cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Николај Неновски
Работи во Бугарска Народна Банка (БНБ), од 1996г, а во периодот од 2002г. до 2008г. е член на Управниот совет на (БНБ). Основни области на истражувања на Проф. Д-р. Николај Неновски се Парична теорија и Парична политика, Историја на економската мисла и политичка економија. Истражувањата се насочени кон проблемите на паричните режими во Источна Европа, на паричниот совет во Р.Бугарија и проширување на еврозоната. Избран е од XL Народно собрание за подуправител(заменик гувернер) на БНБ. На 20.08.2009г. XLI–то Народно собрание го промени решението за избор на Проф. Д-р Николај Неновски за заменик гувернер на БНБ.
Деведесет и трета
Деведесет и трета (Quatrevingt-treize) – историски роман од Виктор Иго. Објавен во 1874 година, неколку години по Париската комуна, романот се занимава со Вандејското востание, контрареволуционерен бунт од 1793 година во текот на Француската револуција. Поделен е на три дела, но не хронолошки; секој дел прикажува поинакво видување на историските случувања. Дејствието главно се одвива во Бретања и Париз.
Краток опис
Во 1793 година во текот на бунтот на ројалистите во Бретања, сините, војници на Француската Република, ја среќаваат Мишел Флешар, селанка, и нејзините три деца кои бегаат од воените судири. Таа им објаснува дека нејзиниот сопруг и родителите се убиени во судирите со селаните кои започнале бунт. Командантот на единицата, наредникот Раду, ја убедува жената да прифати за неа и за нејзините деца да се грижи неговиот одред.
Сините тргнуваат во потера по Лантенак. Тој успева да им побегне во што му помогнал тамошниот просјак, кому во минатото му давал милостина. Лантенак се среќава со своите приврзаници и веднаш ги напаѓаат сините. По борбата ројалистите заробиле некои републиканци меѓу кои и Мишел со нејзините деца. Лантенак наредува да се погубат сите заробеници, вклучувајќи ја и Мишел, додека нејзините деца ги зема како заложници. Просјакот ги наоѓа телата на убиените и утврдува дека Мишел е сè уште жива. Ѝ помага да оздрави.
Немилосрдните постапки на Лантенак стануваат голема закана за републиката. Во Париз, Дантон, Робеспјер, Мара разговараат за заканата и меѓусебно се критикуваат. Донесуваат декрет врз основа на кој треба да бидат ликвидирани сите бунтовници и сите што им помагаат. Симурден, страстен револуционер и поранешен свештеник, добива задача да ги изврши овие наредби во Бретања. Исто така, му било кажано да обрне внимание на Говен, тамошен командант на републиканските трупи, бидејќи тој е во роднинска врска со Лантенак и се смета дека е премногу благ кон бунтовниците. Водачите на револуцијата не знаат дека Симурден му бил учител на Говен и дека го смета за свој син.
Во меѓувреме, Мишел закрепнала и тргнала во потрага по своите деца. Бесцелно талка, но сепак успева да дознае дека нејзините деца се заложници во замокот на Лантенак. Наредникот Раду, борејќи се, ги видел децата во замокот. Го убедува Говен да му дозволи да го предводи нападот. Успева да ја пробие линијата на одбрана и да убие неколку бунтовници, но Лантенак и неколкумина преживеани успеваат да избегаат благодарение на тајниот премин откако го запалиле замокот. Мишел дошла кога пожарот се распламтувал и ги видела нејзините деца заробени во замокот. Нејзиниот хистеричен плач го слушнал Лантенак. Поради чувството на вина, се враќа преку тајниот премин во замокот и ги спасува децата, во што му помага и Раду. Потоа се предава.
Говен знаел дека Симурден ќе го погуби Лантенак по судењето. Го посетува во ќелијата каде што Лантенак му го презентира својот бескомпромисен конзервативен поглед на општеството засновано на хиерархија, различност и должност. Говен инсистира на тоа човечките вредности да преовладаат над традицијата. За да го докаже тоа, му дозволува на Лантенак да избега, а потоа му се предава на судот. Простувањето на Говен кон Лантенак за храбриот подвиг е во спротивност со одлуката на Лантенак да го погуби морнарот на почетокот на романот. На Говен му се суди за предавство. Судскиот совет се состои од Симурден, Раду и Гешан, заменик на Говен. Раду гласа за ослободување, но другите двајца членови на советот гласаат за смрт. За време на посетата на Симурден на затворот, Говен ја презентира својата визија за идниот општествен поредок во кој државниот апарат ќе биде најмал можен, нема да има даноци и ќе има еднаквост меѓу половите. Следното утро, Говен бил обезглавен, а Симурден во истиот момент извршува самоубиство.
Марќин Гортат
Марќин Јануш Гортат (Marcin Janusz Gortat; во ) — полски професионален кошаркар кој настапува за екипата на Вашингтон Визардс во НБА. Марќин е син на боксерот Јануш Гортат. Бил избран како 57. пик од страна на Феникс Санс на драфтот во 2005 година. Со своите 2.11 метри висина игра на позицијата центар. Своето деби во НБА го имал во сезоната 2007–08 за екипата на Орландо Меџик, во чии редови настапувал четири сезони и во 2009 стигнал до финалето на НБА, каде Орландо загубиле од ЛА Лејкерс.
Во декември 2010 бил разменет со екипата на Феникс, каде настапувал во почетната петорка и забележал подобри партии. Се здобил со повреда во ноември 2012 и тоа го принудило да го пропушти остатокот од сезоната 2012–13. Во октомври 2013 Феникс го испратиле Гортат во екипата на Вашингтон Визардс, а по истекот на сезоната 2013–14 Гортат потпишал нов договор со Вашингтон во вредност од 60 милиони долари за пет сезони. Гортат настапил за кошаркарската репрезентација на Полска на пет европски првенства, но не остварил некои позначајни резултати.
Мајкл Зигоманис
Мајкл Мајк Зигоманис е канадски професионален хокеар од македонско потекло. Роден е во Норт Јорк, Онтарио, Канада на 17 јануари 1981 година. Неговите родители потекнуваат од Баница, Леринско, Егејска Македонија.
Куќа на ул. „Далматинска“ бр. 18 (Битола)
'''Куќа на ул. „Далматинска“ бр. 18 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 76 во Битола.
Долротфелд
Долротфелд (Dollrottfeld; Dollerødmark) — село и поранешна општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Од март 2018 година е дел од општината Зидербраруп.
Вукан, Велик жупан на Србија
Вукан (Вукан, Βολκάνος; 1050 – 1112) бил Големиот кнез на Србија од 1083 до неговата смрт во 1112 година. Во првите години владеел заедно со неговиот брат Марко, држејќи ги областите на внатрешна Србија (Рашка). Со смртта на неговиот братучед, кралот Константин Бодин од Дукља во 1101 година, тој станал најмоќниот владетел меѓу српските кнезови. Неколку пати ги поразил Византијците, освојувајќи делови од северна Македонија. Тој е истоимениот основач на династијата Вукановиќ.
Биографија
Византиската кампања била започната против Дукља помеѓу 1089 и 1091 година, веројатно успевајќи да го зароби Бодин по втор пат. Во царството избувнала граѓанска војна меѓу роднините на Бодин, која во голема мера ја ослабнала Дукља, давајќи ѝ шанса на внатрешната Србија (Рашка) да се наметне и да се отцепи. Вукан ја потврдил независноста, како и Босна и Захумје. До овој момент, Дукља бил центар на српското царство, како и главниот отпор на Византија на Балканот. Внатрешна Србија станала најмоќната од српските држави, останувајќи така во текот на средниот век. Внатрешна Србија (Рашка) постепено ја заменила Дукља како главен противник на византиската власт во 12 век. Наследниците на Бодин биле принудени да го признаат византиското владеење и сега ја имале само малата територија Дукља и Травунија.
Во 1091 или 1092 година, Вукан станал независен, земајќи ја титулата Голем кнез (Велики Жупан). Неговата држава била фокусирана на денешен Нови Пазар. Подредени на него биле локални војводи (Жупан, кој има територија еквивалент на грофовија), кои се чини дека биле повеќе или помалку автономни во внатрешните работи на нивните окрузи, но кои биле обврзани да му бидат лојални на Вукан и да го поддржуваат во битката. Се чини дека војводите биле наследни носители на нивните окрузи, држејќи ја нивната земја пред Дукља да ја припои внатрешната Србија (Рашка).
Околу 1090 година, Вукан започнал да ја напаѓа византиската територија, најпрво во околината на Косово. Првично, Византијците не биле во можност да преземат чекори против Вукан, бидејќи се соочиле со сериозна закана во освојувањето на Печенезите. На 29 април 1091 година, Византијците ги уништиле печенешките сили. Со поразот од Печенезите, Алексиј I Комнин сега можел да се сврти кон Србите.
Алексиј I прв испратил војска со стратегот на Диракиум, која била поразена од Вукан во 1092 година. Императорот сега мобилизирал многу поголема војска, предводена од самиот себе, марширајќи кон внатрешна Србија (Рашка). Вукан испраќа пратеници, барајќи мир што Алексиј I брзо го прифатил, бидејќи се појавил нов проблем во домот кај Куманите кои ги ограбувале земјите до Адрианопол. Веднаш по заминувањето на царот, Вукан го раскинал договорот и почнал да се шири по Вардар, добивајќи многу плен и заземајќи ги градовите Врање, Скопје и Тетово. Во 1094 или 1095 година, Алексиј I излегол да ги пресретне Србите. Вукан и неговите војводи пристигнуваат во шаторот на императорот и нудат мир, со неговиот син Урош I како заложник (во текот на 12 век било вообичаено роднините на Големиот кнез да останат на царскиот двор како заложници на мирот).
Во тоа време, српското кнежевство било независно – Вукан дејствувал целосно самостојно, повеќе не бил вазал на Дукља. Дукља поради својата граѓанска војна не се вклучила во српско-византиските војни.
Вукан повторно тргнал кон југ, во Македонија. Алексиј не можел да стори ништо за него бидејќи се одржала Крстоносната војна. Во 1106 година Вукан му се покорил на Алексиј.
По смртта на Бодин во 1101 година, полубратот на Бодин, Доброслав II, го наследил како крал на Дукља. Кочопар Бранислављевиќ, првиот братучед на Бодин еднаш отстранет, отпатувал од Диракиум до Рашка, склучувајќи сојуз со Вукан. Овој сојуз ќе се покаже достоен во нивната успешна инвазија на Дукља во 1102 година. Битката што следела кај Морача довела до соборување на Доброслав II и крунисување на Кочопар на тронот. Доброслав потоа бил протеран во Рашка. Меѓутоа, владеењето на Кочопар било краткотрајно, бидејќи Вукан планирал да го постави внукот на Бодин, Владимир на тронот на Дукља. Кочопар, откако го изгубил влијанието меѓу Захумје, се оженил со ќерката на захлумискиот (босански) принц (кнез). Меѓутоа, во Летописот на свештеникот од Дукља, хроничарот конкретно спомнал дека во тоа време со Захлумје владеел бан, а не кнез. Кочопар подоцна загинал во битка против Зачлумоите. По неговата смрт, Вукан според планираното го поставил внукот на Бодин, Владимир на кој му ја дал својата ќерка за жена и така ги зајакнал врските меѓу Рашка и Дукља. Како обичен пион во династичките конфликти, Владимир бил отруен во 1118 година по наредба на кралицата Јакинта, вдовица на неговиот покоен вујко, Константин Бодин. Јакинта потоа го назначи својот син, Џорџ, на тронот на Дукља.
По ширењето на своето влијание во Дукља, Вукан уште еднаш ја нападнал Византија во пролетта 1106 година. Тој веројатно се обидувал да ја искористи норманската кампања против Византијците. Во битка повторно го поразил Јован II Комнин. Војната била завршена до ноември истата година, при што Вукан бил принуден уште еднаш да испрати заложници кај императорот Алексиј I во замена за мир. За Вукан по оваа војна нема пишан запис.
Научниците веруваат дека Вукан починал по 1112 година. Наследник на Вукан бил неговиот внук Урош I преку Марко.
Хекелберг-Брунов
Хекелберг-Брунов (Heckelberg-Brunow) — општина во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија.
Трифун Аџаларски
Трифун Христов познат и како Трифун Аџаларски и Трипун војвода — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Трифун Христов е роден во скопското село Аџалари, од кое добил својотпрекарот, што тогаш е во рамките на Османлиското Царство. Братучед е на војводата Васил Аџаларски. Во 1906 година влегува во Македонија како четник при Васил Аџаларски во Скопскиот Регион. Од летото 1907 година е самостоен војвода, повторно во Скопско. Во истата област се враќа и во пролетта 1908 година. По еуфоријата околу Хуриетот и убиството на неговиот братучед од страна на Турците, во 1910 година повторно е војвода во Скопско и Кичевско.
Надеж II
Надеж II (на германски, Die Hoffnung II) ― слика од Густав Климт, направена во 1907-08 година. Таа била второ дело на Климт кое се насочило кон бремена жена, и двете ја прикажуваат Херма, една од неговите омилени модели. Таа била насловена Визија од Климт, но станала позната како Надеж II по претходното дело Надеж, кое сега било разликувано како Надеж I. Надеж II била купена од Музејот на современа уметност во Њујорк во 1978 година.
Климт ја насликал доцно бремената Херма во Надеж I во 1903 година, во која била прикажана гола. Во Надеж II, таа носи долг фустан или наметка украсена со геометриски облици. Таа има долга кафена коса и затворени очи, наведната глава на слухот кон нејзините голи гради и растечкиот стомак. На предната страна на нејзината облека се појавува несоодветен човечки череп - можеби знак за опасностите од трудот, или можеби memento mori (во Надеж I, таа е исто така придружена со череп и неколку фигури слични на смрт). Кај стапалото на сликата, три жени исто така ги наведнуваат главите, како да се молат или можеби тагуваат.
Квадратната слика е 110.5 на 110.5 см. Жените ја заземаат средишната третина од сликата, со потемна позадина со златни флеки од двете страни. Облеката на жената, украсена со златни листови како средновековно римско уметничко дело и богато обоена и шарена, но рамна како православна икона, е во контраст со деликатно насликани и контурирани човечки лица и голо месо, а исто така и со потемните тонови на позадината.
Надеж II била изложена на првиот Виенска ликовна изложба во 1908 година. Поради скандалозната голотија на нејзината средишна фигура, Надеж I не била изложена сè до втората Виенска ликовна изложба, следната година.
Сликата биле купила Ојгени Примавези пред декември 1914 година, а била продадена во доцните 1930-ти од Новата галеријата на Ото Калир или неговата наследничка Вита Кинстлер. Останала во приватни збирки до 1978 година, кога Ханс Барнас ја продал на Музејот на современа уметност во Њујорк.
Пневматика
Пневматика (од старогрчки: πνευματικός пнеуматикос = ветерен) — употребата на гас под притисок за работа во науката и технологијата.
Прва документација за науката наоѓаме кај Херон Александриски во 60 н.е., иако за ова поле се знаело и пред тоа.
Употреба
Пневматиката се применува за решавање на најзазлични проблематики. Во заботехничките апарати, пневматските бушалки се полесни, побрзи и поедноставни од електричните бушалки со исто ниво на моќ (бидејќи изворот насила - компресорот е засебен од бушалката и ја врти бургијата со огромен број на вртежи во минута). Пневматскиот пренос се користи во многу индустриски гранки за прашоци и зрна. Пневматските цевки можат да носат предмети на големи далечини. Пневматичките направи се користат и каде електромоторот не може да се користи од безбедносни причини, како длабоко по рудниците каде има експлозивен прав или гасови.
Примери за пневматски направи:
Споредба со хидрауликата
И пневматиката и хидраулкиката се примени на моќта на гасот/течноста. Пневматиката користи воздух, кој е компресивен, додека хидрауликата користи релативно некомпресивни течни медиуми како масло или вода. Индустриските пневматски апарати користат притисок од 500 до 700 килопаскали. Хидрауличните апарати користат пририсок од 7 to 35 MPa, но специјализирани апарати користат и над 70 MPa.
Оди и разна поезија
Оди и разна поезија  се збирка на  песни од Виктор Иго објавени од  1822  до 1828
Тоа се најкомплетни збирки на поезија од Виктор Иго, објавени помеѓу 1822 и 1828 година. Составени се од пет книги збирки на оди и една книга збирка на балади.
Спаѓаат меѓу најраните негови дела. Покрај откривањето на неговиот тогашен ројалистички - католички поглед на светот, збирките ги содржат неговите првични  уметнички и творечки верби, вдахновенија и размислувања. Во нив се чувствува и неговата грижа и припаѓање кон класичните облици во поглед на структурата на текстот а во однос на вдахновението и изразот присутна е неговата оригиналност, бујна фантазија и елементи кои го најавуваат идниот генијален книжевник. Како и кај речиси секој голем писател, и кај него, творечката младост е поврзана со поетскиот израз во кој ги сублимира своите почетоци кои го создаваат неговиот стил и стилистика ,
Драган Денковски
Драган Денковски (1982, Куманово) — македонски писател.
Творештво
Пишувајќи на кумановски дијалект, своите дела ги објавувал на електронските портали Блогерај, Окно, plagij.at и kritika.mk. Од 2019 година е дел од организацискиот одбор на фестивалот на краток филм „ФИЛМАЈ“ во Куманово. Под мотото „Прашаш и дознаеш“, работел на личниот проект „Дрдор“. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Северно Борнео на Летните олимписки игри 1956
Северно Борнео се натпреварувале на Летните олимписки игри 1956 во Мелбурн, Австралија. Ова било единствениот Олимписки настап на овој поранешен британски протекторат, кој станал дел од новата држава Малезија во 1963 година.
[[Image:Athletics pictogram.svg|30px]] Атлетика
И двајцата спортисти се натпреварувале на ист настан троен скок—но ниеден не успеал да се квалификува во финалето.
Закривеност
Во математиката кривината е секој од голем број лабаво сродни концепти во различни области на геометријата. Интуитивно кривина е износот со кој геометрискиот објект, како што е површината, отстапува од мазна површина, или крива да биде исправена како во случајот на правата, но тоа се дефинира на различни начини во зависност од контекстот. Постои клучна разлика меѓу надворешната кривина, која е дефинирана за објекти вградени во друг простор (обично евклидовски простор) - на начин што се однесува на полупречникот на закривеност на круговите кои го допираат објектот - и внатрешната кривина, која е дефинирана во термини на должината на кривините во рамките на римановскиот многообразен.
Оваа статија се занимава првенствено со надворешна искривување. Неговиот канонски пример е оној на кругот, кој има кривина еднаква на реципроцитетот на полупречникот насекаде. Помалите кругови се поинтензивни и, со тоа, имаат повисока заобленост. Заобленоста на мазната крива се дефинира како искривување на нејзиниот осцилирачки круг во секоја точка.
Заобленоста е вообичаено скаларна количина, но може да се дефинира и кривичен вектор кој ја зема предвид правецот на свиокот, покрај неговата големина. Заобленоста на посложените објекти (како површини или дури и закривени n-димензионални простори) е опишана од покомплексни објекти од линеарна алгебра, како што е општата тензорот на закривената римана.
Оваа статија ја скицира математичката рамка која ја опишува кривината на кривата вградена во рамнината и кривината на површината во евклидовиот простор.
Оддавна маглина
Оддавна маглина (емисиона маглина) — облак од јонизиран гас кој оддава (емитира) светлина во разни бои. Најзастапен извор на јонизација се високоенергетските фотони што ги испушта блиската врела ѕвезда. Меѓу неколкуте вида оддавби маглини се подрачјата H II (каде се образуваат ѕвездите и каде младите масивни ѕвезди се извор јонизирачките протони и планетарни маглини, каде ѕвездата во умирање се има ослободено од надворешните слоеви, кои потоа ги јонизира изложеното врело јадро.
Општо
Обично мадата ѕвезда јонизира дел од истиот облак што ја создал, иако само масивни врели ѕвезди можат да оддадат доволно енергија за да јонизираат значаен дел од облакот. Кај доста оддавни маглини, ова го врши целото јато од млади ѕвезди.
Бојата на маглината зависи од хемискиот состав и степенот на јонизираност. Поради големата застапеност на водородот во меѓуѕвездениот гас, и неговата релативно мала јонизирачка енергија, многу оддавни маглини имаат врцен изглед заради силните оддавања на Балмеровата серија. Ако има повеќе енергија на располагање, тогаш се јонизираат и други елементи, па така може да се добијат зелени и сини маглини. Набљудувајќи ги спектрите на маглините, астрономите го изведуваат нивниот хемиски состав. Највеќето смисиони маглини се состојат од 90% водород, а остатокот е хелиум, кислород, азот и други елементи.
Најважни оддавни маглини видливи од северната небесна полутопка се Северна Америка (NGC 7000) и Превез NGC 6960/6992 во соѕвездието Лебед, додека пак на јужната небесна полтопка тоа се маглините Лагуна M8 / NGC 6523 во Стрелец и Орион M42. Понатаму во јужната полутопка се наоѓа и светлата маглина Кобилица NGC 3372.
Оддавните маглини обично содржат и темни подрачја кои се должат на облаците од прашина кои ѝ попречуваат на светлината.
Многу маглини се составени и од отсјајни и од оддавни делови. Таква е Триделната Маглина.
Луис Адријано
Луис Адријано де Соуса да Силва илл Луис Адријано (роден на година) е бразилски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за клубот од турската Супер Лига Анталијаспор.
Роден во Порто Алегре, тој ја започнал својата кариера во родниот клуб Интернасионал пред да се приклучи на Шахтјор Доњецк во 2007 година за 3 милиони евра. Тој станал составен член на украинскиот клуб, станувајќи најдобар стрелец на сите времиња за Шахтјор во октомври 2014 година и го добил својот прв повик во репрезентацијата на Бразил истиот месец.
Интернационал
Луис Адријано го привлекол вниманието на европските клубови со неговите настапи за Интернасионал во декември 2006 година на Светското клупско првенство на ФИФА. Тој го постигнал решавачкиот гол за Интернасионал во нивната победа од 2–1 над Ал Ахли за време на полуфиналната рунда од натпреварувањето. Во финалето против европскиот шампион Барселона, Луис Адријано влегол како доцна замена и одиграл витална улога во победоносниот гол на Адријано Габиру во 82. минута.
Шахтјор Доњецк
Луис Адријано потпишал за украинскиот Шахтјор Доњецк на 2 март 2007 година за пријавена сума од 3 милиони евра (8.128.830 R$). На 19 март 2007 година, тој го направил своето деби во украинската Премиер лига против градскиот ривал Металург Доњецк, на возраст од 19 години, 11 месеци и 7 дена. Сепак, му требало речиси една година за Луис Адријано да го постигне својот прв гол за клубот, постигнувајќи во 94. минута од победата со 4-1 над Металист Харков на 15 март 2008 година
На 28 август 2008 година, Адријано го постигнал својот прв гол во Европа, постигнувајќи го воведниот гол на неговата екипа во нивната победа од 3-1 во реваншот против Динамо Загреб за да обезбеди место во групната фаза на Лигата на шампионите на УЕФА. Тој го постигнал воведниот гол на финалето на Купот на УЕФА во 2009 година, кое Шахтјор го победил со 2-1 над Вердер Бремен по продолженијата.
На 16 февруари 2011 година, Луис Адријано го постигнал победничкиот гол против Рома во победата од 3–2 на гостински терен за време на првиот натпревар од осминафиналето на Лигата на шампионите. На 7 мај 2011 година, тој го постигнал својот 50-ти гол за Шахтјор во победата од 2–0 во лигата над Металург Доњецк.
Сезона 2012-13
На 10 јули 2012 година, Луис Адријано го отворил резултатот во Суперкупот на Украина во 2012 година против носителот на купот Металург Доњецк за да му помогне на Шахтјор да го освои трофејот по победата од 2-0. Тој го постигнал својот прв гол во сезоната 2012-13 во Премиер лигата во победата со 3-0 над Карпати Лавов. Тој го постигнал последниот гол во победата со 3-1 над Динамо Киев на 2 септември. Тој го постигнал третиот гол во победата од 3–0 над Зорја Луганск на 15 септември, со асистенција на сонародникот Вилијан.
На 20 ноември 2012 година, играјќи против данскиот тим Нордсјеланд во Лигата на шампионите, Луис Адријано постигнал контроверзен гол во израмнувањето од 1-1. По повредата на играчот на Нордсјеланд која довела до испуштена топка, Вилијан се обидел да ја врати топката кон голманот на Нордсјеланд, но Луис Адријано ја пресретнал топката од додавањето, го заокружил голманот и упатил удар во празна мрежа. Ова довело до големи протести од данските играчи и публиката. УЕФА отворила дисциплинска постапка против Луис Адријано, подоцна казнувајќи го на еден натпревар поради неспортско однесување. Шахтјор објавил соопштение во кое ја поддржа одлуката на УЕФА и изјавил дека се длабоко разочарани од постапките на играчот.
Сезона 2013-14
Луис Адријано го направил своето деби во сезоната против Чорноморец Одеса во Суперкупот на Украина кога Шахтјор победил со 3-1, но напаѓачот не успеал да се запише во листата на стрелците. Тој ја отворил својата сметка за сезоната во првиот натпревар на Шахтјор во украинската Премиер лига, постигнувајќи го вториот за неговата екипа во последната минута од нормалното време во победата со 2-0 над Ховерла Ужхород на 14 јули 2013 година Тој постигнал уште еднаш кога Шахтјор го совладал Реал Сосиедад со 4-0 во нивниот претпоследен натпревар од групата во Лигата на шампионите на 27 ноември 2013 година Тој го постигнал единствениот гол на натпреварот во следниот натпревар на Шахтјор, првенствена победа над Чорноморец.
Луис Адријано ги постигнал двата гола на неговата екипа во нивната победа од 2–0 над Динамо Киев во украинското дерби на 16 април 2014 година Во следниот натпревар на Шахтјор во Премиер лигата, против градскиот ривал Металург, Адријано го постигнал победничкиот гол кога Шахтјор победил по негатива со 2–1. На 11 мај, Луис Адријано постигнал два гола кога Шахтјор ја освоил својата петта последователна титула во лигата со победата од 3–1 над Зорја Луганск. Во последниот првенствен натпревар од сезоната на 18 мај, Луис Адријано ги постигнал двата гола кога Шахтјор го совладал Волин Луцк со 2–0 и завршил како водечки стрелец со 20 голови.
Сезона 2014-15
На 30 септември 2014 година, Луис Адријано го довел Шахтјор во водство со 2-0 на помалку од пет минути игра против Порто, но украинскиот шампион не дошол до победата бидејќи два гола во последните минути од Џексон Мартинез обезбедиле реми 2-2. На 17 октомври, Луис Адријано постигнал гол во двете полувремиња и му асистирал на Алекс Тешеира кога Шахтјор го совладал Волин Луцк со 6–2.
На 21 октомври, играјќи против белорускиот тим БАТЕ Борисов во Лигата на шампионите, Луис Адријано постигнал пет гола, со што станал вториот играч – по Лионел Меси – кој постигнал пет гола на натпревар од Лигата на шампионите. Хет-трикот на Адријано бил за 11 минути, трет најбрз досега во натпреварувањето; тој постигнал три гола во период од седум минути, најбрзиот досега, а неговите четири гола во првото полувреме биле рекордни за еден играч во натпреварувањето. Со својот четврти и петти гол на натпреварот, тој го победил Андриј Воробеј и станал најдобар стрелец на Шахтјор на сите времиња со 117 гола. Со своите пет гола, Адријано се наметнал и како најдобар стрелец на Шахтјор на сите времиња во Европа со 29 гола.
Во следниот натпревар на Шахтјор во Лигата на шампионите, на домаќинството на БАТЕ на 5 ноември, Луис Адријано постигнал уште еден хет-трик, почнувајќи со пенал во 58. минута, кога неговиот тим победил со 5-0. Со тоа, тој станал првиот играч кој постигнал хет-трикови во оваа конкуренција.
Во групната фаза од Лигата на шампионите 2014-15, Шахтјор завршил на второто место во својата група, со што се квалификувал за нокаут фазата. Во шесте одиграни натпревари, Луис Адријано го израмнил рекордот на Меси од пет гола во натпревар од Лигата на шампионите и го израмнил рекордот на Кристијано Роналдо со девет гола во групната фаза, што ја натерало УЕФА да го прогласи за најдобар играч на сезоната во групната фаза од Лигата на шампионите.
Милан
На 2 јули 2015 година, Луис Адријано потпишал за Милан на петгодишен договор за трансфер од 8 милиони евра. Милан, сепак, платил и дополнителни 6 милиони за непознати страни. Тој го направил своето деби на 17 август во третото коло на Купот на Италија, постигнувајќи го вториот гол за победата со 2-0 над Перуџа на Сан Сиро. Тој го постигнал својот прв гол во Серија А на 29 август 2015 година во победата од 2–1 на домашен терен против Емполи. Во јануари 2016 година, Милан се согласил со понуда од кинескиот суперлигаш Џиангсу Сунинг да го продаде Луис Адријано за пријавена сума од 14 милиони евра. Договорот, сепак, не можел да се заврши откако Луис Адријано и Џиангсу Сунинг не успеале да се договорат за личните услови за време на преговорите.
Спартак Москва
На 16 јануари 2017 година, тој потпишал долгорочен договор со ФК Спартак Москва.
Палмеирас
На 30 јули 2019 година, тој потпишал со Палмеирас на четиригодишен договор. На 3 ноември 2020 година, тој го постигнал својот прв хет-трик за клубот во победата со 3–1 над Гуарани.
Анталијаспор
Луис Адријано бил префрлен во Анталијаспор на 4 февруари 2022 година и потпишал договор на една и пол година.
Меѓународна кариера
Во март 2013 година, Луис Адријано посочил дека веројатно ќе прифати повик за репрезентацијата на Украина доколку биде побарано. Тој, сепак, немал украински пасош кога ја претставувал бразилската младинска репрезентација, поради што немал право за други земји освен Бразил (или земјите од неговите предци).
На 23 октомври 2014 година, Луис Адријано бил повикан во репрезентацијата на Бразил за прв пат за пријателски натпревари против Турција и Австрија во ноември. Тој дебитирал на 12 ноември против Турција, играјќи 73 минути од победата од 4–0 пред да биде заменет со колегата дебитант Роберто Фирмино.
Стил на игра
Според поранешниот тренер на Адријано, Мирча Луческу во Шахтјор, „Тој е еден од оние играчи кои ретко се повредуваат. ''Тој е моќен фудбалер; тој игра одлично во воздухот. И покрај тоа што не е висок, Адријано игра како неговата висина да е околу два метра! Се бори за топката во шеснаесетникот, секогаш бара можности да постигне гол. Тој е правилен напаѓач.“''
Личен живот
Таткото на Луис Адријано работел како обезбедување во хемиска фабрика, а неговата мајка била домаќинка. Неговите родители се разведени. Тој има двајца браќа, Муриљо, кој исто така е фудбалер, и Фабијано и две сестри Патриша и Каролин. Неговите идоли од детството се Ромарио и Роналдо. Тој има четири тетоважи, две на раката, една на грбот и една на вратот.
Клупска
.
Клупски
Интернационни
Шахтјор Доњецк
Милан
Спартак Москва
Палмеирас
NGC 6456
NGC 6456 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6456 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6456 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 42 м 31,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +67° 35' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 6456 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60729. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4428. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 550.
Хосе Теодор
Хосе Николас Теодор канадски професионален хокеар, роден на 13 септември 1976 година во Лавал, Квебек, Канада. Неговото потекло е македонско, поточно неговиот татко е Македонец, а мајка му е Шпањолка.
Црква на сите Светци (Рига)
Црквата на сите светци (летонски: Visu Svēto pareizticīgo baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Католу 10.
Гласно! (албум)
Гласно! е првиот албум на македонскиот рок бенд Визија, издаден во декември 2016 година.
Мала Брда
Мала Брда (словенечки: Mala Brda) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Грујо Акелов
Грујо Акелов — македонски револуционер, војвода и деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Акелов е роден во 1883 година во битолското село Дедебалци. Од страна на Организацијата бил назначен за полски војвода. Во прво време бил терорист и четник кај војводите Димче Сарванов и Јон Пашата. Станува самостоен војвода. Во април 1905 година е опкружен заедно со четворица свои четници во селото Биљаник, Битолско, и сите загинуваат на 23 април 1905 година во потпалена куќа.
Голцов (амт)
Голцов (Golzow) — општинска заедница во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Голцов.
Општинската заедница Голцов се состои од следниве општини:
Лојт
Лојт (Loit; Løjt) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 42-б (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 42-б — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 109 во Битола.
Андраш Адам- Столпа
Андраш Адам-Столпа (15 септември 1921 - 8 ноември 2010) бил унгарски шампион во тенис, кошарка и хокеј на мраз.
Адам-Столпа бил во унгарскиот тим на Дејвис купот во 1948 година (истата година го освои Унгарскиот национален тениско првенство), 1949, 1952 , 1954 , 1955 и 1957 - 1960 година.
Адам-Столпа напредувал во четврт-финалето на Француското првенство во 1947 година, откако го победил ѝ Американецот, Баџ Пети. (Во 1950 година, г-дин Пети освоил шампионски титули за мажи во Вимблдон и на Францускиот Опен.) Г-дин Столпа одиграл машки синглови на Францускиот Опен повторно во 1948, 1954 - 1960 и 1965 година.
Мира Смаќоска-Танеска
Мира Смаќоска-Танеска (1982, Охрид) — македонска писателка и поетеса.
Андраш Адам- Столпа
Адам-Столпа играл на сениорскиот натпревар во Будимпешта 13-16 ноември 2008. и 5-8 февруари 2009. На 27 јули 2009 година, тој бил рангиран на 876 позација за сениорски маж од Меѓународната тениска федерација.
Мира Смаќоска-Танеска
Творештво
Пишува поезија и проза за возрасни и за деца. Нејзини раскази се застапени во повеќе македонски и странски списанија и портали, во монографијата „Астални проекции“ и во збирките „Очудувања“ и „Летаат приказни“. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Дипломатско претставништво
Дипломатско претставништво претставува постојан задграничен државен орган за надворешни односи, а воедно и официјален постојан државен орган за реализација на дипломатската дејност. Тоа ја претставува својата држава (по сите прашања) на територијата на туѓа држава, и поддржува официјални односи со таа држава како и со другите дипломатски претставништва во таа држава. Дипломатското претставништво релативно доцна се утврдува како постојан институт за дипломатски односи. Во пракса тоа станува реалност некаде околу 16 - 17 век иако како институт бил познат и многу порано. Дипломатските претставништва се два вида: посолства и легации. Посолствата се повисок степен на дипломатски претставништва. Кога меѓу две држави постојат односи на коишто им се придава поголемо значење, тогаш се основува посолство. На чело на посолството стои раководител - амбасадор (амбасадорите на Ватикан се нарекуваат нунциј). Легациите се вториот вид на дипломатски претставништва и се од понизок степен (се смета дека меѓу содветните држави не треба да се основаат посолства). Раководителите на легациите се полномошни министри т.е. лица со понизок клас од испратениците. Но независно од својот вид (посолство или легација) функцијата им е иста. Функцијата на претставништвото се определува според меѓународното право (Виенската Конвенција за дипломатски односи) и од внатрешното право на државата која што ја претставува. Според Виенската Конвенција основните функции на дипломатското претставништво се пет, и тоа:
Црква „Св. Благовештение“ (Рига)
Свето Благовештение (летонски: Vissvētās Dievmātes Pasludināšanas pareizticīgo baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Гогола 9.
Хистограм
Во статистиката, хистограм е низа од правоаголници поставени еден до друг во правоаголен координатен систем. Едната страна лежи на x-оската и истата се совпаѓа со интервалот во кој се наоѓаат дел од вредностите на бројчените податоци, а другата страна е со должина еднаква на честотата на бројчените податоци што соодветствува на тој интервал.
Пример
Ако се изврши статистичка анализа на група од 66 луѓе со различни височини, податоците можат да бидат впишени во следнава табела:
Метрички тензор
Во математички областа на диференцијална геометрија, метрички тензор е тип на функција која ги зема како влез еден пар на тангентни вектори v и w во една точка на површината (или повисоко димензионални диференцијабилна сложеност) и произведува реалниот број склар g(v, w) на начин на кој се генерализираат многу од познатите својства на точка производ на вектори во Евклидиски простор. На ист начин како точка на производот, метрички тензор  се користи да се дефинира должина и агол помеѓу тангент вектори. Преку интегрирање, мерички тензор овозможува да се дефинираат и да се пресмета должината на кривините на колектор.
Еден метрички тензор се нарекува позитивно определен, ако се дава позитивна вредност g(v, v) > 0 за секој ненулти вектор v. Сложеност со позитивно-дефинитивни метрички тензор е познат како сложеност на Риеманниан. На Сложеноста на Риеманниан, кривата поврзува  две точки (на локално ниво) е најмалата должина и се нарекува геодезија, и нејзината должина е растојанието што патник во сложеноста треба да го помине од една точка до друга. Опремени со оваа претстава на должината, Сложеноста на Риеманиан е метрички простор, што значи дека таа има функција растојание d(p, q), чија вредност на еден пар на точките p и q е растојанието од p до q. Спротивно на тоа, метричкиот тензор сам по себе е изведен од функцијата за растојание (земени во соодветен начин). На тој начин метрички тензор дава бесконачно мало растојание на сложеноста.
Додека идејата за еден метрички тензор беше позната во некоја смисла од математичари како што се Карл Гаус од почетокот на 19 век, сè до почетокот на 20-от век, дека нејзините својства како тензор беа разбрани од страна на, особено, Грегорио Ричи-Курбастро и Тулио Леви-Чивита, кои први го кодифицираа поимот на тензор. Метрички тензор е пример на тензорско поле.
Компоненти на еден метрички тензор во координатна основа се земе во форма на симетрична матрица чии записи се трансформираат компаративно под промени на координатен систем. На тој начин метрички тензор е компаративно симетрички тензор. Од координатите-независен точка на гледање, поле на метрички тензор е дефинирано да биде негенерирачка симетрична билинеарна форма на секој тангентен  простор кој се движи непречено од точка до точка.
Вовед
Карл Фридрих Гаус во 1827 Disquisitiones generales circa superficies curvas (Општи испитувања на криви површини) ја смета површината параметрично, со Декартови координати x, y, и z на точки на површината во зависност од две помошни променливи u и v. На тој начин параметрска површината (во денешна смисла) векторска функција
во зависност од некој пар од реални променливи (u, v), и дефинирани во D во  uv-рамнина. Еден од главните цели на Гаус-овите истражувања беше да доведе оние одлики на површината што може да бидат опишани со функцијата која ќе остане непроменет ако површината биде подложена на трансформација во просторот (како што се свиткување на површината без издолжување), или промена во одредена параметрска форма на иста геометриска површината.
Една природна како неменливи количина е должината на крива нацртана по површината. Друг е аголот помеѓу еден пар на криви нацртани по површината на препокривање во една заедничка точка. Трета количество е област на дел од површината. Изучувањето на овие инваријанти на површината го навеле Гаус да се воведе претходник на модерниот поим за метрички тензор.
Должина на лак
Ако променливите u и v се преземат за да зависи од трета променлива, т, земајќи вредности во интервалот [a, b], а потоа r → (u(t), v(t)) ќе трага од параметрска крива во параметрска површината М. Должина на лак на крива е даден со интегралот
Координатни трансформации
Матрица која преобразува на овој начин е еден вид на она што се нарекува тензор. Матрицата
со трансформацијата на законот е познат како метрички тензор на површината.
Инвариантост на членови под координатни трансформации
Ричи-Курбастро и Леви-Чита (1900) први  воочија за значењето на системот на коефициенти E, F, G, дека трансформира во начин на додавање од еден систем на координати на друг. Крајниот резултат  е дека првата основна форма е неменлива под промени во координатен систем, и дека ова следи исклучиво од својствата на трансформација на E, F и G. Навистина, од страна на Правилото на синџир,
Должина и агол
Друга интерпретација на мерички тензор,повторно од Гаус, е дека тоа обезбедува начин на кој да се пресмета должината на тангентниот вектор на површината, како и аголот меѓу два тангентни вектори. Во современи услови, мерички тензор  овозможува да се пресмета на точка производ на тангент вектори на начин независно од параметрска опис на површината. Било кој тангент вектор на точката на параметрска површина M може да биде напишан во форма
Ова е јасно функција на четири променливи на a1, b1, a2, и b2. Тоа е попрофитабилно да се гледа, сепак, како функција од еден пар на аргументите a = [a1 a2] и b = [b1 b2] кои се вектори во uv-рамнина. Тоа е
Ова е симетрична функција во а и б, што значи дека
Тоа е, исто така, билинеар, што значи дека тоа е линеарна во секоја променлива а и б одделно. Тоа е,
за било кои вектори a, a′, b, и b во uv-рамнина, и сите реални броеви μ и λ.
Особено, должината на тангент вектор а е дадена со
и аголот θ помеѓу два вектора a и b се пресметува со
Област
На површина е една друга бројчена количина која треба да зависи само од површината, а не за тоа како тоа е параметризирана. Ако површината М е параметризирана од функцијата r → (u, v) во текот на домен D во uv-рамнина, а потоа на површина од M е даден со интегралот
каде × означува нус производ,  и апсолутна вредност означува должина на вектор во Евклидов простор. Со идентитетот на Лагранж  на нус производ, интегралот може да се запише како
каде det е детерминанта.
Метрички компоненти
Метрички компоненти во која било основа на векторски полиња, или рамка, f = (X1,.
се два вектора на p ∈ U, тогаш вредноста на мерката се применува на v и w се утврдува од страна на коефициенти од билиниарноста:
Означувајќи ја матрицата (gij[f]) од страна на  G[f] и уредување на компоненти на вектори v и w во колона вектор v[f] и w[f],
каде што v[f]T и w[f]Т означува транспонирање на вектори v[f] и w[f], соодветно. Под промена на основа на формата
за некои обратни  n × n матрицата A = (aij), матрица на компоненти на метрички промени од А. Тоа е,
или, во однос на записите на оваа матрица,
За оваа причина, системот на количините gij[f] се вели дека за да се трансформира компаративно  во однос на промените во рамките на  f.
Метрички во координати
Систем од n реални функции (x1, ..., xn), давање на локалниот координатен систем на отворени поставите U во М, одредува на основа на векторски полиња на U
Мерката g има компоненти во однос на оваа рамка дадена од страна на
Во однос на новиот систем на локални координати, е
метричкиот тензор ќе утврди различа матрица на коефициенти,
Овој нов систем на функции е поврзана со оригиналниот gij(f) со помош на правилото на синџир
така што
Или, во однос на матрици G[f] = (gij[f]) и G[f '] = (gij[f ']),
каде Dy означува матрица на Јакобиан на промена на координатите.
Метрички потпис
Поврзаноста на било кој метрички тензор е квадратна форма сефинирана на секој тангентен простор од
Законот за инерција на Силвестер, се заснова на тангент вектори  Xi кои може да се избере локално така што квадратната форма дијагонализира на следниов начин
за некои  p помеѓу 1 и n. Било кои два такви изрази на q  (по иста точка m на M) ќе го имаат истиот број на p позитивни знаци. Потпис на g е пар на цели броеви  (p, n − p), означува дека постојат p позитивни знаци и n − p негативните знаци во секое такво изразување. Еквивалентно,  мерката има потпис (p, n − p) ако матрицата gij на метрички има p позитивни и n − p негативни сопствени вредности.
Одредени метрички потписи кои се јавуваат често во апликации се:
Инверзна метрика
Нека f = (X1,.
се основа на векторски полиња, и како погоре нека G[f] се матрица на коефициенти
За да се види ова, да претпоставиме дека α е  поле на ковектор. За секоја точка p, α одредува функција αp дефинирани на тангент вектори на p значи дека следниве  линеарни услови има за сите тангент вектори Xp и Yp, и сите реални броеви a и b:
Така што десната страна на равенката е непроменета со промена на основа f на било која друга основа на fА како и да е. Како резултат на тоа, на равенката може да биде доделено значење независно од изборот на основа. Записите на матрицата G[f] се назначува од страна gij, каде индексите i и j се подигнати да го покажат законот на трансформација. .
Подигање и спуштање на индексите
Во основа на векторски полиња f = (X1,.
, секој тангент вектор поле X може да се запише во формаза некои уникатно утврдени функции v1, ..., vn. По промена на основа f од нонсингуларна матрица А, коефициенти vi промена во таков начин што равенката останува вистинита. Тоа е,
Следствено, количеството X = fv[f] не зависи од изборот на основа f во суштински начин, и на тој начин се дефинира вектор областа на М. Операцијата асоцијативно на (коваријанта)  компоненти на ковектор a[f]  (контраваријанта) компоненти на даден  вектор v[f] е наречен подигање на индекс. Во компоненти, е