cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2224
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2224 е од видот *Grp. NGC 2224 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 27 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 39' 20".
Други поделби
Проучување на NGC 2224 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 182; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 740. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 445.
Љубомир Јанев
Љубомир Јанев — градоначалник на Општина Кочани од 2000 до 2002 и од 2005 до 2009 година и министер за заштита на животна средина и просторно планирање од 2002 до 2004.
Животопис
Основното и средното образование ги завршува во родниот град. Основното образование го завршува во училиштето „Раде Кратовче“, а средното во Гимназијата со економски паралелки „Љупчо Сантов“. Во октомври 1982 година се запишал на Градежен факултет во Скопје којшто го завршува и се стекнува со Диплома за Градежен инженер. Првото вработување, по завршувањето на факултетот, му е во Градежното претпријатие „Бетон“ во Кочани во 1989 година, на местото инженер на објект. Постепено напредувајќи во кариерата, од местото инженер на објект, во 1996 година доаѓа на местото технички директор на „Бетон“, до 1998 година кога станува и Генерален директор на „Бетон“ во Кочани.
Во 2000 година, како кандидат на СДСМ победува на локалните избори за Градоначалник на Општина Кочани и на тоа место доаѓа во октомври 2000 година. Во октомври 2002 година станува Министер на Министерството за заштита на животната средина и просторно планирање, во Владата на Бранко Црвенковски. На местото Министер останува до декември 2004 година, кога станува Директор на Агенцијата за недоволно развиени подрачја. Во април 2005 година се кандидира по вторпат за Градоначалник на Општина Кочани, победува на локалните избори и ја врши функцијата Градоначалник на Општина Кочани до март 2009 година.
Автентична музичка изведба
Автентична музичка изведба (историски доследна или историски запознаена музичка изведба) — приод на некои музичари и академци кон истражувањето и изведбата на класична музика на начин на кој таа би била изведувана во времето во кое била компонирана. Ова движење започнало со изведбите на средновековна, ренесансна и барокна музика, но од подоцна ја опфаќа и музиката од класицистичкото, па дури и романтистичкото доба. Двата метода за автентична изведба се употребата на историски инструменти и употребата на историски пишани дела кои даваат увид во практиката на изведување, т.е. стилистичките и техничките елементи на изворната изведба на композициите.
Поистакнат раномузички ансамбл во Македонија е La Colonie Volvox („Ла Колони Волво“), трубадурски и народни композиции и напеви на окситански, македонски, ладински, француски и други јазици.
Автентична музичка изведба наспроти востановената практика
Изведувачите на автентична музика ја пропагираат оваа практика како начин на постигнување на уметнички поефектни изведби на постарата музика. Се смета дека постепените промени во изработката на инструментите и обуката на музичарите резултирале со инструменти и стилови пригодни за музиката од (грубо земено) средината до крајот на XIX век, но не и за постари дела. Во заедницата на класичните музичари, учениците низ вековите учат изведба и интерпретација на музика од нивните учители како и од изведбите кои ги слушаат. Ова донекаде резултира во стилистичко сраснување, бидејќи начинот на изведба на инзвонредните музичари се пример за помладите. Затоа изведувањето на музиката низ времето се менувала.
Движењето за автентична изведба му придава значење на историското академство, во кое спаѓаат и инструментите и практиката на изведба, со цел на добивање директен увид во некогашните изведбени практики. Ова академство е дело како на изведувачи, така и неизведувачи-специјалисти кои обично работат во рамките на некој универзитет.
Рани иструменти
Многу од инструментите од раната музика имаат исчезнато од широка (стандардна) употреба во периодот околу почетокот на класицистичкото доба. Други продолжиле да се користат, но во голема мера биле променети, заедно со нивните звучни особености и изведбени одлики за време на XIX век. Постарите инструменти или нивните реконструкции, се користат како изворни инструменти. Расправата подолу (видете и Органологија) ги покрива инструментите кои морале да бидат сосема „преродени“, па следат оние чиј поран облик бил одново разоткриен.
Чембало
Најдраматичното исчезнување на било кој клавијатурен инструмент е она на чембалото, кое постепено се изгубило од употреба за време на второта половина на XVIII век. Пијаното на негово место ја зезело популарноста до тој степен што чембалата биле уништувани; Парискиот Конзерваториум е познат по користењето на чембала за огрев за време на Наполеон и Француиската револуција. Композиторите како Франсоа Купрен, Џироламо Фрескобалди и Јохан Себастијан Бах компонирале за чембало, а не за пијано кое не станало широко распространето пред 1765. Музиката на овие композитори звучи многу различно, и бара поинаков приод, при нејзианта изведба на чембало наместо на пијано. Особено, бидејќи секоја нота на чембалото е еднакво гласна, се користат суптилни варирања на темпот и артикулацијата, како и разборита употреба на орнаментација, со цел за експресивна изведба на чембало.
Чембалото било возобновено за јавноста во првата половина на XX век од страна на Ванда Ландовска. Бидејќи вештините за изработка на чембала дотогаш исчезнале, Ландовска морала да користи прилично необично чембало засновано на современото концертно пијано, посебно изработено за неа од фирмата Плејел од Париз. Според подоцнежните слушатели, звукот на ова чембало не е баш успешен. Подоцна изработувачите на чембала научиле како да прават подобри инструменти со следење на процедурите на старите изработувачи. Преродбата на автентичното чембало започнала во 1950-тите, со делата на изработувачите Френк Хабард, Вилијам Дауд и Мартин Сковронек. Денес автентични чембала се изработуваат ширум светот.
Виола да гамба
Виола да гамба е семејство на гудачки (некогаш тргани) жичени инструменти кои еволуирале од шпанскиот тргачки инструмент виуела во доцниот XV век. Бас виола да гамба отрпилика личи на шестожично виолончело — но ова е всушност гудачка гитара (фудачка лејта наштимана (44344), виуела/виола-гитара, виуела де арко). Сите виоли да гамба имале цревни жици. Нивниот звук е нежен, брмчелив и благ, (за разлика од виолончелото, на пример), благороден и богато резонантен во подолните регистри, со често „кавалест“ квалитет (како обоата и органата) во погорниот дијапазон. Оваа последна каракстеристика понекогаш има извесно назално својство.
Многу композитори компонирале сложена полифонична музика за виолски конзорти, ансамбли од виоли да гамба со различни големини (свирени во вертикална положба), кои свиреле рана камерна музика, аранжирана за трио, квартет, квинтет, секстет или повеќе музичари.
Семејството на виоли да гамба се состои од овие инструменти, од најголем до најмал:
Во Англија биле развиени малку помали специјализирани бас-виоли да гамба наречени дивизона виола и лира-виола.
Инструментот излегол од употреба до крајот на XVIII век, кога бил заменет со семејството виолини.
Блокфлејта
Блокфлејтата е дрвен дувачки инструмент. Звукот ѝ е сличен како на флејтата, но се свири со дување во самиот почеток на инструментот, наместо во (над) звучна дупка. Се правеле во разни големини (контрабас, бас, тенор, алт, сопран, малото сопранино и уште помалото клајне (мало) споранино или гарклајн). Хендл и Телеман компонирале соло сонати за блокфлејта, а овие инструменти често се свиреле во конзорти од мешана големина.
Поврзано: Блокфлејтисти
Други инструменти
Други инструменти кои престанале да се користат во (или околу) времето на исчезнување на чембалото, виолата да гамба и блокфлејтата се лејтата, љубовната виола и баритонот. Инструменти кои се изгубиле прилично рано во музичката историја се корнетот, шамајата, ракетот, крумхорната, теорбата и хурди-гурдито.
Развиени инструменти
Дури и инструменти на кои класичата музика регуларно се изведувала денес се значително променети, почнувајќи од XVIII век. Ова важи и за нивната изработка и за начинот на изведба. Жичените инструменти (виолина, виола, виолончело и контрабас) била изработувани со сѐ подолги вратови и повисоки кобилици, зголемувајќи ја должината и напнатоста на жиците — иако самата напнатост знаела да варира доста со различната дебелина на жиците. Најценетите жичени иснтрументи денес, изработени од Антонио Страдивари и семејството Гварнери во XVII-XVIII век во Италија, го започнале нивниот живот како „рани инструменти. Истите биле преиначени во XIX век за постигнување на помоќниот романтистички звук. Видете Барокна виолина. Меѓутоа тенденцијата на изработка на жиците се променила од дебели во почетокот до средината на XIX век, до полесни жици и полесна изведбена техника и повеќе солистичка брилијантност. Од околу 1900, па сѐ до денес, просечната напнатост на жиците е помала од онаа кај највеќето барокни традиции освен во Франција од XVIII век, но подолгите жици и покомпактниот материјал (вклучувајќи ги денешните челични жици) совела до побрилијантен и краткоопсежно продорен звук со поголема акустична нагласеност на рамномерните призвуци.
Современата изведба на гудачки инструменти се карактиризира со горе-долу постојано вибрато, а остуството на истото се користи како специјален изразен ефект. Во XVIII век важело токму спротивното, каде вибратото било орнамент.
Обоата исто така станала помоќна по звук. Барокната обоа била попасторална и кавалеста додека класицистичката обоа била појасна и посребренеста. Слична разлика може да се воочи помеѓу раниот и современиот фагот.
Флејтата од XVIII век се правела од дрво наместо од метал, и исто така имала понежен, дрвен звук.
Раните лимени дувачки инструменти се одликувале со помала моќ, но поголема живописност (со повеќе привуци) отколку нивните современи еквиваленти. Тонската разлика веројатно е помала отколку кај дрвените дувачки инструменти и жичените. Меѓутоа свирењето на рани труби и хорни било многу поразлично и потешко, бидејќи варијантите на овие инструменти со копчиња и вентили не се појавиле пред XVIII век. Свирачите на овие порани варијанти главно се употребувале само усните за одредување на висината на тонот; кај раните хорни висината се менувала со ставање на рака во трубата. Антони Халстед нашироко се смета за еден од најдобрите денешни протежери на т.н. „природна хорна“. Пораниот тромбон се разбира се контролирал за висина рачно, како и неговиот сличен предок, сакбутот.
Ефектот на овие инструменти во нивниот изворен облик е особено приметлив при нивна изведба во оркестри, бидејќи разликата не е воочлива само во музичките линии, туку и во нивниот меѓусебен однос, променет по разликата во релативниот волумен (дрвените дувачки инструменти се обично поласни од жичените). Истакнати следбеници на ваквата изведба се Академијата на Древна Музика под диригентство на Кристофер Хогвуд, Тавернерските Свирачи под диригентството на Ендрју Парот и „Англиски барокни солисти“ под диригентство на Џон Елиот Гардинер.
Кај пијаното, разликата помеѓу верзиите од XVIII век и денешните верзии се веројатно најголеми од било кој инструмент; за расправа на овие разлики и нивните последици по изведбата, видете Историја и изведба на пијаното. Реконструкциите на пијана од XVIII век започнале нешто подоцна од реконструкциите на чембала, но ги исползуваат истите вештини, бидејќи раните пијана имале слична конструкција како чембалата. Најистакната денешни изведувачи на рано пијано („фортепијано“) се Малком Билсон, Роберт Левин и Мелвин Тен.
Пеење
Иако биолошки даден, човечкиот глас може да се извежба на разни начини. Пејачите на автентични изведби целат на поприродна и помалку бучна изведба на не толку гласни тонови, обично со помалку вибрато. Небучната изведба е изводлива заради тоа што инструментите кои истовремено свират се помеки. Неколку од инзвонредните автентични вокали се Ема Керкби, Џулиен Беирд, Најџел Роџерс и Дејвид Томас.
Автентичните изведувачи користат машки пејачи наречени контратенори за алтски арии. Иако е под прашање колку ова било често во тоа време, низа контратенори се имаат здобиено со слава заради чистотата на нивниот тон, вокалната агилност и интерпретативна вежтина. Пионер на денешното контратенорство е Алфред Делер, а водечки изведувачи денес се Дејвид Даниелс, Дерек Ли Рагин, Андреас Шол, Мајкл Чанс, Дру Минтер, Даниел Тејлор и Брајан Асава.
Еден проблем се јавува кога се работи за дела кои треба да бидам извеувани од кастрати. Денешните замени се женски сопрани или високо контратенори (сопранисти), но ниеден од овие не може да го долови вистинскиот кастратски звук. Филмот „Кастратот Фаринели“ (1994) за кастрат од XVIII век користи дигитални ефекти за создавање на глас со мешање на гласовите нма контратенор и сопран.
Употребата на момчиња-сопрани во извесна музика (како црковната музика на Бах) и историски автентична, е ретка заради верувањето дека младите момчиња неможат да внесат емотивно разбирање за музиката како возрасните женски сопрани. Но гласовите мутирале подоцна од денес во XVIII век, па така некои момчиња на возраст од 16 или 17 години сѐ уште можеле да пеат акко сопрани. Ваквите хорови не се ретки, иако музиката за соло момчешки сопран е ретка. Најчести примери се снимките на Николаус Харнонкур и Густав Леонхарт на Баховата музика каде пеат момчиња-сопрани дури и соло.
Повраќање на раните изведбени практики
Повраќањето на достапните пишани информации за начинот на музичка изведба во минатото е тешка академска задача, која бара течно познавање на повеќе јазици, вештина во навигација низ стари архиви, и промислено расудување на понекогаш констрадикторни наоди. Како педагошките дела, така и дописките на музичарите се важни како материјал. Претставителни за делата од кои истражувачите имаат добиено вредни информации се:
Толкување на музичка нотација
Од круцијално значење тука е толкувањето на музичката нотација од минатото, која станува сѐ понејасна како што одиме поназад во времето. Еве некои познати потешкотии:
Механичка музика
Извесни информации за начинот на свирење на инструментите порано може да се добие од звукот на автомати. На пример, холандскиот музеј Van Speelklok tot Pierement има механички инструменти од XVIII век чија музика била компонирана и имплементација нагледувана од Јозеф Хајдн.
Лингвистички прашања
Друга проблематика кај автентичната изведба е прашањето како зборовите во делата се изговарале при првата изведба. Овие информации помагаат во воспоствавување на римата и порамнување на слоговите со нотите. Дисциплините историска лингвистика и филологија тука играат главна улога. Некои изведувачи на автентична музика претпочитаат да го користат стариот изговор, сметајќи дека нотите звучат подобро пеени во нивните изворни слогови.
Прашањата за изговор достигаат дури до црковниот латински, јазикот на кој биле компонирани огромен број од раните музички дела. Причината за ова е вообичаениот начин на изговор и нагласок според локалниот народен јазик; видете Регионални изговори на латинскиот јазик.
Штимање
Денес предоминира штимањето во дванаесеттонски еднаков темперамент, но тоа не било така порано. Во многу периоди штимањето зависело од регионот, варирало од композитор до композитор, при што некои композитори претпочитале различни штимања во различни периоди од својот живот. Честопати е тешко да се одреди кои биле овие штимања.
Проблеми со автентичната изведба
Естетските благодети на автентичната изведба варираат со тоа каква музика се изведува. Грубо земено, тие се одликуваат вака:
Куп на шампиони 1991/92
Куп на шампиони 1991/92 — 37-то издание на Купот на шампионите, најсилното европско клупско фудбалско натпреварување. Ова била последната сезона пред реорганизацијата и преименувањето на ова натпреварување во УЕФА Лига на шампиони.
Финалето било одиграно на 20 мај 1992 година на стадионот Вембли во Лондон, каде што Барселона со резултат 1:0 по одиграни продолжетоци го победила тимот на Сампдорија, со тоа освојувајќи го својот прв трофеј во Купот на шампионите.
Ова издание на турниорт било првото во кое било воведена групната фаза, кој вклучувала осум победници од второто коло поделени во две групи. Оваа сезона исто така е одбележана со враќањето на англиските клубови по шестогодишното отсуство поради забраната која ја добиле по Хејселската трагедија што се случила во 1985 година.
Освојувачот на Купот од претходната сезона, Црвена Ѕвезда, не можела да игра натпревари на домашен терен поради забраната на УЕФА во која се одлучило сите Југославијаословенски екипи да не играат на домашен терен поради етничките судири кои подоцна довеле и до воени конфликти.
Ширакава (село во Гифу)
''Оваа статија е за селото во префектурата Гифу, Јапонија. За гратчето во Гифу, видете Ширакава (град во Гифу). За гратчето во префектурата Фукушима, видете Ширакава (Фукушима).''
Ширакава (јапонски: 白川) ― село сместено во Округот Ено, Префектура Гифу, Јапонија. Најмногу е историскиот комплекс Ширакава-го, мало традиционално село кое го прикажува градежниот стил познат како и гасшо-зукури. Заедно со Гокајама во Нанто во Тојама, тоа е едно од светското наследство на УНЕСКО.
година, селото има проценето население од 1,630 жители во 588 домаќинства и густина на населеност од 4.6 лица на км2. Вкупната површина на селото е 356.55 км2.
Географија
Ширакава е планинско село сместено во далечната северна префектура Гифу, која се граничи со префектурите Ишикава и Тојама на планините Рјохаку. Планината Хакусан е највисоката кота од 2,172 м. Површината на селото е 95,7% планински шуми, а неговите стрмни места се карактеристични. Меѓу планините тече реката Шо, која продолжува на север во Нанто, Тојама. Повеќето од населението се наоѓа во нејзината речна долина. Од отворањето на тунелот Хида, до Ширакава може да се стигне во рок од 50 минути од Такајама, Гифу во споредба со претходното тричасовно возење и само еден час до Нанто во Тојама.
Демографија
Според податоците за пописот во Јапонија, населението во Ширакава се намалило во текот на изминатите 40 години.
Историја
Околината околу Ширакава била дел од традиционалната провинција Хида. За време на катастарските реформи по реставрацијата по Меиџи, околината била организирана во Округот Оно, Гифу. Селото Ширакава било создадено на 1 јули 1897 година со воспоставување на современиот систем на општини.
Економија
Месната економија е преовладувана силно од сезонскиот туризам. Поради приходите од туристите кои дошле да ги видат селата во гасшо-зукури стилот, финансиската состојба на селото е значително подобрена, а туристичкиот сообраќај се зголемил уште повеќе откако селото станало место на УНЕСКО. Сепак, зголемениот број посетители резултирло со оштетување на околината од загадувањето и од страна на месните жители, претворајќи ги своите домови во хостели, продавници за подароци и паркиралишта, што пак го загрозил статусот на светското наследство. Исто така, расте стравот дека промената во угостителството на туристите ќе му наштети на шармот на едноставноста на оваа околина и основната јапонска сценографија.
Образование
Ширакава има едно комбинирано државно основно/средно училиште (прва и втора година) управувано од селската власт. Селото нема четиригодишно средно училиште.
Делење картичка
Делење картичка (анг. card sharing) — пристап до телевизиските канали (најчесто дигитални) на корисници кои немаат физички пристап до паметна картичка за соодветниот канал.
Овој начин на пристап до телевизиските канали може да биде легален и нелегален.
Денешниот напредок на технологијата овозможува повисок степен на заштита на паметните картички во поглед на нивно фалсификување. Тоа довело до зголемена популарност на делењето картичка за дешифрирање на телевизиските сигнали. Делењето посебно е распространет во Европа каде корисниците од различни држави можат да примаат сигнал од сателитските телевизии од различни држави но не се во можност легално да се претплатат на истите поради разни лиценцни права на сопствениците на каналите во различни држави.
Бидејќи должината на клучот е најчесто 16 бајти, доставувањето на клучот преку мрежа или семрежјето е доста лесно дури и до корисници кои имаат обичен семрежен пристап. На овој начин можно е да се формираат мрежни групи кои ги делат своите претплатнички картички внатре во групата, со што се во можност да примаат шифрирани содржини без потреба да ги имаат сите претплатнички картички за пристап. Исто така формирани се системи, каде еден опслужувач има подигнато повеќе претплатнички картички а потоа само обезбедува пристап на сите оние кои сакаат да ги користат услугите со плаќање на одреден надомест на сопственикот на опслужувачот.
Дигитална телевизија
Делењето се применува зачестено откако во Европа почна масовно да се префрла од аналогна на дигитална телевизија. Бидејќи телевизискиот сигнал е дигитален, потребно е во секоја куќа да има посебен дигитален приемник (set top box) за секој телевизор. Секако секој дигитален приемник (set top box) потребно е да има своја паметна картичка за да може да ги дешифрира заштитените канали.
Делењето е сериозна закана за дистрибутерите на претплатнички картички, како и соодветните телевизиски компании, бидејќи виртуелно било кој дешифрарен систем може да се шерира (сподели), со што се добива неавторизиран пристап до содржините. За разлика од хакирањето на паметните картички, кард шерирањето е релативно нова појава, благодарение на зголемената употреба на семрежјето во домашни услови и брзината на пристап. Услужниците на телевизиски сигнал преземаат контрамерки за да се заштитат од оваа појава. Едена мерка е драстично да се зголеми честотата на промена на клучот кој се користи за декодирање на каналот. Со честа промена, пример на секои 5 секунди, веќе е отежната работата на опслужувачите за делење картички.
Иднина
Иднината на делењето картичка е нејасна, бидејќи не е познато колку е распространета. Многу услужници може да сватат дека пуштањето во оптек на нови претплатнички картички кои би се дистрибуирале до претплатниците може да чини скапо, па и покрај загубите остануваат на старите претплатнички картички. Зголемувањето на сигурноста може да доведе до зголемена цена на услугите, па претплатниците да почнат да се откажуваат од гледање на нивните содржини. Пример последните Irdeto картички беше практично невозможно да се кард шерираат, но Irdeto одлучи да пушти во продажба картички кои лесно се шерираат.
715
715 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 715 година од новата ера, 715. од првиот милениум, 15. од VIII век и шеста од 710-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6223 и 6224 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5465 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4475 и 4476 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1468.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 715 година се протега во 3351 и 3352, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3411 и 3412 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1258. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 96 и 97 исламска година.
Елстерверда
Елстерверда (Elsterwerda, Wikow) — град во округот Елба-Елстер, во југозападен Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Шварце Елстер, 48 километри северозападно од Дрезден и 11 километри југоисточно од Бад Либенверда.
Ротенбургсорт
Ротенбургсорт е кварт во округот Хамбург-Мите на Слободниот и ханзеатски град Хамбург во северна Германија.
Географија
Квартот се наоѓа во југоисточниот централен дел на Хамбург. Се граничи со квартовите Билброк, Хамерброк, Хам-Зид, Хафен Сити, Федел и Вилхелмсбург во округот Хамбург-Мите; Морфлет, Шпаденланд и Татенберг во округот Бергедорф.
Демографија
Во 2006, населението во квартот Ротенбургсорт било 8.660, од кое 15,8% биле деца под 18 години, а 16,7% имале 65 години или повеќе. Странци биле 27,5% од населението. 552 лица биле регистрирани како невработени. Густината на населеност била 1.165 жители на км2.
Во 1999, постоеле 4.324 домаќинства од кои 20,6% имале деца под 18 години, кои живеел со нив, а 48,3% од сите домаќинства биле составени само од еден член. Просечната големина на домаќинството била 2,05.
Интернет телефон
Интернет телефон (англиски internet phone) е специјален voice over IP (VoIP) терминал кој е дизајниран за воспоставување на телефонска комуникација преку Интернет.
Се користат следниве протоколи: Session Initiation Protocol (SIP) или Media Gateway Control Protocol (MGCP).
Повеќето VoIP телефони може да се користат како Internet телефони. Првата генерација на Интернет телефони, како на пример PingTel Expressa се појавуваат на пазарот некаде 2001 година.
Втората генеација на Интеренет телефони треба да ги има следниве својства:
Поврзано
Internet phone
Новиот Почеток (музичка група)
Новиот Почеток (или понекогаш исто така под псевдонимот The Beginnings) е мелодичен хардкор/панк рок бенд, формиран во 2002 година, со оригиналното име „Морфиум“ во Скопје, Македонија. Моментално во групата членуваат: Филип Тасевски - Fitz aka Feetz како вокалист и гитарист (2002-денес), Никола Исаиловски - Fat Cacko како гитарист и позадински вокалист на концертните настапи (2005-денес), Александар Петровски како басист (2007-2012, 2018-денес), Иле Лулевски како тапанар (2015-денес) и Емил Тодоров како live гитарист (2017-денес).
Поранешни членови на бендот се Јован Стефановски - Џон, бас-гитара (2002-2006), Дарко Пешевски, тапани (2003-2006), Дарко Стојоски, гитара (2002-2003), Бодин Попов, тапани (2007-2010), Дени Крстев, тапани и вокал (2010-2013), Стефан Сајковски, тапани (2014-2015), Борјан Сандревски како басист (2012-2018).
Бендот досега има издадено четири албуми на македонски јазик и под името „Новиот Почеток“ - „Еволуцијата би требало да започне сега...“ (2006) - за сопственoто DIY издаваштво Sixtynine Records, „Агнозија“ (2009) - за Enterprise Records, како и "Melancholic Machine" (2012) и „Јас сум земја“ (2015) повторно за Sixtynine Records, како и неколку демо снимки, демо снимки во живо, промотивни и сингл изданија. Во септември 2018 година бендот повремено го менува името во "The Beginnings" и го издава првиот албум на англиски јазик "I Am Dirt".
The Beginnings се најпрепознатливи по своите енергични концерти. Нивната музиката несомнено највеќе наликува на онаа од влијанијата кои ги има бендот од калифорниската панк рок / скејт панк сцена претежно од 90-тите, но со значителни примеси на хардкор. Текстовите во основа обработуваат општествено политички тематики, но голем дел од истите се и длабоко персонални и емотивни.
Бендот низ годините соработува со Васил Ѓуроски (Andale Booking) од 2012 до 2013 а како официјален букинг агент од тогаш, а воедно и неофицијален член на бендот е Елена Крстева и нејзината Iskra Tourbooking со која одработуваат околу 100-тина концерти.
Период на оформување
Почетоците на бендот датираат од 2002 година под името „Морфиум“, (во состав Fitz aka Feetz - вокал и гитара, Јован Стефановски - Џон - бас, Дарко Стојоски - гитара). Година подоцна гитаристот Дарко С. го напушта бендот, а се приклучува Дарко Пешевски како тапанар. Од овој период постојат повеќе демо снимки кои никогаш не се издадени.
Запознавање со сцената/Периодот на „Еволуцијата“
Во 2005 година името „Морфиум“ е заменето со „Новиот Почеток“, како втор гитарист во бендот доаѓа Никола Исаиловски - Fat Cacko и истата година бендот го снима својот прв албум „Еволуцијата би требало да започне сега…", кој е издаден за сопствената DIY (направи сам) издавачка куќа Sixtynine Records, при крајот на 2006. Албумот е сниман од страна на Деко и Ненад Трифуновски - Трипе во студиото Blla Blla Blla на Идриз Амети од истоимениот бенд. Првиот тираж на албумот е комплетно распродаден, а неколку години подоцна исто така вториот.
Новиот Нов Почеток/„Агнозија“ период
По тримесечна пауза, во 2007 бендот доживува мали промени во составот - на местото тапанар доаѓа Бодин Попов, а на местото басист - Александар Петровски - Аце, и Новиот Почеток почнува со нови сили и нова енергија да работи на вториот албум насловен „Агнозија“, кој подоцна го снима заедно со еден од најзначајните продуценти во Македонија - Валентино Скендеровски, во студиото „Enterprise“, во периодот јуни 2008 – Февруари 2009 година. Албумот „Агнозија“ е издаден на 15 мај 2009 година за издаваштвото "Enterprise Records". Во 2009 година бендот настапи на фестивалите „Егзит“ во Нови Сад и „Dirty Old Festival“ во Велика, Хрватска.
„Melancholic Machine“
Во мај 2010, Бодин Попов го напушта бендот а на негово место доаѓа Дени Крстев од бендот Фонија. Меѓу настапите, со новиот тапанар бендот настапува и на фестивалот „Аларм“ во Љубаништа. Во мај, 2011, тие влегуваат во студио да го снимат својот трет студиски албум со наслов "Melancholic Machine", кој е комплетно завршен во октомври, 2011, а беше издаден на 24 февруари 2012 година. Албумот беше промовиран на нивнaта прв официјална балканска турнеја во мај 2012. Турнејата опфати концерти низ Македонија, Србија, Хрватска и Словенија. Во ноември, 2012 година, тие ја имаа и својата прва Европска турнеја, која ги опфати: Бугарија, Романија, Унгарија, Чешка, Германија, Хрватска и Србија. Во октомври, 2013, тие ја отсвиреа и својата втора Европска турнеја која ги опфати Македонија, Србија, Унгарија, Словачка, Чешка, Полска, Германија, Швајцарија, Франција, Италија, Босна, Бугарија и Грција. По оваа турнеја Дени Крстев е заменет од страна на Стефан Сајковски од бендот Dave Stands.
„Јас сум земја“
Бендот со новиот тапанар за првпат настапува на второто издание на фестивалот „Земјотрес“, а во текот на 2014 година го подготвува новиот албум, кој е подоцна наречен „Јас сум земја“ и е сниман и продуциран во периодот од октомври, 2014 до февруари, 2015 година во студиото MarryPhat (сега Алшар студио) на Ивица Јанкуловски - Штраф. Албумот беше издаден најпрвин дигитално на 16 април 2015 година, а следуваше и концертната промоција на 16 мај во Скопје, по која бендот замина на уште една европска турнеја заедно со битолскиот бенд Spank. На турнејата бендот настапуваше со Иле Лулевски од бендот Spank на тапани како замена, а од септември, 2015 година тој е и официјално новиот тапанар на бендот. „Јас сум земја“ е и првиот албум на бендот кој освен на ЦД беше издаден и на винил и во дигитален формат.
Промени на името и „I Am Dirt“
На 9 септември 2018 година, бендот на својот Facebook профил објави дека го менува името од „Новиот Почеток“ во „The Beginnings“ и исто така беше дигитално објавен првиот албум на англиски јазик - „I Am Dirt“, за кој беше наведено дека ќе биде издаден на 12" винил во 2019 година, но тоа не се случи. Истата година во бендот се врати Александар Петровски - Аце на бас, а исто така Емил Тодоров - Чамил - кој настапуваше како session гитарист низ годините - стана постојан член на бендот една година претходно. Поради извесен сплет на околности, англискиот албум кој беше во подготовка речиси цели 2 години не беше испромовиран на ниту еден концерт надвор од државата (иако тоа беше планирано). Бендот настапи на само 3 локални концерти под името "The Beginnings", па во 2021 решија да ги користат и двете имиња - "Новиот Почеток / The Beginnings". Во моментов на стриминг платформите како Spotify и Apple Music се водат како два посебни ентитета.
6-ти албум
Бендот на неколку наврати по друштвените мрежи објави дека во подготовка е нов албум. Истиот се работи со нивниот долгогодишен пријател и воедно продуцент на првиот албум на бендот - Ненад Трифуновски - Трипе и се очекува истиот да излезе во текот на 2022 година.
Официјални видео записи
Официјални видео-спотови (подредени по објавувања) се следните: „Брза Фонија“, „Омраза“, „Парада“, „Агнозија“, „Допир“, „Таму Живеам“, „Надреални Приказни“, „Кауч Крал“, „Јади од лешот свој“, „Отров“. Еден од најпознатите - видео-спотот за песната „Агнозија“ - е во режија на Александар Русјаков а е снимен од страна на Бранд Феро. Останатите се во режија на Филип Тасевски - Fitz aka Feetz и самиот бенд.
Музика за филм
Новиот Почеток ја отсвиреа музиката за македонскиот филм „Панкот не е мртов“ на Александар Блажевски, компонирана од Александар Пејовски. Исто така, нивната песна „Агнозија“ се најде во филмскиот омнибус Skopje Remixed.
Џон Кабот
Џовани Кабото (околу 1450-околу 1499), во Англија познат како Џон Кабот е познат италјански морепловец и истражувач којшто се смета дека е првиот Европеец којшто не сметајќи ги Ерик Црвениот и неговиот син Лајф Ериксон (околу 1000) ја открил Северна Америка.
Животопис
Родното место на Џон Кебот не е познато, но се претпоставува дека тоа е Џенова, или пак сојузничкиот град на Џенова, градот Гаета. На 11 години се преселил во Венеција каде што станал нејзин граѓанин и пораснал.
Како и останати италјански морепловци и истражувачи од тоа време (на пр.Кристофер Колумбо) и Џон Кабот бил на служба на некоја од големите приморски монархии, но за разлика од останатите кои служеле најчесто во Шпанија и во Португалија, тој служел во Англија од каде што и го добил ова препознатливо име. Тој од англискиот двор добил голема финансиска и материјална помош којашто ја добил со цел да пронајде западен поморски пат за континентот Азија. Во тоа време и во Англија било раширено тврдењето дека Земјата не е рамна плоча, туку дека има тркалезна форма, па Англичаните биле сигурни дека патувајќи на запад ќе ја заобиколат Земјата и ќе стигнат до Азија. Така во 1497 година Џон Кабот стигнал до копно, но тоа сепак не бил континентот Азија туку новооткриениот континент Америка.
Слично и како и Колумбо и Кабот мислел дека тоа е Азија, па оттаму собрал зачини, мирудии и богатство коешто го пренел во Англија. Со тоа во тоа време се мислело дека патот кон запад е многу пократок до источна Азија отколку на исток.
Пловидбата по Атлантскиот Океан
Во втората половина на XV век Џон Кабот добил подарок од англискиот крал Хенри VII. Кабот отишол во Бристол којшто тогаш бил втор по големина град во Англија, а најголемо пристаниште. По 1480 биле испратени неколку експедиции во потрага по Хај-Бразил којшто бил митолошки остров од келтската митологија и според легендите се наоѓал во Атлантскиот Океан. Многумина сметаат дека на овие патувања е пронајден островот Њу Фаундленд.
Во 1496 година Кабот тргнал од Бристол со еден брод со којшто стасал најдалеку само до островот Исланд. На неговото второ патување тој исто така тргнал со еден брод (каравела од видот Метју) и со екипаж од 18 луѓе. На 2 мај (или можеби 20 мај) 1497 година тој допловил до Ирска од каде што запловил по водите на Атлантскиот Океан. На 24 јуни 1497 година тој стигнал до копно, каде што денес е островот Њу Фаундленд. Неговото место на престој на новото копно е контраверзно, но најверојатно е денешниот град Бонависта или пак градот Сент Џонс. На враќање тој пловел појужно и на 20 јули стигнал до полуостровот Бретања (денешна Франција), а во Бристол се вратил дури на 6 август.
Денес се претпоставува дека Џон Кабот открил и поголем дел од територијата на Канада, како што се остовот Нова Шкотска (јужно од Њу Фаундленд), како и некои јужни делови од полуостровот Лабрадор (северно од Њу Фаундленд).
Градови во Германија
Ова е целосен список на сите 2.064 града во Германија (по податоци од 1 јануари 2014)
Џон Кабот
По патувањата
По патувањата Џон Кабот се вратил во Англија каде што бил награден со 10 фунти, а поради неговите успеси му биле доделувани по 20 фунти годишно. Но, Џон Кабот не живеел долго во славата од неговиот подвиг, бидејќи неколку години по неговото патување тој умрел.
Градови во Германија
Тука се наоѓаат само општини со независна администрација кои имаат градски права.
Градови во покраини:
90377 Седна
90377 Седна (симбол: ) е џуџеста планета во Сончевиот Систем.
Истражување
Седна ќе дојде во положба на перихел во периодот 2075–2076. Ова најблиско доближување на Седна до Сонцето овозможува можност за нејзинот истражување, бидејќи во оваа положба повторно Седна ќе дојде за 12.000 години.
919 п.н.е.
919 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 919. година пред новата ера, 919. од првиот милениум п.н.е., 19. од 10 век п.н.е. и последна од 910-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4589 и 4590 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3831 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2841 и 2842 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 166 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 919 година се протега во 1717 и 1718, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1777 и 1778 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 376 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1587 и 1586 исламска година пред хиџра.
Канадска вселенска агенција
Канадскaта вселенска агенција (CSA англиски: Canadian Space Agency, француски, Agence spatiale canadienne, ASC) е канадска владина вселенска агенција која е одговорна за канатската вселенска програма. Основана е во март 1989.
Штабот на CSA е сместен во Вселенскиот центар Џон Чепмен во Сент Хуберт, Квебек. Агенцијата исто така има и канцеларии во Отава, Вашингтон, Париз, Кејп Канаверал, и Хјустон. Вработува 575 врвни техничари и научници.
Во декември 2007 канадскиот министер за индустрија го назначува Гај Баџолд за претседател на агенцијата.
Список на државни водачи во 1278 година
Ова е список на државни водачи во 278 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Санде Неделковски
Санде Тодоров Неделковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во бројните крвави борби против Германците и балистите. Потоа учествувал во разбивањето на балистите кај Качаник. Кон крајот на април 1945 година учествувал кај Славонска Пожега во најголемата победа на македонските дивизии. Опколената голема германско-усташка групација, бил уништена, но токму во оваа битка Санде го изгубил својот живот.
Антонио Неделковски
Антонио „Тони“ Неделковски (, -, ) — македонски војник во ЈНА. Неговата смрт, покрај таа на Сашо Гешовски, стана симбол за залудното гинење на Македонци во воените конфликти кои избија во 1991 година во СФРЈ. Загинал на 19-годишна возраст во боиштата во Вуковар.
Животопис
Неделковски завршил училиште за металуршки техничар, но тој период, од скопската Железарница работите тргнаа удолу, па Тони, преку Студентската задруга се вработил на Клиниката за трауматологија во Скопје. Оние што го познавале велат: детето имаше мила ѕвезда. Бил „оган“ момче и на Клиниката сите го засакале, а раководстото му ветило постојано вработување. Затоа момчето побрзало да го отслужи воениот рок и да влезе во позрел живот, со што на родителите - работници ќе им помогне да ги доодгледаат другите три деца.
На 16 декември 1990 година аминал војник во Панчево, тогаш СР Србија. Потоа, како примерен војник, го испратиле на курс за војска во Ќуприја. Во мај 1991 година повторно се вратил во матичната касарна во Панчево. Таму, во специјалните единици останал со средината на октомври 1991 година. На 15 октомври е префрлен во боиштата во Вуковар, еден месец подоцна загинува. Убиен е на 17 ноември 1991. Два дена подозна семејството е известено за случајот, а на 20 ноември телото е донесено во Скопје, за да биде погребано наредниот ден. Официјалната верзија на ЈНА за смртта на Антонио Неделковски е дека загинал од снајпер во селото Митница, Хрватска. Меѓутоа, за неговата смрт постојат повеќе верзии. Според една загинал додека се одморал и шлемот му бил во рацете. Според друга, бил убиен додека ја местел антената за да воспостави врски со командата. Третата верзија, пак, вели дека Тони го разнела гранатата. Меѓутоа, ниту таткото Славко, невработен угостител, ниту мајката Лилјана, работничка во „Макпетрол“, не веруваат во ниедна верзија. Тони имал рана само во слепоочницата. Излезната рана над тилот била поголема. Друга рана немал. Повод за сомнеж им дава и фактот што како никогаш порано, непосредно пред смртта, ноктите на рацете му биле неисечени најмалку еден месец. Поради писмата што семејството ги добивало, таткото Славко не дозволил на погребот да присуствуваат претставници од ЈНА и да има почесна стрелба. Им рекол: ''на детето доста му пукаа во животот, барем во гробот нека оди спокојно. Наместо стрелачки вод, си повикал шест попови''.
Момчињата што служеле со Тони ми рекоа дека ноќта кога го однеле во Вуковар, ги разбудиле со тревога, но без оружје. Ги натовариле во камиони во кои ги чувале вооружени резервисти што цело време си пиеле ракија. Ги однеле во Шид. Таму целата единица ја вооружале. Потоа, со хеликоптери ги префрлиле до Пакрац, каде ги поделиле на групи и ги упатиле кон Негославци, Матница, Врачара, Овчара и други места кај Вуковар. Марко Андонов од Струмица, дете што останало без левата рака, ми кажуваше како кај Вуковар поделената единица на Тони, ноќ и ден пукала пеѓусебно, додека н да се препознаат. Оние што не сакале да пукаат, по казна ги испраќале во извидница, а од таму никој не се вратил жив. Други, пак, ако се обиделе да бегаат, бргу ги стасувал куршум, сеедно дали од резервистите што оделе зад регуларните единици или, пак, од противниците - вели таткото Славко.
Седумте писма што мајката ги добиле од синот од Вуковар се потресни. Меѓу нив има и една разгледница. Но, само адресата на неа е напишана од раката на Тони, другото е напишано од некој старешина. Војничките другари на Тони тврдат дека такви разгледници добил секој војник кога стасале во Вуковар и морал да ја напише адресата. Дваесет дена по погребот, од непознат испраќач семејството добило писмо со документите на Тони. Во него имало и дневник што Тони си го пишувало.
"„Ме донесоа со мојата единица да се борам, но не знам за кого и зошто... Не е право што сум донесен овде. Ми се ближи време за дома. Дневникот го пишувам за себе. Кога ќе дојдам дома, да се сетам и низ што поминав... дали ќе си дојдам во мојата Кисела Вода, да ги видам мама, тато, сите...“"
- Антонио Неделковски во неговите записи