cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бета2-адренергичен агонист
β2 (бета2) адренергични рецепторни агонисти се класа на лекови кои делуваат на β2 адренергичните рецептори. Како и другите β адренергични агонисти, тие предизвикуваат релаксација на мазната мускулатура. Ефектите на β2 адренергичните агонисти врз мазните мускули предизвикуваат дилатација на бронхиите, вазодилатација во мускулите и црниот дроб, релаксација на утерините мускули и ослободување на инсулин. Тие првенствено се користат во третманот на астма и други пулмонални нарушувања, како што е ХОББ.
β2 агонисти со долго дејство
=== β2 агонисти со ултра долго дејство ===
Список на државни водачи во 1208 година
Ова е список на државни водачи во 208 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Лаге (Мекленбург)
Лаге (Laage) — град во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на реката Рекниц, 23 километри југоисточно од Росток. Аеродромот Росток-Лаге се наоѓа неколку километри западно од Лаге. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Бен Валас
Бен Ками Валас (роден на 10 септември 1974) е поранешен американски кошаркар, кој играл на позицијата центар.
Роден во Алабама, Валас присуствувал на Кујахога колеџот и на унизверзитетот Вирџинија Јунион пред да потпише договор со неговата прва НБА екипа Вашингтон Булетс (подоцна Визардс) како недрафтуван слободен агент во 1996 година. Во НБА кариерата, Валас покрај за Вашингтон играл уште и за Орландо Меџик, Детроит Пистонс, Чикаго Булс и Кливленд Кавалирс.
Тој ја има освоено наградата за НБА Одбранбен играч на годината четири пати, што е рекорд кој го дели со Дикембе Мутомбо. Во девет сезони со Пистонс (2000-2006, 2009-2012), Валас одиграл две НБА финалиња (во 2004 и 2005) и го освоил НБА првенството со Пистонс во 2004 година. Исто така, четири пати бил учесник на НБА Ол-стар натпеварот.
Во 2016 година Детроит Пистонс го повлекле од употреба неговиот дрес со број 3.
Општи податоци
Регуларна сезона
Плејоф
IC 869
IC 869 — планетарна маглина во соѕвездието Олтар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 869 се споменува и како PK 345-8.1, ESO 279-PN7, CS=11.1.
Откривање
Објектот е откриен во 1894 година од страна на Вилијамина Патон Стивенс Флеминг.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 869 е од видот PN. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 12,1 mag. IC 869 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,17'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 45 м 35,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 5' 19".
Други поделби
Проучување на IC 869 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката .Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 408.
Романски машки лицеј во Битола
Романскиот машки лицеј во Битола бил изграден во 1880 година и започнал да работи во еден мал објект со само еден клас од 6 ученици. До 1887 година бил комплетиран со 7 класови и 90 ученици. Веројатно тогаш и се преместиле во новиот и поголем објект. Образованието во лицејот било четирикласно и седумкласно. Средствата за финансиското одржување на училиштето биле обезбедувани од страна на Романија, од министерството за надворешни работи.
Суверена држава
Историја
Од крајот на 19 век, скоро целиот свет е поделен на делови (земји) со повеќе или помалку дефинирани граници доделени на различни држави. Претходно, прилично големи парцели биле или непотребни или напуштени, или населени од номадски народи кои не биле организирани во држави. Сепак, дури и во современите држави, постојат големи оддалечени области кои не се населени со луѓе, како што се тропските шуми на Амазон, тие се ненаселени или населени исклучиво или главно од домородни луѓе (а некои од нив сè уште не се во постојан контакт). Исто така, постојат држави кои немаат де факто контрола врз целата своја територија или таму каде што контролата е оспорена.
Во моментов, меѓународната заедница вклучува повеќе од 200 суверени држави, од кои повеќето се претставени во Обединетите нации. Овие држави постојат во систем на меѓународни односи, каде што секоја држава ги зема предвид политиките на другите држави правејќи свои пресметки. Од оваа гледна точка, државите се интегрирани во меѓународниот систем на специјална внатрешна и надворешна безбедност и легитимирање на дилемата. Неодамна, концептот на меѓународната заедница е формиран да се однесува на група на држави кои имаат воспоставено правила, процедури и институции за спроведување на односите. Така, поставена е основата на меѓународното право, дипломатијата помеѓу официјално признатите суверени држави, нивните организации и формалните режими.
Вестфалиски суверенитет
Суверенитетот на Вестфалија е концепт на суверенитет на национална држава заснован на територијалност и отсуство на улога за надворешните агенти во домашните структури. Тоа е меѓународен систем на држави, мултинационални корпорации и организации кои започнаа со Вестфалскиот мир во 1648 година.
Суверенитетот е термин кој често се злоупотребува. До 19 век, радикализираниот концепт на „стандард на цивилизацијата“ беше рутински распореден за да се утврди дека одредени луѓе во светот се „нецивилизирани“ и немаат организирани општества. Таа позиција се рефлектираше и конституираше во идејата дека нивниот „суверенитет“ или целосно недостасува или барем има инфериорен карактер кога ќе се спореди со оној на „цивилизираниот“ народ “. Ласа Опенхајм рече: „Не постои можеби никаква концепција чиешто значење е поконтроверзно од тоа на суверенитетот. Неоспорен факт е дека оваа концепција, од моментот кога е воведена во политичката наука до денес, никогаш немала значење, за кое било универзално договорено “. Според мислењето на Х.В. Еват од Високиот суд во Австралија, „суверенитетот не е ниту прашање на факт, ниту прашање на закон, туку прашање што воопшто не се појавува“.
Суверенитетот доби поинакво значење со развојот на принципот на самоопределување и забраната против заканата или употребата на сила како jus cogens норми на современото меѓународно право. Повелбата на Обединетите нации, Нацрт-декларацијата за правата и должностите на државите и повелбите на регионалните меѓународни организации изразуваат став дека сите држави се правно еднакви и ги уживаат истите права и должности засновани врз самиот факт на нивното постоење како лица под меѓународни закон. Правото на нациите да го одредуваат сопствениот политички статус и да користат постојан суверенитет во рамките на нивните територијални јурисдикции е широко признато.
Во политичката наука, суверенитетот обично се дефинира како најсуштински атрибут на државата во форма на нејзино целосно самостојно задоволување во рамките на одредена територија, тоа е нејзината надмоќ во внатрешната политика и независноста во надворешната.
Наречен според Договорот од Вестфалија од 1648 година, Вестфалскиот систем на државен суверенитет, кој според Брајан Тарнер е „направена повеќе или помалку јасна поделба меѓу религијата и државата и им го призна правото на кнезовите да ја признаат државата“, т.е. да се утврди верската припадност на нивните кралства врз прагматичниот принцип на cuius regio eius religio   “.
Пред 1900 година суверените држави уживаа апсолутен имунитет од судскиот процес, произлезен од концептите на суверенитет и вестфалската еднаквост на државите. Првите артикулирани од ан Бодин, овластувањата на државата се сметаат за супрема потенција во територијалните граници. Врз основа на ова, јуриспруденцијата се разви по линија на давање имунитет од гонење на странски држави во домашните судови. Во размената Шунер v. М'Фадон, главен судија Johnон Маршал од Врховниот суд на Соединетите држави напиша дека „совршената еднаквост и апсолутната независност на суверените држави“ создаде класа случаи каде „се разбира дека секој суверен се откажува од вежбање на дел од тој комплетен ексклузивен територијален јурисдикција, за која е наведено дека е атрибут на секоја нација “.
Признавање
State recognition signifies the decision of a sovereign state to treat another entity as also being a sovereign state. Recognition can be either expressed or implied and is usually retroactive in its effects. It does not necessarily signify a desire to establish or maintain diplomatic relations.
Ниту една дефиниција не е обврзувачка за сите членови на заедницата на нации за критериумите за државност. Во реалната пракса, критериумите се главно политички, а не правни. ЛЦ Грин го наведе признавањето на неродените полски и чехословачки држави во Првата светска војна и објасни дека „бидејќи признавањето на државноста е прашање на дискреција, отворено е на секоја постоечка држава да прифати како држава кој било субјект што го посакува, без оглед на постоење на територија или на воспоставена влада “.
Во меѓународното право, сепак, постојат неколку теории за тоа кога една држава треба да се признае како суверена.
Конститутивна теорија
Конститутивната теорија на државност ја дефинира државата како личност на меѓународното право ако и само ако е признаена како суверена од барем една друга држава. Оваа теорија на препознавање е развиена во 19 век. Под него, една држава беше суверена ако друга суверена држава го признаеше како такво. Поради ова, новите држави не можеа веднаш да станат дел од меѓународната заедница или да бидат обврзани со меѓународното право, а признаените нации не мораа да го почитуваат меѓународното право во работењето со нив. Во 1815 година, на Конгресот во Виена, Завршниот акт призна само 39 суверени држави во европскиот дипломатски систем, и како резултат на тоа, беше цврсто утврдено дека во иднина новите држави ќе мора да бидат признати од други држави, а тоа значеше во пракса признавање од една или повеќе од големите сили.
Една од најголемите критики на овој закон е конфузијата предизвикана кога некои држави признаваат нов ентитет, но други држави не. Херш Лаутерпахт, еден од главните поборници на теоријата, посочи дека една држава мора да даде признание како можно решение. Сепак, една држава може да користи какви било критериуми кога проценува дали тие треба да дадат признание и немаат обврска да ги користат таквите критериуми. Многу држави можат да признаат друга држава само ако тоа е во нивна корист.
Декларативна теорија
By contrast, the declarative theory of statehood defines a state as a person in international law if it meets the following criteria: 1) a defined territory; 2) a permanent population; 3) a government and 4) a capacity to enter into relations with other states. According to declarative theory, an entity's statehood is independent of its recognition by other states, as long as the sovereignty was not gained by military force. The declarative model was most famously expressed in the 1933 Montevideo Convention.
„Територијата“ во контекст на меѓународното право се состои од копнена територија, внатрешни води, територијално море и воздушен простор над територијата. Не постои услов за строго ограничени граници или минимална големина на земјиштето, но вештачките инсталации и непогодните територии не можат да се сметаат за територии доволни за државност. Терминот „трајно население“ ја дефинира заедницата што има намера трајно да ја населува територијата и е способна да ја поддржи надградбата на државата, иако не постои услов за минимално население. Владата мора да биде способна да спроведува делотворна контрола врз територијата и населението (барање познато во правната теорија како „тест за делотворна контрола“) и да гарантира заштита на основните човекови права со правни методи и политики. „Капацитетот за влегување во односи со други држави“ го одразува степенот на независност на ентитетот.
Слично мислење за „условите под кои субјектот претставува држава“ е изразено во Мислењата на Европската економска заедница на Арбитражниот комитет во Бадинтер, според кои државата е дефинирана со тоа што има територија, население, влада и капацитет за влез во односи со други држави.
Државно признавање
Државната практика во врска со признавањето на државите обично паѓа некаде помеѓу декларативните и конститутивните пристапи. Меѓународното право не бара држава да признава други држави. Признавањето честопати се задржува кога новата држава се смета за нелегитимна или се случила со кршење на меѓународното право. Скоро универзално непризнавање од меѓународната заедница на Родезија и Северен Кипар се добри примери за тоа, првиот беше признаен само од Јужна Африка, а вториот беше признаен од Турција. Во случајот на Родезија, признавањето беше широко задржано кога белото малцинство ја презеде власта и се обиде да формира држава по линија на Апартхејд Јужна Африка, потег што Советот за безбедност на Обединетите нации го опиша како создавање на „нелегален режим на расистичко малцинство“. Во случајот на Северен Кипар, признанието беше задржано од државата создадена во Северен Кипар. Меѓународното право не содржи забрана за прогласување независност а признавањето на една земја е политичко прашање. Како резултат, кипарските Турци добија „статус на набудувач“ во Парламентарното собрание на Советот на Европа, а нивните претставници се избрани во Собранието на Северен Кипар; и Северен Кипар стана член набverудувач на Организацијата за исламска соработка и Организацијата за економска соработка.
Де факто и де јуре држави
Повеќето суверени држави се и де јуре и де факто (т.е. постојат и во правото и во реалноста). Сепак, државите што се само де јури држави понекогаш се признаваат како легитимна влада на територија над која немаат вистинска контрола. На пример, за време на Втората светска војна, владите во егзил на повеќе држави продолжија да уживаат во дипломатски односи со сојузниците, без оглед на тоа што нивните земји беа под окупација на силите на Оската. ПЛО и палестинските власти тврдат дека Државата Палестина е суверена држава, тврдење кое е признаено од повеќето држави, иако поголемиот дел од територијата за која тврди дека е под де факто контрола на Израел. Другите субјекти може да имаат де факто контрола врз некоја територија, но немаат меѓународно признавање; овие може да се сметаат од меѓународната заедница дека се само де факто држави. Тие се сметаат за де јуре држави само според нивниот сопствен закон и од држави што ги признаваат. На пример, Сомалиленд најчесто се смета за таква држава. За список на субјекти кои сакаат да бидат универзално признати како суверени држави, но немаат целосно светско дипломатско признавање, видете го списокот на држави со ограничено признавање.
Односот меѓу држава и влада
Иако термините „држава“ и „влада“ често се користат наизменично, меѓународното право прави разлика помеѓу нефизичката држава и нејзината влада; и всушност, концептот на „ влада во егзил “ е предодреден на таа разлика. Државите не се физички правни субјекти, а не организации од каков било вид. Меѓутоа, вообичаено, само владата на една држава може да ја обврзува или обврзува државата, на пример со договор.
Истребување на државата
Општо земено, државите се трајни субјекти, иако може да се изгаснат, или преку доброволни средства или од надворешни сили, како што е военото освојување. Насилната државна аболиција практично престана од крајот на Втората светска војна. Бидејќи државите не се физички правни лица, се тврди дека нивното истребување не може да се должи само на физичката сила. Наместо тоа, физичките активности на војската мора да бидат поврзани со правилни социјални или судски активности со цел да се укине држава.
Трендови во бројот на држави
Од крајот на Втората светска војна, бројот на суверени држави во меѓународниот систем е зголемен. Некои истражувања сугерираат дека постоењето на меѓународни и регионални организации, поголема достапност на економска помош и поголемо прифаќање на нормата на самоопределување ја зголемиле желбата на политичките единици да се одделат и истите може да бидат заслужни за зголемувањето на бројот на држави во меѓународниот систем. Економистот од Харвард, Алберто Алесина, и економистот од Тафтс, Енрико Сполаоре, во нивната книга „Големината на народите“ тврдат дека зголемувањето на бројот на држави може делумно да се припише на помирниот свет, поголемата слободна трговија и меѓународната економска интеграција, демократизација и присуство на меѓународни организации кои ги координираат политичките и економските политики.
Алберт Наѓ
Алберт Наѓ (Земун, 29 октомври 1974) бил поранешен српски фудбалер. Настапувал како играч. Од 2017 година работи како фудбалски тренер, а моментално се наоѓа на клупата на Телеоптик.
За белградски Партизан играл во два наврати, и тоа првиот пат 1992 до 1996 година, и по втор пат кога се вратил во својот матичен клуб во 2002 година. Веќе во 2003 година заедно со црно-белиот тим обезбедил пласман во Лигата на шампионите. Тој одиграл вкупно 406 натпревари во „црно-белиот“ дрес и притоа постигнал 33 гола. Со екипата на Партизан освоил пет шампионски титули и еден трофеј во Купот на Југославија.
Покрај за екипата на Партизан настапувал и за составот на Чукарички во Србија, а во странство играл за шпанските клубови Реал Бетис (1996-1998), Овиедо (1998-2002) и Елче (2001), како и за рускиот тим на Ростов (2007).
Одиграл 45 натпревари за СРЈ (СР Југослвија) / СЦГ(Србија и Црна Гора) во државна репрезентација и притоа постигнал три гола. Со репрезентацијата настапувал на Европското првенство во 2000 година во Белгија и Холандија, како и на Светското првенство во 2006 година во Германија.
Партизан
Како роден во Земун, Наѓ започнал да игра фудбал во составот на Телеоптик Во екипата на Партизан пристигнал како многу млад (категорија на петлиња) во 1988 година. Ги поминал сите селекции во младинското училиште на клубот, а од 1992 година започнал да настапува во првиот тим. Во својот прв претстој во дресот на Партизан освоил три шампионски титули (1993, 1994 и 1996) и Купот (1994). На 19-годишна возраст, тој станал најмладиот капитен во историјата на екипата на Партизан (подоцна бил престигнат од Јоветиќ и од Нинковиќ). Од 1992 до 1996 година, Наѓ одиграл вкупно 111 натпревари за црно-белиот дрес и постигнал 8 гола додека тренер бил Љубиша Тумбаковиќ.
Шпанија
Во месец јули 1999 година, клубот на Овиедо го откупил договорот на Наѓ од екипата на Бетис. Откако го загубил местото во тимот на Овиедо, Наѓ заминал на како позајмен играч во второлигашот Елче, со кого се борел на последниот натпревар за опстанок во Сегунда дивизион. По истекот на времето како позајмен играч, тој се вратил во составот на Овиедо, кој во меѓувреме испаднал од Примера дивизијата, па Наѓ во овој клуб во сезоната 2001/02 играл во Сегунда дивизијата. Во месец август 2002 година, Наѓ го напуштил тимот на Овиедо откако клубот потпаднал во финансиски тешкотии.
Враќање во Партизан
Наѓ за двата престоја во Партизан, сметајќи ги официјалните и пријателските натпревари, одиграл вкупно 406 натпревари во „црно-белиот“ дрес и постигнал 33 гола.
Ростов и Чукарички
Во месец јануари 2008 година, Алберт Наѓ се вратил во српскиот фудбал и потпишал договор со суперлигашот екипата на Чукарички. За сезоната и половина која ја минал во Чукарички, Наѓ одиграл 33 натпревари во Супер лигата. Последниот натпревар во кариерата го одиграл на 30 мај 2009 година, во последното коло од првенството 2008/09, кога екипата на Партизан гостувала кај Чукарички на Баново Брдо. Тогашните соиграчи од Чукарички му подготвиле оригинален подарок за да се прости од активниот фудбал. Имено, тие донеле пензионерско столче до центарот на игралиштето, и го турнале Наѓ во него, а потоа го покриле со ќебе кое го симболизирало негово пензионирање.
Репрезентација
Својот прв натпревар за сениорската репрезентација на СР Југославија го имал на 23 декември 1994 година, на пријателскиот натпревар против репрезентацијата на Бразил, кој се одиграл на стадионот Олимпико Монументал во градот Порто Алегре. На неговиот втор натпревар, кој се одиграл на 31 јануари 1995 година, против селекцијата на Хонгконг, тој го постигнал својот прв гол во националниот дрес.
Наѓ со одлука на селекторот Слободан Сантрач не отпатувал на Светското првенство 1998 година во Франција, иако ги одиграл речиси сите натпревари во квалификациите, на позицијата лев бек. Две години подоцна, со новиот селектор Вујадин Бошков, Наѓ се нашол на списокот на играчи за ЕП 2000 година во Белгија и Холандија. На тоа првенство тој настапил на два натпревари од групната фаза, првиот во нерешениот натпревар против составот на Словенија (3:3) и вториот натпревар во победата над репрезентацијата на Норвешка (1:0).
По четиригодишна пауза, Наѓ повторно настапил за државната репрезентација дури во април 2004 година кога тренер на репрезентацијата бил Илија Петковиќ. Тој ги одиграл сите 90 минути од пријателскиот натпревар со составот на Северна Ирска (1:1). Настапил и на два натпревари во успешните квалификации за Светското првенство во 2006 година во Германија. Тоа биле во победите против репрезентациите на Литванија (0:2) на гостински терен и против Босна и Херцеговина (1:0) на домашен терен во Белград.
По крајот на играчката кариера
Алберт Наѓ станал член на Управниот одбор на ФК Партизан во 2009 година, каде што ја добил улогата на координатор на спортските селекции на клубот. Како координатор ја извршувал и должноста спортски директор во сезоната 2010/11 кога Партизан по втор пат се квалификувал во групната фаза од Лигата на шампионите на УЕФА.
За спортски директор на ФК Партизан Наѓ бил именуван со одлука на УО од 29.05.2013 година. На таа функција бил точно една година кога ја напуштил по истекот на неговиот договор.
Во месец јануари 2017 година станал спортски директор на клубот од српската лига, екипата на Раковица, а истата година бил назначен за тренер на овој клуб, што е негов прв тренерски ангажман во кариерата. Во месец август 2019 година започнал да работи како помошник на тренерот Саво Милошевиќ во првиот тим на Партизан, а на 31 октомври 2019 година ја презел филијалата на екипата на Партизан, тимот на Телеоптик.
Консу
Консу (Конс, Коншу, Кенсу, Консу) е древно египетско божество. Консу значи „скитник“, а божеството патува по ноќното небо, односно скита, како и неговиот татко во текот на дент. Го викале и „градител“, „бранител“ и „водач на патот“.
Консу е син на Амон и Мут. Бог е на Месечината, и еден од заштитниците на Теба, каде е почитуван заедно со своите родители. На главата има диск на Месечината, односно на полната месечина. Ги штити децата и дава плодност, како и Мин, има сокол на главата, па заради тоа наликува на Хор. Понекогаш е прикажан како Птах, со бич и стап, заштитник на фараоните.
Дикхоф
Дикхоф (Diekhof) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
793
793 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 793 година од новата ера, 793. од првиот милениум, 93. од VIII век и четвртта од 790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6301 и 6302 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5543 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4553 и 4554 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1546.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 793 година се протега во 3429 и 3430, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3489 и 3490 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1336. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 176 и 177 исламска година.
Дионис
Дионис (старогрчки: Διώνυσος или Διόνυσος) — бог на билките, грозјето, виното и на екстаза, на ритуалниот (обреден) занес, природните мени, раѓањето и смртта и религиозната екстаза во старогрчката митологија. Дионис бил син на Зевс и на тебанската принцеза Семела. Тој бил нарекуван „рикач“ и „биволорогиот бог“ и често бил претставуван како бик со голема плодност и сила. Исто така, еден од неговите прекари бил Морих (грчки: Μορύσσω). Во таа смисла, на Сицилија, кога сака да се каже дека некој е глупав, се вели дека е поглупав од Морих. Тој бил популарен во старогрчката митологија и религија, особено како божество кое се славело во рамките на секојдневниот живот, и се смета дека бил вклучен меѓу дванаесетте олимпијци. Дионис бил последниот бог прифатен во планината Олимп, а исто така, тој бил најмладиот бог и единствениот со смртна мајка. Неговите фестивали биле движечката сила зад развојот на грчкиот театар.
Раѓањето и младоста
Постојат повеќе верзии за мајката на Дионис: според едни, тоа била Деметра или Ија, според други - Дијана, според трети - Персефона, која Зевс ја оплодил претворајќи се во змија, но според некои верувања Дионис го родила Лета. Приказната најчесто оди вака: претворен во смртник, Зевс тајно водел љубов со Семела (Месечина), ќерката на кралот Кадмo од Теба. Но, Хера, исто така, се претворила во смртничка, како сосетка на девојката, и кога таа била веќе била во шестиот месец од бременоста, да побара од љубовникот да се појави во вистинскиот лик, за да се увери дека не е чудовиште. Зевс ја одбил молбата и Семела му забранила пристап во својата постела. Тогаш, тој се претворил во молња и налутен ја изгорел. Но, Хермес го спасил шестмесечниот плод така што го пришил на слабината на Зевс, каде плодот дораснал до девет месеци. Поради тоа, Дионис го нарекуваат и двапати роден или „дете на двојна врата“. Ова толкување жестоко го исмеал познатиот сатиричар Лукијан во своето дело „Разговорите на боговите“. Хера, која била бесна поради неверството на Зевс, се здружила со титаните да го убијат малечкиот Дионис. Меѓутоа, по неговото убиство, Дионис бил вратен во живот. Токму оваа симболика го поврзува богот Дионис со раѓањето и смртта и природните мени. Потоа Зевс им го дал малечкиот Дионис на чување на шумските нимфи. Кога го изгледале, Зевс ги наградил со тоа што ги возвишил како ѕвезди.
Култот кон Дионис
Култот кон Дионис потекнува од култот кон фригиското божество Сабазиј, така што Сабазиј е прекар на Дионис. Имено, култот кон Сабазиј се славел ноќе и бил придружен со развратни обреди, а подоцна овој култ се споил со оној на Дионис. Најраните култни слики на Дионис го покажуваат како зрел маж, со брада и добро облечен. Подоцнежните слики го покажуваат како голобрад, сензуален, гол или полугол, млад и андрогин, додека литературата го опишува како нежен и женствен. Дионис е претставен од градските религии како заштитник на оние кои не припаѓаат на конвенционалното општество и на тој начин го симболизира сето она што е хаотично, опасно и неочекувано, сè што бега од човечкиот разум и што може да се припише само на непредвидливоста на боговите. Жените кои го славеле култот на Дионис се познати како баханаткини. Облечени во долги фустани, со наметки од срнечка кожа и со расплетени коси, тие трчале низ шумата, фаќале срни, ги распарчувале и го јаделе нивното месо.
Во древниот Рим, Дионис бил познат под името Бакх или Либер. Тој, исто така, бил наречен Eleutherios („Ослободителот“), поради тоа што се сметало дека неговите вино, музика и танц ги ослободувале неговите следбеници од стравот и грижата.
Земјоделство во Азербејџан
Земјоделството во Азербејџан — игра важна улога во економскиот развој на земјата. Примарните култури во Азербејџан се одгледување или производство на грозје, памук, тутун, агруми и зеленчук. Првите три култури сочинуваат повеќе од половина од вкупното производство, а последните две заедно сочинуваат дополнителни 30%. Сточарството, млечните производи, виното и алкохолните пијалаци се исто така важни земјоделски производи.
Историја
Во раните 1990-ти години, земјоделскиот сектор на Азербејџан барал значително реструктуирање, со цел да го оствари својот огромен потенцијал. Цените за земјоделски производи не се зголемиле толку брзо колку и трошоците за инпути; системот за колективно одгледување од советската ера ја обесхрабрила приватната иницијатива; опремата воопшто и системот за наводнување, особено биле застарени; модерната технологија не била широко воведена; и администрацијата на земјоделски програми била неефикасна.
Повеќето обработливо земјиште на Азербејџан, чиј вкупен износ бил над 1 милион хектари, се наводнува со повеќе од 40.000 километри канали и цевководи. Различната клима овозможува одгледување на широк спектар на култури, кои се движат од праски до бадеми и од ориз до памук. Во раните 1990-ти години, земјоделското производство зазимало околу 30 до 40% од нето материјалниот производ на Азербејџан, додека директно вработувал околу една третина од работната сила и обезбедувал егзистенција за околу половина од населението во земјата. Во раните повоени децении, главните култури во Азербејџан биле памук и тутун, но во 1970-тите години грозјето станало најпродуктивна култура. Кампањата за борба против алкохолот од страна на Москва во средината на 1980-тите придонела за нагло намалување на производството на грозје во доцните 1980-ти. Во 1991 грозјето опфаќало над 20% од земјоделското производство, проследено од памукот.
Производството на речиси сите култури се намалило во раните 1990-ти. Во 1990 година штрајковите на работните места и антисоветските демонстрации придонеле за намалување на земјоделското производство. Конфликтот во Нагорно Карабах, местото на околу една третина од земјоделските површини во Азербејџан, значително го намалило земјоделското производство почнувајќи од 1989 година. Во 1992 година придонесот на земјоделството во НМП се намалил за 22%. Ова главно се должело на студеното време, кое ги намалило производството на памукн и грозје и продолжувањето на конфликтот во Нагорно-Карабах. Конфликтот предизвикан од блокадата на Нахичеванската автономна република, исто така придонел за пад на земјоделството.
Околу 1.200 државни и кооперативни фарми работат во Азербејџан, со малку фактичка разлика помеѓу правата и привилегиите на државните и кооперативните стопанства. Малите приватни градини, кои сочинуваат само мал дел од вкупното обработливо земјиште, придонесуваат до 20% од земјоделското производство и повеќе од половина од сточарското производство.
Министерството за земјоделство на Азербејџан ги води центрите за набавки распоредени низ целата земја за владино купување на најголемиот дел од тутунот, памукот, чајот, свилата и грозјето што се произведуваат. Министерството за производство на житарици и леб работи слични операции кои купуваат голем дел од производството на житарици. Останатите култури се продаваат во приватниот сектор.
Работни практики
== Производствена статистика за 2015-2016 ==
Вкупната вредност на земјоделските производи со општи цени била проценета на 3290,4 милиони манати во периодот јануари-јули 2016 година. Производството во јануари-јули во земјоделската индустрија изнесувало 51% и 49%, во однос на сточарската индустрија и растителната индустрија, соодветно.
Производството од сточарството и растителното производство се зголемило во однос на истиот период од претходната година. Сепак, вкупното производство од земјоделска индустрија е намалено за 6,3% во однос на претходната година.
1628,9 илјади хектари или 2,7% повеќе во однос на претходната година се случило на 1 август.
Одгледување напролетни растенија, 1000 ha:
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Разловци
'''Основно училиште „Св. Климент Охридски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски“ - Разловци; скратено: ПООУ „Св. Климент Охридски“''') — подрачно основно училиште во селото Разловци, составен дел на истоименото училиште од градот Делчево.
Земјоделство во Азербејџан
Пазар на земјоделски производи
Земјоделските производи со вредност од 204,7 милиони американски долари биле извезени помеѓу јануари и јули 2016 година. Извозот на земјоделски производи е зголемен за 29,7% во споредба со претходната година.
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Разловци
Училиштето е именувано по македонскиот светец и просветител Свети Климент Охридски.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Разловци.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Хефест
Хефест (старогрчки: Ἡφαιστος ) бил бог на ковачката вештина во старогрчката митологија. Негови родители се Зевс и Хера. Според еден мит Хефест кога се родил бил многу грд и поради тоа Хера го фрлила во морето, но го спасиле Тетида и Еуринома. Негова жена е преубавата Афродита, како награда од Зевс.
Особености
Тој бил исклучително вешт во изработка на убави работи. Кога по девет гдини од неговото раѓање Хера ја сретнала Теида која имала прекрасен брош, дознала колку бил вешт отфрлениот син, таа вднаш го вратила на Олимп. Толку се зближил со мајка си, што му префрлил на Зевс поради тоа што ја имал заковано Хера на небото. Но,поради лутината на Зевс уште еднаш бил фрлен од Олимп, од кој паѓал цел ден, за да падне на земјата, на островот Лемно. Едвај преживеал, но подоцна му било простено и можел да се врати на Олимп. Тој бил грд, бил намќор, но многу силен и умешен со рацете. Неговата умешност била толку голема што еднаш создал механички жени кои му помагале во работилницата, а дури умееле и да говорат. Тој направил троножни столици од злато, кои самите се движеле и оделе до место каде што боговите се состанувале и се враќале во ковачницата.
Кастелветере ин Вал Фортоне
Кастелветере ин Вал Фортоне — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Список на државни водачи во 792 година
Ова е список на државни водачи во 92 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Ники Лауда
Андреас Николас „Ники“ Лауда (22 февруари 1949, Виена, Австрија — 20 мај 2019, Цирих, Швајцарија) — поранешен возач, трикратен светски првак на Формула 1. Освен со формула 1, тој се занимавал и со претприемништво, а бил и пилот.
Во трките на формула 1 учествувал од 1971 до 1985 година. Освоил три шампионски титули: 1975, 1977 и 1984 година. Повeќе шампионски титули од него имаат единствено Михаел Шумахер, Хуан Мануел Фанчо, Себастијан Фетел, Луис Хамилтон и Алан Прост.
Нојкирхен (Источен Холштајн)
Нојкирхен (Neukirchen) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Долген ам Зе
Долген ам Зе (Dolgen am See) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ранченци
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во селото Ранченци.
Местоположба
Црквата е сместена во крајниот источен дел од селото.
Историја
Црквата е изградена во XIX век. Иконите се изработени во истиот период, но не е познато кој е нивниот автор. Непознато е и од кој архијереј е осветена.
Архитектура
Градбата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната стана. Кон западната и јужната стана е доградена отворена припрата, а кон северната страна е дограден понизок помошен објект. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна, а храмот има и спореден влез на јужната страна. Над главниот влез има ниша со фреска на Свети Георги. Од левата страна пред главниот влез, припратата е преградена и во тој дел има молитвен простор. Непосредно пред главниот влез на црквата, на кровот од припратата е закачено ѕвоно. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Во дворот на црквата се сместени селските гробишта.
Бранко Прља
Бранко Прља, познат и под псевдонимите Берт Стајн и Исак Сима (Branko Prlja; ) — македонски писател, новинар и графички дизајнер, основач на првиот литературен електронски конкурс во Македонија „Електролит“ и основач на креативниот колектив „Капка“, на порталот „Арно.мк“ (заедно со Владимир Карер), како и на првиот агрегатор на вести од науката во Македонија „Science.mk“. Во македонската книжевност има воведено неколку жанрови, како: измислени вести, образовна проза и дистопија. Пишува и под псевдонимот Берт Стајн и се занимава со графички дизајн. Активно работи на полето на реупотреба и екологија на друштвените медиуми со групите како Дај, не фрлај и „Кеса, не благодарам. Торба си носам“.
Животопис
Бранко Прља е роден во Сараево во 1977 година, а од 1990 година живее и работи во Скопје. Завршил во гимназијата „Јосип Броз Тито,“ во Скопје и дипломирал на факултетот за „Арт и дизајн“ на ЕУРМ, отсек Графички дизајн во Скопје. Неговата прва книга „За секого по нешто, за некого ништо“ беше објавена во 2003, а оттогаш активно објавува во различни прозни жанрови.
Во 2005 година го основал креативниот колектив КАПКА (Креативен активизам преку пародија, критика и алегорија) и се здружува со повеќе уметници, како Владимир Лукаш, Олгица Димитровска, Владимир Димчев, Никола Пчински, Александра Кардалевска, Нада Прља и други. Заедно имаат организирано изложби, работилници и перформанси, а под името Капка, Бранко има издадено повеќе изданија, како на пример неговите весници со измислени вести „Вести во земјата на чудата“.
Во 2006 година го создал првиот електронски конкурс за литература во Македонија, кој под покровителство на Темплум и Никола Гелевски конкурсот се одвивал две години, при што расказите на наградените автори биле собрани во две годишни книги. На овој конкурс се јавиле повеќе автори кои подоцна во следните десетина години се афирмирале на македонската книжевна сцена и освоиле повеќе награди.
Творештво
Бранко Прља е автор на повеќе од 30 дела во различни жанрови, а покрај вистинското име, ги користи и псевдонимите Берт Стајн и Исак Сима. Делата ги дели во повеќе циклуси, а најчесто станува збор за трилогии заокружени со една збирка или со дополнително четврто дело. Извадоци од делата може да се прочитаат на мрежното место Капка и на порталот и Арно.мк.
Многу куси раскази
Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Стина Лундберг Дабровски
Стина Лундберг Дабровски (родена на 3 декември 1950 година) е шведски новинар, телевизиски водител, продуцент, писател и професор по телевизиска продукција. Таа интервјуирала многу меѓународни лидери, политичари и познати личности. Таа е дел од шведската телевизија од 1982 година, кога започнала како ко-водител на естрадното шоу Nöjesmaskinen, заедно со Свен Меландер. Нејзините интервјуа и програми со Маргарет Тачер, Нелсон Мандела, Хилари Клинтон, Јасер Арафат, кралот Абдула од Јордан, Мадона, Клинт Иствуд и Том Хенкс ги гледале милиони гледачи во Скандинавија и Европа.
Кариера
Стина Лундберг Дабровски го започнала своето образование во 1973 година на Journalisthögskolan (Одделот за новинарство, медиуми и комуникација на Универзитетот во Стокхолм). Таа присуствувала на радио одделот на Шведскиот институт за драмска уметност од 1979 до 1981 година. За време на студиите, таа работела како хонорарен известувач за шведски медиуми како што се радио програмата Дагенс Еко и дневниот весник Афтонбладет.
Во 1982 година Дабровски станала ко-водител на популарната естрада Nöjesmaskinen на Шведската национална телевизија. Нејзин ко-домаќин бил шведската славна личност Свен Меландер. Помеѓу 1985 и 1986 година Дабровски била водител на телевизиските програми Магасинет и 20:00 часот. Таа, исто така, водела програми за шведските ТВ4 и ТВ3. Таа има продуцирано многу свои програми преку нејзината компанија, Stina Lundberg Produktion, како и продуцирана од ТВ Дабровски, во сопственост на нејзиниот сопруг и колега новинарот Кјел Дабровски.
Подоцна таа се занимавала со прашањето за возрасна дискриминација на жените во телевизиската гранка.
Интервјуа и документарни филмови
Дабровски го обиколила светот, интервјуирајќи ги Моамер ел-Гадафи, Јасер Арафат, Хилари Клинтон, Маргарет Тачер, Далај Лама, Нелсон Мандела, Диего Марадона, Беназир Буто и Арнолд Шварценегер. Таа исто така интервјуирала забавувачи и културни личности како Мадона, Леонард Коен, Доли Партон и Норман Мејлер. Дабровски продуцирала и била домаќин на многу документарни филмови и репортажи. Неколку биле контроверзни, како што е длабинскиот поглед на семејството кои се членови на Кју Клукс Кланот во САД. Снимила документарни филмови за Куба и Колумбија, како и уникатно интервју со подкомандантот Маркос и програма за запатистичките герилци во Мексико. Таа водела неколку политички дебати во Шведска за време на изборните години и била домаќин на програми за актуелни настани, како што е Debatt на телевизијата Sveriges (2008).
Скокот Стина
Дабровски е позната по нејзиниот заштитен знак во кој гостите скокаат на крајот од секоја програма. Скокот е замрзнат во воздухот и се прикажува со крајните кредити по секое интервју. Многу гости, меѓу кои и Далај Лама, скокнаа за Стина. Маргарет Тачер, Беназир Буто и Нелсон Мандела беа единствените гости кои го одбија скокот.
Награди
Низ годините на Дабровски и биле доделени врвни шведски новинарски признанија. Во 1991 година ја добила Stora Journalistpriset (Големата награда за новинарство) и била прогласена за „највлијателна новинарка“ и „најпопуларна ТВ личност“ од неколку од најголемите шведски весници. Во 2005 година, шведската ТВ програма Folktoppen ја анкетирала шведската јавност и Дабровски била избрана за „најдобар ТВ водител на сите времиња“.
Автор и професор
Книгата на Стина Лундберг Дабровски Stinas Möten е објавена во 2006 година. Содржи лични присетувања и приказни од зад сцената од некои од нејзините најнезаборавни интервјуа како Нелсон Мандела и гувернерот Арнолд Шварценегер. Нејзината прва книга, Dabrowski möter sju kvinnor, била објавена во 1993 година.
Во 2008 година станала професорка по телевизиска продукција на Универзитетскиот колеџ за филм, радио, телевизија и театар во Стокхолм.
Вакцина
Вакцина или цепиво — биолошки препарат кој го зголемува имунитетот кон некоја болест.
Онеспособени вакцини
Вакцини добиени од цели микроорганизми кои се онеспособени по хемиски, топлински или на друг начин. Овие вакцини не можат да ја повратат својата вирулентност, но обезбедуваат послаб имун одговор, поради што е потребно ревакцинирање. Во оваа група спаѓаат вакцината за детска парализа, беснило, колера, инфлуенца.
Атенуирани вакцини
Вакцини добиени од живи микроорганизми, кои се ослабени, најчесто со култивација во субоптимални услови (процес наречен атенуација) со што се намалува нивната способност да ја предизвикаат болеста. Несаканите ефекти се јавуваат кога ќе дојде до неконтролирано размножување на бактеријата од вакцината поради имунодефициенција.
Токсоид вакцини
Токсоид вакцините се добиени од онеспособени токсини од бактериите кои произведуваат токсини. Примери за вакви вакцини се вакцините за тетанус и дифтерија.
Вакцини со подединици
Овие вакцини се добиени од подединици на микроорганизмот кој ја предизвикува болеста, како што се специфични белковини и полисахариди.
Историја
Првата откриена вакцина е вакцината против големи сипаници од страна на Едвард Џенер во 1796 година. Втората генерација на вакцини била воведена во 1880-тите од страна на Луј Пастер, кој ги развил вакцините за птичја колера и антракс.
Космос-584
Космос-584 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 септември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-584 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 333 км, а најмалото на 204.
Арканзас
Арканзас е сојузна држава од САД. Се наоѓа во југоисточниот дел од земјата. На север граничи со Мисури, на запад со Оклахома, на југ со Луизијана и на исток со Тенеси и Мисисипи. Главен град е Литл Рок. Релјефот е претежно низински, а најголеми планински возвишенија се Вошито и Бостон.
IC 870
IC 870 — галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 870 се споменува и како NGC 6468, MCG 3-35-36, CGCG 112-57, NPM1G +17.0637, IRAS 17489+1713.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1888 година од страна на Луис Свифт.