cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Очајни домаќинки
Моментално во САД и некои европски држави се емитува седмата сезона во која на главните глумци им се придружува уште една домаќинка, Ванеса Вилијамс, ѕвездата на Грдата Бети, која ја толкува улогата на Рене Пери, која е пријателка на Линет од средношколските денови, и се вселува во куќата во која живееше Иди Брит. Центарот на вниманието во седмата сезона е Пол Јанг, кој се враќа на Вистерија Лејн со својата нова сопруга, Бет Јанг. Карлос и Габриел дознаваат дека Хуанита не е нивна ќерка, додека Бри се наслонува на нејзиниот згоден мајстор после нејзиниот развод со Орсон. Сузан и Мајк се навикнуваат на животот во мал стан, откако се преселија од Вистерија Лејн, а Сузан прифаќа работа на мрежно место за возрасни.
Кај нас, серијата се емитува на А1 телевизија:
Основнo опкружување
Серијата е сместена во фиктивната улица Вистерија Лејн, во американското предградие Феарвју. Ги следи животите на пет жени, гледано од очите на нивната почината сосетка, како тие се справуваат со секојдневните нивни проблеми, додека во позадина се откриваат мистерии.
Прва сезона (2004-2005)
Првата сезона почна со емитување на 3 октомври 2004 и е составена од 23 епизоди. Серијата почнува со мистериозното самоубиство на домаќинката Мери Елис Јанг, на еден убав ден во предградијата, на улица наречена Вистреија Лејн. Мери Алис, раскажувачот на серијата, имаше четири пријателки: Бри Ван де Камп, навидум совршена мајка (на двајца тинејџери) која се бори да го зачува својот брак; Линет Скаво, мајка на четири деца чиј сопруг е постојано на пат; Сузан Мајер, разведена мајка во потрага по љубов, која ќе се вљуби во својот сосед Мајк Делфино, кој пак, има своја тајна; и Габриел Солис, поранешна манекенка која го изневерува својот сопруг. Додека се обидуваат да бидат добри сопруги и мајки, четирите пријателки исто така се обидуваат да откријат зошто нивната пријателка извршила самоубиство. Откривањето на уценувачкото ливче меѓу алиштата на Мери Алис, касета од сесија кај психијатар во која открива дека нејзиното вистинско име било Ангела, и чудното однесување на нејзиниот вдовец, само повеќе ја разгорува нивната љубопитност во врска со мистеријата на нивната почината пријателка.
Втора сезона (2005-2006)
Втората сезона започна со емитување на 25 септември 2005 и има 24 епизоди. По откривањето на тајната на Мери Алис, домаќинките продолжуваат со своите животи. Брее, чиј сопруг штотуку почина, почнува да излегува со друг маж, не знаејќи дека тој го отрул нејзиниот сопруг за да биде со неа. Сузан, сè уште барајќи љубов по раскинувањето со Мајк, завршува во кревет со својот поранешен сопруг, кој е во врска со Иди Брит. Линет се враќа на својата кариера во адвертајзингот, а нејзиниот сопруг Том останува дома. Бремената Габриел решава да му биде верна на својот сопруг, кој е сега во затвор. Баш кога почнува да го прифаќа мајчинството, ќе го изгуби бебето. Водејќи ги своите натрупани животи, жените не можат а да не заприметат нешто сомнително кај нивните нови соседи: Бети (Алфре Вудард) и нејзиниот син Метју Еплвајт, кои се доселија во соседството преку ноќ, и чуваат затвореник во својот подрум.
Трета сезона (2006-2007)
Третата сезона започна со емитување на 24 септември 2006 и има 23 епизоди. Поминаа шест месеци откако Орсон Хоџ го прегази Мајк со својот автомобил. Бри, која конечно ја надмина смртта на својот сопруг, се венча со Орсон. На нивната забава се појавува мистериозна жена која го обвинува Орсон за убиството на својата прва сопруга, а понатаму во сезоната, ужасното минато ќе се обелодени. Додека пак, Линет мора да се прилагоди на уште едно дете во нивниот дом, откако бившата на Том ќе биде убиена и ќе мора да ја посвојат како нивна ќерка. Тие исто така ќе отворат пицерија. Габриел се разведува од Карлос откако дознава дека тој ја измамил со нивната слугинка, која патем, го носи нивното дете во својата утроба. Габриел ќе се вљуби во политичарот Виктор Ленг. На Иди конечно и се пружа шанса да биде со Мајк, бидејќи тој страда од амнезија. Сузан ќе биде во врска со згодниот Англичанец Ијан Хејнсворт. Исто така, синот на Иди доаѓа во посета, Треворс Меклејн, а и нејзиниот внук Остин, којшто започнува врска со Џули и Дениел.
Четврта сезона (2007-2008)
Четвртата сезона започна на 30 септември 2007, заврши на 18 мај 2008. Мистеријата во оваа сезона е центрирана на новата сосетка Кетрин Мејфер, која со своето семејство се враќа во Вистерија Лејн по отсуство од 12 години. Но, нејзината ќерка воопшто не се сеќава дека некогаш живеела во Вистерија Лејн. Кетрин се соочува со тајните на нејзиното минато, кои се мистерија сè до крајот на сезоната. Нејзината ќерка, Дилан Мејфер, живее во лаги. Кетрин сака да ја спаси Дилан од нејзиниот бивш маж, Вејн Дејвис, кој физички ја малтретирал и поради тоа избегала од него додека Дилан била мала. Се преселила кај нејзината тетка Лили на Вистерија Лејн. Таму Вејн повторно ги наоѓа и сака да ја земе Дилан со себе, но Кетрин не ја дава и го брка од куќата удирајќи го со сталак за свеќа, но во тој момент се слуша крш на стакло. Подоцна Кетрин и Лили ја откриваат Дилан мртва на катот, наоѓајќи се под шкаф. Дилан сакала да го земе мечето од татко и, но Кетрин го ставила на врв на шкафот. Малата Дилан, сакајќи да го земе мечето, умира со тоа што шкафот паѓа врз неа. Тогаш се разјаснува кршот на стаклото. Потоа Кетрин посвоила девојче од романско сиропиталиште, кое личело на Дилан. Но сето ова (смртта на Дилан) го има во последната епизода од оваа сезона кога Вејн открива дека Дилан е мртва и ги држи Кетрин и Бри како заложници со цел да му ја каже вистината за Дилан.
Линет се бори со рак, но има проблем и со својата мајка: Линет сака мајка и да се исели, но таа нема каде да оди, но на крај ќе остане кај нејзиниот бивш маж и поранешен очув на Линет. Линет има проблем и со ќерката на Том, Кејла која сака да ја избрка Линет од куќата и сама да живее со Том, па ќе почне да ја обвинува Линет дека таа ја малтретира, со што Линет завршува во затвор. Таа набргу се ослубодува, а Кејла ја праќаат да живее со родителите на Нора (нејзината вистинска мајка, која е мртва).
Штотуку-венчаната Габриел има афера со нејзиниот поранешен маж Карлос. Тие сакаат да избегаат, но Виктор открива за нивната афера.
Сузан и Мајк ќе имаат бебе, но Мајк станува зависник од лекови и Сузан го праќа на рехабилитација.
Оваа сезона започнува со "обидот за самоубиство" на Иди, која тоа го наместила самоубиството со цел да го задржи Карлос и прави планови како да го задржи Карлос со неа.
Геј двојка, Ли (Кевин Рам) и Боб (Так Воткинс) се вселува во Вистерија Лејн, во куќата во која претходно живееше Бети Еплвајт.
Четвртата сезона на Очајни Домаќинки е највозбудливата и најинтересната. Во деветтата епизода, торнадо доаѓа на Вистерија Лејн. Епизодата е наречена "Something's Coming"-"Нешто Доаѓа". Епизодата започнува со разговор меѓу Габи, Бри, Линет и Сузан каде што Габи им кажува дека ќе се пресели со Карлос и сите се изненадени. Карен МекКласки ги известува дека доаѓа торнадо и сите се припремаат. Во меѓувреме, Кетрин забележува еден нејзин непријател, Силвија која била поранешна пациентка на нејзиниот маж Адам и имала афера со него. Бри сакајќи да дознае која е Силвија, ја поканува на кафе и кога зборуваат за Кетрин и Адам, Силвија се налутува и се заклучува во собата наменета како скривалиште за семејството Хоџ. Линет и нејзиното семејство се сместуваат во подрумот на Карен МекКласки каде е и Ајда. Ајда со неа ја чува нејзината мачка, Тоби, а Том е алергичен на мачки, па додека сите освен Карен спијат, Линет ќе ја однесе мачката горе а Карен оди по неа. Мачката бега надвор каде што веќе е очигледно дека наидува торнадото и Линет и Карен се сместуваат во домот на Линет. Адам и Кетрин дознаваат за Силвија дека е кај Бри, па тие ќе останат таму. Иди ги краде документите на Карлос наменети за подигање на голема сума на пари и Габи сака да ги врати. Двете се караат, но торнадото стигнува и се сместуваат во подрумот на Иди. Во тоа време Сузан е во болница бидејќи Мајк ја бутнал не сакајќи по скали додека се караат и Сузан се плаши дека ќе го изгуби бебето, но на крај излегува се добро. Торнадото беснее на Вистерија Лејн. Карлос и Виктор се тепаат поради Габи, и двајцата ја сакаат. Во моментот кога Виктор сака да го удри Карлос, еден шилец од ограда го прободува Виктор во стомакот. Силвија излегува од куќата на Бри и веднаш ја проголтува торнадото. Откако торнадото завршува, ги гледаме Габи и Иди живи и здрави, исто така и Бри, Орсон, Бенџамин (синот на Даниел Хоџ), Кетрин и Адам се живи. Веднаш потоа Линет и Карен излегуваат од засолништето и излегуваат на улицата. Линет вреска кога ја гледа куќата на Карен каде што се Том, децата и Ајда е целосно разурната. Останува прашањето: Кој преживеал, а кој не???
Петта сезона (2008-2009)
Петтата сезона е закажана да започне во септември 2008.
Постојат многу шпекулации за тоа што ќе се случува во наредните епизоди поради петгодишниот временски скок на крајот на четвртата сезона. Дали Иди Брит ќе се врати во Вистерија Лејн? Кој е мистериозниот нов сопруг на Сузан Маер? Дали Џејмс Дентон (Мајк Делфино) ќе се врати во серијата?
Почетоци
Марк Чери ја понудил серијата на HBO, CBS, NBC‏‎, Fox, Showtime и Lifetime, но само ABC ја прифатила, иако на почетокот не биле задоволни со името предлагајќи имиња како "Вистерија Лејн" и "Тајните животи на домаќинките".
Во оригиналниот пилот што бил понуден на ABC, Шерил Ли ја глумела Мери Алис; Кајл Сиарлес го глумел градинарот Џон; а Мајкл Рајли Бурк го глумел Рекс Ван де Камп. Исто така, во оригиналниот пилот, во последната сцена бил присутен духот на Мери Алис гледајќи ги домаќинките со ливчето во рака.
Улоги
За време на премиерата на серијата, имаше тринаесет главни улоги чии имиња беа дел од почетната шпица. Веќе во втората сезона, некои глумци, повеќето од нив деца и тинејџери кои дотогаш беа гости, беа унапредени како регуларни глумци без нивните имиња да се појават во шпицата. Наместо тоа, нивните имиња се појавуваа во првите минути од секоја епизода. Ова продолжи и во третата и четвртата сезона.
Интернационални адаптации
Има четири официјални верзии на серијата моментално, сите се одобрени од ABC и Buena Vista International. Аргентинската верзија “Amas de Casa Desesperadas” започна со емитување во 2006. Првата сезона беше успешна, и сега се подготвува втора. Бразилската верзија “Donas de Casa Desesperadas” е во продукција и е најавена да започне во август 2007. Колумбиската (RCN TV) и Еквадорската (Teleamazonas) верзија ја заврши продукцијата во април 2007 и во Еквадор почна да се емитува во мај 2007. Исто така, во подготовки е уште една американска верзија, но на шпански јазик, од страна на каналот Univision. Ќе го носи истиот наслов “Amas de casa desesperadas”. Најавено е дека продукцијата ќе почне во јули 2007.
Молекуларна гастрономија
Молекуларната гастрономија е поддисциплина на броматологијата којашто се стреми да ги истражува, објаснува, и да ги применува физичките и  хемиските трансформации на состојките коишто се случуваат за време на  готвењето, како и социјалните, уметничките и техничките делови на кулинарските и гастрономските појави во целина. Молекуларната гастрономија е современ стил на готвење којшто се користи и од страна на научници и од стручњаци за храна во многу професионални кујни и лаборатории. Молекуларната гастрономија има корист од многуте технички иновации во научните дисциплини.
Историја
Постојат многу гранки на броматологијата, од коишто сите проучуваат различен аспект на храната како на пример сигурност, микробиологија, заштита, хемија, инженерство, физика и слично. Научната дисциплина којашто е посветена на проучувањето на процесите во регуларното готвење во домовите или во рестораните не постоела сè додека не се појавила молекуларната гастрономија. Таа главно се занимавала со произведувањето на индустриска храна. Иако дисциплините до некој степен понекогаш се поклопувале една со друга, тие сепак се сметаат за посебни области на проучување.
Поимот "Молекуларна и Физичка Гастрономија" е измислен во 1992 година од страна на унгарскиот физичар Николас Курти и од францускиот хемичар Херве Тис. Поимот станал назив на работилници сместени во градот Ериче, Италија (првично именувани "Наука и Гастрономија") коишто ги зближиле научниците и професионалните готвачи да расправаат на тема "Науката којашто се крие во традиционалните подготовки на готвењето". Кратенката "Молекуларна Гастрономија" исто така станала име на научната дисциплина создадена заедно од Курти и Тис, и којашто се темели на истражувањето на науката што се крие во методите на традиционалното готвење.
Курти и Тис биле раководители на собирите во Ериче насловени како "Молекуларна и Физичка Гастрономија", заедно со писателот на науката за американската храна, Харолд Мекги. Тие ја разгледувале можноста за создавање на формална дисциплина во областа на предметот којшто се разгледувал на состаноците. По смртта на Курти во 1998 година, името на работилниците во Ериче било преименувано во "Mеѓународна Работилница за Молекуларна Гастрономија, Николас Курти". Херве Тис останал единствениот сопственик на понатамошните работилници од 1999 до 2004 и сè уште работи на своите истражувања во полето на Молекуларната Гастрономија денес.
"Mислам дека е апсурдно да знаеме повеќе за температурата во атмосферата на Венера отколку она што се случува во едно суфле."
- Николас Курти
За време на презентацијата Курти покажал како се прави колач со белка од јајце и шеќер во вакуумска комора, како се приготвуваат колбаси поврзани со акумулатор, варење на белковина од свежо исцеден сок од ананас, и норвешки омлет на обратен начин (одвнатре топол, однадвор ладен), приготвен во микробранова печка. Курти исто така бил застапник на готвење на ниска температура и ги повторувал експериментите на англискиот научник Бенџамин Томсон кој живеел во 18-от век. Експериментите вклучувале оставање на 2кг на јагнешко месо во печка на 80 °C. По 8,5 часа, внатрешноста како и надворешноста на јагнешкото месо биле околу 75 °C, а месото било меко и сочно. Заедно со неговата жена, Џиана Курти, Николас Курти ја уредил антологијата за храна и наука издадена од страна на соработници и странски членови на Кралското Друштво.
Херве Тис започнал со прибирање на кулинарски извештаи (приказни од древните кујни и готварски обичаи) во раните 1980-ти и ги испробувал овие извештаи за да види кои од нив се веродостојни. Неговата збирка брои 25.000 приказни. Во 1995, тој добил докторат по физичка хемија на материјали за кој ја напишал неговата теза за молекуларна и физичка гастрономија која му послужила како советник на францускиот министер за образование и која е проучувана на меѓународно ниво. Збирката исто така е користена во лабораторијата на добитникот на Нобеловата награда, Жан-Мари Лен. Тој објавил неколку книги на француски јазик, од кои четири се преведени на англиски, вклучувајќи ги и делата Молекуларна Gастрономија: Истражување на науката за вкусот, Кујнски мистерии: Откривање на науката за готвење, Готвење: Суштинска уметност, како и Создавање на оброк: Од молекуларна гастрономија до кулинарски конструктивизам. Тој постојано објавува серија на есеи на француски јазик и води бесплатни месечни семинари за молекуларна гастрономија во INRA (Државен Институт за агрономски истражувања), Франција. Херве исто така држи бесплатни јавни семинари за молекуларна гастрономија, и еднаш годишно дава бесплатен курс на истата тема. Тој има свое мрежно место и неколу блог-страници на француски јазик и еднаш месечно ги издава соработките со францускиот готвач Пјер Гањер.
Потеклото на работилниците во Ериче е поврзано со учителката за готвење, Елизабет Кодри Томас, којашто учела на Le Cordon Bleu во Лондон и водела готварско школо во Беркли, Калифорнија и на која ретко и се дава заслуга. Таа е некогашна жена на физичар која имала многу пријатели во научната заедница и која се интересирала за науката на готвењето. Во 1988 година, додека присуствувала на собир во центарот Еторе Махорана за научна култура во Ериче, Томас разговарала со професорот Уго Валдре од Болоњскиот универзитет којшто се сложил дека науката на готвењето е потценувана тема и кој ја охрабрил да создаде работилница. Таа му се обратила на раководителот на центарот Еторе Махорана, Антонино Зикики, на којшто му се допаднала идејата. Томас и Валдре му понудиле на Курти да биде раководител на работилницата. Со покана од страна на Курти, истакнатиот писател за науката за храната Харолд Мекги и францускиот физички хемичар Херве Ти станале организатори на работилниците, и покрај тоа што Мекги се повлекол по првиот состанок во 1992 година. Сè до 2001 година, "Меѓународната Работилница за Молекуларна Гастрономија, Н.Курти" (IWMG) се нарекувала "Меѓународни работилници за Молекуларна и Физичка Гастрономија" (IWMPG. Првиот собир се одржал во 1992 година и собирите продолжиле да се одржуваат на неколку години, сè до 2004. Секој состанок опфаќал одделна тема за која се разговарало на средбите кои се одвивале неколку дена. Главните точки на работилниците секоја година биле следните:
Заседанијата на овие собири вклучувале:
Претходници
Идејата да се користат техниките развиени во хемијата за да се проучува храната не е нова. Науката за храната постои со години. Курти и Тис биле запознаени со овој факт, но одлучиле дека треба да се создаде нова, организирана, и определена дисциплина за науката на храната којашто ќе ги проучува постапките во нормалното готвење (бидејќи науката за храната била првично засегната за хранливите својства на храната и за развивањето на методи за создавање на храна на индустриско ниво), низ историјата постојат неколку значајни примери за истражувањата во областа на науката за секојдневното готвење кои потекнуваат дури од 18 век.
'''Проф. Евелин Г. Халидеј и Изабел Т. Нобл:''' Во 1943 година, издаваштвото на Универзитетот Чикаго издал книга насловена како "Хемија на храна и готварски вештини" од тогашните доценти за домашна економија Евелин Г. Халидеј и Изабел Т. Нобл. Во предговорот на книгата која содржи 346 страници авторките велат дека: "Главната намена на оваа книга е да се разберат хемиските начела на кои се засноваат вештините за подготвување и зачувување на храна."
Книгата вклучува поглавја како "Хемија на млекото", "Хемијата на печење на прашоци и нивната примена во печењето", "Хемијата на вештинското готвење на зеленчук", и исто така содржи многу слики од лабораториски експерименти како на пример прибор за дестилација за испитување на заленчукот и пипета за определување на релативната вискозност на растворањата на пектинот. Професорките ја имале претходно издадено книгата "Готвење-како и зошто", во 1928.
'''Проф. Бел Лоу од Државниот Универзитет Ајова (1886-1961):' Во 1932, една жена по име Бел Лоу, тогашен професор по храна и исхрана на Универзитетот Ајова, издала книга насловена како Експериметална кулинарска вештина: Од хемиска и од физичка гледна точка'' која станала стандарден прирачник за наставата по Домашна економија насекаде во Соединетите Американски Држави. Книгата дава детален преглед на науката за секојдневното готвење и вклучува стотици извори и многу експерименти. Книгата брои повеќе од 600 страници со наслови како "Врската меѓу готварската вештина и колоидната хемија", "Коагулација на белковини", "Фактори кои влијаат врз вискозноста на шлагот и сладоледот", "Синереза", "Водородна анализа на колагенот" и "Промените што настапуваат кај готвеното месо и процесот на готвење на месо". Делото ги надминува сите други книги напишани за истиот предмет и датира од многу поодамна.
Бел Лоу е родена во близина на Јутика, Мисури, на 7 февруари 1886. Таа дипломирала на средното училиште Чиликот, а потоа добила сертификат за држење на настава (1907) од државното училиште во Кирксвил, Мисури. Лоу исто така има добиено диплома по филозофија(1911) и магистратура(1934) од универзитетот Чикаго. Во 1957, Лоу добила почестен докторат од Универзитетот Ајова. Освен делото "Експериментална вештина на готвење", објавила многу статии на тема наука на готвењето. Таа починала во 1961 година.
Mари-Антуан Карем (1784-1833): Се верува дека Мари-Антуан Ларем е предвесник на идејата за молекуларната гастрономија. Таа е една од најпознатите француски готвачки која во 19 век изјавила дека "додека се подготвува, чорбата треба да се вари на тивок оган за да не се згуснат или стврднат албумините (вид на белковини); водата, бидејќи нема доволно време да навлезе во месото, не дозволува желатинскиот дел да се одвои."
Цели
Според Херве Тис, целите на молекуларната гастрономија се:
Општоприфатени цели:
Оние кои се стремат кон механизмите на кулинарските трансформации и методи (од хемиска и физичка гледна точка) во три области:
Херве Тис ги објаснил првичните и основните цели на молекуларната гастрономија во својата докторска дизертација како: Меѓутоа, Тис подоцна утврдил дека точките 3, 4 и 5 не се целосни научни стремежи (содржат повеќе примена на технологија и образование), и оттогаш ги подобрил основните цели на молекуларната гастрономија.
Примери
Области на истражување:
Неразоткриени митови :
Митови кои биле порано точни, но повеќе не :
Разоткриени митови :
Истоимени рецепти
Неколку јадења наречени според познати научници:
Како стил на готвење
Поимот молекуларна гастрономија првично се однесувал само на научнота страна на готвењето, иако денес е присвоен од голем број на луѓе како термин да се опише самиот процес на готвење или стил на приготвување.
Во крајот на 1990 година и почетокот на 2000 година, поимот започнал да се користи за да се опише нов стил на готвење во кој некои готвачи започнале да ги истражуваат новите можности во кујната со помош на науката, проучувањето, технолошкиот напредок на опремата и со помош на природните гуми и колоидите произведени од индустријата за обработка на храна. Оттогаш тој се користи за да се опише самата храна и начинот на приготвувањето на многу познати готвачи, иако многумина од нив не го прифаќаат тоа.
Готвачи
Готвачите кои обично се поврзуваат со молекуларната гастрономија поради нивната примена на науката се Грант Ачац, Сат Беинс, Ричард Блез, Марсел Вињерон, Хестон Блументал, Феран Адрија, Хозе Андрес, Адам Мелонас, Кевин Суса и многу други.
Незадоволни од општата и погрешна класификација на нивната храна и готвење како "молекуларна гастрономија", неколкумината готвачи (Феран Адрија од ресторанот "El Bulli", Хестон Блументал од ресторанот "The Fat Duck", Томас Келер од "The French Laundry" и "Per Se") го отфрлаат терминот преку објавување на заедничка изјава во 2006 година кадешто го објаснуваат нивното готвење, тврдејќи дека терминот "молекуларна гастрономија" бил создаден во 1992 и бил наменет за една работилница која немала никакво влијание врз нив и дека терминот не објаснува ниту еден стил на готвење.
Милутин Бебековски
Милутин Бебековски — македонски поет и писател за деца.
Животопис
Милутин Бебековски е роден на година во  Вевчани,. Завршил средно училиште. Работел како службеник. Член на ДПМ од 1973 година. Автор е на книгите:
Добитник е на наградата на РТВ Скопје,.
Премин на дигитална телевизија
Премин на дигитална телевизија е процес со кој аналогното емитување во дадено подрачје се заменува со дигитално. Понекогаш овој процес се нарекува и „исклучување на аналогното“.
Во САД, аналогното емитување заврши на 17 февруари 2007 година, по што сите телевизори без дигитален приемник нема да може да примаат телевизиски сигнал.
Во Република Македонија
Целосниот преод на дигитална телевизија во Република Македонија ќе се случи на 1 јули 2013. Светска мапа на напредокот на транзицијата во дигиталната телевизија: Транзицијата е завршена; прекинати сите аналогни сигнали Транзицијата е скоро завршена; повеќето аналогни сигнали прекинат Транзиција во тек; емитува и аналогни и дигитални сигнали Транзицијата не е планирана или започна, или е во раните фази Нема достапни информации Транзицијата на дигитална телевизија, исто така наречена дигитална префрлање (ДСО), аналогно исклучување (АСО), дигитална миграција или аналогно исклучување, е процес во кој постарата технологија за радиодифузирање на аналогни телевизии се претвора во и заменува со дигитална телевизија. Спроведено од поедини нации на различни распореди, ова првенствено вклучува претворање на аналогната копнена телевизиска радиодифузна инфраструктура во дигитален копнен (DTT), а најголема придобивка е дополнителните честоти на радио спектарот и пониски радиодифузни трошоци, како и подобрени квалитети на гледање кај потрошувачите.
Транзицијата може да вклучува и аналогни
Харолд Пинтер
Харолд Пинтер (Harold Pinter; 10 октомври 1930 — 24 декември 2008) — истакнат англиски драмски писател, сценарист, глумец и режисер, добитник на Нобелова награда за литература. Тој бил еден од највлијателните луѓе во Велика Британија. Неговата пишувачка кариера траела повеќе од 50 години. Студирал на Кралската академија за драмска уметност. Уште како студент почнал да пишува и објавува поезија под влијание на Дилен Томас и Езра Паунд, но професионалната кариера ја почнал како глумец во разни патувачки групи и театри (1957г.).
Творештво
Театарски пиеси: Филмски сценарија:
Театарски режии:
Владо Цветановски
Владо Цветановски (Слоештица, ; – Скопје, ) — македонски режисер и професор на Факултетот за драмски уметности во Скопје.
Животопис
Цветановски е роден во 1959 година во демирхисарското село Слоештица. Дипломирал на Академијата за уметности во Нови Сад на отсекот за интермедијална режија, во класата на професорот Боро Драшковиќ. Работел како професот на Факултетот за драмски уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде што го предавал предметот глумечка игра.
Починал ненадејно на 23 октомври 2012 година во својот дом во Скопје, а бил погребан следниот ден на скопските градски гробишта Бутел.
Творештво
Цветановски реализирал околу педесет претстави кои се поставeни на театарските сцени во Македонија, како и во Белград, Нови Сад, Сараево, Софија, Санкт Петербург, Кишинев, Париз, Каиро, Кан итн. Неговата последна претстава била "Архелаос или Еврипид се враќа на Балканот", чија премиера била поставена во Драмскиот театар во Скопје, една недела пред неговата смрт.:
Притоа, најпознати негови претстави се:
Понатаму, Цветановски се занимавал и со филмска режија. Така, во продукција на Македонската телевизија реализирал неколку документарни филмови посветени на македонските традиционални обележја, а го режирал и играниот филм „Тајната книга“. Исто така, подолго време работел и на сценариото за неговиот втор игран филм со работен наслов "Ослепениот воин", кое останало недовршено поради неговата ненадејна смрт.
Изгубена чест
Изгубена чести (Fatmagülün suçu ne?) е турска телевизиска серија од продукцијата „Ay Yapim“, а се емитува на турската телевизиска мрежа „Kanal D“.
Грб на Гваделуп
Грбот на Гваделуп официјално е само лого на кое што пишува „REGION GUADELOUPE“, затоа што официјално, Гваделуп, е прекуморска Француска територија, но исто така се користи и како неофицијален грб на кој се прикажани три лалиња и сонце.
Асумбоански јазик
Асумбоанскиот (матичен назик Asubuo) е австронезиски јазик, од подгрупата на океански јазици. Јазикот е скоро исчезнат јазик бидејќи според последните податоци јазикот го зборувале само 10 луѓе. Јазикот се зборува на островот Утупуа во Соломоните.
NGC 5448
NGC 5448 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5448 се споменува и како UGC 8969, MCG 8-26-3, CGCG 247-4, IRAS 14009+4924.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 2 м 50,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +49° 10' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 5448 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50031. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3468. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 120.
Грос Офензет-Асперн
Грос Офензет-Асперн (Groß Offenseth-Aspern) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Ана-Лота Ларсон
Ингеборг Ен-Шарлот (Ана-Лота) Ларсон, (родена на 5 април 1954 година) е шведска пејачка и глумица. Таа се школувала да биде вокален тренер во „Фрамос фолхегскола“, а потоа била примена во „Операхагсколан“ во Гетеборг. Таа е исто така глумица, позната по улогите во филмот „Вермланинарна“ во 1980 година и серијата „Нови времиња“. Таа ја претстави и емисијата „Har du hört den förut“ (Дали сте го слушнале тоа порано)? што се емитуваше на СВТ.
Ана-Лота Карлсон работи и со синхронизација на анимирани детски филмови.
Димитар Ефремов
Димитар Ефремов — македонски научник, член на Македонската академија на науките и уметностите надвор од работниот состав во Одделението за медицински науки од 2015 година.
Coccinellinae
Коксинелините (Coccinellinae) се потсемејство од семејството бубамари. Постојат најмалку 20 родови и 90 опишани видови во коксинелините.
Родови
Овие 28 родови припаѓаат на потсемејството коксинелини: Извори на податоци: i = ITIS, c = Каталог на животот,  g = GBIF,  b = Bugguide.net
Танибилиски јазик
Танимбилскиот или познат како њисунгу е австронезиски јазик, од подгрупата на океански јазици. Јазикот е скоро исчезнат бидејќи според последните податоци само 15 луѓе го зборувале на островот Утупуа во Соломоните.
Ирфан Беќур
Ирфан Беќур (турски: Irfan Bekür) — поет, драмски автор, преведувач од турската националност во Македонија.
Животопис
Ирфан Беќур е роден во Скопје на година. Завршил средно образование. Работел како артист во турската драма при Театарот на народностите во Скопје. Живее и работи во Данска. Член на ДПМ од 1984 година. Автор е на делата: Црвениот круг (поезија, 1980), Да се уништи фантазијата (поезија, 1982), Мемет (драма, 1982), Луѓе и гулаби (драма, 1984), Картонска кутија (драма, 1986).
Катедрала „Св. Мајка Тереза“ - Приштина
'''Катедралата „Св. Мајка Тереза“''' (Katedralja e së Shën Nënë Tereza në Prishtinë, Katedrala Majke Tereze u Prištini / Катедрала Мајке Терезе у Приштини) — римокатоличка катедрала која се наоѓа во Приштина, Косово. Во 2007 година, Владата на Косово ги одобрила плановите за изградба. Катедралата е посветена на римокатоличката калуѓерка и мисионерка, Мајка Тереза.
Историја
Пуштањето на катедралата церемонијално ја отворил поранешниот претседател на Косово, Ибрахим Ругова, кој и самиот бил муслиман. На почетокот од церемонијата била благословена водата на влезот во катедралата, а потоа поворка предводена од кардиналот Симони влегла во катдралата, каде што следувал верскиот обред на осветување, а била извршена и причест.
Истата била инаугурирана на 26 август 2010 година, по повод од стогодишнината од роденденот на Мајка Тереза, пред да биде завршена изградбата. . Изградбата, која започнала во 2011 година, предизвикала контроверзии во муслиманските кругови, со оглед на малиот број католици во областа.
По завршувањето на катедралата, таа ќе биде една од највисоките згради во Приштина right|thumb|200px. Во катедралата во јануари 2015 година се одржала изложба за споделената историја на Албанците и Австрија. На изложбата присуствувале претседателот на Косово, Атифете Јахјага и австрискиот министер за надворешни работи, Себастијан Курц.
Хемдинген
Хемдинген (Hemdingen) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Грб на Кајманските Острови
Грбот на Кајманските Острови се состои од штит на кој се наоѓаат три петокраки ѕвезди кои ги претставуваат трите населени острови Голем Кајман, Мал Кајман и Кајман Брак на сино-бела заднина која претставува море. На горниот дел на грбот се наоѓа лав на црвена заднина, симбол на Обединетото Кралство. Над штитот се наоѓа желка и ананас. Под штитот има цитат од Библијата] "He hath founded it upon the seas", како и мотото на островот.
Грбот датира од 1958 година и се наоѓа и на знамето на Кајманските Острови.
Распаден производ
Распаден производ (наречен и изведен изотоп или изведен нуклид) — нуклидот преостанат од радиоактивниот распад во низа чекори наречена распаден ланец. На пример, 238U се распаѓа на 234Th, што се распаѓа на 234mPa, кое пак се распаѓа на друуги изотопи за крај да дојде до 206Pb (кој е стабилен):
Во примеров: Сите тие се изведеници на 238U.
Распадните производи се важни за добивање увид во природата на радиоактивниот рапад и постапувањето со радиоактивен отпад.
Кај елементите so атомски број поголем од оловото, распадниот ланец обично завршува со изотоп на талиумот или оловото.
Во многу случаи, членовите на распадниот ланец се многу порадиоактивни од првичниот нуклид. Така, достатна количина ураниум е опасно радиоактивна во чист облик, а некои парчиња уранинит во природата се мошне опасни бидејќи содржат радиум. Друг пример се ториумските гасни мрежички, кои имаат многу мала радиоактивност кога се нови, но стануваат далеку порадиоактивни по само неколку месеци. доколку во меѓувреме не се искористат.
Иако не може да се предвиди дали кога некој атом од радиоактивна супстанција ќе се распадне, распадните производи се крајно предвидливи. Поради ова, распадните производи се можне важни за научниците што треба да ја знаат количината и видот на матичниот производ. Ваквите испитувања се прават кога треба да се утврди степенот на загаденост во и околу атомските централи и на други места.
NGC 856
Откривање
Телото е откриено на 31 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 856 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 856 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 13 м 38,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 43' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 856 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8526. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 219; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4690. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 852.
Административна поделба на Боливија
Административната поделба на Боливија ја опфаќа територијалната организација на државата. Првостепени административни единици во државата се департманите, па потоа следуваат покраините, општините и кантоните. Главен град на Боливија е Сукре.
Поделба
Боливија е поделена на:
Грб на Мартиник
Неофицијално се користи историскиот грб кој е направен по пример на знамето на Мартиник.
ФК Шрусбери Таун
Шрусбери Таун Фудбал Клуб е англиски фудбалски клуб со седиште во Шрусбери, Шропшајр. Клубот учествува во Лига Еден, третото ниво на англискиот фудбал. Клубот е формиран во 1886 година и има играно во сите три долни дивизии, а се приклучуваат на фудбалската лига во 1950 година. Од 2007 година, тие настпауваат на Њу Медоу стадионот, кој спаѓа во четвртата категорија на УЕФА.
Марјана Нацева
Марјана Нацева (родена на 16 јануари 1994 година) е македонска фудбалерка на позиција напаѓач која моментално игра за ЖФК Драгон 2014 во македонското првенство. Претходно играла за Борец Велес, учествувајќи во Лигата на шампионите со двата тима. Член е на македонската репрезентација од 2011 година.
NGC 5449
NGC 5449 — дел од галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хеде (Холштајн)
Хеде (Heede) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 5449
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5449 се споменува и како part of M 101.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5449 е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 2 м 28,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 19' 53".
Други поделби
Проучување на NGC 5449 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Ненадеен удар (филм од 1983)
Валканиот Хари (англиски: Dirty Harry) е американски филм од 1983 година, во режија на Клинт Иствуд, кој ја игра и главната улога. Другите улоги ги толкуваат: Сондра Лок, Пет Хингл, Пол Дрејк, Бредфорд Дилман, Бет Форд итн. Ова е четвртиот филм од циклусот посветен на Валканиот Хари и единствениот кој бил режиран од Иствуд. Исто така, во овој филм, за последен пат, Иствуд глумел со неговата тогашна сопруга Сондра Лок.
Божиќна поплава
Божиќна поплава од 1717 г. (Kerstvloed 1717; Weihnachtsflut 1717) — природна катастрофа предизвикана од силна бура од северозападен правец што ги погодила крајбрежните предели на Холандија, Германија и Скандинавија вечерта воочи Божиќ (25 декември) во 1717 г. Во несреќата се удавиле вкупно 14.000 лица. Ова е последната крупна поплава во северна Холандија. Водата надошла и во градовите Гронинген, Зволе, Докум, Амстердам и Харлем. Многу крајбрежни села биле наполно уништени, особено западно од Влиланд и селата зад морските насипи во покраината Гронинген.
Како последица на катастрофата, месното население било принудено да се справува со големите човечки загуби, големи штети во стопанството и сиромаштија. Погодени биле сите места долж на крајбрежјето од Холандија до Данска, без исклучок. Бурата насекаде ги одронила насипите, а со тоа надошле големи поплави од морето. Помеѓу Тенер во покраината Шлезвиг и Емден (Источна Фризија) се удавиле 9.000 лица. Во Холандија имало 2.500 жртви. Најпогодена била грофовијата Олденбург, околу Јевер, Кединген и Источна Фризија. Бутјадинген претрпел загуба на 30% од населението. Секаде настрадал и голем дел од добитокот. Во Источна Фризија водата однела 900 куќи. Штетата врз насипите и засуните била огромна. Преживеаните долго време не знаеле што им се случило на исчезнатите од семејството. На пример, од 284 исчезнати лица во Вердум (Источна Фризија), до февруари 1718 биле пронајдени само 32. Состојбата дополнително се влошила кога два дена по бурата се појавил дебел мраз и снег, а на 25 или 26 февруари се случила уште една ваква бура.
Грб на Монтсерат
Грбот на Монтсерат е усвоен во 1909 година. Се состои од штит на кој се наоѓа девојка во зелено која ја претставува Ерин, женска персонификација во Ирска која држи харфа. Покрај неа се наоѓа крст, симбол на крштевањето. Овој грб се наоѓа и на знамето на Монтсерат.
842
842 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 842 година од новата ера, 842. од првиот милениум, 42. од IX век и трета од 840-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6350 и 6351 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5592 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4602 и 4603 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1595.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 842 година се протега во 3478 и 3479, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3538 и 3539 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1385. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 227 и 228 исламска година.
Нуева Еспарта
Нуева Еспарта (шпан. Nueva Esparta, „Нова Спарта“) е една од 23 држави (estados) на Венецуела. Составена е од островите MargariМаргарита (најголем и најважен остров), Коче, и ненаселениот Кубагва.
Државата е најмала по површина и е сместена во североисточниот карипски брег на Венецуела. Името доаѓа од покажаното херојство на самиот народ кој живее на островот низ текот на венецуелската борба за независност од Шпанија, кои биле храбри како Спартанските војници во Стара Грција. островот Маргарита има површина од 934 км2.
Џорџо Вазари
Џорџо Вазари (Giorgio Vasari; – ) — италијански сликар и архитект, денес познат по неговите биографии на италијански уметници со кои тој се смета за основоположник на историјата на уметноста.
Животопис
Вазари е роден во Арецо, Тоскана. Уште на рана возраст, неговиот братучед Лука Сињорели го препорачува како ученик на Џуљелмо да Марзиља, вешт сликар на витражи. На шеснаесет годишна возраст, кардиналот Силвио Пасерини го праќа во Фиренца, и таму Вазари му се приклучува на кругот на Андреа дел Сарто и неговите ученици Росо Фјорентино и Јакопо Понтормо каде се стекнува со хуманистичка наобразба. Таму се спријателува со Микеланџело, чиј стил на сликање извршува влијание врз сопствениот.
Во 1529 Вазари оди во Рим и таму ги проучува делата на Рафаел и други припадници на високата ренесанса во Рим. Vasari's own маниристички слики биле повеќе ценети и обожувани додека бил жив, отколку по смртта. Негов постојан работодавач и покровители било семејството Медичи во Фиренца и Рим, а работел и во Неапол, Арецо и други места. Голем дел од неговите слики постојат и денес, од кои најважните се ѕидните и таванските живописи во големата Сала на Козимо I во Палацо Векјо во Фиренца, каде Вазари со неговата тајфа работеле од 1555, како и неговите незавршени фрески во внатрешноста на огромната купола на Дуомо, довршени од Федерико Цукари со помош од Џовани Балдучи. Помагал и при организацијата на украсувањето на т.н. „Студиоло“, кое денес стои ремонтирано во Палацо Векјо.
во Рим, вазари соработувал со Јакопо Бароци да Вињола и Бартоломео Аманати во вилата Џулија на папата Јулиј III.
Во текот на својот живот Вазари уживал високо реноме и насобрал големо богатство. Во 1547, за себеси изградил убава куќа во Арецо (денес музеј во негова чест), каде ги украсил ѕидовите и сводовите со слики. Таму бил избран за член на општинскиот совет на Арецо, а подоцна успеал да се издигне до највисоката функција на гонфалониер.
Во 1563, бил еден од основачите на Цртачката академија во Фиренца на чело со великиот војвода и Микеланџело и членство од 36 избрани уметници.
„Животите“
Како првиот италијански историчар на уметноста, Вазари започнал жанр на енциклопедија на уметнички биографии кој продолжува да живее до денес. Токму Вазари е авторот на поимот „Ренесанса“ (rinascita), иако за постоењето на уметничка преродба постоела свест уште од времето на Леоне Батиста Алберти. Неговото дело „Животите на најизвонредните сликари, вајари и архитекти“ (Le Vite delle più eccellenti pittori, scultori, ed architettori) — посветено на великиот војвода Козимо I де Медичи — за првпат било објавено во 1550. Во него се содржела и драгоцена расправа за техничките методи кои се користат во уметноста. Во 1568, делото било делумно изменето и дополнето, а биле додадени и гравури со портрети на уметниците (некои претпоставени).
Делото се одликува со постојана и ноторна пристрасност во полза на уметниците од Фиренца, на кои Вазари им ги припишува сите усовршувања во ренесансната уметност (како на пример, пронаоѓањето на гравурата). Во првото издание особено и систематски е запоставена венецијанската уметност (заедно со уметноста на другите европски земји). Во периодот помеѓу двете изданија, Вазари ја посетил Венеција, по што тој донекаде омекнал (најпосле вклучувајќи го и Тицијан), но дури и тогаш, во второто издание тој не постигнал неутрално гледиште.
Вазариевите биографии се прошарани со забавни озборувања. Многу од анегдотите личат на вистинити, додека други се измислици. Меѓутоа, само со неколку исклучоци, естетското расудување на делото е остроумно и без пристрасност. При создавањето на делото, Вазари не трагал по точни датуми, како што би направиле денешните историчари на уметноста, и затоа неговите биографии се потпираат на сликарите од неговата генерација и оние веднаш зад нив. Современата критика, користејќи се со нови материјали за истражување, има исправено голем дел од погрешните години, датуми и припишувања. Делото сепак останува класика, иако задолжително мора да се дополни со современа критичка работа.