Јод
Изотопи
Од триесет и седумте познати изотопи на јод, само еден се јавува во природата, јод-127. Другите се радиоактивни и имаат полуживот кој е премногу краток. Како таков, јод е моноизотоп и неговата атомска тежина има голема прецизност, бидејќи е константа на природата. [17] Најдолгиот век на радиоактивни изотопи на јод има јод-129, кој има полуживот од 15,7 милиони години, распаѓање преку бета-распаѓање на стабилен ксенон-129. [24] Некоиод нив, јод-129 беше формиран заедно со јод-127 пред формирањето на Сончевиот Систем, но сега е целосно распаднат, што го прави изумрен радионуклид кој сепак бил корисен во историјата на раниот Сончев Систем или подземните води, поради неговата подвижност во животната средина. Неговото поранешно присуство може да се утврди од вишокот на ќерка ксенон-129. [25] [26] [27] [28] [29] Трагите на јод-129 сѐ уште постојат и денес, бидејќи исто така се космогенски нуклид, формиран од космички зраци на спалувањето на атмосферскиот ксенон: овие траги сочинуваат 10-14-10-10 од сиот копнен јоди. Се јавува и од јадрените тестови на отворено, и не е опасен поради неверојатно долгиот полуживот, најдолго од сите цепни производи. На врвот на термојадреното тестирање во 1960-тите и 1970-тите години, јодот-129 сѐ уште бил само околу 10-7 од сите копнени јоди. [30] Возбудените состојби на јод-127 и јод-129 често се користат во Месбауер-спектроскопијата. [17] Другите јодски радиоизотопи имаат многу пократок полуживот, не подолго од неколку денови. [24] Некои од нив имаат примена во медицинските третмани на штитна жлезда, каде што јодот што влегува во телото се складира и концентрира. Јод-123 има полуживот од тринаесет часа и распаѓање со заробување на електрони до телур-123, кое емитира гама-зрачење; се користи за снимање во јадрена медицина, вклучувајќи скенирање на единечна фотонска емисија и компјутерска томографија (СПЕКТ) и скенирања на рендгенска снимка со рентгенска снимка (X-Ray CT). [31] Јод-125 има полуживот од педесет и девет дена, распаѓање со електронски порврзување на телур-125 и емитување на нискоенергетски гама-зрачења; вториот најдолг жив радиоизотоп од јод, се користи во биолошките анализи, снимањето на јадрена медицина и во терапија со зрачење како брахитерапија за лекување на неколку состојби, вклучувајќи рак на простата, увелар меланоми и мозочни тумори. [32] Конечно, јод-131, со полуживот од осум дена, бета се распаѓа во возбудена состојба на стабилен ксенон-131, кој потоа се претвора во основната состојба со емитување на гама-зрачење. Тоа е заеднички производ на цепење и затоа е присутен радиоактивните последици. Потоа, исто така може да се апсорбира преку контаминирана храна, а ќе се акумулира во штитната жлезда. Како што се распаѓа, може да предизвика оштетување на штитната жлезда. Примарниот ризик од изложување на високи нивоа на јод-131 предизвикува појава на радиогеничен карцином на штитната жлезда во подоцнежниот живот. Други ризици ја вклучуваат можноста за не-канцерозни зголемуава и тироидитис. [33] Вообичаените средства за заштита од негативните ефекти на јод-131 се со заситување на штитната жлезда со стабилен јод-127 во вид на таблети од калиум јодид, земени секојдневно за оптимална профилакса. [34] Сепак, јодот-131, исто така, може да се користи за лековити цели во зрачењето поради оваа причина, кога уништувањето на ткивото е посакувано по земањето на јодот од ткивото. [35] Јодот-131 исто така се користи како радиоактивен трасер. [36] [37] [38] [39]