cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дитрих Екарт
Животопис
Екарт е роден во Нојмаркт, кај Нирнберг во 1868 година како син на кралски нотар и адвокат. Неговата мајка починала кога тој имал 10 години, а во 1895 умрел и татко му, оставајќи му пристојна сума пари којашто Екарт набрзо ја потрошил.
Екарт прво студирал медицина во Минхен, но се откажал во 1891 за да работи како поет, драматург и новинар. Се преселил во Берлин во 1899, кадешто пишувал претстави, често автобиографски. Сепак, не бил успешен во таа работа.
Понатаму, тој развил идеологија за „генијален возвишен човек“, засновата на писанијата на Ланц фон Либенфелс. Исто така бил воодушевен од мајанските верувања. Тој бил окултист, заинтересиран за магијата и митологијата на старите Германи.
Меѓу 1918 и 1920, Екарт бил уредник на антисемитистичкиот весник „Ауф гут Дојч“, издаван заедно со Алфред Розенберг и Готфрид Федер. Како жесток критичар на Вајмарската Република, цврсто се противел на Версајскиот договор, којшто го гледал како предавство, и ја поддржувал таканаречениот мит за завера, според којшто социјалдемократите и Евреите биле виновни за поразот на Германија во Првата светска војна.
Екарт бил вмешан во основањето на Германската работничка партија (ДАП) заедно со Готфрид Федер и Антон Дрекслер во 1919 година, подоцна преименувана Националсоцијалистичка германска работничка партија (НСДАП). Тој бил главниот издавач на весникот на Нацистичката партија, Фелкишер беобахтер, и исто така го напишал текстот за „Германијо, разбуди се“ (Deutschland erwache), којашто станала химна на Нацистичката партија.
Екарт го сретнал Адолф Хитлер за време на еден говор што го одржал пред членовите на партијата на 14 август 1919. Тој имал важно влијание врз Хитлер во следните години и силно верувал дека тој ги воспоставил теориите и верувањата на Нацистичката партија. Малкумина други имале толкаво влијание врз Хитлер.
Екарт бил тој што го запознал Алфред Розенберг со Адолф Хитлер. Меѓу 1920 и 1923, Екарт и Розенберг работеле неуморно за Хитлер и партијата. Преку Розенберг, Хитлер ги запознал писанијата на Хјустон Стјуарт Чембрлен. Розенберг бил уредник на партискиот весник Минкнер беобахтер.
За да го издигне фондот на партискиот весник, Екарт го претставил Хитлер во влијателните кругови коишто можеле да ја финансираат Нацистичката партија. Додека престојувал во куќата на еден богат производител во Берлин, Хитлер добил подучување за јавно говорење од еден учител по драма.
На 9 ноември 1923, Екарт учествувал во неуспешниот државен удар на Нацистичката партија. Бил уапсен и затворен во истиот затвор со Хитлер и други партиски функционери, затворот Ландсберг, но бил пуштен брзо заради болест. Умрел од срцев удар на 26 декември 1923 година во Берштесгаден. Бил погребан на старите гробишта во Берштесгаден, недалеку од гробовите на нацистичкиот функционер Ханс Ламерс и неговата жена и ќерка.
Вива
Вива — трговска марка на Вивакс ДОО, македонски производител на 100% природни сокови, нектари, овошни пијалаци, сирупи, ледени чаеви, газирани пијалаци и каши. Своето работење го започнува во 1994 година во Скопје со неколку производи, а денес производното портфолио под брендот “Вива“ брои повеќе од 80 производи. Динамичниот развој на компанијата ВИВАКС, се должи пред сѐ на постојаното вложување во истражување на пазарот, следењето на светските трендови и развивањето на нови производи според потребите, желбите и вкусот на купувачите.
Историја
Во 1994 година, основачот Димитар Јосифовски ја започнува приказната за Вива формирајќи ја фирмата ВИВАКС, со цел развој на сопствен семеен бизнис во производството на сокови со висок квалитет. Производството започнува со половна машина за пакување на сокови од 200мл, а производствениот погон бил сместен во изнајмени простории, со само 8 вработени. Силната определба за квалитетен производ, професионален пристап и добра организација во работењето, полека, но сигурно, почнале да ги даваат првите резултати преку континуираното зголемување на продажбата.
Во 1995 година компанијата инвестира во нова машина за полнење на сокови во флексибилна амбалажа (черпак), во пакувања од 250мл и 1л. Исто така, во истиот период започнува и со пакување на готово кафе за пиење во амбалажа од 70мл. Со овој тип на пакување компанијата се издојува како единствена на Балканот што дополнително придонесува брендот Вива да стане препознатлив и надвор од границите на Македонија, а продажбата да порасне дури и за трипати.
Континуираниот раст на продажбата почнал сериозно да го наметнува прашањето за проширување на производствениот капацитет, па во 1998 година отпочнуваат активности за изградба на сопствен објект за производство. Во 2000 година на површина од 2.000 м², стартува со работа сопствениот објект во кој е инсталирана нова линија за производство на картонско пакување од Елопак за производното протфолио од 1л.
Во меѓувреме се инвестира и во машина за соковите од 200мл (дојпак), уникатно пакување со вметната сламка. Во тој период Вива се извојува како пионер на Балканот со ваков тип на пакување. Во 2002 година со набавка на нова машина се надоградува картонската амбалажа Елопак со посовремен тип (вградено капаче), за по четири години да се купи Елопак машина за пакување на сок во картонска амбалажа од 2л.
Континуираниот раст на компанијата и постојаното вложување во современи технолошки производствени капацитети придонсе компанијата Вивакс во 2003 година да се вброи во редот на водечките производители на природни овошни сокови и нектари во Република Македонија. Следејќи ги барањата на потрошувачите, 2011 година, Вивакс започнува со производство на сокови во пластика. Со оваа комплетно нова и автоматизирана линија од 2012 година почнуваат да се произведуваат негазирани пијалаци и ледени чаеви во амбалажи од 0,5л и 1,5л, како и сирупи од 1л.
Зголемувањето на производното портфолио и растот на компанијата во голема мера се должи на тоа што во 2011 година се купува голем деловен простор на кој се гради нова фабрика.
Во 2015 година компанијата инвестира во асептична машина за полнење на сокови. Овој тип на машина, работи по најнова технологија која овозможува максимално задржување на природните својства на овошјето. Во 2016 година компанијата инвестира во најсовремена линија за преработка на овошје и зеленчук во единечна и концентрирана каша. Резултат на оваа производствена линија се висококвалитетни природни овошни каши, добиени со преработка на свежо македонско овошје, јаболка и праска, кои се употребуваат за производство на природни овошни сокови, смути и детски овошни каши.
Во 2018 година компанијата ја надоградува производствената линија за каши со инвестиција во евапоратор, со што Вивакс станува единствена фабрика за преработка на овошје и зеленчук со најсовремена опрема во државата.
Во 2019 година компанијата го бележи својот 25 годишен јубилеј, а по тој повод се реализирани многу проекти меѓу кои и: -	Редизајн на премиум портфолиото (100% сокови и нектари) од 1л и промена на амбалажата во PurePak sense (еко амбалажа), -	лансирање на нова категорија: премиум 100% сокови и нектари во лименка од 250мл -	и лансирање на нова категорија газирани производи Вива Спарк со висока содржина на овошје, во пакување од 0,5л и 1,25л. Денеска Вивакс е компанија која вложува во постојана модернизација на производството и брои тим со повеќе од 100 вработени.
Сертификати и признанија
Долгодишните напори и ангажираност во работата на компанијата се потврдуваат со добивање на сертификатот ХАСАП и ИСО 22000, како и признанието од Стопанската Комора на Р. Македонија во 2001 година која ја вбројува Вивакс помеѓу најуспешните 10 компании во Македонија.
Во 2013 година на осумдесетото издание на меѓународниот саем за земјоделство во Нови Сад, Србија, Вива освојува:
Успехот во постигнувањето на високиот квалитет на Вива производите и многубројните награди и признанија, се должи на:
Производи
- 100% Портокал сок - 100% Ананас сок - 100% Јаболко сок
- Портокал нектар - Јаболко нектар - Праска нектар - Боровинка нектар - Киви јаболко нектар - Коктел нектар - АЦЕ нектар повеќе видови овошја и морков - Вишна нектар
- 100% Портокал сок - 100% Јаболко сок - Праска нектар - Вишна нектар
- Fruity ананас - Fruity коктел од повеќе видови овошје - Fruity портокал - Fruity праска и јаболко
- Fruity ананас - Fruity коктел од повеќе видови овошје - Fruity портокал - Fruity праска и јаболко - АЦЕ шумско овошје - Коктел од повеќе видови овошје - Јаболко нектар
- Коктел мешавина од повеќе видови овошје - Портокал - АЦЕ коктел - Праска нектар - Боровинка нектар
- Mickey Јаболко нектар со витамин Ц - Princesses Мултивитамински коктел папаја гуава - CARS Мултивитамински коктел папаја гуава - Spiderman 100% Јаболко сок - Avengers портокал нектар - Frozen 100% Јаболко сок
- Fresh АЦЕ коктел - Fresh мултивитамин - Fresh портокал Ц, Е, Б6 витамини - Fresh шумско овошје А, Ц, Е витамини - Fresh праска - Fresh лимон и бозел - Fresh вишна
- Ice Tea праска PET 1,5 и 0,5 литри - Ice Tea лимон PET 1.5 и 0,5 литри - Ice Tea брусница PET 1.5 и 0,5 литри - Ice Tea брусница 0,2л - Ice Tea праска 0,2л
Соработки
Вивакс е единствената македонска компанија која што во 2013 започна соработка со Дизни Интернешнал (Disney International), за производство на сокови со познатите цртани ликови: Мики Маус, Принцезите, Карс (Автомобили) и Спајдермен, официјално лиценцирани од глобалната марка „Дизни“ и „Марвел“, за пазарите во Македонија, Србија, Црна Гора, Босна, Албанија и Косово. Како резултат на придржување на високите стандарди на Дизни Интернешнал, во 2016 година Вивакс ја доби престижната награда Disney product of the year 2016.
Општествена одговорност
Вивакс е активен промотор на детската и општествената култура, преку спонзорирање на многубројни детски настани, со активно вклучување во грижата за најмалите, пред сè во нивната едукација за здрави навики и за здрав начин на исхрана. Како дел од својата социјално одговорна компонента, компанијата исто така поддржува голем број спортски настани и организации. Компанијата е активен поддржувач и промотор на коњичкиот спорт и е основач на меѓународниот коњички натпревар, под името ВИВА Куп.
Кошарка во Македонија
Кошарката е познат спорт во Македонија, и е играна во професионални, младински и аматерски нивоа. Кошарката има долга историја на територијата на Република Македонија, на која популарноста се развивала бавно. Денес кошарката една од трите спортови (заедно со фудбалот и ракометот) кои се најпознати во Македонија.
1930-ти
Во 30-те години од минатиот век кошарката не само во Македонија, туку општо и на Балканот, била многу малку присутна. Фудбалот како и денес бил најпопуларниот спорт, а постоеле и голем број на спортски друштва, каде младите таленти најчесто тренирале атлетски или гимнастички дисциплини. Подоцна, во Штип се појавил Трајко Кошевалиски, кој од Словенија го носел знаењето за оваа игра, но и првата кошаркарска топка.
Кошевалиски бил испратен на стручно усовршување во Марибор, каде во 1932 година присуствувал на првата презентација на кошаркарскиот спорт, презентиран од австриски кошаркари. За време на неговото прво отсуство од Словенија тој започнал да ги тренира локалните Соколи, како што се нарекувале спортските друштва во тоа време насекаде низ Македонија, за конечно на 27 август 1933 година да биде организиран првиот натпревар.
Во дворот на Основното училиште „Ванчо Прке“ било направено импровизирано игралиште, поставени биле кошевите, а мрежичките за обрачите биле исплетени од Петре Топликлиев. Таму биле создадени две екипи, црвена и црна, а Кошевалиски бил судија на овој меч. Меѓу натпреварувачите биле неговите другари Славе Кикиритков, Лазо Каламатиев, Петре Кавраков, Киро Савев, Методи Балванлиев, Киро Шапков, Илија Гочев, Никола Гакев, Петар Самарџиски и Горги Спасиков.
1940-ти
Постои и податок дека по Втората светска војна, првата селекција на македонски кошаркари односно играчи на Македонија (републичка репрезентација), која настапила на меѓурепубличкиот натпревар во 1945 година во Суботица, како прва сезона на Југословенската лига, бил составен од играчи родени во Штип.
На средината на Градскиот стадион Скопје бил одбележан имровизиран кошаркарски терен, линиите биле исцртани со вар, кошовите биле направени од обично железо и немале мрежички. Натпреварите се играле со одбојкарска топка, која била многу полесна од кошаркарската и тешко се уфрлала во кошот.
На овој прв официјален кошаркарски натпревар во Скопје по ослободувањето на Југославија, не се суделе лични грешки, ниту технички, времето се мерело рачно, со стоперица. Немало тајм аут, се играло точно 40 минути, 2 x 20 минути. Најважно било да се води правилно топката, и јасно, да се уфрли во кошот. Колку тоа било тешко со оваа одбојкарска лесна топка, најдобро го покажува и резултатот од последниот натпревар за првото место на кој Македонија го победила Работнички со 28:18.
Судел само еден судија, Панче Пандилов, кој бил и претседател на Одборот на спортските игри на Македонија. Пред почетокот на првенството биле учени правилата на кошарката, многу работи не биле познати, но сепак ова првенството во Скопје привлекло големо внимание бидејќи овој спорт во градот не беше многу познат во тоа време.
За Македонија играле: Асен Николовски, Миха Илиевски, Перо Димовски, Константин Тодоровски, Константин Лешков, Јордан Димитровски, Никола Цветковски и Етем Омерагиќ. За Работнички настапиле: Славко Матовски, Драган Лукоски, Трајан Ивановски, Борис Анастасов, Атанас Радевски, Војче Димитровски, Илија Ќовкаров.
Како првак, Македонија учествувала на Сојузното елитно натпреварување во неговата втора сезона (прва сезона со клубови), на отвореното игралиште на Калемегдан во Белград. На тоа сојузно натпреварување, покрај Македонија настапиле и Партизан, Металац и Црвена звезда од Србија, Слобода од Љубљана, Задар, Славија и Риека од Хрватска и Еѓшег од Нови Сад (САП Војводина). Екипата на Риека играла надвор од конкуренција бидејќи тогаш уште било актуелно прашањето околу територијата на Истра и Трст. На првиот натпревар Македонија загубила од Партизан со 71:1.
На турнирот во Белград играчите на Македонија за првпат играле со вистинска кошаркарска топка. На мечот со Партизан, за кој настапија повеќе познати кошаркари, кои подоцна играле и за репрезентацијата на Југославија, почнал да врне дожд, се играло на отворено, немало сали тогаш, топката била лизгава, теренот од црвеница исто така. Македонија играла во состав: Асен Николовски, Миха Илиевски, Петар Димовски, Константин Тодоровски, Тошо Тодоровски, Константин Лешков, Јордан Димитровски, Никола Цветковски и Етем Омерагиќ. На крајот на натпреварот во записникот бил запишано, немало тогаш семафор за да се види крајниот резултат: Партизан-Македонија 71:1. Не е познато каков резултат бил на полувремето. Единствениот кош за Македонија го постигнал Асен Николовски и тоа од слободното фрлање. Првото не го искористил.
Инаку тренер на Македонија бил познатиот Славко Матовски, кој не играл на тој натпревар, но практично сите играчи биле тренери. По мечевите сите играчи морле да одат на лекарски преглед. Не биле тоа допинг контроли, туку се мерел крвниот притисок на кошаркарите и капацитетот на градите по сите тие напори. Прегледите ги вршел подоцна еден од најпознатите спортски лекари во Југославија, д-р Смодлака.
На првенството победиле кошаркарите на Црвена звезда, екипата на Македонија го освоила последното, седмо место со седум порази и кош разлика од 74:287.
Choerolophodon
Choerolophodon е изумрен род на сурлари кои живееле во миоценот, на територијата на Евроазија.
Во 2018, во близина на Долни Дисан, Неготинско, бил откриен фосил на C. pentelici.
Стадион Лујџи Ферарис
Тој бил првично изграден од страна на Џенова ФК во 1909 година, а се одржувал како нивна приватна сопственост. Во 1933 година, стадионот бил именуван по поранешниот играч на Џенова Лујџи Ферарис, кој починал во 1915 година, за време на Првата светска војна. За време на Втората светска војна бил усвоен во општинска сопственост. Тој во моментов се користи за фудбалски натпревари за ФК Џенова и (од 1946 година) на ФК Сампдорија. Стадионот исто така е домаќин на рагби натпревари. Тој има сместивост од 36.599 гледачи. Англискиот фудбалски клуб Престон Норт Енд оригиналните планови за нивниот стадион Deepdale стадион биле инспирирани од Стадионот Лујџи Ферарис со работа започнувајќи во 1995 година и конечно бил завршен во 2008 година.
Значајни натпревари
Стадион бил официјално отворен на 22 јануари 1911 година со фудбалскиот натпревар помеѓу ФК Џенова и ФК Интер, и во тоа време имал сместивост од 20.000 гледачи. На 22 декември 1912 година, стадионот бил домаќин на првиот меѓународен натпревар помеѓу фудбалската репрезентација на Италија која загубила со 3–1 од Фудбалската репрезентација на Австрија во пријателски натпревар.
Космос-2419
Космос-2419 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Стадион Лујџи Ферарис
Значајни натпревари
Исто така стадионот бил домаќин на Светското првенство во фудбал 1934 на четврфиналниот меч помеѓу Шпанија и Бразил, и тогаш сместивоста била проширена на 30.000 места за седење.
Стадионот бил затворен и повторно изграден пред Светското првенство во фудбал 1990, при што бил домаќин на три натпревари од групата Ц (меѓу Костарика, Шкотска и Шведска) и на 16-финалниот натпревар помеѓу Република Ирска и Романија.
Космос-2419
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9183 км, а најмалото на 9076.
Стадион Лујџи Ферарис
Значајни натпревари
Највисока посетеност на Лујџи Ферарис била забележена на 27 февруари 1949 година, на натпреварот помеѓу Италија и Португалија каде биле присутни 60.000 гледачи.
Малпартида де Корнеха
Малпартида де Корнеха — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Стадион Лујџи Ферарис
Значајни натпревари
На 29 февруари 2012 година, САД ја победил Италија со резултат од 1–0 на овој стадион во пријателски натпревар. Тоа бил првпат Италија да биде поразена во Џенова, но и првпат САД да ја победи Италија.
На 14 ноември 2014 година, Лујџи Ферарис бил домаќин на рагби натпреварот помеѓу Италија и Аргентина со победа на домаќинот од 20 - 18.
Светско првенство во Италија 1990
Стадионот бил една од локациите на Светско Првенство во фудбал 1990, на кој се одиграле следните натпревари:
Ринглебен (Кифхојзер)
Ринглебен (Ringleben) — село и поранешна општина во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Бад Франкенхаузен.
Местоположба
Ринглебен се наоѓа помеѓу широката долина на Унштрут и ридскиот масив Кифхојзер. Градот Артерн е оддалечен 5 километри, додека Бад Франкенхаузен околу 10 километри, а градот Зангерхаузен во соседната покраина Саксонија-Анхалт, околу 12 километри.
Северозападна покраина (ЈАР)
Северозападната покраина е покраина во Јужноафриканската Република. Нејзин главен град е Мафекинг. Покраината е создадена по крајот на апартхејдот во 1994 и вклучува делови од поранешните покраини Трансвал и Кејп, како и од поранешниот бантустан Бофутацвана.
Список на политиколози
Оваа список на политиколози содржи имиња на реномирани светски и македонски стручњаци од соодветната област:
Македонски политиколози
政治学者
Џабел Баркал
Џабел Баркал (арапски: جبل بركل) е планина која се наоѓа во Судан, на околу 400 километри северно од главниот град Хартум. Во околу 1450 п.н.е., фараонот Тутмос III ја раширил својата империја, а планината претставувала граница на империјата. По околу 300 години бил основан град наречен Напата, кој станал престолнина на кралството Куш.
Рушевините околу Џабел Баркал вклучуваат 13 храмови и 3 дворци, од кој најзначаен е оној на Амон. Од 2003 година реонот бил вклучен во списокот на УНЕСКО.
Европско првенство во ракомет за мажи 2016
Полска била избрана за домаќин на конгресот на ЕХФ одржан во Монако на 23 јуни 2012 година со 58% од гласовите.
Германија ја освоила втората титула победувајќи ја Шпанија со 24–17 во финалето. Хрватска го освоила бронзениот медал, победувајќи ја Норвешка со 31–24.
Судии
На 30 септември 2015 година биле објавени 12 судиски двојки.
Влечење на групи
Влечењето на групи било одржано на 18 јуни 2015 година.
Главна фаза
Сите времиња се по месното време (UTC+1).
Најдобри стрелци
Извор: handball.sportsresult.com
Најдобри голмани
Извор: handball.sportsresults.com
Припитомување
Припитомување или скротување — процесот при кој популација на животни или растенија, преку процес на селекција, се навикнува на човечките услови и контрола. Одлика на припитомувањето е вештачката селекција од страна на луѓето. Луѓето ги довеле овие популации под нивна контрола и грижа од многу причини: да произведува храна или вредни артикли (како волна, памук или свила), за помош при различни типови на работа (како транспорт, заштита и борба), научни истражувања или едноставно да уживаат во нивното друштво или да ги користат како украси.
Припитомените растенија примарно за естетско уживање во и околу домовите обично се викаат куќни растенија или орнаменти, додека, пак, оние што се припитомуваат за обемно производство на храна се наречени жетви. Може да се направи разлика помеѓу оние припитомени растенија коишто се намерно изменети или избрани за одредена пожелна одлика (погледнете култиген) и оние припитомени растенија коишто во суштина не се многу различни од соодветните диви растенија (со претпоставка дека припитомувањето не значи физичка модификација). Животните припитомени за домашно друштво обично се наречени миленици, а оние што се припитомени за храна или работа стока или земјоделски животни.
Потекло
Чарлс Дарвин опишува како процесот на припитомување вклучува и несвесни и методски елементи. Рутинската човекова интеракција со животните и растенијата создава притисоци во селекцијата што предизвикува адаптација како што видовите се приспособуваат на човечкото присуство, употреба или одгледување. Намерното селективно одгледување се користело и за да се создадат посакуваните промени, често по почетното припитомување. И двете сили, несвесната природна селекција и методски селективното размножување, веројатно влијаеле во процесите на припитомување низ историјата. Од перспектива на човекот и двата процеса се опишани како вештачка селекција.
Припитомувањето на пченицата претставува еден пример. Кога дивата пченица ќе созрее паѓа на земја за да се презасади самата, но припитомената останува на дршката за полесно да се ожнее. Постои доказ дека оваа критична промена дошла како резултат на случајна мутација блиску до почетокот на одгледување на пченицата. Пченицата со оваа мутација е ожнеана и станала семе за следната жетва. Според тоа, без да забележат постарите земјоделци ја селектирале селектирале оваа мутација, бидејќи инаку таа би изумрела. Резултатот е припитомена пченица, којашто се потпира на земјоделците за своето размножување и ширење.
Мутацијата не е единствениот начин со кој работи природната и вештачката селекција. Дарвин опишува како и природните варијации во поединечни растенија и животни ја поддржуваат селекцијата на нови особини. Се шпекулира дека волците скротени повеќе од просечното, помалку претпазливи од луѓето, самите се селектирале како домашни кучиња во текот на многу изминати генерации. Овие волци биле способни да напредуваат со тоа што ги следеле луѓето во потрагата по храна близу до логорски огнови и депонии. На крај се развил симбиотички однос помеѓу луѓето и овие пракучиња. Кучињата се хранеле со остатоците храна од луѓето и луѓето откриле дека кучињата можат да ги предупредуваат за опасностите кои им се приближуваат, да им помогнат во ловот, да се однесуваат како миленици, да обезбедуваат топлина или да им ги надополнуваат нивните потреби за храна. Како што еволуирал овој однос, луѓето почнале да ги чуваат овие самоприпитомени волци и да ги размножат од нив расите на кучиња кои ги имаме денес.
Во последно време, селективното одгледување може најдобро да покаже како најчесто функционира процесот на продолжување на припитомувањето. Дел од најпознатите докази за моќта на селективното одгледување произлегуваат од еден експеримент на рускиот научник Дмитри К.Белајев во педесеттите години од дваесеттиот век. Неговиот тим потрошил многу години одгледувајќи ја сребрената лисица (Vulpes vulpes) и ги селектирал само оние единки кои покажувале најмалку страв од луѓето. На крајот, тимот на Белајев ги селектирал само оние кои покажувале најпозитивна реакција на луѓето. Завршил со популација од сиви лисици со значителни промени во однесувањето и изгледот. Тие не покажувале повеќе страв од луѓето и често мавтале со опашката и ги лижеле луѓето кои се грижеле за нив изразувајќи им наклонетост. Фасцинантно, овие лисици имале клапнати уши, помали черепи, свиткани опашки и други особини обично забележани кај кучињата.
И покрај успехот со овој експеримент, се чини дека со селективното одгледување не може секогаш успешно да се изврши припитомувањето. Многу обиди за припитомување на различни видови диви животни биле неуспешни. Еден пример за тоа е зебрата. Покрај фактот дека четири видови зебри и дел од истиот род како коњот и магарето можат да се вкрстуваат, обидите за припитомување не биле успешни. Факторите коишто влијаат на можноста за припитомување на големи животни (види подолу) се разработени подолу. Изненадувачки е фактот што уште од порано па сѐ до денес, за само 12 видови големи животни се докажало дека можат да се припитомат. Распоредени приближно според периодот на припитомување, започнувајќи од првото, припитомени животни се: куче, овца, коза, свиња, крава, коњ, магаре, воден бивол, лама/алпака, азиска камила, арапска камила и слон.
Животни
Според еволутивниот биолог Џаред Дајмонд, животинските видови мора да исполнат шест критериуми за да се земат предвид за припитомување:
Растенија
Најпрвите обиди на човекот за припитомување на растенијата се случиле во Југозападна Азија. Постои доказ за свесно одгледување и селекција на особини на растенија од страна на пренеолитски групи во Сирија: зрна од 'рж со домашни особини сочувани од Епипалеолитот (c. 11,050 BP) од наоѓалиштето Абу Хуреира во Сирија, но се чини дека тоа е локализиран феномен на одгледување низи див 'рж, а не јасен чекор во припитомувањето.
До 10 000 година п.н.е. било припитомено растението лејка (Lagenaria siceraria), кое се користело како сад пред да се измисли керамичката технологија. Припитомената лејка стигнала до Американските држави од Азија до 8000 година п.н.е., најверојатно благодарение на миграциите на луѓето од Азија во Америка.
Житните култури првпат биле припитомени околу 9000 година п.н.е. во областа Плодна полумесечина во Средниот Исток. Првите припитомени жетви биле едногодишни растенија со големо семе или овошје. Тука спаѓале мешункасти растенија како грашокот и зрнести како пченицата.
Средниот Исток бил навистина соодветен за овие видови, сувата летна клима била погодна за развивање на едногодишните растенија со големо семе и разновидноста на извишувањата довело до создавање на различни видови растенија. Како што се одвивало припитомувањето луѓето почнувале од општество на ловци и собирачи да преминуваат во стабилно земјоделско општество. Околу 4000 до 5000 години подоцна, оваа промена довела до создавање на првите градови-држави и на крај со заживувањето на цивилизацијата.
Во други делови на светот биле припитомени најразлични видови растенија. Во Америка, тиквата, пченката, гравот и можеби маниоката (позната и како Cassava) биле главните плодови во исхраната. Во источна Азија најважни жетви биле просо, ориз и соја. Некои делови од светот како Јужна Африка, Австралија, Калифорнија и јужната половина на Јужна Америка никогаш не припитомиле локални видови растенија.
Видовите припитомени растенија често се разликуваат од нивните сродници на предвидливи начини. Овие разлики се наречени синдром на припитомување и вклучуваат:
Степени
Поради бавниот раст на слоновите, границите помеѓу преживеаните диви популации и домашните клади се нејасни. Слични проблеми во дефинирањето се појавуваат кога домашните мачки побеснуваат. Систем за класификација кој би можел да помогне да се реши оваа нејаснотија околу популациите на животните, може да се состави врз основа на спектарот зголемено припитомување. Овој систем за класификација не важи за некои комплицирани фактори: генетски изменети организми, побеснета популација и хибридизација (вкрстување). Многу видови коишто се чуваат на фарма или ранч се генетски изменети. Ова создава посебна категорија бидејќи ги изменува организмите како група, но на поинаков начин од традиционалното припотомување. Побеснетите организми се членови на популација којашто некогаш била одгледувана од човекот, но сега живее и се размножува вон неговата контрола. Пример за тоа е мустангот. Хибридите можат да бидат диви, припитомени или обете: лигар е хибрид од две диви животни, маска или муле од две припитомени животни, а биволот е резултат на вкрстување на диво и припитомено животно.
Постои голема разлика помеѓу скротено и припитомено животно. Поимот „припитомува“ се однесува на цел вид или род, а поимот „скротува“ само на единка од некој вид или род. Луѓето скротиле илјадници животни коишто никогаш вистински не биле припитомени. Тука спаѓаат слоновите, жирафите и мечките. Постои дилема за тоа дали некои видови се припитомени или се само скротени. Некои сметаат дека слоновите се припитомени, а други дека мачката никогаш не била. Линијата на разграничување е дали младо од диви родители би се разликувало според изгледот и однесувањето со она од припитомени родители. На пример, кучето сигурно е припитомено бидејќи дури и волк (генетското потекло на сите кучиња) одгледан уште од мало, многу би се разликувало од кучето, и во изгледот и во однесувањето.
Граници
Селекцијата на животни поради видливите „посакувани“ особини може да направи тие да ги направат несоодветни на непознат начин. Последиците за заробените и припитомените животни биле смалување, шарена боја, пократки лица со помали и помалку заби, намалување на цврстината на роговите, слаби мускули и генетска непостојаност. Слабо изразени зглобови, неправилна соединување на коската на екстремитетите епифиза со диафиза, промени во влакното, зголемени маснотии, помали мозоци, поедноставени навики во однесувањето, продолжено несозревање и други патолошки состојби се само дел од недостатоците на домашните животни. Сите овие промени се документирани со директни набљудувања на стаорецот во деветнаесеттиот век, со помош на археолошки доказ и потврдени се од одгледувачи на животни од дваесеттиот век.
Едни од несаканите ефекти од припитомувањето се зооношките болести. На пример, говедата ги предизвикале вирусните сипаници, морбилите и туберкулозата, свињите и патките - грипот, а коњите риновирусите. Луѓето имаат преку шеесет заеднички болести со кучињата. Многу паразити исто така потекнуваат од домашните животни. Појавата на припитомување резултирала со погуста популација кај луѓето што овозможило услови за созревање на патогени за репродукција, мутација, ширење и евентуално пронаоѓање нов вид.
Датуми и места
Бидејќи процесот на припитомување долг временски период наследно опфаќа многу генерации, а ширењето на одгледување и техники на сточарството е исто така бавно, нема никакво значење да се даде единствен „датум на припитомувањето“. Сепак, се верува дека првиот обид за припитомување на животни и растенија бил изведен во Стариот Свет од луѓе од мезолитскиот период. Племињата што учествувале во ловењето и собирањето на растенија за јадење, почнале да се обидуваат да припитомат кучиња, кози и по можност овци, што се случувало во 9000 година п.н.е. Сепак, дури во неолитскиот период се појавило примитивното земјоделство како форма на социјална активност и тоа веќе напредувало. Најголемиот дел припитомени животни и растенија, кои сѐ уште им служат на луѓето, биле селектирани и развивани во текот на неолитскиот период, а други примери се појавиле подоцна. Зајакот, на пример, не бил припитомен до средниот век, а шеќерната репка почнала да се одгледува како земјоделско растение од кое се добивало шеќер во деветнаесеттиот век. Неодамна, во дваесеттиот век, нането станало предмет на земјоделска обработка, а во истиот период биле започнати и програми за одгледување на животни за производство на висококвалитетно крзно.
Достапните методи за проценка на датумите на припитомувањето внеле понатамошна непрецизност, особено поради тоа што се случувало во далечното минато. Според тоа, датумите споменати овде треба да се земаат со резерва, во некои случаи нема доволно докази, па понатамошните откритија можат значително да го променат времето.
Космос-2420
Космос-2420 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 3 мај 2006 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 332 км, а најмалото на 167.
Парк „Бановина“
Паркот Бановина ― градски парк сместен во средиштето на населбата Горно Лисиче, Скопје. Неговата вкупна површина изнесува 6,000 квадратни метри. Паркот претставува хортикултурно и партерно уредување на дел од местото познато како „Бановина“ во близина на ул. Ѓорѓи Капчев. Тој бил пуштен во 2013 година.
Историја
Проектот за паркот започнал во 2012 година најавен дека ќе е 6,500 квадратни метри, додека градежните работи за изградба на паркот „Бановина“ започнале на 14 март 2013 година. Паркот бил отворен на 12 септември 2013 година, во присуство на тогашниот градоначалник на Општина Аеродром, Ивица Коневски, тогашниот претседател на Македонија, Ѓорѓе Иванов, и тогашниот министер за здравство, Никола Тодоров. и со тревна површина од 2,310 м2.
Особености и содржина
Паркот е со вкупна површина од 6,000 м2, уреден со висока и ниска вегетација. Исто така, во паркот била изградена и црква која сѐ уште не е именувана и не е познато кога ќе биде нејзиното осветување.
Сао Франциско
Сао Франциско (Rio São Francisco) е голема бразилска река долга 2,914 километри. Поречјето на Сао Франциско е четврто по големина во Јужна Америка. Името на реката е дадено по генералот на језуитскиот ред од 16 век Франциско Борги.
Географски одлики
Сао Франциско извира на источните падини на масивот Сера да Канастра, на југозападот на државата Минаш Жераис, на надморска височина од 730 метри, околу 150 километри северозападно од градот Бело Хоризонте. Од тука реката тече повеќе од 1,600 километри на север преку државата Минаш Жераис и Бахиа, сè до големото акумулационото езеро Собрадињо, кое завршува кај двата града близнаци Јуазеиро и Петролина (на спротивни страни од реката). Во тој дел на својот тек Сао Франциско ги прима своите најголеми притоки Паракату, Коренте и Гранде. Сао Франциско има поречје од 631,200 км2 и просечен истек од 2,943 m³/s на сливот кај Аракају. На реката се изградени повеќе хидроелектрани.
NGC 1323
NGC 1323 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1323 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1323 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 24 м 56 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 49' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 86°.
Други поделби
Проучување на NGC 1323 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12764. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4712. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1456.
Финале на ФА Купот во 2004 година
Финалето на ФА Купот во 2004 година било 123-то по ред финале на ФА Купот и четврто во историјата играно на Милениум Стадионот, велшкиот националниот стадион во Кардиф, поради тековните реконструкции на вообичаениот терен, Вембли во Лондон. Натпреварот се одиграл на 22 мај 2004 година, а учесници биле Манчестер Јунајтед, кој заврши на третото место во Премиер лигата таа сезона, и Милвол, кој завршил десетти во Дивизија еден.
Манчестер Јунајтед ја обезбеди рекордната единаесетта ФА Куп титула со победа од 3-0. Резултатот го откри Кристијано Роналдо со удар со глава, а потоа Руд Ван Нистелрој постигна два гола од кој еден од пенал. Спротивно на тоа, тоа беше прв настап за Милвол во финалето на ФА Купот или Лига купот.
На трофеј презентацијата потоа, играчите на Манчестер Јунајтед носеа маици со ознака "Дејвис 36" во сеќавање на играч од средниот ред Џими Дејвис, кој го носеше дресот на Јунајтед со број 36, а загина во сообраќајна несреќа во август 2003.
Натпреварот беше воден од судијата Џеф Винтер. Роџер Грин и Ист беа асистенти и Мет Месиас беше четвртиот официјален судија.
Галиум арсенид
Галиум арсенид (GaAs) — III-V директен полупроводник со јаз со цинк кристална структура.
NGC 5712
NGC 5712 — елиптична галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Галиум арсенид
Галиум арсенид се користи во производството на уреди како што се интегрирани кола со микробранова фреквенција, монолитни микробранови интегрирани кола, диоди што емитуваат инфрацрвена светлина, ласерски диоди, соларни ќелии и оптички прозорци.
NGC 5712
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5712 се споменува и како MCG 13-10-21, CGCG 353-42, CGCG 354-5, 7ZW 553, NPM1G +79.0122.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 29 м 41,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +78° 51' 53"".
Други поделби
Проучување на NGC 5712 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51799. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 10; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4562. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 768.
Галиум арсенид
GaAs често се користи како материјал за подлога за епитаксијален раст на други полупроводници III-V, вклучувајќи индиум галиум арсенид, алуминиум галиум арсенид и други.
Подготовка и хемија
Во соединението, галиумот има +3 оксидациона состојба. Монокристалите на галиум арсенид може да се подготват со три индустриски процеси:
Алтернативните методи за производство на филмови со GaAs вклучуваат:
Оксидација на GaAs се случува во воздухот, деградирајќи ги перформансите на полупроводникот. Површината може да се пасивизира со депонирање на кубен галиум(II) сулфиден слој со користење на терц-бутил галиум сулфид соединение како што е (.
Полуизолациски кристали
Во присуство на вишок арсен, булите GaAs растат со кристалографски дефекти ; конкретно, дефекти на антизит на арсен (атом на арсен на место на атом на галиум во кристалната решетка). Електронските својства на овие дефекти (кои се во интеракција со други) предизвикуваат нивото на Ферми да се прицврсти во близина на центарот на јазот на опсегот, така што овој кристал GaAs има многу мала концентрација на електрони и дупки. Оваа ниска концентрација на носач е слична на внатрешен (совршено непреработен) кристал, но многу полесно се постигнува во пракса. Овие кристали се нарекуваат „полуизолациски“, како одраз на нивната висока отпорност од 10 7 – 10 9 Ω·cm (што е доста висока за полупроводници, но сепак многу помала од вистински изолатор како стакло).
Офорт
Влажното офортирање на GaAs индустриски користи оксидирачки агенс како што се водород пероксид или бром вода, и истата стратегија е опишана во патентот кој се однесува на преработка на отпадни компоненти кои содржат GaAs каде што е комплексен со хидроксамична киселина („HA“), на пример:
Оваа реакција произведува арсенска киселина.
GaAs дигитална логика
GaAs може да се користи за различни типови на транзистори:
Најраната логичка порта GaAs користела баферирана FET логика (BFL).
Од 1975 до 1995 година, користените главни логички семејства биле:
Матејче
Матејче — село во Општина Липково, во околината на градот Куманово.
Галиум арсенид
Предности на GaAs
Некои електронски својства на галиум арсенид се супериорни од оние на силициумот. Има поголема брзина на заситени електрони и поголема подвижност на електроните, дозволувајќи им на транзисторите на галиум арсенид да функционираат на фреквенции поголеми од 250 GHz. GaAs уредите се релативно нечувствителни на прегревање, поради нивниот поширок јаз на енергетскиот опсег, и тие исто така имаат тенденција да создаваат помал шум (пореметување во електричниот сигнал) во електронските кола од силиконските уреди, особено на високи фреквенции. Ова е резултат на повисоките мобилности на носачите и пониските резистивни паразити на уредот. Овие супериорни својства се убедливи причини за користење на кола GaAs во мобилни телефони, сателитски комуникации, микробранови врски точка до точка и радарски системи со повисока фреквенција. Се користи и во производството на Gunn диоди за производство на микробранови.
Матејче
Историја
Манастирот „Успение на Пресвета Богородица“ познат како Жеглиговски манастир потекнува од XIV век.
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
Галиум арсенид
Предности на GaAs
Како материјал со широк директен јаз на појасот што резултира со отпорност на оштетување од радијација, GaAs е одличен материјал за електроника во вселената и оптички прозорци во апликации со висока моќност.
Матејче
Население
Во минатото Матејче било чисто македонско село. Во 1861 г. Јохан фон Хан на етническата карта на долината на Јужна Морава го означил Матејци како село населено само од Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Матејче живееле 638 жители, од кои 536 Албанци, 52 Роми и 50 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Матејче имало 104 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Галиум арсенид
Предности на GaAs
Комплексни слоевити структури на галиум арсенид во комбинација со алуминиум арсенид (AlAs) или легура Al x Ga <sub id="mw0A">1−x  As може да се одгледуваат со помош на епитаксија со молекуларен сноп (MBE) или со употреба на металорганска епитаксија во пареа фаза (MOVPE). Бидејќи GaAs и AlAs имаат речиси иста константа на решетка, слоевите имаат многу мало индуцирано напрегање, што им овозможува да се одгледуваат речиси произволно дебели. Ова овозможува екстремно високи перформанси и висока мобилност на електрони HEMT транзистори и други уреди за квантни бунари.
Матејче
Население
Според попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 3.394 жители, од кои 17 Македонци, 3.012 Албанци, 325 Срби и 39 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 2.961 жител, од кои 1 Македонец, 2.855 Албанци, 4 Срби, 1 Бошњак и 100 лица без податоци.
Галиум арсенид
Предности на GaAs
GaAs се користи за монолитни радарски засилувачи (но GaN може да биде помалку подложен на топлинско оштетување).
Матејче
Население
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Галиум арсенид
Предности на силиконот
Силиконот има три главни предности во однос на GaAs за производство на интегрирани кола. Прво, силиконот е изобилен и евтин за обработка во форма на силикатни минерали. Економијата на обем на располагање на силиконската индустрија, исто така, го попречи усвојувањето на GaAs.
Матејче
Население
* Оние жители кои се изјасниле како Турци, всушност претставуваат етнички Албанци, кои со цел да се приклучат на процесот на иселување кон Турција, се определувале за Турци.
Родови
Матејче е православно (македонско-српско) и муслиманско (албанско-ромско) село.
Галиум арсенид
Предности на силиконот
Покрај тоа, кристалот Si има многу стабилна структура и може да се одгледува до були со многу голем дијаметар и да се обработи со многу добри приноси. Исто така, тој е прилично добар топлински спроводник, што овозможува многу густо пакување на транзистори кои треба да се ослободат од нивната топлина на работа, а сето тоа е многу пожелно за дизајнирање и производство на многу големи ИЦ. Ваквите добри механички одлики го прават соодветен материјал за полето на наноелектрониката што брзо се развива. Природно, површината на GaAs не може да ги издржи високите температури потребни за дифузија; сепак, одржлива и активно користена алтернатива од 1980-тите беше имплантација на јони.
Втората голема предност на Si е постоењето на природен оксид (силикон диоксид, SiO2 ), кој се користи како изолатор. Силиконскиот диоксид лесно може да се вгради во силиконските кола, а таквите слоеви се прилепуваат на основниот силикон. SiO2 не е само добар изолатор (со 8,9 eV ), туку интерфејсот Si-SiO 2 може лесно да се конструира за да има одлични електрични својства, што е најважно со мала густина на состојбите на интерфејсот. GaAs нема својствен оксид, не поддржува лесно стабилен прилепувачки изолационен слој и не поседува диелектрична јачина или површински пасивизирачки квалитети на Si- SiO2.
Алуминиум оксидот (Al2O3) е опширно проучен како можен портен оксид за GaAs (како и InGaAs).