cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бад Готлојба-Бергисхибел
Маркерсбах и Хелендорф
Наполеоновите војни во 1813 довеле до мизерија, унитштувања и болести. Училиштето било отворено во 1837 и уште едно во 1858. Во 1996 со административната реформа на Саксонија, двете општини станале дел од Бад Готлојба-Бергисхибел.
Готлојба
Готлојба бил првпат споменат во 1363 година. Во 1298 година заедно со Пирна станал дел од Бохемија. Во 1405 со Пирна бил вратен под власта на грофовијата Мајсен.
Регионот бил променет со рударската индустрија во 1386. Пронаоѓањето на рудата довело до населување на рудари од Фрајберг и Еренфридсдорф, како и од Тирингија и Харц. Последниот рудник бил затворен во 1889 со искористувањето на среброто.
Во 1463, Готлојба станала град. Во век ги добила и специјалните трговски права (за одржување пазари и саеми).
Војните, болестите и големите пожари во градот во 1746 и 1865 и поплавите во 1552, 1897, 1927 и 1957 довеле до поспор развој на градот.
Откако било изградена бањата во Готлојба, градот станал Бад Готлојба. Браната Готлојба е изградена со цел заштита на градот од честите поплави и овозможување на доволни резерви на вода за пиење.
Бергисхибел
Бергисхибел бил првпат споменат како Гисхобел во 1450. Долго време бил сметан како додаток на Готлојба и се верува дека не постоел пред 1400. Во 1648 во текот на Стогодишната војна скоро и да запрел развојот на градот.
Во 1717 добил право да произведува пиво. Во 1813, француските трупи го окупирале местото и му нанеле големи штети. Во 1822, економијата на селото повторно била обновена.
Со изградбата на железничката линија од Пирна до Лангенхенерсдорф и Бергисхибел на 17 јули 1880, регионот се отворил. Во 1905 била отворена железничка линија до Готлојба.
Во 1999, Бергисхибел и Бад Готлојба станале Бад Готлојба-Бергисхибел.
Лангенхенерсдорф и Бара
Лангенхенерсдорф бил основан како Hennici villa во 1356 и бил доделен на грофовијата Мајсен во 1404. Бара бил споменат за првпат во 1524 година. Името потекнува од старогерманскиот збор bar (празнина) и para што означувало празна површина.
Во 1838 година било отворено училиште во Лангенхенерсдорф.
NGC 7364
NGC 7364 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7364 се споменува и како UGC 12174, MCG 0-58-1, CGCG 379-2.
Откривање
Објектот е откриен на 1 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7364 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7364 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 44 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 9' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
1636
1636 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1636 година од новата ера, 636. од вториот милениум, 36. од XVII век и седма од 1630-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7144 и 7145 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6386 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5396 и 5397 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2389.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1636 година се протега во 4272 и 4273, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4332 и 4333 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2179. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1045 и 1046 исламска година.
218
218 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 218 година од новата ера, 218. од првиот милениум, 18. од III век и деветта од 210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5726 и 5727 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4968 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3978 и 3979 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 971.
1477 п.н.е.
1477 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1477. година пред новата ера, 477. од вториот милениум п.н.е., 77. од 15 век п.н.е. и осма од 1470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4031 и 4032 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3273 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2283 и 2284 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 724 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1477 година се протега во 1159 и 1160, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1219 и 1220 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 934 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2162 и 2161 исламска година пред хиџра.
IC 1455
IC 1455 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1455 се споменува и како NPM1G +13.0271, CGCG 67-79, MCG 2-29-24.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1455 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1455 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 23 м 15,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 23' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на IC 1455 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34968.
NGC 7365
NGC 7365 — елиптична галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7365 се споменува и како ESO 603-10, MCG -3-58-1, NPM1G -20.0607.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7365 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7365 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 45 м 10 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 57' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 34°.
Други поделби
Проучување на NGC 7365 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69651. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 348; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6389. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1190.
Нострадамус
Мишел де Нотрдам (Michel de Nostredame; 14 декември 1503 или 21 декември 1503 — ) или попознат како Нострадамус — француски аптекар и почитуван јасновидец, кој отпечатил колекција на пророштва кои брзо станале познати во светот. Најпознат е по неговите „Пророштва“ (Les Propheties), првото издание кое се појавило во 1555 година.
Интересот за делото на Нострадамус, кој е истакната фигура на француската ренесанса е сè уште голем, посебно во медиумите, а на неговите пророштва во некои случаи им се додава библискиот код, или трудовите на некои други пророци.
Животопис
Дипломирал на Универзитетот во Монпелје и станал лекар. Како лекар се прославил со дезинфекциското средство кое го открил и со кое спасил многу пациенти за време на чумата во Франција. Некои биографи поради тоа го нарекуваат - татко на антисептичката медицина.
Уште од раната младост имал голема склоност кон астрономијата и астрологијата. Неговиот дедо го вовел во овие науки, а го запознал и со кабалата.
Во 1555 година, на 52-годишна возраст, Нострадамус ја објавува својата прва книга центурии. Печатена е во Лион под наслов „Пророштвата на мајсторот Мишел Нострадамус“. Веднаш по излегување оваа книга доживеала голем успех. Во дворецот на Анри II не се зборувало за ништо друго освен за пророкот од Прованса. Сите сакале да се запознаат со него, но најзначајна била поканата од кралот Хенрих II и Катерина Медичи, со која станале големи пријатели.
Алманахот
Алманахот и книгите кои ги пишувал Нострадамус доживеале таков успех, што почнале да се издаваат секакви книги под негово име. Настанала таква збрка, поради која Нострадамус бил огорчен. Се затворил дома, не примал никого, и во 1558 година го издал второто проширено издание на своите центурии, кое го посветил на кралот Анри II, и му напишал едно опширно писмо во кое се вели:
„Можев во секој катрен да го напишам точното време на настаните, но тоа не би им се допаднало на сите. Затоа сè запишувам шифрирано, а не едноставно пророчки.“
За чудовишта
„А кога змијата од кафезот ќе се роди,
ќе биде тоа суштество од нечовечки род...“
„Ќе биде роден од стомак, со две глави
и четири раце, ќе умре рано...“
„Од Јадран сè до Сабинскиот крај
морски страшен ѕвер ќе доплови,
со човечки лик, а рибји пераи,
со јадица луѓето ќе го ловат.
За Македонија
„Заби на небото ќе засветат ноќе,
и сите од Рона сјајот ќе го видат,
војна, глад, а помош доцна ќе дојде:
на Македонците Персија иде.“
За војна со Муслиманите
„Сила голема крстот што го мрази
во Меѓуречје ќе крене глава:
ќе ги пребродат реките брзите одреди,
а оној што на многумина душман им беше,
овој пат ќе биде во право.“
За 1999 година
„Седмиот месец 1999, владетел се спрема
грозен и страшен од небо да дојде,
да го воскресне кралот од Ангулем...
Овен доаѓа од една, Марс од друга страна,
никогаш не се гинело вака,
крвта на невините и на децата ќе се лие...“
219
219 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 219 година од новата ера, 219. од првиот милениум, 19. од III век и последна од 210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5727 и 5728 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4969 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3979 и 3980 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 972.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 219 година се протега во 2855 и 2856, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2915 и 2916 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 762. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 415 и 414 година пред хиџра.
1478 п.н.е.
1478 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1478. година пред новата ера, 478. од вториот милениум п.н.е., 78. од 15 век п.н.е. и деветта од 1470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4030 и 4031 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3272 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2282 и 2283 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 725 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1478 година се протега во 1158 и 1159, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1218 и 1219 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 935 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2163 и 2162 исламска година пред хиџра.
Реваз Миндорашвили
Реваз Миндорашвили (грузиски:რევაზ მინდორაშვილი) (роден на 1 јули 1976) е грузиски борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои златниот медал во дисциплината слободен стил до 84 кг.
Секешфехервар
Секешфехервар (унгарски: Székesfehérvár; српски: Столни Београд) — град во централна Унгарија, сместен околу 65 км југозападно од Будимпешта. Бројот на населението во градот изнесува околу 102,035 people (2009), со 136,995 во подрегионот Секешфехервар. Градот е административен центар на округот Фејер како и регионален центар на централна Трансданубиа. Во средниот век градот претставувал кралскса резиденција и бил еден од најважните унгарски градови. Во овој град 37 кралеви на Унгарија и 39 кралици биле крунисани, 15 владетели биле погребани, како и кралскиот накит бил чуван овде.
Религија
Според пописот од 2001 во градот се присутни следните религии:
Британски јазици
Британските јазици сочинуваат една од двете гранки на островски келтски јазици. Другата гранка јазици се гојделските јазици. Името на групата потекнува од велшкиот јазичар Џон Рис кој го вовел терминот како спротивен назив на Англичаните (англосаксоните), односно именувана според старите Британи.
Класификација
Јазиците во оваа група се:
Палата Ајналикавак
Палатата Ајналикавак (Aynalıkavak Kasrı) — отоманска резиденција која се наоѓа во Бејоглу, Истанбул, Турција. Овој објект бил изграден во времето на султанот Ахмед I со неколку измени со текот на годините.
Во оваа палата бил потпишан истоимениот договор меѓу Руската и Османлиското Царство во 1779 година.
Историја
Палатата Ајналикавак претставувала отоманска резиденција, изградена во времето на султанот Ахмед I со неколку измени со текот на годините. За ова место постојат извори според кој местото претставувало и место за одмор на византиските императори. По освојувањето на градот познато е дека овде одмарале османлиските благородници. Познатиот патописец Евлија Челебија наведува дека објектот бил изграден во времето на султанот Мехмед II. Комплексот бил реновиран во времето на Селим III (1789-1807) и го добил денешниот изглед.
Ајналикавак е единствениот кој постои денес од целиот комплекс како и еден од последните изградени во класичен османлиски стил.
Христијанството во Нигер
Христијанството во Нигер е малцинска религија во државата. Христијанството било донесено во земјата за време на колонијалниот период. Христијанската маса вклучува европски доселеници, локални поелитни маси, како и христијански имигранти од соседните крајбрежни земји, особено Бенин, Того и Гана. Христијаните се малубројни во земјата, и според една проценка има 0.5%. Христијаните живеат воглавно во регионите Маради и Догондучи и Нијамеј. Според последните проценки во државата има околу 56.000 Христијани и се проценува дека до 2025 во државата ќе има 84.500 Христијани.
Во Нигер има активни христијански мисии. Првата католичка мисија била во 1931, а протестантските биле во 1924. Во 1970-те имало околу 12.000 Католици и 3.000 Протестанти во земјата.
Велики Преслав
Велики Преслав (Велики Преслав) е град во источна Бугарија и претставува административен центар на општина Велики Преслав. До 1993 година се вика Преслав и во историјата е познат како втора престолнина на Бугарија меѓу 893-972 г. Во градот се наоѓа археолошки музеј и тврдина. Особено голем процвет достигнува во времето на ханот Омуртаг како воен лагер со гарнизон.
Денес градот брои околу 9.000 жители.
Историја
Царот Симеон Велики ја преместил престолнината од Плиска во Преслав. Во градот настанал т.н. „златен век“ на бугарската култура. Се развиле најмногу литературата, архитектурата и уметноста. Биле изградени голем број христијански храмови, а престолнината била направена по урнек на Цариград. Од Плиска во Преслав била преместена и Преславската книжевна школа.
Ќучукќој
Ќучукќој — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Антикабир
Антикабир (турски: Anıtkabir)) е мавзолеј кој се наоѓа во Анкара, Турција. Во овој мавазолеј се наоѓа гробот на “таткото на Турција“ Кемал Ататурк. Неговата градба била завршена во 1941 година а негов архитект е професор Емин Онат
Путлиц-Берге
Путлиц-Берге (Putlitz-Berge) — општинска заедница во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Путлиц.
Ангелот и лошиот човек (филм )
„Ангелот и лошиот човек“ (англиски: Angel and the Badman) — американски филм од 1947 година во режија на Џејмс Едвард Грант (James Edward Grant), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џон Вејн (John Wayne), Гејл Расел (Gail Russell) и Хари Кери (Harry Carey).
Синопсис
Квирт Еванс (го игра Вејн) е лош човек. Него го лечи и негува квекерката Пенелопи Ворт (ја игра Расел), која се вљубува во него и настојува да го задржи за себе. Така, тој запаѓа во дилемата: дали да продолжи да живее во својот свет или во светот на Пенелопи...
1635
1635 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1635 година од новата ера, 635. од вториот милениум, 35. од XVII век и шеста од 1630-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7143 и 7144 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6385 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5395 и 5396 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2388.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1635 година се протега во 4271 и 4272, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4331 и 4332 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2178. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1044 и 1045 исламска година.
Мисија на Апостол Павле во Македонија
Христијанството во Македонија започнало да се проповеда уште во апостолско време. По прифаќањето на христијанството, апостол Павле станал првиот проповедник на новото месијанско учење при своите мисионерски патувања. Апостол Павле, за време на својата мисионерска дејност, спровел повеќе мисионерски и благовеснички патувања, во текот на коишто тој го проповедал меѓу еврејското и паганското население.
Апостол Павле во Македонија бил четирипати. При второто мисионерско патување, во 50 или 51 година ги формирал црквите во Филипи, Солун и Бер (Дела 16,9-17,14). 2). При своето третото мисионерско патување, во 57 година, посетувајќи ги вторпат истите места. Заедно со Лука ја крстосувал Македонија, проповедајќи го Евангелието низ сите македонски градови до Илирик и до источниот брег на Јадранското Море. Во тоа време, во Македонија, го напишал и го испратил Второто послание до Коринтјаните (Дела 20,1; 2. Кор. 2, 12-13; 2. Кор 7,5-9; Рим 15,19; Дела 20,2). 3) Во 58 година минал по третпат низ Македонија, враќајќи се кон Ерусалим и ги посетил градовите по обратен ред: Бер, Солун, Филипи (Дела 20,3-6). 4) И, четврти пат, кога од Македонија го напишал и испратил Првото послание до Тимотеја, во 64/65 година (1. Тим. 1,3).
Патувања
Во тоа време Македонија била во составот на Римското Царство, така што често ги менувала своите граници и својот етнички состав. Едно од првите споменувања за патувањата на апостолите во Македонија се наоѓа во Дела на светите апостоли најверојатно напишано од страна на апостол Лука, каде се вели:
"... на Павлe му се јави ноќно видение: некој Македонец застана пред него и му се молеше, велејќи: „Дојди во Македонија - помогни ни! И кога го виде видението, веднаш побаравме да отидеме понатаму во Македонија, заклучувајќи дека Бог нè повикал да им го проповедаме Евангелието. Потоа отпловивме од Троада и патувавме право кон Самотрак, а на идниот ден во Неапол,"
Филипи
Градот Филипи станал првиот град во Европа, каде што било проповедано и прифатено христијанството. Кога христијанството се пренесувало од Азија во Европа, првата црква на европскиот континент била формирана „,во Филипи, кој во тој дел на Македонија е прв град, римска колонија“ (Дела 16,12). Изразот „прв“ (prwvth), како што се заклучува според старите монети, се давал како епитет на главните градови на провинции, но и на некои значајни градови, а таков значаен град бил и Филипи, бидејќи бил градот на Филип и Александар Македонски.
Уште со самото пристигнување во Филипи, апостол Павле и неговите сопатници започнале да го проповедат христијанството. Слушателите на апостолот Павле пред сè биле антички Македонци, а тоа може да се заклучи од Посланието на апостол Павле до Филипјаните, каде се вели дека во Филипи имало многу мал број Евреи и Стари Грци.
Во Филипи според Новиот завет се случило и првото крштевање и тоа на Света Лидија Македонка. Така Лидија станала првата христијанка во Македонија и во Европа која го примила христијанството од апостол Павле. Евангелието кога стигнало во Европа не го пресретнале мажите, туку жените, бидејќи тие први се појавиле пред апостолите. Апостол Павле активно ги вклучил и жените во мисионерството и во евангелизацијата во ранохристијанската црква. Според верувањата, Света Лидија била гостопримлива па ги понудила апостолите да живеат во нејзиниот дом. По заминувањето на апостол Павле со придружниците, се претпоставува дека апостол Лука останал да живее во куќата на Лидија. Куќата станала првиот христијански храм во Европа, по примерот од куќата на Марија, мајката во Ерусалим. Се смета дека Лидија е основоположник и на црквата во Тијатир која е една од седумте цркви во Азија, за коишто зборува свети Јован во Откровението.
Освен Лидија, во Библијата се спомнуваат и Еводија и Синтихија како и мажите Епафродит и Климент.
Единаесет години по заминувањето од Филипи, пред крајот од своето прво затвореништво во Рим (63/64 г. Филип. 1,25-26; 2,24; 4,22; 1,13; 1,1; 2. Тим. 4,9-10), на христијаните од првата Црква во Европа, апостол Павле им напишал Послание и го упатил „до сите светии во Христа Исуса, што се во Филипи, со епископите и ѓаконите“ (Филип. 1,1).
Солун
Откако го оставил во Филипи апостол Лука, апостол Павле со Сила и Тимотеј заминале за Солун. Тоа се случило во пролетта во 50-тата година по патот Вија Егнација, каде според евангелието по шест дена пешачење пристигнал во Солун. Таму неговата проповед ја прифатиле малкумина од Евреите, додака пак поголем број од оние кои го прифатиле неговото учење биле главно антички Македонци и Стари Грци. Апостол Павле, Сила и Тимотеј почнале да го проповедаат евангелието во куќата на Јасон, во неговата ткајачница, во приватни домови. И покрај првичните успеси (Дела 17:4) апостол Павле и неговите сотрудници морале ноќе да побегнат и да го напушти градот, бидејќи против нив се побуниле Евреите од Солун, припишувајќи им политички намери „против заповедите на ќесарот, изјавувајќи оти има друг цар – Исус“ (Дела 17:7).
Апостол Павле во Македонија се вратил по осум години. Според Второто послание до Коринтјаните:
"Кога дојдовме во Македонија, никаков мир немаше телото наше; во сè бевме во маки; однадвор напади, однатре страв"
Самите прогонства придонеле христијанската заедница од тој крај повеќе да с зближат. Солунската црква апостолот Павле му дала и тројца сотрудници: Секунд – придружник на последното патување ( Дела 20,4; 27,28; Кол. 4,10; Филип. 1,24) и „Гај и Аристарх Македонци“ (Дела 19,29). Аристарх бил со него и во затворот во Рим.
Бер
Во 51 година, апостолите Павле, Сила и Тимотеј го напуштиле Солун и заминале во Бер, која се наоѓала во третата македонска управна област каде за прв сопатник на апостол Павле станал Сосипатр Пиров (Дела 20,4). Оставајќи ги Сила и Тимотеја во Берија, свети апостол Павле одлучил да ја напушти Македонија и, по море, заминал за Атина (Дела 17,15).
Македонија и Новиот завет
Во Новиот завет Македонија и Македонците се споменати 28 пати во 24 стихови.
Делови од Библијата каде се споменува Македонија:
220
220 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 220 година од новата ера, 220. од првиот милениум, 20. од III век и прва од 220-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5728 и 5729 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4970 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3980 и 3981 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 973.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 220 година се протега во 2856 и 2857, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2916 и 2917 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 763. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 414 и 413 година пред хиџра.
Никола Љушев
Никола Љушев - македонски менаџер.
Животопис
Никола Љушев дипломирал на Електротехничкиот факултет во Скопје, во областа на електрониката и телекомуникациите, а своето образование го надополнил и на неколку меѓународни школи и универзитети, како: „Harvard Business School“, „INSEAD“, Универзитетот во Чикаго, итн.
Кариера
Од 2007 до 2015 година, Љушев бил главен извршен директор на „Вип“, а потоа, во текот на 2015-2016 и главен извршен директор на „Оне.Вип“. Потоа бил поставен за главен извршен директор на „Црногорски Телеком“, а во јули 2018 година бил назначен за главен извршен директор на „Македонски Телеком“, при што истовремено продолжил да ја извршува и функцијата главен извршен директор на „Црногорски Телеком“. Во 2010 и во 2011 година, лондонското списание „Global Telecom Business“ го избрало Љушев за еден од четириесетте најдобри извршни директори, помлади од 40 години, во светскиот телекомуникациски сектор.
Клаудија Валоа
Клаудија Валоа (француски: Claude Valois) била француска принцеза, ќерка на францускиот крал Анри II и Катерина Медичи. Таа е родена на година во Фонтенбло, Франција. Детските години ги поминала заедно со својата поголема сестра Елизабета Валоа, идната кралица на Шпанија, и со својата снаа, идната Марија Стјуард, кралица на Шкотска.
На 19 јануари 1559 година се омажила за Шарл III, со кој имала девет деца. Починала за време на раѓањето на своето последно дете на година.
Даниел Цуј
Даниел Чи Цуј (崔琦 ) американски (американско кинески) физичар кој истражува за електричните својства на тенки филмови и микроструктури на полупроводници и физика на цврста агрегатна состојба. Тој претходно бил професор по електротехника на Артур ЛеГранд Доти во Принстонскиот универзитет и хонорарен стручен истражен научник во одделот за физика во Колумбискиот универзитет. Во 1998, заедно со Хорст Лудвиг Штермер од Колумбискиот универзитет и Роберт Лафлин од Стенфорд, Цуј бил награден со Нобеловата награда за физика за неговиот придонес за откривањто на Холовиот дробен квантен ефект.
Животопис
Цуј се родил во селото Фан (范庄), окулу 7.5 км од Баофен, Хенан, а неговите родители биле фармери. Кога Циј е роден, Кина била среде природни катастрофи и војни. Тој студирал кинески класици на училиште во селото.
Цуј отпатувал за Хонгконг во 1951, и го посетувал средното училиште „Пуј Ќинг“ во Каулун, каде дипломирал во 1957. Тој бил примен во Тајванското национално универзитетско медицинско училиште во Тајпеј, Тајван. Цуј добил стипендија за во Илиноискиот колеџ, Августана во Рок Ајланд, Илиноис, САД, каде е Лутерански алма матер на неговиот пастор.
Неговото откритие на Холовиот дробен квантен ефект, работа за која бил награден со Нобелова награда во 1998, се случило пред да биде назначен за професор по електротехника во Принстонскиот универзитет во 1982.
Почести и награди
Цуј е член на Националната академија на науките на САД (избран во 2004), соработник со Американското здружение за напредок во науката и соработник со Американското друштво на физичари. Во 1992, Цуј бил избран за академик на „Академија Синика“, Тајпеј. Во јуни 2000, Цуј бил избран за странски член на Кинеската академија на науките, Пекинг.
Цуј исто така бил награден со неколку престижни награди, меѓу кои:
Врутци (езеро)
Водоснабдување на населени места и индустрија
Градот Ужице добил модерен водовод во 1938 година. Како извориште е капритан изворот Живковиќ, со капацитет од околу 23 л/с. Растот на градот, особено во периодот по Втората светска војна, бил интензивен, па дефицитот на вода за градот бил се поизразен. Тоа беше причината што во 1956 г. година како извориште беше зафатен изворот Ќебиќ, а подоцна ги задоволуваше само потребите на индустријата и потребите на населбата Севојно.
Понатамошното проширување на изворот започнало во 1962 година со изградба на бунар и пумпна станица во Турица. Овој извор бил модернизиран и зголемен во 1974 година со изградба на инфилтрационен басен и нови бунари со галерии за одводнување на сливот. Во 1977 година е зафатен изворот Поточани со капацитет од 30 л/с, а за подобрување на квалитетот е изградена постројка за прочистување на водата која располага со слив, флуктуатор, брзи песочни филтри, капацитети за подготовка и дозирање на коагуланси, хлорна станица и други помошни објекти. Акумулацијата на чистите води на Ѓетиње возводно од устието на Сушица е избрана како најповолно решение за долгорочно водоснабдување на Ужице и неговата околина. Како најпогодно место за изградба на водоводот е избран профилот „Врутци“. Хидролошките и другите анализи покажаа (Вујновиќ Р., 1995):
Создавање на езерото
Браната „Врутци“ е изградена во клисурата на реката Ѓетиње, на 12 километри возводно од градот Ужице. Бетонската лачна брана е од куполен тип, со двојна кривина, висока 77 m и должина 241 m. Над браната и преливниот дел е изграден мост за патен сообраќај. Излевањето на преливот на браната за евакуација на високите води е конструирано така што во централниот дел на браната има должина од 48,8 m. Капацитетот на прелевање е 760 m3/s, што е значително поголем од прогнозата за десетици илјади води (430 m3/s), а со протекувањето низ испустите се обезбедува голема безбедност во случај на катастрофален поплавен бран. На браната има 4 испусти на котите 575 и 590, а излезниот капацитет е 136 m3/s. Од излевањето водата паѓа во бучница каде кај највисоките води се создава водена перница од околу 15 м. Во текот на изградбата реката се пренасочувала со бајпас тунел, односно преку напуштен железнички тунел со тесен колосек. Системот е проектиран и изграден така што водата од акумулацијата гравитацијата ја носи од пречистителната станица на ридот Церовиќ, а потоа акумулациониот систем се дистрибуира во населени места со многу разновидна конфигурација. При изградбата на акумулациониот систем „Врутци“ поплавена е површина од 221 хектар земјиште во селата Врутци и Биоска. Во структурата на потопено земјиште, 17% биле под обработливо земјиште, 6% под овоштарници, 42% под ливади и пасишта, а останатите 35% биле неплодни и други површини. Иселени се 45 селски домаќинства, од кои 36 во зоната на акумулација, а 9 во непосредната санитарна заштитна зона, т.е. од Врутак иселени се 30, а од Биоска 15 домаќинства. Акумулацијата ги преплави и Гробиштата во Врутци со околу 700 гробни места, кои поради тоа мораа да бидат иселени на три нови локации. Преместени се патишта и други инсталации, а исчистена е и самата акумулација. Изградени се сите нови локации на патот. Едниот од ридот Малиќ до браната во должина од 3,6 km, а другиот од десната страна на акумулацијата од Биоска до браната во должина од 12,7 km.
Со одлуките на општините е утврден режимот на однесување во сливното подрачје на акумулацијата во однос на користењето на тој простор за други намени. Со посебен наменски просторен план на општините Ужице, Чајетина и Бајина Башта се определуваат зоните на санитарна заштита на акумулацијата и се утврдуваат постапките за изградба на стопански и други објекти. Системот „Врутци“ има повеќекратна улога. Овозможува задоволување на сите потреби на градот Ужице со вода со теоретска сигурност на испорака од 100%. Потоа, значително придонесува за заштита на градот од поплави, бидејќи во акумулацијата има резервиран простор кој може да го прифати поплавниот бран без да се излее над браната. Освен огромното значење во водоснабдувањето на градот Ужице и населените места низводно од овој град, акумулацијата е исклучително важна и во однос на развојот на капачкиот, рекреативниот, екскурзискиот и спортскиот туризам. Системот „Врутци“ има големи можности во иднина доколку се приклучи на системот „Рзаб“. Планирано е да се изгради комплексен водостопански и хидроенергетски систем наречен хидросистем „Лим-Западна Морава“. Системот предвидува дел од водата од сливот на реката Дрина да се пренесува во многу посиромашните води на западните, односно Велика Морава. Со изградбата на овој систем би се овозможило обезбедување на потребните количества вода за водоснабдување на населението и индустријата, наводнување, заштита на квалитетот на водата и животната средина и други намени (риболов, туризам, пловидба и сл.) на широкиот простор на Западна и Велика Морава, Шумадија, Колубара и Белград.
Историја
На местото каде што е формирано езерото се наоѓал стариот манастир Рујан, од XV век, посветен на Светиот великомаченик Георгиј, кој бил од големо значење за српската култура. Во манастирот била создадена и работена првата печатница, каде што е отпечатено познатото Рујанско четвороевангелие. Со изградбата на браната и формирањето на езерото, манастирот целосно бил потопен. Во 2004 година недалеку од местото каде што бил стариот манастир, бил изграден нов со ист назив.
Светско првенство во ракомет за мажи 2013
Светското првенство во ракомет за мажи 2013 било 23. издание на Светското првенство во ракомет за мажи во организација на Меѓународната ракометна федерација кое се одржало во Шпанија од 11 јануари до 27 јануари.
Шпанија до сега никогаш немала организирано Светско првенство во ракомет. Се играло во шест градови: Мадрид, Барселона, Севиља, Сарагоса, Гранољерс и Гвадалахара. Полуфиналните натпревари се играле на 25 јануари во Барселона, а финалето се играло 27 јануари во салата Сант Џорди во Барселона.
Ждрепка
Ждрепките за формирање на групите за 23. Светско превенство во ракомет биле одржани на 19 јули 2012 година во Мадрид.
Екипите биле поделени во шест т.н. „шешири“ по четири екипи. Групите се формирани со извлекување по една екипа од секој „шешир“ и така се формирале групи за преднатпреварување.
Прв круг
Ждрепката била одржана на 19 јули 2012. Распоредот за играње бил објавен на 5 август 2012.
Дваесет и четири екипи биле поделени во следниве четири групи. По одигрувањето на натпреварувањето по групи, најдобрите четири екипи продолжуваат во осминафиналето. Последните две екипи во секоја група ќе играат натпревари за пласман.
Критериум за изедначување
При појава на изедначување со еднаков број на бодови, одредувањето на местата ќе биде определено преку следниве критериуми во соодветен редослед:
Најдобри стрелци
Source: IHF.info
Триглиц
Триглиц (Triglitz) — општина во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија.
Т-72
T-72 е Советски главен борбен тенк кој почнал да се произведува во 1970 г.
Потекло
Т-64 веројатно имал најнапреден тенковски дизајн во цел свет, но раните проблеми со енџинот 5TDF, тркалата и неточностите на главното оружје го предизвика Советското раководство да бара нискотехнолошка алтернатива со слични перформанси, особено по високите трошоци и трудоинтезивниот производен процес на T-64 стана очигледен. Тенкот беше премногу скап за да се овозможи на сите советски тенковски армии, а камоли на сојузниците од Варшавскиот пакт. Еден "економичен" тенк со стариот дизајн V-46 powerplant беше развиван од 1967 г. во фабриката Uralvagonzavod сместена во Нижни Тагил. Главниот инженер Леонид Карцев првично го создал "Објектот 172", но прототипот, означен како "Објект 172М" беше рефиниран и завршен од страна на Валери Венедиктов. Теренските испитувања 1971-1973 г. и по усвојувањето во Чељабинската фабрика за тенкови, веднаш престана производството на Т-55 и Т-62 за да се модернизираат со новиот Т-72 тенк. Барем некои технички документации на Т-72 беа предадени на ЦИА од страна на Полскиот полковник Рисард Куклински.
Бродвуд и Синови
Бродвуд и Синови (анг. Broadwood and Sons) најстариот изработувач на пијана во светот, именувана по нејзиниот основач Џон Бродвуд. На нивните инструменти свиреле славни музичари како Моцарт, Хајдн, Дусек, Бетовен, Шопен и Лист. Фирмата е имател на Кралска повластица како изработувачи на пијано на кралицата Елизабета II.