cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Модулација со фазно поместување
Наводи
Овој материјал се заснова и е преземен од следниве извори:
Љупчо Силјановски
Љупчо Силјановски (Глоѓи,, ) — македонски поет, раскажувач и драмски писател.
Животопис
Силјановски е роден е на 29 јули 1949 година во село Глоѓи, тетовско. Завршил Педагошка академија во Скопје. Работел како новинар-уредник во списанието „Остен“ и во телевизиската куќа „Телма“. Член е на ДПМ од 1978 година. Добитник е на наградите: „Младост“, „Студентски збор“, „Златно перо“ и „Златна корија“ (за докуметарен филм).
Библиографија
Автор е на книгите:
Prometheus Global Media
Prometheus Global Media, порано позната како e5 Global Media, е American забавна издавачка куќа. Компанијата е формирана од страна на продажбита на забавни и медиумски поделби на Нилсен Медиа Бизнис во декември 2009 година.
Гордана Деан Поп-Христова
Гордана Деан Поп-Христова (, Србија, ) — македонска кореографка и професорка по современ танц.
Животопис
Поп-Христова е родена на 28 септември 1960 година во Нови Сад, Србија. Таа завршила класично балетско образование, меѓутоа почнала да се интересира за модерната балетска уметност. Едно време водела студио во Нови Сад, каде и била мажена и имала една ќерка. Подоцна го запознала македонскиот глумец и композитор Кирил Поп Христов за кого се омажила и се преселила во Македонија. По преселувањето во Скопје ја формира балетската група Ребис, со која нижи врвни успеси.
Бора-Хансгрое
Бора-Хансгрое (Bora-Hansgrohe; кратенка според UCI: BOH) — германска професионална велосипедска друмска екипа, која настапува во рамките на Светската турнеја од 2017 година.
До 2016 година настапувала како професионална континентална велосипедска екипа. Била основана во Германија во 2010 година.
Кон крајот на јуни 2016 година, неколку дена пред Тур де Франс 2016, екипата објавила дека од 2017 година, екипата ќе го промени своето име во Бора-Хансгрое. Хансгрое е производител за бањи, кој претходно спонзорирал екипи во велокрос.
2015
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Спасител
Спасител може да се однесува на:
Мајкл Сембело
Мајкл Ендрју Сембело (англ. Michael Andrew Sembello; роден на 17 април 1954 во Филаделфија САД) ― американски пејач, гитарист, клавијатурист, текстописец, композитор и продуцент.
За неговата песна „Maniac“ од 1983 година, Сембело бил номиниран за Оскар и Златен глобус. Песната стигнала до прво место во САД а се нашла на саундтракот за филмот Флешденс.
Знаме на Грција
Знамето на Грција (Σημαία της Ελλάδος, народно нарекувано Γαλανόλευκη или Κυανόλευκη; „небесно сино-белото“) е засновано врз девет еднакви хоризонтални ленти во сина боја наизменично со бела. Во горниот лев агол на кој се вее знамето има син квадрат во кој има бел крст; крстот го симболизира грчкото православие, државната религија, и религијата на народот на Грција. Според народната традиција, деветте ленти ги претставуваат деветте слога од мотото „Ελευθερία ή Θάνατος“ ("Слобода или смрт", „Е-леф-те-ри-а и Та-на-тос“), петте бели ленти за слоговите на „Έλευθερία“, и останатите бели за „ή Θάνατος“. Исто така постои друга теорија според која деветте ленти ги симболизираат деветте музи, божиците на уметноста и цивилизацијата (бројот девет бил еден од традиционалните броеви на Грците). Официјалниот сооднос на знамето е 2:3.
Поморска и цивилна енсигнија
Моменталната поморска и цивилна енсигнија е идентична со националното знаме.
Простата шема бел крст на сино поле се користи исто така како поморско знаме на морнарицата и е основната шема за поморските воени рангови. Овие знамиња се опишани во поглавје 21 (членови 2101-30) на поморските регулации.
Двоглавиот орел
По потпаѓањето на Цариград под Отоманското Царство двоглавиот орел станал силен „национален“ симбол на Грцијте (но сепак значително помалку од крстот), кој се наоѓал на многу знамиња, особено за време на востанија и буни. Најкарактеристичен пример е знамето на Православната црква која до ден денес користи византиски знамиња со орелот, обично црн на жолта/златна позадина. Но по отоманските освојувања овој симбол се нашол и во „новиот Цариград“ (или Третиот Рим), т.е. Москва. Русија, под силно влијание на Византиското Царство, се сметала себе за нејзин наследник и го присвоила двоглавиот орел како нејзин империски симбол. Исто така бил присвоен од Србите, Црногорците, Албанците и број на западни владетели, најзабележителни од кои Германија и Австрија.
Славеј (планина)
Славеј — планина во областа Дебрца, Западна Македонија, во состав на големиот масив Шара-Кораб-Дешат-Стогово-Караорман. На југ се граничи со Караорман (во потесна смисла), а на север со Бистра. Важи за дел од Караорман.
Историја
За време на Втората светска војна, планината Славеј била партизанска база во состав на слободната територија Дебрца. На неа во 1943 г. се основани неколку партизански единици: одредите „Дримкол“ и „Славеј“, баталјонот „Мирче Ацев“, а во 1944 г. и Шестата македонска ударна бригада. Планината Славеј како седиште на партизаните во Втората светска војна е опеана во народната песна „Гледај ме, мило либе“.
На Славеј Планина на 18 август се одбележува Денот на Армијата на Република Македонија, кој е денот на основањето на баталјонот „Мирче Ацев“.
Поздрав со три прста (Србија)
Поздравот со три прста е познат како српски поздрав, кој оригинално ја изразува Светата Троица, која се користи при давањето заклетва и симбол на српското православие, која денес е едноставно израз, гест за етничките Срби и Србија, направен со продолжување на палецот, показалецот и средниот прст на едната или на двете раце. Поздравот обично оди заедно со српското знаме, користејќи неколку семантички слоеви за да го прикаже неговото историско значење, а истовремено се користи и симбол на српскиот етнонационализам за време на Фестивалот на трубите во Гуча.
Православна симболика
Српскиот митрополит Николај Велимировиќ (1881–1956) повикал на српски поздрав во кој требаше да се кренат три прста покрај поздравот: „Така помогни ни Боже!“. Во 1937 година, Велимировиќ ја започна проповедта протестирајќи против католичката поддршка за одвојување на државата и религијата во Југославија со „Крени три прста православни Срби!“.
За време на Втората светска војна, Католичката црква во Независна Држава Хрватска бараше Србите да се откажат од вкрстувањето со три прста. Во писмото на четниците до југословенските партизани се нагласува дека вистинската власт е во Лондон (во егзил) и дека ќе ги убијат сите што нема да се прекрстат со три прста. Усташка песна отишла Неста крста са три прста („Помина крстот со три прста“) која се однесувала на муслиманскиот дневен абдест и на православниот начин на поставување на крстот.
Употреба
Поздравот го користат членовите и поддржувачите на речиси сите српски политички партии на нивните митинзи за време на изборните кампањи. Тоа може да се види на секакви улични демонстрации и прослави.
Југословенски војни
За време на југословенските војни, поздравот бил широко користен како српски симбол. Во увертирата на босанската војна, босанските Срби биле охрабрени да гласаат на референдумот во 1991 година преку постери на кои биле прикажани трите прсти. За време на војните, српските војници ги кревале трите прсти во знак на победа.
Кога руските мировни трупи влегоа во Сараево во 1994 година, тие го користеа поздравот кога ги поздравуваа српските војници, и поради тоа беа означени како просрпски; УНПРОФОР користеше српски поздрав кога ги поздравуваше Србите, а знакот V кога ги поздравуваше Бошњаците, покажувајќи непристрасност.
Во 2006 година, Обединетите нации го објавиле случајот насловен IT-00-39-T од Меѓународниот трибунал за гонење на лица одговорни за сериозни прекршувања на меѓународното хуманитарно право извршени на територијата на поранешна Југославија од 1991 година, опишувајќи неколку злосторства извршени од Српските воени и полициски сили врз бошњачки и хрватски цивили на 20 јули 1992 година, во селата Кератем, Омарска и Трнопоље. Уапсените биле погубени, понижувани и принудувани да плукаат по босанското знаме и да го прават знакот со три прста.
Имаше случаи кога заробениците од несрпска националност беа принудени да го користат поздравот. Според документарецот на БиБиСи за масакрот во Сребреница, објавен од Хјуман рајтс воч на 16 август 1995 година, силите на босанските Срби превезувале босански цивили со автобуси до селото Тиска. За време на патувањето, цивилите виделе дека четниците го покажале симболот со три прста, а кога пристигнале, српските полициски сили ги принудиле да ги предадат да предадат злато и накит и заканувајќи им се дека ќе им ги отсечат градите на жените.
Во 2008 година, босанскиот весник Ослобоѓење објавил известување за апсењето на Радован Караџиќ. На 24 јули, весникот обвинувајќи ги спореди водачите на Република Српска со оние од времето на војната во првиот весник на кој е прикажан Милорад Додик до Караџиќ со фотографија на Додик како поздравува со три прста за време на војната.
На 22 октомври 1999 година, Хјуман рајтс воч доби фотографии од администрацијата на ОВК во Пеќ на кои се прикажани српски војници како носат автоматска пушка, како поздравуваат со три прсти и стојат пред запалените куќи. Официјални лица на ОВК изјавија за Хјуман рајтс воч дека фотографиите биле пронајдени во домовите на етнички српски граѓани во областа Пеќ, откако српските и југословенските сили се повлекле од Косово на 12 јуни.
Во 1999 година, по бомбардирањето на НАТО на Србија, Колин Вудард напишал за илјадници Срби Американци кои го исполнија паркот спроти Белата куќа на авенијата Пенсилванија, извикувајќи „Косово е Србија“ и „Стоп за бомбардирањето“, носејќи воени капи и правејќи го поздрав со три прста. Српските православни свештеници на собирот зборуваа пред толпата, велејќи дека „Србија е цивилизирана нација“.
Во 2001 година, по завршувањето на војната во Косово, силите на ОВПМБ требаше да се предадат на КФОР, но се случи инцидент кога српските сили застрелале висок командант на ОВПМБ (кој не сакаше да се договори со КФОР) како тој случајно влетал во село каде српските генерали ја воделе парадата со поздравување со три прста на Србинот.
Употреба во спортот
На познатата фотографија на тимот на Црвена звезда од Белград, кој ја прославува својата победа на Европскиот куп 1990-91, се гледаат осум играчи кои го користат српскиот поздрав, додека хрватскиот играч, Роберт Просинечки, не.
По освојувањето на Европското првенство во кошарка во 1995 година, целата тогашна југословенска репрезентација ги покажа трите прста. Александар Ѓорѓевиќ вели дека трепкал со трите прста „да не биде провокативен. Само: тоа е Србија, тоа сме ние, тоа сум јас – ништо друго. Тоа е моја гордост.“ Српскиот тенисер Новак Ѓоковиќ крева три прста по неговите победи.
Српскиот ватерполист Александар Шапиќ во 2007 година изјавил дека „Знам дека го користеле војниците во војна, но не кревам три прсти затоа што мразам некого. Ги почитувам сите народи и знам што има во моето срце.“
Поздравот наиде на контроверзии во Турција откако Душко Тошиќ, играјќи за Бешикташ, го искористи поздравот по победата на Србија над Албанија во гостинскиот натпревар во квалификациите за УЕФА 2016 година; Навивачите на Бешикташ му се заканија преку турските медиуми.
Имаше случаи во поранешна Југославија каде поддржувачите парадоксално позајмуваат симболи и слогани од другите етнички групи: во мај 2003 година, навивачите на босанските Хрвати на клубот Широки Бријег, за време на натпреварот против бошњачкиот ФК Жељезничар Сараево, скандираа „убиј го Турчинот“ и го кренаа поздрав со три прста.
Современа употреба
Победничката на Евровизија од 2007 година, Марија Шерифовиќ, го користела поздравот кога славела поени; Контроверзно, таа го искористи поздравот кога доби максимални 12 поени од босанските гледачи, по што босанските медиуми објавија дека се користи како директна провокација. Шведско-српското национално здружение го нарече „смешно“, велејќи дека поздравот не треба да се погреши на тој начин, туку се смета за ништо повеќе од „променет знак V “, иако поздравот со три прста е постар од V знак.
Раде Лесковац, претседател на партија на српското малцинство во Хрватска, предизвикал контроверзии во 2007 година кога околу Вуковар беа поставени изборни плакати со него со поздрав.
Ајсфелд
Ајсфелд (Eisfeld) — мал град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Вера, 12 километри источно од окружниот град Хилдбургхаузен и 19 километри северно од градот Кобург.
Местоположба
Градот се наоѓа во округот Хилдбургхаузен, само неколку километри од границата со Баварија, на крајниот југ од Тириншката Шума. Тој се наоѓа на надморска височина од 430 до 530 метри, во горниот тек на реката Вера.
Местото Вафенрод/Хинтерод се наоѓа на 700 метри, близу планината Грендел.
Градски единици
Градското подрачје е поделено на седум единици:
Градски совет
Советот на градот Ајсфелд се состои од 20 избрани членови и градоначалник. На локалните избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
На локалните избори првпат се појавила партијата од крајната десница „Сојуз-Иднина-Хилдбургхаузен“ (BZH) и влегла во Градскиот совет.
Збратимени градови
Ајсфелд е збратимен со следниве градови:
Кетамин
Кетамин е лек кој се користи за започнување и одржување на анестезија. Тој предизвикува удобна состојба, истовремено овозможува нечвуствителност на болка, седација и губење на меморијата. Другите примени вклучуваат седација во интензивната нега и третман против болка и депресија. За време на лекувањето со кетамин, срцевата функција, дишењето и рефлексите на дишните патишта остануваат во функција. Кога се дава преку инјектирање, ефектот обично започнува во рок од пет минути и трае отприлика 25 минути.
Чести несакани ефекти се агитација, збунетост или халуцинации кога дејството на лекот е веќе истечено. Покачен крвен притисок и потрес на мускулите се релативно чести ефекти. Ретко можат да се појават и грчеви на гркланот. Кетаминот е антагонист на NMDA-рецепторот, но исто така може да има и други дејствија.
Кетаминот бил откриен во 1962 година и најпрво бил тестиран кај луѓето во 1964 година, а бил дозволен за употреба во 1970 година во Америка. Со оглед на неговата безбедност, бил доста користен во Виетнамската војна како хируршка анестезија. Се наоѓа на списокот на есецијални лекови на Светската здравствена организација како најбезбеден и доста делотворен лек во човечкиот систем. Достапен е како генерички лек. Цената во светот за една доза изнесува помеѓу 0.84 и 3.22 долари. Кетаминот исто така се користи и како рекреативен лек поради неговите халуциногени и дисоцијативни ефекти.
Омметар
Омметар — електричен мерен инструмент наменет за одредување на големината на електричната отпорност во омови или во помали и поголеми единици (mом, ком, Мом). Според принципот на работа може да се поделат на аналогни и дигитални.
Аналоген омметар
Најчест вид е инструмент со подвижен калем (намотка). Калемот со стрелка е придвижуван во поле на перманентен магнет и отклонот одговара на големината на струјата низ намотката.
При промена на мерното подрачје на аналогниот омметар, всушност се преспојуваат разни вредности на сериски отпорник, погодни за даденото мерно подрачје.
Принцип на работа
Принципот на работа на едноставен аналоген омметар е следниот. Изворот на електрична енергија со познат напон (често батерија) е споен сериски со позната отпорност во омметарот (преку преклопка во зависност од мерното подрачје). Од Омовиот закон одредена е големината на струјата која овој склоп ја предизвикува, на пример 1 милиампер при батерија од 9 волти и отпорник од 9 килоома.
Ако во оваа сериска врска се додаде непознат отпорник, струјата низ колото ќе падне, што може да се отчита на фабрички баждарената скала на омметарот. Ако непознатиот отпорник ја смали струјата во колото на половина, тогаш неговата вредност е 9 килоома. Оној од 27 килоома ќе ја намали струјата на четвртина од оригиналната вредност, и така нелинеарно понатаму. Заради ова и скалата на омметарот е нелинеарна.
Дигиталen омметар
Овие омметри вообичаено се во склоп на мултиметри кои поддржуваат разни електрични мерења. Мерењето на отпорноста обично се изведува индиректно, со мерење на падот на напонот на отпорник со позната вредност и сериски поврзан со извор на електрична енергија со познат напон. Колку е поголема отпорноста на непознатиот отпорник, помала е струјата низ колото и помал е падот на напонот на отпорникот вграден во инструментот. Претворањето на аналогниот напон се врши со аналогно-дигитален претворач и вредноста на напонот се прикажува на дисплејот на инструментот.
Поврзување и симбол
Омметарот секогаш се поврзува со електричното коло кога не тече струја низ него, односно уредот кој го испитуваме е исклучен. Во спротивно, струјата од колото може да протече низ инструментот и да го оштети.
Космос-1918
Космос-1918 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 февруари 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на км, а најмалото на.
Давател на интернет услуги
Давател на услуги на Интернет, може да биде услужник на Интернет услуги, давател на е-пошта, давател на вести, давател на забава (музика, филмови), пребарувач, страница за е-трговија, Интернет банкарска страница, здравствена страница, официјална владина страница, друштвени медиуми, вики и сл. Во оригиналната поограничена дефиниција, овој термин се однесувал само на комерцијална компјутерска комуникациска услуга во која платените членови можеат да бираат преку компјутерски модем на приватната компјутерска мрежа на услугата и да пристапуваат до разни услуги и ресурси на информации, како огласни табли, датотеки за преземање и програми, статии за вести, простории за разговор и услуги за електронска пошта.
Традиционалните интернет услуги се разликуваат од современите давател на услуги на Интернет по тоа што тие обезбедуваа голем степен на содржина што е достапна само од оние кои се претплатени да ја користат таа услуга преку Интернет, додека пак Семрежниот услужник служи најмногу за да обезбеди пристап до Интернет и генерално обезбедува малку доколку има некоја сопствена ексклузивна содржина. Во САД, делот за Закон за ограничување на одговорноста за повреда на авторските права (ОЦИЛА) на американскиот Закон за авторско право за дигитален милениум ја прошири правната дефиниција на услугата преку Интернет на два различни начина за различни делови од законот. Во делот 512 (к) (1) се наведува:"(А) Како што се користи во потсекцијата (а), терминот „давател на услуги“ е субјект кој нуди пренос, рутирање или обезбедување на врски за дигитални мрежни комуникации, помеѓу или помеѓу точките наведени од корисникот, од материјал по избор на корисникот, без измена на содржината на материјалот како што е испратен или примен. (Б) Како што се користи во овој дел, освен под-потсек (а), терминот „давател на услуги“ значи давател на услуги преку Интернет или мрежен пристап или оператор на објекти, затоа, и вклучува субјект опишан во потставот (А)."
Интернет-интерфејси за услуги
Првата онлајн услуга користела едноставен интерфејс заснован на текст во кој содржината главно бил само текст, а корисниците правле избори преку командна линија. Ова му овозможило на секој компјутер со модем и терминална програма за комуникација можност за пристап до овие услуги засновани на текст. Компјузерв подоцна ќе понуди, со појавата на компјутерите засновани на Apple Macintosh и MS Windows, GUI интерфејс за нивната услуга. Ова обезбеди многу рудиментиран GUI интерфејс. Compuserve продолжи да нуди пристап само за текст за оние на кои им е потребен. Интернет-услугите како „Продиџи“ и „АОЛ“ ја развија својата онлајн услуга околу GUI и на тој начин за разлика од раниот софтвер заснован на GUI на CompuServe, овие мрежни услуги обезбедија поцврст интерфејс на GUI. Раните Интернет-интерфејси за сервиси засновани на GUI, нудат малку во начинот на детална графика, како што се фотографии или слики. Во голема мера тие беа ограничени на едноставни икони и копчиња и текст. Како што се зголемуваа брзините на модемите, стануваше поизводливо да се нудат слики и други покомплицирани графики на корисниците, со што се обезбедува поубав изглед на нивните услуги
Заеднички ресурси обезбедени од онлајн услуги
Некои од ресурсите и услугите преку Интернет услугите обезбедија пристап да вклучуваат табли за пораки, услуги за разговор, електронска пошта, архиви на податотеки, тековни новости и временски услови, енциклопедии преку Интернет, резервации на авиокомпании и игри на Интернет. Главните даватели на услуги на Интернет, како „Компјузерв“, исто така, служеа како начин за производителите на софтвер и хардвер да обезбедат онлајн поддршка за нивните производи преку форуми и области за преземање податотеки во мрежата на мрежниот оператор на услуги. Пред појавата на мрежата, таквата поддршка требаше да се направи или преку Интернет услуга или со приватен систем на билтени, управуван од компанијата и пристапен преку директна телефонска линија.
NGC 2936
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2936 се споменува и како UGC 5130, MCG 1-25-5, CGCG 35-15, Arp 142, VV 316.
Марија Блом
Марија Маргарета Блом, (родена на 28 февруари 1971 година) е шведска филмска режисерка, драматург и сценаристка. Таа е можеби најпозната по филмот „Masjävlar“ (Далекарлијанци) од 2004 година. Блом има напишано и режирано повеќе од десет театарски претстави, од кои „Ревен“, „Красти од рани“ и „Д-р Кокосовата љубовна лабораторија“ на Стадстеатарот во Стокхолм и „Под грмушките со малини“ во Драматен.
NGC 2936
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2936 е од видот E6. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2936 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 37 м 44,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 45' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 2936 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27422. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 238. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 233.
Горно Строгомиште
Горно Строгомиште — село во Општина Зајас, во околината на градот Кичево. Според податоците од 2002 година, селото има население од 1.123 жители, од кои мнозинството се Македонци-муслимани.
Историја
Според бугарските податоци за 1873 година, во селото Остроголишта (Долни и Горно Строгомиште) имало 150 докаќинства и 400 жители муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов, во 1900 година Горно Строгомиште имало 400 жители словенски муслимани.
Население
Според податоците од 2002 година селото има 1.123 жители. 1.093 жители, од различни причини, се пишале Албанци, 4 Македонци и 26 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 699 жители, од кои 611 Албанци и 88 лица без податоци.
Родови
Горно Строгомиште е торбешко село.
Родови во селото се: Муратовци или Кокошовци (9 к.), Даговци (6 к.),   Јаовци (6 к.), Зенковци (5 к.), Усовци (5 к.), Музовци (4 к.), Бајрамовци (4 к.), Бачковци (4 к.), Галевци или Оџовци (4 к.), Грешаровци (4 к.),  Љанговци (4 к.), Џеловци (4 к.), Мерсимовци (3 к.), Нурчевци (3 к.),        Саитовци (3 к.), Пунтевци (3 к.) и Шемовци (2 к.) сите наведени родови се староседелски. Сите муслимански родови си ги знаат своите предци до околу 1780 година; Калајџиовци (10 к.) и Чукалевци (7 к.) доселени се однекаде; Вранѓеловци (4 к.) потекнуваат од предок доселен од селото Лисичани, каде имаат истоимени роднини, он во северниот дел на Кичево ги бранел македонските села од арамии.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 817 и 817/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.076 гласачи.
Иселеништво
Населението на ова село иако идело на печалба не се селело од селото, со исклучот на 5 семејства кои во 1955 година се иселиле во Турција.
Хуа Мулан
Хуа Мулан (кинески: 花 木蘭) — легендарен женски воин од Јужните и Северните династии (420 — 589) на Кина, која првично била опишана во балада позната како Баладата на Мулан (кинески: 木蘭 辭). Во баладата, Хуа Мулан го презела местото на нејзиниот остарен татко во војска. Таа била позната по боречките вештини кои ги практикувала и поради нејзината надареност со мечот. Таа се бореше дванаесет години и била сметана за меродавна, но таа одбила каква било награда и се вратила во својот роден крај.
Фердинанд II (Арагон)
Фернандо II Арагонски, познат и како Фернандо Католикот (шпански: Fernando II de Aragón y V de Castilla "el Católico") — крал на Арагон (1479. – 1516.), Сицилија (1468. – 1516.), Неапол (1504. – 1516.), Валенсија, Сардинија и Навара, Гроф на Барселона, крал на Кастиља (1474. - 1504., преку бракот со Изабела I), а потоа и регент на Кастиља во име на своjата ментално болна ќерка Јоана од 1508. до својата смрт.
Заедно со сопругата, кралицата Изабела I Кастиљска, Фердинанд бил успешен владетел кој ги поставил основите на Шпанија како единствена држава и европска и светска сила.
Владеење
Преку бракот со Изабела I создале личен сојуз помеѓу соседните кралства Арагон и Кастиља по што следело обединување на нивните територии и создавање на заедничка држава Шпанија, именувана според античкото римско име Хиспанија, иако заедничката држава формално не била администрирана како единствена, туку како две посебни, сѐ до 18. век.
Фернандо и Изабела ги протерале Маврите од Пиринејскиот Полуостров и ја освоиле нивната територија и последна муслиманска енклава на Европско тло - Гранада во 1492. Истата година, го испратиле Кристофер Колумбо во експедиција кон Новиот Свет. Исто така во 1492. со Указот од Алхамбра ги условиле Евреите да го прифатат христијанството или да ги напуштат Арагон и Кастиља, што довело до голема иселување на стотици илјади Евреи кон Португалија и цела Европа, вклучувајќи ја Македонија по покана на султанот. Во 1494 г. со Договорот од Тордесиљас постигнале спогодба со Португалија за поделба на светот надвор од Европа.
Со цел да го зајакнат католицизмот, во 1478. ја создале шпанската инквизиција, која била под нивна директна власт, за разлика од средновековната која била под контрола на папата.
Фердинанд бил не само вешт политичар, туку и талентиран воен заповедник. И покрај тоа што не бил мошне впечатлив, бил многу шармантен, а поради силната љубов кон ловот, витешките турнири, коцкањето и жените, станал своевидно овоплотување на она што се вика ренесансен владетел. По смртта на Изабела тој се нашол во непријатна положба како бивш крал, а тоа траело до 1506 година, т.е. до смртта на неговиот зет Филип Убавиот. Тогаш Фердинанд се враќа во Кастиља како регент кој ќе владее наместо својата ќерка Јована. Славољубов, но спремен кон компромиси, Фердинанд во Италијанските војни (1511-1513) за Шпанија освојува многу територии на Апенинскиот Полуостров.
Заклучок
Фернандо и Изабела постигнале ефикасен сојуз во текот на владеењето: Шпанија била обединета, териториите проширени, верски обединета со протерувањето на муслиманите и Евреите, основале војска и морнарица која ќе биде основа на освојувањата на светот во следните 150 години, црквата била реформирана. Со сите овие постигнувања, како и со откритијата на нови територии и природни богатства во Новиот Свет, Фердинанд и Изабела ја создале првата светска сила во денешното значење.
Антарктосаурус
Антарктосаурус (што значи „јужен гуштер“) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел во периодот на креда на територијата на денешна Јужна Америка. Типскиот вид, Antarctosaurus wichmannianus и вториот вид, Antarctosaurus giganteus, биле опишани од плодниот германски палеонтолог Фридрих фон Хуене во 1929 година. Од тогаш се именувани три дополнителни видови на Антарктосаурус, но подоцнежните студии ги сметаат за сомнителни или веројатно нема да се однесуваат на родот .
Типскиот вид, A. wichmannianus, е контроверзен бидејќи постои неизвесност дали сите опишани остатоци припаѓаат на иста единка или дури и род. Вториот вид , A. giganteus, се смета за сомнителен, но фрагментарните остатоци претставуваат еден од најголемите познати диносауруси.
Откритие и видови
Остатоците од овој диносаурус првпат биле споменати во печатена форма во 1916 година, иако не биле целосно опишани и именувани сè до монографијата напишана од палеонтологот Фридрих фон Хуене во 1929 година. Антарктосаурус не се однесува на континентот Антарктикот, бидејќи за прв пат бил откриен во Аргентина, и значењето би било од грчките зборови αντι-, анти- или „спротивно на“, αρκτός, arktos кое значи „северна“ и σαυρος, саурос што значи „гуштер“. Генеричкото име се однесува на влекачката природа на животното и неговата географска местоположба на јужниот континент.
Antarctosaurus wichmannianus е типски вид на родот, именуван во 1929 година по откривачот на неговите остатоци во 1912 година, геологот Рикардо Вихман. Фон Хуене го користел името A. wichmannianus за да опише голем склоп на коски, за кои се смета дека потекнуваат од формацијата Анаклето во провинцијата Рио Негро во Аргентина, и истите датираат најверојатно од периодот кампан. Две дополнителни коски на екстремитетите, пронајдени во провинцијата Чубут во 1924 година, биле наведени на A. wichmannianus од фон Хуене во 1929 година. Сепак, подоцнежните студии се сомневаат во нивното упатување на видовите.
Фон Хуене, исто така, именувал фрагментарн втор вид на Антарктосаурус во истата монографија од 1929 година, која тој привремено ја нарекол Antarctosaurus giganteus поради неговата огромна големина. Овие фосили биле пронајдени во провинцијата Неукен во Аргентина, во формацијата Плотиер, која датира од етапите на Конијак - Сантон, во доцниот период на Креда.
За овој вид се познати многу малку остатоци и некои го сметаат за нибиум номен. Други истражувачи сметаат дека A. giganteus е веројатно валиден вид, но веројатно припаѓа на нов род. Во 1969 година, Леј Ван Вален ги сметал A. wichmannianus и A. giganteus за фази на раст на ист вид и го фаворизирал името A. giganteus. Оваа идеја е проблематична затоа што A. wichmannianus бил именуван порано во истиот труд и се знае од повеќе материјали, затоа треба да добие приоритет пред A. giganteus. Двата вида исто така не се од иста геолошка формација што сугерира дека тие не припаѓале на истиот временски период.
Во 1933 година, Фон Хуен и Чарлс Метли опишале друг вид, Antarctosaurus septentrionalis, што значи „северен“. Остатоците се пронајдени во формацијата Ламета во државата Мадја Прадеш во Индија. Овој вид зачувува важни анатомски информации, но е доделен на неговиот род во 1994 година; Јаиносаурус.
Antarctosaurus jaxarticus од Казахстан е познат од единечен фемур. Името го добил од советскиот палеонтолог Анатолиј Риабинин во 1938 година, и бил првиот вид сауропод од Казахстан. Пријавено е од одреден локалитет во пустината Кизилкум, но точната местоположба не е позната. Можеби потекнува од формацијата Сиукјук (првично опишана како Дабразинска Свита ), која потекнува од сантониската етапа во доцната креда. Други истражувачи го сметале или како титаносаурид incertae sedis како ноум дубиум или како номен нудум.
Во 1970 година, две фрагментарни коски на екстремитетите и делумен пршлен биле пронајдени во формацијата Адамантина (првично опишана како формација Бауру ; исто така е пријавена како формација Сао Хозе до Рио Прето ) на северниот басен на Парана во Бразил. Остатоците биле опишани од нивните откривачи Фахад Мојсе Арид и Луиз Дино Визото во 1971 година како А. brasiliensis. Други истражувачи го сметале овој вид или, нобиум дубиум, или неодреден титаносаурус.
Опис
Антарктосаурусот е проблематичен род, бидејќи ниту еден од опишаните видови не е познат од целосните остатоци, а типскиот вид се состои од елементи што се со сомнителна поврзаност, што предизвикало збунета таксономија. Од четирите дополнителни видови кои му биле доделени на Антарктосаурусот со текот на годините, три се сметале за сомнителни  и на „Antarctosaurus" septentrionalis“ му бил даден сопствениот род Јаиносаурус .
Остатоците што се опишани припаѓаат на сауроподи, најверојатно титаносаури, група крупни, четириножни тревојади, кои обично имаат долг врат и опашка, со мала глава.
Antarctosaurus wichmannianus
На склопот на фосилни остатоци, кои станале познати како A. wichmannianus, им бил даден примерокот со број MACN 6904. Познатиот материјал вклучува неколку фрагменти на черепот, вклучувајќи браници и нецелосна мандибула (долна вилица), цервикален (вратен) пршлен, пршлен на опашката, фрагменти од ребро и бројни коски на екстремитетите, вклучувајќи фемур со димензии 1,39 метри. Ниту еден од поединечните фосили не бил назначен за примерок на холотип, така што MACN 6904 се смета за склоп на синтипи. Вкупната должина на A. wichmannianus е проценета на околу 17 метри. Фон Хуене упатил дополнителна бутна коска и тибија на A. wichmannianus; фемурот, FMNH P13019, е над 1,85 метри висок. Во една студија, димензиите на овој фемур биле искористени во анализа на регресија за проценка на масата на A. wichmannianus на околу 34 метрички тони. Упатувањето на дополнителната бутна коска и тибија е доведено во прашање од подоцнежните истражувачи. Во 2003 година Хаиме Едуардо Пауел ги упатил привремено на Аргиросаурус и во 2012 година Филип Манион и Алехандро Отеро го сметале за неопределен титаносаурус. Нецелосната мандибула која му се припишува на A. wichmannianus е квадратна напред, а секоја стоматолошка коска има форма „L“. Забите биле ограничени на предниот дел на долната вилица и биле мали и тенки. На четворните вилици сугерираат специјализирани навики на хранење, како што се хранење во близина на површинска рамнина, како ниска вегетација на земја или пловечки растенија во вода. Овие коски, во најголем дел, не биле поврзани едни со други, но биле расфрлани низ целата формација. Следствено, многу научници веруваат дека можеби сите не припаѓаат на ист вид животно. Особено, многу квадратната долна вилица често се сугерира дека припаѓа на ребахисауридски сауропод сличен на Нигерсаурус. Сепак, вилицата на Бонитасаура , опишана во 2004 година , е слична по целокупната форма и е јасно поврзана со остатоци од скелетот на титаносаурус, што укажува на тоа дека долната вилица може да му припаѓа на ''А. wichmannianus''. Во 2013 и 2019 година соодветно, беа опишани Бразилотитан и Балсаурус, кои исто така поседувале челусти од вилиците. Било забележано дека Бразилотитанот, Бонитасаурата, Антарктосаурусот и други титаносауруси покажуваат три заби на алвеола, додека ребахисауридот Нигерсаурус покажува до седум заби. Бразилотитанот и Балсаурусот биле опишани како титаносауруси, тесно поврзани ''со А. wichmannianus.''
Задниот дел на черепот и остатокот од скелетот од истражувачите обично се сметаат за титанозаури, иако не мора да припаѓаат на ист тип на титаносаурус. Во 2005 година, ffефри Вилсон сметал дека „мозочната кутија“ е референтен за Немегтосауридите, но забележал дека другите остатоци на черепот бараат понатамошно истражување. Една студија, објавена во 2012 година од страна Аријана Паулина, при КТ скенирање на ''А. wichmannianus'' на черепот, открило целосен ендоаст и структири на внатрешното уво. Ендокастот на мозокот и внатрешното уво имаат неколку одлики со другите титаносауриди, како што се кратки мирисни трактати и мирисни луковици кои се хоризонтално проектирани.
Пауел ја споредил ширината на черепот со должината на коските на екстремитетот и на A. wichmannianus и на Салтасаурус от; ова го навело да заклучи дека черепот е пропорционално мал кај A. wichmannianus, ова може да имплицира дека елементите на черепот и екстремитетот може да припаѓаат на различни индвидуи или на различни таксони. Тој сепак истакнал дека споредбата е потенцијално погрешна затоа што целокупната анатомија на Салтасаурусот е пократка и погуста, што може да олесни поголем череп.
Фон Хуене доделил две тарзални (зглоб) коски на ''А. wichmannianus,'' кои тој ги опишал како астрагалус и калканиум. Пауел сугерирал дека е можно калканиум опишан од фон Хуене да е всушност астрагалусот на помала единка. Тој исто така забележал дека астрагалусот изгледа премногу мал за да припаѓа на истата единка како и тибијата, со ширина од само половина.
Фон Хуене опишал каудален пршлен кој бил пронајден близу до материјалот на черепот. Овој пршлен бил првиот пршлен на опашка, кој припаѓале на основата на опашката веднаш по сакрумот (пршлени прикачени на колкот). Пршлениот има биконвексен центар, одлика споделена со другите титаносаури. Фон Хуене истакнал дека првиот пршлен од опашката може да му припадне на Лаплатасаурус .
Со исклучок на нецелосен пршлен на грлото и сомнителниот прв пршлен на опашката, нема пршлени што го поврзуваат черепот со материјалот на екстремитетот. Недостасува теренска документација за помош при упатување на целиот материјал на една единка. Пауел сметал дека е веројатно дека фон Хуене правилно му го доделил материјалот на A. wichmannianus, тврдејќи дека фон Хуене ќе можел да комуницира со откривачите и дека ќе имал пристап до фотографиите на местото за откривање.
Antarctosaurus giganteus
Типскиот примерок на A. giganteus, MLP 26-316, вклучува лева и десна фемур а, делумен лев и десен пубис, дисталниот крај на оштетена тибија, бројни фрагменти од ребра и дистални пршленина опашката и шест големи и неидентификувани коски. Двете гигантски бедрени коски се со димензии 2,35 метри во должина, кои се едни од најголемите од сите познати сауроподи. И покрај тоа што тие се големи, тие се исто така донекаде грацитни во конструкцијата. Реконструкцијата на A. giganteus, објавена во 1956 година од Карлос Рускони, добила должина од околу 30 метри. Во 1969 година, ван Вален го сметал за сличен по големина на Giraffatitan brancai (тогаш наречен Brachiosaurus brancai ). Врз основа на претходната масовна проценка на G. brancai од Едвин Харис Колберт во 1962 година, ван Вален му дал на A. giganteus проценета маса од околу 80 метрички тони. Во 1994 година, Григори Пол ја проценил тежината и на A. giganteus и на Аргентиносаурусот на помеѓу 80-100 метрички тони и должини од 30-35 метри. Екстраполатирајќи од параметрите на бедрената коска, студија од 2004 година, спроведена од Герардо Мацета и неговите колеги, ја проценува масата на A. giganteus на приближно 69 метрички тони; нешто помал од Аргентиносаурусот, кој во истата студија бил проценет на скоро 73 метрички тони. Ова би го направило A. giganteus меѓу најтешките познати копнени животни. Во 2006 година, Кенет Карпентер го користел краткиот врат на Салтасаурус како водич и проценил помала должина од 23 метри долг. Во 2012 година, Томас Холц дал должина од 33 метри и проценета тежина од 58-65 метрички тони (64-72 кратки тони).
Во 2016 година, користејќи равенки кои ја проценуваат телесната маса заснована на обемот на хумерусот и бедрената коска на животните со четири нозе, била проценета тежина од 39,5 метрички тони. Во 2019 година, Грегори С. Пол ја проценил масата на A. giganteus на 45-55 метрички тони, засновано на поновите реконструкции на титаносаурус. Во 2020 година Молина-Перез и Лараменди ја процениле неговата должина на 30,5 метри и неговата тежина е слична на проценката на Пол на 45 метрички тони. Поради некомплетноста на остатоците, какви било проценки за големината подлежат на голема грешка.
"Antarctosaurus" jaxarticus и "Antarctosaurus" brasiliensis
„Antarctosaurus“ jaxarticus и „Antarctosaurus“ brasiliensis се познати по многу фрагментарни остатоци.
Типскиот примерок на „Antarctosaurus“brasiliensis е познат само од три фрагментарни коски кои имаат титаносауриска природа; парцијална лева коска GP-RD-2, делумна десна рамена коска GP-RD-3 и нецелосен дорзален пршлен ('рбет) GP-RD-4. Фемурот е 1,15 метри зачуван и се проценува на 1,55 метри ако е целосен. Хумерусот е 65 сантиметри зачуван и е проценет на 95 сантиметри доколку е целосен.
Томое Гозен
Томое Гозен (巴 御前) (1157 -1247), била женски самурај (она-бугејша) за време на крајот на 12 век, позната по нејзината храброст и сила. Се верува дека таа се борела во и ја преживеала Генпеј војната (1180-1185).
Доменско знаење
Доменско знаење — познавање на одредена, специјализирана дисциплина или област, за разлика од општо знаење или знаењето независно од еден домен. Терминот често пати се користи во врска со поопшта дисциплина, како, на пример, при опишување на софтверски инженер кој има општо познавање на програмирање, како и знаење за доменот за фармацевтската индустрија. Луѓето кои имаат познавање во оваа област на доменот, честопати се сметаат за специјалисти или експерти во оваа област.
Фаќање на знаење
Комуникацијата помеѓу крајните корисници и развивачите на софтвер е честопати тешка. Тие мора да најдат заеднички јазик за комуницирање. Развојот на доволно споделен вокабулар за комуникација честопати може да потрае.
Истото знаење може да биде вклучено во различно знаење за доменот. Знаењето што може да биде применливо во голем број домени се нарекува знаење независно од домен, на пример логика и математика. Операциите за познавање на доменот ги извршува мета-знаење.
Мерцедес-Бенц А-класа
Мерцедес-Бенц А-Класа е автомобил (подкомпакт во првите две генерации) произведен од германскиот автомобилски производител " Мерцедес-Бенц". Првата генерација (W168) била претставена во 1997 година, вториот генерациски модел (W169) се појавил кон крајот на 2004 година, а третата генерација модел (W176) бил претставен во 2012 година. Моделот од четвртата генерација (W177), кој бил претставен во 2018 година, ќе го означи првиот пат кога А-класата се нуди во САД и Канада. Оваа четврта генерација А-класа, исто така, ќе биде прва што ќе биде понудена и како хечбек (W177) и седан (V177).
Прва генерација (W168; 1997-2004)
А-класата била за првпат објавена во 2001 година, со мали промени на предните фарови, дизајнот на предниот и задниот браник и додавањето на нов 170 mm. Била претставена на саемот во Женева.
Сите модели од A-Class се придвижуваат со мотори со четири цилиндри, со лансирање од 1.4 L и 1.6 L бензински мотори ( M 166 серија ), по што следат две верзии на 1.7-литарски мотор (серија OM 668). Во 1999 година, бил додаден поголем 1,9 литарски бензински модел.
2008, ажурирано
Моделите на Јапонија отишле во продажба во 20.08.2008. Рани модели со верзии од 5 врати со A 170, A 170 Elegance. Јапонските модели на А 170 биле преименувани во А 180 на 24.08.2009.
Мотори
A-класата се напојува со голем број на 4-цилиндрични бензински и дизел-мотори.
Стајлинг пред-дотерување
Торина Торинес
Живот
Родителите на Торине Торинес управувале со продавницата за машини за шиење Торине. Таа самата отворила свој бизнис како механичар во 1891 година на петнаесет години, а нејзината мајка била сметководител.
Машината за шиење била воведена во Шведска во 1850-тите и од 1860-тите па наваму била толку вообичаена што и целосно било можно за неа да се издржува со поправка на машини за шиење. Кон крајот на 19 век, механичарките биле невообичаени за да може да се прослави како таква и таа е сосема веројатно првата професионална механичарка во нејзината земја. Била многу успешна и работела како механичар на машини за шиење 45 години, сè додека бизнисот не им го препуштила на своите деца во 1936 година.
Наследство
Торинетапан, парк во Седермалм во Стокхолм, бил именуван по неа во 1989 година.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 400м краул во женска конкуренција
Натпреварите во 400м краул за жени во пливачките натпреварувања на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 24 јули. Прелиминациите и финалето се одржаа на 24 јули.
Рекорди
Пред ова натпреварување, светските и шампионатските рекорди беа следниве.
Ниту светски ниту шампионатски рекорд не беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
38 пливачи учествуваа во 5 групи, квалификуваните пливачи се следниве:
Пиринеи
Пиринеи (Pirineos, Pyrénées; Pirineus; Pirinioak) — планински венец во југозападна Европа кој образува природна граница помеѓу Шпанија и Франција и помеѓу Пиринејскиот Полуостров и остатокот од европскиот континент.
Венецот се протега во должина од околу 430 км од Бискајскиот Залив во Алантикот до Средоземното Море, во правец запад-исток. Највисок врв е Ането со 3.404 м, а вкупно има 48 врвови над 3.000 м.
Андора се наоѓа во планинскиот масив, помеѓу Франција и Шпанија.
Тарамон
Тарамон или Терамон (Ταγαροχώρι, Тагарохори, книжевно: Ταγαροχώριον, Тагарохорион, до 1926 година Ταραμήν, Ταραμών, Ταραμώνι ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу пет километри северно од градот Бер, на надморска височина од 50 метри.
Сместено е во Солунското Поле.
Историја
Селото отсекогаш имало македонско месно население, но во 1923 година биле доселени 39 грчки бегалски семејства, со што во целост се сменила етничката слика во селото.