Политичка_култура_во_Канада
Политички судири Кога се анализираат канадските политички партии и водачи може да се каже дека важни се федерално-провинциските, француско-англисктире и канадско-американските односи, па затоа едноставен лево-десен спектар кој се заснова само на еден критериум може да биде погрешен. Исто така во последните анкети од големо значење е и грижата за животната средина. Воглавно, само партиите кои постојано имаат пратеници кои се избираат за пратеници, може да се дискутираат во детали, иако зголемувањето на силата на Зелената партија на Канада, која во 2011 година ги освои своите први седишта, вреди да биде спомената. Во однос на економската политика, конзервативците се најмалку интервенционисти од другите големи партии, либералите се малку повеќе, а ново демократите имаат значително повеќе интервенционизам. Сепак, во 19 век, либералната партија се зазема за британскиот класичен либерализам и слободна трговија, и конзервативците, особено оние кои се нарекуваат ,, Црвени Ториевци ” се залагаат за протекционизам. Сепак, во 20 век, либералната партија усвои повеќе елементи од Европслите реформи за либерализам и ко-одлучните елементи на социјал-демократската прогресивна партија на Канада и ко-оперативната Комонвелт Федерација. Во 1990-тите либералите се префрлија наназад кон по неолиберална позиција на економијата и трговијата, но како што се движеа и другите партии, ова не резултираше со промена на позицијата во спектарот. Во рамките на Реформската партија на Канада имаше елемент на анти-пазарен популаризам, но избледи откако Реформската партија стана поповрзана со американскиот стил на конзервативизам. НДП има задржано многу од социјалистичките тенденции од поранешната ЦЦФ и остана на левата страна со некои други социјал-демократски партии од западниот свет, како што е Лабуристичката партија на Велика Британија. Блокот Квебек нема ставено силен акцент на економската политика, бидејќи единствената цел на партијата е во врска со прашањата за статусот на Квебек во Канада, што во голема мера се социјалдемократски. Во време на темпото на промени, конзервативците се, како што нивното име покажува, конзервативни, либералците и НДП се стремат кон прогресивност а Блокот Квебек се радикални, фаворизирајќи го повлекувањето на Квебек од канадската држава и општество. Во поглед на федерално-провинциските односи може да се каже дека Блокот Квебек се сепаратисти, конзервативцитее децентралисти, либералите имаат статус кво а НДП се централисти. НДБ и Блокот Квебек се сојузници за економските прашања но кога се работи за федерализмот тие се сосема спротивни. Историски гледано, либералите беа партија со провинциски права, а конзервативците се за централизација, но тоа се промени во 20 век. Во врска со прашањата за разновидност (двојазичност и мултикултурализам), конзервативците сакале да бидат мнозинство кое ќе го фаворизира намалувањето на официјалната двојазичност и асимилацискиот пристап кон имигрантите и домородците. Либералите и НДП се повеќе плуралистички партии во кои е вклучена и дарежливата владина поддршка за малцинските култури, додека пак Блокот Квебек претпочита да ја гледа Канада како две одделни општества (Англиска Канада и Квебек), и е заштитнички настроен кон францускиот јазик и културата во Квебек, а останува незаинтересиран за прашањата во врска со другите малцинства или другите делови на земјата. Што се однесува на односите со Соединетите Американски Држави, во моментов Конзервативната партија се залага за блиски односи со нив, НДП е малку повеќе скептична за американската моќ, а либералите се некаде на средина. Блокот Квебек се надева дека ќе создаде независна држава Квебек во која ќе постави своја политика за надворешните односи, посебна од политиката на Канада. Политиките на двете главни партии се сосема обратни од политиките во 19 век, кога конзервативците беа партија на протекционизмот, а либералите ја фаворизираа слободната трговија со САД. Историската позиција на партиите во врска со овие прашања е тесно поврзана со другите два историски судири во Канада, религијата и империјата. Во 19 и почетокот на 20 век, англискиот дел на Канада останал силно посветен на Британската Империја и протестанизмот. Францускиот дел на Канада повеќе бил анти-империјалистички и силно католички. Обидите да се формира стабилна партија која ќе освои пратенички места и во двете области беше тешка задача и ја доведе во ќор сокак Провинцијата од Канада пред Конфедерацијата. За време на ерата на Конфедерацијата, Виг либералите со британски стил ја формираа Западна Канада, Клиар Гитс и Реформаторите, и се обидуваа да работат со анти-свештеничко малцинство во Источна Канада, Црвената партија, а либералите во приморјето формираа Либерална партија. Јавните анти-демократи, Ториевците од англиските колонии се обидеа да создадат коалиција со конзервативните католици во Источна Канада и Парти Бле. Да се одржат овие разновидни коалиции беше многу тешко кога интересите се намалија меѓу партиите, и наместо тоа се појави чувство на поделеност. Првите вакви случаи беа двата Рил бунтови во 1869 и 1885 година кои го засилија непријателството меѓу католиците и протестантите. Ториевската влада на Сер Џон А. Мекдоналд, кој и самиот бил оранжер, на крајот го предвидел погубувањето на водачот на Метис, Луис Рил (побожен католик) обвинет за предавство. Партијата на Ториевците беше исцрпена во Квебек, а Либералната партија секаде на другите места. На крај, Сер Вилфрид Лорие бил способен да ги води либералите назад до конкурентската позиција во англиска Канада, но во времето на Првата светска војна и Регрутациската криза во 1917 година, Лорие повторно се нашол на чело на Либералната партија која е ограничена во Квебек и на неколку други места. Делумно, како резултат на сеќавањата на овие епохи, Ториевската партија се здобила со репутација на анти-католичка и анти-француска и останала значително послаба отколку либералите во Квебек во периодот од 1890 до 1980-тите, со еден исклучок во 1958 година. Во меѓувреме, либералите на Лорие биле обвинети затоа што не ја поддржувале Британија доволно силно за време на војната Боер и со создавањето на канадската морнарица, позната како Тин Пот морнарица, го повредила неговиот дел во Англо-Саксонскиот Онтарио. Од тогаш, секташтвото значително избледе како пробле во Канада, и односите со Велика Британија повеќе ја немаа истата важност. Наместо тоа, се дебатираше за иднината на Квебек и односите со Соединетите Американски Држави, како многу моќни прашања.