cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јурмала
Додека Латвија била дел од Советскиот Сојуз, Јурмала било омиленo летувалиште и туристичко одредиште на високите функционери од комунистичката партија, главно на Леонид Брежнев и Никита Хрушчов. И покрај тоа што има голем број на поволности како куќи на плажи и хотели, некои од нив се наоѓаат во лоша состојба. Јурмала останува туристичка атракција со долгите плажи наспроти Ришкиот залив и романтичните дрвени куќички во арт нуво стил.
Историја
Градот Јурмала се состои од низа на мали одморалишта. Од запад кон исток, тука се вклучени Кемери, Јаункемери, Слока, Каугури, Ваивари, Асари, Мелужи, Пумпури, Јаундубулти, Дубулти, Мајори, Џинтари, Булдури и Лиелупе.
Областа на која се простира градот Јурмала порано била дел од Рига, позната како Ригас Јурмала. Некои делови од областа, како Слока и Кемери, биле познати како бањски одморалишта многу векови. На германски јазик градот бил познат како Рига-Странд, или "плажа на Рига".
Јурмала бил познат како бањско одредиште уште од крајот на 18 век и почетокот на 19 век. Богатите земјопоседници ја започнале традицијата да одмараат на приморјето, а руските војници доаѓале да одморат по Наполеоновите војни, враќајќи се подоцна со своите семејства. Врвот на развојот на областа било отворањето на железничката линија Рига - Тукумс во 1877 година, (која сѐ уште поминува низ Јурмала) со што дошло до пораст на бројот на посетители, како и до пораст на развојот на градот како летувалиште. Јурмала исто така се здобил со реноме како здравствено одморалиште. Морското ветре, боровиот мирис, минералните извори и песочните плажи биле причина за развој на многу санаториуми во рамките на градот.
Архитектура
Најкарактеристичен архитектонски белег во Јурмала е распростанетоста на дрвени куќи кои датираат од крајот на 19 век и првата половина од 20 век. Поголемиот дел од градбите биле изградени од балтичко германски и латвиски архитекти, но исто така постојат градби на руски, фински и други архитекти. Архитектурата на Јурмала се одликува со класицизам, национален романтизам, и со модерни стилови. Градот има список од 414 заштитени историски градби, како и преку 4,000 дрвени објекти.
Плажа
Плажата во Јурмала е долга 33 километри, покриена со бел кварцен песок. Плитките крајбрежни води се погодни и безбедни за децата. Плажата е опремена со детски игралишта, мали клупи за седење, фудбалски игралишта и одбојкарски терени, како и патеки за бебешки колички и инвалидски колички. Во пролет и есен на плажата може да се најдат парчиња килибар.
Секој регион има различна плажа. Во Мајори и Булдури, каде на плажите се поставени сини знамиња, постои можност да се изнајми воден велосипед или да се ужива во кафетериите. Во Дубулти и Џинтари се одржуваат натпреварувања во фудбал и одбојка на песок, а на плажата во Пумпури може да се сурфа на ветер.
Демографски податоци
Од 1 јануари 2011 година, градот има население од 56,060 жители.
Познати личности
Следниве личности се родени во Јурмала:
Збратимени градови
Јурмала е збратимен со:
Дуќан на ул. „Цветан Димов“ бр. 6а (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Цветан Димов“ бр. 6a''' ― градба во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Таки М. Павловски
'''Таки М. Павловски''' (Желин,, Егејска Македонија, ) е познат македонски сликар.
Животопис
Павловски е роден во 1939 во костурското село Желин. Дипломирал на Академијата за применета уметност во Белград во 1964 година. Бил на студиски патувања во Будимпешта, Москва, Киев и Ленинград. Во 1975 патувал во Париз како стипендист на француската влада, а во 1995 и 1990 година користи и сликарско ателје во Париз. Член е на ДЛУМ од 1967 година. Доцент е на Факултетот за ликовни уметности во Скопје. Живее и работи во Скопје. Има три ќерки, музикологот и пијанистката Мирјана Павловска - Шулајковска, уметницата Марија Павловска и пијанистката Јана Павловска. Има реализирано мноштво самостојни изложби во земјава и странство, учествувал на повеќе групни изложби и ликовни колонии и е добитник на повеќе награди за сликарство, меѓу кои и Гран при на ДЛУМ, I Зимски салон (1992) и Награда за сликарство 11 октомври (1998).
Лазе кај Гобник
Лазе кај Гобник (словенечки: Laze pri Gobniku) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Плоштад „Свети Марко“
Свети Марко (италијански: Piazza San Marco) — главниот плоштад во Венеција, Италија.
Како најзначајна забележителност и главно собиралиште во Венеција, Плоштадот Свети Марко е екстремно популарен меѓу туристите, фотографите и венецијанските гулаби. Плоштадот потекнува од 9 век, кога претставувал само мала област пред оригиналната Базилика Свети Марко. Проширен е во 1177 г., кога ја добил неговата сегашна големина и форма и кога биле поставени Рио Батарио, кој го ограничил од запад, и пристаништето, кое ја изолирало Дуждовата палата од плоштадот. Реорганизацијата била направена во чест на средбата меѓу папата Александар III и владетелот Фридрих Барбароса. Плоштадот отсекогаш бил гледан како центар на Венеција. Тој бил локацијата на сите значајни канцеларии на Венецијанската држава и бил седиште на Архиепископјата од 19 век наваму. Плоштадот, исто така, бил центар и на многу Венецијански фестивали. И денес плоштадот е многу популарно место.
Градби
На плоштадот доминираат Базиликата, Дуждовата палата и Камбанаријата на Базиликата, која стои одвоено.
Градбите околу плоштадот се наместени спротивно од стрелките на часовникот и тоа во следниов редослед: тргнувајќи од Големиот канал прва е Дуждовата палата, потоа се Базиликата Свети Марко, Сааткулата Св. Марко, Прокуратот Векио, Наполеоновото крило и Прокуратот Нуове, по нив следува Камбанаријата и Логетата и на крајот е Библиотеката Марчиана. Најголемиот дел од приземјето на Прокуратите е зафатен со кафулиња, а меѓу нив се и познатите Caffè Florian и Gran Caffè Quadri. Кореровиот музеј и Музејот на археологија се сместени во некои од зградите на плоштадот. Венецијанската ковачница за пари се наоѓа покрај Библиотеката Марчиана на брегот на Големиот канал. За време на француската окупација од 1797, Наполеон го пренаменил Прокуратот Нуове во своја кралска палата. Конструирал ново крило, каде ја сместил салата за балови, што било причина за уништувањето на црквата на Сан Џеминијано, изградена од страна на Џакопо Сансовино. Наполеоновото крило, или уште познато како Ala Napoleonica, било дизајнирано од Џузепе Соли во 1810год. Наполеоното крило е последната завршена градба на плоштадот, исклучувајќи ја камбанаријата која доживеала реконструкција, но според истиот оригинален дизајн. Плоштадот воедно послужил и како инспирација за други јавни површини. Минору Јамасаки го искористил ова место како основа за Плоштадот Остин Џ. Тобин, со површина од 5 акри, кој сè до кобниот 11 септември 2001 г. бил сместен во Светскиот трговски центар во Њујорк.
Плочник
Плоштадот е поплочен во доцниот 12 век со цигли, поставени според шема која се нарекува рибина коска. Завоите на светлите камења се движат паралено со долгата оска на главниот плоштад. Овие линии најверојатно биле користени како основа за поставување на киосците и за организирање на честите церемонијални процесии. Овој оригинален дизајн на плочникот може да се види и на некои слики од доцниот среден век и за време на ренесансата, како на пример на сликата Процесија на Плоштадот Сан Марко, од 1496 г., на Џентиле Белини.
Во 1723 г. циглите биле заменети со посложен геометриски плочник, чиј дизајн го направил венецијанскиот архитект Андреа Тирали. Која била причината за ваквото решение на дизајнот на Тирали, речиси и не е познато. Некои шпекулираат дека шемата била користена за да се регулираат коисците или да се отповика нивното поранешно присуство на плоштадот. Други пак, веруваат дека шемата била прецртана од ориентални теписи,кои биле популарно луксузно парче во овој трговски центар.
Дизајнот го сочинуваат едно поле од темни камења, вулкански трахит и геометриски дизајн на бел камен Истријан, сличен на травертин. Квадратите од дијагонално поствените блокови биле заменети со правоаголни и овални дизајни долж паралелните завои. Квадратите се стеснувале кон центарот, како вазна, каде водоводот ја водел водата во дренажниот систем под нивото на плоштадот. Шемата на дизајнот ги поврзувала портата на Базиликата со центарот на западниот отвор на плоштадот. Линијата многу поблиску врзува паралела со фасадата на Прокурациите Векио, оставајќи еден триаголнест простор, кој се граничи со Новата Прокурација, со нејзиниот поширок крај, затворен од камбанаријата. Шемата продолжувала покрај камбанаријата, завршувајќи кај линијата која ги поврзува трите големи јарболи, оставајќи го просторот точно пред Базиликата недекориран. Помалата верзија на истата шема на помалиот плоштад паралелно ги врзувала Библиотеката на Сансовино, создавајќи тесни трапезоидни форми соседни на Дуждовата Палата, со широк крај, затворен од југоисточниот агол на Базиликата. Во оваа помала шема, внатрешните квадрати биле закосени и формирале не-ортогонални правоаголници.
Како дел од овој дизајн, нивото на плоштадот пораснало за речиси цел метар, со што се ублажиле поплавите и се ослободил поголем простор за да може внатрешниот водовод да ја носи водата до Големиот канал.
Во 1890 година, плочникот бил обновен, поради нагризеноста и издупченоста. Новиот дизајн верно ја следел шемата на Тирали, но ги елиминирал овалните форми и ги отстранил западните рабови, со цел плоштадот да се адаптира на Наполеоновото крило, на тој крај од плоштадот.
Помалиот плоштад
Делот од плоштадот кој е сместен помеѓу Дуждовата палата и Библиотеката Марчиана, Библиотеката на Џакопо Сансовино е всушност Помалиот плоштад Сан Марко. Тој е отворен кон лагуната на устието на Големиот канал и е познат по столбовите на венецијанските патрони, Марко и Теодоро, кои стојат на самиот раб на водата. На нив се наоѓаат лавот на Св.Марко и статуата на Сан Теодоро од Амазеа, или како што им е познат на Венецијанците „Сантодаро“. Тој стои на свет египетски крокодил. Теодоро е помалку познат од Евангелистот. Тој во знак на голема вера, како христијански послушник, го запалил храмот на Цибеле, поради што подоцна бил измачуван. Овие столбови ја создаваат официјалната порта за влез во Венеција. Кога немало официјални гости во градот, било дозволено коцкање помеѓу столбовите. Просторот помеѓу столбовите бил местото каде се вршеле погубувањата.
Од 1480 година, кон крабрежјето стојат свртени три бродски јарболи. Знамето на Св. Марко се вее на нив кога е ден на гозба.
Преку воденото пространтво, на полуостровот се наоѓа Пунта де ла Салуте, сместена лево од украсената базилика Санта Марија дела Салуте на Балдасаре Лонгена. Dogana di mare-Обичаите на морето (Царинарница) го дала своето име на секоја италијанска царинарница на сличен начин како што Венеција го имала оригиналниот назив, Арсенал.
Поплавувања
Плоштадот Сан Марко е најниската точка во Венеција и поради големиот водостој за време на плимата и на големите бранови кои доаѓаат од Јадранското Море или пак поради поројните дождови, тој прв се поплавува. Водата која се слева во водоводот на плоштадот истекува директно во Големиот канал.
Аца Лукас
Александар Вуксановиќ (Белград, 3 ноември 1968), познат под псевдонимот Аца Лукас, е српски пејач на поп фолк музика.
Кариера
Александар Вуксановиќ е роден на 3 ноември 1968 година во Белград. Името на неговиот татко е Вуксан, а на неговата мајка е Видосава Вуксановиќ. Прекарот „Лукас“ го добил по сплавот во Нов Белград, каде што настапувал во раните 1990-ти години. Станал популарен во белградскиот клуб „Хогар“ на Ада Циганлија, каде што дошол како замена за поранешниот пејач Мило Лојпур. Во „Хогар“ тој се запознал со Милан Шчеповиќ и Саша Лунгиновиќ, со кои свиреле џез и цигански песни. Лукас ги организирал овие песни во својот стил, што му донесе голема популарност во наредните години. По настапите во клубовите, тој настапил со групата Викторија, а потоа станал независен. Неговиот прв хит беше песната Каде одат луѓето како мене?. Во наредните години негови хитови биле: Јас живеам сам, Песна од болка, Лична карта, Соба за плачење, Кафеана на Балканот, Роденден, Нешто против болки, Бели рози, Вистина е дека те лажам.
Тој направил пауза во кариерата од 2004 до 2006 година. Во 2008 година, тој го освоил првото место на фестивалот „II Axal Grand“ со песната Запапали го светлото. На неговиот роденден, на 3 ноември, тој одржувал концерти во Белградска арена пред околу 20.000 луѓе, во 2010, 2011 и 2012 година. Тој го одржал десеттиот најголем концерт на Маракана на 8 јуни 2013 година.
Надвор од сцената
Во 2003 година, Аца Лукас бил уапсен и осуден на четири месеци затвор, како дел од полициската операција „Сабја“, бидејќи тој неовластено поседувал пиштол. Тој, исто така, имал проблеми со коцкањето и конзумирањето на дрога која го отстранила од јавните настапи во следните две години.
На 3 февруари 2009 година Аца Лукас бил повреден во Белград од  огнено оружје. Бил застрелан додека бил на паркингот во Гандиевата улица во Нов Белград, во десната нога, но бил надвор од животна опасност, и бил префрлен во ургентниот центар.
Справување со церебрална парализа
Со текот на времето, пристапот кон справувањето со церебралната парализа напреднува од тесните обиди да се поправат поединечните физички проблеми, како што е спастичноста на одреден екстремитет, до правење на третмани со цел за максимизирање на независноста на лицето и ангажман во заедницата. Голем дел од детската терапија е насочена кон подобрување на одењето. Околу 60% од луѓето со ЦП можат да одат независно или со помош на возрасни. Меѓутоа, доказите за делотворноста на интервенционите програми сè уште не ја опфаќаат филозофијата на независност: делотворните интервенции за структурите и функциите на телата имаат цврсти докази, но недостасуваат докази за ефективни интервенции насочени кон ангажан во заедница или лични фактори. Исто така, нема добри докази кои покажуваат дека интервенцијата што е делотворна на ниво на специфичен дел од телото, ќе резултира со подобрување на нивото на активност или обратно.
Бидејќи церебралната парализа има "различна тежина и комплексност" во текот на животниот век, може да се смета за збир на проблеми кои треба да се справуват. Се препорачува мултидисциплинарен пристап за справувањето со церебралната парализа, со кој се фокусира на "максимизација на функцијата, изборот и назависнот на поединецот" во согласност со целите на Меѓународната класификација за функционирање, инвалидитет и здравје. Тимот може да вклучи педијатар, здравствен посетител, социјален работник, физиотерапевт, ортотист, говорен и јазичен терапевт, работен терапевт, наставник специјализиран за помагање на деца со оштетен вид, образовен психолог, ортопедски хирург, невролог и неврохирург.
Различни форми на терапија се достапни за луѓето кои живеат со церебрална парализа, како и за старателите и родителите. Во третманот може да се вклучи: физиотерапија; говорна терапија; лекови за контрола на нападите, олеснување на болката или релаксирање на мускулни грчеви (на пр. бензодијазепини ); хируршка исправка на анатомски абнормалности или ослободување од спастични мускули; ортотични помагала; комуникациски помагала, како што се компјутери со приложени говорни синтезатори; работна терапија. Ревизија објавена во 2004 година, во Кохран, наоѓа тренд кон подобрување со помош на говорна и јазична терапија за деца со церебрална парализа, но и ја истакнува потребата истражување од висок квалитет. Во систематскиот преглед од 2013 година е утврдено дека многу од терапиите кои се користат за лекување на ЦП немаат добра база на докази. Третманите со најдобри докази се лековите (антиконвулзиви,ботулин токсинот, бисфосфонати, дијазепам), терапии (бимануелно тренирање, поставување на протеза, терапија со ограничување на движењата, фитнес тренинг, целна терапија, домашни програми, работна терапија по давање на ботулин токсинот, нега со притисок) и хирургијата (селективна дорзална ризотомија).
Начин на живот
Физичка активност се препорачува кај лица со церебрална парализа, особено во однос на кардиореспираторната издржливост, зајакнувањето на мускулите и намалувањето на седентарниот живот. Физичката активност може да дополни или да замени некои форми на терапија. Се тврди дека луѓето со церебрална парализа треба да одржуваат повисоко ниво на фитнес отколку општата популација, за да го неутрализираат губењето на функционалноста додека стареат. Вежбањето често може да зависи од перцепцијата на старателите за тоа дали тоа дали би било од корист за лицето со ЦП. Постои зголемен интерес за одржување на мускулната сила во тек на животен век на лице со КП. Аеробниот капацитет рутински не се проценува кај лица со церебрална парализа во контекст на рехабилитација, но Wingate тестовите се препорачуваат за употреба. Бихевиорални методи се користат за промовирање на физичката активност кај младите луѓе со церебрална парализа, но нема значителни докази за истите. Тешко е да се одржат промени во однесувањето, во смисла на зголемување на физичката активност, кај децата со ЦП. Иако вообичаено се препорачува вежбање, постои само мал број на докази за тоа дека аеробните вежби се добра за целокупната моторната функција кај децата. Треба да се почитува календарот за вакцинација, бидејќи болести кои се превенираат може да ја одземат енергијата што лицето со ЦП нормално би ја користело во секојдневниот живот.
Терапија
Физиотерапија (исто така познат како физикална терапија) е дизајнирана да го поттикне пациентот да изгради сила за подобрување на одењето и волевите движења, заедно со програми за истегнување, со цел да се ограничат контрактурите. Физиотерапевтите можат да ги научат родителите како да помогнат на детето во однос на активностите од секојдневниот живот. Потребата за доживотна физиотерапија, за тонусот на мускулите, структурата на коските и спречувањето на дислокација на зглобовите, е дебатирана во однос на трошоците и придобивките. На децата долготрајната физикална терапија може да им биде здодевна.
Говорната терапија помага во контролата на мускулите на устата и вилицата и помага во подобрување на комуникацијата. Исто како што ЦП може да влијае на начинот на кој лицето ги движи рацете и нозете, така може да влијае на начинот на кој ја движи устата, лицето и главата. Ова може да го отежни човекот да дише, да зборува јасно, и во џвакање и голтање на храната. Говорната терапија често започнува пред детето да започне со школување и продолжува во текот на училишните години.
Биофидбек е терапија во која луѓето учат како да ги контролираат нивните зафатени мускули. Биофедбек терапијата значително го подобрува одењето кај деца со церебрална парализа. Огледалната терапија се користи за да се подобри функцијата на рацете и се покажа дека е "генерално ефикасна во подобрувањето на мускулната сила, брзината, мускулната активност и точноста на двете раце". Огледалната терапија од втора генерација, вклучува употреба на роботиката или виртуелната реалност, е развиена уште од 2000-тите, но доказите што ја поддржуваат се со низок квалитет.
Терапијата со масажа е дизајнирана да им помогне да ги релаксираат напнатите мускули, да ги зајакнат мускулите и да ги одржуваат флексибилните зглобови
Анализа на одењето често се користи за да се опишат абнормалностите на одењето кај децата. Се покажа дека обуката на одење ја подобрува брзината на одење кај деца и млади со церебрална парализа.
Споредбата на бимануелниот тренинг (BIT) и CIMT покажа дека нема значителни разлики помеѓу двата во однос на ефектите. Сепак, биманалната обука може да биде подобра да се интегрира во секојдневниот живот на детето, бидејќи целите во бимануелниот тренинг се пофункционални. CIMT има некои предности, како на пример терапевтите можат единствено да се фокусираат на погодената рака, а детето нема друг избор освен да ја користи погодената рака во нивните активности од секојдневниот живот, бидејќи нивната непроменета рака е ограничена. Во бимануелното тренирање, детето може да продолжи да ја користи непроменетата рака за да компензира, доколку неговиот терапевт или родител не ги потсетува да ги користат двете раце.
Сепак, има само мал корист од терапијата. Третманот обично е симптоматски и се фокусира на помагање на лицето да развие што е можно повеќе моторни вештини или да научи како да го надомести недостатокот од нив. Кај луѓето со ЦП кои не зборуваат, честопати успешна е помош со агментативна и алтернативна комуникација (AAC).
Терапевтските тестови за проценка на рамнотежата немаат добар докази. Тестовите со најсилни докази се скалата за контрола на торзото и скалата за степен на седентарност (при мерење на способноста за одржување на рамнотежа), тест за заминување и движење (при мерење на способноста за постигнување рамнотежа) и сегментална проценка на контролата на торзото (при враќање на рамнотежата).
Асистивна технологија
Децата со ЦП имаат тешкотии со подвижноста и држењето на телото. Работните терапевти често ја оценуваат и пропишуваат опремата за седење и инвалидските колички. Соодветна инвалидска количка го стабилизира телото, така што детето може да ги користи своите раце за други активности. Затоа инвалидските колички ја зголемуваат поединечноста.
Достапни места за живеење може да им помогнат на некои луѓе со церебрална парализа, особено корисници на инвалидски колички.
Асистивните технологии кои се користат за време на спиењето, за да го постават телото во позиција за да се спречи болните движења на колкот се нарекуваат системи за позиционирање на спиењето. Истражувањата за нивната делотворност се со слаб квалитет.
Лекови
Неколку видови на лекови се користат за лекување на различните видови на церебрална парализа.
Возрасни лица со церебрална парализа имаат поголема веројатност да користат лекови за да се носат со својата болка отколку активни методи за носење со болка. Инјекциите на ботулински токсин се даваат во мускулите кои се спастични или дистонични, со цел да се намали мускулниот хипертонус кој може да биде болен. Намалувањето на мускулниот тонус исто така може да го олесни прицврстувањето и употребата на ортотика. Најчесто се инјектираат мускулите на долните екстремитети. Ботулински токсин е фокален третман, што значи дека ограничен број на мускули може да се инјектираат истовремено. Ефектот на токсинот е реверзибилен и повторна инјекција е потребна на секои 4-6 месеци. Кај децата ја намалува спастичноста и го подобрува опсегот на движење. Ботулинскиот токсин се користи во третманот со ЦП околу две децении и може да се препорача за деца на возраст над две години. Ревизијата на Cochrane, објавена во 2010 година, покажа дека постојат докази на високо ниво во употребата на ботулински токсин како додаток на професионална терапија со цел да се управува со спастичноста во рацете на децата со церебрална парализа. Не постои добро истражување поврзано со употребата на ботулински токсин при лекување на спастицитет во нозете или подобрување на одењето во споредба со кастинг. Потребни се повеќе докази поврзани со честотата и дозата на инјекции со цел да се поддржи или да се побие употребата на ботулински токсин при управувањето со спастичноста на долниот екстремитет кај деца со церебрална парализа.
Дозирањето на ботулински токсин се заснова на експертско мислење наместо практики засновани на докази. Препорачаните дози се намалени за да се намалат тешките несакани ефекти, вклучувајќи да станат чувствителни на ботулински токсин и алергиски реакција. Поголеми ризици се забележани кај деца кои се на ниво IV и V на GMFCS. Ревизија за третманот на лигавење кај деца со церебрална парализа покажа дека не е можно да се утврди дали интервенциите функционираат или се безбедни, вклучително и ботулинскиот токсин А,бензтропин и гликопиролат.
Бифосфонатите се користат за лекување на остеопороза кај возрасни. Остеопорозата е честа кај децата со церебрална парализа, а не-оралните бисфосфонати се користат за лекување на деца со многу ниска коскената маса и медицинска историја на фрактури.
Антихолинергиците може да се користат за намалување на лигавењето, но може да придонесат за запек.
Оралниот баклофен или дијазепам се користат за намалување на спастицитетот, што е причина за појавување на болка, мускулни спазми или функционална попреченост. Баклофенот се користи за долгорочен ефект и функционира на ’рбетно ниво. Дијазепамот брзо дејствува.
Хирургија
Општо земено, операцијата обично вклучува една или комбинација од:
Тотална артропластика на колк се препорачува кај оние со зрел скелет, кои исто така, се веројатно помалку сериозно оштетени. Бидејќи ЦП е хетерогена во својата презентација, операцијата треба да се разгледува од случај до случај.
Алтернативна терапија
Алтернативна медицина не треба да се користи за лекување на церебрална парализа, бидејќи не постојат никакви докази за нејзината делотворност. Акупунктурата се користела како третман за церебрална парализа уште од 1980-тите, но од 2009 година не се забележани ревизии на Cochrane за делотворноста на акупунктурата во третманот на церебралната парализа. Терапијата со помош на делфин, костимите на Адели и хипербаричната кислородна терапија се критикувани, се дел одалтернативна медицина и се спротивно на практиката на медицината заснована на докази.
Хипербарична кислородна терапија (HBOT), во која кислородот под притисок се вдишува во хипербарична комора, е проучен според теоријата дека подобрувањето на достапноста на кислородот до оштетените мозочни клетки може повторно да активира некои од нив за нормално функционирање. Истражувањата за HBOT не покажуваат никаква значајна разлика во однос на онаа на просторен воздух под притисок, но некои деца кои се подложени на HBOT може да имаат несакани реакции како што се епилептички напади и потреба од цевки за изедначување на притисокот во увото.
Рецензии не се согласуваат за корисноста на терапијата со коњи, така што една укажува на позитивен ефект врз моторната функција на големи моменти, а друга укажува дека нема докази за подобрувања.
Работна терапија
Работната терапија им овозможува на лицата со церебрална парализа да учествуваат во активностите од секојдневниот живот кои им се значајни. Работните терапевти соработуваат со семејствата со цел да се справат со нивните грижи и приоритети за нивното дете. Работните терапевти може да ги решат проблемите поврзани со сетилни, когнитивни или моторни оштетувања кои произлегуваат од ЦП и кои влијаат врз учеството на детето во самозагрижување, продуктивност или забава. Родителското советување е исто така важен аспект на третманот на работната терапија, во однос на оптимизирање на вештините на родителите во грижата и играњето со нивното дете, за да го поддржи подобрувањето на способностите на детето. Работниот терапевт обично го оценува детето, за да ги идентификува способностите и тешкотиите, условите на околината, како што се физичките и културните влијанија, кои влијаат на учеството во секојдневните активности. Работните терапевти, исто така, може да препорачаат промени во просторот за играње, промени во структурата на собата или зградата, и техники за седење и позиционирање, за да му се овозможи на детето да игра и делотворно да научи.
Бартер Ој
Бартер Ој (Barther Oie; буквално „бартски остров“) — ненаселен остров, кој припаѓа на германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија и се наоѓа во Бартскиот Залив (Barther Bodden), помеѓу градот Барт и балтичкото приморско одморалиште Цингст.
Островот во Балтичкото Море има површина од околу 850 на 800 метри и се издигнува, како соседниот остров Кир, само еден метар над морето. Денес, островот е природен резерват во Националниот парк Западнопомерански лагуни.
Антракс
Антраксот е сериозно заболување предизвикано од бактеријата која формира спори – Bacillus anthracis. Иако антраксот претежно ја афектира само домашната стока и дивите животни, луѓето можат да се инфицираат преку директен и индиректен контакт со заразените животни. Генерално, антраксот не се пренесува од човек на човек, но во ретки случаи, кожните лезии што ги предизвикува оваа бактерија можат да ја пренесат заразата. Најчесто, антраксната бактерија навлегува во телото преку рана на кожата. Исто така, човекот може да се зарази преку консумирање на контаминирано месо или со вдишување на спорите од антраксот. Знаците и симптоми, во зависност од начинот на заразување, може да варираат од кожни рани, па сè до гадење, повраќање и системски шок.
Кутан (кожен) антракс
Оваа форма на антракс се јавува кога спорите навлегуваат во телото преку исекотина или преку други рани на кожата. Ова е најчестата форма на антракс, но и најблагата. Со соодветен третман, кутаниот антракс ретко е фатален. Знаците и симптомите на кутаната форма вклучуваат:
Гасноинтестинален антракс
Оваа форма се јавува при консумирање на недоволно зготвено месо, кое потекнува од заразено животно. Знаци и симптомите вклучуваат:
Инхалационен(Пулмонален)Антракс
Оваа форма се јавува при вдишување на спорите од антракс. Од сите форми, и покрај третманот, оваа е најтешка и скоро секогаш е фатална. Знаците и симптомите вклучуваат: Ако овие симптоми прогредираат, може да се појави:
Епидемиологија
За човекот да се зарази со антракс, потребен е директен контакт со спорите на антраксот. Ова почесто се случува кај:
Компликации
Најсериозната компликација на антраксот е фаталното воспаление на мозочните обвивки и ликоворот, кој ги покриваат мозокот и 'рбетниот мозок, кое води до масивно крварење хеморагичен менингитис.
400 п.н.е.
400 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 400. година пред новата ера, 400. од првиот милениум п.н.е., последна од 4 век п.н.е. и прва од 400-тите п.н.е.
Антракс
Дијагноза
Пред се, лекарот треба да го исклучи постоењето на заболувањата со слични симптоми, како што се грипот или пневмонија. Откако ќе се направи тоа, се вршат понатамошни тестови за дијагноза на антракс, како што се:
400 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Антракс
Терапија
Стандардниот третман за антракс претставува 60-дневен антибиотски третман, со ципрофлоксацин или доксициклин. Дали единечната или комбинираната терапија ќе се користи, зависи од типот на антракс кој постои кај заболеното лице, како и од останатите здравствени фактори.
400 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 400 година се протега во 2236 и 2237, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2296 и 2297 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 143. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1052 и 1051 исламска година пред хиџра.
Козбунар
Козбунар — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 17 жители, со што селото се вбројува во мали села во областа на Конче и Радовиш.
Географија и местоположба
Во близина на самото село поминува регионалниот пат 2431, каде се наоѓаат повеќе новоизградени куќи.
Историја
Според бројните археолошки наоѓалишта во близина на селото, може да се потврди дека во атарот на селото постоел живот уште во дамнина.
Стопанство
Атарот на селото е релативно голем и зафаќа простор од 29 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 2.539 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 209 хектари, а на пасиштата 125 хектари.
Во основа, селото има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, Козбунар имало 190 жители, сите Македонци. По податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година во Козбунар (Kozbounar) имало 216 жители.
Козбунар е мало село по големина, коешто во 1961 година броело 236 жители, додека во 1994 година само 23 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Козбунар живееле 17 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
Родови
Козбунар е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1928 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Радовиш, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Радовиш.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш. Селото припаѓало на некогашната општина Радовиш во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Радовишка градска општина, во која покрај селото Козбунар, се наоѓале градот Радовиш и селата Аликоч, Коџалија, Парналија, Раклин, Супурге и Шипковица. Во периодот 1950-1952, селото претставувало седиште на некогашната Општина Козбунар, каде влегувале селата Козбунар и Шипковица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1606 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница. Во избирачкото место влегува и селото Ново Село.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи.
Дрињача (река)
Дрињача е река во Босна и Херцеговина, лева притока на Дрина, во која се влева кај истоимената населба, 15,5 км узводно од Зворник.
Извира на падините на планината Коњух. Долга е 77 км, со површина на слив од 1,875 км2. Главни притоки на Дрињача се Јадар и Тишча. Долж нејзиниот ток оди асфалтиран пат кој ги поврзува Власеница со Зворник и Кладањ. Сливното подрачје на Дрињача изобилува со шума, пасишта, наоѓалишта на боксит и неметали.
Калдрма (Ливада)
Калдрма — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Ливада. Претставува некропола од римско време. Се наоѓа на околу 500 м северно од селото. На местото, денес се простираат ниви, на чијашто површина се пронајдени фрагменти од тегули и имбрекси. Според наводите на В. Лахтов и Н. Вулиќ, пред Втората светска војна биле откриени две засводени гробници со подни мозаици.
NGC 6161
NGC 6161 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6161 се споменува и како MCG 6-36-46, CGCG 168-13, HCG 82C, KUG 1626+329B, IRAS 16264+3255.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јуни 1870 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Долна Рајна (река)
Долна Рајна (Niederrhein, Nederrijn, од 660 до 1.033 километар на реката Рајна) — река што тече низ Бон, Германија, до Северното Море кај Хук ван Холанд, Холандија.
Недеррајн која се донесување на северниот поранешна главен дел на Рајан, која тече низ Арнем; се дели на Ајсел која се влева во Ајселското Езеро и потоа се дели на Лек и Кром Рајн кај Вајк бај Дурстеде. Лек се влева во Мерведе. Кром Рајн продолжува низ Утрехт, станувајќи Лидс Рајн, потоа Уде Рајн и ече кон Северното Море кај Катвејк.
Има неколку помали делови како Вехт, Холандски Ајсел и Норд.
Германската „Niederrhein“ се употребува како за германскиот дел на реката Долна Рајна, така и за делови на соседниот регион Долна Рајна.
Поврзано
Niederrhein
NGC 6161
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6161 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6161 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 28 м 20,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 48' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 159°.
Други поделби
Проучување на NGC 6161 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58235. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 114; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2584. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1093.
Бјорк
Björk Guðmundsdóttir (родена на 21 ноември 1965) — исландска пејачка, текстописец, глумица и уметница која во својата четиридецениска кариера развила електронски музички стил кој бил под влијание на поп, експериментална, трип-поп, класична и авангардна музика. Таа пораснала во Рејкјавик и својата музичка кариера ја започнала на 11 години, а била препознаена и по тоа што во алтернативната рок-група Sugarcuber, била главен вокал. По распаѓањето на бендот, таа ја продолжила својата соло кариера и ги создала албумите Debut (1993), Post (1995), Homogenic (1997), Vespertine (2001), Medulla (2004),Volta (2007), Biophilia (2011),Vulnicura (2015) и Utopia (2017). Нејзините албуми и песни доживеале голем успех и биле продавани и познати низ целиот свет. Некои од тие песни се It’s oh so quiet, Army of me, Hyperballad, Play dead, Big time sensuality, Violent happy и многу други. Како признание за нејзината работа се наградите Order od the Falcon, пет BRIT Awards и 15 Grammy номинации. Во 2015 година нејзиното име се наоѓало на списокот на Time, за 100 највлијателни луѓе во светот. Бјорк глумела и во филмoт на Ларс фон Трир „Dancer in the dark“ и освоила награда за најдобра глумица на Cannes film festival и била номинирана за Academy Award for Best Original Song за песната I’ve seen it all.
Живот и кариера
Бјорк е родена на 21 ноември 1965 во Рејкјавик, каде што и пораснала. По разводот на нејзините родители, таа продолжила да живее со мајка ѝ. На шестгодишна возраст започнала да оди во музичко училиште, каде што изучувала класично пијано и флејта. Еден настап во нејзиното училиште, со песната I love to love од Тина Чарлс, ѝ отворил сосем Нов Свет и таа на 11 години го издала својот прв албум ‒ благодарение на тој настап, што бил емитуван на повеќе радио станици. Во нејзините тинејџерски години таа оформила женски панк-бенд, наречен Spit and Snot, една година подоцна ја оформила џез-фјужн групата Exodus. Заедно со басистот Јакоб Магнусон оформиле уште една група ‒ Cork the Bitch’s ass и го издале албумот Bite hard into hell. Таа сосем случајно се поврзала со музичари со коишто заедно настапиле на радио-шоу и од таму продолжиле да свират заедно.Настапувале под името Kukl. Доживеале големи успеси, настапувале на фестивал во Исланд и Данска, склучиле договор со Crass Records и го издале албумот The Eye.
The Sugarcubs, брак и мајчинство
И покрај тоа што открила дека ќе стане мајка, Бјорк продолжила со настапите и турите со бендот Kukl. Нивниот втор албум наречен Holiday in Europe излегол во 1986 година. Бендот се распаднал поради некои приватни конфликти. Истата година Бјорк и Елдон стапиле во брак и го добиле синот Sindri Eldon Þórsson. Многу кратко по раѓањето на нивниот син, Бјорк ја добила улогата во „The Jupiter Treе“, заснована на приказната на Браќата Грим и режирана од страна на Nietzchka Keene. Бјорк ја добила улогата на Маргит, девојче чија мајка била убиена поради тоа што изучувала и практикувала вештерство. Со бендот Sugarcubes (поранешен Kukl) склучиле договор со Електра Рекордс во US и го снимиле својот прв албум Life’s too good. Со бендот во 1988 година направиле турнеја во Северна Америка. Бјорк продолжила и со своите соло проекти и во 1990 година таа снимала придружни вокали за бендот Bless за албумот Gums. Истата година снимила колекција од популарни џез и оригинални песни заедно со џез-групата Tríó Guðmundar Ingólfssonar.Во 1991 година го запознала џез-музичарот Corky Hale и тие заедно имале снимачки сесии кои на крајот завршиле на нејзиниот иден албум Debut. Бјорк решила да го напушти бендот поради тоа што сакала да се посвети на својата соло кариера, но бидејќи имале склучено договор им преостанало снимање на уште еден албум и негова промотивна тура, согласно со договорот. Бјорк прифатила, а бендот Sugarcubes се распаднал по нивниот последен настап во Рејкјавик. Rolling Stone ги нарекле „најголемиот рок-бенд од Исланд”.
Debut and Post
Бјорк се преселила во Лондон и започнала да работи со продуцентот Nellee Hooper (продуцентот и на Massive Attack). Од нивната соработка произлегла песната Human Behaviour, заснована на примероци од ритам гитарата на Антонио Карлос Жобим. Во 1993 година Бјорк го издала својот соло албум Debut за којшто добила многу позитивни критики. Поради фактот што таа создавала музика уште како многу мала, овој албум бил на некој начин место каде што се споиле сите тие соработки, искуства, песни кои потекнувале од нејзините тинејџерски денови па сѐ до нејзините дваесетти години. На албумот се наоѓале песните Venus as a boy, The Anchor song, џез-стандардот Like someone in love, како и многу други.Таа во 1994 година добила награда за Best International Female и Best International Newcomer, а успехот на нејзиниот албум ѝ овозможил соработка со многу уметници. Работела со David Arnols на Play Dead, песна за филмот „Tahe Young Americans“, соработувала со Мадона за нејзиниот албум Bedtime stories.
Homogenic and Dancer in the dark
Бјорк се преселила во Шпанија каде што го снимила својот албум Homogenic, издаден во 1997 година. Овој албум се смета за еден од најексперименталните и екстровертни дела на Бјорк, за кој и самата рекла: „I realized that I’d come to the end od the extrovert thing.I had to go home and search for myself again”. Дел од песните на овој албум се Joga, Bachelorette, All is full of love и други.
Vespertine
Во 2001 година Бјорк го издала својот албум Vespertine,во придружба на камерен оркестар и хор, а за овој албум таа соработувала со експериментални музичари како Matmot, DJ Thomas Knak и харфистката Zeena Parkins. За текстовите одбрала песни од американскиот поет E.E Cummings, а соработувала со режисерот Harmony Korine и драматургот Sarah Kane. Кога започнала турнејата за овој албум тие настапувале во театри и опери, грижејќи се за потребната акустика. На овој албум се наоѓаат три сингла Hidden place, Pagan Poetry и Cocoon. Дел од видеата на овие песни биле забранети на MTV поради одредени „непристојни“ теми во содржината. Бјорк исто така била повикана да ја сними песната Gollum’s song за филмот „Господар на прстените“, но таа одбила бидејќи била бремена. Бјорк во 2002 година го издала CD boc set Family Tree. На ова ЦД се наоѓале претходно неиздадени верзии на нејзините композиции, како и работата со Brodsky Quartet. Овој албум на некој начин претставува една ретроспектива за минатите 10 години од нејзината соло кариера. Песните за овој албум биле избрани од нејзините обожаватели преку анкета на нејзиното мрежно место На овој албум се наоѓа и песната It’s in our hands. Во 2002 година, на 3 октомври, Бјорк ја родила својата ќерка Isadora Bjarkardottir Barney. Бјорк и Brodsky Quartet снимиле композиција наречена Prayer of the Heart, а исто така Бјорк издала и Live Box на којшто имала лајв снимки од нејзините настапи.
Medula and Draving Restraint 90
Во август 2004 година, Бјорк го издала албумот Medulla. Карактеристично за овој албум е тоа што било планирано да биде заснован само на вокали.Овој план бил малку изменет и на овој албум, освен гласовите на Tanya Tagaq, Rahzel (beatboxer), Dokata(beatboxer), Mike Paton, се појавиле и хорови, како и некои музички инструменти. Во август 2004, Бјорк настапила на летните Олимписки игри во Атина со песната Oceanina. За оваа песна таа соработувала со артисти како Shlomo и со лондонскиот хор. Други песни од овој албум кои доживеале голем успех се: Triumph of a heart, Where is the line, Who is it. Во 2005 година Бјорк соработувала со Matthew Barney во филмот „Drawing Restraint 9”, поврзан со истражувањето на јапонската култура. Во овој филм, покрај тоа што глуми, Бјорк е одговорна и за саундтракот на филмот. Во 2005 г. Бјорк се појавила во документарниот филм „Screaming Masterpiece“, чија тема била исландската музичка сцена. Во филмот се прикажани разни снимки од бендовите Sugarcubes и Tappi Tikarrass, како и разговор со Бјорк. Во овој период таа добила уште една BRIT Award за најдобар женки соло артист. Во 2006 направила ри-мастер на нејзините три соло албуми и на двата саундтрак албуми. Почетниот бенд на Бјорк, The Sugarcubes, на 17 ноември во 2006 година повторно направил концерт во Рејкјавик. Финансиските средства биле донирани за дискографската куќа Smekkleysa, што според Бјорк: „continue to work on a non-profit basis for the future betterment of Icelandic music".
Volta
По повод трибјутот на Joni Mitchel, Бјорк ја испеала песната The Boho dance, во 2007 година. Нејзиниот албум Волта, бил издаден на 7 мај 2007. Содржел 10 песни и за овој албум соработувала со артисти како хип-хоп продуцентот Timbaland, пејачката Anohni, поетот Sjon, Mark Bell, Toumani Diabate инструменталист (жичен инструмент кора), музичката група Konono No 1, Min Xiaofen инструменталист ( 4-ри жичен инструмент,пипа), како и женски ансамбл од Исланд. Исто така, на овој албум Damian Taylor свирел електронски музички инструмент (вид на синтисајзер) Reactable. Песни од овој албум се: Earth Intruders, Innocence, Declare independence, Wanderlust, The dull flame of desire. Со овој албум Бјорк направила 18-месечна турнеја, настапила на многу фестивали и по девет години се вратила во Латинска Америка, каде што настапила во Рио де Жанеиро, Богота, Лима Сантијаго де Чиле, Буенос Аирес. Потоа настапила во Австралија и во Нов Зеланд на фестивалот Big Day Out. Бјорк издала уште една песна под името Nattura за која додала: „To encourage active support for a more environmental approach to Iceland's natural resources." За оваа песна придружните вокали ги испеал фронтменот на групата Radiohead, Tom Yorke.