cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Создавање на подмрежи
Подмрежа составена само од нули и подмрежа составена само од единици
Сите битови на почетната подмрежа добиена со сабнетирање се нули (0). Заради тоа е наречена „подмрежа составена само од нули“. Сите битови на крајната подмрежа добиена со сабнетирање се единици (1). Затоа се нарекува и „подмрежа составена само од единици“'.
На почетокот, IETF го обесхрабрува користењето на овие две подмрежи поради можни забуни при користење на мрежа и подмрежа со иста адреса. Практиката на избегнување на подмрежата составена само од нули и подмрежата составена само од единици бил прогласен за неважечки во 1995 од RFC 1878, некогаш информативен, но сега историски документ.
Создавање на подмрежи во IPv6
Дизајнот на адресниот порстор на IPv6 значително се разликува од тој на IPv4. Првичната причина за создавањето на подмрежи во IPv4 е за да се подобри ефикасноста во користењето на релативно малиот адресен простор, особено на големите претпријатијата. Во IPv6 не постојат такви ограничувања, бидејќи големиот адресен простор кој е на располагање и на крајните корисници не е ограничувачки фактор.
Подмрежа која е во согласност со RFC 4291 секогаш користи IPv6 адреси со 64 бита дел за домаќин. Затоа таа подмрежа има /64 насочувачка претставка (128−64 = 64те битови со најголема важност). Иако е технички можно да се користат помали подмрежи, тие се непрактични за локални мрежи засновани на Етернет технологијата, бидејќи 64 бита се потребни за адресна автоконфигурација без состојби. Internet Engineering Task Force предлага да се користат /127 подмрежи за точка-до-точка (point-to-point) линкови кои содржат само два домаќина.
IPv6 нема специјални адресни формати за бродкаст сообраќај или броеви на мрежи, со тоа сите адреси во една подмрежа се валидни адреси на домаќини. Адресата со сите нули е резервирана за насочувачот на таа подмрежа (Subnet-Router anycast address).
Препорачаната алокација за еден IPv6 правен корисник бил адресен простор со 48-битна претставка (/48). Но, оваа препорака била ревидирана да се користат помали блокови од 56 битни претставки. За физички (крајни) корисници препорачана алокација е /64-битна претставка.
Создавањето на подмрежи во IPv6 е засновано на концептите на подмрежна маска со променлива големина (VLSM) и на методологијата на безкласно интер-доменско насочување (Classless Inter-Domain Routing). Се користи за насочување на сообраќај помеѓу глобалните алокациски простори и внатре во мрежите на клиентите, помеѓу подмрежите и интернетот на големо.
Јаспис
Јаспис, агрегат од микрогрануларен кварц и/или калцедон и други минерални фази, е непроѕирна, нечиста сорта на силициум диоксид. Најчесто се среќава во црвена, жолта, кафена и зелена боја, а ретко може да се најде и во сина боја. Вообичаената црвена боја, се должи содржината на железо (III). Јасписот кога се крши, има мазна површина и се користи за украсување или како скапоцен камен. Поради неговата мазност, јасписот се користи за предмети како што се вазни, емблеми и декоративни кутии. Специфичната цврстина на јасписот е типично од 2,5 до 2,9. Зелената сорта со црвени дамки, позната како хелиотроп (позната и како крвав камен), е еден од традиционалните камења на раѓање за луѓето родени во месец март.
Јаспилитот, е карпа со формирање на ленти со железо, која често има карактеристични ленти од јаспис.
Етимологија и историја
Името значи „точкест или попрскан камен“ и има потекло од старофранцускиот, jaspre (варијанта на англо-норманскиот jaspe) и латинскиот iaspidem (ном. iaspis), од грчки ἴασπις iaspis (именка од женски род), од афроазијатски јазик (сп. хебрејски ישפה yashpeh, акадски yashupu). Се верува дека оваа семитска етимологија не е поврзана со онаа на англиското име Џаспер, кое е од персиско потекло, иако персискиот збор за минералот јаспис е исто така јашп ( یَشم ).
Зелениот јаспис се користел за правење дупчалки за лак, во Мергарх помеѓу 4 и 5 милениум п.н.е. Познато е дека јасписот бил омилен скапоцен камен во античкиот свет. Неговото име може да се следи на арапски, персиски, хебрејски, асирски, грчки и латински. На минојскиот Крит, јасписот бил издлабен за да се добијат емблеми, околу 1800 п.н.е., како што е потврдено од археолошките откритија во палатата Кносос.
Иако денешниот јаспис сега е ограничен на непроѕирен кварц, античкиот иаспис бил камен со значителна проѕирност, вклучувајќи го и каменот нефрит. Јасписот од антиката во многу случаи бил изразито зелен, и поради тоа често се споредува со смарагд и со други зелени предмети. Во Песната за Нибелунзите, јасписот е опишан како бистар и зелен. Јасписот на древните луѓе веројатно вклучувал камења кои сега би биле класифицирани како калцедон, а јасписот сличен на смарагд можеби бил сличен на модерната кризопраза.
Хебрејскиот збор за јаспис, можеби означувал зелен јаспис. Флиндерс Петри сугерирал дека одемот, првиот камен на оклопот на Првосвештеникот, бил црвен јаспис, додека таршиш, десеттиот камен, можеби бил жолт јаспис.
Видови
Јасписот е непроѕирна карпа со речиси секоја боја, што произлегува од содржината на минералите на оригиналните седименти или пепел. Моделите се појавуваат за време на процесот на консолидација формирајќи шеми на проток и таложење, богати со силика или вулканска пепел. Генерално се смета дека е потребна хидротермална циркулација при формирање на јаспис.
Јасписот може да се модифицира со дифузија на минерали, обезбедувајќи изглед на вегетативен раст, т.е. дендритски. Оригиналните материјали често се скршени и/или искривени, по таложење, во различни обрасци, кои подоцна се пополнуваат со други разнобојни минерали. Со текот на времето, ќе се создадат интензивно обоени површни кори.
Класификацијата и именувањето на сортите јаспис претставува предизвик. Термините што се припишуваат на различни добро дефинирани материјали ја вклучуваат географската локација каде што се наоѓа, понекогаш доста ограничена како што се „Бруно“ (кањон) и „Лахонтан“ (езеро), реки, па дури и поединечни планини. Многу од нив се фантастични, како што се „шумски пожар“ или „виножито“, додека други се описни, како што се „есен“ или „порцелан“. Неколку се означени според местото на потекло, како што е кафеав египетски или црвен африкански.
Сликовит јаспис
Сликовитиот јаспис прикажува комбинации на шаблони кои резултираат со сцени или слики, што се гледаат кога ќе се пресече. Таквите шари вклучуваат обвивки или депонирачки обрасци (од вода или ветер), како и дендритични варијации и/или варијации на боја. Дифузијата од центарот создава специфичен орбикуларен изглед, т.е. јаспис од леопардска кожа или линеарна лента од фрактура како што се гледа кај леисганг јасписот. Исцелената, фрагментирана карпа произведува брекциран (скршен) јаспис.
Додека овие „сликовити јасписи“ можат да се најдат насекаде низ светот, специфичните бои или дезени се уникатни за географскиот регион од кој потекнуваат. Еден извор на каменот е Индонезија, особено во областа Пурбалинга. Од САД е јасписот Бигс во Орегон и јасписот Бруно од Ајдахо, од кањонот на реката Бруно се особено добри примери. Други примери може да се видат во Инис Ландвин во Велс. Извонреден, бледо, сино-зелен јаспис, со обрасци кои донекаде наликуваат на малахит, се појавува во наоѓалиште на планината Етуткан, Стари Сибај, Башкортостан, Русија. (Градот Сибај, на крајниот југ на планините Урал, во близина на границата со Казахстан, е познат по својот колосален, отворен рудник за бакар).
Базанит и други видови
"Базанитот е длабока кадифено-црна сорта на аморфен кварц, со малку потврдо и пофино зрно од јасписот и помалку расцепкан од роговиден камен. Тоа бил лидискиот камен или каменот на древните. Се споменува и неговата употреба е опишана во списите на Бахилид околу 450 п.н.е., а исто така е опишана од Теофраст во неговата книга За камењата (стар грчки наслов: Περὶ λίθων), еден век подоцна. Очигледно е дека каменот што го имал на ум Плиниј кога пишувал за него бил само густа разновидност на базалт."Базанит (да не се меша со басанит), лидиски камен и радиоларит (познато како лидит) се термини што се користат за да се однесуваат на неколку видови црни карпи слични на јаспис (исто така вклучувајќи туфови, коцки и тињи) кои се густи, ситнозрнести и кремени/шерести по текстура и се среќаваат во повеќе локалитети. „Лидискиот камен“ познат на старите Грци е именуван по античкото кралство Лидија во денешна западна Турција. Сличен тип на карпи има и во Нова Англија. Ваквите типови на карпи долго време се користат за изработка на „допирни камења“ за тестирање на чистотата на легурите на благородни метали, бидејќи тие се доволно цврсти за да ги изгребат таквите метали, кои, ако се исцртаат (изгребат) по нив, ги покажуваат вредностите на нивните метални ленти во различни (дијагностички) бои, наспроти темната позадина. Има, збунувачки, не една туку две карпи наречени базанит, едната е црна форма на јаспис, а другата црна вулканска карпа блиску слична на базалт. Додадете го на ова фактот дека многу различни видови карпи - кои исто имаат црна боја и фина текстура - со текот на годините биле ставени во употреба како допирни камења и ќе се види дека има доволно простор за конфузија во оваа петрологија - и полето на проучување поврзано со минералогијaта.
848 п.н.е.
848 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 848. година пред новата ера, 848. од првиот милениум п.н.е., 48. од 9 век п.н.е. и деветта од 840-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4660 и 4661 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3902 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2912 и 2913 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 95 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 848 година се протега во 1788 и 1789, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1848 и 1849 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 305 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1514 и 1513 исламска година пред хиџра.
IC 541
IC 541 — галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 541 се споменува и како ESO 109-33.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 541 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 541 има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 3 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 12' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 4°.
Други поделби
Проучување на IC 541 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70372.
Александар Бут
Александар Бут (роден 1948 година) бил руски новинар и автор, претходно универзитетски предавач и извршен директор за маркетинг. Неговата работа промовирала конзервативизам и традиционална европска култура.
Ран живот
Роден во Москва во времето на Сталин, Бут пораснал таму и дипломирал филологија на Московскиот државен универзитет. Потоа станал предавач во Москва за англиска и американска литература и исто така бил уметнички критичар. Во 1969 година, се родил неговиот син Макс. Како одговор на прогонството од страна на КГБ, во 1973 година Бут побегнал од Советскиот Сојуз и се сместил во Соединетите Држави, каде што работел во маркетинг, а потоа ја продолжи истата кариера во Велика Британија.
Политичка позиција
Бут изјавил дека и социјализмот и исламот како идеологии се подеднакво незамисливи за јудео-христијанската западна цивилизација и дека самата природа на западот се променила неотповикливо, што го прави чисто географски поим. „Куќата е сè уште таму, но станарите се сосема различни“.
Царски рез
Царски рез — хируршка процедура со која едно или повеќе бебиња се раѓаат преку рез во стомакот на мајката, често се изведуваат доколку постои ризик по бебето или мајката од вагиналното породување. Причините за операцијата вклучуваат попречено породување, бременост со близнаци, висок крвен притисок кај мајката, породување со шипка и проблеми со плацентата или папочната врвца. Породувањето со царски рез може да се изврши врз основа на обликот на карлицата на мајката или историјата на претходен царски рез. Може да биде можно тестирање на вагинално раѓање по царски рез. Светската здравствена организација препорачува царски рез да се прави само кога е медицински неопходно. Некои царски резови се прават без медицинска причина, по барање на мајката.
Царските резови резултираат со мало севкупно зголемување на лошите резултати кај нискоризичните бремености. Тие, исто така, обично бараат подолго време за да заздрават од, околу шест недели, отколку вагиналното раѓање. Зголемените ризици вклучуваат проблеми со дишењето кај бебето и емболија на плодова вода и постпородилно крварење кај мајката. Воспоставените упатства препорачуваат царски рез да не се користи пред 39 недела од бременоста без медицинска причина. Изгледа дека начинот на породување нема ефект врз последователната сексуална функција.
Во 2012 година, на глобално ниво биле направени околу 23 милиони царски резови. Меѓународната здравствена заедница претходно сметала дека стапката од 10 % и 15 % е идеална за царски рез. Некои докази откриваат дека повисока стапка од 19 % може да резултира со подобри резултати. Повеќе од 45 земји на глобално ниво имаат стапки на царски рез помали од 7,5 %, додека повеќе од 50 имаат стапки поголеми од 27 %. Се прават напори и да се подобри пристапот и да се намали употребата на царски рез. Во САД од 2017 година, околу 32 % од породувањата се со царски рез. Операцијата била извршена барем во далечната 715 година п.н.е., по смртта на мајката, при што бебето повремено преживувало. Описите на преживеаните мајки датираат од 1500 година, со претходни сведоштва за античко време (вклучувајќи го и апокрифниот извештај за Јулиј Цезар дека е роден со царски рез, најчесто наведено потекло на терминот). Со воведувањето на антисептиците и анестетиците во XIX век, преживувањето и на мајката и на бебето, а со тоа и на процедурата, стана значително почеста појава.
Употреби
Царски рез се препорачува кога вагиналното породување може да претставува ризик за мајката или бебето. Царските резови се прават и од лични и социјални причини на барање на мајката во некои земји.
Медицинска употреба
Компликациите на породувањето и факторите што го зголемуваат ризикот поврзани со вагинално породување вклучуваат:
Други компликации на бременоста, веќе постоечки состојби и истовремена болест вклучуваат:
Друго
Ризици
Несакани исходи кај нискоризичните бремености се јавуваат кај 8,6% од вагиналните породувања и 9,2% од породувањата со царски рез.
Мајка
Кај оние кои се со низок ризик, ризикот од смрт за царски рез е 13 на 100.000 наспроти вагинално раѓање 3,5 на 100.000 во развиениот свет. Националната здравствена служба на Обединетото Кралство предвидува ризик од смрт за мајката трипати поголем од вагинално раѓање.
Инфекциите на рани се јавуваат по царски рез со стапка од 3-15%. Присуството на хориоамнионитис и прекумерна тежина ја предиспонира жената да развие инфекција на хируршката локација.
Жените кои имале царски рез имаат поголема веројатност да имаат проблеми со подоцнежната бременост, а жените кои сакаат поголеми семејства не треба да бараат елективен царски рез освен ако не постојат медицински индикации за тоа. Ризикот од плацента акрета, потенцијално опасна по живот состојба која е поверојатно да се развие таму каде што жената имала претходен царски рез, е 0,13% по два царски резови, но се зголемува на 2,13% по четири, а потоа на 6,74% по шест или повеќе. Заедно со ова е сличен пораст на ризикот од итни хистеректомии при породувањето.
Мајките може да доживеат зголемена инциденца на постнатална депресија и може да доживеат значителна психолошка траума и тековно посттрауматско стресно нарушување поврзано со раѓање по акушерската интервенција за време на процесот на породување. Факторите како болка во првата фаза од породувањето, чувството на немоќ, наметливата итна акушерска интервенција се важни во последователниот развој на психолошките проблеми поврзани со породувањето и породувањето.
Златка Поповска
Златка Поповска (Скопје, ) — македонски универзитетски професор. Извршувала бројни научни и општествени работи. Во периодот 1997-1998 година била потпретседател на Владата на Македонија.
Животопис
Поповска е родена во Скопје во 1948 година. Се вработува на Економскиот факултет каде во 1979 магистрирала на последипломскиот студиум на тема Економски развој и методи на економска анализа. Во 1985, одбранува докторат од областа на технолошката стратегија на Економскиот факултет во Белград. Област на научен интерес: технолошки развој, технолошка и развојна стратегија, системско мислење, управување со системите, информациски системи.
Била Претседател на Општествениот Совет за економски развој при републичкиот извршнен совет, Претседател на Советот за општествениот систем на информирање при републичкото собрание, потпретседател на Владата на Македонија (1997-98) и Национален координатор на странска помош. Била и Претседател на Сојузот на економисти на Македонија од 2000 до 2004 година. Добитник е на награда Гоце Делчев за највисок научен придонес во државата во 2002 година.
Има висока позиција во Социјалистичката партија на Македонија, каде учествувала во трката за претседател на истата.
Библиографија
Автор е на повеќе од 130 статии, проекти, студии и книги.
Мост Удевала
Историја:
Овој мост е изграден во 2000 година, а официјално е отворен на 20 мај 2000 година.
Дневниот проток на автомобили изнесува околу 10.000 возила.
Вкупното време на изградба на овој мост е 4 години и тоа од 1996  до 2000 година.
Конструктивното инженерство го има извршено Џош  Холт Ас и Сканска техник. Сајлите на кои виси мостот се изработени од челик, а самиот платформен дел од армиран бетон. Биле употребени околу 9.000 тони конструктивен челик и околу 12.000 000 кубни стапки на бетон. Вредноста на мостот изнесува околу 900.000.000 шведски круни или 111.000.000 американски долари. Проблем се јавува во зима кога мразот се наталожува на челичните сјали и потоа може да падне врз автомобилите кои минуваат по истиот. Поради овој проблем мостот во текот на зимата мора неколку пати да се затвора и да се чистат сајлите. Додека мостот е надвор од употреба се користат алтернативните решенија по заобиколните патишта кои се подолги за речиси 13 километри.
За интервенцијата за отстранување на мразот се користи методата со електрична енергија која за многу кратко време го одмрзнува мразот.
Големата соба (филм)
Големата соба — македонски филм од 1977 година во режија на Јане Петковски, во продукција на Телевизија Скопје.
HD 195690
HD 195690 — ѕвезда во соѕвездието Лебед. Со привидна величина од 6,457.
Куќа на Митрески
Куќа на Митрески — стара куќа во градот Охрид, прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
Историја
Куќата е сместена на улица „7-ми Ноември“ бр. 1, на самиот плоштад со Стариот чинар. Изградена е во 1912 година за Стојан Митрески од непознати градители во неокласичен стил, служејќи се со архитектонскиот проект на гимназијата „Св. Климент Охридски“ која се градела во исто време.
Архитектура
Зградата има сутерен, приземје и кат. На приземјето и катот има станбени простории. Сутеренот е од камен, надворешните ѕидови на приземјето се камени, а внатрешните се од тула; на катот надворешните се од тула, а внатрешните се изведени од бондрук со цел да се намали напрегањето. Меѓукатната и покривната конструкција е дрвена. Градбата има нагласена симетрија, хармонично распоредени прозорски окна, пиластри со капители и друга орнаментика својствена за класичниот академизам. Над прозорците, особено на источната фасада, има украси во кремастокафена боја. Фасадата завршува со венец, а над вратата има украсен елемент од ковано железо.
Космос-418
Космос-418 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 мај 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-418 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1492 км, а најмалото на 1401.
HD 195987
HD 195987 — спектроскопска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед. Со привидна величина од 6,38.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река
'''Црква „Св. Ѓорѓи“ - Железна Река''' може да се однесува на следниве цркви во селото Железна Река:
Суперкуп на Романија 2018
Суперкупот на Романија 2018 било 20-тото издание на Суперкупот на Романија, натпреварување со кое се отвора сезоната во оваа земја. За титулата во ова издание се бореле шампионот на романската Лига 1, ЧФР Клуж, и победникот на Купот на Романија, Университатеа Крајова.
Натпреварот се одиграл на Стадионот Јон Обламенко во Крајова, на 14 јули 2018.
ЧФР Клуж го освоил Суперкупот на Романија 2018 победувајќи со 1-0, со голот на Емануел Кулио од пенал на дванаесет минути пред крајот.
Екипа победник
ЧФР Клуж '''3. титула'''
Студија во светлоцрвено
„Студија во светлоцрвено“ е детективски роман напишан од Сер Артур Конан Дојл и била објавена во 1887. Тоа е првата приказна што го обработува ликот Шерлок Холмс, што подоцна ќе стане еден од најпознатите литературни детективски ликови. Името на книгата доаѓа од говорот што Шерлок Холмс му го дава на неговиот пријател Д-р Ватсон каде опишува дека убиствата во приказната се како негова студија во светлоцрвено.
Список на државни водачи во 1438 година
Ова е список на државни водачи во 438 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Хисен Рамадани
Хисен Рамадани (алб.: Hisen Ramadani; Пирок, тетовско, -  во ) — македонски политичар и политиколог.
Список на државни водачи во 1438 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хисен Рамадани
Животопис
Рамадани е роден во тетовското село Пирок на 3 јануари 1933 година. Дипломирал на Високата школа за политички науки во Белград. Бил учител, наставник, директор на основно училиште и просветен советник во Околискиот завод за школство во Тетово, член на Околискиот комитет на СКМ во Тетово, член на Општинскиот комитет на СКМ и претседател на Општинскиот одбор на ССРНМ во селото Жеровјане. Подоцна бил член на ЦК на СКМ, раководител на Комисијата за идеолошко образование и член на Извршниот комитет на ЦК на СКМ, пратеник во Собранието на СРМ и на СФРЈ, член на Универзитетскиот совет, член на Редакцискиот совет на веснокот „Комунист“ и секретар и потпретседател на Републичката конференција на ССРНМ, како и потпретседател на Извршниот совет на СРМ. По осамостојувањето на Македонија бил член на Партијата на албанските интелектуалци и во два мандата пратеник во Собранието на Македонија.
Починал во Скопје на 4 јануари 2012 година.
Хрониките на Нарнија: Лавот, вештерката и ормарот (појаснување)
Хрониките на Нарнија: Лавот, вештерката и ормарот е филм од 2005. Овој наслов може да се користи и за:
NGC 6872
NGC 6872 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6872 се споменува и како ESO 73-32, VV 297, AM 2011-705, IRAS 20115-7055.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 16 м 57 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -70° 46' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Други поделби
Проучување на NGC 6872 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64413. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 457; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9311. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Градови во Грузија
Населението во Грузија е концентрирано во регионот на главниот град Тбилиси, каде живеат 1.314.713 жители (1 јануари 2010 година), што претставува повеќе од една четвртина од вкупното населението во земјата. Во следната табела се прикажани градовите и бројот на нивните жители според пописите во 1989, 2002 и 2009 година. Исто така, дадена е и административната област (регион или автономна република) во која припаѓа секој град. Главниот град Тбилиси има посебен статус и не припаѓа на ниту една област. Бројот на жителите се однесува само на градовите, без нивните предградија.
Израел на Евровизија
Иако Израел географски не е дел од Европа, со оглед на тоа што се членка на ЕБУ тие добија дозвола за учевство на овој натпревар во 1973 година.
Кирил Петрушев
Кирил Петрушев (Богданци, 1895 –, ) бил прв министер за внатрешни работи на Македонија, подоцна маргинализиран од политичкиот живот поради поддршката на Резолуцијата на Информбирото.
Рани години
По Првата светска војна емигрира во Бугарија, но во 1923 година, по Септемвриското востание, се враќа во Југославија. Активно се вклучува во синдикалното движење.
За време на НОБ
По бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна е прогонуван и апсен. Се вклучува во НОВ. Станува член на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ и е дел од трочлената македонска делегација што во мај 1944 година заминува за островот Вис за да се сретне со Јосип Броз Тито. По враќањето во Македонија учествува на Првото заседание на АСНОМ на кое е избран во Президиумот. На 6 август е назначен за повереник за внатрешни работи, а на 14 август Президиумот на АСНОМ го избира за член на Комисијата за утврдување на престапите на окупаторите и нивните слуги. Во 1944 година Петрушев станува и член на Комунистичката партија на Македонија.
По војната
При изборот на првата влада на Македонија на Третото заседание на АСНОМ на 16 април 1945 година, Петрушев е избран за министер за внатрешни работи. На таа функција останува неполна година, до 11 февруари 1946 година, кога е преместен за министер за градежништво. Набрзо, при изборот на новата влада на 18 април 1946 година е избран за министер за труд и на таа функција останува до 26 октомври 1948 година, кога е разрешен. Поради поддршка за Резолуцијата на Информбирото, Петрушев е исклучен од КПМ, ослободен од сите функции и пензиониран.
IC 542
IC 542 — галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 542 се споменува и како ESO 77-6, AM 2308-682, IRAS 23085-6821.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 542 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 542 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 11 м 44,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 5' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Ериберто Ерера
Ериберто Ерера Удризар (24 април 1926-26 јули 1996 година) бил поранешен парагвајски фудбалски тренер и играч.
Тој бил наречен "Железниот наредник", поради неговото непопустливо однесување. По почетокот на својата кариера во Парагвај, тој се преселил во Шпанија каде играл за Атлетико Мадрид и таму останал да живее, а добил и шпански пасош дури и настапил за шпанската репрезентација на еден натпревар.
Тој ја започнал својата кариера токму во Шпанија од каде подоцна заминува за Италија каде ги водел гигантите Јувентус и Интер. Со Јувентус успеал да освои едно скудето и еден Куп на Италија. Тој е треторангиран по бројот на натпревари на клупата на Јувентус со 162 (зад Џовани Трапатони кој има 402 и Масимилијано Алегри кој има 275 натпревари).
Ерара починал во Асунсион во 1996 година, на 70-годишна возраст.
Шантанов Камен (Младо Нагоричане)
Шантанов Камен  — археолошко наоѓалиште крај кумановското село Младо Нагоричане. Наоѓалиштето претставува населба од среден век. Во нивата на С. Младеновиќ, која лежи на десниот брег на Пчиња, оддалечена околу 1 км североисточно од селото, се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал. Најдени се питоси, рачна мелница и наводно сабја.
Куќа на Бојаџиеви (Охрид)
Куќа на Бојаџиеви — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како особен претставник на македонската староградска архитектура.
Местоположба
Куќата се наоѓа во маалото Варош, на улица „Илинденска“ бр. 39 (стара адреса: „Маршал Жуков“ бр. 31), северно од црквата „Св. Варвара“. На север е залепена за Куќата на Димзови, која исто така е споменик на културата.
Архитектура
Градбата е слободно поставена во сопствен двор. Изградена е од богат сопственик за време на економскиот расцут на градот во XIX век. Се состои од приземје, релативно низок прв кат и претставителен втор кат. Претставува братска куќа со изразена симетрија по вертикалата. Фасадите се богато украсени со карактеристични еркерни издатоци на катовите, потпрени со косници и вути, богато профилирана стреа, хармоничен ритам на прозорците, дрвени опшиви на фасадата и околу прозорците. Попретставителна е фасадата кон улицата „Илинденска“, но и јужната насочена кон езерото исто така е убаво направена. Приземјето е од фугиран камен, а катовите се бондручни. Меѓукатната и покривната конструкција се дрвени, а покривот е од турски ќерамиди. Подовите се дрвени.
Во внатрешноста забележителни се претставителните гостински соби — профилирани гипсени тавани украсени со аголни обраби и централни розети, богато пластично украсени чичеклаци и огништа, украсни дрвени облоги, вградени долапи со богати декоративни врати и профилирани опшиви и розети, претставителни влезни врати итн.
Џамила Шафер
Џамила Шафер (родена на 30 април 1993 година) е германска политичарка од Алијансата 90/Зелените.
Политичка кариера
Шефер била избрана за пратеник во Бундестагот за јужниот дел на Минхен на германските сојузни избори во 2021 година.
Во преговорите за формирање таканаречена семафорска коалиција на Социјалдемократската партија (СПД), Партијата на зелените и Слободната демократска партија (ФДП) по изборите, Шефер беше дел од делегацијата на нејзината партија во работната група за европски прашања., копретседавачи од Удо Булман, Франциска Брантнер и Никола Бир.
Локи Шмит
Ханелоре „ Локи “ Шмит (3 март 1919 – 21 октомври 2010 година) била германска екологистка. Таа била жена на Хелмут Шмит, кој бил канцелар на Германија од 1974 до 1982 година
Животот и работата
Ханелоре Глејзер е родена во 1919 година во Хамбург. Таа се омажила за Хелмут Шмит во 1942 година. Тој бил политичар кој постанал канцелар на Западна Германија во 1974 година.
Во 1976 година, Локи Шмит ја основа Stiftung zum Schutze gefährdeter Pflanzen (македонски: фондација за заштита на загрозени растенија), која подоцна станала Stiftung Naturschutz Hamburg und Stiftung zum Schutze gefährdeter Pflanzen (македонски: фондација за заштита на природата за заштита на природата загрозени растенија).
Во 1980 година, таа ја формира кампањата Цвет на годината, кампања за подигање на јавната свест за заштита на загрозените диви цвеќиња во Германија. За оваа работа ѝ беше доделена титулата професор од Универзитетот во Хамбург. Била почесен доктор на Руската академија на науките во Санкт Петербург и на Универзитетот во Хамбург.
Новата ботаничка градина во Хамбург е преименувана по нејзино име, односно во „ Loki-Schmidt-Garten “ во 2012 година.
Таа е погребана на гробиштата Олсдорф.
Наследство
Во нејзина чест се именувани <i id="mwKQ">Puya loki-schmidtiae</i>, Pitcairnia loki-schmidtiae и скорпијата Tityus lokiae.
Подоцнежните години
Во 2009 година, ѝ е доделена наградата почесен граѓанин (Ehrenbürgerschaft) - највисокото одликување - на Хамбург. Таа починала во текот на ноќта на 20/21 октомври 2010 година, на 91-годишна возраст, во нејзиниот дом во Лангенхорн. Бракот со Хелмут Шмит траел 68 години.
Хиџет Рамадани
Хиџет Рамадани (алб.: Hixhet Ramadani  Лисец, тетовско, -, Скопје) — македонски и југословенски правник и политичар.
Животопис
Рамадани е роден во тетовското село Лисец на 2 октомври 1924 година. Бил учесник во НОАВМ од 1944 година како инструктор на Околискиот комитет на СКОЈ во Тетово. По Ослободувањето бил учител (1945-1955), член на КПМ од 1947, референт на Околискиотнароден одбор во Тетово, претседател на Народниот одбор на Општината Сараќино, секретар и претседател на Општинскиот одбор на ССРНМ и секретар на Околискиот комитет на СКМ во Тетово до 1966 година. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје. Бил член на ЦК на СКМ од 1965, претседател на Комисијата за општествено-економски односи во општествено-политичките заедници и член на Претседателството на ЦК на СКМ од 1966 година. Повеќепати бил избиран за републички пратеник, потпретседател на Собранието на СРМ, член на Советот на Федерацијата во 1970 и член на Претседатеслтвото на СРМ од 1974 година. Починал во Скопје во 1990 година.
847 п.н.е.
847 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 847. година пред новата ера, 847. од првиот милениум п.н.е., 47. од 9 век п.н.е. и осма од 840-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4661 и 4662 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3903 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2913 и 2914 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 94 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 847 година се протега во 1789 и 1790, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1849 и 1850 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 304 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1513 и 1512 исламска година пред хиџра.
Житан
Житан (фр. Gitanes) е најпопуларната марка на француски цигари. Моментално е во сопственост на Алтадис. Се прави од темен тутун, или bruns, за разлика од американските 'blondes'. Се продава во варијанти со и без филтер. Името Gitanes значи „циганки“, и затоа на пакувањето има силуета на циганка со дајре. Неодамна овие цигари престанале да се произведуваат во Франција, и така останува само една фабрика во Холандија. Ова главно се должи на здравствените регулации во Франција, со што цената на домашните цигари се порамнила со цената на американските цигари, кои затоа сега се повеќе купувани,.
Стерлингова награда
Стерлингова награда (англ. Stirling Prize) — британска награда, која се доделува за достигнувања во архитектурата. Наградата, името го добила по архитектот Џејмс Стерлинг и се доделува еднаш годишно од страна на Кралскиот институт на британски архитекти (RIBA). Стерлинговата нагарада, официјално се доделува на „архитектите на градби, кои го имаат направено наголемиот придонес во британската архитектура во изминатата година“. Архитектите мора бидат членови на RIBA, а градбата може да биде каде било во Европската унија. Добитниците на наградата добиваат и стипендија, во износ од £ 20.000.
Доделувањето на наградата е воведено во 1996 година и се смета за најпрестижна архитектонска награда во Обединетото кралство. Таа се доделува како еквивалент во областа на архитектурата на Букеровата и Тарнеровата награда. Церемонијата на доделување на наградата се емитува на Channel 4, а спонзор е списанието Architects' Journal. Шест градби се избирааат во конкуренција на поголем број на градби, кои ја имаат добиено RIBA наградата. Оваа награда се доделува за градби кои прикажуваат „високи архитектонски стандарди и суштински придонес во локалната околина“. Во 2003, дури 70 вакви градби ја добија RIBA наградата.
Освен Стерлинговата награда, при нејзиното доделувње се доделуваат уште 7 други награди.
Лауреати
Како „Градба на годината.“
Голема шлука
Големата шлука (Gallinago media) е мала крајбрежна птица од родот Gallinago. Големите шлуки се размножуваат во мочуриштата и влажните ливади со ниска растителност во североисточна Европа, како и севрозападна Русија. Тие се птици преселници кои зимата ја поминуваат во Африка. Ги среќаваме и во Македонија. Европската популација на овие птици е во голем пад.
Опис
Големата шлука е долга од 27 до 29 см, со распон на крилјата 42-46 см и тежина  150-260 g. Перјето во основа е светлокафено со бели линии на крилата, а од клунот кон очите и грбот се протегаат темни линии. Овие птици се познати по нивниот брз и издржлив лет. Забележано е дека можат да летаат до 97 километри на час, без некоја особена помош од ветрот. Исто така, може да летаат непрестајно 48 часа, а поминуваат преку 6 760 километри при преселбата. Крилата не им се особено аеродинамични, без зашилени краеви, и вообичаено не сопираат да јадат иако имаат можности. За тоа време ги користат резервите од масти.
Размножување
Во сезоната на парење, мажјакот го започнува своето додворување во самрак правејќи сложени фигури. Стои исправено со накострешени пердуви на градите и раширена опашка. Или скока во воздух и произведува различни звуци како тропкање, кликање, свиркање, џагорење. Големата шлука гнездото го прави на добро скриено место, на земја. Несат 3-4 јајца.
Исхрана
Овие птици пасат во меката кал, избирајќи ја храната што им е на дофат. Тие главно јадат инсекти и дождовни црви, а повремено и растенија. Многу тешко се забележуваат во својата животна средина, со своите бои се камуфлирани и претопени во околината. Кога ќе се исплашат, летаат прилично подалеку додека повторно не навлезат во растителноста.
Статус
На големите шлуки се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Христо Зарезанков
Христо Зарезанков (Велес, 1 јануари 1890 - Минусинск, 4 мај 1938) — македонски револуционер, анархокомунист. По избувнувањето на Октомвриската револуција во 1917 година заминува за Русија и зема учество во револуционерните борби. Настрадува за време на Сталиновите чистки.
Први години
Зарезанков е роден во занаетчиско семејство. Основно училиште и прогимназија завршува во родниот град, а педагошко училиште во Скопје. Со социјалистичките идеи се запознава уште во времето на своето школување во Велес. За нивното ширење помеѓу учениците особено придонесува Андон Шулев, кој на часовите по историја, меѓу другото, им зборува на учениците и за научниот социјализам и за работничкото движење во Европа. Своите социјалистички идеи Зарезанков ќе ги продлабочи во скопското педагошко училиште, каде во декември 1905 година учествува во ученичкиот бунт.
Активност по Младотурската револуција
По завршувањето на педагошкото училиште е назначен за учител во Велес. Неговото учителствување во Велес е во годините по Младотурската револуција, од 1908 до 1913 година. Во Велес во тоа време свои ограноци формираат социјалистите, врховистите и Народната федеративна партија. Зарезанков, иако по убедување е анархокомунист, е активен член на работничкото друштво „Класно единство“ во 1910 година. Приврзаник е на федералистичкото крило на ВМОРО, на групата околу Јане Сандански. Жесток противник е на врховистите, меѓу другото, и поради тоа што тие подло го убиваат неговиот другар од Педагошкото училиште Јордан Иванов од Куманово, кога со мала чета, во 1911 година, доаѓа од Бугарија за да се бори за независност на Македонија.
Учествува и во активностите на работничкото друштво „Класно единство“. Особено е активен како член на театарската група при овој клуб и се истакнува како глумец, играјќи улоги во драмите: „На дното“, „Малограѓани“, Нора“, „Воскресение“ и други.
Преку Западна Европа во Русија
По избувнувањето на Првата балканска војна, а пред падот на Одрин, кај Зарезанков пребегнуваат од Источна Македонија двајца учители, Стојмен Трајков од Радовишко и Мануш Стојменов од Струмичко. Тие бегаат од бугарските власти, плашејќи се да не бидат уапсени поради напад со цел да се експроприра банката Јуда В. Израел во Софија. Во нападот бил замешан и Зарезанков. По предлог на Мануш, кој претходно бил во Швајцарија, решаваат да заминат таму.
Од 1913 до 1917 година Зарезанков живее и работи во Швајцарија и Франција, како физички работник. Таму се запознава со руските револуционери емигранти и по избувнувањето на Октомвриската револуција, во декември 1917 година, заедно со некои руски емигранти заминува за Русија и зема учество во револуционерните борби. Се настанува во Москва, каде набрзо се запознава и се оженува со учителката Екатерина Виноградова.
До април 1918 година е во партизански одред во Украина, а од мај 1918 до март 1919 година е доставувач на литература на фронтот и во фронтовската позадина при Воената експедиција. Од мај 1919 година до август 1922 година работи како службеник во Полтава. Таму служи и во Црвената армија и се бори против белогардејските единици на генералот Врангел.
Во 1922 година се враќа во Москва и работи како помошник раководител на книжарницата на Сојузот за анархосиндикалистичка пропаганда „Глас на трудот“. На оваа должност останува до 1929 година, кога оваа анархистичка група е конечно репресирана од сталинистичкиот режим.
Жртва на сталинизмот
Првото апсење на Зарезанков се случува во 1930 година, кога поминува месец и половина во бутирскиот затвор. Откако напишал писмо во весникот „Правда“ дека се откажува од анархизмот – го пуштиле.
Во 1930-1931 година работи во Државната издавачка куќа на РСФСР како селектор на статии. Од мај 1931 година до мај 1932 година е раководител на книжарница, а потоа до 1933 година помошник раководител на книжарница.
На 17 февруари 1933 година, поради тоа што не го спречил купувањето и продажбата на книги од Михаил Бакунин, Зарезанков е уапсен и на 10 април истата година е казнет со три години на егзил. Интерниран е во Кустанај, Казахстан. Во интернација работи како книговодител, а како општествено задолжение му е функцијата претседател на другарскиот суд. Во интернација поминал три години.
Рехабилитиран е на 1 септември 1958 година.
Алпака
Алпака (науч. Vicugna pacos) — припитомен вид на јужноамерикански животни од семејството Камили. Физички наликува на мала лама.