cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2058
Други поделби
Проучување на NGC 2058 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Персида Караѓорѓевиќ
Персида Караѓорѓевиќ (Бранковина, 15 февруари 1813 - Виена, 17 март 29 март 1873) — била сопруга на владејачкиот кнез на Србија, Александар Караѓорѓевиќ.
Биографија
Потекнувала од угледно семејство Ненадовиќ од Бранковина кај Ваљево. Таа е внука на првиот српски министер за полиција и војвода Јаков Ненадовиќ и ќерка на Јеврем Ненадовиќ и Јованка. Таткото на Јованка бил војводата Младен Миловановиќ. Со претприемничка и темпераментна личност по природа, принцезата Персида била главен советник на нејзиниот сопруг.
Со принцот Александар имала десет деца: ќерките Полексија, Клеопатра, Јелена и Елизабета и синовите Алексиј, Светозар, Андреј (сите тројца починале како деца), Петра, Ѓорѓе и Арсен.
Таа е единствената жена што го носител на турскиот орден на Падишах.
Политички и културни активности
Нејзиното влијание се чувствувало во Србија во тоа време и во политиката и во културата. Со своите добронамерни интервенции и проширувањето на семејството Ненадовиќ, таа придонела за падот на принцот во 1858 година.
Со неа е поврзано и основањето на првиот српски театар во 1847 година. Султанот Абдул Маџид ѝ доделил Голем орден од 1864 година за нејзината добротворна работа, хуманост и културни активности. За тогашниот живот на главниот град значајни биле честите уметнички настани што таа ги организирала.
Добротворни работи
На нејзина иницијатива е изградена црквата Свети Илија во Сокобања. Таа подарила скапоцен крст на црквата Вознесение Господово во Мионица.
Франческо Коко
Франческо Коко (роден на година) — поранашен италијански фудбалер кој играл како дефанзивец. Иако природно бил на десната страна, тој играл како лев крилен бек (неговата омилена позиција) или, почесто, како лев бек. Тој настапувал во Милан и Интер, а исто така поминал една сезона во Барселона. Во својата рана кариера, Коко покажал многу ветувања и се сметал за можен наследник на Паоло Малдини; сепак, тој не успеал да ги оправда очекувањата.
Клупска кариера
Роден во Патерно, Коко го поминал поголемиот дел од својата клупска кариера во миланските клубови; прво со Милан помеѓу 1993 и 2002 година, а подоцна со Интер помеѓу 2002 и 2007 година; тој ја поминал сезоната 2001-02 како позајмен во ФК Барселона, со генерално солидни перформанси (исто така имал позајмици со Виченца Калчо и Торино). Тој бил дел од тимовите на Милан кои ја освоиле Серија А во 1995–96 и 1998–99.
Во 2002 година, Коко потпишал со Интер како дел од договорот за размена на Кларенс Сидорф, трансфер вреден 28 милиони евра. И покрај тоа што стигнал до полуфиналето на Лигата на шампионите 2002-03 и го освоил Купот на Италија 2004-05, магијата на Коко во Интер била уништена од повреди. Коко оттогаш дава интервјуа во која изјавува дека Интер направил грешка со тоа што му дозволил да оди на операција на грбот во ноември 2003 година, велејќи му дека ќе биде надвор од теренот не повеќе од еден месец. На крајот морал да се опорави две години. Во 2005-06, тој бил позајмен во Ливорно, откако одбил трансфер во Њукасл Јунајтед и покрај тоа што играл пријателски натпревар против Јединг ФК каде што импресионирал со победата на домашен терен од 5-0. Играл една сезона во Ливорно, а по позајмицата се вратил во Интер. Во текот на летото 2006 година, тој се обидел да најде нов клуб, но на крајот сите преговори пропаднале и Коко останал во Интер.
Во јануари 2007 година, тој му се приклучил на англискиот клуб Манчестер Сити на проба, но по три дена клубот му кажал дека не е во нивните планови. Подоцна англиските весници тврделе дека Манчестер Сити повеќе не бил заинтересиран за него бидејќи се појавил на тренинг пушејќи цигара. По позајмица во Торино за сезоната 2006-07, тој се вратил во Интер во првиот дел од летото, но взаемно го раскинал својот договор со клубот од Милано на 7 септември 2007 година Подоцна Коко ја објавил својата намера да го напушти фудбалот за да продолжи со актерска кариера и покрај гласините за интерес на страните од МЛС, Њу Ингланд Револуција и Њујорк Ред Булс.
Меѓународна кариера
Коко настапувал за селекцијата на Италија до 18 години на Европското фудбалско првенство до 18 години во 1995 година и за репрезентацијата на Италија до 21 години во квалификациските фази на Европското првенство во фудбал за играчи под 21 годин во 1996 и 1998 година, играјќи исто така во последното коло во успешната кампања во 2000 година под менаџерот Марко Тардели. Исто така, Коко играл за победничкиот тим на Италија до 23 години на Медитеранските игри во 1997 година.
Целосното деби на Коко за фудбалската репрезентација на Италија дошло во победата со 3–0 против Романија, на 7 октомври 2000 година, во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 2002 година под водство на Џовани Трапатони. Тој исто така играл за Италија во Светското првенство во фудбал во 2002 година, а последен пат бил повикан за репрезентацијата во септември 2002 година. Со аѕурите остварил вкупно 17 натпревари.
Стил на игра
Коко бил брз, физички и тактички разноврсен играч, кој првенствено бил распореден како офанзивен бек или како крилен бек, поради неговата истрајност и брзина на работа, како и неговите одбранбени и офанзивни атрибути. Иако природно играл со десна нога, тој исто така бил способен да игра и на десно и на лево крило, и бил познат по неговата силна борба, физичка, одлучност и способност за вкрстување со двете нозе. Поради неговото темпо, издржливост, умешност и техника, тој повремено бил користен и како широк играч од средниот ред во формација 3–5–2 или 3–4–3. И покрај неговиот талент, тој често бил склон на повреди и неконзистентен, додека имал тежок карактер и немал дисциплина надвор од теренот; неговите шанси честопати биле ограничени и на клупско и на меѓународно ниво, поради присуството на Паоло Малдини на неговата позиција, кого Коко првично се сметал да го замени како стартен лев бек на Милан и Италија.
Надвор од теренот
Коко не бил само фудбалер, туку и бизнисмен. Заедно со неговиот татко Антонио поседуваат продавници, а тој има своја етикета за облека наречена „Урбан 77“. Коко е славна личност во Италија и е добро позната на забавите и општеството во Италија. Тој го напишал и предговорот за неодамна објавената книга Mio marito è un calciatore (Мојот сопруг е фудбалер). Коко исто така славно имал долга врска со италијанската актерка, шоу-девојка и модел Мануела Аркури.
По неговото пензионирање од професионалниот фудбал, Коко изјавил дека е заинтересиран да продолжи со актерска кариера и прифати да се појави во L'Isola dei Famosi, италијанската славна адаптација на ТВ форматот Survivor, која доброволно ја напуштил неколку дена по почетокот.
Костарикански дијалект
Костариканскиот дијалект е форма на шпанскиот јазик кој се зборува во Костарика.
Фонетика
Костариканскиот дијалект е карактеристичен по тоа што голем број Костариканци буквата „r“ не ја изговараат според стандардниот шпанскиот изговор (како македонската „р“), туку ја изговараат како што се изговара во англискиот јазиик.
Usted
„Usted“ (ти) е доминантна заменка која се користи за второ лице еднина. Некои говорници ја кориостат „usted“, а при тоа не ја користат „vos“ или „tu“.
Vos
„Vos“ е заменка за второ лице еднина која ја користат за обраќање кон лица кои се познати или при неформален разгвоор. Заменката „Voseo“ најчесто се користи во универзитетите и од страна на студентите. Понекогаш возрасните користат „vos“ кога се обраќаат кон деца, но најчесто се користи „usted“.
Tú
„Tú“ не се користи во костариканскиот дијалект. Сепак, поради влијанието од Мексико, Костариканците ја препознаваат заменката „tuteo“.
Вилијам Боне
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Список на државни водачи во 261 година
Ова е список на државни водачи во 61 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Куќа на браќата Николиќ
Куќата на браќата Николиќ од 1973 година се наоѓа во Белград на улица Његошева бр. 11, претставува културно наследство како споменик на културата.
Зградата е изградена помеѓу 1912 и 1914 година по проект на архитектот Бранко Танажевиќ, за сопствениците браќата Јован и Максим Николиќ. Двокатната станбена зграда е една од исклучително малиот број зачувани објекти изградени во српско-византиски стил.
Архитектонскиот израз се заснова на спој на владејачки тенденции, академизам во диспозицијата на основната маса и српско-византиски стил во декорацијата на фасадното платно. По примерот на средновековната византиска архитектура, фасадата доби обоени правоаголници, слични на керамичката пластика и преплетување. Заедно со српско-византиската декоративна пластика, има и елементи на Арт Нову декорација.
Сент Хеленс (вулкан)
Света Елена (англиски: Mount Saint Helens или Лувала Клоу, позната како Lawetlat'la на домородното индијанско племе Клоувиц, и Loowit на индијанското племе Кликитат) — планина и активен стратовулкан кој се наоѓа во округот Скаманија, во државата Вашингтон, во северозападниот дел на тихоокеанската област во САД. Сместена е на оддалеченост од 80 км североисточно од градот Портланд во државата Орегон и 154 км јужно од градот Сиетл, го државата Вашингтон. Планината Сент Хеленс го користи англиското име од британскиот дипломат Лорд Св. Хеленс, пријател на истражувачот Џорџ Ванкувер кој направил истражувања на областа во доцниот 18 век. Вулканот се наоѓа на Каскадскиот масив и е дел од Каскадскиот вулкански лак, дел од Тихоокеанскиот Прстен на Огнот што вклучува повеќе од 160 активни вулкани. Овој вулкан е добро познат по неговите пепелни експлозии и пирокластични текови.
Црква „Св. Богородица“ - Драгобраште
Црквата е изградена и осветена во 1883 г. Се наоѓа во Чукарлиското Маало и претставува трикорабна базилика со рамни дрвени тавани, изработени од месни мајстори. Вкопана прилично длабоко во земјата, така што од јужната страна во самата црква водат пет скалила. На еден аголен камен, вѕидан во фасадата на црквата се испишани имињата на ктиторите: „1883 ЛЕТО ТИТОРI АТАNАС СОКОЛ АNГЕЛ ПА (ПА?) КОСТАДИ“. На иконостасот во црквата има 58 икони, работени претежно кон крајот на XIX век. Голем дел од нив не се досликани, но неколку од нив се дело на познатиот мијачки иконописец Андон Петров од Гари.
Во оваа црква се одбележува селската слава Успение на Пресвета Богородица (Голема Богородица).
Chumbawamba
Chumbawamba (македонски изговор: Чамбавамба) ― британска рок-група. Групата била основана во Барнли во 1982 година, а во првата постава биле: Алан „Боф“ Вели, Денберт Нобакон (роден Најџел Хантер), Миџ и Томи, сите четворица претходно биле членови на групата Chimp Eats Banana, набргу потоа ним им се придружил Лу Вотс.
Chumbawamba потпишале со ЕМИ во Европа во 1997 година, потег што многу нивни обожаватели го сметале за спорен. Во 1989 биле дел од ЛП-компилацијата со наслов Fuck EMI и го критикувале издавачот во многу нивни претходни песни.
Најпознати се по нивната песна од 1997 година „Tubthumping“, која на Британските музички награди била предложена за најдобра британска песна. Други нивни познати песни се „Amnesia“, „Enough Is Enough“ (со MC Fusion), „Timebomb“, „Top of the World (Olé, Olé, Olé)“ и „Add Me“. Групата најчесто пеела панк-рок, поп- и фолк-песни. Поради нивните анархо-комунистички политички склоности имале презир кон авторитетот и се залагале за разновидни политички и општествени каузи, како права на животните и пацифизам (на почетокот од нивната кариера), а подоцна и за класна борба, марксизам, феминизам, геј-слободи, поп-култура и антифашизам.
Во јули 2012 година, Чумбавамба објавиле дека се разделуваат по 30 години. Во периодот од 31 октомври до 3 ноември поранешните членови од групата и нивните соработници ги одржале своите последни 3 концерти, а еден од нив бил снимен и бил објавен како ДВД во живо.
Музички стил
Chumbawamba пеела и свирела различни жанрови, како, анархо-панк, поп, фолк, светска музика денс,  алтернативен рок. поп рок, електронска музика, рок, и а капела.
Наводи
<references group="" responsive="0">
NGC 276
NGC 276 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 276 се споменува и како IC 1591, ESO 474-34, MCG -4-3-21, AM 0049-225, IRAS 00496-2257.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 276 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 276 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 52 м 6,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 40' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 276 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3054. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 307; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6422. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1199.
Градиште (Варварица)
Градиште — археолошко наоѓалиште во Варварица, Општина Василево.
Претставува градиште од доцноантичкото време. На 4 км западно од селото има висок рид чиј врв претставува зарамнето плато со површина од 200 × 100 м, пристапно само од источната страна. По неговите рабови се забележуваат остатоци од темели на бедем граден со камен и варов малтер. Исто така се присутни и остатоци од темели на резервоари за вода.
IC 94
IC 94 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 94 се споменува и како ESO 548-20, MCG -4-9-13.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 94 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 94 има привидни димензии од 1,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 27 м 29,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -21° 33' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на IC 94 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12884.
Чука (Долани)
Чука — археолошко наоѓалиште во штипското село Долани. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од доцноантичкото време. Се наоѓа на зарамнета тераса на левиот брег на реката Лакавица, оддалечена 1 км десно од патот Штип-Радовиш, со површина од околу 2 хектара. Според кажувањата на еден жител, при орањето на нивите биле откривани темели од ѕидови, а друг жител откопал гроб со конструкција од камени плочи, без прилози. Денес на површината се забележуваат делови од керамички садови тегули и градежен материјал.
NGC 4087
NGC 4087 — елиптична галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4087 се споменува и како ESO 505-10, MCG -4-29-5.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4087 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4087 има привидни димензии од 2,1' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 4087 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38303. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 328; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6675. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 978.
Пресказание на Голем Александр
Пресказание на Голем Александр — книжевно дело едно од најраните дела од македонската книжевност посветено на Александар Македонски напишано од јеромонахот Атанас Македонец. Оваа книга во вид и обем на мала книшка е објавена во Венеција во 1845 година. Делото е пишувано на македонски народен говор односно македонски дијалект со грчка азбука со оригинален запис на насловот Πρεσκαζανιε να Γολεμ Αλεζαντρ. Во современа Македонија ова дело за првпат е објавено од Вера Стојчевска-Антиќ во 1996 година. Книшката е пишувана на мисирковски (македонски) јазик со грчкото писмо, но со јасна македонска свест и именски фиксирана национална тенденција, со што таа е и прво дело во периодот до 1875 година, од кога започнува појасно истакнатото движење на македонството во рамки на македонската преродба со делата на Ѓорѓија Пулевски.
Според грчките и бугарските пропаганди, делото е издадено од страна на Атанасиос Сулиотис, член на Елиномакедонскиот комитет во 1907 година. Всушност станува збор за сосема друго издание, преведено и отпечатено на грчки, во кој е вметнат предговорот од Јеромонахот Атанасиј Македонецот.
Содржина
Книгата содржи 31 страница текст на македонски јазик напишан со грчко писмо. Во оваа книга јеромонахот Атанас Македонец зборува за татковината на Александар Македонски, односно за Александровата „патрида“, поточно за патридата „на тој големиот човек“ и тоа на македонски народен јазик. Во „Прологот на терџуманот“ (предговор на преведувачот) Атанас Македонец потенцира дека овие претскажувања на Голем Александар "прекажаја бес грешка коуку големи работи се направиа од тоа времето до денеска и кажваат и што ќе се сторит ушче“ . Со својата содржина оваа книга гравитира кон средновековната „Александрида“, односно кон популарниот средновековен Роман за Александар Македонски и токму затоа би можело таа да се разгледува во рамките на средновековната литература како една од бројните верзии на средновековниот роман за Александар.
Блауорт
Блауорт (Blauort) — еден од ненаселените песочни острови во Северното Море, близу брегот на Дитмаршен (близу Бизум). Неговата должина од север на југ изнесува 1.200 метри и 500 метри од исток на запад. Опкружен е од песочниот брег Блауортзанд (Blauortsand), кој се граничи на север од протокот Веселбуренрер Лох и на југ од Пип.
Според Националниот парк Ваденско Море, Блауорт, како и песочниот брег Тертиус на југ, припаѓа на општината Хедвигенког. Меѓутоа, покраинската влада на Шлезвиг-Холштајн сè уште официјално не го потврдила и одобрила ова.
Островчето Блауорт се движи кон исток, исто како сите песочни острови на западниот брег на Шлезвиг-Холштајн. Од 1938 до 1962 година песокот се поместувал за 32 метри годишно и денес е околу шест километри од брего. Највисоката точка на Блауорт се наоѓа над просечната висока плима (која е околу 1,83 метри ) и единствено е целосно поплавувана од пролетните плими или бурите. Не постои никаква вегетација на островот.
Блауорт е еден од неколкуте главно недопрени станишта на брегот и од големо значење за морските птици и фоките. Од 1985 година е дел од првата заштитна зона на националниот парк.
Во летните месеци се прават пешачки тури низ блатата на Блауортзанд и се нуди тргнување од Бизум и Веселбурен.
Бизумскиот писател, Штефани Бах Штајн, една од нејзините книги за поезија ја нарекла „Блауорт“.
Список на државни водачи во 1738 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гро Харлем Брунтланд
Гро Харлем Брунтланд (родена Гро Харлем, 20 април 1939) е норвешки политичар и поранешен премиер на Норвешка (1981, 1986-89 и 1990-96) и поранешен Генерален директор на Светската здравствена организација од 1998 до 2003 година. Таа е исто така позната по тоа што претседаваше со Брунтландската комисија која го презентираше Брунтландскиот извештај за одржлив развој.
Образована како лекар, Брунтланд се приклучи на Лабуристичката партија и влезе во владата во 1974 година како министер за животната средина. Таа стана првиот женски премиер на Норвешка на 4 февруари 1981 година, но даде оставка на 14 октомври 1981; таа се врати како премиер на 9 мај 1986 година и служела до 16 октомври 1989 година. Таа конечно се врати за нејзиниот трет мандат на 3 ноември 1990 година. Од 1981 до 1992 година таа беше водач на Лабуристичката партија. По нејзината неочекувана оставка во 1996 година, таа стана меѓународен водач за одржливиот развој и јавното здравство и служела како Генерален директор на Светската здравствена организација и како Специјален пратеник за климатските промени на ОН од 2007 до 2010 година. Таа исто така е и заменик претседател на Старешините и поранешен заменик претседател на Социјалистичката интернационала.
Брунтланд припаѓала на умереното крило на нејзината партија и го поддржувала норвешкото членство во Европската Унија во текот на референдумот во 1994 година. Како премиер, Брунтланд стана широко позната како "мајка на нацијата." Брунтланд ја доби наградата Карло Велики во 1994 година како и многу други признанија и награди.
Dirty (песна)
„Dirty“ / „Minniapolis“ е сингл од Lemon Interupt, познати и како Underworld, издаден во 1992. Песната не успеала да се пласира на британските списоци кога била издадена.
12": Junior Boy's Own / JBO 1005 (Британија)
JBO 1995 re-issue
Надворешни врски
Underworld (band)
Перник (област)
Перничка Област е една од 28-те области на Бугарија. Наоѓа се во западниот дел на земјата во географскиот центар на Балканот. Опфаќа површина од 2 390 км2 и има население од 149 832 луѓе.
Список на населените места во Перничка Област
''Градовите се со удебелен фонт. ''
Општина Брезник
Арзан, Бабица, Баните, Бегуновци, Билинци, Брезник, Брезнишки Извор, Брусник, Велковци, Видрица, Гигинци, Гоз, Горна Секирна, Горни Романци, Режанци, Г'рло, Долна Секирна, Долни Романци, Душинци, Завала, Кошарево, Красава, Кривонос, Конска, Муртинци, Непразненци, Ноевци, Оз'рновци, Ребр, Р'жавец, Садовик, Слаковци, Сопица, Стањовци, Јарославци
Општина Земен
Беренде, Блатешница, Врања Стена, Габровдол, Горна Врабча, Горна Глоговица, Дивља, Долна Врабча, Еловдол, Жабљано, Земен, Калотинци, Мурено, Одраница, Падине, Пештера , Рајанци, Смиров Дол, Чепино
Општина Перник
Богдановдол, Боснек, Вискјар, Витановци, Големо Бучино, Дивотино, Драгичево, Зидарци, Кладница, Кралев Дол, Лесковец, Љулин, Мештица, Перник, Планиница, Радуј, Расник, Рударци, Селиштен Дол, Студена, Батановци, Чујпетлово, Черна Гора, Јарџиловци
Општина Радомир
Бајкалско, Беланица, Бобораци, Борнарево, Владимир, Горна Дикања, Г'л'бник, Дебели Лаг, Долна Дикања, Долни Раковец, Драгомирово, Дрен, Друган, Жедна, Житуша, Извор, Касилаг, Кондофреј, Копаница, Кленовик, Кошарите, Негованци, Николаево, Поцрненци, Прибој, Радибош, Радомир, Старо Село, Стефаново, Угљарци, Червена Могила, Чуковец
Општина Трн
Банкja, Бераинци, Богојна, Бохова, Бусинци, Бутроинци, Велиново, Видрар, Врабча, Вукан, Главановци, Глоговица, Горна Мелна, Горочевци, Џинчовци, Доќовци, Долна Мелна, Д'лга Лука, Ездимирци, Еловица, Ерул, Забел, Зелениград, Кожинци, Костуринци, К'шле, Лева Река, Лешниковци, Ломница, Љалинци, Милкјовци, Милославци, Мракетинци, Мрамор, Насалевци, Неделково, Парамун, Пенќовци, Проданча, Радово, Рани Луг, Рејановци, Слишовци, Стајчовци, Стрезимировци, Студен Извор, Трн, Туроковци, Филиповци, Цегриловци, Шипковица, Јарловци
Лигни
Лигни (науч. Teuthida, погрешно: лигњи) или каламари — ред главонози мекотели. Имаат 8 кратки и 2 подолги пипала, сите со смукалки на нив. Длабоководните видови имаат блескави точки на нивната кожа. Најголемиот вид — колосалната лигна, достигнува должина до 14 м. Ја зграпчуваат жртвата со долгите пипала. Потоа ја вовлекуваат во нивните кратки пипала, кои цврсто ја држат додека не ја изедат. Имаат одличен вид. Тоа им помага успешно да ловат. Кога се нападнати, тие исфрлаат облак од материја, слична на мастило, за да го збунат напаѓачот.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Кеплер-1520
Кеплер-1520 (KIC 12557548) — портокалово џуџе во соѕвездието Лебед. Ѕвездата е особено важна, според податоците добиени од вселенското летало Кеплер укажуваат дека промената на ѕвездената светлинска крива опфаќа распон од блокирање на светлината од 0,2% до 1,3%. Ова пак може да е планета во распад, предвидување кое не е потврдено, во орбита околу ѕвездата, губејќи маса од 1 Земјина маса на секои милијарда години. Самата планета е со маса од 0,1 Земјини маси, или двојно поголема маса од Меркур, аи се очекува да се распадбе во текот на 100 -200 милиони години. Планетата е во орбита на ѕвездата на секои 15,7 часа, на растојание од неколку ѕвездени пречници од површината на ѕвездата, и има проценета делотворна температура од околу 2.255 K. Орбиталниот период на планетата е ден од најкусите кои се забележани во историјата на вонсончевата планетарна потрага. Во 2016 година, планетата беше потврдена од податоците добиени од мисијата Kepler.
Номенклатура и историја
Пред наблудувањето од вселенското летало Кеплер, Кеплер-1520 имала 2MASS каталошка ознака 2MASS J19235189+5130170. Во днесниот каталог на Кеплер имала ознака KIC 12557548, а кога ќе се забележело дека има планетарни кандидати ја добива ознаката занимливо Кеплерово тело со број KOI-3794.
Планетата околу придружникот била забележана од страна на вселенското летало Кеплер дел од мисиите на НАСА чија цел била да најде планети во премин околу нивните ѕвезди. Методот кој го користи мисијата ги забележува падовите на сјајноста во светлинската крива. овие падови на сјајноста може да се протолкуваат како планети чии орбити се пред нивните матични ѕвезди гледано од Земјата. Името Кеплер-1520 потекнува од фактот што ѕвездата е каталогизирана како 1.520-тата ѕвезда забележана од страна на Кеплер која во орбитата има потврдени планети. Ознаката b, потекнува од редоследот на откривање. Ознаката b ја добива првата планета во орбита околу ѕвездата, по што следат другите мали букви од латинската азбука. Во случајот на Кеплер-1520, постои само една забележана планета, па се користи само буквата b.
Ѕвездени одлики
кеплер-1520 е ѕвезда од спектрален тип K со приближно 76% од масата и 71% од полупречникот на Сонцето. Има површинска температура од 4.677 K и е со старост од 4,47 милијарди години. За споредба, сонцето е со старост од 4,6 милијарди години и има површинска температура од 5.778 K.
Со привидна величина од 15, ѕвездата не може да се забележи со човековото око.
Планетарен систем
Планетарниот систем на Кеплер-1520 се сотои од една вонсончева планета, именувана како Кеплер-1520 b. Оваа планета можно е да поседува опашка од прашина и гас на сличен начин како и кометите но, за разлика од опашката на кометата, содржи молекули на пироксен и алуминиум (III) оксид. Според чекорот со кој се оддаваат честичките во опашката, масата на планетата е ограничена на помалку од 0,02 Земјини маси — планета со поголема маса од оваа ќе поседува преголема гравитација за да се одржува стапката на загуба на масата.
симулациите покажуваат дека густината на прашината опаѓа брзи си зголемувањето на растојанието од планетата. Пресметките направени од Рапорт и др. покажуваат дека опашката од прашина, покрај директното впивање на светлината, може да расее дел од светлината која пристигнува до нејзе, придонесувајќи за малиот привиден раст на ѕвездениот флукс пред планетата и нејзината опашка да минат пред ѕвездата, и мало привидно намалување на ѕвездениот флукс кога планетата ја напушта рамнината на ѕвездениот диск.
Карневал на душите (филм од 1962)
Карневал на душите (англиски: Carnival of Souls) - американски филм од 1962 година, во режија на Херк Харви, според сценариото на Џон Клифорд. Главните улоги ги толкуваат: Кендес Хилигос, Сидни Бергер, Стен Левит, Кари Конбој, итн.
Синопсис
Три девојки се тркаат со автомобилот со група момчиња, но автомобилот паѓа во реката. Полицијата безуспешно се обидува да го пронајде автомобилот и кога сите мислат дека девојките се удавени, една од нив, Мери Хенри (ја игра Хилигос) ненадејно излегува жива од водата. Набргу, таа одлучува да го напушти родниот град и се сели во Јута, каде свири оргули во една црква. Во куќата во која живее како потстанар, таа се запознава со момчето Џон Линден (го игра Бергер) кој упорно настојува да ја освои. Уште при самото доаѓање во градот, на Мери ѝ се јавува страшно привидение: непознат мртов човек - зомби (го игра Конбој) кој има некакв врска со напуштениот забавен парк во близината на градот. Откако неколкупати ќе се соочи со него, луѓето околу неа мислат дека таа е луда и наскоро таа ја губи работата во црквата. Истовремено, одвреме-навреме, Мери ја губи врската со реалниот свет, т.е. одненадеж го губи слухот, а луѓето не го забележуваат нејзиното присуство. Случајно, таа го запознава докторот Семјуелс (го игра Левит) кој се интересира за нејзиниот случај. Најпосле, Мери одлучува да го посети напуштениот забавен парк и таму здогледува голема група зомби, а меѓу нив се наоѓа и таа самата. Потоа, зомбите почнуваат да ја бркаат и успеваат да ја фатат. Утредента, полицијата, докторот и свештеникот доаѓаат во забавниот парк и ги пронаоѓаат нејзините траги на песокот, но на едно место, трагите едноставно исчезнуваат, а од Мери нема никаков знак. Филмот завршува така што, во родното место на Мери, полицијата успева да го извлече автомобилот од реката, а во него се наоѓаат трите мртви девојки, меѓу кои се наоѓа и Мери.
Историја на Белорусија
Се смета дека првата држава на територијата на сегашна Белорусија била Полоцката. Градот Полоцк првпат се споменува во „Повестите на минатото„ од 862 година. Полоцкото кнежевство достигнало најголем подем и најголема моќ за време на владеењето на кнезот Усјаслау Брачиславич (1044 – 1101). Од 10 век до 13 век на територијата на Белорусија се наоѓале и Туравското кнежевство, Смоленското кнежевство, Граѕенското Кнежевство. Следни големи држави на белоруската територија било и Големото Кнежевство Литванија, како и Рутенското и Жамојцкото. Главен центар на ова кнежевство Новогородок.
Својата независност Белорусија прогласила од СССР на 27 јули 1990 година, а меѓународно признаена на 25 август 1991 година.
Месје 70
NGC 6681 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6681 се споменува и како M 70, GCL 101, ESO 458-SC3.
Откривање
Телото е откриено на 31 август 1780 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6681 е од видот V. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,8 m. NGC 6681 има само една позната привидна димензија, која изнесува 8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 43 м 12,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 17' 29"".
Други поделби
Проучување на NGC 6681 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 378; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7411. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 3.
Петел (хороскопски знак)
Петел (鸡, трад. 雞/鷄) — десетти знак во дванаесетгодишниот циклус на животни од кинескиот хороскоп поврзан со кинескиот календар. Годината на Петелот му принадлежи на симболот на земската гранка 酉.
Во тибетскиот и гуруншкиот зодијак од Непал, наместо петел стои птица.
Годините и петте елементи
Лицата родени во овој датумски опсег се родени во „година на Петелот“, притоа носејќи ги следниве елементни знаци::
Надворешни врски
Chinesische Astrologie
Мехатроника
Мехатроника е мултидисциплинарна област на инженерството која вклучува комбинација на машинско инженерство, роботика, електроника, сметачко инженерство, телекомуникациско инженерство, системско инженерство и контролно инженерство. Како што напредува технологијата, подполите на инженерството се размножуваат и се прилагодуваат. Целта на мехатроника е процес на дизајнирање кој ги обединува овие потполи. Првично, мехатрониката само вклучува комбинација од механика и електроника, па затоа зборот е комбинација од механика и електроника; сепак, со оглед на тоа што техничките системи станаа сè покомплексни, дефиницијата е проширена и вклучува повеќе технички области.
Зборот мехатроника потекнува од јапонско-англиски јазик и е создаден од Tetsuro Mori, инженер на Yaskawa Electric Corporation. Зборот мехатроника е регистриран како трговска марка од страна на компанијата во Јапонија со регистарски број на "46-32714" во 1971 година. Сепак, потоа компанијата го ослободи правото да го користи зборот за јавноста, а зборот мехатроника се шири на остатокот од светот. Денес, зборот е преведен на секој јазик и зборот се смета за основен термин за индустријата.
Францускиот стандард NF E 01-010 ја дава следната дефиниција: "пристап кој има за цел синергиска интеграција на механика, електроника, теорија на контрола и компјутерски науки во дизајн и производство на производи, со цел да се подобри и / или да се оптимизира неговата функционалност".
Многу луѓе ја третираат мехатрониката како модерна зум-збор што е синоним за роботика и електромашинско инженерство..
Влатко Петров
Влатко Петров (Чардаклија,,  – Ваксинце, , )  бил македонски бранител, припадник на Скорпионите при АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал во заседа на 3 мај 2001 заедно со Димитар Двојаковски во Ваксинце.
Живот и војната 2001 година
Влатко Петров е роден на 23 јули 1977 година во штипското село Чардаклија. Се школувал за текстилен работник, но повремено работел и како келнер по кафулињата во Штип. Во крајот на мај 2001 година закажал свадба, но до таа не дојде. Влатко го опишуваат како храбро момче, кое се определи да му служи на својот народ и земја. Веруваше дека на тој начин ќе ја изврши патриотската задача. Влатко имал еден постар брат, Коце, кои после неговата смрт се вработил како затворски чувар во Штип. На 4 јануари 2016, Коце и уште еден чувар загинуваат откако нивното возило излетало од патот, паѓајки во коритото на реката Брегалница. Семејството Петрови од Чардаклија за 14 години ги изгубија двата сина.
Во чест на Влатко, во Штип е поставен споменикот на бранителите. На споменикот ги има сите македонски бранители кои се по потекло од Штип. На 13 март 2012 година, споменикот во чест на штипските бранители е искршен од вандали. Нејасно е кој стои зад овој вандалски чин. Се претпоставува дека балистите, навивачката група на ФК Шкендија Тетово, која тој викенд имала натпревар со ФК Брегалница Штип, стојат зад злоделото. Влатко Петров посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Заседа Ваксинце – 3 мај 2001
Влатко како и неговиот соборник Димитар Двојаковски беше на позициите во Кумановско. На трагичниот ден, во рамките на граничните единици беа на теренот кај Ваксинце. Смената им почна на 2 мај во 6 часот и требаше, откако ќе пристигне замената, туку без никаква замена да се нареди повлекување во 5 часот. И групата и нивните претпоставени знаеле дека низ Ваксинце има поставено барикади. Кога возилото од 7 војници стасале до првата барикада, водникот им се јавил на своите претпоставени. Меѓутоа, оттаму не добиле дозвола да се повлечат, туку да продолжат низ селото. Очигледно некому му требало да демонстрира некаква сила и тоа со необезбедена патрола. Или можеби, наредбата има друга заднина. Како и да е, момчињата ја послушале наредбата и продолжиле.
Кога ја минале барикадата, навлегувајќи во селото, веднаш влегле во осило од терористи. Се нашле сардисани од сите страни и немале можност за борба, бидејќи се враќале од позиции и биле во возилото. Од друга страна, настанот укажува и на карактерот на терористите. Ако веќе претпочитаат борба, тогаш зошто не се бореле додека момчињата биле на позиција, туку ги чекале кришум, во заседа. Ова го спомнувам не толку за терористите колку за нашата тактика во сета оваа војна. Проблемот требаше и можеше да биде разрешен уште во Танушевци. Ние моравме да си ја сочуваме границата и ние терористите да ги чекаме во заседа, а не да им дозволиме да влезат длабоко во земјата и тие нас да не дочекуваат и ликвидираат во разни заседи. Но тоа е друга приказна. И такви работи по правило се случуваат кога политичарите водат војна, а војската води политика.
Трет елемент укажува и на една сосема понаква спрега е фактот што терористите биле убедени дека го убиле таткото на Димитар, Јане Двојаковски, кој бил полковник во АРМ. Терористите на ОНА во својот прв извештај велат дека е убиен висок офицер на АРМ. Очигледно мислеле дека ме убиле мене, а не мојот син. Значи акцијата е водена без евиденција, без стратегија, без план кога и како да се дејствува. Во тој контекст, криво ми е што во врска со настанот, и не само со него, не бевме примени јас и повеќе мои колеги ниту од Претседателот Трајковски, ниту од премиерот ниту од Претседателот на Собранието. Не мора да не послушаат, но човечки беше да не слушнат, бидејќи имавме што да кажеме - вели полковникот (†2005), додавајќи дека точно ги знае сите што учествувале во убиството на неговиот син Димитар Двојаковски и Влатко Петров.
Во врска со нападот на транспортерот во Ваксинце интересен е и податокот дека во него учествувале 60-тина терористи од селото на чело со сопственикот на колонијалната продавница и уште 30-тина терористи од Косово. Во самиот почеток, учествувале десетмина, но по влегувањето на траспортерот, бројката на учесниците постојано се зголемувала. Практично врз седуммината се пукало од сите страни. Подоцна, двајца од терористите се заробени и тие даваат комплетна слика за командантите, извршителите и за самиот настан.
Во заседата биле Беќир Сакипи (командант), Адем Халили (снајперист), Заим Халили, Блерим Авдиљи, Скендер Халили (командант „Скендери“), Заим Авдиљи, Севдаиљ Нуредини (снајперист), Насер Авдиљи, Арсим Османи, Буредин Лимани (снајперист), Арџент Авдиљи, Исмет Салиу (снајперист), Нехат Авдиљи, Ќани Рамадани (осматрач) и Ќани Рамиз, сопственик на продавницата „Гури-мовит“ II или „Син Камен“ во Ваксинце. Последниот ја издал наредбата за дејствување по одобрение на командантот „Шкупи“ од Слупчане. Поставената „дрљача“ била главната препрека поради која транспортерот бил оневозможен да го продолжи патот за Куманово. Тука следувала канонадата од разни оружја и убиството на Петров и Димитар Двојаковски.
Црква „Вознесение Христово“ - Крушица
Вознесение Христово (или Св. Спас) — доцносредновековна православна црква во светиниколското село Крушица. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, изграден во XV – XVI век. Внатрешноста е живописана, а иконите се од XIX век.
За долготрајниот континуитет на црковните гробишта сведочи археолошко наоѓалиште околу црквата каде се пронајдени надгробни плочи од римско време со натписи на старогрчки и разни релјефни претстави.
Рубен Перес
Рубен Перес Морено (Rubén Pérez Moreno; р. во Залдибар, Баскија) — шпански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата.
Неговата единствена победа била на Трката околу Баварија во 2009, пред да го неговото деби Вуелта а Еспања (69ти) во 2006 и неговото деби на Тур де Франс во 2007 година.
Ада Шкерл
Ада Шкерл ( Ada Škerl) ( 3 април1924, Љубљана; 29 мај 2009, мај) била словенечка поетеса, писател и преведувач од француски јазик. .
Животопис
Ада Шкерл е родена на 3 април 1924 година, во Љубљана. За вр еме на Втората светска војна, таа била член на Ослободителен фронт на словенечкиот народ. По војната, таа се запишала на славистика на Љубљанскиот филозофски факултет, како и на Академија за театар, радио, филм и телевизија (Љубљана).
Шекерл работел во „Младинска књига“. Работела и како наставник во Шкофја Лока три години, а потоа се врати во Љубљана.
Помеѓу 1958 и 1982 година, таа работела за Радиотелевизија Словенија.
Нејзината поезија била отфрлена од естаблишментот. Таа билае обвинета за ситна сентименталност и и се заканувалацензура. Таа се повлклаод книжевниот живот со години по овој напад.
Последните години од својот живот Шекерл ги поминала во Марибор ..
Творештво
Таа е првенствено позната по својата поезија. Нејзината прва поетска книга „Сенка во срцето“ била објавена во 1949 година, додека „Избледени пастели“ во 1965 година и „Темна тишина во 1992 година“.
Соочувајќи се со цензура и критичко одбивање за „Сенка во срцето“, се повлкл од книжевниот живот со години. Поради пропагандата против нејзината книга, таа била распродадена, но до објавувањето на нејзината следна збирка, словенечката поезија беше наклонета кон модернизмот, а нејзините набудувања на интимноста останала на периферијата на литературната сцена.
Пишувала на метафоричен јазик, песните ја отсликуваат „болката на неисполнетите љубовни очекувања, што доведува до чувство на изолација, сомнеж, замор и страв“. Во следната, „Избледени пастели“, останала доследна на нејзиниот став кон живото. Нејзината последна збирка, „Темна тишина“, била последното исполнување на поетот кој останал активен на литературната сцена, дури и ако беше маргинализирана.
Пишувала и книги за деца. „Приказната за морскиот коњ“ била објавена во 1953 година, „Поздрав“ во 1962 година и „Невообичаено патување“ во 1973 година.
Нејзините преводи на литература за деца од француски јазик биле исто така добро прифатени. Меѓу другите, таа ги прела „Клод Авелин и „Патување по морето“ на Виктор Иго во 1956 година.
Во последните години, заедно со поетите Јанез Менарт, Цирил Злобец, Кајетан Ковиќ и Тоне Павчек се сметала за осамен поет.
Делата на Шкерл започнаа да добиваат рехабилитација кон крајот на нејзиниот живот. Нејзините песни од „Сенка во срцето“ беа поставени како либрето од Иво Светлина за опера за нејзиниот живот изведена од Словенечката национална театарска опера и балет во 2017 година. .
Црква Св. Пантелеј (Брест)
'''Црква Св. Пантелеј''' — археолошко наоѓалиште во штипското село Брест. Наоѓалиштето претставува средновековна црква. На 1,5 км јужно од патот Штип-Радовиш, покрај патот за селото се наоѓа црква подигната во 1923 година врз постари темели. Според исказите на учесниците во градежните работи, биле најдени метални крстови и парчиња од камења пластика кои не се зачувани. На 30 м источно од неа се распознаваат темели од друга помала градба, наречена Крст, која се почитува како свето место. Наоѓалиштето и црквата ги споменува историчарот Томо Томоски поврзувајќи ги со средновековниот град Добрун на наоѓалиштето Плоча.
Допирка
Допирка или тангента ( - допира) — права во геометријата која во дадена точка допира крива. Пример за допирки се железничките шини, кои тркалата на возовите ги допираат во по една точка. Допирката и кривата во точката на допир имаат ист правец.
Во случај на круг, сите прави во иста рамнина можат да бидат секанти, допирки или пасанти – зависно од тоа дали со кружницата имаат две, една или ниедна заедничка точка. Допирката на кружница е нормална на полупречникот кој одговара на точката на допир.
Допирката е најприближна линеарна апроксимација на функцијата f во точката на допир x_0 :
Диференцијална геометрија
Математичката крива е дефинирана во реалниот интервал [a, b] со функцијата. Нека (са ) е една точка на кривата. Тогаш првиот извод на функцијата \gamma во точката t_0 (исто така ) се нарекува вектор на допирката.
NGC 4088
NGC 4088 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4088 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4088 има привидни димензии од 5,6' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.