cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ноќ на долгите ножеви
Пред отстранувањето, нејзините организатори некогаш ја нарекувале „Колибри“, што било лозинка користена за да започне крвопролевањето таа ноќ. Нема некое посебно значење зад шифрираното име на операцијата. А името „Ноќ на долгите ножеви“ се однесува на масакрот врз луѓето на Вортигерн (Vortigern) од страна на Енгл (Angle), Јут (Jute) и саксонски платеници во еден од митовите за кралот Артур. Самата фраза „Ноќ на долгите ножеви“ на германски го предвидува масакрот и пред да биде поврзана со чистката општо била поврзана со насилство и одмазда.
Јалу
Јалу (鸭绿江, манџурски: ) или Амнок (압록강) — река на границата помеѓу Северна Кореја и Кина. Заедно со реката Тумен на исток и мал дел од планината Пекту, Јалу ја образува границата помеѓу Северна Кореја и Кина на подрачјето познато по низа воени судири низ историјата, како што се Првата кинеско јапонска војна и Руско-јапонската војна, Втората светска војна и Корејската војна.
Географија
Реката извира на надморска височина од 2.500 м во граничниот појас на планината Пекту. Тече во јужен правец до градот Хесан, па тече 130 км на северозапад до Линѓанг (Кина), па се навраќа во појужен правец и тече 300 км за на крај да заврши во Корејскиот Залив помеѓу Дандунг (Кина) и Синујџу (Северна Кореја). The bordering Chinese provinces are Ѓилин и Љаонинг.
Реката е долга 795 км, а сливот зафаќа површина од of land. Нејзина најголеми притоки се притоки Чангчин, Хочон , Тонгро и Aj (瑷河) од Кореја и реката Хун од Кина. Најголемиот дел од течението на Јалу е тешко пловен. Зиме замрзнува и може да се премине пеш.
Длабочината се движи од поплитките делови на источната страна на Хесан (1 м) до плодлабоките кај Жолтото Море (2,5 м). Во устието има резерват за птици чија важност ја признава BirdLife International.
Историја
Сливот на Јалуе од големо историско значење. Тука настанало древното кралство Когурјо (고구려) кое потоа стекнало превласт како најголема сила на полуостровот. Долж реката има бројни остатоци од некогашни тврдини богати со разни наоди, како и тогашната престолнина на кралството (на чие место денес се наоѓа градот Ѓиан во Кина).
Островот Вихва на реката Јалу се прославил во историјата кога во 1388 г. војсководецот Ји Сонг-кје (подоцна Течо, прв крал на Чосон) решил да се упати на југ кон Кесонг во првиот од низата бунтови кои подоцна довеле до устоличувањето на династијата Ји.
Поради стратешката погранична положба, на реката се одиграле неколку битки:
Корејската страна на Јалу доживеала темелна индустријализација за време на јапонската власт во Кореја (1910–1945), дотаму што во 1945 г. речиси 20 % од индустриското производство на Царството Јапонија доаѓало од Кореја. За време на Корејската војна, движењето на силите на ООН кон реката предизвикало голема кинеска интервенција од подрачјето околу Дандунг. Во текот на судирот се разнесени сите мостови освен еден ̶ Мостот на кинеско-корејското пријателство кој го поврзува Синујџу во С. Кореја со Дандунг во Кина. Долината во западниот крај на реката станала жариште на низа воздухопловни борби за воздушна превласт над Сеерна Кореја. Кинеската интервенција дошла по иницијатива на Мао Цетунг како одговор на плановите на американскиот генерал Даглас Мекартур за проширување на војната во НР Кина за да се собори комунистичкиот режим.
Почнувајќи од 1990-тите, Јалу служи како премин за севернокорејските граѓани кои пребегуваат во Кина
Стопанско значење
Најголемото стопанско значење на реката Јалу е производството на хидроенергија. Од особено значење е браната „Супунг“, една од најголемите во Азија, со висина од 106 и должина преку 850 м, сместена спротиводно од Синујџу, Северна Кореја. Со неа е заезерен дел од реката, кој се нарекува Супуншко Езеро. Покрај тоа, реката има и сообраќајна улога во превозот на стоки, особено дрвена граѓа добиена од шумовитите брегови. Месното население, меѓу другото, се занимава и со риболов. Низводно од Супунг е браната „Тајпингван“. Спротиводно од Супунг лежи браната Јунфенг. Обете произведуваат струја.
Во делтата спротиводно од Дандунг и близу до Хушан има неколку севернокорејски села кои се сиромашни и без пристап до струјната мрежа.
Вестминстерска палата
Вестминстерска палата, позната и како Палата на парламентот — здание во Лондон, Англија, во чиј состав се наоѓаат градбите на Парламентот на Обединетото Кралство, Домот на лордовите (Горен дом) и Општинскиот дом (Долен дом). Дворецот се наоѓа на левиот брег на реката Темза, во регионот на Вестминстер, близу до државните згради на Вајтхол.
Палатата се состои од околу 1100 простории, 100 скалишта и ходници, долги 4,8 км. Првите делови од градбата биле Вестминстерската сала, која била изградена околу 1097 година и Кулата на скапоценостите, која била изградена околу 1365 година. Вестминстерската сала, денес се користи за повеќе државни церемонијални настани како што се изложувањата на посмртни останки.
Надзорот на Вестминстерската палата и нејзината околина со векови биле задача на управникот на кралскиот имот, кој бил назначен директно од кралското семејство. Во согласност со кралската власт, во 1965 година, надзорот го презеле двата дома. Сепак, одредени простории за церемонии продолжиле да бидат под контрола на управникот на кралскиот имот.
По пожарот во 1834 година, сегашниот дом на парламентот се градел повеќе од 30 години. Обновената градба била дело на архитектот сер Чарлс Бери и неговиот помошник Огастес Велби Пујџин. Планот ги вклучувал и Вестминстерската сала и остатоците од капелата Св. Стефан.
Готфрид Федер
До Првата светска војна и основањето на ДАП
Федер е роден во Вирцбург, Германија, на 27 јануари 1883 како син на граѓанскиот службеник Ханс Федер и Матилда Федер. По посетувањето на хуманистички училишта во Ансбах и Минхен, студирал инженерство во Берлин и Цирих. По матурирањето, основал градежна компанија во 1908, којашто била делумно активна и во Бугарија каде што изградила неколку државни градби.
Вестминстерска палата
Првобитната палата
Окружувањето на Вестминстерската палата имало стратешко значење во средниот век, бидејќи била сместена на брегот на реката Темза. Во овој предел имало градби, уште од времето на Саксонците. Познат во средновековието како Торни Ајленд, пределот бил користен како кралска резиденција од страна на кралот Кнут Велики. Претпоследниот крал на Англија, Едвард Исповедникот, изградил кралска палата на Торни Ајленд, за време коешто му било потребно да ја изгради Вестминстерската опатија. Торни Ајленд и предградието наскоро станале познати како Вестминстер (кратенка на зборовите Вест и Минстер). По освојувањата на Викинзите во 1066, кралот Вилијам I се вдомил во Лондонската кула, но подоцна се преселил во Вестминстер. Ниту една од градбите што ги користеле Саксонците или оние што биле користени од страна на Вилијам I, не останале. Најстариот дел од палатата што постои (Вестминстерската сала) датира од периодот на владеење на наследникот на Вилијам I, кралот Вилијам II.
Вестминстерската палата во средновековниот период била главна кралска резиденција. Претходникот на парламентот, Curia Regis (кралски совет), се состанувала во Вестминстерската сала, иако по обичај го следела кралот, доколку тој се преселувал во други палати. Во 1295 година, во палатата била одржана првата седница на првиот официјален парламент на Англија, каде се одржале речиси сите идни седници на парламентот.
Космос-2431
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 26 октомври 2007 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Вестминстерска палата
Првобитната палата
Кулата на скапоценостите била изградена околу 1365 година, со цел во неа да бидат преместени скапоцените предмети на кралот Едвард III.
Вестминстер останал главна кралска резиденција во Лондон, сè до пожарот кој уништил дел од градбата во 1512 година. Во 1530, кралот Хенри VIII ја добил Јоркшката палата од кардиналот Томас Волсеј, влијателен министер кој ја изгубил кралската наклонетост. Преименувајќи ја во Вајтхол, Хенри VIII ја користел како главна резиденција. Иако Вестминстер официјално останал кралска палата, се користел од двата дома на парламентот како судска зграда.
Бидејќи, првобитно била кралска резиденција, палатата не вклучувала специјално изградени сали за двата дома. Важните свечени церемонии, вклучувајќи го и свеченото отворање на парламентот, се одржувале во Насликаната сала, додека Горниот дом, првобитно се состанувал во Салата на кралицата, едноставен средновековен ходник на јужниот крај од комплексот пред одржувањето на состаноците во поголемата сала, наречена Белата одаја во која формално бил сместен Судот за барања.
Долниот дом, кој немал своја сопствена сала, понекогаш седниците ги одржувале во филијалната зграда на Вестминстерската опатија. Домот добил постојано место во палатата, поранешната кралска капела, капелата Свети Стефан, но само за време на владеењето на наследникот на Хенри VIII, кралот Едвард VI. Законот за капели од 1547 година (спроведен како дел од протестантската реформација) ја поништил религиозната наредба на каноните на Свети Стефан, меѓу други институции. Според тоа, капелата станала достапна за потребите на Долниот дом. Во следните векови, биле направени промени во капелата, поради прилагодување на потребите на Долниот дом, во што учествувале и истакнати архитекти, меѓу кои бил и Кристофер Рен.
Комплексот на палатата бил значително променет на почетокот од 19 век од страна на Џон Соан. Дел од зградата на средновековниот Горен дом, кој бил цел на неуспешна барутна завера во 1605 година, бил демолиран, со цел да се создаде нов кралски влез на јужниот дел од палатата, каде што Гај Фоукс бил откриен како чува буриња со барут, кои биле загубени за време на реконструкцијата. Работата на Соан на палатата вклучувало нови градби, кои биле додадени до Вестминстерската сала и нов влез за членовите до капелата.
Пожар и реконструкција
На 16 октомври 1834 година, во дворецот избувнал пожар, откако печката што се користела за уништување на записите од државната благајна ја запалила ламперијата во Горниот дом. Како резултат на пожарот, заедно со другите градби во комплексот биле уништени и двата дома на парламентот. Вестминстерската сала била спасена, главно поради историските напори за справување со пожари. Кулата на скапоценостите, гробницата на капелата Св. Стефан и манастирите биле единствените делови од палатата што не изгореле.
Кралската комисија била одбрана да ја анализира повторната изградба на палатата и жестоката јавна дебата околу предложените стилови. Неокласичниот архитектонски стил, сличен на оној во Белата куќа и Конгресот во САД, бил популарен во тоа време, но будел сеќавања на револуција и републиканство, додека готскиот стил ги опфаќа конзервативните вредности. Во јуни 1835, комисијата објавила дека „стилот на градбите би бил или готски или елизабетски”. Во 1836 година, по анализата на 97 конкурентски предлози, кралската комисија го избрала готскиот стил од планот на Чарлс Бери. Камен-темелникот бил поставен во 1840 година, канцеларијата на управникот била завршена во 1847 година, а зградата на долниот дом во 1852 година. Поради ова, Бери бил прогласен за витез. Иако голем дел од работата била завршена до 1860 година, конструкцијата била завршена една декада подоцна. Чарлс Бери, чиј архитектонски стил бил повеќе класичен отколку готски, цврсто се потпирал на Огастес Велби Пјуџин за раскошниот и карактеристичен готски ентериер, вклучувајќи тапети, гравури, витражи и мебел, како и кралските престоли и сводови.
За време на Втората светска војна, палатата била четиринаесет пати погодена од бомби. Најопасно било на 10 мај 1941 година, кога зградата на Долниот дом била уништена и тројца луѓе биле убиени. Зградата на домот била повторно изградена од архитектот Џајлс Гилберт Скот. Активностите биле завршени во 1950 година.
Со зголемувањето на потребата за канцелариски простор во палатата, парламентот добил канцелариски простор во соседната зграда, Норман Шо, во 1975 година и во неодамна изработената, Порткулис, завршена во 2000 година. Ова проширување дозволи сите членови на парламентот да имаат своја сопствена канцеларија.
Надворешност
Вертикалниот готски стил на палатата на Чарлс Бери бил популарен во 15. век и бил повторно оживеан во 19. век. Бери бил класичен архитект, но бил потпомогнат од готскиот архитект августус Паџин. Вестминстерската сала, која била изградена во 11. век и не била зафатена со огнот од пожарот во 1834 година била вклучена во планот на Бери. Паџин бил незадоволен од резултатот на работата, особено со симетричниот распоред проектиран од Бери. Тој дал одлична забелешка, велејќи: "„Потполно грчко, господине, тјудорски детали на класичното тело.“"
Камени ѕидови
Камените ѕидови на градбата, првобитно биле од „анстон“, магнезиумов варовник со боја на песок, кој потекнувал од селото Анстон во Јужен Јоркшир, по кое и го добил името. Каменот, сепак, набргу почнал да се распаѓа поради загадувањето и слабиот квалитет на дел од употребениот камен. Иако таквите дефекти биле отстранети пред 1849 година, во преостанатиот период од 19 век ништо не било направено. Во 1910 година, станало очигледно дека делови од камените ѕидови мора да се заменат. Во 1928 година, се чинело дека е неопходно да се употреби каменот „клипшам“, варовник со медова боја од Рутланд, кој го заменил оштетениот анстон. Проектот започнал во 1930 година, но бил прекинат поради Втората светска војна и бил завршен во 1950 година. Сепак, до 1960 година, поради загадувањето, ѕидовите повторно биле оштетени. Програмата за одржување и реставрација на камењата на надворешните нивоа и тврдини започнала да се спроведува во 1981 година, а била завршена во 1994 година. Зградата на управата ја презела задачата за обновување на надворешноста на повеќе делови од градбата, што трае до 2010 година.
Кули
Вестминстерската палата на Чарлс Бери вклучува неколку кули. Највисока е Викториината кула, која е висока 98,5 метри, има страна со облик на правоаголник и е сместена на југозападниот дел од палатата. Именувана е по владетелката во времето на реконструкцијата на палатата, кралицата Викторија. Денес, кулата е дом на архивите на парламентот. Врвот на Викториината кула е железен јарбол од кој се веат знамиња. Кралското знаме се вее, доколку владетелот е присутен во палатата, а доколку не е, знамето на Велика Британија. Во подножјето на кулата се наоѓа кралскиот влез во палатата, кој го користи владетелот секогаш кога влегува во Вестминстерската палата.
На средина од палатата, веднаш над главното предворје се наоѓа Централна кула со страна со осумаголна основа. Кулата е висока 91,4 метри, и е најниска од трите главни кули во рамките на дворецот. За разлика од другите тврдини, Централната кула поседува шилеста купола и била изградена како квалитетен вшмукувач на воздух.
На северноисточниот крај од палатата е сместена најпознатата од кулите, Саат-кулата, општо позната како Биг Бен, по нејзиното главно ѕвоно. Саат-кулата е висока 96,3 метри. Цртежите на Пјуџин за кулата биле последната работа што тој ја направи за Бери. Во Саат-кулата е сместен голем часовник со четири страни, кој исто така бил проектиран од Пјуџин. Во кулата исто така се сместени пет ѕвона, кои отчукуваат четири пати во секој час. Најголемото и најпознатото ѕвоно е Биг Бен (големото ѕвоно на Вестминстер), кое чука еднаш на секој час. Тешко 13,8 тони, тоа е третото најтешко ѕвоно во Англија. Иако, Биг Бен се однесува всушност само на ѕвоното, вообичаено името се употребува за целата кула.
Малата кула е наречена Кула Св. Стефан и е сместена на предниот дел од палатата, меѓу Вестминстерската сала и стариот двор на палатата. Кулата содржи главен влез до Долниот дом, познат како влез на Св. Стефан. Другите кули ги вклучуваат кулите на говорникот и канцеларот, кои се наоѓаат на северните и западните делови од дворецот, налегнати над Темза. Тие се именувани по службениците кои претседавале со двата дома на парламентот во времето на реконструкцијата на палатата, говорникот на Долниот дом и претседавачот на Горниот дом.
Градини
Вестминстерската палата е опкружена со мал број на градини. Градините околу Викториината кула се сместени јужно од палатата, долж брегот на Темза и претставуваат отворен парк за јавноста. Градината Блек Род (именувана по службата на благородникот Ашер на Блек Род) е затворена за јавноста и се користи како приватен влез. Стариот двор на палатата, во предниот дел на палатата, е поплочен и покриен со бетонирани безбедносни блокови. Кромвел Грин (исто така предниот дел), новиот двор на палатата (на северната страна) и Спикрс Грин (северно од палатата) се приватни и затворени за јавноста. Колеџ Грин, сместен спроти Горниот дом е мал триаголен тревник кој обично се користи за телевизиски интервјуа со политичари.
Внатрешност
Вестминстерската палата содржи 1100 простории, 100 скалишта и ходници, со вкупна должина од 4,8 километри. Градбата е на четири ката. На приземјето се наоѓаат канцеларии, ресторани и барови. На првиот кат (познат како главен кат) се наоѓаат главните простории во дворецот, вклучувајќи ги библиотеките, гардеробата, кралската галерија, одајата на принцот, Горниот дом, фоајето на благородниците, централното фоаје, фоајето на пратениците и Долниот дом. Сите тие се наоѓаат на иста страна на првиот кат и се распоредени како што се наведени. Вестминстерската сала се наоѓа на страната каде што е Долниот дом. Останатите два ката се користат како простории на комисии и канцеларии.
Порано, кога палатата била кралска резиденција, била управувана од управникот на кралскиот имот. Во 1965 година, било одлучено дека секој дом треба да управува со своите сопствени простории. Денес, управникот на кралскиот имот управува само со одредени церемонијални простории.
Сала на Горниот дом
Горниот дом е сместен на јужниот дел од Вестминстерската палата. Богато украсената просторија има димензии: 13,7 и 24,4 метри. Клупите во домот, како и другиот мебел во тој дел од палатата се црвени. Горниот дел на палатата е украсен со витражи на прозорците и шест алегорични фрески што ги претставуваат религијата, витештвото и законот.
На јужниот дел од палатата се наоѓаат украсен златен свод и престол. Иако кралот теоретски може да го заземе своето место на престолот за време на која било седница, тој или таа присуствуваат само на свеченото отворање на парламентот. Другите членови на кралското семејство кои присуствуваат на свеченото отворање, се качуваат по свечени скали до престолот. Пред престолот, има вулсак (англиски:Woolsack), црвено перниче наполнето со волна без потпирачи, претставувајќи ја историската важност на трговијата со волна. Од 2006 година, вулсакот го користи службеник кој претседава со домот. Жезолот на домот, кој го претставува кралскиот авторитет се наоѓа на задната страна на вулсакот. Пред вулсакот се наоѓаат столчињата на судиите, поголемо црвено перниче што го заземаат министрите за правда за време на свеченото отворање и масата на домот на која седат писарите.
Пратениците во парламентот ги заземаат црвените клупи што се распоредени на три страни на домот. Клупите од десната страна на претседавачот на Горниот дом ја формираат спиритуалната страна, а оние од неговата лева страна ја формираат земската страна. Свештениците (архиепископот и епископите на заснованата Црква на Англија) ја заземаат спиритуалната страна. Членовите на Горниот дом (благородниците) седат според тоа на која партија и припаѓаат: членовите на владејачката партија седат на спиритуалната страна, додека опозицијата седи на земската страна. Некои благородници, кои не припаѓаат на некоја партија седат на клупите во средината на домот, спротивно на вулсакот. Според тоа, тие се познати како независни пратеници.
Космос-2431
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9132 км, а најмалото на 9123.
Вестминстерска палата
Сала на Долниот дом
Салата на Долниот дом се наоѓа во северниот дел од Вестминстерската палата. Отворена е во 1950 година, откако била уништена Викторијанската сала во 1941 година и повторно изградена од архитектот Џајлс Гилберт Скот. Салата има димензии 14 и 20,7 метри и е многу поедноставна од салата на Горниот дом. Клупите, како и другиот мебел во салата се зелени. На народните пратеници им е забрането да седат на црвените клупи, кои се наменети за пратениците на Горниот дом. Другите парламенти на нациите на земјите во Комонвелтот, вклучувајќи ги и оние на парламентите на Канада и Австралија ја презеле шемата на бои според која зелената боја асоцира на Долниот дом, а црвената на Горниот.
Во северниот дел на салата се наоѓа столот на претседавачот со домот, а истата е подарок за парламентот на Комонвелтот од Австралија. Сегашниот стол на британскиот претседавач е копија на стол на претседавачот даден на Автралија, од Долниот Дом на прославата на отворањето на австралискиот парламент. Пред столот на претседавачот се наоѓа масата на домот, на која седат писарите и на која се наоѓа церемонијалниот жезол на министрите на Долниот дом. Кутиите за официјални документи, на кои министрите од арламентот, често се потпираат или ги положуваат забелешките за време на прашањата и говорите, се подарок од Нов Зеланд. На обете страни на домот има зелени клупи. Министрите на владејачката партија ги заземаат клупите од десната страна на претседавачот, додека опозицијата ги зазема клупите од левата страна на претседавачот. Во Долниот дом нема клупи за независни пратеници како што е тоа случај во Горниот дом. Салата е релативно мала и може да смести од 427 до 646 пратеници. За време на расправите на премиерот и повеќето дебати, министрите стојат на обете страни на домот.
По традиција, британскиот крал не влегува во салата на Долниот дом. Последниот крал кој влегол бил кралот Чарлс I во 1642 година. Кралот барал да се уапсат пет министри, обвинети за велепредавство, но кога тој го прашал претседавачот, Вилијам Лентхол, дали би знаел каде живеат овие простории, Лентхол одговорил: Нека го задоволи вашето Височество, немам ниту очи да гледам ниту јазик да зборувам на ова место, но како што на Домот му се допаѓа нека ме посочи, чиј слуга сум еве тука.
Двете црвени линии на подот на Долниот дом се на растојание од 2,5 метри и по традиција не се наменети да бидат само две линии што се вкрстуваат. Протоколот бара министрите да не ги преминуваат овие линии додека зборуваат. Историски гледано, ова требало да ги спречи дискусиите во домот да преминат во двобои. Ако се случи некој министер да ја пречекори оваа линија додека држи говор тој или таа ќе биде нападнат од министрите на опозицијата. Ова најверојатно е потеклото на изразот „застани во строј”.
Вестминстерска сала
Вестминстерската сала е најстариот дел од Вестминстерската палата, којшто опстанал до денес. Била изградена во 1097 година и била најголемата сала во Европа. Покривот, најверојатно се издигал над столбови, давајќи три премини, но за време на владеењето на кралот Ричард II, кровот бил заменет со засводена дрвенарија од кралскиот дрводелец Хју Херланд, „најголемото дело на средновековната дрвена архитектура“, со што првобитните три премини биле заменети со еден отворен голем простор со подиум. Ричардовиот архитект Хенри Ивеле ги оставил првобитните димензии, обновувајќи ги ѕидовите со петнаесет статуи на кралеви со природна големина, поставени во вдлабнатини. Повторната изградба ја започнал кралот Хенри III во 1245 година, но за време на Ричард била запоставена повеќе од еден век.
Вестминстерската сала го има најголемиот средновековен покрив без потпирачи, чии димензии се 20,7 и 73,2 метри. Според една легенда, познато е дека дрвената конструкција на покривот била целосно завршена во 1395 година во Фарнхам, 56 километри северозападно од Лондон. Извештаите го евидентираат големиот број на вагони и шлепери кои ги пренеле склопените дрва до Вестминстер за монтажа.
Вестминстерската сала се користела и за извршување на церемонијални функции. Од12. до 19. век, банкетите по повод крунисувањето на новите кралеви се одржувале во салата. Последниот банкет одржан во салата бил по повод крунисувањето на кралот Џорџ IV, одржан во 1821. Неговиот наследник, кралот Вилијам IV, ја отфрлил идејата, бидејќи сметал дека е премногу скапа. Вестминстерската сала се користела и за изложување на посмртните останки, за време на државните и церемонијалните погреби. Таква чест, обично имале монарсите со своите брачни партнери. Единствените посмртни останки што биле изложени во 20. век, а кои не припаѓаат на член на кралското семејство се оние на Фредерик Слеj Робертс во 1914 и Винстон Черчил во 1965 година. Последните посмртни останки што беа изложени се оние на мајката на кралицата Елизабета II, Елизабета Баус-Лејн, во 2002 година.
Претставници од двата дома одржуваат церемонијални говори во Вестминстерската сала, но само во јавни околности. На пример, говори се одржале поради Сребрениот јубилеј во бракот на кралицата Елизабета II во 1977 година и нејзиниот Златен јубилеј во 2002, 300-годишниот јубилеј од Славната револуција во 1988 година и петнаесетгодишниот јубилеј од завршувањето на Втората светска војна во 1995 годиа.
NGC 1326A
NGC 1326A — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Вестминстерска палата
Вестминстерска сала
Со реформите во 1999 година, Долниот дом користи специјално уредена просторија до Вестминстерската сала како дополнителна сала за дебати. Просторијата има облик на издолжена потковица и е во спротивност со главната сала, во која клупите се сместени една спроти друга. Моделот настојува да прикаже беспристрасна природа на дебатите од оние што се одржуваат во Вестминстерската сала. Седниците во Вестминстерската сала се одржуваат трипати секоја седмица и вообичаено на нив не се дискутира за спорни прашања.
NGC 1326A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1326A се споменува и како ESO 357-28, MCG -6-8-13, AM 0323-363, FCC 37.
Вестминстерска палата
Други простории
Во дворецот има и други важни простории, кои се наоѓаат на првиот кат. На јужниот крај од палатата се наоѓа гардеробата, просторија во која монархот се подготвува за свеченото отворање на парламентот, облекувајќи официјална облека и носејќи ја кралската круна. Сликите на Вилијам Дајс од гардеробата прикажуваат сцени од легендата за кралот Артур. Веднаш до гардеробата е сместена кралската галерија, која понекогаш ја користат странски функционери кои сакаат да се обратат на двата дома. Ѕидовите ги декорирале двајца големи сликари: Даниел Меклис: „Смртта на Нелсон” (опишувајќи ја смртта на Хорацио Нелсон во Битката кај Трафалгар) и „Средбата на Велингтон и Блихер” (прикажувајќи го Артур Вејлсли кој се среќава со Гефарт Леберехт фон Блихер во Битката кај Ватерло).
Шаранта (река)
Шаранта (Charente; Charanta) — река во југозапдна Франција со должина од 381 км. Извира во Шеронак, село во департманот Горна Вјена. Тече низ департманите Горна Вјена, Шаранта, Вјена и Приморска Шаранта. На крајот од течението, истекува во Атлантскиот Океан кај Рошфор.
Вестминстерска палата
Други простории
Веднаш до салата на Горниот дом се наоѓа одајата на принцезата, која претставува мала чекална која ја користат пратениците на Горниот дом. Одајата е украсена со слики на членови од династијата Тјудор, насликани од Ричард Буршет и неговите ученици и со мермерна статуа на кралицата Викторија. Во горниот дел, веднаш до салата на Горниот дом е сместено фоајето на благородниците, каде министрите на Горниот дом неформално дискутираат или преговараат за време на седниците на домот.
NGC 1326A
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Вестминстерска палата
Други простории
Украс на Вестминстерската палата е осумаголното централно фоаје, кое се наоѓа веднаш зад фоајето на благородниците. Фоајето кое се наоѓа директно под Централната кула е украсено со статуи на државници и мозаици, кои ги претставуваат националните светци и покровители на Обединетото Кралство: Свети Ѓорѓи за Англија, Свети Андреј за Шкотска, Свети Давид за Велс и Свети Петар за Ирска. Избирачите може да се среќаваат со нивните членови на парламентот во Централното фоаје. Зад Централното фоаје до салата на Долниот дом се наоѓа фоајето на пратениците, во кое членовите на парламентот ги одржуваат дискусиите или преговараат. Фоајето на пратениците содржи статуи на неколку поранешни премиери, вклучувајќи ги Дејвид Лојд Џорџ, Винстон Черчил, Клемент Атли и Маргарет Тачер.
NGC 1326A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1326A е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 1326A има привидни димензии од 3,6' х 1,7'.
Вестминстерска палата
Други простории
Има две групи на библиотеки на главниот кат од дворецот, кои се во делот, веднаш до реката Темза. Библиотеките се поделени по двата дома, па така постојат библиотеки на Горниот и библиотеки на Долниот дом.
Вестминстерската палата исто така вклучува свечени апартмани за службениците кои претседаваат со двата дома. Официјалната резиденција на претседавачот на Долниот дом се наоѓа на северниот крај од палатата, а апартманите на претседавачот на Горниот дом се наоѓаат на јужниот крај. Секој ден, претседавачот на Долниот дом и претседавачот на Горниот дом учествуваат во формални поворки од нивните апартмани до нивните соодветни сали.
Готфрид Федер
До Првата светска војна и основањето на ДАП
Од 1917 понатаму, Федер учел финансиска политика и економија. Кај него се развило непријателство кон богатите банкари за време на Првата светска војна и го напишал манифестот против земјопоседниците „Brechung der Zinsknechtschaft“ во 1919. По ова следело создавањето на единица за тие цели којашто се борела за национализација на сите банки и укинување на каматата. Истата година, Федер, заедно со Антон Дрекслер, Дитрих Екарт и Карл Харер, бил вклучен во основањето на Германската работничка партија (Deutsche Arbeiterpartei, DAP; ДАП), која подоцна го променила името во Националсоцијалистичка германска работничка партија (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei).
Вестминстерска палата
Други простории
Во Вестминстерската палата има 19 барови и ресторани, а многу од нив не се затвораат додека домот заседава. Исто така, има и фискултурна сала, а дури и фризерски салон. Во минатото имало и стрелиште, кое било затворено во 1990-тите. Парламентот има продавница за сувенири, каде се продаваат предмети како приврзоци за клучеви, но и шампањ.
Обезбедување
Блек Род го надгледува Горниот дом, а редарот го надгледува Долниот дом. На овие службеници примарни им се церемонијалните функции надвор од салите на соодветниот дом. Безбедноста на Вестминстерската палата е одговорност на дивизијата на Вестминстерската палата од Метрополитската полиција, полициска сила задолжена за поголем дел од околината на Лондон. По традиција само редарот може да влезе вооружен во Долниот дом.
Редици од бетонирани блокови беа поставени на коловозот во 2003 година, поради зголемената загриженост од можноста камион полн со експлозив да биде внесен во зградата. На реката постои зона која се наоѓа на 70 метри од брегот, која претставува исклучок и во која не е дозволено да влегуваат бродови.
И покрај неодамнешните прекршоци на безбедноста, министрите и понатаму имаат пристап до галеријата Стрејнџерс, која се наоѓа во Долниот дом. Посетителите поминуваат покрај металните детектори и сето она што го носат се скенира. Полицијата од Вестминстерската дивизија на Метрополитската полиција, поддржана со дел од вооружената полиција на дипломатската безбедносна група, секогаш се на должност во и околу палатата.
Од 1 август 2005 година, со одредбата на законот за тежок организиран криминал и полиција од истата година, незаконски е одржување на протест без претходна дозвола од Метрополитската полиција во одреден простор кој се простира во полупречник од 1 километар околу палатата.
Инциденти
Претходната Вестминстерска палата била, исто така место на убиство на премиер во 1812 година. При парламентарна истрага во лобито на Долниот дом, Спенсер Персевал бил застрелан и убиен од Џон Белигхам. Персевал е единствениот британски премиер кој бил убиен. На 17 јуни 1974 година, во Вестминстерската сала експлодирала бомба тешка 9 килограми, поставена од страна на член на ИРА. На 30 март 1979 година, бил извршен уште еден напад, во кој, Ајри Нив, истакнат политичар од Конзервативната партија, бил убиен со автомобил-бомба, излегувајќи од новиот паркинг на палатата. Ирската национална ослободителна армија и ИРА презеле одговорност за убиството, додека безбедносните сили верувале дека виновни за експлозијата се само првите.
Палатата била центар и на бројни дела на политички мотивирани „директни дејствувања“. Во 1970 година, во салата за седници на Долниот дом бил фрлен солзавец како протест против состојбата во Северна Ирска. Во 1978 година, Јана Минтоф и уште еден дисидент фрлиле гноиво. Во 2004 беше конструиран стаклен ѕид низ галеријата Стрејнџерс поради страв од ваквите напади и можни хемиски или биолошки напади.
Новата граница не ги покриваше страничните галерии, а во мај 2004, од овој дел на градбата, група протестанти, откако претходно се стекнале со влезници за хуманитарна аукција во галеријата за посетители, го нападнаа премиерот Тони Блер со бомби од брашно. Подоцна, беа променети правилата за доделување пристапници за влез во галеријата за посетители, а сега секој кој сака да добие место во галериите мора прво да добие напишана пропусница од член на комората, кој потврдува дека таа личност му е лично позната. Во септември истата година, пет протестанти се спротивставија на предложената забрана за лов на лисици и со јуриш во салата за седници ја прекинаа седницата на Долниот дом.
Храна, пијалаци и пушење
Со палатата се поврзани бројни правила и традиции, кои биле воведени во историјата. Пушењето во сите простории на обата дома е забрането уште од 17. век. Наместо тоа, членовите можат да шмркаат бурмут, а чуварите сè уште чуваат кутии со бурмут за таа намена. И покрај упорните гласови од медиумите, во 2005 година пушењето беше забрането во целата палата. Членовите не смеат да јадат ниту да пијат во комората, но исклучок е канцеларот на државната благајна, кој смее да пие алкохол додека ја доставува пресметката за државниот буџет.
Начин на облекување
Лицата кои влегуваат во палатата не смеат да носат капи (иако во минатото било дозволено), а исто така членовите не смеат на носат ниту воени декорации или значки. Членовите не смеат да ги чуваат своите раце во џебовите. Поради тоа на 19 декември 1994 година, опозициските членови на парламентот му дофрлале на Ендру Робатан. Во палатата не смее да се носат мечеви, а секој член на парламентот во својата гардероба има место за чување на оружјето.
Начин на ословување
Членовите не смеат да се ословуваат меѓу себе со име, ниту со „мој ценет пријателе“ (ако се сопартијци) или „ценета госпоѓо/господине“ (меѓу членови од различни партии). Алтернативно се користи „ценет член на изборната единица“. Членовите на државниот совет се ословуваат со the right honorable. На членовите правници им се дозволува да се ословуваат со my learned friend или “the learned lady/gentleman. Во Горниот дом, членовите се обраќаат со the noble lord/lady или my noble friend.
Други традиции
Во Вестминстерската палата е забрането да се внесуваат животни, со исклучок на кучиња-водачи, кои смеат да ги внесуваат слепите лица. Кучињата-трагачи и полициските коњи може да се чуваат во парковите.
За време на дебата не е дозволено да се читаат говори, но дозволено е да се користат забелешки. Исто така, не е дозволено да се читаат весници. Визуелни помагала не се претпочитаат.
Аплаузот, вообичаено не е дозволен во обата дома. Исклучок на ова беше 2003 година и поднесувањето на оставката на Робин Кук при што премиерот Тони Блербеше громогласно поздравен со силен аплауз пред да ја постави последната серија на прашања. Членовите на парламентот не смеат да го споменуваат кралот, ниту за време на дебата да го користат неговото име без претходно одобрение од говорникот. Ова е воведено 19. век од страна на конституционалистот Ерскин Меј, кој рекол: Незаконска е нерегуларната употреба на името на кралицата, со цел да се влијае на одлука на домот и противречи на независноста на парламентот... Секој обид да се употреби нејзиното име за време на дебата за да се влијае на мислењето на парламентот, веднаш ќе се забележи и ќе се осуди.
Во 2008, Винсент Кејбл беше прекорен поради кршење на ова правило за време на поставувањето на прашања на премиерот.
Готфрид Федер
До Првата светска војна и основањето на ДАП
Адолф Хитлер се запознал со него во 1919 година, по што Федер станал негов советник за финансии и економија. Тој го инспирирал Хитлер за неговата одвратност кон „еврејскиот финансиски капитализам“.
Вестминстерска палата
Други традиции
Во дворецот, не е легално ниту да се умре. Но, доколку некој ненадејно умре, ќе биде погребан со државни почести. Како, творците на овој закон имале намера да го спроведат истиот, не е целосно јасно.
Готфрид Федер
Во дваесеттите години
Во февруари 1920, заедно со Адолф Хитлер и Антон Дрекслер, Федер ги претставил своите антикапиталистички погледи и ги внел во партиската програма. Кога програмата била претставена на 24 февруари 1920, повеќе од 2 000 луѓе присуствувале на собирот. Подоцна, неговите 25 точки, придружени со подолги коментари, циркулирале низ Германија во тираж од неколку стотици илјади копии. Федер Федер учествувал во неуспешниот државен удар од 1923 година. По апсењето на Хитлер, тој останал еден од водачите на партијата и бил избран во Рајхстагот во 1924, каде што останал до 1936 и барал укинување на „ропството на каматата“ и одземање на имотот на Евреите. Тој останал еден од водачите на антикапиталистичкото крило од НСДАП и издал неколку есеи, вклучувајќи го и „Националните и социјалните основи на Германската држава“ (1920), „Програмата на НСДАП и светските погледи на коишто се заснова“ (Das Programm der NSDAP und seine weltanschaulichen Grundlagen, 1927) и „Што сака Адолф Хитлер?“ (Was will Adolf Hitler?, 1931).
Федер раководел со официјалните погледи на НСДАП кон финансиската политика, но подоцна станал претседател на партиското економско советништво во 1931. Неговите антикапиталистички погледи довеле до огромен пад на финансиската поддршка од главните германски индустријалци. По притисокот од страна на неколку членови, Хитлер одлучил да ја оттргне партијата од економските погледи на Федер. Кога Хитлер станал канцелар во 1933, го назначил Федер за потсекретар во министерството за економија. Ова го разочарало Федер, кој се надевал на многу повисока позиција.
Вестминстерска палата
Култура и туризам
Надворешноста на Вестминстерската палата, особено Саат-кулата е позната во светот и е една од најпосетуваните туристички атракции во Лондон. УНЕСКО ја вклучи палатата на Вестминстер, заедно со Вестминстерската опатија и црквата Света Маргарет во списокот на светско природно и културно наследство. Градбата, исто така е дел и од списокот на градби од прв степен. Не е дозволен влез, но внатрешноста може да се види на повеќе начини:
Готфрид Федер
За време на Третиот Рајх
Федер продолжил со пишувањето, издавајќи го „Борбата против високите финансии“ (Kampf gegen die Hochfinanz, 1933) и антисемитистичкиот „Евреите“ (Die Juden, 1933); во 1934 станал царски комесар (Reichskommissar).
Вестминстерска палата
Култура и туризам
Историчарот на архитектура, Ден Крикшенк го избрал дворецот за еден од петте за неговиот документарен филм Најдобрите градби во Британија, кој се емитуваше на BBC во 2006 година.
Шаранта (река)
Пловност
Реката била пловна многу долго време, но во средината на XX век била напуштена како сообраќајница за превоз на стоки. Денес полноводноста е повратена и реката е пловна сè до Ангулем, но служи само за рекреативни пловила. Шаранта тече низ градови како Коњак, Жарнак, Сент and Рошфор, и дава одлични туристички можности.
Вестминстерска палата
Култура и туризам
Најблиската подземна станица во Лондон е Вестминстер на линиите District, Circle и Jubilee.
Општествени ставови за интелектуалната сопственост
Општествените ставови за интелектуална сопственост содржат и позитивни и негативни критики на истата.
Шаранта (река)
Пловност
Денес реката е опремена спротиводно од Сент, и има преводници со скромни димензии од 34 × 6 м. Долж течението има сидришта за оставање на пловила и изнајмување за излети.
Општествени ставови за интелектуалната сопственост
Критичарите на терминот "интелектуална сопственост" тврдат дека зголемената употреба на оваа терминологија се совпадна со една поопшта промена од размислувањето за нештата како што се законите за авторски права и патенти како посебни правни инструменти со цел да се промовира општото добро и да се оствари концепција на идеи како неповредлива сопственост дадена од природниот закон. Терминолошката промена се совпаѓа со користење на пејоративни термини за нарушување на авторски права, како што се "пиратерија" и " кражба на авторски права".
Шаранта (река)
Притоки
Шаранта ги има следниве притоки:
Градови
По течението на реката се сместени следниве градови:
Општествени ставови за интелектуалната сопственост
Некои критичари на интелектуалната сопственост, како што се оние за движење за слободна култура, го карактеризираат поимот како интелектуален протекционизам, интелектуален монопол или владин монопол и тврдат дека јавниот интерес е повреден од протекционистичко законодавство, како што се продолжување на авторско право, софтверски патент или патент за бизнис метод. Критиката против идејата за интелектуална сопственост е формулиран од Eben Moglen во неговиот манифест dotCommunist : . "Општеството се соочува со едноставниот факт дека кога секој може да ја поседува секоја интелектуална работа и на сите човечки вредности и секое зголемување на знаењето - се чини дека некој човек може да ги поседува и тоа не е морално да се исклучи . Ако Рим поседува моќ да се хранат сите раскошно без поголема цена од онаа на Цезаровата сопствена маса, луѓето ќе го протераат Цезар насилно далеку ако некои бидат оставени да умрат од глад. Но, буржоаскиот систем на сопственост бара знаење и култура"
- . Eben Moglen Манифест dotCommunist
Некои критичари го отфрлaат терминот интелектуална сопственост. Ричард Сталман тврди дека "терминот систематски ги искривува и збунува овие прашања и неговата употреба била и е промовирана од страна на оние кои добиваат од оваа конфузија. ... Функционира како кутија во која се ставени заедно различни закони ... [кои] потекнуваат од одделно место, еволуирале поинаку, ги покриваат различните активности, имаат различни правила и подигнуваат различни јавни политички прашања. "
Во 2004 година, WIPO беше критикуван воДекларацијата во Женева за иднината за интелектуалната сопственост од Светската организација која тврди дека WIPO " треба да се фокусира повеќе на потребите на земјите во развој и да го гледа IP како една од многуте алатки за развој, a не како цел ".
Преглед
Во обичајното право кај повеќе јурисдикции, ова е историски направено за да се даде благодат за омилените нешта на кралот во форма на патентни писма (со некои позитивни предности за јавноста, бидејќи често овие гарантирања се предуслови пред трговецот да започне со производство). Јурисдикциите со напишани устави генерално и доделуваат на владата сила да стане монопол или на друг начин се грижат за заштита на нематеријалната сопственост. На пример, клучната точка од Статија I, Дел 8, клаузула 8]] на Уставот на САД во договор со Конгресот, моќта "да се промовира развојот на науката и корисните уметности, преку обезбедување ексклузивно право на авторите и пронаоѓачите на нивните списи и откритија. "
Готфрид Федер
За време на Третиот Рајх
Во 1939 го напишал „Новиот град“ (Die Neue Stadt). Предложил создавање на земјоделски градови од по 20 000 луѓе, поделени во девет автономни единици, опколени од земјоделски зони. Секој град требало да биде целосно автономен и самоодржлив; постоеле и детални планови за секојдневно живеење и урбанистички удобности. За разлика од другите теоретичари во оваа област, тој верувал дека урбани средини можат да се оформат со поделба на постоечките средини во самоодржливи населби. Идејата за создавање на вакви парцели била популаризирана од Узо Нишијама во Јапонија. По „Ноќта на долгите ножеви“ во јуни 1934, кога водачите на СА Грегор Штрасер и Ернст Рем биле убиени, Федер почнал да се повлекува од владата, со тоа што на крај станал професор на Институтот за технологија (Technische Hochschule) во Берлин во декември 1936, каде што останал до неговата смрт во Мурнау на 24 септември 1941.
Општествени ставови за интелектуалната сопственост
Преглед
Користењето на терминот "интелектуална сопственост" често зависи од одлуките, како "проблем на слободен читател" или е рационализирано од проблематизирање на фактот дека сопствениците на компјутери имаат можност да создаваат и дистрибуираат совршени копии на дигитални трудови. Застапниците на терминот имаат тенденција да се справат со ексклузивни права на политиката на интелектуалната сопственост преку валоризација на стимулациите кои им се нудат на авторите и пронаоѓачите гарантирајќи им право на точнен надомест од оние кои сакаат да ги произведуваат нивните пронајдоци или да ги објавуваат нивните експресивни трудови. Анализите поврзани со терминот имаат тенденција да го превидат или дури и да се обидат да го победат фактот дека објавените информации се суштински слободни и дека всушност ова е целата поента на ваквите ексклузивни права да бидат објавени, за да се обезбедат информации за јавноста.
Според економски анализи, причините за права на патент понекогаш служат за намена на јавниот интерес со тоа што некој кој, да речеме, поминал десет години на сиромаштија, може да ја надомести неговата инвестиција на време и енергија. Користејќи монополска моќ, пронаоѓачот може точно да надомести од оние кои сакаат да направат копии на неговиот изум. Поставувајќи ја премногу високо моќта и другите едноставно ќе се обидат да направат конкурентски изум, но го постават доволно ниско и така може да се имаат добар живот од такси.
Во последните години, идејата за јавен интерес е занемарена, во полза на идејата дека примарната цел на ексклузивни права е во корист на носителите на правата, дури и на штета на општеството во целина. Овој развој привлече некои противници (Лоренс Лесиг, Џејмс Бојл, Вилијам Патри). Формулацијата во Уставот во САД (што е наведена погоре) е специјално наменета за јавен интерес.