Радован_Караџиќ
За пронаоѓање на Радован Караџиќ, Интерпол распишал потерница, а владата на САД нудела пет милиони долари за помош при наоѓањето на Радован Караџиќ и Ратко Младиќ.Сопругата на Радован го повикала да се предаде бидејќи биле доведени на работ на егзистенцијата таа и неговата фамилија. Како една од причините за негово успешно прикривање од 1996 година до 2008 година се наведува можниот договор помеѓу Радован и Ричард Холбрук, тогашниот одговорен американец за балканот. При неговото прво појавување пред Хашкиот Трибунал тој изнел една теза во која тој вели, причината поради која тој не се предал во периодот помеѓи 1996 и 1998 година бил токму Холбрук, кому не му верувал и мислел дека директно ќе биде ликвидиран без можност за појавување пред трибуналот во Хаг. Караџиќ по официјални информации бил уапсен на 21 јули 2008 година во автобус кој се обраќал на релација Нов Белград-Батајница, но според неговиот адвокат тој бил уапсен три дена порано на 18 јули, без можност да види кој го уапсил, директно бил спроведен во притвор на место кое што не му било познато бидејќи не видел каде го носат. При неговото апсење тој не пружал отпор. Во интервју за Радио Холандија во февруари 2011 година, Радован изјавил дека би сакал Србија да има некаков профит од неговото апсење, но Република Србија од неговото апсење не добила никаква корист. Во текот на последните пет години поминати во бегство, Радован Караџиќ, се претставувал со лажен идентитет како извесен Драган Дабиќ. Тој имал добиено своја лична карта издадена во Рим, со различна слика, но со сите останати податоци исти. Тој изградил нов, непрепознатлив имиџ, со коса фатена во репче,долга брада и очила. Под лажното име тој имал неколку јавни настапи, па дури напишал и дело под наслов „Здрав живот“. Се претставувал како доктор Драган Дабиќ, доктор по психологија и биоенергија. Исто така имал и свое мрежно место кој бил уредно регистриран. Тој имал и свои јавни настапи на кои зборувал за биоенергија и собирал од 200 до 400 луѓе. Зборувал со одличен спрски акцент без воопшто да се забележи дека не е србин. Тој е доста наградуван како писател, па дури ја добил и наградата „Михаил Шолохов“ од Русија за придонес во развитокот на словенската литература. По потпишувањето на одлуката за испорачување од страна на министерката за правда на Република Србија, Снежана Маловиќ, во согласност со законот за соработка со Хашкиот трибунал, Радован Караџиќ на 30 јули 2008 година утрото околу три часот и четириесет и пет минути е изнесен од зградата на основниот суд во Белград и транспортиран е до белградскиот аеродром Никола Тесла. Најпрво бил транспортиран од Белград до Ротердам со авион на владата на Република Србија, а потоа со хеликоптер е транспортиран до затворот во Шевенинген. Радован Караџиќ првпат пред очите на Хашкиот трибунал е изнесен на 31 јули 2008 година, а со него заседавал судијата Алфонс Ори од Холандија. Караџиќ објавил дека сака да се брани сам, а главниот тужител, Серж Брамерц, изјавил дека тужбата ќе биде ревидирана. Судијата Ори прифатил Радован Караџиќ да се изјасни во врска со кривицата во законски рок од триесет дена, а следната седница ја закажал за 29 август 2008 година. Самиот Караџиќ тоа време го искористил за да ги подвлече нерегуларностите во врска со неговото апсење во Белград, бидејќи тој бил уапсен три дена порано, за разлика од она што го обелодениле пред јавноста. Покрај тоа изјавил и дека планирал да му се предаде на Хашкиот трибунал во периодот од 1996 до 1998 година, но тоа не го извршил од страв за својата безбедност по договорот склучен со тогашниот одговорен американец за балканор Ричард Холбрук. Како и во претходните прилики, така и во овај случај, американецот Ричард Холбрук изјавил дека не дошло до никаков договор помеѓу него и Радован Караџиќ, а тоа било и официјално потврдено од Стејт департментот.На 24 марти 2016 година, Хашкиот трибунал го осудил Радован Караџиќ на четириесет години затвор. Тој исто така и во 2005 година од страна на тогашниот претседател на Република Српска, Милорад Додик, дека Радован Караџиќ во 1997 година од трезорот на Народната Банка на Република Српска украл триесет и шест конвертибилни марки(КМ), но по оваа изјава не била започната никаква истрага. Во народот на Република Српска, Радован Караџиќ сè уште ужива голем углед. Во една анкета изведена во 2004 година, во Република Српска, мнозинството од испитаниците изјавиле дека во Радован Караџиќ гледаат неправедно обвинет херој, а не воен злосторник.