cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Птоломеева теорема
Пентагон
Поинтересен пример е односот помеѓу должината a на страната и (заедничката) должина b од 5-те тетиви во правилен петаголник. Со комплетирање на квадратот, релацијата го дава златниот пресек :
Страна на правилен десетаголник (декагон)
Ако го нацртаме дијаметарот AF кој лежи на симетралата на DC така што DF и CF се страни на впишаниот десетаголник, тогаш повторно може да се примени Птоломејовата теорема - на тетивниот четириаголник ADFC со дијаметар d како една од неговите дијагонали:
од каде се добива страната на правилниот десетаголник преку на дијаметарот (или радиусот) на кружницата. Теоремата на Питагора применета на правоаголниот триаголник AFD потоа ја дава „b“ изразена преку дијаметарот и „a“ страната на пентагонот и се пресметува како
Како што напишал Коперник (следејќи го Птоломеј),
Визуелен доказ
Анимацијата прикажана овде дава визуелен доказ на Птоломеевата теорема, заснована на Derrick & Herstein (2012).
Доказ со сличност на триаголници
Нека ABCD е тетивен четириаголник. На тетивата BC, периферните агли ∠BAC = ∠BDC, а на AB, ∠ADB = ∠ACB. Ја конструираме K на AC така што ∠ABK = ∠CBD; бидејќи ∠ABK + ∠CBK = ∠ABC = ∠CBD + ∠ABD, ∠CBK = ∠ABD.
Сега, заради еднаквите агли △ABK е сличен на △DBC, а исто така и △ABD е сличен на △KBC. Така AK/AB = CD/BD, и CK/BC = DA/BD; еквивалентно, AK⋅BD = AB⋅CD и CK⋅BD = BC⋅DA. Со собирање на двете равенства имаме AK⋅BD + CK⋅BD = AB⋅CD + BC⋅DA, а со разложување на множители од ова се добива (AK+CK)·BD = AB⋅CD + BC⋅DA. Но AK+CK = AC, па AC⋅BD = AB⋅CD + BC⋅DA, ш.т.д.
Доказот како што е напишан важи само за едноставни тетивни четириаголници. Ако четириаголникот се самопрекрстува (две негови страни се сечат), тогаш K ќе се наоѓа надвор од отсечката AC. Но, во овој случај, AK − CK = ±AC, и повторно се добива очекуваниот резултат.
Доказ со тригонометриски идентитети
Нека периферните агли кои одговараат на AB, BC и CD се соодветно \alpha, \beta и \gamma, а радиусот на кружницата е R. Имаме, , , , и , и првобитната еднаквост што треба да се докаже се трансформира во
Сега, со користење на формулите за збир, и, тривијално е да се покаже дека двете страни на горната равенка се еднакви на
што е она што требаше да се докаже.
Еве уште еден, можеби потранспарентен, доказ со помош на најосновна тригонометрија. Дефинирајте нов четириаголник ABCD' впишан во истата кружница, каде A,B,C се исти како во ABCD, а D', лежи на истата тетива како и D, и се дефинира со,. Потоа, ABCD' има исти должини на страните, а со тоа и исти периферни агли кои одговараат на соодветните рабови, како и кај ABCD, само по различен редослед. Тоа значи, \alpha, \beta и \gamma, за, соодветно, AB, BC и AD'. Исто така, ABCD и ABCD' имаат иста плоштина. Потоа,
ш.т.д.
Доказ со инверзија
Изберете помошна кружница \Gamma со радиус r и центар во D во однос на кој опишаната кружница околу ABCD се пресликува во права (види слика). Важи Сега, ќе искористиме дека за должините важат релациите,  и. Ако го помножиме секој член со и искористиме дека  ја добиваме Птоломејовата формула.
Забележете дека ако четириаголникот не е тетивен, тогаш A', B' и C' формираат триаголник и оттука A'B'+B'C' > A'C', давајќи ни многу едноставен доказ за неравенството на Птоломеј кое е дадено подолу.
Доказ со помош на комплексни броеви
Го разгледуваме четириаголникот ABCD во комплексната рамнина \mathbb{C} при што ги идентификуваме како четири различни точки. Го дефинираме двојниот однос
Тогаш
при што важи равенство ако и само ако. Ова го докажува неравенството на Птоломеј во општ случај, бидејќи останува само да се покаже дека  лежат последователно распоредени на кружница (можеби со бесконечен радиус, т.е. права) во \mathbb{C} ако и само ако.
Од поларниот (тригонометрискиот) облик на комплексен број, следи
при што во последното еднаквост важи ако и само ако ABCD е тетивен, бидејќи четириаголникот е цикличен ако и само ако спротивните агли му се суплементни.
Забележете дека овој доказ може еквивалентно да се направи со набљудување на цикличноста на ABCD, односно од тоа што суплементноста на \angle ABC и \angle CDA, е еквивалентна на условот
специјално, постои ротација на \mathbb{C} во кој овој \arg е 0 (т.е. сите три производа се позитивни реални броеви), а според која Птоломејовата формула
директно следува од едноставниот алгебарски идентитет
Последици
Во случај на кружница со единичен дијаметар страните на кој било етивенч етириаголник ABCD се нумерички еднакви на синусите на апериферните агли  и \theta_4 кои одговараат на нив. Слично на тоа, дијагоналите се еднакви на синусот на збирот на пар агли кои тие ги определуваат. Потоа можеме да ја напишеме Птоломејовата теорема во следнава тригонометриска форма:
Со примена на одредени услови на периферните агли и \theta_4 можно е да се извлечат голем број важни последици користејќи го горенаведеното равенство како почетна точка. Во она што следи, важно е да се има предвид дека збирот на аглите.
Заклучок 1. Питагорова теорема
Ако и, тогаш  (бидејќи спротивните агли на тетивниот четириаголник се дополнителни). Важи:
Заклучок 2. Косинусна теорема
Нека. Правоаголникот од последицата 1 сега е симетричен трапез со еднакви дијагонали и пар еднакви страни. Паралелните страни се разликуваат по должина по 2x единици каде што:
што е косинусната теорема за триаголникот ABC.
Заклучок 3. Синус од збир на агли (+)
Тогаш
Затоа,
што е формулата за синус од збир на агли (+).
Заклучок 4. Синус од разлика на агли (-)
Нека. Потоа. Оттука,
Ова е формулата за синус од разлика на агли.
Ова изведување одговара на Третата теорема како што е опишана од Коперник следејќи го Птоломеј во неговото делоАлмагест. Посебно, ако се дадени страните на петаголникот (одговара на 36° на периметарот) и на шестоаголникот (одговара на 30° на периметарот), може да се пресмета тетивата која одговара на 6°. Ова беше критичен чекор во древниот метод за пресметување на табелите со тетиви.
Заклучок 5. Косинус од збир на агли
Овој заклучок е јадрото на Петтата теорема како што е опишана од Коперник следејќи го Птоломеј во Алмагест.
Нека. Потоа. Оттука
Што е формула за косинус од збир на агли
И покрај недостигот на умешноста на нашата модерна тригонометриска нотација, од горенаведените последици треба да биде јасно дека во Птоломеевата теорема (или поедноставно во Втората теорема) античкиот свет имал на располагање исклучително флексибилна и моќна тригонометриска алатка која им овозможила на учените од тие времиња да подготват точни таблици со тетиви (кои одговараат на таблици со синуси) и да ги користат во нивните обиди да го разберат и пресликаат космосот како што го гледаат. Бидејќи таблиците со тетиви биле составени од Хипарх три века пред Птоломеј, мора да претпоставиме дека тој знаел за „Втората теорема“ и за она што од неа следува. Следејќи ја трагата на античките астрономи, во историјата е запишано за ѕвездениот каталог на Тимохарис од Александрија. Ако, како што изгледа веројатно, за збирката на таквите каталози било потребно разбирање на „Втората теорема“, тогаш нејзиното вистинско потекло исчезнува во маглите на антиката, но не може да биде неразумно да се претпостави дека астрономите, архитектите и градежните инженери на древниот Египет можеби имале одредено знаење за неа.
Неравенство на Птоломеј
Равенството во Птоломејовата теорема никогаш не важи за нететивни четириаголници. Неравенството на Птоломеј е продолжување на овој факт, и тоа е поопшт облик на Птоломејовата теорема. Според него, за даден четириаголник ABCD, важи
каде равенство важи ако и само ако четириаголникот е тетивен. Овој специјален случај е еквивалентен на Проломеевата теорема.
Поврзана теорема за односот на дијагоналите
Птоломејовата теорема го дава производот на дијагоналите (на тетивен четириаголник) ако се знаат страните. Следнава теорема го дава истото за односот на дијагоналите.
Доказ : Познато е дека плоштината на триаголник ABC впишан во кружница со дијаметар R е:
Запишувајќи ја плоштината на четириаголникот како збир од два триаголници кои делат ист ограничен круг, добиваме две релации за секое распаѓање.
Со изедначување, ја добиваме формулата.
Последица : Знаејќи го и производот и односот на дијагоналите, ги изведуваме непосредните изрази за нив:
Награда „Браќа Миладиновци“
Награда „Браќа Миладиновци“ – награда за најдобра поетска книга меѓу два фестивала на Струшките вечери на поезијата. Таа е најголемата национална награда за поетско творештво.
Наградата „Браќа Миладиновци“ се доделува на меѓународниот поетски митинг „Мостови“ на истекот на реката Црн Дрим од Охридското Езеро.
Награда
Наградата е именувана во чест на браќата Димитар, Константин и Наум Миладинови
Струшките вечери на поезијата издаваат претставителна книга поезија од добитникот на наградата во оригинал и во препев на англиски јазик.
Историја
Наградата „Браќа Миладиновци“ била востановена во 1963 година како признание за најдобра поетска книга меѓу два фестивали и нејзин прв добитник бил поетот Матеја Матевски.
Поврзано
Струшки вечери на поезијата
Пазар на недвижности во Македонија
Пазарот на недвижности во Македонија претставува организирано сретнување на понудата и побарувачката на недвижен имот (куќи, згради, станови, деловен простор, земјоделско и градежно земјиште, шуми и пасишта) на територијата на Република Северна Македонија.
Одлики на пазарот на недвижности
Пазарот на недвижности во Македонија е недоволно развиен: пазарот на станбен и деловен простор е активен во урбаните средини, додека пазарите на земјоделски и шумски недвижности во руралните области не се воопшто активни. Пред 2013 година, продажните податоци од пазарот на недвижности не беа достапни и ниту една државна или приватна организација не обезбедуваше анализи поврзани со пазарот на недвижности. Освен информациите од рекламираните недвижности и рекламираните цени, не постоеја други достапни јавни податоци и информации за овој пазар. Во 2013 година година се воведе „Системот за масовно вреднување во Македонија“ кој е составен од четири потсистеми: „Регистар на продажни цени“, „Систем за модел на вреднување“, „Систем за масовна проценка“ и „Систем за оданочување“. Со него се надмина еден од главните проблеми, односно малата транспарентост на пазарот со недвижности, малиот број на информации кои ѝ се нудеа на јавноста во врска со недвижностите, нивната вредност и одлики, како и информации за понудата на недвижностите.
Трансакции на пазарот на недвижности
„Регистарот на цени и закупнини“ на Катастарот на недвижности е воведен во 2015 година, така што податоците за извршените трансакции со недвижности во Македонија се расположливи од третиот квартал на 2015 година. Во однос на типот на трансакции, Регистарот на цени и закупнини обезбедува два типа информации: трансакции од продажби и трансакции направени од наеми. Трансакциите од продажби опфаќаат трансакции направени од продажби, продажби од лицитација, продажби направени од инвеститори како и откуп од Република Македонија. Според кварталните извештаи на Агенцијата за катастар на недвижности, најголем дел од продажбите се продажби и продажби од инвеститори, а многу мал дел отпаѓа на откуп од Македонија и продажби од лицитација. Исто така, најголем дел од вкупните трансакции отпаѓаат на продажбите (над 60% во секој поединечен квартал), достигнувајќи го својот максимум во првиот квартал од 2017 година, кога овој процент достигнал 81%. Притоа, продажбите на стари градби доминираат во однос на продажбите на нови градби. Набљудувано по административни општини, постои висока географска концентрација на активностите на пазарот на недвижности. Имено, најголем број од вкупните трансакции се случиле на територијата на градот Скопје, односно најпопуларни општини за тргување се општините Центар, Аеродром, Карпош, и Кисела Вода. Што се однесува на општините кои се вон подрачјето на град Скопје, најмногу трансакции се забележани во поголемите градови во Македонија: Куманово, Тетово, Охрид, Велес, Струмица, Битола и Прилеп. Најмал број на трансакции, очекувано, имаат помалите општини како што се: Вевчани, Маврово и Ростуше, Центар Жупа, Арачиново и Зрновци.
Ако продажбите се набљудуваат типови на недвижности, во просек, околу 45% од продажбите отпаѓаат на станови и куќи, останатите продажби се однесуваат на земјоделско и градежно земјиште, а многу мал процент отпаѓа и на продажби на деловен простор, индустриски објекти, гаражи, помошни простории, објекти во земјоделство и слично. Процентуалното учество на продажбата на куќи се движи во рангот од 5,5% до 11% од вкупните продажби, додека процентуалното учество на продажба на станови се движи од 30% до 44% (во третиот квартал од 2016 година). Сепак, постои поголема варијација на продажбите на становите (14%), додека бројот на продажбите на куќи е многу постабилен и варира само со 5,5%. Што се однесува на локацијата каде се направени продажбите, најмногу продадени станови и куќи се направени во скопските општини Аеродром, Карпош и Центар, како и во Битола, Охрид и Тетово. Исто така, од вкупните договори за наем најголем процент отпаѓа на наем на станови и наем на деловни простории, освен во првиот квартал на 2017 година, кога најмногу договори биле склучени за наем на земјоделско земјиште. Во просек, изземајќи го првиот квартал на 2017 година, наемите на станови и деловни простории заземаат околу 80% од вкупниот број на трансакции направени по основа на наеми. Како и кај продажбите на недвижности, така и кај наемите, становите доминираат во однос на куќите, кои имаат едноцифрено учество во вкупниот процент на трансакции направени од наеми.
Движење на цените на недвижностите
Од 2000 до 2013 година, индексот на цените на недвижностите пораснал за 70%, т.е. 4% годишно.
Битка кај Олту
Битката за Олту биле всушност две битки, првата (од 18 јуни до 25 јуни 1920 година) била битка помеѓу ерменските трупи и локалната турска милиција во областа Олту, Ерменија. И втората била кога турските трупи ги истерале ерменските трупи од областа Олту на 3-5 септември 1920 година.
Позадина
Првата светска војна била завршена и Османлиската империја загуби. Руската Империја се распадна по Руската граѓанска војна со формирање на одделни влади во Грузија и Ерменија. Договорот од Севр што ги воспостави новите граници на Отоманската империја сè уште не бил потпишан. Округот Олту, познат тогаш како Ардахан-Олти, бил анексиран од Русија во 1878 година, Грузија ја презела де јуре власта над неа кога тие побарале независност на 26 мај 1918 година. Демократска Република Ерменија (ДРР) исто така ја презела де јуре власта над овој регион на 28 мај 1918 година.
Мисак и Мили
Мисак и Мили (Турски: Misak-ı Millî, Национален пакт или Национална заклетва) е збир од шест одлуки донесени со последниот мандат на Османлискиот парламент. Парламентот се состанал на 28 јануари 1920 година и ги објави своите одлуки на 12 февруари 1920 година.
Османлискиот министер за внатрешни работи Дамат Ферид Паша го одржал воведниот говор на парламентот поради тоа што Мехмед Шести бил болен. Група парламентарци наречена Фелах-Ватан е основана од пријателите на Мустафа Кемал за да ги признае одлуките донесени на Конгресот на Ерзурум и на Конгресот на Сивас. Мустафа Кемал рекол: „железната тупаница на нацијата ја пишува Заклетвата на нацијата што е главниот принцип на нашата независност до аналите на историјата“.
Тие одлуки ги загрижиле окупаторските сојузници, што резултирало со Окупација на Цариград од страна на Британски, Француски и Италијански трупи на 16 март 1920 и основање на нов Турски националистички парламент, Големото Национално Собрание на Турција, во Анкара. Ова исто така ја интензивирала Војната за Турска Независност
Отомански парламентарни избори (1919)
Парламентарни избори се одржале во Отоманската империја во 1919 година и биле последните официјални избори одржани во Империјата. Поради недостигот на политички партии, на изборите доминирале Здружение за одбрана на правата на Анадолија и Румелија (Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti), која се состоела од националистички локални групи кои протестирале против сојузничката окупација на Турција.
Последици
Новоизбраниот Парламент се состанал во Истанбул (спротивно на Протоколот на Амасија, кој повикувал на негово заседавање надвор од Истанбул) на 12 јануари 1920 година. Сепак, неговото одобрување на Мисак и Мили (Национален пакт) со турските револуционери во Анкара довело до сојузничките сили да го окупираат Истанбул на 16 март. Неколку пратеници биле уапсени и депортирани. Султан Мехмед Шести го распуштил парламентот на 11 април.
По ова, сојузниците не дозволиле формирање на нови османлиски влади за поддршка на турските револуционери, што значело дека османлиските службеници кои учествувале во владата по 11 април 1920 година соработувале со сојузниците против владата на Анкара.
Феминизам
Феминизам — хетероген поим од социјални теории, политички движења и морална филозофија што се занимаваат со културните, политичките и економските аспекти на нерамноправноста на жените во однос на мажите. Додека генерално даваат критика на општествените односи, многу застапници на феминизмот се фокусираат и на анализа на половите нееднаквости и унапредувањето на правата и интересите на жените.
Феминистичката теорија се стреми да ја разбере природата на половата нееднаквост и се фокусира на половата политика, односите на моќ и сексуалност. Феминистичкиот политички активизам се бори за теми како репродуктивни права, семејно насилство, мајчинско ослободување, еднакви плати, сексуално малтретирање, дискриминација и сексуално насилство. Темите што ги истражува феминизмот вклучуваат стереотип, опресија и патријархат.
Модерната феминистичка теорија се критикува како предоминантно, но не и ексклузивно, поврзана со западните научни кругови. Феминистичкиот активизам, како и да е, е движење што потекнува од масите и бара надминување на границите втемелени врз социјална класа, раса, култура и религија. Ова движење е конкретно за секоја одделна култура и се осврнува на теми значајни за жените во тоа општество: на пример, женско обрежување во Судан, или стаклен таван во економиите во развој. Некои теми, како силувањето, инцестот и мајчинството, се универзални.
Хенутави (Деветнаесетта династија)
Хенутави („Љубовницата на двете земји“) била античка египетска принцеза од 19-та династија.
Животопис
Хенутави била ќерка на фараонот Рамзес II и Великата кралска сопруга Нефертари и полусестра на Мернептах. Таа е седма на списоците со ќерките на Рамзес и втора од двете ќерки чија мајка сигурно е Нефертари.
Нејзината статуа стои во малиот храм во Абу Симбел, изграден за Нефертари. Децата на Нефертари обично се идентификуваат врз основа на овој храм: принцовите Амунхерхепешеф, Парехервенемеф, Мерире и Меријатум и принцезите Меритамен и Хенутави. Хенутави не е прикажана на фасадата на големиот храм во Абу Симбел, каде што се прикажани првите два сина и шесте најстари ќерки на Рамзес, заедно со Нефертари и кралицата мајка Туја.
Гробница QV73
Нејзината гробница во Долината на кралиците, QV73 не е далеку од оние на другите членови на рамзесовото семејство (QV68 - Меритамен, QV71 - Бинтанат, QV75 - Хенутмире); таа е помеѓу гробниците на нејзината постара полусестра Бинтанат и кралицата на Дваесеттата династија, Дуатентопет (QV74).
Гробницата можеби била издлабена за општа принцеза и по смртта на Хенутави, била прилагодена за неа. Во некои области на гробницата, картушите се празни, но во главната погребна комора се забележани слаби траги од нејзиното име. Гробницата се состои од погребна комора со два столба и две споредни простории. Украсите наликуваат на оние во гробот на Нефертари.
Награда „Мостови на Струга“
Мостови на Струга – награда за најдобра поетска збирка меѓу два фестивала на Струшките вечери на поезијата од поет-дебитант.
Историја
Наградата „Мостови на Струга“ била востановена во 2004 година како награда на УНЕСКО, кој е покровител на Струшките вечери на поезијата. Прв добитник на оваа награда бил Ангело В. Суарез од Филипини.
Хосе Мануел Морено
Хозе Мануел Морено Фернандес (3 август 1916 година - 26 август 1978 година), прекар „ Ел Шаро “, беше аргентински фудбалер кој играше како напаѓач за неколку клубови во Аргентина, Мексико, Чиле и Колумбија ; за многумина што го видоа како игра, тој е еден од најголемите играчи на сите времиња, дури и покрај Диего Марадона, Пеле и Алфредо Ди Стефано, и беше првиот фудбалер што некогаш ги освоил титулите од прва лига во четири земји.
Морено беше дел од тимот на Ривер Плејт, познат како Ла Макина („Машината“) кој доминираше во аргентинскиот фудбал во 1940-тите години, а исто така беше член на репрезентацијата на Аргентина со која победи на Првенството во Јужна Америка во 1941 и 1947 година, на кој беше избран како најдобар играч на турнирот.
Клупска кариера
Морено е роден во соседството Ла Бока, во Буенос Аирес, а пораснал во околината на стадионот на клубот „ Бока Јуниорс “. На 15-годишна возраст, тој заигра за пониските дивизии на Бока Јуниорс, но не ја направи селекцијата. Според архивите на Аргентинската фудбалска асоцијација, рече тој, фрустриран: „ некое време ќе зажалите “. Морено потоа стана дел од пониските поделби на Ривер Плејт, соперник на Бока Јуниор, во 1933 година, откако го препорача Бернабе Фереира, забележителен напред за Ривер Плејт.
Ривер Плејт (1935-1944)
На 18-годишна возраст, Морено беше избран заедно со другите млади играчи од клубот од страна на менаџерот Емерико Хиршл за да направи турнеја во Бразил. Неговиот прв натпреварувачки настап беше против бразилската страна Ботафого. Тој дебитираше во Примера Дивизион на 17 март 1935 година, во победата од 2: 1 против Калифорнија Пласенс, постигнувајќи еден гол. Брзо стана најголема фигура на аргентинскиот фудбал, тој беше дел од тимот кој освои титули во лига во 1936 и 1937 година, и продолжи да стане клучен играч меѓу Адолфо Педернерна на тимот на Ривер Плата, познат како Ла Макина, познат по својата линија на напад составен од Морено, Педернер, Анхел Лабрана, Хуан Карлос Мујоз и Феликс Лустау, и кој доминираше во аргентинскиот фудбал во текот на првото полугодие од 1940-тите години, освојувајќи со Морено две национални титули (1941, 1942) и многу Купови на Алдао.
Мексико (1944-1946)
Во 1944 година, Морено беше префрлен во Мексико Примера Дивизион клуб Еспања, кој завршил на вицешампион до Астуриас, прв шампион на Мексиканската лига во сезоната 1943-44. Со Еспања, Морено ја освои националната титула во сезоната 1945-46. Неговото време и успех во Мексико му го заработи прекарот Чаро, што е исто така термин кој се однесуваше на традиционалниот каубој на Мексико.
Враќање во Јужна Америка (1946-1961)
Морено се вратил во својата татковина и Ривер Плејт за последниот дел од 1946 година. Неговиот втор мандат на Ривер траеше три сезони. Шампион повторно во 1947 година, веќе со Алфредо Ди Стефано како центар напред, се врати да емигрира по штрајкот на играчите од 1948 година. Тој беше префрлен во Универсидад Католица од Чиле, каде во истата година му помогна на тимот да ја освои својата прва лига титула. Тој се врати во Аргентина во 1950 година, овој пат да игра за Бока Јуниорс, а следната година, тој повторно играше за Универдидад Католица. Тој исто така играше една сезона во Уругвај, со екипата на Примера Дивизион Дефенстор. Во 1953 година, тој се вратил во Аргентина за да му се приклучи на Ферокарил Оест.
Колумбија
Морено се пресели во Колумбија во 1954 година, придружувајќи се на Индипендиенте Меделин, каде ќе ја заврши својата играчка кариера. Тој беше и играч и менаџер на клубот. Тој го освои првенството во Колумбија во 1955 година, со што стана единствениот фудбалер кој освои титули во лигата во четири лиги на различни земји, со што го стори тоа во Аргентина, Мексико, Чиле и Колумбија. Во 1957 година, тој ја освои својата последна – и 12-та генерална – прва лига на титули. Тој се пензионираше со Индипендиенте Меделан во пријателски натпревар против Бока Јуниорс во 1961 година, натпревар за време на кој учествуваше како тренер и играч. Индипендиенте го доби натпреварот 5-2, а Морено постигна еден гол.
Меѓународна кариера
Морено беше член на репрезентацијата на Аргентина од 1936 до 1950 година, заработуваше 34 капи и постигна 19 голови. Морено беше дел од победничките репрезентации на Јужноамериканското првенство (сега Копа Америка) од 1941, 1942 и 1947 година. Тој го постигна највисокиот погодок на турнирот број 500 во атипичен натпревар против Еквадор : тој постигна пет гола на тој натпревар, рекорд на Копа Америка што го дели со Хектор Скароне (Уругвај), Хуан Марвеци (Аргентина) и Еваристо ( Бразил ). Тој ден Аргентина го совлада Еквадор со 12: 0, што е и најголема гол разлика во еден натпревар од Копа Америка.
Морено беше најдобар стрелец на Јужноамериканското првенство во 1942 година со седум гола, заедно со Херминио Масантонио, и беше избран за најдобар играч на изданието од 1947 година. Тој е исто така врзан за третото место меѓу сите стрелци на сите времиња на Копа Америка, со 13 вкупни голови.
Менаџерска кариера
Морено имаше кратка кариера како менаџер на Аргентина во 1959 година. Работел и како менаџер на Бока Јуниорс, Харакан и Ол Бојс во Аргентина и Коло-Коло во Чиле.
ФК Енерги Котбус
ФК Енерги Котбус е фудбалски клуб од Котбус, Германија. Моментално се натпреаврува во Регионалната лига Североисток, четвртото ниво на германскиот фудбал.
Клубот бил основан во 1963 година и досега има одиграно шест сезони во Првата Бундеслига.
Турски парламентарни избори (1920)
Во Отоманската империја се одржале парламентарни избори во 1920 година со цел да се изберат делегати на новото Големо национално собрание. На изборите доминирала Здружение за одбрана на правата на Анадолија и Румелија (Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti), која се состоела од националистички локални групи кои протестирале против сојузничката окупација на Турција.
Позадина
Откако Истанбул бил окупиран, водачот на Турското национално движење Мустафа Кемал испратил телеграми до покраинските власти и армиските команданти на 19 март наредувајќи им да одржат избори за Големо национално собрание.
Последици
По изборите, новото Големо национално собрание се состанало во Анкара на 23 април 1920 година, со Мустафа Кемал Ататурк како претседател.
1992–1993 ФК Милан сезона
Сезоната 1992–1993 — 59-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал.
Остров Вајт
Островот Вајт (Isle of Wight) е церемонијална грофовија и најголем и втор по население остров во Англија, Обединето Кралство. Островот се наоѓа во Англискиот Канал и е одделен од Хемпшир и копнена Англија преку протокот Солент.
Иако историски бил дел од Хемпшир, островот станал посебен административен округ во 1890 година. Во 1974 година била создадена новата церемонијална грофовија. Освен заедничката полициска управа и англиканските цркви кои припаѓаат на Епархијата Портсмут, денес Островот Вајт нема административна поврзаност со Хемпшир.
Небетави
Небетави (или Небетауи; „Дамата на Двете земји“) била античка египетска принцеза и кралица, петта ќерка и една од осумте велики кралски жени на фараонот Рамзес II.
Живот
Небетави можеби била ќерка на најсаканата сопруга на Рамзес, Нефертари, но тоа во никој случај не е сигурно. Таа е прикажана во поголемиот храм во Абу Симбел. На вториот јужен колос пред храмот, Небетави е прикажана во регалијата како за кралица. Небетави е прикажана со перика, прилично едноставен модиј и двојни пердуви. Бинт-Анат (исто така облечена како кралица) стои покрај левата нога на вториот јужен колос, Небетави до десната нога и принцезата Исетнофрет II стои пред колосот.
Небетави се појавува како петта принцеза на парадата на кралските ќерки, прикажана во големиот храм во Абу Симбел. Таа се појавува зад Бинтанат, Бакмут, Нефертари и Меритамен. Принцезите се прикажани како носат систрум.
Небетави не е прикажан во помалиот храм во Абу Симбел. Нефертари е прикажана со Меритамен и Хенутави на фасадата на овој храм.
По Бинтанат и Меритамен, таа била третата од ќерките на Рамзес која станала сопруга на нејзиниот татко (евентуално по смртта на Меритамон). Небетави служела како велика кралска сопруга, додека нејзиниот татко влегол во дипломатски брак со Мааторнефер, ќерка на хетитскиот крал Хатузилис III, во 33. година. Небетави и нејзината полусестра Бинтанат ја исполниле обредната улога како египетска кралица. Таа ги носела титулите Дама на Двете земји, Велика кралска сопруга, Љубовница на Горниот и Долниот Египет, Кралева ќерка, Кралева ќерка на неговото тело, неговата сакана.
Лестершир
Лестершир (изворно: Leicestershire; поштенска кратенка Leics.) е грофовија без излез на море, во англискиот Мидлендс, кој се наоѓа во рамките на Источен Мидлендс. Грофовијата се граничи со Нотингемшир на север, Линколншир на североисток, Ратленд на исток, Нортхемптоншир на југ-исток, Ворикшир на југ-запад, Стафордшир на запад и Дарбишир на северозапад. Границата со поголемиот дел од Ворикшир е улицата Ватлинг, седвремениот пат А5.
Лестершир го носи своето име од градот Лестер поставен во неговата средина и раководен засебно од остатокот на грофовијата. Цеременијалната фрофовија - неметрополитенската грофовија плус градот Лестер - имаат вкупно малку над 1 милион жители (проценка од 2016 година), од кои повеќе од половина живеат во Урбаниот реон Лестер.
Лестершир останува единствената грофовија во Англија освен Големиот Лондон, кој допрва треба да усвои официјално знаме на грофовијата.
Историја
Лестершир бил забележан во „Книгата на страшниот суд“ во четири вапентејки (грофовски административни единици наречени изворно wapentake): Гутлакстон, Фрамланд, Госкоут и Гарчри. Овие подоцна станале стоти (грофовски административни единици), со поделбата на Госкоут на Западен Госкоут и Источен Госкоут и додавање на Спаркенхоу стотата. Во 1087 година, првата регистрирана употреба на името била како Lægrecastrescir (Лаегрекастрешир).
Надворешните граници на Лестершир малку се промениле од пописот на Страшниот суд. Мишам-Донисторп екславата на Дарбишир што биле разменети за Нетерсил областа, како и урбаното проширување на Маркет Харборо предизвикало Литл Бауден, претходно во Нортемптоншир да биде припоен.
Во 1974 година, Законот за локална самоуправа 1972 година го укинал статусот како грофовски град на градот Лестер игрофовскиот статус на соседниот Ратленд, претворајќи ги обете во административни области на Лестершир. Овие активности биле сменети на 1 април 1997 година, кога Ратленд и Градот Лестер станале самостојни власти. Ратленд станал посебна церемонијална грофовија уште еднаш, иако продолжува да биде под надлежност на Полицијата на Лестершир.
Симболот на грофовскиот совет, Крикет клубот Лестершир Каунти, ФК Лестер Сити е лисицата. Лестершир се смета за родно место на ловот на лисици, како што е познато денес. Хјуго Мејнел, кој живеел во Кворн, е познат како таткото на ловот на лисици. Мелтон Моубри и Маркет Харборо имаат здруженија со лов на лисици, како и соседниот Ратленд.
Лестершир е единствената историска грофовија на Англија, која нема регистрирано знаме. Бил предложен дизајн за Лестершир во 2017 година заснован на симболите поврзани со округот - лисица и цвеќето potentilla.
Шропшир
Шропшир (Shropshire или Salop) – грофовија во англиската област Западен Мидлендс. Салоп е алтернативно скратено име на оваа област кое денес ретко се користи, освен во името на жителите на Шропшир: Салопијани (Salopians). Грофовијата се граничи со грофовиите: Чешир, Стафордшир, Вустершир, Херефордшир и со Велс на запад. Граничниот ѕид српрема Велс бил изграде во 9 век.
Грофовијата Шропшир е главно земјоделска. Историска престолниа е градот Шрузбери, но најголем град е Телфорд. Во грофовијата се наоѓа Коулбрукдејл, една од колепките на индустриската револуција во Англија и Железниот мост, првиот железен мост на светот.
Во оваа област се експлоатирале јаглен, олово, бакар и железна руда. Дополнителна предност е реката Северн која служи за транспорт.
Администрација
Од 1 април 1998 година областа Телфорд и Рикин била издвоена од Шропшир. Со неа управува Советот на Телфорд и Рикин. Со останатите области од историската грофовија од 1 април 1999 година управува Советот на Шропшир (Shropshire Council).
Северен Јоркшир
Северен Јоркшир (изворно: North Yorkshire) е неметрополитска грофовија (или широва грофовија) и најголема церемонијална грофовија во Англија по површина. Сместена е првенствено во регионот на Јоркшир и Хамбер, но делумно во регионот на Североисточна Англија. Бирото за државна статистика на Кралството (ОНС) проценило дека населението на Северен Јоркшир е 602.300 во средината на 2016 година; оваа бројка ги исклучува самостојните области на Јорк, Мидлзбро, Стоктон и Редкар и Кливленд.
Создадена со законот за локална самоуправа од 1972 година, зафаќа површина од 8,654 км2, што ја прави најголемата грофовија во Англија. Мнозинството од Јоркшир Дејлс и Северен Јорк Мур лежат во границите на Северен Јоркшир, а околу 40% од грофовијата е покриена со национални паркови. Најголеми градови се Мидлзбро (174.700), Јорк (152.841), Херогат (73.576) и Скарборо (61.749); во грофовскиот град, Норталертон, има население од 16.832 жители.
Физички одлики
Геологијата на Северен Јоркшир тесно се одразува во неговиот пејзаж. Во рамките на грофовијата се наоѓаат Северен Јорк Мурс и поголемиот дел од Јоркшир Дејлс ; две од единаесетте селски краишта во Англија и Велс официјално да бидат назначени како национални паркови. Помеѓу Северен Јорк Мурс на исток и Пенин Хилс на запад лежат Вејлс од Моубри и Јорк. Низините Тис лежат на север од Северен Јорк Мурс, а долината Пикеринг лежи на југ. Нејзината источна граница е крајбрежјето на Северното Море. Највисоката точка е Вернсајд, на кумбриската граница, на 736 м. Двете големи реки во грофовијата се реката Свејл и реката Јур. Свејл и Јур ја создаваат реката Ус, која тече низ Јорк и се влева во вливот Хамбер. Реката Тис претставува дел од границата помеѓу Северен Јоркшир и грофовијата Дарем и тече од горниот Тисдејл преку Стоктон на Тис и Мидлзбро и до крајбрежјето.
Историја
Северен Јоркшир бил создаден на 1 април 1974 година како резултат на Законот за локална самоуправа од 1972 година и опфаќа поголем дел од земјите на историското Северен Рајдинг, како и северната половина на Западен Рајдинг, северните и источните краеви на Јоркширов Источен Рајдинг и поранешниот грофовски град Јорк.
Јорк станал самостојна власт независна од Северен Јоркшир на 1 април 1996 година а во исто време Мидлзбро, Редкар и Кливленд и областите на Стоктон на Тис јужно од реката станале дел од Северен Јоркшир за церемонијални цели, дел од Кливленд од 1974 до 1996 година.
Ворикшир
Ворикшир (изворно: Warwickshire; скратено Воркс (Warks)) е грофовија во регионот Западен Мидлендс во Англија. Грофовскиот град е Ворик, а најголем град е Нанитон. Округот е познат по тоа што е родното место на Вилијам Шекспир.
Грофовијата е поделена на пет области: Северен Ворикшир, Нанитон и Бедворт, Рагби, Варик и Стретфорд на Ејвон.
Тековните граници на грофовијата биле поставени во 1974 година со Законот за локална самоуправа од 1972 година. Во историските граници на грофовијата спаѓаат Ковентри, Сатон Колдфилд и Солихал, како и голем дел од Бирмингем.
Историја
Варикшир настанал како поддел на Кралството Мерсија во почетокот на XI век. Првото споменување за Ворикшир бил во 1001 година, како што Wæringscīr (Ваерингшир) го добил името по Ворик (што значи „живеалишта на водосливот“).
За време на средниот век, во Ворикшир доминирал Ковентри, кој во тоа време бил еден од најважните градови во Англија, поради неговата важност во трговијата со текстил. Ворикшир одиграл клучна улога во Англиската граѓанска војна, со Битката кај Еџхил и другите препукувања што се случиле во грофовијата. За време на Индустриската револуција Ворикшир станал еден од најистакнатите индустриски грофовии во Кралството, со големите индустриски градови Бирмингем и Ковентри во нејзините граници.
Фудбал
Ворикшир нема клубови во Фудбалската лига (високите рангови на лиги). Од сезоната 2019/20 највисоко пласиран тим бил Лемингтон, кој играл во Националната лига - Север, шестото ниво на англискиот фудбал. Ниво подолу во Премиер средишната дивизија на Јужната фудбалска лига се Нанитон Боро и Стретфорд Таун. Други клубови се Рагби Таун, Бедворт Јунајтед, Саутам Јунајтед и Рејсинг Клуб Варик. Сите овие се поврзани со Фудбалската асоцијација на Околијата Бирмингем
Астон Вила, Бирмингем Сити и Ковентри Сити се клубови од Фудбалската лига сместени во историските граници на Ворикшир, заедно со клубот од Националната лига Солихал Мурс и клубот од Средишната дивизија еден од Јужната лига, Сатон Колдфилд Таун.
Поло
Поло клубот Далас Бурстон е поло клуб со шест терени кој се наоѓа во близина на Саутам.
Луѓе
Ворикшир е можеби најпознат по тоа што е родното место на Вилијам Шекспир од Стретфорд на Ејвон. Дури и денес, патните знаци на границата на грофовијата го опишуваат Ворикшир како „Шекспирова грофовија“. Грофовијата има направено и други познати ликови како Алистер Кроули (од Ројал Лемингтон Спа), Џорџ Елиот (од Нанитон), Руперт Брук (од Рагби) и Мајкл Дрејтон (од Хартсхил). Поетот Филип Ларкин живеел во Варик (роден во блискиот Ковентри), а Елизабет Гаскел одела на училиште во Барфорд и Стретфорд. Фолк музичарот Ник Дрејк, кој снимал за „Island records“ кон крајот на 1960-тите и раните 1970-ти, живеел и починал во Тенворт во Арден.
Вилемстад
Вилемстад (Willemstad) — главен град на островот Курасао во состав на Кралството Холандија. Бил главен град на Холандските Антили пред нивното распуштање во 2010 г. и денес брои 150.000 жители.
Географија
Градот се наоѓа во југоисточниот дел на островот и е распореден околу засолнетиот залив Схотегат поврзан со морето преку тесниот проток Света Ана. Во ова подрачје е стариот градски центар со своите четири маала: Пунда и Отробанда сместени од двете страни на протокот, додека пак Схарло и Питермај Смал се од обете страни на помалиот залив Вајгат.
Клима
Вилемстад има врела полусува клима (Кепенова класа BSh), со преодни одлики кон суволетна тропска саванска клима (класа As).
Историја
Првата населба подрачјето на градот е Пунда, основана од Холанѓаните во 1634 г. со успешното заземање на островот кој доготаш бил под шпанска власт. Изворното име било  што на холандски значи „точка“. Сепак, за културен центар на градот се смета Отробанда, основана во 1707 г.; ова име води потекло од папијаментскиот поим otro banda, што значи „другата страна“. Денешниот град е наречен по холандскиот владетел, принцот Вилем II Орански (вл. 1647-50).
Синагогата е изградена од сефардските Евреи доселени од Амстердам и Ресифе во Бразил.
Туризам
Туризмот е меѓу најважните стопански гранки на Вилемстад, во кој има повеќе казина. Архитектурата е колонијална, со влијание од холандските стилови. Градската синагога е најстариот постоечки еврејски храм во цела Америка. Стариот дел на градот е прогласен за светско наследство на УНЕСКО поради неговите посебни градби и пристаништето. Во градот има и археолошки ископини.
Нафтена индустрија
Вилемстад е најважно пристаниште за нафтената индустрија на Карибите, што се должи на неговата положба близу венецуелските нафтени полиња, политичката стабилност и длабоките крајбрежни води. Неговата рафинерија е изградена од „Шел“ во 1915 г. и некогаш важела за најголема во светот.
Четирите ограноци на „Шел“ (рафинеријата, складот, реморкерите и дистрибуцијата) се продадени на владата на Курасао во 1985 г. по симболична цена од еден гилдер по претпријатие. Денес владата ги издава под наем на венецуелското државно претпријатие „Венецуелска нафта“ (PDVSA). Во Вилемстад има седиште и претпријатието „Шлумбергер“, кое е најголем изведувач на работите на нафтените полиња во светот.
Финансиски услуги
Во градот се седиштата на поголем број даватели на финансиски услуги поради поволната даночна политика на Курасао.
Воздухопловство
Градот го опслужува Меѓународниот аеродром Курасао, сместен на 12 км северно од градот, а со годишна прометност од 2 милиони патници. Ова е матично леталиште на „Инсел ер“, националниот авиопревозник на Курасао.
Мостови
Пунда и Отробанда се поврзани со долгиот пловечки мост „Кралица Ема“. Иако сè уште е во употреба, денес најпрометен е мостот „Кралица Јулијана“ (изг. во 1967 г. и обновен десет години подоцна) кој се издига во лак the bay further inland. Nearby is also the now non-functioning подвижен мост „Кралица Вилхелмина“.
Метларка
Функционирање
Вообичаено современата метларка е опремена со две ротирачки четки на предната страна кои ги зафаќаат повеќето отпадоци (лименки, хартија, догорчиња, итн.). Овие отпадоци се вшмукуваат преку цевка во сад во задниот дел на машината.
Вали
Вали (The Valley - „Долина“ ) — гратче на островот Анвгила, негово управно седиште и еден од четиринаесетте окрузи. Населението брои 1.067 жители (2011).
Местоположба
Гратчето е сместено во средишниот дел на островот, крај заливот Крокус и соседниот рид со исто име, кој со своите 73 м е највисока точка на островот. Во околина се селата Норт Сајд, Квортер, Норт Хил и Џорџ Хил.
Клима
Вали има со тропска саванска клима (Aw) според Кепеновата класификација. Има кратка сува сезона од февруари до април, проследена од дождовна сезона остатокот од годината. Сепак, иако е долготрајна, дождовната сезона се одликува со толку обилни врнежи како што е својствено за другите карипски градови како Санто Доминго и Сан Хуан. Просечната температура е прилично рамномерна преку целата година, движејќи се помеѓу 26 и.
Историски знаменитости
На ридот Крокус можат да се видат остатоците од Стариот суд, поставен на повисок терен. Од него денес останале само разрушени ѕидови и неколку подрумски зандани. Во западниот крај на Вали се наоѓа Волблејковиот дом, изграден во 1787 г. како плантажерска куќа — денес живелиште на католичкиот свештеник. До неа е црквата „Св. Герард“ со својата интересна фасада од камчиња, поголеми камења, цемент, дрво и плочки.
Сообраќај
Гратчето го опслужува Меѓународниот аеродром „Клејтон Џ. Лојд“ (IATA: AXA, ICAO: TQPF) со извесен број на прекуокеански летови.
Образование
Во Вали има две државни училишта — едно основно и едно средно. Покрај нив, работи и приватното основно училиште „Омолулу“ со нижи и виши паралелки.
Добрушевско-дедебалска парохија
Добрушевско-дедебалска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Битолското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Вознесение Христово“ во селото Добрушево. Парохиски свештеник е протоереј Злате Стефановски.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Источна Прусија
Главен град на Источна Прусија е Кенигсберг, денешен Калининград, со околу 372.000 германски жители (1939) одн. денешни 425.000 Руси. Источна Прусија до 1945 година била северoисточен крај на Германија, низ одлуките на Сојузниците во Втората светска војна покраината е поделена помеѓу Полска и Советскиот Сојуз. Германските жители тогаш биле иселени, а населена била со луѓе од Советскиот Сојуз и протераните Полјаци и Украинци од областите кои по 1945 година припаднале на Советскиот Сојуз. Денес покраината е поделена меѓу Калиниградската Oбласт која припаѓа на Русија и делови од Вармиско-мазурското Војводство во Полска.
Дејана Николовска
Дејана Николовска (1981, Скопје, СР Македонија, СФРЈ) - македонска режисерка.
Животопис
Дејана Николовска е родена во Скопје, во 1981 година. Во 2000 година се запишала на Руската академија за театарска уметност (ГИТИС), во класата на професорот Леонид Хејфец. Таа е втората личност од Македонија (по Иван Поповски) која дипломирала театарска режија на оваа академија. Од 2005 до 2009 година работела како асистент-педагог на катедрата за режија при ГИТИС, во класите на професорите Олег Кудрјашов и Леонид Хејфец.
Творештво
Дејана Николовска работи како слободен уметник, а освен со режија, таа се занимава и со филм. Во 2003 година, уште додека била студентка, Николовска ја поставила претставата „Семејни приказни“ на Биљана Србљановиќ со која ја добила наградата за најдобра режија меѓу студентските претстави во Русија. Нејзиниот најважен филмски проект е серијата „Именденот на Татјана“ (220 епизоди) за првиот канал на Руската национална телевизија. Исто така, таа работела проекти и во шоу-бизнисот, како режисерка во московската „RosArt group production“.
Лемвердер
Лемвердер (Lemwerder) — општина во округот Везермарш, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на левиот брег на реката Везер, околу 27 километри источно од Олденбург и 17 километри северозападно од Бремен.
Местоположба
Општината Лемвердер се наоѓа во јужниот дел на Везермарш на левата страна на Везер, спроти бременското место Фегезак. Денешната општина е дел од историската област Штединген.
Општински единици
Лемвердер се состои од следниве 19 единици:
Хипербола
Хипербола (, претерување) – во математиката алгебарска крива од втор ред во рамнина, дадена со следната равенка:. Се состои од два симетрични дела, има жаришта и две асимптоти дадени со равенката. Пресекот на асимптотите претставува центар на симетрија на хиперболата.
Хиперболата, заедно со параболата и елипсата, претставуваат три вида конусни пресеци. Конусните пресеци се добиваат во пресекот на рамнина со конусна површина (конусната површина се протега во двете насоки).
Равенки на хиперболата
Параметарските равенки на хиперболата се:
Во Декартовиот координатен систем, хиперболата се опишува со равенката:
Особини
Постојат две важни особини на фокусите на хиперболата F_1, F_2: Ова својство ја овозможува и следната дефиниција на хиперболата: Геометриско место точки во рамнина, за кои апсолутната вредност на разликата на растојанието од која било точка до две фиксни точки во истата рамнина (двата фокуса), е константна.