cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Отело
Улога
Додека Шекспир детаљно ја следел приказната на Синтио кога го составувал „Отело“, изоставил неколку детаљи, посебно во прикажувањето на смртта на Дездемона. Во Синтио, Маварот му наредува на поручникот да ја претепа со чорап наполнет со песок. Во грозни детали, Синтио го следи секој удар и кога дамата е мртва, Маварот и неговиот поручник го сместуваат безживотното тело врз нејзиниот кревет, и го смачкуваат черепот и тогаш предизвикуваат таванот над креветот да се сруши врз неа, да изгледа како дрвените скелиња да ја предизвикале смртта. Двата убијци побегнуваат и никој не ги забележува. На Маварот му недостига жена му многу, и ја презира глетката на неговиот поручник. Тој го понижува и одбива да биде во негово друштво. Тогаш поручникот сака да се одмазди со откривувајќи му ја на на „водачот на ескадрилата“ (дупликат на Касио од приказната), вмешаноста на Маварот во смртта на Дездемона. Двајцата го предаваат Маварот на Лордовите на Венеција. Маварот е уапсен и е пренесен од Кипар во Венеција и мачен, но одбива да ја признае вината. Осуден е на егзил роднините на Дездемона го погубуваат. Поручникот избегнува каква било казна за смрта на Дездемона, ама се вмешува во други криминали и умира после  мачење.
Раса
Нема конзенсус за расата на Отело. Е.А.Џ. Хонигман, уредникот на „Арден Шекспир“, изданието, заклучил дека расата на Отело е двосмислена. Ренесансните претствувања на Маварот се нејасни, недоследни, и контрадикторни. Како што критичари установиле дека терминот „Мавар“ се однесува на темнокожите луѓе општо, паралелно со слични двосмислени термини за како Африканец, Етиопјанин, Црнец дури и Индиец да се обележи фигура од Африка и подалеку. Разни употреби на зборот „црн“ (на пример „За среќа јас сум црн“ се недоволни докази за прецизна расна класификација. Хонигман тврди, бидејќи „црн“ би можел едноставно да значи „мургав“ за Елизабетанци. Во 1911, Џејмс Велтон дава повеќе докази за тоа дека е Потсахарец, иако намерата на Шекспир е непозната. Го цитира описот на Отело даде од Брабанцио „темни гради“, расен стереотип во овој период испоредбата на Отело со  Диан, фамозен Етиопјанин. Тој тврди оти интерпретациите обидувајќи да го сменат од „црн  во кафеав“ беа поради расните предрасуди  за време на реконструкцијата во Америка и зебележува дека Отело е опишан употребувајќи  ист јазик како во Тит Андроник Вирџинија Мејсон Ваган предлага дека расниот идентитет на ликот на Отело спаѓа во опис на човек од Потсахарска Африка отколку од Северна Африка (Барбарија) бидејќи Северноафриканците се поприфатливи во опшеството. Изјавува дека до 1604, причини дека Отело потекнува од подалечниот југ не биле незачестени. Таа тврди дека забелешката на Родриго има „дебели усни“ беше расен стереотип употребуван од истражувачите од 16 век за Јужноафриканци. Современи читатели и театарски режисери се оддалечуват од северноафриканска маварска интерпретација, но текстуалните референти на Шекспир се нејасни. Јаго двапати употребува зборови како „Барбарија“ или „Барбарин“ кога му се обраќа на Отело, навидум се однесува на брегот Барбарија населен со „мургави“ Мавари. Родриго го нарекува Отeло „дебели усни“ кои изгледаат дека се однесуваат на европските концепти на потсахарска африканска физиономија, но Хонигман не се согласува со ова, бидејќи овие коментари се упатени како навреди од ликовите, не мора да се сфатат буквално.
Михaил Нејл, уредник на изданието „Оксфорд Шекспир“ забележува дека најраните критички изјави за бојата на Отело (критиката на Томас Рејнер за претставата од 1693 гравурата од 1709 во изданието на Шекспир од Николас Ровеhttp претпоставува дека е црн човек, додека најраната позната северноафиканска интерпретација не беше познато до продукцијата на Едмунд Кин од 1814. Хонигман се сомнева во гледиштето дека Абдел- Квахед бен Месауд бе Мухамед Анун, маварски амбасадор на арапскиот крал на Барбарија за кралицита Елизабета Прва во 1660 беше една од инспирациите нас Шекспир. Тој остана со својата свита во Лондон неколку месеци и имал повеќе дискусии, и ова можеби ја инспирирала претставата на Шекспир, напишана неколку гонини подоцна. Точната дата кога „Отело“ бил напишан е непозната, иако извори укжуваат дека е напишана помеѓу 1601 и 1610, по делегацијата на Маварот.
Отело е наведен како „барбарски коњ“ (1.1.113), „престапен Мур“ (1.1.127), и „ѓаволот“ (1.1.91). Во III.III тој осудува дека наводниот грев на Дездемона е „црн како моево лице“. Физичката белина на Дездемона е претставена безмалку како спротивност темната кожа на Отело V.II „таа нејзина побела кожа од снег“). Јаго му кажува на Брабанцио оти стар црн прч / ја блудничи твојата бела овца (1.1.88.).
Во елизабетански дискурс, зборот „црнец“ би можел да сугерира различни концепти кои се проширени подалеку од физичка боја на кожа, вклучувајќи и ширки опсеги на негативни конотации.
Ликот на Отело беше често изведуван како Арап Мур во текот на 19 век. Во минатото, често Отело би бил толкуван од бел глумец како црно лице. Црн американски глумец Пол Robeson ја играше улогата од 1.930-1.959. Неодамнешните глумци кои избраа да се „оцрнат 3 вклучувајќи ги Лоренс Оливие (1965) и Орсон Велс. Од 1960-тите стана вообичаена работа да претставаат црн глумец како "Отело", иако на кастинг за улогата сега може да биде со политички контекст. [17] Патрик Стјуарт  ја презеде улогата во 1997 година постановка на Ројал Шекспир Сосајети а Томас Thieme исто така бел, го  глуми „Отело“ во Минхен во 2007 година Kammerspiele  постановка во Кралскиот театар Шекспир, Стратфорд. Мајкл Гамнбонисто така, ја презеде улогата во 1980 и 1991 година, сите тројца играа без црно лице, нивните изведби беа критички прифатени.
Изведби на Отело во 20 век
Веројатно најзабележителна американска продукција е изведбата на Маргарет Вебстер  во која глумат Пол Робесон како Отело и Хозе Ферер како Јаго. Оваа продукција беше првата во Америка  да претстават црн глумец како Отело со безмалку  екипа од бели глумци (имало се- црни- глумци продукции на претставата порано). Претставата е изведена 286, речиси двапати долга како било која претстава на Шекспир прдуцирана на Бродвеј. Робесон го играше Отело од 1930-1959 и ја играше улогата во Лондон во 1931 година спротивно од екипата  во која беа вклучени Пеги Ешкрофт како Дездемона и Ралф Ричардсон како Родриго, и повторно ќе биде изведена  во  Страстфорд на Авон.
Американскиот глумец Вилијам Маршал ја има изведувано насловната улога најмалку шест пати. Неговиот Отело беше наречен од Харолд Хобсон од Лондон Сандејб Тајмс најдобар Отело на сите времиња“, продолжувајќи со: „поблагороден од Терл повешт од Гиелдуг, попоетичен од Валк. Од неговата прва појава, вит и величествено висок, граден како висока византиски лак, пресвлечен во бел сомот, мистичен, прекрасен, стас на арапска романса и грациозност, сè до моментот кога го зободува ножот во неговиот стомак, г-дин Маршал јаваше без да предизвика двоумење околу огромната реторика и на крај куќата се искачи на него“. Маршал исто така го играше Отело во џез мјузикл верзија, „Фати ми ја душата“, со Џери Ли Луис,во Лос Анџелес, 1968. Неговиот Отело беше снимен на плоча во 1964 со Џеј Робинсон како Јаго и на видео во 1981 со Рон Муди како Јаго.Бродвеј претставата во 1981, во која глумеа Џејмс Ерл Џонс како Отело и Кристофер Плумер  како Јаго.
Кога Лоренс Оливије ја изведе реномираната изведба на Отело во Кралскиот национален театар во 1964, го фатил напад на трема што беше толку длабока  што кога беше сам на сцена, Френк Финлеј(кој го глумел Јаго) мораше да седи во позадина каде Оливије би можел да го води и да му ги смири нервите. Оваа претстава беше снимена целосно на винил плоча и филмувана по барање на публиката во  1965, (според биографијата на Оливије, да се снабди некој со билети било екстремно тешко). Филмската верзија сè уште го држи рекордот за највеќе Оскар номинации за глума што некогаш биле дадени Шекспиров филм - Оливије, Меги Смит(како Дездемона) и Џојс Редман (како Емилија, жена на Јаго) беа номинирани за Оскар.
Глумците ги балансирале улогите на Јаго и Отело во продукциите да го предизвикаат интересот на публиката. Двајца кои беа најзабележителни во оваа смена на улоги беа Вилијам Чарлс Макреди и Самуел Фелпс кај Дру Лејн (1837) и Ричард Бартон и Џон Невил кај Олд Вик театар. Кога турнејата на Едвин Бут во Англија во 1880 година не беше  добро посетена, Хенри Ирвинг  го покани Бут да си ги земенат нивните улоги на Отело и  Јаго во Лондон. Трикот го обнови интересот за турнејата на Бут.
Еловец
Еловец — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Население
Според пописот од 2002 година селото имало околу 46 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 35 жители, од кои 22 Македонци, 9 Албанци, 1 останат и 3 лица без податоци.
Родови
Еловец е село населено со Македонци.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2231 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект на месната заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 28 гласачи.
Лиман (геологија)
Лиман — назив за еден вид естуар, најчесто карактеристичен за бреговите на Црното и Азовското Море. Се образува на бреговите каде што ефектот на плимата и осеката не е изразен, па речниот тек е блокиран од седименти. По потекло, може да биде морски - кога седиментите ги носи морската струја или речни - кога седиментите ги носи поголема река.
Називот Лиман главно се користи за релјефни облици на западните и северните брегови на Црното Море, како и на Азовското Море. Примери за лимани се езерото Варна во Бугарија, езерото Разелм во Романија и Днестарскиот Лиман во Украина. Руските географи исто така го користат називот лиман кога опишуваат некои облици кои не се поврзани со Црното Море - на пр. Анадирскиот Лиман (Анадырский лимáн) во Чукотскиот Автономен Округ.
Име
Зборот лиман доаѓа од рускиот јазик (лиман). Потеклото на зборот е старогрчко (λιμένας), што во превод значи залив или пристаниште. Со проширувањето на Отоманското Царство на западните и северните брегови на Црното Море, Турците го прошириле зборот и на крајот навлегува во бугарскиот, романскиот, украинскиот и рускиот јазик.
1 Солуњаните 1
1 Солуњаните 1 — првата глава на Првото послание до Солуњаните од Новиот завет на Библијата. Негов автор е Апостол Павле, кој веројатно го напишал во Коринт околу 50-51 г. и е упатен кон црквата во Солун, Македонија. Оваа глава содржи предговор во кој Павле ја искажува благодарноста кон солунските верници.
Текст
Изворниот текст можеби е напишан на коински грчки јазик. Главата е поделена на 10 стиха.
Ракописно сведоштво
Еве некои рани раскописи во кои се содржи текстот на оваа глава:
Предговор
Во воведниот дел на писмото се споменува испраќачите, примачите, се испаќа поздрав и се пожелиува здравје и среќа.
Стих 1
Испраќачите се претставуваат овде, како и во 1 Солуњаните 3,1-10. Примач е „црквата (соборот) на солуњаните (која е) во Бог Оте­цот наш и во Господ Исус Христос“, со што авторот ја воведува темата на групна припадност во целото послание.
Административна поделба на Турција
Турција се дели на следниве административни единици (по хиерархиски редослед):
Покрај ова, земјата е поделена на 7 пописни региони, кои немаат административна улога, туку служат само за статистички цели.
604 п.н.е.
604 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 604. година пред новата ера, 604. од првиот милениум п.н.е., 4. од 7 век п.н.е. и петта од 600-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4904 и 4905 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4146 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3156 и 3157 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 149.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 604 година се протега во 2032 и 2033, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2092 и 2093 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 61 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1263 и 1262 исламска година пред хиџра.
Космос-257
Космос-257 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 декември 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-257 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 396 км, а најмалото на 261.
Измет
Измет е краен отпаден производ на варењето на храната кај животните и луѓето, кој се исфрла преку анусот или клоаката во процесот на дефекација.
602 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4906 и 4907 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4148 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3158 и 3159 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 151.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 602 година се протега во 2034 и 2035, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2094 и 2095 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 59 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1261 и 1260 исламска година пред хиџра.
603 п.н.е.
603 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 603. година пред новата ера, 603. од првиот милениум п.н.е., 3. од 7 век п.н.е. и четвртта од 600-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 603 година се протега во 2033 и 2034, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2093 и 2094 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 60 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1262 и 1261 исламска година пред хиџра.
Атентат врз Ѓорче Петров
Атентатот врз Ѓорче Петров бил извршен на 28 јуни 1921 година на улицата „Тробарска“ во Софија. Убиството било спроведено од страна на Турчинот Реџеп, член на ВМРО.
На денот на убиството, Ѓорче Петров по излегувањето од работа свратил во кафеаната на Иван Бандев, која се наоѓала на улицата „Егзарх Јосиф“ во Софија. Таму тој пиел ракија со Петар Чаулев, член на ЦК на ВМРО. Реџеп влегол во кафеаната и останал да пие пиво. Откако Ѓорче Петров ја напуштил кафеаната околу 7:30 часот, тргнал дома, при што терористот го следел и пред портата на неговата куќа, го убил. Се претпоставува дека Тодор Александров, лично го повикал кај себе терористот Реџеп и му наложил да го убие Ѓорче Петров, на што атентаторот се согласил.
Предисторија
По завршувањето на Првата светска војна, атентаторското дејствување во македонското револуционерно движење почнало најмногу да се практикува во директните пресметки помеѓу разните македонски организации, струи и фракции и во борбата што се водела за престиж во позициите на македонското национално ослободително движење.
На таквиот начин на дејствување најдобро се приспособила организацијата ВМРО, која подготвила голем број атентати врз припадници од македонското револуционерно движење, без разлика на нивната идеолошко-политичка ориентација и со терористичките методи на дејствување отворила нова страница во историјата на македонското националноослободително движење, со што одиграла клучно место во периодот меѓу двете светски војни.
Причини
Зад атентатот на Ѓорче Петров веројатно стоела ВМРО на Тодор Александров, иако последниот тоа го одрекувал, а мотивите биле личната нетрпеливост меѓу двајцата, како и разликите што помеѓу нив постоеле во однос на начините и методите на борба и патиштата за решавање на македонското прашање.
Реакции
Националниот комитет ги надоместил и трошоците за погребот на Ѓорче Петров, додека братствата, од своја страна, издале голем број на некролози со кои ја повикувале македонската емиграција масовно да присуствува на погребот. Во траурната погребна поворка присуствувала речиси целата македонска емиграција од Софија, а последна почит на македонскиот револуционер и деец дошле да му изразат и многубројни емигрантски делегации и од внатрешноста на Бугарија.
На погребот биле присутни и голем број пријатели на Ѓорче Петров од редовите на бугарскиот општествено-политички и јавен живот. Пред неговиот гроб биле одржани голем број на емотивни говори во кои се величело делото на овој македонски револуционер и се осудувал чинот на неговото убиство.
Во медиуми
На оваа тема 1965 г. снимен е филмот Денови на искушение во режија на Бранко Гапо.
Космос-258
Космос-258 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 декември 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-258 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 300 км, а најмалото на 204.
IC 459
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 459 се споменува и како ESO 400-35 ?.
Откривање
Објектот е откриен на 16 септември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 459 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 30 м 52 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 19' 18".
Други поделби
Проучување на IC 459 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 4394
NGC 4394 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4394 се споменува и како UGC 7523, MCG 3-32-35, CGCG 99-47, IRAS 12234+1829, VCC 857, KCPG 334B.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4394 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4394 има привидни димензии од 3,4' х 3,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 141°.
Други поделби
Проучување на NGC 4394 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40614. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1445. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Сава Михајлов
Сава Михаjлов (25 декември 1877 - 1 март 1905) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Завршува гимназиjа во Солун и потоа е учител во Горна Џумаја, каде што е и реонски раководител на ТМОРО. Таму е предаден и по фаќањето на Мис Стон, се присоединува кон четата на Јане Сандански.
Од почетокот на 1903 бил војвода во Гевгелиско.
Учествува во Илинденското востание и заедно со Аргир Манасиев организираат диверзија на железничкиот мост на Вардар кај Гевгелија.
Загинува на 1 март 1905 година кај селото Смол, Гевгелиско. Предадени од некои овчари Арнаути, заедно со четата на Апостол Петков (заедно 42 лица) се опколени од турска војска.
Во борбата загинуваат 36 души, меѓу нив и Сава Михаjлов, а војводата Апостол Петков, ранет во петата, со петмина четници успеваат да се спасат.
За време на НОБ во Втората светска војна гевгелискиот партизански одред го носел името на Сава Михајлов.
Bruce Lee (песна)
"Bruce Lee" е сингл од групата Underworld, којшто е седма песна на албумот Beaucoup Fish.
Дворец Егенберг
Дворец Егенберг (Schloss Eggenberg) во Грацу — највеличествениот барокен комплекс во Штаерска, Австрија. Дворецот се наоѓа на западниот крај на Грац во квартот Егенберг. Со своите сочувано дворски простории, пространи сликовити градини, но и со уметничките дела од најстариот австриски музеј Universalmuseum Joanneum кои се сместени во дворецот и неговиот парк, дворецот Егенберг се смета за еден од највредните споменици на културното наследство на Австрија. Заради својата културна и историска важност, дворецот Егенберг, во 2010 години е додаден на Унесковиот заштитен споменик на историскиот центар на Грац.
Горноалтајска Автономна Советска Социјалистичка Република
Горноалтајска Автономна Советска Социјалистичка Република (руски: Горно-Алтайская Автономная Советская Социалистическая Республик) била автономна република во Советскиот Сојуз во составот на Руска СФСР.
Дагестанска Автономна Советска Социјалистичка Република
Дагестанска Автономна Советска Социјалистичка Република (руски: Дагестанская Автономная Советская Социалистическая Республика) — автономна република во Советскиот Сојуз во составот на Руска СФСР.
Републиката била основана во 1921 година.
Територијата на земјата опфаќала 50.300 квадратни километри, а бројот на населението било 1.768.000 луѓе. Односнот меѓу градското и селското население бил 782.000 кон 986.000 луѓе.
Таа била наследена од Дагестан.
601 п.н.е.
601 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 601. година пред новата ера, 601. од првиот милениум п.н.е., 1. од 7 век п.н.е. и втора од 600-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4907 и 4908 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4149 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3159 и 3160 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 152.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 601 година се протега во 2035 и 2036, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2095 и 2096 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 58 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1260 и 1259 исламска година пред хиџра.
Корурски јазик
Корурскиот, или познат како ануски или корурнуски, е австронезиски јазик кој се зборува во Индонезија, на островот Нова Гвинеја. Јазикот е дел од подгрупага на сармски јазици од групата на западноокеански јазици.
Бисалтија
Бисалтија или Визалтија — област во Античка Македонија по долниот тек на реката Стримон. Населението Бисалти живеело западно и источно од Стримон, област населена од Одомантите и Едонците. Според најстарото сведоштво кај Херодот, така се нарекува областа околу градот Аргила (западно од Струма). Тукидид ја спомнува во контекст на освојувањата на македонскиот крал Александар I Македонски и проширувањето на државата до Стримон.
Населението што живеело во Бисалтија се именувало како Бисалти. Нивното населување на источниот брег на Струма се случува, најверојатно, со освојувачките походи на Александар I Македонски во V в. пне.
Во областа се наоѓаат градовите: Берга, неидентификуваниот град Адријанопол, градот Евпорија (го спомнува Стефан Византиски) и др.
По Македонско-римските војни по 148 година, Бисалтија ѝ припаѓа на првата мерида.
Денешна општина
По областа е именувана и општината Визалтија во Серскиот округ, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.
Бонгоански јазик
Бонгоанскиот, или познат како богуански или армопански, е австронезиски јазик кој се зборува во Индонезија, на островот Нова Гвинеја. Јазикот е дел од подгрупага на сармски јазици од групата на западноокеански јазици.
Космос-259
Космос-259 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 14 декември 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-259 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 99,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1210 км, а најмалото на 212.
IC 460
IC 460 — галаксија во соѕвездието Октант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 460 се споменува и како ESO 47-5.
Откривање
Објектот е откриен на 22 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 460 е од видот SBR. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 460 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 41 м 6,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -76° 26' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на IC 460 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65186.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Лаоски јазик
Лаоски (самонар., паса лау) — тонски јазик од групата на крадајски јазици. Ова е службен и национален јазик на Лаос и исто така се зборува во североисточен Тајланд каде се именува како исански јазик. Како мајчин јазик на Лаошаните и службен јазик во државата, тој е и втор јазик на малцинствата во Лаос и Исан. Јазикот, како и сите останати јазици во Лаос, се пишува со азбучнослоговно писмо (абугида). Иако нема службен статус, дијалектот од Виентијан станал де факто стандардна верзија врз која се заснова стандардниот лаоски јазик.
Дијалекти
Лаоскиот јазик има повеќе дијалекти, но сите се многу слични. Исанскиот дијалект исто така може да биде поделен на неколку дијалекти но и тие се многу слични со лаоскиот јазик па така се формира поголемиот дијалектен систем на лаоскиот јазик. Покрај нив ги има и следните дијалекти:
Како додатно на дијалектите на лаоскиот јазик, бројни блиски јазици (или дијалекти во зависност од класификацијата) се зборувани низ лаоските заедници во Лаос и Тајланд. Ова население од лаоската влада е наречено „Лао Лум“ или низински Лаошани.
Зборовен фонд
Лаоскиот јазик содржи најмногу свои изворни зборови. Покрај нив, со воведувањето на будизмот во Лаос, голем број на зборови се приспособиле кон лаоскиот јазик и се употребуваат. Исто така, близината на Камбоџа и историјата на Лаос довеле до воведување на поголем број на зборови од кмерско потекло, а преку кмерскиот јазик и индиски и санскритски зборови.
Формалното пишување на јазикот вклучува голем број на странски позајмени зборови, особено од пали, кмерски и санскритски јазик. Така формалниот јазик користи учтиви изрази, користење на заменки и користње на завршните изјави ເດ (dè, deː) or ເດີ (deu, dɤ). Негативните изјави се направени многу поучтиви со додавање на ດອກ (dok, dɔːk). Следното е пример за таквиот процес:
Писмо
На своите почетоци на лаоскиот јазик, тој се пишувал со писмото туа там и сѐ уште се користи во будистичките манастири во Лаос и Исан. Моменталната лаоска азбука е создадена од кмерската азбука. Сите тие писма се засноваат на брамиското писмо од Индија. Иако лаоската азбука е слична со тајландската азбука, лаоската азбука е многу поедноставна, има помалку букви и зборовите се пишуваат според фонетичкиот пристап. Согласките имаат тонски класи и бележниците за тоновите го олеснуваат бележењето на тонот каде тоа е неопходно. Романизацијата на лаоскиот јазик не е стандардна но во принцип се заснова на француската транскрипција и метод, а додека во Тајланд се користи тајландскиот метод. Лаоската азбука не се користи во Исан, но кога тој дијалект се пишува се користи тајландската азбука.
Броевите можат да се запишат како збор, но симболите за броеви се многу почести. Најмногу се користат арапските броеви, но се користат и лаоските броеви, броеви со потекло од брамиското писмо.
Граматика
Повеќето од лаоските зборови се едносложни, нема деклинација на времиња, што го прави аналитички јазик. Посебни зборчиња се додаваат за да служат како граматички времиња. Исто така лаоскиот јазик има реченички ред од типот подмет-глагол-прирок и подметот често се изостава, слично на македонски јазик. За разлика од тајландскиот јазик, лаоскиот повеќе користи заменки.
Именки
Именките во лаоскиот јазик не се бележат за број, род или деклинација. Именката може да биде еднина или множина. За разлика од македонскиот јазик именките немаат членови. Зборови за мерење или класификација (Lao: ລັກສະນະາມ, IPA: laksaʔnaʔnaːm) се користат за изразување на множина или да се брое објект. Така на пример фразата „две столици“ на лаоски би се кажало како „столици две“
Глаголите за физичка акција лесно се пременуваат во именки со додавање на ການ (kan, gaːn) пред самиот глагол, слично на македонски само што на македонски се додаваат на крај од глаголот. Апстрактвите дејства и придавките користат ຄງາມ (khwam, kʰwaːm).
Заменките често се испуштаат при разговорен лаоски јазик и се често заменети со прекари или имиња, во зависност од односот на говорителот со слушачот. Заменките исто така можат да се сменат во зависност од говорот, од кралски говор до вулгарен. Формалниот јазик користи заменки и формални заменки се користат. Заменките можат да имаат множина со додавање на ພງກ (pʰuak) пред заменката, на пример ພງກຂ້ອຍ (pʰuak khoy) е исто како ເຮົາ (hao) или ພງກເຮົາ (pʰuak hao). Годината и статусот е важен за означување на употребата. Имињата на млади девојчиња и момчиња се формираат со доадавање на претставката ບັກ (bak, bak) и ອີ (i, iː). Постари имиња на машки и женски користат ອ້າຍ (ai, aj) и ແອ້ວ (èw, ɛːw).
Придавки и прилози
Нема општа разлика помеѓу придавките и прилозите и зборовите од овие две категории служат како двата вида на зборови и може да модифицираат исти такви зборови. Двојност се користи за да се означи количина. Само еден збор може да се удвои во една реченица. Придавките секогаш доаѓаат после именката што ја определуваат, а додека прилозите доаѓаат пред или после глаголот во зависност од самиот збор. Обично нема сврзен збор за да се сврзе именката и придавката.
Компаративот се формира на следниот начин "A X ກງ່າ B" (kwa, gwaː), A е по- X отколку B. Суперлативот е изразен како "A X ງາມี่ສຸດ (thisut, tʰiːsut), A е нај- X.
Бидејќи придавките и прилозите можат да се употребуваат и како глаголски констрикции, честички што модифицираат глагол исто така се употребуваат.
Глаголи
Глаголите не се деклинирани за глас, број и време. За да се означи времето се користат честички но доста често се користи само глаголот за да се изкаже времето како што е ວັນນີ້ (wan ni, van niː) денес or ມື້ວັນນີ້ (meu wan ni, mɯː van niː) вчера.
Негација: [Негацијата се прави со додавање на ບໍ່ (bo, bɔː) пред зборот што се негира.
Идно време: Идното време се означува со додавање на честичката ຈະ (cha, tɕaʔ) или ຊີ (si, siː) пред глаголот.
Минато време: Минатото време се означува со додавање на ໄດ້ (dai, daj) пред глаголот или ແລ້ງ (lèw, lɛːw) после глаголот или со користење на двете заедно за нагласување. ແລ້ງ е најчесто користениот и може да се користи за целосно извршени дејства или сегашни дејства поврзани со минатото. ໄດ້ е често користено со негативна изјава и никогаш не се користи за сегашно дејство.
Сегашно продолжено: ова време се користи за акции што се во тек, ກຳລັງ (kamlang, gamlaŋ) можат да се користат пред глаголот или ຢູ່ (yu, juː) после глаголот. Овие две можат да се користат во комбинација за нагласувањеs. Во исанскиот дијалект, ພງມ (phuam, pʰuam) е често користено наместо ກຳລັງ.
Глаголот „сум“ може да се изкаже на повеќе начини. Како сврзен глагол често се изоставува помеѓу именка и придавка. Така на пример Таа е убава на лаоски е ສາງງາມ (буквално: девојка убава). Има два вида сврзни глаголи во лаоски, еден за работи поврзани со луѓето (ເປົນ, pen, peːn) и еден поврзан со предмети и животни (ແມ່ນ, mèn, mɛːn).
Прашања и одговори
За разлика од македонскиот јазик каде поставувањето на прашање е следено од растечки тон, лаоскиот јазик користи само прашални зборови. Ова е следено од прашалник што е многу ретко во лаоскиот јазик бидејќи јазикот не користи правописни знаци.
Општи да/не прашања завршуваат со ບໍ່ (исто како ບໍ່, 'не').
Други прашални зборови:
Одговорите на прашањата обично вклучуваат повторување на глаголот или било која именка.
Тонови
Повеќето дијалекти на лаоскиот јазик имаат шест тонови, а додека тие во Луанг Прабанг имаат пет. Тие тонови се:
Тивка ຫ (/h/) сместена пред одредена согласка ќе произведе тон од претходната висока класа. Ова се случува пред буквите ງ /ŋ/, ຍ /ɲ/, ຢ /j/, ຣ /l/, и ງ /v/ и со комбинација со специјални лигатури како ຫຼ /l/, ໜ /n/, и ໝ /m/. Како додатно на ອ່ (низок тон) и ອ້ (паѓачки тон), исто така постои и ретката ອ໊ (висок) ອ໋ (растечки) бележник за тон.
Правописни знаци
Лаоскиот јазик не користи празни места помеѓу зборовите, слично како глаголицата. Празните места се користат само да се одделат реченици. Исто така не се користат точки и прашалници зошто прашалното зборче го одредува видот на реченицата. Традиционални правописни знаци се: ໌ кој се користи за тивки согласки, ໆ кој се користи за означување на повторување на следниот збор, ຯ знак што се користи за кратење на зборови или отстранување на зборови, ฯ знак што се користи за кратење на фраза слично на три точки и ฯລฯ знак што се користи како кратенката „итн“. Во скоро време, правописните знаци се позајмени од францускиот јазик, како на пример знаците !, ?, и «» како знаци за наводници иако се користат и стандардните наводници. Исто така се среќаваат и знаците - и ....
NGC 4395
NGC 4395 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4395 се споменува и како UGC 7524, MCG 6-27-53, CGCG 187-42, KUG 1223+338, IRAS 12233+3348.
Откривање
Телото е откриено на 2 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4395 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,4 m/лм2. NGC 4395 има привидни димензии од 13,2' х 11'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на NGC 4395 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40596. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2528. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 105.
Македонски народни инструменти
Македонски народни инструменти — музички инструменти што се користат на територијата на Република Македонија и во македонскиот регион каде што живеат Македонците, најчесто за фолклорни дела.
Челно се делат во две групи:
Традиционални и ориентални
Гајдата, кавалот, шупелката, дудукот, зурлата, двојанката, разните видови на тамбури, тапанот и дајрето се сметаат за традиционални инструменти. Со мали варијации, грнетата, ќемането, удот, лејтата, канонот, тарабуката или дајрето се сметаат за ориентални инструменти и обично се составен дел од ансамблите во ориентален стил наречени чалгии.
Светско првенство во фудбал 1966
Светското првенство во фудбал во 1966 година се одржало во Англија (Обединетото Кралство). Во завршницата на овој голем фудбалски натпревар зеле учество 16 тимови од светот со одиграни 32 натпревари и со постигнати 89 голови.
Грамофонска плоча
Грамофонска плоча — вид носач на звук, многу популарен во 80-тите години на XX век. Позната е и како LP и винил. Плочата е округла и од поливинилска маса. Во неа, спирално кон центарот се врежани траки на кои различна назабеност значи различен звук.
LP-плочите имаат пречник од 12 инчи, се вртат со 33 1/3 вртежи во минута и содржат околу 15-ина песни. Постојат и други, специјални плочи за синглови, 8-инчни во пречник, со брзина од 45 вртежи во минута и содржат обично една или две песни.
Космос-260
Космос-260 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 712,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9559 км, а најмалото на 521.
Христијанизација на Киевска Русија
Покрстувањето на Киевска Русија — термин кој во современата историска наука се однесува на комплекс на меѓусебно поврзани настани главно на крајот на 10 век, вклучувајќи го личното крштевање на киевскиот принц Владимир Свјатославич, неговата придружба и населението од најголемиот град Киев, како и мерките преземени од кнежевските власти за создавање на црковна организација во Русија; се смета за усвојување на христијанството како официјална религија на Киевска Русија. Историските извори даваат спротивставени индикации за точното време на прифаќање на новата религија. Традиционално, следејќи ја аналистичката хронологија, настанот обично се припишува на 988 година и се смета за почеток на официјалната историја на Руската црква (некои истражувачи веруваат дека „ крштевањето“ се случило подоцна: во 990 година или 991 ).
Голем број автори го разбираат терминот на ист начин како и процесот на ширење на христијанството во Русија во 11-12 век или пошироко, како долг процес на христијанизација на Русија, вклучувајќи го и почетната фаза на овој процес во претходните години  и ширењето на христијанството во наредниот период.
Настаните поврзани со крштевањето на Русија се одразени во античките руски, византиски, арапски и западноевропски пишани извори.
Политичките последици од христијанизацијата на Русија биле идеолошката и културната консолидација на народите и племињата на Киевска Русија и зајакнувањето на меѓународниот престиж на земјата. Усвојувањето на христијанството резултирало и со ширење на христијанската култура, писменост, формирање на голем број нови индустрии и занаети, вклучувајќи камена архитектура, мозаици, иконопис итн.
Поим и концепт
Изразот „Христанизација на Русија“ е во Приказна од минатите години: Во летото 6582 година (1074). Имаше и друг брат, по име Еремија, кој се сеќаваше на крштевањето на руската земја .<div class="mw-collapsible mw-collapsed ts-Скрытый_блок ts-Скрытый_блок-gray ts-Скрытый_блок-rightHideLink ts-oq" style="border:none;"><div class="ts-Скрытый_блок-title ts-Скрытый_блок-title-leftTitle ts-oq-header" style="text-align:left;"><small class="ref-info" style="cursor:help;" title="на древнерусском языке">Оригинален текст <span class="ts-Скрытый_блок-customtoggle mw-customtoggle-2761e068f9eaef5b">[<span class="ts-Скрытый_блок-show">показать <span class="ts-Скрытый_блок-hide">скрыть ] <span class="script-slavonic" style="font-size: 110%; font-family: Monomakh, 'Ponomar Unicode', Ponomar, Fedorovsk, Menaion, Noto Sans Gothic, Segoe UI Historic, BukyVede, 'Kliment Std', 'RomanCyrillic Std',  'Hirmos Ponomar', Dilyana, Menaion, 'Menaion Medieval', Lazov, Code2000,  'DejaVu Sans', 'DejaVu Serif', Code2001, FreeSans, FreeSerif, 'TITUS Cyberbit Basic', 'Charis SIL', 'Doulos SIL', 'Chrysanthi Unicode', 'Bitstream Cyberbit', 'Bitstream CyberBase', Thryomanes, 'Lucida Grande', 'Arial Unicode MS', 'Microsoft Sans Serif', 'Lucida Sans Unicode', 'Noto Sans';" lang="Въ лѣто ҂ѕ҃ ф҃ п҃ в҃ · … Тако же и другыи братъ именемъ Єремѣи иже помнѧше крс҄щниє земли Руськои …">Въ лѣто ҂ѕ҃ ф҃ п҃ в҃ · … Тако же и другыи братъ именемъ Єремѣи иже помнѧше крс҄щниє земли Руськои …
Дополнително, Приказната од минати години под 6496 година од создавањето на светот (приближно 988 ) го има следниот текст (молитва на принцот Владимир):