Договор_од_Ница
Договорот од Ница е нападнат од многу луѓе како недоследен компромис. Германија бараше гласовите од нејзиното побројно население да се одразат со поголем недостаток во Советот, Франција се спротивстави на ова, која инсистираше на одржување на симболична рамноправност меѓу неа и Германија. Направен е предлог од страна на многумина, кој значително го поедноставил сегашниот систем, со цел да го претстави двојното мнозинство и од земјите членки и од популацијата и да го замени сегашниот систем за гласање со квалификувано мнозинство. Од слични причини, Франција го одби ова. Се достигна компромис, кој денесо до двојно мнозинство од земјите-членки и гласовите, а со кој земјата-членка може да бара потврда за гласањето на земјите претставува доволен дел од популацијата на унијата. По проширувањето, Договорот довел до зголемување на бројот на места во Европскиот парламент на 732 места, што го надминал бројот основан од Договорот од Амстердам. Прашањето за намалување на бројот на членови од Европската комисија по проширувањето е решен до степен, со Договорот се обезбедува дека еднаш штом бројот на земјите-членки ќе достигне до 27,Советот ќе го намали бројот на комесари одреден за следната Комисија, кој ќе биде под 27, но без наведување за целта на тоа намалување. Како привремена мерка, таа одреди дека по 1 јануари 2005 година, Германија, Франција, Велика Британија, Италија и Шпанија ќе се откажат од нивниот втор комесар. Договорот предвидува создавање на помошни судови под Европскиот суд за правда и Судот од прва инстанца за справување со одредени области од правото како што се патентите. Договорот од Ница предвидува нови правила за поблиска соработка, правилата содржани во Договорот од Амстердам се сметаат за нефункционални, а заради тоа овие правила сè уште не се користат. Како одговор на неуспешните санкции против Австрија според коалицијата, вклучувајќи ја и партијата на Јерг Хајдер која дошла на власт и стравовите за идните можни закани за стабилноста на новите земји-членки да се примат со проширувањето, за првпат, Договорот од Ница ги усвои официјалните правила за примена на санкции против една земја-членка. Договорот, исто така, содржи одредби за справување со финансиските последици од истекувањето на Договорот на Европската заедница за јаглен и челик ( Договорот од Париз ( 1951 година )). Тоа е широко прифатено дека Договорот од Ница не успеал да се справи со основното прашање за широки реформи на институциите. Институциите на Европската унија се сметаат за многу комплицирани, а оттаму и создавањето на Европската конвенција, што деведе до нова меѓувладина конференција во 2004 година, беше договорено во Ница Комисијата и Европскиот парламент се незадоволни дека на меѓувладината конференија во Ница не се усвоија повеќе од нивните предлози за реформа на институционалната структура или воведувањето на новите овластувања на Заедницата, како што е назнчувањето на Европскиот јавен обвинител. Европскиот парламент се закани дека ќе донесе резолуција против Договорот, и покрај тоа што нема право на вето, а Италијанскиот парламент се закани дека нема да ратификува без поддршката од Европскиот парламент. Сепак, ова на крајот не се донесе и Европскиот парламент го одобри Договорот. Многу расправи дека структурата, поддржана со Договорот, е премногу комплицирана, дека одделните договори треба да бидат соединети во еден договор. А со тоа и трите ( сега два ) одделни законски одлики на Заедниците треба да бидат соединети, како и Европската заедница и Европската унија да се соединат во Европска Унија потпомогнати од правно лице. Германските области побараа јасна поделба на моќта на Унијата од земјите-членки. Ниту пак Договорот од Ница не се справи со прашањето за вклучување на Повелбата за основните права во Договорот, кое, исто така, е оставено за меѓувладината конференција од 2004 година по опзицијата на Велика Британија.