cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пазар на капитал
Обврзници
Обврзницата претставува долгорочна должничка хартија од вредност, со чија продажба емитентот доаѓа до дополнителен капитал, а истовремено се обврзува дека позајмениот капитал ќе го врати, согласно со предвидените услови во договорот за емисија на обврзници, заедно со каматата според договорената каматна стапка. Капиталот прибран преку емисија на обврзници ги има речиси истите одлики како и оној што е обезбеден преку банкарски кредит. Доколку поединечна банка се јави во улога на доверител кога станува збор за кредити во висок износ, би дошло до нејзино преголемо изложување на ризик кон конкретен кредитобарател, а со тоа и до утврдување на многу висока камата. Наместо тоа, емисијата на обврзници овозможува прибирање поголема маса капитал преку обраќање до широката инвеститорска публика, така што секој поединечен инвеститор се јавува во улога на доверител во мал обем и се врши дисперзија на ризикот. Тоа, од една страна, го прави можно позајмувањето на некогаш огромни суми пари, а од друга страна, може да значи и позајмување по пониска каматна стапка од онаа што би се формирала во релацијата со поединечна банка.
Видови обврзници
Основни видови обрзници се:
Инга-Брит Фредхолм
Инга-Брит Маргарета Фредхолм ( родена Путер ; 25 април 1923 - 28 март 2014 година) била шведски секретар, архивар и автор. Таа поминала повеќе од десет години служејќи како литературен секретар на Еверт Таубе, и во Шведска и во странство. Таа ги собрала и уредувала расказите на Таубе за Бониерс и придонесе со вкупно дваесет дела за националниот поет.
Раниот живот
Фредхолм е родена во Кунгсладугард, Гетеборг во 1923 година. Нејзините родители биле Адолф Путер, трговец, и неговата сопруга Маргарет Путер, родено Виперман. Фредхолм имала врски со Оргрите, каде што нејзиниот дедо од таткото ја изградил големата вила Далторп, по која е наречен Далторпсгатан во Бо. Нејзиниот дедо, Густав Адолф Фридрих Е. Путер, бил трговец на големо во Гетеборг. Имала германско потекло и од нејзината мајка и од татковска страна и кога Фредхолм била сè уште дете, таа и нејзиниот брат близнак Ханц и целото семејство се преселиле во Берлин. Нејзиното основно школување се случило во германските училишта за девојки.
Во 1934 година семејството се вратило во Гетеборг и Фредхолм го продолжила своето образование во училиштето на Матилда Хол. Така таа станала целосно двојазична. Се обучувала за секретарка и била вешт стенограф кој знаел англиски и француски јазик.
Кариера
Фредхолм добила двегодишна функција работејќи за Обединетите нации во Женева. Таму нејзините должности вклучувале работа со Гунар Мирдал за време на неговиот период како генерален секретар на Економската комисија на Европа ( ЕЦЕ ), од 1947 до 1957 година.
Фредхолм повторно се вратила во Гетеборг, каде што се вработила како секретарка во хотелот Парк Авенија. Таму, во 1962 година, таа го запознала Еверт Таубе и тоа ја навело да стане негов литературен секретар повеќе од десет години. За време на периодот 1964-1965 година, таа патувала за работа, заедно со Таубе, одејќи во Антиб во Франција и во Пампас во Аргентина.
Подоцна во животот напишала две книги за овој период од нејзиниот живот, со наслов „Tänk, inspirera herr Andersson“: glimtar från mina arbetsår med Evert Taube, објавена во 1990 година, и „Ett sällsamt farväl: есеј до Еверт Таубес 103-årsdag“, објавена во 1993 година.
Во текот на 1960-тите таа ги собирала расказите на поетот и ги објави во осум тома под заедничкиот наслов „Samlade berättelser med tillhörande visor och ballader“, објавена 1966-1967 година. Таа, исто така, соработувала на „Vid tiden för Astri och Apollon: okända dikter och berättelser“, објавена во 1964 година и во текот на 1970-тите таа направи две сликовити биографии на поетот: „När jag var en ung caballero: en bildbiografi“ (1970 ) и „Ком и мин фамн: Еверт Таубе 1920–1971 година : en bildbiografi“ (1972). Сепак, ова се само избор од дела за Еверт Таубе за кои таа на еден или друг начин придонесе.
Фредхолм направила неколку донации во библиотеката на Универзитетот во Гетеборг - трудовите на Инга-Брит Фредхолм во архивата на Еверт Таубе: во 1998, 1999, 2001 и во 2019 година.
Личен живот
Од 1954 до 1959 година, Фредхолм била во брак со Госта Фердинанд Фредхолм, инженер кој е роден во Упакра, потоа во округот Малмехус, Шведска.
Смрт и песна
Кога починала во 2014 година, погребот бил одржан во старата црква Оргрите и таа е погребана во семејната гробница на новите гробишта Оргрите. Објавата за нејзината смрт била објавена во весниците Svenska Dagbladet, Dagens Nyheter и Göteborgs-Posten во април 2014 година.
Следното е песна на Еверт Таубе од оваа објава:
на шведски:– ur „Minnet och tystnaden“ (1971)
О, колку сакам да победам
О, колку сакам да победам (германски: O, wie will ich triumphieren), или Ха, колку сакам да победам (Ha, wie will ich triumphieren), ― арија за низок бас од зингшпилот на Моцартовата опера Грабнувањето од сарајот (Die Entführung aus dem Serail). Добро е познат по извонредните технички барања што ги поставува на пејачот, а понекогаш се изведува во рецитали и се појавува во антологии од басови кои можат да го пеат. Се одликува со брза колоратура, нагли октави-скокови помеѓу горните и долните регистри и продолжени ниски ноти, вклучувајќи го и исцрпениот низок Д (Д2, една од најниските ноти барани од кој било глас во операта). Моцарт го напишал имајќи на ум еден конкретен бас: многу познатиот Лудвиг Фишер.
Опис
Осмин, лошиот куќен слуга на Селим-паша, ги фатил своите омразени непријатели кои се обидуваат да спасат една благородничка од заробеништво во харемот на пашата. Тој ги исмева, радосно очекувајќи го задоволството да ги види обесени.
NGC 612
NGC 612 — леќеста галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 612 се споменува и како ESO 353-15, MCG -6-4-46, AM 0131-364, IRAS 01317-3644.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 612 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 612 има привидни димензии од 1,5' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 33 м 57,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 29' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 172°.
Други поделби
Проучување на NGC 612 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5827. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7005.
Екхарт Толе
Екхарт Толе (Eckhart Tolle; р. 16 февруари 1948) — духовен учител и автор на неколку бестселери. Германец по потекло, тој е во моментов жител на Канада. Автор е на книгите „Моќта на сегашниот момент“ (The Power of Now) и „Нова земја“ (A New Earth), напишани на англиски јазик. Во 2011 година е прогласен за највлијателниот духовен учител во светот. Во 2008 година, новинар од „Њујорк Тајмс“ го нарекол Екхарт Толе „најпопуларниот автор за духовниот живот во САД.
Животопис
На 19 години, се преселил во Англија и наредните три години предавал германски и шпански во училиште за странски јазици во Лондон. Вознемируван од депресија, грижи и стравови, ја почнал потрагата по „одговорите’ за животот. На околу 22 години решил да студира филозофија, психологија и литература, па се запишал на Универзитетот во Лондон. По дипломирањето со највисока оценка во класот му била понудена стипендија за да продолжи со истражувања на универзитетот Кембриџ, каде е примен во 1977 година.
Внатрешна преобразба
Една ноќ во 1977 година, на свои 29 години, после долг период на самоубиствена депресија, Толе изјавил дека доживеал „внатрешна преобразба“. Таа ноќ се разбудил од спиење, и за тоа што го доживеал се изјаснил вака: Толе се сеќава дека тоа утро отишол на прошетка низ Лондон, и сфатил колку е сè „волшебно и во длабок мир“. Дури и сообраќајот. Чувството продолжило и наредниот ден, и тој почнал да чувствува мир во секоја ситуација. Во периодот од две години после овој настан, поминал многу време седејќи во длабок мир на клупа во парк во Централен Лондон, „гледајќи го светот кој се движи“. Едно време живеел со своите пријатели во будистички манастир. Го сменил името од Улрих во Екхарт, според германскиот филозоф и мистик Мајстор Екхарт.
Варен (Мириц)
Варен (Мириц) (Waren (Müritz)) — град и воздушна бања во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Бил административно седиште на поранешниот округ Мириц до административната реформа во 2011. Се наоѓа на северниот брег на езерото Мириц, околу 40 километри западно од Нојбранденбург. Моментално, градот е административно седиште на општинската заедница Езерска Област Варен, иако самиот град не припаѓа на самата општинска заедница.
Географија
Варен се наоѓа на езерото Мириц, најголемо езеро кое целосно се наоѓа во границите на Германија со површина од 117 км². Исто така, градот излегува и на неколку помали езера: Келпинско Езеро, Тифваренско Езеро, Фајснекско Езеро, Мелцерско Езеро и Ваупакско Езеро. Во самиот град се наоѓа Херенско Езеро.
Градски единици
Во рамките на територијата на градот влегува самиот град Варен (Мириц), како и селата Варенсхоф, Алт Фалкенхаген, Ној Фалкенхаген, Јегерхоф, Ригебанд, Швенцин, Елденхолц и Елденбург.
Самиот град може да се подели на следниве четврти:
Име
Варен бил спомнат околу 150 година од александрискиот географ Клавдиј Птоломеј (како Virunum) и со тоа е едно од првите забележани места на територијата на денешната покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Името на градот може да биде изведено од словенскиот јазик и означува место на чавки или гаврани.
Неговото име исто така можеби доаѓа од германското племе Варини. Името на градот порано било различно пишувано (Wahren, Warne или на латински: Warnae). Во 1914 местото го добило официјалното име Варен (Мириц), поради езерото на кое излегува.
Среден век
Средноковниот град бил основан околу 1260 на трговскиот пат од Штаргард до Висмар близу замок и словенско село населено од доселеници од Вестфалија. Првичниот град се раширил околу црквата Св. Ѓорѓи на Стариот плоштад (Alter Markt) во Стариот град (Altstadt). Црквата Св. Ѓорѓи била првпат спомената во 1273. На Стариот плоштад се наоѓало првото Градско собрание. Нешто подоцна бил основан Новиот град (Neustadt) околу црквата Св. Богородица, кој бил споен со Стариот град во 1325. Новиот центар на градот бил Новиот плоштад (Neue Markt), кој ги споил стариот и новиот град. Градскиот ѕид го опкружувал градот.
Во 1292 Варен бил опишан по првпат како civitas (што означува дека добил градски права) и од 1331 како oppidum (мал град). Во 1306 градот добил рибарски права на езерото Мириц.
Од 1347 до 1425 Варен бил резиденција на дел од династијата Верле, кои биле дел од семејството Ободрити. Замокот Верле веројатно се наоѓал јужно од црквата Св. Богородица.
Ран нов период
Првото градско собрание се наоѓало на Стариот плоштад, а потоа во средината на Новиот плоштад. Денешното градско собрание на Новиот плоштад бил изграден од 1791 до 1797 и проширено во 1857.
век
Во 1806 се одржала битка во близина на градот помеѓу Гебхард Леберехт фон Блихер и Французите.
Канализацијата на реката Елде (1798–1803 и 1831–1837) и изградбата на Каналот Болтер (1831–1837) донеле економски развој во градот. Во 1839 било основано училиште. Во 1845 биле отворени првите јавни бањи на Мириц. Во 1862 била основана пиварницата Биркенштет во градското пристаниште; пиварницата била затворена во 1920. Во 1869 била отворена гимназија. Во 1848/49 бил изграден патот од Малхов преку Варен до Нојбранденбург и со неговото поврзување на железницата Варен-Малхин во 1879, Варен се развил во сообраќаен јазол. Во 1885 била отворена Мекленбуршката јужна железница од Пархим преку Варен до Нојбранденбург, а во 1886 следело поврзувањето со железницата Лојд од Нојштрелиц преку Варен до Росток.
1920-ти
Во 1920 коњичкиот капетан Штефан фон ле Форт (1884–1953) од Гут Бек собрал група на борци од Слободниот корпус околу него и наметнал опсадна состојба на градот Варен во текот на Каповскиот пуч на 17 март 1920. На 18 март, тој и неговиот братучед, подофицерот Петер Александер фон ле Форт, дале наредби да се пука од топ и три митралези на самиот град од Галгенберг (Galgenberg), притоа убивајќи пет лице и единаесет лица ранети. Откако пучот бил задушен, обајцата побегнале во Минхен и Австрија, а семејниот имот бил заземен од Слободната Држава Мекленбург-Штрелиц. На задната страна на Градското собрание сè уште може да се види дупка од куршум, како потсетник на аферата.
Во 1920, градот започнал да собира данок за бањи. На 3 декември 1920, Варен станал административно седиште на истоимениот округ. На 11 ноември 1925, општинската заедница Ребел била припоена кон општинската заедница Варен. Во 1925 биле пуштени во употреба првите електрични светилки. Во истата година, пристаништето Варен го достигнало својот економски врв, преку него поминале над 22.330 тони добра.
Нацистичко време
Од 1936 постоела фабрика на Dürener Metallwerke, снабдувачи на воено-авионската индустрија. Неколку илјадници воени затворени, како и мажи и жени од окупираните земји, биле користени како принудни работници, кои работеле во нечовечки услови.
За да се обезбеди сместување за германската работна сила, од 1936 до 1941, била изградена нова станбена област (Westsiedlung). Поради ова, населението се зголемило за повеќе од 4.000 жители. Во Варенсхоф била основана поморска база (Marinenlager).
Во текот на Втората светска војна била поставена поморска болница во бањите Мирицхее. Во текот на последните месеци на војната, основното училиште, гимназијата и хотелот Варенер Хоф станале болници. На 1 мај 1945, Црвената армија го окупирала градот без борба.
По 1945
Во октомври, советскиот воен командант станал нов градоначалник. До крајот на годината, над 6.000 бегалци од источните територии дошле во градот. До пролетта 1946 постоела епидемија на туфус, која однела многу жртви. Дел од железницата до Росток и Нојштрелиц, како и делови на линијата од Малхов до Каров и Меленхаген била затворена, а пругите отстранети.
Во 1970-тите, големи делови на историските стар град биле срушени; жртвувани за новиот сообраќаен систем. Подоцна се појавило движење за заштита и спас на преостанатиот дел од Стариот град.
Во текот на Студената војна, Варен бил дом на едно од четирите централни јадрени ракетни депоа на советската војска во Германија.
Во 1991, по повторното обединување на Германија, стариот дел на градот помеѓу езерото Мириц и Тифваренското Езеро бил обновен како дел од програмата за урбан развој.
Развој на населението
Сите податоци за бројот на населението се пресметани според 31 декември.
Култура и знаменитости
Постои голем број на официјални паркови околу Варен, како Природниот парк Носентинер/Швинцер или Националниот парк Мириц.
Во историскиот дел на Варен (Мириц) се наоѓаат многу ресторани, кафулиња, барови и продавници.
Мирицојм
Мирицојм (Müritzeum) — најголем слатководен аквариум за ендемски видови на риби во Германија и има интерактивна изложба за атракциите од областа на Мириц. Истовремено, Мирицојм служи како информациски и центар за посетители на целата Мекленбуршка Езерска Област. Можат да се видат над 40 видови на риба од Мекленбург-Западна Померанија.
Цркви
Црквата Св. Ѓорѓи потекнува од почетокот на век. Објектот е направен од тули. Западната кула е од 1414. Во 1699 била зафатена од пожар, но била повторно изградена до средината на век. Парохијата на Св. Ѓорѓи има 2.300 членови.
Црквата Св. Богородица е правоаголна, еднокорабна тулна градба во источниот дел на Стариот град. Новиот град (Neustadt) бил основан околу црквата. Западната кула била изградена во почетокот на век. Делови од црквата се направени од остатоците од поранешниот замок, кој не постои повеќе
Сообраќај
Железничката станица во Варен (Мириц) нуди врски до Росток на Балтичкото Море, Берлин, Лајпцив и Минхен. Во рамките на градот постои автобуски превоз. Неколку регионални автобуси го поврзуваат градот со скоро секое село во округот и градовите во негова близина.
Бродски врски
Постојат бродски врски до Клинк, Ребел, Малхов, Плау и Ланд Флезензе преку езерата во областа.
Збратимени градови
Варен е збратимен со следниве градови:
Видови локални анестезии
Локална анестезија претставува прекин на болните импулси со помош на физичко-хемиска блокада на која и да било точка по должината на нервниот пат на периферниот нерв.Според применетата техника разликуваме различни локални анестезии.Зависно од местото на анестетичкото дејство на употребениот анестетикум, разликуваме:
Површна анестезија
При оваа анестезија со мачкање,капење или посипување се постигнува обезболување.Се применува на слузниците на носот, грлото, окото, дишните патишта, утретрата и др.За оваа анестезија се употребуваат кокаин (4--20% раствор), пантокаин (0,5--2% раствор) и нуперкаин (0,5--1% раствор), со додавање на вазоконстриктивно средство.На здрава кожа нема никакво дејство.
Спроводна анестезија
Се врши апликација на анестетичкото средство, обично во поконцентриран раствор, директно во нервот или плексусот (група на нерви) или во нивна непосредна средина.Се употребува 2% раствор на новокаин, ксилокаин, или 1% раствор на нуперкаин.Може да се блокира секој нерв на телото, а услов е доброто познавање на томографската анатомија, т.е. местото каде најлесно може да се дојде до нервот или плексусот.Анестезијата настанува по 20–30 min.Видови спороводна анестезија се:
Касончели
Касончели се еден вид полнети тестенини, типични за кулинарската традиција на Ломбардија во северно-централниот дел на Италија.
Школката обично се состои од два листа тестенини, околу 4 цм (1,6) долги, притиснати заедно на рабовите, како онаа на равиоли. Тие се во облик на бомбони. Касончелите во стилот ала бергамаска обично се полнети со мешавина од лебни трошки, јајца, пармезан, мелено говедско месо, салама или колбас. Варијанти на полнење вклучуваат спанаќ, суво грозје, бисквити амарето, круша и лук; додека касончели alla bresciana се полнат со мешавина од лебни трошки, пармезан, лук, магдонос, морско оревче и супа. Тие обично се служат со burro e salvia: стопен путер со вкус на листови од жалфија.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Радовишта (Населичко)
Радовишта (Ροδοχώρι, Родохори; до 1928 г. Ραδοβίτσι, Радовици или Ραδοβίστι, Радовисти ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 52 жители (2011).
Географија и местоположбаж
Селото е сместено во областа Населица, крај патот кој води за Гребен на надморска височина од 730 м. Лежи југозападно од Лапчишта и источно од Жупан.
Во непосредна близина на селото е Цукарев мост.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Радовишта било грчко село во Населичката каза на Серфиџенскиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Радовишта живееле 366 Грци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Радовишта (Radovichta) има 325 Грци под патријаршијата.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во Радовишта живееле 150 Грци христијани.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоена кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во Радовишта се запишани 471 жители, кои во 1920 г. се намалиле за 316 лица.
Во 1928 г. во селото живееле 344 лица. Истата година македонското име на селото му било сменето во Родохори.
Стопанство
Населението произведува жито, компири и други земјоделски производи. Во помала мера е застапено и сточарството.
Антон Ажбе
Антон Ажбе (Anton Ažbé), (, крај Јаворје при Шкофја Лока, -, ) — словенечки сликар.
Животопис
Антон Ажбе е роден во селото Доленчице во близина на Шкофја Лока во Австроунгарија денес, во Словенија. Татко му починал рано, од туберкулоза, Антон бил на седум години, поради големи душевни болки, мајка му починала набрзо потоа, оставајќи ги децата сами. Децата биле сместени во други семејства. Антон бил со здравствени проблеми: заостанал во физичкиот развој со сериозни деформации на нозете и рбетот. Поради тоа неговиот правен старател по завршувањето на основното училиште, го испратил да „студира трговија“ во Целовец. По пет години живеење и работа го напуштил Целовец  и дошол во Љубљана. Кон кон крајот на 1870-тите години тој се сретнал со Јанез Волф, словенечки сликар. Во 1880 година Ажбе му помагал на Волф во сликањето на  црквата при Загорје крај Сава, а во 1882 година, работел  фрекоживопис од Црква Воведение на Пресвета Богородица (Љубљана) во Љубљана.
Волф, му помогнал на Ажбе, да се запише на Академијата за ликовни уметности во Виена, по две години, ја напуштил, незадоволен од стерилниот академизам и успеал да се запише на Академијата за ликовни уметности во Минхен, која била послободна и со по модерни сфаќања од виенската. Во Минхен, тој ја отвора познатата приватна школа „Антон Ажбе“, која била призната, почитувана и посетувана од бројни ученици. Починал во 1905 година поради тешка болест.
Творештво
Современите критичари имаат различно мислење за неговото творештво, најмногу поради тоа што денес, малку дела се видливи од неговиот опус – вкупно дваесет и шест, од кои едеинаесет од нив се дела настанати во неговиот ран период, од времето на минхенското студирање а само четири дела се од неговиот зрел период создадени во периодот од 1890 до 1903 година, кои се под влијание на Минхенската сецесија. Сепак, одредени фотографии и мемоарите на самиот Ажбе, сведочат за постоењето на похолем број на негови други дела, засега исчезнати, непознати  или скриени во приватни колекции. Неговото творештво останува сè уште недоволно проучено и вистински вреднувано.
Антон Ажбе како ликовен педагог
Покрај недоволно проучениот негов творечки опус, Ажбе, развил своевидна сопствена сликарска школа која што се разликувала од програмите особено на Минхенската и Виенската ликовна академија.
Го избегнувал академизмот, строгиот реализам и анатомија и инсистирал на слобода и поединечен пристап кај секој студент. Тоа биле основите или прапочетокот на одредени насоки кои се еден вид на темел на своевиден импресионизам, благодарение на кој подоцна ќе се развие познатиот словенечки ликовен импресионизам. Неговата улога како учител во таа насока е сушинска и мошне значајна во развојот особено на словенечкото современо сликарство.
Во неговото училиште се школувале идните најзначајни уметници особено во Источна Европа, уметници кои длабоко ќе ја обележат сликарската епоха во историјата на европската уметност.
Позначајни ученици
Списокот на неговите ученици е своевидна енциклопедија на ликовните уметници од крајот на деветнаесеттиот и почетокот на дваесеттиот век:
Библиографија
Комељ, Милчек : „Антон Ажбе : човек, сликар и учител“,Љубљана, 2008 .Нов Словенечки лексикон, Прв том. Бреда Кович –„ Антон Ажбе и неговото школо“, Љубљана, 1962.
Јупитер LI
Јупитер LI , привремено познат како  'S / 2010 J 1' , е природен сателит на Јупитер. Јакобсон, М. Брозовиќ, Б. Гладман и М. Александарсен го откриле во 2010 година. Својот постојан број го добил во март 2015 година. Сега е познато дека кружи околу Јупитер на просечно растојание од 23,45 милиони км, земајќи 2,02 години за да заврши орбита околу Јупитер. Јупитер LI е широк околу 3 & nbsp; км. Тој е член на Групата Карме.
Ова тело е откриено од отворот од 200 инчи (508 см) телескоп Хејл во Калифорнија. (има и телескоп Хејл со бленда од 60 инчи)
Bet365
Bet365 Group Ltd (попозната како „ bet365“) е британска компанија за онлајн обложување со седиште во Велика Британија. Основана е од Денис Коутс, која останува мнозински акционер и извршен директор заедно со нејзиниот брат Џон.
Преглед
Бет365 е компанија за онлајн коцкање што нуди спортско обложување и казино игри.
Покрај седиштето на компанијата во Стоук на Трент, Бет365 има канцеларии и во Манчестер, Гибралтар, Малта, Бугарија и Австралија. Компанијата има вработено над 4.000 луѓе заклучно со 2020 година.
Историја
Бет365 е основана во 2000 година во Стоук на Трент од Денис Коутс. Денис разви платформа за спoртско обложување и тим за трговија за да го започне онлајн бизнисот во март 2001 година. Бизнисот позајми 15 милиони фунти од РБС за семејниот бизнис со обложувалници основан од Питер Коутс во 1974 година и управуван од Денис Коутс како извршен директор од 1995 година. Бет365 го продаде својот ланец обложувалници во 2005 година за 40 милиони фунти на Корал и го исплати заемот на РБС.
Претседателот на Бет365, Питер Коутс, ја има истата позиција и во фудбалскиот клуб Стоук Сити и во мај 2012 година Бет365 потпиша тригодишен договор со клубот за да станат спонзори на нивниот дрес. Во април 2016 година, компанијата стана спонзор на името на стадионот на клубот за наредните шест сезони, заменувајќи го локалното претпријатие Britannia Building Society. Во летото 2016 година, Бет365 исто така потпиша спонзорски договори за дресови со бугарските клубови Лудогорец Разград и Славија Софија за претстојните две сезони.
Пријавените податоци на Бет365 до март 2018 година покажуваат 52,56 милијарди фунти обложени на спорт, приходи од 2,86 милијарди фунти и оперативна добивка од 660,3 милиони фунти.
Денис Коутс, извршен директор, продолжува да ја води Бет365 и е мнозински акционер со 50,1% од акциите. Нејзиниот брат Џон, извршен директор, работи заедно со неа, а нејзиниот татко Питер е во функција на претседател.
Во моментов гради наменска канцеларија во Малта, со поглед на Валета.
Во летото 2019 година, најголемите обложувалници во Велика Британија и оператори на онлајн казинa, Вилијам Хил, ГВЦ Холдингс, Флатер Ентертејмент, Старс Груп и Бет365 склучија договор за донирање на средства за борба против зависноста од коцкање. Тие се согласија да ја зголемат сумата од 0,1% на 1% од бруто приходот во следните 5 години.
Награди и достигнувања
На доделувањето на eGaming Review Operator Awards 2010, организирани од списанието eGaming Review Бет365 ја освои наградата „Оператор на годината“. Бет365 се најде на третото место на табелата во The Sunday Times Profit Track 100, кое ги рангира приватните компании во Велика Британија врз основа на стапката на раст на профитот. Бет365 исто така се најде на табелата на The Sunday Times Profit Track 100 како една од најбрзо растечките приватни компании во секторот за технологија, медиуми и телекомуникации.
Магазинот eGaming Review ја рангираше Бет365 број еден kомпанија за интернет игри во 2010, 2011 и 2012 година како дел од својата годишна Power 50 список на топ 50 највлијателни компании за интернет игри. Денис Коутс, основач и извршен директор на Бет365, доби CBE на новогодишната почесен список на кралицата за услуги кон заедницата и бизнисот. Во февруари 2013 година, Денис Коутс беше именувана за една од 100-те најмоќни жени во Велика Британија од страна на Woman's Hour на Би-Би-Си Радио 4.
Контроверзии
Во октомври 2014 година, весникот Гардијан објави дека компанијата земала облози од кинески граѓани користејќи прикриени имиња на домени со цел да ја избегната владината цензура.
Во 2016 година, Бет365 беа казнети со 2,75 милиони долари за реклами кои лажно ветуваа „бесплатни облози“ за клиентите.
Космос-1276
Космос-1276 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Bet365
Контроверзии
Денис Коутс стана највисоко платен директор во Велика Британија во 2017 година, доделувајќи си плата од 217 милиони фунти. Во 2018 година, нејзината плата се искачи на 265 милиони фунти, бидејќи компанијата пријави профит од 31% до 660 милиони фунти, што предизвика критики од страна на добротворните групи за проблеми со коцкање. Во јануари 2019 година, Бет365 се најде на второто место на списокот на The Sunday Times за највисоки даночни обврзници во Велика Британија, семејството Коутс - Денис, Џон и Питер - плаќаат вкупно данок од 156 милиони фунти, од кои 99 милиони фунти припаѓаат само на Денис.
Космос-1276
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 јуни 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5900 килограми. Космос-1276 бил сателит наменет за истражување на природните богатства на Земјата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 235 км, а најмалото на 212.
Bet365
Контроверзии
Понатамошните критики истакнуваат случаи на одложена исплата или целосно неисплаќање на добивките на играчите. На пример, Бет365 биле тужени затоа што одбиле да исплатат над 1 милион фунти добивка на обложувач на коњи во Северна Ирска во 2017 година. Компанијата одбила да исплати 54.000 фунти на играч од Англија во 2016 година. Во Австралија, Бет365 ја замрзна сметката и одби да плати играч кој освоил околу 200.000 АUD во 2016 година. Ова се само некои од најзабележителните случаи; уште неколку случаи се пријавени од корисници на форумите за коцкање.
Децимално редукциско време
Во микробиологијата, децималното редукциско време или Д-вредност претставува времето за кое на определена температура ќе бидат уништени 90% од микроорганизмите што се предмет на проучување. Бројот на микроорганизмите кои преостанале е 10%, односно бројот се намалил за една логаритамска редукција од почетниот број. На пр. за еден хипотетички микроорганизам доколку неговиот број се намали за 90% ако биде изложен на температура од 150°C за време од 20 минути, тогаш Д-вредноста за овој микроорганизам на оваа температура изнесува Д150°C = 20 минути.
Северна небесна полутопка
Целото северно небо е видливо од географскиот Северен Пол во секое време, и станува помалку видливо како што набљудувачот оди појужно. Јужниот истоветник на оваа полутопка е јужната небесна полутопка.
Астрономија
Во контекст на астрономските расправи во врска со небесната картографија, оваа небесна полутопка се нарекува просто „северна полутопка“.
При изработка на ѕвездени карти, астрономите го поимуваат небото во сфера поделена на две по линијата на небесниот екватор. Северното небо (северната полутопка) е онаа половина од небесната сфера која лежи северно од небесниот екватор.
Дури и ако геоцентричниот систем е идеална проекција на земскиот екватор врз замислена небесна сфера, северната и јужната небесна полутопка не треба да се мешаат со полутопките на самата Земја.
Дуждова палата
Дуждовата палата (италијански: Palazzo Ducale) е готска градба во Венеција.
Сегашната палата датира некаде од 1309 до 1424, но е изградена врз основа на претходни нацрти од 9 век на Филипо Календарио. Џовани и Бартоломео Буон ја конструирале таканаречената Porta della Carta, монументална доцноготска порта која се наоѓа на страната на Пјацетата.
Палатата била тешко оштетена од пожар на 20 декември 1577 година. Така, по започнување на реновирањето било одлучено повторно да се зачува оригиналниот готски стил, и покрај поднесувањето на нео-класични проекти од страна на влијателни архитекти како Андреа Паладио. Сепак постојат некои класични елементи како на пример Мостот на воздишките кој ја поврзува со затворот.
Палатата била резиденција на Дуждот и во него се наоѓале канцелариите на разни политички инстутуции. На првиот спрат биле сместени правниците; Канцеларијата; Цензорите и Поморските служби. На вториот спрат е Големата Сала на Советот, Жрепната комора и одаите на Дуждот. На третиот спрат се наоѓа т.н. Sala del Collegio (украсена со слики, меѓу кои портрети на неколку дуждови, и сликата Лепанто од Паоло Веронезе) каде се вршеле приеми на амбасадори. Таму наоѓаме и владини соби како собата на Десетката. Во зградата се наоѓа и комората Bussola, каде граѓаните поднесувале жалби и поплаки, салата наречена Sala dei Tre Capi и собата на Државниот Инквизитор.
Веројатно најраскошната соба е Големата Сала на Советот или Sala del Maggior Consiglio во која се одржувале состаноците на законодавното тело. Овој огромен простор е прекриен со слики, по ѕидовите и по плафоните, особено со протрети на дажовите, но исто така и Тинторетовото дело со огромни димензии наречено Рај, која е најголемата слика на платно во светот.
Исто така треба да се спомне собата наречена Sala dello Scrutinio, со уште портрети на дуждови, и други интересни слики како Лепанто на Андреа Вичентино.
1310 Филигера
1310 Филигера, привремена ознака — каменест астероид и еден од поголемите пресекувачи на орбитата на Марс од внатрешните области на Главниот астероиден појас, со пречник поголем од 15 km. Бил откриен на 28 февруари 1932 година од германскиот астроном Фридрих Карл Арнолд Швасман во Бергедорф во Хамбург, Германија.
Филигера е од типот S по Толеновата таксономска шема. Во орбита е околу Сонцето на растојание 1,5–3,2 ае еднаш на секои 3 години и 8 месеци (1.352 денови). Орбитата има занесување од 0,36 и наклон од 21° во однос на еклиптиката. Не се направен претходни набљудувања и не бил забележан од порано. лакот на набљудување на телото започнува 10 дена по официјалното откритие  првото набљудување од Кралската опсерваторија на Белгија.
Во октомври 2001 година, првата вртежна светлинска крива на Филигера била добиена од атрономот Роберт Коф при Тортоновата опсерваторија (713) во Колорадо. Анализата на светлинската крива обезбедува добар вртежен период од 7,830 h со светлинска промена од 0,39 m (U=3). Фотометриските набљудувања од астрономите Рене Рој, Раул Беренд и Пјер Антонини во февруари 2006 година, определиле период од 7,834 h и сетлосна велеичина од 0,36 м (U=3). Во 2016 година, моделираните светлински криви користејќи фотометриски податоци од различни извори, дале сличен период од 7,830 и втрежна оска од (3,63°) во еклиптички координати (U=n.a.).
Досега не се објавени податоци од ниедно вселенско истражување за пречникот и албедото на Филигера. Според КАЛЛ се претпоставува стандардно албедо за каменсести астероиди од 0,20 и пречник од 15,24 km, со помош на апсолутна величина од 11,45. Врз основа на генеричките претворби во однос на претворањето величина-пречник, Филигера би требала да биде со пречник меѓу 13 и 30 km и за албедото во распон од 0,05 до 0,25.
Најден Марјанов
Најден Атанасов Марјанов ( во —  во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
1310 Филигера
Други поголеми астероиди кои ја пресекуваат орбитата на Марс се 132 Етра (43 км), 323 Брусија (36 км) и 2204 Љули (25 км).
Најден Марјанов
Животопис
Бил жив закопан во насип некаде во близина на старата станица во Свети Врач.
1310 Филигера
Овој астероид е именуван во чест на швајцарскиот астроном Валтер Филигер (1872–1938), кој е откривач на астероидот од Главниот појас 428 Монахија во Минхен во 1897 година. именувањето првпат е спомнато во Имињата на астероидите од Пол Хергет во 1955 година (H 120).
Јад (филм)
Јад — македонски филм од 1975 година режиран и напишан од македонскиот режисер Кирил Ценевски.
Најден Марјанов
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Марјанов, Најден}}
Јад (филм)
Содржина
Крај на XI-от век. Охрид, Византија. Силен духовен отпор на словенското население кон византиската власт и христијанската догма, искажан преку ересот на богомилското движење и автентичната самобитност на народот. Прогони, анатеми, убиства, чуми, несреќи... вител во кој ја следиме судбината на семејството на Аврам, како вековен симбол на човековото опстојување на балканските крстопати. Во селото на Аврам владее епидемија на големи сипаници. Сите болни ги фрлаат во вар. Аврам сè уште нема наследник, а тоа неизмерно го посакува. Ноќе, кога селаните изведуваат во шумата ритуали за изгонување на болестите и кажуваат молитви упатени кон природата, Аврам ја забележува младата и убава Далија со која посакува да има син. Правото на старешина тоа му го дозволува. Во исто време и жената на Аврам упатува паганска молитва кон Сонцето за да ја оплоди нејзината утроба. Се раѓаат два сина. Едниот, Вардан, и неговата мајка Далија се сместени во манастир, а другиот, Гаврил, ја има сета таткова љубов. Момчињата израснуваат и се запознаваат на еден црковен празник, кога Аврам со семејството и селаните доаѓаат во манастирот. Момчињата не знаат за роднинската врска и стануваат пријатели. Заедно одат да ги гонат крадците кои посегнале по стоката на Аврам. На тој пат сретнуваат богомили кои зборуваат за еднаквост и правда меѓу луѓето. Во селото се враќаат со девојката Галија, која во тие несигурни времиња останала без своето семејство. Гаврил се вљубува во неа. Неговата мајка претчувствува зло за синот и не ја одобрува неговата љубов. Во селото се случува помор на новороденчиња. Под обвинение дека се виновни, старите жени ги фрлаат во реката и тие се дават. Тоа значи дека се ослободени од обвинението.
Како последна останува мајката на Гаврил. Тој и татко му без милост ја фрлаат во реката. На настанот е присутен и Вардан, кој ја спасува од водата. Тоа што останува жива е доказ за нејзиното вештерство, па затоа синот и мажот ја убиваат каменувајќи ја. Вардан се враќа во манастирот. Ја наоѓа мајка си силувана од пијаните калуѓери. Таа умира. Вардан се одмаздува убивајќи неколкумина калуѓери и палејќи го манастирот. Дури тогаш, од еден ослепен Самуилов војник којшто живее во манастирот, Вардан ја дознава вистината за своето потекло. Потоа тој им се придружува на богомилите кои се гонети од византиските војници. При еден напад тој е заробен и нему му се суди. Во негова заштита застануваат двајца словенски свештеници кои ги осудуваат и односот и лажните проповеди на свештениците, коишто на народот му се обраќаат со туѓ јазик. Поради тоа, владиката ги исклучува од црквата. Гаврил го спасува Вардана. Тој бега низ мочуриштето. Ги слуша зурлите и тапаните кои ја најавуваат свадбата на Гаврил. Тоа е последната ергенска вечер на младоженецот. На веселбата се придружува и Вардан, кој му кажува на Гаврил дека тие се браќа. Само еден од нив може да биде наследник на Аврам. Испиваат чаши со вино. Во едната од нив има отров. Започнува церемонијата на венчавката. Гаврил блед и немоќен стои покрај својата невеста. Наеднаш паѓа мртов. Започнуваат тажачки. Телото завиткано во бел чаршав се положува на клада. Аврам ја пали. Мажите околу огнот играат немо оро. Аврам ја знае причината за смртта на саканиот син. Сака да му се одмазди на другиот. Го наоѓа Вардан, кој - клечејќи до татковите нозе - ја очекува пресудата. Аврам го крева ножот подготвувајќи се да го убие. Но, тоа не се случува, затоа што племето Аврамово мора да се продолжи.
Род (биологија)
Напатствија
Бидејќи не постојат строго утврдени правила за опишувањето на родовите, таксономите немаат јасни напатствија за тоа што може да припаѓа на еден род, а што на друг. Ова не значи дека таксономите не се согласуваат за тоа што е „добар“ род. На пример, биологот Гил дава некои приближни правила што се доста ефикасни. Според овие правила, едне род треба да исполни три услови за да биде описно корисен:
Џамија Хусамедин Паша - Штип
Џамијата Хусамедин Паша е муслимански храм кој се наоѓа во Штип, Македонија. Џамијата се наоѓа во составот на Штипското муфтиство.
Џамијата била изградена во втората половина на 16 век. Христијаните во Штип сметаат дека џамијата била изградена врз темели на црква посветена на Свети Илија.
Според познатиот турски патописец Евлија Челебија, кој во 1662 година, престојувал во градот Штип, џамијата била изградена со камено минаре и оловен покрив. Џамијата според традицијата била изградена со донација на пари од самиот Хуса Медин Паша. Веднаш до џамијата се наоѓа гробот на Хуса Медин Паша.
Џамијата има квадратен облик во основата, со шестостран тамбур што лежи директно врз четирите странични ѕидови и полуобличеста купола.
Хемија.нет
Hemija.net претставува единствен македонски медиум за популаризација на хемијата. Со своите своите богати содржини претставува извор за корисни информации за сите во Македонија кои покажуваат интерес за хемијата и сродните науки.
Почетоци
Hemija.net започна да постои во македонскиот дел од хемискиот кибер простор во почетокот на двеилјадитата година како резултат на желбата на д-р Игор Кузмановски и дипл. инж. Марјан Кузмановски за полесна размена на информации помеѓу хемичарите од Македонија.
Во тој период хемискиот дел од интернет започна да станува се побогат. Иако тогаш во Македонија интернет беше во своите почетоци, идејата била постепено да се собираат, класифицираат и складираат податоци, информации и новости за тоа што се случува во областа на хемијата во светски рамки со што би се овозможило еден ден ова мрежно место да претставува незаобиколен дел за секој поединец во Македонија кој на некаков начин се занимава со хемија.
Денес
Hemija.net претставува збирно место за голем број (претежно млади) љубители на хемијата и сродните науки. Помеѓу содржините на Hemija.net може да се најдат:
Од нејзиното основање до денес уредник на Hemija.net e д-р Игор Кузмановски (од Институтот за хемија при Природно-математички факултет во Скопје).
Спонзор на Hemija.net
Покрај ентузијазмот на нејзините основачи, Hemija.net опстојува сите овие години како резултат на спонзорството од страна на фирмата Фармахем од Скопје.
Герен-Лебин
Герен-Лебин (Göhren-Lebbin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Филинде
Филинде (сардински: su filindeu, „Божја нишка“) е ретка тестенина од регионот Барбагија на Сардинија. Се прави со влечење и превиткување на тестото од гриз во многу тенки нишки, кои се ставаат во три слоја на плех наречен фундус и се сушат за да се формираат листови слични на текстил. Исушените листови се кршат на парчиња и се сервираат со овчо месо и со пекорино сирење.
Историја
Со векови, во текот на ноќите на 1-ви мај и 4-ти октомври, селското светилиште на Франциско Асизи од Лула, во 17 век, еден нуорски бандит изградил мала црква откако бил ослободен од обвиненијата, дошле верниците кои тргнале пеш од црквата Росарио во Нуоро. По пристигнувањето, по неколку километри пешачење, приорите им понудиле на аџиите обилно јадење супа.
Подготовката на тестенините за супата, направени исклучиво рачно, ја пренесувале жените од колено на колено, а во денешно време ги има малкумина, вкупно десет дами кои ја чуваат некогаш пораспространетата традиција.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Авелино (покраина)
Покраината Авелино (Provincia di Avellino) — покраина во регионот Кампанија, Италија. Има голем број мали гратчиња и села кои се раштркани, и само два града со повеќе од 20.000 жители. Главен град е Авелино и Аријано Ирпино.
Географија
Зафаќа површина од 2.792 км2, а населението брои 429.178 жители (2001). Во покраината има 119 општини.
Историја
Територијата на покраината Авелино соодветствува на крајот Принчипато Ултра во старото Кралство Неапол, но некои места во денешната територија тогаш припаѓале на Капитаната и Принчипато Читра. Во антиката подрачјето се нарекувало „Хирпинија“ осканскиот збор: „хирпус“ (волк), животно кое и денес живее во областа, но е многу помалубројно. Покраината се одликува со особено интересна природа, особено во регионалните паркови Пичентински Планини и Партенио и местата на Светскиот фонд за природа (WWF) Долината на Кача и Сенеркија, како и подрачјето околу браната Офанто во Конца дела Кампанија.
Во римско време и средниот век, покраината била позната и по кралските градини.
Гастрономија
Карактеристични производи за покраината се лешниците (третина од вкупното производство во Италија), костените од Монтела, познатите вина „Аљанико“, „Таурази“, „Греко“ и „Фјано“, црешите, сирењата и црните тартуфи од Бањоли Ирпино.
Туризам
The main tourist destinations are the Sanctuaries of Монтеверџине и Сан Џерардо а Мајела, скијачкиот центар Лачено, археолошките подрачја Авела и Мирабела Еклано (Екланум), замокот Ланчелоти, римските рушевини во Авелино (Амелинум) и раногристијанската базилика во Прата.
Кари Хаг
Кари Јорун Блакисруд Хаг (Kari Jorun Blakkisrud Hag; р. ) е норвешка математичарка, позната по нејзиното истражување во комплексна анализа на квазикруговите и квазиконформното мапирање, како и за нејзините напори за родова еднаквост во математиката. Таа е пензиониран почесен професор по математика на Норвешкиот универзитет за наука и технологија (НТНУ). Со Фредерик Геринг таа е автор на книгата „Сеприсутниот квазидиск“ (Американско математичко друштво, 2012).
Образование и кариера
Хаг е по потекло од Еидсвол. Студирала на Норвешкото училиште за образование во Трондхејм, завршувајќи ја кандидатуирата за магистер (cand.mag.) во 1963 година, а потоа и на Ословскиот универзитет, завршувајќи го реалната кандидатура (cand.real.) во 1967 година. По ова, таа докторирала во 1972 година на Мичигенскиот универзитет. Нејзината дисертација, Квазиконформни гранични кореспонденции и екстремните мапирања, била надгледувана од Геринг.
По завршувањето на докторат, таа се приклучила на Норвешкиот институт за технологија (НТХ), кој подоцна станал дел од НТНУ. Таа станала редовен професор на НТНУ во 2001 година, а се пензионирала како почесен професор (професор емерита) во 2011 година.
Награди и признанија
НТНУ и ја доделил на Хаг наградата за полова еднаквост во 2000 година, за нејзините напори за зголемување на интересот на девојките во науката и математиката. Во 2018 година таа била избрана за витез од редот на Свети Олав.
IC 1753
IC 1753 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1753 се споменува и како VCC 1101.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 28 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 11' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на IC 1753 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41007.