cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Академска нечесност
Контекстуални причини
Контекстуалните фактори на кои одредени наставници може да влијаат често прават мала разлика во поведението за мамење. Една студија покажала дека зголемувањето на растојанието помеѓу студентите при полагање на испит има мал ефект врз академското недолично однесување, и дека заканувањето на студентите пред испит со протерување ако тие мамат, всушност промовира поведение за мамење. Всушност, зголемувањето на надгледувачите на испитот и другите методи за откривање на мамење во училницата се мошне неефикасни. Според една анкета на студенти на Американски колеџ, 50% мамеле најмалку еднаш во изминатите шест месеци, 7% мамеле повеќе од пет пати во тој период, а само 2,5% од измамниците биле фатени. Како што наставниците измислуваат сè повеќе разработени методи за одвраќање од мамењето, така студентите измислуваат сè повеќе разработени методи за мамење (понекогаш тоа дури го третираат и како игра), водејќи кон она што некои наставници го нарекуваат скапа и непобедлива трка во вооружување. Зголемената казна за академско недолично однесување исто така има мала корелација со поведението за мамење. Сознанието дека студентите со значително различни перцепции за тежината на казната за мамење има подеднаква веројатност да мамат, веројатно укажува на тоа дека тие мислат дека зголемените казни ќе бидат нематеријални бидејќи нивното мамење никогаш нема да биде откриено. Меѓутоа, ако професорот стави до знаење дека тој не одобрува мамење, или во наставната програма, или на првиот час, или на почетокот на тестот, академската нечесност може да се намали за 12%. Некои професори може да имаат мал поттик за да го намалат мамењето во нивните класови под точка која инаку би била очигледна за надворешните набљудувачи, бидејќи ги проценуваат според бројот на научни трудови што ги објавуваат и средствата за истражување што ги добиваат за колеџот, а не според тоа колку добро предаваат.
Наставниците можат, како и да е, случајно да промовираат поведение за мамење. Една студија покажала дека постои корелација помеѓу тоа, како колку строг и неправеден професорот се перцепира и академското недолично однесување, бидејќи студентите гледаат на мамењето како на начин да му се одмаздат на наставникот. Исто така, студентите кои се гледаат себеси во конкуренција, како на пример кога наставникот користи скала за оценување, има поголема веројатност да мамат.
Истражувањето исто така покажало корелација помеѓу поставената цел и појавата на академско мамење. Студентите кои гледаат во нивната училница да има врвни цели се со помала веројатност да се вклучат во мамење од оние кои гледаат во нивната училница да се нагласат целите на ефикасност. Со други зборови, студентите кои се поттикнуваат да учат за доброто на учењето и кои укажуваат на внатрешната вредност на образованието има помала веројатност да мамат од оние кои се охрабруваат првенствено од страна на оценките и другите надворешни награди.
Најважните контекстуални причини за академскo недолично однесување често се надвор од контрола на поединечните наставници. Еден многу важен фактор е управувањето со времето. Една анкета покажала дека две третини од наставниците веруваат дека лошото управување со времето е главна причина за мамење. Често се виновни социјалните ангажмани. Се покажало дека дека постои силна корелација помеѓу воннаставните активности и мамењето, особено кај спортистите, дури и кај оние во училишните тимови. Исто така се покажало дека стапките на мамење на студентите значително се зголемуваат онолку колку што учениците повеќе време поминуваат играјќи карти, гледајќи телевизија, или имаат неколку пијалаци со пријателите. Во тој поглед, членството во братство или сестринство исто така е во силна корелација со академското недолично однесување.
Една од најважните причини за академско недолично однесување е контекстуалниот фактор на околината за колегијално неодобрување на мамењето, тоа е притисокот од колегите. Психолозите напоменуваат дека сите луѓе имаат тенденција да ги следат нормите на колегите од нивните групи, во кои сапѓаат и нормите за академска нечесност. Според тоа, студентите кои веруваат дека нивните врсници не одобруваат мамење има помала веројатност да мамат. Всушност, повеќе студии покажале дека пресуден фактор во одлуката на студентот да мами, е неговата перцепција на ставот на неговите колеги во однос на академската нечесност. На пример, во просек 69% од учениците мамат на факултетите во кои има ниско неодобрување на заедницата за академско недолично однесување, а само околу 23% од учениците мамат на факултетите во кои има високо неодобрување на заедницата за академско недолично однесување. Притисокот од колегите делува во двата правци, во една студија се покажало дека постои 41% зголемување на веројатноста еден студент да мами ако тој или таа видел некој друг како мами. Сепак, дури и ако повеќето студенти силно не го одобруваат мамењето, потребно е да постои заедница со цел тие норми да бидат спроведени преку колегијален притисок. На пример, поголемите училишта, кои вообичаено имаат многу повисоки стапки на мамење од малите училишта, имаат послаба заедница, која е поделена на повеќе различни колегијални групи кои си вршат мал социјален притисок помеѓу себе. Друго мерило за заедницата на колеџот е бројот на студенти кои живеат на кампусот, што понатаму покажува значајна врска со стапката на мамење во училиштето. Во тој поглед, многу професори тврдат дека во помалите класови се намалува поведението на мамење.
Етички причини
Без оглед на тоа какви се демографските или контекстуалните влијанија врз ученикот кој одлучува да се вклучи во мамење, пред да може да мами, ученикот мора прво да ја надмине сопствената совест. Тоа зависи од тоа колку силно некој не одобрува академска нечесност и какви видови на оправдување студентот користи за да избегне чувство на вина. На пример, студентите кои лично немаат морален проблем со академското недолично однесување може да мамат без чувство на вина. Меѓутоа, додека многу студенти се научени и се интернализирани дека академска нечесност е погрешна, се покажало дека во просек една третина од студентите кои силно не одобруваат мамење, всушност мамеле. Луѓето кои извршиле мамење и покрај личното неодобрување за мамењето, се ангажирале во нешто што се нарекува "неутрализација", во која ученикот го рационализира мамењето како прифатливо поради одредени олеснителни околности. Според психолозите за девијантно однесување, луѓето кои се впуштаат во неутрализација ги поддржуваат општествените норми кои се во прашање, но "апелираат до" причините зошто им е дозволено да ги прекршат тие норми во одреден случај. Неутрализацијата не е едноставен случај на пост рационализација на фактори, туку тоа е прилично посложена афера која се случува пред, за време, и по чинот на мамење. Истражувачите откриле четири главни видови на неутрализација за академска нечесност, кои ги категоризирале според типот на оправдување. Негирање на одговорност, тоа е, обвинението дека другите се виновни или дека нешто го принудило студентот да мами, е најчестата форма на неутрализација помеѓу студентите кои мамеле, при што 61% од измамниците го користеле овој вид на оправдување. Осуда на осудувачите, тоа е, дека професорите се лицемери и дека самите тие го предизвикале мамењето, е втората најчеста форма на неутрализација на студентите со застапеност од 28%. Третата најпопуларна форма на неутрализација помеѓу колеџ студентите е апелот за повисока лојалност, каде што студентот смета дека неговата одговорност за другите лица, вообичаено за неговите врсници, е поважна отколку да го прави она што знае дека е морално исправно. Приближно 6,8% од измамниците во високото образование ја користеле оваа форма на неутрализација. Негирање на повреда - дека на никој не му е полошо со мамење - е четвртата најпопуларна форма на неутрализација со застапеност од 4,2% кај измамниците.
Последици
Академското мамење има многу последици врз учениците, наставниците, одделните училишта, како и врз образовниот систем.
На пример, студентите кои се впуштаат во неутрализација за да го оправдаат мамењето, дури и еднаш, има поголема веројатност да се вклучат во мамење во иднина, потенцијално поставувајќи се на нечесниот пат на животот. Всушност, една студија покажала дека студентите кои биле нечесни во училиште, има поголема веројатност да се вклучат во измама и кражба во работата кога ќе влезат на работно место. Студентите исто така имаат негативни последици од академската нечесност по дипломирањето. Универзитетска диплома е важен документ на пазарот на трудот. Потенцијалните работодавци ја користат дипломата како степен за претставување на знаењето и способностите на кандидатите. Сепак, поради академската нечесност, сите дипломирани студенти со исти оценки всушност не ја завршиле истата работа и немаат исти вештини. Така, кога ќе се соочат со фактот дека не знаат кои дипломирани студенти се квалификувани а кои мамеле, работодавците мора да ги платат сите дипломирани студенти врз основа на квалитетот на просечната оценка. Затоа, колку повеќе има ученици кои мамат во некое училиште, и се провлекуваат без постигнување на потребните вештини и без учење, толку се намалува просечниот квалитет на дипломираните студенти од тоа училиште, и помалку работодавците се подготвени да најмат нов вработен од тоа училиште. Поради оваа причина, сите студенти, дури и оние кои не мамеле, имаат негативни последици од академското недолично однесување.
Академската нечесност исто така создава проблеми и за наставниците. Во економска смисла, мамењето предизвикува недоволно знаење, при што работа на професорот е да произведе знаење. Уште повеќе, случај на мамење често предизвикува емоционална вознемиреност кај членови на факултет, и многумина го сметаат за личен напад против нив или за злоупотреба на нивната доверба. Справувањето со академското недолично однесување често е еден од најлошите делови од кариерата во образованието, според една анкета 77% од академиците се согласиле со изјавата "справувањето со ученик кој мами е еден од најтешките аспекти на работата".
Академското недолично однесување исто така може да има влијание врз угледот на колеџот, една од најважните одлики на секое училиште. Институцијата која се соочува со скандали со мамење може да стане помалку привлечна за студентите, потенцијалните дарители и особено за потенцијалните работодавци. Алтернативно, училиштата со ниско ниво на академска нечесност може да ја искористат нивната репутација за да привлечат студенти и работодавци.
Конечно, академската нечесност го поткопува академскиот свет. Се меша со основната мисија на образованието, трансферот на знаење, при што им овозможува на студентите да се провлечат без да го совладаат знаењето. Понатаму, академската нечесност создава атмосфера која што не е погодна за процесот на учење, атмосфера која што еднакво влијае и на чесните студенти. Кога чесен студент ќе види како некој измамник се провлекува без откривање, може да се обесхрабри моралот на студентот, гледајќи како наградата за неговиот труд се омаловажува. Мамењето исто така ја поткопува академијата кога учениците крадат идеи. Идеите се "капитал и идентитет" на професионалниот автор, и ако се украдат идеите на едно лице тоа ја намалува потрагата по знаење.
Одвраќање од мамење
Казните за академска нечесност се разликуваат во зависност од возраста на вмешаната страна и од природата на прекршокот. Во средно училиште, стандардна казна за мамење е пишување на најмала оцена, во колеџ, мамењето може да резултира со протерување или разрешување (На пример, на Универзитетот во Вирџинија, не постојат помали казни од разрешување при прекршување на кодот на чесност). Во ретки случаи, некои професори од колеџ биле отпуштени кога било откриено дека тие мамеле кога биле на колеџ или во средно училиште. Сите страни вклучени во нечесноста, не само поединецот чии оцени се зголемуваат со тоа, може да бидат казнети.
Историски гледано, работата за спречување на мамењето е доделена на наставниците. Порано во колеџите професорите се однесувале како родители и биле способни да го регулираат однесувањето на учениците како родители. Затоа, професорите кои откривале мамење можеле во суштина да ја доделат било која казна за која верувале дека е соодветноста. Овој систем често немал регрес преку кој студентите би можеле да поднесат жалба за казната. Генерално, биле ангажирани набљудувачи за да патролираат на испитите. Ако некој случај бил особено сериозен, деканот или други високи администратори можело да бидат вмешани во случајот. Против овој неконзистентен и родителски систем, студентите во некои училишта се побуниле и побарале да бидат третирани како возрасни.
Кодови на чесност
Прво на Колеџот на Вилијам и Мери во 1779, а потоа следено и од училиштата како Универзитетот во Вирџинија во 1850-тите и Веслиан Универзитетот во 1893 година, студентите, во согласност со факултетите кои се изјасниле како посветени на идеалите на демократијата и човековиот карактер, создале кодови на чесност. Б. Мелендез од Универзитетот Харвард го дефинирал кодот за чесност како код за академско однесување кој вклучува писмено залагање за искреност што го потпишуваат студентите, студентски контролирано судство кое што ги слуша наводните прекршоци, ненадгледувани испити, како и обврска за сите студенти да помогнат во спроведување на кодексот. Овој систем се потпира на самостојно ангажирање на студентите, и се смета дека повеќе придонел во создавањето на млади чесни луѓе отколку контролирањето со надгледници и професори кое постоело претходно. Од интерес, воените академии на САД го однеле кодот на чесност еден чекор понапред од цивилните колеџи, не дозволувајќи "толеранција", што значи дека ако кадет или питомец од воено-поморската академија се открие дека не пријавил или целосно заштитил некој кој бил ангажиран во академска нечесност (како и во други нечесности или крадење), тој поединец ќе биде протеран заедно со сторителот.
Права на студентите во правните процеси
Почнувајќи од 1960-тите години, Врховниот суд на САД почнал да ја растура родителската доктрина, давајќи им на студентите повеќе граѓански слободи, како што е правото на правично судење во дисциплински постапки (Диксон против Одборот за образование на Алабама, 1961). Во Купер против Блер (1973), посебно академско недолично однесување се водело во процесот, кое било дисциплинска, а не образовна работа. Правата на студентите во правните процеси за академско недолично однесување не сè до ист степен како правата на суд. На пример, студентот нема право да биде застапуван и тежината на доказот не е неопходно занчајна. Во "Општиот Ред на Судски Стандарди за Работа и Предмети на Разгледување на Студентската Дисциплина во Даночно Поддржаните Институции на Високото Образование", (1968) правата на студентите во правните процеси биле поставени на следниов начин:
Овие нови правила ставиле крај на стариот факултетски заснован систем за гонење на академска нечесност, сега учениците имаат право на непристрасно сослушување. Додека училиштата кои го користат стариот метод за код на чесност или мешаниот судски систем не се засегнати од овие одлуки, училиштата кои користат факултетски заснован систем генерално воспоставиле системи кои се потпираат на комитетот на факултетот и администраторите или деканот за водење на сослушувања за академско недолично однесување.
Изменети кодови на чесност
Неодамна, Доналд Л. МекКејб и Линда Клеб Тревино, двајца експерти од областа на академска нечесност, предложиле нов начин за одвраќање од мамење кој се спроведува во некои училишта, како во Универзитетот во Мериленд. Изменетите кодови на чесност ги поставуваат студентите на чело на судските процеси на сослушување, јасно ставајќи до знаење дека е одговорност на студентите да го запрат меѓусебното мамење, додека во исто време студентите сè уште имаат надгледувани испити и не им е дозволено да дадат ветувања за добро однесување во место кое е под надзор на професор. Истражувачите кои се залагаат за овој тип на код изгледа мислат дека нормалниот код за чесност е некаков посебен случај кој не може да се примени во многу училишта. Според поддржувачите на овој систем, училиштата со големо студентско тело, слаба колеџ заедница, или без историја на студентска самоуправа нема да бидат во можност да поддржат целосен код за чесност. Меѓутоа, додека изменетите кодови на чесност се чини дека се поефикасни од факултетски или администрациски водените кодекси на однесување, истражувањата покажуваат дека училиштата со изменети кодови сè уште имаат повисоки стапки на мамење од училиштата со целосни кодови на чесност.
Факултетски прашања за одвраќање од академска нечесност
Постојат ограничувања за целосна доверба во факултетотското надгледување на академска нечесност. Една студија покажала дека до 21% од професорите игнорирале најмалку еден чист случај на мамење. Друга студија открива дека 40% од професорите "никогаш" не пријавиле мамење, 54% "ретко" пријавуваат мамење, и дека само 6% реагираат на сите случаи на академско недолично однесување со кои се соочуваат. Една анкета на професори покажала дека 79% од нив забележале мамење, а само 9% го казниле студентот. Според прирачникот за професори за мамење,
Исто така постојат и други причини. Некои професори не се подготвени да ги пријават прекршоците на соодветните органи, бидејќи веруваат дека казната е премногу строга.
Некои професори може да имаат мал поттик за да го намалат мамењето во нивните класови под точка која инаку би била очигледна за надворешните набљудувачи, бидејќи ги проценуваат според бројот на научни трудови што ги објавуваат и средствата за истражување што ги добиваат за колеџот, а не според тоа колку добро предаваат.
Други не пријавуваат академско недолично однесување заради постмодернистичките ставови за мамење. Постмодернизмот доведува во прашање многу концепти на "авторство" и "оригиналност". Од гледна точка на културни студии и историзам, самите автори едноставно се конструкции на нивната социјална средина, а со самото тоа тие едноставно преработуваат веќе напишани културни приказни. Покрај тоа, во областа на студиите за композиција, студентите сè повеќе и повеќе се охрабруваат да вршат групна работа и да учествуваат во тековните колективни ревизии. Постмодернистички став е дека "концептот на интелектуална злоупотреба има ограничена епистемолошка вредност. Под ироничниот поглед на постмодернизмот, разликите помеѓу вина и невиност, интегритет и измама, дозволувајќи скандал дебати, стануваат ирелевантни." Сепак, постои аргумент дека постмодернизмот е само морален релативизам, затоа мамењето се толерира како валиден академски метод, дури и ако тоа е морално и правно погрешно. Еден професор во една статија во Англискиот весник напишал дека кога ѕирнал во ненабљудуван клас за време на тест и видел како неколку студенти се консултираат помеѓу себе, тој одлучил дека тие не мамеле, туку користеле не-традиционални техники и колаборативно учење за надминување на пречките кои наставниците ги поставиле на нивниот пат. Прашањата за културен релативизам, исто така влијаат врз гледиштето на професорите за мамењето; стандарден приговор е тоа што "студентите од одредени земји од Блискиот Исток, Азија и Африка се збунети од идејата дека некој може да "поседува" идеи, бидејќи нивните култури ги сметаат зборовите и идеите како сопственост на сите, а не како приватната сопственост. "
Друго спорно прашање што наставниците може да го имаат во врска со одвраќањето од мамење е тоа што тие може да одлучат дека тоа не е нивна работа. Аргументот дека "тие се професори, а не полицајци" често се слуша во академиите. Во економска смисла, некои професори веруваат дека тие се платени да обезбедат учење, и ако студентот го загуби тоа учење преку мамење, тој едноставно се мами самиот себе со парите што ги платил за образование.
Изложување на фалсификувани податоци
Со напредокот на интернетот, денес на располагање стојат неколку алатки кои можат да помогнат во откривање на плагијати и повеќекратни објавувања во биомедицинската литература. Една алатка развиена во 2006 година од страна на истражувачите во лабораторијата на д-р Харолд Гарнер на Југозападниот медицинскиот центар во Далас при Универзитетот на Тексас е базата на податоци „Дежа ви“ со отворен пристап која содржи неколку илјади примероци со дупликати на публикации.
Извор (Велешко)
Извор — село во областа Клепа, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
До 2004 година, селото претставувало административно средиште на поранешната истоимена општина, а служи како главно село за останатите села.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Клепа, во југозападниот дел на територијата на Општина Чашка, во средното сливно подрачје на реката Бабуна. Низ селото поминувал некогашниот прометен пат Велес-Прилеп. Селото е рамничарско, на надморска височина од 300 метри. Од градот Велес, селото е оддалечено 25 километри.
Селото Извор се наоѓа во областа Клепа, оддалечено 25 километри југозападно од градот Велес. Тоа е специфично по изворот што се наоѓа во центарот на селото. Водата од него се користи за пиење и наводнување и таа е со константна температура од 12°С, без разлика на надворешните временски услови.
Историја
Селото Извор спаѓа во особено старите села во областа на Бабуна. На неговиот атар се наоѓаат остатоци од различни историски и културни древни епохи, а самото село Извор е повеќепати споменувано во пишаните средновековни документи. Првите пишани податоци за селото Извор потекнуваат од 1476 година, кога тоа било дервенџиско село со 40 македонски христијански домаќинства, чиишто жители имале имале за должност да го чуваат собраќајот и патот Велес - Прилеп. Извор повторно се наведува во отоманските пописни дефтери од 1528 година со 73 и 1544 со 112 македонски христијански домаќинства. Извор се споменува и во патописите на Евлија Челебија од средината на XVII век, каде тој дал опис дека селото имало македонско население и броело стотина домови, било сместено крај поток под еден брег, а во него се отседнувало во конак кога се патувало помеѓу Прилеп и Велес. Во век, Извор било село во рамките на Велешката каза на Отоманското Царство.
Легенда
Легендата вели дека во време на турското ропство се наоѓала маслинка на местото каде што денес се наоѓа изворот. Но, еден ден дувнало силен ветер и маслинката била искорната од силниот ветер и од тоа место почнало да извира вода. Бегот на селото, кој имал куќа во близина на изворот наредил да се направи мал базен и во него да се собира водата. Но, тој уште кажал дека никој не смее да пие од таа вода и ако фати некој како пие, тој човек ќе биде погубен. Некои луѓе успеале да се напијат од водата и да се спасат, ама имало и луѓе кои биле убиени. Со населувањето на Македонци во близина на изворот дошло до протерување на големиот турски бег и неговата војска. Па така се населиле повеќе Македонци, кои со заеднички сили направиле поголем базен и од него можело да пие којшто сака. Тој базен и ден денес постои само е обновен.
Стопанство
Атарот има средна големина и зафаќа простор од 16,6 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 791 хектар, на шумите отпаѓаат 608 хектари, а на пасиштата 373 хектари.
Селото, во основа, има мешовита функција.
Населението претежно се занимава со одгледување на земјоделски производи (раноградинарски), но покрај нив се застапени и житните култури. Исто така застапено е одгледување на лозје од кое се прави вино и ракија, но за домашно производство. Голем дел од населението се занимава со одгледување на тутун.
Во близина на селото постои и истоимениот рудник за талк.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Извор имало 407 жители, од кои 370 Македонци, 7 Турци и 30 Роми. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Извор имало 488 жители, од кои 472 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 18 Роми.
Во 1961 година, селото Извор броело 872 жители, од кои 856 биле Македонци, 7 Турци и 4 Срби, додека во 1994 година преминало во средно село по големина со 506 жители, од кои 502 биле Македонци и четири жители Срби.
Селото бележи пад на бројот на население, така што преминало од голема во средна по големина населба. Денес, во селото живеат околу 450 жители кои се со македонска националност, но има и неколку Албанки кои се мажени за жители од селото.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 312 жители, од кои 281 Македонец, 2 Албанци, 1 Србин и 28 лица без податоци.
Родови
Селото Извор во целост е населено исклучиво со родови на Македонци од православна христијанска вероисповед. Староседелски или старинечки родови во Извор се: Арсевци за нив се слуша и родовскиот прекар Дебрановци бидејќи некој нивен предок „утепал човек Дебранин“ (Албанец), Петревци, Тошевци, Чораповци, Масини сите слават Свети Никола, Мирчевци, Мишевци слават Петковден, Гунгуловци слават Митровден. Доселенички родови во Извор се: Маџаровци слават Митровден и се доселиле од некое село во Тиквеш, Кузмановци слават Св. Никола, а се доселиле од Крнино, Катинци слават Св. Никола и се доселиле од селото Крива Круша каде што им се роднини родот Шоповци, Говедаровци се доселиле од некое место и слават Митровден, а родовскиот прекар го добиле по тоа што двајца браќа од овој род, Стојан и Мане, биле селски говедари, Шавалевци слават Петковден, се доселиле од Ораов Дол, Митревци слават Св. Атанасиј, а потекнуваат од раселеното село Припор од каде најпрвин се преселиле на чифлик во Јасеново, кое откако било запалено до комитите околу 1900 г. тројца браќа од родот се иселиле во Крајници (Мирчевци), Владиловци (Леовци) и Извор од кого потекнува денешниот род, Мудуровци слават Св. Никола, се доселиле од Бистрица во 1908 година, Ајдаровци слават Св. Архангел, се доселиле на повик на Расим-бег од прилепското село Мало Коњари, Каревци слават Петковден, а се доселиле од Поменово во 1911 година, Ајдаровци се доселиле од Бистрица. Помеѓу двете светски војни во периодот меѓу 1920-тите и 1930-тите во Извор се доселиле бројни македонски родови од околните велешки села во Азот според кои добиле и родовски прекари како Капиновци, Бистричани, Нежиловци, Богомилци, Оморанци, Габровчани, Мокренчани, Мартолчани, Секирчани од прилепско, а по втората светска војна се доселиле уште дваесетина македонски родови од овие села како и од други велешки во областа Клепа како Попадија, Подлес, Никодин.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чашка, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било седиште на некогашната Општина Извор.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес. Селото припаѓало на некогашната општина Чашка во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото припаѓало на тогашната општина Извор.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Извор, во која покрај селото Извор, се наоѓале и селата Владиловци, Долно Врановци, Крњино, Мартолци, Поменово, Попадија, Смилевиќ, Стари Град и Степанци. Во периодот 1950-1952 година, селото Извор било седиште на истоимената општина, во која влегувале селата Долно Врановци, Извор, Мартолци, Поменово, Стари Град и Степанци.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 2243 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 326 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 310 гласачи.
Манастир „Рождество на Пресвета Богородица“ - Рахово (Берско)
Рождество на Пресвета Богородица (Ιερά Μονή Θεοτόκου Καλλίπετρας) — манастир кај селото Рахово, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Географија
Манастирот се наоѓа во долината на реката Бистрица, недалеку од селото Рахово. Наречен е и Калипетренски манастир според ридот Калипетра (тур. Џамала) на кој е сместен.
Историја
Манастирот е еден од најстарите во регионот. Тоочната година на основање е непозната. Неговото постоење се споменува во документ од 1100 г. Во XVIII век доживеал расцут. За време на Негушкото востание во 1822 г. манастирот е уништен од Османлиите, а монасите биле убиени. Подоцна е возобновен. За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија бил база на андартите, па затоа во 1907 г. поранешниот игумен Ставри и игуменот Игнатиј се убиени. Во 1941 г. манастирот повторно изгорел, овојпат заради негрижа на овчар. Подоцна е обновен.
8 век п.н.е.
8 век п.н.е. започнува на 1 јануари 800 п.н.е. и завршил на 31 декември 701 пред нашата ера. 8 век пред нашата ера е период на големи промени за неколку историски значајни цивилизации. Во Египет, 23-тата и 24-тата династија довеле до владеење на Нубија во 25-тата династија. Новоасирското Царство го достигнува врвот на својата моќ, освојувајќи го Царството на Израел, како и соседните земји.
Индија од железното време преминува во Ведскиот период. Ведската вера е евидентирана во многу свештенички училишта во брахмански коментари, и најраните Упанишади го означуваат почетокот на Ведантската филозофија.
Суверени држави
Видете: Список на суверени држави во 8 век п.н.е.
Ушак (покраина)
Ушак  (турски: Uşak) — покраина во западна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Ушак. Покраината има 330 618 жители (2006) и површина од 5 341 км2. Разделена е на 6 окрузи.
Космос-270
Космос-270 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 март 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-270 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 329 км, а најмалото на 199.
Лазар Гиновски
Лазар Гиновски со псевдоним Насте — македонски партизан, деец на НОВ, капетан од резервниот состав на ЈНА.
Животопис
Роден е на година во охридското село Белчишта. Во текот на 1942 година влегол во КПЈ. Во периодот 1943-1944 година е интендант во Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Делегат е на Првото заседание на АСНОМ и на Второто и Третото заседание на АВНОЈ.
По Втората светска војна е претседател на Околискиот народен комитет, на околискиот суд. Во текот на 1957 година е директор на Претпријатието за домашни занаети. Во периодот 1949-1954 е републички и сојузен пратеник. Член е на Главниот комитет на НОВ. Носител е на Партизанска споменица од 1941 година.
Романска архитектура
Во романската архитектура, секоја градба има своја определен симетричен облик. Во текот на периодот на развој на стилот биле изградени многу палати, цркви и други објекти.
Развој
Развојот на романската архитектура бил засилен со завршувањето на христијанизацијата во Европа, по што на верниците им требало простор во кој би можеле да се состануваат за да вршат литургиски обреди и проповеди.
Особености
Овој архитектонски стил се одликува со устојчив облик на градбите, црвстина и сила. Се граделе два вида на градби: базилики и ротонди. И двата облика потекнуваат одкорене античката архитектура.
Базилика
Базиликата била во правоаголен облик и била поделена на повеќе кораби, од кои централниот бил највисок и најширок. На источната страна се наоѓала полукрижна апсида, во чијашто средина се наоѓал олтарот, од кој се служел обредот. Внатрешноста била осветлена од светлината која продирала низ прозорците на горниот дел од ѕидот. Таквото осветлување било наречено „базиликално осветлување“.
Составен дел од градбите биле и кулите, кои биле градени во западниот дел од градбата.
Ротонда
Ротондата, исто така била едноставна градба со кружен облик, чиј кров бил во облик на конус. Карактеристична е за средновековната уметност, додека во римската архитектура се употребувала како надгробен споменик.
Христијаните граделе ротонди на местата на кои се потсеќале на главните настани од животите на светците и нивната маченичка смрт.
Имало ротонди со една, но и со повеќе апсиди.
Цркви и замоци
Карактеристични романски градби биле бендиктинските манастири, во чии рамки неодвоен дел била базиликата.
Во склад со романската архитектура, биле градени и световни објекти, како што се замоците. Замокот содржел одбранбен систем, односно ѕидини кои служеле за одбрана од непријателот, а секој замок содржел и палата. При изградбата на романските цркви и замоци се употребувало камен, но во некои подрачја и дрво. Тешките камења биле малтерисувани, со што градбата како целина била многу тешка. Меѓу најзначајните романски елементи спаѓаат полукружниот лак, кој бил дел од прозорците, кои пак понекогаш биле вградувани еден врз друг и порталите во изградбата на куполите. Биле употребувани полукружни и вкрстени сводови кои се потпирале на два лака. Столбовите биле украсени со капитоли. Тешките ѕидови не овозможувале поголеми отвори.
Внатрешноста на црквата била малтерисана и украсена со скулптури и сликарски дела по ѕидовите со мотиви од религиозен карактер од Библијата и животот на светците, кои на тој начинбиле приближувани до верниците, кои не знаеле да читаат. Внатрешноста на замоците била едноставна и по правило била опремена со голем ковчег, кој бил украсен и служел за седење, а во употреба биле и едноставните елементи како кревет, маса и столица. Замоците биле осветлувани со свеќи, а главен извор на топлина биле камините со отворен оган.
Италија Ностра
Италија Ностра (Наша Италија) е италијанска непрофитна организација посветена на заштитата и промоцијата на историското, уметничкото и еколошкото наследство на земјата.
Историја
Организацијата била формирана на 29 октомври 1955 година, од Умберто Заноти Бјанко, Пјетро Паоло Тромпео, Џорџо Басани, Десидрија Пазолини Дал'Онда, Елена Кроче, Лујџи Мањани, Хуберт Хауард и Антонио Цедерна, мала група луѓе извлечени од римската интелигенција, со конкретна цел да се спротивстави на проектираното уривање на дел од историскиот центар на градот. Промоцијата на пристапот кон урбанистичкото планирање кој ги зачувува локациите со историска архитектура останал во фокусот на движењето; сепак, нејзините интереси се прошириле со текот на времето и го вклучиле зачувувањето на сите аспекти на италијанското културно и еколошко наследство, а повеќе од 200 филијали се основани низ целата земја.
Во 1989 година, Италија Ностра се спротивставила на враќањето на Киринската Венера во Либија. Истата година, по концертот на Пинк Флојд во Венеција, кој предизвикал делумно влошување на историската локација во градот, Италија Ностра поднела жалба против властите на градот за недолично однесување и корупција. Во 1999 година, откако работниците откопале ѕид од античка римска вила додека ги граделе темелите на новиот паркинг во Ватикан (наречен „Божји паркинг“), Италија Ностра лобирала да го запре градежниот проект.
Во 2011 година, Италија Ностра го вклучила алармот за 59.000 дневни туристи во Венеција, потсетувајќи го печатот дека дневниот лимит за туристи во градот е поставен на 33.000 од студијата во 1988 година. Организацијата е долгогодишен противник на големите крстаречки бродови кои пловат низ венецијанската лагуна.
Во мај 2019 година, италијанското Здружение на водичи на екскурзија низ животната средина и Италија Ностра потпишале Меморандум за да развијат заедничка стратешка соработка за заштита и опишување на италијанското наследство. Во јули 2019 година, Италија Ностра побарала од УНЕСКО да ги вклучи Венеција и нејзината лагуна во списокот на светско наследство во опасност. Во октомври 2019 година, Италија Ностра се спротивставила на привремениот трансфер на Витрувиецот во Лувр во Париз.
IC 466
IC 466 — галаксија во соѕвездието Микроскоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јуни 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 466 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 466 има привидни димензии од 2,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 43 м 14 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -29° 51' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на IC 466 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65249.
Џон Гришам Реј
Џон Гришам Реј, Џуниор - американски бестселер-автор, адвокат, политичар и активист, најпознат по неговите популарни правни трилери.
Џон Гришам дипломирал на државниот универзитет Мисисипи, но пред да се запише на Правниот факултет на Универзитетот во Мисисипи во 1981 година, кривичното право го употребувал околу една деценија. Тој служел и во Претставничкиот дом во Мисисипи од јануари 1984 до септември 1990 година. Започнал да пишува во 1984 година и веќе во јуни 1989 година го имал објавено својот прв роман. Од 2008 година па натаму, неговите романи се распродадени во преку 200 милиони примероци ширум светот. Како добитник на наградата Галакси бритиш бук авардс (Galaxy British Book Awards), се вборјува меѓу тројцата автори кои успеале да продадат преку 2 милиони примероци со првото печатење. Останатите двајца се Том Каланс и Џ.К. Роулинг.
Првиот бестселер на Гришам е наречен „Фирмата“. Бил објавен во 1991 година, и се продал во повеќе од седум милиони примероци. Книгата е адаптирана и како игран филм. Покрај овој роман, седум од неговите други романи: „Комората“, „Клиентот“, „Обоена куќа“, „Досието пеликан“, „Идеалист“, „Порота во бегство“ и „Време кога се убива“, биле адаптирани како филмови. Неговите книги се преведени на 29 јазици и објавени насекаде во светот. Негови други бестселери се „Тестаментот“, „Брокерот“ и „Поканата“.
Детство и образование
Тој се запиша на Нортвестерн џуниор колеџот во Сенатобија, Мисисипи и подоцна отишол на Државниот универзитет Делта во Кливленд. Гришам за време на своето школување дури трипати сменил колеџи пред да добие диплома за завршено средно образование. Тој дипломирал на Државниот универзитет Мисисипи во 1977 година како сметководител. Подоцна се запишал на Правниот факултет Оле Мис за да стане адвокат за даноци, но неговиот интерес се префрлил на општите граѓански судски постапки. Дипломирал во 1983 година со специјализација во кривичниот закон.
Брак и семејство
Гришам стапил во брак со Рене Џонс на 8 мај 1981 година, и заедно имаат две деца: Шеј и Тај. Семејство го поминува своето време во своите два дома, викторијанскиот дом, една фарма, надвор од Оксфорд, Мисисипи, и еден дом во близина на Шарлотсвил, Вирџинија.
Во 2008 година, тој и неговата сопруга купиле имот во Мекkоркл, место во Чапел Хил, Северна Каролина. Тој и неговата сопруга, исто така, предаваат во неделното училиште во првата Баптистичка црква во Оксфорд.
Почетоци
Џон Гришам како тинејџер работел во расадник – наводнувајќи грмушки за 1,00 $ на час. Тој наскоро беше унапреден во екипажот за ограда за 1,50 $ на час. За оваа работа тој напишал: „Нема иднина во неа.“ На 16 години, Гришам прифатил работа како водоводџија но не добил никаква инспирација од „таа мизерна работа“.
Преку контакти на неговиот татко, тој успеал да најде работа како дел од екипажот за автопати во Мисисипи. Тогаш имал седумнаесет години. За време на таа работа, еден несакан инциндент го натерал да го сфати сериозно запишувањето на колеџ. Еден петок избувнала тепачка помеѓу екипажот придружена со истрели од огнено оружје од која Гришам, за да избега, се скрил во тоалетот. Седел внатре сè додека полицијата не пристигнала. По таа случка тој автостопирал до дома и започнал да размислува на колеџ.
Неговата наредна работа била во малопродажба, каде работел како продавач во стоковна куќа, во одделот за долна облека за мажи, која ја опишал како „понижувачка“. По донесувањето одлука да даде отказ, тој одлучил да остане откако му понудиле покачување. Му било дадено уште едно покачување кога побарал да биде префрлен во одделот за играчки, а потоа во одделот за електрични уреди. На крајот конфронтација со шпион од компанијата кој се претставувал како клиент го убедил да ја напушти продавницата.
Во тоа време, Гришам веќе бил на половина пат да заврши колеџ. Неговите планови да стане адвокат за даноци биле наскоро надминати заради „сложеноста и лудилото“ на звањето. Решава да се врати во својот роден град како парничен адвокат. Со право и политика Гришам се занимавал околу една деценија, и на изборите во државата Мисисипи како демократ бил претставник во Домот на претставниците во периодот од 1983 до 1990 година со годишна плата од 8.000 $. Со својот втор мандат во државата Мисисипи во законодавниот дом, тој бил заменик-претседател на Изборниот комитет, но исто така и член на Воениот комитет, судството и осигурувањето.
Писателската кариера на Гришам процвета со успехот на неговата втора книга, „Фирмата“, и тој престанал да работи како адвокат, освен кога накратко се вратил во 1996 година само за да брани едно семејство, во кое еден од членовите загинал на работното место. Неговата официјална страница вели дека со тоа му оддал последна почит на правото, пред да се повлече и да стане писател со полно работно време. Гришам успешно го одбранил случајот и заработил отштета за семејството од 683.500 $ - најголема пресуда во неговата кариера.
Писателска кариера
Секоја година, по изборите за членови во Претставничкиот дом во Мисисипи, Гришам го поминувал своето време од јануари до март, во државниот суд, сонувајќи за голем случај.
Гришам рече: „Големиот случај дојде во 1984 година, но тоа не беше мој случај“. Врткајќи се околу судот, тој начул едно 12-годишно девојче како ѝ кажува на поротата што се случило со неа. Нејзината приказна го заинтригирала Гришам и тој почнал да присуствува на судењето. Тој ги видел членовите на поротата како плачеле кога таа им кажала како била силувана и тепана. Тоа бил моментот кога Гришам подоцна напишал во „Њујорк тајмс“, дека приказната е родена. Претпоставувајќи што би се случило доколку таткото на девојката би го убил нејзиниот напаѓачи, на Гришам му биле потребни три години да ја заврши својата прва книга, „Време на убиство“.
Наоѓањето на издавач не било лесно. Книгата била одбиена од 28 издавачи, сè додека Винвуд прес, непознат издавач, се согласил да ја испечати во 5.000 примероци. Била објавена во јуни 1989 година. Еден ден откако ја завршил книгата „Време за убиство“ тој започнал да работи на својот втор роман, приказна за еден амбициозен млад адвокат. „Фирмата“ останала на списокот на бестселерите на Њујорк тајмс цели 47 недели, и станала најдобро продаваниот роман во 1991 година.
Почнувајќи со „Обоена куќа“ во 2001 година, авторот го прошири својот фокус од законот за повеќе општи работи за руралниот Југ, но продолжи да пишува и правни трилери. Поголемиот дел од насловите на правните трилери на Гришам се во членувана форма, односно на англиски започнуваат со зборот „The“.
Тужба за клевета
На 28 септември 2007 година, поранешниот окружен обвинител на Оклахома, Бил Петерсон, истражниот агент Гери Роџерс, и криминалистот Мелвин Хетт поднеле граѓанска тужба за клевета против Гришам и двајца други автори. Тие тврделе дека Гришам и другите двајца автори биле критични за некој случај за убиство кој го водел Петерсон. Тужбата се однесувала на тоа дека овие автори се обиделе да фрлат лажна светлина на случајот, притоа генерирајќи публицитет за себе. Гришам бил споменат поради неговите излагања за судењето во неговата нефиктивна книга „Невин човек“. Тој во својата книга ги испитувал грешките во истрагата во текот на судењето за убиството на една келнерка во Ада, Оклахома. Исто така, тој ги образложува и ДНК доказите со кои погрешно биле осудени Рон Вилијамсон и Денис Фриц. Судијата ги отфрлил сите обвиненија за клевета на 18 септември 2008 година, велејќи: „За погрешно осудените Рон Вилијамсон и Денис Фриц мора да се разговара поотворено и со поголемо внимание.“
Собата на Џон Гришам
Големата животна страст на Гришам за бејзболот е изразена во неговиот роман „Обоена куќа“ и во неговата поддршка на активностите во Малата лига во Вирџинија Оксфорд, Мисисипи и Шарлотсвил.
Го напишал оригиналното сценарио и го продуцирал бејзбол филмот Мики (Mickey), со Хари Коник Џуниор (Harry Connick, Jr) во главната улога. Филмот е издаден на DVD во април 2004 година. Тој останува навивач на бејзбол тимот на Државниот универзитет Мисисипи и пишувал за неговите врски со универзитетот.
Гришам е добро познат во литературните кругови по неговите напори за поддршка на продолжување на книжевната традиција во родниот Југ. Тој многупати обезбедил стипендии и живеалишта за писателите од Универзитетот на Мисисипи, на катедрата за англиски јазик и на додипломската креативна програма за пишување. Тој е основач и издавач на Оксфорд америкен (Oxford American), списание посветено на литературата и книжевноста. Списанието е познато по своето годишно музичко издание. Во ова издание има ЦД компилација со композиции на современи и класични музичари од Југот, почнувајќи од блуз и госпел па сè до алтернативен рок.
Во октомври 2006 година во интервјуто во Шоуто на Чарли Роуз, Гришам изјавил дека нему му се потребни само шест месеци за да напише книга и дека неговиот омилен автор е Џон ле Каре.
Злобница
Злобница (La Usurpradora), е една од најпознатите мексикански теленовели на сите времиња. Во главните улоги се појавуваат познатите глумци Габриела Спаниќ и Фернандо Колунга. Серијата го освои целиот свет, а резлутат на тоа беа бројните награди, како и наградата за најдобра теленовела на годината.
HD 200753
HD 200753 (BD + 46 3159, SAO 50408, HR 8074) — ѕвезда со привидна величина од 6.32, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:03:43,3 и деклинација +46°51′43″
Томо Кутурец
Томо Кутурец — македонски партизан и деец на Народоослободителната војска на Македонија, подоцна политичар и дипломат од Социјалистичка Република Македонија.