cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кузман Поп Стефанија
Животопис
Поп Стефанија е роден во Охрид во 1935 година. Тој бил еден од основачите на ансамблот на староградски песни „Билјана“ кој во септември 2012 година одбележал 60 години од формирањето. „Билјана“ бил познат музички состав низ некогашните југословенски простори, успешно презентирајќи ја охридската староградска песна. Составен од Кузман Поп Стефанија, Сотир Димитроски - Сингл, Бајрам Адем, Душко Мареноски, Ташко Петроски и Томче Луканоски, ансамблот имал снимено неколку албуми со староградски народни песни и ора, а активно работел сè до 2002 година, презентирајќи ја охридската староградска музика како во земјата, така и во светот. Денес ансамблот повторно е активен, но од страна на потомците на Поп Стефанија. Починал по кратко боледување на 10 јануари 2013 во Охрид.
IC 1290
IC 1290 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1290 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 26 м 22,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 38' 18".
Други поделби
Проучување на IC 1290 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
1798
1798 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1798 година од новата ера, 798. од вториот милениум, 98. од XVIII век и деветта од 1790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7306 и 7307 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6548 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5558 и 5559 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2551.
1146 п.н.е.
1146 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1146. година пред новата ера, 146. од вториот милениум п.н.е., 46. од 12 век п.н.е. и седма од 1140-тите п.н.е.
1798
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1798 година се протега во 4434 и 4435, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4494 и 4495 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2341. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1212 и 1213 исламска година.
1146 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4362 и 4363 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3604 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2614 и 2615 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 393 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1146 година се протега во 1490 и 1491, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1550 и 1551 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 603 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1821 и 1820 исламска година пред хиџра.
1285 п.н.е.
1285 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1285. година пред новата ера, 285. од вториот милениум п.н.е., 85. од 13 век п.н.е. и шеста од 1280-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4223 и 4224 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3465 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2475 и 2476 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 532 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1285 година се протега во 1351 и 1352, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1411 и 1412 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 742 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1965 и 1964 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Кривени
'''Црква „Св. Ѓорѓи“''' - црква во селото Кривени, Општина Ресен. Во рамките на црквата се наоѓаат и селските гробишта. Црквата се наоѓа јужно (надвор) од Кривени, и поради тоа камбанеријата на црквата се наоѓа во средиштето на селото, со што има растојание од 450 м помеѓу нив.
Железница (село)
Железница — село во североисточниот дел на Македонија, во Општина Кратово, во околината на градот Кратово.
Ѓурѓица Бједов
Ѓурѓа (Ѓурѓица) Бједов (р. во Сплит, СР Хрватска, СФРЈ) — поранешна хрватска пливачка и единствена освојувачка на златен медал за Југославија во пливање на Олимписките игри.
Железница (село)
Географија и местоположба
Железница е село кое се наоѓа во северниот дел на Општина Кратово, а неговиот атар се допира со територијата на Општина Ранковце. Сместено е во долината на Кратовска Река од нејзината десна страна, со маала раштркани по западната падина на Осогово. Поради тоа што селото е на оддалеченост на околу 3 километри северозападно од Кратово, тоа припаѓа на неговата рурална зона.
Ѓурѓица Бједов
На Летните олимписки игри 1968 одржани во Мексико, таа го освоила златниот медал на трката на 100 метри градно и сребрениот медал на 200 метри градно, и поставила олимписки рекорд на трката на 100 метри градно од 1:15.8. На крајот на годината, таа била прогласена за спортистка на годината во Југославија.
Железница (село)
Географија и местоположба
Железница е ридско и раштркано село од разбиен тип со маала кои се наоѓаат на надморска височина од 640 до 790 метри. Средната надморска височина изнесува 640 м. Дел од Железница се маалата: Врбица, Бел Камен, Мишинци и др. Низ самото селото минува главниот регионален пат кој го поврзува Кратово со Куманово и Крива Паланка преку Страцин.
Атарот на селото Железница зафаќа простор од 9,1 км2, на кои пасиштата заземаат површина од 377,7 ха, на шумите отпаѓаат 347,8 ха, а на обработливото земјиште 198,6 ха.
Ѓурѓица Бједов
По пливачката кариера, Бједов станала пливачки тренер. Нејзината ќерка Анамарија Петричевиќ, која исто така е пливачка, се натпреварувала на Летните олимписки игри 1988. Двете сега живеат во Локарно, Швајцарија.
Железница (село)
Историја
Името на селото се должи на железните рудници распространети во целата област и користени уште од најстарите времиња. Најстарите записи за селото Железница потекнуваат од опширните турски пописни дефтери XVI век кога тоа било царски хас и во него живееле 40 македонски христијански семејства, 22 неженети, 4 вдовици и 2 муслимански чифлици. Во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од Кратовскиот крај во 1618/19 година селото е познато под името Железница кое во тоа време имало само 16 домаќинства.
Во век Железница станува егзархиско село во Кратовската каза на Османлиското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 година Железница има 300 жители. За селото Железница многу краток запис дава и македонскиот револуционер Ѓорче Петров во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година, каде запишал дека: Железница се наоѓа ¼ час десно од Железна Порта по која што го добила и своето име. Тоа е сиромашно село со 45 куќи, а повеќето жители му се ратаи (наемни земјоделски работници) кои работат највеќе на градските лозја. . Во почетокот на XX век населението било под владеењето на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев во 1905 година во Железница имало 240 бугарски под врховенството на Бугарската егзархија.
Потекло и значење на името
Името на селото Железница е со потекло од македонскиот јазик и доаѓа од богатството со железна руда која ја има и се ископувала во непосредната околина на селото и поширокиот кратовски крај. Македонскиот револуционер Ѓорче Петров во 1896 запишал дека селото го добило своето име поради тоа што се наоѓа во близина на месноста Железна Порта, што секако повторно се должи на изобилството и ископувањето на железна руда во кратовскиот крај каде што се наоѓа селото.
Стопанство
Според составот на атарот селото Железница има мешовита земјоделска функција. За економската состојба на селото Железница на крајот на XIX век податоци дава Ѓорче Петров, кој запишал дека е сиромашно село со 45 куќи, а повеќето жители му се ратаи (наемни земјоделски работници) кои работат највеќе на градските лозја. Поради непосредната близина до Кратово и добрата поврзаност со асфалтен пат, поголем број жители и денес работат дејности во околните фабрики и производствени погони и во градот Кратово. Жители на Железница работат во блиските фабрики и погони за брусени плочи за сечење и брусење кои се користат за потребите на металургијата „Иднина Змеј“ и „Техно-Абразив“, во фабриката на „Добра Вода“, во блиските ископи на камен за градежништво и рудни наоѓалишта, а работат и како авто-превозници и градежни работници во Скопје, Куманово и ширум цела Македонија.
Дел од населението се занимава и со земјоделство во прв ред сточарство односно со одгледување на кози, а од полјоделство од житата се одгледува пченка во долината на Кратовска Река и градинарски култури претежно кромид, лук, домат, пиперки, краставици во дворовите за сопствени потреби. Во турските пописни дефтери од XVI век за селото Железница е запишано дека произведувало пченица, жито, граор, леќа, грозје, вино, сено, ореви, се одгледувале свињи и пчели, во него работела и воденица, а жители од Кратово обработувале земја во синорот на селото, за што севкупно се плаќало данок од 5200 акчиња.
Население
Селото Железница бележи стабилност на бројот на населението, со постојан но благ пад. Бројот на жителите на селото Железница во 1961 година изнесувал 397 жители, а во 1994 живееле 267 жители, сите Македонци. Низ годините, освен мал број на Срби, немало други народности, кои живееле во селото.
Според пописот од 2002 година, селото Железница имало 220 жители, сите Македонци.
Родови
Селото Железница е населено исклучиво со македонски родови. Семејства кои живеат во селото Железница се: Митевски, Јовановски, Велкови, Диневи, Стоевци, Ѓорѓиевски, Коцевски и др.
Општествени установи
Во селото Железница работи подрачна единица на кратовското основно училиште во кое се посетува настава до четврто одделение.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Кратово, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кратово. Селото припаѓало на општината Кратово и во периодот 1955-1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Кратовска градска општина, во која покрај градот Кратово, се наоѓале и селата Близанци, Горно Кратово, Емирица, Железница, Живалево, Кавран, Кнежево, Којково, Куново, Мушково, Нежилово, Приковци, Туралево, Филиповци и Шлегово. Во периодот 1950-1952 година, селото исто така се наоѓало во рамките на тогашната Општина Кратово, во која покрај градот Кратово, влегувале и селата Близанци, Железница и Нежилово.
Неокази (Леринско)
Неокази (Νεοχωράκι, Неохораки; книжевно: Νεοχωράκιον, Неохоракион; до 1928 година: Νεοκάζη, Νεοκάζι, Неокази; книжевно: Νεοκάζιον, Неоказион ) — село во Леринско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Лерин, во Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во самото Леринско Поле, оддалечено 13 километри од градот Лерин, на надморска височина од 620 метри. Површината на селскиот атар изнесува 9 квадратни километри.
Како официјално седиште на поранешната Општина Неокази, но и денешно седиште на општинскиот оддел се води маалото Свети Атанас, кое се води како посебна населба. Во маалото по последниот попис живееле 33 жители.
Историја
Населбата во минатото била мешана, со македонско и турско население. Во почетокот на XX век, Неокази претставувало село во Леринската каза во Отоманското Царство.
По Илинденското востание, селото било опожарено, а 70 души биле убиени.
Селото било преименувано во текот на 1928 година кога му било доделено името Неохораки (Νεοχωράκι).
Стопанство
Главни производи на населението се жито и тутун.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Неокази живееле 650 Македонци христијани и 180 Турци муслимани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото имало 608 жители. Милоевиќ ја забележал со 60 македонски и само 4 турски куќи.
По иселувањето на малкуте Турци во 1924 година, тука се доселиле околу 20 бегалски семејства од Понд и Кавказ. Така, заедно со доселениците, Неокази во 1928 година имало 585, а 1940 година селото имало 828 жители. Во времето меѓу двете светски војни во прекуокеанските земји емигрирале 5 семејства, а во текот на Граѓанската војна во Грција 5 семејства и 15 поединци побарале засолниште во Македонија. Во селото, во 1951 година живееле 654 жители, во 1961 година 787, во 1971 година 632, во 1981 година 624, а во 1991 година имало 592 жители, од кои апсолутното мнозинство се Македонци.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 542 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 485 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Овчарани со седиште во селото Неокази, која припаѓа на поголемата општина Лерин, во истоимениот округ. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Неокази, во кој покрај селото Неокази влегува и неговото маало Свети Атанас.
Ширваншаховски дворец
Ширваншаховски дворец (азербејџански: Şirvanşahlar sarayı) — дворец кој се наоѓа во Баку, Азербејџан. Објектот официјално од 2000 година била вклучена во списокот на УНЕСКО. Објектот е најголемиот пример за азербејџанската архитектура. Комплексот ја содржи основната зграда на дворецот, гробница, џамија со минаре, мавзолеј на Сеид Јаха Бакуви, Муратова порта, бања. Објектот е изложен на азербејџанската банкнота манат.
Жоан Ле Бон
Жоан Ле Бон (Johan Le Bon; р. во Лањон) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Возејќи како јуниор во 2008 година, Жоан Ле Бон станал европски првак и светски првак за само еден месец. Исто така, го освоил бронзениот медал на европското хронометарско првенство истата година.
Една година подоцна се приклучил на професионалната велосипедска екипа. На Бретонската трка 2010 ја остварил својата прва професионална победа. Исто така ја освоил третата етапа на Куп де насионс Вил Сагене, трка која ја освоил претходната година како аматер и третата етапа на Кројц Брајц, станувајќи целосен победник на трката.
Во 2011 и 2012 година, Жоан Ле Бон бил национален хронометарски првак под 23 години.
Во 2013 година, Ле Бон се приклучил на екипата. На важните тридневни етапни трки Западна Фландрија и Де Пане, Ле Бон завршил петти и четврти, соодветно. Го освоил својот прв подиум со ФДЖ, завршувајќи втор на Тро-Бро Леон. Подоцна истата година, Ле Бон првпат настапил на некоја голема трка со учество на Џиро д’Италија.
Во 2014 година учествувал на велосипедските класици Париз-Рубе и Омлоп Хет Ниувсблад. Повторно бил дел од Џиро д’Италија, но настапил и на Вуелта а Еспања.
Неговата најголема победа ја остварил во 2015 година, кога ја освоил петтата етапа на Енеко Тур.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
1145 п.н.е.
1145 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1145. година пред новата ера, 145. од вториот милениум п.н.е., 45. од 12 век п.н.е. и шеста од 1140-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4363 и 4364 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3605 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2615 и 2616 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 392 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1145 година се протега во 1491 и 1492, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1551 и 1552 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 602 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1820 и 1819 исламска година пред хиџра.
Андроник Дука
Андроник Дука (старогрчки: Ἀνδρόνικος Δούκας,латински: Andronicus Ducas, 1057-1081) бил совладетел на Византија во периодот од 1068 до 1078 година, од династија Дука.
Тој бил третиот син на царот Константин X Дука († 1067) и неговата втора сопруга Евдокија Макремболитиса († 1096), брат на Михаил VII Дука и Константин Дука.
Тој бил ученик на Михаил Псел. Во 1068 година неговата мајка се омажила за генералот Роман IV Диоген, кој веднаш бил прогласен за соцар. Роман IV го прогласил за соимпертор Андроник Дука, иако тој бил оставен настрана од власта, заедно со неговата мајка.
Рурутија
Рурутија (ルルティア) — јапонска пејачка и композиторка. Својата кариера ја започнала во 2001 година со синглот 'Itoshigo yo'. Вкупно има издадено 5 албуми и 10 сингла. Рурутиа е интензивно приватна пејачка. Многу дејства од нејниот живот не се познати - како на пример нејзината возраст и правилно име. Овој факт заедно со нејзините шепотечки вокали создава уникатна и мистериозна атмосфера околу неа. Нејзиниот псевдоним, Рурутиа, потекнува од тахитскиот збор rorotea што значи 'блажен дожд'.
NGC 4922/2
NGC 4922/2 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4922/2 се споменува и како UGC 8135, MCG 5-31-99, CGCG 160-96, VV 609, KCPG 363B.
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4922/2 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4922/2 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 1 м 25,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 18' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 4922/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 86794. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Never Walk Alone… A Call to Arms
Спотот бил изработен од групата режисери Labworks, а во него сите членови на бендот настапуваат на една анимирана сцена. Овој сингл немал некој позабележителен успех во САД, ниту во европските земји. Песната во живо била изведена само 56 пати, а од 2008 г. повеќе не се наоѓа на репертоарот на Мегадет.
442
442 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 442 година од новата ера, 442. од првиот милениум, 42. од V век и трета од 440-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5950 и 5951 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5192 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4202 и 4203 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1195.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 442 година се протега во 3078 и 3079, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3138 и 3139 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 985. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 186 и 185 година пред хиџра.
Мет Стоун
Мет Ричард Стоун (роден во Хјустон на ) е американски глумец. Тој е најстарото дете на Џералд Витни Стоун (професор по економија) и Шела Луис (родена во Беласко), има помала сестра Рекчел. На млади години, Мет се преселил во Литлтон.
Додека студираше Филм и Математика во Факултетот од Colorado во Boulder, тој се запозна со Trey Parker. Има диплома за математика од Факултетот од Colorado и беше нивниот прв студент што има две дипломи, за филм и математика
Филмската кариера ја започнал во 1992, правејќи празничен краток цртан Jesus vs Frosty.
Кариера со South Park
Во 1992, Stone и Trey Parker го создаваат краткиот филм Jesus vs. Frosty. Во него има четири момчиња (кои личат на карактерите од South Park), две како Stan Marsh и Kyle Broflovski , едно Kenny и едно без име. Двата нивни кратки филмови, Jesus vs. Frosy и Cannibal the Musical беа направени додека беа студенти на Филмскиот универзитет на Колорадо. По овие два филма, тие требаа да направат уште еден филм. Имаа идеја: продолжение на Jesus vs. Frosty или користење на четирите карактери и уште еден нов карактер(Mr. Hankey) кој ќе се појави на цртан филм South Park. Го избраа второто и наеднаш добија шанса да ја презентираат идејата за South Park за телевизискиот канал Comedy Central. Stone и Parker направија 13 епизоди во првата сезона. Во 1999, го објавуваат филмот South Park: Bigger, Longer & Uncut кој е заснован на цртанот. Музиката од филмот беше номинирана за Оскар, но Оскарот го доби музиката од „Тарзан“.
Приватен живот
Во 2008, Стоун се жени со Ангела Ховард. Сега има еден син.
IC 1291
IC 1291 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1291 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,6 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 26 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 47' 55"".
Георги Кедрин
Георги Кедрин — византиски историчар. во 1050-ите ја напишал книгата Кратка историја на светот, која го опфаила временскиот период од создавањето според Библијата до периодот во кој живеел. Кедрин е еден од неколкуте извори кои ги разгледуваат казарските политики спроведени по грабежот од Атил во 969 г.
Кристина Седербаум
Беата Маргарета Кристина Седербаум ( — ) — германска филмска глумица, продуцент и фотограф со шведско потекло. Таа е најпозната по нејзините улоги во филмови од нацистичката ера, направени од германска продукциска куќа контролирана од државата.
Ран живот
Откако двајцата нејзини родители умреле еден по друг, Седербаум се преселила во Берлин и се запишала во театарско училиште.
Нацистичка ера
Почнувајќи од 1935 година, Седербаум глумела во голем број филмови со режисерот Фајт Харлан, со кого се омажила во 1939 година. Харлан и Саедербаум заедно направиле десет филмови за тогашната државна компанија за филмска продукција УФА, до 1945 година.
Според филмскиот историчар Антје Ашејд, Седербаум често се идентификувала како „најединствен претставник на нацистичкиот идеал, како главна нацистичка ѕвезда“. Како згодна шведска русокоса, Седербаум имала изглед на бебе-кукла што била олицетворение на моделот на Ариевка. Всушност, таа веќе ја играла улогата на невиниот Аријанец во голем број играни филмови и била добро позната на германската публика. Нејзината младост и убавина ја направиле симбол на здравје и чистота, а со тоа и примерен примерок на нацистичкиот идеал за женство.
Во голем број нејзини филмови, таа била загрозена од заканата од rassenschande („расно загадување“). Две такви улоги била Доротеа Штурм, осудени хероини од антисемитски историските мелодрама Евреинот Зис кој извршила самоубиство со давење, откако била силувана од страна на негативец и Ана во Die Goldene Stadt, на Судетските Германски чија желба за градот (во пркос од крв и почва) и чие заведување од страна на Чех резултирало со нејзино давење самоубиство. Како резултат на нејзината водена судбина во овие два филма, како и сличниот крај во нејзиното деби во филмот на Харлан, Југенд од 1938 година, таа ја добила лажната почесна титула Reichswasserleiche („Удавен труп на Рајхот“).
Други улоги вклучуваат Елске во Die Reise nach Tilsit, здравата германска сопруга чиј сопруг ја изневерува со една Полјака, но конечно се враќа, покајана; Елизабет во Имензе, која се омажила за богат земјопоседник за да ја заборави својата невозвратена љубов, и на крајот решава да остане верна дури и откако ќе остане вдовица и ќе се врати нејзиниот љубовник; Аелс во Опферганг, жена која умира по нејзината љубовна врска; Луиз Тресков во Големиот крал, ќерка на мелничар која го охрабрува Фридрих Велики; и Марија во Колберг, селанка која лојално го поддржува отпорот на Наполеон и е единствената преживеана од нејзиното семејство.
По воена ера
Во првите неколку години по војната, Седербаум честопати била исфрлувана од сцената, па дури и фрлале скапани зеленчуци по неа. Во следните години, таа често изразувала жалење за нејзините улоги во антисемитски филмови.
Откако на нејзиниот сопруг повторно му било дозволено да режира филмови, Седербаум играла главни улоги во голем број негови филмови. Меѓу нив беа Синиот час (1952), Затвореникот на Махараџа (1953), Предавството на Германија (1954) и Ќе те носам на раце (1958). Нивниот последен заеднички проект била театарската продукција од 1963 година на Август Стриндберг „ Претстава од соништата“ во Ахен.
Манастир „Св. Петка“ - Лавци
'''Црква „Св. Петка“''' - манастирска црква во селото Лавци, Општина Ресен. Манастирот се наоѓа околу 680 метри североисточно од Лавци во воздушна линија.
Длабок еклиптички преглед
Длабок еклиптички преглед (Deep Ecliptic Survey, скрат. DES) — проект за пронаоѓање на тела од Кајперовиот Појас (кајперовци), using the facilities of Националната оптичкоастрономска опсерваторија (NOAO). Главен иследувач бил Роберт Милис.
Од 1998 до крајот на 2003 г. прегледот опфатил 550 квадратни степени со чувствителност од 22,5, наоѓајќи 50 % од телата со оваа величина.
Со зафатот е утврдена средната рамнина на Кајперовиот Појас и воведени се нови формални дефиниции за динамичките класи на телата во него.
Меѓу значајните откритија и први набљудувања се врбојуваат:
1144 п.н.е.
1144 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1144. година пред новата ера, 144. од вториот милениум п.н.е., 44. од 12 век п.н.е. и петта од 1140-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4364 и 4365 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3606 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2616 и 2617 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 391 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1144 година се протега во 1492 и 1493, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1552 и 1553 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 601 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1819 и 1818 исламска година пред хиџра.
Иско
Франсиско Роман Аларкон Суарес (роден на 21 април 1992), попознат како Иско — шпански фудбалер,  на Реал Мадрид и на шпанската репрезентација.
Тој ја започнал својата кариера во Валенсија, но воглавно настапувал за резервниот тим од Местаља. Во 2011 година, тој се преселил во Малага каде што со добрите игри ја заработил наградата Златно момче во 2012 година, а подоцна направил трансфер во Реал Мадрид за 30 милиони евра, во јуни 2013 година.
Иско ја претставувал Шпанија во различни младински категории, вклчувајќи го и настапот за олимписката репрезентација на Летните олимписки игри 2012 година, а своето деби за сениорскиот тим на Шпанија го направил во 2013 година.
Светлана Ишмуратова
Светлана Ирековна Ишмуратова (Светлана Ирековна Ишмуратова; родена на 20 април 1972) — руска биатлонка. Живее во Чељабинск и по професија е војник.
Ишмуратова го освои златото во индивидуална конкуренција на трката 15 км за жени на Зимските олимписки игри 2006.
Биографија
Светлана Ирековна Ишмуратова е родена во Златоуст (област Чељабинск). Нејзиниот татко Ирек Ишмуратов, мајстор во кроскантри скијање, станал нејзин прв тренер. Почнала да учи скијање кога имала пет години, а првиот медал го добила кога била во четвртата форма на спортски колеџ. Светлана добро се снашла на училиште, иако не сакала многу да учи. Отпрвин, таа не размислувала за кариера во спортот и дури планирала да студира медицина. Но, тогаш таа решила да не го напушта својот роден град за да продолжи да учи и да тренира таму. Светлана прво завршила на средното училиште за трговија во Златоуст, а потоа и на Државната академија за физичко образование.
Во 1991 година Ишмуратова станала јуниорски шампион на СССР во индивидуална трка и шампион во тимска сениорска трка. Кон средината на 90те години таа станала силна квалификувана спортистка и влегла во државната репрезентација на Русија, покажувајќи стабилни и добри резултати во сите видови натпреварувања. Но, во 1996 година погрешно била обвинета за допинг и затоа била дисквалификувана за две години (подоцна следело официјалното извинување). Тоа било крајот на нејзината скијачка кариера.
Но, во есента 1996 година Валентин Задонски, тренер од Москва, ѝ понудил на Светлана да тренира со својот тим во биатлон. И за една година Светлана станала шампион на Русија и добила неколку медали на трките на Светското првенство. И покрај нејзините брилијантни резултати, таа била вклучена во Националниот олимписки тим само по неколку успешни трки во Италија, не многу пред Олимписките игри во Нагано. За жал, Светлана се разболела и не учествувала на Зимските игри во 1998 година. Но, во 2002 година во Солт Лејк Сити таа освоила бронзена медалја во штафетата. Покрај тоа, таа има шест титули светски шампион (во летен и зимски биатлон) и многу медали на Светскиот куп. Светлана покажала стабилни резултати во последните пет години, достигнувајќи високи позиции во генералниот пласман на Светскиот куп (10, 7, 11, 11, 12 место). Тренери на Светлана се В. Задонски и А. Брилов. Тие велат дека таа е љубезна и внимателна личност, пријатна млада дама со голема моќ на волја и силен карактер.
Не сака да зборува за спорт во своите интервјуа. Зборува германски јазик и сака да чита книги за време на слободното време. Нејзиниот сон е да има добро семејство и деца. Веројатно ќе работи како тренер откако ќе ја заврши спортската кариера. Нејзината висина е 165 см и нејзината тежина е 57 килограм.
Успеси
Извор:
„Св. Јован Претеча“ - Вич
Свети Јован Претеча и Свети Ѓорѓи (Τιμίου Προδρόμου και Αγίου Γεωργίου Ελευθερωτή) — црква во Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Местоположба
Црквата е сместена на билото на врвот Вич, над селото Блаца.
Историја
Храмот е подигнат во спомен на грчките владини војници загинати во победоносната борба со партизаните на ДАГ во решавачката Битка на Вич во август 1949 г. со која е ставен крајот на Грчката граѓанска војна. До неа има и споменик на победата.
Следната Битка на Грамошта (Грамос) завршила на 29 август 1949 г., односно на празникот Отсечение (обезглавувањето на Јован Крстител) и затоа храмот го носи неговото име, како и на Свети Ѓорѓи Победоносец.
Камен-темелникот на црквата е удрен во 1980 г. од митрополитот Григориј II Костурски, но со неговата смрт изградбата е запрена. Градежните работи продолжиле по доста време, за на 26 јуни 2010 г. храмот да биде осветен од митрополитот Серафим Костурски.
443
443 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 443 година од новата ера, 443. од првиот милениум, 43. од V век и четвртта од 440-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5951 и 5952 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5193 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4203 и 4204 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1196.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 443 година се протега во 3079 и 3080, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3139 и 3140 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 986. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 185 и 184 година пред хиџра.
Лил Наз Екс
Монтеро Ламар Хил (Montero Lamar Hill; роден на ), познат како Лил Наз Екс (англ. Lil Nas X) — американски рапер, пејач и текстописец. Тој се најде на меѓународно внимание за синглот на неговата „ Old Town Road “, кој за првпат постигна популарност на апликацијата за видеосподелување на платформата TikTok на почетокот на 2019 година, а беше диамнатски цертифицирана до ноември истата година. Песната достигна број еден на американскиот Билборд Хот 100 и остана таму деветнаесет недели, најдолго од било коа песна од почетокот на табелата во 1958 година. Во јуни 2019 година, Наз Х излезе како хомосексуалец,,Наз Х е единствениот отворен ЛГБТ уметник кој ја освои наградата од Асоцијација за музичко кантри. Тој освои две награди Греми за најдобар музички спот и најдобра изведба на поп дуо / груп, заедно е номиниран за вкупно шест, најмногу за секое машко во 2019 година.
Неговото деби на ЕП, 7, беше објавен во јуни 2019 година со својот втор сингл, „ Панини “, достигнувајќи на топ три на топ 100 списокот на Ролинг Стоун. неговите песни се пренесени над 2,3 милијарди пати.
Раниот живот и образованието
Монтеро Ламар Хил е роден во Литија Спрингс, Џорџија, мал град надвор од Атланта, на 9 април 1999 година. Неговите родители се развеле кога имал шест години, и тој се сместил во проектот за домување на „Bankhead Courts“ со неговата мајка и баба. Три години подоцна, тој се пресели со својот татко, евангелски пејач, во Остел, Џорџија. Иако првично не сакаше да си замине, тој подоцна го сметаше за важна одлука: „Има многу работи во Атланта - ако јас останев таму, ќе почнев да се дружам со погрешната толпа“. Тој започна „да го користи Интернетот силно околу времето кога мемиња почнаа да стануваат своја форма на забава“; околу кога имал тринаесет години.
Тој го помина поголемиот дел од неговите тинејџерски години сам, и се сврте кон Интернетот, "особено Twitter, создавање мемиња што го покажа своето разоружување со духовитост и поп-култура." Во тинејџерските години, исто така, тој се протистави со своето излегување на себе како геј; тој се молеше, велејќи дека тоа е само фаза, но околу шеснаесет или седумнаесет тој го прифати. Тој почна да свири на труба во четврто одделение и беше прв стол од својот средно години, но се откажа од страв да не изгледа смотан.
2015-2017: Личност на интернет
Хил изјави дека започнал да се изолира од „активности надвор од класот“ за време на неговите тинејџерски години. Поминал големи количини на време на Интернетот со надеж дека ќе добие следбеници за неговата личност на Интернетот за да ја промовира својата работа, но не бил сигурен на што да се фокусира креативно. Во интервјуто на „ Ролинг Стоун “ тој изјави: „Јас правев комедични видеа на Фејсбук, потоа се префрлив на Инстаграм, а потоа се качив на Твитер… каде што навистина бев мајстор. Ова беше првото место каде што можев да станам популарен “. Наз Х има: 2,3 милиони следбеници на Твитер; четири милиони следбеници на Инстаграм; „5,2 милиони претплатници на YouTube и над 44 милиони месечни слушатели на Spotify.“ Тој објавуваше видеа кратки комедични видеа на Фејсбук и Вајн.
Потоа слета на музиката како пат кон успехот и почна да пишува и снима песни во неговиот плакар. Го посвои името Лил Наз Екс, што е почит на раперот Нас. Кон крајот на октомври 2018 година, тој трчаше низ песната што ќе беше „Old Тоwn Road“.
Брук Кенди
Брук Кенди (целосно име: Брук Дајан Кенди; англиски: Brooke Dyan Candy; роденa на 20 јули 1989 во Окснард, Калифорнија, САД) е американскa раперка, пејачка, текстописец и режисерка. Брук Кенди се стекнала со поуларност откако глумела во музичкото видео од Грајмс за песната „Genesis“ (2012). По успехот на песната, Кенди го зајакнала својот статус во андерграунд сцената откако почнала да објавува свој материјал: „Das Me“ (2012), „Everybody Does“ (2013) и „I Wanna Fuck Right Now“ (2013). Во 2014 година, потпишала со RCA и на 6 мај 2014 година го издадла својот деби сингл под голема продукциска куќа, "Opulence". Подоцна, се приклучила на продукциската куќа Columbia Records во ОК. И двете куќи се филијали на Sony Music.
Нејзиниот дебитантски албум, Daddy Issues, прво требало да биде објавен во 2015 година, но бил одложуван. По многу песни под влијание на поп музиката, меѓу кои и релативно успешната „Living Out Loud“ (2017), Кенди во 2017 година ја прекинала соработката со своите дотогашни продукциски куќи. Во текот на 2017 и 2018 година, била на турнеја заедно со Charli XCX и Лизо, а била и на сопствена турнеја во Азија насловена како Tie Me Up Tour (2018). Својот прв целосен албум, Sexorcism, Брук Кенди го издала во 2019 година.
Детство
Брук Кенди е родена во Окснард, Калифорнија, а детството го поминала во предградието на Лос Анџелес Агура Хилс. Има италијанско и еврејско потекло. Нејзините родители се развеле на нејзини осум години. Мајка ѝ била педијатриска медицинска сестра.
Кариера
Брук Кенди одреден период работела како стриптизерка во клубот за возрасни Seventh Veil во Холивуд. Кенди Брук својата рап кариера ја започнала во 2011 година, кога на нејзиниот блог на Tumblr почнала да ги објавува нејзините први песни.