cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1724 во книжевноста
1724 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Аклан
Аклам е покраина на Филипините сместена во регионот Западен Висајас. Главен град е Калибо, лој е сместен во северозападниот дел на островот Панај и се граничи си Антике на југозапад, Илоило на југ, и Капизна исток. Аклан излегува и на Сибујанско Море.
Административа поделба
Аклан е поделен на 17 општини.
Стопанство
Аклан е познат по туризмот и километри долгите бели песочни плажи. поради тоа во него има и голем меѓународен аеродром.
Етнички групи
Најголемиот дел од населението се Акланонци. Други се Негрито, локално познати какоАти, Рај-а, Хилигајонци и Капизнони.
Јазици
Прв и најупотребуван јазик акланскиот, па следи малајнонскиот. Други се атскиот; хилигајнонскиотот и други локални јазици.
Религија
Најголема религија во Аклан е католицизмот, но народот Ати се анимисти.
NGC 3559
NGC 3559 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3559 се споменува и како NGC 3560, UGC 6217, MCG 2-29-8, CGCG 67-25.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3559 е од видот S/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3559 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 3559 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33940. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 851. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 66.
1723 во книжевноста
1723 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Обергуриг
Обергуриг (Obergurig, Hornja Hórka) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.
Патофизиологија
Патофизиологија или физиопатологија е наука која ги поврзува патологијата со физиологијата. Ако физиологијата ги проучува биолошките процеси во здрав организам, патофизиологијата ги проучува процесите во состојба на болест. За разлика од патологијата која ги проучува морфолошките промени при одредена болест, патофизиологијата ги проучува функционалните промени на ткивата, органите и целиот организам кои настануваат при појава на болест.
1722 во книжевноста
1722 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Црква во Гревена
Црква во Гревена е филм на браќата Милтон и Јанаки Манаки од 1911 година во времетраење од 1 минута. Филмот е снимен во стандард техника, без звук, во црно бела техника и 35 мм филм. Прикажана е црква во нивниот крај — градот Гребен (гревена), Егејска Македонија.
The Path of the Sun (музички албум)
The Path of the Sun - музички албум на квартетот на македонскиот етно-музичар Драган Даутовски, објавен во 2008 година од издавачката куќа „DDQ“.
Содржина
Албумот содржи девет песни:
За албумот
На албумот настапуваат: Драган Даутовски, Ратко Даутовски, Бајса Арифовска и Александра Поповска. Песните „Молитва“, „Огледало“, „Копнеж“ и „Месечина“ се народни во аранжман на Драган Даутовски, додека тој е композитор на останатите песни на албумот. Дарко Димитров е инженер на звукот, миксер и продуцент на албумот (заедно со Драган Даутовски). Албумот е снимен од 15 до 25 октомври 2001 година во Студио Димитрови во Скопје, една песна е снимена во студиото „Кларион“, а една е снимена во живо во Охрид, во август 2001 година. Дизајнот и ликовното уредување на албумот е дело на Билјана Кецман.
Кобел (Крани)
Кобел — археолошко наоѓалиште во преспанското село Крани. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 500 м од селото, каде од двете страни на патот кон езерото, во нивите на местен селанец при обработувањето на земјата се откриени темели од објекти, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Животот почнува двапати (филм)
„Животот почнува двапати“ е француски филм од 1976 година. Режисер и сценарист е Клод Лелуш (фр. Claude Lelouch), а во главните улоги се појавуваат Катрин Денев (фр. Catherine Deneuve) и Анук Аме (фр. Anouk Aimee). Филмот е мешавина на драма и лесна комедија, карактеристчен стил на неговиот режисер.
Заплет
Кетрин Бергер, 35 годишна жена, го напушта затворот по 15 години казна за соучестување во убиството на нејзиниот работодавач. Додека била во затвор, го родила својот син, сега кога го напушта затворот сака да го гради нејзиниот живот со него...
Речник
Речник — книга или збирка на зборови на одреден јазик, најчесто напишани по азбучен ред, со дефиниции, потекло, изговор и други информации; или книга со зборови на еден јазик со нивни еквиваленти на друг јазик, позната уште како лексикон. Според Нилсен 2008, речник може да се однесува како лексикографски производ кој се одликува со три значајни особини: (1) бил направен за една или повеќе функции; (2) содржи податоци кои се избрани со цел да ги исполнат тие функции; и (3) неговата лексикографска структура ги поврзува и заснова врските помеѓу податоците, така што тие ќе ги задоволат потребите на корисниците и ќе ги остварат функциите на речникот.
Во многу јазици, зборовите можат се пoјават во различни форми, но само неделкинирани и неконјугирани форми се појавуваат како главен збор во повеќето речници. Речниците најчесто се појавуваат во форма на книга, но некои понови речници, на пример StarDict и New Oxford American Dictionary се софтверски речници кои може да се најдат на PDA уреди или компјутери. Исто така, има многу „он-лајн“ речници кои се достапни преку Интернет.
Историја
Најстарите познати речници се клинестите табли од Акадската империја, со двојазични списоци на зборови на Сумерски и Акаидски, откриени во Елба (денешна Сирија), кои датираат од околу 2300 г. п.н.е. Во раниот 2 милениум п.н.е., Ура=хубулу речник е стандарната Вавилонска верзија на вакви двојазични сумерски списоци на зборови. Кинескиот речник Ирија (Erya), кој датира околу 3 век п.н.е., е најстариот еднојазичен речник што останал, иако некои извори наведуваат дека Шицупијан (Shizhoupian) „речникот“ датира од околу 800 г. п.н.е. Современите научници го сметаат како калиграфски зборник од Кинески знаци од бронзена на Чу династија. Филитас од Кос (4 век п.н.е.) го напишал речникот Откриени зборови (Ἄτακτοι γλῶσσαι, Átaktoi glôssai) којшто го обаснил значењето на ретки хомерови и други литературни зборови, зборови од локални дијалекти и техничка терминологија. Аполон Софистот (1 век н.е.) го напишал најстариот останат Хомеров лексикон.[2] Амара Синха го напишал првиот Санскрит лексикон, Amarakośa, кој датира од околу 4 век н.е. Напишан во стихови и имал околу 10,000 зборови. Според Нихон Шоки, првиот јапонски речник, Niina, со кинески знаци датира од 682 г. н.е., но бил долго време изгубен. Најстариот јапонски речник кој постои, Tenrei Banshō Meigi, кој датира околу 835г н.е., е исто така речник кој е напишан на кинески јазик.
Арапски речници биле составувани помеѓу 8 и 14 век н.е., со уредување на зборовите во рима (според последниот слог), со азбучен ред на коренот или според азбучен ред на првата буква (систем употребуван во современи речници). Современиот систем бил главно употребуван за специјални речници, на пример Куранот и Хадид, додека општите речници, како на пример Lisan al-`Arab (13 век, сѐ уште најдобро познат Арапски опсежен речник) и al-Qamus al-Muhit (14 век) употребуваат подредени зборови со азбучен ред на коренот. Qamus al-Muhit е првиот прирачен речник на арапски јазик, кој составен само од зборови и нивни дефиниции, отстранувајќи ги примерите кои се употребувани во речници како што се Lisan и Речникот на англискиот јазик од Оксфорд.
Најстарите современи европски речници биле двојазични речници. Најстарите во англискиот јазик биле речници со француски, италијански или латински зборови, заедно со дефиниции од странските зборови на англики јазик. Најстар неазбучен речник со 8000 англиски зборови бил Elementarie, напишан од Ричард Мулкастер во 1592 година.
Првиот целосен англиски азбучен речник бил A Table Alphabeticall, напишан од страна на англискиот учител Роберт Каудри во 1604. Единствената останата копија се наоѓа во Бодлиевата библиотека во Оксфорд. Сепак, овој ран обид, како и бројните имитации кои следеле, се сметале за нецелосно точни и во никој случај конечни. Филип Станхоп, 4от наследник од Честерфилд, сè уште приговарал дури и во 1754 година, 150 години по објавувањето на Каудри, дека тоа е “еден начин на срамота за нашата нација, дека досега ние немаме стандард на нашиот јазик; нашите речници сега повеќе личат на она што нашите соседи од Холандија и Германија го наерекуваат книги со зборови, повеќе и од речниците во повисоката смисла на тој поим”. Сè до речникот на Семуел Џонсон, Речник на англискиот јазик (1755), немало значаен и веродостоен англиски речник. Фактот што денеска многу луѓе сè уште прават грешка и веруваат дека Џонсон го напишал првиот англиски речник е сведоштво за оваа изјава. Во овој период, речниците се смениле и содржеле текстуални наводи за повеќето зборови и биле подредени според азбучен ред, наместо според тема (претходно популарна форма на подредување на зборови, на пример сите животни би биле во една група итн.). Ремек-делото на Џонсон може да се процени како прво кој ги собрал овие елементи заедно, создавање на прв “современ” речник.[8]
Речникот на Џонсон останал стандарден за англискиот јазик околу 150 години, сè додека Oxford University Press започнала да го пишува и издава Oxford English Dictionary во кратки фасцикли во 1884-тата година. Потребни биле околу 50години за да се заврши работата и најпосле го издале целосниот Oxford English Dictionary во 12 тома во 1928 година. Останал најдетален и докажан англиски речник сè до денеска, со повторни проверки и ажурирање, како и надополнување на секои три месеци од страна на специјално наменет тим. Еден од најголемите придонесувачи на денешниот современ речник бил поранешен воен хирург, Вилијам Честер Мајнор, осуден убиец кој бил затворен во душевна болница за умствено болни криминалци.
Стручни речници
Според Прирачникот за специјализирана лексикографија, стручен речник (познат уште и како технички речник) — лексикон кој се ограничува на одредено поле. По описот во Двојазичниот LSP речник, лексикографите ги класифицираат стручните речници во три типови. Речник од повеќе полиња, кој детално покрива неколку полиња (на пример, бизнис речник), стручн речник од едно поле, ограничен да покрива само посебен предмет (на пример, право) и стручен речник од една тематска целина (на пример, уставно право). На пример, 23-јазичната Интерактивна терминологија за Европа е речник од повеќе полиња, Проектот за американската национална биографија е стручен речник од едно поле и проектот на Африканско—Американската национална биографија е стручен речник од една тематска целина. Во однос на разликите наведени погоре за “скратување на речници” и “проширување на речници”, речниците од повеќе полиња се насочени кон скратување на опфатноста помеѓу предметните полиња (на пример, Речникот на Оксфорд за светските религии), додека пак стручните речници од едно поле или тематска целина се насочени кон проширување на опфатноста во одредено предметно поле (Речникот на оксфорд за англиската етимологија).
Зборник
Друга варијанта е зборникот, список на дефинирани термини за стручно поле подредени според азбучен ред, како на пример медицина или физика. Наједноставен речник, речник за дефинирање, кој обезбедува суштински зборник на најпростите значења на најпростите концепти. Со нивна помош, други поими можат да бидат објаснети и дефинирани, особено за тие кои го учат јазикот. Во англискиот јазик, обично ваквите речници содржат по едно или две значења на 2000 зборови. Со нивна помош, останатото од англискиот јазик, дури и до 4000 најопшти идиоми и метафори можат да бидат дефинирани.
Изговор
Речниците за јазици кај кои изговарањето на зборовите не е јасно од нивниот правопис, на пример англискиот јазик, обично содржат изговор на зборот, најчесто со употреба на Меѓународната фонетска азбука (МФА). На пример, до дефиницијата за зборот dictionary (американско-англиски) има фонетски правопис: /‘dɪkʃə,nɛri/. Меѓутоа, Американските речници често употребуваат нивен систем за бележење на изговорот, на пример dictionary [dĭk'shə-nâr’ē], додека пак МФА повеќе се употребува во земјите на британскиот комонвелт. Исто така, други употребуваат ад-хок систем за обележување, на пример, dictionary [DIK-shuh-nair-ee]. Некои интернет или електронски речници имаат можност за снимено звучно изговарање.
Пропис и опис
Лексикографите применуваат две основни филозофии за дефинирање на зборовите: прописни и описни. Ноа Вебстер имал намера да направи карактеристична особеност за американскиот јазик, па го променил правописот и истакнал разлики во значењето и изговарањето на некои зборови. Затоа на американско-англиски зборот боја се пишува color, додека пак останатите земји каде што се зборува англиски го пишуваат colour. (Слично, подоцна во британскиот-англиски се прават неколку промени во правописот коишто не влијаеле врз американски-англиски; види повеќе во правописни разлики помеѓу американски-англиски и британски-англиски ). Големите речници од 20 век, на пример Oxford English Dictionary (OED) и Webster's Third се описни и настојуваат да ги опишат суштинските употреби на зборовите.
Дескриптивистите тврдат дека прескриптивизам е вештачки обид за да се пропишува употреба или скратена промена, додека прескриптивистите тврдат дека неправилното забележување на „неправилна“ или „неточна“ употреба ги скратуваат ваквите употреби и предизвикува „расипување“ на јазикот. Иако дебатата станала многу жешка, само мал дел од контроверзните зборови биле ставени под прашање. Сепак, омекнала цврстината на значењата, за разлика од претходното издание.
Научни речници
Научните речници датираат од 6 век п.н.е. кога кинезите почнале да ги организираат нивно научно знаење, и да ги напишат на пергаменти. Бројот и видот на информација зависи од теории, видови, експерименти, есеи, истражувања и други форми на знаење. Меѓутоа, сè до 1 век п.н.е. кога почнале да го уредуваат секој пергамент за да направат научен речник. Речниците биле подредени, на "најважни” и “помалку важни” според кинески стандарди и достигнале до книжење на 8,000. Некои верзии биле пронајдени каде змејот (едно од најмоќните и древни суштества од кинески легенди) бил првото објавување во научни речници. Сепак, идејата за барање на подтоци еден по еден засновани само на важност, било премногу конфузно (исто така, поради кинеските научници што не можеле да се сложат за иста дефиниција за секој натпис) и ја оставиле задачата.
Познати англиски речници
•	A Dictionary of the English Language by Samuel Johnson (прописен)
•	The American Heritage Dictionary of the English Language
•	Black's Law Dictionary, правен речник
•	Brewer's Dictionary of Phrase and Fable
•	Chambers Dictionary
•	Canadian Oxford Dictionary
•	Concise Oxford Dictionary
•	HarperCollins
•	Longman Dictionary of Contemporary English
•	Macquarie Dictionary, австралијански англиски речник
•	New Oxford American Dictionary
•	Oxford English Dictionary (описен)
•	The Penguin English Dictionary
•	Random House Dictionary of the English Language
•	Merriam-Webster
•	Noah Webster's An American Dictionary of the English Language (прописен)
•	Webster's New World Dictionary
•	Webster's Third New International Dictionary (описен)
•	Webster's New Universal Unabridged Dictionary
Други
•	Double-Tongued Dictionary •	Free On-line Dictionary of Computing
•	LEO (website)
•	Logos Dictionary
•	Reference.com
• Urban Dictionary
•	WWWJDIC
Поврзано
•Bilingual dictionary •Centre for Lexicography •COBUILD, голем корпус на англиски текст •Corpus linguistics •DICT, the dictionary server protocol •Dictionary Society of North America •Electronic dictionary •Encyclopedic dictionary •Fictitious entry •Lexicographic error •Lexicography •Lexigraf •List of online encyclopedias •Machine-readable dictionary •Medical dictionary •Monolingual learners' dictionaries •OED (Oxford English Dictionary) •Reverse dictionary •Rhyming dictionary •Thesaurus •Translation dictionary •Visual dictionary •Wiktionary •WordNet
Ф-13
Ф-13 — македонска семрежна телевизија отворена на 1 март 2013 година. Ф-13 е прва македонска семрежна телевизија која емитува програма 24/7. Нејзината програма содржи познати емисии од забавен и информативен карактер, музика, документарци, познати серии, филмови, културни и уметнички преноси, квизови итн. Исто така, Ф-13 телевизија врши секоја година пренос на поетскиот натпревар Стихо Фест. Самата програма е многу популарна, односно Ф-13 е најгледаната семрежна телевизија. Ф-13 телевизија имаат можност да ја гледаат сите луѓе низ целиот свет.
Трнодол
Трнодол — урбанизирана населба во состав на Општина Карпош која се граничи со населбите Жданец и Козле од истата општина и се наоѓа на падините на планината Водно.
Историја
Населбата Трнодол била помала населба или селце кое спаѓало во околината на Скопје, по создавање на Општина Карпош на 8 ноември 1976 спаѓа под неа.
Демографија
Во населбата има околу 200 домаќинства, скоро сите Македонци.
Брод (село)
Брод — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.
Потекло и значење на името
Името на селото доаѓа од неговата местоположба, каде Црна Река е најтесна и може најлесно да се премине.
Според други сознанија, името на селото доаѓа од верувањето дека во старо време на ова место реката се преминувала со еден вид бродчиња.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југоисточниот дел на Битолското Поле, непосредно од левата страна на Црна Река, во јужниот дел на територијата на Општина Новаци. Селото е ридско, на надморска височина од 740 метри. Низ селото поминува регионалниот пат 2340, кој води за битолско Мариово и се движи низ Пелагонија. Од градот Битола е оддалечено 30 километри. Од општинското средиште Новаци е оддалечено 15 километри.
Брод се наоѓа на бреговите на Црна Река, на самиот нејзин влез во Скочивирската Клисура. Селото е сместено помеѓу реката на југ и ридот Ќетен на север. Соседни села се: Бач, Добровени и Велесело. Селото нема особено извори со вода за пиење, во минатото ја користеле самата река.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Кутлишта, Измидол, Чепен, Гладно Поле, Јалишта, Копачка, Бара, Ќетен, Бела Црква, Грдилово, Гола Глава и Црна.
Историја
Брод е старо село, со сочувани голем број староседелски родови. Во познатите извори за првпат се споменува во век, помеѓу 1620 и 1650 година.
Селото се споменува во отоманските документи од 1638 година (помеѓу 22 август и 1 септември) во еден договор за заем склучен помеѓу каданата Ајша како заемодавец и населението од село Брод (Битолско). Земениот заем изнесувал 5.000 акчиња со лихва од 750 акчиња.
Во турско време Брод било долго време рајатско село.
На почетокот на век по ова село нападнал некој Велија со 40 души. Бротчаните еднаш се жалеле на некој паша од Битола за зулумите кои ги трпеле. Тој (пашата) им ветил дека ќе ги заштитува од зулумќарите, но под услов тој да биде главен во селото. На крај селаните се согласиле. Кога виделе по околните села дека зулумќарите престанале да напаѓаат и селаните од околните села оделе кај пашата, нудејќи му да бидe главен во нивните села, во замена за нивна заштита.
БХРТ
Босанскохерцеговска радиотелевизија (БХРТ) (порано позната како: Javni radiotelevizijski servis Bosne i Hercegovine - PBSBiH) — државна радио и телевизија на Босна и Херцеговина. Во периодот меѓу 1992 до 1995 го носела називот РТВ Босна и Херцеговина, која настанала од РТВ Сараево. БХРТ се финансира од радиотелевизиската такса заедно со останатите јавни дифузери (ФТВ и РТРС). Во план е воспоставување на корпорација која би ја сочинувале сите јавни дифузери од Босна и Херцеговина (БХРТ, РТВФБИХ и РТРС). Управната структура на БХРТ е утврдена со Статутот на БХТ. Програмата се продуцира од главниот центар во Сараево како и преку информативно-техничкиот центар во Бихаќ, Бања Лука, Мостар, Тузла и Зеница. Како јавен радиодифузер, БХРТ е членка на ЕБУ од Босна и Херцеговина и активно учествува во избирање на босански претставник за Евровизија секоја година.
Брод (село)
Историја
Во близина на селото во периодот октомври-ноември 1916 година се одиграла една од најжестоките битки помеѓу бугарската војска и војските на Антантата во Првата светска војна која била наречена битката на свиокот на Црна.
БХРТ
БХРТ (БХТ 1 и БХ Радио 1)
На 13 август 2004 од студиото од Сараево, започна со целодневно емитување на програмата на БХТ 1. Точно во 18 часот, е емитувана отворената програма по повод Летните олимписки игри во Атина во 2004. БХТ 1 ги емитуваше случувањата и натпреварите од Олимписките игри со информативна програма (сигнал кој ја покрива 90% од територијата на Босна и Херцеговина. По свечената церемонија, точно во 18 часот е емитувано првото издание на БХТ Вести на штотоку воспоставената национална мрежа. Прв водител бил Томислав Ѓуриќ
Брод (село)
Историја
По смртта на пашата, неговата ќерка и двајцата синови си го поделиле чифликот. Едниот син кон средината на век си го продал својот дел на селаните. Така некои селани повторно си дошле до своја земја (Поповци). Ќерката на пашата се омажила за некој Нури-паша исто така од Битола. Тој пред крајот на својот живот во 1907 година земјата на бродскиот читлук бесплатно ја отстапил на чифлиџиите. Останатите жители се ослодиле од чифличиството по 1912 година.
БХРТ
Организација
БХРТ моментално се состои од три посебни организациски единици:
Брод (село)
Стопанство
Атарот има средна големина и зафаќа простор од 21,3 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.274,7 хектари, на пасиштата отпаѓаат 630,1 хектар, а на шумите отпаѓаат само 0,7 хектари.
Црква Света Троица (Нова Забудова - Киев)
Црква Света Троица (украински: Троїцька церква) е поранешна православна црква кој се наоѓала во Киев, Украина. Црквата била изградена во 1859 година, а била разрушена во 1962 година.
Брод (село)
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Црква Света Троица (Нова Забудова - Киев)
Црквата се наоѓала во центарот на градот, во близина на Софискиот плоштад, на истоимената улица, денеска Терасовска улица. Во 1851 година старата црква била разрушена, и на нејзино место во 1856 година започнала да се гради нова црква. Во текот на следните децении, реонот започнал масовно да биде населуван, а со тоа и самата црква била посетувана од голем број на верници.
Кон крајот на 19 век, црквата била на неколкупати реновирена и реконструирена. Во 1930-тите години, црквата не била срушена. Сепак, во 1962 година истиот бил разрушен, поради реконструкција на улицата која минувала покрај црквата. На местото каде се наоѓала црквата била изградена 16-катна зграда.
Брод (село)
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бач живееле 490 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Бач имало 520 Македонци, патријаршисти.
Од ова село се иселил голем дел од населението и тоа од големо преминало во мало село, доведена дури во фаза на раселување. Во 1961 година селото броело 846 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 88 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Брод живеели 57 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 23 жители, од кои 16 Македонци, 1 Турчин и 6 лица без податоци.
Родови
Брод е македонско село.
Сплит
Име
Градот за првпат е споменат со името Ασπάλαθος/Σπάλατος на грчки, а следните имиња со кои се споменува се Spalatum на латински, Spalato на италијански и други.
Брод (село)
Родови
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1953 година родови во селото се:
Сплит
Население
Градот е најголем град во Далмација и втор по големина во Хрватска и има 188.694 жители според пописот од 2001 година. Апсолутното мнозинство се Хрвати со 95,15%, додека пак останатите се претежно Бошњаци, Црногорци, Словенци и Срби.
Брод (село)
Иселеништво
Населението од село Брод најмасовно се иселува во 60-те и 70-те години од XX век во поголемите села од Битолскиот регион како Кравари, Новаци, Бистрица, потоа во Битола и Скопје, а во странство емигрира најчесто во Австралија, САД, Канада, Германија, Шведска, Данска и други држави. Бројот на иселеници е над 500 лица.
Самоуправа и политика
Во век, Брод било село во Битолската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Новаци, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било дел на некогашната Општина Бач.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Бистрица.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Бач, во која покрај селото Брод, се наоѓале и селата Бач, Велесело, Гермијан, Гнилеш, Добровени, Живојно, Полог, Скочивир, Сливница и Совиќ. Селото било седиште на истоимената општина во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Брод, Добровени, Полог, Скочивир и Сливица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0172 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Велесело.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 62 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 55 гласачи.
Култура и спорт
Во селото работел фудбалскиот клуб „Земјотрес“, кој подоцна се преименувал во ФК „Брод“.
1721 во книжевноста
1721 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Кале (Долно Орехово)
Кале  — археолошко наоѓалиште во битолското село Долно Орехово. Претставува градиште - кастел и некропола од доцната антика и среден век.
DD Sythesis (музички албум)
DD Synthesis - музички албум на истоимената македонска етно-група, објавен во 1996 година во издание на JSF Records.
Содржина
Албумот содржи осум композиции:
За албумот
Сите композиции на албумот се народни во аранжман на Драган Даутовски, со исклучок на „Селска игра“ и „Љубов и смрт“. Албумот е снимен и миксан во студиото „Тиволи“ во Љубљана, во мај-јули 1996 година, со исклучок на „Клетва“ која е снимена во ноември 1995 година во Скопје. Инженер на звукот е Јанез Крижај, дизајнот е дело на Милчо Серафимовски, фотографиите се дело на Ванчо Каранфилов и Георги Христовски, продуценти се Драган Даутовски и Оливер Белопета, кој е и извршен продуцент. Делумно, албумот бил финансиран од министерството за култура на Македонија.
Битка кај Митилена (1690)
Битката кај Митилена — поморска битка што се случила на 8 септември 1690 година во Митилена помеѓу венецијанската флота под Даниеле Долфин и комбинираната муслиманска флота составена од отомански и варварски бродови. Битката резултирала со победа на венецијанските поморски сили. Овој пораз го инспирирал Сулејман II да стави крај на отоманското потпирање на варварските пирати.
Преглед
Набргу откако ја презел командата со пристаништето Монемвазија, Даниеле Долфин ги однел дванаесетте најголеми едрени бродови во Егејското Море. Откако ги оставил резервите во Тинос, тој отпловил за Евбеја со цел да ги вознемири локалните османлиски сили и да ги спречи да испратат војници до Истмус на Коринт. По ова тој испловил за Лезбос. На 7 септември 1690 година тој пристигнал во Митилена каде што бил сведок на преминувањето на муслиманската флота помеѓу Лезбос и Фоча, но не можел да нападне поради неповолните ветрови.
Битка
Искористувајќи го ветрот, Редентор, Сакра Лега и Сан Доменико ги нападнале отоманските и северноафриканските предводници утрото на 8 септември 1690 година. Околу 11 часот и двете страни почнале да разменуваат топовски оган; сепак, смиреноста на ветрот ги оставило венецијанските бродови без поддршка. Четири часа трите брода биле изолирани од останатиот дел од флотата и се соочувале со силен оган од муслиманската флота. За време на оваа размена на оган, триполитанскиот предводник нанел голема штета од Редентор. По завршувањето на ветрот, другите венецијански едрени бродови можеле да формираат линија и двете флоти размениле оган до 17 часот. По ова муслиманската флота се вратила во пристаништето во Митилена.
За време на битката, Редентор го доби најголемиот дел од топовскиот оган со приближно 100 топовски истрели. Меѓу овие жртви бил и адмиралот Џовани Баги, кој бил погоден во ногата од топовска граната и подоцна починал од гангрена на 12 септември. Меѓу повредените во борбите бил и Долфин, кој ја загубил левата рака.
Османлиските жртви биле значително поголеми од оние на Венецијанците. Муслиманската флота сочинувала само 29 од 32 бродови што сугерира дека три од муслиманските бродови биле тешко оштетени во битката и морале да останат во пристаништето. Од овие три брода се проценува дека не биле потонати повеќе од 2 галии.
Последици
На 9-10 септември и двете флоти се виделе една со друга, но не се вклучиле во судир. На 11 септември муслиманската флота се повлекла во Фоча, а венецијанската флота отпловила назад кон Мореја.
Искуството на Османлиите во Митилена го налутило Сулејман II кој за поразот ги обвинил варварските сили. По битката Сулејман почнал да гради едрени воени бродови во обид да стави крај на потпирањето на османлиската морнарица на поддршката на пиратите од варварите. Оваа промена во поморската политика ја продолжил наследникот на Сулејман, Ахмед II и до 1694 година османлиската морнарица имала 20 бродови од линијата.
Јакуб Селимоски
Животопис
По смртта на Бедри еф. Хамид, поранешен претседател на Старешинството на Исламската заедница во Македонија, Јакуб еф. Селимоски бил поставен за вршител на должноста претседател, а потоа од страна на Врховниот собор на Исламската заедница на СФР Југославија во 1981 година бил именуван за претседател на Старешинството на Исламската заедница во Македонија. Неговата подготвеност и организациски вештини резултирале со изградба и отворање на Иса-беговата медреса во Скопје, изградба и реновирање на бројни џамии, отпочнување на издавачка дејност и објавување на првиот верски билтен по Втората светска војна во Македонија, Ел-Хилал и промоција, како и унапредување на верската поука.
Починал на 29 март 2013 година во Истанбул, каде бил на лечење.
Бенжамен (филм)
„Бенжамен“ е француски филм од 1968 г. Режијата е на Мишел Девил (фр. Michel Deville), а покрај него на сценариото има работено и Нина Компане (фр. Nina Companeez). Главните улоги ги играат Мишел Морган (фр. Michellе Morgan), Мишел Пиколи (фр. Michel Piccoli), Пијер Клемен (фр. Pierre Clementi) Катрин Денев (фр. Catherine Deneuve).
Заплет
Пијер Клемен е во главната улога во овој француски филм, сместен во 18 век, како тинејџерот Бенжамен. Тој налето оди на село кај своите роднини кои имаат голем имот. Девојката-сирак од соседнио тимот (Катрин Денев) започнува афера со него. Потоа таа спие и со благородникот (Мишел Пиколи), кој пак има афера со грофицата (Мишел Морган). На крај грофицата завршува со својот внук Бенжамен.
1720 во книжевноста
1720 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Мезон
Во честичната физика, мезоните ( / m i z ɒ n z / или / m ɛ z ɒ n z / ) се хадрони, субатомски честички составени од еден кварк и еден антикварк, врзани заедно со силна интеракција. Бидејќи мезоните се составени од под-делови на кваркот, тие имаат физичка големина  , особено со пречник од приближно еден фемтометар, кој е околу 1,2 пати поголеми од големината на протонот или неутронот. Сите мезони се нестабилни, со најдолго времетрае од само неколку стотинки од микросекунда. Наелектризираните мезони се распаѓаат (понекогаш преку посредувачки честички) за да формираат електрони и неутрини. Ненаелектризираните мезони можат да се распаѓаат на фотони. И двете распаѓања укажуваат дека бојата  повеќе не е одлика на нуспроизводите.
Црква на Тројцата Светители
Црквата на Тројцата Светители (украински: Трьохсвятительська церква) е поранешна православна црква кој се наоѓала во Киев, Украина. Црквата била изградена во 1183 година, а била разрушена во 1936 година.
Мезон
Високо енергетските (помасивни) мезони се создадени моментално при Големата експлозија, но се смета дека денес не играат улога во природата. Меѓутоа, таквите тешки мезони редовно се создаваат во експериментите со забрзувач на честички, со цел да се разбере природата на потешките типови на кваркови кои ги сочинуваат потешките мезони.
Мезоните се дел од фамилијата на хадрони и се дефинираат едноставно како честички составени од парен број на кваркови. Други членови на хадронското семејство се барионите : субатомски честички составени од непарен број валентни кваркови (најмалку 3), а некои експерименти покажуваат докази за егзотични мезони, кои немаат конвенционална валентна содржина на кварк од два кварка (еден кварк и еден антикварк), туку 4 или повеќе.
Бидејќи кварковите имаат спин од 1/2, разликата во кварковиот број помеѓу мезони и бариони резултира со конвенционалните  мезони со два кварка се бозони, додека бариони се фермиони.
Секој тип мезон има соодветен античестичка (антимезон) во кој кварковите се заменуваат со нивните соодветни антиквари и обратно. На пример, позитивен пион е направен од еден кварк и еден антикварк; и неговата соодветна античестичка, негативниот пион, е направена од еден повисок антикварк и еден понизок кварк.
Бидејќи мезоните се составени од кваркови, тие учествуваат и во слабо и во силно заемодејство. Мезоните со нето електричен набој исто така учествуваат во електромагнетизмот. Мезоните се класифицираат според нивната содржина на кварк, вкупен аголен момент, паритет и разни други својства, како што се C-паритет и G-паритет. Иако мезоните не се стабилни, сепак оние со пониска маса се постабилни од помасивните и оттаму полесно се набљудуваат и учат во Забрзувачите на честички или во експериментите со космички зраци. Мезоните се, исто така, обично помалку масивни од барионите, што значи дека тие полесно се произведуваат во експериментите, и со тоа се изложуваат на одредени повисоки енергетски појави многу полесно отколку барионите. На пример, волшебниот кварк првпат бил забележан во J / Psi мезонот во 1974 година, , а  длабинскиот кварк во upsilon мезонот  во 1977 година.
Историјат
Од теоретски размислувања, во 1934 година, Хидеки Јукава го предвидел постоењето и приближната маса на "мезонот" како носител на јадрената сила што ја содржат атомските јадра. Ако немаше јадрена сила, сите јадра со два или повеќе протони ќе летаа одделно поради електромагнетно одбивање. Јукава ја нарече својата честичка според носителот мезон, од μέσος mesos, грчкиот збор за "средно", бидејќи нејзината предвидена маса била помеѓу онаа на електронот и онаа на протонот, која има околу 1.836  пати поголема маса од масата на електронот. Јукава првично ја именувал својата честичка "мезотрон", но бил исправен од страна на физичарот Вернер Хајзенберг (чиј татко бил професор по грчки јазик на Универзитетот во Минхен ). Хајзенберг нагласувал дека во грчкиот збор "мезос" не постои "tr".
Првиот кандидат за мезон на Јукава, сега познат во модерната терминологија како мјуон, беше откриен во 1936 од Карл Дејвид Андерсон и други во распаѓачките производи при интеракциите на космичките зраци. Mу мезонот ја имаше вистинска маса за да биде носител на Јукава на силна јадрена сила, но во текот на следната деценија, стана јасно дека тоа не е вистинската честичка. На крајот беше откриено дека "музонот" воопшто не учествувал во силната јадрена интеракција, туку се однесувал како тешка верзија на електронот и на крајот бил класифициран како лептон како електронот, а не мезон. Физичарите во правењето на овој избор одлучија дека својствата, освен масата на честички, треба да ја контролираат нивната класификација.
Имаше години на доцнење во истражувањето на субатомските честички за време на Втората светска војна (1939-1945), кога повеќето физичари работеле на применети проекти за воени потреби. Кога војната завршила во август  1945 година, многу физичари постепено се враќале на мирнодопски истражувања. Првиот вистински мезон што требало да се открие беше она што подоцна било наречено " Пи мезон " (или пион). Ова откритие беше направено во 1947 година од страна на Сесил Пауел, Цезар Латес и Џузепе Очијалини, кои ги испитуваа космичките зраци на Универзитетот во Бристол, Англија, врз основа на фотографски филмови поставени во планините Андите. Некои од овие мезони имале приближно иста маса како и веќе познатиот мезон, но се чинеше дека се распаѓаат во неа, водечкиот физичар Роберт Маршак во 1947 година поставил хипотеза дека тоа всушност е нов и различен мезон. Во текот на следните неколку години, повеќе експерименти покажаа дека пион навистина бил вклучен во силни интеракции. Пион (како виртуелна честичка ), исто така, се верува дека е примарен носител на јадрена сила во атомските јадра. Други мезони, како што се виртуелните ро мезони, се вклучени и во медијацијата на оваа сила, но во помала мера. По откривањето на пион, на Јукава му беше доделена Нобеловата награда за физика од 1949 година за неговите предвидувања.
Во минатото, зборот мезон понекогаш се користел за означување на кој било носител на сила, како што е "Z 0 мезонот", кој е вклучен во медијацијата на слабо заемодејство. Сепак, оваа употреба испадна од употреба, а мезоните сега се дефинирани како честички составени од парови на кваркови и антиквари.
Квантни броеви на вкус
Беше забележан квантниот број на непознатост S (да не се меша со спин) беше забележано да оди нагоре и надолу, заедно со масата на честичките. Колку е повисока масата, толку е помала од непознатоста ( повеќе  S кваркови). Честичките може да бидат опишани со изоспински проекции (поврзани со полнење) и непознатост (маса). Како што беа откривани други кваркови, беа направени нови квантни броеви за да имаат сличен опис на унк и udb нонетите. Бидејќи само сличностите u и d се слични, овој опис на масата на честички и полнежот во однос на квантните броеви на изоспинот и вкусот добро функционира само за нокетите изработени од еден u, еден d и еден друг кварк и се распаѓа за останатите nonets ( на пример ucb nonet). Ако сите кваркови ја имаат истата маса, нивното однесување би било наречено симетрично, бидејќи сите тие ќе се однесуваат на ист начин во однос на силната интеракција. Како и да е, со оглед на тоа што кварковите немаат иста маса, тие не комуницираат на ист начин (токму како што електронот сместен во електрично поле ќе забрза повеќе отколку протон сместен во исто поле поради неговата помала маса), и викаме дека симетријата е   скршен а.
Беше забележано дека полнежот ( Q ) е поврзан со изоспинската проекција ( I 3 ), барионскиот број ( B ) и квантните броеви на вкусот ( S, C, B ′, T ) со формулата на Gell-Mann-Nishiyima :
каде што S, C, B ′ и Т претставуваат непознатост, шарм, дно и врв на квантните броеви, соодветно. Тие се поврзани со бројот на непознати, шарм, дно и врв кваркови и антикварк според следните релации:
што значи дека формулата на Gell-Mann-Nijijima е еквивалентна на изразот на полнеж во однос на содржината на кварк:
Класификација
Мезоните се класифицираат во групи според нивниот изоспин ( I ), вкупниот аголен момент ( J ), паритетот ( P ), G-паритетот ( G ) или C-паритетот ( C ) кога е применливо, и содржината на кварк (q). Правилата за класификација се дефинирани од страна на Групата за податоци на честички и се прилично збунувачки. Правилата се претставени подолу, во табеларна форма заради поедноставување.
Видови на мезони
Мезоните се класифицираат во типови според нивните спин конфигурации. На некои специфични конфигурации им се дадени посебни имиња врз основа на математичките својства на нивната спин-конфигурација.
Реда Џонсон
Реда Џонсон (роден на 21 март 1988 година) — бенински фудбалер роден во Франција, играч од одбраната на Истлејџ.
Магнет
Магнет е материјал или објект кој произведува магнетно поле. Ова магнетно поле е невидливо, но е одговорно за најважните дејствија на магнетот: сила која ги привекува феромагнетните материјали како што се железо, и  други видови магнет.
П остојан магнет е објект направен од материјал кој е магнетизиран и создава свои отпорни магнетно поле. Секојдневен пример се фрижидерските магнети, кои се користат за чување на белешки на вратата од фрижидерот. Материјали кои може да се магнетизираат, кои се, исто така,оние кои силно се привлекуваат од магнет, се нарекуваат феромагнетни материјали (или феромагнетици). Тоа вклучува железо, никел, кобалт, некои легури од ретки земни метали, и некои природни минерали како што е магнетитот.. Феромагнетиците се само оние материјали кои се привлечени кон магнетот доволно силно за да  бидат  вообичаени  се сметаат за магнетни, сите други супстанции, одговараат слабо на  магнетното поле.
Феромагнетните  материјали можат да бидат поделени на  "меки" материјали, како обложено железо, кое може да се магнетизира, но нема тенденција да остане мгнетизирано. И "тврди" материјали, кои не можат да се магнетизираат. Постојаните магнети се направени од "тврди" феромагнетички материјали како што се alnico и ferrite кои се предмет на посебна обработка во силно магнетно поле во текот на производството за да ја усогласат нивната внатрешна микрокристална структура, што ги прави многу тешко да се демагнетиираат. Да се демагнетизира на заситен магнет, одредено магнетно поле, мора да се примени, и овој стандард зависи од кооперативноста  на соодветниот материјал. "Тврдите" материјали имаат висока коперативност, додека "меките" материјали имаат ниска. Целокупната сила на магнетот се мери со својот магнетен момент или, пак, вкупниот магнетен флукс, кој го произведува. Локалната сила на магнетот во некој материјал се мери со неговата магнетизација.
Електромагнетот е направен од серпентина на жица која делува како магнет кога електрична струја поминува низ него, но ќе престане да биде магнет кога тековната  запира. Често, серпентината е завиткана околу јадрото на "меките" феромагнетни материјали, како челик, кој во голема мера го подобрува магнетно поле произведено од страна на клиентите.
Пронаоѓање и искористување
Древните луѓе научиле за магнетизам од lodestones, кои се природно магнетизирани парчиња на железна руда. Зборот магнет бил усвоен во Средна Ангија од латинск иот збор magnetum "lodestone", на грчки (magnētis [lithos]) што значи "[камен] од Магнезија",   дел од Стара Грција каде lodestone бил пронајден. Lodestone,  беа првите магнетни компаси. Најраните познати преживеаните описи на магнети и нивни својства се од Грција, Индија и Кина од пред околу 2500 години. Својствата на lodestones и нивниот афинитет за железо биле напишани од страна на Плиниј Постар во неговата енциклопедија Naturalis Historia.
Од 12 до 13 век од Н.Е., магнетни компаси се користеле  за  навигацијата во Кина, Европа, на Арабискиот Полуостров и на други места.
Магнетно поле
Во SI единиците, силата на магнетното Б поле е дадена во тесли
Магнетен момент
Магнетен  момент (исто така се нарекува магнетен дипл момент и обично се означува со μ) е вектор кој ги карактеризира магнетните целокупни  својства. За еден бар магнет, на насоката на магнетниот момент почнува од магнетниот Јужен до Северниот Пол, и магнитудата се однесува на тоа колку силни и колку се оддалечени  овие столбови. Во SI единици, магнетен момент е специфициран во однос на·m2 (ампер пати метри на квадрат).
Магнетот  произведува свое магнетно поле и одговара на магнетни полиња. Силата на магнетното поле се произведува во било која точка пропорционална на големината на својот магнетна момент. На пример, кога магнет ќе се стави во надворешно магнетно поле, произведено од различни извори, тоа е предмет на вртежен момент чија тенденција е  да се ориентира  магнетен момент паралелно на теренот. износот на овој вртежен момент е пропорционален и на магнетен момент и надворешното поле. Магнетот исто така, може да биде предмет на присилно движење во една насока или некоја друга, според позиции и насоки на магнетот и на извор. Ако полето е единствено во просторот, магнетот е предмет на некаква нето сила, иако тоа е предмет на вртежен момент.
Жица во облик на круг со област А и вршење на тековн иот  е магнет, со магнетен момент на големина еднаква на ВС.
Maгнетизација
Магнетизацијата  на магнетизираниот  материјал е локална вредност на неговиот магнетен момент по единица волумен, обично означена со M, со единици A/m. е вектор поле, подобро отколку само еден вектор (како магнетниот момент), бидејќи различни области во магнетот може да се магнетизираат со различни насоки и слабости (на пример, поради домени, види подолу). Добар бар магнет може да има магнетен момент на големина 0.1 •м2 и волумен од 1 cм3или 1×10−6 м3, а со тоа и на средна магнетизирачка  големина е 100,000 A/m. Железото може да има магнетизација  од околу еден милион ампер по метар. Таквата голема вредност објаснува зошто железните магнети се толку ефикасни во производство на магнетни полиња.
Моделирање магнети
Два различни модели постојат за  магнети: магнетни полови и атомска струи.
Иако за многу цели,  погодно е да се мисли на магнет што имаат различни северен и јужен магнетен пол, концептот на половите не треба да се сфати буквално: тоа е само начин на којшто се однесуваат два различни краеви на магнет. Магнетот не разликува северна или јужна честичка на спротивставените страни. Ако еден бар магнет е поделен на два дела, во обид да се одделат северните и јужните столбови, резултатот ќе бидат два бар магнети, едни кои ги има и на северниот и Јужниот Пол. Сепак, една верзија на магнетен пол пристап се користи од страна на професионални магнетичари да дизајнираат постојани магнети.
Со овој пристап, на дивергенција на магнетизацијата ∇·М внатре во магнетот и површината на нормална компонента M·n се третираат како распределба на магнетн иот монопол. Ова е математичка практичност и не значи дека таму се всушност монополите на магнетот. Ако магнетната пол дистрибуција е позната, тогаш полот модел го  дава H. Надвор од магнетот, полето Б е пропорционално на H, додека во внатрешноста на магнетизацијата мора да се додаде  H. Продолжување на овој метод со кој се овозможуваат  внатрешните  магнетни пријави се користат во теориите на феромагнетизмот.