cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Терапии за аутизам
Комуникациски интервенции
Второ, третманот за социјални вештини се обидува да ги зголеми социјалните и комуникациските вештини на лицата со аутизам, кои се однесуваат на основниот  дефицит на аутизмот. Достапни се широк спектар на интервентни пристапи, вклучувајќи моделирање и зајакнување, стратегии за возрасни и врснички посредници, туторство со врсници, социјални игри и приказни, самоуправување, врвно респонсивна терапија,  видео моделирање, директна настава, визуелна кујна, круг на пријатели и социјални  групи за вештини. [59] Мета-анализата од 55 студии за училишна интервенција за социјални вештини од 2007 година, покажа дека тие се минимално ефективни за деца и адолесценти со АСД [60], а истражувањето во 2007 година  покажа дека обуката за социјални вештини има минимална емпириска поддршка за децата со Аспергеров синдром или високофункционален аутизам [19]
Компјутерска терапија за размислување за комуникативни активности
Многу стратегии  не  земаат предвид  дека лицата со аутизам страдаат од тешкотии во учењето на социјалните правила од примери. Со компјутеризираната терапија за  аутизам се предложува  да не се  поучува само преку примери, туку да се поучува и правилото заедно со тоа. [62] Стратегијата  за рехабилитација на расудувањето, заснована на игра со компјутерски заснован ментален симулатор кој е способен за моделирање на менталните и емоционалните состојби на реалниот свет, е предмет на краткорочни и долгорочни евалуации. [63] Симулаторот го прави разумното расудување  во рамките на моделот верување-желба-намера. Учењето започнува од основните концепти на знаење и намери  и продолжува до покомплексни комуникативни акции како што се објаснување, согласување и преправање.
Son-Rise програма
Son-Rise е домашна програма која ја потенцира примената на соба за играње без боја и сетилни стимули. Пред да се спроведе програмата во домот, институтот ги обучува родителите како да го прифатат своето дете без пресуда преку серија дијалози. Родителите му се придружуваат на ритуалното однесување на своето дете и на тој начин  се гради односот меѓу нив. За да се стекне "посакуваниот  ангажман" на детето, олеснувачот продолжува да им се придружува само преку паралелна игра. Поборниците на оваа програма тврдат дека децата ќе станат неаутистични откако родителите ќе ги прифатат какви што се и ги ангажираат во игра. Програмата ја започнале родителите на Раун Кауфман, за кој се тврди дека е излезен  од аутизам во нормала преку третманот во раните 1970-ти. [69] Ниту една независна студија не ја тестира ефикасноста на програмата, но студијата од 2003 година покажа дека вклучувањето во програмата доведе до повеќе недостатоци отколку придобивките за инволвираните семејства со текот на времето [70], а студијата од 2006 година покажа дека програмата не секогаш се применува како тоа е типично опишано во литературата, што укажува на тоа дека ќе биде тешко да се процени нејзината  ефикасност.
Терапија со помош на животни
Терапијата со помош на животни, каде животно како куче или коњ станува основен дел од третманот на лицето, е контроверзен третман за некои симптоми. Мета-анализата од 2007 година покажа дека терапијата со помош на животни е поврзана со умерено подобрување на симптомите на аутизмот. [81]  Со прегледување  на објавените студии за терапијата на лицата со аутизам со делфини (DAT)  се откриле важни методолошки недостатоци и се заклучило дека не постојат релевантни научни докази дека ДАТ е легитимна терапија или дека дава повеќе од минливи подобрувања во расположението. [82]
Музика
Терапијата со музика ги користи елементите на музиката за да им овозможи на луѓето да ги изразат своите чувства и да комуницираат. Истражувањето од 2014 година покажа дека музичката терапија може да помогне во социјалните интеракции и комуникација. [106]
Музичката терапија може да вклучи различни техники во зависност од тоа каде субјектот се наоѓа на скалата за АСН. Некој кој може да се смета за "ниско-функционален" би барал многу поинаков третман во споредба со некој  кој на скалата на АСН би се сметал како "високофункционален". Примери за овие видови терапевтски техники вклучуваат: [107]
Се зголемува популарноста  на Импровизациската музичка терапија (IMT), како терапевтска техника што се применува кај деца со АСН. Процесот на IMT се случува  кога клиентот и терапевтот составуваат музика, преку употреба на разни инструменти, песни и движења. Треба да се земат предвид специфичните потреби на секое дете или клиент. Некои деца со АСН ги наоѓаат нивните различни средини хаотични и збунувачки, па затоа, IMT сесиите бараат присуство на одредена рутина и да можат да бидат предвидливи, во рамките на нивните интеракции и околината [108] Музиката може да го обезбеди сето ова, може да биде многу предвидлива, многу репетитивна со своите мелодии и звуци, но лесно се менува со фразирање, ритам и динамика, што  дава контролирана флексибилност. Присуството  на родителите или воспитувачите на сесиите со музика може да му олесни на детето и да дозволи  тие активности да бидат вклучени во секојдневниот живот. [108
Терапија со масажа
Со испитување  на терапијата со масажа, како симптоматски третман на аутизмот, истата  наиде на ограничени докази за корист. Има неколку студии со висок квалитет  но поради ризикот од пристрасност пронајдени во анализираните студии, не може да се извлечат цврсти заклучоци за ефикасноста на терапијата со масажа [105]
Терапија за сетилно подобрување
Прелиминарните докази го поддржуваат сетилното подобрување. [109]
Раното откривање на аутизам кај децата често може да се случи пред детето да достигне возраст од три години. Методите кои се однесуваат на раното однесување можат да влијаат на квалитетот на животот на дете со аутизам. Родителите можат да научат методи на интеракција и управување со однесувањето за најдобро да можат да  помогнат во развојот на нивното дете. Во истражувањето на  Cochrance од 2013 година се констатира дека има некои подобрувања кога се користи родителска интервенција. [112]
Медицински менаџмент
Лековите, додатоците или диетите често се користат за менување на физиологијата, во обид да се ослободат од заедничките симптоми на аутизам, како што се напади, нарушувања на спиењето, раздразливост и хиперактивност што можат да  интерферираат во образованието или социјалната адаптација или (многу поретко) да предизвикаат поединци со аутизам да се самоповредат или да повредат други. [113] Има многу анегдотски докази за поддршка на медицинскиот третман; многу родители кои се користат  една или повеќе терапии известуваат за одреден напредок и има неколку добри  извештаи за деца кои биле способни да се вратат во редовното образование после третманот со драматични подобрувања во здравјето и благосостојбата. Сепак, овие докази може да бидат збунувачки поради подобрувањата  кои ги има и кај децата со аутизам кои растат без лекување, поради тешкотијата за потврдување на извештаите за подобрувања и поради недостатокот на известување за негативните исходи на третманите. [114] Само многу малку медицински третмани се добро поддржани од научни докази користејќи контролирани експерименти.
Атитлан (вулкан)
Атитлан — голем, конусен, активен стратовулкан во непосредна близина на калдерата на езерото Атитлан во Гватемалските висорамнини од опсегот Сиера Мадре де Чијапас. Атитлан се наоѓа во Солола, југозападна Гватемала.
Вулканот е доста активен историски, со повеќе од десетина ерупции познати помеѓу 1469 и 1853 година, како датум на последната ерупција. Атитлин е дел од Вулканскиот појас во Средна Америка.
Вулканот Атитлин се наоѓа на неколку километри јужно од вулканот Толиман, кој се издига од јужниот брег на езерото Атитлин. Вулканот Сан Педро се издига над езерото Атитлин северозападно од Атитлин. Долгиот тесен залив ги раздвојува Атитлин и Толиман од Сан Педро.
NGC 1763
NGC 1763 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1763 се споменува и како ESO 85-EN20, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 6 ноември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1763 е од видот EN. NGC 1763 има привидни димензии од 5' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 56 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 25' 6".
Други поделби
Проучување на NGC 1763 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
Договор за забрана на јадрено оружје
Договорот за забрана на јадреното оружје (TPNW), или Договорот за забрана на јадрено оружје, е првиот правно обврзувачки меѓународен договор за сеопфатно забрани јадрено оружје, со цел да води кон нивната целосна елиминација. Донесен е на 7 јули 2017 година. За да стапи на сила, потребен е потпис и ратификација од најмалку 50 земји. За оние нации кои се членки на него, договорот забранува развој, тестирање, производство, складирање, стационирање, трансфер, употреба и закана за употреба на јадрено оружје, како и помош и охрабрување на забранетите активности. За јадрените вооружени држави кои се приклучуваат на договорот, тој предвидува временска рамка за преговори што водат кон верифицирана и неповратна елиминација на нејзината програма за јадрено оружје.
Мандатот усвоен од Генералното собрание на Обединетите нации на 23 декември 2016 година закажал две сесии за преговори: од 27 до 31 март и од 15 јуни до 7 јули 2017 година. Договорот поминал на распоредот на 7 јули со 122 за, 1 против (Холандија) и 1 официјален воздржан (Сингапур). 69 нации не гласаа, меѓу нив сите држави со јадрено оружје и сите членки на НАТО, освен Холандија.
Договорот за забрана за јадрено оружје, според неговите поборници, ќе претставува „недвосмислена политичка определба“ за постигнување и одржување на свет без јадрено оружје. Сепак, за разлика од сеопфатната конвенција за јадрено оружје, таа немаше за цел да ги содржи сите правни и технички мерки потребни за да се достигне точката на елиминација. Таквите одредби наместо тоа ќе бидат предмет на последователни преговори, дозволувајќи првичниот договор да се склучи релативно брзо и, доколку е потребно, без вклучување на јадрено вооружени нации.
Застапниците на договорот за забрана веруваат дека тој ќе помогне во „стигматизација“ на јадреното оружје и ќе послужи како „катализатор“ за елиминација. Околу две третини од светските нации ветиле дека ќе работат заедно „за да се пополни правната празнина“ во постојниот меѓународен режим со кој се регулира јадреното оружје, и дека договорот за забрана за јадрено оружје го сметале за една од опциите за постигнување на оваа цел.
Преамбулата на договорот објаснува мотивацијата од „катастрофалните последици“ од употребата на јадрено оружје, од ризикот од чисто постоење, од страдањето на хибакуша (преживеаните жртви на атомските бомбардирања во Хирошима и Хирошима во 1945 година) Нагасаки ) и жртвите на јадрените тестирања, со „бавното темпо на јадрено разоружување“ и со „континуираното потпирање на јадреното оружје во воените и безбедносните концепти“ како одвраќање . Го признава „непропорционалното влијание на активностите со јадрено оружје врз домородните народи“. Изразува усогласеност со постојното право: повелбата на ООН, меѓународното хуманитарно право, меѓународното право за човекови права, првата резолуција на ООН донесена на 24 јануари 1946 година, НПТ, Договорот за забрана за јадрено тестирање и неговиот режим за верификација, како и зони без јадрено оружје. Понатаму, се потенцира „неотуѓивото право“ на мирно користење на јадрената енергија. Конечно, се признаваат социјалните фактори за мир и разоружување: учество и на жени и на мажи, образование, јавна совест, „меѓународни и регионални организации, невладини организации, верски лидери, парламентарци, академици и хибакуша “.
Договорот за забрана на јадреното оружје (TPNW), или Договорот за забрана на јадрено оружје, е првиот правно обврзувачки меѓународен договор за сеопфатна забрана на јадрено оружје, со цел да води кон нивната целосна елиминација. Донесен е на 7 јули 2017 година. За да стапи на сила, потребен е потпис и ратификација од најмалку 50 земји. За оние нации кои се членки на него, договорот забранува развој, тестирање, производство, складирање, стационирање, трансфер, употреба и закана за употреба на јадрено оружје, како и помош и охрабрување на забранетите активности. За сите јадрено вооружените држави кои се приклучуваат на договорот, тој предвидува временска рамка за преговори што водат кон верифицирана и неповратна елиминација на нејзината програма за јадрено оружје.
Членот 3 бара страните што не поседуваат јадрено оружје да ги одржуваат своите постојни заштитни мерки на МААЕ и, доколку тоа веќе не го сториле, да прифатат заштитни мерки засновани на моделот за држави со нејадрено оружје под НПТ.
Членот 4 утврдува општи постапки за преговори со поединечна јадрена вооружена држава која станува страна на договорот, вклучително и временски ограничувања и одговорности. Доколку таа држава го елиминирала своето јадрено оружје пред да стане членка на договорот, неодреден „надлежен меѓународен орган“ ќе ја потврди таа елиминација, а државата исто така мора да склучи договор за заштита со IAEA за да обезбеди веродостојно уверување дека не ја пренасочила јадрената материјал и нема непријавен јадрен материјал или активности. Доколку таа држава сè уште не го уништила својот арсенал, таа мора да преговара со тој „надлежен меѓународен орган“ временски одреден план за проверена и неповратна елиминација на нејзината програма за јадрено оружје, што ќе го достави на следниот состанок на земјите потписнички или на следната конференција за преглед, кое и да е прво.
Членот 5 е во врска со националното спроведување. Членот 6 се обврзува на санација на животната средина и помош на жртвите од употреба и тестирање на јадрено оружје. Според член 7, државите треба да си помагаат едни на други за овие цели, со посебна одговорност на јадрените сили. Општо, сите држави-страни ќе соработуваат за да се олесни спроведувањето на договорот.
Членот 8 ги утврдува состаноците на државите-членки, чии трошоци ги делат државите според скалата на проценка на ООН (член 9).
Написите 10-12 се однесуваат на можноста за измени и дополнувања, решавање на спорови и „целта на универзалното придржување на сите држави кон Договорот“.
Според членовите 13-15, договорот бил отворен за потпис од 20 септември 2017 година во седиштето на ООН во Њујорк. „Договорот стапува на сила 90 дена по педесеттиот инструмент за ратификација, прифаќање, одобрување или пристапување“.
Подготовки, 2010–2016 година
Предлозите за договор за забрана на јадрено оружје првпат се појавиле по прегледната конференција на NPT во 2010 година, на која петте официјално признати државни партии со јадрено вооружување - САД, Русија, Велика Британија, Франција и Кина - ги отфрлиле повиците за почеток на преговори за сеопфатна конвенција за јадрено оружје. Застапниците за разоружување прво размислиле за започнување на овој процес без спротивставените држави како „пат напред“. Последователно, помалку технички договор концентриран на забрана за јадрено оружје се чинел дека е пореална цел.
Три големи меѓувладини конференции во 2013 и 2014 година за „хуманитарното влијание на јадреното оружје“, во Норвешка, Мексико и Австрија, ја зајакнале меѓународната решителност за забрана за јадрено оружје. Втората ваква конференција, во Мексико во февруари 2014 година, заклучила дека забраната на одреден вид оружје обично претходи и ја стимулира нејзината елиминација.
Во 2015 година, Генералното собрание на ООН формирало работна група со мандат да се осврне на „конкретни ефективни правни мерки, законски одредби и норми“ за постигнување и одржување на свет без јадрено оружје. Во август 2016 година, тоа усвоило извештај со препорака за преговори во 2017 година за „законски обврзувачки инструмент за забрана на јадрено оружје, што води кон нивно целосно отстранување“.
Во октомври 2016 година, Првиот комитет на Генералното собрание на ООН постапи по оваа препорака со усвојување на резолуција со која се утврдил мандат за преговори за забрана на јадрено оружје во 2017 година (со 123 држави гласаа „за“ и 38 против, а 16 биле „воздржани“). Северна Кореја била единствената земја што поседувала јадрено оружје што гласала за оваа резолуција, иако не учествувала во преговори. <sup class="noprint Inline-Template noprint noexcerpt Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to better sources. (September 2017)">подобро извор потребни  ] Второто, потврдно гласање потоа се одржало на пленарна седница на Генералното собрание во декември 2016 година.
Сумирајќи ги дискусиите, првиот нацрт за договор за забрана беше презентиран на 22 мај од страна на Елејн Вајт Гомез. Германскиот дел од Меѓународната кампања за укинување на јадреното оружје (ИКАН) го потенцираше членот 1, 2а со кој се забранува какво било стационирање на јадрено оружје на нивна територија. Оттука, неколку земји на НАТО - Германија, Холандија, Белгија, Италија и Турција - ќе мора да ги прекинат договорите за споделување на јадрено оружје со САД пред тие евентуално да го потпишат договорот за забрана за преговори. Веќе во 2010 година германскиот Бундестаг со големо мнозинство одлучи да ги повлече јадрените бомби од Германија, но тоа никогаш не беше реализирано. Спротивно на тоа, во јуни 2017 година министерот за надворешни работи Зигмар Габриел потврди повторно јадрено стационирање во Германија, како и принципот на рамнотежа на јадрено спречување против Русија. Тој изјави дека следствено на тоа Германија не може да го поддржи процесот на забрана. Единствената членка на НАТО што учествуваше во преговорите за договорот беше Холандија.
Членот 1, 1в (во продолжение на членот 1, 2а) забранува директна или индиректна контрола на јадреното оружје. Прифаќањето на оваа одредба ќе спречи заедничка европска јадрена сила или германско финансирање и ограничена одлука за француската сила де фрапе ; за двете опции понекогаш се дискутира.
Втора сесија, јуни – јули 2017 година
Втората конференција започна на 15 јуни и требаше да заврши на 7 јули 2017 година. 121 од 193 членки на ООН учествуваа во преговорите.
За време на дискусиите за членот 1, неколку држави се изјасниле за експлицитна забрана за јадрено воено планирање, други за финансиска помош за развој и производство на јадрено оружје. Конечно, овие додатоци биле одбиени, но останале имплицитно вклучени во член 1 (г) - (д).
На 27 јуни, бил објавен вториот нацрт. Тој сега понудил прецизна опција „придружи се и уништи“ за јадрено вооружените држави: Државите што се приклучиле на договорот “ќе достават, најдоцна во рок од шеесет дена по поднесувањето на својата декларација, временски одреден план за верификувано и неповратно уништување на нејзината програма за оружје што треба да се преговара со државите членки“(член 4, 1). Втората опција „уништи и придружи“ (член 4, 5) обезбедувала само соработка со IAЕA со цел да се провери исправноста и комплетноста на пописот на јадрен материјал, без верификација на елиминацијата. Ова било променето во финалниот текст. Друга дискутирана тема била експлицитно прифаќање на „употребата на јадрена енергија за мирни цели без дискриминација“. Соодветната афирмација останала дел од последната преамбула.
Трет нацрт бил презентиран на 3 јули 2017 година. Последна пречка за договор била условот на клаузулата за повлекување, што значи дека држава-членка „при остварување на својот национален суверенитет, [...] одлучува дека вонредни настани поврзани со предметот на Договорот ги загрозиле врховните интереси на нејзината земја." Перспективата на мнозинството била дека оваа состојба е субјективна, и ниту еден безбедносен интерес не можел да го оправда геноцидот, ниту пак масовното уништување можело да придонесе за безбедноста. Меѓутоа, бидејќи исто така неутралната клаузула за повлекување што не давала причини не била прифатена од малцинството, соодветниот член 17 бил прифатен како компромис. Заштитни мерки против произволна употреба се периодот на повлекување од дванаесет месеци и забраната за повлекување за време на вооружен конфликт.
Гласање
Гласањето за последниот нацрт се одржал на 7 јули 2017 година, со 122 земји „за“, 1 против (Холандија) и 1 воздржана (Сингапур).
Меѓу земјите што гласале за усвојување на договорот биле Јужна Африка и Казахстан, и двете претходно имале јадрено оружје и доброволно се откажале од него. Иран и Саудиска Арабија исто така гласале за договорот. Постојат индикации дека Саудиска Арабија финансиски придонела во пакистанските проекти за атомска бомба и за возврат имала опција да купи мал јадрен арсенал, опција што би се реализирала во случај Иран да добие јадрени боеви глави.
Земји членки на ООН
Според Меѓународната кампања за укинување на јадреното оружје (ИКАН), коалиција на невладини организации, водечки поборници за договор за забрана на јадрено оружје вклучуваат Ирска, Австрија , Бразил, Индонезија, Мексико, Нигерија, Јужна Африка и Тајланд. Сите 54 нации на Африка (сите освен една или го имаат потпишано или ратификувано Договорот од Пелиндаба од 1996 година за воспоставување зона без јадрено оружје на континентот) и сите 33 нации на Латинска Америка и Карибите (веќе во зона без јадрено оружје според Договорот од Тлателолко од 1967 година ] се претплати на заеднички регионални позиции кои поддржуваат договор за забрана. Во преговорите учествуваа 10-те нации на Здружението на нации од Југоисточна Азија (АСЕАН), кои го склучија Договорот за зона без јадрено оружје на Југоисточна Азија, но Сингапур беше воздржан од гласањето. Многу тихоокеански островски држави исто така даваат поддршка.
Ниту една јадрено вооружена држава не изразила поддршка за договор за забрана; навистина, голем број од нив, вклучително и Соединетите држави и Русија, изразиле експлицитно спротивставување. Северна Кореја била единствената јадрена држава која гласала за иницирање преговори за забрана. <sup class="noprint Inline-Template noprint noexcerpt Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  подобро извор потребни  ] Многу од нејадрено вооружените членки на Организацијата на Северноатлантскиот договор (НАТО), заедно со Австралија и Јапонија, исто така биле отпорни на договор за забрана, бидејќи сметале дека американското јадрено оружје ја подобрувало нивната безбедност. Била изнесена изјава од неколку членки на НАТО (не вклучувајќи ги Франција, САД, ниту Велика Британија, држави за јадрено оружје во рамките на НАТО), во кои се тврдело дека договорот ќе бил „неефикасен во елиминирање на јадреното оружје“ и наместо тоа, се барало напредно спроведување од членот VI на Договор за неширење на јадрено оружје.
По усвојувањето на договорот, постојаните мисии на Соединетите држави, Велика Британија и Франција издале заедничко соопштение во кое се наведува дека тие „немаат намера да го потпишат, ратификуваат или некогаш станат членови на истиот“. Откако констатирале дека инструментот јасно ја игнорирал реалноста на меѓународното безбедносно опкружување, тие рекле дека пристапувањето кон него е „некомпатибилно со политиката на јадрено спречување, што е од суштинско значење за одржување на мирот во Европа и Северна Азија повеќе од 70 години“.
Наспроти владината позиција во голем број нации, неколку неодамнешни анкети на јавното мислење - вклучувајќи ги Австралија, и Норвешка - покажале силна јавна поддршка за преговори за меѓународна забрана за јадрено оружје. Холандија гласала против усвојувањето на договорот, додека Германија не учествувала, и покрај анкетите за присуство на јадрено оружје во двете земји.
ICAN е главниот актер на граѓанското општество што работи заедно со владите за да се постигне силен и ефикасен договор за забрана. Меѓународното движење на Црвениот крст и Црвената полумесечина исто така се залага за договор за забрана и елиминирање на јадреното оружје, опишувајќи ја препораката на работната група на ООН за преговори за забрана во 2017 година како „потенцијално историска“. Илјадници научници од целиот свет потпишаа отворено писмо за поддршка на преговорите.
Во јавната изјава од јули 2017 година, одобрена од над 40 будистички, христијански, еврејски и муслимански водачи и групи, „Верски заедници загрижени за јадрено оружје“ повикале на универзално усвојување на договорот. На високопрофилната конференција во Ватикан во ноември 2017 година, првиот голем меѓународен собир за разоружување по усвојувањето на договорот во јули, папата Франциско зазел став подалеку од неговите папски претходници да го осудат поседувањето јадрено оружје и да предупредат дека политиките за спречување јадрено оружје нудат „лажно чувство на безбедност“.
Политичките партии кои ја поддржуваат владата во земјите-членки на НАТО честопати го делат отфрлањето на преговорите и договорот за јадрена забрана од страна на нивните влади. Сепак, во мај 2016 година холандскиот парламент усвои предлог со кој се повикува владата да работи на „меѓународна забрана за јадрено оружје“. Претходно во 2016 година, мнозинството норвешки парламентарци сигнализираа поддршка за забрана, додека беа во Германија, Бундестагот се определи во 2010 година за јадрено раздвојување со големо мнозинство. Како и да е, Норвешка и Германија не учествуваа во преговорите, додека Холандија гласаше против договорот.
Како одговор на апелот упатен од ICAN, над осумстотини парламентарци ширум светот ветиле поддршка за договорот за забрана, повикувајќи ги „сите национални влади да преговараат за договор за забрана на јадрено оружје и што ќе доведе до нивно целосно искоренување“ и опишувајќи го како „неопходен, изводлив и најитен“. Земјите што ги застапувале биле членки и на постојните светски зони без јадрено оружје, како и на државите на НАТО. Од петте јадрено вооружени постојани членки на Советот за безбедност на Обединетите нации, Велика Британија била единствената што избрала претставници и дала поддршка на иницијативата.
, 84 држави го потпишаа Договорот и 49 го ратификуваа или пристапија кон него.
Западносибирска Низина
Географија
Низината е сместена источно од Урал, претежно на територијата на Русија. Се смета за најголемата непрекината низина во светот, со површина од 2,6–2,7 милиони квадратни километри, или една третина од Сибир. Долга е 2.400 км во правец север-југ, од Северноледениот Океан до подножјето на Алтајските Планини, а широка е 1.900 км во правец исток-запад, од Урал до реката Енисеј.
Западносибирката Низина има осум растителни области: тундра, шумотундра, северна тајга, средна тајга, јужна тајга, поттајгова шума, шумостепа и степа. Животинскиот свет е присутен со голем број видови: од 107 во тундрите до 278 или повеќе во шумостепите. Долгата река Енисеј тече во приближно јужно-северен правец во должина 3.530 км сè до Северноледениот Океан, каде се влева со над 20 милиони литри во секунда. Заедно со нејзината притока Ангара, течението е долго дури 5.530 км. Долината на Енисеј има улога на граница помеѓу Западносибирската Низина и Средносибирската Висорамнина. Ледничките наноси се протегаат на југ сè до спојот на реките Об и Иртиш, наместа образувајќи ниски ридови и сртови; но, со исклучок на нив, низината е многу рамна и еднолична.
Геологија
Со своите издигнати тресетишта, низината е меѓу најголемите тресетни површини во светот. Се смета дека Васјуганското Мочуриште е најголемото издигнато блато на светот, со површина од.
Напролет големи површини се поплавуваат, а мочуриштата оневозможуваат каква било обработка на земјата. Најзначајни реки во Западносибирската Низина Об, Иртиш и Енисеј. Има многу езера и големи бари, како и големи резерви на нафта и земен гас.
Клајне Елстер
Клајне Елстер е река и десна притока на реката Шварце Елстер во Бранденбург, Германија.
Иван Миљковиќ
Иван Миљковиќ (13 септември 1979) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија во 1998–2012 година, олимписки шампион 2000 година, европски шампион (2001, 2011 година), освојувач на медали на Светско првенство, Светски куп, Светско првенство и Светска Лига.
Клубови
По успесите тој го променил својот клуб и почнал да игра за италијанската Лубе Банка Мачерата. Во 2001 година, репрезентацијата на Југославија го освоила Европското првенство во одбојка во Острава, Чешка. Со својот клуб Лубе Банка Мачерата ја освоил и Лигата на шампионите (2001), двапати Купот на Италија (2001, 2003) и трипати ЦЕВ Купот (2001, 2005, 2006). На 18 јули 2007 година потпишал договор со М. Рома Волеј. Следната година, на 5 јули 2008 година, Олимпијакос објавил дека ќе ја продолжи кариерата во Грција. Во 2009 година го освоил грчкото првенство и Купот на Грција, а во 2010. На 30 јуни 2010 година потпишал двегодишен договор за Фенербахче СК од Турција. Со Фенербахче тој ја освоил турската одбојкарска лига во 2011 и 2012 година, Купот на Турција во 2012 година, Суперкупот на Турција во 2011 и 2012 година и Европскиот Челинџ куп во 2014 година. Миљковиќ играл за Фенербахче Грундиг во 2010-2015 година. Миљковиќ во 2015 година преминал во италијанскиот клуб Кучине Лубе Цивитанова. Миљковиќ во 2016 година се вратил во Лигата на Турција.
Кариерата ја завршил по освојувањето на златниот медал на Турското првенство во мај 2017 година со тимот на Халкбанк Анкара.
Репрезентација
За прв пат играл во репрезентацијата на СР Југославија (на 4 октомври 1998 година, на натпревар против Турција). Во 2000 година во Сиднеј југословенската репрезентација (чии членови биле и Владимир Грбиќ, Никола Грбиќ, Андрија Гериќ, Горан Вујевиќ ) го освоил златниот олимписки медал. Во финалниот меч против Русија, Иван Миљковиќ го постигнал последниот поен и потоа паднал на колена. Во март 2012 година, официјално се повлекол од репрезентацијата на Србија по 14 години и 288 одиграни натпревари. Единствениот играч кој освоил МВП на Светската лига на ФИВБ 3 пати по ред (2002, 2003, 2004) и единствениот играч кој освоил 4 МВП награди за време на Светската лига на ФИВБ (2002, 2003, 2004, 2006 година).
Стил на игра
Миљковиќ редовно бил на врвот на листата на најдобри шпајкери на турнирите и има одличен скок сервис. Тој е многу добро граден и екстремно силен противнички стрелец кој има разновидни различни удари; може да ја одмавне топката со голема сила или со својата добра техника. За исклучително голем играч Миљковиќ се движи изненадувачки добро..
Покајание (филм)
Покајание (англиски: Atonement) е британски филм (во жанрот драма – романтика) од 2007 година. Филмот е снимен според истоимената новела на Ијан Мекјуан, а режијата е дело на Џо Рајт. Главните улоги ги толкуваат: Кира Најтли и Џејмс Мекавој, Сирша Ронан, Ванеса Редгрејв итн. На 65. издание на наградите „Златен глобус“, „Покајание“ ја добил наградата за најдобар филм.
Содржина
Филмот се состои од четири целини, кои одговараат на поделбата во книгата на МекЕван, и речиси во потполност го следи дејството од изворниот роман. Притоа, некои сцени се прикажани повеќепати, но од различни перспективи и гледани од други очи.
Прв дел
Филмот започнува на еден летен топол ден во 1935 година, на имотот на богатото семејство Талис. Најмладото дете, 13-годишната Бриони Талис, има изразен талент за пишување и многу е врзана за својата постара сестра, Сесилија (Кира Најтли), која штотуку се вратила дома, дипломирајќи на Универзитетот во Кембриџ. Роби Тарнер (го игра Џејмс Мекавој) е пријател на Сесилија од детството и син на семејната слугинка, кој, исто така, се вратил од студиите на Кембриџ, и тоа како најдобар студент во својата година. Школувањето му го платил таткото на Сесилија, гледајќи го неговиот талент и желбата за знаење. Роби одлучил да го помине летото како градинар на имотот на семејството Талис, а потоа да се запише на студии за медицина.
Семејниот имот моментално е многу бучно и полно. Тука се и мајчините внуци: 15-годишната Лола Квинси со своите двајца млади браќа близнаци, во посета на тетката како би полесно да го пребродат родителскиот развод. Леон, третото и најстарото дете на фамилијата Талис, исто така силно се очекува, а со себе ќе го поведе и пријателот Пол Маршал, газда на фабриката за чоколада која склопила договор со британската војска. Овде е назнака на денот дека Британците очекуваат избивање на Втората светска војна, иако многумина од нив во тоа не веруваат. За крај на денот испланирана е посебна вечера по повод на семејното собирање, на која Леон весело го поканил и Роби (кој пред малку, кај фонтаната, се скарал со Сесилија).
Бриони штотуку го завршила пишувањето на текстот за претставата по име „Истражувањата на Арабела“, во чија изведба ја вклучила и братучедата Лола и близнаците. Но, договорот со роднините околу тоа кој кого ќе глуми во претставата пред Леон и остатокот на семејството не е ниту малку лесен. Фрустрирана, Бриони се повлечува во својата соба, и случајно погледнува покрај прозорот кон фонтаната во градината позади куќата, и станува сведок на значаен поглед. Впрочем, Роби и Сесилија се скарале околу старата, вредна вазна која таа ја завртила да ја наполни со вода, а Роби, сакајќи да и помогне, случајно ја скршил. Тогаш, лутата Сесилија пред него се соблекла во долна облека и заронила во фонтаната, во потрага по скршеното парче. Гледајќи ја како излегува, натопена со вода, во проѕирна долна облека, Роби сфаќа дека е заљубен.
Тој момент на сексуална тензија помеѓу Роби и својата сестра, а не гледајќи ја претходната караница поради вазната, Бриони потполно погрешно ја сфатила. Не сфаќајки дека тие се заљубени еден во друг и дека затоа чудно и неразумно се однесуваат (иако ни сами тогаш не беа сигурно во своите чувства), погледот го сфатила како агресивност на Роби и слепото покорување на Сесилија кон неговите заповеди. Роби е лут што Леон го наговорил да дојде на свечената вечера и, да малку ја изгладни ситуацијата со Сесилија, одлучува да и напише писмо како извинување. Присетувајќи се на сцените кај фонтаната и полуголата Сесилија, од зафрканција напишал и една многу еротска верзија на писмото, во кое и ги открива неа своите еротски фантазии. Го облече своето единствено одело, го зема писмото со извинување и се упати на вечера. Патем ја сретнал Бриони сама и ја замолил да и го предаде писмото на сестра и, но кога девојчето веќе отрчала кон куќата, сфати дека под забуна и го дал еротското писмо. Бриони потајно го прочитала писмото и се згрозила, па после што и го дала и на братучедата Лола да го прочита, погрешно заклучила дека Роби е сексуален манијак и дека Сесилија е веројатно во опасност. На изненадување на Роби, писмото ниту малку не ја навреди Сесилија; дури и ја охрабрило бидејќи ја сфатила причината поради своето неразумно однесување. Била лута само на Бриони бидејќи знаела дека е писмо, давајќи и го неа без пликото, го прочитала.
Роби и Сесилија се повлекле во семејната библиотека пред вечерата, и страствено првпат воделе љубов во замрачената просторија. На нивна несреќа, Бриони ги затекнува, гледајќи ја Сесилија приклештена помеѓу Роби и полицата со книги, сексот го заменила со напад на сестрата.
За време на вечерата заљубениот Роби и Сесилија се држаат за рака под масата, а бесната Бриони му добацува злобни коментари на Роби пред целата фамилија (но не спомнува што видела во библиотеката). Цела вечер добива нов тек кога се претпоставува дека близнаците побегнале. Сите, освен мајката, Емили Талис, одат во ноќна потрага за децата на големиот имот. Бриони оди сама и покрај патот во мракот наидува на човек во смокинг кој ја силува нејзината братучеда, Лола. Мажот побегнува, а силуваната Лола, поради траумите и мракот, не го видела кој е напаѓачот. Сепак, Бриони успеала да ја увери дека мажот, ‘сексуален манијак’, кој пред тоа ја ‘нападнал’ нејзината сестра во библиотеката, е Роби Тарнер.
Во меѓувреме на имото стигнува и полицијата, на која Бриони и раскажала се за силувањето на Лола. Сите, освен Сесилија, се уверени дека Бриони го видела Роби како напаѓач. Нештп подоцна, Роби стигнува со двајцата избегани деца во прегратките и, не сфаќајки што се случува, му ставаат лисици на рацете и е пратен во затвор.
Втор дел
Приказната на филмот потоа продолжува во 1939 год, на почетокот на Втората светска војна. Роби во меѓувреме е пуштен од затвор, но само поради приклучивање на британската војна. Со уште двајца војници се крие на таванот на една куќа во Франција, после што останатите се одсечени од своите единици во текот на германските напади. Овде, во флешбековите помеѓу воините страдања, дознаваме дека Роби после затворот а пред заминувањето на боиштето се сретнал со Сесилија во Лондон. Таа во меѓувреме се скарала со целата фамилија и отишла во главниот град да работи како медицинска сестра. Пред враќањето на должноста, Роби и ветува дека ќе се врати, а таа него дека ќе го чека. Се забавувале во куќата на плажата, која она ја резервирала за нив двајца на две недели, а во која планира да отидат после што тој ќе се врати. Но Роби завршил на француското војниште. Било прашање денот кога Франција ќе падне и Британците масовно се повлекувале спрема Динкерк. Сериозно ранетиот, Роби непрекинато мисли само на куќата на плажата, и со двајцата војници го барал патот спрема Динкерк, каде сите требале да бидат евакуирани и префрлени во Велика Британија. Кога конечно докопале до плажата им било речено дека евакуацијата ќе биде следниот ден, и тогаш Роби конечно успеал да заспие.
Трет дел
Бриони во болницата учи како да стане медицинска сестра и наскоро се среќава со дакиршкото евакуирање. Многу од војниците се смртно ранети и умираат, а Бриони во секој го гледа Роби и размислува дали е жив и дали ќе се појави во нејзината болница. Во една сцена, млад Французин со смртна рана на главата умира додека таа се обидува да го утеши.
На денот на венчавката Бриони собрала сила и ја посетила сестрата Сесилија во нејзиниот стан како би се обидила да ја исправи својата оптужба. Роби, кој е евакуиран од Динкерк, пробуден од буката на сестринската караница, излегува од спалната соба на Сесилија. Видливо е поинаку; затворот и војната го промениле тотално. Бесно се соочува со Бриони, воздржувајќи се да не ја удари. Сесилија го смирува и потоа тие двајца од Бриони бараат да им ја каже вистината на фамилијата и полицијата, како би се исчистила лагата од неговото име. Роби инсистира да напише детално во писмото што се случило, зашто лажела и да им го покаже, а потоа да го увери кај правник. И додека Сесилија и Роби претпоставуваат дека виновникот за силувањето на Лола, е член на послугата на фамилијата Талис, Бриони им вели дека починителот е Пол Маршал, кој сега веќе не може да одговара за својот криминал бидејќи жртвата се венчала за него.
Четврти дел
Филмот завршува со 77-годишната Бриони (Ванеса Редгрејв), позната писателка, која во интервју говори за својот најнов, сѐ уште неиздаден, роман Покајание. За време на интервјуто дознаваме дека полека умира од еваскуларна деменција, и дека најновиот роман воедно и нејзин последен, иако го започнала да го пишува пред повеќе од 60 години. Бриони признава дека романот е автобиографски, но дека крајот е многу поубав него ли што навистин бил. Дознаваме дека во стварност Бриони не можела да собере сила и да се соочи со Сесилија и вистината. Ни открива дека Роби не ја доживеал евакуацијата; умрел од шок на 1 јуни 1940., последната евакуациска ноќ. Сесилија се удавила во подземна железница во октомври истата година, за време на германските напади во Лондон.
Бриони изразила длабоко жалење и кривицата поради катастрофата која ја причинила и изјавила дека романот Покајување, е оној во кој дала друг завршеток, била и нејзина шанса да на сестрата и Роби им понуди надеж и среќа која ја заслужиле, а таа им ја одземала. Тој роман е и нејзино појанување за своето непоправливо детско однесување.
Филмот завршува со погледот на среќен момент во кој Роби и Сесилија можеле да го имаат и дека работите се одвивале во различен тек. Позадината е идилична на моментот преземена од разгледницата која Сесилија му ја дала на Роби во Лондон, а го прикажува местото на англиската плажа на која тие можеле да бидат среќни заедно.
Златен глобус
Најдобар филм (награда) Најдобра оригинална музика (награда) Најдобра режија во драма филм (номинација) Најдобар главен глумец во драма филм (номинација) Најдобра главна глумица во драма филм (номинација) Најдобра споредна глумица во драма филм (номинација) Најдобро сценарио за драма филм (номинација)
Оскар
Најдобар филм (номинација) Најдобра глумица во споредна улога (номинација) Сирша Ронан
Најдобро адаптирано сценарио (номинација) Најдобра уметничка режија (номинација) Најдобра кинематографија (номинација) Најдобри костуми (номинација) Најдобра оригинална музика (награда)
Кошарка на Летните олимписки игри 1992 (мажи)
Кошарката на Летните олимписки игри 1992 — дванаесеттиот официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Барселона, Шпанија. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил САД, второто Хрватска и третото Литванија.
Филипо Томазо Маринети
Филипо Томазо Маринети (Александрија, година - Белаџо, ) — италијански писател, поет, писател на романи и драматизации. Маринети се прославил како почетник на футуризмот.
Во единаесетте точки на својот „Манифест на футуризмот“, објавен во 1909 година во француското списание „Фигаро“ (Le Figaro), тој ја установил етиката и естетиката, и најавил поетика која ќе опева брзина, опасност, агресија. Исто така објавил војна на минатото и традицијата („ние сакаме да ги уништиме музеите, библиотеките и академиите од секој вид“).
Следеле и други манифести од кои последен бил „Манифестот на футуристичката фотографија“, издаден во 1930 година.
Уаликанов (округ)
Уаликанов е округ во Казахстан во покраината Северен Казахстан се центар град Кишкенекол.
San Frediano, Pisa
Римокатоличка црква Сан Фредиано  во Пиза, Тоскана, Италија е градба во романски стил. Таа функционира како официјална црква на Универзитетот во Пиза.
Историја
Нејзиното постоење е документирано уште во 1061 година. Основана е од семејството Бузакерини-Сисмонди и најпрво била наменета за болница под името Свети Мартин.
Романскната фасада, која датира од почетокот на 12 век, има неколку  типичните одлики на средновековната архитектура на Пиза, како што се слепите арки, пастилите и употребата на бихромни камења (присутни и во градската катедрала). Горниот дел е крунисан со голем стаклен прозорец.
Надворешни врски
43.71796°N, 10.39937°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css">
Корен Абрахамијан
Корен Бабкенович Абрахамијан (Խորեն Բաբկենի Աբրահամյան; Ереван, 1 април 1930 — Ереван, 10 декември 2004 година) бил ерменски глумец и режисер, народен уметник на Советскиот Сојуз. Студирал на ереванскиот Институт за театарска и ликовна уметност и дипломирал во 1951 година. Од тогаш тој има работено во државниот академски театар Сандукијан во Ереван како глумец.
Некои од неговите филмови се: „Хроника на ереванските денови“, „Браќата Саројан“ (каде го глуми Геворг Абрахамијан), „Ние и нашите планини“, „Долг живот“, „Господарот“, а глумел и во советскиот филм „Прв ешалон“ во 1955 година.
Корен Абрахамијан умрел на 10 декември 2004 година. Тој бил погребан на пантеонот Комитас, во центарот на Ереван.
Вилхелмина ван Идсинга
Вилхелмина ван Идсинга, исто така, Вилхелмина Гертруида од Идсинга, (1788-1819) била холандска сликарка. Таа е родена во Леуварден.
Раниот живот
Вилхелмина ван Идсинга била единственото дете на Јохан ван Идсинга, државен секретар на Фризија и Тјебина Хајман. Кога имала шест години, нејзината мајка умрела, по што Јохан ван Идсинга се оженил за Геертруида стил. Вториот брак на нејзиниот татко бил без деца.
Додека била млада, почнала да црта и слика на портрети, првично во пастелни креда и подоцна во маслени слики. Била подучена од фризиските сликари Карл Јакоб ван Баар ван Слангенбург и Вилем Бартел ван дер Кеј.
Буков крин
Буков крин или мартагон (лат. Lilium martagon) е вид на лилјан. Автохтониот ареал му е доста широк, протегајќи се од централна Европа до северна Азија, Монголија и Кореја. Познати се неколку подвидови. Растението се вкоренува од стебло, и достигнува височина од 1–2 m. Цветот му е претежно розово-виолетов со темни дамки, но знае прилично да варира, од скоро бел, па сè до скоро црн. Цветовите му се миризливи. Секое растение има голем број цветови, со тоа што побујните имаат дури и по 50.
Врховен судија на Филипините
Врховниот судија на Филипините односно Шефот на правдата на Филипините е претседател на Врховниот Суд и највисоко правно лице во владата на Филипините. моментално оваа функција ја врши Рејнато Пуно од 8 декември 2006.
Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 5 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 5''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Знаме на Тунис
Знамето на Тунис е првпат усвоено во 1831 во времето на бегот Хасан I. По тоа дошло до помали измени. Ова знаме не е користено за време на текот на колонизацијата на Франција. По стекнувањето на независноста, Тунис повторно го усвил ова знаме.
Се состои од црвена основа на која во средината се наоѓа бел круг со црвена ѕвезда и полумесечина. Ова е симбол на поврзаноста со Отоманското Царство од кое Тунис бил дел, но исто така е традиционален симбол на исламот. Исто така се смета дека овој симбол носи среќа.
443 п.н.е.
443 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 443. година пред новата ера, 443. од првиот милениум п.н.е., 43. од 5 век п.н.е. и четвртта од 440-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.