cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кредитен ризик
Показатели за оценување на изложеноста на банката на кредитен ризик
Како голем недостаток на повеќето од наведените показатели е тоа што тие се пресметани врз основа на историски податоци, така што го покажуваат кредитниот ризик што банката веќе го презела врз себе. Во продолжение, постојат и некои други показатели што можат да сигнализираат дека банката се соочува со зголемен кредитен ризик. Таков е случајот со показателите на територијалната и секторската концентрација на кредитите, коишто ја покажуваат структурата на вкупните кредити по географски подрачја и по одделни стопански сектори и гранки. Притоа, ако поголемиот дел од кредитите на банката се концентрирани во едно подрачје или во еден сектор, тоа упатува на поголем кредитен ризик, бидејќи неповолните економски и други настани во тоа подрачје или сектор може да предизвикаат проблеми во наплатата на кредитите. Исто така, високите стапки на пораст на кредитите на банката претставува показател на кредитниот ризик, зашто кога банката забележува претерано висок пораст на одобрените кредити, тој вообичаено е проследен со недоволна кредитна анализа, прифаќање клиенти со повисок кредитен ризик итн.
Кредитниот ризик во банкарскиот сектор на Македонија
Непосредно по монетарното осамостојување на Македонија, банкарскиот сектор се наоѓал во катастрофална состојба, предизвикана од товарот на лошите кредити. Така, според некои проценки, во 1993 година, лошите кредити зафаќале дури 70% од кредитното портфолио на банкарскиот сектор! Тоа било последица на поврзаноста на банките со нивните главни должници, кои учествувале во органите на управување на банките, како и на политичкото влијание врз банките. За решавање на проблемот со лошите кредити, во 1995 година била спроведена санација на банкарскиот сектор, при што овие кредити биле исчистени од билансите на банките и пренесени во Агенцијата за санација на банки. Лошите кредити продолжиле да го оптоваруваат банкарскиот сектор дури и по спроведената санација на банките. Навистина, учеството на лошите кредити во бруто-кредитите постепено се намалило од 44,4% во 1995 година, на 32,9% во 1998 година, но нивниот обем сè уште бил премногу голем. Освен тоа, веќе следната година, како последица на војната во Косово, износот на лошите кредити повторно се зголемил, достигнувајќи 41,3% од вкупните кредити. Исто така, високото учество на лошите кредити се задржало и во ткот на 2001-2002 година, како резултат на опаѓањето на стопанската активност, предизвикано од војната во Македонија.
Во 2002 година настапил пресврт во квалитетот на кредитното портфолио на банките, кога само за една година процентот на лошите кредити се намалил за повеќе од половина. Подоцна дошло до значително подобрување на квалитетот на кредитното портфолио на банкарскиот сектор и, на крајот на 2007 година, учеството на лошите кредити било сведено на 6,4%. Тоа било последица на повеќе фактори, како што се:
Во текот на 2009 и 2010 година, како последица на ефектите од светската финансиска и економска криза, повторно се зголемил обемот на лошите кредити, кои достигнале 7,1% на крајот на 2010 година. Освен тоа, треба да се забележи дека кредитното портфолио на македонските банки сè уште е полошо во споредба со просекот на ЕУ, каде што учеството на лошите кредити изнесува околу 3%.
Управување со кредитниот ризик
Според Базелскиот принцип број 8 за следење и управување на кредитниот ризик банките треба јасно да ги дефинираат одговорностите на лицата вклучени во сервисирањето и следењето на кредитното портфолио на банката. Имено, при воспоставувањето на организационата структура на кредитната администрација банката треба да осигура:
Суштината на политиката на управување на кредитниот ризик претставува дефинирање на мерки за негово ограничување и утврдување напараметри со кои ќе се контролира и следи. Специфичните мерки за управување на кредитниот ризик вклучуваат три вида начела и тоа:
Банката треба да поседува соодветен систем за управување со кредитниот ризик, којшто треба да ги вклучи следниве елементи:
Базелскиот комитет ги воспоставил следниве принципи за управување со кредитниот ризик:
Процесот на управување со кредитниот ризик претставува опфаќа идентификување, мерење, контрола, следење и намалување/отстранување на кредитниот ризик. Процесот на управување со кредитниот ризик претежно е во надлежност на управниот одбор и на одборот за управување со ризиците, макар што определени надлежности и задачи имаат и другите органи на банката, како надзорниот одбор или службата за внатрешна ревизија. Притоа, од исклучителна важност за управувањето со кредитниот ризик е прецизно да се разграничат организациските делови и лицата кои се задолжени за одделни фази на кредитниот процес, а особено да се изврши издвојување на службата за управување со кредитниот ризик од службите и органите коишто ги одобруваат кредитите.
Процена и мерење на кредитниот ризик
Уште пред одобрувањето на кредитот, банката прави продлабочена анализа со цел да ја утврди способноста на кредитобарателот за навремено враќање на кредитот. Сепак, ниту најдобрата кредитна анализа не може да го отстрани кредитниот ризик, бидејќи по одобрувањето на кредитот можат да настанат некои промени кај должникот или во окружувањето, што ќе можат да се одразат врз неговата способност за извршување на неговите обврски кон банката. На пример, економијата може да ја зафати остра рецесија, што ќе предизвика намалување на приходите на претпријатието и, оттука, тоа не ќе може навреме да го отплаќа земениот кредит. Или, поради разни причини, човек може да остане без работа и поради тоа да не може да го врати потрошувачкиот кредит.
Меѓутоа, банките се заинтересирани и за оцена на вкупната изложеност на кредитниот ризик, т.е. за мерење на кредитниот ризик на целокупното кредитно портфолио. Тоа произлегува оттаму што кредитниот ризик на целокупното портфолио не е едноставен збир на кредитниот ризик на поединечните кредити, а основната причина за тоа е корелацијата меѓу поединечните кредити. Оттука, најголемите банки применуваат современи (и многу скапи) модели за мерење на вкупната изложеност на кредитниот ризик, коишто се засновани врз современата портфолио-теорија и кои вклучуваат употреба на сложени статистички техники. Притоа, најпознати модели за мерење на вкупниот кредитен ризик се: „Кредитен ризик плус“ (CreditRisk+TM), развиен од страна на банката „Кредит свис“ (Credit Suisse Financial Products); „КМВ портфолио-менаџер“ (KMV PortfolioManagerТМ) изработен од претпријатието „КМВ“ (KMV Corporation) и; „Кредитметрикс“, производ на банката „Ј.П. Морган“. Најупотребуваните модели за моделирање на кредитниот ризик се поделени во четири главни групи и тоа:
Класификација на кредитите според кредитниот ризик
Според меѓународните стандарди, активните билансни и вонбилансни позиции на банките се класифицираат во следниве категории:
Според регулативните прописи во Македонија, секоја банка мора да изврши класификација на сите активни позиции од билансот на состојбата, вклучувајќи ги и активните вонбилансни позиции. Изложеноста на кредитен ризик, кој е предмет на класификација на банката, ги опфаќа:
Активни билансни ставки кои не се предмет на класификација според степенот на кредитен ризик се следните:
При класификацијата на изложеноста на кредитен ризик банката ги има предвид:
Кредитната способност на клиентот се оценува најмалку според следните елементи:
При утврдување на уредноста во намирувањето на обврските од страна на клиентот се има предвид:
При утврдување на квалитетот на обезбедувањето се имаат предвид следите елементи:
Категории на кредитен ризик
Банката ја класифицира изложеноста на кредитен ризик во следните категории на ризик:
Во категорија на ризик А се класифицира:
Во категорија на ризик Б се класифицира:
Во категорија на ризик В се класифицира:
Во категорија на ризик Д се класифицира:
По извршената класификација на изложеност на кредитен ризик на поединечна основа, банката врши исправка на вредноста на активните билансни побарувања, односно издвојува посебна резерва за активните вонбилансни побарувања преку утврдување на сегашната вредност на идните парични текови кои ќе настанат врз основа на тие побарувања. Врз основа на сегашната вредност на активните билансни и вонбилансни побарувања, банката врши исправка на вредност, односно издвојува посебна резерва во рамките на следните граници:
Инструменти за заштита од кредитниот ризик
Банките развиле одредени инструменти за заштита од кредитниот ризик, при што некои се традиционални (одредување на цената на кредитот, кредитни ограничувања, обезбедување и диверзификација), додека други се јавуваат во поново време (секјуритизација, продажба на кредити и кредитни деривати).
Политика на цените
Во основа, цената на кредитот (каматната стапка) претставува збир на три елементи: пазарната каматна стапка, премијата за ризикот и надоместот за административните и другите трошоци на кредитниот сектор. Според тоа, ако се работи за поризичен клиент, банката ќе вклучи повисока премија за ризикот во каматната стапка на кредитот, како надомест за повисокиот кредитен ризик што таа го презела врз себе. Се разбира, висината на премијата за ризикот зависи од бројни фактори, како што се: нивото на пазарните каматни стапки, рочноста на кредитот, дали кредитот е обезбеден итн. Така, високите каматни стапки ги привлекуваат поризичните клиенти поради проблемот на погрешниот избор, а тоа со себе ќе повлече и повисока премија за ризикот. Исто така, во нормални околности, поризични се долгорочните кредити, како и кредитите што не се обезбедени.
Кредитни ограничувања
Банките се соочуваат со одредени регулативни ограничувања во поглед на висината на кредитната изложеност, обично мерени во однос на капиталот. Во продолжение, во рамките на својата кредитна политика, банките поставуваат вакви ограничувања со цел да ја намалат изложеноста на кредитниот ризик. Значи, независно од регулативните одредби, банката би била заинтересирана да го ограничи обемот на кредитниот ризик што го презема во однос на секој поединечен должник. Како последица на тоа, дури и ако кредитната анализа покаже дека се работи за квалитетен кредитобарател, банката ќе примени рационирање на кредитите (credit rationing), т.е. ќе го ограничи износот на кредитите на секој поединечен должник, независно од висината на каматната стапка што тој е подготвен да ја плати.
Обезбедување
Во нормални околности, изложеноста на банката на кредитниот ризик е помала ако кредитот е покриен со некое обезбедување (collateral): недвижен имот, хартии од вредност, берзански стоки итн. Тогаш, ако должникот не го врати кредитот, банката ќе го преземе обезбедувањето и со неговата продажба, целосно или делумно, ќе го наплати своето побарување. Затоа, банките често ја применуваат оваа традиционална мерка за намалување на кредитниот ризик, особено кога одобруваат поголеми кредити и кредити со подолга рочност. Сепак, треба да се забележи дека обезбедувањето не нуди совршена заштита од кредитниот ризик и затоа, неговата улога не треба да се преценува. Основниот проблем со овој инструмент на заштита од кредитниот ризик лежи во тоа што продажбата на средствата што служат како обезбедување на кредитот може да биде тешка, поради отсуството од активни секундарни пазари. Освен тоа, за време на траењето на кредитниот однос, може да дојде до намалување на пазарната вредност на обезбедувањето. Затоа, при одобрувањето кредити, банките бараат повисок износ на обезбедување во однос на одобрениот кредит, со што си даваат простор во случај на опаѓање на пазарната вредност на обезбедувањето. На пример, кај станбените кредити, македонските банки бараат хипотека чија вредност е 1,5 пати поголема од износот на кредитот.
Диверзификација
Како мерка за намалување на кредитниот ризик се јавува диверзификацијата (diversification) на кредитното портфолио со примена на познатото правило при инвестирањето, кое порачува: „не ставај ги сите јајца во една кошница“. Затоа, банките настојуваат да одобруваат кредити во различни стопански сектори и гранки, како и во различни географски подрачја. Логиката на диверзификацијата на кредитниот ризик лежи во настојувањето да се кредитираат сектори кои покажуваат негативна корелација. Kредитниот ризик на портфолиото не е збир на кредитниот ризик на поединечните кредити. Поради тоа, дури и највнимателната кредитна анализа не е во состојба целосно да го процени кредитниот ризик, бидејќи таа се спроведува на поединечна основа, но не води сметка за корелацијата меѓу поединечните кредити. На тој начин, со помош на диверзификацијата се отстранува еден дел од вкупниот ризик (несистематскиот ризик), кој произлегува од околностите поврзани со некој конкретен должник.
Кредитни деривати
Кредитните деривати (credit derivatives) претставуваат инструменти со кои се тргува на шалтерcкиот пазар, а чија вредност е изведена од цената на некој кредитен инструмент (на пример, каматната стапка на кредитот). Овие деривати им овозможуваат на банките да го раздвојат кредитниот од пазарниот ризик на одреден финансиски инструмент и да го пренесат кредитниот ризик на некоја друга финансиска институција. Кредитните деривати се појавија во средината на 1990-тите и набрзина забележаа значителен подем. Така, вкупната договорна вредност на овие инструменти порасна од 0 во 1996 година, на 2 трилиони долари во 2002 година, во следните две години оваа вредност се удвои, а веќе во 2006 година, таа достигна 29 трилиони долари.
Главен инспектор на Четничкиот институт
Главен инспектор на Четничкиот институт, главен инспектор или врховен инспектор на четите била титула на Гоце Делчев, основачот на Четничкиот институт и истовремено творецот на првите организациско-агитациони чети и и воспитувачот на првите војводи. Делчев имал најголем авторитет, од сите револуционерни дејци, сред воените сили на Македонската револуционерна организација. Во негова надлежнност било поставувањето или сменувањето на војводите, секретарите или четниците. Делчев како главен инспектор имал право да го разгледува поведението на војводите или чениците, и да одлучи по нивното дело ако се утврди вина.
Сите чети на Македонската револуционерна организација биле должни да ги извршуваат неговите наредби, односно упатства. Делчев преземал поголеми обиколки низ Македонија во текот на кој постојани ги насочувал, зацврстувал и разгранувал четите, а воедно и Четничкиот институт.
По смрта на Гоце Делчев, не постоела личност која имала толку голем авторитет сред војводите и четниците, како срцето на револуционерна Македонија, за да може да го наметене своето влијание меѓу нив, отука должноста главен инспектор на четите замрела бидејќи немало кој да го наследи Делчев.
Шафлунд
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
NGC 3910
NGC 3910 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1869 година од страна на Ото Вилхелм фон Струве, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3910 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3910 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 3910 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36971. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Ренегати од МРО
Ренегатите од МРО се членови на Македонската револуционерна организација кои се одметнале од нејзините редови и преминале на страната на непријателите на македонското револуционерно ослободително движење. Такви примери се војводата Коте Христов преминал на страната на Елиномакедонскиот комитет и предводел андартска чета, Глигор Соколов преминал на страната на Српскиот комитет на четничката акција, а Дончо Тодоров преминал во османлиска служба.
Меѓународна година на детето
УНЕСКО ја прогласил 1979 година за Меѓународна година на детето. Прогласот бил потпишан на 1 јануари 1979 година од генералниот секретар на Обединетите нации Курт Валдхајм. Како резултат на Декларацијата за правата на детето од 1959 година, прокламацијата имала за цел да привлече внимание на проблемите што ги засегале децата ширум светот, вклучително и неисхранетост и недостиг на образование. Многу од овие напори резултирале во Конвенцијата за правата на детето во 1989 година.
Историја
Бројни настани се одржале во рамките на ООН и во земјите-членки за одбележување на настанот, вклучувајќи го и концертот „Музика за УНИЦЕФ“, одржан на Генералното собрание на Обединетите нации на 9 јануари. WBZ- TV 4 во Бостон, Масачусетс, заедно со четирите други станици од Групата W, биле домаќини и го емитувале славеничкиот фестивал „Кидсфер “ (Kidsfair) (оттогаш обично се одржува околу Денот на трудот) од Бостон Комон. На зградата на Обединетите нации во Њујорк на 1 декември 1979 година се одржал филмски фестивал кој прикажувал меѓународни кратки филмови со цртани филмови и фокусирање на деца. Канадскиот аниматор / режисер Евгениј Федоренко создал филм за Националниот филмски одбор на Канада, наречен „Секое дете“, кое се фокусирал на безимено бебе, кое никој не го сака, бидејќи сите се премногу зафатени со своите грижи. Ова било искористено за да се објасни важноста како секое дете има право на дом. Звучните ефекти биле создадени со гласовите на „Les Mimes Electriques“.
Триметилсилил група
Триметилсилил група (скратено TMS) е функционална група во органската хемија. Оваа група се состои од три метил групи поврзани со атом на силициум [ − ( CH3 ) 3 ], кој пак е поврзан со остатокот од молекулата. Оваа структурна група се одликува со хемиска инертност и голем молекуларен волумен, што ја прави корисна во голем број на апликации.
Триметилсилил група е поврзана за метил група која формира тетраметилсилан, кој е скратено име и како TMS.
Соединенијата со триметилсилил групи вообичаено не се наоѓаат во природата. Хемичарите понекогаш користат триметилсилилирачки реагенс за да дериватизираат прилично неиспарливи соединенија како што се одредени алкохоли, феноли или карбоксилни киселини со замена на триметилсилил група за водород во хидроксилните групи на соединенијата. На овој начин на молекулата се формираат триметилсилокси групи [ − O-Si(CH 3 ) 3 ]. Неколку примери на триметилсилилирачки агенси вклучуваат триметилсилил хлорид и бис(триметилсилил)ацетамид. Триметилсилил групите на молекулата имаат тенденција да ја направат поиспарлива, што често ги прави соединенијата поподложни за анализа со гасна хроматографија или голема спектрометрија. Пример за таква триметилсилилација е споменат во статијата Brassicasterol. Ваквите дериватизации често се прават во мали размери во специјални ампули.
Кога се прикачени на одредени функционални групи во молекула на реактант, триметилсилил групи може да се користат и како привремени заштитни групи за време на хемиска синтеза или некои други хемиски реакции.
Во хроматографијата, деривизацијата на пристапните силинолни групи во врзана стационарна фаза со триметилсилил групи се нарекува крајно покривање.
Во спектарот NMR, сигналите од атомите во триметилсилил групите во соединенијата вообичаено ќе имаат хемиски поместувања блиску до референтниот врв на тетраметилсилан со 0 ppm. Исто така, соединенијата, како што е високотемпературната силиконска маст „ заштитник “, кои имаат полисилоксани (често наречени силикони) во нив вообичаено ќе покажат врвови од нивните метил групи (прикачени на атоми на силициумот) кои имаат хемиски поместувања NMR блиску до стандардниот врв на тетраметилсилан, како на пр. како на 0,07 ppm во CDCl3.
Во спротивно, многу реактивни молекули може да се изолираат кога се обвиени со гломазни триметилсилил групи. Овој ефект може да се забележи кај тетрахедраните.
Супер силил групи
Поврзани со триметилсилил групи се „супер“ силил групи од кои постојат две варијанти: силициумска група поврзана со три триметилсилил групи прави три(триметилсилил)силил група (TTMSS или TMS 3 Si) и силициумска група поврзана со три терц-бутил. групи. Групата TTMSS беше предложена во 1993 година од Ханс Бок. Со волумен на ван дер Валс до 7 кубни ангстроми, тој ја надминува поврзаната група TIPS (околу 2) и една потенцијална примена е неговата употреба како привремен супституент кој промовира асиметрична индукција, на пример во овој дијастереоселективен едно-тенџере реакција која вклучува две последователни реакции на Мукајама алдол :
TTMSS, исто така, може да значи трис(триметилсилил)силан, кој е споредлив како хемиски реагенс со трибутилтин хидрид без поврзаната загриженост за токсичност на органотините и соединенијата на трибутилкал. Реагенсот се користи во радикални редукции, хидросилилација и последователни радикални реакции.
Заштита од алкохол
Во органската синтеза, групата TMS се користи како заштитна група за алкохоли.
Поврзано
<references group="" responsive="0">
Оздемироглу Осман-паша
Оздемироглу Осман-паша (роден на во -  во Персија) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1584-1585 година.
Телангана
Телангана е една од 29-те држави во составот на Индија. Формирана е во 2014 година. Телангана има околу 35 милиони жители.
Историја
Формирањето на Телангана било одобрено од владеачката коалиција на Индијa на 30 јули 2013 година. Формирана е од 10 окрузи, кои се издвоени од составот на државата Андра Прадеш. Во саставот на Телангана влегол и градот Хајдерабад, дотогашниот главен град на државата Андра Прадеш, која во период од 10 година служел како заедничка престолнина, сè додека државата Андра Прадеш не именувала нов главен град на својата преостаната територија. Оваа поделба на државата Андра Прадеш практично значела дека народот Телугу, кои во таа држава бил мнозинсски, сега има две држави.
Извор (албум)
„Извор“ е деветтиот студиски албум на македонската пејачка Каролина Гочева објавен на 23 февруари 2018 година. Албумот е издаден преку дискографската куќа Авалон продукција во Македонија. Насловната фотографија на албумот е портрет на Гочева насликан од македонскиот уметник Михаил Корубин. Албумот „Извор“ содржи единаесет песни (десет и една дополнителна, инструментална верзија на песната „Ти не дојде“).
Музиката и аранжманите се на композиторот Никола Мицевски. Текстовите на песните ги напишаа Весна Малинова Бабамова („Убав живот“, „Бели цветови“, „Ѕвона“, „Нема песна за мене“, „Газам боса“, „Ти не дојде“, „Да е сон“, „Млади багреми“ и „Земи го срцево“) и на Весна „Бејби“ Петрушевска („Будна“).
Албумот беше најавен со песната „Ѕвона“, како прв сингл од албумот „Извор“, на 19 декември 2017 година, на официјалните обожавателски страници на Каролина и официјалниот канал на видеоплатформата YouTube.
На албумот „Извор“ свират инструменталистите: Никола Мицевски (пијано, хармоника), Зоран Костадиновски (електрична гитара), Дамјан Пејчиноски (акустична гитара), Владимир Крстев, Маја Ефремова, Владимир Костов, Јасмина Драгоманска, Бранислав Автовски (виолини), Кирил Јосифов (виолончело), Благојче Трајковски (кларинет), Тимко Чичаковски (канон), Златко Миладиновски (тамбура), Кирил Узунов (флејта), Гоце Димовски (кавал), Џамбо Агушев (труба), Љупка Арсовска, Хелена Суша, Македонка Петреска (придружни вокали).
Продуценти на албумот се Никола Мицевски и Дејан Момироски.
Албумот „Извор“ е снимен во студиото XL Момироски.
Концертна промоција
Со цел да го промовира албумот, Каролина одржува седум последователни концерти во Македонска опера и балет во Скопје почнувајќи од 23, 24, 25 и 26 февруари, и 1, 2 и 3 март. Сите седум концерти, кои беа во организација и извршна продукција на нејзината матична куќа Авалон Продукција, беа за брзо време распродадени.
Албумот „Извор“ за брзо време стана најпродаван албум во Македонија за 2018 година.
Синглови
Песната „Ѕвона“ е издадена како прв сингл од албумот на 19 декември 2017 година. Песната беше објавена со видео запис, на официјалниот профил на Каролина Гочева на видео платформата YouTube. Видеозаписот го изработи „Мелем продукција“ во режија на Огнен Шапковски.
Список на песни
За музиката и аранжманот на сите песни се погрижи Никола Мицевски.
Селце
Селце означува деминутивна форма на именката село. Како топоним се сретнува за:
Пухче
Пухче — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Пухче живееле 190 жители, сите Турци.
На пописот од 2002 година, селото имало 34 жители, од кои 15 Македонци, 13 Турци, 1 Ром и 5 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 25 жители, од кои 4 Македонци, 8 Турци, 2 останати и 11 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2305 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 28 гласачи.
Монголско дерби
Монголското дерби е долга коњска трка, која ја тестира издржливоста на џокејот. Трасата на трката е преку 1000 km низ монголската степа, па овој натпревар го добива епитетот на најдолгата коњска трка во светот. Монголското дерби го оживува искуството на системот со коњски курири кој е зодаден од Џингис Хан во 1224 година. Во 2016 година, на трката учествуваат 23 жени и 21 маж во улога на курири. Учесниците таа година доаѓаат од 13 различни земји. Трасата се менува секоја година и се чува во тајност до последен момент. Пределите на трката вклучуваат планински превои, отворени зелени котлини, пошумени ридови, премини преку реки, мочуришта и бари, песочни опустошени дини, ридест предел и отворена степа.
Котизацијата за Монголското дерби во 2020 година е околу 800 илјади македонски денари, што на џокејот му обезбедува 25-27 монголски коњи, тим за поддршка, тренинг пред трката, како и пристап до успатни станици за помош. Џокеите мораат да го променат коњот секои 40 km на станиците за помош. Ветеринари ја следат состојбата на коњите и може да изречат казна ако џоикеите ги форсираат животните кои им се ставени на располагање. За учество, секој џокеј мора да прикаже доказ дека е во состојба да го издржи грубиот терен и дека поседува напредни јавачки способности. Коњите се полудиви и не секогаш соработуваат со џокеите, што додава уште еден предизвик за учесниците. Во просек, секој џокеј поминува околу 14 часа на ден јавајќи, а трката трае околу десет дена. Само околу половина од учесниците секоја година ја завршуваат трката, па самото пристигање на целната линија претставува голем успех.
Ирина (византиска царица)
Ирина I Атињанка (Εἰρήνη ἡ Ἀθηναία; околу 752 г. – 9 август 803 г.) — византиска царица од 797 до 802 година. Пред официјално да стане царица, Ирина била сопруга на царот Лав IV од 775 до 780 година и регент од 780 до 797 година.
Ран живот и подем
Ирина била поврзана со грчкото благородничко семејство Сарантапех од Атина. Иако била сираче, нејзиниот вујко или братучед Константин Сарантапехос бил патрициј и веројатно стратег на темата Елада на крајот на век. Била донесена во Цариград од царот Константин V на 1 ноември 768 година и била омажена со неговиот син Лав IV на 17 декември. Иако изгледала дека доаѓа од благородничко семејство, не постоела јасна причина зашто била одбрана за невеста на Лав, доведувајќи некои научници да шпекулираат дека била избрана преку смотра на девојки, каде млади девојки парадирале пред младоженецот пред да биде избрана една од нив.
На 14 јануари 771 година, Ирина родила син, идниот Константин VI. Кога Константин V умрел во септември 775 година, Лав бил назначен на престолот на возраст од 25 години. Лав, иако бил иконоборец, ја спроведувал политиката на умереност кон иконопочитувачите, но неговите политики станел поостри во август 780 година, кога бројни луѓе биле казнаети за иконопочитување. Според верувањето, открил икони скриени помеѓу предметите на Ирина и одбивал да го спие со нејзе после тоа. Сепак, кога Лав умрел на 8 септември 780 година, Ирина станала регент за нивниот деветгодишен син Константин.
Ирина била скоро веднаш вплеткана со заговор за кој слушнала дека ќе го носи на престолот цезарот Никифор, полубрат на Лав IV. За да го надмине овој предизвик, Никифор и неговите соработници ги поставиле за свештеници, статус кој ги дисквалификувал од владеење.
Веќе од 781 година, Ирина започнала да бара поблиска врска со Каролинзите и папата во Рим. Таа преговорала за брак помеѓу нејзиниот син Константин и Ротруда, ќерка на Карло Велики од неговата трета жена Хилдегард. Во текот на ова време, Карло Велики бил во војна со Сасите и подоцна станал нов крал на Франките. Ирина отишла дотаму што свој член да ја подучува франкската принцеза грчки; меѓутоа, самата Ирина ја растурила веридбата во 787 година, против желбите на својот син.
Ирина морала да го запре бунтот предводен од Елпидиј, стратег на Сицилија, чие семејство бил мачено и затворено кога била испратена флота, која успешно ги поразила Сицилијците. Елпидиј побегнал во Африка, каде пребегнал во Абасидскиот калифат. По успехот на генералот на Константин V, Михаел Лаханодракон, кој ги одбил нападите на Абасидите на источните граници, огромна војска на Абасидите под водство на Харун ел Рашид ја освоил Анадолија во летото 782 година. Стратезите на Букеларии, Тацат, пребегнал кај Абасидите и Ирина се согласила да им плаќа годишна такса од 70.000 или 90.000 динари на Абасидите за тригодишна примирје, да им даде 10.000 свилена облека и да ги обезбеди со еснафи, провизии и пристап до пазарите во текот на нивното повлекување.
Власт и решавање на иконоборската контроверза
Најзначаен чин на Ирина било обновата на почитувањето на иконите (слики на Христос или светците). Избирајќи го Тарасиј, еден од нејзините членови и поранешен секретар, за патријарх во 784 година, таа свикала два црковни собори. Првиот од нив, одржан во 786 година во Цариград, бил осуетен од спротивставените војници верни на споменот на иконоборските цареви. Вториот, одржан во Никеја во 787 година, службено го обновил почитувањето на иконите и ја споил Источната црква со таа во Рим. (Видете: Седми вселенски собор.)
Додека ова силно ги подобрило врските со Папството, не ја спречило војната со Франките, кои ја презеле Истра и Беневенто во 788 година. Во духот на овие настани, воените напори на Ирина имала некој успех: во 782 година нејзиниот омилен член, Ставракиј ги потиснал Словените на Балканот и довело до поставување на византиското ширење и повторна хеленизација на областа. Сепак, Ирина била постојано напаѓана од Абасидите и во 782 и 798 година морале да ги прифати условите на соодветните калифи Ел Махди и Ел Рашид.
Кога Константин се приближил до полнолетството започнал да станува нестрплив за негово аристократско поставување. Обидот самиот преку сила да дојде на власт бил пресретнат и запрен од царицата, која барала дека заклетвата на верност треба да биде дадена на нејзе. Поради сите случувања, во 790 година преминало во отворен отпор и војниците, предводените од Арменијакон, официјално го прогласиле Константин VI за единствен владетел.
Помеѓу Константин и Ирина било одржувано привидно пријателство, чија титула на царица била потврдена во 792 година; но соперничките фракции останале, а во 797 година Ирина, со вешти интриги со епископите и членовите на царот, организирала заговор во нејзина корист. Константин можел единствено да бара помош во покраините, но дури и таму учесниците во заговорот го опкружиле. Со неговите членови на азискиот брег на Босфор, Константин се вратил во дворецот во Цариград. Неговите очи биле извадени и умрел од неговите рани неколку дена подоцна. Затемнувањето на Сонцето и темнината траела 17 дена и било посочено на хоророт од пеколот.
Иако постојат мислења дека, како владетел, Ирина самата се нарекувала „цар“ (basileus; βασιλεύς), наместо „царица“ (basilissa; βασίλισσα), всушност постојат само три документи каде е познато дека ја користела титулата „basileus“: два правни документи во кои се потпишала како „Цар на Римјаните“ и златна монета од нејзе најдена во Сицилија со титулата „basileus“. Во врска со монетата, буквите се со слаб квалитет и не може да се каже со сигурно. Таа ја користела титулата „basilissa“ во сите други документи, монети и печати.
Наследство
Ирина владеела пет години, од 797 до 802 година. папата Лав III, на кој му требало помош против непријателите во Рим и кој го видел престолот во Византија како празен (недостигајќи машки член), го крунисал Карло Велики како свет римски цар во 800 година. Ова било видено како навреда за Источното Римско Царство. Сепак, Ирина настојувала за брак помеѓу нејзе и Карло Велики, но според Теофан Исповедникот, кој го спомнува, настанот бил откажан од Етиј, еден од нејзините членови.
Во 802 година, патрициите спремиле заговор против нејзе и на престолот го поставиле Никифор, министерот за финансии. Ирина била избркана на Лезбос и приморана да се прехранува со ткаење. Умрела следната година.
Нејзината преданост во враќањето на иконите и манастирите направиле Теодор Студит да ја обожува нејзе како светица на Источната црква, но таа не била канонизирана. Тврдењата за нејзиното наводно канонизирање се главно од западните извори. Такви тврдења не се поддржани од Минејата (официјалната литургиска книга за светците во Православната црква), „Животите на Светците“ од Никодим Светогорец или некоја друга книга во православието.
Семејство
Со нејзиниот брак со царот Лав IV Хазар, Ирина имал само еден син Константин VI, кого го наследила на престолот. Роднината на Ирина, Теофано била избрана во 807 година од царот Никифор I за невеста на неговиот син и наследник Ставрикиј. Неименувана роднина била омажена со бугарскиот владетел Телериг во 776 година. Ирина исто така имала внук.
Надворешни врски
Главни извори
Избирачко место
Избирачко место — место каде што гласачите го даваат својот глас на изборите.
Ирина (византиска царица)
Надворешни врски
Други извори
Избирачко место
Бидејќи изборите обично се одржуваат во текот на ден или два, периодично, годишно или на подолг рок, избирачките места обично се наоѓаат во објекти што се користат за други цели, како што се училишта, цркви, спортски сали, канцеларии на локалната власт или дури и приватни домови, и секое треба да опслужува приближен број луѓе. Избирачкото место го опслужува службеници (избирачки одбор) кои ги следат процедурите за гласање и им помагаат на гласачите во изборниот процес. За да се обезбеди непристрасност на процесот на гласање секое избирачко место го следат набљудувачи кои може да се независни или партиски.
Објектот во кој се наоѓа избирачкото место е отворен во определена временска рамка во зависност од видот на изборите, а политичките активности од или во име на оние што стојат на гласачкото ливче обично се забранети во рамките на местото на настанот и непосредната околина.
Во избирачкото место има локација (обично гласачка кабина) каде што гласачот може тајно да го избере кандидатот или партијата по свој избор. Ако се користи гласачко ливче, тоа ќе се стави во гласачка кутија пред сведоци кои не можат да видат за кого е даден гласот. Наместо тоа, може да се користат гласачки машини.
Во САД во моментов се користат пет вида технологии за гласање во избирачките места. Тие се: рачно броени хартиени гласачки ливчиња, механички машини за гласање, перфорирани картички, оптички читливи хартиени гласачки ливчиња и електронски машини за гласање. Една од причините за тенденцијата за гласање пред сведоци, но сепак задржување на тајното гласање е да се намали изборната измама.
Ефекти на локацијата за гласање
Градбата во која е сместена локацијата за гласање може да има значително влијание врз резултатите од гласањето. Истражувањата покажале дека локацијата за гласање може да влијае на тоа како гласачот ќе го даде својот глас. Овој суптилен непознат фактор може да биде значаен и може да влијае при тесни избори. На поединци може да им се влијае да се однесуваат на одреден начин врз основа на сигнали за животна средина, односно објект или место може да влијае на тоа како се однесува,  на пример состојбата на градбата, името на градбата, вообичаената употреба на градбата, или декорот на градбата. Истражувачите потрошиле многу време размислувајќи што ги тера луѓето да гласаат онака како што гласаат; откриле дека најмали промени можат да имаат големи ефекти.
Времето на чекање на избирачките места исто така било проблем во САД. Ова станало многу контроверзна тема што дури и претседателот Обама во обраќањето за состојбата на Унијата на 12 февруари 2013 година ја споменал потребата за намалување на времето на чекање. Тој понатаму рекол дека должност на Американците е да се погрижат секој да има не само право на глас, туку и можност да гласа, без да мора да чека неколку часа во ред.
Користење на градбата
Градбата што се користи како избирачко место има значаен ефект врз начинот на гласање на поединецот. На пример, гласајќи внатре во училишна зграда, граѓанинот ќе има поголема веројатност да гласа за оние кои се за училишниот систем и образованието. Ова е особено точно ако училишната зграда во која се гласа има потреба од генерално подобрување и/или реновирање. Овој знак за животната средина може да им даде на гласачите од прва рака знаење за тоа какви потреби може да има во одреден амбиент. Слично на тоа, при гласање во црква или друг духовен објект, граѓаните веројатно нема да гласаат за истражување на матични клетки. Овие знаци му даваат на човекот чувство на задоволство што гласа на овој или оној момент, без разлика дали тоа било начинот на кој тие имале намера да гласаат.
Оддалеченост до локацијата за гласање
Трошоците за гласање влијаат дали некое лице ќе гласа или не. Истражувањата покажуваат дека колку е поскапо гласањето, толку е помала веројатноста лицето да гласа. Оддалеченоста до локацијата за гласање е една од главните причини зошто трошокот може да стане проблем за гласачите. Малите промени во оддалеченоста од домовите на избирачите до гласачкото место може да го променат одзивот на гласачите, што може да го промени исходот од блиските избори. Оддалеченоста до гласачкото место е прашање ако не секој гласач има пристап до возило. Ако избирачкото место е достапно за граѓаните, тие ќе се потрудат, ако треба да поминат поголемо растојание, тогаш излезноста на гласачите драстично се намалува “.
Промена на избирачко место
Ако избирачот треба да го промени избирачкото место заради промена на избирачките подрачја, тогаш шансите за продолжување на неговото гласање на идните избори се намалуваат. Збунетоста што предизвикува промената ќе го одврати избирачот да погледне во новото избирачко место каде што треба да гласа. Покрај тоа, информативните трошоци поврзани со предупредување на гласачите за нивната нова локација за гласање, исто така, ќе влијаат на излезноста на гласачите, бидејќи е малку веројатно дека ќе бидат достапни средства за да се осигура дека секој гласач знае каде да гласа. Промената на избирачкото место може да биде од корист за да се обезбеди погодна локација, но треба внимателно да се земе предвид пред да се донесе таква одлука.
Отвореност и централизација
Ако на гласачите им се дозволи да гласаат на која било локација во избирачкото подрачје или пошироко, ќе се зголеми одзивот на гласачите. Понекогаш најзгодно место за гласање на избирачот е во близина на неговото работно место, не мора најблиску до неговото живеалиште. Имајќи поотворена политика за дозволување на повеќе можни локации за гласање на едно лице, ќе ги охрабри оние поединци кои не можат изводливо да патуваат напред и назад од работа за да гласаат. Имањето голема видлива локација за гласање ќе обезбеди гласачите да знаат каде треба да гласаат. Ова ќе ги намали непотребните знаци и ќе ги елиминира нередот и конфузијата.
ФК Кроули Таун
Кроули Таун Фудбал Клуб (англиски: Crawley Town Football Club) е англиски фудбалски клуб од градот Кроули, Западен Сасекс, кој се наоѓа на 45 километри јужно од Лондон и на 30 км северно од Браитон. Основан е во 1896 год. Домашните мечеви тимот ги игра на стадионот „Броудфилд Стедиум“. Игра во Англиска Лига два, четврта лига по ранг во Англија.
Тимот станува познат во 2011 година кога под водство шкотскиот менаџер Стив Еванс имаа неколку добри мечеви со тимови од поквалитетните лиги во Англија во ФА Куп натпреварувањето. На 10 јануари 2011 година Кроули Таун го победи со 2:1 на домашен терен Дарби Каунти (тим од втората по ранг лига во Англија), и за првпат во истоијата достигна до четвртиот круг (1/16 финалето) на ФА Купот. На 29 јануари тие го победија и Торки Јунајтед, и стигаа до петтата рунда, односно 1/8 финалето каде што ги чекаше рекордерот по бројот на титули во ова натпреварување Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд. На 19 февруари Кроули губи од Манчестер Јунајтед со минимални 1:0. Но сепак, во 93-тата минута Кроули имаше шанса да дојде до сензационално реми и преигрување на Броудфилд, но ударот на Ричард Броуди заврши во пречката од голот.
Следната сезона Кроули како промовиран во лига два станува дел од професионалните дивизии во Англија. Тие одново стигнаа до осминафиналето на ФА Купот и со тоа покажаа дека успехот од мината сезона не бил случаен. Прв противник на Кроули оваа сезона беше тимот на Тамворт кој го елиминираа со убедливи 3-0, за потоа да дојдат два тима од втората англиска лига, Бристол Сити и неодамнешниот премиерлигаш Хал Сити. Кроули ги добива двата меча (првиот дома, а вториот нагости) со ист резултат од 1:0, со головите на Метју Табс. Табс кој беше јунак во двата меча со тимовите од Чемпионшип на крајот од месец јануари го напушти клубот и потпиша за Бурнемут, што значеше дека Кроули без својот топ реализатор ќе треба да се обиде да го елиминира Стоук Сити во петтото коло од турнирот. На 19 февруари (истиот кога тие испаднаа од турнирот мината година), тие загубија од уште еден премиерлигаш овојпат Стоук Сити со 2-0 на својот Броудфилд Стедиум иако повеќе од 70-тина минути играа со човек повеќе по исклучувањето на Рори Делап кај гостите.
Родолфо Гамара
Родолфо Висенте Гамара Варела (роден на 10 декември, 1988) — парагвајски на фудбалер, напаѓач, кој игра за Либертад во Парагвајската примера дивизион.
Клупска
Гамара го одиграл својот прв натпревар за Либертад во Парагвајската Примера Дивизион на 18 ноември 2008, влегувајќи во ремито 1-1 со Такуари. На 20 мај 2009 тој ги постигнал своите први два гола во победата над Досе де Октобре со 4-1.
Репрезентативна
Гамара е репрезентативец на селекцијата на Парагвај на сениорско ниво, а своето деби го имал во пријателски натпревар во 2009 година против Чиле. Тој беше повикан и од селекторот Герардо Мартино за Светското првенство 2010-тата и покрај тоа што дотогаш имал само два официјални настпи за репрезентацијата.
Идо
Идо — вештачки јазик создаден со цел да стане универзален втор јазик за луѓето што зборуваат со различни лингвистички заднини. Тоа се создало како по примерот на англиски и француски јазик што се користат како лингва франка т.е. универзални јазици. За разлика од англискииот, кој е природен јазик, идо бил конкретно оформен за граматички, правописни и лексикографски правила. Идо е обележан како свесно создаден вештачки јазик. Најпознат е есперанто а потоа идо е следбеник на овој јазик и се мисли кој е на второ место идо или интерлингва јазик.
Бург-Зидерхаштет
Црковна парохиска општина Бург-Зидерхаштет (Kirchspielslandgemeinde Burg-Süderhastedt) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала близу Килскиот Канал, околу 25 километри југоисточно од Хајде и 20 километри северозападно од Ицехо. Нејзиното седиште било во Бург. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Црковна парохиска општина Еделак-Санкт Михаелисдон со која ја создале општинската заедница Бург-Санкт Михаелисдон. Општинската заедница Црковна парохиска општина Бург-Зидерхаштет се состоела од следниве општини:
Ана Зегерс
Ана Зегерс Anna Seghers; во  —  во ) — германска писателка позната по романите во кои ги опишувала моралните дилеми на луѓето за време на Втората светска војна.
Псевдонимот Ана Зегерс очигледно бил заснован врз презимето на холандскиот сликар и графичар Херкулес Питерсон Зегерс (околу 1589 - 1638 г.).
Живот
Родена како Ана (Нети) Рајлинг во Мајнц во 1900 година во еврејско семејство, нејзиниот татко бил трговец со антиквитети и културни ракотворби. Таа се омажила за Ласло Радвањи, познат и како Јохан Лоренц Шмит, унгарски комунист, во 1925 година, со што се стекнала со унгарско државјанство.