cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дух (филм)
Синопсис
Сем Вит (Патрик Свејзи) и Моли Џенсен (Деми Мур) се среќна и заљубена двојка од Њујорк. Единствениот проблем во нивната врска е потешкотијата на Сем да ѝ каже на својата девојка „Те сакам“. Ова и пречи на Моли која чувстува потреба да ги чуе тие зборови назад кога таа ќе му го каже истото на Сем.
Една вечер додека се шетаат назад кон својот нов стан по вечер помината на театар, ги пресретнува крадецот Вили Лопез. Крадецот вади пиштол и Сем е повреден. Сем го брка Вили, но не успева да го фати. Се враќа назад и ја гледа моли над своето мртво тело. Тогаш тој сфаќа дека е дух, заглавен помеѓу двата света. Се спуштаат светла (се претпостаува од рајот) за да го однесат, но тој бега.
NGC 3228
NGC 3228 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Едро, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3228 се споменува и како OCL 800, ESO 214-SC1.
Откривање
Објектот е откриен во 1751 година од страна на Никола Луј де Лакај, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 0,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3228 е од видот I1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 6 m. NGC 3228 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 21 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 51° 43' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 3228 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 426; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8196.
Џамија Вали Хан
Вали Кан (бенгалски: ওয়ালী খান মসজিদ) е џамија која се наоѓа во Читагонг, Бангладеш.
Шорски јазик
Шорски јазик — туркиски јазик. Јазикот го зборуваат околу 10.000 луѓе во областа Кемерово во Русија. Јазикот не го зборуваат сите етнички Шорци, и бројот на говорници опаѓа со тек на време. Денес, јазикот се учи во Кемерово државен универзитет. Во шорскиот јаизик голем број на зборови имаат монголски корени, но исто така има и руски зборови. Има два главни дијалекта мрасу и кондома дијалект.
Стадион Атлети Аѕури д'Италија
Атлети Аѕури д'Италија (италијански: Stadio Atleti Azzurri d'Italia), познат и како Стадион Џевис од спонзорски причини — фудбалски стадион во Бергамо, Италија, дом на фудбалската екипа Аталанта. Теренот е долг 105 метри и широк 68 метри. Стадионот има капацитет од 21.000 седечки места.
Во минатото стадионот бил познат под неколку имињата како Стадион Марио Брумана, Стадион Комунале, а од 1994 година се нарекува Стадион Атлети Аѕури д'Италија. Сепак, во 2017 година од спонзорски причини се користи и името Стадион Џевис. Стадион бил изнајмен и на други два фудбалски клуба од Бергамо, Вирешит Бокалеоне (кој подоцна станале Алѕано Вирешит) и Албинолефе.
Во 2017 година, површинската сопственост на стадионот била пренесена од Општина Бергамо на Аталанта, со што станал четврти модерен објект управуван директно од фудбалски клуб во Италија, по Стадион Алијанц во Торино (2011), Фриули во Удине (2013) и Стадионот Бенито Стирпе во Фрозиноне (2016). Почнувајќи од 1 јули 2019 година, стадионот шест спортски сезони ќе го носи своето сегашно име Џевис по комерцијален договор со електротехничката компанија Gewiss, која постигнала договор со Аталанта за стекнување на правата за именување на спортскиот комплекс.
Црвојаднина (расказ)
„Црвојаднина“ е расказ на рускиот и советскиот писател Михаил Шолохов од 1926 година. Расказот е објавен на македонски јазик, во превод на Цветко Мартиновски, како дел од збирката „Донски раскази“, објавена во 1965 година од издавачката куќа Култура.
Содржина
Јаков Алексеевич е поранешен богат селанец (кулак), кој по доаѓањето на советската власт, за да го избегне плаќањето на данокот, продал голем дел од имотот. Сепак, тој е највредниот домаќин во селото и кај него често доаѓаат сиромашните селани за да побараат сено или жито, а за возврат, тие работат на неговиот имот. Сепак, Јаков има голема мака, бидејќи помалиот син, Степан (кого нагалено го викаат Стјопка), кој има околу 20 години, се зачленил во комунистичката младина (Комсомол), а Јаков ја мрази советската власт. Поради тоа, Јаков и Степан често се расправаат, а постепено, целото семејство почнува да го мрази Степан. Така, еднаш, неговиот постар брат, Максим му раскажува како за време на Првата светска војна, тој служел во армијата и, заедно со Козаците, учествувал во бруталното задушување на еден штрајк на работниците во близината на Москва. Тогаш, меѓу него и Степан започнува кавга, по што Максим безмилосно го тепа својот помлад брат.
Една сабота, во домот на Јаков доаѓа сиромашниот селанец Прохор, барајќи ги на заем воловите за да го пренесе сеното. Јаков не сака да му ги даде воловите, во остро се вмешува Степан, така што Јаков се согласува, но под услов Степан да ги води воловите. Утредента, Јаков го повикуваат да каже колкава површина земја посеал, за да му определат колку данок да плати. Надевајќи се дека ќе му го намалат данокот поради тоа што син му е комсомолец, тој со себе го зема Степан. Пред попишувачот, Јаков лаже, велејќи дека посеал седум десетини земја, но Степан се вмешува и ја кажува вистината, т.е. дека тој има дури 20 десетини земја. Потоа, Степан набрзина оди дома, ги зема воловите и заедно со Прохор одат на неговата ливада да го натоварат сеното.
Уморни од работата, вечерта тие засиваат на ливадата, а кога се будат, гледаат дека ги нема воловите. Во меѓувреме, Јаков е загрижен, бидејќи Степан уште не се вратил со воловите. Затоа, тој и Максим одат да го побараат Степан, а кога пристигаат на ливадата, гледаат дека ги нема воловите. Мислејќи дека Степан и Прохор ги продале воловите, тие побеснуваат и Максим најпрвин го претепува Прохор, а потоа го убива, прободувајќи го со вилата во градите. Во меѓувреме, Јаков го соборува својот помлад син на земјата, а Максим и него го прободува со вилата. Потоа, Јаков и Максим одат дома, договарајќи се да излажат дека некои арамии ги украле воловите и ги убиле Степан и Прохор. Кога пристигаат дома, жената на Максим им кажува дека попусто се тревожеле, зашто воловите си дошле дома.
Архангелск
Архангелск (Арха́нгельск) — град во Архангелската област, Русија. Има население од.
Свети Кирил и Методиј
во век  , кои станале мисионери на христијанството помеѓу Словените од Голема Моравија и Панонија. Преку нивната работа тие влијаеле врз културниот развој на сите Словени, поради што ја добиле титулата Апостоли на Словените. Тие се заслужни за изумување на глаголицата, првата азбука искористена да се препише старословенскиот јазик. По нивната смрт, нивните ученици ја продолжуваат нивната работа и дејност помеѓу Словените. Двајцата браќа се почитувани во Источната православна црква како светци со титулата Еднакви со Апостолите. Во 1880, Папата Лав XIII ја вовел нивната слава во календарот на Римокатоличката црква. Во 1980, Јован Павле II ги прогласил за созаштитници на Европа, заедно со Бенедикт Нурсијски.
Животопис
Св. Кирил и Св. Методиј Солунски се родени браќа од Солун,од угледно и богато византиско семејство, татко Лав и мајка Марија. Постариот брат, Методиј, како офицер помина десет години меѓу македонските Словени. Потоа се оддалечи на гората Олимп и се предаде на монашки подвиг. Овде подоцна му се придружи и Кирил (Константин Филозоф). Кирил и Методиј, познати како солунските браќа просветители, имаат голема улога во словенската историја. Нивното дело ги описмени словенските народи. Во почетокот на IX век била веќе подготвена солидна основа за поширока и поорганизирана мисионерска активност во Западна Бугарија. Во тоа време Византиското Царство доживува нов расцут на културен план, па овој бран ги заплиснува и градовите што биле оддалечени од Цариград, посебно Солун. Во првите децении на IX век во Солун живее и семејството на висок службеник на царската власт, помошник на византискиот стратег на Солун и солунската област. Тоа бил Лав со својата сопруга Марија. Нивната народност е нејасна. Семејството имало повеќе деца, но се спомнуваат само имињата на најстариот - Методиј и најмалиот Константин. Дури не се спомнува и световното име на Методиј, кој ова го добил при замонашувањето.
Побожните родители ги упатиле своите рожби уште од најраното детство во христијанството, трудејќи се да им помогнат да ги применуваат возвишените христијански вистини во својот живот. Костантин уште од својата младост се занимавал со списите на свети Григориј Назијанзин и на Дионисиј Ареопагит. Татко му го испратил во Цариград да го продолжи своето образование во императорското Магнаурско училиште, каде, освен богословските науки, се изучувале и граматика, аритметика, географија, астрономија, музика, поезија, реторика. Покрај овие науки, Константин учел и јазици - латински, еврејски и сириски. Откако го завршил своето високо образование, Константин бил назначен за библиотекар при црквата Света Софија, а потоа бил поставен за професор по филозофија во училиштето што го завршил. Тогаш го добил и името Константин Филозоф.
Мисионерска дејност
Како високо образовени и талентирани личности на Кирил и Методиј ќе им бидат доделувани многу тешки и одговорни задачи од страна на византискиот двор. Најпрво биле испратени во мисија кај Сарацените (Арапите) во Багдад, која како и Хазарската и Моравската мисија претставувале дел од политичката програма на Византија, чија основна цел е да ги христијанизираат Сарацените, Хазарите, Моравските Словени, Бугарите, Русите и другите народи на исток и север од Византија и да им ја наметнат византиската црковна власт. Кога хазарскиот цар Каган побара од царот Михаил проповедници на верата во Исус Христос, тогаш на заповед на царот беа пронајдени овие двајца браќа и беа испратени меѓу Хазарите. Откако го уверија Каган во верата Христова, тие го крстија овој цар и голем број негови доглавници и уште помногуброен народ. По извесно време се вратија во Цариград, каде што ја составија словенската азбука од триесет и осум букви и почнаа да ги преведуваат црковните книги од грчки на словенски.
На повик од царот Ростислав отидоа во Моравија и таму ја распространија и ја утврдија православната вера, па ги умножија книгите и им ги дадоа на свештениците за да ја подучуваат младината. А подоцна на повик од папата заминаа за Рим, каде што Кирил се разболе и умре, на 14 февруари 869 година. Тогаш Методиј се врати во Моравија и до смртта се потруди на утврдувањето на Христовата вера меѓу Словените. По неговата смрт - а тој се упокои во Господа на 6 април 885 година - неговите ученици Петочисленици, на чело со Свети Климент Охридски како епископ, го преминаа Дунав на сплав "од три липови дрвја" и пристигнаа во Белград, тогаш во Бугарија. Началникот на Белград, ги испрати при царот Борис I. Свети Наум остана во главниот град на Бугарија и ги постави основите на Преславската книжевна школа, а Климент е испратен во областа Кутмичевица, на југ во Македонија, каде што од Охрид продолжи да работи меѓу Словените на истото дело што го започнаа Методиј и Кирил на север.
Што се однесува до Методиј, постојат мошне оскудни извори, според кои тој се здобил со световно образование и се посветил на државната и воена служба. Бил надарен со христијански добродетелен живот и државнички и воени способности. Подолго време управувал со брегалничката област и придонел христијанството длабоко да се всади во македонската душа во тој дел на Македонија. За овој успех бил особено заслужен и неговиот брат Константин.
Мисионерската дејност на светите браќа меѓу Македонците, посебно возобновувањето и применувањето на македонската азбука е забележано во житието на Свети Наум. Ова му претходело на преведувањето на светите книги на јазикот на Македонците од солунско и на мисионерското дело меѓу западните Словени во Моравија.
Извесно време пред својата мисионерска дејност, светите браќа се повлекле во манастирот Полихрон на планината Олимп, каде всушност конечно се подготвиле за своето епохално мисионерско дело. Манастирското осамување го прекинале двапати кога биле испраќани од византиската власт од цариградскиот патријарх во мисии меѓу Сарацените и Хазарите. Овие мисии ги извршиле со голем успех. Во Краткото житие на Константин-Кирил, напишано од неговиот ученик Климент Охридски, се кажува дека Кирил открил пред Хазарскиот каган дека не потекнувал од византиски род, ами дедо му бил од хранените људе на туѓ „цар„, но побегнал во Византија.
Заминувањето во Рим
Во Рим биле примени со големи почасти од папата Адријан II. Тој ги одобрил словенските богослужбени книги и наредил да бидат поставени во олтарот на базиликата Голема Богородица и богослужби да се вршат на словенски јазик во три римски цркви. Кирил во Рим тешко се разболел и починал на 14 февруари 869 година. Методиј епохалното мисионерско дело меѓу западните Словени го продолжува сам со помош на своите ученици, кои во Рим биле ракоположени во свештенички чин. Непријателството од германските свештеници не престанувало. Истоштен од напори и измачувања, Свети Методиј почина во Нитра, 885 година. Неговите ученици биле подложени на измачувања и прогони. Некои од нив распродадени како робови.
Комеморација
Делото на светите браќа по смртта на Свети Методиј паднало во голема криза, но благодарение на нивните најдаровити ученици - Свети Климент и Свети Наум, охридските светители и чудотворци, учители и просветители, ползувајќи се со својот мисионерски метод, што имал за цел да им ја објави божјата вистина на новите народи, почнувајќи ја нивната културна самобитност, останал жив образец за Светата Црква и за мисионерите на сите времиња.
Светите браќа Кирил и Методиј успеале да станат апостоли на Словените. Тие сакале да му служат на доброто на сите словенски народи и на единството на Универзалната црква. За овие и вакви свои заслуги, во своето апостолско послание egrigae virtulis папата Јован Павле II на 31 декември 1980 година ги прогласил за ко-покровители на Европа, чиј покровител е Свети Бенедикт, прогласен од папата Павле IV на 26 октомври 1964 година.
Бакар хидрид
Бакарен хидрид — неорганско соединение со хемиска формула CuH n каде n ~ 0,95. Тоа е црвена цврста материја, ретко изолирана како чист состав, која се распаѓа на елементите. Бакарниот хидрид главно се произведува како редукционо средство во органската синтеза и како претходник на различни катализатори.
Историја
Во 1844 година, францускиот хемичар Адолф Вурц за прв пат синтетизирал бакар хидрид. Тој редуцирал воден раствор на бакар(II) сулфат со хипофосфорна киселина (H 3 PO 2 ). Во 2011 година, Панитат Хасин и Јијинг Ву станале првите кои синтетизирале метален хидрид (бакар хидрид) користејќи ја техниката на сончање. Бакарниот хидрид ја има разликата како првиот откриен метал хидрид. Во 2013 година, таа била основана од Донерер и сор. дека, барем до педесет гигапаскали, бакар хидрид не може да се синтетизира само со притисок. Сепак, тие биле успешни во синтезата на неколку бакар-водородни легури под притисок.
Структура
Во бакарниот хидрид, елементите ја прифаќаат кристалната структура на Вурцит (полимерна), поврзани со ковалентни врски.
CuH се состои од јадро на CuH со обвивка од вода и тоа може во голема мера да се замени со етанол. Ова нуди можност за модифицирање на својствата на CuH произведени со водени патишта. Додека сите методи за синтеза на CuH резултираат со ист рефус производ, синтетичката патека по која се оди создава различни површински својства. Различните однесувања на CuH добиени по водени и неводени патишта може да се припишат на комбинација од многу различна големина на честички и различно завршување на површината, имено, врзани хидроксили за водените патишта и координиран донатор за неводените патишта.
Хемиски реакции
CuH генерално се однесува како извор на H –. На пример, Вурц ја пријавил реакцијата на двојно поместување на CuH со хлороводородна киселина:
Кога не се лади под −5 C, бакар хидрид се распаѓа, за да произведе водороден гас и мешавина што содржи елементарен бакар:
Цврстиот бакар хидрид е неповратен производ на автополимеризација на молекуларната форма, а молекуларната форма не може да се изолира во концентрација.
Производство
Бакарот не реагира со водородот дури и при загревање, така што бакарните хидриди се направени индиректно од прекурсори на бакар (I) и бакар (II). Примерите вклучуваат редукција на бакар(II) сулфат со натриум хипофосфит во присуство на сулфурна киселина, или поедноставно само со хипофосфорна киселина. Може да се користат и други редуцирачки агенси, вклучително и класични алуминиумски хидриди.
Реакциите произведуваат црвено обоен талог од CuH, кој е генерално нечист и полека се распаѓа за да ослободи водород, дури и на 0 °C.
Ова бавно распаѓање се одвива и под вода, меѓутоа има извештаи дека материјалот станува пирофорен ако се исуши.
Нов метод на синтеза бил објавен во 2017 година од Лусада и соработниците. Во оваа синтеза се добиени наночестички CuH со висока чистота од основен бакар карбонат, CuCO 3 ·Cu(OH) 2. Овој метод е побрз и има повисок хемиски принос од синтезата базирана на бакар сулфат и произведува наночестички од CuH со поголема чистота и дистрибуција со помала големина. Добиениот CuH лесно може да се претвори во спроводливи тенки филмови на Cu. Овие филмови се добиваат со прскање на наночестичките CuH во нивниот медиум за синтеза во одредена изолациона поддршка. По сушењето, спонтано се формираат спроводливи Cu филмови заштитени со слој од мешани бакарни оксиди.
Редуктивни звуци
Бакарниот хидрид се произведува и со редуктивна соникација. Во овој процес, хексааквабакар (II) и водород (•) реагираат за да произведат бакар хидрид и оксониум според равенката:
Водородот(•) се добива на самото место од хомолитичката соникација на водата. Редуктивната соникација произведува молекуларен бакар хидрид како посредник.
Апликации во органска синтеза
Видовите на фосфин и NHC-бакар хидрид се развиени како реагенси во органската синтеза, иако со ограничена употреба. Најшироко се користи [(Ph 3 P)CuH] 6 ( Страјкеров реагенс ) за редукција на α, β-незаситени карбонилни соединенија. H2 (најмалку 80 psi) и хидросиланите може да се користат како терминален редуктант, овозможувајќи каталитичка количина од [(Ph 3 P)CuH] 6 да се користи за реакции на конјугирана редукција.
Хиралните фосфино-бакарни комплекси катализираат хидросилација на кетони и естери со ниска енаотоселективност. Енантиселективно (80 до 92% ee) редукција на прохиралните α, β-незаситени естери користи Тол-БИНАП комплекси од бакар во присуство на PMHS како редуктант. Последователно, развиени се услови за CuH-катализирана хидросилилација на кетоните и имините што продолжува со одлични нивоа на хемо- и енантиоселективност.
Реактивноста на L n CuH видови со слабо активирани (на пр. стирен, диени) и неактивирани алкени (на пр. α-олефини) и алкини е препознаена и послужило како основа за неколку формални реакции на хидрофункционализација катализирани од бакар.
„Хидридобакар“
Диатомскиот вид CuH е гас кој го привлекол вниманието на спектроскопите. Се полимеризира кога ќе се кондензира. Добро познат олигомер е октаедро -хексакупран(6), кој се јавува во Страјкеровиот реагенс. Хидридобакарот има кисело однесување од истата причина како и нормалниот бакар хидрид. Сепак, тој не формира стабилни водени раствори, делумно поради неговата автополимеризација и неговата тенденција да се оксидира со вода. Бакарниот хидрид реверзибилно се таложи од растворот на пиридин, како аморфна цврстина. Меѓутоа, повтореното растворање ја дава редовната кристална форма, која е нерастворлива. Под стандардни услови, молекуларниот бакар хидрид се автополимеризира за да формира кристална форма, вклучително и во водени услови, па оттука и методот на водено производство смислен од Вурц.
Производство
Молекуларниот бакар хидрид може да се формира со редуцирање на бакар јодид со литиум алуминиум хидрид во етер и пиридин. 4CuI + LiAlH 4 → CuH + LiI + AlI 3 Ова било откриено од Е Виберг и В. Хенле во 1952 година Растворот на овој CuH во пиридинот е типично темноцрвен до темно портокалов. Се формира талог ако на овој раствор се додаде етер. Ова повторно ќе се раствори во пиридин. Нечистотиите на производите од реакцијата остануваат во производот. Во оваа студија, било откриено дека зацврстената диатомска супстанција се разликува од структурата на Вурцит. Супстанцијата била нерастворлива и била разградена од литиум јодид, но не и зацврстениот диатомски вид. Покрај тоа, додека распаѓањето на супстанцијата Вурцит е силно катализирано со база, додека зацврстениот диатомски вид воопшто не е силно погоден. Дилтс направил разлика помеѓу двата бакарни хидриди како „нерастворливи“ и „растворливи бакарни хидриди“. Растворливиот хидрид е подложен на пиролиза под вакуум и завршува до 100 °C.
Аморфниот бакар хидрид се произведува и со безводна редукција. Во овој процес, бакарот (I) и тетрахидроалуминатот реагираат за да произведат молекуларен бакар хидрид и тријодоалуминиумски адукти. Молекуларниот бакар хидрид се преципитира во аморфен бакар хидрид со додавање на диетил етер. Аморфниот бакар хидрид се претвора во Вурцова фаза со жарење, придружено со одредено распаѓање.
Историја
Хидридобакар бил откриен во емисијата на вибрации-ротација на шуплива катодна светилка во 2000 година од Бернат, кој ја открил на Универзитетот во Ватерло. Прво бил откриен како загадувач додека се обидувал да генерира NeH + со помош на шуплива катодна светилка. Молекуларниот бакар хидрид има разлика што е првиот метален хидрид што е откриен на овој начин. Биле забележани (1,0) (2,0) и (2,1) вибрациони појаси заедно со разделување на линијата поради присуството на два бакарни изотопи, 63 Cu и 65 Cu.
Апсорпционите линии A 1 Σ + -X 1 Σ + од CuH се тврди дека се забележани во сончевите дамки и во ѕвездата 19 Пициум.
Буромски (остров)
Островот Буромски  е мал остров кој се наоѓа 0,6 km јужно од Островот Хасвел во Хасвелските Острови на Антарктикот. Околу 200 м должина и 100 м ширина,откриен и мапиран од Австралазиска антарктичка експедиција под Даглас Мосон, 1911–14. Фотографирана е од советската експедиција од 1958 година и именувана по Н.И. Буромски, хидрограф на експедиција кој го загуби животот на Антарктикот во 1957 година. Се наоѓа на 2,7 км северно од Точка Мабус, местото на руската станица Мирни.
Каменот на Иван Кмара
Камен со впишана плоча го одбележува Иван Кмара, возач- механичар од прва советска антарктичка експедиција, кој почина додека ги извршуваше своите должности на 21 јануари 1956 година.
Каменот првично бил подигнат во блиската точка Мабус, но бил преместен во Буромскиот Остров во 1974 година поради градежната активност во Мирни. Каменот на Иван Кмара е означен како Историско место или споменик (HSM 7) по предлогот на Русија до консултативен состанок на Антарктичкиот договор.
Летна универзијада - 1967
V Летна универзијада — универзијада одржана од 26 август до 4 септември 1967 во Токио, Јапонија.
1929 во музиката
1929 година во музиката содржи некои значајни настани.
Каргопол
Каргопол (Каргополь) — град во Архангелската област, Русија и административен центар на Каргополскиот реон.
Гинтерсдорф
Гинтерсдорф — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 31 декември 2009 е дел од градот Лојна.
Космос-2308
Космос-2308 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9159 км, а најмалото на 9100.
1928 во музиката
1928 година во музиката содржи некои значајни настани.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Негуш
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Изграден е во 1842 г. и е една од петте парохиски цркви на Берско-негушко-камбаниската епархија во градот и прогласена е за споменик на културата.
Историја
Храмот се наоѓа во источниот дел на Негуш, близу влезот во градот. Пред уништувањето на Негуш при задушувањето на Негушкото востание во 1822 г. во градот имало црква посветена на Свети Ѓорѓи. На 25 декември 1832 г. е издаден ферман за обновата за црквите „Св. Ѓорѓи“ и „Св. Мина“ во Негуш.
Според натписот во црквата, таа е изградена во 1841 г. Главен ктитор е стопанственикот Ѓорѓи Буфела (? – 1851) од Голишани, кој станал епитроп на храмот. Останатите средства дошле од османлиската држава и од богати негушани. Натписот под портретот на Буфела гласи:
На запад од црквата во 1867 г. е изградена камбанарија со посредство на берскиот митрополит пред Портата, која испратила заповед до берскиот кајмакам да сопрат секакви пречки од месните Турци. Камбанаријата исто така се смета за значајно архитектонско дело.
Околу 1943 г. е решено на храмот да му се догради купола, за што се задолжени повозрасниот градител Георгиос Карабаѕос и тогаш младиот Евангелос Франгоцинос.
Во северозападните згради во црковниот двор долги години имало сиропиталиште.
На 2 октомври 1985 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.
Архитектура
Црквата е втора по големина во градот меѓу храмовите од XIX век, по „Успение на Пресв. Богородица“. По својот облик и материјали е типична за црквите на ова подрачје од средината на XIX век. Храмот е правоаголен со димензии 34 × 17 м и зафаќа површина од 578 м2. Претставува трикорабна базилика во неокласичен стил фасадирана со плочи. На западната и јужната страна има затворен трем. Нартексот е голем 4,30 × 25 м, наосот 19,55 × 14,60 м, а жртвеникот 4,45 × 14,60 м. Храмот е прошируван со нартексот на запад, параклисот „Св. Нектариј“ на југ и канцеларии на север. Ѕидовите се дебели од 0,95 до 1 м. Од северната страна има потпорни ѕидови со висина од 3,90 м и ширина од 1,70 × 1,55 м во основата. На исток има само една полукружна конха која зазема од источната страна. Однадвор апсидата е украсена со седум засводени слепи ниши на висина од ѕидот. Над влезовите има полукружни каменни лакови. Во лакот над западниот и јужниот влез има ниши за преносливи икони на Свети Ѓорѓи. Покривот е двоводен со ќерамиди и лесни триаголни засеци на исток, не образувајќи триаголен фронтон. Таква веројатно била и западната фасада, изменета по додавањето на нартексот.
Во внатрешноста трите кораба се поделени со столбови со пречник од 40 см, направени од квадратна костенова срцевина и малтерисани округло. Лаковите образувани со дрвени опшиви се насликани со пророци и светци.
На запад над главниот влез има женска црква во облик на буквата П, поубава од онаа во „Успение на Пресв. Богородица“. До женската црква води скалиште од наосот. Подот на црквата е поплочен со мермер.
Иконостас
Иконостасот првично бил направен од резбано дрво, но подоцна е заменет со мермерен, веројатно истовремено со изградбата на куполата. Новиот иконостас се води по примерот на оној во „Преображение Христово“ и вклучува релјефни претстави на ангели и други украси. Насликан е со маслинова боја и поделен на три подрачја. Во првото подрачје на висина до 1,10 м има последователни релјефи на ангели што го оградуваат крстот. Во второто на висина до 3 м има 10 царски икони со големи димензии, од кои најстарата е онаа на Богородица веднаш лево од царските двери, изработена во 1843 г. Во третото подрачје се обликувани три фронтона над секој кораб. Во средишниот е Тајната вечера, а во страничните се претставени светци. Над средишниот фронтон има дејзис. Во основата на крстот нема змејови.
Првата икона лево од царските двери е „Пресвета Богородица со Младенецот“, со натпис во долниот десен агол ''Δαπάνη εργατών αμπατζήδων 1843 Δεκ. 23. Првата десно од дверите е „Исус Христос Цар на царевите и Велик архијереј“, со натпис подолу δια εξόδων Σαπωνάδων ων η μνήμη αιωνία 1844 Φεβρουάριο 18 υπό απσταλα'', дело на истиот зограф — поп Димитрис Апостолакис од Бер. Втората икона лево е „Свети Ѓорѓи Победоносец“, со натпис αγιογραφικός οικος δανιηλ μοναχου. Иконата на Свети Јован Претеча“ има натпис 1844 ...βριου 4. Следна е иконата на Свети Никола, која во долниот дел има натпис δια διαπάνης ψαράδων ων η μνήμη αιωνία 1844 Μαίου 30. „Собор на 12 апостоли“ е во истиот стил како Богородица. На иконата „Свети Спиридон“ во средината има натпис δέησις των μαηστόρων κονιτζιωτών. Осмата икона на иконостасот е на Свети Климент Охридски.
Храмот имал и пет иконостаса – два камени од двете страни на средишниот иконостас и три дрвени, но дрвените се изнесени од црквата и иконите им се преместени во олтарот. На левиот камен иконостас е иконата на Свети Димитрија, дело на непознат зограф, а на десниот е иконата на Свети Ѓорѓи, дело на негушкиот зограф Димитриос Хасјурас од 1943 г. На иконостасот кој бил лево од влезот била иконата на Света Варвара со натпис δια χειρός παπά Αναστασιου, а на оној што бил десно стоела Света Катерина со натпис Αν ιστορίθη η παρούσα εικών δια δαπάνης των Evτιμoτάτων Κυρίων ζοσταράδων δια Γρ: 400ων η μνήμη αιωνία 1843 Νοεμβρίου 11 χειρ αποστολάκη παπά Δημητρ βερραίου. На иконостас во нартексот има икона на Свети Стилијан Пафлагонски од XIX век со натпис ''Παίδων φύλαξ πέφυκε Θεού το δώρον Ο φιλέορτος Μάντης Γ. Μπίλης την αφιέρωσεν εις μνήμην αυτού Τε και των τέκνων του εν έτοι 1892''.
Живопис
Заедно со црквата „Живоносен Извор“, овој храм е еден од двете целосно живописани цркви во Негуш. Фреските се изработени во 1842 г. од местни зографи, но подоцна се надживописани. Поделени се на три подрачја. На север најгорното е со сцени од животот на Христос. Истите теми се застапени и во второто подрачје, кое е двапати повисоко од првото. Во третото подрачје се претставени светци. Насликани се и олтарниот простор и куполата.
Сизеренство
Сизеренство (Suzeraineté) — однос во кој еден владетел или држава има право да наплаќа данок и да управува со надворешните работи на друг народ или држава. Ентитетот кој има обврска кон сизеренот е вазал или трибутарна држава. Овој поим првпат бил воведен за да се опише односот помеѓу Отоманското Царство и соседните области.
Тврдина Свети Стефан
Тврдината Свети Стефан се наоѓа на островот Углан во Хрватска. Замокот бил изграден во 15 век.
Манастириште (Требовље)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во поречкото село Требовље. Претставува црква од средниот век.Откриен е за време на археолошките испитувања кога се градела акумулацијата Козјак.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – 400м мешано во женска конкуренција
Натпреварите во 400м поединечно мешано за жени во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 31 јули со прелиминациите и финалето.
Рекорди
Пред натпреварувањата, светските и шампионатските рекордибеа следниве:
Ниту Светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
Финале
Финалето се одржа во 19:19.
Вилкув Полски
Вилкув Полски (Wilków Polski) — село во општината Леонќин во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
NGC 1280
NGC 1280 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1280 се споменува и како UGC 2652, MCG 0-9-50, CGCG 390-51, IRAS 03154-0021.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1280 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1280 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 17 м 57 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 10' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 1280 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12262. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4708. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 63.
Естер Кремер
Естер Кремер (германски: Esther Cremer) е германска атлетичарка, специјалист за трчање на 200 и 400 метри.
Кариера
Во 2010 таа станала германски шампион на 200 метри, а втора била на 4 х 400 метри на првенството во Берген. Истата година во август таа освоила сребрен медал со погон од 4-400 метри во август на Европското првенство во Барселона, заедно со Фабиен Колман, Јанин Линденберг и Клаудија Хофман во времето 3: 24,07, зад руската штафета.
Таа, исто така, учествувала на Летните олимписки игри 2012 во Лондон, но таа испаднала во квалификациите.
Најголемите успеси
4 титули на националниот шампион во 200 м (2010), 400 м (2011, 2012) и 400 м во салата (2012. )
Мутуализам (биологија)
Мутуализам е форма на симбиоза кога и двата организма имаат корист од заедничкото живеење. На пример ензимските активности на бактериите кои живеат во дигестивниот тракт на добитокот, овозможуваат тие да ја разложат тревата. Мешункастите и некои други растенија се колонизирани од бактерии кои формираат мали топчиња на нивните корени. Овие бактерии го врзуваат азотот за коренот. Азот е основен елемент потребен за сите организми. Ваквиот азот растенијата можат да го користат. Кај животните, мутуализам се јавува помеѓу повеќе тревопасни животни и микроорганизмите на системот за варење. Копитари и некои други животни јадат растенија кои содржат целулоза, иако тие немаат ензими способни за разградување на целулозата. Тоа за нив го прават микроорганизмите кои живеат во нив.
Иван Жилев
Иван Жилев — македонски револуционер.
Жилев е роден во село Горно Броди, Серско. Завршил егзархиска прогимназија во Сер, а работел како шивач и трговец во родното село. Во текот на цели петнаесет години бил претседател на револуционерниот комитет во селото. Во 1906 г. бил избран за член на Окружниот комитет на МРО во Сер. Бил уапсен и осуден на смрт од стрна на турските власти, пресудата била извршена со бесење на Ат-пазар во Сер на 12 октомври 1907 година. .
Хари (2020)
„Хари“ (The Thing About Harry, 2020 година) — американска телевизиска романтична комедија. Сценариото за филмот е на Питер Пејџ и Џош Сентер. Пејџ исто така е режисер на филмот. Сем (толкуван од Џејк Борели) е млад геј маж кој по долги години се среќава со Хари (толкуван од Нико Терхо) -- силеџијата од средношколските денови. Двајцата се спријателуваат, а потоа и заљубуваат откако Хари признава дека станал пансексуалец. Во придружни улоги во филмот се појавуваат и Брит Барон, Карамо Браун, како и режисерот Пејџ.
Точено пиво
Точено пиво — пиво кое се вади од буре за пиво, генерално преку систем со помош на боца за гас. Овој систем подеднакво добро се приспособува на металните пивски буриња како и на дрвените. Точеното пиво долго време било расположливо само во баровите и другите шанкови за алкохолни пијалаци кои располагале со професионална опрема.
Хари (2020)
Филмот премиерно се објави на 15. февруари 2020 година преку интернет платформите Фриформ и Хулу.
Точено пиво
Заради својата свежина многумина претпочитаат точено пиво, но точењето бара поголема грижа за хигиената (точеното пиво минува низ различни цевки и вентили што може да му го измени оригиналниот вкус и мирис.
Консумирање
Точеното пиво треба да се чува и служи на температура од 12 °C. Кога еднаш бурето ќе се отвори истото треба да биде консумирано во рок од 3 дена.
1927 во музиката
1927 година во музиката содржи некои значајни настани.
NGC 5626
NGC 5626 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5626 се споменува и како ESO 447-8, MCG -5-34-15.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5626 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5626 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 29 м 49 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -29° 44' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
1926 во музиката
1926 година во музиката содржи некои значајни настани.
Хамбо
Хамбо е традиционален танц кој потекнува од Шведска кон крајот на 19 и почетокот на 20 век. Тоа е танц на пар во време, танцуван на музика свирена со силен акцент на првиот ритам и темпо што варира од умерено до брзо (100 до 120 отчукувања во минута). Хамбо е танц со фиксна шема и мелодиите речиси секогаш имаат соодветна структура од осум мерки.
Во Шведска, хамбото е во традицијата на гамалданите (стариот танц) кој и покрај името, се појавил прилично неодамна околу почетокот на 20 век. Танцот исто така се танцува во Северна Америка во друштвените клубови формирани од Швеѓани имигранти, на меѓународни настани за народни танци и за време на паузите на местата за контратанцови. Многу социјални валцер групи го вклучуваат Хамбо меѓу нивните редовни танци.
Историја
Едно од потенцијалните почетоци на хамбото е полка-мазурка, танц со многу свиоци, кој бил популарен во Европа во втората половина на 19 век. Терминот полска-мазурка може да се најде и во тетратките од почетокот на 20 век што ги користеле шведските фармери народни музичари. Мазурка, сепак, денеска во Северна Европа е име на различнен танц од Хамбо, Мазурка се игра побрзо со брз и краток скок на третиот такт.
Друго потенцијално потекло е хамбо-полска. Од околу средината на 19 век до почетокот на 20 век, хамбо-полска бил многу популарен танц во делови на Шведска. Печатената музика постои за можеби илјада хамбо-полскори од овој период. Насловот во печатената музика сепак често може да биде само полска. Хамбо-полска, танцот и музиката, е мешавина помеѓу постар полски и понов танц како хамбо без далштег и без особен стрес на првиот ритам. Музиката е претежно во главните. Една теорија е дека помладите мажи кои работеле во поголемиот град ги усвоиле своите чекори кон новите трендови во градовите или не го научиле постариот танц, но помладите жени кои сè уште работеле во старите села ги задржале чекорите од постара полска.
Многу вообичаената употреба на хармоника како доминантен инструмент за танцувачка музика 1910 - 1957 била веројатно една од причините за поголем стрес на првиот ритам во хамбо.
Варијации
Вообичаената модерна варијанта на Хамбо има шема на чекори, повторени за секои осум такта музика. Првите две мерки со 3 отчукувања се далштегот. На првата мерка, двојката ги држи внатрешните раце (десно на мажот, лево на жената), чекор напред на нивните надворешни стапала (лево на мажот, десно на жената), замавнувајќи ја внатрешната нога малку напред и надвор и создаваат благо подигање со подигање на петата од стационарното надворешно стапало. Втората мерка е повторување, но со спротивни стапала и дијагонала замав нанапред и навнатре. Третата е транзиција при што и двајцата прават три чекори напред (маж лево, десно, лево; жена десно, лево, десно). Следните четири мерки се хамбо вртења како што е опишано погоре, додека осмата и последна мерка има три чекори напред (маж десно, лево, десно; жена лево, десно, лево), оставајќи ги надворешните стапала подготвени да ја започнат шемата од почеток.
Во текот на доцниот 19 и почетокот на 20 век, кога бил воведен хамбото, шаблонот со осум шипки со побавно далштег и побрзи вртења бил пренесен назад во шведските села каде што влијаел и за возврат бил под влијание на веќе постоечките, постари полска танцови. Следствено, биле создадени голем број варијации, од кои некои и денес се познати и танцувани благодарение на истражувањата на фолклористите. Освен таквите историски верзии, постојат разлики во верзиите што се танцуваат нашироко денес - на пример, верзијата што се танцува на шведскиот натпревар Хелсингехамбо има тенденција да биде бавна и елегантна со релативно силен свикт (нурнување и подигнување), додека онаа што се танцува во американските места за контрадикторност е многу побрзо со малку свикт.
Конкуренција
Шведска е домаќин на годишното светско првенство во хамбо, наречено Хелсингехамбон.
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 100 м градно за мажи
Пливачката трка на 100 метри градно за мажи на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 6-7 август 2016 година во Олимпискиот центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Следниве рекорди беа поставени за време на натпреварувањето:
Финале
Финалето започнало во 22:53 часот.
Кастељанос де Сапардиел
Кастељанос де Сапардиел (Castellanos de Zapardiel) — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон, Шпанија.
Горан Миноски
Горан Миноски (,  – на автопатот Скопје - Тетово,, ) бил македонски бранител, резервист во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
Живот и војната 2001 година
Горан Миноски е роден на 27 декември 1972 година во Прилеп. Горан има брат близнак. Во Прилеп вклучувајќи го и непосредното соседство, никој не можел да ги препознае и разликува. Имале иста висина, тежина и апсолутно ист лик. Само домашните знаеле да ги препознаат „по видување“. Горан е постар „цели“ 15 минути. Во животот никогаш не биле одделени. Од првите дни до почетокот на август 2001 година постојано биле заедно. Заедно ги направиле и првите чекори на „Белградска“ во Прилеп. Заедно тргнале во училиште, во исто одделение и иста клупа. Така било и при завршување на средно рударско училиште. Потоа во ист ден се регрутирани и во ист ден заминале на отслужување на воениот рок. Биле во иста касарна, во иста спална. Едниот спиел на долниот, а другиот на горниот кревет. Никој не се обидел да ги дели ниту на стража. Стражареле во исто време. Ако Горан бул на стражарско место „еден“, Марјан бил веднаш до него, на стражарско место „два“. Исти денови користеле отсуство и во ист час ја завршиле воената обврска. Кога се вратиле дома, по неколку месеци, некому му текнало да ги раздели: Горан и натаму останал воен обврзник, а Марјан бил префрлен во резервата на полицијата.
Имале исти другари. Каде бил едниот, таму бил и другиот. Бидејќи не нашле работа според образованието, работеле се и сешто. Само во моментите кога не ќе имало работа за двајцата, можело да се случи едниот да биде на едно, другиот на друго место. Никогаш не било значајно кој заработил повеќе или кој воопшто донел денар дома. Заработеното влегување во семејниот буџет со кој, во прв ред располагала мајката што целиот живот го минала како домаќинка, а потоа и таткото кој долги години работел во „Црн бор“, а последните години сега ги минува како стечаен работник.
Втора можност да бидат забележани единечно, биле саботите и неделите, поточно деновите за свадби и семејни веселби. Двајцата биле врвни тапанџии. Бидејќи ретко еден оркестар трпи два тапана, формирале две групи и така настапувале. Кога двете сестри се омажиле и заминале за Скопје и кога малку закрепнале, и близнаците се ожениле. Браќата вложувале напор за повеќе работа и речиси се обиделе во се што носи некаква пара. Бидејќи имале заедно положено и возачки, одлучиле да почнат со такси. Пет години работеле со туѓи возила, за плата. Набргу им се родиле и дечиња. Горан доби машко чедо, а неговиот брат женско.
Смрт
Според преживеаните од заседата кај Карпалак, до Скопје Горан одел со автобусот во кој биле и најголемиот дел од мобилизираните. Горан беше митралезец. Во Скопје, некому му се слошило, но не се знае дали на Горан или на неговиот колега на митралезот. Затоа Горан минал во камионот. Горан зад себе ја остави сопругата и неговиот син. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Хорбург-Маслау
Хорбург-Маслау — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 31 декември 2009, е дел од градот Лојна.
1925 во музиката
1925 година во музиката содржи некои значајни настани.
Котлас
Котлас (Котлас) — град во Архангелската област, Русија и административен центар на Котласкиот реон.
1924 во музиката
1924 година во музиката содржи некои значајни настани.
Мезен
Мезен (Мезень) — град во Архангелската област, Русија и административен центар на Мезенскиот реон.
Герхард Домаг
Герхард Јоханес Паул Домаг (германски: Gerhard Johannes Paul Domagk, Лагов, 30 октомври 1895 - Бургберт, 24 април 1964 ) — германски лекар и биохемичар, познат бил по експериментален карцином и суланамид. Тој ги применил своите дела во третманот на туберкулозата. Тој ја добил Нобеловата награда за медицина во 1939 година.
Чоколаден прелив
Чоколадниот прелив е чоколадо направено од какао, какао путер, шеќер и по желба млеко во прав.
Производство
Чоколадниот прелив е чоколада што ја користат чоколадарите и слаткарите како суровина. Може да биде темно или млечно, но содржи најмалку 31% какао путер, што го прави многу течно заради добивање потенок слој од класичното чоколадо.
Доживувањата на капетанот Хатерас
Доживувањата на капетанот Хатерас (Voyages et aventures du capitaine Hatteras) е авантуристички роман од Жил Верн во два дела: Англичаните на Северниот Пол (Les Anglais au pôle nord) и Пустината од мразот (Le Désert de glace). .
Романот бил објавен за прв пат во 1864. Дефинитивната верзија од 1866 година била вклучена во серијата "[Voyages extraordinaires" '("Вонредни патувања"). Иако била прва книга од серијата, таа беше означена како број два. Три книги на Верн од 1863-65 година ( Пет недели во балон ,  Патување во центарот на Земјата  и  Од Земјата до Месечината ) беа додадени во серијата ретроактивно. Капетанот Хатерас покажува многу сличности со англискиот поморски истражувач сер Џон Френклин.