cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Политички науки
Просветителство
Религијата нема веќе да ја игра главната улога во политиката. Ќе има поделба на државата и црквата, Принципи слични на оние кои доминираа со материјалнити науки може да се примени врз општеството како целина, создавајќи ги општествените науки. Политиката може да се проучува во лабораторија, која е и општествената средина. Во 1787, Александар Хамилтон напиша: ,, науката за политика како и сите други науки постигна големо подобрување.`` (федералниот листови, The Federalist Papers, броеви 9 и 51). И маркизот од Аргенсон и опатот од Сан Пјер ја опишаа политиката како наука. Д’Аргенсон беше филозоф, а Де Сан Пјер реформатор-сојузник на просветителството.
Други значајни личности кои учествуваа во просветителството беа Бенџамин Френклин и Томас Џеферсон.
Современа политичка наука
Во совремието, политичката наука е во вид на истражување на другите форми на единствена влада како што се тие прикажани на интернет или теоретските сценарија.
Четириесет Севастиски војници - маченици (икона)
Иконата Четириесет Севастијски војници - маченици потекнува од 11 век. Сликана е со темпeра на платно, а основната подлога е штица. Димензиите и се 44 x 33 cm. Првобитно била изложена во црквата Богородица Перивлептос (Св. Климент) во Охрид. Денеска се наоѓа во Галеријата на икони, Охрид.
Состојба
Оштетена е на повеќе места. Грундот, заедно со боениот слој, отпаднал, при што наполно се уништени неколку глави на мачениците, а еден број се тешко оштетени.
Рамката е многу оштетена. Во сегментот небо, наполно е оштетена фигурата на Исус Христос. Сигнатурата е делумно оштетена.
Иконографија
Покрај порочуената мозаична икона “Четириесет маченици“ од Думбартон Оакс, датирана во 14 век, и една истовремена, непубликувана икона од Хиландар, охридската е најстар примерок од овој вид. Во фреско-сликарството во Македонија оваа композиција е насликана во следниве цркви: Св. Софија, Охрид и Св. Леонтие, Водоча, во периодот на XI век. Подоцна, оваа тема е сликана во црквата Св. Архангел Михаил на манастирот посветен на пустиножителот Гаврило Лесновски во с. Лесново - Злетовско. Се среќава и во сликарството на Жича и Дечани, како и во други цркви. Познати се минијатурите во Британскиот музеј и од Московската синодална библиотека, како и иконите во слонова коска од Берлин и Петроград.
Потекло
Не е познато од која охридска црква потекнува оваа икона. Може да се претпостави дека таа биле изработена за црквата Св. Софија во Охрид. Меѓутоа, стилската анализа покажува дека не се работи за рака на зограф што работел на живописот на оваат катедрална црква.
Конзервација
Конзервацијата е извршена во лабораторијата на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата - Скопје.
ДАР 9 Синигер
Дизајн и развој
За да им се обезбеди на бугарските воздухопловни сили современ обучувач, ДАР извадила лиценца за изградба на Фоке-Вулф Фв 44Ј. Првата серија, напојувана од радијален мотор Сименс-Халске Сх 14, била изградена во фабриката ДАР, но последователните серии биле изградени во ДСФ (Државна самолетна фабрика).
Преживеаните авиони во 1948 година биле пре-моторирани повторно со Волтер Минор 6 III вградени мотори поради тешкотии во набавката на резервни делови и лошата состојба на моторите Сименс-Халске.
Производството на ДАР 9 се состоело од серијата 1, која била изградена во фабриката ДАР и која ги носела градежните броеви 88 до 93 и Серија 2 до Серија 5, изградени во фабриката ДСФ и која носела градежни броеви од 95 до 130.
Извршна историја
ДАР 9 се користеле за обука во воздухопловното училиште во Казанлак најмалку до 1949 година. Девет вишок 9 DAR авиони биле пренесени во југословенското воено воздухопловство во 1947 година, повлечени од службата до 1958 година. Еден ДАР 9 е зачуван во Техничкиот Музеј, Загреб, Хрватска.
Спецификации (ДАР 9)
Перформанс
NGC 5655
NGC 5655 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5655 се споменува и како UGC 9333, MCG 2-37-20, CGCG 75-60, KUG 1428+141, IRAS 14284+1411.
Откривање
Објектот е откриен на 4 април 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5655 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5655 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 30 м 51 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 58' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 5655 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51857. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 916. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 65.
Милиција на Крушевската Република
Милиција на Крушевската Република — орган задолѓен за безбедноста и редот во прогласената востаничка република. Таа се состоела од четири милиционерски станици и потстаници, а била во надлежност на Привремената влада, односно под јурисдикција на Христо Ќуркчиев кои бил избран за градоначалник и одговорен за полиција.
Доброволци
Милицијата била формирана веднаш по донесувањето на одлуката од страна на владата. Набргу пред грчкото учлиште кое било седиште на владата, пред Христо Ќуркчиев се собрале голем број на доброволци. Отука се јавил проблем бидејќи не можеле да ги примат сите. Најголемиот дел од доброволците биле од влашките мала на Крушево. Затоа било донесено компромисно решение, на помладите им било препорачано да стапат во IX Четнички одред под команда на потпоручникот Тодор Христов, а од другиот дел била формирана градската милиција.
Началници
За началници на милицијата биле поставени:
Воружување и организација
Поради недостаток од пушки, целата милиција не била вооружена со ова оружје, затоа дел од милиционерите биле снабдени со револвери и стапови. Милицијата била поделена на 18 групи од по осум до десет души на чело со посочените началници.
Доријан Чолаку
Доријан Чолаку (роден на 2 јуни 1977 година) ― албански фрлач на кладиво.
Чолаку е роден во Тирана. Тој настапил на Летните олимписки игри 2004. Тој бил пласиран триесет и првиот во квалификациските рунди на натпреварувањето, со фрлање од 70,06 метри. На Летните олимписки игри во Пекинг 2008 година, тој успешно го фрлил кладивото на теренот при неговиот трет и последен обид, на 70,98 метри. Чолаку, сепак, не успеал да напредува во финалето со фрлање кладиво, бидејќи се пласирал на вкупно дваесет и осмо место во квалификациските рунди.
Мигел Анхел Рубијано
Мигел Анхел Рубијано Чавез (Miguel Ángel Rubiano Chávez; р. во ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за професионалната континентална екипа.
Првата победа во неговата кариера на Гранд Тур дошла во 2012, на шестата етапа на Џиро д’Италија, каде до победата стигнал сам со една минута и десет секунди предност пред најблиските конкуренти.
Рубијано го напуштил по две сезони и му се прикличил на  за сезоната 2014.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал
Д’лга
Д’лга — село во Општина Куманово, во северниот дел на Македонија. Денес нема жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во најјужниот дел на Кумановско, недалеку од областа Скопска Блатија. Лежи во западното подножје на Градиштанска Планина, на надморска височина од 385 м. Атарот зафаќа површина од 6,4 км2.
Историја
Подрачјето на Д’лга е населено уште од неолитот за што сведочи наоѓалиштето Огражди на неговиот источен крај. Селото било населено со Турци.
Население
Во втората половина на XX век забележано е дека речиси сите жители на селото биле Турци и ова не се променило до неговото иселување во 1990-тите. Во повоениот период забележан е помал број на Роми. Тогаш аселението доживеало извесен раст, а потоа се намалило. До позначајно намалување дошло во 1970-тите, кога населението спаднало од 322 жители во 1971 на 199 жители во 1981 г. Најнаглиот пад следел во наредните години, со што во 1991 г. Д’лга се свела на 8 жители. Во следните неколку години тие се намалиле на двајца жители, а потоа селото е целосно напуштено.
Според пописот од 2002 година, Д’лга немала ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
1896 во книжевноста
1896 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Летечки пекинезери
Летечки пекинезери - свинг-џез квинтет формиран во Скопје, во 2004 година. Летечки пекинезери бил бенд со огромен репертоар оригинални теми, a за создавање на репертоарот, најмногу се ангажирале основачите на бендот, Бојан Петков-Шамба (гитара) и Иво Солдатовиќ-Сол (кларинет). Останати членови на бендот се: Петар Христов, тенор-саксофон, Кирил Туфекчиевски, двоен бас и Славчо Коцев, тапани.
Историја
Во 2004 година Бојан Петков-Шамба и Иво Солдатовиќ-Солго создале неформално кабаре-дуо, Летечки пекинезери, изведувајќи кавери, но и авторски импровизации, во разни клубови низ Скопје. Круна на тие неформални настапи била поканата за снимање на дел од тие оригинални теми. Снимањето се случило на 31 декември 2004 г. и за него помогнале Милан Димушевски на тапани и Иван Бејков на бас. Снимени биле 11 теми, кои никогаш не биле публикувани на носач на звук.
По снимањето, Шамба заминал на едносеместарски студии во Беркли, САД. По неговото враќање, овој џез-состав продолжувал со вечерните свирки, но овој пат секоја среда изведувале чалгиска музика, а во саботите настапувале како Летечки пекинезери (со Милан Димушевски на контрабас).
Во 2006 година поставата ја прошириле и со Трајче Велков на труба. Во еден краток период, со нив настапувал и таткото на Иво Солдатовиќ, Драгиша Солдатовиќ-Лабиш на клавијатури. Материјалите кои сведочат за оваа невообичаена соработка помеѓу татко и син, во еден бенд, бил концертот во живо во емисијата „Ако никој не свири“ во јануари 2007 година на музичкото радио „Канал 103“.
Наредната, 2007 година, издавачката куќа „Стотројка“ ја поместила темата Stompin’ at the savoy на компилациското цеде Ако никој не свири... Во живо на стотројка, и тоа било прво појавување на „Летечки пекинезери“ на еден носач на звук. Во тој период, во јануари 2007 година, овој џез-состав ја правел и својата прва мини-турнеја низ Македонија, но со различни басисти, речиси на секој настап, поради лошата здравствена состојба на Кирил. Иако свирките биле големо искуство за бендот и биле доста посетени, поради некои причини дошле до една подолга пауза, која траела сè до снимањето на деби албумот, три години подоцна.
2010-ти години
Летото 2010 година, како трио, започнале аранжмански да ги разработуваат новите теми. На тие средби ја донеле и одлуката повеќе да не настапуваат јавно со џез-стандарди, туку новата ориентација на бендот да бидат авторските свинг-композиции. Со завршувањето на летото на снимањето го повикале и Славчо Коцев од Велес (тапани), а непосредно во процесот на снимање им се придружил и кларинетистот Петар Христов од Битола (за да свири тенор-саксофон). Деби албумот со 14 теми бил снимен на 23 и 24 септември 2010 г. во студиото „Chicken Madness“, со Ален Хаџи-Стефанов како снимател и Бојан Петков како продуцент.
Првиот концерт надвор од Македонија, членовите го свиреле во Приштина, Косово, на 17 септември 2011 г., а во октомври 2011 година, во формат на цеде материјалот го објавил „SJF Records“. Истиот месец, во неофицијалната програма на „Скопски џез-фестивал“, во чест на неговата 30-годишнина, организаторот правел приватна забава за гостите изведувачи на фестивалот, во клубот лоциран во дирекцијата на Скопска пивара. Единствен музички гостин на забавата бил Летечки пекинезери. Според зборовите на членовите, тоа е единствениот концерт на кој, искачувајќи се на бина, навистина почувствувале трема.
Значајните концертни активности продолжиле и во 2012 година, најпрвин со настапот на 6 мај во Марибор, Словенија, како учесници на „Maribor 2012 – Evropska prestolnica culture“, а потоа и во Прилеп, на 20 септември 2012 г., на првото издание на „International Prilep Jazz Weekend“. На изведбата на темата Herkermer homolka, како гостин на бината ненајавено се искачил и Симеон Иванов-Канго, импровизирајќи вокално.
Својот втор самостоен концерт бендот го имал во летниот клуб „Хавана“ во Скопје, на 9 ноември 2012 г., а по неполн месец, на 1 декември 2012 г., за првпат членовите го прелетале и Атлантикот, одржувајќи го својот прв концерт во Галерија „МЦ“, во Њујорк, САД. Во истиот простор, настапиле и три и пол години подоцна, на 15 јуни 2016 г..
На 16 мај 2013 г., на премиерата на филмот „Големиот Гетсби“, во кината „Синеплекс“ во Скопје, следувала и реприза на самостојниот настап од пред една година во летниот клуб „Хавана“ на 18 мај, па настапот на 27 јуни на платото на МКЦ наречен „Save Jazz Fm 100.8“, и уште едно интернационално претставување, на фестивалот „Blues & Jazz Rallye“ на 20 јули 2013 г. во Луксембург.
Во 2014 година бил дел и од малата екипа вљубеници во џез-музиката, кои на 30 април 2014 г. со концерт го чествувале „International Jazz Day“, во клубот МКЦ. Истото чествување се случило и во наредната година, на 30 април 2015 г, но во Велес.
На 8 јуни 2014 година, членовите на бендот за првпат заминале и за Албанија, каде што биле дел од интернационалниот список на артисти, кои настапиле на фестивалот „All Eagles Fest“.
Во 2015 година, во филмот „Каде се парите“ на Владимир Петровски-Картер, биле употребени музички материјали од првиот албум на Летечки пекинезери.
Од позначајните настапи во тие години, биле концертите во рамки на манифестациите „Скопје Креатива“, (Универзална сала, 29.6.2015), „Скопско лето“ (Сули Ан, 23.7.2015), „Cinedays“ (МКЦ, 18.11.2015), „Pin Music Conference“ (МКЦ, 27.11.2015) и веројатно, најзначајниот настап во кариерата на бендот досега, како отворање на настапот на легендарниот трубач Артуро Сандовал во рамките на фестивалот „Охридско лето“, на 6.8.2016. Настапиле на „Урбан фест“, одржан на 29.4.2017, на „Јадран Сквер“ во Скопје.
Цезиум јодид
Цезиум јодид (хемиска формула CsI) е јонско соединение на цезиум и јод. Често се користи како влезен фосфор кај цевката за засилување на сликата на Х-зраците што се наоѓа во флуороскопската опрема. Фотокатодите на цезиум јодид се многу ефикасни при екстремни ултравиолетови бранови должини.
Синтеза и структура
Кристалите на цезиум јодид имаат кубична кристална структура CsCl, но типот на структурата на нанометарски тенки CsI филмови зависи од материјалот на подлогата - тоа е CsCl за микашист и NaCl за LiF, NaBr и NaCl супстрати.
Атомските синџири на цезиум јодид може да се растат во јаглеродни наноцевки со двојни ѕидови. Во таквите синџири I атомите изгледаат посветли од атомите Cs во електронските микрографии и покрај тоа што имаат помала маса. Оваа разлика беше објаснета со разликата на полнежот помеѓу атомите на Cs (позитивни), внатрешните ѕидови на наноцевките (негативни) и атомите I (негативни). Како резултат на тоа, атомите на Cs се привлекуваат кон ѕидовите и вибрираат посилно од атомите I, кои се истуркани кон оската на наноцевката.
Употреба
Важна примена на кристалите на цезиум јодид, кои се сцинтилатори, е електромагнетната калориметрија во експерименталната физика на честички. Чистиот CsI е брзо и густо сцинтилирачки материјал со релативно мал принос на светлина што значително се зголемува со ладење. Покажува две главни компоненти на емисија: една во блискиот ултравиолетовиот регион на бранова должина од 310 nm и една на 460 nm. Недостатоците на CsI се високиот температурен градиент и малата хигроскопност.
Цезиум јодид се користи како разделувач на зрак во инфрацрвените спектрометри so Фуриеова трансформација (FTIR). Има поширок опсег на пренос од почестo користените разделувачи на зраци направени од калиум бромид, со работен опсег во далечната инфрацрвена зона. Сепак, CsI кристалите со оптички квалитет се многу меки и тешко се расцепуваат или полираат. Тие, исто така, треба да се обложат (обично со германиум) и да се складираат во десикатор, за да се минимизира интеракцијата со атмосферските водени пареи.
Во прилог на влезните фосфори од засилувачот на сликата, цезиум јодидот често се користи и во медицината како сцинтилирачки материјал во рамните панелни рендгенски детектори.
Мина Костиќ
Јасмина „Мина“ Костиќ (српски: Јасмина "Мина" Костић; родена како Минира Јашари на 5 мај 1975 година) ― српска турбофолк пејачка.
Ран и личен живот
Мина Костиќ е родена како Минира Јашари во Орашје во Босна и Херцеговина и израсната во населбата Ледине во Белград, во ромско семејство со 10 деца. На своја 5-годишна возраст била посвоена од Евдокија „Дуда“ Ивановиќ. Нејзин братучед е раперот Иван Ивановиќ - Џус, чија тетка по татко е Дуда Ивановиќ. Името го сменила на 19 години за да плати помалку за италијанска виза, заедно со нејзиниот брат Енвер кој го променил името во Дејан.
Тукумс (општина)
Тукумс (Tukuma novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Мина Костиќ
Кариера
Костиќ има направено многу телевизиски настапи и настапи, три албуми. Таа е позната по често провокативното сценско појавување, кое повремено привлекува коментари во медиумите.
Пеела како гостинка на многу познати родендени на српски познати личности како што се: Дејан Станковиќ, Синиша Михајловиќ и Матеја Кежман.
Восок
Восоците претставуваат естри на масни киселини со алкохоли со долга јаглеродна низа. Се топат над 45 °C и даваат течност со мала вискозност. Нерастворливи се во вода, а растворливи во неполарни, органски растворувачи. Најпознати животински добиени восоци се пчелин восок, ланолин и др.
NGC 3254
NGC 3254 — спирална галаксија во соѕвездието Едро, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3254 се споменува и како ESO 263-38, MCG -7-22-10, VV 65, AM 1025-433, IRAS 10257-4338.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3254 е од видот Sb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3254 има привидни димензии од 3,8' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 27 м 51,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 43° 54' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3254 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30785. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1976. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1387.
Гучин-Ус, Оворхангај
Гучин-Ус (Гучин-Ус) е област во Монголија во покраината Оворхангај.
Тихуана
Тихуана е најголем град во државата Долна Калифорнија, Мексико. Во 2015 градот имал население од 1,641,570. Градот се наоѓа на крајниот северозапад на Мексико, на брегот на Тихиот Океан, и на границата со САД.
Ротлебен
Ротлебен (Rottleben) — село и поранешна во округот Кифхојзер, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 е дел од општината Кифхојзерланд.
Хаирхандулан, Оворхангај
Хаирхандулан (Хайрхандулаан) е област во Монголија во покраината Оворхангај.
Мостафа Мохамад-Наџар
Мостафа Мохамад-Наџар (фарси -مصطفى محمد نجّار) е министер за одбрана на Иран. Роден е 1956 година. Со неговите 52 години тој е ветеран на Исламската револуционерна гарда уште од неговото воспоставување кога беше задолжен за Блискиот Исток.
Недим Човиќ
Недим Човиќ (роден на 27 мај 1988 година во Сараево) ― босанскохерцеговски поранешен спринтер. Од 2010 година, тој држи национални рекорди на 100 метри, 200 метри и штафетата 4 × 100 метри. Дополнително, тој ја претставувал својата земја на Европското првенство во атлетика во 2010 година, како и четири изданија на Европскиот куп и Европските тимски првенства помеѓу 2006 и 2010 година, каде што успеал да заврши неколку подиуми.
Од 2019 година, тој работел како кондициски тренер на фудбалскиот клуб Железничар Сараево.
Најдобри лични резултати
Надвор
Во затворен простор
Виратал
Виратал (Wieratal) — општинска заедница во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Лангенлојба-Нидерхајн.
Општинската заедница Виратал се состои од следниве општини:
Светозар Стојановиќ
Светозар Стојановиќ (Крагуевац, 1931 —, ) бил српски филозоф и политички аналитичар. Критичар на Слободан Милошевиќ, за време на комунистичка Југославија, Стојановиќ е еден од најпознатите претставници на дисидентската Праксис школа.
Праксисовец
Во 1955 година Стојановиќ дипломира на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград, а во 1962 година на истата институција се стекнува и со докторска титула.
По активирањето на загрепското филозофска списание „Праксис“ станува нејзин соработник и член на издавачкиот совет. Пишува многу критички статии, меѓу кои најпозната е неговата статија „Од пост-револуционерна диктатура кон социјалистичка демократија: југословенскиот социјализам на крстопат“, објавена во забранетиот број на „Праксис“ за мај-август 1972 година.
По хајката против српските членови на „Праксис“ која комунистичката власт ја поведе кратко време по справувањето со Хрватската пролет, Стојановиќ е еден од осуммината професори и асистенти што во јануари 1975 година добиваат отказ од Филозофскиот факултет во Белград. По долга борба против ова решение, во 1981 година Стојановиќ и неговите колеги се вработуваат на Институтот за филозофија и општествена теорија во Белград.
По активирањето на списанието „Праксис интернационал“ во 1981 година во Оксфорд, Стојановиќ е еден од неговите најугледни југословенски соработници, а од 1986 година е и еден од неговите два уредници.
По падот на комунизмот
Еден од најлуцидните југословенски недогматски марксистички теоретичари во 1960-те и 1970-тите, Стојановиќ кон крајот на 1980-тите се разочарува од марксизмот. И кај него почнува да се чувствува преокупацијата со наводната обесправеност на српскиот народ, која се забележува и кај други српски праксисовци.
Во светлината на оваа трансформација, кога Добрица Ќосиќ е избран за претседател на СР Југославија, Стојановиќ на 15 јуни 1992 година станува негов специјален советник. На таа функција тој останува до 31 мај 1993 година, односно до изгласувањето недоверба на Ќосиќ од страна на Сојузното собрание поради неговиот судир со Слободан Милошевиќ.
По овој развој на настаните Стојановиќ станува критички настоен кон политиката на Слободан Милошевиќ и за време на октомвриските настани од 2000 година, кога е соборен Милошевиќ, тој игра активна улога.
Европско првенство во ракомет за мажи 2000
Домаќини
Два Хрватски градови беа избрани за домаќини на Европското првенство во 2000 година:
1894 во книжевноста
1894 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Конструкција (филозофија на науката)
Изградба или конструкција во филозофија на науката е идеален објект, каде што постоењето на нешто може да се каже дека зависи од субјектот ум. Ова, како што е спротивно на "вистински" објект, каде што постоење не ни се чини дека зависи од постоењето на умот.
Во научна теорија, особено во рамките на психологијата, хипотетички изградба е објаснување на променлива која не е директно видлива. На пример, концептите на интелигенција и мотивација се користат за да се објаснат појави во психологија, кои не се директно видливи.
Нектон
Нектон — група на организми кои се движат независно од струите во водната маса. Големината на телото на нектонските форми варира од неколку сантиметри, па до 30 метри. Важна одлика на нектонот е брзото движење, како и маневрабилноста (манифестирана со линеарна и аглеста ацелерација, стартување, запирање, вртење – со еден збор манифестирање агилност). Во светот на нектонот доминира инерцијата.
S/2004 S 28
С/2004 С 28 е природен сателит на Сатурн. Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит и Јан Клејна на 7 октомври 2019 година од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 21 март 2007 година.
S/2004 S 28 има пречник од околу 4 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 22.020 Gm за 1220,31 дена, со наклон од 170° кон еклиптиката, во ретроградна насока и со ексцентричност од 0,143.
Аделина Тахири
Аделина Тахири (албански : Adelina Tahiri) е албанска пејачка. Роден е 1991 година во Скопје. Тахири, која моментално живее во Албанија, ја започна својата професионална кариера во 2007 година кога имала само 16 години со синглот Më Тrego, кој го издаде на албански јазик, а синглот е изведен во Албанија и Косово. Во октомври 2010 година, тој го издаде својот втор албум, Nuk Jam Penduar, исто така на албански јазик. Тахири официјално го прифати албанското државјанство во 2011 година.
Роже Мартен ди Гар
Тибови
Откако бил демобилизиран од војската тој почнал да ја пишува Тибови. Книга која е сочинета од 8 томови кои се појавуваат помеѓу 1922 и 1940 година. Таа зборува за историјата на една фамилија-вистинска панорама на францускиот живот од тој период.
Жан Бароа
Жан Бароа воодушевувал неколку генерации читатели: Мартен ди Гар во овој роман се зафаќа директно со општите проблеми на слободната мисла, на иднината на науката, на Вистината и Правдата. Неговите ликови илустрираат некои витални позиции меѓу кои треба да се направи избор. Но тоа се ликови од крв и месо. Мартен ди Гар го насликували и трагичното стареење на човекот, во неговото тело, во неговото срце и во неговиот ум, стравувањето пред болеста и смртта.
Книгата е строго сместена од историска гледна точка: ги гледаме случувањата со Аферата Драјфус, којашто е подробно изложена. Најпосле, од една чисто литературна гледна точка, Мартен ди Гар, во време кога киното ги правело првите чекори,го измислил кинематографското кадирање.
Приказната
Овој роман го трасира патот на еден човек според крива која одговара на трите фази од човечкиот живот. Детството, како прво, во кое Жан успева со текот на времето да се ослободи од оковите на своето образование и посебно од религијата. Зрелоста во која Жан се здружува со неколку пријатели за да го создадат списанието Сејач, со таа цел да ја негуваат слободната мисла и рационалистичкиот дух. Таа борба ќе предизвика и одредени судири: Жан ќе мора да го напушти колеџот „Вансеслас“, каде што се осмелил да ја предава теоријата на Дарвин, ќе биде исто така принуден да се раздели од неговата многу побожна сопруга, неспособна да ги разбере неговите уверувања. Неговите раационалистички идеи ќе најдат конкретна примена благодарение на вметнување на историјата на романот. По примерот на Емил Зола, групата на Сејач ќе влезе во бурните настани за да ја докаже невиноста на Драјфус. Меѓутоа, спротивно на неговиот постар колега Лис, друг амблематичен херој на романот, уверувањата на Бароа немаа доволно солидни основи. Крајот на неговиот живот ќе го обележи една серија разочарувања: аферата Драјфус ќе биде искористена од политикантите; Марија, ќерката на Бароа, далеку од тоа да биде уверана во борбата што нејзиниот татко  ја водел целиот живот, ќе одлучи  да се посвети на религијата..Најпосле, на крајот од животот, стравот од животот го обзема Бароа, го тера да се откаже од свиоите уверувања и да стане повторно „верник“.
Историскиот дел
За историскиот дел од романот, Мартен ди Гар завршил вистинска работа на историчар, како што ќе направи и за други романи. Неговото образование на архивиста му овозможило да спроведе истражувања според еден „научен метод“, проследувајќи трудови на историчари, оригинални записи, како што се документите од судењето Драјфус, со постапувајќи спротивставени гледишта, со цел да открие дел од вистината. Но документите немаат само „информативна“ улога, по завршувањето на документарната етапа, тие учествуваат исто така и во уметничкото создавање. На тој начин, тој цитира, присоединува, лепи, но повеќе или помалку експлицитен начин купови од документи (Жан Бароа тој ќе препише повеќе страници од стенографскиот запис од судењето на Зола), кои ја заменуваат или пак ѝ даваат форма на фикцијата. Благодарение на таа оригинална постапка, тој докажа дека може да се бара во 20 век признавање на квалификативот „објективен романописец“, со помирување на Уметноста и Политиката.
Замислата на романот
Делото всушност е замислено во форма на роман целиот во дијалози, кој ги прекинуваат од време на време неколку описи во форма на дидаскалии. Тој ни нуди низа слики кој треба повеќе да сугерираат одредена атмосфера отколку да „раскажуваат“. Она што авторот сака да ни го открие се всушност автентичните парчина од реалноста. Отфрлувајќи ја интервенцијата на сеприсутниот раскажувач, авторот го тера читателот да прифати активна постапка на читање и обмислување.
Оригиналноста на Мартен ди Гар
Оригиналноста на овој роман не доаѓа само од силата на различните идеи што авторот се труди секогаш да ги претстави со најголема непристрасност, таа произлегува и од модерноста на неговата креативна постапка.
Роже Мартен ди Гар покажува дека не може да се идентификува со својот јунак, впрочем тој отсекогаш се држел на дистанца од своите јунаци. Нвистина, тој никогаш не морал да се ослободува од католицизмот, зашто никогаш не ја ни осетил како што тоа го почувствувал неговиот јунак, стегата на религиозното образование и никогаш не го ни напуштил својот длабок атеизам, притоа почитувајќи ги спротивните уверувања. .
Ханс Арп
Ханс Арп (Hans Arp), познат и како Жан Арп бил германско-француски сликар, вајар и поет, роден на16 септември 1887 година, а починал на7 јуни 1966 година, бил познат како соработник во групата на дадаисти и надреалисти  и пред сè како приврзаник на апстрактна уметност, при што изворите биле во елементарните, природни форми.
Животопис
Од 1904-1908 година студирал сликарска уметност во Вајмар и во Париз на академијата Јулијан. Од 1909 година живеел в Швајцарија и пишувал поезија. Во 1912 година се сретнал до сликарит slikarom Василиј Кандински во Минхен и станал член на групата „Синиот јавач“ (Der blaue Reiter|el). Од таа година започнува неговата соработка со Пол Кле и со списанието „Напред“ (Der Sturm|el).Од 1916 година соработувал со дадаистите во Цирих a 1918-1919 година во Келн со Макс Ернст. Од 1922 година живеел наизменично во Цирих и Париз. Таа година се оженил со Софија Таубер, уметничка со која правел големи колажи на геометриски исечоци, главно под нејзино влијание.
Неговите скулптури можат да се сфатат како органска апстракција и често се нарекуваат биоморфни, бидејќи делумно потсетуваат на делови на билки или човечкото тело.
Во 1943 година му починала сопругата, а во почеток на педесеттите години заминал во САД каде проектирал големи пластики на универзитетот во Харвард и Каракас, како и за зградата на УНЕСКО во Париз.
Починал во Базел во 1966 година.
Стадион З'дежеле
Стадион З'дежеле (словенечки: Stadion Z’dežele) — фудбалски стадион во Целје, Словенија. На него игра фудбалскиот клуб Целје од 2003 година. Пред јули 2017 година, стадионот беше наречен Арена Петрол.
Во времето на неговото отворање, Арена Петрол беше најмодерниот фудбалски стадион во земјата. Името го доби од главниот спонзор, словенечката нафтена компанија Петрол. Стадионот беше отворен на 9 септември 2003 година со една трибина со капацитет од 3.600 луѓе. Во текот на следните години беа изградени три дополнителни трибини до завршувањето на стадионот во 2008 година со капацитет од 13.059 седишта; Од кои 7.000 се покриени. Теренот на стадионот е долг 105 метри, широк 68 метри и е покриен со природна трева. Стадионот има и систем за греење на теренот и рефлектори.
Тервете (општина)
Тервете (Tērvetes novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2002 година.
Хиџирт, Оворхангај
Хуџирт (Хужирт) е област во Монголија во покраината Оворхангај.
Зега
Зега (Seega) — село и поранешна во округот Кифхојзер, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 е дел од општината Кифхојзерланд.
Фронсдорф
Фронсдорф (Frohnsdorf) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија.
Космос-2356
Космос-2356 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 15 јуни 1998 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 225 килограми. Космос-2356 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 117,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1867 км, а најмалото на 1297.
Морални приказни (Ерик Ромер)
Морални приказни (француски: Contes moraux) - филмски циклус на францускиот режисер Ерик Ромер. Циклусот го сочинуваат следниве филмови:
Тошихиде Саито
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 1998.
Кремљ
Кремљ (на кремль) е поим кој се однесува на старите руски градови и нивниот внатрешен дел. Во некогашна Русија за град го сметале само оној кој имал сопствен кремљ. Во денешниот Московски кремљ се наоѓаат претседателството и владата на Русија.
Сена кај Буживал
Сена кај Буживал - слика од 1876 година на Алфред Сисли, сега во импресионистичкиот дел на Музејот на уметност Метрополитен, кој ја добил во 1992 година како ветен и делумен подарок на г-дин Даглас Дилон и неговата г-ѓа. Покажува дел од Сена во близина на населеното место Буживал.
Гвавијаре (река)
Гвавијаре (Río Guaviare) — река во Колумбија, притока на Ориноко.
Произлегува од реките Ариари и Гвајаберо, кои пак извираат во источниот дел на Андите. Долга е 1.497 км, и со тоа е најдолгата река во системот на Ориноко. Пловна е во должина од 630 км. Сливот зафаќа површина од 166.000 км2. Реката Гвавијаре се смета за граница помеѓу областа Љанос и Амазонската прашума.
Главна притока на Гвавијаре е реката Инирида.
Науру
Науру, официјално Република Науру, е островска држава во Микронезија, во Јужниот Пацифик. Науру е најмалата островска држава во светот, најмалата независна членка на Комонвелтот, најмалата независна република и единствената република без официјален главен град.
Историја
Британскиот капетан Џон Фирн, ловец на китови, бил првиот Европеец кој стапнал на копното на Науру во 1798. Од тогаш месното население имало контакт со странците кои пак подоцна се населувале на островот. Островјаните тргувале со храна.
Колонијален период
Островот бил анектиран од Германија во 1888 и бил дел од Германскиот протекторат Маршалски Острови, и Науру го нарекле Навадо или Онаверо. Со доаѓањето на Германците се вовел и кралот на Науру и почнале да се пробиваат мисионерските христијански движења. Германците владееле со Науру скоро три декади.
Фосфатот бил за првпат откриен во 1900 од страна на Алберт Елис. Тихоокеанската фосфатна компанија управувала со фосфатот и во 1907 година за првпат почнал извозот на минералот. По Првата светска војна војната, во 1923 година Друштвото на нациите го дала Науру на управување на Австралија, додека Обединетото Кралство управувало со фосфатот на островот.
Втора светска војна
Јапонските сили го окупирале островот на 26 август 1942. Јапонците депортирале околу 1.200 Наурци да работат на островите Чук, каде 463 луѓе умреле. Островот бил ослободен на 13 септември 1945 година кога австралиските трупи се приближиле кон островот и ги опколиле јапонските трупи, при што следело предавање на јапонските војници. Островот повторно се вратил под австралиска контрола.
Независност
Науру стекнал самоуправа во јануари 1966, а во 1968 година целосно станал независен од колонизаторските сили. Локалните британски власти кои управувале со фосфатот биле приморани да ја отстапат контролата на локалните власти и така е основана Корпорацијата за фосфат на Науру. Трговијата со фосфат му овозможило на Науру да биде една од најбогатите држави во Тихиот Океан. Подоцна залихите на фосфат се намалувале, а со тоа и стандардот на живеење кој резултирал со граѓански протести во Науру.
Географија и клима
Науру е мал, округ остров во Тихиот Океан, 42 километри јужно од Екваторот. Островот е опколен од корален гребен, што придонесува да има мала плима. Поради присутноста на коралниот гребен не може да се направи големо трговско пристаниште, но има 16 други помали пристаништа.
Плодна земја на островот е јужниот дел на Науру каде има кокосови палми. Околу лагуната Буада се одгледуваат банани, ананас, зеленчук како и домати. Населението на Науру е сконцентрирано околу брегот и околу лагуната.
Науру беше еден од трите фосфатни острови во Тихиот Океан, другите два се Банаба во Кирибати и Макатеа во Француска Полинезија, но денес скоро и да нема од минералот на Науру.
На Науру има ограничени извори на свежа вода за пиење. Климата во Науру е топла. Помеѓу ноември и февруари земјата е под влијание на монсуни. Просечната температура на Науру е помеѓу 26 и 35 °C преку ден и 25 и 28 °C преку ноќ.
Политички систем
Науру е република со парламентарен систем. Претседателот е шеф на државата и воедно претседател на владата. Парламент од 18 членови се избира секои три години. Парламентот избира претседател, кој пак ги одбира членовите на кабинетот. Науру нема формална поделба на политички партии, кандидатите се најчесто независни. 15 од вкупно 18 членови во парламентот се независни, но како и да е има мали политички партии како на пример Демократска партија на Науру, Науру прво и Централна партија на Науру.
Административна поделба
Науру е поделен на 14 административни области кои се групирани во осум изборни единици. Областите во Науру се:
Стопанство
Економијата на Науру скоро целосно зависи од фосфатните резерви. Покрај ова има уште неколку помали ресурси, но главно сите останати неопходни суровини се извезуваат. Владата на Науру од приходите на фосфатот зачувува во резерва за кога веќе потполно ќе нема минерал на островот, луѓето да можат да се служат со парите заштедени од минатото.
Во Науру нема даноци. Невработеноста е 90%, а владата ги вработува сите останати што работат. Администрацијата има силна подржка за реформи за да се изнајдат алтернативи за производство. Туризмот не е главна гранка во Науру зошто не е развиен.
Население, јазик и религија
Островот има население од 9.265 жители, од кои 96% зборуваат наурски јазик. Претходно, населението било поголемо, но во 2006 околу 1.500 луѓе се отселиле.
Службен јазик во Науру е наурскиот. Англискиот е широко застапен како јазик на упарвата и трговијата.
Етничкиот состав на Науру е: 58% се Наурци, 26% останати тихоокеански етнички групи, 8% Кинези и 8% Европејци. Сите Европејци се Британци. Најголема религија е христијанството.
Осврнувајќи се на медицинските проблеми на Науру, Наурците се најдебели луѓе во светот. Исто така населението има проблеми и со дијабетес.
Култура
Предците на Наурците верувале во женски дух наречен Еијебонг, и во земски дух и во остров наречен Буитани. Дев од оригиналните дванаесет племиња на Науру исчезнале. На 26 октомври, Науру го слави денот кога се обединила нацијата после Втората светска војна. Културата е мешана со локални и странски елементи.
Долфинки
Долфинки ― специфичен стил на унисекс шорцеви кои се носени за атлетика. Тие се вообичаено многу кратки и првично биле направени од најлон со контрастна врзување, странични процепи и заоблени агли, со појас на врвот - стил популарен во 1980-тите.
Еден од висок профил носител на долфинки е Ричард Симонс, кој се пофалил дека поседувал 400 пара старински долфинки во 2012 година.
Портокаловите долфинки се наведени како дел од униформата за келнерките во рестораните на Хутерс (Hooters).
Карл Нојкирх
Карл Неукирх (Берлин, 3 ноември 1864 - Берлин, 26 јуни 1941 ) бил германски гимнастичар, учесник на првите Олимписки игри во 1896 година во Атина.
Нојкир се натпреварувал во 4 од 6 гимнастички дисциплини во поединечна конкуренција: мавташе, излажал, коњ со канџи и скок над коњот, но не постигнал поголем успех и не бил меѓу победниците на медалите.
Она што го промашил во поединецот постигнат во тимската конкуренција, како член на германскиот тим. Учествувал во тимскиот натпревар на шахтата и поразот и во двете дисциплини освоил златни медали.
Чиста околина
Чиста околина — македонска рап-група, една од првите претставници на овој музички правец во Македонија, активна од 1991 година.
1991 - 1999 година
Во 1991 и 1992 година, групата започнала со снимање на првите посериозни демо снимки, кои во поголем дел се работени со ритам машина, но дел се создавани и на тогашните саундбластери. Со една од овие снимки се појавиле на радио емисија во МРТВ, но емитувањето било веднаш прекинато, и снимката била извадена од програмата, поради искажаните вулгарности во текстот. По првите појавувања на бина, на фестивалот „Rap’n’Roll“ одржан во 1992 година во МКЦ, се случиле и неколкуте клупски свирки. Кон крајот на 1992 година, на Чиста околина се придружуваат Гордан Стојковски-Џоге, Митко Гаштаровски, Ванчо Дамјански и Јане Јосифовски.
Првата демо верзија на албумот Новиот аспект на старата школа била направена летото 1993 година. Тогаш биле создадени песните Римувани способности, Во потрага по корените, Јас сум шеф, Веле велемајстор, и други, верзии што подоцна нема да се најдат на албумот. Сепак, поради игнорантскиот однос на тогашните медиуми кон рап и хип-хоп културата воопшто, Чиста околина ќе твори на маргините на анонимноста, сè до 1994 година. Пресврт во кариерата на групата била поканата од Енис Хаџиќ-Енко за правење заедничка песна со Ласт експедишн. Песната Кељав дабар, која според музичката емисија „Досие“ е прогласена за најдобра македонска песна во 1994 година, била поместена на вториот албум на Ласт експедишн, Изгубени ликови.
Мегауспехот на оваа нумера му овозможува на бендот настапи на неколку фестивали во 1995 година: на 2 септември на „Strip & Sound“ во „Music Garden”, на 15 септември на „Трот Фест“ во Куршумли ан, како и на „Godea Loud“. Во домашно импровизирано студио, биле снимени планираните 27 траки за албумот, па така, од своето основање до издавањето на албумот, Чиста околина создала повеќе од 70 демо снимки, од кои само 21 биле издвоени за својот деби-албум. Миксањето на одбраниот материјал било на Веле и Владимир Каевски. Како гости се запишани: Влатко Јаневски, кој свири бас во Ептен добри во студио, и вокалната група „Иљахии“, која работи во склоп на друштвото Јени Јол, во темите Пуздер и Разрешување.
Во почетокот на 1996 година, групата соработувала со Игор Иванов во проектот „ТВ Бордожбањ“, толкувајќи ја главната ролја во филмот „Ќебето на Ацо Шопов“, каде што нејзините членови се играат самите себеси. На 14 мај 1996 г., со промоција во музичката продавница „Масива“, официјално е објавен деби-албумот Новиот аспект на старата школа. Албумот, бил објавен на касета, е меѓу првите рап изданија во Македонија. Гледано од денешна перспектива, ова е едно од најзначајните албумски остварувања во македонската музичка дискографија. Само неколку дена по објавата, Чиста околина се појавуваат на групниот концертот одржан на 23 мај 1996 г. во МКЦ, во организација на музичкото радио „Канал 103“, а по повод петгодишнината од неговото постоење. Концертната промоција на материјалот била на 17 мај 1997 година, во магацинот на Нова железничка станица. Како гости на концертот се појавиле Дејан Спасовиќ на диџириду, Маја Мухиќ како вокал на Јас сум шеф, и тапанарот на Ласт експедишн, Димитар Петров. Ова бил првиот, но и последен концерт на бендот што на една сцена ќе ја собере целата 15-члена формација на Чиста околина. По концертот, групата се трансформирала во скратен состав, 5 + 1. Но, и во оваа варијанта работеле не подолго од шест месеци, главно во домашното студио на бендот.
2000-те години
По долг период на неактивност, безмалку 11 години, „Чиста околина“ се вратиле на сцената со концерт на главната вечер на 14-то издание на фестивалот „Таксират“, на 8 декември 2012 г. во „Метрополис арената“. За овој рејунион, последната 5 + 1 формација е сведена на квартет: Ристо Солунчев, Виктор Георгиев, Самоил Петрески и  Јане Јосифовски, зајакнат со Сеад Хаџиќ на гитара, Ѓоко Максимовски на бас-гитара и со Гоце Стевковски на тапани. Покрај општопознатите хитови, групата премиерно изведува и три нови неснимени песни. Две од нив, Мора да е авангарда и Што со рапот, малку подоцна биле снимени во студиото „MarryPhat“ на Ивица Јанкуловски, со намера да бидат објавени на носач на звук што ќе послужи како најава за следен албум. Во 2014 година, „Чиста околина“ објавува уште еден сингл, Изморена авангарда, но албумот сè уште не бил на повидок. Во декември 2015 година во МКЦ, се појавуваат на фестивалот наречен „Што се тресе во МКЦ?“, каде што на сцена се искачуваат со младата група Funk Shui.
Четири години по првиот обид за враќање на старите патеки, „Password Production“ му дал уште една можност организирајќи ја прославата по повод 20 години од објавувањето на деби албумот на групата, и 25 години од нејзиното постоење. По тој повод, бендот излегува во јавноста со нова песна, Си играме со рапот, која ја пушта во етер на 29 јуни 2016 г. со видеоспот изработен од Иван Солунчев. Следувале и две значајни појавувања на сцена, на „Д Фестивал“ одржан во периодот 15 – 17 јули 2016 во Дојран, и како дел од македонската елита на бендови на 18-то издание на фестивалот Таксират на 10 декември 2016 г. во „Метрополис арената“.