cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1778
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7286 и 7287 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6528 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5538 и 5539 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2531.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1778 година се протега во 4414 и 4415, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4474 и 4475 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2321. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1191 и 1192 исламска година.
Андреас Кледен
Андреас Кледен (Andreas Klöden; р. ) — поранешен германски професионален друмски велосипедист, кој настапувал помеѓу 1998 година и 2013 година. Неговите поголеми достигнувања се бронзениот медал на Олимписките игри во 2000 и второто место на Тур де Франс 2004 и Тур де Франс 2006. Кледен е висок, лесно граден возач со доволно сила да се пласира високо во конечните пласмани на големите трки, но неговите настапи биле проследени со повреди.
Животопис
Кледен е роден во Митвајда во 1975. Пред да стана професионалец, освоил бронзен медал на светското хронометарско првенство во 1996 за возачи под 23 години и две етапи на меѓународната Трка околу Рајнската област-Пфалц во 1997.
Годините во T-Mobile (1998–2006)
Кледен потпишал со  (подоцна T-Mobile Team) во 1998 и во првата негова професионална сезона да го освоил генералниот пласман во Трката околу Долна Саксонија и прологот на Тур де Норманди. Во 1999, освоил етапа во португалската Трка околу Алгарве. Но, првата од неговите успешни сезони доаѓа во 2000, каде по постигнувањето на две важни победи на Париз-Ница и Вуелта ал Паис Васко, го освоил и бронзениот медал на Олимпијадата во Сиднеј, веднаш за Германецот Јан Улрих и Казахстанецот Александар Винокуров, два возачи со кои ќе помине неколку сезони во T-Mobile.
Потоа, доаѓаат три повреди во текот на сезоната, така што не постигнува ниедна победа. Бил принуден да го напушти Тур де Франс 2003 поради фрактура на долниот дел на ’рбетниот столб. 2004 го видел неговата повторно велосипедско раѓање, откако го освоил германското национално друмско првенство и така ја продолжил победничката низа на тимот T-Mobile/Team Telekom, кој започнала уште во 1993 со Бернд Грене на овие првенства. Кледен ја држил неговата висока форма до Тур де Франс, кој почнал една недела подоцна. На таа Трка, која ја започнал како работник за Улрих, не освоил ниедна етапа, но завршил втор во крајниот пласман од Италијанецот Иван Басо во последниот хронометар. Улрих, кому Кледен бил задолжен да го поддржува, завршил четврти таа година, единствениот случај кога завршил надвор од првите тројца на Тур де Франс. Завршувајќи пред Улрих го направило Кледен меѓународно познат и почнале да кружат гласини дека ќе оди во или, каде ќе го предводи тимот, но наместо тоа тој остана во T-Mobile со Улрих.
Во сезоната 2005, освоил етапа на Bayern-Rundfahrt. Кледен како си совозачите Улрих и Винокуров се сметале за предводниците во конечниот пласман на Тур де Франс 2005, со Улрих како најсилен од нив. Кледен придонел за тимскиот успех на T-Mobile во трката, каде Улрих завршил трет, а Винокуров петти. На осмата етапа во Возегите, тој го нападнал последниот врв од тој ден на половина пат и освоил бодови, достигнувајќи го предводникот на етапата Питер Вининг на врвот. На патот до целта во Герадмер, го загубил спринтерскиот крај во најтесниот крај на Трката на сите времиња - (9,6 милиметри или 0,0002 секунди). Подоцна, се повлекол од Трката на 17.а етапа во Ревел, откако имал несреќа во текот на 16. и скршил коска на неговата десна рака.
На Тур де Франс 2006, Кледен станал еден од фаворитите за победа кога Улрих, Винокуров и Басо не возеле на трката. Винокуров не учествувал поради допинг-скандалот на неговите совозачи, што причинил неговиот тим Астана да падне под минимумот од шест возачи за старт. По слабите настапи во првите планински етапи, Кледен бил во добра форма на Алпите, качувајќи се за генерален пласман. Кледен бил многу силен во последниот хронометар, кога завршил втор по неговиот колега Сергеј Хончар, искачувајќи се од четвртото на третот место во генералниот пласман, поминувајќи го Карлос Састре. На 11. етапа на Пла д’Берет, Кледен бил отфрлен од водечката група и изгубил околу 90 секунди, кои го чинеле многу. На 15. етапа, настапил силно, поминувајќи го секого, освен севкупниот победник Флојд Ландис. На 16-та етапа, Кледен повторно настапил добро, меѓутоа на 17. етапа повторно крахирал на Кол де Жу План, но се повратил, благодарејќи на помошта, која му ја дал неговиот колега Патрик Синкевиц.
Годините во Астана (2007–2009)
На 27 август 2006, Кледен објавил дека ќе вози за во сезоната 2007, и покрај тоа што Александар Винокуров бил негов тимски водач. Оваа објава дошла како изненадување во велосипедскиот свет, бидејќи Кледен, и покрај неговиот талент и достигнување, скоро сигурно не би бил водач на тој тим, кој бил организиран околу Винокуров. Во текот на Тур де Франс, возел добро, но морал да му помага на водачот Винокуров и загубил неколку минути. Една несреќа скоро ја повтори неговата повреда од 2003 на трката, но овој пат не бил ‘рбетниот столб туку само обична фрактура и тој бил во можност да продолжи. Астана службено се повлекла од Тур де Франс 2007 на 24 јули, кога допинг-тестот на Винокуров бил позитивен.
На 2 октомври 2009, било потврдено дека Кледен ќе се придружи на за сезоната 2010 season
Допинг-обвинувања 2009
Во 2009, се појавија обвинување дека Андреас Кледен користен нелегална трансфузија на крвата на универзитетската болнива во Фрајбург, во текот на Тур де Франс 2006.
Годините во Тим Радиошек (2010-2011)
Кледен има слаба сеозна во 2010. Завршил на Тур де Франс 2010 на 14. место, веднаш зад Контадор. Неговите поголеми успеси бил 8. место на Тур де Свис и Енеко Тур.
2011 повторно доживеал успеси во кариерата, кога го освоил Вуелта ал Паис Васко 2011, а исто така завршил и втор во Париз-Низа, воедно остварувајќи етапна победа. Тој имал две победи во поединечна хронометри на Џиро дел Трентино и Критериум Дофине. Бил во добра форма за Тур де Франс 2011, доживеал несреќа и се повлекол. Подоцна настапил и на Вуелта со неговиот колега Брајкович, но се повлекол од трката.
РадиоШек-Нисан-Трек (2012-2013)
Во 2012, Кледен потпишал со РадиоШек-Нисан-Трек. Го завршил Тур де Франс 2012 на 11. место, 17'54" зад победникот Бредли Вигинс. Исто така, завршил 4. на трката САД Про Сајклинг Челинџ.
Кледен продолжил да вози за РадиоШек во 2013. Завршил на деветтото место на Волта ао Алгарве 2013 и Париз-Ница 2013 на почетокот на сезоната. На првите пет места се нашол на Трката во Белгија 2012, каде завршил четврти. Рано изгубил време во Пиринеите на Тур де Франс 2013, што го натерало да ги промени целите од генерален пласман во етапна победа. Бил во бегство на етапата 15 до Гап и завршил на петтото место. Повторно се обидел на етапата 19. Откако завршил втор зад Тур де Франс 2004 зад Ленс Армстронг; повторно бил втор за етапна победа, но овој пат зад Руј Кошта. Ја завршил трката на 30. место, со еден час, две минути и четириесет и три секунди зад победникот Крис Фрум.
Во октомври 2013, Кледен го објавил своето повлекување од велосипедизмот по шеснаесетгодишна професионална кариера.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Стилијан Петров
Стилијан Аљошев Петров (Стилиян Альошев Петров; роден 5 јули 1979) — поранешен бугарски фудбалер,.
Во март 2012, на Петров му била дијагностицирана акутна леукемија поради која морал да ја прекине привремено својата кариера. На почетокот на натпреварот на Астон Вила против Челзи, во 19 минута се одржал едноминутен аплауз, посветен на бројот 19 на неговиот дрес. Според изјавата на неговиот претставник Стивен Хјуз за Скај спортс, тој немал намера да се повлече од фудбалот. Во јули 2016 година, за првпат после болеста повторно заиграл за Астон Вила во пријателскиот предсезонски натпревар против австрискиот ГАК во победата со 8-0. Сепак, на 22 август 2016, тој го објавил своето повлекување од фудбалот откако не успеал да пронајде договор за продолжување на соработката со Астон Вила. .
За бугарската репрезентација (1998-2012) одиграл вкупно 105 натпревари и постигнал 8 голови. Со неа учествувал на Европското првенство во 2004 кога бил и капитен на репрезентацијата.
Астон Вила
Поединечни награди
Грос Ниндорф (Холштајн)
Грос Ниндорф (Groß Niendorf) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Судски спор за климатски промени
Судски спор за климатските промени, исто така познат како климатски спорови, е ново тело на еколошки закон што користи правна практика и преседан за понатамошни напори за ублажување на климатските промени од јавните институции, како што се владите и компаниите. Во услови на бавна политика на климатски промени што го одложува ублажувањето на климатските промени, активистите и адвокатите ги зголемиле напорите да ги користат националните и меѓународните судски системи за да ги унапредат напорите. Климатските спорови вообичаено се вклучуваат во еден од петте типови правни барања: Уставно право (фокусирано на прекршување на уставните права од страна на државата), управно право (предизвикување на основаноста на донесување административни одлуки), приватно право (предизвикување на корпорации или други организации за небрежност, вознемиреност, итн., измама или заштита на потрошувачите (предизвикување на компаниите за погрешно прикажување информации за влијанијата врз климата), човекови права (тврдејќи дека неуспехот да се дејствува на климатските промени не ги штити човековите права).
Од раните 2000-ти, правните рамки за борба против климатските промени се повеќе се достапни преку законодавството, а сè поголем број судски случаи развиле меѓународно тело на право кое ги поврзува климатските активности со правните предизвици, поврзани со уставното право, управното право, приватното право, закон за заштита на потрошувачите или човекови права. Многу од успешните случаи и пристапи се фокусирале на унапредување на потребите на климатската правда и младинското движење за климата.
Постои растечки тренд на успешно добиени случаи на активисти пред глобалните судови. Извештајот на ОН за судски спорови за 2017 година идентификувал 884 случаи во 24 земји, вклучувајќи 654 случаи во САД и 230 случаи во сите други земји заедно. Од 1 јули 2020 година, бројот на случаи е речиси двојно зголемен на најмалку 1.550 случаи за климатски промени поднесени во 38 земји (39 вклучувајќи ги и судовите на Европската унија), со приближно 1.200 случаи поднесени во САД и над 350 поднесени во сите други земји заедно.
Видови на дејствување
Климатските судски спорови обично се вклучуваат во еден од петте видови правни барања:
Помеѓу владите и компаниите
Во Соединетите Американски Држави, Пријателите на Земјата, Гринпис заедно со градовите Болдер, Арката и Оукланд победиле против Извозно-импортската банка на САД и Корпорацијата за приватни инвестиции во странство ( државни претпријатија на владата на САД), кои биле обвинети за финансирање проекти со фосилни горива штетни за стабилна клима, што е прекршување на Законот за национална политика за животна средина (случајот поднесен во 2002 година и решен во 2009 година).
Список на збратимени градови во Германија
Ова е список на места во Германија, што имаат врски со локални заедници во други држави, или, соодветно со другите делови на Германија (најмногу со градови од поранешната Источна Германија). Во повеќето случаи, соработката, особено кога е формализирана од локалните влади, е позната како „збратимување“ (понекогаш и други термини, како „партнерски градови“ или „збратимени градови“ се користат) и додека повеќето од местата се градови, списокот исто така вклучува села, градови, окрузи, итн. со слични врски.
Судски спор за климатски промени
Помеѓу владите и компаниите
Во 2016 година, владино тело на Филипините (Комисијата за човекови права) започнало официјална истрага во врска со климатските промени против 47 од најголемите светски производители на јаглерод. Открила дека во 2019 година компаниите за фосилни горива имаат законска обврска да дејствуваат против климатските промени и може да бидат одговорни за штетите.
Во 2017 година, Саул Лучијано Лиуја ја тужел РВЕ за да го заштити неговиот роден град Уараз од надојденото ледничко езеро кое постои ризик од излевање.
Во 2017 година, Сан Франциско, Оукленд и другите крајбрежни заедници во Калифорнија тужеле повеќе компании за фосилни горива за зголемување на нивото на морето.
Список на збратимени градови во Германија
Б
Бад Кецтинг е основачки член на Дузелаж, асоцијација на збратимени градови со 23 градови-членки низ Европската Унија. Ова активно збратимување започна во 1991 и се одржуваат редовни настани, како што се фестивалите.
Судски спор за климатски промени
Помеѓу владите и компаниите
Во 2018 година, градот Њујорк објавил дека ќе носи пет фирми за фосилни горива (BP, ExxonMobil, Chevron, ConocoPhillips и Shell) пред федералниот суд поради нивниот придонес во климатските промени (од кои градот веќе страда).
Во 2020 година, Чарлстон, Јужна Каролина, следел слична стратегија.
Австралија
Заклучно со февруари 2020 година, Австралија била втора по број на нерешени случаи во светот, со речиси 200 случаи.
Германија
Во 2021 година, врховниот уставен суд на Германија одлучил дека владините мерки за заштита на климата се недоволни за заштита на идните генерации и дека владата има рок до крајот на 2022 година да го подобри својот Закон за заштита на климата.
Република Ирска
Во јули 2020 година, „Пријатели на ирската средина“ го добиле историскиот случај против ирската влада поради тоа што не презела доволно дејствија за справување со климатската и еколошката криза. Врховниот суд на Ирска пресудил дека Националниот план за ублажување на ирската влада од 2017 година е несоодветен, прецизирајќи дека не дава доволно детали за тоа како ќе ги намали емисиите на стакленички гасови.
Холандија
Холандија се обврзала да ги намали своите емисии на јаглерод диоксид од нивоата од 1990 година за 49% до 2030 година со различни средни цели. Сепак, холандската Агенција за оцена на животната средина утврдила дека земјата ќе ги пропушти своите цели за 2020 година
Во 2012 година, холандскиот адвокат Роџер Кокс дал идеја за судска интервенција за да се присили акција против климатските промени. Во 2013 година, Фондацијата Ургенда, со 900 ко-тужители, поднела тужба против Владата на Холандија „за непреземање доволно мерки за намалување на емисиите на стакленички гасови кои предизвикуваат опасни климатски промени“.
Во 2015 година, Окружниот суд во Хаг пресудил дека владата на Холандија мора да стори повеќе за да ги намали емисиите на стакленички гасови за да ги заштити своите граѓани од климатските промени (климатски случај Ургенда). Случајот бил опишан како „пресуда за преседан“ и како „прва тужба за климатска одговорност во светот“.
Во декември 2019 година, Врховниот суд на Холандија ја потврдил пресудата по жалба. Така, потврдувајќи дека владата мора да ги намали емисиите на јаглерод диоксид за 25% од нивоата од 1990 година до крајот на 2020 година, врз основа на тоа дека климатските промени претставуваат ризик за здравјето на луѓето.
Во Milieudefensie et al против Royal Dutch Shell, одлучено во мај 2021 година, окружниот суд на Хаг му наредил на Royal Dutch Shell да ги намали своите глобални емисии на јаглерод за 45% до крајот на 2030 година во споредба со нивоата од 2019 година, и ја потврдил одговорноста на компанијата за опфат на 3 емисии, на пр. емисии од добавувачи и клиенти на нејзините производи.
Обедине Кралство
Во декември 2020 година, тројца британски државјани, Марина Трикс, Адетола Онамаде, Џери Амоквандо и добротворната организација за климатски спорови, План Б, објавиле дека преземаат правни мерки против владата на Обединетото Кралство поради тоа што не презела доволно дејствија за справување со климатската и еколошката криза. Тужителите најавиле дека ќе докажат дека тековното финансирање на фосилните горива од страна на владата и во Обединетото Кралство и во други земји претставува кршење на нивните права на живот и на семеен живот, како и кршење на Парискиот договор и Законот за климатски промени на ОК од 2008 година.
САД
Од февруари 2020 година, САД имале најмногу нерешени случаи со над 1000 во судскиот систем. Примерите вклучуваат Конектикат против Ексон Мобил Корпорација и Масачусетс против.Агенција за заштита на животната средина. Во Соединетите Американски Држави, судските спорови за климатските промени се однесуваат на постоечките главни закони за да го поднесат своето барање, а повеќето од нив се фокусираат на приватното и административното право. Најпопуларните главни закони што треба да се користат се NEPA (Национален закон за заштита на животната средина), со 322 случаи поднесени под негова јурисдикција, Законот за чист воздух, со 215 случаи поднесени под негова јурисдикција, Законот за загрозени видови, со 163 случаи поднесени под негова јурисдикција.
Дејства со користење на Законот за загрозени видови
Во случајот Законот за загрозени видови (ESA), TennesseeValley Authority v. Хил , Врховниот суд изјавил дека ЕСА им наложува на федералните агенции да осигураат дека нивните постапки не ги загрозуваат видовите што се наведени како загрозени во ЕСА. Бидејќи климатските промени се голема закана за загрозените видови, климатските активисти можеле да ја користат ЕСА за да целат на оние кои ги забрзуваат климатските промени. Случаите за судски спорови за климатските промени кои користат ЕСА првенствено се фокусираат на членовите 7 и 9 од статуата. Членот 7 вели дека сите дејствија што ги спроведуваат федералните агенции мора да нема веројатност да го загрозат континуираното постоење или да резултираат со уништување на загрозени видови. Членот 9 се фокусира не само на федералните агенции, туку на сите, забранувајќи одземање на загрозени видови од која било страна, било да е тоа федерална, државна или приватна. Докажувајќи дека активностите преземени од оние кои придонесуваат за климатските промени ги загрозуваат животните наведени во ЕСА, активистите за климата можат да ја користат ЕСА за да престанат со активностите кои придонесуваат за климатските промени.
Првиот чекор за активистите за климатски промени е да се уверат дека видовите загрозени од климатските промени се наведени во ЕСА од страна на Службата за риби и диви животни (FWS). Честопати само ова може да биде долг процес. Во декември 2005 година, Центарот за биолошка разновидност се здружил со уште две американски невладини организации (Гринпис и Советот за одбрана на природните ресурси) да поднесат петиција Арктичката поларна мечка да биде ставена на листата на ESA. FWS под администрацијата на Буш го продолжила процесот со години, пропуштајќи многу клучни рокови и наведувајќи ги видовите како „загрозени. Соочувајќи се со масовен јавен притисок и научен консензус, FWS официјално го навел видот како загрозен во мај 2008 година.
Акции со користење на Националниот закон за заштита на животната средина
Националниот закон за заштита на животната средина, или НЕПА, признава дека активностите преземени од американската влада може да имаат значително влијание врз животната средина и бара сите федерални агенции да ги земат предвид овие еколошки импликации кога прават „големи федерални акции“. Ова може да се направи или преку проценка на животната средина (ЕА) или потемелна изјава за влијанието врз животната средина (ЕИС), колку темелна анализата треба да биде зависи од природата на предложената акција. НЕПА не бара климатските промени или стакленички гасови да се спомнуваат во сите EA и EIS, но многу активисти за климатски промени ќе тужат според НЕПА тврдејќи дека влијанијата поврзани со климатските промени се доволно релевантни што треба да бидат вклучени.
Дејства со користење на Законот за чист воздух
Законот за чист воздух, ги регулира загадувачите на воздухот и од стационарни и од мобилни извори. Законот бил донесен во 1970-тите пред да има широко распространето знаење за стакленички гасови но во 2007 година Врховниот суд одлучил дека ЕПА мора да ги регулира стакленичките гасови под законот поради познатиот Случај Масачусетс против ЕПА. Како резултат на ова, активистите за климатски промени можат да го користат законот како средство за борба против емисиите на стакленички гасови со цел да се борат против забрзувањето на климатските промени.
Во 2009 година, државата Калифорнија имала можност да го користи законот за да создаде посилни стандарди за емисија на возила од националниот стандард, што брзо довело до тоа администрацијата на Обама да ги усвои овие построги стандарди за емисија на национално ниво. Овие стандарди биле наречени стандарди за корпоративна просечна ефикасност на горивото (CAFE) и вклучувале регулативи за стакленички гасови.
Јулијана против САД
Во 2015 година, голем број американски млади, застапувани од Our Children's Trust, поднеле тужба против владата на САД во 2015 година, тврдејќи дека нивните идни животи ќе бидат оштетени поради неактивноста на владата кон ублажување на климатските промени. Додека слични тужби биле поднесени и отфрлени од судовите поради бројни причини, случајот Јулијана против Соединетите Американски Држави добил привлечност кога окружниот судија Ен Ајкен пресудил дека случајот има заслуга да продолжи и дека „климатскиот систем способен да одржува човечки живот“ е основно право според Уставот на САД. Владата на Соединетите Американски Држави оттогаш се обидела да го отфрли случајот преку различни оспорувања на наодите на Ајкен, но тој и понатаму се чека на судски постапки.
Европски суд за човекови права
Во септември 2019 година, група од шест деца и млади возрасни од Португалија поднеле тужба до Европскиот суд за човекови права. Поддржани од британската невладина организација Глобална правна акциона мрежа (GLAN), тие тврделе дека е потребна поостра климатска акција за да се заштити нивната идна физичка и ментална благосостојба. Судот побарал од 33 европски влади да објаснат до февруари 2021 година дали нивниот неуспех да се справат со глобалното затоплување го прекршува членот 3 од Европската конвенција за човекови права.
Останати
По значајната пресуда на Холандија во 2015 година, групи во други земји го испробале истиот судски пристап. На пример, групите отишле на суд со цел да ги заштитат луѓето од климатските промени во Бразил, Белгија, Индија, Нов Зеланд, Норвешка, Јужна Африка, Швајцарија и Соединетите Американски Држави.
Во Пакистан во 2015 година, Вишиот суд во Лахоре пресудил во случајот Асгар Легари против Федерацијата на Пакистан дека владата ја прекршила Националната политика за климатски промени од 2012 година и Рамката за спроведување на политиката за климатски промени (2014-2030) со тоа што не ги исполнила целите поставени со политиките. Како одговор, било потребно да се формира Комисија за климатски промени со цел да му помогне на Пакистан да ги исполни своите климатски цели.
Група деца во Колумбија ја тужеле владата за заштита на прашумите во Амазон од уништување на шумите поради придонесот на уништувањето на шумите за климатските промени. Во 2018 година, Врховниот суд пресудил дека колумбиската прашума е „ентитет предмет на права“ кој бара заштита и реставрација.
Во 2020 година, административен судски случај во Франција, барал од администрацијата на Макрон да ги преиспита нивните политики за справување со климатските промени за да се увери дека тие се доволно значајни за да ги исполнат обврските од Парискиот договор.
Телтов-Флеминг
Телтов-Флеминг (Teltow-Fläming) — округ во југозападниот дел на Бранденбург, Германија. Соседни окрузи се (од исток надесно) Даме-Шпревалд, Елба-Елстер, окрузите Витенберг во Саксонија-Анхалт, округот Потсдам-Мителмарк и главниот град и покраината Берлин.
Географија
Округот е именуван по двете главни области. Телтов е земјоделски појас јужно од Берлин. Флеминг е пошумен ридски масив во јужниот дел; делот од областа сместен во округот е наречен Долен Флеминг, додека Горен Флеминг се наоѓа во округот Потсдам-Мителмарк.
Историја
Округот бил создаден во декември 1993 со спојување на претходните окрузи Лукенвалде, Јитербог и Цосен, но исто така и мали делови од другите поранешни окрузи, како Лукау.
Разно
Во периодот од 1997 до 2001, округот имал најголем пораст на БДП од сите окрузи во Германија со стапка од 56,1%.
Флеминг-Скејт („Fläming-Skate“) — 160 километри долга патека специјализирана за возење ролерки, единствена од таков вид во Германија.
Интересно, градот Телтов не е дел од округот Телтов-Флеминг, како што и градот Даме не е дел од округот Даме-Шпревалд.
Мина Сундберг
Мина Сундберг — финска илустраторка и карикатуристка која зборува шведски јазик, родена во Шведска. Таа е позната по веб-стриповите „Сонот на Редтejл“ и „Застанете мирно, останете тивки“.
Животопис
Мина Сундберг е родена во Шведска во 1990 година во семејство на Финци кои зборуваат шведски и кои се вратиле во Финска во 1997 година. Дипломирала на Универзитетот за уметност и дизајн во Хелсинки, Финска, на одделот за графички дизајн. На 25-годишна возраст и како прва Финка, ја освоила наградата Рубен во категоријата Онлајн стрипови – долга форма
Кариера
За време на нејзината прва година на универзитетот, планирајќи да направи кариера како веб-стрип уметник, таа направила неколку обиди да започне „стрип за вежбање“, од кои последниот еволуирал во Сонот на Редтаил (aRTD). Сонот на Редтаил стана приказна од 556 страници изградена околу концепти од финската митологија. Нејзиниот следен проект бил Останете мирни. Останете тивки за имагинарен постапокалиптичен свет поставен 90 години во иднината. Дополнителната инфо страница за „Јазични семејства“ од Stand Still. Stay Silent прикажувајќи ги индоевропските и уралските семејства била објавена како постер и се здобила со популарност надвор од фандомите на стриповите, заработувајќи пофалби од лингвистите. Неодамна се појавила на страница 900 на 10 мај 2018 година. Додека живеела во Мора во 2013 и 2014 година, таа успешно водела две кампањи за групно финансирање да го финансира објавувањето на нејзините стрипови во печатена форма. Работата на Сундберг била наведена како претставителен пример за жанрот на созревање на онлајн стриповите, додека нејзиниот стил бил наречен „совршено сигурен“ и „инспиративен за стравопочит“. Работела и како илустраторка, вклучително и за насловни страни, за неколку публикации.
NGC 2509
NGC 2509 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2509 се споменува и како OCL 630, ESO 561-SC7.
Откривање
Објектот е откриен на 3 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 0 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 19° 3' 2".
Други поделби
Проучување на NGC 2509 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 320; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6003. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1010.
Беатрис Орчард Картер
Беатрис Орчард Картер (родена во 1889 година, градот на кралот Вилијам - ноември 1939 година), Кејп Таун, била јужноафрикански ботанички илустратор.
Се школувала во градот Кинг Вилијам и Источен Лондон, таа се обучила за уметност во Квинстаун, а подоцна и во Уметничката школа во Кејп Таун. За време и по нејзините студии, таа изработила офталмолошки цртежи за окулистот, диџеј Вуд. Таа била назначена за уметник во Болус Хербариум во Кејп Таун во 1926 година, останувајќи таму сè до нејзината смрт. Поради нејзината рана смрт останале голем број недовршени дела од уметничката работа што таа ја започнала.
Таа илустрирала различни книги и проекти, особено Mesembryanthemaceae за Луиза Болус и Ханс Хере.
Национален парк Конгари
Националниот парк Конгари со вкупна површина од 106.3 км2 е американски национален парк во централна Јужна Каролина, 28.9 километри југоисточно од главниот град на државата, Колумбија. Паркот го зачувува најголемиот дел од стариот раст на шумата од тврдо дрво останат во САД. Бујните дрвја кои растат во нејзината шума со поплави се едни од највисоките во источниот дел на САД, формирајќи ги едни од највисоките умерени листопадни крошни на шумите што остануваат во светот. Реката Конгари тече низ паркот. Околу 60.7 км2 се означени како област на дивина.
Паркот ја доби својата официјална ознака во 2003 година како кулминација на основната кампања која започнала во 1969 година. Со 145.929 посетители во 2018 година, тој е рангиран како 10-ти најмалку посетен национален парк на САД, веднаш зад Националниот парк „Големиот басен“ на Невада.
Историја на паркови
Екстракцијата на ресурси на реката Конгари се стремела кон сечењето дрвја од 1898 година, кога компанијата за сечење дрвја започнала да работи во областа на денешниот парк. Во сопственост на Франсис Бејдлер и Бенјамин Ф. Фергусон од Чикаго, компанијата работела до 1914 година; последователно, Бејдлер и неговите наследници ја задржале сопственоста на областа. Во 1950-тите, Хари Р.Е. Хемптон бил член на ловечкиот клуб Седар - Крик и ко-уредник на „Државата“. Хемптон се придружил со Питер Маниголт во „Чарлстон пост“ и „Курир“ за да се заложат за зачувување на поплавата во Конгари. Хамптон го формирал Здружението за зачувување на шумите во 1961 година. Како резултат на ова застапување, студијата на службата на Националниот парк од 1963 година застапила позитивно за воспоставување на национален споменик.
Воспоставување споменик
Во 1960-тите не бил постигнат напредок. Обновеото најавување од Бидлерс во 1969 година го поттикна формирањето на Националното здружение за зачувување на Конгарското блато (CSNPA) во 1972 година. ЦСНПА ги здружи силите со Сиера Клубот и другите организации за зачувување за да го промовираат федералното законодавство за зачувување на тракт. Сенаторите од Јужна Каролина Стром Турмонд и Ернест Ф. Холингс воведиле законодавство во 1975 година за воспоставување национална резерва. На 18 октомври 1976 година било донесено законодавство за создавање на Националниот споменик на Конгарското блато. Планот за проширување бил воведен од Холингс и Турмонд во 1988 година, проширувајќи го монументот на 89.8 км2.
Претворање во национален парк
Над две третини од националниот монумент бил назначен за дивина област на 24 октомври 1988 година, и станал важна област на птици на 26 јули 2001 година. Конгресот го редизајнирал споменикот ,,Национален парк Конгари" на 10 ноември 2003 година, исфрлајќи го погрешното „мочуриште“ од името, и истовремено ја прошири својата овластена граница за околу 18.5 км2. Заклучно од 31 декември 2011 година, приближно 105.3 км2 од паркот се во федерална сопственост.
Животна средина
Големите животни што може да се видат во паркот вклучуваат бобаци, елени, диви свињи, диви кучиња, којоти, армадилови, мисирки и видри. Неговите води содржат интересни суштества како водоземци, желки, змии и многу видови риби, вклучително алигатор и сом.
Удобности и атракции
Повеќето посетители на паркот се шетаат по дрвената пешачката патека, која има надморска височина од (3,9 км) пешачка патека низ мочурливата околина што ги штити нежните габи и животот на растенијата на ниво на земјата. Конгари може да се пофали и со највисоките (51.4 метри) и најголемите (42 кубни метри) лоболи борови (Pinus taeda) живи денес, како и неколку чемпреси стари над 500 години. ,,Центарот за посетители Хари Хамптон" содржи изложби за природната историја на паркот и напорите за заштита на мочуриштето.
Клима
Според системот за класификација на климата во Копен, ,,Центарот за посети на Хари Хамптон" во Националниот парк Конгаре има влажна суптропска клима (Цфа).
Документарен филм
Во 2008 година, Образовната телевизија во Јужна Каролина (СЦЕТВ) произведе документарец за историјата на националниот парк Конгари со наслов Корени во реката: Приказната за националниот парк Конгари. Документарецот опфаќал интервјуа со луѓе вклучени во движењето што на крајот довело до создавање на статусот ,,Национален споменик на САД" во областа, и ја набудувала улогата што ја игра паркот во околната заедница на областа Јужна Каролина во областа Долен Ричленд. Програмата за прв пат е емитувана на мрежата SCETV во септември 2009 година.
Зоран Десподов
'''Проф. д-р Зоран Десподов''', дипл. руд. инж., е роден на: 18.09.1965 год. во општина Делчево. Основно образование завршил во родното место, а општа гимназија во Делчево. Дипломирал на Рударско-геолошкиот факултет во Штип, Универзитет „Св.Кирил и Методиј“ – Скопје, на рударскиот оддел, во мај 1990 год., со просечен успех 8,51 и бил прогласен за најдобар студент во генерацијата. Во февруари 1991 год. се вработил на Рударско-геолошкиот факултет во Штип, како соработник-помлад асистент по предметите: Технологија на подземна експлоатација и Подземен транспорт и извоз. Во декември 1996 год. магистрирал на Рударско-геолошкиот факултет во Штип, на тема: Избор на оптимални параметри на локомотивскиот транспорт на главните хоризонти во рудниците за олово и цинк: Злетово, Саса и Тораница, под менторство на проф. д-р Милош Грујиќ. Во јуни 1998 год. во рамките на подготовките за изработка на докторска дисертација, бил на студиски престој во траење од 20 дена во Институтот за рударска механизација, Политехнички универзитет Шлеска, во Гливице, Р.Полска. На 19 јуни 2002 год. на Рударско-геолошкиот факултет во Штип докторирал на тема: Одредување на оптимални параметри на лентестите транспортери за нивна примена во рудниците за метални минерални суровини со подземна експлоатација во Р.Македонија, и се стекнал со научна титула доктор на технички науки. Докторската дисертација ја работел под менторство на проф.д-р Милош Грујиќ. Со Одлука од 22.11.2002 г. донесена од Наставно-научниот совет при Рударско-геолошкиот факултет во Штип бил избран во наставно звање доцент по предметот Руднички транспорт. Во 2007 г. од страна на Наставно-научниот совет на Рударско-геолошкиот факултет во Штип, бил избран во наставно звање вонреден професор по наставната дисциплина Руднички транспорт. Од септември 2007 год. е вработен на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип, при Факултетот за рударство, геологија и политехника, а денес Факултет за природни и технички науки, и работи како наставник кој е ангажиран на студии од прв, втор и трет циклус, каде што на судиската програма Рударство ги покрива наставните дисциплини: Транспорт на минерални суровини 1 и 2, Рударски извозни постројки, Технологија на подземна експлоатација, а исто така постојано е ангажиран како наставник и на студиските програми: Индустриска логистика, Индустриски менаџмент и Инженерство на работна и животна средина. Две учебни години бил ангажиран како наставник и на Факултетот за туризам и бизнис логистика при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип, каде ја предавал наставната дисциплина Логистички менаџмент. Со Одлука, донесена од страна на Универзитетскиот сенат при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип, бил избран во наставно звање редовен професор за наставно-научната област Транспортни и извозни постројки на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип.
Наставно-образовна дејност
Од октомври 2002 год. проф. д-р Зоран Десподов успешно ја изведувал и организирал наставата на Рударскиот одсек, по предметите: Руднички транспорт, Технологија на подземна експлоатација, Рударски извозни постројки и група предмети од модулот – Подземна експлоатација на минерални суровини, кои се изучуваат на Катедрата за подземна експлоатација. Потоа, од 2007 год. до денес ја изведува и наставата на студиската програма Логистика, по следниве предмети: Теорија на информации, Теорија на одлучување, Теорија на системи 1 и 2, Дизајн на логистички системи и Производен менаџмент. Бил ментор на една одбранета докторска дисертација, четири магистерски труда, голем број дипломски трудови, а исто така, како претседател или член учествувал во испитни комисии за одбрана на докторат, магистратури и дипломски работи, како и рецензентски комисии за избор на наставници и соработници. Учествувал во работни комисии за изготвување на нови студиски програми, потоа во комисии за запишување на студенти и други комисии за разгледување на наставни прашања. Автор е на поголем број интерни скрипти, и соавтор на учебникот Рударски извозни постројки, издаден од Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Исто така бил и рецензент на учебници од областа на рударството.
Научно-истражувачка дејност
Во текот на својата работна кариера проф.д-р Зоран Десподов исклучително време и посветува на научно-истражувачката работа. Добиените резултати од научните истражувања и достигнувања преку научни трудови ги презентирал на реномирани странски и домашни научни собири, каде што во поголем број од нив бил и член на научните и организациони одбори, како и работните претседателства. Одреден број на научни трудови ги објавил во следниве меѓународни научни списанија: Acta Montanistica Slovaca, International Journal of Civil Engineering and Building Materials, Transport i logistisika, Подземни радови, како и во домашното списание Природни ресурси и технологии. Учествувал во работата на неколку научно-истражувачки проекти финансирани од страна на Министерството за образование и наука при Владата на Р.Македонија. Како експерт од областа на рударството бил ангажиран од страна на Министерството за наука и технолошки развој на Р.Србија за рецензент на предлог-научно истражувачки проект. Член е на уредувачкиот одбор на научното списание Природни ресурси и технологии кое го публикува Факултетот за природни и технички науки при УГД - Штип, како и научното списание Подземни радови кое го публикува Рударско-геолошкиот факултет, Универзитет во Белград, Р.Србија.
Стручно-апликативна и организациско развојна дејност
На стручен план голем е неговиот придонес во изработка на апликативни проекти за рудниците со подземна експлоатација на металични минерални суровини, во форма на главни рударски проекти, дополнителни рударски проекти, студии и елаборати, каде посебно би го истакнале неговото ангажирање во рудникот за производство на оловно-цинкова руда „Саса” од М.Каменица. За посебниот придонес и квалитетната соработка со рудникот „Саса”, Катедрата за подземна експлоатација при ФПТН, под негово раководство има добиено Благодарница од страна на рудникот по повод петтгодишниот јубилеј од неговото рестартирање. Меѓутоа, проф.д-р Зоран Десподов активно работел и на истражувањата во врска со експлоатацијата на неметалните минерални суровини. Постојано бил присутен со свои трудови на научни и стручни собири посветени на експлоатацијата на јаглените во Р.Македонија и пошироко. Тој бил ангажиран во изработката на Физибилити студијата за почеток за експлоатација на јаглен од јагленовото наоѓалиште „Неготино” - Неготино, финансирана од Министерството за економија при Владата на Р.Македонија, и тоа како главен проектант за подземна експлоатација.
Четири пати бил избиран за потпреседател на Стручното советување со меѓународно учество ПОДЕКС, во организација на Сојузот на рударски и геолошки инженери на Македонија (СРГИМ) и Факултетот за природни и технички науки, УГД - Штип, каде активно учествувал и со стручни трудови. Исто така, бил главен и одговорен уредник на Зборникот на трудови презентирани на ПОДЕКС.
Активно учествувал со научни и стручни трудови во информативно-стручната ревија Македонско рударство и геологија публикувана од СРГИМ, каде што е член на издавачкиот и редакцискиот совет. Од страна на Институтот за акредитација на Р.Македонија (ИАРМ) е ангажиран како технички експерт - оценувач на инспекциски тела за рударска опрема. Посетувал семинар во рамките на европскиот проект - Техничка помош за зајакнување на капацитетите на ИАРМ, за имплементација на стандардот ISO/IEC 17020:2004, кој успешно го завршил. Во текот на неговата работна кариера извршувал и денес извршува одредени функции во рамките на Факултетот за природни и технички науки при УГД во Штип. Во два последователни мандати бил избран за Раководител на Катедрата за подземна експлоатација при ФПТН, а како претставник од ФПТН еден мандат бил член на Универзитетскиот сенат, во чија работа успешно учествувал. Моментно ја обавува функцијата Декан на Факултетот за природни и технички науки при УГД - Штип.
Ана Савојска
Ана Савојска или уште Ана Палеологина (грчки: Άννα της Σαβοϊας, Άννα Παλαιολογινα, 1306 - 1359), била савојска принцеза и византиска царица, втора сопруга на царот Андроник III Палеолог.
Ана е родена во 1306 година како Џована, ќерка на Амадеј V Велики, грофот на Савоја, и на Марија Брабантска.
Византиска царицата
Ана била свршена за Андроник III уште за време на граѓанската војна, која тој ја водел против својот дедо Андроник II. Бракот меѓу Ана и Андроник III (1296-1341) бил склучен во Цариград во октомври 1326 година. Откако го прифатила православието, Џована го прифатила името Ана.
Во 1328 сопругот влегол во Цариград, го детронизирал својот дедо и го зазел царскиот престол.
Ана на Андроник III му родила четири деца:
Регент на Јован V
Наскоро меѓу Јован Кантакузин и Ана Савојска избувнал конфликт, кој прераснал во граѓанска војна.
Граѓанска војна
За време на еден воен поход на Јован Кантакузин против идниот цар Стефан Душан, Ана го искористила привременото отсуство на Јован Кантакузин од Цариград и го прогласила за предавник и непријател на империјата. Ана се потпрела на поддршката на истакнатиот дворјанинот и военоначалник Алексиј Апокавк и на патријарх Јован XIV Цариградски. Ана му го понудила местото на Јован Кантакузин во регентски совет на Алексиј Апокавк.
Голем дел од војската сепак се наоѓала под контрола на Јован, кој на 26 октомври 1341 се прогласил за цар во Димотика, што го означило почетокот на нова граѓанска војна во империјата. Борбата меѓу Јован Кантакузин и централната власт во Цариград продолжила до 1347 година. Во тоа време во неа се мешале и соседните балкански владетели. Трновският цар Јован Александар бил на страната на Ана и Алексиј Апокавк, додека неговиот шура Стефан Душан го поддржувал Јован Кантакузин (очигледно смислен план со цел слабеење на Византија). И двајцата соседи на Византија всушност искористиле од војната, за да постигнат сопствени политички цели и да ги прошират териториите на сметка на империјата. Јован Кантакузин го привлекол на своја страна и отоманскиот султан Орхан I.
Ана се обидела да ја освои поддршка против Јован Кантакузин и од Западна Европа. Во летото на 1346 година таа испратила амбасадор до папата Климент VI во Авињон. Во август 1343 година царката обложува византиските царски инсигнии на Република Венеција за 30 илјади златни дукати, како дел од договорот за добивање на финансиска поддршка за континуираната војна против Јован Кантакузин. Сепак Ана и Апокавк не успеале да ја добијат војната.
На 3 февруари 1347 година двете завојувани страни постигнаа договор, според кој Јован Кантакузин е прогласен за старател и соцар на Јован V Палеолог. Договорот е внесен во брак меѓу ќерката на Јован Кантакузин, Елена Кантакузина и Јован V Палеолог. Јован Кантакузин влегол во Цариград и успешно воспоставува контрола над градот.
Последни години
Во 1351 година Ана го напуштила Цариград и се населила во Солун. Таму таа организирала сопствен двор и дури издала декрети од свое име, и монети со својот лик. Така Ана Савојска била втората царицата, која официјално резидирала во Солун, по Ирина Монфератска.
Мал бакарец
Малиот бакарец (Lycaena phlaeas) е пеперутка од видот на пеперутки бакарци. Пепеугата е доста распространета и ја има и во Македонија.
Подвидови
Овој вид на пеперутки има поголем број подвидови, од кои за некои нема причина за нивно посебно класифицирање:
Светска турнеја на АТП 2010
Светски турнир на АТП — професионално тениско коло организирано од АТП. 2010 АТП Светкиот Тур го сочинуваат Гренд Слем турнирите (надгледувани од ИТФ), сериите АТП Мастерс 1000, АТП Мастерс 500 и АТП Мастерс 250, Светското екипно првенство на АТП, Дејвис Купот (организиран од ИТФ), АТП Финале на Светкиот тур. Исто така вклучени во 2010 календарот се Хопман Купот, каде не се добиваат бодови и е организиран од ИТФ.
Распоред
Ова е целосниот распоред на сезоната 2010, со документирани достигнување до четврт-финалето.