cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1544
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7052 и 7053 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6294 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5304 и 5305 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2297.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1544 година се протега во 4180 и 4181, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4240 и 4241 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2087. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 950 и 951 исламска година.
Источна Румелија
Источна Румелија била автономна област со центар во Пловдив, создадена со Берлинскиот договор во 1878 година. Најголемиот дел од жителите на Источна Румелиjа биле Бугари, поради што на двапати тие се обиделе да се соединат со Кнежевството Бугариjа - во 1881 г. и во 1885 г.
Историја
Според Берлинскиот договор териториите меѓу Стара Планина и Родопите без Софискиот санџак требало да формираат посебна област наречена Источна Румелија која била оставена под директната власт на султанот под услови на административна автономија. На чело на областа бил назначен христијански управител од Високата порта во согласност на Големите сили за период од 5 години. Султанот имал право да ги брани границите на областа, дагради тврдини и слично. За одржување на внатрешниот ред била основана локална полиција со офицери, назначувани од султанот.
Со септемврискиот револт во Пловдив во 1885 година и со манифестот на бугарскиот кнез Александар I Батенберг според кој се прогласил за кнез на Бугарија и Источна Румелија, било извршено обединување на Источна Румелија со Кнежевство Бугарија. Ова обединување на Источна Румелија со кнежевството Бугарија било непријателски дочекано од страна на балканските држави, кои во тоа гледале опасност за балканската политичка рамнотежа, бидејќи со овој чин Бугарија станала скоро двојно поголема држава.
Соединувањето посебно ја вознемирило српската влада и кралот Милан, кој изјавил дека ова нарушување на политичка рамнотежа на Балканот, посебно е на штета на Србија и дека Србија со сите сили треба да застане во одбрана на таа рамнотежа. Исто така, грчката влада побарала во замена за проширувањето на Бугарија, како компезација да биде отстапен дел од Македонија, над кој Грција претендирала. Во Грција била извршена мобилизација и грчката влада се заканувала дека ако западните сили и Русија го признаат обединувањето, Грција ќе навлезе со војска во Македонија на територијата на Отоманското Царство, бидејќи немала заедничка граница со Бугарија за од неа да побара компезација. Романија од своја страна планирала да ја искористи оваа сложена ситуација за Бугарија, за да се присвои Јужна Добруџа. Меѓутоа, романските планови не наишле на одобрување од страна на Австроунгарија и Германија, а Русија пак од своја страна натрупувала војска на границата со Романија во случај на заострување на кризата. Поради сето тоа Романија изјавила дека ќе остане неутрална во однос на обединувањето на Источна Румелија со кнежевството.
Поради сложеноста на ситуацијата на Балканот, големите сили на 24 октомври 1885 година свикале конференција во Цариград. Српскиот крал и претседателот на владата Гарашанин се надевале дека на оваа конференција ќе го поништи бугарското обединување и ќе ја врати ситуацијата на status quo ante. Откако конференцијата не донела никакво решение и пропаднал дипломатскиот притисок над Бугарија, Србија решила да премине кон воената опција, а за вооружување и снабдување Србија добила паричен заем од Австроунгарија. Во Српско-бугарската војна, Бугарија излегла како победник.
Андерс Фог Расмусен
Расмусен бил најпрво избран во Фолкетинг во 1978 година и служел во разни министрерски позиции, вклучувајќи ги министер за данок (1987-1992) и министер за економски работи (1990-1992). Во својата рана кариера, Расмусен бил строг критичар на социјалната состојба,  ја напишал  класичната либерална книга Од социјално општество до минимално општество во 1993 година. Сепак, во текот на 1990-тите години, неговите ставови се промениле кон политичкиот центар. Тој бил избран за водач на конзервативно-либералната партија Венстре во 1998 година, а на чело на централно-десната коалиција со Конзервативна народна партија која била сместена во канцеларијата во ноември 2001 година и ги добила вториот и третиот термин во февруари 2005 година и во ноември 2007 година. Владата на Расмусен се потпирала на данската народна партија за поддршка, во согласност со данската традиција на малцинска влада.
Неговата влада го воведе построги ограничувања на анти-ЕЕА имиграција и замрзнување на даночните стапки (skattestoppet на дански). Одредени даноци биле намалени, но неговите коалициски партнери во Конзервативната народна Партија постојано се залагаше за повеќе даночни намалувања и рамна даночна стапка не повисока од 50%. Владата на Расмусен спроведе административна реформа, намалување на бројот на општините  и замена на тринаесет области со пет региони, која тој ја нарекува  "најголемата реформа во триесет години". Тој е автор на неколку книги за оданочување и владината структура. Тој се откажал од позицијата премиер во април 2009 година за да стане Генерален секретар на НАТО. Неговиот мандат како Генерален Секретар  заврши во летото 2014 година. Меѓутоа, на 11 декември 2013 на Северно-Атлантскиот Совет го продолжи својот мандат до 30 септември 2014 година, со цел да се обезбеди организацијата во 2014 година на самитот на НАТО во Њупорт, Велика Британија.
Кошмар на Елм стрит
„Кошмар на Елм стрит“ (A Nightmare on Elm Street) — американски слешер-филм од 1984 година во режија на Вес Крејвен по сопствено сценарио, првиот филм во франшизата „Кошмар на Елм стрит“. Главните улоги ги толкуваат Хедер Лангенкамп, Ник Кори, Аманда Вајс, Рони Блејкли и Џон Саксон. Џони Деп ја одиграл својата прва улога во кариерата, играјќи го љубовникот на главниот лик. Улогата на убиецот манијак Фреди Кругер ја имал Роберт Инглунд. Заплетот ја раскажува приказната за група тинејџери кои се измачувани од кошмари — во нив злобен човек со џемпер со пруги, и со сечила на прстите, ги гони и се обидува да ги убие. На друштвото им изгледа неверојатно дека сонуваат за иста личност, но наскоро излегува дека нивните родители кријат страшна тајна.
Буџетот на филмот изнесувал 1,8 милиони долари. Вкупната заработка во Соединетите Американски Држави надминала 50 милиони долари. Во 1985 година, филмот ја освоил Наградата на критичарите на Филмскиот фестивал во Аворијаз. Филмот добил потврдни одзиви од критичарите и станал класика на жанрот, имајќи иконско влијание врз филмовите на ужасите. Филмот има 7 продолженија, телевизиска серија, римејк со истото име во 2010 година; биле објавени и голем број придружни производи — стрипови, книги, компјутерски игри, играчки итн.
Филмот продолжува да истражува теми зафатени од нискобуџетни филмови на ужасите од 1970-тите и 1980-тите, како што е „Ноќ на вештерките“ на режисерот Џон Карпентер од 1978 година. Една од клучните теми е сексуалната шега кај адолесцентите, што на крајот доведува до нивна смрт, па оттука и името на жанрот „слешер“. Филмските критичари и историчари ја забележале можноста да ја одделат стварноста од соништата покажувајќи го животот на адолесцентите. Критичарите исто така ја ценеле способноста на творците на филмот „да ги избришат границите помеѓу измисленото и вистинското“, манипулирајќи со воспримањето на гледачите.
Содржина
Тина Греј (ја глуми Аманда Вајс) цело време го има истиот кошмар во кој шета низ напуштена котларница, а потоа извесен маж (Роберт Инглунд) со изгорено лице, во валкан џемпер со црвено-зелени пруги, и ракавица на десната рака опремена со сечила на прстите, се обидува да ја убие. За ова, таа кажува на својата пријателка Ненси (Хедер Лунгенкамп), и излегува дека и двете ги прогонува истиот кошмар. Наскоро, Ненси, нејзиното момче Глен Ланц (Џони Деп) и момчето на Тина, Род Лејн (Ник Кори) решаваат да ја поминат ноќта во куќата на Тина, бидејќи нејзината мајка заминала, а девојката, поради нејзините соништа, сега се плаши да спие сама. Таа ноќ, Тина сонува дека маж со изгорено лице ја напаѓа во дворот на нејзината куќа. Сепак, парчињата што ги прави Кругер со сечилата на ракавицата се појавуваат на заспаната Тина во стварноста, и таа умира. Род, кој спиел до неа, ја гледа Тина со крвави рани по телото и одлучува да побегне.
Осомниченоста за убиство паѓа врз Род, и тој наскоро е уапсен. Во меѓувреме, по таа ноќ, Ненси сепак одлучува да оди на училиште (иако нејзината мајка е против тоа), но на еден од часовите заспива и во сон се наоѓа во котларница, каде што се појавува тој морничав човек, бркајќи ја девојката. Ненси успева да се разбуди со раката кон жешката црвенa цевка — болката од изгорениците е толку вистинска што таа се буди. По одморот од училиштето, на пат кон дома, Ненси забележува знак на изгореница на нејзината рака. Таа решава да разговара со Род, кој е во полициската станица, и дознава дека младиот човек го имал истиот сон како таа и Тина, а исто така дознава и за исечениците што се појавиле на телото на Тина. Подоцна, лежејќи дома во бањата, таа повторно заспива, и прво раката во ракавица со сечила стигнува надвор од пената, а потоа дното на бањата одеднаш исчезнува, и Ненси речиси се удавува. Доцна вечерта, Глен, кој живее во спротивната куќа, се прикрадува во нејзината спална соба, а Ненси го замолува да ја следи додека спие. Во сон, таа оди кај Род и гледа како таинствен странец влегува во ќелијата кај заспаното момче, а потоа овој странец повторно ја напаѓа Ненси, но таа повторно успева да се разбуди, бидејќи се вклучува будилникот. По будењето, таа и Глен веднаш одат во полициската станица, но додека Ненси се обидува да влезе во ќелијата на Род, чаршаф е затегнат околу неговиот врат во самицата, и го задавува. Случката изгледа како Род сам да се обесил.
По погребот на Род и Тина, мајката на Ненси, Марџ (Рони Блекли) одлучува да ја одведе ќерка си во истражувачка клиника за нарушувања на спиењето, каде што Ненси е влезена во состојба на сон. Меѓутоа, за време на сесијата, таа се соочува со уште еден напад на кошмар и, кога ќе се разбуди, открива четири крвави исеченици на раката — еден од влакната на косата ѝ побелува, а во рацете на Ненси е капата на истата личност. Ненси вели дека „му ја откорнала главата за време на тепачката“. На поставата на капата се наоѓа етикета: „Фред Кругер“. Таа се обидува да дознае од Марџ кој е, но таа одбива да зборува, велејќи само дека личноста што ја прогонува Ненси во соништата не може да биде Кругер, бидејќи тој е мртов. Налутена од неверувањето на нејзината мајка, Ненси заминува од дома за да се сретне со Глен, кој за време на прошетка кажува за особена техника за контрола на спиењето — кога станува многу страшно, треба да се убедите дека она што се случува околу вас е само сон, оттаму да го преобразите вашиот сон во свесен сон.
Кога Ненси се враќа дома, гледа решетки на прозорците, поставени по барање на нејзината мајка. Марџ ја носи Ненси во подрумот, каде што зема пакет-ракавици со сечила од неактивна печка за греење и открива дека Фреди Кругер бил крвав убиец на деца. Тој ги намамил своите жртви во старата котларница, каде работел како чувар, и убивал. Кругер бил уапсен пред 13 години, но бил ослободен поради бирократска грешка поради недостаток на докази. Тогаш бесните родители на убиените деца, меѓу кои биле и родителите на Ненси и нејзините пријатели, го заклучуваат Кругер во котларницата и го изгоруваат жив. Марџ ја зема ракавицата со себе како трофеј. Ненси сфаќа дека духот на Кругер сега им се одмаздува преку соништата на децата на родителите што го убиле. Ненси, која не спие повеќе од пет дена, одлучува да го повлече Кругер од сон, како што направила со својата капа; во сон ќе го зграпчи, а Глен — кој ќе дежура во близина — ќе ја разбуди, а потоа таа ќе го вовлече Кругер зад себе во стварноста, ќе го неутрализира и ќе го предаде на полицијата... Меѓутоа, во назначениот час, Ненси не може да ја напушти куќата за да оди кај Глен, бидејќи пијаната Марџ не ѝ го дава клучот од вратата. Ненси го повикува Глен да дојде кај неа на полноќ, но тој заспива во неговата куќа пред време, а Кругер брутално го убива.
Наоѓајќи се на граница, Ненси го повикува својот татко Доналд (Џон Саксон), кој е разведен од Марџ, му кажува за Кругер и бара да се пробие во нивната куќа во наведениот момент. Иако таткото навистина не верува во зборовите на неговата ќерка, тој бара од неговиот помошник да се грижи за нејзината куќа и да пријави ако се случи нешто чудно. Во меѓувреме, Ненси се подготвува да се соочи со нејзиниот кошмар и поставува стапици насекаде низ куќата. Таа успева да го зграби Кругер во својот сон, и да се разбуди со будилникот, извлекувајќи го Фреди од неговиот сон во вистинскиот свет. Ненси го мами со стапици, а потоа нејзиниот татко притрчува да ѝ помогне. Тој и Ненси гледаат како Кругер, фаќајќи ја пијаната Марџ, паѓа низ креветот со неа и исчезнува. Вознемирениот татко на Ненси ја напушта собата. Во тоа време, Кругер станува од кревет, но Ненси вели дека тој е само сон, и Фреди исчезнува.
...
Доаѓа сончев ден, Ненси стои на прагот од својата куќа со нејзината мајка. Глен доаѓа по неа, заедно со Тина и Род. Но кога Ненси се качува во автомобилот, се наоѓа во стапица; одеднаш прозорците на автомобилот сами се затвораат и ги носи четворицата пријатели кај којзнае каде... додека од страна три девојчиња во бели фустани играат јаже за скокање и ја пеат песната на Кругер... Во исто време, Марџ не се спротивставува на ова на кој било начин, туку само благо се насмевнува. Тогаш раката на Кругер го крши прозорецот на влезната врата и ја повлекува мајката на Ненси внатре.
Развој на проектот
Идејата за филмот првпат му паднала на ум на Вес Крејвен во 1978 година додека седел во ресторан. Еден ден претходно, тој имал прочитано неколку написи во „Лос Анџелес тајмс“, во кои се опишувала масовна појава забележана во Соединетите Американски Држави кај бегалците од јужноазиските земји; мажите на возраст од 19 до 57 години претходно биле исплашени од војната и геноцидот во Лаос (Граѓанска војна 1960–73), Камбоџа (Граѓанска војна од 67–75 и Геноцид од 75–79) и Виетнам (Војна од 55–75) дека сонувале многу лоши соништа поради кои одбиле да заспијат. Некои од нив починале во сон кратко потоа. Медицинските власти овој феномен го нарекле „синдром на азиска смрт“. Втората инспирација за заплетот била песната „Ткајач од соништата“ (Dream Weaver) од пејачот Гери Рајт. Тогаш Крејвен започнал да го пишува сценариото. Иако во реалноста причината за смртта на луѓето била срцев удар против заднината на општото осиромашување на телото, во сценариото нивните кошмари биле објаснети со фактот дека некој многу страшен маж ги бркал во соништата и се обидувал да ги убие. Се појавило првото прашање: „Како да го наречам?“ Без размислување двапати, Крејвен му го дал името на манијакот на човекот што го тероризирал во основно училиште. Прототипот (барем од карактерот на негативецот) бил извесен бездомник кој го плашел Крејвен како дете. Првично, Кругер бил замислен како типичен тивок убиец како Мајкл Маерс или Џејсон Ворхис. Од самиот почеток, Крејвен го напишал сценариото со идеја дека Кругер не е само убиец манијак, туку и педофил. Меѓутоа, во тоа време, во Калифорнија избувнал скандал со вистински педофил, а шефовите на студиото одлучиле дека не вреди да се издигнуваат раните на жртвите и нивните роднини со потсетување на оваа трагедија. Потсетувајќи се за изборот на насловот на филмот, Крејвен веднаш ја спомeнал смртта на Џон Кенеди, кој бил убиен на 22 ноември 1963 година во Далас, Тексас, на „Елм стрит“.
Сценарио
Вес Крејвен започнал да го пишува сценариото во 1981 година, откако завршило снимањето на „Мочуришно нешто“ (Swamp Thing). Крејвен ја предложил идејата за филмот на неколку студија, но добил одбивања од различни причини. „Волт Дизни продукција“ била првата што покажала интерес, но раководството побарало омекнување на материјалот за да бидат насочени кон децата и тинејџерите. Тогаш самиот Вес Крејвен одбил. „Paramount Pictures“ исто така изразил желба да работи на проектот, но на крајот одбил, бидејќи концептот бил сличен на заплетот на филмот „Бегство од сон“ (Dreamscape) од 1984 година. Крејвен го прифатил одбивањето на студиото до срце — подоцна ги обесил сите букви во рамка на ѕидот во неговата канцеларија. Како резултат на тоа, мало независно студио „New Line Cinema“, кое дотогаш било ангажирано само за дистрибуција на филмови, го презело снимањето на филмот. Како и сликата на Фреди Кругер — многу од сценариото било инспирирано од настани од животот на Крејвен. Како на пример, тој слушнал стенкања од интимна природа, кои доаѓале од соседната соба, каде што се наоѓал љубовен пар. Истото се случило и во филмот.
Изгледот на Фреди
Во просек, биле потребни 3 часа дневно за да се нанесе шминката на Фреди врз глумецот Роберт Инглунд. Првично, шминката требала да биде подетална — забите да биле видливи преку изгорената кожа на лицето, гној што ќе истекол од воспалените рани, а мозокот да бил видлив во некои делови од главата. Шминкерот Дејвид Б. Милер ги убедил авторите дека таквата шминка ќе биде тешко да се спроведе на Инглунд, а употребата на кукли, како што била направена во една од сцените — кошмарот на Тина, ќе изгледа неверојатно, но овие идеи биле напуштени. Милер создал шминка врз основа на фотографии од изгореници добиени од Медицинскиот центар на Калифорнискиот универзитет.
Во една од раните верзии на сценариото, Фреди носел наметка (овој детаљ е додаден во „Кошмар на Елм стрит 7: Новиот кошмар“). Подоцна, идејата дошла со џемпер со пруги, кој во сценариото било црвено и жолто. Во 1982 година, во издание на „Scientific America“, Крејвен прочитал дека најтешката комбинација за човечкото око да согледа е црвената и зелената боја. Од самиот почеток, Крејвен сакал да му даде на Кругер уникатно оружје, онакво какво што требало да биде — едноставно, лесно и евтино. Но, уште еднаш, Крејвен се свртел кон научната работа — највообичаен страв во многу древни култури — смрт од канџите на диво животно. Режисерот се сетил како неговата мачка ги испуштила канџите, а идејата за филмот се појавила сама по себе — ракавица со сечила на прстите, иако во раните фази, наместо сечила, на неа имала риба. Првиот пат кога Инглунд ја ставил ракавицата, се исекол со сечилото. Искрите се добиени со поврзување на ракавица со акумулатор на автомобил, а звукот на крцкање се слушнал од нож, кој бил поминат долж дното на метална столица. Истата ракавица била искористена и на сетот на „Кошмар на Елм стрит 2: Фредиевата одмазда“.
Период на снимање
Снимањето траело 32 дена. Ова бил првиот сериозен проект на компанијата „New Line Cinema“ (транскр. Њу лајн синема). Среде снимање, студиото се нашло во финансиска криза. Дистрибутерите одбиле да го финансираат филмот — глумечката и филмска екипа снимале речиси две недели без да добијат ниту еден долар. „New Line Cinema“ тогаш бил на работ на банкрот, но никој не го напуштил сетот. Веднаш било договорено сликата да биде нискобуџетна. Единствената надеж дека компанијата ќе продолжела да постои е успехот на филмот; и чекањето се исплатило. Филмот заработил околу 56 милиони долари — невиден успех за нискобуџетен филм. Филмот станал толку успешен што сè уште профитира за нејзините творци — биле снимени 7 продолженија, една телевизиска серија, видеоигри, голем број стрипови, книги, играчки и други производи; римејк на филмот бил снимен во 2010 година. Компанијата „New Line Cinema“ на шега се нарекува „куќата што ја изгради Фреди“. Крејвен му помогнал на режисерот Шон Канингем во „Петок тринаесетти“ (Friday the 13th), а Канингам режирал неколку сцени во „Кошмар на Елм стрит“. Во сцената со шамарот, глумицата Рони Блејкли (ја играла Марџ Томпсон, мајката на Ненси) случајно ја удрила Хедер Лангенкамп во лицето за време на снимањето — тие биле пријатели на сетот, па дури и отишле на шопинг заедно, прикажувајќи ги мајката и ќерката. За време на снимањето на филмот, Крејвен живеел во станот на Вим Вендерс, поранешниот сопруг на Рони Блекли.
Места на снимање
Фасадата на куќата на Тина е вилата бр. 620 на „Милвуд авењу“ (Milwood Avenue). Интересно, дворот каде Кругер ја бркал Тина, всушност е на спротивната страна од куќата. Внатрешните сцени, особено собата на Тина, биле снимени во специјално изградени гарнитури. Надворешноста на куќите на Ненси и Глен е снимена на улица наречена „Џенеси авењу“ (Genesee Avenue). Занимливо, познатата куќа во реалноста има ист број како и фиктивната — бр. 1428 (внатрешноста на Томпсонови исто така е снимена во оваа куќа). Бројот на куќата што се користи како фасада на семејната Ланцова куќа е број 1419. Оваа улица е во непосредна близина на познатиот булевар „Сансет“ (Sunset Boulevard). Надворешноста на полициската станица е снимена во една од библиотеките во Лос Анџелес — „Cahuenga Branch“. Мостот каде Глен и Ненси разговараат за техниките на спиење е снимен на плажата „Венис“ (Venice Beach) во Лос Анџелес.
Фасадата на фиктивната гимназија „Спрингвуд“ била вистинската гимназија „John Marshall High“, а ентериерите биле снимени во „John Burroughs Middle“. Смешно е што сцената во која Ненси оди низ училишниот ходник во потрага по Тина не е снимена како коридори на училиштето каде што се случило снимањето во реалноста: Ненси ја напушта англиската соба (бр. 104) и полека оди по ходникот, постепено забрзувајќи се. На следната сцена, таа трча зад аголот и налетува на ученичка во училиштето. Ако го погледнеме коридорот, тогаш во права линија зад глумците се наоѓа самата канцеларија од која излегува Ненси. Така, според заплетот, хероината се движи како буквата „П“: од часовите по англиски јазик до скалите што водат до подрумот, иако всушност снимањето се случило во еден долг директен коридор. Додека скалите во подрумот биле снимени на спротивниот крај од коридорот. Канцеларијата на секретарката, сместена пред канцеларијата на директорот, била искористена за снимање на фоајето на полициската станица, каде што Ненси разговара со нејзиниот татко, поручник Томпсон. Канцеларијата на директорот станала кабинет на поручникот. Сцените во котларницата, како и ходникот од кошмарот на Тина на почетокот на филмот, биле снимени во „Lincoln Heights“.
Посебни ефекти
Во сцената за создавање ракавица на почетокот на филмот, улогата на Фреди ја играл мајсторот за посебни ефекти Чарлс Белардинели — тој бил единствениот кој знаел како правилно да работи со алатки и да ги поправа сечилата.
За сцената на почетокот на филмот — кога Фреди се појавува во ѕидот над заспаната Ненси — се користелa спандекс-површина, а Фреди го играл Џим Дојл (мајстор за пос. ефекти).
За снимање на смртта на Тина, во кое телото на девојката лета низ собата и се движи по sидовите и таванот, бил изграден посебен ротирачки сет — кога собата се вртела, глумицата ползела до следниот ѕид. Камерата била фиксирана на еден ѕид и ја следела глумицата додека се движела со собата. Снимателот бил врзан за стол, што му овозможило да ја контролира камерата додека сетот ротирал. Занимливо, во сцената кога Тина стигнува од таванот до Род, седејќи на подот, всушност, глумецот Ник Кори висел наопаку, а неговата коса била посебно стилизирана за да не се обесува. Ефектот на собата наопаку бил толку неверојатен што глумицата Аманда Вајс, која ја играла Тина, речиси веднаш имала сериозни напади на вртоглавица. Снимањето е инспирирано од филмот „Кралска венчавка“ (Royal Wedding) од 1951 година, првиот филм во историјата на киното, снимен со ротирачки сетови.
Крвавата фонтана од креветот на Глен е снимена во истиот ротирачки сет како и смртта на Тина. За време на снимањето на смртта на Глен, користени се околу 2,273 литри обоена вода (во улога на крв). Но, смртта на Тина ја предизвикала групата многу потешкотии — неопходно било да се сними сцената одеднаш. Сетот бил превртен наопаку, така што креветот бил на таванот. Потоа вклучиле силна пумпа, со помош на која обоената вода не само што се истурала, туку и се удирала под притисок — како што е прикажано во филмот. Сепак, на крајот, имало толку многу вода што филмската екипа, одржувајќи ја рамнотежата на сценографијата, повеќе не можела да ја држи како што треба; како резултат на тоа, дел од водата се пролеала низ прозорецот врз членовите на екипажот. Водата ги навлажнила жиците, а лицето што управувало со пумпата добил струен удар.
Сцената со Ненси во бањата отсуствувала од сценариото (ја создал мајсторот за посебни ефекти Џим Дојл). Бањата била инсталирана над резервоарот. За време на снимањето, глумицата Хедер Лангенкамп поминала 12 часа во оваа бања, како и Дојл — каскадерот на Фреди, поточно, неговата десна рака. Во сцената кога Ненси е вовлечена во длабочините и публиката гледа гола девојка, хероината ја играла каскадерката Кристина Џонсон.
Во една од сцените, кога Ненси бега од Фреди, глумицата ја повредила ногата — ова е забележливо кога налетува во куќи, закривувајќи се. Тогаш хероината се качува по скалите, но се заглавува во чекорите исполнети со некаква кашеста маса. Никој не знае точно што е искористено за да се создаде овој ефект. Глумицата вели: „Тоа беше супа од печурки или нешто слично“. Крејвен вели „овесна каша“, а снимателот Жак Хајткин тврдел дека во оваа сцена се користело тесто.
Долгите раце на Фреди биле прикачени на костимот на Роберт Инглунд — во сцената во уличката зад куќата на Тина, тие биле испружени со риболовски конци (кои се користат на рибарски стап).
NGC 7433
NGC 7433 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7433 се споменува и како MCG 4-54-3, CGCG 475-6, VV 84.
Други поделби
Проучување на NGC 7433 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70112. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 168; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2238. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1175.
Африкански куп на нации 2017
Африкански куп на нации 2017 (познат и како Тотал Африкански куп на нации - Габон 2017, АФКОН 2017, односно КАН 2017) е 31-вото по ред фудбалско континентално првенство на Африка познато како Африкански куп на нации. Натпреварувањето е организирано од Африканската фудбалска конфедерација, а ќе се одржи во Габон од 14 јануари до 5 февруари 2017 година.
Првобитно било одлучено натпреварувањето во 2017 да се одржи во Либија, меѓутоа, поради воената состојба во таа земја,во август 2014 КАФ одредил дека Африканскиот куп на нации 2017 ќе се одржи во Габон, по вторпат во историјата на натпреварувањето. Победникот на Африканскиот куп на нации 2017 добива право на настап на Купот на конфедерации 2017 во Русија.
Камерун ја освоиле нивната петта титула на Африканскиот куп на нации, победувајќи го Египет во финалето со 2–1. Буркина Фасо го освоиле третото место победувајќи ја Гана со 1-0.
Прв избор
Боцвана, Камерун, Демократска Република Конго, Гвинеја, Мароко, Јужноафриканска Република, Замбија, и Зимбабве првобитно изразиле интерес за организацијата на Африканскиот куп на нации 2017.
КАФ добил три понуди до 30 септември 2010 година за домаќинство на Африканскиот куп на нации 2015 и Африкански куп на нации 2017 од Демократска Република Конго, Мароко и Јужноафриканската Република.
После примените понуди за организирање на Африканскиот куп на нации 2015 и 2017 КАФ започнал постапка за испекциски надзор со цел да ја посети секоја земја кандидат во поглед на стадионите, инфеаструктурата и заинтересираноста за организација на Африканскиот куп на нации 2015 и 2017. После инспекцијата во ДР Конго од 12-15 ноември 2010 година, ДР Конго го известиле КАФ дека ја повлекуваат својата кандидатура за Африканскиот куп на нации во 2015 и 2017.
На почетокот на ноември 2010 инспекцијата го посетила Мароко, а веќе следниот месец и Јужноафриканската Република.
На 29 јануари 2011 КАФ донел одлука домаќин на Африканскиот куп на нации во 2015 да биде Мароко, а во 2017 Јужноафриканската Република. Меѓутоа, поради војната во Либија во 2013, Јужноафрканската Република и Либија го замениле домаќинството на Африканскиот куп на нации, така што Јужноафриканската Република била домаќин на натпреварувањето во 2013 а Либија требало да биде на ова во 2017.
Втор избор
По откажувањето на Либија од домаќинството на Африканскиот куп на нации на 22 август 2014, Африканската фудбалска конфедерација објавила дека прима нови пријави за организатор на Африканскиот куп на нации 2017 до 30 септември 2014. Подоцна тој рок е преместен до 8 април 2015.
Седум земји доставиле понуда за домаќинство на турнирот: Алжир, Египет, Габон, Гана, Кенија, Судан и Зимбабве. Меѓутоа од нив, само четири држави: Алжир, Египет, Габон, и Гана, ги исполнувале критериумите на Африканската фудбалска конфедерација. Подоцна Египет ја повлекол својата кандидатура.
Некој држави како Кенија покажале интерес за домаќинството на турнирот со соседите Руанда и Уганда, меѓутоа не доставиле официјална кандидатура за домаќинството.
Претседателот на КАФ Иса Хајату на 8 април 2015 објавил дека домаќин на Африканскиот куп на нации 2017 ќе биде Габон. Габон веќе еднаш бил организатор на првенството во 2012 заедно со Екваторска Гвинеја.
Квалификации
Поради откажувањето на Мароко од домаќинството на Африканскиот куп на нации 2015, првобитно КАФ и забранил на оваа репрезентација да учествува на Африкански куп на нации 2017 и 2019. Меѓутоа, "Судот за спортска арбитража" (Court of Arbitration for Sport) ја укинал забраната, со што на Мароко му било дозволено да учествува во квалификациите.
Интересно е тоа што трикратниот шампион на Африканскиот куп на нациите, Нигерија не се квалификувала.
Местоположба на стадионите
Првенството ќе биде одиграно во четири града во Габон: Либрвил, Франсвил, Ојем и Порт Жантил. Градовите официјално се потврдени во октомври 2016.
Формат на натпреварување
Домаќинот на пвенството автоматски остварил пласман во групите, останатите 15 репрезентации морале да минат низ квалификации. На завршниот турнир репрезентациите се поделени во четири групи по четири тима. Тимовите во групата играат по еден натпревар меѓусебно. Двете првопласирани репрезентации од секоја група остваруваат пласман во четвртфиналето. Победниците во четвртфиналето играат полуфинале. Поразените полуфиналисти играат натпревар за трето место, додека победниците играат за титулата.
Извлекување на групите
Извлекувањето на групите било одржано на 19 октомври 2016 година, во 18:30 UTC+1 часот, во Либрвил, Габон.
Организациониот одбор на Афрчкиот куп мас состанокот одржан на 26 септември 2016 во Каиро ги одредил носителите земајќи го предвид учинокот на репрезентациите на Африканскиот куп на нации 2017 според резултатите од претходните натпреварувања:
Група А
Извор: CAFonline.com
Група Б
Извор: CAFonline.com
Група Ц
Извор: CAFonline.com
Група Д
Извор: CAFonline.com
Мали и средни претпријатија
Мали и средни претпријатија (МСП) (англиски: Small and Medium Enterprises, SMEs) се претпријатија кои задоволуваат одредени критериуми во поглед на бројот на вработените, големината на имотот или остварениот годишен промет.
Европска Унија
Во ЕУ постојат три параметри што ги дефинираат МСП:
Европската дефиниција на МСП е следнава: „категоријата на на микро, мали и средни претпријатија (МСП) е создадена од претпријатија што вработуваат помалку од 250 лица и што немаат годишен промет што не надминува 50 милиони евра, и/или годишен биланс на состојба што не надминува 43 милиони евра“.
Во нефинансискиот сектор на земјите на ЕУ (ЕУ–27), малите и средните претпријатија учествуваат дури со 99,8% во вкупниот број претпријатија, а микро фирмите со 91,8%. Но, малите и средните претпријатија имаат големо учество и во вработеноста во рамките на бизнис-секторот – во нефинансискиот сектор на ЕУ–27, и создаваат 67% од вкупната вработеност, како и во создавањето на додадената вредност – речиси 58%.
Малите и средни претпријатија во Македонија
Во 2004 година, со измените во Законот за трговски друштва, Македонија ја прифатила методологијата на Комисијата на ЕУ за класификација на претпријатијата според големината. Според оваа методологија, врз основа на три критериуми (број на вработени, големина на обртот и вкупна вредност на деловната актива), претпријатијата, се класифицираат на микро, мали, средни и големи. Притоа, првиот критериум од методологијата (број на вработени) се применува и во Македонија (микро до 10 вработени, мали до 50 вработени, средни до 250 вработени и големи над 250 вработени), додека останатите два критериума се соодветно намалени во случајот на Македонија (на пример, во Македонија, мали претпријатија се оние со годишен обрт до 2 милиони евра, за разлика од ЕУ, каде тој износ е 10 милиони евра).
Во Македонија, бројот на мали и средни претпријатија особено се зголемил во периодот од 1990 до крајот на 1993 година, потоа се намалил, а повторно се засилил по 1996 година. Во 2001 година, како последица на војната, речиси и не се формирале нови мали и средни претпријатија, но нивната динамика повторно се засилила во 2002 година. На крајот од 2004 година во Македонија имало регистрирано 172 297 мали и средни претпријатија. Меѓутоа, повеќето од нив биле неактивни претпријатија, т.е. не остварувале приход, не вработувале работници и не вршеле плаќања), а активни биле само 49 123 мали и средни претпријатија. На почетокот на 2012 година, во Македонија постоеле 73 118 активни претпријатија, од кои дури 72 933 (или 99, 7%) биле мали и средни претпријатија. Притоа, тие имале доминантно учество и во формирањето на БДП (преку 55%, во додадената вредност), и во вкупната вработеност во бизнис секторот (преку 75%).
Погледнато од секторски аспект, во раните 1990-ти, најголемиот број од малите и средните претпријатија биле во секторот на трговијата (во 1993 година, дури 67%). Подоцна, се случило постепено пренасочување на малите и средните претпријатија од трговијата кон производството – преработувачка индустрија, градежништво и услуги надвор од трговијата. Оттука, во 2004 година, во секторот на трговијата стопанисувале 54% од малите и средните претпријатија. Набљудувано од регионален аспект, најголем број мали и средни претпријатија биле концентрирани во Скопје, Битола, Куманово, Прилеп, Охрид, Струмица и Тетово.
Институции за поддршка на малите и средните претпријатија во Македонија
Паралелно со порастот на бројот на малите и средните претпријатија во Македонија, постепено се формирале посебни институции за нивна поддршка.
НЕПА (National Enterprice Promotion Agency)
Во 1997 година, Владата на Република Македонија, со поддршка на програмата PHARE на Европската комисија, ја формирала Националната агенција за поддршка на малите и средните претпријатија – НЕПА. Основните цели на НЕПА биле:
Во почетокот, НЕПА функционирала во рамките на Агенцијата за приватизација, а во 1998 година добила статус на самостојно правно лице. Финансиската поддршка на нејзината активност главно доаѓала од програмата PHARE, додека средствата од буџетот на Македонија биле скромни. Во 2002 година престанала финансиската поддршка за НЕПА од страна на програмата PHARE, а НЕПА се укинала, т.е. прераснала во Агенција за поддршка на претприемништвото на Република Македонија (АПП), со функции слични на НЕПА.
Бизнис-инкубатори
Идејата за формирање бизнис-инкубатори во Македонија се појавила во 1993-1994 година, во рамките на Проектот за социјални реформи и техничка помош, финансиран преку кредит од Светската банка. Првите бизнис-инкубатори се воспоставиле во 1997 година во Прилеп, Крушево, Штип, Македонска Каменица и Делчево. Подоцна бил подготвен посебен Прирачник за формирање на инкубатори во Македонија. Во меѓувреме се формирале и нови бизнис-инкубатори, а некои од нив продолжиле да работат со успех како, на пример, Yes – инкубаторот во Скопје, Центарот за развој на нови бизниси при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје и други.
Македонска банка за поддршка на развојот (МБПР)
Македонската банка за поддршка на развојот била основана на 21 мај 1998 година, врз основа на посебен закон, како државна банка за поддршка на малите и средните претпријатија и претприемништвото во Македонија.
Други институции
Во 2002 година, Владата на Република Македонија донела Програма на мерки и активности за поддршка на претприемништвото и создавање на конкурентност на малите и средните претпријатија. Оваа програма на била насочена кон: натамошен развој на институциите за поддршка на малите и средните претпријатија; осмислување нефинансиски и финансиски форми за помош на малите и средните претпријатија; подобрување на економскиот амбиент во Македонија итн. Истата година, престанала финансиската поддршка за НЕПА од страна на програмата PHARE, а НЕПА се укинала, т.е. прераснала во Агенција за поддршка на претприемништвото на Република Македонија (АПП), со функции слични на НЕПА. Со текот на времето, се формирале нови институции за поддршка на малите и средните претпријатија, финансирани со билатерална помош. Така, Швајцарската агенција за развој помогнала во формирањето на Агенција за поддршка на претприемништвото во Пелагонискиот Регион (ПРЕДА – Прилеп); во голем број општини се воспоставиле локални канцеларии за развој (ЛЕР); а со странска помош се формирале и Македонскиот деловен центар (со помош од Северна Рајна-Вестфалија), Штедилницата „Можности“ (со помош на Американската агенција за развој – USAID) итн.
Извори на финансирање на малите и средните претпријатија
Една од најчесто употребуваните поделби на изворите на финансирање на малите и средните претпријатија е поделбата на формални и на неформални извори. Формалните извори ги опфаќаат официјалните финансиски институции – комерцијалните банки, државните банки, меѓународните банки, берзите и официјалните ризични фондови. Неформалните извори за финансирање ги опфаќаат сопствените заштеди на претприемачите и нивните заеми од членовите на семејството и од пријателите, или т.н. 3F пари (founders, family and friends). Во оваа група, често се наведуваат и бизнис-ангелите, кои, пошироко гледано, припаѓаат на фамилијата на ризичен капитал.
Сопственичкиот капитал е многу квалитетен извор за финансирање на малите и средните претпријатија. Во економската литература се наведуваат следниве извори на сопственички капитал:
Главен извор на позајмен капитал на малите и средните претпријатија се банките, лизингот и факторингот. Така, на пример, во една студија за финансирањето на малите и средните претпријатија во ЕУ, се наведува дека банките учествуваат дури со 70% во финансирањето на малите и средните претпријатија. Втор, по значење, извор на финансирање на малите и средните претпријатија е лизингот, со учество од 24%, а потоа следат јавните финансиски институции со учество од 11%, бизнис-ангелите со учество од 4%, официјалните ризични фондови со учество од 2% итн.
Таканаречените 3Ф пари (лични заштеди и средства од фамилијата и пријателите) претставуваат неизбежен извор на финансирање на малите и средните претпријатија во нивните најрани развојни фази (зачетната и почетната). Овие пари најчесто доаѓаат до фирмата како акционерски капитал, а понекогаш се даваат и во форма на заем. Предностите на таканаречените 3Ф се бројни: станува збор за сопствени средства кои не подлежат на враќање; лесно се добиваат (полесно од банкарски заем или од бизнис-ангелите); кога се земаат како заем, тие претпоставуваат пониска каматна стапка; притисокот за нивно враќање може да биде помал и сл. Негативни страни на овој извор на финансирање се следниве: станува збор за мали износи; кога членовите на семејството добиваат акции и управувачки права во фирмата, тие може повеќе да се експонираат и да бараат привилегии; доколку претприемачот не ги објасни јасно и отворено ризиците со кои се соочува новиот бизнис, може да создадат проблеми и тензии во односите со членовите на семејството или со пријателите и сл.
Ризици во финансирањето на малите и на средните претпријатија
Малите и средните претпријатија се поризични за финансирање во однос на големите бизниси поради повеќе фактори.
Постоењето асиметрични информации
Ова е најопштиот фактор кој објаснува зошто малите и средните претпријатија се поризични за финансирање во споредба со големите бизниси. Асиметричните информации доаѓаат до израз поради тоа што претприемачот (основачот) на фирмата којшто бара потенцијални инвеститори (да речеме кредит од банка или пак вложување капитал од страна на бизнис-ангелите, ризичен фонд и сл.), секогаш располага со повеќе информации за сопствената бизнис-идеја што честопати не ги открива пред инвеститорот, поради што инвеститорот треба да истражува и да проверува, за да се убеди во профитабилноста на проектот.
Слаб менаџмент
Малите бизниси, особено во зачетната и во почетната фаза, сè уште не воспоставиле менаџерска екипа. Во првите две развојни фази, фактички, претприемачот истовремено е и сопственик и управувач со фирмата, т.е. функцијата на сопственост и управување се споени во една личност, во личноста на претприемачот. Кон крајот на втората фаза и во почетокот на третата фаза на претприемничка фирма, кога производството и продажбите почнуваат брзо да растат, претприемачот наеднаш се соочува со голем готовински тек, тој станува самоуверен, се однесува како „примадона“, донесува брзи и често погрешни одлуки, продолжува сам да ги држи сите „конци“ во свои раце, не им делегира функции и одговорности на други луѓе во фирмата, не воспоставува менаџерски тим итн. Оваа фаза од животниот циклус на фирмата се нарекува Go–Go фаза, т.е. „оди–оди“ фаза, кога претприемачите обично навлегуваат во замката на основачот (Founder's Trap) и може да ја уништат својата фирма. За да се спречи уништување, претприемачот мора да воспостави менаџерски тим, бидејќи фирмата окрупнела и тој не е во состојба сам и со неопходна компетентност да ги извршува менаџерските функции во неа.
Други ризици
Во литературата се наведуваат и други фактори кои придонесуваат ризикот за финансирање на малите и средните претпријатија да расте и кои го отежнуваат пристапот на малите и на средните бизниси до извори за финансирање. Меѓу нив, позначајни се недостигот на колатерал и одбивањето на претприемачот да ја дели сопственоста со други луѓе. Во раните развојни фази, малите претпријатија немаат доволен колатерал за обезбедување на кредитот и проблемот посебно се усложнува ако претприемачот не располага со доволно вреден личен имот кој би го заложил за да добие банкарски кредит. Одбивањето на претприемачот да ја дели сопственоста со други луѓе, исто така, се јавува како значаен проблем. Во литературата редовно се нагласува дека еден од основните мотиви на претприемачот за формирање сопствен бизнис е желбата за независност, желбата да се биде газда сам себеси. .
Петре Богданов - Кочко
Петре Богданов - Кочко (Скопје, - Скопје, ), македонски композитор, оперски пејач (тенор) и организатор на музичкиот живот во Македонија. Се категоризира во првата генерација македонски повоени композитори.
Учесник е во НОВ на Македонија. Во Агитпропот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ ја вршел функцијата референт за школство со задача на слободната територија во Западна Македонија во периодот септември-декември 1943 година да ги организира првите училишта на македонски јазик. Во 1944 година работи околу прашањето на Македонците од Егејска Македонија. Во својство на претставник на Главниот штаб на НОВ и ПОМ определен период е присутен во Егејска Македонија каде ги координира активностите на македонското националноослободително движење од Егејска Македонија со грчкото народноослободително движење. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ.
По војната, еден е од основачите на Операта на Македонскиот народен театар и на првото музичко училиште, прв претседател на Друштвото на музичарите на Македонија. Како пејач оствари низа значајни улоги.
Лакочерејски манастир
'''Лакочерејски манастир „Св. Спас“''' — македонски православен манастирски комплекс сместен во атарот на охридското село Горно Лакочереј. Манастирот се наоѓа на околу 4 км југоисточно од селото, под падините на месноста Дебела Леска. Манастирот според големината на имотот и сето она што го поседува, е вториот најбогат манастир во Дебарско-кичевската епархија.
Црква
Манастирот има една црква и е посветена на Вознесението Христово. Сегашната црква е изградена во 1930 година на темелите на постар објект од XVIII век.
Конаци
Манастирот има 3 конака, кои сите се новоизградени и се наоѓаат во одлична состојба.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 200м краул во женска конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 200м жени краул 28 јули 2009 и ќе се натпреваруваат 91 натпреварувач. Финалето се одржа на 29 јули 2009.
Тоновас
Тоновас, или познат по шпанското име Дублон, е остров во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот има површина од 8.8 километри кцадратни и население од 3.200 жители според пописот од 1980. Околу островот има тесен пат со кој се поврзуваат населбите на островот. На Тоновас има две училишта. На островот има рушевини од јапонски згради од Втората светска војна.
NGC 2579
NGC 2579 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.