cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Давид Албахари
Животопис
Давид Албахари е роден во Пеќ, во 1948 година. Студирал англиска литература и јазик во Загреб. Во 1991 година станал претседател на Федерацијата на еврејски заедници на Југославија, при што учествувал во евакуацијата на еврејското население од Сараево. Во 1994 година се преселил во Калгари, Канада. Во периодот меѓу 1973 и 1994 година работел во редакциите на повеќе списанија и издавачки куќи во Белград и во Нови Сад. Од 2 ноември 2006 година, Албахари е член на Српската академија на науките и уметностите, надвор од работниот состав.
Творештво
Албахари е плоден писател со 18 збирки раскази, 16 романи и пет книги со есеи. Првата збирка кратки раскази „Семејно време“ (српски: Породично време) ја објавил во 1973 година, а поголема популарност стекнал со четвртата книга „Опис на смртта“ (српски: Опис смрти) од 1982 година, за која ја добил „Андриќевата награда“. Во 1993 година ја објавил збирката „Пелерина“ за која ги освоил наградите „Станислав Винавер“ и „Бранко Ќопиќ“. Во 1996 година го објавил романот „Мамец“ (српски: Мамац) кој ги освоил НИН-овата награда, наградата „Балканика“, наградата „Мост Берлин“ и наградата на Народната библиотека на Србија за најчитана книга. За романот „Пијавици“ (српски: Пијавице) од 2006 година бил награден со Наградата на градот Белград; со романот „Животинско царство“ (српски: Животињско царство) ги освоил наградите „Исидора Секулиќ“ (2014) и „Душан Васиљев“ (2015); а во 2015 година ја добил Наградата за модерен уметнички сензибилитет „Тодор Манојловиќ“. Неговите книги се преведени на 18 јазици, како: англиски, хебрејски, француски, шпански, италијански, унгарски, албански, словачки, грчки, германски, дански, полски и есперанто. Истовремено, Албахари се бави со преведување на проза, поезија и есеистика од англиски, американски, австралиски и канадски автори.
Квалитет на софтвер
Вовед
Квалитетот на софтверот, во софтверското инженерство, се однесува на два поврзани, но различни поими кои постојат секогаш кога се дефинира квалитет во бизнис контекст:
Давид Албахари
Творештво
Давид Албахари е писател на затворен, на момент и на херметички израз, автор кој бара не само голем читателски напор, туку и потполна соработка од страна на читателот во градењето на значењето на неговите дела. Но, наспроти таквиот пристап, тој не само што ја стекнал поддршката од книжевната критика, туку ужива голема популарност и кај публиката. Притоа, читателите имаат различни ставови кон неговото творештво: од една страна се обожавателите на неговата проза за кои тој претставува култен писател, а од друга страна се оние на кои им пречи изразената сложеност и нагласениот артизам на неговиот израз.
Квалитет на софтвер
Вовед
- Квалитет на функционалностите на софтверот се однесува на тоа колку софтверот одговара или е во согласност со даден дизајн, врз основа на функционалните барања или спецификацијата. Може и да се опише како дали кодот е подготвен да ја изврши својата цел или како е во споредба со останатите конкурентски производи.
Давид Албахари
Библиографија
Албахари ги објавил следниве дела:
Во 1996 и 1997 година, издавачката куќа „Народна книга“ (српски: Народна књига) ги објавила неговите избрани дела, во десет книги.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2020
Кревањето тегови на Летните олимписки игри 2020 во Токио се одржало од 24 јули до 4 август 2021 година во Меѓународниот форум во Токио.
Квалитет на софтвер
Вовед
- Квалитет на структурата на софтверот се однесува на тоа колку софтверот ги исполнува нефункционалните барања, што ја поддржуваат испораката на функционалните барања, како што се робустност или одржливост, степен до кој софтверот бил создаван правилно. Квалитетот на структурата се оценува преку анализата на внатрешната структура на софтверот, неговиот изворен код, како и за тоа дали неговата архитектура се придржува до принципите од софтверската архитектура, додека пак квалитетот на функционалностите вообичаено се мери со софтвер за испробување.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2020
Промени
Вкупниот број на златни медали е намален од 15 на 14, откако една дисциплина во машка конкуренција била елиминирана.
Квалитет на софтвер
Вовед
Историски гледано, структурата, класификацијата и терминологијата на атрибутите и вредностите кои се применуваат кај управувањето со софтверски квалитет, произлегуваат од ISO 9126-3 и од ISO 25000:2005 модели за квалитет. Врз основа на овие модели, одликите за квалитетот на структурата на софтверот јасно се дефинирани од страна на Конзорциумот за квалитет на софтверот кај информатичките технологии (англиски: Consortium for IT Software Quality CISQ), која е независна организација основана од страна на Институтот за Софтверско Инженерство (англиски: Software Engineering Institute) и од Object Management Group (OMG).
Конзорциумот има дефинирано 5 значајни одлики кои се потребни за едно парче софтвер да има квалитет. Тоа се: доверливост, ефикасност, сигурност, одржливост и големина.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2020
Промени
Во јули 2018, IWF објавила нови официјални категории во кревање тегови.
Квалитет на софтвер
Вовед
Мерењето на квалитетот на софтверот е со цел да се одреди поединечно до кој степен се секоја од овие 5 одлики. Со мерењето на квалитетот на софтверот на одликите и сумирање на тие мерења, се добива генерална проценка на системот.
Цел за дефинирање на квалитетот на софтверот
Една изрека на Луис Пастер(англиски:Louis Pasteur) вели: ,,Науката е зрела онолку колку што се зрели нејзините мерни алатки‘‘. Софтверското инженерство го достигна она ниво на зрелост во кое што мерењето на квалитетот на софтверот не е само можност, него потреба поради две причини и тоа: Управување со ризик - Софтверските падови може да бидат предизвикаат незгоди. Софтверските грешки може да бидат причина за човечки жртви. Грешка во програмирањето е Therac 25, машина за радиотерапија која била компјутерски контролирана, во која имало софтверски недостаток и како резултат на тоа дошло да загуба на човечки живот.
Управување со трошоците - Како и во другите инженерски области, барањата за квалитетен софтвер чинат помалку од неговото одржување, и предност е тоа што полесно може да се разбере и лесно промени доколку тоа го бара клиентот.
Дефиниции
Доверливост – се мери нивото на ризик и веројатноста за пад на апликацијата. Исто така се мерат грешките кои се направени по модификацијата на софтверот, неговата ,,стабилност‘‘ како што е дефинирано од страна на Интернационалната Организација за Стандардизација (англиски: ISO).
Проверувањето и следењето на доверливоста на софтверот е со цел да се намали и да се спречи апликацијата да не работи, да направи испад или настанат други грешки што директно ќе им наштетат на корисниците. Доколку се спречи тоа ќе се подобри сликата за ИТ индустријата како и влијае на понатамошниот бизнис на компанијата.
Ефикасност – Изворниот код и софтверската архитектура се оние кои овозможуваат високи перформанси за време на извршувањето на апликацијата. Ефикасноста е особено значајна кај апликациите што се користат во околина каде што бараат брзо време на извршување, како што се трансакциски обработки каде што перформансите и размерливоста се најважни.
Безбедност – Се мери колкава е можноста да се наруши безбедноста на системот поради лошото кодирање и лошата архитектура, односно колкава е веројатноста на системот да се одбрани од случајни или намерни напади.. Колку е поголема сигурноста на системот, помала можноста за напад. Ова својство е тешко да се измери.
Големина – Иако не е некоја битна одлика, сепак големината на изворниот код директно влијае на одржливоста. Во комбинација со претходните одлики, софтверската големина се користи да се види колкава работа е завршена и уште колку треба да се заврши од страна на тимовите.
1686
1686 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1686 година од новата ера, 686. од вториот милениум, 86. од XVII век и седма од 1680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7194 и 7195 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6436 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5446 и 5447 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2439.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1686 година се протега во 4322 и 4323, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4382 и 4383 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2229. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1097 и 1098 исламска година.
Џејн Акројд
Џејн Акројд (родена 1957) е британска уметничка најпозната по нејзините јавни скулптури. Таа живее и работи во Лондон.
Биографија
Акројд е родена во Лондон и од 1979 до 1982 година ја посетувала Уметничката школа Сент Мартин. Потоа студирала за магистерски студии на Кралскиот колеџ за уметност во текот на 1982 и 1983 година. Во 1984 година таа била уметник во Лестершир и ја имала својата прва самостојна изложба во галеријата Кингсгејт. Од 1988 година таа е редовен излагач на летните изложби на Кралската академија во Лондон и имаше серија самостојни изложби во галеријата Андерсон О'Деј. Акројд учествуваше на првата Отворена изложба на скулптури на Академијата на Кралската Западна Англија одржана во 1993 година.
Јавните дела на Акројд често прикажуваат птици и животни, на пример Мачка во старата библиотека во Харлоу. Други јавни провизии вклучуваат Па во Музејот на Харлоу, на местото на поранешната Кралска бесплатна болница во Ислингтон и во Хејмаркетот во Лондон. Уметничкиот совет Англија, Друштвото за современи уметности, Управата за образование во Лестершир и Паркот за скулптури Гудвуд имаат дела од Акројд.
NGC 7325
NGC 7325 — двојна ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1865 година од страна на Пер Магнус Херман Шулц, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7325 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 36 м 48,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 22' 2".
Други поделби
Проучување на NGC 7325 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Love Lockdown
„Love Lockdown“ е песна на американскиот хип-хоп артист Кање Вест, издадена на 18 септември 2008 година како водечки сингл од неговиот студиски албум 808s & Heartbreak. Напишана и продуцирана од стрна на Вест и музичарот Џеф Баскер, беше промовирана од Вест на 2008 MTV Видео Музички Награди пред издавањето како сингл.
И покрај тоа што драстично отстапуваше од неговата претходна работа, песната прими добри критики и беше често наведувана како белег на албумот. Критичарот Џош Тајрангиел од магазинот Time ја именуваше „Love Lockdown“ како најдобра песна за 2008 година. Синглот исто така постигна добар комерцијален успех, со тоа што дебитираше на третото место на американскиот Билборд Хот 100 и оствари обрт од продадени три милиони копии.
Фудбалска репрезентација на Мали
Фудбалската репрезентација на Мали (француски: Équipe nationale de football du Mali) го претставува Мали во машкиот меѓународен фудбал и е управуван од Малиската фудбалска федерација. Прекарот на тимот е Les Aigles (Орлите). Тие се вклучени во натпреварувањата на ФИФА и Конфедерацијата на африканскиот фудбал (КАФ).
Додека Мали е голема младинска фудбалска сила и во Африка и во светот, тие никогаш не се квалификувале за ниту една завршница на Светското првенство во историјата. Тие се квалификувале во Африканскиот куп на нации во 12 наврати.
Мали биле суспендирани од ФИФА на 17 март 2017 година поради „мешање на владата“ во националната фудбалска асоцијација, имено распуштање на нејзиниот извршен комитет. Сепак, репрезентацијата била повторно вклучена од ФИФА на 29 април, откако извршниот комитет бил повторно воспоставен од владата на Мали.
Историја
Мали стигнал до финалето на Африканскиот куп на нации 1972, но загубил со 3–2 од Конго. Тие не успеале повторно да се квалификуваат за финалето сè до 1994 година кога стигнале до полуфиналето, достигнување повторено во 2002, 2004 и 2012 година.
Тие го одиграле својот прв натпревар од квалификациите за Светското првенство во 2000 година. Како дел од квалификациите на КАФ за Светското првенство 2002, Мали загубил во прелиминарната рунда од Либија. Две години подоцна, земјата била домаќин на Африканскиот куп на нации 2002.
Тимот на Мали до 23 години успеал да се квалификува за Летните олимписки игри 2004 во Грција. Тимот чиј тренер бил Чеик Коне успеал да стигне до четвртфиналето на олимпискиот турнир пред да загуби од Италија.
Во квалификациите за Светското првенство 2006, Мали ја победил Гвинеја-Бисао во прелиминарните натпревари. Во резултатот од втората рунда, Мали завршил на петтото место во својата група. На 27 март 2005 година, избувнале немири во Бамако откако Мали загубил во квалификацискиот натпревар за Светското првенство од Того, со 2–1 по гол во последната минута.
Во Африканскиот куп на нации 2010, Мали се нашол во фудбалските наслови бидејќи се вратил по губењето од 4-0 на единаесет минути до крајот и да израмни 4-4 со Ангола. Се смета за едно од најдобрите враќања во последно време, заедно со познатиот кам-бек на Шведска против Германија во квалификациите за Светското првенство 2014 со ист резултат.
Договор од Свиштов
Свиштовскиот договор — договор со кој завршила Австриско-турската војна (1787-1791). Договорот бил потпишан на 4 август 1791 година во Свиштов, денешна Бугарија.
Договорот од Свиштов ставил крај на последната австриско-турска војна, т.е. де-јуре меѓу Светото Римско Царство и Отоманското Царство. Една од причините за брзото завршување на војната од страна на Австрија, покрај воените успеси со зазимањето на Белград и Калафат бил склучениот сојуз меѓу Османлиското Царство и Прусија. Освен тоа избувнала и Француската револуција и австриската влада своето внимание го насочила кон Франција.
Поради започнувањето на војните на Наполеон Бонапарт, Австрија ја променила својата тактика кон Балканот. По склучувањето на овој мир, Австрија повеќе не водела војна со Османлиите. Во текот на војната започнало Јагодинското востание на чело со Коча Ангелковиќ. Свиштовскиот договор ги амнестирал учесниците во тие бунтови кога во 1793 година Селим III со ферман истото го потврдил. Освен тоа, Селим III дал слобода на христијанското население, а во 1796 година 45 селски кметови ги изгубиле своите овластувања а наместо нив биле формирани 12 нахии.
Риштет
Риштет е познат по големиот број на бели штркови и затоа ја добил титулата „европско село на штркот“ од иницијативата Еуронатур во 1996 година.
1423 п.н.е.
1423 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1423. година пред новата ера, 423. од вториот милениум п.н.е., 23. од 15 век п.н.е. и четвртта од 1420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1423 година се протега во 1213 и 1214, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1273 и 1274 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 880 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2107 и 2106 исламска година пред хиџра.
Алварес Кели
„Алварес Кели“ (англиски: Alvarez Kelly) — американски филм од 1958 година, во режија на Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk), според сценариото на Френклин Коен (Franklin Coen), Елиот Арнолд (Elliott Arnold) и Даниел Тарадаш (Daniel Taradash). Филмот е заснован врз вистини настан од Американската граѓанска војна, од 1864 година, познат како „Нападот на бифтеците“ (The Beefsteak Raid). Главните улоги ги играат: Вилијам Холден (William Holden), Ричард Видмарк (Richard Widmark), Џенис Рул (Janice Rule), Патрик О'Нил (Patrick O'Neal), Викторија Шо (Victoria Shaw) и Ричард Раст (Richard Rust).
Синопсис
Сточарот Алварес Кели (го игра Холден) добива задача да однесе стадо говеда кај војската на Југот, залогорена во Вирџинија. Кели ја извршува задачата без никакви проблем, но кога доаѓа речиси до целта, него го грабнува група непријателски војници, предводени од полковникот Том Роситер (го игра Видмарк), бидејќи и војската на Северот мора да ја зголеми својата залиха на храна, неопходна за војската која се наоѓа опколена во Ричмонд. Така, Кели е принуден да „соработува“ со непријателската војска...
Мојсеј
Според Втората книга Мојсеева, Мојсеј е роден во време кога неговиот народ, Израилците, едно робско малцинство, се зголемувале по број, а египетскиот фараон бил загрижен дека тие би можеле да се сојузат со непријателите на Египет. Еврејската мајка на Мојсеј, Јохаведа, тајно го сокрила кога фараонот им наредил на сите новородени Евреи да бидат убиени за да го намалат населението на Израилците. Преку ќерката на фараонот (идентификувана како кралица Битија во Мидраш), детето било скриено во кошница и пуштено во реката Нил и пораснало со египетското кралско семејство. По убиството на еден египетски власник над робовите, Мојсеј побегнал преку Црвено Море до Мадијам, каде што се сретнал со Ангелот испратен од Господ, кој му зборувал од една грмушка што горела на планината Хорив.
Бог го испратил Мојсеј назад во Египет за да побара ослободување на Израилците од ропство. Мојсеј кажал на Господ дека не е доброречив човек, па Бог му дозволил на Арон, неговиот брат, да стане негов соговорник. По Десетте казни врз Египет, Мојсеј го водел Исходот на Израилците од Египет и преку Црвеното Море, по што се засолнил на планината Синај, каде што Мојсеј ги примил Десетте Божји заповеди. По 40 години скитање во пустината, Мојсеј починал пред очите на Ветената Земја на планината Хорив.
Научниот консензус го гледа Мојсеј како легендарна фигура, а не како историска личност. Рабинскиот јудаизам пресметал дека Мојсеј живеел околу 1391-1271 п.н.е. [9]. Јероним Стридонски околу 1592 пр.н.е., и Џејмс Усер, 1571 година пр.н.е., како негова година на раѓање.
Библиски извори
Израилците се населиле во земјата на Гесем во времето на Јосиф и Јаков, но се појавил нов фараон кој ги угнетувал израелските синови. Во тоа време се родил татко му на Мојсеј, Амрам, син на Кехат, кој влегол во Египет со семејството на Јаков. Негова мајка била Јохаведа, роднина во Кехат. Мојсеј имал една постара (од седум години) сестра, Миријам, и еден постар (со три години) брат, Арон.
Фараонот наредил сите машки еврејски деца родени да се удават во реката Нил, но мајката на Мојсеј го ставила во кошница и ја скрила во реката, каде што бебето било откриено и посвоено од фараоновата ќерка. Еден ден откако Мојсеј достигнал зрелост, тој убил еден Египќанец кој тепал еден еврејски роб. Мојсеј, за да побегне од смртната казна на фараонот, побегнал во Мадијам (пустинска земја јужно од Јудеја), каде што се оженил со Сепфора.
Таму, на планината Хорив, Бог му го открил на Мојсеј неговото име и му заповедал да се врати во Египет и да го изведе својот избран народ (Израилците) од ропството и во Ветената Земја (Ханан). За време на патувањето, Бог се обидел да го убие Мојсеј, но Сепфора му го спасила својот живот. Мојсеј се вратил да ја извршува Божјата заповед, но Бог го навел фараонот да одбие, и само откако Бог го подложил Египет на десет зла, фараонот попуштил. Мојсеј ги одвел Израилците на границата на Египет, по кое следувал преминот низ Црвеното Море и уништување на египетската армија, која го прогонувала.
По долги перипетии, кога Мојсеј речиси стигнал со својот народ до Ханан, тој си дал сметка дека Евреите не се подготвени ниту да ги извршуваат наредбите на Јахве, ниту воопшто да го задржат култот кон него, а исто така и дека имаат премногу слаба воена подготовка. Многумина од нив сè уште имале почит на разни египетски божества и копнеле да се вратат во Египет и да продолжат да робуваат на тамошните владетели. Затоа Мојсеј (според Библијата — по сугестија на Јахве) не ги вовел Евреите во Ханан, а ги принудил да лутаат уште околу 40 години низ пустината, па да добијат самодовербата на народ-освојувач и да се навикнат на почитување на само еден бог.
Во меѓувреме ги добил основните насоки на Јахве — Десетте заповеди, вовел установата на Судии на Израел - подоцна главни водачи на народот него. Постепено Мојсеј се убедил дека неговиот народ никогаш нема да биде она што тој сака да бидат, и дури и на крајот на овој период (40-тите години поминати во повторното патување кон Ханан) ги предупредувал дека тие и потомците нивни честопати ќе имаат и други богови освен Господ, и тој нема да ги следи неговите заповеди. Конечно ги поделил помеѓу 12-те еврејски племиња нивните идни имоти.
Јануарски бомбашки напади во Ирак (2011)
Јануарските бомбашки напади во Ирак претставуваат серија од бомбашки напади кои се случиле во текот на јануари 2011 година во Ирак.
На 18 јануари 2011 година, од бомбашки напад загинале 63 луѓе, а биле повредени околу 150 во градот Тикрит. На 19 јануари 2011 година, од бомбашки напад загинале 15 луѓе во градот Бакуба кој се наоѓа на 65 километри од престолнината Багдад. На 20 јануари околу 56 луѓе починале кога биле детонирани две коли во близина на Карбала.
Лидија Размоска
Лидија Размоска — македонска поетеса и културен работник.
Животопис
Размоска е родена е во Охрид, на 21 јануари 1982 година. Основно и средно образование завршува во Охрид, а во Скопје дипломирала на катедрата за педагогија. Во 2011 година магистрира на тема „Делотворна деловна комуникација во основното училиште“. Работи како педагог и културен работник. Член е на литературниот клуб „Григор Прличев“ од Охрид. Учествувала на културни манифестации од областа на литературното творештво.
Размоска се јавува како уредник на книги од разни македонски автори: Ристо Стефов (Short history of the Macedonian People), Мишо Јузмески („Премин во маглата“, „Нашиот холандски пријател А. ден Долард“, „Сто години копнеж“), Наум Трајчески („Секојдневие“, „Грст мудрости“, „Патеки на животот“) и др.
Летни олимписки игри 1976
21-те Летни олимписки игри се одржале 1976 година во Монтреал. Градот бил избран за домаќин на 12 мај 1970 на 69-тата сесија на МОК во Амстердам. Останати конкуренти биле Москва и Лос Анџелес.
Земји-учеснички
Спортистите од Камерун, Египет, Мароко и Тунис се натпреварувале само од 18 до 20 јули по што ги напуштиле игрите.
Земји кои ги бојкотирале игрите
Следните 28 земји ги бојкотирале игрите и неучествувале поради двобојот во рагби помеѓу Нов Зеланд, тим во којшто сите играчи биле црномурести и Јужноафриканската Република, земја која не учествувала на Олимписките игри од 1964 до 1992 поради политиката на апартхејдот.
Заир не учествувал на игрите, но повеќе од финансиски причини отколку од политички. Од игрите отсуствувале и Кина и Република Кина (Тајван), поради тоа што Кина не го признавала Тајван како посебна држава. Но, сепак истата 1976 година Меѓународниот олимписки комитет го признал Тајван како посебна држава.
Шелен (река)
Изворот се наоѓа четири километри северозападно од селото Громовка, на југоисточната падина на Главниот гребен на Кримските Планини, на надморска височина од 650 м. Тече речиси на југ, падините на долината на реката се расчленети со клисури. и греди, во горниот тек се покриени со шума од бука, габер,јавор (областите на субмедитеранска ксерофилна вегетација се зачувани речиси непроменети). По Громовка, вегетацијата е претставена со ретки грмушки од закржлавени грмушки (габер, держидерево, дива роза ) и површини покриени со ретка тревна вегетација изгорена од сонцето. Долината на реката се граничи на север со планината Караул-Тепе (983,9 м), на запад - со синџир планини со врвот Ају-Каја (982,7 м), на исток е во непосредна близина на сливот на реката Равен.
Речното корито има благ наклон, што доведува до релативно униформни услови низ целата река, освен во горниот тек, каде што наклонот се зголемува, има делови од скалест канал. Во средниот тек, плавината е засадена со лозја. Шелен има истек само во пролет и по дождовите, типични се поплави од кал (во 1956 година, калта формирала плука на устието на реката што оди 41 м во морето ). За време на поплави, дното на реката е предмет на значителни изливи и наноси. Се влева во заливот Капсихорска на Црното Море во селото Морское, формирајќи делта од песок и чакал широка 60 метри. Шелен има 4 неименувани притоки, водата на реката припаѓа на класата на хидрокарбонати, групата на калциум, со минерализација од 200–300 до 450–600 мг/л и цврстина од 2,3–3,9 до 5,15–7,0.
Панаит Истрати
Панаит Истрати (романски: Panait Istrati) (10 август 1884, Браила, Романија - 18 април 1935, Букурешт, Романија) - романски писател.
Животопис
Истрати е роден во 1884 година, во Браила, Романија, од татко - Грк кој се занимавал со контрабанда и мајка - Романка со селско потекло, која целокупниот свој мачен живот му го посветила на детето. На возраст од само 12 години, Панаит ја напуштил мајка си и следните 20 години ги поминал во скитање низ Средоземјето, работејќи безброј работи, како: бравар, служител во кафеани, слаткар, прост работник, казанџија, механичар, носач, слуга, човек-сендвич, бојаџија, цртач на фирми, новинар и фотограф. Некои време, Истрати бил дел од револуционерните движења, а во периодот пред Првата светска војна пропатувал низ повеќе градови и земји, како: Истанбул, Бејрут, Јафа, Неапол, Каиро, Египет, Сирија, Дамаск, Грција, Италија итн., најчесто без пари, а понекогаш и како „слеп патник“ на бродовите. Во тоа време, за да го залаже гладот, тој често читал книги, особено од руските автори, но исто така ги запознал и западните писатели. Токму читајќи ги француските класици, Истрати самостојно го научил францускиот јазик. За време на патувањата, тој имал два неуспешни брака, а потоа отишол во Швајцарија, каде се лечел од туберкулоза. Во 1915 година повторно се вратил во Романија, каде работел на една свињарска фарма, но повторно започнал да скита.
Сиромашен, болен и депресивен, во јануари 1921 година, на патот за Ница, Истрати се обидел да изврши самоубиство така што си го пресекол гркланот, но успеал да преживее. Додека лежел во болницата започнал да се допишува со францускиот писател Ромен Ролан со кого набргу се спријателил. Дружејќи се со Ролан, Истрати станал приврзаник на болшевичките идеи и во 1927 година го посетил СССР во друштво со Кристијан Раковски, тогашниот советски амбасадор во Париз. Истрати патувал низ европскиот дел на СССР и присуствувал на прославите на Октомвриската револуција во Москва и во Киев, а во Москва се спријателил со Никос Казанѕакис. Во Москва, Истрати се сретнал со Виктор Серж кому му ја изразил желбата да стане државјанин на СССР.
Во 1928-1929 година, по бурниот престој во Грција (каде бил уапсен), Истрати бил принуден да ја напушти земјата и пак се вратил во СССР. Таму ги посетил Молдавија, Батуми, Нижни Новгород и Баку, што му овозможило да ја сфати диктатурата на Сталин, која ја опишал во својата позната книга „Исповед на губитникот“. Поради тоа, Истрати бил жестоко напднат од поранешните комунистички пријатели (особено од Барбис), кои го жигосале како „троцкист“ и „фашист“. Болен и разочаран, Истрати се вратил во Романија, потоа заминал на лекување во Ница и најпосле се вратил во Букурешт. За време на престојот во татковината, иако веќе се разделил со комунистите, тој бил следен од романската тајна полиција. Истовремено, започнал да пишува во едно списание блиско до ултранационалистичката „Железна гарда“.
Осамен и болен, Истрати умрел во еден санаториум, на 18 април 1935 година.
Творештво
Првите книжевни обиди на Истрати потекнуваат од 1907 година, кога започнал да пишува во социјалистичките весници во Романија, а дебитирал со текстот „Хотел Регина“. Подоцна ги објавил и првите кратки раскази: „Искупување“, „Коњот на Балан“, „Нашето семејство“ итн.
Во 1921 година, истрати се запознал со Ромен Ролан, кој бил воодушевен од неговата дарба за раскажување и го убедил да напише книга. Така настанал романот „Кира Киралина“ (прв од циклусот за Адријан Зографи), објавен во 1923 година, чиј предговор го напишал Ролан. Во него, Ролан вели: „...бев обземен од мрачните бранувања на генијот“ и го нарекува авторот „роден раскажувач, еден од прочуените сказнописци од Истокот“ и „нов Горки од балканските земји“. Во овој период, Ролан често објавувал делови од делата на Истрати во списанието „Klarté“ коешто го уредувал заедно со Анри Барбис. По успехот на „Кира Киралина“, следното позначајно дело на Истрати бил романот „Кодин“.
Ејми Тоскани
Ејми Тоскани (родена 1963 година) е вајар од САД. Ејми Тоскани е родена во 1963 година во Дејтон, Охајо. Дипломирала за ликовни уметности и магистер по ликовни уметности од Универзитетот во Охајо.
Уметнички дела
Чудните скулптури на Ејми Тоскани се изложени низ градовите, вклучувајќи го Универзитетот во Минесота, во Западниот парк за скулптури на Свети Пол, Институтот за уметност во Минеаполис, галеријата Росалукс во Минеаполис и паркот за скулптури Франконија.
Чад Ратер ја карактеризира работата на Тоскани како уникатно среднозападна по својата естетика, делумно поради нејзиниот избор на изворни материјали кои често се наоѓаат во локалните продавници и се спојуваат со реконституирана пластика и челик. Тоскани добила грантови од фондацијата Џером во 1999, 2005 и 2006 година, грант од Фондацијата Буш во 2004 година и стипендија за уметници Мекнајт во 2013/14 година.
Народна кујна
Народна кујна е место каде на гладните им се нуди бесплатна храна или одредени прехранбени производи по симболична цена. Овие објекти најчесто се наоѓаат во сиромашните градски населби, и во нив обично работат волонтери и добронамерни поединци. Овие кујни храната ја добиваат од најразлични донации, претежно од цркви и верски организации, чии верници ја оставаат како помош за сиромасите.
Се верува дека поимот „народна кујна“ официјално влегол во јазичниот речник во текот на 1880-тите, кога една пекарница од Њујорк почнала да им дели бесплатни пекарски производи на сиромасите при крајот на нивното работното време. Овие институции станале популарни за време на Големата економска криза во САД, кога една од кујните на Ал Капоне во Чикаго почнала да раздава храна на гладните, како би го подобрила јавното мислење за него. Бенџамин Томпсон, еден од основачите на модерна Америка, се смета за изумител на народните кујни. Според едно истражување од 1985 г. било дојдено до сознание дека 95% од храната која им се дава на посетителите имала недостаток на витамини.
Според статистиката на Министерството за труд и социјална политика, во Р. Македонија има вкупно 41 народна кујна, од кои шест се во Скопје. Според истите податоци, преку 4000 приматели на социјална помош ги посетуваат овие места.
363
363 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 363 година од новата ера, 363. од првиот милениум, 63. од IV век и четвртта од 360-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5871 и 5872 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5113 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4123 и 4124 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1116.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 363 година се протега во 2999 и 3000, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3059 и 3060 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 906. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 267 и 266 година пред хиџра.
Етал (атол)
Етал е атол и општина во сојузната држава Чук во Микронезија. Етал е дел од островската група Номојски Острови, кои се наоѓаат на околу 250 км југоисточно од Чук.
Острови
Атолот е составен од 17 мали островчиња. Главните острови од кои е составен атолот се
Јужна Дакота
Јужна Дакота е сојузна држава од САД, сместена во централниот северен дел од земјата. Главен град е Пиер. Маунт Рашмор се наоѓа во Јужна Дакота.
Географија
На север Јужна Дакота се граничи со Северна Дакота, на исток со Минесота и Ајова, на југ со Небраска и на запад со Вајоминг и Монтана. Државата се состои од три главни региони, источните прерии, централните големи рамнини и Црните Врвови на запад. Мисури ја сече од север кон југ.
Историја
Французите ја истражиле областа во XVIII век и им ја продале на САД во 1803 година како дел од зделката "Луизијана". Луис и Кларк на својата експедиција поминале седум недели во Јужна Дакота во 1804 година. Територијата Дакота била оформена во 1861 година, но населбите биле ретки сè до Златната треска на Црните Врвови во 1875-1876 година, кога бројот на населението нагло се зголемил. Повремени војни меѓу Индијанците и белите имигранти имало сè до масакрот на Повреденото Колено во 1890 година. Јужна Дакота станала 40-та држава на САД во 1889 година.
Стопанство
Економската основа на државата се земјоделството и сродните индустрии. Предводник е во сточарството во САД, а главен земјоделски производ се житарките. Туризмот е важна гранка на економијата, а главни знаменитости се Моунт Рашмор, Националниот парк Пештера на ветерот, Националниот парк Бедлендс и Националниот споменик Пештера на накитот.
Лерин
Лерин (Φλώρινα, Флорина) — град во Леринскиот округ и негово седиште, северозападна Егејска Македонија, денес во Грција. Претставува седиште на истоимената општина и има население од 17.907 жители.
Географија
Градот лежи во областа Пелагонија, недалеку од границата со Р. Македонија. Сместен во устието на длабоката долина на реката Сакулева во југозападниот раб на Пелагонија во Леринското Поле, во подножјето на планините Баба и Нередска, на надморска височина од 680 метри. Оддалечен е 32 километри северно од Битола, а 18 километри од Македонија преку македонско-грчкиот граничен премин Меџитлија. Лерин е поврзан со железничка пруга со Битола и Солун. На 52 километри јужно се наоѓа Кајлари, на 69 километри југозападно е Костур, а на 81 километар е Кожани. На исток се поврзува со Воден, од кој е оддалечен 76 километри. Соборна црква на градот е „Св. Пантелејмон“ крај градската река.
Во Османлиското Царство
Како град и област со доминантно македонско население, Лерин во историјата дал голем број на македонски борци, револуционери и херои. Во времето на Отоманското Царство, во Лерин и Леринско крстосувале повеќе македонски чети кои биле организирани од познатиот револуционер поп Коста од леринското село Буф.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лерин живееле 9.824 жители, од кои 5.000 Турци, 2.820 Македонци, 1.600 Роми, 300 Албанци (200 муслимани и 100 христијани), 84 Власи и 20 Евреи.
Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лерин имало 4.344 Македонци (800 под врховенството на Бугарската егзархија и 3.544 патријаршисти), 120 Роми, 72 Власи и 30 Албанци. Во градот имало три бугарски училишта - две основни и едно прогимназиско и четири грчки - три основни и едно прогимназиско.
Според пописот од 1920 година во Лерин имало 2.909 семејства - 12.513 жители. По 1923 година муслиманското население (1.076 семејства или 4.650 жители) се иселува во Турција, а на нивно место се населени 184 семејства - 79 од Источна Тракија, 54 од Мала Азија, 44 од Кавказ и 7 од Понт. Две години подоцна бројот на новодојдените жители бил 178 семејства или 750 жители.
Според пописот од 2011 година, во Лерин живееле 17.686 жители, од кои се смета дека повеќе од половината се Македонци.
Политика
Во Лерин се наоѓа седиштето на партијата на Македонците во Грција - Виножито.
Тенеси
Тенеси е сојузна држава од САД. Се наоѓа во југоисточниот дел на земјата. Главен град е Нешвил, додека други поголеми градови се Мемфис и Ноксвил.
IC 1415
IC 1415 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1415 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1415 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 19 м 47,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 1' 59".
Други поделби
Проучување на IC 1415 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1402669.
NGC 7326
NGC 7326 — двојна ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 октомври 1874 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7326 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 36 м 52,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 25' 25".
Други поделби
Проучување на NGC 7326 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Хелен Мекеј (вајарка)
Хелен Викторија Мекеј (2 април 1897–1973) била британска вајарка.
Биографија
Мекеј е родена во Кардиф во јужен Велс. Нејзиниот татко, изведувач на железница и сопственик на каменолом, починал додека таа била сè уште дете, оставајќи ја Мекеј да ја одгледа нејзината мајка во Велс. Таа го посетувала дамскиот колеџ Челтенхам пред да студира во уметничкото училиште на Политехничкиот стрит Регент во центарот на Лондон, каде што освоила голем број медали за нејзините скулптури. По дипломирањето, таа останала во Лондон и основала студио од каде произведувала скулптурни фигури, предмети за животни, украси за градина и бисти на портрети во бронза, камен, олово и дрво.
За време на нејзината кариера, Мекеј изложувала дела во Кралската академија во Лондон, со Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов, во Кралската шкотска академија во Единбург, со Друштвото на жени уметници и во уметничката галерија Вокер во Ливерпул. Во 1932 година била избрана за придружна членка на Кралското друштво на британски вајари и била избрана за член на друштвото во 1952 година. Мекеј починала во Фулам во Лондон во 1973 година.
Сакураџима
Сакураџима (јапонски: 桜 島) — активен сложен вулкан и поранешен остров во префектурата Кагошима во Кјушу, Јапонија. Лавините текови на ерупцијата од 1914 година го поврзаиле некогашниот остров со полуостровотот Осуми.
Вулканската активност на Сакураџима сè уште е во тек, исфрлувајќи вулканска пепел врз околината. Претходните ерупции ги изградиле белите песочни височини во регионот. Најновата ерупција започнала на 2 мај 2017 година. На 13 септември 2016 година, тим од експерти од Универзитетот Бристол и Истражувачкиот центар за вулкани Сакураџима во Јапонија сугерирал дека вулканот може да има голема ерупција во следните 30 години.
Сакураџима е стратовулкан со три врвови, Кита-даке (северниот врв), Нака-даке (централен врв) и Минами-даке (јужен врв) кој е активен.
Кита-даке е највисокиот врв на Сакураџима, кој се издига на 1.117 метри надморска височина. Планината се наоѓа во дел од Заливот Кагошима познат како Кинко-ван. Поранешниот остров е дел од градот Кагошима. Површината на овој вулкански полуостров е околу 77 км2.
Геолошка историја
Сакураџима се наоѓа во купата Ајра и била формирана по големата ерупција која се случила пред 22.000 години. Неколку стотици кубни километри пепел и пемза биле исфрлени, предизвикувајќи магматската комора да се распадне. Тефра паднала дури до 1.000 километри од вулканот.
Сакураџима била формирана од подоцнежна активност во купата, започнувајќи пред околу 13.000 години. Се наоѓа на околу 8 километри јужно од центарот на купата. Нејзината прва ерупција во запишаната историја се случила во 963 година. Повеќето од нејзините ерупции се стромболски кои влијаат само на областите на врвот, но поголеми плински ерупции се случиле во 1471-1476, 1779-1782 и 1914 година.
Вулканската активност на Кита-даке завршила пред околу 4,900 години:. Следните ерупции се центрирани на Минами-даке. . Од 2006 година активноста се фокусира на кратерот Шоа, на исток од врвот на Минами-даке.
Ерупција од 1914
Ерупцијата од 1914 година била најмоќната која се случила во XX век во Јапонија. Лавините текови го исполниле тесниот теснец меѓу островот и копното, присоединувајќи го вулканот со полуостровот. Вулканот бил заспан повеќе од еден век до 1914 година. Ерупцијата од 1914 година започнала на 11 јануари. Речиси сите жители го напуштиле островот претходниот ден, како одговор на неколку големи земјотреси кои предупредиле дека ерупцијата е неизбежна. Првично, ерупцијата била многу експлозивна, создавајќи пирокластични текови, но по силниот земјотрес на 13 јануари 1914 година, во кој загинале 35 луѓе, вулканот станал ефузивен, создавајќи голем проток на лава. Лавините текови се ретки во Јапонија - високата содржина на силициум диоксид во магмата значи дека експлозивните ерупции се многу почести - но лаванските текови во Сакураџима продолжиле со месеци.
Островот се зголемил по површина, зафаќајќи неколку помали острови во близина, и на крајот се поврзал со копното. Делови од Кагошима станале значително помали, а плимата пак станала повисока.
Во завршните фази на ерупцијата, центарот на купата Ајра потонала за околу 60 сантиметри, како резултат на празнење на основната магматска комора. Фактот што ова спуштање се случило во центарот на купата, а не директно под Сакураџима, докажал дека вулканот ја црпи својата магма од истиот резервоар кој ја хранел древната ерупција што ја создала купата. Ерупцијата делумно го инспирираше филмот од 1914 година, „Гневот на боговите“, задржувајќи се на семејно проклетство кое наводно ја предизвикува ерупцијата.
Љанкихуе
Љанкихуе (шпански: Llanquihue) е збор од јазикот Мапудунгун, со значење "потопено место", се користи во Чиле, и може да се однесува на следниве поими:
Сакураџима
Скорешна активност
Активноста на Сакураџима станла позната во 1955 година, а вулканот оттогаш еруптира речиси постојано. Илјадници мали експлозии се случуваат секоја година, ифрлајќи вулканска пепел до височина до неколку километри над планината. Опсерваторијата за вулкани „Сакураџима“ била формирана во 1960 година за следење на овие ерупции.
Следењето на вулканот и предвидувањата за големи ерупции се особено важни поради неговата местоположба во густо населената област, со 680.000 жители на градот Кагошима, на само неколку километри од вулканот. Градот спроведува редовни вежби за евакуација, а се изградени голем број засолништа, каде што луѓето можат да се засолнат од вулканските остатоци кои би паднале ..