cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Палацо Векио
Историја
Во 1299 година, комуната и луѓето од Фиренца одлучиле да изградат палата што ќе биде достојна за важноста на градот и која ќе биде посигурна и поодбранлива во време на турбуленции за судиите на комуната. Арнолфо ди Камбио, архитектот на Фиренската катедрала и Санта Кроче, започнал со изградба на урнатините на Палацо деи Фанти и Палацо дел'Есекуторе ди Џустиција, некогаш во сопственост на семејството Уберти. Џовани Вилани (1276 – 1348) напишал во својата Нова хроника дека Уберти биле „бунтовници на Фиренца и Гибелини“, наведувајќи дека палатата била изградена за да се осигура дека домовите на семејството Уберти никогаш нема да бидат повторно изградени на иста локација.
Кубичната градба е изработена од цврста рустикален камен, со два реда двосветлени готски прозорци, секој со лак со трифолија. Во 15 век, Микелоцо ди Бартоломео Микелоци додал украсни барелјефи на крстот и фирентинскиот крин во шпанделите помеѓу тролистите. Зградата е крунисана со испакната кренелаирана обвивка, поддржана од мали сводови и жици. Под сводовите се повторува серија од девет насликани грбови на републиката Фиренца. Некои од овие сводови може да се користат како прегради (spiombati) за фрлање загреани течности или камења врз напаѓачите. Цврстата, масивна зграда е зајакната со едноставната кула со својот часовник. Џовани Вилани напишал дека Арнолфо ди Камбио ја вклучил античката кула на семејството Форабоски (кулата тогаш позната како „Ла Вака“ или „Кравата“) во фасадата на новата кула како нејзина подградба; затоа правоаголната кула (висина 94 м) не е директно центрирана во зградата. Оваа кула содржи две мали ќелии, кои во различни времиња ги затворале Козимо де Медичи (Постариот) (1435) и Џироламо Савонарола (1498). Кулата е именувана по нејзиниот дизајнер Торе д'Арнолфо. Големиот часовник на кулата првично бил изграден во 1353 година од Фирентинецот Николо Бернардо, но бил заменет во 1667 година со реплика направена од Георг Ледерле од германскиот град Аугсбург (Италијанците го нарекуваат Џорџо Ледерле од Аугуста) и бил инсталиран од Винченцо Вивиани.
Војводата Козимо I де Медичи (подоцна станал голем војвода) го преселил своето официјално седиште од палатата Медичи во преку Ларга во Палацо дела Сињорија во мај 1540 година, сигнализирајќи ја безбедноста на моќта на Медичи во Фиренца. Кога Козимо подоцна се преселил во Палацо Пити, тој официјално ја преименувал својата поранешна палата во Палацо Векио, „Стара палата“, иако соседниот градски плоштад, Палацо дела Сињорија, сè уште го носи оригиналното име. Козимо го нарачал Џорџо Вазари да изгради надземна патека, коридорот Вазари, од Палацо Векио, преку Уфици, преку Понте Векио до Палацо Пити. Козимо I, исто така, го преселил седиштето на владата во Уфици.
Палатата добила ново значење како седиште на привремената влада на обединета Италија од 1865 до 1871 година, во моментот кога Фиренца станала привремена престолнина на Кралството Италија. Иако поголемиот дел од Палацо Векио сега е музеј, тој останува како симбол и центар на локалната власт; од 1872 година таму е сместена канцеларијата на градоначалникот на Фиренца и е седиште на Градскиот совет. Кулата моментално има три ѕвона; најстарото е излеано во 13 век.
Влез
Над влезната влезна врата има забележителен украсен мермерен преден дел, кој датира од 1528 година. Во средината, опкружен со два позлатени лава, е Монограмот на Христос, опкружен со слава, над текстот (на латински): „Rex Regum et Dominus Dominantium“ (превод: „Крал на кралевите и Господар на господарите“). Овој текст датира од 1851 година и не го заменува претходниот текст на Савонарола како што е споменато во прирачниците. Помеѓу 1529 и 1851 година тие биле сокриени зад голем штит со грандиозниот грб.
Давид Микеланџело исто така стоел на влезот од неговото завршување во 1504 до 1873 година, кога бил преместен во галеријата Акдемија. На нејзиното место сега стои реплика подигната во 1910 година, опкружена со Херкулес и Какус на Бачо Бандинели.
Првиот двор
Првиот двор бил дизајниран во 1453 година од страна на Микелоцо. Во лунетите, високо околу дворот, се наоѓаат грбовите на црквата и градските еснафи. Во центарот, порфирната фонтана е на Батиста дел Тада. „Момче со риба“ на врвот на сливот е копија на оригиналот од Андреа дел Верокио (1476), сега изложен на вториот кат од палатата. Оваа мала статуа првично била поставена во градината на вилата Медичи во Кареги. Водата, која тече низ носот на делфинот, е донесена овде со цевки од градините Боболи.
Во нишата, пред фонтаната, стои Самсон и Филистеин од Пјерино да Винчи.
Фреските на ѕидовите се дадени на градовите на австриската Хабсбуршка Монархија, насликани во 1565 година од Џорџо Вазари за свадбената прослава на Франческо I де Медичи, најстариот син на Козимо I де Медичи, на надвојвотката Јохана од Австрија, сестра на царот Максимилијан II. Меѓу насликаните градови се Грац, Инсбрук, Линц, Виена, Братислава (Посони), Прага, Сала во Тирол, Фрајбург во Брејсгау и Констанц. Некои сеоштетени со текот на времето.
Хармонично пропорционираните столбови, некогаш мазни и недопрени, истовремено билебогато украсени со позлати.
Бурените сводови се опремени со гротескни украси.
Вториот двор
Вториот двор, исто така наречен „Царина“, ги содржи масивните столбови изградени во 1494 година од Кронака што го одржуваат големиот „Salone dei Cinquecento“ на вториот кат.
Третиот двор
Третиот двор главно се користел за канцеларии во градот. Помеѓу првиот и вториот двор, масивните и монументални скали на Вазари водат до „Salone dei Cinquecento“.
Сала на петстотини
„Сала на петстотини“ е најимпозантната комора, со должина од 52м, ширина од 23 м и висина од 18м. Тоа е најголемата сала во Италија по волумен. Изграден е во 1494 година од Симоне дел Полајоло, по налог на Савонарола, кој, заменувајќи ги Медичи по нивното прогонство како духовен водач на Републиката, сакал да биде седиште на Големиот совет ( Консиљо Маџоре ) кој билсоставен од 500 членови.
Микеланџело никогаш не продолжил подалеку од подготвителните цртежи за фреската што му била нарачана да ја наслика на спротивниот ѕид. Папата Јулиј II го повикал во Рим да ја наслика Сикстинската капела, а скиците на мајсторот биле уништени од желни млади уметници кои дошле да ги проучуваат и однеле остатоци. Преживеаните украси во оваа сала биле направени помеѓу 1555 и 1572 година од Џорџо Вазари и неговите помошници, меѓу кои и Ливио Агрести од Форли. Тие ја означуваат кулминацијата на маниризмот и ја прават оваа сала како изложба на палатата. На ѕидовите има големи и обемни фрески кои ги прикажуваат битките и воените победи на Фиренца над Пиза и Сиена:
Таванот се состои од 39 панели конструирани и насликани од Вазари и неговите помошници, кои претставуваат големи епизоди од животот на Козимо I, квартовите на градот и самиот град. Кон центарот е апотеозата: Сцена на Неговото прославување како великиот војвода од Фиренца и Тоскана.
На северната страна на салата, осветлена со огромни прозорци, се наоѓа подигната сцена наречена Удиенца, изградена од Бартоломео Бандинели за Козимо I како место за прием на граѓани и амбасадори. Горе се фрески на историски настани; меѓу нив, онаа на Бонифациј VIII што ги примил амбасадорите на странските држави и, гледајќи дека сите биле Фирентинци, рекол: „Вие Фиренцани сте квинтесенција“.
Во централната ниша на југ од салата е забележаната мермерна група на Микеланџело, Генијот на победата (1533–1534), првично наменета за гробот на Јулиј II. Статуата во оваа сала ја поставил Вазари. Во 1868 година била отстранета и однесена во музејот Барџело, но била вратена во 1921 година од официјални лица.
Студио на Франческо I
На крајот од салата е мала споредна просторија без прозорци. Студиото беше мала тајна студија дизајнирана од Вазари во маниристички стил (1570–1575). Ѕидовите и сводот на бурето се исполнети со слики, штуко и скулптури. Повеќето слики се од школата на Вазари и ги претставуваат четирите елементи: оган, вода, земја и воздух. Портретот на Козимо I и неговата сопруга Елеонора од Толедо е насликан од Бронѕино. Деликатните бронзени скулптури ги направиле Џамболоња и Бартоломео Аманати. Франческо од дупка за ѕиркање ги шпионирал своите министри и службеници за време на состаноците во Сала на петстотини. Демонтирана била во рок од неколку децении од нејзината изградба, и таа била повторно составена во 20 век.
IC 1085
IC 1085 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Палацо Векио
Втор спрат
Скалила дизајнирани од Вазари водат до вториот кат. Овој кат ги содржи Апартманите на Елементите, Приори и Елеонора од Толедо.
1011 п.н.е.
1011 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1011. година пред новата ера, 11. од вториот милениум п.н.е., 11. од 11 век п.н.е. и втора од 1010-тите п.н.е.
IC 1085
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1085 се споменува и како IC 1929, ESO 200-21.
1011 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4497 и 4498 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3739 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2749 и 2750 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 258 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1011 година се протега во 1625 и 1626, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1685 и 1686 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 468 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1682 и 1681 исламска година пред хиџра.
IC 1085
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1085 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1085 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 25 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 16' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на IC 1085 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12799.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Палацо Векио
Апартмани на елементите
Овие апартмани ( Сала дегли Елементи ) се состојат од пет соби (како што е Собата на Церес) и две лоѓи. Провизијата за овие простории првично му била дадена од Козимо I на Џовани Батиста дел Тасо. Но, при неговата смрт, одликувањата ги продолжиле Вазари и неговите помошници, работејќи за прв пат за Медичи. Овие соби биле приватни конаци на Козимо I.
Соба на елементите
Ѕидовите во Собата на елементите се исполнети со алегориски фрески Алегории на вода, оган и земја и на таванот го претставуваат Сатурн.
Тераса на Сатурн
Именуван по фреската на таванот. Има прекрасен поглед на Фиренца. Има југоисточен поглед кон Плоштадот Микеланџело и тврдината Белведере. Видливи се и остатоците од црквата Сан Пјеро Шераџо.
Собата на Херкулес
Оваа соба (Сала ди Ерколе) го добила своето име по темата на сликите на таванот. Исто така, таписериите покажуваат приказни за Херкулес. Собата содржи Мадона и дете и ормар од абонос наречен стипо инкрустиран со полускапоцени камења.
Куќата на лавот
Козимо Постариот чувал менажерија со лавови во посветена куќа за лавови во палатата. Тој често се борел со нив или ги мамкал против други животни на големите фестивали за посета на папи или достоинственици.
Собата на Јупитер
Просторијата е именувана по фреската на таванот. На ѕидовите се фирентински таписерии направени од цртежи на Страданус (16 век).
Собата на Кибела
На таванот, триумфот на Кибела и четирите годишни времиња. Наспроти ѕидовите се кабинети од лушпа од желка и бронза. Подот е направен во 1556 година. Од прозорецот се гледа третиот двор.
Собата Церера
Името на собата го добила по мотивот на таванот од Доцено, ученик на Вазари. На ѕидовите се фирентински таписерии со сцени од лов, од цртежи на Страданус.
Апартмани на Елеонора од Толедо
Почнувајќи од 1540 година кога Козимо го преселил седиштето на владата овде, овие простории биле обновени и богато украсени за да бидат станбени простории на Елеонора.
Сала Верде
Оваа соба служела како спална соба на Елеонора и била наречена Зелена соба поради бојата на ѕидовите. Декорациите на таванот се на Ридолфо дел Гирландајо. Една мала врата во собата го означува почетокот на коридорот Вазари, премин кон Палацо Пити изграден од Вазари за Козимо I.
Капела ди Елеонора
Малата, богато украсена капела што се граничи со Сала Верде е насликана во фреска од маниристот Анџело Бронѕино и вклучува некои од неговите ремек-дела, вклучувајќи го и Преминувањето на Црвеното Море. Таа била изградена од Тасо за да биде приватна капела на Елеонора.
Собата на сабините
Името го добила поради декорацијата на таванот. Некогаш се користела за дами во чекање во дворот на Елеонора ди Толедо. Содржи Портрети на принцовите Медичи од Састерманс, статуи од фирентинско уметничко училиште и таписерија од Февер.
Трпезарија
На таванот е Крунисувањето на Естер украсено од Страданус, со натпис во чест на Елеонора ди Толедо. Собата содржи лавабо и две таписерии од Ван Асел кои ги претставуваат пролетта и есента..
Собата на Гуалдрада
Оваа соба е посветена на доблеста која ја персонифицира Гуалдрада. Таванот на Гуалдрадо е дело на фламанскиот сликар Страданус, попознат под неговото италијанско име Страданус. Наспроти ѕидот е поставен кабинет со фирентински мозаик и дизајни.
Апартмани на Приори
Овие простории ги користеле априорите (приорите) кои ги претставувале еснафите во Фиренца.
Сала дел Удиенца
Во Комората на публиката или во Салата на правдата биле сместени состаноците на приорите. Ги содржи најстарите украси во палатата.
Издлабениот таван на касата, ламиниран со чисто злато, е дело на Џулијано да Мајано (1470–1476). На порталот на капелата на Сињорија има натпис во чест на Христос (1529). Вратата кон Салата на лилјаните има мермерни лајсни извајани од браќата Џулијано и Бенедето да Мајано. Инкрустираните дрвени работи (интарсија) на вратите биле издлабени од Дел Франсионе и прикажуваат портрети на Данте и Петрарка.
Големите фрески на ѕидовите кои ги прикажуваат Приказните за Фуриј Камил од Франческо Салвијати се направени во средината на 16 век. Бидејќи Салвијати се школувал во кругот околу Рафаел во Рим, овие фрески се базирани на римски модели и не се типични за фирентинската уметност. Марк Фуриј Камил бил римски генерал спомнат во делата на Плутарх.
Капелата на Сињорија
Една мала врата води во соседната мала капела посветена на Свети Бернард, која содржи реликвија на Светиот. Овде приорите се користеле за давање божествена помош во извршувањето на нивните должности. Во оваа капела, Џироламо Савонарола ги кажал своите последни молитви пред да биде обесен на Плоштадот дела Сињорија и неговото тело било изгорено.
Фреските на ѕидовите и таванот, на позадина имитирајќи златен мозаик, се на Ридолфо Гирландајо. Од особен интерес се Света Троица на таванот и Благовештение на ѕидот свртен кон олтарот. На олтарот имало слика што го претставува Светото семејство од Маријано Грацијадеи да Песија, ученик на Ридолфо Гирландајо. Сега е изложена во коридорот на галеријата Уфици. Наместо тоа, има добра слика на Свети Бернард од непознат уметник.
Сала деи Џигли
Изрезбаниот таван на Салата на лилјаните, како што обично се нарекува оваа соба, украсен со лилјан херијалдика, и Статуата на Свети Јован Крстител и Пути се сите од Бенедето да Мајано и неговиот брат Џулијано. Златните украси на лилјан херијалдика на сина позадина на таванот и трите ѕида се однесуваат на (краткотрајните) добри односи меѓу Фиренца и француската круна. На ѕидот има фрески од Доменико Гирландајо, насликани во 1482 година. Апотеозата на свети Зенобиј, првиот светец-заштитник на Фиренца, била насликана со перспективна илузија на позадината. Во оваа позадина може да се види катедралата, со оригиналната фасада на Џото и камбанаријата. Во лунетата погоре е барелеф на Мадона и детето. Оваа фреска од двете страни е опкружена со фрески на славните Римјани: лево Брут, Гај Муциус Скаевола и Камил, а од десната Дециј, Скипион и Цицерон. Медалјоните на римските императори ги исполнуваат шпандрилите меѓу деловите.
По нејзината долга реставрација, на (оригиналната) статуа „ Џудит и Холофернес “ од Донатело, во 1988 година и било дадено видно место во оваа просторија.
Вратата во источниот ѕид води до Сала на географски карти. Оваа врата е опкружена со два темни мермерни столба, првично од римски храм.
Сала на географски карти
Идејата зад гардаробата е слична на онаа на студиоите од доцниот средновековен период, кои биле мали приватни студиски простори, содржани скапоцени собрани артефакти. Многу дворски резиденции поседуваат слични простори како гардароба, но сепак гардаробата на Палацо дела Сињорија е еден од најраните примери што ја интегрира картографијата во нејзините украсни елементи.
Гардероба најдобро се преведува на еден вид простор за складирање, или „гардероба“ и неговата цел била да смести колекција; еден вид ран вундеркамер. Очигледно, колекциите на артефакти и скапоцени предмети постоеле пред ренесансата, но дури во ренесансата постојано се појавувале збирки кои биле зачувани и интерпретирани, познати како вундеркамер. Приказот на Вазари за програмата за гардароба ги истакнува упатствата на Козимо I да создаде простор за некои од поскапоцените предмети во колекцијата Медичи. Тој, исто така, му наложил на Вазари да го дизајнира просторот за да биде погоден за посетителите, што на крајот станал полујавен галериски простор.
Мајсторот столар Диониџи ди Матео Нигети (активна Фиренца 1565–79) ги конструирал фино изработените и врежани ормари од орев и таванските панели кои сè уште можат да се најдат во собата и денес. Секоја од вратите требало да биде украсена со ажурирана мапа на одреден регион. Вазари ја нарекол картата мурали, Табели на Птоломеј, препознавајќи го Клавдиј Птолемеј (н.е. 127-д.145) кој има значаен придонес во историјата и напредокот на картографијата. Одговорноста за сликање на табелите на Птоломеј му била доверена на познатиот космограф Егнацио Данти, кој подоцна бил одговорен за мапите во Ватиканската галерија, Салата на мапи. Секој мурал на картата, од кој требало да има вкупно 57, бил насликан директно на вратите на кабинетот, 53 од овие мурали останале и денес. Регионите прикажани на картата би одговарале на збирка предмети и артефакти во тој кабинет. Муралите на картата биле распоредени низ вратите на кабинетот во два хоризонтални редови да ги претставуваат хемисферите и да се движат низ поголемиот дел од периметарот на просторијата, само прекинати на вратата и прозорецот. Распоредот на мапите на овој начин станале познати како „циклус на карти“, термин кој најверојатно го иницирал гардароба на Козимо I. Мајскиот циклус е поделен на делови од тогаш познатите четири континенти, Европа, Азија, Африка и Америка. Гардароба бил еден од понеобичните проекти нарачани од Козимо I и затоа, Вазари концизно пишувал за нејзината програма и нејзиниот напредок.
Над вратите на тие плакари во нивните орнаменти, фра Егнацио подели педесет и седум слики за две брачи високи и широки во пропорција, во кои се насликани со масла на дрвото со најголема трудољубивост, според начинот на минијатури, табелите на Птоломеј, сите измерени со совршена точност и поправени според најновите власти, со точни карти за навигација и нивните скали за мерење и степени, направени со врвна трудољубивост; а со овие се сите имиња и антички и модерни. . . Сликите на растенија и животни се точно во согласност со мапите. . . Земјината топка е означена јасно и е можно да се користи за сите операции на астролабот совршено ” - Џорџо Вазари - Животот на најистакнатите сликари, скулптори и архитекти
Колку е поредок некој предмет, толку бил попривлечен за колекционерот и попосакуван за колекцијата. Предметите од Америка или Новиот свет, како што тогаш се нарекувал, биле особено вредни во тоа време бидејќи на Италијанците не им било дозволено да патуваат таму без дозвола од Шпанија или Португалија. Наместо тоа, тие го истражувале овој регион преку предмети и Медичи поседуваа значајна колекција на артефакти од Америка, главно собирајќи перјаници.
Стара Канцеларија
Ова била канцеларијата на Макијавели кога бил секретар на Републиката. Неговата полихромна биста во теракота и неговиот портрет се дело на Санти ди Тито. Веројатно се направени по примерот на неговата смртна маска.
Во центарот на собата, на пиедесталот е познатото Крилесто момче со делфин од Верокио, донесено во оваа соба од Првиот двор.
Мезанин
Во првата соба прозорецот гледа кон Плоштад дела Сињорија, а просторијата е украсена со птици, животни, риби и растителни елементи дела од Бакијака.
Во трпезаријата се наоѓа едно од најпознатите дела од колекцијата Лоезер, Портретот на Лаура Батифери (сопругата на Бартоломео Аманати ), од познатиот ренесансен сликар Бронѕино околу 1555 година. Во непосредна близина е уште едно маниристичко дело, Портретот на Лудовико Мартели, од следбеник на Понтормо, веројатно Микеле Тосини. Има и мала скица на фреската, Битката на витезите за поразот на Вазари на Пизаните кај кулата Свети Винсент, од студентот Џован Франческо Налдини, која порано била изложена на балконот над Салоне деи Синкеченто од Вазари. комплементарно монументално дело. Покрај огништето се наоѓаат две романескни скулптури, главен град со орел (прва половина на 13 век) и глава за крунисување (прва половина на 12 век).
Во аголната соба се изложени три слики на Мадона и Деца. Првиот, Мадона и детето е од мајсторот на светите Флора и Лусила, од 14 век. Вториот, Мадона и детето со Свети Малиот Свети Јован е подоцнежно ренесансно дело на шпанскиот уметник Алонсо Берругете од 1514 до 1518 година, а третото е Мадона и детето на истакнатиот сиенски уметник Пјетро Лоренцети. Во оваа соба има и Обожувачки ангел од Тино ди Камаино од околу 1321 година, биста на Свети Антонино во насликана во гипс од 15 век и вез дизајниран од Рафаелино дел Гарбо.
Михаил Суслин
Михаил Јаковлевич Суслин (на руски: Михаил Яковлевич Суслин, роден 1894 - 1919) бил руски математичар.
Државни празници во Австрија
Ова е список на државните празници кои се одбележуваат во Австрија.
Сеопшти
Ѕвездичката (*) означува подвижен празник.
Месни
Некои сојузни покраини и дејности празнуваат и дополнителни денови. Подолу се дадени празниците што се одбележуваат само во извесни покраини.
Хајделанд (Бранденбург)
Хајделанд (Heideland) — општина во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија.
Шихоко Иши
Шихоко Иши (石井志保子, родена) е јапонска математичарка и професорка на Токиски универзитет. Нејзината област на истражување е алгебарската геометрија.
Истражување
Истражувањето на Иши се фокусирало на теоријата на сингуларност. Таа ги проучувала лачните простори, математички концепт кој има врска со авионите: лачните простори се различни форми кои ги граничуваат информациите во врска со кривите на друга различна форма.
Награди и признанија
Иши ја добила Сарухашката награда во 1995 година, за достигнувања од страна на јапонски женски истражувач во природните науки. Како пост-докторски истражувач, Иши била инспирирана од читањето на профилот на Фумико Јонезава, физичар и поранешен добитник на Сарухашката награда.
Исии ја добила наградата Алгебра, од страна на Математичкото Друштво на Јапонија во 2011 година.
Т.Б. Трачери
'''Т.Б. Трачери (скратено од Терористичка Банда Трачери''') е македонска рок група предводена од Кирчо Арсовски (вокал, гитара и главен автор на песните). Звукот на Т.Б. Трачери е лесно препознатлива мешавина на панк, гаражен рок и рокабили, над кој до полн израз доаѓаат морбидно циничните текстови на Арсовски. Сите албуми се снимени со Ален Хаџи-Стефанов(jazz radio) освен Шлагери од Содома во студио "the hidden dragon" kaj Братислав Зафировски - Брацо.
Хајнрих Тице
Хајнрих Тице (Heinrich Tietze; 31 август 1880 - 17 февруари 1964) бил австриски математичар.
Водни косови
Водните косови се семејство птици со единствен род Cinclus (водни косови) и пет вида. Специфични се по тоа што иако личат на дроздовите, и иако немаат пловни мрежички на стапалата, тие имаат способност да пливаат и нуркаат.
Опис
Водните косови се мали, набиени птици со кратка опашка, кратки крилја и силни нозе. Обично се темнокафеави, речиси црни, или кафеаво-бели; единствено Cinclus schulzi има кафеаво перје со црвеникава боја на грлото. Овие птици се долги меѓу 14 и 22 см и тежат од 40 до 90 грама, а мажјаците се поголеми од женките. Нивните кратки крилја прооизведуваат препознатлив зуечки звук кога летаат.
Распространетост и живеалиште
Живеалиштето на водните косови се местата со слатководни и повисоки предели на Европа, Азија и Америка. Во Африка живеат само во планините. Живеат крај бреговите на брзите планински реки со студена вода, но во текот на сезоната на парење ги посетуваат и бреговите на езерата и морињата.
Прилагоденост
За разлика од многу водни птици, водните косови се градени како копнените птици (ножните прсти не им се поврзани со пловни кожички), но имаат некои морфолошки и физиолошки прилагодувања кон животната средина. Нивните крилја се кратки, но многу мускулести, па можат да ги користат за пливање под вода. Имаат густо перје со голема тртна жлезда, чија течност ги прави пердувите водоотпорни. Релативно долгите нозе и острите канџи им овозможуваат да се држат за камењата во брзата вода. Очите им се со добро развиен мускул за фокусирање што им овозможува да ја сменат свиеноста на леќата и да го подобрат видот под вода. Имаат капаци на ноздрите што спречува влегување вода во носниците. Нивната крв има висока концентрација на хемоглобин, што им овозможува складирање повеќе кислород во крвта отколку кај копнените птици, а им овозможува да останат под вода барем 30 секунди.
Исхрана
Водните косови ловат мали животни на бреговите на слатководните брзи реки и потоци. Стојат на камен и ловат од работ на водата, но често, исто така, цврсто се држат за камењата и одат делумно или целосно пикнати под вода. Под водата го бараат својот плен меѓу камењата. Исхраната се состои од безрбетници, мали риби и икри, како и школки, особено зимно време кога ларвите на инсектите се помалку достапни.
Размножување
Водните косови се размножуваат крај бреговите на реките во поврзани низови. На својата територијата, која ја бранат од другите косови, парот мора да има погодно место за гнездо и одмор, но главен услов за должината на територијата е достапноста на храна за родителите и младенчињата. Затоа, територијата може да биде долга од 300 до повеќе од 2.500 метри.
Гнездата обично се големи, топчести и вдлабнати, направени од мов, а внатре послани со тревки и коренчиња. Од страната имаат влез. Ги градат на скришно место во близина на водата. Може да бидат во пукнатина, цевка, под мост и сл. Многу ретко го прават гнездото на дрво.
Вообичаената големина на леглото на северните видови е 4-5 јајца; а големината на јужните не е позната, но се претпоставува дека Cinclus schulzi несе 2 јајца. Инкубацијата трае 16-17 дена, а пилињата се раѓаат голи, па женката ги грее во наредните 12-13 дена. Обата родитела ги хранат, а оперјувањето трае 20-24 дена. Младенчињата стануваат независни неколку недели по напуштањето на гнездото. Може да имаат и второ легло, ако условите тоа им го овозможуваат.
Опстанок
Водните косови се целосно зависни од брзите реки со чиста вода, изобилството храна и сигурните места за гнездење. Може да ги загрози сè што има врска со водата, загадувањето, изградбата на браните и сл.
Понекогаш луѓето ги ловат или ги убиваат на друг начин од разни причини. Така, популацијата на обичниот воден кос на Кипар целосно изумрела. Во некои делови на Шкотска и Германија до почетокот на 20 век луѓето ги ловеле зашто сметале дека тие ја намалуваат бројноста на риби, бидејќи ја јадат нивната икра.
Иако локално може да бидат загрозени, статусот на вкупната популација е со најмала загриженост.
NGC 4747
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4747 се споменува и како UGC 8005, MCG 4-30-23, CGCG 129-28, IRAS 12492+2602, Arp 159, KUG 1249+260.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4747 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4747 има привидни димензии од 3,3' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 4747 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43586. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1993. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1581.
Брест (појаснување)
Брест може да се однесува на:
Космос-1184
Космос-1184 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 јуни 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3800 килограми. Космос-1184 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 645 км, а најмалото на 619.
Хенри Бригс
Хенри Бригс (на англиски Henry Briggs, роден 1561 - 1630) е англиски математичар.
Чарлс I
Чарлс I ( - ) бил англиски крал (1625 - 1649), и вториот владетел од династијата Стујарт.
Внатрешна политика
Чарлс I ја продолжил апсолутистичката политика и во тоа се сретнал со жесток отпор од страна на англискиот парламент. Тој ветил дека ќе собере средства само во согласност со парламентот и ветил дека законот нема да уапси некој без судски процес. И покрај тоа, тој го распуштил парламентот и успеал 13 години да владее без него. Тој го донел парламентот во функција во 1640 година и иповторно го распуштил уште еднаш ги отфрлил мислењата изнесени за да се исфрлат злоупотребите и да се воведат реформите. Подоцна бил избран и новиот парламент, која оперирал во наредните 13 години. Земјата била поделена на поддржувачи на кралот и поддржувачи на Парламентот, меѓу кои во 1642 година започнала вооружена борба.
Топола
Во Македонија
Во Република Македонија природно се застапени:
Рикерсдорф (Бранденбург)
Рикерсдорф (Rückersdorf) — општина во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија.
Водни лилјани
Водни лилјани или водни божури (науч. Nymphaeaceae) — семејство на водни растенија. Сите живеат во слатките води во умерените и тропските области во светот. Фамилијата содржи 8 родови. Постојат околу 70 видови на водни лилјани. Родот Nymphaea содржи околу 35 видови распространети низ северната полутопка. Родот Victoria се состои од два вида на џиновски водни лилјани и може да се најде во Јужна Америка. Водните лилјани се вкоренети во почвата на дното од водното тело, а листовите и цветовите пловат по водната површина. Листовите се округли, радијални кај Nymphaea и Nuphar и целосно заоблени кај Victoria.
Морфологија
Стеблата на водните лилјани поседуваат распрскани спроводни снопчиња, воздушни канали, латицифери (секреторни клетки) и стелатни, односно ѕвездовидни лушпи (склереиди). Некои претставници имаат многу нежни и кршливи стебла и листови, како што е видот Nymphaea odorata. Присутни се голем број на алкалоиди.
Цветовите се хермафродитни. Венечните ливчиња се 4 до 12 на број, при што може да се одделни или сраснати. Бројот на прашниците изнесува 3 или многу повеќе. Највнатрешните прашници може да се стерилни (стаминодии), додека филаментите на прашниците се слободни или сраснати. Поленот е моносулкатен или инапертуратен. Плодните листови се 3 или повеќе на број. Плодникот е натцветен или потцветен. Плацентацијата е париетална (што значи дека семеновите зачетоци се прикрепени за ѕидот на плодникот), додека бројот на семеновите зачетоци најчесто е 1, но може и да е повеќе. Плодот може да биде збир од оревчиња, бобинка или дехисцентна месеста капсула (капсула која спонтано распукнува при расејувањето на семето).
Систематика
Сегашната филогенетска позиција на редот во кој припаѓа оваа фамилија е:
Аврам Писевски
Аврам Димитров Писевски (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Роден и израснат е во печалбарско семејство. Основно училиште завршил во селото, а гимназија во 1940 година во Скопје. Истата година се запишал на Техничкиот факултет во Белград. Меѓутоа, поради војната ги прекинал студиите. Уште како ученик во Машката гимназија во Скопје, бил во редовите на најнапредните младинци. Во 1940 година учествувал во демонстрациите, поради што бил затворен. Од првите денови на окупацијата активно работел на омасовувањето на народно-ослободителното движење како меѓу студентите, така и меѓу работничката младина. Во 1942 година се запишал на Економскиот факултет во Софија, со цел непосредно да ја организира македонската студентска младина да ги напушти студиите и да оди во партизанските одреди. Истовремено учествувал во организирањето на сите акции за помош на НОВ. Во почетокот на 1943 година се вратил во Скопје. Постојано се грижел за илегалците кои доаѓале во Скопје и ги прибирал во својата куќа. Во април 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите големи борби на Бригадата.
На 11 јуни 1944 година тој храбро загинал на планината Осогово, во близина на селото Ратковица, во мајско-јунската офанзива во борба со бугарските окупатори. На местото на неговата погибија постои и споменик. Неколку училишта низ државата го носат неговото име.
1010 п.н.е.
1010 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1010. година пред новата ера, 10. од вториот милениум п.н.е., 10. од 11 век п.н.е. и прва од 1010-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4498 и 4499 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3740 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2750 и 2751 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 257 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1010 година се протега во 1626 и 1627, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1686 и 1687 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 467 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1681 и 1680 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Струмица
Црквата Свети Иван Крстител — католичка црква која се наоѓа во Струмица, Македонија. Црквата се наоѓа на периферијата на градот, до патот Радовиш-Струмица-Валандово.
Христијанскиот храм започнал да се гради на 7 јуни 2008 година. Темелите на црквата ги поставиле претставникот на Светиот Престол во Македонија, архиепископот Сантош Абрил Кастело и скопскиот бискуп Киро Стојанов.
Изградбата на црквата завршила во 2015 година, кога била осветена од страна на скопскиот бискуп и апостолски егзарх во Македонија, Киро Стојанов на 5 јули истата година.
Габрово
Габрово може да се однесува на следново:
Културно наследство на Македонија во Општина Валандово
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Валандово според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Космос-1185
Космос-1185 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јуни 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 7420 килограми. Космос-1185 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 273 км, а најмалото на 258.
Нина Зањани
Нина Наср Зањани (р. во ) — иранско-шведска глумица. Таа ги одиграла една од двете главни улоги во режисерското деби на Хелена Бергстрем, Mind the Gap, како ќерката Јасмин.
Кога Нина имала шест или седум години таа и нејзиното семејство се преселиле од Иран во Шведска. Таа пораснала во Грабо и живеела таму со родителите и братот. Кога имала 19-20 години, се населила во Стокхолм да ја следи својата кариера.
Зањани била ученичка во основното театарско училиште во Стокхолм (СЕТ) од 2001 до 2002 година и потоа отишла на Шведската национална академија за мимика и глума во 2007 година. Таа учествувала во сетот на Кралскиот драмски театар во Парти и Војзек, а ја играла Џози во познатиот сет на Железото на Рона Мунро на Бака театар во 2005 година.
Кариера
Таа играла водечка улога со режисерското деби на Хелена Бергстрем, Mind the Gap, како ќерката по име Јасмин. Во ноември 2007 година, претставата Дон Карлос била премиерно изведена во Градскиот театар во Гетеборг, каде Зањани ја играше кралицата Елизабета. Таа, исто така, се појавила во Ноќен јавач од Бјорн Рунге во истиот театар, и во Натан Мудриот во Градскиот театар во Стокхолм и драматизацијата на Селма Лагерлеф од СВТ, која била емитувана на 26 и 27 декември 2008 година.
Зањани имала и главна улога во филмот на Јозеф Фарес Топки, кој премиерно бил прикажан во февруари 2010 година. Таа, исто така, глумела во сите епизоди од втората шведска серија на Валандер, каде што ја играла улогата на полицајката Изабел Мелин, барем до Индриварен, каде што го завршува неговиот работен однос во полицијата во Истад.
Џејмс Артур
Џејмс Ендру Артур (роден на 2 март 1988 г.) е англиски пејач и музичар којшто победи на деветтата сезона на шоуто Икс Фактор во 2012 г. Неговиот прв сингл, "Impossible", беше издаден по финалето и веднаш се искачи на првото место на топ листите во Велика Бртанија на 16 декември 2012 г., по првата недела од своето издавање. Оттогаш се продадоа над 1,3 милиони примероци и стана најпродаваниот Икс Фактор сингл на сите времиња.
Пред да учествува во Икс Фактор, Џејмс бил вокалист и гитарист во повеќе бендови помеѓу 2005 и 2012 година, а подоцна и како соло пејач, го формирал бендот The James Arthur Band и беше дел од James Arthur Project.
Ран живот
Артур е роден во Миделсбро, Англија. Мајка му е Англичанка и се вика Ширли Ашворт, а татко му е Шкот и се вика Нил Артур. Таткото на Џејмс бил возач за испорака, но исто така бил и Диск Џокеј а повеќе години и тапанар. Родителите на Артур се разделиле и секој започнал да живее со нов парнер, кога тој имал две години. Нил и Ширли не разговарале еден со друг повеќе од дваесет години. Но, се согласиле да присуствуваат на неговата аудиција сите заедно како семејство.
Нина Зањани
Кариера
Во есента 2010 година таа учествувала во изведбата на патувањето на Клара во Градскиот театар во Гетеборг каде глумела со главната улога на Клара. Критиката и славната Зањани покажуваат кон „театарскиот трилер“. Патувањето на Клара било преогласено за најдобра изведба на годината од театарските луѓе и освоила престижна награда во есента 2010 година.
Џејмс Артур
Ран живот
Најпрво, Артур одел во училиштето “Ings Farm„ во Редкар, Северен Јоркшир. На девет години се преселил со мајка му Ширли и очувот Роналд Раферти во Бахрејн каде што учел четири години во локалното училиште “British School of Bahrain“. Кога се разделиле, Артур имал четиринаесет години и морал да се пресели со мајка му и со двете полусестри Џасмин и Нив во Обединетото Кралство за да живеат во скромна куќа во Saltburn-by-the-Sea. Откако се вратил, го продолжив своето школување во училиштето “Rye Hills School„ во Редкар.
Артур има пет браќа и сестри, постар брат Нил Артур, постара сестра Сиан Артур, и три помали сестри, Шарлот Артур и Џасмин и Нив Раферти.
Нина Зањани
Кариера
Во 2012 година таа учествувала во производството на Библијата во 2014 година Гетеборг Град театар ја извршувала улогата на Елиза во Џорџ Бернард Шо е Пигмалион на Градскиот театар во Гетеборг.
Џејмс Артур
Рани години
Исто така, Артур прикачил многу од неговите песни на Soundcloud и YouTube вклучувајќи го и албумот наречен “Sins by the Sea„. Во 2011 година, тој аудицирал за англиската верзија на The Voice и успеал да стигне до последните 200 финалисти, но не и понатаму.
На почетокот на 2012 година, тој снимил песни и издал две ЕП како “The James Arthur Band„. Бендот се состоел од Артур (вокал, гитара), Џез Тејлор (гитара), Крис Смолз (клавијатура), Џордан Свејн (тапани) и Рич Доуни (бас). Во 2012 година, бендот го издал компактниот диск The EP Collection што содржи девет песни со влијание од РнБ, соул и хип-хоп, компилација од песни од двете ЕП. Артур исто така издал и ЕП наречено Hold On под името “The James Arthur Project„ во август во 2012 година во соработка со Џон МекГо. Песните биле напишани и организирани од МекГо, и миксирани од Мет Уонстол со сите вокали од Артур.
2012: Икс Фактор
Артур се појави на аудициите за Икс Фактор со акустична изведба на песната "Young" на судијата Тулиса Контоставлос, откако го објасни своето минато, вклучувајќи го и времето поминато во дом за згрижување и на улица по растргнувањето на неговото семејство. Тој исто така откри дека неговите татко и мајка не разговарале повеќе од 20 години, и дека ова било нешто како обединување за нив да присуствуваат на неговата аудиција. По неговата изведба на "I Can't Make You Love Me" во куќите на судиите, беше избран од неговиот ментор Никол Шерцингер како еден од 12 натпреварувачи за шоуто во живо, и како еден од тројцата во категоријата “Машки„.
По неговата втор настап во живо, зад сцената Артур доживеа напад на паника. Додека го лекуваа во студиото, болничарите утврдија дека не треба да оди во болница и му беше наредено да се врати назад во хотелот и да се одмара. Следната вечер се врати на шоуто за резултаите. По неговиот настап на "Sexy and I Know It" од ЛМФАО на третото шоу во живо на 20 октомври, Артур беше осуден за плагијаризам. Неговиот настап беше многу сличен на настапот на ѕвездата од YouTube “only1Noah„, којшто го прикачи своето видео на 9 мај 2012 година и заработи над 14 милиони гледачи со него. Сепак, подоцна Артур напиша на Твитер: “Патем, зарем не знаеја сите дека малку ја изменив верзијата на Ноа? Имаше околу 13 милиони гледачи! Требаши ли да го потврдам очигледното?„. Во седмата недела, откако настапи со песната "Can't Take My Eyes Off You", Артур беше контроверзно со најмалку гласови од публиката заедно со Ела Хендерсон. Тој ја испеа "Fallin'" за да преживее против омилената сонатпреварувачка Ела Хендерсон. Судиите гласаа и беше нерешено, гласовите беа еднакво поделени 2-2 (менторот Шерцингер и Гери Барлоу гласаа за него, додека Контоставлос и Луи Уолш гласаа за Хендерсон). Па така, Артур беше спасен од гласањето на публиката. На 8 декември стигна до втората вечер од финалето во живо.
Артур победи на Икс Фактор на 9 декември 2012 година, со 53,7% од гласовите, против Џамејн Даглас којшто освои 38.9% од гласовите.