cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-1366
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1437.59 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5893 км, а најмалото на 5738.
Везенберг (Мекленбург)
Везенберг (Wesenberg) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа 11 километри југозападно од Нојштрелиц, на југозападниот брег на Воблицското Езеро.
Коле Арсовски
Животопис
Потекнува од крајно бедно земјоделско семејство. Недостапноста на училиштето за широките народни маси во Кралство Југославија, го остава неписмен. Самиот ја почувствувал оваа неправда и свој недостаток. Вложил сопствен напор ѝ научил ѝ да чита и да пишува. Како овчарче, пасејќи го стадото овци на падините на планината Лисец-Кратовско, воспоставил врска со Народноослободителната војска на Македонија. Средбите со партизаните кај него развиле симпатии кон НОВ и револуцијата, по што самиот решава да се вклучи и да го даде својот придонес во борбите против окупаторот и домашните предавници (бугаромани), а за ослободување на својата татковина Македонија.
Во почетокот на септември 1944 година, го оставил своето стадо на еден свој пријател и се приклучил кон народноослободителната војска. Од тој ден учествува во сите борби на бригадата. Бил испратен ѝ на Сремскиот фронт. По конечното ослободување на Југославија учествувал во борбите за прочистување на Југославија од остатоците на усташките банди. Во една борба, во близината на Загреб, бил смртно погоден и подлегнал на раните, во втората половина на мај 1945 година.
Сапески јазик
Сапескиот е арутано-сапески јазик кој се зборува од само пет луѓе кои живеат во Венецуела. Јазикот е скоро изумрен.
Српска култура
Србите, како народ кој живее воглавно на територија на Србија и делумно во другите земји на поранешна Југославија, како и на други места во светот, имаат богата култура која имала значително влијание врз другите земји наБалканот, а во некои случаи и на целиот свет. Таа се остварувала во разните области на човечките активности, вклучувајќи ја музиката, книжевноста, филмот, ликовната и применетата уметност, дизајнот и модерните медиуми.
Српска книжевност
Најстариот ракопис и споменик на старата српска книжевност кој е напишан на српски јазик е Мирославово евангелие. Евангелието било напишано негде помеѓу 1180-тата и 1191 година и претставува литургиска книга од 362 страници, која била напишана на јазик кој бил преодна форма помеѓу старословенскиот јазик и славеносрпскиот јазик. Книгата е напишана од двајца монаси, Глигорие и, најверојатно, Версамелеон на бел пергамент. Ова дело е житие на Захумскиот кнез Мирослав, брат на големиот жупан Стефан Немања.
NGC 5248
NGC 5248 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5248 се споменува и како UGC 8616, MCG 2-35-15, CGCG 73-54, IRAS 13350+0908.
Откривање
Телото е откриено на 15 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5248 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5248 има привидни димензии од 6,2' х 4,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 37 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 53' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
Други поделби
Проучување на NGC 5248 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48130. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 893. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1079.
Wh (диграма)
Диграмата wh се користи за изразување на фонема:
NGC 668
NGC 668 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 668 се споменува и како UGC 1238, MCG 6-5-3, CGCG 521-80, CGCG 522-1, IRAS 01434+3612.
Откривање
Телото е откриено на 4 декември 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 668 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 668 има привидни димензии од 1,8' х 1,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 46 м 22,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 27' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 668 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6502. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2306. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Везенберг
Везенберг може да се однесува на следниве места во Германија:
Сфилци
Сфилци или Сфилта (Χρώμιο, Хромион) — село во околината на Кожани, Егејска Македонија (денес Грција).
Шпиун на високи потпетици
„Шпиун на високи потпетици“ (српски: Шпијун на штиклама) – филм на режисерот Милан Јелиќ од 1988 година, по сценариото на Верослав Ранчиќ. Главните улоги ги играат: Милан Гутовиќ, Милена Дравиќ, Мира Фурлан, Милан Штрљиќ, Ева Рас, Борис Дворник и Бата Живоиновиќ.
Бањиче (Тетово)
Бањиче — археолошко наоѓалиште во Тетово. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа во подножјето на Исарот – Кале, кај месноста Бањиче, каде се откриени темели од повеќе објекти, а на површината има фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Дуплекс (филм од 2003)
Содржина
Алекс (го игра Стилер) и Ненси (ја игра Баримор) се млад брачен пар од Њујорк во потрага по својот дом од соништата. Најпосле, тие успеваат да пронајдат совршен дом во Бруклин. Станот ги има сите работи што тие ги посакувале (дури и два камина), меѓутоа на горниот кат над нив живее г-ѓа Конели (ја игра Есел), која има доживотен договор за изнајмување. Сепак, тие го купуваат станот, претпоставувајќи дека таа е стара и болна, така што нема долго да живее. Но, набргу, тие увидуваат дека таа е витална старица, која ужива по цел ден да гледа телевизија, а исто така, таа е член на дувачки оркестар, кој одржува проби во станот. Така, нивниот живот се претвора во измачување.
IC 1825
IC 1825 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1825 се споменува и како Reiz 2644.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1825 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1825 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Други поделби
Проучување на IC 1825 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1790902.
Bulleribasidium
Bulleribasidium е род на габи од фамилијата Bulleribasidiaceae. Родот моментално содржи околу единаесет видови. Видот е паразит на други габи (Cladosporium sp.), неговиот телеоморф има септатни базидии и хаусторијални клетки на неговите хифи кои се поврзуваат со хифите на домаќинот. Сепак, повеќето видови се познати само од нивните состојби на квасец.
Името на родот Bulleribasidium е во чест на Артур Хенри Реџиналд Булер (1874–1944), британско-канадски миколог.
NGC 7679
NGC 7679 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7679 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7679 има привидни димензии од 1,7' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 28 м 46,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 30' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 7679 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71554. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 581. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 834.
Космос-1367
Космос-1367 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 мај 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1367 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9760 км, а најмалото на 603.
Преселба на населението
Преселба или миграција (од migratio ) — движење или преселување на населението, од едно во друго место.
Преселбите можат да бидат привремени, но можат да бидат и трајни. Привремените преселби ги означуваат дневните движења на населението од своите домови кон местата каде што работат. Привремени се сметаат и оние преселби каде личноста го напушта своето место на живеење и се населува во ново заради деловни причини, меѓутоа по извесно време се враќа во своето старо место на живеење. Трајните преселби (иселувања) се лицето кога го напушта своето место на живеење трајно и не се враќа назад. Според некои критериуми, привремените траат помалку од една година, а трајните повеќе од една година. Преселбите исто така можат да бидат внатрешни и надворешни.
Внатрешни преселби се оние преселби кои се случуваат во рамките на една држава. Тука спаѓаат и дневните преселби на населението до своите работни места. Овие преселби се вршат многу полесно од надворешните, бидејќи за нив не е потребна патничка документација како што се пасош и лична карта. Покрај пасош, лицето поминува и низ царина на државата во која се доселува, и голем број други документации потребни според законот на самата држава. Најчести причини за преселба можат да бидат: демографски, политички, економски, општествени и слично.
Историска ретроспектива
Преселбите се дел од животот на човекот уште од неговото настанување. Луѓето за првпат почнале да го менуваат своето место на живеење уште од камено време. Во услови на живот, кога не знаеле да ја обработуваат земјата тие постојано се селеле во нови места на живеење. Останувале на едно место додека целосно не ја експлотирале земјиштето, незнаејќи дека можат повторно да ја обработат земјата со засадување на нови растенија на истата површина. Значи, основната причина за тогашните преселби била постојаната потрага по нови места со подобри места за живот.
Со понатамошна цивилизациска еволуција настанале монархиите. Желбата на секој монарх била да ја прошири својата територија колку што може повеќе. Така настанале најпознатите историски војни. Низ тие освојувачки походи голем дел од населението било мобилизирано во војската на монархиите. Примери за вакви преселби во историјата има навистина многу. Од војните коишто настанале во Стара Грција помеѓу тогашните градови-држави, секако најзначајни биле Спарта и Атина. Сигурно најголеми походи биле во времето на кралот и војсководец Александар III Македонски, кој го освоил во тоа време речиси целиот свет познат на луѓето во источното Средоземје и пошироко. Неговото кралство се протегало на до тогаш сите познати континенти. Тоа биле едни од најмасовните движења на луѓето низ историјата.
Крстоносните војни, исто така едни од најмасовните преселби на човекот низ историјата на човештвото. Нешто подоцна за време на буржоаските револуции се појавиле масовни преселби во рамките на државите. Значи, во текот на оваа таканаречена преродба, која започнала со Француската револуција на Наполеон Бонапарта се случиле најголемите преселби на луѓе во рамките на една држава, што е пандан на денешниве привремени и трајни внатрешни преселби. Меѓутоа Бонапарта не за задоволил со дотогашните граници на Франција. Тој покажал тежнеење да ја прошири својата држава. Еден од најпознатите походи бил тој на Бонапарта кон Руската Империја. Но тогаш бил поразен и бил приморан да се врати назад во Франција.
Во XX век се случиле и двете најцрни точки во еволуцијата на човештвото, Првата и Втората светска војна. За време на овие војни, се појавиле најмасовните преселби на светското население, кои продолжиле и по војната. Важно е да се знае дека со преселбите со текот на времето се воспоставува рамнотежа меѓу побарувачката и понудата на работна сила. Луѓе се селат и денес. преселбите биле, и ќе бидат дел од нашето секојдневие постојано. Меѓутоа, да напоменеме уште еднаш, како што беше претходно наведено, преселбите не влијат на бројната структура на населението, тие вршат само негова распространетост.
Шеми на преселба и сродни статистики
Постојат многу статистички проценки за моделите на преселба низ целиот свет.
Светска банка објавила три изданија на својот „Книга на факти за преселби и дознаки“ (изворно: Migration and Remittances Factbook), почнувајќи од 2008 година, при што второто издание се појавило во 2011 година и третото во 2016 година. Меѓународната организација за преселба (ИОП/IOM) објавила десет изданија на Светски извештај за преселба почнувајќи од 1999 година. Одделот за статистика на Обединетите нации исто така води база на податоци за преселувањето низ целиот свет. Неодамнешниот напредок, во истражувањето за преселувањето, преку интернет ветува подобро разбирање на моделите на преселба и мотивите на преселување.
Структурно, постои значително преселување во правците Југ-Југ и Север-Север; во 2013 година, 38% од сите мигранти се преселиле од земјите во развој во други земји во развој, додека 23% се преселиле од земјите на ОЕСР кои се со високи приходи во други земји со високи приходи. Фондот за население на Обединетите нации вели дека „додека Северот доживеа поголем апсолутен пораст на мигрантскиот фонд од 2000 година (32 милиони) во споредба со југот (25 милиони), Југот забележа повисока стапка на раст. Помеѓу 2000 и 2013 година, просечната годишна стапка на промена на мигрантското население во регионите во развој (2,3%) малку ја надмина онаа на развиените региони (2,1%).
Значителна внатрешна preselba може да се случи и во една земја, или сезонска преселба на луѓе (главно поврзана со земјоделството и туризмот во урбаните места), или преместувањата на населението во градовите (урбанизација) или надвор од градовите (субурбанизација). Сепак, студиите за моделите на преселба низ целиот свет имаат тежнеење да го ограничат нивниот опсег на меѓународна преселба.
Речиси половина од овие мигранти се жени, што е една од најзначајните промени во моделот на мигрантите во последниот половина век. Жените се преселуваат сами или со членовите на своето семејство и заедницата. И покрај тоа што женската преселба во голема мера се смета за здружена, а не како независна преселба, новите студии тврдат сложени и многубројни причини за тоа.
Согласно 2019 година, првите десет доселувачки одредишта биле:
Во истата година, првите земји на потекло биле:
Покрај овие рангирања, според апсолутните бројки на мигранти, „Факт книгата за миграции и дознаки“ исто така дава статистика за земјите со врвни одредишта за доселување и за првите земји од потеклото на иселување според процентот на населението; Земјите кои се појавуваат на врвот на тие рангирања се сосема различни од оние во горното рангирање и имаат тежнеење да бидат многу помали земји.
Согласно 2013 година, првите 15 преселнички коридори (кои отпаѓаат на најмалку 2 милиони мигранти) биле:
Преселби село-град
Постојат четири видови на внатрешни преселби од аспект на поделбата на населените места: село-село, село-град, град-село и град-град. Во денешни услови најчеста е преселбата село-град.
Повремени или дневни преселби се оние преселби кои луѓето ги прават секојдневно за да обават некоја работа или набават некој намирници и повторно се враќаат во своите домови. Постојат и трајни преселби. Во вакви случаи, селското население ги напушта своите домови во селата и се населува во ново живеалиште во градовите, со цел да остане тука постојано. Ваквите преселби настануваат како последица на незадоволство од животот во селата, можност за подобар живот и заработка во градовите, поради сè поголемите техничко-технолошки иновации и модернизација на општеството. Значи, стопанскиот развој е главна причина за намалување на бројот на селското и зголемување на бројот на градското население.
Со поделба на населението на селско и градско се доаѓа до голем број на анализи и заклучоци, како на пример:степенот на урбанизација во одделни земји како комплексен процес, степенот на индустријализацијата и културниот развој во одделни земји. Исто така, оваа поделба ни овозможува и одделни демографски истражувања, следење на состојбата во градовите и селата и различните услови за живот кои постојат во нив, како тие услови се одразуваат врз старосната структура на населението, фертилитетот, составот по пол, условите на живеење итн.
ОУ „Димче Ангелов-Габерот“ - Демир Капија
Основно училиште „Димче Ангелов-Габерот“ (официјално: Основно општинско училиште „Димче Ангелов-Габерот“ - Демир Капија; скратено: ООУ „Димче Ангелов-Габерот“) — централно основно училиште во градот Демир Капија.
Училиштето е именувано по партизанот Димката Ангелов Габерот.
Новоселско училиште (Штип)
Новоселско училиште - зградата на поранешното училиште во Ново Село, Штип, Македонија. Истата таа зграда сега е дом на ректоратот на Универзитетот „Гоце Делчев“. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија. Се наоѓа во дворот на црквата „Успение на Пресвета Богородица“.
Како училишна установа
Темелите на градбата биле поставени во 1870-тите години. Првата учебна година била во 1882 година. Во училиштето две години предавал револуционерот Гоце Делчев во периодот 1894-1896 година. Исто така, учителствувале и Даме Груев, Петар Поп Арсов, Тодор Лазаров, Мише Развигоров, Димитар Мирасчиев. Во 1912 година, во училиштето биле вработени 7 учители кои предавале на 151 ученик и 100 ученички. За време на Балканските војни, училиштето било претворено во болница. Во време на Првата светска војна, служело за воени потреби.
Помеѓу двете светски војни, училиштето било основно училиште од прво до четврто одделение. Пред почетокот на Априлската војна во 1941, училиштето било опожарено и речиси целосно уништено, кога само останале темелите и некои ѕидови. Веднаш со доаѓањето на бугарската власт, биле направени градежни зафати и новата верзија на градбата била малку поразлична на лик од старата градба. Дури и уписите за ученици започнале во септември истата година.
Во периодот 1946-1949 година, местото било дом на Учителската школа. Подоцна била сместена Штипската гимназија. Во последните години како училишна установа, местото била училишна зграда во составот на ОУ „Ванчо Прке“.
Како ректорат
Градбата била обновена со цел да постане седиште на ректоратот на Универзитетот „Гоце Делчев“.
1152
1152 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1152 година од новата ера, 152. од вториот милениум, 52. од XII век и трета од 1150-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6660 и 6661 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5902 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4912 и 4913 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1905.
Љубовта нема правила (филм од 2003)
Љубовта нема правила (англиски: Something's Gotta Give) е американски филм од 2003 година, во режија на Ненси Меерс. Главните улоги ги толкуваат: Џек Николсон, Дајан Китон, Кијану Ривс, Франсес Мекдорманд и Аманда Пит.
Алфред Жари
Алфред Жари (француски: Alfred Jarry, роден на во  - починал на  во ) — француски симболист, драмски писател и поет. Тој е најдобро познат по делото „Ubu Roi“ или „Крал Иби“, кое го напишал во 1896 година. , што предизвикало жестока реакција во јавноста. Освен тоа, Жари е и основач на терминот патафизика
Бујук Текелер
Бујук Текелер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Синхронизирано пливање на светското првенство во водени спортови 2011
Натпреварите од синхронизирано пливање на Светско првенство во водени спортови 2011 ќе се одржат од 16 до 23 јули.
Крива куќичка
Дело е на ателјето „Шотињсци и Залески“ () кои идејата ја добиле од цртежите на илустраторите Јан Марќин Шанцер и Пер Далберг. Има два влеза: од ул. Монте Касино и од ул. Морска.
Битње (Бохињ)
Битње (словенечки: Bitnje) — населба во Општина Бохињ во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
IC 1826
IC 1826 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Марина (ТВ серија)
Марина (Marina) е американска / колумбиска теленовела снимана во Мексико, во 2006 година. Серијата е римејк на позната триологија на Талија, Марија Мерцедес, Маримар и Марија од преградието.
IC 1826
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1826 се споменува и како IC 3616, UGC 7814, CGCG 99-102, VCC 1779, NPM1G +15.0376.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Марина (ТВ серија)
Марина на Балканот
Бугарија: бТВ Србија: Пинк Телевизија Босна и Херцеговина: Пинк БХ Црна Гора: Пинк М Македонија: Сител Телевизија
IC 1826
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1826 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1826 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 4,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 43' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на IC 1826 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42309.
Бајконур
Бајконур (Байқоңыр; Байконур), порано познат како Ленинск, е град во Кизилордската област на Казахстан, изнајмен и управуван од Русија. Бил изграден со цел да го опслужува космодромот Бајконур и бил официјално преименуван во Бајконур од страна на Борис Јелцин на 20 декември 1995.
Оригиналниот Бајконур е рударско гратче неколку стотици километри на североисток, близу Џезказган во казашката област Карганди. Ова име било дадено на лансирната станица со цел да се предизвика забуна и да се зачува локацијата тајна. Овој град бил специфичн избран бидејќи траекторијата на летот на ракетите кои се користеле за лансирање на многу советски сателити, вклучувајќи го и првиот Спутник, поминувале близу над него. Името Бајконур на казачки значи богато кафеаво, т.е. плодна земја со многу билки. Сепак, железничката станица таму, која е постара од базата, го има зачувано своето старо име - Тјуратам.
Советската влада го основала научно-истражувачкиот полигон за проби (НИИП-5) со одлука донесена на 12 февруари 1955. Првите фотографии од полигонот за тестирање на ракети Тујуратам (или космодромот Бајконур) биле направени од страна на извидувачки авион од типот U-2 на 5 август 1957. Видете композитна сателитска снимка на лансирниот комплекс Тјуратам во рана фаза на развој заедно со космодромот (30 мај 1962).
Оломоуц
Оломоуц (лок. Хана дијалект Olomóc или Holomóc, германски Olmütz, полски Ołomuniec, латински Eburum или Olomucium) — град во Моравија, на истокот од Чешката Република. Градот се наоѓа на реката Морава и претставува своевиден центар на Моравија. Оломоуц е административно седиште на Оломоучкиот крај.
Бузане (Тетово)
Бузане — археолошко наоѓалиште во Тетово. Претставува населба од доцноантичкото време. Наоѓалиштето е случајно откриено при извршување на земјени работи за изградба на приватна куќа, каде биле откриени темели од објекти, фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Слични остатоци имало и во соседните дворови.
Славко Баевски
Славко Стефанов Баевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Тој бил третиот син во фамилијата Баевски. Основното и граѓанско училиште го завршил во Кратово. Немајќи средства да го продолжи образованието бил принуден да се запише во подофицерска школа. Нападот од фашистичките сили на Кралство Јувославија го дочекува како активен подофицер. Огорчен од предавничката политика на кралските југословенски офицери-петоколонаши, се одлучил да му пристапи на напредното работничко движење, по што се вработил во рудникот во Пробиштип. Во рудникот го назначуваат како командир на рудничката стража, што му овозможува несметано да ги извршува поставените задачи од организацијата. Учествувал во растурање на летоци и друг илегален материјал, организирал штрајкови и саботажи, набавувал оружје, муниција, динамит и прибирал податоци за плановите на окупаторот и слични активности. За сите акции и претреси, од окупаторските сили и полицијата, на време ја известувал својата партиска организација. Земал учество во подготовките за нападот на рудникот „Добрево“ и Пробиштип што го извршила Треттатa македонска ударна бригада на 3 април 1944 година. Со успешниот напад на Пробиштип, Славко со група работници стапил во редовите на Треттатa македонска ударна бригада. Како искусен подофицер и борец наскоро во бригадата е именуван за командир на вод, а покасно ѝ командир на чета. Во Пролетната офанзива учествува во нападот на Кратово на 25 април 1944 година и во сите борби што бригадата ги водела од Црна Трава до Грција и назад. Во една борба крај селото Кукушлија на планината Плачковица на 5 јуни 1944 година, бил убиен во судир со бугарската војска.
Продолжен мозок
Продолжениот мозок (лат. Medulla oblongata) кој клиничарите го нарекуваат bulbus поради неговата форма на луковица е најкаудалниот дел од мозочното стебло, а со тоа и најкаудалниот дел на черепниот мозок, поставен помеѓу 'рбетниот мозок и мостот (pons). Со својот поразвиен дел е ориентиран нагоре и лежи на clivus, а со стеснетиот надолу, кој преку foramen magnum навлегува и во ‘рбетен канал. Тој претставува предно долен дел на ромбестиот мозок, на него кранијално се надоврзува мостот, а каудално ‘рбетниот мозок. Скелетотопски продолжениот мозок се протега наназад и надолу од средината на кливусот до средината на предниот лак од атласот. Тој напред е разграничен од мостот со напречна бразда (sulcus bulbopontinus), од која идејќи од средишната линија нанадвор, преку корени кончиња (fila radicularia), се раѓаат: n. abducens (VI), n. facialis со n. intermedius – Wrisberg (VII и VII bis) и n. vestibulocochlearis (VIII). На задната страна границата помеѓу продолжениот мозок и мостот ја образуваат напречно насочените мозочни пруги на четвртата комора (striae medullares ventriculi quarti). Границата меѓу продолжениот и ‘рбетниот мозок вентрално ја образува долниот раб од кртосницата на прирамидите (decussatio pyramidum s. motoria), a бочно корените на првиот ‘рбетен или вратен нерв (n. spinalis I s. n. cervicalis I). Должината на продолжениот мозок изнесува 2,3 – 3 см, а тежината 6-7 грама.
Надворешен изглед на продолжен мозок
Надворешниот мозок наликува на ‘рбетниот мозок, бидејќи и по неговата површина продолжуваат и се гледаат истите надолжни бразди. На него се гледаат две страни: 1.	Предно надворешна или вентролатерална страна 2.	Задна или дорзална страна
Предно надворешна или вентролатерална страна е конвексна, а нејзиниот релјеф од средишната линија нандвор и наназад, го образуваат: предна средишна пукнатина (fissura mediana anterior), пирамида на продолжен мозок (pyralis medullae oblongatae), предно-бочна бразда (sulcis lateralis anterior), маслина (oliva) и задно-бочна бразда (sulcus lateralis posterior). -	Предна средишна пукнатина (fissura mediana anterior) – се протега по средишната линија од предната страна, како продолжување на истоимената пукнатина на ‘рбетниот мозок. На границата меѓу продолжениот и ‘рбетниот мозок се гледа вкрстувањето на пирамидите (decussatio pyramidum s. motoria), додека горниот крај достигнува до sulcus bulbopontinus. -	Пирамидата на продолжениот мозок (pyramis medullae oblongatae) – е надолжно парно испапчување, предизвикано од влакната на trr. corticospinales s. pyramidales, таа наедно ја ограничува бочно fissura mediana anterior. -	Предно- бочна бразда (sulcus lateralis anterior) – е продолжување на истоимeната бразда од ‘рбетниот мозок. Во горниот дел, преку 10-15 корени кончиња се раѓа n. hypoglossus(XII). -	Маслината (oliva) – претставува овално испапчување, чија должина изнесува 1-1.5 см, а широчината околу 7 мм. Маслината се наоѓа непосредно зад корените кончиња на n. hypoglossus, а е предизвикана од истоименото јадро (nucleus olivaris). -	Задно-бочна бразда (sulcus lateralis posterior) – прeтставува продолжение од истоимената бразда од ‘рбетниот мозок. Во неа се гледа поголем број корени кончиња преку кои се раѓаат, идејќи од горе надолу, следниве черепи нерви: n. glossopharyngeus(IX), n. vagus(X), и черепни корени(radices craniales) на n. accessorius(XI). Меѓу sulcus lateralis anterior и sulcus lateralis posterior се наоѓа бочната врвца (funiculus lateralis), која е продолжување на истоимената врвца од ‘рбетниот мозок.
Задна или дорзална страна во горниот поразвиен дел поседува плитка триаглеста вдлабнатина, чиј врв е ориентиран надолу. Базата на оваа вдлабнатина ја образуваат мозочните пруги (striae medullares ventriculi quarti), а бочните страни долните ножиња на малиот мозок (pedunculi cerebellares inferiores). Всушност, оваа триаглеста вдлабнатина ја образува долната половина на ромбестата јама (fossa rhomboidea). Релјефот на овој триаголник го сочинуваат двете половини на : средишната бразда (sulcus medianus), граничната бразда (sulcus limitans), внатрешното возвишување (eminentia medialis) и вестибуларното поле (area vestibularis). Во долниот чилиндричен дел од продолжениот мозок, рејлефот на дорзалната страна го образуваат: задна средишна бразда (sulcus medianus posterior), задна средна бразда (sulcus intermedius posterior), испапчување на грацилното јадро (tuberculum nuclei gracilis) и испапчување на кунеатното јадро (tuberculum nuclei cuneati). -	Средишна бразда (sulcus medianus) – е плитка бразда што се протега по средишната линија на ромбестата јама, делејќи ја на две симетрични половини. -	Гранична бразда (sulcus limitans) - е плитка парна бразда, која се протега лачно од горниот до долниот агол на ромбестата јама, со конкавитет навнатре. Во долниот дел на граничната бразда се наоѓа долната јамка (fovea inferior), а под неа триаголникот на n. vagus (trigonum n.vagi). Под медијалниот дел на овој триаголник леже висцеромоторното, а под латералниот дел висцерсензитивното јадро на n. vagus. -	Внатрешно возвишување (eminentia medialis) – има вретенеста форма, а се наоѓа меѓу срединшата и граничната бразда. Неговата долна половина што се наоѓа под striae medullares, се вика триаголник на n. hypoglossus (trigonum n. hypoglossi), бидејќи под него лежи јадрото на тој нерв. -	Вестибулрно поле (area vestibularis) – претставува триаглесто и лесно испапчено поле, кое е ограничено внатре со sulcus limitans, горе и надвор со горното ноже на малиот мозок (pedunculus cerebellaris superior), а долу и надвор со долното церебеларно ноже (pedunculus cerebellaris inferior). Неговата долна половина, што се наоѓа под striae medullares, му припаѓа на продолжениот мозок. Под вестибуларното поле лежат јадрата на n. vestibulocochlearis (VIII). -	Задна средишна бразда (sulcus medianus posterior) е продолжување на истоимената бразда од задната страна на ‘рбетниот мозок, која со горниот крај допира до долниот агол на fossa rhomboidea, односно до таканаречениот обекс (obex). -	Задна средна бразда (sulcus intermedius posterior) е исто така продолжување на истоимената бразда од ‘рбетниот мозок. -	Испапчување на грацилното јадро (tuberculum nuclei gracilis) е предизвикано од истоименото јадро, а се наоѓа во непосредна близина на долниот агол од ромбестата јама. -	Испапчување на кунеатно јадро (tuberculum nuclei cuneati) се наоѓа суперолатерално од горното испапчување, а предизвикано е од истоимената сива маса (nucleus cuneatus).
Над грацилното и кунеатното испапчување се оформува долното церебеларно ноже (pedunculus cerebellaris inferior), кое со спротивното ноже, дивергирајќи кон малиот мозок бочно го ограничуваат долниот триаголник на ромбестата јама.
Виленик (филм од 2003)
Виленик (англиски: Elf) ― американско-германски филм од 2003 година, во режија на Џон Фавро. Главните улоги ги толкуваат: Вил Ферел и Џејмс Кан.
Содржина
Пораснат на Северниот Пол во заедница на виленици, Бади (го игра Ферел) добива дозвола лично од Дедо Мраз да отпатува во Њујорк за да си го побара биолошкиот татко...
Стојан Заимов
Стојан Стојанов Заимов ( - ) — револуционер, апостол на Априлското востание, просветен деец, општественик и писател.
Животопис
Стојан Заимов е роден во градот Чирпан. Студирал во класното училиште во градот Стара Загора (1867-1869), каде што се запознал со Васил Левски и станал член на Тајниот централен бугарски комитет (ТЦБК). Во следните две години завршил педагошки курс во Пловдив и станал учител во бугарското машко училиште во градот Хасково. Помеѓу 1871 и 1873 година учествува во основањето на локалниот револуционерен комитет и е еден од неговите најактивни дејци. Го потпомагал на Атанас Узунов во подготовката на нападот над хасковскиот чорбаџија Хаџи Ставре, по што е фатен е и заточен во Дијарбекир, Мала Азија. Меѓутаоа следната година успеал да избега и се насели во Романија.
Таму Стојан Заимов се запознава со Љубен Каравелов, Христо Ботев и други истакнати претставници на бугарската емиграција и се вклучува активно во нејзината работа. Во 1875 година раководството на Бугарскиот револуционерен комитет централен му ја доделува да го спроведе планот за палење на Цариград за да го олесни кревањето на предвиденото востание за септември 1875 година.
Прв помошник му е Георги Бенковски. Акцијата не е остварена и Заимов се враќа во Букурешт. Учествува во основањето на Ѓоргевскиот револуционерен комитет, кој го подготвува Априлското востание. Определен е за главен апостол на Третиот (Врачанскиот) револуционерен округ. Во почетокот на 1876 година се префрла во Бугарија, но по избувнувањето на востанието е уапсен и добива смртна пресуда, заменета е со доживотен прогонство во крепоста Сен Жан д'Акр (денес Акра или Ако, Израел). Ослободен е по општата амнестија по Санстефанскиот мировен договор (3 март 1878 година). По Ослободувањето се враќа во Бугарија.
Во 1882 година завршува Педагошкиот институт во Москва, а потоа е повторно учител во различни градови на Бугарија - Шумен (1882-1884), Варна (1884-1885), Ќустендил (1888-1895), Софија (1898-1901)). Во 1895 станува за три години член на постојаниот наставен комитет на Министерството за народното просветителство. Подготвува учебници и методолошки водичи, врз основа списанието "Училиштен преглед" (1896-1949), директор на Народната библиотека во Софија помеѓу 1903 и 1908 година.
Заедно со Захариј Стојанов ја поставува основата на бугарската модерна мемоарна традиција. Заимов умира во градот Плевен во 1932 година. Татко е на генерал Владимир Заимов.
Космос-1368
Космос-1368 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 мај 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1368 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 302 км, а најмалото на 235.
NGC 7680/1
NGC 7680/1 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7680/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,4 m/лм2. NGC 7680/1 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 28 м 31,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 25' 22"".
Други поделби
Проучување на NGC 7680/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3088959. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 124; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2769. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 606.
Сончев часовник
Сончев часовник — часовник кој го мери времето според положбата на Сонцето. Најчестиот облик на часовник, како што е „обичен“ или стандарден градинарски сончев часовник, фрла сенка на рамна површина на која се означени часовите. Како што се менува положбата на Сонцето, така се менува и времето прикажано со сенката. Сончевите часовници можат да се прилагодат на која било површина на која фиксен предмет фрла сенка.
Сончевите часовници го покажуваат само дневното сончево време.
Историја
Сончевите часовници се познати уште од антички Египет, а биле развиени и од други култури, Кинезите, Античките Грци и Римјаните. Еден вид сончев часовник со покажувач (гномон) е опишан во Стариот завет (Исаија 38:2).
Се смета дека математичарот и астроном Теодосиј Битински (околу 160 пр.н.е. – околу 100 пр.н.е.) измислил универзален сончев часовник кој може да се користи насекаде во светот. Францускиот астроном Оронс Фине конструирал сончев часовник од слонова коска во 1524 година. Италијанскиот астроном Џовани Падовани објавил трактат за сончеви часовници во 1570 година, во кој вклучил упатства за изработка и поставување ѕидни (вертикални) и хоризонтални сончеви часовници. Делото на Џузепе Бјанкани расправа како да се направи совршен сончев часовник, со детални илустрации.
Инсталација на стандарден сончев часовник
Усогласувањето на косината на гномонот на сончев часовник е единствениот практичен начин да се постави градинарски сончев часовник за да го мери времето. Некои масовно произведени сончеви часовници не се добро усогласени и не можат да го мерат времето. Многу часовници се нагодени за употреба на 45 степени северна географска ширина.
Сончевиот часовник може да се прилагоди на различна географска ширина со навалување на гномонот така што тој да биде паралелен со оската на вртење на Земјата. Врвот на гномонот треба да покажува на Северниот Пол на северната полутопка или на Јужниот Пол на јужната полутопка. Сончевиот часовник може да се ротира околу својот покажувач или гномон (кој секогаш мора да покажува на пол) за максимум 7,5 степени источно или западно за да се усогласи со локалната стандарден часовен појас (часовните појаси се широки: 360 степени/24 часа = 15 степени). Сончевиот часовник треба да се навали така што географската должина покажува кон центарот на локалната часовен појас.
За да се дотера за летно сметање на времето, стрелката на часовникот треба да има две групи бројчаници (за лето и за зима) или корективна плоча и мора да биде дотерана на должината од центарот на часовниот појас. Неформален стандард е да се користат бројчаници со топли бои во лето и ладни бои во зима. Вртењето на часовникот нема да даде резултат, бидејќи сончевите часовници (освен на северниот и јужниот пол) немаат еднакви агли за часовите.
Терминологија
„Покажувачот на сенка“ на сончев часовник се нарекува гномон.
Сонцето фрла сенка од гномонот на површина наречена бројчаник или плоча на бројчаникот (често скратено лице).
Многу сончеви часовници го покажуваат времето на бројчаникот користејќи ја сенката на еден покажувач наречен писалка или игла. На стандарден градинарски часовник, овој покажувач е врвот на гномонот. Покажувачот мора да биде паралелен со Земјината оска на вртење. Во секојдневниот говор, писалка се однесува на целиот гномон.
Некои сончеви часовници ги прикажуваат и времето и датумот користејќи сенка од посебна точка на гномонот. Оваа точка се нарекува нодус. Нодус може да биде шилец, поставе хоризонтално или вертикално.
Материјалот за лицето на сончев часовник треба да биде светло обоен за да биде во контраст со сенката. Бројките треба да бидат црни, видливи на незатемнетиот дел од лицето. Гномонот треба да биде цврст, по можност од метал, бидејќи гномоните обично се тенки и лесно може да се скршат. Вообичаени луксузни материјали се белиот мермер за лице, со врежани црни мермерни ознаки. Вообичаените писалки се од бронза за да се избегне корозија.
Вообичаено е сончевиот часовник да има мото.
Екваторијален или еквинокцијален сончев часовник
Наједноставен сончев часовник е диск поставен на плоча. Плочата мора да биде паралелна со оската на вртење на Земјата. Дискот формира рамнина паралелна со рамнината на екваторот на Земјата. Дискот е означен така што едниот раб од сенката на дискот го покажува времето додека Земјата ротира. Нормално, пладне ќе се прикаже на дното на дискот, 6 часот наутро на западниот раб и 18 часот на источниот раб. Во зима, северната страна на дискот ќе биде во сенка, а во лето јужната страна на дискот ќе биде во сенка. На цртежот погоре, таблата е писалка. Дискот се нарекува лице. Во лето, северната страна на плочата е нодус, а во зима, јужната страна на плочата е нодус.
На лицето може да се нацртаат низа концентрични кругови за да се прикаже патеката на сенката на нодусот во даден ден, така што часовникот може да се користи и како календар. Еден од недостатоците на овој модел е тоа што, ако лицето е непроѕирно, за време на рамноденица, кога Сонцето е точно над екваторот, бешко се чита бројчаникот.
Градинарски сончев часовник
Класичниот градинарски сончев часовник го користи истиот принцип, освен што линиите на дискот се проектираат, користејќи тригонометрија, на лицето кое е паралелно со земјата. Предноста на градинарскиот сончев часовник е што го покажува времето цела година, а неговото лице никогаш не е целосно покриено од сенката за време на сончев ден (како што е случајот со вертикалните сончеви часовници). За јавна употреба, со цел овие часовници да бидат видливи, се поставуваат на плоштади или лицето им е од брусено стакло, високо подигнато и видливо одоздола. Врвот на гномонот е паралелен со Земјината оска на вртење. Сенката ќе поминува преку часовните ознаки на лицето. Аголот на ознаките на лицето од основата на гномонот се пресметува со формулата агол на лицето = arctan(sin(ширина)*tan(агол на часот)). Аголот на писалката (гномонот) = 90 - географска ширина.
Вертикални сончеви часовници
Иако денес се ретки, сончевите часовници на вертикалните јужни ѕидови (или северните ѕидови на јужната хемисфера) често се користеле во минатото. Лесно се гледаат од далечина и не се скапи за правење. Еден начин е да го насликате часовникот на ѕидот и да поставите гномон со три нозе од метални прачки. Декоративните часовници имале лица од инкрустриран камен.