cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Правило на благословот
Правило на благословот (1QSb) е  фрагмент за кој се сметало дека е дел од свитокот Правило на заедницата, најден во пештерата 1 кај Кумран. Дел е од Свитоците на Мртвото Море. Свитокот е еден од двата додатока (заедно со есхатолошкиот свиток Правило на конгрегацијата), кои следат по книгата Правило на заедницата, што е еден од првите седум свитоци откриени кај Кумран.
Правило на благословот содржи три куси инвокации на Бога, што би требало да се употребат за време на крајот од времето: една за генерално собрание на племето на Израел, каде се опишува некој вид на „жива вода“ која ги носи во новсојуз со Господ, а втората се однесува на синовите на Задок, кои се одбрани од Бога да делуваат како „ангели“ и да го водат Израел по Војната. Третата се однесува на месијата, кој треба да се појави во Израел. Слични молитви има во другите свитоци. Некои сметаат дека овој ракопис содржел збирка на молитви за општа, секојдневна употреба.
Кочијаш (соѕвездие)
Кочијаш (Auriga) e соѕвездие на северното небо. Латинското име е Auriga. Едно е од 48-те соѕвездија кои ги забележал Птоломеј. Најсјајната ѕвезда е Капела.
Голак (Тработивиште)
Градиште – Голак  — археолошко наоѓалиште во околината на местото Тработивиште кај градот Делчево. Наоѓалиштето претставува градиште од доцната антика.
На јужните падини на Голак, до изворите на реката Лошана се издига висок рид со зарамнето плато на кое има остатоци од темели. Во внатрешноста на градиштето може да се сретнат фрагментиод питоси и покривни ќерамиди.
Мухамед Џамал Калифа
Мухамед Џамал Калифа (арапски:محمد جمال خليفه‎ ) е поранешен саудиски стопанственик и сопруг на една од сестрите на Осама Бин Ладен.
Сатир (митологија)
Сатир (грчки: σάτυρος) — машки суштества во старогрчката митологија. Се верувало дека живееле во Аркадија, како и божеството Пан. Најчесто биле претставени како мажи со коњски уши, коњска опашка и со нагласена ерекција, но се среќаваат и поинакви претстави, како: брадати старци (Силени) или како момчиња. Нивниот пандан во римската митологија биле фауните. Тие се чест мотив во уметноста. Еден од најпознатите примери е Праксителовиот Сатир чија копија се наоѓа во музејот на Капитол, во Рим.
ТВ 2
ТВ 2 (алб. Televizioni dy) или само „Дуе” е приватна телевизиска станица, која емитува на албански јазик во Гостивар, Тетово и регионот. Телевизијата е партнерска станица на албанската редакција на Гласот на Америка.
Запчест Леден Гребен
Леденикот Закари (Антарктик)  (-67.21667°N, 49.08333°W) е мал леден гребен која се граничи со јужната страна на Полуостровот Сакелари во Земјата Ендерби. Исцртано од руски картографи од воздушни фотографии направени од Советска антарктичка експедиција, 1961–62. Руското име значи „заби“ и се однесува на назабениот природата на ледениот фронт кога се гледа во план.
Пар сцени со радар со синтетичка бленда (SAR) над регионот на Кејси Беј, Антарктик, беа добиени со помош на сензорот SAR на C-појасот (5,7 cm бранова должина) на Европскиот сателит за далечинско сензорирање 1 (ERS-1). Двете сцени беа примени во станицата Сјова, со помош на параболоидната антена со опсег од 11 m S/X, на 7 декември и 10 декември 1991 година за 3-дневниот период на ледена фаза на ERS-1. Интерферометриската обработка на двете SAR сцени произведе јасен интерферограм на ледениот гребен Zubchatyy, кој може да биде поврзан со деформации од океанската плима.
Иако топографските рабови не можат да се отстранат од целокупните рабови, тие може да се сметаат како во рамките на циклусот 0,25, бидејќи површинската брановидност на ледениот гребен Zubchatyy е во опсегот на висина од 0–40 m.
Кога ќе претпоставиме дека добиените рабови со поместување се состојат само од вертикалната компонента, пресметаната вертикална промена на ледената полица Zubchatyy во текот на 3 дена може да се процени како максимум 41,5 cm; оваа промена е конзистентна со промената на океанската плима од 35,2 cm предвидена од моделот 0RI96 од Matsumoto et al. (1995).
Во преодната зона помеѓу површината на ледената покривка и површината на ледената плоча, линиите за заземјување може јасно да се идентификуваат со појаси широки 1–3 km на рабови со густо поместување во интерферограмот. Кога се усвоени соодветни вредности за физичките својства на мразот, а дебелината на ледената плоча се претпоставува како 300 m во равенката за деформација од Холдсворт (1977), ширината на преодната зона резултира со околу 45 m за моделот на минливо лази и околу 230 m за моделот на еластична деформација, соодветно.
Овие вредности се помали за фактор 10-45 од фактички добиените вредности од околу 2 km на ледениот гребен Zubchatyy. Иако може да биде потребна рафинирана анализа со комбинирана употреба на SAR сцени со различен опсег/различен агол на изглед, SAP интерферометријата се покажа како моќна алатка за проучување на динамиката на мразот и плимата на океаните околу Антарктикот.
Дејвид Боуви
Дејвид Роберт Џоунс, познат како Дејвид Боуви (роден на - починал на ) — англиски музичар, глумец, музички продуцент и аранжер. Боуви имал водечка улога пет децении во светот на поп-музиката. Боуви е широко признат како иноватор, особено за неговата работа во 70-тите, и познат по неговиот специфичен глас и интелектуалната длабочина во работата. Боуви за првпат допрел до јавноста во јули 1969 година, кога неговата песна „Space Oddity“ ја достигнал англиската топ 5 список на синглови. По тригодишен период на експериментирање, тој повторно се појавил во 1972 година за време на гламурозната рок ера со темпераментното, андрогено второ „јас” Зиги Стардаст, предводен од хит-синглот „Starman“ и албумот „The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars“. Влијанието на Боуви во тоа време, како што е опишано од биографот Дејвид Бакли, ги предизвикало основните верувања на рок-музиката на негово време и го создаде можеби најголемиот култ на поп-културата. Релатвно краткиот живот на личноста Зиги покажала само еден дел од кариера, одбележана со континуирана реинвенција, музичка иновација и впечатлива визуелна презентација.
Во 1975 година, Боуви го достигнал најголемиот успех во Америка со број еден синглот „Fame“, напишан заедно со Џон Ленон, и со хит-албумот „Young Americans“, кој го карактеризира пејачот како „пластична душа“. Музиката покажала радикална промена во стилот, и отпрвин отуѓила многу од неговите англиски приврзаници. Потоа тој ги збунил очекувањата на неговата издавачка куќа и неговата американска публика со снимањето на минималистичкиот албум „Low“ (1977 година) - првиот од трите соработувања со Брајан Ено во наредните две години. Сите три албуми од таканаречената „Berlin Trilogy“ стигнале на англиската топ 5 листа и заработиле трајни критички пофалби.
По нееднаквиот комерцијален успех во доцните 70-ти, Боуви го добил англискиот број 1 со синглот од 1980-та „Ashes to Ashes“ и моменталниот албум, „Scary Monsters (and Super Creeps)“. Тој се здружил со групата „Queen“ за изработка на број 1 хитот во Англија „Under Pressure“ од 1981 година, а потоа достигнал нов комерцијален врв во 1983 со албумот „Let`s Dance”, во кој се наоѓаат песните „Let`s Dance“, „China Girl“, and „Modern Love“. Во текот на 90-те и 2000-те, Боуви продолжил со експериментирање во музичките стилови, вклучувајќи blue-eyed soul, industrial, adult contemporary, и jungle стил. Неговиот последен снимен албум бил „Reality“ (во 2003 година), којшто бил поддржан со Reality-турнејата (2003 - 2004 година).
Биографот Дејвид Бакли изјавил за Боуви: „Неговото влијание бил уникатно во поп-културата - тој ограничи и измени повеќе животи отколку која било споредлива фигура“. Во анкетата на БиБиСи од 2002 година за 100 најдобри Британци, Боуви бил на 29-то место. За време на неговата кариера, тој продал 136 милиони примероци од неговите албуми. Во Англија му биле доделени 9 платинести сертификати за албумите, 11 златни и 8 сребрени, а во Америка 5 платинести и 7 златни сертификати. Во 2004 година се пласирал на 39-то место на списокот на списанието „Ролинг Стоун“ на 100 најдобри артисти на сите времиња, и на 23-то на списокот на најдобри пејачи на сите времиња.
Рани години
Семејството се преселило во 1953 во блиското предградие Бромли, каде што две години подоцна Боуви бил преместен во училиштето Burnt Ash Junior. Неговиот глас од школскиот хор бил опишан како „адекватен“, а неговото свирење покажалало надпросечна музичка способност. На деветтата година, неговото играње за време на новововедените часови по музика и играње било неверојатно имагинативно: наставниците ги нарекувале неговите интерпретации живоуметнички, а неговиот став зачудувачки за едно дете.
Тоа бил необично техничко училиште, како што напишал биографот Кристофер Сандфорд:
Боуви студирал уметност, музика и дизајн. Откако Тери Барнс, неговиот полубрат, го вовел во модерниот џез, неговиот ентузијазам за музичари како Чарлс Мингус и Џон Колтреин ја натерало неговата мајка да му поклони пластичен алто-саксофон во 1961 година година. Тој наскоро држел часови кај еден музичар од неговата населба. Бил сериозно повреден во училиште во 1962 година, кога неговиот другар Џорџ Андервуд со прстен го удрил по левото око, во борбата за некое девојче. Докторите се плашле дека може да го загуби видот на окото, па затоа морало да отсуствува од училиште наредните 4 месеци поради неколку серии операции,. Штетата не можела да биде целосно поправена, оставајќи го со грешна длабока перцепција и привремена дилатирана зеница (второто направи да има Боуви различно обоени очи, иако и двата ириса ја имаат истата сина боја). И покрај нивните тепачки, Андервуд и Боуви останале добри пријатели, и Андервуд заминал да создава уметнички дела за раните албуми на Боуви
1962-1968 : the Konrads to the Riot Squad
Напредувајќи од пластичен саксофон до вистински инструмент во 1962, Боуви го формирал својот прв бенд на 15 години. Свирејќи рокенрол на локални младински собири и венчавки, the Konrads имале променлив состав од помеѓу четири и осум членови, помеѓу кои и Андервуд. . Следната година, кога Боуви го напуштил техничкото училиште, ги известил своите родители за намерата да стане поп ѕвезда. Неговата мајка веднаш ја средила неговата вработеност како другар на електриката. Исфрустриран од неговите другари од бендот и од нивните ограничени желби и ставови, го напуштил својот бенд и се приклучил кон the King Bees. Toj му пишал на новоуспешниот претпиемач Џон Блум да го направи истото за нив, што Брајан Епштеин го направил за Битлси и да заработи уште еден милион. Блум не одговорил на неговата понуда, но го упатил до партнерот на Дик Џејмс, Лесли Кон и го склучиле првиот договор.
Незадоволен со неговото сценско име Дејви Џоунс, кое во средината на 60-те предизвикало забуна поради Дејви Џоунс од The Monkees, Боуви го изменил своето име според американскиот жител од 19 век Џим Боуви и ножот кој тој го популаризирал. Неговиот соло-сингл од Април, 1967, „The Laughing Gnome“, користејќи забрзан вокален стил, не поминал на топ-листата. Шест месеци по издавањето на неговиот деби албум, David Bowie, мешавина од поп, психоделиа и театралност, го следело истата судбина. Требало да биде неговото последно издавање за период од две години.
Фасцинацијата на Боуви од бизарното била разгорена кога го запознал танчерот Линдзеи Кемп : „''Живееше со неговите емоции, бил прекрасно влијание за мене. Неговиот живот ден за ден бил најтеатралната работа што ја имав видено. Бил се што мислев дека Бохемијата е воопшто. Се приклучив на циркузот''“. Кемп за неговиот дел изјавил: „Јас всушност не го учев да биде мимичен уметник, но да биде повеќе свој однадвор...Му овозможив да ги ослободи ангелот и демонот од неговата внатрешност“. Учејќи ја драмската уметност заедно со Кемп, од авандгардскиот театар и мимика за италијанскиот commedia dell’arte, Боуви бил нурнат во создавањето на ликот да го претстави на светот. Сатиричниот живот во британскиот затвор, од Боуви напишаната песна „Over the Wall we go“ станала песна за Оскар во 1967. Уште една композиција на Боуви, „Silly Boy Blue“ бил издадена од Billy Fury, следната година. По Кемп, Боуви учествувал заедно со Хермион Фертингеил во поетски менует, а двајцата започнале и да се гледаат. Тие подоцна започнале да живеат во стан во Лондон заедно. Свирејќи акустична гитара, оформиле група со Боуви и басистот Џон Хачинсон. Во периодот помеѓу септември 1968 и почетокот на 1969 година, кога Боуви и Фертингеил раскинале, триото извеле мал број концерти, комбинирајќи фолк, мерси-бит, поезија и мимика.
1969-1973: Од Space Oddity до Hunky Dory
Поради недостатокот од комерцијален успех, Боуви бил присилен да се обидува да заработува на различни начини. Тој се појавил во Lyons Maid-рекламата за сладолед, но бил одбиен за друга од Kit Kat. Бил направен 30-минутен филм со настапи од негов репертоар, Love You till Tuesday, со намера за негово промовирање. И покрај неиздавањето до 1984, филмските снимања во јануари 1969 довеле до неочекуван успех кога Боуви им кажал на продуцентите дека има нова песна за нивниот филм. Потоа тој со намера сними песна, што ќе го обезбеди неговиот комерцијален пробив. „Space Oddity“ била издадена подоцна истата година и се поклопи со првото слетување на месечината. Раскинувањето со Фертингеил брзо по завршувањето на филмот, Боуви почнал да живее со Мери Финиген како нејзин потстанар. Продолжувајќи го преминот од рокенрол и блуз започналт со Фетингеил, Боуви заедно со Финиген, Кристина Остром и Бери Џексон започналле фолк-клуб во неделните вечери во Three Tuns-пабот во Бекенхем на главната улица. Ова наскоро прераснало во Бекенхем-уметничката лабораторија и постана екстремно популарно. Уметничката лабораторија бил домаќин на бесплатен фестивал на локален парк, подоцна овековечен од Боуви во неговата песна „Memory of a Free Festival“. „Space Oddity“ била издадена на 11 јули, пет дена пред лансирањето на Apolo 11, да стане хит на англиската топ пет листа. Вториот албум на Боуви, „Space Oddity“, излегол во ноември.
Боуви ја запознал Ангела Барнет во април 1969 година. Тие стапиле во брак во рок од една година. Нејзиното влијание врз него било брзо, и нејзиното вклучување во неговата кариера го ограничило влијанието на Пит. По започнувањето како соло-уметник со Space Oddity, Боуви почнал да чувствува недостаток: „сопствен бенд за свирки и снимање-луѓе со кои може лично да се поврзе“. Недостатокот бил истакнат од страна на неговото уметничко соперништво со Марк Болан, кој во времето бил негов гитарист. . Бендот бил прописно уреден. Џон Кембриџ, тапанар кој Боуви го запознал во уметничката лабораторија, бил придружуван од Тони Висконти на бас и Мик Ронсон на електрична гитара. По кратка и катастрофална манифестација како The Hype, групата се вратила на конфигурација, презентирајќи се Боуви како соло-пејач. Нивната студиска работа бил нарушена од вжештено несогласување помеѓу Боуви и Кембриџ преку последниот тапанарски стил. Работите дојдоа до врвот кога Боуви го обвини дека му го расипал албумот. Кембриџ се откажал и бил заменет од Мик Вудменси. Не долго подоцна, во потег кој резултирал со години на судска постапка, во договорот според кој Боуви морал да му плати надоместок на Пит, пејачот го напуштил својот менаџер и го заменил со Тони Дефрис.
Студиските снимања продолжиле и резултирале со трет албум на Боуви, „The Man Who Sold The World“ (1970). . Карактеризиран со тежок рок звук од неговиот нов придружен бенд, било означено заминување на акустичната гитара и фолк рок стилот уште со Space Oddity. За негово промовирање во САД, Mercury Records ја финансирале брег до брег турнејата во која Боуви, во периодот помеѓу јануари и февруари 1971 бил интервјуиран од радио станиците и медиумите.
Искористувајќи го неговиот андроген изглед, оригиналната корица на британската верзија открила два месеци подоцна дека го сликала како пејачот носи фустан, а потоа ќе го носи и во текот на интервјуата-како одобрение од критичарите, вклучувајќи го и Џон Менделсон од Стоунси кој го опишал како крајно привлечен, скоро вознемирувачки потсетува и на Lauren Bacall-и на улица, за да се измеша реакцијата внесувајќи смеа и во случај на маж пешак, правејќи пиштол и кажувајќи му на Боуви да му го бакне задникот. За време на турнејата набљудувањето на Боуви од двајца прапанк музичари довело до развивање на концепт кој евентуално ќе најде форма во карактерот на Ziggy Stardust: „''комбинација од личноста на Iggy Pop и музиката на Lou Reed, создавајќи го крајниот поп-идол. Неговата девојка се сеќава на неговите начкртани натписи на салфетката од коктелот за некол откачен рок-лик наречен Iggy или Ziggy, и на неговото враќање во Англија тој изјави својата намера да создаде лик кој личи како да слетал на Марс''“. Hunky Dory (1971) направил да биде заменет Висконти, продуцент и басист на Дејвид Боуви во двете улоги од Кен Скот и Тревор Болдер, соодветно. Албумот забележал делумно враќање на феј поп-пејачот на Space Oddity, со Kooks, песна напишана за неговиот син, Данкан Зои Хеивуд Џоунс, роден на 30 мај. (Неговите родители се одлучиле за неговото име поради грчкиот збор Zoe, што значи живот.) Како и да е, албумот опфаќа многу сериозни теми и го прикажува Боуви како покажува невообичаена директна почит кон неговите влијанија со Song for Bob Dylan, Andy Warhol, и Queen Bitch, имитација на Velvet Underground. Не бил значаен комерцијален успех во тоа време.
1972–1974: Ziggy Stardust
Боуви придонел за соло-пробивот на придружните вокали на Reed´s, Transformer, режирајќи го албумот заедно со Ронсон. Неговиот Aladdin Sane (1973) се појавил на врвот на англиската листа, негов прв број еден албум. Опишан од Боуви како „Зиги оди за Америка“, содржи песни кои ги напишал патувајќи низ САД за време на првиот дел од турнејата, која продолжила за Јапонија да го промовира новиот албум. Aladin Sane ги предизвикало англиските топ пет синглови „The Jean Genie“ и „Drive-in Saturday“.
Љубовта на Боуви кон глумата довела до тотално внесување во создавањето на карактерите за неговата музика: „''Надвор од сцената, јас сум робот.На сцената развивам емоции. Можеби затоа претпочитам да се преоблекувам како Зиги за да бидам Дејвид''.“ Со задоволство дојдоа одделни тешкотии, глумење иста улога во продолжен период, стана невозможно за него да го оддели Ziggy Stardust и подоцна, the Thin White Duke, од неговиот сопствен карактер во приватниот живот. Ziggy, вели Боуви,„ ''не сака да ме остави на мира со години. Тоа бил кога се почна да се влошува... Мојата цела личност бил во афект. Стана многу опасно. Имав доста сомнежи во врска со мојот разум .“ Подоцна неговите Зиги-серии, кои ги вклучуваат и двата лика, Ziggy Stardust и Aladdin Sane'', биле таетрални афери исполнети со шокирачки моменти на сцената каде што Боуви вадел појас за сумо-борење или пак глумел дека има орален секс со гитарата на Ронсон. Боуви ја продолжил турнејата и имал прес-конференции како Ziggy пред драматично и нагло пензионирање од сцената во лондонскиот театар Хамерсмит на 3 јули 1973. Снимката од последното шоу била објавена во 1983 за филмот Ziggy Stardust and the Spiders from Mars.
По завршувањето со the Spiders from Mars, Боуви имал намера да заврши со неговата личност Зиги. Неговото рано творештво станало мошне баранo. The Man Who Sold The World бил реобјавен во 1972 заедно со Space Oddity. „Life on Mars?“ од Hunky Dory, била објавена во јуни 1973 и станала број три во англиската поп-листа. Влегувајќи во истата поп-листа во септември, плочата на Боуви од 1967, „The Laughing Gnome” го добил четвртото место. Pin Ups, колекција од насловни страни од неговите омилени од 60-те, следел во октомври, создавајќи хит број три во „Sorrow“ и истиот се искачил на местото број еден, правејќи ги неговите најпродавани дела за 1973 во Англија.
1974-1976: the Thin White Duke
Боуви се преселил во СAД во 1974 година, првин во Њујорк, а потоа во Лос Анџелес. . Diamond Dogs (1974), бил производ на две различни идеи: музика заснована врз основа на дива иднина во некој пост-апокалиптичен град и претворајќи ја Орвеловата 1984 во музика. Албумот бил број еден во Англија, и петти во САД, лансирајќи ги хитовите Rebel Rebel и Diamond Dogs. За промоција на овие хитови Боуви ја лансирал турнејата “Diamond Dogs” низ градовите во Северна Америка помеѓу јуни и декември 1974 година. Со кореографија на Тони Бејзил и со богата продукција на специјални ефекти, бил снимен високобуџетен филм од страна на Алан Џентоб. Тој подоцна коментирал дека албумот “David Live” требало да го носи името “David Bowie is alive and well and living only in theory.” “David Live”, сепак го зацврстил статусот на Боуви како суперѕвезда, трасирајќи го патот до второто место на листата во Англија и број осум во САД. Тоа исто така го лансирал и неговиот хит на десеттото место. После паузата во Филаделфија каде Боуви снимал нов материјал, турнејата продолжила со нов акцент на соул-музиката.
Резултатот од снимањата во Филаделфија бил „Young Americans“ (1975). Биографот Кристофер Сендфорд напишал: “''Низ годините, повеќето британски рокери се обиделе на еден или друг начин да станат black-by-extension. Малку успеале како Боуви. Звукот на албумот, којшто пејачот го дефинира како plastical soul, предизвикало радикална измена во стилот што во почетокот ги оддалечил неговите британски обожаватели''“. „Young Americans“ им се придружил на хитовите број еден на Боуви. , „Fame“ како соавтор со Џон Ленон кој придонел како придружен вокал и Карлос Аломар. „Young Americans“ бил комерцијален успех и во САД и во Обединетото Кралство и ре-изданието на синглот од 1969 година Space Oddity станал првиот хит број еден на Боуви во Англија по неколку месеци откако „Fame“ го достигнал истото во САД. И покрај тоа што е досега добро изградена суперѕвезда, сепак според зборовите на биографот Кристофер Сендфорд: ”покрај неговите рекордни продажби, сепак тој живееше во сиромаштија“. Во 1975 година по една жолчна расправија Боуви го отпушти својот менаџер. Во кулминацијата на со месеци долгата расправија, Боуви според зборовите на Сендфорд гледал како неговите пари исчезнуваат поради великодушните услови за Дефри. Мајкл Липман, адвокатот на Боуви додека траеле преговорите станал негов менаџер. Доколку Липман биде отпуштен, како надоместок во следните години би добилл значителна сума.
Station to station (1976), прикажал нов карактер на Боуви. Визуелно карактерот е продолжение на Томас Џером Њутон, вонземскиот карактер што Боуви го играл во филмот „The man who fell to Earth“ истата година. . Надградувајќи го фанкот и соулот од „Young Americans“, Station to station го навестил “krautrock” и музиката на синтисајзерите во следните изданија. Степенот до кој зависноста од дрога делувала врз Боуви се појавил во јавноста кога Расел Харти го интервјуирал пејачот за неговото ток шоу на London Weekend Television. Кратко пред сателитски поврзаното интервју да почне била објавена смртта на Франциско Франко. Кога било побарано да биде откажано за да шпанската влада да оди со вести во живо, тој го одбил тоа. Како што вели биографот Дејвид Бакли, во интервјуто пејачот „''зборуваше некако неповрзано и не можеше да склопи една поврзана реченица. Тој се предозира неколкупати во годината, и мораше да оди на терапија''“.
Јануарското издание на Station to station од 1976 година било следено во февруари со почеток на трииполмесечна концертна турнеја низ Европа и Северна Америка. Целиот бенд кој бил собран на албумот и турнејата продолжила стабилно да функционира како остаток од 70-те. Турнејата била многу успешна но поминала со многу политички контроверзии. Во Стокхолм изјавил дека Британија можела да профитира од фашистичкиот водач, а на руско-полската граница бил уапсен поради поседување на нацистички реквизити. Врвот го достигнал во Лондон во мај во познатиот инцидент “Victoria station”. Имено, пристигнувајќи со мерцедесот со отворен покрив пејачот ја разбранува публиката со поздрав што се смета како фашистички и тоа бил фатено на камера и објавено во “New musical express”. Сепак пејачот одговорил на тоа дека бил само фатен на сред поздрав. Подоцна тој ги осудил таквите свои испади и про-фашистички коментари од периодот на својата зависност. “''Бев надвор од умот, целосно полуден. Единственото нешто на што функционирав бил митологија.... сите тие нешта за Хитлер и десницата.... го открив кралот Артур''. “ Писателот Алан Франк, во The Times напишал дека навистина бил луд и растроен. Тој имал многу лошо искуство со тешките дроги.
1976-1979 Ерата во Берлин
Боуви во 1976 година се преселил во Швајцарија, каде што си купил имот на планина северно од Женевското Езеро. Во новата средина, употребата на кокаинот од негова страна продолжил, исто како што продолжил и неговиот интерес за неговите работи надвор од музичката кариера. . Започнал со цртање, продуцирајќи бројни постмодернистички дела. За време на турнејата, скицирал во тетратката, и фотографирал сцени за подоцнежни наводи. Со посетувањето на галериите во Женева и “Brucke Museum” во Берлин, Боуви станал според зборовите на Кристофер Сендфорд: ”''плоден продуцент и собирач на модерна уметност. Тој не само што станал добро познат патрон на експресионистичката уметност, туку и заклучен во Clos des Mesanges тој започнал курс за да се подобри себеси во полето на класичната музика и литература, а започнал да работи на својата автобиографија''“.
Кон крајот на 1976 година, интересот за германската музичка сцена во развој, како и неговата зависност од дрога, го натерало Боуви да се пресели во Западен Берлин за да посетува терапија за одвикнување како и за ревитализација на неговата кариера. Работејќи со Брајан Ено, додека го делел станот во Schoneberg со Иги Поп, тој започнал да се насочува кон амбиенталната музика за првиот од трите албуми, ко-продуцирани со Тони Висконт, што ќе станат познати како Берлинска Трилогија. За исто време, Иги Поп со Боуви како соавтор и музичар го завршил својот прв соло албум “The Idiot” и неговото продолжение „Lust for life”, и турнејата по Обединетото Кралство, САД и Европа. . Тој албум примил негативни критики по неговото издание- издание кое RCA, нервозна да продолжил воспоставениот комерцијална динамика, не го пречека баш најдобро, и поранешниот менаџер на Боуви, Тони Дефри, кој сè уште имал значаен финансиски интерес од аферите на пејачот, се обиде да го сопре.
И покрај таквиот почеток, сепак „Low“ му се придружил на хитот број три Sound and Vision, и изведбата ја надминала таа на Station to station, на топ листите во Англија каде што го зазема второто место. Водечкиот модерен композитор, Филип Глас го опиша „Low“ како генијална работа во 1992 и го искористи како основа за неговата Symphony No.1, Low. Подоцна исто така, Глас го искористи следниот албум на Боуви како основа за неговата Symphony No. 4 Heroes, од 1996. Глас го пофалил подарокот на Боуви како комплексни парчиња на музика кои се вешто замаскирани како едноставни.
Одекнувајќи како минималистички, инструментален приод кон Low, Неroes ја инкорпорира поп и рок-музиката до солиден степен. Како и Low, и Heroes е израз на Студената војна окарактеризирана во поделениот град Берлин. . Инкорпорирајќи амбиентални звуци од различни извори, вклучувајќи и генератори, синтисајзери и кото, албумот бил уште еден хит искачувајќи сè до третото место во Англија. Неговата насловна песна и покрај тоа што бил само 24-та на топ- листите во Англија, сепак доживеа долготрајна популарност, и реиздадена на германски и француски. Кон крајот на годината, Боуви ја изведе песната за телевизиското шоу на Марк Болан, Marc, и два дена потоа во божиќното шоу на Бинг Крозби, Peace on Earth/ Little drummer boy, верзија на The little drummer boy. Пет години подоцна, дуетот ќе ја потврди светската популарност, држејќи го третото место на топ листите во Обединетото Кралство на Божик 1982 година.
Последното парче од она што Боуви го нарекувал своја Трилогија, Lodger, ја избегнал минималистичката, амбиентална на претходните два дела правејќи делумно враќање на поп-рокот заснован на гитара и тапани од неговата пред-берлинска ера. Резултатот бил комплексна мешавина од New Wave и World Music со наместа инкорпориран “Hejaz non- Western scales”. Некои песни биле композирани користејќи ги Ено и “Oblique Strategies” на Петер Шмид. Албумот бил снимен во Швајцарија. Пред неговото издавање Мел Либерман од RCA рекол: “Би било фер да го наречеме делото на Наредникот Боуви... концепиран албум кој го отсликува потстанарот како бескуќник, скитник избегнуван и жртва на животните притисоци и технологијата“. Како што запишал Кристофер Сендфорд: „Рекордот ги потцрта така големите надежи со сомнителни избори и продукција која го напиша крајот на 15-годишното пријателство на Боуви со Ено.” Lodger го достигнал четвртото место на топ листите во Англија и бил сингл број 20 во САД и им се придружи на англиските хит синглови Boys keep swinging и DJ. Кон крајот на годината Боуви и Анџела покренаа постапка за развод и после неколкумесечна судска постапка бракот заврши во раната 1980 година.
1980-1989: Од суперѕвезда до мегаѕвезда
„Scary Monsters (and Super Creeps)“ (1980) го произвел хитот број еден „Ashes to Ashes“ придружуван од текстуалната работа на гитаристот и синтисајзеристот Чак Хамер и посетување на карактерот на мајорот Том од Space Oddity. Песната дала меѓународна изложеност на подземното движење “New romantic” кога Боуви го посетил лондонскиот клуб “Blitz”- местото за излегување на членовите на New romantic за да регрутира неколку члена вклучувајќи го и Стив Стренџ од бендот Visage за да глумат во придружното видео, кое е познато како едно од најиновативните на сите времиња. “While scary monsters” користи востановените принципи од берлинските албуми. Критичарите сметаат дека тоа е далеку подиректен музички и лирички. Работ на хардрок-албумот вклучува и видлив гитарски придонес од Фрип, Пит Тауншед, Чак Хамер и Том Верлејн. Бидејќи Ashes to Аshes бил хит број еден на англиските топ сингл листи, Боуви започнал со три месечна работа во Бродвеј на 24 септември, глумејќи во “ The elephant man”. .
Боуви во 1981 година снимил дует со Queen за песната Under pressure. Дуетот бил хит, станувајќи третиот хит број еден во Англија на Боуви. Истата година тој се појавил во германскиот филм “Christiane F.”, вистинска животна приказна за тинејџерска зависност од дрога во Берлин во 70-те. Саундтракот во којшто музиката на Боуви е видлива, бил издаден неколку месеци подоцна. Боуви ја добил главната улога во телевизиската адаптација на претставата од Бертолт Бреч Baal на BBC во 1981 година. Заедно со тоа бил издаден “David Bowie in Bertolt Brecht`s Baal”- продолжен албум со пет песни снимени порано во Берлин. Во март 1982, еден месец пред филмот на Пол Шрадер “Cat people”, насловната песна од Боуви “Cat people ( putting out fire)”, била издадена како сингл, што не доживеала голема популарност во САД а во Англија влегла меѓу топ 30.
Боуви доживеал нов врв на својата популарност и комерцијален успех во 1983 година со албумот Let`s dance. Ко-продуциран од Чик Нил`с Роџерс, албумот доживеал голема популарност во САД и Англија. Неговите три сингла биле топ 20 хитови во двете држави, каде насловната песна бил хит број еден. „Modern Love“ и China Girl го зафатија бројот 2 во Англија, придружени од неколку промотивни докажани видео спотови што како што кажува биографот Дејвид Бакли “биле тотално апсорбирачки и активни архетипови во поп светот”. Let´s dance со мало наративно опкружување од млад абориџински пар, цели кон “Youth ” и ”China Girl” каде што (подоцна цензурирано ) сцена на плажа како водат љубов ( се однесува на филмот From Here to Еternity) бил провокативна за да и гарантира постојано вртење на MTV. До 1983 Боуви бил прогласен како еден од најважните видео артисти на денот. Lets dance бил следен од турата Serious Moonlight, а за тоа време Боуви бил придружуван од гитаристот Ерл Слик и придружните вокали Френк и Џорџ Симс. Турнејата траела шест месеци и била екстремно популарна.
Исто така се појавува како Џарет, кралот на Гоблините, во 1986 Џим Хенсон во филмот Labyrinth за којшто напишал 5 песни. Неговиот последен соло албум од декадата бил од 1987 насловен како Never Let Me Down каде што го пронашол лесниот звук на претходните два албума. , наместо претпочитаниот тежок рок заедно со индустриал техно денсе период. Бирајќи го шестото место во Велика Британија, албумот ги извадил хитовите како што се Day in, Day out, Time Will Crawl, Neber Let Me Down. Боуви подоцна го опишал како негово дно нарекувајќи го одвратен албум. Поддржувајќи ја Never Let Me Down и претходен од девет промотивни прес шоуа, започнал 86та Glass Spider турнеја на 30 мај. Бендот за враќање го вклучувал Петар Фремптон како водечка гитара. Кртичарите ја проценија турнејата како препродуктивна, велејќи дека тоа се однесува на сегашните рок трендови во нејзините посебни ефекти и танци.
1989-1991 Tin Machine
Боуви прекинал со својата соло кариера во 1989, повлекувајќи се во релативна анонимност во однос на членството во групата за првпат од раните 70-ти. Хард-рок квартетот, Tin Machine започнал да постои откако Боуви започнал со ескпериментална работа со гитаристот Ривс Габрелс. Последната линија била комплетирана со Тони и Хант Сејлс, кои Боуви ги познавал од доцните 1970-ти за нивното учество, на тапани и бас односно на албумот на Иги Поп од 1977 - Последен за живот.
Иако тој настојувал Тin Machine да работи рамноправно, Боуви доминирал како во пишување на песните така и со донесувањето на одлуките. Деби-албумот на бендот Tin Machine бил првично популарен иако имал политизирани стихови коишто не биле универзално прифатени. Боуви една песна ја опишал како симплистичка, наивна, радикална произнесувајќи се за појавата на нео-нацистите, во погледот на биографот Кристофер Сендфорд. Потребни биле нерви за откажување од дрогата, фашизам и ТВ, во смисла дека стигна до ниво на литературен стил. ЕМИ се пожалиле на стихови кои проповедаат или „повторувачки”, „минималистички” или „непроизводствени”. . Но албумот сепак се искачил до бројот 3 во Англија.
Првата турнеија на Тin Machine имала комерцијален успех но се зголемувала незаинтересираноста помеѓу обожавателите и критичарите да се прифати презентацијата дека Боуви е само член на групата. Неколки синглови на Tin Machine не успеале и Боуви после несогласувањата со ЕМИ ја напуштил истата. Како и неговата публика и неговите критичари, Боуви сè повеќе станал незадоволен со својата улога како само еден член на групата. Tin Machine започнала со работа на својот втор албум, но Боуви се воздржал и се вратил кон соло кариерата. Изведувајќи ги своите поранешни хитови за време на седуммесечната Sound+Vision-турнеја тој имал комерцијален успех и се докажал уште еднаш.
Во октомври 1990, деценија после разводот со Ангела, Боуви и Сомалискиот супер модел Иман биле запознаени од страна на заеднички пријател. Боуви изјавува “ги крстев децата ноќта кога се сретнавме-беше апсолутно наеднаш”. Tin Machine продолжил со работата истиот месец, но нивната публка и критичари, незадоволни од првиот албум, покажалаа интерес на вториот. Враќањето на Tin Machine бил означено со широк публицитет и конфликт околу насловната тема, откако започнала, новата насловна тема Победа, сметана од актот на четирите древни статуи Kuoroi, проценети од Боуви да биде „деликатен вкус”, „шоу на погрешни имагинарни слики“, вклучувајќи четки за рендерирање на безполови фигури. Tin Machine повторно заминале на турнеја, но после пропаѓањето на албумот Tin Machine Live: Oy Vey, Baby бендот се распаднал и Боуви иако ја продолжил соработката со Гебрелс ја продолжил и својата соло кариера. .
1992-1999 Електроника
Во април 1992 Боуви се појавил на концертот Tribute за Фреди Мекјури по смртта на фронтменот на Queen претходната година. Настапувајќи со Heroes и All the Young Friends тој бил придружен од Under Pressure со Ени Ленокс, која го заземала вокалот на Меркjури. Четири дена подоцна, Боуви и Иман се земале во Швајцарија. Настојувајќи да се преселат во Лос Анџелес, тие барале удобен имот, а се нашле во нивните хотели под полициски час. Во 1992 година започналле немири во Лос Анџелес. Наместо таму се сместиле во Њујорк. .
Во 1993 година година се појавил првиот соло албум на Боуви по пропаѓањето на Tin Machine, соул, џез и хип-хоп влијание на Black Tie White Noise. Правејќи истакнувачка употреба на електронска музика, албумот, кој ги соединил Боуви со продуцентот на Let's Dance, Нил Роџерс го потврдило враќањето на Боуви во неговата популарност, погодувајќи го првото место на британските листи на топ 40 вклучувајќи ги во првите 10 песни. Боуви истражил нови правци во The Buddha of Suburbia, саундтрак за албум направен за ТВ серија според новелата на Ханиф Куреиши. Таа содржи некои нови елементи воведени во Black Tie White Noise, и исто така сигнализира нови правци на алтернативен рок. Алубумот добилл позитивни критики, но го достигналл само 87-то место на англиските листи.
Повторното обединување на Боуви со Ено, квази индусkата Outside (1995) првично е замислен како прв том не-линеарни наративи на уметноста и убиство. Играјќи ги ликовите од расказ напишана од Боуви, албумот го достигнал врвот на англиските и американските листи, и имал три синглови во САД. Во налив на измешани реакции од обожавателите и критичарите, Боуви го избрал Nine Inch Nails, како негов партнер за турнејата Outside. Посетувајќи градови во Европа и Северна Америка помеѓу септември 1995 и февруари 1996 година, турнејата го гледа враќањето на Гебрелс како гитарист на Боуви.
Боуви бил примен во Куќата на славните на рокенролот на 17 јануари 1996 година. Вклучувајќи експерименти во Британската џунгла и драмендбејс бил критички и комерцијален успех во Англија и САД и два синглови од албумот станале меѓу топ 40 синглови. Песната на Боуви „Се плашам од Америка“ од филмот на Пол Верховен „Шоу девојки“ бил снимен за албумот, и ремиксиран од Трент Резнор за издавање како сингл. Тешката ротација на придружното видео, исто така вклучувајќи го Резнор, придонесува за песната да остане 16 недели во САД 100 топ листа. Турнејата Earthling се одржала во Европа и Северна Америка помеѓу јуни и ноември 1997 година. Боуви се реобединил заедно со Висконти во 1998 за да ја снима Sky Life за филмот Rugrats. И покрај тоа што песната била поправена, подоцна била преправена и пуштена како Safe на Б-страната на синглот во 2002 година на Everyone Says Hi. . Повторното обединување довело кон други соработки вклучувајќи лимитиран едитуван сингл, пуштена верзија на песната Without You I´m Nothing, во соработка со Висконти.
1999-2012: Неокласицистот Боуви
Боуви го создал саундтракот за Omikron: The Nomad Soul, компјутерска игра во која и тој заедно со Иман се појавуваат како карактери. Објавена истата година ги содржила пресниманите песни од Омиркон, неговиот албум „Hours“, избрана песна заедно со текст од победникот на интернет натпреварот за Сајбер хитови-интернет Алекс Грант. Користејќи широка употреба на живи инструменти, албумот бил излез на Боуви од тешката електроника. Снимањата за планираниот албум „Toy“ со намера да карактеризира нови верзии на некои од поранешните дела на Боуви како што и трите нови песни, започнал во 2000 година но албумот никогаш не бил објавен. Боуви и Висконти ја продолжиле нивната соработка, продуцирајќи нов албум со навистина нови оригинални песни, а како резултат се појавил албумот од 2002 година „Heathen“. Александрија Зара Џоунс, ќерката на Боуви и Иман се родила на 15 август.
Во октомври 2001 година, Бовуи го отворил концертот за Њујорк, добротворен настан за жртвите од 11 септември со минимален настап на Simon & Garfunkel's "America, придружуван со настап на бендот во полн состав за Heroes . Во 2002 година бил издаден и албумот Heathen и за време на втората половина од годината турнејата за истоимениот албум. Турнејата се одвивала во Европа и Северна Америка, а започналла во Лондон за време на фетивалот Meltdown за којшто Боуви истата година бил назначен како уметнички директор. Меѓу делата кој ги одбрал за фестивалот биле и Philip Glass, Television и Polyphonic Spree. Покрај песните од новиот албум, турнејата искористила и постар материјал од творештвото на Боуви. Подоцна песните од новиот албум, придружени од Боувиевите „Low“ и „Reality“ (2003) довеле до нова светска турнеја, која ги покривала Европа, САД, Канада, Нов Зеланд, Австралија и Јапонија, “A Reality Tour”, која според проценетата посетеност од 722,000 заработи повеќе од која било друга турнеја во 2004. На сцената во Осло, Норвешка на 18 јуни, Боуви бил удрен во окото со лижавче од негов обожавател. Една недела подоцна страдал од болка во градите за време на настапот на бурниот фестивал во Шесел, Германија. Прво се сметало дека е притиснат нерв во рамото, но подоцна била дијагностицирана како акутно блокирана артерија, за што била неизбежна ангиопластика во Хамбург. Останатите 14 дена од турнејата биле откажани. во овој период Боуви започнал да покажува и голем интерес кон будизмот.
Елена Фуриазе
Елена Фуриазе Гонзалес (родена на 9 март 1988 година) шпанска глумица. Таа е ќерка на шпанската пејачка Лолита Флорес и Гилермо Фуриазе, Аргентинец.
Дејвид Боуви
1999-2012: Неокласицистот Боуви
По закрепнувањето од операција на срцето, Боуви го намалил неговото музичко појавување, излегувајќи само еднаш на сцена и во студио. Пеел во дуетот „Changes” од 1972 со Butterfly Boucher за анимираниот филм Shreak 2 од 2004 година. За време на релативно мирната 2005, тој го снимил вокалот за песната „(She Can) Do That“, напишана со Брајан Трензо, за филмот Stealth. Тој се вратил на сцената на 8 септември 2005 година, појавувајќи се со Arcade Fire за американскиот народен телевизиски настан Fashion Rocks, и настапил со канадскиот бенд за вторпат во истата недела подоцна за време на CMJ-музичкиот маратон. Тој им бил придружен вокал во песната „Province“ од TV on the Radio за нивниот албум Return to Cookie Mountain, снимил реклама со Snoop Dog за сателитското радио XM и му се придружил на Lou Reed во албумот No Balance Palace на данските стари рокери Kashmir од 2005 година. .
Елена Фуриазе
Биографија
Таа припаѓа на една од најпознатите саги на уметници во Шпанија, Лос Флорес. Таа е внука на Лола Флорес, попозната како „Фараона“ и Антонио Гонзалез, „Пескаила“. Таа е братучетка и на глумицата Алба Флорес.
Дејвид Боуви
1999-2012: Неокласицистот Боуви
Боуви ја примил греми наградата за животно дело на 8 февруари 2006 година. Во април тој изјавил: „ќе земам годишен одмор, без турнеи, без нови албуми. “ Направил огромно изненадување со појавувањето на концертот на Дејвид Гилмор на 29 мај во салата Ројал Алберт, во Лондон. Настанот бил сниман и делот од песните во кој го придружуваше биле објавени. Настапил повторно во ноември, покрај Алиша Кис, на хуманитарен настан во Њујорк.
Елена Фуриазе
Биографија
Елена ја играла улогата на Вики во познатата серија на Антена 3, Интернат три години. За време на снимањето, таа претрпела цервикално истегнување по сообраќајна несреќа. За оваа улога ја освоила наградата за најдобра глумица на годината Јовен 2007 година. Во септември 2008 година, премиерно прикажана во Театарот Амаја (Мадрид), втора сезона на „Заборави на тапаните“ од Ана Диосдадо. Во претставата, во режија на Виктор Конде, Елена ја вклучиле во улогата на Фјури (Алисија).
На 14 ноември 2008 година, беше отворен Книгата за води,, во режија на Антонио Гименез-Рико. Се заснова на истоимената книга на Алехандро Лопез Андрада, а Елена ја играла Амалија. На почетокот на 2009 година учествувала во видео клипот „Лола“. Песната е посветена на нејзината баба, „Фараона“.
Дејвид Боуви
1999-2012: Неокласицистот Боуви
Во март 2011 година, неговиот необјавен албум, Toy од 2001 се појавил на интернет, со материјал, искористен за Heathen и поголем дел од неговите песни од Б-страната, како и многу нечуени верзии од неговото рано творештво.
Елена Фуриазе
Биографија
Во мај 2009 година таа била заштитно лице на брендот за обувки „Кулвеј“.
Во август 2009 година, таа учествувала во филмот Лоши луѓе.
Крег Дејвид
Крег Ешли Дејвид (роден на 5 мај 1981) е англиски Р&Б пејач-текстописец. Тој има издадено 4 студио албуми: „Роден за да го направи“, „Поитар од твојот просек“, Приказната продолжува, „Верувај ми“ и „Најдобри хитови“.
Паничен напад
Паничен напад — ненадејна загуба на контрола над емоциите и чувство за заситена анксиозност, придружено од некои психосоматски и когнитивни симптоми. Може да се должи на психолошки причини (трајни нарушувања или привремени состојби на нестабилност), како и на биолошки (посттрауматски состојби, наследноста, употреба на одредени лекови). Може да трае од неколку минути до неколку часа. Вообичаено започнува нагло и можно е да достигне свој врв во рамките на 10 до 20 минути. Често кога една ситуација се асоцира со паничен напад, повторувањето нејзино автоматски доведува до нов таков. Манифестација на паничен напад варира. За ова и некои луѓе, најчесто оние кои за првпат го доживува, бараат брза помош во такви случаи. Често тие се плашат дека може да добиле инфаркт или нервен слом. Чести психички состојби асоцирани со паничен напад, се страв од неизбежна смрт или загуба на здрав разум.
Крег Дејвид
Кариера
Најраната експозиција на Дејвид беше кога тој работеше на б-страната на песната “Прекрасна вечер” од Британската група Демидз. Тој тогаш почнал да пее вокали за новите песни со Артфул Додзер. Песната “Премотување” издадена од албумот на Артфул Доздер Се е во врска со заостанатите војници, беше хит бр 2 на листите од ВБ во 1999,иако создавасде услови за соло кариера .Дејвидовиот прв сингл е “Исполни ме” го направи најмладиот соло уметник кој тоа го постигнал во ВБ (тој тогаш имаше 19 години). Ова беше првиот од четирите Топ 10 синглови од неговиот деби албум Роден за да го направи, кој на крај продаде повеќе од седум милиони единици низ целиот свет, заработувајќи мулти-платинест статус во повеќе од 20 земји.Песната “Клуч до моето срце” преземена од Сад верзијата на албумот, иштотака беше содрзана и во анимираниот фим Осмозис Дзонс на Ворнер браката кој беше награден.
Дејвид Боуви
Глумечка кариера
Почетоците на неговата глумечка кариера датираат од неговиот комерцијален пробив како музичар. Студирањето на авангарден театар и мимика под водство на Линдзи Кемп, тој ја добилл улогата на Cloud во театарската продукција на Кемп во 1967, Pierrot in Turquoise (подоцна направен е филм за истата, The Looking Glass Murders, 1970). Тој има глумено во црно-бел краток филм, The Image (1969), играјќи ја улогата на момче сениште кое излегува од слика на проблематичен сликар за да го прогонува. Истата година во филмот на Leslie Thomas според комичната новела The Virgin Soldiers, Боуви кратко се појавува. Во 1976 тој добилл признанија за неговата прва голема филмска улога, Thomas Jerome Newton, странец од планета пред умирање, во The Man Who Fell to Earth во режија на Nic Roeg. Just a Gigolo (1979), што претставува англиско-германска копродукција во режија на Дејвид Хемингс, е филм во кој Боуви се појавува како главна улога како пруски офицер, кој после враќањето од Првата светска војна, е откритие на баронеса како постојан жиголо.
Крег Дејвид
Кариера
2000-2001: Роден за да го направи Успехот на Дејвидовот деби, којшто беше напишан скоро целосно од страна на Дејвид и Марк Хилл од Артфул Додзер, водесе кон Сад изданието од “Исполни ме” во мај 2001. Го достигна #15 на Билбордот Хот 100. Роден за да го направи беше издаден во САД на 17 јули 2001, ѕиркајќи на 11 место на Билбордот 200 и продаде над еден миллион копии. Синглот “7 дена” се најде во Топ 10 во САД, иако “Заминување” којшто го достигна 3 место во ВБ и 5 место во Австралија,ги пропусти Топ 40 во Сад И беше последен од неговите синглови на табелата таму. Во април 2009,МТВ гледаците го изгласаа “Роден за да го направи” на 2 место од нивниот избор ‘Најдобар албум од сите времиња’.