Томас_Вотсон
Раководител на IBM
Вотсон се приклучи на компјутер Computing Tabulating Recording Corporation (CTR), на 1 мај 1914. Кога Вотсон ја презеде функцијата генерален менаџер, компанијата остваруваше приход од 9.000.000 $ и имаше повеќе од 1300 вработени. Во 1924, тој ја преименува компанијата во International Business Machines. Вотсон ја издигна IBM во доминантна компанија и покрај тоа што федералната влада поднесе граѓанска тужба против нивнот монопол во 1952 година. Во тоа време во сопственост на IBM биле над 90проценти од сите табулатинг машини во САД. Во 1956 година кога Вотсон почина, приходите на IBM беа 897.000.000 $, а компанијата имаше 72.500 вработени. Во текот на својот живот, Вотсон одржува големи меѓународните односи, како од дипломатски така и од бизнис перспективата. Тој беше познат како не-официјален амбасадор на претседателот Рузвелт во Њујорк и често ги забавуваше странските државници. Во 1937 година, тој беше избран за претседател на Меѓународната комора за трговија (ICC) и на Биеналето во Берлин изјавил "Светски мир преку Светската трговска". Таа фраза стана слоган и на ICC и IBM. На спојувањето на дипломатијата и бизнисот на Вотсон не е секогаш беа одобрувани. Во текот на 1930-тите, германските подружница на IBM беа најпрофитабилните странски организации во Германија, и во 2001 година книгата Холокаустот и Едвин Блак, тврди дека извршување на Вотсон го наведе лично да ја одобри ударната стратешка и технолошка IBM врска со Third Reich. Особено, критичарите укажуваат на посакувана орел со Star медал кој Вотсон го доби на Берлинскиот ICCC состанок во 1937 година, како доказ дека тој бил награден за помош на германската подружница на IBM Dehomag (Дојче Hollerith-Maschinen друштво mbH) и машини со кои е предвиден нацистичкиот режим, особено во сумирањето на податоците од пописот. Најновите студии на ова прашање, сепак, тврдат дека Вотсон верува, дека медалот беше како признание за неговиот труд за сите овие години во име на глобалната трговија и меѓународниот мир. Вотсон наскоро почна да се кае за прифаќањето на медалот, а на крајот во јуни 1940 година го вратил на германската влада. Германскиот канцелар Адолф Хитлер бил бесен, и тој изјави дека Вотсон никогаш повторно нема да стапне на германско тло. Како што се очекуваше, Dehomag револтиран на глупоста што ја направи Ватсон отиде и отворено праша дали ќе биде најдобро ако фирмата се оддели од својот американски сопственик. Дебатата заврши кога Германија објави војна на САД во декември 1941 година, и германските акционерите се приклучија на Dehomag операција. Но, за време на Втората светска војна, IBM подружниците ја окупираа Европа и запре испораката на картички од Dehomag, а документите открија дека високи извршни директори во IBM со седиште во Њујорк им задаваат голема штета на властите на Dehomag преку личната интервенција на IBM менаџери во неутрална Швајцарија, режирано со лични врски и приватни писма. Без разлика дали тоа е со или без директна вклученост на Вотсон е нејасно. Во истиот период, IBM, стана повеќе длабоко вклучени во воените напори за САД, фокусирајќи се на обработката на податоците за опрема за војската и експериментирање со аналогни компјутери. Вотсон, исто така разви "1% доктрина" за војната добивката која мандатира дека IBM нема да добијат повеќе од 1% профит од продажба на воена опрема на Владата на САД. Вотсон беше еден од неколку извршни директори кој бараше за да се развие таква политика. Вотсон исто така, имаше личен интерес на напредокот на војната. Неговиот најстар син, Томас Џ. Вотсон, помладиот, се приклучи на армијата на САД во воздухот корпус каде што станал пилот самоубиец. Но, тој наскоро беше десна рака и личен пилот на General Follet Bradley, кој беше задолжен за сите земјиштен закуп одземен на Советскиот Сојуз од САД. Најмладиот син, Артур К. Вотсон, исто така, се приклучи на војската за време на конфликтот.