cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Еланд
Историја
Населението на Еланд го споменува римскиот историчар Такит во 98 г. и тоа под името „Авиони“ (Aviones):
Во текот на историјата, Еланд долго служел како кралско ловиште, особено местата Отенби и Халторп во средниот век.
Географија
Еланд е втор остров по големина во Шведска и во минатото се делел на градови со повелба и пет стотини.
Знаменитости
Покрај археолошките наоѓалишта, позначајни историски места се Боргхолмскиот замок, изграден 1669-1681 од архитектот Никодемус Тесин Постариот за кралицата Хедвига Елеонора. Во близината се наоѓа и дворецот Солиден, кој е летниковец на кралското семејство.
Црква „Св. Петка“ - Осолница
Света Петка — главната селска црква во дебарското раселено село Осолница. Во црковниот двор се наоѓаат селските гробишта.
Милцов (амт)
Милцов (Miltzow) — општинска заедница во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Милцов, село во општината Зундхаген.
Општинската заедница се состои од следниве општини:
Калогирос
Калогирос (грчки: Καλόγηρος) ― мал остров на Ехинадите (подгрупа Драконери), меѓу групата Јонски Острови во Грција. Согласно 2011 година, островот нема население.
Дребкау
Дребкау или Дрјовк (Drebkau) — град во округот Шпре-Ниса, во југоисточен Бранденбург, Германија. Се наоѓа 14 километри југозападно од Котбус.
Градско уредување
Освен централното градско подрачје кон градот Дрјовк припаѓаат и наредните населби (Вториот назив потекнува од долнолужичкосрпски јазик):
Горно Црнилиште
Горно Црнилиште — село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Потекло и значење на името
Во минатото, доста често името на селото било запишувано како Големо Црнилиште.
Во минатото, Турците селото го нарекувале Динлер-Баала со значење „убаво село“. Сепак, Македонците отсекогаш го користеле името Црнилиште.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Овче Поле, во јужниот дел на територијата на Општина Свети Николе, јужно од самиот град Свети Николе, а од десната страна на Светиниколска Река. Селото е рамничарско, на надморска височина од 320 метри. Од градот Свети Николе е оддалечено 8,3 километри, додека од патот Свети Николе-Штип околу 3 километри.
Селото има збиен тип и во минатото се делело на Ѓаур-маалеси во североисточниот дел на селото, како и на Реџепоско, Абишоско, Ајрулоско и Дервиш-Лиманоско Маало во останатиот дел на селото. Во првото маало живееле Македонците, додека во останатите Турците. Поради иселувањето на Турците, денес и во нивните маала живеат Македонци.
Селото е поврзано со асфалтен пат на регионалниот пат Свети Николе-Штип.
Историја
Постои предание кое наведува дека некогаш Горно и Долно Црнилиште биле едно село. Според кажувањата на мештаните, тоа било македонско село, но било уништено од чума. По уништувањето на старото село, на неговото плодно земјиште кон крајот на или почетокот на  век биле основани две посебни села, Горно и Долно Црнилиште.
Денешното село било основано од четири доселени турски домаќинства, чии старешини биле Реџеп, Абдиш, Ајрула и Дервиш-Лиман. Секој од нив основал посебно маало.
До 1912 година, селото имало над 60 турски куќи. Во периодот 1924-1928 година, половина куќи се иселиле во Турција. Други иселувања на Турците имало во периодот 1954-1956 година.
Стопанство
Атарот е заеднички со Долно Црнилиште, зазема простор од 21 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.531,4 хектари, на пасиштата отпаѓаат 461,1 хектар, а на шумите само 44,6 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција. Во него има земјоделска задруга и продавница.
За време на отоманскиот период, во селото имало беглери, кои ја поседувале целокупната земја, а ја обработувале Македонците.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Горно Црнилиште живееле 284 жители, од кои 200 Турци и 84 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Горно Црнилиште имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Горно Црнилиште имало 403 жители, од кои 264 Турци и 139 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Горно Црнилиште живееле 345 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 373 жители, од кои 357 Македонци и 16 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1957/58 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Свети Николе, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Свети Николе.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Свети Николе. Селото припаѓало на некогашната општина Свети Николе во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Ерџелија, во која покрај селото Горно Црнилиште, се наоѓале и селата Амзабегово, Аџибегово, Богословец, Буриловци, Делисинци, Долно Црнилиште, Ерџелија, Кадрифаково, Мустафино и Пеширово. Селото било дел од некогашната општина Амзабегово во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Амзабегово, Аџибегово, Богословец, Горно Црнилиште, Делисинци, Долно Црнилиште и Пеширово.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1703 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Долно Црнилиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 364 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 357 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во минатото во селото постоела џамија на сретсело, од која денес не е ништо останато.
Иселеништво
Македонски иселеници има во Ерџелија (Ранчини), Кнежје (Маневци и Тошеви), Мустафино (Тесличка), Долно Црнилиште (Филиповци). Надвор од Овче Поле се иселиле Настови (1 к.) во околината на Велес, а друго семејство во самиот град Велес.
Турјански Врх
Турјански Врх (словенечки: Turjanski Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Берген (Долна Саксонија)
Берген (Bergen; долносаксонски: Bargen) — град во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е во Линебуршкото Поле, оддалечен околу 24 километри од градовите Золтау и Целе.
Градот имал околу 13.642 жители во 2017 година, но членовите на британската војска и нивните семејства не биле вклучени во оваа бројка, поради што се претпоставува дека имал околу 17.000 жители. Овие војници се наоѓаат во база на НАТО надвор од градот, но базата била затворена летото 2015 година како дел од повлекувањето на британската војска од Германија.
Географија
Берген се наоѓа во северниот дел од округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сојузниот автопат Б3 поминува низ градот во насока север-југ.
Градски единици
Градот Берген се состои од местата: Беклинген, Белзен, Берген, Блекмар, Дистен, Донзен (со делот Волде), Еферзен, Хаген, Хасел, Ниндорф, Офен, Зилце и Вардбемен.
Соседни општини
Берген се граничи (од север, надесно): Вицендорф (сместен во округот Хајде), Зидхајде, Ешеде, Целе, Винзен (Алер) и слободната област Лохајде (сите во округот Целе).
Рањева Нива (Костур)
Рањева Нива  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Костур.
Берген (Долна Саксонија)
Историја
Берген бил првпат споменат во документите во 1197 година и бил средиште на областа, како и на окружниот претставник (Amtsvogtei), а подоцна и на кралската хановерска служба. По освојувањето на Кралството Хановер од Прусија во 1866 година, амтот Берген, создаден во 1852 година, бил припоен кон округот Фалингбостел, кој бил создаден во 1867 година. Во окружната реформа од 1885 година, амтот бил пренесен во новосоздадениот округ Целе.
Рањева Нива (Костур)
Наоѓалиштето претставува топилница од среден век.
Берген (Долна Саксонија)
Историја
Ако развојот бил спор во текот на средниот век и во раниот дел од новото време, главно поради пожарите во 1354, 1585 и во 1796 година, земјоделската реформа во век и врската на градот до железницата Целе-Золтау, довеле до големи промени. Особено, создавањето на воениот полигон „Берген-Хоне“ во 1935 година го охрабриле почетокот на урбанизацијата, што довеле до промена на Берген од село во мал град, каков што е денес.
Рањева Нива (Костур)
На десниот брег на Крива Река, во маалото Варошани, на јужниот крај се среќава многу згура од топена железна руда. .
Берген (Долна Саксонија)
Историја
Концентрацискиот камп Берген-Белзен се наоѓа во близината на градот.
Денес, градот Берген претставува самостојна општина во округот Целе и заедно со градот Целе е единствена општина со градски статус (доделен во 1957 година). Во општинската реформа од 1971 година, кон Берген биле додадени поранешните општини Беклинген, Белзен, Блекмар, Дистен, Донзен, Еферзен, Хаген, Хасел, Ниндорф, Офен, Зилце и Вардбемен. Со тоа значително била зголемена површината и населението. Првичната површина на градот Берген била 11 км2, а по реформата изнесувала 163 км2.
Население
Денес, во Берген живеат околу 14.000 луѓе. До 2015 година, во околината на градот живееле околу 3.000 британски војници со своите семејства.
Градоначалници
Берген ги имал следниве градоначалници (Bürgermeister) од 1945 година:
Збратимени градови
Берген е збратимен со следниве градови:
Исто така, има партнерство со:
Дополнително, пријателски врски одржува со следниве:
Музеј
Ремстедхаус (Römstedthaus) — поранешна фарма и денешен музеј посветен на локалната и регионалната историја. Негов фокус е фармерскиот живот до 1900 година. Сместен е во поранешна пушница (Rauchhaus), стара 350 години. Старата фарма била првпат спомената во 1438 година. Во 1831 година, фармата и земјиштето биле изнајмени и фармата продолжила да се користи како пушница до 1912 година. Историското друштво на Берген ја купило куќата во 1912 година. Преписникот Фридрих Ремштет (1849–1930) ја уредил куќата со збирка на праисториските и локални артефакти. Во 1913 година, музејот бил отворен.
Во средината на воениот полигон, западно од Берген, се наоѓа месноста „Зибен Штајнхојзер“ (Sieben Steinhäuser), група на пет долмени од доцната култура на инки (3500-2800 п.н.е.), кој денес е прогласен за споменик на културата.
Суд
Од век, парохиите Берген и Вицендорф биле дел од заедничкиот судски округ. Од 1437 до 1852 година, тогашните судии биле познати како „гографи“ (Gografen). Биле подредени на фогтот од Целе, кој подоцна станал голем фогт (Großvogtei). Прв гограф бил Лудерман Тундерен (1437–1445). Од 1674 година, уставот на Линебург поставил ограничувања на окружните судови. До крајот на Триесетгодишната војна, приватната резиденција на окружните судии служела и како нивно седиште.
Во 1651 година, старата куќа на Кокше Коте станала официјално седиште на окружниот судија. Во 1653 година, владата ја купила фармата од наследниците на окружниот судија и ја уредила во окружна градба. Во 1709 година, градбата била целосно обновена. Во 1852 година имало одвојување на судската од административната власт во рамките на Кралството Хановер. Оттогаш се спроведува пруското право и постоеле амт (Amt Bergen) и окружен суд (Amtsgericht Bergen). Во бранот на овие реформи, фогтот на Вицендорф бил одвоен од Берген. Првиот окружен судија (Amtsrichter) бил Ернст Август Егерт фон Ешторф. Кај окружниот суд имало административна градба, станбена зграда, окружен затвор и неколку други помошни градби. Во 1945 година имало реформа на германските судови. Окружниот суд во Берген станал дел од окружниот суд на Целе. На 1 јули 1973 година, судот бил затворен.
Градска куќа
Во 1975 година, градот Берген ја продал земјата на стариот окружен суд. Првично била користена како младински центар, но имало планови да стане рекреативен центар или градска библиотека. Било размислувано да се пренамени и како полициско училиште. Во 1979 година било одлучено да се продаде старото Градско собрание и тука да се преселат градските службеници. Бидејќи преговорите се одолговлекле и голем број граѓани биле против овој предлог, на крајот се откажал овој план. На 20 октомври 1981 година било одлучено да се изгради ново Градско собрание со сала. Старата окружна зграда од 1653/1709 и окружниот затвор од 1853 година биле зачувани како споменици на културата и интегрирани. Во архитектонски конкурс, Ханс-Јоахим Ерих од Брауншвајг освоил прва награда за дизајнот. Во 1984 година започнале работите по проектот. На 6 декември 1985 година била пуштена во употреба новата Градска куќа. Чинеле над седум милион марки. Има сала за 530 луѓе со сцена, конференциски сали, сала за советот со галерија и други соби. Во салата на советот виси сликата од Фердинанд Брит (1849−1936).
Споменици
Во средиштето на градот, на Фриденсплац (Friedensplatz, „Плоштад Мир“) веднаш до црквата „Св. Ламберт“ се наоѓаат три споменици:
Воен полигон
Помеѓу Берген, Мајсендорф и Фалингбостел, се наоѓа воениот полигон Берген-Хоне. При создавањето на полигонот, неколку села, вклучувајќи го Хартем, биле евакуирани во 1938 година од германскиот Вермахт, заедно со поединечни фарми. Некои од тие руини може сѐ уште да се видат. Следните години околу 3.600 жители од 25 села морале да ги напуштат своите домови. На источниот крај, близу селото Белзен биле изградени околу 100 бараки, 50 коњушници и 40 големи гаражи. Најголемото село во областа било и е Остенхолц, кое не било отстрането и е како остров во полигонот.
Денес, областа се користи од Бундесверот и другите сили на НАТО.
Сообраќај
Берген се наоѓа сојузниот автопат Б3 од Целе преку Золтау до Офелгене близу Букстехуде. Неколку покраински патишта ја опслужуваат областа. Најблизок автопат е А7 достапен преку раскрсницата Золтау-Југ.
Дополнително низ градот поминува железницата Целе-Золтау, која повеќе нема возови, но е многу важна за превоз на стока.
Долна Тунгуска Река
Долна Тунгуска Река (Нижняя Тунгуска) е сибирска река и една од поголемите притоки на реката Енисеј. Се наоѓа во Иркутската област и Краснојарскиот крај.
За 2010 година била планирана изградба на голема Брана, која би поплавила 10.000 км2 локални низини.
Франц Марк
Франц Марк (герм. Franz Marc; 8 февруари 1880, Минхен – 4 март 1916, Гусенвил пред Вердена) бил германски сликар еден од главните претставници на геманскиот имперсионизам.
Годината 1911. го запознал Василиј Кандински и со него основал авангардна уметничка група Син Јавач (Der Blaue Reiter). Сакал да слика животни, посебно коњи. Сметал дека животните поседуваат симптоми на добрина и квалитет, убавинa и девственост, кои се сè отутни во современото човештво. Боите ги користи во симболична смисла: сината означува машкост, строгост и духовност, жолта - радост и женственост, додека црвената боја е спротивност помеѓу двата принципи.
Подоцна се завртел на апстрктниот стил, со чисти линии и едноставни геометриски облици. Својата прва апстрактна слика била „композиција I“, ја насликал во декември 1913 година.
Отишол на фронт како доброволец во 1914 година и загинал во Битката кај Вердена во 1916 година.
NGC 1930
NGC 1930 — спирална галаксија во соѕвездието Сликар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1930 се споменува и како ESO 253-4.
Откривање
Објектот е откриен на 29 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1930 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1930 има привидни димензии од 1,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 25 м 56,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 46° 43' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 1930 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17276. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 393; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8085.
Гроздовица
Гроздовица, гроздова ракија или лозова ракија – вид ракија која се добива со дестилација на превриен клук на свежо грозје. Тоа значи дека по гмечењето на грозјето не се одвојува вино. Две недели по завршувањето на тивкото превривање клукот се подвргнува на дестилација. Дестилацијата се врши на умерен оган. Од 100 килограми суровина се добиваат околу 15 литри гроздовица со јачина од 50 % алкохол.
Содржина на гроздовицата
Гроздовицата содржи:
Начин на добивање
Гроздовицата се добива со дестилација на превриен клук (шира и комина) од грозје, при што нема одвојување ниту шира, ниту вино по превривањето на клукот. Крајот на вриењето се утврдува со ексолов широмер. Се зема дел од клукот и течноста се тура во мензура, па во неа се става широмерот. Доколку ферментацијата е целосна, широметарот ќе покаже вредност околу 0. Доколку покажува вредности од 15 до 20 ексолови степени, значи дека клукот сè уште содржи шеќер, па треба да се причека ферментацијата да биде целосна.
Јаноа I
Јаноа I — пештера во областа Порече во западниот дел на Македонија. Се наоѓа во долината на Мала Река (притока на Треска), веднаш покрај асфалтниот пат кој води кон село Самоков, во непосредна близина на фабриката „Сувенир“. Наречена е со името Јаноа I бидејќи во нејзина непосредна близина на оддалеченост од само 20 метри кон север е отворот на пештерата Јаноа II. Пештeрата е изградена во мермери. Должината на пештерата е 40 м, а пештерскиот канал (особено во влезниот дел) е со помали димензии. Во пештерата од хидрографските објекти се двои пештерското езеро, со должина од 2 м. Пештерските украси се претставени со сталактити, сталагмити, драперии, сливови и хелектити.
Сетоле
Сетоле — село во Општина Тетово, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Сетоле е едно од најопеаните тетовски села. Оддалечено е од Тетово 12 километри, а од селото Џепчиште до Сетоле води 5 километри асфалтиран пат. Стуткано длабоко во подножјето на Шар Планина, на 1.000 метри просечна надморска височина, денес е пример на селата кои одумираат и се раѓаат едновремено.
Соседни села на селото Сетоле се: Отуње од исток, Ѓермо од запад, Лавце и Селце од југозапад, и Једоарце од југ.
Одредени места во атарот на селото ги носат следните имиња: Волче, Требеница, Османица, Коштанлиќе, Ѓорчеи Падини, Под Гумно, Пеленица, итн.
Историја
Според турски документи од 1628 година Сетоле се наоѓало во вилаетот Калканделен (Тетово) и било населено од 25 христијански семејства (ханета).
Некогаш, на крајот од 19-от и почетокот на дваесеттиот век, Сетоле имало училиште со 70 ученици. Сетолци живееле од сточарство, особено со овчарството, но се занимавале и со овоштарство. Костените од Сетоле се многу ценети плодови. И оревите, исто така. Старата прочуена сорта Тетовско јаболко денес сè уште може да се најде во питомите падини на Сетоле, чија зелена питомина се спојува со непрегледните пасишта под впечатливиот врв Плоча, на 2.000 метри надморска височина.
Летописот за Сетоле бележи еден долг период на молк, анонимност и децениско обезличување. Вечната сенка на македонскиот народ – печалбарството, овде оставаше свои траги, зошто благостостојбата во Сетоле секогаш се разминувала со вековната упатеност на барање издршка и поубав живот на сите одредишта каде со македонската душа живееја и живеат по светот.
Токму така зборуваат трите невести Сетолки во прочуената песна Огрејала месечина. Лирската мелодија на оваа народна песна е знак за препознавање на Сетолци.
Географски и по судбина се соседните села Отуње и Јадоарце. Сетоле е богато со чиста планинска вода. Овде прочуениот Студенец е еден од повеќето извори каде Сетолци и намерниците во селото уживаат во студената вода што упатува на помислата дека чистата планинска вода е индикатор на богатството на современиот свет.
Денес, Сетоле повторно е меѓу минатото и иднината. Голем број од старите куќи се обновени и се изградени викендици со што започна нов живот во селото. Пасиштата и натаму се без овци и претставуваат исчезната планинска романтика, но се јавуваат нови можности на идниот развој – ловниот туризам со Ловечкиот дом на ловното друштво Шар Планина од Тетово, а особено селскиот туризам, за што питомиот предел на Сетоле пружа извонредни услови.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сетоле живееле 330 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Сетоле имало 352 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година селото било дел од Џепчишка општина (со центар во Порој) и има 36 куќи со 216 жители, Македонци и Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало само 2 жители Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 22 жители, од кои 19 Македонци и 3 Албанци.
Родови
Сетоле е македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се
Иселеништво
Од ова село има доста иселеници пред сè во Тетово, Скопје, Бугарија (Русе, Габрово, Софија, Силистрија). Помалце иселеници има во Белград. По овде изнесените иселеници во Сетоле припаѓале на одредени родови. Треба да се истакне и дека од сетолески иселеници во Тетово потекнува позната револуционерка од ВМРО Мара Бунева.
Ѓеровци еден дел изумреле во Сетоле, а другиот дел се иселил во Тетово. Качовци (4 к.) и Цинцаровци (6 к.) се иселиле во селото Лешок, Грубановци се иселиле некаде.
Санде Трајкоски
Санде Стојанов Трајкоски (во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Поради тешките услови во селото, бил принуден да оди на печалба во Белград каде работел како пекарски работник. Пред војната работел во Фабриката „Соко“. Членувал во УРС-овите синдикати и учествувал во еден штрајк организиран во Фабриката. По окупацијата се вратил во своето село, а од пролетта 1942 година почнал организирано да работи за народно ослободителното движење, дури и сам правел кундаци за пушки. Како активен младинец, стапил во Кичевско-мавровскиот партизански одред во летото 1943 година и учествувал во повеќето акции на одредот. Во септември 1943 година заминал со Мирко Милески на Буковиќ за одбрана на слободната територија каде загинал на 1 октомври 1943 година во борба со германците и балистите.
Valve
Историја
Valve е основана од страна на вработените во Microsoft - Gabe Newell и Mike Harrington на 24 август 1996 со седиште во Kirkland, Washington. Во април 2003, седиштето на компанија се префрла во Bellevue, Washington, истиот град во кој нивниот оригинален издавач, корпорацијата Sierra On-Line беше сместена.
По успехот на Half-Life,тимот работел на модови и продолженија,вклучувајќи ја и Half-Life 2.Сите актуелни игри на Valve се засновани на својот погон, поради кој бројните модови и експанзии успеаа. Компанијата има развиено шест серии на игри: Half-Life, Team Fortress, Portal, Counter-Strike, Left 4 Dead и Day of Defeat. Valve е позната по својата поддршка кон социјалната заедница на своите игри и тоа главно во Counter-Strike, Team Fortress, and Day of Defeat. Valve ја прекина оваа традиција за да продолжи со создавањето на Dota 2 како самостојно продолжение на Warcraft III. Секоја од овие игри произлегла од некој мод кој Valve го купил и го претворил во целосна игра. Тие, исто така, дистрибутираат модови за заедницата Steam.
Откако Valve премина во корпорација, таа се прошири во обем како и во комерцијална вредност. На 10 јануари 2008, Valve корпорацијата најавија купување на Turtle Rock Studios. На 8 април 2010, Valve победи на турнирот на The Escapist Magazine' за најдобар произведувач на игри за 2010 победувајќи ги Zynga во полуфиналето и BioWare во финалето.
Внатрешната мрежа на Valve беше двапати инфилтрирана од страна на хакери, еднаш во 2003 година каде што содржината која уште не беше излезена, односно Half-Life 2 се појави на интернет, и повторно во 2011 каде што мета беше клиентската база на Steam.
Стим (Steam)
Valve ја објави својата платформа за игри позната како Steam во 2002. Во тоа време платформата не се сметаше за голема конкуренција во семрежните игри, но подоцна се покажа како голема замена за тогаш големата платформа за игри World Opponent Network.
Valve покажа поддршка за некои од своите игри. На пример,Valve понуди значителни надградби за Team Fortress 2 вклучувајќи нови мапи, модови, дополнителни оружја, нови достигнувања, нова механика во играта но додавајќи и продавница во која се продаваат предмети во играта. Сите овие надградби, со исклучок на претходно споменатите предмети за во играта, се задолжителни и бесплатни.
Постојат повеќе од 1400 игри достапни на Steam, а во октомври Valve објави дека ја надминале бројката од 30 милиони активни кориснички сметки.
Steam конзола
Valve работи со компјутерска компанија Xi3 со цел создавање на хардверски уред посветен на видео игрите наречен Piston, кој ќе биде во можност да се поврзе директно на телевизорите..
Елменхорст (Западна Померанија)
Елменхорст (Elmenhorst) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Источен Мисамис
Источен Мисамис — покраина на Филипините која е сместена во Северен Минданао Регионот на островот Минданао. Главен град е Кагајан де Оро Сити. Покраината се граничи со Северен Ланао и Букиднон на југ, Северен Агусан и Јужен Агусан на исток, и на север излегува на Бохолско Море.
Стопанство
За разлика од другите филипински покраини, Источен Мисамис е високоразвиен во поглед на индустријата (челична, хемиска, метална, дрвна и др.) и има голем број не економски зони. На 10 јануари 2008 отпочнала изградба на големо бродоградилиште кое е корејска инвестиција во вредност од 2 милијарди долари.
Административна поделба
Источен Мисамис е поделен на 23 општини и 3 града.
Masarinae
Masarinae, се необични оси, кои обично се третираат како потсемејство на Vespidae, но во минатото понекогаш биле препознаени како засебно семејство, „Masaridae“, во кое биле вклучени и потсемејствате Euparagiinae и Gayellinae. Тоа е мала потсемејство, уникатна меѓу оси во хранење на нивните ларви исклучиво со полен и нектар, на начин доста сличен на многу солитарни пчели. Повеќето видови се црни или кафеави, обележани со впечатливо контрастни модели на жолта, бела или црвена боја (или комбинации на нив). Тие се најразновидни и во најголем број во пустинските региони во јужна Африка, но се јавуваат и во пустините на Северна и Јужна Америка. Некои видови на Pseudomasaris во Калифорнија, како што се Pseudomasaris vespoides, носат извонредна сличност со вообичаената жолта оса, но можат да бидат препознаени со нивните антени, одлика на потсемејството. Мажјаците имаат издолжени антени.
Тие го носат поленот во гушата и го испуштаат заедно со нектарот во нивните гнезда, каде ги положуваат своите јајца пред да ја запечатат ќелијата. Гнездата често се градени од кал, или во земјата, и може да имаат од една до повеќе поединечни ќелии. Гнездата обично ги прават на скриени места, на пример под камења или во пукнатини.
Вика
Вика (Wicca) е древна религија на вештерките. Таа опфаќа почитување и верување во повеќе божества, меѓу кои најголемо значење и се придава на Големата Мајка Божица. Виканската религија е свртена кон жената, и тежнее кон создавање материјалхално опшество, односно општество кое ќе биде владеено од жената. Жената е света затоа што таа ја има најголемата моќ на природата да подарува живот. „Нема маж што не излегол од жена“, тоа е една виканска поговорка. Вика верува во мистичното и во практичен допир со магијата. Има повеќе видови на Вика од кои најпозната е Дијанската Вика.
Дон (река)
Дон (Дон) — една од главните реки во европскиот дел на Русија. Извира кај градот Новомосковск, а се влева во Азовското Море (Таганрошки Залив). Должината на реката изнесува 1.950 км. На реката Дон се наоѓа големото вештачко Цимљанско Езеро (2.700 км2, 23,9 км2).
Најголеми градови на реката Дон се Воронеж и Ростов.
Изобличување
Изобличување или деформација — некоја промена на обликот или големината на некое тело поради: Во првиот случај ќе имаме затегнувачка (влечна) сила, набивна (ширечка) сила, пресекување, виткање или завртување.
Во вториот случај,тоа е најзначајниот фактор,кој зависи од температурата, со слободното движење на структурните дефекти како што е границата на житото,точка на празен простор,линија и зафркнување на дислокација, редење на грешки и два слични кристални и некристални предмети.Движењето или зафатнината од толку мобилни дефекти е термално активирана,и ограничените последици од рејтингот на атомската дифузија.
Изобличувањето понекогаш се опишува како напрегање.
Како што изобличувањето се појавува, внатрешната внатремолекуларна сила расте така што споредува со применетата сила. Ако применетата сила не е толку сјајна овие сили може доволно или целосно да ја одбива применетата сила и да дозволи предметот да предвиди нов equilibrium state и да се врати во првобитната состојба каде што оптоварувањето е тргнато. Поголема применета сила може да доведе до постојано изобличување на предметот дури и до структурно уништување на истото..
На сликата може да се види дека набивното вчитување (предизвикано од стрелата) дошло до изобличување на цилиндарот со тоа што оригиналната форма(променило линии) и се променило (изобличило) во нешто со испакнати страни.Страните се испакнати заради материјалот,сепак е доволно силно за да не се скрши или сепак да не се згреши,не е доволно силно да помогне на оптоварувањето без никаква промена,на тој начин материјалот е присилен просто да излезе.Внатрешните сили (во овој случај десните страни на изобличувањето) го одбиваат применетото оптоварување.
Концептот на крутото тело може да се примени ако изобличувањето е занемарливо.
Еластично изобличување
Овој вид на изобличување може да биде обратен.Откако силата не е повеќе применета,објектот се враќа во првобитниот облик. Металите Еластомер и мемориски облик како што е Нитинол изложува движење со огромна еластично изобличување, како и гумата.Како и да е еластичноста е нелинеарно во овие материјали.Нормалните метали,ќерамиката, и повеќето кристали покажуваат еластичност и помало еластично движење.
Линеарната еластична изобличување е регулирана од Хуковиот закон кој гласи:
Каде што \sigma е применето како напрегање, E е константен материјал наречен Young's modulus или elastic modulus,и ε е резултат на развлекување. Оваа врска само се однесува на еластичното движење и покажува дека падината на напрегањето наспроти strain curve can be used to find Young's modulus (E).Инженерите понекогаш ја користат оваа пресметка за тестови на истегнување.Еластичното движење завршува кога материјалот ја пристигнува приносната сила.Во овој случај пластичната деформација започнува.
Запишете дека не сите еластични материјали можат да се подложат во линеарни еластични деформации;некои,како што се бетонот,леаното железо, и многу други полимери одговараат на нелинеарни моди.За овие материјали Хуковиот закон е неприменлив.
Измореност на металот
Уште еден вид на деформација е измореноста на металот,кој се јавува во ковливите метали.Се мислело дека материјалот се деформирал само ако еластичниот опсег целосно се врати во оригиналната форма откако силата ќе биде отстранета.Како и да е,грешките се претставени во молекуларно ниво со секоја деформација.После многу деформации,пукнатините почнуваат да се појавуваат,потоа по фрактурата,без очигледна пластична деформација.Во зависност од материјалот,формата,и колку блиску до еластичната граница е деформирано,грешките можат да бараат илјадници,милиони,билиони или трилиони деформации.
Измореноста на металот е главната причина за грешките на авионите.посебно пред процесот да биде добро разбран (На пример, the De Havilland Comet accidents).Има два начина да се утврди кога има измореност на металот;Или кога ќе претпоставите кога грешката ќе биде поради комбинацијата на материјалот/силата/формата/повторувањето,и да се замени со оштетени материјали пред да се случи, или вршење на инспекции за да се приметат микроскопски пукнатините и да се врши размена откако ќе се случи.Бирањето на материјалите најверојатно нема да трпат измореност на металите во текот на животот од производот е најдоброто решение ,но не секогаш возможно.Игнорирањето на формите со остри аголи ги граничи границите на измореноста на металот со намалување на концентрацијата на напрегањето,но не го елиминира but does not eliminate it.
Набивно искривување
Обично,компресивното напрегање применето vo bars,колони, и така натаму... доведуваат до скратување.
Во долгите,тенки структурни елемени — како што се колоните или бандажните барови —е зголемувањето на компресивната сила F доаѓа до стрктурна грешка која доаѓа до виткањена помали напрегање од компресивната сила.
Напукнување
Заблуди
Популарна заблуда е тоа дека сите материјали што се наведнуваат се "слаби" и тие што не се "силни".Во реалноста,многу материјали што подложуваат огромни еластични и пластични деформации,како што е челикот,се во можност да ги апсорбираат напрегањата кои доведуваат до кршливи материјали,како што е стаклото,кој е  минимален пластичен деформациски опсег да се скрши.
Карлониси
Карлониси (Καρλονήσι) ― остров на Ехинадите (подгрупа Драконери), меѓу групата Јонски Острови во Грција. Има просечна надморска височина од 61 м. Припаѓа под Општина Итака и се наоѓа на 30 км источно од истоимениот остров. Согласно 2011 година, нема население.
Сподњи Коцјан
Сподњи Коцјан (словенечки: Spodnji Kocjan) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 6355
NGC 6355 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Цепен Камен (Костур)
Цепен Камен  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Костур.
NGC 6355
Други поделби
Проучување на NGC 6355 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 338; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6833. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 172.
Цепен Камен (Костур)
Наоѓалиштето претставува топилница од среден век.
На 1 км јужно од маалото Варошани, на местото каде реката Тораница се влева во Крива Река се зачувани многу остатоци од топена железна руда, како и урнатини од 2 печки. При ископувањето, покрај двете топилници се откриени голем број на железни предмети.
Вера Златева
Вера Златева (родена Арсовска; 1951-2015) е активистка со активен граѓански придонес за подобрување на положбата на жените во Македонија.
Граѓански активизам
Уште како ученичка во основното училиште членува во повеќе секции, меѓу кои и во Рекреативното друштво „Партизан“ од Свети Николе. Во средното економско училиште продолжила да спортува и долги години била „голман“ на училишната ракометна екипа. Подоцна како вработена во Јавното комунално претпријатие редовно учествувала на Синдикалните спортски игри. Била членка на Управниот одбор на општинскиот синдикат - Советот на синдикатите на општина Свети Николе. Како активна синдикална работничка, била назначена и за претседателка на најнапред во претпријатието, а подоцна ја добива функцијата претседателка на АФЖ за Свети Николе, како наследничка на Слободанка Ѓурова. Во 1990 година и осамостојувањето на Македонија, АФЖ се укинува и се основа Организација на жените на општина Свети Николе, а Вера е назначена за прва претседателка и истата функција ја извршува речиси полни 25 години, односно сѐ до нејзината смрт во 2015 година. Покрај како лидерка на оваа организација, Вера во својот работен век како активистка основа, води и членува во повеќе локални и национални организации, мрежи и платформи.
Под нејзино водство и самата Организација бележи значителни успеси, потрдени преку наградите и признанијата, како: награда доделена од Новинарите од источниот регион, во рамките на активностите на регионалниот центар „Исток“, дел од Здружението на новинари на Македонија (ЗНМ), која ОЖОСВН ја доби како признание за упорнаста во борбата градот да добие мамограф, бидејќи статистички во овој град жените најмногу заболуваат од рак на дојка; Награда „Бисер на мудрост“ - доделена од ЕССА-Европска асоцијација за рак на матка за напредокот во спроведувањето на програмата за превенција од рак на матка во Македонија, како признание за исклучителен придонес кон програма за превенција на рак на матката; Награда „Златен медал“која се доделува во чест на 14 Септември-ден на ослободување на Свети Николе, доделена од страна на Советот на општина Свети Николе за посебни достигнувања и промоција на општината, за долгорочната успешна работа и подобрување на положбата на жените и децата во земјата;„Наградата за граѓанско општество и демократија постигнување во претходната година“, доделена од страна на Македонскиот центар за меѓународна соработка за активностите во зајакнувањето на учеството и влијанието на луѓето врз јавната политика.
Политички ангажман
Како членка на Либералната партија била советничка во Советот на општина Свети Николе со мандат од четири години.
Црква Свети Климент (Рим)
'''Св. Климент' (италијански :Basilica di San Clemente'') е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 2 век, посветена на папа Климент I. Во оваа црква се наоѓа гробот на Свети Кирил, еден од создавачите на глаголицата.
Првата црква на ова место била изградена во домот на римскиот конзул Тит Флавиј Клемент, кој бил внук на Веспазијан. Според римската црковна традиција Тит е всушност Папа Климент I. Во текот на 6 век, на ова место била изградена голема базилика, во која главно биле зачувани фрески од животот на Свети Климент. Во текот на 816 година, Свети Кирил го пронашол телото на Свети Климент во Крим. Шест години подоцна, тој заедно со неговиот брат Свети Методиј биле поканети од страна на папата да ги донесат останките од папата во Рим. По престигнувањето, телото на Климент било свечено погребано во оваа црква. Во 1084 година, јужниот дел од Рим бил ограбен од норманите на чело со Робер Жискар. Во времето на Папа Паскал II, базиликата била реновирена.
По неколку години, во Рим починал Свети Кирил. Методиј, неговиот брат, побарал дозвола неговото тело да биде вратено во Македонија, но папата не дозволил па така телото на Свети Кирил било погребано во оваа црква. Во времето на Француската револуција, телото на Свети Климент било преместено, а подоцна и изгубено. Подоцна, делови од неговите останки биле пронајдени и повторно положени во неговиот гроб.
Од таа прва базилика останала криптата, во која се наоѓа гробот на Свети Кирил. Денеска, пред гробот на Свети Кирил редовно се одржуваат литургии на кои присуствуваат државните глави и политичри, главно од словенско потекло, на неговиот празник. Папа Јован Павле II исто така се молел пред овој гроб за неговата матична земја Полска.
Хиподам Милетски
Хиподам Милетски или Хиподам од Милет (старогрчки: ), бил старогрчки урбанист во V век п.н.е.. Тој изработувал планови за градови со ред и правилен карактер, за разлика од честите безредни градови како Атина. Тој се смета за зачетникот на идејата дека еден градски план може формално да отелотвори и разјасни рационален општествен поредок. Според Аристотел (во Политика), тој бил зачетникот на урбанизмот, и обмислил идеален град за 10,000 жители, поделен во три класи (воини, занаетчии и земјоделци), каде земјата исто така била поделена на три дела (света, јавна и приватна). Тој бил познат и по љубител на вниманието. Според описот на Аристотел во Политика, „Некои сметале дека тој навистина претерувал, со неговата долга коса, скапи украси, и истата евтина топла облека која се носи и лете и зиме“.
За Перикле Хиподам го испланирал пристанишниот град Пиреја кај Атина во средината на V век п.н.е. Кога атињаните го основале Туриј во Италија во 443 п.н.е., тој бил колонијален архитект - иако не архитект во смисла на проектант на градби. Се смета дека во 408 п.н.е. го изградил новиот град Родос, иако може да се каже дека бидејќи бил дел од проект за реконструкција на Милет во 479 п.н.е., тој би бил престар за да работи на Родос.
Македонија
Меѓу значајните дела на Хиподам е и планирањето на престолнината Пела во Македонија.
694 п.н.е.
694 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 694. година пред нашата ера, 694. од првиот милениум п.н.е., 94. од 7 век п.н.е. и петта од 690-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 694 година се протега во 1942 и 1943, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2002 и 2003 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 151 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1355 и 1354 исламска година пред хиџра.
Црква Сан Лоренцо ин Панисперна
Црквата Сан Лоренцо ин Панисперна (италијански :San Lorenzo in Panisperna) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Се смета дека црквата била изградена во времето на Константин I Велики, но првите документи за неа датираат од 1300 година во времето на Папа Бонифациј VIII. Моменталната црква била целосно реновирана во времето на Папа Григориј XIII во 1575 година.
Витенхаген
Витенхаген (Wittenhagen) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Подигнат корален атол
Подигнат корален атол или кренат корален атол ― атол кој е подигнат доволно високо над морското ниво со тектонски сили за да се заштити од чистење од бури и да се овозможи развој на почвите и да створи разновидни - често ендемични - видови на флора и фауна. Со исклучок на островот Алдабра во Индискиот Океан и Хендерсоновиот Остров во Тихиот Океан, повеќето тропски издигнати атоли се драматично изменети од човечките активности како што се воведувањето видови, ископувањето фосфати, па дури и тестирањето на бомбите.
Херакле
Херакле, Херкул (Ἡρακλῆς, Hercules) — старобалкански полубог, син на Зевс и на смртната жена Алкамена. Најстарите римски извори укажуваат дека легендата за овој јунак во Стариот Рим била преземена од Грција и таа се надоврзува на митскиот италијански овчар Рекаран или Гаран, познат по својата физичка сила. Покрај наследените митски и иконографски особини, римскиот Херкул се одликувал и со низа особини кои биле типично римски. Така, името Херкулес не е директно позајмено од грчкото име Херакле, туку претставува модификација на етрурското име Херкелер. Инаку, зборот Херакле буквачно значи „во слава на Хера“.
Опис
Херкул најчесто е прикажан со наметка од лавовска кожа и топуз, а на мозаиците е со темен, исончан тен. Иако бил победник и голем воин, според митовите, Херакле бил способен и за измами и нечесни измами за да постигне победа. Бил познат по тоа што го направил светот побезбеден за човештвото, бидејќи уништил многу опасни чудовишта. Неговото жртвување за луѓето му обезбедило одобрување и заштита од боговите.
Животопис
Според шестото пеење на епот „Енеида“, Херкул го ослободил Тезеј кој бил заробен во подземниот свет. Притоа, при влезот во подземниот свет, Херкул го совладал троглавото куче Кербер, врзувајќи го со синџир.
Кога Херкул се оженил со Дејанира, кентаурот Несо ѝ се понудил да ја пренесе на својот грб преку една река, но притоа се вљубил во неа и се обидел да избега со неа. Сепак, Херкул го забележал и го ранил со отровна стрела. Тогаш Несо ја излажал Дејанира, убедувајќи ја дека Херкул ќе ѝ остане засекогаш верен ако му ја облече кошулата натопена со неговата крв. Кога Херкул ја облекол кошулата, се отрул затруената крв и умрел.
Дванаесетте подвизи на Херакле
Дванаесетте подвизи на Херакле се серија епизоди во врска со покајанието извршено од Херакле. Тие биле постигнати во служба на кралот Евристеј.
Бад Дибен
Историја
Историјата на Бад Дибен се враќа најмалку 1000 години и води потекло до словенскиот замок Dibni, кој првпат бил документиран во 981 година. Утврдувањата околу замокот со време довеле до формирање на град на Мулде. Градот бил место на неколку историски настани, вклучувајќи ја и битката во 1450 година во феудот помеѓу Фридрих и Вилхелм фон Тирингија, во која стариот замок бил целосно уништен. Легендарниот спор помеѓу Ханс Колхазе и Гинтер фон Цашниц бил решен во судот, основан во градот во 1533 година.
Во 1631 година, во текот на Триесетгодишната војна, Густав Адолф Втори и Јохан Георг од Саксонија се сретнале во градот да склопат сојуз против Фердинанд Втори.
VIII милениум п.н.е.
VIII милениум п.н.е. — илјадалетен период од историјата на светот кој се одликува распространувањето на земјоделство на целата Плодната Полумесечина и Анадолија.