cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лени Кравиц
2001 -2005 Lenny и Baptism
Кон крајот на 2004 год, Кравиц почнува да излегува со супер ѕвездата Никол Кидман и и ја посветува неговата хит песна “Lady “. Тие се разделуваат во 2005 год.
Седмиот албум на Кравиц Baptism беше издаден во 2004 год. Првиот сингл беше “ Where Are We Runnin “. Песната “California “ излезе дека е најуспешна, но “Storm “ со Џеј Зи се искачи на топ листите. “Calling All Angels “ постигна успех во повеќе земји, и стана огромен хит во Бразил, како И да е “ Lady “ стана изненадувачки хит стигнувајќи до UK 30 и доведувајќи го Baptism до златен статус. Исто така во 2004 год, се појавува во албумот на Н.Е.Р.Д ,Fly or Die. Од март 2005 год, Кравиц започна со светска турнеја која заврши во јули 2005 год во Академијата Брикстон, Англија. Кравиц настапуваше како прв на повлекувачката турнеја на Аеросмит во 2005 год. Турнејата почна на 30 октомври во Мохеган Сан Арената во Конектикат. На 29 октомври 2005 год, ноќта пред да почне турнејата почина ТВ продуцентот, Су Кравиц, татко му на Лени. За време на првиот настап, Лени ја соопшти веста пред скаменетата публика, изјавувајќи дека не е време за плачење, туку за славење затоа што неговиот татко е во рајот. Тогаш Лени ја посвети Let Love Rule на неговиот татко  .Турнејата беше толку успешна, што беше продолжена до 25 февруари 2006 год, И заврши во Анахејм, Калифорнија.
2006-та Претставува :Live Earth и It Is Time For A Love Revolution
Во јануари 2006 год, со Breathe Кравиц се вклучува во проектот спонзориран од Вотка Апсолут. Оваа песна беше ремиксирана од десет различни продуценти, и објавена преку Интернет. Кравиц се појавува пред публиката на Мадона, на нејзината турнеја Confession Tour 2006, И тоа на повеќе настапи. Подоцна тој ќе и се придружи во живо на сцената на последниот од четирите концерти во Париз, свирејќи гитара на песната I love New York.
Подоцна, Кравиц основува дизајнерска фирма, Кравиц Дизајн, велејќи дека ако не бил музичар, би бил дизајнер. Кравиц Дизајн се фокусираат на внатрешен и мебелски дизајн, дизајнираат станбени простори, како и лустер наменет за кристалната компанија Сваровски кој бил наречен Ројал Казино. На 7 јули 2007 год, Кравиц настапи на Лајв Ерт во Рио де Жанеиро што го направи еден од најголемите меѓународни рок ѕвезди којшто направи два огромни бесплатни концерти на светски познатата Копакабана Плажа заедно со Мејси Греј и Ролинг Стоунс.
Кравиц веќе имаше настапувано таму, на 21 март 2005 год, на негов концерт забавувајќи 300.000 луѓе.
Кравиц доста време потроши снимајќи го неговиот последен албум It is Time For A Love Revolution, издаден на 5 февруари 2008 год. Уште еден албум Funk е закажан за издавање за 2009 год. Изгледа дека ова е проект на кој Кравиц работи од 1997 год. Некои од оригиналните песни за Funk се снимани додека бил во Њу Орлеанс, во студиото на Ален Тузен, додека неколку месеци се одмарал од снимањето во Њујорк.
На 25 септември 2007 год ,беше издаден албумот во спомен на Фетс Домино Goin’Home ;A Tribute to Fats Domino. Заедно со Рибрт Брес Бенд, Трој “ Тромбон шорти “ Фред Вејсли, Пи Ви Елис и М.Паркер, Кравиц се најде на песната Whole Lotta Lovin.
На 25 ноември 2007 год ,Кравиц настапи на полувремето на купот Греј во Роџерс Центарот, Торонто, каде што победија Саскачеван Руграјдер.
Оригиналниот спот за I’ll be Waiting се снимаше во Централ Парк во Њујорк, режирано од страна на Марк Веб, но подоцна ова видео беше одложено, И беше снимена нова верзија во студиото за снимање на Лени во Њујорк, режирано од Лени и Филип Енделмен. Спотот беше промовиран на Vh1, и котираше на 3то место од топ 20.
На 17ти јануари 2008 год, Кравиц започна со мини турнеја од 9 градови, за да го промовира неговиот нов албум It is Time For A Love Revolution. Турнејата започна во Св. Моника, Калифорнија а заврши на 1 февруари во Њујорк. Турнејата беше направена под името Get on the Bus  во соработка со My Space. На секое застанување од турнејата, до нејзиниот крај, тие собираа во нивниот автобус по еден победник од натпреварите. Стивен Тајлер од Аеросмит, близок пријател на Лени, настапи во Орфеум театарот во Бостон. На 11ти февруари 2008 год, Кравиц е однесен во болница, разболувајќи се од бронхитис. Тој од почетокот на јануари имаше повеќе серии на дишни инфекции што се развиле во бронхитис. Поради болеста, Кравиц беше принуден да ги откаже турнеите за промовирање на неговиот албум во Канада и Европа. На 19 март 2008, поради истата болест, тој ги откажа турнеите во Јужниот дел на Америка. Одложувањето влијаееше и на планираните концерти во Колумбија, Мексико, Бразил, Чиле и Аргентина. Во Аргентина, Кравиц настапуваше на најголемиот рок фестивал таму, Килмес Рок Фест.
Лени Кравиц ќе пее во првиот соло албум на Слеш којшто треба да излезе ова лето, 2009 год.
Албуми
Сите албуми се издадени од Вирџинс Рекордс Америка
1989        Let Love Rule                  2 милиони
1991        Mama Said                      3 милиони 1993        Are You Gonna Go My Way        4 милиони
1995        Circus                         1,5 милиони
1998        5                              6 милиони
2000        Greatest Hits                  11 милиони 2004        Baptism                        1, 5 милиони
2008     It Is A Time For A Love Revolution  1, 1 милион
Видеографија
1991 год Видео ретроспектива
1994 год Лени Кравиц во живо од Планет Ерт
2002 год Лени во живо
Филмографија
Година    Филм             Улога
1998          The Roograts Movie       Новороденче
2001           Being Mick              Самиот
2001           Zoolander               Самиот
2009           Precious                Џон
Турнеи
Листата не е комплетна :
Награди
Листата не е комплетна :
МТВ Видео Музичките награди
1993 год Најдобро Видео во машка категорија ( Are You Gonna Go My Way ) Британските награди
1994 год Меѓународен машки изведувач
Vh1 /Вог модните награди
1998 год Најмодерен артист /во машка категорија Греми награди
1998 год Најдобра рок вокална интерпретација Fly Away
1999 год Најдобра рок вокална интерпретација American Woman
2000 год Најдобра рок вокална интерпретација Again
2001 год Најдобра рок вокална интерпретација Dig In
2001 год Артист на годината
My VH1 награди
2001 год Најдобар ма[ки Артист
2001 год Најдобар машки рок артист
Американските музички награди
2002 год Најдобар поп/рок машки артист
Microsoft Windows Media Innovation награди
Скифат
Скифат — поим во нумизматиката кој означува разни вдлабнати (чашкести) византиски монети од XI до XIV век.
Поимот влегол во употреба во XIX век, кога погрешно е протолкувано дека зборот скифат (scyphatus), забележан во јужнојиталијански извори од XI и XII век, доаѓа од грчкиот збор скифос (σκύφος, „чашка“). Подоцна оваа грешка е исправена, и сега се знае дека впрочем потекнува од арапскиот поим шефа, „раб, обод“, и се однесува на карактеристичната обрабра на првобитните златници — хистамени. Должејќи се на ова недоразбирање, поимот скифат подолго време се применува за златни, сребрени и бакарни монети од доцниот византиски период и странските кованици кои ги имитирале. Ваквите монети всушност се нарекуваат трахии (од грч. τραχύ, трахи; „груб, нерамен“).
Карло Роберт
Животопис
Тој бил правнук на Стефан V од Унгарија. По смртта на последниот Арпадовиќ од Андрија III Унгарски 1301, Карло Роберт бил крунисан во Естергом, но бил принуден да ја предаде круната на Вацлав II Пемзисел.
Папата Бонифас VIII продолжил да го поддржува неговото дарање за правата на унгарскиот престол. Папата побарал и добил поддршка во Унгарија за вакви барања, што се виделе во 1304 година во парламентот во Братислава. Во меѓувреме, Вацлав II Пшемисл му ги предал своите права на војводата Отон III од Баварија, кој станал затвореник на унгарските бунтовници.
Карло Роберт стапил на престолот на 15 јуни 1309 година во Будва, но не се смета за регуларен крал до крунисувањето на Светиот Стефан на 27 август 1310 година во Секешфехервар. Три години имал проблеми со бунтовите, сè до големата победа на 15 јуни 1312 година во Рохановци во Словачка.
Правила
Тој воспоставил ред на апсолутната власт. Советот бил свикан нередовно, а државните работи го преземал  Кралскиот Совет. Пониските племиња станале заштитен од бароните. Тие можеа да пријават барони пред судот. Судот стана познат во Европа како витешко училиште.
Тој извршил бројни значајни политички и економски реформи. Воспоставил систем со кој давал привилегии, кои можел да ги укине. Службениците од високиот ранг, исто така, ќе добијат 20 управувачки замоци, но не и засекогаш. Тој извршил реформа на валутата и на целиот фискален систем, кој во голема мера придонесе за збогатување на двете класи на тргување и кралската ризница. Битно е да се поттикне развојот на трговијата. Периодот на неговата моќ се одликува со постепен развој на градовите и пад на криминалот. Сите овие реформи овозможиле оданочување за армијата да создаде доволно силна војска, која ги шири границите на Унгарија, создавајќи големи европски сили од Унгарија. Неговиот успех го продолжил неговиот син Лајош I Анжујски.
Успешна надворешна политика
Надворешната политика на Карл Роберт произлегувала од династичкиот сојузи. Неговиот најзначаен успех бил заемниот одбранбен сојуз со Полска заклучен во 1335 година во Тренчин против Хабсбург и Бохемија. Овој сојуз бил потврден со двомесечен конгрес во Вишеград. Потоа Унгарците и Полјаците заедно успешно го нападнале Лудвиг IV Баварија и неговиот сојузник  Хабсбургскиот војвода на Алберт II Австриски.
Карло Роберт сакал да ги обедини Унгарија и царството Неапол под неговиот син. Венецијанската Република и папите го спречиле бединувањето, стравувајќи дека Унгарија ќе стане доминантна сила на Јадранот. Неуспехот на ова обединување беше компензиран од успехот во односите со Полска. Со својот сојузник и  Казимир III, тој постигна договор во 1339 година според кој синот на Роберт Лудовик I Анжујски треба да стане полски крал по смртта на Казимир III, кој немал наследник.
Влошување на јужната граница
Арпадовиќи ја претвори целата јужна граница во шест воени колонии или банати, сместени во Мала Влашка (јужен дел на денешна Романија) и северните делови на денешна Бугарија, Србија и Босна и Херцеговина. Повеќето стари банали се претвориле во полунезависни анти-германски кнежеста. Православието било главната религија на овие простори, а насилното покатоличие доведе до бунт. Српскиот и бугарскиот цар и влашкоит придонеле за бунтот.
Пред 1320 Западните Власи ја сметале Унгарија за дел од Северната банат. Кога влашкиот владетел Басараб I станал непослушен, Карло Роберт ја однесе војската во Влашка. Тој влегол во заседа на 9 ноември 1330 година во Битката кај Посада. Карло Роберт едвај избегал, и на тој ден Влашка станала независна држава.
Чен Зонгјун
Чен Зонгјун ( во Кина) е кинески кану-спринтер кој се натпреваруваше во доцните 2000-ти. Тој заврши на петтото место во дисциплината Ц-2 1000 м на Летните олимписки игри во 2008, Пекинг, Кина.
Војводи Тетово
Војводи Тетово — навивачка група која потекнува од 1988 година и ги бодрат првенствено ФК Тетекс и КК Тетекс, а потоа и сите македонски спортски клубови од Тетово како што се ФК Љуботен, ОК Бамикор и други. Нивно препознатливо лого е рака со крст кој го претставува значењето на православието во групата.
Историја
Навивање во Тетово постои уште кога ФК Тетекс играл во Втората Југословенска лига во раните 1980-ти години меѓутоа без никакво организирано навивање. На 28 октомври 1988 година официјално е формирана навивачката група „Војводи“ на натпреварот помеѓу ФК Тетекс и Балкан Стококомерц, а нивно прво гостување е во Лесковац, Србија.
Структура
Навивачката група има свое Претседателство, односно Управен одбор, Статут и членска карта. Бидејќи како група од град во којшто Македонците се втори по бројност, неможат да се пофалат со бројка на навивачи но сепак се издвојуваат во Тетово од другите навивачки групи поради нивната креативност и стил на навивање.
Активности
Имаат изработено неколку видови на маици, шалови, транспаренти, налепници и останат навивачки материјал. Целиот материјал го изработуваат сами без скоро никаква поддршка на клубовите, со многу мал исклучок. Нивно најдолго изработено знаме е „Со верба во бог, Војводи до гроб“ кое е долго околу 45 метри.
Под едно име и едно знаме
Организатори се на иницијативата за обединување на сите навивачки групи во Македонија со мотото „Под едно име и едно знаме“. Целта на оваа иницијатива е организирано и здружено бодрење на македонските репрезентации во фудбал, кошарка и ракомет.
Гостувања
Групата е скоро секогаш присутна било кога и каде да игра нивниот клуб ФК Тетекс. Имаат бројни гостувања скоро во секој град низ Македонија и воглавном гостувањата поминувале без инциденти.
Кога се работи за репрезентациите на Македонија, групата секогаш стои на располагање и редовно одат на гостувања а како доказ за тоа се многуте гостувањата во Србија, Хрватска, Словачка, Словенија, Литванија, Полска, Германија, Шведска и други.
NGC 6137
NGC 6137 — елиптична галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6137 се споменува и како NGC 6137A, UGC 10364, MCG 6-36-39, CGCG 196-63.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6137 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6137 има привидни димензии од 1,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 23 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 55' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 6137 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57966. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 114; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3062. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1093.
Мартин Костовски
Мартин Костовски (31 мај 1983, Куманово) - е македонски политичар и пратеник во Собранието на Македонија.
Образование
Основно и средно училиште завршува во Куманово.
Дипломира на Правниот факултет „Јустинијан I” при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Кариера
Својата правничка кариера Костовски ја започнува во 2007 година како помлад асистент во адвокатска канцеларија.
Во 2008  година работи како асистент за односи со јавност во Општина Куманово, потоа до 2011 како помлад соработник за поддршка на меѓународна промоција на општината, а до 2014 година работи и како  раководител на одделението за меѓународна соработка на општината и на одделението за инспекциски надзор во урбанистичко-градежна и комунална дејност, животна средина и угостителско-туристичка дејност.
Во својата кариера работел и како раководител на Секторот за меѓународна сорботка и евроинтеграции во општина Куманово каде што работи до неговото именување за директор на Службениот весник на Република Македонија во 2017 година.
Во 2020 година влегува како пратеник во Собранието на Македонија.
Подолг период е претседател на Општинската организација на СДСМ во Куманово.
Петар Манџуков
Петар Манџуков ( - ) — македонски револуционер, просветен работник, анархист, еден од основачите на Македонскиот таен револуционерен комитет во Женева (1898 г.), како и соработник на илегалните весници „Отм’штение“ и „Глас“. Бил учесник во четата на Гоце Делчев. Бил ценет автор на мемоарска белетристика. Позната е неговата мемоарска проза „Предвесници на бурата“
Образование и првите контакти со македонското револуционерно движење
Роден е во скопското селото Мирковци на Скопска Црна Гора, а основно училиште завршува во Ловеч, Бугарија. Средното образование го започнал во Пловдив под непосредно менторство на неговиот вујко, митрополитот охридски и пловдивски Натанаил Кучевишки.
Поради личното ангажирање во работата на месниот анахристички кружок, есента 1895 година е исклучен од пловдивската гимназија во V клас и образованието го продолжува во Казанлак и Лом.
Приклучување кон МТРК
Кон крајот на мај 1898 пристигнува во Женева со намера да студира хемија. Сепак, вистинскиот повод за неговото доаѓање во Швајцарија е желбата за директно поврзување со МТРК и стекнување на неопходна теоретска подготовка за идната анархистичка револуционерна дејност.
Соработувајќи агилно со предводниците на овој кружок: Михаил Герџиков, Светослав Мерџанов, Петар Соколов, Јордан Калчев и другите, сосема ги запоставува студиите.
Враќање во Македонија, приклучување кон четата на Гоце Делчев
Напуштајќи ги дефинитивно студиите, по краткотраен престој во Бугарија, заминува во Македонија со задача да организира анархистички кружоци во Солунската егзархиска гимназија и Скопското педагошко училиште.
Меѓутоа во јануари 1899 ќе биде откриен од турските власти во Скопје, каде што ќе помине неколку месеци во истражниот затвор. Ослободен поради недостиг од докази, тој заедно со четата на Гоце Делчев ќе крстосува низ Македонија и ќе присуствува на средбата на револуционерните чети во подножјето на Спиров Чукар, Серско.
Акции
Кон крајот на ноември 1899 година, заедно со Светослав Мерџанов, пристигнуваат во Цариград со тајна задача, да ископаат тунел до Отоманската банка и да ја минираат.
Акцијата е финансирана од Врховниот македонски комитет од Софија предводен од Борис Сарафов. Подоцна ним ќе им се приклучат и други анархисти како Павел Шатев.
Потфатот во Цариград доживува целосен неуспех при откривањето на тунелот во еден случаен пожар во близина на банката. Главните негови дејци се веднаш затворени, но по интервенција на бугарскиот диполоматски претставник во Цариград Иван Гешов тие се екстрадирани во Бугарија.
Во септември 1901 година Манџуков на чело на чета презел обид да ослободи од затворот во Едрене Слави Мерџанов, како за цел, тој планирал да го заземе Ориент Експрес и да ги земе патниците како заложници, но претрпел неуспех. Без пари, во летото на 1902 година во Софија, тој го планирал убиството на еден свој познаник од Цариград, но откако претходно без негово знаење го осугурал на свое име за големи сума пари, чија сима би била исплатена на трето лице. Потфатот пропаднал поради ненадејното заминување на незнајната жртва. По неуспехот Манџуков извесно време се занимавал со уцени во корист на Врховниот комитет. Од пролета на 1903 година Петар Манџуков станал војвода на чета на ВМОК на Родопите. Со новата чета Манџуков се упатил да ја уништи железничката пруга Крстополе - Скеча, а сè со цел да биде спречено пренесувањето на отомански војници. Поради вниманието на турската железничка заштита пропаднал и овој напор. Манџуков дознал од весниците за Солунските атентати и за смрта на самите атентатори, меѓу кои биле и неговите најблиски пријатели. За време на Илинденското востание бил војвода на чета во Ахчелебискиот револуционерен реон. По востанието Манџуков го извршил своето прво убиство по нарачка на Комитетот. Жртвата била Турчин, кој го тероризирал населението во регионот. Само четири дена потоа следувала нова нарачка, овој пат за убиството на Бугарин од Лакавица. Како стражар на заспаната врховистичка чета, Манџуков ја преиспитал својата улога на платен убиец на организација, која му била туѓа на неговите анархо-комунистички погледи и тој ги прекинал односите со Комитетот.
Натамошен живот
Смислата во натамошниот живот ја пронаоѓа во посветувањето на едно благородно општополезно дело. Завршувајќи више образование на шумарската академија во Нанси (Франција) во 1909 година, до крајот на својот живот ќе работи на зачувување и збогатување на природните богатства на Бугарија.
Дела
Манџуков е автор е на две дела „Одисеја на првите“ (1947), посветено на страдањата на првите шумари во Бугарија и на петтомната мемоарска проза „Предвесници на бурата“ (1993) чиј оригинален ракопис е депониран во архивот на градот Пловдив, заедно со целокупната негова литературна оставнина.
Таа, според идејно-содржинската структурираност и според начинот на обликувањето на третираната материја се вбројува меѓу најдобрите обрасци на овој вид литература.
Технократија
Технократија е форма на општествена организација во која инженерите, научниците, здравствените професионалци и другите технички експерти ги донесуваат одлуките во нивните соодветни области. Терминот технократија потекнува од старогрчките зборови техне кој значи вештина и кратос што значи моќ, како владеење, или владеење. Оттуке терминот технократија означува систем на општествена организација во кој оние кои имаат знаење, стручност или вештини ги сочинуваат телата кои владеат. Во технократија, носителите на одлуки ќе се одбираат врз основа на тоа колкаво знаење имаат, а не колкав политички капитал поседуваат.
Технократите се поединци со техничка обука и професии кои многу од важните општествени проблеми ги гледаат како решливи, често предлагајќи решенија фокусирани на технологија. Административниот научник Гунар К. А. Нјалсон теоризира дека технократите пред сè се мотивирани од нивните когнитивни начини на размислување „проблем-решение“ и само во делот на одредените професионални интереси на групата. Нивните активности и растечкиот успех на нивните идеи се сметаат за клучен фактор зад модерниот раст и ширење на технологијата и идеолошкиот концепт на „информациското општество“. Технократите се разликуваат од „еконократите“ и „бирократите“, чиј начин на размислување се разликува од оној на технократите.
Во сите случаи, техничките и предводничките вештини се избираат преку бирократски процеси врз основа на специјализирано знаење и работна изведба, а не преку демократско избирање од оние кои немаат знаење или вештини кои се сметаат за потребни. Некои форми на технократија се облик на меритократија, систем во кој најквалификуваните и оние кои ја оценуваат валидноста на квалификациите се истите луѓе. Другите форми не се опишани како олигархиски човечки групи на контролори, туку како администрација според науката без влијание на специјални групи на интерес.
Претходници и поврзани концепти
Пред да се создаде терминот технократија, од страна на повеќе поединци беа промовирани технократски или квазитехнократски идеи кои вклучуваа владеење од страна на технички експерти, највпечатливо во раните социјалистички теоретичари како Хенри де Сен-Симон. Ова беше изразено од верувањето во државно сопствеништво на економијата, со функција на државата трансформирана од форма на политичко владеење врз луѓето во научна администрација на нештата и насока на процесите на производство под научно раководство. Научниот социјалистички теоретичар Фридрих Енгелс имал сличен став; државата би исчезнала и би била состојба во која владеењето над луѓето и мешањето во општествените работи би било заменето со администрација на нештата и техничките процеси.
Американскиот економист Торстен Веблен бил ран поддржувач на технократијата, и бил вклучен во Техничката Алијанса како и Хауард Скот и М. Кинг Хуберт. Веблен сметал дека технолошкиот развој евентуално би довел до социјалистичка организација на економските работи. Веблен го гледал социјализмот како една преодна фаза во континуираниот еволуциски процес на општеството кој би се случил со природно распаѓање на системот на бизнис претпријатија и со инвентивноста на инженерите. Даниел Бел гледал афинитет помеѓу Веблен и Технократското движење.
Развој на терминот
Вилијам Хенри Смит, инженер од Калифорнија, го измислил терминот „технократија“ во 1919 со цел да го опише „владеењето на луѓето изведено преку работата на оние кои им служат – научниците и инженерите“. Смит го употребил терминот „технократија“ во својата статија од 1919 наречена „Технократија – начини и средства за здобивање со индустриска демократија“, во весникот Индустриски менаџмент (57). Меѓутоа, употребата на терминот од страна на Смит се однесувал на Индустриската демократија: движење за интегрирање на работниците во донесувањето одлуки преку постоечките форми на револуција. Терминот започнал да значи општествена организација со техничко донесување одлуки дури во 1932.
Технократијата и инженерството
Технократијата е едно решение на проблем со кој се соочиле инженерите во почетокот на 20-от век. Следејќи го Семјуел Хабер, Доналд Стебајл вели дека инженерите се соочиле со конфликт помеѓу физичката ефикасност и економичноста во новите корпоративни капиталистички претпријатија од крајот на 19-от век во САД. Менаџерите кои бараат профит но немаат технички познавања, и кои ги менаџираат фирмите каде што работат инженерите, поради нивната перцепција на побарувачката на пазарот, често претставуваат ограничувања на проектите кои инженерите сакаат да ги изведат.
Цените на сите влезни средства варираат со силите на пазарот и ги расипуваат внимателните пресметки на инженерите. Како резултат на ова, инженерот губи контрола над проектите и мора постојано да ги ревидира плановите. За да ја задржи контролата над проектите, инженерот мора да се обиде да наметне контрола над овие надворешни променливи и да ги трансформира во константни фактори.
Ламанер
Ламанер (Lamanère) La Menera) — општина во департманот Источни Пиринеи во јужна Франција.
Ова е најјужното населено место во континентална Франција.
Исповедта на Лусио
Исповедта на Лусио (португалски: A confissão de Lúcio) - новела на португалскиот писател Марио де Са-Карнеиро од 1913 година.
Содржина
Романот, составен од осум глави, претставува исповед на Лусио, кој поминал десет години в затвор поради смртта на неговиот пријател, поетот Рикардо де Лоуреиро: Во 1895 година, Лусио пристигнува во Париз, каде студира право. Таму, тој се зближува со вајарот Гервасио Вила-Нова. Еден ден, Гервасио го запознава со богата, ексцентрична Американка, која подоцна ги кани на забава исполнета со многу еротика. На забавата, Лусио се запознава со поетот Рикардо де Лоуреиро. Оттогаш, тие стануваат неразделни пријатели, а Рикардо секојдневно му ја открива својата интима на Лусио. Во декември 1896 година, Рикардо ненадејно се враќа во Лисабон и тие остануваат раздвоени една година, но во декември 1997 година и Лусио се враќа во Лисабон. Таму, тој дознава дека Рикардо во меѓувреме се оженил. Лусио секојдневно го посетува домот на Рикардо при што станува опседнат од неговата сопруга, Марта, за која не знае ништо. Лусио и Марта интензивно се дружат и постепено стануваат љубовници. Меѓутоа, по одредено време, Лусио дознава дека Марта има и други љубовници меѓу пријателите на Рикардо. Бесен поради тоа, тој заминува во Париз, но по некое време се враќа во Лисабон заради прикажувањето на еден негов драмски текст. Еден ден, случајно го среќава Рикардо, кој му објаснува дека преку неверствата на Марта тој ја искажувал својата љубов кон пријателите и дека Марта е неговото второ „јас“. Потоа, Рикардо го води Лусио во својот дом и таму со револверот пука во Марта, но тогаш се случува чудо: Кога Лусио се освестува, тој го здогледува мртвото тело на Рикардо, револверот пред своите нозе, а Марта исчезнала. Набргу, полицијата го апси Лусио, обвинувајќи го за убиство на Рикардо.
Осврт кон делото
„Исповедта на Лусио“ е едно од најважните дела на Марио де Са-Карнеиро во кое тој ги обработува своите три најголеми опсесии: самоубиството, перверзната љубов и ненормалниот развој на личноста што кулминира во лудило. Напишан со колоритен и раскошен стил, романот е приказна за љубовта, прељубата, боемството, уметничката треска итн. Инаку, романот е посветен на Антонио Понсе де Леао, а, исто така, авторот ставил цитат од делото на Фернандо Песоа, „Во Шумата на Отуѓеноста“.
Изданија на македонски јазик
Во 2015 година, романот бил објавен на македонски јазик, во издание на „Бегемот“, во рамки на едицијата „Ars magna“, а во тираж од 500 примероци. Преводот од португалски јазик го направил Наташа Сарџоска; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитриевиќ; а јазичната редакција ја направил Филип Димевски. Книгата била преведена со финансиска помош на Генералната дирекција за книги, архиви и библиотеки, во рамки на Државниот секретаријат за култура на Португалија, а била испечатена во „Печатницата Наумовски“ од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 135 страници, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-36-9.
Танаско Стефаноски
Танаско Миајлев Стефаноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.
Животопис
Поради тешките услови за живот, бил принуден да оди на печалба и да работи како пекарски работник во Тузла. Определен за целите на народно ослободителното движење, заминал партизан во летото 1944 годнна во единиците на НОВ на тој терен. Загинал во борба со окупаторот во есента 1944 година во околината на Тузла.
NGC 1702
NGC 1702 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1702 се споменува и како ESO 56-SC8, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 12 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1702 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m. NGC 1702 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 49 м 27,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 51' 3".
Други поделби
Проучување на NGC 1702 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Пожарски Бањи
Пожарски Бањи — село во Егејска Македонија.
Географија и местоположба
Селото Пожарски Бањи се наоѓа помеѓу планинските масиви Кожуф и Кајмакчалан, сместено на 212 метри надморска височина.
Историја
Под селото Долно Пожар, меѓу планините Кожув и Кајмакчалан, на надморска височина од 420 метри уште од стари години постојат минерални топли бањи, чија експлоатација започнала по 1935 година и наскоро станале познати по својата лековитост, но и како пријатно летувалиште на поимотните семејства од Солун и од други градови, за која цел биле подигнати и специјални хотели. .
Бањите, посебно објектите, за време на Втората светска војна и Граѓанската војна ги користеле партизаните и воопшто силите на отпорот, посебно за лекување на ранетите, но и за рекреација и мал одмор на изморените борци. Бањите почнаа повторно да функционираат по нормализирањето на ситуацијата, па дури се водат како посебна населба која влегува во составот на општината Долно Пожар.
Население
Во пописот од 1961 година, Пожарските Бањи се водат со 13 жители, во пописот од 1971 година нивниот број е пресметан во составот на жителите од селото Долно Пожар, додека во 1981 година е евидентиран само еден, а во 1991 година 2 житела..
Костурино
Костурино — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Костурино се наоѓа во Струмичкото Поле, во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 12 километри.
Надморската височина во селото е 440 метри а површината на селото изнесува 2.455 ха.
Селот се граничи со Три Води, Мемешли, Орманли, Злешево, Чепели, Раборци, Раброво.
Османлиски период
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Костурино се состоело од 102 семејства и 330 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Белотино имало 790 жители Македонци.
Во текот на т.н. афера Мис Стон, селото било посетено од страна на Гоце Делчев, каде се сретнал со Андон Ќосето и Иван Манолев.
Југословенски период
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, и подоцна Кралство Југославија.
Стопанство
Претежно занимање на населението е zемјоделие, sточарство и производство на вар. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 575 ха.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.280 жители, од кои 1.276 Македонци, 1 Турчин, 2 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 895 жители, од кои 803 Македонци, 4 Албанци, 2 Срби, 3 останати и 83 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 1830 и 1831 според Државната изборна комисија, сместени во основното училиште.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.090 гласачи.
Редовни настани
Пеливанско борење кое се одржуваа по поводот Петровден на 12 јули секоја година
Личности
д-р Јанко Бачев, доктор на правни науки, универзитетски професор по меѓународно право и претседател на партијата Единствена Македонија (претходно Народно движење за Македонија)
Знаме на Разловечкото востание
Знаме на Разловечкото востание — знаме кое било изработено за Разловечкото востание.
Димитар Беровски, главниот иницијатор и организатор на востанието, им порачал на двете учителки од Солун, Недела Петкова и Станислава Караиванова, кои биле мајка и ќерка, да изработат знаме за идното востание. Знамето било со димензии 186 х 165 сантиметри, било изработено на жолта подлога со разјарен црвен лав, и на него пишувало: Македонија (МАКЕДОНIЯ). Подоцна, по избувнувањето на востанието, во Разловци, на знамето било дополнително извезено Станете да ви освобода.
Јошинори Осуми
Јошинори Осуми (大隅 良典); – јапонски цитолог, специјалист по автофагија, професор на Токискиот институт за технологија. Во 2012 година ја добил наградата Кјото за базични науки, а во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за неговото откритие на механизмите на автофагија.
Животопис
Јошинори Осуми е роден на 9 февруари 1945 година во Фукуока, Јапонија.
Образование
На универзитетот Токио Осуми дипломирал во 1967, а докторирал во 1974 година. Од 1974 до 1977 година бил на постдокторски студии на универзитетот Рокфелер во Њујорк.
Кариера
Во 1977 година се враќа на универзитетот Токио како истражувач; во 1986 е назначен за предавач, а во 1988 е промовиран во вонреден професор. Во 1996 година преминал на Националниот институт за базична биологија во Оказаки, Јапонија, каде бил назначен за професор. Од 2004 до 2009 година бил исто така професор на Универзитот за напредни студии во Хајама, Јапонија. И после пензионирањето во 2014 година, тој продолжува да предава на Институтот за иновативно истражување на Токискиот институт за технологија.
Во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за своето откритие на механизмите за автофагија.
365 п.н.е.
365 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 365. година пред новата ера, 365. од првиот милениум п.н.е., 65. од 4 век п.н.е. и шеста од 360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5143 и 5144 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4385 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3395 и 3396 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 388.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 365 година се протега во 2271 и 2272, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2331 и 2332 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 178. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1016 и 1015 исламска година пред хиџра.
Листериоза
Листериозата е бактериска инфекција најчесто предизвикана од Listeria monocytogenes, а L. ivanovii и L. grayi се забележени во одредени случаи. Листериозата примарно предизвикува инфекции на централниот нервен систем (менингитис, менингоцефалитис, мозочен апсцес, церебритис) и бактериемија кај оние кои се имунокомпромитирани, бремени жени, новороденчиња, старци како и гастроентеритис кај здрави лица кои консумирале поголема количина во организмот. Листеријата е сеприсутна во околината и примарно се пренесува по орален пат после внесување на контаминирани хранливи производи, после што бактеријата навлегува во цревниот тракт и предизвикува системски инфекции. Дијагнозата на листериозата бара изолација на бактеријата од крвта и/или ’рбетномозочната течност. Третманот вклучува продолжена употреба на антибиотици, примарно ампицилин и гентамицин, на кои таа вообичаено е осетлива.
Знаци и симптоми
Болеста примарно ги зафаќа постарите лица, лицата со ослабен имун систем, бремени жени и новороденчиња. Ретко, и лица без овие ризични фактори може да бидат афектирани. Лице заболено од листериоза вообичаено има треска и мускулни болки, на кои често им претходи дијареја или други гастроинтестинални симптоми. Скоро секој со дијагностицирана листериоза има инвазивна инфекција (што значи дека бактеријата од неговите црева се шири во нивниот крвоток или во други делови на телото. Болеста може да се појави и по два месеца од консумирањето на контамираната храна.
Симптомите варираат кај инфицираните лица:
•	Високоризични лица (освен бремените жени): Симптомите може да вклучат треска, мускулни болки, главоболка, вкочанет врат, конфузија, губење на рамнотежа и грчеви.
•	Претходно здрави лица: кај лица кои претходно биле здрави но биле изложени на многу голема доза од листерија може да се развие неинвазивна болест (значи бактеријата не се шири во нивниот крвоток или во други делови од телото). Симптомите може да вклучат дијареја и треска.
Доколку лицето што јадело заразена храна со листерија нема никакви симптоми, повеќето стручњаци сметаат дека не се потребни тестирања и третман, дури и за лица кои припаѓаат во високоризичните за листериоза.
Причини
Listeria monocytogenes се наоѓа насекаде. Најчесто се прима преку јадење на заразени хранливи производи. Листеријата била изолирана од сирово месо, млечни производи, зеленчук, овошје и морска храна. Меките сирења и непастеризираното млеко се потенцијални опасности, а пријавени се и случаи со постпастеризирано млеко.
Ретко листериозата може да се појави и како кожна листериоза. Оваа инфекција се јавува после директно изложување на L. monocytogenes и во голема мера е ограничена на ветеринарите кои работат со заболени животни, најчесто после листеричен абортус.
Превенција
Главните начини на превенција се преку безбедно ракување, готвење и консумација на храната. Тоа вклучува миење на свежиот зеленчук и темелно готвење на суровата храна, како и подгревање до вриење на останата или готова храна.
Друг аспект на превенција е советување на високоризичните групи како бремените жени и имунокомпромитираните пациенти да избегнуваат непастеризирана храна.
Третман
Бактериемијата треба да се третира 2 недели, менингитисот 3 недели, а мозочниот апсцес најмалку 6 недели. Ампицилинот се смета како најсоодветен антибиотик, гентамициното често се додава заради неговите синергиски ефекти. Вкупната стапка на смртност е 20-30%; од сите случаи со бременост, 22% резултирале со губење на плодот или мртво новороденче, а мајките вообичаено преживувале.
Епидемиологија
Во 2004-2005 во САД инциденцата била 2,5-3 случаи годишно на милион жители, при што бремените жени претставувале 30% од сите случаи. Од сите неперинатални инфекции, 70% се јавуваат кај имунокомпромитирани пациенти. Инциденцата во САД е во пад од деведесеттите години на 20 век, за разлика од Европа каде промените во навиките на исхрана доведоа до зголемување за истиот период. Во Шведска е стабилизирана околу 5 случаи годишно на милион жители, при што се јавуваат 1-2 случаи кај бремени жени од вкупните околу 40 случаи годишно.
Фазна модулација
Фазна модулација (ФМ) – вид модулација која ги спрема комуникациските сигнали за пренос. Таа ги кодира сигналите како промени во моменталната фаза на носечкиот бран. Фазната модулација е една од двата главни облици на агловата модулација, заедно со честотната модулација.
Фазата на носечкиот сигнал е модулиран така што ја следи промената на нивото на сигналот (амплитудата) на сигналот на пораката. Врвната амплитуда и честотата на носечкиот сигнал се одржуваат константни, но како што се менува амплитудата на сигналот на пораката, соодветно се менува фазата на носителот.
Фазната модулација нашироко се користи во радиопреносот и е интегрален дел од многу дигитални преносни кодирања на кои се засноваат бројни технологии како Wi-Fi, ГСМ и сателитска телевизија.
Теорија
Фазната модулација го менува фазниот агол на комплексната анвелопа правопорционално на сигналот на пораката.
Тони Гатлиф
Тони Гатлиф (роден како Мишел Дахмани на 10 септември 1948 година во Алжир) е француски филмски режисер од ромска националност, кој исто така работи како сценарист, композитор, актер и продуцент.
Фазна модулација
Теорија
Ако m(t) е сигналот на пораката кој треба да се пренесе, а носителот на кој сигналот е модулиран е
Тони Гатлиф
Биографија
Гатлиф е роден во Алжир и припаѓа во група на оние луѓе на француско и друго европско потекло кои се родени во Алжир во текот на периодот на француското владеење 1830-1962, (Pieds-Noirs). По неговото детство таму, Гатлиф пристигнал во Франција во 1960 година по Алжирската војна за независност.
Фазна модулација
Теорија
Ова покажува како m(t) ја модулира фазата – колку што m(t) е поголем во одредена временска точка, толку е поголемо фазното поместување на модулираниот сигнал во таа точка. Истото може да се гледа и како промена на честотата на носечкиот сигнал, а фазната модулација да се смета како специјален случај на честотната модулација при која честотната модулација на сигналот е дадена со временски извод од фазната модулација
Тука модулацискиот сигнал може да биде
Математиката на спектралното однесување открива дека постојат две области од особен интерес:
Теодор I Ласкарис
Семејство
Теодор Ласкарис се родил во Ласкарис, благородничко, но не толку познато византиско семејство во Цариград. Тој бил син на Мануел Ласкарис (роден окулу 1140) и неговата жена Јоана Карацајна (родена окулу 1148). Тој имал четири постари браќа: Мануел Ласкарис (починал во 1256), Михаел Ласкарис (починал 1261/1271), Грегориј Ласкарис и Константин Ласкарис (починал на 19 март 1205), византиски цар (1204–1205). Исто така имал и двајца помали браќа: Алексиј Ласкарис, латински војвода против Прабугарите кои се бореле со Французите против Јован III Дука Ватац и бил заробен и ослепен, а исто и Исак Ласкарис.
Вилијам Милер ја препознал жената на Марко I Санудо како сестра на Теодор, врз основа на италијански извори. Сеедно, Михаил Димитри Стурѕа го негира ова тврдење во неговото дело (Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople) (1983), засновано врз молкот на византиските примарни извори.
Владеење
Во 1198/9, Теодор се оженил со Ана Ангелина, ќерка на византискиот цар Алексиј III Ангел и Ефросина Дукина Каматерина. Таа била вдовица од нејзиниот братучед, „севастократорот“ Исак Комнин. Со овој брак тој станал зет со Евдокија Ангел.
Тони Гатлиф
Кариера
Гатлиф со години се борел да влезе во филмската индустрија, играјќи во неколку театарски продукции сè додека не го режирал својот прв филм „ Главата во урнатини“ (La Tête en ruine), во 1975 година. По него следувал филмот (La Terre au ventre) во 1979 година, приказна за Алжирската војна за независност.
Од 1981 година во филмот „Трчај циганко“ (Corre, gitano), работата на Гатлиф е насочена кон ромскиот народ во Европа, од кого тој делумно го следи потеклото.