cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Берлинска конференција
Последици
Борбата за Африка се забрзала по завршувањето на Конференцијата, бидејќи дури и во областите што се определени како сфера на влијание, европските сили сè уште мораа да владеат под принципот на делотворност. Особено во централна Африка, експедициите беа испратени да ги принудат традиционалните владетели да потпишат договори, користејќи сила ако е потребно, како на пример во случајот на Мсири, кралот на Катанга, во 1891 година. Бедуинските и берберските држави во Сахара и Суб-Сахара беа пренатрупани од страна на Французите во неколку војни до почетокот на Првата светска војна. Британците се преселија од Јужна Африка и се спуштија од Египет, освојувајќи држави како што се Махдист и Султанот од Занзибар и, откако веќе го поразиле Кралството Зулу во Јужна Африка, во 1879 година, продолжи да ги потисне и да ги уништи независните републики Буер во Трансвал и Слободната држава Орањ.
За неколку години, Африка била барем номинално поделена јужно од Сахара. До 1895 година, единствените независни држави биле:
Следните држави ја изгубиле својата независност од Британската Империја приближно една деценија подоцна:
До 1902 година, 90% од целата земја што ја сочинува Африка била под европска контрола. Големиот дел од Сахара бил француски, додека по прогонувањето на бунтот Махди и завршувањето на кризата Фашода, Судан остана цврсто под заедничка британско-египетска власт, а Египет беше под британска окупација, пред да стане британски протекторат во 1914 година.
Репресиите на Боер биле освоени од Обединетото Кралство во војната во Боер од 1899 до 1902 година. Мароко бил поделен помеѓу француското и шпанското влијание во 1911 година, а Либија била освоена од Италија во 1912 година. Официјалната британска анексија на Египет во 1914 година ја завршила колонијалната поделба на Африка.
Муртин Дол (Никуљане)
Муртин Дол — археолошко наоѓалиште во кумановското село Никуљане. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На 700 м западно од селото, крај патот биле откриени повеќе гробови од камени плочи - тип циста, во кои немало прилози.
Захариј (охридски архиепископ)
Захариј  бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1482 година или подоцна.
Тој е споменат во житието на цариградскиот патријарх Нифон II во годините 1486, 1489, 1497, 1498 и 1502 година. Нифон II престојувал во Охрид пред да стане солунски митрополит во 1482 година.
Бил благороден и образован човек. Пред да стане митрополит престојувал на Света Гора, а потоа отишол во Нарда, каде што учителствувал. Оттаму заминал во Албанија, каде проповедел против унијата со Римокатоличката црква (Флорентинскиот собор), каде определен период поминал кај Скендербег во Кроја. Под паѓањето на Цариград под Турците, отишол во охридскиот манастир Св.Богородица. По смртта на Николај II бил избран за негов наследник.
Хале (Нојенхаус)
Хале (Halle) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа јужно од општината Илзен и градот Нојенхаус. На запад се граничи со општината Гетело, источно е општината Лаге, додека на југ се граничи со Холандија.
Поашеберг во Хезинген со 89 метри е второто највисоко возвишение во Грофовијата Бентхајм.
Општински единици
Општината се состои од следниве места:
Неџмедин Сулејмани
Неџмедин Сулејмани (Nexhmedin Sulejmani; Порој,, - , ) — поранешен член на ОНА.
Во редовите на ОНА се приклучил во текот на март 2001 година, како војник во првите единици на Бригадата 112 ”Мујдин Алиу”.
Загинал на 24 јули 2001 година во една престрелка со македонските безбедносни сили. По ова, неговото тело било префрлено и погребено во неговото родно село Порој.
Податочна структура
Податочна структура — облик на организирање, управување и складирање на податоци којшто овозможува алгоритмички ефикасен пристап и обликување. Попрецизно, податочната структура претставува збирка од податочни вредности, нивните меѓусебни врски, како и функциите и операциите коишто се применуваат на нив.
Примена
Различни видови на податочки структури се приспособени за различни видови на примена и некои од нив се високоприспособени за конкретни задачи. Така на пример, релациските бази на податоци користат индекси на В-дрво за повикување на податоците, додека употребата на програмскиот преведувач обично повлекува раздробувачки табели за препознавање на определбите.
Податочните структури обезбедуваат средство за ефикасно управување со големи количини податоци за големи бази на податоци и мрежно индексирање. Обично ефикасните податочни структури се клучни за создавање ефикасни алгоритми. Некои методи и програмски јазици ги претпочитаат податочните структури во однос на алгоритмите како клучен организациски чинител во создавањето на програмска опрема. Податочните структури може да се користат и за организирање на складот и повикувањето информации складирани во првостепеното и второстепено сметачко памтење.
Употреба
Податочните структури главно се засноваат врз способноста на сметачот да повика и складира податоци било каде во неговото памтење, што е определено со покажувачот, т.е. низа како претстава за памтечка адреса којашто може да биде складирана во сметачкото памтење и изменувана од страна на програмот. Со тоа, низите и записите на податочните структури се засноваат врз пресметување на адресите на податочните ставки со аритметички операции, додека поврзаните податочни структури се засноваат врз складишни адреси на податочки ставки во самата структура.
Употребата на податочната структура обично бара впишување на множество постапки коишто создаваат и изменуваат примери од самата структура. Ефикасноста на податочната структура не може да бидат анализирани одвоени од другите операции. Ова набљудување го мотивира теоретскиот концепт на апстрактен податочен вид, т.е. податочна структура којашто е посредно определена од операциите коишто може да бидат спроведени на неа, и математички својства на операциите (вклучувајќи ги трошоците за простор и време).
NGC 2929
NGC 2929 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2929 се споменува и како UGC 5126, MCG 4-23-17, CGCG 122-34, IRAS 09346+2323.
Откривање
Објектот е откриен на 21 февруари 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2929 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2929 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 2929 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27398. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 143; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1959. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 25.
9gag
9gag е мрежно место за забава која се темели на фотографии кои ги поставуваат корисниците, кои поради нивната комичност се нарекуваат „gags“.
Наталија Снитина
Наталија Анатолиевна Снитина (Наталья Анатольевна Снытина, родена на 13 февруари 1971 година во Златоуст) ― руска биатлонка. На Зимските олимписки игри 1994 во Лилехамер, таа освоила златен медал со руската штафетна екипа.
Покојните
Покојните (The Departed) е американски трилер – филм на Мартин Скорсезе од 2006 год. Во 2007 година, филмот освоил четири награди на 79. доделување на „Оскар“, и тоа за: за најдобар филм, за најдобар режисер (Мартин Скорсезе), за најдобра монтажа и за најдобро сценарио по книга/филм, додека Марк Волберг бил номиниран за најдобра споредна машка улога. Главните улоги ги толкуваат: Леонардо Ди Kаприо, Мет Дејмон, Џек Николсон, Марк Валберг, Мартин Шин, Реј Винстон, Вера Фармига, Ентони Андерсон и Алек Болдвин. Исто така, во 2007 година, Скорсезе ја добил и наградата „Златен глобус“ за најдобра режија. Филмот е римејк на хонгконшкиот криминалистички трилер „Пеколни работи“. Филмот се наоѓа на списокот на 250 најдобри филмови во кинематографијата на порталот „ИМДБ“.
Мор-Вествалова вага
Мор-Вестваловата вага служи за определување на релативна густина на течност, спрема густината на водата на собна температура, со примена на Архимедовиот закон.
Прохор (охридски архиепископ)
Прохор  бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1528 година до 1550 година.
За првпат како архиепископ се споменува во документ кој датира од 1528-1529 година, и најверојатно е од словенско потекло. Во историјата на Охридската архиепископија се случувало да бидат отцепени или оттуѓени цели територии. Како наjдрастичен пример се споменува обидот на смедеревскиот епископ Павле кој се обидел да ги отцепи српските епархии од охридската архиепископија и да ја обнови Пеќката патријаршија. Овие обиди траеле еден подолг период од 1527 до 1541 година. Охридскиот архиепископ Прохор овие обиди успеал на трипати да ги осуди на црковните собори, а истото го сториле и цариградскиот, александрискиот, ерусалимскиот и антиохискиот архиепископ.
Астрид Линдер
Астрид Линдер - шведски инженер и истражувач за безбедност на моторни возила. За нејзиниот придонес во оваа област, Линдер беше наградена на натпреварот за ЕУ Шампиони во истражувања за транспорт и добила награда од Владата на САД за безбедносна инженерска извонредност.
Кариера
Линдер го завршила докторатот по машинско инженерство од областа на безбедноста во сообраќајот во 2002 година. Таа работеше на безбедноста и на мажите и на жените за време на сообраќајни несреќи, но нејзината пионерска работа се фокусира на решавање на безбедноста на жените во сообраќајни несреќи, кои се двојно изложени на ризик во споредба со возачите мажи. Линдер постигнала еднаква проценка на безбедноста кај мажите и жените, бидејќи тест-куклата што често ја користи индустријата (заснована на машка морфологија) не претставува распределба на тежината и динамичките одговори на жените. Како решение, Линдер, заедно со нејзините колеги, развија EvaRID - антропометриски соодветна женска тест-кукла за проценка на безбедноста на жените во возилата. EvaRID има потенцијал да биде инструментална алатка за проценка на безбедноста на женските возачи во автомобилите.
Нејзината експертиза вклучува биомеханика, кинематика на патници, превенција од повреди на несреќи со возило, математички симулации и динамично тестирање. Таа моментално ја извршува позицијата директор за истражување на Шведскиот национален институт за истражување на патишта и транспорт и дополнителен професор на Технолошкиот универзитет во Чалмерс.
Церовец (Севница)
Церовец (словенечки: Cerovec) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Политика на Турција
Турција е парламентарна претставителна демократија. Откако се формирала како република во 1923 година, Турција развила долга традиција на секуларност. Уставот е највисок правен акт во државата и тој ги наведува основните правила на владеење на државата и нејзините органи.
Премиерот е избран од парламентот на Турција преку гласање на доверба. Најчесто премиерот е водачот на владеачката партија. Моменталниот турски премиер е поранешниот градоначалник на Истанбул, Реџеп Тајип Ердоган. Неговата конзерватизна партија Партија на правда и развој го добила апсолутното мнозинство во 2002 година и 2011 година.
Ана Сандстрем
Ана Марија Каролина Сандстрем (3 септември 1854, Стокхолм – 26 мај 1931, Стокхолм) била шведска феминистка, реформаторски педагог и пионер во образовниот систем на својата земја. Таа се нарекува водечки реформски педагог во рамките на женското образование во Шведска кон крајот на 19 век.
Пирин Чешма (Дедели)
Пирин Чешма — археолошко наоѓалиште во валандовското село Дедели. Претставува топилница на бакар од железното време. Се наоѓа на 1,5 км северно од селото, во непосредната близина на истоимената чешма, каде по површината на нивите се среќаваат остатоци од топена бакарна руда и фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Борова Чука (Пелинце)
Борова Чука — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пелинце. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На 4 км западно од селото мештаните откриле повеќе гробови градени од камени плочи - тип циста.
Додола
Додола или Перперуна e битие од словенската митологија која предствува богиња на дождот, а се поврзува со врховниот бог на молњата Перун. Во македонската обредна практика која се изведува при големите суши за да се предизвика дожд.
Ритуали
Додолските ритуали се обредни пагански игри чии магиски елементи требале да предизвикаат дожд. Во играта учествуваат само девојки, најчесто млади девојчиња (5-10 години) бидејќи обредните правила барале потполна невиност. Девојките, наречени Додолчиња оделе облечени во стара облека, најчесто испокината, на главата носеле венци од трева, жито и цвеќе, а во рацете букети цвеќе со кои прскале вода по дворовите. Меѓу девојките е избирана главната додола, најчесто сираче, која се соблекувала и врз себе фрлала цвеќе и трева. Главната додола танцувала пред секоја куќа, а останатите девојки кои оделе поредени две по две пееле додолски песни:
<i> дарувајте додолето, додолето сирачето, да попадне темна магла, да зароси ситна роса, да наводи рамно поле, да си роди бериќетот! </i>
Обраќањето на додолките најчесто се однесувало на бога кому му била упатена молитвата:
<i> додолица бога моли, ој додоле, мили боже, дај ни, боже ситна роса, да нароси редом поле... </i>
По пеењето домаќинката ги прскала девојките со вода и им дарувала брашно, волна, сланина, пари, но никогаш јајца, бидејќи се верувало дека тогаш би паѓал град. Некаде добиеното брашно го носеле кај вдовица која правела бакрдан (качамак) кој го јаделе врз чинија свртена наопаку, а од која претходно е истурена вода, некаде вдовицата правела обреден леб кој додолките го кршеле врз главата на главната додолка. По завршување на обредот со заедничкиот ручек на додлките, тие ги фрлале венците и букетите во река. Во некои краишта додолките го изведувале обредот по нивите, а некаде се капеле во реката по завршениот обред.
Во Јужна Србија додолките оделе на гробишта и од непознатиот гроб ваделе дрвен крст кој го натопувале во реката. Кај Русите бил забележен обичај при големите суши да се ископа гроб на покојникот и врз него да се истури водата. Ова го навело Гаспарин да тврди дека додолските обредни игри во себе содржат и почит и повик кон душите на предците. Кон ова се придодаваат и обичаите главната додолка да е сираче, вдовицата да го готви бакарданот или да го меси лебот, но и кај паганите во древните времиња било запомнето откопување на гробовите и полевање на покојникот. Исто така во некои краишта се верувало дека на починатиот до година дена од смртта мора секојдневно да му се носи вода или да се раздава инаку од неговата жед и лутината ќе има суша.
ФК Дарби Каунти
ФК Дарби Каунти е професионален фудбалски клуб од Дарби, грофовијата Дарбишир, Англија. Моментално се натпреварува во Чемпионшип лигата, вториот ранг на англискиот фудбал.
Клубот е основан во 1875 година, како Крикет клуб Дарбишир Каунти. Од 1997 година својте домашни натпревари ги игра на стадионот Прајд Парк.
Исто така, Дарби бил еден од основачите на Првата дивизија во 1888 година. Најуспешниот период во историјата на клубот биле 70-тите години на 20. век, кога освоиле две титули првак на Англија (1972, 1975) и имале четири настапи во европските натпреварувања, каде најголемиот успех го забележале во Европскиот Куп на шампионите во сезоната 1972-1973. Исто така клубот го освоил еднаш и ФА Купот во 1946 година.
За последен пат настапувале во Премиер лигата во сезоната 2007-2008, кога завршиле како последни на табелата и влегле во историјата како клуб со најмалку освоени бодови во една премиерлигашка сезона.
Луиза Носкова
Луиза Николаевна Носкова (родена на 7 јули 1968 година во Лабитнанги) ― руска биатлонка. На Зимските олимписки игри 1994 во Лилехамер, таа освоила златен медал со рускиот штафетен тим.
NGC 1006
NGC 1006 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1006 се споменува и како NGC 1010, MCG -2-7-44, IRAS 02351-1114, KUG 0235-112A.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1006 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 1006 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 37 м 34,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 1' 31".
Други поделби
Проучување на NGC 1006 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9949. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5288. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 886.
Надворешни врски
NGC 1010 NGC 1010 NGC 1010 NGC 1010 NGC 1010 NGC 1010
Договор од Сан Франциско
Договор од Сан Франциско (јапонски: サンフランシスコ講和条約), наречен и Мировен договор со Јапонија ― договор за воспоставување мировни односи меѓу Јапонија и сојузничките сили во Втората светска војна. Сојузниците договорот го потпишале во име на Обединетите нации и со него завршила воената состојба во Јапонија која исто така се согласила да исплати репарации за непријателските дејствија пред и за време на Втората светска војна. На 8 септември 1951 година, во Сан Франциско, Калифорнија, САД,  договорот го потпишале 49 држави. Италија, Кина и Кореја не биле поканети. Кина не била поканета поради несогласување дали Република Кина или Народна Република Кина би требало да го претставува кинескиот народ. Кореја, исто така, не била поканета поради слично несогласување за тоа дали Јужна Кореја или Северна Кореја го претставуваат корејскиот народ.
Договорот стапил на сила на 28 април 1952 година. Со договорот Јапонија престанала да биде империјална сила, им исплатила надомест на сојузничките држави и поранешните воени затвореници кои настрадале од јапонските воени злосторства за време на Втората светска војна, се ставил крај на повоена окупација на Јапонија од страна на сојузниците и на Јапонија ѝ бил вратен целосниот суверенитет. Договорот во голема мера се потпирал на Повелбата на Обединетите нации и Универзалната декларација за човекови права. Според член 11, Јапонија ги прифаќа изречените пресуди од Меѓународниот воен трибунал за Далечниот Исток и од другите судови за воени злосторства, без разлика дали се изречени во или надвор од Јапонија.
Присутни
Аргентина, Австралија, Белгија, Боливија, Бразил, Камбоџа, Канада, Цејлон (денес Шри Ланка ), Чиле, Колумбија, Костарика, Куба, Чехословачка, Доминиканска Република, Еквадор, Египет, Ел Салвадор, Франција, Грција, Етиопија, Хаити, Хондурас, Индија, Индонезија, Иран, Ирак, Јапонија, Лаос, Либан, Либерија, Луксембург, Мексико, Холандија, Нов Зеланд, Никарагва, Норвешка, Пакистан, Панама, Парагвај, Перу, Саудиска Арабија, Филипини, Јужна Африка, Јужен Виетнам, Советскиот Сојуз, Сирија, Турција, Обединетото Кралство, САД, Уругвај и Венецуела присуствувале на конференцијата.
Отсутни
Кина не била поканета поради несогласувањето меѓу САД и Велика Британија за тоа дали основаната, но поразена Република Кина (во Тајван) или новоформираната Народна Република Кина (во континентална Кина) го претставува кинескиот народ. Соединетите Американски Држави ја признаа владата на Република Кина, а Велика Британија во 1950 година ја признала НР Кина.
Бурма, Индија и Југославија биле поканети, но не учествувале; Индија сметала дека одредени одредби од договорот претставуваат ограничување на јапонскиот суверенитет и независност. Индија и Јапонија, на 9 јуни 1952 година потпишале посебен мировен договор, Договор за мир помеѓу Јапонија и Индија. Италија не била поканета, и покрај тоа што нејзината влада формално ѝ објавила војна на Јапонија на 14 јули 1945 година, неколку недели пред самиот крај на војната. Не била поканета ни Португалија, која што и покрај тоа што биланеутрална држава за време на војната, нејзината територија во Источен Тимор била нападната од Јапонија. Пакистан, кој не постоел како држава за време на војната, бил поканет затоа што се сметал за држава наследничка на Британска Индија.
Потписници и ратификација
Од 51 држава кои учествувале на конференцијата, 48 држави го потпишале договорот; Чехословачка, Полска и Советскиот Сојуз одбиле да го сторат тоа.
Филипини го ратификувале Договорот од Сан Франциско на 16 јули 1956 година, по потпишувањето на договорот за репарации меѓу двете земји во мај истата година. Индонезија не го ратификувала мировниот договор од Сан Франциско, и на 20 јануари 1958 година со Јапонија потпишала мировен договор и билатерален договор за репарации. Посебен договор, Договор од Тајпеј, формално познат како Кинеско-јапонски мировен договор, бил потпишан во Тајпеј на 28 април 1952 година, помеѓу Јапонија и Република Кина, само неколку часа пред да стапи на сила Договорот од Сан Франциско.
Судбината на Тајван и другите јапонски прекуморски територии
Меѓу државите присутни на Мировната конференција во Сан Франциско имало консензус дека, иако правниот статус на островот Тајван е привремено неутврден, тој ќе биде решен подоцна во согласност со принципите на мирно решавање на спорови и самоопределување, идеи кои биле вградени во Повелбата на ОН.
Според потпишаниот документ, Јапонија официјално се откажува од договорните права кои произлегуваат од Боксерскиот протокол од 1901 година и нејзините права на Кореја, Формоза (Тајван) и Пескадори, Хонг Конг (тогаш британска колонија), Курилските острови, островите Спретли, Антарктик и Јужен Сахалин.
Според член 3 од договорот, Бонинските Острови, Вулканските Острови (вклучувајќи ја и Иво Џима ) и Островите Рјукју во чиј склоп е Окинава и архипелазите Амами, Мијако и Јаејама, се доверуваат на управување на ОН. Овој член не бил спроведен. Островите Амами на 25 декември 1953 година биле приклучени кон Јапонија, а Бонинските и Вулканските Острови ѝ биле вратени на Јапонија на 5 април 1968 година. По американско-јапонските преговори, во 1972 година островите Рјукјуи и соседните Острови Сенкаку ѝ биле вратени на Јапонија. Народна Република Кина и Република Кина тврдат дека овој договор не го одредува крајниот суверенитет на островите Сенкаку.
Договорот од Тајпеј помеѓу Јапонија и Република Кина наведува дека сите жители од Тајван и Пескадори се сметаат за државјани на Република Кина. Сепак, овој договор нема формулација која вели дека Јапонија признава дека територијалниот суверенитет на Тајван е префрлен на Република Кина.
Симеон (охридски архиепископ)
Симеон — православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1550 година до 1551 година.
Пред да стане архиепископ, Симеон бил митрополит во Рашка, од 1526 до 1550.
Космос-1905
Космос-1905 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 25 декември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1905 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 280 км, а најмалото на 229.
Ладо
Лада, Ладо, Ледо е поим кој се сретнува во обредните песни. Сѐ уште стои како дилема дали претставувало божество, демон или само обреден елемент. Чајкановиќ претпоставува дека зад ова име стои божествена епиклиза.
Во пантеонот на словенските божества можеме да го идентификуваме преку некои податоци од полски извори: во 15-иот век било забранувано плескање со рацете со кое се повикувале некои пагански божества (идоли) меѓу кои и Ладо. Според некои истражувачи Леда е женско божество, а Чајканоиќ спрема времето (пролет) во кое се изведувал обредот (кралици) претпоставува дека се однесува на обредите посветени на култот на предците кои се насочени кон аграрните потреби, исто така дава можност за небесно божество од кое се бараат дожд и плодност, словенско аграрно божество. Се спомнува и како божица на бракот, а во Хрватска и Словенија за Иванден и Духовден се пееле песни ладарици кои во рефренот го содржувале збор ‘ладо’. Траги за Лада како заштитничка на бракот, љубовта и младешката невиност се сретнувале во новогодишните и пролетните фолклорни елементи кај повеќето словенски народи.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Серменин
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во гевгелиското село Серменин. Црквата се наоѓа во југозападниот дел од селото.
Историја
Црквата е изградена во 1834 година, што е забележливо од записот во женскиот дел на храмот, а истата била обновена кон крајот на XIX век од страна на градителот Андон Китанов. Повторно била обновена во 1940 година.
Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна, со рамни дрвени тавани и со полукружна олтарна апсида на источниот ѕид. Апсидата е украсена со пет плитки ниши. Покривната конструкција е изградена на две води и е потпрена на осум столбови, распоредени во два реда со по четири столба. Кон јужната страна на црквата е доградена припрата. Ѕидот на оваа страна од градбата е фрескоживописан, а во него е сместена и влезна врата.
Внатрешноста на црквата била фрескоживописана во 1847 година, а фрескописот бил обновен во 1951 година од страна на гевгелискиот живописец Ѓорѓи Хаџи Ников. Иконостасот во црквата го сочинуваат стари икони кои потекнуваат од XIX век. Царските двери биле изработени во резба од страна на зографот Андон Китанов.
Чешме Јани (Дедели)
Чешме Јани — археолошко наоѓалиште во валандовското село Дедели. Претставува римска и доцноантичка населба. Се наоѓа на 1 км јужно од селото, на блага падина покрај античката магистрала, каде се гледаат остатоци од помала населба. Најдени се и монети од Јустинијан I кои се чуваат во Музејот на Македонија.
Ингеборг Ронблад
Ингеборг Ренблад, родена како Хансон на 10 април 1873 година во Грена - 2 јуни 1915 година во Блидо, била шведска глумица. Таа беше омажена за глумецот Хуго Ронблад. Нејзини родители биле Јулиус Шејке Хансон и Јакобина Лунд кои воделе театарско друштво. Таа работела и била вработена во Södra Teatern помеѓу 1888 и 1892 година, во Васатетерн помеѓу 1892 и 1894 година, во Фриберг Театерн помеѓу 1894 и 1895 година и во Ранфт Театерн. Ренблад била тетка на глумецот Јулес Силвен.
Азиски лав
Азиски лав ( Panthera leo persica) е подвид на лав, вид на цицач од редот на ѕеверови и семејството на мачки.
Азискиот лав е една од петте големи мачки кои ја населуваат Индија, а другите се Бенгалскиот тигар, индискиот леопардот, снежниот леопард и облачен леопард.
Азиските лавови некогаш ја населувале областа од Средоземјето до североисточните делови на Индискиот Потконтинент, но поради интензивниот лов, загадувањето на водата и исчезнувањето на природниот плен, нивното живеалиште драстично е намалено.
Историски гледано, азиските лавови биле класифицирани во три подвида - бенгалски, арапски и персиски лавови. Азиските лавови се помали и полесни од африкчките, но се подеднакво агресивни. Тие исто така се разликуваат по големината на гривата, што е помало кај азиските лавови.
Распространетост и живеалиште
Во дивината, живеат само во шумата Гир во индиската држава Гуџарат, каде во 1965 година е основано засолниште за азиските лавови со површина од 1.412,1 ². По 1965 година, основан е „Националниот парк Гирска Шума“ со површина од 258,71 ², во кој е забрането присуство на луѓе. Додека во засолништето за азиските лавови, само номадското племе Малдари е дозволено да ги пасе своите стада.
Азиските лавови се населуваат во шумските живеалишта на планините Гир и Гирнар, каде се наоѓаат најголемите суви листопадни шуми на Гуџарат, трнливите шуми и саваните.
Неоплатонизам
По Плотниј, во историјата на неоплатонизмот имало три различни периоди: делото на неговиот ученик Порфириј (III до почетокот на IV век); она на Јамблихус (III до IV век) и подоцнежното продолжение на тоа училиште во Сирија; и периодот во V и VI век, кога напредувале академиите во Александрија и Атина.
Неоплатонизмот имал трајно влијание врз последователната историја на филозофијата. Во средниот век, неоплатонистичките идеи биле проучувани и дискутирани од муслимански, христијански и еврејски мислители. Во исламската културна сфера, неоплатонистичките текстови биле достапни на арапски и на персиски преводи, а големи мислители како Ал-Фараби, Соломон ибн Габирол (Авицеброн), Авицена и Мојсеј Мајмонид ги вградиле неоплатонистичките елементи во своето размислување. Томас Акинас имал директен пристап до делата од Прокле, Симпликиј и Псевдо-Дионисиј Ареопагит, а тој знаел и за други неоплатонисти, како Плотин и Порфири, преку половни извори.
Неоплатонизмот исто така имал силно влијание врз повеќегодишната филозофија на италијанските мислители од ренесансата - Марсилио Фичино и Пико дела Мирандола, и продолжува низ универзализмот и современата духовност и нундуализам во XIX век.
Потекло на терминот
Неоплатонизмот е модерен термин. Терминот неоплатонизам има двојна функција како историска категорија. Од една страна, тој ги разликува филозофските доктрини на Плотин и неговите наследници од оние на историскиот Платон. Од друга страна пак, терминот прави претпоставка за новитетот на толкувањето на Плотин за Платон. Во скоро шест века од времето на Платон до Плотин, постоела непрекината традиција на толкување на Платон, која започнала со Аристотел и со непосредните наследници на академијата на Платон, и продолжила во период на платонизмот, кој сега се нарекува Среден платонизам. Терминот неоплатонизам имплицира дека толкувањето на Плотин за Платон било толку различно од оние на неговите претходници, за што треба да се смета како нов период во историјата на платонизмот. Сепак, некои современи научницитврдат дека само маргиналните разлики ги одделуваат учењата на Плотин од оние на неговите непосредни претходници  .
Дали неоплатонизмот е значајна или корисна историска категорија, сам по себе е централно прашање во врска со историјата на толкувањето на Платон. За поголемиот дел од историјата на платонизмот, вообичаено било прифатено дека учењата на неоплатонистите во суштина се исти со оние на Платон. На пример, ренесансниот платонист, Марсилио Фичино, сметал дека неоплатониското толкување на Платон е автентична и точна претстава на филозофијата на Платон. Иако е нејасно точно кога научниците почнале да ја раздвојуваат филозофијата на историскиот Платон од филозофијата на неговите неоплатонски толкувачи, тие јасно почнале да го прават тоа барем уште во првата деценија на XIX век.
Потекло и историја на класичниот неоплатонизам
Неоплатонизмот започнал со Плотин во III век. Може да се издвојат три различни фази во класичниот неоплатонизам после Плотин: делото на неговиот ученик Порфири; она на Јамблихус и неговото училиште во Сирија; и периодот во V и VI век, кога цветале академиите во Александрија и Атина.
Хеленизам
Неоплатонизмот ги синтетизирал идеите од различни филозофски и религиозни културни сфери. Најважните претходници од грчката филозофија биле средните платонисти, како Плутарх, и неопитагорејците, особено Нумениј од Апамеа. Фило, хеленизиран Евреин, го превел јудаизмот во однос на стоичките, платонските и неопитагорејските елементи, и сметал дека Бог е "супра рационален" и може да се достигне само преку "екстаза". Фило, исто така, сметал дека пророчиците Божји го снабдуваат материјалот на морално и религиозно знаење. Најраните христијански филозофи, како што се Јустин и Атинагора Атински, кои се обиделе да го поврзат христијанството со платонизмот, и христијанските гностици на Александрија, особено Валентинус и следбениците на Базилиди, исто така, пресликале елементи на неоплатонизам, иако без неговата ригорозна самостојност.
Сакас
Амониј Сакас бил учител на Плотин. Преку Амониј Сакас, Плотин можеби бил под влијание на индиската мисла. Сличностите помеѓу неоплатонизмот и ведските филозофии на хиндуизмот довеле неколку автори да предложат едно индиско влијание во нејзиното основање, особено на Амониј Сакас.
Порфири во На едно училиште на Платон и Аристотел навел дека погледот на Амониј бил дека филозофиите на Платон и Аристотел биле во хармонија. Евсевиј и Јером го сметале како христијанин до неговата смрт, додека Порфири тврдел дека се одрекол од христијанството и прифатил паганска филозофија.
Плотин
Плотин, роден во горен Египет, бил голем египетски филозоф на античкиот свет кој широко се смета за татко на неоплатонизмот. Голем дел од биографските информации за него потекнуваат од предговорот на Порфири во неговото издание на Плотниус Еннеадс. Додека самиот бил под влијание на учењата на класичната грчка, персиска и индиска филозофија и египетската теологија, неговите метафизички списи подоцна инспирирале бројни христијански, еврејски, исламски и гностички метафизичари и мистици низ вековите.
Никанор (охридски архиепископ)
Никанор  бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1551 година до 1557 година.
Кветексаурус
Кветексаурус (што значи „огански гуштер“ ) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешната јужната провинција Мендоса, западна Аргентина. Содржи еден единствен вид, Quetecsaurus rusconii.
Откривање
За прв пат Кветекасаурусот бил опишан и именуван од Бернардо Гонзалес Рига и Леонардо Ортиз Давид во 2014 година, а типскиот вид е Quetecsaurus rusconii. Познат е единствено од холотипот, делумен скелет кој вклучува заби, атлас, заден вратен пршлен, нецелосен граден пршлен, заден каудален центар, грбни ребра, коракоид, пет метакарпали и фрагменти на хумерус, полупречник и улна. Холотипот бил собран од формацијата Серо Лисандро, датирајќи од средната или доцната туронска етапа на доцната креда. Примерокот го претставува првиот сауропод со добро сочувани материјали од оваа формација.
Опис
Кветексаурусот бил дијагностициран врз основа на три автопоморфии, т.е. уникатни одлики, од неговите опишувачи. Интерцентарот на неговиот атлас покажува истакната антеровентрална граница и зголемени постеровентрални процеси. Неговиот хумерус е уникатно обликуван, со форма на литинската буква „S“, заоблена проксимедијална граница и аголен проксимолатерален агол. Како и титаносаурусите од лонгосаурусија, тие имаат странични проширувања на нервните кичми на задниот вратен пршлен, но сепак тие се почетни и релативно намалени.
Филогенија
Кветексаурусот бил назначен за Титаносауријата и се сметал дека е најтесно поврзан со Мендозасаурус и Футалогнокосаурус, членови на Логнокозсурија. Прелиминарната филогенетска анализа ја подржала оваа мислење, ставајќи го како сестрински таксон на клад формиран од Мендозасаурус и Футалогнокосаурус.
Плошка (Старо Нагоричане)
Плошка — археолошко наоѓалиште во кумановското село Старо Нагоричане. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. Во реонот на маалото Попчевци, десно од патот за Старо Нагоричане се среќаваат фрагменти од керамички садови, а била најдена и белезица од стаклена паста. Според кажувањето на мештаните, тука биле откриени повеќе гробови градени од камени плочи.
Чање
Чање (словенечки: Čanje) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Сметачка етика
Сметачја етика или сметачка етика (computer ethics) — множество на правила за исправно однесување во сметачкиот свет. Употребата на сметачите во денешно време е во пораст, затоа потребно е да постојат правила, или начини на однесување во сметачкиот свет. Сметачката етика се грижи за постоењето на тие правила. Таа ги подучува луѓето како да се однесуваат правилно кога користат сметач. Со зголемување на употребата на сметачите се зголемуваат и бројот на нормите кои ги воведува комјутерската етиката. Таа ни помага да ја зголемиме приватноста при користењето на комјпутерите, да се заштитиме од вирусите, од некоректното користење на софтвер. Постоењето на сметачката етика е сврзано со појавата и развојот на сметачите.Многу луѓе сметаат дека појавата на сметачите може да биде штетна за општеството, не гледајќи ги позитивните страни на постоењето на сметачите.Тие сметале дека на многу работни места на кои работат луѓето, работата ќе ја преземат сметачите.Но, со постоењето на сметачката етика, тие негативни замисли за сметачите ќе се избледат,и луѓето ќе ја имаат вистинската слика за појавата и развојот на сметачите. За сметачката етика направени се многу трудови, сè со цел луѓето да го разберат вистинскиот придонес на сметачите во денешно време. Правилата кои ги дефинира сметачката етика, ни покажуваат како правилно да ги користиме сметачите, и да не правиме прекршоци при работата со нив.Сметачката едукација почнува да се воведува во основните училишта, сè со цел луѓето на време правилно да се информираат за употребата на сметачите, и придонесите од нив. Сметачката етика, ги учи корисниците како да се справуваат со ризиците, и да ја зголемат безбедноста. Корисниците на сметачите треба да имаат предвид дека, и покрај тоа што сметачите работат под строги правила, софтерските програми ги создале луѓето, и тие се замисла на луѓето.
1940 - 1970
Сметачката етика како наука е основана од страна на Норберт Винер, професор по математика и инженерство на Институтот за технологија во Масачусетс (MIT), во раните 1940-ти. Науката која ја пропагирал Винер се викала кибернетика. И покрај тоа што ова се случувало во екот на Втората светска војна, Винер предвидел дека кибернетиката искомбинирана со електронски сметачи ќе има огромни општествени и етички импликации; и дека откако војната ќе заврши, светот ќе мине низ втора индустриска револуција, што ќе резултира со многу нови етички предизвици и шанси.
Винер потоа ја објавил својата книга Кибернетика (Cybernetics) во која детално ја опишува новата гранка на применета наука. Во неа тој идентификувал општествени и етички резултати од постоењето на електронските сметачи. Тој во 1950 година ја објавил книгата “Човечка употреба на човечките суштества“ (The Human Use of Human Beings) со која се етаблирал како основач на сметачката етика и покрај тоа што никаде не го употребил тој термин како назив на новата наука. Во оваа книга тој истражувал најразлични етички проблеми кои има најголеми шанси да се создадат со сметачката и информациската технологија. Некои од овие проблеми се важни дури и денес, односно шеесетина години подоцна. Дел од овие теми се: сметачите и безбедноста, сметачите и (не)вработеноста, одговорностите на сметачките професионалци, вештачка интелигенција, сметачите и религијата и многу други важни теми.
Како што често се случува, поради тоа што Норберт Винер бил пред времето и покрај тоа што тој сè уште не знаел дека е всушност основач на нова гранка, многумина од неговите колеги, и луѓето воопшто, го сметале за ексцентричен научник кој многу фантазира. Вистинитоста на тврдењата во неговите книги ќе се остварат дури две децении подоцна.
Напредувањето на новата наука било ставено во мирување сè до дваесетина години подоцна, кога Дон Паркер забележал дека почнале да се случуваат извесни информатички криминални дејства (на пример, ограбување на банка со помош на сметач) и направил кодекс за морал со кој би биле казниви ваквите настани. Овој кодекс бил усвоен. Во следните две-три децении, Паркер пишувал книги и статии и држел говори и работилници за полето на сметачката етика.
1970 - 1980
Терминот “сметачка етика” првпат бил воведен од страна на Волтер Манер, кој забележал дека кога сметачите учествуваат во медицински процедури, се јавуваат нови етички прашања. Тој развил нов курс, на почетокот само експериментале, кој го носел ова име и неколку години подоцна терминот, како и курсот, биле прифатени насекаде. Во овој курс тој нудел материјали за учење, теми за дискусии и многу педагошки совети за универзитетски професори за и тие да го држат истиот курс. Работата на Манер извршила огромно влијание врз понатамошниот развиток на сметачката етика. Тој предизвикал воведување на многу нови курсеви од оваа област, а се здобил и со неколку важни следбеници.
Во овој период не се случиле други поважни настани на полето на сметачката етика. Нејзиниот најважен развој се случил подоцна.
1980 - 1990
Во почетокот на овој период, јавноста во Америка и Европа почнале да ја загрижуваат бројни последици на постапки поврзани со информатичката технологија. Вакви загрижувачки појави биле: криминал извршен со сметач, несреќи предизвикани од паѓање на сметачка машина, напади на приватност податоци преку сметачки бази на податоци и огромни и скапи судски процеси за софтверска сопственост. Во овој период се случила огромна експанзија нна сметачката етика.
Еден од следбениците и помошниците на Манер, Терел Вард Бајнам освен што работел на пропагирањето на сметачката етика како наука, во 1985 година напишал статија во весникот “Метафилозофија” (Metaphilosophy), по име “Што е сметачката етика?” (What Is Computer Ethics?), која денес се смета за основна литература за оваа област.
Истата година, Дебра Џонсон го објавила првиот официјален учебник за сметачкатата етика, кој го носи истоимениот назив. Таа ја дефинирала сметачката етика како поле кои ги испитува начините на кои сметачите воведуваат нови морални прашања и дилеми. Интересно е тоа што Дебра Џонсон, и покрај тоа што го следела движењето на Манер, не верувала дека сметачите ќе создадат сосема нови етички проблеми. Тоа резултирало со дискусии меѓу нив двајца. Во овие дискусии Дебра се обидувала да докаже дека сметачите само трансформираат, односно надградуваат стари етички проблеми.
Од тогаш, полето на сметачката етика се развива многу брзо. Околу 1985 година, почнале да се отвораат истражувачки центри, сметачки курсеви, конференции, да се пишуваат учебници и статии во весници итн. Од истражувачките центри најбитни за иднината на сметачката етика биле оние во Европа и Австралија. Биле развиени и ETHICOMP конференции.
1990 - денес
Во 1990 година, Готербарн го создал Институто за етички истражувања на софтверското инженерство (Software Engineering Ethics Research Institute), како дел од Државниот Универзитет во Тенеси. Подоцна, заедно со Сајмон Роџерсон, развил сметачки софтвер кој ќе им помага на поединци, компании и организации во припремите на етичките анализи и за одредување на веројатни етички влијанија од страна на проектите од областа на софтверското инженерство. Овој софтверски производ се вика SoDIS.
Во 1991 година, Бајнум и Манер ја одржале првата интернационална конференција за сметачката етика, за која многумина сметаа дека е огромен чекор напред во истоименото поле. На оваа конференција мислењата ги споделиле многу филозофи, сметачки професионалци, адвокати, бизнис водачи, владини претставници, новинари и други луѓе од многу важни гранки на општеството. Оваа конференција резултирала со множество материјали за предавања, монографи и видео програми.
Во 1995 започнала втора генерација во развитокот на сметачката етика, која обратила повеќе внимание на практичните активности. На една од ETHICOMP конференциите, Кристина Горњак Кочиковска смело изјавила дека сметачката етика набрзо ќе прејде во глобално развиена етика која ќе биде застапена во секоја култура на планетата. Понатамошните случувања само ја потврдиле нејзината хипотеза. Во 1999 година, Дебра Џонсон се спротивставила на хипотезата со тоа што изјавила дека сметачката етика нема да се развие, туку ќе биде онаа старата етика, но со нов пресврт.
Оваа хипотеза е од големо значење за сметачката етика бидејќи била провокативна и го разбудила интересот за тврдењата на Манер, кои тој ги направил на истата конференција. На оваа конференција, Горњак предвидела дека сметачката етика ќе се развие во нешто многу повеќе од само применета етика, како што било тогаш. Таа смело изјавила дека таа ќе се развие во една глобална етика, прифатена од страна на секоја култура на земјата.
Тоа значи дека мислителите на ова поле му пружиле на светот две многу различни гледишта за етичката важност и за етичкиот развој на сметачката технологија. Едното гледиште е на Дебра Џонсон, и се заснова на тврдењето дека проблемите кои ги носи информатичката технологија се оние старите, но со некој нов пресврт. За ова гледиште може да се каже дека е конзервативно, бидејќи тврди дека основните етички теории кои се граделе со векови порано, ќе останат нечепнати. Тоа значи дека сметачката етика како посебна гранка од применетата филозофија, ќе исчезне. Другото гледиште е на триото Винер-Манер-Горњак. Овие тројца научници ја гледаат сметачката технологија како револуционерна област. Нивното гледиште се заснова на тврдењето дека луѓето ќе мора да ги преиспитаат основните принципи на етиката, а со тоа и самата дефиниција на човечкиот живот.