cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Антоцијанин
Антоцијани, исто така наречени антоцијанини, ― вакуоларни пигменти растворливи во вода кои, во зависност од нивната pH вредност, може да изгледаат црвено, виолетово, сино или црно. Во 1835 година, германскиот фармацевт Лудвиг Кламор Маркарт го дал името антокијан на едно хемиско соединение кое на цвеќињата им давало сина боја за прв пат во неговиот трактат „Die Farben der Blüthen“ („Боите на цвеќињата“). Прехранбени растенија богати со антоцијани се боровинка, малина, црн ориз и црна соја, меѓу многу други кои се црвени, сини, виолетови или црни. Некои од боите на есенските лисја се добиени од антоцијани.
Антоцијаните припаѓаат на матичната класа на молекули наречени флавоноиди синтетизирани преку фенилпропаноидниот пат. Тие се јавуваат во сите ткива на повисоките растенија, вклучувајќи ги лисјата, стеблата, корените, цвеќињата и плодовите. Антоцијаните се добиваат од антоцијанидините со додавање на шеќери. Тие се без мирис и умерено адстрингентни.
Иако е одобрен како боја за храна и пијалоц во Европската унија, антоцијаните не се одобрени за употреба како прехранбени додатоци, бидејќи тие не се потврдени како безбедни кога се користат како состојки за храна или додатоци. Не постојат убедливи докази дека антоцијаните имаат какво било влијание врз човечката биологија или болести.
Обоеност
Кај цвеќињата, бојата што го обезбедува собирањето на антоцијанинот може да привлече широк спектар на животно опрашувачи, додека кај овошјето, истата боја може да помогне во распрснувањето на семето со привлекување тревопасни животни кон потенцијално јадените плодови што ги носат овие црвени, сини или виолетови бои.
Физиологија на растенијата
Антоцијаните може да имаат заштитна улога кај растенијата од крајни температури. Доматните растенија се штитат од студен стрес со антоцијаните кои се спротивставуваат на реактивните кислородни видови, што доведува до помала стапка на клеточна смрт во лисјата.
Примање на светлина
Моделот на примање одговорен за црвената боја на антоцијаните може да биде комплементарен со оној на зелениот хлорофил во фотосинтетички активните ткива како што се младите листови на прнарот. Може да ги заштити листовите од напади на тревопасни животни кои можат да бидат привлечени од зелената боја.
Појава на антоцијани
Антоцијаните се наоѓаат во клеточната вакуола, најмногу во цветовите и плод, но и во лисја, стеблата и корените. Во овие делови, тие се наоѓаат претежно во надворешните клеточни слоеви како што се епидермисот и страничните мезофилни клетки.
Најчесто се појавуваат во природата гликозидите на цијанидин, делфинидин, малвидин, пеларгонидин, пеонидин и петунидин. Приближно 2% од сите јаглеводороди фиксирани во фотосинтезата се претвораат во флавоноиди и нивни деривати, како што се антоцијаните. Не сите копнени растенија содржат антоцијанин; кај каранфиловидните (како што се кактус, цвекло и амарант), тие се заменети со беталаини. Антоцијани и беталаини никогаш не биле пронајдени во исто растение.
Понекогаш се одгледуваат намерно заради висока содржина на антоцијани, украсните растенија како бабурите може да имаат необична кулинарска и естетска привлечност.
Во цветовите
Антоцијаните се појавуваат во цветови на многу растенија, како што се видови и сорти од родот Meconopsis. Антоцијаните биле пронајдени и во различни цветови на лалиња, како што се Tulipa gesneriana, Tulipa fosteriana и Tulipa eichleri.
Во храната
Растенијата богати со антоцијани се видовите на Vaccinium, како што се боровинка, брусница и европска боровинка; бобинки од родот Rubus, вклучувајќи црна малина, црвена малина и капина; црна рибизла, цреша, кора од модар патлиџан, црн ориз, убе, сладок компир, грозје „конкорд“, грозје „мускадин“, црвена зелка и виолетови ливчиња. Праските и јаболката со црвена кора содржат антоцијани. Антоцијаните се помалку застапени во бананите, аспарагусот, грашокот, анасонот, крушата и компирот, а може целосно да ги нема кај одредени сорти на зелени огрозд.
Највисоката регистрирана количина се чини дека е конкретно во семето на црна соја (Glycine max L. Merr.) што содржи приближно 2 г на 100 г, во пурпурни зрна и лушпи од пченка, и во лушпите и пулпата од црна аронија (Aronia melanocarpa L.) (видете табелата погоре). Поради критичните разлики во потеклото на примерокот, методите на подготовка и исцрпување кои ја одредуваат содржината на антоцијанинот, вредностите претставени во соседната табела не се директно споредливи.
Природата, традиционалните земјоделски методи и одгледувањето растенија произведоа различни невообичаени култури кои содржат антоцијани, се компири со сина или црвена кора и виолетова или црвена брокула, зелка, карфиол, моркови и пченка. Градинарските домати биле подложени на програма за размножување со помош на линии на интрогресија на генетски изменети организми (но не вклучувајќи ги во последниот пурпурен домат) за да се дефинира генетската основа на виолетова боја кај дивите видови кои првично биле од Чиле и Галапагос. Сортата позната како „индиго роза“ станала комерцијално достапна за земјоделската индустрија и домашните градинари во 2012 година. Инвестирањето домати со висока содржина на антоцијани го удвојува нивниот рок на траење и го инхибира растот на патогенот за мувла по бербата, Botrytis cinerea.
Некои домати, исто така, се генетски модифицирани со фактори на транскрипција од сенпдрагоните за да произведат високи нивоа на антоцијани во плодовите. Антоцијаните, исто така, може да се најдат во природно зрели маслинки, и делумно се одговорни за црвената и виолетова боја на некои маслинки.
Во листовите на растителната храна
Содржината на антоцијани во листовите на разнобојната растителна храна, како што се пурпурната пченка, боровинка или црвена боровинка, е околу десет пати поголема отколку во јадливите зрна или овошје.
Спектарот на бои на листовите од грозје може да се анализира за да се процени количината на антоцијани. Зрелоста, квалитетот и времето на берба на овошјето може да се проценат врз основа на анализата на спектарот.
Боја на есенски лисја
Црвените, виолетовите и нивните мешани комбинации одговорни за есенското зеленило се добиени од антоцијани. За разлика од каротеноидите, антоцијаните не се присутни во листот во текот на сезоната на растење, туку се произведуваат активно, кон крајот на летото. Тие се развиваат кон крајот на летото во сокот на лисните клетки, што произлегува од сложените меѓудејствија на фактори внатре и надвор од растението. Нивното образување зависи од разградувањето на шеќерите во присуство на светлина бидејќи нивото на фосфати во листот се намалува. Листовите од портокал во есен произлегуваат од комбинација на антоцијани и каротеноиди.
Гликозиди на антоцијанидини
Антоцијаните, антоцијанидини со шеќерна група(и), се претежно 3-глукозиди на антоцијанидините. Антоцијаните се поделени на антоцијанидински агликони без шеќер и антоцијани гликозиди. Почнувајќи од 2003 година, биле пријавени повеќе од 400 антоцијани, додека подоцнежната книжевност на почетокот на 2006 година, го наведува бројот на повеќе од 550 различни антоцијани. Разликата во хемиската структура која се јавува како одговор на промените во Ph вредноста е причината зошто антоцијаните често се користат како показатели за pH, бидејќи тие се менуваат од црвено во киселини во сини во бази преку постапка наречена халохромизам.
Стабилност
Се смета дека антоцијаните се предмет на физиохемиска деградација in vivo и in vitro. Структурата, pH вредноста, температурата, светлината, кислородот, металните јони, интрамолекуларното здружување и меѓумолекуларното здружување со други соединенија (копигменти, шеќери, белковини, производи за разградување итн.) главно се познати дека влијаат на бојата и стабилноста на антоцијаните. Се покажало дека статусот на хидроксилација на B-прстенот и pH вредноста посредуваат во разградувањето на антоцијаните до нивните состојки на фенолна киселина и алдехид. Навистина, значителни делови од проголтаните антоцијани најверојатно ќе се разградат до фенолни киселини и алдехид in vivo, по конзумирањето. Оваа одлика ја меша научната изолација на специфичните механизми на антоцијани in vivo.
pH вредност
Антоцијаните главно се разградуваат при повисока pH вредност. Сепак, некои антоцијани, како што е петанинот (петунидин 3-[6-O- (4-O-(E)-p -кумароил- О -α- -рамнопираносил)-β- -глукопиранозид]-5-О-β--глукопиранозид), се отпорни на разградување при pH 8 и може ефикасно да се користат како боја за храна.
Употреба како показател за pH на животната средина
Антоцијаните може да бидат користат како показатели за pH бидејќи нивната боја се менува врз осноава на pH вредноста; тие се црвени или розови во киселите раствори (pH < 7), виолетовите во неутралните раствори (pH ≈ 7), зеленикаво-жолтите во алкалните раствори (pH > 7) и безбојни во многу алкалните раствори, каде што пигментот е целосно намален.
Сончеви ќелии чувствителни на боја
Антоцијаните се користени во органските сончеви ќелии поради нивната способност да ја претвораат светлосната енергија во електрична енергија. Многуте придобивки од користењето сончеви ќелии чувствителни на боја наместо традиционалните силициумски ќелии со pn спој, вклучуваат пониски барања за чистота и изобилство на составни материјали, како и фактот што тие можат да се произведуваат на флексибилни подлоги, што ги прави подложни на постапки на печатење на „ролна на ролна“.
1918
1918 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1918 година од новата ера, 918. од вториот милениум, 18. од XX век и деветта од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7426 и 7427 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6668 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5678 и 5679 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2671.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1918 година се протега во 4554 и 4555, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4614 и 4615 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2461. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1336 и 1337 исламска година.
1922
1922 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1922 година од новата ера, 922. од вториот милениум, 22. од XX век и трета од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7430 и 7431 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6672 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5682 и 5683 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2675.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1922 година се протега во 4558 и 4559, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4618 и 4619 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2465. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1340 и 1341 исламска година.
1920
1920 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1920 година од новата ера, 920. од вториот милениум, 20. од XX век и прва од 1920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1920 година се протега во 4556 и 4557, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4616 и 4617 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2463. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1338 и 1339 исламска година.
1919
1919 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1919 година од новата ера, 919. од вториот милениум, 19. од XX век и последна од 1910-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7427 и 7428 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6669 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5679 и 5680 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2672.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1919 година се протега во 4555 и 4556, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4615 и 4616 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2462. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1337 и 1338 исламска година.
Фосфомицин
Фосфомицин е лек (антибиотик) кој се користи во човечката медицина за лекување на тешки бактериски инфекции.
Иљо Блажески
Иљо Тасев Блажески (1925 во Свиништа, Охридско — 9 мај 1945 во Загреб, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
Фосфомицин
Фосфомицин беше изолиран од стрептомицети во Аликанте (Шпанија) во 1970 година и е единствениот епоксиден антибиотик достапен до денес.
Иљо Блажески
Животопис
Иљо Тасев Блажески е роден во 1925 година во селото Свиништа. По занимање бил земјоделец. Се приклучил доброволно кон НОБ во септември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, 3 чета, 1 баталјон, загинува кај Загреб, на 9 мај 1945 година.
Фосфомицин
Ефикасност/спектар на дејство
Има бактерицидно дејство со нарушување на синтезата на муреин во клеточниот ѕид на бактериите. Тој е ефикасен против следниве бактерии:
Механизам на дејство
Фосфомицин е епоксиден антибиотик. Фосфомицин делува бактерицидно преку инхибиција на синтезата на клеточниот ѕид. Тој е неповратен (иреверзибилен) инхибитор на ензимот MurA (UDP- N -ацетилглукозамин енолпирувил трансфераза). MurA го катализира првиот чекор во биосинтезата на муреин: трансфер на дел од енолпировил-единицата од фосфоенолпируват (PEP) во UDP- N -ацетилглукозамин (UNAG). Производите на реакцијата се енолпировил-UDP- N -ацетилглукозамин и фосфат. Фосфомицин ја алкилира тиол групата од страничниот ланец на цистеин (Cys-115, нумерирање на E. coli MurA), кој има важна улога во катализата.
Отпор (резистенција)
Повеќето индол-позитивни соеви на Proteus се отпорни на фосфомицин. Активната состојка е неефикасна против видовите Bacteroides.
Индикации
Лекот се користи за бактериски инфекции предизвикани од бактерии осетливи на фосфомицин, на пример кај остеомиелитис, менингитис, инфекција на мочните патишта, инфекција на дишните патишта, воспаление на кожата и меките ткива, инфекција на билијарниот тракт, сепса, ендокардитис или ото-рино-ларинголошки и офталмолошки инфекции. Се користи периоперативно како превентивна мерка заедно со метронидазол. Во оваа комбинација, тој покажува слична ефикасност како доксициклин, ампицилин или цефалотин.
Несакани ефекти
Лекот добро се поднесува во студии на животни. Стапката на несакани ефекти е мала. Несаканите ефекти се јавуваат особено во областа на гастроинтестиналниот тракт.
Повремено се споменуваат егзантеми, акутни реакции на преосетливост, повраќање, губење на апетит, дијареа, флебитис, иритација на вкусот, привремено зголемување на вредностите на црниот дроб, отежнато дишење, главоболка, вртоглавица, замор, хипернатремија, хипокалемија. Во некои случаи, визуелни нарушувања.
1917
1917 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1917 година од новата ера, 917. од вториот милениум, 17. од XX век и осма од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7425 и 7426 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6667 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5677 и 5678 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2670.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1917 година се протега во 4553 и 4554, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4613 и 4614 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2460. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1335 и 1336 исламска година.
Климе Митески
Животопис
Климе Наумов Митески е роден во 1924 година во селото Свиништа. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил доброволно во септември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, загинува во борбите против балистите кај Кичево, на 16 ноември 1944 година.
1916
1916 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1916 година од новата ера, 916. од вториот милениум, 16. од XX век и седма од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7424 и 7425 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6666 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5676 и 5677 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2669.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1916 година се протега во 4552 и 4553, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4612 и 4613 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2459. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1334 и 1335 исламска година.
Ивањевска парохија
Парохијата ги опфаќа селата: Ивањевци, Клепач, Лознани, Лопатица, Новоселани, Подино, Подмол, Свето Тодори и Трновци.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Аферим! (филм од 2015)
„Аферим!“ — романски филм од 2015 година, во режија на Раду Јуде, кој е автор и на сценариото, заедно со Флорин Лазареску. Главните улоги ги играат: Теодор Корбан, Михај Команоју, Тома Кузин и Александру Дабижа.
Синопсис
Дејството на филмот се одвива кон крајот на XIX век. Костандин (го игра Корбан) е заптија кој е изнајмен од болјарот Јордаке (го игра Дабижа) за да го пронајде избеганиот роб Карфин (го игра Кузин). Костандин заминува во потрага по робот заедно со својот син Јоница (го игра Команоју), а патем му го пренесува своето богато искуство, давајќи му бројни совети. Најпосле, тие го наоѓаат Карфин, кој ги моли да го пуштат, правдајќи се дека не е виновен, туку вината лежи во сопругата на Јордаке која го завела. Заедно со Карфин, заптиите заробуваат и едно дете-Циганче кое подоцна го продаваат на пазар. На Јоница му паѓа жал за Карфин и го моли својто татко да го пуштат, но Костандин не попушта, зашто сака чесно да си ја врши работата. Сепак, тој му ветува на Карфин дека ќе го замоли Јордаке да го казни поблаго. Кога пристигаат во домот на Јордаке, Костандин разговара со болјарката, а таа му признава дека Карфин не е виновен за нејзиното неверство. Врз основа на тоа, Костандин го замолува Јордаке да не го мачи робот Карфин, но навредениот Јордаке го кастрира Карфин.
Богдан Милески
'''Богдан М. Милески''' (1914 во Грешница, Порече — 13 октомври 1944 во Кичево) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Богдан М. Милески е роден во 1914 година во селото Грешница. Често одел на печалба. Кон НОБ доброволно се приклучил 1943 година. Како дел од НОБ загинал во борбите за ослободување на градот Кичево, на 13 октомври 1944 година.
Флуорокинолони
[[Податотека:Quinolone.svg|мини| Основна структура на флуорокинолонските антибиотици:
Остатокот R означен со сино е скоро секогаш остаток од пиперазинил.
Атомот на флуор е означен со црвено .]] Флуорокинолонските антибиотици (или скратено флуорокинолони ) се подгрупа на кинолонските антибиотици, со кои тие се структурно поврзани. Претставник од класата на кинолонски антибиотици е меѓу другото и пипемидинската киселина, позната под трговското име Палин® (порано употребуван за лекување на бактериски инфекции на долните мочни патишта, не е повеќе во употреба).
Флуорокинолоните се користат и во хуманата и во ветеринарната медицина. Бидејќи тие можат да предизвикаат сериозно, долготрајно, понекогаш неповратно оштетување на нервниот систем и мускулно-скелетниот систем, нивната употреба е главно ограничена за тешки и животозагрозувачки бактериски инфекции за коишто употребата на вообичаено препорачаните антибиотици за таа инфекција се сметаат за несодветни во одредениот случај.
Во април 2019 година, Агенцијата за лекови и медицински средства МАЛМЕД достави писмо до здравствените работници, известувајќи ги за органичувањето на примената на флуорокинолонските антибиотици „поради ризик од настанување на онеспособувачки, долготрајни и потенцијално иреверзибилни несакани дејства“. Меѓу другото, нагласено е овие лекови да не се употребуваат:
-за третирање на лесни и самоограничувачки инфекции (воспаление на грлото, воспаление на крајниците, акутен бронхитис);
-за превенција на патничка дијареа или повторувачки инфекции на долниот дел на уринарниот тракт;
-за небактериски инфекции (пример: хронично воспаление на простатата - простатитис);
-за благи до умерено тешки инфекции (акутно воспаление на бешиката - циститис, акутно влошување на хроничен брохнитис или хронична обструктивна белодробна болест, акутен бактериски риносинузитис и акутно воспаление на средното уво);
-кај пациенти со претходно доживеани сериозни несакани реакции при примена на кинолонски и флуорокинолонски антибиотици.
Кај лица со ограничена бубрежна функција, лица со трансплантиран орган, лица постари од 65 години и кај лица со истовремена употреба на кортикостероиди е потребна особена претпазливост при употребата на флуорокинолоните поради зголемен ризик за воспаление на тетивата или руптура на тетивата (Ахиловата тетива). Ризикот за воспаление и руптура на тетивата со можни долготрајни последици, како и други несакани и потенцијално тешки последици од употребата на флуоркинолоните не е ограничен само на наведените категории на пациенти.
Механизам на дејство
Бактерискиот ензим гираза има важна улога во одржување на генетскиот материјал на бактеријата. Имено, гиразата (другото име е топоизомераза II) предизвикува прекумерно превиткување на ДНК ( суперсвиткување ), што е важно, бидеќји на тој начин генетскиот материјал на бактеријата се пакува и зафаќа многу помал простор во бактериската клетка. Флуорохинолоните го инхибираат ензимот и со тоа пакувањето на генетскиот материјал на бактеријата. Поради тоа, бактериската ДНК не може повеќе правилно да се реплицира. Сто тоа најпрво се инхибира растот на бактериите (бактериостатски ефект), а потоа клетките умираат (бактерицидно дејство). Сепак, инхибицијата на репликацијата на ДНК не може соодветно да го објасни бактерицидното дејство на флуорохинолоните, поради што се претпоставуваат и други механизми на дејство.
Несакани ефекти
За време на третманот со флуорокинолони, 4-10% од пациентите доживуваат несакани ефекти. Некои од нив се специфични за класата (објаснување: класно-специфични несакани дејства значи дека, покрај општи несакани дејства кои се јавуваат при примена на било кој антибиотик, постојат и несакани дејства карактеристични/специфични за класата на флуорокинолони). Според поновите информации од производителот, инциденцата на несакани ефекти е 25-30%. Ова зголемување се објаснува со интензивирање на клиничките испитувања за да се процени потенцијалот на несакани ефекти на поновите флуорохинолони. Најчести несакани ефекти се нарушувања на гастроинтестиналниот тракт како што се гадење и дијареа и нарушувања на централниот нервен систем. Психијатриски нарушувања со самоубиство, декомпензација на шеќер во крвта кај дијабетичари и воспаление и руптури (кинење) на тетивата, како што е руптура на Ахиловата тетива, се поретки.
Намалувањето на јачината на тетивата може да се случи со сите инхибитори на гираза, дури и по краткотрајна употреба. Постарите луѓе и пациентите кои земаат кортикостероиди се изложени на поголем ризик, но важно е да се напомене дека ризикот е присутен кај сите категории на пациенти. Ова се објаснува со зголемената експресија на матрични металопротеинази, кои ја намалуваат јачината на тетивите. Флуорокинолоните можат да го отстранат железото од ензимот наречен α-кетоглутарат- зависна диоксигеназа, кое има улога на кофактор во овој ензим, преку механизам хелација на железото. Ова веројатно го попречува созревањето на колагенот. Авторите сугерираат дека ова е и причина за оштетување на бубрезите и тендинопатии (оштетување на тетивите) предизвикано од флуорохинолон. Исто така, постојат индикации за директни цитотоксични и антипролиферативни ефекти (објаснување: цитотоксично-ја нарушува функцијата или интегритетот на клетката, антипролиферативно-ја нарушува делбата на клетката) и оштетување на митохондријалната ДНК. Некрозата е хистолошки документирана во врска со оштетување на тетивите и бубрезите поврзани со флуорокинолон. Фреквенцијата на оштетување на тетивата е дадена во документ од Комисијата за лекови на Германското лекарско здружение како 1:227 за ципрофлоксацин и 1:104 за офлоксацин/левофлоксацин.
Бидејќи сите флуорохинолони имаат фототоксичен потенцијал, треба да се избегнува изложување на сончева светлина или УВ светлина. Сомнителен зголемен ризик од одвојување на мрежницата (ретината) не можеше да се потврди во голема данска студија. Сепак, две последователни објавени големи студии од Тајван и Франција беа во можност статистички да докажат зголемен ризик од регматогени и ексудативни одлепувања на мрежницата при земање флуорокинолони.
Земањето на флуорохинолони може да доведе до развој на периферна невропатија (нарушување на функцијата на периферните нерви), која може да се појави во рок од неколку дена по започнувањето на терапијата со орална или интравенска администрација, а потоа може да трае една година или повеќе. Проблемот овде е што овој несакан ефект често лекарите не го сфаќаат доволно сериозно и затоа преминувањето кон друг антибиотик е одолговлечено. Особено во комбинација со нестероидни антиинфламаторни лекови, може да се појават голем број несакани ефекти од централниот нервен систем, вклучително и напади; изразениот селективен конкурентен антагонизам на ГАБА-А рецепторот се сомнева дека е причината.
Ретроспективните клинички студии ја поврзуваат употребата на флуорохинолони со повеќе од 2 пати зголемен ризик од аортни аневризми и аортни дисекции.
Резултатите од мета-анализата покажуваат дека ризикот од оштетување на аортата поврзано со флуорокинолон се зголемил за најмалку фактор 2 е покачен, со едно оштетување на аортата кај ризичната група од над 65-годишници на секои 618 рецепти со флуорокинолон. Експерименталните податоци сугерираат дека аортните дисекции предизвикани од флуорокинолоните се резултат на некроптоза (in vivo) или апоптоза на мазните мускулни клетки на аортата (ин витро) и уништување на вонклеточната матрица на ѕидот на аортата и може да доведат до фатална аортна руптура во присуство на атеросклероза. На 26 април, Федералниот институт за лекови и медицински помагала Октомври 2018 година, поради зголемениот ризик од аневризми и дисекции на аортата, вклучување на соодветна забелешка во текстовите со информации за производот на сите системски и инхалативно користени флуорокинолони во буква од црвена рака и на 8 Објавени се новите ограничувања за апликации во април 2019 година.
Попреченост поврзана со флуорокинолони
Во 2015 година, ФДА за првпат ги опфати несаканите ефекти на флуорохинолоните во дефинирана болест под името  (FQAD). Кај децата и адолесцентите, кинолоните сега се одобрени за третман на тешки инфекции и кај пациенти со цистична фиброза. Тие треба да се користат со претпазливост, бидејќи експериментите со животни покажаа токсични ефекти врз зглобната 'рскавица и епифизалната плоча.
Според ФДА, сериозните несакани ефекти на флуорокинолоните ги надминуваат придобивките од лекувањето на пациенти со синузитис, воспаление на средното уво, бронхитис и некомплицирани инфекции на мочните патишта за кои постојат алтернативни антибиотици. Затоа, флуорокинолоните треба да се користат само како последно средство кај пациенти со овие болести, откако сите алтернативни антибиотици не успеале. Безбедносниот преглед покажа дека системските флуорокинолони (во форма на таблети и капсули или интравенски ) може да предизвикаат оневозможување и потенцијално долготрајни сериозни хронични несакани ефекти. Овие несакани ефекти ги вклучуваат: тетивите, мускулите, зглобовите, нервите и централниот нервен систем. Примери се појавата на тендинитис (воспалениа на тетива), тендинопатија, руптура на тетива, ефекти на централниот нервен систем и периферна невропатија. Тие можат да доведат до трајно оштетување кај некои пациенти. Како резултат на тоа, американскиот орган за одобрување лекови, ФДА, нареди на 26. јули2016 година соодветно ажурирање на додатокот со информации за лековите. Од сите антибиотици, флуорохинолоните предизвикуваат најтрајна инвалидност.
Во ноември 2016 година, жртвите на флуорокинолони за кои беа пријавени од Bayerischer Rundfunk и Der Spiegel, создадоа и поднесоа онлајн петиција до германскиот Бундестаг за ко-потпишување. Во петицијата бараат, меѓу другото, предупредувачки симбол на пакувањето на лекот и употреба на флуорокинолони само во животно загрозувачки ситуации.
Несакани ефекти специфични за класата
Некои од флуорокинолоните (левофлоксацин, моксифлоксацин) можат да го продолжат QT интервалот на ЕКГ и на тој начин да предизвикаат долг QT синдром со вентрикуларни аритмии. Чешањето и главоболките се опишани како други несакани ефекти.
Поради нивното влијание не само врз бактериската, туку и врз човечката ДНК гираза, некои инхибитори на гиразата - како што се флероксацин, гатифлоксацин, грепафлоксацин, спарфлоксацин и тровафлоксацин - мораа да бидат повлечени од пазарот, главно поради тешки токсични компликации и реакции на нетолеранција, понекогаш со смртни случаи.
Mонобактами
Монобактамите се лекови кои се користат како антибиотици. Претставник на монобактамите е азтреонам.
Монобактамите се резервни антибиотици.
Производство и структура
Монобактамите се полусинтетички антибиотици. Тие се произведени од грам-негативни бактерии, а потоа синтетички модифицирани. Како и многу други β-лактамски антибиотици, тие содржат моноцикличен β-лактамски прстен, но не и друг споен прстен.
Примена
Монобактамите се стабилни кон β-лактамаза, но не се отпорни кон β-лактамази со проширен спектар (ESBL). Тие не се апсорбираат од гастроинтестиналниот тракт и затоа мора да се администрираат парентерално. Нивниот спектар на активност вклучува само грам-негативни патогени. Тие не покажуваат ефект врз анаеробните и грам-позитивните бактерии. Нивната терапевтска област на примена е главно ограничена на лица со алергии на пеницилин и цефалоспорин.
Опел Адам
Опел Адам (германски: Opel Adam ) — мал автомобил кој се произведува од страна на германската марка на автомобили Опел од 2012 година. Името Адам доаѓа од основачот на компанијата Адам Опел. Моделот се продава под најразлични други брендови (особено Воксхал во Велика Британија). Тој бил претставен во Франција на Саемот за автомобили во Париз во 2012 година, со продажба што започнала во почетокот на 2013 година.
Гликомер
Гликомер — уред за самостојно следење на концентрацијата на гликоза, кој дава брзи информации за концентрацијата на гликоза во крвта. Самоследење на концентрацијата на гликоза во крвта со помош на гликомер е веројатно најголемата предност во контролата на дијабетесот денес по откривањето на инсулинот во 1920-тите. Мерењето на гликозата во крвта, кое е можно со помош на гликомер во секое време, помага да се спречат последиците од многу високи и многу ниски концентрации на шеќер во крвта.
Опел Адам
На 10 октомври 2018 година, Опел и неговата британска подружница, Воксхал, објавиле дека ќе ја оптимизираат својата постава на моделот и ќе се фокусираат на сегменти со голем волумен.
Гликомер
Благодарение на примената на едноставни, многу практични и евтини гликомер, употребливи дури и за постари лица, лица со оштетен вид, слух и/или сознание, методот стана достапен за голем број луѓе кои боледуваат од дијабетес. Треба да се нагласи дека определувањето на гликозата со помош на гликомер не е референтна метода за дијагностицирање на дијабетес, бидејќи по правило овие уреди имаат непрецизност од <5% и неточност <10%, туку се соодветни лабораториски анализатори во клиниките. Анализаторите во лабораториите имаат строго дефинирани стандарди за повеќето параметри потребни за да се добијат точни резултати и дозволуваат многу мали отстапувања.
Опел Адам
Според тоа, ниту еден наследник нема да го замени Адам, бидејќи компанијата ја најавила намерата да се фокусира на SUV, особено на новата Опел Мока, како дел од стратегијата за зголемување на продажбата на компанијата од 25% на 40% до 2021 година. На 29 април 2019 година, завршило производството на Адам.
Гликомер
Начело на работа на гликомерот
Денешната гликометрија се заснова на примена на дигитализирани гликомери кои работат на начелото на биосетилник за гликоза вграден во дијагностичката тест-лента на гликомерот. Биолошки активниот слој на сетилникот на гликомерот го содржи ензимот гликоза оксидаза, кој реагира со гликозата од примерокот на периферната крв. Таа хемиска реакција се претвора во излезен сигнал со помош на трансдусерот, во облик на електрична струја со различен интензитет помеѓу две електроди на биосетилникот.
Опел Адам
Преглед
Ако се земат предвид сите можности за персонализација, Адам може да се нарача во една од 61.000 комбниации за екстериерот или 81.000 за ентериерот. Производството започнало во фабриката Ајзенах во Германија во јануари 2013 година, покрај Корса. Гледан од предната страна, Адам поседува интересно поставене предни светлосни структури кои му даваат привлечен лик на малиот автомобил, а предниот дел кој е ниско до подлогата го прави да изгледа како мала бубачка, подготвена за интересни маневри. Кровната линија која неприродно опаѓа по Б-столбот визуелно значително го скратува Адам и ја нарушува страничната хармонија. Задниот дел е со најмногу компромиси – за да биде вратата од багажниот простор поголема, задните светлосни структури морале да бидат помали. 16-инчни фелни со кои бил опремен тест-моделот ја заокружуваат сликата за мал, тренди и интересен градски автомобил.
Гликомер
Стандардизација на гликомерите
Гликомерте достапни на пазарот мора да исполнуваат одредени ISO стандарди кои овозможуваат правилна домашна самопроверка на гликозата во крвта. Еден таков стандард гласи: „дека за вредности на гликоза над 4,2 mmol/l, 95% од сите резултати од мерењето на гликомерот не смее да надминува отстапување од +/- 20% во однос на резултатот добиен со лабораториско мерење, т.е. за вредности под 4,2 mmol/l отстапувањето не смее да надминува +/- 15%. Тоа значи дека ако вистинската измерена концентрација на гликоза во крвта е 5,0 mmol/l, дозволени се отстапувања од +/- 1 mmol/l, а за концентрација на гликоза од 10 mmol/l, дозволени се отстапувања од +/- 2 mmol/l.
Опел Адам
Преглед
На моделот Опел Адам, инженерите посветиле поголемо внимание на ентериерот. Внатрешноста е опремена со комфорни седишта, голем мултимедијален уред со IntelliLink, управувач и менувач обложен со кожа. На предните седишта има доволно простор за возачот и совозачот, но задните седишта се пократки. Одличен додаток е City режимот на серво-управувањето кое дополнително го олеснува вртењето на управувачот и навистина го прави маневрирањето и паркирањето лесно и едноставно. Суспензијата е мека и ги впива сите нерамнини, но резултат на тоа е навалувањето во свиоци. На отворен пат Adam е комфорно место за седење со солидна звучна изолација. Адам се заснова на скратена верзија на платформата Корса D. Хечбекот со три врати е со должина од 3,70 метри и ширина од 1,72 метри, а седиштата се за четири лица.
Гликомер
Постапка за мерење со гликомер
Постапката за мерење на шеќерот во крвта во плазмата со гликометрија се изведува во неколку чекори:
Опел Адам
Сигурност
Адам одлично поентира и кога станува збор за безбедноста – освоените четири ѕвездички на Euro NCAP тестирањата се одличен резултат. Моделот се состои од шест воздушни перничиња, ABS, EBD и уште цела низа други системи се од исклучителна важност.
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Неправилните мерења и грешките во постапката при користење на гликомерот може да резултираат со неточни резултати. Најчестите грешки кои можат да доведат до грешки при мерењето се:
Опел Адам
Награди
Опел Адам ја добил наградата за дизајн на автомобили Red Dot во април 2013 година. Во ноември 2012 година, читателите на „Auto Zeitung“ во Германија гласале за „Опел Адам“ како број еден градски автомобил. На 38-та награди за избор на читатели на трговскиот магазин „Ауто мотор ун Спорт“, автомобилот ја освоил категоријата мини автомобили со 24,2 проценти од гласовите, победувајќи ги Фолксваген Уп (23,9 проценти) и Мини (16,6 проценти).
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Тест-лентите со истечен рок или неправилно складираните тест-ленти обично резултираат со лажно покачени вредности, така што повеќе не може да им се верува на таквите ленти.
Опел Адам
Мотори
Од претставувањето, имало избор на три мотори: 1,2 L 70PS (124 g / km CO2), и 1,4 L со 87 КС и 100 КС (129 g / km CO2). Сите мотори се достапни во режим ecoFLEX со помала емисија на CO2, 1,2 ecoFLEX со 118 g / km и 1,4s со 119 g / km. Од пролетта 2014 година, Опел вовел 1,0 три цилиндричен SIDI Turbo мотор.
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Доколку гликомерот во сопственост на пациентот користи тест-ленти спакувани во ампули, по секоја употреба на тест-лентите, вијалата треба добро да се затвори, бидејќи изложеноста на тест-лентите на условите на надворешната средина предизвикува нивно забрзано влошување, во повеќе изразени случаи и пред истекот на рокот.
Опел Адам
Продажба
„Опел“ планирал да продаде помеѓу 40.000 и 50.000 единици годишно во Европа и продал над 45.000 во својата прва година, иако продажбата сè уште била во почетен режим во првите два месеци од 2013 година. Продажбата се зголемила во првите четири месеци од 2014 година.
Окксазолидинони
Оксазолидиноните се антибиотици од групата на инхибитори на белковинската синтеза. Линезолид е претставник на оксазолидиноните и се користи како резервен антибиотик, кај инфекции со грам-позитивни бактерии, во случај на неколкукратна отпорност кон другите класи на антибиотици.
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Гликомерте од многу производители сè уште бараат кодирање при отворање на секоја нова кутија на тест-ленти. Кај овие производители, тест-лентите се разликуваат од серија до серија во нивната чувствителност на шеќер во крвта. Затоа е потребно гликомерот да се „прилагоди“ за новите тест-ленти, за правилно мерење на вредностите на шеќерот во крвта.
Опел Адам
Спецификации
(Извор: Opel Magazine)
Окксазолидинони
Тие се членови на групата заситени хетероциклични соединенија кои носат и атом на азот и кислород во петчлен прстен и содржат карбонилна група. Ова произведува цикличен естер ( лактон ), или цикличен амид ( лактам ), или кетон или карбамат ( уретан ). Главните соединенија на групата се 1,3- оксазолидин и 1,2-оксазолидин (изоксазолидин), од кои се добиени три оксазолидинони.
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Ако уредот не е кодиран, може да се добијат вредности што отстапуваат од точните за повеќе од 40%.
Окксазолидинони
Употреба како антибиотици
Оксазолидиноните се инхибитори на биосинтезата на белковините (исто како и тетрациклините, аминогликозидите, линкозамидите и макролидите ). Оксазолидиноните го инхибираат започнувањето на синтезата на пептидната нишка на местото каде што се собираат рибозомот, гласникот РНК и почетничкиот комплекс од tRNA-аминокиселина, т.е. го инхибираат формирањето на иницијаторниот (почетничкиот) комплекс. Тие најчесто имаат бактериостатски ефект врз Грам-позитивните бактерии;
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Остатоци од храна, како и неисушени остатоци од алкохол на прстите, исто така може да влијаат на добиениот резултат од мерењето. Затоа се препорачува: темелно измијте ги рацете и по употребата на алкохол (како средство за дезинфекција) почекајте истиот целосно да испари пред секое мерење на шеќерот во крвта.
Окксазолидинони
Употреба како антибиотици
Пример на супстанци од групата на оксазолидинони:
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Остатоците од храната може да се растворат во капка крв и да ја зголемат нејзината концентрација, а остатоците од алкохол го разредуваат примерокот или во некои случаи може да учествуваат во реакцијата што се одвива внатре во тест-лентата во мерното поле.
Окксазолидинони
Употреба како антибиотици
-линезолид;
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Во домашни услови најдобро е местото на боцкање да се измие со сапун и топла вода, да се исуши и потоа да се започне со постапката за мерење. Во други услови, треба да се користат тупфери (тампони) со алкохол.
Окксазолидинони
Употреба како антибиотици
-тедизолид.
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Боцкањето за да се добие примерок од крв е физичка траума и е придружена со мало оштетување на ткивото и појава на мала количина на згрутчување на крвта во првата капка крв, што влијае на концентрацијата на шеќер во таа капка.
Правилниот начин за земање примерок од крв е да се отстрани првата капка крв на местото на боцкање со парче памучна вата по доволно длабока пункција, нежно да се притисне прстот и да се измери вредноста на шеќерот во втората капка крв.