cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Меѓународен пакт за граѓански и политички права
Членови од Пактот
Дел 2 (членови 2-5) ги обврзува страните да донесат законодавство, доколку е потребно, да ги спроведат правата признати во Пактот и да обезбедат ефикасен правен лек за какво било кршење на тие права. Исто така, се бара правата да бидат признаени „без разлика од каков било вид, како раса, боја, пол, јазик, религија, политичко или друго мислење, национално или социјално потекло, имот, раѓање или друг статус“, и да се обезбеди нивно еднакво уживање и од страна на жените. Правата можат да бидат ограничени само „во време на вонредна состојба што го загрозува животот на нацијата“ па дури и тогаш не е дозволено отстапување од правата на живот, слобода од тортура и ропство, слобода од ретроактивно важење на законите, право на личност и слобода на мислата, совеста и религијата.
Дел 3 (членови 6-27) се наведени самите права. Овие вклучуваат права на:
Дел 4 (членовите 28-45) се однесува на формирањето и работењето на Комитетот за човекови права и известувањето и следењето на Пактот. Исто така, им овозможува на страните да ја препознаат надлежноста на Комитетот за решавање спорови помеѓу страните за спроведувањето на Пактот (членови 41 и 42).
Дел 6 (членови 48-53) регулира ратификација, влегување во сила и изменување и дополнување на Пактот.
Права на физички интегритет
Членот 6 од Пактот го признава „човечкото право на живот“ на поединецот и бара тој да биде заштитен со закон. Тоа е „врховно право“ од кое не може да се дозволи отстапување и мора да се толкува широко. Затоа, бара страните да преземат позитивни мерки за да ја намалат смртноста кај новороденчињата и да го зголемат животниот век, како и да забрануваат произволно убиство од страна на безбедносните сили.
Иако членот 6 не забранува смртна казна, тој ја ограничува неговата примена на „најтешките кривични дела“ и забранува да се користи кај деца и бремени жени или на начин спротивен на Конвенцијата за спречување и казна за криминалот на геноцидот. Комитетот за човекови права на ООН го толкува членот како „силно укажува на тоа дека укинувањето е пожелно“, и смета дека напредувањето кон ова право е напредок кон укинување на смртната казна. Вториот факултативен протокол ги обврзува своите потписнички за укинување на смртната казна во нивните граници.
Со член 7 се забранува тортура и сурово, нехумано или понижувачко казнување. Како и член 6, тој не може да се дерогира во никакви околности. Членот сега се толкува во смисла дека наметнува слични обврски на оние што ги бара Конвенцијата на Обединетите нации против тортура, вклучително не само забрана за тортура, туку активни мерки за спречување на неговата употреба и забрана за враќање. Како одговор на нацистичкото експериментирање за време на Втората светска војна, овој напис експлицитно вклучува забрана за медицински и научни експерименти без согласност.
Во членот 8 се забранува ропство и присилна работа во сите ситуации. Овој член исто така забранува присилна работа, со исклучок на кривична казна, воена служба и граѓански обврски.
Слобода и безбедност на личноста
Со член 9 се признаваат правата на слобода и безбедност на лицето. Забранува произволно апсење и притвор, бара секое лишување од слобода да биде според закон, и ги обврзува странките да им дозволат на лицата лишени од слобода да го оспоруваат својот затвор преку судовите. Овие одредби не се однесуваат само на затворениците како дел од криминалниот процес, туку и на оние што се задржани заради ментално заболување, зависности од дрога или за образовни или имиграциони цели.
Членовите 9.3 и 9.4 наметнуваат процедурални заштитни мерки при апсењето, од кои се бара секој што е уапсен да биде веднаш известен за обвиненијата против него и да биде изведен навремено пред судија. Исто така, го ограничува времетраењето на притворот, со кој се бара да не е „општо правило“.
Со член 10 се бара секој кој е лишен од слобода да биде третиран со достоинство и хуманост. Ова не се однесува само на затворениците, туку и за оние што се задржани заради имиграција или психијатриска нега. Правото ја надополнува забраната на член 7 за тортура и суров, нехуман или понижувачки третман. Написот исто така наметнува специфични обврски околу кривичната правда, со кои се бара затворениците во притвор да се одвојат од осудените затвореници, а децата да бидат одвоени од возрасните. Бара затворите да бидат фокусирани на реформите и рехабилитацијата, а не на казнување.
Stronger (песна на Кање Вест)
„Stronger“ е песна изведена од страна на американскиот хип-хоп артист, продуцент и текстописец Кање Вест, издаден како втор сингл од неговиот трет студиски албум Graduation. Беше продуцирана од страна на Вест заедно со Мајк Дејн и Тимбленд. Песната содржи вокален семпл од песната „Harder, Better, Faster, Stronger“ изведена од страна на French house заедно со Daft Punk, кои ги добија текстописните заслуги како и појавувањето на нивните костуми во музичкиот спот за песната. Синглот првпат беше издаден во дигитална форма на 31 јули 2007 година и наскоро стана третиот број еден сингл на Вест. Песната освои и Греми Награда за Најдобра Рап Соло Изведба на педесеттото издание на Греми Наградите. Од јуни 2011, синглот е продаден во преку 4,402,000 дигитални копии во САД.
NGC 4948
NGC 4948 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4948 се споменува и како IC 4156, MCG -1-33-79.
Откривање
Објектот е откриен на 25 мај 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4948 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4948 има привидни димензии од 2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 4 м 55,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 56' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Гоце Симовски
Гоце Симовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Чајка Днипрова
Људмила Василевска (Людмила Олексіївна Василевська-Березіна; 20 октомври 1861 година - 13 март 1927 година), псевдоним Чајка Днипрова (Дніпрова Чайка), била украински просветител и писател.
Гоце Симовски
Животопис
Откако завршил основно училиште изучил занает и станал столарски работник. По окупацијата на земјата пристапил кон народно-ослободителното движење. Во 1942 година бил примен за член на Комунистичката партија на Југославија. Неговата куќа се користела за одржување на илегални состаноци, како и за засолнување на многу илегалци и раководители на КПЈ. Кон крајот на 1942 година ја преминал границата и како илегалец живеел и работел во Скопје. Тука ја продолжил својата партиска дејност. Станал курир на скопската партиска организација ѝ по партиски задачи илегално заминал одново во Западна Македонија. Во Скопје одржувал врска со илегалците на кои им овозможувал да заминат во партизани. Една поголема група илегалци лично ја водел од Скопје во партизанската база. Во 1943 година го напуштил Скопје, продолжувајќи ја својата активност во други краишта на Македонија. Во (октомври-ноември)1944 година загинал во борбата против окупаторот за ослободувањето на Прилеп.
Чајка Днипрова
Биографија
Таа била ќерка на руски селски свештеник и мајка украинка. Родена е како Људмила Березина на 20 октомври 1861 година во Карловка, јужна Украина, а се школувала во приватно средно училиште во Одеса. Работела како приватен учител, а потоа предавала во селско училиште, а подоцна и во гимназија. Таа компонирала украински народни песни и усна традиција. Во 1885 година се омажила за Теофан Василевски, украински историчар и патриот. Тие често биле под полициски надзор за време на Руската империја, а во 1905 г. На Василевска и се одземени писмата.
Нејзините први песни и раскази биле објавени во списанија во Украина. Напишала песни и бајки за деца и либрето за неколку детски оперети, партитурите ги напишала Микола Лисенко. Березина пишувала и поезија на руски и преведувала шведска и руска литература на украински. Збирка од нејзините дела била објавена во 1929 година, а друга во 1931 година. Нејзиното дело е преведено на англиски за колекцијата Dark of the Night од 1998 година.
Алфонс Муха
Алфонс Марија Муха (Alfons Maria Mucha; – ) — чешки сликар и украсувач познат по својот својствен стил во правецот арт нуво. Изработил голем број слики, илустрации, реклами, разгледници и други ликовни решенија.
Детство и младост
Муха е роден во Иванчице, Моравија. Иако бил надарен за пеење, цртањето му била главна разонода уште од мали нозе. Работел како украсувач низ Морација, сликајќи претежно сценографија. Во 1879 г. се преселил во Виена и се вработил во големото Виенско сценографско студио и неформално продолжил со унапредување во ликовното образование. Во 1881 г. студиото било уништено во пожар, па Муха се вратил во Моравија и самостојно продолжил да работи како украсувач и портретист. Грофот Карл Куен од Микулов го најмил Муха да наслика мурали во замокот Емахоф во Хрушовани и му оставил така силен впечаток, што решил да му го плати формалното образование во Минхенската ликовна академија.
Во 1887 г. Муха се преселил во Париз и ги продлжил студиите во академиите „Жилијан“ и „Колароси“. Воедно работел како илустратор на списанија и реклами. Во 1894 г. случајно се нашол во печатница која ненадејно имала потреба од илустратор на плакат за претставата Жисмонда од Викторјен Сарду, во која играла најпознатата париска глумица во тоа време — Сара Бернар. Муха се пријавил и за две недели направил литографски плакат кој успеал да привлече многу внимание од јавноста. Бернарт била презадоволна од успехот на претставата, па затоа склучила шестгодишен договор со Муха.
Муха продолжил со плодна работа и создал многу плакати, реклами и илустрации за книги, нацрти за накит, теписи, тапети и сценографија. Стилот во којшто творел отпрвин се нарекувал „Мухин стил“, а подоцна го добил името арт нуво („нова уметност“). Во своите дела, Муха често цртал прекрасни девојки облечени во лелеава облека со неокласичн изглед, опкружени со раскошно цвеќе кое напати образува ореол зад главите на девојките. За разлика од своите современици во професијата, Муха користел бледи пастелни бои.
Стилот на Муха дошол до меѓународен израз на Светска изложба во Париз во 1900 г., за која Муха се искажал „Сметам дека [изложбата] даде свој придонес за приближувањето на естетските вредности кон уметностите и занаетите.“ Го украсил павилјонот на Босна и Херцеговина и соработувал во украсувањето на Австрискиот павилјон. Неговиот стил уживал голема популарност и често бил имитиран. Сепак, Муха цел живот настојувал дека неговиот стил е посебен, дека нема врска со подоцнежниот арт нуво и дека не следи мода, туку дека е производ на неговото лично творештво и чешката уметност воопшто. Изјавил дека уметноста постои исклучиво за да соопштува духовни пораки и ништо повеќе од тоа. Затоа, бил разочаран од успехот на неговите рекламни дела, кои го одземале вниманието за сметка на неговите поозбилни уметнички потфати.
Брак
Муха се оженил со Марушка (Марија) Хитилова во 1906 г. во Прага. Од 1906 до 1910 г. патувале го посетиле САД и таму се родила ќерката Јарослава. Во 1915 г. го добиле и синот Јиржи, кој подоцна станал новинар, писател, сценарист и автор на автобиографски романи и стручна литература за делата на татка си. Во САД од Муха се очекувало да заработува за да ги финансира националистичките проекти со цел да покаже дека не е „продадена душа“. Во ова му помогнал милионерот Чарлс Р. Крејн, кој своето богатство го посветувал на помагање на разни револуции и словенскиот национализам.
Во 1910 г. Муха се вратил во Прага, каде украсил театар и сликал мурали насликал муралите во канцеларијата на градоначалникот и други важни зданија во градот. Со стекнувањето на независност и создавањето на Чехословачка по Првата светска војна, владата го назначила Муха за цртач на поштенски марки, банкнотите и други државни документи.
Le Pater
Муха го сметал неговото пишано дело Le Pater (1899) за негово ремек-дело на печатената графика и изјавил дека во него „ја истурил својата душа“. Во делото, тој се осврнува на молитвата „Оче наш“ од окултен аспект, издавајќи само 510 примероци.
„Словенска епопеја“
Муха провел многу години работејќи на своето големо ремек-дело „Словенска епопеја“ (Slovanská epopej), кое претставува низа од дваесет огромни слики кои ја обработуваат историјата на Чесите и Словените воопшто. Желбата за монументален уметнички дар за словенските народи ја негувал уште од детството и, во 1928 г. го подарил делото на градот Прага. Од 1963 до 2012 г. овој ликовен циклус бил изложен во замокот во Моравски Крумлов во Јужноморавскиот крај, а потоа е префрлен во дворецот Велетржни на Националната галерија во Прага.
Смрт
Со подемот на фашизмот во доцните 1930-ти, словенските националистички дела на Муха биле прогласени за реакционерни во печатот. Со навлегувањето на германската војска во Чехословачка во пролетта 1939 г. Муха бил еден од првите што се нашле на списокот за апсење на Гестапо. За време на сослушувањата, Муха, кој веќе бил старец, се разболел од пенвмонија. Подоцна агентите го пуштиле, но Муха бил веќе ослабен и болен, и починал на 14 јули истата година. Погребан е на Вишеградските гробишта во Прага.
Оставнина
Иако денес ужива голема популарност, на крајот од животот Муха се сметал за старомоден. Неговиот син посветил значаен дел од својот живот на популаризирање на татковите дела. Комунистичките власти во Чешословачка не покажале интерес за делата на Муха, па „Словенска епопеја“ завршила во склад, каде се чувала цели 25 години. Делото е конечно исложено во 1963 г. во Моравски Крумлов, по што е отворен и музеј на Муха под раководство на неговиот внук.
Интересот за творештвото на Муха меѓу илустраторите и уметниците заживувал неколкупати, а особено силно во 1960-тите, како дел од интересот за сецесијата воопшто.
Историја на Бурунди
Според изворите, се смета дека на територијата на денешен Бурунди била населена уште пред околу 70.00 години, каде опстојувало племето Туа. Подоцна на овие простори живеела друга етничка група, позната како Хуту, која со текот на времето се преврнала во најголемо племе во реонот. Во текот на својата историја, од ова племе се развиле голем број на кралства кои постоеле до 15 век, кога се појавило племето Тутси. Ова племе го создало и основало кралството Бурунди, кое во текот од 1796 до 1850 година, во времето на Нтара Ругама доживеало големо проширување. Кон крајот на 19 век истото се распаднало.
Во текот на 1899 година, Бурунди била освоена од страна на Германија, колонизирана и вклулена во составот на Германска Источна Африка. Во 1916 година, во времето на Првата светска војна, земјата била заземена од Белгија. Во 1923 година Бурунди и Руанда станале белгиски територии под името Руанда-Урунди. По крајот на Втората светска војна, Белгија дозволила создавање на политички партии во земјата. Така биле основани две политички фракции: Унија за Национален прогрес и Христијанска Демократска партија. На 27 јуни 1962 година, ООН и го одземал имунитетот на Белгија врз Руанда-Бурунди, за да на 1 јули 1962 година Бурунди била прогласена за независна држава, како уставна монархија. По четири години земјата биле претворена во република. Во 1993 година се провеле првите демократски избори, по кое земјата била воведена во граѓанска војна помеѓу некогашните племиња Хуту и Тутси. Во тој конфликт загинале 300.000 луѓе за само една година.
Видливо малцинство
Видливо малцинство (minorité visible) ― поим Владата на Канада го дефинира како „луѓе, освен абориџините (домородните), кои се некавкаски (бели) по раса или небели по боја“. Поимот првенствено се користи како демографска категорија од страна на Статистика на Канада, во врска со политиките за еднаквост за вработување на таа земја. Квалификаторот „видлив“ бил избран од канадските власти како начин да се издвојат поновите доселенички малцинства и од домородните Канаѓани и од другите „постари“ малцинства што се разликуваат по јазик (француски против англиски јазик) и религија (католици и протестанти протестанти), кои се „невидливи“ особини.
Поимот видливо малцинство понекогаш се користи како еуфемизам за „небело“. Ова е неточно, бидејќи дефинициите на владата се разликуваат: домородните не се сметаат за видливи малцинства, но не се нужно ниту бели. Исто така, некои групи кои се дефинирани како „бели“ во други земји (како што се жителите на Соединетите Држави со блискоисточно потекло) се дефинирани како „видливи малцинства“ во службената канадска дефиниција. Во некои случаи, членовите на „видливите малцинства“ може визуелно да не се разликуваат од мнозинското население и/или може да образуваат мнозинско малцинство месно (како што е случајот во некои делови на Ванкувер, Торонто и Монтреал).
Од реформата на канадските закони за доселување во 1960-тите, доселувањето е првостепено на народи од други области освен Европа, од кои многу се видливи малцинства во Канада. Законски, членовите на видливи малцинства се дефинирани со канадскиот Закон за рамноправност при вработување како „личности, освен Абориџините, кои се некавкаски по раса или небели по боја“.
Во Канада
Над седум милиони Канаѓани идентификувани како член на видлива малцинска група на пописот во 2016 година, што претставува 22,3% од вкупното население. Ова било зголемување од Пописот од 2011 година, кога видливите малцинства сочинуваа 19,1% од вкупното население; од Пописот од 2006 година, кога видливите малцинства сочинуваа 16,2% од вкупното население; од 2001 година, кога видливите малцинства сочинуваа 13,4% од вкупното население; од 1996 година кога пропорцијата била 11,2%; и над 1991 година (9,4%) и 1981 година (4,7%). Во 1961 година, видливото малцинско население било помалку од 1%. Зголемувањето претставува значителна промена во демографијата на Канада поврзана со зголеменото доселување од воведувањето на нејзините политики за мултикултурализам.
Врз основа на годишниот внес на доселување во Канада од последниот попис во 2006 година, придружен со постојан пораст на видливото малцинско население во Канада поради повисоките нивоа на плодност на малцинските жени во споредба со канадските жени од европско потекло, истражувачите проценуваат дека до 2012 година, приближно 19,56% од населението во Канада ќе бидат поединци од неевропско (видливо малцинство) потекло. Домородното население во Канада, врз основа на проекциите за истата година (т.е. 2012), се проценува на 4,24%. Оттука, најмалку 23,8% од населението на Канада во 2012 година биле поединци од видливо малцинство или домородно наследство. Проекциите исто така покажуваат дека до 2031 година, видливото малцинско население во Канада ќе сочинува околу 33% од населението на нацијата, со оглед на постојаниот пораст на неевропската компонента на канадското население.
Од покраините, Британска Колумбија имала најголем дел од видливи малцинства, што претставува 30,3% од нејзиното население, проследено со Онтарио со 29,3%, Алберта со 23,5% и Манитоба со 17,5%. На пописот од 2006 година, Канаѓаните со потекло од Јужна Азија ги замениле етничките Кинези како најголема видлива малцинска група во Канада. Во 2006 година, канадската статистика процени дека во Канада има 1,3 милиони луѓе од Јужна Азија, во споредба со 1,2 милиони Кинези. Во 2016 година, имало приближно 1,9 милиони јужноазиски Канаѓани, што претставува 5,6% од населението на земјата, а потоа следат кинеските Канаѓани (4,6%) и црните Канаѓани (3,5%).
Список на канадски пописни поделби со видливо малцинско население повисоки од националниот просек
Национален просек: 22,3%Извор: Попис на населението во Канада од 2016 година.
Законодавни наспроти оперативни дефиниции
Според Законот за рамноправност при вработување од 1995 година, дефиницијата за видливо малцинство е: „луѓе, освен абориџините, кои се не-кавкаски по раса или небели по боја“.
Оваа дефиниција може да се следи наназад до Извештајот на Абеловата комисијата за еднаквост при вработувањето од 1984 година. Комисијата го опишала поимот видливо малцинство како „двосмислена категоризација“, но за практични цели го протолкуваше како „видливо небело“. Канадската влада користи оперативна дефиниција со која ги идентификува следните групи како видливи малцинства: „Кинески, јужноазиски, црнци, филипински, латиноамерикански, југоисточни азиски, арапски, западноазиски, корејски, јапонски, видливо малцинство, и други, и Повеќе видливо малцинство“. Сепак, за некои групи се применуваат неколку исклучоци. Според Референтниот водич за видливото малцинство и популациските групи од Пописот од 2006 година, исклучокот е:
Поимот „небелец“ се користи во формулацијата на Законот за рамноправност при вработувањето и во прашалниците за правичност при вработување што се распределуваат до пријавувачите и вработените. Ова е наменето како стенографија за оние кои се во домородните и/или видливи малцински групи.
Контроверзност
Друга критика произлегува од семантичката применливост на класификацијата. Во некои случаи, членовите на „видливите малцинства“ не можат ниту „визуелно“ да се препознаат од мнозинското население ниту да образуваат „малцинство“, барем месно. На пример, многу Латиноамериканци кои живеат во Канада се самоидентификуваат како бели Латиноамериканци и визуелно не се разликуваат од белите Канаѓани. Покрај тоа, некои членови на „видливите малцинства“ може да образуваат мнозинско малцинско население месно (како што е случај во повеќето делови на Ванкувер и Торонто). Од 2008 година, податоците од пописот и медиумските извештаи наведуваат дека ознаката „видливи малцинства“ повеќе нема смисла во некои големи канадски градови, поради имиграциските трендови во последните децении. На пример, „видливите малцинства“ го сочинуваат мнозинството од населението во Торонто, Ванкувер, Маркам, Кокитлам, Ричмонд, Ејџекс, Барнаби, Голема Ванкуверска Област, Мисисога, Сари, Ричмонд Хил и Брамптон. Во Соединетите Држави, таквите градови или области се опишани како мнозинско малцинство. Но, поимот „видливо малцинство“ се користи за администрирање на Законот за рамноправност при вработување и се однесува на неговата статистичка основа во Канада како целина, а не во кој било посебен регион.
Уште една критика на етикетата се однесува на составот на „видливите малцинства“. Критичарите забележале дека групите што ги сочинуваат „видливите малцинства“ имаат малку заедничко едни со други, бидејќи тие вклучуваат и обесправени групи и групи кои не се економски обесправени. Концептот на видливо малцинство е наведен во демографското истражување како пример за статистички текст, што значи категорија на попис што е измислена за одредена цел на јавната политика.
Понатаму, не е јасно зошто дефиницијата за малцинството треба да се фокусира на „визуелното“, а концептот на „звучно малцинство“ (на пр. оние кои зборуваат со она што на мнозинството му се чини дека е „нагласен“ англиски или француски) исто така е предложен, како говорот често ја создава основата за предрасуди, заедно со изгледот.
Радон
Радон — хемиски елемент со симбол Rn и атомски број 86. Тој е радиоактивен, безбоен, без мирис, без вкус благороден гас.
Бундесбанка
Германската сојузна банка - Бундесбанката (германски: Deutsche Bundesbank) е централната банка на СР Германија и членка на Европскиот систем на централни банки. Бундесбанката е надлежна за супервизија на германскиот банкарски систем.
1948–1957
Историјата на Бундесбанка е поврзана со историјата на Германската валута по the Втората светска војна. По целосното уништување кое го предизвика војната, старата Валута беше практично обезвреднета, и реформата на валутата беше имплементирана во западните окупационо зони, вклучувајќи го и Западен Берлин: на 21 Јуни 1948, Д-Марк. Валутата беше дадена на реформа, заснована на законот даден како предлог од Сојузничката Воена Влада. Како еден вид подготовка, Западните Сили поставија централен банкарски систем на две нивоа; во нивната федерална структура, и е моделиран како Федерален Резервен Систем. Нив ги сочинуваат централните банки на државите (позајмивач). Капиталот на банката, се чува за издавање на банкноти, за координација на политиката и задачите на Централната банкаand вклучувајќи го и менаџментот на размена со странство. Меѓу другите расботи, Советот на Централната Банка ја детерминира политиката на каматните стапки, политиката на минимална задолжителна резерва, политика на операции на отворен пазар како и многу вазаен аспект за одржување на стабилноста на банкарскиот систем е доделувањето на кредити во крајна инстанца од страна на Централната Банка. После негативните искуства со Централната Банка,беше воведен принципот на независност на Централната Банка.
Организација и управување
Бундесбанката била основана како централната банка на СР Германија во 1957 година. Централната канцеларија на Бундебанката се наоѓа во Франкфурт каде работат 3 801 вработени, од 9 560 вработени, колку што изнесува вкупниот кадар на Бундесбанката (состојба на 31.12.2011 година). Бундесбанката има девет регионални канцеларии, сместени во Берлин, Диселдорф, Франкфурт, Хамбург, Хановер, Лајпциг, Мајнц и Штутгарт и има 47 филијали. Секоја регионална канцеларија е предводена од претседател, кој е одговорен пред Управниот одбор на Бундесбанката. Управниот одбор управува со Бундесбанката. Него го соочинуваат претседател, заменик-претседател и четири други членови. Членовите на Управниот одбор се назначени од претседателот на СР Германија. Претседателот, заменик-претседателот и другите членови се номинирани од федералната влада, додека другите три членови се номинирани од Бундестагот (горниот дом на парламентот кој ги претставува федералните држави), во договор со федералната влада.
Задачи на Бундесбанката
Бундесбанката е централна банка на Сојузна Република Германија, односно таа делува како банка на банките. Од 1999 година, таа е член на Евросистемот, делејќи ја одговорноста со другите централни банки на другите земји на ЕУ за стабилноста на единствената заедничка валута - еврото. Бундесбанката е самостојна и независна институција, односно таа не прима инструкции од федералната влада. Во овој поглед, нејзиниот статус се споредува со тој на федералниот уставен суд. Бундесбанката ја употребува нејзината широка национална мрежа да ги врши нејзините операции во финансирањето, понудата на пари, безготовинските плаќања и надзорот на банките.
Учеството на Бундесбанката во Евросистемот, интеграцијата во меѓународните финансиски пазари и иновациите во полињата на плаќање и финансирање создаваат нови предизвици за нејзината стабилизациона политика. Со цел подобро да им излезе во пресрет на овие предизвици, банката има идентификувано пет основни полиња и цели за да го издигне нејзиниот профил во овие полиња во иднина.
Монетарна политика
Главното економско поле на делување на Бундесбанката е учество во спроведувањето на монетарната политика на Евросистемот. Нејзината главна задача е да одржува ценовна стабилност во еврозоната. Стабилните цени промовираат јавна благосостојба, тие го охрабруваат растот и вработеноста во среден рок и ги штитат штедачите и луѓето со фиксни приходи од негативните ефекти на инфлацијата. Претседателот на Бундесбанката е член со право на глас во Управниот совет на ЕЦБ и учествува на месечните седници на ова тело на кои се одлучува за монетарната политика. За тие одлуки, тој се потпира на експертизата на економистите, статистичарите и монетарните експерти на Бундесбанката.
Одлуките на монетарната полтика влијаат, освен во другите работи, и врз количината на парите во опток, односно врз ценовната стабилност. Централната Банка ја менува дисконтната стапка, водејќи кон промена на цената по која банките и другите институции можат да добијат пари и кредити од неа. Тоа на крајот доведува до промена на цената на позајмување на средства за претпријатијата и поединците. Бундесбанката ги имплементира одлуките на монетарната политика на Управниот совет на ЕЦБ на територијата на Германија. Повеќе од 50% од вкупниот обем на краткорочните позајмувања на банките кон централните банки во Еврозоната се однесуваат на Бундесбанката. Бундебанката, исто така, ја објаснува работата на монетарната политика на Еврозоната и другите нејзини активности пред германската јавност. Оваа комуникација служи за две намени: Сметајќи на нејзините акции, Бундесбанката воспоставува еден дополнителен столб кој ја поддржува нејзината правна автономија. Уште повеќе, нејзините акции со односите со јавноста ја зацврстуваат општата јавна свест за стабилност и создаваат доверба потребна за да успее стабилизационата политика.
Финансискиот и монетарен систем
Работата на Бундесбанката во основните деловни полиња и во финансиските и монетарните системи има за цел да помага во спречувањето и ублажувањето на националните и меѓународните финансиски кризи. Финансиските кризи, како што се ниската стапка на солвентност на банките, предизвикуваат попратни ефекти врз економскиот раст и невработеноста. Понатаму, тие ја опструираат монетарната политика, поради тоа што банките нема да бидат во можност да ги трансмитираат одлуките за политиката на каматните стапки. На крајот, тие исто така ја намалуваат довербата во ценовната стабилност. Широкиот спектар на анализа на Бундесбанката и нејзиното надгледување на финансиските пазари помагаат да се увиди изворот од таков ризик во раната фаза и да ги преземе соодветните мерки за отстранување.
Супервизија на банките
Надзорот на банките е уште една од основните полиња на економија каде дејстува Бундесбанката. Овде, Бундесбанката применува една клучна операциона задача, осигурувајќи стабилен банкарски сектор, и на крај, стабилност на финансискиот систем. Во соработка со федералниот финансиски супервизор (БаФин), Бундесбанката е одговорна за континуираниот надзор на солвентноста, ликвидноста и системите на управување со ризикот на околу 2 300 кредитни институции во Германија. Ова, исто така, ги опфаќа и инспекциите на лице место утврдени и во Втората базелска рамка, на пример, прудентната регулација и континуираните анализи на статистички и ревизорски извештаи.
Бундесбанката, исто така, е вклучена и во национално и меѓународно ниво на континуираниот развој за прудентните регулативи. Еден пример за ова се многуте и различните придонеси во дискусиите пред донесувањето на новата рамка на Базелскиот комитет за банкарска супервиизија од 2004 година.
Безготовински плаќања
Во врска со безготовинските плаќања, Бундесбанката го исполнува нејзиниот законски мандат да обезбеди брзо плаќање во Германија и во странство. За таа цел,таа оперира со сопствен систем на плаќање. Итните поединечни меѓубанкарски плаќања и операциите на монетарната политика на централната банка бараат брз и сигурен систем на плаќање. Бундесбанката има поставено стандарди во ова поле. Заедно со две други централни банки на Еврозоната, го има развиено широкиот-Европски Таргет 2 систем, кој од ноември 2007 е заеднички употребуван од трите банки. За разлика од претходникот, системот не само што им овозможува на банките да направат плаќања во вистинско време, туку исто така им помага и да ја зачуваат ликвидноста, на пример, овозможувајќи им да направат контра-плаќања како покритие.
Бундесбанката, исто така, овозможува и дополнителен систем на меѓубанкарско плаќање на сите банки во форма на платниот систем на мало. На 28 јануари 2008 година, Единствениот систем на плаќања во Еврозоната беше лансиран со SEPA кредитниот трансфер. Постепено, ова требаше да им овозможи на сите плаќања во Еврозоната преку SEPA да бидат порамнувани преку користењето на новите пан-Европски инструменти (SEPA кредитните трансфери, директните задолжувања и електронските плаќања) лесно, ефикасно и сигурно како и домашните плаќања. Бундесбанката ја поддржуваше SEPA, бидејќи служи како врска помеѓу германското банкарство и Еврозоната и затоа го прилагоди нејзиниот систем на плаќање да ги исполни барањата на SEPA.
Менаџирање со готовината
Со цел да ја одржи довербата во еврото, важно е континуирано да се има адекватна и виоко-квалитететна понуда на пари. За да се постигне ова, фалсификуваните пари како и оштетените монети и книжни пари мора да бидат отстранети од опток. Ова се задачи уредени со статутот на Бундесбанката во основното поле на економијата-менаџирањето со готовината. Во меѓувреме, додека Бундесбанката се обидува да постигне пораст на приватизацијата во полето на готовинската употреба, мора да осигура сигурна долгорочна квалитетна понуда на пари во време на кризи и во итни случаи (на пример, случајот со фирмите кои држат поголеми количини на пари не можат да оперираат со нив заради ризикот од штрајкови и неликвидност) истиснуваат голема количина на пари во опток).
Дополнително на овие бизнис полиња, Бундесбанката е одговорна за менаџирањето со резервните средства и на разни задачи во полето на статистиките како владин финансиски агент. Исто така, таа ја советува и владата во прашања од монетарната политика. Два заеднички аспекта за сите основни бизнис полиња се активно учествување во организации и во истражувања. Бундесбанката е претставена во сите релевантни европски и светски меѓународни организации. Меѓународната природа на дебатата во ова менаџирањето со готовината има растено заради растечката евро-интеграција и зголемениот светски опток на пари. Ова и е причината зошто Бундесбанката ги има раширено нејзините истражувања во сите полиња на економијата.
Бундесбанката има важна улога во монетарната политика на Еврозоната и во меѓународните дебати за стабилноста на финансиските системи. Затоа, Истражувачкиот центар на Бундесбанката, основан во 2000 година, примарно се фокусира во истражувања на потенцијалниот ефект на монетарната политика врз стабилните финансиски системи.
Маловиште
Маловиште (познато и како Маловишта) — село во Општина Битола, на 20-ина километри од градот. Тоа е планинско село, на подножјето на Баба Планина и е единствената населба во границите на Националниот парк Пелистер. Во Маловишта живеат околу 100 жители, додека за време на викендите преминува и 500. Маловишта е својствено село, со интересна, автентична архитектура. Селото има убави, големи куќи градени од камен, на традиционален начин. Белег на старата архитектура се сочуваните стари калдрмисани улички, камените мостови и изгледот на мала градска населба. Во средиштето на селото се издигнува црквата „Св. Петка“, со својот сочуван фрескоживопис, како и извонредниот дрвен иконостас изработен во длабока резба. Во средиштето има јавна градба каде што е поставена изложба за традиционалната култура на селото.
Местоположба
Селото е сместено во дол во северниот дел на Баба Планина, во рамките на Националниот парк Пелистер. Најблиско село до Маловиште е Кажани (околу 3.8 км воздушно на север) со кое е поврзано со пат. Цапари е оддалечено околу 4.8 км воздушно на североисток. Од Подмочани и Грнчари (Општина Ресен), кои се преку Баба Планина, се 6.7 км во воздушна линија оддалечени.
Историја
Маловишта датира уште од античко доба, од четвртиот век во нашата ера на местото Попова Нива на два и пол километри од сегашната, а за денешната локација се знае од XVI век наваму. Во XIX век, селото имало над 2.000 жители и било средиште во кој се доселувале Власите од Москополе, од Грамошта и од Епир. Во тој период, во селото имало две грчки и две романски училишта, а речиси секој жител зборувал по два-три јазика. Со миграционите движења и војните и Маловишта ја доживеало судбината на сите села. Богатите Власи, кои главно биле кираџии и трговци, се преселиле во богатите балкански метрополи, а селото се испразнило. Во поново време, благодарение на силното влашко лоби, тоа пак се обновува. Има детален урбанистички план и со десетици неостварени изготвени проекти. Постојат проекти за одржлив развој кои ја уживаат поддршката на странски фондации.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, Маловиште е големо село со 2.300 жители, Власи.
Според пописот од 2002 година, Маловиште имало 98 жители и претставува мала населба. Населението во 1961 и 1971 година кое по народност не се определило, всушност се Власи, кои во тие пописни години не постоеле како дел од народите за определување.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 50 жители, од кои 2 Македонци, 44 Власи и 4 лица без податоци.
Родови
Маловиште е влашко село.
Родови во Маловиште се: Гашовци (9 к.), Доловци (6 к.), Анѓеловци (4 к.), Гучилаш (4 к.), Стојановци (4 к.), Љикуши (3 к.), Тошо (3 к.), Гага (3 к.), Тони (3 к.), Фуно (2 к.), Баба (2 к.), Гатa (2 к.), Бего (2 к.), Мега (2 к.), Цигарида (2 к.), Кушка (2 к.), Беломаче (1 к.), Цапо (1 к.), Шикле (1 к.), Роме (1 к.), Чода (1 к.), Муфо (1 к.), Зоги (1 к.), Мушола (1 к.),     Риза (1 к.), Ибро (1 к.), Прди (1 к.) и Тали (1 к.). Доселени се на крајот од 18 и почетокот од XIX век од Москополе (Албанија); Палигоровци (5 к.) и они се доселени од Москополе; Грамоштали (20 к.) доселени се во првата половина од XIX век од Грамошта (Грција); Матовци (4 к.) доселени се од областа Матија (Албанија) и по тоа го добиле името; Чаја Гора (1 к.) доселени се од истоименото село кај Лерин; Зракополис (1 к.) потекнуваат од предок Каракачанин доселен од околината на Лариса, Грција; Марија (1 к.) исто потекло како и претходниот род; Дајовци (4 к.) доселени се од некое место во Грција; Тасевци (1 к.) доселени се од соседното село Кажани, потекнуваат од домазет, порано зборувале македонски; Цапарци (1 к.) основачот на родот дошол како домазет од селото Цапари, и они порано зборувале македонски, домазетот влегол во родот Мара.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ од 1951 година, родови во селото се:
Културни и природни знаменитости
Во Маловишта нема угостителска градба, но со претходна најава, месните жители можат да организираат ручек во самото село, и тоа познати влашки специјалитети, како на пример влашката пита, јагне печено во фурна и други традиционални месни јадења.
Византија под Комнинската династија
Позадина
Комнинската ера започнала во период на големи тешкотии и стремење кон Византија. По еден период на релативен успех и експанзија во рамките на Македонската династија (867-1054), Византија доживеала неколку децении стагнација и опаѓање, што кулминирало со огромно влошување на ситуацијата односно земјата имала територијална, економска и политичка нестабилност.
Проблемите со кои се соочувала империјата биле делумно предизвикани од растечкото влијание и моќ на аристократијата, која ја слабеела на империјата воената структура преку поткопување на системот за темите. Заочнувајќи од смртта на успешниот војник-цар Василиј II во 1025, една долга серија на слаби владетелите ги распуштиле големите армии кои биле во одбрана на источните провинции од напади; наместо тоа, златото било складирано во Цариград, наводно со цел да се ангажираат платеници доколку се појават определени проблеми. Всушност, најголем дел од парите биле давани во форма на подароци кај фаворитите на царот.
Земјата во текот на периодот била напаѓана од Турците на исток и од Норманите на запад. Од 1080 година, империјата изгубила 78.000 км2.
Кале Кршевица
Кале Kpшевица — древномакедонско археолошко наоѓалиште коешто се наоѓа во близина на Бујановац и Врање, на југ од Ристовац во јужна Србија и зафаќа површина од повеќе од 4 хектари. Има историја назад до 13 век п.н.е. и претставува акропола (населба изградена на ритче или висорамнина) со примеси на елинистичко-средоземен стил од 5 и 4 век п.н.е. (бронзено доба), со камени ѕидови и некропола (плац за гробишта). Во градот имало најмалку 3.000 жители во 4 и 3 век п.н.е.
На наоѓалиштето се најдени монети на Филип II, Александар III Македонски, Касандар, Деметер Полиокрит и Пелагија Антиохиска, ископини врз чијашто основа и може да се смета за најсеверниот древно-македонски град. Д-р Петар Поповиќ од Институтот за археологија во Белград вели дека тоа би можело да биде древниот град Дамастион. Градот е основан од пајонското племе Агријани, а се верува дека е разурнат од келтското племе Скордисци, во 279 г. п.н.е. На падините на висорамнината каде што се наоѓало гратчето, денес има село кадешто куќите во својата градба содржат камени блокови од древната населба.
Градот имал исклучително стратешка позиција бидејќи се наоѓа на висорамнина со поглед према реката Јужна Морава и Врањската долина. Неговата акропола и периферијата опфаќаат 4 хектари и се протегаат до долината на Kршевичкa река.
Ископини
Првите потфати на археолошки план датираат од 1966 година. Обработени се само 6% од целокупната површина, а истражувањата се во тек, како заеднички проект на Белградскиот археолошки институт, Националниот музеј на Србија, Врањскиот национален музеј и Филозофскиот факултет во Белград.
Од наодите најзначајни се керамиката од Железното време (1200 п.н.е.), остатоците од аквадукт и слични градби и 25-те ретки златни монети од времето на Филип II и Александар III Македонски, во вредност од по 50.000 € секојa. Идентични наоди од керамика има и во Церница (Романија), Гадимље, Ораовица (Радовишко) и во Скопскиот Басен.
Lufthansa Systems
Lufthansa Systems AG е една од најголемите IT услужници во авионската индустрија. Бројот на вработени е околу 3,320 на неколку локации во Германија и во 17 други земји, со централа во Келстербаџ, близу Франкфурт. Портфолиото на компанијата ги покажува сите бизнис процеси кои вклучуваат сервиси за патници и карго сервиси, летечки операции, како и одржување и поправка на авионите. Lufthansa Systems ги покрива сите области од IT работењето, вклучувајќи консултативни услуги, развој и имплементација на апликации, како и 24-часовна техничка поддршка.
Историја
Lufthansa Systems произлезе од IT одделот на Луфтханза, и се регистрира како самостојна компанија во 1995 година. Компанијата покрива секаков вид на IT поддршка без разлика од која сфера на работењето доаѓа проектот.
Сисела Нордлинг Бланко
Сисела Нордлинг Бланко (родена на 5 април 1988 година) е шведска политичарка и од март 2011 година портпаролка на партијата Феминистичка иницијатива, која служела заедно со Гудрун Шиман и Стина Свенсон.
Биографија
Родена во 1988 година во Упсала, пораснала таму и во Темуко, Чиле. Нејзиниот дедо по мајка е Хуго Бланко, перуански левичарски селански лидер, поранешен претседателски кандидат и социјалистички пратеник во парламентот. Бланко дошол во Шведска како политички бегалец во 1976 година, каде што неговата ќерка Кармен Бланко Валер (родена 1959 година) пораснала и, меѓу другото, станала претседателка на Солидарност Шведска-Латинска Америка.
Избрана за портпаролка на феминистичката политичка партија Феминистичка иницијатива во март 2011 година, Сисела Нордлинг Бланко била кандидат за Риксдаг на општите избори во септември 2014 година. Таа живее во Стокхолм, каде што, покрај нејзината политичка работа, е водач на проектот за Fanzingo, медиумска куќа за млади во Алби, општина Боткирка. Нордлинг Бланко претходно работела како графичка дизајнерка и предавачка и со феминистичката и антирасистичка тинк-тенк организација Интерфем. Таа била уредник на книгата Makthandbok för unga feminister som (be)möter rasism och sexism i föreningslivet објавена во 2009 година, и повторно за нејзиното второ издание во 2011 година.
Таа е, исто така, една од основачките на антирасистичкиот и квир феминистичкиот фестивал Uppsala Pride, кој помогнала да се организира во 2007-2009 година.
Намик Докле
Намик Хамза Докле (Namik Dokle, р., ) — албански политичар со македонско етничко, горанско потекло, поранешен вицепремиер на Албанија и поранешен претседател на парламентот на Албанија.
Ран живот
Роден е на 11 март 1946 година во Драч. По народност е Горанец - албански Македонец, со потекло од с. Борје, Кукушко. Во 1970 година завршува високо образование на земјоделскиот Универзитет во Тирана, каде студира аграрна економика, како и на тиранскиот Универзитет, каде студира новинарство.
Кариера
Помеѓу 1970-1983 година работи како новинар во весникот „Пуна“, а од 1983 до 1989 година е негов главен уредник. Во 1991 г. е главен уредник на весникот „З`ри и Популит“.
Намик Докле е еден од раководителите на социјалистичката партија на Албанија од 1991 година. Помеѓу 1991-2000 година е пратеник од СПА во албанскиот парламент. Од 1992 до 1997 година е претседател на парламентарната група на СПА, како и заменик-претседател на СПА (1992-1996). Од 2001 до 2002 година е претседател на парламентот на Република Албанија. Во третата влада на Фатос Нано (2002-2005) е вицепремиер.
Ги владее шпанскиот, францускиот и рускиот јазик.
Сончева енергетика во Мисисипи
Сончевата енергетика во Мисисипи беше недоволно искористен метод за производство, но тековното брзо зголемување започна во 2016. Додека државата имаше само 1,1 MW капацитет поврзан на мрежата во 2015, имаше 242,32 MW во 2019. Фотоволтаиците на покривот би можеле да обезбедат 31,2% од целокупната електрична енергија што се користи во Мисисипи од 11.700 MW доколку се стават сончеви плочи на секој достапен покрив.
Џорџииа моќ, која обезбедува енергија во југоисточниот дел од Мисисипи, започна програма за договор за 210 година MW сончева енергија во 2014, веројатно зголемување на 525 MW. 100 MW би биле од мали дистрибуирани инсталации.
Нудењето нет мерење е потребно со федералниот закон, но Мисисипи е една од четирите држави што не со државна политика за нет мерење, што значи дека треба да се преговара со претпријатието.
Стадион Јевлевален
Локација: Јевле, Шведска. Стопанисува: Општина Јевле.
Капацитет: 6.500 гледачи.
Почеток на изградба: 2014 година.
Изградба: 2014-2015 година.
Вредност: 130.000.000 Шведски круни.
Корисници: Фудбалскиte клубови ИФ Гефле и Далкурд ФФ.
Прв натпревар: Фудбалски натпревар помеѓу Гефле и Сандсвал на 20 мај 2015 година.
Историја
За нов стадион во Јевле се разговарало четири години пред да се објави дека Јевле ИФ и општина Јевле се договориле. Главната причина за изградба на нов стадион се критериумите за новиот стадион од Шведската фудбалска асоцијација кои стапиле на сила во 2014 година. Новиот стадион ќе го замени Стромвален. Стадионот го добил своето име на 30 ноември 2014 година по јавното гласање иницирано од општина Јевле.
1327 п.н.е.
1327 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1327. година пред новата ера, 327. од вториот милениум п.н.е., 27. од 14 век п.н.е. и осма од 1320-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.