cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1536
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1536 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 1536 има привидни димензии од 2,1' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 11 м 0,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 56° 28' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 1536 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14620. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 420; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8505.
СУ „Киро Бурназ“ - Куманово
„Киро Бурназ“ — средно училиште во Куманово, Општина Куманово.
Историјат - Патрон
Бурназовски Тодоров Киро-Бурназ е роден на 31 јануари 1910 година во занаетчиско семејство. Бил металски работник и член на КПЈ од пред војната. Завршил два класа гимназија во Куманово, а во 1922 година стапил на изучување на металскиот занает. Уште од млади години се вклучил во напредното работничко движење. Во 1925 година станува секретар на Синдикалната подружница на металските работници, во комитет на СКОЈ, во 1928 избран за член на Покраинскиот комитет на СКОЈ, а во 1929 година и за негов секретар. По провалата што станала надвор од Куманово, во 1929 година бил затворен со група од 15 кумановски комунисти и скоевци. На судењето во Белград во јануари 1930 година бил осуден на шест години и спроведен во Сремска Митровица. На робија учествувал во сите акции и штрајкови организирани од затворското партиско раководство. Истовремено со голема волја настојувал да го збогати своето знаење од областа на марксизмот-ленинизмот, читал книги и ги посетувал часовите и предавањата на истакнати партиски раководители Моша Пијаде, Едвард Кардељ, Кершовани, Огнен Прица и др. По излегување од затворот, во 1935 година, се враќа во Куманово и продолжува со својата револуционерна дејност. Во 1937 година оди на работа во Скопје, каде на младите металски работници во работилницата на Папа Теодос им ги пренесува своите партиски искуства. Во јануари 1941 година, во група од над 20 кумановски комунисти, бил интерниран во концетрациониот логор Меѓуречје кај Ивањица. Со окупацијата на нашата земја 1931 година активно се вклучува во подготовка на вооружена борба. Учествува во голем број акции - во собирање оружје и муниција, во испитување на теренот за идните партизански дејствија и создавање на бази на теренот. На состанокот на својата партиска ќелија, доброволно и со големо одушевување се јавува за одење во партизани. На 11 октомври 1941 година станува борец на Карадачкиот партиски одред и по три дена, во првата нерамна борба против многубројниот и подобро вооружен бугарски фашистички окупатор, го дава својот живот во реонот на село Белановце.
Црква „Св. Никола“ - Горенци (Зихненско)
Свети Никола (Αγίου Νικολάου Καλής Βρύσης) — црква во селото Горенци, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
NGC 5915
NGC 5915 — спирална галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5915 се споменува и како MCG -2-39-19, UGCA 407, IRAS 15187-1254.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5915 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5915 има привидни димензии од 1,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 21 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 5' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.
Турија (Катеринско)
Турија или Турје (Γανόχωρα, Ганохора ) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 4 километри северно од градот Катерина, на надморска височина од 53 метри.
Историја
Селото било основано од бегалци од Источна Тракија по размената на население меѓу Грција и Турција во 1922 година. Во 1928 година селото било евидентирано како целосно бегалска населба со 114 бегалски семејства и 422 жители бегалци.
Демографија
Во 1928 година селото броело 461 жител, додека во 1940 година селото броело 674 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 650 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 619 жители, во 1971 година имало 455 жители, во 1981 година имало 500 жители, додека во 1991 година имало 562 жители. Денеска, населението на селото е 799 жители според пописот од 2011 година.
Феудализам
Феудализмот (од латинскиот збор feudum) е општествено-економска формација во средниот век во која човечкото општество се дели на две основни антагонистички класи:
Основна одлика на феудализмот е сопственоста на средствата за производство во рацете на феудалецот (ја поседуваат во прв ред земјата) и непотполната сопственост над производителот - селанецот-кмет. Напоредно со сопственоста на феудалците, постои и ситна сопственост на селаните и занаетчиите над орудијата за работа (селски инвентар, занаетски алат) и над куќата и покуќнината.
Особини на феудализмот
Во однос на робовладетелската општествена формација, феудализмот претставувал напредок, бидејќи поради делумната заинтересираност на произведувачот (селанецот-кмет) за работа, се обезбедувал понатамошен развиток на производните сили. Во поглед на начинот на кој феудалецот ги остварувал своите приходи, феудалната епоха ја карактеризираат три видови на ренти:
Феудална држава
Во политички поглед, феудалната држава поминала, исто така, низ три фази од својот развиток.
Во првата фаза, која одговара на раниот феудализам, централната кралска власт во државата, во однос на големата моќ на феудалците, била слаба и кралот како "прв меѓу еднаквите" (лат. Primus inter pares) често не е во состојба да ги спречи феудалните војни и феудалната анархија во земјата.
Во втората фаза (која одговара на развиениот феудализам), државата добива облик на сталешка монархија, во која кралот владее потпирајќи се на три сталежи (благородништво, свештенство и граѓанство) и со помош на граѓаните постепено ја зајакнува својата власт.
Во третата фаза (која одговара на доцниот феудализам), феудалната држава добива форма на феудално-апсолутистичка монархија, во која централната кралска власт е многу силна, благодарејќи на поддршката на зајакнатото граѓанство.
На почетокот на 16 век, граѓанскиот сталеж под влијание на развојот на производните сили се претвора во класна свесна буржоазија, која, собирајќи околу себе антифеудални сили (селани, занаетчии, ситни трговци), во големите Буржоаски револуции, го руши феудалниот поредок и основа свој - капиталистички. Од сите буржоаски револуции најодлучен удар на феудализмот нанела Француската буржоаска револуција од 1789, по која феудализмот како општествен систем се држи само во заостанатите држави на средна и источна Европа, кадешто во текот на XIX век (во Германија, Хабсбуршката монархија и Италија во 1848, а во Русија во 1861) и таму под притисокот на борбите на широките народни маси бил делумно укинат. Во колонијалните и полуколонијалните земји (Кина, Индија и др.) феудализмот се додржал сè до првата половина на XX век и се ликвидирал во текот на спроведувањето на народноослободителните борби и антиколонијални револуционерни движења.
Лицов
Лицов може да се однесува на следниве места во Мекленбург-Западна Померанија, Германија:
Курилово (планина)
Курилово (Κορύλοβος, Кориловос) — релативно ниско планинско возвишение во најјужните делови на планината Драмски Боздаг во Драмско, Егејска Македонија. Возвишението достига 623 м. Во неговото подножје е сместен градот Драма. Од врвот има поглед на градот и околното поле. Најблиско населено место е селото Дреново.
Шумската управа во Драма прави големи напори за претворање на ридот во приградски шумски парк, засадувајќи илјадници иглолисни растенија, претежно алепски бор, чемпрес и ела. Ридот е излетничко место за жителите на Драма, и имаат мрежа од патеки, игралишта, дрвени клупи и маси за пинг-понг. На излезот од шумата на Курилово е поставен споменик на десетиците илјади жртви од времето на Втората светска војна. До врвот оди асфалтиран пат долг 4 км. Близу до средиштето на Курилово има спортски игралишта, камен театар на отворено за летни претстави, а има и мал хотел. На југоисточната падина на Курилово работи каменолом за мермер кој неповратно ја уништува планината.
Малку пред врвот на ридот во 1997 г. е поставен крст од бетон и железо во чест на жртвите на окупацијата кој се гледа од центарот на Драма и денес е симбол на градот. Целата конструкција е висока 15 м и тежи 100 тони.
Католицизмот во Грција
Католичка црква во Грција — дел од светската Католичка црква, под духовно водство на Папата во Рим. Домородните римокатолички Грци бројат околу 50.000-70.000 и претставуваат религиозно, а не етничко малцинство. Повеќето од нив се реминисценција на венецијанското и џеновското владеење на многуте грчки острови (и во Егејското и во Јонското Море) од почетокот на 13 до крајот на 18 век, или потомци на илјадниците Баварци кои дошле во Грција во 1830-тите години како војници и цивилни администратори, придружувајќи го кралот Отон. Еден многу стар, но сѐ уште чест термин кој се користи за католиците е Φράγκοι, или "Франки", тој датира од времето на Византиското Царство, кога Старите Грци го користеле овој термин за сите католици.
Сепак, од почетокот на 1990-тите бројот на католичките постојани жители на Грција во голема мера се зголеми; денес, тие бројат околу 200,000 во најмала рака, а можеби и повеќе. Овие католици се имигранти или од Источна Европа (особено Полска) или од Филипините, но исто така вклучуваат и иселеници од Западна Европа кои живеат постојано во Атина или на грчките острови (особено Крит, Родос и Крф).
Денес, поголемиот дел од католиците живеат во Атина, град на околу четири милиони луѓе; остатокот од католиците живеат низ цела Грција. Повеќето домородни католици живеат на островите, особено на Кикладите, додека во Сирос и Тинос постојат целосно католички села и парохии. Исто така, одреден број католици живеат во Крф, Наксос, Санторини, Кефалонија, Закинтос, Родос, Кос, Крит, Самос и Хиос. Во другите делови од Грција католичките заедници се помали, тие постојат и во Патра (град кој бил дом на голема италијанска заедница до Втората светска војна), Солун, Кавала, Волос итн. Во прилог на римокатолиците (според римски обред), кои претставуваат огромно мнозинство на верниците, постојат околу 5.000 според грчкиот обред и неколку стотици ерменски католици.
Епископска конференција
Епископската конференција на Грција (Hiera Synodos Katholikis Hierarkhias Hellados) има шест членови:
Логор Јастребарско
Логорот Јастребарско се наоѓал во Јастребарско, недалеку од Загреб, во Република Хрватска (од 1941 до 1945 година). Независна држава Хрватска. Српските деца биле улогорирани во него, заробени и киднапирани на планината Козара по германско-хрватската (НДХ) офанзива против опколените партизани на Козара и бегалци на српскиот народ. Децата биле на возраст од еден месец до четиринаесет години. Логорот постоел два месеци. Тој бил заробен од партизаните на четвртата бригада Кордун на НОВЈ, ги ослободиле преживеаните српски деца и ги казниле нејзините организатори и чувари.
Логорите Јастребарско, Сисак, Ливно и логорот на островот Паг на Јадранот, сите во Хрватска (од 1941 до 1945 година Независна држава Хрватска) биле единствените концентрациони логори (затвори, зандани, места на погубувања) во светот специјализирани за затворање во Втората светска војна. и убивање децаǃ   Слично презентира и прави белградскиот новинар и публицист Бранко Станковиќ во неговата емисија „ Квадратура на круг “ каде на почетокот на видеото нагласува:
Убивањето деца на една нација е аксиома за потврда на геноцидот извршен врз таа нација. Во предговорот на книгата „Децата во логорите на смртта“ од двајца публицисти - новинари на загрепскиот весник „Борба“, Петар Станивуковиќ и Јурица Керблер, д-р jубомир Божњак вели Во документарниот филм: „Пеколот на независната држава Хрватска“, во продукција на Музејот на жртвите на геноцид од Белград, директорот на оваа институција, Веjко Ѓуриќ Мишина, меѓу другото, за концентрационите логори за српски деца тој вели:
Партизаните ги ослободиле уапсените деца и ги застрелале водачите и дел од воспитувачите работници во логорот. После тоа, кампот не бил повторно обновен.
Командантот ослободител на логорот Никола Видовиќ за логорот
26 август 1942 година Четвртата бригада на Кордун на НОВЈ го зазеде Јастребарско. Во логорот биле пронајдени 727 заробени момчиња и девојчиња. Командантот на бригадата, Никола Видовиќ, за средбата со малите логораши забележал:, а во истиот дневник нешто подоцнаː Поводом ослобађања српске деце из логора Јастребарско, Тито депешом реферише надлежним у Москвиː
Децата во логорите биле само број - без имиња и презимиња
десно|мини|255x255пкс| Официјален документ за двегодишно девојче од кампот Немало кој да ги закопа овие деца, а камоли да ги жали.
Работен дневник на локалниот гробар Иловар
Локални гробар Фрањо Иловар у свом радном дневнику биљежи о укопима српске дјецеː
Известување на врховниот командант на НОВЈ, Тито во Москва
По повод ослобудувањето на српските деца од логорот Јастребарско,Тито ги известува надлежните во Москва:
(Не е кажано дека се работи за српски деца. Не е спомнато дека децата не само што биле мачени, туку и убивани и дека тие биле последователно биле преобразувани во католици)
За логорот во загрепскиот весник „Вијесник“
Во Јактребарско, српските деца биле сместени во касарните кои претходно и припаѓале на италијанската армија. „Околу 6.000 српски деца биле сместени во овие касарни, а 50-70 од нив умирале од глад секој ден, понекогаш и повеќе. Детскиот логор во Јатребарско им бил доверен на голем број хрватски монахињи кои се однесувале кон овие српски деца на „најхуманитарниот милениумски културен начин“. Тие биле изложени на сигурна смрт таму. Лошо облечени и уште помалку хранети, децата изгледале како вистински живи трупови и скелети. Тие биле подложени на сите можни маки и страдања. Ако една од жртвите се осмелела да земе „украде“ јаболко, монахињите ќе го тепале ужасно, а детето кое ќе се обидело да избега веднаш било убивано. Оние деца кои, според мислењето на милосрдните монахињи, биле непослушни, една од нив ги носела зад шталата на логорот и таму со крампа ги убивала. Какво е тоа опкружување кое негувало такви „монахињи“?
Црква „Св. Никола“ - Мегленци
Свети Никола – главна селска црква во селото Мегленци.
Историја
Храмот бил изграден во 1880, по што била срушен во 1918, а бил обновен со името „Св. Воскресение“ во 1926 година.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со осумаголна купола којашто има по една монофора на секоја страна и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска на којашто е насликан Свети Никола, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Објектот е граден од камен и е покриен со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда и во него се сместени камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е граден од камен, а горниот од бетонски тули. На секоја страна во горниот дел има по една отворена монофора. Камбанаријата е покриена со лимен пирамидален кров.
Црква „Св. Никола“ - Суводол
'''Црква „Св. Никола“ - Суводол''' може да се однесува на следниве две цркви во Македонија:
Одбојка на Летните олимписки игри 2016 (мажи)
Одбојката на Летните олимписки игри 2016 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри во машка конкуренција. Турнирот се одржал во Рио де Жанеиро, Бразил. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Бразил, второто Италија и третото САД.
121 (број)
121 (сто дваесет и еден) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 120 а претходник на бројот 122.
Алкончел
Алкончел — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Метросити (Истанбул)
Трговскиот центар Метросити се наоѓа во Левент, Истанбул, Турција. Објектот бил отворен на 30 април 2003 година. Комплексот се состои од еден трговски центар и три кули кои се издигнуваат над него: 27-катна канцелариска кула, и двете станбени кули, со по 31 спрат. .
Метросити има вкупно 140 продавници. Освен тоа, во објектот се наоѓаат голем број на кафулиња, ресторани, супермаркети и паркинг со капацитет од 2.500 автомобили.
Акцент во македонскиот јазик
Акцент (латински: accentus, потпевнување) или нагласок — изделување на еден слог од зборот со помош на одредени фонетски средства како што се сила на издишаната воздушна струја, висина на тонот или квалитетот на гласот. Акцентот ги засега самогласките како гласови со најголема звучност и како основа на слогот. Во зависност од видот на изделената единица, било да е слог, збор или реченица, акцентот може да биде зборовен или слоговен и реченички или фразеолошки.
Општи одлики
При изговор на еден збор се забележува дека сите слогови во него не се изговараат со еднаква сила (еднакво). Еден слог во зборот обично се изговара со поголема сила на гласот, со повисок тон.
Со реченичкиот акцент се истакнува еден збор во реченицата наспроти другите зборови во неа, сè со цел да се даде некаква нијанса во значењето. Така, во тесна врска со реченичкиот акцент се логичкиот или смисловен и емоционалниот или афективен акцент. Покрај оваа основна поделба, акцентот се дели и според фиксираноста на истиот, па така имаме определен и неопределен акцент. Определениот е фикциран и секога паѓа на еден ист слог. Непределениот е разносложен и нема фиксна положба.
Македонскиот акцент е динамичен или експираторен и определен. Македонскиот акцент секогаш паѓа на третиот слог од крајот на зборот за третосложни или повеќесложни зборови (пр. тáт-ко-то, тáт-ков-ци, тат-кóв-ци-те, Ма-кé-до-нец), на вториот слог на двосложни зборови (пр. дé-те, мáj-ка, тáт-ко) и на единствениот слог кај едносложните зборови (пр. рóг, с'рп, к'рв).
При зголемување на бројот на слоговите кај еден ист збор, акцентот го менува слогот, при што пак се води сметка тој да биде на третиот слог од крајот на зборот. Така имаме: 'учител - уч'ителот - учит'елите и сл.
Акцентски целости
Акцентските целости се два или повеќе зборови подведени под заеднички акцент. Местото на акцентот во акцентската целост се определува според општото правило за македонскиот акцент, односно третиот слог од крајот на зборот или на некој друг во зависност од должината на зборот/ целината. Акцентската целост најчесто е составена од:
Во зависност од тоа какви зборови како членови влегуваат во состав на акцентската целост има:
Правила за акцентирање
1. Кај трисложните и повеќесложните зборови акцентот стои на третиот слог од крајот на зборот. На пр.: слаткáрница.
2. Кај двосложните зборови акцентот стои на почетниот слог од зборот. На пр.: сéло.
3. Кај едносложните зборови акцентот стои на единствениот слог. На пр.: сóн, дóм, бóл, вóл.
Трка околу Полска 2016
Трка околу Полска 2016 — 73. издание на велосипедската етапна Трка околу Полска, која се одржала помеѓу 12 и 18 јули како деветнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Лужница (област)
Лужница е регион во југоисточна Србија, кој го опфаќа сливот на реката Лужница. Опфаќа делови од општината Бабушница и две села во Бела Паланка (Пиротски Округ).
Географија
Просечната температура на воздухот е 10-13 C.
Населби
Иако регионот не е административно обележан, тој е поделен на два дела, Горна Лужница (Горња Лужница) и Долна Лужница (Доња Лужница). Села кои се наоѓаат во регионот вклучуваат Бабушница, Богдановац, Братшевац, Брестов Дол, Војници, Горно Крњино, Горен Стрижевац, Горчинци, Грнчар, Дол, Горно Крњино, Долни Стрежевац, Дучебац, Драгинац, Извор, Калуѓерево, Камбелевци, Кијевац, Линово, Љубераѓа, Модра Стена, Проваљеник, Радошевац, Ресник, Стол, Сурачево (во Бабушница), Бежиште и Шљивовик (во Бела Паланка).
Пописот од 2011 година забележа најголем пад на населението во државата во овој регион.
Економија
Главната економска активност во регионот се базира на земјоделството. Овој микрорегион, сепак, е една од понеразвиените области на Србија. Економските центри ги вклучуваат Бабушница и Љубераѓа. Тешките услови за живот и економијата во последниве години доведоа до емиграција во другите делови на земјата.
Историја
Во 1841 година, по востанието во Ниш (1841), еден поп и неговиот син биле убиени од Албанци.
За време на Српско-бугарската војна, српските трупи го преминале регионот.
За време на Кралството Југославија (1929–41), Лужница била област во Моравска Бановина.
Дијалект
Во Лужница се зборува призренско-тимочкиот дијалект. Лужничкиот поддијалект има некои особености, како што се чинити наместо бојити (иновација на источнословенски јазик).
Поддијалектот се смета за еден од најстарите, можеби дури и најстарите сочувани, во српскиот јазик („културен прозорец во античкото време“). Тоа е речиси неразбирливо за српските говорници кои не се од Лужничкиот крај. Со другите регионални дијалекти, тоа е испитувано од Александар Белиќ, кој ги објавил Дијалектите на источна и јужна Србија во 1905 година, што го означил почетокот на научната дијалектологија во Србија. Речник на говорот на Лужница, кој содржи 40.000 зборови, беше објавен во 2019 година од Љубисав Ќириќ. Многу од зборовите припаѓаат на различните, локално специфични и значајни лексички групи (говор на овчарите, говор на мелничарите итн). Во фонетската библиотека на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Белград се чуваат снимките од народните говори кои биле собрани во 10 години при составувањето на речникот.
Дијалектот ги задржал архаичните форми, од периодот кога старословенскиот се преобразувал во современиот српски јазик. Повеќето од звучните промени денес карактеристични за српскиот јазик, во тоа време сè уште не се случиле (како палатализација или јотација). Некои звуци немаат соодветни букви во современата српска азбука, која била целосно прилагодена на современиот јазик од Вук Караџиќ во 19 век. Некои од одликите кои во голема мера се разликуваат од современиот јазик вклучуваат вокал Л (стандардот дозволува само соодветни вокали А, E, И, O и У, и понекогаш и Р), звук Ѕ и честа употреба на полусамогласки, кои во останатиот дел од јазикот биле заменети со звукот А за време на процесот на вокализација на полусамогласките од 14 век. Стандардна српски јазик има 7 граматички падежи, додека Лужичкиот дијалект има само 3: првиот - номинатив, четвртиот - акузатив, петтиот - вокатив. За други случаи, наместо нив се користат прилозите.
Со брзиот пад на населението и школувањето каде луѓето го учат официјалниот стандард на јазикот, дијалектот исто така исчезнува. До крајот на 2010-тите, само најстарите жители во регионот сè уште го зборуваа.
Традиции
На свадбите во Лужница и Нишава, кога свадбарите ( сватови) одат да ја донесат невестата, чаушот (свечениот мајстор, забавувач) „почнува да вика и да мавта со својата сабја“.
Во 1958 година е забележано дека во Лужница и Нишава, ден по празникот Свети Димитриј, Архангел Михаил и Свети Никола се празници, каде што стоката се остава да мирува и работата е прекината, бидејќи се стравува дека стоката се разболуваат (наречена жабица).
Музика
Традиционалната музика во регионот е гусла и епска поезија. Во 1910 година било забележано дека употребата на гуслата е намалена, во споредба со триесет години порано кога „тоа било омилено на луѓето“.
Облека
На почетокот на 20 век, жените носеле бели шамии или свилени марами, додека постарите жени носеле украсена црвено бајзе.
Кујна
Локален специјалитет е Лужница урда, кремасто сирење со пиперка.
Споменици
Локалната црква била изградена во 1873 година и најстарите преживеани дрвени куќи датираат од истиот период.
Сугљани
Сугљани или Сувљани (Σουγλιάνι) — мала планина на полуостровот Халкидик, Егејска Македонија. Висока е 867 м.
Вербен (Елба)
Вербен (Елба) (Werben (Elbe)) — град во округот Штендал, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Сугљани
Опис
Планината е сместена во североисточниот дел на Халкидичкиот Полуостров. Претставува округла ниска планина која на север се граничи со Рендинска Река и на југ е одделена со реките Мавролакос и Докос со планината Пијавица.
На картата на Кондогонис (1914) врвот е означен како Сувљани (Σουβλίανι), а на картите на Грчката военогеографска служба од 1927, 1936 и 1947 г. како Сугљани (Σουγλιάνι).
Вербен (Елба)
Географија
Се наоѓа на левиот брег на реката Елба, околу 7 километри западно од Хафелберг. Дел е од заедницата на општини Арнебург-Голдбек. Службеното име на градот е Hansestadt Werben (Elbe), однесувајќи се на неговиот статус како поранешна членка на Ханза.
Сугљани
Опис
Карпите се сочинети од гнајсови и амфиболити. Рендинска Река е вклучена во мрежата на заштитени подрачја Натура 2000.
Вербен (Елба)
Историја
Вербен бил првпат спомнат во 1005 година и играл влијателна улога во текот на средновековните војни помеѓу Саксонците и Полапските Словени; неговото име е од словенско потекло. Дел е од Алтмарк и ги добил градските права во 1151 година од Алберт Мечката и голема бројка на Холанѓани во 1160 година. Станал член на Ханза во 1358 година. Додека бил дел од грофовијата Бранденбург, Вербан бил местото на „Битката кај Вербен“ во 1631 година, во текот на Триесетгодишната војна. Вербен станал дел од Кралство Прусија во 1701 година. Потоа станал дел од пруската Провинција Саксонија во 1815 година и новата покраина Саксонија-Анхалт по Втората светска војна.
Сугљани
Опис
Искачувањето до врвот трае 2 часа, поаѓајќи од селото Горно Ставрос (на 90 м).
Врвови
Ова се врвовите на Сугљани, подредени по висина:
NGC 5916
NGC 5916 — спирална галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5916 се споменува и како MCG -2-39-20, IRAS 15188-1259.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5916 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 5916 има привидни димензии од 2,8' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 21 м 37,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 10' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 5916 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54825. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 289; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5606. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1437.
Јујуан
Јујуан или Градина Ју (упростен кинески: 豫, шангајски Yuyoe, во превод: Градина на среќата ) — голема кинеска градина сместена покрај Храмот на богот на градот во североисточниот дел на Стариот Град на Шангај во округот Хуангпу, Шангај. Граничи со Туристички трговски центар Јујуан, со чајџилницата Хусинтинг и со пазарот Јујуан.
Историја
Градината Јујуан првпат била изградена во 1559 година за време на династијата Минг од Пан Јундуан како место за одмор и опуштање за неговиот татко, министерот Пан Ен, во неговата старост. Пан Јундуан го започнал проектот откако паднал на еден од царските испити. Тој ја нарекол градината Ју Јуан, ју(豫) што значи „пријатна и задоволувачка за нечии родители“. Негов поттик да ја изгради оваа градина бил да покаже синовска побожност кон своите родители и да им овозможи да уживаат во староста. Така, Ју градината е позната и како „Градина на мирот и удобноста“. Меѓутоа, назначувањето на Јундуан за гувернер на Сечуан ја одложило изградбата за речиси дваесет години, до 1577 година.
Во својот првичен облик, градната Јујуан имала многу водни патишта, патеки, алпинеуми, растенија и градби. Теренот бил замислен да биде збир од различни градини во еден центар, Лешоу Танг. Според записите на Пан, градината служела како средиште за многу општествени активности кога тој живеел таму, а тие настани влијаеле на шангајското општество. Според записите во списанието на Пан Јудуан од 1586 до 1601 година, речиси три четвртини од нив се поврзани со разни јавни претстави што се одржувале во градината, при што Лешоу Танг било главното место на овие настани. Градината била најголемата и најпрестижната во својата ера во Шангај, но на крајот трошоците за нејзиното одржување придонеле Панови да пропаднат.
NGC 3470
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3470 се споменува и како UGC 6060, MCG 10-16-38, CGCG 291-16, KCPG 259A.
Откривање
Објектот е откриен на 9 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3470 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3470 има привидни димензии од 1,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 3470 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33040. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3830. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 673.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Јујуан
Историја
Градините претрпеле оштетувања многупати во текот на 19 век. За време на Првата опиумска војна, британската армија ја користела чајџилницата Хусинтинг како база за операции неколку дена во 1842 година. За време на Тајпиншкото востание, Друштвото на мали мечеви свое седиште имало во салата Дјенчуен; до моментот кога трупите на Ќинг ја вратила градината, скоро сите изворни структури биле уништени. Повторно биле оштетени од Јапонците во 1942 година пред да бидат поправени од Љангшуен Хан (Рокери Хан ) назначен од Шангајската влада од 1956 до 1961 година. Во 1961 година градините биле отворени за јавноста, а во 1982 биле прогласени за национален споменик.
Опис
Денес, градината Јујуан зафаќа површина од 2 хектари (5 акри). Пристапот до градината е преку деветкривински мост што поминува низ мало езерце со чајџилница. Влезот е надвор од дворот на крајот на мостот. Градината Јујуан го одразува стилот на архитектурата на градината Ѓангнан од династиите Минг и Ќинг. Совршено ги спојува декоративните сали, елаборираните павилјони, блескавите езерца, цик-цак мостовите, сводовите и извонредните алпинеуми.
Градината Ју е поделена на шест дела поставени во стилот на Суџоу :
Секој дел е одвоен од другите со „змејски ѕидови“ со брановидни сиви гребени, од кои секој завршува во глава на змеј.
Околина и забелешка
Градината е опкружена со храмот на градскиот бог и чаршијата Јујуан. Чаршијата Јујуан се наоѓа веднаш до градината Јујуан, со прекрасна кинеска архитектура и дизајн заедно со стотици продавници кои продаваат парчиња накит, свила, антиквитети, уметност, занаетчиски изработки, сувенири и месни закуски. Низ годините, градината Јујуан одржувала деликатна рамнотежа помеѓу научната елеганција и раскошниот консумеризам уште од најраните денови. Служела како сцена на која била изведена драмата на семејството Пан и драмата на шангајците.
Антим III Цариградски
Животопис
Бил избран за епископ на Смирна во 1797 година како наследник на епископот Григориј, кој бил избран за Вселенски патријарх. Во 1821 година бил избран за епископ на Халкедон. Турците како одмазда за ширењето на грчкото револуционерно движење го упасиле заедно со прелатите и ги затвориле седум месеци во занданите на најужасниот затвор во Истанбул. Во 1822 година, откако бил обесен Григориј V како Вселенски патријарх бил назначен Евгениј II, кој исто така починал откако бил измачуван од страна на Турците, Антим, кој сѐ уште бил затворен бил избран за патријарх во овој тежок период за време на грчкото востание.
Како патријарх успеал да ја зачува независноста на Кипарската архиепископија,и привилегиите кои ги имала, во период кога Турците темелно ги погубувале свештениците и истакнатите граѓани, дури и епископие во советот биле за укинување на архиепископијата. Антим исто така го одбил преводот на англиската протестантска библија.
Во Измир тој живеел во мало станче во Горна Махала и четопати учествувал во месниот црковен живот. Тој бил и викар во Смирна во 1831 и 1833 година. Тој починал во 1842 година во Смирна и целото свое богатство го оставил на храмовите и добротворните организации во градот. Грандиозниот погреб бил воден од страна на ефескиот митрополит Антим и бил погребан во црквата Свети Јован Божествениот каде неговиот гроб постоел сè до големата Малоазиска катастрофа.
Прва Бундеслига (фудбал)
Бундес Лигата е професионална фудбалска лига во Германија. На врвот на фудбалскиот лига - систем во Германија, ова е највисоко рангираното фудбалско натпреварување. Во оваа лига се натпреваруваат 18 тима и работи според системот на промовирање и испаѓање со втората Бундес Лига. Вкупно 54 тимови се натпреварувале во Бундес Лигата од нејзиното формирање до денес. Уште од 70-те години на 20-от век, Баерн Минхен доминира во првенството, освојувајќи 26 титули. И покрај тоа, Бундес Лигата била сведок и на други клубови кои го кренале шампионскиот трофеј, како што се Хамбургер, Борусија Дортмунд, Вердер Бремен, Борусија Менхенгладбах и Штутгарт кои биле едни од најистакнатите. Бундес Лигата е една од најдобрите национални лиги, според УЕФА коефициентот во сезоната 2016-2017 таа вила тангирана на второто место воЕвропа според неодамнешните европски постигнувања. . Бундеслигата е број еден фудбалска лига во светот во однос на просечната посетеност; од сите спортови, нејзиниот просек од 45.134 навивачи по натпревар за време на сезоната 2011-12 бил втор по бројност од секоја спортска лига во светот по Националната фудбалска лига. Бундеслигата се емитува на телевизија во повеќе од 200 земји.
За разлика од другите држави, несвојствено за Германија било тоа што темелите на структурата на националната лига биле прилично доцна воспоставени. Бундес Лигата била формирана дури во 1963 година и структурата и организацијата на националните фудбалски лиги биле подложни на чести промени кои се манифестираат дури до денес. Лигата за првпат биле формирана од страна на Германската Фудбалска Асоцијација, но сега е управувана од страна на Германската Фудбалска Лига (Англиски: German Football League).
Потекло
Пред формирањето на Бундес Лига, германскиот фудбал се играл на аматерско ниво во голем број на суб-регионални лиги, сè до 1949 година, кога привремено полупрофесионализмот бил воведен и останале само пет регионални Премиер Лиги. Регионалните шампиони и тие со освоено второ место играле серија меѓусебни натпревари за правото да се натпреваруваа во финалниот натпревар за државното првенство. На 28 јануари 1900 година, националната асоцијација, Германска Фудбалска Федерација беше формирана во Лајпциг со зачленети 86 екипи. Првиот признат национално шампион бил СФК Лајпциг, кој ја поразил ГФК Прага со 7-2, натпревар одигран на 31 мај 1903 година во Алтона. Во текот на 50-те години од 20-от век, постојано се повикувало за формирање на централна професионална лига, посебно поради фактот што професионалните првенства во другите држави почнале да ги собираат најдобрите германски играчи од домашните полупрофесионални првенства. На меѓународно ниво германската игра влегла во криза како што германските тимови лошо поминувале против професионалните тимови од другите држави. Клучниот поддржувач на концептот за централна лига бил главниот тренер на репрезентацијата Сеп Хербергер кој изјавил: “Ако сакаме да останеме конкурентски настроени меѓународно, мораме да ги зголемиме нашите очекувања на национално ниво”. Во меѓувреме, во Источна Германија, била основана посебна лига заедно со формирањето на Германската Спортска Премиер Лига во 1951 година. Лигата во 1958 година билапреименувана во Фудбалска Премиер Лига и гласела едноставно како ДДР - Лига или како ДДР - Премиер Лига. Лигата се состоела од 14 тима со две места за испаѓање.
Формирање
Поразот од репрезентацијата на Југославија со 0-1 во четврт финалето на Светското Првенство во Чиле во 1962 година, било поттик за формирање на национална лига. Под новоформираната Фудбалска Федерација на Германија, Претседателот Херман Госман кој бил избран тој ден, Бундес Лигата била основана на 28 јули 1962 година во Дортмунд, и првата нејзина сезона се одржала во сезоната 1963-1964. Во тоа време, постоеле пет Премиер Лиги, кои ја претставувале Западна Германија и тоа нејзината северна, јужна, западна, југозападна страна и Берлин. Источна Германија, позади Железната Завеса, остана со своја посебна лига. 46 екипи се пријавиле за учество во новата лига. 16 тима беа одбрани во однос на нивниот успех на теренот, економските можности и застапеноста на различни тимови од секоја Премиер Лига. -	од Северната Премиер Лига: Ајнтахт Франкфурт, Вердер Бремен, СК Хамбургер; -	од Западната Премиер Лига: Борусија Дортмунд, Келн, СК Меидерихер (сегашен СФК -	Дујсбург), Пројсен Мунстер, Шалке 04; -	од Југозападна Премиер Лига: Кајзерслаутерн, ФК Сарбрукен; -	од Јужна Премиер Лига: Ајнтрахт Франкфурт, Карлсруе, ФК Нирнберг, СФК 1860 Минхен, Штутгарт; -	од Берлин Премиер Лигата: Херта Берлин. Првите натпревари во Бундес Лигата се одиграа на 24 август 1963 година. Фаворитот Келн стана и првиот шампоин во Бундес Лигата, а на второто и третото место завршија СК Меидерихер, односно Ајнтрахт Франкфурт.
Систем на квалификации
Системот на квалификации за новата лига бил прилично сложен. Подредувањето на клубовите кои играле во Премиер Лигата во последните десет сезони се земениле предвид, каде што резултатите од 1952 до 1955 година еднаш се сметани, резултатите од 1955 до 1959 година двојно се сметани и резултатите од 1959 до 1963 година тројно. За првото место биле доделени 16 бода, а за шестнаесеттото место еден бод. Учествувањето во финалето во германското првенство или германскиот Фудбалски Куп исто така било наградувано со бодови. Петте премиерлигашки шампиони од сезоната 1962-1963 им беше овозможен директен влез во Бундес лигата. Сè на сè, 46 екипи поднеле барање за 16. слободни места во Бундес Лигата. Според системот, до 11 јануари 1963 година, ФФГ ги објавиле деветте клуба кои се натпреварувале во новата лига и ги намалиле критериумите за учество на клубовите кои ги исполнувале условите во лигата за останатите седум места. Клубовите во Премиер Лигата кои биле одделени со помалку од 50 бода се сметале за еднакви и групирањето на екипите во сезоната 1962-1963 се користеле за да се утврдат тимовите кои се квалификувале.
СТРУКТУРА И НАТПРЕВАРУВАЊЕ
Германскиот фудбалски шампион се одлучува со натпреварување во Бундес Лигата. Секој клуб игра против останатите клубови, еднаш на свој терен, а еднаш на гости. Првично, победата носела два бода, нерешениот резултат носел еден бод, а поразот не носел бодови. Уште од сезоната 1995-1996, победата носела три бода, без промени во вредноста на нерешениот исход или поразот. Клубот со најмногу освоени бодови на крајот на сезоната ќе станат германски шампиони. Моментално, најдобрите два клуба на табелата изборуваат директно место во групната фаза во Лигата на Шампионите, додека третопласираниот тим игра квалификациски натпревари за влез во Лигата на Шампионите. Двата тима што се на дното на табелата испаѓаат во Втората Бундес Лига, додека првите два тима од Втората Бундес Лига ги заземаат нивните места. Тимот што ја завршил сезоната на шеснаесеттото место и тимот кој завршил на третото место во Втората Бундес Лига играат две меѓусебни средби. Победникот на натпреварите следната сезона ќе игра во Бундес Лига, а поразениот во Втората Бундес Лига. Ако екипите имаат ист број на бодови, одлучувачки фактор ќе биде: 1.	Гол - разликата во текот на целата сезона; 2.	Вкупниот број на погодоци постигнати во целата сезона; 3.	Резултати постигнати на натпреварите играни помеѓу овие два тима; 4.	Вкупниот број на постигнати погодоци на меѓусебните средби; 5.	Постигнатите голови на гостински терен на меѓусебните средби; 6.	Вкупниот број на постигнати погодоци на гостински терен за целата сезона. Ако после овие фактори клубовите повторно имаа исти резултати, се одржува еден натпревар на неутрален стадион за да го одлучи победникот. Меѓутоа, ова никогаш не се случило во историјата на Бундес Лигата. Во однос на селекција на тимот за еден натпревар мора да има најмногу петмина кои немаат потекло од рамките на Европската Унија. Дозволено е да бидат одбрани седум резервни играчи, од кои тројца можат да бидат внесени во игра во текот на средбата.
ИЗМЕНИТЕ ВО СТРУКТУРАТА НА ЛИГАТА
Број на тимови: -	1963-1964 до 1964-1965: 16 екипи; -	1965-1966 до 1990-1991: 18 екипи; -	1991-1992: 20 екипи, додека Источна и Западна Германија се соединија по германското припојување; -	Од 1992-1993: 18 екипи. Бројот на тимови кои испаднале: -	1963-1964 до 1973-1974: 2 тима; -	1974-1975 до 1980-1981: 3 тима; -	од 1981-1982 до 1990-1991: 2 плус шеснаесеттиот на табелата од Првата Бундес Лига мора да игра плејаут - бараж два натпревара со третопласираниот тим од Втората Бундес Лига за местото што води во Првата Бундес Лига; -	1991-1992: 4 тима; -	од 1991-1993 до 2007-2008: 3 тима; -	од 2008-2009: два тима автоматски плус шеснаесеттопласираниот тим од Првата Бундес Лига игра бараж два натпревара со третопласираниот тим од Втората Бундес Лига за последното место кое води во Првата Бундес Лига за следната сезона.
ЕВРОПСКИ КВАЛИФИКАЦИИ (ОД 2008-2009)
-	првото и второто место водат директно во Лига на Шампионите; -	третото и четвртото играат квалификациски натпревари за влез во групната фаза од Лигата на Шампиони. Победниците од квалификациските средби изборуваат место за натпреварување во групната фаза, а поразените влегуваат во натпревари од групната фаза на Европа Лигата; -	победникот од Германскиот Куп се здобива со место во 4. квалификациска рунда во Европа Лигата, без разлика на кое место се наоѓа на табелата; -	ако победникот во Купот се квалификува за Лига на Шампиони, местото во Европа Лигата го зазема поразениот тим од финалето за Купот, ако не изборил место за меѓународно натпреварување, ако е така тогаш тој ќе се натпреварува едно коло порано од тимот кој го освоил Купот. Ова правило постоеше и кај претходникот на Европа Лигата, УЕФА Купот; -	тимот кој ќе има придобивки од ова правило не мора да биде учесник во Првата Бундес Лига. На пример, и покрај поразот на Алеманија Ахен од Вердер Бремен во куп финалето во 2004 година, Алеманија обезбеди место во УЕФА Купот, поради тоа што Вердер обезбеди место во Лига на Шампиони поради освоената титула во првата лига; -	исто така, ако и двата куп-финалисти се квалификуваат во Лигата на Шампиони му се допушта на највисокопласираниот тим, но кој не игра на меѓународна сцена да го заземе нивното место. Ова скоро се лучи во 2010 година, кога шампионот во првенството Баерн Минхен го победи третопласираниот Вердер Бремен во финалето на Купот. Како резултат на тоа шестопласираниот СФК Штутгарт го доби правото да се натпреварува во следната сезона во Европа Лигата; -	четвртото место изборува место во четвртата квалификациска рунда во Лига Европа; -	петтото место изборува место во третата квалификациска рунда во Лига Европа; -	дополнително место во Лига Европа може да биде доделено поради механизмот нас УЕФА за фер игра. Ова правило беше преземено од УЕФА Купот. Последниот тим од Бундес Лигата кој се здобил со влез во УЕФА Купот според механизмот за фер игра беше Мајнц 05 во сезоната 2005-2006; -	16. тим на табелата игра плејаут - бараж од два натпревара (дома и на гости) против третопласираниот тим во Втората Бундес Лига; -	17. и 18. место директно водат во Втората Бундес Лига. Бројот на германските клубови кои можат да учествуваат во европските купови се детерминира од страна на УЕФА коефициентот, кој ги зема предвид постигнатите резултати од одредени клубови во европските натпреварувања во изминатите пет години.
ИСТОРИЈАТ НА ЕВРОПСКИТЕ КВАЛИФИКАЦИИ
Европски Куп/Лига на Шампиони:
-	се до 1996-1997 се пласирал само германскиот шампион; -	1997-1998 најдобрите две екипи; -	1999-2008 два тима одат директно во групната фаза. Во зависност од УЕФА коефициентот за германско првенство, или еден или два тима (најчесто еден) влегува во третата квалификациска рунда и победниците во оваа рунда влегуваат во фазата по групи.