cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Африкански куп на нации
21 век
Египет ги освоил и следните два турнири, во 2008 и 2010 година и на тој начин станал првиот тим кој станал фудбалски шампион на Африка три последователни пати. Во 2010 година Камерунецот Самуел Ето поставил рекорд за најмногу постигнати голови во историјата на Купот на африканските нации со вкупно 18 погодоци.
Адем Мекиќ
Адем Мекиќ (роден на во ) — македонски кошаркар од бошњачка националност. Тој моментално е играч на МЗТ Аеродром.
Младинска кариера
Со МЗТ, Мекиќ станал првак со М-20 составот (генерација 1996/1997) во сезоната 2014/15.
А репрезентација
Во јануари 2020 година, селекторот на Македонија, Александар Тодоров го објавил поширокиот состав за февруарските квалификации за Евробаскетот 2021 во кој бил вклучен Мекиќ. Но во февруари, по првиот филтер, тој отпаднал од составот.
Чинчила
Чинчилите ― некое од двата вида (кратноопашестата чинчила и долгоопашестата чинчила) крепускуларни глодачи на малиот ред Caviomorpha. Тие се малку поголеми и поиздадени од копнените верверички, и потекнуваат од Андите во Јужна Америка. Тие живеат во колонии наречени стада на големи височини до 4,270 м. Историски гледано, чинчилите живееле во област што вклучувала делови од Боливија, Перу, Аргентина и Чиле, но денес, колониите во дивината се познати само во Чиле. Заедно со нивните роднини, вискачите, тие го сочинуваат семејството чинчили. Тие се исто така поврзани со чинчилскиот стаорец.
Чиншилата има најгусто крзно од сите цицачи кои живеат на копно. Во водата, морската видра има погусто крзно. Чинчилата е именувана по народот Чинча на Андите, кои некогаш го носеле своето густо крзно, слично на кадифе. До крајот на 19 век, чинчилите станале доста ретки откако ги ловеле за крајно мекото крзно. Повеќето чинчили што во моментов ги користи крзнената индустријата за облека и други додатоци, се одгледувани на фарма. Домашните чинчили кои потекнуваат од C. lanigera понекогаш се чуваат како домашни миленици и може да се сметаат за еден вид на малечко милениче.
Видови
Двата живи вида на чинчила се краткоопашестата чинчила (порано позната како Chinchilla brevicaudata) и долгоопашестата чинчила. C. chinchilla има пократка опашка, подебел врат и раменици и пократки уши од C. lanigera. Првоспоменатиот вид во моментов се соочува со истребување; второто, иако ретко, може да се најде во дивината. Се смета дека домашните чинчили се од видот на долгоопашестата чинчила.
Распространетост и живеалиште
Порано, чинчилите ги зафаќале крајбрежните региони, ридовите и планините на Чиле, Перу, Аргентина и Боливија. Преголемата експлоатација предизвикало пад на овие населенија и уште во 1914 година, еден научник тврдел дека видот се упатува кон истребување. Пет години работа на терен (објавена во 2007 година) во покраината Хухуј, Аргентина, не успеал да најде ниту еден примерок. Се сметало дека населението во Чиле исчезнало до 1953 година, но било откриено дека животното живее во област во регионот Антофагаста кон крајот на 1900-тите и раните 2000-ти. Животното може да изумре во Боливија и Перу, иако еден пронајден примерок (во ресторан во Серо де Паско) може да потекнува од домородно население.
Во нивните родни живеалишта, чинчилите живеат во дупки или карпести пукнатини. Тие се агилни скокачи и можат да скокаат до 180 см. Грабливци во дивината вклучуваат птици грабливки, творови, мачки, змии и кучиња. Чинчилите имаат различни одбранбени тактики, вклучувајќи прскање на урина и ослободување крзно доколку бидат каснати. Во дивината, забележано е дека чинчилите јадат лисја од растенија, овошје, семиња и мали инсекти.
Во природата, чинчилите живеат во социјални групи кои личат на колонии, но правилно се нарекуваат стада. Големините на стадото може да се движат од 14 члена до 100, ова е и за социјална интеракција, како и за заштита од грабливци. Тие можат да се размножуваат во кое било време од годината. Нивниот период на бременост е 111 дена, подолг од повеќето глодачи. Поради оваа долга бременост, чинчилите се раѓаат целосно крзно и со отворени очи. Леглата обично е мала по број, претежно две.
Зачувување
И двата вида чинчила моментално се наведени како загрозени од Црвен список на загрозени видови на МСЗП поради сериозна загуба на население приближно на 90% загуба на светското население во последните 15 години. Тешкиот пад на населението е предизвикан од лов на чинчили од страна на луѓе. До 1996 година, тие биле наведени како неопределени на Црвениот список на МСЗП. Во 2006 година, долгоопашестиот подвид бил наведен како ранлив, додека краткоопашестиот подвид бил наведен како критички загрозен. До 2008 година и двете биле наведени како критички загрозени, а во 2016 година биле преквалификувани во загрозени поради ограничено закрепнување во некои области.
Како домашни миленици
Домашната чинчила потекнува од долгоопашестата чинчила и повообичаената во дивината откако другиот вид краткоопашеста чинчила била ловена скоро до истребување. Затоа, домашните чинчили имаат потенки тела, подолги опашки и поголеми уши. Чинчилите се познати домашни миленици, иако имаат потреба од опширно вежбање и стоматолошка заштита, поради забите кои постојано растат во текот на нивниот животен век, и бидејќи немаат можност за потење, потребна е средина контролирана од температурата.
Животните инстинктивно го чистат крзното правејќи бањање со прашина, во кои се тркалаат наоколу во специјална прашина направена од ситна пемза, неколку пати неделно; тие не се капат во вода. Нивното дебело крзно се спротивставува на паразитите, како што се болви, и го намалува лабавиот првут.
Во научните истражувања
Чинчилите се користат во истражувањето од 50-тите години на минатиот век. Од 1970-тите, најголемиот интерес за чинчилите од страна на истражувачите е нивниот систем за слух. Други истражувачки полиња во кои чинчилите се користат како животински модел вклучуваат проучување на чагасовата болест, гастроинтестинални заболувања, пневмонија и листериоза, како и инфекции со јерсинија и псевдомонас.
Алтенбург
Алтенбург (Altenburg) — град во германската сојузна покраина Тирингија, 45 километри јужно од Лајпциг. Главен град е на округот Алтенбург.
Географија
Алтенбург е опкружен со Виндишлојба, Нобиц, Зара, Алткирхен, Герен, Ледла, Розиц, Мојзелвиц и Герстенберг.
Историја
Градот (civitas Altenburg) бил првпат споменат во декрет до Цајчкиот архиепископ во 976. Остатоци на словенскиот замок на Шлосберг покажуваат дека градот најверојатно бил словенска населба, главен градот на племето Плисни, освоен во текот на походот на Мајсен од Хајнрих I. Според имињата на местата, соседната област (Остерланд) била главно населена од Словени.
Положбата на градот на царскиот пат помеѓу Хале и Чеб во Бохемија му ја донела економската важност во трговијата на сол.
Првиот замок, сместен под денешната црква Св. Вартоломеј, бил уништен по Битката кај Хоенмелзен помеѓу Хајнрих IV и Рудолф од Швабија. Бил повторно изграден на Шлосберг надвор од градот. Кулата од 11. век Mantelturm сè уште е зачувана. Подоцна, замокот станал царски пфалц и одиграл важна улога во германското преземање и населување на областа помеѓу планините Харц и реката Елба.
Во средината на 12. век, царевите од династијата Хоенштауфен му дозволиле на Алтенбург да добие пазар и ковачница. Заедно со кралските шуми Лајна, Пана, Камерфорст и Лукауер Форст, земји на семејството Гројцш купени од Фридрих Барбароса, Алтенбург, Колдиц, Цвикау и Кемниц биле влезен во Terra Plisnensis. Алтенбург и Кемниц како царски градови биле поставени за намалување на важноста на Лајпциг, држен од Грофовијата Мајсен. Под Фридрих Барбароса се изградиле многу градби, особено околу плоштадот и градот постојано растел. Бил основан манастир, а парохиската црква била завршена во 1172. Двете кули (Rote Spitzen) се зачувани. Градскиот ѕид бил изграден кон крајот на 12. век.
Во текот на Interregnum, „Terra Plisnensis“ била привремено купена од Рудолф I, кој ја посакувал круната на Тирингија. Заедно со Цвикау и Кемниц, Алтенбург бил дел од сојузот на градови Плајсе, кој бил против Мајсен. По Битката кај Лука во 1307 против Фридрих Храбриот од Мајсен и неговиот брат Дицман, кралот Алберт I ги изгубил Алтенбург и земјите околу Плајсе од Грофовијата Мајсен.
Во 1455, Алтенбург ја дочекал поделбата на земјите на Мајсен помеѓу изборниот кнез Фридрих II и војводата Вилхелм, која настанала по неуспешниот обид за помирување помеѓу двајцата браќа. Во втората поделба на земјите од династијата Ветин помеѓу Ернест и Алберт кај Лајпциг во 1485, Алтенбург припаднал на Ернест, заедно со електоратот (Kurland), Грима, Мученер Пфлеге, Лајсниг, Тирингија и Фогтланд. Оттогаш, Алтенбург бил историски поврзан со Тирингија. Во текот на Германската селанска војна во 1525, августинскиот манастир во Алтенбург бил нападнат. Во летото, четири селани биле заклани на плоштадот.
Од 1603 до 1672, Алтенбург бил седиште на линијата Ернестин, откако припаднал на Саксо-Гота-Алтенбург. Во текот на Наполеоновите војни бил место на краткиот сојузнички напад од саксонскиот генерал Јохан фон Тилман. Кога земјите на Ернестин биле поделени во 1826, Алтенбург станал главен град на Саксо-Алтенбург. Последниот војвода се повлекол на 13 ноември 1918 откако дал залог од 12 милиони марки и сопственост на бројни замоци. Слободната држава Саксо-Алтенбург била припоена кон Тирингија во 1920.
Во текот на Втората светска војна, во градот постоеле неколку подкампови на концентрацискиот камп Бухенвалд, кои биле користени за обезбедување работна сила за HASAG, третиот најголем барател на принудна работна сила во Германија.
NGC 5529
NGC 5529 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5529 се споменува и како UGC 9127, MCG 6-31-85, CGCG 191-69, IRAS 14134+3627, FGC 1735, KUG 1413+364A.
Алтенбург
Населението низ годините
<references group=* />
NGC 5529
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Алтенбург
Главни знаменитости
Градското собрание на Алтенбург е една од најважните ренесансни градби во Германија. Била изградена помеѓу 1562 и 1564 од архитектот Николаус Громан. Schenkendorffsches Palais (1724) и Alte Amtshaus (1725) се прекрани барокни градби. Исто така постои и замок, чие западно крило (1706–1732) содржи изложба за историјата на картите и игрите со карти и историски музеј.
Музејот Линдеау во палатата Бернхард Август фон Линденау, бил изграден во 1875 и поседува италијански слики од периодот на 13-15 век, збирка на класични антиквитети и парчиња современа уметност.
NGC 5529
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 15 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 13' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Алтенбург
Главни знаменитости
Други интересни локации се ботаничката градина во Алтенбург.
NGC 5529
Други поделби
Проучување на NGC 5529 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50942. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Алтенбург
Култура
Алтенбург е наречен град на картите за играње. Играта скат се мисли дека потекнува оттука, заснована на баварскиот тарок. Поради влијанието на царот Фридрих Барбароса во градот низ историјата, неговиот прекар е „град на Барбароса“.
Стопанство
Алтенбург е седиште на повеќе фабрики за производство на карти за играње. Altenburger Spielkartenfabrik била основана во 1831. Денес е подружбиа на Cartamundi и пазарен водач во Германија.
Во Алтенбург е седиштето на Gumpert Sportwagenmanufaktur. Супер-автомобилот Gumpert Apollo е произведуван од компанијата во градот од 2005.
Алтенбург е исто така познат по неговиот сенф, произведуван од Altenburger Senf и Feinkost.
Јавен превоз
Јавниот превоз во Алтенбург се одвива со автобуси преку шест линии, кои ги поврзуваат подалечните делови на градот со центарот.
Железница
Железничката станица Алтенбург е на линијата Лајпциг-Хоф.
Аеродром
Во близина на градот се наоѓаат два аеродрома. Аеродромот Лајпциг-Алтенбург, поранешен руски воен аеродром, се користи од нискобуџетните авиопревозници за комерцијални летови до Лондон Станстед, Барселона-Ѓирона и Единбург. Аеродромот Лајпциг/Хале е меѓународен аеродром и се наоѓа 50 километри северозападно од Алтенбург.
Меѓународни односи
Алтенбург е збратимен со:
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 100м краул во женска конкуренција
Натпреварите во 100м краул за жени во пливачките дисициплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 28 јули со прелиминациите и полуфиналето и на 29 јули со финалето.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
Ниту светски ниту шампионатски рекорди беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
77 пливачи учествуваа во 10 групи.
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 18:02.
Историја на будизмот во Индија
Будизмот е религија која потекнува од Бихар, Индија и се основува на учењето на Гаутама Сидарта, кој е познат како Буда. Религијата е во најголем подем за време на владеењето на Мауриската Империја. Будизмот се распространил на две основни традиции; Теравада, која се раширила на исток, а сега е распространета во Југоисточна Азија, и Махајана, која прво се проширила на запад, после на север и на исток подоцна во целата Источна Азија. И двата имаат традиции, кои се распростанети низ целиот свет.
Гаутама Сидарта
Гаутама Сидарта бил историски основач на будизмот. Тој е роден како принц Кшатрија во древна Индија околу 560 г. пр. Хр. Во многу Будистички текстови за Буда се вели, дека е потомок на браманот Ангираса.
После аскетизмот и медитацијата, Сидарта Гаутама го открива будистичкиот Среден пат.
Пропаѓањето на индискиот будизам
Намалувањето на будизмот е во различен континуитет и од различни причини. Една од причините е силната поткрепа на будизмот од страна на локалните цареви и владетели, кои по нивното пропаѓање, се губела и религијата. Подоцна со големите муслимански освојувања, доаѓа до огромно разурнување на храмовите од страна на муслиманите.
Влијанието на хиндуизмот
Хиндуизмот станал „поедноставен и позадоволителен пат кон верата за многу обични поклоници“.
Периодот помеѓу 400 и 1000 се забележани видни промени во преминувањето во хиндуизам за сметка на будизмот.
Белата хунска (ефталитска) инвазија
Кинеските филозофи патувала во регионот помеѓу 5 и 8 век. Така на пример Факсијан, Ксуанѕанг, И Чинг, Хуеј-шенг и Сунг-Јун, почнуват да пишуваат и говорот за намалувањето на будизмот, особено во почетокот на нападот на Ефталитите.
Турски муслимански конквистадори
Со муслиманските завојувања на Индискиот Потконтинент беше поставено првото големо иконоборство во Јужна Азија. Подоцна со развојот на трговијата со останатиот муслимански свет, голем број од индиските будисти преминале во ислам.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Јуренџик
Успение на Пресвета Богородица (Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεύκων) — црква во селото Јуренџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на ул. „Микра Асија“ бр. 42. Камен-темелникот е поставен во 1938 г., но градежните работи се прекинати поради избувнувањето на Грчко-италијанската војна во 1940 г. Работата продолжила во 1943 г. со материјал од воените логори на окупациските сили и храмот е завршен во 1944 г. Градбата претставува трикорабна базилика. Проширувана е во 1986 и 1987 г., кога е изградена и камбанаријата.
Тонхил, Гови-Алтај
Тонхил (Тонхил) е област во Монголија во покраината Гови-Алтај. Во 2009 година, неговото население било 2,402.
Кацов
Општината е составена од следниве единици:
Вернингсхаузен
Вернингсхаузен (Werningshausen) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Вернингсхаузен се наоѓа во Тириншката Котлина на реката Граме, притока на Унштрут. На југ од местото се влива Шмале Гера во Граме.
Иако не се наоѓа на реката Унштрут, низ местото поминува велосипедскиот пат Унштрут.
Проект Писта
Кај нас, Проект „Писта“ се емитува на Канал 5.
Формат
На почетокот на секој предизвик, на дизајнерите им се дава тема на која треба да го направат парчето облека. За да го исполнат ова, имаат одредено време и ресурси. На повеќето предизвици, дизајнерите работат самостално, но на некои треба да работат во тимови. Кога ќе помине времето, дизајнерите треба да ги облечат своите манекенки и да изберат како да бидат нашминкани, каква фризура треба да имаат итн. Секоја манекенка оди по пистата, а судиите ја оценуваат облеката.
Челатоне
Челатоне (италијански: Celatone) ― уред измислен од Галилео Галилеј за да ги набљудува јупитеровите месечини со цел да ја пронајде географската должина на Земјата. Бил во облик на парче покривка со телескоп што го зазема местото на очната дупка.
Проект Писта
Формат
И манекенките кои работат со дизајнерите се вклучени во натпреварот. Секоја недела, како што се намалува бројот на дизајнерите, така и на манекенките. Онаа што ќе работи со дизајнерот кој ќе победи, ќе биде на насловната страна на ЕЛ магазин.
Челатоне
Современи верзии
Во 2013 година, Метју Докри создал реплика на челатоне, користејќи белешки од верзијата создадена од Семјуел Парлор. Од април 2014 до јануари 2015 година, челатонето на Докри било изложен во Кралската опсерваторија, Гринич во источен Лондон.
Проект Писта
Формат
Прва сезона
Самрак (филм од 2008)
Самрак (Twilight) е американски романтично-фантастичен филм од 2008, режиран од Кетрин Хардвик, а заснован на истоимениот роман од Стефани Мајер. Улогата на протагонисти во филмот ја имаат Кристен Стјуарт и Роберт Патинсон во улогите на Бела Свон и Едвард Кален, соодветно. Заплетот се фокусира на тинејџерка и вампир, кои се вљубуваат еден во друг.
Проектот бил во изработка кај Paramount Pictures околу три години пред да биде преземен од Summit Entertainment. Романот е адаптиран за големото платно од Мелиса Розенберг во доцната 2007, кратко пред Штрајкот на здружението на сценаристи на Америка во 2007–2008. Првично филмот бил сниман во Вашингтон и Орегон во раната 2008. Самрак за првпат беше прикажуван во кината на 21 ноември 2008 и се здобива со 35.7 милиони долари уште од првиот ден на прикажување. Се од 30 мај 2009, филмот има заработено 382,133,300 американски долари во светската благајна и 148,771,132 долари во Северна Америка, во поражба на DVD изданија од филмот. Саунтракот беше издаден на 4 ноември 2008.
Синопсис
Седумнаесет годишната Бела Свон се преселува во Форкс, Вашингтон за да живее со својот татко, Чарли, откако мајка ѝ и нејзинот очув одат на патување. Таа брзо се спријателува со повеќето деца од новото училиште, но дознава и за една мистериозна група од ученици позната како Каленови, група од ученици која е изолирана од останатите. Бела седнува до еден член од таа група, Едвард Кален на часот по биологија на нејзиниот прв ден, но тој се покажува како многу непријатен и покажува знаци дека се гади од неа што ја збунува Бела. По неколку дена, во училишниот двор една кола токму пред да се удри во Бела, Едвард ненајдено скокнува пред неа и ја спасува Бела удирајќи ја колата. По ова Едвард одбива да и објасни на Бела како го извел тоа што ја натерува Бела да почне сè повеќе да се интересира за него.
По неколку истражувања Бела открива дека Едвард е вампир, но вампир кој се храни само со животинска крв, а не човечка и поради тоа тие започнуваат врска. Откако Едвард ја запознава Бела со неговото семејство, Карлајл, Есме, Алис, Џаспер, Емет и Розали, три номадски — вампири Џејмс, Викторија и Лорент дознаваат за врската на Бела и Едвард и решаваат да ја убијат Бела. Џејмс, вампир - трагач, е загрозен поради презаштитноста на Едвард кон обичен човек и решава да ја прогонува и да ја убие само поради забава. Едвард и неговото семејство решаваат да си ги ризикуваат своите животи за да ја заштитат Бела, но Џејмс ја надитрува лажејќи ја дека ја има мајка ѝ како заложник. Џејмс ја фаќа, ја напаѓа и ја гризнува Бела, но Едвард заедно со останатите членови од неговото семејство, пристигнува токму на време пред Џејмс да ја убие. Џејмс е убиен и Едвард го исцицува отровот од гризнувањето на Џејмс од раката на Бела, спречувајќи ја да стане вампир. Повредената Бела е однесена во болница и е излечена. По ова Бела и Едвард решаваат да одат на училишната матура каде Бела изразува желба да стане вампир, но Едвард одбива. Филмот завршува покажувајќи ја Викторија на матурската како ги гледа Бела и Едвард, подготвувајќи се да го одмазди својот сакан Џејмс.
Развој
Фантастично романтичниот роман на Стефани Мајер, Самрак најпрвин беше обработуван од страна на подружникот на Paramount Pictures, MTV Films во април 2004, но сценариото развиено од нивна страна беше премногу различно од изворниот материјал. Кога Summit Entertainment прерасна во вистинско полно работно студио во април 2007, започна одново да го преработува романот, се разбира откако ги откупи правата од Paramount. Компанијата согледала во филмот шанса за правење и продолженија поради големиот постигнат успех на книгите на Мејер. Тоа лето, Кетрин Хардвик беше одбрана да го режира филмот, а Мелиса Росенберг да го пишува сценариото.
<!-- Rosenberg developed an outline by the end of August, and collaborated with Hardwicke on writing the screenplay during the following month. "[She] was a great sounding board and had all sorts of brilliant ideas.... I'd finish off scenes and send them to her, and get back her notes." Due to the impending WGA strike, Rosenberg worked full-time to finish the screenplay before October 31. In adapting the novel, she "had to condense a great deal." Some characters from the novel were not featured in the screenplay, whereas some characters were combined into others. "[O]ur intent all along was to stay true to the book," Rosenberg explained, "and it has to do less with adapting it word for word and more with making sure the characters' arcs and emotional journeys are the same." Hardwicke suggested the use of voice over to convey the protagonist's internal dialogue – since the novel is told from Bella's point of view – and she sketched some of the storyboards during pre-production. -->
Blizoo
Нуди повеќе сервиси и разновидни пакети за своите корисници,како Кабелска Аналогна ТВ, Кабелска Дигитална ТВ, Кабелски Интернет (docsis), Кабелски Интернет (LAN), Фиксна Телефонија.
На 11 ноември 2011 година КејблТел се ребрендираше во „Близу“ (Blizoo)
На 11 мај 2016 година Близу се апсорбира во Vip operator.
Слатина (Воденско)
Слатина или Слатино (Χρυσή, Хриси; до 1926 година: Ζλάτινα, Златина ) — село во Мегленско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Меглен, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа југоисточно од градот С’ботско, на самиот крстопат Воден-С’ботско-Фуштани, на надморска височина од 120 метри.
Селото се наоѓа на 5 километри јужно од селото Капињани, во котлината Меглен.
Историја
Во негова непосредна близина се урнатините од градска тврдина, наречена Мегленска тврдина, освоена од византискиот цар Василиј II во 1014 година. Тврдината била ископувана во 1890 година. Во селото во XVIII век е родена и до својата смрт живеела светицата Злата Мегленска.
Во средината на XVIII век, Слатина е село во нахијата Караџа, Ениџевардарска каза. Потоа, селото водело спор со жителите на соседното село Капињани, кои биле обвинети за насилно одземање на пасиштата на Слатина.
Слатина до 1924 година било населено исклучително со македонско население, чиј поголем дел во немирните години, заради поголема семејна и имотна сигурност, ја сменил својата вера и се исламизирал.
Во 1924 година, македонските муслимани во согласност со Лозанскиот договор, биле принудени да се иселат во Турција, а на нивно место грчките власти населиле поголем број бегалски семејства од Понд и Мала Азија (вкупно 270 бегалци). Според пописот во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 159 бегалски семејства со вкупно 664 жители.
Стопанство
Почвата е многу плодна и делумно се наводнува. Населението произведува жито, тутун, овошје и други земјоделски производи, а донекаде е развиено и сточарството.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Слатино (Slatino) е село во Воденската каза со 69 куќи и 146 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Карладово живееле 950 Македонци-муслимани, иако најверојатно погрешил, додека егзархиската статистика правилно го води со 980 Македонци-муслимани и 42 Македонци христијани.
Во 1920 година, Слатина е македонско-муслиманско село со 91 куќа, од кои 5 на Македонци христијани и 86 на Македонци-муслимани.
Селото во пописот од 1913 година било забележано со 657, а во 1920 година со 641 жител. Во 1924 година била извршена размената на население, односно муслиманите биле принудно иселени во Турција, а на нивно место биле доселени грчки бегалски семејства од Понд и Мала Азија, вкупно 270 бегалци. Во 1928 година заедно со бегалците и помалобројните Македонци, селото броело 575 жители, во 1940 година имало 825, во 1951 година 813, во 1961 година 834, во 1971 година 613, во 1981 година 450, а во 1991 година 461 жител. Намалувањето на бројот на населението, особено во шеесеттите години, се должело на преселувањето на жителите во поголемите градски центри во земјата.
Според извештај од 1993 година, во селото било забележано дека на средно ниво се говори македонскиот јазик.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 395 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 281 жител.
Самоуправа и политика
Во 1930 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 15 квадратни километри.
Селото припаѓа на општинската единица Капињани со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Меглен, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Слатина, во кој е единствено село.
Петре Војнески
Петре Богојев Војнески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско семејство кое се занимавало со земјоделие. Во текот на 1942 година им бил преведувач на Италијаните и имал можност да го запознае окупаторот и неговите намери. Во есента 1943 година се приклучил како партизан во Групата баталјони, а потоа во Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата учествувал во Февруарскиот поход, а по борбите кај Богомила во февруари 1944 година, со групата на Тихомир Шарески, тргнал назад, но загинал кај селото Дебреште - Прилепско во февруари 1944 година во борба со бугарските фашисти.
Цогт, Гови-Алтај
Цогт (Цогт) е област во Монголија во покраината Гови-Алтај. Во 2009 година, неговото население било 3,697.
Космос-2158
Космос-2158 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 септември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2158 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1408 км, а најмалото на 1405.
Георги Гонгаѕе
Георги Гонгаѕе (Георгій Русланович Ґонґадзе, Heorhiy Ruslanovych Gongadze, грузиски: გიორგი ღონღაძე; — ) — украински новинар од грузиско потекло кој бил киднапиран и убиен во 2000 година. Според наводи од вештаците, тој бил грабнат во центарот на Киев, а потоа обезглавен и фрлен во една шума во близина на главниот украински град.
Околностите кои довеле до негово убиство предизвикале државен скандал во Украина, како и големи протести против владата и тогашниот претседател Леонид Кучма. За време на „Скадалот со касетите“ во јавноста биле пуштени фонограмски записи каде можело јасно да се слушне разговорот помеѓу Леонид Кучма, Владимир Литвин и други влијателни лица од политичкиот живот во Украина како коментираат дека „Гонгаѕе треба да биде замолчен“ поради неговите текстови во кои отворено зборува за корупцијата во високите политички кругови.
На 4 март 2005 г. бил убиен Јуриј Кравченко со два истрели во главата. Тој бил поранешен министер за внатрешни работи, а бил застрелан само неколку часови пред да ја положи заклетвата како сведок во случајот Гонгаѕе. Кравченко бил претпоставен на четворицата полицајци за кои се мислело дека се извршители на убиството на Гонгаѕе. Официјалното соопштение за смртта на Кравченко било дека тој се самоубил, но медиумите ја оспориле неговата веродостојност.
Тројца вработени во тајната полиција, Валериј Костенко, Никола Проташов и Александар Попович биле уапсени под сомнение дека се извршители на злосторството во март 2005. Четвртиот приведен бил шефот на полициската единица Алексеј Пукач, во јули 2009 година. Судот ги прогласил тројцата агенти за виновни и им доделил затворски казни во времетраење од 13 години за Проташов, и по 12 за Костенко и Попович. Казните биле изречени во март 2008, а судењето започнало во јануари 2006.
Норма Каси
Норма Каси (родена на 10 април 1954 година) — Гвичинка која е родена во Tериторијата Јукон, Канада и поранешен член на законодавното собрание на Јукон и поранешен началник на Вунтут Гвичин. Таа била наградена со Еколошката награда „Голдман“ во 2002 година, заедно со Сара Џејмс и Џонатон Соломон. Тие ја добиле наградата за нивните борби за заштита на Арктичкото национално засолниште за диви животни (ANWR) за плановите за истражување и дупчење нафта. Истражувањето на нафта и гас би го нарушило животниот циклус. Во 2010 година била избрана за началник на Вунтут Гвичин.
Георги Гонгаѕе
Семејството на Гонгаѕе искажало револт поради тоа што судскиот процес не ги казнил нарачателите на делото. До ден денес, никој не е обвинет дека издал наредба за погубување на новинарот Гонгаѕе.
Сопругата на Георги, Мирослава Гонгаѕе и нивните две деца добиле политички азил од САД, и живеат таму од 2001 година. На 23 август 2003 г. Гонгаѕе бил прогласен за национален херој од страна на претседателот Виктор Јушченко.
Надворешни врски
На англиски:
На украински:
Максимијан Цариградски
Максимијан Цариградски (починал околу ) — Цариградски патријарх во 431 до 434 година. По потекло, Максимијан бил од Рим. Во Цариград дошол по работа, но не е познато зошто се задржал повеќе време во градот. Кога Несториј Цариградски бил симнат од цариградскиот престол, за нов патријарх бил избран Максимијан.
Скијање на даска
Скијање на даска (или сноубординг, snowboarding = snow, „снег“ и board, „даска“, во поново време разговорно нарекувано и снегштица ) — зимски спорт кој се одвива на даска за скијање (сноуборд). Овој спорт спаѓа во групата на екстремни спортови, што значи дека е опасен. Скијачот вози на даската налик на скејтборд, но во скијачки облик, по снег. Спортот е измислен во САД во 1960-тите и 1970-тите, а станал зимски олимписки спорт во 1998 година. Карактеристичен е, бидејќи на лицето кое управува со даската двете нозе му се прицврстени за неа, и мора да има извонредно чувство за рамнотежа. Обично овој спорт не се прави на долги патеки, туку на кратки но опасни патеки, проследени со ризични скокови на одредена висина, или над одреден предмет, а понекогаш се поминува со даската и по предметот.
Историја
Првата совремеа даска за скијање била „Снурфер“ (Snurfer), чие име доаѓа од зборовите „снег“ и „сурфер“, бил измислен од Шерман Попен во 1965 год. во Маскегон, Мичиген, како играчка за неговата ќерка. Снурферот на Попен почнал да се произведува уште истата година како играчка, сè додека не почнува поозбилно да се сфаќа скијањето на даска како спорт.
Лоран Симан
Лоран Симан (роден на 5 август 1985 во Фарсиен) — белгиски фудбалер, дефанзивец на Монтреал Импакт и Белгиската репрезентација.
Коста Дојчиновски
Коста Дојчиновски (роден во —  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија, како учесник во НОВ.
Кемниц (Грајфсвалд)
Кемниц (Kemnitz) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Атмосферски фронт
Атмосферските фронтови настануваат при судир на две воздушни маси со различна температура и со различна густина. Фронтовите се видливи онаму каде што ја допираат почвата, но истите се протегаат и во височина, односно до тропопаузата (граница помеѓу тропосферата и стратосферата).
Фронтовите се широки најчесто од 100 до 200 км. и се образуваат по должина на рабовите на воздушната маса. Тие имаат одреден наклон, така што фронталниот систем, кој го опфаќа топлиот и студениот фронт со топол воздух помеѓу нив, има форма на чинија со нееднакви страни. Топлиот фронт има наклон од 0.5' до 1' а студениот околу 2'. Студениот се движи со просечна брзина од 35 км на час, додека топлиот со просечна брзина од 24 км на час.
Во студениот фронт ладниот воздух се вовлекува под топлиот воздух и брзо го издига во висина по должината на линиите на фронтот. Во фронтовите се создаваат силни струи (под струење на топлината во метеорологијата се подразбира вертикално движење на воздухот или водата, предизвикано од разликата во температурата) кои создаваат буроносни облаци и предизвикуваат обилни врнежи.
Во топлиот фронт топлиот воздух се дига постепено над студениот. Паралелно со ова, влагата во воздухот се конденнзира (поради присуството на топол и студен воздух) и се издигнува, на тој начин создавајќи облаци и предизвикува на врнежи, чиј вид зависи од брзината со која воздухот се издига во височина. Бидејќи студениот фронт се движи побрзо тој на крајот целосно ќе го издигне топлиот воздух во височина и ќе го издигне од почвата. Тоа во метеорологијата се вика оклузија на воздухот. Таа може да биде топла или студена оклузија во зависност од брзината густината и количеството студен односно толол воздух кој учествува во фронтовата активност.
Лазаровци
Етимологија
За името на селото не се знае точното потекло. Некои го поврзуваат со кнезот Лазар, а други со селото Лазарополе.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горно Кичево, недалеку од самиот град Кичево, во североисточна насока и може да се каже дека припаѓа на неговата рурбална зона. Селото е рамничарско, на надморска височина од 670 метри. Од градот Кичево е оддалечено 4,5 километри.
Селото се наоѓа во непосредна близина на градот Кичево од неговата североисточна страна. Сместено е помеѓу планинската падина на Голи Рид на исток и котлината на запад. Околни села се: Мамудовци и Стрелци.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Сташинец, Бара, Букоа Вода, Косто Изворче, Гавранов Камен, Бабино Кладенче, Митроо Ливадче, Мојсоо Лединче, Павлеа Нива, Подлеска, Бероец, Бакалишта, Рампелејца, Средорек, Еѓупска Ледина и Долна Ледина.
Селото има збиен тип. Не е поделено на маала, бидејќи е мало. Сепак, роднинските куќи се групирани и се поблиску една до друга.
Историја
Постои традиција дека селото е доста старо, за што говори и фактот малата средновековна црква „Св. Ѓорѓи“. Првпат било забележано во историските извори, во втората половина на век под истото име, кога имало 31 словенско-христијанска куќа, во кои живееле 9 семејства и 1 вдовица, сите христијани.
Селото некогаш се наоѓало на месноста Петко’и Куќи, што е забележано во предание додека во котлината имало вода.
Денес, во селото не постојат староседелски македонски родови. Кога дошле предците на денешните најстари родови (Орешковци и Павлевци) пред околу 200 години, тие ја нашле само напуштената црква. Остатоци од некогашни куќи се сретнуваат кај месностите Сташинец и Попоа Вода.
Во век, Лазаровци било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Во век, селаните не можеле да ја напасуваат својата стока во својот атар, бидејќи во тоа биле спречувани од страна на муслиманите од околните села. Поради тоа, околу 1850 година, селаните го повикале Арнаутинот Мамуд од соседното село Црвивци да ги заштитува, за што тие му плаќале. Така, Мамуд го населил некогашното христијанско село Ериновци, кое одамна било опустошено од страна на турскиот аскер.
При ослободувањето од отоманската власт, Лазаровци имало 13 куќи.
Стопанство
Атарот е мошне мал и зафаќа простор од само 2,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 94 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 80 хектари, а на пасиштата 34 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Население
Според податоците од 1873 година, селото Лазаровци имало 16 домаќинства со 88 жители христијани (Македонци).
Лазаровци е мало село, коешто во 1961 година имало 151 жител, а во 1994 година 110 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Лазаровци живееле 88 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 90 жители, од кои 50 Македонци, 35 Албанци, 1 Србин и 4 лица без податоци.
Родови
Лазаровци е чисто македонско православно село. Селото е старо по постанок, но во него родовите често се менувале.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се: Орешковци или Петревци (4 к.), доселени се на самиот крај од ХVIII век од селото Крапа, го знаат следното родословие: Борис (жив на 62 г. во 1961 година) Ванчо-Томче-Решко или Орешко; Павлевци (2 к.) овде се смета и едно домазетско семејство, доселени се однекаде во исто време кога и Орешковци; Ѓуревци (3 к.), доселени однекаде; Мојсовци (2 к.) и Билевци (2 к.), доселени во XIX век од селото Црвивци, бегајќи од Арнаутите. Во Билевци се знае следното родословие: Ристе (жив на 35 г. во 1961 година) Лазо-Цоле-Биле, кој се доселил; Трпчевци (5 к.) доселени се од соседното село Стрелци, таму живееле во маалото Раковци; Топлевци (3 к.) доселени се од селото Турје, во Дебрца; Крстевци (3 к.) и Вељановци (1 к.), доселени се од селото Крапа и Петревци (1 к.), потекнуваат од предокот Козмо кој дошол како домазет од селото Осој.
Според истражувањата, пак, на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Топлевци (2 к.), Петровци (1 к.), Ѓуровци (3 к.), Павлевци (2 к.) и Деспотовци (2 к.), староседелци; Мојсовци (2 к.), доселени се од селото Црвивци; Вељановци (2 к.), доселени се од селото Крапа во Порече; Билевци (3 к.), доселени се од селото Црвивци; Трпчевци (8 к.), доселени се од селото Стрелци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Кичево.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Осломеј, во која покрај селото Лазаровци, се наоѓале и селата Арангел, Гарани, Жубрино, Мамудовци, Ново Седо, Осломеј, Премка, Србица, Стрелци, Црвивци и Шутово. Во периодот 1950-1952, селото влегувало во рамки на некогашната општина Стрелци, заедно со селата Гарани, Лазаровци, Мамудовци, Премка, Стрелци и Шутово.
Избирачко место
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 83 гласачи.
Личности
Личности родени или кои живееле во Лазаровци:
Иселеништво
Во Кичево живеат 5 домаќинства од родовите Ристевци и Билевци. Родот Стефановци се иселиле во селото Староец.
По Втората светска војна иселеништво има најмногу во Кичево.
Лицнеста жица
Лицнеста жица — спроводна жица која е приспособена за пренос на струја на високи честоти. Секоја жица се состои од лицни (тенки жички) кои меѓу себе се електрично изолирани. Идеално, лицните се преплетени за да ја формираат финалната жица. Кај лицнестата жица во трговијата, овие лицни најчесто се усукани.
Причини за нејзино користење
Заради површинскиот ефект, на обичната бакарна жица, која нормално има мала отпорност, при течење на струја со висока честота ѝ се зголемува нејзината импеданса. Заради тоа, користењето на стандардна бакарна жица во електромагнетите и трансформаторите кои работат на високи честоти може да доведе до катастрофа: импедансата на жицата многу се зголемува и загубите заради Џуловиот ефект во жиците може да доведат до екстремно битно зголемување на температурата. Користењето на лицнеста жица овозможува да се намалат овие проблеми.
Состав
За да се избегне овој ефект, доволно е жицата да се подели на тенки лицни, електрично изолирани меѓу себе. Секоја од овие лицни треба да има пречник помал од дебелината на површинскиот ефект (скин-дебелината) на работната честота. Ова не е доволно за надминување на проблемот заради ефектот на близина кој ја прави отпорноста на жицата голема при високи честоти, бидејќи струјата не се распределува подеднакво меѓу лицните. За надминување на проблемот на близина, потребно е секоја лицна да ја менува својата позиција, односно да не биде постојано на исто место. Така, струјата се распределува подеднакво меѓу лицните. Еден начин за тоа е лицните да се преплетат или усукаат меѓу себе.
Во пракса
Треба да се избере пречник на лицнестите во функција од честотата на која ќе се работи, така што нивниот пречник биде помал од скин-длабината. Вкупниот пречник на жицата е во функција од струјата која ќе тече низ неа и потребната импеданса. Постојат таблици кои ги даваат овие зависности.
Феликс Крос
Феликс Крос (германски: Felix Kroos, 12 март 1991 година) — германски фудбалер кој игра како играч од средниот ред за Унион Берлин.
Рана кариера
Крос ја започнал својата кариера во 1997 година во ФК Грајфсвалдер, а летото 2002 година бил земан од страната на Ханза Росток. Кроос играл за Ханза Росток две сезони. Кроос го направил своето професионално деби во натпреварот за германскиот куп во третиот круг за Ханза Росток против ВФЛ Волфсбург на 28 јануари 2009 година. Два дена пред испаѓањето на Ханза Росток, Кроус го објавил своето заминување од клубот.
Крос потпишал тригодишен договор за Вердер Бремен на 15 јуни 2010 година. На 24 ноември 2010 година, тој го направил своето деби за првиот тим за време на гостински натпревар во Лигата на Шампионите против Тотенхем во текот на кој тој го дал пеналот за фаулот на Лука Модриќ. Тој ја завршил сезоната 2010-11 без гол во шест натпревари. Тој играл во еден натпревар во текот на 2011-12. Тој не постигнал гол во пет натпревари одиграни во сезоната 2012-13. На 9 ноември 2013 година, го постигнал својот прв гол во Бундеслигата против Шалке во гостинскиот натпревар, кој завршил со пораз од 3: 1 за Бремен. Тој ја завршил сезоната 2013-14 со гол во 20 натпревари. Тој ја завршил сезоната 2014-15 без голови во 29 натпреварувања. За време на сезоната 2015-16, Крос имал девет настапи пред да се префрли во Унион Берлин.
Унија Берлин
Крос бил позајмен во Унион Берлин на 28 јануари 2016 година. Тој се приклучил во клубот перманентно во јуни, наводно, за надомест за трансфер од 500.000 евра и 20% удел од потенцијален надомест за идни трансфери. Тој ја завршил сезоната 2015-16 со два гола на 12 натпревари одиграни за Унион Берлин.
Тој го постигнал својот прв гол за Унион Берлин на 12 февруари 2017 година во победата од 3: 1 над Арминија Билефелд во 2. Бундеслига, од слободен удар. Тој ја завршил сезоната 2016-17 со два гола на 31 натпревар.
Личен живот
Кроус е роден во Грајфсвалд, Мекленбург-Западна Померанија. Тој е помлад брат на германскиот интернационалец од средниот ред Тони Крос.
Алнилам
Алнилам или Епсилон Орион (ε Ori / ε Orionis) е голема сина ѕвезда од соѕвездието Орион. Нејзината ознака е `46 Orionis`.
Оваа ѕвезда е 30 ѕвезда по сјајност на небото (четврта по сјајност во Орион) и како син суперџин е една од најпознатите светлосни ѕвезди воопшто. Заедно со Минтака (Делта Орион) и Алнитак (Зета Орион), го образуваат појасот на Орион познат по различни имиња во древните култури. Алнилам е средната ѕвезда.
Таа е една од 57-те ѕвезди што се користат за небесна навигација. За средните латитуди, Алнилам е највисоката точка на небото на полноќ на 15 декември.
Релативно едноставниот спектар на Алнилам е корисен за проучување на меѓуѕвездениот простор. Во текот на наредните милион години, оваа ѕвезда може да се претвори во црвен суперџин и да експлодира како супернова. Опколена е со молекуларен облак NGC 1990.
Низ историјата
Името Алнилам доаѓа од арапското النظام an-niżām, со значење „ѓердан од бисери“. Други називи за оваа ѕвезда се Алнихан и Алнитам, но се сметаат за погрешна транслитерација.
Орионов Појас
Трите ѕвезди од појасот Орион се познати по различни имиња низ разните култури. Постојат повеќе арапски термини за нив: Al Nijād 'Појас', Al Nasak 'Линија', Al Alkāt 'Златно Зрно'. Во кинеската митологија овие три ѕвезди биле познати како `Легнат Мост`.
Овие три ѕвезди наводно влијаеле врз изградбата на Пирамидите во Гиза.
Јадвига Лопата
Јадвига Лопата — органски земјоделец кој живее во близина на Краков, Полска. Таа била наградена со наградата Еколошка награда „Голдман“ во 2002 година, за нејзините дела на рурална заштита. Таа е ко-основач и ко-директор на Меѓународната коалиција за заштита на полското село (ICPPC).
Јесонбулаг, Гови-Алтај
Јесонбулаг (Есөнбулаг, девет извори)е област во Монголија во покраината Гови-Алтај. Во 2009 година, неговото население било 15,800.
Tenthredo procera
Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е Средна Европа.
Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 11-13 милиметри. Главата им е црна, мандибулите бели. Градите се црни, тегулите црвеникави, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете се црвени, абдоменот наполно црн.
Ларвата има 22 нозе и светлосивкава боја, од горната страна темнокафеава со бела средна линија. Ларвите се развиваат во периодот од јули до август, а возрасните форми се среќаваат од мај до јули.