cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сузана Розенберг
Сузана Розенберг (родена на 29 август 1957 година) — шведска пејачка на народна музика, тренер на вокали и наставничка на Академијата Сибелиус во Хелсинки и на Кралскиот музички колеџ, Стокхолм. Таа изведува традиционални народни техники како што се кулнинг, како и барокна, џез и современа уметничка музика. Таа е основач и пејачка со фолк групата Розенберг 7, октет од четворица вокалисти и четири гудачи.
Црвени Стени
Црвени Стени (Σπήλαιο Πετραλώνων = „Петралонска Пештера“) — пештера на полуостровот Халкидик во месноста Камени Гумна кај с. Теклели (Петралона), 35 км југоисточно од Солун, Егејска Македонија. Тука се откриени најастарите човечки останки во светот. Се работи за човечки череп четвриот леден период кој според одликите потекнува од времето меѓу хомо еректус и хомо сапиенс, со старост меѓу 500.000 до 100.000 години. Овој пронајдок на човек од Егејска Македонија е постар дури и од познатиот Неандерталец од Германија, чија старост се проценува на 30.000–100.000 години.
Со пронајдокот од Егејска Македонија се рушат и теориите за Неандерталецот како најстар предок на човекот, особено што и други пронајдоци од најново време покажале дека тој бил суштество сосем различно од човекот или некаков човечки предок.
Нова Англија
Нова Англија (New England) — област во Соединетите Американски Држави. Се состои од 6 сојузни држави: Мејн, Вермонт, Њу Хемпшир, Масачусетс, Конектикат и Род Ајленд. Најголемиот град како и економско-културно средиште е Бостон.
Кримински мост
Кримински мост (Γεφύρι του Κριμηνίου) — стар камен мост во Населичко, Егејска Македонија. Ја преминува реката Праморица на патот кој ги поврзува селата Кримин со Цотил.
Мостот има камена петсводна конструкција. Изграден е во 1802 г. со средства на попот Стерјо од Кримин со попадијата. Му се припишува на познатиот градител Калфа Вранга, но веродостојноста на овој податок е неутврдена бидејќи нему му се припишуваат голем број градби.
На 3 септември 1947 г. два лака се дигнати во воздух. Мостот е проширен и покриен со бетонски плочи широки 3,7 м, покриен со асфалт е и по него сообраќаат моторни возила.
Лумбини (зона)
Лумбини (लुम्बिनी अञ्चल) — една од четиринаесетте зони во Непал, наречена по месноста Лумбини — родно место на Гаутама Буда, основач на будизмот. Административен центар на зоната е градот Бутвал.
Окрузи
Зоната се дели на 6 окрузи:
Велики Цирник
Велики Цирник (словенечки: Veliki Cirnik; германски: Großzirnik) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Тиина Розенберг
Тиина Розенберг (7 јули 1958 година) е професор по студии за изведба на Универзитетот во Стокхолм. Розенберг претходно била професор по родови студии на Универзитетот Стокхолм и на Лундскиот универзитет, а таа е и поранешна ректорка на Универзитетот за уметности во Хелсинки. Таа често се појавува во улога на јавен интелектуалец во областите на културната политика, еднаквоста, демократијата и човековите права.
Чуприновка
Чуприновка (Чупринівка) е село во Украина, Липовечки реон, Виничка област.
Лаокоон
Лаокоон (старогрчки: Λαοκοων = „оној кој добро воочува) — лик од старогрчката митологија, свештеник и пророк во Троја, син на Антенор. Заедно со Касандра, тој ги предупредил Тројанците дека во коњот што го оставиле Грците на плажата се кријат грчки војници и дека треба да биде уништен.
Нинџа-желки (ТВ-серија од 2003)
Надворешни врски
ティーンエイジ・ミュータント・ニンジャ・タートルズ
Хуманитарнонаучен колеџ
Хуманитарнонаучен колеџ (liberal arts college) — американски вид на високошколска установа чија дејност е образување на додипломски студенти при областите на хуманитарните науки. Кога се вели „хуманитарни науки“ во оваа поврзаност не се мисли на седумте хуманитарни науки од стариот и средниот век. Ваквите установи се одликуваат со наставна програма која има за цел пренесување на општи спознанија и развивање на сеопфатни интелектуални способности, за разлика од наставни програми сосредоточени професионално, стручно, знаетски или техничко, коишто се нудат при специјализираните програми на други универзитети, како што се истражувачките универзитети (англсики: Research Universities), медицинските универзитети, народните универзитети, за-профит универзитетите, политехничките или техничките факултети, и др.
Иако првата програма во историјата е од Европа, овој вид на образование сега е најприсутно во Соединетите Држави, и најчесто поимот „хуманитарнонаучен колеџ“ се поврзува со тие установи. Најпознати такви колеџи се „Мали“ (Амхерст, Вилијамс, и Веслијан) или „Мала Бршленова Лига“ во Новоанглиската Област (САД).
Примери за колеџи на хуманитарнонаучните колеџи во други земји вклучува Бишопс и Маунт Алисон во Канада, Европскиот колеџ на хуманитарните науки во Германија, Рузвелтовата Академија  и Универзитетскиот Колеџи во Амстердам како и Утрехт во Холандија. Сепак, особено во Европа, образованието кои се пренесуваат во овие колеџи најчесто се среќава во гимназиите. Искуството со кое се стекнуваат студентите на хуманитарнонаучните колеџи во САД е т.н. американско искуство и обидите да се понуди нешто слично надвор од САД најчесто биле неуспешни.
Неколку основни одлики по кои се разликуваат колеџите на хуманитарнонаучните колеџи од пососредоточените установи од високото образование:
Космос-1821
Космос-1821 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Опашкари
Опашкари или дождалци — ред водоземци од умерените предели на Европа, Азија, Северна Америка, како и Мексико и во северна Африка. Имаат четири нозе и издолжено тело што продолжува во јасно изделена и цилиндрична опашка. Просечната должина се движи од 5 до 50 см. Во периодот на размножување, мажјакот положува еден вид торба исполнета со сперматозоиди, што женката ја внесува во својата клоака. Јајцата се развиваат во гениталните патишта на мајката, а младенчињата се раѓаат по 10 месеци. Сепак, повеќето видови се овипарни-несат јајца од кои се изведуваат ларви. Пред да станат возрасни единки, тие минуваат низ неколку метаморфози.
Морско коњче
Морско коњче — морско животно со чуден облик кој потсетува на буквата Ѕ. Според една анализа, овој облик настанал за да му го олесни хранењето на животното. Морските коњчиња, кои ловат од заседа, се еволуција на морските игли кои активно ловат храна. Нивните тела го добиле карактеристичниот облик за полесно да можат да дојдат до храна. Морските коњчиња и уште неколку слични видови на риби се единствените видови каде мажјаците може да забременат. Овие мажјаци ги земаат јајцата од женките и ги одгледуваат во својата торбичка. Неодамна, научниците открија дека тие може селективно да ги абортираат младите кои биле зачнати преку однос со помалку привлечни женки.
Тропчаништа
Тропчаништа (Trepçanisht) — поранешно село во денешната општина Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Денес е маало на селото Радоешта и населено со Македонци-муслимани.
Географија
Селото се наоѓало во македонската област Голо Брдо, западно од Македонија. Со време станало јужно маало с. Радоешта, на неколку километри западно од границата со Македонија.
Историја
Во 1940 г. Миленко Филиповиќ напишал дека Требчаниште е мало „српско“ (т.е. македонско) село, маало на Радоешта. Порано било со мешана вероисповед, но во времето на Филиповиќ селето веќе немало ниедна христијанска куќа. Христијаните се иселиле уште во турско време.
Геруксалис
Се наоѓа кај селото Гајдарохор (Ајдонохори). Изграден е од сложена камена ѕидарија. Има еден лак и служи како патен мост.
Во 2005 г. е прогласен за споменик на културата заедно со мостот „Дриста“ како „посебни дела на на техничката традиција, складно интегрирани во природниот предел на тој крај“.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Ума
Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта на селото.
Волшебното самарче (ТВ-серија)
„Волшебното самарче” – македонска телевизиска серија снимена во 1975 година во продукција на ТВ Скопје.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Ума
Местоположба
Црквата се наоѓа во селото Ума, сместено на падините на планината Кожуф, во југозападниот дел на Општина Гевгелија.
Волшебното самарче (ТВ-серија)
Улоги
Останати улоги ▼
Црква „Св. Пантелејмон“ - Ума
Историја
Црквата е изградена во век.
Волшебното самарче (ТВ-серија)
Улоги
Комплетна ТВ екипа ▼
Црква „Св. Пантелејмон“ - Ума
Градба
На градбата на црквата се појавиле оштетувања на кровот, со што настанале оштетувања на фреските, иконите и самата внатрешност на црквата. Мештаните пред дваесетина години успеале да го обноват кровот и тремот, како и да ја обноват камбанаријата.
Фрескоживопис
Црквата располага со богат фрескоживопис, кој е надополнет со иконите на црквата, кои денес повторно се наоѓаат во нејзе, откако се вратени од Штипскиот музеј, каде биле однесени, откако селото било целосно раселено.
Фрескоживописот исто така потекнува од периодот на изградба на црквата во век.
Арапска кујна
Арапска кујна е кујна на Арапите, дефинирана како различни регионални кујни кои го опфаќаат арапскиот свет, од Магреб до плодната полумесечина и Арапскиот полуостров. Овие кујни се стари со векови и ја одразуваат културата на тргување со Бахарат ( зачини ), билки и храна. Регионите имаат многу сличности, но покрај тоа и уникатни традиции. Тие исто така биле под влијание на климата, одгледувањето и меѓусебната трговија.
Лебови
Белиот леб се правел со висококвалитетно пченично брашно, слично на лебот, но погусто, ферментираното тесто се квасело обично со квасец и „пекарски боракс “  и се печело во тандор. Еден поетски стих кој го опишува овој леб: "In the farthest end of Karkh of Baghdad, a baker I saw offering bread, splendidly marvelous. From purest essence of wheat contrived. Radiant and absolute, you may see your image reflected, crystal clear. Barazij rounds glowing with lovely whiteness, more playful than gorgeous singing girls, They look like crystal trays, and were they indeed so, they would have served us as plates.
Сосови
На Ибрахим ибн ал-Махди му се припишуваат два, еден подготвен со додавање ру, ким, мајчина душица, асафетида и касија во сосот од сенф, а другиот направен со матење суво грозје натопено во оцет со лук, орев, сенф, оцет и зачини. како асафетида и анасон.
Од колекцијата рецепти на седмиот абасидски калиф Ал-Мамун доаѓа направен со сурутка, орев, лук, маслиново масло и мури.
Постојат слични рецепти наменети за јадења од пилешко подготвени со зачини како ѓумбир, калинка, шипка и каранфилче.
Постои песна за која  му се припишува на калифот Ал-Мутамид :  The concept of sibagh is so subtle that none other than the smart can fathom. Walnut and garlic with yogurt whey are the most you may need for it. Or make it with vinegar, mahrut, and coriander. But with anjudhan it will be even better. If not, then mustard and garlic mixed with anjudhan and onion, equal parts, will make your relish. Or with just vinegar and onion eat your fish and it will still be a tasty dish.
Слатки
Опишан како „храна на кралевите“ и „врховен судија на сите слатки“, лаузинај беше десерт на база на бадем. Тој влезе во средновековната европска кујна во 13 век преку андалузиското влијание, кога крстоносците се враќале и рецепот навлегол во латинските преводи на книгите за готвење. Постојат две верзии на јадењето познати од средновековните текстови:
Зеленчук
Зеленчукот вклучува праз, ендиви, мелило, тилчец, кромид, порслан, еврејски слез и ротквица. Сварениот аспарагус се служи со маслиново масло и мури. Водата за готвење може да биде засладена со мед и да се зачини со цилинтро, руе, анасон и црн пипер и да се искористи како пијалок со мед или да се додаде во вино.
Некои зеленчуци се јадат сирови, но аспарагусот, карфиолот, белата соја, празот, орахот, разновидните печурки познати како , блитвата, зелката, морковот, репката, свежиот анасон и модриот патлиџан обично се варат:.
Јадењето со пржени моркови,свежи билки, преливи и зачини го опиша поетот Кушаџим: Dinars of carnelian and gold in a vessel so delicate, it may almost melt and flow. All radiating with luster like carnelian shimmering on pearls. In the vessel harmoniously combined, here together and there disperse. The spices emitting fragrance like wine mingled with sweet breeze. On top are pearls and silver decked with gems, Which the cook delicately fashioned, a gorgeous dish with flavor and perfume. The scattered rue is flowers of turquoise gems, vibrantly green, Jiggling with murri and olive oil, ebbing and flowing with sheen.
Диета и храна
Во Арапската кујна се користи специфична и уникатна храна и зачини. Некои од тие намирници се:
Ифтар
Ифтар (исто така наречен ), или пост, е оброк што се зема во самрак кога постот завршува. Оброкот се состои од три јадења: прво, гостите јадат урма поради исламската традиција.
Потоа следи супа или нешто што тие би сакале, а најпопуларна е супата од леќа, но широк спектар на супи како пилешко, овес, фрека (супа направена од интегрална пченица и пилешка супа ), компир, и други. се нудат и. За главното јадење обично се јаде по изведбата на  молитвата во Магреб. Главното јадење е главно слично на она што се служи за ручек во текот на целата година, освен што се служат ладни пијалоци.
Сухур
Сухур е оброк што се јаде непосредно пред зори, кога мора да започне постот. Се јаде за да му помогне на лицето да го помине денот со доволно енергија до самрак.
Слатки
Покрај двата оброка што се јадат за време на Рамазан (еден за вечера и еден за сухур пред зори), слатките се консумираат многу повеќе од вообичаено во текот на месецот Рамазан; помеѓу овие два оброка се служат слатки и свежо овошје. Иако повеќето слатки се прават во текот на целата година, како што се канафе, баклава и басбуза, некои се прават специјално за Рамазан, како што е катајефот.
Храм на Зевс Олимпиец
Храм на Зевс Олимпиец може да се однесува на следниве два грчки храма:
Постоел и храм на Зевс во Олимпија, југоисточно од акрополот, изграден во V век п.н.е.
Аеродром Подгорица
Аеродромот во Подгорица (Српски/Црногорски: Аеродром Подгорица, Aerodrom Podgorica)(IATA: TGD, ICAO: LYPG) е меѓународен аеродром сместен 11 километри јужно од центарот на Подгорица. Аеродромот е главна централа на Montenegro Airlines, и е еден од двата јавни аеродроми во Црна Гора.
Главен Терминал
Со зголемениот авиосообраќај во Црна Гора во последните неколку години, сегашниот таканаречен "стар" терминал, мал, со само две порти за авионите, стана премал за протокот на патници, и со тоа градењето на нов терминал стана неизбежно. Нов патнички терминал се отвори на 14 мај 2006 година, на кој постојат 8 порти за пристигање и 2 порти за заминување, и е способен да прими околу 1 милион патници на годишно ниво. Покрај конструкцијата на нов терминал, надоградени беа и придружните објекти на аеродромот. Терминалната зграда е целосно алуминиумска со структура од стакло. На терминалот постојат неколку ресторани, кафе барови, продавници, како и подружници на неколку банки.
Воено користење
Аеродромот во Подгорица е цивилен аеродром, но пистата исто така се користи и од страна на военото воздухопловство на Црна Гора.
NGC 991
Откривање
Телото е откриено на 10 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 35 м 32,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 9' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 991 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9846. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4704. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1292.
Врање (Севница)
Врање (словенечки: Vranje) — населба западно во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Месната црква е посветена на Свети Стефан и припаѓа на Севничката парохија. Датира од 17 век.
Хомер
Хомер (грчки: Ὅμηρος Hómēros) — легендарен (или можеби митски) ран грчки поет и рапсодист традиционално славен како автор на големите грчки епови Илијада и Одисеја, комичниот мини-еп „Батрахомиомахија“ ("Војната на Жабецот и Глушецот"), корпусот Хомерови химни, и различни други изгубени или нецелосни дела како „Маргитес“. Неколку антички автори нему му го припишуваат целиот епски циклус, кој вклучува и натамошни поеми за Тројанската војна како и поемите за Едип и неговите синови.
Според традицијата, Хомер е слеп, и различни јонски градови се сметаат за негово родно место, но инаку неговата биографија е празна. Не се знае точно кога живеел. Херодот проценил дека Хомер живеел 400 години пред него, со што времето на Хомер го сместува околу 850 п.н.е.; додека други древни извори велат дека живеел во времето на Тројанската војна, на почеток на 12 век п.н.е.
Денес во науката „времето на Хомер“ или „Хомерово доба“ се нарекува периодот во кој се создадени еповите. Прифатено е дека „Илијада“ и „Одисеја“ се создадени околу 8 век п.н.е., односно „Одисеја“ неколку децении подоцна. Постојано се води дебата околу тоа дали истиот поет е автор и на „Илијада“ и „Одисеја“; а за останатите дела мнозинството се согласува дека се напишани подоцна.
Легендите за Хомер
Хомер е грчко име и иако ништо со сигурност не се знае за него, низ историјата се давани детали за неговиот живот и местото на раѓање. Луцијан, во неговата Вистинска историја, за него вели дека е Вавилонец со име Тигранес, кој го зел името Хомер откако бил одведен како заложник (хомерос) од страна на Грците. Кога царот Хадријан го прашал пророчиштето во Делфи за Хомер, добил одговор дека Хомер е од Итака, син е на Епикаста и Телемах, ликови од Одисеја. Овие приказни биле вметнати во бројни верзии на животот на Хомер составени од времето на Александар па наваму. Најчесто се споменувало дека е роден во Јонија - регион во Мала Азија, во Смирна, или на островот Хиј, а дека умрел на островот Иос. Поврзаноста со Смирна најверојатно е поради легендата во која се вели дека неговото првобитно име било Мелесигенес („роден крај реката Мелес“, река која тече крај градот Смирна), а дека мајка му била нимфата Кретеис. Од еповите многу јасно се гледа дека имал големи познавања за географијата на Мала Азија.
Постојат различни толкувања на името на поетот: според едни извори значи собирач, според други заложник, или оној кој следи; оној кој е натеран да следи, или според некои дијалекти слеп. Од овде произлегуваат приказните дека бил заробеник или дека бил слеп. Дека Хомер бил слеп поет се споменува и во некои стихови од Химната за Аполон, третата од Хомерските химни со кои Тукидид го потврдувал ова тврдење. Историчарот Ефор го застапувал истово гледиште, а постоело и тврдење дека името му доаѓа од ho mḕ horṓn (ὁ μὴ ὁρῶν: „тој кој не гледа“).
Многумина научници сметаат дека името на поетот значи „собирач“ или „тој што ги собира песните заедно“. Според некои, „Хомер“ значи „оној што пее мелодии“ и танцува. Марчело Дуранте името Хомер го поврзува со епитетот на Зевс „бог на собирите“ и смета дека зад ова име стои архаичен збор за „повторно собирање“.
Хомер е опишан и како патувачки пејач. До нас доаѓа сликата за овој човек како за „слеп просјак пејач кој се дружел со неважни луѓе: чевлари, рибари, грнчари, морнари и со стари луѓе во пристанишни градови“. Од друга страна, пак, поемите ни даваат доказ за пејачи по дворовите на аристократијата.
Дела кои му се припишуваат на Хомер
Луѓето до шестиот и почетокот на петтиот век пред нашата ера под поимот „Хомер“ ја подразбирале „целата епска поезија во хексаметарски стихови“. Покрај Илијада и Одисеја на Хомер му се припишувале и многу други дела, вклучувајќи цел епски циклус. Овде се вклучени и други поеми за Тројанската војна, како Мала Илијада, Ностои, Киприја и Епигони, како и тебанските поеми за Едип и неговите синови. Меѓу другите дела, како целокупните Хомерски химни, комичниот мини-еп Батрахомјомахија („Војната меѓу жабите и глувците“) и Маргитес исто така му биле припишани нему, но денес се смета дека ова не може да е точно. Поемите Освојувањето на Ехалија и Фокаис биле исто така припишани на Хомер, но авторството на овие различни текстови е уште попроблематично.
Историчност на хомеровите епови и хомеровото општество
Според древната грчка хронологија, уништувањето на Троја беше датирано во 1184 година п.н.е.. Од XIX век постои голем научен скептицизам дека Троја или Тројанската војна воопшто постоеле, но во 1873 Хајнрих Шлиман објави на светот дека тој ги откри урнатините на хомеровата Троја во Хисарлик во модерна Турција. Некои современи научници сметаат дека уништувањето на Троја околу 1220 година п.н.е. е извор на митот за Тројанската војна, други сметаат дека поемата беше инспирирана од послични напади кои се случиле низ вековите.
Сепак, Хомер опишува обичаи кои не се карактеристични за секој историски период. На пример, неговите јунаци користеле бронзено оружје, покарактеристилно за бронзеното отколку за подоцнежното железно време во кое песните биле создадени; но сепак тие биле кремирани (пракса типична за железното време) наместо погребани (како што беше во бронзеното време).
Хомеров јазик
Хомеровите епови се напишани на вештачки литературен јазик или 'Кунстспрахе' кој се користел само во епската хексаметарска поезија. Хомеровиот јазик покажува одлики на повеќе регионални грчки дијалекти и периоди, но е фундаментално врз основа на јонскиот, во согласност со традицијата според која Хомер бил од Јонија. Лингвистичката анализа укажува на тоа дека Илијадата беше составена малку пред Одисејата и дека хомеровата формула ги презервира постарите одлики за разлика од другите делови на песните.
Хомеров стил
Хомеровите поеми биле составени во неримуван дактилски хексаметар; античкиот грчки метар се фокусираше на квантитетот наместо на нагласувањето. Хомер често користел сет од фрази како епитети ('лукав Одисеј', 'зора со розови прсти', 'Атена со очи на був' итн.), хомерова формула ('и потоа му/и одговори [нему/нејзе], 'Агамемнон, кралот на мажите', 'и почна тој/таа да зборува'), компарација, типични сцени, прстенски состав и повторување. Овие навики се карактеристични за оралната поезија. На пример, главните зборови на хомеровата реченица обично се поставени кон почетокот, додека писмените поети како Вергилиј или Милтон користат подолги и покомплицирани синтаксички структури. Хомер потоа ги проширува овие идеи во следните клаузули; оваа техника се нарекува паратаксис.
Таканаречените "типични сцени" (typischen Scenen), биле именувани од страна на Валтер Аренд во 1933 година. Тој истакна дека често кога Хомер опишувал често повторливи активности како што се јадењето, молењето, борењето и облекувањето, користел блокови на сет од фрази во низа, кои потоа биле елаборирани од страна на поетот. 'Аналитичарската' школа ги смета овие повторувања како нехомерични, а Аренд ги толкува философски. Пери и Лорд, истакнуваат дека овие конвенции постојат и во многу други култури.
И двете хомерови поеми започнуваат со повикувањето на Музата. Во Илијадата, поетот ја повикува за да пее за "гневот на Ахил", а во Одисејата тој побара од неа да пее за "човекот со многу начини". Сличен почеток подоцна беше користен и од страна на Вергилиј во неговата Енеида.
Текстуално пренесување
Усно пренесените хомерови песни биле запишани помеѓу 8 и 6 век пред нашата ера. Некои научници веруваат дека тие биле диктирани од самиот поет.
Други научници, како што се Григориј Наги сметаат дека, откако песните биле создадени во 8 век, тие биле усно пренесувани со мало отстапување сè додека тие не биле запишани во 6 век. По текстуализацијата, песните биле поделени во 24 рапсодии, денес наречени книги и означени со букви од грчката азбука. Овие поделби веројатно датираат од пред 200 година п.н.е. и е можно да биле направи од страна на Хомер.
Во антиката нашироко се сметаше дека хомеровите песни биле собрани и организирани во Атина од страна на тиранинот Песистрат (кој умрел во 528/7 година п.н.е.), во познатата 'Песистратска рецензија'. Од околу 150 година п.н.е. текстот се чини дека станал релативно стабилизиран. По воспоставувањето на Александриската библиотека, хомеровите научници, како што се Зенодот од Ефес, Аристофан од Византија и особено Аристарх од Самотраки помогнале да се воспостави канонскиот текст.
Првото печатено издание на Хомер било создадено во 1488 во Милано. Денес научниците користат средновековни ракописи, папируси и други извори; некои се залагаат за 'мулти-текстуален' приказ, наместо да се решат за еден дефинитивен текст. Изданието на Артур Лудвих од 19 век главно го следи примерот на Аристарх, додека тоа на ван Тил (1991,1996) е врз основа на средновековната вулгата. Другите, како што се Мартин Вест (1998-2000 година) или Т. В. Ален се некаде помеѓу овие две екстремности.
Значење и влијание
Сепак, постојат и негативни ставови во поглед на творештвото на Хомер. Така, во дваесет и петтата глава на „Кандид“, преку зборовите на венецијанскиот благородник Пококуранте, Волтер го критикува Хомер, опишувајќи ја „Илијада“ со следниве зборови: „постојано повторување на борбите кои личат една на друга, боговите кои постојано прават нешто, а никогаш ништо не завршуваат до крај, Елена која е повод за војната и која едвај игра некаква улога, Троја која ја опсадуваат а никако да ја освојат, сето тоа до крајна мера ми се чинеше смртно здодевно“. Притоа, кога Пококуранте ги прашал учените луѓе, дали и ним книгата им е здодевна, сите му одговориле дека таа ги заспивала, но морале да ја чуваат во својата библиотека како споменик од минатото.
Англиски преводи
Ова е делумна список на преводите на англиски јазик од хомеровата  Илијада  и  Одисеја .
71 фрагмент од една хронологија на случајот
„71 фрагмент од една хронологија на случајот“ (германски: 71 Fragmente einer Chronologie des Zufalls) — австрискo-германски филм од 1994 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Габриел Козмин Урдес, Лукас Мико и Ото Гринмандл.
Синопсис
Еден студент застанува на бензиска пумпа за да наполни бензин. Бидејќи нема доволно пари, тој оди до блискиот банкомат, но тој е расипан. Налутен, тој влегува во една банка, но таму има голем ред на чекање, така што се обидува да се пробие кон шалтерот, но тогаш го напаѓа едне од клиентите кои чекаат во редот. Студентот излегува од банката, оди до својот автомобил и го зема пиштолот...
Дриста
Дриста (Γέφυρα «Ντρίστας») — камен аквадукт во Нигритско, Егејска Македонија.
Се наоѓа кај селото Гајдарохор (Ајдонохори). Изграден е со сложена камена ѕидарија. Има два лака и служи како аквадукт.
Во 2005 г. е прогласен за споменик на културата заедно со мостот „Геруксалис“ како „посебни дела на на техничката традиција, складно интегрирани во природниот предел на тој крај“.
Ивон Ломбард
Ивон Ломбард (родена на 28 мај 1929 година) е шведска глумица. Родена во Стокхолм, Ломбард студирала во Кралскиот драмски театар („Драматен“) таму, каде тренирала помеѓу 1948 и 1951 година со Макс фон Сидоу и Ингрид Тулин. Настапувала во повеќе филмови, телевизиски серии и во театар. Можеби е најпозната по соработката со режисерот Ингмар Бергман во „Љубовна лекција“. Таа била мажена за авторот Ленарт Хелсинг од 1953 година до неговата смрт во ноември 2015 година.
Свесен сон
Свесен сон (lucid dream) или осознаен сон — вид сон каде сонувачот станува свесен дека сонува. За време на свесен сон, сонувачот може да си го управува сонот и да прави што сака. Свесното сонување се проучува и се користи од пред многу години. Истакнати личности од древно до современо време биле воодушевени од свесните соништа и барале начини подобро да ги разберат нивните причини и цели. Многу различни теории се појавиле како резултат на научни истражувања на оваа тема, па дури биле прикажани и во поп-културата. Понатамошниот развој на психолошките истражувања укажува на начини на кои овој облик на сонување може да се искористи како облик на терапија за спиење. Постојат многу методи за воведување свесен сон, а ние ќе ги наведеме само најважните:
Етимологија
Терминот свесен сон го смислил холандскиот автор и психијатар Фредерик ван Еден во својот напис во 1913 година „Студија за соништата“, иако описите на сонувачите што биле свесни дека сонуваат претходеле на статијата. Ван Еден ги проучувал сопствените соништа помеѓу 20 јануари 1898 и 26 декември 1912 година, запишувајќи ги оние што ги сметал за најважни во дневникот за соништа. 352 од овие соништа биле распределени како свесни.
Ван Еден создал имиња за седум различни видови на соништа што ги доживеал врз основа на податоците што ги собрал:
Тој рекол дека седмиот тип, свесно сонување, е „најинтересен и достоен за највнимателно набудување и проучување“.
Древна
Негувањето на способноста на сонувачот да биде свесен дека сонува е од првостепено значење и за древната индиска хиндуистичка практика на јога нидра и за тибетската будистичка практика на јога од соништата. Негувањето на таквата свест била вообичаена практика кај раните будисти.
Раните упатувања на феноменот се среќаваат и во древното грчко пишување. На пример, филозофот Аристотел напишал: „Често кога некој спие, во свеста има нешто што изјавува дека она што тогаш се претставува не е само сон“. Во меѓувреме, лекарот Гален од Пергам користел свесни соништа како облик на терапија. Покрај тоа, едно писмо напишано од Свети Августин во 415 г. од новата ера раскажувал приказна за еден сонувач, доктор Генадиј, и се однесува на свесно сонување.
XVII век
Филозофот и лекар Сер Томас Браун (1605 — 1682) бил воодушевен од соништата и ја опишал својата способност за свесен сон во „ Religio Medici“, изјавувајќи: „... сепак во еден сон можам да составам цела комедија, да го гледам дејството, да ги разберам шегите и да се насмеам, буден од нивните согледувања “.
Семјуел Пипс во својот дневник за 15 август 1665 година бележи сон, наведувајќи: „Ја имав мојата дама Кастлемајн во моите раце и бев примен да ја користам сета слава што ја посакував со неа, а потоа сонував дека ова не може да биде реално, туку само сон “.
XIX век
Во 1867 година, францускиот синолог Мари-Jeanан-Леон, Маркиз д’Херви де Сент Дени, анонимно ги објавил Les Rêves et Les Moyens de Les Diriger; Набationsудувања Пратики („Соништата и начините на нивно насочување; практични набудувања“), во кои тој ги опишува сопствените искуства на свесно сонување и предлага дека е можно секој да научи свесно да сонува.
XX век
Некои претпоставуваат дека овој израз е погрешна именка затоа што Ван Еден се однесувал на појава поконкретна од свесниот сон. Ван Еден имал за цел терминот свесен да означува „увид“, како во фразата свесен интервал што се применува на некој при привремена ремисија од психоза, наместо како упатување на перцептивниот квалитет на искуството, што може или не е јасно и живописно.
Како до свесен сон
Сигурно се прашувате: „Како да имам свесен сон?“ Има многу методи, а ние ќе ви објасниме само еден.
Свесен сон предизвикан од будење (Wake Induced Lucid Dreming — WILD)
Овој метод е најмоќен и најуспешен од сите, бидејќи влегувате непосредно во сонот преку реалноста, без губење на свеста. Не е за почетници, но ако го совладате можете кога било во ноќта да имате свесни соништа. Се верува преку овој метод имате најживописни соништа. Прво мора да напоменеме дека може да го користите методот веднаш по легнување или пак да се разбудите за време на ноќта. Го препорачуваме вториот избор, зашто тогаш влегувате во РЕМ-фазата (брзо движење на очите; фаза кога сонуваме најживописни соништа; англ. Rapid Eye Movement — REM). Со овој метод може да влезете во парализа при спиење. Иако е безбедно, сепак направете на ваш сопствен ризик.
Понатамошно читање
__ИНДЕКС__
Јован Поповиќ (сликар)
Јован Поповиќ (14 ноември 1810 – 25 септември 1864) бил српски сликар.
Биографија
Поповиќ е роден во Опово во Банат во 1810 година. Од 1839 година живеел во Белград. Прво го научил сликарството од Константин Данил, а подоцна академските студии ги продолжил во Виена на познатата Академија за ликовни уметности. Негови професори таму беа Џозеф фон Фирих и Леополд Купелвизер.
Во 1845 година се вратил во Белград, но откако таму, не можејќи да добие провизии затоа што му биле давани на неговиот професионален ривал Димитрије Аврамовиќ, тој решил да се врати во Опово во Банат кон крајот на 1845 година и да се ожени со својата средношколска љубов. Кум му бил Јован Стерија Поповиќ.
За него се смета дека ги сликал иконите во иконостасот на Српската православна црква Свети Никола во Долово, од 1853 до 1855 година. Поповиќ насликал портрети на луѓе, жени и деца, припадници на цивилното население како неговата современа колешка Катарина Ивановиќ.
Наследство
Училиште во Нови Сад го носи името на Поповиќ.
Јован Поповиќ (писател)
Биографија
Поповиќ е роден во Кикинда, во денешна Србија. Се приклучил на југословенските партизани во почетокот на вооружената борба во Србија во 1941 година. Станал член на Српската академија на науките и уметностите на 14 ноември 1950 година. Неговата статуа стои на плоштадот во неговиот роден град Кикинда, а по неговото име е именувана една гимназија во Белград.
Краба
Крабата се вбројува во типот на членконоги, во класата ракови и во поткласата виши ракови. Таа е дел од редот десетоноги ракови и од подредот краби. Подредот опфаќа неколку фамилии со над 3 500 видови. Се среќава во поголемиот дел од светот. Живее на карпи, во крајбрежните делови од морето, во слатките води, па дури и на копното. Големината и зависи од видот: оклопот и е широк од 2 до 30 см. Најголема е џиновска краба-пајак од Јапонија и Австралија, со клешти чиј распон надминува 3 метри, а може да тежи до 14 килограми. Животниот век и изнесува од 3 до 12 години.
Космос-1822
Космос-1822 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 февруари 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 12000 килограми. Космос-1822 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 286 км, а најмалото на 228.
Ладижинка
Ладижинка (Ладижинка) е село во Украина, Умански реон, Черкаска област.
Рапетосаурус
Рапетосаурус — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешена Мадагаскар пред 70-66 милиони години. Идентификуван е само еден вид, Rapetosaurus krausei.
Како и другите сауроподи, и Рапетосаурус бил четириножен тревојад; се пресметува дека достигнувал должина од 15 метри (49 ft)
Опис
Рапетосаурусот бил прилично типичен сауропод, со кратка и витка опашка, многу долг врат и огромно тело слично на слон. Неговата глава наликува на глава на диплодоцид, со долга, тесна уста и ноздри на горниот дел од черепот. Тој бил тревојад и неговите мали заби слични на молив биле добри за раскинување на лисјата од дрвјата, но не и за џвакање.
Имал прилично скромна големина, за титаносаурус. Примерокот за малолетници бил измерен на 8 метри од главата до опашката и „веројатно тежел колку слон“. Возрасна единка би била долга двапати повеќе, околи 15 метри, што е сè уште помалку од половина од должината на неговиот гигантски роднина, како Аргентиносаурус и Паралититан. Во 2020 година, Молина-Перез и Лараменди ја процениле големината на веројатниот примерок за возрасна единка (MAD 93-18), кој е познат од бедрената коска, на 16,5 метри (54 стапки) и 10,3 тони (11,35 кратки тони).
Откривање и именување
Откритието на Рапетосаурусот, познат по единствениот вид Rapetosaurus krausei, го означило првиот пат кога бил пронајден титаносаурус со скоро совршено недопрен скелет и череп. Помогнало да се разјаснат некои тешки, вековни класификациски прашања, меѓу оваа голема група диносауруси на сауроподи и дава добра основа за реконструкција на други титаносаури, кои се познати само од делумни фосилизирани остатоци.
Откритието било објавено во 2001 година од Кристина Кари Роџерс и Кетрин А. Форстер во научното списание „ Природа“. Бил откриен речиси целосен скелет на малолетник и биле пронајдени и делумни остатоци од уште три лица. Копањето открило делумен череп (UA 8698, примерок на холотип ), друг делумен череп, малолетнички скелет, на кој недостасувале само неколку пршлени на опашката и неповрзан пршлен. Особено малолетничкиот скелет е најцелосниот скелет на титаносаурус некогаш обновен и единствениот со глава кој сè уште е прицврстен за телото.
Фосилизираните остатоци биле пронајдени во сливот Махаџанга во северозападен Мадагаскар, недалеку од пристанишниот град Махаџанга. Тие биле пронајдени од слојот песочник познат како член на Анембалемба, кој е дел од формацијата Маеварано. Формирањето карпи е датирано во фазата на Мастрихт од доцната креда, што значи дека фосилизираните коски се стари околу 70 милиони години. Нив ги пронашол тим од теренот од Универзитетот Стони Брук со помош на локалниот Универзитет Д’Антананариво. Лидерот на тимот, Дејвид Краузе, истражувал фосили од местото од 1993 година.
Општото име Рапетосаурус потекнува од Рапето (џиновско божество во фолклорот во Малгашки заслужен за географските одлики на земјата ) и сауросите, што е грчки за гуштер. Епитетот на видовите, краузеи, го носи името на водачот на тимот на експедицијата, Дејвид В. Краузе.
Палеоекологија
За време на мастрихт, како што е и денес, Мадагаскар бил остров, се одделил од Индискиот Потконтинент помалку од 20 милиони години порано. Лебдел кон север, но сепак 10-15 ° појужно во географска ширина отколку што е денес. Во тоа време преовладувачка климата била полусушна, со изразена сезонска температура и врнежи од дожд. Многу праисториски животни живееле во крајбрежната рамнина за поплавување пресечена од многу песочни речни канали. Силни геолошки докази сугерираат на појава на периодични остатоци што течат низ овие канали на почетокот на влажната сезона, закопувајќи ги труповите на организмите убиени во претходната сува сезона и обезбедувајќи нивно исклучително зачувување како фосили. Нивото на морето во областа се зголемувало низ мастрихтот, и продолжило во текот на целиот Палеоцен, така што Рапетосаурусот можел да се движел низ крајбрежните средини. Соседната формација Беривотра ја претставува современата морска средина.
Покрај Рапетосаурус, фосилните таксони опоравени од Маеварано вклучуваат риби, жаби, гуштери, змии, седум различни видови крокодиломорфи, пет или шест видови цицачи, Ворона и неколку други птици,  евентуално дромеаосауридот Рахонавис,  ноасауридот Масијакасаурус, и абелисауридот Маџунгасаурус. Сорта на изумрени цицачи, исто така, биле откриени, како што гондавантери. Черепот на Маџунгасаурусот, голем теропод, бил откриен во 1996 година. Тој е сличен на видовите пронајдени во Индија и Аргентина, што укажува на тоа дека копнените мостови помеѓу фрагментите од поранешниот суперконтинент на Гондвана сè уште постоеле во доцната креда, многу подоцна отколку што се верувало порано. Најверојатна појава била копнен мост кој им дозволувало на животните да преминуваат од Јужна Америка на Антарктикот, а потоа и до Индија и Мадагаскар. Маџунгасаурусот бил најголемиот грабливец во својата околина, додека единствените познати современи големи тревојади биле сауроподи како Рапетосаурусот. Научниците сугерираат дека Маџунгасаурус бил специјалист во лов на сауроподи. Маркираните заби на Маџунгасаурус на коските на Рапетосаурус укажуваат на тоа дека се хранел со овие сауроподи, без разлика дали навистина ги убивал.
Типично, титаносаурусите биле невообичаени меѓу сауроподите со тоа што тие коегзистирале со големи орнитишки диносауруси како што се цератопсиди, хадросаури и анкилосаури. Сепак, Рапетосаурусот бил нетипичен меѓу титаносаурусите по тоа што го делел сливот на Махаџанга со само уште еден голем тревојад, друг титаносаурус. Помалите тревојади биле ретки, а само еден, Симосучус, бил откриен за време на повеќе од 100 години собирање во таа област. Поради отсуство на орнитишиски диносауруси, се сугерира дека праисторискиот Мадагаскар имал поинаква динамика во заедницата на тревопасни животни отколку што била видена на друго место во креда.
Андре Малро
Андре Малро (André Malraux; Париз, - Париз, ) — француски писател есеист, теоретичар и историчар на уметноста. Учествувал во дејности против колонијалните власти во Индокина, како и во Шпанската граѓанска војна. Кога Германија ја нападнала Франција, веднаш беше мобилизиран, но набргу бил заробен. Успеал да побегне од заробеништво и станал еден од најпознатите команданти на отпорот.
Негови познати дела се романите „Кралски пат“, „Освојувачи“, „Човековата судбина“ и најпознатото негово дело „Антимемоари“.
Значење и влијание
Францускиот писател Албер Ками во младоста бил голем љубител на творештвото на Малро, а подоцна со својата театарската група „L'Equipe“ ја прикажувал адаптацијата на „Времето на презирот“.
Список на сојузни држави и територии на САД по површина
Ова е целосен список на сојузните држави и територии на САД подредени по вкупна површина, земјишна површина и водена површина (каде соаѓаат внатрешни водни површини и територијални води). __СОДРЖИНА__
Хоенвуцен
Хоенвуцен (Hohenwutzen) — село во сојузната покраина Бранденбург во Германија, сместено крај реката Одра. Од 2003 г. Хоенвуцен е дел од Бад Фрајенвалде. Тоа е едно од неколкуте села во историскта област Нојмарк кои останале во Германија по територијалните одземања во 1945 г. Во 2011 г. населението броело 750 жители.
На ова место има граничен премин, кој лежи на патот од Бад Фрајенвалде, Германија за Хојна, Полска (порано германски град со име Кенигсберг во Нојмарк). Соседното полско село се нарекува Ошинув Долни кое, кога било дел од Германија, се нарекувало „Нидервуцен“ (Niederwutzen, Горен Вуцен) — пандан на Хоенвуцен (Горен Вуцен). Името Ошинув Долни село е преведеница на старото германско име Нидервуцен.
Роландо Мандрагора
Роландо Мандрагора (р. на 29 јуни 1997 година) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на и на италијанската репрезентација.
Технички одлики
Флексибилен играч од средниот ред кому природна му е левата нога, физички цврст и има добра техника, игра главно пред одбраната.
Клупска кариера
Мандрагора израснал играјќи за младинскиот тим на Џенова, а своето деби за првиот тим во Серија А го направил на 29 октомври 2014 година, на возраст од 17 години и 4 месеци, во натпреварот Џенова-Јувентус (1-0) во кои добил шанса од тренерот Гасперини да започне како стартер. Својата прва сезона како професионалец ја завршил со пет настапи во лигата.
На 24 јули 2015 година официјално се преселил во Пескара во Серија Б, на позајмица со право на откуп и можен контра свој во корист на грифоните. Дебитирал во Серија Б, на 11 септември 2015, во натпреварот Пескара - Перуџа (2-1) на Стадионот Адриатико. На 19 јануари 2016 година, официјално Јувентус го купил Мандрагора за 6 милиони €, но играчот останал во Пескара до крајот на сезоната. На 30 април се здобил со фрактура на метатарзална коска во десната нога во првенствениот натпревар против Виртус Ентела, поради што морал предвреме да ја заврши сезоната со 26 настапи во лигата и еден во купот.
На 5 август 2017, Мандрагора бил позајмен на Кротоне до крајот на сезоната 2017-2018.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 13 јули 2016.
Планински був
Планинскиот був или ушестата улајка, (порано: Strix otus) е вид утка која се размножува во Европа, (вклучувајќи ја и Македонија), Азија и Северна Америка. Овој вид е дел од поголемата група позната како „типични утки“, од семејството Strigidae, во која се сместени повеќето од утките. Другата група се „шталските утки“, семејството Tytonidae, како на пример, белата кукумјавка која се среќава во Македонија.
Опис
Планинскиот був е средно голема утка, со должина од 31 до 40 см, со распон на крилјата 86-100 см и тежина од 178 до 435 грама. Има темни кренати китчести ушни школки, кои се наоѓаат во центарот на главата. Ги користи за да им изгледа поголем на другите утки кога се перчи. Женките се поголеми и потемни од мажјаците. Кафеавкастите пердуви му се вертикално прошарани. И нозете и прстите му се со пердуви. Очните дупки и на оваа утка се карактеристични, тие се темни или циглапортокалови. Оваа ноќна птица можеби најлесно може да се види како се перчи на некое дрво преку ден, понекогаш и во помали групи во текот на зимските месеци.
Разлики со блатниот був
Речиси низ целата своја распространетост, планинскиот був се преклопува во опсегот со сличниот на него блатен був. Покрај другото, најлесно за разликување на овие два вида се ушите на планинскиот був кои се испрчени, но понекогаш тој може да ги држи собрани, право на главата. Има разлики и во боите на очите, жолти му се на блатниот, а портокалови на планинскиот, а црното околу очите е вертикално кај планинскиот, а хоризонтално кај блатниот. Општо земено, блатниот був е малку посветол, попесочен од планинскиот. Има и голем број други работи по кои се разликуваат овие две птици, но се гледаат кога тие летаат:
Поведение
Сезоната на парење на планинскиот був е од февруари до јули. Оваа птица е делумно преселница, односно на југ се селат само оние кои живеат понасевер. Нејзиното живеалиште се шумите во близина на отворените простори.
Гнездото е на дрво, и често користи веќе употребено гнездо од други видови, како врани, гаврани, страчки и разни јастреби. Леглото обично содржи 4-6 јајца, а инкубацијата трае од 25 до 30 дена. Користи и вештачки кошници како гнездо. Необична одлика на овој вид се заедничките седала во грмушките во текот на зимските месеци. Оваа птица лови на отворено преку ноќ. Таа има многу долги крилја и лебди полека со вкочанети крилја кога лови. Се храни претежно со глодачи, мали цицачи и птици. Во Европа се соочува со конкуренција од страна на планинската улулајка и е најбрoјна каде нејзе ја нема.
Подвидови
Има четири подвида:
Игри во коцкарница
Игрите достапни во повеќе казина најчесто се викаат казино игри. Во казино игрите, играчот се коцка со казино чипови во повеќе можни случајни комбинации. Казино игрите се достапни и во онлине казина. Казино игрите исто така можат да се играат и надвор од казината во забавни цели, на машини кои симулираат коцкање.