cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Роберт Бојл
Животопис
Роберт Бојл бил познат како “ татко на хемијата”, ги отфрлил старите алхемичарски идеи и ги дефинирал елементите. Со помош на Роберт Хук, тој спровел сеопфатно истражување на вакуумот, како и на врските меѓу притисокот и зафатнината кај гасовите. Бојл е роден во 1627г. во замокот Лисмор, во ирскиот округ Вотерфорд. Бил седми син и четиринаесетто дете на Ричард Бојл, кој станал голем ерл од Корк во 1602г., кога го купил Лисмор од авантуристот сер Волтер Релиј ( тогаш во затвор). Бојл бил сведок како татко му ги венчавал децата главно заради финансиска корист или општествен статус, па веројатно поради тоа го замразил бракот. Како осумгодишно момче бил пратен во Итон, познато англиско приватно училиште. Тој ја сакал академската работа, но го презирал задолжителното физичко воспитание. Четири години подоцна Бојл и брат му Френсис ги зел учителот Французин во обиколка на Европа. Тие завршиле во Италија, каде што во Фиренца ја поминале зимата 1641-1642г. Кога во 1642г во Италија починал Галилеј, реакцијата на јавноста го навела на Бојл да се заинтересира за истите идеи.
Сиромаштија
По враќањето во Англија во 1644г., Бојл ја затекнал земјата зафатена со граѓанска војна. Татко му починал, а тој останал без скршена пара бидејќи немал повеќе приходи од имотот во Ирска. Прво се населил во Столбриџ, во Дорсет, но заминал во Лондон да ја посети омилената сестра Катарина. Одушевен од науката, “ новата филозофија”, Бојл во куќата на Катарина запознал група истомисленици што себеси се нарекувале “невидлив колеџ”. Меѓу нив биле Џон Вилкинс, хроничарот Џон Ивлин, Роберт Хук и Вилијам Пети пронаоѓачот на катамаранот. Тие се собирале на колеџот Грешам во Лондон, а подоцна и во кабинетот на Бојл во Оксфорд, на безбедна оддалеченост од Оливер Кромвел, суров владетел на Англија и противник на науката. Идеите ги разменувале во писма или преку коментари на маргините на прочитаните книги. Во 1652г. Бојл ја посетил Ирска, во тоа време растргната од бунт и со помош на Вилијам Пети ги довел во ред своите имоти, што значело дека парите повторно почнале да пристигаат. Потоа до крајот на животот бил имотен.
Заедничка научна работа
Во 1654г. Бојл го зел за помошник Роберт Хук, и иако Хук бил од многу понизок општествен сталеж, било очигледно дека заедно работеле како рамноправни научници. Бојл имал многу идеи, а Хук бил вистинската личност што можела да ги спроведе во дело. Тие го проучувале вакуумот на Торичели, а можеби токму тие откриле дека висината на столбот со жива на Торичели зависи од времето, на тој начин пронаоѓајќи го барометарот. Кога Хук ја конструирал воздушната пумпа, што постојано ја користеле и демонстрирале, таа набрзо станала позната како “mashina Boyleana”. Две години по смртта на Кромвел во 1658г., Чарлс II се вратил од прогонство и бил крунисан за крал, а занимавањето со науката било повторно дозволено. Во истата година “ невидливиот колеџ” се преобразил во Кралско друштво во Лондон за промовирање на природното знаење. Бојл бил еден од основачите.
Бојлов закон
Во 1661г. Бојл добил писмо од Ричард Таунли, астроном и прв англичанец кој систематично го мерел количеството врнежи. Тој и неговиот лекар Хенри Пауел на 27 април се искачувале на ридот Пенд, висок 557м, во Ланкашир, со барометри во рацете. Тие откриле дека воздушниот притисок на врвот на ридот бил понизок отколку во подножјето, а дека заробениот воздух имал поголема зафатнина кога притисокот е понизок. Бидејќи Хук ги проверил тие тврдења, во 1662г. Бојл ги објавил резултатите, а истото го направил и Пауер во 1663г. Иако Бојл оваа работа ја нарекол “ Претпоставка на господин Таунли” и рекол дека Хук се проверил, трудот бил познат како Бојлов закон. Во Европа истото откритие му се припишува на Едме Мариот, но тој го објавил дури во 1676 година. Благодарение на големиот приход од ирските имоти, Бојл можел да се посвети на научната работа, да објавува книги и да плаќа помошници, но останал скромен. Ја одбил благородничката титула и понуда да стане бискуп, како и именувањето за претседател на Кралското друштво. “ Постои еластичност, или еластична сила, во воздухот во кој ние живееме.” Роберт Бојл, од “ Нови огледи од физика и механика”. 1660г.
Пропилен
Пропиленот, познат и како пропен, е незаситено органско соединение со хемиска формула. Има една двојна врска и е вториот наједноставен член од класата на јаглеводороди на алкени. Тоа е безбоен гас со слаб мирис налик на нафта.
Пукање на пареа
Доминантна технологија за производство на пропилен е пукањето со пареа. Истата технологија се користи за производство на етилен од етан. Со пукање на пропан се добива мешавина од етилен, пропилен, метан, водород итн. Приносот на пропилен е околу 15%. Другата главна суровина е нафтата, особено на Блискиот Исток и Азија. Пропиленот може да се одвои со фракциона дестилација од јаглеводородни мешавини добиени од пукање и други процеси на рафинирање; Пропен од рафинерија е околу 50 до 70%. Во САД, гасот од шкрилци е главен извор на пропан.
Технологија за конверзија на олефин
Поврзан е процесот Метанол-Олефини/Метанол-Пропен. Тој го претвора синтезниот гас (сингас) во метанол, а потоа го претвора метанолот во етилен и/или пропен. Процесот произведува вода како нуспроизвод. Синтезниот гас се произведува од |реформација на природен гас или со реформација на нафтени производи предизвикани од пареа, како што е нафтата, или со гасификација на јаглен.
Течно каталитичко пукање
Каталитичкото пукање со течност со висока сериозност (FCC) користи традиционална FCC технологија во тешки услови (повисок сооднос катализатор-масло, повисоки стапки на вбризгување на пареа, повисоки температури итн.) со цел да се максимизира количината на пропен и други лесни производи. Единицата FCC со висока сериозност обично се храни со гасни масла (парафини) и остатоци, и произведува околу 20–25 m% пропен на суровина заедно со поголеми количини на моторен бензин и нуспроизводи од дестилација. Овие процеси на висока температура се скапи и имаат висок јаглероден отпечаток. Поради овие причини, алтернативните патишта до пропилен продолжуваат да привлекуваат внимание.
Пазар и истражување
Производството на пропен остана статично на околу 35 милиони тони (само во Европа и Северна Америка) од 2000 до 2008 година, но се зголемува во Источна Азија, особено во Сингапур и Кина. Вкупното светско производство на пропен моментално е околу половина од она на етилен.
Употребата на инженерски ензими е истражена, но не е комерцијализирана.
Користи
Пропенот е вториот најважен почетен производ во петрохемиската индустрија по етиленот. Тоа е суровина за широк спектар на производи. Производителите на полипропилен трошат речиси две третини од глобалното производство. Крајната употреба на полипропилен вклучува филмови, влакна, контејнери, пакување и капачиња и затворачи. Пропенот исто така се користи за производство на важни хемикалии како што се пропилен оксид, акрилонитрил, кумен, бутиралдехид и акрилна киселина. Во 2013 година ширум светот беа преработени околу 85 милиони тони пропен.
Пропенот и бензенот се претвораат во ацетон и фенол преку процесот на кумен. Пропенот исто така се користи за производство на изопропанол (пропан-2-ол), акрилонитрил, пропилен оксид и епихлорохидрин. Индустриското производство на акрилна киселина вклучува каталитичка делумна оксидација на пропенот. Пропиленот е посредник во оксидацијата до акрилна киселина.
Во индустријата и работилниците, пропенот се користи како алтернативно гориво на ацетиленот при заварување и сечење со оксино гориво, лемење и загревање на метал со цел виткање. Стана стандард во производите на BernzOmatic и други во замените на MAPP, сега кога вистинскиот гас MAPP повеќе не е достапен.
Липуш
Липуш — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Пропилен
Комплекси на преодни метали
Основа на хидроформилацијата, метатезата на алкен и полимеризацијата се комплексите на метал-пропилен, кои се посредници во овие процеси. Пропиленот е прохирален, што значи дека врзувањето на реагенс (како метален електрофил) со C=C групата дава еден од двата енантиомери.
Полимеризација
Поголемиот дел од пропенот се користи за формирање на полипропилен, многу важен термопластичен производ, преку полимеризација со раст на синџирот. Во присуство на соодветен катализатор (обично Ziegler-Natta катализатор ), пропенот ќе се полимеризира. Постојат повеќе начини за да се постигне ова, како на пример користење на високи притисоци за суспендирање на катализаторот во раствор од течен пропен или пропуштање на гасовит пропен низ реактор со флуидизирано корито.
Безбедност на животната средина
Пропенот е производ на согорување од шумски пожари, чад од цигари и издувни гасови од моторни возила и авиони. Тоа е нечистотија во некои грејни гасови. Набљудуваните концентрации се во опсег од 0,1-4,8 делови на милијарда ( ppb ) во руралниот воздух, 4-10,5 ppb во градскиот воздух и 7-260 ppb во примероците на индустриски воздух.
Во Соединетите Американски Држави и некои европски земји беше воспоставена гранична вредност од 500 делови на милион ( ppm ) за професионална (8-часовна пондерирана просечно временска ) изложеност. Се смета за испарливо органско соединение (VOC) и емисиите се регулирани од многу влади, но не е наведена од Американската агенција за заштита на животната средина (EPA) како опасен загадувач на воздухот според Законот за чист воздух. Со релативно краток полуживот, не се очекува биоакумулација.
Пропенот има ниска акутна токсичност при вдишување и не се смета за канцероген. Студиите за хронична токсичност кај глувци не дадоа значителни докази што укажуваат на негативни ефекти. Луѓето накратко изложени на 4.000 ppm не доживеале забележителни ефекти. Пропенот е опасен поради неговиот потенцијал да го помести кислородот како асфиксирачки гас и поради неговата висока запаливост/ризик од експлозија.
Био-пропилен е био-базиран пропилен. Испитано е, мотивирано од различни интереси, како што е јаглеродот. Се зема предвид производството од гликоза. Понапредните начини за решавање на ваквите прашања се фокусираат на алтернативите за електрификација на пукањето со пареа.
Складирање и ракување
Пропенот е запалив. Пропенот обично се чува како течност под притисок, иако исто така е можно безбедно да се складира како гас на собна температура во одобрени контејнери.
Појава во природата
Пропенот е откриен во меѓуѕвездената средина преку микробранова спектроскопија. На 30 септември 2013 година, НАСА исто така објави дека вселенското летало Касини, дел од мисијата Касини-Хајгенс, открило мали количества на природни пропен во атмосферата на Титан користејќи спектроскопија.
Претседател на Македонија
Внатрешна политика
Во однос на внатрешната политика, во согласност со уставните надлежности, претседателот на Републиката:
Некои од таквите активности се: посети на локално ниво; средби со граѓани; учество на конференции и на други манифестации; покровителства на настани од национален и поширок интерес за државата; одржување предавања на настани; доделување стипендии во соработка со Министерството за образование и наука; активности поврзани со промоција на македонската наука и иноваторство; иницирање и реализирање проекти во соработка со научно-образовни институции и граѓански организации во државата; поддршка на спортски и на културни настани, како и поттикнување и поддршка на политичкиот дијалог.
Надворешна политика
Во надворешната политика претседателот на државата има надлежности во однос на стратегиските правци на државата, нејзиното претставување надвор, начинот на кој се води надворешната политика, можностите за нова соработка, како и кадровската поставеност на дипломатијата.
Во согласност со меѓународното право и обичаи, како највисок претставник на Републиката, претседателот ја претставува државата во меѓународни рамки, особено во контактот и во комуникацијата со другите држави и меѓународни организации. Секогаш кога претседателот престојува во официјална или работна посета на странска држава, ја претставува Републиката, а официјалните изјави на претседателот се и официјален став на државата. Имајќи предвид дека претседателот се избира на општи и непосредни избори и дека својот мандат го црпи директно од граѓаните, претседателот има дополнителна одговорност во претставувањето на државата во странство.
Улогата на претседателот во претставувањето на Републиката е дефинирана со Уставот и Законот за надворешни работи. Според Законот за надворешни работи, претседателот на Републиката е прв меѓу четирите „органи за вршење на надворешни работи“, заедно со Собранието, Владата и Министерството за надворешни работи. Органите за вршење на надворешните работи ја создаваат, утврдуваат и спроведуваат надворешната политика на Републиката, согласно со Уставот и законите, и имено ги определуваат општите насоки, донесуваат и усвојуваат одлуки за активностите и ставовите и ги остваруваат со меѓусебна усогласена соработка сите државни активности поврзани со надворешните работи.
Одбрана и безбедност
Во областа на одбраната и безбедноста, а во согласност со неговите уставни и законски надлежности, претседателот на Републиката како врховен командант на вооружените сили го поставува и го разрешува началникот на Генералштабот на Армијата и поставува и разрешува генерали. Тој е и претседател на Советот за безбедност и именува тројца од членовите на Советот. Претседателот, исто така, го именува и го разрешува директорот на Агенцијата за разузнавање.
Според Законот за одбрана, претседателот на Републиката и врховен командант на Армијата:
Изборна постапка
Претседателот на Републиката се избира на општи и непосредни избори, со тајно гласање, за мандат од пет години, со можност за најмногу два мандата. Изборот на претседател на Републиката го распишува претседателот на Собранието. Изборот на претседател на Републиката се врши во последните 60 дена од мандатот на претходниот претседател. Во случај на престанок на мандатот на претседателот на Републиката од која било причина, изборот на нов претседател се врши во рок од 40 дена од денот на престанокот на мандатот.
Изборот се врши со модифициран систем од два круга. Кандидат може да биде избран во првиот круг само ако добие половина од гласовите од вкупниот број избирачи. Доколку во првиот круг ниту еден кандидат за претседател не го добие потребното мнозинство гласови, во вториот круг можат да учествуваат само двајца кандидати кои добиле најмногу гласови во првиот круг. Вториот круг на гласање се одржува во рок од 14 дена од завршувањето на првиот круг. За претседател е избран кандидатот кој добил мнозинство гласови од избирачите кои гласале, доколку гласале повеќе од 40% од вкупниот број избирачи. Доколку и во вториот круг не се исполнат условите, целата изборна постапка се повторува.
Претседателот на Републиката мора да биде македонски државјанин. За претседател на Републиката може да биде избрано лице кое на денот на изборите наполнило најмалку 40 години живот и кое до денот на изборите бил жител на Републиката најмалку десет години во последните петнаесет години. Кандидат за претседател на Републиката може да предложат најмалку 10.000 избирачи или најмалку 30 пратеници.
Претседатели на независна Македонија
Киро Глигоров
Прв претседател на независна Република Македонија. Во негово време и најстар претседател на постоечките држави во светот, сè до престанокот на неговиот мандат во 1999 по сила на Уставот. Првиот мандат го добива по пат на гласање во Собранието на Република Македонија. Вториот мандат го добива на непосредни избори. Киро Глигоров не бил во состојба да ја врши функцијата претседател по обидот за атентат врз него во 1995 г. За време на неговата спреченост за вршење на функцијата, вршител на функцијата Претседател на Република Македонија бил Стојан Андов.
Бранко Црвенковски
Бранко Црвенковски доаѓа на функција Претседател на Република Македонија на вонредните претседателски избори 2004 година организирани после трагичната смрт на претходниот претседател на Република Македонија.
Следува табеларен приказ на македонските претседатели:
Адолф (роман)
Адолф (француски: Adolphe) е кус роман на францускиот писател Бенжамен Констан, за првпат објавен во 1816 година. Романот носи поднаслов „Приказна најдена меѓу хартиите на еден непознат човек“.
Содржина
Романот започнува со кусо соопштение на „издавачот“, напишано во прво лице еднина, во кое тој опишува како на патувањето низ Италија сретнал непознат човек со необично однесување. Кога непознатиот се разболел, тој останал да го негува, а потоа се разделиле и не го видел никогаш повеќе. Меѓутоа, по одредено време, тој добил кутија во која имало голем број писма и една тетратка со белешките на непознатиот човек. По десет години, „издавачот“ им ги дал белешките на неколку пријатели, кои го убедиле дека треба да ги отпечати.
„Адолф“ е роман за животот на еден непостојан и нестабилен човек, чија љубов за брзо време згаснува и кој го сфаќа значењето на љубовта дури тогаш кога ќе ја изгуби саканата жена. Во делото се зборува за младото момче од Германија, Адолф, кој на возраст од 22 години ги завршува студиите на универзитетот во Гетинген и заминува во еден мал германски град. Таму поминува одредено време во дворецот на еден кнез, живеејќи повлечено и без желба да се вклопи во општествениот живот, поради што стекнува обележје на суетен човек со необично однесување. Со цел да ја разбие здодевноста и пасивноста во својот живот, Адолф одлучува да се вљуби и навистина, набргу си поставува цел да ја освои жената на еден гроф, Еленора, која е прилично постара од него. Еленора е по потекло од Полска и, иако му е целосно верна и посветена на сопругот, во околината ужива углед на неморална и скандалозна жена.
На почетокот, Адолф не чувствува ништо посебно кон Еленора, туку само сака да ја освои. Но, кога таа го одбива неговото додворување, тој навистина се вљубува во неа и не може да живее без неа. Најпосле, тој добива дозвола да ја посетува и постепено и Еленора се вљубува во него. По некое време, грофот ја открива нивната љубовна врска, а гласот за тоа стигнува и до татко му на Адолф, кој го повикува веднаш да се врати дома. Соочени со неизбежната разделба, Еленора прави голема жртва и го напушта семејството, преселувајќи се во една куќа во близината. Така, сите дознаваат за нивната врска, со што уште повеќе се засилува лошиот глас на кој се наоѓа Еленора. Сепак, во името на љубовта, таа е решена да ги истрпи сите непријатности. Меѓутоа, откако ја освојува Еленора, љубовта на Адолф постепено започнува да спласнува и тој останува со неа само воден од потребата да ја заштити од непријатностите и да ѝ се оддложи за жртвата што таа ја прави за него.
И понатаму, Адолф е незадоволен од својот живот со Еленора и посакува да биде слободен, но нема храброст да ја напушти, знаејќи дека со тоа ќе ѝ нанесе болка. Еден ден, тој оди во Варшава, каде еден пријател на татко му го убедува да направи пресврт во животот - да ја раскине неговата срамна врска и да се посвети на себеси и на кариерата. Во меѓувреме, Еленора наговара една нејзина пријателка да поразговара со Адолф и тој отворено ѝ ја опишува својата противречна состојба. Но, наместо да го осуди, таа застанува на страната на Адолф и го раскинува пријателството со Еленора, што го наведува Адолф да се увери дека неговите стремежи за независност се оправдани. Во следниот период, односите меѓу Адолф и Еленора стануваат затегнати и тие често се караат или деновите ги поминуваат во молчење. Некое време, Адолф започнува да води богат социјален живот, мислејќи дека така ќе најде спокојство, а Еленора прима бројни додоворувачи, надевајќи се дека така ќе ја разбуди љубомората кај Адолф и така ќе го натера повторно да ја засака. Најпосле, Адолф му ветува на пријателот на татко му дека набргу ќе ја напушти Еленора, но уште еднаш запаѓа во несигурност и ја одложува својата одлука. Меѓутоа, Еленора дознава за писмото во кое Адолф ја најавува разделбата со неа и таа тешко се разболува. Лекарите не успеваат да ја излечат од непознатата болест и Еленора умира по неколку дена поминати во тешка агонија. Тогаш, Адолф се скршува во себе и сфаќа дека, сега кога е слободен, всушност, останал сам на светот.
За делото
Автобиографскиот роман „Адолф“ е најпознатото и најзначајното дело на Констан. Романот извршил големо влијание врз развојот на европската книжевност, поставувајќи ги темелите на психолошкиот роман. Врз основа на една белешка на Констан, долго време се верувало дека романот бил напишан во рок од 15 дена, во 1806 година. Но, подоцна било докажано дека Констан подолго време ја носел во себе идејата за романот и дека „Адолф“ е напишан во периодот од 1806 и 1808 година. Инаку, во романот е содржани бројни автобиографски елементи од неговата 18., 33. и 40. година од животот. За Еленора, главниот женски лик во романот, се смета дека претстваува смеса од повеќе фатални жени во животот на Констан, како: госпоѓата Тревор (љубовта на Констан на возраст од 18 години), госпоѓата Линзи (која Констан ја сакал на возраст од 33 години) и госпоѓата де Стал (од времето кога Констан имал 40 години). Во таа смисла, и главниот лик во романот, Адолф, во одредена смисла претставува слика на самиот Констан, кој во својот дневник признал дека во него живеат две личности од кои едната ја набљудува другата.
Главниот лик во романот е прикажан јасно и прецизно: Адолф е недоверлив и затворен во себе. Тој копнее по независност и се плаши од цврстите и долги врски. Исто така, тој е несреден, бидејќи се интересира за сè, но малку се грижи за себе. Тој се обидува да се оттргне од здодевноста на животот така што освојувањњето на Еленора го поставува како цел, но штом ја остварува целта, во него нема никаква љубов и тој повторно заглавува во својата суета. Така, неговиот живот се претвора во пеколна драма - тој е силно сакан, а не сака; се стреми кон слобода, а останува заглавен во врската; посакува разделба, а неа постојано ја одложува итн. На крајот, во мигот кога конечно станува слободен, истовремено, тој останува сам на светот. Наспроти него, главнот женски лик во романот, Еленора е олицетворение на благородни и возвишени чувства, бескрајна љубов и неограничена верност. Дури и во најстрашниот миг, кога го открива предавството на Адолф, таа не знае за омраза или за одмазда, туку го дава и својот живот како жртва во името на љубовта.
Оттука, денес „Адолф“ зазема едно од врвните места во историјата на францускиот психолошки роман. Имено, Констан успеал со голема продорност и прецизност длабоко да ги анализира пустошот во човековата душа, како и раѓањето и умирањето на страста. Во романот, Констан не решава некои големи психолошки или морални проблеми, туку ги слика душевните состојби на два различни темпераменти. Но, романот не е само дело со длабока психолошка анализа на чувствата, туку тој претставува извонредно компонирано уметничко дело, без претерани описи и раскажувања, без повторување на настаните, дело со проста фабула и едноставна јасност. Делото е напишано со сигурен јазик, со прецизно значење и употреба на зборовите, со стил што одговара на темпераментот на писателот и на фабулата на романот, без лирски изливи и поетски слики.
Изданија на македонски јазик
Во 2008 година, романот „Адолф“ бил објавен од издавачката куќа „Темплум“, како 68. книга во рамките на едицијата „Магма“.
Доријан Длака
Доријан Длака - македонски пејач.
Доријан пее, свири гитара и танцува, а се занимава и со моделство учествувајќи на македонската модна недела во Скопски саем во 2005 и 2006.
Започнал да настапува на 7 години, на фестивалот Супер ѕвезда како хорист и танчер, а потоа продолжил како солист.
Во 2008 настапувал на националното финале за Детска Евровизија 2008 и го освоил второто место.
Во 2011 победи на националното финале за Детска Евровизија 2011 и ја претставуваше Македонија со песната „Жими овој фрак“ во Ереван, Ерменија.
NGC 5581
NGC 5581 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5581 се споменува и како MCG 4-34-21, CGCG 133-38.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5581 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5581 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 21 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 28' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на NGC 5581 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51282. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 152; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2008. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 61.
Јован Поповски
Јован Попоски — македонски новинар, публицист, писател и сценарист.
Животопис
Поповски е роден на 26 септември 1916 година во Вевчани. Завршил средно образование. Работел како новинар-уредник на "Политика" за Македонија. Член е на ДПМ од 1972 година.
Црква „Св. Никола“ - Дрен (Демиркаписко)
Свети Никола — главна селска црква во демиркапиското село Дрен, Македонија.
Црквата се наоѓа надвор од селото, а околу нејзе се сместени селските гробишта.
Местоположба
До црквата може да се стигне преку земјен пат, кој започнува од самото село Дрен.
Историја
Црквата била подигната во 1868 година, а била обновена во 1910 година.
Фрескоживопис
Црквата не поседува живопис.
Иконостас
Иконите во црквата потекнува од годината на нејзиното обновување, односно од 1910 година.
Агавски јазици
Агавските јазици, или централнокушитски јазици, се подгрупа на кушутските јазици. Јазиците се зборуваат во Етиопија и во мал дел во Еритреја.
Јазици
Класификација на јазиците според Еплјард:
Јован Андревски
Јован Андревски (роден на година во с. ) — македонски воен генерал, четврт началник на Генералштабот на Армијата на Република Македонија од 2000 до 2001 година.
Животопис
Андревски е роден во селото Турје, денес во општина Дебрца, за време на Втората светска војна. Основното образование го завршил во блиското село Врбјани.
Во 1962 година завршил Инженериска подофицерска школа. Во 1967 година ја завршил Воената академија на Копнената војска на Југословенската народна армија. Од истата година бил командир на вод во гарнизонот во Охрид, каде што во 1972 година бил унапреден во командир на чета. Во 1974 година бил преместен во гарнизонот во Струмица, каде што служел до 1979 година, и бил унапреден во командант на баталјон. Во 1978 година ја завршил Командно-штабната академија на Копнената војска на ЈНА. Андревски завршил и Школа за национална одбрана. Од 1978 до 1979 година бил началник на инженеријата во 168. пешадиска бригада на 3. Армија на Копнената војска на ЈНА. Во 1979 година бил произведен во чин мајор и унапреден во заменик командант на инженериски полк и бил преместен во гарнизонот во Скопје. Од 1982 до 1983 година бил референт во органот „Инженерија“ во командата на 3. Армија. Од 1983 до 1988 година бил командант на инженериски полк. Во 1984 година бил произведен во чин потполковник, а во 1989 година во чин полковник. Тогаш бил унапреден во началник на органот „Инженерија“ во командата на 3. Армија, која што должност ја вршел до 1992 година.
По осамостојувањето на Република Македонија и формирањето на Армијата на Република Македонија, од 1992 до 1993 година Андревски бил началник на Управата за инженерија при Генералштабот на АРМ. Потоа бил назначен за командант на 3. Корпус на АРМ. Во 1995 година бил произведен во чин генерал-мајор и бил преместен во гарнизонот во Куманово. Од 1996 година бил командант на 1. Корпус на АРМ.
NGC 3173
NGC 3173 — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3173 се споменува и како ESO 500-16, MCG -4-24-22, AM 1012-272, IRAS 10122-2726.
Откривање
Објектот е откриен на 24 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3173 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 3173 има привидни димензии од 2,1' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 14 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 41' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.
Ајзпуте (општина)
Ајзпуте (Aizputes novads) е општина во Летонија. Оштината е создадена во 2009 година.
Вакцинација
Вакцинација ии цепење претставува администрација на антигенски материјал (Вакцина) со цел стимулирање на имуниот систем на личноста да развие адаптивен имунитет на патоген. Вакцините можат да го превенираат или ублажат морбидитетот од инфекција. Делотворноста на вакцините била темелно испитувана и потврдена; пример за тоа се, вакцината за грип, ХПВ вакцината, и вакцина за овчји сипаници. Вакцинацијата е најефективен метод за превенција на инфективни болести ; глобалниот имунитет кој се постигнува благодарение на вакцините е одговорен за светска ерадикација на големи сипаници и намалување на инциденцата на болести како што се детска парализа, мали сипаници, и тетанус во поголем дел од светот. Светската здравствена организација (СЗО) известува дека до денес достапни се лиценцирани вакцини за превенција или помош при превенција и контрола на дваесет и пет инфекции.
Активниот агенс на вакцините може да биде интактна но онеспособена (неинфективна) или атенуирана (со намалена инфективност) форма на причинувачкиот патоген,или пак прочистени компоненти на патогенот кои имаат голема имуногеничност (пример, белковини на надворешна обвивка на вирусот). Токсоиди се произведуваат за имунизација против болести предизвикани од токсини, како што е случајот со модификација на тетаноспазмин токсин на тетанус при што се отстрануваат неговите токсични ефекти а се задржува имуногеничниот ефект.
Големи сипаници се првото заболување за кое се направени обиди за превенција со самоинокулација и првото заболување за кое е произведена вакцина. Вакцината за големи сипаницибила создадена во 1796 од страна на британскиот доктор Едвард Џенер,иако најмалку шест други научници користеле слични принципи во годините пред нејзиното создавање. Луис Пастер продолжил да го развива концептот преку неговата работа во полето на  микробиологија. Имунизацијата била наречена вакцинацијапоради тоа што првата вакцина била произведена со помош на вирус кој ги афектирал кравите(vacca—крава). Големите сипаници биле инфективна и смртоносна болест која причинувала смрт кај 20–60% од инфицираните возрасни лица и над 80% кај инфицираните деца. Кога големите сипаници биле конечно ерадицирани во 1979, бројот на мртви од оваа болест достигнал околу 300–500 милиони луѓе  во дваесеттиот век.
Атлантида
Атлантида (старогрчки: Ἀτλαντὶς νῆσος, „островот на Атлас“) — легендарен остров, кој за првпат е спомнат во Платоновите дијалози Тимaј и Критија. Според приказот на Платон, Атлантида лежи „зад столбовите на Херакле“ и таа била поморска сила која освоила многу делови од Западна Европа и Африка уште 9.000 години пред времето на Солон или приближно 9500 п.н.е. По неуспешниот обид да ја освои Атина, Атлантида потонала во океанот наеднаш „во едно несреќно деноноќие“. Како сторија вклопена во платоновите дијалози, на Атлантида генерално се гледа како на мит кој бил создаден од Платон за да ги илустрира неговите политички теории. Иако функцијата на сторијата за Атлантида им изгледа јасна на повеќето научници, тие, сепак, се расправаат околу тоа дали платоновиот приказ бил инспириран од некои постари традиции. Некои научници тврдат дека Платон ги имал забележано сеќавањата за минатите настани како што се Тројанската војна и ерупацијата на Тера (т.е. островот Санторини), додека пак други тврдат дека се работи за понови настани, како што се уништувањето на Хелика во 373 п.н.е. (град на Пелопонез што исчезнал преку ноќ) или неуспешната инвазија на Атина врз Сицилија во 415-413 п.н.е.
Можното постоење на оригиналната Атлантида честопати било дискутирано во текот на класичниот период, но обично било отфрлано и пародирано од подоцнежните автори. Во средниот век останала непозната, но повторно била откриена од хуманистите во модерните времиња. Платоновиот приказ инспирирал утописки дела на неколку ренесансни автори, како што е „Нова Атлантида“ од Френсис Бејкон. Атлантида и денес е инспирација во литературата, научната фантастика, комичните книги и филмови, каде што нејзиното име е синоним за предисториска и напредна (изгубена) цивилизација.
Платоновиот приказ
Платоновите дијалози Тимaј и Критија, напишани во 360 п.н.е. ги содржат најраните познати упатувања за Атлантида. Поради непознати причини, Платон никогаш не го завршил Критија; сепак научникот Бенџамин Џовет тврди дека Платон најпрво планирал да напише трет дијалог насловен Хермократ. Џон. В. Лук претпоставува дека Платон – по описот за потеклото на светот и човештвото во Тимaј, како и алегоричното совршено друштво на древна Атина и нивната успешна одбрана од непријателската Атлантида во Критија – планирал да ја опише стратегијата на Хеленската цивилизација за време на конфликтите со барбарите – тема за која требало да раскажува во Хермократ.
Платоновиот приказ на Атлантида во Тимaј:
"[24e]... зашто е забележано во нашите списи како еднаш порано твојата Држава му застана на патот на еден моќен непријател, кој напредуваше од далечно место во Атлантскиот Океан и жестоко ја напаѓаше цела Европа и Азија. Океанот во тоа време беше пловен; на почетокот од устата која вие Грците ја нарекувате „столбовите на Херакле“ (Гибралтар), постоеше еден остров поголем од Либија и Азија заедно; та за патникот во тоа време беше можно да премине од него на другите острови, а од островите на целиот континент наспроти нив, кој го опфаќаше тој вистински океан. Бидејќи се што имаме овдека, што се простира до устината (теснецот) за која говориме е очигледно само пристаниште што има тесен влез; ама тоа што се наоѓа понатаму е вистински океан, а земјата што го опкружува може со право да се нарече континент. На овој остров Атлантида постоеше конфедерација од кралеви, со голема и величествена моќ, која се прошири над целиот остров и над многу други острови кои исто така, се дел од континентот..“
Теории
Потојат многу теории за постоењето на Атлантида. Една од најреалните е дека пред 12 000 години на западниот дел од Гибралтарскиот проток, некаде околу 20-30 километри од него, постоел мал остров кој бил Атлантида.
Сама по себе, приказната на Платон е прилично едноставна, а добива на тежина поради големиот углед на луѓето кои се вплеткани во неа:
Чоколаден сос
Чоколадниот сос ― разновиден сос направен со маснотии, брашно, какао во прав и различни количества шеќер. Оваа врста е почеста во кујната во јужните Соединети Држави и најчесто се служи како неделно утринско јадење со свежи бисквити во регионите на Озарк и Апалачките Планини.
Млекото најчесто се користи како течност во сосот од чоколадо, додека некои рецепти користат вода. Некои рецепти смислени во источна Оклахома користат повеќе шеќер, а маснотиите доаѓаат од употребата на путер откако ќе заврши сосот, што го прави повеќе како топол чоколаден пудинг кој се служи врз бисквити. Во традиционален сос, т.н. ру се прави со маснотии и брашно пред да се додаде млекото; во чоколаден сос сите суви состојки прво се мешаат, млекото полека се вметнува, а потоа постојано се меша додека не се сварат. Кога ќе се постигне густа и богата доследност, се додаваат путерот и ванилата. Останатите состојки, како што е распарчената сланина, обично се додаваат после при крајот на подготовката.
Флавијан Цариградски
Во текот на 448 година, Флавијан го свикал собор, на кој го осудил и го лишил од чинот на Евтихиј, кој рекол дека може да се согласи, да исповеда дека:„Господ Исус Христос, се состоел од две природи, сè до нивното соединување. На православните ова не им одговарало. Но, Алексадрискиот патријарх, Диоскор Александриски, кој го заштитувал му го вратил чинот. Ова се случило, бидејќи царот бил на негова страна. Евтих го осудил Флавијан за несторијанство. За Флавијан да биде осуден, царот Теодосиј II, свикал собор во 449 година, познат како Разбојнички собор. На него претседавал Диодор Александриски, и соборот го осудил и лишил Флавијан од чин. Но, настанала тепачка, и бројната војска која ги придружувала монофизитите го претепала Флавијан до смрт. Затоа, и овој собор се нарекол Разбојнички собор.
По ова Флавијан бил осуден и протеран во Ефес. Починал во 449 година. Освен тој, од дворот биле прогонети и царицата Пулхерија. Но целата интрига била откриена на Четвртиот вселенски собор, и таа повторно била вратена во дворецот. По нејзина заповед, моштите на Флавијан биле пренесени од Ефес во Цариград во црквата посветена на Светите Апостоли.
Од страна на Православната и Римокатоличката црква, Флавијан е прогласен за светец.
Политеја
Политеја (старогрч. Πολιτεία) првично бил израз во Стара Грција кој значел град-држава која има граѓанско собрание како дел од политичкиот процес. Тука избирачко право немале жените, робовите, крепосните селани и метиците. Така, право на глас имал само мал дел од машкото население.
Денес ова е општ термин кој означува политичка организација или група. Чсто се користи за лабаво организирано општество како племе или заедница, но може да значи политичка група како влада или империја, корпорација или академија. Се користи и во фразата црковна политеја како синоним за црковна управа.
Аристотел
Аристотел го користел зборот во првичната смисла, како и за еден конкретен вид на управување. Оваа поспецијализирана „политеја“ е општество владеано од многуте, од сите имотни класи - од богати до сиромашни (главно средната класа), во интерес на целата заедница. Тој сметал дека ова е идеалниот облик на управување, некаде помеѓу олигархија (власт на богатите) и демократија (власт на сиромашните).
Аристотел сметал дека политејата може да се гледа како петти вид на режим, покрај монархијата, олигархијата, демократијата и аристократијата. Мешавината би се постигнала со тоа што уставот би комбинирал некои одлики на демократијата, како собрание отворено за сите граѓани, со некои одлики на олигархијата, како избори за високи функции (богатството е предност во изборниот натпревар).
Германско вино
Германското вино првенствено се произведува во западниот дел на Германија, долж реката Рајна и нејзините притоки, со најстарите плантажи кои се враќаат во римската ера. Околу 60 проценти од германското производство на вино се наоѓа во сојузната држава Рајнска област-Пфалц, каде што се наоѓаат 6 од 13-те региони ( Anbaugebiete ) за квалитетно вино. Германија има околу 102.000 хектари на лозови насади, што е околу една десетина од површината на лозовите насади во Шпанија, Франција или Италија. Вкупното производство на вино обично изнесува околу 9 милиони хектолитри годишно, што одговара на 1,2 милијарди шишиња, што ја става Германија како осма најголема винарска земја во светот. Белото вино претставува речиси две третини од вкупното производство.
Луј Саа
Луј Лорен Саа (Louis Laurent Saha; р. 8 август 1978 во Париз), е поранешен француски фудбалер со потекло од Гваделуп, кој играл на позицијата напаѓач.
Германско вино
Како земја на виното, Германија има мешана репутација на меѓународно ниво, а некои потрошувачи на извозни пазари ја поврзуваат Германија со најелегантни и ароматични чисти бели вина во светот, додека други ја гледаат земјата главно како извор на евтини, масовни полуславни вина како што се Liebfrauenmilch. Меѓу ентузијастите, германската репутација првенствено се заснова на вина направени од сортата на грозје Ризлинг, која во најдобар случај се користи за ароматични, овошни и елегантни бели вина кои се движат од многу јасни и суви до добро балансирана, слатка и со огромна ароматична концентрација. Додека првенствено е земја со бело вино, производството на црвено вино се зголемило во 1990-тите и во почетокот на 2000-тите, првенствено поттикнато од домашната побарувачка, а процентот на германските лозови насади посветени на одгледувањето на сорти од грозје од темнокорење сега се стабилизира на малку повеќе од една третина од вкупната површина. За црвените вина, Spätburgunder, домашно име за Пино ноар, е во водство.
Луј Саа
Тој бил поранешен ученик во Академијата Клерефонтејн, а својата професионална кариера ја започнал во Мец пред да оди на позајмица во Њукасл Јунајтед. Пред почетокот на сезоната 2000-2001, Саа се преселил во Фулам каде што се потврдил како прв избор во нападот, помагајќи им да се здобијат со промоција во Премиер лигата во неговата прва сезона во клубот.
Германско вино
Вински стилови
Германија произведува вина во многу стилови: суви, полуслатки и слатки бели вина, розе вина, црвени вина и пенливи вина, наречени Сект. (Единствениот вински стил кој не е најчесто произведен е збогатено вино. ) Поради северната локација на германските лозја, земјата произведува вина сосема спротивно на сите други во Европа, многу од извонредниот квалитет. Помеѓу 1950-тите и 80-тите години, германското вино било познато во странство за евтини, слатки или полуслатки, нискоквалитетни масовно произведени вина како Liebfraumilch.
Луј Саа
Со неговите одлични настапи го свртел вниманието на Манчестер Јунајтед, кои на крајот и го довел Саа во својте редови за сума од околу 12.400.000 £, во средина на сезоната 2003-2004. Саа се соочувал со многу повреди за време на неговиот престој на Олд Трафорд, но тој уживаше во успехот при освојувањето на Премиер лигата во два наврати, Лигата на шампионите во сезоната 2007-2008 и, исто така, постигнал шест гола на патот кон победата во Лига купот, вклучувајќи и еден гол во финалето.
Германско вино
Вински стилови
Вината историски биле претежно бели, а најубавото направена од Ризлинг. Многу вина биле слатки и ниски во алкохолот, светлината и неопросечен. Историски гледано, многу од вината (освен доцните бербени вина) веројатно биле суви ( трокен ), бидејќи не постоеле техники за запирање на ферментацијата. Неодамна многу повеќе германско бело вино се прави во сув стил повторно. Голем дел од виното што се продава во Германија е суво, особено во рестораните. Сепак, најголемиот дел од извозот сѐ уште има слатки вина, особено на традиционалните извозни пазари, како што е Велика Британија, која е водечки извозен пазар, како во поглед на обемот и вредноста. Соединетите Американски Држави (втор по вредност, трето по обем) и Холандија (втор по обем, трето по вредност) се два други важни извозни пазари за германското вино.
Луј Саа
Своето деби за француската репрезентација го направил во 2004 година во победата со 2-0 над Белгија. Тој ја претставувал Франција на Европското првенство 2004 и на Светското првенство 2006 кога французите стигнале до финалето на Светското првенство, меѓутоа Саа бил суспендиран за финалето против Италија заради добивање на жолт картон против Португалија во полуфиналето.
Германско вино
Вински стилови
Црвеното вино отсекогаш било тешко да се произведе во германската клима, а во минатото обично било светло обоено, поблиску до розе или црвените вина на Алзас. Меѓутоа, неодамна има значително зголемена побарувачка и се појавуваат потемни, побогати црвени вина (често барики на возраст) од грозјето како што се Дорнфелдер и Спттбургберг, германското име за Пино ноар.
Луј Саа
Мец
Саа ја започна својата кариера во Мец во 1996 година, и напредува во сениорскиот тим во 1998 година. Тој отиде на заем во Њукасл во јануари 1999 година, постигнувајќи еден гол против Ковентри Сити и игра во вкупно 11 лигашки натпревари, исто така, постигна еден гол и на патот на страчките кон финалето во ФА Купот. Тоа го стори во петтата рунда против Блекбурн Роверс. Саа беше сепак изоставен од тимот за финалето од менаџерот Руд Гулит. По завршувањето на сезоната 1998-99, тој се враќа во Мец, каде што постигна 5 гола во 47 натпревари во две години.
Фулам
Тој потпиша за Фулам за £ 2.100.000 во 2000 година. За време на периодот од речиси четири години во клубот, тој постигна вкупно 63 гола во сите турнири. Во кампањата за промоција на тимот во 2000-01 тој постигна 27 гола за Фулам кој беа од голема помош за влез во Премиер лигата.
Германско вино
Вински стилови
Можеби најпрепознатливата одлика на германските вина е високото ниво на киселост во нив, предизвикано од помалата зрелост во северната клима и со изборот на грозје како што е Ризлинг - кој ја задржува киселоста, дури и при високи нивоа на созревање.
Луј Саа
Фулам
За време на првиот месец во топ лигата во Англија Саа беше именуван за играч на местецот во Премиер лигата. Тој постигна девет гола во 44 настапи во сите натпреварувања, вклучувајќи ги и постигнатите два гола во натпреварите против Манчестер Јунајтед и Челзи. Неговиот настап за победа на Фулам над Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд беше пресуден Сер Алекс Фергусон да потпише со него во јануари 2004 година. Во последната сезона во Фулам тој придонесе со петнаесет гола во само 22 настапи пред да замине во јануарскиот трансферен прозорецот.
Манчестер Јунајтед
Саа потпишал за Манчестер Јунајтед за сума од 12.800.000 £ во 2004 година и постигна 15 гола досега таа сезона и го импресионира Сер Алекс Фергусон во победата на Фулам на Олд Трафорд од 3-1. Фулам беа подготвени да го продаде Саа, но за добар договор и тоа на крајот се случи на 23 јануари 2004.
Саа импресионира рано, со 7 гола во 10 настапи на почеток на сезоната 2003-04 и постигнувајќи гол во своето деби против Саутхемптон. Во следниот натпревар, против Евертон, Саа и Руд Ван Нистелрој постигнаа по два гола за победа од 4-3. На 28 февруари, тој се соочи со неговиот поранешен тим за првпат, постигнувајќи го единствениот гол за Јунајтед во ремито 1:1.
Со својте добри игри тој доби репрезентативен повик за Франција, постигнувајќи гол во своето деби против Белгија и го зема учество на ЕВРО 2004 во Португалија. За жал, тој не беше во можност да игра во ФА Куп финалето во победата над Милвол, поради претходно учество во дресот на Фулам.