cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Циркумбореален регион
Ендемизам
Во флората на циркумбореалниот регион нема ендемски фамилии, но има многу ендемски или речиси ендемски родови, во кои се вбројуваат крстоцветните Lunaria (средна и југоисточна Европа), Borodinia (источен Сибир), Gorodkovia (североисточен Сибир), Redowskia (Јакутија); потоа родот Soldanella од фамилијата на јаглики (јужна и средна Европа), па штитоцветните Physospermum, Astrantia и Thorella (последниот род само во Европа), родот Pulmonaria од фамилијата Boraginaceae, родот Erinus од Scrophulariaceae, три рода од претежно тропската фамилија Gesneriaceae – Ramonda (централни и источни Пиринеи и планините на североисточна Шпанија, Балкански Полуостров) и Haberlea и Jankaea (и двата на Балканот), потоа родот Stratiotes од фамилијата Hydrocharitaceae, Telekia од Asteraceae, како и многу ендемски видови во планинските региони – Пиринеи, Алпи, Карпати, Кавказ, планините на Сибир и Канада.
Големиот циркумбореален регион е разделен на неколку провинции кои ги обединува составот на флората и ендемизмот.
Камбрешко
Камбрешко (словенечки: Kambreško) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Месје 50
NGC 2323 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2323 се споменува и како M 50, OCL 559.
Откривање
Телото е откриено во 1711 година од страна на Џовани Доменико Касини, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2323 е од видот II3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,9 m. NGC 2323 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 2 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 22' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 2323 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 273; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5381. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 653.
Космос-618
Космос-618 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 декември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-618 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1487 км, а најмалото на 1445.
Темплин
Темплин (Templin) — град во округот Укермарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Со население од само 16.000 (2012) зафаќа површина од неверојатни 377,01 км² и со тоа е вториот најголем град во Бранденбург (по Витшток) и седми најголем град во Германија по површина. Градот е сместен јужно од руралната област Укермарк и неговиот главен град Пренцлау, северно од Биосферниот резерват Шорфхајде-Хорин. Градот ги вклучува селата Аренсдорф, Беберзе, Дензов, Гандениц, Голин, Грос Делн, Грос Фетер, Груневалд, Хамелшпринг, Херцфелде, Хинденбург, Клостервалде, Пецник, Ределин, Шторков и Фитмансдорф.
Историја
Градот бил првпат споменат во декрет од 1270 издаден од Хајнрих Остхерен, бискуп на Бранденбург. Тогаш бил посед на асканиските маркгрофови на Маркгрофовијата Бранденбург, а градски статус добил во 1314 под власта на маркгрофот Валдемар, кој во 1317 тука го склучил Договорот во Темплин, со што завршила војната против Данска, Мекленбург и Померанија. Тешко оштетен од данските трупи во Триесетгодишната војна, Темплин од 1816 припаѓа на пруската покраина Бранденбург, близу границата со Мекленбург-Штрелиц.
Од 1912 па натаму, Темплин бил седиште на интернатот на гимназијата на Изборното кнежевство Бранденбург (Joachimsthalsches Gymnasium) основана во 1601 од изборниот кнез Јоахим Трети во блискиот Јоахимстал. Школата била затворена во 1953. Денес, Темплин има современа училишна зграда изградена во 1997.
Знаменитости
Градината Леман, ботаничка градина, била повторно воспоставена во паркот на поранешната гимназија.
Херман Геринг од 1933 па натаму, ја изградил својата резиденција во шумата јужно од Голин. Зградата била проектирана од Вернер Марх и била уништена во 1945.
Северно од Грос Делн постои аеродром изграден во 1950-тите како воена воздушна база на 16. Воздушна армија на советските сили.
Хасково (област)
Хасковската област (буг. Област Хасково) е област во јужна Бугарија која се граничи со Грција и Турција на југоисток. Зафаќа површина од 5.543 км2 и има население од 279.067 жители. Содржи делови од некогашна Тракија, со долината на реката Марица. Главен град е Хасково.
Општини
Хасковската област има 11 општини. На табелата подолу се прикажани имињата на општините на македонски и бугарски, со главното населено место со задебелено и населението во општината (2009 г.).
Чачорица (Бело Поле)
Чачорица — археолошко наоѓалиште во прилепското село Бело Поле. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 500 м западно од селото, каде се среќаваат остатоци од градежен материјал и фрагменти од керамички садови, тегули и други поситни предмети.
Amazing (песна од Кање Вест)
Amazing е песна изведена од американскиот хип-хоп артист и продуцент Кање Вест, издадена како трет сингл од неговиот четврт студио албум „808s & Heartbreak“. Песната е издадена на 10 март 2009 и е долга 3:58 минути. Оваа песна е исто така позната по тоа што беше искористена на НБА Плејофот во 2009 година како и по користењето во играта NBA 2K10. Познатиот UFC борец Френк Мир ја користи оваа песна како свое обележје пред да влезе на рингот.
Аретуза Лови
Бруно Тутида Насименто попознат како Аретуза Лови — бразилски поп пејач и драг квин.
Карбамазепин
Карбамазепинот претставува антиконвулзив, лек кој претежно се користи во третман на епилепсија и биполарно растројство.
Од Светската здравствена организација се смета како едно од основните лекарства за најголемиот дел од популацијата.
Историја
Карбамазепинот бил откриен од хемичарот Walter Schindler кој работел во J.R. Geigy AG (денес Novartis) во Базел, Швајцарија, во 1953 година.
Предмет-прирок
Предмет-прирок, или јазици со премет-прирок — една од двете големи групи на кои се дели збороредот во јазиците. Кај овие јазици, предметот во реченицата доаѓа пред прирокот (глаголот). Овие се најчесто лево-разгранети, односно главите често се наоѓаат на крајот од фразите. При тоа, има тенденција придавките да бидат пред именките, да ја наместат адпозицијата како постпозиција по именските фрази, да ги стават помошните глаголи по главните глаголи и слично.
Поделба
Оваа класификација е поделена на:
IC 909
IC 909 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 909 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 909 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 20 м 17,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 36' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на IC 909 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3083153.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Знаме на Чешка
Знаме на Чешка — официјално знаме на Чешка и поранешна Чехословачка. Првичната верзија на чешкото знаме била како полското знаме, и поради таа идентичност е додаден синиот триаголник од левата страна. Знамето ги содржи сесловенските бои: сина, бела и црвена.
Александар Скрјабин
Александар Николаевич Скрјабин (Алекса́ндр Никола́евич Скря́бинь), (роден во, на - починат во , на  — руски композитор и пијанист.
Животопис
Скрјабин е роден во Москва во руско благородничко семејство во 1871 година.
Студирал на Московскиот конзерваториум, дипломирал на одделот за пијано, добивајќи го Малиот златен медал за пијано изведба, но не го завршил одделот за компонирање поради несогласување со професорите.
Дебитирал во 1894 година како пијанист со концерт во Санкт Петербург, изведувајќи ги своите дела и добивајќи позитивни критики. Потоа патувал низ Русија и во странство, кулминирајќи со успешниот концерт во 1898 година во Париз. Таа година станал професор на Московскиот конзерваториум и почнал да се истакнува и како композитор.
Во текот на наредните години, интензивно компонирал, особено, сложени симфониски дела.
Творештво
Во почетокот компонирал најмногу дела за соло пијано, често под влијание на Фредерик Шопен и Франц Лист. Подоцна, неговиот стил мошне брзо (во споредба со другите композитори), еволуирал, при што, остварил и создал специфичен стил, особено во симфониската музика, создавајќи оригинална епска и авангардна оркестрираност, со што се најавил како еден од главните претставници на светската современа музика.
Неговата музика, од зрелиот период е пред сè длабока, сложена и сконцентрирана мисловна целина која била создавана најмногу под влијание на филозофијата на Фридрих Ниче, а особено на теозофското учење на Мадам Блаватска.
Бил наречен:- „..големиот пионер на новата музика и музичка цивилизација, таткото на идниот музички универзум“.
Извршил силно влијание особено на Игор Стравински, Арнолд Шенберг и скоро сите позначајни композитори од дваесеттиот век.
Кал над Канал
Кал над Канал (словенечки: Kal nad Kanalom) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Александар Скрјабин
Творештво
Делата на Скрјабин ја отелотворуваат идејата за екстаза и смелоста насочени кон непознатите космички сили на уметноста (круната на ваквите творби, според Скрјабин, треба да биде „Мистеријата“, која ги обединува сите видови на уметност - музиката, поезијата, танцот, архитектурата и исто така светлината) се одликуваат со висок степен на уметничка генерализација и моќ на емоционално влијание
Космос-619
Космос-619 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 декември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-619 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1487 км, а најмалото на 1425.
Сан Марко деи Кавоти
Сан Марко деи Кавоти — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Морфолошка типологија
Морфолошката типологија е дисциплина на јазичната типологија, која ги класифицира јазиците според заедничките морфолошки конструкции. Оваа типологија прво ја развиле браќата Карл Вилхелм Фридрих фон Шлегел и Аугуст Вилхелм фон Шлегел. Оваа дисциплина ги класифицира јазиците според тоа како јазиците создаваат зборови со помош на морфеми. Според тоа, јазиците се делат на две основни групи: аналитички и синтетички јазици.
Аналитички јазици
Аналитичките јазици имаат мал број морфми, односно соодносот на морфеми со зборови е многу мал. Речениците кај аналитичките јазици се составени од независни морфеми, корени. Граматичките односи меѓу зборовите се изразени со посебни зборови, кои пак може да бидат искажани со афикси, но таквите се присутни во мал степен. Кај зборовите има многу мала морфолошка промена, или пак истата воопшто ја нема. Граматичките категории се искажуваат со збороредот или пак со користење на дополнителни зборови (на приме „многу“ наместо наставки за множина). Кај овие јазици контекстот и синтаксата имаат важна улога, поважна улога од самата морфологија. Примери за аналитички јазици се источноазиските јазици, како на пример кинескиот и виетнамскиот, меѓу другите.
Синтетички јазици
Синтетичните јазици создаваат зборови со додавање морфеми кон коренот на зборот. Морфемите може да бидат разграничени од корените, но и не мора да значи. Тие може да бидат споени. Збороредот кај овие јазици не е толку важен, за разлика од аналитичките, бидејќи самите зборови имаат граматички значења и морфолошките односи не се искажуваат толку со збороред. Исто така, кај овие јазици има голем степен на усогласување меѓу различни зборовни групи во рамките на една реченица. Така, кај овие јазици морфологијата е многу позначајна за разлика од синтаксата. Синтетичките јазици се делат на: аглутинативни и флективни.
Аглутинативни јазици
Аглутинативните јазици имаат зборови кои содржат по неколку морфеми кои секогаш се јасно разграничени една од друга, така што секоја морфема претставува само едно граматичко значење. Границите меѓу морфемите лесно се увидуваат. Аглутинативните јазици имаат голем број морфеми за еден збор и морфологијата е правилна. Примери за аглутинативни јазици се финскиот, корејскиот, унгарскиот, турскиот и јапонскиот, меѓу другите.
Флективни јазици
Кај флективните јазици (познати и како фузионални јазици) не се сосема јасно разграничени од коренот на зборот. Неколку граматички значења може да бидат споени во еден афикс. Морфемите може да се искажат со внатрешни промени во коренот на зборот, како што се согласна или самогласна градација или суперсегментални особености како што се акцентот или тонот. Повеќето индоевропски јазици се флективни до одреден степен.
Полисинтетичен јазици
Во 1836 година, Вилхелм фон Хумболт предложил трета категорија за класификација на јазиците, која ја нарекол „полисинтетична“. Во лингвистиката за првпат поимот го искористил Пјер Етјен Дупонко. Овие јазици имаат висок сооднос на морфема со збор, правилна морфологија и тенденција глаголските форми да вклучат морфеми кои се однесуваат на неколку аргументи покрај подметот. Друга особеност на полисинтетичкиот јазик е „можноста да се создадат зборови кои се еквивалентни на една цела реченица кај друг јазик“. Така, разликата меѓу синтетичките и полисинтетичките јазици е релативна. Повеќето американски јазици се полисинтетички, а инуктитут е еден пример каде зборот tavvakiqutiqarpiit може да се преведе како „Дали имате тутун за продавање?“
NGC 4549
NGC 4549 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4549 се споменува и како MCG 10-18-72.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4549 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 4549 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 21,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 56' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 4549 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41954. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3847. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 729.
Список на државни водачи во 1181 година
Ова е список на државни водачи во 181 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Св. Никола (Бело Поле)
'''Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Бело Поле. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во селската црква „Св. Никола“ што се наоѓа југоисточно од селото, каде се вградени повеќе антички сполии, и тоа: две бази, плоча со натпис и повеќе делови од архитектонска пластика.
Зелена крастава жаба
Зелена крастава жаба ( Bufotes viridis ) е вид на крастава жаба која се наоѓа во степи, планински области, полупустини, урбани области и други живеалишта во континентална Европа, кои се движат од далечна источна Франција и Данска до Балканот и Западна Русија. Како што историски е дефинирано, видовите се движеле на исток преку Блискиот Исток и Средна Азија до западна Кина, Монголија и северозападна Индија и јужно преку Италија и средоземните острови до Северна Африка. Следејќи ги генетските и морфолошките прегледи, 14 популации (сите во голема мерка или целосно азиски, освен африканските и балеарските зелени жаби ) сега се сметаат за посебни видови. Овие видови и европската зелена жаба се ставаат во нивниот род Буфотес, но тие биле вклучени во Буфо.
Опис
Дамките на грбот варираат од зелена до темнокафеава, а понекогаш се појавуваат и црвени дамки. Долната страна е бела или многу лесно обоена. Европската зелена жаба ќе ја смени бојата како одговор на промените на топлината и светлината. Женските се поголеми од машките и можат да положат од 9000 до 15 000 јајца истовремено.
Може да достигне максимална големина (должина на главата и телото) од 10 сантиметри, но растот до оваа големина е редок.
Во Европа овој вид е распространет во централниот и југоисточен дел на континентот. Нејзини типични хабитати се култивирани степи, иако не ги избегнува и шумските комплекси. Овој вид покажува значајна еколошка пластичност. Зелената крастава жаба е главно ноќен вид, иако понекогаш е активна и преку ден, особено на пролет. Периодот на парење започнува од март до мај. За мрестење претпочита плитки, темпорални води. Овој вид хибернира (презимува) надвор од водната средина (на земја). Таа е главно низински вид, со просечна вертикална дистрибуција до 1.000 m. Во рамките на Национален парк Галичица, зелената крастава жаба е регистрирана во различни хабитатни типови, од езерските брегови до височина од 2.000 m.
Диета
Зелената крастава жаба јаде различни инсекти и безрбетници, главно штурци, црви од оброци, мали пеперутки, дождовни црви, молци, бубачки и гасеници. Има пријавено и напад врз лилјак.
Иван Љубичиќ
во машка конкуренција
Иван Љубичиќ (роден на 19 март 1979 г.) е поранешен професионален хрватски тенисеер. Негово највиско место на АТП листата било 3. место, кое го постигнал во мај 2006.
Своите најдобри резултати тој ги остварувал на турнирите во сала на тепих или тврда подлога. Неговата игра главно се одвивала од основната линија со повремени излези на мрежа. Тој бил добар волеј играч и играл повремено во двојки. Со неговиот бекхенд, тој често знаел да одигра кратки топки.
Рани години
Љубичиќ е рооден во Бања Лука, во тогашна СР Босна и Херцеговина, како син на Марко кој бил босански хрват и работел како електричар, и Хазира која била босанка и била домаќика. Тој има еден постар брат, Владо. Тој започнал да игра тенис на 9-годишна возраст. Во мај 1992, поради војната во Босна и Херцеговина, тој, неговиот брат и неговата мајка се преселиле од Бања Лука во Опатија, Хрватска, додека пак неговиот татко не можел да замине. Во ноември 1992, тие се обединиле и заедно се преселиле во Ријека. Веднаш потоа, во април 1993, Љубичиќ заминал да трениера во тениски клуб во Монкалијери во близина на Торино, Италија. Во следните три години, Љубичиќ израснал во надежен талент. Тој одлучил да игра за Хрватска и во 1995 година тој победил на своето прво јуниорско првенство и станал хрватски шампион до 16 години. Истата година, тој ги освоил своите први АТП бодови и играл за Хрватска на европското првенство до 16 години. Во двојки, заедно со Жељко Крајан, тој го освоил престижното натпреварување за јуниори, Оринџ Бол.
Во 1996, неговото семејство се преселило во Загреб, додека пак тој продолжил со своите успеси. Тој се приклучил на тенискиот клуб Младост и играл на сè повеќе јуниорски турнири. Негов најголем успех во јуниорските денови било финалето на јуниорскиот Вимблдон, во кое бил поразен од белорусинот Владимир Волчков. Во 1997 година, тој стигнал до полуфиналето на јуниоррскиот турнир на Отвореното првенство на Австралија и се искачил на 2. место на јуниорската листа. На почетокот на 1997 година, тој започнал да тренисра со италијанскиот професионален тренер Рикардо Пјати. Во 2004, Иван се оженил со својата сопруга Аида, со која има две деца, син Леонардо и ќерка Зара.
Welcome to Heartbreak
Welcome to Heartbreak — песна изведена од американскиот хип-хоп артист, продуцент и текстописец Кање Вест. Песната е направена според инспирација од разговорот помеѓу Вест и извршниот потпретседател на MTV, Дејв Сирулник, каде што Сирулник му ги покажувал на Вест сликите од неговите деца. Во песната се зборува за тоа како Вест не успева да формира свое семејство со кое што би живеел нормален живот. Песната е претставена како „вовед“ во четвртиот студио албум на Кање Вест, „808s & Heartbreak“.
Филота (митологија)
Филота (Филотес), во старогрчката митологија била божество на дружењето и нежноста.
Митологија
Според Хесиод, Филота е ќерка на Никта. Кога титанот Крон го кастрирал својот татко Уран, и му ја презел власта, Никта многу се разлутила и од бес ги родила, по пат на партеногенеза, освен Филота и: Мом (вината, критиката), Морос (судбината, проклетството), Танат (смртта), Хипнос (сонот), Харон, Онеирите (сништата), Хесперидите (вечерите), Керите (насилнaта смрт), Мојрите (судбината), Немезида (одмаздата), Апата (измамата), Герас (староста) и Ерида (караницата, раздорот).
Според Хигин, пак, негова мајка е Никта, но татко му е Ереб.
Нејзина спротивност се Никеите (караницата, раздорот), деца на Ерида.
Толкување
Според некои извори, Хесиод во својата „Теогонија“ ги спомнува Никеите (раздорот) и Филота (пријателството) како ознака за крајниот принцип на устројството на космосот.
637
637 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 637 година од новата ера, 637. од првиот милениум, 37. од VII век и осма од 630-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6145 и 6146 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5387 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4397 и 4398 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1390.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 637 година се протега во 3273 и 3274, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3333 и 3334 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1180. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 15 и 16 исламска година.
Никеи
Никеи, односно Никеите, во старогрчката митологија биле божества на караницата. Прикажувани се како група зли демони на полпаките и судирите.
Митологија
Според Хесиод Никеите ги родила Ерида по пат на партеногенеза, а според Хигин, тие се потомство на Етер и Геја. На некој начин тие се споменуваат како причинители на караницата меѓу Океан и Тетија, кога Хера побрзала да ги смири, зашто не заборавила дека тие ја израснале.
Толкување
Според некои извори, Хесиод во својата „Теогонија“ ги спомнува Никеите (раздорот) и Филота (пријателството) како ознака за крајниот принцип на устројството на космосот.
Мамбо
Зборот мамбо доаѓа од дијалектот ñañigo на кој се зборува во Куба. Тој збор веројатно нема вистинско значење, туку се појавува во фраза („abrecuto y guiri mambo“) што значи „отворете ги очите и слушајте“. На јазикот банту, кој потекнува од Западна Африка, мамбо значи „разговор со боговите“, а на Хаити зборот мамбо значи свештеник вуду, кој ја извршувал функцијата советник, исцелител, егзорцист, пророк, духовен советник и организатор на општествени настани.
Спојот на свинг и кубанската музика, односно кубанската музика и американскиот џез, го создала тој фасцинантен мамбо ритам, а подоцна се развил сензуален танц. Мамбо беше претставник на Перез Прадо во 1943 година во ноќниот клуб „Ла Тропикана“ во Хавана, сепак, почетоците на мамбото често им се припишуваат на Кубанците Арсенио Родригез и Орестес Лопез. Оттогаш, други лидери на оркестарот како Тито Родригез, Пупио Кампо, Тито Пуенте, Мачито и Ксавиер Кугат развија свои стилови и го шират т.н. мамбо лудило.
За мамбо
Мамбо првично се свири слично на румба, и може да се опише како риф или како румба со прекин. Кубанските музичари ќе паузираат на кој било ритам без вежбање. Мамбо е познат како ритам кој може да биде бавен или брз. Обично саксофонот ја поставува ритмичката шема, а лимената секција ја носи мелодијата.
За прв пат во САД, мамбо се појавило во њујоршкото собирно место на танчерите од Харлем „Парк Плаза Балрум“. Во 1947 година мамбо почнало да се изведува во „Паладиум“, „Кина Дол“, „Хавана Мадрид“ и „Бирдланд“.
Некои од најпопуларните мамбо-песни се („Mambo Italiano“), („Papa Loves Mambo“), („Mambo #5″), („I Saw Mommy Do The Mambo“) и („They Were Doin` The Mambo“).
Повеќето луѓе мислат дека мамбото е многу брз танц, напротив, во неговата основа е бавен и прецизен танц во кој танчерите не се движат многу. Сè се заснова на работата на нозете и колковите. Се префрла на вториот бит. Мамбо е уличен танц во кој жена и маж мерат контрола и сила, т.е. тие се предизвикани. Жената е многу силна и мора да биде доминантна како и мажот. Мажот се обидува да ја задржи контролата и да ја импресионира жената со физичка способност и брзина. Поради помалку дивите акробации, оригиналниот танц мораше да биде пригушен, односно да се прилагоди на масовната публика која го запозна мамбото во студијата за танцување, хотели и ноќни клубови во Њујорк и Мајами.
Мамбо лудилото не траело долго и денес го танцуваат најмногу понапредните танчери. Наставниците по танц се согласиле дека мамбото е еден од најтешките танци. Мамбо придонесе многу за развојот на танцот Ча-ча-ча.
Знаме на Естонија
Националното знаме на Естонија е триколор со три хоризонтални полиња со сина, црна и бела боја. Естонското знаме за првпат се развеало во 1880-те. Првото естонско знаме се чува во Националниот музеј на Естонија.
Чолница
Чолница (словенечки: Čolnica) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Сан Мартино Санита
Сан Мартино Санита — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Космос-620
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 декември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-620 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1495 км, а најмалото на 1458.
NGC 2324
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2324 се споменува и како ESO 427-28, MCG -5-17-5.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2324 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2324 има привидни димензии од 3' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 2 м 40,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 28° 41' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на NGC 2324 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20047. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 361; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1346.
IC 910
IC 910 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 септември 1867 година од страна на Труман Хенри Сафорд.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 24 м 42 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 44' 34"".
Други поделби
Проучување на IC 910 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Модау
Модау — 44 километри долга десна притока на реката Рајна течејќи низ германската сојузна покраина Хесен. Историски гледано, има многу воденици на реката и на нејзините притоки, кои доведуваат до името Милтал („Долина на водениците“), округ низ кој реката тече.
Јакуб Маречко
Јакуб Маречко (Jakub Mareczko; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист со полско потекло. Тој е спринтер и настапува за UCI World Tour екипата.
Животопис
Маречко е роден во Полска на 30 април 1994 година, се преселил со неговата мајка во Бреша, Италија, кога имал пет години.
Први победи на Маречко како професионален велосипедист биле на Вуелта ал Тахира 2015, каде ги освоил етапите 3 и 4. Тогаш бил избран да ја води италијанската национална екипа на спринтерските етапи на Тур де Сан Луис 2015 каде двапати завршил меѓу првите десет, вклучувајќи трето место на завршната етапа зад Марк Кевендиш и Фернандо Гавирија. Ги започнал Омлоп Хет Ниусблад и Курне-Брисел-Курне, но не ги завршил. Завршил трет на втората етапа на Тур де Лангкави, а подоцна втор на четвртата и шестата етапа. Сезоната на калдрмисани класици продолжила со учеството на Дварс дор Вландерен, Е3 Харелбеке, Гент-Вевелгем, Три дена Де Пане и Схелдепрејс, иако не завршил на ниедна од овие трки.
Маречко ја освоил втората етапа на Вуелта а Венецуела 2015. Негова прва победа со професионална екипа била на крајот на сезоната 2015, кога ја освоил шестата етапа на Трката околу Хајнан. Неколку дена пред победата, Саутист објавиле дека неговиот договор бил продолжен за следните две сезони. Следеле уште победи во Кина: на Трката околу Езеро Таиху, Маречко освоил седум од деветте етапи во масовни спринтови. Исто така, го освоил генералниот пласман, бодовниот пласман и пласманот за млад возач.
Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016, но ја напуштил трката на петтата етапа.
Папа Инокентиј III
Инокентиј III (лат. Innocentius PP. III; околу 1161 - 16 јули 1216) — римски папа од 8 јануари 1198 до 16 јули 1216. Тој бил син на грофот Трозимондо. Му бил миленик на папата Климент III. Учел богословство на Парискиот универзитет и право на Болоњскиот. Во септември 1190, папата Климент III го назначил за кардинал. Тој ги повикал верниците во Четвртиот крстоносен поход (1202-1204), а во 1204 ја основал Латинското Царство.
Во 1212 го организирал детскиот крстоносен поход, кој завршил без успех.
Во 1215 го свикал Четвртиот латерански собор.
Список на државни водачи во 819 година
Ова е список на државни водачи во 19 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Ефимија
Ефимија (Евфема), во старогрчката митологија било име на повеќе личности. Името значи „религиозна смиреност“.
Северна жирафа
Северната жирафа (Giraffa camelopardalis), позната и како трирогата жирафа, ― вид на жирафа, домородна во Северна Африка.
Во сегашната шема на МСЗП за таксономија, има само еден вид жирафа со името G. camelopardalis и девет подвидови, но алтернативните таксономски хипотези предложиле два до единаесет видови.
Некогаш во изобилство низ цела Африка уште од 19 век, имала опсег од Сенегал, Мали и Нигерија од Западна Африка до север во Египет. Западноафриканските жирафи некогаш живееле во Алжир и Мароко во античките периоди сè до нивното изумирање, поради сушната клима во Сахара. Живее изолирано во Јужен Судан, Кенија, Чад и Нигер.
Сите жирафи се сметаат ранливи кон истребување од страна на МСЗП. Во 2016 година, околу 97 000 поединци од сите подвидови биле присутни во дивината. Во моментов има 5.195 северни жирафи.
Таксономија и еволуција
Во сегашната таксономска шема на МСЗП има само еден вид жирафа со името G. camelopardalis и девет подвидови.
Опис
Северната жирафа на челата има две испакнатини налик на рог познати како осикони. Северната жирафа е подолга и поголема од онаа на јужната жирафа, иако машките северни жирафи имаат трет цилиндричен осикон во средината на главата веднаш над очите долги од 7,5 до 13 см.
Раширеност и живеалиште
Северните жирафи живеат во саваните, грмушките и шумите. По месното истребување на разни места, северните жирафи се најмалку бројни видови и најзагрозени. Во Источна Африка, тие најчесто се наоѓаат во Кенија и југозападна Етиопија, иако ретко во североисточна Демократска Република Конго и Јужен Судан. Има околу 2.000 во Централноафриканската Република, Чад и Камерун во Централноафриканската Република. Некогаш широко распространета во Западна Африка, неколку стотици северни жирафи се наоѓаат во резерватот Досовоа Куре, Нигер. Тие се вообичаени и во и надвор од заштитените подрачја
Најраните опсези на северните жирафи биле во Чад за време на доцниот плиоцен, а некогаш биле во изобилство во Северна Африка. Тие живееле во Алжир уште од раниот плеистоцен за време на квартарниот период. Живееле во Мароко до нивното истребување околу 600 година н.е., бидејќи сувата клима на Сахара ги оневозможувала условите за жирафите. Исчезнати се и во Либија и Египет.
Манастириште (Бело Поле)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во прилепското село Бело Поле. Претставува црква од среден век. Се наоѓа јужно од селото, на височинка со истото име, каде се гледаат остатоци од светилиште, и тоа темели од ѕидови и многу градежен материјал. Според истражувањата на македонскиот антрополог, манастирската црква била посветена на Св. Атанасиј. Дел од градежниот материјал на разрушениот манастир бил употребен за изградба на селската црква „Св. Никола“ на почетокот на XX век.
NGC 4550
NGC 4550 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4550 се споменува и како UGC 7757, MCG 2-32-147, CGCG 70-182, VCC 1619.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4550 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4550 има привидни димензии од 3,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 30,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 13' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.
Други поделби
Проучување на NGC 4550 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41943. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 877. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Марија Станкова
Марија Станкова (, -, ) — македонска поетеса.
Книжевно творештво
Марија Станкова е автор на поетските книги. :
Сан Наѕаро
Сан Наѕаро — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија. Сан Наѕаро се граничи со општините Апиче, Калви, Мирабела Еклано, Пјетрадефузи, Сан Џорџо дел Санио, Вентикано.
Космос-621
Космос-621 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 декември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-621 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1485 км, а најмалото на 1407.
І (кирилица)
I (старословенска кирилица: ; сп. глаголичното: ) — буква во повеќе кирилични азбуки, вклучувајќи ја старословенската, украинската и белоруската азбука, а претходно била и во руската азбука сè до реформата од 1917-1918 г. (заменета со ‹и›). Таа води потекло од старословенската буква ‹›, а уште поназад од грчката јота чијашто прототип е феникиската буква ‹› („јод“) што ја означува согласката /j/. Во глаголицата, како и во кирилицата, за звукот /i/ имало две букви: ‹› и ‹›. За првата од нив обично се смета дека ѝ соодветствувала на кириличnото ‹›, а втората на кириличното ‹›, но постои и спротивен став.
Бројчената вредност на оваа буква во старословенската и црковнословенската азбука е 10.
Во некои текстови на македонски јазик напишани пред јазичните комисии (1944 г.), како на пример зборникот на браќата Миладиновци, оваа буква се употребувала еднакво како во рускиот јазик до 1917-1918 г. (в. подолу). Други текстови, пак, ја употребуваат каде што буквата ‹ј› се употребува денеска.
Руска азбука
Во руската азбука до 1917-1918 г., буквата ‹і› се употребува за бележењето на звукот /i/ пред сите самогласки и пред буквата ‹й› (Великій, Кіев итн.), пред сите јотирани самогласки (‹я›, ‹ю›, ‹е›, ‹ё›, ‹и›, на пр.: Македонія, Англія итн.) како и во зборот „мір“ кога тој значи „свет“ (сп. за мир во всем міре, „за мир во сиот свет“).
Знаме на Литванија
Знамето на Литванија е хоризонтален триколор со жолто, зелено и црвено поле. Знамето е усвоено на 20 март 1989 година, две години пред Литванија да стекне потполна независност од СССР. Исто така, знамето се користело за време на периодот од 1918 до 1940 година. Тогаш знамето имало посветли бои. Последната измена што ја претрпела знамнето е во 2004 кога се сменети димензиите на знамето.
Хлорамфеникол
Хлорамфениколот претставува антибиотик со широк спектар на дејство кој делува на голем број грам позитивни и грам негативни бактерии.
Фитоестроген
Фитоестрогените се ксеноестрогени (види естроген) добиени од растенија и кои не се создаваат од страна на ендокриниот систем, туку се конзумираат преку исхрана со фитоестрогенски растенија. Тие претставуваат разновидна група на нестероидни соединенија во природата присутни во растенија, кои поради структурната сличност со естрадиолот (17-β-естрадиол), имаат способност да предизвикаат естрогени или/и антиестрогени ефекти, преку активириње и блокирање на рецепторните места на естрогенот.
Хлорамфеникол
Од Светската здравствена организација се смета како едно од основните лекарства за најголемиот дел од популацијата.
Фитоестроген
Извори
Растенија кои содржат фитоестрогени вклучуваат:
Татјана Афанасјева
Татјана Алексеевна Афанасјева (Татья́на Алексе́евна Афана́сьева), исто така позната како Татјана Еренфест-Афанасјева, (, –, ) – руска и холандска математичарка и физичарка која дала придонеси во областите на статистичката механика и статистичката термодинамика. На 21 декември 1904 година, таа стапила во брак со австрискиот физичар Паул Еренфест (1880-1933). Тие имале две ќерки и два сина, една ќерките, Татјана Павловна Еренфест, исто така, станала математичарка.
Хлорамфеникол
Несакани ефекти
Најсериозен несакан ефект од употребата на хлорамфеникол е апластична анемија.
Инравенска примена на хлорамфениколот кај новороденчиња е поврзана со појава на т.н. синдром на сиво бебе. Овој феномен се случува бидејќи новороденчињата сè уште немаат целосно функционални хепатални ензими (т.e. UDP-глукуронил трансфераза), па така хлорамфениколот останува неметаболизиран во организмот.
Историја
Хлорамфеникол првично потекнува од бактеријата Streptomyces venezuelae, изолиран од Дејвид Готлиб. Воведен е во клиничка пракса во 1949 година, под заштитното име Chloromycetin. Бил првиот антибиотик кој се произведувал синтетички во големи размери.
Татјана Афанасјева
Животопис
Афанасјева е родена во Киев, Украина, тогаш дел од Руската Империја. Нејзиниот татко бил Александар Афанасјев, главен инженер на Царските железници, кој ја водел Татјана на неговите патувања низ Руската Империја. Нејзиниот татко починал, додека таа сè уште била млада, па таа се преселила во Санкт Петербург во Русија да живее со нејзината тетка Соња, и чичко Петар Афанасјев, професор на Политехничкиот институт Санкт Петербург.
На универзитетот во Гетинген, Татјана го сретнала Паул Еренфест. Кога Еренфест открил дека Татјана не можела да присуствува на состаноците на математичкиот клуб, тој се расправал со универзитетот дека тоа правило треба да се промени. Се развило пријателство меѓу нив, и тие стапиле во брак во 1904 година. Подоцна, во 1907 година се вратиле во Санкт Петербург. Според тогашниот руски закон, не бил дозволен брак помеѓу двајца луѓе од различни религии. Бидејќи Татјана била руска православна, а Еренфест Евреин, и двајцата одлучиле официјално да се откажат од нивните религии, со цел да останат во брак.
Творештво
Татјана тесно соработувала со нејзиниот сопруг, најпознатиот на нивниот класичен преглед на статистичката механика на Болцман. Концептуални основи на статистички пристап во механиката од страна на Паул и Татјана Еренфест првично бил објавен во 1911 година како статија на германската Енциклопедија на математички науки, и оттогаш била преведувана и реиздавана.
Таа има објавено повеќе трудови на различни теми како што се случајноста и ентропијата,, и наставна на геометрија за деца.
Лудовит Фула
Лудовит Фула (Ľudovít Fulla) - (, -, ) — словачки сликар, графички уметник, илустратор, сценограф и наставник по уметност. Го сметаат за една од најважните фигури на словачката креативна уметност во 20 век.
Стил
Творештвото на Фула било фундаментално важна за воспоставување на словачкиот модернизам.
Фула бил претежно инспириран од Прага и модернистичкото милје.
Во неговите дела може да се најдат принципите на Василиј Кандински, Марк Шагал, Пабло Пикасо и Пол Кле.
Во единствениот манифест на словачките модернисти, тој и неговиот пријател Микулаш Галанда формулирале цврст став во нивниот обид за мешавина од стилови.