cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гозба за врани
Кралебран
По смртта на Тајвин Ланистер, починатата Рака на кралот, регентството на кралицата Серсеј е обележано со безобразен кронизам, а нејзините совети се исполнети со неспособни службеници и неверодостојни ласкачи. Таа не ги почитува советите од нејзиниот чичко Кевин и нејзиниот брат Џејми, отуѓувајќи ги и двајцата. Правејќи ги влошени работите е зголемената недоверба на Серсеј кон моќните Тајрелови, чиј сојуз е суштински за стабилноста на режимот на Ланистер - особено свршеничката на кралот Томен, Марџори, за која Серсеј смета дека е предмет на пророштво за „помлада, поубава кралица“ која ќе ѝ го одземе на Серсеј сето она што и е драго.
Нејзиното невнимателно управување ги зголемува долговите на кралството кон Железната банка на Бравос и Верата на седумте. Кога Серсеј не го исплаќа долгот на Железната банка, финансиската одмазда на Банката речиси ја парализира економијата на Вестерос. За да ги подмири долговите на круната кон Верата, Серсеј дозволува да се врати воениот поредок на таа религија, Милитантната вера, игнорирајќи ја опасноста од повторно вооружена вера. Шемата лажно Верата да ја стави Марџори пред суд за прељуба завршува лошо кога верското раководство ја заробува самата Серсеј на слични (точни) обвиненија.
Речни земји
Серсеј го испраќа Џејми во Речните земји за да ги урне остатоците од бунтот на покојниот Роб Старк. Тој преговара со дедото на Роб, Бренден „Црната риба“ Тали, да го предаде замокот Рекотек во замена за животот на неговиот внук Едмир. Иако опсадата завршува без крвопролевање, Бренден избегал. Потоа, Џејми добива абер дека Серсеј, која е уапсена од Верата, сака тој да ја брани во судење со борба, но Џејми го пали писмото и ја препушта на нејзината судбина.
Задачата на Бриен ја води секаде низ Речните земји, каде е сведок на уништувањето предизвикано од војната. Таа го ангажира Подрик Пејн, поранешниот помошник на братот на Џејми, Тирион и Сер Хајл Хант, витез, кој своевремено ја исмевал поради нејзината грдотија, како сопатници. Таа дознава дека сестрата на Санса, Арја Старк, всушност преживеала и избегала од Кралебран, а стравуваниот воин Сандор Клиган е, наводно, мртов, но некој што го носи неговиот шлем го масакрирал градот Солтпанс. Таа подоцна го убива виновникот Рорж, но е тешко повредена и осакатена од неговиот придружник Бајтер. Конечно, таа е заробена од Братството без транспаренти, кое некогаш било посветено на заштита на селаните од речните земји, но сега е управувано од волшебно воскреснатата Кејтлин Старк, мајка на Санса. Немртвата и одмазднички настроената Кејтлин, која го презела името Лејди Стоунхарт, ја осудува Бриен на смрт затоа што ги придружувала со Ланистерови, но нуди да ги поштеди неа и нејзините придружници ако се согласи да го убие Џејми.
Долината
Во далечниот замок Високо гнездо, Санса се претставува како нелегитимната ќерка на Мал прст, Алејн Стоун, дружејќи се со младиот господар Роберт Арин, управувајќи го домаќинството и добива неформална обука во политиката. За ова време, се чини дека Мал прст внимателно манипулира со робертовите приврзаници за да обезбеди статус на Господар-заштитник на Долината. На крајот открива дека планира да ја вери Санса со Харолд Хардинг, следниот наследник по линија во Долината; кога болежливиот Роберт би умрел, Мал прст има намера да го открие идентитетот на Санса и да го земе нејзиното семејно упориште Зимопад во нејзино име.
Дорн
Смел обид на ќерката на Доран, Аријан, да создаде војна за наследство, со крунисување на сестрата на Томен, Мирсела, како кралица на Вестерос. Во збунетоста, еден од соговорниците на Аријан, Сер Геролд „Темна ѕвезда“ Дајн, се обидува да ја убие Мирсела и да ѝ го обезличи лицето. Чуварот на Мирсела, сер Арис Оукхарт, е убиен од Арео Хота. Ова го разнишува новиот сојуз на Дорн со Железниот престол. Доран подоцна и открива на својата ќерка дека има многу поголем план да ги собори Ланистерови, а нејзиниот брат Квентин заминал на исток за да врати „Оган и крв“ преку сојуз со Денерис.
Бравос
Пристигнувајќи во странскиот град Бравос, Арја Старк го пронаоѓа патот кон култот на атентатори што си го менуваат лицето, познати како „Безлични луѓе“. Прифатена како почетник, Арја е научена да го напушти претходниот идентитет, но нејзиниот вистински идентитет се задржува во себе во облик на волчји сништа.
Дуќан на ул. „Јане Сандански“ бр. 24 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Јане Сандански“ бр. 24''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Гозба за врани
Бравос
Во меѓувреме, врховниот командант на „Ноќната стража“, Џон Сноу, му наредил на Самвел Тарли да отплови кон Цитаделата во Олдтаун за да се обучи како мајстор и да ги предупреди Седумте кралства за враќањето на легендарните непријателски суштества познати како Другите. Сем е придружуван од повозрасниот Мајстор Емон, дивјачката Гили, новороденчето на Гили и уште еден член на „Ноќната стража“, Дареон. Откако патувањето е во тек, Сем сфаќа дека детето е всушност син на водачот на дивата лига, Менс Рајдер, разменет со вистинскиот син на Гили. Групата привремено заглавувува во Бравос кога Емон се разболува, а Дареон го снемува со нивните пари. Откако дознал дека Денерис поседува змејови, Емон заклучува дека таа е предодредена да исполни пророштво и дека треба да и помогне. но набргу откако групата конечно ќе го напушти Бравос, Емон умира на возраст од 102 години.
По заминувањето на групата на Сем, Арја го затекнува Дареон и го убива поради напуштање на Ноќната стража. Како казна за неовластеното убиство, Безличните луѓе тогаш и даваат напивка што и предизвикува слепило.
Олдтаун
На крајот на романот, Сем пристигнува во Цитаделата и е претставен на надмајсторот Марвин. Откако дознал за смртта на Емон и змејовото пророштво за Денерис, Марвин заминува за сам да ја пронајде Денерис. Семвел исто така пресртнува колега чирак кој се претставува себеси како Пејт.
Ликови
Приказната е раскажана од гледна точка на 12 ликови и еднократна гледна точка на прологот. За разлика од претходниците, четвртиот роман следи и бројни ситни ликови.
Изданија
Изданија на странски јазик
Објавувања
Мартин ги објавил првите четири поглавја на „Железни острови“ од „Гозба за врани“ како новела наречена Оружје на Крејкенот, објавена во 305-то издание на списанието „Змеј“, објавено во мај 2003 година. Друго кратко издание со трите поглавја со Денерис било објавено за саемот БукЕкспо во 2005 година иако, по географската поделба на книгата, овие поглавја биле подоцна преселени во петтиот волумен од серијалот, Танц со змејови.
Мартин првично планирал четвртата книга да се вика „Танц со змејови“ со приказна која продолжувала пет години по настаните на „Бура од мечеви“ (првенствено за да напредне во годините на помладите ликови). Сепак, за време на процесот на пишување, откриено е дека ова доведувало до поврзаност со ретроспективи за да се пополни празнината. После околу дванаесет месеци работење на книгата, Мартин одлучил да се откаже од голем дел од претходно напишаното и да започне одново, овој пат тргнувајќи веднаш по крајот на „Бура од мечеви“. Тој ја најавил оваа одлука, заедно со новиот наслов Гозба за врани, на „Ворлдкон“ во Филаделфија на 1 септември 2001 година. Тој исто така најавил дека Танц со змејови сега ќе биде петта книга во низата.
Во мај 2005 година, Мартин најавил дека неговиот ракопис за „Гозба за врани“ имал 1527 завршени страници, но сепак останал недовршен, со „околу стотина страници од груби и нецелосни поглавја, како и други поглавја скицирани, но целосно непишани“. Бидејќи големината на ракописот за „Бура од мечеви“ од 2000-тите години, неговиот претходен роман, бил проблем за издавачите низ целиот свет поради 1521та страница, Мартин и неговите издавачи решиле да го поделат наративот планиран за Гозба за врани во две книги. Наместо да го подели текстот на половина хронолошки, Мартин се одлучил да наместо тоа, да го подели материјалот според ликот и местото: "Така се чувствував ... дека ни беше подобро да ја раскажеме целата приказна за половина од ликовите, отколку половина од приказната за сите ликови. Сечењето на романот на половина ќе создадеше два половични романи; нашиот пристап ќе произведе два романи кои се одвиваат истовремено, но поставени стотици, па дури и илјадници километри разделени, и ќе вклучува различни групи на ликови (со некое преклопување)." Мартин истакнал дека Гозба за врани, ќе се фокусира на „Вестерос, Кралебран, Речните земји, Дорн и Железните острови“ и дека следниот роман „Танц со змејови“ ќе опфати „настани на исток и север“. Мартин исто така додал дека серијалот Песна за мраз и оган сега веројатно ќе брои седум романи. Гозба за врани била објавена неколку месеци подоцна, на 17 октомври 2005 година, повеќе од пет години по претходниот том во серијалот „Бура од мечеви“. Паралелниот роман „Танц со змејови“ бил објавен на 12 јули 2011 година.
Прием
Иако Гозба за врани, бил првиот роман во низата што дебитирал на првото место на списокот на Бестселери според Њујорк <i id="mwATk">Тајмс</i>, добил повеќе негативни критики во споредба со претходните романи во серијалот. Одлуката на Мартин да го преполови заплетот во однос на ликот и местото било многу контроверзно; многу критичари сметале дека овој роман се состои од ликови за кои луѓето помалку ги интересирало. Publishers Weekly рекле: „Долгоочекуваниот не започнува да ја опишува оваа четврта книга во зачудувачката епска песна на мраз и оган во мартиновиот бестселер. [. . . ] Ова не е Чин I Сцена 4, туку Чин II Сцена 1, поставувајќи темелни работи повеќе од унапредување на заплетот, и сериозно ја промашува неговата друга половина. Тенкиот избор овде е вкусен, но во никој случај задоволувачки.“ Ендрју Леонард од Salon.com во 2011 година кажал: „Не ме интересира колку добар писател си: Ако ги одземеш трите најсилни ликови од твојата приказна, сериозно ја поткопуваш основата зошто читателите паднале под твојата магија првично. Не успеало. Но, имаше и смисла во Гозба за врани, што Мартин да го изгубил својот пат. Ликовите чиишто приказни ги раскажувал шетаат напред и назад низ пејзажот уништен од војна и претстојната зима, но не се чинело дека води било каде суштински“. Реми Верхов од „Хафингтон пост“ забележал во нивниот преглед „ Танц со змејови“ во 2011 година дека петтиот том требало да „поправи дел од штетата направена од Гозба за врани, што искрено се чувствувало како да е напишано од дух-писател на моменти“. И двете книги имале „исти структурни проблеми“, правејќи се „распространети и неповрзани“, а според нејзиното мислење Гозба ги има помалку интересните ликови. Рејчл Браун од „The Atlantic“ изјавила дека во нивниот преглед на Танц со змејови дека Гозба е "мрачна и неблагодарна" и "навистина и недостигаат" Денерис Таргериан, Тирион Ланистер, и Џон Сноу.
Водице кај Габровка
Водице кај Габровка (словенечки: Vodice pri Gabrovki) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Под Селото (Врбица)
Под Селото — археолошко наоѓалиште во кочанското село Врбица. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика. На јужниот и источниот раб на селото, по површината на селските ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Откриени се и повеќе монети, како и еден капител.
NGC 1758
NGC 1758 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Бик, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1758 се споменува и како OCL 453.
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 4 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 47' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 1758 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 135; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1845. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1461.
NGC 6187
NGC 6187 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1885 година од страна на Чарлс Огастес Јанг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 23 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6187 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6187 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 31 м 36,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 42' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 6187 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58429. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 52; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3884. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
451 п.н.е.
451 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 451. година пред новата ера, 451. од првиот милениум п.н.е., 51. од 5 век п.н.е. и втора од 450-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5057 и 5058 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4299 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3309 и 3310 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 302.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 451 година се протега во 2185 и 2186, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2245 и 2246 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 92. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1105 и 1104 исламска година пред хиџра.
Феудална кула
Заради одбранбениот карактер во долната зона има помал број прозорци и посебен вид отвори за пушки. Единствено на последниот кат има благо издадени балкони од дрво, т.н. теферичи. За греење на кулата биле направени две огништа сместени во ѕидовите на првиот и вториот кат. Третиот кат се затоплувал од оџаците кои поминувале низ него. Скалите кои водат низ кулата се сместени во дебелите камени ѕидови чија широчина изнесува 1,45м.
Изградена кон крајот на XVII век и во почетокот на XVIII век. Висока е 14 метри со квадратна основа 7,5м х 7,5м. Во почетокот на XX век била сопственост на скопското семејство Кулели. Денес во неа е сместена спомен собата на Мајка Тереза, родена во Скопје.
Национален парк Ширетоко
Националниот парк Ширетоко (知床国立公園, Ширетоко кокурицу коен) ― национален парк кој го покрива гротото на Полуостровот Ширетоко на североисточниот крај на островот Хокаидо, Јапонија. Зборот ширетоко потекнува од ајнскиот збор „сир еток“, значејќи „место каде земјата испакнува“.
Еден од најоддалечените региони во Јапонија, голем дел од полуостровот е достапен само пеш или со брод. Ширетоко е најпознат како дом на најголемото јапонско население на кафеави мечки и нуди поглед на островот Кунашири, чија сопственост ја оспоруваат Јапонија и Русија. Паркот има водопад со топли извори наречен Водопади Камујвака (カムイワッカの滝, Камујвака/Камујуака-но-таки). „Камуј вака“ значи „вода на боговите“ на ајнски јазик.
NGC 3839
NGC 3839 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Национален парк Ширетоко
Шумите на паркот се умерени и подалпски мешани шуми; главните видови дрвја вклучуваат сахалинска ела (Abies sachalinensis), Ерманова бреза (Betula ermanii) и монголски даб (Quercus mongolica). Надвор од границата на шумата има непробојни грмушки од сибирски џуџести борови (Pinus pumila).
NGC 3839
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3839 се споменува и како UGC 6700, MCG 2-30-24, CGCG 68-48, IRAS 11413+1103.
Национален парк Ширетоко
Во 2005 година, УНЕСКО ја прогласил областа за светско наследство, советувајќи да се развие имотот заедно со Курилските Острови во Русија како прекуграничен „Парк на мирот на светското наследство“. Ставањето на списокот на Ширетоко како природно наследство било сметано за домородните Ајни како контрадикторно со долгата историја на ајнско живеење во областа на паркот.
Центарот за природа на паркот Ширетоко е во Шари. Служи како центар за посетители и вклучува филм за паркот, ресторан и продавница за подароци.
NGC 3839
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3839 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 3839 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Драмски аматерски фестивал
Драмски аматерски фестивал (скратено ДАФ) — годишна театарска манифестација на која настапувааат најдобрите аматерски театри и театарски групи од Македонија. Домаќин на фестивалот е Кочани.
Историја
Фестивалот своите почетоци ги имал во 1961 година, кога од 1 - 10 декември во Работничкиот дом во Скопје се одржала Првата аматерска театарска ревија. Нејзин домаќин бил Клубот на љубителите на театарот,а на таа прва ревија настапиле пет театарски групи од Скопје, Делчево, Пробиштип, Охрид и Гостивар.
Следната, втора по ред, Ревија на аматерските драмски ансамбли се одржала од 24 - 28 ноември 1963 година во Штип и на неа настапиле 12 тетарски групи. Домаќин на третата, четвртата и петтата Ревија повторно бил Штип, и истите се одржале во 1965, 1967 и 1969 година. Од 9 - 16 мај 1970 година Битола била домаќин на шестата ревија што оттогаш го добива називот Републичка аматерска драмска смотра (РАДС). Истиот град ги пречекал најдобрите драмски аматери од Македонија и во 1971 и 1972 година, а потоа домаќин на РАДС во 1973 и 1974 година била Струмица. Домаќин на XII РАДС од 15 - 22 мај 1976 година бил Велес, а веќе од наредната 1977 година манифестацијата се сели во Кочани.
Со организирањето на XIII РАДС, Кочани станува постојан домаќин на Смотрата, сè до денес. Во меѓувреме, во периодот од 1992 - 2000 година РАДС е преименувана во Фестивал на аматерските и алтернативни театри (ФААТ), а од 2000 г. до денес го носи називот Драмски аматерски фестивал (ДАФ).
Во изминатите 50 години (1961-2011) на одржување на Фестивалот, биле прикажани 703 драмски претстави со впечатлива бројка од 8.179 актери, артисти, режисери, сценографи, суфлери, инспициенти, светло и тон мајстори, менаџери и водачи на театарски аматерски ансамбли. Во периодот од 1977 до 2010 година, кога домаќин е Кочани, на Фестивалот просечно годишно биле одиграни 14 претстави, со по 178 глумци.
Одржување
Драмскиот аматерски фестивал вообичаено се одржува секоја година во последната недела од месец мај и трае 5 фестивалски денови, со по две до три претстави дневно. Право на учество имаат аматерски театри, драмски секции, студија, експериментални сцени и други форми на самостојно сценско изразување и организирање на територијата на Република Македонија, како и странски аматерски театарски ансамбли.
Концепција
На ДАФ се прикажуваат дела, драмски текстови од домашни и странски автори, а изборот на драмскиот материјал е слободен, односно самостојно го определуваат аматерските театри. При подготвувањето на драмскиот проект може да се ангажираат и консултираат стручни лица. Во театарските претстави не можат да настапат професионални артисти вработени во драмски куќи во земјата и странство. Во 1991 година, за првпат по повеќедецениско постоење на оваа театарска манифестација, бил формиран Совет на РАДС кој за задача си поставил осмислување на физиономијата на манифестацијата, имајќи предвид дека по осамостојувањето на Македонија драмскиот аматеризам доживеал силен развој, а во меѓувреме се појавиле и нови форми на театарскиот израз.
Имајќи предвид дека со години наназад на РАДС главно се појавувале три вида претстави: оние што се создавани од деца или се наменети за деца, потоа оние што ги продуцираат најразлични аматерски состави и најнакрај, алтернативниот односно експериментелниот театар. Токму затоа, се формирале три програмски сегменти во рамките на РАДС, односно ФААТ:
Со оглед на тоа дека со развитокот на театарскиот израз постепено се губи границата меѓу обичниот и алтернативниот театар, во 2000 година ФААТ го добива сегашниот назив - Драмски аматерски фестивал. Со тоа се потенцира важноста на драмската игра, а не на нејзината форма, при што ДАФ ја задржува програмата за деца во дневните термини, и вообичаената, драмска програма во вечерните термини. Во склоп на манифестацијата, а со цел таа да стане порепрезентативна и повпечатлива, низ годините се одржувале и придружни активности поврзани со театарот и драмското творештво, како: изложби, омажи, натпревари во уметничко говорење текст (рецитаторство), експериментални сцени, театарски работилници и слично.
Фестивалот има натпреварувачки карактер, при што за најдобрите се доделуваат награди: за целосно драмско остварување Гран - при наградата „Васил Ќортошев“, потоа наградата за најдобра режија, главна машка и женска улога, епизодна машка и женска улога и награда за истражување во драмскиот аматеризам.
Учесниците на ДАФ ги селектира селектор, а наградите ги одредува жири комисија. Со фестивалот управува Управен одбор и Извршен комитет, а подготовките се доверени на Извршен директор и Организационен одбор.
Развој
Организациониот одбор на ДАФ размислува за проширување на рамките на опфатот на фестивалот, па во изминатите неколку години на него гостуваат и театарски групи од балканските и европските земји. Со тоа тој добива и меѓународен карактер. Според пропозициите, на фестивалот можат да настапат најмногу три театарски ансамбли од странство.
ДАФ 2011
На Драмскиот аматерски фестивал 2011 беа прикажани 13 претстави, од кои 10 од Република Македонија, и по една од Република Србија, Полска и Австралија. Жири комисијата во состав: Јелена Јованова – претседател, Борче Начев и Петар Арсовски – членови, донесе одлука специјално признание да му се додели на Австралиско-македонскиот театар од Сиднеј (Австралија) за особен придонес во негувањето на македонскиот јазик и култура. Специјално признание ѝ беше доделено и на Кристина Атанасова-Арсова за негување на детската сцена и театар во Кочани.
За најдобра детска претстава е прогласена претставата „Магионичарот“ во режија на Владимир Јовановски, а во изведба на Драмското студио при НУ ЦК „Иљо Антевски-Смок“ од Тетово. Ангела Стојанова ја доби наградата за најдобра епизодна женска улога во претставата „Клетници“ за улогите на Госпоѓа Тенардие, Бабата и Работничката, додека за најдобра машка епизодна улога наградата му припадна на Никола Наковски, за улогата на Инспектор Жавер во претставата „Клетници“.
Наградата за најдобра женска улога ѝ припадна на Марија Лукаревска за улогата Естел во претставата „Соба 666“, а за најдобра машка улога на Диме Коцевски, за улогата на Богдан Прчот во претставата „Хамлет од Долна Бошава“ на Домот на културата од Кавадарци.
Наградата за најдобра режија му беше доделена на Мартин Манев за претставата „Клетници“.
Наградата ГРАН ПРИ за најдобра претстава во целина на 47. издание на „ДАФ – Кочани 2011“ ѝ припадна на претставата „Клетници“ во режија на Мартин Манев, а во изведба на Младинскиот театар „Арт А“ при Центарот за Култура „Трајко Прокопиев“ од Куманово.
ДАФ 2012
На 48. Драмски аматерски фестивал што се одржа од 28 мај до 2 јуни во Кочани, беа прикажани вкупно 15 театарски претстави, од кои 13 од Република Македонија и по една на театрите од Нова Горица, Република Словенија и од Пивнице, Република Србија.
Жири комисијата на ДАФ 2012, во состав Изабела Новотни, Благој Веселинов и Драгана Лукан Николоски, одлучи наградата ГРАН ПРИ на 48. Драмски аматерски фестивал на Македонија да ја добие претставата “Оркестар Титаник“ по текст на Христо Бојчев, режија на Кристина Атанасова-Арсова, а во изведба на аматерскиот театар НУ ЦК “Бели Мугри“ - Кочани.
Наградата за најдобра епизодна машка улога добива Петар Цветкоски за улогата на Сречко во претставата „Чекајќи го Годо“ според текст на Семјуел Бекет, во режија на м-р Благица Хаџи-Јовановска, а во изведба на Драмската секција при ОЕМУЦ „Свети Наум Охридски“ од Охрид.
Наградата за најдобра женска епизодна улога ја доби Ангела Димеска за улогата на ќерката во претставата „Крајот на светот каков што го знаеме“ во режија на Андреј Богатиновски, а во изведба на Младинското драмско студио Театар „Чин 4, сцена 5“ при НУЦК „Марко Цепенков“ – Прилеп. Наградата за најдобра машка главна улога ја доби Јован Кмечко за монодрамата „Не ќе ја напишам“ во режија на Катерина Мишикова, а во изведба на Аматерскиот театар „Јанко Чеман“ од Пивнице, Република Србија.
Жири комисијата наградата за најдобра женска главна улога и ја додели на Ана Атанасова за улогата на Љупка во претставата „Оркестар Титаник“ по текст на Христо Бојчев, режија на Кристина Атанасова-Арсова, на аматерскиот театар НУ ЦК “Бели Мугри“ - Кочани, а наградата за најдобра режија на Мојца Мадон за претставата „Друштво стари браќа“ во изведба на „Уметничката гимназија Нова Горица“, насока за драма и гледачи од Република Словенија.
Со оглед што на фестивалот не се појави претстава која што би можела да конкурира за наградата за претстава што внесува истражување во нови сценски изразни средства, иновации и екисперимент во аматерскиот театар, жири комисијата, со согласност на управниот одбор, одлучи наградата да биде заменета, односно беше именувана како награда за колективна глумечка игра. Оваа награда ја доби претставата „Кревет“ во режија на Катерина Весковска Доковска и Татјана Алексиќ, изведена од учениците од СОУ „Раде Јовчевски Корчагин“ – Скопје, Р.Ј.К. Музички Театар.
Баретка
Баретка (beret) — мек, кружен вид капа. Тие обично се изработени од филц или сличен материјал. Многу баретки биле направени во XIX век во Франција и Шпанија. Баретките се носат како дел од униформата на многу воени и полициски единици низ целиот свет. Многу други организации носат баретки за различни намени.
Историја
Археологијата и историјата на уметноста покажуваат дека капите слични на современата баретка се носеле уште од бронзеното време низ Северна Европа и дури на југ, во Древен Крит и Италија, каде што ги носеле Минојците, Етрурците и Римјаните. Таквите капи биле популарни меѓу благородништвото и уметниците низ Европа и низ целата современа историја.
Исламска Држава
Исламска Држава (скратено ИД; позната и како Исламска Држава на Ирак и Левантот (ИДИЛ) или Исламска Држава во Ирак и Сирија (ИДИС)<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-1" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-1"> ) е непризната терористичка држава која под своја контрола држи големи делови на Ирак и Сирија. Формирана е на 3 јануари 2014 година, а на 29 јуни истата година била прогласена за калифат.
Баретка
Историја
Воените баретки за првпат биле усвоени од француските алпски ловци во 1889 година. Откако ги видел овие за време на Првата светска војна, британскиот генерал Хју Ел ја предложил баретката за употреба во Новоформираниот полк за кралски тенкови. Му биле потребни капи што ќе останеле на главата додека се искачуваале од и надвор од малите отвори на тенковите. Тие биле одобрени за употреба од кралот Џорџ V во 1924 година. Оттогаш, баретките станале популарни низ целиот свет.
Исламска Држава
Од март 2015, контролираат територија на која живеат десет милиони луѓе  во Ирак и Сирија, и под номинална контрола држи мали делови на Либијa и Нигерија. Исламската Држава исто така оперира или има организации со кои управува во други делови на светот, вклучувајќи ја и Јужна Азија.
Баретка
Носење
Баретката цврсто се вклопува околу главата и може да се „обликува“ на различни начини — во Америка најчесто се носи туркана на едната страна. Во Средна и Јужна Америка, локалниот обичај обично го пропишува начинот на носење баретка. Не постои универзално правило и постарите господа обично ја носат аглесто на главата, ставајќи ја напред. Може да ја носат и мажи и жени. Че Гевара носел баретки.
Исламска Држава
Историја
ИСИЛ е првобитно формирана како милитантна група, која своите корени ги влече од сунитските фундаменталистички групи кои на почетокот во 2004 настанале во Ирак после американската инвазија т.е. воделе вооружена борба против американските и други западни трупи, а потоа формално изразиле верност на Ал Каеда.
ИСИЛ во текот на следните неколку години биле активни во борбата против ирачките шиитски паравоени формации, а после американското повлекување и против ирачката влада. Неговите активности во Ирак до 2012 година биле значајно намалени, и не се сметале за значаен фактор.
Баретка
Виетнам
Баретката била донесена во Виетнам за време на француската колонизација и била прифатена како машка капа од народот Нунг, Теј и Као Лан.
Исламска Држава
Историја
Меѓутоа, избивањето на граѓанската војна во Сирија на ИСИЛ им дала прилика да ја прошири својата активност на Запад, односно да склучи сојуз со други исламистички групи. Тоа меѓу останатото, во 2012 година се одразило и на освојувањето на градот Ал-Рака, кој станал првиот поголем град под контрола на сиријските бунтовници, но и седиште на ИДИЛ. ИДИЛ, набрзо влегле во конфликт со други исламистички фракции во Сирија, што во 2013 година довело до тоа Ал-Каеда да нареди негово распуштање, што водачот на ИДИЛ, Абу Бакр ел Багдади одбил да го стори.
Баретка
Франција
Црната баретка некогаш се сметала за национална капа на Франција во англосаксонските земји. Повеќе не се носи како порано, но останува силен знак за локален идентитет на југозападот на Франција. Кога Французите сакаат да се претстават себеси како „типичен просечен Французин“ во Франција или во странска земја, тие често го користат овој стереотип од англосаксонските земји. Денес има три производители во Франција.
Исламска Држава
Историја
Во јуни 2014, ИДИЛ презел голема офанзива во Ирак која довела до освојување на Мосул, Тикрит т.е. бројни страштеки важни градови ви северниот и централниот дел на Ирак.
Религија
Поголемиот број на населението на Исламската Држава ја сочинуваат сунитски муслимани. Водачот на Исламската држава се следбеници на салафизмот, екстремни верски секте кои настанале од сунитскиот ислам. Припадниците на останатите вери и секти (христијани, језиди, шиити), како и оние сунитски муслимани кои не се сложуваат со салафистичкото толкување на исламот, се изложени на прогон.
Злосторства и кршење на човекови права
Припадниците на Исламската Држава убиле неколку стотини воени заробеници и преку 1000 цивили. На подрачјето под своја власт вовеле закони кои вклучуваат смртна казна, мачење и осакатување. Во Исламската Држава исто така се спроведува политика на етничко чистење на малцинското население (курди, асирци, ерменци) како и прогон на верските малцинства (христијани, језиди, шиити). Милитантите на Исламската Држава во своите редови регрутираат и деца, а злосторствата насочени против жените вклучуваат силување и грабнувања. Од страна на овие милитанти се киднапирано окоолу 450-500 жени и девјоки, од кој еден број од нив се претворени во сексуално робје.
Забележано е дека припадниците на Исламската Држава убивале и сунитски муфтии и имами кои одбиле да положат заклетва за верност. Така во јуни 2014 во Мосул се убиени 12 сунитски муфтии и имами.
Белешки и наводи
<references group="lower-alpha">
Жолтогрла стрнарка
Жолтогрлата стрнарка е врапчевидна птица овесарка од семејството на стрнарките Emberizidae. Се размножува низ Европа и поголемиот дел од Азија, а населена е и во Нов Зеланд. Ја има и во Македонија. Таа е постојан жител, освен од најсеверните делови на нејзиниот опсег, од каде се сели зиме понајуг. Живее во сите видови отворени пространства со малку грмушки или дрвја, а зимно време формира мали јата.
Распространетост и живеалиште
Оваа птица е распространета низ Европа и поголемиот дел од Азија. Во делови од Европа бројот сериозно им се намалува, како на пример, во Велика Британија, од 1970 до 2003 година бројот се намалил за 54%. Мал дел од птиците од најсеверните краишта се преселници, инаку се постојани жители преку целата година.
Во 1862 година била населена во Нов Зеланд и сега е вообичаена и широкораспространета таму. На почетокот од двесеттиот век била сметана за штетник и се нуделе премии за нејзините јајца. .
Поведение
Живеалиштето на жолтогрлата стрнарка се низините, обработливите површини, нивите, фармите, секаде каде може да се храни со семе. Гнезди по рабовите на нивите, во живите огради, грмушките, во бујната вегетација обрасната околу рововите и сл. Ги претпочита високите до 2 метра живи огради и не гнезди додека не се доволно раззеленети и бујни. Гнездото го сместуваат на земја и несат 3-6 јајца. Пилињата ги хранат со инсекти, а потоа возрасните се хранат со семиња. Зимно време се собираат во помали јата и бараат погодни стрништа каде ќе можат да се хранат.
Занимливости
Карл Черни (ученикот на Бетовен, а подоцна и негов помошник), тврди дека Бетовен признал дека идејата за првите четири ноти на познатата Петта симфонија се инспирирани од повикот на оваа птица. Птицата ја пее последната нота пониско, со претходни 5 или повеќе, за разлика од Бетовеновите три, и повремено таа последната нота ја пее повисоко.
Поскок
Опис
Оваа змија достигнува вкупна должина (тело и опашка) од најмногу 95 см, иако повообичаено е околу 85 см. Женките се малку поголеми од мажјаците. Единките што живеат во северните краишта се забележително поголеми од оние во јужните. Главата е прекриена со мали неправилни лушпи со мазна или само малку засртена површина, со исклучок на пар големи надочни лушпи што го го надминуваат задниот раб на окото. Околу самото око има 10-13 мали лушпи во два реда кои ги делат од надуснените лушпи. Носната лушпа е голема, единечна (ретко поделена) и одвоена од клунената лушпа со една носноклунена лушпа. Клунената лушпа е поширока, а покуса.
Јасна особеност на поскокот е рокчето (острица) на муцката, веднаш над клунената лушпа. Составено е од 9-17 лушпи распоредени во 2 (ретко 2 или 4) напречни редови. Достигнува 5 мм е меко и свитливо. Кај јужните подвидови рокчето е исправено, а кај западниот подвид е накосено нанапред.
Телото е прекриено со силно засртени грбни лушпи во 21 или 23 редови (ретко 25). Лушпите кои се граничат со стомачните лушпи се мазни или слабо засртени. Мажјаците имаат 133-161 стомачни лушпи и 27-46 подопашни лушпи во парови. Женките имаат 135-164 стомачни и 24-38 подопашни лушпи. Чмарната лушпа е единечна.
Шарите се разликуваат кај половите. Мажјаците имаат неправилни темнокафеави, темносиви или црни белези. Од зад окото до задниот дел на вилицата се протега широка црна пруга. Јазикот е црн, а очната шареница има златесто-бакарна боја. Мажјаците на тилот имаат темна дамка или белег во облик на буквата V кој често преоѓа во кривулестата шара на грбот. Долната страна на телото има различна боја кај различни единки, и тоа во разни нијанси на сиво, понекогаш жолтеникаво или розеникаво сива или пак жолтеникаво кафеава. Грбната кривулеста линија е темносива или црна, понекогаш со уште потемен раб. Од обете страни има ред темни (понекогаш жолтеникави) точки, понекаде поврзани со брановидна лента.
Женките имаат слични шари, но помалку впечатливи и сопоставениу. Обично немаат белег на тилот, а долната страна тежнее кон кафеави и бронзени нијанси сивкаво кафеава, црвенкасто кафеава, бакарна, темна драп или циглеста црвена. Грбната кривулеста линија е нијанса на кафеава.
Географска распространетост
Јужна Австрија, североисточна Италија, Словенија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Србија, Црна Гора, Албанија, Македонија, Грција (вкл. Кикладите), Романија, Бугарија, Турција, Грузија и Сирија.
Живеалиште
Генерално земено, поскокот е дневен вид, но некогаш може да биде и ноќен, во потоплите делови од неговиот ареал. Тој е спора и речиси флегматична змија, која не е многу раздразлива, иако кога ќе се вознемири гласно шишти. Поскокот е најопасна змија, од било која друга европска отровница од која страдаат луѓето, посебно пред да биде достапен современиот третман. Пролетта и летото во текот на 2008 година, кога беа реализирани теренските истражувања, беа многу суви и топли, што е причина за редуцирана активност на видот. Оттаму, теренските наоди за овој вид не коренспондираат со реалната застапеност на видот во НП Галичица. Во рамките на нашите теренски истражувања, поскокот беше регистриран само на пет локалитети: островот Голем Град, клифовите во близина на Стење, Стењското блато, карпестиот рид над село Лескоец, Два Јавора и во близина на Црвена локва.
Поведение
Поскокот е активен во текот на целиот ден. На поголема надморска височина е поактивен на дневна светлина. Во пониските предели се среќава во секое време од денот и уште почесто ноќе со зголемувањето на дневната температура.
И покрај општите сфаќања, поскокот е мрзоволен и воопшто не е агресивен — не каса доколку не е значително предизвикан. Кога се на препад, некои поскоци с’скаат и потоа бегаат, додека пак други веднаш одат во напад. Спијат зимски сон 2 до 6 месеци во годината, зависно од условите.
Размножување
Пред парењето, мајжаците се впуштаат во борбен танц, слично како шарките. Парна сезона е пролетта (април–мај), а младите се изведуваат живородени кон крајот на летото или рана есен (август–октомври), едно до дваесет на број. Новородените змијчиња се долги од 14 до 24 см. Овој вид е јајцеживороден.
Отровност
Поскокот е најотровната змија во Европа.
Отровот може да биде прилично токсичен [според на испитувања врз глувци], но се разликува од временскиот период и кај разни населенија. Има протеолитични и невротоксични делови и содржи хемотоксини што ја засируваат крвта, со исти последици и сила како отровот на ѕвечарките. Други својства се противзасирувачки ефект, хемоконцентрација и крварење. Каснувањето предизвикува болка, отекување и промена на бојата, кои можат да се јават веднаш. Може да се јават вртоглавица и отрпнатост.
Луѓето, глувците и птиците веднаш реагираат на каснувањето, додека пак гуштерите се помалку засегнати, а водоземците дури можат и да преживеат. Европските змии како планинскиот смок и барските змии може да се имуни.
Отровот на поскокот се користи за добивање на противотров од каснувања на други европски змии и за оваа намена постојат посебни одгледувалишта.
Таксономија
Видот прв го опишал истакнатиот шведски биолог Карл Лине во неговото дело „Систем на природата“ во 1758 г. Подоцна, подвидовите ги опишал Ж.А. Буланже на почетокот на XX век. Постојат и други таксономии. Во литературата се среќава и подвидот V. a. ruffoi (Bruno, 1968), од планинските делови на Италија, но многумина ги сметаат V. a. ruffoi и V. a. gregorwalineri за синонимни на V. a. ammodytes, а V. a. transcaucasiana го сметаат за посебен вид.
Кејли Вонг
Кејли Вонг (Kailee Wong, р. година во Јуџин, Орегон, САД) е поранешен лајнбекер во Националната Фудбалска Лига (НФЛ) на САД. Тој е сопственик на Атлетската Соба (The Athletic Room) во Хјустон, Тексас, САД. Вонг беше регрутиран од Бил Валш и играше на универзитетско ниво за Стенфордовиот универзитет. Беше избран за сѐ-американскиот тим.
Исаија Фајбрејс
Исаја Фајбрејс (роден на 21 ноември 1999 година) е австралиски пејач кој ја освоил осмата сезона на Х Фактор Австралија во 2016 година. Потоа ја претставувал Австралија на Изборот за песна на Евровизија 2017 година со песната „Не доаѓај лесно“, каде што завршил на 9-то место.
Раниот живот
Едно од дванаесетте деца, Фајбрејс е роден во Портланд, Викторија и израснат во Моама, Нов Јужен Велс. Тој е Абориџин Австралиец ; татко му е Јорта Јорта, а мајка му Гундиѓмара. Фајбрејс првпат го привлекол вниманието на јавноста кога се пријавил на натпреварот за пеење Брза патека во Мелбурн. Ова доведело до стипендија во Школата за пеење Дејвид Јаанц.
2016: Х Фактор и деби албум
Исаја бил на аудиција за осмата сезона на X Factor Австралија, пеејќи омот од песната „Здрави“ на Адел. Доаѓајќи до Bootcamp, тој изведол омот на Алиша Кис „Ако не сум ти “. Од емисиите во живо се пласирал во големото финале.
На 21 ноември 2016 година, на големото финале, Исаја ја изведил песната на Авичи „ Разбуди ме “ со Џесика Маубој, и неговиот победнички сингл „Moра да бидеш ти“, победувајќи на натпреварот. Неговиот победнички сингл се искачил на 26-то место на австралиската табела за синглови. Песната била пронајдена на топ листите и во Данска, Холандија, Нов Зеланд и   Шведска.
На 9 декември 2016 година, Исаја го издадил својот деби студиски албум Исаија. Албумот се искачил на 12-то место на австралиската табела за албуми.
2017-сега: Избор за песна на Евровизија и последователни проекти
По неговата победа во X-Factor, Фајбрејс објавил дека е заинтересиран да ја претставува Австралија на натпреварот за песна на Евровизија и го ставил своето име за можно учество на натпреварот во 2017 година. На 7 март 2017 година, радиодифузерот SBS објавил дека тие внатрешно го избрале Фајбрејс да ја претставува Австралија на Изборот за песна на Евровизија 2017 година во Киев, Украина.Неговиот запис, „Не доаѓај лесно“, го напишал ДНК Сонгс, кој го компонирал записот на Дами Им „Звукот на тишината“.
На 9 мај 2017 година, тој се квалификувал од првото полуфинале и се натпреварувал во финалето на 13 мај, завршувајќи на 9-то место.
Во текот на 2019 година, Фајбрејс ја завршил турнејата „Дух и пошироко“ од 55 датуми низ централна и регионална Австралија, каде што поставил приоритет да разговара со што е можно повеќе деца од Абориџините за да им пренесат моќни пораки за напорна работа за постигнување цели и важноста да се најде страст.
Во 2019 година, Фајбрејс ја отпеал австралиската државна химна на трката за кучешки песови TAB Million Dollar Chase во паркот Вентворт.
Во јули 2020 година, Фајбрејс го објавил „Запознај ме подобро“. Тој рекол: „Оваа песна всушност многу ми значи затоа што конечно чувствувам дека почнувам подобро да се познавам себеси и одам во насоката што ја сакам со мојата музика. Бев многу во студио во последните три години и експериментирав со многу стилови, но 'Запознај ме подобро' е песна што навистина сум горд што ја објавувам. Ја сакам песната, ја сакам продукцијата и едноставно едвај чекам да им ја покажам на луѓето оваа песна.“ Фајбрејс, објавил дека пишувал книга за деца, „The Purple Platypus“, која давала позитивна порака за децата кои се чувствуваат поинаку.
Во август 2020 година, Фајбрејс бил откриен дека се натпреварува како „Волшебник“ во втората сезона на Маскираната пејачка Австралија .Тој бил шестиот елиминиран натпреварувач, пласирајќи се на седмото место во генералниот пласман. Во 2022 година, Фајбрејс учествувал на Евровизија - Австралија одлучува за шанса да ја претставувал својата земја на натпреварот во 2022 година .Тој дуетирал со пејачката Еви Ајри со песната „Кога сум со тебе“, завршувајќи на 10-то место.
Во септември 2022 година, Фајбрејс го објавил „Дојдете заедно“ со Ли Кернаган и Мич Тамбо. Песната се совпаѓала со новата книга за деца на Фајбрејс наречена „Дојдете заедно“ и била закажана за објавување на 16 ноември 2022 година.
Во ноември 2022 година, Фајбрејс ја објавил самокомпонираната божиќна песна „Првиот Божиќ“.
Белешки
<references group="upper-alpha" responsive="1">
Диумерси Мбокани
Мазембе
Тој ја започнал својата кариера во екипата на Бел'Ор од Киншаса, каде станал професионалец во 2004 играјќи во втората лига по ранг во конгоанското првенство.
Во јануари следната година, тој се преселил во Мазембе. За  враните  играл две сезони, постигнувајќи 67 гола во 72 настапи и ја освоил титулата во сезоната 2006.