cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алексинац
Име
Името на градот потекнува од личното име Александар.
Фукусабуро Харада
Фукусабуро Харада — поранешен јапонски фудбалер.
Пентан
Пентан е органско соединение, со формула C5H12, — алкан со пет јаглеродни атоми. Терминот може да се однесува на која било од трите структурни изомери, или на нивна мешавина: во номенклатурата IUPAC, сепак, пентан значи исклучиво ''n' '-пентански изомери; другите два се нарекуваат изопентан (метилбутан) и неопентан (диметилпропан). Циклопентанот не е изомер на пентан бидејќи има само 10 водородни атоми каде пентанот има 12.''
Пентаните се компоненти на некои горива и се користат како специјални растворувачи во лабораторија. Нивните својства се многу слични на оние на бутанот и хексанот.
Индустриски употреби
Пентаните се некои од примарните дувачки средства кои се користат во производството на полистиренска пена и други пени. Вообичаено, за оваа намена се користи мешавина од n-, i- и сè повеќе циклопентан.
Киселински катализирана изомеризација дава изопентан, кој се користи за производство на високооктански горива.
Поради нивната ниска точка на вриење, ниската цена и релативната безбедност, пентаните се користат како работен медиум во геотермални енерегетски станици и во органски Ранкинов циклус. Се користи и во некои мешани разладни средства.
Пентаните се растворувачи во многу обични производи, на пр. во некои пестициди.
Лабораториска употреба
Пентаните се релативно евтини и се најиспарливи течни алкани на собна температура, така што тие често се користат во лабораторија како растворувач што може лесно и брзо да се испари. Меѓутоа, поради нивната неполарна способност и недостаток на функционална група тие се раствораат само неполарни и соединенија богати со алкил групи. Пентаните се мешливи со најчестите неполарни растворувачи како што се хлоројаглерод, ароматичните соединенија и етер.
Тие често се користат во течната хроматографија.
Физички својства
Точката на вриење на пентанските изомери се движат од околу 9 до 36 °C. Како што е случајот со другите алкани, подебело разгранетите изомери имаат тенденција да имаат пониска точка на вриење.
Ротацијата околу две централни единечни C-C врски од n-пентан произведува четири различни конформации.
Реакции и појава
Како и другите алкани, пентаните се во голема мера нереактивни при собна температура и стандардни услови - сепак, со доволна енергија на активирање (на пр., отворен пламен), тие лесно оксидираат за да формираат јаглерод диоксид и вода:
Како и другите алкани, пентаните подлежат на хлорирање: Ваквите реакции се неселективни; со n-пентанот, а резултатот е мешавина од 1-, 2- и 3-хлоропентан, како и повеќе високохлорирани деривати. Може да се случи и друга радикална халогенација.
Пентанот е компонента на издишаниот здив за некои поединци. Производ на деградација на незаситени масни киселини, неговото присуство е поврзано со одредени болести и канцери.
Борис Рибаков
Борис Александрович Рибаков (1908-2001) е познат советски и руски историчар и археолог.
Рибаков е член на Академијата на науките на СССР од 1958 година, и на Академијата на науките на Руската Федерација од 1991 година. Се занимавал и со проучување на словенската митологија, обичаите и верувањата. 40 години раководел со Институтот за археологија на Руската академија на науките. Особено се познати неговите дела "Jaзичеството на древните Словени", "Jaзичеството на древните Руси", "Првите векови на руската историја", "Руските летописци и авторот на Словото за полкот Игорев", "Херодотова Скитија. Историско-географска анализа" и многу други.
Ламберто Ѕаули
Ламберто Ѕаули (роден во Рим, на 19 јули 1971) — италијански фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од средниот ред, кој во моментов ја предводи екипата на Реџана.
Технички одлики
Играл на позицијата плејмејкер и имал моќна фигура;. бил многу интелегентен додавач и разигрувач на топката и поседувал чувство за цел.
Играч
Заули израснал во Гросето, каде што неговиот татко работел како анестезиолог (но и поранешен играч на црвено-белите). Ламберто почнува да игра во младите категории на Гросето, но подоцна тој се сели во друг клуб во близина, Модена која го класифицира во јуниорскиот состав. Потоа пристигнува во Равена и придонесува за неговата прва промоција во Серија Б во сезоната 1995-96, а потоа ја одиграл најдобрата сезона досега за жолто-црвените во кадетското првенство во 1997. Следната сезона, тој направил скок во Серија А, во редовите на Виченца, клуб кој штотуку го освоил италијанскиот куп со Франческо Гвидолин на клупата. Во сезоната 1997-1998 играл во Купот на победниците на куповите, каде што Виченца стигнала до полуфиналето, против Челзи. По победата со еден гол во првиот натпревар, тимот е елиминиран од сините , а потоа и победници на турнирот.
Голем дел од неговата кариера е преплетен со оној на Гвидолин, со кого ќе споделат сезони на соработка и во Болоња и Палермо.
Во својата единствена сезона во Болоња, тој замалку неуспеал да се пласира со својот тим во квалификациите за Лигата на шампионите, откако Болоња влегла во серија на лоши резултати кон крајот на првенството. Сепак, Заули имал одличен придонес за освоеното солидно 7. место на крајот од сезоната, постигнувајќи 6 гола во Серија А од кој само еден не се покажал во победа за својот тим (поразот со 2-1 од шампионот Јувентус во Торино). Во следните сезони, тој го носел дресот на Палермо, придонел за историско враќање на сицилијанците во Серија А и веднаш квалификација во Купот на УЕФА со освоеното 6. место во првенството. Во сезоната 2002-2003 тој бил сериозно повреден во судир со Џанлука Грасадонија од Каљари, натпреварот завршил 1-1, а фрактурата на десната нога го вади Заули надвор од акција за четири месеци.
Во сезоната 2005-2006, преминал во Сампдорија, со која одиграл само половина сезона, собирајќи неколку настапи во лигата и Купот на УЕФА. Во јануари, се вратил назад во Болоња. Во 2007 направил трансфер во Кремонезе на Емилијано Мондонико, кој играл во Серија Ц1, а стигнал до плеј-офот.
На 27 август, 2008 го раскинал договорот со Кремонезе и се преселил во Беларија Игеа до крајот на сезоната, кога ги оставил спортските активности.
Тренер
Само неколку месеци откако ја завршил играчката кариера, тој стана тренер во тимот каде што тој играл како играч минатата сезона, Беларија Игеа, откаде бил отпуштен на 7 април 2010, откако освоил само 28 бода во 29 натпревари во Лега Про Секонда Дивизионе По речиси една сезона во Фано тој стигнал на чело на Реџана во 2012 година, а на истото тоа место повторно се вратил на 19 март 2013.
Детроит Плажа, Мичиген
Детроит Плажа (Detroit Beach) е заедница во Монро Округот, во американската држава Мичиген. Населението во 2010 година изнесувало 2,087 жители. Градот се наоѓа на езерото Ири, скоро пет километри од даунтаун Монро.
Буковје (Брежице)
Буковје (словенечки: Bukovje) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Себастијан Енао
Себастијан Енао Марин (Sebastián Henao Marin; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Тој е братучед на велосипедистот од Тим Скај Серхио Енао.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Furion
Furion (македонски изговор: Фјурион) е македонска музичка група од Скопје, основана во 2007 година. Нивната музика е од жанрот треш метал со големи примеси од македонскиот фолкор, а песните се на македонски и англиски јазик.
Биогафија
Првиот настап го имаат есента 2007 година во скопскиот клуб „Кастро“ на свирка по повод 5 годишнината на порталот „МК Метал“. Набргу потоа учествуваат на повеќе свирки и фестивали низ Македонија, меѓу кои и на возобновената „Гитаријада“ во Миравци и Гевгелија во април 2008 година, каде што го освојуваат второто место.
Во текот на пролетта во април 2009 година, победувајќи на фестивалот „Metal Battle“ во скопскиот клуб „Хавана“ се пласираат на регионалниот „Metal Battle“ фестивал во Бања Лука во Босна и Херцеговина, каде што победуваат и го освојуваат првото место со што обезбедуваат учество на меѓународниот метал и рокенрол фестивал „WOA - Wacken Open Air“ во Германија. На почетокот на август 2009 остваруваат учество на меѓународниот концерт „WOA - Wacken Open Air“ во Германија, натпреварувајќи се со млади групи од целиот свет. По враќањето од Германија, во средината на август настпуваат на рокенрол и метал фестивалот Дојди, веслај во Струга. Во текот на 2010 и 2011 година, oстваруваат повеќе свирки во скопските клубови, а настапуваат и во Кочани, по повод 50 години рокенрол во Македонија (концерт организиран од Симеон Иванов - Канго) и на промоцијата на вториот албум на македонскиот хард-кор бенд Hardfaced од Охрид. На 22 февруари 2013 година бил претставен нивниот прв студиски албум Trashing Folks, а еден месец подоцна во клубот „Хавана“ го одржале првиот настап по повод излегувањето на албумот.
Бобан Бабунски
Бобан Бабунски — поранешен југословенски и македонски фудбалер, дефанзивец. Позавршувањето на фудбалската кариера станал тренер. Неговиот син Давид Бабунски е член на младиот тим на ФК Барселона, додека неговиот најмал син Доријан Бабунски на младиот тим на ФК Реал Мадрид.
Клубови:
NGC 3378
NGC 3378 — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3378 се споменува и како ESO 318-12, MCG -7-22-29, IRAS 10444-3945.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3378 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3378 има привидни димензии од 1,5' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 11°.
Други поделби
Проучување на NGC 3378 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32189. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7727. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Фелипе Роуз
Фелипе Роуз (р.) е еден од првичните членови на диско групата Вилиџ Пипл. Тој ја толкуваше улогата на Индијанец—носи поглаварска перика од пердуви и појас—од 1977 до 2017 година. Потоа групата беше преименувана во чест на оригиналниот пејач Виктор Вилис. Роуз започна соло кариера и издаде снимка на „Враќајќи се на корените“ во 2018 година.
Кристијан Блуменфелт
И покрај тоа што се натпреваруваше во Светската триатлон серија ITU неколку години, неговиот највисок пласман беше второ место до 31-ви август 2019 година кога го освои златото на големото финале во Лозана.
Забележително, тој беше дел од норвешкиот финиш со 1-2-3 на ВТС Бермуди во 2018 година, завршувајќи втор на својот сонародник Каспер Сторнс и пред нивниот трет соиграч Густав Иден. Ова беше првпат овој подвиг да се постигне во ITU.
Сличен подвиг беше постигнат и на 70,3 првенства на Блискиот Исток во Бахреин во 2018 година, со тоа што Блуменфелт заврши на првото место пред Иден со Сторнс на третото место.
Како тркач на патека, тој ги претставуваше клубовите Фана ИЛ и ТИФ Викинг и се натпреваруваше во јуниорска трка на Европското првенство во крос-кантри 2011 година. Во триатлон освои бронзен медал на Европското првенство во 2015 година и се пласираше на 13то место на Олимписките игри во 2016 година.
Блуменфелт тренира до осум часа на ден, пливајќи до 45км, возејќи велосипед околу 400км и трча до 120км неделно.
Сезона 2019 година
Блуменфелт го постигна своето прво злато во кариерата на ниво на светски триатлон ITU на големото финале во Лозана на 31-ви август. Годината ја заврши со вкупно 10-то рангирање на ITU WTS, ограничувајќи ја годината кога не успеа да се најде на подиумот на други трки на ITU WTS и регистрираше DNF трипати (Токио, Хамбург и Јокохама ).
Трета година трчаше на 70,3 првенства на Блискиот Исток во Ајронмен, совладувајќи го претходното светско рекордно време за победа и постави нов рекорд од 3:25:21.
Сезона 2018 година
На ITU WTS, Блуменфелт постигна 4 места на подиумот со три сребра и една бронза, заедно со регистрирање на два ДНФ во Јокохама и Абу Даби.
Тој ја заврши сезоната рангиран на 5-то место во генералниот пласман на ITU WTS.
Шизуо Мијама
Шизуо Мијама — поранешен јапонски фудбалер.
Кристијан Блуменфелт
Сезона 2018 година
Тој се натпреваруваше на 70,3 првенство „Ајронмен“ на Блискиот Исток втора година во трчање, заврши на првото место и со тоа постави нов светски рекорд за растојание од 3:29:04
Букошек
Букошек (словенечки: Bukošek) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Кристијан Блуменфелт
Сезона 2017 година
Тој ја заврши сезоната рангиран на 3-та позиција во целина на ITU WTS, најдоброто место во кариерата на конкуренцијата до сега.
Тој за прв пат се натпреваруваше на 70,3 првенство на Блискиот Исток во Ајронмен и заврши на првото место, регистрирајќи време 3:40:24.
NGC 5852
NGC 5852 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5852 се споменува и како MCG 2-38-45, CGCG 77-10, NPM1G +13.0396.
Откривање
Објектот е откриен на 26 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5852 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5852 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 6 м 56,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 50' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 5852 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53974. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 925. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1422.
Филипо де Пизис
Филипо де Пизис (Filippo De Pisis, - ) е италијански сликар и поет.
Белоглав орел
Белоглав орел (Haliaeetus leucocephalus) е граблива птица во Северна Америка што е најмногу позната како национална птица и симбол на Соединетите Американски Држави. Подрачјето на ширење или размножување го вклучува поголемиот дел од Канада и Алјаска, целиот САД и северниот дел на Мексико. Се наоѓа во близина на отворена вода каде што има изобилство на храна и дрва за гнездење.
Белоглавиот орел е голема птица, со должината на телото од 70 - 102 сантиметри, распон на крилја до 2,44 m и маса од 2,5 - 7 килограми; женката е за 25 проценти поголема од мажјакот. Ова е втората по големина граблива птица во Северна Америка. Возрасните имаат кафеаво тело со бела глава и опашка, жолт ирис, канџи на нозете, и кукест клун; младенчињата се целосно кафеави, освен за жолтите нозе. Мажјаците и женките се исти во обоеност на перјата. Исхрана им се состои од риби, но воглавно се опортунистички исхранувач. Ловат риби со фаќање на препад при летот вадејќи ги од вода со своите канџи. Во дивината, можат да живеат до триесет години, а постануваат сексуално зрели на четири или пет години. Белоглавиот орел го гради најголемото гнездо од било која птица во Северна Америка, до 4 метри длабоко, 2.5 метри широко и еден тон во тежина.
Енеко Тур 2016
Енеко Тур 2016 — 12. издание на велосипедската етапна Енеко Тур, која се одржала помеѓу 19 и 25 септември во Холандија и во Белгија како дваесет и шести настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од холандскиот велосипедист Ники Терпстра.
Екипи
Бидејќи Енеко Тур е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири други професионални континентални екипи биле дополнително поканети и на трката настапиле вкупно 22 екипи.
Рута
Рутата за трката била објавена во март 2016 година.
Поредок
Постоеле четири главни пласмани на трката. Првиот бил генералниот пласман, пресметуван преку додавање на времето кое секој возач го извозел на секоја етапа. Се применувале временски бонуси за првите тројца на етапата (10, 6 и 4 секунди на првите тројца возачи) и на трите спринтови „златен километар“ на секоја етапа. На секој од овие спринтови, првите тројца добивале 3, 2 и 1 секунда бонус, соодветно. Возачот со најниско вкупно време бил победник на генералниот пласман. Возачот кој водел во пласманот ја освојувал белата маичка.
Постоел и бодовен пласман. На секоја друмска етапа, возачите добивале бодови доколку завршат помеѓу првите десет, а други бодови имало и за средните спринтови. Возачот со најмногу бодови бил предводник на пласманот и ја освојувал црвената маичка. Борбениот пласман бил заснован само на бодовите на средните спринтови; водечкиот возач ја освојувал зелената маичка. Последен пласман е екипниот пласман: на секоја етапа времињата на најдобрите тројца возачи од секоја екипа биле додавани. Екипата со најниско вкупно време го освојувала екипниот пласман.
NGC 1484
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1484 се споменува и како ESO 359-6, MCG -6-9-36, AM 0352-370, IRAS 03524-3706.
Откривање
Објектот е откриен на 28 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1484 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1484 има привидни димензии од 2,5' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 54 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 58' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 1484 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14071. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 356; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7035.
Брви
Брви (словенечки: Brvi) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Грешница (Порече)
Грешница — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во западниот дел на територијата на Општина Македонски Брод, од левата страна на реката Треска. Селото е ридско, на надморска височина од 680 метри. Од градот Македонски Брод е оддалечено 11 километри.
Атарот е мошне голем и зафаќа површина од 22,8 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1.675,2 хектари, на пасиштата отпаѓаат 198,8 хектари, а на обработливото земјиште 127,3 хектари.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) под името Градешнича со 60 семејства и 8 неженет и 3 вдовици, сите христијани.
Стопанство
Селото има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Грешница имало 450 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Грешница имало 400 жители.
Грешница е мала населба доведена во фаза на раселување. Во 1961 година селото броело 229 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 39 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Грешница имало 27 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 17 жители, од кои 13 Македонци и 4 лица без податоци.
Родови
Грешница е македонско село.
Според истражувањата од 1926 година, родови во Грешница се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Македонски Брод.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Брод, во која покрај селото Грешница се наоѓале селата Брод, Девич, Дреново, Латово, Сланско, Суво Дол и Требино.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0237 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватна просторија.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 17 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 15 гласачи.
Месје 105
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3379 се споменува и како M 105, UGC 5902, MCG 2-28-11, CGCG 66-18.
Откривање
Телото е откриено на 24 март 1781 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3379 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3379 има привидни димензии од 5,3' х 4,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 71°.
Други поделби
Проучување на NGC 3379 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32256. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Полициски возила во Македонија
Полициските возила во Македонија се службени возила кои се употребуваат од полициските служби во државата за потребите при спроведување на законот.
Историја
Првите полициски возила на македонската држава се појавиле со одлуките на севкупната Југославија и во тоа време милицијата во Македонија дејствувала според начелата на социјалистичката федеративна република. Како и низ останатите републики во државата така и во СР Македонија се возеле полициските верзии на Застава 750, Југо и слично. По осамостојувањето на Република Македонија во 1991 година, возилата на народната милиција излегуваат од функција и новосоздадената македонска полиција ја започнува сопствената историја на полициски возила. Сепак, низ текот на годините полициските возила го задржувале стилот на уредување на ознаките од народната милиција односно возилата биле обоени во сина или бела боја, носеле син или бел текст со големи букви на кој пишувал „Полиција“ и грбот на Министерството за внатрешни работи, што е случај и во денешниот изглед на регуларните полициски возила.
Регистарски таблици
Полицијата во Македонија спротивно од другите јавни служби, располага со сопствени регистарски таблици, меѓутоа тие се достапни само за полициските служби во рамките на Министерството за внатрешни работи (Регуларната, специјалната, граничната полиција). Предната регистарска таблица е на бела позадина која на врвот има црвена линија. На дното од таблицата на англиски јазик пишува „Police“ (Полиција) со бели и големи букви кои се сместени во црвена платформа а над таа платформа со сини и големи букви пишува „Полиција“. Задната регистарска таблица е на бела позадина со исто така црвена линија на врвот. Во средината на таблицата стои грб на МВР. Помеѓу грбот има три идентификувачки бројки од левата и три од десната страна кои се во сина боја.
Друмски велосипедизам
Друмски велосипедизам — велосипедски спорт кој се одржува на поплочени патишта. Терминот „друмски велосипедизам“ обично се применува за настани каде настапуваат возачи кои стартуваат истовремено и каде победник е оној, кој прв ја минува линијата на крајот на патеката (поединечните и екипните хронометри се друга форма на велосипедско тркање на патиштата).
Историски, земји со најдолга традиција во овој спорт и со најмногу натпреварувачи биле Белгија, Колумбија, Данска, Франција, Германија, Италија, Луксембург, Холандија, Шпанија и Швајцарија. Меѓутоа, на спортот му се зголемува популарноста и во земји како што Австралија, Венецуела, Русија, Словачка, Јужна Африка, Нов Зеланд, Норвешка, Велика Британија, Ирска, Полска и САД.
Друмскиот велосипедизам започнал како организиран спорт во 1868. Првото светско првенство било во 1893 и велосипедизмот станал дел од модерните Олимписки игри по нивното отпочнување во Атина во 1896.
Друмскиот велосипедизам во неговата современа форма потекнува од крајот на 19 век. Спортот бил популарен во земјите од Западна Европа, Франција, Шпанија, Белгија и Италија. Некои од најраните друмски велосипедски трки во Европа станале едни од најголемите спортски настани. Овие почетни трки биле Лиеж-Бастон-Лиеж (основана 1892), Париз-Рубе (1896), Тур де Франс (1903), Милано-Санремо и Џиро ди Ломбардија (1905), Џиро д’Италија (1909) и Трка околу Фландрија (1913). Тие обезбедиле образец за другите трки низ целиот свет. Додека спортот се ширел низ светот, овие историски трки останале најпрестижни за секој велосипедист да ги освои.
Англофонски Кариби
Поимот Англофонски Кариби или Комонвелтски Кариби (англ. Anglophone Caribbean или Commonwealth Caribbean) се однесува на независните англоговорни земји во карипскиот регион. Историски, кога една земја ќе стекнела полна независност од Обединетото Кралство, постоела тенденција да се прифати поимот „Англофонски Кариби“ наместо дотогашниот поим „Британски Западни Инди“ (British Wes Indies).
Независните островски земји кои се сметаат за дел од Англофонските Кариби се:
Зависно од личното гледиште, поимот „Англофонски Кариби“ може да се однесува и на независните англоговорни земји кои се сметаат за „Континентални Кариби“. Вакви се:
Во некои случаи, тука можат да потпаднат и моменталните Британски прекуморски територии, иако обично тие се нарекуваат „Британски Западни Инди“. Тие се:
Во Англогфонските Кариби понекогаш се вбројуваат и:
Бермуда честопати е исклучена од оваа класификација бидејќи се наоѓа во Северниот Атлантски Океан. Иако се наоѓаат на Карибите, Американските Девствени Острови и англоговорните острови на Холандските Западни Инди (Холандски Антили), исто така честопати не се вбројуваат бидејќи немаат британска колонијална историја. Бидејќи Холанѓаните немале за цел да ја наметнуваат својата култура на Холандските Антили, англискиот е доминантен и службен јазик (заедно со холандскиот) на Св. Мартин, Саба и Св. Евстахиј.
Зоран Балдовалиев
Зоран Балдовалиев (роден на 4 март 1983 во Струмица) — македонски фудбалер, напаѓач, кој моментално игра за ФК Беласица. Зоран е висок 177 см, тежи 75 килограми. Потекнува од школата на ФК Беласица и славната генерација на тренерот Иле Матеничаров во која спаѓаа Горан Пандев, Дени Масев, Ацо Стојков, Роберт Попов, Горан Мазнов. Неговиот татко Томе Балдовалиев своевремено играше за Струмичките екипи Тиверија и Беласица.
Димитровград (Србија)
Димитровград (старо име: Цариброд) — град во Република Србија и е административен центар на истата општина, коjа се состои од градот Димитровград и околните села. Таа е дел од Пиротскиот Округ чие седиште е Пирот. Во 2006 година, општината имала 11.748 жители (од кои, според етничка структура, ја сочинувале Бугари 49,68% и Срби 25,58%. Во 2002 година градот имал 6.968 жители.
Градот е преименуван од Цариброд во Димитровград во чест на државникот Георги Димитров.
Автопат Арбер
Автопат Арбер (албански: Rruga e Arbërit) — автопат со еден коловоз што се гради меѓу Албанија и Македонија, а дел од автопатот бил привремено отворен во 2021 година. Планирано е автопатот да се протега по древна караванска рута што минувала низ источните висорамнини на Тирана долж SH61 и би требало да заврши кај сегашниот SH6 во областа Дебар.
Во последната фаза, рутата Тирана–Булчица–Макеларе треба да стане добро развиен експресен пат со две ленти, кој ќе биде 100 километри пократок од старата далечна врска преку Милот. Иако биле достапни и нацрт-проекти за автопат, таквата градба била одбиена бидејќи релативно малата сообраќајна оптовареност нема да ги оправда високите трошоци. Неколку тунели и високи мостови претставуваат големи предизвици за градежниците.
Од една страна, 69-километарската рута го скратува времетраењето на патувањето меѓу Тирана и Дебар, како и Скопје, од друга страна, предвидено е да го поврзе македонскиот продажен пазар со Италија преку пристаништето Драч. Со првично планирани 160 милиони евра, вкупните трошоци надминале 250 милиони евра во 2018 година (околу 3,6 милиони евра по километар).
Според првичниот проект, патот требало да биде во функција на крајот на 2013 година, но поради потешкотии со финансирањето и изградбата на тежок планински терен, патот сѐ уште не е завршен. Проектот е финансиран од кинеската држава, преку кинеската државна градежна компанија.
Историја
Арбер е историско име за Албанците - Rruga e Arbërit во буквален превод значи улица на Албанците.
Rruga e Arbërit порано било името на караванската рута што го поврзувал Драч на Јадранското Море со планинската заднина на Дебар преку Тирана. Како и сегашниот проект, тој пат водел низ истите долини и преку истите превои. Караванската рута била главната врска со источна Албанија до 1930-тите. Во тоа време дури биле воспоставени автопатишта како врската Кроја-Бурел и продолжувањето кон Дебар. Сведоци на старите патишта се четирите наведени стари камени мостови.
Црква „Св. Атанасиј“ - Сенгелово
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква кај селото Сенгелово, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Битка кај Гранада
Битката кај Гранада — битка одиграна на 2 јануари 1492 година помеѓу христијанските сојузници предводени од Кралство Арагон и Кралство Кастиља од една страна и Гранадскиот емират од друга страна, предводени од Мухамед XII од Гранада. Градот на поверќе пати бил ставен во опсада од страна на христијаните, но без успех. Така, христијаните конечно во 1492 година успеале да го заземат градот. Ова означувало крај на маварското владеење и распаѓање на ел-Андалуз по скоро 780 години од една страна, и обединување на двете христијански кралства во една држава под името Шпанија.
Црква „Св. Атанасиј“ - Сенгелово
Архитектура
Црквата се наоѓа на рид на неколку километри северозападно од селото, до самата граница со Пиринска Македонија. Претставува трикорабна базилика без нартекс и со димензии 11,75 × 17,54 м без централната апсида. Во средината на западниот ѕид се издига импресивна четирикатна камбанарија со правоаголен облик и димензии 2,84 × 3,70 м во основата. Првите два ката се со широк сводест отвор од секоја страна, а горните два имаат по два сводести отвора. Камбаната има натпис на македонски. На западниот ѕид од камбанаријата почнува отворен трем од дрвени столбови, кој продолжува по целиот јужен ѕид. Црквата има два влеза — еден од запад и еден од југ. Над јужниот влез има ниша со претстава на покровителот Свети Атанасиј. На северниот ѕид нема прозорци, а на јужниот има пет окна над покривот на тремот. На исток има еден прозорец над апсидата. Жртвеникот завршува на исток со три полукружни ниши, при што однадвор се подава само централната апсида, која е по целата ширина на коработ, а другите две влегуваат во ѕидот. Полукружни ниши има и од север и југ. Ѕидаријата е проста — од делкан камен и малтер, а ѕидовите се варосани. Во внатрешноста, трите кораби се поделени со два реда столбови со аркади во облик на буквата П.
Живопис
Над западниот влез има мошне оштетена фреска на светецот-покровител, претставен во архијерејска облека, со евангелие во рака и како благословува. Сите внатрешни ѕидови се живописани. Во западниот дел на северниот ѕид над прозорот има остатоци од сцената „Колежот на витлеемските деца“. Понатаму на исток е претставен гол светец, можеби Свети Онуфриј. Следи Архангел Михаил со меч, како му ја одзема душата на возрасен маж и Страшниот суд со грчки натписи: Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ // ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ и ΚΑΙ ΕΚΡΙΘΗΣΑΝ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΓΕΓΡΑΜΕΝΩΝ ΕΝ ΤΟΙΣ // ΚΑΙ ΕΙ ΤΙΣ ΟΥΧ ΕΥΡΕΘΗ ΕΝ ΤΗ ΒΙΒΛΩ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Живописот на јужниот ѕид е во три подрачја. Над влезот има монах во голема схима како благословува, чиј натпис е избришан. До него има испосник и Свети Тодор (според натписот Θεόδωρος). Натписите на двајцата биле на македонски, но се избришани, но само едниот е заменет со грчки. Над нив во второто подрачје е Чудото на исцелувањето на бесомачните. Под прозорецот се апостолите Петар и Павле како во раце држат макета на црква со купола. По нив во долното подрачје се двајца прелати со архијерејски митри. Десниот носи свиток со натпис ΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓ- / ΙΑΣ ΑΧΡΑΝΤΟΥ. Заедно држат свиток, на кој се чита само првиот ред ΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ... Во средното подрачје е Христос со Самарјанката. Сцената има полуизбришан натпис на македонски. Во третото подрачје е чудото со исцелувањето на фатениот во Витезда. Потоа, под прозорецот се претставени светците Кузман и Дамјан. Се гледаат грчки натписи — лево ΑΓΙΟΣ, а десно од втриот светец ΔΑΜΙΑΝΟΣ, а меѓу нив има македонски натпис ΚΟЗΜΑ ДΑΜИΑ. Во фризот на прозорецот десно е Света Катерина, а лево е Свети Трифун со македонски натписи CB. EKATEPИНА и CB. TP[И]ФОН. Потоа на исто во долното подрачје се претставени еден јерарх и Свети Христофор со македонски натпис CB. XPИCOФOPЪ. Во средното подрачје е Томиното неверство со натпис ΗΕΒΕΡΗИ ΤΟΜΑ, а во третото подрачје се Мироносците. Во фризот на прозорецот десно е Свети Пантелејмон, а лево е Свети Мина со копје и маченички крст со македонски натписи CB. ПAНTEЛEИMOН и СВ. Во малиот преостанат простор до жртвеникот има насликан предел со грмушки и дрвја кој продолжува во жртвеникот.
На јужниот ѕид на жртвеникот, во долното подрачје е претставен ѓаконот Роман Слаткопевец со натпис ΜΕΛΩΔΟΣ. Под неговата глава стои избришан македонски натпис. Во горното подрачје има непознат прелат. Во нишата на ѕидот има долап, на чија врата се насликани два ангела свртени кон чесната трпеза на која има крст и евангелие. Во фризот на прозорецот десно има јерарх со бела, а десно јерарх со црна брада.
На источниот ѕид во три последователни подрачја стојат сцени од Стариот завет, од Новиот завет и житијата на светците. Во југозападниот агол на првото подрачје се Марија Египетска и Свети Зосим со траги од македонски натпис, а до нив во конхата на жртвеникот еден јерарх — веројатно Свети Спиридон, судејќи по остатокот од македонскиот натпис CП.
Во второто подрачје е предавство на учениците од Јуда, кој на рамото има црн демон. Во третото подрачје е претставена гостопримливоста на Авраам и молитвата во Гетсиманската градина. Во нишата на ѓаконикот е Христос Агнец Божји, како носи овца на рамената. Македонскиот натпис е премачкан со сина боја. Лево и десно од нозете на Христос има мали ангелски глави.
Во предниот дел на нишата на жртвеникот е претставена Светата Троица. Лево од прозорецот е Христос, а десно е Бог Отецот. Претставата на Светиот Дух над нив е уништена. Во конхата на апсидата е претставена Богородица Поширока од небесата од типот Влахернска со Малиот Христос кој има спокојно лице и благословува. Натписот е избришан. Од лево и десно има два ангела како коленичат на облаци со отворени свитоци. Лево е насликан архихереј со бела брада и натпис СВ... / БΟΓΟCЛ... – Григориј Богослов. Десно се Свети Јован Златоуст и Свети Василиј Велики како благословуваат држејќи отворено евангелие во левата рака. Словенските натписи се презапишани.
Иконостас
Иконостасот е дрвен и резбан, и има три врати — царските двери, една жртвеникот и една за ѓаконикот. Се состои од основа за царските икони, архитрав и крст. Царските двери се во црвена и зелена боја. Во горниот дел има две змејски глави врамени во расцветани фиданки, во средното подрачје е Благовештението со Архангел Гаврил десно и Богородица лево, а во долното подрачје се Свети Григориј Богослов и Свети Василиј лево и Свети Јован Златоуст и Свети Атанасиј десно. На останатите табли во овални рамки има сцени од настанокот на светот: создавањето на Адам, создавањето на Ева, нивната непослушност, истерувањето од рајот, жртвата на Авел, неговото убиство и жртвата на Авраам. Од иконостасот отсуствуваат царските икони на Христос, на Богородица и на Свети Јован Претеча, како и сите апостолски икони. Останале само оние на Свети Никола, Свети Ѓорѓи како ја убива ламјата и Свети Атнас (трите со избришани и презапишани натписи на грчки), Света Марина, Света Петка и Свети Димитрија, датирана 1859 во долниот десен агол.
Во жртвеникот има лизгачка врата на која е претставен Христос со Светиот грал. На неа има натпис од зографот Лазар Аргиров од Мелник:
Преносливи икони и амвон
Во северниот и јужниот дел на црквата, близу иконостасот се зачувани три икони. На север е Вознесението на Свети Илија со годината 1859, исто како онаа на Свети Димитрија, и очигледно се од истиот автор. На истиот ѕид е иконата Воскресението Лазарево, која со сигурност може да му се припише на Лазар Аргиров. На јужниот ѕид е иконата на Светата Троица, чиј натпис е избришан и препишан на грчки, но долу десно пишува Марта 19 и подолу има нечитлив македонски текст. Во проскинитар во јужниот кораб има икона на светците Константин и Елена со избришан натпис пренапишан на грчки. Таа икона покажува најголема сличност со насликаното на лизгачката врата од Лазар Аргиров, датирано 1869 г. Во друг проскинитар во северниот кораб има икона на Христос, претставен со хитон и наметка, со затворено евангелие и избришан натпис. Иконата е од средината на XIX век и е доста оштетена.
Во југозападниот агол на наосот е зачуван мал дел од амвонот. На него се насликани двајца ѓакони и еден светец со отворен свиток, можеби евангелист, но натписите на тројцата се избришани.
Датирање и авторство на фреските
Според архитектонските одлики, храмот се датира во средината на XIX век — пред 1859 г. кога е датирана царската икона на Свети Димитрија. Живописот е сличен со оној во егзонартексот на главната црква на Серскиот манастир, кој датира од 1852 г. и е дело на Серги Георгиев од Неврокоп. Веројатно и фреските се од 1859 г. — истата година напишана на иконата на Свети Димитирја. Вратата на долапот на јужниот ѕид на жртвеникот, царските икони и иконите на Вознесението на Свети Илија и Воскресението Лазарево се насликани од истиот зограф. Зографот од Сенгелово покажува послаба техника и поупростени ликовни решенија отколку Серги Георгиев, и земајќи ја сличноста помеѓу лизгачката врата и фреските, тие можат да му се припишан на Лазар Аргиров од Мелник.
Дејан Лилиќ
Дејан Лилиќ (роден на во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и  водител, поранешен директор на Македонскиот народен театар.
Животопис
Лилиќ е роден на 26 октомври 1974 година во Скопје. Во 1997 година дипломирал на Факултетот за Драмски уметности - Скопје на Универзитет „Св. Кирил и Методиј“, а од 1998 година работи како глумец во Драмски театар Скопје. Има остварено голем број главни и споредни улоги во претстави на матичниот театар, но и во проекти од други театарски иснтитуции и продукциски куќи. Покрај глумата, вклучен е и во општествениот живот како водител на разни јавни настани. Од 2007 до 2010 година е Уметнички директор на Драмскиот театар Скопје. Од 2010 е директор на Македонскиот народен театар.
Нанотехнологија
Нанотехнологија или нанотехника — научна дисциплина која се занимава со контролирањето на материјата на атомска или молекулска скала. Нанотехнологијата обично се занимава со конструирање на структури кои имаат големина до околу 100 нанометри во една насока, и со развојот на материјали и уреди на таа големина. Нанотехнологијата оперира на многу различни начини, почнувајќи со конвенционалните физички пристапи на контролирање на димензијата (мелење, употреба на ласери) па сè до нови хемиски методи врз основа на молекуларна самоуправа.
Во моментов има голема дебата за иднината на нанотехнологијата. Нанотехнологијата има потенцијал да создаде нови материјали и уреди со широк спектар на примена, како на пример во медицината, електрониката и производството на енергија. Од друга страна, нанотехнологијата покренува голем број на прашања, што обично се случува скоро секогаш со воведувањето на една нова технологија. Едно од тие прашања кое поткренува голема загриженост се однесува на токсичноста на секоја наночестичка и нивното влијание врз човекот и животната средина.
Потекло
Концептите за нанотехнологијата датираат уште пред самата употреба на името нанотехнологија. Во 1959 година на Калифорнискиот технолошки институт професорот Ричард Фејман ја предал познатата лекција „Има премногу простор на дното“ мислејќи на дното како синоним за атомската и молекулската скала. Фејман во својата лекција предал дел од своите видувања за процеси при кои би можело да се манипулира со поединечни атоми и молекули со помош на нови инструменти. Во текот на својата лекција тој исто така напоменува за влијанието на големината врз различни физички појави. Тука тој сугерира дека на оваа скала силата на гравитација би станала помалку важна за сметка на површинската тензија и Ван дер Валсовите сили кои би станале повлијателни, итн.
Терминот „нанотехнологијата“ е дефиниран за првпат на хартија во Токио од универзитетскиот професор Норио Танигучи во 1974 година. Тој дефинирал дека нанотехнологијата воглавно се состои од обработка, разделување, срочување и изобличување на материјали од еден атом или молекула. Во 1980-тите години основната идеја на оваа дефиниција е истражувана во поголема длабочина од страна на д-р К. Ерик Дрекслер, кој прв го промовираше технолошкото значење на различните нанопојави и уреди преку своите публикувани книги: „Машини на создавањето, ерата на нанотехнологија што доаѓа“ (1986) и „Наносистеми: Молекуарна машинерија, производство и сметање“ (1992)
Фундаментални концепти
Еден нанометар (nm) е милијардити дел од метарот, или 10^-9 од метарот. За споредба, типична врска помеѓу јаглеродни атоми во молекула се во опсегот 0,12-0,15 nm и ДНК двојна спирала има пречник од околу 2 nm. Од друга страна, најмалата форма на живот, бактериите од видот Mycoplasma се долги околу 200 nm. Ако се стави таа скала во друг контекст, да се спореди нанометар со метар, исто e како да се спореди џамлија со површината на Земјата. Или, на друг начин, брадата на просечен човек расте за 1 нанометар додека тој го подига бричот за да се избричи. Во нанотехнологијата се користат два главни приода. Во големонасочениот приод, материјалите и помагалата се градат од молекуларни компоненти кои се соединуваат на хемиски начин по принципот на молекуларно препознавање. Во малонасочениот нанопредметите се градат од поголеми објекти без контрола на атомско ниво. Областите на физиката, како што се наноелектрониката, наномеханиката, нанофотониката еволуирале во последните неколку децении за да се обезбеди научна основа на нанотехнологијата.
Поголемо до помало: материјална перспектива
Голем број на физички појави се истакнуваат како што големината на системот се намалува. Ова вклучува статистичко механички дејства како и квантно механички дејства, на пример quantum size effect каде што електронските својства на цврстите тела се менуваат со намалувањето на системот. Овој ефект не е изразен во преминувањето од макро во микро димензија. Сепак, квантните ефекти се изразени кога ќе се достигне нанодимензија, во опсег на 100 нанометри или помалку, таканаречен квантен простор. Покрај тоа, голем број на физички (механички, електрични, оптички итн) својства се менуваат во споредба со макроскопските системи. Еден пример е зголемувањето на соодносот на површната и волуменот, менувајќи ги механичките топлинските и каталитичките својства на материјалите. Дифузија и други реакции во нанодимензија, материјали со наноструктура и алатки со брз трансфер на јони се наведени како нанојоника. Механичките својства на материјалите се во интерес на гранката на наномеханички истражувања. Каталитичката активност на наноматеријалите исто отвора потенцијални ризици во нивната интеракција со биоматеријали.
Материјалите коишто се редуцирани до нанодимензија можат да покажат различни својства во однос на тоа што го покажуваат во макро димензијата, овозможувајќи уникатни примени. На пример, нетранспарентни супстанции стануваат транспарентни (бакар), стабилни материјали се претвораат во запаливи (алуминиум), нерастворливи се претвораат во растворливи (злато). Материјал како што е златото, кој е хемиски интертен во нормални размери може да послужи како моќен хемиски катализатор во нанодимензија. Голем дел од фасцинантноста на нанотехнологијата произлегува од овие квантни и површински појави коишто материјата ги покажува во нанодимензијата.