cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дедрик Бојата
Сениорски тим
Селекторот на Белгија Жорж Ликенс го избрал Бојата за два натпревари од квалификациите за Еуро 2012 против Казахстан и Австрија кон крајот на 2010 година. Тој не играл против Казахстан, но го имал своето деби против Австрија на 10 октомври 2010 година, влегувајќи како замена на полувремето наместо Тоби Алдервирелд во ремито 4–4. Тој добил повик за пријателски натпревар против Словенија во август 2011 година, но не играл.
Тој бил повикан во тимот на Белгија во октомври 2015 година за квалификациите за Евро 2016 против Андора и Израел. Тој не играл на ниту еден од овие натпревари, но повторно бил повикан за пријателски натпревар против Португалија на 29 март 2016 година. Тој го освоил својот втор натпревар во тој натпревар кога влгол како замена по 86 минути за Џејсон Денајер.
Во мај 2018 година тој бил именуван во прелиминарниот тим на Белгија за Светското првенство во Русија 2018 година. На 4 јуни 2018 година, Бојата бил именуван во последниот тим од 23 играчи за Белгија на Светското првенство 2018 година. Тој ја играл секоја минута од натпреварите во групната фаза на Белгија на Светското првенство 2018 година, но сепак бил исфрлен во нокаут фазата бидејќи Белгија заврши на третото место.
Во јуни 2021 година, Бојата бил повикан во последниот тим од 23 играчи на Белгија за УЕФА Евро 2020. Тој одиграл 2 натпревари на турнирот.
Личен живот
Бојата е од Укл, предградие на Брисел и е познато дека има добри односи со поранешниот соиграч од Манчестер Сити и Белгија, Винсент Компани. Неговиот татко Биенвену Мандунгу Бојата е поранешен конгоански фудбалер, кој играл во 1990-тите во Белгија за Унион Сен-Жилоаз и Стад Лувен.
Почести
Манчестер Сити
Селтик
Белгија
Народноослободителен младински сојуз на Македонија
Народноослободителниот младински сојуз на Македонија била антифашистичка организација на македонската младина во времето на Втората светска војна. Во услови на Окупација на Македонија, активноста на прогресивната младина на Македонија била насочувана преку месните комитети на КПЈ, подоцна КПМ, а потоа биле формирани Младински одбор за Македонија, ПК на СКОЈ за Македонија и Акционен одбор на НОМСМ за организирање на младината на слободната и на окупираната територија, како и во единиците на НОВ и ПОМ.
По пренесувањето на тежиштето на НОБ во Егејскиот дел на Македонија, во село Фуштани на 22 декември, 1943 година бил одржан Првиот конгрес на Антифашистичката младина на Македонија со учество на 280 делегати од сите краишта на Македонија, како и со присуство на претставници од албанската, бугарската и грчката младина. На Конгресот бил конституиран НОМСМ, било избрано раководство и биле усвоени Резолуција и Проглас до младината на Македонија
Лазар Кукиќ
Лазар Кукиќ (12 декември 1995) е српски ракометар кој играл за СЛ Бенфика и за репрезентацијата на Србија.
Кариера
Откако поминал низ младинскиот тим на Партизан, Кукиќ бил промовиран во првиот тим во сезоната 2013-2014. Тој потпишал со шпанскиот клуб БМ Логроњо Ла Риоха на почетокот на 2017 година.
Репрезентативец на Србија од 2016 година, Кукиќ учествувал на Светското првенство во ракомет за мажи во 2019 година и на Европското првенство во ракомет за мажи 2020 и 2022 година.
NGC 3751
NGC 3751 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3751 се споменува и како UGC 6601, MCG 4-28-9, HCG 57F, Copeland septet.
Откривање
Објектот е откриен на 5 април 1874 година од страна на Ралф Коупленд, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3751 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 3751 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 3751 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36017. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Лакот
Лакот или лакт е дел од органот рака кој ги спојува подлактицата и надлактицата и се наоѓа во средината на раката. Лакот е составен од три коски кои се спијуваат: хумерусот од надлактицата и полупречникот и улната од подлактицата.
Црква „Св. Спас“ - Праведник
'''Црквата „Св. Спас“''' — црква во Праведник. Црквата се наоѓа околу 300 метри северозападно од селото во воздушна линија.
Историја
Црквата била изградена во 1625 година, од лицата Павле, Пејо, Јован, Крсте, Марко, Цветко и поповите Михаил и Кузман.
Потоа во 2000 година, црквата била реновирана од Трајко Марков, Богдан Богданов и Дано Ѓорѓиев.
Марија Валверде
Марија Валверде Родригес (шпански: María Valverde Rodríguez) е шпанска глумица, родена на година во Мадрид, Шпанија.
Батерија
Батерија (или струјосклад) — електрохемиски уред во кој има складирана хемиска енергија (во форма на потенцијална енергија), која може да се претвори во електрична енергија, кога на краевите на батериите, електроди ќе се спојат со спроводник.
Друго име за батеријата е галвански елемент. Галвански елементи се основни хемиски извори на струја. Постојат повеќе видови на галвански елементи меѓу кои се: Волтин, Даниелов, Лекланшеов итн. Со Даниеловиот елемент лесно може да се објасни принципот на батеријата.
Историја
Употребата на зборот „батерија" се земал за да се опише група на електрични уреди датира од Бенџамин Френклин, кој во 1748 година опишал неколку краставички од Leyden по аналогија на топови батерија (Бенџамин Френклин го позајми терминот „батерија" од војската, која се однесува за оружјето кое функционира заедно).
Италијанскиот физичар Алесандро Волта ја изградил и ја опишал првата електрохемиска батерија, галвански куп, во 1800. Ова беше куп од бакар и цинк чинии, разделени со хартиени дискови со накит од саламура, што може да создаде постојана струја во значително време. Волта не сфатил дека напонот се должи на хемиски реакции. Тој сметал дека неговите ќелии се неисцрпен извор на енергија и дека поврзаните корозивни ефекти на електродите биле само непријатност, наместо неизбежна последица на нивното работење, како што покажал Мајкл Фарадеј во 1834 година.
Џејмс Паркинсон
Џејмс Паркинсон (James Parkinson; 11 април 1755 — 21 декември 1824) — англиски хирург, аптекар, геолог, палеонтолог и политички деец. Најзначајно негово дело е „Есеј за парализирачко тресење“ (An Essay on the Shaking Palsy), кој го издал во 1817 година. Тогаш за првпат е опишан вид на парализа денес познат под името Паркинсонова болест.
Батерија
Историја
Иако раните батерии биле од големо значење за експериментални цели, во пракса нивните напони биле неппостојани и тие не можеле да обезбедат голема струја за одржлив период. Даниелската ќелија, измислена во 1836 година од британскиот хемичар Џон Фредерик Даниел, беше првиот практичен извор на електрична енергија, станувајќи индустриски стандард и широко распространето усвојување како извор на енергија за електрични телеграфски мрежи. Се состоеше од бакарен сад исполнет со раствор од бакарсулфат, во кој беше потопен сад без глинени садови исполнет со сулфурна киселина и цинк-електрода.
Овие влажни ќелии користеле течни електролити, кои биле склони кон истекување и истекување, ако не се постапува правилно. Многумина користеле стаклени тегли за да ги држат своите компоненти, што ги направило кревки и потенцијално опасни. Овие одлики ги направиле влажните ќелии непогодни за преносни апарати. Во близина на крајот на XIX век, пронајдокот на батериите од сувата ќелија, кои го замениле течниот електролит со паста, направиле преносливи електрични уреди практични.
Категории и видови на батерии
Батериите се класифицирани во примарни и секундарни форми:
Типови ќелии
Многу видови на електрохемиски ќелии се произведени, со различни хемиски процеси и дизајни, вклучувајќи ги и галваничните ќелии, електролитски ќелии, горивни ќелии, протокот на ќелии и галвански колци.
Влажна ќелија
Во влажната ќелија батерија има течен електролит. Наречени се и ‘поплавени‘ ќелии, бидејќи течноста ги опфаќа сите внатрешни делови или вентилираната ќелија, бидејќи гасовите што се создаваат за време на работата може да избегаат до воздухот. Влажните ќелии беа претходник на сувата ќелија и најчесто се користат како алатка за учење за електрохемија. Тие можат да бидат изградени со заеднички лабораториски материјали, како што се трофеии, за демонстрации за тоа како работат електрохемиските ќелии. Посебен вид влажна ќелија позната како концентрациона ќелија е важна за разбирање на корозијата. Влажните ќелии може да бидат примарни ќелии (не-полнење) или секундарни ќелии (полнење). Првично, сите практични примарни батерии, како што е Даниел, беа изградени како влажни ќелии со отворено стакло. Други примарни влажни ќелии се клеточната ќелија на Лекланче, Гроув, ќелијата Бунзен, ќелијата на хромната киселина, ќелијата Кларк и Вестон. Лекланшеската клеточна хемија беше прилагодена на првите суви ќелии. Влажните ќелии сè уште се користат во автомобилските батерии и во индустријата за режим на подготвеност за разводни, телекомуникациски или големи непрекинати напојување, но на многу места се користат батерии со гел-ќелии. Овие апликации најчесто користат олово-киселински или никел-кадмиумски ќелии.
Сува ќелија
Додека пак сувата ќелија користи електролит за паста, со доволно влага за да се овозможи струја која ќе тече. За разлика од влажната ќелија, сувата ќелија може да работи во каква било ориентација без истурање, бидејќи не содржи слободна течност, што го прави погоден за пренослива опрема. За споредба, првите влажни ќелии беа типично кршливи стаклени контејнери со оловни прачки кои висеа од отворен врв и беше потребно внимателно ракување за да се избегне истурање. Оловно-киселински батерии не ја постигнале безбедноста и преносливоста на сувата ќелија додека не се развила гел батеријата.
Честа сува ќелија е цинк-јаглеродната батерија, со номинален напон од 1,5 волти, исто како и алкалната батерија (бидејќи и двете користат иста комбинација на цинк-манган диоксид). Стандардна сува ќелија содржи цинк-анодна, обично во форма на цилиндрично тенџере, со јаглеродна катода во форма на централна шипка. Електролитот е амониум хлорид во форма на паста до цинкот анодна. Останатиот простор помеѓу електролитот и јаглеродна катода е зафатен со втора паста која се состои од амониум хлорид и манган диоксид, а вториот делува како деполаризатор. Во некои дизајни, амониум хлоридот се заменува со цинк хлорид.
Сол батериите се примарни или секундарни батерии кои користат стопена сол како електролит. Тие работат на високи температури и мора да бидат добро теизолирани за да ја задржат топлината.
Резервната батерија може да се чува нерамномерно (неактивирана и без напојување) за подолг период (можеби години). Кога батеријата е потребна, тогаш таа е составена (на пример, со додавање на електролит); еднаш собрани, батеријата е наполнета и подготвена за работа. На пример, батеријата за електронски артилериски штитник може да се активира со влијанието на отпуштањето на пиштол. Забрзувањето крши капсула од електролит кој ја активира батеријата и ги напојува коларите на осигурувачот. Резервните батерии обично се дизајнирани за краток животен век (секунди или минути) по долгото складирање (години). Активираната вода со батерија за океанографски инструменти или воените примени се активира при потопување во вода.
Можности на ќелиите
Одликите на батеријата може да варираат во текот на циклусот на оптоварување, преку циклус на полнење и во текот на целиот живот, поради многу фактори, вклучувајќи внатрешна хемија, тековна потрошувачка и температура. На ниски температури, батеријата не може да испорача толку енергија. Како таква, во студените клими, некои сопственици на автомобили инсталираат затоплувачи на батерии, кои се мали електрични грејни парничиња кои ја задржуваат батеријата на автомобилот топла.
Големини на батерии
Примарните батерии што се достапни на потрошувачите се движат од малите ќелии што се користат за електрични часовници, до бројот 6 ќелија што се користи за сигнални кола или други апликации со долго траење. Секундарните ќелии се направени во многу големи димензии; многу големи батерии можат да напојуваат подморница или да ја стабилизираат електричната мрежа и да помогнат да ги надминат врвните оптоварувања.
Опасности
Експлозија на батерии генерално е предизвикана од злоупотреба или дефект, како при обид за полнење на батерија која не е наменета за полнење, или од краток спој.
Кога батеријата се надополнува со преголема брзина, експлозивната мешавина на гасови од водород и кислород може да се произведува побрзо отколку што може да избега од батеријата (на пр. Преку вграден вентилатор), што доведува до зголемување на притисокот и евентуално искривување на кутијата на батеријата. Во екстремни случаи, хемикалиите на батериите можат насилно да се истурат од обвивката и да предизвикаат повреда. Преполнувањето - односно обидот за полнење на батеријата надвор од неговиот електричен капацитет - исто така може да доведе до експлозија на батерии, покрај истекување или неповратно оштетување. Исто така, може да предизвика оштетување на полначот или уредот во кој подоцна се користи преполната батерија.
Батериите за автомобили најверојатно ќе експлодираат кога краток спој генерира многу големи струи. Таквите батерии произведуваат водород, кој е многу експлозивен, кога тие се преполни (поради електролиза на водата во електролит). При нормална употреба, износот на преполнување обично е многу мал и генерира малку водород, кој брзо се распаѓа. Меѓутоа, кога "скок со стартување" на автомобил, високата струја може да предизвика брзо ослободување на големи количини на водород, што може да се запали експлозивно од блиска искра, на пр. кога се исклучува кабел на скокач.
Отстранувањето на батеријата преку согорување може да предизвика експлозија додека пареа се гради во затворениот случај.
Потсетувањата на уредите кои користат литиум-јонски батерии станаа почести во последниве години. Ова е одговор на пријавените несреќи и неуспеси, повремено палење или експлозија. Експертско резиме на проблемот покажува дека овој видкористи течни електролити за пренос на литиумски јони помеѓу анодата и катодата. Ако батеријата ќе се наполни премногу брзо, може да предизвика краток спој, што доведува до експлозии и пожари".
Истекување
Многу батерии се корозивни, отровни или и двете. Ако се случи истекување, или спонтано или преку несреќа, ослободените хемикалии може да бидат опасни. На пример, за еднократна употреба батерии често се користи цинк "може" и како реактант и како сад да се одржи на други реагенси. Ако овој вид на батерија е над-празнење, реагенсите може да се појават преку картон и пластика што го формираат остатокот од контејнерот. Активното истекување на хемикалијата потоа може да ја оштети или оневозможи опремата што ги напојува батериите. Поради оваа причина, многу производители на електронски уреди препорачуваат отстранување на батериите од уреди кои нема да се користат подолго време.
Токсични материи
Многу видови на батерии користат токсични материјали како олово, жива и кадмиум како електрода или електролит. Кога секоја батерија ќе го достигне крајот на животот, мора да се отстрани за да се спречи оштетување на околината. Батериите се една форма на електронски отпад (е-отпад). Услугите за рециклирање на е-отпад закрепнуваат токсични супстанции, кои потоа можат да се користат за нови батерии. Од речиси три милијарди батерии купени годишно во САД, околу 179.000 тони завршуваат на депониите низ целата земја. Во САД, Актот за управување со батерии и батерии за полнење на батерии од 1996 година ја забрани продажбата на батерии кои содржат жива, донесоа унифицирани барања за етикетирање за акумулатори и бараа батериите за полнење лесно да се отстранат. Калифорнија и Њујорк го забрануваат отстранувањето на батериите за полнење во цврст отпад, и заедно со Мејн бараат рециклирање на мобилни телефони. Индустријата за полнење батерии работи на национално ниво за програми за рециклирање во САД и Канада, со повлекување бодови кај локалните трговци.
Директивата за батерии на Европската Унија има слични барања, покрај потребата од зголемено рециклирање на батериите и промовирање на истражувања за подобрени методи за рециклирање на батериите. Во согласност со оваа директива, сите батерии што треба да се продаваат во ЕУ мора да бидат обележани со "симбол за собирање" (пречкртан корпа за отпадоци). Ова мора да покрие најмалку 3% од површината на призматичните батерии и 1.5% од површината на цилиндричните батерии. Сите пакувања мора да бидат обележани исто така.
Потрошувачка
Батериите може да бидат штетни или фатални ако се проголтаат. Малите копчиња може да се проголтаат, особено кај малите деца. Додека во дигестивниот тракт, електричното празнење на батеријата може да доведе до оштетување на ткивото; таквата штета е понекогаш сериозна и може да доведе до смрт. Инхерираните батерии на батерии обично не предизвикуваат проблеми, освен ако не станат поднесени во гастроинтестиналниот тракт. Најчесто место за батерии на дискови да се стават е хранопроводот, што резултира со клинички секвели. Батериите кои успешно го пресекуваат езофагусот најверојатно нема да поднесат на друго место. Веројатноста дека батеријата на дискот ќе поднесе во хранопроводникот е функција на возраста на пациентот и големината на батеријата. Дискови батерии од 16 мм се поставени во езофагите на 2 деца помлади од 1 година. Постарите деца немаат проблеми со батерии помали од 21-23 милиметри. Може да настане некроза на втечнување, бидејќи натриум хидроксидот е генериран од струјата произведена од батеријата (обично на анодата). Перфорацијата се случила брзо како 6 часа по ингестијата.
34 Кирка
34 Кирка, ознака за мала планета 34 Кирка, е голем, многу темен главен појас астероид
Го открил францускиот астроном Ј. Чакорнак на 6 април 1855 година и именувана по Кирке, маѓепсувачката кралица на островот Aeaea во грчката митологија.
Спектарот на овој објект се совпаѓа со астероид од типот C, што укажува на јаглероден состав.
Спектрите на астероидот прикажува докази за водена промена.
Константин Бранкуши
Како дете станал вешт во резбање древни земјоделски алатки и подоцна студирал во Букурешт и Минхен и на Уметничкото училиште во Париз, поголемиот дел од патот од Минхен го изодел пеш.
Дела и изложби
Првата изложба ја направил во Париз во 1906 година. Во 1908 година ја изработил „Заспаната муса“, под влијание на Родиновиот „Бакнеж“, неговото прво, оригинално дело. Развил геометриски стил, кој станал негов заштитен знак сведувајќи ги природните форми на апстрактна едноставност. Изложил пет од своите дела, вклучувајќи го и „Мадамозел Погани“, во 1913 година во Салонот Армори. Една од неговите најомилени теми била птица во лет; негово најпознато дело било „Птица во просторот“ изработено во исполирана бронза (1919). Преку бројните изложби во САД и во Европа, тој постигнал голема слава и успех. Бранкуши исто така се смета за пионер на современата апстрактна скулптура.
Безвучна преднонепчено-венечна шушкава согласка
Безвучната преднонепчено-венечна шушкава согласка или безвучна засводена задновенечна струјна согласка е вид на согласен глас присутен во многу јазици во светот. Меѓународната фонетска азбука (МФА) го бележи со симболот. Во македонскиот јазик, гласот е претставен со буквата ш.
Особености
Во разни јазици како англискиот и францускиот, согласката во извесни случаи се изговара со истовремено заоблување на уснените, но ова обично не се бележи во техничките транскрипции.
Јазици
Рускиот глас <ш> не е ваков, туку рамнојазична свиена струјна согласка.
Банка на Русија
Банка на Русија (Банк России), поформално: Централна банка на Руската Федерација () — централна банка на Руската федерација, надлежна за водење на монетарната политика и за супервизија на рускиот банкарски систем.
Историјат
Банката на Русија е основана на 13 јули 1990 година, врз основа на Руската републичка банка на Државната банка на СССР. Одговорна пред Врховниот Совет на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република (РСФСР), таа првобитно била наречена Државна банка на РСФСР. На 2 декември 1990 година, Врховниот Совет на РСФСР го донел Законот за Централната банка на РСФСР (Банка на Русија), која ја прогласил Банката на Русија за правно лице и главна банка на РСФСР, одговорна пред Врховниот Совет на РСФСР. Законот ги прецизирал функциите на банката во организирањето на паричниот промет, монетарно регулирање, странската економска активност и регулирањето на активностите на акционерските и кооперативните банки. Во јуни 1991 година бил одобрен Статутот на Централната банка на РСФСР (Банка на Русија).
На 20 декември 1991 година, Државната банка на СССР била распуштена и сите нејзини средствата, обврски и имот во РСФСР биле префрлени на Централната банка на РСФСР (Банка на Русија), која неколку месеци подоцна била преименувана во Централна Банка на Руската Федерација (Банка на Русија).
Во 1991-1992 се создала широка мрежа на комерцијални банки во Руската Федерација под контрола на Централната банка на Русија, која ги насочувала филијалите на комерцијалните банки. Распуштањето на Државната банка на СССР било проследено со промени во сметковниот план, воспоставување (мрежа) центри за благајничко готовинско порамнување, како и нивно опремување со сметачка технологија. Централната банка започнала да купува и продава девизи на девизниот пазар кој таа го основала. Исто така, таа го одредувала и објавувала дневниот девизен курс на странските валути во однос на рубљата.
Во декември 1992 година, како резултат на воспоставувањето на единствениот централизиран федерален трезорски систем, Банката на Русија престанала да обезбедува парични услуги (cash services) за федералниот буџет.
Банката на Русија ги врши своите функции, кои беа утврдени со Уставот на Руската Федерација (член 75) и Законот за „Централната банка на Руската Федерација (Банка на Русија)“ (член 22), независно од сојузната власт, регионалната власт и локалните владини структури. Во периодот 1992-1995 година, за да се одржи стабилноста на банкарскиот систем, централната банка на Русија воспоставила систем на надзор и инспекција на комерцијалните банки и систем за регулирање на девизниот курс. Како агент на Министерството за финансии, Централната банка го организирала пазарот со државни хартии од вредност, познат како GKO пазар, и почнала да учествува во него.
Во 1995 година, Банката на Русија престанала со одобрувањето на кредити за финансирање на федералниот буџетски дефицит, како и централизираните кредити за одделни сектори во економијата. За да ги избегне последиците од финансиска криза во 1998 година, Банката на Русија презела одредени мерки за преструктурирање на банкарскиот систем, со цел да се подобри ефикасноста на комерцијалните банки, како и зголемување на нивната ликвидност. Несолвентните банки биле отстранети од пазарот, со користење на постапките утврдени со соодветниот закон. Од голема важност за посткризното закрепнување на банкарскиот сектор било создавањето на Агенцијата за преструктурирање на кредитни установи (АРКО) и Меѓуагенцискиот координативен совет за развој на банкарскиот сектор во Русија (МКС). Благодарение на делотворните мерки спроведени од страна на Банката на Русија, АРКО и МКС, до средината на 2001 година, банкарскиот сектор во Русија бил при крај на надминувањето на последиците од кризата.
Функции на Банката на Русија
Монетарната политика на Банката на Русија е конструирана да одржува финансиска стабилност и да создава погодни услови за одржлив економски раст. Банката на Русија веднаш реагира на каква било промена на реалната побарувачка за пари и презема чекори за стимулирање на позитивна економска динамика, ги намалува каматните стапки, ги ублажува инфлациските очекувања и ја намалува стапката на инфлација. Како резултат на тоа, рубљата зајакнала и финансиската стабилност на пазарите се зголемила. Благодарение на добро избалансираната монетарна политика и политиката на девизниот курс, спроведени од страна на Банката на Русија, меѓународните резерви на земјата се зголемиле и немало остри флуктуации во девизниот курс.
Чекорите направени од страна на Банката на Русија во однос на системот на плаќање биле дизајнирани да ја зголемат сигурноста и ефикасноста на финансиска и економска стабилност. Со цел да се направи на рускиот систем на плаќање потранспарентен, Банката на Русија воспоставила извештаи за плаќања на кредитните установи и нивните подрачни единици. Во воведувањето на овие извештаи бле земени предвид меѓународното искуство, методологија и практиката на надзор над платните системи.
Во 2003 година, Банката на Русија започнала проект со цел да се подобри банкарската супервизија и прудентните известувања преку воведувањето на меѓународните стандарди за финансиско известување (МСФИ). Проектот предвидувал спроведување на низа мерки, вклучително и мерки за да се потврди веродостојноста на сметководствените извештаи на кредитните установи. Исто така, со овој проект се барало од кредитните установи да ја зголемат содржината на информации во извештаите и нивно почесто објавување, како и воведување на сметководствени и ревизорски стандарди кои се усогласени со меѓународните стандарди и практика.
Постоеле некои проблеми на кои Банката на Русија посветувала посебно внимание. Еден од нив бил специфичниот ризик, поврзан со цените на одредени финансиски средства и состојбата со цените на недвижнините, кои започнале да заземаат поголема улога во руската економија. Практиката на поголемо позајмување од страна на одредени финансиски субјекти довела до зголемен ризик концентриран во одредени банки, принудувајќи ја Банката на Русија да ги надгради своите методи за регулација и надзор на банките. Фиктивните капитализации на банките претставувале уште една причина за загриженост за Банката на Русија. За да се спречи користењето на разни видови на шеми наменети за вештачко преценување или потценување на задолжителните резерви, Банката на Русија во 2004 година, издала голем број на прописи, вклучувајќи ја и регулативата за „Постапка за создавање на резерви за потенцијалните загуби од кредити на кредитните установи“, и „Упатство за задолжителни резерви на банките.“
Како што се зголемувал бројот на кредитни установи, хипотекарните заеми на јавноста се зголемија, и во 2003 година, Банката на Русија издала декрет „За спроведување на еднократно истражување на хипотекарното кредитирање“, со што започнала постапката за собирање и презентирање на податоци за хипотекарни (станбени) кредити, дадени од страна на кредитните установи. Со донесувањето на федералниот законот за „хипотекарни хартии од вредност“, кредитните установи кои ги исполнувале условите за заштита на интересите на инвеститорите добиле законска можност да ги рефинансираат своите побарувања од хипотекарните кредити, со издавање на хипотекарни хартии од вредност. Во согласност со федералниот закон за „Централната банка на Руската Федерација (Банка на Русија)“ и федералниот закон за „Хипотекарни хартии од вредност“, Банката на Русија издала упатство за задолжителните резерви на кредитните установи кои издаваат обврзници поддржани со хипотеки. Со ова упатство се извршило прецизирање на големината, начинот и методологијата на пресметување на основните задолжителни резерви како и други дополнителни резерви, за кредитните установи кои издаваат хипотекарни обврзници.
Во декември 2003 година, бил донесен федералниот закон за „Осигурување на лични банкарски депозити во Руската Федерација“. Со овој закон била предвидена правна, финансиска и организациска рамка за задолжителното осигурување на личните депозии во банките, а исто така и овластувањата, начинот и работењето на установите кои го спроведуваат задолжителното осигурување на личните депозити и процедурата за исплата.
NGC 6108
NGC 6108 — спирална галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6108 се споменува и како MCG 6-36-15, CGCG 196-25, KUG 1615+352A.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јули 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6108 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 6108 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 6108 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57734. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 113; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2586. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1093.
Лужички Возвишенија
Лужички Возвишенија или Лужички Ридови (Lausitzer Bergland, Šluknovská pahorkatina, Łužiske hory) — ридски и низок планински регион во Германија и Чешка. Западното продолжување на масивот Судети се наоѓа на границата на германската покраина Саксонија со чешкиот бохемиски регион. Тие се едни од осумте природни убавини во Горна Лужица.
Лужичките Возвишенија се наречени по историскиот регион Горна Лужица, додека јужниот чешки дел е исто така познат како Шлукнов Хок. Се наоѓа помеѓу Елпските Песочнички Планини на запад и нешто повисоките Лужички Планини и Житавски Планини на исток. Изворот на реката Шпре, која тече низ центарот на Берлин, се наоѓа близу малиот град Еберсбах.
Кошарка на Летните олимписки игри 1992
Кошарката на Летните олимписки игри 1992 — официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Барселона, Шпанија и тоа во машка и во женска конкуренција.
Светско првенство во фудбал 2018 - група Ф
Светско првенство во фудбал 2018 - група Ф била една од осумте групи во групната фаза на натпреварување на Светското првенство 2018 кое се одржало во Русија. Натпреварите во групата Ф ќе се одиграат од 17 до 27 јуни 2018 година. Во оваа група се натпреварувале следните репрезентации: Германија, Мексико, Шведска и Јужна Кореја.
Германија - Мексико
<section begin=СП 2018 - натпревар 11 /><section end=СП 2018 - натпревар 11 />
Шведска - Јужна Кореја
<section begin=СП 2018 - натпревар 12 /><section end=СП 2018 - натпревар 12 />
Германија - Шведска
<section begin=СП 2018 - натпревар 27 /><section end=СП 2018 - натпревар 27 />
Јужна Кореја - Германија
<section begin=СП 2018 - натпревар 43 /><section end=СП 2018 - натпревар 43 />
Мексико - Шведска
<section begin=СП 2018 - натпревар 44 /><section end=СП 2018 - натпревар 44 />
317 п.н.е.
317 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 317. година пред новата ера, 317. од првиот милениум п.н.е., 17. од 4 век п.н.е. и осма од 310-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 317 година се протега во 2319 и 2320, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2379 и 2380 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 226. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 967 и 966 исламска година пред хиџра.
Стеван Тодоровиќ
Стеван „Стева“ Тодоровиќ (Нови Сад, 1832–Белград, 1925) бил српски сликар и основоположник на модерното мечување и соколското движење во Југославија.
Биографија
Тодоровиќ е роден во Нови Сад, а починал во Белград. Бил дописник и воен сликар за голем број домашни и странски весници за време на Српско-турските војни (1876–1878) и станал познат како основач на военото сликарство во Србија. Од Балканските војни, а подоцна и од Првата светска војна, ова повеќе не беше индивидуална окупација, туку задача која подлежи на државни и воени прописи.
Тодоровиќ бил близок до кралската куќа на Обреновиќ. Тој направи портрети на речиси сите членови на кралското семејство, вклучувајќи ја и Натали од Србија; Неговиот портрет од неа и помогна да ја направи „српската Мона Лиза“.
Тој ги изложил своите уметнички дела како дел од павилјонот на Кралството Србија на Меѓународната изложба на уметност од 1911 година.
Во текот на својот долг живот создава уметност под различни визуелни поетики, главно романтизам до академизам. Неговите најдобри дела биле изведени во романтичен дух. Неговото обемно уметничко наследство се состои од портрети, религиозни и историски слики, пејзажи и бројни студии и цртежи. Голем дел од неговите уметнички активности се поврзани со Србија и Белград во кои тој активно учествувал во културниот и општествениот живот. Тој го отвори првото уметничко училиште во Белград каде младите учеа цртање, пеење, мечување и гимнастички вежби. Благодарение на долгиот живот и извонредната истрајност и напорна работа успеал да создаде богат сликарски опус.
Исто така, делото на Стеван Тодоровиќ може да се најде во колекцијата на Милан Јовановиќ Стојимировиќ, кој оставил голем број слики, скици и артефакти на Одделот за уметност на Музејот во Смедерево.
Тројцата среќници
„Тројцата среќници“ (германски: Die drei Glückskinder) — сказна на браќата Грим.
Пробсцела
Пробсцела (Probstzella) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Шифергебирге.
Географија
Пробсцела се наоѓа на Тириншките Шкрилни Планини. Околните ридови се извишуваат на над 200 метри во височина. Низ местото тече реката Локвиц, притока на Зале долга 35 километри.
Пробсцела е втора најголема општина во округот Залфелд-Рудолштат по Улштет-Кирххазел.
Соседни општини
Општината се граничи со следниве места (почнувајќи од север, надесно): Залфелд, Каулсдорф, Лојтенберг, Вурцбах, Леестен, Лудвигсштат (Баварија) и Грефентал.
Општински единици
Општината е поделена на вкупно 20 единици:
1) – содржана во Марктгелиц
Историја
Помеѓу 1945 и 1990 година, железничката станица Пробсцела служела како граничен премин на границата помеѓу Источна и Западна Германија за железничкиот сообраќај. Преминот бил отворен за возови, кои патувале помеѓу советската окупациска зона (до 1949 г., потоа Источна Германија) или Западен Берлин и американската окупациска зона (до 1949 г. и потоа Западна Германија). Сообраќајот бил предмет на договор за меѓузонските врски помеѓу двете земји.
Константин Пандев
Константин Пандев (Неврокоп, 1938 - 1983) бил историограф и истражувач на македонското револуционерно движење од крајот на XIX и почетокот на XX век.
Пандев го наметнал своето гледиштето во бугарската историографија во однос на датирањето на уставите и правилниците на Македонската револуционерна организација. Тој тврди дека Уставот на Бугарските македоно-одрински револуционерни комитети, е првиот зачуван устав на организацијата, кој е создаден во 1896 година. Според Пандев првиот устав од 1894 година не е зачуван. Ова стојалиште на Пандев за односно годината е неприфатливо од македонските историографи, кои сметаат дека тоа устав бил донесен во 1894 година. .
Мост на Мехмед паша
Мостот Мехмед паша Соколовиќ се наоѓа во градот Вишеград во близина на границата помеѓу Босна и Херцеговина и Србија и истовремено претставува едно од најмонументални дела на архитектурата која настанала помеѓу XV век и XIX век во Босна и Херцеговина. Мостот е изграден од познатиот архитект Мимар Синан во периодот помеѓу 1571 и 1577 г., на местото кое во минатото претставувало пат помеѓу Босна и Цариград низ реката Дрина.
Историја
Мостот е изграден во периодот од 1571 до 1577 година, на местото каде што патот ја поврзувал Босна со Цариград, на реката Дрина (т.н. „Цариградска џада“). Градењето на мостот било доверено на најголемиот турски градител од тоа време, Мимар Синан, дворски архитект и врвен градител во Царството. Мостот се препишува на Мехмед-паша Соколовиќ, големиот везир на тројца султани (1565—1579) — Сулејман I, Селим II и Мурат III.
За овој мост се знае дека е поправуван околу 1664 година, потоа во 1875, 1911, 1939 и 1940 година. При повлекувањето на Австријците од Вишеград, во 1914 година, уништено е едно окно, а наредната година српската војска при напуштањето на Вишеград, уништила уште едно окно. Мостот бил во таква состојба до 1939 година, кога е поправен. Од 1915 до 1939 година, на урнатиот дел од мостот имало железна конструкција преку која се одвивал сообраќајот. За време на повлекувањето на Германците, во октомври 1943 година, и тој дел бил уништен.
Средината на мостот била проширена и набрзо станала популарно место за собирање на луѓето од Вишеград и околината. Романот на Иво Андриќ „Мостот на Дрина“, за кој писателот добил и Нобелова награда и кој е преведен на бројни светски јазици, заснован е на историјата на овој мост.
Особености
Камењата за ѕидање на мостот биле сечени во Бања, околу 5 километри покрај десниот брег на реката Дрина. На средината на мостот имало дрвена кула за која не се знае кога е направена, а која е урната во 1886 година. Кулата имала улога на стражарница, а под неа имало премин, што се затворал од двете страни со големи дрвени врати. На кулата имало и топови. На мостот имало два тариха во стихови со исклесани години — на првиот 971-/1571, а на вториот 985/1577. Мостот издржал неколку големи поплави, од кои најголема била онаа од 1896 година, кога нивото на реката Дрина било 1,60 m над мостот.
Столбовите, сводот и челните ѕидови биле направени од седра, од наоѓалиштето мајдан Вишеградска Бања. Некои камени блокови биле поврзани со железни кланфи запечатени со олово.
Моментална состојба
Мостот на Мехмед-паша Соколовиќ е најзагрозениот национален споменик во Босна и Херцеговина. Стабилноста на мостот е загрозена поради неисполнување на условите кои се дадени во записникот на Комисијата за технички прием на хидроелектраната во Вишеград. Хидроелектраната предизвикала пораст на нивото на водата од реката Дрина, со што се оптоварени главните столбови на мостот. Ерозија на дел од мостот под водата, е исто така опасност да падне целиот мост. Поради недостиг на финансиски средства, немало значајни ниту редовни поправки на мостот во последните неколку децении.
Винатовача
Винатовача е стара букова шума во централно-источна Србија. Тоа е единствената прашума во Србија, оставена недопрена неколку векови. Се наоѓа во општина Деспотовац и е ставен под државна заштита како строг природен резерват, кој зафаќа површина од 0.37 квадратни метри.
Винататовача се наоѓа во централните планини Кучај во регионот Горна Ресава, на надморска височина помеѓу640 и 800 метри. Изолирана е и тешко достапна, што помогна да се зачува. Се верува дека во Винатовача не се сечени дрвја од в. 1650 година. Да се биде под строга заштита значи не само дека дрвјата што умираат од старост не се расчистуваат или отстрануваат, туку дури и берењето билки или печурки е забрането. Се смета за пример за тоа каков е природниот изглед на централна и источна Србија. Буковите дрвја се до45 метри високи, а некои примероци се проценува дека се постари од 350 години.
Шумата била една од истражувачките локации во проект на Институтот за биолошки истражувања на Белградски универзитет „Синиша Станковиќ“. Целта на проектот била да се документираат живеалиштата на дивите пчели во Србија, со цел да се заштити нивната природна средина и нивниот генетски фонд со цел да се зачува сè помалата популација на домашни пчели. Винататовача се покажа како совршено живеалиште за дивите пчели, кои населуваат бројни шупливи стебла. Документирани се и неколку други локалитети богати со пчели, но Винатовача била најголема.
Макат (округ)
Индер е округ на покраината Атирау во Казахстан. Административен центар на округот е градот Макат.
Парно граст
Парно граст — ромски музички ансамбл од Пазаб, Унгарија основан во 1987 година. „Парно граст“ значи „бел коњ“ на ромски јазик, со „граст“ со употреба на унгарскиот правопис „sz“ за „s“. Во ромската култура, белото е симбол на чистота, а коњот е симбол на слободата. Нивниот деби албум „Hit the piano“ стигнал до број 7 на Светската музичка табела Европа во октомври 2002 година. Унгарската телевизија и би-би-си во 2004 година продуцирале музички документарен филм за Парно граст. По нивниот втор албум во 2004 година, Парно граст биле избрани во топ 10 за „најдобар уметник на годината“, 2005 година, од швајцарскиот музички магазин Вибрации. Во 2016 година тие се натпреварувале во А Дал, националниот финален избор на Унгарија на Евровизија со песната Már nem szédülök, и стигнале до финалето.
Телеоморф, анаморф и холоморф
Поимите телеоморф, анаморф и холоморф се однесуваат на делови од животниот циклус на габите во типовите Ascomycota и Basidiomycota.
Габите се класифицирани првенствено врз основа на структурите поврзани со половото размножување, кои се непроменети од еволуциски аспект. Но, многу габи се размножуваат само на бесполов начин и не можат лесно да се вклопат во класификација заснована на половите одлики; некои имаат и бесполова, и полова фаза (или форма). Овие проблематични видови најчесто се дел од Ascomycota, но и од Basidiomycota. Дури и меѓу габите кои се размножуваат како на полов начин, така и на бесполов, често само еден метод на размножување може да се набљудува во одреден период или под специфични услови. Уште повеќе, габите обично растат во мешани колонии и меѓусебно спорулираат. Овие факти значително ја отежнуваат можноста за поврзување на различните фази (форми) од истата габа. Членот 59 од Меѓународниот правилник за ботаничка номенклатура им дозволува на миколозите да даваат едни имиња на габите кои се размножуваат бесполово (анаморфи), а други на нивните полови фази (телеоморфи). Кога постојат имиња за анаморфната и телеоморфната фаза од истата габа, холоморфот го зема или името на телеоморфот, или под одредени услови може да го земе името на анаморфот.
Габите за кои се знае дека не даваат телеоморф порано се класифицирале во еден вештачки тип - "Deuteromycota", познат и како "Fungi imperfecti".
Поглавје VI од Повелбата на Обединетите нации
Природа на резолуциите според Поглавје VI
Репертоарот на практики на органите на Обединетите нации бил основан затоа што „Евиденцијата за кумулираната практика на меѓународните организации може да се смета како доказ за вообичаеното меѓународно право во врска со односите на државите кон организациите“. Репертоарот ги цитира забелешките дадени од претставникот на Израел, г-дин Ебан, во врска со резолуцијата од Поглавје VI. Тој тврдел дека резолуцијата на Советот за безбедност од 1 септември 1951 година поседува, според значењето на членот 25, привлечна сила над тоа што се однесува на која било резолуција на кој било друг орган на Обединетите нации, според него, треба да се предвиди важноста на резолуцијата на членот 25, според кој одлуките на Советот за прашања што влијаат на меѓународниот мир и безбедност добиле задолжителен карактер за сите земји-членки. Египетскиот претставник не се согласил за овој став.
Генералниот секретар Бутрос Бутрос-Гали рекол дека за време на прес-конференција, поради неговите забелешки за „необврзувачка“ резолуција започнал спор. Неговиот асистент објавил избрзано појаснување, што само ја влошило ситуацијата. Во него се вели дека секретарот сакал само да каже дека Поглавје VI не содржи средства за да се обезбеди усогласеност и дека резолуциите донесени според нејзините услови не можат да се спроведат. Кога секретарот конечно го доставил прашањето до правниот советник на ООН, одговорот бил долг меморандум, чијашто крајна глава гласело со големи букви: „НИТУ ЕДНА РЕЗОЛУЦИЈА ЗА СОВЕТОТ ЗА БЕЗБЕДНОСТ НЕ МОЖЕ ДА СЕ ОПИШЕ КАКО НЕИЗВОДЛИВА“. Секретарот на тоа изјавил: „Ја добив пораката“.
Проф. Џ.Шот објаснува дека „И покрај тоа што поседуваше судски јазик, без законски обврзувачка сила од Поглавје VII, ваквите декларации беа во најлош случај политички и во најдобар случај советодавни“.
Сламката, јагленчето и гравчето
„Сламката, јагленчето и гравчето“ (германски: Strohhalm, Kohle und Bohne) — сказна на браќата Грим.
Содржина
Една старица посакала да свари грав и запалила оган, а под печката паднале едно гравче, една сламка и јагленче. Тие се договориле да отпатуваат заедно, а кога пристигнале до еден поток, сламката се префрлила од едната до другата страна, правејќи мост. Јагленчето тргнало преку мостот, но кога стигнало до средината, се исплашило од водата, застанало в место, ја запалило сламката и така сламката и јагленчето паднале во потокот. Гравчето, кога го видело тоа, почнало да се смее и пукнало од смеа. Меѓутоа, тука имало некој шивач, кој го сошил гравчето и оттогаш, сите гравчиња имаат црна шара по средината.
Пештера Јаорец (Велмеј)
Пештера Јаорец — археолошко наоѓалиште во охридското село Велмеј, Општина Дебрца. Претставува засолниште од палеолитот.
Се наоѓа во пештерата Јаорец на околу 3,5 км воздушна линија источно од селото, десно од Јаоречка Река, во југозападното подножје на Илинска Планина. Влезот има калотест облик (ширина 5 м и висина 7 м). Внатрешноста се расчленува во ходници од кои првиот е долг околу 35 м. Со палеонтолошките истражувања се најдени остатоци од 30 примероци на пештерска мечка (Ursus spelaeus), со временска припадност на горниот плеистоцен.