cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бранислав Трајковиќ
Клупска кариера
На почетокот на месец април 2019 година, тој потпишал договор со тимот Ислоч Минск регион, кој настапувал во Премиер лигата на Белорусија. Трајковиќ не успеал да одигра ниту еден официјален натпревар за овој клуб. Тој одиграл еден натпревар за резервниот тим, а само еднаш бил на клупата, и тоа на натпреварот од Купот против составот на Шахтјор од Солигорск, па на почетокот на месец јуни 2019 година морал да го раскине договорот. По повеќе од половина година без ангажман во ниту еден клуб, Трајковиќ во јануари 2020 година потпишал едногодишен договор со Македонскиот прволигаш Работнички од Скопје.
Репрезентација
Во јануари 2013 година Трајковиќ ја добил првата покана за сениорската репрезентација на Србија. Селекторот Синиша Михајловиќ го вклучил во списокот на играчи за пријателскиот натпревар против репрезентацијата на Кипар, кој се одиграл на 6 февруари 2013 година во Никозија. Трајковиќ одговорил на поканата, но не добил можност да насатапи на тој натпревар. Својот единствен настап за сениорската репрезентација на Србија го имал на 15 октомври 2013 година во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 2014 година против репрезентацијата на Македонија (5:1) одиграна во Јагодина.
NGC 4666
NGC 4666 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4666 се споменува и како UGC 7926, MCG 0-33-8, CGCG 15-15.
Откривање
Објектот е откриен на 22 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4666 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 4666 има привидни димензии од 4,5' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 27' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 4666 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42975. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4949. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1578.
Црна дебелоглавка
Црната дебелоглавка (Erynnis marloyi) е пеперуга од видот на дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е 14 или 15 мм кај мажјаците, а женките се за нијанса поголеми, односно 15 или 16 мм. Возрасните единки летаат од мај до јуни. Ларвите се хранат со растението Rosaceae.
Хемотерапија на злоќудни заболувања
Во основа, лековите би требало да ги лечат пациентите болни од некоја злоќудна болест целосно, односно да ги излекуваат. За жал, денешната состојба не е таква. Најголем број лекови кои денеска се во употреба се пронајдени емпириски. Во последниве 20 години се вршени интезивни испитувања на овој план, така што бројот на расположливите средства е многу голем. Идеално антиканцерското средство би било она кое би ги уништувало само злоќудните клетки, без да ги напаѓа здравите клетки. Но денеска такво средство не е пронајдено. Доста поволни резултати се добиени со едновремена употреба на повеќе лека, евентуално плус радиотерапија. Новите информации за кинетиката на здравите и злоќудните клетки делумно го објаснуваат ограниченото дејство на овие лекови. Така на пример, еден пациент волен од леукемија може да има еден трилион канцерски клетки дистрибуирани во разни ткива на организмот. Ако дадениот лек уништ 99,9% од овие канцерски клетки без да предизвика нетолерантна токсичност во организмот, ќе настапи значително подобрување на состојбата на болниот и бројот на туморските клетки ќе се редуцира од еден трилион на еден билион. Во случај на една бактериска инфекција, во ваква ситуација тоа значи и излекување, бидејќи одбранбените механизми на организмот сами ќе ги совладаат бактериите. Овој проблем би се совладал со давање на повеќе лекови со разни механизми на дејство и токсичност, како што тоа веќе е покажано во терапијата на туберкулоза, поради што се користат едновремено повеќе лека. За жал, ова засега не е постигнато во терапија на злоќудните заболувања, иако теориски е можно. Ова се должи на кумулативното токсично дејство на лековите кои се даваат заедно. Во последно време се бараат лекови кои ќе се даваат во комбинација но кои немаат кумулативно токсично дејство врз здравите клетки, а ќе имаат адитивен или синергичен ефект врз здравите клетки, а ќе имаат адитивен или синергичен ефект врз канцерските клетки. На овој план веќе има некои резултати. Хемотерапијата која денеска секористи се смета дека сепак може да ги излекува некои пациенти од одредени злоќудни заболувања, а тука би спаѓале:Horiokaricinom, кај жени, Burkit-ov лимфом, Wilmsov тумор кај деца, некои случаи на Hodgkin-ова болест, а можеби некои остеогени саркоми, некои тестикуларни тумори, а понекогаш акутна леукемија кај деца. Поделба на хемотераписките средства:
Средства кои дејствуваат преку алкилизација
Тоа се средства кои вршат пренесување на алкални групи на биолошките важни клеточни компоненти, чија функција тогаш се оштетува. Најголем број од овие средства се ефикасни во оние злоќудни заболувања каде што делењето на клетките се одвива побавно. Нивната токсичност е пропорционална со дадените дози и се манифестира врз хемотопоетичното ткиво, гастроинтестиналниот тракт и гонадите. Најголема примена наоѓаат во терапијата на крвни злоќудни заболувања, како и за лекување на солидни тумори. Најчесто се користат во комбинација со повеќе лекови едновремено. Меѓу поважните лекови од оваа група спаѓаат следниве.
Hloretazin (Antimit). Chlorethazin
Наоѓаат примена во терапија на Ходгин-овата болест, Лимфосаркоми, Полицитемиарубра вера, хронична лимфатична леукемија.
Хлорамбуцил (Chloramgucil) (Leukeran)
Наоѓаат примена во терапија на лимфатична леукемија, Лимфосарком, Карцином на овариум и Ходгкин-овата болест.
Циклофосфамид (Cyclophosphamid) (Endoxan)
Се користи во терапија на Ходгкин-овата болест, Лимфосарком, Полицитемиа рубра вера, хронична лимфатична леукемија.
Алкеран (Alkeran)
Во терапијата на Меланом и Мултипен милелом.
Тетрилмеламин (Triethylmelamin) (TEM)
За лекување на хронична миелоична леукемија, карцином на овариум, карцином на дојките, карциноми на ЦНС.
Бусулфан (Busulfan) (Myleran)
Се користи за лекување на хронична миелоична леукемија.
Антиметаболити (структурни аналози на метаболитите)
Механизмот на дејствувањето на овие лекови се засновува врз следново : Тие ги заменуваат нормалните метаболити во метаболните процеси на злоќудните и здравите клетки, поради што ги чинат молекулите на клетките функционално абнормални, односно неспособни за репродукција. Поважни претставници на оваа група лекови се следниве.
Метотрексат (Methotrexat)
Се користи во терапија на акутни леукемии кај деца и Хориокарциом.
Пурински аналози (6- Меркаптопурин) (6-Mercaptopurin) (Purinetol)
Се користи во терапија на акутна лимфатична леукемија, хронична миелонична леукемија, Хориокарциом.
Пиримидински аналози (5-Флуороурацил) (5-Fluorouracil)
Доста токсичен се користи во терапија на карциноми на дојките и гастроинтестиналниот тракт и тоа во напредната фаза.
Билни алкалоиди и нивни деривати
Ова се алкалоиди добиени од билката Vinca Rosea. Нивниот механизам на дејствување не е сосема јасен, но се смета дека се врзуваат за микротубуларните белковини на делбеното вретено, поради што се запира митозара на клетките во метафаз. Во оваа група лекови спаѓаат следниве две средства.
Винкристин (Vincristin)
Се користи во терапијата на акутни леукемии, лимфосарком, а со малку послеб успех во терапија на Ходгкин-ова болест.
Антибиотици
Од групата на антибиотици ќе ги спомениме следиве лекови.
Дактиномици (Dactinomycin)
Се користи во терапија на Хорикарцином, Вилмосов тумор.
Доксорубицин (Doxorubicin)
Се користи во терапија на остеогени саркоми, карцином на дојките, доцнежен стадиум на лимфосарком, карцином на овариумот и тестис.
Митрамицин (Mitramycin)
Служи во терапија на карцином на тестис.
Митомицин (Mitomycin)
Се користи во терапија на карцином на цервиксот на утерусот.
Блеомицин (Bleomycin)
Се користи во терапија на лимфоми и карцином на штитната жлезда
Хормони
Во терапијата на одделни злоќудни заболувања се користат машки и женски полни хормони како и гликокортикоидите.
Естрогените хормони (Stilboestrol)
Тие и останатите се користат во терапија на карцином на простатата кај мажи.
Андрогени хормони (Тестостерон - Testesteron)
Тој се користи во терапија на карцином на дојките кај жени.
Гликокортикоидите
Тие наоѓаат примена во терапија на леукемија и Ходгкиновата болест.
Радиоактивни изотопи
Тие имитираат β и γ зраци. Меѓу нив најчесто се користат следниве радиоисотопи.
Радиоактивен јод (Ј-131)
Најчесто користен лек од групата на изотопите. Се користи во терапија на токсичен аденом на штитната жлезда, како и за корцином на штитната жлезда.
Радиоактивен фосфор (Р-32)
Се користи во терапија на злоќудни процеси во коските, цениот дроб, лимфатичното ткиво, слезинката, Полцитемиа руба, хронична леукемија.
Радиоактивно злато (Аu-198)
Се користи во терапија на злоќудни процеси во абдоменот.
Компликации во тек на хемотерапијата на злоќудните заболувања
Најтешките компликации се резултат на неспецифицното цитотокцично дејство на овие лекови врз коскениот мозок, како и поради нивното имуносуперсивно дејство. Овие две дејства го чинат многу осетлив кон инфекции, дури и кон оние микроорганизми кои во нормални услови не се патогени. Најчести несакани дејства при употреба на овие лекови се следниве.
Гастриоинтестиналини компликации
Губење апетит, гадење, повраќање и проливи.
Коскен мозок
Анемиа, леукопенија или агранулоцитоза се многу чести и се главни причини за зголемување на осетливост кон инфекции
Имуносупресија (смалување на имунитетот)
Поради голем број лекови од оваа група имаат имуносупресивно дејство, односно доведуваат до супресија на лимфоцитната продукција, едновремено ја депримираат и функцијата на лимфоцитите. Поради сето ова, клеточниот имунитет е смален или наполно исклучен. Поради тоа пациентот е многу осетлив кон вирусни, инфекции и инфекции предизвикани од габи и бактерии.
Алтенкремпе
Алтенкремпе (Altenkrempe) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Меѓународен ден на мајчиниот јазик
Меѓународен ден на мајчиниот јазик — ден на кој се одбележува мајчиниот јазик во земјите. Прогласен е на XXX седница на Генералната конференција на УНЕСКО во 1999 г, именувајќи го 21 февруари — ден на кој се одржани драматичните протести за бенгалскиот јазик. Во 2000 г, овој датум е промовиран како Ден на лингвистичка и културна разновидност и повеќејазичност.
Според статистичките податоци, во последните три века има изумирање или драматично намалување на јазиците, особено на американскиот и австралискиот континент. Во светот денес се зборуваат околу 6.500 јазици, а на околу половина им се заканува исчезнување во многу делови од светот.
Аорта
Аортата е најголемата артерија во човечкото тело.
Излегува од левата срцева комора и гранејќи се на повеќе артерии носи оксидирана крв низ целото тело. Најпрвин оди нагоре (нагорна аорта), формира аортен лак, се спушта во градната празнина како градна аорта и стомачната празнина како стомачна аорта.
Антонин Пиј
Антонин Пиј (латински: Titus Aurelius Fulvius Boionius Arrius Antoninus Pius) — четвртиот римски цар од династијата на Антонините. Роден е на 19 септември 86 во Ланувиум, денешна Италија. Попознат е и како Тит Аврелиј Фулвиј Бојониј Ариј Атонин Пиј. Со Римското Царство управувал од 10 јули 138 година до 7 март 161 година. Негов наследник бил Марко Аврелиј. Антонин е првиот цар со титулата Пиј. Како сенатор имал многу успешна кариера, конзул станал во 120 година при што бил еден од најблиските луѓе на царот Адријан, кој во 138 година го посвоил. Тогаш, Адријан го задолжил да го посини Марко Аврелиј, кој станал цар по неговата смрт.
Во своето дело „Самиот себе“, царот Марко Аврелиј опишува дека царот Антонин бил истраен во извршувањето на добро осмислените одлуки, непоколеблив и побожен, со јасно и ведро лице, со стремеж за потполно испитување на нештата и нивно јасно сфаќање, попустлив кон луѓето кои неправедно го напаѓале, дека не ги сакал клеветите, дека ниедна работа не ја извршувал брзоплето, дека темелно ги испитувал карактерите и настаните, не бил наклонет кон сомневање, страв или софизам, дека бил скромен во однос на станот, облеката, храната и слугите, дека бил трпелив и ја сакал работата, дека им бил верен на пријателите, лесно ги поднесувал луѓето кои ги критикувале неговите сфаќања, дека се радувал кога некој ќе го поучел или ќе му покажел нешто подобро, па дури ни цревата не ги празнел во времето кое не било одредено за тоа.
Во 142 г. Антонин го започнал познатиот Антонинов ѕид во Шкотска за да ја зацрта тогашната северна граница на Римското Царство.
NGC 2448
NGC 2448 — астеризам во соѕвездието Крма, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2448 се споменува и како ESO 493-**8.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јануари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 44 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 24° 40' 51".
Други поделби
Проучување на NGC 2448 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 320; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6544. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 420.
Добрејка (род)
Добрејка (науч. Lepidium) — род од то зелки или синапи (Brassicaceae). Опфаќа околу 175 вида распространети ширум светот, каде спаѓаат добрејката, грпката и полската салата. Некои видови образуваат валавци што се тркалаат по полињата.
Во Македонија, сивкастата грпка (Lepidium draba) важи за плевел, но семето може да се користи како замена за бибер.
Горан Главчев
Горан Главчев (роден на во ) — македонски кошаркар кој настапува за Академија ФМП.
Клупска кариера
Горан Главчев ја имал започнато кошаркарската кариера во родниот гевгелиски Кожув кој се натпреварувал во Втората лига. Кожув, заедно со Главчев, го освоиле второто место во Втората лига на сезоната 2010/11 и со тоа оствариле унапредување во Првата лига. Горан Главчев, сега како прволигашки играч, продоложил да игра Кожув за во сезоната 2011/12. Во сезоната 2012/13, Главчев со Кожув станал вицепрвак во Лигата. Главчев во Кожув продолжил да игра и во сезоната 2013/14. Но паралелно, истата сезона, тој бил приклучен во т.н. Младинска репрезентација на Македонија, проект-екипа која се натпреварувала надвор од конкуренција во Првата лига. Во сезоната 2014/15, Горан како играч на Кожув станал вицепрвак во Купот 2015. Во Кожув останал и во сезоната 2015/16. Сезоната 2016/17 ја започнал во српски Младост од Земун, Но во декември истата година, се вратил во Кожув. Но и таму не останал долго, и во јануари 2017 година, преку новооснованиот клуб Блокотехна, бил пратен во второлигашот Радовиш. Откако Радовиш обезбедил пласман во Првата лига и откако Радовиш му го отстапил местото на Блокотехна, Главчев се вратил во новиот прволигаш за идната 2017/18. За сезоната 2018/19, Главчев продолжил во редовите на Блокотехна. Со Блокотехна, Главчев ја освоил Балканската лига 2018/19. Истата сезона, Главчев со Блокотехна станал вицепрвак во Купот 2019. Во јули 2019 година, во Горан Главчев се преселил во Работнички за сезоната 2019/20. Во февруари 2020, Главчев се преселил во Академија ФМП.
Комод
Комод, познат и како Марко Аурелиј Комод Антонин Август бил шестиот римски цар од династијата на Антонините.
Животопис
Комод се родил на 31 август 161, како син на царот Марко Аврелиј и неговата сопруга фаустина. Со Римското Царство управувал од 180 година до 192 година, а на престолот го наследил Пертинакс. Уште како дете, Комод водел расипнички живот поради што татко му бил многу несреќен. Меѓутоа, кон крајот од својот живот, Марко Аврелиј направил голема грешка, зашто ја прекршил дотогашната традиција во која царот, во договор со сенатот, за свој наследник бирал некој способен човек кого го посинувал и го именувал за свој помошник. Наместо тоа, Марко Аврелиј го воведол династичкиот принцип, односно не го избрал Клавдиј Помпејан, кого сенатот го сметал за најсоодветен наследник, туку за помошник го поставил својот 15-годишен син Комод, кој подоцна станал цар. Инаку, Комод владеел во стилот на Нерон и Калигула, што предизвикало низа граѓански војни.
Недржливост на мочта
Недржливост на мочта или слабост на мочниот меур (наречена уринарна инконтиненција, од incontinentia urinae)) — губењето на способноста за складирање и задржување на урината во мочниот меур без загуба, како и способноста за волево одредување на времето на празнење. Според дефиницијата на стручните здруженија, недржливостта е официјално присутна уште при губење/испуштање на една капка урина.
Облици на недржливост на мочта
Најчестите облици се ургентна недржливост, стресна недржливост и преливна недржливост.
Ургентна недржливост (принудна недржливост)
Се одликува со ненадеен, силен нагон за мокрење што често е невозможно да се стигне до тоалетот пред да дојде до неволно губење на урината. Причините се, на пример, контракции на мускулатурата одговорна за празнење на мочниот меур, често предизвикани од локални воспалителни процеси (на пример циститис - воспаление на бешиката), дебелина, дијабетес мелитус или оштетување на нервите кои ги контролираат овие мускули, како кај Алцхајмеровата болест, мултиплекс склероза (МС), Паркинсонова болест или после мозочен удар.
Се прави разлика помеѓу моторна недржливост поврзана со неволна контракција на детрузорот (=контракции на мазната мускулатура на ѕидот на мочниот меур одговорна за празнење на мочниот меур, т.н. детрузор или M. detrusor vesicae) и сензорна недржливост без детрузорна контракција.
Стресна недржливост
Во случај на стресна недржливост, зголемениот внатрешен абдоминален притисок предизвикан од напрегање од различни причини (кревање, носење, качување по скали, смеење, кашлање, кивање, испуштање гасови) предизвикува повеќе или помалку изразено неволно губење на урината.
Постојат три степени на сериозност (според Стејми):
Кај жените, стресната недржливост често е резултат на повеќекратни раѓања, што доведува до прекумерно истегнување и опуштање на лигаментите во карлицата и на карличниот под. Ова резултира со спуштање (десцензус) на органите на малата карлица. Зголемениот внатрешен абдоминален притисок и понатаму делува врз мочниот меур, но во исто време повеќе не може да влијае на уретрата (мочниот канал) и повеќе не го поддржува неговиот притисок на затворање. Кај мажите, од друга страна, оваа форма на недржливост обично е резултат на трауматско оштетување на надворешниот сфинктер на мочниот меур при операции (на пример радикална простатектомија - остранување на простатата и семените жлезди) или несреќи.
Во благи случаи на женска стресна недржливост, фокусот е ставен на конзервативните опции за третман. Антидепресивот дулоксетин, на пример, е погоден за ова. Во потешки случаи, достапни се голем број хируршки методи. Првите операции за стресна недржливост беа објавени во 1878 година. Во 1912 година, Хауард Атвуд Кели извршил попречно собирање на вратот на мочниот меур. Денес, минимално инвазивна процедура, таканаречената TVT-операција (Tension-free vaginal tape), при која, под општа анестезија се поставува лента околу уретрата (мочниот канал) и се фиксира во пределот на срамната коска.
Во една 6-годишна студија, беа забележани стапки на успех од околу 74 проценти за TVT-операцијата. Кај 1.6 % од жените лентата морало да биде отстранета по процедурата поради компликации. Околу 5% од жените и понатаму имале нарушувања на празнењето и покрај операцијата. Една холандска студија ја спореди TVT-операцијата со физикална терапија (вежби на карличниот под), што претставува опација за конзервативен третман. Операцијата TVT е супериорна во однос на физиотерапијата во овој поглед, а жените се исто така позадоволни. Само околу една од 10 жени претрпеле помали хируршки компликации како што се модринки или ургентна недржливост.
Кај мажите, може да се направи обид за минимално инвазивна операција на сфинктерот (кружниот мускул во пределот на вратот на бешиката одговорен за задршка на урината). Во потешки случаи каде конзервативната терапија не помага, може да се вгради вештачки сфинктер - маншета околу уретрата во пределот под бешиката, кој може се надувува или празни со помош на пумпа.
Дуга метода со инјектирање на хијалуронска киселина во уретрата доведува до подобрување кај околу половина од пациентите во првата година, но долгорочниот успех на овој третман е низок, а стапката на компликации е висока.
Употребата на механички помагала, како што се ленти за пенисот или оклузери за недржливост, кои се прикачуваат надворешно на пенисот и вршат притисок врз уретрата (мочниот канал) и на тој начин го спречуваат несаканото губење на урината, е докажана терапија за недржливост на мочта.
Мешана недржливост
Овде се комбинираат ургентната и стресната недржливост.
Недржливост кај хронични нарушувања на одливот на мочниот меур
Недржливостта со хронични нарушувања на дренажата на мочниот меур (исто така: недржливост со хронична уринарна ретенција т.е. хорнична задршка на урина) е предизвикана од недоволно празнење на уринарниот меур со резултат на резидуална (остаточна) урина во мочниот меур. Причините можат да бидат од механичка природа, како што е зголемена простата, која често се јавува кај мажите, која ја стеснува уретрата (мочниот канал) додека минува низ простатата. Сепак, постојат и функционални (невролошки) причини, како што е нарушување на координацијата на притисокот во мочниот меур и сфинктерите на мочниот меур при мокрење.
Проблемот со постојаното формирање на резидуална урина е тоа што таа може да се акумулира. Ова може да доведе до зголемен притисок на мочниот меур кој е толку висок што целиот систем за празнење станува нестабилен и сфинктерите на мочниот меур се пренапрегнати, што може да доведе до недржливост од различни степени. Оттука и терминот недржливост со прелевање.
Сепак, главниот ризик од акумулирана резидуална урина не е развојот на недржливост, туку насобирање и застоја на урина во уретерите и бубрезите. Ова повлекува непосреден и најчесто незабележлив ризик за постепено губење на функцијата на бубрезите до степен на уремија (бубрежна инсуфициенција и потреба за дијализа). Во овој поглед, секое сомневање за недржливост од овој тип е алармен сигнал што треба што поскоро да се разјасни кај специјалист уролог.
Урологот може многу лесно да го процени степенот на формирање на резидуална урина, а со тоа и нивото на опасност, користејќи ултразвук. Доколку е потребно, причината потоа може да се елиминира, на пример во случај на стеснување поради зголемена простата. Ако насобраната урина веќе стигнала до бубрезите, веднаш треба да се вметне катетер преку кој мочниот меур може се празни и потоа да се носи додека не се отстрани опструкцијата.
Рефлексна недржливост
Рефлексната недржливост е предизвикана од нарушување или уништување на патеките на поттиснување на мокрењето (инхибициски патишта) кои доаѓаат од мозокот, така што преовладува импулсната активност на рефлексниот лак помеѓу мочниот меур и центарот за микција во сакралниот дел на 'рбетниот мозок (S2-4). Во овој случај рефлексниот лак за мокрење меѓу 'рбетниот мозок и мочниот меур повеќе не е контролиран од големиот мозок и работи автономно. Тоа резултира до контракции на мускулатурата на мочниот меур и неволно (неконтролирано) истекување на урина.
Друг проблем е недостатокот на координација на мускулатурата која го контролира празнењето на мочниот меур, што често резултира со нецелосно празнење со резидуална урина (диссинергија на детрузорниот сфинктер).
Таквата состојба се јавува, на пример, по параплегија на ниво над центарот за микција (мокрење) во 'рбетниот мозок (лезија на горниот моторен неврон или 1. неврон). Дегенеративните промени во централниот нервен систем, на пример кај луѓе со мултиплекс склероза, може да го имаат истиот ефект. Во случај на лезија на долниот моторен неврон или 2. неврон, од друга страна, се јавува флакциден (млитав), целосно денервиран мочен меур со преливна недржливост.
Терапијата се базира првенствено на лекови. Самостојната катетеризација (самостојно внесување на катетар во мочниот меур) од време на време овозможува празнење без заостанување урина во мочниот меур (резидуална урина). Приоритетна цел на самостојната катетеризацијата, покрај празнењето на мочниот меур, е, првенствено заштита на горниот уринарен тракт (бубрезите).
Екстрауретрална недржливост
Во случај на екстрауретрална недржливост, не постои инсуфициенција на апаратот за затворање на уретрата (мочниот канал), оттаму и името екстрауретрална. Природниот тек на урината е „заобиколен“, на пример, со вродена малформација на уретерот зад сфинктерот, цистоцела, уретроцистоцела или фистула поврзана со повреда, како што е фистула помеѓу мочниот меур и ректумот или мочниот меур и вагината, како резултат на операција или зрачење. Терапијата се спроведува со помош на оперативна корекција.
Синдром на прекумерно активен мочен меур
Синдром на прекумерно активен мочен меур или раздразлив мочен меур (англиски: overactive bladder, OAB) не претставува форма на недржливост. Раздразливиот мочен меур не е форма на недржливост. Кога губењето на урината се јавува како дел од симптомите на раздразлив мочен меур, тоа се нарекува ургентна недржливост. Но, текот на болеста може да се одвива и без губење на урината и да се манифестира со непријатен и чест нагон за мокрење.
Формата на болеста е дефинирана според номенклатурата на ICS (International Continence Society) со ненадеен, неиздржлив нагон за мокрење, кој го принудува засегнатото лице веднаш да оди во тоалет. Фреквенцијата на празнење за OAB мора изнесува најмалку 8 × на 24 часа. Се прави разлика помеѓу OAB со недржливост и без недржливост.
Старата номенклатура за ова е:
OAB може да биде резултат на воспаление на долниот уринарен тракт (мочен меур, уретра), опструктивни (стеснувачки) промени како на пример стриктури на уретрата (стеснувања на мочниот канал), бенигно или малигно зголемување на простатата или невролошки нарушувања како на пример деменцијални заболувања. Кај повеќето заболени пациенти причината е непозната.
Терапијата е делумно каузална (причинска), но делумно и само симптоматска, односно се состои само во ублажување на симптомите.
Недржливост од смеење
Недржливостта од смеење се смета за независна форма на недржливост на мочта. Типично, овој тип на недржливост се јавува на возраст од 5 до 7 години и е особено чест кај девојчињата на почетокот на пубертетот. Кога се смеат, засегнатите ја губат контролата врз функцијата на мочниот меур и мочниот меур целосно се празни. За разлика од другите форми на недржливост, мочниот меур и околните органи се целосно здрави. Нагонот за мокрење не се чувствува пред мокрењето. Вистинската причина за недржливост од смеење сè уште не е конечно истражена, постојат неколку можни објаснувања. Третманот може да вклучува лекови, меѓу другото лекот метилфенидат или преку физиотерапија, особено вежби на карличниот под.
Психолошко значење на недржливост
Бидејќи воспитувањето за лична хигиена има релативно висок приоритет во општеството, недржливостта често води до социјална изолација, особено затоа што многу заболени од недржливост дури и избегнуваат да се консултираат со лекар (уролог, гинеколог) од срам. Поради оваа причина, мора да се претпостави голем број на непријавени случаи на заболени од недржливост.
NGC 2449
NGC 2449 — спирална галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2449 се споменува и како UGC 4026, MCG 5-19-7, CGCG 148-20.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јануари 1874 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2449 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2449 има привидни димензии од 1,3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 47 м 20,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 26° 55' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 137°.
Други поделби
Проучување на NGC 2449 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21802. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1920. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1344.
Каседорф
Каседорф (Kasseedorf) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Централно Конго
Централно Конго (Kongo central) — покраина во Демократска Република Конго и единствената што излегува на море.
Историја
Покраината Долно Конго првобитно се нарекувала Централно Конго ('), а потоа Долен Заир ('). Во времето на остамостојувањето на ДР Конго, оваа територија била дел од поголемата покраина Леополдвил, во чиј состав влегувале подрачјата на градот Киншаса и окрузите Кванго, Квилу и Мај-Ндомбе.
Географија
Ова е единствената покраина во земјата што излегува на Море. Се граничи со градот Киншаса на североисток, покраината Кванго, Ангола на југ и Република Конго и анголската ексклава Кабинда на север.
Список на државни водачи во 948 година
Ова е список на државни водачи во 48 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Клуб Чудовиште тера
Клуб Чудовиште Тера е телевизиска серија од Маратон Продукција и Имег Забава корпорација. Шоуто дебитираше на 2 јуни 2008 година за Jetix во Европа, 9 јуни 2008 во САД и во Азија на 3 мај 2008 година. Ова шоу е за три дванаесет-годишна возраст, со помош на вонземјанку девојка по име Кејти, кои се сите обвинети за заштеда на нивниот град од Чудовиште инвазија. Со нејзиниот дедо, ја реформираат тајна организација која е основана пред неколку века наречен Клуб Чудовиште клуб, често скратено да КЧТ. Целта на КЧТ е да се лоцираат Чудовиште криминалците бараат засолниште во Прв град, да ги фати и да ги испратите на галактички власти.
Јоханес Лихтенауер
Учењата на Лихтенауер се зачувани делумно во стихови со рима (можеби намерно предвидени да бидат тешко разбирливи, за да не може секој да ги учи техниките, или пак како систем на мнемонички средства за оние кои се разбираат). Од Лихтенауеровиот систем произлегла сета германска мечувалска школа. Неговото дело било предмет на најразлични осврти, проширување и измени во текот на целиот XV век во таканаречените „мечувалска книги“ (Fechtbücher), дела на мајстори како Ханко Дебрингер, Зигмунд Рингек и Петар Гдањски, а истото продолжило и во XVI век, во делата на Паулус Хектор Мајр и Јоахим Мејер. Впрочем во тоа време веќе се зацврстила нормата според која секој мајстор кој држел до себе се претставувал како следбеник на Лихтенауеровите учења, дури и кога неговото влијание било незначајно, или каде некои елементи јасно им пркоселе на начелата на Лихтенауер.
Веќе во времето на Лихтенауер, борбената обука (Fechten) не била ограничена на само едно оружје, туку се изучувале најразлични техники за борба со долг меч, меч и штит, бодеж, месер (голем нож), како и невооружени техники на борење со и без оклоп, а понекогаш и на коњ.
Лихтенауерово друштво
Кон средината на XV век, мечувалските мајстори кои ја следеле традицијата на Лихтенауер уживале голем престиж. Паулус Кал (Cgm 1507, 1460) дава листа од 17 мајстори кои му припаѓале на т.н. „Лихтенауерово друштво“ во кои (покрај тој самиот) се вбројуваат мајсторите:
Голем Воен Остров
Голем Воен Остров (српски: Велико ратно острво) — речен остров кој се наоѓа во Белград, главниот град на Србија. Се наоѓа на сливот на реките Сава и Дунав. Иако ненаселен, островот е дел од имотот на Град Белград, и припаѓа на градската општина Земун.
Местоположба
Големиот остров се наоѓа на устието на реката Сава во Дунав, во проширувањето на Дунав помеѓу тврдината Калемегдан, како завршен дел од гребенот на Теразије, на најсеверниот дел на Шумадија на запад, и на најнискиот дел од рамнината Срем, модерната населба Ушќе на Нов Белград, на југ.
Островот е релативно близу до бреговите, а најблиску е само 200 метри оддалечен од Нов Белград и Калемегдан. На југ, на половина пат помеѓу Ушќе и островот, се наоѓа остатокот од Мал Воен Остров.
Историја
Островот не претставува стара географска одлика. Врз основа на историските податоци и описи на речните битки на Дунав, се верува дека бил формирана во втората половина на 15 век, прво како мал песочен рид, кој потоа бил поделен и преточен од потокот на Дунав. Островот се појавил на мапите за првпат на картата од 1514 година од унгарскиот картограф Лазар Деак. Историчарот Коме го забележал освојувањето на Земун од страна на Османлиите во 1521 година и го спомнал островот како место каде што биле затворени сите заробени бранители на градот, вклучувајќи ги и нивните жени и деца. Островот го стекнал сп името „воен“ поради својата историја како важна стратешка точка за освојување или одбрана на Белград. Исто така во 1521 година, кога Белград бил под опсада од страна на турските сили, повеќето од нивните напади на белградската тврдина биле лансирани од островот. Името официјално се појавило по 1717 година, кога принцот Евгениј Савојски го користел островот како точка на нападот во неговото повторно освојување на Белград од Турците. Во 1741 година била потпишана константинополска конвенција, што резултирало со одредување на границата помеѓу Австрија и Турција, во врска со островите во Сава и Дунав. Според конвенцијата, Отоманското Царство го добила делот од островот со поглед на Белград, додека Австрија го добил другиот дел, во насока на Земун и Банат. Во ослободувањето на Белград во 1806, бунтовничката војска предводена од Караџорѓе исто така го користела островот за воени цели, бидејќи српската артилерија со 500 војници од таму ја бомбардирала тврдината Калемегдан. За време на офанзивата во 1915 година од страна на Австроунгарија против Белград, силите на Австроунгарија го користеле островот за да ги започнат нападите. По Првата светска војна островот станал дел од новата Југословенска држава. По 1918 година, мала колонија од 20 сиромашни жители на Земун изградила куќи на островот, поради кое островот го добил името „Сиротинска ада“ (Остров на бедните). Исто така, една плажа свртена кон Земун постоела од тој период, која била претходник на модерната плажа Лидо.
Во 1928 година, градежната компанија „Шумадија“ предложила изградба на жичарница. Проектот бил планиран да го поврзе Земун со Калемегдан на белградската тврдина, преку островот. Интервалот на кабините бил поставен на 2 минути и целиот пат требало да трае 5 минути. Проектот никогаш не бил реализиран.
Кога изградбата на Нови Белград започнала во 1948 година, градската влада донела одлука целосно да го уништи островот со користење на својот песок и земја за да ги покрие мочуриштата на Сирмија, каде што требало да се гради. Сепак, депозитите на алувијалните материјали кои континуирано се носат на островот од Дунав, целосно го спречиле тоа да се случи. Наместо тоа, помалиот остров служи за оваа намена и речиси бил уништен во процесот.
Во 2005 година, островот бил заштитен од државата како пејзаж на извонредни одлики.
Географија
Островот е генерално триаголен во форма и опфаќа површина од 2.11 км 2. Тој е низок остров, во најголем дел мочурлив и често преплавен од Дунав. Главната физичка особина на островот е каналот на Велики Галијаш. Со текот на времето, каналот бил отсечен од Дунав и ефикасно се претворил во езеро, со површина од 0,24 км 2. На островот живеат разни видови птици и риби. Меѓутоа, во текот на сушните години, езерото сосема предизвикува оштетување на затворениот екосистем околу него. Во моментов околу две третини од островот се користат како природен резерват за 196 видови птици, од кои многу се загрозени. Една од белградските плажи, Лидо, се наоѓа на северниот дел на островот.
Растенија
Растителниот живот на островот ја вклучува типичната мочурлива флора, како трска, жолта перуника, дрвја како црна топола, јасен, бел бреститн.
Ретката орхидеја Orchis palustris Jacq. првпат била забележан во Белград во 1896 година на Големиот остров, но никогаш не бил виден повторно таму. Повторно бил откриен во областа Макиш во 1955 година, но до 2001 година исчезнал, а денес може да се најде само околу езерото Велико Блато, во близината на Крњача.
Шумите покриваат површина од 120 хектари, или 57% од островот. Видовито дрвја вклучуваат и орев и коприва. Во ноември 2011 година биле засадени околу 2.500 садници на даб. Повисоката шумска покриеност влијае на микро-климата и обезбедува нови живеалишта за птиците. Автохтони видови дрвја вклучуваат врба и топола. До ноември 2017 година, островот е населен со 1.000 јасени, 1.755 дрвја на брест и 800 од црна топола.
Птици
Островот бил најголемата колонија на Големата бела чапја на целиот тек на Дунав, можеби најголемиот во Европа. За време на НАТО бомбардирањето на Србија во 1999 година, чапјата, во најголем дел, исчезнала.
Голема атракција на островот е Белоопашестиот орел. Овоие орли се населиле на островот во 2010 година, мигрирајќи од мочуриштето на Панчевски Рит, преку Дунав. Тие изградиле големо гнездо, со пречник од 2,50 метри, на височина од 20 метри. Има уште пет други гнезда за гнездење во пошироката Белградска област, а околу 90 во цела Србија, но нивното репродуцирање на само 2,5 км од центарот на градот од оваа големина е исклучителна реткост. Тие се репродуцирале за првпат три години подоцна, во 2013 година. Во април 2016 година, кога нивните пилиња требало да излезат, комуналните друштва од градот инсталирале камера во гнездото. Проектот бил единствен, сличен како оној во Естонија, но Белград станал единствениот европски главен град којшто го поседува тоа. Најголемите европски орли, со распон на крилја до 2,4 метри, најдобро се забележуваат од соседните окрузи Ушќе и Дорчол, и од центарот на Белград.
Цицачи
На 9 октомври 2008 година на островот бил откриен Pipistrellus pygmaeus, вид на лилјак. Тоа е редок цицач, со распон на крилја од 17 см и тежина од само 4 грама. Учените сметале дека овој вид на лилјак живее во Србија, во регионот Обедска бара, но ова бил првпат кога тој бил виден и фатен.
Во октомври 2008 година на островот биле регистрирани 21 вид на цицачи. Постои значајна колонија на диви свињи на островот.
Пертинакс
Пертинакс  бил римски цар. Роден е на 1 август 126. Попознат е и како Публиј Хелвиј Пертинакс. Со Римското Царство управувал од 31 декември 192 година до 28 март 193 година. Негов наследник е Дидиј Јулијан. Пертинакс е првиот од петте римски цареви во 193 година.
Шасхаген
Шасхаген (Schashagen) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Слезина
Слезината или слезена (лат. lien) е орган на лимфниот систем. Таа претставува депо - орган и складира крв, а исто така ги отстранува изумрените црвени крвни зрнца. Сместена е на левата, горна страна од абдоменот, зад желудникот и под дијафрагмата. Има две страни од кои едната кон дијафрагмата, а другата кон стомачните органи на која се наоѓа влезен отвор. Од тука влегува слезенска артерија, а излегува слезенска вена.
Градба и функција
Слезината е изградена од две различни ткива: бела и црвена пулпа.
Ушици
Ушици — населба која се наоѓа во северниот дел на градот Битола и се наоѓа помеѓу старите турски гробишта и еврејските гробишта, и започнува од улица Илинденска во делот на ЦОУ „Тодор Ангелевски“ - Битола. Населбата е основана во почетокот на 60-тите години од минатиот век и брои околу 1.000 жители. Оваа населба претставува една од најубавите населби во Битола поради околните природни убавини кои ги има и покрај тоа што се наоѓа во непосредна близина на централното градско подрачје, или во Општина Битола. Улици во оваа населба се:
Треви
Тревите се фамилија на монокотиледонски растенија опфатени со научното име Poaceae или поранешното Gramineae. Ова е голема група на скриеносемени растенија кои се многу важни од економски и еколошки аспект. Фамилијата брои околу 635 родови и 9000 видови, правејќи ја четвртата најголема фамилија на растенија, по Fabaceae, Orchidaceae и Asteraceae.
Сите житарици припаѓаат на оваа фамилија. Најпознати култивирани растенија се оризот, пченицата, пченката и јачменот. Од шеќерната трска се добива најголемиот дел од светското производство на шеќер, додека од бамбусот се добиваат важни градежни материјали, а се користи и за производство на хартија и храна. Тревите се примарниот извор на храна за човекот, домашните и дивите животни.
Морфолошки особености
Тревите варираат во големината од тропските џиновски бамбуси (високи и повеќе од 100 m), до едногодишните ливадски треви високи само неколку сантиметри. Некои претставници немаат сабјести листови, но доколку постојат, тие можат да достигнат должина од 5 m.
Листовите се развиваат од нодиумите (членчињата) на стеблото и се поредени во два реда. Се состојат од долга и тесна ламина (лиска), како и од листен ракавец кој го обвива стебленцето. Лисниот ракавец дава потпора на регионот над нодиумот, бидејќи тој е изграден од меко ткиво наречено творно ткиво (меристем), чии клетки се делат и така растението расте во височина (за разлика од повеќето други растенија кои се елонгираат при врвот на стеблата и листовите). Значи, иако се пресече врвот на листот од тревата, тој повторно ќе биде во можност да расте, што е мошне значајно при косењето на тревата. Друга значајна особина на тревите е присуството на јазиче (ligula), што претставува кратка влакнеста или мембранозна проекција на точката каде лисниот ракавец се спојува со лисната ламина. Функцијата на лигулата сѐ уште не е позната, но се верува дека таа спречува навлегување на влага во регионот помеѓу лиската и стеблото.
Список на државни водачи во 1051 година
Ова е список на државни водачи во 051 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Треви
Цветови
Цветовите на тревите се неугледни и/или незабележливи, но тие најчесто се групираат во големи соцветија. На пример, кочанот кај пченката е всушност женското соцветие, додека метличката е машкото соцветие (пченката е еднодомно растение). Повеќето треви се опрашуваат со помош на ветрот (анемофилно), така што нивните цветови се силно редуцирани и многу прости и со невпечатливи бои (за разлика од растенијата кои се опрашуваат со помош на инсекти, кои се впечатливо обоени за да го привлечат самиот инсект).
Список на државни водачи во 1051 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.