cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бенџамин Френклин
Раниот живот во Бостон
Кога му била одземена шансата да напише писмо кое требало да биде обајвено од страна на весникот, Френклин го присвоил псевдонимот на средовечна вдовица „госпоѓа Тивката Дугуд“ („Silence Dogood“). Писмата кои биле обајвени од г-ѓа Дугуд набрзо станеле главна тема на разговор во градот. Ниту Џејмс ниту читателите на „Courant“ не биле свесни за измамата, но Џејмс бил незадоволен откако открива дека токму неговиот помал брат Бен е популарниот дописник. Френклин бил заговорник и поддржувач на слободен говор уште од својата рана возраст. Кога неговиот брат бил притворен на три недели во 1722, поради објава на непријатни материјали за гувернерот, младиот Френклин го превзима весникот и како г-ѓа Дугуд (цитирајќи ги писмата на Като) објавува: „Без слобода на мислата не може да пости такво нешто како мудрост и нема такво нешто кое се нарекува јавна слобода без слобода на говорот.“[9] Френклин ја напушта својата позиција како чирак без одобрение на својот брат и со тоа станува бегалец.[10]
Пронајдоци и научни прашања
Френклин бил огромен пронаоѓач. Помеѓу многу бројните пронајдоци беа громобранот, стаклена армоника (инструмент од стакло, а не од метал), Френклин печка, биофокални очила и флексибилни уринарни катетари. Френклин никогаш не ги патентирал своите изуми; во неговата биографија тој напишал „... како што уживаме сите од придобивките на пронајдоците на другите, ние треба да бидеме среќни кога имаме можност да им служиме на другите со нашите пронајдоци; и тоа треба да се направи слободно и дарежливо.“[29]
Неговите пронајдоци вклучуваа и социјални пронајдоци, како што е плаќањето однапред. Фасцинацијата од иновации кај Френклин може да биде и видена како алтруистичка; тој напишал дека неговите научни трудови се наменети за зголемување на ефикасноста и човековите подобрувања. Еден од многуте подобрувања бил неговиот напор за забрзувања на услугите на весникот преку неговата преса за печатење.[30]
Студии за население
Френклин имал големо влијание врз новите науки на демографијата, или студии за населението.[31] Томас Малтус е познат по неговото правило за раст кај населението и му дава заслуги токму на Френклин за откритието. Камен (1990) и Дрејк (2011) велат дека Френклиновите "Забелешки за зголемување на човештвото" (1755) стои рамо до рамо со оние на Езра Стајлс "Дискурс на христијанската унија" (1760) како водечки дела на осумнаесеттиот век за англо-американската демографија; Дрејк го кредитира Френклин за "Широка читателска публика и пророчки увид."[33][34]
Во 1730-ите и 1740-ите, Френклин започнува со запишување белешки за порастот на населението, пронаоѓајќи дека населението на САД има најбрзи стапки на раст на целата планета.[35] Истакнувајќи дека порастот на населението зависи од снабдувањето со храна — мислата подоцна развиен од страна на Томас Малтус — Френклин го истакна изобилство на храна и обработливото земјиште на располагање во Америка. Тој пресметал дека населението во Америка се удвојува на секои дваесет години и ќе го надмине населението на Англија за еден век.[36] Во 1751 година тој ја подготвил „Согледувања во врска со зголемувањето на човештвото, населувањето на земји, итн.“. Четири години подоцна, била анонимно печатена во Бостон, па потоа беше брзо репродуцирана и во Велика Британија, каде што послужила за влијание на економистите Адам Смит и подоцна Томас Малтус. Предвидувањата на Френклин ги вознемирила Бритнаските државници, кои не сакале Британија да биде надмината од своите колонии, па тие стануваат сè поподготвени да наметнат ограничувања на колонијалните економии.[37]
Френклин исто така бил пионир во студијата за демографијата на ропството, како што е прикажано во еден есеј од 1755.[38]
Струи во Атлантскиот Океан
Како заменик министер во поштата, Френклин станува заинтересиран за шаблоните на цирклуирање во Северно атлантскиот Океан. Додека бил во Англија во 1768, тој слушнал поплаки од колонијалниот одбор на Царината: „Зошто им е потребно повеќе недели на британските бродови со пакети кои патуваат за Њујорк, отколку што му е потребно на еден трговски брод да пристигне во Њупорт, Род Ајленд?“. Притоа трговските бродови имаа потешка тура тргнувајќи од Лондон, додека поштенските бродови со пакети тргнувале од Фалмаут во Корнвол.
Френклин му го поставил прашањето на неговиот братучед Тимотеј Флогер, капетан од Нантакет и китоловец, кој му објаснил дека трговските бродови рутински ја избегнуваат силната источна океанска струја во средината. Капетаните на поштенските бродови пловеле низ неа, со што се бореле со негативната струја од 3 милји на час (5 км/ч). Френклин работел со Флогер и други искусни капетани на бродови, учејќи доволно за да напише шема на струите во окенаот и да ја именува како Голфската струја, која ни е позната и денес.
Електрицитет
Откритијата на Френклин произлегле од неговото истражување на електрицитетот. Френклин предложил "стаклестата" и "смолестата" електрична енергија не се различни видови на "електрични течност" (како што се викал електрицитетот во тоа време), но е истата електрична течност под различни притисоци. Тој беше првиот да ги етикетираат како позитивни и негативни, соодветно,[45] и тој беше првиот што го открил принципот на зачувување на полнење.[46]
Во 1750 година, тој објавил предлог за експеримент за да докажат дека молњата е електрицитет со летање летала во бура, која е способна да прерасне во невреме. На 10 мај 1752 година Томас-Франсоа Далибар од Франција го спровел експериментот на Френклин користејќи железна прачка висока 12 метри, наместо летало, каде успеал да извлече електрична искра од облакот. На 15 јуни најверојатно Френклин го спровел својот добро познат експеримент со летало во Филаделфија, успешно ивлекувајќи искри од облак. Експериментот на Френклин не бил запишан со заслуги сè до објавувањето на „Историја и тековен статус на електричната енергија“ во 1767 од страна на Џозеф Присли; доказите покажуваат дека Френклин бил изолиран, со што се заштитил себе од струен удар. Дурги, како што е д-р Георг Вилхелм Ричман, биле удрени од струја во текот на следните месеци по експериментот на Френклин.
Во неговите дела, Френклин покажува дека тој бил свесен за опасностите и нуди алтернативни начини за да покаже дека молњите се електрични, како што е прикажано со користење на електрично тло. Ако Френклин го извршел својот експеримент, тој можно е да не го завршел како што е често опишувано — летајќи летало и чекајќи да го погоди молња — бидејќи било многу опасно.[48] Наместо тоа, тој користи летало за да собере електричен полнеж од облак од бура, со што се потврдува дека молњата е електрична.[се бара извор] На 19 октомври, во писмо до Англија со насоки за повторување на експериментот, Френклин напишал: "Кога дождот ќе го натопи канапот од леталото, со тоа што канапот ќе може да спроведува електрицитет слободно, ќе отркиете многубројни струи од самиот пристап на вашиот зглоб, и со ова можете да нполните шише или тегла: од добиениот електричниот оган можат да се пламнат суспстанците, и сите други електрични експерименти (можат) да бидат изведени со користење на гумена чаша, глобус или цевка; па затоа истоветноста на електричнити прашања со они за громтевици се комплетно прикажани.[49]"
Електричните експерименти на Френклин доведоа до неговиот изум на громобран. Тој истакна дека проводници со остар врв отколку со мазен, можат да се испразнат тивко и притоа на поглема далечина. Тој претпоставил дека тоа би можело да помогне да се заштитат објекти од молњи со приложување „исправена прачка од железо, направени остри како игла и позлатени да се спречи 'рѓосување, а од подножјето на тие прачки со жица да се заземји по надворешноста на зградата; ... Најверојатно овие метални прачки ќе го привлечат електричниот оган од облакот пред да удри и со тоа ќе се заштитиме од страшно зло!“. По серија на експерименти врз сопствената куќа на Френклин, громобраните биле поставени на Академијата на Филаделфија (подоцна Универзитотот во Пенсилванија) и од државната куќа на Пенсилванија (подоцна Сала на независноста) во 1752.[50]
Како признание за неговата работа со електрична енергија, Френклин ја примил наградата на Кралското друштво „Copley“, медал во 1753 година, а во 1756 тој стана еден од неколкуте Американците, каде во 18 век бил одбран за соработник на Здружението. Единицата cgs (единица на електричен полнеж) е именувана по него: еден Френклин (Fr) е еднаков на една статкулумб (statC).
Теорија за бран на светлината
Френклин бил, покрај неговиот современик Леонард Ојлер, единствениот голем научник кој ја поддржал теоријата на Кристијан Хајгенс за бран на светлината, која била игнорирана од останатите членови на научната заедница. Во 18-иот век Њутновата корпусклурана теорија се сметала за точна; но само до моментот кога Јанг го прави својот познат експеримент во 1803, каде сите научници биле уверени во теоријата на Хајгенс.[51]
Метеорлогија
На 21 октомври 1743, според популарниот мит, бура која се движела од југозападот го попречила Френклин да има можност да го посведочи затемнувањето на Месечината. Френклин сметал дека ветровите преовладуваат од североисток, спротивно на тоа што очекувал. Во кореспонденција со неговиот брат, Френклин дознава дека истата бура не стигнала до Бсотон, дури после затемнувањето, и покрај фактот дека Бостон е североистично од Филадефлија. Тој определил дека бурите не патуваат скеогаш во насока на посточкиот ветар, концепт кој во голема мера имал влијание врз метеорологијата.[52]
По влуканската еурпција на Лаки, Исланд, во 1783 година, и последователната сурова Европска зима во 1784, Френклин направил набљудувања поврзувајќи ги двете причинско-последични настани. Тој напишал и серија на предавања на оваа тема.[53]
Влечење со летала
Иако Бенџамин Френклин е најпознат по неговите експерименти со летала и молњи, тој исто така е познат и по неговото користење на летала за „повлекување“ на луѓето и бродовите преку воден пат.[54] Џорџ Покик во својата книга за уметноста на воздушната навигација, со помош на летала или плонви едра[55], забележал дека бил инсприран од Бенџамин Френклин и привлекувањето на неговото тело од моќта на леталото преку воден пат. Во подоцнежните години тој сугерирал на користење на оваа техника за „повкелкување“ на бродови.
Концептот на ладење
Френклин истакнал дека принципот на ладење го набљудувал на многу топол ден, каде тој останал многу по ладен во влажна маица на ветер отколку со сува маица. За да се разбере овој феномен Френклин спроведува експерименти. Во 1758 на топол ден во Кембриџ, Англија, Френклин и негов колега научник Џон Хедли експриментират со постојано влажнење на топката на топломер со жива со етер и користење на направи за испарување на етерот.[56] Со секое наредно испраување, топломерот читал пониска температура, каде крајно мерење било 7 °F (−14 °C). Дополнителниот топломер во собата константно покажувал собна температура од 65 °F (18 °C). Во своето писмо „Ладење со испраување“, Френклин забележал, „Може да се забележи можноста за замрзнување на човек до смрт на топол летен ден.“
Температурниот ефект на електричната спроводливост
Според Мајкл Фарадеј, експриментите на Френклин за не спроводливост на мраз се вредни за споменување, иако законот за општиот ефект на втечнување на електролити не му се припишува на Френклин.[57] Меѓутоа, како што е соопштено во 1836 година од страна на д-р A.Д. Бач од Универзитетот во Пенсилванија, заканот за ефектот на топлината на спроведување на телата спротивно неспроводници, на пример стакло, можат да му бидат препишани на Френклин. Френклин пишува: "... одредена количина на топлина ќе направи некои тела да бидат добри спроводници, кои инаку не би спровеле ...", и повторно, "... и водата, иако природно е добар проводник, нема да спроведува кога е замрзната."[58]
Донесување на одлуки
Во 1772 писмо до Џозеф Присли, Френклин го поставува првиот опис на „За и против листа“,[60] позната техника за донесување одлуки:
"... Мојот начин е лист хартија да го поделам на половина со линија во две колони, пишување на едната колона За, а во другата Против. Потоа во текот на три или четири дена разгледување јас ги запишувам кратките совети на различни мотиви кои во различни периоди се јавуваат кај мене за или против мерката. На тој начин ги собрам заедно во еден поглед, настојувам да ги проценам нивните тежини; каде што наошам две, по една од секоја страна, кои се чини дека се еднакви, јас ги прешкртувам и двете: Ако најдам причина за еднаква на некои од две причини против, ги прешкртувам трите. Ако проценам дека некои две причини против се еднакви на три причини за, ги прешкртувам сите пет; и на тој начин во продолжение го пронаоѓам каде лежи балансот; и ако по еден или два дена од дополнително разгледување ништо ново што е од значење не се додаде од двете страни, доаѓам до соодветно одредување.[60]"
Научен хумор
Додека патувал на брод, Френклин набљудувал дека е многу посмирено тргнувањето на еден брод кога бродот ги пробива мрсните течности во водата. Тој го проучува овој ефект во Калпхам, Лондон, во големо езеро. „Земав малку масло и истурив во водата ... но не повеќе од една полна лажичка, произведе инстант смиреност на водата на поле од неколку јарди.“ Подоцна тој го користи овој трик т.н "смирување на водата" со тоа што си носел со себе малку масло.[61]
Александар (кована пара)
Александар — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2015 година.
Лице
На лицето од парата е прикажан ангел наведнат над дете во моментот на крштевањето. Претставени се обоени, златни ѕвезди околу ангелот и три свеќи околу детето. Во средишниот дел на лицето на монетата е прикажан грбот на Република Македонија. На десната страна, по должината на периметарот, се прикажни натписите: „Република Македонија“ и „100 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“.
Опачина
На опачината од парата, во средишниот дел од монетата е претставен ликот на Свети Александар Невски, кнез на Новгород, велики кнез на Киев и велики кнез на Владимир, еден од најголемите руски херои во историјата, прогласен за светец од страна на Руската православна црква во 1547 година. Во долниот дел на кованата пара е прикажанат црквата на Свети Александар Невски во Дмитров, Русија. На левата страна се прикажани лисја и плодови од костен, симбол на името на Александар. На левата страна е вметнат кристал „сваровски“, кој го претставува среќниот камен на Александар (александрит). На десната страна е напишано името „Александар“ (на македонски и на руски јазик), а на левата страна се прикажни натписите: „Ден на Ангел“ (на македонски) и ознаката „Аg 925“.
Бабушкин
Бабушкин (Бабушкин) е град во Русија во Бурјатија. Според пописот во 2010 година, во градот живееле 4.831 жители.
Географија
Сместено е на 72 км југозападно од регионалниот центар, селото Кабањск и 170 км западно од Улан Уде, на јужниот брег на Бајкалското Езеро на устието на реката Мисовка, во подножјето на северните брегови на Камар-Дабан. Федералниот автопат „P258“ „Бајкал“ и Трансибирската железница минуваат низ градот.
Клима
Поради својата локација на брегот на Бајкалското Езеро, зимата е релативно блага тука (во споредба со Иркутск или Улан Уде). Зимските температури се просечни од -5 °C до -25 °C Летото е кул со многу врнежи од дожд. Средни температури: +15 °C до +25 °C Есента е во просек потопла од пролетта.
Историја
Во 1892 година, била основана поштенска станица во близина на населбата Мисовски, а локалните трговци започнале со молба за доделување статус на град на населбата.
Во 1900 година е основана железничката станица Мисоваја. Пред изградбата на железницата Циркум-Бајкал, пристаништето Мисоваја прифаќало траекти со возови од западниот брег на Бајкалското Езеро.
На 31 мај 1902 година, од највисоката команда, селото на станицата Мисоваја добило статус на окружен град во регионот на Транс-Бајкал и официјалното име - Мисовск.
За време на Руско-јапонската војна, амбулантата на Црвениот крст Смоленск за 200 луѓе работела во градот.
За време на револуцијата од 1905-1907 година, Мисовск бил еден од центрите на револуционерното движење во Трансбајкалија. На 18 јануари 1906 година, шест револуционери, вклучувајќи го и И.В. Бабушкин, биле застрелани овде од кастерите на генералот Мелер-Закомелски.
Во јануари 1914 година, во Верхнеудинск се одржал конгрес на соработници на западна Трансбајкалија, на кој било создадено трговско и индустриско партнерство на Прибаикалск со задруги „Прибајкалсојуз“. После тоа кооперативно општество за потрошувачи, „Економијата“ се појавило и во градовите Троицосавск, Мисовск, Баргузин.
Во август 1918 година, станицата и градот биле заробени од Белите Чеси. За време на граѓанската војна, Мисовск бил окупиран од Американците, Јапонците, Унгеновитите, Семјоновитите и Капелевитите. На 11 февруари 1920 година во Мисовск, генералот С.Н. Воицеховски по негова наредба воспоставил една од највисоките награди на движењето Бели на истокот на Русија - беџот „За големата сибирска кампања“.
До 1927 година, градот бил дел од областа Иркутск во провинцијата Иркутск. На 6 јуни 1925 година, градот бил трансформиран во работничка населба. На 15 март 1927 година, Мисовск станал дел од Бурјата-Монголската автономна Советска Социјалистичка Република, а од септември истата година, станал дел од новоформираната област Кабански на БМ на Автономната Советска Социјалистичка Република.
Во 1931 година, во Мисовск започнало да работи бродоградилиште на источно-сибирскиот рибарски фонд.
На 18 јануари 1941 година, со Уредбата на Президиумот на Врховниот совет на РСФСР, Мисовск го добил статусот на град (веќе од републиканска подреденост) и бил преименуван во Бабушкин, во чест на професионалниот револуционер IV Бабушкин, кој бил застрелан на станицата Мисоваја во 1906 година.
За време на Големата патриотска војна, во училиштето бр.1 се сместила евакуациската болница број 1943 со 200 легла. Во него биле сместени два оддела: трауматологија и хирургија.
Во 1959 година, градот Бабушкин го изгубил статусот град на републиканска подреденост.
На 13 јануари 1965 година, градот Бабушкин, гратчето Видрино, Селенгинск, Каменск и Танхои, како и Амбасадорскиот селски совет биле префрлени од областа Прибаикалски во областа Кабански.
Популација
Според бројот на жители, од 1 јануари 2014 година, тој е на 1064-то место од 1100 градови на Руската Федерација [27].
Крстец Врв
Крстец Врв — планински врв во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 54 ' 39 , лонгитуда 21o 10 ' 10 .
Упсалски општ каталог
Упсалски општ каталог на галксии (Uppsala General Catalogue of Galaxies, крат. UGC) — каталог на вкупно 12.921 галаксија видлива од северната полутопка. Првпат е објавен во 1973 г.
Во каталогот се објавени сите галаксии северно од деклинацијата -02°30' и до ограничувачки пречник од 1,0 лачна минута или привидна величина од 14,5. Главен извор на податоци се тлоцртите на од Прегледот на небото (Sky Survey) на Паломарската опсерваторија (POSS). Опфатени се и галаксии помали од 1,0 лачна минута во пречник, но посјајни од 14,5 од Каталогот на галаксии и галактички јата (CGCG).
Содржи описи на галаксиите и нивните околни подрачја, пречниците, како и класификации и положбени агли за зарамнетите галаксии. Координатите се уточнети само до степен достатен за распознавање на објектот.
Прилог
Во каталогот има и прилог, наречен „Прилог кон Упсалскиот општ каталог“ (Uppsala General Catalogue Addendum или UGCA).
Хуцули
Хуцули (гуцули, singular гуцул; на латиница Huculs, Huzuls, Hutzuls, Gutsuls, Guculs, Guzuls, or Gutzuls; Hucuł, множина Huculi, Hucułowie; huțul, множина huțuli) се словенска етничка група кои со векови живеат на планините Карпати, претежно во Украина и во северниот дел на Романија, во областите Буковина и Марамуреш.
Позната претставничка на оваа етничка група е украинската пејачка Руслана.
Постојат различни хипотези за потеклото на Хуцулите. Според една од нив, потекнуваат од Белите Хрвати, словенско племе што ја населувало таа област од 4 до 12 век, или од словенското племе Улици кои морале да ги напуштат домовите до реката Бух поради притисок од Печенезите. Хуцулите се идентификуваат како дел од украинскиот етнос, задржувајќи локален идентитет како подгрупа.
Јазикот на Хуцулите се смета за дијалект на западниот украински јазик со некои полски влијанија.
На јазикот му се заканува исчезнување поради тоа што од времето на Сталин во обврзниот образовнен систем се користи само стандардизираниот литературен украински. Во последните години се јавува и движење за зачувување на традиционалниот хуцулски јазик.
Културата на украинсите Хуцули има сличности со соседните култури од Западна и Југозападна Украина, особено со Лемкосите и Бојкосите. Овие групи имаат сличности и со други словенски планински народи, како Горалците во Полска и Словачка. Забележани се и некои сличности со влашките култури од Моравска Влашка во Чешка и некои култури од Романија. Повеќето Хуцули се номинално православни.
1336
1336 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1336 година од новата ера, 336. од вториот милениум, 36. од XIV век и седма од 1330-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6844 и 6845 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6086 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5096 и 5097 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2089.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1336 година се протега во 3972 и 3973, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4032 и 4033 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1879. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 736 и 737 исламска година.
Африкански раптор
Африкански раптор (англиски: African Raptor) е криптид кој наводно живее во џунглите на Република Конго.
Во креационизмот
Според зборовите на креационистите африкански раптор е еден од доказите постоење на живи диносауруси. Тие го опишуваат како суштество кое наликува на тероподски диносауруси од семејството Дромеосаури. Ова суштество има остри закривени канџи на стапалата.
Космос-1098
Космос-1098 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 мај 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1098 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 340 км, а најмалото на 167.
Летни Врв
Летни Врв — планински врв во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 23 ' 12 , лонгитуда 22o 38 ' 34 .
IC 1625
IC 1625 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1625 се споменува и како UGC 7347, FGC 1407.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1625 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1625 има привидни димензии од 1,1' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 18 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 28' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 44°.
Лесотски лоти
Лоти (множина на сесотски јазик maloti) е официјалната валута во Лесото. Лотите се поделени на 100 сенти (еднина на сесотски sente, а множина lisente). Валутата е врзана со јужноафриканскиот ранд и двете валути се прифатени како валидни валути за трговијата во земјата. Лотите за првпат биле воведени во 1966 година, како валута која не е во опсек. Во 1980 година Лесото ги издал првите монети.
Монети
Монетите во оптек се:
Банкноти
Банкнотите во оптек се:
Описна статистика - Типови податоци
Д. Типови на податоци и нивно групирање
Има четири трипови на податоци1.
<ul> <li> номинални </li> <li> ординални </li> <li> бројни-класи </li> <li> бројни </li> </ul>
<strong style="color:#FF00CC">Номинални податоци
Тука обележијето е чисто квалитативно. Можните исходи се зборови- имиња и истите се самите категории, односно класи при групирање. Со вакви податоци не можеме да правиме никакви математички операции.
Кранихфелд (општинска заедница)
Кранихфелд (Kranichfeld) — општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Кранихфелд.
Описна статистика - Типови податоци
Важно: Номинални податоци секогаш се групираат.
Пример Д-1: Анкетирани се 80 луѓе за нивниот омилен десерт (види Табела 17).
Кранихфелд (општинска заедница)
Општинската заедница Кранихфелд се состои од следниве општини:
Описна статистика - Типови податоци
Ги претставиме овие податоци со столбест дијаграм (види Слика 13).
Слика 13: Столбест дијаграм за анкетата за омилен десерт
Ја делиме честотата со вкупниот број на честотите, т.е. со големината на податоци N. Потоа, овој резултат го помножиме со 100% за да добиме процент.
Во пример Д-1, вкупниот број на честотите е N=80. Ја делиме секоја честота со N=80 за да ја добиеме релативна честотна табела (види Табела 19 ).
Симболот за <strong style="color:#008080">честота е <strong style="color:#008080"> f, а симболот за релативна честота е <strong style="color:#008080"> f  / <strong style="color:#000080"> N.
Табела 19: Релативна честотна табела
Релативна честотна табела може графички да се претстави со столбест или со секторски дијаграм како во Слика 16  и Слика 17. Забележете ги разликите помеѓу двата столбест дијаграми Слика 13  и Слика 16. Секторски дијаграм секогаш е релативна!
<strong style="color:#FF00CC">Ординални податоци
<p style="color:#FF00CC"> Важно: Ординални податоци секогаш се групираат.
Пример Д-2: На ден 20.02.2002 во една фабрика за чевли, производството на парови на машки чевли е опишано во Табела 20. Да се направи соодветна релативна честотна табела и соодветни столбест дијаграми за дадената и направената табела.
Коментар од статистиката: Забележете дека во релативнен столбест дијаграм не се знае колку е големината на податоците N, т.е. во овој пример не се знае колку парови биле производени.
<strong style="color:#0000CC">Бројни-класи податоци
<ul><li>Податоците се вистински броеви, т.е. броеви за кои има смисла да правиме одредени бројни операции - на пример да се бара аритметичка средина (просек).</li> <li>Различните броеви во податоците се малку според бројот на податоците (значи податоците се повторуваат повеќепати).</li> </ul>
Пример Д-3: Оценките по историја на 35 ученици во еден клас се дадени во Табела 21. За истите да се направи соодветен дијаграм.
Табела 21: Сурови податоци од тип бројни-класи
Решение: Обележијето е оценка, а можните исходи се: { 1, 2, 3, 4, 5}.
<ul><li>Има смисла да правиме одредени математички операции со оценки.</li> <li>Има само 5 различни броеви, а има 35 податоци. </li> </ul>
Јасно е дека честотите се барат броејќи „Колку 5-ки?“, „Колку 4-ки?“,... . Значи броевите се самите класи (види Табела 22 и Табела 23 ).
Табела 22: Групирани податоци по бројна-класа
Табела 23: Соодветна честотна табела
Од друга страна, класите се броеви и има смисла да се прават одредени математички операции со нив, т.е. на пример можеме да бараме „просечната оценка“. Прашање за мислење: Како би се пресметала просечната оценка?
Вакви податоци можат да се претстават со столбест дијаграм (види Слика 18) или со секторски дијаграм (види Слика 19).
Важно: Со групирање на номинални, ординални или бројни-класи податоци, никакви информации не се губат. Ова не важи при бројни податоци!
Дијаграми со столбови – Столбест дијаграм или Хистограм?
<strong style="color:#984806">Бројни податоци
Тука можните исходи се разно-разни броеви. Ова значи дека има повеќе од 10 податоци со повеќе од 10 различни вредности. Можат да се повторуваат податоците, но повеќето се различни. Такви обично ги прогласиме за бројни2, а не бројни-класи, бидејќи вакви податоци најчесто се групираат во интервали.
Упатство за групирање на бројни податоци во еднакводолжни интервали <ul> <li>Го најдеме опсег-интервалот [ mn, mx ] каде што mn =минимум= најмалиот податок , а   mx =максимум=најголемиот податок. </li> <li>Решиме на колку интервали n сакаме да ги поделиме податоците; n е цел број. </li> <li>Го одредиме главниот интервал [ A, B ] што <ul> <li>го содржи опсег-интервалот, т.е A  ≤ mn и B ≥ mx. </li> <li>„одговара“ на податоците, односно е делив со n на „убав“ начин.</li> </ul> </li> <li>Ја делиме должината на главниот интервал [ A, B ] со n за да се добиваме d.      <ul> <li>, d = должината на интервалите, n =  број на интервалите</li> </ul> </li> <li>Ги одредиме последователи интервали така да првиот интервал почнува со A, а последниот завршува со B , односно [ A , A + d ), [ A + d , A +2 d ), … , [ B - d , B ] (види ги примерите подолу и во наредниот дел).</li> <li>Од податоците ги одредување честоти на интервалите, броејќи колку податоци припаѓаат во секој интервал.</li> <li>Графички се претставуваат интервалите со хистограм .</li> </ul>
Забелешки:
<ul> <li> Со групирање на бројни податоци во интервали, точните вредности на поедничните податоци се губат и само ја гледаме неговата припадност. Со неколку примери ова ќе ви стане појасно.</li> <li>Како што видовме во ова поедноставно упатство, доста пати се штимени задачите така да A = mn .</li> <li>Бидејќи се работи за броеви, има многу можности за нивна обработка и пред и после групирање (просеци и отстапувања). </li> </ul>
Пример Д-4: Генерирани се 100 броеви помеѓу 0 и 1 на случаен начин во Геогебра со random и заокружени се на три децимали (види Табела 24). Истите да се поделат на 5 и на 10 интервали и да се дадаат соодветните хистограми.
Табела 24 : Сурови бројни податоци
Решение: Што забележиме во овој пример?
<ol> <li>Исходите се децимални броеви со три децимали помеѓу 0 и 1.</li> <li> Минималниот можен исход е 0, а максимален можен исход е 1. </li> <li>Меѓутоа, во овие 100 податоци, минималниот податок е mn=0.011 (се наоѓа во D9), а максималниот податок e mx=0.993 (се наоѓа во H4), т.е. опсег-интервалот на овие податоци е [0.111, 0.993].</li> <li>Поради тоа што се групираат податоци во интервали, се бара хистограм .</li> <li>Иако тоа не го правиме тука, можеме да ги користиме сите математички операции на потадоците и тоа пред групирање или по двата начини на групиање.</li> </ol>
Гледајќи ја точка 2 погоре, би требало да ни е јасно дека најдобро е да го гледаме главниот интервал како [0,1], а не [0.111, 0.993] и тоа за неколку причини:
<ul> <li>Интервалот  [0,1] e „убав“, т.е. лесно се поделува во подинтервалите потребни за честотната табела. Опсег-интервалот [0.111, 0.993] нема добри одлики за поделба.</li> <li>Овие податоци се резултат од експеримент, па веројатно ќе сакаме да го повториме. Интервалот [0,1] одговара за секое  изведување на експериментот, т.е. ги содржува сите можни податоци и на ваков начин ќе можеме да ги споредиме резултатите.</li> </ul>
Значи, главниот интервал го земеме [0,1]. Во Табела 25 дадени се две групирања една со n=5 интервали и една со n=10 интервали користејќи го  „левиот договор за границите“ (left endpoint convention).
Табела 25 : Групирање на бројни податоци во 5 интервали (лево) и во 10 интервали (десно)
Графичко претставување на групираните податоци со соодветните релативни хистограми е дадени во Слика 22  и Слика 23. Посебно не ги направивме релативни честотни табели бидејќи се работи за 100 податоци (значи честотите се и сами „релативни“3).
Од статистична гледна точка, повеќе информации се изгубени при групирање на 5 од со групирање на 10 интервали.
<ul> <li>Целта на групирањето е да ни помага да бидат прегледни податоците.</li> <li>Најважно е бројот на интервалите да не бидe  преголем, односно <ul> <li> да има барем еден податок во скоро секој интервал, а </li> <li>барем еден податок во почетниот и крајниот интервал (за да има смисла групирањето).</li> </ul> </li> <li> Од друга страна е важно бројот на интервалите да не биде премал, бидејќи со секоја намалување на бројот на интервалите се губи информации .</li> </ul>
1 Во напредна статистика типовите со поделуваат: номинални, ординални, интервални и односни. Меѓутоа, таква поделба не ни помага многу во описна статистика.
2 Велиме „прогласиме“ бидејќи сепак зависи од ситуатцијата. При огромен број на податоци како на пример резултатите од TOFEL испит за познавање на англиски јазик на нивото на  светот, каде што сепак сите резулати се од броевите 1,2,...,100, истите можат  да се сметаат за бројни-класи.
3 Ова значи дека податоците би требало да бидат распределени релативно униформно (равномерно) низ интервалот [0,1]. Меѓутоа, тука се само 100 броеви така да нема да биде „многу“ рамномерно. Треба многу, многу, многу податоци за рамномерно. (Соодветната команда во Еxcel е Rand.)
Плиска
Плиска (Плиска) — град во Североисточна Бугарија, припаѓа на општината Каспичан во Шуменската Област. Има население од околу 914 жители (2022). Плиска била првата престолнина на Дунавска Бугарија од 681 до 893 година.
Географија
Градот се наоѓа на 6,2 километри северозападно од градот Нови Пазар и 7,2 километри северно од градот Каспичан, со станица на железничката линија Варна-Русе.
Историја
Плиска бил главен град на Бугарија од 681 до 893 година. Бугарските хроники кажуваат дека основачот на градот бил Кан Аспарух и ако за ова нема археолошко докази. Градот зафаќал територија од 23 км² и бил опкружен со ров и земјен бедем, а центарот бил опкружен со одбранбен ѕид. Во градот имало палати и камена базилика. Зачувани се остатоци од глинената водоводна цевка. Овде се зачувани некои од најзначајните споменици на Плисковско-Преславската култура.
Во текот на 10 век, важноста на Плиска опаѓала, додека моќта и ресурсите биле концентрирани во Велики Преслав. За време на нападите на Киевска Русија и Византиската империја помеѓу 969 и 979 година, градот бил уништен, но не бил повторно изграден.
За време на османлиското владеење, на околу 3 километри јужно од старата престолнина се појавила нова населба, која се нарекувалa Абоба. Во 1925 година била преименувана во Плисков, а во 1947 година го добила името Плиска.
Алисија Дикенштајн
Алисија Дикенштајн (родена на година, во Буенос Аирес) е аргентинска математичарка, позната по својата работа во алгебарската геометрија, особено торичната геометрија и тропската геометрија. Во моментов, таа е редовен професор на универзитетот во Буенос Аирес и работи како потпретседател на Меѓународниот математички сојуз (мандат 2015-2018 година). Нејзината книга Mate max: la matemática en todas partes ги претставува математичките проблеми наменети за малите деца.
Дикенштајн докторирала на универсидад де Буенос Аирес во 1982 година. Во 2015 година ја добила наградата ТВАС. Таа е главен и одговорен уредник на списанието Revista de la Unión Matemática Argentina. Во 2018 година, Дикејнштајн била избрана за соработник на Американското математичко друштво за "придонеси во пресметковната алгебра и нејзините апликации, особено во системската биологија, како и за глобалното водство во поддршката на помалку застапените групи во математиката".
Николај Кољада
Николај Владимирович Кољада (роден,4 декември 1957 година), руски глумец,прозаист, драматург, сценарист и режисер. Тој се смета за еден од најважните творци на современата руска драма.
Образование и наставна работа
Николај Кољада е роден во селото Пресногорковка, во денешен Казахстан, во семејство на земјоделски работници. Студирал драма во Свердловск (денешен Екатеринбург) и работел како глумец во Академскиот драмски театар во тој град. Тој исто така посетувал курс во Лортурскиот институт Горки во Москва. По некое време живеење и работа во Москва, тој се вратил во Екатеринбург, каде што е од 1992 година. Предавал драма на Уралскиот институт и Државниот драмски институт во Екатеринбург.
Дела
Своите први драми ги напишал во 80-тите. Оттогаш па сè до денес, тој има напишано над 120 дела што се играат од Америка до Австралија. Тој се залагал за ставот дека театарот не треба да се сфаќа како образовна институција, туку како место што треба да ја забавува публиката и да го одвлекува вниманието од животните проблеми. Тој го основа „Театарот Коjада“ во Екатеринбург, кој е самофинансиран. Некои од драмите на Коjада се достапни во антологијата железно време, подготвена од Новица Антиќ, и предговорот е напишан од Јован Цирилов.
Кољада во Белград
Николај Кољада неколку пати бил гостин во Белград, а неговите претстави биле прикажани како дел од Фестивалот на современата руска драма, организиран од Велика Британија „Вук Караџиќ“. Идејата за создавање на овој проект потекнал од Меѓународниот фестивал на современа руска драматургија „Кољада-драми“, кој со десетгодишна традиција во Екатеринбург обединува десетици најдобри претстави засновани на текстови на современи руски драматурзи. Меѓу нив се и драмите „Бајка за ќерката на мртвиот цар“ , „за тебе“, „Шуплив камен и Собата за отрезнување“.
Травелинг Вилберис
Травелинг Вилберис (англиски: Traveling Wilburys, односно во буквален превод Патувачките Вилбери) е супергрупа составена од Џорџ Харисон, Џеф Лин, Рој Орбисон, Том Пети и Боб Дилан.
Историја
Се започнало со неформалната средба меѓу Рој Орбисон и Том Пети, кои заедно со Боб Дилан се собрале во неговото студио во Санта Моника, Калифорнија со цел да снимат песна која ќе фигурира како Б-страна на Харисоновиот сингл "This is Love". Песната која тогаш ја создаваат е "Handle With Care". Уште во истиот момент кога ја ислушуваат, членовите на продукциската куќа, сфаќаат дека песната е и повеќе од добра за да служи само како пополнувач на синглот.
Музичарите пак, толку многу уживале во меѓусебната соработка што се решиле да снимат албум. Составен од песни чии автори се сите членови на групата, албумот е снимен во период од само десет дена поради тоа што Боб Дилан морал да оди на турнеја. Пуштен во продажба во 1988 година (при што самата група се претставува под разни псевдоними - полубраќа, синови на починатиот Чарлс Траскот Вилбери Сениор), албумот Traveling Wilburys Vol. 1 во 1989 година е избран за 70ти најдобар албум издаден во 80-тите, според списанието Rolling Stone. Смртта на еден од членовите на групата - Рој Орбисон (на 6 декември 1988) ја спречува понатамошната соработка; сепак, групата продолжува и без него.
Зборот "Вилбери" е сленг измислен од Харисон и Лин за време на снимањето на албумот на Џорџ Cloud Nine и тоа како алузија на елиминирањето на "грешките" при процесот на миксирање (односно "'We'll bury' (Вилбери) them in the mix"). Терминот бил случајно употребен во присуство на сите членови на групата. Харисон го предложил името "Треперувачките Вилбери" (The Trembling Wilburys) но сите се согласиле да го искористат називот "Патувачки".
По првиот албум, следува синглот "Nobody's Child" кој ќе се обиде да го центрира светското внимание врз децата-сирачиња во Романија. Вториот албум, именуван Traveling Wilburys Vol. 3 е издаден во октомври 1990 година. Сепак, албумот има понезабележителен успех. Неколку причини се спомнуваат за да се објасни чудниот скок од Vol. 1 до Vol. 3. Првото објаснување е дека албумот на Том Пети Full Moon Fever се смета за Vol. 2 (Џеф Лин, Џорџ Харисон и Рој Орбисон работат заедно со Пети на него), второто е дека албумот не е издаден од почит спрема починатиот Орбисон, а третото и наједноставно е дека името било обична шега. Еднаш, на едно MTV интервју Харисон ќе рече дека постоел материјал за да се издаде Vol. 2, но истиот бил украден пред сосема да се комплетира албумот.
Членови
Патувачките Вилбери на Volume 1 се:
Патувачките Вилбери на Volume 3 се:
Џим Келтнер, тапанарот на Вилберите, не е именуван како Вилбери; сепак дел е од нивните музички спотови. На ДВД-то издадено во 2007 година, даден му е прекарот 'Бастер Сајдбери'.
NGC 7524
NGC 7524 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7524 се споменува и како MCG 0-59-10.
Откривање
Објектот е откриен на 18 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Амантле Монтшо
Амантле Монтшо (родена на 4 јули 1983 г.) е атлетичарка на кратки патеки од Боцвана која е специјализирана за трките на 400 метри. На Светското првенство 2011, таа го освоила златниот медал на трката на 400 метри со време од 49.56 секунди, а на Светското првенство 2013 на истата делница била второпласирана.
NGC 7524
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7524 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7524 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Амантле Монтшо
Монтшо е двократна африканска златна медалистка од Африканските првенства на трките на 400 метри. На игрите на Комонвелтот во 2010, таа го донела првиот златен медал за својата држава. Таа е државен рекордер на Боцвана на трките на 400 метри на отворено и во сала. Нејзината тренинг база е во Дакар, Сенегал.
Монтшо моментално издржува суспензија од 2 години поради тоа што била позитивна на забранетиот стимуланс метилхексанамин на игрите на Комонвелтот 2014.
Историја на Евреите во Солун
Историјата на Евреите во Солун се протега две илјади години наназад, со доаѓањето на Евреите познати како Романиоти. Градот Солун бил дом на голема еврејска заедница, во најголем дел со потекло од Сефардите, до средина на Втората светска војна. Ова е единствениот познат пример за еврејската дијаспора, во толкав град да живеат мнозинство Евреи со векови. Во текот на Втората светска војна, Германците ја окупирале Грција во 1941 година, и започнале со прогон на Евреите, каков што вршеле во другите делови на Европа. Во 1943 година, ги собрале солунските Евреи во гето блиску до железничката пруга, и започнале да ги депортираат во концентрациони и работни логори, каде умреле повеќе од 60.000 депортирани. Како резултат на ова, заедницата била речиси истребена. Денес во Солун живеат приближно 1200 Евреи.
Амантле Монтшо
Кариера
Монтшо е родена во градот Маун, кој се наоѓа во Северозападниот округ во Боцвана. Таа се натпреварувала на трката на 400 метри на Летните олимписки игри 2004, но настапот го завршила уште во квалификациите. Таа настапила на светските првенства во 2005 во Хелсинки и во 2007 во Осака, но повторно не успеала да избори влез во финалните трки.
NGC 7524
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 13 м 46,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 43' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 172°.
Други поделби
Проучување на NGC 7524 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70737. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5243. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 834.
Амантле Монтшо
Кариера
Својот прв меѓународен медал во кариерата, и тоа сребрен, Монтшо го освоила на трката на 400 метри на Африканското првенство во 2006. На Сеафриканските игри 2007, таа го освоила златниот медал на 400 метри, а на трката на 200 метри била петтопласирана. На Африканското првенство 2008, Монтшо истрчала свое најдобро време во кариерата од 49.83 секунди, кое воедно претставувало и државен рекорд, со што го освоила златниот медал.