cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-37
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 14 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-37 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 285 км, а најмалото на 203.
Космос-38
Космос-38 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-38 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 644 км, а најмалото на 199.
Словенечки јазик
Словенечкиот јазик или, често погрешно нарекуван и само словенски (словенечки: slovenski jezik или slovenščina) е еден од словенските јазици. Го говорат приближно 2 милиони говорници ширум светот, од кои повеќето живеат во Словенија. Тој е еден од малкуте јазици што ја зачувале двоината од праиндоевропскиот јазик. Неговата граматика е доста сложена и големиот број на именувани дијалекти спореден со бројот на говорници индицира на големи варијации во јазикот.
Историја
Како и сите словенски јазици, словенечкиот има корени од истата прасловенска група на јазици од кои е произлезен старословенскиот јазик. Најраните познати примери на засебен, пишан дијалект поврзан со словенечкиот се од Брижинските споменици, познати на словенечки како Brižinski spomeniki. Консензуална проценка за нивниот датум на настанување е помеѓу 972 и 1039 (најверојатно пред 1000 година). Овие верски списи се помеѓу најстарите преживеани ракописи на било кој словенски јазик.
Брижинските споменици се запис на прасловенечкиот јазик кој се зборувал на една поширока теритоија од денешниот словенечки, во која спаѓала и територијата на денешните австриски држави Корушка и Штаерска.
Лингвистичката граница останала скоро непроменета до доцниот 19ти век, кога се случил втор процес на германизација, воглавно во Корушка. Помеѓу 9ти и 12ти век, прасловенечкиот јазик се проширил и во северна Истра и во подрачјето околу Трст.
Бунар
Бунар, кладенец или студенец — ископана дупка во земјата која служи за собирање на подземна или површинска вода.
Космос-39
Космос-39 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-39 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 667 км, а најмалото на 204.
Космос-40
Космос-40 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-40 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 56,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 636 км, а најмалото на 202.
Пасивна архитектура
Пасивната архитектура е архитектура на градби врз принцип на одржливост. Одлика за овој тип на архитектура е што се користат некои основни принципи за пренос и складирање на топлинската енергија како и разни модели на рефракција и изолација на топлинската енергија.
Од друга страна пасивната архитектура ги користи принципите на пасивно ладење и пасвино греење кои се високо енргетско-ефикасни принципи.
Александар Цандовски
Александар Цандовски (с. Барово, Демир Капија, 6 април 1936 – Скопје, 23 ноември 2020) — македонски теолог и свештеник, професор и еминентен познавач на македонското црковно пеење, еден од основоположниците на македонските црковни општини во дијаспората.
Животопис
Протопрезвитер Александар Цандовски е роден на 6 април 1936 година, во с. Барово (Демиркаписко). Основното образование, од прво до четврто одделение завршил во родното село, а од петто до осмо одделение, во с. Горна Бошава. Во 1951 година се запишал во Богословијата во Призрен, која ја завршил во 1956 година.
Истата година се вработил како учител во основното училиште во с. Граниково, а држел предмети и во училиштето во с. Бојанчиште, Кавадаречко. Во 1958 година се запишал на Историската катедра при Филозофскиот факултет во Скопје.
Архиепископ Доситеј го повикал да го следи при архиерејските богослужби, веднаш по неговото доаѓање за поглавар на МПЦ. Така, од 1958 до 1961 година, освен што бил архиепископски пцалт, истовремено бил и учител во Основното училиште „Св. Кирил и Методиј“, во Скопје.
Кон крајот на 1961 година е вработен како референт за просветна дејност во Македонската архиепископија, каде што заедно со д-р Славко Димевски го подготвувале Службениот весник на МПЦ. Во 1965 година, при крајот на своите студии започнал да работи во Институтот за национална историја. Во тој период учествувал на сите позначајни црковни настани повразани со возообновувањето на Охридската архиепископија во лицето на Македонската православна црква.
Во 1979 година, заедно со Митрополитот Кирил снимил фрагменти од Божествената златоустова литургија на Атанас Бадев.
Од 1980 до 1987 година, бил професор во Македонската православна богословија по предметите црковно пеење и црковна историја на Македонскиот народ.
По упокојувањето на Архиепископот Ангелариј, бил поставен на должноста шеф на Кабинетот и личен ѓакон на новоизбраниот Поглавар на МПЦ, Архиепископот Гаврил. Тие функции ги извршувал и во времето на Архиепископот Михаил (1993-1999).
Во 1993 година, како вокал учествувал во снимањето на албумот „Христос воскресе“, а во 1998 година учествува во снимањето на Литургијата од свети Јован Златоуст. Како извонреден познавач на црковниот мелос, долги години работи на дешифрирање на македонските црковни напеви.
На 8 декември 2000 година, во храмот „Св. вмч. Димитриј“ во Скопје, од страна на Архиепископот Стефан бил ракоположен во чин свештеник, а на 19 јануари 2001 година бил произведен во протојерејски чин.
Од 2002 до 2004 бил повторно на мисија помеѓу македонскиот народ во дијаспората, служејќи во МПЦО „Свети Климент Охридски“ во Канбера, Австралија. При крајот на 2004 година, престојувал во САД, каде што одредено време служел во МПЦО „Свети Климент Охридски“ во Њујорк.
Починал на 23 ноември 2020 година, на 84-годишна возраст.
Естонски јазик
Естонскиот јазик (Естонски: eesti keel) се говори од околу 1,1 милион луѓе, од кои најмногу живеат во североисточно Европската држава Естонија.
Естонскиот јазик припаѓа на финскиот огранок од Угро-Финските јазици. Тој не е поврзан со неговиот јужен соседен јазик латвијски јазик, кој е Балтички јазик сроден со литванскиот. Естонскиот е сроден со финскиот јазик и не толку со унгарскиот. Една од одделните одлики на естонскиот е таа што тој го има она што традиционално се гледа како три степени на фонемска должина: кратка, долга и предолга. Практично, разликата меѓу долгата и предолгата фонемска должина е како акцентот на слогот (со висина на тонот), така и траењето. Долгите и предолгите самогласки не се разграничени во пишаниот естонски јазик, но согласките се јавуваат во пишувањето со три "степени": b,d,g; p,t,k и pp;tt;kk (сите незвучни согласки).
Бикини (костим за капење)
Бикини е тип на дводелен женски костим за капење. Првите вакви дводелни партали се забележани на грчките атлетичарки насликани на грнчарија која датира од 1400 година п.н.е. Модерното бикини пак го создал инженерот Louis Reard во Париз во 1946 година. Двете мали парчиња облека за капење ги именувал токму по полигонот за јадрени тестови односно Атолот Бикини бидејќи мислел дека возбудата која ќе ја предизвика облеката ќе биде еднаква на експлозија на атомска бомба. Костимот на Reard е рафинирање на работата на Jacques Heim. Хеим два месеци порано го претставил Атомот кој го рекламирал како најмалиот костим за капење во светот. Во тоа време не можел да најде модел кој ќе сака да му ја носи творбата па на крајот морал да ја најми голата танчарка Micheline Bernardini од клубот Casino de Paris.
Карта на лондонското метро
Картата или планот на лондонското метро (англ. Tube map) е всушност шематски дијаграм кој ги прикажува линиите, станиците и зоните на овој систем.
Како шематски дијаграм, картата не прикажува географија туку врски. Се одликува со значителна девијација од фактичките релативни позиции на станиците, но прецизно го изразува нивниот последователен и врзивен сооднос долж нивните протегања во рамките на патните зони.
Развој
Првата карта  била осмислена и нацртана во 1931 од вработениот по име Хари Бек, кој увидел дека поради подземноста на системот, физичките местоположби на станиците се неважни за патникот кој сака да знае како да отиде од една до друга станица. Така, само топологијата на железницата имала значење. Овој приод е сличен на шематскиот приказ на струјно коло. Овој систе се засновал на сличен систем на исртување на канализацијата.
За оваа цел Бек смислил мошне упростена карта со имињата на станиците, прави линии кои ги поврзуваат, и теката Темза; линиите оделе само вертикално, хоризонтално и под агол од 45 степени.
Најпрвин управата на подезмната железница била скептична за овој аматерски проект испечатен во мали памфлети. Меѓутоа картата се здобила со огромна популарност, и нејзината слдна верзија е онаа денес стандардната - универзалниот начин на ориентација по подземниот железнички систем во Лондон.
Технички аспекти
Проектантите на картата низ годините се имаат занимавано со различни проблематики за најјасен можен приказ на корисни иформации.
Бои на линиите
Бите на линиите се имаат менувано од времето на Бек. Еве ги сегашните бои
Расположливоста на дадена линија или нејзин дел е назначен со форматот на боја:
Бикини (атол)
Во Тихиот Океан се наоѓа и атолот Бикини кој е дел од Маршаловите Острови. Знамето на Бикини е засновано на знамето на САД. Покрај црвено-белите риги содржи и 23 ѕвезди кои ги претставуваат островите на Бикини Атолот. Трите црни ѕвезди во горниот десен агол ги симболизираат трите острови кои исчезнале при тестирањето на 15 мегатонската атомска бомба на 1 март 1954 г. Двете црни ѕвезди во долниот десен агол ги претставуваат двата острова на кои жителите на Бикини биле присилно евакуирани. Употребата на истиот дизајн како и американското знаме е со цел да ја прикаже одговорноста која владата на Соединетите држави по атомските тестови ја имаат кон Бикинијанците. На знамето пишува и OTEMJEJ REJ ILO BEIN ANIJ (Сè е во божји раце) за да потсетува на барањето на владата на САД островот привремено да го изнајми за доброто на човештвото.
Градски стадион Фазанерија
Градски стадион Фазанерија (словенечки: Mestni stadion Fazanerija) е стадион со повеќе намени во Мурска Собота, Словенија. Во моментов најчесто се користи за фудбалски натпревари и е домашен терен на ФК Мура. Стадионот е изграден во 1936 година и има капацитет од 4.506 седишта. Со вклучена површина за стоење, вкупниот капацитет на стадионот е околу 4.700.
Историја
Во раните 1980-ти, стадионот бил проширен со изградба на нова главна трибина. Една деценија подоцна, во 1994 година, биле изградени две дополнителни трибини, лоцирани во северниот и јужниот дел на стадионот. Во 2001 година сите трибини биле покриени со покрив.
Во 2017 година, соблекувалните претрпеле целосна реконструкција во согласност со стандардите на УЕФА. Во 2019 година Фазанерија добил рефлектори. Во 2019 и 2020 година, стадионот претрпел дополнителни реновирања и прилагодувања, вклучувајќи нови седишта, реновирање на трибината за гостинските навивачи, реновирање на покривот, реновирање на кулата за камери и новиот прес-центар.
Настани
Стадионот главно се користел за фудбал и е домашен терен на ФК Мура. Претходно, стадионот го користеле НК Мура и НД Мура 05, клубовите кои биле распуштени во 2005 и 2013 година. Стадионот бил домаќин на три натпревари на словенечката репрезентација. Фазанерија повремено се користел и како место за словенечките млади тимови и словенечката женска репрезентација.
Космос-42
Космос-42 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 22 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 100 килограми. Космос-42 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1076 км, а најмалото на 228.
Плик
Плик, плико или коверт (couvert) – хартија превиткана и залепена со капак, да може да се стави во неа друга хартија, пари, писмо и сл. Тоа е вид амбалажа за пишани пратки. Вообичаено се изработуваат машински, но може и рачно, најчесто со виткање и лепење на хартија во облик на ромбоид.
Историја
Најстарите зачуван облик на пратка со омот потекнува од Вавилонците (околу 2000 година п.н.е.). Тие своите официјални пораки, за да не се оштетат при транспортот, ги обмотувале со печена глина, така што примачот морал да го скрши омотот за да ја прочита пораката. Во средниот век, рачно напишаните пораки ги обмотувале со хартија, а потоа ги запечатувале со восок. Пликот, каков што денес го познавама, бил создаден со појавата на британската и француската поштенска служба, во 17 век. За појавата на овој изум, покрај организирањето на поштата, влијание имала и замената на пергаментот со обична хартија, а влијание имал и развојот на европската буржоазија. Од средниот век има повеќе графички докази за употребата на амбалажа за писмо, а во 1671 година, Антоан де Куртен (Antoine de Courtin) во својот „Нов трактат за граѓанското однесување“ (Nouveau traité de civilité) прв пат споменува како на омотот за писмото е напишана адресата на примачот. На француското собрание (1792) било одлучено секое писмо да ја има напишано адресата на примачот, за да лицето кое ги носи не би морало да ги отвора и проверува кому му е упатена пратката. Уште подоцна, 23 февруари 1920 година, исто така во Франција, било одлучено на сите улици во Париз да им се дадат имиња, а од 1830 година официјално почнало разнесување по куќите.
Во Лондон во 1837 година Роуленд Хил (Rowland Hill) ја објавил првата брошура за реформите на поштата, во која предложил воведување на единствен омот, кој би служел за плаќање на поштарината. Така, според негова идеја, на 1 мај 1840 година била направена првата поштенска марка, во црна боја, со вредност од едно пени, со за сите познатиот лик на кралицата Викторија, кога имала 18 години. Сметал дека марката така нема да биде фалсификувана. Во употреба била во наредните 60 години, сè додека кралицата била на власт.
Формати
Форматот C е дефиниран со стандардот ИСО 269. Форматот ДЛ (од Dimension Lengthwise) не е стандарден. Со нешто поголеми димензии, но доста попрактичен е форматот C6/C5, во кој може да влезат неколку листови со формат A4, свиткан три пута, заради што најчесто се користи за праќање деловна документација.
Освен овие формати, постојат коверти со прозорец, најчесто DL и C5 формат, потоа за авионска пошта, за пакување компакт-дискови (ЦД), за посетници (60 x 95 mm), коверти со воздушни перничиња и други.
Адресирање
Испраќачот треба писмото да го стави во плик и да го адресира. Заради побрзо оптичко читање на адресата на примачот и поефикасно сортирање на пратките, на адресната страна на пликот, односно на онаа на која не постои прелом и тоа паралелно со подолгата страна на пликот неопходно е да се напише адресата на примачот. На адресната страна се разликуваат 4 подрачја кои служат за:
Во подрачјето за пишување на адресата на примачот, потребно е да се впишат следните податоци: Во случај кога се бара и потврда за прием, во горниот лев агол на адресната страна или на опачината на ковертот, потребно е да се напише и адресата на испраќачот.
Космос-41
Космос-41 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 22 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 530 км, а најмалото на 157.
Рита (ураган)
Како урагани се означуваат тропските циклони во северниот дел од Атлантскиот Океан и северниот Тихи Океан чии ветрови ја надминуваат брзината од 33 метри во секунда или 117 км. на час. Тропските циклони пустошат и по северозападниот и јужниот Пацифик, но тука се нарекуваат тајфуни.Тајфунот е локално име за тропски циклон кое се користи во источна и југоисточна Азија.Во тајфуните се појавува т.н. око на циклонот во кое владее тотален мир,не врни дожд и не дува ветер.Местото кое се наоѓа во центарот на окото на циклонот останува мирно околу 1 час.Тајфуните најчесто се појавуваат во летно време,а исто така и на есен.Ветровите во внатрешноста на тајфунот можат да достигнат огромна брзина,дури до 300 км/ч.Тајфуните со себе носат обемни врнежи и можат да предизвикаат огромни штети.
Допирот на злото (филм од 1958)
Допирот на злото (англиски: Touch of Evil) - американски филм од 1958 година, во режија на Орсон Велс (Orson Welles) кој е автор и на сценариото, засновано на романот „Значка на злото“ (Badge of Evil) на Вит Мастерсон (Whita Mastersona). Улогите ги толкуваат: Чарлтон Хестон (Charlton Heston), Џенет Леи (Janet Leigh), Џозеф Калеја (Joseph Calleia), Аким Тамироф (Akim Tamiroff), Марлен Дитрих (Marlene Dietrich) и За За Габор (Zsa Zsa Gabor). Филмот е познат по еден од највпечатливите воведи во историјата на американската кинематографија, кој трае три минути и десет секунди. За тоа време, без монтажен рез и со музиката на Хенри Манцини се прикажани настаните кои се склучни за приказната во филмот. Познато е дека вовоедната секвенца се снимала повеќепати, а завршната верзија била снимена дури кон крајот на ноќта, по повеќечасовно снимање. Овој филм е еден од најценетите во опусот на Орсон Велс и е многу ценет од критичарите и од режисерите Франсоа Трифо, Жан-Лик Годар, иако бил лошо прифатен од публиката. Како еден вид реинтерпретација на елементите од „филм ноар“, „Допирот на злото“ е емотивна и симболична приказна и вистинска визуелна бравура, со минуциозна режија и со учество на повеќе филмски ѕвезди. Орсон Велс го глуми шефот на полицијата Квинлан, но благодарение на шминката, тој е речиси непрепознатлив. Во 1998 година била снимена продолжена верзија на филмот, во која монтажерот Валтер Мурх го додал претходно снимениот материјал и ја добил наградата на Здружението на њујоршките филмски критичари.
Синопсис
Високиот службеник во владата на Мексико, Рамон Мигел Варгас (го игра Хестон) ужива во медениот месец со својата сопруга, Американката Сузан (ја игра Леи). Нивниот бакнеж во еден мал град на мексиканско-американската граница го прекинува експлозијата на автомобилот во кој се наоѓа еден градски моќник. Станува збор за вешто испланирано убиство, а истрагата ја презема локалниот шеф на полицијата Хенк Квинлан (го игра Велс). Бидејќи злосторството се случило на границата, нему му се приклучува и Варгас, кој сака да ја открие мрежата на трговците со дрога. Меѓутоа, Варгас станува мета на Квинлан, кој соработува и со гангстерот Џо Гранди (го игра Тамироф) со цел да го оневозможи својот мексикански колега...
Находка
Находка (Находка) е град во Русија во Приморска Покраина. Според пописот на население од 2010 година во градот живееле 159.695 жители.
Находски Залив, каде се сместил денешниот град, го открила руската корвета во 1859 година, барајќи засолниште поради бурата која надоаѓала. Според тоа, името на градот Находка на руски јазик означува „откритие“.
До 1950 година, тоа било мало рибарско место. Сето тоа се сменило кога советската влада го сменила статусот на Владивосток, одлучувајќи да има база таму во која ќе биде сместена руска тихоокеанска флота. Владивосток бил затворен за странци и странски бродови. Така, од 1950 до 1991 година, Находка бил главното пристаниште на Русија на Далечниот Исток.
Градот Находка брзо растел. Бројните згради во него датираат од 50-ти години на минатиот век, кога јапонските воени заробеници биле користени како принудна работна снага за изградба на стамбени згради за работниците кои работеле на пристаништето. Економијата на градот се засновала на пристаништето и сродните активности, како што се преработка на риба и конзервирање. Во овој период, Находка процветал. Врвот бил во 1970-ти и 1980-ти, кога градот бил добро одржуван, бидејќи тоа било единственото руско пристаниште на Далечниот Исток отворено за странци. Исто така, градот служел како источен терминал за патничкиот дел од Транссибирската железница. Со отворањето на Владивосток за странци, за Находка започнало лошо време, бидејќи го изгубила првичното значење. Девалвацијата на руската рубља како резултат на азиска економска криза во 1998 година ѝ зададе уште поголем удар на Находка. Економското закрепнување настанува откако централната влада во Москва и покраинската влада во Владивосток одлучија да ја отворат областа за странски инвестиции, прогласувајќи ја Находка за слободна економска зона. Според пописот на население во 2010 година, во градот живееле 159.719 жители.
Население
Според прелиминарните податоци од пописот, од 2010 година, во градот живеело 159.695 житела, 10.869 (7,30%) повеќе од 2002 година.
Космос-43
Космос-43 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 22 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 100 килограми. Космос-43 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1066 км, а најмалото на 231.
Мал зеленикав белец
Малиот зеленикав белец (Pontia chloridice) е пеперутка од видот на пеперутки белци. Пеперутката живее и во Македонија.
Опис
Оваа е мала пеперутка која живее од Источна Европа па сè до Кореја. Мажјакот и женската се скоро исто, а се разликуваат само по одредени детали. Женката е воглавно поголема и со потемни нијанси на боите. Горната страна на пеперутката е бела со црни дамки кон врвовите и рабовите на крилјата. Телото и антените се црни. Долната страна на пеперугите ги има скоро истите шари како и горната, но бојата не е црна туку зеленкаста. Женката има плус една црна дамка..
Космос-44
Космос-44 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 28 август 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 99,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 863 км, а најмалото на 607.
Костадин Молеров
Костадин Молеров (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски фолклорист, собирач на македонско народно творештво и револуционер. Како деец на Македонската револуционерна организација учествувал во аферата Мис Стон, го организирал пренесувањето на оружјето за Серскиот револуционерен округ и учествувал во Илинденското востание. Автор е на некои песни од стихозбирката „Жална ми бабо, послушај“, објавена со брат му Димитар. Со него развиле богата собирачка дејност и заедно ја објавувиле „Народописни материјали од Разлошко“.
Животопис
Костадин Георгиев Молеров е роден на 18 ноември 1876 година во Банско, Пиринска Македонија, во познато семејство Молерови. Син е на Георги Молеров и внук на Симеон Димитров Молеров, познати живописци од големиот род на Молерови. Костадин се школувал во Сер и во Солунската гимназија, која ја завршил во 1896 година. Истата година станал и член на Македонската револуционерна организација и директно се вклучил во борбите за слободна Македонија.
По завршувањето на гимназијата, учителствувал во Лом и во Банско. Во учебната 1897/1898 година, тој учителствувал во родното место, каде развил револуционерна дејност. Особено овие активности се зголемиле по формирањето на Револуционерниот комитет во Банско, во 1897 година. Костадин Молеров како секретар на Револуционерниот комитет го организирал пренесувањето на оружјето за Серскиот револуционерен округ. Во 1889 година бил уапсен од турските власти и затворен во Куршумли ан во Скопје. По ослободувањето во 1900 година, Костадин се вратил во Банско, каде повторно застанал на чело на револуционерниот комитет и ја продолжил својата револуционерна активност. Во текот на 1901 година учествувал во аферата „Мис Стон“, а во 1902 година, прогонет од властите се префрлил во Бугарија, каде го предводил пунктот на Македонската револуционерна организација во Лаџане (денешен Велинград).
Во текот на Илинденското востание од 1903 година, Костадин Молеров предводил чета во Разлошко. Тој бил член на Разлошкото реонско раководство заедно со Димитар Лазаров и Антон Шипков. По задушувањето на востанието, Костадин повторно се префрлил во Бугарија, каде ја започнал својата литературна дејност. Познат е уште како Кочо Молеров или Суодолски.
Под псевдонимот К. Суодолски му помогнал на братот Димитар Молеров во уредувањето на литературно списание „Ајдучка ливада“, кое периодично излегувало во текот 1903 година во Софија. Во него се објавуваале раскази и поеми од животот на македонските револуционери, како и сторијата „По грабнувањето на Мис Стон“ од Димитар Молеров. Во текот на 1904 година Костадин Молеров се вратил на чело на четата, но потоа се повлекол од револуционерната дејност и заминал на студии во Швајцарија. Во 1908 година завршил социологија во Лозана, по што се вратил во Бугарија и предавал во Враца, Дупница и Сливен.
Во 1912 година Костадин учествувал во Првата балканска војна како војвода на партизанска чета на Македонско-одринското ополчение. Учествувал во ослободувањето на Разлог, а по Првата светска војна се вратил во Банско каде работел како директор на месното училиште. Мошне значаен историски и литературен документ, претставува „Ајдучкиот дневник“ на Кочо Молеров. Во него, покрај настаните, тој ги опишувал страдањата, несреќата, самотијата, стравовите и надежта на учесниците во борбата за слобода на Македонија.
Во 1933 година Кочо Молеров публикувал материјали за родното село во списанието за наука, литература и општествен живот „Македонски преглед“ кој го издавал Македонскиот научен институт во Софија. Во 1954 година двајцата браќа го издале зборник „Народописни материјали од Разлошко“ во кој е дадена историјата на Банско, опис на Разлошкиот говор и биографии на одредени личности. Меѓутоа, во творештвото на двјцата браќа, во преден план од секогаш била татковината и борбата за нејзино ослободување.
Костадин (Кочо) Молеров починал на 24 октомври 1957 година во Софија.
Единечна врска
Единечна врска — хемиска врска помеѓу два атома образувана со два валентни електрона. Тоа значи дека атомите делат еден пар електрони онаму кајшто е создадена врската. Затоа, единечната врска е вид на ковалентна врска. Кога се заеднички, секој од двата електрона повеќе не е сам во орбиталата од која потекнува, туку двата проведуваат време во една од двете орбитали кои се преклопуваат во процесот на сврзување. Како Луисова структура, единечната врска се бележи како AːA или A-A, при што A претставува елемент. Во првата варијанта, секоја точка претставува заеднички елекетрон, а во втората цртата ги претставува двата електрона заеднички за единечната врска.
Ковалентната врска може да биде и двојна или тројна врска. Единечната врска е послаба од двојната и тројната, што се гледа од нивните составни врски.
За разлика од другите врски, единечната врска има способност да се врти. Структурата на пи-врските не допушта вртење (барем не при 298 K), поради што двојната и тројната врска се невртливи. Сигма-врската не е толку ограничувачка, и единечната врска може да се врти користејќи ја сигма-врската како вртежна оска.
Друга споредба може да се направи во должината на врските. Единечните врски се најдолги од трите видови на ковалентни врски видејќи меѓуатомското привлекување е поголемо кај другите два вида зошто тие делат повеќе заеднички електрони.
Овие врски се присутни и кај молекулите со повеќе од два атома. Такви примери се:
Единечното сврзување се јавува дури и во сложени молекули како јаглеводородите поголеми од метанот. Видот на ковалентна сврзаност кај јаглеводородите е од огромно значење за номенклатурата на овие молекули. Јаглеводородите содржат сочинети само од единечни врски се нарекуваат алкани. Имињата на одделни молекули од оваа група завршуваат со наставката „-ан“, на пр. етан, 2-метилбутан и циклопентан.
Асо (вулкан)
Асо  (јапонски: 阿蘇山 ) — најголемиот активен вулкан во Јапонија, и е меѓу најголемите во светот. Тој се наоѓа во Националниот парк Асо Кују во префектурата Кумамото, на островот Кјушу. Неговиот врв е 1.592 метри надморска височина. Вулканот има прилично голема купа (25 километри север-југ и 18 километри исток-запад) со обем од околу 120 километри, иако изворите се разликуваат на точното растојание.
Геологија
Централната конусна група на Асо се состои од пет врвови: планината Неко, Така, Неко, Ебоши и планината Кишима. Највисоката точка е врвот на планината Така, на 1592 метри надморска височина. Кратерот на планината Неко, на западната страна која е достапна по патот, содржи активен вулкан кој постојано емитира чад и има повремени ерупции. Само најсеверниот кратер (првиот кратер) — активен во последните 70 години - 1974, 1979, 1984-1985, 1989-1991, 2009, 2011, 2015 и 2016 година.
Историја
Ерупцијата што ја формирала сегашната сома се случила пред околу 300.000 години. Четири крупни ерупции (Асо 1-4) се случиле во период од 300.000 до 90.000 години. Како што се испуштале големи количини на пирокластичен проток и вулканска пепел од вулканската комора, била формирана и огромна купа кога комората се распаднала. Четвртата ерупција (Асо 4) била најголема, со вулканска пепел што го покрил целиот регион на Кјушу, а стигнала дури и на префектурата Јамагучи.
Планините Така, Неко, Ебоши и Кишима формираат конуси по четвртата горенаведена огромна елипса на купа. Нака останува активен и денес. Се претпоставува дека планината Неко е постара од четвртата огромна ерупција на купата. Пирокластичните текови на Асо биле искористени за изградба на мостови во регионот. Во префектурата Кумамото има околу 320 камени мостови, вклучувајќи ги мостовите Цујун-Кио и Рејтаи-Кио на реката Мидорикава, кои се важни национални културни имоти.
Клима
Климатските податоци на планината Асо биле земени на надморска височина од 1.143 метри. На оваа височина постои транзиција помеѓу влажна суптропска клима и влажна континентална клима
Космос-45
Космос-45 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 13 септември 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 316 км, а најмалото на 200.
Симеон Молеров
Симеон Молеров (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација (МРО). Тој учествувал во Мелничкото востание (1895), потоа во запленувањето на мис Елен Стоун (1901), како и во Илинденското востание (1903), кога бил член на Востаничкиот штаб во Разлошко. По востанието бил избран за радовишки околиски војвода (1904–1906), потоа и за скопски војвода (1906 –1908). Исто така, учествувал во Балканските (1912 - 1913) и во Првата светска војна (1914 - 1918).
Животопис
Симеон Молеров е роден на 15 февруари 1875 година во селото Банско, Пиринскиот дел на Македонија. Тој е внук на живописецот Симеон Димитров Молеров од големото семејство Молерови. Завршил класно училиште во родниот град и работел како чевлар во Софија. Потоа се пријавил во армијата и завршил ветеринарно училиште во Софија.
Симеон Молеров учествувал во Мелничкото востание во 1895 година. Во 1896 година тој се вратил во родниот крај и Гоце Делчев го привлекол да стане член на месниот комитет на МРО и војвода на реонската чета. По неговото пристапување на Организацијата, Молеров ја проширил револуционерната мрежа во Разлог и организирал канал за пренесување на оружјето во Серско и Солун. Во 1901 година Симеон Молеров учествувал во аферата Мис Стон, а веќе следната година бил избран за кочански војвода. На почетокот негови четници биле Димитар Грчев од Порој,, Крсто од Скопје, Диме Апостолов од Кавадарци, Богдан Шејнов од Свети Николе, Васил Талев од Белушино, Георги Костадинов од Мусомишта, Крум Џеров од Охрид, Коста Андонов од Брезово, Мијал Стојчев од Брезово и Селен од Прибогово.
Во летото 1903 година Симеон Молеров бил делегат од Разлог на Серскиот револуционерен округ и бил избран за член на окружното раководно тело. Во Илинденското востание учествувал во Востаничкиот штаб во Разлошко, а по востанието бил избран за радовишки околиски војвода (1904–1906), потоа и за скопски војвода (1906 –1908). По Младотурската револуција во 1908 година, тој се легализирал и се вратил во родното село и станал претседател на месното читалиште. Но на крајот на 1909 година Симеон Молеров бил уапсен и затворен во Мала Азија. Меѓутоа, на патот кон Солун, тој побегнал и се населил во Софија, каде работел како ветеринарен техничар. Симеон Молеров учествувал во Балканските војни (1912 - 1913) и во Првата светска војна (1914 - 1918). За време на Балканските војни бил војвода на партизанска чета бр. 38 на Македонско-одринското ополчение, која дејствувала во Струмичко во тилот на отоманската војска, а подоцна служел во 15-тата штипска дружина.
По војните Симеон Молеров се вратил во Банско и станал член на партијата Бугарскиот народен земјоделски сојуз (БЗНС) и раководител на месната организација на сојузот. Од 1919 до 1921 година бил кмет (градоначалник) на Банско. Тој бил убиен во мај 1923 година од страна на лица на ВМРО (Автономистичка) на Тодор Александров, која дошла во судир со БЗНС.
Молеров држел став дека ако треба да се обнови Делчевата организација, ќе треба на чело да дојдат чесни Македонци, а не царски луѓе како Тодор Александров и Александар Протогеров.
Прабугарски јазик
Прабугарски јазик — јазик на којшто говореле Прабугарите. Тој е веќе изумрен јазик, а најприфатливата теорија која е поддржана од некои научници е дека тој припаѓал во групата на туркиски јазици. Некои од денешните бугарски научници тврдат дека прабугарскиот јазик припаѓал во групата на ирански јазици, но подоцна бил турцизиран. Сепак, новата хипотеза за иранското потекло е само мислење на поединци во Република Бугарија.
Како директен наследник на прабугарскиот јазик се смета чувашкиот јазик.
Трент Александер-Арнолд
Трент Џон Александер-Арнолд (роден на 7 октомври 1998, во Ливерпул) — англиски фудбалер, играч од одбраната на Ливерпул и на англиската репрезентација.
Познат по својата интелегенција и одличните додавања, се смета за еден од најдобрите десни бекови на својата генерација. Како производ на академијата на Ливерпул, тој го направил своето деби за првиот тим на црвените во 2016 година и оттогаш е незаменлив на својата позиција во клубот.
Технички одлики
Поради неговите физички, атлетски и технички квалитети, како и заради изразената тактичка интелигенција, тој моментално важи за еден од најдобрите десни бекови, а заедно со колегата од спротивната страна Ендрју Робертсон формираат еден од најдобрите бековски парови во Европа.
Ливерпул
Израснат во младинскиот сектор на, тој го направил своето деби за првиот тим на црвените на 25 октомври 2016, во победата со 2-1 над Тотенхем во четвртото коло од Лига купот на Англија. На 14 декември истата година, тој го направил своето деби во Премиер лигата во победата со 3-0 против.
Својот прв гол во дресот на Ливерпул го постигнал на 15 август 2017 во победата со 2-1 на гостувањето против Хофенхајм, во плејофот од квалификациите за Лигата на шампионите, од директен слободен удар. Со тоа, тој станал третиот најмлад играч кој постигнал гол на своето деби во европските натпреварувања за Ливерпул, по Мајкл Овен и Дејвид Ферклаф. Својот прв гол во Премиер лигата, го постигнал истата година, во победата со 5-0 над Свонзи Сити на Анфилд.
На 7 мај 2019 година, во полуфиналето на Лигата на шампионите, во кое Ливерпул ја победил Барселона со 4-0, Александер-Арнолд забележал две асистенции, вклучително и додавањето од брзо изведениот корнер во самата завршница кога го проиграл Дивок Ориги за напаѓачот да го постави конечниот резултат од 4-0, гол со кој го одвел Ливерпул во финалето. На 1 јуни 2019, тој станал европски шампион со Ливерпул, освојувајќи ја титулата во Лигата на шампионите после победата со 2-0 над Тотенхем во финалето; Александер-Арнолд го одиграл целиот натпреваар.
Во сезоната 2019-2020, тој ја освоил Премиер лигата со Ливерпул, придонесувајќи за успехот со максимален број на настапи (38) и четири погодоци.
Репрезентативна кариера
На 16 мај 2018, се нашол на списокот од 23 играчи на селекторот на англиската репрезентација, Гарет Саутгејт, кои настапиле на Светското првенство 2018 во Русија.
Своето деби го направил во подготвителен натпревар за Мундијалот, против во Лидс, што завршил со победа на англичаните од 2-0. На Светското првенство, на кое неговата репрезентација стигнала до полуфиналето а потоа загубила и во натпреварот за бронзен медал, Александер-Арнолд настапил само еднаш - против (0-1) во последниот натпревар од групата.
Три години подоцна, тој бил повикан за Европското првенство, но бил принуден да се повлече поради повреда.
Космос-46
Космос-46 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 24 септември 1964 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-46 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 261 км, а најмалото на 210.
Метрополска линија
Метрополската линија или „Метрополитен“ (англ. Metropolitan line) е дел од Лондонското метро, по боја виолетова на метро-картата. Ова била првата подземна железница во светот, пуштена во употреба на 10 јануари 1863 (но делови од првобитната линија веќе не спаѓаат во Метрополската, туку во Хамерсмит и Сити, Дистрикт и Кружната линија). Главната линија оди од Олдгејт во Сити до Амершам, со ограноци до Аксбирџ, Вотфорд и Чешам. Во цвојот првичен дел линијата оди воглавно под земја; по Бејкер Стрит, кај Финчли Роуд таа продолжува на отворено.
Четворошинската расположба на дел од линијата — помеѓу Вембли Парк и Мур Парк — дава можност за експресен сообраќај до периферни населби. Бејкер Стрит е последна станица за многу возови, но други го завршуваат патот во Сити и до Олдгејт.
Историја
Почетоците на Метрополската линија лежат во воспоставувањто на Северната Метрополска Желеница (North Metropolitan Railway) во 1853, првичното име на Метрополската Железница, овластена со Метрополската реонска железница да сочинат Внатрешен круг на железници во Лондон. Првиот дел одел од Падингтон до Фарингдон Стрит (денес Фарингдонска станица) во јануари 1863; работата на железницата започнала од февруари 1860 со тунилерање по метод на прокопување и покривање. Ова создало огромен сообраќаен метеж во Лондон: за време на работата локалната канализација пукнала, поплавувајќи го тунелот.
Друга голема промена се случила во 1988, кога Хамерсмит и Сити и Источнолондонската линија — кои веќе биле добро дефинирани со своите засебности — биле одделени од Метрополската линија за засебен сообраќај. Сега Метрополската линија се состои од нејзиното северен дел од Бејкер Стрит, натаму. Метрополската и Источнолондонската линија користат едни исти возови и се физички поврзани, но немаат размена на патници.
Во 1998, Метрополската линија била делумно приватизирана во конроверзно јавно-приватно партнерство. Денес е дел од групацијата „Sub-Surface Railways“, управувана од Метронет конзорциумот заедно со Метрополска линија Кружна, Хамерсмит & Сити и Дистрикт.
Метрополската линија изврпила огромно влијание на подземните железници ширум светот. Париското метро по својот полн назив Chemin de fer métropolitain е именувано по Метрополската линија. Ова е воедно и потеклото на самиот збор метро.
Возови
Моменталните шински возила во употреба на Метрополската линија се метро-возови А изработени од Крејвенс во Шефилд, кои оваа линија ги дели со Источнолондонската линија. Сообраќајот на Метрполската линија обично се одвива во единици од четири вагона во парови, правејќи вкупно осум вагони, но Чешамскиот шатл и Источнолондонската линија ги опслужуваат возови од четири вагона. Метро-возовите А биле направени во 1960-тите и сега се најстарите возови на лондонското метро.
Од поскоро време сообраќа и воз од новата класа метро-возови S.
Од поскоро време сообраќа и воз од новата класа S.
Главнина
Метрополската се двои од Кружната/Хамерсмит и Сити веднаш источно од станицата Бејкер Стрит, каде линиите користат засебни перони, под агол од околу 45 степени од пероните на Кружната/Хамерсмит & Сити линијата.
Кај Вембли Парк, Метрополските шини се делад од две на четири, со побрзите линии на надворешноста. Брзите (до Амершам) и полубрзите возови (до Вотфорд) не застануваат на Престон Роуд или Нортвик Парк. Во шпицот го прескокнуваат и Вембли Парк.
Кај Хароу линијата се дели на два огранока — главната линија до Нортвуд и гранката за Аксбриџ.
Аксбричка гранка
(продолжува од Хароу на Рид)
Нортвудска гранка
(продолжува од Хароу на Рид)
По Хароу-на-Брдо линиите се редат во два паралелни пара, бавниот (северен пар) и брзиот. Брзите линии се користат заеднички со линијата на Националната Железница до Ејлсбури (оперирани од Чилтернски Железници) кои до тука одат паралелно. Станиците помеѓу Хароу-на-Брдо и Мур Парк (ексклузивно) имаат перони само на бавните линии, и на нив можат да застануваат само бавни и полубрзи возови, кои обично одат до Вотфорд. Кај Мур Парк линијата се дели, со тоа што брзата линија до Амершам станува главна, а бавната оди за Вотфорд.
Вотфордска гранка
(продолжувајќи од Мур Парк - каде постои и триаголен дел, по кој одат возови од Вотфорд до Рикмансворт рано наутро и доцна навечер).
Кон Амершам
(продолжувајќи од Мур Парк)
Станиците помеѓу Рикмансворт и Амершам се опслужувани и од највеќето Чилтернови возови до Ејлсбури.
тука возовите или продолжуваат кон Амершам или, во шпицот, продолжуваат право за Чешам. Во сето друго време има шатл помеѓу Чалфонт & Латимер и Чешам, каде мора да се сменат возови за Амершам. Овој воз доаѓа на околу секои 30 минути.
или
Антон Чупков
Антон Михаилович Чупков (Антон Михайлович Чупков; 22 февруари 1997) е руски пливач.
Кариера
Во 2013 година, Чупков се натпреваруваше на Европскиот младински летен олимписки фестивал 2013 година, земајќи го златниот медал на 200 метри градно и сребрениот медал на 100 метри градно.
Во 2014 година, Чупков настапи на Европското првенство за јуниори 2014 година, земајќи 2 бронзени медали, на 50 м и 100 м градно и сребро на 200 м градно, тој освои злато со рускиот тим на 4 × 100 м мешано мажи и 4 × 100 м мешано мажи и жени. Од 17-22 август, Чупков настапи на Младинските олимписки игри 2014 во Нанџинг, тој зеде пет медали, вклучувајќи две златни медали на 100 м градно и 4 × 100 м мешано штафета.
На 20 април 2015 година, на 18-годишна возраст, Чупков го освои златниот медал и стана руски шампион на 200 метри градно. Тој настапи и на 50 и 100 метри градно.
Во јуни 2015 година на Европски игри во 2015 година во Баку, Чупков освоил четири златни медали, на 200 м градно, 100 м градно, 4 × 100 м мешано (со Данил Пахомов, Владислав Козлов и Филип Шопин допираат за 3:36,38), нов помлад светски рекорд соборувајќи го претходниот рекорд што го држеше Русија за 3:38,02 на Олимписките игри за млади во 2014 година 4 х 100 мешана (со Даниил Пахомов, Арина Опеншишева и Марија Каменева со време 3:49,53). Чупков соборил два јуниорски светски рекорди, вклучувајќи го и соборувањето на претходниот рекорд што го држел тој, поставен на Олимписките игри за млади 2014 година. Тој беше избран за носител на знамето што ја претставува Руската Федерација на церемонијата на затворање на Игрите.