cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Голема Чешма (Селемли)
Јужно од селото, во близина на вештачкото Селемлиско Езеро, во плантажите на поранешен „Винојуг“ се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал: тегули, имбрекси и многу кршен камен.
Стихар
Историја
Стихарот е произлезен од античкиот хитон и бил прифатен од сите стари христијански заедници. На почетокот бил изработуван од лен и во бела боја, што одговарало на бојата на алиштата на ангелите. Подоцна, за време на Источното Римско Царство, бојата се усогласува на литургиските пригоди и се изработува од богати ткаенини.
Подѓакони и ѓакони
Кај ѓаконите, подѓаконите, чтеците и певците стихарот е главна одежда. Го облекуваат над расото, тој е долг и прав, со широки ракави, понекогаш долу е странично отворен и се затвора со копчиња или со ленти. Вообичаено на грбот, меѓу рамената, извезен е крст. Бојата на ткаенината се избира во зависност од литургиите.
Презвитери и епископи
Стихарот на презвитерите и епископите е различен затоа што во голема мера тој е покриен со литургиска облека. Овој стихар се изработува од полесна ткаенина, како лен, сатен или свила, и вообичаено е во бела боја, но не секогаш. Белата боја симболизира чистота која се бара од свештенослужителот. Ако одеждата е црвена, тогаш го означува Христовото страдање. Ракавите не се широки како кај оние на ѓаконите, и се затвораат кај шаките.
Литургиска употреба
Ѓаконите, подѓаконите и другите лица од ѓаконскиот степен, задолжително го носат стихарот за време на сите служби. Сепак се шири обичај за време на малите церемонии истиот да не се облекува. Презвитерите и епископите облекуваат стихар само за божјите литургии. Ѓаконот пред да го облечи стихарот му го излага на свештеникот за овој да го благослови. Презвитерите и епископите самите си ги благословуваат стихарите пред да ги облечат.
Сведок (математика)
Во математичката логика, сведок е специфична вредност t да се замени со променливата x на егзистенцијална изјава на обликот x φ (x) така што φ (t) е точен.
Примери
На пример, се вели дека теоријата Т за аритметика е недоследна доколку постои доказ во Т со формулата „0 = 1“. Формулата I ( T ), која вели дека Т е недоследна, е така егзистенцијална формула. Сведок за недоследност на Т е посебен доказ за „0 = 1 “ во Т.
Булос, Бургес и Џефри (2002: 81) го дефинираат поимот сведок со примерот, во кој S е n -врска на место со природни броеви, R е (n + 1) -просторен рекурзивен однос и ↔ означува логичка еквивалентност (ако и само ако):
Во овој конктретен пример, авторите го дефинирале s да биде (позитивно) рекурзивно полуодлучливо, или едноставно полурекурзивно.
Хенкинов сведок
Во предикативни пресметки, Хенкиновиот сведок за реченица во теоријата Т е термин c таков што Т докажува φ ( в ) (Хинман 2005: 196). Употребата на ваквите сведоци е клучна техника во докажувањето воГоделовата теорема за комплетност претставена од Леон Хенкин во 1949 година.
Однос со семантиката на игри
Поимот сведок води кон поопшта идеја за семантика на игри. Во случај на казна победничката стратегија за проверка е да се избере сведок за \varphi. За покомплексни формули кои вклучуваат универзални количини, постоењето на победничка стратегија за проверувачот зависи од постоењето на соодветни Сколемови функции. На пример, ако S означува тогаш е еднаква изјава за S. Сколемовата функција f (ако постои) всушност кодифицира победничка стратегија за потврдувачот на S со враќање на сведок за егзистенцијалната под-формула за секој избор на x фалсификаторот.
Португалија
Португалија (Portugal) — република во западниот и југозападниот дел на Пиринејскиот Полуостров во Југозападна Европа. Таа е најзападната земја во Континентална Европа. Португалија се граничи со Шпанија на север и исток, и со Атлантски Океан на запад и југ. Во продолжение, Португалија содржи неколку острови сред Атлантикот, вклучувајќи ги Азорите (Açores) и Мадеира.
Историја
Името „Португалија“ само по себе открива делови рани од историјата на оваа земја - таа потекнува од римското име Portus Cale, можна мешавина на грчко и латинско име кое значи "Убаво пристаниште". Просторот на денешна Португалија во текот на историјата бил населуван од страна на многу народи и цивилизации, како Иберите, Келтите, Феникијците, Картагинците, Старите Грци, Германите и Маврите.
Португалија во текот на XV век и XVI век успеала да го прошири своето влијание. Славни личности од тие векови се: Фернандо Магелан кој го опколил светот, Бартоломео Дијас кој достигнал до ’Ртот на Добрата Надеж и источниот крај на Африка, Васко де Гама и др. Крајот на XV век, Португалија за првпат во историјата ја изгубила независноста, и тоа под власт на Шпанија преку кое почнало пропаѓање на Португалија како велесила.
Португалија е една од основачите на НАТО алијансата, а од 1986 година е член на ЕУ.
Географија и клима
Португалија е држава на западниот и југозападниот дела на Пиринејскиот Полуостров. Граничи со Шпанија на север и исток и со Атлантски Океан на запад и југ. Во продолжение, Португалија содржи неколку острови сред Атлантикот, вклучувајќи ги Азурите (Açores) и Мадеира. Португалија е една од најтоплите држави во Европа со атлантско-средоземна клима. Пролетта и летото обично се топли а во јули и август температурите се движат од 30–35 °C во централниот дел и до 45 °C во внатрешноста и јужниот дел на земјата. Есента и зимата се врнежливи а температурите достигаат до -5 °C. Снежни врнежи има на повисоките места во планинските предели на север. Средните годишни температури се движат од 13 °C на север и 18 °C на југ. Источниот дел од Португалија е претежно планински, додека западниот е низински. Северниот е планински, каде течат реките Мињо и Доуро.
Религија
Најголема религија во Португалија е Римокатоличката. Околу 84% од населението се католици, но само околу 19% присуствуваат редовно на неделните литургии. Сепак, голем број од Португалците сакаат да бидат крстени, оженети во црквата и слично. Иако црквата и државата формално биле разделени за време на Првата Португалска Република (1910-1926), со уставот од 1976 година, Римокатоличката црква продолжила да има голема улога во португалското општество и култура. Многу португалски празници, фестивали и традиции, имаат религиозно потекло. Иако црквата и државата се формално одвоени, Католичката црква сè уште добива одредени привилегии во земјата.
Денеска, најголемиот дел од португалското население е римокатоличко, односно 84.5% од вкупниот бој на населението се католици, а околу 2.2% припаѓаат на други христијански организации.
Јутјуб плеј копчиња
Јутјуб плеј копчињата (YouTube Play Buttons) се Јутјуб награди кои претставуваат признание од Јутјуб за најпопуларните канали на мрежната страница.
Северна Остроботнија
Северна Остроботнија (Pohjois-Pohjanmaa; Norra Österbotten) is a регон во Финска. Се граничи со регионите Лапонија, Каину, Северна Савонија, Средна Финска и Средна Остроботнија.
Општини
Во Северна Остроботнија има 34 општини:
Ришки Залив
Ришки Залив или Ливонски Залив (Rīgas jūras līcis, Liivi laht, Рижский залив) — голем залив во Балтичкото Море помеѓу Латвија и Естонија.
Позначајни градови во заливот се Рига, Пјарну, Јурмала и Куресаре, а позначајни реки што се влеваат во него се Даугава, Пјарну, Лиелупе, Гауја и Салаца.
Медицинска нега
Медицинската сестра од средниот век до првата половина на XIX век
Во средниот век се организираат установи-хосици за чување, лекување и негување на болните. Со негата се занимавале калуѓери и калуѓерки. Во овие болници владееле лоши хигиенски навики и примитивни методи на лекување. Болничките соби биле темни со мали прозорци, непроветрени и нечисти. Во една постела лежеле по неколку болни. Облеката им била валкана, а насекаде имало инсекти, стаорци, отпадоци и нечистотија. Раните се превивале со нестерилен материјал, постелнината не се менувал, храната била лоша, а болните јаделе без основен прибор. Сестрите – калуѓерки целосно им се посветувале на болните, а за работата не биле наградувани. Ваквата состојба владеела сè до XIX век кога почнале реформите во организирањето на болниците, лекувањето и негувањето на болните. Агнеса де Гаспарин прва се заложила сестрата да биде образована, платена и ослободена од религиските догми. Сестрите од Германија имале современи идеи во врска со негата на болните и тоа влијание го пренеле врз болничарките од Англија.
Првата медицинска сестра - Флоренс Најтингел
Флоренс Најтингел е првата медицинска сестра во светот, позната како „жената со светилката“ која ги поставила основите на сестринството и сестринскиот позив. Таа имала високи морални и човечки квалитети, големи организаторски способности и знаења. На 16 годишна возраст таа решава својот живот да му го подари на општевството, со цел да им помогне на болните. Таа е првата медицинска сестра и како таква успева да постави темел на модерната пракса на медицинските сестри. Со нејзината голема и беспрекорна грижа, нејзиното влијание што го стекна брз тогашние англиски болници, таа придонесува многу во инкуадрацијата на жени во медицинската професија. Во октомври 1854 година со уште 38 сестри заминува на Крим, за да се гриши за околу 1500 ранети и болни војници. На Крим брзо се соочува со ужасите на Кримската војна и состојбата на ранетите и болните. Веднаш воведува хигиенски мерки во болницата со генерално чистење, перење на облека и постелнина. Обезбедува бањање на болните, ја организира и подобрува исхраната и негата. Во исто време се грижи и за псисичката состојба на ранетите, наоѓа зборови за утеха, организира прием и испраќање на ранетите, па така почнуваат да ја викаат „жената со светилка“. Нејзините ангажирања во Кримската војна, биле проследени со низа непријатности, недоверба и сомнение, но таа успеала да истрае и да ги покаже своите квалитети и способности. Во 1855 и бил приреден пречек за враќањето во татковината, каде и било оддадено признание за самопрегорната работа. Во 1860 во Лондон се организира првото медицинско училиште од интернатски карактер, а работело во состав на болницата „ Свети Томас“. Флоренс Најтингел била првиот директор на училиштето.
Медицинската сестра во XX и XXI век во светот и на Балканот
На балканот првото медицинско училиште било ораганизирано во Белград 1921 година во рамките на Црвениот крст. Ученичките на Флоренс Најтингел биле инструкторки во ова училиште. Во Загреб 1923 година било формирано училиште за сестри помошнички, а 1924 година во Љубљана се отворило училиште за заштитни сестри. Во Македонија првото медицинско училиште било организирано во Скопје 1923 година, но со организирана работа ова училиште започнало во 1947 година. Подоцна медицински училишта било формирани во Битола, Тетово и Штип. Денес сестринството и негата во Република Македонија го заземаат вистинското место во медицинската наука и здравствена служба. Негата на болните постојано се унапредува и осовремнеува следејќи ги научните и техничките достигнувања. Едукацијата на медицинските сестри е стручна и се темели врз најновите сознанија на научната медицина.
Отворање со ловец
Отворање со ловец е шаховско отворање кое настанува со потезите
Отворањето со ловец е едно од најстарите отворања кое било нанализирано. Тоа било проучувано од Луис Рамирез Луцена и Реј Лопес де Сегура. Подоцна тоа било играно од Филидор. Ларсен бил еден од неколкуте велемајстори кој го играл отворањето по неговата прва примена во 1964. Иако отворањето со ловец е невообичаено во современиот шах, тоа било играно во некои случаи, најчесто како изненадување за противникот од страна на Гари Каспаров. Џон Нан го играл ова отворање за да ја избегне Руската партија (1.e4 e5 2.Sf3 Sf6), и Петар Леко го играше на светското првенство во шах во 2007 против Владимир Крамник.
Белиот го напаѓа пунктот f7 и го оневозможува црниот да го движи својот d-пешак до полето d5. Без примена на почетничкото правило: „развивајте ги коњите пред ловците“, белиот го остава својот f-пешак слободен, дозволувајќи си ја можноста да одигра f2-f4. Ова му дава на отворањето со ловец афинитет како Кралевiot гамбит и Виенската партија, отворања кои ги имаат сличните одлики. Всушност, отворањето со ловец може да се трансформира во Кралев гамбит или Виенска партија, или во Италијанска партија или Одбрана со два коња, но возможни се и трансформации во други отворања. Вообичаено, на белиот му останува тревогата за шанса за трансформација во некоја од за него одличните варијанти на Кралевiot гамбит, но со внимателна игра црниот може лесно да ја избегне опасноста.
Вивер Адамс во неговото класично дело „Белиот на потег и победува“ тврди дека отворањето се пешак било победа за белиот со моќна игра од вториот потег. И покрај тоа, тој не бил способен да го докаже ова со победи над противници посилни од него. Адамс, кого велемајсторот Лари Еванс го опишал како „поврзан со радикалното десно крило во шахот“, подоцна го заменил отворањето со ловец со Виенската партија, тврдејќи дека тоа отворање полесно води кон победа отколку отворањето со ловец. Велемајсторот Ник де Фирмиан, во 14-то издание на Модерни шаховски отворања заклучува дека отфворањето со ловец води кон еднаквост при најдобра игра од обете страни и забележува дека „меѓу современите шахисти, само Бент Ларсен го има играно многу, но само Каспаров му има дадено полет (победувајќи против Бареев).“
Список на државни водачи во 2002 година
Ова е список на водачи во државите во светот, распоредени по држави во 2002.
Аџиматово
Аџиматово — село во Општина Лозово, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Овче Поле. Аџиматово се наоѓа на 4 км источно од Лозово.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Аџиматово имало 175 жители, сите Македонци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 74 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 53 жители, од кои 49 Македонци, 2 Албанци и 2 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1956 година, родови во селото
Турски
Македонски
Албански
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1705 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 48 гласачи.
Иселеништво
Од 1912 до 1958 година од селото се иселени 33 турски семејства. Они припаѓале на родовите Алиловци и Ѓулалиловци, во 1956 целосно иселени, и од родот Фазлиевци. После истражувањата вршени во селото се иселиле и другите Турци. Така денес во селото нема Турци. Потомците на иселените Турци се наоѓаат во Измир, и во населеното место Дургут, во близина на Измир.
Од старите Македонци во селото се знае за иселените Глигорови, во 1927/28 година се иселиле во Ерџелија.
Екатеринбург
Екатеринбург (на руски: Екатеринбург) — најголемиот град на Урал, Русија, административен центар на Свердловска област и на Уралскиот федерален округ. Од 1924 до 1991 градот се нарекувал Свердловск по името на комунистичкиот водач Јаков Свердлов,.
Население
Градот е четврти во Русија по број на население, со 1.336.000 жители според пописот од 2006 година.
Црква „Св. Илија“ - Лисичани
Свети Илија — главна селска црква во селото Лисичани.
Црквата се наоѓа на пошумен рид во самото село и околу нејзе се наоѓаат селските христијански гробишта.
Историја
Камен-темелникот на црквата бил поставен и осветен во 1995 година од страна на митрополитот г. Тимотеј. Била подигната на темели од постара црква, веројатно од 1560 година, која не се знае кога и зошто е срушена.
Меѓународен аеродром Сабиха Ѓокчен
Меѓународен аеродром Сабиха Ѓокчен е еден од двата меѓународни аеродроми кои го опслужуваат Истанбул, најголемиот град во Турција. Аеродромот е сместен 35 km југоисточно од центарот на градот, во азискиот дел на Истанбул. Наречен е по Сабиха Ѓокчен, посвоената ќерка на Мустафа Кемал Ататурк и првата жена-воен пилот во светот.
Дејмијан Ле Бас (писател)
Дамијан Џејмс Ле Бас (роден на 11 мај 1985 година) - британски писател и новинар од Западен Сасекс во Англија, најпознат по својата книга „Постојките: Патување низ циганска Британија“.
Живот
Ле Бас е син на уметниците Дејмијан Ле Бас и Делејн Ле Бас. Тој пораснал во Вортинг, одел во училиштето „Христова болница“ и потоа читал теологија на Светијовановиот колеџ, Оксфорд. Неговата работа како новинар вклучувал уредништво на „Travellers Times“.
Во 2018 година тој го претставил документарецот на БиБиСи „Многу британска историја: Ромските Цигани“.
Во 2019 година, тој бил дел од панелна дискусија на темата идентитет на алпското друштво.
Библиографија
Во 2018 година, Ле Бас го објавил „Постојки: Патување низ циганска Британија“, мешавина од мемоари, патопиштво и истражување на историјата на Ромите во Британија. Во јуни 2018 година, книгата била прикажана на „BBC Radio 4“ како книга на неделата.
Пред нејзиноото објавување, „Постојки“ ја освоила Џервудовата наградата во 2016 година која ги поддржува авторите што го пишуваат своето прво големо нарачано нефантастично дело.
Миодраг Јешиќ
Клубови
Фудбалската кариера Јешиќ ја започнал во екипата на ФК Жарково, а пред крајот на седумдесеттите години на минатиот век станал член на екипата на Партизан. Настапувал на позициите последен играч за врска и одбранбен играч (либеро). Целосна афирмација добил на почетокот на 80-тите, под раководство на тренерот Томо Калоперовиќ. Подоцна станал стандарден играч, но и југословенски репрезентативец. Со екипата на Партизан освоил две шампионски титули (1977/78, 1982/83).
Јешиќ го напуштил клубот на Партизан во летото 1985 година и заминал во екипата на Алтај, каде настапувал до 1989 година. Таму стигнал до капитенската лента. Сезоната 1989/90 на покана на тренерот Томо Калоперовиќ ја минал во екипата на Трабзонспор, а во сезоната 1990/91 година се вратил во составот на Партизан на покана на тогашниот тренер Милош Милутиновиќ. Во екипата на Партизан минал една полусезона по која ја завршил својата кариера. Меѓутоа, во 1992 година на покана на луѓето од екипата на Алтај му се вратил на фудбалот. Кариерата ја завршил во Турција.
Репрезентација
За младата репрезентација на Југославија Јешиќ одиграл 25 натпревари, а за сениорскиот тим на Југославија одиграл вкупно 8 натпревари и постигнал 2 гола. Својот прв натпревар го имал на 17 ноември 1982 година во Софија против репрезентацијта на Бугарија (1:0), а последниот натпревар за „сините“ го одиграл на 12 септември 1984 година во Глазгов против составот на Шкотска (1:6).
Тренерска кариера
Тренерската кариера ја започнал во тимот на Обилиќ, а потоа ги водел и екипите на Крајишник од Белград, Вршац, Раднички од Белград, Млади Радник, Раднички од Ниш и ОФК Белград.
Во сезоната 1999/00 го предводел тимот на Партизан. Тој го освоил второто место на табелата во Првата лига на СРЈ со четири бода заостанување зад екипата на Црвена ѕвезда. Во таа сезона црно-белите играле најефикасен фудбал бидејќи во 40 одиграни кола постигнале 111 голови или дури 26 гола повеќе од шампионот Црвена ѕвезда. Што се однесува до европските натпреварувања, екипата на Партизан на почетокот ја елиминирал естонската екипа Флора (6:0, 4:1) во квалификациите Лигата на шампионите. Подоцна била елиминирана и хрватската екипа на Риека со две победи (3:1, 3:0) а во последното трето коло од квалификациите белградскиот клуб бил елиминиран од составот на Спартак од Москва. Тимот на Партизан подоцна продолжил да се натпреварува во Купот на УЕФА, каде што бил елиминиран во првото коло од англискиот тим на Лидс Јунајтед. Јешиќ поднел оставка на крајот на сезоната.
Јешиќ потоа, работел во Тунис, каде што го освоил Купот на арапските шампиони со екипата на Сфаксијен, за прв пат во нивната историјата на постоење. Од овој клуб му бил понуден 10-годишен договор, но поради смртта на неговата 19-годишна ќерка Јелена, тој решил да го напушти клубот и да се врати во Србија. Подоцна работел во Бугарија, каде што ја предводел екипата на Славија од Софија.
Во месец февруари 2005 година ја презел екипата на ЦСКА од Софија. Со тимот на ЦСКА ја освоил 30та јубилејна титула, а Јешиќ станал првиот странски тренер кој ја освоил титулата со овој клуб. Подоцна ЦСКА немала среќа во извлекувањето за Лигата на шампионите, бидејќи во квалификациите го добиле тогашниот шампион на Европа составот на Ливерпул. Англискиот клуб ја совладал ЦСКА на тренерот Јешиќ во Софија со резултат од 3:1, за на „ Енфилд“ бугарскиот клуб да биде подобар со резултат од 1:0, а со тоа да биде блиску до голема сензација. Екипата на ЦСКА во 1то коло од Купот на УЕФА повторно немала среќа и го добила составот на Бајер од Леверкузен. Сепак, екипата на ЦСКА во дуелот со германскиот тим успеале да победат и со тоа да се квалификуваат во групната фаза од Купот на УЕФА. ЦСКА во групната фаза го заземала последното место во групата со една победа и три порази. Во сезоната 2004/05 Јешиќ бил прогласен за тренер на сезоната, а во декември 2005 година бил првиот странец во историјата на бугарскиот фудбал кој бил прогласен за тренер на годината. Сепак, во вториот дел од сезоната 2005/06 екипата на ЦСКА започнала да остварува полоши резултати, па Јешиќ во месец април 2006 година добил отказ.
Во сезоната 2008/09 Јешиќ бил тренер на подгорички Будуќност. Подгоричаните завршиле на второто место во првенството зад составот на Могрен, додека во Купот на Црна Гора биле елиминирани во полуфиналето од составот на Ловќен. Јешиќ се повлекол веднаш по натпреварот од последното коло одигран со екипата на Језеро во Плав (2:2).
Во текот на 2009 и 2010 година Јешиќ работел во Либија како тренер на екипата на Ал Итихад, со кој успеал да ја освои двојната круна. Во јуни 2010 година, тој се преселил во Кина за да ја преземе екипата на Чангша Џинде, која ја водел до месец февруари 2011 година. Кога се вратил во Либија, тогаш потпишал договор до крајот на сезоната со прволигашот Ал Тахади Бенгази. Поради политичките случувања во Либија, тој бил принуден да го промени клубот, па извесен период го предводел иранскиот Шардари Тебриз, а потоа и клубот на Наџран од истоимениот град од Саудиска Арабија.
Во јануари 2013 година по вторпат седнал на клупата на ЦСКА од Софија. Сепак, тој ја водел ЦСКА на само два натпревари пред да добие отказ. Јешиќ ги минал целокупните зимски подготовки со тимот, а кога дошло време за натпреварувачки натпревари, го загубил првиот натпревар, а вториот успеал да го победи против Черноморец (2:0).Сепак отказот следувал по победата. Клубот како причина го навел тоа што тимот не играл добро под раководство на Јешиќ. На почетокот на април 2014 година по втор пат во кариерата, тој го презел составот на Литекс, на местото на дотогашниот тренер Златомир Загорчиќ. На крајот на сезоната со составот на Литекс го освоил третото место во бугарското првенство, по што добил и отказ.
Во јануари 2015 година, тој го презел тимот на Јангон Јунајтед од Мјанмар. Јешиќ решил да го напушти Мјанмар по само девет месеци и покрај тоа што со клубот бил убедливо прв на табелата и било само прашање на денови кога тимот ќе ја обезбеди шампионската титула. Причина за заминувањето била понудата за преземање на тимот на Сараево. Тој бил официјално претставен како нов тренер на Сараево на 23 септември 2015 година. Сепак, Јешиќ не успеал да постигне добри резултати за неполните шест месеци поминати на клупата на тимот од Кошево. Кон средината на месец март 2016 година се согласил да го раскине договорот со клубот. На 16 натпревари на кормилото на екипата на Сараево забележал девет победи, два нерешени резултати и пет порази. Кога дошол на позицијата шеф на стручниот штаб, клубот на Сараево заостанувал само два бода зад тогаш водечкиот тим во БиХ, Зрињски, а го оставил клубот со негатива од осум бода зад лидерот, екипата на Слобода. Последната капка која ја прелила чашата била испаѓањето на екипата на Сараево во четвртфиналето на Купот на БиХ од составот на Слобода, која го добила дуелот со вкупен резултат од 5:1.
Во ноември 2016 година, Јешиќ го презел составот на Ал Араби од Кувајт. По неговото доаѓање врзал неколку победи, но потоа започнала серија на послаби резултати, по што добил отказ во март 2017 година, по поразот од директниот конкурент за круната екипата на Ал Насер (0:4). Во моментот на отказот на Јешиќ, Ал Араби бил трет во кувајтското првенство со 29 бода, три помалку од лидерот Ал Насер. На почетокот на јули 2017 година, тој го презел составот на Ал Итефак од Саудиска Арабија На клупата на овој клуб останал до месец декември истата година кога добил отказ. Јешиќ започнал добро, но лошите резултати во последниот месец влијаеле за неговата разделба со Ал Итефак. Клубот имал серија од четири последователни порази, кои довеле до 13 позиција, место кое води во понизок ранг.
На последниот ден од август 2019 година, Јешиќ го презел египетскиот тим на Исмаили. Клубот го водел три месеци, по што добил отказ.
Данковци
Данковци (словенечки: Dankovci) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Меле-филански јазик
Меле-филанскиот или ифара-мелескиот, е полинезиски јазик. Јазикот се зборува во Вануату. Јазикот е составен од два главни дијалекта, мелески и филански, кои имаат значителни разлики меѓу себе.
Козметички техничар
Средства во козметиката
Средства кои се користеле за таа цел биле разни суровини од растително,животинско и минерално потекло.Најчесто се користеле растително масло,мед,корења од растенија и слично.Во козметиката спаѓаат:крем за заштита на кожата,пудри,лосиони,ружеви,лак за нокти,парфеми,фарби за коса,спрејови и гелови за коса,дезодоранси.
Cosmetics
Трпезница
Трапезица — планински врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.599 метри. Се наоѓа во средишниот дел на Шар Планина и претставува точката во која се поврзуваат главниот шарпланински срт и разгранувањето на кое се наоѓаат највисоките шарски врвови Титов (Шар), Мал Турчин, Бакардан и тризрачната круна со Плат, Среден Камен и Кривошија (Чичко Јосиф/Безимен), односно токму тој го претставува јазолот кој го поврзува целиот шарпланински масив, издигнувајќи се над изворите и долините на Пена, Смрека и убавото ледничко Бело Езеро кое што се наоѓа веднаш под самиот врв од источна страна. Врвот Трпезница има многу интересен и забележителен изглед со долг и потсечен рамен врв, кој потсетува на трпеза, односно потполно има изглед како трапез. На западната страна врвот завршува со карпест предел над кој штрчат неколку карпести изданоци налик на порта, низ кои минува патеката на Западната Македонска Трансверзала, чиишто учесници редовно прават групни слики на „портата на Трпезница“. Патеката за искачување води од планинарски дом Смрека (1800 мнв) - движење по Вакфска патека - Извори на река Смрека- извори на река Пена – врв Џинибег (2610мнв) и врв Трпезница (2590мнв), при што таа е долга околу 30 км и се пешачи 10 -11 часа, со што спаѓа во категорија Средно тешка. Од врвот се пружа прекрасна глетка на Белото и Боговинското Езеро и голем број на шарски врвови меѓу кои Титов (Шар), Мал Турчин, Бакардан, Бориславец, Рудока, Челепино, висорамнината Шутман, долината на Пена и Полог.
Симонија
Симонија — црковно злосторство кој се однесува на купување позиции во црковната хиерархија, наречена според Симон Маѓесникот, кој се појавува во Дела апостолски 8:18-24. Според Новиот завет, Симон Маѓесникот им понудил на апостолите Петар и Јован пари за да може да ја пренесува моќта на Светиот Дух врз оние на кои ќе им ги положи рацете. Ова е потеклото на поимот симонија, но тој исто така се однесува на сите форми на трговија со духовни вредности за пари. Симонијата била едно од важните прашања во текот на Борбата за инвеститурата.
Црквата во средниот век
Мешањето на световната со духовната власт во средниот век предизвикувало бескрајни проблеми со симонијата и обвинувања за симонија. Световните владетели сакале да ги вработуваат образованите и централно организирани свештеници во нивните администрации и често се однесувале кон нивните духовни позиции како додавки на нивните световни административни улоги.
На териториите под власт на муслимански владетели, како Османлиското Царство, била задржана црковната структура од претходниот период како дел од државниот апарат одговорен за раководење со христијанското население. „Црквата во отоманскиот период претставувала институција на системот и била задолжена за многу работи, меѓу кои, на пример, било и собирањето данок.“
Православна црква
Епископот Хераклејски г. Климент, секретар на Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, има изјавено дека „симонија“ е древен израз со кој се означува корупцијата.
Римокатоличка црква
Симонијата има многу наштетено на моралниот углед на Римокатоличката црква. Данте Алигиери ги сместува симонистите во осмиот круг на Пеколот во неговата Божествена комедија. Тој раскажува за средба со папата Никола III кој е закопан со главата надолу, додека стапалата му се полеани со врело масло, како во божемно крштевање. Данте пишувал дека и неговите современици, папата Бонифациј VIII и папата Климент VI, ги чека истата судбина заради истиот грев. Писателите од раната ренесанса, како Николо Макијавели и Еразмо ја осудувале симонијата, додека Блез Паскал го критикувал нерационалниот начин на кој се бранеле обвинетите за симонија.
Англиканска црква
Англиканската црква исто така се борела со оваа практика по нејзиното одвојување од Рим. Иако англискиот закон ја сметал симонијата за прекршок, таа била третирана како еклезијастичко прашање, а не како злосторство. Казната била губење на позицијата и сите привилегии, како и раскинување на односот со лицето што ја доделило функцијата. Важни случаи од оваа област се оние на Томас Вотсон, бискупот на велшката бискупија Св. Давид од 1699 г. и на деканот од Јорк, Вилијам Кокбурн во 1841 година. Симонијата и ден денес се смета за прекршок, при што Круната има право да интервенира и да одземе титули, а прекршителот треба да плати и казна од 1000 фунти според законот за симонија од 1588.
Црква „Св. Богородица“ - Челопек
Света Богородица е црква во тетовското село Челопек. Изградена е во 1938 година. Празникот на црквата се слави на Спасовден. Во дворот на црквата се наоѓаат селските гробишта.
Фудбалска репрезентација на Германија под 21 година
Фудбалската репрезентација на Германија под 21 година е фудбалска репрезентација на Германија за играчи на возраст до и под 21 година и е контролирана од страна на Фудбалскиот сојуз на Германија. Првиот натпревар оваа репрезентација (тогаш под името Западна Германија) го одиграла на 10 октомври 1979 година, кога загубила со 1-0 од Полска во Торуњ.
Репрезентацијата се натпреварува во квалификациите за Европското првенство под 21 година, кое се одржува на секои две години. Досега Германија има две победи на натпреварувањето во 2009 и 2017.
како Западна Германија
Европското првенство за играчи под 21 година, најпрво се играло за играчи под 23 години во периодот 1972-1976.
Моментален состав
Состав на Германија за Европското првенство за играчи под 21 година, кое се одржало во Италија и Сан Марино од 16 до 30 јуни 2019.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Субашќој
Историја
Црквата се наоѓа во источниот крај на селото. Изградена е во 1836 г. врз темелите на храм подигнат во 1775 – 1785 г. или порано. Кон 1835 г. храмот бил во урнатини и селаните успеале да издејствуваат негова возобнова веројатно од султанот Махмуд II, веројатно со помош од митрополитот Григориј Серски (подоцна цариградски патријарх). Во ферманот има услов да не се смени големината на старата црква (7,60 м во висина, 13,50 м во ширина и 15 м во должина) и трошоците да ги преземе црквата без да се товари месното население. Обновата е завршена на 10 мај 1836 г. според натписот на плоча на северниот надворешен ѕид.
Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Илија“, „Св. Ѓорѓи“, „Св. Марина“ и „Св. Димитриј“.
Архитектура
Градбата претставува трикорабна базилика со нартекс и женска црква. Иконостасот е дрвен и има три реда икони — над царските ред со 12 икони и над него уште еден со 27. Храмот е делумно живописан во XIX век со 24 сцени. Во 1953 г. фреските се обновени.
Во XX век е изграден нов нартекс на запад. Првичната камбанарија е подигната во 1882 г., но била ниска, и затоа во 1925 – 1927 г. е изградена нова, на пет ката. Во 1915 г. е срушено старото училиште и црковниот двор е проширен. Изградена е нова чешма, во која е вградена римска надгробна стела, откриена во месноста Хаџисулинар.
Миле Јанакиески
Миле Јанакиевски (роден на година во Прилеп) —  македонски политичар. Во периодот од 28 август 2006 до 13 мај 2015 ја извршувал функцијата Министер за транспорт и врски на Република Македонија.
Животопис
Миле Јанакиески основно и средно образование завршил во Прилеп. Дипломирал менаџмент и бизнис админстрација на Американскиот колеџ во Солун во 2001 година. Јанакиески до изборот за министер бил генерален директор на ЈП Водовод и канализација-Скопје од август 2005 година.
Од позиција на директор на ова ЈП во 2016 година го критикува тогашниот министер за здравство Владо Димов за злоупотреба на службената должност за набавка на скапи податоци со, како што вели, „народни пари“ по повод Нова Година на своите соработнички. За оваа тој бара оставка од министерот Димов.
Од 2001 до 2004 година извршувал функции на сектори во министерството за финансии, каде што од ноември 2001 до ноември 2002 година бил советник, а потоа и шеф на кабинетот на министерот за финансии.
Бил претседател на асоцијацијата за водовод, канализација и пречистување на урбани отпадни води. Јанакиески бил шеф на кабинет на претседателот на ВМРО-ДПМНЕ од октомври 2004 до август 2005 година, а потоа бил и член на централниот комитет на партијата. Од странските јазици говори грчки и англиски јазик. Оженет со сопругата Сања.
На 13 мај 2015 година поднел неотповиклива оставка од функцијата министер за транспорт.
На 20 февруари 2019 година бил уапсен под обвинение дека бил еден од организаторите за Упадот во Собранието на Македонија од 27 април 2017 година, по кое бил пуштен во куќен притвор. На 2 јуни 2019 година бил повторно уапсен под обвинение - продажба на државно земјиште, по несоодветна постапка, со што буџетот бил оштетен за над 2,5 милиони евра.
Пјеро (Тамаш З. Мароши)
Пјеро, роден Тамаш Золтан Мароши (3 септември 1969, Будимпешта, Унгарија), е унгарски пејач, дизајнер на игри, музичар и продуцент, најпознат по неговата видео игра „АИН“ (Античка Игри на народите) и „Престенот на Јумурџак“. Тој е исто така познат во Унгарија како музичар, пејач и текстописец и продуцент на неколку музички албуми. Неговиот музички стил е првенствено акустичен поп, додека како продуцент има разнобојно портфолио на различни стилови, почнувајќи од светска музика до алтернативен рок до реге и хип-хоп. Тој, исто така, е вклучен во проекти за едукација и туризам, како што е интерактивната мрежа за игри на повидок, „Каланд и Јатек“. Автор е на книга за азиска гастрономија, серија, романи и книга за деца. Името Пјеро првично бил негов прекар. Тој го користи овој алијас и како музичар и развивач на игри од 1986 година.
Животопис
Пјеро е роден во Будимпешта во 1969 година како единствено дете на неговите родители. Неговата креативност и талент за музика се реализирале многу рано. Пјеро го основал својот прв аматерски поп-бенд кога имал 14 години, а неговите јавни настапи започнале веднаш потоа. Првото студиско снимање се одржало во 1986 година. Пјеро се пробал со различни полиња на уметноста.
Во првиот дел од својата кариера како пејач (1989-1995) бил познат на носење на стил налик Комедија дел арте стил, кловнова маска, покривајќи само половина од неговото лице.
Како продуцент и композитор, тој создал над 40 музички албуми до 2010 година, вклучувајќи ги и оние кои ги изведувал самиот.
Пјерот ја основал компанијата за музика „Прајват Мун Продакшн“ (1994), подоцна „Прајват Мун Рекордс“ во 1999 година. Тие започнале како независна фирма, а потоа станале бренд на Sony Music, а потоа ЕМИ.
Во 2004-2005 година, како поддржувач на млади музичари, Пјеро бил продуцент (и шеф на жирито) за пејачкото талент-шоу „Поп идол“ на унгарската телевизија, но и како член на жирито на национален и меѓународен натпревар за Евровизија во 2015 и 2016 година.
Тој се ангажиран во развојот на видео игрите во 1997 година, кога ја основал својата втора компанија Прајват Мун Интерактив - подоцна Прајват Мун Студио. Првичната верзија на АИН се родила во неговиот ум во 1998 година. Концептот, сценариото, дизајнот на игри, 2Д графика, звукот и музика се од Пјеро. Прстен на Јумурџак, интерактивен филм со целосна должина исто така е производство на Прајват Мун.
Пјерот посветувла многу време на изучување на азиската култура. Мотивите на кинеската, индонезиската или индиската музика често се појавуваат во неговите композиции. Неговата книга за азиската гастрономија била објавена во 2004 година.
Пјерот исто така создавал вистински игри за туристичката индустрија. Неговите интерактивни игри за гледање потекнуваат од концептот на проектот Прстенот на Јумурџак и се поврзани со него со голем број елементи како што се патување низ времето и ликот на Џонатан Хант, херојот на прстенот на Јумиурџак.
NGC 6410
NGC 6410 — двојна ѕвезда во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6410 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 35 м 20,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 47' 32"".
Едро (соѕвездие)
Едро — соѕвездие на јужното небо. Неговото латинско име Vela означува „бродско едро“, а порано ова соѕвездие било дел од поголемо соѕвездие наречено Бродот на Аргонаутите или Брод Арго, кое подоцна е поделено на три дела. Останатите се Кобилица и Крма.
Меѓународна година на соработката
2012 година била назначена како Меѓународна година на соработката од страна на Генералното собрание на Обединетите нации на 18 декември 2009 година.
Со назначувањето била почестена употребата на кооперативни организации за да се придонесе кон социо-економскиот развој низ целиот свет. Официјално започнала на 31 октомври 2011 година со тема „Кооперативните претпријатија градат подобар свет“. Генералниот секретар на Обединетите нации Бан Ки-Мун бил поканет да зборува на самитот на Меѓународната кооперативна алијанса во ноември 2011 година за да го прославел назначувањето.
NGC 1989
NGC 1989 — елиптична галаксија во соѕвездието Гулаб, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1989 се споменува и како ESO 423-21, MCG -5-14-4, AM 0532-304.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1989 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1989 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 1989 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17464. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 358; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7056. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 75.
Овесно поле со булки
Овесно поле со булки (Champ d'avoine aux coquelicots) — пределна слика од 1890 година на францускиот импресионист Клод Моне. Сега е изложена во Музејот за модерна и современа уметност (Musée d'Art moderne et contemporain) во Стразбур, Франција. Нејзиниот инвентарен број е 55.974.0.683.
Овесно поле со булки ѝ припаѓа на серија од пет погледи на полињата околу Живерни насликани во летото 1890 година. Купена е за музејот во 1948 година. Таа била едно од неколкуте дела купени со парите од осигурувањето од катастрофалниот пожар на Музејот на убави уметности во 1947 година.
Dermestes undulatus
Dermestes undulatus — вид на инсект од фамилијата Dermestidae. Овој вид е космополитски распространет.
Овие инсекти се последни кои го населуваат телото, при распаѓање, во фаза на скелетонизација. Се појавуваат на пролет, во април, мај и јуни. Овој инсект може да се најде на засенчени места, подалеку од сонце, бидејќи не е љубител на светлина. Јајцата ги полага исто така на темно и ладно место, во внатрешноста на телото во распаѓање или под некој друг предмет.
Надворешниот изглед им е карактеристичен и се разликуваат од другите инсекти од редот на тврдокрилци. Нивната големина се движи од 3 мм до 9 мм. На дорзалниот дел од трупот и главата се наоѓаат златно-кафени влакнести израстоци. Дорзалниот дел е со темнокафено до црно обојување, додека вентралниот дел е со шара со сиво обојување.
Во светот често се користи при форензичка ентомологија, а во Македонија оваа наука сѐ уште е во развој.
Горица (Пуцонци)
Горица (словенечки: Gorica) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Договор од Бучач
Договорот од Бучач бил склучен помеѓу Полско-литванската Државна Заедница и Отоманското Царство во 1672 година. Со договорот бил ставен крај од првата фаза на Отоманско-полската војна (1672–1676).
Комонвелтот отстапил дел од десниот дел на Братиславското, Подолското и Киевското војводство, а левиот дел пак според договорот од Андрусово од 1667 година биле под контрола на Москва. Освен тоа морало на Османлиите да им биде исплатено 22.000 дукати.
Но наместо да биде ратификуван договорот, Комонвелтот на чело со поголемиот број на пратеници конечно се обединиле поради територијалните загуби и понижувачкиот договор кој им бил наложен со кое војната продолжила меѓу двете земји до потпишувањето на Договор од Журавно.
Субарктичка зона
Субарктичката зона е регион на северната полутопка веднаш јужно од Арктикот и се совпаѓа со голем дел од Алјаска, Канада, Исланд, северот на Скандинавија, Сибир, Шетландските Острови и Кернгормс. Општо, субарктичките региони паѓаат помеѓу 50°С и 70°С по географска ширина, во зависност од локалната клима. Врнежите се слаби, а вегетацијата е карактеристична на тајгата.
Дневната светлина на овие географски широчини е доста екстремна помеѓу летото и зимата. Во близина на летниот сонцестој, на пример, субарктичките региони доживуваат целоноќен период на граѓански, наутички или астрономски самрак, бидејќи сонцето никогаш не се спушта повеќе од 18 степени под хоризонтот. Ноќните облаци најдобро се забележуваат во овој опсег на географска ширина.
Климата и почвите
Субарктичките температури се над 10 °C најмалку еден, а најмногу три месеци во годината. Има мало присуство на врнежи поради ниската содржина на влага во студениот воздух. Врнежите обично се поголеми во потоплите месеци. Освен во највлажните области ледниците не се големи поради недостаток на зимски врнежи. Доминантните почвени редови се подзоли и на север, гелизоли.
Субарктичките региони често се одликуваат со шумска вегетација од тајга, во северна Норвешка има и широколисни шуми и доминантната вегетација се одликува со тревни површини. Постојат само неколку видови на големи копнени цицачи во субарктичките региони, од кои најважни се елен, лос, мечки, ирваси и волци. Земјоделството главно е ограничено на сточарство, иако во некои области може да се одгледува јачмен. Канада и Сибир се многу богати со минерали, особено со никел, молибден, кобалт, олово, цинк и ураниум, додека Големите брегови и Охотското Море се два од најбогатите риболовни центри во светот и обезбедуваат поддршка за многу мали градови.
Освен оние области во непосредна близина на топлите океански струи, речиси секогаш има постојан вечен мраз поради многу студените зими. Ова значи дека градењето во повеќето субарктички региони е многу тешко и скапо: градовите се многу малку (Мурманск е најголем) и генерално мали, истовремено нема многу патиштата. Субарктичкиот железнички транспорт постои само во Европа (линии до Нарвик и Мурманск) и линијата Норилск - Дудинка во северен Сибир.
Економија
Освен во неколку делови од Европа каде што зимите се релативно благи поради преовладувачките шеми на ветерот и океанската струја, субарктичките региони не биле истражени дури до 18 и 19 век. Дури и тогаш, тешкотијата на транспортот гарантирала дека неколку населби (повеќето создадени за рударство) траеле долго.
Транссибирската железница, која го заобиколува работ на регионот, дала голем поттик за руското населување во субарктикот, како и интензивната индустријализација под Јосиф Сталин, која се потпирала на огромните минерални ресурси на Средносибирската висорамнина. Денес, многу градови во субарктичка Русија нагло опаднале со затворањето на рудниците.
Филип Ан
Филип Ан (Philip Ahn, роден како Пил Лип Ан (안필립), во Лос Анџелес, Калифорнија, САД -  во Лос Анџелес) бил американски глумец и активист со корејско потекло. Снимил преку 180 филмови и телевизиски епизоди меѓу 1935 и 1978 година со што станал еден од најпознатите азиско-американски карактеристични глумци. Многумина го сметаат за првиот корејско-американски глумец во Холивуд.
Ан е син на Досан Ан Чанг-хо, активист за корејска независност. Долги години Ан се залагал за зачувување на делото на својот татко и за корејско-американската заедница. Тој помогнал при основањето на меморијален дом за неговиот татко во Сеул, Кореја и подоцна договорил татковите мошти да бидат погребани на тоа место.
ПФК Черно Море
ПФК Черно Море Варна (ПФК Черно Море Варна), или само Черно Море — бугарски професионален фудбалски клуб од градот Варна, кој во моментов се натпреварува во Првата фудбалска лига во Бугарија.
Името на клубот доаѓа по Црно Море и бил официјално основан на 18 февруари 1945 година, кога две фудбалски екипи од градот ФК Владислав (1916) и ФК Кометал Тича (1909) се споиле, формирајќи го новиот клуб. Своите домашни натпревари ПФК Черно Море ги игра на стадионот Тича, кој има капацитет од 8,250 гледачи.
ПФК Черно Море бил победник на Бугарскиот куп во 2015 година, како и двократен финалист на истиот турнир во 2006 и 2008 година. Во првенството на двапати го освојувал третото место, и тоа во 1953 и 2009 година. Во 2015 година го освоил Суперкупот на Бугарија.