cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прво Бугарско Царство
Симеон I и Петар I
Симеон I го продолжува црковното и просветителното дело на својот татко Борис I, со тоа што засилено го помага книжевното дело во главниот град, основа книжевни центри во целата држава и сам пишува за просветителската заедница во Преслав. На надворешна сцена постигнува множество на воени успеси, со тоа што успева да ја рашири територијата на Бугарија на југ скоро до Коринт, а на запад ги достигнува земјите на денешна Албанија. На југоисток териториите достигнуваат до Одринското поле, опфаќајќи го и северниот дел на Дарданелскиот премин. Симеон си поставува за цел создавање на Бугарско-византиско Царство, која откако не успева да ја постигне преку дипломатски начини (морало да биде објавен за регент (василиопатор) на малолетниот император на Византија, но царицата-мајка го спречила договорот), се обидува со војна. Води преговори со Арапите за военоморска помош при напад против Цариград, но првиот пат делегацијата била одвлечена од пирати и продадена како робови во Цариград, а вториот пат не се доаѓа до ништо суштествено.
Симеон умира ненадејно на 27 мај 927 година во разгор на подготвувањата за опсада на Цариград. Пред својата смрт, тој се објавува за "Цар самодржец на сите Бугари и Ромеи", се титлува со титулата "цар", која била еднаква на императорската, и го објавува бугарскиот црковен поглавар за патријарх - највисокиот ранг во Источната православна црква.
Бугарското Царство било уништено 971 година кога било приклучено во рамките на Византија.
Елена Џукеска
Учебници
•ρυσεῖον α’ – старогрчки јазик, почетно изучување, II година гимназиско образование, заедно со В. Софрониевски, А. Сених, М. Бузалковска – Алексова, Скопје, 2010.
•Exercitationes Linguae Latinae, Вежбанка по латински јазик за општествени и хуманистички науки – гимназиско образование, заедно В. Димовска, М. Бузалковска – Алексова, Скопје, 2003.
•Exercitationes Linguae Latinae, Вежбанка по латински јазик за природно-математички науки – гимназиско образование, заедно со В. Димовска, М. Бузалковска – Алексова, Скопје, 2003.
•Liber Latinus I, латински јазик – почетно изучување, гимназиско образование, заедно со В. Димовска, М. Чешларов, М. Бузалковска-Алексова, Скопје, 2002.
Преводи
• Аристотел, „Историја на животните, книга Алфа (I), глава прва (486a5 ‒ 488b29)“, Систасис, бр. 33, 2018, 73-80. 1. Т. М. Плаут, „Сеништа“, Скопје, 2011.
•Аристотел, Метеорологија,Скопје, 2009.
•Аристотел, Политика, заедно со М. Бузалковска-Алексова, Скопје, 2006.
•Аристотел, За небото, Скопје, 2005.
Нова либерална партија
Нова либерална партија (НЛП) — македонска политичка партија. Партијата учествува во коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ од 2011 година.
Учество на избори
Од своето формирање во 2009 година, партијата учествувала во изборните коалиции предводени од ВМРО-ДПМНЕ на три парламентарни избори и тоа во 2011, 2014, 2016 и 2020 година.
Бело Поле (Желино)
Бело Поле — археолошко наоѓалиште во тетовското село Желино. Претставува населба од неолитското и римското време и средниот век. Се наоѓа северозападно од селото, на десниот брег на реката Вардар, каде на висока доминантна тераса се наоѓа множество фрагменти од неолитски керамички садови, орудија од камен и кремен и во помала мера фрагменти од керамички садови и питоси од римското време и средниот век.
Џејмс Хилтон
Животопис
Роден бил во Ли, Ланкашир, Англија, Хилтон бил син на Џон Хилтон, директор на Чапел Енд Скул  во Валтамстоу. Тој учел во училиштето Лејс, Кембриџ, а потоа на Крајст Колеџ во Кембриџ, каде што тој го напишал својот прв роман и му било доделено посебен степен во англиската книжевност. Тој почнал да работи како новинар, прво за Манчестер Гардијан, потоа како книжевен прегледувач на фикција за Дејли Телеграф.
Тој ги напишал своите две  книги кои биле запаметени, Изгубен хоризонт и Пријатно, Г-дин Чипови додека живеел во Оук Хил Гарденс, во Вудфорд Грин во северниот дел на Лондон. Куќата сè уште стои, каде има сина плаката во знак на неговиот престој во куќата. Од 1938 година тој се преселил во Калифорнија, и неговата работа станала повеќе поврзана со филмската индустрија во Холивуд. Додека бил во Калифорнија, Хилтон исто така бил домаќин во еден од радиото на престижната драмска антологија, Халмаркс Плејхаус, од 1948-1952.
Тој се оженил со Алиса Браун, секретарка во BBC, пред тие да се преселат во САД во 1935 година, но тие се развеле во 1937 година. Тој потоа се оженил со Галина Копернак но се развел осум години подоцна. Тој станал американски државјанин во 1948 година.
Хилтон бил тежок пушач и имал различни здравствени проблеми кога тој направил проштална посета на Англија во 1954 година, а во декември тој починал во неговиот дом во Лонг Бич, Калифорнија, САД, од рак на црниот дроб.
Оренсе (покраина)
Оренсе (галициски: Ourense, шпански: Orense) ― шпанска покраина, во југоисточниот дел на автономната заедница Галиција. Се граничи со покраините Понтеведра на запад, Луго на север, Леон и Замора, (кои и двете припаѓаат на Кастиља и Леон) на исток и со Португалија на југ. Со површина од 7.278 квадратни километри, таа е единствената покраина во Галиција без излез на море. Главниот град на покраината, Оренсе, е најголемото средиште со население, а остатокот од покраината е претежно рурален.
Име
Зборот Ourense (на галициски) е службеното име усвоено од Парламентот во Шпанија, според Законот 2/1998 година.
Географија
Оренсе е опкружен со планини од сите страни. Овие планини историски ја изолирале покраината од понаселениот галициски брег. Сè додека не бил изграден автопат во последните години што го поврзува Оренсе со Виго на запад и Бенавенте на исток, единствениот брз начин за луѓето да влезат или да ја напуштат покраината била железницата.
Реката Лимија започнува северно од Синзо де Лимија и тече јужно кон Португалија. Реката Тамега, друга важна португалска река започнува северно од Верин.
Планинскиот терен и изолацијата ја држат покраината економски предизвик и поттикнал големо иселување во остатокот од Шпанија и во Новиот свет. Има одредено производство на вино долж долината на Мињо и во близина на Верин. Исто така, има значително одгледување свињи и одгледување компири, особено околу областа Синзо де Лимија, во исцеденото езерско корито на Антела, кое до 1960-тите било најголемото слатководно езеро во Шпанија.
Заштитени подрачја
Покраината има неколку заштитени подрачја и некои природни паркови, вклучувајќи:
Демографија
Од населението на покраината од 309.986 (2018), околу три десетини живеат во главниот град Оренсе со 105.000 жители. Во Оренсе има 92 општини. Освен главниот град, најважни се О Барко де Валдеорас, Верин, Рибадавија, Алариз, А Руа, О Карбаљињо, Вјана до Боло и Синзо де Лимија. Од 2018 година, Оренсе има најниска стапка на наталитет од која било шпанска покраина, со стапка на раст на населението од -2.993.
Економија
Индустриите вклучуваат хемиско производство, производство на млеко, полнење вода во шишиња во близина на Верин и производство на облека во близина на главниот град Оренсе. Во индустриската зона во близина на тој град се наоѓа и една од најголемите стопански друштва за преработка на живина.
Покраината има и четири вински региони, од пет во целиот регион на Галиција. Рибеиро, Рибеира Сакра, Монтереј и Валдеорас.
Иако не е голем туристичко средиште, туризмот донекаде придонесува за економијата. Речните долини привлекуваат туристи, а има и неколку зачувани средновековни градови (Алариз и Рибадавија).
Надворешни врски
42.16667°N, -7.5°W
Турбе на анамата Хуршиде
Турбе на анамата Хуршиде (Hurşide Hanum Türbe) — османлиска гробница (турбе) во градот Тетово, прогласена за културно наследство на Македонија. Сместено е во дворот на Шарената џамија, северозападно од храмот. Во него се погребани Хуршиде и Менсуре, кои на натпис се споменуваат како ктиторки на џамијата.
Архитектура
Нема писмени податоци за датумот на изградба, но според неговите особености се смета дека датира од XVI век. Изградено е од камен и му припаѓа на типот на отворени турбиња, а основата му е неправилен осумаголник. Според архитектурата се забележува дека некогаш било засводено со купола. Турбето има складни пропорции и придонесува кон убавината на џамијата.
Нигериска наира
Наира ( знак : ₦ ; код : NGN ) е валута на Нигерија. Една наира е поделена на 100 кобоа.
Централната банка на Нигерија (CBN) е единствениот издавач на валутата за законско парично средство низ цела Сојузна Република Нигерија. Го контролира обемот на пари испорачани во економијата со цел да се обезбеди монетарна и ценовна стабилност. Одделот за валутни операции на CBN е одговорен за управување со валути, преку дизајнирање, набавка, дистрибуција / снабдување, обработка, повторно издавање и отстранување / распаѓање на банкноти и монети.
Космос-1165
Космос-1165 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 февруари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1165 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 348 км, а најмалото на 168.
Јужен федерален округ
Јужен федерален округ (руски: Южный федеральный округ) е еден од осумте федерални окрузи на Русија. Се наоѓа најјугозападно, помеѓу Украина и Казахстан. Во него спаѓаат Преткавказието и рускиот дел на Кавказ, Северен Кавказ. Населението брои 13.963.874 жители по пописот од 2014, а округот зафаќа површина од 416.840 км2. Моменталниот полномошен претставник на претседателот е Димитриј Козак.
Балеарско Море
Балеарското Море или Ибериско Море (шпан. и катал. Mar Balear) е водна површина во Средоземното Море близу Балеарските Острови. Во каталонскиот јазик морето се нарекува и „Каталонско-балеарско Море“ (Mar Catalanobalear).
Во ова мало море се влева реката Ебро.
Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Балеарското Море ги има следниве граници: Помеѓу Балеарските Острови и крајбрежјето на Шпанија, ограничено: На југозапад. Линија од ‘ртот Сан Антонио (38.83333°N, 0.2°W) до ‘ртот Берберија, југозападниот крај на Форментера (Балеарски Острови). На југоисток. Јужното крајбрежје на Форментера, оттаму линија до ‘ртот Ротха, неговиот источен крај, па до јужниот крај на островот Кабрера (39.11667°N, 2.9°W) и до Ветровитиот Остров, близу јужниот крај на Минорка. На североисток. Источното крајбрежје на Минорка до ‘ртот Фаварич (40°N, 4.23333°W), а оттаму линија до ‘ртот Сан Себастијан (Шпанија) (41.9°N, 3.16667°W).
Зелентско Езеро
Зелентско Езеро (Selenter See) — второ најголемо езеро во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, во северна Германија, веднаш зад Големото Пленско Езеро. Се наоѓа на 37 метри и има површина од 22,4 км².
Зелентското Езеро, кое се наоѓа близу општината Зелент во округот Плен, е со длабочина од 34 метри. Езерото истекува во Балтичкото Море преку потокот Хоенфелдер Миленау, само 10 километри долг, на север, и од Залцау на северозапад.
Создавањето на Зелентското Езеро потекнува од последното ледено доба.
Д.Н.О.
Д.Н.О. – македонска музичка група формирана кон крајот на 1999 година, во состав: Владимир Поп-Христов-Мио како вокал, Гоце Стевковски на тапани, Иван Бејков на бас, Емин Џијан на клавијатури, Саша Спасовски-Крокер на гитара, Кире Најдовски на гитара, и Бојан Угриновски како музички техничар на групата.
Всушност, пред да стане авторска група со името Д.Н.О. (Друштво со неограничена одговорност) работеле како Д.О.О. (Друштво со ограничена одговорност), кавер-бенд во малку изменета постава: Владимир Поп-Христов-Мио, Тони Мичевиќ, Марко Петровски, Дејан Милосављевиќ-Дино и Емин Џијан.
Најчесто медиумите го пишуваат како ДНО (без точките), што би било погрешно.
Настапи во Македонија
Во 2007 година, во рамките на манифестацијата „35 години МКЦ“, филмот „Magical Mystery Cure“ ја имале својата промоција. Ова било филм за музиката на Д.Н.О, опишан како експериментален рокенрол филм за една група музичари што својот креативен израз го остваруваат во транзициски и ентропски услови. Набргу по издавањето на материјалот, групата направила промоции во голем дел од градовите низ Македонија. Сè до 2010 година, бил период на зголемена концертна активност, и самостојни настапи:
Д.Н.О. никогаш не забележале настап надвор од државата.
2010-2015 година
Некаде пред последниот настап, во групата почнало да се забележува дека соработките со други бендови и во други проекти (Архангел, Влатко Стефановски Трио, Тоше Проески, Тони Китановски Трио) станувале финансиски многу поисплатливи за дел од членовите, па настапите со Д.Н.О. се запоставувале. Снимањето на новиот материјал се одложило неколку пати поради неможност да се најде слободен термин од зголемените ангажмани. Дури и самиот фронтмен Мио, кој бил главниот иницијатор за формирање на групата, поголем дел од времето го посветувал на пишување текстови за други изведувачи, отколку за Д.Н.О. Во овој контекст, најмногу соработувал со Нокаут и Project Zlust, најчесто како текстописец, но и како продуцент, инструменталист и аранжер. Некаде во тој период, Кире одлучил да се исели во Америка, а Гоце бил исклучително фокусиран на својот сопствен проект во подготовка, Гоце Стевковски Септет.
Нови членови на бендот
Изборот на нови членови бил направен од страна на Архангел, Михаил Парушев-Мишко на тапани и Дарко Мучев-Мучо на бас. Промоцијата на оваа постава била на концерт во Битола, а веднаш потоа групата го снимила и првиот сингл Слобода, како и албумот Никогаш поблиску до слободата.
По овој концерт, дошло до една подолга пауза во концертните активности на групата, сè до 2015 година, кога групата објавила уште два сингла, Скопје 24/7 и Очи боја бадеми, во делумно нова постава: Мио како вокал, Зоран Костадиновски на гитара, Мучо на бас и Дарко Спасовски на тапани. Во меѓувреме бендот имал неколку настапи на групни манифестации во Скопје: на 21 јануари 2015 година настапил на отворањето на „Пиволенд“, а на 20 септември 2015 година биле еден од учесниците на „Коноп Фест 2015“, на Градската плажа во Скопје.
Своето финале го имале на 12 февруари 2016 година, кога под мотото „ДНО е НЛО“, отсвириле проштален концерт во МКЦ, на кој како гости се појавиле Нокаут и Ласт експедишн. По овој концерт, Мио се иселил во Шпанија, а останатите членови си продолжиле со стандардните ангажмани во другите музички групи.
По долга пауза, Д.Н.О. во скратен состав се појавиле во 2021 година со два сингла: Чувај ме и Девојка.
NGC 2788
NGC 2788 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2788 се споменува и како UGC 4861, MCG 2-24-2, CGCG 62-8, ARAK 197, IRAS 09108+1238.
Откривање
Објектот е откриен на 5 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2788 е од видот Sa    R. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 2788 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 13 м 35,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 26' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 2788 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26008. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 187; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9195.
Џовани Фереро
Ран живот
Роден е во Фариљано, Италија, како син на Марија Франка Фисоло и Микеле Фереро, сопственик на мултинационалната кондиторска корпорација Фереро. Во 1975 година се преселил во Брисел, Белгија, каде студирал на Европските училишта. Потоа се преселил во САД за да студира.
Кариера
По завршувањето на студиите се вратил во Европа за да работи во семејната компанија. Во 1997 година станал извршен директор на Фереро заедно со неговиот брат Пјетро.
Во април 2011 година, по смртта на неговиот брат во велосипедска несреќа во Јужна Африка, станал единствен извршен директор на Фереро Груп. Неговиот татко, Микеле Фереро, останал извршен претседател.
Микеле Фереро починал во 2015 година, оставајќи ја компанијата исклучиво во рацете на Џовани.
Американскиот бизнис магазин Форбс објавил дека Џовани Фереро потоа ја презел улогата на извршен претседател во 2015 година и ги имал двете титули на извршен директор и извршен претседател две години додека не го ангажирал Лапо Цивилети да ја преземе функцијата извршен директор на компанијата во 2017 година.
Личен живот
Фереро е во брак со Паола Роси. Имаат два сина.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Грош
Грош (Grossus, Groschen, grossone, groš, grašis, grosz, garas, гроші, gros, грош) е назив за монета користена во неколку германски држави, како и во некои земји на Средна Европа (Бохемија, Полска итн.). Зборот доаѓа од италијанскиот збор denaro grosso, или голема пара.
Грошот во Османлиското Царство
Во Османлиското Царство, грошот бил ситна сребрена монета со вредност од 40 пари (за споредба, една лира вредела 4.000 пари). Во 1811 година, еден османлиски грош тежел 9,60 грама и имал чистота од 46,6%, т.е. содржел 4,42 грама сребро, но со текот на времето тој постојано обезвреднувал. Така, во 1820 година, грошот тежел 6,41 грам и имал чистота од 46%, т.е. во него имало 2,95 грама сребро. Две години подоцна, грошот тежел само 4,28 грама, со чистота од 54%, така што содржел 2,32 грама сребро. Во 1822 година, вредноста на грошот била петпати помала во споредба со 1780 година, кога тој тежел 18,5 грама. Инаку, во старите ракописни книги во Македонија, вредноста на грошот секогаш била изразена во неговата куповна моќ, а многу ретко во некоја друга валута. На пример, во 1838 година, Ѓурчин Кокале купил пет книги од манастирот Лисокој за седум гроша, или 12 минеи за 81 грош. Во записите од 1741 година е наведено дека едно јагне вредело три гроша, а ока сол се продавала за пет гроша, додека шест години подоцна некој јеромонах купил четири книги за пет гроша. Во 1875 година, една ока слама се продавала за еден грош, додека во 1818 година некој монах запишал дека „едно јагне се продаде за пет гроша“. Слично на тоа, на маргините на едно евангелие од 1879 година било запишано дека „тогаш беше евтина овцата, сосе јагне се даваше за 120 гроша, а само јагне 60 гроша, маслото 20, сирењето 10 гроша, пресното 6 гроша, урдата 5 гроша, месото јагнешко до 8 гроша, јарешко 5 гроша“. Според бугарски извори, во 1880 година, платата на судија изнесувала 1.500 гроша, а еден квалитетен леб чинел два гроша.
Сребрените снегови (роман)
„Сребрените снегови“ — роман за деца и младинци од македонскиот писател Живко Чинго од 1966 година.
Издание на „Детска радост“ од 2004 година
Книгата, објавена од Редакцијата „Детска радост“ при издавачката куќа „Просветно дело“ АД Скопје, како дел од библиотеката „Лектирни изданија“, има обем од 180 страници. Таа е испечатена во печатницата „Коста Абраш“ од Охрид, во формат од 20 сантиметри, со мек повез. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-456-6. Дизајнот и графичкото уредување се дело на Жарко Туниќ, а лектурата и коректурата ги извршила Оливера Ќорвезироска.
Содржина
Книгата содржи 26 глави:
На крајот од книгата е поместена белешка за делото и за авторот, со наслов „За ‘Сребрените снегови’ од Живко Чинго“, од Видое Подгорец.
Во романот се опишува доаѓањето на младата учителка Генка Илиеска во едно село, во кое одамна владее омраза меѓу жителите од горното и долното маало и каде луѓето со векови си живеат на свој начин, со закоравени верувања и убедувања. Поради тоа, селаните со недоверба ја дочекуваат Генка и пред неа поставуваат најразлични пречки, но таа не знае за страв и колебање. Постепено, со својата посветеност и топлина во срцето, таа почнува да ги менува селаните и ја здобива довербата на двете маала, помагајќи им на сиромашните, болните и немоќните.
Наводи
Категорија:Изданија на Детска радост
Јакутија
Јакутија, офиц. „Република Саха (Јакутија)“ (Респу́блика Саха́ (Яку́тия); Саха Өрөспүүбүлүкэтэ) е федерален субјект на Русија (република).
Географија
45% од Јакутија е прекриена со тајга, а северните делови се со тундра.
Часовен појас
Јакутија има 3 различни појси:
Реки
Најголема река и воедно пловна е реката Лена (4.310 км), а други поголеми реки се:
Езера
Има некаде повеќе од 700 езера во Јакутија, од кои најголеми се:
Планини
Најголеми планини во Јакутија е Верхојанските Планини, кој се протега напоредно со реката Лена. На југот се наоѓаат и Становојските Планини.
Природни богатства
јакутија е богата со нафта, гас, јаглен, дијаманти, злато, сребро, калај, волфрам и мн д-р. 99% од вкупните руски рудници на дијаманти се наоѓаат во Јакутија, односноa 25% од вкупнoто светско произвоство.
Клима
Јакутија е позната по својата екстремна клима. Најладната температура во северната полутопка е измерена во Студениот Пол во Верхојанск, −67.8 °C во 1892 г, и Ојмјакон, каде температурата била пониска од −67,7 °C во 1933 г.
Народности
Според разните пописи (1936-2002) етничката структура во Јакутија изгледа вака:
Кале (Истибања)
Кале — градиште од доцноантичко време во атарот на селото Истибања, Македонија. На 2 километри североисточно од селото, на зарамнетото плато од карпестиот рид кој стрмно се издига над коритото на Брегалница, се гледаат остатоци од темели на бедем. Во внатрешноста на градиштето се забележуваат и темели од помали објекти.
Методиј Кусев
Методиј Кусев или Кусевич бил духовник на Егзархијата, општественик, борец за црковна независност и политичка слобода, Старозагорски митрополит од 1896 до 1922 година.
Рани години
Митрополит Методиј е роден во 1838 г. во македонскиот град Прилеп како Тодор Јовчев Кусев. Завршува основно образование во Алилодидактичкото грчко училиште, а потоа грчката прогимназија во својот роден град.
Кусев е еден од првите кој бара да се возобнови Светиклиментовата Охридска архиепископија како македонска народна црква. Уште како еден од најагилните и најталентираните членови на прилепската младина и секретар на Прилепската црковно-училишна општина, Тоде Кусев, идниот митрополит Методиј Кусевич, по повод излегувањето на бугарскиот весник „Македонија“ во јануари 1867 година во Цариград, се појавил со свој допис во весникот: Вашиот весник со самото име го зачудува секого во Македонија до таа мера што секој трча да види што весник е тоа што го носи името на нашата земја...
Во истото писмо нагласува дека: ''Искрата на нашата иднина. Но, колку и да се мачеа да не сопрат да одиме напред, не можеа да го искоренат сосем чувството Македонците да не бидат Македонци. Не само во Охрид, денеска се будат и ги бараат своите права и од цела Македонија. Сите гледаат да си отвораат училишта, да се воведе служба во црквите на старословенски јазик, да не ги оставаат училиштата и народните работи во рацете на еден-двајца што дошле од друго место... Насекаде почнуваат да се воведуваат трговски книги не на грчки, туку на мајчин јазик
На Првиот црковно-народен собор на Бугарската егзархија во Цариград во 1871 г., како претставник на Битолската (Пелагониската) епархија, Тодор Кусев одигрува клучна ролја за обединувањето на сите претставени бугарски епархии.
Во 1873 г. Тодор Кусев е потстриган во монаштво под името Методиј и е назначен за протосингел на Пловдивската митрополија (до 1880 година). За усрдното служение е воведен во архимандритски чин. За време на Априлското востание, во услови на исклучителен ризик архимандрит Методиј им претставува на претставниците на Големите сили во Цариград докази за ѕверските насилства врз бугарското христијанско население. Значајна е и помошта, која Методиј ја дава на руската главна команда во Руско-турската војна. Методиј Кусев учествува и во движението против Берлинскиот договор од 1878 година, кој ја оставил неговата родна Македонија под османска власт.
Од 1879 до 1886 година е протосингел на егзарх Јосиф I. Во 1886 година заминува да се школува во Русија, каде ја завршува Киевската духовна богословија, а потоа се школува  во познатата Петербуршка духовна академија. Во ова време, според Александар Трајановски: Алек­сандар Тра­ја­­нов­ски: „Архимандритот Кусевич, прво во Солун, а по­тоа и во Цариград агитирал меѓу Македонците за ре­шавање на ма­ке­дон­ско­то црковно прашање преку возобновување на Ох­рид­ска­та ар­хи­е­пи­скопија на унијатска основа, затоа што бил ра­зо­чаран од по­ли­ти­ка­та која Русија и Бугарија ја воделе кон Ма­ке­донија. По сè изгледа, ова движење го привлекло Кусевич и тој потајно посакувал оваа дипломатска лакрдија да стане ре­ал­ност“.
Од 1892 до 1893 година архимандрит Методиј е први ректор на Цариградската духовна богословија (денешната Пловдивска духовна богословија „Св. св. Кирил и Методиј“).
Старозагорски митрополит
На 22 април 1894 г., архимандрит Методиј добива епископски сан со титула Велички и е назначен за управител на епархијата на Стара Загора. В 1895 година Кусев заедно с Илија Георгов, Георги Паунчев и Георги Капчев е член на делегација, која од името на Македонскиот комитет во Плоешти ја моли руската влада за приложување на ветените од Берлинскиот конгрес реформи во Македонија. Во 1896 г. Светиот Синод на Бугарската егзархија го избира за Старозагорски митрополит (1896 - 1904 и 1920 - 1922).
За време на Балканските војни Митрополит Методиј развива дејност во полза на словенското население од Македонија. Во 1913 година ја издава книгата „Македонија во своите жители само Срби нема“. Во 1914 година Методиј Кусев ја издава книгата „Погромот на Бугарија. Виновникот“, во која ја обвинува руската политика за бугарската национална катастрофа.
Митрополит Методиј игра видна ролја во општествениот живот на Стара Загора. Автор е на многу статии и брошури за црковни и национални прашања. По негова иницијатива е создаден убавиот парк „Ајазмото“. За неговите огромни заслуки кон градот и неговите граѓани, кон крајот на 2000 г. Митрополит Методиј Старозагорски е удостоен посмртно од клуб „Отворено општество“ со титулата „Личност на милениумот“.
Методиј Старозагорски умира на 1 ноември 1922 г. Погребан е во Стара Загора, во паркот „Ајазмото“, непосредно до црквата „Свети Теодор Тирон“.
IC 1704
IC 1704 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1704 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1704 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Црква „Св. Никола“ - Издеглавје
Црква св.Никола.село Сошани почната е да се грди на 14 септември 2008 год.Темелите се осветени од страна на владиката Тимотеј.Црквата е изградена со сопствени срества.Осветена е на 1 август 2010 година од страна на владиката Тимотеј во присуство на голем број верници.Главен птронат на црквата е втори јуни свети Талалеј.Во склоп на црквата имат кујна трпезарија простории за одмор летникивци овоштарник рибник.Поврзано водовот струја и др.Имат можнисти за еднодневен и повечедневен викенд.
IC 1704
Други поделби
Проучување на IC 1704 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Доберсдорф
Доберсдорф (Dobersdorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Билка
Билка, трева или тревка — растение кое се користи и цени заради неговите специфични особини како медицински својства, вкус, арома и сл.
Употреба
Билките наоѓаат широка примена во кулинарството, медицината, па дури и во религијата. Во секојдневниот живот, луѓето разликуваат помеѓу кујнски и лековити билки. Во медицината и верата, сите делови на растението можат да се наречат „билни“, меѓу кои листовите, корењата, цветовите, семето, смолата, кореновата кора, внатрешната кора (камбијата), бобинките, а некаде и перикарпот и други делови. Во кулинарството пак, овие најчесто се нарекуваат „тревки“ или понекогаш „мирудии“, иако постои извесен преклоп на терминологија, особено во медицината.
Кујнски тревки
Во кулинарството постои разлика помеѓу „тревка“ (лиснати зелени делови од растението) и зачин, кој се добива од други делови на растението (како од семките, бобинките, кората, корењата, плодовите, а понекогаш и суви листови). Кујнските тревки се разликуваат од зеленчукот по тоа што, како и зачините, тие се додаваат во јадењата во мали количества, и служат за давање на вкус, а не се содржина на самото јадење.
Некои кујнски тревки се грмушки (како рузмаринот, Rosmarinus officinalis), или пак дрва (како ловорот, Laurus nobilis) – ова ги разликува од ботаничките билки, кои по дефиниција не можат да бидат дрвенести растенија.
Лековити билки
Растенијата содржат фитохемикалии кои имаат свое дејство врз телото. Некои билки делуваат и во мали количини, кога се користат при „зачинување“ на храната, додека пак други знаат да бидат токсични во поголеми количини. На пример, некои видови на билни екстракти, како екстрактите од кантарион (Hypericum perforatum) или кава (т.е. опоен пипер, Piper methysticum) се користат за олеснување на депресија и стрес. Меѓутоа во големи количества, овие билки се отровни, и треба да се користат внимателно. Извесни тревки се користат рекреативно, но и за лекување. Пример за ова е канабисот.
Верски билки
Тревките се користат и во религијата – како на пример во христијанството (мирта (Commiphora myrrha), алетрис (Aletris farinosa) и темјан (Boswellia spp)). Во хиндуизмот еден вид на босилек наречен „туласи“ се почитува како божица заради неговата лековита вредност уште од ведски времиња. Многу верници го одгледуваат ова растение во дворот.
Ботанички билки
Во ботаниката, билка или билно растение се нарекува било кое недрвенесто растение, без разлика на неговата арома, вкус и други својства. Така, ботаничката билка не може да биде дрвенесто растение како дрво или грмушка.
Урал (појаснување)
Урал може да се однесува на:
Превалец (Истибања)
Превалец — некропола од железно време во атарот на селото Истибања, Македонија. На 3 километри од селото, близу до раскрсницата Виница-Делчево-Кочани се наоѓаат два помали тумула. Едниот е целосно уништен со копањето на војнички ровови, а другиот е делумно оштетен.
Знаме на Сингапур
Знаме на Сингапур — официјално знаме на државата усвоено во 1959 година кога Сингапур станал самоуправувачка територија на Велика Британија. Кога државата се стекнала со целосна независност, знамето станало и национално на 9 август 1965 година. Знамето е составено од две хоризонтални ленти во црвена и бела боја. На црвната лента има приказ на бела полумесечина и пет ѕвезди.
Црвената боја симболизира универзално вратство и еднаквост на луѓето и белата боја симболизира чистота. Полумесечината симболизира млада нација, додека секоја ѕвезда претставува демократија, мир, прогрес, правда и еднаквост.
NGC 7587
NGC 7587 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7587 се споменува и како UGC 12484, MCG 1-59-37, CGCG 406-52, KCPG 580A.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7587 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7587 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 17 м 59,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 40' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 7587 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70984. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Папа Корнелиј
свети Корнелиј бил папа во периодот од 6 март или 13 март 251 до јуни 253 година.
Тој бил избран за папа на 6 март или на 13 март 251, за време на прогонувањето на римскиот цар Дециј. На неговото избирање се спротивставил Новацијан, кој тврдел дека епископите немале право да даваат одлуки за смртни гревови како убиство, прељуба и апостезија, туку можат да бидат докажани само преку судот; Папа Корнелиус од друга страна пак го тврдил токму спротивното. Со помош на свети Киприан, тој бил избран за нов папа. Новациан избегал од Рим, но неговите следбеници создале еден вид на секта позната како новацианисти.
Овој светец се чествува на 16 септември.
Мануфахи (општина)
Мануфахи (португалски: Município Manufahi, тетум: Munisípiu Lautein) — една од општините на Источен Тимор. Има население од 53 691 (попис од 2015 година) и површина од 1 323 км². Главниот град на општината е Саме.
Историја
За време на португалската колонија, општината се викаше Саме, по главниот град. Тоа беше епицентарот на Големата буна од 1910–12 година.
За време на индонезиската окупација, тогашната под-област Хато-Удо беше отцепена од тогашната област Мануфахи и се приклучи на Ајнару, а тогашната под-област Турискаи, претходно во Ајнару, беше преместена во Мануфахи.
Географија
Мануфахи лежи на јужниот брег на Источен Тимор, на Тиморското Море. Се граничи со Манатуту на исток, Ајнару на запад и Ајлеу на север.
Население
Покрај националните официјални јазици тетумски и португалски јазик, се зборува и малајо-полинезиски јазик Мамбаи.
Цел за одржлив развој 12
Цел за одржлив развој 12 (скратено ЦОР 12) — дванаесетта од Целите за одржлив развој на Обединетите нации донесени во 2015 година којашто има за цел обезбедување „одговорно користење на ресурсите“. Официјалниот текст гласи „да се обезбеди одржлива потрошувачка и производство“. ЦОР 12 се предвидува да осигура поволно искористување на ресурсите, подобрување на економската ефикасност, одржлива инфраструктура и обезбедување пристап до основните услуги, еколошки и поволни работни места, како и подобар квалитет на живеење за сите. Целта има 11 потцели коишто треба да бидат постигнати до 2030 година, а напредокот кон нивното постигнување се мери со помош на 13 показатели.
Робинсон Чалапуд
Робинсон Едуардо Чалапуд Гомез (Robinson Eduardo Chalapud Gómez; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Будимир Стојковски
Будимир Стојковски - Љубе — македонски сликар.
Животопис
Стојковски е роден 1931 година во Куманово. Со сликарство се занимава од 1949 година. Првите изложбени активности ги остварил со група кумановски активисти уште пред формирањето на ДЛУК, а подоцна, со формирањето на оваа локална асоцијација на ликовните уметници станува и нивен член. Учествувал на повеќе групни изложби („Самоуки", Ликовни ревии и др.) ликовни колонии и ликовни проекти. Во 1967 година има освоено 1 награда на Традиционална аматерска ликовна ревија - Скопје, и 3. награда на ДЛУК - Куманово. Специјална награда на „Самоуки“ - КПЗ Куманово ја има освоено две години по ред, во 1992 и 1993 година.
Црква „Вознесение Христово“ - Брусник
Црквата е сместена крај селото. Изградена е на самиот почеток на ΧΧ век. Имала дрвен иконостас, дело на Нестор Алексиев. Силно настрадала во Првата светска војна, кога е уништен и иконостасот.
Космос-1166
Космос-1166 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 март 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1166 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 415 км, а најмалото на 354.
Жорж Бернанос
Жорж Бернанос ( – ) — француски писател и војник во Првата светска војна. Бил воспитуван според римокатолички и монархистички убедувања, бил критички настроен кон буржоазијата и кон дефетизмот. Според него, поради тие две сфаќања Франција била окупирана од Германија за време на Втората светска војна. Многу од неговите дела се преведени на англиски јазик и објавени во Британија и САД.
Животопис
Бернанос е роден во Париз, во работничко семејство, а детството го минал во областа Па де Кале, каде што дејството во неговите романи најчесто се одвивало. Бил војник во Првата светска војна, а учествувал во битките кај Сома и Верден. Бил ранет неколкупати за време на битките. По војната, работел во осигурителна компанија пред да ја напише Под Сонцето на Сатаната.
И покрај неговите анти-демократски ставови и приврзаноста кон крајно десничарската партија Француска акција, во чиј подмладок членувал самиот тој, Бернанос гледал опасност во фашизмот и нацизмот пред да започне Втората светска војна. Ја освоил големата награда за роман од француската академија за делото Дневникот на селскиот свештеник во 1936.
Во почетокот го поддржувал Франциско Франко за време на Шпанската граѓанска војна, но по посетата на Мајорка за време на војната, останал згрозен од теророт врз месното население и национализмот му станал одбивен, а го критикувал во книгата Дневник на моето време од 1938. Критиката смета дека Бернанос ги напишал своите најдобри дела во периодот 1926-1937.
Бернанос се преселил во Бразил во 1938 поради политичката тензија во Европа. Таму останал до 1945, најмногу време во Барбасена, каде имал сопствена фарма. Неговите тројца синови се вратиле во Франција за да учествуваат во војната. За време на прогонот, тој остро го критикувал Вишиевскиот режим, а станал приврзаник на конзервативната партија Слободна Франција на Шарл де Гол. По крајот на војната, де Гол го поканил Бернанос да се врати во Франција, нудејќи му работно место во владата. Бернанос не се вратил, не сакајќи активно да се занимава со политика.
Месопотамска уметност и архитектура
Месопотамската уметност и архитектура го опфаќа следново:
Раклеви Бавчи (Истибања)
Раклеви Бавчи — населба од римско време во атарот на селото Истибања, Македонија. На високиот рид што се наоѓа на 400 метри североисточно од селото се гледаат темели од повеќе објекти, а по површината се среќаваат големи количества од градежен материјал: камен, покривни ќерамиди, подно тули и друго.
1264
1264 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1264 година од новата ера, 264. од вториот милениум, 64. од XIII век и петта од 1260-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6772 и 6773 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6014 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5024 и 5025 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2017.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1264 година се протега во 3900 и 3901, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3960 и 3961 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1807. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 662 и 663 исламска година.
NGC 570
NGC 570 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 570 се споменува и како UGC 1061, MCG 0-4-162, CGCG 385-159.
Откривање
Телото е откриено на 31 октомври 1867 година од страна на Џорџ Сирл, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 570 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 570 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 28 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 56' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 570 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5539. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4682. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Мали островски земји во развој
Мали островски земји во развој (МОЗР) се група на земји во развој кои се мали островски земји кои имаат тенденција да споделуваат слични предизвици за одржлив развој. Овие вклучуваат мало, но растечко население, ограничени ресурси, оддалеченост, подложност на природни катастрофи, ранливост на надворешни шокови, прекумерна зависност од меѓународната трговија и кревки околини. Нивниот раст и развој се задржува и од високите трошоци за комуникација, енергија и транспорт, нерегуларни меѓународни количини на транспорт, непропорционално скапа јавна администрација и инфраструктура заради нивната мала големина и мала или никаква можност за создавање обемни економии.
Прифаќајќи ја одржливоста
Дополнително, спроведувањето на целите на Целта за одржлив развој 14 на Обединетите нации има потенцијал да ги зголеми економските придобивки од морските ресурси за МОЗР преку аквакултурата и одржливиот туризам.
Список на МОЗР
Во моментов, Одделот за економски и социјални работи на Обединетите нации наведува 57 мали островски држави во развој. Овие се поделени во три географски региони: Карибите; Тихиот Океан; и Африка, Индиски Океан, Средоземното и Јужнокинеското Море (АИМС)., вклучувајќи ги и здружените членови на регионалните комисии. Секој од овие региони има тело за регионална соработка: Карипската заедница, Форумот за Тихоокеански острови и Комисијата на Индискиот Океан, соодветно, на кои многу МОЗР се членки или придружни членки. Покрај тоа, повеќето (но не сите) МОЗР се членки на Алијансата на малите островски држави (АМОД), која извршува лобирање и преговарачки функции за МОЗР во рамките на системот на Обединетите нации. На мрежната страница на КОНТР (Конференција на Обединетите нации за трговија и развој) вели дека „ООН никогаш не утврдиле критериуми за утврдување на официјален список на МОЗР“, но одржува пократок, неофицијален список на своето мрежно место за аналитички цели.
Маре Кандре
Маре Кандре (27 мај 1962 година во Седерала – 24 март 2005) била шведска писателка со естонско потекло. Таа е родена на 27 мај 1962 година во Седерала, мало место во средината на Шведска и пораснала во Гетеборг и Стокхолм. Помеѓу 1967 и 1969 година, таа живеела со своето семејство во Британска Колумбија, Канада, период кој оставил многу длабок впечаток врз неа и подоцна во животот влијаел на нејзиното пишување. Таа починала на 24 март 2005 година од ненамерно предозирање со лекови на рецепт, на 42-годишна возраст.
Маре Кандре постигнала значително признание во Скандинавија и нејзините дела се преведени на повеќе од осум јазици. Нејзините романи, раскази и прозна поезија често се занимаваат со развојот на децата, особено на девојчињата до зрелоста; женски улоги; и маргинализирани и трауматизирани поединци кои одлучуваат да ги прекинат очекувањата на општеството.
Расказите на Маре Кандре имаат нагласена метафизичка димензија која е засилена со нејзиниот поетски јазик и претставување, со егзистенцијални теми спарени со современи општествени прашања. Во своето пишување таа често се навраќа на прашањата како што се очекувањата на жените, како се развива отуѓеноста и значењето на инстинктите. Неколку нејзини книги биле под влијание на готската фикција.
Пред да биде влезена Маре Кандре на патеката на пишувањето, таа била фронтменка на музичката група Глобал инфантилисти (1981-1983).
Работи
Маре Кандре напишала и драма. Од нив Vilse („Изгубени“) е поставена од неколку театри.
Надворешни врски
Оваа статија е преземена од sv:Mare Kandre