cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Саксо Граматик
Историски придонес
Вештината на Саксо како латини ст била пофалена од Еразмо кој се прашувал како "Данец од тоа време имал толку голема моќ на елоквенција". Подоцна Р.В. Чемберс би го нарекол "тежок и бомбастичен, но секогаш забавен латински". Исто така имало неколку обиди да се разбере латинскиот стил на Саксо и да се стави во историја да се соберат повеќе информации за тоа каде можеби бил образован. Некои сметаат дека неговиот латински има повеќе заедничко со правната обука од црковните а за неговата поезија се смета дека има траги од паралелизам.
Тој исто така го гледаат модерните Данци како нивниот прв национален историчар. Неговите дела биле ентузијастички примени од ренесансни те научници кои биле љубопитни за претхристијанската историја и легенди. Приказот на Саксо за историјата се смета дека се разликува во голема мера од оној на неговите современици, особено помеѓу неговите записи и оние на Норвежаните и Исландерите, со тоа што насловите на херој и негативец се префрлаат меѓу ликовите на различните националности. Постојат дури и разлики помеѓу работата на Саксо и на колегите дански историчар Свен Агесен.
Овие разлики најчесто се резултат на разработка од страна на Саксо, кој многу често користел еухемеризам за да го објасни скандинавскиот мит, но исто така имал своја агенда. Неговиот извештај за приказната за Тири, на пример, е далеку пофантастичен од приказната што Свен го претставува, а за оваа стилизација и разработка на фактите честопати се критикуваат историјата на Саксо. Студиите на Курт Јоханесон голема мера го прошириле разбирањето на Геста Данорум, отстапувајќи од тој заеднички пристап - фокусиран главно во митологијата и обележан со позитивизам, и дозволувајќи да се развие пошироко разбирање за делата на Саксо. Неодамна, некои научници, како Сигурд Кварддруп, инспирирани во студијата на Јоханесон за четирите кардинални добродетели во Геста Данорум, проучувале други елаборации и шеми во Саксо Грамматикус, што доведе до заклучок дека Саксо, наместо едноставно да го наруши претпоставениот " чиста "скандинавска традиција, создаваше нешто ново, настроено на натпреварот во Данска од тринаесеттиот век за зајакнување на институциите и ангажирање во Северните крстоносни војни.
Песна до песна (филм)
Песна до песна (англиски: Song to Song) - американски филм од 2017 година, во режија на Теренс Малик. Главните улоги ги играат: Рајан Гослинг, Руни Мара, Кејт Бланшет, Натали Портман, Вал Килмер, Холи Хантер, Мајкл Фасбендер и Лике Ли. Директор на фотографијата е Емануел Лубецки.
Содржина
Филмот претставува приказна за страста и неверството меѓу два љубовни триаголника, а дејството се случува на музичката сцена во Остин, Тексас.
За филмот
Филмот трае 129 минути, но првичната верзија била долга дури осум часа. Снимањето на филмот било завршено во 2012 година, по што следувал долг процес на монтажа кој тарел пет години при што биле ангажирани дури тројца монтажери. Филмот бил сниман во најлуксузните вили и апартмани во Остин.
1497 во музиката
1497 година во музиката содржи некои значајни настани.
Ајхсфелд-Виперауе
Ајхсфелд-Виперауе (Eichsfeld-Wipperaue) — општинска заедница во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Брајтенворбис.
Општинската заедница Ајхсфелд-Виперауе се состои од следниве општини:
Билска Чука
Билска Чука (Билска чука) — врв на планината Огражден сместен од страната на Петричко, Пиринска Македонија. Со 1.644 м претставува највисок врв бугарскиот дел на Огражден. Се издига на главното планинско било и има куполест облик со заоблени падини. Сместен е северозападно од врвот Маркови Кладенци и југоисточно од врвот Голак со кој е поврзан преку мало седло. Сочинет е од метаморфни карпи, пртежно биотитски и лискунски амфиболити. Почвата е циметна шумски, на места излужена и еродирана. Падините на врвот се обраснати со стари букови шуми, а на места се покриени со бел бор.
Чолнишче
Чолнишче (словенечки: Čolnišče) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Мадумско Езеро
Мадумско Езеро или Мадум (на дански: Madum Sø) — најголемо езеро во полуостровот Химерланд во Јиланд, Данска. Езерото зафаќа површина од 2,04 квадратни километри и има длабочина од 7,5 метри во најдлабоката точка. Тоа е важно место станиште на птици и популарно место за капење.
Мадумското Езеро, најверојатно е од ледничко потекло, односно настанало и се развило од дупка на ледничка снежна јама - шуплина формирана со топење на ледничкиот мраз, останат од кватернернското ледено доба. Езеро Мадум е прогласено за "Лобелија-езеро", според растението Lobelia dortmanna, што укажува на многу висок квалитет, чистота и бистрина на водата.
Банка Трла (Ќоселари)
Банка Трла  — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Ќоселари. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од доцната антика. По површините на нивите, оддалечени 2,5 км североисточно од селото се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и многу друг градежен материјал. Има и темели од објект со апсида на источната страна. Во југоисточниот дел на просторот се извадени повеќе големи плочи од гробни конструкции. .
Бања Косоврасти
Бања Косоврасти (позната и под имињата: Косоврашка бања, Дебарска бања-Косоврасти) ― едната од двете бањи во состав на Дебарските бањи во подножјето на планината Крчин, на надморска височина од 590 метри. Сместено е во истоименото село, на 5 километри северно од градот Дебар, на самиот брег на Дебарското Езеро.
Местоположба
До бањата, како и до самото село Долно Косоврасти, води асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 1202 и преку мост води до бањата.
Историја
Здравствениот туризам во бањата започнал да се развива во периодот меѓу двете светски војни, кога биле изградени два хотела од по 50 легла (1931 и 1933). Денес, бањата располага со современ хотел од 120 легла, а годишно во неа престојуваат по повеќе од 5.000 посетители.
Извори
Термоминералниот извор е предиспониран со длабински расед. Теренот е изграден од флишни седименти што содржат гипс. Изворот дава 68,8 л/сек вода, која има температура од 48°C и радиоактивност од 34 м.е.. Во себе содржи калциум, магнезиум, натриум и калиум, како и сулфати.
Многу е присутен сулфурводородот, а од ретките елементи литиумот и флуорот. По количеството сулфур во еден литар вода, Косоврашката бања се наоѓа на трето место во Европа и е многу слична со водата од Ахенските извори.
Во бањата со успех се лекуваат ревматични, гинеколошки и кожни заболувања, како и болести на жолчните и бубрежните патишта.
Скребатно
Скребатно — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид.
Потекло на името
Претпоставка за името на селото е дека потекнува од „скреба“ или бела лоза, која обично расте до пет метри, но не се качува на дрвја, туку густо ги покрива околните грмушки. Старите велат дека од скреба се варело чај за смирување на организмот.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Охридското Поле, во источниот дел на Општина Охрид, чиј атар се издига до сртот на Петринска Планина и таму се допира со подрачјето на Општина Ресен. Селото е планинско, на надморска височина од 960 метри. Од градот Охрид селото е оддалечено 16 километри.
1496 во музиката
1496 година во музиката содржи некои значајни настани.
Скребатно
Географија и местоположба
Селото е сместено во долината на Скребатинска Река, притока на Коселска Река, меѓу ридовите Самарница и Илинец. Тоа е особено планинско село, сместено на источниот крај на Охридската Котлина. Во непосредна близина нема ниедно друго село. Во минатото, мештаните со вода за пиење се снабдувале од чешми, снабдувани од извори. Денес, селото поседува водовод изградена во 1953 година со каптажа од месноста Бела Вода.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Завој, Шаренец, Долга Краста, Виришта, Самарница, Бигла, Два Гроба, Присој и други.
Селото во основа има збиен тип. Одредени делови од селото се нарекуваат по родови, како што родовските куќи се поблиску една до друга. Така, познати се Котеска маала, Цајлеска маала, Лолеска маала, Чулеска маала и Зенгоска маала. Исто така, се користат и називите: Горна маала, Средна маала и Долна маала или Одавде река (од левата страна на реката) и Оданде река (од десната страна на реката).
Селото се граничи со Опеница и Завој на север, со Петрино и Болно на исток, со Велгошти на југ и со Лескоец на запад.
До селото води асфалтиран пат од селото Лескоец, кој бил пуштен во употреба во 2012 година.
Историја
На атарот на Скребатно има остатоци од стари населби. Тоа се гробови и остатоци на куќи. Сместени се на месностите Старо Гумно, Шаренец, Два Гроба и други. Не се знае како се уништиле тие населби.
Преданието кажува дека некогаш селото имало само 7-8 куќи. Луѓето тука се засолнувале од турските власти, па затоа никој род не се смета за старински. Селото отсекогаш се наоѓало на истата положба.
Во век, Скребатно било село во Охридската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 18,1 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 740 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 407 хектари, а на пасиштата 182 хектари. Денес, состојбата во структурата на земјиштето е изменета во корист на шумите и пасиштата, со оглед на тоа што со иселувањето, голем дел од земјиштето не се обработува.
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
До крајот на Втората светска војна, селаните се занимавале со сточарство и со земјоделство. Поради местоположбата, околу селото се огледувале планинските жита (’рж, овес и јачмен), како и компири. Исто така, се одгледувале кози, овци и говеда.
Исто така, селото било особено познато по производството на вар.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Скребатно живееле 490 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Скребатно имало 640 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото преминало од средно во мало село по големина, населено со македонско население и се наоѓа во фаза на наполно раселување. Селото во 1961 година имало 549 жители, а во 1994 година, само 13 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Скребатно живееле 6 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Родови
Скребатно е чисто македонско православно село. Сите родови во селото се доселени, но не им се знае потеклото. Доселени се на почетокот на век.
Како родови во селото се спомнуваат: Котевци, Ѓормановци, Макриновци, Цајлевци, Џуклевци, Чулчевци, Жилевци, Зенговци и Сагламовци.
За Зенговци има предание дека се доселени од истоименото село во Пиринска Македонија. За Чулчевци постојат две преданија. Според првото доселени се од некое село во Дебрца, преку селото Стар Завој, а според другото доселени се од Егејска Македонија.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Охрид, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било дел од некогашната рурална Општина Косел.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Охрид.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од тогашната општина Косел.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Галичица, во која покрај селото Скребатно, се наоѓале и селата Велгошти, Велестово, Елшани, Лескоец, Љубаништа, Коњско, Пештани, Рамне, Трпејца и Шипокно. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Велгошти, во која влегувале селата Велгошти, Лескоец, Рамне и Скребатно.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1335 според Државната изборна комисија, сместено во приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Иселеништво
Од ова село има големо иселеништво, така што денес селото е речиси празно. Иселеници највеќе има во блиското село Лескоец. Потоа во Охрид, Преспа, Австралија, Војводина, Бугарија, САД, Канада, Аргентина, Битола и Битолско, Скопје, Белград, Германија и други.
Манастир (Митрашинци)
Манастир — населба од доцноантичкото време и старохристијанска црква. На 5 километри јужно од селото, во планинскиот предел на Каменица, во ливадите се гледаат грамади од камења и фрагменти од керамички садови и питоси.
1495 во музиката
1495 година во музиката содржи некои значајни настани.
Папа Климент III
Климент III (лат. Clemens PP. III; 1130 - 20 март 1191) роден како Паулино (или Пауло) Сколари, бил избран римски папа од 19 декември 1187 до 20 март 1191.
Полен (Албанија)
Полен (Албанија) — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Ќенд'р.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Маврово (Лагадинско)
Рождество на Пресвета Богородица (Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου) — црква во селото Маврово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Камен-темелникот е поставен во 1951 година. Изградбата извесно време била сопрена, за да продолжи во 1959 г. Првата литургија е отслужена на 7 јуни 1964 г. од јеромонахот Генадиј Калупцис.
NGC 3643
NGC 3643 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3643 се споменува и како MCG 1-29-36, CGCG 39-136.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3643 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 3643 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на NGC 3643 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34802. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 236; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 267. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1392.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Веле Ивановски
Веле Јованов Ивановски ( во ―  во ) ― македонски партизан и учесник во НОВ.
Животопис
Како борец на минофрлачка чета станал мајстор во ракувањето со новото оружје, посебно со минофрлачи. По успешно завршената военополитичка обука, со Бригадата заминал на Сремскиот фронт. Во жестоката битка за ослободување на Врпоље, храбро загинал. По ослободувањето, неговите посмртни останки како и коските на неговиот брат Пеце Ивановски, биле пренесени и погребани во гробиштата кај Маџари.
NGC 6016
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6016 се споменува и како UGC 10096, MCG 5-38-1, CGCG 167-4, IRAS 15538+2706.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6016 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6016 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 55 м 54,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 58' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на NGC 6016 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56410. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2037. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 134.
Пица хат
Пица хат (Pizza Hut) — американски синџир на ресторани за брза храна основан во 1958 година од браќата Ден и Френк Карни. Компанијата е позната по своето мени од италијанско-американската кујна кое вклучува пици и тестенини, како и прилози и десерти. Пица хат има преку 15.000 ресторани ширум светот и една од најголемите угостителски компании.
Хајнроде (Ајхсфелд)
Хајнроде (Haynrode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Горан Чаушиќ
Ескишехирспор
На 26 декември 2012 година, заедно со Андреј Мркела, Чаушиќ потпишал четиригодишен договор за турскиот клуб Ескишехирс. Својот прв гол за клубот го постигнал на 11 јануари 2013 година на натпревар од Купот на Турција против екипата на Мерсин Идмањурду.
Арсенал Тула
На 11 јули 2017 година, Чаушиќ потпишал двегодишен договор со рускиот прволигаш ФК Арсенал од Тула. Во времето на неговото пристигнување, тренер на Арсенал од Тула бил тренерот Миодраг Божовиќ. На 4 март 2018 година, Чаушиќ постигнал гол во последната минута од натпреварот на оддалеченост од 22 метри. Со овој гол Арсенал од Тула го победил клубот на Ахмат од Грозни. Тој го соблекол дресот во знак на славење и покрај снежните услови на теренот. На овој натпревар на крајот имало голема тепачка помеѓу двата тима.
Враќање во Црвена ѕвезда од Белград
На 31 август 2018 година Чаушиќ се вратил во екипата на Црвена ѕвезда од Белград. На 15 септември 2018 година, во својот прв натпревар по враќањето во Црвена ѕвезда, тој постигнал гол во победата од 6:0 на домашен терен против екипата на Радник од Сурдулица.
Враќање во Арсенал од Тула
На 7 јули 2019 година, тој се вратил во ФК Арсенал од Тула, потпишувајќи договор на повеќе години.
Репрезентација
Чаушиќ ја претставувал својата земја на Европското првенство за играчи до 19 години во 2011 година и на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2015 година.
1494 во музиката
1494 година во музиката содржи некои значајни настани.
Доналд Трамп
Доналд Џон Трамп (Donald Trump, роден на ) — американски политичар, стопанственик, јавна личност и 45. Претседател на САД.
Св. Илија (Митрашинци)
Свети Илија — старохристијанска црква. На левиот брег на реката Брегалница, околу малата новоизградена црква „Св. Илија“, се наоѓаат фрагменти од архитектонска камена пластика и од покривни ќерамиди.
Доналд Трамп
Животопис
Трамп е роден и израснал во подрачјето Квинс во Њујорк каде што дипломирал економија на факултетот Вартон при универзитетот Пенсилванија во 1968. Во 1971 тој ја презел семејната фирма за недвижности и градежништво „Elizabeth Trump & Son“, која што подоцна се преименила во „Организација Трамп“ (The Trump Organization), каде што моментално е извршен директор и претседател. За време на неговата деловна кариера, фирмите на Трамп изградиле, реновирале и управувале со голем број на деловни згради и простории, хотели, казина и терени за голф. Трамп бил сопственик на Мис САД и Мис Универзум од 1996 до 2015. Доналд Трамп исто така го користи своето презиме со цел да брендира голем број различни производи. Во 2004 година, тој станал водител на Чирак (The Apprentice), реалити шоу кое што се емитувало на телевизијата NBC од 2004 до 2015 година (сè уште се прикажува како извршен директор на шоуто). Во 2016, Форбс го поставил Трамп како 324. најбогат човек во светот (113. во САД) со богатство од 4,5 милијарди долари.
Трамп победил на претседателските избори на 8 ноември 2016, освојувајќи мнозинство во американскиот изборен колегиум, и покрај тоа што добил помалку гласови на народното гласање на национално ниво од кандидатот на Демократската партија, Хилари Клинтон. На полни 70 години, Трамп стана најстариот и најбогатиот човек што станал претседател на САД, надминувајќи ги Роналд Реган и Џорџ Вашингтон. Тој исто така е единствениот човек во историјата на САД кој ќе биде избран за претседател, а кој притоа не вршел никаква претходна воена или друга јавна дејност.
Платформата на Трамп нагласува одново преговарање на полето на односите помеѓу САД и Кина како и договорите за слободна трговија како што се НАФТА и Транстихоокеанскиот договор, спроведување на значителен број на имиграциони закони, и изградба на ѕид долж границата помеѓу САД и Мексико. Неговите други позиции се обидот за енергетска независност на САД, заменување на Реформата за здравствено осигурување и заштита на пациенти (популарно позната како Obamacare, македонски изговор: Обамакер), укинување на образовната иницијатива за стандардот Common Core (македонски изговор: Комон Кор), инвестирање во инфраструктурата, поедноставување на даночните закони како и намалување на даноците воопшто и наметнување на тарифи за увезените производи на американските претпријатија кои имаат погони надвор од САД. Трамп се залага за неинтервенционистички пристап во полето на надворешните работи, во меѓувреме зголемувајќи ги трошоците за воена опрема, темелна проверка на муслиманите со цел спречување на исламскиот тероризам  како и агресивна воена акција против ИСИЛ. Позициите на Трамп на одредени теми се опишани од страна на експертите како популистички, протекционистички и националистички.
148 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5360 и 5361 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4602 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3612 и 3613 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 605.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 148 година се протега во 2488 и 2489, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2548 и 2549 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 395. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 793 и 792 исламска година пред хиџра.
1493 во музиката
1493 година во музиката содржи некои значајни настани.
Згорњи Прховец
Згорњи Прховец (словенечки: Zgornji Prhovec) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Стара Црква (Трстеник)
Стара Црква  — — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Трстеник. Наоѓалиштето претставува црква од среден век. На 200 м источно од селото јасно се гледаат траги од објект – црква, со насоченост исток-запад. По површината на наоѓалиштето се среќаваат грамади од кршен камен и фрагменти од керамички садови. .
Сѐ за Ева
Сѐ за Ева (англиски: All About Eve) е американски филм (драма) од 1950, режиран од Џозеф Манкјевиц (Joseph L. Mankiewicz), кој е автор и на сценариото, засновано на расказот на Мери Ор (Mary Orr) и во соработка со Ерих Кестнер (Ericha Kästner). Во главната улога глуми Бет Дејвис (Bette Davis), во тоа време една од најголемите филмски ѕвезди, а во филмот настапуваат и: Ен Бакстер (Anne Baxter), Селест Холм (Celeste Holm), Џорџ Сандерс (George Sanders), Гери Мерил (Gary Merrill), Хју Марлоу (Hugh Marlowe), Грегори Ратоф (Gregory Ratoff), Барбара Бејтс (Barbara Bates), Телма Ритер (Thelma Ritter), Мерилин Монро (Marilyn Monroe) и Волтер Хемпден (Walter Hampden)
Папа Целестин III
Целестин III (лат. Celestinus PP. III; 1106 - 8 јануари 1198) — римски папа од 30 март 1191 до 8 јануари 1198.
Сѐ за Ева
Осврт кон филмот
Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во 14 категории (од кои победил во шест) и сè до 1997 година, кога бил надминат од „Титаник“, бил рекордер во бројот на номинации за оваа награда, и се смета за ремек-дело и еден од најважните и најуспешните филмови на сите времиња. Филмот претставува исклучително интелигентната драма со елементи на сатира и се одликува со сликовити ликови, остри дијалози, духовити реплики, маестрална режија, впечатлива фотографија (дело на Милтон. Р. Креснер), фантастична глума и одлична музика (дело на оскаровецот Алфред). Американскиот филмски институт го сместил на списокот на „100 најдобри филмови на сите времиња“, а САД го ставиле под заштита во конгресната библиотека, како културно национално богатство.
Филмот имал големо влијание во современата уметност. Многу сцени од овој филм биле инспирација за глумците и режисерите, а Марго Ченинг станала предмет на имитација и еден од омилените ликови на маскенбалите. И по шест децении, неговата популарност кај геј-популацијата не опаднала, а современите критичари и историчари на уметноста се обидувале да го објаснат овој феномен. Како најдобар филм во кариерата на Бети Дејвис, со „Сè за Ева“ таа стекнала култен статус во круговите на геј-популацијата.
Надворешни врски
Аудио во живо
Дрвенесто растение
Дрвенесто растение — растение кое има дрво како структурно ткиво. Ваквите растенија можат да бидат дрва, грмушки или лијани. Обично се повеќегодишни, чии стебла поголеми корени се зајакнати со дрво од вторичен ксилем. Главното стебло, поголемите гранки и корењата се покриени со кора. Дрвото е структурно клеточно прилагодување што на овие растенија им овозможува да растат од надземните стебла од година во година, па затоа тие се најголемите сувоземни растенија во природата.
Дрвото претежно го сочинуваат ксилемни клетки со клеточни ѕидови составени од целулоза и лигнин. Ксилемот е проводно ткиво што ги спроведува водата и хранливите материи од корењата во листовите. Секоја година растението образува нови слоеви од дрвенесто ткиво и така го зголемува пречникот на стеблото. Новото ткиво се таложи во внатрешната страна на камбиумскиот слој сместен веднаш под кората. Меѓутоа, кај некои монокотиледони како палмите и змејските дрва, дрвото се создава во стракови раштркани во внатрешноста на стеблото.
Дрвенестите билки се зелјести растенија што имаат тврди дрвенести стебла. Тука спаѓаат растенија како Uraria picta и извесни видови од фамилијата троскоти. Ваквите билки не се вистински дрвенести, туку имаат тврдо и густо стеблено ткиво. Други зелјести растенија имаат дрвенести стебла задебелени во основата во облик на трупка и се среќаваат во планински и суви предели.
Под дадени услови, дрвенестите растенија можат да изгнијат или со време да се скаменат.
Симболот за дрвенесто растение е, кој е воедно и астрономскиот симбол на планетата Сатурн. Во контекст на растенијата, овој симбол е преземен од делото „Видови растенија“ (Species Plantarum, 1753) од истакнатиот шведски ботаничар Карл фон Лине.
Подгорци (Албанија)
Подгорци (Албанија) — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Макеларе.
1492 во музиката
1492 година во музиката содржи некои значајни настани.
Торта со сирење
Тортата со сирење или чизкејк (cheesecake) — сладок десерт кој се состои од еден или повеќе слоеви. Главниот слој се состои од мешавина на свежa зденка или сирење, јајца, шеќер, а ако има долен слој тој се состои од бисквити, слатки крекери, колачиња или сунѓер торта. Обично се чува во фрижидер. На тортата со сирење обично се додава шеќер. Може да се стави на горниот слој овошје, шлаг крем, ореви, овошен сок или чоколадо. Тортата со сирење може да има повеќе додатоци, како што се: јагоди, лимета, костен и друго.
Историја
Античка форма на торта со сирење можеби била популарна во Стара Грција дури пред прифаќањето на Римјаните откога ја освоиле Грција. Најстарото потврдено споменување на торта со сирење (чизкејк) е од грчкиот лекар Егимос (V век п.н.е.), кој напишал книга за уметноста на правење на торти со сирење. Најраните постоечки рецепти се наоѓаат во книгата „За земјоделството“ од римскиот говорник Катон Постариот, кој вклучува рецепти за три торти за религиозни намени: libum, savillum и placenta. Од трите, placenta е како повеќето современи торти со сирење, односно има кора што е одделно подготвена и печена.
Англиското име чизкејк се користи дури од XV век, но чизкејот не еволуирал во неговата современа форма сè донекаде околу XVIII век. Европејците почнале да отстрануваат квасец и наместо тоа додавале јајца во чизкејкот. Со исчезнувањето на огромниот вкус на квасец, резултатот сега повеќе им изгледал како десерт.
Селиште (Митрашинци)
Селиште — средновековна населба. Источно од селото, на десниот брег на реката Брегалница, во нива се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Народна носија
Народна носија – назив за традиционална и историска облека. Носиите вообичаено постојат во рамките на поедини области, држави или членови на некоја група како што се етничките групи.
Традиционалната службена облека главно ја носат членовите на одредена струка од урбаните средини, додека народната носија има свои корени во руралните подрачја. Првите селски народни носии се појавуваат кон крајот на 15 век.
Носијата открива разни информации за лицето кое ја носи:
Македонски народни носии
Според основните типски одлики македонските народни носии можат да се групираат во два основни типа: Кон првиот тип, во најголема мера припаѓаат носиите од горновардарската, дебарско–реканската и брсјачката етнографска целина со следниве одлики:
Кон источномакедонскиот тип припаѓаат носиите од средновардарската подгрупа, шопско–македонската, струмо–местанската и јужномакедонската етнографска целина, со следниве одлики:
Примери на традиционални носии
Народната носија во бројни делови на светот се смета како дел од културното наследство. Во денешното доба на глобализација во секојдневниот живот, традиционалните носии во голема мерка се потиснати и се носат само за посебни пригоди.
Во некои земји, традиционалната облека сè уште се носи во секојдневниот живот.
Примери за традиционални носии:
Астон Мартин
Астон Мартин (англиски Aston Martin Lagonda Limited) е британски производител на луксузни спортски автомобили. Претпријатието е основано во 1913 година од страна на Лионел Мартин и Роберт Бамфорд.
Историја
Фирмата била поврзана со луксузните „Гранд Туринг“ автомобили помеѓу 1950-тите и 1960-тите години, како и со измислениот лик Џејмс Бонд, по неговото користење на моделот „DB5“ во 1964 година, во филмот „Голдфингер“. Компанијата претрпела стечај во 1970-тите, а имала и долги периоди на неуспех и стабилност, кога била во сопственост на Дејвид Браун (1947-1972) и на „Форд“ од (1994-2007). Во 2007 година, претседател на „Астон Мартин“ станал Дејвид Ричардс. Во декември 2012 година, италијанскиот приавтен инвестиционен фонд Invsestindustrial потпишал договор за купување 37,5% од акциите на „Астон Мартин“, со инвестиција од 150.000.000 фунти, како зголемување на капиталот.
Производство
Во филмот „Сениште“, Џејмс Бонд повторно возел „Астон Мартин“, овојпат моделот „DB10“. Притоа, за потребите на снимањето на филмот биле изработени 10 примероци од овој модел, кои подоцна послужиле како прототип во натамошното производство, а за дизајнот бил задолжен директорот Марек Рајкман. Моделот поседувал мануелен менувач со шест брзини и имал V8 мотор со волумен од 4,7 литри, сместен на предниот дел. Шасијата била изменет аверзија на платформата VH, која личи на онаа на моделот „Vantage“, додека меѓуоскиното растојание е слично на она на моделот „One-77“. Моделот „DB10“ е купе со две врати, а еден од двата примерока што послужиле на промоцијата на филмот „Сениште“ бил продаден на јавна аукција за цена од 2,4 милиони фунти.
Спонзори
Астон Мартин беа еден од спонзорите на 2. Bundesliga клуб 1860 Munich во период од 2011 до 2013.
Небесен екватор
Небесен екватор — голема кружница на замислената небесна сфера која лежи на иста рамнина со Земјиниот екватор. Со други зборови, ова е проекција на земскот екватор во вселената. Поради Земјиниот осен наклон, небесниот екватор е наклонет 23,4° во однос на еклиптичката рамнина.
Ако стоиме на земскиот екватор, небесниот екватор можеме да го замислиме како полукруг што минува низ зенитот веднаш над нас. Ако се придвижиме северно (или јужно), небесниот екватор ќе се наклони кон јужниот (или северниот) хоризонт. Небесниот екватор е бескрајно далечен (бидејќи е наоѓа на небесната сфера); затоа краевите на полукругот секогаш завршуваат точно на исток и точно на запад, без оглед натоа каде се наоѓаме на Земјата. (Но на половите небесниот екватор е паралелен на хоризонтот.) Небесниот екватор изгледа совршено прав на секоја географска ширина бидејќи набљудувачот е конечно оддалечен од рамнината на небесниот екватор, но бесконечно оддалечен од самиот небесен екватор.
Астрономските тела близу небесниот екватор се гледаат од секое место во светот, но кулминираат на небото во тропските предели.
Небесниот екватор минува низ следниве соѕвездија:
Надворешни врски
Äquator
Лазе Најдески
Лазе Сарафилов Најдески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По завршувањето на основното училиште, работел во своето cелo како земјоделец. Во НОВ стапил во редовите на Првата македонска бригада во есента 1944 година. Учествувал во борбите за конечното ослободување на: Охрид, Струга, Кичево и Гостивар. Со Бригадата, во состав на Петнаесеттиот корпус, заминал на Сремскиот Фронт. Учествувал во борбите од Срем сè до Загреб каде загинал во борба со Германците и усташите во мај 1945 година.
1491 во музиката
1491 година во музиката содржи некои значајни настани.
Брајтенворбис
Брајтенворбис (Breitenworbis) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Пеце Ивановски
Пеце Јованов Ивановски ( во ―  во ) ― македонски партизан и учесник во НОВ.
Животопис
Се занимавал со земјоделство. На 20 ноември 1944 година стапил во 3 македонска ударна бригада. Бил борец во Вториот баталјон. Учествувал во сите битки што ги водела Бригадата против непријателот. Бил ранет во ногата кај Врпоље, Хрватска. Истурената болница во која бил и тој по отстапувањата на Бригадата паднал во рацете на непријателот и заедно со помладиот брат Веле, загинал од непријателска рака.
При откопувањето на гробот било констатирано дека непријателот дополнително го усмртил од близу, со куршум во челото. По ослободувањето, неговите посмртни останки како и коските на неговиот брат Веле Ивановски, биле пренесени и погребани во гробиштата кај Маџари.
Лихов (Вендланд)
Лихов или Лихо (службено наречен: Лихов (Вендланд); Lüchow (Wendland)) — град и административно седиште на округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 13 километри северно од градот Залцведел. Градот се наоѓа на германскиот пат на фахверкот.
Воедно, градот претставува административно седиште и на истоимената општинска заедница.
Потекло на името
Името Лихов има словенско потекло, односно од полапскиот збор Ljauchüw.
Местоположба
Лихов се наоѓа во јужниот дел на округот Лихов-Даненберг. Низ градот поминува реката Јецел, која е притока на Елба. Околниот пејзаж бил создаден во ледениот период, издигнувајќи се на запад и спуштајќи се на исток.
Градски единици
Градското подрачје зафаќа површина од, кое е поделено на 24 окрузи:
Историја
Местото било првпат споменато во 1158 година и добило градски права во 1293 година. Единствен остаток од градски ѕидини од крајот на средниот век е кула, која била пренаменета и сега се користи како камбанарија на црквата „Св. Јован“. Била подигната порта во 1555 година, која го поделила градот од западните предградија; оваа порта била срушена во 1793 година. Лихов настрадал при појавата на чумата во 1537 година, а во 1589 година бил во голем дел уништен од пожар. Уште еден пожар во 1608 година уништен голем дел од обновениот град. Најлошиот пожар, во 1811 година, го уништил Градското собрание и замокот.
Политика
Градот Лихов припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 25 избрани членови.
1 социјал-еколошка листа   2 граѓанска листа
Градоначалник
Градоначалник на градот Лихов е Манфред Либхабер (SPD).
Збратимени градови
Лихов бил збратимен со следниве градови:
Забрезник
Забрезник (словенечки: Zabreznik) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Средно Градиште (Трстеник)
Средно Градиште  — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Трстеник. Наоѓалиштето претставува некропола од доцната антика. При изградбата на градобијната станица се откриени гробови – тип циста, во кои биле најдени и монети. .
149 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Нова Враста
Свети Константин и Елена (Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) — црква во селото Нова Враста, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
149 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5359 и 5360 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4601 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3611 и 3612 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 604.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Нова Враста
Црквата е парохиски храм на селото.
149 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 149 година се протега во 2487 и 2488, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2547 и 2548 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 394. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 794 и 793 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Нова Враста
Изградбата завршила на 18 јуни 1991 г. Храмот е осветен на 28 мај 2000 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски.
Хановер (регион)
Регион Хановер (Region Hannover) — округ (Landkreis) во Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Хајдекрајс, Целе, Гифхорн, Пајне, Хилдесхајм, Хамелн-Пирмонт, Шаумбург и Нинбург.
Округот Хановер има уникатен правен статус помеѓу окрузите на Долна Саксонија. Го вклучува градот Хановер, покраинскиот главен град, кој ги има истите привилегии како град, кој не е дел од округ. Како последица, округот е многу поголем во население отколку останатите окрузи во покраината. Негово административно тело е регионален парламент (Regionsparlament), воден од претседател на регионот (Regionspräsident). Членовите на парламентот се бирани еднаш на секои пет години, а претседателот е биран еднаш на секои осум години на локални избори.
Историја
Градот Хановер не бил дел од округот до 2011 година, кога стариот Округ Хановер и градот (тогаш службено познат како Kreisfreie Stadt Hannover, што означува „Слободен град Хановер“) биле споени со цел да се создаде новиот округ Регион Хановер (немојте да бидете збунети со поранешниот административен округ Хановер).
Во текот на Втората светска војна, Хановер бил седиште на воениот округ (Wehrkreis) XI, кој бил одговорен за Брауншвајг, Анхалт и дел од Хановер. Исто така бил гарнизонски град за 71. пешадиска дивизија.
Географија
Округот го опкружува градот Хановер и ги вклучува предградијата на неговата метрополитенска област. Реката Лајне влегува во округот на југ, тече низ Хановер и го напушта округот на север. На северозапад е Штајнхудер Мер, езеро со површина од 32 км2.
Грб
Грбот бил прогласен на 1 мај 2003 година. Листот од детелина е од грбот на Градот Хановер. Лавот бил хералдичко животно на семејството Велфен, кои владееле со регионот од средниот век до 1866 година.
Џулија ди Нуно
Образование и кариера
Ди Нуно добила диплома по математика од Миланскиот универзитет во 1998 година, вклучувајќи го истражувањето на стохастичките функции, со Јуриј Розанов. Се преселила на Павијскиот универзитет за докторските студии, продолжувајќи со Розанов како неформален ментор, но под официјален надзор на Еугенио Регацини. Докторирала во 2003 година; нејзината дисертација била: За стохастичката диференцијација со апликации за минимални варијанти на опкружување. Таа се приклучила на Ословскиот универзитет во 2003 година и ја додала нејзината припадност кон Норвешкото училиште за економија во 2009 година.
Активизам
Ди Нуно е претседателка на Европскиот комитет на математички друштва за Земјите во равој, а работела и на промоција да младите истражувачи да ја посетат Африка и да основаат "Новоформирани регионални центри на извонредност" таму. Меѓународниот совет за индустриска и применета математика во 2019 година и ја доделил Су Бакин наградата за оваа работа, цитирајќи ја "долготрајната евиденција активно и ефикасно ги поттикнува врвните математички истражувања и образование во развојот на африканските држави".
Книги
Со Бернт Карстен Оксендал и Френк Проске, ди Нуно е соавтор на книгата Малјавин пресметка за Леви процесите со апликации во финансирањето (Спрингер, 2009). Таа исто така ги ко-уредувала Напредните математички методи за финансиите (Спрингер, 1011) со Оксендал.
Линцер торта
Линцер торта е еден вид на торта, која била именувана по градот Линц и според некои готвачи, рецептот за оваа торта е најстариот во светот.
Пример за стар рецепт
Во согласност со еден стар рецепт за торта требат следниве состојки путер, брашно, шеќер, мелени бадеми, ванилин шеќер, цимет, кора од лимон,каранфил, прашок за печење, јајца и жолчка. На крајот, и џем од малини. Мора да се мешаат сите состојки, и потоа се пече.
Сланица
Сланица (Σλάνιτσα) — историско-географска област во Егејска Македонија, денес во Грција. Опфаќа делови од Воденско, Ениџевардарско и Берско, односно на териториите на денешните окрузи Постол и Иматија. Областа традиционално се граничи со Воденската Висорамнина на север, со планината Каракамен (Вермио) на запад и реката Бистрица на југ. На исток се граничи со областа Урумлак (Румлуки) и исцеденото Ениџевардарско Езеро, а на североисток со областа Бојмија. Во Сланица се сливаат реките Вода и Мегленица, месно познати под заедничкото име „Колудеј“.
Во XI век Сланица сочинувала епархија на Охридската архиепископија. Се претпоставува дека нејзино средиште бил некогашниот град Сланица кој се наоѓал на местото на денешен Пазар (Ениџе Вардар) или недалеку од него. Подоцна седиштето е преместено во Воден.
Во 1591 г. венецијанскиот дипломат Лоренцо Бернардо минувал низ Македонија на пат за Цариград и во записите сведочи за областа како широко поле со име Сланица, а со турски назив „Вардарова“.
Живко Грозданоски
Живко Грозданоски македонски писател и книжевен преведувач, роден на 10 ноември 1986 во Кичево.
Животопис
Основно образование завршил во Бигор Доленци и во Кичево, а средно во Американската гимназија Нова во Скопје. Дипломирал на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет Блаже Конески на Катедрата за романски јазици и книжевности, на Отсекот Италијански јазик и книжевност (сегашната Катедра по италијанистика).
Учествувал на неколку меѓународни резиденции и студиски престои во САД (SEEYLI, Wake Forest University in Winston-Salem, NC, 2004), Италија (Università per Stranieri di Perugia, 2009) и БиХ (Reading Balkans, Sarajevo, 2018). Во октомври 2006 година, во рамките на двонеделната работилница DoKo YoMi во Косовска Митровица го снимил краткиот документарец “In Cage”, кој следната 2007 година го претставил на Филмскиот фестивал во Кан (Critics’ week).
Неговите дела се преведени на бугарски, грчки, српски, албански, англиски, италијански, словенечки и германски. Преведува од италијански на македонски јазик и обратно. Mоментално го истражува концептот на „заедницата“, во делото на италијанскиот кантавтор Фабрицио де Андрé (1940-1999).
Дела
Под логото на „Булевар ослободување“, во 2020 ја има приредено и објавено малата тријазичната антологија, на македонски, грчки и англиски „Да сум на твое место/Αν ιμουν στι θεσι σου/If I were in your place“, во која се застапени 13 македонски автори на кратки книжевни форми (поезија и кратки-кратки раскази).
Застапеност во антологии
- Напиши ја промената, збирка кратки раскази од балкански автори, Пункт, Подгорица, 2020;
- Антологија на современи македонски и албански автори, Ми-Ан, Скопје, 2019;