cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Портланд (Орегон)
Основање
Во 1845 година, Овертон ја продал својата преостаната половина од земјиштето на Френсис В. Петигроув од Портланд, Мејн. И Петигроув и Лавџој сакале да го преименуваат „Стамптаун“ по нивните родни места (Бостон и Портланд). Оваа контроверза била решена со фрлање паричка што Петигроув победил во серија од две од три фрлања, со што му обезбеди на Портланд свој истоименик. Монетата користена за оваа одлука, сега позната како Портланд пени, е изложена во седиштето на историското друштво во Орегон. Во времето на неговото вградување на 8 февруари 1851 година, Портланд имал над 800 жители, парна пилана, хотел и весник, Weekly Oregonian. Голем пожар го зафатил центарот на градот во август 1873 година, уништувајќи дваесет блокови на западната страна на Виламет долж улиците Јамхил и Морисон, и предизвикал штета од 1,3 милиони долари, приближно еднаква на 29,4 милиони долари денес. До 1879 година, населението пораснало на 17.500, а до 1890 година пораснало на 46.385 жители. Во 1888 година, градот го изградил првиот челичен мост на западниот брег. Во 1889 година, сопругата на Хенри Питок, Џорџија, го основала друштвото на розите во Портланд. Движењето да се направи Портланд „Град на розите“ започнало додека градот се подготвувал за изложбата на стогодишнината на Луис и Кларк во 1905 година. Пристапот на Портланд до Тихиот Океан преку реките Виламет и Колумбија, како и неговиот лесен пристап до земјоделската долина Тулатин преку „Големиот пат Планк“ (патот на актуелната рута 26 на САД), му овозможило на пионерскиот град предност над другите блиски пристаништа, и тој пораснал многу брзо. Портланд останал главното пристаниште на северозападниот дел на Тихиот Океан во поголемиот дел од 19 век, сè до 1890-тите, кога длабокото водно пристаниште во Сиетл било поврзано со остатокот од копното со железница, овозможувајќи внатрешен пат без навигација на реката Колумбија. Во градот се населиле голем број на Јапонци.
20 век
Во исто време, Портланд станал озлогласен центар за подземни криминални активности и организиран криминал во 1940-тите и 1950-тите. Во 1957 година, списанието Лајф објавило статија во која се детализирани историјата на корупцијата и криминалот на владата во градот, особено неговите рекети за коцкање и нелегалните ноќни клубови. Статијата, која се фокусирала на криминалниот бос Џим Елкинс, станала основа на измислениот филм насловен Portland Exposé (1957). И покрај сериозен прилив на криминални активности во градот, Портланд уживал во економски и индустриски пораст за време на Втората светска војна. Градителот на бродови Хенри Џ. Кајзер добил договори за изградба на воени бродови и избрал локации во Портланд и Ванкувер, Вашингтон. За време на ова време, населението на Портланд се зголемило за над 150.000, главно припишувано на регрутирани работници.
Во текот на 1960-тите, приливот на хипи-субкултурата почнала да се вкорени во градот во пресрет на растечката контракултурна сцена во Сан Франциско. Градската „Кристална сала за танц“ станала центар за психоделичната култура на градот, додека беа основани задруги за храна и медиуми и радио станици финансирани од слушатели. Во тоа време, исто така, еволуирало големо присуство на социјални активисти, особено во врска со правата на домородните Американци, еколошките каузи и правата на хомосексуалците. До 1970-тите, Портланд добро се етаблирал како прогресивен град и доживеал економски бум во поголемиот дел од деценијата; сепак, забавувањето на пазарот на домување во 1979 година предизвикало значително намалување на побарувачката за градската и државната дрвна индустрија.
Прекари
Најчестиот прекар на Портланд е „Градот на Розите“ (The City of Roses) кој во 2003 година станал официјален прекар на градот. Покрај овој прекар се користат и прекарите: „град-пенушка“ (Stumptown), „град-мост“ (Bridgetown) и сл.
Збратимени градови
Портланд е збратимен со следните градови:
Исто така градот има пријателски договор со:
Иван принцот и сивиот волк
Иван принцот и сивиот  волкот (Сказка об Иване-царевиче, жар-птице и о сером волке) — руска народната приказна. Во рускиот фолклор се познати околу 30 верзии на оваа приказна, на украински јазик има 19, на белоруски се 6 верзии.
Најстарата снимена европска бајка за „Жар птицата и сивиот волк“ потекнува од латинската колекција на монахот Јохан Габиус објавена во 1480 година.
Најраспространетата верзија на руската народна приказна е во обработката на А. Н. Толстој (Иван принцот и сивиот волк, 1940). Приказната на В. Жуковски („Приказната за Иван принцот и сивиот волк“, 1845) е заснована врз заплетот на народната „Приказната за Иван принцот, жар - птицата и сивиот волк“.
Заплетот на руската народна приказна
Еден стар цар по име Вислав Андронович имал три сина-принцови: Дмитриј, Василиј и Иван. Имале прекрасна градина во близина на кралската палата, каде што имало дрво со гранки со златни јаболка. Еднаш кралот забележал дека некој краде од јаболката и им наредил на неговите синови да стражарат и да го фатат крадецот. Постарите принцови заспале, и не виделе ништо. Иван не ги затворил очите до полноќ и открил дека Жар-птица ги крадела јаболката. Обидувајќи се да го фати крадецот, принцот од неа фатил само пердув, кој светел во темнината како факел. Откако дознал што се случило и го добил пердувот, кралот им дава задача на своите синови: да му ја донесат жива „Жар-птицата“. Како награда, кралот ветил дека ќе му даде половина од кралството на оној што ќе ја донесе. Принцовите заминале во потрага и се разделиле на раскрсница. Иван Принцот го избрал патот по кој како што кажува напишаното на каменот, „тој самиот ќе остане жив, но ќе го изгуби својот коњ“. Предвидувањето брзо се остварило: утрото кога се разбудил, Иван видел само изгризани коски од неговиот коњ. По долго талкање низ шумата, Иван принцот запознал сив волк што зборувал, кој, откако дознал за тагата на младиот човек, му признал дека го изел коњот и му се понудил на Иван како коњ и помошник во потрагата по Жар-птицата. Волкот и Иван тргнале на долго патување, при што се покажало дека станувало сè потешко и поопасно да се најде крадецот на златните јаболка. Како и да е, благодарение на сивиот волк, Иван принцот сепак успеал да ја фати Жар-птицата и да ја украде Елена Прекрасна. Сепак, подмолните браќа на Иван се обидуваат да му го одземат пленот, но Волкот го спасува принцот, така што тој жив се враќа дома и се жени со Елена Прекрасна.
Приказната на В. Жуковски
За разлика од руската народна приказна, каде што царот ги повикал неговите тројца синови и ги испратил во потрага по жар-птицата, во приказната на Жуковски, најмладиот син Иван морал да остане со неговиот татко.
Креативното искуство на Жуковски, комбинирајќи неколку бајки во една, го продолжиле низа други писатели.
Lactarius longipilus
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Лоса
Лоса (Lossa) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 е дел од општината Фине.
Грамади (Орах)
Грамади — археолошко наоѓалиште крај кумановското село Орах. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На 1,5 км јужно од наоѓалиштето Градиште, на површина 500 × 400 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Според кажувањето на мештаните биле најдени и бронзени монети.
Поршдорф
Поршдорф (Porschdorf) — поранешна општина во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2012 година е припоена кон градот Бад Шандау.
Опитна економија
Опитна економија (експериментална економија) — примената на опитни методи за проучување на економските прашања. Податоците собрани од опитите се употребуваат за проценување на големината на ефектот, за проверување на точноста на економските теории и да се обелоденат пазарните механизми. Економските опити најчесто употребуваат пари за да ги мотивираат тестираните субјекти, односно да се имитира реалниот свет. Опитите се употребуаат да би се разбрало како и зошто пазарите и другите системи за размена фунционираат на начинот на кој функционираат.
Клучен аспект на субјектот е осмислувањето на опитот. Опитите можат да бидат спроведени на терен или во лабораториски услови, без разлика дали се работи за поединечно или групно однесување.
Помеѓу различните варијанти на предметот, надвор од формалните граници,се вклучени природните и квазиприродните опити.
Теми на опит
Економските опити можат основно да се класифицираат со употреба на следните теми:
Координативни игри
Координативните игри се игри со повеќе стратегии на нешовата рамнотежа. Постојат два општи прашалници кои опитната економија најчесто ги поставува кога ги испитува ваквите игри: 1. Дали лабораториските субјети можат да се координираат, или да најучат да се координраат на една од повеќе рамнотежни точки, и доколку можат, дали постојат општи принципи кои можат да помогнат во предвидувањето која рамнотежна точка има поголеми шанси да биде избрана? 2. Дали лабораториските субјекти можат да се координираат или да научат да се координираат на најдобрата рамнотежа на Парето, и доколку не можат, дали постојат услови или механизам кој би им помогнал на субјектите да се координираат на најдобрата паретова рамнотежа? Принципите на дедуктивната селекција се оние кои дозволуваат предвидувања засновани на својствата на самата игра. Принципите на индуктивната селекција се оние кои дозволуваат предвидувања засновани на карактеризацијата на динамиката.
Учење на опити
Во теоријата на игрите при двајца или повеќе играчи, субјектите често формираат верувања околу тоа за која акција размислува другиот играч и овие верувања постојано се надоградуваат. Ова е посзнато како учење на верувањето. Субјектите, исто така, имаат тенденција да ги донесуваат истите одлуки кои во минатото им биле исплатливи. Ова е познато како учење на засилување.
Пред 1990-тите, најчесто користени биле едноставните приспособени модели како курнатова конкуренција или фиктивна игра. Во средината на 1990-тите, Алвин Рот и Идо Ирев демонстрирале дека учењето на засилување може да создаде корисни предвидувања во опитните игри. Во 1991, Колин Камерер и Тек Хо го претставиле моделот на измерена искуствена привлечност (ИИП), општ модел кој вклучувал засилување и учење на верување и покажал дека фиктивната игра е математички еквивалент на општото засилување.
Помеѓу критиките за ИИП се и пренатрупаност со оглед на многуте параметри, недостатокот на општо правило пред игрите и можноста да интерпретацијата на ИИП параметрите биде тешка. Пренатрупаноста се однесува на проценката на параметри на некои опитни периоди или опитни субјекти и присилено однесување во останатите примероци. Општите правила во игрите се однесуваат на замената на поправени параметри со функции кои имаат самостојно подесување, дозволувајќи им на псевдо-параметрите да се променат во текот на играта и, исто така, систематски да варираат низ игрите. Модерните економски опити имаат забележителни успеси. Роберто Вебер го покренал прашањето за учење без повратна врска. Дејвид Купер и Џон Кегел ги истражувале видовите на учење преку слични стратегии. Ајдо Ерев и Грег Барон го изучувале учењето во когнитивните стратегии. Дејч Стал го окарактеризирал учењето преку правилата на одлучување.
Пазарни игри
Се верува дека Едвард Чамберлин го спровел „не само првиот пазарен опит, туку и првиот било како економски опит“. Вернон Смит, засновајќи се на работат на Чамберлин, ги спровел пионерските економски опит за сосредоточувањето на цените и квантитативноста на нивната теоретски конкурентна рамнотежа на вредностите во пазарните опити. Смит го изучувал однесувањето на потрошувачите и продавачите на кои им е кажано колку го вреднуваат фиктивното добро и потоа им е наложено конкурентно да „надаваат“ или „прашуваат“ за овие добра, следејќи ги правилата на различни реални светски пазарни инситуции (на пример англиска и холандска аукција). Смит открил дека во некои форми на централизирано тргување, цените и количините продавани/купувани на овие пазари конвергираат за вредноста која би била предвидена од економската теорија на совршена конкуренција.
Низ годините, Смит пионирал, заедно со неколку сорабоници, во употребата на контролирани лабораториски опити во економијата и ги воспоставил како легитимна алатка во економијата и другите поврзани истражувани полиња. Чарлс Плот од „California Institute of Technology“ соработувал со Смит во 1970-тите и пионирал во опити во политичката наукам како и во употрбата на опити во економското осмислување. Во 2002, на Смит му била доделена (заедно со Даниел Канемен) наградата „Bank of Sweden Prize in Economic Sciences“ за „поставување на лабораториските опити како алатка во емпиријалните економски анализи, особено во изучувањето на алтернативните пазарни механизми“.
Финансии
Опитните финансии ги изичуваат финансиските пазари со цел да воспостават различни пазарни својства и окружувања за опитно да набљудуваат и да го анализираат однесувањето на посредниците и одликите на трговските текови, информациската дифузија и агрегација, ценовниот механизам и процесот на враќањето на средствата. Денес, истражувачите користат симулационен софтвен за да ги спроведат нивните истражувања.
Брзина (книжевност)
Брзината во книжевноста се однесува на брзината со која се раскажува приказната, што не ја опфаќа брзината со која се одвива самата приказна. Бројот на зборови кои се потребни за да се напише одреден настан не зависи од тоа колку време требало за да се одвива тој настан, туку од тоа колку е важен тој момент во приказната. Брзината се определува со должината на сцените, колку брзо се одвива дејството и колку брзо се информира читачот. Брзината понекогаш е диктирана и од жанрот на приказната, па така, комедиите се одвиваат побрзо за разлика од драмите, а пак авантурите се побрзи од трилерите.
Методи
Раскажувачите имаат бројни алатки на раполагање за влијание врз брзината или темпото на приказината. Таквите алатки се на пример раскажувањето (нарација), дејството, описот и дијалогот. Нарацијата и описот во принцип се поспори, постепени, додека акцијата и дијалогот се побрзи. Од сите книжевни алатки, дијалогот најбрзо го поставува ликот и дејството во сегашен момент. Брзината може да се забрза преку:
Од другата страна пак приказната може да се успори преку:
IC 582
IC 582 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 582 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 25 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 31' 36"".
Литературна бесмисленост
Литературна бесмислица  (или „нонсенс-литература“) се однесува на широкоопфатна категоризација во литературата која си поигрува со конвенциите на јазикот и правилата на логиката и разумот преку смисловни и бесмислени елементи. Иако најпознатата форма на литературна бесмислица се бесмислените стихови(кај нас познати и како нонсенс поезија), жанрот е присутен во многу форми на литературата.
Ефектот на бесмислиците почесто e како последица на одвишок, отколку недостиг на значење. Бесмислиците се често хумористични по природа, иако нивниот хумор потекнува од самата бесмислена природа, во споредба со вообичаениот хумор кој е смешен бидејќи има смисла.
Историја
Корените на литературната бесмислица, можат да се поделат на две главни гранки. Првата и постарата гранка ги протегнува своите корени до фолклорната традиција, народните приказни, драми, стихотворби, песни и игри, како на пример детската стихотворба „Еј Дидл Дидл“. Училишните стихотворби и книжевниот лик на Мајката Гуска донекаде се современи реинкарнации на овој стил на пишување. Нејзината улога во фолклорната традиција варира од онаа мнемонична направа до субверзивна измена на иконскиот текст
Другата гранка на литературната бесмислица потекнува од интелектуалните абсурдности на дворските поети, учени луѓе и различни видови на интелектуалци. Овие писатели често сознавале софистицирано-бесмислени пародии на латинските дела, религиозни теми и политичка сатира.
Денес, жанрот на литературна бесмислица се смета за комбинација од овие две гранки. Иако не бил првиот што пишувал на овој хибриден вид на бесмисленост, Едвард Лир ги развил и популаризирал многу од неговите кратки шеговити песни (почнувајќи од „Книга на Бесмислици„ (1846) и други познати текстови како на пример „ Бувот и Мачката“, „Донгот со светлечки нос“, „Џамблите“ и „Приказната за четирите мали деца што го прошетаа светот. Луис Керол го продолжил овој тренд, правејќи ги литературните бесмислици светски феномен со „Алиса во Земјата на Чудата“ (1865) и „Низ огледалото“ (1871). Поемата „Џабервоки“ на Керол, која се појавува во [„Низ огледалото, и што Алиса најде таму “].
Теорија
Во техниките на бесмисленоста спаѓаат погрешна причина и последица, комбинирани зборови (портмонеа), неологизми, превртувања и инверзии, непрецизности, симултаност, несогласност помеѓу сликата и текстот, арбитрарност, бесконечно повторување, негативност или отсликување, и злоупотреба. Бесмислената тафтологија, редупликација и апсурдната прецизност истот така се често употребувани во жанрот на бесмисленото.
Во литературната бесмислица, формалната дикција (изгорвор) и тонот се граничат со елементи на апсурд. Најпрепознатлива е по различните техники кои ги користи да постигне ефект на бесмисленост, како на пример неологизми и погрешна причина и последица. За еден текст За некој текст да се смета за литературна бесмислица, мора да содржи изобилство техники на бесмисленото, вткаени во ткаенинате на делото. Ако во текстот има само повремени бесмислени техники тогаш тоа може да не се смета за литературна бесмислица, иако можеби некои сегменти од делото содржат ефект на бесмисленост.
Литературата на бесмисленото е успешна поради преовладувачката човекова желба да го пронајде значењето, каде било и секаде и дури каде што го нема.
Што не припаѓа на овој жанр
Нафрлањето неодредени букви или зборови може да биде вид бесмисленос, но вистинската бесмислена литература има семантичко, синтаксичко, фонетичко или контелстуално значење. Литературата која спроведува употребата на неологизми или измислени зборови се разликува од нафрлањето ако контекстот им придава значење на тие зборови или ако е направена игра со зборови за нафрлените зборови да асоцираат на познати зборови, како на пример поемите Џабервоки или Еј Дидл Дидл.
Гатанките само изгледаат бесмислено сè додека не се најде одговорот. Најпознатата бесмислена гатанка е таква само затоа што уште од почетокот немала одговор. Во „Алиса во земјата на чудата“ на Керол, Лудиот шапкар ја прашува Алиса „ Зошто гавранот е сличен на маса за пишување?“ Кога Алиса ќе се предаде, Шапкарот одговата дека ни тој не знае, создавајки притоа бесмислена гатанка. Некои наизглед бесмислени текстови се всушност загатко, како популарната песна од 40те години на дваесеттиот век „Маирзи Дотс“, кои на почеток изгледа дека нема значење но има забележлива порака.
Публика
Додека поголемиот дел од бесмисленостите од деветнаесеттиот век навами биле начишани за деца, овој вид има многу подолга историја во литературата за возрасни пред деветнаесеттиот век.Личности како Џон Хочкинс, Хенри Пичм, Џон Санфорд, и Џон Тејлор, живееле во раниот седумнаесетти век и биле значајни писатели на бесмисленото во нивното време. Исто така се појавуваат како значаен елемент во делата на Флан О’Брајан и Јуџин Јонеско. Литературните бесмислици, наспроти фолклорните видови на бесмислици кои отсекогаш постоеле, за првпат биле пишувани за деца во раниот деветнаесетти век. Биле популаризирани од Едвард Лир и подоцна од Луис Керол. Денес во литературните бесмислици уживаат и децата и возрасните.
Писатели на бесмисленото
Двајцата најпознати писатели на бесмисленото од англиската книжевност се Едвард Лир (1812-1888) и Луис Керол (Чарлс Лудвиг Доџсон) (1832-1898),затоа што тие популаризирале една многу постара форма на литературен израз.„Латино-Англикусот“ препраќан при допишувањето на Џонатан Свифт и неговиот „Вицерој Трифлер [Томас] Шеридан„ во 1730-те со сигурност се квалификува.
Други писатели на бесмисленото во англиската литература:
Писатели на бесмисленото од други јазици вклучуваат:
Популарна Култура
Во полето на уметноста, дадаизмот]дадаизмот во одредени одлики е сличен на бесмислицата, но и доста се разликува од неа.
Дејвид Берн, фронтменот на арт рок групата Токинг Хедс, користи сличен начин на пишување песни.Како дел од Такинг Хедс, Брн често комбинирал припоени а сепак не поврзани фрази за да создаде бесмислени текстови во песните како на пример : „Запалувајќи ја куќата“, “Флипи флопи“ и „Со женска е подобро“. Истот така Токинг Хедс музички ја поставиле дадаичната поема на Хуго Бал "Gadji beri bimba" во песната „Ај Зимбра“.
Сид Барет, фронтменот и основачот на Пинк Флојд, бил познат по неговото бесмислено пишување кое било многу застапено во првиот албум на Пинк Флојд, Свирачот на портите на зората. Хип-хоп продуцентски куќи како на пример Дефинитив Џинкс и Биг Дада и артистите како Мф доом, И-ЕЛ-Пи и Езоп Рок често имаат бесмислени текстови каде што римата е фонетички исправна, но нивната содржина сосема неправилна.
„Шизополис“ на Стивен Содерберг вклучува надреализам и дадаизам, за да конструира бесмислен заплет.
Lactarius distantifolius
Lactarius distantifolius е припадник на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки од редот Гулапка. Пронајдена во провинцијата Чианг Маи (северен Тајланд), била опишана како нова за науката во 2010 година. Плодните тела на габа та биле пронајдени како растат во плантажа од teak (височина од 515 м) со Dipterocarpus obtusifolius и други видови Dipterocarpus, Pterocarpus macrocarpus и Shorea видови.
Литературна бесмисленост
Популарна Култура
[Во стриповите, делата на Глен Бакстер вообичаено се бесмислени, потпирајќи се на збунувачката игра меѓу зборовите и сликите. Зипи и Пинхеад, од Бил Грифит, е американски стрип кој во своите бесссмислечки процеси ги спојува филозофијата и поп културата.Зипи и Пинхеад, од Бил Грифит, е американски стрип кој во своите бесссмислечки процеси ги спојува филозофијата и  поп културата.
Lactarius distantifolius
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Деј Офф Бенд
Деј Офф Бенд (DAY OFF Band) е познат кавер бенд со четири члена, кој музицира на територијата на Р. Македонија.
Формиран е на 22 октомври 1994 година во Скопје и за многу кратко време успева да стекне силна доверба и почит во културниот живот на градот.
Од самиот почеток, па сè до ден денешен учествува на голем број културни настани во Р. Македонија органзиирани од страна на државни институции и еминентни правни и приватни лица, а воедно е и главен двигател во ноќниот живот низ Републиката. Движечката сила е културниот напредок и културното издигнување, посебно кај помладата популација, преку музицирањето и интерпетирањето на избрани дела и избрани музички стилови, меѓу кои блуз, рок, гранџ, инди и др. алетрнативни стилови. Особено се големи поддржувачи на домашната алтернативна сцена.
Создавање
Танче Гроздановски (водечка гитара) и Тони Крстевски – Крле (вокал) неколку години претходно започнуваат со заеднички настапи во кафулињата Борзои, Јелоу и други, а подоцна, во 1994 година, заедно ја оформуваат четири члената група Деј Офф чија цел првенствено е да се изгради во професионален кавер бенд. Во почетниот состав покрај Танче и Крле се Зоран Цветковски – Крива на тапани и Предраг Икономовски – Педо на бас. Педо набрзо го напушта Деј Офф, за да стане член на групата Блу Фанки Индивидуалс во улога на гитарист, а на негово место доаѓа најмладиот член на групата, Влатко Јаневски, кој до ден денешен е басист во овој култен бенд. Во 2004 година, бендот го напушта и Крива, кој заминува за САД, а како негова замена доаѓа Димитар Петров на тапани.
Бендот го изгради своето име благодарејќи на професионалната и посветена работа на сите членови на групата. Овој ковер бенд, има претрпено нијансни трансфомации во изборот на својот репертоар како поминувало времето, но сепак останува верен на рокот, блузот, гранџот и алтернативните стилови. Во своето две децениско постоење, неуморно настапуваат, пред сè во Скопје, но и низ целата територија на Македонија.
Покрај редовните настапи во клубови и кафулиња, Деј Офф постојано се дел од домашните и бизнис прослави на нашите еминентни институции, фирми и личности, при тоа посебен акцент ставајќи на хуманитарните активности.
И во светски рамки е вистински успех да се одржи бендот толку години. Деј Офф неуморно музицираат и настапуваат, а успехот го темелат на заедничката доверба, рамноправноста на членовите, умереноста и балансот во меѓусебните односи, нагласувајќи дека тоа е најтешкиот дел од нивното постоење.
2001-2002
Во периодот 2001-2002 сите членови на групата заеднички и рамноправно, го земаат под своја раководна палка добро познатиот ноќен клуб во Скопје - Лејди Блу (поранешно Кристијан). Скопје тогаш ги памети неповторливите клупски настапи на голем број групи кои оставиле силен белег во културниот живот на бившите југословенски простори. Така силна соработка имаат со Рамбо Амадеус, Електрични Оргазам, Обојени Програм и др. Од настаните, најголемо влијание во јавноста и медиумите имаше настапот на Влатко Стефановски Трио, кој беше прв дотогаш клупски настап во матичната земја на ова трио.
15 години
На 22 октомври 2009 година, култниот бенд  Деј Офф одбележа 15 години од своето постоење. По тој повод, а со цел да се избегнат временските октомвриски услови, членовите на Деј Офф решија да  го прослават својот јубилеен 15-ти роденден речиси месец дена порано, на 26.09.2009, сабота, во клубот на „Ноќните Волци” - Волк за време на Скопските Бели ноќи. На прославата присуствуваа огромен број на нивни соработници, бендови и групи, кои оставиле белег на македонската клупска музика, како и голем број пријатели и нивната редовна публика.
20 години
На 22 октомври 2014 година, Деј Офф одбележа 20 години постоење во клубот „Волк". На прославата, како значаен јубилеј за самата група, но и за ноќниот и културниот живот во градот, присуствува голем број на нивни соработници, јавни личности, бендови и групи.
Трновградска тврдина
Надворешни врски
Царевец и Трапезица  на страницата www.bulgariancastles.com.
Пауло Коелјо
Пауло Коелјо (португалски: Paulo Coelho; роден на 24 август 1947 година) — бразилски писател на лирика и романи.
Животопис
Пауло Коелјо е роден на 24 август 1947 година во Рио де Жанеиро. Тој посетувал језуитско (католичко) училиште. Како тинејџер, Коелјо имал голема желба да стане писател. Откако ѝ го рекол ова на својата мајка, таа му одговорила „''Татко ти е инженер, логичен и разумен човек со многу јасен поглед за светот. Дали ти воопшто знаеш, што значи да си писател?“ Барајќи одговор Коелјо заклучил дека „писателите секогаш носат очила и никогаш не ја чешлаат косата“ и дека меѓу другото „нивна должност и обврска е никогаш да не бидат разбрани од сопствената генерација''“. Кога имал 17 години, поради неговото спротивставување на традиционалниот начин на живот, неговите родители го испратиле во ментална институција, од каде побегнал 3 пати пред да биде ослободен на 20 годишна возраст. За тоа искуство рекол „Не дека тие сакаа да ме повредат, туку не знаеја што да направат... Тие не го направија тоа за да ме уништат, туку за да ме спасат“.
По желба на родителите, Коелјо се запишал на правен факултет и го напуштил сонот да стане писател. Една година подоцна, тој се откажал од факултетот и живеел како хипик што ужива во дрогата, патувајќи низ Јужна Америка, Северна Африка, Мексико и Европа. После враќањето во Бразил, Коелјо работел како текстописец создавајќи текстови за Елис Регина, Рита Ли, и за бразилската поп икона Раул Сеиксас. Пишувањето песни за Раул го поврзало името на Коелјо со сатанизам поради содржината на одредени песни. Во 1974 година Коелјо бил уапсен поради објавување компромитирачки дела против владата која била на власт веќе десет години и ги сметала неговите текстови за опасност. Пред да ја започне кариерата како писател, Коелјо работел и како актер, новинар и театарски режисер.
Творештво
Во 1982 година тој ја објавил својата прва книга „Архиви од пеколот“ која не оставила посебен впечаток. Во 1986 тој се посветува на делото Практичен прирачник на вампиризмот (Practical Manual of Vampirism) кое подоцна го повлекол, бидејќи сметал дека не е доволно добро. По изодувањето на поклонението до Сантјаго, Коелјо го напишал делото „Поклонението“. Следната година тој го напишал делото „Алхемичарот“ и го објавил во мала издавачка куќа која најпрво ја објавила книгата во 900 примероци и не планирала да ја преобјави. Подоцна тој нашол поголема печатница и ја објавил својата следна книга „Брида“ која заедно со „Алхемичарот“ станала бестселер во Бразил. Од „Алхемичарот“ се продадени повеќе од 110 милиони примероци со што станала една од најдобро продаваните книги во историјата која е преведена на повеќе од 70 светски јазици и која истовремено го собори Гинисовиот рекорд како книга од сѐ уште жив автор која е преведена на најмногу странски јазици.
По објавувањето на „Алхемичарот“, Коелјо пишувал нов роман во просек на секои 2 години, вклучително и: „На брегот на реката Педра седнав и плачев“, „Петтата гора“, „Вероника реши да умре“, „Демонот и госпоѓицата Прим“, „Единаесет минути“, „Валкирите“ и „Вештицата од Портобело“. Тоа нѐ враќа назад кон „Поклонението“ кога Коелјо се обидувал да го одложи почетокот на својата кариера како писател. Во една прилика, Коелјо рекол: „Ако денес видам бел пердув, тоа ќе е знак кој ми го дава Бог дека морам да напишам нова книга“. Коелјо пронашол бел пердув на прозорецот од некоја продавница и почнал да пишува тој ден.
Вкупно, Коелјо има издадено 26 книги. Две од нив - „Поклонението“ и „Валкирите“ се автобиографски, додека поголемиот број од останатите дела се фикција, иако проникнуваат од неговото животно искуство. Неговите други дела претставуваат голем број збирки од есеи, статии од весници и одбрани учења. Вкупно, Коелјо има продадено повеќе од 100 милиони книги во повеќе од 150 земји во светот, а неговите дела се преведени на повеќе од 67 светски јазици. Тој е најдобро продаваниот автор на португалски јазик на сите времиња. Моментално, Коелјо објавува кратки стории за списанието Ода. Секое издание на ова списание обезбедило простор за Коелјо и неговото задоволство од пишувањето.
Преработки
Некои од книгите на Коелјо се медиумски преработени. Во 2003 година студиото Ворнер Брос ги откупило авторските права за преработката на „Алхемичарот“. Проектот заглавил и филмот никогаш не бил снимен, наводно поради проблем со сценариото. На Канскиот филмски фестивал во 2008 година, Харви Вајнстајн изјавил дека ги има купено авторските права за филмот и дека ќе биде негов продуцент. Лоренс Фишбурн бил поставен на местото режисер. За филмот бил најавен буџет од 60 милиони долари. „Вероника реши да умре“ е исто така филмски преработена според сценарио од страна на Дас Филмс заедно со Мусе Продукција и Велвет Ентертејнмент. Снимањето на филмот започнало на 12 мај 2008 година. Режијата е на Емили Јанг, а Сара Мишел Гелар е во главната улога. Во 2007 година, Коелјо го најавил проектот „Експериментална Вештица“, заснован на „Вештицата од Портобело“.
Споделување на сопственото творештво
Пауло Коелјо е силен поборник кога станува збор за достапност на неговите книги преку интернет мрежата низ целиот свет. Негов обожавател објавил руски превод на еден од неговите романи на интернет. Продажбата на неговите книги пораснала од 3.000 на еден милион книги во период од 3 години, без додатно рекламирање и јавен публицитет од страна на неговата издавачка куќа. Коелјо дозволил пиратерија на неговите книги на Пиратскиот Залив (Pirate Bay). Авторот обезбедил бесплатни преводи на многу од неговите книги. Тој бил фатен од страна на раководителката на Харпер Колинс - Џејн Фридман, која забележала дека на една од недозволените верзии на Коелјо може да се забележат белешки со негов ракопис. Тие двајца постигнале договор: секој месец на мрежната страница на издавачката куќа посетителите бесплатно можеле да прочитаат друг роман. Поради широката прифатеност, авторот на книгата „Што би направил Гугл“ - Џеф Џервис го нарекол Коелјо „најбараниот писател на Гугл“.
Приватен живот
Коелјо и неговата сопруга Кристина Оиктисија времето го поминуваат на релација Европа - Бразил. Тој по религија е римокатолик, но иако оди на миса, сепак не се согласува со папата во врска со неговите погледи околу политичките и социјални проблеми. Во 1996 година, Коелјо го основал институтот „Пауло Коелјо“, кој пружа помош на деца и постари луѓе со финансиски проблеми. Во септември 2007 година, Коелјо беше прогласен за гласник на мирот од страна на Обединетите нации. На 9 мај - 2006 година во Софија, Бугарија, бугарскиот претседател Георги Прванов на Пауло Коелјо му ја доделил почесната претседателска награда.
Lactarius crocatus
Lactarius crocatus е припадник на родот Млечки(печурки) со големи млечни шапки од редот Гулапка. Пронајден во провинцијата Чианг Маи (северен Тајланд), била опишана како нова за науката во 2010 година.
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Едуроам
Eduroam (education roaming, образовен роаминг) е интернационален роаминг сервис за корисници од областа на истражување, високо образование и вишо образование. Овој сервис им овозможува на истражувачите, професорите и студентите лесен и сигурен пристап до мрежа при посета на други институции. Проверката на корисниците се извршува преку нивната матична институција со користење на истите ингеренции кои ги користат при локално поврзување на мрежа, а додека авторизацијата за поврзување на интернет и други можни ресурси се извршува од страна на посетената институција. Корисниците не плаќаат за користење на едуроам.
Овој сервис на локално ниво го овозможуваат следните институции: универзитети, колеџи, институции за истражување итн. На национално ниво, образовниот роаминг го организираат Националните роаминг оператори кои најчесто во државата се Национални мрежи за истражување и образование (NRENs). Организацијата на едуроам на глобално ниво е под поткровителство на TERENA, носителот на eduroam® заштитниот знак.
Во некои држави поврзувањето на Интернет преку едуроам исто така е овозможено и на други локации(библиотеки, јавни згради, железнички станици и аеродроми), а не само во институциите кои се дел од едуроам.
Во Белгија, Belnet ја користи едуроам технологијата за да овозможи сличен сервис на белгиските јавни администрации под името govroam. A govroam service for municipalities in the Netherlands was launched in October 2013. Belnet е носител на govroam® заштитниот знак.
Историја
Едуроам иницијативата е започната во 2002 година за време на подготовките за создавањето на работната група TF-Mobility за TERENA, Клаас Виеренга (Klaas Wierenga) од компанијата SURFnet ја споделил идејата за комбинирање на инфраструктура заснована на RADIUS автентикацискиот протокол со IEEE 802.1X технологијата за да се овозможи роаминг мрежен пристап во разни истражувачки и образовни мрежи. Првично кон сервисот се приклучиле институции од Холандија, Германија, Финска, Португалија, Хрватска и Обединетото Кралство. Подоцна други истражувачки и образовни мрежи во Европа ја прифаќаат идејата и започнуваат да се приклучуваат кон инфраструктурата, која тогаш се нарекува едуроам (eduroam). Од 2004 година Европската унија го ко-финансира понатамошното истражување и развој на едуроам сервисот преју GN2 и GN3 проектите. Од септември 2007 година Европската Унија преку финансирањето на Едуроам ја одржува оперативноста на сервисот низ цела Европа.
NGC 6899
NGC 6899 — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Едуроам
Историја
Првата неевропска земја која се приклучила на едуроам е Австралија, во декември 2004. Во Канада, еудорам започнува како иницијатива на Универзитетот од British Columbia, но подоцна е преземен од страна на CANARIE како сервис на нивната Канадска федерација за пристап (Canadian Access Federation). Во САД, на почетокот едуроам бил пилот проект помеѓу Националната фондација за наука на САД и Универзитетот од Тенеси (UTK). Во 2012 Internet2 го најавува додавањето на едуроам во нивната NET+ понуда на сервиси. Приватната компанија AnyRoam LLC, формирана од поранешни вработени на Универзитетот во Тенеси, игра улога на активен корпоративен член на Internet2 со улога да ги администрира опслужувачите на највисоко ниво.
NGC 6899
Откривање
Објектот е откриен на 24 јули 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Едуроам
Технологија
Бидејќи податоците за автентикација на корсиникот патуваат преку неколку различни опслужувачи, надвор од контрола на институцијата домаќин на корисникот, многу важно е тие податоци да бидат заштитени. Ова барање ги ограничува типовите на автентикациски методи кои можат да се користат. Може да се користат две категории на корисни автентикациски методи: тие што ги користат податоците за автентикација во форма на механизам со јавни клучеви со сертификати и оние методи кои користат тунелирана автентикација. Повеќето институции користат тунелирана автентикација која побарува само сертификати за опслужувачот.
NGC 6899
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6899 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6899 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
Едуроам
Технологија
Настанува компликација ако институцијата домаќин на корисникот не користи доменска кратенка од две букви туку генерички домен од највисоко ниво како што се .edu или .org. При инспекцијата на такви области не е можно да се одреди кој национален RADIUS опслужувач да биде контактиран за да нему му се препрати барањето за автентикација. Таквите домени без никакви други поставки нема да работат во меѓународен роаминг. Решението за овој проблем се состои од создавање на исклучоци во насочувачките табели на интернационалните RADIUS опслужувачи. Сепак ова решение не е размерливо како што расте бројот на институциите за кои е потребно да се направи исклучок. Неколку решенија се дадени како предлог за да се елиминира овој проблем во иднина. Најветувачко е решението RADIUS преку TLS со динамичко откривање, кое не се потпира на статички насочувачки табели во RADIUS опслужувачите за да ги насочи барањата кон нивното точно одредиште. Наместо тоа, институцијата членка додава еден запис за ресурс во својата DNS домејн зона каде се специфицира преку кој опслужувач ќе се врши едуроам автентикацијата за тој домен.
NGC 6899
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 24 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 26' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 112°.
Други поделби
Проучување на NGC 6899 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64630. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 436; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8413. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Едуроам
Управување
Глобалниот комитет за управување со едуроам (GeGC) има централна улога во структурата за управување со едуроам на глобално ниво. Членовите на овој комитет ги номинираат „Европската едуроам конфедерација“ и соодветно Националните роаминг оператори во другите светски региони, а ги назначува TERENA. Тој е составен од тројца членови кои ја претставуваат Европа, двајца Азија-Тихоокеанија, двајца Северна Америка, двајца Јужна и Средна Америка и двајца кои ја претставуваат Африка. Покрај овие членови, TERENA може да назначи уште еден или повеќе експерти како членови на овој комитет, но тие немаат право на глас.
NGC 6899
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
IC 583
IC 583 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Едуроам
Географска распределба
Едуроам е достапен на одредени локации во државите чиј Национален роаминг оператор има потпишано Изјава за согласност. Такви има 67 држави и истите се наведени подолу. Исто така постои и пилот распределување во државите кои се во процес на приклучување на едуроам.
Европа
Националните мрежи за истражување и образование кои се членови на конзорциумот на проектот GN3 се приклучиле на „Европската едуроам конфедерација“ со потпишување на конфедерациската полиса, која од неговите членови побарува да извршат неколку технички и организациски задолженија, многу поспецифични од тие во Изјавата за согласност на глобалниот едуроам.
IC 583
Откривање
Објектот е откриен на 5 ноември 1885 година од страна на Гијом Бигурдан.
Едуроам
Европа
Како последица на тоа, едуроам е распореден во следните држави: Австрија (ACOnet), Белгија (Belnet), Бугарија (BREN), Хрватска (CARNet), Кипар (CYNET), Чешка (CESNET), Данска (NORDUnet, раководен од UNI•C), Естонија (EENet), Финска (NORDUnet, раководен од FUNET), Франција (RENATER), Германија (DFN), Грција (GRNET), Унгарија (NIIF), Исланд (NORDUnet, раководен од RHnet), Ирска (HEAnet), Израел (IUCC), Италија (GARR), Летонија (SigmaNet), Литванија (LITNET), Луксембург (RESTENA), Македонија (MARNET), Малта (University of Malta), Црна Гора (MREN), Холандија (SURFnet), Норвешка (NORDUnet, раководен од UNINETT), Полска (PSNC), Португалија (FCCN), Романија (RoEduNet), Србија (AMRES), Словачка (SANET), Словенија (ARNES), Шпанија (RedIRIS), Шведска (NORDUnet, раководен од SUNET), Швајцарија (SWITCH), Турција (ULAKBIM), Велика Британија (Janet).
IC 583
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 583 е од видот NF.
Едуроам
Европа
Исто така, три членки на Националната мрежа за истражување и образование кои се соработници во конзорциумот на GN3 проектот но без право на глас, се приклучија на Европската едуроам конфедерација, а тие се: Белорусија (UIIP), Молдавија (RENAM) и Русија (Joint Supercomputer Center of the Russian Academy of Sciences).
IC 583
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 25 м 49,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 30' 16"".
Едуроам
Европа
Европските RADIUS опслужувачи од највисоко ниво се раководени од SURFnet и Forskningsnettet.
IC 583
Други поделби
Проучување на IC 583 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Едуроам
Азија и Тихиот Океан
едуроам е поставен во следните земји и економии: Австралија (AARNet), Хонгконг (Harnet), Индиа (ERNET), Јапонија (NII), Макао (Универзитетот во Макао), Малезија (UPM), Нов Зеланд (REANNZ), Тајван (Министерство за образование), Тајланд (UniNet), Сингапур (SingAREN) и Јужна Кореја (KREONET).
RADIUS опслужувачите на највисоко ниво се под раководство на AARNet и Универзитетот од Хонгконг.
Јужна Америка и Средна Америја
Едуроам е поставен во Аргентина (Innova-RED), Бразил (RNP), Чиле (REUNA), Колумбија (RENATA), Костарика (RedCONARE), Еквадор (CEDIA), Мексико (CUDI) и Перу (RAAP).
Африка
Едуроам е поставен во Кенија (KENET), Мароко (MARWAN) и Јужна Африка (TENET).
Ден за нас (албум)
Ден за нас е наслов на албум на македонскиот пејач Тоше Проески. Албумот е составен од два дела и е издаден од продукциските куќи "Final Cut Production" & MTV (прво издание) и "Award Entertainment" (второ издание).
Дрезга (Орах)
Дрезга — археолошко наоѓалиште крај кумановското село Орах. Наоѓалиштето претставува населба од неолитското време. Во реонот на Долно Маало, десно од патот Куманово-Крива Паланка, на блага падина, во нивите на Т. Томовски и др. се среќаваат фрагменти од керамички садови, камени и кремени орудија.
Ратмансдорф
Ратмансдорф (Rathmannsdorf) — општина во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Ратмансдорф е 2 километри низводно по Елба од Бад Шандау.
Географија
Највисоката точка во градот е платото близу Бад Шандау, 200 метри надморска височина, додека најниската точка од 120 метри е долж Елба.
Историја
Ратмансдорф бил првпат споменат во документ во 1443 година. Ратмансдорф заедно со Бад Шандау, Поршдорф и Рајнхартсдорф-Шена создаваат општинска заедница.
Кејпабилити Браун
Ланселот Браун (Lancelot Brown; 1715-16 - ), попознат како Кејпабилити Браун (Capability Brown) — англиски пределен архитект. Запаметен е како „последниот голем англиски уметник од XVIII век на кого му се оддало достојно признание“, како и „најголемиот градинар на Англија“. Браун има проектирано над 170 паркови, а многу од нив постојат и денес. Неговото влијание е толку големо, што придонесите кон англиската пределна градина на Чарлс Бриџман и Вилијам Кент често остануваат незабележани.
Животопис
Роден е во селцето Киркхарли, Нортамберленд во Англија, а одел на училиште во Камбо. Во Киркхарли како момче работел во градината на главната резиденција на Сер Вилијам Лорен. Од таму се преселил во Вотон Андервуд во Бакингмешир, споредна резиденција на Лорд Кобам. Во 1742, станал дел од градинарскиот персонал на Лорд Кобам во Стоу, Бакингемшир. Таму работел под раководоство на Вилијам Кент, еден од основачите на новиот англиски градинарски стил — пределно градинарство. Додека бил во Стоу, Браун се оженил за локална девојка по име Бриџет Вејет и од неа го добил првото од четирите деца.
Како поборник за новиот англиски стил, Браун се стекнал со огромна слава и голем број на нарачки од земјопоседничката класа. Во 1751, Хорас Волпол за Брауновата работа на Воричкиот замок се искажал со следниве зборови:
Се проценува дека Браун извел околу 170 градини кои ги окружуваат најубавите поседи во Британија и домовите на нив. Неговите дела до денес живеат и можат да се видат крај следниве домови: Крумски Двор (каде и куќата е негово дело), Бленемски дворец, Ворички замок, Хервудска куќа, Бовудска куќа, Милтонска опатија (и блиското село Милтон Абас), а траги од негови дела се гледаат дури и во градините во Кју и многу други места. Браун одбивал да работи во Ирска бидејќи ја немал довршено Англија. Го нарекувале „Кејпабилити“ (англ. capability, „способност“) Браун бидејќи често им велел на клиентите дека нивниот посед има голема „способност“ за пределни подобрувања. Неговиот стил со мазна, брановидна трева, која оди сѐ до самата куќа, лиснати групи, појаси и растурените дрвја со змијолики езерца создадени со невидливо преградување на реки, сочинувале нов стил во англиското градинарство — „безградински“ облик на пределно градинарство кој ги збришал речиси сите остатоци од некогашните формални градини.