cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
257
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5765 и 5766 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5007 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4017 и 4018 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1010.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 257 година се протега во 2893 и 2894, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2953 и 2954 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 800. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 376 и 375 година пред хиџра.
NGC 7398
NGC 7398 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7398 се споменува и како UGC 12225, MCG 0-58-9, CGCG 379-12, NPM1G +00.0612.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1856 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 52 м 49,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 12' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 7398 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69905. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 569. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Кула (Растојца)
Кула — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Растојца. Претставува утврдување од средниот век. Се наоѓа на 4 км источно од селото, на висок рид кој доминира над околината, со надморска височина од 939 м, каде по површината се гледа множество грамади од градежен материјал.
Димитриос Мисирлис
Димитриос Мисирлис (Δημήτριος Μ. Μισυρλής) е грчки научник, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Димитриос Мисирлис е роден 1884 година во Сер, тогаш во Османлиското Царство. Во 1901 година во Сер завршил гимназија по што се запишал на Филозофскиот факултет при Атинскиот универзитет. Пред запишувањето во универзитет работел како учител во учебната 1902 - 1904 година, во Валовишта, денес Сидирокастро, Грција.
Уште како студент зел учество во грчката вооружена пропаганда во Македонија. По завршувањето на универзитетот работел како директор на грчките гимназии во Сер и Воден.
Негова биста е изработена од страна на Д. Фалиреас со средстава на грчкото министерство за образование, демата Сер, ВОден и проектот Орфеј, а таа била поставена на централниот плоштатдот во Сер, 1950 година.
NGC 2553
NGC 2553 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Димитриос Мисирлис
Животопис
Умрел во 1950 година, а во Сер по него е именувана една улица.
Трудови
Превел голем број на книги од германски и француски јазик, а автор е на маногу трудови од историска тематика. Некој од попознатите негови трудови се:
NGC 2553
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2553 се споменува и како MCG 4-20-14, CGCG 119-31.
Откривање
Објектот е откриен на 17 февруари 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2553 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 2553 има привидни димензии од 1,7' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 17 м 35,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 54' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 2553 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23240. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1390. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Бордер коли
Бордер коли — вид на куче со потекло од Велика Британија. Ова куче е со највисок коефициент на интелегенција и на оваа листа го зазема првото место. На секоја скоро научена команда, како и на гласовна или гестикулативна команда реагира скоро моментно.
Особености
Бордер коли е куче со средна висина, со складен изглед. Елеганцијата и складноста се комбинирани со доволно тежина, заради што ова куче остава впечаток на изаржливост. Тоа е верно, грижливо, агресивно овчарско куче кое е доста прилагодиво.
IC 1488
IC 1488 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
1590
1590 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1590 година од новата ера, 590. од вториот милениум, 90. од XVI век и прва од 1590-тите.
IC 1488
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Дедели
Дедели — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.
IC 1488
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1488 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,5 mag.
2074
2074 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2074 година од новата ера, 74. од третиот милениум, 74. од XXI век и петта од 2070-тите.
1590
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
IC 1488
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 25 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 59' 23".
2074
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Дедели
Население
Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во Дедели имало 313 жители, сите Турци.
2074
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7582 и 7583 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6824 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5834 и 5835 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2827.
IC 1488
Други поделби
Проучување на IC 1488 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
1590
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7098 и 7099 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6340 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5350 и 5351 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2343.
Дедели
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 252 жители, од кои 1 Македонец, 236 Турци и 15 лица без податоци.
1590
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1590 година се протега во 4226 и 4227, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4286 и 4287 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2133. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 998 и 999 исламска година.
Дедели
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 301 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 244 гласачи.
Галерас
Галерас — активен вулкан сместен на територијата на Колумбија.
Како нов конус на внатрешноста на старата калдера, Галерас е активен вулкан над милион години. Големите ерупции и одроните се наталожиле и довеле до лавини од отпад, пирокластични текови и големи количества материјал што паѓал од воздухот. Активноста на овој вулкан, во близината на градот Пасто, е под постојан надзор.
1589
1589 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1589 година од новата ера, 589. од вториот милениум, 89. од XVI век и последна од 1580-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7097 и 7098 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6339 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5349 и 5350 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2342.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1589 година се протега во 4225 и 4226, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4285 и 4286 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2132. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 997 и 998 исламска година.
Исак Контостефан
Исак Контостефано — византиски адмирал за време на владеењето на Алексиј I (1081–1118), одбележан по неговата неспособност во војните против Норманите.
Животопис
Контостефано првпат се спомнува во 1080 година, за време на царскиот поход против бунтовникот Никифор Мелисен. За време на походот, тој паднал од својот коњ и скоро да бил фатен од Мелисеновите турски сојуници, но бил спасен од Ѓорѓи Палеолог. Повторносе споменува, како носител на титулата протонобелисим, за време на соборот во Влахерна во 1094 година.
До 1105 година, Контостефан станал постар адмирал (дукс) во византиската морнарица. Со очекуваната норманска инвазија на Боемунд, Контостефан бил именуван за мега дукс, наследувајќи го Ландулф, и бил испратен до Драч за да го пресретне. На сопствена инијацитива, сепак, Контостефан се одлучил да го нападне Отранто во Италија, кој бил бранет од Ема Апулиска. Иако неговите сили на брзина го заземале градот, Контостефан дозволил да биде вовлечен во преговори со Ема, кои таа ги одолговлекувала сè додека не пристигнале засилувања. Бидејќи биле поразени од новопристигнатите сили, Контостефан и неговата флота се повекле кон албанскиот брег. Претворајќи го Авлон во своја база, тој започнал да го патролира Отрантоскиот проток. Кога разбрал дека Боемундувата армија се подготува да го премине морето, сепакr, поголемиот дел од армијата се ипаничила и избегала кон Химара, додека Контостефан не бил во можност да воспостави ред.
По успешното пристигнување на Боемунд, царот го задолжил Контостефан за пресретнување на норманските снабдителни конвои, но и тука не бил успешен. По приемот на писма од Ландулф опишувајќи ја Контостефановатанеспособност, Алексиј конечно го разрешил конечно во летото 1108 година и го заменил за Маријан Мавроматакал.
Африканс
Африканс (изворно: Afrikaans) е индоевропски јазик, настанат од холандскиот јазик и класифициран како долнофранконско германски јазик. Јазикот воглавно се зборува во ЈАР и Намибија но има говорници и во Боцвана, Ангола, Свазиленд, Зимбабве, Лесото, Замбија, Аргентина и Нов Зеланд. Миграцијата на работната сила можеби има околу 100.000 говорници на африканс во Обединетото Кралство. Јазикот е мнозинство во една третина од западна ЈАР но исто така мнозински јазик во јужна Намибија. Јазикот настанал во 17 век од холандски јазик и бил познат и како африкански холандски јазик. Бил сметан за дијалект сè до 19 век кога почнал да се признава како посебен јазик и постигнал еднаков статус со холандски јазик и англиски јазик во рамките на ЈАР. Африканс и холандски јазик се многу слични речиси идентични.
Фонетика
Гласовите на африканс се:
258
258 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 258 година од новата ера, 258. од првиот милениум, 58. од III век и деветта од 250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5766 и 5767 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5008 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4018 и 4019 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1011.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 258 година се протега во 2894 и 2895, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2954 и 2955 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 801. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 375 и 374 година пред хиџра.
Среќно семејство
„Среќно семејство“ (српски: Срећна породица) — филм на режисерот Гордан Михиќ од 1979 година. Михиќ е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Вера Чукиќ, Зоран Радмиловиќ, Војислав Брајовиќ, Ивана Михиќ, Слободан Алигрудиќ.
Синопсис
Еден агроном (го игра Брајовиќ), стручњак за пченка често патува, но добро заработува. Тој живее со сопругата (ја игра Чукиќ), со своите четири деца и со братот на сопругата кој е неоженет. Тој претежно се грижи за децата, додека мајка им го троши времето на купување и на часовите по тенис. Инструктурот по тенис (го игра Гутовиќ) покажува симпатија кон неа, а таа го злоупотребува користејќи го како носач на нејзините работи. Нејзииот брат (го игра Радмиловиќ) наследува еден мачор поради што е принуден да му побара другарка. Така, сосема неочекувано, тој ја среќава својата животна сопатничка.
Караѓоз (село)
Караѓоз (Περίβλεπτο, Перивлепто)' — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 50 километри североисточно од градот Драма и на 11 километри западно од центарот на општината, Бук.
Селото се наоѓа на надморска височина од 600 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 260 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Демографија
Во 1940 година селото броело 265 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 221 жител, на пописот од 1961 година, во селото живееле 187 жители, во 1971 година имало 57 жители, во 1981 година имало 21 жител, додека во 1991 година имало 27 жители. Денеска, населението на селото е 8 жители според пописот од 2011 година.
Острови во Соломоните
Ова е список на острови во Соломоните. Списокот е поделен по покраина и архипелаг.
Млаки Грмаѓи (Растојца)
Млаки Грмаѓи — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Растојца. Претставува рудник од средниот век. Се наоѓа на 4 км источно од селото, каде на простор од 20 × 30 м се гледаат згура и остатоци од топилница. Во непосредната близина се откриени и јами за експлоатација на руда.
Виме
Вимето е орган создаден од млечните жлезди кај повеќето четвороножни женки цицачи, како на пример крави, кози и овци. Кај кравите се присутни два пара на млечни жлезди,односно вкупно четири, додека кај овците и козите еден пар, т.е. две млечни жлезди. Вимето е единствена маса и припаѓа на типот тубуло-алвеоларни жлезди. Вимето на кравата може да содржи до 15 литри млеко и тежи во просек околу 50 кг.
Нега и хигиена на вимето е значајно во процесот на молзење и спречување на маститис, инфламаторна болест кај женките цицачи.
Модерна архитектура
Модерната архитектура или модернистичката архитектура е термин кој се применува за да се опишат група на стилови во архитектура та кои се јавуваат во првата половина на дваесеттиот век, и стануваат доминантни по Втората светска војна. Модерните стилови во најголем дел се засноваат врз новите технологии на градење - особено употребата на стакло, челик и армиран бетон, и отфрлањето на традиционалната неокласична архитектура и стиловите кои доминираа во XIX век.
Модерната архитектура продолжи да биде доминантен архитектонски стил за институционални и корпоративни објекти во 1980-тите, кога беше во голема мера заменет од страна на постмодернизмот.
Значајни архитекти важни за историјата и развојот на модернистичките движења вклучуваат Френк Лојд Рајт, Лудвиг Мис van der Rohe, Ле Корбизје, Валтер Гропиус, Константин Мелников, Ерих Менделсон, Ричард Нојтра, Луис Саливен, Герит Ритвелд, Бруно Таут, Гунар Асплунд, Арне Јакобсен, Оскар Нимаер и Алвар Алто.
Општо земено, модерната архитектура сè до 1960-тите години се состои од правоаголни згради со прави линии. По 1960-тите сè повеќе се користат слободните криви, а меѓу првите ќе ги искористи иранскиот архитект, Дариуш Борбор.
Почетоци
Модерната архитектура се јавува кон крајот на XIX век како последица на револуции во технологијата, инженерството и градежните материјали, и од желбата за прекин со истористичките архитектонски правци и правење современи иновации кои се чисто функционални и нови.
2075
2075 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2075 година од новата ера, 75. од третиот милениум, 75. од XXI век и шеста од 2070-тите.
Модерна архитектура
Почетоци
Револуцијата во материјали беше прва, со употребата на обликуван лиен челик, рамно стакли и армиран бетон, за конструирање на структури кои се посилни, полесни и повисоки. Процесот за произведување на рамно стакло беше измислен во 1848, со што се овозможи производството на големи прозорци. Кристалната палата на Џозеф Пекстон во 1851 беше ран пример на можностите кои ги нудеа конструкциите од железо и стакло, и беше проследена со првата ѕид-завеса од стакло и метал во 1864. Овие иновации резултираа финално со изведбата на првиот облакодер во челичен скелетен конструктивен систем, десеткатницата Home Insurance Building во Чикаго на Вилиам ле Барон Џени во 1884. Челичната рамковна конструкција на Ајфеловата кула во 1889, своевремно највисоката структура на светот, ја зграпчи имагинацијата на милиони посетители
Францускиот индустријалец Франсоа Куање беше првиот кој искористи бетон армиран со железници шипки, како градежна техника. Во 1853, Куање ја изгради првата армиранобетонска конструкција во светот, четирикатна куќа во предградието на Париз. Нареден значаен чекор беше и иновацијата на Елиша Отис - лифт, првпат презентиран во Кристалната палата во 1852, со што високите административни и станбени згради станаа практични за секојдневна употреба. Друга важна технологија за новата архитектура беше електричното осветлување, кое во голема мера го намали ризикот од пожар, во однос на осветлувањето со плин во XIX век.
2075
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Модерна архитектура
Почетоци
Дебито на новите материјали и градежни техиники инсипирираа архитектите да ги напуштат неокласицистичките и еклектичните стилови кои доминираа со европската и американската архитектура сè до крајот на XIX век. На овој раскин со минатото повикувал особено архитектонскиот теоретичар и историчар Ежен Виоле-ле-Дук. Во неговата книга од 1872 Entretiens sur L'Architecture, тој повикува на: „употреба на средствата и знаењата кои ни ги дава нашето време, без традиционални интервенции кои веќе не се соодветни, како би створиле нова архитектура. За секоја функција нејзиниот материјал, за секој материјал неговата форма и неговиот орнамент.“  Оваа книга ќе влијае врз цела генерациај од архитекти, вклучувајќи ги Луис Саливен, Виктор Орта, Хектор Гимар, и Антони Гауди.
2075
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7583 и 7584 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6825 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5835 и 5836 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2828.
Модерна архитектура
Ар деко
Архитектонскиот стил ар деко (наречен Стил Модерн во Франција), беше модерен, но не и модернистички стил, кој сепак имаше голем број одлики на истиот - преку потребата на армиран бетон, стакло, челик, хром, и отфрлањето на традиционалните истористички модели, како стилот на убавите уметности и неокласицизмот; но за разлика од модернистичките стилови на Ле Корбизје и ван дер Рое, тој слободно се користел со раскошна декорација и боја. Ар деко ги уживаше сите симболи на модерната, светлосни блицови, изгрејсонца и зиг-заг линии. Ар деко започнал во Франција пред Првата светска војна и се рашири низ цела Европа, а низ дваесеттите и триесеттите години од дваесеттиот век станува и популарен стил во САД, Јужна Америка, Индија, Кина, Австралија и Јапонија. Во Европа, ар деко беше особено популарен за стокови куќи и кино сали, а го достигнал својот врв во 1925, за време на Меѓународната изложба на модерни декоративни и индустриски уметности, на која биле прикажани ар деко павилјони и декорации од дваесет различни држави, а само два павилјони биле чисто модернистички, павилјонот Еспири Нуво на Ле Корбизје и павилјонот на СССР на Константин Мелников.
2075
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2075 година се протега во 4711 и 4712, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4771 и 4772 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2618. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1498 и 1499 исламска година.
Модерна архитектура
Ар деко
Подоцнежни дела во ар деко стилот во Франција се Гран Рекс кино салата во Париз, Ла Самаритен стоковата куќа на Анри Соваж и Социо-економскиот совет на Париз на Огист Пере.
Ле Корбизје и Озарениот град (1947-1952)
Набргу по крајот на Втората светска војна, францускиот архитект Ле Корбизје, кој веќе имал речиси 60 години, и немал изведено проект веќе десет години, бил ангажиран од француската влада да испроектира нов станбен блок во Марсеј, кој Ле Корбизје го нарекол Unité d'Habitation (станбена единка), но популарно се нарекува „Озарениот град“, по неговата книга за футуристичко урбанистичко планирање. Според неговите проектантски доктрини, зградата имала бетонска рамка подигната над улицата на пилони, со 337 дуплекс станбени единици, поврзан во целосната мрежа на објектот како делчиња од сложувалка. Секоја станбена единица имала две нивоа и мала тераса. Внатрешните „улици“ имале продавници, градинка и други услужни единици, а на кровната тераса поставил стаза за трчање, вентилациски отвори и мал театар. Ле Корбизје го дизајнирал мебелот, теписите и ламбите кои се употребиле во зградата, сите целосно функционалистички, со единствена декорација - изборот на боја во внатрешноста која Ле Корбизје им ја оставил на станарите. „Озарениот град“ стана прототип за слични згради низ градовите во Франција и Шпанија, и заедно со неговиот радикален органски дизајн на капелата Нотр-дам-ди-О, го издигнаа Ле Корбизје во првата класа на поствоени модернистички архитекти.
Поствоениот модернизам во САД (1945-1985)
Меѓународниот стил во архитектурата се појави во Европа во доцните дваесетти години од минатиот век,  а беше препознаен и именуван во 1932 на изложба во Музејот на модерна уметност во Њујорк организирана од страна на архитектот Филип Џонсон и архитектонскиот критичар Хенри-Расел Хичкок, но беше засенет од страна на ар деко стилот и неокласицистичките стилови. Сепак, со растот на Хитлер и Нацистите во Германија, помеѓу 1937 и 1941 најголемиот број на водечките фигури во германските движења Баухаус и Нова објективност прибегнаа во САД. Секој на свој начин, архитектите кои ја напуштаа Германија ја редефинираа модерната архитектура и ја направија доминантен стил во САД.
Поствоената модерна во Европа (1945-1975)
Во Франција, Ле Корбизје ќе остане најзначаен архитект, иако тој изградил многу мал број на згради таму. Најистакнато дело на неговата подоцнежна кариера претставува манастирот на Сен Мари де ла Турет во Евро-сур-л'Арбрези. Манастирот, изграден од суров бетон, бил чист и без орнаментика, инспириран од средновековните манастири кои ги посетил за време на неговата прва посета на Италија.
Модерната во Централна и Јужна Америка
Бразил стана пример на современата архитектура кон крајот на триесеттите години, преку работата на Лусио Коста (1902-1998) и Оскар Нимаер (1907-2012). Коста беше главен архитект на проектот за Министерството за здравство и образоване во Рио де Жанеиро, проект на кој ќе соработува и Нимаер, и на Бразилскиот павилјон на Светскиот саем во Њујорк во 1939. По крајот на Втората светска војна, Нимаер, заедно со Ле Корбизје, ќе работат заедно на концептот за Седиштетот на ОН, проект кој ќе го изработи Волтер Харисон.
Модерната во Азија и на Тихиот Океан
Јапонија, исто како Европа, имаше голем недостаток на станбена архитектура по крајот на војната, поради бомбардирањето врз голем број од градовите во државата. 4,2 милиони станбени единици требаше да се заменат. Јапонските архитекти комбинираа традиционални и современи стилови и техники. Еден од најзначајните јапонски модернисти беше Кунио Маекава, кој претходно работел за Ле Корбизје во Париз до 1930. Неговата приватна куќа беше ран значаен пример на јапонскиот модернизам, комбинирајќи традиционални стилови со идеи кои Маекава ги развил работејќи за Ле Корбизје. Негови најзначајни дела се концертните хали во Токио и Кјото, и Меѓународната куќа на Јапонија во Токио, сите во чист модернистички стил.
Кензо Танге (1913-2005) работел во студиото на Кунио Маекава од 1938 до 1945, кога си отворил сопствена архитектонска фирма. Неговата прва поголема нарачка била Меморијалниот музеј на мирот во Хирошима. Има испроектирано голем број на значајни административни згради и културни центри, како и бетонскиот Јојоги национален гимназиум во Токио, за потребите на Летните олимписки игри во 1964, со кров суспендиран над стадионот со челични кабли.
Данскиот архитект Јерн Уцон (1918-) кој кратко работел со Алвар Алто, ја проучувал работата на Ле Корбизје и отпатувал за САД за да го запознае Френк Лојд Рајт. Во 1957, тој ја испроектирал една од најпрепознатливите модернистички згради во светот, зградата на Сиднејската опера. Тој е познат по скулптуралните квалитети на неговите градби, и нивниот однос со пејзажот. Сиднејската опера Тој е познат за sculptural квалитети на неговите објекти, како и нивниот однос со пејзажот. Петте бетонски школки на Сиднејската опера личат на школки најдени на плажа. Операта започна со градње во 1957, но се справи со технички потешкотии при изработката на школките и проблеми со акустиката на објектот. Уцон си поднел оставка во 1966, а самата зграда не беше завршена до 1973, десет години откако се планирала да се заврши.
Од модернизам до високотехнолошка архитектура, постмодернизам и структурализам (1960-2000)
Кон почетокот на шеесеттите години од минатиот век, меѓународниот стил сè повеќе бил предизвикуван од страна на критичари и архитекти кои сакаа архитектурата да застапува поимагинативни и поекспресивни форми, не строго врзани за функцијата. Наместо појава на единствен нов стил, некои нови градби беа во високотехнолошки стил, испробувајќи нови и оригинални материјали. Некои беа неокласични, со елементи на регионални истористички архитектонски стилови, а други џиновски структури од стакло и челик или бетонски скулптури, испробувајќи ги крајностите на сите возможни градежни технологии и материјали. Многу често, нови музеи и концертни сали беа помеѓу најдраматичните примери на новите стилови.
Меѓу најзначајните примери на високотехнолошката архитектура е Центарот Жорж Помпиду, музејот на модерна уметност во Париз (1971-77), проект на тогаш два релативно непознати архитекти Рензо Пијано и Ричард Роџерс, избран помеѓу 681 различни предлози од страна на жири составено од истакнати архитекти, меѓу кои Филип Џонсон и Оскар Нимаер. Музејот наликува на огромна машина, но во реалност тој има две структури, армиранобетонска внатрешна и надворешна од челик и стакло, низ која сите функционални инсталации и елементи на објектот се видливи. Роџерс, веднаш по центарот Жорж Помпиду, го изработи проектот за зградата Лојд (уште позната и како „отпревртената зграда“) во централен Лондон (1978-86), администраивна дваесеткатница со челична конструкција која наликува на индустриска зграда составена од метални и стаклени парчиња.
Британскиот архитект Норман Фостер беше уште еден важен иноватор во високотехнолошката архитектура. Неговата 78-метри висока административна HSBC зграда во Хонгконг, беше префабрикувана во Велика Британија во пет модули, направени од 30 илјади тона челик и 4,5 тона алуминиум, и беше составена во Хонгконг. Иако формално производ на високотехнолошкиот архитектонски правец, оваа зграда исто така ги прати традиционалните кинески принципи на Фенг Шуи.
Зачувување
Неколку дела и колекции на современата архитектура се назначени од страна на УНЕСКО како Светско наследство. Заедно со раните експерименти поврзани со Art Nouveau, тие вклучуваат голем број на објекти како што се Куќата Шредер на Герит Ритвелд во Утрехт, Сиднејската опера на Јерн Уцон, структурите од Баухаус во Вајмар и Десау, градовите Асмара и Бразилија, Белиот град во Тел Авив, Универзитетскиот град во Каракас.
Приватни организации како што се DoCoMoMO International и World Monuments Fund исто така работата на заштита и документација на загрозени дела од периодот на модернизмот. Во 2006, World Monuments Fund ја започна програмата за конзервација Modernism at Risk.
Харолд Ламб
Харолд Алберт Ламб (1892 - ) — американски историчар, пишувач на раскази, текстови за филм и романи. Тој се родил во Њујорк, се запишал на Колумбија Универзитет и токму тогаш се пројавил кај него интерес за луѓето од Азија и историјата од Азија. Тој стекнал кариера како автор од рани години. Тој започначл со пишување во едно списание, потоа почнал да пишува за реномираното списание Adventure Magazine. Сѐ до 1927 тој пишувал фикција, измислени содржини, а додека во 1927 година ја напишал неговата прва историска книга за Џингис Кан. Потоа, Ламб продолжил да пишува различни книги за историски личности и настани, а во Македонија е познат по неговата книга Александар Македонски: Патување до крајот на светот.
NGC 7399
NGC 7399 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 ноември 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7399 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 7399 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 52 м 39,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 16' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 7399 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69902. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 303; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5813. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 826.
259
259 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 259 година од новата ера, 259. од првиот милениум, 59. од III век и последна од 250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5767 и 5768 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5009 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4019 и 4020 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1012.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 259 година се протега во 2895 и 2896, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2955 и 2956 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 802. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 374 и 373 година пред хиџра.
Дебрецин
Дебрецин (унгарски: Debrecen) e вториот најголем град во Унгарија, помал само од столицата Будимпешта. Дебрецин е регионален центар на регионот Северна голема котлина, како и главен административен центар и главен град на округот Хајду-Бихар.
Население
Денеска (според податоците од 2009) во градот има население од околу 206,225 луѓе.
Етнички групи
Населението според националност: (попис од 2001)
Населението според деноминација: (попис од 2001)
Побратимени градови
Дебрецен е побратимен со:
Персеј (митологија)
Персеј (грчки: Περσεύς) бил легендарниот основач на Микена и на Персејската династија на Дааните. Тој бил првиот од митските херои во старогрчката митологија чие раскажување за победите над различните архаични чудовишта го поткрепиле митот за потеклото на Олимписките богови. Персеј бил грчки херој кој го убил Горгон Медуза, и тврдел дека принцезата Андромеда, ја спасил од морско чудовиште испратено од Посејдон во одмазда за кралицата Касиопеја која што се прогласувала себеси за поубава од морските нимфи​​.
Стивен Волфрам
Стивен Волфрам (роден ) е британски научник и главен дизајнер на  Mathematica софтверскиот програм и  Wolfram Alpha системот за компјутерско пребарување на интернет.
Животопис
Родителите на Стивен Волфрам биле еврејски емигранти кои емигрирале од Вестфалија, Германија, во Англија во 1933. Таткото на Волфрам, Хуго, бил производител на текстил и романописец, а мајка му Сибил била професор по филозофија на Универзитетот Оксфорд. Има помлад брат, Конрад.
Волфрам се образовал на Етон, каде ги вчудовидувал и фрустрирал во истовремено своите професори од неговата брилијантност и одбивноста да биде научен, и пишувајќи ја домашната на другите ученици за пари. Волфрам издал артикл на физика за честички, но тврдел дека му е досадно и го напуштил факултетот Етон предвреме во 1976. запишал на колеџот Св.Џон, Оксфорд на 17 години но предавањата таму за него биле ужасни. Работел независно и издал истражување за создавање на кваркови на 18 години и усте 9 други истражувања пред да замине од факултетот во 1978 без да дипломира. Тој докторирал во физика на честичките на Калифорнискиот институт за технологија на 20 години, се приклучил кон факултетот и бил добитник на една од првите MacArthur awards. во 1981 на 21 година. Работата на Волфрам со Џефри Фокс на теоријата на Квантна хромодинамика е сè уште користена денес во експерименталната физика со честички.Волфрам е оженет со математичарка и има 4 деца.
Mathematica
Волфрам започнал со развивањето на програмот Mathematica во 1986. Првата верзија од програмот била пуштена во употреба на 23 јуни 1988 и веднаш била поздравена како огромен исчекор во компјутерската наука. Следните години, популарноста на Mathematica растела и Wolfram Research е прогласена како светски водач во софтверската индустрија, широко позната совршеноста во технологијата и бизнисот. Моментално со верзија 8, Mathematica е последната технологија во софтверската средина во науката и технологијата. Во 1991, Волфрам тој покрај Mathematica почнал и со некои научни истражувања. Градејќи ја својата работа од средината на 1980, заедно со Mathematica како алатка, Волфрам дојде до многу нови откритија. До средина на 1990-тите неговите откритија го доведоа до развој на нова основна концептуална област за изучување, за која го помина остатокот од 90-тите години применувајќи го не само на нови прашања туку и на многу веќе постоечки проблеми од физиката, биологијата, компјутерските науки, математиката и уште неколку полиња.
Cellular automata
Во 1981 Волфрам тргна на амбициозен животен пат низ науката за да ги разбере почетоците на сложеноста во природата. Неговата клучна идеја е да користи компјутерски експерименти за да го проучи однесувањето на cellular automata. Почнувајќи во 1982 тоа му овозможи да дојде до серија од зачудувачки откритија за почетоците на сложеноста. Научните трудови кои Волфрам ги издаде на оваа тема имаа силен удар и ги поставија темелите на новата област која Волфрам ја нарекол “истражување на сложени системи”. Низ средината на 80-тите, Волфрам продолжил со својата работа на сложеноста, откривајќи голем број основни поврзаности помеѓу компјутерите и природата и смислувајќи концепти како computational irreducibility. Неговата работа го однела до многу различни примени и обезбедила главните научни пронаоѓања за такви иницијативи како теоријата за сложеноста и вештачки живот. Самиот тој ги користи своите идеи за да создаде нов систем на случаен избор нов пристап на computational fluid dynamics. И двете работи се во широка примена во денешниот свет. Следејќи ја својата работа на истражување на сложени системи, во 1986 година тој го отвори првиот истражувачки центар и првиот дневник за ова поле, Complex Systems. Потоа, после многу успешна кариера во едукацијата, прво во Калтек, потоа во институтот за напредни истражувања на Принстон и на крај како професор по физика, математика и компјутерски науки на универзитетот Илиноис, Волфрам го стартуваше Wolfram Research, Inc.
A New Kind of Science
Од 1992 до 2002, тој работел на неговата контроверзна книга, “A New Kind of Science”, која претставува емпириско истражување на многу прости компјутерски системи. Исто така, тврди дека за фундаментални причини овие типови на системи, повеќе отколку традиционалните математички системи, се потребни да бидат моделирани и да се разбере нивната природна комплексност. Заклучокот на Волфрам е дека универзумот по природа е дигитален, и постои врз фундаментални закони кој можат да бидат објаснети како прости програми. Тој предвидел дека реализацијата на ова во истражувачкото општество ќе има големо револуционерно влијание врз физиката, хемијата и биологијата и поголемиот дел од истражувачките области во главно, што е и причината за насловот на книгата. После скоро 10 години на многу концентрирана работа, Волфрам конечно ги објасни своите достигнувања во книга од 1200 страни, A New Kind of Science. Пуштена во продажба на 14 мај 2002 година, книгата беше широко прифатена и веднаш стана бестселер. Од издавањето на книгата во 2002, Волфрам го поделил своето време помеѓу усовршувањето на Mathematica и поттикнување на луѓето да се вклучат во темата на неговата книга A New Kind of Science со одржување на говори, држење прес конференции, отворање на летна школа посветена на таа тема.