cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Урош II Примислав
Владеење
Кога 1160 г. собирајќи војска да маршира против иконскиот султан на Селџук, царот Мануил I го повикал и владетелот на Рашка да ја исполни својата вазалска должност и да ја испрати ветената војска. До 1162 година немало дополнителни конфликти со Византија. Кога Геза II умрел, па Мануил I Комнин решил да го постави својот штитеник на унгарскиот трон. Императорот ја искористил приликата да ја уреди ситуацијата во Рашка, бидејќи жупанот, чие име по Кинам било Примислав, пребегнал од византиската величина. Царот ги поканил Примислав и неговиот брат Белош во Филипополис (денес Пловдив во Бугарија), а потоа го прогласил Белош за голем жупан. Примислав бил преместен на византиската територија, каде што бил безбеден за интересите на империјата, а царот му дал дарежлив имот. Во продолжение на текстот Кинам го споменува Деса и како најмлад брат на Примислав и Белош. Примислав го спомнува само Кинам, а подоцнежните српски генеалози го спомнуваат Првослав, имагинарниот брат на Стефан Немања. Според повеќето историчари денес, Урош и Примислав (Првослав?) биле една иста личност. Во продолжение на текстот, Кинам го споменува Деса како најмлад брат на Примислав и Белош, а во продолжение наведува дека веќе спомнал дека овој голем жупан двапати се одметнал од царот кој во двата наврати му простил. Дополнително, Примислав го споменува само Јован Кинам, а подоцнежните српски родослови и летописи го спомнуваат Првослав, имагинарниот брат на Стефан Немања. Врз основа на Кинам, која за жал е зачувана во нецелосен препис од 13 век, не може конечно да се разреши дилемата за идентитетот на големиот жупан Примислав, ниту дали неговото име треба да се препише како Првослав како што почнало и да се земе предвид во историографијата 19. век.
Фудбалски куп на Италија 2020-2021
Екипа победник
Јувентус '''14. титула'''
Урош II Примислав
Владеење
Во секој случај, периодот на владеењето на Урош било време на поделба меѓу Рашката владејачка куќа и благородништвото во однос на придржувањето кон вазалните обврски кон византискиот император. Еден дел од благородништвото ѝ се спротивставил на Византија со унгарска поддршка, а самиот Урош отворено му се спротивставил на царот во три наврати. Меѓутоа, бунтот од 1162 година, поттикнат од преокупираноста на Мануил I Комнин со ситуацијата во Унгарија, резултирала со соборување на Урош. Бидејќи неговото име повеќе не се споменува во изворите, можно е да умрел набргу по губењето на тронот.
Фудбалски куп на Италија 2020-2021
Список на стрелци
.
Урош II Примислав
Владеење
Според народните преданија, префектот Урош II изградил во средината на XII век. век како негова оставина Кучевишки манастир во јужна Србија.
Црква „Св. Атанасиј“ - Нигрита
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во градот Нигрита, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е една од двете парохиски цркви во градот. Изграден е во 1906 г. врз темелните на постара црква. Градбата претставува трикорабна сводеста базилика без купола. Осветена е во 1950 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Живописана е во 1990 г.
Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Фануриј“ и „Рождество на Пресв. Богородица“.
Давиде Чимолаи
Давиде Чимолаи (Davide Cimolai; р. ) — италијански професионален друмски и велодромски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Чимолаи настапува како професионалец од сезоната 2010, настапувајќи за екипата до крајот на 2011, кога ѝ се приклучил на екипата  за сезоната 2012. Чимолаи го имал својот прв настап на Гранд Тур на Вуелта а Еспања 2012, каде бил главен спринтер на ; за првпат завршил во првите десет на една етапа на втората етапа кога бил седми.
Првите две професионални победи на Чимолаи дошле во 2015 година. Го освоил италијанскиот класик Трофео Лаигвелја, а еден месец подоцна и петтата етапа на Париз-Ница. Во мај 2019 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Микаел Имер
Микаел Имер (9 септември 1998) и е професионален шведски тенисер. Тој постигнал највисоко ниво во кариерата на 67 место на АТП рангирање на светот, постигнато во март 2020 година. Во игра на двојки рангирањето на Микаел било 187 место според рангот на АТП, постигнато во октомври 2017 година. Моментално е шведски играч број 1. Тој е помлад брат на тенисерот Елиас Имер. Микаел се натпреварувал во финалето на машкото првенство на Вимблдон за јуниори во 2015 година, но бил поразен од американецот Рајли Опелка.
Раниот живот - младоста
Имер е роден во Скара, Шведска од родители кои билеимигранти од Етиопија. Неговата мајка, Келем е лекар а неговиот татко, Вондвосен, работи во млечна компанија. Неговиот помлад и втор брат Рафаел е тенисер кој се натпреварува во јуниорска конкуренција.
2015: Прв настап на на АТП
Имер го одиграл своето прво јуниорско големо финале и тоа на Вимблдон во 2015 година, каде што загубил од Рајли Опелка во сетови.
Во 2015 година, Имер успеал да ја освои својата втората титула на Европското првенство за играчи до 18 години (U18), победувајќи го Бернабе Запата Миралес во финалето во сетови.
2021: Успех на Гренд Слемовите, АТП финале
Имер стигнал до третото коло на Гренд слем турнир за прв пат во својата кариера и тоа на Австралија Опен во 2021 година. Тој го направил тоа победувајќи го дваесет и шестиот носител Хуберт Хуркач и квалификантот Карлос Алкараз, пред да загуби во третото коло од петтиот носител Стефанос Циципас.
Како светски рекет број 105 на Отвореното првенство на Франција во 2021 година, Имер ја постигнал најголемата победа до тој период во својата кариера, победувајќи го светскиот рекет број 15 Гаел Монфис во второто коло. Со оваа победа тој повторно стигнал до третото коло на турнирот, овојпат губејќи од Јаник Синер.
На Отвореното првенство во Винстон-Салем во 2021 година, Имер ги победил единаесеттиот носител Алберт Рамос-Винолас, квалификантот со вајлд-карта Макс Персел и тринаесеттиот носител Френсис Тиафое за да стигне до своето прво полуфинале на АТП турнир. Тој продолжил да победува и го победил петнаесеттиот носител Карлос Алкараз за да стигне до своето прво АТП финале, со што станал првиот шведски финалист на ниво на турнири по Робин Седерлинг на кого тоа му успеало на Шведскиот опен во 2011 година. Имер го загубил финалето од Илја Ивашка во сетови по само 56 минути игра.
Во август, Имер играл на САД Опен 2021 година, губејќи од Џенсон Бруксби уште во првото коло.
Слободни
Тековно низ финалето на Дејвис купот 2021 година .
Гуанган
Гуанган (кин. 广安, пинјин: Guǎng'ān) е град во источниот дел на покраината Сечуан, Кина. Градот е најпознат како родно место на прочуениот премиер и реформатор Денг Сјаопинг, наречен „Творецот на современа Кина“. Гуанган се протега меѓу ридовите на централен Сечуан и источните клисури. Заради неговото стратешка местоположба, градот се нарекува „премин кон источен Сечуан“.
Географија и клима
Гуанган е сместен на благо наклонето земјиште долж рабовите на Сечуанската Котлина. Површината изнесува 6.344 км². Источниот дел е планински, централниот е ридест, додека пак западниот е релативно рамен. Теренот се движи од 185, па сè до 1704 метри надморска височина. Поважни реки во областа се Чи (渠江) која тече низ средиштето и Џалинг (嘉陵江) која тече низ западниот крај.
Климата е умерена и монсунска. Просечната температура се движи од 15,8° до 17,7 °C. Зимите се благи, а летата врели. Просечното количество врнежи изнесува 1000–1500 mm. Во годината има 310-324 денови без мраз. Зимата и пролетта се релативно суви, но затоа летото има обилни дождови. Есента се одликува со речиси постојани вржени и слаб ветер.
Административна поделба
Реони:
Околии:
Град:
Стопанство
Стопанството на Гуанган претежно се состои од експлоатација на природни ресурси. Земјата е богата со минерални лежишта, а почвата е особено погодна за обработка.
Туризам
Во блиското селото Пајфанг се наоѓа музеј-куќата на Денг Сјаопинг (牌坊村). Гуанган има особено убава природна околина со многубројни планини и клисури кои денес се паркови.
Космос-782
Космос-782, познат и како Бион-3 и Биокосмос-3, е еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 ноември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од повеќестепенета носечка ракета Р-7 Семјорка. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-782 бил сателит наменет за биолошко истражување. На него први вршеле истражување СССР и САД. Извршени се 14 експерименти, а во нивното спроведување биле вклучени 7 земји. Најчесто се експериментирало со глувци и желки, а со сателитот биле носени и билни ткива и овошни мушички.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 405 км, а најмалото на 226.
Градиште (Кокре)
Градиште — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува населба од доцноантичко време.
На 1,5 км источно од селото, на едно зарамнето плато се среќаваат остатоци од утврдена населба, и тоа грамади од кршен камен и фрагменти од керамички садови.
Кротина
Кротина — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград.
Сигмодал
Никогаш не бил широко користен во споредба со попознатите барбитурати како што е тиопентал, а сега е заменет со понови лекови со подобар безбедносен профил.
Шаховска олимпијада 2012
Јубилејната '''40. шаховска олимпијада''' организирана од ФИДЕ, која содржеше натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои беа одржани со цел да се промовира играта се одржа од 27 август до 10 септември 2012 во Истанбул, Турција.
Мала Река (Трговиште)
Мала Река (Мала Река) — село во Општина Трговиште на Пчињскиот округ, јужна Србија.
Историја
На крајот од XIX век Мала Река било село во Прешевската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Мала Река имала 70 жители, сите Македонци христијани. Населението било под удар на српската пропаганда, па според митрополитот Фирмилијан во 1902 г. во Мала Река имало 15 патријаршистички куќи кои тој ги нарекува „српски“. По податоци на секреатарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Мала Река (Mala-Reka) имало 96 Македонци под патријаршијата, кои пак тој ги нарекува „гркомани“ (поради црковната припадност).
Во 2011 г. селото имало 17 жители, сите Срби.
Трка кон морето
Трката кон морето е име на еден период во Првата светска војна на Западниот фронт. Кога двете завојувани сили на Франција и Германија започнале со рововска вокна непрекинато се обидувале да заобиколат една друга од страна и д асе здобијат со предност. Тие маневри на северното крило довеле до ширење на линијата на фронтит на север до Северното Море. Трката кон морето започнала во септември 1914 година од швајцарската граници, а била завршена Северното Море кога на 22 ноeмври била завршена офанзивата кај Ипр.
Во тек на битките во Пикардија, Артоа и Фландрија ниедна страна не се здобила со предност. А војната потоа преминала речи си во целост во рововските судири.
По Битката кај Марна
По Првата битка кај Марна и победа на сојузниците започнала сојузничка контраофанзива со Првата битка на Ена, која завршила нерешително. Со таа битка на тоа подрачје се засилила линијата на фронтот, а завојиваните сили почнале да бараат начин за маневар со кој би се нападнал непријател. И едната и друграа страна ја користеле железницата за најбрзо превезување на војската. На Французите им била достапна железницата низ Амјен, а на Германците преку Лил. Француската Десетта армија се собирала во Амјен од средината на септември, а на 25 септември тргнала кон исток. Германската Шеста армија пристигнала до Бапом на 26 септември, а напредувала до Типвал на 27 септември каде што две години подоцна ќе се одржи Битката на Сома.
Целта на Германците во тек на овие офанзиви била:
Меѓутоа од 1 октомври до 6 октомври под команда на Фердинанд Фош француските сили ја запреле офанзивата на Шестата германска армија, северно од Сома. Германската коњаница била запрена во близина на Лил по сусир со 22 француски корпус. Единствената празнина што преостанала, била во Фландрија, со Белгијците кои се наоѓале кај Исеру и со Французима, ко се наоѓале во Пикардија на југу.
Битка кај Ипр
Вниманието било свртено кон Арто и Фландрија, каде што Британскиот експедиционрн корпус започнал да се распоредува со намера да ја скуси линијата за снабдување низ Булоњ на Морето и Кале. Во регионот на Арто била формирана линија со биткара кај Басе од 12 октомври и 27 октомври. Британците го држеле Арас, а Германците Ленс. Во Фландрија Германците с мали единици го зазеле Ипр на 3 октомври, а британската 7 дивизија го зазела Ипр на 14 октпмври.
Антверпен
Постоеле координирани напори на помалите сили на белгиската војске, францускиите маринви и на британската морнарица со морнаричка пешадија да се поддржува Антверпен во тек на неговата опсада. Германците го зазеле на 10 октомври 1914 година. Цилта на таа подрѓка било задржување на германските сили на таа позиција за да не можат да го окупираат целиот брег, со што би можеле да попречуваат снабдување на британски сили, но и да изградат своја база за подморници. Токму поради тоа сојузниците вложувале голем напор да го сочуваат Ламанш слободен од германската војска.
Ксавие Долан
Ксавие Долан (роден на 20 март 1989) — канадски глумец, режисер, сценарист, уредник, костимограф и гласовен глумец. Својата кариера ја започна уште како дете, појавувајќи се во реклами. Подоцна започна со режирање на неколку независни филмови, од кои најголем меѓународен успех постигна со неговиот прв филм Ја убив мајка ми (J'ai tué ма mère), кој премиерно беше прикажан на Канскиот Филмски Фестивал во 2009 година. Оттогаш има освоено многу награди за неговите филмски дела, вклучувајќи ја и Наградата од жирито на Канскиот Филмски Фестивал во 2014 година за филмот Мама (Mommy), како и Големата награда во 2016 година, исто така во Кан, за филмот Само крај на светот (Juste la fin du monde).
Почетокот на животот
Долан е роден во Монтреал, Квебек, Канада.
Личен живот
Долан е геј, а филмот  Ја убив мајка ми го истакна како полуавтобиографски. Тој го спомена филмот Титаник како едно од раните влијанија врз неговата одлука да влези во филмската индустрија.
Втора фудбалска лига на Македонија 1997/1998
Втората фудбалска лига на Македонија 1997/1998 - 6. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала во август 1997 и завршила во мај 1998. Во оваа сезона прваци биле Осогово и Работнички Кометал.
Табела
Извор: MacedonianFootball.com
Терористички напад во Касписк
Бомбашкиот напад во Касписк претставува терористички напад кои се случил во градот Касписк, Дагестан на 9 мај 2002 година, при што загинале 44 лица, а 133 биле повредени. Од 44 починати жртви, најмалку 19 биле војници и 12 деца. Експлозијата се случила на денот на одржувањето на парадата по повод советската победа над фашизмот.
На 16 мај полицијата објавила дека друг терористички напад бил спречен. Три терористи биле уапсени. За време на апсењето, осомничените презентирани документи од Министерството за внатрешни работи на Дагестан и рекле дека полицијата нема право да ги уапси. Понатамошните истражувања биле блокирани од страна на руската државна служба за безбедност ФСБ, и директорот на службата.
Ернесто Бертарели
Ернесто Бертарели (роден на 22 септември 1965 година) е Италијанец роден во Швајцарија, милијардер, стопанственик и филантроп. Во изданието на Сандеј Тајмс на листата за најбогати во 2017 година семејното богатство било проценето на 11.5 милијарди.
Спиробарбитал
Спиробарбитал претставува дериват на барбитурати развиен од Ели Лили во 1940-тите. Има хипнотички и седативни ефекти и има умерен потенцијал за злоупотреба.
Ернесто Бертарели
Кариера
Неговиот дедо Пиетро се придружил на фармацевстката компанија Сероно основана во 1906 година. Во 1935 тој станал извршен директор на компанијата, позиција која што подоцна ја наследил неговиот син, Фабио Бертарели во 1965 година. Бертарели станал генерален директор во 1996 година и после смртта на неговиот татко заедно со својата сестра Дона го наследуваат сиот имот во 1998 година. Ја смениле позицијата на компанијата од фармацевстка во биотехнологија.
Шејн Досон
Шејн Досон (роден како Shane Lee Jaw на 19 јули, 1988) — американски глумец, најпознат по неговиот YouTube-канал, кој брои милиони претплатници. Тој е познат по пародиите, авторските песни и скечовите што ги прави, во кој главните улоги ги игра тој, а ги има повеќе.
Познат е и по хорор-филмот Smiley, во кој тој игра една од главните улоги. Активен е од 2008, па сè до ден денес. Познат е и по тоа што ги изгубил вишокот килограми, и фактот што бил несамоуверено дете кое било малтретирано.
Драган Каранфиловски-Бојс
Драган Каранфиловски-Бојс (, -, ) — македонски поп и рок-музичар и композитор.
Животопис
Тој бил економист по професија, и бил еден од сопствениците на Студио Бојс. Од рана возраст бил инволвиран во музиката, и целиот свој живот го посветил на неа. Драган Каранфиловски-Бојс ја започнал музичката кариера во 1973 година, формирајќи ја музичката група „Македонија". Откако се преселил во Битола, во 1976 ја формурал култната битолска група Мадригали, подоцна преименувана во „Трн во око". Најголемите успеси како автор ги постигнал како нејзин член. Со овие две групи, тој ги снимил своите најпознати рок-песни, а на гитаријадата во Заечар, во 1977 година, со групата „Мадригали" ја освоил првата награда од публиката и првата награда од музичкото списание „Џубокс".
Подоцна, Драган Каранфиловски-Бојс започнал успешна кариера како кантавтор, пишувајќи поп-песни и песни за деца. Од неговите песни, најпознати се: „Опасно сум вљубен во тебе", „Валерија", „Лулај ме нежно", „Парижанка", „Весела романтика", „Африканско лето" и многу други детски песни отпеани на Златно славејче, СиДо и други коишто го дефинираа жанрот во Македонија („Наташа од 3-то 3", „Ало амбуланта", „Марија од Бундеви", „Песна за Ана" и многу други).
Исто така, тој е автор на бројни хитови кои ги пееле други пејачи, како што се: „Јануарска ноќ", во изведба на Зафир Хаџиманов, „На минус 23", испеана од Трајче Манев, „Искро моја" на Игор Џамбазов, „Заведи ме", во изведба на неговата ќерка Верица Каранфиловска, итн. Тој е автор и на рефренот на песната „100% те љубам" на групата „XXL", која во 2000 година ја претставувала Македонија на Евросонг. Најпосле, Драган Каранфиловски-Бојс има компонирано музика за неколку ТВ-серии.
Како признание на неговото долгогодишно творештво, во 2014 година, Драган Каранфиловски-Бојс ја добил наградата на манифестацијата „Златна бубамара" за животно дело.
Починал на 28 мај 2015 година година во Скопје.
Список на реки во Бранденбург
Список на реки во Бранденбург, Германија:
Шенвалд (Бранденбург)
Шенвалд (Schönwald, исто така понекогаш нарекуван и Шенвалде) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
225 п.н.е.
225 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 225. година пред новата ера, 225. од првиот милениум п.н.е., 25. од 3 век п.н.е. и шеста од 220-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5283 и 5284 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4525 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3535 и 3536 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 528.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 225 година се протега во 2411 и 2412, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2471 и 2472 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 318. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 872 и 871 исламска година пред хиџра.
Грамаѓе (Кокре)
Грамаѓе — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кокре. Претставува населба од доцноантичко време.
Валија (крал)
Валија или Вала или Валиј ( 385 - 418) ― визиготски крал од 415-418, заработувајќи углед како голем воин и претпазлив владетел. Тој бил избран за престол откако Атаулф, а потоа и Сигерих биле убиени во 415 година.
На почетокот, Валија склучил мир со императорот Хонориј и прифатил договор со Римската Империја. Тој исто така му ја вратил сестрата на Хонориј, Гала Плакидија. Како придобивки од овие аранжмани, на Валија му била доделена Аквитанија во 417 година, како регион каде што ќе бидат сместени Визиготите како службени сојузници или федерати. Тој го основал својот двор во Тулуз, кој станал визиготски главен град во остатокот од V век.
Во 418 година тој го почестил сојузот со инвазија во Хиспанија, каде што неговата војска ги уништила Силиншките Вандали и така го намалил бројот на Аланите што живееле таму, што преживеаните се ставиле под власта на Гундерик, кралот на Асдиншките Вандали.
Некои историски извори велат дека тој бил во врска со Аларик само со брак. Него го наследил вонбрачниот син или зет на Аларик, Теодорик. Ќерката на Валија се омажила за Рехила, кралот на Свевите и била мајка на Рикимер и свекрва на Гундовех, кралот на Бургундите.
Валија понекогаш се претпоставува дека бил историски модел за легендарниот лик Валтер Аквитански.
Иванден
Житие
Шест месеци пред своето јавување на Пресветата Дева Марија во Назарет, великиот архангел Божји Гавриил му се јавил на првосвештеникот Захариј во ерусалимскиот храм. Пред да го објави чудесното зачнување на безмажната девица, архангелот го објави чудесното зачнување на една бездетна старица. Захарија не поверувал веднаш во зборовите на Божјиот известител и затоа јазикот му се врзал со немост, па останал нем сѐ до осмиот ден по раѓањето на Јован. Тој ден се собрале роднините на Захарија и Елисавета за обрезание на Младенецот за да му биде дадено име. Па кога го прашале таткото кое име би сакал да му го даде на синот, тој бидејќи нем напишал на табличка: Ј о в а н. Јазикот му се одврзал во тој час и тој почнал да говори. Домот Захариев бил на височината меѓу Витлеем и Хеврон. Гласот дека на Захарија му се јавил ангелот Божји, дека онемел, а потоа му се одврзал јазикот штом го напишал името Јован, се разнесел по сиот Израил. Овој глас стигнал и до Ирод. Затоа Ирод, кога испратил да се заколат децата во Витлеем, пратил луѓе и во ридското престојувалиште на семејството Захариево, за да го убијат и Јован. Но Елисавета благовремено го сокрила детето. Разјарен од ова, царот Ирод испратил џелати кај Захарија во храмот да го убијат. Захариј бил убиен меѓу притворот и храмот, а неговата крв се засирила и се скаменила на плочите и останала како неизбришливо сведоштво против Ирод. Елисавета со детето се сокрила во една пештера, во којашто набрзо таа умрела. Младенецот Јован останал сам во пустината, препуштен на грижа на Бога и Неговите ангели.
NGC 3696
NGC 3696 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Иванден
Славење
Најпознат обичај на Прославата на Иванден е Тајане. Тоа претставува македонски календарски обичај поврзан со празникот Раѓањето на Свети Јован Крстител – Иванден (7 јули /24 јуни). Најдолго се задржал во Прилепско, Битолско и Крушевско. Од обичаите што се изведуваат на овој ден повпечатливи се оние поврзани со растението папрат. Имено вечерта спроти празникот се бере папрат, а тоа пак е поврзано со верувањето во неговата апотропејска моќ. Папратот се става на постелата и на него се спие за здравје, а рано наутро на самиот ден Иванден се плетат венци што се ставаат во бавчите за да ги чуваат од разни болести, временски непогоди како и други несреќи.
NGC 3696
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3696 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3696 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 3696 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35340. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5512. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1029.
Кујуџу Мурат-паша
Поврзано
Кујуџу (Кујуџи) Мурат-паша (околу 1520/1535 – 5 август 1611, Дијарбакир) – голем функционер на османскиот двор и војсководец, по потекло Хрват од БиХ. Имал ќерка Фатма Хатун мажена за султанот Ахмед I. Нарекуван е и Мурат-паша Хрват според неговото потекло. Бил беглербег во Јемен, Караманија и во други делови на царството. Во Битката кај Егер во 1596 година за време на Втората австриско-турска војна од 1593 до 1606 година се истакнал, па наскоро е именувам за врховен заповедник на османската војска во Унгарија. Бил голем везир од 1606 (1603) до 5 август 1611 година.
Ги сузбил противосманските востанија во Мала Азија. Заради свирепоста која ја применувал со востаниците, наречен е „кујуџи“ (тур. кој копа јами). Фрлил десетици илјади човечки лешови во јами. Во Истанбул се наоѓа комплекс на Кујуџу Мурат-паша, а во Анталија џамија на Кујуџу Мурат-паша.
NGC 6063
NGC 6063 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6063 се споменува и како UGC 10210, MCG 1-41-12, CGCG 51-45.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јуни 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6063 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6063 има привидни димензии од 1,7' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 7 м 13,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 58' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 159°.
Други поделби
Проучување на NGC 6063 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57205. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 200; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 945. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1067.
Ново Коњарево
Ново Коњарево — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Ново Коњарево се наоѓа во непосредна близина на граничниот премин Струмица - Ново Село (т.е. Ново Коњарево) и се наоѓа на само 1 км далечина од гранцата со Бугарија. Од центарот на општината, Ново Село, е оддалечено 7 километри додека од најблискиот град Струмциа е оддалечено 28 километри. Таквата местоположба го прави центар на многу патишта во југоисточниот регион на државата.
Историја
Селото било основано во 1931 година од 15 семејства, српски колонисти, и во почетокот се викало Белите Кашти (Белите Куќи). Во 1941 година овие семејства биле протерани од бугарската војска. По војната во 1945 година, селото го населиле жителите на Бадилен. Според името на соседното село Коњарево, оваа населба го добила името Ново Коњарево. Во близина на селото има споменик наречен „Апостолски премин“, изграден во чест на битката од 1943 година помеѓу окупаторската и македонската војска, предводена од генералот Михајло Апостолски.
Во атарот на селото Ново Коњарево на 100 метри од македонско–бугарската граница се наоѓа наоѓалиштето „Голема Трпеза“. Наоѓалиштето е сместено на издолжен рид со зарамнето плато на кое се наоѓала населбата со должина од околу 150 метри во правец север - југ и 70-тина метри во правец на исток - запад. Ридот од западната, северната и источната страна е заштитен со стрмни долови, додека од од јужната страна со мал преслап е поврзан со подножјето на планината Беласица. Токму на овој дел се наоѓаат остатоци од кула и бедем на западната страна. Во подножјето на ридот на северната страна тече реката Струмица. Наоѓалиштето досега не е истражувано, но судејќи по површинските наоди тој му припаѓал на периодот на доцното бакарно време/раната бронза што не ја исклучува можноста во подлабоките слоеви да се пронајдат остатоци и од неолитот.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 934 жители, од кои 932 Македонци и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 518 жители, од кои 448 Македонци, 1 Албанец и 69 лица без податоци.
Општествени установи
Во селото се асфалтирани повеќе улици, и има повеќе места за излегување на младите (базен, кафулиња, кафани, сендвичара, дуќани) и функционира на ниво месна заедница.
Селото има две цркви: едната е „Св. Илија“ осветена во 1973 година, а втората „Св. Климент“, осветена 2003 година.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 1791 и 1791/1 според Државната изборна комисија, сместени во дом на културата.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.110 гласачи.
Иселеништво
Значаен дел од населението е во странство (Швајцарија, Италија, Германија и други места) или претежно се занимава со земјоделство, од причина што земјата е многу плодна и успеваат многу земјоделски култури.
Опис и попис (архив)
Опис и попис — единствени методи за извршеното одбирање на архивскиот од документарниот материјал од страна на имателите при што се евидентира архивскиот материјал, што настанал во текот на една година и истиот се попишува комисиски најдоцна до 31 март наредната година. Пред попишувањето и опишувањето на архивскиот материјал комисијата утврдува дали целокупниот архивски материјал е на лице место, потоа материјалот се средува според архивските знаци, а внатре според основните броеви и датуми од деловодникот.
Опис на документот
Пописот и описот на архивскиот материјал (Образец бр. 9) е со формат 210x297 мм и ги содржи следните рубрики:
Задолженија
Пописот и описот на архивскиот материјал се составува најмалку во три примероци од кои еден се доставува до Државниот архив на Република Македонија најдоцна до 31 март, додека другите два примероци се чуваат кај имателот. За да се обезбеди доверливост, архивскиот материјал со степен на класификација се евидентира посебно. Пописот и описот на архивскиот материјал со степена класификација во рубриката „архивски знак и деловоден број на документот/предметот” содржи кратенка за степенот на класификација.
Мал трскар
Малиот трскар е врапчевидна птица од кладот Sylvioidea (трскари), родот на трскарчињата (Acrocephalus). Тоа е средно голем трскар, со кафеав избразден грб и впечатлива светла линија над окото. Птица преселница е која ја минува Сахара за да дојде до Европа и Азија каде се размножува. Ја има и во Македонија.
Опис
Малиот трскар е долг 11.5-13 см и тежок околу 12 грама. Горните делови од телото му се црвеникавокафеави и избраздени со потемни и посветли линии, а долните делови му се светли, белкавожолти. Над опашката има еднобојна топлокафеава дамка која е во контраст со обичните крилја. Челото му е сплескано и во негова близина е впечатливата белкава линија над окото. Круната му е избраздена со црно, а клунот му е силен и зашилен. Нозете му се сивкави. Половите се исти.
Таксономија
Оваа птица за првпат е опишана од Карл Лине во неговата Systema naturae, 1758 година. Научното име потекнува од старогрчкиот јазик: akros, со значење 'зашилена' и kephale - 'глава'; skhoiniklos ('трски') и baino ('оди').
Распространетост и живеалиште
Малиот трскар е широко распространет, на околу 10 милиони км² и има голема популација од околу 8.8-15 милиони птици во Европа. Глобалните промени во популацијата не се мерени, но според Црвениот список, класифициран е во вид со најмала загриженост.
Се размножува низ Европа и западна и централна Азија. По размножувањето, таложи масти и се подготвува за преселба преку јужна Европа и Сахара, во август и септември. Истражувањата во Нигерија и Уганда сугерираат дека овие птици зимуваат на истото место година, по година.
За разлика од другите членови на неговото семејство, малиот трскар поднесува постудени, облачни и влажни климатски услови. Иако најчесто живее во мочуриштата, тој може да се најде и до 500 метри и повеќе, оддалечен од водата.
Размножување
Мажјакот започнува со пеењето само неколку часа по пристигнувањето од преселбата. Пее качен на повисоките трски или гранчиња од грмушките или од дрвјата додека рутински ја прелетува својата територија. Пее и додека лета, изведувајќи ги своите додворувачки акробации што содржат кревање во височина од 2-5 метра, еден круг таму, па бавно спуштање надолу, со крилјата често во форма на "V". Пеењето е во функција на привлекување на женката, а не за чување на територијата и престанува веднаш штом ќе си најде партнерка. Повиците за контакт може да се опишат како чиррр или слични на езерскиот галеб кииррр, ако брзо ги повторува означува повик за тревога.
Мажјаците речиси секогаш се враќаат на истата тероторија за размножување, но женките помалку. Едно истражување од Англија покажало дека третина од мажјаците што се враќаат, се размножуваат на далечина од 50 метри од минатата година, а само 14% се оддалечуваат повеќе од 400 метри. Обично се моногамни, но не строго. Мажјаците понекогаш практикуваат бигамија или промискуитет. Ако јајцата или пилињата се уништени, женката често го напушта мажјакот, кој ќе започне со пеењето за да најде друг партнер.
Мажјакот брани територија од околу 0.1 до 0.2 хектари. Гнездото го гради женката скриено ве вегатцијата на земја, највисоко до 50 см. Тоа има форма на чашка направено од трева, гранчиња и листови, врзани со пајакова мрежа, внатрешноста е направена од цветови од трска, животински влакна и друг мек материјал. Вткаено е меѓу вертикални стебленца. Леглото има 3-5 зеленкавожолти јајца со кафеави дамки. Женката ги лежи 14 дена, а потоа обата родитела се грижат за пилињата, кои се оперјуваат по 13-14 дена. И откако ќе го напуштат гнездото, младенчињата уште 1-2 недели молат за храна.
Исхрана
Пленот на малиот трскар вклучува: еднодневки, водни коњчиња, штурци и скакулци, бубачки, пеперуги, муви и сл. Од растенијата јаде боз и капини.
На крајот на јули, пред преселбата, се чини дека малите трскари бараат места со голем број растителни вошки, и остануваат таму подолго време пред почетокот на вистинската преселба. Птиците кои наталожиле доволно резерви масти се способни наеднаш да стигнат до зимувалиштата, а полесните птици се принудени да го прекинуваат патувањето неколкупати. Некои птици успеваат да ја удвојат својата тежина пред преселба.
Беловодица
Беловодица или Белица — село во областа Раец, во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Беловодица се наоѓа на 18 километри источно од градот Прилеп и на 1 километар од патот Прилеп-Скопје, по долината на реката Раец, на северните падини на планината Дрен. Селото е ридско и се простира на надморска височина од 673 м.
Космос-936
Космос-936, познат и како Бион-4 и Биокосмос-4, е еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Беловодица
Историја
Селото Беловодица се споменува како селиште во Втората и Третата грамота со кои царот Стефан Душан му подарил бројни имоти на манастирот Трескавец. Според Втората грамота, издадена кон крајот на 1343 или во почетокот на 1344, манастирот го поседувал, со „сите правини“, селиштето Бела Водица, што го приложил тепчијата Градислав. Во Третата грамота, издадена во 1344/45, се конкретизира, односно, подробно се опишува манастирскиот имот, без да се наведе тепчијата Градислав. Имено, селиштето Бела Водица се подарува со нивите, водениците, пасиштата и со ридот (планината). Притоа, повторно се нагласува дека имотот му се дава на манастирот со „сите правини“.
Во XIX век, селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство.
Космос-936
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 август 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од повеќестепената носечка ракета Р-7 Семјорка. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-936 бил сателит наменет за биолошко истражување, чии експерименти биле продолжение на истражувачката мисија на сателитот Бион-3. Мисијата на сателитот завршила по 19,5 дена.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 419 км, а најмалото на 224.
Беловодица
Историја
Во Првата балканска војна, од селото имало еден доброволец кој бил дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото (тука наречено „Белица“) било село во Прилепската каза со 40 домаќинства и 185 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Беловодица живееле 510 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Беловодица имало 576 жители.
Беловодица, поради иселувањето на населението, преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година броело 356 жители, а во 1994 година 18 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Беловодица живееле 24 жители, сите Македонци.
Креј Луре
Креј Луре — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Луре.
Беловодица
Родови
Беловодица е македонско село.
Родови од селово се следниве:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Прилеп од 1962 година. Претходно, во периодот од 1950 до 1952 година, тоа било дел од Прилепската околија; а во периодот од 1952 до 1955 година било дел од Општина Плетвар.
Во периодот 1955-1962, селото било дел од тогашната општина Плетвар, во која покрај селото Беловодица се наоѓале селата Голем Радобил, Дрен, Крстец, Лентите, Мал Радобил, Никодин, Ореовец, Плетвар, Ракле, Смолани, Топлица, Тројаци и Царевиќ.
Избирачко место
Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 1423 кое е сместено во поранешното основно училиште.
Во вториот круг на претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 20 гласачи.
Штајнрајх
Штајнрајх (Steinreich) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
Старбакс
Старбакс (Nasdaq: SBUX) — меѓународен синџир на кафе и кафулиња, со седиште во Сиетл, Вашингтон. "Старбакс" е најголемата кафуле компанија во светот, со 17.009 продавници во 50 земји, меѓу кои над 11 000 во САД, над 1 000 во Канада, а над 700 во Велика Британија. Старбакс продава цедено сварено кафе, топли пијалаци базирани на еспресо, други топли и ладни пијалоци, зрна од кафе, салати, топли и ладни сендвичи и панини, колачи, грицки, и предмети, како на пример чаши. Преку одделот на Старбакс за забава и брендот Hear Music, компанијата исто така пазари книги, музика и филм. Многу од производите на компанијата се сезонски или специфични за локацијата на продавницата. Сладолед и кафе од брендот на "Старбакс се исто така достапни и во продавниците за храна. Од основањето на Старбакс во Сиетл, по локалното печење и продажба на кафе, компанијата се прошири многу брзо. Во 1990-тите, "Старбакс" отвараше нов магазин секој работен ден, со темпо што продолжува и во 2000-тите. Првата продавница надвор од САД или Канада е отворена во средината на 1990-тите години, и продавниците во странство сега претставуваат речиси една третина од продавниците на "Старбакс". Компанијата планираше да отвори мрежа од 900 нови продавници надвор од САД во 2009 година, но и најави 900 затворања на продавници во САД од 2008 година. "Старбакс" е мета на протести по прашања како фер-трговски политики, работните односи, влијанието врз животната средина, политички погледи, и анти-конкурентските практики.
Основање
Првиот "Старбакс" е отворен во Сиетл, Вашингтон, на 30 март 1971 година од тројца партнери: професор по англиски јазик Џери Болдвин, наставник по историја Цев Сигл, и писател Гордон Боукер. Тројцата беа инспирирани од претприемачот Алфред Пит (кого го познаваа лично) да продаваат висококвалитетни зрна кафе и опрема. Името е земено од Моби Дик;. Откако Пикод (Pequod) беше одбиено од страна на еден од ко-основачите, компанијата беше именувана во прв потпретседател на Пикод (Pequod), Старбак (Starbuck). Од 1971 до 1975, првиот "Старбакс" е на 2000 Вестерн Авењу( 2000 Western Avenue), но потоа се преместува на 1912 Пајк Плејс (1912 Pike Place), каде што останува до денес. Во текот на првата година од работењето, тие купиле зелени зрна кафе од Пит, а потоа почнале да купуваат директно од произведувачите.Претприемачот Хауард Шулц се придружи на компанијата во 1982 година како директор на малопродажба и маркетинг операции, а по посетата во Милано, Италија, тој советуваше дека компанијата треба да го продава своето кафе и еспресо пијалаци, како и зрната. Сиетл стануваше дом на една просперитетна кафе сцена за младите уште по отворањето на последниот Егзит (Exit) во Бруклин во 1967 година. Сопствениците ја отфрлија оваа идеја, сметајќи дека навлегувањето во бизнисот со пијалак ќе го одвлече вниманието на компанијата од својот примарен фокус. За нив, кафето е нешто што треба да се подготви во домот, но тие не даваат бесплатни примероци од претходно направите пијалаци. Сигурно е дека имаше пари да се направи пред-продажба на направените пијалоци, но Шулц започна Ил џорнале( Il Giornale) синџир на кафе-барови во април 1986 година.
Продажба и проширување
Во 1984 година оригиналните сопственици на "Старбакс", предводени од страна на Џери Болдвин, добија можност за купување на Пит(Peet). Во 1987 година, "Старбакс" се продава на синџирот на Шулц Ил џорнале ", кој ребрендиран како"Старбакс" почнува брзо да се проширирува. "Старбакс" ја отвори својата прва продавница надвор од Сиетл во Ванкувер, Британска Колумбија, и во Чикаго, Илиноис, истата година. Во времето на својата првата јавна понуда на берзата во 1992 година, "Старбакс" порасна на 165 локалитети.
Меѓународната експанзијa
Во април 2003 година, "Старбакс заврши со купувањето од најдоброто кафе од Сиетл и претпријатијата Торефазионе(Torrefazione) од Италија, со што вкупниот број на Старбакс локации ширум светот порасна на повеќе од 6.400. На 14 септември 2006 година, ривалското Кафе Диедрих (Diedrich ) најави дека ќе го продаде поголемиот дел од својата компанија во сопственост на продавници на "Старбакс". Ова вклучува продажба на синџирот на Кофи Пипл(Coffee People). Старбакс ги претвори локациите на Диедрих и Кофи Пипл во свои локации, и покрај тоа што локациите на Кофи Пипл во аеродромот во Портланд беа исклучени од продажба.
Многу книжарници имаат Старбакс лиценцирани продавници во нив, вклучувајќи ги и Barnes & Noble во САД, Chapters-Indigo во Канада, Livraria Saraiva и Fnac во Бразил и B2S во Тајланд.
Локацијата на "Старбакс" во поранешната царска палата во Пекинг, е затворена во јули 2007 година. Кафулето беше извор на тековните контроверзи од неговото отворање во 2000 година со протестанти кои се противат дека присуството на американскиот синџир на оваа локација "е газење на кинеската култура." Исто така, во 2007 година, "Старбакс" ги откажа плановите за проширување во Индија,, но ја отвори својата прва продавница во Русија, десет години по првата регистрација на својата трговска марка. Во 2008 година, "Старбакс"ја продолжува својата експанзија, во Аргентина, Бугарија, Чешка и Португалија. Во Буенос Аирес беше отворена најголемата продавница "Старбакс" во Латинска Америка. Во април 2009 година, "Старбакс" влезе во Полска. Нови продавници ќе бидат отворени и во Алжир. "Старбакс", исто така, на 5 август 2009 година ги отвори своите врати, во Утрехт, Холандија. На 21 Октомври 2009 година беше објавено дека "Старбакс", конечно, ќе се отвори во Шведска, кој започнува во локација на аеродромот во Арланда надвор од Стокхолм. На 16 јуни, 2010 "Старбакс" ја отвори својата прва продавница во Будимпешта, Унгарија.
Во мај 2010 година, Саутерн Сан Хотелс(Southern Sun Hotels) во Јужна Африка најави дека потпишале договор со "Старбакс" со кој ќе им овозможат за производство на Старбакс кафе во нивните хотели во Јужна Африка. Договорот беше направен делумно со цел кафето на "Старбакс" да се служи во земјата во времето за почетокот на ФИФА Светското Првенство 2010 чиј домаќин беше Јужна Африка.