cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џудит Кари
Кариера
Пред да се пресели во Џорџија, Кари била професорка по атмосферски и океански науки на Универзитетот во Колорадо-Булдер, а претходно имала позиции на факултет на Универзитетот Пен Стејт, Пердју и Универзитетот во Висконсин-Медисон. Кари била активна во истражувањето на можните врски помеѓу интензитетот на ураганите и глобалното затоплување. Нејзината истражувачка група направила истражување кое ја поврзува големината на ураганите и резултирачката штета што покажало дека, меѓу другото, големината на ураганите е важен фактор за одредување на бројот на торнада предизвикани од системот. Меѓу нејзините награди е и наградата за истражување
Кари се пензионирала во 2017 година од нејзината позиција како професорка на Факултетот за Земјата и атмосферските науки на Технолошкиот институт во Џорџија на 63-годишна возраст, поради, како што ја нарекла „отровната природа на научната дискусија околу глобалното затоплување предизвикано од човекот“. Мајкл Ман изјавил дека науката за климата ќе биде посилна без неа поради нејзиниот „конфузионизам и негирање“. Во интервју за eenews.net во времето на нејзиното пензионирање, таа се залагала за поголем фокус на намалување на ранливоста на климатските промени. Откако ја напуштила академијата, Кари се префрлила на водење на мрежата за апликации за прогноза на климата, консултантска компанија за климатски ризици чии клиенти вклучуваат федерални агенции, осигурителни компании и енергетски компании.
Ставови за климатските промени
Во својот профил на Кари од 2010 година, новинарот Мајкл Лемоник објавил дека Кари почнала да обрнува внимание на блоговите за климатските страни на надворешноста откако тие го нападнале весникот од 2005 година што таа го соавторила, во кој се поврзува зголемената јачина на ураганите со глобалното затоплување. Наместо да ги отфрли нивните коментари, таа разговарала со напаѓачите, вклучувајќи ги Кристофер Ландси и Патрик Мајклс. Таа започнала да учествува во блогови, како што е Climate Audit, каде што дискусиите и се чиниле дека се многу интересни, наспроти „проповедањето на преобратените“ на мејнстрим блогот за климатски науки RealClimate. И покрај количината на она што таа го опишува како „crankology“, таа сметала дека времето е добро потрошено за да се избегне групно размислување.
Кари претходно ги прифатила извештаите на Меѓувладиниот панел за климатски промени (IPCC). Во профилот од 2010 година, таа го обвинила IPCC за „корупција“ и рекла дека повеќе нема доверба во процесот. Таа се согласила дека Земјата се загрева, главно поради стакленички гасови генерирани од човекот, како што е јаглерод диоксидот, и дека веродостојното најлошото сценарио е потенцијално катастрофално. Таа изјавила дека IPCC ја искривува науката и дека научниците не се справуваат соодветно со несигурностите. Климатолозите кои коментираат генерално не се согласуваат со нејзините критики. Стивен Шнајдер, кој го убедил IPCC да ја систематизира дискусијата за несигурноста, изјавил дека „Искрено е шокантно да се види како таков добар научник зема таков пресврт кон невештото размислување. Немам објаснување за тоа“. Кари сметала дека иако сè уште може да објавува професионално, таа станала жртва на преголемата реакција на мејнстрим климатските науки на критиките; таа верувала дека климатската заедница усвоила менталитет на тврдина, бранејќи ги инсајдерите и одбивајќи пристап до надворешни лица.
Кари започнала свој блог отворен за учество на надворешни лица. Тој бил опишан како дел од блогосферата за негирање на климатските промени во книгата Климатски промени и општество: социолошки перспективи од Универзитетот Оксфорд од 2015 година. Истата година, Кари била опишан од InsideClimate News како „релативно нова во логорот на негирање“. Таа била вклучена на е-пошта испратена од Фред Сингер, кој бил загрижен за можните последици од документарниот филм <i id="mweQ">Трговци на сомнежот</i>.
Позицијата на Кари за климатските промени била многу критикувана од климатските научници, и таа станала позната како спротивен научник. Студијата „Медиумите се важни за Америка“ од 2013 година покажала дека Кари е меѓу оние „кои се сомневаат во климата“ најчесто цитирани од печатот дека шират јавни сомнежи за науката за климата. Спротивно на мислењето на огромното мнозинство на научниците за климата, таа им предложила на весниците дека поголемиот дел од неодамнешното глобално затоплување не е предизвикано од човекот и навестила дека научниците на IPCC се мотивирани од „финансирање“ иако не се платени за нивните придонеси. Таа постојано го презентира својот став дека науката за климата има многу поголеми несигурности од оние што ги покажуваат мејнстрим студиите, иако таа не покажала никаква досега непромислена причина за таква несигурност. Една статија од 2019 година во Human Ecology Review ја опишала нејзината позиција како форма на климатско негирање, критикувајќи го нејзиното минимизирање на потенцијалните идни ефекти од климатските промени и акцентот на трошоците за справување со климатските промени.
Политичко влијание
Кари била поканета како сведок на сослушувањата во Конгресот на Соединетите Американски Држави како еден од ретките научници што ги унапредува сомнежите за значењето на човечкиот придонес за климатските промени, а политичките личности ги користеле изјавите и пишувањата на Кари во своите аргументи. На пример, кога Кристофер Шанк, политичар во преодниот тим на НАСА, ја довел во прашање улогата на луѓето во климатските промени, Шанк во своето сведочење постојано се повикувал на работата на Кари и на URL-то на нејзината страница.
Помеѓу 2014 и февруари 2019 година, Кари сведочела пред најмалку шест комитети на Претставничкиот дом предводени од републиканците, изразувајќи ја идејата дека опасностите од глобалното затоплување се преценети и тешко може да се предвидат. Овие сведоштва вклучуваат критики за климатскиот план на претседателот Обама, акциониот план на ОН за климата и други предлози за политика насочени кон намалување на емисиите на јаглерод диоксид. Во нејзиното сведочење на Комитетот за природни ресурси на 6 февруари 2019 година, Кари изјавила дека „Климатските промени предизвикани од човекот не се егзистенцијална закана во 21 век“. Во февруари 2019 година, Кари била на кандидатската листа на администрацијата на Трамп за „Претседателски комитет за климатска безбедност“ за да изврши „противничка научна рецензија“ за климатските науки. Администрацијата и понудила на Кари висока позиција во NOAA кон крајот на 2020 година, но Кари го одбила тоа.
Вестерланд (Германија)
Вестерланд (Westerland; Vesterland; зелриншки: Wäästerlön’) — населено место во рамките на општината Зилт, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн и главно средиште на островот Зилт во Северното Море. Од 1905 до 2008 година поседувал градски права.
Благодарение на неговиот богат, гламурозен живот и растечкиот туризам, Вестерланд го добил прекарот „Беверли Хилс“ во Германија.
Историја
Вестерланд е едно од поновите и посовремените места на островот Зилт. По поплавата на 1 ноември 1436 година и уништувањето на населбата Ајдум, преживеаните изградиле нова населба на североистокот во една рамнина. Стариот град, сега наречен Алт-Вестерланд („алт“ означува „стар“ на германски) бил првпат споменат во 1462 година. Во 1855 година станал приморска бањска заедница, а во 1905 година добил права на град. Во 1949 година бил признаен за приморски бањски град, со тоа издигнувајќи се на главен град на Зилт. Дотогаш, Кајтум го уживал овој статус. На пример, кон крајот на век, Кајтум сè уште ја поседувал единствената аптека на островот.
Благодарение на неговата средишна местоположба и центар на сите сообраќајни врски и неговата местоположба во сооднос со главните плажи, Вестерланд се истакнал со неговата надмоќ помеѓу другите места на Зилт во последните сто години.
Стопанство
Економијата на Вестерланд е силно насочена кон туризмот. Во 2002 година, Вестерланд бил втор зад Санкт Петер-Ординг по важност во туризмот во рамките на покраината Шлезвиг-Холштајн: 96.120 гости, од кои 271 (0,28%) од странство, остварени 819.935 ноќевања. Градот има 9.159 слободни кревети. На крајниот југ на градот, близу Хернум, постои простор за кампови. Вестерланд е главен центар за набавка, дистрибуција и услуги за жителите и посетителите на островот Зилт.
Сообраќај
Зилт, а оттаму и Вестерланд, нема пристап до патишта. Затоа постои воз кој ги пренесува возилата, наречен Sylt-Shuttle, кој тргнува од Нибил на копното и стигнува до Вестерланд. Железничката линија, наречена Мочуришна железница (Marschbahn), поминува на самиот Хинденбургов насип, долг 11,3 километри долж Ваденското Море, со што го поврзува Зилт со копното. Патничките 1возови, како локални, така и регионалните, исто така доаѓаат до Вестерланд, движејќи се по насипот. Вестерланд исто така го поседува Зилтскиот аеродром, како и автомобилски ферибот од соседниот дански остров Реме.
NGC 530
Откривање
Телото е откриено на 20 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 530 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 530 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 530 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5210. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4682. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Воихна
Воихна (14 век) ― кесар, управник на Драма и на околните територии.
За управник бил назначен во 1348 година од царот Душан, со кого бил роднински поврзан. По смртта на Душан се осамостоил. Неговата ќерка Ефимија била мажена за господарот на Сер, Јован Углеша. Последен пат се споменува во 1360 година.
Arrhenia lobata
Arrhenia lobata е вид на агарична габа од фамилијата Hygrophoraceae. Се наоѓа на Пиринејскиот Полуостров и Средна Европа и Северна Америка. Се поврзува со мов и може да има паразитски однос со нив.
Валсторф (Холштајн)
Валсторф (Wahlstorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Јанез Дрновшек
Јанез Дрновшек (роден на 17 мај 1950 во Цеље — починал на 23 февруари 2008 во Заплана) — словенечки политичар, поранешен претседател на Претедателството на СФРЈ (1989 — 1990), и претседател на Словенија (2002 - 2007).
Животопис
Дипломирал на Економскиот факултет во Љубљана, а докторирал на Економскиот факултет во Марибор во 1986 година. Универзитетот во Бостон му доделил звање почесен доктор во 1996 година, а Универзитетот во Илиноис иста титула во 1999 година. Дипломатската кариера ја започнал во седумдесеттите во југословенската амбасада во Каиро, а подоцна работел во Осло на Институтот за меѓународна економија. Се занимавал со проучување на современото светско економско уредување.
По враќањето во земјата, тој станал директор на филијалата на „Љубљанска банка“ во Трбовље. Во април 1989 бил избран за словенечки член на Претседателството на СФРЈ, а во мај станал претседател на претседателството по ротирачки принцип со мандат од една година. За време на вооружениот конфликт на ЈНА со единиците на ТО на Словенија бил главен преговарач.
По одделувањето на Словенија од СФРЈ и прогласување на независност, четири пати бил избран за премиер, последен пат во [(2000)]година. На изборите одржани во декември 2002година бил избран за претседател на Словенија со 56,51% од гласовите, додека противкандидат бил Барбара Брезигар. Должноста ја презел од долгогодишниот претседател Милан Кучан. Покрај словенечки зборувал англиски јазик, француски, шпански и српско-хрватски јазик. Од брак имал син Јаша и вонбрача ќерка Нана Форте.
Тој починал како последица на рак на 23 февруари 2008 година во Заплана. Бил погребан на семејните гробишта во Загорје об Сови.
Синбад: Легендата за седумте мориња
Синбад: Легендата за седумте мориња (англиски: Sinbad: Legend of the Seven Seas) — американски анимиран филм од 2003 година, во режија на Патрик Гилмор и Тим Џонсон. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Бред Пит, Кетрин Зета-Џонс, Мишел Фајфер итн.
Содржина
Синбад е најомилениот, но истовремено и најозлогласениот, отпадник кој плови по непрегледните мориња, секогаш во потрага по авантури. На едно патување до крајот на светот, тој мора да се соочи со безброј опасности кои му ги подготвува лошата божица Ерис. Притоа, нему му помага убавата принцеза...
Paper Towns (film)
Paper Towns е американска романтична мистерија комедија-драма филм, во режија на Џејк Шрејер, врз основа на романот на истото име од Џон Грин од 2008 година. Филмот беше адаптиран за екранот на Скот Нејштадтер и Мајкл Х. Вебер, истиот тим кој ја напиша првата филмска адаптација на друг роман на Грин, The Fault in Our Stars. Филмот е ѕвездата Нат Волф и Кара Делевинг и беше пуштен на 24 јули 2015 година во САД од страна на 20th Century Fox. Филмот го следи доаѓањето на возраст и потрагата од главниот лик, Квентин "К" Јакобсен (Волф), за Марго Рот Шпигелман (Делевинг), неговиот пријател од детството и објект на наклонетост. Во тој процес, Квентин го истражува односот со неговите пријатели, вклучувајќи ја и неговата компатибилност со Марго.
Овој  филм бил заработи над 85 милиони долари низ целиот свет по театарското ослободување, со буџет од 12 милиони долари. Бил објавен на Blu-ray и DVD на 20 октомври 2015 година, а изнесуваше над 9 милиони долари во вкупната видео продажби. Филмот доби мешани критики
1293
1293 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1293 година од новата ера, 293. од вториот милениум, 93. од XIII век и четвртта од 1290-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6801 и 6802 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6043 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5053 и 5054 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2046.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1293 година се протега во 3929 и 3930, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3989 и 3990 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1836. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 692 и 693 исламска година.
Капетан Америка: Првиот одмаздник
Капетан Америка: Првиот одмаздник (англиски: Captain America - The First Avenger) —- американски филм од 2011 година, во режија на Џо Џонстон. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Крис Еванс, Себастијан Стен, Томи Ли Џонс и Хуго Вивинг. Продукцијата на филмот започна во јуни 2010 година, а снимањето се одржа во Лондон, Манчестер, Кервент и Ливерпул во Обединетото Кралство, и Лос Анџелес во САД. Филмот беше претворен во 3D во пост-продукција. Премијата на филмот беше прикажана во Холивуд на 19 јули 2011 година и беше објавен во САД на 22 јули 2011 година. Филмот беше комерцијално успешен, заработи над 370 милиони долари ширум светот и доби позитивни критики, беше пофален временскиот период од 1940-тите и правецот на Џонстон, иако некои сметаа дека филмот не служи за друга цел освен да се постави претстојниот филм Одмаздници (2012). Продолжение насловено како Капетан Америка: Зимски војник беше објавено на 4 април 2014 година, а третиот филм со насловен Капетан Америка: Граѓанска војна беше издаден на 6 мај 2016 година.
Содржина
Стив Раџерс е младо момче кое сака да влезе во американската војска за време на Втората светска војна и е одбиен повеќепати поради неговото лошо здравје и лоша кондиција. Стив е истакнат патриот, бидејќи тој сака само да му служи на својата држава. Еден ден, се сретнува со еден доктор, Абрахам Ерскин, кој му дава можност да влезе во американската војска и Стив ја прифаќа ова можност. Стив работи под полковникот Филипс и агентката Пеги Картер. Стив не има баш добро време во војската бидејќи тој е послаб и побавен од другите, затоа постојано е исмеван и командантите постојано му викаат да се вклучи. Ама сепак докторот Абрахам има верба во Стив и набрзо му ги скратува маките со тоа што ќе му даде можност да учествува во еден проект каде ќе може да стане супер-војник и супер-херој. Докторот исто така му дава совет на Стив да остане да биде тоа што е - добар човек, и дека не е важно каков е однадвор. Ерскин го претвора Стив во супер-војник, со помош на Ховард Старк. Овој експеримент го прави Стив посилен, повисок и мускулест. Ама тогаш доаѓа еден атентатор, Хајнц Кругер, испратен од страна на нацистичкиот офицер Јохан Шмит. Јохан Шмит е водач на нацистичката дивизија Хидра и го поседува Тесерактот откако го украл од едно гратче во Норвешка. Хајнц успева да го убие Ерскин. Стив е и побрз и континуирано го брка атентаторот, ама кога успева да го фати, атентаторот извршува самоубиство за да избегне да му даде какви било информации на Стив. Формулата на покојниот доктор Абрахам Ерскин е изгубена, а цела држава го знае Стив како Капетан Америка. Стив се промовира со нови униформа и шлем каде има американски бои на разни настани. Стив дознава дека неговиот добар пријател, наредникот Џејмс Барнс, исчезна заедно со другите војници за време на борба против војските на Химдт. Тој не верува дека неговиот пријател Џејмс е мртов, па затоа ги ангажира Пеги и инженерот Ховард Старк да го превезаат зад непријателски линии за да се обиде да го спаси својот пријател. Тој напаѓа една база на нацистичката дивизија Хидра, успевајќи да го спаси Барнс и други затвореници. Таму се сретнува и со Јохан и е спремен да се бори против него. Ама Јохан си ја вади маската и открива дека всушност има црвен череп, поради што го има прекарот Црвениот Череп. Раџерс се враќа во неговата база без Јохан бидејќи тој успева да избега. Потоа Стив ангажира свои команданти, меѓу кои и Барнс, да нападнаат повеќе Хидра бази. Стив подоцна напаѓа еден воз каде се наоѓа научникот кој му помага на Јохан, Арним Цола, и успева да го фати но Барнс паѓа од возот во претпоставена смрт. Стив го лоцира Шмит со помош на Цола и води последна борба со него. Во кулминацијата на борбата, Тесерактот го внесува Шмит во него. Стив ја зазема контролата на леталото на Шмит, но бидејќи нема начин за да го спушти без опасност за другите, тој е принуден да го спушти на Арктикот. Во една болничка соба, Раџерс се буди и дознава дека бил во кома речиси 70 години. Директорот на S.H.I.E.L.D, Ник Фјури, го регрутира Раџерс како дел од Одмаздниците.
Бела Црква (Кукушко)
Бела Црква  (Κολχίδα, Колхида, до 1927 Ακτσέ Κλισέ, Акце Клисе) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 5 километри југоисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 151 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Бела Црква се состоело од 25 семејства, од кои 12 Роми и 106 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Бела Црква имало 12 Роми и 24 Македонци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 48 Власи и 104 Македонци и работело егзархиско училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото било напуштено, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 73 жители.
Во 1927 година, селото било преименувано во Микрокамбос.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 155 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 311 жители.
Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем дел од населението било принудено да ги напушти своите домови. Селото во пописот од 1951 година броело 184 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 153 жители, во 1971 година имало 134 жители, во 1981 година имало 132 жители, додека во 1991 година имало 150 жители. Денеска, населението на селото е 142 жители според пописот од 2001 година.
Космос-1160
Космос-1160 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 февруари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1160 бил комуникациски сателит.
Александар Донски
Александар Донски — литературен преведувач, раскажувач и историчар. Роден е на година во, во уметничко семејство. Основно и средно образование завршил во Штип, а дипломирал на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, на групата Историја на уметноста со археологија.
Александар Донски има објавувано бројни написи во повеќе списанија и на различни теми. Автор е на неколку документарни радио емисии. За својата работа има добивано и награди. Повеќе години соработувал со „Народна Волја“ од Благоевград, „Македонско Сонце“ од Скопје и „Австралиско - македонски неделник“ од Мелбурн.
Работи во Институтот за историја и археологија при Универзитетот „Гоце Делчев“.
СОМУ „Гостивар“
Средно општинско медицинско училиште „Гостивар“ — медицинско средно училиште во Гостивар, Општина Гостивар.
Атанас Кирјаков
Кирјаков во 1991 година ја основа издавачката куќа “Кукуш 1913“, преку која го издаваше весникот “Пиринска камбана“. Атанас Кирјаков е еден од основачите на Обединетата Македонска Организација Илинден (ОМО Илинден). Во Горна Џумаја во 1995 го основа Културно-просветното и спортско друштво “Светилник“. Активно се занимава со проучување на македонската историја преку собирање документи од Пиринскиот дел на Македонија. Врз основа на таквите документи, со Александар Донски во 2005 г. ја објавија книгата “Сведоштва од Илинденскиот период“.
IC 1665
IC 1665 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1665 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. IC 1665 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Бијамбара
Бијамбарите се група од 8 пештери помеѓу селата Нишиќи и Криваевиќи, на подрачјето на општината Илијас, Босна и Херцеговина, во непосредна близина на патот Сараево-Тузла, што ги прави привлечни за туристите.
Подрачјето Бијамбара, кое опфаќа 370 хектари, е законски прогласено за заштитено подрачје на петта категорија („заштитен пејзаж“). Извршена е целосна реконструкција на инфраструктурата на пештерата Средно Бијамбарски пењи и непосредни околини. Проектот е финансиран од Европската комисија, детални истражувања на спелеолошки објекти, изградени нови бетонски траки, поставен цевки за електрично осветлување, ново секторско осветлување, изградена инфо дом и современ санитарија и нова визуелна идентификација. Проектот е целосно реализиран и Бијаммарските пештери се отворени за посета во текот на летото 2007 година. Вкупните инвестиции на Европската комисија беа околу 170.000 евра.
Дополнителна атракција во Бијамбара е туристички еколошки воз.
IC 1665
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 20,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 17' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Бијамбара
Во близина на пештерата е и потокот Брадиќ со леј и водоземје, како и потокот Бјелила, кој ги пресекува бујамските шуми и пролека. Во областа Бијамбара одвреме-навреме се одржуваат саеми за продажба на еколошки и еколошки производи, произведени од месното население. Во рамките на областите е сместен образовен центар.
Со оглед на тоа што се наоѓа во крајбрежната област, оваа област е богат со карстни појавувања, како што се каршни пори, дворници, и што е најважно, 8 познати камини. Заштитено подрачје е привлечно за сите оние кои се занимаваат со спелеологијата, прошетки во природа, велосипедизам, риболов, планинање, алпинизам, риболов, лов, скијање, собирање на тревници и месо итн.
IC 1665
Други поделби
Проучување на IC 1665 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Бијамбара
Морфологија
Во областа Бијамбара постојат осум спелеолошки објекти: Средна (Главната) Бијамбарска пештера, Горна Бијамбарска пешница, Донја Бијамбарска пештера, Ѓуричина Пеќина, Ледњача, Димшина пешча, Леденица и Нова пешница.
Средна (главна) пештера Бијамбара
Ова е најголема пештера, а нејзината должина изнесува 420 метри (по главната траса, без походни траки), со 4 големи ходници чија пречник достигнува до 60 м, а кои се високи и над 30 м. Морфологиски е едноставна и се состои од влезната дел и три долги холни, кои се поврзани. Оваа поделба на 4 одморалишта е од првите опишувања на пештерата, а од морфолошкиот став е многу неопходна. Всушност, првите три сали се дел од единствен канал кој се протега кон северозапада, сè додека не се состават со другиот коридор кој се протега од западната насока. После uskog пролаза, кој е делумно зголемен преку отстранување на семиментите за време на претходните уредувања за туристички цели, цевката се шири. Овој дел (четвртата сала) е поради неговата акустичност наречен "Музичка сала", најверојатно настанува со мешање на различни канали (повеќето од нив со кружен пресек), чии остатоци сè уште може да се видат на самиот ѕид. Должина на ходникот се движи од 30 до 80 метри, а нивната ширина е од 18 до 30 метри. Нивната висина достигнува во Музичката сала над 12 метри. Пеќи е богат облик на пењински украси, како што се сталактити, сталагмити, драпери, бигран каде, столбови и слично. Во моментов е сместен со колонија на шишиња и цирчаки, а може да се најдат и други жители.
Археологија
Најстарите седименти видливи на пресекот на испитната сонда ископани на влезот на левиот коридор се претставени со песок натопен во топол дел од автопатот Вирм II-III. Над нив, има релативно дебел слој од глина со камења што јасно го означува крајот на топлиот период и почетокот на ладењето. Слоеви формирани во ерата на силно Wirm III (три) ладење беа претставени со разни глинени и мали кршливи камења. Нашол бројни остатоци од кватернарна фауна, како и камени алатки на праисториските жители на овие делови. Во текот на овој слој, постои црвено мешавина од глина во период познат како Атлантик. Последниот слој е хумус земјата која ги содржи остатоците од керамиката од бронзеното доба и коските на последните животни. Наодите од слојот депониран за време на последното ледено доба покажуваат дека пештерата била користена од човек кој припаѓал на епархиската култура. Алатката на камен алатки се движи од различни видови на ножици, гребење, гребнатини, папучи, шила до ретуширани сечила. Сите алати се изработени од ситно-грануларен карпа: јаспис, халкидон и розова боја. Од фауната врз основа на коскените остатоци се идентификуваат два вида на заедници: една степа претставена од степски вистлер, слепо животно, мол, хрчак, волан од вода, а другата, заедница на планински и шумски предели со остра континентална клима, претставена од пештерска мечка, козјо коза,, трепките и северните бели зајци.
Ѓуричина пештера
Има влез на широки и стрмни вдлабнатини на теренот. Во првиот дел се покриваат дрвјата и тревата, додека во помал дел сè уште се видливи деградирани камења, така што е вистински влез во камен на дното на ръкавъдната вдлабна (поранешна снопа). По неколку метри, пештерата води до СЗ-ЈИ пакотот на кој се продолжува останатиот дел од пештерата. Овој дел е голема сала која се протега по должината на отворот на широкиот отвор на површината на преградата на пештерата, така што првиот дел од пештерата всушност претставува еден природен камен мост. Најинтересното дел за понатамошни истражувања е мал ходник кој започнува во главната сала и води југозападно паралелно до влезот во кањонот. Овој мала низок канал е веројатно поврзан со Димшинска пештера, која е само неколку метри (што, се чини, потврдува и струја во овој дел од кањонот). Поради истото морфологија на пештерата, снегот што паѓа низ отворот на покривот се собира во текот на зимата, а дрвјата и ѕидовите заштитуваат од сонцето. Покрај тоа, во печката најверојатно се доаѓа до ладен воздух кој овозможува стабилна топлинска стратификација. Сè на сè овозможува да доведе и снег да трае до крајот на пролетта и во почетокот на летото, а понекогаш и во текот на целата година.
NGC 5142
NGC 5142 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5142 се споменува и како UGC 8435, MCG 6-30-6, MK 452, KCPG 373B, CGCG 189-66, CGCG 190-7, KUG 1322+366A.
Откривање
Телото е откриено на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5142 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5142 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 25 м 1,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 23' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Река Текезе
Реката Текезе е главна река во Етиопија. За дел од својот тек формира дел од најзападната граница на Етиопија и Еритреја. Реката е позната и како Сетит во Еритреја, западна Етиопија и источен Судан. Според материјалите објавени од етиопската централна статистичка агенција, реката Текезе е 608 км долга. Кањонот што го создала е најдлабокиот во Африка и еден од најдлабоките во светот, во некои точки има длабочина од над 2000 метри (6.562 стапки).
Курс
Реката Текезе извира во централните етиопски висорамнини во близина на планината Качен во Ласта, од каде што тече на запад, север, па повторно запад, формирајќи ја најзападната граница на Етиопија и Еритреја од сливот на Томса со Текезе во14.18333°N, 37.52833°W до тројката меѓу двете земји и Судан на14.2575°N, 36.56028°W. По влегувањето во североисточен Судан на тројката и се приклучува на реката Атбарах, која е притока на Нил. Текезе е можеби вистинскиот горен тек на Атбара, бидејќи првиот го следи подолгиот тек пред сливот на двете реки.
Имињата на нејзините главни притоки во Етиопија од нејзиниот извор се: на десниот брег реките Тахали, Мери, Теларе, Суло, Ареква, Геоа, Вари, Фирафира, Токоро и Гумало; на левиот брег реките Нили, Балагас, Саха, Бембеа, Атаба, Зарима и Квалема.
Историја
Најраното спомнување на Текезе е во натписот од Аксум на кралот Езана од Аксум, каде што тој се пофали со победата во битката на нејзините долни брегови, во близина на „фордот на Кемалке“. Текезе служеше како рана врска помеѓу Етиопија и Египет; на пример, Кебра Нагаст, која ја добила својата сегашна форма во 13 век, наведува дека кралот Менелик I се вратил во Етиопија следејќи ја оваа река од Египет (гл. 53). Август Б. Вајлд забележува поврзана традиција дека во близина на изворот на Текезе, на локацијата на црквата Ејела Кудус Мајкл, е вистинското почивалиште на Заветен ковчег.
Помеѓу февруари и март 1936 година, за време на Втората итало-абисинска војна, илјадници етиопски војници биле убиени кога италијанските кралски воздухопловни сили ( Regia Aeronautica ) ги нападнале со бомби и иперит додека се повлекувале преку Текезе. Во успешната етиопска контраофанзива, Италијанците биле принудени да се вратат од Текезе до Аксум по битката кај преминот Дембегина.
На 1 јули 2021 година, мостот што ја преминува реката Текезе бил уништен за време на војната Тигра. Меѓународниот комитет за спасување бил загрижен дека напорите за хуманитарна помош во регионот ќе бидат „уште посериозно попречени од порано“.
Браната Текезе
Етиопската влада објавила во јули 2002 година дека формирале партнерство со Кинеската национална корпорација за водни ресурси и хидроенергија за изградба на хидроелектрична брана на Текезе, која ќе генерира 300 мегавати електрична енергија. Проектот ќе чини 224 милиони американски долари и ќе трае пет години за да се заврши. Овејс Ибрахим, координатор на проектот, на 12 декември 2007 година објавил дека изградбата е завршена 82% и вклучува 105 километри долг далновод до Мекеле.
Бојмица
Бојмица (, Аксиуполи, до 1927 г. Μποέμιτσα, Боемица ) — гратче во Гевгелиско, Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 2.897 жители (2011), од кои денес Македонците се малцинство, а голем дел се грчки доселеници.
Долина
Во геологијата, долина — депресија со доминантна должина во еден правец, во однос на останатите. Претставува ерозивен облик кој се јавува во неколку геоморфолошки процеси. Многу длабоките речни долини се нарекуваат кањони и клисури. Долините можат да имаат два основни облици, U-облик и V-облик. Најголем број на долини припаѓаат на овие два основни типа или на некоја нивна комбинација.
Речна долина
Долината која е формирана со постојан линиски тек, односно речна долина, обично има V-облик. Точниот облик зависи од карактеристичниот тек по кој тече долината. Реките по стрмнина, како што е случајот по планинските подрачја, формираат стрмни страни. Поплитките реки можат да формираат поблаги долини, но во најниските делови на реката, каде таа ја достигнува својата ерозивна база, почнува да таложи седименти, па дното на долината постанува зарамнето.
Ледничка долина
Примери на долини во U-облик се пронајдени на скоро секоја планина. Ледниците ги продлабочувале и проширувале менувајќи го така и нивниот облик. Ова се случувало во текот на ледничката ерозија, непосредно или посредно, што резуртирало со огромна количина на карпест материјал кој го транспортирал мразот. Овој материјал се таложел на ледничките долини. По топењето на мразот, долината останала многу стрмна и широка со зарамнето дно. По оваа долина започнува да тече река, но многу мала во однос на тоа која би ја формирала долината со таа димензија.
Премински форми
Во зависност од топографијата, типот на карпите и климата, постојат многу премински типови долини помеѓу U-облик и V-облик, а постојат и зарамнети долини. Нивното дно може да биде широко или тесно. Што повеќе е поширока планинската долина тоа пониско ќе бидат сместени пониско. Важен исклучок се кањоните каде долинските рамена се сместени скоро на врвот на долината.
Висечки долини
Висечката долина е долина од притока на некоја река чие дно е на многу повисоко ниво во однос на долините на реките во кои се влева притока. Обично имаат U-облик, кога помал ледник се спојувал со поголем ледник. Главниот ледник формира длабока долина во U-облик со вертикални долински страни, додека помалиот ледник формира поплитка со U-облик. Бидејќи површинските ледници на почетокот се на исто ниво, изгледа како поплитката долина да виси над главниот ледник. На крајот на висечката долина обично се формираат водопади.
Тектонска долина
Тектонските долини се вдлабнати во Земјината кора, обично издолжена во еден правец, а потоа се обликуваат со некои геоморфолошки процеси. Тектонските долини настануваат така што Земјината кора се спушта по должината на паралени систем и така настанатата долина се нарекува тектонски ров. Тектонските ровови настануваат склоност за развој на линискиот речен тек.
The Bells The Bells
The Bells The Bells е ЦД/ДВД со ремикси издадено од страна на електронската група Underworld во Јапонија на 25 јуни 2008. Содржи ремикси од песните од албумот Oblivion with Bells, како и дополнително ДВД, коешто содржи видео спотови за песните од албумот. На албумот се наоѓа и нова, претходно неиздадена песна, „Parc“.
Дрмник (Долно Палчиште)
Дрмник — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Палчиште. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на 2 км јужно од селото, на падините на Шар Планина, каде има мала височинка што доминира над околината. На површината има остатоци од црквичка со мали димензии, околу која се гледаат камени плочи од гробни конструкции
Реагенс
Две или повеќе супстанции кои реагираат меѓу себе при што даваат некоја друга супстанција се викаат реактанти. При некоја хемиска реакција барем еден од производите се троши.
Шелхорн
Шелхорн (Schellhorn) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Во рамки на општината влегуваат Фројденхолм, Шарсторф и Зофинхоф.
Катерина (град)
Катерина (Κατερίνη, Катерини) — град во Егејска Македонија и седиште на округот Пиерија и Општина Катерина. Се наоѓа во Пиериската Низина, помеѓу Олимп и Солунскиот Залив, на надморска височина од 14 м. Градот, кој е еден од најновите во Грција, има 56.576 жители (според пописот од 2001). Се наоѓа близу градот Солун, вториот најголем град во Грција, кој придонел многу во развојот на Катерина во послените неколку години. До Катерина се стигнува преку главниот автопат Солун-Атина GR-1/Е75 (со две клучки близу градот) и магистралата „Егнатија“ на север. До градот водат линии на месните и државните возови од главната линија од Атина до Солун, додека пак присутна е и значајна регионална и државна автобуска мрежа со филијала во градот.
Катерина е блиску до морето (6 км) и неколку археолошки наоѓалишта кои привлекуваат многу туристи како древномакедонскиот свет град Дион (5 век п.н.е., оддалечен 17 км) и венецијанскиот замок во Платамонски замок. Подножјето на Олимп и гратчето Литохоро се наоѓаат на околу 20 км од центарот на Катерина.
Име
Името на градот потекнува од Катерина Александриска, православна маченичка која живеела во 4 век. Бил ослободен од Отоманците на 16 октомври 1912 г. За време на Втората светска војна бил окупиран од германската армија на 14 април 1941 и бил ослободен три дена подоцна. Катерина се споменува во песната на Микис Теодоракис το τρένο φεύγει στις οκτώ (македонски: возот заминува во осум), чиј текст е напишан од поетот Манос Елефтериу. Оваа песна е популарна и ден денес.
Фудбал
Катерина е дом на два фудбалски тима; Пиерикос, фудбалски клуб кој моментално игра во втората лига. Другиот е Етникос Катерини.
Carbonea supersparsa
Carbonea supersparsa е вид лихениколозна габа која припаѓа на фамилијата Lecanoraceae. Распространета е на северната хемисфера. Во Исланд е пријавено дека расте на Lecanora cenisia во близина на Egilsstaðir и Lecanora polytropa во близина на Seyðisfjörðurзџ.
Олимп Аудард
Олимп Аудард (13 март 1832 – 12 јануари 1890 година) била француска феминистка која барала целосна еднаквост за жените со мажите, вклучувајќи ги правата на глас и правото да се кандидираат на избори.
Била родена во Марсеј, се викала Фелисите-Олимп де Жувал. Се омажила на 11 април 1850 година за адвокатот Анри-Алексис Аудард (р. 2 мај 1829 година). Двојката се разделила во 1858 година, но се развеле дури во 1885 година, набргу откако францускиот закон за развод („loi Naquet“) конечно бил усвоен на 27 јули 1884 година.
Никел
Никел (Ni, латински - niccolum) — сјаен метал со мала златна нијанса со атомски број 28 во периодниот систем.Никелот припаѓа на преодните метали и е тежок и нодуларен.Чистиот Никел, во прав за да ја максимизира површината, покажува значителна хемиска активност, но поголемите парчиња полека реагираат со воздух под стандардни услови бидејќи оксидниот слој се формира на површината и спречува понатамошна корозија (пасивација).Дури и така, чистиот метален никел се наоѓа во Земјината кора само во мали количини, обично во ултрамафички карпи, и во ентериерите на поголемите никел-железо метеорити кои не биле изложени на кислород кога не биле надвор од атмосферата на Земјата.
Метеорскиот никел се наоѓа во комбинација со железо, одраз на потеклото на тие елементи како главни крајни производи на супернова нуклеосинтезата.Се смета дека мешавината на железо-никел го компонира внатрешното јадро на Земјата.
Употребата на никел како природна метеорска легура на никел и железо е пронајдена уште од 3500 година п.н.е.Никел за првпат бил изолиран и класифициран како хемиски елемент во 1751 година од страна на Аксел Фредерик Кронстедт, кој првично ја мислел рудата за минерал од бакар, во рудниците на кобалт од Лос, Хелсингленд, Шведска.Името на елементот доаѓа од немилосрдниот спрат на германската рударска митологија, Никел (слично како Стариот Ник), кој го персонифицирал фактот дека бакарните никлени руди се противеле на префинетост во бакар.Економски важен извор на никел е железната руда лимонит, кој често содржи 1-2% никел. Другите важни минерали на никел вклучуваат пентандит и мешавина од природни силикати богати со Ni, познати како гарниери.Најголеми производствени локации вклучуваат регион Садбери во Канада (со потекло од метеори), Нова Каледонија во Пацифик и Нориљск во Русија.
Никелот полека се оксидира со воздух на собна температура и се смета за отпорен на корозија. Историски, тоа се користи за обложување на железо и месинг, хемиска опрема за обложување, и производство на одредени легури кои задржуваат висок сребрен лак, како што се германското сребро.Околу 9% од светското производство на никел сè уште се користи за отстранување на никел отпорeн на корозија. Никлените предмети понекогаш предизвикуваат алергија на никел. Никелот е широко користен во монетите, иако нејзината зголемувачка цена доведе до некоја замена со поевтини метали во последниве години.
Никел е еден од четирите елементи (другите се железо, кобалт и гадолиниум) кои се феромагнетски на приближно собна температура.Алнико постојаните магнети кои се делумно врз основа на никел се со средна сила помеѓу постојаните магнети на основа на железо и ретки Земјини магнети.Металот е вреден во модерните времиња главно во легура; околу 68% од светското производство се користи во не’рѓосувачки челик.Дополнителни 10% се користат за легури засновани на никел и бакар, 7% за легирани челици, 3% во леарници, 9% во позлата и 4% во други апликации, вклучувајќи го и брзорастечкиот сектор на батерии. Како соединение, никелот има голем број на ниски хемиски производствени намени, како што се катализаторот за хидрогенација, катоди за батерии, пигменти и третмани на метални површини. Никелот е суштинска хранлива материја за некои микроорганизми и растенија кои имаат ензими со никел како активна локација.
Атомски и физички својства
Никел е сребрено-бел метал со мала златна нијанса која зема висок лак.Тој е еден од четирите елементи кои се магнетни на или блиску до собна температура, а други се железо, кобалт и гадолиниум. Неговата Кири температура е 355 °C, што значи дека најголемиот дел од никелот нема магнетнизиран над оваа температура. Единица клетка на никел е лице-центрирана коцка со параметар на решетка од 0,352 nm, што дава атомски полупречник од 0,124 nm.Оваа кристална структура е стабилна до притисок од најмалку 70 GPA. Никел припаѓа на транзициските метали и е тежок и нодуларен.
Електронски конфигурациски спор
Сепак, секоја од овие две конфигурации се дели на неколку нивоа на енергија поради фината структура, и двете групи на ниво на енергија се преклопуваат.Просечната енергија на состојбите со конфигурација [Ar] 3d9 4s1 е всушност пониска од просечната енергија на состојбите со конфигурација [Ar] 3d8 4s2.Од оваа причина, истражувачката литература за атомски пресметки ја цитира основната конфигурација на никелот како [Ar] 3d9 4s1.
Изотопи
Природниот никел е составен од пет стабилни изотопи ; ,,, {(хем|62|Ni}} и , со кој е најзастапен со (68,07% природно изобилство). Изотопите потешки од  не можат да бидат формирани со јадрено соединување без губење на енергија.
Никел-62 има највисока средна јадрена врзувачка енергија по нуклон на било кој нуклид,со 8,7946 на MeV/нуклон. Неговата врзувачка енергија е поголема од двете iron-56 и iron-58,повеќе изобилни елементи кои често се неправилно цитирани дека имаат најтешко врзани нуклиди. Иако ова би изгледало дека ќе го предвиди никел-62 како најобемно тежок елемент во универзумот, релативно високата стапка на фотодизаинтеграција на никел во ѕвездените ентериери предизвикува железото да биде далеку најзастапено.
Стабилниот изотоп никел-60 е производ на изумрен радионуклид iron-60 кој се распаѓа со полуживот од 2,6 милиони години.Бидејќи има толку долг полуживот, неговата застапеност во материјалите во сончевиот Систем може да генерира забележливи варијации во изотопскиот состав на .Затоа, изобилството на  присутно во вонземјански материјали може да обезбеди увид во потеклото на сончевиот Систем и неговата рана историја.
Некои 18 радиоизотопи биле карактеризирани,и како најстабилни се со полуживот од 76.000 години,  со 100 години, и  со 6 дена. Сите преостанати радиоактивни изотопи имаат полуживот помал од 60 часа, а повеќето од нив имаат полуживот помал од 30 секунди.Овој елемент исто така има и една мета состојба.