cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алфредо Ди Стефано
Ди Стефано беше награден со Златната топка за европски фудбалер на годината во 1957 и 1959 година. Тој во моментов е шести највисок стрелец во историјата на шпанската прва дивизија и трет стрелец на Реал Мадрид во лигата на сите времиња. Тој е водечки стрелец на Мадрид во историјата на Ел Класико, заедно со Кристијано Роналдо. Во ноември 2003 година, за да го прослави јубилејот на УЕФА, тој беше избран за златен играч на Шпанија од Кралската шпанска фудбалска федерација како нивен најистакнат играч во последните 50 години. Тој беше избран за четврти, зад Пеле, Диего Марадона и Јохан Кројф, на гласањето организирано од магазинот Франс Фудбал кој ги консултираше нивните поранешни добитници на Златна топка за да го изберат фудбалер на векот. Во 2004 година, тој беше именуван од Пеле на листата на ФИФА 100 на најдобри живи играчи во светот (во септември 2009 година, тој рече дека Ди Стефано бил најдобриот играч „восекогаш“). Во 2008 година, Ди Стефано беше почестен од УЕФА и од Реал Мадрид со специјална награда за претседател издадена од ФИФА на церемонија во Мадрид, каде што беше откриена и статуа. Тогаш претседателот на УЕФА, Мишел Платини го нарече Ди Стефано „голем меѓу великаните“, додека современиците Еузебио и Џаст Фонтен сугерираа дека тој е „најкомплетниот фудбалер во историјата на играта“.
Божиќен колач
Видови на „божиќен колач“
На Филипини, божиќниот колач содржи коњак или рум.
1321 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1321 година се протега во 1315 и 1316, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1375 и 1376 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 778 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2002 и 2001 исламска година пред хиџра.
Алфредо Ди Стефано
Роден во Баракас, соседството на Буенос Аирес ( Аргентина), Ди Стефано бил син на Алфредо ди Стефано, прва генерација Италијанец Аргентинец (неговиот татко Микеле емигрирал во Аргентина од Николоси во 19 век) и Еулалија Лауле Гилмонт, Аргентинка од Француско и ирско потекло со нејзините роднини од Свинфорд, округот Мајо.
Федерико Дел Гросо
Федерико Дел Гросо (роден на 24 март 1983 година) е италијански фудбалски тренер и поранешен играч кој играл како дефанзивец.
Кариера
Братот близнак на Кристијано, близнаците Дел Гросо ја започнале својата кариера во нивниот роден клуб Џулијанова во Серија Ц1. Одиграле над 100 лигашки натпревари пред да го напуштат клубот во 2006 година. Во 2006 година, Кристијано потпишан со клубот од Серија А, Каљари Калчо, додека Федерико потпишал од Тернана, која штотуку испаднала од Серија Б.
На 1 февруари 2010 година, Кристијано бил продаден на Интернационале во договор за сосопственост, за 180.000 евра. Истиот ден тој бил позајмен назад во Лега про прима дивизионе за Про Патриа.
Во јули 2011 година го раскинал преостанатиот 3-годишен договор со Интер и го натерал Интер да ја отпише неговата сметководствена вредност од 264.000 евра.
Во август 2016 година, Дел Гросо се вратил во Џулијанова, за аматерскиот клуб Реал Џулијанова, духовен наследник на Џулијанова Калчо.
Тренерска кариера
На 19 јануари 2021 година, бил отпуштен како главен тренер на Џулијанова.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Персиска мачка
Персиската мачка е долго-влакнеста раса на мачки која се одликува со тркалезно лице и кратка муцка. Во земјите од англиско говорно подрачје е позната и како „персиска долго-влакнеста“. Првите документирани предци на персиските мачки биле увезени во Италија од Персија околу 1620 година Широко признати за убави мачки од крајот на 19 век, персиските мачки први биле одледувани од Англичаните, а потоа главно од американците  по Втората светска војна. Некои љубители на мачки ги сметаат хималајските и егзотичните кратко-влакнести како варијанти на оваа раса, додека други ги третираат како посебни раси.
Селективното размножување спроведено од одгледувачите на мачки, овозможило развој на широк спектар на бои на крзното, но исто така довело до создавање на персиски мачки со сè порамно лице. Фаворизирана од обожавателите, оваа структура на главата може да донесе со себе голем број здравствени проблеми. Како што е случајот со сијамската раса, имало напори од страна на некои одгледувачи да го зачуваат постариот тип на мачки, традиционалната раса, со поизразена муцка. Наследната полицистична бубрежна болест е распространета кај оваа раса, која влијае на речиси половина од популацијата во некои земји.
Во 2021 година, персиските мачки биле рангирани како четврта најпопуларна раса на мачки во светот според Здружението на љубители на мачки, американски непрофитен регистар за мачки.
Потекло
Не е јасно кога за прв пат се појавиле долго-влакнести мачки, бидејќи не постојат познати примероци со долго влакно на африканската дива мачка, предок на домашниот подвид. Првите документирани предци на персиската мачка биле увезени од Хорасан, Персија, на италијанскиот полуостров во 1620 година од страна на Пјетро дела Вале ; и од Ангора (сега Анкара ), Отоманска Турција, во Франција од Николас-Клод Фабри де Переск во исто време. Хорасанските мачки биле обложени со сиво, додека оние од Ангора биле бели. Од Франција, набрзо стигнале до Велика Британија.
Неодамнешните генетски истражувања покажуваат дека денешните персиски мачки не се поврзани со расите на мачки од Блискиот Исток, туку со оние од Западна Европа, при што истражувачите наведуваат дека „Иако раната персиска мачка всушност потекнува од Персија, современата персиска мачка го изгубила својот филогеографски потпис“.
Персиски мачки и Ангорски мачки
Првата персиска мачка била претставена на првото организирано шоу за мачки, во 1871 година во Кристал Палас во Лондон, Англија, организирано од Харисон Вир. Како што примероците поблиску до подоцна воспоставената персиска конформација станаа попопуларни типови, беа направени обиди да се разликува од Ангорската мачка. Првиот стандард за раса (тогаш наречен листа на поени на извонредност ) бил издаден во 1889 година од страна на промоторот на изложбата за мачки, Веир. Веир изјавил дека Персијката се разликувала од Ангора по тоа што опашката била подолга, влакното пополно и погусто на крајот и главата поголема, со помалку зашилени уши.
Дороти Бевил зборува за разликата помеѓу двата вида во Книгата за сите мачки од 1909 година: "Денешните долго-влакнести мачки со педигре се несомнено добиени со вкрстување на ангорската и персиската мачка; втората има позаоблена глава од првата, исто така крзното е со сосема поинаков квалитет."
Бевил забележал дека ангорските мачки и персиските мачки биле вештачки вкрстени, што резултирало со подобрување за секоја раса, но исто така тврди дека долго-влакнестата мачка добиена од вкрстувањето од 1909 година добила значително поголемо карактерситики од персиската мачка, отколку од ангорската.
Белвил изразил жалење поради недостатокот на дистинкција помеѓу различните типови на долго-влакнести мачки од страна на англиските љубители на мачки, кои во 1887 година решиле да ги групираат под терминот „долго-влакнести мачки“. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Традиционална персиска мачка
Традиционални персиски, или персиски со лице на кукла, се донекаде неодамнешни имиња за она што во суштина е оригиналната раса на персиска мачка, без развој на екстремни одлики.
Бидејќи многу одгледувачи на мачки во Соединетите Американски Држави, Германија, Италија и други делови од светот почнале да го толкуваат персискиот стандард за убавина поинаку, тие со текот на времето го развиле „пеке-лице“ или „ултра-тип“ со рамен нос, како резултат на две генетски мутации, без промена на името на расата од „персиски“. Некои организации, вклучително и Здружението на љубители на мачки (ЦФА), го сметаат типот на пеке-лице како нивен модерен стандард за персиската раса. Така, ретронимот традиционални персиски мачки е создаден за да се однесува на оригиналниот тип, кој сè уште се одгледува, на ист начин како преименувањето на сијамската мачка во оригинален стил како Традиционална сијамска или тајландска, за да се разликува од долгогодишниот модерен развој што го презеле како едноставно „сијамски“ мачки.
Пеке-лице и ултра-тип
Во доцните 1950-ти, спонтана мутација на црвените персиски персијци го родила персискиот „пеке-лице“, именуван по кучето пекинезер со рамно лице. Таа била регистрирана како посебна раса во ЦФА, но не била распостранета до средината на 1990-тите поради сериозни здравствени проблеми; само 98 мачки биле регистрирани помеѓу 1958 и 1995 година. И покрај тоа, на одгледувачите на мачки им се допаднал изгледот и почнале да ги размножуваат персиските мачки со пеке-лице. Прекумерното акцентирање на одликите на расата со селективно одгледување (наречено екстремно или ултра типизирање ) дало резултати слични на персиските мачки со лицето на пеке. Терминот пеке-лице се користи за да се однесува на ултра-типизираната персиска мачка, но правилно се користи само за да се однесува на црвените таблести Персијци кои ја носат мутацијата. Многу љубители и судии на ЦФА сметаа дека промената на изгледот е „придонес за расата“. Додека изгледот на персиските мачки се менувал, стандардот на Советот за персиски раси за персискиот вид останал во основа ист. Стандардот за персиската раса е, по својата природа, донекаде отворен и фокусиран на заоблена глава, големи, широко распространети тркалезни очи со горниот дел од носот усогласени со дното на очите. За стандарни персиски мачки одликите се, заоблено тело со кратки, добро обликувани нозе, широки гради и кружен изглед, речиси сè за идеалната персиска мачка се смета за „округло“. Дури кон крајот на 1980-тите, стандардите биле променети за да се ограничи развојот на екстремниот изглед. Во 2004 година, во стандардот за раса било додадено дека муцката не треба да биде премногу изразена. Стандардите биле изменети уште еднаш во 2007 година, овој пат за да го рефлектираат рамното лице, а сега се вели дека челото, носот и брадата треба да бидат во вертикално порамнување.
Химелајска мачка
Во 1950 година, сијамската мачка била вкрстена со персиската мачка за да се создаде раса со тип на тело на персиска, но боја на сијамките. Името го добило Химелајска мачка, по други животни со шарени точки како што е хималајскиот зајак. Хималајската мачка се водела како посебна раса во САД до 1984 година, кога ЦФА ја споила со персиската, на приговорот на советите на расите на двете раси. Некои персиски одгледувачи не биле задоволни од воведувањето на оваа мелез мачка во нивните „чисти“ персиски линии. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Егзотична кратко-влакнеста мачка
Персиската била вкрстена тајно од некои американски одгледувачи на кратки влакна (АСХ) во доцните 1950-ти за да се „подобри“ нивната раса. Изгледот на мелезот добил признание, но другите одгледувачи биле незадоволни од промените и се залагале за нови стандарди за раса кои ќе ја дисквалификуваат вкрстената кратко-влакнеста мачка.
Одлегудвачите на овие мачки кои го виделе потенцијалот на вкрстувањето  предложиле, и на крајот успеале, да ја натераат ЦФА да ја признае како нова раса во 1966 година, под името Егзотична кратко-влакнеста мачка. Редовното вкрстосување со персиската ја направила денешната егзотична кратко-влакнеста мачка слична со персиската во секој поглед, вклучувајќи го и темпераментот и конформацијата, со исклучок на краткото густо влакно. Оваа мачка дури и наследила голем дел од здравствените проблеми на персиската мачка. Поради полесното за четкање некои Егзотичните кратко-влакнеста мачка да ја наречат „персиска мачка за мрзеливиот човек“.
Поради редовното вкрстосување со персиската, некои егзотички кратко-влакнести мачки може да носат копија од рецесивниот ген за долго крзно. Кога две такви мачки се парат, има една од четири шанси за потомството да биде со долга коса. Овие мачки не се сметаат за персиски од ЦФА, иако Меѓународната асоцијација за мачки ги прифаќа како персијци. Други здруженија ги регистрираат како посебна раса на егзотични долго-влакнести мачки. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Долго-влакнеста Чинчила и Стерлинг мачка
Во САД, постоеше обид да се воспостави сребрената персискиа мачка како посебна раса наречена Стерлинг, но тоа не било прифатено. Овој вид на мачки се признати како персиски мачки од ЦФА. Во Јужна Африка, обидот да се одвои расата бил поуспешен; Советот за мачки на Јужна Африка (СМЈА) ги регистрирала мачките со пет генерации чистокрвни чинчила како долго-влакнести чинчила мачки. Овие мачки имаат малку подолг нос од персискиот, што резултира со поздраво дишење и помалку солзење на очите. Неговото крзно е проѕирно, а само врвовите носат црн пигмент, одлика што се губи кога ќе се вкрсти со други обоени Персијци. Надворешното вкрстување, исто така, може да резултира со губење на облогата на носот и усните. Една од одликите на оваа раса е сино-зелената или зелената боја на очите.
Популарност
Во 2008 година, персиската мачка била најпопуларната раса на педигре мачки во САД. Во Обединетото Кралство, бројот на регистрирани персиски мачки кои се чуваат во домашни услови се намалил од раните 1990-ти, а персиската мачка го загубила своето прво место од британската кратко влакнеста мачка во 2001 година. Во 2012 година, таа била 6-та најпопуларна раса, зад британската влакнеста мачка, рагдолска мачка, сијамска мачка, Мејн Кун и бурманска. Во Франција, персиската е единствената раса чија регистрација се намалила помеѓу 2003 и 2007 година, опаѓајќи за повеќе од една четвртина.
Класификација по регистри
Стандардите за раса на различни организации на љубители на мачки може да ги третираат хималајските и егзотичните кратко- влакнести (или едноставно егзотичните) како варијанти на персиската или како посебни раси. Здружението на љубители на мачки (ЦФА) ги третира химелајските мачки како вид со бои и на персиската и на егзотичната, кои имаат посебни, но речиси идентични одлики (се разликуваат по должината на крзното). Меѓународната асоцијација за мачки (МАМ) ги третира и двете како варијанти на персиската. Светската федерација на мачки (СФМ) ги третира персиските и егзотичните кратко-влакнести како посебни раси.
Одлики
Персиската мачка, која најчесто се одледува има екстремно долго и дебело крзно, кратки нозе, широка глава со ушите поставени далеку, големи очи и екстремно скратена муцка. Расата првично била основана со кратка муцка, но со текот на времето, оваа одлика станала крајно претерана, особено во Северна Америка. Персиските мачки може да ги имаат речиси сите бои.
Персиската мачка генерално се опишува како тивка мачка. Мирна по природа, доста добро се прилагодува на станбениот живот. Хималајските мачки имаат тенденција да бидат поактивни поради влијанието на сијамските особини. Во една студија која ги споредувала перцепциите на сопствениците на мачки за нивните мачки, Персиските мачки биле повисоко рангирани од мачките без потекло за блискоста и наклонетоста кон сопствениците, пријателството кон странците, чистотата, предвидливоста, вокализацијата и превземањето на храната.
Здравје и животен век
Податоците за осигурување на домашни миленици од Шведска покажуваат дека просечниот животен век на мачките од персиската група (Персијци, Чинчили, Хималаи и Егзотични) е нешто над 12,5 години, додека повеќето мачки живеат до околу 15 години. 76% од оваа група живееле до 10 години или повеќе, а 52% доживеале 12,5 или повеќе години. Податоците од ветеринарната клиника од Англија покажуваат просечен животен век од 12-17 години, со средна вредност од 14,1.
Современата брахицефална мачка има голем заоблен череп и скратено лице и нос. Оваа конформација на лицето ја прави расата склона кон тешкотии со дишењето, проблеми со кожата и очите и тешкотии при раѓање. Анатомските абнормалности поврзани со брахицефаличните раси може да предизвикаат отежнато дишење. Неправилно формираните солзни канали предизвикуваат епифора, прелевање на солзи на лицето, што е вообичаено. Ентропион, преклопување на очните капаци навнатре, предизвикува триење на трепките на рожницата и може да доведе до кинење, болка, инфекција и оштетување на рожницата. Оваа состојба не е невообичаена кај персиските мачки и обично го опфаќа медијалниот аспект на долниот очен капак. Слично на тоа, кај трихијаза на горните очни капаци или трихијаза на назални набори, трепките/влакното од очниот капак и влакната од наборот на носот во близина на окото растат на начин што се тријат на рожницата. Дистоција, абнормално или тешко породување, е релативно честа појава кај персиските мачки. Следствено, стапката на мртвородени мачиња е повисока од нормалната, која се движи од 16,1% до 22,1%, а една студија од 1973 година ја става стапката на смртност на мачиња (вклучувајќи мртвородени) на 29,2%. Ветеринарната студија во 2010 година ги документирала сериозните здравствени проблеми предизвикани од брахицефаличната глава. Како последица на програмата на Би-Би-Си Pedigree Dogs Exposur, одгледувачите на мачки, исто така, биле под притисок од ветеринарните здруженија и здруженијата за заштита на животните, при што персиската била издвоена како една од најпогодените раси од здравствени проблеми. Приврзаниците на благосостојбата на животните предложиле промени во стандардите за раси за да се спречат болестите предизвикани од прекумерно или ултра типизирање и да се забрани размножување на животни надвор од поставените граници. Освен стандардот ГЦЦФ која ги ограничува високите носеви, стандардите ТИЦА и ФИФе бараат ноздрите да бидат отворени, при што ФИФe наведува дека ноздрите треба да овозможат „слободен и лесен премин на воздух“. Германскиот закон за благосостојба на животните исто така забранува одгледување на брахицефалични мачки кај кои врвот на носот е повисок од долните очни капаци.
Полицистичната бубрежна болест (ПКД) која предизвикува откажување на бубрезите кај погодените возрасни мачки има стапка на инциденца од 36-49% кај персиската раса. Расата - и изведените, како британската долго-влакнеста мачка и химелајската мачка - се особено склони кон автосомно доминантна полицистична бубрежна болест (AДПKД). Цистите се развиваат и растат во бубрегот со тек на времето, заменувајќи ги ткивата на бубрезите и зголемувајќи го бубрегот. Бубрежна инсуфициенција се развива подоцна во животот, на просечна возраст од 7 години (во опсег од 3 до 10 години). Симптомите вклучуваат прекумерно пиење и мокрење, намален апетит, губење на тежината и депресија. Болеста е автосомно доминантна и ДНК скринингот е префериран метод за елиминирање на генот во расата. Поради ДНК тестирањето, повеќето одговорни персиски одгледувачи сега имаат мачки кои повеќе не го носат генот ПКД, па оттука и нивните потомци го немаат тој ген. Пред да биде достапен ДНК скринингот, се користел ултразвук. Сепак, ултразвукот е добар само во денот кога ќе се направи, а многу мачки за кои се сметало дека се здрави, всушност биле носители на генот ПКД. Само преку скрининг на ДНК и размножување мачки кои се негативни за генот ПКД во иднина ќе има мачиња кои се исто така негативни за генот, ефикасно отстранувајќи го овој ген.
Хипертрофичната кардиомиопатија е честа срцева болест која се појавува кај сите мачки. Кај персисиската мачка веројатно е наследна. Болеста предизвикува задебелување на левата срцева комора, што во некои случаи може да доведе до ненадејна смрт. Има тенденција да ги погоди мачорите и мачките од средна до стара возраст. Пријавената стапка на инциденца кај персиските мачки е 6,5%. За разлика од ПКД, која може да се открие дури и кај многу млади мачки, срцевите тестови за ХЦМ треба да се прават редовно со цел ефикасно да се следи состојбата.
Прогресивната ретинална атрофија е дегенеративно очно заболување, со автосомно рецесивен начин на наследување кај персиските мачки. Базално-клеточниот карцином е рак на кожата кој најчесто се манифестира како израсток на главата, грбот или горниот дел од градниот кош. Иако често се доброќудни, ретки случаи на малигнитет може да се појават кај Персиските мачки. Сините персиски мачки се предиспонирани за синдромот Чедијак-Хигаши. Белите мачки, вклучувајќи ги и белите персијци, се склони кон глувост, особено оние со сини очи. Персијците се повеќе склони кон несакани ефекти на лекот за рингворм Грисеофулвин.
Како и кај кучињата, дисплазијата на колкот влијае на поголемите раси, како што се Мејн Кунс и Персијците. Малата големина на мачките значи дека тие имаат тенденција да не бидат толку погодени од оваа болест. Персијците се подложни на малоклузија (неправилен залак), што може да влијае на нивната способност да ја фатат, држат и џвакаат храната. Рамното лице на Персиецот може да го отежне подигањето на храната, толку многу што специјално обликуваните кипови се создадени од компаниите за храна за домашни миленици за да им помогнат на Персијците.
Други болести на кои персиската мачка е предиспонирана се наведени подолу:
Здравје и етика
Персиските мачки, познати по структурата на лицето(сплескано лице), предизвикуваат загриженост за етиката за размножување на мачки со овие одредени деформитети.
Брахицефалијата е многу барана одлика од страна на љубителите на мачки, што создава големи очи слични на був и целокупно минијатурно лице. Иако оваа одлика прави мачката биде „поубава“, тоа резултира со многу здравствени проблеми, вклучително и нефункционални назолакримални системи каде солзите се наталожуваат и течат по лицето, меко и долго непце што ги попречува горните дишни патишта, а со тоа го отежнува дишењето и исто така дефекти на забите и вилицата. (брахигнатија) каде забите растат нанадвор во неприродни позиции, што го отежнува јадењето и ја зголемува можноста за формирање на наслаги гингивитис.
Ваквите здравствени проблеми влијаат на квалитетот на животот на многу персиски мачки, особено на оние кои спаѓаат во одредена категорија, и покренуваат прашања за етичноста и законитоста на овие програми за размножување на мачки со деформитети.
Персиските мачки во уметноста
Во светот на уметноста, уметниците веќе долго време ја покажуваат нивната љубов кон персиската мачка овековечувајќи ја во уметноста. Едно уметничко дело за кое се тврди дека е „најголемата слика на мачки во светот“ е продадено на аукција за повеќе од 820.000 долари. Масло портретот од крајот на 19 век се нарекува Љубовниците на мојата сопруга, а некогаш му припаѓал на богат филантроп кој нарачал уметник да го наслика огромниот асортиман на својата сопруга, составен од турски ангорски мачки и персиски мачки. Други популарни персиски слики вклучуваат една бела персиска мачка од познатиот народен уметник Ворен Кимбл и две бели персиски мачки како гледаат во чинија со златна рипка, насликана од покојниот портретист на мачки Артур Хејер. Персиска мачка се наоѓа и на уметнички поштенски марки ширум светот.
Космос-857
Космос-857 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 септември 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-857 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 319 км, а најмалото на 177.
Траве-Ланд
Траве-Ланд (Trave-Land) — општинска заедница во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу градот Бад Зегеберг, кој претставува седиште на општинската заедница, но е дел од заедницата. Именувана е по реката Траве, која тече низ општинската заедница. Општинската заедница Траве-Ланд се состои од следниве општини:
Сојка
Сојката е вид птица која е распространета на огромен регион од западна Европа и северозападна Африка до Индија и понатаму до источниот брег на Азија и долу во југоисточна Азија. Во тој голем опсег има неколку форми (раси) кои еволуирале и се многу различни едни од други, особено ако се споредуваат птици од едниот до другиот крај на распространетоста. Сојката ја има и во Македонија.
Таксономија и систематизација
Сојката е еден од многуте видови опишани најпрво од Карл Лине во неговото дело од 18 век, Systema Naturae. Тој ја смести во семејството Corvidae, нарекувајќи ја Corvus glandarius.
Поведение
Вообичаеното огласување на сојката е тревожен, груб, рапав крик кој го користи кога ќе забележи разни грабливи животни. Но, таа е позната по нејзината мимикрија и може да звучи како различни видови птици толку добро, што не може да се направи разлика. Ги имитира звуците дури и на грабливите птици што неа ја напаѓаат како планинската улулајка. Сојката ја ловат разни грабливки, како што се: бувот, ноќе и јастребот кокошкар и сивиот сокол во текот на денот.
Исхрана
Сојката се храни и на дрвјата и на земја. Конзумира широк спектар безрбетници, вклучувајќи и многу инсекти штетници, потоа желади (семето од даб, кое го закопува и чува за зима), разни други семиња и плодови, но и пилиња од други птици, јајца и мали глодачи.
Размножување
Гнезди на дрвјата или во големи грмушки и несе 4–6 јајца кои се испилуваат по 16–19 дена, а се осамостојуваат по 21–23 дена. Двата родитела се грижат и ги хранат младенчињата.
479
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5987 и 5988 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5229 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4239 и 4240 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1232.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 479 година се протега во 3115 и 3116, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3175 и 3176 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1022. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 147 и 146 година пред хиџра.
NGC 7266
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7266 се споменува и како MCG -1-57-6, MK 910, IRAS 22213-0419.
Откривање
Објектот е откриен на 1 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7266 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 7266 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 23 м 59 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 4' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 7266 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68758. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 257; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5229. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1142.
Право на азил
Правото на азил (понекогаш наречено право на политички азил, од старогрчкиот збор ἄσυνον) — антички правен концепт, според кој едно лице гонето од сопствената земја може да биде заштитено од друг суверен орган, како на пример друга земја или црковен службеник, кој во средновековието можело да понуди засолниште. Ова право го признаавале Старите Египќани, Старите Грци и Старите Евреи, од кои било преземено во западната традиција. Рене Декарт избегал во Холандија, Волтер во Англија и Томас Хобс во Франција, затоа што секоја држава им нудела заштита на прогонетите странци.
Египќаните, Грците и Евреите го признавале религиозното „право на азил“, заштитувајќи ги криминалците (или оние кои се обвинети за кривично дело) од правно дејство до одреден степен. Овој принцип подоцна бил усвоен од воспоставената христијанска црква и биле развиени различни правила кои детално објаснуваат како да се квалификува за заштита и каков степен на заштита ќе добие некој.
Советот на Орлеан во 511 година донел одлука, во присуство на Хлодовик Први, дека азил може да му се даде на секој што се засолнил во црква или на црковен имот, или во домот на епископ. Оваа заштита била проширена и на убијци, крадци и прељубници.
Дека „Секој има право да бара и да ужива во други држави азил од прогон“ било загарантирано во Универзалната декларација на Обединетите нации од 1948 година и поткрепена со Конвенцијата од 1951 година во врска со статусот на бегалците и протоколот од 1967 година што се однесува на Статус на бегалци. Според овие договори, бегалец е лице кое е надвор од територијата на сопствената земја на таа личност, поради страв од прогон врз заштитени основи, вклучително раса, каста, националност, религија, политички мислења и учество во која било одредена социјална група или социјални активности.
Панче Санев
Панче Михаилов Санев ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Од Штип сѐ преселил во Скопје. Завршил основно училиште. Како активист на напредното движење бил примен за член на Комунистичката партија на Македонија. Учествувал во разни акции против окупаторот и собирал материјална помош за партизаните. Работел во опфаќање на нови приврзаници во НОВ, особено од редовите на младината. Во јуни 1944 година стапил во редовите на НОВ и учествувал во завршните операции за ослободувањето на Македонија. Во Земун со успех завршил воена и политичка обука. Станал политички комесар на чета. Потоа учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во една од многубројните битки, загинал на 17 април 1945 година.
Виенска декларација и програма за акција
Содржина
ВДПА ја потврдила Универзалната декларација за човекови права и Повелбата на Обединетите нации. Во својата Преамбула вели: „Светската конференција за човекови права, сметајќи дека унапредувањето и заштитата на човековите права претставува приоритет на меѓународната заедница и дека Конференцијата дава единствена можност за спроведување на сеопфатна анализа на меѓународниот систем за човекови права и на механизмите за заштита на човековите права, со цел да се зајакне и со тоа да се промовира поцелосно почитување на тие права, на праведен и урамнотежен начин“.
Преамбулата исто така гласи: „Повикувајќи се на духот на нашето време и реалноста на нашето време, кои повикуваат сите народи во светот и сите земји-членки на Обединетите нации повторно да се посветат себеси на глобалната задача за промовирање и заштита на сите човекови права и фундаментални слободи за да се осигури целосно и универзално уживање на овие права."
Гледајќи назад
ВДПА го отсликувала фактот дека Светската конференција за човекови права означила пресврт за човековите права, со самото завршување на Студената војна. ВДПА гледа назад, наведувајќи во Преамбулата:
Човекови права како релевантен универзален стандард
ВДПА имала за цел да ги реафирмира човековите права како универзален и релевантен стандард. Преамбулата наведува: „Нагласувајќи дека Универзалната декларација за човекови права, што претставува заеднички стандард на достигнување за сите народи и сите нации, е извор на инспирација и е основа за Обединетите нации да постигнат напредок во стандардното поставување како што е содржано во постојните меѓународни инструменти за човекови права, особено Меѓународниот пакт за граѓански и политички права и Меѓународниот пакт за економски, социјални и културни права“.
ВДПА ги повикувала владите, Обединетите нации и другите меѓународни организации да ги зголемат ресурсите наменети за програми за зајакнување на свеста за човековите права преку обука, настава и образование, народно учество и граѓанско општество (параграф 34).
Човековите права како неделиви, меѓусебно зависни и меѓусебно поврзани
ВДПА потенцира дека сите човекови права се со еднаква важност, со цел да се стави крај на квалитативната поделба помеѓу граѓанските и политичките права и економските, социјалните и културните права, што била изречена за време на времето на Студената војна. Дел I, став 5 наведува дека „Сите човекови права се универзални, неделиви и меѓусебно зависни и меѓусебно поврзани. Меѓународната заедница мора да ги третира човековите права на глобално ниво на фер и еднаков начин, на иста основа и со ист акцент. Додека значењето на националните и регионалните особености и различното историско, културно и религиозно потекло мора да се има предвид, должност е на државите, без оглед на нивните политички, економски и културни системи, да ги промовираат и заштитат сите човекови права и основни слободи." Оваа фраза била цитирана и од Декларацијата во Монтреал како и на Начелата Јогјакарта и Конвенцијата за правата на лицата со попреченост . За таа цел, Дел II, став 75 исто така ја охрабрувал Комисијата за човекови права, во согласност со Комитетот за економски, социјални и културни права, да го продолжи испитувањето на Факултативниот протокол на Меѓународниот пакт за економски, социјални и културни права на еднакви основа на Факултативни протоколи на Меѓународниот пакт за граѓански и политички права.
Демократија, развој и човекови права против тероризмот
ВДПА исто така повлекувал директна врска помеѓу почитувањето на човековите права, демократијата и меѓународниот развој, наведувајќи во Дел I, став 8: „8. Демократијата, развојот и почитувањето на човековите права и основните слободи се меѓусебно зависни и меѓусебно се зајакнуваат. Демократијата се заснова врз слободно изразената волја на народот да определи свој политички, економски, социјален и културен систем и нивно целосно учество во сите аспекти од нивниот живот. Во контекст на горенаведеното, промовирањето и заштитата на човековите права и основните слободи на национално и меѓународно ниво треба да биде универзално и да се одвива без придружни услови. Меѓународната заедница треба да го поддржи зајакнувањето и промовирањето на демократијата, развојот и почитувањето на човековите права и основните слободи во целиот свет “. Во Дел I, став 17: „Актот, методите и практиките на тероризмот во секаква форма“, како и трговијата со дрога „се активности насочени кон уништување на човековите права, фундаментална слобода и демократија“ и дека „меѓународната заедница треба да преземе неопходни чекори за зајакнување на соработката за спречување и борба против тероризмот “.
Сиромаштија и социјална исклученост
ВДПА прави директна врска помеѓу сиромаштијата и остварувањето на човековите права. Дел I, став 14 наведува: „Постоењето на широко распространета екстремна сиромаштија го спречува целосното и ефикасно уживање на човековите права; неговото непосредно ублажување и евентуално елиминација мора да остане висок приоритет за меѓународната заедница“. ВДПА не престанувала да ја прогласува сиромаштијата за себе кршење на човековите права, но во Дел I, став 25 наведува: „25. Светската конференција за човекови права потврдува дека екстремната сиромаштија и социјалната исклученост претставуваат кршење на човековото достоинство и дека се неопходни итни чекори за да се постигне подобро познавање на екстремната сиромаштија и нејзините причини, вклучително и оние поврзани со проблемот на развој, со цел промовирање на човекови права на најсиромашните и да се стави крај на екстремната сиромаштија и социјалната исклученост и да се промовира уживањето во плодовите на социјалниот напредок. Од суштинско значење е за државите да го поттикнат учеството на најсиромашните луѓе во процесот на донесување одлуки од заедницата во која живеат, промовирање на човековите права и напорите за борба против екстремната сиромаштија“.
Лилонгве
Лилонгве (англиски: Lilongwe) е главниот град на африканската држава Малави. Лилонгве се наоѓа во централниот дел од државата на реката Лилонгве во близина на границата со Мозамбик и Замбија.
Вестераде
Вестераде (Westerrade) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1322 п.н.е.
1322 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1322. година пред новата ера, 322. од вториот милениум п.н.е., 22. од 14 век п.н.е. и трета од 1320-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4186 и 4187 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3428 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2438 и 2439 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 569 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1322 година се протега во 1314 и 1315, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1374 и 1375 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 779 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2003 и 2002 исламска година пред хиџра.
NGC 4945
NGC 4945 (Колдвел 83) — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4945 се споменува и како ESO 219-24, AM 1302-484, IRAS 13025-4911.
480
480 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 480 година од новата ера, 480. од првиот милениум, 80. од V век и прва од 480-тите.
NGC 4945
Откривање
Телото е откриено на 29 април 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4945 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4945 има привидни димензии од 19,8' х 4'.
480
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5988 и 5989 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5230 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4240 и 4241 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1233.
NGC 4945
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 5 м 26,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -49° 27' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
480
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 480 година се протега во 3116 и 3117, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3176 и 3177 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1023. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 146 и 145 година пред хиџра.
NGC 4945
Други поделби
Проучување на NGC 4945 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45279. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Историјата на ФК Барселона
Историјата на фудбалскиот клуб Барселона започнува од основањето на фудбалскиот клуб во 1899 година до денес. ФК Барселона, исто така познат едноставно како Барселона и познато како Барса. Тимот е основан во 1899 година од група швајцарски, англиски, германски и шпански фудбалери предводени од Жоан Гампер. Клубот играше аматерски фудбал до 1910 година во различни регионални натпреварувања. Во 1910 година, клубот учествуваше на нивното прво од многуте европски натпреварувања и оттогаш има собрано четиринаесет трофеи на УЕФА и една шесторка. Во 1928 година, Барселона биле едни од клубовите кој ја основале Ла Лига, највисокото ниво во шпанскиот фудбал, заедно со низа други клубови. Од 2020 година, Барселона никогаш не испаднала од Ла Лига, рекорд што го делат со Атлетик Билбао и големиот ривал Реал Мадрид.
Историјата на Барселона често била политичка. Иако беше клуб создаден и управуван од странци, Барселона постепено стана клуб поврзан со каталонските вредности. Во транзицијата на Шпанија кон автократија во 1925 година, Каталонија стана сè понепријателска кон централната влада во Мадрид. Непријателството го засили имиџот на Барселона како фокусна точка за каталонизмот, а кога Франциско Франко ја забрани употребата на каталонскиот јазик, стадионот на Барселона стана едно од ретките места каде луѓето можеа да го изразат своето незадоволство. Шпанската транзиција кон демократија во 1978 година не ја намали сликата на клубот за каталонската гордост. Во 2000-тите - период на спортски успеси во клубот и зголемен фокус на каталонските играчи - официјалните лица на клубот отворено повикаа Каталонија да стане независна држава.
Почетоци на фудбалскиот клуб Барселона (1899–1922)
На 22 октомври 1899 година, Џоан Гампер објавил оглас во Лос Депортес во кој ја изјавувал својата желба да формира фудбалски клуб; позитивен одговор резултираше со состанок во Gimnasio Solé на 29 ноември. Присуствуваа 11 играчи: Валтер Вајлд (првиот директор на клубот), Луис д'Осо, Бартомеу Терадас, Ото Кунцле, Ото Мајер, Енрик Дукал, Пере Кабот, Хосеп Лобет, Џон Парсонс и Вилијам Парсонс. Како резултат на тоа, се роди фудбалскиот клуб Барселона. Сините и црвените бои на дресот првпат биле облечени на натпревар против Хиспанија во 1900 година. Преовладувачката теорија за Каталонија, поддржана од клубот, е дека боите се земени од рагби тимот на машкото училиште на Merchant Taylors, Крозби. Училиштето го посетуваа браќата Артур Вити и Ернест Вити, двајца англо-шпански играчи кои беа многу вклучени во годините на формирање на Барса.
Водолија (музичка група)
Водолија — македонска рок група оформена 1989 година но официјално започнува во 1991 година кога го има својот прв официјален настап на Поп-Рок фест 1991 и го снима првиот официјален сингл во студиото М2 на Македонската радио-телевизија. Групaта има издадено три студиски албуми. Првите два албума се снимени во студиото на Владимир Петровски - Картер од Бадмингтонс а третиот албум е снимен во студиото на фронтменот на групата Водолија Ристо Апостолов. Тие трипати учесвува на Националникот избор на песна за Евровизија -Скопје фест 2009 со песната (Мојот Тв), Скопје фест 2010 со песната (Солза) и Скопје фест 2011 со песната (Не враќај се). Автор на музиката и текстовите на песните е фронтменот Ристо Апостолов.
Во јуни 2010 одржуваат акустичен концерт во просториите на Македонската радио-телевизија на кој ги свират песните од третиот студиски албум. Во октомври 2010 концертот се емитува на првиот канал на МТВ.