Социологија_на_образованието
Бурдије и културниот капитал
Оваа теорија за општествената репродукција е значајно проучувана од страна на Пјер Бурдије. Сепак Бурдије како општествен теоретичар отсекогаш бил засегнат со дихотомијата помеѓу објективното и субјективното, или со други зборови, помеѓу структурата и дејствувањето. Оттука Бурдије има изградено своја теоретска рамка околу важните концепти на општиот и културниот капитал. Овие концепти се засновани на идејата дека објективните структури ги одредуваат шансите на поединците, преку механизмот на општата физичка состојба, каде што поединците ги присвојуваат овие структури. Оттука, општата физичка состојба исто така е формирана од, на пример, позицијата на поединецот во различни области, нивното семејство и нивните секојдневни искуства. Поради тоа позицијата на една класа не ги одредува животните шанси на некој, иако има важна улога, покрај другите фактори. Бурдије ја користи идејата за културен капитал за да ги истражи разликите во резултатите на ученици од различни класови од Францускиот образовен систем. Тој ги истражувал тензиите помеѓу конзервативната репродукција и иновативната продукција на знаење и искуство. Тој открил дека оваа тензија е интензивирана од мислењата дека културното минато и сегашноста треба да се чуваат и репродуцираат во училиштата. Бурдије расправа дека културата на доминантните групи, а дури и нивниот капитал, е имплементиран во училиштата, и дека ова води до социјална репродукција. Културниот капитал на доминантната група, се претпоставува дека е природен и единствениот вистински културен капитал, и како таков е легитимиран. Бара од „учениците постојано да го имаат она што не може да се даде“. Овој легитимен културен капитал им овозможува на учениците кои го имаат да се здобијат со образовен капитал преку квалификации. Тоа не им е овозможено на учениците од пониската класа. За да дојдат до квалификации, тие мора да стекнат легитимен културен капитал, преку размена (обично работничката класа) на нивниот културен капитал. Оваа размена не е вистинската, поради класните одлики на учениците од пониската класа. Класните одлики се опишани како особени одлики, и субјективни очекувања, од културата и училиштето. Делумно е одредено од објективните можности на таа класа. Ова значи дека учениците не само што тешко успеваат на училиште поради фактот дека мора да научат нов начин на однесување, или поврзување со светот, а посебно, нов начин на поврзување и учење јазик, туку мора да дејствуваат против своите инстинкти и очекувања. Субјективните очекувања кои се под влијание на објективните структури од училиштето, ја продолжуваат социјалната репродукција со тоа што ги охрабруваат помалку привилегираните ученици да се исклучат од системот, така што само неколку ќе се развиваат преку нивоата на системот. Процесот на социјална репродукција не е ниту совршен ниту комплетен, но сепак, само мал број на помалку привилегирани ученици постигнуваат успех. Мнозинството од овие ученици кои успеале на училиште, морале да ги усвојат вредностите од доминантната класа и да ги користат како нивни, на штета на нивните оригинални општи и културни вредности. Оттука ставот на Бурдије открива како објективните структури играат важна улога во определувањето на поединечното достигнување на училиште, но овозможува да се надминат овие бариери, иако овој избор не е без своите недостатоци.