cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Станојло Петровиќ
Станојло Петровиќ (13 февруари 1813 – 1893) бил српски офицер, судски секретар, советник и помошник и на принцот Милош Обреновиќ и на неговиот син Михајло Обреновиќ III. Петровиќ и неговата сопруга Драгиња беа меѓу првите јавни филантропи во Србија и може да се сметаат за основачи на црквата Свети Никола на Новите гробишта во Белград.
Почетокот на животот
Станојло Петровиќ е роден во Петровац во Браничевскиот округ во Србија на 13 февруари 1813 година во старо српско семејство кое се издигнало до разлика и империјална наклонетост во 18 век. Неколку нејзини членови се здобија со високи чинови во армијата и во цивилната администрација. Како млад, Петровиќ не покажал желба да се угледа на своите предци. Студирал доволно на денот на 26 февруари 1826 година за да се квалификува за кадетско училиште во Пожаревац, а четири години подоцна во 1830 година бил унапреден во чин поручник. Во Пожаревац од 1833 година бил воен комесар и раководел со палатата гарда во Кнежевството Србија. Во следните неколку години, тој го водеше вообичаениот живот на моден офицер на гардата.
Уставобранители
Во 1842 година, владеењето на Михајло запре кога тој беше соборен од бунт познат како Уставобранители предводени од Тома Вучиќ Перишиќ. Тоа ѝ овозможило на династијата Караѓорѓевиќ да пристапи на српскиот трон. Откако Михајло Обреновиќ бил сменет и прогонет, семејството било без власт до 1858 година. Во меѓувреме, Станојло Петровиќ останал во Белград и продолжил тајно да се допишува со расчинетиот монарх и неговиот татко за да ги отстранат узурпаторите од нивните функции и Михајло да се врати на неговото вистинско место. Преписката паднала во рацете на раководното тело, а Станојло потоа бил суден и 10 години затворен во Књажевац во озлогласената зандана наречена Гургушовачка кула. По две години во самица и со помош на руски дипломати, Станојло Петровиќ бил ослободен на 17 јули 1844 година заедно со уште неколку лојалисти на Обреновиќ кои сите биле помилувани од сегашниот принц Александар Караѓорѓевиќ.
Брак
Петровиќ бил именуван за командант на војската на Чачак на 30 март 1850 година. Истата година се оженил со Драгиња Радовановиќ, ќерка на богат трговец од Мостар, Херцеговина. Заедно го добија синот Петар. Во 1854 година, Петровиќ бил испратен во Крагуевац каде ја презел функцијата гувернер на регионот. Следната година, неговиот син починал. Две години подоцна (1857), поради несогласување со воениот командант Јован Лукачевиќ, Петровиќ побарал преместување и станал комесар на Смедеревскиот округ, функција претходно на Стеван Книќанин во 1839 година.
Собор за Денот на Свети Андреј
За време на Соборот за Денот на Свети Андреј во 1858 година, Стевча Михајловиќ беше водач на фракцијата Обреновиќ и ја предводеше делегацијата што бараше абдицирање на кнезот Александар Караѓорѓевиќ. По враќањето на Милош во 1858 година, Стевча Михајловиќ станал претседател на Приватниот совет на Србија, со Станојло Петровиќ како секретар.
Во Белград се одржа националниот парламент во кој Александар Караѓорѓевиќ беше разрешен во корист на Милош Обреновиќ кој беше избран за принц. Откако Милош Обреновиќ беше вратен како принц, беше избрана делегација да оди во Букурешт за да ги замоли Милош и Михајло Обреновиќ да се вратат во Србија. За лидер на делегацијата е избран Станојло. По враќањето на Милош во 1858 година, Стевча Михајловиќ станал претседател на Тајниот совет. На 3 јануари 1859 година, Станојло Петровиќ на поранешниот и сегашниот монарх Милош Обреновиќ му го подарил указот од Националниот парламент. Принцот Милош веднаш го унапредил Станојло во аѓутант и владин советник (Приватниот совет) како и заменик министер за надворешни работи. Милош починал една година подоцна во 1860 година.
Конечно, Михајло бил прифатен повторно за принц на Србија во септември 1860 година, по смртта на неговиот татко кој го вратил тронот во 1858 година. Во следните осум години тој владееше како просветлен апсолутен монарх. За време на второто владеење на Михајло, Народното собрание било свикувано само трипати - во 1861, 1864 и 1867 година. Најголемото достигнување на кнезот Михајло било тоа што ги убедил турските гарнизони да ја напуштат Србија во 1862 година (кога османлиската војска ги напуштила тврдините Ужице и Соко Град) и 1867 година (кога Турците ги оставиле своите утврдувања во Белград, Шабац, Смедерево и Кладово). Со Станојло Петровиќ и други блиски советници на принцот, тоа беше направено со голема дипломатска поддршка од Русија и Австрија. Србите во 1860-тите имаа програма за обединување на Хрватите и Србите во една држава, идеалот за балканска федерација пропагирани од принцот Михајло Обреновиќ и неговите советници. Во 1868 година, Михајло Обреновиќ бил убиен.
Во 1875 година и од 1876 до 1878 година, Стевча Михајловиќ станал премиер. Оваа втора влада на Михајловиќ ја водела земјата за време на Херцеговското востание од 1875 до 1878 година и Српско-османлиската војна од 1876 до 1878 година. Тоа, исто така, доведе до територијална експанзија и независност на Србија на Конгресот во Берлин. Станојло Петровиќ имал различни министерски функции во администрацијата на Михајловиќ и продолжил да ја ужива наклонетоста на суверенот во текот на владеењето на Милан I од Србија и Александар I од Србија.
Пауза-Милтроф
Пауза-Милтроф (Pausa-Mühltroff) — град во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2013 година со спојување на градовите Пауза и Милтроф.
Грција на урнатините на Мисолонги
Грција на урнатините на Мисолонги (La Grèce sur les ruines de Missolonghi) ― маслена слика од 1826 година на францускиот сликар Ежен Делакроа, а сега е зачувана во Музејот на ликовни уметности од Бордо. Оваа слика била вдахната од Третата опсада на Мисолонги од страна на османлиските сили во 1826 година, за време на која многу луѓе од градот по долгогодишната опсада (речиси една година) решиле да се обидат да направат масовен пробив за да избегаат од глад и епидемии. Обидот резултирал со катастрофа, при што поголем дел од Грците беа убиени.
Анализа
Грција е прикажана како клекната жена која го зазема најголемиот дел од сликата. Таа е облечена во традиционална грчка носија, нејзините гради се широко голи, а ги рашири рацете во знак на тага. Раката на мртвата жртва може да се види како излегува од урнатините, под нејзините стапала. Во позадина, маж со темен тен, облечен во жолт турбан, кој го симболизира непријателот, засадува знаме во земјата.
Сликата позајмува елементи од христијанството. Навистина, „Грција го прифаќа ставот на молитва во раните векови на христијанството. Синиот мантил и белата наметка, традиционално се припишуваат на Безгрешното зачнување, ја зајакнуваат оваа аналогија со световната фигура на Марија овде. Силата на сликата е остриот контраст помеѓу традиционалната алегорија која поттикнува идеализација на моделот и обработка на сцената без никаква отстапка кон идеалот.“
Папа Сикст IV
Сикст IV (лат. Sixtus PP. IV; 21 јули 1414 - 14 август 1484) — римски папа од 9 август 1471 до 14 август 1484. Бил папа којшто работел за интересите на своето семејство. Тој назначил 5 свои роднини во кардинали, а уште десетмина поставил на високи црковни позиции. Неговите семејни амбиции довеле до сериозни конфликти со Фиренца, Милано и Венеција, кои постојано го следел подемот на семејството дела Ровере.
Во 1482 вовел норми со кои ги ограничи дејствијата на инквизицијата во Шпанија, подчинувајќи го нејзиниот основач доминиканецот Томас Торквемада. Освен тоа, во негово време започнал редизајнот и обновата на Рим преку проширување на улиците и уништување на урнатините од антиката. Систинската капела била реновирана во негово време, па истата била наречена по него.
Науката во 1678 година
1678 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Анѓеле Петрески
Анѓеле Дејанов Петрески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Бидејќи немал услови да се школува, почнал да се занимава со земјоделие, а потоа заминал на печалба во Белград. Уште како печалбар се определил за борба против фашистичкиот окупатор и кога се вратил во своето родно село, почнал да работи за народно ослободителното движење. Во есента 1944 година стапил во Осумнаесеттата дополнска бригада, а потоа бил распореден во Првата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на: Охрид, Кичево и Гостивар, а потоа заминал на Сремскиот Фронт, каде при еден пробој загинал во борба со Германците во април 1945 година.
Науката во 1677 година
1677 година во науката опфаќа некои значајни настани.
ПУ „Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанци
Основно училиште „Кирил и Методиј“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Кирил и Методиј“ - Долно Ѓуѓанци; скратено: ПООУ „Кирил и Методиј“) — подрачно основно училиште во селото Долно Ѓуѓанци. Училиштето се наоѓа во самото село Долно Ѓуѓанци.
Училиштето е именувано по сесловенските просветители Кирил и Методиј.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на сретселото во Долно Ѓуѓанци.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на македонски наставен јазик.
65. западен меридијан
65. западен меридијан — меридијан кој се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Атлантскиот Океан, Карипското Море, Јужна Америка, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
65. западен меридијан претставува голема кружница со 115. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот Пол, 65. западен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="120" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Линколново Море ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Нерсов Проток ! scope="row" | 🇬🇱 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Бафинов Залив ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Дејвисов Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Дејвисов Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Дејвисов Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Хадсонов Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Свети Лаврентиј ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Шалер ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Фанди ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇻🇮 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Карипско Море ! scope="row" | 🇻🇪 ! scope="row" | 🇧🇷 ! scope="row" | 🇧🇴 ! scope="row" | 🇦🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇦🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Брауншвајг
Брауншвајг бил член на Ханзата од до  век како силно и влијателно средиште за трговија во средновековна Германија. Претставувал главен град на три последователни држави: Кнежевство Брауншвајг-Волфенбител (1269–1432, 1754–1807 и 1813–1814), Војводство Брауншвајг (1814–1918) и Слободна Држава Брауншвајг (1918–1946).
Потекло на името
Многу географски објекти и места низ светот се наречени Бранзвик (Brunswick), кое е историското англиско име на градот. Помеѓу 1714 и 1837 година, Хановерската династија владеела со Велика Британија во личен сојуз со Изборното кнежевство Брауншвајг-Линебург. Хановерската династија службено била позната како династија на Брауншвајг-Линебург, хановерска гранка. Поради тоа, многу места во британските колонии биле именувани по Бранзвик, како што е покраината Њу Бранзвик во Канада.
Иронично, градот Брауншвајг не бил владеен од династите, иако неговото име било дадено на многу места низ светот. Почнувајќи од 1269 година, Војводството Брауншвајг-Линебург поминало низ низа поделби и спојувања, со делови од неговата територија пренесувани низ различни огранки на династијата. Градот Брауншвајг бил во постарата гранка на династијата, Волфенбител, додека Линебург на крајот завршил со хановерската династија. Иако територијата била поделена, сите гранки на семејството продолжиле да се ословуваат како династија на Брауншвајг-Линебург. Во 1884 година, постарата гранка на велфската династија исчезнала. Хановерската династија, единствената жива гранка на семејството, подоцна го преземала престолот на Војводството Брауншвајг од ноември 1913 година до ноември 1918 година.
Местоположба
Брауншвајг се наоѓа во Северногерманската Низина на линијата која ги дели северните подножја на Харц и поранешните мочуришта („гест“). Низ градот во насока југ-север поминува реката Окер.
Реката на југ преку една брана се пренасочува и низ градското јадро тече западно и источно во две корита, што било направено во средниот век, а подоцна во северозападниот дел на градот, реката повторно се спојува. Преку две дополнителни брани се регулира водостојот на реката во градското подрачје. Други водотеци се Вабе и Мителриде, кои во Брауншвајг се влеваат во Шунтер.
Градското подрачје зафаќа површина од 192 км², а градските граници имаат должина од 98 км. Насоката север-југ изнесува 19,1 км, а насоката запад-исток 15,7 км. Градското јадро се наоѓа на средна височина од 70 метри. Највисока точка претставува Гајтелдер Берг со 111 метри; најниска точка претставува брана на Окер со 62 метри.
Почнувајќи на североисток, па надесно, се граничи со следниве општини: Лере (округ Хелмштет), Кремлинген, Зикте и Волфенбител (сите во округот Волфенбител), Залцгитер (слободен град), Фехелде и Вендебург (округ Пајне) како и Швилпер, Фордорф и Мајне (сите во округот Гифхорн).
Градски единици
Градското подрачје од ноември 1981 година е поделено на 22 градски окрузи. Нивниот број бил намален на 21 единица под десет години (со спојување на Лендорф-Ламе-Канцлерфелд и Ватенбител-Елпер-Фелкенроде во Лендорф-Ватенбител), по уште десет години на 20 (со спојување на Зидштат-Раутхајм и Машероде во Зидштат-Раутхајм-Машероде) и по десет години на 19 (со спојување на Вабе-Шунтер и Бинроде-Вагум-Бефенроде во Вабе-Шунтер-Бебербах). Моменталните 19 градски окрузи се:
Во секој градски округ се избира совет чиј број зависи од бројот на жители, најмалку 7, а најмногу 19 членови
Од статистички цели, градот е поделен и на 74 статистички окрузи, кои главно се нумерирани и носат историски имиња.
Клима
Градот Брауншвајг се наоѓа под влијание на поморската клима од запад и на континенталната клима од исток. Близината на Северното Море е одлучувачки фактор. Просечна годишна температура е 8,8 °C, годишно врне помеѓу 600 и 650 mm. Просечната температура во јули изнесува 17,5 °C, а во јануари 0,2 °C.
Основање и рана историја
Датумот и околностите за основањето на градот се непознати. Според верувањето, Брауншвајг бил создаден со спојување на две населби, една основана од Брун(о), саксонски гроф кој умрел во 880 година, на едниот брег на реката Окер - легендата ја дава 861 година кога се случило основањет – и другата населба на легендарниот гроф Данквард, по кого е именуван замокот Данквардероде, кој бил обновен во век. Првичното име на градот „Брунсвик“ (Brunswik) — комбинација на имињата Бруно и долногерманското „вик“ (поврзано со латинското vicus), место каде одмораат трговците и ги чуваат своите добра. Потоа, името на градот означувало идеално место за одмор, бидејќи се наоѓал на речен премин на реката Окер. Друго објаснување за името на градот е дека доаѓа од „бранд“ (Brand) или горење, што означува место кое се развило по чистење на местото по пожарот. Градот бил првпат споменат во документи од црквата „Св. Магни“ од 1031 година, каде било дадено името „Брунесгвик“ (Brunesguik).
Среден век и ран модерен период
До век, Брауншвајг бил владеен од саксонското благородничко семејство Брунони, а потоа, преку бракот, паднал под велфската династија. Во 1142 година, Хајнрих Лав од велфската династија станал војвода на Саксонија и го направил Брауншвајг свој главен град (кој, од 1156 година натаму, исто така вклучен во Војводството Баварија). Го претворил замокот Данквардероде, резиденција на грофовите на Брауншвајг, во негов пфалц и го развил градот. Во владеењето на Хајнрих била изградена Брауншвајгската катедрала на „Св. Блазиус“ и исто така поставил скулптура од лав, негово хералдичко животно, поставена пред замокот. Подоцна, лавот станал знаменитост на градот.
Хајнрих Лавот станал толку силен што се осмелил да ја одбие воената помош на царот Фридрих I Барбароса, што довело до негово прогонство во 1182 година. Хајнрих заминал во егзил во Англија. Претходно воспоставил врски со англиската круна во 1168 година, преку брак со кралската ќерка Матилда на  Хенри II, сестра на Ричард I. Меѓутоа, неговиот син Отон, кој успеал да го поврати влијанието и на крајот станал свет римски цар, продолжил да го развива градот.
Во текот на средниот век, Брауншвајг бил важно трговско средиште, еден од стопанските и политичките средишта во Северна Европа и член на Ханзата од век до средината на  век. До 1600 година, Брауншвајг бил седми најголем град во Германија. Иако формално една од резиденциите на владетелите на Војводството Брауншвајг-Линебург, составна држава на Светото Римско Царство, Брауншвајг де факто бил владеен независно од силните патриции и еснафи низ доцниот среден век и раниот модерен период. Поради растечката моќ на граѓаните на Брауншвајг, принцовите на Брауншвајг-Волфенбител, кои владееле со една единица на Брауншвајг-Линебург, на крај ја преместиле резиденцијата надвор од градот, во блискиот град Волфенбител во 1432 година. Принцовите не ја вратиле контролата над градот до крајот на век, кога војводата Рудолф Август го преземал градот по опсада. Во век, Брауншвајг не бил само политички, туку и културен центар. Под влијание на филозофијата на просветителството, војводите Антони Улрих и Карл I станале патрони на уметностите и науките. Во 1745 година, Карл I го основал Колегиум Каролинум (Collegium Carolinum), претходник на Брауншвајшкиот технички универзитет и во 1753 година ја преместил војводската резиденција назад во Брауншвајг. Со ова привлекол поети и мислители како Лесинг, Лајзевиц и Јакоб Мовијон во градот. Емилија Галоти од Лесинг и Фауст на Гете биле првпат изведени во Брауншвајг.
век
Во 1806 година, градот бил окупиран од страна на Франција при Наполеоновите војни и станал дел од краткотрајното Кралство Вестфалија во 1807 година. Пребегнатиот војвода Фридрих Вилхелм собрал волонтерски трупи, Црните брауншвајзи, кои се бореле со Французите во неколку битки.
По Виенскиот конгрес во 1815 година, Брауншвајг станал главен град на обновеното независно Војводство Брауншвајг, подоцна составна држава на Германското Царство од 1871 година. Во настаните по Јулската револуција во 1830 година, војводата на Брауншвајг, Карл II бил принуден да се повлече. Неговиот апсолутички владејачки стил претходно ги оддалечил благородништвото и буржоазијата, додека ниските класи биле незадоволни од лошата стопанска состојба. Ноќта на 7-8 септември 1830 година, војводската палата во Брауншвајг била пробиена од лутата толпа, запалена и целосно уништена. Карл бил наследен од неговиот брат Вилхелм VIII. При владеењето на Вилхелм биле направени либерални реформи и бил засилен парламентот на Брауншвајг.
Во век, индустријализацијата предизвикала брз развој на населението на градот, што довело градот по првпат значително да се прошири надвор од неговите средновековни бедеми и реката Окер. На 1 декември 1838 година бил отворен првиот дел од железничката линија Брауншвајг-Бад Харцбург, што ги поврзувала Брауншвајг и Волфенбител и претставувала прва железничка линија во Северна Германија.
Почеток и средина на век
На 8 ноември 1918 година, на крајот на Првата светска војна, социјалистичкиот Работнички совет го принудил војводата Ернест Август. На 10 ноември, советот ја прогласил Социјалистичката Република Брауншвајг под водство на еднопартиска влада од Независната социјалдемократска партија на Германија (USPD); меѓутоа, подоцнежните избори за Ландтагот („парламентот“) на 22 декември 1918 година биле освоени од Социјалдемократската партија на Германија (MSPD), а USPD и MSPD создале коалициска влада. Востанието во Брауншвајг во 1919 година предводено од комунистичкиот Сојуз Спартак, било поразено од трупите Фрајкорпс под водство на Георг Лудвиг Рудолф Меркер, кои го преземале градот по наредба на германскиот министер за одбрана, Густав Носке. Подоцна, била воспоставена влада предводена од СПД; во декември 1921 година бил одобрен нов устав за Слободната Држава Брауншвајг, сега парламентарна република во рамките на Вајмарската Република, каде Брауншвајг повторно бил главен град.
По изборите за Ландтагот во 1930 година, Брауншвајг станал втора држава во Германија каде нацистите учествувале во владата, кога Националсоцијалистичката германска работничка партија (НСДАП) создале коалициска влада со неколку конзервативни и десничарски партии. Со поддршката на Дитрих Клагес, министер за внатрешни работи на Брауншвајг, НСДАП организирале голем собир на Штурмабтајлунг во Брауншвајг. Ноќта на 17-18 октомври 1931 година, 100.000 поддржувачи на Штурмабтајлунг марширале низ градот, со што избиле улични борби помеѓу нацистите, социјалистите и комунистите, во кои биле повредени неколкумина, а исто толку загинале. На 25 февруари 1932 година, државата Брауншвајг му доделила германско државјанство на Адолф Хитлер што му овозможило да учествува на претседателските избори во 1932 година. Во Брауншвајг, нацистите извеле неколку напади на политичките противници со согласност од државната влада.
Откако нацистите ја презеле власта во 1933 година, неколку државни установи биле сместени во Брауншвајг, како што биле Аеронаутичкиот истражувачки институт (Luftfahrtforschungsanstalt) во Фелкенроде, Академијата за млади водачи на Хитлеровата младина и Јункершуле Брауншвајг на Вафен-СС. Со Рајхсверке „Херман Геринг“ во Залцгитер и Штат дес КдФ-Вагенс, како и неколку фабрики во градот, областа на Брауншвајг станал еден од центрите на германската воена индустрија.
Во текот на Втората светска војна, Брауншвајг бил главен округ на подобласта Воен округ XI и бил седиште на 31. пешадиска бригада, која учествувала во инвазиите на Полска, Белгија и Франција. Во овој период, илјадници источни работници биле присилно донесени во градот, а во периодот 1943–1945 најмалку 360 деца биле одземени од тие работници и умреле во центрите за чување на истите деца.
Боја на безвремето
Боја на безвремето е роман на Гордана Јовиќ-Стојковска, кој е објавен 1996 година, во издание на Оздавачка куќа Штрк.
Брауншвајг
Почеток и средина на век
Во 1944 година бил отворен подкамп на концентрацискиот камп Нојенгаме во Брауншвајг. Илјадници затвореници, главно Евреи, живееле во сурови услови и стотици умреле од глад, болести и премногу работа.
Боја на безвремето
Содржина
Романот Боја на безвремето содржи три основни целини: Кула, Името на Скарлет и Центар на светот.
Брауншвајг
Почеток и средина на век
Англо-американските воздушни напади на 15 октомври 1944 година ги уништиле градските цркви и Стариот град (Altstadt), како и најголемата хомогена целина на фахверк куќи во Германија. Градската катедрала, која била претворена во „Национален храм“ (Nationale Weihestätte) од нацистичката влада, сѐ уште постои.
Боја на безвремето
Содржина
Дејствието на романот се одвива во неколкучасовно чекање на граничен премин Табанавце, каде што раскажувач(ка)от, во налудничава гужва на шверцери и слични секојдневни слики на она време на распадот на една и формирање на повеќе држави, чека да премине како би ја погребал својата мајка, личност именувана Скарлет.
Брауншвајг
Повоен период и век
Помали делови на градот го преживеале сојузничкото бомбардирање и останале да сведочат за градската архитектура. Катедралата била обновена повторно како протестантска црква.
Боја на безвремето
Содржина
Романот содржи повеќе целини, од минато, од идно, мо и од времето пред реалноста. Станува збор за градење на Бабилонската кула, неразбирање, губење емпатија и потпол крах. Споредбата е евидентна со распадот на Југославија, со распад на системските вредности, разоткривање мани, прикази на лицемерја и подемот на марлетиншки трикови во служба на моќта и трагедија на еден (по избор на раскажувачот, народите на бившата држава ги орисвојува како еден, сопствен) народ.
Ликови
Скарлет е класичен агностик, лик со крајна правдољубивост и непокорност, навидум површна, длабоко филозофски образована, но апсолутно способна да се трансформише во она што посакува, или смета дека треба да биде. Се во нејзиниот живот е само фрагмент, самата таа е фрагмент сочинет од личен избор на верувања, на избори, на потреби.
Брауншвајг
Повоен период и век
Во текот на Студената војна, стопанството на Брауншвајг, тогаш дел од Западна Германија, страдало поради близината на Железната завеса. Градот ги загубил своите историски силни стопански врски со тогашната Источна Германија; со децении стопанскиот раст останал низок и невработеноста била над западногерманскиот просек.
Боја на безвремето
Ликови
Нејзината орерана смрт, прерана старост е уште една слика на распад на држава која всушност и е нејзиниот идентитет, нејзиното потекло.
Брауншвајг
Повоен период и век
На 28 февруари 1974 година како дел од административната реформа во Долна Саксонија, руралниот округ Брауншвајг, кој се наоѓал околу градот, бил распуштен. Поголемиот дел од поранешниот округ бил вклучен во градот Браунпвајг, зголемувајќи го населението за околу 52.000 жители.
Боја на безвремето
Преводи
Романот Боја на безвремето е преведен на српски, бугарски и руски (во Белорусија). Поемата Мостување е објавена на сроски и англиски јазик, а нејзини делови на руски, турски и италијански.
Брауншвајг
Население
Во 2015 година, во градот Брауншвајг имало 252.768 жители. Денес, Брауншвајг е меѓу дваесетте германски градови кои се најпривлечни за младите помеѓу 25 и 34 години, што доведува до прилив на млади жители.
Боја на безвремето
Дела
Романи
'Раскази“
Брауншвајг
Религија
Во 2015 година, 91.785 луѓе или 36,3% од населението се изјасниле како протестанти, а 34.604 жители (13,7%) како католици. 126.379 лица (50.0%) се изјасниле дека не припаѓаат на ниедна религија или следеле друга религија.
Боја на безвремето
Дела
Поезија
Брауншвајг
Доселеници
Вкупно 64.737 жители од вкупниот број на населението во Брауншвајг, вклучувајќи германски граѓани, имаат доселеничко потекло (25,6% од вкупното население). Помеѓу нив, 25.676 биле луѓе кои не биле германски граѓани (10,2%).
Боја на безвремето
Дела
Речници
Брауншвајг
Доселеници
Како најголеми малцински групи се издвојуваат:
Паркови и градини
Во градот се наоѓаат следниве паркови и градини:
Други паркови и зелени површини се Градскиот парк, Вестпарк, Театерпарк, Музеумпарк, Хајдбергзе, Зидзе, Елперзе, зоолошката градина и зоолошката градина Есехоф.
Збратимени градови
Брауншвајг е збратимен со следниве градови:
Владини установи
Седиштата на Сојузната служба за воздухопловство (Luftfahrt-Bundesamt) и Сојузната служба за истрага на воздухопловни несреќи се наоѓаат во Брауншвајг.
Патен
Два главни автопати го опслужуваат Брауншвајг, А2 (Берлин—Хановер—Дортмунд) и А39 (Залцгитер—Волфсбург). Булеварите во градот се главно широки, изградени по Втората светска војна како поддршка на очекуваната употреба на автомобилите. Постојат неколку катни гаражи во градот.
Велосипедски
Многу жители патуваат низ градот со својот велосипед користејќи ги големиот систем на велосипедски ленти. Главната железничка станица има посебен велосипедски паркинг.
Железнички
Градот е на главната железничка линија помеѓу Франкфурт и Берлин. Германските железници го опслужуваат градот со локални, регионални и брзи возови, со чести застанувања на главната железничка станица.
Трамвајски и автобуски
Трамвајската мрежа во Брауншвајг е евтин и опширен електричен трамвајски систем. Првиот трамвај бил вклучен во сообраќај во 1897 година, подоцна бил осовремен, вклучувајќи го проширувањето од 3,2 километри во 2007 година. Мрежата има ширина на колосек од 1100 мм, посебна за европска железничка или трамвајска мрежа. Меѓутоа, била надополента со трета шина, за да дозволи идно заедничко работење со стандардната ширина на колосек.
Градското сообраќајно претпријатие моментално управува пет трамвајски линии и неколку автобуски линии. Трамвајските линии се:
Воздушен
Брауншвајшкиот аеродром (BWE / EDVE) се наоѓа во северниот дел на градот.
Истражување и наука
Брауншвајг има важна индустриска област.
Денес, градот е познат по својот технички универзитет и истражувачките институти, како што е Институтот „Јохан Хајнрих фон Тинен“, Институтот „Јулиус Кин“ и Институтот за животинска храна при Институтот „Фридрих Лефлер“, кој до крајот на 2007 година бил дел од Сојузниот земјоделски истражувачки центар, Германската збирка на микроорганизми и ќелијни култури и Бирото за метрологија. Бирото за метрологија во Брауншвајг е задолжено за одржување на атомскиот часовник одговорен за временскиот сигнал DCF77 и официјалното германско време. Во 2006 година, областа на Брауншвајг била една од најинтензивните области за истражување и развој во цела Европа со инвестиции од 7,1% од својот БДП за истражување и технологија. Во 2014 година, бројката се искачила на 7,7%, што го задржало Брауншвајг на врвот во цела Германија. Брауншвајг бил именуван за германски град на науката 2007 (Stadt der Wissenschaft 2007).
Брауншвајшкиот технички универзитет (Technische Universität Braunschweig) бил основан во 1745 година и е најстар член на TU9, група на девет најпрестижни, најстари и најголеми технички универзитети во Германија. Со околу 18.000 студенти, универзитетот претставува трет најголем во Долна Саксонија.
Образование
Исто така, во Брауншвајг се наоѓа Мартино-Катаринеум (Martino-Katharineum), средно стручно училиште основано во 1415 година. Било посетувано од познати ученици како Карл Фридрих Гаус, Хофман фон Фалерслебен, Рихард Дедекинд и Луј Шпор. Од 2004 година, во Брауншвајг работи и Меѓународно училиште. Други познати средни училишта се гимназијата Ноје Обершуле, гимназијата Гаус, гимназијата Клајне Бург, Хофман фон Фалерслебен и други.
Единствениот универзитет за уметност во Долна Саксонија, основан во 1963 година, се наоѓа во Брауншвајг, Висока школа за современа уметност. Школата е установа каде има можност за интердисциплинарни студии. Дополнително, еден од кампусите на Остфалскиот универзитет за применети науки се наоѓал во градот до 2010 година.
Стопанство
Во 2015 година, германското стопанско списание „Виртшафтсвохе“ (Wirtschaftswoche) го сместил Брауншвајг како еден од најдинамичните стопански области во цела Германија.
Брауншвајг бил еден од центрите на индустријализацијата во Северна Германија. Во текот на и почетокот на  век, конзервната и железничката индустрија и производството на шеќер биле од голема важност за стопанството на Брауншвајг, но на крајот други дејности како автомобилската индустрија станале поважни, додека конзервната индустрија започнала да исчезнува од градот по крајот на Втората светска војна. Пропаднатиот производител за камиони и автобуси „Бисинг“ имал седиште во Брауншвајг. Моментални фабрики во градот се Фолксваген, Сименс, Бомбардиер и Бош.
Модната марка Њујоркер, издавачката куќа Вестерман, производител на шеќер Нордцукер, финансиското друштво на Фолксваген и Фолксваген Банк имаат седишта во градот. Исто така, две големи оптички компании имале седишта во Брауншвајг: Фогтлендер и Ролај.
Во текот на 1980-тите и раните 1990-ти години, компјутерските компании Атари и Комодор обете имале свои оддели за развој и производство во градот.
Брауншвајг е дом на две претпријатија за пијано, обете познати по својот висок квалитет на нивните инструменти: Шимел и Гротријан-Штајнвег. Обете претпријатија биле основани во век. Дополнително, фирмата за гитари „Сандберг“ се наоѓа во Брауншвајг.
Култура
Брауншвајг е познат по Тил Ојленшпигел, средновековен шегаџија кој направил многу шеги со своите сограѓани.
Исто така, поседува многу пивници и посебен вид на пиво, кое е наречено „Мум“, првпат произведено во 1390 година. Во градот постојат две големи пиварници, Хофбраухаус Волтерс, основана во 1627 година и поранешната Фелдшлесхен, основана во 1871 година, сега управувана од Етингер.
Брауншвајгер Метвурст, мек испушен свински колбас, кој е именуван по градот. Други традиционални локални јадења се бел аспарагус, Брауншвајгер Лебкухен, Браункол (варијанта на кељ послужен со Брегенвурст) и Улен ун Апен (вид десерт).
Медиуми
Најголем локален дневен весник е „Брауншвајгер Цајтунг“, кој првпат излегол од печат во 1946 година. Порано се издавале и весниците Брауншвајгише Анцајген/Брауншвајгише Штатсцајтунг (1745–1934), Брауншвајгише Ландесцајтунг (1880–1936) и Брауншвајгер Штатанцајгер/Брауншвајгер Алгемајнер Анцајгер (1886–1941) и социјалдемократскиот Брауншвајгер Фолксфројнд (1871–1933).
Фестивали
Шодуфел (Schoduvel), средновековна северногерманска форма на карневал, бил прославуван во Брауншвајг од почетокот на век. Од 1979 година се одржува парадата „Црвен понеделник“ (Rosenmontag), најголема во Северна Германија, која е наречена Шодуфел во чест на средновековниот обичај.
Годишниот божиќен пазар (Weihnachtsmarkt) се одржува кон крајот на ноември и декември на Бургплац во центарот на градот. Во 2008 година, пазарот имал 900.000 посетители.
Музеи и галерии
Покраинскиот музеј на Брауншвајг (Braunschweigisches Landesmuseum), основан во 1891 година, поседува постојана збирка која ја документира историјата на областа на Брауншвајг од неговата рана историја до денес.
Природоисторискиот музеј во Брауншвајг (Naturhistorische Museum Braunschweig) — основан во 1754 година и насочен кон зоологијата.
Други музеи во градот се музејот за фотографија (Museum für Photographie), еврејскиот музеј (Jüdisches Museum), музејот за земјоделска техника и музејот Герштекер. Чести изложби на современа уметност се одржуваат од Уметничкото друштво на Брауншвајг (Kunstverein Braunschweig), кои се одржуваат во вилата Салве Хоспес изграден помеѓу 1805 и 1808 година.
Музика и танц
Брауншвајшкиот класичен фестивал е годишен музички фестивал посветен на класичната музика. Тој е најголем промотор на класичната музика во областа и еден од најважните музички фестивали во Долна Саксонија.
Од 2001 до 2009 година и повторно од 2013 година, завршниот натпревар на меѓународното натпреварување во брејкденс се одржува во Брауншвајг.
Спорт
Голем локален фудбалски клуб е Ајнтрахт Брауншвајг. Основан во 1895 година, клубот има долга историја. Го освоил германското првенство во 1967 година и моментално настапува во третата Бундеслига и привлекува голем број поддржувачи. Брауншвајг бил градот во кој се одржал првиот фудбалски натпревар во Германија. Играта била донесена во Германија од локалниот наставник Конрад Кох, исто така, прв кој ги напишал фудбалските правила на германски јазик, кој го организирал првиот натпревар помеѓу ученици од неговото училиште во 1874 година.
Ајнтрахт Брауншвајг, исто така, поседува успешен женски клуб во хокеј на трева, кој освоил девет национални првенства помеѓу 1965 и 1978 година. Во минатото, клубот имал екипи во хокеј на мраз, ракомет и ватерполо.
Њујоркер Лајонс (порано Брауншвајг Лајонс) се екипа во американски фудбал, кои освоиле рекордни единаесет титули во Германија, како и пет европски титули.
Професионалниот кошаркарски клуб, Баскетбал Левен Брауншвајг, игра во највисоката лига во Германија. Претходникот на Левен, СГ Брауншвајг играл исто така во Бундеслигата. Женската кошаркарска екипа на Ајнтрахт Брауншвајг игра во втората женска кошаркарска лига во Германија.
Во ракомет, МТВ Брауншвајг, најстариот спортски клуб во градот (основан во 1847 година), игра во полупрофесионалната трета лига.
Други спортски клубови од Брауншвајг кои играат или играле во Бундеслигата или 2. Бундеслига се: Спот Ап 89 (бејзбол), Брауншвајгер ТХС (хокеј на трева), СВ Зид Брауншвајг (ракомет), Рагби-Велфен Брауншвајг (рагби) и УСК Брауншвајг (одбојка).
Годишни спортски настани во Брауншвајг се меѓународниот турник во јавање, Трка околу Елм, најстарата друмска велосипедска трка во Германија, и професионалниот тениски турнир Шпаркасен Опен.
Карол Дејна
Карол Дејна (10 ноември 1911 – 15 април 2004) – полски јазичар и славист.
Во 1930 година завршил во гимназијата „Јулиуш Словацки“ во Тарнопол. Студирал полска филологија на универзитетот „Јан Кажимјеж“ во Лавов, каде што дипломирал во 1935 година. До 1941 година работел како учител во лавовските средни училишта. Од 1945 година бил поврзан со универзитетот во Лоѓ, првично како асистент, а потоа како доцент (во 1947 одбранил докторат, а во 1952 бил хабилитиран), заменик-професор (1951–1954) и професор (од 1954). Од 1954 бил вонреден професор, а од 1962 – редовен професор. Во 1983 година станал дописен член на Полската академија на науките, а од 1989 – нејзин редовен член. Од 1993 бил дописен член на Полската академија на знаењата. На универзитетот во Лоѓ ја извршувал функцијата на проректор (1956–1959), заменик-директор на Институтот за полска филологија (1970–1979), а во 1988 година добил почесна титула доктор honoris causa.
189 п.н.е.
189 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 189. година пред новата ера, 189. од првиот милениум п.н.е., 89. од 2 век п.н.е. и последна од 180-тите п.н.е.
Карол Дејна
Од 1956 бил член на комитетот за лингвистика при Полската академија на науките, долгогодишен (од 1976) претседател на дијалектолошката комисија. Во периодот 1985–1989 бил заменик-претседател на одделот на Полската академија на науките во Лоѓ. Бил член на Лоѓското научно друштво, претседател на првиот оддел на ова здружение, потпретседател и уредник на „Расправи на јазичната комисија на Лоѓското научно друштво“. Бил лауреат на повеќе стручни награди, нахдрадата на градот Лоѓ (1982), научната награда на Лоѓското научното друштво (1985). Ја добил и почесната титула на заслижен на наставник на Полската народна република.
189 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5319 и 5320 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4561 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3571 и 3572 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 564.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 189 година се протега во 2447 и 2448, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2507 и 2508 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 354. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 835 и 834 исламска година пред хиџра.
Карол Дејна
На планот на научната работа, се занимавал со словенската дијалектологија. Бил автор на повеќе од 100 научни трудови, меѓу кои:
Етеробарб
Етеробарб (Антилон) е дериват на барбитурати. Има главно антиконвулзивно дејство со помалку седативно дејство од тесно поврзаното соединение фенобарбитон. Ова соединение имало релативен успех во клиничките испитувања, но не е во широка медицинска употреба.
Синтеза
Етеробарб може да се синтетизира со реакција на фенобарбитон со хлорометил метил етер во присуство на база.
Алекс Даусет
Ран живот
Син на поранешниот возач и натпреварувач во Британското првенство на туристички автомобили Фил Даусет, Даусет учел во основното училиште во Литл Бадоу и средното училиште во Келмсфорд. Првично започнал со пливање како спорт пред да започне со велосипедизмот на планински велосипед заедно со неговиот татко.
Рана кариера
Даусет ја започнал неговата кариера во Молдон и окружниот велосипедски клуб во градот Келмсфорд. Наскоро го откриле неговиот талент и Алекс станал дел од развојната екипа на британската олимписка акадеија. Ги освоил националните хронометарски првенства под 23 години во 2008 и 2009. Во 2010 возел за американската екипа Трек-ЛајвСтронг и го освоил Европското хронометарско првенство под 23 години. Исто така освоил сребрен медал на хронометарот на Комонвелтските игри 2010.
Тим Скај (2011-2012)
Даусет потпишал за британската екипа за сезоната 2011. Неговата прва победа со Скај дошла на Лондон Ноктур. Даусет завршил петти во генералниот пласман на Трката околу Данска, помагајќи му на колегата Сајмон Геранс да дојде до победа. Ја освоил петтата етапа на Тур ду Поату-Шарент и завршил втор во генералниот пласман. Во септември станал национален хронометарски првак. Даусет го освоил хронометарот на етапата 81 на Трката околу Британија 2011.
Во март 2012, Даусет го скршил зглобот на Три дена Де Пане и поради тоа ја пропуштил сезоната на класиците. Даусет се опоравил и завршил втор на националните друмски првенства, а подоцна ја одбранил титулата на националните хронометарски првенства. Подоцна во септември, Даусет настапил на Светските друмски првенства на сите три елитни трки, а најдобар пласман имал на поединечниот хронометар.
Во октомври 2012 го изразил своето мислење за допинг скандалот Ленс Армстронг-УСАДА на ББС: „Не мислам дека ова значи. Тој сè уште е легенда во спортот. Маж кој имал рак и победил на Тур де Франс. Мислам дека не е навистина важно и мислам дека навистина не значи“. Подоцна дообјаснил дека неговата изјава била премногу нејасна и неговите коментари се однесувале на фактот дека тогашните услови во спортот биле поразлични од денес и споредено со добротворната работа. Изјавил: „Мислам дека тоа што го направил Ленс е целосно неприфатливо“.
Мувистар (2013-2017)
На 30 октомври 2012 година, Даусет потпишал со шпанската екипа за сезоната 2013, надевајќи се на настап на некоја голема трка. По завршувањето на класиците за, Даусет бил избран да вози на Џиро д’Италија, негово прво појавување на некоја голема трка. Даусет му помогнал на во освојувањето на второто место на екипниот хронометар на втората етапа. На осмата етапа, поединечен хронометар од 54,8 километри, Даусет го поставил најбрзото време и ја забележал неговата најголема победа во неговата кариера, поставувајќи време десет секунди побрзо од второпласираниот Бредли Вигинд. Во јуни, Даусет го освоил националното хронометарско првенство трета година по ред и покрај падот на патеката.
Во мај 2014 година, Даусет поставил нов британски рекорд во хронометарска трка на 10 милји во Кембриџшир, забележувајќи 17 минути и 20 секунди, при што го срушил претходниот рекорд на Мајкл Хатчинсон за 25 секунди.
Настапувајќи за Англија на Комонвелтските игри 2014, Глазгов го освоил златниот медал во поединечниот хронометар. По долго бегство, Даусет го презел водството на Трката околу Британија на шестата етапа но го загубил на крајот на етапната трка од Дилан ван Барле и завршил осми во генералниот пласман. Неговата екипа објавила дека Даусет потпишал продолжување на неговиот договор за три години со нив во септември.
Бил именуван во почетниот состав на екипата за Тур де Франс 2015.
Тим Катјуша-Алпесин (2018-2019)
Во август 2017 година било објавено дека Даусет ќе се приклучи на за сезоната 2018. Откако во последен момент прекинал со екипата во 2019 година, првично мислел дека ќе се повлече од професионалниот велосипедизам во 2020 година и да се врати во неговиот локален клуб Малдон, за да се насочи на Олимпијадата и да го поврати часовниот рекорд.
Израел Старт-ап Нејшн (2020–2022)
Наместо да се повлече од професионалниот велосипедизам како што најавил, Даусет бил дел од спојувањето на со, создавајќи ја новата екипа  за 2020 година. Завршил четврти на хронометарот на Европското друмско првенство, и деветти на хронометарот во Светското друмско првенство. По ова, Даусет настапил на Џиро д’Италија и ја освоил осмата етапа од шестчлено бегство, напаѓајќи од групата на 18 километри до целта. Во ноември го продолжил неговиот договор со за уште две години. Во 2021 година, Даусет се обидел да го сруши часовниот рекорд и завршил 54,555 километри, трет најдобар резултат во поновата историја на часовниот рекорд.
Во август 2022 година, Даусет објавил дека ќе се повлече од професионалниот велосипедизам на крајот на сезоната.
Личен живот
Даусет страда од хемофилија. Во интервју дадено во јули 2013, Даусет ја навел својата медицинска состојба како причина за изборот на велосипедизмот во неговата младост од другите спортови, бидејќи останатите спортови како фудбал или рагби биле сметани за преризични. Се верува дека е единствениот професионален спортист со ваква состојба. Како последица на тоа имал специјален исклучок од правилото на Меѓународниот велосипедистички сојуз без игли, воведено во 2011 година, за да внесува белковина фактор VIII на секои 48 часа. Даусет води добротворна фондација „Литл Блидерс“ (Little Bleeders) за зголемување на свесноста од хемофилија.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Распоред на резултатите на првенства
— = не учествувал; СО = се откажал; НСО = не се одржала
Видовишка Река
Видовишка Река — река во Источна Македонија која се разводнува во Кочанско Поле.
Течение
Реката извира на планината Плачковица и поминува низ селото Видовиште. Се разводнува во Кочанско Поле.
Светско првенство во фудбал 2018 - група Ц
Светско првенство во фудбал 2018 - група Ц била една од осумте групи во групната фаза на натпреварување на Светското првенство 2018 кое се одржало во Русија. Натпреварите во групата Ц ќе се одиграат од 16 до 26 јуни 2018 година. Во оваа група се натпреварувале следните репрезентации: Франција, Австралија, Перу и Данска.
Франција - Австралија
<section begin=СП 2018 - натпревар 5 /><section end=СП 2018 - натпревар 5 />
Перу - Данска
<section begin=СП 2018 - натпревар 6 /><section end=СП 2018 - натпревар 6 />
Данска - Австралија
<section begin=СП 2018 - натпревар 22 /><section end=СП 2018 - натпревар 22 />