cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Даниела Андоновска-Трајковска
Биографија
Член е на Друштвото на писатели на Македонија (ДПМ), на Славјанската литературна и уметничка академија со седиште во Варна и на Друштвото на писатели „Битолски книжевен круг“ (БКК). Член е и на Македонското научно друштво (МНД) – Битола, каде во два мандати била претседател на Уредувачкиот совет. Сега е дел од управниот одбор на Друштвото како претставник од одделението за лингвистика и литература. Главен уредник е на списанијата „Раст“ (Битолски книжевен круг) и „Современи дијалози“ (Македонско научно друштво-Битола, на циклусот поетски збирки со наслов „Збор во зборот“ и на неколку монографии. Поезијата ѝ е преведена на повеќе светски јазици и е објавена во реномирани книжевни списанија во земјата и странство.
Награди
Добитник е на:
Дела
Поезија:
Проза:
Други дела
Плејади (митологија)
Плејади (јазик грчки|Πλειάδες ) (јазик латински|Pleiades}}) се ќерки на титанот Атлант и океанидата Плејона.
Митологија
Кога нивните посестрими Хијади умреле од тага по својот мртов брат Хијант, се го одзеле животот од жал, а богот Зевс сите ги претворил во ѕвезди.
Биле седум:
Плејадитее според некои митови донесувале амброзија на боговите од земјите на Западот, а на тоа одговара и нивното старогрчко име Плејадес, „гулабици“. Според други толкувања, нивното име потекнува од зборот „-{Pleo}-“ или пловење, да плови со брод, поради тога што нивното излегување на небесниот свод, означувало поволно време за пловење.
На небесниот свод или во астрономскиот атлас Плејади — Гулабици, се наоѓаат во близина на Хијада во созвездието на Бик. Тоа е блескава група од 120 ѕвезди, од кои со голо око може да се видат девет најсветли, а астрономите на групата од седум митски Плејади ги додале уште и Плеон и Атлантида.
Бегство (филм од 1972)
„Бегство“ (англиски: The Getaway) - американски филм од 1972 година, во режија на Сем Пекинпо, според сценариото на Волтер Хил, засновано врз романот на Џим Томпсон. Главните улоги ги толкуваат: Стив Меквин, Али Мек Гро, Бен Џонсон, Бо Хопкинс, итн. „Бегство“ бил еден од најпопуларните криминалистички филмови во 1970-тите којшто требало да го режира Питер Богданович, но по желба на Меквин режисерското место му било доделено на Пекинпо, кој го збогатил филмот со својот режисерски темперамент, со динамичната режија и монтажа и со неконвенционалниот третман на ликовите и на дејството. Во 1994 година била направена нова верзија на филмот, режирана од Роџер Доналдсон, а во која главните улоги ги играле Алек Болдвин и Ким Бејсингер.
Содржина
За да го пуштат пред време од затворот, Док (го игра Меквин) бара од својата сопруга Керол (ја игра Мек Гро) да интервенира кај банкарот и политичарот Бенјон (го игра Џонсон), кој е член на комисијата за условни помилувања. Бенјон успева да му помогне, но од Док бара услуга - да изведе еден грабеж. Док се согласува и ја завршува задачата со помош на Керол и на уште двајца криминалци, но еден од нив си има свои планови. Док и Керол мора да бегаат кон мексиканската граница, а ги гонат полицијата и луѓето на Бенјон. Истовремено, Док го измачува прашањето: Како Керол успеала да го добие помилувањето од Бенјон...
Список на државни водачи во 1589 година
Ова е список на државни водачи во 589 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Македонски јазичен портал
Македонски јазичен портал — портал кој ги обединува дигиталните ресурси за македонскиот јазик.
Козја Река (Станечка Река)
Козја Река — река во Македонија, сместена на планината Осогово.
Реката тече низ селото Станци, јужно од градот Крива Паланка. Во самото село се влева во Станечка Река.
Станечки Водопади
На текот на реката се наоѓаат Станечките Водопади, најголем постојан водопад на Осоговските Планини.
Пинггуојуен (пекиншка метро-станица)
Пинггуојуен (苹果园站, ) — станица на Линијата 1 на Пекиншкото метро. Ова е западен терминал (последна станица) на линијата.
Водокула
Водокула или водоснабдителна кула — структура со водосклад (резервоар за вода) на врвот што служи за снабдување со вода на потрошувачите според принципот на изедначување на висинската разлика помеѓу изворот на вода и потрошувачите. Водата од водокулите може да биде за пиење, за заштита од пожар или за индустриски цели и не мора нужно да биде поврзана со јавното водоснабдување.
Иако складирањето на вода во резервоари над морското ниво постоело уште од античко време во различни облици, модерната употреба на кули за вода под притисок за снабдување со вода на јавните водоводи се развила во средината на XIX век, откако системот за пумпање на пареа станал широко распространет. Првите водокули биле направени во Велика Британија од високи цевки во облик на кириличната буква П и кои со помош на пумпа можеле да обезбедат снабдување со вода во еднакви временски интервали, но не и постојано снабдување.
Многу водокули направени во XIX век се сметаат за историски значајни и се наоѓаат на различни списоци на задужбини и значајни споменици низ целиот свет. Некои од нив, пак, се пренаменети во апартмани или ексклузивни поткровја.
Леополд Кронекер
Леополд Кронекер (Leopold Kronecker; Лигниц, 7 декември 1823 — Берлин, 29 декември 1891) бил германски математичар и логичар кој сметал дека артиметиката и анализата мораат да бидат засновани врз „цели броеви“, тврдејќи дека „Господ Бог создал цели броеви, сè останато е дело на човекот!“. Ова направило Кронекер да влезе во некои од математичките дела на Грегор Кантор, студент на Кронекер. Кронекер бил студент т.е. ученик и доживотен пријател на Енрст Кумер.
Животопис
Леополд Кронекер е роден во Лигниц во Прусија (сегашна Легнеца, Полска). Во 1845 година, Кронекер ја напишал својата дисертација на Универзитетот во Берлин на темата теории на броевите, посебно формулирајќи ги единиците во одредени полиња на алгебарски броеви. Петер Густав Дирихлет му бил наставник.
Бидејќи дипломирал, Кронекер управувал со имотот и бизнисот на неговиот вујко, не посветувајќи се на математиката цели осум години. Во своите мемоари од 1853 година за решавањето на алгебарски равенки, Кронекер ја продолжил работата на Еварист Галоа во врска со теоријата за равенки. Прифатил да биде професор на Универзитетот во Берлин во 1883 година.
Кронекер исто така придонел кон концептот на непрекинатост, реконструкцирајќи го обликот на ирационални броеви во реални броеви. Во делото објавено во 1850 година, во кое се работи за решавање општи равенки од петти ред, Кронекер решил квинтна равенка применувајќи ја теоријата на групите.
По Кронекер името го добиле: Кронекорова делта, Кронекоров производ, Кронекер-Веберова теорема во теоријата на броеви, теоремата на Кронекер-Капелиј во линеарната алгебра и Кронекеровата лема.
Антоније Шкокљев
Антоније Шкокљев – Дончо (Д’мбени,, ) — македонски академик, доктор по максилофацијална , орална и пластично-реконструктивна хирургија, член на Меѓународниот колеџ за акупунктура во Њујорк, генерал мајор на ЈНА, публицист во областа на медицинските науки, на палео­лингвистиката и на древните корени на народите на Балканот, со особена нагласка на македонскиот народ и Македонија и учесник во НОБ.
Леополд Кронекер
Животопис
Кронекер умрел на 29 декември 1891 година во Берлин. Закопан е на гробиштата Свети Матојс Крихоф во Шененберг во Берлин во близина на Густав Кирхоф.
Антоније Шкокљев
Животопис
Шкокљев е роден на 24 септември 1923 година, во костурското село Д’мбени, Егејска Македонија во земјо­дел­ското семејство на Иван и Цвета. Осумгодишната класична гим­на­зи­ја на старогрчки јазик ја завршил во Костур, студиите по медицина ги започнал во Софија, Бугарија, а од 1943 во Дебар е ангажиран како епи­демиолог во единиците на македонските партизани во кои останува до крајот на војната. По расформирањето на дивизијата во Куманово, бил испратен во Белград каде го завршил Медицинскиот факултет со ви­сок просек од 9,1. Се вратил во Македонија како еден од најдобрите дип­ломци. Започнал како воен ле­кар во Охрид, каде се оженил со професорката по гине­ко­ло­ги­ја Даринка и го добил синот Иван, сега инженер и доцент на елек­тро­тех­нич­киот факултет во Белград. Се усовршил за орална хирургија и во Цирих, Стохолм и Лондон. Станал доктор на медицински науки, бранејќи ја докторската дисертација на тема „Упростена имобилизациона метода при лечење на вилици во современа војна“. Тој е основач и организатор на Клини­ката за максилофацијалната и орална хирургија на Воено Медицинската Академија (ВМА) во 1972 година. Потоа бил избран за доцент во 1967 година, за вонреден професор во 1972 година, а за редовен професор во 1977 година. Како воен стручњак и професор на ВМА во Белград, добил чин, најпрвин полковник во 1967, а потоа генерал-мајор во 1984 година, а на 31 декември 1986 година се пензионирал.
529 Прециоса
529 Прециоса — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 20 март 1904 година.
Антоније Шкокљев
Животопис
Клиниката со која раководел проф. Шкокљев била позната и призната во поранешна Југославија како центар за лечење, настава и истражувачка работа. Таму Шкокљев бил претседател и член на испитните комисии за специјализација од максилофацијалната хирургија, оралната и пластично-реконструктивната хирургија, пред сè на ВМА, потоа на медицинските и стоматолошките факултети во Белград, Скопје, Нови Сад, Сараево, Приштина, Загреб и Љубљана. Како ментор или само како член на испитните комисии учествувал во реализација на докторанти и магистри за 52 кандидати. Многумина од нив биле од Македонија. Тој учествувал во едукација од максилофацијалната хирур­гија и акупунтура на над 800 лекари на балканските простори, во странство, посебно во Индонезија.
529 Прециоса
Станува збор за член на подвижното Еосово семејство на астероиди кои се настанати како резултат на судир и распад на едно тело.
Антоније Шкокљев
Публицистика и членство
Во текот на својата работа и живот, професорот Шкокљев објавил над 260 трудови од медицината и стомато­логијата, како и 10 книги во Србија, 3 во Македонија и по една во Германија и во Грција, а е и автор на три научни филмови во издание на „Застава филм“. На стручно, научно и образовно поле пронаоѓач е на десет иновации-патенти. Во неговото долгогодишно работење имал многу плодна сора­ботка со бројни стоматолошки и медицински факултети, а посебна со Медицинскиот факултет во Скопје. Ценејќи ја неговата афирмација, Светската здравствена организација на Обединетите нации (ОН), во 1986 година го избрала за признат експерт од максилофацијалната и оралната хирур­гија за Далечниот Исток, каде бил ангажиран во Индија и Кореја. Тој е човекот кој ги лечел, меѓу другите и претседа­телите Кенет Каунда и Моамер ел Гадафи.
529 Прециоса
Името е според лик од едно од делата на Мигел де Сервантес.
Антоније Шкокљев
Публицистика и членство
Академик проф. д-р. Антоније Шкокљев е експерт на светската здравствена организација, член е на Македонската академија на науките и уметностите, член е на Академијата за медицински науки на Српското лекарско друштво во Белград, член е на Американскиот меѓународен колеџ за акупунтура и електротерапија во Њујорк. После специјализацијата во НР Кина, во 1989 година е директор на „Меѓународната постипломска школа за традиционална медицина“ при Европскиот центар за мир и развој, како и е член на бројни домашни и странски редакции на списанија од медицинските науки. Заради неговите постигнувања во областа на медицинските и други науки, тој е добитник на многубројни домашни и меѓународни награди и признанија.
Како резултат на неговото упорно истражување во палеолошките и другите испитувања, заедно со неговиот син Иван Шкокљев, редовен професор на Електро-техничкиот факултет, било објавено делото од оваа област на српски јазик под наслов „Боговите на Олимп од Србија“ (Богови Олимпа из Србије. Во неа се дадени голем број податоци за археолошките пронајдоци од времето на неолитската култура на Балканот и Егејот, до текстови со податоци за населението, меѓу другото за големите преселби на народите во Македонија и други податоци.
Нојлее
Нојлее (Neulehe) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината Нојлее се наоѓа во северниот дел на округот помеѓу Лер и Мепен.
Машки црти
Manliness е книга од Харви Менсфилд првпат објавена од страна на Yale University Press во 2006 година. Менсфилд е професор на Универзитетот Харвард. Во оваа книга, поимот manliness, Менсфилд го дефинира како "самодоверба во ситуација на ризик" и истакнува дека оваа особина е потценета во западното општество.
NGC 4219A
NGC 4219A — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4219A се споменува и како ESO 267-38, MCG -7-25-6, DCL 13, IRAS 12153-4315.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4219A е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4219A има привидни димензии од 1,3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 31°.
Други поделби
Проучување на NGC 4219A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39484. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 401; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7768. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Струмички (Македонски) апостол
Струмички (Македонски) апостол — кириличен краток изборен апостол од втората половина на XIII век. Наречен е според македонскиот град Струмица, од каде што го има набавено Павел Јозеф Шафарик, при својот престој во Нови Сад.
Препишан е со неуредна кирилица во некој провинциски југоисточен македонски книжевен центар, на што укажува употребата на Ѣ и правописно-јазичните особености, меѓу кои: неразликување на еровите (само ь) и носовките (всушност само ѧ и покрај бројни варијанти на нацртот), вокализација на еровите (о, е), ограничен одраз на деназализација (ѫ>ъ ,ѧ>е), промена цѢ>ца, редукција на вокалите. По употребата на архаична лексика, близок му е на Охридскиот апостол.
Според содржинската структура систематизиран е во два дела: Дела на светите апостоли и Посланија на апостолите. Струмичкиот апостол потекнува од источна Македонија. Се смета дека е дело на препишувач од струмичкото говорно подрачје. За него е констатирано дека содржи интересна лексика што не се среќава во други ракописи. Од овој книжевен споменик се дознава дека некои од најтипичните црти на струмичкото наречје биле развиени пред околу 700 години. Потекнува од втората половина на 13 век и содржи 88 пергаментни листови, со формат 24х17 см. Пишуван е од еден пишувач, на старословенски јазик и кирилско писмо. Според содржината претставува краток изборен апостол. На крајот има календар (месецослов) со словенски имиња на месеците. Постарите проследувачи на овој споменик на словенската писмена традиција сметаат дека Струмичкиот апостол е препис од глаголица и го сместиле меѓу кирилските ракописи погодни за проучување на првобитниот превод на Светото Писмо.
Струмичкиот (Македонски) апостол има значење и за проучување на развојот на словенскиот апостолски текст затоа што во него се среќаваат и се испреплетуваат постари и понови варијанти. Од друга страна, тој нуди и богат јазичен материјал за дополнување и уточнување на историјата на македонскиот јазик.
Овој писмен споменик на културта со старословенско кирилско писмо се чува во Народниот музеј во Прага (Чешка), во збирката на П.Ј. Шафарик, под сигнатура IX E 25 (ѕ И) и е познат како Шафариков македонски апостол.
IC 277
IC 277 — галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 277 се споменува и како ESO 68-6, IRAS 15249-7025.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 277 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 277 има привидни димензии од 2,3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 29 м 55,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -70° 35' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 151°.
Други поделби
Проучување на IC 277 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55252.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Музеј на град Виница
Музеј на град Виница — музеј во градот Виница. Музејска установа со археолошка и историска постановка во Виница.
Идејата за основање на музеј во Виница потекнува уште од 80-тите години на минатиот век, до нејзина реализација доаѓа дури во мај 2006 година.
Музејот на град виница се наоѓа во центарот на градот, во состав на зградата на локалната самоуправа.
Во музејската збирка се содржат алатките на праисторискиот човек, мистериозните култови на првите цивилизации, античкиот раскош и декаденција, скромноста на првите христијани и нивната длабока вера, воинственоста на варварските племиња – сето тоа е собрано на едно место.
Холон
Холон (חוֹלוֹן) — град во Израел. Холон се наоѓа во крајбрежниот дел на округот Тел Авив, јужно од градот Тел Авив. Холон е дел од метрополитенската област Гуш Дан. Според податоците од 2011 година, Холон имал население од 182,575 жители.
Потекло на поимот
Името на хебрејски значи „песокче“/ „мал песок“.
Самаритска заедница
Во 1954 година, претседателот на Израел Јицхак Бен-Зви помогнал да се основа самаритски четврт во градот. Четвртот бил именуван како Неве Пинчас.
Шадрван на шехот Зекерија
Шадрван на шехот Зекерија — стар шадрван од османлиско време во Охрид, прогласен за културно наследство на Македонија како дел од комплексот на теќето „Зејнел Абедин-паша“.
Шадрванот се наоѓа од западната страна турбето на Хајати Баба и е служел за обредно миење пред молитва, како и за мисраф-шадрван — место за прием на гости, одмор и разговор на дервишите. Изграден е од шехот Зекерија, кој го доградил и турбето. Има издолжен неправилен седумаголен облик со дрвена конструкција и покрив од турски ќерамиди. Изграден е од бондрук, а ѕидовите се варосани. Во шадрванот се зачувани миндерите за седење околку средишната фонтана.
Високо
Високо — град и општина во централниот дел на Босна и Херцеговина, како дел од Зеничко-добојскиот кантон. Според податоците од пописот во 2013 година, Високо има 11.552 жители.
Астероид од типот X
Астероид од групата X — астероид од групата сочинета од неколку типови со слични спектри, но веројатно различни состави.
Високо
Антички период
Регионот каде денеска се наоѓа градот Високо бил населен уште во 4000 година п.н.е. главно поради плодната котлина низ која течат реките Босна и Фојница. Во овој регион биле откриени неолитски населби на бреговите од реките и биле пронајдени различни алатки, монети и други предмети кои се поврзани со овој период.
Во 2002 година започнале ископувања во населбата Околиште, каде биле пронајдени пет куќи со поврзани улици помеѓу нив. Во септември 2007 година Националниот музеј на Босна и Херцеговина продолжил со археолошките истражувања на Околиште, каде што се проценува дека живееле околу 3.000 луѓе во неолитско време. Оваа населба се смета дека била изградена од околу 4700 п.н.е. до 4500 година п.н.е. и е една од најголемите населби во Босна.
Астероид од типот X
Толенова класификација
Во овој систем, албедото игра главна улога во разграничувањето на типовите, па така телата со непознто албедо се вели дека се од тип X-. Таков пример е 50 Виргинија.
Класификација по SMASS
Класификацијата по SMASS не се вооди според албедото, туку спектралните особини не се доволно забележливи за да бидат видливи во широкопојасниот Осумбоен астероиден преглед (ECAS) што го користи Толеновата шема. Групата X и опфаќа следниве типови: Освен типот Xe, не постои значителна врска помеѓу овие поделби на SMASS и Толеновите типови E, M и P. Сите типови од групата X опфаќаат мешавина од астероиди класификувани како тип E, M или P.
Високо
Римски период
Областа околу Високо била населена од страна на Илирите. Во 9 година Римското Царство успеало да ја освои оваа територија. Во текот на следниот период започнала изградба на патишта и тврдини, а реонот бил вклучен во територијата на римската провинција Илирик.
Средновековен босански период
Градот своето име го добил според истоимената тврдина која се наоѓа на врвот Височица, на надморска висина од 766.5 метри на т.н. Босански пирамиди. Тврдината претставувала седиште на некогашното Босанско Кралство и за првпат се споменува во 1355 година, место каде бил крунисан кралот Твртко I Котромановиќ во 1377 година и место каде бил погребан заедно со неговиот чичко Стефан II Котромановиќ. Овде биле напишани многу важни документи во законодавството на средновековна Босна и овде се наоѓала црката посветена на Свети Козма и Дамјан, која за првпат се споменува во 1244 година. Градот Високи имал дефанзивна улога во заштитата на трговски центар Подвисоки кој се наоѓал веднаш под градот и бил еден од најраните урбани средини во Босна. Подвисоки долго време бил главен трговски центар во средновековна Босна.
Плочата на босанскиот бан Кулин била откриена во Бискупичи и истата датира од 1193 година, заедно со остатоците на уште една средновековна црква, гробници и темелите на неколку други современи структури. Универзитетот бил основан во 1175 година и бил еден од првите во Европа. На унивдрзитетот се изучувало медицина, теологија итн. Денеска нема зачувано ништо од нејзините архиви туку неговото постоење било само документирано од страна на Католичката црква на неколкупати.
Османлиски период
Високо станал дел од Отоманското Царство во 1463 година, кога бил изграден денешниот град. Основач на градот бил Ajaс-паша, кој бил по потекло од Високо но го прифатил исламот од богомилството. Од 1483 година на чело на општината се наоѓал војвода, кој заедно со воениот командант биле претставници на војската и администрација. Главниот имам ги исполнувал религиозните објврски во регионот, додека судската администрација била претставувана од страна на наиб.
Во времето на Ајас-паша, во градот биле изградени амам, мектеб (основно верско училиште), водовод, мостот на реката Босна, една медреса (исламско средно училиште), како и теќе кое е зачувано до денес. За многу краток временски период, градот се развил и станал административен центар на општината, а како главно занимање на населението биле трговијата и занаетчиството.
Австроунгарски период
Железничката станица била изградена во 1882 година, зградата на Основниот суд во 1895 година, црква со гимназијата (1899-1900), канцеларија на општината, основно училиште во 1910 година. Сите тие биле изградени претежно во псевдо-мавритански стил. Понатамошниот развој на градот бил блокиран од големиот пожар во 1911 година, кога горниот дел на градот целосно изгорел. Во пролетта на 1912 година започнала обнова на градот. Владата одлучила дека сите куќи ќе бидат изградени со тули и ќерамиди во традиционален босански стил.
Југословенски период
По Првата светска војна и поразот на Австроунгарија во 1918 година, Високо бил бил вклучен во територијата на новото Кралство Југославија. Во новата држава, структурата на куќите не се промениле, ниту пак развој на градот. На почетокот на Втората светска војна, Високо бил вклучен во Независна Држава Хрватска. За време на војната, градот не бил на фронтот и не настрадал од самата војна. Сепак, од 1205 војници од областа на Високо, 142 од нив биле убиени за време на војната. Високо бил ослободен на 7 април 1945 година од страна на 7-мата, 9-тата и 17-тата бригада на југословенските партизани.
По крајот на Втората светска војна, Високо, како и многу други градови во Босна и Херцеговина, започнале со индустријализација и урбана експанзија. Од 1950 година, градот се проширил по должината на реките Босна и Фојница. Со генерации, Високо е познат по својот квалитет во кожарската индустрија. Најголемата кожарска компанија во Југославија, KTK, потекнувала од Високо. Покрај кожарската индустрија, во градот имало компании за текстил, трговија, метална и прехранбена индустрија, а самиот град бил еден од најголемите извозници во социјалистичка Југославија. До 1991 Високо имал 92,5 милиони долари извоз, со 80 милиони од KTK. Поради економскиот успех, претседателот на Југославија Јосип Броз Тито бил во посета на Високо.
Во текот на овој период биле изградени болници, пошта, полиција и противпожарни станици, хотели, трговски центри, спортски стадиони и сали. На полето на културата биле изградени театар, музеј, кино и библиотека. На полето на образованието биле изградени три нови училишта. Во 1983 година.
Босански период
На 6 април 1992 година била прогласена вонредна состојба. Месните жители започнале да се вооружуваат или биле вооружени од Бошњачката партија СДА. Брзата реакција на месното население спречило градот да биде освоен од страна на силите на ЈНА.
На крајот на јануари започнал конфликтот меѓу Босанските Хрвати и Армијата на Босна и Херцеговина. Последните денови од 1994 година донеселе прекин на огнот, и пренасочување на конфликтот кон силите на Република Српска. Како резултат од граѓанската војна, Високо доживеал голема штета. Економските штети се процениле на 200 милиони долари. За четири години Високо имал 297 мртви војници, 600 повредени.
Географија
Високо се наоѓа помеѓу Зеница и Сараево. Градот лежи на реката Босна, каде што реката Фојница се влева во неа. Општината Високо зафаќа површина од 230,8 км2 и се наоѓа во централниот дел на Босна и Херцеговина. Општината е организирана во 25 локални заедници. Се граничи со општините Киселак, Бусовача, Какањ, Вареш, Бреза, Илијаш и Илиџа. Општината се наоѓа во правец на коридорот V-c. Во општината постои спортски аеродром. Природните ресурси на располагање на општините се земјоделско земјиште, шуми, вода и минерални суровини како што се глина, гипс, јаглен и различни видови на камен.
Регионот Високо има околу 46.000 жители, со околу 17.000 жители во рамките на границите на градот. Со 173 жители на квадратен километар, таа е една од најгусто населените области во Федерација Босна и Херцеговина.
Образование
Денеска не постојат податоци за средновековниот универзитет кој се наоѓал во областа на Високо, туку истиот бил наведен во една од архивите на Ватикан. За првпат универзитетот се споменува во 1175 година. Денеска, во Високо постојат поголем број на училишта.
Основни училишта во областа Високо се:
Средните училишта во областа Високо се:
Спорт
Во градот се наоѓа и седиштето на фудбалскиот клуб ФК Босна Високо кој настапува во Првата фудбалска лига на Босна и Херцеговина. ФК Босна Високо своите домашни натпревари ги игра на стадионот Луке кој има капацитет од 6.000 гледачи. ФК Босна Високо бил основан во 1953 година а како најголем успех на клубот е шампион на лигата во сезоната 1997–98 година.
Останати спортски клубови:
Свиена приближна согласка
Свиената приближна согласка (ретрофлексен апроксимант) е согласка што се јавува во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи со симболот ⟨ ⟩, а X-SAMPA користи <tt>r\`</tt>. Симболот на МФА е превртена буква r со надесно опавче што излегува од долниот десен дел на буквата.
Особености
Свиената приближна согласка ги има следниве особености:
Јазици
Оваа согласка се јавува во американскиот англиски („американско р“), мандаринскиот, паштунскиот, извесни јазици во Индија како тамилскиот и малајалскиот, како и неколку австралиски и јужноамерикански индијански јазици.
Стрежевско Езеро
Стрежевско Езеро (познато и како Стрежево) — вештачко езеро во областа Ѓават-Кол, во јужниот дел на Македонија, изградено во средниот тек на реката Шемница, десна притока на Црна Река.
Езерото се наоѓа на 22 километри од градот Битола. Езерото има издолжен облик и зафаќа вкупна површина од 7,5 км2. Административно, езерото во целост се наоѓа во Општина Битола.
Брана
Браната е изградена од насипан чакал и од камен, со глинено јадро. Висока е 72 м, со должина на круната од 632 м и широчина од 10 м. Езерото е долго 6,5 км, а средната широчина при максимално ниво на водата изнесува 1 км. При максимално ниво на водата (кота од 739,5 м), површината на езерото изнесува 7,5 км2, а во езерото се акумулираат 116.820.000 м3 вода. Езерото редовно се порибува.
Употреба
Стрежево претставува езеро кое се користи за наводнување, водоснабдување, како и производство на електрична енергија.
Од ова езеро со вода за пиење се снабдува градот Битола и поголем дел од Пелагонискиот Регион.
Список на државни водачи во 411 година
Ова е список на државни водачи во 11 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ратачки Острови
Ратачките Острови (маршалски: Ratak ) или Ратачки синџир е назив за источната група острови во Маршалските Острови. На маршалски името значи „изгрев“. Западниот дел од земјата го сочинуваат Раличките Острови. Според податоците од 1999 година, островите имале 30.925 жители.
530 Турандот
530 Турандот — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 11 април 1904 година и е наречен по главниот лик во операта Турандот.
Фотометриските набљудувања на овој астероид во 1986 година дале светлинска крива со период од 10,77 ± 0,03 часови и промена на светлинската величина од 0,13 ± 0,02. кривата е асиметрична со двоен максимум и минимум. Овој астероид има спектар кој одговара на објект од спектрален тип F.
Time.mk
time.mk — македонски новински собирач. Основан е во 2008 од страна на Игор Трајкоски. time.mk е едно од најпосетуваните мрежни места во Македонија
Сехуеј Исток (пекиншка метро-станица)
Сехуеј Исток (四惠东站, ) — станица-клучка на линиите Линија 1 и Батунг на Пекиншкото метро. Ова е источната последна станица (терминал) на Линијата 1.
Јоучао
Јоучао е изумителот на куќата и градежништвото според древната кинеска митологија. Се смета за еден од Тројцата возвишени кои владееле во дамнешно време.
Козјак (планински врв)
Козјак — врв на планината Бабуна, недалеку од Прилеп, во средишниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1.747 метри, со што тој е највисокиот врв на планината Бабуна и воопшто во Прилепско. Врвот се наоѓа на огранката на Бабуна наречена Борула, во непосредна близина веднаш над селото и првојот Плетвар во североисточен правец, како и над селата Крстец во југоисточен и Ореовец во источен правец. Козјак е често посетуван врв и до него водат добро обележани планинарски патеки од Плетвар и Крстец, а на него се искачува и минува трасата на големиот ултрамаратон во планинарско трчање „Крали Марко треилс“. На самиот врв се наоѓа голема железна топка обложена со стакло и натпис со името и височината на врвот, со што е препознатлив изгледот на врвот Козјак. Непсредно под врвот на југозападната страна се наоѓа познатата Дуова Пештера, а на источното подножје се наоѓа и пештерата Рамниште.
Хуавеи
Huawei Technologies Group Co., Ltd. е кинеска мултинационална технолошка компанија со седиште во Шенжен, Гуангдунг. Дизајнира, развива и продава телекомуникациска опрема и потрошувачка електроника (главно паметни телефони).
Компанијата е основана во 1987 од Рен Женгфеи, поранешен заменик началник на полкот во Народноослободителната армија. Првично фокусиран на производство на телефонски прекинувачи, Huawei го прошири својот бизнис вклучувајќи и градење телекомуникациски мрежи, обезбедување оперативни и консултантски услуги и опрема за претпријатија во и надвор од Кина и производство на комуникациски уреди за потрошувачки пазар. Од декември 2019 има над 194.000 вработени.
Huawei ги распореди своите производи и услуги во повеќе од 170 земји. Тој го престигна Ериксон во 2012 како најголем производител на телекомуникациска опрема во светот, и го престигна Apple во 2018 како втор најголем производител на паметни телефони во светот, зад Samsung. Во декември 2019, Huawei објави дека неговите годишни приходи се искачиле на 121,72 милијарди американски долари во 2019.
Иако е успешен на меѓународно ниво, Huawei се соочи со тешкотии на некои пазари, поради тврдењата за непотребно државно субвенционирање, врски со Народноослободителната армија и проблеми со сајбер безбедноста, пред се од владата на САД, дека инфраструктурната опрема на Huawei може да овозможи надзор од страна на кинеската влада. Со развојот на 5G безжични мрежи, се јавуваа повици од САД и нејзините сојузници да не прават никаков вид на деловна активност со Huawei или други кинески телекомуникациски компании како што е ZTE. Huawei тврди дека нивните производи не претставуваат „поголем ризик за компјутерска безбедност“ од оние на кој било друг продавач и дека нема докази за американските тврдења за шпионажа. Остануваат и прашањата во врска со сопственоста и контролата на Huawei, како и загриженоста во врска со степенот на државна поддршка. Huawei е обвинет и за помагање во надзорот и масовното притворање на Ујгурите во камповите за превоспитување во Ксинџијанг, што резултираше со санкции од страна на Стејт департментот на Соединетите држави.
Среде тековната трговска војна меѓу Кина и САД, Huawei беше ограничен да тргува со американски компании поради наводни претходни намерни повреди на американските санкции против Иран. На 29 јуни 2019, американскиот претседател Доналд Трамп постигна договор за продолжување на трговските разговори со Кина и најави дека ќе ги олесни гореспоменатите санкции за Huawei. Huawei укина 600 работни места во својот истражувачки центар Санта Клара во јуни, а основачот во декември 2019 Рен Женгфеи изјави дека го преместува центарот во Канада затоа што ограничувањата би ги блокирале во интеракцијата со вработените во САД.
Раните години
Рен Женгфеи, поранешен заменик директор на инженерскиот кор на Народноослободителната армија, го основал Huawei во 1987 во Шенжен. Компанијата известува дека имала 21 000 јуани во регистриран капитал за време на нејзиното основање (околу 5000 долари во тоа време).
Рен се обиде да преработи странски технологии со локални истражувачи. Во време кога целата кинеска телекомуникациска технологија беше увезена од странство, Рен се надеваше дека ќе изгради домашна кинеска телекомуникациска компанија која може да им конкурира и да ги замени странските конкуренти.
За време на првите неколку години, деловниот модел на компанијата се состоеше главно од препродажба на прекинувачи за приватна размена на филијали (PBX) увезени од Хонгконг. Во меѓувреме, се работело на обратно инженерство на увозните прекинувачи со и големи инвестиции во истражување и развој за производство на сопствени технологии. До 1990, компанијата имаше приближно 600 вработени за истражување и развој и започна сопствена независна комерцијализација на PBX прекинувачи насочени кон хотели и мали претпријатија.
Првиот голем успех на компанијата се случи во 1993 кога го претстави својот програмски контролиран телефонски прекинувач C&C08. Тој беше дотогаш најмоќниот прекинувач достапен во Кина во тоа време. Со првично распоредување во мали градови и рурални области и ставање акцент на услугата и прилагодливоста, компанијата доби удел на пазарот и се проби на главниот пазар.
Huawei, исто така, доби клучен договор за изградба на првата национална телекомуникациска мрежа за Народноослободителната армија, договор што еден вработен го опиша како „мал во однос на нашиот целокупен бизнис, но голем во однос на нашите односи“. Во 1994, основачот Рен Женгфеи имаше состанок со генералниот секретар на Партијата Џианг Земин, велејќи му дека „технологијата за прекинувачи е поврзана со националната безбедност и дека нацијата што нема своја опрема за прекинувачи е како онаа која нема своја војска." Џианг, наводно, се согласил со оваа проценка.
Во 90-тите години од минатиот век, канадскиот телекомуникациски гигант Нортел го издаваше производството од целата нивна производствена линија на Huawei. Последователно, тие исто така издаваа и голем дел од нивното производствено инженерство на Huawei.
Ернесто Теодоро Монета
Ернесто Теодоро Монета (20 септември 1998 година во Милано, Кралство Ломбардија-Венеција – 10 февруари 1918) — италијански новинар, националист, револуционер, војник, а подоцна и пацифист и добитник на Нобелова награда за мир. Тој го усвоил мотото In varietate unitas! (Обединети во разликите) што подоцна било инспирирано за Мотото на Европската унија.
Хуавеи
Раните години
Друга голема пресвртница за компанијата се појави во 1996 кога владата во Пекинг усвои експлицитна политика за поддршка на домашните телекомуникациски производители и ограничување на пристапот за странски конкуренти. Huawei беше промовиран и од владата и од војската како национален шампион и основаше нови канцеларии за истражување и развој.
Ернесто Теодоро Монета
На 15-годишна возраст, Монета учествувал во „ Петте милански денови“ (востание од 1848 година против австриското владеење). Подоцна присуствувал на воената академија во Ивреа. Во 1859 година, тој се приклучил на Илјадната експедиција на Гарибалди, а исто така се борел во редовите на италијанската армија против Австријците во 1866 година.
Потоа, тој станал меѓународен активист за мир, и покрај неговиот силен италијански национализам.
Хуавеи
Странска експанзија
Во 1997, Huawei потшиша договор за обезбедување фиксни мрежни производи на хонгконгската компанија Hutchison Whampoa. Подоцна истата, Huawei ги лансираше своите производи засновани на безжичен GSM и евентуално ја прошири понудата со CDMA и UMTS. Во 1999, компанијата отвори центар за истражување и развој во Бангалор, Индија за развој на широк спектар на телекомуникациски софтвер.
Во мај 2003, Huawei соработуваше со 3Com во заедничко вложување познато како H3C, кое беше насочено кон мрежна опрема за претпријатија. Го означи повторното влегување на 3Com во пазарот на врвни јадрени насочувачи и прекинувачи, откако го напушти во 2000 за да се фокусира на други бизниси. 3Com го откупи уделот на Huawei во овој потфат во 2006 за 882 милиони американски долари.
Ернесто Теодоро Монета
Помеѓу 1867 и 1896 година бил уредник на демократскиот труд во Милано, „Ил Секоло“, објавуван од Едоардо Сонзоњо.
Хуавеи
Странска експанзија
Во 2004, Huawei потпиша кредитна линија од 10 милијарди американски долари со Кинеската банка за развој (CDB) за да обезбеди финансирање со ниски трошоци на клиентите што ја купуваат неговата телекомуникациска опрема за поддршка на нивната продажба надвор од Кина. Оваа кредитна линија беше тројно зголемена на 30 милијарди долари во 2009.
Ернесто Теодоро Монета
Во 1887 година го основал Ломбардското здружение за мир и арбитража (Unione Lombarda per la Pace e l'Arbitrato), кое повикувало на разоружување и предвидувало создавање на Лига на нации и Постојан арбитражен суд. Тој ја добил (со Луј Рено) Нобеловата награда за мир во 1907 година.
Сепак, во последните години од неговиот живот, италијанскиот национализам на Монета повторно се развил и му го надминал неговиот пацифизам. Тој изразил поддршка од јавноста и за италијанското освојување на Либија во 1912 година и за влегувањето на Италија во Првата светска војна во 1915 година.
Хуавеи
Странска експанзија
Во 2005, надворешните договорени нарачки на Huawei за прв пат ја надминаа домашната продажба. Huawei потпиша глобален рамковен договор со Vodafone. Овој договор го означи првиот пат кога снабдувач на телекомуникациска опрема од Кина доби статус на одобрен добавувач од Глобалниот синџир на снабдување на Водафон. Huawei исто така потпиша договор со Британски телеком (БТ) за распоредување на својата мрежа за пристап до мулти-услуги (MSAN) и опрема за пренос за 21st Century Network (21CN).
Во мај 2008, австралискиот авиопревозник Optus објави дека ќе воспостави технолошки истражувачки центар со Huawei во Сиднеј. Во октомври 2008, Huawei постигна договор да придонесе за нова HSPA+ мрежа заснована на GSM заеднички изградена од канадските оператори Bell Mobility и Telus Mobility, придружувани од Nokia Siemens Networks. Huawei испорача една од првите светски комерцијални мрежи LTE/EPC за TeliaSonera во Осло, Норвешка во 2009.
Во јули 2010, Huawei беше вклучен во списокот на Fortune Global 500 2010 објавен од американскиот магазин Fortune за прв пат, според висината на годишната продажба од 21,8 милијарди американски долари и нето добивка од 2,67 милијарди американски долари.
Во октомври 2012 беше објавено дека Huawei ќе го премести седиштето во Велика Британија во Грин Парк, Рединг, Беркшир.
Во септември 2017, Huawei создаде градска IoT мрежа со тесен опсег користејќи модел „една мрежа, една платформа, N апликации“ со користење на IoT, cloud computing, big data и друга информатичка и комуникациска технологија од следната генерација, таа исто така има за цел да биде еден од петте најголеми светски cloud играчи во блиска иднина.
Во април 2019, Huawei го основаше Глобален центар за обука на Huawei Малезија (MGTC) во Сајберџаја, Малезија, што е првиот центар за обука на Huawei надвор од Кина.
Неодамнешни претставувања
До крајот на 2018, Huawei продаде 200 милиони паметни телефони. Тие објавија дека големата побарувачка на потрошувачите за паметни телефони од премиум опсегот и помогнаа на компанијата да достигне потрошувачка поголема од 52 милијарди американски долари во 2018.
Huawei објави светски приходи од 105,1 милијарди долари за 2018, со нето добивка од 8,7 милијарди долари. Приходите од првиот квартал 2019 на Huawei се зголемија за 39% од претходната, на 26,76 милијарди американски долари.
Во 2019, Huawei објави приход од 122 милијарди американски долари.
Раководство
Рен Женгфеи е основач и извршен директор на Huawei и има моќ да стави вето на какви било одлуки донесени од одборот на директори.
Одбор на директори
Huawei за прв пат го откри својот одбор на директори во 2010. Лианг Хуа е актуелен претседател на одборот. Од 2019, членовите на одборот се Лианг Хуа, Гуо Пинг, Ксу ijијун, Ху Хукун, Менг Ванжу (финансиски директор и заменик-претседател, во моментов пуштена од притвор во Ванкувер, откако била уапсена таму на 1 декември 2018, по барање за екстрадиција на американските власти поради сомневање за прекршување на санкциите против Иран ), Динг Јун, Ју Ченгдонг, Ванг Тао, Су Венвеи, Шен-Хан Чиу, Чен Лифанг, Пенг Џонјанг, Хе Тингбо, Ли Јингтао, Рен Женгфеи, Јао Фухаи, Тао Гингвен и Јан Лида.
Сопственост
Huawei тврди е компанија во сопственост на вработените, но останува тема на спор. Рен Женгфеи задржува приближно 1 процент од акциите на холдинг компанијата на Huawei, Huawei Инвестмент & Холдинг, со остатокот од акциите што ги држи комитетот на синдикатот (не синдикат сам по себе, и процедурите за внатрешно управување на овој комитет, нејзините членови, нејзините водачи или начинот на кој се избрани остануваат неоткриени во јавноста) за кои се тврди дека се претставници на вработените акционери на Huawei. Синдикалниот комитет на компанијата е регистриран и плаќа такси на федерацијата на Шенжен на Секинеската федерација на синдикати, која е контролирана од Кинеската комунистичка партија. Ова се должи и на ограничувањето во кинескиот закон што ги спречува компаниите со ограничена одговорност да имаат повеќе од 50 акционери. Околу половина од вработените во Huawei учествуваат во оваа шема (странските вработени не ги исполнуваат условите) и го држат она што компанијата го нарекува „виртуелно ограничени акции“. Овие акции не можат да се тргуваат и се наменети за наградување на перформансите. Кога вработените ја напуштаат Huawei, нивните акции се враќаат на компанијата, што ги компензира за нивното задржување. Иако акционерите на вработените добиваат дивиденда, нивните акции не им даваат право на директно влијание во одлуките на управата, туку им овозможуваат да гласаат за членови на Комисијата за претставници со 115 лица од претходно избраниот список на кандидати. Комисијата за претставници ги избира Управниот одбор и Управниот одбор на Huawei Холдинг.
Научниците откриле дека, по неколку фази на историско формирање, вработените не поседуваат дел од Huawei преку нивните „акции“. Наместо тоа, „виртуелната акција е право на договор, а не сопственост; тоа не му дава на носителот право на глас ниту во Huawei Tech ниту во Huawei Holding, не може да се пренесе, и се откажува кога работникот ќе ја напушти фирмата, предмет на исплата од откуп од Huawei Holding TUC по ниска фиксна цена“. Истите научници додадоа, „со оглед на јавната природа на синдикатите во Кина, ако сопственичкиот удел на синдикалниот комитет е вистински и ако синдикатот и неговиот комитет функционираат како што синдикатите обично функционираат во Кина, тогаш може да се смета дека Huawei е делотворно во државна сопственост“.
Партнери
Од 2010, приближно 80% од светските топ 50 телеком компании соработувале со Huawei.
Истакнати партнери ги вклучуваат:
Од 2016, германската компанија за камери Leica воспостави партнерство со Huawei, а камерите Leica ќе бидат ко-инженерирани во паметните телефони на Huawei, вклучувајќи ги P и Mate сериите. Првиот паметен телефон кој беше ко-инженениран со камера Leica беше Huawei P9.