cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кочиште
Географија и местоположба
Околни села: Брезово од запад, Радово и Растојца од југ, Острилци од исток, Долно Дивјаци и Зашле од север, како и со градот Крушево од североисток.
Историја
Селото се споменува во отоманските документи од 1639 година (помеѓу 2 и 11 јули), во една гаранција за заем, каде што е запишано дека жителите од село Кочиште - Демирхисарско, зеле 5.700 акчиња на заем од лицето познато како Базирѓан-заде. Како гарант се јавува Али, субашија.
Во XIX век, Кочиште било село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има поледелско-шумарска функција.
Космос-1572
Космос-1572 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Кочиште
Население
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 38 жители, сите Македонци.
Космос-1572
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 271 км, а најмалото на 259.
Кочиште
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 10 жители, сите Македонци.
Родови
Кочиште е македонско село, а во минатото имало и Албанци во селото.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на Општина Демир Хисар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Долно Дивјаци, во која покрај селото Кочиште, се наоѓале и селата Арилево, Горно Дивјаци, Долно Дивјаци, Зашле и Пуста Река. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната Општина Растојца, во која влегувале селата Зашле, Кочиште, Ново Село, Растојца, Радово и Ракитница.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 14 гласачи.
Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година:
IC 1930
IC 1930 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1930 се споменува и како N 4705?.
Откривање
Објектот е откриен на 23 февруари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 24' 6".
Какадуи (книга)
Какадуи (англиски: The Cockatoos) е втората збирка раскази на австралискиот писател Патрик Вајт, првично објавена во 1974 година.
Содржина
Збирката содржи шест раскази:
69 п.н.е.
69 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 69. година пред новата ера, 69. од првиот милениум п.н.е., 69. од 1 век п.н.е. и последна од 60-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5439 и 5440 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4681 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3691 и 3692 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 684.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 69 година се протега во 2567 и 2568, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2627 и 2628 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 474. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 711 и 710 исламска година пред хиџра.
Аеродром Рехлин-Лерц
Аеродром Рехлин-Лерц (Flugplatz Rechlin-Lärz) — аеродром во општината Рехлин, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Историја
Аеродромот некогаш бил еден од главните полигони за тестирање на Луфтвафе за време на Третиот Рајх или место за испробување (Erprobungsstelle) за нови воздухопловни дизајни, кои сега се наоѓаат на две ледини на околу 4,5 километри северно (на 53.3467°N, 12.73979°W) од денешната бетонска писта. Аеродромот на Луфтвафе ја имал вообичаената форма на аеродром од пред Втората светска војна, со нејасно одредени „писти“, опкружен од петоаголен периметар на пат, кој постои и денес, заокружувајќи ја областа со околу 234,3 хектари, на кои денес се одржува годишниот Fusion Festival. Податоците од Рехлин на Луфтвафе и заробените сојузнички воздухоплови се сметаат за најверодостојни извори за воздухопловни податоци од времето на Втората светска војна. Неговата улога била преземена по 1945 од воениот аеродром во Манхинг, во рамките на Западна Померанија, откога Рехлин останал во Источна Германија.
Изградбата на првиот аеродром во Рехлин започнала во 1916; аеродромот бил официјално отворен на 29 август 1918 под водство на Германското Царство. По крајот на Првата светска војна, аеродромот бил повторно затворен и многу од уредите биле отстранети. Во текот на 1920-тите, аеродром бил повторно отворен како цивилен, но набрзо започнал да се користи за полигон за тестирање за тајните воздухопловни обиди на Германија. Местото, најверојатно било избрано поради неговата далечна положба во скоро ненаселена област.
Во 1935, аеродромот Рехлин станал официјален полигон за тестирање на новосоздадениот Луфтвафе. Ливадите, опкружени со петоаголен прстен на патишта, биле одредени како средиштен полигон за испробување на Луфтвафе и биле продолжени со изградба на уште две полиња: помало поле источно од главното место во соседниот Рогентин и јужно од главното место во Лерц, каде подоцна се изградил и денешниот аеродром. Градежните активности на полињата и придружните касарни биле подигнати од страна на принудна работна сила од блискиот концентрациски камп Равенсбрик.
Мнозинство од новите борбени воздухопловни прототипи на Луфтвафе биле тестирани на главното поле во Рехлин; KG 200 бил чест гостин на полињата. По сојузничкото бомбардирање на првобитниот аеродром во Рехлин и блискиот во Рогентин во 1944, тестирањето на авионите кон крајот на војната било префрлено јужно во Лерц. На 10 април 1945, завршните бомбардерски напади од страна на американскиот воздухопловни сили на аеродроми користени од германските бомбардери — скоро целосно го уништиле аеродромот; тоа што останало било разнесено од германските сили пред да дојдат советските трупи во Рехлин на 2 мај.
Во 1946, советските воздухопловни сили започнале постојано присуство на воздухопловната база. Во Лерц биле донесени и сместени една борбена авионска ескадрила и хеликоптерска ескадрила; аеродромот во Рехлин бил користен на Националната народна армија. Воената употреба на аеродромите продолжила до 1993, кога последниот руски авион бил пренесен во Русија. Аеродромот Рехлин бил повторно користен за цивилна употреба во 1994.
Користење
На аеродромот не постои вообичаен сообраќај. Главно се користи за рекреативни активности и некои цивилни летови. Музичкиот фестивал Fusion Festival се одвива на аеродромот.
NGC 791
NGC 791 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 791 се споменува и како UGC 1511, MCG 1-6-31, CGCG 413-28.
Откривање
Објектот е откриен на 3 декември 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 791 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 791 има привидни димензии од 1,6' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 1 м 44,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 29' 59".
Други поделби
Проучување на NGC 791 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7702. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 623. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1282.
Украински Албанци
Украинските Албанци се етничка малцинска група која што се наоѓа главно во Запорошката област и Буџак. Тие потекнуваат од албанските бунтовници кои се бореле против Отоманското Царство во руско-турските војни и му било дозволено да се населат во Руската Империја во XVIII век.
Историја
Историската заедница на Албанците во Украина се нарекуваат себеси „Shqiptarë“. Тие исто така понекогаш се нарекуваат Арнаути. Нивните предци дошле во Украина во XVIII и XIX век. Доаѓањето на Албанците било поврзано со руско-турската војна (1768-1774). За време на оваа војна православните Албанци бунтувале против моќта на Отоманското Царство. На крајот на војната околу 1,700 Албански војници и нивните членови на семејствата заминале во Руската Империја. Тие главно се населиле во близина на Керч и Еникале. Подоцна Албанските имигранти главно се населиле во близина на Одеса. Со текот на времето многу Албанци биле асимилирани во Грци, Руси или Украинци во овие области.
Демографија
До крајот на XX век, само неколку години пред падот на УССР Албанците во Украина биле главно населени во Запорошката област: Геандран, денеска (Ханивка), Таз (денеска Дивнинске) и Туиушки (денеска Хорхивка). Исто така постои едно Албанско село во Буџак: Каракурт (Karakurti, Caracurt, Каракурт и од 1947 Жовтневе). Во 1958 имало 5,258 Албанци во целиот Советски Сојуз. Нивниот број паднал на 4,402 до 1970.
954
954 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 954 година од новата ера, 954. од првиот милениум, 54. од X век и петта од 950-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6462 и 6463 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5704 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4714 и 4715 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1707.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 954 година се протега во 3590 и 3591, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3650 и 3651 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1497. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 342 и 343 исламска година.
NGC 7798
NGC 7798 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7798 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7798 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 59 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 45' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 7798 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 73163. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1728. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1182.
Јенте Бирманс
Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Чуригеризам
мини|Манастир Сантијаго де Компостела во [[Шпанија.
Влезна фасада и саат кула.]] Чуригеризам ( Шпански : Churrigueresco), во помала мера, исто така се нарекува "Ултра барок", и се однесува на шпанскиот барок стил на т.н вајарски архитектонски орнамент  кој се појавил како вид на штуко декорација Шпанија кон крајот на XVII век и се користел до околу 1750тата година, обележан со екстремни, експресивни и прецизни декоративни детали, кои обично се наоѓаат над влезот на главната фасада на објекот.
Потекло
Архитектонскиот стил е наречен по архитектот и вајарот, Хозе Бенито де Чуригера (1665–1725), кој е роден во Мадрид и кој работел првенствено во Мадрид и Саламанка, а потеклото на стилот се поврзува со архитектот и вајарот по име Алонсо Кано, кој ја дизајнирал фасадата на катедралата во Гранада, во 1667тата година.
Шпанија
Првиот од фамилијата Чуригера бил Хозе де Бенито Чуригера (1665-1725), обучен за конструкција на олтари, цртал за многу различни видови на цркви во Саламанка, Мадрид, Ваљадолид и други градови во Шпанија. Некои од нив веќе ги нема во Шпанија и се зачувани само како археолошки наоѓалишта.
Мексико
Во Мексико, катедралната базилика Закатекас, главниот град на државата Закатекас и Темпло де Санта Приска, сместени во Такско, и државата Гереро, се сметаат за ремек-дела во стилот на Чуригеризам. Олтарот на црквата Сан Франциско Хавиер     (Национален музеј) во Тепоцотлан, Држава Мексико, исто така, заедно со својата фасада, се смета за едно од најважните барокни дела на чуригеризамот создадени од језуитите во Нова Шпанија.
NGC 5375
NGC 5375 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5375 се споменува и како NGC 5396, UGC 8865, MCG 5-33-27, IRAS 13546+2924, KARA 605, CGCG 162-35.
Откривање
Објектот е откриен на 15 мај 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5375 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5375 има привидни димензии од 3,3' х 2,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 56 м 55,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 9' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5375 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49604. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2005. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 200м грбно во женска конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 200м жени грбно се одржаа на 31 јули 2009, а финалето на 1 август 2009.
United States of Whatever
„United States of Whatever “ е песна на американскиот музичар Лиам Линч. Песната била објавена во 2002 година како прв сингл од неговиот албум Лажни песни. Импровизираната песна ја напишал самиот Линч. „United States of Whatever“ е комедична рок- песна.
Песната добила многу позитивни критики од музичките критичари кои го пофалиле нејзиниот хумор. Таа била на број десет на табелата во Синглови на Обединетото Кралство и до 2007 година била најкратката песна што ја имало на табелата. Од 12 декември 2018 година, сè уште е најкраткиот сингл кој стигнал до Топ 10. Песната родила различни пародии, а Линч ја изведувал песната со уметници како Тони Канал, Адријан Јанг и Фу Фајтерс.
Позадина и состав
„United States of Whatever“ била напишана само од Лиам Линч. Линч изјавил дека песната била импровизирана и снимена во едно дело. Песната била изведена во стил на панк рок и сурф рок. Нејзината основна структура се состои од два рифови со моќен акорд свирени од пренасочена искривена бас гитара. Песната започнува со отфрлачко „што било“, Рефренот прокламира: „Ова се моите Соединетите Држави на што и да е!“ Последниот стих опишува средба со Зафо, лик од ТВ серијата Сифл и Оли шоу, создадена од Линч. Кршејќи ја лирската структура на песната, Зафо е поштеден од омаловажувачката забелешка.
Песната дебитирала на една епизода од шоуто Сифл и Оли во 1999 година, каде што се прикажувало како ја изведува Оли, лик во шоуто изразено од Линч.
Прием
Додека ги прегледувал лажните песни, МекКензи Вилсон од веб - страницата „ Алмузик“ конкретно ја пофалил „United States of Whatever“. Прегледот исто така забележа дека британското музичко издание NME го именувало како „Сингл на неделата“ во 2002 година. Англискиот диск-џокеј Стив Ламак го прогласил за „најголемиот сингл за 2002 година“.
Песната за прв пат привлекла комерцијална популарност кога започнала да се појавува на топ листите со барања на радио станицата КРОК во Лос Анџелес, откако песната протекла од британскиот увоз на Сифл и Оли шоу. Физички сингл на крајот бил објавен на 25 ноември 2002 година. По синг-изданието на ЦД, песната станала хит, дебитирајќи на десеттото место на Синглови табелата во Велика Британија на 7 декември 2002 година. Во должина од 1 минута и 26 секунди, тој го држел рекордот за најкраток сингл што влегол во табелата на синглови во Велика Британија пред рекордот да биде победен од пократките синглови „Пајакот прасе“ од Ханс Зимер и „ Дамичките градници “ од Џони Транк и Визбеј, кој се нашол на топ листите во рок од три недели едни од други во 2007 година. Дебитирал на шестото место на австралиската АРИА сингл табела на табелата на 8 јуни 2003 година, со вкупно шест недели задржување во првите десет на табелата. Песната успеала да се најде и во топ-списокот на синглови на Белгија, Холандија и Нов Зеланд. Песната подоцна била вклучена во албумот на Линч, Лажни песни (2003).
Настапи во живо и пародии
Линч ја извел песната со басистот Тони Канал и тапанарот Адријан Јанг, двајцата членови на рок-групата No Doubt, на една епизода од американскиот доцна навечер телевизиски разговор и естрадно шоу The Late Late Show со Крег Килборн. Во 2003 година, Линч ја извел песната со американскиот рок-бенд Foo Fighters на еден од нивните концерти.
Песната се пуштала на радио станицата Шарлотсвил, Вирџинија WWWV како дел од нивниот сегмент „Friday Freakout“. Користена е во реклама за видео играта Тони Хоук „Андерграунд“ од 2003 година и била употребена во видео запис од зад сцената содржан во хумористичниот филм „ Clerks II“ од 2006 година.
Верзијата на песната наречена „Буш ремикс“ била популарна за време на администрацијата на претседателот Georgeорџ В. Буш. Текстовите на песната го одразуваале кавалерскиот став на тогашниот претседател кон неговата одлука да оди во војна со Ирак, а исто така фрла и борови кон рускиот лидер Владимир Путин, покојниот терорист Осама бин Ладен и починатиот лидер на Северна Кореја Ким Јонг-ил.
ФК Херенвен
ФК Херенвен или Спортски клуб (СК) Херенвен е холандски професионален фудбалски клуб и во моментов се натпреварува во Ередивизи, највисокото ниво во холандскиот фудбал. Базата на клубот е во градот Херенвен, Фризија.
Клубот е основан во 1920 година. Херенвен досега нема ниту една титула првак на Холандија, но во сезоната 1999-2000 го освоил второто место зад шампионот ПСВ Ајндховен и настапувал во Лигата на шампионите следната сезона. Најголемиот успех во историјата на клубот е освојувањето на Купот на Холандија во сезоната 2008-09, кога Фризијскиот клуб бил подобар од Твенте на пенали. Интересно е тоа што во тоа финале, првиот гол на натпреварот го постигнал поранешниот македонски репрезентативец Горан Попов, доведувајќи го Херенвен во водство во 27-мата минута.
Боите и амблемот на Херенвен го претставуваат симболот на Фризија, покраината од која доаѓа клубот. Својте домашни натпревари Херенвен ги игра на Стадионот Абе Ленстра кој има капацитет од 26,800 седечки места.
Соперништва
Најголеми соперници на Херенвен се Камбур од Леуварден и ФК Гронинген од градот Гронинген.
Паљухор
Паљухор (Παλαιοχώρι) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Паљухор бил дел од општина Леригово.
Географија и местоположба
Паљухор се наоѓа на 37 километри северозападно од градот Ерисово и на 5 километри источно од Леригово, во центарот на Халкидик, на надморска височина од 598 метри, во подножјето на планината Холомонда.
Антички период
Најверојатно античкото село на местото каде денес се наоѓа Паљухор бил еден од 32-та града на Халкидичкиот сојуз околу Олинт, уништени од страна на Филип II Македонски во 348 п.н.е. Југозападно од селото се наоѓаат остатоци од средновековната тврдина Непос.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во казата Касандар во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, во селото живееле 560 жители Грци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 300 Грци.
Демографија
Во 1928 година селото броело 1118 жители, додека во 1940 година селото броело 1404 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 1442 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1592 жители, во 1971 година имало 1535 жители, во 1981 година имало 1524 жители, додека во 1991 година имало 1620 жители. Денеска, населението на селото е 1489 жители според пописот од 2011 година.
Јеле Ванендерт
Јеле Ванендерт (Jelle Vanendert; р. во Нерпелт) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2007-2021. Учествувал на вкупно десет големи трки во текот на својата кариера.
Неговиот помлад брат Денис исто така е професионалец, кој возел за екипата во периодот 2012-2015 година.
Кариера
Во 2011 година, Ванендерт покажал добра форма на Флеш Валон, каде завршил како шести. Потоа возел на Тур де Франс 2011, пред сè како помошник низ планините за колегата Јурген ван ден Брук. Меѓутоа, кога неговиот водач се откажал од трката, Ванендерт добил слобода и на етапата 14 нападнал од групата на кандидатите за генерален пласман и ја освоил етапата. Ванендерт завршил 20. во генералниот пласман и ја носел неколку етапи маичката за планински пласман.
Ванендерт го предводел на Арденските класици во 2012 година и завршил втор на Амстел Голд Рејс, четврти на Флеш Валон и десетти на Лиеж-Бастоњ-Лиеж.
ФК Кристал Палас
ФК Кристал Палас е професионален фудбалски клуб од Лондон, Англија. Се натпреварува во Премиер лигата, прва лига по ранг во англискиот фудбал.
Клубот е основан во 1905 година. Најголемиот успех во својата историјата, клубот го имал во 1990 година кога играле во финалето на ФА Купот, но биле поразени од Манчестер Јунајтед со 1-0 во повторен натпревар, откако првиот завршил нерешено 3-3. Следната година Кристал Палас завршиле на третото место во лигата што е нивен највисок пласман, некогаш. Инаку, клубот исто така ја освојувал првата дивизија (денешен Чемпионшип), како и третата и четвртата дивизија.
Прекатот на клубот е Eagles (Орли). Најголем соперник на клубот е екипата на Брајтон и Хоув Албион, со кој го играат дербито M23. Од 1925 својте домашни натпревари ги игра на стадионот Селхрст Парк, а претходно играле на стадионот The Nest.
Единаесетмината на векот
За да се прослави стогодишнината од постоењето на Кристал Палас во 2005 година, клубот побарал од навивачите на Палас да гласаат и да ги изберат "единаестмината на векот" од потесниот избор на десет играчи на секоја позиција, одредени од страна на клубот.
Антонио Ресинес
Антонио Ресинес (роден на ) — шпански глумец.
Кариера
Ресинес е познат по настапот во серијата „Серанови (Los Serrano)“ во која ја играл главната улога (ликот на Диего).
Пеги Ли
Норма Делорис Егстром (26 мај 1920 година - 21 јануари 2002 година), професионално позната како Пеги Ли, беше американска џез и популарна музичка пејачка, текстописец, композитор и глумица, во текот на кариерата која траела шест децении.Уште од нејзиниот почеток како вокалист на локалното радио до пеење со големиот бенд на Benny Бени Гудман   , Ли создал софистицирана личност, пишувајќи музика за филмови, глума, и снимајќи концептуални албумски записи во комбинација со поезија и музика.
Животопис
Ли е родена Норма Делорис Егстром во Jamејмстаун, Северна Дакота на 26 мај 1920 година, седмо од осумте деца на Селма Амелија (н.е. Андерсон) Егстром и Марвин Олоф Егстром, агент за станици во [[континенталната пруга во Мидленд . Таа и нејзиното семејство биле Лутеранци .  Нејзиниот татко бил Шведско-Американец, а нејзината мајка била Норвешка-Американка.  Откако нејзината мајка починала кога Ли имала четири години,  нејзиниот татко се оженил со Минси Шумберг Виз.
Ли првпат пееше професионално преку радио КОВЦ во Вели Сити, Северна Дакота. Подоцна, таа имала своја серија на радио шоу спонзорирано од локален ресторан што и плаќало плата во храна. И за време и после нејзините средни училишта, Ли пееше за мали суми на локалните радиостаници.
Радио личноста Кен Кенеди, од WDAY во Фарго, Северна Дакота ( најслушаната станица во Северна Дакота), го смени своето име во Пеги Ли. Ли заминал од дома и отпатувал во Лос Анџелес на 17-годишна возраст.
Таа се вратила во Северна Дакота на тонзилектомија и била забележана од сопственикот на хотелот Френк Беринг додека работела во куќата на кукли во Палм Спрингс, Калифорнија. Тогаш, таа ја развила својата марка маркичка, откако реши да се натпреварува со бучната толпа со суптилност, а не со волумен. Беринг offered понуди свирка во просторијата „Батер“, ноќен клуб во хотелот „Амбасадор исток“ во Чикаго. Таму, таа беше забележана од бродоградувачот Бени Гудман. Според Ли, „тогашната свршеница на Бени, Лејди Алис Дакворт, влезе во Батер, и таа беше многу импресионирана. Така, следната вечер го внесе Бени, бидејќи тие бараа замена за Хелен Форест. И иако не знаев, јас бев тоа. Ме гледаше чудно, мислев, но тоа беше само неговиот преокупиран начин на гледање. Мислев дека тој во прво време не ми се допаѓа, но едноставно беше дека тој беше преокупиран со она што го слушаше. "Таа се приклучи на неговиот бенд во 1941 година и остана две години.
Кариера за снимање
Во 1942 година, Ли го имаше својот прв хит број 1, „Некој друг го зазема моето место“,  следено во 1943 година од „ Зошто не правиш правилно? “, Кој продаде повеќе од еден милион примероци и ја направи познат. Таа пееше со оркестарот на Гудман во два филма од 1943 година, Кантрина со сценски врати и девојка од моќ.
Во март 1943 година, Ли се ожени со Дејв Барбур, гитарист во групата Гудман. Ли рече: „Дејвид му се придружи на групата на Бени и донесе пресуда дека никој не треба да се братува со девојката пејачка. Дејвид, и јас се повлеков. Бени и јас се сочинувавме, иако Дејвид веќе не играше со него. Бени се држеше до неговото правило. Мислам дека не е премногу лошо правило, но не можете да помогнете во за fallingубување во некого ""... кога таа го напушти бендот таа пролет [1943], нејзината намера беше да ги остави светлата на фаровите заедно и да стане г-ѓа Барбур, полновремено домаќинка. За признанието на г-дин Барбур, тој одби да дозволи пеење и компонирање талент на неговата сопруга да лежи премногу долго. „Се за inубив во Дејвид Барбур“, се сеќава таа. 'Но,' Зошто не правиш како што треба ', беше толку огромен хит што постојано добивав понуди и ги одвраќав. И во тоа време тоа беше многу пари. Но, тоа воопшто не ми беше важно. Бев многу среќен.Се што сакав беше да имам семејство и да се приврзам кон децата [ќерка Ники] Па, тие продолжија да разговараат со мене и конечно Давид им се придружи и рече: „Вие навистина имате премногу талент да останете дома и еден ден можеби ќе зажалите. ”“"Таа се повлече назад во текстописци и повремени сесии за снимање за Capitol Records во 1947 година, за кои сними долга низа хитови, многу од нив со стихови и музика од Ли и Барбур, меѓу кои и „Не знам доволно за тебе“ во 1946 година и потоа „Златни уши“ и „Добар ден“ во 1947 година. Нејзиното снимање на „Златни обетки“, насловна песна на филм од 1947 година, беше хит во текот на 1947-1948 година. Со објавувањето на рекордот во Продажба на САД, број 1 од 1948 година, „ Мажана “, заврши нејзиното „пензионирање“. Во 1948 година, работата на Ли беше дел од библиотеката со електрични транскрипции на Капитол за радиостаниците. Во рекламата за Транскриптиите во Капитол во трговско списание се забележува дека записниците содржат „
Во 1948 година, Ли се приклучи вокалисти Пери Комо и Џо Стафорд како домаќин на Ен-Би-радио музичка програма на Честерфилд вечера клуб. Таа беше редовна на шоуто „Jimими Дуранте“ и се појавуваше често на радио-емисиите на Бинг Крозби во доцните 1940-ти и раните 50-ти.
Нејзината врска со Капитол траеше скоро три децении настрана од краткото оддалечување (1952-1956) во Дека. За таа етикета таа снимила Блек кафе и удрила во синглови како „ Lубовник “ и „ Господин прекрасен “.
Во 1957 година, таа сними популарна верзија на „ Треска “ од малиот Вили Johnон, напишана од Еди Кули и Johnон Давенпорт,  на која и додаде нејзините текстови што не се заштитени со авторски права („Ромео ја сакаше ietулиета“, „Капетан Смит и Покахонтас“).
Глумечка кариера
Во 1952 година, Ли глумела спроти Дани Томас во azzезниот пејач (1952), римејк на филмот Ал olолсон, Jезниот пејач (1927). Таа играше алкохолна блуз-пејачка во Плус Кели на блузот (1955), за што беше номинирана за наградата Академија за најдобра споредна глумица. Таа обезбедувала гласови за говорење и пеење за неколку ликови во филмот Дизни, Лејди и Трамп (1955), играјќи го човечкото „Дарлинг“, кучето „Пег“ и двете сијамски мачки, „ Си и Ам “. Во 1957 година, таа гостувала во краткотрајната програма за разновидност The Show Guy Mitchell Show.
Личен живот
Ли бил оженет четири пати: со гитаристот и композитор Дејв Барбур (1943-1951),  глумецот Бред Декстер (1953), глумецот Дејви Мартин (1956-1958) и перкусионистот Jackек Дел Рио (1964-1965). [ Потребна понуда ] Сите бракови завршија во развод.
Таа го родила своето единствено дете на 23 години, ќерката Ники Ли Фостер на 11.11.1943 година. Таткото на Ники бил првиот сопруг Дејв Барбур. Пеги Ли беше меѓу стотиците уметници чии студиски албуми биле уништени во пожарот Универзал во 2008 година.
Смрт
Ли продолжила да настапува во 1990-тите, понекогаш ограничена на инвалидска количка. По неколку години на лоша здравствена состојба, таа починала од компликации од дијабетес и срцев удар на 21 јануари 2002 година, на возраст од 81. Таа беше кремиран и нејзината пепел била закопана во базно место со врзуваат споменик на стил во гробиштата на Меморијалниот парк во селото Вествуд, Лос Анџелес.
Нејзината ќерка Ники почина 13 години по неа, на 14 ноември 2014 година.
Оддавање почит на Карнеги Хол
Во 2003 година, „Beе има уште една пролет: почит на госпоѓицата Пеги Ли“ се одржа во салата Карнеги. продукција на уметникот за снимање Ричард Барон, распродадената манифестација вклучувала настапи од Си Колман , Деби Хари , Ненси Синатра , Рита Морено , Маријан Мек Партланд , Крис Конор , Петула Кларк , Марија Мулдаур , Ди Де Бриџвор , Квинси onesонс , Ширли Рог и други. Во 2004 година, Барон го донесе настанот во распродаден Холивуд Боул,  а потоа и во ЧикагоФестивалот Равинија , со проширени улоги, меѓу кои и Морин МекГуверн , Jackек onesонс и Беа Артур. На концерт во Карнеги Хол беше емитувана на НПР е JazzSet.
Награди и признанија
Ли беше номинирана за дванаесет Греми награди, освојувајќи ја најдобрата современа вокална изведба за нејзиниот хит од 1969 година „Дали е тоа сè?“ Во 1995 година ја доби наградата Греми за животно дело.
Таа ја доби наградата Rough Rider од државата Северна Дакота, Наградата „Пид Пипер“ од Американското здружение на композитори, автори и издавачи (АСКАП), Наградата Претседатели од еснафот на текстописците на Америка, Наградата Ела за животно дело од општеството на пејачи , и Награда за животно наследство од Меѓународниот центар за жени. Во 1999 година, таа беше вклучена во салата на славните на текстописците.
Дискографија
Главна статија: Дискографија на Пеги Ли
Пишување текстови
Нејзината прва објавена песна беше во 1941 година, „Малку будала“. "Што повеќе може да направи една жена?" е снимена од Сара Воган со Дизи illилеспи и Чарли Паркер. „ Мачана (Наскоро е доволно за мене) “ беше број еден на табелата за синглови на „Билборд“ девет недели во 1948 година, од недела од 13 март до 8 мај.
Ли беше главна мрежа на Капитол Рекордс кога рокенролот излезе на американската музичка сцена. Таа беше меѓу првите од „стариот чувар“ што го препозна овој нов жанр, како што се гледа од нејзината музичка снимка од „Битлси“, „ Ренди Newуман“ , „ Карол Кинг“ , Jamesејмс Тејлор и други текстописни текстови. Од 1957 година до нејзиниот последен диск за компанијата во 1972 година, таа произведува постојан тек на два или три албуми годишно што обично вклучуваше стандарди (честопати наредени сосема поинаку од оригиналот), свои композиции и материјал од млади уметници.
Таа ги напиша стиховите за следниве песни:
Филм и телевизија
Филм
Телевизија
Партиноне
Партиноне — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Гибибит
Гибибит (симбол Gibit) ― множител на битот, единица на информации, префиксирана од стандардниот умножувач гиби (симбол Gi), бинарен префикс што значи 230.
Гибибитот е тесно поврзан со гигабитот, соодветната единица која го користи метричкиот префикс гига, што е 109 бити.
Грб на Австралија
Грбот на Австралија е усвоен на 7 мај 1908. Се состои од централен штит на кој се наоѓаат грбовите на сите авсралијски држави. Над штитот се наоѓа ѕвездата на Комонвелтот. Животните кои го придржуваат штитот се кенгур и ему.
Западен Берлин
Западен Берлин — името кое го носел западниот дел на Берлин помеѓу 1949 и 1990 година. Тој се состоел од Американски, Британски и Француски окупациски сектор воспоставени во 1945. За разлика од тоа, Источен Берлин бил окупациската зона на СССР и тој го опфаќал поголемиот дел од градот и главните објекти: Музејскиот Остров, Рајхстагот, железничките станици, и други.
Во 1961 СССР го изградиле Берлинскиот ѕид, со што и физички го изолирале Западен Берлин од остатокот на Источна Германија. Западните сили продолжиле да трошат огромни средства за да го одржат функционирањето на Западен Берлин како симбол на западниот капитализам и демократија.
Со повторното обединување на Германија, на 3 октомври 1990, престанала да постои и поделбата на Берлин.
Холштет
Холштет (Hohlstedt) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2007 е дел од општината Гросшвабхаузен.
Персиско писмо
Писмото кое се употребува во персискиот јазик е модификација на арапската азбука, со додатни четири букви. На персиски буквите се изговараат поинаку отколку на арапски. За нијанса изменет облик на оваа азбука се користи за урду. Следниве се 32-те букви на персиската азбука.
Други знаци
Следниве не се букви, туку разни правописни облици на буквите, и во случајот на, лигатура.
Персиската азбука има 4 букви повеќе од арапската азбука: п, г, ч, ж :
Кристина Саксонска
Кристина од Саксонија (родена Торгау, 25 декември 1461 година – починала од Оденсе, 8 декември 1521 година), била кралица на Данска, Норвешка и Шведска како сопруга на кралот Џон.
Ран живот
Кристина била свршена со Џон, кралот на Данска, Норвешка и Шведска, во 1477 година. Годината потоа, таа отпатувала од Саксонија во Варнемунд, каде што ја пречекала данска свита која ја однела во  замокот во Копенхаген, каде што се омажила за Џон на 6 септември 1478 година. Свадбата била опишана како величествена, со имот на витези и невестата, облечена во златно извезено црвено, патувајќи во кочија со злато.
Во 1481 година станала кралица на Данска. Меѓутоа, таа не била крунисана до 1483 година, кога Џон станал и крал на Норвешка. На 18 мај 1483 година, таа и Џон биле крунисани за крал и кралица на Данска и Норвешка во Фру Кирке во Копенхаген.
Во првите дваесет години од бракот немало многу информации за Кристина, а изгледа дека живеела живот посветена на семејството. Таа била мајка на Кристијан II, Франциск, Кнуд и Елизабета, кои подоцна се омажиле за Јоаким I Нестор, електор од Бранденбург, и (веројатно) и за Јаков Дакиецот. Кралската двојка не живеела многу во Копенхаген, но претпочитала да патува меѓу кралските замоци во Фунен, каде што замокот Никобинг, наводно, бил омилената резиденција на Кристина. Ништо не покажува дека таа некогаш се вклучила во политиката за време на нејзиниот живот во Данска како нејзина кралица.
Кристина била опишана како побожна и се вели дека плачела секогаш кога не можела да присуствува на миса. Во 1497 година, таа и Џон го основале манастирот Св. Клер, Копенхаген.
Шведска
Во 1497 година, Џон бил избран за крал на Шведска. Две години подоцна, Кристина го следела во Шведска, а на 4 февруари 1499 година биле крунисани за крал и кралица на Шведска во Упсала. Таа го придружувала Џон на неговата втора посета на Шведска во 1500 година, а и на неговата трета посета во јануари 1501 година. За време на посетата во 1501 година, Џон влегол во својата љубовна врска со една од нејзините дами во чекање, Едел Јернскјег, која привлекла скандал и предизвикала де факто раскинување на нејзиниот брак.
Во престојот во шведската престолнина доминирале сомнежите на кралот кон Швеѓаните, кои биле познати како непријателски настроени кон Калмарската унија; кога кралицата објавила дека има намера да присуствува на миса во Сторкиркан во градот, кралот одбил да и дозволи додека таа не го молела плачејќи, и кога кралицата и нејзините чекачки биле забележани да се вратат со мноштво Швеѓани, чуварите на кралот се насочиле кон нив, верувајќи дека ја зеле кралицата како заложник, а всушност само што сакале да ја спроведат назад во замокот како начин да и оддадат почит.
Од септември 1501 година до 6 мај 1502 година, кралицата Кристина била под опсада од шведските бунтовници. Ова била една од најтешките опсади познати за време на Калмарската унија, за време на која гарнизон од 1000 луѓе бил намален на 70 поради чума и глад.
На 9 мај 1502 година, кралицата Кристина му се предала на шведскиот регент Стен Стур постариот. Според мировната спогодба, таа требало да се чува во манастир во Стокхолм додека не може да отпатува назад во Данска. Кога ја предала својата позиција, се предала на госпоѓата Ингеборг Тот, која ја пречекала во замокот и ја следела до манастирот.
Најпрво била чувана во манастирот на Црните фраери во Стокхолм, а потоа во Опатијата на сивиот фраер, Стокхолм. Сепак, договорот бил прекршен од Стен Стур: кога Џон испратил брод во Стокхолм за да ја собере, регентот ја одвел од Стокхолм во опатијата Вадстена во форма на заробеништво. Во октомври 1503 година, таа конечно била ослободена и придружувана до данската граница од Стен Стур, каде што ја пречекал нејзиниот син Кристијан во Халмштад.
Подоцнежниот живот
Во 1504 година, таа отишла на аџилак во Вилснак и Стернберг во Бранденбург, каде што се сретнала и со нејзината ќерка Елизабета. По нејзиното враќање во Данска, таа основала манастири за сиромашните Клерс во Копенхаген и Одензе.
Од нејзиното враќање во Данска по нејзиното ослободување па натаму, кралицата Кристина го живеела остатокот од животот одвоена од кралот Џон. Таа имала свој посебен двор, на чело со Ана Мајнструп, и престојувала на нејзините територии во Насбиховед Слот и во Одензе со нејзиниот син Франс. Таа била домаќинка на голем двор со многу гости, но посетите од кралот речиси и да ги немало.
Во 1513 година, таа останала вдовица.
Кристина од Саксонија починала на 8 декември 1521 година, на 59-годишна возраст.
Проблем
Кристина и Џон имале пет или шест деца:
Биатлон на Зимските олимписки игри 2010
Натпреварите во биатлон на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа од 13 до 26 февруари во Вислер. Беа доделени медали во 10 дисциплини.
Со златото во штафетната трка и среброто во поединечната, Норвежанецот Оле Ејнар Бјорндален го достигна бројот од 11 медали (6 златни, 4 сребреи и еден бронзен). Само неговиот сонародник Бјорн Дели има освоено повеќе Олимписки медали од него.
Дисциплини
На игрите во Ванкувер, натпреварувачите во биатлон се натпреваруваа во 10 дисциплини.
Сузана Ал-Салкини
Сузана Ал-Салкини (родена во 1984 година во Скопје, Република Македонија) ― македонска сопственичка на титулата за избор на убавина. Таа го освоила правото да ја претставува својата земја на Мис на светот 2008 во Јоханесбург, Јужна Африка, на 13 декември 2008 година, но поради финансиски проблеми и недостаток на спонзорство, не и било дозволено да патува во Јужна Африка за да се натпреварува за круната. Наместо тоа, таа добила можност да се натпреварува на Мис на светот 2009, исто така во Јоханесбург, Јужна Африка на 12 декември 2009 година.
Клаинец (Радово)
Клаинец — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Радово. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 800 м северно од селото, каде се гледаат контури на гробови градени од камени плочи.
Протестантска реформација
Реформација — верско-политичко движење насочено против католичката црква коешто го започнал германскиот свештеник Мартин Лутер во 1517 година и завршил со Вестфалскиот мир во 1648. Лутер се противел на политиката на папата на продавање проштални писма за гревовите, наречени индулгенции, како и на некои теолошки сфаќања на католичката црква.
Резултат на движењето на Лутер е разбивањето на единството на католичката црква. Тој ги поставил основите на протестантството, кој заедно со православието и католицизмот е една од доминантните конфесии во христијанството.