек објавил дека мисијата на Партијата е да „изгради напредно социјалистичко општество засновано на здрави економски темели&... социјализам кој ќе кореспондира со историските демократски традиции на Чехословачка, во согласност со искуствата на другите комунистички партии...“