cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Економија на Северна Кореја
Рударство
Во 2015 година, Северна Кореја извезла 19,7 милиони тони јаглен, во вредност од 1,06 милијарди американски долари, голем дел од тоа во Кина. Во 2016 година се проценувало дека пратките на јаглен во Кина сочинуваат околу 40% од извозот.
Сепак, почнувајќи од февруари 2017 година Кина го суспендирала целиот увоз на јаглен од Северна Кореја, иако според Кина вкупната трговија со Северна Кореја се зголемила.
Информатичка технологија и култура
Северна Кореја има умешна индустрија за информатичка технологија. Во 2018 година, технолошка изложба ја претставила новата wi-fi услуга наречена Mirae („Иднина“), која им овозможила на мобилните уреди пристап до мрежата на интранет во Пјонгјанг. На изложбата бил прикажан и систем за автоматизација на домот со употреба на препознавање говор на корејски јазик.
Организација и управување
Економијата на Северна Кореја била единствена во елиминацијата на пазарите. До 60-тите години на минатиот век, елементите на пазарот биле потиснати скоро целосно. Речиси сите артикли, од храна до облека, традиционално се делат преку јавен дистрибутивен систем, а парите имаат само симболично значење. Односите на храна зависат од хиерархијата во системот, при што позициите се чини дека се полунаследни. До крајот на 1980-тите, на селаните не им било дозволено да обработуваат приватни градинарски парцели.
Бидејќи владата е доминантна сила во развојот и управувањето со економијата, бироата и одделенијата се размножуваат на сите административни нивоа. Постојат петнаесет комитети - како што се земјоделските и комитетите за државно планирање - едно биро и дваесет одделенија под надзор на Кабинетот; од нив, дванаесет комитети - едно биро и шеснаесет одделенија се вклучени во економскиот менаџмент. Во раните 90-ти, неколку вицепремиери на тогашниот Совет на државна управа ги надгледувале економските работи. Организациите претрпуваат честа реорганизација. Многу од овие агенции имаат свои посебни гранки на пониско ниво на влада, додека други одржуваат контрола над подредените делови во провинциските и окружните административни агенции.
Околу 1990 година, со распадот на Советскиот Сојуз, престанало да се применуваат ограничувањата на приватната продажба, вклучувајќи го и житото. Се проценува дека во раните 2000-ти, просечното семејство од Северна Кореја привлекло околу 80% од своите приходи преку мали бизниси кои биле технички нелегални во Северна Кореја. Во 2002 и во 2010 година, приватните пазари биле прогресивно легализирани. Од 2013 година, урбаните и земјоделските пазари се одржуваат на секои 10 дена.
Надворешна трговија
Статистичките податоци од трговските партнери на Северна Кореја се собираат од меѓународни организации како Обединетите нации и Меѓународниот монетарен фонд и од јужнокорејското Министерство за обединување.
Исто така, е проценето дека увозот на оружје од Советскиот Сојуз во периодот од 1988 до 1990 година претставува околу 30% од вкупниот увоз на Северна Кореја, и дека помеѓу 1981 и 1989 година Северна Кореја заработила приближно 4 милијарди долари од извоз на оружје, приближно 30% од вкупниот извоз на Северна Кореја во тој период. Номиналната вредност на доларот за извоз на оружје од Северна Кореја во 1996 година се проценува дека изнесува околу 50 милиони долари.
Надворешната трговија на Северна Кореја се влошила во 90-тите години на минатиот век. Откако го погодил дното на 1,4 милијарди долари во 1998 година, економијата започнала да се опоравува. Трговскиот вкупен износ на Северна Кореја во 2002 година изнесувал 2,7 милијарди долари: само околу 50% од 5,2 милијарди долари во 1988 година, дури и во номинални американски долари. Овие бројки ја исклучуваат меѓукорејската трговија, која се смета за внатрешна, која се искачила во 2002 година на 641 милиони американски долари. За време на крајот на 2000-тите трговијата растела силно, скоро тројно зголемена меѓу 2007 и 2011 година на 5,6 милијарди долари, а најголемиот дел од извозот бил со Кина. Околу 2010 година надворешната трговија се вратила на нивоата во 1990 година, а до 2014 година бил близу двојно нивото во 1990 година, со трговија со Кина од 50% од вкупната трговија во 2005 година на скоро 90% во 2014 година. Во 2015 година се проценува дека извозот во Кина е 2,3 милијарди долари - 83% од вкупниот извоз од 2,83 милијарди американски долари.
Меѓународните санкции до одреден степен ја попречувале меѓународната трговија, многу од нив биле поврзани со развојот на оружје за масовно уништување од Северна Кореја. Претседателот на Соединетите Американски Држави Барак Обама одобрил наредба во април 2011 година со која се прогласило „забранет увоз во САД, директно или индиректно, на какви било стоки, услуги или технологија од Северна Кореја“. Оперативните санкции вклучуваат резолуции 1695, 1718, 1874, 1928, 2087, и 2094 година на Советот за безбедност на Обединетите нации. Извештаите во 2018 година посочиле дека трговските санкции (забрани за речиси целиот извоз и замрзнување на сметките во странство) сериозно влијаат на економијата.
Економски врски Север-Југ
Економските врски на Северна и Јужна Кореја значително се промениле во последните 30 години. Кон крајот на 90-тите и поголемиот дел од 2000-тите, односите Север-Југ се затоплиле под Сончевата политика на претседателот Ким Дае-јунг. Многу фирми се согласиле да инвестираат во Северна Кореја, охрабрени од заложбата на јужнокорејската влада да ги покријат своите загуби, доколку инвестициските проекти на северот не станат профитабилни.
По одлуката на јужнокорејската влада во 1988 година да дозволи трговија со Северот (види напори за повторно обединување од 1971 година ), јужнокорејските фирми започнале да увезуваат стоки од Северна Кореја. Директната трговија со Југот започнала есента 1990 година по невидениот состанок на двајцата корејски премиери во септември 1990 година. Трговската размена меѓу земјите се зголемила од 18,8 милиони американски долари во 1989 година на 333,4 милиони американски долари во 1999 година, најголем дел од нив се работело на обработка или монтажа на Северот.
Во текот на оваа деценија, претседателот на јужнокорејската компанија Даеву ја посетил Северна Кореја и постигнал договор за изградба на лесен индустриски комплекс во Нампо. Во другите преговори, Хјундаи Асан добил дозвола да донесе туристички групи по море во Камганг-сан на југоисточниот брег на Северна Кореја и неодамна изградил индустриски парк од 3,2 км2, во близина на Корејската демилитаризирана зона (КДЗ), со цена поголема од 1 милијарда долари.
Како одговор на самитот помеѓу Ким Јонг-ил и Ким Дае-јунг во 2000 година, Северна и Јужна Кореја се договориле во август 2000 година повторно да го поврзат делот од железничката линија Сеул - Пјонгјанг Гјеонгуи преку КДЗ. Покрај тоа, двете влади соопштиле дека ќе изградат автопат со четири ленти.
ТВ реклами за мобилниот телефон Anycall на Самсунг со севернокорејска танчерка и јужнокорејски танчер за првпат биле емитувани на 11 јуни 2006 година.
Трговијата со Јужна Кореја се намалила откако Ли Мјунг-бак ил избран за претседател на Јужна Кореја во 2008 година, кој ја намалил трговијата за да изврши притисок врз Северна Кореја за јадрените прашања. Трговската размена со Јужна Кореја паднала од 1,8 милијарди на 1,1 милијарда долари во периодот од 2007 до 2013 година, а најголемиот дел од преостанатата трговија била преку индустрискиот парк Каешонг. Паркот бил подложен на чести исклучувања поради политички тензии.
Кина
Со распадот на Советскиот Сојуз, Кина е примарен трговски партнер на Северна Кореја. Билатералната трговија нагло пораснала по 2007 година. Во 2007 година трговијата меѓу двете земји изнесувала 1,97 милијарди долари (1,7 трилиони фунти). До 2011 година трговијата се зголемила на 5,6 милијарди долари (5,04 трилиони фунти). Трговијата со Кина претставува 57% од увозот на Северна Кореја и 42% од извозот.
Кинеската статистика за 2013 година покажува дека извозот на Северна Кореја во Кина бил скоро 3 милијарди долари, со увозот од околу 3,6 милијарди долари. Извозот во Кина во 2015 година се проценува на 2,3 милијарди долари.
Заеднички вложувања
Некои јужнокорејски компании започнале заеднички вложувања во области како што се анимација и компјутерски софтвер, а кинеските трговци направиле успешен бизнис преку границата Кина-Северна Кореја. Во истражувањето спроведено во 2007 година на 250 кинески операции во Северна Кореја, мнозинството пријавило плаќање мито. Роберт Сутер, кој раководел со канцеларијата на Сеул на шведско-швајцарската компанија за производство на електрична енергија АББ, вели дека: „Исто е како што беше во Кина пред неколку години. Требаше да бидете таму и да изградите доверба “. Голем број на јужнокорејски претпријатија биле главно активни во специјално развиената индустриска зона во индустрискиот регион Каесонг и за кинеските претпријатија било познато дека се вклучени во различни активности во трговијата и производството во Северна Кореја. Европските претпријатија основале во 2005 година Европската деловна асоцијација (ЕБА), Пјонгјанг, де факто стопанска комора што претставува голем број заеднички вложувања инвестирани во Европа и други бизниси. Чонгрин, про-севернокорејското општо здружение на жители на Кореја во Јапонија, емитувал на нивниот ТВ-канал во 2008 година ТВ-филм во три дела со странски инвестиции и деловни активности во Северна Кореја. Овој филм бил објавен на ЈуТјуб канал наречен „ БизнисНК “ и може да се гледа заедно со голем број други видеа на странски заеднички вложувања, како и други инвестициски и деловни активности во Северна Кореја.
Иако ниту една меѓународна банка не работи во изолираната социјалистичка држава во 2013 година, за странските компании се вели дека се повеќе заинтересирани за справување со Северна Кореја.
Фабрика за рамен ЛЦД телевизор во Северна Кореја била финансирана од Асоцијацијата на северокорејски граѓани на Јапонија во 2010 година.
Специјалната економска зона Расон е основана во раните 90-ти, во североисточниот агол на земјата што се граничи со Кина и Русија. Во јуни 2011 година, бил склучен договор со Кина за воспоставување заедничка зона за слободна трговија. Северна Кореја основала над десетина нови специјални економски зони во 2013 и 2014 година.
Рин Јамасито
Рин Јамасито (16 јуни 1857 – 26 јануари 1939) била јапонска сликарка и иконописец од православна вера.
Космос-69
Космос-69 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 25 јуни 1965 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-69 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 309 км, а најмалото на 205.
Пупинов мост
Пупинов мост – мост во Белград кој ги поврзува Земун и Борча преку Дунав. Неговата изградба во најголем дел била финансирана со кредит од кинеската банка „Ексим“ и го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен ("CRBC"), па заради то во почетокот бил нарекуван „Кинески“. Во октомври 2014 година, градското собрание го преименувала во Пупинов мост по Михајло Пупин.
Местоположба
Мостот ги поврзува Земун и Борча и дел од „Надворешната магистрална тангента“.
Пупиновиот мост е само втор белградски мост преку Дунав, неколку километри спротиводно од Панчевскиот мост.
Технички одлики
Мостот е долг 1.482 метра, широк 29,1 метри и висок 22,8 метри, со вкупно шест коловозни ленти и пешачки и велосипедски патеки од двете страни. Мостот има еден поголем распон за поминување на бродови.
Изградба
Пупиновиот мост го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен“, со услов 45% од материјалот за градба да биде од Србија.
Градежните работи почнале во есента 2011 година. Кон крајот на 2011 и почетокот на 2012 година жителите од Прегревица биле преселени во соседното Бела Вода во општината Чукарица.
Во јули 2014 година биле споени двете страни на мостот, а работите продолжиле до есента на сигурносните огради, пешачките и велосипедските патеки и хидроизолацијата. На 24 октомври го добил името „Пупинов мост“, а на 18 декември 2014 бил свечено отворен од премиерот на НР Кина Ли Кеќанг.
Јапонска чајна церемонија
Јапонска чајна церемонија, (јапонски јазик|茶道, ќадо - пат на чајот), е традиционален начин на приготвување и служење на чајот во Јапонија во присуство на гостите. Во чајната церемонија, по правило, се користи посебен вид на зелен чај во прав (маќа ), кој се разликува од чајот предвиђден за секојдневната употреба. Церемонијата опфаќа оброк (ќакаисеки) и две служења на чај (коиќа и усуќа), а трае приближно четири часа. Првобитно, чајната церемонија била привилегија исклучиво на аристократијата, а својата денешна форма го добила благодарејќи на зен мајсторот Сен но Рикју (1522-1591).
Надворешни врски
Šoljica sklada
Japanese Tea Ceremony
Лугбарска митологија
Лугбара живеат во североисточниот дел на Демократска Република Конго, северозападниот дел на Уганда и Јужен Судан и културно се поврзани со Азанде и Мангбету на северозапад.
Општествен контекст
Тие во најголем дел се земјоделци кои одгледуваат житни култури и чуваат малку добиток. Нивната земја е на околу 4.000 метри надморска височина, добро напоена и плодна. Лугбара имаат политичко нецентрализирано општество во кое традиционалното овластување го држат старешините на мали патринични лози. Таквите лоза се основи на локалните населби и се поврзани во сегментарен систем на лоза од класичен вид. Над старешините, ритуалниот и политичкиот авторитет го вршат творците на дождови, по еден од секој клан, а повремено и пророци. Тука колонијалното владеење го основале Белгијците во 1900 година и Британците во 1914 година. Во 50-тите години на минатиот век, кога беше извршено главното антрополошко истражување, масата на луѓе се придржувала до традиционалната религија. Оттогаш многу нешта се променети, традиционалниот систем на лоза е сериозно ослабен, а култите поврзани со него ја изгубиле својата важност.
Црква „Вознесение Христово“ - Карбинци
Вознесение Христово (или позната како Свети Спас) — главна селска црква во штипското село Карбинци, Македонија.
Лугбарска митологија
Верувања
Во митологијата на Лугбара, Адроа се појавува и во добар и во лош аспект. Тој бил бог создател и се појавил на Земјата како човек кој бил на умирање. Бил прикажан како многу висок бел човек со само една половина од телото, недостасува едно око, една нога итн. Неговите деца биле наречени Адроази.
Црква „Вознесение Христово“ - Карбинци
Црквата се наоѓа во самото село, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Лугбарска митологија
Адро/Адроа
Врховниот Бог и Творец, кој - како и многу други африкански богови - имал два аспекта. Затоа, тој всушност бил двата бога: Адроа и Адро. Адроа (или Адронга) бил богот на небото и бил трансцендентен - над границите на искуството и знаењето - и оддалечена од човештвото. Адроа се сметал за ониру, „добро“. Адро беше земски бог - постоечки во рамките на реалноста - и близу до човештвото. Се сметале за онзи, „лош“; неговите деца биле адроанзи (Адро онзи, буквално „лош бог“) и се поврзувале со смртта. За да имаат корист од Адро, луѓето му жртвувале деца. Подоцна, овните биле замена за децата како жртви. Адроа ги создаде првите маж и жена - пар близнаци, Гборогборо и Меме. Меме ги родила сите животни, а потоа и уште еден пар машко-женски близнаци. Овие први сетови близнаци не биле баш човечки; тие имаа натприродна моќ и можеа да извршуваат магични дела. По неколку генерации на машко-женски чудесни близнаци, се родиле херој-предците Јаки и Дрибиду. За нивните синови се вели дека се основачи на денешните кланови Лугбара.
Црква „Вознесение Христово“ - Карбинци
Местоположба
Црквата е сместена на крајот од селото, зад последните куќи од селото.
Лугбарска митологија
Адроази
Адроазите биле богови на природата на специфични реки, дрвја и други свети диви области. Ноќе, ги следеле луѓето и ги заштитувале од животни и бандити сè додека овие не погледнат зад себе за да се осигураат дека се следени од Адроазите. Ако го сторат тоа, Адроазите ги убивале. Тие ги јаделе луѓето што ги убивале.
Херои-предци
Бог го создал Гборогборо („лицето што доаѓа од небото“) и една жена по име Меме („личноста која дошла сама“). Меме родила момче и девојка кои пак произвеле машки и женски пар. Имињата и бројот на генерациите се разликуваат според различни митови. Некои митови велат дека браќа и сестри немале сексуални односи, туку жените се породиле откако крвта од коза ќе се истурела на нозете симболизирајќи ја менструацијатата. Лугбара веруваат дека зачнувањето станува три до четири дена по менструацијата. Сето ова се случило на местото наречено Лоло од Лугара, некаде во Јужен Судан.
Црква „Вознесение Христово“ - Карбинци
Историја
Црквата била подигната и осветена во 1876 година, но не е познато од кого е извршено осветувањето.
Лугбарска митологија
Херои-предци
Последниот пар браќа и сестри ги создале двајцата предци-јунаци, Јаки и Дрибиду („влакнестиот“) кои дошле во сегашната земја Лугбара и родиле многу синови (основачи на сегашните кланови). И двајцата херои можеле да изведуваат натприродни и магични подвизи. Јаки умрел на планината Лиру додека Дрибиду умрел на планината Ети (Вати) во Терего каде што живеел. Неговото друго име било Бањале („Јадач на мажи“) затоа што ги јадел своите деца сè додека не бил откриен и истеран од неговиот дом на источниот брег на Нил. Тој многу уживал да јаде човечки црн дроб.
Црква „Вознесение Христово“ - Карбинци
Иконостас
Во црквата се наоѓаат икони од век и од 1905 година, за кои не се знае авторот.
Лугбарска митологија
Ритуали и жртвување
Степенот на културна варијација од еден до друг клан Лугбара е толку голем што се чини дека нема фиксни облици на ритуално однесување поврзани со жртвувањето, ниту многу општо прифатени погледи за целите на овие однесувања. Лугбара градат многу светилишта во и во близина на нивните домови, на кои им се даваат жртви на мртвите и на многу видови духови. Тука е опфатен проблемот со врската помеѓу облиците на обредување, болест, грев и континуирано реструктуирање на нарачаните општествени односи. Бидејќи живите лица (освен повикувачите на дождови или пророците) не можат директно да контактираат со божјиот дух, тие мора да побараат од мртвите да го сторат тоа. Во сите овие обреди, се прави осветување на жртвата со помош на зборови.
Црква „Вознесение Христово“ - Карбинци
Иконостас
Во 1899 година, икони за храмот насликал и Данаил Штипјанецот.
Илија Јованоски
Илија Јовановски, ( во ) — политичар од редовите на СДСМ и градоначалник на Општина Прилеп. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 51,07% од вкупните гласови.
Илија Јовановски по професија е примариус доктор специјалист ортопед и пред функцијата градоначалник бил шеф на ортопедска амбуланта и кабинет за ехосонографија.
Од 1992 до 2001 бил претседател на Здружение по општа медицина и стоматологија на Прилеп, Македонски брод и Крушево а во периодот 1995-1998 бил заменик директор на ЈЗУ Медицински центар Прилеп. Од 2002 до 2006 бил раководител на ортопедско трауматолошко одделение.
Член бил на ИСАКОС, меѓународно здружение на артроскопија и спортска медицина (2009) и на Друштвото за наука и уметност Прилеп (2008)
Од 2003 до 2011 потпретседател на МЛД (Македонско лекарско друштво) а во периодот од 2004-2007 бил потпретседател на МАДОТ.
Тони Делков
Тони Делков ( во ) — политичар од редовите на СДСМ и градоначалник на Општина Неготино. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 54,55% од вкупните 16.084 гласови. Завршил средно училиште во гимназијата „Св. Кирил и Методиј“ во Неготино.
Професионална кариера
Делков по завршувањето на средното училиште 14 години бил вработен во Фабрика за кабли Неготино. Започнал како магационер, напредувал во комерцијалист, задолжен за продажба на кабел. Пред стапувањето на функцијата градоначалник бил сопственик на две приватни фирми со петмина вработени.
Петнаесет години бил активен спортист во РК Повардарие и бил дел на младинската репрезентација во ракомет на Република Македонија.
Оженет е со сопругата Надица и татко е на два сина на возраст од 9 и 5 години.
Политичка кариера
Тони Делков е член е на СДСМ од 1996 година, активен во сите органи и тела на партијата. Во 2 мандата бил секретар на ОО СДСМ Неготино.
Бил избран за советник во Советот на Општина Неготино, на локалните избори во 2013 како кандидат на списокот на СДСМ.
Бил номиниран за кандидат за градоначалник во 2017, а на одржаните локални избори истата година, Делков остварил убедлива победа во првиот круг и станал градоначалник на општина Неготино со мандат истата да ја извршува во периодот од 2017-2021 година.
Космос-70
Космос-70 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 2 јули 1965 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 98,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1113 км, а најмалото на 225.
Судски мост (Битола)
Судски мост или Мост кај Интифа — железен мост на реката Драгор во Битола.
Се наоѓа во централниот дел на градот Битола. Тој е еден од деветте железни мостови кои пристигнале од Германија како репарација од Првата светска војна. Името „Судски мост“ го добил заради близината на судските згради кои се наоѓаат на левиот брег на реката. За името пак „Мостот кај Интифа“, не се знае дали е добиено по библиотеката Интифа која била во склоп на вакафот на Исак Челеби џамија исто така на левиот брег на реката, или по истоимената кафеана на десниот брег.
Мостот е еднонасочен за сообраќај на моторни возила, а од двете страни има тесни тротоари по кои се движат пешаците.
Ирезуми
Ирезуми (入れ墨, 入墨, 紋身, 刺花, 剳青, 黥 или 刺青) е јапонски вид на тетовирање т.е. трајно вметнување на мастило во кожата со рачно прободување без користење на електрични направи. Самиот збор ирезуми може да се пише на повеќе начини при што секоја има малку поинакво значење. Еден од најчестите начини на пишување на зборот ирезуми е (入れ墨) или (入墨) што во буквален превод значи вметнување на мастило. Доколку се напише со идеограмите (紋身 - исто така читано како буншин) се истакнува повеќе самата декорација на телото; доколку значењето на идеограмот (剳青) повеќе е езотерично и претставува задржување на сино-зелената боја.
= Наводи ==
= Литература ==
Бунраку театар
Театарот бунраку 文楽, исто така познат како Нингјо Јорури (јапонски јазик 人形浄瑠璃), се јавува на почетокот на XVII век за да постепено достигне степен на уметничкото совршенство и зрелост во текот на XVIII век.
Бунраку е еден од трите главни форми на уметност во Јапонија кои и денес опстојуваат. Други се Кабуки театарот и Хаику поезијата. Овие три форми Јапонците ги развиле во текот на Едо периодот (1600—1868 година), кога нивната земја била свет за себе, виртуелно изолирана од страна на другите народи.
Сецубун
Сецубун е ден на почеток на пролетта во Јапонија. Името буквално значи „сезонска на поделба", но обично терминот се однесува на пролетниот Сецубун, наречен Ришун, кој се слави секоја година на 3 февруари во рамките на Пролетниот фестивал („хару мацури"). Сецубун се сметал и за поран дочек на Месечевата Нова година, па бил придружен со посебен ритуал на прочистување, за да се отерало сето зло од претходната година и да се отераат злите духови кои со себе носат болест во подготовка за годината која следи. Овој посебен ритуал се нарекува мамемаки („расипување на грав"). Сецубун води потекло од кинескиот обичај кој е воведен во Јапонија во 8 век.
Пропаганда
Пропаганда е тип на порака чија цел е да влијае врз мислењето или однесувањето на луѓето. Денотација на пропагандата е да пропагира (активно шири) една филозофија или став. При пропаганда, најчесто не се работи за обезбедување на неутрални информации, туку на намерно искривени податоци, логички грешки, кои, иако понекогаш се убедливи, но не мора да се и точни.
Најчесто овој поим се употребува во политички контекст, особено кога се однесува на напори спонзорирани од влади или политички групи.
Пропагандни техники се: повикување на патриотските чувства, неосновани воопштувања, намерна неодреденост, преголемо упростување на комплексни прашања, рационализација, апелирање, употреба на кратки пароли, на еуфемизми, создавање стереотипи, непотврдени претпоставки, употреба на мислења на познати лица или авторитети и слично.
Денес пропагандата има негативен призвук, поради што нејзините извршители своите пропагандни активности најчесто ги нарекуваат односи со јавноста.
Астротурфинг
Астротурфинг е форма на пропопагирање, често во знак на поддршка на политичка или корпоративна агенда која има за цел да создаде привид на автентично или спонтано движење. . Целта на ваквата неетичка пропаганда е да се прикрие одреден политички или корпоративен интерес и истиот да се претставува како наводна независна јавна реакција на некоја општествена група.
Пример за астротурфинг пропаганда во македонското општество е случајот со убиството на Мартин Нешковски, кога по масовната јавна реакција и организираните спонтани протести на младите во Скопје и поголемите македонски градови, се појавуваат астротурфери кои наводно протестираат против спонтаните мирни протести, наведувајќи различни небулозни причини како повод за нивно организирање. Дополнително се појавуваат и фејсбук групи на поддржувачи на убиецот. . Слични примери на користење на астротурфинг преку интернетот постои во Кина каде што комунистичката влада вработува професионални блогери кои објавуваат информации кои го подобруваат јавниот имиџ на власта.
Космос-72
Космос-72 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 јули 1965 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-72 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 584 км, а најмалото на 541.
БГ-ТЈУРК
Бугарско-турска новинска агенција (БГ-ТЮРК / BG-TÜRK) е приватна бугарска агенција на турски јазик, која што објавува вести за Бугарија на своето мрежно место.
Од отворањето во март 2003 година, мрежното место на агенцијата секојдневно го посетуваат над илјада читатели, главно од Турција, Бугарија и земјите-членки на ЕУ.
БГ-ТЮРК нуди вести, преглед на турски јазик на бугарскиот печат, како и форум.
Некои од водечките бугарски информативни мрежни места и весници ја користат БГ-ТЮРК како свој извор.
Космос-71
Космос-71 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 јули 1965 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-71 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 545 км, а најмалото на 517.
Сува камена градина
Сува камена градина (枯山水, каресансуи, „сув пејзаж“) — најзначаен јапонски градинарски стил карактеристичен за епохата камакура (鎌倉時代, камакура дзидаи, 1185–1333) под влијание на зен-будизмот и може да се најде во зен-храмовите за медитација. Првата зен-градина во Јапонија ја подигнал кинески свештеник во 1251 година во Камакура, а станале популарни благодарејќи на будистичкиот свештеник Мусо Сосеки (夢窓疎石, 1275-1351) кој ги градел во петте главни манастири во Кјото.
Земјоделство
Земјоделство, познато и како земјоделие и ратајство — основна (примарна) стопанска гранка и дејност која претставува процес на производство на храна, храна за животни, влакна, суровини за индустриска преработка и други потребни производи преку одгледување на одредени растенија и домашни животни. Со поимот земјоделство се означуваат голема група на аграрни дејности кои првенствено ги опфаќаат: поледелството, сточарството, лозаро-овоштарството. Агрономијата е збир науки, кои ги проучуваат начините на земјоделското производство и стопанисување и иследуваат различни држави на ниво на културно растение- абиотични еколошки услови- биотични еколошки услови.
Историја
Околу 9.000 години п.н.е. жителите на Средниот Исток почнале да ги садат првите посеви. Оттогаш се испробени многу начини на одгледување на растенија, животни и ловење на риба. Во предисториско време земјоделството започнало со приптомување животни, а потоа и со одгледување растенија. Предисторискиот човек припитомил некои животни (овца, говедо, коњ, коза, куче) од кои добивал млеко, месо, волна и кожа, а подоцна почнал да ги користи за за влечење и носење товар, за орање и други потреби. Првичните земјоделски дејности биле забележани во долините на големите реки какви што се Нил во Египет, Тигар и Еуфрат во Месопотамија (денешен Ирак), Инд и Ганг во Индија, Јангцекјанг и Хоангхо во Кина. Ратајството влече корени и од предисториска Европа и регионите околу Средоземното Море: во Картагина биле развиени повеќето земјоделски гранки, кои во периодот на Римското Царство достигнале висок степен на развој. Ралото и плугот, српот и другите едноставни земјоделски орудија биле познати на Еѓипќаните, Индијците и Кинезите уште во стариот век.
Начини на земјоделско производство
Во основа постојат два начина на производство во земјоделството: интензивно - каде што по единица површина или по грло добиток се вложуваат многу труд и средства заради остварување високи приноси што е карактеристично за густо населените земји, и екстензивно - каде што се остварува сразмерно низок принос, но количински доволен за задоволување на предвидените потреби, што е карактеристично за поретко населените земји. Современата земјоделска дејност, не секаде рамномерно, користи разновидни земјоделски машини (комбајни, трактори, сеалки, вршалки) и агротехнички средства (ѓубрива и препарати) за постигнување поголеми и подобри производни резултати. Со висок степен на механизација и со користење на научни сознанија од агрономијата, земјоделството во современиот свет е сè повеќе индустријализирано и во голема мера ослободено од елементарните природни предуслови.
Земјоделството ширум светот
Најголемиот број на луѓе во светот се вклучени во земјоделството како нивна примарна економска активност, но и покрај тоа, тоа сочинува само четири проценти од светскиот БДП. Сепак, денес земјоделството е важен фактор за економскиот раст на една земја. Повеќе од половина од светското жителство своите основни прехранбени потреби ги задоволува само со три житарки: пченица, пченка и ориз. Азија дава повеќе од 90% од вкупниот светскиот принос на ориз, додека Бразил го снабдува светот со 85% од вкупното произвидство на сок од портокал.
Во 2014 година, во Македонија, во регистерот на Управата за јавни приходи биле регистрирани вкупно 164 992 земјоделци, од кои, 16 593 се регистрирале како лица на кои земјоделството им е основна дејност, додека другите 143 399 пријавиле дека земјоделството им е дополнителна дејност.
Мразко (приказна)
„Мразко“ ( „Маќеа и паштерка“ ) припаѓа на источнословенски народни приказни. Во индексот на бајки под бројот 480 "Маќеа и паштерка": Паштерката е однесена во шумата;Мразко( Баба-Јага, Духот господар на шумата, во украински текстови почесто се среќава како- глава на кобила) го тестира девојчето и го наградува (АА 480 * Б); паштерката игра криенка со мечка, глушец и тие и помагаат; нејзината сопствена ќерка исто така сака да добие подарок, но не го издржува тестот и умира (AA 480 * C). Приказната за средбата на маќеата во шумата со Мразко е забележана и во фолклорот на некои соседни народи со источните Словени.
Руски варијанти - 40, украински - 30, белоруски - 11.
Две верзии (број 95 и 96) биле вклучени во збирката „Руски народни приказни“ од Александар Афанасиев.
Историјата на приказните за овој заговор е поврзана со средновековната колекција „Римски дела“ (бр. 109, 251) и со Василиј (IV, No 7; V, No. 2). Врз основа на слични словачки и чешки бајки, „Дванаесет месеци“ (O dvanácti měsíčkách) од Божен Немцов (1854) и „Приказна за читање и раскажување“ од С.Ј. Маршак „Дванаесет месеци“ (1942). Руската бајка се одразила и во поемата на Н. А. Некрасов „Мраз, црвен нос“ и се прославила во прераскажувањата на В. Ф.Одоевски и други писатели.
Заплетот на „Мразко“ служел како основа за создавање на книжевни приказни; врз основа на него е снимен истоимен игран филм.
Верзии
Според истражувачите кои ги проучувале снимките од бајката „Мразко“ во различни региони, има најмалку четириесет руски верзии, околу триесет украински и единаесет белоруски. Првично, овие усни приказни биле близу до бајки; селаните, верувајќи во натприродните можности на Мразко, сè до 19 век се обидувале да го смират со помош на слатко. Подоцна, кога Мразко во осознавањето започнал да ги губи одликите на митолошки лик, приказната за средбата со него добила форма на бајка.
Собирачот на фолклор Александар Афанасјев кои вклучил две верзии на „Мразко“ во збирката на неговите, бајката е раскажана во областа Николски во провинцијата Новгород, втората (број 96) во провинцијата Курск.
Заплет
[[Податотека:Carrick_King_Frost.jpg|лево|мини|267x267пкс| „Мразко“
''уметникот В. Керик, 1914 година'']]
Од приказните на Афанасиев (бр. 95)
Злобната маќеа, сакајќи да се ослободи од ќерката Марфушка, вредна и непоколеблива девојка, му наредила на нејзиниот сопруг да ја однесе во шуматата и да ја ожени за Мразко. Старецот не се осмелувал да не ја послуша својата пргава сопруга. Ја донел својата ќерка во шумата, ја оставил во близина на големо борово дрво и се вратил дома.
Наскоро се појавил Мразко. Откако ја прашал Марфушка трипати: „Дали ти е топло, девојче, дали си топло, црвено?“, Тој го завиткал гостинот што замрзнува во бунди.
Следниот ден старецот повторно отишол во шумата и ја пронашол својата ќерка таму жива, здрава, со богати подароци. Кога маќеата ја видела својата поќерка во ново крзнено палто и со кутија платна, решила да ги испрати и своите ќерки на младоженецот. Сепак, на прашањето „Дали ви е топло, девојки?“ Тие одговориле грубо и наскоро „замрзнале“.
Од бајките за местата на Пушкин
Кога кучето и кажало на маќеата дека нејзината поќерка си иде дома во сребро и злато, старицата не верувала на почетокот. Но, наскоро видела дека девојчето е навистина живо, здраво и богато. Маќеата му наредила и на сопственото дете да замине во истата колиба. Но,ќерката на нејзината маќеа се однесувала арогантно, се сретнала со Мразко и безобразно се однесувала, за што платила: од неа останале само коски.
Литературна прозивка
Владимир Одоевски прв се свртел кон литературната обработка на бајката „Мразко“, тој го напишал делото „Мраз Иванович“. Во оваа верзија, главниот лик е сивокос старец кој живее во куќа направена од мраз. Исто како Мразко во една народна приказна и Мраз Иванович ја цени напорната работа и затоа и дава на плетачката „дијамант“ за нејзината марама и сребрени пари во кофа за нејзината работа. Мрзливката, која оди по стапките на Плетачката до леденото кралство на старецот, добива „како награда“ само мраз.
Објавувањето на поемата на Некрасов „Мраз,црвен нос“ (1863) придонела за понатамошен развој на имиџот на херојот. Овој Мраз, доминантен и строг старец, сопственик на зимското кралство, „малку личи на добродушниот и фер херој на народната приказна„ Мразко “. Оддалеченоста на ликовите е поврзана, според истражувачите, со фактот дека Некрасов вклучил во заплетот на песната само еден фрагмент од Мразко (станува збор за прашањето „Дали ти е топло, млада дамо?“ ) ; самиот „војвода“ е многу поблизок до хероите на народните песни отколку до бајките. Истражувачите наоѓаат неколку точки на пресек помеѓу Фрост и Браќа Грим "Госпоѓица Снежна бура" и во двете приказни има вредни поќерки, злобни маќеи и нивните арогантни ќерки; Добрите девојки во секоја од приказните добиваат награда, само во првиот случај великодушноста доаѓа од „господарот на зимата“, а во вториот - од „Госпоѓица Снежна бура“. Според Владимир Проп, и Мразко и Дедо Мраз имаат „персонификација на зимата“ (во машки и женски слики, соодветно). Во исто време, фолклористот го свртува вниманието на „преплетување на заплети“ //feb-web.ru/feb /skazki/critics/pms/pms-001-.htm | викитека = | одговорен = | издание = | место = Л. | издавач = Академија | година = 1928 година | волумен = | страници = | колони = | страници = 152 | серија = | isbn = | циркулација = | реф =}} :
Не постојат целосно објективни критериуми за одделување на една приказна од друга. Каде што еден истражувач ќе види нов заговор, друг ќе види варијанта и обратно.
Истражувачите исто така ја сметаат драматичната приказна на Самуил Маршак „Дванаесет месеци“ (1942) како една од литературно ревидирани модификации на приказната „Мраз“.
Уметнички одлики
Литературната критичарка Елена Коровина, карактеризирајќи го херојот на бајката „Мразко“, ја репродуцира поговорката од наследството на Владимир Дал дека „Мраско галопира над елките, брезите, покрај сувите брегови“. Леснотијата и разиграноста на „господарот на зимата“ ни овозможува да кажеме дека ликот е еден од „младите божества“ кои се подготвени да бидат љубезни „со девојките што се изгубиле во неговата шума“. Фолклористот Владимир Бахтин, потсетувајќи дека Дедо Мраз, Мраз Црвениот нос, Мраско се еден ист „господар на студот“, го нарекуваат херојот на бајката „застапник“; според популарниот ум, „најслабиот, највредниот“ мора да победи и да добие награда. Литературниот критичар Владимир Аникин забележува дека Мраско - во зависност од ситуацијата - може да се покаже и како добродушен сопственик и како безмилосен владетел: Во бајката за издржливоста и трпеливоста на сирачето, за тежкиот Мраз, постои мисла: оние што се угнетени, оние кои се отпорни, ќе бидат среќни. Бајката е еден вид идеолошки, естетски и етички кодекс на народот, неговите аспирации и очекувања се отелотворени овде.
Нумизматика
На 28 септември 2020 година, Банката на Русија издала комеморативна сребрена монета со 3 рубљи „Мразко“ од серијата „Легенди и приказни за народите на Русија“.
Мост на демократијата
Мост на демократијата — мост на реката Вардар во Гостивар. Мостот е долг 42 метри и широк 20 метри. Тој е најнов мост на реката Вардар во Гостивар, кој започнал да се гради во 2016 и бил пуштен во употреба во 2017 година. Инфраструктурниот објект се состои од четири коловозни ленти, велосипедски патеки и тротоари. Со мостот сообраќајно се поврзува западниот дел на Гостивар со населбата Дутлок, селата Горна и Долна Бањица и населените места кои се на десната страна на реката Вардар.
Космос-73
Космос-73 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 555 км, а најмалото на 538.
Градови во Македонија
Македонија има преку 70 % градско население, според што се наоѓа во средината меѓу државите во Европа. Меѓутоа, неповолна околност е концентрираноста на населението во неколку поголеми градови, при што во градското подрачје на Скопје живееe околу 30 % од населението во земјата.
Во земјата официјално има 34 градови, кои според бројот на жители се класифицираат на три групи. Од нив, 5 се големи, 18 се средни и 11 мали градови или гратчиња. Ова е список на градови во Македонија, кои се подредени по азбучен ред, а дадени се и информации за бројот на населението според пописот во 2021 година и површината којашто ја зафаќа градот.
Најголеми градови
Петте најголеми градови по население во Македонија се:
Најмали градови
Петте најмали градови по население во Македонија се:
12 градови во Македонија имаат под 10.000 жители: Демир Хисар (2.593), Пехчево (3.237), Демир Капија (3.275), Македонски Брод (3.740), Валандово (4.402), Македонска Каменица (5.147), Крушево (5.330), Богданци (6.011), Кратово (6.924), Берово (7.002), Пробиштип (8.714) и Ресен (8.748). Овие градови често се именуваат како гратчиња.
Во Македонија има само 5 градови со над 50.000 жители: Скопје (467.267), Битола (74.550), Куманово (70.842), Прилеп (66.246) и Тетово (52.915). Овие градови се именуваат како најголеми градови во државата.
17 градови во Македонија имаат население од 10.000 до 50.000 жители:, Велес (43.716), Штип (43.652), Охрид (42.033), Гостивар (35.847), Струмица (35.311), Кавадарци (29.188), Кочани (28.330), Кичево (27.067), Струга (16.559), Радовиш (16.223), Гевгелија (15.685), Дебар (14.561), Крива Паланка (14.558), Свети Николе (13.746), Неготино (13.284), Делчево (11.500) и Виница (10.863). Сите овие градови се класифицираат како градови од средна големина.
Опсада на Дамиета (1249)
Опсадата на Дамиета од 1249 била дел од Седмата крстоносна војна.
Луј IX од Франција стигнал во Дамиета во 1249 година. Египет, според Луј, обезбедува база од која ќе го нападне Ерусалим, а египетското богатство и снабдување со жито ќе ги одржуваат крстоносците снабдени. На 6 јуни Дамиета била заземена со мал отпор од Египќаните, кои се повлекле до Нил. Луис успеал да изгради простор за целиот камп за крстоносците со дрво од 24 заробени египетски катапулти. Поплавата на Нил, сепак, не била земена предвид, и наскоро Луј и неговата војска биле опколени со вода во Дамиета шест месеци, каде што витезите седеле и уживале во пленот на војната. Луј го игнорирал договорот склучен за време на Петтата крстоносна војна дека Дамиета треба да се даде на Кралството Ерусалим, сега мала заедница во Ако, но тој воспоставил архиепископија таму (под надлежност на латинскиот патријарх Ерусалимски) и го користел градот како база за директни воени операции против муслиманите во Сирија.
Космос-75
Космос-75 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Суикинкуцу
Суикинкуцу (水琴窟, водена кoто пештера) — градинарски украс и музичка направа во јапонските градини најчесто во чајните градини каде звукот релаксира за време на ритуалното миењее на раце и уста со што се постигнува прочистување пред церемонијата на пиење на чај. Се состои од наопаку поставен закопан сад со отвор на врвот. Водата капе низ отворот во малиот базен на дното на садот, создавајќи пријатни растурени звуци кои одзвонуваат во внатрешноста на садот слично на звоно или јапонска цитра кото. Обично се закопуваат под „морето” традиционални камени базени цукубаи или чозубачи. Од понов датум се, се претпоставува дека првите се појавиле во XVIII век (Едо периодот) како вид на дренажа.
Литература
Грбић, М. (2015): Историја вртне уметности. Универзитет у Београду. Београд. ISBN 978-86-7299-227-4
Космос-75
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 јули 1965 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-75 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 96,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 636 км, а најмалото на 546.
Елен и волк (цртан филм)
Заплет
Волкот бил заробен од паднато дрво. Благородниот елен му помогнал да излезе откако го слушнал барањето за помош и добил ветување дека нема да го нападне.Но волкот, не го одржал својот збор и наместо благодарност, го нападнал еленот. Верверичката, која видела сè и кажала на мечката. Мудрата мечка им судела за расправијата, барајќи да и покажат како се сè случило и му одржала лекција на неблагодарниот волк.
Видео изданија
Цртаниот филм постојано се реиздава на VHS и DVD во колекции на цртани филмови:
Литература
Филмувани-бајки.Сценарија на цртани филмови. Издание 2. — М.: Госкиноиздат, 1952. — 184 с. — 45 000 примероци.
Август Јакобсон „Волкот и елените“, стр. 78.
Космос-74
Космос-74 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 јули 1965 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-74 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 96,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 612 км, а најмалото на 542.
Митко Јанчев
Митко Јанчев (роден на ) — македонски стопанственик и политичар од редовите на ВМРО ДПМНЕ, кој е тековен градоначалник на Општина Кавадарци. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во вториот круг со освоени 52,65% од вкупните гласови.
Животопис
Митко Јанчев е дипломиран инженер-геолог на Универзитетот „Гоце Делчев” во Штип, а магистерските студии на истиот ги завршил во отсекот на техничките науки, петрологија, минералогија и геохемија.