cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Батлер
Одговорност и влијание
Порано батлерите си ја заработувале својата позиција со тоа што се искачувале по ранговите на куќната послуга. Денес постојат школи за батлери; најдобрите дипломци заработуваат над 50,000 УСД уште од самиот почеток.
За време на долг временски период батлерите биле само мажи и денес ситуацијата е генерално иста. Меѓутоа денес постојат и женски батлери највеќе во исламските земји каде што е незамисливо мажи да работат со жени на интимно ниво. Школата на Ивор Спенсер ги предупредува жените дека нивното вработување не е лесно.
Сокол (Серско)
Сокол (Συκιά, Сикија) — село во Општина Довишта во Серскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 27 километри источно од градот Сер и на 2 километри источно од Довишта, на надморска височина од 297 метри.
Отоманско Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 180 Грци и 100 Турци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година населбата била евидентирана како напуштена.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1930 година, селото било преименувано во Сикија.
Демографија
Во 1928 година селото броело 167 жители, додека во 1940 година селото броело 224 жители. Селото според пописот од 1951 година броело 200 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 205 жители, во 1971 година имало 96 жители, во 1981 година имало 83 жители, додека во 1991 година имало 114 жители. Денеска, населението на селото е 111 жители според пописот од 2001 година.
NGC 1220
NGC 1220 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Персеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1220 се споменува и како OCL 380.
Откривање
Објектот е откриен на 28 ноември 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 40,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 53° 20' 53".
Други поделби
Проучување на NGC 1220 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 38; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3702. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1231.
Савек
Савек — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Гурахонц
Гурахонц (Gurahonţ) — општина во округот Арад во западна Романија, во која живеат 4.506 жители.
1954 во архитектурата
1954 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Мајкл Милер
Мајкл Милер (роден на 19 септември 1984) е германски ракометар кој игра за клубот РК Мелсунген во Бундеслигата и германската репрезентација.
NGC 5572
NGC 5572 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5572 се споменува и како UGC 9173, MCG 6-31-99, CGCG 191-79, IRAS 14174+3622, MK 677, KUG 1417+363, PGC 51195, CGCG 192-2.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5572 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5572 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 19 м 35,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 8' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 5572 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51196. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
NGC 3164
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3164 се споменува и како UGC 5527, MCG 10-15-36, CGCG 290-18.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3164 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3164 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 15 м 11,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 56° 40' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 3164 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29928. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 45; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3818. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1331.
Три во едно
Три во едно — македонски филм снимен во 2014 година во режија на Коле Ангеловски. Главните улоги ги играат: Марјан Чакмакоски, Виолета Чакарова, Андон Јовановски, Катерина Чакмакоска, Марија Спиркоска Илијеска, Трајче Иваноски.
1953 во архитектурата
1953 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
41450 Медкеф
41450 Медкеф е астероид од Главниот астероиден појас  откриен на 1 јуни 2000 година од страна  на Мајк Колинс и Мајнор Вајт.
Куќа – сопственик Веле Ванковски (Галичник)
Куќата на Веле Ванковски ― историска куќа во сопственост на галичкото семејство Ванковски која е заведена како Културно наследство на Македонија.
Африканско првенство во кошарка 1987
Африканско првенство во кошарка 1987 — 14-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Тунис од 19 декември - 28 декември година. На ова првенство учество зеле 10 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Централноафриканска Република.
Владимир Костов
Владимир Костов (, -, ) — писател на кратка проза и романи, писател за деца и млади.
Животопис
Владимир Костов е роден во Битола на 22 септември 1932 година. Основното и средното (гимназија) образование ги завршил во родниот град и во 1951 година се запишал на Филозофскиот факултет, група Југословенска книжевност, на “Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во 1955 година дипломирал по што се вработил во Радио-драмата на Радио Скопје.
Во 1956 година се враќа во родниот град и почнува да работи како професор по македонски јазик во Средното ветеринарно училиште. Во 1964 година бил избран за професор на Педагошката академија во Битола, каде работел сè до своето пензионирање. Во 1957 година, Владимир Костов бил еден од основачите на КУД „Илинден“ и негов долгогодишен уметнички директор. Во 1963 година се појавува и како еден од основачите на литературното списание „Развиток“ каде бил долгогодишен главен и одговорен уредник. Во 1977 година станува член на Друштвото за наука и уметност во Битола, во 1983 година член на Друштвото на писателите на Македонија, a од 1988 година член е и на Асоцијацијата на независните писатели на Македонија.
Во 2016 година избран е за почесен член на Македонската академија на науките и уметностите.
Починал на 3 јануари 2023 година во Битола.
Творештво
Творештвото на Владимир Костов е големо по обем и разновидност.
Се занимавал со истражување и проучување од областа на јазикот, литературата и писателската дејност. Објавил поголем број трудови од оваа област, меѓу кои се:
Неговите први книжевни творби датираат од неговите гимназиски денови, а прва објавена книга му била романот „Лица со маски“ (1967). Неговото творештво е обемно, има објавено 18 романи, 10 збирки новели и раскази и 8 книги за деца и млади. Објавил и 2 драми. Пишува и проза за млади. Неговите дела амбиентално и тематски се поврзани со настани од историјата и современиот живот на Битола.
Неговото творештво е застапено во програмата по македонски јазик за средните училишта, како и во повеќе антологии и едиции како:
Повеќе негови дела се драматизирани:
Исмаили (округ)
Исмаили (İsmayıllı) е административен округ во Азербејџан.
Ема од Нормандија
Ема од Нормандија (заведена како Елфгифу во кралските документи; околу 984 - 6 март 1052) била Кралица на Англија, Данска и Норвешка преку нејзините бракови со Етелред Неподготвениот (1002-1016) и Кнут Велики (1017- 1035). Таа била ќерка на норманскиот владетел Ричард Бестрашниот и Гунор.
Бракот со Етелред II
Со намера да ги намали тензиите со Нормандија, англискиот крал Етелред се оженил со Ема во 1002 година. Етелред се надевал дека со овој брак ќе го зближи со Норманите, и дека заедно ќе се борат против викиншките закани. По бракот, на Ема ѝ било дадено англосаксонско име Елфгифу, кое се користело за формални и официјални работи, и станала кралица на Англија. Таа добила сопствени имоти во Винчестер, Ратланд, Девоншир, Сафолк и Оксфордшир, како и во градот Ексетер.
Етелред и Ема имале два сина, Едвард Исповедникот и Алфред Етелинг, и ќерка, Года од Англија (или Годгифу).
Кога данскиот крал Свен Форкберд ја нападнал и ја освоил Англија во 1013 година, Ема и нејзините деца биле испратени во Нормандија, а набрзо им се придружил и Етелред. По смртта на Свен во 1014 г., тие се вратиле во Англија.
Етелред починал во 1016 година. Неговиот син од претходниот бракЕдмунд Ајронсајд го наследил тронот.
Во 1015 година, Кнут, синот на Свен Форкберд, ја нападнал Англија. По смртта на Етелред (април 1016) и Едмунд (ноември 1016), Кралицата Ема се обидела да ја задржи контролата на Англосаксонците врз Лондон и бил договорен нејзиниот брак со Кнут. Некои научници веруваат дека со овој бракот Кнут ги поштедил животите на нејзините синови.
Бракот со Кнут
Кнут го освоил поголемиот дел од Англија по победата над Едмунд Ајронсајд на 18 октомври 1016 година, во битката кај Асандун, по што тие се согласиле да го поделат кралството. Едмунд го зел Весекс, а Кнут остатокот од Англија. Набрзо Едмунд починал (30 ноември 1016), а Кнут станал крал на цела Англија. По склучувањето на бракот со Кнут во 1017 година, синовите на Ема од нејзиниот брак со Етелред биле испратени да живеат во Нормандија под туторство на нејзиниот брат. Тогаш Ема станала кралица на Англија, а подоцна и на Данска и Норвешка.
Во бракот, Ема и Кнут имале син Хартакнут и ќерка Гунхилда.
Деца
За време на двата брака, Ема имала 5 деца:
Заговор во врска со смртта на Алфред
Во 1036 година, Алфред Етелинг и Едвард Исповедникот, синовите на Ема од Етелред, од егзилот во Нормандија се вратиле во Англија за да ја посетат мајка им. За време на престојот во Англија, тие требало да бидат заштитени од Хартакнут, но тој бил во Данска. Алфред бил фатен и ослепен со жешко железо, а подоцна подлегнал на раните и починал.
Едвард успеал да побегне и се вратил во Нормандија.
Похвалата за Кралицата Ема вината за апсењето, мачењето и убиството на Алфред целосно ја префрла на Харолд I, со намера да се ослободи од двајца потенцијални кандидати за англискиот престол преку убиството на Едвард и Алфред. Некои научници тврдат дека тоа можел да биде Годвин, Ерл од Весекс, кој патувал со Алфред и Едвард како нивни заштитник преку Ла Манш.
Ковладеење на Хартакнут и Едвард Исповедникот
Хартакнут, синот на Кнут, го наследил тронот на Данска по смртта на неговиот татко во 1035 година. Пет години подоцна, тој и неговиот брат, Едвард Исповедникот, го делат тронот на Англија, по смртта на Харолд, полубратот на Хартакнут. Владееле само две години до смртта на Хартакнут.
Ема одиграла важна улога во ова ковладеење затоа што била заедничката врска меѓу двата крала.
Смрт и погреб
По нејзината смрт во 1052 година, Ема била погребана заедно со Кнут и Хартакнут во Стариот Минстер, Винчестер, пред да биде префрлена во нова катедрала изградена по Норманското освојување. За време на Англиската граѓанска војна (1642–1651), нивните останки биле расфрлани по подот на катедралата од страна на парламентарните сили.
Искушението на кралицата Ема
Искушението на кралицата Ема од Оган во Винчестер е легенда која најверојатно потекнува од 13 век. Кралицата Ема била обвинета дека спиела со епископот Елфвајн од Винчестер. За да ја докаже својата невиност, таа требало да помине преку девет вжештени плугови поставени на наосот на Винчестерската катедрала. Двајца епископи ја одвеле босоногата кралица пред редицата од вжештени плугови. Одела по вжештените плугови, но не го почувствувала голото железо ниту жарот. Вилијам Блејк направил илустрација од настанот.
The Notebook (роман)
The Notebook — американски романтичен роман, напишан од американскиот писател Николас Спаркс (Nicolas Sparks) во 1996г. Подоцна, во 2004г., романот беше адаптиран во популарен романтичен филм со истото име. Сепак, филмот и книгата завршуваат многу различно.
Романот беше прв објавен роман на Николас Спаркс, а трет напишан по „The Passing“ и „The Royal Murders“, кои никогаш не беа објавени. Литературниот агент Тереза Парк(Theresa Park) го откри Спаркс откако ја одбра книгата од купот книги во нејзината агенција. На Парк и се допадна и му понуди да го застапува. Во октомври 1995г. Парк зема аванс од 1 милион долари од групацијата „Time Warner Book“ и романот беше објавен во октомври 1996г. Уште во текот на првата недела по издавањето тој се најде во списокот на најпродавани книгн на „New York Times“. Романот повеќе од една година не се симна од списокот на нанјпродавани книги.
Страници на љубовта беше инспириран од приказната за бабата и дедото на сопругата на Спаркс кои биле во брак повеќе од 60г. кога Спаркс ги запознал. Спаркс се вчудовидил од тоа колку тие се грижат еден за друг и го напишал неговиот роман како обид да опише една таква љубов.
Кратка Содржина
Приказната почнува со Дјук, 80г. човек кој чита приказни од тетратка на една жена во старечки дом.
Приказната ги враќа назад во 1946г. во мирниот и прекрасен град Њу Берн, во Северна Каролина. Ноах Калхоун, 31г. се вратил од војна пред неколку месеци и штотуку ја завршил реставрацијата на неговиот дом во плантажен стил. Еден ден, една млада жена доаѓа во посета и ја руши неговата мирна рутина.
Нејзиното име е Али Хамилтон, таа има 29г., многу е богата и треба да се омажи за Лон Хамонд, кој е адвокат и нејзин свршеник последите четири години. Таа го запознала Ноах кога имала 15г., за време на летото кое таа и нејзиното семејство го поминале во Њу Берн. Тие се заљубиле но на крајот на летото Али морала да се врати во Винстон - Салем, а нејзината мајка загрижена за Ноах кој немал среќа ги криела писмата кои тој ги пишувал на нејзината ќерка. Откако поминале неколку месеци без никаков знак од него, Али почнала да мисли дека Ноах не бил сериозно заинтересиран за неа, а Ноах после две години без никаков одговор прекинал да и пишува.
Нивната повторна средба после скоро 14г. вратила назад многу сеќавања и силни емоции кај двајцата. Али му објаснила дека ја видела реставрираната куќа во весник и дека едноставно морала да дојде ид а ја заврши нивната приказна како што треба пред да се омажи за Лон. Тие вечераат заедно и разговараат за нивните живот и иза минатото. Али ја сваќа вмешаноста на мајка и во нивната приказна и што би можело меѓу нив да се случи без неа. На крајот од ноќта, Ноах ја поканува Али да се врати следниот ден и ѝ ветува изненадување. Таа прифаќа. За тоа време, Лон безуспешно пробува да ја добие во хотелот и почнува да се загрижува.
Следниот ден, Ноах ја носи Али со кану кај едно мало езерце опкружено со лебеди и гуски.Таа е воодушевена. На враќање ги фаќа бура и завршуваат целосно накиснати. Кога ќе се вратат во куќата, Али се пресоблекува и повторно разговараат за тоа колку важни си биле и колку сè уште се важни еден на друг. Тие се бакнуваат и водат љубов.
Следното утро, додека појадуваат, мајка и на Али чука на вратата. Таа имала предчувство дека Али е таму и сака да ја предупреди дека Лон се сетил на приказната за Ноах која ја чул во некој стар разговор со родителите на Али и дека тргнал кон Њу Берн. Таа ги враќа на Али писмата од Ноах и ѝ кажува дека и е жал за тоа што им се случило. Откако мајка и ќе си отиде, Али е растргната поради одлуката која треба да ја донесе. Таа е свесна дека го сака Ноах, но не сака да го повреди Лон. Ноах ја моли да остане со него, а таа сепак си оди. Таа плаче цел пат до хотелот, а кога ќе пристигне таму почнува да ги чита писмата кои мајка и ѝ ги врати. Влегува во лобито на хотелот и го гледа Лон како ја чека.
Дјук прекинува да ја чита приказната и објаснува дека жената на која и чита е неговата сопруга која боледува од Алцхајмер. Таа не се сеќава ни кој е тој. Обајснува дека и тој е многу болен, по третпат се боли со рак, со откажувањето на срцето и бубрезите и страда од тежок артритис на рацете. Го опишува нивниот заеднички живот, нејзината кариера како славен сликар, нивните деца, како старееле заедно и најпосле дијагнозата од Алцхајмер. Тој ја лаже за неговото име за да ја заштити: тој е Ноах, а таа е Али. Тие се шетаат заедно, иако таа не се сеќава кој е тој му кажува на Ноах дека можеби чувствува нешто за него.
Таа ноќ кога вечераат заедно и му кажува дека е убав, сигурно дека Али го одбира Ноах. Таа тогаш се присетува кој е тој и му кажува дека го сака. Тие се прегрнуваат и разговараат, но по скоро четири часа Али почнува да напичи и да халуцинира повторно заборава кој е тој.
1952 во архитектурата
1952 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Данило Пантиќ
Данило Пантиќ (26 октомври 1996) е српски фудбалер кој игра на позицијата централен бек за Партизан. Тој ја претставувал Србија на повеќе младински нивоа.
Партизан
Пантиќ го направил своето деби на 26 мај 2013 година на лигашкиот натпревар против Спартак Суботица, заменувајќи го Владимир Волков во 70. минута.
По несогласувањето со Партизан околу предлозите за продолжување на договорот, тој потпишал едноиполгодишен договор со Партизан на 5 декември 2013 година. Јувентус го скаутираше Пантиќ од почетокот на 2014 година, наводно го следел неговиот статус поради неговиот краток договор. Откако слушнал за интерес од Јувентус, Пантиќ за Вечерње новости изјави дека сака да го продолжи договорот со Партизан пред да замине од Србија.
Позајмица во Витесе
Тој го направил своето деби за Витесе 17 дена подоцна во првиот натпревар од третото квалификациско коло на Лигата на Европа на УЕФА против Саутемптон на Сент Мери, заменувајќи го Валери Казаишвили во последните 23 минути од поразот од 3-0. На 9 август 2015 година, Пантиќ го направил своето деби во лигата во ремито 1-1 со Вилем II, заменувајќи го Валери Казаишвили во 71. минута.
На 3 март 2016 година, откако бил наводно „замрзнат“ од стартните единаесетмина на Витесе, Пантиќ ја изјавил својата страст за враќање во Лондон: „Сакам да се вратам во Челси, само да тренирам. Зошто сум во Витесе ако не сум доволно добар? Полудувам! Не сум згрешил. Да имав шанса да си заминам, ќе молчев. Можеби во Витесе не не сакаат нас Србите: Ниту Немања Матиќ не доби шанса, а Урош Ѓурѓевиќ одигра 22 меча за година и половина.“
По ова интервју, Пантиќ беше суспендиран од првиот тим од Роб Маас на неодредено време.
Заем во Екселзиор
На 12 август 2016 година, Пантиќ му се придружил на Екселзиор на позајмица за сезоната 2016–17. На 17 септември 2016 година, Пантиќ го направил своето деби против Вилем II од клупата, доаѓајќи по полувремето додека Екселзиор постигнал гол задоцнет за да заработи нерешено 1-1. Во следниот натпревар, на 20 септември, тој го направил своето целосно деби, играјќи цели 90 минути во победата со 1–0 над БВВ Барендрехт во Купот на КНВБ.
Позајмица во Партизан
На 18 јуни 2017 година, Пантиќ се вратил во неговиот клуб од детството, Партизан, на позајмица за една сезона. На 22 јули 2017 година, Пантиќ постигна гол против Мачва Шабац во првиот натпревар од сезоната 2017-18 во српската Суперлига во победата од 6-1 на домашната лига. На 5 ноември, Пантиќ влегол во игра како замена за Марко Јанковиќ во 72. минута и со две асистенции му помогнал на клубот да стигне до победа од 3–1 на гости над Мачва. Тој меч е голем пресврт за Пантиќ, бидејќи по тој меч играше во првите единаесет речиси на секој меч до крајот на сезоната. На 23 ноември 2017 година, тој стартуваше во пет натпревари од групната фаза 2017–18 на УЕФА Лига Европа, против Јанг Бојс, направи една асистенција и беше еден од најдобрите играчи на Партизан на тој натпревар, каде Партизан се пласираше во нокаут фазата по 13. години. Во вториот дел од сезоната, Пантиќ постигна неколку убави голови и имаше една асистенција. Поради неговите постојани настапи во текот на целата сезона, Пантиќ беше именуван во најдобрите единаесет во лигата.
На 5 јули 2018 година, позајмицата на Пантиќ во неговиот клуб од детството беше продолжена за уште една сезона.
Позајмица во Фехервар
На 1 септември 2019 година, Пантиќ му се приклучи на унгарскиот Фехервар на позајмица до крајот на сезоната 2019-2020.
Позајмица во Чукарички
На 13 август 2020 година, Пантиќ се вратил во Србија кај Чукарички на сезонска позајмица за сезоната 2020-2021. Два дена подоцна, на 15 август 2020 година, тој го направи своето деби во лигата со клубот како замена, во големата победа од 5–1 на гости против Златибор Чајетина.
Враќање во Партизан
На 16 јуни 2021 година се врати во Партизан на постојана основа.
Младинец
Пантиќ ја претставуваше Србија на нивоа У17 и У19. На 10 октомври 2014 година, Пантиќ ги постигнал својот прв и втор гол за тимот до 19 години во воведните дваесет минути против Сан Марино У19 за да и помогне на Србија да победи со 4–0 во нивниот воведен натпревар од квалификациите за УЕФА Евро У19 првенството 2015 година. Пантиќ беше капитен на ниво до 19 години, првпат беше капитен на 12 октомври 2014 година, против Ерменија У19 во натпревар од квалификациите за УЕФА Евро У19 првенството, кој заврши со победа од 1–0 за српската страна.
Куќа – сопственици Ѓорѓи и Деспот Филиповски (Галичник)
Куќата на Ѓорѓи и Деспот Филиповски ― историска куќа во сопственост на галичкото семејство Филиповски која е заведена како културно наследство на Македонија.
Покраини во Шведска
Покраините во Шведска (швед. landskap) се историски, географски и културни области. Во земјата има 25 покраини, кои денес немаат никаква политичко-административна функција, туку претставуваат културно-историска оставнина од минатото.
Сè до 1634 неколку од нив административни единици во составот на Шведска, но потоа биле заменети со окрузи (län). Некои подоцна биле освоени од Данска–Норвешка. Други, како историските покраини во Финска, засекогаш отпаднале од Шведска. Лапонија е единствената покраина стекната со колонизација.
Во некои случаи окрузите речиси наполно соодветствуваат на покраините. Ова е случај со округот и покраината Блекинге, како и округот, покраината и општината Готланд. Иако границите не им се совпаѓаат сосема, Херједален е единствената општина, заедно со Готланд, што носи име на покраина. Административните единици подложат на менување на нивните граници, додека пак покраините ги зафаќаат истите подрачја со векови.
Историја
Покраините водат потекло од малите кнежевства кои постепено потпаднале под власта на кралот на Шведска за време на обединувањето на земјата. Сè до донесувањето на државниот закон на кралот Магнус Ериксон (1350), секоја покраина имала свои закони и свое собрание (thing), што значи дека уживале целосна самоуправа. Историските провинции биле војвотства, но новоосвоените територии добивале статус на војвотства или грофовии, зависно од нивната поединечна важност.
Според некои историчари, покраините како замисла повторно заживеале во XIX век.
Краишта во Шведска
Јеталанд и Свеаланд пред 1000 г. се состоеле од ситни кнежевства. Главно племе во Геталанд биле Гетите; најзначајно племе во Свеаланд биле Свеите (Шведи). Под „Норланд“ се подразбирале сите неистражени северни предели. Естерланд во Финска бил составен дел од Шведска, но во 1809 бил припоен кон Русија како Големо кнежевство Финска, за во 1917 да стане независна држава - Финска. Границите на овие области неколкупати се менувале, па затоа Норланд, Свеаланд и Јеталанд се само делови од Шведска, како колектив од покраини.
Леб и сол (музички албум)
Леб и сол е името на првиот студиски албум на македонската џез/рок група Леб и сол. Албумот бил издаден во 1977 година, преку издавачката куќа ПГП РТБ, и бил реиздаден заедно со „Леб и сол 2“ во 2000 од ПГП РТС како „Леб и сол 1 & 2“.
Список на песни
Целосно времетраење: 36:16
Никол Штрусе
Никол Штрусе (германски: Nicole Struse, 31 мај 1971 година во Хан, Северна Рајна-Вестфалија, Германија) е пинг понг - играч од Германија, која освоила неколку национални натпревари и стигнала до третиот круг со Елке Восик на натпреварот за женски двојки на Летните олимписки игри 2004. Таа ја претставувала својата родна земја на четири последователни Летни олимписки игри, почнувајќи од 1992 година. Во 1995 таа била рангирана на 1 место во европската ранг листа. Во 2004 го освоила првиот турнир за пинг-понг во Европа. По освојувањето на осумте германски првенства, таа ги заменила Хилде Буссман и Труде Патци со нов рекордер во 2005 година. 2006 таа и Ву Џиаду го освоиле германското првенство во двојки. Во март 2009 година, таа била шеста на германската ранг-листа. Потоа таа не била рангирана повеќе поради тоа што не учествуваше во доволно пинг-понг игри во текот на последните 12 месеци.
Приватен живот
На 1 мај 2000 година Штрусе станала член на „Спортфордегрупе“ на „Федералните сили за одбрана“ на Германија во Мајнц.
1951 во архитектурата
1951 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Келбеџер (округ)
Келбеџер (Kəlbəcər, Kelbecer) — административен округ во Азербејџан.
Административна поделба на Шведска
Во Шведска постојат неколку вида на административни единици, зависно од географската опфатност и функциите што ги извршуваат. Некои од нив се укинати во управна смисла, и постојат само од историско-културни причини. Следат постоечките поделбени единици со нивниот изворен назив на шведски.
Галванометар
Галванометар — модел на аналоген амперметар за мерење на мали струи. Се состои од намотка сместена меѓу половите на перманентен магнет. Отчитувањето на величината се врши со стрелка која овозможува директно читање на поместувањето од градуирана скала. Често оваа скала во долниот дел има огледален коректор на паралакса со што се избегнуваат грешките при отчитување.
Опис на работата
Кога струјата проаѓа низ намотката на галванометарот, намотката станува електромагнет и се завртува во полето на перманентниот магнет. Меѓутоа, пружината настојува да ја врати намотката во првобитната положба. На намотката е споена стрелка која го покажува завртувањето на намотката. Кога магнетната сила ја урамнотежи силата на пружината, стрелката се запира и покажува колкава е струјата. Колку е поголема струјата, поголема е и магнетната сила на намотката и поголемо е завртувањето на намотката односно нејзината стрелка.
Историја
Апаратот му го должи своето име на Лујџи Галвани (Luigi Galvani). Првиот галванометар го конструирал Јохан Швајгер (Johann Schweigger) од Нирнберг, на универзитетот Хале на 16 септември 1820 година. Андре-Мари Ампер (André-Marie Ampère) дал свој придонес во развојот на галванометарот, а Леополдо Нобили (Leopoldo Nobili) го усовршил инструментот избегнувајќи го влијанието на Земјиното магнетно поле. Арсен д’Арсонвал (Arsène d'Arsonval) го пронашол моделот приспособен за мерење на многу мали струи.
Ангелн
Име
Името на Англите се верува дека потекнува од името на областа која ја населиле, Ангелн. Името на областа пак се претпоставува дека потекнува од германскиот корен за „тесно“ (споредено со германското: eng = тесно), што означува „тесната вода“, т.е. естуарот на Шлај; коренот веројатно бил „анг“. Друга теорија е дека името означува „лови“, како фрлање јадица за риби.
Ангелн се наоѓа на голем залив, кој го поврзува балтичкиот брег со Јитланд, кој главно претставува Килски Залив (Kieler Bucht), но понекогаш се нарекува и како Холштајнски Залив (Holsteiner Bucht).
Англите биле дел од Ингевоните, кои тврделе дека потекнува од легендарниот претходник и бог на плодноста Ингви.
Рана историја
Областа била дом на Германите, Англите, кои, заедно со Сасите и Јутите, ги напуштиле нивните домови да се преселат во Велика Британија во - век. Во периодот 449-455, Англосаксонските анали, напишани околу 890 година, опишуваат како кралот Вортигерн (британски племенски крал) ги поканил Англите да дојдат и им дал земја за помошта во одбраната против Пиктите. Успешните Англи вратиле поздрав дека била достапна добра земја и дека Британците биле „безвредни“. Подоцна, следела целосна емиграција на Англите, како и други германски народи.
Аналите објавени од кралот Алфред Големиот ги запишале раните усни традиции и се достапни на неколку пишани делови. Најдобрата од нив, напишани околу 730 година, била од монахот Беде, чија историја на англиското христијанство има кратка историја на потеклото и ширењето на Англите:
Ова може да биде поврзано со археолошките пронајдоци, особено со дистрибуцијата на видовите на фибули или брошеви, носени од жените. Така, постоеле два вида, во вид на чинивче или крст. Источниот и северниот брег на Британија биле населени од жени кои носеле крстови, како што биле во употреба во крајбрежна Скандинавија, сите од Данска и Шлезвиг-Холштајн јужно до долна Елба и источно до Одра, како и крајбрежна Фризија.
Јужна Англија, со исклучок на Кент бил населен од жени кои носеле чинивчиња, кои дошле од Долна Саксонија, јужната страна на долна Елба и земјите на Франките до Рајна и долж брегот на устието на Сена. Овие области на Англија биле одредени како саксонски: Сасекс, Весекс и Есекс. Населбата Кент е одредувана како јутска, кои потекнуваат од земјата северно од Ангелн.
Доцна историја
Откако Англите заминале од Ангелн, до век областа била населена од Данците. Ова се гледа преку големиот број на места кои завршуваат на „-би“ (-by; што значи „-село“) и денес во самата област. Во век, хроничарот Етелверд известил дека најважен град на Ангелн бил Хедеби.
Подоцнежната историја на Ангелн се поклопува со онаа на поголемиот регион, кој е познат како Јужен Јитланд или Шлезвиг. До век, областа главно припаѓала на Данска. Но, во поглед на етничко и лингвистичко наследство, се развило мешано германско-данско население. Данска го изгубила Шлезвиг од Австрија и Прусија во 1864 година како последица на Втората шлезвишка војна. Во 1920 година, по поразот на Германија во Првата светска војна, бил одржан референдум за да се одреди кои области треба да се вратат на Данска. Како последица на референдумот, голем дел од Шлезвиг бил вратен на Данска, но Ангелн останал дел од Германија.
NGC 5573
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5573 се споменува и како MCG 1-37-5, CGCG 47-16, NPM1G +07.0353.
Откривање
Објектот е откриен на 8 мај 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 41,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 54' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Хонијара
Хонијара со население од 54.600 (2003 попис) е главен град на Соломоните и на областа Гвадалканал. Името „Хонијара“ всушност е изменет назив. Изворното име е „Нагонијара“, што значи „пред ветрот“.
NGC 1221
NGC 1221 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1221 се споменува и како MCG -1-9-2.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1221 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1221 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 8 м 15,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 15' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.
Други поделби
Проучување на NGC 1221 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11739. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4710. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1456.
Драган Ташковски
Драган Ташковски (, -, септември 1980) — македонски историчар и публицист.
Образование и работен век
Основно и средно образование завршил во Скопје, а дипломирал и магистрирал на Високата школа за политички науки во Белград. Одбранил хабилитационен труд под наслов „Кон етногенезата на македонскиот народ“ (Скопје, 12.IV.1975) и бил избран во звањето виш научен соработник. Бил учесник во НОАВМ, а по Ослободувањето вршел разни општествено политички функции: наставник и директор на Политичката школа на ЦК на СКМ, професор по социологија на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, претседател на Друштвото на филолозите и социолозите на СР Македонија, претседател на Комисијата на Извршниот комитет на Претседателството на ЦК на СКМ за идеолошко-политичко оспособување на организациите и членовите на СКМ, директор на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје.
Трајанови терми
Трајанови терми (Thermae Traiani), претставуваат јавни бањи кои на граѓаните на Рим им донесувале одмор и релаксација. Во Стариот Рим предизвикувале задоволство исто како и заминување во театар или гладијаторските борби. Меѓу многуте бањи кои пропаѓале низ историјата и кои подлегнале на забот на времето, најмногу денес се знае за Трајановите терми. Трајановите терми како едно од најдобро сочуваните бањи од Стариот Рим се изградиле во 109 година. Термите ги изградил Аполодор од Дамаск по наредба на римскиот цар Трајан на брегот, кој бил создаден со затрупувањето на Domus Aurea, величествената палата на царот Нерон Се наоѓале во најјужниот дел на Mons Oppio, во близина на Сервиевиот ѕид.
Структура
Структурата на Трајановите терми била таква што постоеле две простории. Тие се наоѓале во тесни апсиди во ѕидот кој го опкружувал просторниот комплекс, една во ѕидот по должината на западната страна, а другата спроти неа, далеку на јужниот ѕид. Во Трајановите терми се наоѓале книги. Фондот бил поделен на грчки и латински пишани материјали. Читателите кои сакале да користат грчки и латински книги истовремено, требало да пешачат околу триста метри. Апсидата во северниот ѕид е доста добро сочувана и покажува дека основните својства се исти како и во библиотеката на Трајановиот форум, што значи дека во средината на кружниот ѕид кој го оградува задниот дел на просторот постоела вдлабнатина наменета за статуа. Овие баљи сведочат за тоа колку бил Рим империјална сила во тоа време.
Библиотека
Просторот библиотека во Трајановите терми е во форма на апсида. Оваа библиотека веројатно како и библиотеката на Трајановиот форум, имала бронзен параван помеѓу столбовите, за да може да се затвори библиотеката кога не работи. Во секој ѕид од двете страни имало вдлабнатини во кои биле сместувани ормаритеи за книги - во два реда, еден над друг, во секој по пет ниши, вкупно дваесет. Нишите биле високи 4,45 м и широки 2,06 м, нивната длабочина била 0,73 м. Овие ниши биле значително поголеми од оние ниши кои се наоѓале во Библиотеката на Трајановиот форум, како и оние во Палатинската библиотека. Книгите кои се наоѓале во овие ниши биле од забавен, релаксирачки карактер. Библиотеката, како и целиот комплекс, имале задача да сведочат за моќта на својотот основач.
Енкарнасион (Парагвај)
Енкарнасион е град во Парагвај. Градот се наоѓа во департманот Итапуа. Градот се наоѓа во јужниот дел на департманот на бреговите на реката Парана. Градот се наоѓа на аргентинската граница, со вкупна површина од 588 км2 и население од 93.497 жители според пописот од 2002.
Местоположба
Градот се наоѓа на 370 километри југоисточно од главниот град Асунсион. Градот се наоѓа на реката Парана. Спроти градот се наоѓа аргентинскиот град Посадас.
Демографија
Енкарнасион е главен град на департманот Итапуа и има население од 93.497 жители според пописот од 2002 година.
Клима
Градот има суптропска клима со просечна годишна температура од 20 степени.
NGC 3165
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3165 се споменува и како UGC 5512, MCG 1-26-23, CGCG 36-63.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1856 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3165 е од видот Sdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 3165 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 13 м 31,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 22' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 3165 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29798. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 248. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1359.
Месје 7
Месје 7 или M7 (NGC 6475), наречено и Птоломеево Јато — расеано јато од ѕвезди во соѕвездието Скорпија.
Јатото лесно се забележува со голо око, сместено близу до „опашката“ на Скорпија. За него се знаело антиката. Прв го забележал римскиот научник Птоломеј во I век кој во 130 г. го опишал како маглина. Џовани Батиста Ходиерна ја забележал пред 1654 г. и во него избројал 40 ѕвезди. Во 1764 г. Шарл Месје го завел во неговиот каталог и потоа го додал во списокот на кометовидни објекти како „M7“.
Телескопските набљудувања на јатото откриваат околу 80 ѕвезди во рамките на видно поле од 1,3° долж објектот. Се проценува дека е оддалечен 800-1000 светлосни години, што соодветствува на фактичкиот пречик од 18-25 светлосни години. Староста му е околу 220 милиони години, а најсветлата ѕвезда има величина од 5,6.
Поврзано
Слики
Гранична вредност
Гранична вредност или лимес - еден од основните поими во математичката анализа. Со помош на поимот на гранична вредност се дефинираат непрекинатоста, математичките изводи и интеграли. Се разликуваат гранична вредност на низа и гранична вредност на функција.
Граничната вредност е број кон кој тежи вредноста на функцијата или вредноста на членот на математичката низа кога аргументот на функцијата или индексот на низата се приближат кон некоја вредност.
Во математичките формули граничната вредност обично се означува со lim, на пример lim(an) = a, или со стрелка (→), на пример an → a.
Математичарите интуитивно го познавале концептот на гранична вредност веќе во втората половина на XVII век, што се гледа од трудовите на Исак Њутн. Таков е случајот и со трудовите на Ојлер и Лагранж во XVIII век. Првата строго научна дефиниција на гранична вредност ја дале Болцано во 1816 година и Коши во 1821 година.
Гранична вредност на низа
Граничната вредност на низа броеви е вредност кон која се приближуваат членовите на низата кога нивниот индекс расте.
Тоа може да се искаже и поформално. Ако x е низа која има гранична вредност L: n > n0, |xn − L| < ε.
Гранична вредност на функција
Функцијата f(x) има гранична вредност L во точката x_0, ако за сите вредности x, доволно блиски на точката x_0, вредноста f(x) е доволно блиска на вредноста L.
Денес најчесто се користи дефиницијата за гранична вредност на функција која ја формализирал Карл Вајерштрас во XIX век. Таа гласи:
Нека ƒ е функција дефинирана во отворениот интервал кој ја содржи вредноста c (освен можеби во самата точка c) и нека L е реален број. Тогаш формулата
Математички тоа се запишува како:
Воѓани
Воѓани — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.
Потекло и значење на името
Според народната традиција се вели дека името на селото потекнува од легендата дека околу ова место имало вода.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот југозападен дел на Прилепското Поле, а на јужната страна на Општина Кривогаштани, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Крушево. Селото е рамничарско, на надморска височина од 603 метри. Од градот Прилеп е оддалечено 26 километри, додека од општинското средиште Кривогаштани е оддалечено 10 километри. Селото е споено со соседното село Воѓани, но отсекогаш се сметале за посебни села.
Низ селото поминува регионалниот пат 2339, кој ја поврзува Пелагонија со Железник.
Воѓани е рамничарско село, кое е потполно споено со соседното село Бела Црква. Атарот на селото граничи со атарите на селата: Обршани на исток, Бела Црква на југ, Бучин и Пресил на запад и Крушеани на север. Во минатото, водата за пиење се добивала од бунари. Во селото нема извори.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Самурје, Висои, Сува Река, Плоча, Долно Патче, Бревче, Станково Трло, Чаирски Пат, Браненица, Кара Асаница и Стари Лозја.
Селото има збиен тип, поделено на две маала: Долно и Горно Маало. Некои делови на маалата носат имиња на родовите кои живеат во нив.
Во минатото, Црна Река течела преку Воѓани и Бела Црква во Обршани. Овој крак денес е наречен Сува Река и тој порано се вливал во Блато.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името В-д-н-а-н-и и имало 50 семејства, 5 неженети и 5 вдовици, сите христијани.
Мештаните говорат дека селото најпрвин се наоѓало на месноста Кара Асаница, каде денес има ниви. Месноста е околу половина километар северно од денешното село. Тоа село било напуштено поради чума. По чумата останале три семејства, кои го основале селото на денешното место. Тие три рода се Ермановци, Шијаковци и Здравевци.
Некои мештани говорат дека на месноста Манастириште, источно од селото, некогаш постоел манастир. Материјалот од срушените ѕидови бил употребен за градење на беговските кули, како и при изградбата на црквата. Денес, на месноста има ниви.
Стопанство
Атарот е мал и зафаќа простор од 4,4 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 374,9 хектари, на пасиштата отпаѓаат 32,8 хектари, а на шумите отпаѓаат само 0,6 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција. Во селото постојат продавници и угостителски објекти.
За време на отоманскиот период, во Воѓани имало девет чифлици, од кои шест биле битолски (Шерифов, Малик-пашин, Мамут-агин, Исмет-бегов, Мефаилов, Зеќиров) и по еден прилепски (Чакревски) и врбоечки. По 1912 година, селаните започнале да ја купуваат земјата од чифлиците. Една четвртина од земјата на крај селаните ја добиле со аграрната реформа во 1925 година.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 160 жители, христијани Македонци. Според податоците на бугарскиот публицист Димитар Мишев, селото имало 96 христијани Македонци.
Селото е средно по големина, без некои значително промени во населението. Во 1961 година селото броело 538 жители, а во 1994 година 473 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Воѓани живееле 454 жители, од кои 452 Македонци, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 349 жители, од кои 334 Македонци, 2 Албанци и 13 лица без податоци.
Родови
Воѓани е македонско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1955 година родови во селото се: