cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хилдесхајм
Местоположба
Хилдесхајм на север и исток се наоѓа на 15 километри од Хановер и Залцгитер, како и на помалку од 30 километри до Брауншвајг. Оддалеченоста до други големи градови на југ и запад се 50-100 километри (Гетинген во Долна Саксонија, како и Падерборн и Билефелд во Северна Рајна-Вестфалија).
Природни области
Во градското подрачје на Хилдесхајм се наоѓаат седум природни области: Ам ротен Штајне, Финкенберг/Лерхенберг, Галберг, Гизенер Тајхе, Хазедер Буш, Ланге Фрајш и Остерберг и Мастберг и Инерстеауе.
Соседни општини
Следниве општини се граничат со Хилдесхајм почнувајќи на север и сите припаѓаат на округот Хилдесхајм: Харзум, Шелертен, Бад Залцдетфурт, Дикхолцен, Гронау, Нордштемен и Гизен.
Градски единици
Хилдесхајм е поделен на 14 месности: како и поранешните општини
Историја
Хилдесхајм, еден од најстарите градови во Северна Германија, станал седиште на Епископското кнежевство Хилдесхајм во 815 година и веројатно бил основан кога епископот се преместил од Елце на преминот на Инерсте, кој бил важен пазар на трговскиот пат. Населбата околу катедралата брзо се развила во град и добила пазарни права од царот Отон III во 983 година. Првично, пазарот бил одржуван на улица наречена „Стар пазар“ (Alter Markt), која постои и денес. Првиот пазар бил одржуван околу црквата „Св. Андреј“. Кога градот дополнително пораснал бил потребен поголем пазар. Денешниот пазар на Хилдесхајм бил поставен на почетокот на век, кога градот имал 5.000 жители. Кога Хилдесхајм добил градски права во 1249 година, бил еден од најголемите градови во Северна Германија. Четири векови со Хилдесхајм владееле свештениците, пред да биде изградското Градското собрание и граѓаните да добијат одредени влијание и независност. Изградбата на денешното Градско собрание започнало во 1268 година. Во 1367 година, Хилдесхајм станал член на Ханзата. Војната помеѓу граѓаните и нивниот епископ во периодот 1519-1523 чинело многу. Хилдесхајм станал лутерански во 1542 година и единствено катедралата и неколку други градби останале во царски (католички) раце. Неколку села околу градот останале католички исто така. Во 1813 година, по Наполеоновите војни, градот станал дел од Кралството Хановер, кое било припоено од Кралството Прусија како покраина по Австриско-пруската војна во 1866 година. Во 1868 година биле откриени од пруските војници околу 70 римски сребрени садови за јадење и пиење, т.н. Хилдесхајмско богатство.
Градот бил тешко оштетен од воздушните напади во 1945 година, особено на 22 март. Иако имал мало воено значење, два месеци пред крајот на војната во Европа, историскиот дел на градот бил бомбардиран со цел поткопување на моралот на Германците. Околу 28,5% од домовите биле целосно уништени, додека 44,7% оштетени. Остатокот од домовите биле неоштетени. Центарот кој имал средновековен изглед бил целосно срамнет. Како многу други градови, приоритет бил даден на брзото градење на станбените објекти, со што биле изградени многу бетонски градби. За среќа, поголемиот дел од главните цркви, две од нив заштитени од УНЕСКО, биле повторно изградени во првичниот облик одма по војната. Во текот на војната, вредни материјали и збирки биле скриени во подрумот на градскиот бедем. Во 1978 година бил основан Хилдесхајмскиот универзитет. Во 1980-тите години започнала обнова на стариот дел на градот. Некои од непривлечните бетонски градби околу плоштадот биле срушени и заменети со реплики на првичните градби. Во есента 2007 година била донесена одлука за обнова на Umgestülpter Zuckerhut („свртена грутка шеќер“), иконска фахверк куќа позната по својот необичен облик. Во 2015 година, градот прославил 1200 години постоење.
Најголеми малцинства
Следниов список ги покажува најголемите групи странци во Хилдесхајм (2016 г.):
Религија
Во 1542 година, поголемиот дел од жителите на градот станале лутеранци. Денес, 28,5% од жителите се определуваат како римокатолици, а 38,3% како протестанти. 33,0% од жителите на градот се определени за други религии или пак немаат никаква.
Во градот се наоѓа и седиштето на српската епархија за Франкфурт и цела Германија.
Збратимени градови
Хилдесхајм е збратимен со следниве градови:
Главни знаменитости
Други познати места се театарот, кој нуди опера, оперети, мјузикли, драми, балет и концерти.
Стопанство
Хилдесхајм е дом на познати мултинационални претпријатија, како и бројни средни компании, меѓу кои се „Блаупункт“, „Бош“, „Круп“, „Тисен“ и „Кока-Кола“.
Сообраќај
Хилдесхајм има ефикасна сообраќајна инфраструктура. Претставува регионален центар за покраинските патишта, додека железничката станица е опслужувана од регионални и брзи возови. Градот е поврзан со автопат, а поседува и пристаниште на вештачкиот Средногермански Канал.
Model–view–controller
Model–view–controller (обично познат како MVC ) е шаблон за дизајн на софтвер најчесто користен за развој на кориснички интерфејси што ја дели логиката на поврзаната програма на три меѓусебно поврзани елементи. Ова е направено за да се одделат внатрешните претстави на информациите од начинот на презентирање и прифаќање на информацијата од корисникот.
Првично е наменет за десктоп графички кориснички интерфејси (GUI), но стана популарен со дизајнирање семрежни прилози и таму најмогу се користи. Популарните програмски јазици како JavaScript, Python, Perl, Object Pascal/Delphi, Ruby, PHP, Java, C#, Swift и Elixir имаат MVC рамки што се користат за развој на веб или мобилни апликации.
Компоненти
Покрај поделбата на апликацијата на овие компоненти, шаблонот за дизајн model-view-controller ги дефинира интеракциите меѓу нив.
Како и кај другите шаблони за дизајн на софтвер, MVC го изразува „јадрото на решението“ на проблемот, притоа дозволувајќи му да биде прилагоден за секој систем. Посебните дизајни на MVC може значително да се разликуваат од традиционалниот опис.
Историја
Еден од основните согледувања во раниот развој на графички кориснички интерфејси, MVC стана еден од првите пристапи за опишување и имплементација на софтверски конструкции во однос на нивните одговорности.
Тригве Реенскауг го воведе MVC во Smalltalk -79 додека беше во посета на Истражувачкиот центар Xerox Palo Alto (PARC) во 1970-тите. Во осумдесеттите години од минатиот век, Џим Алтоф и другите имплементираа верзија на MVC за библиотеката во класата Smalltalk-80. Само подоцна, еден напис во 1988 година во „Патувањата за технологија на објекти“ (JOT) го изрази MVC како општ концепт.
Моделот MVC последователно еволуираше, доведувајќи до варијанти како hierarchical model–view–controller(HMVC),model–view–adapte(MVA), model–view–presenter(MVP)model–view–viewmodel(MVVM), и други кои го прилагодија MVC на различни контексти.
Употребата на моделот MVC во семрежни прилози експлодира во популарност по воведувањето на NeXT е WebObjects во 1996 година, која првично беше напишано во Objective-C (кои позајмиле во голема мера од Smalltalk) и помогна спроведуваат принципите MVC. Подоцна, моделот MVC стана популарен кај развивачите на Java кога WebObjects беше пренесен во Java. Подоцнежните рамки за Java, како што е Spring Framework (објавен во октомври 2002 година), ја продолжија силната врска помеѓу Java и MVC. Воведувањето на рамките Django (јули 2005 година, за Python) и Rails (декември 2005 година, за Ruby), и двајцата имаа силен акцент на брзото распоредување, ја зголеми популарноста на MVC надвор од традиционалното опкружување на претпријатијата во кое одамна е популарно. Веб-рамките на MVC сега имаат големи удели на пазарот во однос на веб- алатките што не се MVC.
Користење во семрежни прилози
Иако првично беше развиен за десктоп компјутери, MVC е широко прифатен како дизајн за апликации на World Wide Web на главните програмски јазици. Создадени се неколку веб-рамки што го применуваат моделот. Овие софтверски рамки се разликуваат во нивните толкувања, главно во начинот на кој одговорностите на MVC се поделени помеѓу клиентот и опслужувачот.
394
394 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 394 година од новата ера, 394. од првиот милениум, 94. од IV век и петта од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 394 година се протега во 3030 и 3031, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3090 и 3091 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 937. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 235 и 234 година пред хиџра.
Боево
Боево — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Марко Валериј Месала Корвин
Марко Валериј Месала Корвин (латински: Marcus Valerius Messalla Corvinus, 64 п.н.е. - 8) - римски војсководец и политичар.
Животопис
Месала бил покровител и пријател на повеќе римски поети, како, на пример, Тибул кој го придружувал во воениот поход на исток).
Insomniac (албум од Green Day)
Insomniac е четвртиот албум од американската панк рок група Green Day.
IC 1439
IC 1439 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1439 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 1439 има привидни димензии од 0,5' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 23 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 54' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на IC 1439 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1415831.
Днестарски Кањон
Днестарски Кањон (украински: Дністровський каньйон) — кањон на реката Днестар кој се наоѓа во долината на истоимената река во Украина. На 3 февруари 2010 година, регионалниот парк на природата „Кањон Днестар“ бил промовиран во Национален парк на природата.
Топографија
Реката Днестар е втора по големина и еколошки незагадена река во Украина. Кањонот е дел од реката Днестар, со должина од 250 километри и се протега од устието на реката Золота Липа до устието на реката Збрух. Тука Днестар влегува во кањон чија длабочина варира од 80 до 200 метри. Во кањонот се сливаат и водите на тамошните водени резервоари. Длабочината во најдлабоките места изнесува околу 50 метри.
Во кањонот има повеќе од десетина карстни пештери и гротла. Малите водопади, наречени „момини солзи“ се сливаат преку карпи покриени со дебел слој на мововидни растенија.
Пејзаж
Највредниот и најживописниот дел од целиот тек на реката Днестар е 250-километарскиот долг кањон кој се протега меѓу устијата на двете реки Золота Липа и Збрух. Природата на кањонот е специфична и оригинална. Рабовите на кањонот ги прават или карпести или пошумени падини, кои на места се високи и до 200 метри. На места има уникатни травертински карпи, геолошки ексфолијации, пештери и гротла, каде има и знаци за населување на праисториски луѓе. Низ кањонот се среќаваат прекрасни водопади, живописни острови и споменици на природата. Најубава е дивата и девствена природа втурната во светот на тишината и смиреноста.
Делови од кањонот
Во рамките на кањонот има делови кои се кањон во кањон. Таков дел е Днестерско-Беремјански кањон, кој се наоѓа меѓу селата Хубин-Беремјани-Хмелева. Неговата длабочина изнесува 200 метри, а ширината од 1–5 километри, и должина од 10 километри.
Заштита
Националниот парк на природата Днестарски Кањон бил основан со претседателската уредба 2010 и уредбата на Министерството за животна средина и природни ресурси на 12 декември 2011 година.
Туризам
Днестарскиот Кањон привлекува илјадници туристи секоја година.
Сплаварењето по реката Днестар е едно од најинтересните патувања низ Украина. Селата Исакив и Одаив, кои се наоѓаат во кањонот привлекуваат падобранци од Украина, Белорусија, Русија, Полска и Германија. Двапати годишно се одржуваат натпревари во падобранство за натпреварувачи од Украина, како и за меѓународни натпревари.
Багвалалски јазик
Багвалалскиот јазик, или познат како багвалилски јазик, е кавкаски јазик од подгрупата на аварско-андски јазици од групата на североисточни кавкаски јазици. Јазикот се зборува во југозападен Дагестан по текот на реката Анди-Коису во близина на границата со Грузија. Јазикот е сроден со тиндиски јазик. Според истражувањето на Корјаков во 2006 година, јазикот го зборувале околу 6.5000 жители.
Багвалалскиот јазик е усмен јазик, не се користи како пишан. Како пишани јазици се користат рускиот или аварскиот јазик, а багвалалскиот се користи во домот.
Боршод-Абауј-Земплен
Округот Боршод-Абауј-Земплен своите граници ги дели со Словачка и унгарските окрузи Ноград, Хевеш, Хајду-Бихар и Саболц-Сатмар-Берег. Површината на округот изнесува 7.247,17 км2, а административен центар на округот е градот Мишколц. По големина е втор округ во Унгарија, после округот Бач-Кишкун. Исто така се наоѓа и на второ место според бројот на население, веднаш после Пешта.
395
395 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 395 година од новата ера, 395. од првиот милениум, 95. од IV век и шеста од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5903 и 5904 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5145 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4155 и 4156 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1148.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 395 година се протега во 3031 и 3032, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3091 и 3092 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 938. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 234 и 233 година пред хиџра.
Битолски конгрес
[[File:Komisioni i Alfabetit Monastir 1908.jpg|thumb|250px|Составот на комисијата:
Сликар Кел Маруби. ]] Битолски конгрес (Kongresi i Manastirit) — академска конференција одржана во градот Битола од 14 до 22 ноември 1908 година со главна цел, стандардизирање на албанската азбука. Воглавно, на конгресот, албанскиот јазик бил претставен како комбинација од шест различни азбуки со неколку подваријанти.
22 ноември е комеморативен ден во Албанија, Косово, Македонија, но и низ целата албанска дијаспора, познат како Ден на азбуката (Dita e Alfabetit). .
Мецена
Гај Мецена (латински: Gaius Maecenas, 15 април 68 п.н.е. - 8) - римски државник.
Животопис
Мецена му бил советник и пријател на императорот Октавијан Август и се чувствувал почестен поради тоа што императорот живеел со неговата жена. Исто така, тој бил пријател и покровител на повеќе римски поети, како Вергилиј, Хорациј, Секст Проперциј итн. Оттука, неговото презиме денес се користи како синоним за секој покровител на уметноста.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 1500м краул во женска конкуренција
Квалификациите за трката на 1500м жени краул на 2009 Светско Акватичко Првенство се одржа во утринската сесија на 27 јули, а финалето ќе се одржи во вечрната сесија на 28 јули на стадионот Тор Вергата во Рим.
NGC 2534
NGC 2534 — елиптична галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2534 се споменува и како UGC 4268, MCG 9-14-14, MK 85, CGCG 263-14.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2534 е од видот E1/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 2534 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 12 м 54,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 55° 40' 19".
Чамалалски јазик
Чамалалскиот е кавкаски јазик од подгрупата на андски јазици од групата на североисточни кавкаски јазици. Јазикот се зборува во Дагестан во Русија од околу 5,000 Чамалалци. Јазикот е статвен од три главни дијалекти: гадирски, гакварски и гигатлски дијалект.
Парки
Парки (латински: Parcae) - наречници во римската митологија и во старогрчката митологија кои ја определувале животната судбина на човекот. Во старогрчката митологија, тие биле наречени „Моῗραι“. Парките биле три сестри чии имиња биле: Клота (која го преде предивото на животот), Лахеза (која го одредувала текот на животот) и Атропа (која ја сечела животната нишка).
S.A.R.S.
Свеже ампутирана рука Сатријанија (скратено S.A.R.S.) е српска музичка група од Белград. Нивната музика е комбинација од поп, рок, реге, хип-хоп и блуз, со елементи од традиционалната српска народна музика.
Биографија на групата
Групата е основана во март 2006 година во Белград од Александар Луковиќ - Лукац и Драган Ковачевиќ - Жабац. Првата постава на групата беше составена од: Жарко Ковачевиќ - Жаре (вокал), Драган Ковачевиќ - Жабац (вокал), Владимир Поповиќ - Хобо (вокал), Александар Луковиќ - Лукац (гитара), Милош Ковачевиќ - Крива (бас гитара), Бранислав Лучиќ - Бебан (ударни инструменти), Горан Младеновиќ - Јапанац (тапани) и Ивана Блажевиќ - Виолина (виолина). Сите членови на групата потекнуваат од различни музички средини и интереси. Со спој на музичките правци и идеи од кои потекнуваат, настанува единствениот звук и стил на групата. По неколку помали свирки низ белградските клубови и настапот во нишкиот К.С.Т. (Клуб на студентите по техника) како дел од Мировниот караван, групата доживува криза. Во почетокот на 2008 година, басистот Крива заминува во војска, а Јапанац и Виолина го напуштаат групата, и тој привремено престанува да работи.
Во тој период, еден пријател на групата (Синиша - кум) кој бил запознаен со нивната работа, ја симнува песната „Буђав лебац“ (снимена во скромни услови) од нивниот myspace профил, прави видео за неа и го поставува на Youtube.
Феноменот „Буђав лебац” ги охрабрил преостанатите членови повторно да се соберат во средината на 2008 година и да продолжат со снимање на демо песни во Ресничката лабораторија на звукот (R.L.Z.). На групата ѝ се придружуваат и нови членови: Милош Бакаловиќ - Бакал (тапани) и Борис Тасев - Бора (клавијатура, хармоника).
Првиот албум на S.A.R.S.
Кон крајот на 2008 година, групата добива понуда да сними албум за националната издавачка куќа PGP RTS. Првиот албум, со помош од продуцентот Ѓорѓевиќ Миљеновиќ - Скај Виклер, е завршен за неколку месеци и објавен е во март 2009 година. Текстовите се напишани од Жабац и Хобо, музиката и аранжманите се работени од Жабац, Лукац, Скај Виклер и останатите членови од групата, а меѓу гостите во оваа верзија се појавуваат мулти-инструменталистите Немања Коиќ - Којот кој свири на тромбон во песните „Ратујемо ти и ја“ и „Зубарка“, мултиинструменталистот Александар Сале Седлар Богоев кој свири на бузуки во истите песни, Никола Демоња кој во истите песни свири на саксофон, тапанарот Владан Рајовиќ - Влада кој свири во „Зубарка“ и поранешната членка на групата Ивана Блажевиќ - Виолина која свири во песната „Синдром лидера мале странке“. Истовремено со албумот, излегува и анимираниот спот за песната „Буђав лебац“, кој е нацртан од српскиот илустратор Алекса Гаиќ. Набргу албумот е реиздаден и од издавачката куќа „Zmex“.
Групата добива награда за музичко откритие за 2008 година од TV Metropolis и освојува две награди од страна на публиката во гласањето кое било организирано од интернет магазинот Popboks за најдобар дебитантски групата и најдобар сингл во 2008 година. Меѓутоа, по само два месеци, новинарот на Popboks, Урош Смиљаниќ напишал статија на мрежното место b92 каде го навредил албумот на S.A.R.S.
Српската пливачка Наџа Хигл пред финалната трка на 200 метри градно во Рим 2009 година, во која поставила нов европски рекорд и станала светски шампион, ја пеела нивната песна „Буђав лебац“. Подоцна публиката на дочекот пред градското собрание на Белград го скандиралo рефренот на песната, а на дочекот организиран во нејзина чест во родното Панчево, настапила и групата S.A.R.S. во чија изведба се приклучила и самата Наџа.
Промени во составот
Во средината на 2009 година доаѓа до големи промени во составот на групата. Хобо, Крива, Бебан и Бакал не се повеќе членови на S.A.R.S., а на групата се приклучуваат нови членови: Ненад Ѓорѓевиќ - Џоле (бас гитара), Тихомир Хиниќ - Тихи (тапани), Петар Милановиќ - Пера (тромбон, саксофон) и Сања Лалиќ (придружен вокал). Поранешните членови на групата: Хобо (вокал), Крива (бас гитара), Бакал (тапани) и Виолина (виолина), и новиот член Страшни (гитара) продолжуваат со работа во новата група под името VHS (Very Heavy S.A.R.S.).
Во тој период, се појавил и вториот спот од актуелниот албум за песната „Дебели лад“, во кој по првпат се претставиле новите членови на групата на пошироката јавност. Во ноември 2009 година се појавил и третиот спот, и тоа за песната „Ракија“. Групата се има појавени и во емисијата „Фајронт република“ на телевизијата Фокс, и тоа со песните „Буђав лебац“ и „Ракија“, а има настапувано и на фестивалот „Раскршче“ и во таа прилика ја има изведено песната „Перспектива“. Групата истата песна ја изведел и на фестивал во Приедор.
Турнеја
По завршувањето на турнејата, групата влегува во студиото, за да го сними материјалот за својот следен албум. Во март 2010 година, групата се појавува и на MTV, каде што имал одличен настап. Излегувањето на вториот албум е очекувано кон средината на истата година.
Во почетокот на јануари 2010 година на РТС започнува со емитување серијата „Може и другачије“. S.A.R.S. е автор на музиката која се појавува во серијата, како и самата песна која се појавува во одјавната шпица.
Втор албум: „Перспектива“
Вториот студиски албум на S.A.R.S. е објавен на 31 декември 2010 година. Албумот е бесплатен и може да се преземе од локалните-регионални мрежни места на MTV.
Дискографија
S.A.R.S. во 2009 година го издаде истоимениот деби албум на кој се наоѓаат следните песни:
1455 п.н.е.
1455 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1455. година пред новата ера, 455. од вториот милениум п.н.е., 55. од 15 век п.н.е. и шеста од 1450-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4053 и 4054 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3295 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2305 и 2306 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 702 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1455 година се протега во 1181 и 1182, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1241 и 1242 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 912 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2140 и 2139 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Никола“ - Белушино
Свети Никола — главна селска црква во крушевското село Белушино, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во Долното Маало во селото Белушино, кое било населено со муслимани.
Храмот е гробишна црква.
Историја
Мештаните за црквата кажуваат дека е најстара во Прилепско и Крушевско и за нејзе кажуваат дека била „елимска“.
Според ктиторскиот натпис, изградена е и живописана во 1671/72 година.
Архитектура
Црквата е изградена од камен и била покриена со плочи. Таа е долга 7, а широка 3 метри. Надворешните ѕидови биле малтерисани.
Црквата е еднокорабна, ѕидана од камен и од глина.
Фрескоживопис
Фрескоживописот е близок на стилските разбирање на линотопските работилници.
Стилски вежби
Стилски вежби (француски: Exercices de style) е збирка куси раскази на францускиот писател Ремон Кено од 1947 година.
Содржина
Книгата се состои од 99 раскази, напишани во различен стил, а коишто се однесуваат на една иста банална случка: во преполн автобус, раскажувачот среќава млад човек со долг врат, кој се жали дека соседниот патник го гази по ногата, а потоа седнува на првото слободно седиште. Дав часа подоцна, повторно го здогледува истиот човек на станицата Сен Лазар, во друштво на пријател кој му зборува за едно копче на неговото палто. Притоа, Кено употребува 99 начини (метафорично, ретроградно, прецизно, негација, анимизам, анаграми, официјален извештај, логичка анализа, инсистирање, сонет, олфактивно, хеленизми, итн.) да го прераскаже овој мал настан и го доловува литературниот реализам. Во изданието на книгата од 1963 година, Кено предложил список со дополнителни можни стилски вежби.
Осврт кон книгата
Збирката „Стилски вежби“ е преведена ширум светот и адаптирана за театар, каде постигнува огромен успех благодарение на оригиналната идеја, несекојдневниот приод и вариететот, инвентивноста и храброста во употребата на зборот и говорот.
„Стилските вежби“ претставуваат круна на кеноовската „уметност на комбинаториката“. Во предговорот на едно од изданијата на збирката, Кено го објаснил настанувањето на оваа книга „од духот на музиката“. Според неговите зборови, во текот на 1930-тите, Кено и Мишел Лерис присуствувале на концерт на којшто било изведено делото „Уметност на фугата“. Тогаш, тие разговарале за можноста да се направи слично книжевно дело кое би било збирка од безброј варијации на иста соема мала тема. И навистина, Кено почнал да работи на делото, мислејќи на музиката на Бах, а во мај 1942 година ги составил првите 12 вежби со кои започнува збирката. Кено мислел да се задржи на тие вежби и да ги нарече „Додекаедар“, а главниот уредник на едно книжевно списание што во тоа време излегувало во слободната зона му ги вратил тие вежби, обвинувајќи го дека сакал да му подметне. Меѓутоа, Кено продолжил со работата и во текот на август и ноември 1942, како и јули 1944 година напишал уште 12 варијации. Во февруари 1945 година, белгиското надреалистичко списание „Земјата не е долина на солзите“, чиј уредник бил Марсен Мариен, објавило девет варијации со наслов „Стилски вежби“, при што во белешката кон нив Кено напишал дека авторот има намера да јаобработи истата тема на 100 начини. Во текот на 1945 година, тој напишал 18 нови варијации што биле објавени во декември истата година во списанието „Фонтен“. Така, во текот на три години, тој составил помалку од 50 вежби, а останатите биле напишани во 1946 година при што намерно застанал на бројот 99, сметајќи дека тоа е доволно, како еден вид грчки идеал.
Непосредниот извор на инспирацијата за „Стилските вежби“ била математиката, зашто Кено се занимавал со истражувања од областа на математиката и физиката. Оттука, збирката се наоѓа на половина пат меѓу математиката (музиката) и книжевноста при што важна улога во делото играат прогресиите и низите. важен елемент на „Стилските вежби“ е самиот јазик, говорот како основна материја и „сиже“ во книгата. Притоа, Кено го подложува јазикот на постојани промени: час се потпора на говорните нијанси на францускиот јазик, час прави математички, алгебарски и геометриски прогресии во кои законите на некоја повисока логика треба да создадат нови значења и нови семантички множества, час интелигибилни, час апсурдни. Во тој поглед, „Стилските вежби“ се игра на духот, но со јасна тенденција да укажат дека тривијалноста на темата (сижето) не е од пресудно значење, туку постапката и инструментот (јазикот) се она што најчесто некоја тема ја прават банална. Меѓутоа, ова дело е и демонстрација на тие баналности на разни нивоа: мислењето, говорот, пишувањето, со еден збор, во целата француска книжевна традиција. Всушност, „Стилските вежби“ се пародија на француската книжевност, каде одделните „вежби“ се демонстрација на одредени постапки и поетики, одделни школи и „изми“. Ослободени од оваа пародија се само оние „вежби“ во кои Кено, со помош на варијации, инверзии и пермутации, т.е. користејќи ги законите на математиката, се јавува како претходник на компјутерската поезија. Во најдобрите фрагменти на „Стилските вежби“ Кено го употребува своето омилено средство: јазичните експерименти во потесна смисла, уништувајќи ја синтаксата на академскиот француски јазик и правејќи фонетско пресликување на зборовите и на семантичките целини.
Според зборовите на Кено, „во Стилските вежби, многумина сакаа да видат уништување на литературата, но тоа воопшто не ми беше намерата; во секој случај, мојата намера беше само да ги направам тие вежби, а како резултат на тоа дојде до чистење на р'ѓата и калта од некои запченици на книжевноста. Ако успеав барем малку да придонесам кон тоа, би бил многу горд, особено ако го направив тоа без да го втурнам читателот во голема здодевност.“
Саат-кула (Стар Дојран)
Саат-кула во Стар Дојран — саат-кула во Стар Дојран, подигната во 1372 година.
Историја
Саат-кулата била изградена во времето на Евренос-бег. Саат кулата се наоѓа на ридот на Дојранско Езеро каде што некогаш се наоѓала горната Турска чаршија, во близина на амамот и чешмата. Единствено таа е градена во т.н опус клоазоне. Саат-кулата настрадала за време на Балканските војни.
Во 2021 година таа е реставрирана и реконструирана.
396
396 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 396 година од новата ера, 396. од првиот милениум, 96. од IV век и седма од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 396 година се протега во 3032 и 3033, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3092 и 3093 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 939. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 233 и 232 година пред хиџра.
NGC 7350
NGC 7350 — двојна ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7350 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 40 м 48,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 0' 25"".
Други поделби
Проучување на NGC 7350 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1155. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 875.
NGC 2535
NGC 2535 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2535 се споменува и како UGC 4264, MCG 4-20-4, CGCG 119-8, IRAS 08082+2521, KCPG 156A, VV 9, Arp 82, KUG 0808+253A.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јануари 1877 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 11 м 13,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 12' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Други поделби
Проучување на NGC 2535 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22957. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1931. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
1656
1656 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1656 година од новата ера, 656. од вториот милениум, 56. од XVII век и седма од 1650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7164 и 7165 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6406 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5416 и 5417 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2409.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1656 година се протега во 4292 и 4293, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4352 и 4353 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2199. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1066 и 1067 исламска година.
1456 п.н.е.
1456 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1456. година пред новата ера, 456. од вториот милениум п.н.е., 56. од 15 век п.н.е. и седма од 1450-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4052 и 4053 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3294 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2304 и 2305 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 703 пред основањето на Рим.
Хамзали
Хамзали — село во Општина Босилово, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Селото се граничи со Старо Балдовци, Петралинци, Дрвош, Гечерлија, Русиново.
Отоманско Царство
Името на селото е производно од личното име Амза (Хамза) со наставката -ли(ја). Селото се дели на Горно и Долно Хамзали. Жителите на Горно Хамзали биле претежно Турци, кои се иселиле во Турција. Во Долно Хамзали живеат претежно македонски бегалци од Егејска Македонија. Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 388 Турци.
Во XIX век Хамзали било село со мешано население. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Хамзали било село со 10 семејства со 23 Турци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 80 жители Македонци и 910 Турци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија.
Југославија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. Во селото започнало иселувањето на муслиманското население кое заминало кон Турција, додека на нивно место се населиле македонски бегалци од Егејска Македонија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион.
Македонија
По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Босилово.
Население
Во 1953 година во селото живееле 254 жители - 157 Македонци, 13 Турци, 6 Роми, 1 Србин и 77 останати. Жителите на селото во 1961 година се 303 луѓе - 233 Македонци, 4 Турци, 2 Албанци, 1 Србин и 60 други. Во 1971 година бројот на жители е 81.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 22 жители, од кои 12 Македонци, 8 Турци и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 20 жители, од кои 10 Македонци, 7 Турци и 3 лица без податоци.
Дизајн на кориснички посредник
Добриот дизајн на корисничкиот посредник го олеснува завршувањето на задачата без да привлече непотребно негативно внимание. Графичкиот дизајн и типографијата се користат за поддршка на неговата употребливост, влијаат врз тоа како корисникот извршува одредени интеракции и ја подобрува естетската привлечност на дизајнот; дизајнерската естетика може да ја подобри или намали можноста на корисниците да ги користат функциите на посредникот. Процесот на дизајнирање мора да ги балансира техничката функционалност и визуелните елементи (на пример, ментален модел) за да создаде систем кој не е само оперативен, туку е и употреблив и прилагодлив на промените на потребите на корисникот.
Дизајнот на посредникот е вклучен во широк спектар на проекти за: компјутерски системи, автомобили, комерцијални авиони. Сите овие проекти вклучуваат многу исти основни човечки интеракции, но исто така бараат некои уникатни вештини и знаења. Како резултат, дизајнерите имаат тенденција да специјализираат во одредени типови на проекти и да имаат вештини насочени кон нивната експертиза, без разлика дали станува збор за дизајн на софтвер, истражување на корисник, веб дизајн или индустриски дизајн.
Процеси
Дизајнот на кориснички посредник бара добро разбирање на потребите на корисникот. Главно се фокусира на потребите на платформата и нејзините очекувања од корисниците. Постојат неколку фази и процеси во дизајнот на корисничкиот посредник, од кои некои се бараат повеќе од другите, во зависност од проектот. (Забелешка: за остатокот од овој дел, зборот систем се користи за означување на кој било проект без разлика дали станува збор за мрежно место, апликација или уред.)
Побарувања
Динамичките одлики на системот се опишани во однос на барањата за дијалог содржани во седум принципи во 10-ти дел од стандардот за ергономија, ISO 9241. Овој стандард воспоставува рамка на ергономски „принципи“ за техниките за дијалог со дефиниции на високо ниво и илустративни апликации и примери на принципите. Принципите на дијалогот претставуваат динамички аспекти на посредникот и може главно да се сметаат за „чувство“ на посредникот. Седумте принципи на дијалог се:
Концептот на употребливост е дефиниран за ISO 9241 стандардот според делотворноста, ефикасноста и задоволството на корисникот. Дел 11 ја дава следнава дефиниција за употребливост:
Делотворноста, ефикасноста и задоволството може да се видат како фактори на квалитет на употребливост. За да се оценат овие фактори, тие треба да се распаднат на подфактори и, конечно, на мерки на употребливост.
Презентираната информација е опишана во Дел 12 од ISO 9241 стандардот за организација на информации (аранжман, усогласување, групирање, етикети, локација), за приказ на графички објекти и за кодирање на информации (кратенка, боја, големина, форма, визуелни сигнали) од седум атрибути. „Атрибутите на презентираната информација“ ги претставуваат статичките аспекти на посредникот и генерално може да се сметаат за „изгледот“ на посредникот. Атрибутите се детални во препораките дадени во стандардот. Секоја од препораките поддржува еден или повеќе од седумте атрибути. Седумте атрибути на презентација се:
Упатството за корисникот во Дел 13 од стандардот ISO 9241 опишува дека информациите за упатството за корисникот треба лесно да се разликуваат од другите прикажани информации и треба да бидат специфични за тековниот контекст на употреба. Упатството за корисникот може да се даде со следниве пет средства:
Истражување
Дизајнот на кориснички посредник е тема на значително истражување, вклучително и за нејзината естетика. Стандардите се развиени уште во 1980-тите години за дефинирање на употребливоста на софтверските производи. Една од структурните основи стана референтен модел на кориснички посредник IFIP. Моделот предлага четири димензии за структурирање на корисничкиот посредник:
Овој модел има големо влијание врз развојот на меѓународниот стандард ISO 9241 што ги опишува барањата за дизајн на посредникот за употребливост. Theелбата да се разберат прашањата за специфични апликации за апликации рано во развојот на софтвер, дури и кога се развиваше апликација, доведе до истражување на алатките за брзо прототипирање на GUI што може да понудат убедливи симулации за тоа како реалната апликација може да се однесува во производствената употреба. Некои од ова истражување покажаа дека широк спектар на програмски задачи за GUI-заснован софтвер, всушност, може да се специфицира преку други средства освен пишување на програмски код.