cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-613
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 383 км, а најмалото на 251.
Струјно мешање
Струјно мешање или конвективно мешање — поим во хидродинамиката кој означува вертикален пренос на течност и неговите својства. Во многу важни океански и атмосферски феномени, струењето е поттикната од разликите во густината во течноста, на пр. тонењето на студена, густа вода во поларните региони на светските океани; и издигнување на топол, помалку густ воздух за време на формирањето на кумулонимбусни облаци и урагани.
626
626 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 626 година од новата ера, 626. од првиот милениум, 26. од VII век и седма од 620-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6134 и 6135 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5376 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4386 и 4387 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1379.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 626 година се протега во 3262 и 3263, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3322 и 3323 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1169. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 4 и 5 исламска година.
Образование за човекови права
Образованието за човекови права се дефинира како процес на учење што ги гради потребните знаења, вредности и владеење на човековите права од кои целта е да се развие прифатлива култура за човекови права на повисоко ниво. Овој вид на учење ги учи учениците да ги испитаат нивните искуства од гледна точка на човековите права, овозможувајќи им да ги интегрираат овие концепти во нивните вредности и донесување одлуки. Според Амнести Интернешнл, образованието за човекови права е начин да се оспособат луѓето за да можат да создадат вештини и однесување кои би промовирале достоинство и еднаквост во рамките на заедницата, општеството и целиот свет.
Недискриминација
Националната иницијатива за економија и социјални права ја истакнала важноста на недискриминацијата во образованието за човекови права. Владите мора да согледаат дека мора да се применува без пристрасност за раса, пол, боја, религија, јазик, национално или социјално потекло, политичко или лично мислење, раѓање или кој било статус. Сите ученици, родители и заедници имаат право да учествуваат во одлуките што влијаат на нивните соодветни училишта и правото на образование.
Образование и обука за човекови права
OHCHR го промовира образованието за човековите права преку поддршка на национални и локални иницијативи за HRE во рамките на своите програми за техничка соработка и преку ACT проектот кој ги субвенционира основните проекти. Проектот АКТ или Заедничка помош на заедниците е соработка помеѓу OHCHR и Програмата за развој на Обединетите нации (УНДП) да се направат грантови достапни за граѓанските организации за спроведување активности за човекови права во локалните заедници.
OHCHR, исто така, развива материјали за обука за човекови права и алатки за ресурси, како што се базата на податоци за образование и обука на човековите права, Колекцијата на ресурси за образование и обука за човекови права, и веб-селекцијата за Универзалната декларација за човекови права. Конечно, се грижи за координација на Светската програма за образование за човековите права.
Рајски денови (филм од 1978)
Рајски денови (англиски: Days of Heaven) - американски филм од 1978 година, во режија на Теренс Малик, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Ричард Гир, Сем Шепард, Брук Адамс, Линда Манз, итн. Првобитно, главната улога требало да ја игра Џон Траволта. Филмот бил награден со „Оскар“ за кинематографија (Нестор Алмендрос), а бил номиниран и во категориите за костум, звук и музика (Енио Мориконе). Ко-снимателот бил познатиот Хаскел Векслер, кој на одјавната шпица бил потпишан само како помошник на снимателот Алмендрос. По снимањето на овој филм, Малик потполно се повлекол од снимањето филмови, правејќи пауза од дури 25 години.
Содржина
Во 1916 година, работникот Бил (го игра Гир), неговата девојка Аби (ја игра Адамс) и нејзината малолетна сестра Линда (ја игра Манз) доаѓаат во Тексас, каде работат на имотот на еден богат фармер (го игра Шепард). Случајно, Бил дознава дека фармерот е болен и дека му останува малку време до смртта. Затоа, тој ја наговара својата девојка да се омажи за фармерот, со намера да почекаат тој да умре и така да се спасат од сиромаштијата. Но, по свадбата, здравјето на фармерот е стабилно и Бил станува љубоморен, особено затоа што Аби се вљубува во својот маж. Бил ја напушта фармата, но потоа пак се враќа. Истовремено, имотот го напаѓа наезда на скакулци и фармерот предизвикува пожар во житното поле. Најпосле, во самоодбрана, Бил го убива фармерот и, заедно со девојката и нејзината сестра, бега од фармата, но полицијата го наоѓа и го убива. Тогаш, Аби ја остава својата сестра во женско училиште и си заминува, но подоцна Линда бега од интернатот.
Асен Бојаџиев
Асен Андреев (Роден во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Бил посветен јатак на нелегалната чета и близок роднина на Герасим Тодоров. Бил осуден на петнаесет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта, поминал околу осум и пол години. Важел за умерен подржувач на македонската кауза.
Поврзано
Илија Бојаџиев (негов брат)
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Андреев, Асен}}
Византион
Византион (старогрќки Βυζάντιον, на латински: BYZANTIVM) — антички град кој бил основан во 667 година п.н.е. од страна на мегарските колонии од Стара Грција. Така бил наречен според нивниот владетел Бизас. Од ова име подоцна произлегло и името на Византиското Царство. За многу краток период градот го носел и името Август Антонија кое било дадено од страна на императорот Септимиј Север во чест на неговиот син Анатониј.
Основање
Единствените извори за постоење на цивилизација во горниот дел од Босфорот датираат од првите грчки колонии по бреговите на Евксина. Една од првите такви колонии била Синоп, основана во 8 век п.н.е. од јонинскиот град Милет. Во следниот век Милет основал околу триесет колонии по бреговите на Евксина и Пропонтис (Мраморно Море). Првата грчка колонија на Босфорот била Халкедон, основана од страна на Мегара во 675 п.н.е. на азискиот брег од протокот. Денеска во овој дел од Истанбул се наоѓа населбата Кадиќој. Според Херодот, Византион бил основан седумнаесет години по Халкедон и како основач на градот се сметаат колонистите од Мегара (град блиску Атина).
Митологија
Првите грчки митови за Босфорот веројатно датираат од крајот на бронзената ера, кога грчките народи за првпат влегле во контакт со овој дел од Егејско Море. Еден од првите митови раскажува за Зевс и неговата љубовница Јо, ќерка на речниот бог Инах, кој ја претворил во крава за да ја скрие од сопругата на Зевс, Хера. Но Хера не била излажена и испратила да ја следат безжалосни стршлени кои ја принудиле да го преплива местото меѓу Европа и Азија. Од тоа време овој проток започнал да се нарекува Брод на кравата во чест на љубовницата на Зевс.
Според традицијата Византион бил основан од Бизас или Визас од Мегара, кој во една од верзиите на митот се смета за син на Посејдон и нимфата Кероеса. Според митот, Бизас со својата флота од неговиот град испловил кон североисток по Егејско Море. Тој го прашал оракулот во Делфи каде точно да го основа својот нов град, а оракулот кажал: “спроти земјата на слепците“. Тој точно не разбрал што всушност значело тоа. Но кога пристигнал на бреговите од Мала Азија на Босфорот, разбрал што значело истото. На брегот постоел грчки град по име Халкедон. Визас сметал дека жителите на градот се слепи бидејќи не гледале со каква земја располагаат само на неколку метри од другата страна на Босфорот. Така, тој таму го основал градот, и го нарекол по себеси Византион. Подоцна, во 1555 година терминот Византион бил употребен за идентифицирење на Источната Римското Царство односно Византија.
Први години
Потеклото на името Византин или Византион е непознато, но се смета дека има тракиско-илирско потекло, изведено од името Визас (Бизас).
Една од предностите на населбата Византион во споредба со Халкедон било тоа што таа можело полесно да се брани бидејќи се наоѓала на стрмниот рид на Акрополот и била заштитена со вода од своите три страни со исклучок на нејзиниот западен дел каде требало да бидат изградени ѕидини. Голема значајност за развој на Византион биле данокот кој морал да биде платен за премин преку протокот.
Византион и Халкедон биле между големиот број на грчки колонии по бреговете на Пропонтис. Во близина на Византион на европскиот дел се наоѓала Селимврија, а зад него Перинт, додека основни соседи на Халкедон на азискиот брег на Мраморното Море биле Даскилиј и Кизик. Меѓу грчките колонии во Црното Море најблиску до Босфор бил Месемврија (Несебар) на европскиот брег, а на азискиот Хераклеја Понтика.
Овие мали грчки колонии биле целосно заобиколени од варварски племиња, од кое најмногу се плашеле. Поради нивните чести напади тие биле принудувани да градат заштитни ѕидини околу населбите кои ги основале. Првите ѕидини на Византион го опфаќале ридот околу акрополот како и стрмните падини кои воделе кон Босфорот и Златниот Рог. Заштитните ѕидини биле градени на неколкупати. Голем дел од ѕидините биле изградени од страна на Филон од Византион во 3 век п.н.е. Ѕидините биле толку здрави што честопати напаѓачите завладувајќи со Халкедон и други градови во близина, истите биле принудувани да се повлечат пред Византион.
Првите доселеници на Бизантион биле претежно дорски Грци од Мегара и поради тоа, политичките институции на градот биле прилично спартански отколку атински. Една од спартанските традиции, пренесена и во Византион била тракиското население да се претвора во робови. Културните традиции на Византион во првите години биле наследени од Мегара, вклучувајќи ја азбуката и религиозните култови, кои сведочат според натписите и релјефите од надгробните споменици. Заедно со другите грчки колонии и Византион бил полис, или град-држава, неговото управување обично било демократско, иако понекогаш градот бил контролиран од олигархија, а понекогаш и од тирани. Населението главно го поседувале вообичаениот совет или народно собрание на грчкиот полис, а неговите вработени биле нарекувани полемархи. Тие ги почитувале олимписките богови на Грција, а некои антички извори споменуваат за храмови во Византион, посветени на повеќе од десетина од овие божества, како и светилишта на анадолските богови Кибела и египетскиот бог Серапис. Едно од најзабележителните настани во Византион бил религиозниот празник на кој имало натпревар во трчање со факли, при кои голите момчиња се тркале до Акрополот за да го запалат таму светиот оган.
Историчарот Теопомп од Хиос во втората половина на 4 век п.н.е. на следниот начин го опишал животот на полисот: "Жителите од одамна имаат демократско управување; освен тоа нивниот град бил сместен на погодно за трговија место и целото населениего поминувало своето време на пазарот и крај водата; така тие се препуштале на љубовни занимања и пијанство во пабовите. Што се однесува до Халкедонците, пред да бидат завладеани од Византион тие неуморно се посветувале да извршуваат добри дела во животот; но, вкусиле еднаш од демократските слободи на Византите и веднаш потониле во луксуз."
Трговците од Византион имале репутација на пијаници. Голем број на историчари споменуваат за беспрекорното пијанство на жителите на градот, посебно за оние кои се занимавале со трговија.Филарх во својата книга зборува дека сите жители се опиени со вино и живеат во винарската визба. Тие ги изоставувале своите брачни другари и своите ноќи ги поминувале заедно со сопругите на странците кои доаѓале во градот.
Персиско владеење
Византион и грчките градови во Мала Азија паднале под персиско владеење наскоро по 546 п.н.е. кога Кир Велики го зазел Сарди. Тој и неговите наследници Персиската империја ја организирале во 20 провинции. Византион бил дел од провинцијата Дасцилиј на чие чело според Херодот се наоѓал Аристон. Во 512 п.н.е. кога персискиот император Дариј I пристигнал до Босфорот каде изградил мост од бродови за преминување на протокот. Овој настан бил опишан од Херодот и самиот град за првпат се појавил во пишаната историја. Според податоците, мостот бил изграден помеѓу денешните Анадолски Хисар и Румелихисар.
Во следните години градот бил управуван од лица именувани од Дариј. Во 499 п.н.е. јонските градови во Мала Азија се побуниле против персиското управување, но по првичното ослободување на Византион и Халкедон во 494 п.н.е. востанието било задушено. По ова Персија започнала напад кон сите острови, а кога завршил овој поход тие испратиле фенекиска флота кон Византион. Според Херодот, кога разбрале жителите на градот, наместо да го дочекаат нападот од морето тие решиле да побегнат кон Црно Море каде го основале денешен Несебар. Византион најверојатно бил до темел разрушен, но истиот бил бргу изграден бидејќи кога Ксеркс навлегол кон Грција во 481 п.н.е., во 479 п.н.е. биле поразени кај Платеја и според изворите тие се повлекле кон Византион. По две години грчкиот сојуз испратил флота на чело со Павзантиј кој го принудил на персиските сили да се предадат. Кога бил во Византион, тој започнал преговори со Ксеркс за да му помогне да го направи управител на градот и цела Грција, но кога било разбрано за неговите интриги тој бил прогонет од градот во 475 п.н.е. Во негово време бил изграден некој стадион во градот, а за самиот објект денеска постои натпис на надворешните ѕидини на Топкапи-сарај, каде може да се прочита неговото име.
Пелопонески војни
Кога започнала Пелопонеската војна во 431 п.н.е. градот бил повторно принуден да се приклучи на Атинскиот сојуз против Спарта, а целата оваа унија опстојувала во следните две децении кога по 413 п.н.е. Византион се приклучил во сојуз кон Спарта. Атињаните презеле експедиција по море против Византион и Халкедон во 409 п.н.е. и кога стигнале до Босфорот, тие изградиле населба на анадолскиот брег и ја нарекле Хризополис, град на златото. Денеска на местото на таа населба се наоѓа Усќудар. Во следниот период Атина успеала повторно да завладее со Византион. По крајот на Пелопонеската војна од 404 п.н.е. и големата победа на Спарта над Атина, Византион побарал од Спарта повторно да ја презема контролата над градот. Под контрола на Спарта градот бил до 390 п.н.е. кога демократската фракција ја презела власта во градот и дозволила Атина повторно да го зазеде градот. Во 337 п.н.е. Византион со помош на карискиот цар Мавзол успеал да прогласи независност од Атина.
Македонска ера
Во меѓувреме на сцената како нова сила се појавила Македонија со управувањето на Филип II, кој се искачил на престолот во 359 п.н.е. Во почетокот Византион бил во сојуз со Филип, но кога во 341 п.н.е. Филип влегол во Тракија, оставајќи го неговиот син Александар да владее како регент во Пела, Византион и неговите соседи се здружиле со Атињаните и подготвиле одбрана против Македонците. Во 340 п.н.е. Филип го нападнал Византион преку опсада. Во 339 п.н.е. Филип се повлечел додека жителите на градот Византион изградиле споменик во чест на Атињаните кои им помогнале во опсадата. Својата независност градот ја имал до неговото освојување од страна на Александар III Македонски во 323 п.н.е.
Во следните години градот успеал да се одбрани од нападите на Галите во 279 п.н.е., на Персија во 246 п.н.е. Хеленистичкиот период за Мала Азија всушност завршил во 129 п.н.е. кога Римјаните ја создале својата провинција Азија. Така Византион склучил формален сојуз со Рим, кој му обезбедил заштита на Римјаните и иако плаќал данок, го зачувал својот статус на слободен град. Римјаните ја поврзале новата провинција со Италија преку Вија Егнација.
Римска ера
Византион формално бил вклучен во Римското Царство во 73 година од Веспазијан и за време на владеењето на Трајан бил вклучен во провинцијата Витина. И покрај сето тоа градот го задржал својот статус на слободен град под покровителство на Рим. Римјаните изградиле еден аквадукт, за да го снабдат Византион со вода, во времето на Адријан (117-138), кој сигурно го посетил градот во 123 година.
По ограбувањето на градот од Септимиј Север градот во наредните години останал во рушевини. Неговиот син Каракаш го убедил на Септимиј да им дозволи на жителите повторно да се изгради градот бидејќи имал стратешко значење. Така кон крајот на 2 век започнала изградба на новиот Византион. Првичните ѕидини на Византион се наоѓале на Првиот рид околу Акрополот, додека новите биле со околу 500 метри оддалечени од старите. Ѕидините опфаќале и две порти кои се викале Просфорион и Неорион.
По повторната изградба, градот до 257 година живеел во мир кога поради заедничкото управување на Валеријан и неговиот син Гален, Готите започнале голем напад кон градот. Халкедон многу бргу се предал, но Византион останал заштитен. Во 268 година Готите повторно нападнале преку Тракија и со голема флота започнале напад на градот но истиот повторно бил неуспешен. Во следните 14 години на римскиот престол застанале неколку императори и ситњ биле убивани со исклучок на Кариниј, кој бил победен и убиен од страна на Диоклецијан кој седнал на престолот во 284 година. Во негово време започнала т.н. тетрархија или управување на четири императори бидејќи сметал дека Римското Царство е многу голема за да биде управувана од страна на само еден човек. Така, Диоклецијан управувал како август на источниот дел од земјата и за свој цезар го поставил Галериј, додека пак Максимијан управувал како август на запад и како цезар гоп имал Константин Хлор. Во сите поголеми градови биле изградени статуи од четирите императори, вклучително и во Византион.
Диоклецијан во 303 година абдицирал а истото во 305 го направил и Максимијан. Во [305] Константин бил прогласен за август на западот а Север станал цезар додека Галериј станал август на исток со цезар Максимин. Но во следните години започнала војна меѓу овие владетели. По смртта на Галериј во 311 година, римската империја била управувана од страна на Максенциј (306–312), Максимин Даја (310–313), Лициниј (308–324) и Константин. Максенциј, исто како и Константин, посакувал својата власт да не се ограничува со налозите дадени од страна на останатите владетели односно од страна на Тетрахијата. Во текот на 312 година, Константин 40.000 војници се упатил од Британија кон Италија. Од друга страна пак, Максенциј го чекал Константинсо армија од околу 75.000 до 120.000 војници.
Така, според легендата, пред битката против Максенциј, истата година, Константин размислувал на кој бог да му се моли. Еден ден околу пладне, на небото видел нишан - светол крст и напис: “Со овој знак ќе победиш”. Тоа го виделе и неговите војници. Потоа следната ноќ на Константин и во сонот му се јавил Спасителот со истиот знак и му рекол да направи војнички знак како тој што го видел на небото, да го носи пред војската и ќе го победи непријателот. Утрото им го раскажал сонот на своите пријатели и веднаш повикал златари за да го направат крстот онака како што тој им го опишал. Со овој знак Константин влегол во борба против Максцениј, кој со силна војска бил утврден во близината на Рим и лесно го победил. Бегајќи со многу војници Максцениј се удавил во реката Тибар на 28 октомври 312 година.
Константин влегол во Рим, радосно пречекан од населението затоа што го ослободил градот. Во 314 година Лициниј се ставил на страната на Басијан, против Константин I Велики. Во оваа граѓанска војна, Константин I го победил Линциј во Панонија на 8 октомври 314 година. Иако претрпел уште еден пораз, повторно дошло до склучување на мир, во кое Лициниј ја добил Тракија, Сирија и Египет. Подоцна, Константин I Велики започнал повторно војна со Лициниј, заробувајќи го во Византион. По ова тој бил преместен во Солун во т.н. куќен притвор. Кога се обидел да дигне повторно револт, Константин I Велики наредил да биде убиен. На тој начин Константин останал единствен император на Римското Царство. По овој настан, Константин решил градот Византион да биде повторно изграден но во многу поголема плоштина.
Во 330 година, Константин го прогласил градот за нова престолнина на Римското Царство, позната како Цариград или Цариград.
Градби
Хиподромот бил еден од првите објекти кои биле изградени од Септимиј Север. Во овој период биле изградени и јавни бањи во близина на Хиподромот познати како Бањи на Зевксипиј. Во тоа време била изградена и главната улица на градот која започнувала од Првиот а завршувала на Вториот рид. Оваа улица била позната како Месе која се споменува во еден градежен зборник од 5 век каде освен за овие се зборува и за други градби изградени од Септимиј Север: "На првиот рид се наоѓа храмот на Аполон кој гледа кон два храмови, едниот посветен на Артемида а другиот на Афродита."
Храмот на Афродита бил еден од најстарите во Византион кој опстојувал до управувањето на византискиот цар Теодосиј I (379-395) кој го претворил во магазин за кочии. Кинегион претставувал амфитеатар за гладијаторски борби и претстави со диви животни, и најверојатно се наоѓал на брегот на Мраморно Море на Првиот рид додека пак театарот се наоѓал до самиот акропол. За градот Дионисиј Византиски ги спомнал храмот на Геја, Деметра и Персефона, Хера и Хад (разрушени од Дариј I и Филип Македонски).
Џиро д’Италија 2017 - етапа 12 до етапа 21
Џиро д’Италија 2017 започнала на 5 мај, а етапата 12 се случила на 18 мај. Трката започнала во Алгери на островот Сардинија.
Голем македонски собор
Големиот македонски собор е првиот општ конгрес на сите македонски организации во Бугарија, на кој за првпат јавно е прокламирана новата крајна цел на македонското револуционерно ослободително движење - Независна Македонија, меѓутоа согласно погледите на организаторите. Соборот бил организиран од михајловистичкото крило во Внатрешната македонска револуционерна организација и од Националниот комитет на Сојузот на македонските емигрантски организации. Големот македонски собор се одржал на 12 февруари 1933 година во градот Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија. Претставувал обид за прв заеднички собор на сите македонски организации, но реално во него зеле учество само ВМРО на Ванчо Михајлов и организациите под нејзино влијание, сите други организации и здруженија од спротивното течение на македонското движење, како левите македонски сили, протоѓеровистите и ВМРО (Обединета) не учествувале во работата на соборот.
Делегати
Покрај претставниците на Иван Михајлов и Сојузот на македонските братства, свои делегати испратиле: Илинденската организација, Македонскиот женски сојуз, Македонскиот студенски сојуз, Сојузот на македонските младински организации, Македонскиот научен институт, Македонската парламентарна група како и претставници на селските и градски општини од Пиринска Македонија. Вкупниот број на делегатите и гостите изнесувал околу 20 000 души, а специјални поздрави биле прочитани од организации кои не можеле да испратат делегати како што е Македонската патриотска организација.
Соборни обележја
Целиот град бил украсен, вклучително и јавните згради, пред општината била изградена порта, на предната страна стоел натписот "Македонци, сметајте пред сè на себе", а од другата страна - "Жива, жива е Македонија". Биле поставени портрети на Тодор Александров, Гоце Делчев, Даме Груев, Јордан Ѓурков, Мара Бунева и Пејо Јаворов. На бината стоел натписот "Македонијо, ако те заборавам, јазикот да ми онемее", а низ градот биле напишани слоганите: "Македонија за Македонците", "Македонскиот дух е нескршлив", "Да живее слободна и независна Македонија".
Свечености
На 11 февруари делегатите се поздравени од градоначалникот на Горна Џумаја Панајот Тасев и од претседателот на братството "Тодор Александров" Ѓорче Попангелов (Поп Ангелов). На 12 февруари наутро неврокопскиот митрополит Макариј во сослужение со архимандрит Паисиј и 36 свештеници отпеал молбеник и го благословил соборот "за мудри одлуки" и ја изразил својата вера за идниот слободен живот на Македонија.
Соборот бил отворен од Георги Кондов, претседател на Националниот комитет, кој освен во негово име, зборувал и од името на Македонскиот национален комитет, Илинденското организација, Сојузот на македонските студентски друштва, Македонскиот научен институт и Македонската парламентарна група. Во својот говор Кондов изразил историска гордост од добиете резултати во борбата за зачувување на "бугарското име и чест", истакнуваќи го единството на "македонските бегалци во Бугарија", цврсто сплотени околу идејата за слободна и независна Македонија. Во својот говор тој се дистанцирал од другото течение во македонското ослободително движење, искажувајќи оптимизам за идното воскреснување на "слободна и независна Македонија".
Во соборниот одбор влегле: претседател - Христо Станишев, потпретседатели - Симеон Добрев, Владимир Руменов и претседателот на Петричката постојана комисија Александар Димчев и четворица секретари - П. Димитров, Славова, Ив. Димитров и доктор Владимир Бачваров. Во поздравнот говор Станишев ја истакнал "единствената мисла и волја на Македонија", душата и, која поробувачите се обидуваат да ја искинат и дека идејата за самостојност на Македонија не е сепаратизам спрема браќата од Добруџа, Мизија и Тракија, зошто:
По Станишев зборувал Јордан Чкатров, кој како резервен член на Централниот комитет на ВМРО испратил поздрави од името на ЦК истакнувајќи дека борбата е против поробувачите и против комунистите и лукавства на продадените бугарски јавни личности и управници, проводници на србоманството. Според ЦК, ВМРО може да разговара со "белградските управници само со пушки и бомби" за изградба на "самостојна македонска држава". Страничните фронтови на ВМРО се болшевичките обиди за рушене на надкласното народно дело, кои не отстапуваат на српските и грчки подвизи и "бугарското партизанство и србоманство на официјална Софија". Поради оваа поделба се создаваат предуслови за "духовното раздвојување на бугарското племе". Поздрав испратил и доктор Асен Татарчев и неговата сопруга Марта Татарчева, таа е родена во Швајцарија и седум години живеела во Ресен. Тие поднеле петиција до ОН во Женева од името на македонското население. Марта Татарчева истакнала:
Други поздрави упатуваат и Хасан бег од Кукуш, претседателот на Илинденското организација, Кирил Христов Совичанов, претседателот на Сојузот на културно-просветни друштва "Добруџа", Ангел Стојанов, претставникот на Западните Покраини, Петар Еленков, претставникот на тракиската емиграција К. Бобев и Ѓорѓи Москов од Унијата на воените инвалиди. Потоа соборот е пренесен во читалиштето, поради лошото време. Таму се искажале Васил Василев, Сребрен Поппетров (Поп Петров), градоначалникот на Петрич Георги Анастасов и други.
Одлуки
По завршувањето на соборот неговото биро составило „Позив кон македонската емиграција во Бугарија“, која била повеќепати редактирана. Во конечната варијанта се истакнувало дека „извесните партизански кружоци во Бугарија ќе престанат да го измачуваат нашето ослободително дело, кое во својата основа е дело за спас на бугарштината во Македонија“, а завршекот бил со паролата „Да живее слободниот бугарски народ.“
Со тоа се развиделувала пробугарската идеологија на високото раководство и обврзаноста на ВМРО од бугарската влада, која го заштитила соборот пред протестите на југословенската влада, како и поддршката и зависноста за ВМРО од страна на политичките партии, армијата и полицијата. Сепак најавената промена во целта на борбата на ВМРО ги натерало бугарскиот царски двор и бугарските политичари да ги преиспитаат своите односи кон михајловистите. Наредните пројави на политички сепаратизам ќе ескалираат во откриен конфликт и по превратот на 19 мај 1934 година организацијата ќе биде забранета и растурена, а нејзините раководители уапсени и осудени.
Ангерминде
Преглед
Градот е познат и по победата на Фридрих Први во 1420 над Померанија.
Дурбачица (Бело Поле)
Дурбачица — археолошко наоѓалиште во прилепското село Бело Поле. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека во истоимениот селски потес биле забележани темели на градби како и керамика.
== Поврзано ==
Сан Џорџо дел Санио
Сан Џорџо дел Санио — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Крстеница
Крстеница (словенечки: Krstenica) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
NGC 4545
NGC 4545 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4545 се споменува и како UGC 7747, MCG 11-15-64, CGCG 315-47, IRAS 12323+6348.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4545 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4545 има привидни димензии од 2,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 34,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +63° 31' 29"". Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на NGC 4545 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41838. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4165. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 717.
Андромеда XIX
Историја
Надзорот извршен за време на употребата на MegaPrime/MegaCam 1 deg2 (камера) на телескопот Канада-Франција-Хаваи (CFHT) го картографирал ѕвездениот ореол на галаксијата Андромеда (една четвртина) до ~150 kpc. Истражувањето, кое ја потврдило згрченоста на ѕвездениот ореол на Андромеда, покажало постоење на повеќе други џуџести галаксии. Тие се: Андромеда XI, XII, XIII, XV, XVI, XVIII, XIX и XX.
На голици
На Голици (Trompetenecho) — словенечка полка инструментална композиција на Славко Авсеник и аранжман на неговиот брат Вилко Авсеник. Песната е напишана во 1954 година и прва снимена во јануари 1955 година во студиото на Радио Кернтен. Се смета за најиграната инструментална мелодија во светот. Во тоа време, бендот беше преименуван во Горењски квинтет. Оваа песна е изведена повеќе од 600 пати низ целиот свет.
Голица (Kahlkogel), 1.836 метри висока словенечка планина, од која го носи песната своето име, е врв во Западен Караванкс, на границата помеѓу Словенија и Австрија, над словенечкиот град Јесенице. Познато е главно по своите полиња со диви бели нарциси, чии делови ја покриваат Голица и околните пасишта кон крајот на април и почетокот на мај. И покрај тоа што на песната и го даде овој наслов, Славко Авсеник никогаш не бил во неговиот живот на Голица. Денес бендот е познат како Ансамбел братов Авсеник, иако бендот денес не постои.
Список на државни водачи во 1183 година
Ова е список на државни водачи во 183 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Славе Мерџанов
Светослав Чанев Мерџанов (познат и како Слави Мерџанов) — Македонски анархист и револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот таен револуционерен комитет и еден од анархистичките инспиратори на Гемиџиите, а се вклучува и во редовите на Македонската револуционерна организација.
Моќ (физика)
Моќ (или моќност) — стапката на пренос, користење или претворање на енергијата. На пример, стапката по која една светилка ја претвора електричната енергија во светлина и топлина се изразува во вати—што повеќе вати, тоа повеќе моќ. Тоа подразбира поголема потрошувачка на електрична енергија по единица време.
Славе Мерџанов
Женевска група
Во 1897 година заминува за Женева да учи право и влегува во анархистичката Женевска група. Женевската група во 1898 година стапнува во контакт со луѓе на Внатрешната организација и Врховниот комитет.
Следната година Мерџанов, Петар Соколов и Петар Манџуков заминуваат со четата на Гоце Делчев, а после во Софија попаднаа конечно под влијанието на Сарафов, кој ги финансира.
Моќ (физика)
Пренос на енергија се случува и кога се врши некоја работа, па затоа моќта е и стапката на извршување на работата. Моќта што ја дава еден електромотор е производ од моментот што го создава моторот и аголната брзина на неговата осовина. Моќта што го движи некое возило е производ од влечната сила на тркалата и брзината на возилото.
Славе Мерџанов
Женевска група
Веднаш по снабдувањето со пари, кружокот испраќа неколку свои членови во Македонија. За таа цел Слави Мерџанов и Петар Манџуков се вовлекуваат во Македонија со туѓи имиња. Манџуков заминува за Скопје, а Мерџанов за Солун.
Инспиратор
Тука тој наидува на истомисленици, имено наколку ученици, главно велешани, познати потоа како Гемиџиите. Тримесечното другарување со Мерџанов во Солун е доволно за велашката група да ја добие својата идејна форма.
Кон крајот на 1899 година групата на Мерџанов замислува неколку планови: убиство на султанот и атентати на „Отоманската банка“ и Тутунската компанија во Цариград.
Моќ (физика)
Единици
Димензијата на моќта е енергија по единица време. Во системот SI, единицата за моќ е ват (W), кој е еднаков на еден џул во секунда. Други единици за моќ се ерг во секунда (erg/s), коњска сила (КС, hp), килопондметар во секунда и природната единица Планкова моќ. Една коњска сила е еднаква на 75 килопондметри во секунда, или моќта потребна за да се подигнат 75 килограми на висина од еден метар за една секунда, и е еднаква на 735 вати. Други единици се dBm, релативна логаритамска мерка во однос на 1 миливат; калории на час (наречени килокалории на час) во исхраната; британски топлински единици на час (Btu/h); и разладни тони.
Славе Мерџанов
Инспиратор
Мерџанов го повикува во Софија Јордан Поп Јорданов - Орцето, го посветува во планот и го осигурува учеството на гемиџиите. Тука Мерџанов и гемиџиите замислуваат план за прокопување на канал и под солунските темели на „Отоманската банка“.
Во Цариград
Мерџанов, Соколов и Манџуков, со претходно тајно одобрените парични средства од Борис Сарафов, заминуваат за Цариград. Мерџановци, одржувајќи врски со ерменскиот револуционер Козаков, започнуваат со проучување на Цариград.
Откако се убедиле дека нема да може да му се приближат до царската приколка и да го убијат султанот со бомби, тие се зафаќаат со банката.
Моќ (физика)
Просечна моќ
Како прост пример, еден килограм јаглен кога гори ослободува многу повеќе енергија отколку експлозија на килограм ТНТ,. Но бидејќи ТНТ ја ослободува енергијата многу побргу, велиме дека има поголема моќ од јагленот.
Славе Мерџанов
Во Цариград
Ветеното количество на динамит од Сарафов пристигнува навреме во Цариград, но при неговото пренесување во градот било откриено од полицијата. Меѓутоа во рацете на полицијата попаѓа само ерменецот Козаков, кој како руски државјанин предаден на Русите и испратен во Сибир.
Моќ (физика)
Просечна моќ
Ако ΔW е количеството на работа извршена за време од Δt, тогаш просечната моќ Pпрос во текот на тој период се добива по формулата Ова е просечната извршена работа или претворена енергија по единица време. Најчесто просечната моќ се нарекува едноставно „моќ“ кога намерата се подразбира од контекстот.
Славе Мерџанов
Во Цариград
На 14 септември во Цариград, издадени од еден шпион, се апсени Мерџанов, Соколов, Манџуков и Павел Шатев. Мерџанов е измачуван за едно шифрирано писмо од Христо Матов, најдено зад кожата на грбот на еден речник, но маките ги пребродува.
Моќ (физика)
Просечна моќ
Така, мигновената моќ е граничната вредност на просечната моќ како што временскиот интервал Δt наближува нула.
Славе Мерџанов
Во Цариград
По застапувањето на бугарската влада, турската полиција ги ослободува Соколов Мерџанов и Манџуков со препратување во Бугарија, а Шатев го интернира во неговиот роден град Кратово.
Моќ (физика)
Просечна моќ
Кога се претвора енергијата, вообичаено е да се користи симболот E наместо W.
Механичка моќ
Механичката моќ може да се опише и како временски извод на работата. Во механиката, работата што ја врши сила F врз некој предмет што се движи по крива C is given се добива со криволинискиот интеграл: каде x ја определува патеката C, а v е брзината долж таа патека. Временскиот извод од равенката за работа ја дава мигновената моќ,
Кај системите со флуидна моќ како хидрауличните придвижувачи, моќта се добива со каде p е притисокот во паскали или њутни на квадратен метар (N/m2), а Q е зафатнинскиот проток во м3/s.
Механичко искористување
Еден механички систем не трпи загуби ако влезната моќ е еднаква на излезната. Оттука ја добиваме простата формула за механичко искористување на системот.
Нека влезната моќ на направата е сила FA што дејствува на точка што се движи со брзина vA, а излезната моќ нека е сила FB што дејствува на точка што се движи со брзина vB. Ако системот не трипи загуби, тогаш што дава механичко искористување го добиваме со
Сличен однос владее и кај вртежните системи, каде TA и ωB се моментот и аголната брзина на влезната моќ, а TB и ωB се моментот и аголната брзина на излезната. Ако системот не трипи загуби, тогаш што дава механичко искористување
Електрична моќност
Мигновената електрична моќ P што влегува во еден елемент се претставува вака:
каде
Ако елементот е отпорник со временеменлив сооднос на напонот и струјата, тогаш:
каде е отпорот, кој се изразува во омови.
Моќност во оптиката
Во оптиката и радиометријата, поимот „моќ“ понекогаш се одесува на зрачниот тек, кој претставува просечна стапка на пренесувањето на енергијата по пат на електромагнетно зрачење, што се изразува во вати. Меѓутоа поимот „моќност“ може да се однесува и на способноста на една леќа да сосредоточува светлина. Оваа способност се изразува во диоптри (обратни метри) и е обратнопропорционална на фокусното растојание на оптичката направа.
Џон Питерс Хамфри
Џон Питерс Хемфри, ОЦ (30 април 1905 година – 14 март 1995 година) бил канадски правен научник, правник и застапник за човекови права. Тој е најпознат како автор на првиот нацрт на Универзалната декларација за човекови права.
Детство, образование и академска кариера
Хемфри е роден од Френк Хемфри и Нели Петар на 30 април 1905 година во Хемптон, Newу Бранзвик. Неговото детство ја допрело трагедијата бидејќи ги изгубил и родителите од рак и исто така го загубил едниот од рацете во несреќа додека играл со оган. Хемфри престојувал во интернат, каде претрпел задевање од други студенти; се тврди дека ова било влијателно во градењето на неговиот лик и сочувство.
Индијана Џонс: Последната крстоносна војна
„Индијана Џонс: Последната крстоносна војна“ (англиски: Indiana Jones and the Last Crusade) — филм на режисерот Стивен Спилберг од 1989 година. Главните улоги ги играат: Харисон Форд, Шон Конери и Денхолм Елиот.
Синопсис
Во 1938 година, Индијана дознава дека во потрагата по Светиот грал исчезнал археологот д-р Хенри Џонс, неговиот татко. Затоа, тој заминува во потрага по Светиот грал при што се среќава со нацистите, кои знаат дека Светиот грал носи голема моќ која им е неопходна за војната за која се подготвуваат...
Лихен
Лихен (Lychen, Licheń) — град во округот Укермарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 24 километри југоисточно од Нојштрелиц и 12 километри источно од Фирстенберг/Хафел.
Ледник Алалин
Ледникот Алалин е 6 км долг ледник (2005) сместен во Пенинските Алпи во близина на Алалинхорн во кантонот Вале во Швајцарија. Во 1973 година имал површина од 9,9км2. Ледникот се граничи на запад со Алалинхорн, Римпфишхорн и Стралхорн. Не треба да се меша со ледникот Феи кој се наоѓа на северното крило на Алалинхорн.
Космос-614
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 декември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 750 килограми. Космос-614 бил комуникациски сателит.
NGC 2321
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2321 се споменува и како UGC 3663, MCG 8-13-53, CGCG 234-51, NPM1G +50.0072.
Откривање
Објектот е откриен на 18 декември 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2321 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 2321 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 5 м 58,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 50° 45' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 2321 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20141. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 42; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3403. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 692.
Донас
Ридот Донас се наоѓа во Полска, во регионот Померанија, во границите на градот Гдиња, област Даброва. Има два врва, од кои западниот е повисок и изнесува 206,5 метри и целосно е пошумен, а на источниот врв кој изнесува 205,6 метри, се наоѓа GSM кулата. Во март 1945 година се случила битка меѓу Црвената армија и Германците. На врвот била подигната GSM кулата (Idea-Donas tower 2004), со тераса за посетители од 232 метри надморска височина. Погледот ги опфаќал Гдањск, Гдиња, заливот Гдањск, полуостровот Хел и планината Виезика, највисока во регионот Померанија. Во близина се наоѓаат старите и напуштени гробишта што му служеле на селото Колонија Чвашчињска.
Надворешни врски
54.46944°N, 18.43722°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 54.46944°N, 18.43722°W
Кралство Кент
Кралството Кент е едно од седумте кралства на англосаксонската хептархија. Ја изгубил својата независност во 8 век и станал вазал на Мерсија. Во 9 век, станал вазал на Весекс, и конечно во 10 век станал дел од обединетото Кралство Англија. Името се употребува за традиционалната грофовија Кент.
Доселување на Јутите
Според археологот Мартин Велч, во петтиот век Кент бил сведок на „радикална трансформација на политичко, социјално и демографско поле“. Книжевните и археолошките записи сведочат за доселување на народи од германското јазично подрачје од северна Европа во Британија во текот на петтиот век.
Сепак, дел од римско-британското население најверојатно останало, бидејќи од латинското име за областа, Кантијака, потекнува името на новото англосаксонско кралство, Кантвер („жители на Кент“). Според Англосаксонската хроника, „кралот на Бритите“ познат како Вортигерн поканил двајца германски водачи, Хенгист и Хорса („пастув“ и „коњ“) во Британија за да му помогнат да се одбрани од пиктичките напаѓачи. По пристигнувањето во Кент во 449 година, Хенгист и Хорса ги поразиле Пиктите, а потоа се свртеле против Бритите и поканиле повеќе германски племиња да ја колонизираат Британија. Меѓу нив биле Старите Саксонци, Англите и Јутите; Јутите се населиле во Кент и на Островот Вајт.
Според Хрониката, во 455 година Хенгист и Хорса се бореле против Вортигерн кај Егелештреп (веројатно Ајлесфорд во Кент), и во битката бил убиен Хорса. Хенгист го наследил како крал. Во 456 година, Хенгест и неговиот син Еск се бореле со Бритите во Крекганфорд (веројатно Крајфорд). Британците се повлекле од Кент во нивното упориште во Лондон. Слични наводи се дадени и во Црковната историја на Беде: дека луѓето од Кент и Островот Вајт потекнуваат од Јутите кое се доселиле во Британија, и дека Хорса бил убиен во битка против Бритите, додавајќи дека неговото тело било погребано во источен Кент. Научниците честопати Хенгист и Хорса ги сметаат за митолошки ликови позајмени од народното творештво, за да им се даде легитимитет на владетелите во средниот и доцниот англосаксонски период.