cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Галилеева релативност
Теоријата на Њутн наспроти специјалната релативност
Во специјалната релативност, се разгледуваат кабините на Ајнштајн, кабините кои слободно се движат во гравитационото поле. Според експериментот на Ајнштајн, човек во такви искуства во кабината (во добра апроксимација) нема гравитација и затоа кабината е приближен инерцијален систем. Сепак, треба да се претпостави дека големината на кабината е доволно мала, така што гравитационото поле е приближно паралелно во неговата внатрешност. Ова во голема мера може да ги намали големината на таквите приближни системи, во споредба со Њутновите системи. На пример, вештачки сателит што кружи околу Земјата може да се гледа како кабина. Сепак, разумно чувствителни инструменти би ја откриле "микрогрависноста" во таква ситуација, бидејќи "границите на сила" на гравитационото поле на Земјата ќе се спојат.
Електромагнетизам
Максвеловите равенки кои го регулираат електромагнетизмот поседуваат поинаква симетрија, Лоренцова релативност, според која должината и времето се под влијание на промена во брзината, која потоа се опиша математички со Лоренцовите трансоформации.
Централниот увид на Алберт Ајнштајн во формулирањето на специјалната релативност беше дека, за целосна доследност со електромагнетизмот, механиката, исто така, мора да биде ревидирана така што Лоренцовата релативност ја заменува Галилеевата релативност. При ниски релативни брзини кои се карактеристични за секојдневниот живот, Лоренцовата релативност и Галилеевата реалтивност се речиси исти, но за релативните брзини блиску до онаа на светлината тие се многу различни.
Работа, кинетичка енергија и моментум
Бидејќи растојанието покриено при примена на сила на некој објект ќе зависи од инерцијалниот појдовен систем, така тоа прави и работата да се заврши. Поради Њутновиот закон за реципрочни акции каде има реакциона сила; тоа функционира во зависност од инерцијалниот појдовен систем на спротивен начин. Вкупната работа е независна од инерцијалниот појдовен систем.
Соодветно на кинетичката енергија на објектот, па дури и промената на оваа енергија поради промена на брзината зависи од инерцијалиот појдовен систем. Вкупната кинетичка енергија на изолиран систем исто така зависи од инерцијалниот појдовен систем: таа е збир на вкупната кинетичка енергија во центарот на импулсниот система и кинетичката енергија што би ја имала вкупната маса ако била концентрирана во центарот на масата. Поради зачувувањето на импулсот на вторите не се менува со времето, така што промените со времето на вкупната кинетичка енергија не зависат од инерцијалните појдовни системи. Спротивно на тоа, додека динамиката на објектот, исто така, зависи од инерцијалниот појдовен систем, нејзината промена поради промената на брзината не зависи.
7Q5
7Q5 е мало парче папирус пронајден во пештерата 7 кај Кумран. Дел е од Свитоците од Мртвото Море, напишан на грчки јазик. Датиран е според стилот на пишување дека потекнува од периодот меѓу 50 г. п.н.е. и 50 г. од нашата ера. Шпанскиот научник Хозе О'Калањан Мартинез во 1972 година напишал дека ова парче папирус содржи текст од Евангелие по Марко, дел 6 стих 52-53. Но, поголемиот дел од научниците не се согласуваат со ова тврдење па денес е отфрелно.
Идентификација
ου γαρ συνηκαν  ε πι τοις αρτοις, αλλ ην α υτων η  καρδια πεπωρω- μεν''' η. και δι '''απερασαντες [επι την γην] ηλθον εις γε ννησ αρετ και προσωρμισ θησα ν. και εξελ- θοντων αυτων εκ του πλοιου ευθυς επιγνοντες αυτον.
Доколку 7Q5 е навистина Евангелие по Марко, тоа значи дека ова е најраниот пронајден текст со делови од Новиот завет. Бидејќи датирањето на папирусот е меѓу 50 г. п.н.е. и 50 г. од нашата ера, доколку навистина е дел од Евангелие по Марко, значи дека некој го пишувал ова евангелие кој бил поблиску временск идо вистинскиот Исус. Сепак, науката смета дека евангелијата се напишани во 2 век од нашата ера.
Италијанска партија
Италијанска партија е шаховско отворање кое настанува со потезите:
Бартек (даб)
Бартек (Dąb Bartek) – еден од најстарите дабови во Полска. Од 1954 година е заштитен како споменик на природата, расте во близина на селото Бартков.
Италијанска партија
Италијанската партија („мирна партија“) е најстарото регистрирано отворање. Португалецот Педро Дамјано го играл оптворањето на почетокот на 16 век, а Италијанецот Џоакино Греко на почетокот на 17 век. Ова отворање е познато и како „мирна партија“ (итал.Giuoco Piano). Терминот „Италијанска партија“, обично се употребува за опис на позицијата по 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Lc4, за разлика од „мирна партија“, кој го вклучува и потегот 3...Lc5. Ова отворање било популарно во 19 век, но во современи услови, многу поприродно е да се игра Шпанска партија, отворање кое на белиот му дава шанса подолго да ја одржува ин ицијативата.
Бартек (даб)
Старост и големина на дабот
Цезари Пацињак во својата книга од 1992 година ги дава резултатите од своето истражување на дрвото, според кое тоа има 654 години.
Италијанска партија
Белиот „италијански ловец“ на c4 го оневозможува црниот од напредување во центарот со ...d5 и го напаѓа чувствителниот пункт f7. Белиот планира да доминира во центарот со d2-d4 и да го нападне црниот крал. Црниот има за цел да ја ослободи својата игра преку замена на фигури и да одигра ...d5 или да го одржува центарот со пешакот на е5.
Бартек (даб)
Старост и големина на дабот
Според мерењата од 2013 година, дрвото е високо 28,5 метра, обиколката на стеблото на висина на градите (1,3 метра) била 9,85 метра, а на ниво на земјата 13,4 м, дебелината му била 3,14 м.
Историја
Во 1906 година, дабовото дрво страдало од пожарот на околните згради ..
Во 1920 година, стеблото на дрвото било зацементирано; во 1978 година оваа заптивка била извадена ], а дефектот беше исполнет со заптивка од смола и маскирана со кора ..
Во 1934 година, жирито со кое претседавал професорот Вадисаслав Шафер го прогласило Бартек за „најубавото дрво во Полска“. Дабот беше прогласен за споменик на природата со одлука на Президиумот на радата на војводството од 28.10.1954 година. Дрвото било запишано во регистарот на споменици на природата со Регулативата бр. 35/2007 од војводствот од 12 декември 2007 година во врска со признавањето како споменик на природата.
На 3 јуни 1991 година во дрвото удрил гром при што била оштетена една од гранките и дел од стеблото. Штетата е конзервирана. Подоцна на дрвото бил монтиран громобран. Во 1997 година биле монтирани телескопски потпори на гранките.
Легенда
Според една легенда, Јан III Собиески и Марија Казимира д’Аркен скриле богатство во Бартек.
Алгонкински јазици
Алгонкински јазици (Algonquian, Algonkian) — потсемејство на американски домородни јазици во состав на алшкото семејство. Се претпоставува дека зборот „алгонкински“ доаѓа од малиситскиот поим elakómkwik, што значи „нашите роднини/сојузници“. Дел од јазиците во групата денес се изумрени.
Говорниците на овие јазици (алгонкинските народи) го населуваат подрачјето од источното крајбрежје на Северна Америка до Карпестите Планини. Заеднички предок на сите нив е праалгонкинскиот, кој се говорел пред 2.500 до 3.000 години. Не постои општоприфатен став за географското подрачје на кое се говорел овој прајазик.
Поделба во групи
Потсемејството опфаќа околу 30 јазици и се дели на три географски групи: рамничарска, централна и источна. Само источноалгонкинските јазици сочинуваат вистинска родословна (генетска) подгрупа.
Сицилија
Сицилија (италијански: Sicilia; старогрчки: Σικελία; малтешки Sqallija) — автономен регион во Италија и најголемиот остров во Средоземното Море, со површина од 25.700 км2 и 5 милиони жители.
Алгонкински јазици
Граматички особености
Алгонкинските јазици се познати по својата сложена полисинтетичка морфологија и сложен глаголски систем. Исказите кои зафачаат повеќе зборови во највеќето јазици тука можат да се изразат со само еден збор. На пример, меноминскиот paehtāwāēwesew „Го слушаат виши сили“ (paeht- „слуша“, -āwāē- „дух“, -wese- пасивизатор, -w подмет во трето лице) или рамничарскокрискиот kāstāhikoyahk „нè плаши“. На нив е посветено особено вниманиево стручната јавност, од кои се издвојуваат Леонард Блумфилд, Ив Годар и други.
Сицилија
Географија
Сицилија е одделена од регионот Калабрија со Месинскиот Проток на исток.
Алгонкински јазици
Граматички особености
Друга поважна одлика е разликувањето на битни и споредни именки во реченицата (проксиматив и обвијатив). Битните кое оние што имаат суштинско место на задршка во исказот, а споредните се таквите кои постојат како несуштински елементи на истиот.
Трите лични заменки разликуваат три лица, да броја (еднина и множина), вклучително и исклучително прво лице множина, и употреба на битни и споредни трети лица. Глаголите се подлени на четири класи: преносни глаголи со жив предмет (TA), преносни глаголи со нежив подмет (TI), непреносни глаголи со жив подмет (AI) и непреносни глаголи со нежив подмет (II).
Сицилија
Географија
Вулканот Етна, сместен близу до Катанија, е висок 3.320 м, што го прави највисокиот вулкан во Европа. Тој исто така е и еден од најактивните вулкани во светот.
Алгонкински јазици
Лексикон
Алгонкинските јазици се присутни со поголем број заемки во англискиот бидејќи имаат подолга историја на контакт со него отколку останатите староседелски јазици на континентот. Многу од сојузни држави на истокот и Средниот Запад на земјата имаат имиња од алгонкинско потекло; такви се Масачусетс, Конектикат, Илиноис, Мичиген, Висконсин итн., но и доста градови како Милвоки, Чикаго и други. Главниот град на Канада, Отава, е наречен по истоимениот алгонкински народ Отава (Одава).
Сицилија
Географија
Липарските Острови на север се административен дел на Сицилија, како што се и Егадските Острови и островот Пантелерија на запад, островот Устика на северозапад и Пелагиските Острови на југозапад.
Алгонкински јазици
Заемки во македонскиот јазик
Постојат низа алгонкински поими навлезени во македонскиот јазик преку англискиот. Некои од нив се:
Сицилија
Географија
Сицилија е истакната житопроизведувачка територија. Портокалите, маслинките и виното се само дел од нејзините земјоделски производи. Рудниците од областите Ена и Калтанисета биле главни произведувачи на сулфур во 19 век, но престанале со работа во 1950-тите.
Мошчанци
Мошчанци (словенечки: Moščanci) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Кутија (албум)
Кутија е првиот соло студиски албум на македонскиот рап артист Страјк. Издаден е во 2011 година во издание на Шурикен Рекордс. На албумот се наоѓаат 15 нумери, чии текстови и продукција се во целосно авторство на Страјк.
Името на албумот е според осмата насловна композиција (н.з. „Кутија“), чиј скриен мотив е загубената надеж, односно отворањето на Пандорината кутија. Албумот добил позитивни оценки и пофалби од музичката критика, кои се на мислење дека музиката го отсликува нашето секојдневие.
Прв објавен сингл бил „Ангели и демони“, за кој бил снимен и видео запис.
Список на песни
Сите песни се напишани и компонирани од Страјк.
Блаже Илијоски
Блаже Илијоски наречен Баже ( година) — македонски фудбалски играч кој игра како напаѓач за македонскиот фудбалски клуб ФК Шкупи.
ФК Гифу
На 25 јули 2013, Илијоски потпиша за J2 Лига клуб ФК Гифу.
Бангкок Глас
На 9 јули 2014 Илијоски постигна 2 гола за неговиот дерби со Бангкок Глас ФК во ТаиКом ФА Купот 1/8 круг над Бурирам Обединети
Келантан ФА
На 13 февруари 2016 Илијоски го направи своето прво дерби како професионален играч во Малезија Супер Лигата против Перак ТБГ но резултатот на таа утакмица заврши со нерешено 0-0. Тој го постигна својот прв гол во 83 минута против УКМ Ф. К. во Малезија ФА Купот  на 20 февруари 2016 година. Тој го постигна својот прв гол во Малезија Супер Лигата против Sarawak ФА со кој се заврши во нерешено 2-2 со постигнати 2 негови гола, и беше прогласен играч на натпреварот на 26 февруари 2016 година.Тој се здоби со својот прв хет-трик во лигашки натпревар против Теренгану ФА што резултираше во 1-6 победа на гостинскиот тим (Келантан ФА) со него постигнувајќи 4 од нив ,а останатите 2 биле постигнати од страната на неговите соиграчи Талкаат Луис и Ван Зак Хаикаи.
Копањ
Копањ, исто така познат како Купан, бил војводата од Шомод во Унгарија кон крајот на 10 век. Според консензуалниот став на модерните научници, тој бил член на кралската династија Арпадовци. Копањ бил господар на јужниот Прекудунавски регион за време на владеењето на Геза, кој владеел меѓу раните 970-ти и 997 година. По смртта на Геза, Копањ му се поклонил на престолот против благочестивиот христијански син на Геза, Стефан. Неговото тврдење главно било поткрепено со пагански Унгарци, но кралската војска ја протерала војската во близина на Веспрем во 997 или 998 година. Копањ бил убиен или во битката или во неговото војводство, од кое избегал на бојното поле. Неговиот труп беше пресечен на четири парчиња за да биде прикажан на ѕидовите на четирите главни упоришта на Унгарија, Ѓер, Веспрем, Естергом и Гилафехарвар.
Тој беше син на Зеринд Ќелавиот, според Илустрираната хроника од 14 век. Иако ниту еден основен извор не споменува дека Копањ потекнувал од Алмош или Арпад, првите големи везири на Унгарците, а неговиот обид да го искористи престолот покажува дека тој бил член на династијата Арпадовци. Историчарите дебатираат кој од четирите или петте синови на Арпад бил предок на Копањ. Историчарите Ѓула Кристо, Ласло Сеглу и Ѓерги Сабадос велат дека Копањ веројатно потекнувал од најстариот син на Арпад, Таркац, но Корнел Бакај (кој го идентификувал Зеринд Ќелавиот со Ладислав Лев) пишува дека најмладиот син на Арпад, Золтан, бил прататко на Копањ. Точниот датум на раѓање на Копањ не може да се утврди. Тој, наводно, е роден помеѓу околу 950 и 965 година, бидејќи неговото барање на престолот во 997 година покажува дека тој бил најстариот член на династијата Арпадовци во тоа време.
Војводата од Шомод
Унгарската илустрирана хроника од 14 век забележала дека „Војводата Купан ... држел војводство“ за време на владеењето на Геза. Геза, кој се качил на престолот околу 972 година, бил опишан како суров монарх во легендите од крајот на 11 век. Неговата слава, заедно со фактот дека се познати само неколку членови на кралското семејство од крајот на десеттиот век, сугерира дека Геза ги убил повеќето од неговите роднини, според историчарот Пал Енгел.
Дури и ако Геза направил чистка меѓу неговите роднини, Копањ го преживеал тоа. Според Илустрираната хроника, тој бил „Војвода од Симигиум" (или Шомод). Два подоцнежни извори Осват Ласкаи од 15 век и непознат картузијански монах од 16 век споменале дека Копањ исто така бил господар на Зала. Врз основа на изворите, современите историчари се согласуваат дека Копањ управувал со југозападниот Прекудунавски регион, најверојатно помеѓу езерото Балатон и реката Драва.  Сабадос вели дека таткото на Копањ веќе владеел со Шомод и Зала;  за разлика, Ласло Контлер пишува дека Копањ го добил своето војводство од Геза како надомест, откако Геза го направил својот сопствен син, Стефан, негов наследник.
Бунт и смрт
Геза починал во 997 година. Во истата или следната година, Копањ се побунил против наследникот на Геза, Стефан, барајќи ги престолот и вдовицата на Геза, Сарол, за себе. Неговото барање на престолот покажува дека тој се сметал себеси за законски наследник на Геза, во согласност со традиционалниот принцип на наследување, но за разлика од христијанскиот закон за првородство, кој го поддржувал правото на Стефан да го наследи својот татко. Напорите на Копањ за венчавање со вдовицата на Геза, исто така, биле во согласност со паганскиот обичај на бракот на левитар, но христијаните го сметале за инцестуозен обид. И двете тврдења на Копањ сугерираат дека тој бил паган, или тој се наклонал кон паганството, дури и ако тој бил крстен.
Во тој период бил основан манастирот во Панонхалма, при што Стефан спомнал дека од „одредено војводство наречено Шомод“ се обиделе да му го земат престолот по смртта на неговиот татко. Помалата легенда за кралот Стефан во доцниот 11 век објавила дека „некои благородници чии срца се склони да безделничат на банкети“ се сврте против Стефан по неговото качување на престолот. И двата извори сугерираат дека не бил Стефан тој што ја започнал војната, туку дека Копањ се побунил против него.
Копањ почнал да ги „уништува замоците на Стефан, да ги граба неговите имоти [и] да ги убива неговите слуги“, според Малата легенда. Истиот извор исто така напишал дека Копањ поставил опсада на Веспрем, но Стефан ја собрал војската, марширал до тврдината и ги уништил војниците на Копањ. Германските витези кои се населиле во Унгарија откако Стефан се оженил со Гизела од Баварија во 996 година, одиграле голема улога во победата на кралската армија. Командантот на кралската армија, Вецелин, бил еден од германските имигранти. Документот за основање на манастирот во Панонхалма граѓанската војна ја претставува како борба меѓу „Германците и Унгарците“.
Копањ бил убиен од Вецелин во битката во близина на Веспрем, според Поглавје 64 од Илустрираната хроника. Од друга страна, поглавје 40 од истиот извор вели дека Вечелин го убил Копањ во Шомод. Ако вториот извештај е валиден, Копањ побегнал од бојното поле по неговиот пораз во Веспрем, но кралската војска го бркала и го убила во неговото војводство. По наредба на Стефан, телото на Копањ било распарчено, а неговите делови биле обесени над ѕидовите на Естергом, Веспрем, Ѓер и Гилафехервар (денешна Алба Јулија во Романија).
Опера на замок Леке
Опера на замок Леке (шведски: Läckö Slottsopera) е летна оперска компанија која поставува опера секое лето од 1997 година. Претставите се одржуваат во внатрешниот двор на барокниот замок Леке 25км од градот Линшепинг во Шведска, нормално во текот на три недели од летото почнувајќи од средината на јули.
Историја
Во 2006 година во внатрешниот двор на замокот бил поставен покрив на едра што можеле да се повлечат како заштита од дожд за публиката. Вкупната површина на покривот е 400 m 2 поделена на четири дела; два од по 120 м 2 и два од по 80 м 2.
Замокот опера ја добил наградата за опера на шведското списание опера (шведски: Tidskrften Operas operapris) во 2011 година за нејзината „храбра репертоарска политика“, првпат наградата за опера била доделена на институција.
Објекти
Внатрешниот двор е главната причина за изведување на операта во замокот Леке. Високите варосани ѕидови се многу неправилни; ниедна права не е прави и ниту еден агол не е еднаков на кој било друг агол. Резултатот е акустички добро прилагоден за жива незасилена музика и шепотот може да се слушне од целата публика. Внатрешниот двор има од 370 до 390 гледачи, во зависност од големината на сцената и големината на оркестарот за дадена продукција.
Продукции
Со исклучок на првите три години од 1997 до 1999 година, кога биле поставени трите добро познати моцартови опери.Така и сите тие, Бракот на Фигаро и Дон Џовани, репертоарот се состоел од опери кои се поретко изведувани.
Гарди
Со оглед на големината на внатрешниот двор на замокот, вкупниот број на вработени на и надвор од сцената (вклучувајќи ги пејачите, оркестарот и сценските луѓе) може лесно да надмине 50. Затоа, раководството направило доблест и избрало репертоар со ограничена глумечка екипа и барањата на оркестарот, а исто така се обидело да ги вклучи постоечките одлики на замокот во драмите, барајќи заплет што се усогласува со интимниот карактер на поставката. Изборни композитори се Моцарт, Хајдн, Росини и Бритн. Во 2008 година, операта на замокот ја нарачало драмата Магнус Габриел со музика на шведскиот композитор Даниел Берц за господарот на замокот Леке од средината на 17 век Магнус Габриел Де ла Гарди.
Организација
Операта на замокот е управувана од Фондацијата на замокот Леке (шведски: Stiftelsen Läckö Slott ). Активностите на Фондацијата вклучуваат изложби, тури со водич, хортикултура, активности на отворено, предавања, детски активности и културни искуства. Фондацијата е основана во 1990 година од Фондацијата Крафорд, регионот Вестра Јеталанд, округот Линшепинг и локалната банка Спарбанкен Линшепинг. Операта на замокот е дел од севкупната мисија на Фондацијата на замокот Леке да го исполни замокот со активности кои го збогатуваат и подобруваат како дестинација за патување и да им го покаже замокот на посетителите на жив и интересен начин.
Културните активности во замокот Леке се финансиски поддржани од Регионот Вестра Јеталанд, округот Линшепинг, Култур и Вест, Фондацијата Гревилис и Националниот одбор за сопственост на Шведска, како и локалниот дневен весник Nya Lidköpings-Tidningen.
Џиновска малезиска лисната богомолка
Џиновската малезиска лисната богомолка (лат. Rhombodera basalis) е вид на богомолка од родот на Лиснати богомолки.
Роза Тајкон
Нејзиниот сребрен накит е изложен во многу галерии и музеи, како што се Националниот музеј за ликовни уметности и Музејот Рохска.
Награди и признанија
Во 2010 година и бил доделен медалот Илис кворум (Illis quorum).
Во 2013 година и била доделена наградата „Олоф Палме“ за нејзината доживотна борба за човекови права.
Овчи сипаници
Етиологија
Се смета дека еден ист вирус ги предизвикува и варичелата и болеста Херпес зостер, кој спаѓа во групата на Херпес вирусите, а има големина 210-240 nm. Слабо е отпорен во надворешна средина, па зато индиректниот начин на пренесување на инфекцијата е мошне редок.
Епидемиологија
Варичелата е широко распространета болест и се јавува во вид на помали или поголеми епидемии в зима или рана пролет. Индексот на контагиозност се движи од 70-90%. Извор на инфекцијата е болниот од варичела или херпес зостер. Ширењето на заразата се врши по аерокапков пат преку Флиге-овите капки на директен начин. Но вирусот поради неговата голема пробивност низ пукнатините на ѕидовите и вратите може да се шири на оддалечени места и да предизвика интрахоспитална инфекција. Се случува дете кое било во контакт со возрасен болен од херпес зостер да заболи од варичела или обратно.
Патогенеза
Влезна врата на вирусот се епителните клетки на лигавицата на горните дишни патишта, од каде, преку лимфните садови доаѓа во крвотокот и преку него во РЕС на повеќе органи во некои ткива, кожа, лигавица, ЦНС и др. Во површинскиот слој на епидермисот на лигавиците предизвикува вакуолизирна дегенерација на клетките и создавање на серозен ексудат, формирање на везикули, како и хиперплазија и некроза на клетките.
Клиничка слика
Инкубацијата во просек изнесува 14-18 дена. Текот на болеста се одвива ни три периоди.
Клинички форми
Варичелата може да има полесни и потешки форми, во зависност од тежината на болеста, изгледот на сипаниците и возраста на болниот. Злоќудната варичела се смета за тешка форма и се јавува кај малите еца и во тек на болеста леукемија. Проследена е со хеморагична дијатеза: крварења во везикулите, по кожата и внатрешните органи и завршува со смрт. Меѓу потешките форми на варичела спаѓаат: улцерозната, гангренозната, хеморагичната и други.
Компликации
Компликации кај варичелата од вирусно и бактериско потекло, се ретки и лесни со исклучок на постварилозен енцефалитис. Секундарни инфекции на кожата со стрепто-стафилококи се: флегмона, фурункулоза, еризипелас и др; на лигавиците: стоматитис, ларингитис, кератитис, на белите дробови: вирусна пневмонија, плевритис. Други компликации се миокардитис, артритис, нефритис и други. Посебна компликација врз централниот нервен систем, а со добра прогноза е воспаление на малиот мозок (Cerebellitis), кое се манифестриа со несигурно одење, атаксија, нарушена рамнотежа. Во текот на варичелата може да се јави и пара или постинфекциозен менингоенцефалитис како компликација.
Дијагноза
Дијагнозата на ваpичелата се поставува врз основа на епидемиолошка анкета, карактеристична полиморфна сипаница, крвната слика: леукопенијa со лимфоцитоза, наод на гигантски мултинуклеарни клетки во содржината на везикулите. Изолација на вирусот и серолошки реакции ретко се користат. Се шири преку капкова инфекција (кивање, кашлање, зборување) или преку директен контакт (допир) со заболеното лице. Најчесто се јавува кај колективни установи на живеење, јасли, градинки, училишта, предшколски институции и сл. Токму ова е ѝ најчестата група microcephaly, hydrocephaly,  на популација, која ја зафаќа ова заболување.
Прогноза
Варичелата има добра прогноза, со исклучок на варичелата кај доенчињата, злоќудните форми на болеста и кај леукемични болни. Бебињата, особено оние кои немаат три месеци немаат изградено имунолошки систем, затоа со појавата на оваа болест тие тешко се справуваат. Меќута доколку се случи оваа болест, најчесто завршува без никакви компликации.
Терапија
Потребна е изолација и мирување со спроведување на симптоматска, а по потреба и антибиотка терапија. Освен изолацијата на болниот поефикасни заштитни мерки засега не се користат. Понекогаш се препорачува и бањаање во хиперманган бидејќи тој ја дезинфицира кожата. Со бањите во млака вода се обезбедува тенок слој кој и дава удобност на кожата.Орално даден антихистаминик значително го забавува чешањето. При оваа болест се препорачува и скратување на ноктите на болниот поради инфекција од чешање.
Нега и исхрана
Исхраната треба да биде млечна и вегетабилна.Се препорачува и внесување на пообилни количини на овошје и зеленчук со цел да се внесат поголем број на витамини во организмот. По прележаната варичела останува солиден имунитет.
Василичини Гробишта (Свето Тодори)
Василичини Гробишта — археолошко наоѓалиште во битолското село Свето Тодори. Претставува некропола од среден век. Се наоѓа на околу 1500 м северозападно од селото во дворот на Светотодорскиот манастир, каде се наоѓаат гробови.
Тетралема
Тетралемата е појава што се истакнува во индиската логика.
Дефиниција
Во него се наведува дека во врска со кој било логичен предлог X, постојат четири можности:
Катускоти
Историјата на четирикратно негирање, Катускоти (на санскрит), е евидентна во логичко-епистемолошката традиција на Индија, со оглед на категоричната номенклатура на индиската логика во западниот дискурс. Подвлечено под покровителство на индиската логика, „будистичката логика“ е особено фокусирана во нејзиното внесување на четирикратното негирање, за што сведочат традициите на Нагарџуна и Мадјамака, особено школата Мадјамака, со оглед на ретроактивната номенклатура на Прасангика од тибетскиот будистички логико-епистемолошка традиција.
Варијанта на тетралемата се користи во старогрчките филозофски школи на Демокрит и пиронизмот. Пирон вклучува во неговото резиме на неговите учења, а Секст Емпирик го вклучува кај пиронските максими.
NGC 1994
NGC 1994 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 16 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1994 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,8 m. NGC 1994 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 28 м 21,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 8' 31".
Други поделби
Проучување на NGC 1994 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Црква „Св. Троица“ - Долно Караџово
Света Троица (Αγίας Τριάδος) — црква во селото Долно Караџово, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е изградена околу 1960 г. Градбата претставува трикорабна базилика со повисок среден кораб. Внатрешноста е живописана.
Википедија на гански јазик
Википедија на гански јазик е издание на Википедија на гански јазик.
Пуфка
Пуфка организам од царството на Габи, кои припаѓаат на неколку различни групи габи од типот Basidiomycota.
Тастер
Морсовата азбука е постара форма на сериска комуникација, која во модерните времиња обично е автоматизирана. Во целосно автоматизиран телепринтер систем, испраќачот притиска копчиња за да прати ASCII проток на податоци  до примачот, и пресметувањето ја намалува потребата времетраењето  да се направи од страна на човечки оператор. Во овој случај, можно е многу побрзо притискање на копчиња.
Ламбик тастерите станаа популарни во телеграфијата, во1960-тите. Кај нив, "точка" и "цртичка" се различни копчиња. Во 1970-тите, кога овој концепт беше претставен од пронаоѓачот Стив Ман, погрешно беше слушнато од него како "бамбик" па тој го генерализираше терминот вклучувајќи различни "полиамбик"/"мултиамбик" тастери, како и  "пентамбик" тастер (5 копчиња, по еден за секој прст и еден за палецот) и "септамбик" (3 копчиња за стискање со палец), за користење со преносен пакет-заснован компјутерски систем кој тој го измислил за фотографскиот светлечки вектор lightvectoring.
Пуфка
Опис
Пуфките се во поделбата Basidiomycota и опфаќаат неколку родови, вклучувајќи ги Calvati a, Calbovista и Lycoperdo n. Вистинските пуфки немаат видливо стебленце или стебло. Пуфките претходно биле третирани како таксономска група наречена Гастеромицети или Гастеромицетида, но сега е познато дека се полифилетичка збирка.
Тастер
Постојат и жични тастатури кои се наменети за користење од седечка положба (повеќе копчиња поставени на плоча наместо преносен притискач).
Пуфка
Опис
Карактеристична одлика на сите пуфки е тоа што немаат отворено капаче со жабри кои носат спори. Наместо тоа, спорите се произведуваат внатрешно, во сфероидно овошно тело наречено гастеротециум (гастероид („стомачен“) базидиокарп). Како што спорите созреваат, тие формираат маса наречена глаба во центарот на овошното тело, која често е со карактеристична боја и текстура. Базидиокарпот останува затворен додека не се ослободат спорите од базидијата. На крајот, тој развива отвор, или се суши, станува кршлив и се дели, а спорите бегаат. Спорите на пуфките се статисмоспори наместо балистоспори, што значи дека не се насилно екструдирани од базидиумот. Се смета дека пуфките и сличните форми еволуирале конвергентно (т.е. во бројни независни настани) од хименомицети со гастеромицетација, преку секотиоидни фази. Така, „Gasteromycetes“ и „Gasteromycetidae“ сега се сметаат за описни, морфолошки термини (поправилно гастероид или гастеромицети, за да се избегнат таксономски импликации), но не се валидни кладистички термини.
Не сите вистински печурки се без стебленца. Има и голем број на лажни пуфки кои изгледаат слично на вистинските.
Sh2-101
Шарплес 101 (Sh2-101) — H II област оддавачка маглина со местоположба во соѕвездието Лебед. Позната и под името Лале бидејќи наликува на лале на фотографиите. Била каталогизирана од страна на астрономот Стујарт Шарплес во неговиот каталог на маглини од 1959 година. Се наоѓа на растојание од 6000 ly од Земјата.
Sh2-101, во полето набљудувано од Земјата, е во близина на микроквазарот Лебед X-1, објект за кој се смета дека е првата забележана црна дупка. Лебед X-1 е светлата ѕвезда близу долниот десен агол на сликата прикажана во инфокутијата.
Димитар Ризов
Димитар Христов Ризов бил политички работник, публицист, дипломат, изразит германофил. Во политичкиот живот се експонирал како експонент на бугарската анексионистичка политика кон Македонија. Огорчен противник на сите акции и глумци со цел осамостојување на Македонија. Бугарски амбасадор во Рим. Уредник на списанието „Млада Бугарија“, „Македонски глас“. Ѓорче Петров го нарекувал „најопасен подривач на македонското дело“.
Образование
Најпрвин учел во бугарското училиште во Битола, а потоа своето образование го продолжува во Пловдив. По 1887 година го продолжува своето образование на Универзитетот во Лиеж, Белгија.
Публицистика
Димитар Ризов е уредник на повеќе весници: "Христо Ботев", „Търновска конституция“ (Трновски устав), орган на бугарската либерална партија,  Самозаштита, Глас Македонски, Независност, Млада Бугарија и др. Тој е автор и на книгата "Етнографија на Македонија". Во текот на 1917 година, зедно со својот брат Никола Ризов го издаваат атласот "Бугарите во нивните историски, етнографски и политички граници'', кој се состоел од 40 карти.
Активност меѓу македонската емиграција
По падот на владата на Стефан Стамболов, Ризов и се приклучува на македонската емиграција во барањата за спроведување на реформи во Македонија врз членот 23 од Берлинскиот конгрес. Димитар Ризов учествува во формирањето на Братски сојуз на 27 декември 1894 година во Софија зедно со Трајко Китанчев, Никола Наумов, Андреј Љапчев, Наум Туфекчиев и Тома Карајовов. Во меѓувреме дошло до обединување на мекедонските друштва во Бугарија, за време на првиот македонски конгрес на кој и Димитар Ризов бил делегат. Активно продолжил да учествува во општествениот и политички живот на македонската емиграција сега во рамките на Македонскиот Комитет, подоцна познат како Врховен Македонски Комитет односно Врховен македонско-одрински комитет. Учествува за време на работата на Шестиот македонски конгрес на македонските друштва во Бугарија на 1 мај 1899 година, кога за претседател на ВМК е избран Борис Сарафов. На овој конгрес станало и збор за востание во Македонија, Ризов ги убедувал делегатите дека не треба да се крева востание во Македонија, без бугарската влада и Русија, притоа побарл ВМК и ТМОРО да се обединат, но неговите предлози за востанието и организацијата биле отфрлени.
Трговски агент во Македонија
Во јуни 1897 година, бугарскиот премиер Константин Стоилов го поставил за агент при Бугарското трговско агенство во Скопје. Истовремено од бугарската влада бил задолжен да биде посредник помеѓу владата и ТМОРО. Димитар Ризов играл ,,дволична политика ",меѓутоа и покрај тоа Ѓорче Петров за него ќе каже дека најдобро од сите се држел. Според Христо Татарчев, Ризов се држел џентлменски, ја заштитувал тезата на бугарската влада, но пред неа ги застапувал и интересите на Организацијата .Оваа должност Ризов ја извршувал до крајот на 1898 година, не можејќи да ги усоглси ставовите на владата и организацијата, си поднел оставка на должноста агент при Трговското агенство во Скопје.
Дипломатија
Од (1903-1905) година, Ризов бил бугарски дипломатски претставник во Цетиње, потоа во Белград(1905-1907), Рим (1908-1915) и Берлин (1915-1918)
Смрт
Димитар Ризов умира на 23 април 1918 година во Берлин, Германија
NGC 6415
NGC 6415 — астеризам во соѕвездието Скорпија, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6415 се споменува и како ESO 393-?18, in Milky Way.
Откривање
Објектот е откриен на 26 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6415 е од видот *Grp. NGC 6415 има само една позната привидна димензија, која изнесува 23'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 44 м 18 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 4' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 6415 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 377; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7385. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Мачковци
Мачковци (словенечки: Mačkovci) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Моето срце настојува
Моето срце настојува (шпански: Mi Corazon Insiste) — американска теленовела од 2011 година од Телемундо. Глумечката екипа е составена од Хенкарлос Канела, Кармен Виљалобос, Анхелика Марија и Ана Лајевска.
Пиленски јазик
Пиленски јазик, или ваеакау-таумако — полинезиски јазик кој се зборува на Гребенските Острови и на Таумако во Соломоните. Јазикот се зборува низ целиот остров Таумако, додека на Гребенските Острови се зборува на Ауа, Матема, Нифилоло, Нупани, Нукапу и Пилени. Самите мештани веруваат дека потекнуваат од Тувалу. Традиционално јазикот се класифицирал како футунски јазик, но Базата на основни австронезиски зборови докажува дека оваа класификација е слаба.
Википедија на грузиски јазик
Википедија на грузиски јазик е издание на Википедија на грузиски јазик.
Договор од Карловци
Договорот од Карловци бил склучен по крајот на Големата турска војна помеѓу Светата лига во чиј состав влегувале: Полско-литванската Државна Заедница, Хабсбуршката монархија, Венецијанската република и Царство Русија од една страна и Отоманското Царство од друга страна. Договорот бил потпишан на 26 јануари 1699 година.
Според договорот, Полско-литванската Државна Заедница ги добила земјите од десната страна на Украина заедно со Подолија и Каменец. Молдавија била вратена на Османлиите, а во составот останал и Банат. Најголеми придобивки имала Хабсбуршката монархија бидејќи ги добила Централна Унгарија, Трансилванија, областа меѓу реката Тиса и Дунав и голем дел од Славонија. Венеција пак ја добила Мореја, шест тврдини во Далмација и неколку острови во Грција.
Ајело дел Сабато
Ајело дел Сабато — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија.
Кочишта
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Центар Жупа. Припаѓа на областа Дебарска Жупа, сместено под југозападната падина на планината Стогово. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.020 метри. Од градот Дебар е оддалечено 16 километри.
До селото се доаѓа по земјен пат, кој започнува во близина на селото Житинени, каде поминува регионалниот пат 2249.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 19,9 км2.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 35 домаќинства со 68 жители христијани (Македонци) и 40 муслимани (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кочишта живееле 355 жители, од кои 180 жители христијани (Македонци) и 175 жители муслимани (Македонци). Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кочишта имало 96 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е наполно раселено по 1953 година, кога што броело 177 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, селото Кочишта немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Родови
Кочишта е раселено село. Било торбешко (македонско-муслиманско) село.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото биле:
Иселеништво
Од македонските православни родови кои живееле некогаш во селото се знае за иселеници во селото Нерези во Дримкол, Шопкини. Потоа иселеници има и во Скопје, Бугарија и Дебар.
Од торбешите иселеници до 1954 година има во Турција (13 семејства), од кои во Адапазар (8 семејства), Каја Чифлик во близина на Измир (5 семејства), потоа во Сушица близу Струмица, и во Кичево.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Кочишта било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Коџаџик, во која влегувале селата Брештани, Долгаш, Евла, Елевци, Кочишта, Коџаџик, Новак, Осолница и Праленик. Во периодот 1950-1952 година селото исто така било дел од некогашната општина Коџаџик, која била составена од селата Брештани, Коџаџик, Кочишта, Новак, Осолница и Праленик.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 102 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 115 гласачи.
Крчин (Свето Тодори)
Крчин — археолошко наоѓалиште во битолското село Свето Тодори. Претставува светилиште и некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на мало плато што се наоѓа на јужната периферија на селото, каде според исказите на жителите биле откриени гробови градени од големи камени плочи - тип циста. Исто така се откриени и остатоци од темели на црква градена од кршен камен и варов малтер. Најдена е и мермерна плоча со релјефна претстава на човечки фигури. На површината на наоѓалиштето има две обработени мермерни плочи.
Фредерик Коплстон
Фредерик Чарлс Коплстон (Самерсет, 10 април 1907 - Лондон, 3 февруари 1994) бил филозоф и најголем англиски историчар на филозофијата. Во целиот свет бил познат по неговото обемно дело Фредерик Коплстон: Историчар на филозофијата (1946-75) које е издадено во IX томови на преку 4500 страници.
Копелстон постигнал висок степен на популарност во медиумти, благодарение за дискусијата околу Постоењето на Богa воден од водени од Бертран Расел во радио емисијата Би-би-си во 1948 година. Наредната годна ја толкувал дискусијата за Логички позитивизам со своите пријатели филозофи  Алфредом Џ. Ајером.
Животопис
Фредерик Чарлс Коплстон е роден на 10 април 1907 година во близина на Таунтон, Самерсет, Англија. Тој израснал во англиканската вера на неговиот вујко, Реџиналд Стивен Коплстон, кој бил англикански епископ во Калкута. Студирал во Марлборо колеџ од 1920 до 1925 година. Тој својата вера ја промени во римокатоличка, што предизвикало голем стрес во неговата фамилија. Неговиот татко му помогнал да го заврши своето школување во Сент Џон Колеџ, Оксфорд, каде студирал од 1925 до 1929 година. Дипломирал на Универзитетот на Оксфорд во 1929 година како трет најдобар ученик во неговиот клас.
Годината 1930, Коплстон станал језуита. Студирал во језуитскиот колеџ во Роеџамптон каде останал две години, после тоа тој се преселил во Хеитроп, каде во 1937 година каде добил помош од страна на језуитскиот свештеник во Хејтроповиот колеџ. Годината 1938 патува во Германија да ја заврши својата обука. Во Велика Британија се вратил кога започнала војната во 1939 година. Коплстон првобитно имал намера да студира во Грегоријанскиот универзитет во Рим поради својот докторат. Наместо тоа тој прифатил да се врати во Хеитроп колеџ каде предава историја на филозофијата на останатите језуити.
Во остаток од својата академска каријера, Коплстон прифаќал голем број на почесни услуги, вклучувајќи го и гостувањето како професор на Понтификални грегоријански универзитет во Рим, каде поминал шест месеци од секоја година и предавал од 1952 до 1968 година.Во 1970 година тој станал соработник со Британската академија.
По неговото официјално пензионирање [(1974)], продолжил да предава. Од 1974 до 1982 година, Колстон бил на гостување како професор на Универзитетот во Санта Клара Универзитетот во Санта Клара, а од 1979 до 1981 година, држел предавања на Универзитетот во Абердин. Во овие предавања тој се обидувал да ги "изрази темите за неговото децениско размислување, повеќе лично отколку во својата историја". На крајот од својот живот, Колпстон добива почесни докторати од неколку институции, вклучувајќи го Универзитетот Санта Клара од Калифорнија, Универзитетот во Упсала и Универзитетот Сент Ендруз.
Калиман I Асен
Ран живот
Калиман бил син на Иван Асен II и Ана Марија Унгарска. Роден бил во 1234 година. Неговата мајка починала пред 1237 година, кога неговиот татко-вдовец се оженил со Ирина Комнина Дука. Иван Асен исто така починал во првата половина на 1241 година.
Владеење
Калиман имал само седум години кога го наследил својот татко. Иако ниеден првостепен извор не дава информации за власта на земјата за време на владеењето на малолетникот владетел, со Бугарија очигледно владееле еден или повеќе регенти. Историчарот Александру Мадгеару предложува дека братот на Иван Асен, Александар, бил најверојатно единствениот регент за Калиман; други изучители велат дека бил основан регентен совет под раководство на патријархот Јоаким I. Бугарија, Латинското Царство и Никејската Империја потпишале примирје за две години непосредно по вознесувањето на Калиман Асен.
Двајца современи духовници, Роџер Торемаџорски и Тома Архиѓакон, забележале дека Кадан (син на Огедеј, Големиот кан на Монголците) упаднал во Бугарија во март 1242 година. Тома исто така споменал дека Кадан и Бату Кан „решиле да ги соберат нивните воени сили“ во Бугарија. Повеќе од 60 години подоцна, Рашид-ал-Дин Хамадани исто така знаел дека „по многу борби“ Кадан зазел два града во „Улакут“ (или Бугарија). Археолошките докази покажуваат дека најмалку десетина бугарски тврдини (вклучително и Трново, Преслав и Исакеја) биле уништени за време на инвазијата на Монголците. Иако земјата не била окупирана, Бугарите потоа требало да им оддадат придонеси на Монголците.
Папата Инокентиј IV го свикал Лионскиот синод да воспостави коалиција против Монголците во 1245 година. Тој исто така испратил писмо до Калиман, во кое го повикувал Бугарската православна црква во целосна заедница со Светата столица и да испрати делегати во Лион. Калиман имал само дванаесет години кога починал во август или септември 1246 година. Современиот римски (ромејски) историчар Ѓорѓи Акрополит забележал дека се шират контрадикторни гласини за смртта на Калиман. Некои рекле дека „тој подлегнал на природна болест“; други тврделе дека „тој бил убиен од нацрт тајно подготвен да ја предизвика неговата смрт од оние кои биле на спротивно мислење“. Патријархот Висарион исто така починал во септември 1246 година. Мадгеару вели дека оваа случајност имплицира дека и двајцата биле убиени од страна на оние кои се спротивставиле на црковниот сојуз. Според повелбата од 14 век, Калиман Асан бил владетел на „Молдо-Влашка“ (или Молдавија), но документот е доцен фалсификат. Северната граница на Бугарија не се проширила над Долен Дунав.
Почести
Калимановиот Остров на Антарктикот го носи името на царот Калиман Асен I.
Меѓународна година за луѓе со африканско потекло
Генералното собрание на Обединетите нации ја прогласило 2011 година за меѓународна година на луѓето со африканско потекло (во резолуцијата на ООН A/RES/64/169). Таа година ја одбележала и 10-годишнината од Светската конференција против расизмот (позната и како Конференција Дурбан) која била одобрена резолуција во која се наведувало дека ропството заедно со колонизацијата биле злосторства против човештвото.
Избрани сродни иницијативи
Високата комисија на Обединетите нации за човекови права ги координирала активностите околу годината и ги охрабрила другите странки, и агенциите на ООН, како и земјите-членки, да спроведат слични иницијативи. Овие вклучуваат: