cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Водна регулација во Горен Харц
Водната регулација во Горен Харц е еден од најголемите и најважните историски рударски системо за управување со водата во светот. Објектите развиени за создавање хидроенергија биле ставени под заштита од 1978 година како културно добро. Поголемиот дел од нив сè уште се користат, иако нивната улога денес е главно за заштита на пејзажот (заштита на историскиот културен пејзаж), природна заштита, поддршка на туризмот и рекреација. Од поглед на водна регулација, неколку од езерата сè уште имаат улога за заштита од поплави и снабдување со питка вода. на 31 јули 2010 година, системот бил прогласен за светско културно наследство на УНЕСКО заедно со Рамелсбершките рудници и Стариот град на Гослар.
Системот за водна регулација покрива област од околу 200 км² во рамките на долносаксонскиот дел на планинскиот масив Харц и поголемиот дел на градби се во близина на Клаустал-Целерфелд, Ханенкле, Санкт Андреасберг, Бунтенбок, Вилдеман, Лаутентал, Шуленберг, Алтенау и Торфхаус.
Водната регулација
Терминот regal означува кралска привилегија. Преку таканаречните „планински права“ или „рударски права“, монархот доделувал право на рудникот и преку „водните права“, доделувал употреба на локалната вода за потребите на рудникот. Други корисници на водата, особено водениците имале помал приоритет. Ова „водно право“ или „право за користење на водата“ бил дел од поголемата „планински слобода“ (Bergfreiheit) или рударски права кои биле со важност во Долна Саксонија до 1960-тите години.
На германски често се употребува и терминот „водостопанство во Горен Харц“ (Oberharzer Wasserwirtschaft) за овие историски објекти. Но, ова е недоволно прецизно, бидејќи во последниве стотина години се појавил современ систем на бројни брани во Горен Харц, како и поврзани градби и канали.
Рударство во Горен Харц
Некогаш, Горен Харц била една од најважните рударски области во Германија. Главни производи на рудниците биле среброто, бакарот, оловото, железото, а од век и цинк. Меѓутоа, главниот извор на приход, било среброто. Од век до средината на  век околу 40–50% од целото производство на сребро во Германија потекнувало од Горен Харц. Даноците собирани од ова значително придонесувале кон кралските династии во Хановер и Брауншвајг-Волфенбител и ја помогнале нивната моќ и влијание во рамките на Светото Римско Царство.
Нивната корисност ја оправдува нивната посветеност во поглед на инвестициите и напорот. Оттука, рударството во Горен Харц, придонело кон бројни пронајдоци и новини, вклучувајќи важни напредоци како фаркунст, хидромотор (Wassersäulenmaschine) и сајла.
Рударство и вода
Рударството станало активноста со голема потрошувачка на енергија кога ископувањето значително се зголемило под земја. Во Горен Харц, рударството под земја (Gangerzbergbau) било главен облик на ископувања, каде ископувањето следело скоро вертикална линија кон земјата. Само неколку метри подолу започнувала водата која значително ја зголемувала тешкотијата за ископување. Првично била чистена користејќи луѓе кои стоеле на скали, т.н. „водени слуги“ (Wasserknechten), опремени со кожни кофи. Подоцна, воведувањето на коњите и на машините (Göpel) дозволиле поголеми количини на вода да бидат испумпани. Но, коњите биле скапи и морале да се менуваат на секои неколку часа. Поради тоа, рудниците — особено побогатите, подлабоките — започнале да користат системи на хидроенергија, кои работеле постојано, 24 часа на ден. За да работат, водотеци биле пренасочувани кон водечките тркала кои покренувале пумпи со цел да ја испумпаат водата од поголеми длабочини и во поголеми количини. Принципот бил да се испумпа вода со вода.
Во нивниот врв, рудниците во Горен Харц биле помеѓу најдлабоките во светот. На пример, веќе во 1700 година, имале достигнато длабочина од 300 метри, а околу 1830 година, веќе достигнале длабочина од 600 метри; ова било толку длабоко што рудникот всушност бил под морското ниво — нешто што било сметано за значајно тоа време. Меѓутоа, длабоките ровови, барале соодветни високи нивоа на енергија за да кревале руда и вода од рововите. Оваа голема потрошувачка на енергија, споена со големата потрошувачка за вода, довела до уште поголеми напори за развување на достапната хидроенергија.
Рударите обично граделе нови водени градби во тие периоди, кога не можело да се вади руда поради недостиг на вода за движење на тркалата. Кога воденичките тркала запирале, подземните води кои се наоѓале во рудникот не можеле да бидат отстранети; рудникот се потопувал и рударите биле враќани назад. Во текот на овие фази, работата се насочувала на надградување на објектите од системот за водна регулација во Горен Харц.
Пренасочување и складирање на водата
Вкупно, биле изградени 143 езера со брани, канали во должина од 500 километри и 30 километри долги тунели за собирање, пренасочување и складирање на површинските води во Горен Харц. Дополнително, биле изградени околу 100 километри дренажни системи, како дел од системот. Меѓутоа, овие објекти не биле во употреба истовремено. Денес, Водостопанството „Харц“ (Harzwasserwerke) работи и одржува 65 езера со брани, канали во вкупна должина од 70 километри и 20 километри долги тунели. Неколку помали езера сè уште припаѓаат на долносаксонската Шумска служба или пак се во приватна сопственост.
Принципот на пренасочување на вода е да се собере водата во канали, кои течат паралелно со контурите на сртот и да ги пренасочат во рударските делови. Овие канали можат лесно да биде долги над десет километри или повеќе (како Дамграбен или Обершалке). Понекогаш, така собраната вода не оди директно на воденичките тркала, туку во големи, вештачки езера со брани, со цел да се обезбеди доволно вода за тркалата за време на суша. Од долните делови на овие езера, водата можела да биде доведена во каналскиот систем со цел да се вртат тркалата. Обично неколку тркала биле наместени едно до друго, како каскада, така што водата може да врти повеќе од едно тркало. Со цел да се доведе водата со повеќе тркала, морале да биде собрана, чувана и пренасочена на највисоката можна височина.
Технологијата на времето не овозможувала да бидат изградена брани со височина поголема од 15 метри. Ова значело дека биле подигнати многу мали езера отколку неколку поголеми. Преку поставување на езерата во каскада, водата можела да се чува на висока височина со цел да се вртат што е можно повеќе тркала. Бројот на овие езерски каскади вклучувал од четири до шест езера.
Градби
Вкупно 143 езера (на германски: Teiche), биле изградени користејќи земјени брани. Височината на браните се движи помеѓу 4 и 15 метри; зафатнината на вода во просек е околу 150.000 кубни метри.
Каналите ја носат водата скоро паралелно со контурите на теренот, со мал наклон од околу 1-2 на километар и се придружени од патека.
Подземните тунели за вода се долги помеѓу 20 и 1000 метри и биле најскапата инвестиција во системот за водна регулација во Горен Харц. Меѓутоа, биле вредни за трошоците поради нивните ниски оперативни трошоци и високиот хидроуличен капацитет.
<Gallery> Податотека:Huettenteich Altenau.JPG|Топилничко Езеро (Hüttenteich) близу Алтенау Податотека:KClausthal.JPG|Браната на езерото Клајн Клаустал Податотека:HuttalerWW.JPG|Хуталер Видерваге (Huttaler Widerwaage) и влезот на тунелот Хутал Податотека:UHasenbAL.JPG|Излезот на тунелот Унтен Хазенбах
Туризам
Поради бројните градби и должината на каналите на хидросистемот во Горен Харц, најдобро е да се истражува пешки. Благодарение на водостопанството „Харц“ (Harzwasserwerke) биле создадени голем број на патеки во поново време. Посетителите можат да дознаат за вообичаените елементи на хидросистемот преку информациските табли долж обележаните патеки. Со неколку исклучоци, поголемиот дел од езерцата може да се користат за пливање во текот на летото. Мнозинството се изнајмуваат на локалните риболовни клубови.
Градба
Рударството во Харц потекнува од и  век. Првите воденички тркала во Харц биле поставени во век во долината Панделбах југоисточно од Зезен. Во тоа време, рударството, вклучувајќи го и раното користење на водата и водостопанството за рудниците биле управувани од Валкенридскиот манастир.
Црната смрт во средниот век го смалила населението во Харц во голема мера и скоро го прекинала рударството. Друг фактор бил дека рударството ги достигнало техничките граници за тоа време со длабочина до 60 метри.
Повратокот следел од околу 1520 година, првично со поттик на војводата Хајнрих Помладиот од Брауншвајг-Волфенбител. Но, неговиот син, Јулиј, војвода на Брауншвајг-Линебург, бил тој што дал замав на постоечките рударски активности во Горен Харц и започнал создавање на бројни езерца и канали.
Големата употреба на хидроенергијата била онаа која го направила рударскиот бум во Горен Харц. Како рудниците станувале подлабоки, им требало повеќе и повеќе енергија. Недостигот на вода по неколкуте месеци слаб дожд или долги периоди на мраз биле временски и ограничувачки фактор за рудниците. Проширувањето на водниот систем било постигнато преку подигнување на постоечките брани на езерата, градење нови брани, копања нови канали и проширување на постоечките канали.
Понатамошни подобрувања
Еден пример за проширувањето на хидросистемот бил оптимизацијата на неколку текови на каналите, главно во текот на век, преку изградба на т.н. водени тунели (Wasserläufen). Ова дозволило растојанието поминувано од водата да биде значително скратено. Исто така, ја обезбедило работата во зима, бидејќи водата која поминувала под земја не замрзнувала. Дополнително, трошоците за одржување на кратката делница на тунелот биле далеку поевтини отколку на долгите делници на каналите. Но, особено важна предност бил поголемиот капацитет на истекување. Тунелите ја поминувале истата висинска разлика за пократко растојание и со тоа имале пострмен пад. Првично подземните делници биле ископувани рачно со копачи. Подоцна бил користен барут како експлозив, правајќи ја изградбата на водните тунели значително полесно и побрзо.
Бидејќи поголемиот дел од енергијата била потребна за да се исушат рудниците од вода и бидејќи потребата за тоа се зголемувала како рудниците станувале подлабоки, постоеле обиди да се исушат рудниците со сливни хоризонтални отвори (Wasserlösungsstollen). Овие тунели од рудниците кон долините, преку кои водата можела да истекува под дејство на гравитацијата. Колку било подлабоко, толку подолг требало да биде самиот отвор. Најдолг од овие тунели е отворот „Ернст Август“, изграден во средината на век, кој е долг 35 километри. Ги собира водите од рудниците во Боксвизе, Лаутентал, Целерфелд, Клаустал и Вилдеман и води до Гителде.
Врв и опаѓање
Околу 80-90% од езерата во хидросистемот Горен Харц биле создадени во и  век, додека системот на канали бил понатаму проширен во текот на  век. Овие градби значително придонеле Харц да стане најголема индустриска област во Германија во раниот нов век. Пронаоѓањето на парната машина и откривањето на електричната енергија не ја промениле веднаш употребата на хидроенергијата. Овие други облици на енергија биле воведувани постепени во Горен Харц. Секако, со воведувањето на парната машина, потешкотиите за совладување на значајни количини биле исто така фактор за изградбата на железницата „Долина Инерсте“.
Со национализацијата на рудниците на 1 јануари 1864 година од Кралството Хановер, не само што ги пренело правата на рудниците на државата, туку и правата за користење на водата. Така, Кралството Хановер го стекнало хидросистемот, кој бил првпат правно одреден во прускиот закон за вода (Preußisches Wassergesetz) од 1913 година во членовите 16 и 381. По припојувањето на Кралството Хановер во Кралството Прусија, кралскиот пруски рударски инспекторат (Königlich-Preußische Bergbauinspektion) и подоцна Пројсаг ги презеле рудниците во Горен Харц.
Попис од 1868 година открива дека постоеле 198 воденички тркала со различни пречници и со вкупен капацитет од околу 3000 коњски сили.
Околу 1900 година била достигната длабочина од 1000 метри. Но, трошоците за рудниците продолжувале да растат како се зголемувала длабочината. Во истовреме индустријата морала да се натпреварувала со другите рударски области дома и во странство во времето на подобрување на транспортот. Преголемата искористеност во текот на Првата светска војна и наглиот пад на цените на металите во текот на Големата депресија предизвикале голем број на затворања. Меѓутоа, во Бад Грунд, рудниците продолжиле да работат до 1992 година, но користеле само мал дел од објектите на хидросистемот.
Хидроелектрична енергија
По опаѓањето на рударството во 1930 година, водата од хидросистемот „Горен Харц“ била пренаменета за производство на електрична енергија, поради што биле изградени нови градби. Производството на струја било спроведувано од Пројсаг до 1980 година во рудниците „Цар Вилхелм“ (максимално производство 4,5 MW) и Отилије (максимално производство 1,5 MW). Овие хидроелектрични централи биле затворени во почетокот на 1980-тите, кога истекле правата на водата и профитабилноста на електраните нагло опаднала наспроти големите такси и стагнантните цени на енергијата. Сепак, во Санкт Андреасберг водата на езерото Одер, пренесувана долж каналот „Реберг“, сè уште се користи за производство на струја. Покрај централите Тајхтал и Грундштрасе, постојат уште две во рудникот Замзон: „Гринер Хирш“ на длабочина од 130 метри и „Зиберштолен“ на 190 метри.
Хидросистемот денес
По затворањето на централите, објектите на хидросистемот биле првично префрлени на покраинската шумска служба на Долна Саксонија, кои ги одржувале преку службата во Клаустал-Шуленберг со многу труд и пари. Со цел да се ослободи покраината, во 1991 година, Водостопанството „Харц“ (Harzwasserwerke) добило задача за управување и одржување на 65 езера, 70 километри каналска мрежа и 20 километри тунелска мрежа. Водостопанството го управува системот преку својата канцеларија во Клаустал. Не се трошат буџетски средства: трошоците за одржување доаѓаат од приходите од продажба на питка вода.
Дополнително, од објектите доверени на водостопанството, постојат бројни руини на брани, влезови на тунели и неколку стотици километри на канали кои не се одржуваат. Овие градби имаат статус на т.н. „пасивно заштитени споменици“. Ова значи дека се како руини на замоци, предмет на споро распаѓање, но не смеат да бидат уништени со современи средства без правна дозвола.
Слични системи
Постојат слични водоснабдителни системи во историската рударска област близу Фрајберг во Саксонија, близу Конгсберг во Норвешка, во Шемниц (денес дел од Словачка) и во Шведска, а документите покажуваат дека постоела постојана размена на искуство и знаење помеѓу овие области. Сепак, водната регулација во Горен Харц е најголемиот и најповрзан систем од овој вид во Европа, со значително повеќе брани и канали како и поголеми градби отколку сите други хидросистеми на други места.
Николо Макијавели
Николо Макијавели (Niccolò Machiavelli; Фиренца, 3 мај 1469 — Фиренца, 20 јуни 1527) — италијански државник, писател, воен стручњак, поет, комедиограф и политичар. Најпознат е по својот политичка расправа „Владетелот“, и по погрешно толкуваната максима: „Целта ги оправдува средствата“.
Творештво
Своето творештво Макијавели го започнал со покладни песни, канцони и сонети. Покрај „Владетелот“, тој е познат е и по делата: „За воената вештина“, „Расправи за првите десет книги на Тит Ливиј“ (1513-1519), „Историја на Фиренца“, а неговото најважно дело од аспект на книжевноста е „Мандрагола“. Тоа е првата модерна европска комедија и најдоброто италијанско дело од овој жанр во периодот на ренесансата. Поимот макијавелизам е изведен од неговото име, а честопати се користи во негативна конотација опишувајќи појава на манипулирање и интриги, спротивност на морално однесување.
Неаполи-Сикјес
Неаполи-Сикјес (Δήμος Νεάπολης - Συκεών, Димос Неаполис-Сикион) — општина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Опфаќа четири населби во Солун, а административен центар е Сикјес.
Сите места во општината, освен Јуренџик, се создадени во XX век од грчки дојденци од Мала Азија.
Населени места
Општината Неаполи-Сикјес е создадена на 1 јануари 2011 г. со обединување на општините Сикјес, Неаполи, Свети Павле и Јуренџик по законот „Каликратис“.
Општинска единица Неаполи
Општинската единица Неаполи опфаќа само едно населено место — солунската населба Неаполи (Νεάπολη).
Општинска единица Свети Павле
Општинската единица Свети Павле опфаќа само едно населено место — солунската населба Свети Павле (Άγιος Παύλος, Агиос Павлос).
Општинска единица Сикјес
Општинската единица Сикјес опфаќа само едно населено место — солунската населба Сикјес (Συκιές, Сикјес).
Поделбата (Јужно Оркниски Острови)
Поделбата (-60.73333°N, -45.16667°W ) е тесен канал помеѓу островот Метјуз и југоисточниот крај на островот Кронација, на островите Јужен Оркни. Нацртан како истмус во 1912-13 година од страна на норвешкиот капетан на лов на китови, Петер Сорле ; запишан како истмус и именуван описно од ДИ во 1933 година. Одликата беше анкетирана од Анкетата за зависности на Фолкландските острови (FIDS) во 1957 година и се докажа дека е канал.
Црква „Св. Недела“ - Катланово
Света Недела — македонска православна црква во близина на селото Катланово. Поточно, црквата се наоѓа на самиот лев брег на реката Пчиња спроти Катлановска Бања. До неа може да се дојде преку пешачкиот мост на реката Пчиња од Катлановска Бања или преку автомобилскиот пат Катланово - Градманци (се наоѓа веднаш на неговата лева страна). Во рамките на црквата има минерални извори на вода, која често ја полнат посетители на бањата за лекување на повеќе болести.
Линдзи Лохан
Линдзи Лохан (англиски: Lindsay Morgan Lohan), е американска глумица, поп пејачка и модел. Ја започнува својата кариера како дете-манекенка пред нејзиното филмско деби во Дизниевата преработка од 1998 Стапица за Родители (The Parent Trap) на возраст од 11 години. Лохан се здобива со уште повеќе слава помеѓу 2003 и 2005 година со главните улоги во филмовите Откачениот Петок (Freaky Friday), Злобни Девојки (Mean Girls) и Херби: Целосно Натоварен (Herbie: Fully Loaded), а потоа и појавувајќи се во независните филмови Другари (A Prairie Home Companion) на Роберт Алтман и Боби (Bobby) на Емилио Естевез.
Ран живот и образование
Нејзините родители имаат бурна историја. Тие се венчале во 1985 година, се разделиле кога таа имала 3 години, и потоа си се вратиле еден на друг. Повторно се разделиле во 2005 година и го финализирале својот развод во 2007 година. Нејзиниот татко, Мајкл, е поранешен Вол Стрит трговец и стопанственик кој го наследил бизнисот со тестенини од татко му и имал порблеми со законот во неколку наврати, додека нејзината мајка, Дина, е поранешна пејачка и танчерка.
1989-2002: Рана кариера и Стапица за Родители (The Parent Trap)
Лохан ја започна својата кариера како дете-манекенка во агенцијата Форд Моделс на тригодишна возраст. Таа беше во детската колекција на Келвин Клајн и Аберкромби (Abercrombie Kids) и се појави во преку 100 телевизиски реклами, вклучувајќи ги и оние за Пица Хат (Pizza Hut) и Венди’с (Wendy’s), како и за Џело (Jell-O) со Бил Козби. На десетгодишна возраст, кога Лохан ја играше Александра “Али“ Фаулер во серијата Друг Свет (Another World), списанието Соуп Опера изјави дека таа веќе се смета за ветеран во шоу-бизнисот.
2003-2004: Откачениот Петок (Freaky Friday), Злобни Девојки (Mean Girls) и Зборувај (Speak)
Лохан ја играше улогата на Ана Колман заедно со Џејми Ли Кертис во семејната комедија од 2003 година Откачениот Петок (Freaky Friday). По нејзина иницијатива, нејзиниот лик беше повторно напишан и сменет во Готски стил за да ѝ биде поблизок. Критичарот Роџер Еберт напиша дека Лохан „има Џоди Фостер вид на сериозност и целосен фокус под нејзината личност како тинејџер.“ Овој филм ѝ заработи на Лохан награда за Пробивачка Изведба на Ем-Ти-Ви филмските награди во 2004 година, и сè до 2010 година, останува како нејзин комерцијално најуспешен филм, кој заработува 160 милиони долари низ целиот свет, како и 88% одобрен рејтинг од мрежната страница Rotten Tomatoes.
Во 2004, Лохан играше две главни улоги. Првиот филм, Исповеди на тинејџерската кралица на драмата (Confessions of a Teenage Drama Queen) – нејзината прва улога во филм што не е преработка – заработи вкупно 29 милиони долари на домашниот бокс-офис, на кој Брендон Греј од мрежната страница Box Office Mojo коментираше дека тоа е „доста над очекувањата со оглед на фактот дека филмот е наменет за млади девојки.“ Филмот во целост, сепак, не доби позитивна критика. Роберт К. Елдер од страната Metromix напиша дека “иаке е сèуште ветувачка ѕвезда, Лохан ќе треба да се покае пред да ѝ биде простено за овој филм.“
Тинејџерската комедија Злобни Девојки (Mean Girls) беше нејзиниот прв филм надвор од Дизни. Филмот беше критички и комерцијален успех, заработувајќи 129 милиони долари ширум светот и според Брендон Греј „цементирајќи го нејзиниот статус како новата кралица на тинејџерските филмови“, додека Стив Родс напиша дека „Лохан нè вчудовидува уште еднаш. Умно напишаното сценарио е совршено за нејзинииот интелигентен бренд на комедија.“ Лохан доби четири награди на „Тин Чојс Авордс“ (Teen Choice Awards) во 2004 година за Откачениот Петок и Злобни Девојки, вклујувајќи ја и наградата за Пробивачка Филмска Ѕвезда. Злобни Девојки исто така ѝ заработи и две награди на Ем-Ти-Ви филмските награди во 2004 година, Најдобра Женска Изведба и Најдобар Тим заедно со неколку други членови од филмскиот тим.
Зборувај (Speak), нејзиниот деби-албум, беше пуштен во продажба во декември 2004 година, искачувајќи се на четврто место на Билборд 200 листата и заработувајќи Платински сертификат на почетокот на 2005 година. Лохан ко-напиша шест од дванаесетте песни на албумот. Албумот беше фален од Линда МекГи од Радио и Телевизија од Ирска (RTÉ), која му даде 4 од 5 ѕвезди и коментираше дека Зборувај ги отвора сите сурови емоции и тинејџерски гнев коишто би се очекувале од еден уметник на нејзина возраст“ и дека „додека нејзините вокали не се сензационални, нивната тврдост ја одржува Лохан низ овој албум“, како и споредувајќи го овој албум со музичките почетоци на Аврил Лавињ. Сепак, Allmusic ѝ даде 2 од 5 ѕвезди изјавувајќи дека албумот „повеќе изгледа како спореден производ на преувеличена славна култура отколку на вистински албум.“ Првично, овој поп албум беше воведен со песната Гласини (Rumors). Опишана од страна на списанието Ролинг Стоун како „бас-тешка, агресивна клупска химна“, таа ги опишува жалбите на Лохан кон папараците и најпосле доби Златен сертификат во САД.
За време на снимањето на Херби: Целосно Натоварен (Herbie: Fully Loaded), Лохан била примена во болница поради инфекција на бубрегот предизвикана од стрес во личниот живот и од снимањето на нејзиниот прв албум додека филмот бил уште во продукција, поради што списанието Венити Фер го етикетираше ова како „првото катастрофално снимање на Лохан“. Списанието исто така опиша како Лохан ја откажала својата промотивна турнеја и беше повлечена од филмскиот постер поради „однесување кое не ѝ доликува на една Дизни ѕвезда.“ Лохан започна врска со глумецот Вилмер Валдерама во 2004 година, гостувајќи во една епизода од серијата Луди 70-ти, каде што тој редовно глумеше. Според Венити Фер, раскинувањето со Валдерама придонело до нејзините проблеми за време на снимањето на Херби: Целосно Натоварен (Herbie: Fully Loaded).
Со Злобни Девојки (Mean Girls), нејзиниот јавен профил значително се зголеми и параците почнаа да ја следат. Таа помина неколку години живеејќи по хотели во Лос Анџелес, од кои две години таа ги помина во хотелот Шато Мармонт. При крајот на 2007 година, откако си најде постојано живеалиште, таа објасни дека поминала толку време по хотели затоа што „не сакала да биде сама“ но дека „тоа не е начин на живот... не е многу постојан.“ Лохан имаше неколку автомобилски несреќи кои беа во весниците, со мали удари во август 2004 година, Октомври 2005 година, и во ноември 2006 година, кога таа доживеа мали повреди од папарацо кој ѝ ја удрил колата кога ја следел да ја слика. Полицијата ја нарекла несреќата намерна, но обвинителите рекоа дека нема доволно докази за да се поднесе кривична пријава.
2005: „Херби: Целосно Натоварен“ (Herbie: Fully Loaded) и „Малку Повеќе Лично“ (A Little More Personal)
Лохан се врати во Дизни во 2005 година за Херби: Целосно Натоварен (Herbie: Fully Loaded), петтиот филм во серијата со антропоморфската кола Херби. Целосно Натоварен заработи 144 милиони долари ширум светот и доби различни оценки. Стивен Холден од весникот Њујорк тајмс ја нарече Лохан „вистинска ѕвезда која... навистина изгледа како да е дома на екранот“, додека пак Џејмс Берардиели напиша дека „иако изгледа како толку светла ѕвезда, Лохан игра споредна улога до автомобилот.“ Во 2005 година, Лохан беше првата славна личност според која беше направена кукла од компанијата My Scene, издадена од „Мател.“ Таа исто така го позајми гласот во анимираниот Ди-Ви-Ди филм My Scene оди во Холивуд, заснован на серијата кукли.
Нејзиниот втор албум, Малку Повеќе Лично (A Little More Personal), беше пуштен во продажба во декември 2005 година, дебитирајќи на место број 20 на Билборд 200 топ листата, паѓајќи под првите 100 за шест недели. Лохан ко-напиша шест од дванаесетте песни на албумот. Списанието Слант го нарече албумот „изманипулиран… за целиот таканаречен тежок предмет, нема многу суштина во неговата форма.“ Албумот е потврден како Златен во 2006 година. Музичкиот спот за првиот сингл на албумот, Исповеди на Скрешеното Срце (Confessions of a Broken Heart), беше режиран од Лохан и во него дебитираше нејзината сестра, Али Лохан. Видеото беше драматизација на болката која Лохан вели нејзиното семејство ја чувствувало од татко ѝ. Тоа беше нејзината прва песна која се нашла на списокот на најжешките Билборд 100 хитови, искачувајќи се на 57-мото место.
Нејзините родители се разведоа во декември 2005 година, а го финализирале нивниот развод во 2007. Таа година, Лохан проговори за нејзиното детство: „Се чувствувам како втор родител во смисла дека му помогнав на моето семејство... често се наоѓав помеѓу мајка ми и татко ми. Како и да е, и јас самата би се ставила во средина помеѓу нив за да одржам мир и спокој, и добро се чувствував правејќи го тоа.“ И покрај сите конфликти, Лохан себеси се нарекува „семејна девојка“ и има зборувано убави нешта за своето семејство, вклучувајќи го и татко ѝ. Сепак, во 2007 година, и повторно во 2008, таа изјави дека не е повеќе во контакт со него, објаснувајќи го неговото непредвидвидливо однесување како тешко за справување. Во Ноември 2009, татко ѝ објави снимки од приватни телефонски разговори со и за Лохан на медиумите. Тоа коментираше на Твитер: „Не сум имала вистински однос со Мајкл Сениор со години.“
Наредниот нејзин филм е Само мојата среќа (Just My Luck) во мај 2006, година и според списанието „Варајети“ (Variety), Лохан заработи преку 7 милиони долари. Филмот доби слаби критики и Лохан си ја доби својата прва Златна Малина за најлоша глумица.
2006-2007: Независни филмови и прекини во кариерата
По Само мојата среќа (Just My Luck), Лохан се фокусираше на помали улоги во позрели, независни филмови. Комедијата Другари (A Prairie Home Companion) на Роберт Алтман, во која Лохан глуми заедно со Мерил Стрип и Лили Томлин, имаше ограничено објавување во јуни 2006 година. Питер Траверс напиша за списанието Ролинг Стоун дека „Лохан се издига, носејќи рок верзија на традиционалната песна ’Френки и Џони’“. За нејзината глума, Мерил Стрип рече дека “таа е во водство на уметничката форма“ и дека „целосно и видливо живее пред камерата.“ Драмата Боби (Bobby) на Емилио Естевез беше пуштена во кината во ноември 2006 година. Лохан прими позитивни коментари за нејзината изведба, особено во сцената наспроти Шерон Стоун. Како дело од оваа екипа, Лохан беше номинирана за Скрин Акторс Гилд награда (Screen Actors Guild Awards) и доби награда за Тимска Глума на Холивудскиот Филмски Фестивал каде што исто така доби награда за Пробив за нејзината работа во 2006 година. Нејзината наредна појава е во филмот Глава 27 (Chapter 27) каде што глумеше обожавателка на Џон Ленон која се спријателува со Марк Дејвид Чапмен (Џаред Лето) на денот кога тој го убива Ленон. Снимањето заврши на почетокот на 2006 година, но беше пуштен во кината дури во март 2008 година поради тешкотии при наоѓање на дистрибутер. Во Мај 2007 година, драмата Правилата на Џорџија (Georgia Rule), во која што Лохан глуми заедно со Фелисити Хофман и Џејн Фонда, беше пуштена во кината. Критичарот Овен Глибермен од списанието Ентертејнмент Викли напиша дека „Лохан допира една вистинка точка на зајадлива нарцисоидна принцеза.“ За време на снимањето во 2006 година, Лохан беше примена во билница, нејзиниот претставник велејќи дека “имала температура и била дехидрирана.“ Во тоа време, Лохан поминуваше низ прекинување на врската со сопстевеникот на ресторан, Хари Мортон. Ова придонесе за нејзините проблеми за време на снимањето според списанието Алур (Allure). Во писмо кое што беше пуштено во јавност, извршниот снимател Џејмс Г. Робинсон ја нарекува Лохан „неодговорна и непрофесионална.“ Тој спомна „повеќе доцни пристигнувања и отсуства од снимањето“ и дека „свесни сме дека нејзиното постојано забавување преку целата ноќ е вистинската причина за нејзиниот таканаречен ’умор’.“ Џејн Фонда подоцна коментираше дека “кога Лохан ќе дошла на снимање, таа секогаш изгледала одлично.“
Во 2006 година, Лохан ги посетуваше средбите со Анонимните Алкохоличари. Лохан, која има астма уште од две години, е исто така и пушач. Во почетокот на 2007 година, снимањето на филмот Знам Кој Ме Уби (I Know Who Killed Me) беше одложено затоа што Лохан имаше операција на слепо црево. Истиот месец подоцна, Лохан беше примена во Вондерленд центарот за рехабилитација. Таа излезе од таму на 16 Февруари 2007 година, по 30 дневен престој. За време на нејзиниот престој таа продолжи со снимањето на овој филм, враќајќи се во центарот навечер. Кратко време потоа, Лохан се повлече од филмската адаптација на Оскар Вајлд Жена Без Значење (A Woman of No Importance), нејзиниот публицист наведувајќи дека потребно е Лохан да „се фокусира на подобрување.“ Лохан беше заменета во филмот Забранета Љубов (The Edge of Love) во април 2007 година, кратко време пред снимањето да започне, откога режисерот се повикал на „осигурителни причини“ и Лохан подоцна објаснувајќи дека таа „тогаш поминувала низ многу тежок период.“ Во Мај 2007 година, Лохан беше во врска со британецот од телевизискиот свет, Калум Бест.
Потоа, таа беше примена во филмската адаптација на романот Лоши нешта (Poor Things). Во Мај 2006 година, 4 дена пред снимањето да започне, таа беше уапсена за возење под дејство на алкохол/дрога (англиски: DUI) и повторно беше примена на рехабилитација. Филмските продуценти веднаш ѝ дадоа поддршка и снимањето беше одложено.
Лохан беше вмешана во сообраќајна несреќа на 26 мај 2007 година, кога таа изгубила контрола врз својот автомобил и го качила истиот на тротоар. Полицијата од Беверли Хилс исто така најде „употреблива“ количина на кокаин во нејзината кола. По добивањето на третман за нејзините помали повреди, Лохан беше уапсена за прекршок возење под дејство на алкохол. По ова, беше примена во центар за рехабилитација (Promises Treatment Center), каде што остана 45 дена. Откако ја пуштиле на лекарска нега, Лохан доброволно се согласила нејзината трезвеност да биде надгледувана.
Во Јули 2007 година, три недели пред повторно да започне снимањето на Лоши нешта (Poor Things), Лохан беше уапсена за второ возење под дејство на алкохол/дрога (англиски: DUI) и повторно се вратила на рехабилитација. Лохан одбила да ѝ прават алко-тест на лице место во Санта Моника и беше однесена во полициска станица каде што утврдиле дека нивото на алкохол во крвта било над дозволената граница според законот. Додека ја претресувале, полиција исто така нашла мала количина на кокаин во нејзините џебови. Лохан беше уапсена за престап со обвинение за поседување кокаин и прекршок возење под дејство на алкохол и возење со суспендирана возачка дозвола. Во Август 2007, Лохан беше по третпат примена на рехабилитација, сега во центарот Cirque Lodge Treatment во Санденс, Јута, и беше пуштена дома на 5 Октомври 2007 година. На крајот, списанието Холивуд Репортер напиша дека таа „се повлекла“ од снимањето на Лоши нешта (Poor Things). Подоцна истата година, Лохан беше во врска со сноубордерот Рајли Џајлс, со кој се запознала додека била на рехабилитација.
Холивудските режисери и други важни личности коментираа дека ќе биде тешко Лохан да најде работа сè додека не се докаќе како трезвена и доверлива, наведувајќи можни проблеми со осигурувањето. Робинсон, продуцентот кој претходно ја критикувал нејзината работна етика во Правилата на Џорџија (Georgia Rule), кажа дека тој повторно би работел со неа доколку добие соодветна лекарска нега, и продолжи објаснувајќи ја како „една од најталентираните млади глумици во филмскиот бизнис денес.“
На 23 Август 2007 година, Лохан се изјасни за виновна за прекршокот употреба на кокаин и возење под дејство на алкохол и беше казнета еден ден затвор и 10 дена општествена работа. Исто така ѝ беше наложено да плати казни и да заврши курс-програма за алкохол, и ѝ беше дадена условна казна од 3 години. Лохан даде изјава во која кажа дека „јасно ѝ е дека нејзиниот живот станал премногу тежок за справување затоа што е зависник од дрога и алкохол.“ На 15 ноември 2007 година, Лохан одлежала 84 минути во затвор. Портпаролот на офицерот кажа дека пренатрупаноста и ненасилната природа на кривичното дело биле причини за намалената казна. Условната казна беше продолжена за уште една година до октомври 2009 година, на што следеа неколку судења на кои Лохан не успеала да присуствува на часовите и третманите кои ѝ ги одредил судот.
На крајот на 2007 година, Лохан започна да работи на трет албум, привремено насловен Душа во Мракот (Spirit in the Dark) и во мај 2008 ја пушти песната “Bossy”. Во Ноември 2008, Лохан изјави дека работата на новиот албум е блокирана и дека сакала да го избегне стресот на работење во филмската и музичката индустрија во исто време. Во Февруари 2008 година, Нејо, со кој Лохан соработувала, изјави во интервју дека „работеле на некои песни но сè одеднаш се одложило“ и дека „не верува дека ќе се започне повторно со работа.“
2008-2009: Телевизиски појавувања и мода
Во Мај 2008 година, Лохан за првпат се појави на екраните по Знам Кој Ме Уби (I Know Who Killed Me) во телевизиската серија Грдата Бети (Ugly Betty) на каналот Еј-Би-Си. Таа гостуваше во четити епизоди, опфаќајќи ги втората и третата сезона, како Кими Киган, поранешна соученичка на главниот лик Бети Суарез. Истата година, Лохан се појави и во музичкиот спот на групата НЕРД за песната “Everyone Nose”.
Лохан учествувала и во повеќе различни списанија за мажи. Беше изгласана на десетто место на списокот на 100те најсекси жени од читателите на списанието за мажи “FHM” (For Him Magazine) во 2005 година, додека пак, списанието Максим ја рангираше на трето место на списокот на 100те најжешки девојки во 2006 година и на прво место во 2007. Во анкетата на списанието Дејли Мирор во февруари 2010 година, Лохан беше изгласена десетта на списокот на најсекси црвенокоси. Лохан била заштитно лице на дизајнерите Џил Стјуарт, Миу Миу, и Дуни и Бурк, како и на модната кампања на Виза (Visa) и италијанската модна компанија Форнарина за колекцијата пролет/лето во 2009 година.
Лохан има долгогодишна фасцинација со Мерилин Монро уште откога го гледала филмот Нијагара за време на снимањето на Стапица за Родители (The Parent Trap). Во 2008 година, Лохан ја пресоздаде добро познатата “The Last Session” фотосесија на Мерилин Монро за пролетното издание на списанието Њујорк, вклучувајќи голотија, за која таа вели дека тоа е „правење чест“. Критичарката Џиниа Белафанти од дневниот весник Њујорк тајмс кажа дека мисли дека фотосесијата е вознемирувачка, велејќи дека „фотографиите ги повикуваат гледачите на некој вид на исмевање на некрофилијата... На 21 година, Лохан изгледа дури постаро од Монро, која имала 36 година кога ги направила оригиналните форографии... и фотографиите не требале да се справуваат со ниедна од нејзините слабости.“
Во 2008, Лохан започна модна линија, чиешто име 6126 се однесуваше на датата на раѓање на Мерилин Монро. (1 Јуни 1926). Линијата започна со хеланки, пред да се прошири на целосна колекција, опфаќајќи 280 парчиња облека до Април 2010. Во Април 2009 година, Лохан пушти во продажба спреј за само-потемнување под брендот “Sevin Nyne” во соработка со продавницата за козметика Сефора. Во Септември 2009 година, Лохан стана уметнички советник за француската модна куќа Емануел Унгаро, во октомври беше презентирана колекцијата на Естреља Аркс со Лохан како советник, добивајќи катастрофална прифатеност според списанијата Ентертејнмент Викли и Њујорк. Лохан ја напушти компанија во мај 2010 година.
Во 2008 и 2009 година, Лохан беше во врска со ди-џејката Саманта Ронсон. Таа заедно со неа организираше клупски случувања и ја придружување додека пушташе музика. Во врска со нејзината сексуална ориентација, Лохан кажа дека таа не е лезбијка. Кога беше прашана дали е бисексуалка, таа одговори „Можеби. Да.“, додавајќи дека не сака да се класифицира себеси. Во Април 2009 година, по раскинувањето со Ронсон, Лохан се појави во скеч на комичното мрежно место „Насмеј се или Умри“ (Funny or Die). Видеото во кое што се исмева самата себе беше засновано на личните реклами на страната за љубовни врски eHarmony. Беше гледано 2.7 милиони пати во првата недела и доби позитивни коментари од медиумите.
Во комедијата Породилни Болки (Labor Pains) од 2009 година, Лохан игра жена која што се преправа дека а бремена. За време на снимањето, менаџерот на Лохан работеше со папараците за да ги поттикне медиумите да ја покажуваат во јавноста како работи, што е спротивно на забавување по цели ноќи. Тоа беше првично планирано за театарска верзија, но наместо тоа се појави како телевизиски филм на кабелскиот канал Еј-Би-Си Фемили (ABC Family) во јули 2009 година, што беше опишано како „неуспех на ѕвездата“ според списанието „Варајети“ (Variety). Премиерата привлече 2,1 милиони гледачи, што е подобро од просечното за тој канал според телевизиската мрежа Е!Онлајн. Џоана Вајс од дневниот весник Бостон Глоуб коментираше дека „Лохан изгледа дека се труди да игра улога која и вака и така бара малку напор.“ Алесандра Стенли од дневниот весник Њујорк тајмс кажа дека „ова не е триумфално враќање на проблематичната ѕвезда.“
Лохан беше гостин во жирито во првата епизода од шестата сезона од американското реално модно шоу Проект Писта, кое беше емитувано во август 2009 година. Истата година, куќата на Лохан беше ограбена од Блинг Ринг, група модни крадци чиишто водич ја сметаше Лохан како крајно освојување. Кражбата беше снимена од камерите за надзор во куќата на Лохан и видеата од ова играа голема улога во разрешувањето на овој случај, што на крај доведе до апсење на членовите на групата-крадци.
2010-денес
Како последица на земјотресот во Хаити, Лохан помогна со собирање средства за британскиот Црвен крст во март 2010. Истиот месец, Лохан започна правна постапка во која таа се обиде да собере 100 милиони долари од компанијата за финансиски услуги „И-Трејд“ (E-Trade) за телевизиска реклама за која што Лохан велеше дека била пуштена без дозвола. На 21 Септември 2010 година, двете страни објавија дека е достигнат договор за случајот, но условите се доверливи. На 11 Март 2010 година, се појави во британското комично ток-шоу Alan Carr: Chatty Man, за време на кое таа зборуваше за својата работа во модната кариера и за својата фасцинација со Монро и одби да одговара на прашања поврзани со нејзината сексуална ориентација.
Лохан беше раскажувач во документарецот Индиското патување на Линдзи Лохан на телевизиската мрежа BBC Three. Во програмата, која што се емитуваше во април 2010 година, се зборува за трговијата со луѓе во Индија. Во Декември 2010 година, Лохан го посети прифатилиштето за жени и деца на невладината феминистичка организација Sanlaap во Калкута за документарецот. Додека беше во Индија, Лохан на Твитер напиша: „Над 40 деца спасени до сега... за само еден ден работа.“ Невладината организација за права на децата Bachpan Bachao Andolan изјави дека таа не била дел од спомената акција и дека ќе покрене легална постапка против тоа. Би-Би-Си рече дека Лохан е „погрешно протолкувана“ и дека „тоа само се однесувало на трговијата со деца.“ Неколку дена подоцна, Лохан ја пофали работата на Bachpan Bachao Andolan на Твитер. Таа првично беше планирана да биде присутна за време на акцијата, но поради презакажување пристигнала подоцна во земјата. Лохан исто така била планирана да прави интервју со претставник од УНИЦЕФ за документарецот, но не се појавила. Дневниот весник Гардијан и списанието Салон ја критикуваа одлуката на Би-Би-Си 3 да ја вклучат Лохан во програмата, иако Салон исто така кажа дека „обид којшто ја покренува свеста на глобалната епидемија – дури и оној кој ангажира една луда проблематична жешка девојка – е сепак обид.“ Контролорот на Би-Би-Си 3 рече дека „наоѓање славна личност која искрено се грижи за овој проблем помага да се повикаат толпа луѓе кои без тоа не би се приклучиле на оваа програма.“ Едед репортер од националниот дневен весник Тајмс го опиша документарецот како „чувствително образование“ и рече дека „додека намерата била да се искористи Лохан како парче светлина во овој криминал, центарот на внимание беше свртено кон Лохан и таа не се чувствување пријатно.“ Британскиот весник Индепендент го сметаше тоа за „многу силно“ и рече дека вклучувањето на Лохан во оваа програма „дефинитивно не беше лош избор. Беше само многу чудно.“ Лохан рече дека искуството било „навистина потресувачко“ и дека “таа се надева дека нејзиното присуство во Индија ќе ја поттикне свеста за овие навистина битни проблеми покренати со снимањето на овој филм.“
Во Април 2010 година, Лохан беше примена да ја глуми улогата на порно ѕвездата Линда Лавлејс, позната по Длабоко Грло (Deep Throat), во филмот Пекол (Inferno). Во Ноември, додека Лохан беше во суд, кој ѝ барал рехабилитација, понудата била повлечена откога еден продуцент рекол дека е невозможно да биде осигурана. Ко-сопственикот на компанијата на Дина Лохан рече дека Лохан самата ја донела одлуката да го напушти филмот велејќи дека „таа дефинитивно не била отпуштена“ и дека „сигурно можела да се осигура.“ Лохан се појавува во една сцена во филмот Андерграунд Комедија 2010, облечена како Мерилин Монро, пукајќи кон папараците. Во Септември 2010 година, филмот сèуште бараше дистрибутер.
Во мај 2010 година, Лохан не се појавила на закажаното сослушување за возење под влијание на алкохол. Судијата издал налог за апсење на Лохан, но ја поништил потерницата, откако нејзиниот претставник платил кауција. Нејзиниот адвокат рекол дека нејзиниот пасош бил украден за време на Канскиот филмски фестивал во Франција. На презакажаното сослушување на 24 мај 2010 година, на Лохан ѝ било наредено да присуствува на неделни часови за одвикување од алкохол, да носи бразлетна која што набљудува алкохол, да не пие алкохол, и да биде подложна на неделни тестови за дрога за да остане слободна со кауција. Судијата закажал рочиште на 6 јули 2010 година за да се утврди дали Лохан ја прекршила условната казна со неприсуствување на одредените часови до сега.
Во јуни 2010 година, Лохан се појави во телевизиската серија Double Exposure на каналот Браво. Тој месец, таа исто така даде интервју за весникот The Sydney Morning Herald, велејќи дека „уште е млада и уште учи, но тоа не значи дека тоа што луѓето го велат е вистина, дека била несредена и дека постојано се забавувала по цели ноќи или што и да е.“
На 6 Јули 2010 година, на сослушувањето за условната казна, судијата одреди дека Лохан навистина ги прекршила условите и ја казни 90 дена затвор, почнувајќи од 20 Јули, и во дополнение, судијата ѝ нареди да се провери во центар за рехабилитација, во програма која трае 3 месеци по нејзиното ослободување од затвор. На 20 Јули, се појави на суд и беше однесена во притвор за да ја започне својата затворска казна. Беше пуштена на 2 Август по одлежување 14 дена казна затвор. Краткорочната казна се должи на политиката на предвремено ослободување на ненасилните престапници со цел да се намали пренатрупаноста во затворот. Таа веднаш беше однесена во центар за рехабилитација каде што се очекуваше да престои 90 дена. Сепак, на 24 Август, Лохан беше ослободена по само 23 дена. Нејзиниот адвокат изјави дека „докторите кои ја третирале таму сметале дека таа направила сè што требала за тоа време.“ Лохан продолжи со задолжителна болничка терапија, но беше во моќност да продолжи и со својата работа. Ѝ беше наредено да присуствува на одредени проекции за дрога и алкохол, да прима психотерапија и терапија за добро однесување двапати неделно, како и да оди на пет неделни сесии во 12 чекори. Судијата рече дека секое отсуствување од сесиите или паѓањето на тестовите за дрога би можелo да резултираат во 30 дневна казна затвор. Ново рочиште беше закажано за 1 Ноември, а во меѓувреме Лохан требаше да остане во Лос Анџелес.