cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Олимпик Лион
Историја
По титулата во 2008 година, хегемонијата на Лион завршила, дури и ако тимот останал при врвот во лигата во трите години на управување на Клод Пуел, чиј престој завршил без трофеи, но со историски пласман во Лигата на шампионите, каде стигнал до полуфиналето во сезоната 2009-2010. Во следните три години во кои на кормилото на тимот бил Реми Гард, тој во витрините на клубот донел пехари од Купот на Франција (2011-2012) и Суперкупот на Франција (2012-2013). Од 2014 година, под водство на Јубер Фурније и потоа Бруно Женесио, тимот ги поправил својте резултати во лигата, благодарение пред сè на производите на нивниот младински сектор како Максим Гоналон, Александар Лаказет, Корентан Толисо, Набил Фекир, Усем Ауар и др. Во сезоната 2016-2017, клубот стигнал за прв пат во својата историја до полуфиналето на Лига Европа. Под водство на новиот тренер Руди Гарсија, клубот го повторил успехот од пред десет години кога стигнале до ново полуфинале во Лигата на шампионите во сезоната 2019-2020, каде биле поразени повторно од Бајерн Минхен откако на патот до таму тие ги елиминирале Јувентус и Манчестер Сити.
Бои и дресови
Од основањето на клубот, боите на Олимпик Лион отсекогаш биле црвена, сина и бела, од кој последната преовладува. Во раните години на своето постоење Олимпик Лион претежно играл во комплетно бела опрема. Во 1955 година било одлучено да се воведе црвено-сина лента во облик на латинската буква V (таканаречен шеврон) и сини шорцеви. Во 1961 година, традицијата со шевронот била распуштена и двете ленти од црвена и сина боја биле поставени хоризонтално. Шест години подоцна тие се вратиле во целосно бела опрема, но црвено-сините ленти останале недопрени, дури и ако сега биле поставени вертикално од левата страна на дресот. Лион го носел новиот дрес за прв пат во сезоната 1970-1971 и истиот се задржал до сезоната 1975-1976. За сезоната 2002-2003, претседателот Жан-Мишел Олас објавил дека клубот ќе се врати во таа опрема, која била официјална шест сезони до 2007 година, годината на седмата последователна титула.
Во 1976 година, опремата на клубот претрпела драстична промена, менувајќи ги белите дресови и шорцеви со целосно црвена опрема, слична на Ливерпул. Оваа комбинација играчите на клубот ја носеле до сезоната 1989–1990, со исклучок на сезоните 1977–1978 и 1978–1979 кога клубот додал тегет вертикални ленти на дресот правејќи го пругаст, што се сметало за неуспешно. По сезоната 1989–90, клубот се вратил на комплетно белата опрема и, на почетокот на сезоната 1995–1996, клубот ги вратил и вертикалните ленти, но решил да ги вметне во центарот на дресот, наместо лево. Овој стил се задржал во сезоната 2001-2002. Од сезоната 2009–2010, Лион ги вратил хоризонталните црвени и сини ленти. Во Лигата на шампионите, Лион користел најразлични бои како прв избор, вклучувајќи црвена, темносина, светлосина, црна, сребрена и флуоресцентна жолта.
Стадион
Од 2016 година клубот ги игра своите домашни натпревари на Парк Олимпик Лион, познат едноставно како Парк ОЛ. Стадионот е сместен во Десен-Шарпје, центар на периферијата на Лион, и може да собере до 59.186 гледачи. Во својата млада историја стадионот бил домаќин на финалето на УЕФА Лига Европа 2017-2018, завршено со победа на и шест натпревари на Европското првенство 2016, вклучително и полуфиналето помеѓу  и.
Претходно Лион играл на Стад де Жерлан, стадион кој своето име го добил од хомонимската градска област. Способен да собере 41.044 гледачи, на него се одиграло финалето на Купот на победниците на куповите ви 1986 година кое го освоил. На него исто така биле одржани и шест натпревари на Светското првенство 1998, меѓу кој и сензационалното четвртфинале во кое ја победила  со убедливи 3-0.
Спонзори
<div style="float:left; font-size:100%; width:350px; border:0px; padding:0px; margin-left:1em; margin-right:5px; margin-bottom:0px; text-align:left">
<div style="float:left; font-size:100%; width:350px; valign:top; border:0px; padding:0px; margin-left:1em; margin-bottom:0px; text-align:left">
Моментален состав
Од 28 септември 2020
Госпоѓа Огист Киок
Госпоѓа Огист Киок (француски: Madame Auguste Cuoq) ― портрет од средината на 19 век од францускиот уметник Гистав Курбе. Направена во масло на платно, сликата ја прикажува Матилда Деспорте (госпоѓа Огист Киок), француска манекенка која често седела за портрети. Сликата е во збирката на Музејот на уметност Метрополитен.
Опис
Курбе ја насликал Госпоѓица извесно време помеѓу 1852 и 1857 година, подоцна прикажувајќи ја на неговата изложба во 1867 година. Темата на портретот, титуларната госпоѓа Огист Киок, била насликана од неколку значајни уметници, вклучувајќи ги Курбе и Жан Жак Хенер. Имено, сопругот на Киок го одбил портретот, чувствувајќи дека не ја доловува убавината на неговата сопруга. Наведувајќи ги нејзините големи размери и интимна поставеност, сликата е опишана како едно од најнеобичните дела на Курбе. Сликата на крајот била купена од Луизин Хавемејер, а подоцна дарувана од Хавемејеровата збирка на Музејот на уметност Метрополитен.
866 п.н.е.
866 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 866. година пред новата ера, 866. од првиот милениум п.н.е., 66. од 9 век п.н.е. и седма од 860-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4642 и 4643 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3884 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2894 и 2895 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 113 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 866 година се протега во 1770 и 1771, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1830 и 1831 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 323 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1533 и 1532 исламска година пред хиџра.
Рударско-геолошки универзитет (Софија)
Рударско-геолошкиот универзитет Свети Јован Рилски е универзитет кој се наоѓа во Софија, Бугарија.
Од основањето на универзитетот досега дипломирале над 14.000 инженери во областа на геологијата, рударството, во енергетските ресурси, индустријата, заштитата на животната средина. Меѓу нив има и граѓани од скоро 40 земји од Европа, Азија, Африка и Јужна Америка.
Методија Андонов-Ченто
Методија Андонов-Ченто (17 август 1902 — 24 јули 1957) — македонски национален борец, деец и политичар и прв претседател на Президиумот на АСНОМ. Често, поради неговата функција на претседател на Президиумот на АСНОМ, Ченто се именува и како прв Претседател на Македонија.
Рани години
Роден е на 17 август 1902 година во Прилеп во близина на денешниот фудбалски стадион како прво здраво дете по неколкуте починати деца на неговите родители Андон, кој бил по потекло од прилепското село Леништа, и Захарија (Зака), која била по потекло од прилепското село Плетвар. Уште од најрана возраст, работел по прилепските тутунски и афионски полиња.
Во младоста бил одличен и истакнат гимнастичар. Завршил средно трговско училиште во Прилеп и во 1926 година отвора бакалско-угостителски дуќан и си обезбедува пристојна егзистенција. На 25 март 1930 година, во Нови Сад, склучува граѓански брак со Василка Спирова Поп-Атанасова. Тоа предизвикува бурни реакции во конзервативната прилепска средина и по враќањето на младите во Прилеп, на 5 мај тие се казнети со по 20 дена затвор поради вонбрачно живеење. Со Василка, Ченто има четири деца, кои и денес се живи. Најстариот син, Илија Андонов-Ченто, во 1990-те има напишано биографија за својот татко.
Политичка активност пред Втората светска војна
Ченто ја прифатил и ја бранел македонската национална кауза уште од раната младост. Учествува на изборите во 1935 година како заменик кандидат, а на изборите во 1938 година и како кандидат на списокот на Здружената опозиција, бранејќи ја македонската национална кауза и залагајќи се за поголема слобода на Македонците и отворање на училишта на македонски јазик. На изборите во 1938 година од вкупниот број гласови дадени за кандидатите на опозицијата, Ченто добива најмногу, но не бил избран за пратеник поради државната манипулација со изборниот систем.
Ченто бил еден од организаторите на Илинденските демонстрации во Прилеп (1940), за што бил затворен во затворот во Велика Кикинда. Во 1940 година се залага за воведување на мајчин македонски јазик во наставата во училиштата и повторно е затворен и интерниран во Баина Башта, при што е осуден на смрт. Дури и е одведен на стрелање, но е ослободен во последен момент на 15 април 1941 година.
Пред Втората светска војна повеќепати бил претставник на прилепскиот трговски еснаф, а во периодот 1935 - 1940 е претставник на прилепските трговци во Индустриско-трговската комора во Скопје, каде што јавно истапил пред нападите на српската влада дека народот во Македонија не е благодарен на сите добродети што ги направила владата, велејќи дека доколку се остави Македонија на Македонците, тие од нејзе ќе направат цветна градина и развиена економска земја. За неколкуте вакви негови изјави било известено во Белград и тие биле оценети како сепаратистички и автономистички. Тој бил многу почитувана личност во прилепската чаршија.
Антифашизам
Уште на почетокот на бугарската окупација, на 26 април, Ченто добива покана да соработува со бугарските окупаторски власти. Тој ја одбива поканата и наместо тоа одбира да соработува со оние што се залагаат за ослободување на Македонија од нејзините нови окупатори. Неговата продавница за алкохол во Прилеп станува свртилиште на комунистите од градот, поради што бугарските власти во 1942 година го интернираат прво во селото Мелница, близу бугарско-турската граница, а потоа во логорот „Чучулигово“, Петричко, Пиринска Македонија.
По неговото ослободување од интернација, Главниот штаб на НОВ и ПОМ на 21 август 1943 година му испраќа писмо во кое го повикува да се приклучи на НОБ. Во септември на двапати се среќава со својот сограѓанин Кузман Јосифоски - Питу, кој успева да го убеди да се приклучи на НОБ.
Учество во НОВ
На слободната територија во Дебрца, Охридско, Ченто преминува во октомври 1943 година. Именуван е за член на Главниот штаб, а по основањето на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ станува негов претседател. Како дел од Одборот учествува во подготовките и организацијата на свикувањето на АСНОМ. На почетокот од мај 1944 година тој, Емануел Чучков и Кирил Петрушев заминуваат за Вис на средба со Народниот комитет за ослободување на Југославија на чело со Јосип Броз Тито. Средбата се одржува на 24 јуни при што македонската делегација го поставува прашањето за обединување на Македонија по ослободувањето од окупацијата. Тито начелно се согласува, но не смета дека тоа треба да биде непосредна задача.
По враќањето на делегацијата од Вис, се привршуваат подготовките околу АСНОМ и на 2 август се одржува Првото заседание. На него Ченто е избран за претседател на Президиумот на АСНОМ на ова највисоко државно тело на Демократска Федерална Македонија (подоцна НР Македонија).
За време на извршување на својата функција, Методија Андонов-Ченто бил многу почитуван и сакан од народот и се залагал власта целосно да биде народна и народот да може слободно и преку истата врата преку која влегуваат службениците, да влегува во институциите. Според неговите лични сведоштва, Методија Андонов-Ченто бил многу почитуван и од самиот претседател на Југославија, Јосип Броз Тито, кој успеал да го убеди да се кандидира за пратеник на изборите во 1946 година и покрај опструкциите кои му се правеле на Ченто од страна на КПМ (Лазар Колишевски).
Судирот со новата комунистичка власт
Првите несогласици на Ченто со комунистите, особено со Светозар Вукмановиќ-Темпо, почнуваат многу брзо по неговото преминување на слободна територија. Меѓу другото, Ченто упатува забелешки на содржината на Манифестот на Главниот штаб.
По ослободувањето на земјата несогласиците со тогашниот македонски врв продолжуваат. Ченто се противи 15-от македонски корпус да оди на Сремскиот фронт, се залага за обединување и поголема самостојност на Македонија, се противи на враќање на имотот на избеганите српски колонисти и се залага за поголема финансиска независност и залагање за сопствен буџет на Македонија и на останатите југословенски републики. Комунистите пополека му ја одземаат реалната власт и поради несогласувањето со мерките што ги преземаат комунистите, Ченто на 14 март 1946 година поднесува оставка на функцијата претседател на Президиумот на Народното Собрание на Македонија.
Сака да се повлече од политиката и намира да живее во Прилеп, но на 14 јули е уапсен од полицијата пред својата куќа во Прилеп, а на 31 јули Министерството за внатрешни работи објавува дека Ченто бил уапсен поради обид за бегство во Грција. На 8 август против него е покренат обвинителен акт, а на 19 ноември е изведен пред суд во состав: Панта Марина (претседател) и Лазар Мојсов и Коле Чашуле, членови. Судењето трае доста кратко и по два дена, на 21 ноември, Ченто е осуден на 11 години затвор. Затворен е во скопскиот затвор „Идризово“ каде во најтешки услови бил во „специјалната ќелија“ и бил чуван од посебна стража и му биле дозволувани триесет минутни прошетки на одредено место во затворот и еднаш неделно биле дозволувани посети на членовите на неговото семејство. Додека бил во затвор, властите често му нуделе да признае и потпише дека згрешил и се покајува, по што животот ќе му бил наполно обезбеден.
Пуштен е условно на 4 септември 1955 година, по одлежани 9 години и 4 месеци затвор. Сепак затворскиот живот остава траги врз неговото здравје. Бара од Тито да му дадат пасош за да отиде да се лечи во Швајцарија, но бил одбиен. Осамен и во тешки болки и маки, Ченто на 24 јули 1957 умира од рак на желудникот, во својот дом во Прилеп. И по излегувањето од затворот не се откажал од идеите на самостојна и обединета Македонија.
По смртта
Долги години по смртта, Методија Андонов-Ченто бил табу тема и ретко бил спомнуван во историските книги и учебници, а и јавните разговори поврзани со него биле строго забранети. Во 1990 година, на барање на неговиот син Илија Андонов-Ченто, е обновен судскиот процес против него и на 22 октомври, по повторената кривична пресуда, Окружниот суд во Скопје ја укина пресудата од 1946 година. На 22 октомври 2010 година, претседателот на Република Македонија посмртно го одликувал Ченто со „Орден на Република Македонија“ орден кој го имаат само поранешните претседатели на Македонија и три реномирани македонски институции.
Споменици
Во чест на Методија Андонов-Ченто се подигнати неколку споменици:
Список на државни водачи во 548 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 516
IC 516 — галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 516 се споменува и како ESO 146-20, AM 2219-600, IRAS 22192-6001.
Откривање
Објектот е откриен на 16 јули 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 516 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. IC 516 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 22 м 34,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -59° 46' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на IC 516 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68684.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Туфка (Смоквица)
Туфка  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Наоѓалиштето претставува населба од бронзено време и  хеленистичко време.
На 200 м источно од селото, помеѓу пругата и автопатот Скопје - Гевгелија, на издолжен и немногу висок рид обраснат со прнар, со експлоатацијата на камен е уништен поголем дел од теренот. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови со груба фактура, многубројни фрагменти од керамички садови работени на грнчарско колце и градежен материјал.
Морскиот брег кај Палавас
Морскиот брег кај Палавас (француски: Le Bord de mer à Palavas) ― слика од 1854 година на плажата во Палавас-ле-Флот од Гистав Курбе. Била нарачана од Алфред Бруја за време на првиот престој на Курбе во Монпелје. Курбе потекнува од Франш Конте и затоа пејзажите на Лангедок и Средоземјето биле откровение. Делото било делумно вдахнато од Монах покрај морето од Каспар Давид Фридрих. Сега е во Фабровиот музеј во Монпеље.
Хаитска музика
На Музиката од Хаити највеќе влијаела Африканската миграција главно преку ропството. Стилови уникатни за Хаити вклучуваат музика која потекнува од вуду церимонијалните традиции и широко популарната Компа. Алан Ломакс прв ја снимил музиката од Хаити во 1937 година под покровителство на Библиотеката на Конгресот. На 21 декември 1936 година, Алан Ломакс испратил извештај до Херберт Путнам, библиотекарот на Конгресот за неговите првите впечатоци по пристигнувањето во Хаити.
"Видов доволно за да бидам сигурен дека ова е најбогатата и најмалку познатата област во која што некогаш сум работел. Слушам петнаесет или дваесет различни улични лирични повици од мојот хотелски прозорец секое утро додека се облекувам. Мажите пеат сатирични балади додека товараат кафе на доковите. Помеѓу семејствата од повисоката класа се зачувани многу од старите француски балади. Мерингата, популарниот танц на цивилизираното општество овде, е сосема непознат во Америка и го има своето потекло од мешањето на шпанските и француските народни традиции. Оркестрите на селаните играат маршеви, балови, блуз, меринга. Потоа мама, папа и ката тапаните се применуваат за толку многу видови на танци; Конго, Вуду и Маскарон. Потоа, се чини дека тука има безброј кант-басни [орални приказни испрекинати со песни или рими изведени од публиката]. Секоја од овие категории се состои, како што сум информиран, буквално од стотици мелодии; француски, шпански, африкански, како и мешавини од овие три. Радиото, филмовите со звук и фонографските плочи не оставиле практично никаков културни отпечаток, колку што можев да откријам, освен кај ситните-буржоаски семејства од крајбрежните градови. И американскиот џез овде е едвај препознатлив, освен меѓу богатите кои ја посетиле Америка. Композицијата, со што мислам на фолк композицијата, сè уште е многу активна. Па мислам дека смеам да речам, освен ако парче од небото не падне врз мојата глава, ова патување ќе донесе некои убави снимки за колекцијата на библиотеката"
Рара
Рара музиката е брза церемонијална музика која има силни врски со Вуду верската традиција. Таа најчесто се меша со Хаитскиот Карневал, бидејќи и двете прослави вклучуваат големи групи од славеници кои танцуваат по улиците. Рара се врши од Чиста Среда (еден ден по завршување на карневалот) до Велигден во Недела (или Велигден во Понеделник во некои делови од Хаити.) Рара бендови талкаат по улиците вршејќи верски обреди, како дел од нивните ритуални обврски кон "лва" или духовите на Хаитската Вуду религија. Гуеде, дух поврзан со смртта и сексуалноста, е важна духовност присутна во Рара прославите кои често содржат хоуган (машки Вуду свештеник) или мамбо (женски Вуду свештеник) пред бендот да ја започне неговата поворка, со цел да ги благослови учесниците и им посака безбедно патување во нивните ноќни живеалишта.
Мизик Расин
Започнувајќи од доцните 1970-ти (со незадоволството околу зголеменото влијание од диктатурата на Дувалие), младите од Порт о Пренс (и во помала мера од Кап Хаити и други градски средини) почнале да експериментираат со нови стилови на живот. Присвојувањето на Вуду слики од страна на Франсоа Дувалие како терор техника, зголемувањето на собранието во САД и зголемиот извоз во земјоделството, популарноста на диското, ценењето на Компата од страна на Жан-Клод Дувалие и француските шансони разочарале многу млади луѓе и љубови.
Да се доведе до прашање поимот на диктатура врз "народот на Хаити" (а со тоа и самата диктатура), неколку мажи се обиделе да започнат нов начин на живеење, отелотворен во Санба Движењето. Тие се воделе од глобалните трендови на црната моќ, Боб Марли, "Хипи"-дом, а како што може да се забележи, се воделе и од руралниот живот во Хаити. Тие биле облечени во традиционален син тексас (кароко) како селаните, го избегнувале комерцијализираниот и преработениот начин на живот што го нудел глобалниот капитализам, и ги славеле вредностите на заедничкото живеење. Подоцна, тие усвоиле плетена коса која наликувала на бушава фризура, но го идентификувале стилот на нешто што веќе постоело во Хаити со терминот шев симби, осврнувајќи се на водните духови.
Во 1990-тите, комерцијален успех доживеал музичкиот жанр кој станал препознатлив како мизик расин, или "музика од корените". Музичарите како Букман Експеријанс и Букан Џинен, а во помала мера и РАМ, вклучиле реге, рок и фанк ритам во традиционалните форми и инструменти, вклучувајќи рара, музика од канавал или традиционална духовна музика од руралните населби наречена Лакоу, како Лакоу Соуванас, Лакоу Баџо, Лакоу Соукри или Лакоу Дерејал. Иако луѓето кои првично биле вмешани ги следеле правците на Санба Движењето, на крај тоа почнало да згаснува. Заради зголемените политички и економски притисоци, многу од нив биле принудени да емигрираат (во САД и Канада, пред се). И оние кои останале и оние кои патувале по земјите започнале да додаваат повеќе не-Хаитски (строго кажано) елементи и вметнале повеќе комерцијален звук за да заработат повеќе пари и да се задобијат со поширока публика.
Иако пораката на поголемиот дел од санба-ориентираните бендови ја застапувала вредноста на рамноправноста, неколку членови биле поврзани со идеи за машки шовинизам, па дури и семејното насилство. (цитат од книгата Одење во Оагн, Беверли Бел).
Компа
Компас (на француски) или Компа (на креолски) е модерна Хаитска Мерингва. Создадена е во 19 век и се пишува Méringue на француски, Mereng на Хаити креолски и Haitian Méringue во Доминиканската Република. Бидејќи Хаити го зафаќа западниот дел од островот, додека Доминиканците живеат на источниот дел од истиот Хиспаниола остров, овие две традиции имаат многу сличности.
Директна компа била популаризирана во средината на 1950-тите од страна на саксофонистот и гитарист Немур Жан Батист. Неговата Мерингва наскоро станала популарна низ Карибите, особено во Мартиник и Гваделуп. Веберт Сикот и Немур Жан Батист станале двајца водачи на групата. Сикот подоцна си заминал и формирал нова група, поради што настанало интензивно соперништво, но и покрај тоа тие останале добри пријатели. Да се разликува од Немур, Сикот ја нарекол неговата модерна Мерингва Каденс Рампа.
Хаитски рап
Популарноста на локалното домашно Хаитско хип-хоп движење се зголемила во Хаити и другите Хаитски заедници. Тоа станува сè попопуларно помеѓу младината во Хаити, често обработувајќи социјални и политички теми, како и материјализам. Компата како и другите популарни локални музички ритми често се користат со градските звуци. Последниве години се забележува пораст на популарноста на хип-хоп артисти од Хаити како: Барикад Кру и Џими О. Други Хаитски хип-хоп артисти допрва треба да се развијат.
Факел, рапува од средината на 1980-тите и е еден од највлијателните соработници на германскиот хип-хоп. Тој е "хип-хоп активист, назначен од страна на рап-кумот Африка Бамбата за да го отвори првото Германско поглавје на Зулу Нацијата ... Неговиот бенд Напредна Хемија објавил макси-сингл во ноември 1992 година. Песната "Fremd in eigenem Land" (Странец во вашата Земја), дала остра изјава за позицијата на имигрантите во германското општество".
Капа
Капа е предмет за облекување кој се става на главата и служи за заштита од врнежи, студ, сонце, но исто така и како моден детал. Капите можат да се изработуваат од различни материјали: волна, платно, кожа или синтетички материјали.
Видови
Постојат повеќе различни начини како можат да се поделат капите. Пред сè според материјалот и времето кога се носат. Плетените капи обично се направени од волна и се погодни во студените зимски месеци. Меѓу имињата на капи често можеме да ги слушнеме следниве: и многу други.
Асоцијација на архитекти на Македонија
Асоцијација на архитекти на Македонија или ААМ — здружение на граѓани и непрофитна организација, чии средства се користат за поддржување и остварување на сопствените цели и активности утврдени со програмата за работа и одредбите од Статутот на ААМ.
Историја
Асоцијација на Архитекти на Македонија е основана во 1952 година во Скопје како Друштво на архитекти на Македонија. Од 1980 – 1999 година работи како Сојуз на архитекти на Македонија (САМ). а од 1999 година како Асоцијација на архитекти на Македонија (ААМ).
Цели
Целите, одредбите и делокругот на работата на ААМ се подредени на поширокиот интерес за развој, унапредување и афирмација на архитектонската професија, како на територијата на Р.Македонија, така и во меѓународни рамки. Во таа смисла, ААМ особено се грижи за:
организирање на стручни посети или екскурзии во места каде се сслучуваат важни настани од областа на архитектувата, во земјата и странство. активна соработка со Меѓународната Унија на Архитекти (UIA) и вклучување во работата на глобалните или рагионални програми на оваа врвна меѓународна архитектонска асоцијација.
Важни институции на ААМ
Во рамките на Асоцијацијата на архитекти на Македонија делува и Архитектонската академија – АА во која досега членуваат деветнаесет највидни архитекти – доајени на македонската архитектура. Членовите на Академијата се добитници на наградата за животното дело и големи достигнувања на полето на архитектурата “Андреја Дамјанов”.
ААМ е организатор на Биеналето на македонската архитектура – БИМАС, кое е воспоставено во 1981 година и на кое се презентира двогодишната продукција на македонските архитекти. Една од многу значајни следечки манифестации на БИМАС е изложбата на Биеналето на студенти по архитектура  - БИСТА што традиционално ја организира Архитектонскиот факултет во Скопје.
Награди на ААМ
Асоцијацијата ги доделува следните награди:
Македонска опера и балет (објект)
Македонската опера и балет во Скопје (скр. МОБ) (англиски: Macedonian opera and ballet), е културен објект од областа на јавните згради за изведбени уметности која е изградена во 1979 година во центарот на градот, како дел од оформувањето на сликата и просторот во централното градско подрачје. Таа е проектирана за конкурсот кој е распишан со цел градот да добие нов културен центар како дел од комплекс на културни јавни објекти. Комплексот е дело на група словенечки архитекти од "Биро 77", односно архитектите Стефан Кацин, Јуриј Принцес, Марјан Уршич и Богдан Сплиндер, кои со својот проект го добиваат конкурсот во 1968.
Историја
По катастрофалниот земјотрес во Скопје во 1963, централното градско подрачје е под активна разработка од страна на многу експерти во полето на архитектурата и урбанизмот. Првично како дел од изработениот урбанистичкиот концепт на градот, а подоцна и како идеја, во 1967 година се објавува општ и анонимен конкурс за архитектонско-урбанистичко решение на Културен центар на кејот на реката Вардар, односно оперско-балетска зграда на Македонскиот Народен театар. Година подоцна, по пристигнување на 40 труда од светската сцена, првото место се доделува на словенечкото "Биро 77" од Љубљана - проект на архитектите Стефан Кацин, Јуриј Принцес, Марјан Уршич и  Богдан Сплиндер.
Урбанистичко - архитектонски концепт
Како точка која ги поврзува старото градско ткиво на чаршијата, тврдината Кале и Камениот мост со плоштадот и новиот дел од центарот на градот, подрачјето на изградбата на културниот центар МОБ е важен дел од концептот на проектот, како и дел од урбанистичкиот план конципиран во проектот на Кензо Танге за обнова на Скопје по земјотресот. Обликувањето на надворешноста на објектот на МОБ како слободни маси кои постојат во просторот ги надополнуват ортогоналнo поставените нови објекти кои се наоѓаат во блиското опкружување. Како зафат на кејот на реката, тој пред себе отвора и плоштад (плато) кое ги обединува објектите и формира врска со реката, другата страна на градот и со своите посетители. Тој е каскадно обликуван со што внесува динамичност во просторот и естетски го обликува. Се вели и дека како инспирација за обликувањето е земена сликата "Морето од мраз" на Каспер Дејвиид Фридрих.
Комплексот на Културниот центар во проектот е замислен како неколку различни објекти кои во себе ќе содржат најразлични функции и програми од објаста на изведбените уметности. Културниот центар во себе содржи: Музичко-балетско и високо музичко училиште, Комерцијално - инвестациона банка, Филхармонија на РМ, Оперска зграда на Македонскиот народен театар, Кино, како и најразлични продавници кои го опкружуваат плоштадот кој ги обединува. Под главниот пешачки плоштад се наоѓа и јавен паркинг за околу 300 возила, како и перон за такси и комуникации (скалишни јадра).
Македонска Опера и Балет (Оперско - балетска зграда на МНТ)
Оперско - балетската зграда (МОБ) е проектирана за 781 - 1008 (во случај на драмски претстави) седишта во големата сала, и со 232 седишта во малата сала (експериментална сцена). Програмата предвидува простории за посетителите, како и простории за подготовка и изведба на уметностите. Просториите наменети за посетителите, како фоајеата, гаредорбите и санитарните јазли се обликувани во стилот на ектериерот со што се добива и претставителен ентериер и модерни материјали, додека за аудиториумот и седењето е  обезбедена максимална удобност и квалитет. Димензионирањето на главната и другите сцени, сценската кула и техника, овозможуваат варијабилност во типот и начинот на изведување на уметностите, со што оперската зграда ставува повеќефинкционална и апликабилна за различни уметности. Делот за подготовка на изведувачите има капацитет за целиот ансамбл на Операта и Балетот, со многубројни гримиорни, сали за вежбање и проби, како и сали за поединечни изведби. Делот за технички простории содржи и простор за изведување на сценска техника и сценографија, како и работилници за костимска и декоративна опрема.
Пристапот до објектот е од неколку страни, меѓу кои се и јавниот влез за посетители, влез за сценска техника и влез за вработени и администрација. Нето површината на објектот изнесува 16.404м2, додека бруто површината изнесува 10.405м2.
Музичко-балетско училиште и Музичка академија
Во целиот комплекс се испланирани и Музичкото училиште, Балетското училиште како и Високата музичка школа (Академија), кои се надоврзуваат на постоечките објекти на "Технометал" и "Ибни Пајко". Објектот е испроектиран во три тракта, каде првиот тракт ги обединува средните училишта и Академијата, а помеѓу овие делови се сместени балетските сали во сутеренот. Капацитетот на ученици во школите е 800, кои се сместени во училници за групна или поединечна настава, библиотека, фонотека, сали за хор и оркестар, ресторан со кујна и клуб во корист на студентите на музичката академија. Како надворшна програма се сместува диско салон и продавници со комерцијална намена. Вкупната нето површина на училиштата е 6.230м2, а на вертикален план тој содржи сутерен, приземје и 4 нивои.
Комерцијално инвестициона банка
Објектот на банката е проектиран на принцип на 'веле-бирои' со шалтер сала на две нивои кои се ориентирани кон кејот на реката Вардар. Освен шалтер салата, банката содржи и простории за вработените, а како надворешна програма објектот има ресторан со галериски простор и отворени тераси кои гледаат кон реката и плоштадот. Во склопна објектот, на ниво со платото и паркингот се испланирани и комерцијални простории. Објектот е составен од сутерен, приземје и 4 нивои. Вкупната површина на банката е 8.070м2, од кои надворешниот ресторан и програма зафаќа 2.600м2.
Продавници и комерцијална намена
Овој помал објект во комплексот е ориентиран кон кејот на реката и проектиран да смести во себе широк дијапазон на комерцијални намени. По вертикала се состои од сутерен, приземје со површина од 1.211м2 и со две меѓу-нивоа, со површина од 2.267м2.
Конструкција и материјализација
Планот за целиот комплекс на Културниот центар, односно моментално изведениот објект на Македонската опера и балет е следствено изведен во стилот и времето во кој е проектиран. Како останатите светски објекти од модерната, поточно во '70-тите, Македонската опера и балет е скулптурално изведена во масивен коснтруктивен систем, односно носиви ѕидови од бетон кои и дозволуваат на формата да ја постигне динамиката во посакуваниот облик. Истото се повторува и во внатрешноста. Надворешната обработка на фасадните ѕидови е со бела завршница, т.е. бел малтер која му става на објектот акцент и го прави поента во просторот и блиското опкружување. Ентериерот е исто обработен во бела боја, со делови изведени од покривни материјали и мебел соодветен на својата функција.
Наводи и литература:
www.marh.mk/моб-македонска-опера-и-балет-биро-77-1979/ - Македонска опера и балет / „Биро 77 ” -1979 - МАРХ
[2] „Културен центар во Скопје - изложба на идејни проекти“, З.Илиќ, 1970 / Одбор за изградба на „Културниот центар“, Скопје
Карадачки партизански одред
Карадачкиот партизански одред е формиран на 12 октомври 1941 година. Заедно со Козјачкиот партизански одред тој е прв партизански одред од Куманово. Разбиен е доста брзо, на 14 октомври, два дена по неговото формирање.
Вишна
Вишна (лат. Prunus cerasus) е плодовито овошно дрво. Во Република Македонија се одгледува во сите реони со надморска височина до 1.100 m. До седумдесеттите години од XX век беше споредна култура, со 200-300 тони годишно производство. Првата плантажа со облачинска вишна на 20 хектари била посадена во Битолско во 1970. Набрзо се увидоа големата родност и рентабилноста на оваа вишна, која нагло била проширена во сите реони. Производството го достигна максимумот од 11.450 тони помеѓу 1986 – 1987. Последниве години производството изнесува меѓу 6.000 – 7.000 тони годишно. Речиси целото количество се извезува како замрзнати плодови и конзервирано во алкохол.
Карадачки партизански одред
По донесувањето на одлуката за отпочнување на вооружено востание од страна на Покраинскиот комитет на Комунистичката партија на Југославија за Македонија, ноќта на 12 октомври 1941, борците на одредот се собрале на зборното место „Менкова колиба“, четири километри јужно од Куманово. Одредот бил составен од 15 борци, од кои 12 Македонци, двајца Албанци и еден Хрват. Речиси сите биле членови на КПЈ и СКОЈ. За командант на одредот бил назначен Боро Менков, а за политички комесар Перо Георгиевски - Чичо.
Вишна
Лек
Листот на вишната се препорачува кај забрзано опоравување после оперативен зафат, кај намалување на воспалението, го штити нервниот систем, помага кај несоница и лекува тешкотии кај менопаузата.
Карадачки партизански одред
Од зборното место одредот се упатува на Карадачкиот терен со задача да го разгори востанието во тој крај со претежно албанско население. Во утринските часови на 13 октомври Одредот пристигнува во реонот на село Белановце и се засолнува во една напуштена воденица. Таму борците го проучуваат пропагандниот материјал и одржуваат партиско советување на кој се анализира маршот на Одредот и неговите наредни задачи.
Вишна
Лек
Вишните се одличен извор на витамин и минерал и и имаат благотворено дејство на целиот организам. Главниот пигмент е црвен антоцијан кој влијае како антиоксиданс, и затоа е еден од најважните регулатори на срцевиот ритам и процес на стареење.
Карадачки партизански одред
Откако дознал дека одредот се наоѓа во воденицата, селскиот кмет веднаш ја известува бугарската полиција во Куманово. Веќе следниот ден, на 14 октомври, в зори, бугарската војска и полиција, под команда на поручникот Љубомир Цеков, го напаѓа одредот и по едночасовна борба го разбиваат. Во Битката загинуваат седуммина борци на Одредот, додека останатите осум се заробени. Во борбата загинале Боро Менков, Перо Георгиевски - Чичо, Магдалена Антова (прва жена борец од Македонија која загина во НОВ), Киро Бурназовски, Аритон Димковски - Тонко и Бајрам Шабани, а Наце Ивановски - Буѓони е стрелан на лице место. Останатите биле затворени.
На 15 октомври 1941 година затворените борци на Карадачкиот одред се изведени пред бугарскиот Воен суд во Куманово, кој ги осуди на смрт со бесење, а со право на жалба, Евица Георгиевска - Кипра, Благој Думановски - Пецкалија, Бојан Милковски, Коста Јовчевски и Славко Георгиевски, додека Перо Менков и Алириза Јусуфи, како малолетни, ги осуди на 15 години строг затвор. На 30 јануари 1942 година, смртната казна на осудените на смрт им е заменета со доживотна робија.
Вишна
Лек
Освен како свеж плод, вишните може да ги користиме и замрзнати и суви.
Чај од стебленцата на вишната помага кај исфрлање на песок од уринарните канали, целулит, импотенција, бубрежна болест и хронично кашлање. Листот од вишна пак се користи како средство за убавина, а помага кај првут и потечени очни капаци.
Храна и рецепти
Една лажица иситнети исушени листови од вишна и една лажица исушени цветови од кантарион ставете во сад и прелијте со три чаши жешко пиво.
Оваа смеса загрејте ја до вриење и гответе на благ оган 30-40 минути.
Кога ќе се излади, чајот прецедете го и земајте две лажици трипати дневно после јадење. Овој чај благовремено влијае на заболен црн дроб.
Лек против хепатит А исто така може да направите од исушени листови на вишна. Ситно исечкајте десет суви листови и ставете ги во сад во кој ќе додадете 300 милилитри вода. Гответе на тивок оган 30 минути. Кога се излади процедете. Пијте четвртина чаша од овој чај трипати дневно.
Чај од лист од вишна во комбинација со лист од црешна, јагода и љубичица е одличен лек против првут. Листот наберете го и прелијте го со топла вода и оставете да отстои. После миење со чајот, косата измијте ја.
865 п.н.е.
865 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 865. година пред новата ера, 865. од првиот милениум п.н.е., 65. од 9 век п.н.е. и шеста од 860-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4643 и 4644 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3885 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2895 и 2896 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 112 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 865 година се протега во 1771 и 1772, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1831 и 1832 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 322 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1532 и 1531 исламска година пред хиџра.
Список на државни водачи во 1451 година
Ова е список на државни водачи во 451 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Национална академија за театарска и филмска уметност (Софија)
Национална академија за театарска и филмска уметност „Крсто Сарафов“ (Национална академия за театрално и филмово изкуство „Кръстьо Сарафов“), позната како НАТФИЗ — универзитетска академија која се наоѓа во Софија, Бугарија. До 1995 година академијата го носела името @Виш институт за театарска уметност# и била позната како ВИТИЗ. Денес е наречена по истакнатиот глумец од Пиринска Македонија, Крсто Сарафов (1876-1652).
На академијата годишно се запишуваат околу 120 нови студенти (вклучувајќи ги и 20 странски студенти). Универзитетот се наоѓа во строгиот центар на градот а располага со свои домови за студентите во Студентски град.
Елевсински мистерии
Елевсински мистерии (старогрчки:Ἐλευσίνια Μυστήρια) - тајна богослужба основана во градот Елевсина под влијание на култот на божицата Деметра и нејзината ќерка Персефона која се вршела речиси 2000 години. Почетоците на овие мистерии датираат уште во времето на древните Микенци, приближно 1800—1200 г. пр. н.е., а се одвивале и низ мрачното доба (1100 – 800 г. пр. н.е), така што опстанале популарни дури низ целиот антички период. Подоцна биле прифатен и од страна на старите Римјани кои ги одржувале во римските градови. Покрај Дионисиите, Ленеите и Панатенеите, кои биле јавни свечености, мистериите биле тајни и затоа за нив малку се знае како се славеле. За секој посветен човек важел светиот завет - молчењето, односно никој не смеел да открие јавно што се случувало за време на мистериите, казната се плаќала сурово со смрт.
Иницијациите се одржувале секоја година за култот на Деметра и Персефона во панхеленското светилиште Елевсина во Стара Грција. Тие се „најпознатите од сите тајните верски обреди на Стара Грција“ и во основа претставуваат стар земјоделски култ, со религиозни практики што датираат уште од микенскиот период. Според митот раскажан во Хомерoвата Химна за Деметра, божицата на земјата Деметра отишла во Елевсина во потрага по својата ќерка Коре (Персефона), која била грабната од Ад (Плутон), бог на подземјето. Мистериите го претставуваат митот за грабнувањето на Персефона од страна на кралот на подземниот свет Ад, во циклус со три фази: спуштање (загуба), потрага и искачување, а главна тема била искачувањето (старогрчки: άνοδος) на Персефона и средбата со нејзината мајка. Тоа бил голем фестивал за време на грчката ера, а подоцна се проширил и во Рим. Слични верски обреди се појавуваат во земјоделските општества на Блискиот Исток и на минојскиот Крит.
Етимологија
Елевсински мистерии било името на мистериите на градот Елевсина. Името на градот Елевсина е предгрчко и може да биде поврзано со името на божицата Илитија. Нејзиното име Елизија () во Лаконија и Месена, веројатно ја поврзуваат со месецот Елевсиниос и Елевсина но за ова се расправа.
Античкиот грчки збор „мистерија“ значи „мистерија или таен обред“ и е поврзан со глаголот, што значи иницијација во мистериите, и именката , што значи инициран. Зборот на старогрчки јазик значи „поврзано со мистериите“, или „приватно, тајно“ (воедно и на современ грчки јазик).