cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Теорија на заговор
Контроверзност
Кога Заговорните теории се нудат како официјални тврдења (на пример, кои потекнуваат од владино тело, како што е Агенцијата за разузнавање) тие обично не се сметаат за Заговорни теории. На пример, одредени активности на Комитетот на Домот за неамерикански активности може да се смета за официјален обид да се промовира една теорија на заговор, но неговите тврдења ретко се наведени како такви. [се бара извор]
Дополнителни проблеми произлегуваат од двосмисленоста во однос на поимот теорија. Во популарната употреба, овој поимот често се користи за да се однесува на неосновани шпекулации или врз слаба основа, што води до идејата дека „Тоа не е теорија на заговор, ако тоа е всушност вистинска“.
Проучување на конспиратизмот
Во 1936 година американски коментатор Х. Л. Менкен пишува: „Централнато верување на секој морон е дека тој е жртва на мистериознати заговор против неговите заеднички права и вистински пустини. Тој им ги припишува сите негови неуспеси да се во светот, сите на неговата вродена неспособност и безумство, да махинациите на бивши-волци се собраа во Вол Стрит, или на некој друг таков ден на срам.
Верување во Заговорни теории стана тема на интерес за социолози, психолози и експерти во фолклорот, бидејќи најмалку од 1960 година, кога атентатот на американскиот претседател Џон Ф. Кенеди на крајот предизвика невидена јавна реакција, насочена против официјалната верзија на случајот, откако беше детализиран во Извештајот на Комисијата на Ворен.
Психолошко потекло
Според некои психолози, човек кој верува во една теорија на заговор има тенденција да верува во други; лице кое не верува во една теорија на заговор не се стреми да верува уште. Ова може да биде предизвикано од разликите во информациите на кои страните се потпираат во формулирањето на нивните заклучоци.
Псиџолозите веруваат дека потрагата по значењето е честа појава во конспиратизмот и развојот на Заговорните теории, и може да биде доволно моќна сама да доведе до првото формулирање на идејата. Откако спознаена, потврдна пристрасност и избегнување на когнитивна дисонанца може да го зајакне верувањето. Во еден контекст во кој стана популарен во рамките на теорија на заговор на една општествена група, комуналното засилување подеднакво може да игра улога. Некои истражувања спроведени на Универзитетот во Кент, Велика Британија сугерира луѓето можат да бидат под влијание на Заговорните теории, без да бидат свесни дека нивните ставови се променети. По читањето на популарните Заговорни теории околу смртта на Дијана, принцезата на Велс, учесниците во оваа студија правилно проценија колку се променети ставовите на нивните врсници, но значително потценето е колку нивните ставови се промениле за да станат во прилог на Заговорните теории. Авторите заклучуваат дека Заговорните теории затоа може да имаат „скриена моќ“ да се влијае врз верувањата на луѓето.
Хуманистички психолози тврдат дека дури ако интригата зад заговорот речиси секогаш се смета како непријателска, често постои уште еден елемент на смиреност во него, за Заговорните теоритичари, делумно поради тоа што е повеќе утешително да се мисли дека компликациите и пресвртите во човечките работи во најмала рака се создадени од човечки битија, а не фактори вон човечката контрола. Верување во таква интрига е алатка за да се убедиме себеси дека одредени случувања не се случајни, но по наредба на една човечка интелигенција. Ова ги прави таквите појави разбирливи и потенцијално поконтролирани. Ако една интрига може да се вмеша во низа настани, секогаш постои надеж, сепак бледа, за да можат да ја скрши моќта на интригата – или да и се приклучи и да врши дел од таа моќ себеси. Заклучно, верувањето во моќта на таквата интрига е имплицитно тврдење на човековото достоинство – често несвесно, но е неопходна потврда дека човекот не е потполно беспомошен, но е одговорен, барем во некоја мерка, за сопствената судбина.
Проекција
Некои историчари тврдат дека постои елемент на психолошка проекција во конспиратизмот. Оваа проекција, според аргументот, се манифестира во форма на именувањето на своите непожелни одлики на заговорниците. Ричард Хофстатер, во есејот Параноидниот стил во американската политика, вели дека: „...тешко е да се спротивставиме на заклучокот дека овој непријател е на многу точки и проекција на себе, како идеалните, така и неприфатливите аспекти на себеси што му се припишуваат. Непријателот може да биде космополитски интелектуалец, но паранојата ќе го настигнали во апаратот за стипендија... Кју Клукс Кланот го имитираше католицизмот до точка на носење свештенички одежди, развивање на елабориран ритуал и еднакво елаборирана хиерархија. Општеството Џон Бирч потсетува комунистичка клетка и квазитајна операција преку "фронт" групи, и проповеда немилосрдно гонење на идеолошка војна по линии многу слични на оние што најдоа во комунистичкиот непријател. Гласноговорници на различни фундаменталистички антикомунистички „крстоносните војни“ отворено изразуваат восхит за посветеност и дисциплина на повиците што ги предизвика Комунист.
Хофстатер исто така истакна дека „сексуалната слобода“ е порок што најчесто и се припишува на целната група на конспиратисти, истакнувајќи дека „многу често фантазиите на вистинските верници откриваат силни садомазохистички места, сликовито изразувано, на пример, во радост на анти-Масоните со суровоста на масонски казни“.
Епистемолошка пристрасност
Заговорните теории се популарни, бидејќи без разлика што тие поставаат, сите тие се всушност пријатни, оти сите тие се модели на радикална едноставност“. – Романописецот Вилиам Гибсон, октомври 2007.
Можно е дека некои основни човечки епистемолошки предрасуди се проектираат врз материјал под лупа. Според една студија, луѓето го применуваат „правилото на палецот“ со кој очекуваат значаен настан да има значаен предизвик. Студијата им понуди на испитаниците четири верзии на одредени настани, во кои еден странски претседател бил (а) успешно убиен, (б) повреден, но преживеал, (в) преживеан со рани, но починат од срцев удар на подоцнежен датум, и (г) беше неповреден. Имаше поголема веројатност испитаниците да се сомневаат во заговорот во случајот на „големи настани“ – во која загинал претседателот – отколку во други случаи, и покрај сите други докази кои им се достапни се еднакви. Поврзани со паредолиа, генетската склоност на човекот да најде модели во случајност му овозможува на „откритието“ на заговорот во кој било значаен настан.
Друго епистемолошко „правило на палецот“ што може да се употребува погрешно во мистерија шо вклучуваат други луѓе е „Кју боно?“ („Кој се залага да добие?)“. Оваа чувствителност на скриени мотиви на други луѓе може да биде еволуирана и универзална одлика на човековата свест. Сепак, ова исто така важи како „правило на палецот“ за детективи за користење при создавање на список на осомничени што треба да се испитуваат. Користено на овој начин: „Кој беше мотивот, средствата и можностите?“ е совршено правилна употреба на ова правило на палецот. [се бара извор]
Клиничка психологија
За некои поединци, една опсесивна присила да се верува на, да докаже, или повторно да кажува една теорија на заговор може да укаже на една или комбинација на добро разбрана психолошка состојба, како и други хипотетички состојби: параноја, негирање, шизофренија, синдром на тенк живот.
Социо-политичко потекло
Заговорните сметки може да се емотивно задоволувачки кога тие ги стават настаните во лесно разбирлив, морален контекст. Тој што верува во теоријата е во состојба да пренесе морална одговорност за емотивно вознемирувачки настан или ситуација на јасно замислена група на поединци. Од големо значење, таа група не го вклучува и тој што верува на тоа. Тој верник тогаш може да се чувствува ослободен од било морална или политичка одговорност за надминување на она што е институционален или општествеен пропуст, кој може да биде вистински извор на дисонанца.
Таму каде што одговорното однесување е спречено од страна на социјалните услови, или едноставно е надвор од способноста на лицето, теорија на заговор олеснува емоционално празнење или затворање дека таквите емотивни бараат предизвици [според Ирвинг Гофман (се бара извор)]. Како моралната паника, Заговорните теории што се јавуваат почесто во средини кои се соочуваат со социјална изолација или политичко неоспособување.
Марк Фенстер тврди дека „само затоа што неспифичните Заговорни теории се погрешни не значи дека тие не се во врска со нешто. Поточно, тие му се обраќаат идеолошки на реалните структурни нееднаквости, и претставаат одговор на граѓанското општество на пад и концентрацијата на сопственоста на средствата за продукција, која заедно го напуштат политичкиот субјект, без можност да се признае или да се означи во јавното царството“ (1999: 67).
Социолошки историчар Холгер Хервиг најде во проучувањето на германски објаснувања за потеклото на Првата светска војна: Оние настани кои се од најголема важност се најтешко да се разберат, бидејќи тие привлекуваат најголемо внимание од творците на митовите и шарлатаните. [се бара извор]
Овој нормален процес можел да биде пренасочен од голем број влијанија. На поединечно ниво, притискање психолошки потреби може да влијае врз процесот, како и некои од нашите ментални универзални алатки може да ги наметнат епистемолошките „слепи точки“. На групно или социолошко ниво, историски фактори може да го прават процесот на доделување задоволително значаен повеќе или помалку проблематичен.
Поинаку, Заговорни теориите може да произлегуваат кога доказите достапни во јавната книга не соодветствуваат со општите или официјалните верзии на настаните. Во овој поглед, Заговорните теории понекогаш може да послужат за да се потенцираат „слепите точки“ во заеднички или официјални толкувања на настаните (Фенстер, 1999).
Тропењата на медиумите
Второ, можеби поврзано, тропењето на медиумите е напорот да се распредели поединечна одговорност за негативните настани. Медиумите имаат тенденција да почне да бараат виновници ако еден настан, кој е од толкава важност, не заспива на агендата во рок од неколку дена. На овој тренд, тоа е дека концептот на чиста несреќа не е дозволено во една вест. Повторно, ако ова е вистинско набљудување, тоа може да се одрази на вистински промени во начинот на кој потрошувачите на медиумите ги гледаат негативните настани.
Холивудски филмови и телевизиски емисии го овековечат и го зголемуваат верувањето во заговори како стандардно функционирање на корпорации и влади. Играни филмови како „Непријател на Државата“ и „Стрелец“, меѓу големиот број на други, истакнуваат конспираци како нормална состојба на работите, откако падна идејата за преиспитување на заговори типични за филмови на епохи пред околу 1970 година. „Стрелец-от“ дури содржи линија „вака одат заговорите“ во врска со убиството на Кенеди. Интересно, филмови и телевизиски емисии го сторија истото во однос на прилагодување и драматизирање на нештата кои се лесни да се вклучат во Заговорни теории. „Доаѓање дома“ го претвора огромниот проблем на враќањето на повредените војниците во Виетнамската војна во можноста дека повредените војници ќе паднат во љубов, и кога тој го прави, силната импликација е дека поголем проблем е истовремено решен. Овој фактор е природен резултат од развојот на Холивудската скрипта, која сака да нагласи еден или два главни ликови кои можат да се изведуваат од страна на големи ѕвезди, а со тоа и добар начин за маркетинг на филмот е формиран, но што алармира е како лажно по преглед. Понатаму, потребата да се сервира насомнително оправдан среќен крај, иако очекувано од публиката, всушност, има уште еден ефект на покачувањето на смисла на невистинитоста и смислената приказна, поткрепувајќи ја загубата на јавноста за верување во буквално ништо што велат медиумите. Во вакуумот на таа загуба на верување паѓа објаснување од теорија на заговор.
Исто така, самиот чин на драматизирувањето на реалните или фиктивните настани ињектираат степен на невистинитоста или смислени напори кои луѓето што знаат што стои зад медиумите денес можат да ги идентификуваат лесно. „Њуз“ денес е речиси секогаш драматизиран, барем вдлабнувајќи „едната страна“ против друга во измислениот новинарски концепт дека сите приказни мора да ги содржат „двете страни“ (како да реалноста може да биде сведена на две страни) или со користење на повеќе интензивни драмски случувања слични на играните филмови. А тоа е, со очигледно драматизирање, медиумите ја зајакнуваат идејата дека сите нешта се смислени за нечија добивка што би можело да биде друга дефиниција за, во најмала рака, политичките Заговорни теории. --Д-р Чарлс Харпол во „Историјата на американскиот филм“, Скрибнер, У. на Калифорнија прес.
Паранојата на соединување
Мајкл Кели, „Вашингтон пост“ новинар и критичар на антивоените леви и десни движења, го измисли поимот „параноја на соединувањето“ да се однесува на политичкото приближување на левичарски и десничарски активисти околу антивоените прашања и граѓанските права, кои тој тврдеше дека се мотивирани од верба во заеднички конспиратизам или антивладини ставови.
Социјални критичари го прифатија овој поим за да се однесува на тоа како синтеза на параноични Заговорни теории, кои некогаш биле ограничени на американската раб публика, им дале општа жалба и е овозможено да станат вообичаени во средствата за јавно информирање, а со тоа отворање незаменлив период од луѓе кои активно се подготвуваат за апокалиптични сценарија за милениумски цели во САД од крајот на 20 и почетокот на 21 век. Тие предупредуваат дека овој развој на настаните не само што може да го запали осамениот тероризам, но да има и катастрофални ефекти врз американскиот политички живот, како што се растот на револуционерно десничарските популистички движења способени за поткопување воспоставена политичката моќ.
Даниел Пајпс во 2004 година напиша статија на Ерусалим пост под наслов „Fusion Paranoia“: Стравовите на ситни заговор – политички соперник и бизнис конкурент комплотирајќи да ти направи штета – се стари колку и човечката психа. Но, стравот од големати заговор – дека Илуминатите или Евреите планираат да го преземат целиот свет – се враќаат само 900 години назад и се оперативни, за само два века, од Француската револуција. На Заговорните теории им се зголеми важноста од тогаш па до Втората светска војна, кога двајца архе-Заговорни теоритичари, Хитлер и Сталин, се соочија еден против друг, предизвикувајќи го најголемото крварење во човечката историја. Овој грозен спектакл ги воздржа Американците, кои во подоцнежните децении пренесува Заговорни теории, каде што главно две групи промовира такви идеи.
Политички незадоволни: Црнците (Луи Фаракан, Синтија Мек-кини), во хард Рајт (Општество Џон Бирч, Пет Бјукенен), и други отуѓени елементи (Рос Перо, Линдон Ларуш). Нивните теории имплицираат политичка агенда, но немаат многу на следново. Културно сомнителните: Овие вклучуваат „Убивачолозите на Кенеди“, „уфологистите“ и на оние кои веруваат дека една раца на Влекачите ја води земјата и инсталациите на вонземјаните постојат под површината на земјата. Ваквите теми уживаат огромна популарност (а 2000 година покажа дека 43 проценти од Американците веруваат во НЛО), но тоа не носи никаква политичка агенда.
Главниот нов развој, извстува Баркун, професор по политички науки во Максвел Школата при Универзитетот во Сиракуза, не е само ерозија во поделбите меѓу овие две групи, но нивните здружувања на силите со окулистите, лица досадени од рационализам. Окулистите се подготвени за она што Баркун го нарекува „културна депонија на еретичкото, скандалозното, на старото и опасното“ како што е спиритуализмот, теозофијата, алтернативната медицина, алхемијата, и астрологијата. Така, на авторот кој се грижи за тајната служба ги слушаат наредбите од Баварските Илуминати е старата школа, на оној кој се грижи за „заедничка влекачо-баварски Илуминати“ е преземање на сечење на работ на нова синтеза. Овие бизарни идеи претставуваат она што Мајкл Кели го нарекува „параноја на соединувањето“, промискуитетна апсорпција на стравувањата од кој било извор.
Зоологија
Зоологија — она поле од биологијата кое се занимава со проучување на животните. Како наука, таа се дели на општ дел или општа зоологија и специјален дел или систематика на животните. Општата зоологија ги проучува сите појави во животинскиот свет кои имаат општо значење, а систематиката на животните се обидува сите животни, според различните одлики, да ги подели во одреден број разновидни систематски категории заради полесно распознавање и проучување.
Теорија на заговор
Политичка употреба
„America.gov“ во неговите две волумена работа „Отворено општество и неговите непријатели Попер“ го користија поимот „Теорија на заговор“ за да ги критикуваат идеологиите прогонувајќи го фашизмот, нацизмот и комунизмот [се бара извор]. Попер тврди дека тоталитаризмот е формиран на „Заговорни теории“, која ги привлече имагинарните парцели управувани од параноични сценарија засновани на трибализам, шовинизам или расизам. Попер не го противрече постоењето на секојдневните сплетки (како што погрешно сугерира во многу од подоцнежната литература). Попер дури и го користи поимот „заговор“ за да ја опише обичната политичка дејност во класичната Атина на Платон (кој беше главна мета на неговиот напад во Отвореното општество и своите непријатели).
Зоологија
Одлики на животните
Зоологијата има многу гранки и таа е поврзана со другите науки.
Теорија на заговор
Политичка употреба
Во својата критика на дваесеттиот век на тоталитаристи, Попер напиша: „Јас не сакам да имплицирам дека заговори не се случуваат. Напротив, тие се типични општествени феномени.“ Тој ја повтори својата поента „се случуваат сплетки, тоа мора да се прими. Но зачудувачки факт е тој што, наспроти нивната појава, разоткри дека теоријата на заговор е неколку од оние заговори која е крајно успешна. Конспирацисти многу ретко ја консумираат нивнати заговор.“
Фикција
Заради нивните драмски потенцијали, заговорите се популарни теми во трилери и научната фантастика. Сложената се преработува како морална драма во која лоши луѓе предизвикуваат лоши настани, и добрите луѓе ги идентификуваат нив и ги поразуваат. Измислени Заговорни теории нудат уредни, интуитивни приказни, во кои заговорот на заговорниците се вклопува со тесно драматичните потребите на заплетот на приказната. Како што споменавме погоре, „Кју боно?“ аспект на Заговорните теории, наликуваат на еден елемент на мистериозни приказни: Потрагата за евентуално скриен мотив.
Зоологија
Одлики на животните
Зоологијата ја изучува физиологијата, анатомијата, ембриологијата, екологијата и филогенијата на животните.
Теорија на заговор
Фикција
Д-р Стрејнџлов беше комедија од 1964 година за модерна јадрена војна. Крајот на светот е предизвикан од заблудите на Генералот Џек Д. Рипер кој се случува да биде во контрола на САК јадрено воздушно крило. Генералот Рипер верува дека постои комунистички заговор која се заканува со „исцрпување на силата и извалканување“ на „скапоцени телесни течности“ на американскиот народ со флуоридирана вода.
Теорија на заговор е трилер на 1997 година за еден таксист (кој го игра Мел Гибсон), кој го објави еден билтен во која тој пишува за она што тој се посомнева што се владини заговори, и испоставува дека една или повеќе од нив се вистинити. „The X-Files“ беше популарна телевизиска емисија во текот на 1990-тите и раните 2000-ти, кој првенствено следеше истраги на двајца агенти на ФБИ, Фокс Молдер и Дана Скули, кои понекогаш биле со помош на група на Заговорни теоретичари, познати како „The Lone Gunmen“. Многу од епизодите се занимаваа со заговор за странска инвазија набљудувани од страна на елементи на американската влада, предводена од страна на поединец познат само како пушач на цигари и дури и повеќе меѓународен мистериозен „Синдикат“. Познатата означна линија на сериите: „Вистината е таму некаде“, може да се толкува како повикување на значењето во потрага на природата на жанрот дискутиран погоре.
Зоологија
Одлики на животните
Според групата на животни кои ги проучува, зоологијата е поделена на зоологија на без‘рбетни животни и зоологија на ‘рбетни животни. Овие гранки можат и понатаму да се делат.
Теорија на заговор
Фикција
Романот на Умберто Еко „Фукоово нишало“ е широка сатира на конспиратизмот во која ликовите се обидуваат да изградат сеопфатна теорија на заговор почнувајќи со темпларите и вклучувајќи го и баварските Илуминати, Росикруцијаните, ентузијастите за шуплива Земја, Катарите и Исусовците.
Триделовиот роман „Illuminatus!“ од Роберт Шеј и Роберт Антон Вилсон (објавен во 1975) се високо сатирични, психоделичен роман кој се справи со комплексни, византиски сплетки вгнездени во рамките на други поголеми заговори – со степенот на заговори и смелост на нивните заговорници се проширува за да обвиткува сè повеќе и повеќе умови како приказната напредува, се развива за да се заврши околу многу преживеани Заговорни теории, како што оние што се вртат околу баварските Илуминатите, на Масоните, Ватикан, мафијата, владите големи и мали, и маргинални групи на крила на убедувања лево и десно. Нивните заговори се спојат со севкупните планови на неколку фиктивни организации и исто така една вистинска „религија“, која започнува од себе како шега (на Дискордијаните.) Во ироничен пресврт на судбината, „Illuminatus!“ дури може да го има предизвикано и развојот на реалниот свет, Дискордијаното општество (кое се манифестира во лабави кластери на припадност, наместо каква била формализирана група) кога култниот успехот на романот како противкултурна потпора донесе на „Библијата“ на Дискордијаните, на Принципија Дискордија, од анонимност во текот на последните три децении од дваесеттиот век. Шеј и Вилсон користеа духовити цитати извлечени од овој комичен памфлет глорификувајќи ја Ерида, грчката божица на хаос и раздор, како отворањето на линии за поглавја од книгите на „Illuminatus!“. Заговорните теории дури имаат влијание од видео игри. Критикуваната RPG /стрелецот Deus Ex, и неговото продолжение (иако во помал степен), Deus Ex: Невидлива војна, се осврне на тековните Заговорни теории, како што се 12 Majestic, Area 51, а Илуминати.
Зоологија
Зоологија на без‘рбетни животни
Зоологијата на без‘рбетните животни ги изучува сите оние животни кои не припаѓаат во типот на хордати (Chordata). Најпознати гранки (според таксонот кој се проучува) се протистологијата (наука за праживотните), малакологија — наука за мекотелите, арахнологија — наука за пајаковидните, ентомологија — наука за инсектите, акарологија — наука за акарите, хелминтологија — наука за црвовидните животни, која е дел и од медицината.
Теорија на заговор
Фикција
Други романи, како што се 2000 Ден Браун контроверзната книга „Ангели и демони“, исто така, ја популаризира идејата за Заговорни теории. Во книгата се зборува за потрагата на Роберт Ленгдон, измислен симбологист на Универзитетот Харвард кој е склон кон откривањето на тајните на тајното друштво познат како Илуминати. Романот на Браун, и други слични, не знаат да престанат да зборуваат за идеите на непозното, животен извор за Заговорни теоретичари.
Зоологија
Зоологија на ‘рбетни животни
Зоологијата на ‘рбетните животни ги изучува животните кои припаѓаат во типот Chordata. Важни гранки на овој дел од зоологијата се: ихтиологија — наука за рибите, херпетологија — наука за влекачите, орнитологија — наука за птиците, териологија — наука за копнените цицачи.
Теорија на заговор
Фикција
Мајкл Баркун, политички научник од областа на изучување на конспиратизмот во американската култура, истакнува дека огромна популарна публика беше воведена од филмот „Теорија ни заговор“ (1997 година) на идејата дека е контролиран од владата на САД по таен тим во црни хеликоптери – поглед кој еднаш беше ограничен за десничарските екстремисти.
Кодот на Да Винчи е од 2003 година, мистерија-детективски роман напишан од фикцијата американски автор, Ден Браун. Таа го следи симбологистот Роберт Ленгдон и Софи Нево како што го истражуваат убиството во Париз на музејот "Лувр" и дознаваат на заговорот околу можноста дека Исус Христос од Назарет бил оженет со Марија Магдалена.
Лажно знаме тонејќи на бродот USS Мејн (1898) • тонењето на бродот „Лузитанија“ (1915) • пожарот во Рајхстагот (1933) • Операција Гладио • УСС Слобода инцидент (1967) • Лет Пан АМ 103 (1988) • Бомбардирањето на Оклахома Сити (1995) • Порт Артур масакрот (1996) • Лет TWA 800 (1996) • Бомбашки напади во руски стан (1999) • 9 / 11 нападите (претходни сознанија • СТЦ колапс) • Бомбашкиот напад во воз во Мадрид (2004) • Бомбашки напади во Лондон (2005)
Други злосторства и катастрофи негирање на ерменскиот геноцид • Тонењето на Естонија ферибот (1994) • негирањето на холокаустот • Џонстоун (1978) • Сатанските ритуални злоупотреби (Крв клевета) • Титаник алтернативни теории (1912)
Новиот Светски Поредок на групата Билдерберг • Црни хеликоптери • Шумичката на Бохемија • Римскиот клуб • Советот за надворешни односи • Братството • Илуминатите • Заговорот Јудео-масонско-марксистичка • Протоколите на старците на Сион • Масоните • Унијата на Северна Америка • Одеса • Череп и коски • Трилатералнита комисија
НЛО Општи киднапирање на алиените • Површина 51 • Триаголникот на Бермуда • 12 Маџестик • Мажи во црно • Проект Серпо • Влекачи Список на наводните инциденти на НЛО несреќи • Тунгуски настан (1908) • Инцидентот на Русвел (1947) • Инцидентот на Мантел (1948) • Инцидент Форест Рендлшем (1980) • Феникс светлините (1997)
Аполо слетување на Месечината на Владата на САД (1969) • Државјанство на Барак Обама / религија • ЦИА против трговијата со дрога • Врската на ЦИА со атентатот на Кенеди • Врската на ЦИА со Осама бин Ладен • Планот на Далес • HAARP • Проект Монтаук • Октомвриско изненадување (1980) • Експериментот Филаделфија (1943) • Движење за откуп • Голем десничарски заговор • Виетнамската војна Pow/ МIА прашање • Опсадата на Вако (1993)
Потеклото на СИДА потекло • Негирање на СИДА • Заговорот за флуоризација • Контрола на умот • Нови Кока-Кола (1985) • САРС (2003) • Потиснување за бесплатна енергија • Глобално затоплување Други 2012 феномен (Нибиру судир) опстанок • Теорија на заговор за Библијата • Доминионизам • Елвис Присли (1977) • Геј / Лаванда мафија • Хоминтерн • Заговор Језуити • Соборувањето на Сукарно (1966) • Смртта на Пол Макартни (1966) • Шкотски мафија • Советската вселенска програма (1957-1966) • Џорџ Сорос
Dreyfus affair (1894) • Affaire Des Fiches (1904–1905) • Gleiwitz incident (1939) • Operation Ajax (1953) • Lavon Affair (1954) • Operation Northwoods (1962) • Watergate (1972) • Project MKULTRA (1975) • COINTELPRO • Operation INFEKTION • Operation Mockingbird • Iran-Contra affair (1986) • Swiss secret files scandal (1989) • Niger uranium forgeries (2001)
Докажано е точно аферата Драјфус (1894) • Affaire Des Fiches (1904-1905) • Инцидентот на Глејвиц (1939) • Операцијата Ајакс (1953) • Аферата Левон (1954) • Операција Northwoods (1962) • "Вотергејт" (1972) • Проект MKULTRA (1975) • COINTELPRO • Операција INFEKTION • Операција присмехулник • Аферата Контра-Иран (1986) • Скандалот на швајцарските тајни досиеја (1989) • Фалсификувања на нигер ураниум (2001)
Ујанга, Оворхангај
Ујанга (Уянга) е област во Монголија во покраината Оворхангај.
Авила (покраина)
Авила (Provincia de Ávila) — покраина во среднозападна Шпанија, на југот на автономната заедница Кастиља и Леон. На југ се граничи со покраините Толедо и Касерес, на запад со Саламанка, на север со Ваљадолид, а на исток со Сеговија и Мадрид. Населението брои 165.138 жители (2002). Главен град е Авила.
Географија
Авила е географски поделена на два дела со сосема различна почва и клима. Северниот дел е претежно рамничарски, со просечно квалитетна почва, на места цврста и лапореста, но карпеста во долините и падините. Климата е многу студена зиме и многу врела лете. Населението е претежно земјоделско. Јужниот дел е покриен со планински венци, испрекинати со добро наводнети долини, богати со растителен свет. Зимата е долга и сурова (особено во високиот крај Парамера и пустелиите).
Поважни планински венци се Гвадарама, Сиера де Авила и Сиера де Гредос. Највисок врв е Алманазор.
Најголеми реки се Алберче и Тјетар (во сливовот на Тахо) и Тормес, Трабанкос и Адаха (во сливот на Дуеро).
Узедом-Југ
Општинската заедница Узедом-Југ се состои од следниве општини:
NGC 3256
NGC 3256 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кобилица, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3256 се споменува и како OCL 817, ESO 127-SC20.
Откривање
Објектот е откриен на 4 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3256 е од видот I3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m. NGC 3256 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 26 м 31,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 60° 40' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 3256 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 426; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7721.
Пекарката од Монсо
„Пекарката од Монсо“ (француски: La Boulangere de Monceau) — француски краткометражен филм од 1963 година, во режија на Ерик Ромер, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Барбет Шредер (Barbet Schroeder), Клодин Субрие (Claudine Soubrier) и Мишел Жирардон (Michele Girardon). Филмот е дел од циклусот „Морални приказни“.
Содржина
Еден студент случајно здогледува убава девојка на улицата и се вљубува во неа. Една, тој успева да се запознае со неа, но потоа не може да ја сретне долго време. Еден ден, тој случајно влегува во пекарница, а потоа продолжува редовно да оди таму. На крајот, тој закажува состанок со продавачката, но веднаш потоа ја среќава девојката во која е вљубен и со неа заминува на вечера. Потоа, тие стапуваат во брак.
Доброшане
Доброшане — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Населбата Доброшане е една од поголемите населби во Општина Куманово. Се наоѓа на регионалнит пат Куманово - Свети Николе, односно во долниот тек на реката
Кумановка.
Стопанство
Економијата во Доброшане е прилично развиена. Има повеќе фабрики, од кои попознати се:
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Доброшане живееле 190 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Доброшане имало 144 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 1.655 жители, од кои: 1.571 Македонец, 24 Роми, 39 Власи, 17 Срби, 1 Бошњак и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.889 жители, од кои 1.666 Македонци, 2 Албанци, 23 Роми, 26 Власи, 47 Срби, 1 Бошњак, 12 останати и 112 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Доброшане е македонско-влашко-ромско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
Спорт
Од спортот најразвиен е фудбалот. Доброшане има два фудбалски клуба Јуниор и ФК Студена Вода. Јуниор е постариот и попознат, но моментално игра во општинската лига на Куманово, за разлика од Студена Вода кој се натпреварува во Третата лига Север. До 2001 година Јуниор има редовно настапувано во третата лига на Македонија. Спортскиот стадион е еден од најдобрите и најопремените во Куманово.
Ткиво
Видови ткива
Животните се изградени од четири вида ткива и тоа:
Петок тринаесетти
Стравот од петок 13-ти се нарекува параскеводекатриафобија или фригатрискаидекафобија.
Социјална појава
Денот петок тринаесетти, кој исто така се нарекува и „црн петок“, многу време кај народот предизвикува несфатливо чувство на страв. На овој датум многумина се парализирани од страв. Некои се откажуваат од патување со авион, а некои и воопшто не патуваат. Било пресметено дека на овој ден во САД стопанствениците губат помеѓу 800 и 900 милиони долари, бидејќи многумина не ни помислуваат за своите работни места. Доналд Доси, основач на Центарот за управување на стресот и Институтот по фобии во Ешвил, Северна Каролина, споменува дека стравот од петок 13 измачува помеѓу 17 и 21 милиони Американци. Симптомите варирале од умерената тревога до тоталната паника. Психолозите докажале дека луѓето кои се сметаат самите себеси за несреќници, за малери, е многу поверојатно да веруваат во овие суеверија, со кои ја поврзуваат лошата среќа во својот живот.
Потекло на стравот од петок 13
Некои истражувачи сè уште го бараат коренот на т.н. црн петок. Има повеќе верувања за потеклото на суеверието за петок 13:
Занимливи факти
Стравот од бројот 13 е многу актуелен и во денешно време. Повеќе од 80% од високите згради немаат 13-ти спрат. Многу авиони го пропуштаат својот лет на 13-ти, посебно во петок. Во Формула 1 на пример не постои болид со бројот 13. Улиците во Фиренца го испуштаат бројот 13. На 13 април 1970 година експлозија на кислороден резервар ги променува плановите на Аполо 13 за лет кон Месечината. Часот на поаѓање на Аполо 13 е 13:13 според американско време. Имињата на некои од најпознатите сериски убијци содржаат по 13 букви: Jack the Ripper, John Wayne Gacy, Charles Manson, Jeffrey Dahmer, Theodore (Ted) Bundy.
Суеверието за петок 13 или за „несреќниот“ број 13, го поттикнува и богатата филмска и издавачка продукција со многубројни дела токму на таа тема, меѓу кои се холивускиот филмски серијал Петок 13, мистериозната новела „Тринаестмина на вечера“ од Агата Кристи и драмата околу мисијата на всленскиот брод Аполо 13 за што е снимен и филм.
Очекување на петок тринаесетти
Следните месеци имат петок 13-ти:
Политика
Политика (од старогрчки πολιτικος, [politikós]: граѓанин, граѓански), е процес во кој група луѓе донесува заеднички одлуки. Терминот главно се однесува на однесувањето во рамките на граѓанското владеење, но се користи и за други групни односи, вклучувајќи ги корпоративните, академските, и религиските институции. Се состои од„општествени односи кои вклучуваат власт или моќ“ и се однесува на регулацијата на јавните случувања во рамки на политичка единица и на методите и тактиките кои се користат за формулирање и употреба на политиката.
Потекло на поимот
Зборот „политика“ потекнува од грчкиот "Πολιτικά" моделиран врз основа на книгата за владеење и влади „работи поврзани со полисот“, напишана од Аристотел, која била преведена на англиски во 15 век со латинизиран наслов "Polettiques"..Поради тоа во текот на 1520-те станал "politics" во средноанглискиот јазик. (види „Концизен оксфордски речник“). Во 1430 година зборот "politic" се појавил во англискиот, од среднофранцускиот "politique", кој потекнува од латинскиот "politicus", кој претставува романизација на грчкиот "πολιτικός" (политикос), кој меѓу другите значења, значи „од, за или поврзано со граѓани“, „граѓански“, „на државата“ од "πολίτης" (политис), „граѓанин“, кој доаѓа од "πόλις" (полис) „град“.
Различните видови на политичко искуство
Постојат две форми на владеење, едното е со силна централна влада како во Франција, другото е локално владеење, слично на старите поделби во Англија, слабо но без многу бирократија. Овие две форми овозможија оформување на федералното владеење, најпрвин во Швајцарија, потоа во САД во 1776 година, во Канада во 1867 година, во Германија 1870 година и во Австралија во 20 век. Федералните држави го вовеле новиот начин на договарање преку договор. Споредена со федерација, конфедерацијата се разликува по тоа што нема судска власт.За време на американската граѓанска војна, тврдењето на државите од конфедерацијата дека некоја држава може да се оддели од Унијата било неосновано поради извршната, законодавната и судската моќ на федералната влада.
Според професорот А.В.Дајси во Вовед во науката за правото во Уставот, основни одлики на федералниот устав се: Пишан устав наменет за спречување на спорови помеѓу овластувањата на федералните и државните власти. Распределување на моќта помеѓу федералната и државните влади и Врховен суд наменет за толкување на уставот и спроведување на правото, кој не е зависен од извршната и законодавната власт..
Политичка партија
Политичка партија е политичка организација која настојува да стекне и одржи политичка моќ во владата, обично преку учествување во изборни кампањи, агитација или протесни дејствија. Партиите често застапуваат веќе изразена идеологија или визија опфатена со напишана програма со одредени цели, и стапуваат во коалиција за различни интереси.
Како академска дисциплина
Политиката како наука, го испитува стекнувањето и применувањето на моќ.
Првата катедра за политички науки во САД била основана при катедрата за историја и политички науки во Универзитетот Колумбија и била водена од прускиот емигрант Франсис Либер во 1857 година.
Левица и десница во политиката
Во поново време, политичките аналитичари и политичари ја делат политиката на лево крило и десно крило, често користејќи ја идејата за централна политика како средна патека помеѓу левицата и десницата. Поделбата е скорашна (не била користена од Аристотел) и датира од времето на француската револуција, кога членовите на националното собрание кои ја поддржувале република, обичниот народ и секуларното општество седеле лево, а поддржуваните на монархијата, аристократијата и црквата седеле на десната страна.
Значењето на етикетирањето се усложнило со текот на годините. Позначаен настан било издавањето на Комунистичкиот манифест од Карл Маркс и Фридрих Енгелс во 1848 година. Манифестот предлага правец на делување за пролетерска револуција за рушење на буржоаското општество и укинување на приватната сопственост, со верувањето дека ова би довело до општество без класна поделба.
Значењето на десница и левица се разликува во различни земји во различни периоди, но општо, може да се каже дека десницата често ја застапува традицијата и општествената стратификација додека, левицата е често наклонета кон реформите и рамноправноста, центарот би требало да е балансот помеѓу двете крила, општествена демократија или регулиран капитализам. Според Алберто Бобио, еден од најистакнатите во оваа поделба, левицата е против општествената нееднаквост, додека десницата ја смета општествената нееднаквост како резултат на неискоренливата природна нееднаквост, и сите обиди за искоренување ги смета за утописки и авторитарни.
Некои идеологии, како христијанската демократија, ги комбинираат двете политички крила - тврди Џефри.К.Робертс и Патриша Хогвуд, „Во поглед на идеологијата, христијанската демократија вклучува многу либерални, конзервативни и социјалистички погледи во поширока рамка на морални и христијански принципи“. Движења кои тврдат или тврделе дека се над поделбата на левица и десница се: фашистичка трета-опција во Италија, гаулизам во Франција, перонизмот во Аргентина и националната политика за дејствување во Мексико.
Авторитарна - либерална политика
На пример, класичниот либерализам (познат како немешање на државата во економските прашања) е доктрина која ја нагласува личната слобода и ограничена улога на владата. Ова ја вклучува важноста на човечката рационалност, личните права на сопственост, слободни пазари, природните права, заштита на граѓанските слободи, уставно ограничување на владеењето и лична слобода од ограничување, како што е наведено во пишувањата на Џон Лок, Адам Смит, Дејвид Рикардо, Волтер, Монтескје и други. Според Либералниот институт за општествени науки, „перспективата на класичниот либерал за лична благосостојба е просперитет и општествена хармонија е засилена со колку што е можно повеќе слобода и колку што е потребно, помала власт“.
Светска политика
20-иот век беше сведок на две светски војни и не само подемот и падот на Третиот Рајх туку и подемот и падот на комунизмот. Развојот на атомска бомба овозможи побрзо завршување на конфликтот на САД со Јапонија во Втората светска војна. Подоцна водородната бомба стана крајното оружје за масовно уништување. Обединети Нации ја играа улогата на форум за мир во светот, на кој му се закануваше јадрена војна. „Создавањето на јадрени и вселенски оружја ја направија војната неприфатлива како инструмент за постигнување на политички цели.Иако целосен јадрен холокауст не доаѓа предвид, „јадреното уценување“ станува критично не само за предизвикот за одржување на светскиот мир, туку и за националниот суверенитет.. Во текот на октомври 1962 година, светот застана на работ на јадрена војна, за време на кубанската ракетна криза, со спроведувањето на уценувачката политика на САД против СССР. Поранешниот претседател Роналд Реган бил преплашен од јадрените оружја и верувал во можното постоење на живот на други планети. За претседателот, фантазијата за инвазија на светот од други светови која би ги приморала нациите да се обединат против заедничкиот непријател, била доволно силна да ги убеди сите дека човештвото би можело да се обедини за заеднички интерес како што е светскиот мир. На нивниот прв состанок во Женева во 1985 година, претседателот Реган му го споменал прашањето за можна инвазија од други светови, на Михаил Горбачов. Генералот Колин Пауел бил убеден дека предлогот за мир на Реган за Горбачов бил инспириран од научно - фантастичниот филм, Денот кога Земјата мируваше. На 21 септември 1987 година, Реган, на Генералното Собрание на Обединетите Нации изјави: „...понекогаш размислувам, колку брзо би исчезнале разликите во светот доколку би се соочувале со вонземјанска закана.“
Политичка корупција
Политичка корупција е користењето на законодавната моќ од страна на владините службеници за незаконска лична корист. Злоупотребата на владина моќ за други цели, како на пример: угнетување на политичките неистомисленици и општа полициска бруталност, не се смета за политичка корупција. За корупција не се сметаат ниту постапките на физичките лица или корпорации кои не се директно поврзани со владата. Незаконска постапка на носител на извршна функција претставува политичка корупција само ако постапката е директно поврзана со нивната службена должност.
Активностите кои спаѓаат во корупција се разликуваат во зависност од земјата и судството. На пример, одредени политички финансирања кои се незаконски на едно место можат да бидат во согласност со законот на друго. Во некои случаи, владините претставници немаат добро дефинирани овластувања, што го отежнува разликувањето на законските и незаконските дејствија. Во светски рамки се смета дека годишно, во поткуп одат повеќе од еден билион американски долари.. Држава со неограничена политичка корупција е позната како клептократија, што се буквално се преведува како „владеење на крадци“.
„Протекционизмот е единствената корист на моќта“Ричард. Л. Кемп „Политика е уметноста на создавање на ситуации кои вклучуваат закана за загуба.“
Список на производители на автомобили
Ова е список на производители на автомобили, а не на поединечни типови. Некои од овие фирми повеќе не постојат, а некои никогаш не биле независни, туку отсекогаш биле дел од некоја поголема компанија.
= Фирми по земји =
САД
There were over 1800 automobile manufacturers in the United States from 1896 to 1930. Very few survived and only a few new ones were started after that period.
Major current US automakers
With their various brand-names, many of which earlier had been independent companies:
Смилтене (општина)
Смилтене (Smiltenes novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2021 година.
Стадион Австралија
Стадионот Австралија е стадион на кој се одржале церемониите на отворање и затворање на Летните олимписки игри 2000 како и повеќето спортски натпреварувања на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј, Австралија. За време на Олимписките игри стадионот имал сместивост од 110.000 места, а после Олимписките игри сместивоста била смалена на 83.500 места.
Стадионот денес го користат бројни фудбалски и крикет клубови, како и рагби клубови и клубови од австралискиот фудбал.
Бентос
Бентосот — група на водни организми составена од животни форми кои живеат на дното од водните екосистеми. Застапени се од литоралот, па до ултраабисалот. Сите тие се одликуваат со неколку посебни прилагодби за живот на дното:
Макробентос
Опфаќа поголеми, видливи форми, обично поголеми од 1 mm.
Мејобентос
Тоа е ситен бентос кој опфаќа организми помали од 1 mm, но пошироки од 32 µm.
Микробентос
Тоа е микроскопски бентос кој опфаќа форми помали од 32 µm.
Хан (народ)
Хан (Хан-Кинези или Ханци; 漢族, или, ) — најбројниот народ во светот. Припаѓаат на жолтата раса, на монголската група на народи. Кинезите, во поширока смисла, зборуваат на кинески јазик, кој припаѓа на поголемата група наречена синотибетски јазици, но се состои од мандарински, кантонски и други јазици групирани во поширокиот поим.
Бројност
Кинезите (Ханците) претставуваат најбројната етничка група на светот и нивната бројност е нешто повеќе од 1,3 милијарди луѓе. Според нивната бројност, Кинезите претставуваат 19% од вкупното светско население. Најмногу се население во НР Кина, каде што претставуваат 92% од вкупното население или 1,2 милијарди луѓе. Кинезите се мнозинство и во Тајван и Сингапур, а големи кинески заедници живеат и во Индонезија, САД, Канада, Австралија, Нов Зеланд, и во земјите во Индокинескиот полустров, источна и југоисточна Азија како и во сите западноевропски земји. Се проценува дека бројот на кинеската дијаспора се движи од 120 до 150 милиони луѓе.
Историја
Кинезите се еден од најстарите светски народи, кој во континуитет опстојува со непроменет етнички лик повеќе од 9000 години. Нивните први населби кои датираат уште од неолитот, се пронајдени во големите долини на Хоангхо (Жолта Река) и Јангце. Основањето на Кинеското древно царство се смета дека се случило околу 2698 г.п.н.е. од првиот кинески цар Жолтиот цар (Хуангди). Од својата богата национална историја Кинезите го оставиле големиот Кинески Ѕид, кој бил изграден во времето на династијата Минг (а отпочнат уште многу порано) за одбрана од монголските напади од север, кој денес претставува симбол на Кина и едно од светските чуда.