cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Месечарење
Деца
Во истражувањето „месечарењето и кошмарите кај децата пред пубертетот“ истражувачите откриле дека, ако било кое дете има други нарушувања при спењето како на пример „синдром на уморни нозе“ или „нарушување на дишењето при спиење“, тогаш тоа дете има поголеми шанси за месечарење. Со ова истражување, исто така, пронашле деца со хронични парасомнии, кои патат и од нарушување на дишењето при спиење, или во подобар случај од синдромот на уморни нозе. Исто така, исчезнувањето на парасомниите, по лечење од било кое од овие синдроми, подоцна, тоа може да повлече појавување на друг синдром. Ако кај членовите од фамилијата има висок степен на нарушување на дишењето при спиење, тогаш кај детето истиот овој синдром може да се манифестира како парасомнија. Децата со парасомнија не се надгледуваат систематски за време на спиењето, иако минатите истражувања покажале дека пациентите со кошмари при спењето или месечарење имаат зголемено ниво на крчење при спиењето. Кога децата имаат полисомнографи, мали тенденции (на пр. напор за дишење, крчење при дишењето) треба да се бара веднаш решение, бидејќи прекините при дишењето ретко се појавуваат кај децата. Дишењето кај децата при спиењето треба да се надгледува со носна канила/претворач за притисок или со манометар за хранопроводник. Мало подбрување на тешката парасомнија кај децата кои кои се лечат од нарушување на дишењето при спиење е значаен доказ дека потешкотиите со дишењето се здравствени проблеми. Многу е важен извештајот за семејни болести и дали парасомнијата ја има во него. Синдромот на уморни нозе и нарушувањето на дишењето при спиење може да бидат наследни.
Возрасни
Упорноста или почетокот на месечарењето кај возрасните е поневообичаено отколку кај децата. Погрешно е мислењето дека месечарењето секогаш предизвикува психолошко нарушување. Меѓутоа, месечарењето може да биде симптом кај луѓето со психолошки нарушувања. Во едно истражување, психијатриските тестови, извршени на возрасни биле дадени на институција во Минесота. Според истражувањето, пациентите покажале дека тешко се справуваат со агресија.
Психолошки нарушувања и користење на лекови
Во некои случаи, месечарењето кај возрасните може да биде симптом на психолошко нарушување или користење на лекови. Едно истражување направено од А. Х. Крисп од медицинското училиште Св. Џорџ, во Лондон, ја поткрепува можноста на дистанцирање кај возрасните месечари, бидејќи субјектите кои биле тестирани покажале невообичаено високо ниво на хистеричност. Исто така, пациентите со мигрена или Торет синдром имаат од 4 до 6 пати поголеми шанси за месечарење. Некои лекови кои можат да го зголемат присуството на месечарење како: Хлоропромазин (Торазин), Перпеназин (Трилафон), литиум, бензодиазепин (Триазолам), амитриптилин (Елавел, Ендеп), Золпидем (Амбиен) и бета блокери.
Историја
Месечарењето било мистерија, но не било сериозно истражувано и дијагнозирано, сè до минатиот век. На почетокот, се верувало дека месечарењето било одглумување на сонот што го сонува личноста. На пример, од едно истражување објавено во „Општеството за науката и јавноста“ во 1954 година, заклучокот е следниот: „ Потиснувањето на непријателските чувства спрема таткото, предизвикало пациентите да реагираат со тоа што во сонот ќе месечарат, изопачените фантазии што ги имаат тие за авторитетот, како на пример, таткото, полицаецот или строг надзорник“. Истата група, дванаесет години подоцна, објавила статија со нов заклучок: „ Месечарањето, спротивно на многу верувања, има многу мала поврзаност со сонувањето. Всушност, тоа се случува кога личноста што спие е во најдлабокиот сон, фаза во која обично не се сонува“. Едно истражување од поново време открива дека месечарењето е всушност пореметување во спорото движење на окото. Одигрување на сон е основата за пореметувањето на брзо движење на окото. Благодарение на новините во технологијата, како електроенцeфалограм (ЕЕГ), кој го измислил Ханс Бергер во 1924 година и БИМ (БЕАМ), кој го измислил Френк Дафи во раните 1980-ти.
Општество и култура
Германскиот хемичар и парапсихолог од 19 век, Барон Карл Лудвиг Фон Рајхенбах, направил истражувања за месечари и ги искористил неговите откритија за да ја формулира неговата теорија за Одик форс (Odic force). Месечарењето било тема на многу драмски дела. Во филмот „Кабинетот на д-р. Калигари“ (das Cabinet des Dr. Caligari), месечарењето било главен елемент во заплетот. Во Шекспировата драма „Макбет“ (Macbeth), Леди Макбет месечари поради нејзината преголема вина и лудило. Месечарењето игра главна улога и во романот „Едгар Хантли, или мемоари на месечар“, на Чарлс Брокден Браун, и во драмата „Принцот од Хомбург“ на Хајнрих фон Клајст.
Во една од филмските верзии на Хари Потер, еден од ликовите Луна Лавгуд тврди дека месечари ноќе, и како резултат на тоа, ги носи нејзините чевли во кревет. Исто така, во „Хари Потер и затвореникот од Азбакан“, Хари Потер го користи ова како изговор за тоа зошто бил станат толку доцна навечер, а всушност тој го барал Питер Петигру на Мараудеровата карта. Главно дејство во филмот „Во мојот сон“ од 2009 година, е убиство при месечарење.
Д-р. Џон Вилијам Полидори, пријател на Лорд Бајрон, дипломирал на универзитетот во Единбург во 1815 година, со лечење на месечарењето. Тој беше присутен на фамозното собирање во Вила Диодати на 16 јуни 1816 година, кога Бајрон го предизвика него, Перси Шели, Мери Годвин и Клер Клермонт да напишат приказна за духови. Полидори ја напишал „Вампирот“, првата приказна за вампири во Англија.
Злосторства
Поради тоа што месечарењето може да предизвика насилно однесување, судовите понекогаш мора да се справуваат со случаи кои вклучуваат месечарење. Овие случаи вклучуваат убиства, напади и сексуални вознемирувања. За нивото на одговорност и големината на казната се дебатира често, бидејќи месечарите скоро секогаш се насвесни за тоа што го прават. Кулебрас, професор по неврологија на државниот универзитет за медицина вок Њујорк, вели: „Разбирливо е дека месечарите имаат потенцијал да се доведат до збунувачки околности, состојба во која насилството и напади се возможни, ако личноста се најде во такви околности. Диференцијалната дијагноза треба да вклучува и други услови, во кои насилството поврзано со спиење е ризик, како пореметувањето на брзо движење на окото и епизодното шетање. Во 1963 година, за случајот Брати против адвокатска канцеларија од Северна Ирска, Лорд Морис изјави: „Секој збир од факти мора да се разгледа внимателно со своите околности, но ако по некој случај е земено за возможно дека некоја личност може да влезе во неговиот сон и за изврши злодело додека личноста е во несвесна состојба, тогаш таа личност не е способна за криминално дејство.
Белгород
Белгород е град на југот на централниот појас на европскиот дел на Русија, административен центар на регионот Белгород. Се наоѓа на јужната периферија на Централната руска висорамнина, на бреговите на акумулацијата Белгород, реките Везелка и Северски Донец, 700 километри јужно од Москва, 40 километри од границата со Украина. Градот од регионално значење, ја формира општината на градот Белгород со статус на урбан округ. Население 339.978 (2021). Околу градот е формирана агломерацијата Белгород со население од повеќе од 0,5 милиони луѓе. Градот на првиот поздрав. Првиот град во Русија кој ја доби титулата „Град на воената слава“.
Апти Ахјадов
Апти Мовлидович Ахјадов (Апти Мовлидович Ахъядов; 24.08.1993) е руски фудбалер. Игра на позицијата напаѓач или пак како десен играч од средниот ред. Својата професионална кариера ја започнал во фудбалскиот клуб Ахмат Грозни. Во моментов настапува за ФК Том Томск.
Спортска сала Гемиџии
Спортската сала Гемиџии позната и како Сала Парк или Сала 25ти Мај е повеќефункционална спортска сала во Велес и се користи за кошаркарски, ракометни и футсал натпревари. Овој спортски објект во моментот е со сместивост од околу 3,000 гледачи.
Историја
Официјално салата била пуштена во употреба во 1981 година, со кошаркарски натпревар помеѓу Партизан од Белград (европски првак во кошарка) и поранешниот Борец од Велес (член на Втора сојузна лига - Југ) во тогашна СФРЈ.
Gigaton (албум)
„Gigaton “ — единаесеттиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, кој бил објавен на 27 март 2020 година
Албумот засега има два синглови - „Dance of the Clairvoyants“ и „Superblood Wolfmoon“.
Игор Лешчук
Игор Алексеевич Лешчук (Игорь Алексеевич Лещук; роден на 20 февруари 1996 година) — руски фудбалер кој игра на позицијата голман за ФК Динамо Москва.
Летото на белите рози (филм)
Летото на белите рози — хрватски игран филм, во режија на Рајко Грлиќ. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Том Конти и Сузан Џорџ и Род Стајгер.
Содржина
Андрија работи како спасител на речното крајбрежје во едно летувалиште. Имајќи предвид дека е последната година од Втората светска војна, неговиот живот поминува мирно. Еден ден, во местото доаѓа Ана, млада вдовица без документи, која бега од нацистите.
Список на државни водачи во 916 година
Ова е список на државни водачи во 16 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Андреј Ивашин
Андреј Евгениевич Ивашин (Андрей Евгеньевич Ивашин, 30 јуни 1999) е руски фудбалер кој настапува за ФК Краснодар-2.
Џарвисов Остров
Островот Џарвис или Џарвисов Остров (англиски: Jarvis Island) е мал остров во Тихиот Океан, на половина пат помеѓу Хаваите и Куковите Острови. Островот е ненаселен и со него управува Управата за лов и риболов на САД (англиски: United States Fish and Wildlife Service).
На островот се наоѓа и повремената населба Милерсвил.
Тетро (филм)
Тетро е американски игран филм, во режија на Френсис Форд Копола. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Винсент Гало, Алден Аренрајх и Марибел Верду.
Содржина
Бени заминува во Буенос Аирес за да го најде изгубениот постар брат, кој своевремено бил надарен писател, а сега е само бледа сенка на својата младост. Кога Бени ќе ја прочита речиси завршената драма на својот брат, тој добива можност да научи повеќе за нивното минато и повторно се зближува со брат му.
IC 975
IC 975 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 975 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 975 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Аино Берго
Аино Лилалида Берго (најчесто се пишува Аино Берго во изданија на англиски јазик) (1915-јули 1944) била шведска балерина, оперска пејачка и филмска актерка.
Живот
Берго студирала балет во Стокхолм. Таа играла балет во Берлин и Минхен и глумела во оперети во Виена. Бергу глумела и во германскиот филм „ Дас фрауенпаради“ во 1936 година, а подоцна се преселила во Англија, каде што продуцентот Ирвинг Ашер и помогнал да ја добие главната улога во „Тистлаун“. Во 1938 година во Челзи, Лондон Берго се омажила со Ричард Ферј, најстариот син на сер Чарлс Ричард Ферји, производител на авиони. Тие се развеле во 1943 година.
Берго била убиена во јули 1944 година во германски бомбашки напад во јужна Англија. Нејзината смрт е регистрирана во Кенсингтон, Лондон. Нејзиниот погреб се одржал во Шведската црква на улицата Харкорт во Лондон.
Месје 47
NGC 2422 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2422 се споменува и како M 47, NGC 2478, OCL 596.
Откривање
Телото е откриено во 1654 година од страна на Џовани Батиста Ходиерна, со помош на голо око, чијашто леќа имала пречник од 0,27 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2422 е од видот III2m. Видливиот сјај со голо око изнесува 4,4 m. NGC 2422 има само една позната привидна димензија, која изнесува 25'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 36 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 14° 28' 47".
Други поделби
Проучување на NGC 2422 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5409. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1521.
Фински Залив
Фински Залив (Suomenlahti; Soome laht; Фи́нский зали́в; Finska viken) — најисточниот ракав на Балтичкото Море. Се протега од Финска (на север) и Естонија (на југ), па сè до градот Санкт Петербург во Русија, каде во него се влева реката Нева. Други поважни градови во заливот се Хелсинки и Талин. Во источните делови се сместени пристанишни места од голема важност за нафтеното стопанство како што е Приморск). Заливот е од стратешка важност за Русија како морска траса до Санкт Петербург.
Географија
Заливот зафаќа површина од 30.000 км2. Долг е 400 км, а во ширина се движи од 70 км при почетокот до 130 км кај островот Мошчни. Во Невскиот Залив се стеснува на 12 км. Водата е релативно плитка, и станува сè поплитка кон континенталното копно. Просечната длабочина изнесува 38 м, а максималната достигнува 100 м. Невскиот Залив е длабок само 6 м, а пловноста е постигната со канал прокопан на дното. Водата има ниска соленост поради обемниот дотек на слатка вода од реките — 0,2-5,8 ‰ на површината и 0,3–8,5 ‰ при дното. Просечната температура се движи околу во зима и  во лето (дното останува на ). Заливот постепено замрзнува од крајот на ноември до крајот на април, и станува наполно леден во јануари. Неретко дуваат силни западни ветришта што предизвикуваат бранови, напливи и поплави. .
Северниот брег е висок и извиен, со изобилство од мали заливчиња и затони. Поголеми земјишни облици се заливот на Виборг и полуостровите Ханко и Поркала. Брегот е претежно накосен и полн со песочни дини и по некој бор. Јужните брегови се рамномерни и плитки, со исклучок на варовничките засеци долж целиот брег, кои достигнуваат 55 м во височина. Источниот дел навлегува во Невскиот Залив, а западниот преоѓа во Балтичкото Море.
Заливот има голем број острови и помали островчиња. Најголеми се Котлин со градот Кронштат (нас. 42.800), Брезовите Острови, Лисичиниот (Лисиј), Малиот Висоцки Остров кај местото Висоцк, Гогланд (Сурсари), Мошчни, Болшој Тјутерс (Титерсари), Сомерс, Најсар, Кимито, Кекар, Сескар, Лавансари, Грачево (Сескари), групата Пакри и други.
За време на Големата северна војна (1700–1721), Русија изградила поголем број вештачки острови со тврдини, како заштита од поморски напади. Во подоцнежните периоди се доградувани уште вакви острови. Позчајани од нив се тврдините „Император Александар I“, Краснаја Горка, Ино, Тотлебен, Кронсхлот и други.
Најголеми реки што се влеваат во заливот се Нева (од исток), Нарва (од југ) и Кими (од север). Од јужната страна се влеваат и Кејла, Пирита, Јегала, Кунда, Луга, Систа и Коваши. Од север дотекуваат Сестра, Порво, Ванта и уште неколку помали реки. Финскиот Залив е поврзан со езеото Сајма преку Сајменскиот канал.
Марија Вестберг
Марија Вестберг (1853–1893), била шведска балерина.
Студирала на Кралскиот шведски балет во 1860 година, и била втора танчерка во 1870 година; активна на Кралскиот дански балет во периодот 1872-90 година.
Список на државни водачи во 1083 година
Ова е список на државни водачи во 083 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Рапсодија во август (филм)
„Рапсодија во август“ (八月の狂詩曲) — јапонски игран филм од 1991 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Сачико Мурасе, Хисаши Игава и Ричард Гир.
Содржина
Во филмот се зборува за последиците од атомската бомба во Нагасаки.
Наталија Лобова
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Наталија Лобова (Наталия Александровна Лобова; р. ) — руска кануистка-спринтер која што се натпреаварува од доцните 2000-ти. Таа освои бронзен медал во дисциплината К-1 4 х 200 метри на 2010 ИКФ Светските Кану Спринт Првенства во Познањ.
Вик (клисура)
Вик или Викос — длабока клисура во Пинд, во областа Епир. Се наоѓа на јужната страна на планината Тимфи и е со должина од околу 20 км, променлива длабочина од 450 до 1 600 м, како и ширина од 400 м до само неколку метри во најтесниот дел Името потекнува од словенскиот поим вик, што се однесува на одекот што се слуша кога некој вика.
Клисурата се наоѓа во централниот дел на Националниот парк Вик-Војуша во областа Загори. Започнува меѓу селата Горно Маало, маало на блиското село Везица (Вица), денес Монодрендри и Кукули, и завршува во близина на селото Високо (Вицико, Викос).
Низ клисурата тече Водоматица, една од притоките на реката Војуша.
Пекорино
Пекорино сирењата се тврди италијански сирења направени од овчо млеко. Името („") потекнува од пекора што на италијански значи овца.
Преглед
Од шесте главни сорти на пекорино, од кои сите имаат статус на заштитена ознака за потекло (ПДО) според правото на Европската унија, пекорино романо е веројатно најпознатото надвор од Италија, особено во Соединетите држави, кои биле важен извозен пазар за сирење од 19 век. Повеќето пекорино романо се произведува на островот Сардинија, иако неговата производна зона ги опфаќа и Лацио и тосканските провинции Гросето и Сиена. Старите римски автори пишувале за ова сирење и неговата техника на производство.
Останатите пет зрели PDO сирења се пекорино сардо од Сардинија (casu berbeghinu на сардински јазик); пекорино тоскано, чие производство веќе било потврдено од Плиниј Постариот во неговата Природна историја; пекорино сицилијано (или пикурину сицилијано на сицилијански) од Сицилија; pecorino di Filiano од Базиликата; и пекорино кротонезе од провинцијата Кротоне во Калабрија. Друго добро познато пекорино е она што се произведувало во Абруцо, пекорино ди Атри.
Сите доаѓаат во различни стилови во зависност од тоа колку долго стареат. Позрелите сирења, наречени стагионато („зачинети“ или „застарени“), се поцврсти, но сепак ронливи по текстура и имаат путер и јаткасти вкусови. Другите два вида, полу-стагионато и фреско, имаат помека текстура и поблаг вкус на крем и млеко.
Традиција
Варијанта од Јужна Италија е пекорино пепато (буквално, „бибер пекорино“), на кое се додаваат зрна црн пипер. Денес се додаваат многу други додатоци, како ореви или ситни парчиња бел или црн тартуф.
Во Сардинија, ларвите на мушичката се намерно внесени во пекорино сардо за да се добие локален деликатес наречен casu martzu, што значи „гнило сирење“. Бидејќи е нелегално, casu marzu првенствено се продава преку црниот пазар.
Оброците може да се завршат со добро пекорино стагионато, послужено со круши и ореви или прелиено со силен костенов мед. Пекориното, исто така, често се користи како завршен дел на јадења со тестенини и порано бил природен избор за повеќето италијански региони од Умбрија до Сицилија, наместо поскапиот Пармиџано-Реџиано. И денес се претпочита за јадењата со тестенини во Рим и Лацио, на пример тестенини прелиени со суго ал'аматричиана, кацио е пепе и тестенини ала грициа.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 4644A
NGC 4644A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4644A се споменува и како NGC 4644, UGC 7887, MCG 9-21-30, CGCG 270-14, KCPG 352A.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4644A е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4644A има привидни димензии од 1,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 42,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 8' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 53°.
Други поделби
Проучување на NGC 4644A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42708. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3844. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 729.
Диви јагоди (филм)
Диви јагоди (шведски: Smultronstället) е шведски игран филм од 1957 година, во режија на Ингмар Бергман (Ingmar Bergman), кој истовремено е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат Виктор Сјестром (Victor Sjöström), Биби Андерсон (Bibi Andersson), Ингрид Тулин (Ingrid Thulin) и Гунар Бјернстранд (Gunnar Björnstrand). Директор на фотографијата е Гунар Фишер (Gunnar Fischer).
Филмот, снимен во црно-бела техника и со моно-звук, во продукција на Svensk Filmindustri (SF), трае 91 минута. Во 1960 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобро оригинало сценарио, а истата година ја освоил наградата „Златен глобус“ (Golden Globe) за најдобар странски филм. Во 1958 година, филмот добил две награди на филмскиот фестивал во Берлин, и тоа: Виктор Сјестром ја добил наградата „FIPRESCI“, а Бергман ја добил наградата „Златна мечка“. Истата година, на филмскиот фестивал во Венеција, Бергман ја добил наградата „Pasinetti“. Следната година, Сјестром и Бергман ги добиле наградите за најдобар глумец и најдобар филм и на фестивалот во Мар дел Плата. Инаку, ова е последниот филм во кој глуми Виктор Сјестром.
Содржина
Докторот Исак Борг (го игра Сјестром) сонува чуден сон: шета по улицата на некој пуст град и гледа како поминува погребна кочија. Од кочијата испаѓа ковчегот и во него се наоѓа тој. Потоа, докторот Борг (кој има 78 години) треба да отпатува од Стокхолм во Лунд, каде треба да го прогласат за почесен професор на универзитетот. Тој одлучува да патува со автомобил, а друштво му прави неговата снаа Маријана (ја игра Тулин). Додека патуваат, таа му кажува дека го мрази, зашто тој е себичен, рамнодушен, бездушен и егоист. По патот стигнуваат до куќата во која Иак го поминал детството. Таму, во градината гледа диви јагоди и тоа го потсетува на неговата младост. Тој се присетува на неговата љубов Сара (ја игра Андерсон), која пак е вљубена во брат му. Потоа, Исак и Маријана запознаваат тројца младинци (девојка и двајца момчиња) кои патуваат до Италија. Така, петтемина го продолжуваат патот и Исак ужива во ведриот дух на младинците. На еден свиок им се случува сообраќајна незгода во која страда автомобилот на инженерот Алман. Оттука, Исак ги зема Алман и жена му, но патем, тие цело време се расправаат, па Маријана ги остава на патот.
Возејќи понатаму, Исак ѝ кажува на Маријана дека постојано сонува дека е умрен, а тогаш Маријана му го раскажува разговорот кој го водела со нејзиниот маж Евалд (го игра Бјернстранд), синот на Исак. Имено, кога таа му соопштила на Евалд дека е бремена, тој ѝ вели дека не сака да имаат дете и дека тој воопшто не сака да живее. Тогаш, Маријана му вели на Исак дека сите во неговото семејство се исти - егоисти, бесчувствителни и рамнодушни.
Кога пристигнуваат во Лунд, Исак е промовиран во почесен професор и тука Исак се разделува од тројцата младинци, кои му кажуваат дека е прекрасен и дека се восхитени од него. За негова среќа, Евалд и Маријана се помируваат и решаваат да продолжат заедно. На тој начин, патувањето носи големи промени за Исак: тој се чувствува среќен и ги сака луѓето кои го опкружуваат.
Бесконечно множество
Во теоријата на множествата, бесконечно множество е множество кое нема крај, т.е. не е конечно множество. Бесконечните множества може да бидат преброиви или непреброиви. Еве некои примери:
Својства
Множеството од природни броеви (чиешто постоење се претполага со аксиомата за бесконечноста) е бесконечно. Ова е единственото множество чиешто постоење непосредно се наложува во аксиомите. Постоењето на секое друго бесконечно множество може да се докаже со Цермело–Френкеловата теорија на множествата само преку доказ дека следува од постоењето на природните броеви.
Едно множество е бескочечно ако и само ако за секој природен број множеството има подмножество чијашто кардиналност (моќност) е тој природен број.
Ако едно множество од множествата е бесконечно или содржи бесконечен елемент, тогаш неговата унија е бесконечна. Партитивното множество на едно бесконечно множество е бесконечно. Секое надмножество на едно бесконечно множество е бесконечно. Ако едно бесконечно множество се подели на конечен број помали подмножества, тогаш барем едно од нив мора да е бесконечно. Секое множество што може да се преслика во бесконечно множество е бесконечно. Декартовиот производ од едно бесконечно и едно непразно множество е бесконечен. Декартовиот производ од бесконечен број на множества, секое со барем по два елемента, е или празен или бесконечен. Ако важи аксиомата на избор, тогаш е бесконечен.
Ако едно бесконечно множество е наполно подредено множество, тогаш мора да има непразно подмножество кое нема најголем елемент.
Според Цермело-Френкеловата теорија, едно множество е бесконечно ако и само ако партитивното множество на неговото партитивно множество е Дедекинд-бесконечно множество, содржејќи подмножество што е рамнобројно само на себе. Ако важи и аксиомата на избор, тогаш бесконечните множествa се токму Дедекинд-бесконечните множества.
Ако едно бесконечно множество е наполно подредливо множество, тогаш има многу добри поредоци што се неизоморфни.
Александар Липатов
Александар Липатов (роден во Ленинград) — руски слалом-кајакар којшто се натпреварува од 2000-те. На ЛОИ 2008 во Пекинг, тој беше елиминиран во полуфиналето во дисциплината Ц-1.
Оквил (Онтарио)
Оквил (на англиски: Oakville) — град во регионот Халтон, на езерото Онтарио во Јужно Онтарио, Канада. Според извештајот од 2006 година, градот има 165.613 жители.
Ана Валев
Ана Валев, родена Бекмен (родена 1969 година) е шведска балетска танчерка. До нејзиното пензионирање од активното танцување во 2012 година, таа била главна танчерка во Кралскиот шведски балет.
Биографија
Родена е во Таби во округот Стокхолм, таа рано се заинтересирала за танц, посетувајќи часови по балет пет дена во неделата, кога имала само осум години. Од 10 -годишна возраст, таа ја посетувала Балетската школа на Кралскиот театар, по што поминала две години во Кралското шведско балетско училиште, исто така, го завршила своето средно образование таму во 1987 година. Таа веднаш се приклучила на Кралскиот шведски балет, станувајќи солист во 1992 година и главна танчерка во 1994 година.
Во нејзините 25 години настап со Кралскиот шведски балет, Валев танцувала водечки улоги во широкиот репертоар на шведски балет, настапувајќи и во класични балети и во современи дела. Нејзините преферирани улоги биле оние со силна лична содржина како насловната улога во Ромео и Јулија (балет) или Џули во Фрекен Џули на Биргит Калберг. Нејзината последна улога била во страст на Понтус Лидберг „Страст на девојката од малиот натпревар“ во април 2012 година.
IC 976
IC 976 — галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 976 се споменува и како ESO 351-**13.
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 976 е од видот *2.
Други поделби
Проучување на IC 976 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Шишко Менчетиќ
Шишко Менчетиќ (1457–1527) бил поет од 15 век, од Дубровничката Република.
Живот и дело
Роден е во благородничко семејство, едно од најмоќните во Дубровник. Неговиот татко бил Шимун, а мајка Веќа, смејството Манчетиќ според Влахо Манчетиќ од 14 век го зело презимето Влаховиќ. Како млад припадник на богато и угледно семејство, живеел благороднички живот, весел и безгрижен, неодговорен. Учествувал во многу кафански тепачки, имал многу авантури, двобои кои завршувале со крвави рани, а многупати е осудуван и затворан, еднаш и на 6 месеци. Ништо не го извлекло од тој распуштен живот, кој подразбирал острина на јазикот, мечот и перото. Сепак, станува дужд (кнез на Дубровник), но никогаш не се откажува од творештвото.
Тој е автор на можеби најубавите љубовни песни во дубровничката книжевност. Под влијание бил на Петрарка: се воспева убавината на саканата која е студена и воздржана, и поради тоа се страда. Кај Менчетиќ тие љубовни мотиви имаат и еротски елементи.
Во подоцнежните години од својот живот создава поезија со религиозни мотиви. Го напуштил концептот на младешката љубов и се свртел кон моралистичко-религиозната книжевност. Никогаш не ја објавил својата поезија. Бил шеф на државата, па не сакал да се споменува неговото минато од младоста. Така, неговото творештво е зачувано во зборникот на Никша Рањина.
Умрел во 1527 година од големата епидемија на чума.
NGC 2423
NGC 2423 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2423 се споменува и како OCL 592.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2423 е од видот IV2m. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,7 m. NGC 2423 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 37 м 6,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 52' 17".
Други поделби
Проучување на NGC 2423 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5409. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1521.
Покровник (појаснување)
Покровник може да се однесува на следниве места:
Џиновски вроден невус
Џиновски вроден невус (ЏВН) (Giant congenital nevus) е со темна боја, често влакнеста дамка на кожата која е присутна при раѓањето (вродена промена) и расте пропорционално на растот на детето. Вродениот пигментиран невус се смета за џиновски ако до пубертетот е поголем од 20 сантиметри во дијаметар. Џиновски вродени невуси можат да се појават кај луѓе од која било расна или етничка припадност и на која било област од телото. Тие се резултат на локализирани генетски промени кај фетусот кои доведуваат до прекумерен раст на меланоцитите, клетките во кожата, кои се одговорни за бојата на кожата.
Битлџус
Битлџус (Beetlejuice) — комедија/хорор-филм од 1988 година. Во филмот глумат Алек Болдвин, Џина Дејвис, Винона Рајдер, Кетрин О'Хара, Џефри Џоунс и Мајкл Китон како Битлџус. Филмот започнува со неодамна починат брачен пар, кој бара помош од "био-егзорцистот" Битлџус со цел да ги избркаат новите газди на нивната куќа во Англија, коишто потекнуваат од Њујорк.
Џиновски вроден невус
Патогенеза
ЏВН настанува помеѓу 5-та и 24-та недела од бременоста. Се верува дека се јавува морфолошка грешка во невроектодермот за време на ембриогенезата што доведува до нерегулиран раст на меланобластите, клетките коишто се претходници на меланоцитите. Сепак, хистогенезата на меланоцитните невуси е сè уште прашање на контроверзност.
Битлџус
Филмот Битлџус заработи 13 милиони долари во САД, а со целосното прикажување низ светот вкупно заработи 73.330 милиони долари. Својата премиера Битлџус ја имаше на 30 март 1988 г.
Содржина
Среќно-венчаниот брачен пар Адам (Алек Болдвин) и Барбара Мејтленд (Џина Дејвис) решаваат да ги проводат празниците во нивната куќа во Англија. Враќајќи се од еден пат, Барбара нагло свртува со нивниот автомобил со цел да избегне куче на патот. Автомобилот се лизнува од мостот и паѓа во река и Адам и Барбара се враќаат во нивната куќа, но не знаат како се вратиле. Адам излегува од куќата и наеднаш се наоѓа во чудна пустинска димензија. Барбара го наоѓа и се враќаат дома, но откриваат дека немаат одраз во огледало и наоѓаат книга со наслов "Прирачник За Неодамна Починати", и сваќаат дека тие се духови.
Џиновски вроден невус
Симптоми
Луѓето со џиновски вродени невуси можат да немаат други симптоми или можат да имаат неколку симптоми како што се сува, задебелена кожа или прекумерно чешање на кожата. Во околу 5 % до 10 % од случаите, џиновскиот вроден невус е поврзан со неврокутана меланоцитоза (вишок на пигментни клетки во мозокот или 'рбетниот мозок) и се одликува со невролошки симптоми. Тие, исто така, имаат зголемен ризик од развој на малигнен меланом, вид на рак на кожата, особено ако невусот е локализиран во 'рбетниот столб или кога има повеќе придружни лезии (сателити).
Битлџус
Содржина
Адам и Барбара, иако духови не смеат да ја напуштат нивната куќа, бидејќи ако го сторат тоа, ќе се најдат во чудна пустинска димензија со песочни црви. Иако по некое време се смируваат, нивниот мир е прекршен со вселувањето на фалимијата Диц во нивната куќа. Фамилијата Диц е составена од: Чарлс (Џефри Џоунс), втората жена на Чарлс, Делија (Кетрин О'Хара) и ќерката на Чарлс од првиот брак, Лидија (Винона Рајдер).
Џиновски вроден невус
Дијагноза
Дијагнозата е главно клиничка. Од хистолошка гледна точка, сепак, ЏВН генерално се разликува од стекнатиот невус главно поради неговата големина, дисеминацијата на невусните клетки во подлабоките слоеви на кожата (вклучувајќи ги и поткожните ткива) и неговата разновидна архитектура и морфологија.
Битлџус
Содржина
За да ја обноват куќата, на фамилијата Диц им помага интериерскиот дизајнер Ото (Глен Шедикс) и ја трансформираат куќата во модерно парче уметност, кое многу им пречи на Адам и Барбара. Адам и Барбара бараат помош од работникот на нивниот случај, Џуно (Силвија Сидни) која им кажува дека мораат да останат во куќата уште 125 години. Тие мораат сами да ги исплашат и да ги избркаат од нивниот дом, но никако не успеваат во тоа.
Џиновски вроден невус
Еволуцијата и прогноза
Со текот на времето, ЏВН може да претрпи процес на затемнување или осветлување, да развие похетерогена или хомогена пигментација, да се манифестира со зголемување на растот на влакната, да стекне понеправилна површина или, поретко, спонтано да регресира. Некои автори забележале почетна тенденција за потемнување на лезиите во текот на адолесценцијата, проследено со значително осветлување, поврзано со зголемување на грубоста на површината, и појава на нодули и хипертрихоза. Општо земено, лезиите имаат тенденција да станат подебели со текот на времето. Појавата на јазли во невусот обично одговара на пролиферацијата на елементите на невроидното ткиво. Голема грижа за овие пациенти е поради можноста за развој на меланом. Кога меланом се појавува во ЏВН, прогнозата е особено лоша.
Битлџус
Содржина
Иако Адам и Барбара се невидливи, Лидија може да ги види и станува нивна пријателка. Иако Џуно ги советува Адам и Барбара да не барра помош од "био-егзорцистот" Битлџус (Мајкл Китон), тие сепак знаат како да го повикаат со кажување на неговото име 3 пати и тоа и го прават. Методите на Битлџус се опасни и тој е повеќе заинтересиран да се ожени за Лидија, отколку да влезе во светот на живите и да им помогне на Адам и Барбара. Во меѓувреме Ото го наоѓа "Прирачникот За Неодамна Починати" и прави ритуал за да ги повика Адам и Барбара меѓу живите. Во тоа ќе успее, но телата на Адам и Барбара ќе почнат да се распаѓаат и Лидија нема друг избор освен да го повика Битлџус. Иако се потребни многу напори потоа да го уништат Битлџус, Адам и Барбгара заедно со Лидија успеваат. Фамилиите Диц и Мејтленд решаваат да живеат заеднички и мирен живот.
Џиновски вроден невус
Третман
Пристапот кон оваа болест претставува предизвик и треба да се индивидуализира земајќи ги предвид: возраста на пациентот, големината и локацијата на лезијата, ризикот од прогресијата кон меланом, можноста за истовремена НКМ, присуство на промени кои укажуваат на малигнитет на невусот, можни функционални оштетувања кои произлегуваат од инвазивни процедури и психолошкото влијание поврзано со CMN или хируршките лузни, честопати грозен.
Битлџус
Глумци
Алек Болдвин и Џина Дејвис како Адам и Барбара Мејтленд: Млад брачен пар, кој загинува во сообраќајна несреќа. Адам е професионален градител на минијатурни модели, додека Барбара ужива да поправа работи во нивниот дом. После нивната смрт, бараат помош од Битлџус, по што после се каат.
Џиновски вроден невус
Третман
Третманот на пациентите со Џиновскиот вроден невус може да вклучува хируршки или нехируршки процедури, психолошки и клинички интервенции, со најголемо внимание во промените на бојата, текстурата или на површината на лезијата.
Битлџус
Глумци
Винона Рајдер како Лидија Диц: Ќерката на Чарлс Диц (Делија е нејзината маќеа), која има готски менталитет, со што се чувствува како вонземјанин меѓу луѓето. Таа е единствената која може да ги види Адам и Барбара и станува нивна пријателка.
Кетрин О'Хара како Делија Диц: Жената на Чарлс и маќеата на Лидија и таа исто така е изградувач на скулптури.
Џиновски вроден невус
Третман
Одлуката за тоа дали пациентот треба или не треба да подложи на хируршки третман ги вклучува и техничките тешкотии при изведувањето на таквите процедури (особено кога се земаат предвид козметичките мотивации) и несигурноста во однос на неговата ефикасност како профилакса против меланом.
Битлџус
Глумци
Џефри Џоунс како Чарлс Диц: Успешен човек кој сака мир, да се релаксира и собира купони.
Мајкл Китон како Битлџус: Поранешен соработник на Џуно, кој потоа станува "био-егзорцист". Овој лик во филмот е мистерија;не се знае колку години има и како умрел, но се знае дека умрел од црна смрт.
Силвија Сидни како Џуно: Главната за случаите на луѓето после смртта. Таа настојува Адам и Барбара да не бараат помош од Битлџус.
Сајма
Сајма (Saimaa) — езеро во југоисточна Финска. Со површина од околу 4.400 км², ова е најголемото езеро во земјата и четврто природно езеро по големина во Европа. Настанало со топење на ледник во ледено време. Поважни населени места на бреговите се Лапенранта, Иматра, Савонлина, Микели, Варкаус и Јоенсу. Од него истекува реката Вуокса и се влева во езерото Ладога. Поради големиот број на острови и тесни канали, езерото е расцепкано на многу делови — секој со свое име. Поголеми се Сур-Сајма, Оривеси, Пурувеси, Хаукивеси, Јевеси, Пихлајавеси и Пихеселк.
Поради ваквата топографија на сливот (поголем од самото езеро), Сајма има надолга брежна линија по единица површина во светот — цели 15.000 км, а подрачјето има околу 14.000 островчиња
Езерото е поврзано со Финскиот Залив преку Сајменскиот канал, кој се протега од Лапенранта до Виборг. Има и канали до други помали езера во источна Финска, образувајќи мрежа од водни патишта. По нив сообраќаат претежно товарни пловила што носат дрво, минерална, метална руда, дрвна маса за хартија и други стоки, но ставени се и во туристички цели.
Во Сајма живее загрозената сајменска фока (Pusa hispida saimensis), која е ендемски подвид на прстенеста фока. Друг загрозен вид што живее само во ова езеро е сајменскиот лосос.
ПУ „Страшо Пинџур“ - Радање
Основно училиште „Страшо Пинџур“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Радање; скратено: ПООУ „Страшо Пинџур“) — подрачно основно училиште во селото Радање, составен дел на ОУ „Страшо Пинџур“ од селото Карбинци.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски народен херој Страшо Пинџур.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува на турски и на македонски наставен јазик.
Список на државни водачи во 917 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Апатосаурус
Апатосаурус (што буквално значи „измамен гуштер“) — род на тревојаден сауроподски диносаурус кој живеел во Северна Америка за време на периодот на доцната Јура. Отниел Чарлс Марш го опишал и именувал првиот познат вид, A. louisae, во 1877 година, а вториот вид, A. ajax, бил откриен и именуван од Вилијам Холанд во 1916 година. Апатосаурусот живеел пред околу 152-151 милиони години, за време на доцниот кимериџ до раниот титон и денес е познат по фосилите во Морисоновата формација во денешните американски држави Колорадо, Оклахома, Ново Мексико, Вајоминг и Јута. Апатосаурусот имал просечна должина од 21-22,8 метри, и просечна маса од 16.4-22,4 тони. Неколку примероци укажуваат на максимална должина од 11-30% поголема од просечната и маса од 32.7-72.6 тони.
Вратните пршлени на Апатосаурусот се помалку издолжени и потешко конструирани од оние на Диплодокусот, исто така диплодоцид како Апатосаурусот, а коските на ногата се многу покрупни и покрај тоа што се подолги, што значи дека Апатосаурусот бил поцврсто животно. Опашката се држела над земјата при нормално движење. Апатосаурусот имал една канџа на секој преден екстремитет и по три на задниот екстремитет. Черепот, за кој долго време се сметало дека е сличен на Камарасаурус, е многу посличен на оној на Диплодокусот. Апатосаурусот бил генерализиран прелистувач кој најверојатно ја држел главата подигната. За да ги олесни своите пршлени, Апатосаурусот имал воздушни вреќи кои ги правеле коските внатрешно полни со дупки. Како и на другите диплодоциди, неговата опашка можеби се користела како камшик за да се создадат гласни звуци.
Черепот на Апатосаурусот бил смешан со оној на Камарасаурусот и Брахиосаурусот сè до 1909 година, кога бил пронајден холотипот A. louisae и целосен череп на само неколку метри од предниот дел на вратот. Хенри Ферфилд Озборн не се согласувал со ова тврдење и продолжил да го монтира скелетот на Апатосаурусот со череп од Камарасаурус. Скелетите на Апатосаурусот биле монтирани со разновидни други черепи сè до 1970 година, кога Мекинтош покажал дека посилните черепи доделени на Диплодокусот се поверојатно од Апатосаурусот.
Апатосаурусот е род во семејството Диплодоциди. Тоа е еден од повеќето базалните родови. Иако потсемејството Apatosaurinae било именувано во 1929 година, групата не се користела како важечка до една обемна студија од 2015 година. Единствено Бронтосаурусот е исто така во потсемејството, при што другите родови се сметаат за синоними или се преквалификувани како диплодоциди. Бронтосаурусот долго време се сметал за помлад синоним на Апатосаурусот; неговиот вид бил преквалификуван како А.excelsus во 1903 година. Студијата од 2015 година заклучила дека Бронтосаурусот е валиден род на сауроподи, различен од Апатосаурусот, но не сите палеонтолози се согласуваат со оваа поделба. Бидејќи постоел во Северна Америка за време на доцната Јура, Апатосаурусот би требало да живеел покрај диносаурусите како Алосаурус, Камарасаурус, Диплодокус и Стегосаурус.
Опис
Коските на екстремитетите се исто така многу робусни. Во рамките на Apatosaurinae, плешката на Apatosaurus louisae е средна во морфологијата помеѓу оние на А.ajax и Brontosaurus excelsus. Коските на рацете се витки, па затоа, рамената коска на Апатосаурусот личи на онаа на Камарасаурусот, како и на Бронтосаурусот. Сепак, рамените коски на Бронтосаурусот и А.ajax се послични едни на други отколку што се со A. louisae. Во 1936 година, Чарлс Гилмор забележал дека претходните реконструкции на предните екстремитети на Апатосаурусот погрешно ги толкуваат палечната коска и лакотната коска. Апатосаурусот имал единствена голема канџи на секој преден екстремитет, одлика што ја споделуваат сите сауроподи повеќе изведени од Шуносаурусите. Првите три прсти имале канџи на секој заден екстремитет. Фалангиската формула е 2-1-1-1-1, што значи дека најдлабокиот прст (фаланга) на предниот екстремитет има две коски, а следниот има една. Единствената рачна коска на ноктот е малку закривена и квадратно исечена на предниот крај. Карличниот појас вклучува робусна бедрена коска, и споени (косифицирани) препонски коски и седална коска. Бутните коски на Апатосаурусот се многу цврсти и претставуваат едни од најцврстите на кој било член на Сауропод. Коските на малата писка и големата писка се разликуваат од тенките коски на Дилодокусот, но скоро не се разликуваат од оние на Камарасаурусот. Голема писка е подолга и повитка од малата. Подножјето на Апатосаурусот има три канџи на најдлабоките цифри; Фалангиската формула е 3-4-5-3-2. Првиот метатарзал е најсилен, одлика споделена меѓу диплодоцид ите.