cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Американски староседелци
Повеќето се ловечко-збирни заедници. Во нивните најразвиени народи кои успеале да подигнат високоразвиени цивилизации спаѓаат народите Олмеци, Толтеци, Маите и Ацтеките од Мексико и Инките од Перу. Денес многу живеат во резервати, особено во Канада, САД и Бразил.
Аника Ланц
Аника Марија Ланц, (родена на 9 март 1968 година) е шведска радио водителка, комичар и телевизиска водителка. Таа работела во Sveriges Radio од 1993 година кога почнала да води локално радио шоу за Стокхолм P5. Оттогаш таа работела во P3 емисиите Kvällspasset, Morgonpasset и нејзиното сопствено шоу Lantz i P3 кое исто така се емитувало на SVT некое време. Шоуто оттогаш е преместено и во P1 и P4. Ланц има направено и свое токшоу на SVT наречено I Afton Lantz. Таа била член на панелот во хумористичната емисија Парламентет на ТВ4. Ланц моментално е домаќин на радио шоуто Ланцкампен.
Методи Андонов
Методи Андонов (16 март 1932 – 12 април 1974) ― бугарски кинорежисер.
Виталиј Безруков
Виталиј Сергеевич Безруков е советски и руски глумец и театарски режисер. Тој е роден на 1 јануари 1942 година.
Има настапувано заедно со неговиот син Сергеј Безруков во две ТВ минисерии „ Бригада“ (2002) и „ Есенин“ (2005), како и во продукцијата на претставата „Александар Пушкин“, на која Виталиј бил режисер во 2002 година во театарот „Јермолова“.
Биографија
Откако го завршил средното образование во градот Горки се запишал во драмското училиште „Свердловск театар“. Дипломирал во 1966 година, со одличен успех во Московското уметничко театарско училиште. Како студент на IV година добил голема улога во претставата именувана по театарот Мајаковски „Едип Рекс“. Работел во Московскиот уметнички театар, од 1969. Во телевизискиот филм-опера „Ана Онегина“ го глумел поетот Сергеј Есенин. Од 1980 година започнал да игра во театарот Сатира.
UTC+05:00
UTC+05:00 — часовен појас со отстапување од UTC од +05:00 часа. Ова време се користи на следниве места:
Злин
Злин (Zlín), порано Готвалдов (Gottwaldov) — град во истоимениот Злински крај, во југоисточна Моравија во Чешката, на реката Држевнице.
Злин за првпат е споменат во 1322 година, во 1397 официјално станал и град.
Збратимени градови
Злин е збратимен со:
Александра Волканоска
Животопис
Работела како практичен лекар и како асистент на Медицинскиот факултет во Белград.
Академската кариера до редовен професор ја продолжува на Институтот за физиологија при Медицинскиот факултет во Скопје во 1949 година, посветувајќи се на работата со студентите и обуката на кадарот.
Камила Квартофт
Камила Квартофт (родена на 6 март 1968 година) е шведска телевизиска водителка и новинарка. Таа била домаќин на крими шоуто SVT Veckans Brott помеѓу 2010-2018 година. Квартофт е родена во Хагерстен, Шведска. Квартофт ги претставила и политичките дебати меѓу партиските лидери на СВТ.
Портрет на Томазо Ингирами
Портрет на Томазо Ингирами ― маслена слика на италијанскиот уметник Рафаело Санти. Насликана била околу 1509 година, постои во два примерока, од кои едниот е изложен во Дворската галерија на Дворецот Пити во Фиренца, а другата во Музејот „Изабела Стјуарт Гарднер“ во Бостон. Познат по својот реализам и вниманието на деталите, сликата потсетува на делата на Ханс Холбејн Постариот, од кого Рафаел можеби бил под влијание на неговото цртање. Стилски, се однесува на Рафаеловиот Портрет на Ањоло Дони, околу 1506 година, во она што Клаудио Стринати го опишал во 1998 година како негова „бесмилосна јасност“.
Предметот на сликарството, Томазо Ингирами, бил пријател на Рафаело, архиереј под прекарот Федра после вешта изложба на импровизација на латинска поезија за време на изведба на Федра од Сенека каде што тој ја вршел главната улога. Познатиот оратор и глумец, Томазо Ингирами имал страбизам. Според „ Кембрички придружник на Рафаело“ од 2005 година, делото е „првата сличност во која Рафаело го вовел концептот на движење“, во извртувањето на неговото тело додека размислува за неговата композиција. Со помош на оваа направа, Рафаело го насочил вниманието подалеку од обезличувањето на неговиот предмет.
Англосаксонска Англија
Англосаксонски период од историјата на Англија го опфаќа периодот на средновековна Англија (раниот среден век), односно од крајот на римското владеење на Британија и создавањето на англосаксонските кралства до Норманското освојување на Англија во 1066 година. Во историјата на Англија, 5 век и 6 век се познати како темни векови. Кон крајот на 8 век, во Англија и териториите на Британија пристигнале Викинзите, кое довело до промена на културниот свет на островот. По номадската инвазија, Вилијам Освојувачот го дал почетокот на периодот на Кралство Англија.
Воз
Воз е композиција од повеќе поврзани шински вагони кои се влечени или туркани од една или повеќе локомотиви. Така полесно се пренесуват патници и товар од едно до друго место долж пругата.
Поделба во однос на погон
Во понатамошна поделба може да се разврстат према погонот што свушност се однесува на врста на погон на локомотивата (влечното возило)
Исар (Марвинци)
Исар — археолошко наоѓалиште во валандовското село Марвинци. Претставува населба и некропола со континуитет од VII век пред н.е. до VI век од н.е. Се наоѓа непосредно до селото, од неговата југозападна страна, на мошне пристапна височинка со извонреден поглед кон Валандовска Котлина и долината на Вардар.
Слооженоста на наоѓалиштето се согледува во следните археолошки целини:
Откривање
Првиот податок што се однесува на Исар како наоѓалиште потекнува од времето на Првата светска војна, кога се откриени неколку наоди од постарото железно време и објавени од В. Пингел, а во поново време и од Р. Васиќ. Во македонската стручна литература тој е првпат регистриран со археолошките реконосцирања од 1952/53 година. Малку подоцна, од страна на Борка Јосифовска - Драгојевиќ се проучени и објавени низа случајни наоди (натписи, монети), како и резултатите од заштитното археолошко ископување на местото наречено Порта, изведено во 1961 година од страна на Археолошкиот музеј на Македонија од Скопје. Од 1977 година ископувањата на наоѓалиштето се изведуваат континуирано во рамките на проектот „Долината на Вардар во првиот милениум пред нашата ера“.
Ран период
Во најраниот период на своето постоење, населбата се протегала на просторот опфатен со Исар I и Исар II и зафаќала околу 5 ха. Исар I всушност претставува акропол на населбата, подигнат на височинка пространа за опстанок. Акрополот бил закрепен со одбранбени бедеми и како таков егзистирал преку целиот хеленистички период. Западниот раб на висорамнинката е користен како складиште за чување на жито, што може да се заклучи според една серија на длабоко вкопани питоси поставени еден до друг. Во тоа време е населен и просторот на Исар II (сектор 5) - остатоците од куќи пронајдени во сондата 6, со карактеристичен материјал, го потврдуваат ова. Иако не се вршени пробни ископувања, судејќи според конфигурацијата на теренот, може да се претпостави дека западната тераса на Исар II ја заштитувал одбранбен бедем. Населбата од овие два пункта постапно се шири, па во текот на хеленистичкото време се населени и најблиските тераси. На овој начин конципирана, населбата имала карактер на економски, стратегиски и религиозен центар во овој регион.
Хеленистичко време
Архитектонските остатоци откриени на истражениот простор претежно им припаѓаат на станбени објекти, а последната фаза на објектот дава индиции да се смета како керамичка работилница. Начинот на градењето во најстариот период е мошне примитивен. Тоа се куќи градени од плет и облепени со куќен лепеж, при што како носачи се употребени масивни греди. Меѓутоа, кон средината на IV век изразито се менува системот на градбата, кога се јавуваат објекти градени од делкан камен, правилно реден, но врзан со кал. Малтерот како врзно средство не е пронајден ниту во текот на хеленистичкиот период. Во ова време тој е употребуван само како облога на ѕидовите градени од необработен камен.
Иако истражувањата не се вршени на широк план, и сега може да се констатира дека на Исарот се работи за правоаголен систем на градба, каде што е применет пастаден тип на станбени куќи.
Стратиграфските податоци укажуваат на три, односно четири хоризонти на живеење, од кои повеќето се уништени со уривање. Најстариот хоризонт, во пробната сонда 6 и во Кв. 7А, 8А и 8Б, настрадал во пожар, кој условно би можел да се датира на почетокот на III век пред н.е. и да се поврзе со уништувањето на градот во времето на келтската наезда од 279 година пред н.е. Подвижниот археолошки материјал најавува континуитет на насебата без позначителни прекини. Античката стока што почнува да се јавува во последните три децении на V век, продолжува да се увезува и во текот на IV век пред н.е. Но истовремено тука доаѓа и стока од Коринт. Изгледа дека врските со Мала Азија (Јонија) се исто така интензивни. Тие се следат уште од времето на претходната епоха, преку керамиката што редовно се јавува во гробовите од постарото железно време, па преку тасоските и родоските амфори од класичната епоха, до доцнохеленистичкото време, кога извесни керамички форми можеме да им ги припишеме на поголемите производни центри во Мала Азија.
Додека во текот на IV век се среќаваат месни керамички производи со длабока автохтона традиција, како и месно имитирање на грчките форми, во текот на хеленистичката епоха настанува еден општ просперитет. Старите традиции се губат и подвижниот археолошки материјал покажува целосно прифаќање на хеленистичките придобивки, кои во ист вид ги среќаваме кај сите хеленизирани градови, независно од нивната географска оддалеченост од егејскиот регион. Во текот на хеленистичката епоха се чувствуваат врските со соседните водечки културни центри на Македонија (Пела, Бероја, Тесалоника, Амфиполис). Монетите на овие градови се јавуваат како единствено платежно средство. Малобројните примероци на накит најверојатно потекнуваат од златарските работилници на овој регион. Месното производство на теракоти е под влијание на стилот што го развиваат коропластите на Пела, Бероја и Амфиполис. Формите и квалитетот на керамичките садови се аналогни на многубројните наоди од овој вид откривани претежно во некрополите на Пела, Тесалоника и Амфиполис. Месното керамичко производство не само што ги следи современите форми туку и по својот квалитет наполно одговара на производите од поголемите центри. Во текот на подолг временски период (од крајот на V до средината на II век пред н.е.) за погребување се користи Јужната некропола. Откриените гробови со богата содржина даваат јасна слика за промените во начинот на погребувањата и погребниот ритус.
Како една значително голема населба, која својот економски потенцијал го развила под месните услови, населбата прераснала од помала агломерација во населба од градски тип. Нејзиниот опстанок е заснован пред сè врз развиеното земјоделство, а секако и врз сточарството. Уште во текот на раниот хеленизам, како значајна стопанска гранка се јавува рударството што го овозможувало присуството на рудни лежишта во регионот. Материјалните остатоци зборуваат дека рудата е обработувана во самата населба. Оваа појава не треба да зачудува кога се знае дека рударството во Пајонија имало длабока традиција. Меѓу значајните занаети особено место му припаѓа на керамичкиот. Во градот на Исарот уште во текот на IV век пред н.е. работат месни грнчари чии производи можеме да се распознаат по еднородноста на глината и по застапените форми на садови. Најдени се наоди на еден грнчар со сопствен амблем - морски рак. Во текот на хеленистичкото време, покрај керамиката за секојдневна употреба, изработувана е и калапената „мегарска“ керамика, за што сведочат повеќе калапи откриени на наоѓалиштето. Гранчарството како традиција се задржало и во текот на римската епоха, со расцутот во текот на III век. Во подоцнежното хеленистичко време, како посебен керамички занает се јавува коропластиката. Месните коропласти изработувале теракоти во кои го внесувале сопствениот израз. Во неколку зачувани женски глави се распознаваат ликови што наполно отстапуваат од вообичаените типови, по својот уметнички карактер познати во сите средоземни земји. Коропластиката, која играла значајна улога во антиката, особено во предримското време, макар и со намален интензитет, се одржала и во текот на раното Римско Царство.
Последната хеленистичка фаза на сите испитани пунктови е проследена со една појава манифестирана со масовно и, како што изгледа, едновремено уривање на објектите. Изгледа дека овој настан имал големи размери, што предизвикало извесно стагнирање на животот во населбата. Републиканските монети се ретки. Керамиката карактеристична за доцниот хеленизам е сосема спорадична. Ова осиромашување всушност се совпаѓа со дефинитивното покорување на Македонија од страна на Римјаните, кое пак траелодо времето на Август, кога настанал нов полет во градовите на Македонија, па и во Исарот.
Римско време
Во североисточното подножје на Исарот се пронајдени остатоци од објекти за кои исто така не може да се каже кога се подигнати. Судејќи според наодите, тие егзистирале во текот на IV век.
Во септември 2008 е откриена богата гробница со шест цели керамички урни и еден исклучително редок гроб во кој покојникот бил закопан во бронзена урна. Покрај тоа, откриена е и прекрасна стилизирана бронзена глава на Силен (Пан), со кадрава брада, намуртени веѓи, со лозов венец околу косата, заедно со бронзената глава на коњ и златните релјефно украсени листови што ги краселе градите на покојникот, златни обетки, керамички садови, теракотни фигури и садови што требало да им се најдат на умрените во другиот живот се само дел од предметите што покажуваат како живееле нашите предци пред многу векови. Истражувањата што се одвиваа на Лисичин Дол, некрополата од железно време и на југозападната некропола од македонско-хеленистичкиот период покажаа дека луѓето на Исар живееле од 10 век пред новата ера до крајот на 5 век. Досега почетоците на наоѓалиштето беа сместени во 8 век пр.н.е.
NGC 701
Откривање
Телото е откриено на 10 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 701 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 701 има привидни димензии од 2,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 51 м 3,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 42' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 701 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6826. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Фаенца
Фаенца бил италијански град и комуна со 59.063 жители во провинцијата Равена, Емилија-Ромања, сместен 50 км. југоисточно од Болоња.
Историја
Според митологијата, името на првата населба, Faoentia, имало етрурски и келтски корени, што на латински значело „Splendeo inter deos“ или „светам меѓу боговите“, на современ англиски јазик. Самото име, кое доаѓало од Римјаните кои го развиле овој центар под името Фавентиа, станало синоним за керамика (мајолика) на различни јазици, вклучувајќи француски (faïence) и англиски (faience).
Овде Квинт Кецилиј Метелус Пиј ја поразил популарната војска на Гнеус Папириус Карбо во 82 п.н.е.
Од втората половина на I век од нашата ера, градот значително процветал како резултат на неговите земјоделски склоности и развојот на индустриските активности како што биле производство на секојдневни предмети од керамика и тули и ленен текстил.
Овде Тотила и војската на Остроготите ја поразиле византиската војска во Италија во битката кај Фавентија во 542 г.
По период на декаденција од II век до раниот среден век, таа повторно добила просперитет од 8 век па натаму. Околу 1000 година со владата на бискупите, а потоа и во ерата на Комуната, градот започнал долг период на богатство и градежна експанзија кој го достигнал својот врв со владеењето на семејството Манфреди. Првите конзули биле избрани во 1141 година, а во 1155 година подеста бил задолжен за владата на градот. Во војните меѓу Гелфите и Гибелините кои започнале во следните години, Фаенца најпрво му била лојална на императорот на Светото Римско Царство. Меѓутоа, во 1178 година, таа ја сменила страната и влегла во Ломбардскиот Сојуз. Внатрешните спорови сепак го фаворизирале стекнувањето на власта од Магинардо Пагано, кој останал podestà и capitano del popolo неколку години.
На почетокот на 14 век, Гуелф Манфреди започнал владеење над Фаенца кое требало да трае речиси два века. Врвот на раскошот бил достигнат за време на Карло II Манфреди, во втората половина на векот, кога центарот на градот бил обновен. Во 1488 година Галеото Манфреди бил убиен од неговата сопруга: неговиот син Астор III го наследил, но за возврат бил убиен во Рим како затвореник на Чезаре Борџија, кој ја зазел Фаенца во 1501 година.
По краток период на венецијанска доминација, Фаенца станала дел од Папските држави до 1797 година.
Фаенца загубила 1.322 свои граѓани за време на Втората светска војна. По неколкумесечни бомбардирања и крвава битка, конечно била ослободена од Новозеландската армија ( 2-та новозеландска дивизија ) на 17 декември 1944 година.
Главни знаменитости
Архитектонските атракции на Фаенца биле концентрирани на двата доследни главни плоштади: Плоштадот дел Пополо, наредени со две крила со двојни порти, и Плоштадот дел Либерта.
Секуларни згради
Меѓу другите споменици на историскиот центар бил3 Палата Милцети, најбогатата и најзначајната неокласична зграда во регионот и Театарот Масини (1780–1787). Во близина, вилата Големи куќи на Фернијцитеимала колекција на керамика Фаенца од 18 и 19 век.
Природни локалитети
Од голем интерес биле и Grotta Tanaccia Karstic Park и природниот парк Carnè, огромна зелена површина со центар за посетители и освежителни пијалаци, кои се одликувале со типичен пејзаж од долини, клисури и дупки од ластовички.
Мајолица
Фаенца бил дом на Меѓународниот музеј на керамика. Во музејот биле сместени парчиња од целиот свет и од секоја епоха, од класични амфори до делата на Шагал и Пикасо, а имал и богат дел посветен на керамиката Фаенца во златното доба на ренесансата. Други интересни уметнички збирки се наоѓале во Општинската уметничка галерија, Музејот на епархијата, музејот Бенданди и библиотеката Манфреди. Историската продукција на Faenza majolica била призната во светот како еден од највисоките моменти на уметничка креативност изразена преку керамика. Традицијата била родена од конвергенција на поволни услови: територија богата со глина, вековна историја на политички и трговски односи со блиската Тоскана (особено со Фиренца).
Како доказ за популарноста на градската маиолика низ вековите, на 18 август 2006 година, премиерот на Квебек Жан Шарест објавил дека канадските археолози ја откриле прецизната локација на изгубената прва канадска колонија Чарлсбур-Ројал и дека фрагмент од таму, била пронајдена декоративна чинија Историјато, произведена во Фаенца помеѓу 1540 и 1550 година, која можела да му припаѓа само на член на француската аристократија во колонијата.
Култура
Во септември и октомври меѓународните настани за современа и класична керамичка уметност, како што биле Argillà Italia и Buongiorno Ceramica, привлекувале мајолика аматери, колекционери и уметници во Фаенца од целиот свет. Во јуни, Палио дел Нибало, турнир меѓу пет коњаници од областите на градот, повторно ја евоцирала величественоста и борбите на Фаенца во епохата Манфреди.
Во последниот викенд од септември се одржал MEI - Meeting delle Etichette Indipendenti (Независен состанок на етикетата), музички настан на кој се собирале дискографски куќи и музичари кои се дефинирале како независни од големите дискографски куќи. Музичари од национален калибар учествувале со концерти во 2/3 вечери од времетраењето на манифестацијата. Настанот се одржал во историскиот центар.
Типични регионални јадења вклучувале домашни таљатели, каппелети, лазањи и строцапрети со сос од месо Ромања. Некои од типичните ресторани во Фаенца биле: La Baita, Marianaza, Trattoria da Manueli каде што можеле да најдете традиционални локални јадења.
Во Ботаничките градини, веднаш до Граѓанскиот природен научен музеј со своите колекции, биле сместени повеќе од 170 видови растенија домородни на Ромања. Имало околу 1км на јавна урбана зелена површина. Паркот Бучи, создаден во 1968 година, имал површина од околу 80.000 км брановидна земја, зелени ливади и води богати со риби, со видови птици, вклучувајќи ја и дивата патка, штркови и лебеди.
Спорт
Фаенца бил дом на Формула 1 тркачкиот тим Скудерија АлфаТаури, поранешна Скудерија Торо Росо, порано Минарди. Минарди бил еден од последните мали, независни конструктори во Формула 1, а бил купен од во 2005 година, продолжувајќи да биде со седиште во Фаенца.
Исто така, со седиште во Фаенца бил Гресини Рачинг, започнат во 1997 година од Фаусто Гресини, поранешен светски шампион во 125cc. Тимот имал освоено 4 светски шампионати во мотоцикли: еден во 250cc со Даиџиро Като, еден во Мото 2 со Тони Елиас, еден во Мото 3 со Хорхе Мартин и последниот со Матео Ферари во МотоЕ.
Фаенца бил домаќин на Големата награда на светскиот шампионат во мотокрос многу пати, последната во 2020 година. Користената патека била патеката „Монте Корали“, која се наоѓала на 8 км од центарот на градот.
Транспорт
Железничката станица Фаенца, на Пјаца Чезаре Батисти, била дел од железничката пруга Болоња-Анкона. Тоа, исто така, бил крај на две секундарни железници, кои ја поврзувале Фаенца со Равена и Фиренца, соодветно. Отворена е во 1893 година, ја заменил претходната станица, која била отворена во 1861 година на локација источно од сегашната станица, во близина на она што сега е Виа Калдеси.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Грајфсвалдски Залив
Грајфсвалдски Залив (Greifswalder Bodden) — залив во југозападниот дел на Балтичкото Море, близу германскиот брег во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Со површина од 514 км², тој претставува една од најголемите области со соленикава вода на германскиот балтички брег, кои во германскиот јазик се нарекувани „боден“ (Bodden).
Самиот залив има прилично вовлечен брег, поради што се појавуваат заливи во заливот. ’Ртовите Менхгут (во источен Риген) и Цудар (во јужен Риген) – првиот всушност е составен од неколку полуострови – го делат заливот на многу помали. Главното пристаниште во заливот се наоѓа во Грајфсвалд. Помеѓу островите во источниот дел на заливот се наоѓаат Вилм, Кос, Римс и поранешниот остров Штубер, сега песочен брег.
Пред повторното обединување на Германија во 1990, Грајфсвалдскиот Залив бил јавно место за водени спортови, за разлика од поголемиот дел од балтичкиот брег во Источна Германија. Локалната географија го прави многу лесен неговиот надзор, спречувајќи ги оние кои би помислиле да го користат за бегство од земјата. Место надвор од Варшавскиот пакт најблиску до заливот бил данскиот остров Борнхолм, повеќе од 100 километри оддалеченост.
Виктор Борцов
Виктор Андреевич Борцов руски театарски и кино глумец. Роден на 14 јуни 1934 година во Оренбург, СССР, а починал на 20 мај 2008 година во Москва, Русија. Тој исто така бил народен уметник на РСФСР.
Борцов бил најпознат кога ја глумел улогата на Сава Игнатјевич во филмот „Портата Покровски“ во 1982 година.
По долга борба со рак на цревата починал на својата 73 годишна возраст на 73 години. Погребот бил одржан во Театарот Мали, Москва, на 23.05.2008 година. Погребан е на гробиштата Тројекуровскоје во Москва.
NGC 7712
NGC 7712 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7712 се споменува и како UGC 12694, MCG 4-55-30, CGCG 476-73, IRAS 23333+2320, KARA 1028, KUG 2333+233.
Откривање
Објектот е откриен на 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7712 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 7712 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 35 м 51,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 37' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 7712 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71850. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2250. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
Лески
Лески — село во Општина Виница, во околината на Виница.
Историја
Селото се споменува во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Кратово од 1611 - 1619 година под името Леска со 58 домаќинства.
Во XIX век селото било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лески живееле 280 жители, од кои 250 Македонци и 30 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Лески имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Лески живеат 579 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 439 жители, од кои 417 Македонци, 1 Албанец, 1 останат и 20 лица без податоци.
Родови
Лески е македонско село.
Според истражувањата од 1958 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 325 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Космос-1420
Космос-1420 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
IC 1867
IC 1867 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Космос-1420
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 809 км, а најмалото на 778.
IC 1867
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1867 се споменува и како NPM1G +21.0333.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1867 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1867 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 20,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 52' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 1867 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1637726.
Project Euler
, проектот Euler има повеќе од 1,000,000 корисници кои го решиле барем едниот од проблемите, на над 100 различни програмски јазици со што било постигнато големо достигнување.
Одлики на страницата
Форум специфичен за секое прашање може да се види откако корисникот точно одговори на даденото прашање. Проблемите се подредуваат по лична карта, број што треба да се реши и тешкотија. Учесниците го следат нивниот напредок преку нивоа на постигнувања врз основа на бројот на решени проблеми. Се постигнува ново ниво за секои 25 решени проблеми. Постојат специјални награди за решавање на специјални комбинации на проблеми. На пример, постои награда за решавање на педесет првични нумерирани проблеми. Постои специјално ниво "Eulerians" за следење на постигнувањата базирани на најбрзите педесет решавачи на неодамнешните проблеми, така што поновите членови можат да се натпреваруваат без решавање постари проблеми.
Пример за проблем и решенија
Првиот проблем на проектот Euler е повеќекратни 3 и 5 (Multiples of 3 and 5) Ако ги наведеме сите природни броеви под 10 што се множители на 3 или 5, добиваме 3, 5, 6 и 9. Збирот на овие множители е 23.
Најдете го збирот на сите множители на 3 или 5 под 1000. Иако овој проблем е многу поедноставен од типичниот проблем, тој служи за да ја илустрира потенцијалната разлика што ја прави ефикасниот алгоритам. Алгоритмот за brute сила (brute-force) го испитува секој природен број помал од 1000 и води тековна сума од оние што ги исполнуваат критериумите. Овој метод е едноставен за спроведување, како што е прикажано со следниот псевдокод (англиски: pseudocode): total : = 0 for NUM from 1 through 999 do if NUM mod 3 = 0 or NUM mod 5 = 0 then total : = total + NUM return total Решенија во Python (програмски јазик) (автор е Agnimandur) и Befunge (автор е JarJar ). За потешките проблеми, станува поважно (анг: inсreasingly important) да се одреди ефикасен алгоритам. За овој проблем, се намал 1000 операции на неколку со користење на inclusion-exclusion principle и формула за closed-form summation.
Еве, означува збир од множители на k подолу n. На  големата О ознака (big O notation), алгоритамот за brute-сила (brute-force algorithm) е  а ефикасниот алгоритам е  (под претпоставка аритметички операции со постојано време).
1105
1105 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1105 година од новата ера, 105. од вториот милениум, 5. од XII век и шеста од 1100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6613 и 6614 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5855 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4865 и 4866 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1858.
Предраг Голубовиќ
Предраг Голубовиќ (25 јуни 1935 – 18 јули 1994) ― југословенски кинорежисер и сценарист. Режирал повеќе од 25 филмови помеѓу 1964 и 1986 година. Неговиот филм од 1981 година „Сезона на мирот во Париз“ бил вклучен на 12-тиот Московски меѓународен филмски фестивал каде што ја добил Посебната награда. Имал еден син, режисерот Срдан Голубовиќ.
Ѓурѓа (Издавачка куќа)
Ѓурѓа — македонска издавачка куќа, со седиште во Скопје.
Историјат
Издавачката куќа „Ѓурѓа“ е основана во 1987 година од Никола Костески. Седиштето на „Ѓурѓа“ се наоѓа во Скопје, на ул. „Ленинова“, бр. 74а 1/1. Нејзин директор е Ѓурѓица Костеска-Андонова.
Издавачка дејност
Каталогот на објавените наслови на „Ѓурѓа“ ги вклучува следниве изданија:
Јасминка Дамческа
Јасминка Дамческа (р. во ) — македонски лекар и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
Животопис
Јасминка Дамческа е дипломирана докторка на медицина на Медицинскиот факултет. Во 2014 година била на магистратура - јавно здравство и специјализација - радиодијагностика и е член на ВМРО-ДПМНЕ.
Обележје
Обележја се симбол или нишани на лична моќ, статус или функција, или пак на владино тело или некаква јурисдикција. Обележјата особено се користат како амблем на конкретна или генерална власт.
Типични обележја се:
Официјалните обележја се заштитени со закон и се дозволуваат само на луѓе на дадена позиција или на дејствители во нечие име. Злоупотребата, сквернавењето или уништувањето на вакви симболи е казниво по закон.
ООУ „Св. Климент Охридски“ - Драчево
'''„Св. Климент Охридски''' — основно училиште во Драчево, Општина Кисела Вода. Постојат податоци кои говорат дека училиштето е изградено од 1922 до 1923 година, додека за првпат во него почнало да се учи 1924 година, но не на македонски туку на јазикот кој им бил наметнат во тоа време, а тоа бил српскиот. За тој период (до 1941година) не постојат официјални документи, но постојат живи сведоци кои ни раскажуваат дека во ова училиште учеле ученици од с.Драчево и с.Студеничани.
Постојат податоци дека училиштето непрекинато работело и во текот на НОБ, но повторно не на македонски јазик туку на јазикот на тогашните поробувачи-бугарскиот јазик. Вториот период од работата на нашето училиштето е периодот од ослободувањето на нашата земја, кога во училиштето за прва пат започнала да се изведува настава на македонски јазик. Тоа се случило 25.11.1944 година. Кога училишното ѕвоно повторно се огласило, повикувајќи ги овој пат учениците да дојдат во училиштето во кое засекогаш понатаму, со нивниот мајчим македонски збор, ќе ја осознаат вистината за животот.
Веднаш по војната, учебната 1944/45 година, се формирале 4 одделенија од кои во I одд.-2паралелки со 86 ученици, во II одд.-2паралелки со 90 ученици, во III одд..-2паралелки со 91 ученик и во IV одд.-1 паралелка со 58 ученици.Денес, нашето училиште го сочинуваат реновирана стара зграда, две доградби со 4 нови училници, училишна кујна и терпезарија и просторија за дневен престој. Во училишниот двор се наѓа фискултурната сала во која учениците спортуваат и правилно се развиваат и воспитуваат. Од септември во учебната 2010/2011 има над 700 ученици и 30 паралелки.
Во учебната 2014/15 година во ова училиште учат 498 ученици од I до IX одделение, распоредени во 22 паралелки.
Учество на натпревари
ОOУ ''Св. Климент Охридски'' од Драчево по шести пат  учествува на распишаниот меѓународен конкурс за хаику поезија и фотографија на македонски и словенечки јазик на меѓународниот натпревар на основни училишта за хаику поезија во Словенија, општина Толмин, (ментор Валентина Трајкоска, Наташа Старделова). Ова училиште е единстевен претставник на државно ниво под уставното име Република Македонија, а хаику стиховите напишани на македонски литертературен јазик ги красат алманасите во Словенија.
Освоени награди
Во 2002 година училиштето е добитник на  наградата „13 Ноември“.
Во учебната 2013/2014 година училиштето беше прогласено за најбезбедно и најчисто училиште на ниво на Република Македонија.
РК Крим
Ракометен Клуб Крим познат како РК Крим, Крим Љубљана, Крим Меркатор (поради спонзорски причини) или само Крим е женски ракометен клуб од Љубљана, Словенија.
Клубот е основан во 1984 година, и претставува најуспешниот клуб во Словенија со 23 титули во словенечкото првенство во последните 27 години во периодот меѓу 1992 и 2018 година. Исто така клубот има освоено и 25 Купа на Словенија и 5 Суперкупа на Словенија. Крим исто така може да се пофали и со меѓународни успеси; тие се двократен шампион на ЕХФ Лигата на шампионите (2001 и 2003) и ЕХФ Чемпионс Трофи (2003 и 2004).
NGC 5285
NGC 5285 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 29 април 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5285 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5285 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 44 м 25,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 6' 38"".
Други поделби
Проучување на NGC 5285 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48688. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 241; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 308. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 465.
Александра Гончарова
Александра Гончарова била руска филмска глумица.
Антонио Кандрева
Антонио Кандрева (роден на 28 февруари 1987 во Рим) — италијански фудбалер, играч од средниот ред, кој во моментов настапува за Интер во Серија А и италијанската фудбалска репрезентација.
Технички одлики
Комплетен играч од средниот ред: природна му е десната нога, роден плејмејкер, но може да игра и како крило на двете страни; и лево и десно. Неговата најдобра одлика во играта е одличниот удар од далечина, со кои постигнал многу прекрасни голови. Тој исто така е доста динамичен играч од средниот ред, со добра брзина и добра техничка позадина во однос на дриблингот. Во последно време во Лацио се развиваше на позицијата како надворешен играч за врска.
Дебито за Тернана и трансферот во Удинезе
Тој ја започнал својата кариера како професионален фудбалер во 2004 во Серија Б играјќи во дресот на Тернана. Своето професионално деби го направил на само 17 години на 21 септември 2004, влегувајќи во 89-тата минута од натпреварот против Емполи во гости што завршил 1-1. По три сезони поминати во клубот во 2007 потпишал за Удинезе. На 27 јануари 2008, 20-годишниот Кандрева го имал своето деби во Серија А во натпреварот Удинезе-Интер (0-0). Неговата сезона во тимот од Фриули била негативна, бидејќи тренерот Пасквале Марино му дал шанса да одигра само 3 натпревари, од кој сите заедно собрал само 9 минути игра.
Различни заеми
За време на сезоната 2008-2009 е позајмен на Ливорно, во Серија Б, каде што станал незаменлив стартер и придонел за промоција во Серија А, а потоа клубот потврдил дека заемот ќе продолжи и за следната сезона. На 20 јануари 2010 е официјализиран неговиот трансфер од Удинезе во Јувентус на заем со право на откуп на крајот од сезоната во корист на Јувентус. Ливорно, клубот за кој играчот настапувал претходно истата сезона, добил надомести од нешто помалку од еден милион евра. На 23 јануари 2010 година Кандрева го имал своеот деби за Јувентус во пресрет на натпреварот од 21-вото коло против Рома (1-2) (клуб за кој навивал како дете), заменувајќи го Григера.
На 21 февруари 2010, во текот на натпрварот Болоња-Јувентус (1-2) го постигнал својот прв гол во Серија А и Јувентус, носејќи му ја победата на неговиот тим. Тој го направи своето деби во европските купови во реванш натпреварот игран во Италија од нокаут фазата на Лига Европа против холандскиот Ајакс (0-0). На 14 март 2010 го постигнал својот втор гол во натпреварот помеѓу Јувентус и Сиена (3-3) со удар од огромна далечина. На крајот на сезоната, Јувентус одлучил да не го откупи играчот. Тој се вратил во Удинезе, но пред стартот на сезоната, заминал во Парма со право на откуп на половина од неговиот договор, на 30 август 2010. . На 14 ноември, го постигнал одлучувачкиот гол во првата гостинска победа за сезоната 2010-2011 на Парма против Бари (0-1). Тој се вратил во Удинезе по крајот на сезоната, а на 21 јули 2011 се префрлил во Чезена на заем со право на откуп.
Лацио
Во зимскиот трансферен прозорец, римскиот играч од средниот ред се враќа во родниот град откако беше позајмен на Лацио со право на откуп.
Јури Џоркаеф
Јури Рафи Џоркаеф (роден на 9 март 1968) — поранешен француски фудбалер кој играл како напаѓач или како офанзивен играч од средниот ред. Со француската репрезентација, Џоркаеф ги освоил Светското првенство 1998 и Евро 2000. Тој е син на поранешниот фудбалер Жан Џоркаеф.
Животопис
Џоркаеф е роден од Калмик-полски татко и ерменка мајка во Лион.
Тој ја започнал својата кариера во 1984 година во францускиот клуб Гренобл, пред да се пресели во Стразбур во 1989 година, Монако во 1990 година, а потоа и во Париз Сен Жермен во 1995 година. Во 1994 година, Џоркаеф бил најдобар стрелец во Лига 1 со постигнати 20 голови.
Во 1996 година, тој потпишал со италијанскиот клуб Интер, а во 1999 година се преселил во Германија во Кајзерслаутерн. Џоркаеф го изненадил речиси сиот фудбалски свет, кога потпишал со англискиот клуб Болтон во 2002 година, но додал многу класа на тимот за време на неговиот три-сезонски престој таму, што резултирало со создавање на меѓународен "дрим-тим" откако на клубот му се приклучиле и фантастичниот нигериец Џеј-Џеј Окоча и поранешниот дефанзивец на Реал Мадрид, Иван Кампо. Тој потоа се преселил во Блекбурн Роверс играјќи за нив во сезоната 2004-05, но си заминал од клубот, откако одиграл само три натпревари. Џоркаеф потоа потпишал со МетроСтарс во МЛС лигата во февруари 2005 година за 180.000 $ плус бонуси. Тој станал првиот француски играч кој играл во МЛС и ја завршил сезоната како МВП на тимот со десет гола и седум асистенции во првенствените натпревари.
Џоркаеф најавил уште од самиот почеток дека тој ќе ги обеси неговите копачки на крајот од сезоната 2006, и играл за ребрендираниот Њујорк Ред Булс. На 1 јули 2006 година, тој бил забележан од толпата француски навивачи на натпреварот меѓу Франција и Бразил од Четвртфиналето на светското првенство откако им кажувал на официјалните лица на Ред Булс дека ќе го напушти клубот за да присуствува на "неочекувана, сериозна семејна работа во Франција". По неговото враќање, тој открил дека целта на неговото заминување требало да биде неговата болна мајка и го минимизирал значењето на гледањето на натпревар од Светското првенство.
Тој се пензионирал од фудбалот на 29 октомври 2006 година, откако бил надвор од конкуренција за реванш полуфиналниот натпревар од Источната конференција поради повреда на глуждот.
Купови и медали
Џоркаеф го освоил Купот на Победниците на Куповите со Париз Сен Жермен во 1996 година и Купот на УЕФА со Интер во 1998 година. Тој настапил 82 пати и постигнал 28 гола за Франција. Освен двата главни турнири (на Светското првенство 1998 и УЕФА Евро 2000), Џоркаеф исто така играл за неговата земја и на УЕФА Евро 1996 и Светското првенство 2002.
Синѓанг
Синѓанг (ујгурски: شىنجاڭ; кинески: 新疆; пинјин: Xīnjiāng; наизменично романизиран како Sinkiang), официјално Автономен регион Синѓанг Ујгур или Автономен регион Ујгурски Синѓанг, е автономен регион на Народна Република Кина (НР Кина), сместен на северозапад на земјата близу Средна Азија. Синѓанг е најголемиот региони во Кина, Се протега на над 1,6 милиони км2 (640 000 квадратни милји) и има околу 25 милиони жители.
Синѓанг се граничи со државите Монголија, Русија, Казахстан, Киргистан, Таџикистан, Авганистан, Пакистан и Индија. Грубите планински масиви Каракорум, Кунлун и Тјеншан заземаат голем дел од границите на Синѓанг, како и неговите западни и јужни региони. Регионот Аксаи Чин, управуван од Кина претежно како дел од префектурата Хотан во Синѓанг, Индија го смета како дел од својата територија. Синѓанг исто така се граничи со автономниот регион Тибет и покраините Гансу и Ќингхај. Најпознатата траса на историскиот Пат на свилата поминуваше низ територијата од исток до нејзината северозападна граница.
Во него живеат голем број етнички групи, вклучувајќи ги Турците Ујгури, Казаците Киргизи, Хан кинезите, Тибеќаните, Хуи, Таџиците, Монголците, Русите и др. Повеќе од десетина автономни префектури и окрузи за малцинства се во Синѓанг. Синѓанг се нарекува и кинески Туркестан, Источен Туркестан и Источен Туркистан. Синѓанг е поделен на басенот Ѕунгарија на север и басенот Тарим на југ со планински венец. Само околу 9,7% од површината на Синѓанг е погодна за живеење.
Со документирана историја од најмалку 2.500 години, голем број на луѓе и империи се натпреваруваа за контрола над целата или делови од оваа територија. Територијата е под власт на династијата Чинг во 18 век, подоцна заменета со влада на Република Кина. Од 1949 година, таа е дел од Народна Република Кина по Кинеската граѓанска војна. Во 1954 година, Синѓанг Бингтуан беше формиран за зајакнување на границата и одбрана од Советскиот Сојуз и исто така за унапредување на локалната економија. Во 1955 година, Синѓанг беше административно сменет од покраина во автономен регион. Во последниве децении, изобилни резерви на нафта и минерали се пронајдени во Синѓанг и тој во моментов е најголемиот регион за производство на природен гас во Кина. Во 90-тите и 2000-тите, движењето за независност на Источен Туркестан, сепаратистички конфликт и влијанието на радикалниот ислам резултираше во немири во регионот со повремени терористички напади и судири меѓу сепаратистичките и владините сили.
Име и етимологија
Општиот регион на Синѓанг е познат под многу различни имиња во минатото, на автохтони јазици, како и на други јазици. Овие имиња вклучуваат Алтишахр, историско ујгурско име за јужната половина на регионот што се однесува на „шесте градови“ на Таримскиот басен, како и на Котан, Хотај, Кинески Тартеј, Горен Тартеј, Источен Чагатај (бил источен дел од Чагатајски Ханат), Могулистан („земја на Монголците“), Кашгарија, Малата Бохара, Сериндија (поради индиското културно влијание) и на кинески „Западните региони“. [24]