cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Херувим и кочија (Фабержеово јајце)
Дизајн
Точниот дизајн на јајцето Херувим со кочија не е познат. Постои само една фотографија, иако е затскриено од друго јајце и може да се види само од замаглен одраз. Постои краток опис од царските архиви во Државниот руски историски архив во Москва, кој го опишува подарокот како „Ангел влече кочија со јајце - 1500 рубљи, ангел со часовник во златно јајце 600 рубљи“. Според Марина Лопато во „Фаберже: Царскиот златар“ (Fabergé: Imperial Jeweller; 1993), овој опис значи часовник во рамките на златно јајце, кое е во кочија влечена од ангел. Фактурата на Фаберже има сличен опис, каде херувимот влече кочија со јајце и херувим со часовник во златно јајце. Овие два описи се поддржани од инвентарот од 1917 година на запленетото царско богатство, каде било наведено: „златно јајце, обликувано со брилијанти (дијаманти), сафир, со сребро, златно постелје во облик на вагон со две тркала“.
Изненадување
Изненадувањето било часовник во рамките на јајцето на кочијата, иако точниот дизајн не е познат.
ФК Ново Лески
ФК Ново Лески или се сретнува и под името ФК Лески — фудбалски клуб од селото Ново Лески, Пиринска Македонија, во кои членувале и фудбалери македонци.
Историја на клубот
Фудбалската екипа на село Ново Лески е основана во 1972 година. Се започнало со нивно учество на турнир во селото Копривлен, на кој учествувале екипи од селата Садово, Парил и Лески. Момците од Лески на овој турнир настапиле без фудбалска опрема. Сите настапиле со обични обукви од стариот тим на Копривлен. Покрај ова тие се претставиле одлично, завршувајќи нерешено 1-1 со Парил и 3-1 со Садово. Со освоениот бод против Парил добиле можност играчите да ја продолжат борбата и да играат во локалната „Б“ обласна група.
Пласман во групата Б
За таа цел требале да одиграат уште 3 натпревари со екипите од селата Баничан, Места и Слаштен. Право на влез во „Б“ групата добивале само екипите кои ќе ги освојат првите 2 места. Првиот натпревар се одиграл на стадионот на село Мосомиште против екипата на Баничан. Првото полувреме завршило со резултат 1-0 за Баничан, но со подобра игра и головите на Атанас Родев, Јордан Боргилов и Сашо Шербетов во вториот дел, натпреварот завршил 3-1 во корист на Лески. Вториот натпревар бил одигран со екипата на село Места, на стадионот во селото Борово. Повторно како и на мечот со Баничан, тимот на Лески губел со 1-0, но во самиот финиш на натпреварот Стефан Терзиев со глава упатил центаршут и постигнал гол. Така овој натпревар завршил 1-1 и останал само уште еден натпревар со екипата од селото Слаштен за влез во „Б“ групата. Натпреварот се одиграл на стадионот во селото Блатска. Фудбалерите на Лески биле подобриот тим на теренот и веќе во 5. минута воделе со резултат 2-0 со головите на Јордан Боргилов и Георги Попов. Екипата на Слаштен дури во финишот на мечот успеале да го намалат резултатот на 2-1 со што завршил натпреварот. Така, со вкупно 3 победи и 2 нерешени од 5 натпревари, скромниот тим од село Ново Лески се стекнал со право на настап во групата „Б“ од зоната „Места“ заедно со екипата на Слаштен.
Најдобар поединец
Според многумина во селото, една од најголемите фудбалски фигури во тоа време бил Атанас Шербетов-Шери, кој бил и капитен на екипата. Неколку години подоцна, за време на еден натпревар, го удрило гром и починал. По оваа немила случка луѓето од Лески во негова чест организираат турнир или егзибициски натпревар придружен со положување цвеќе и венци на неговиот гроб. Покрај сето ова, тимот продолжил да се натпреварува во локалната група. Со текот на годините, многу од оригиналните играчи се откажале, но нови и помлади го завземале нивното место.
Во 1995 година, клубовите Лески и Мосомиште се обединија и играа како еден тим. Нивното заедничко учество траело само 2 сезони до 1997 година, по што се разделиле и оттогаш фудбалот во село Ново Лески е прекинат, се до есента 2008 година, кога фудбалот повторно заживеал.
Достигнувања на клубот
ФК Ново Лески ги постигнал следните резултати:
Сезона 2008/2009 - 9 место во група исток
Сезона 2009/2010 - 1 место во обласната група „Б“
Мартија Станојковиќ
Мартија Станојковиќ (р. во ) — македонска пејачка.
ФК Ново Лески
Достигнувања на клубот
Сезона 2010/2011 - 4 место во есенскиот дел
Сезона 2011/2012 - непознато
Мартија Станојковиќ
Во текот на 2015 и 2016 година учествувала во регионалното музичко талент шоу „Пинкови ѕвездички“ каде го освоила второто место. Во јули 2016 била избрана да ја претставува Македонија на Детскиот избор за песна на Евровизија 2016 со песната „Love will lead our way“ која излегла во октомври 2016. Мартија го освоила 12-тото место во конкуренција на 17 натпреварувачи.
ФК Ново Лески
Достигнувања на клубот
Сезона 2012/2013 - 6 место во обласната група „А“
Мартија Станојковиќ
Почетоци
Мартија е родена на 7 април 2004 во Куманово, Македонија. Таа започнала да го развива нејзиниот музички талент кога имала само 5 години, приклучувајќи се на денс студиото "Ултра". На 7 годишна возраст ја снимила својата прва песна „Пејачка ќе станам“ со која настапила на кумановскиот детски фестивал „Детелинка“.
ФК Ново Лески
Достигнувања на клубот
Сезона 2013/2014 - 7 место во обласната група „А“
Сезона 2014/2015 - 2 место во обласната група „А“
Сезона 2015/2016 - 6 место во обласната група „А“
Мартија Станојковиќ
Детска евровизија
На 24 јули 2016 била избрана да ја претставува Македонија на Детскиот избор за песна на Евровизија 2016 во Малта. Нејзината песна насловена како "Love will lead our way" била претставена во октомври. На Детскиот избор за песна на Евровизија 2016 одржан на 20 ноември таа го освоила 12-тото место со 41 бод во конкуренција на 17 земји учеснички. Со тој пласман било избегнато последното место за Македонија на натпреварот за првпат од 2012 година.
ФК Ново Лески
Достигнувања на клубот
Сезона 2016/2017 - 7 место во обласната група „Б“
Сезона 2017/2018 - 7 место во обласната група „Б“, но се откажале од понатамошно натпреварување.
Општина Постојна
Општина Постојна (словенечки: Občina Postojna) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е градот Постојна. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Денес е дел од Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Постојна, општината ги опфаќа и следните населени места:
Јунузлија
Јунузлија — мало село во областа Јуруклак, во Општина Карбинци, сместено во околината на градот Штип.
Потекло на името
Името на селото веројатно доаѓа од личното име Јунуз.
Географија и местоположба
Ова мало село се наоѓа во областа Јуруклак, во источниот дел на територијата на Општина Карбинци, во средното сливно подрачје на реката Брегалница, а на северозападните ограноци на планината Плачковица. Селото е планинско, на надморска височина од 940 метри. Од градот Штип е оддалечено околу 20 километри.
Во 2018 година, пристапниот пат до селото, кој се двоел од регионалниот пат Р2431 бил целосно асфалтиран.
Историја
Во век, Јунузлија било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот е мошне мал и зафаќа простор од 3,4 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 174 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат само 40 хектари, а на пасиштата уште помалку само 6,6 хектари.
Население
Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 96 жители, сите Турци.
Селото е мало, коешто во 1961 година броело само 8 жители, а во 1994 година бројот се зголемил на 24 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Јунузлија живееле 35 жители, сите Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 39 жители, од кои 23 Турци и 16 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Карбинци, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Карбинци.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Штип. Селото припаѓало на некогашната општина Штип во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот од 1955 до 1957 година селото се наоѓало во рамките на тогашната општина Радање.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радање, во која покрај селото Јунузлија, се наоѓале и селата Вртешка, Голем Габер, Ебеплија, Калапетровци, Калаузлија, Кепекчелија, Кошево, Курфалија, Кучилат, Кучица, Мал Габер, Мичак, Муратлија, Никоман, Оџалија, Почивало, Прналија, Радање и Шашаварлија. Селото припаѓало на Општина Радање во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Голем Габер, Јунузлија, Калаузлија, Кепекчелија, Кучилат, Курфалија, Мал Габер, Оџалија, Радање и Таринци.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 2329 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Калаузлија. Во избирачкото место се опфатени селата Јунузлија, Кепекчелија и Калаузлија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 87 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 86 гласачи.
Лихтенштајн
Кнежевство Лихтенштајн (Fürstentum Liechtenstein) — алпска држава во Западна Европа која се граничи со Швајцарија на запад и Австрија на исток.
Лихтенштајн е најмала држава каде се зборува германски јазик. Таа е уставна монархија поделена на 11 општини. Главен град на Лихтенштајн е Вадуц, а најголем е Шан. Земјата има јак финансиски сектор и е често окарактеризирана како „рај за даноци“. Лихтенштајн е дел од договорот за слободна европска трговија и оваа држава не е дел од Европската Унија и не пројавила желба да биде дел од истата.
Историја
Денешната територија на Лихтенштајн во минатото била во склопот на Реција. Во текот на историјата, оваа територија останала далеку од европските стратешки планови и интереси. Пред доаѓањето на власт на актуелната династија, Лихтенштајн бил под управа на Хабсбуршката династија.
Династијата Лихтенштајн своето име го добила по дворецот Лихтенштајн, за последен пат во составот на Австрија. Низ вековите, членовите на династијата заземале големи територии под свои надлежности, како во Моравија, Долна Австрија и сепак не успевале да ги зачувуваат тие региони поради силата на Хабсбуршката династија. Грофовиите Шеленберг и Вадуц, кој биле придобиени во 1699 година станале дел од множеството грофовии, херцеговства, кнежевства и држави обединети во светата Римското Царство. Во 1719 година, териториите ѝ биле објавени за наследство од страна на Карло VI. Од 23 јануари 1719 година Лихтенштајн бил објавен за кнежевство, станувајќи суверена држава во составот на империјата. Во 1806 година, Светото Римско Царство паднала под француска власт. Ова придонесува, Лихтенштајн по првпат во својата историја да стане независен.
XX век
Во текот на Втората светса војна, земјата успеала да ја зачува својата неутралност. По завршувањето на војната, Чехословачка и Полска ззазеле некои делови од Нацистичка Германија, кои биле под власта на Лихтенштајн. Овде, пред сè се смета за Бохемија, Моравија. Династијата од 1938 година живееле во Виена.
По војната следувал тежок период за династијата и државата, кое ги принудило да се откажат од некои уметнички дела како Ginevra de' Benci од Леонардо Да Винчи, која била купена од страна на САД. Лихтенштајн е дел од договорот за европска слободна трговија и оваа држава не е дел од Европската Унија и не произјавила желба да биде дел од истата.
Географија и клима
Лихтенштајн граничи со Швајцарија на запад и Австрија на исток.Климата во Лихтенштајн е континентална, со студени зими и умерени лета. Климата по долината на Рајна е умерена, а на повисоките делови од Алпите е планинска. Поголемиот дел од територијата на Лихтенштајн е планинска што ја прави добар зимски спортски центар. Пејзажот на Лихтенштајн е исполнет со мали фарми и планински терени.
Политички систем
Лихтенштајн е парламентарна демократија на чие чело моментално стои кнезот Ханс-Адам Втори, кој го презел престолот после смртта на неговиот татко во 1989 година. Парламентот на Лихтенштајн, Ландтаг (Landtag), е составен од 25 пратеници кои се избрани од страна на жителите. Владата,која ја сочинуваат пет министри, раководи со тековните обврски.
На референдумот одржан на 1 јули 1984 година, било одлучено да се даде право на глас и на жените, но само на државните избори (не и на локалните).
Население, јазик и религија
Само две третини од целокупното население е со потекло од Лихтенштајн (65,8%). 20,1% од населението е дојдено од државите во кои се зборува германскиот јазих (најмногу од Швајцарија, Австрија и Германија). Потоа следат Италијанците (3,3%), бегалците од Југославија (3,3%), Турци и останати (помалку од 5%).
1649 во архитектурата
1649 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Лихтенштајн
Население, јазик и религија
Во Лихтенштајн, како и во целото германско говорно подрачје во Швајцарија, говорен јазик е алеманскиот дијалект кој произлегол од германскиот јазик. И покрај тоа, германскиот јазик е службен јазик во администрацијата. Лихтенштајн е единствена земја во светот која го усвоила исклучиво стандарниот германски јазик како единствен национален јазик (Германија и Австрија, на пример, признаваат и бројни малцински дијалекти).
Култура во Лихтенштајн
Во Лихтенштајн се одржуваат голем број на уметнички и културни настани. Популарната култура ја создава, се разбира, младата генерација, која создала многубројни рок и поп музички групи чие реноме често ги надминува локалните граници.
Голем број на организации се основани со цел да организираат изложби и разни други манифестации. Народниот музеј (Landesmuseum), свечено отворен во ноември 2003 година, им се придружил на другите културни установи во државата: музејот на уметност (Kunstmuseum), поштенскиот музеј (Postmuseum) и електричарскиот музеј.
Единствен театар во Лихтенштајн е театарот на црвениот плоштад, кој се наоѓа во Шан. Но, од октомври 2003 година, во Вадуц се наоѓа здружение кое организира концерти, хумористични изведби и кратки театарски изведби. Лихтенштајн може да се пофали со неколку домашни уметници кои се навистина признаени во своето поле на работа, како што е вајарот Георг Малин или пак сликарите Бруно Кауфман и Мартин Фромелт.
Музичката школа работи во куќата на Рајнберг во Вадуц.
Спорт во Лихтенштајн
Фудбалските тимови на Лихтенштајн играат под раководство на швајцарската фудбалска лига. Фудбалскиот куп на Лихтенштајн и овозможува секоја година на најдобрата екипа да влезе во Купот УЕФА: најчесто станува збор за фудбалскиот клуб Вадуц, кој инаку игра во Втората швајцарска лига. ФК Вадуц својот најголем успех го постигнал во Лигата на шампионите во 1996 година со победата врз Летонците од ФК Университате Рига со резултат 4:2. Во наредното коло се сретнале со Париз Сен Жермен, од чија страна биле елиминирани од натпреварувањето со вкупен резултат 7:0 (0:4 во Вадуц и 3:0 во Париз).
Фудбалската репрезентација на Лихтенштајн традиционално претставува лесен плен за било кој противник. Меѓутоа Лихтенштајн имале една извонредна недела во есента 2004 година, за време на квалификациските натпревари за влез на светското фудбалско првенство во фудбал 2006 година, изборувајќи нерешен резултат 2:2 во двобојот со Португалија (во Вадуц), за после тоа да триумфира против Луксембург со резултат 4:0. Натпреварувањето го завршиле како претпоследни во својата квалификациска група со освоени 8 бодови (нерешен резултат со Португалија, победа над Луксембург, нерешено со репрезентацијата на Словачка (0:0) и уште една победа против Луксембург (3:0).
Вкупно, спортистите на оваа држава успеале да освојат 8 олимписки медали (две златни,две сребрени и пет бронзени).
КК Црн Дрим
КК Црн Дрим или Црн Дрим Грин Мобил поради спонзорски причини — кошаркарски клуб со седиште во Струга. Клубот се натпреварува во Првата македонска кошаркарска лига.
Историја
Пред сезоната 2015/16, загарантираниот Црн Дрим му го отстапил местото на АВ Охрид да учествува во Втората лига и се префрлил во Третата лига.
За сезоната 2020/21, клубот бил унапреден во Првата лига поради што завршил на првото место на прекинатата табела на Втората лига 2019/20. Во октомври 2020 година, телекомунициското друштво „Green Mobile“ (Грин Мобил) станало генерален спонзор на клубот со што во името на клубот бил додаден суфиксот Грин Мобил.
Трдкова
Трдкова (словенечки: Trdkova) — населба во Општина Кузма во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
1648 во архитектурата
1648 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Nintendo Entertainment System
Нинтендо ентертејнмент систем (скратено NES или Нинтендо) е осмобитна играчка конзола која во продажба е пуштена од компанијата Нинтендо во Северна Америка, Бразил, Европа и Австралија во 1985 година. Во поголемиот дел на Азија, вклучувајќи ја и Јапонија (каде и за првпат се појавува NES во 1983 година), потоа Филипини, Тајван, Виетнам и Сингапур, NES се продавал под името Фамили компјутер (ファミリーコンピュータ Famirī Konpyūta), скратено Фамиком (ファミコン Famikon) или уште пократко -{FC}-. Во Северна Кореја лиценцата е доделена на Хјундаи електроникс, кој го продавале NES како Комбој (-{컴보이}-).
Како најпродавана играчка конзола во своето време во Азија и Северна Америка (Нинтендо тврди дека е продадено повеќе од 60 милиони конзоли ширум светот) помогнала во опоравувањето на американската играчка индустрије после нејзината пропаст во 1983 година. Со ова NES ги поставува стандардите за следните конзоли во све, од дизајнот на игрите (Пр. Super Mario Bros - го популаризирала жанрот на платформи и внела елементе који ќе бидат копирани во многу слични игри ) до изгледот на управувачот (допадливоста на D-pad управувачот кој го користел NES, и за кој добил Еми награда за технологија и инженерство, пододцна ќе го искористат сите следни забележителни конзоли).
NGC 1886
NGC 1886 — спирална галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1886 се споменува и како ESO 487-2, MCG -4-13-13, FGCE 485, AM 0519-235, IRAS 05197-2351.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1886 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1886 има привидни димензии од 3,1' х 0,4'.
Шпренхаген (амт)
Шпренхаген (Spreenhagen) е општинска заедница во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Шпренхаген.
Општинската заедница Шпренхаген се состои од следниве општини:
1647 во архитектурата
1647 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Штатленгсфелд
Штатленгсфелд (Stadtlengsfeld) — град во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Се наоѓа на планините Рен, 8 километри југозападно од Бад Залцунген.
Фернебофјерден (национален парк)
Фернебофјерден (швед. Färnebofjärden) е национален парк во окрузите Упсала и Јевлеборг, Шведска, на границата помеѓу краиштата Свеаланд и Норланд околу долното течение на реката Далелвен.
Џејми Андерсон
Џејми Андерсон (родена на година) — американска сноубордерка.
Андерсон има освоено златен медал на Зимските олимписки игри во 2014 година во Сочи и Зимските олимписки игри во 2018 година во Пјонгчанг, станувајќи прва сноубордерка која освоила повеќе од еден олимписки медал.
Бенк оф Америка
Бенк оф Америка (англиски: Bank of America) - американска банка.
Организациска структура и менаџмент
„Бенк оф Америка“ има разделена корпоративна хиерархија. Разделената хиерархија е рапространета во различни секции службата на банката, како во трговијата на мало, во комерцијалниот дел, во делот за инвестирање и делот на управување со средства. Според разделената организациската хиерархија, во голем дел од банката постојат и полуавтономни тела. Овие помали групи се доделуваат на одредена област на услуги. Секоја полуавтономна група има по еден извршен директор или заменик-претседател на таа единица. Врвот на извршната власт на секој посебен дел управува само општите активности, како што се вработување и буџетирање само на тој конкретен дел.
Финансиски извештаи и резултати
На крајот од декември 2014 година, „Бенк оф Америка“ имала вкупни средства (вкупна актива) од 2.104.534.000.000 долари, што претставувало мало зголемување во однос на 2013 година, кога вкупната актива изнесувала 2.102.273.000.000 долари. Притоа, во 2014 година, најголем дел од активата заземала ставката „кредити и лизинг“, со вредност од 881.391.000.000 долари, а потоа следувале портфолиото од должнички хартии од вредност (380.461.000.000 долари) и останатите средства (334.904.000.000 долари). Вкупните обврските на банката изнесувале 1.861.063.000.000 долари, а убедливо најголемо учество имале депозитите, кои изнесувале 1.118.936.000.000 долари, по што следувале долгорочните кредити, со износ од 243.139.000.000 долари. Најпосле, на крајот на 2014 година, „Бенк оф Америка“ имала акционерски капитал од 243.471.000.000 долари.
Според податоците од билансот на успех на „Бенк оф Америка“ за 2014 година, нето-приходите од камати изнесувале 40.821 милиони долари; некаматните приходи изнесувале 44.295 милиони долари, а некаматните расходи биле 75.117 милиони долари. Оттука, во 2014 година, банката остварила добивка по оданочување во износ од 4.833 милијарди долари. Во 2013 година, нето-добивката (добивката по оданочување) изнесувала 1.349 милијарди долари; нето-каматните приходи биле 43.124 милиони долари; некаматните приходи биле 46.677 милиони долари; а некаматните расходи изнесувале 69.214 милиони долари. Добивката по акција во 2014 година изнесувала 0.36 долари, за разлика од 0.94 долари во 2013 година.
Телесна стража на Суверениот
Телесна стража на Суверениот (англ. Sovereign's Bodyguard) е групниот назив на три церемонијални единици во Обединетото Кралство чија задача е да го чуваат и бранат Суверениот. Тие единици се:
Иако Јоумени на Гардата е постара единица, Вооружените господа се од повисок ранг, заради тоа што нивната класа е 'господа', а не 'јоумени', и заради тоа што се 'најблиска гарда', т.е. личната гарда на Суверениот. Кралската стрелачка дружина ја има оваа улога кога Суверениот е во Шкотска.
533 п.н.е.
533 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 533. година пред новата ера, 533. од првиот милениум п.н.е., 33. од 6 век п.н.е. и четвртта од 530-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4975 и 4976 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4217 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3227 и 3228 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 220.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 533 година се протега во 2103 и 2104, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2163 и 2164 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 10. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1189 и 1188 исламска година пред хиџра.
Тумба (Вашарејца)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Вашарејца. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на 2 км североисточно од селото, во непосредната близина на Црна Река, каде при обработувањето на земјата биле откриени темели од објекти, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Најдени се монети од Анастасиј кои се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Драконера
Драконера (грчки: Δρακονέρα) ― остров на Ехинадите, во островската група Јонски Острови во Грција. Драконера е дел од северната група на Ехинадите, кои се нарекуваат Драконери по островот. Главното копно со округот Етолија-Акарнанија е на север и на исток. Неколку островчиња ја опкружуваат областа. Администриран е од Општина Итака. година, нема постојано население.
NGC 6308
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6308 се споменува и како UGC 10747, MCG 4-40-21, CGCG 139-43, IRAS 17099+2326.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6308 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6308 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 11 м 59,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 22' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Трговски брод „Кеа трејдер“
Трговскиот брод „Кеа трејдер“ или на англиски „MV Kea Trader“ бил товарен брод за кој бил прогласен за целосна загуба откако бил фатен на гребенот во Нова Каледонија во Јужниот Пацифик во јули 2017 година.
Позадина
„MV Kea Trader“ бил изграден во 2017 година во бродоградилиштето Гуангжу Венчунг во Гуангжу, Кина, како еден од возниот парк на идентични бродови со контејнери со класа Венчонг 2100. Сопственикот на бродот бил Ломар Шипинг, Обединетото Кралство, и бил овластен за поморска трговија со седиште во Холандија. Бродот имал ограничување на товарот од 54.023 бруто тони и максимален капацитет на контејнерот 2.165 единици еднакви на 20 стапки.
Инцидент
Бродот бил на патување од Островот Маре, Нова Каледонија, до азиските пристаништа во јули 2017 година кога било заземјен на цврст гребен. Бродот сè уште бил опколен во октомври 2017 година. Во март 2018 година, бродот бил прекршен на два дела од силните бранови и лошото време. Операција за спасување била доделена од кинеска компанија за спасување.
Тунел (роман)
Тунел — роман на македонскиот писател Петре М. Андреевски од 2003 година.
Содржина
Романот е напишан во јас- форма и претставува нов чекор кон урбана тема. Има пролог и 64 поглавја. Невена раскажува за својот живот и тројцата мажи во него. Започнува со Пролог- „Секој човек си го планира некако живото. Но, никој не знае кај згрешил кога ги повлекувал правите и кривите линии...“ Првиот човек во животот на Невена е Игор, но љубовта им трае кратко поради болеста која го напаѓа. Сепак, на крајот на неговиот живот, Невена ја венчаваат со него, од жал да не оди сам на „небото“. Истиот момент кога стануваат маж и жена, во добро и зло, Невена станува и вдовица во бел фустан. Потоа доаѓа големиот земјотрес и изградбата на приградските безлични населби. Невена го запознава Горан Паковски, кој ја спасува од насилници. Набрзо Невена одлучува да се омажи за Горан, и покрај противењето на мајка си, која и кажува дека во фамилијата на Горан има болест која се пренесува генерациски. По венчавката, се преселува во бараката на Горан, и се чуди од безбројниот куп шишиња во килерот. Невена ја дознава историјата на семејството на Горан, кои биле прогласени за воени профитери и умреле како алкохоличари. Горан кратко по венчавката почнува сè повеќе да пие, Невена е немоќна да го спречи. Мисли дека ако има дете со Горан, ќе се смени нешто. Но зависноста целосно го обзема Горан и тој станува друг човек. Почнува и халуцинира во делириум да доживува, па бараат помош во болница. Тој не соработува, не сака да се откаже од својата зависност, но сепак заминува од болницата. Невена е бремена, но го губи бебето по смртта на татка си, откако доживува стрес. Горан пак почнува со работа и Невена е пресреќна. Но среќата не трае долго. Тој пак се свртува на пијалокот и сè повеќе пропаѓа. Невена е целосно сама препуштена на негата на Горан, кој легнува во кревет. Горан умира и Невена останува сама. Ја примаат на замена во гимназија да предава македонски јазик. Таму го запознава Дејан Медаров, кој ѝ е ученик и кој се заљубува во неа. И покрај сите напори, таа не успева да ја сокрие својата збунетост и неспретност. Набрзо, ситуацијата излегува од контрола и таа добива отказ. Но Дејан не прекинува да ја следи. Неговото семејство се противи на неговата љубов, но тој бега и ја повикува и Невена заедно да избегаат со воз. Сакаат да ја поминат границата за да избегаат од таткото на Дејан кој е милиционер. Но, на границата ги пресретнува гранична патрола и настанува пукотница. Во пукотницата Дејан загинува, но Невена не го препознава оладеното тело како негово. Невена во последната глава кажува дека тројцата ги сакала подеднакво и кога плаче, плаче подеднакво за сите нив. Од тоа произлегува дека плаче како по еден човек.
Гозен-Ној Цитау
Гозен-Ној Цитау (Gosen-Neu Zittau) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Ној Цитау се наоѓа во долината на Шпре, близу каналот Одра-Шпре.
1645 во архитектурата
1645 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Матјашевци
Матјашевци (словенечки: Matjaševci) — населба во Општина Кузма во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Фаха (општинска заедница)
Фаха (Vacha) — поранешна општинска заедница во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Фаха. Била распуштена на 31 декември 2013.
Општинската заедница се состоела од следниве општини:
Даница Зафирова-Рогановиќ
Животопис
Основно и средно образование завршила во Прилеп. На ПМФ во Скопје (Група за биологија) се запишала во 1968/69 година. Престојувала во Белград како студент на постдипломските студии од областа на молекуларната биологија (1972 - 1975). Во 1979/80 година престојувала на Институтот за патологија во Бостон, каде што била вклучена во тимот за примарни тумори на vesica urinaria. Докторирала во 1986 година. Во 1988 година е избрана за доцент на ПМФ во Скопје, а во 1994 година за вонреден професор. Во звањето редовен професор е избрана во 1999 година. Учествувала и била раководител на 8 проекти. Објавила 87 научни труда.
Александру Чикалдау
Александру Чикалдау (роден на 8 јули 1997 во Меџидија) — романски фудбалер, на  и на романската репрезентација.
Технички одлики
Централен играч од средниот ред со одлична визија за играта, вешт во вертикализацијата на нападите на својата екипа и добар изведувач на прекини (слободни удари и корнери); поради неговите одлики во италијанските медиуми бил споредуван со Марко Верати.
Виторул Констанца
Чикалдау израснал во Сату Ноу, село во близина на Меџидија, округот Констанца и започнал да игра фудбал на возраст од 8 години. Подоцна се приклучил на Академија Георге Хаџи, која служи како младински сектор на фудбалскиот клуб Виторул Констанца.
Университатеа Крајова
На 6 јули 2018 година, Чикалдау се преселил во ЧС Университатеа Крајова потпишувајќи четиригодишен договор со клубот. Според медиумите сумата на трансферот иззнесувала 1 милион евра, при што Виторул исто така има право на процент од идната продажба. Своето прво појавување во "бело-синиот" дрес, Чикалдау го имал осум дена подоцна во Суперкупот на Романија, играјќи го целиот натпревар од почеток до крај во поразот со 1-0 од ЧФР Клуж.
Својот прв гол Чикалдау го постигнал во првенствената победата со 3-0 над Астра Џурџу, на 26 октомври 2018. Потоа, тој го пронашол патот на топката до мрежата повторно само четири дена подоцна, овој пат во победата со 4-1 над Турну Магуреле во Купот на Романија. На 31 март 2019, Чикалдау постигнал гол со глава во поразот со 3–2 на гостувањето кај ФКСБ. Својата прва сезона со Университатаеа Крајова ја завршил со 43 настапи и 5 гола во сите натпреварувања.
Репрезентативна кариера
Најпрво, Чикалдау ја претставувал Романија во селекцијата под 19 години, забележувајќи 6 настапи без постигнат гол во периодот 2015-2016.
Од 2017 година настапува за репрезентацијата под 21 година, со која настапил и на Европското првенство 2019 во Италија и Сан Марино.
Својот прв повик во сениорската репрезентација, Чикалдау го добил во март 2018 година. Дебитирал на 24 истиот месец, влегувајќи како замена во 83-тата минута во пријателскиот натпревар против Израел, што Романија го добила со 2-1.
Централен комитет на МРО
Централниот комитет бил раководното тело на Внатрешната Македонска Револуционерна Организација. Револуционерната мрежа на ВМРО била изградена од селски, окружни и околиски комитети а целосната дејност и важните решенија на организацијата зависеле од Централниот комитет. За прв претседател на комитетот бил избран Христо Татарчев во 1894 година. Паралелно со Централниот комитет во 1896 година со работа започнува и Задграничното претставништво кое било прекинато во 1928 година. Централниот комитет прекинува со работа по Деветнаесетомајскиот преврат во 1934 година во Бугарија кога биле преземени мерки за ликвидирање на ВМРО и тогашниот раководител Иван Михајлов.
Електро-Л
Електро–Л (Электро-Л) — класа на нови метеоролошки сателити на Федералната вселенска агенција (Роскосмос) од производителот НПО „Лавочкин“. Првиот сателит, наречен „Електро–Л 1“, е лансиран на 20 јануари 2011. Ова е првиот руски метеоролошки сателит што работи успешно во геостационарна орбита, и втор руски метеоролошки сателит во орбита. Сателитите имаат маса од околу 1.620 кг и се предвидени да работат 10 години, прибирајќи метеролошки, хидрографски и климатски податоци со видлива и инфрацрвена светлина.
Конструкција
Електро-Л е конструиран во претпријатието НПО „Лавочкин“ со средства од рускиот вселенски програм за 2006-2015 г. Со него управува вселенската агенција Роскосмос, а покрај Роскосмос, сателитот ги опслужува и Научно-истражувачкиот центар за вселенска хидрометеорологија „Планета“ и Федералната служба за хидрометеорологија и набљудување на животната средина (Росгидромет). Претходникот на овој сателит е сателитот „Електро 1“, лансиран во 1994. Како и Електро-Л, сателитот бил предвиден да работи во геострационарна орбита, но никогаш не бил ставен во целосна работна состојба.
Заедно со претходната класа „Метеор-М“, сателитите Електро–Л се дел од напорите на Русија да си ја поврати мрежата од метеоролошки сателити. Пред пуштањето на Електро-Л 1, Русија имала само еден функционален метеоролошки сателит наречен „Метеор-М 1“ кој се движел во 830-километарска кружна сончево-синхрона орбита. Поради недостатокот од сателити, Русија била приморана да користи податоци од американските и европските метеоролошки агенции. Воздухоловниот новинар Анатолиј Зак се искажал дека првиот сателит Електро-Л го означува „повратокот на руската вселенската индустрија по две децении економско превирање“, особено бидејќи леталото и неговата стандардизирана подлога „Навигатор“ се осмислени и конструирани по распадот на СССР.
Намена
Сателитите Електро-Л служат метеоролошки анализи и временска прогноза како на територијата на Русија, така и ширум светот. Прават снимки на сета Земјаина полутопка при видливи и инфрацрвени честоти, а покрај ова доставуваат податоци за климатските промени и вршат надзор и анализа на водните површини. Електро-Л може да прима и сигнали за тревога од системот Коспат-Сарсат. Со Електро-Л 1 се очекува дека руската метеорологија ќе стане поточна и поквалитетна.
Летало
Сателитот има вкупна маса од 1620 кг, со товарна носивост од 435 кг. Предвидениот работен век е 10 години. Средната енергетска потрошувачка на леталото изнесува 700 W, а напојувањето доаѓа од сончеви плочи од 1,7 kW. Електро-Л има модуларна конструкција, и се состои од товарен и службен модул. Службениот модул „Навигатор“ е изработен од претпријатието НПО „Лавочкин“ и служи како стандардизирана подлога која ќе биде основа и за идните руски сателити, вклучувајќи го вселенскиот телескоп Спектар-Р.
Опремата за снимање на леталото дава слики со резолуција од 1 км на пиксел за видливиот светлински појас и 4 км за инфрацрвени честоти. Снимките се прават едаш на 30 минути, со можност за скратување на 10 минути во итни случаи.
Податоците се испраќаат во центарот за прием и достава користи честота од појас X (7,5 GHz) со проточност на податоците од 2,56-15,36 Мбит/с, додека пак размената на податоци помеѓу обласните центри се одвива преку појас X (при 8,2 и 7,5 GHz) со проточност до 15,36 Мбит/с.
Лансирање на Електро–Л 1
Првото летало во класата, Електро–Л 1 е лансирано во 15:29 ч. по московско време (12:29 GMT) на 20 јануари 2011 од платформата 45 на космодромот Бајконур (Казахстан). Лансирањето е извршено со носечката ракета Зенит-3Ф конструирана од Јужното конструкторско биро (Украина). Третата фаза (дел) на ракетата е новоизработиот Фрегат-СБ, изработен од НПО „Лавочкин“. Во 15:37 ч. се одвоил вториот дел, и така Фрегат-СБ продолжил да го подига леталото во геострационарна орбита. На 21 јануари во 00:28 ч. сателитот се одвоил од носачот, и истиот ден Роскосмос издал соопштение за полната функционалност на леталото. Конечната орбитална положба на сателитот во својата геострационарна орбита е 76 степени ИД.
Надворешни врски
Elektro-L
Феникс (брод од 1794 година)
Феникс бил првиот брод од руско-американската компанија, изграден во Руска Америка (руските колонии на американскиот континент; приближно еднакво на денешната Алјаска). Џејмс Џорџ Шилдс, британски морнар вработен на руската морнарица, ја управувал нејзината конструкција, користејќи главно локални материјали. Бродот бил тристепен, долг 90 метри, со буртен удар од 180 тони (традиционален метод на мерка). Бродот го добил името по <i id="mwDA">Феникс</i>, трговски брод вклучен во трговијата со морски видри, кој пак бил и името на заливот Феникс на островот Афогнак. Тој бил изгубен во бура околу 21-23 мај 1799 година, тонење кое го однело животот на Иван Болотов, првиот кодијачки епископ.
Енгсе (национален парк)
Енгсе (швед. Ängsö) е национален парк во Шведска. Сместен е во стокхолмскиот архипелаг, помеѓу Нортелје и Стокхолм. До паркот се стигнува само по вода.
All Because of You (песна на Puffy)
"All Because Of You" е 25-тиот сингл на јапонското поп дуо Puffy AmiYumi издаден на 21 мај 2008. Песната е напишана и композирана Аврил Лавињ и Бач Валкер и е изведувана на англиски јазик.
Наводи
All Because of You (canção de Puffy)
Ракотинци
Ракотинци — село во Општина Сопиште, во областа Каршијак, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото Ракотинци се наоѓа во југозападниот дел на Скопската Котлина во составот на Општина Сопиште, во пределот на етногеографската област Каршијак. Ракотинци е расположено на југоисточната падина на планината Водно, на левата страна на долот Бутурец. Селото е ридско на надморска височина од 480 метри. Од градот Скопје е оддалечено 8 километри. Атарот на Ракотинци зафаќа површина од 9,7 км2, од кои обработливото земјиште зафаќа 680 хектари, шумите зафаќаат 100 хектари, а пасиштата 83 хектари. Соседни села се Сопиште, Добри Дол, Горно Соње и Долно Соње. Ракотинци се наоѓа непосредно јужно од селото Сопиште кое е општинско средиште, а низ него води локален асфалтен пат за селото Добри Дол кој се спојува со регионалниот пат кон областа Поречје кај селото Маркова Сушица и Марковиот Манастир. Низ Ракотинци минува автобусот на ЈСП со број 58, кој сообраќа до соседното село Добри Дол.
Историја
Околу селото Ракотинци постојат повеќе старини кои сведочат дека на овој простор имало жители уште од младото камено време. На возвишението Орловица (476 метри) според преданијата на жителите „бил град“. Ова се однесува на денес познатото археолошко наоѓалиште Орловица, кое датира од неолитот, бронзеното и железното време. Од него, селаните тука често откопувале ќерамиди и големи земјени ќупови. Веројатно е дека тврдината имала и посада, кој го чувала патот во долината на Маркова Река. На потегот Црквиште, се наоѓаат една стара надгробна плоча и стар табуисан брест, а на истото место според преданијата на селаните некои Турци копале во потрага по пари.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Скопскиот Вилает и имало 21 христијанско семејство.
Подоцна селото Ракотинци, се споменува и кон крајот на XVI век, кога селскиот свештеник и повеќе лица од селото се запишани како приложници во Поменикот на манастирот во Матка од 1560 - 1570 година.
Македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот во својот напис „Јужна страна скопска“ објавен во „Цариградски весник“ на 1 мај 1855 година за Ракотинци запишал дека е најдобро плодно село со цркви урнисани. Во селото постои црквата „Света Богородица“, за која селаните не го знаат датумот на изградба, но според изгледот таа била многу стара, веројатно повеќе од 350 до 400 години. До 1879 година, црквата имала и рушевини од манастирски конаци, при што истата година за нивна обнова, селаните на Ракотинци позајмиле пари од познатиот албански сточар, поседник и насилник Касам - ќаја, за што тие потоа 3 години бесплатно ја обработувале земјата на неговиот чифлик во Маркова Сушица. Денешната црква на тоа место е обновена во 2000 г. Селските родови, освен родот Станковци, биле чифчии и на поседниците им давале третина, а некогаш и половина од житото, сè до 1878 година, кога поседниците започнале да им ја продаваат земјата на селаните. Пред околу 120 години селото пострадало од чума, за што посведочил и македонскиот револуционер Ѓорче Петров, кој во 1896 забележал дека селото имало само неколку куќи, а пред тоа било толку богато со лозја што на спаилукот плаќало по 200 товари грозје, за истата година да спадне на само 70 до 80 товари.
Во век, Ракотинци било село во рамките на нахијата Каршијак, во Скопската каза на Отоманското Царство.
Потекло и значење на името
За потеклото на името на селото Ракотинци, може да се претпостави дека доаѓа зборот ракита, што е име за вид на врба која што е застапена на атарот на селото.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ракотинци живееле 350 жители, од кои 260 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ракотинци имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Ракотинци е средно по големина село, кое во 1961 година броело 541 жител, а во 1994 година 576 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Ракотинци живееле 390 жители, од кои 389 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 694 жители, од кои 575 Македонци, 46 Албанци, 47 Турци, 3 Власи, 7 Срби и 16 лица без податоци.
Родови
Ракотинци е македонско село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото:
Општествени установи
Во селото работи основното училиште @Драга Стојановска#, чија зграда е обновена во 2008 г.
Иселеништво
Најголем број иселеници од селото Ракотинци има во соседното село Варвара, каде во 1945 година се доселиле 9 семејства. Иселеници од Ракотинци се забележани и во Сопиште, Скопје, а во поново време и во странство во Германија, САД и Австралија.
Слаѓана Тасева
Слаѓана Тасева ( во Куманово) — македонски правник и универзитетски професор.
Селма Лагерлеф
Селма Отилија Ловиса Лагерлеф (20 ноември 1858, Морбака, област Вермланд - 16 март 1940, Морбака, Шведска) — истакната шведска писателка, добитничка на Нобеловата награда за литература во 1914 година за високиот идеализам и духовната возвишеност што го карактеризира нејзиното творештво.
Живот и творештво
На тригодишна возраст, Селма се разболела од детска парализа и останала куца. Детството ѝ минало главно во читање книги. Поради болеста не можела да посетува училиште и се школувала во домашни услови. Ја завршила Кралската женска академија (1882) во Стокхолм, а истата година, умрел татко ѝ, а поради големите долгови, семејството морало да го продаде имотот во Морабака. Лагерлеф се вработила како учителка во женското училиште во Ландскруна.
Лагерлеф почнала да го пишува романот во два тома „Сагата за Јоста Берлинг“ и со неговите први глави учествувала и победила на литературниот конкурс распишан од списанието „Инду“, а тоа ја поттикнало да му се посвети на пишувањето. За да го доврши романот, таа привремено го напуштила училиштето и во тоа време била издржувана од својата пријателка, бароницата Софи Алдеспаре. Во 1891 година, романот излегол од печат и го добил признанието на истакнатиот дански критичар Георг Брандес. Романот на Лагерлеф ја поддржува романтичарската традиција со нагласен интерес за скандинавскиот фолклор. По 1891 година, Лагерлеф повторно работела како учителка. Во 1894 година, таа го објавила својот втор роман, „Невидливи врски“. Малку подоцна ја напуштила учителската кариера и целосно се посветила на писателската дејност, со тоа што добила финансиска помош од Шведската академија и стипендија од кралот Оскар. Во следните години, таа патувала во Италија, потсетувајќи ја Сицилија, а своите впечатоци ги изнесува во романот „Чудата на Антихристот“ (1898). Во 1899 и 1900 година ги посетила Палестина и Египет, а по враќањето го објавила двотомниот роман „Ерусалим: во Далрана“ (1901) и „Ерусалим: во Божји гроб“ (1902)- психолошки расказ за историјата на едно шведско семејство што емигрирало во Палестина. Лагерлеф била исклучително популарна во својата татковина; нејзините романи биле примени добро кај публиката и со средства добиени од нив, во 1904 година, таа успеала да го откупи семејниот имот.