cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kинo-панетоне
Успехот
Потоа Болди и Де Сика повторно го потврдиле својот успех со оглед на благајните, благодарение на филмот Божиќни празници 1991, повторно снимен од Олдоини и со Божиќни празници 1995 во режија на Паренти. Во текот на таа деценија, браќата Ванзина ја обновиле формулата, секогаш потпирајќи се на партнерството Boldi-De Sica, со SPQR - Пред 2000 и половина години (1994) и Талкајќи низ времето (1996), додека движењето „празнично - божиќно“ продолжило со Де Лаурентис, кој режијата на следните филмови трајно и ја доверил на Нери Паренти. Браќата Ванзина се вратиле за снимање на филмот Божиќни празници 2000 година од серијалот Кино-панетоне дури во 1999 година, чиј продуцент бил секогаш Филмауро на Де Лаурентис. Како што може да се воочи од некои наслови, филмовите не секогаш се занимавале со настани кои биле строго поврзани со божиќниот период или, воопшто, со празниците; од 2001 година, сепак, ова се случувало редовно неколку години - на што одраз биле и насловите на филмовите - сместувајќи го Божиќ од време на време на најразновидните места на планетата.
Во 2005 година, еден ден по објавувањето на Божиќ во Мајами, се случил првиот пресврт во историјата на сагата бидејќи Болди, поради уметнички разлики, го раскинал своето партнерство со Де Сика и во исто време ги напуштил и продукциите на Де Лаурентис за да започне свое лично „апокрифно“ движење на кино-панетони, што е во контраст со „официјалното“ на неговиот поранешен сценски партнер; Новите дела на Болди, продуцирани од Медуза филм, набргу биле забележани по тоа што ја имале свадбената церемонија како нивна централна тема, толку многу за да се создаде нов неологизам, оној на кино-бракови. Со текот на времето, новото движење што го започнал Болди, предизвикало да прават сè повеќе дуети пред камерите со Биаџо Изо, додека Де Сика ја продолжил својата уметничка кариера заедно со новиот влез Масимо Гини. Во меѓувреме, во истиот период започнало да се појавува временско проширување во однос на изданијата на кино-панетони, кои тогаш ја надминале тесната божиќна рамка, предвидувајќи или одложувајќи го нивното прикажување во кината - ова е случај на пример со филмот Свадба во Париз (2011) од Клаудио Риси, емитуван веќе во октомври ; апропо зборовите на Болди, „секако дека не треба да ги чекаме празниците за да се намами насмевка кај гледачот“.
Распаѓањето
Во 2017 година бил креиран филмот од страна на Филмауро Супер Божиќни празници, монтажен филм во режија на Паоло Руфини, кој ја прославил 35-годишнината од раѓањето на кино-панетоне со прикажување сцени на филмови кино-панетони и божиќни комедии, кои биле реализирани од продукциската куќа во претходните децении. И Болди и Де Сика, протагонисти на многу од овие сцени, ја критикувале операцијата, тврдејќи дека не биле ни предупредени за истата, а воедно сметале и дека била несоодветна: на истиот ден кога се прикажувал филмот, 14 декември, всушност било и планирано во кино-салите да се прикажуваат божиќните комедии на двајцата актери, Божиќ како готвач во режија на Паренти за Болди и Сиромашни, но најбогати во режија на Фаусто Брици за Де Сика. Од трите филма, монтажниот производ (филм) сепак се покажал како оној со најниска заработка.
Од историска гледна точка на жанрот, во 2018 година историската двојка Болди-Де Сика повторно се обединила по четиринаесет години за филмот Пријатели како порано, во режија на самиот Де Сика потпомогнат (непотврдено) од неговиот син Брандо: и покрај тоа што било издадено за време на божиќниот период, сепак, ова дело било класична комедија која поради стилот и опфатените теми, не само што не се обединила со каноните на Кино-панетоне, но дури и се дистанцирал од нив, добивајќи за тоа колективно признание од критичарите. Пријатели како порано, се потврдил, меѓу останатите италијански продукции, како филм со најголема заработка во филмската сезона 2018-2019 година и трет по број на гледачи, но сепак далеку од повторување на успехот постигнат со делата (кино-панетоне) во нивната златна доба.
Во „Пријатели како порано“, каде изгледало како да се потврдува дефинитивното напуштање на одредена комедија од страна на историската двојка, сепак продолжува во 2020 година На одмор на Марс, каде и од самиот наслов би можело да се открие дека упатува кон старото кино-панетонско движење, почнувајќи од враќањето на Паренти зад камерите: „Идејата беше да се вратам на снимање филмови со оние тестенини онаму, и таа беше силна за сите тројца, мене, Кристијан и Масимо: да се нурне повторно во таа област, имаше сè во панетонот, пцовки, шеги, изјавил самиот режисер. Овој пат реакцијата на јавноста и критичарите била многу погруба во врска со делото, кое предизвикало лесна иронија, и било критикувано поради неверодостојноста на заплетот и неефикасноста на глумата; всушност, тоа било истакнато како признание на еден жанр, оној на кино-панетонот, кој со текот на времето станувал веќе неспособен да ja претстави, макар и само на комичен начин, сликата (реалноста) на земјата.
Изведувачи/Глумци
Актери кои се повторувале во текот на целосната сага биле, покрај гореспоменатите Болди, Де Сика и Џини, и Диего Абатантуоно, Клаудио Амендола, Џери Кала, Нино Фрасика, Ецио Греџо, Андреа Ронкато, Гвидо Никeли и Надија Риналди во 1980-те и 1990-те; и Ана Марија Барбера, Ненси Брили, Елизабета Каналис, Паоло Контичини, Фабио Де Лујџи, Сабрина Ферили, Фичи од Индија, Мишел Хунзикер, Биаџо Изо, Паоло Руфини, Франческо Мандели, Винченцо Салеме и Алесандро Сиани во 2000 и 2010 година. Со оглед на комерцијалниот успех на филмовите, понекогаш во нив учествувале и странски изведувачи познати ширум светот, како што се Синди Крафорд, Дени Девито, Кармен Електра, Дерил Хана, Дин Џонс, Рон Мос, Лесли Нилсен, Лук Пери и Меган Гејл.
Критика
Според најљубезните критичари, филмовите (кино-панетоне), всушност не биле толку различни од комедиите, произведени во 1950-тите, како оние во кои глумел Тото; поточно, ги гледале како филмови кои повеќе од другите успевале да ја раскажат Италија и денешните италијанци. Потоа се нагласило како кинепанетите ја извршуваат задачата да го „превртат“ најголемиот дел од италијанската филмска индустрија која честопати само на тој начин успева да го достигне нивото на заработувачки на холивудските филмови. Сепак, било предмет на дебата и полемики, можноста за ваков жанр на филм да има придонеси и даночни олеснувања од страна на Министерството за култура.
Критичарите на таквите производи пред сè укажуваат на недостатокот на вистинска комедија: на долг рок, таа комедија што била присутна, завршила целосно заснована на вулгарност и други разновидни баналности како непристоен јазик, евтин хумор и женски улоги сведени на обични сексуални предмети. Се случила промена на посебен начин во 2000-тите, и која, според научниците од овој сектор, од кино-панетонот направила прославување на „најлошите остатоци“, од „карневалските лудории“ на современа Италија на Берлускони. Од практична гледна точка, на крај се дало негативно мислење за постојаниот недостаток на вистинска фабула, заменета со банална „приказна“ секогаш иста, уметнички напишана за изведбите на протагонистите и споредните актери на должност; тоа биле често телевизиски личности, популарни во одреден моментот, на кои им недостасувале соодветни актерски вештини за големата сцена.
Цитати и пародии
Еден вид на оскверната пародија од движењето на кино-панетони би можела да се препознае во комедијата Борис - Филмот од 2011 година. Филмот, сместен зад кулисите (сцената) на филмскиот свет, прецизно ја раскажува „промената“ на кино-панетоне, која на крајот завршува со добивање на првичен „сериозен“ проект, подеднакво исмевајќи ги двете страни. Поточно кај филмовите (кино-панетони), сатирата ги нагласува проблемите, на италијанската филмска сцена од тоа време, за да се направи филм кој би се одделил од грубата и тешка комедија, и раскажува за негативното влијание што овој кинематографски жанр го имал врз актерската средина во земјата, кој бил виновен за попуштање на национално-народното поради лесните придобивки (заработувачки), без да пропушти да ја истакне неправилноста на пишувањето, која може да се сумира во неколку груби стереотипи.
Исто така, вреди да се спомене лажниот трејлер Божиќ во тоалет (2008) од Мачо Капатонда, кој во неколку минути ги сумира сите најлоши стереотипи што критичарите му ги припишувале на кино-панетонското движење, во однос на пишувањето и на актерството; сатирично дело кое, според зборовите на Франческо Спекија, се состои од „комични и истовремено вознемирувачки слики“, накратко „идејата за Италија денес, мрачна и мизерна“.
Приватизација во Русија
Според Владимир Мау, главната економска цел на приватизацијата била да се подобри ефикасноста на економијата преку создавање на приватната сопственост на средствата за производство. Додека во одредени сектори на економијата (услуги, трговија), овој проблем бил брзо решен, во индустријата и земјоделството, саканиот ефект се постигнал многу побавно, и тоа во голема мера се должело на фактот што приватизираните претпријатија преминале во сопственост на организационите колективи за да на крајот тие станал во сопственост на нивните директори. Според подоцнешните изјави на Анатолиј Чубајс, приватизацијата се спровела со единствена цел да се спречи комунистите повторно да дојдат на власт.
Регулативна мерка на приватизацијата
Приватизацијата во Русија започнала со Закон за јавни претпријатија уште во 1988 година. Во таа фаза истата не била спроведувана. По распаѓањето на Советскиот Сојуз, до 1992 година, односно на почетокот од приватизацијата, повеќе од 2,000 претпријатија биле приватизирани спонтано.
До средината на 1992 година Врховниот совет на Руската Федерација донел голем број на закони и прописи со кои се регулирале процесот на приватизација и стечајните постапки на економските субјекти, вклучувајќи го и федералниот закон "за приватизација на регистрирани сметки и депозити во РСФСР". Законот за приватизацијата и неговата методолошка поддршка биле поставени од страна на Федералната комисија за менаџмент на државниот имот. Регулаторната комисија ја спровела првата фаза од приватизацијата која траела три години. Врз основа на пропишаните закони, Државната комисија за државна сопственост издала прописи, како и дала објаснување за процесот на приватизација. Во оваа фаза, надвор од надлежноста на овие закони останала приватизација на земјиштето и домовите, социјалните и културните институции и културното и природното наследство.
Периодот од ноември 1991 година влегол во фаза на т.н. брза приватизација. Тоа било спроведено врз основа на Уредба No.341 на претседателот на Руската Федерација на 1991/12/29, и каде биле изложени главните одредби на програмата за приватизација на државните и општествените претпријатија во 1992 година. Државната програма за приватизација за 1992 година била усвоена од страна на Врховниот Совет на Руската Федерација во јуни 1992 година. Тоа прогласи следниве цели:
Во руската програма за приватизација биле предвидени ваучери. Според законот усвоен од страна на програмата, организациите морале да бидат продадени на аукција или би можеле да се продаваат директно на поединци кои работат во овие претпријатија. Големите компании, исто така, морале да биде сигурни во приватизационите договори. Програмата за приватизација поставила ограничувања на приватизација, Овие ограничувања важеле за сите органи на државната власт и владата и локалните власти, а се забранило наметнување на дополнителни ограничувања на овие органи и продолжување на ограничувањата. Кога се разгледувала приватизацијата на претпријатијата, СПЦ и нејзините органи имале право да забранат приватизација на одредена компанијата. Најголемиот дел од претпријатија морале да бидат трансформирани во Акционерско друштво (АД).
Ваучерна приватизација
Ваучерската приватизација подразбира бесплатна поделба на специјални приватизациски пари (ваучери) на граѓаните, кои со нив купуваат акции во претпријатијата. Ваучерите обично се доделуваат според работниот стаж, возраста и друго. Ваучерната приватизација била извршена во периодот од 1992 до 1994 година. Тоа му претходело на актите на Врховниот Совет на РСФСР, кои биле усвоени во текот на летото 1991 година, во која во проектот биле вклучени државните претпријатија и нивна трансформација во акционерски друштва. За пренамена на приватизација бил донесен закон "за приватизација на регистрирани сметки и депозити во РСФСР", според која секој руски државјанин добил номинална приватизациона сметка. Овој закон не бил спроведена, и наместо тоа се вовела ваучерна приватизација.
Ваучерната приватизација денеска е доста контроверзна. Текот на приватизацијата во голема мера станал резултат на постојани компромиси меѓу Владата и Врховниот совет, земајќи ги предвид интересите на различни групи на луѓе. Така, Јегор Гајдар и Анатолиј Чубајс првично не биле поддржувачи на ваучерната приватизација, туку нуделе постепена приватизацијата, но во парични средства. Во недостаток на решение, на вработените им биле давани таков вид на ваучери, кои пак или од немање на финансиска поддршка за опстанок или главно под притисок на раководителите, биле принудени да ги продаваат своите ваучери главно на своите директори, и на тој начин старо-новите директори ја стекнувале сопственоста на институцијата.
Во летото 1992 година биле воведени ваучери кои не биле бесплатни за јавноста. За секој ваучер морало да се плати 25 рубљи. Номиналната вредност на ваучерот била 10,000 рубли. Имотт во земјата се проценил на 1400 милијарди рубли, а за таа сума биле издадени ваучери. Реалната пазарна вредност на акциите што можеле да се добијат во замена за ваучер, зависело од самата компанијата. На пример, во Нижни Новгород за еден ваучер можеле да се разменат 2.000 акции на "Гаспром" во 1994 година (нивната пазарна вредност во 2008 година изнесувала 700.000), во регионот Москва - 700 акции на Газпром (во 2008 година - За 245.000 рубли) итн.
Според тогашниот министер за економија, Андреј Нечаев:
Најмногу придобивки од ваквиот вид на приватизација дала на т.н. црвени директори, односно старите директори на компаниите од советската ера. Во најголем број од случаите, со користење на административен притисок, директорите станувале сопственици на реорганизираните компании.
Во многу случаи, најголемиот дел од акциите во рацете на трудот колективи, со користење на административните притисок, директорот може да се постигне саканиот резултатите од гласањето на акционерите средби, а потоа откупи често и споделување на работниците од претпријатија, да стане полноправна членка на сопствениците. Идеолозите на овој вид на приватизавија постојано изјавувале во подоцнешните години декаref name="Mau"> испораката на ваучери во почетокот имала за цел да ги ограничи т.н. црвени директори, но сепак ова не се случило главно поради корумпираноста на властите.
Најголемиот дел од населението не знаеле што да направат со своите ваучери, па тие започнале да ги продаваат. Цената на ваучерите започнала да опаѓа, паѓајќи на 3-4000 рубли од мај 1993 година. во тој период биле создадени и инвестициски фондови кој нудиле размена на ваучери за акции на различни компании.
Заеми за акции
Заемот за акции бил спроведен во 1995 година за надополнување на државната благајна. Преку овој вид на приватизација, владата планирала добивање на заеми. Според повеќето експерти, овој вид на заеми за акции предизвикала депресивни цени на самите акции. Во многу случаи, конкуренцијата на аукцијата се состоела од една иста личност кој учествува со повеќе компании. Во овој период најмногу се збогатиле т.н. руски олигарси: Борис Березовски, Михаил Ходорковски и Роман Абрамович.
Царичина Нива (Витолиште)
Царичина Нива — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од неолитското и римското време.
На 1,7 км северно од селото има природно зарамнета тумба на кој се среќаваат фрагменти од керамички садови, дислоциран куќен лепеж и орудија од камен и кремен, а на падините кон Злачка Река се гледаат траги од антички објекти. Откриен е и еден поголем профилиран камен со старогрчки натпис во 9 реда.
216 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Кожани (општина)
Кожани (Δήμος Κοζάνης, Димос Козанис) — општина во Кожанскиот округ на Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција. Административен центар е истоимениот град Кожани.
216 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5292 и 5293 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4534 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3544 и 3545 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 537.
Кожани (општина)
Населени места
Општината Кожани е создадена на 1 јануари 2011 г. по законот „Каликратис“ со спојување на пет стари општини: Кожани (Козани), Калјани (Ејани), Елимеја, Димитриос Ипсилантис и Хелеспонт (Елиспондос).
216 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 216 година се протега во 2420 и 2421, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2480 и 2481 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 327. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 863 и 862 исламска година пред хиџра.
Кожани (општина)
Општинска единица Кожани
Општинската единица Кожани ги опфаќа следниве населени места:
Општинска единица Димитриос Ипсилантис
Општинската единица Димитриос Ипсилантис со седиште во Караагач ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Елимеја
Општинската единица Елимеја со седиште во Гоблица (Кркос) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Калјани
Општинската единица Калјани со седиште во Калјани (Еани) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Поранешни села
На територијата на општината се наоѓало и некогашното село Магула.
NGC 3690B
NGC 3690B — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3690B се споменува и како UGC 6472, MCG 10-17-3, KCPG 288B, IRAS 11257+5850, CGCG 291-73, VV 118, Arp 299.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3690B е од видот Sb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 3690B има привидни димензии од 2' х 1,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 3690B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35321. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3831. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Берстеланд
Берстеланд (Bersteland) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
Полинезија
Полинезија (од „поли“ многу +  „нисос“ остров) — регион во Океанија. Самиот регион е составен од повеќе од 1000 острови распоредени во централниот и јужниот дел од Тихиот Океан. Луѓето кои живеат во овој регион географски се нарекуваат Полинезијци и споделуваат голем број сличности. Поимот „Полинезија“ за првпат е употребен во 1756 година од францускиот писател Шарл де Брос.
Острови
Следните острови и островски групи се сметаат за дел од Полинезија. Некои острови од Меланезија и Микронезија се културно и антрополишки се сметаат за полинезиски.
Поглавје III од Повелбата на Обединетите нации
Поглавје III од Повелбата на Обединетите нации ги утврдува главните органи на Обединетите нации и објавува политика за полова недискриминација на Обединетите нации.
Член 8
Дополнително, Поглавје III одобрува формирање помошни тела на овие органи, кои обично се исто така овластени во поглавјата што се однесуваат на тие главни органи. Поглавје III, исто така, има одредба за еднакви можности што забранува „ограничувања на подобноста на мажите и жените да учествуваат во какво било својство и под услови на еднаквост во нејзините главни и помошни органи“. Поглавје III воспоставува посложена организациска структура од членот 2 на Пактот на Друштвото на народите, кој едноставно предвидувал: „Дејството на Лигата според овој пакт ќе се изврши преку инструменталитетот на Собранието и на Советот, со постојан Секретаријат “, воспоставување систем со три органи за разлика од систем со шест органи.
15. западен меридијан
15. западен меридијан образува голема кружница со 165. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот Пол, 15. западен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇬🇱 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇮🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | Западна Сахара ! scope="row" | undefined ! scope="row" | 🇸🇳 ! scope="row" | 🇬🇲 ! scope="row" | 🇸🇳 ! scope="row" | 🇬🇼 ! scope="row" | 🇬🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Бизон
Бизон (лат. Bison) е род на парнокопитни животни и припаѓа на семејството шуплороги говеда (Bovidae). Бизоните ги одликуваат кратките нозе, широкото чело со јаки и нагоре свиткани рогови, и мускулест преден дел на телото обраснато со долги темнокафеави влакна. Живеат во крда, а мажјаците може да пораснат и до 3,5 m должина и 2 m во висина. Достигнуваат маса и до 1000 кг.
Бизонот е најголемо копнено животно во Европа и Северна Америка. Родот на бизони обфаќа четири изумрени и два современи вида:
Во Европа слободно живее само во Бјаловешка шума (Полска, Белорусија). Во Северна Америка се проценувало дека огромните стада на бизони се составени од 60 милиони животни, а денес се речиси потполно уништени.
Лазреј
Лазреј — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Арас.
Грефентал
Географија
Градот Грефентал се наоѓа во странична долина на Локвиц, притока на Зале. Грефентал е опкружен од Тириншките Шкрилни Планини. Планините во областа се издигнуваат до 800 метри. Западно од Грефентал се наоѓа Нојхаус на Ренвег, додека источно се наоѓа Пробсцела.
Соседни општини
Градот се граничи со следниве места (почнувајќи од север, надесно): Залфелд, Пробсцела, Лудвигсштат, Тетау, Зонеберг и Нојхаус на Ренвег.
Историја
Во 1288 година градот бил првпат споменат. Најголем дел од својата историја припаѓал на различни кнезови од династијата Ернестин.
Градски совет
Градскиот совет на градот Грефентал се состои од 12 членови. Според последните општински избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Никола Јокиќ
Никола Јокиќ (српски:Никола Јокић, роден во на ) — српски професионален кошаркарски играч кој настапува за тимот на Денвер Нагетс во Националната кошаркарска асоцијација (НБА). Тој, исто така, ја претставува српската национална кошаркарска репрезентација на меѓународно ниво. Со висина од 2,13, тој игра на позицијата центар и крилен центар. Бил избран како 41-ви пик на драфтот од страна на Денвер Нагетс во 2014 година.
Лефкели Мехмед-паша
Лефкели Мехмед-паша — османлиски државник. Тој бил Голем везир во 1622 година. и управник на Египет во 1618 година.
Дрансдорф
Дрансдорф (Drahnsdorf) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
Мере Хусеин-паша
Мере Хусеин-паша — османски државник со албанско потекло. Тој во два наврати бил Голем везир во 1622 година и 1623 година, и претјодно бил османлиски управник на Египет во периодот меѓу 1620 и 1622 година. Неговото име „Мере!“ потекнува од зборот за „Земи го!“ во албанскиот јазик, овој прекар го стекнал поради тоа што многупати на своите војници им наредувал да ги „земат [главите]“ на своите противници, т.е. да ги погубат. Тој бил единствениот голем везир кој не зборувал турски.
Живот
Хусеин-паша е роден во албанското семејство Беголи од околината на Пеќ во средината или при крајот на век. Посведочено е дека тој никогаш не научил да говори турски, многу ретко за некој кој живеел во Османлиското царство.
Тој својата кариера ја започнал како ашчибаши (главен готвач) на Сатирчи Мехмед-паша, наскоро станал член на спахиите. Подоцна тој се издигнал на низа на вискораководни државни позиции, сè до јули 1620 година, кога бил назначен за управник на Египет а подоцна и Голем везир.
Како управник на Египет, однесувањето на Хусеин-паша било опишано како „грубо и несоодветно." Тој бил болен во првите неколку месеци, но кога оздравел, направил гозба за своите деца и примил многу дарови, иако поголемиот дел од подароците ги вратил назад. Додека бил управник, неизлевањето на Нил предизвикало голема суша во Египет, што пак довело до негово разрешување во март или април 1622 година. Неговиот тефтердар (финасов управник) Хасан, станал управник (кајмакам) по отстранувањето на Хусеин-паша, го обвинил дека проневерил пари од трезорот и жито од силосите и го спречил да го напушти Каиро. Хусеин-паша платил 25.000 златници (динари; половина од бараната сума) и тврдел дека еден месен евреин, кој го оштетил по неговото отстранување од позицијата, би требало да го плати остатокот, тврдејќи дека евреинот мму должел на него износ со вредност иста како остатокот од долгот, по што добил дозвола да си замине. Сепак, кога властите отишле кај евреинот за да ја побараат сумата пари кои и должел кон Хусеин-паша тој им изјавил дека веќе му има платено. Кога го известиле за настанатата ситуација Хусеин-паша, твфрдел дека не е негово грешка и дека евреинот лажел, но се сложил да ги плати останатите 25.000 златници во замена евреинот да биде донесен пред него. Управникот го прифатил овој предлог и му го испорачал евреинот на Хусеин-паша, кој го измачувал и убил и ги земал насила 25.000 златници. По овие настани, Хусеин-паша отпатувал во Романија, која во тој период била под османлиско владение.
Неколку месеци подоцна, на 13 јуни 1622 година, Хусеин-паша бил назначен за Голем везир првпат, но служел помалу од еден месец сè до 8 јули 1622 година под владение насултанот Мустафа I. НАредната година, го назначил за Голем везир уште еденаш, од 5 февруари 1623 година па сè до 30 август 1623 година.
Хусеин-паша бил погубен во јули 1624 година.
NGC 6058
NGC 6058 — планетарна маглина во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6058 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m. NGC 6058 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,67'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 4 м 26,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 41' 1"".
Други поделби
Проучување на NGC 6058 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 79; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3064. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1369.
Бадолен
Бадолен — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Бадилен се наоѓа на планината Огражден, во близина на македонско-бугарската граница, на надморска височина од 620 метри.
Историја
Името го има добиено од зборот „бадел“, што значи чичка, односно диво трнливо растение. Во почетокот на XX век селото било во состав на Петричката околија и било поделено на Велики и Мали Бадилен.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 3 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.
Општествени установи
Училиштето во Бадилен, поради недостаток од деца веќе не функционира.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1779 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на културата на селото Бајково.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 7 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во селото се наоѓа црквата „Св. Богородица“, посветена на големиот христијански празник Успение на Пресвета Богородица (Голема Богородица), што се одбележува на 28 август. Сепак, бадиленците кои живеат во Ново Коњарево и Самоилово, доаѓаат овде следниот ден, на 29 август. Селската слава се празнува на 6 мај, кога бадиленци повторно доаѓаат во селото и „колат курбан“. На 100 метри од селото се наоѓа македонската гранична караула.
Масбрахт
Масбрахт — град во југоисточна Холандија. Тој била посебна општина до 1 јануари 2007 година, кога станал дел од новата општина Масхау. Градското собрание се наоѓа во Масбрахт. Фудбалерот Марк ван Бомел е роден во Масбрахт.
Пласница
Географија и местоположба
Ова големо село се наоѓа во областа Долно Кичево и претставува седиште на истоимената општина. Сместено е на неколку километри регионалниот пат Кичево-Македонски Брод. Од градот Македонски Брод, местото е оддалечено 11 километри, додека од градот Кичево е оддалечено 18 километри. Селото е ридско, на надморска височина од 660 метри.
Пласница е големо село, сместено во долината на малата Пласничка Река, која е десна притока на реката Треска. Северно од селото се наоѓа плодно поле околу Треска, додека на југ се наоѓа падината на планината Баба Сач, каде се наоѓаат пасишта и шуми.
Месностите во планинскиот дел на атарот на селото ги носат следниве имиња: Козјак, Мусица, Блато, Латоско Бачилиште, Бачило и други. Месностите во котлинскиот дел на атарот на селото се следни: Ограѓе, Ореовечки Лаг, Пласнички Лаг, Требеници и Мусино.
Селото има многу збиен тип. Се разликуваат Мемицовско, Мутеско, Мустафовско, Кара Мишоско и Метоско Маало. Најголемо и главно маало е Мемицовско.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) под името Плашнича и имало 30 семејства, 4 неженети и 2 вдовици, сите христијани.
Подоцна, еден дел од христијаните го прифатиле исламот. Оттогаш, селото било мешано, а нивниот сооднос се менувал во корист на муслиманите. Денес, Пласница е главно познато како торбешко село.
Пласничани за време на турското владеење ги имаат зафатено обработливите земјишта долж реката Треска, дури и надвор од нивниот атар. Така, селаните ги поседуваат нивите и на атарите на околните македонски села: Ореовец, Ижиште и Миокази.
Остатоци од стари гробови има на две места во селото, покрај училиштето и на едно место југоисточно од селото. Дел од камењата на гробовите биле употребени за изградба на минарето на џамијата. На месноста Кале постојат гробишта, кои населението ги нарекува Еврејски гробишта.
Во век, Пласница било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Во селото Пласница на 28 септември 1944 година била создадена 48. дивизија на НОВЈ.
Население
Во 1873 година било забележано дека селото имало 16 домаќинства со 73 Македонци (христијани).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 930 жители, 200 Македонци (христијани), 650 Македонци-муслимани и 80 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Пласница имало 128 жители.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Пласница:
Селото е големо, со пораст на бројот на население. Така, во 1961 година селото броело 1.584 жители, од кои 1.496 биле Турци, а 86 жители Македонци. Во 1994 година бројот на населението се зголемил на 2.390 жители, од кои 2.318 Турци, 74 Албанци и 46 жители Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Пласница живееле 2.288 жители, од кои:
* Населението е претежно македонско, но дел од македонското население со исламска вероисповед се изјаснило како Турци или Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.115 жители, од кои 2 Албанци, 2.055 Турци, 1 Бошњак и 57 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Пласница:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Потурчување
Поради социолошки, економски и политички влијанија, најголем дел од муслиманското население во селото се изјаснува како Турци. Македонскиот јазик е најзастапен, а јазиците на другите националности се изучуваат во поново време или воопшто не се говорат. На пописот од 2002 година, целото население е попишано како турско. На сите минати пописи или е заведено како македонско, или е во графата на муслимани или под друго. Општиот изговор на населението е дека отсекогаш биле Турци и дека во минатото им било забранувано да зборуваат на мајчиниот турски јазик. Најинтересен е фактот дека тие зборуваат на чист македонски јазик, а никогаш не биле под власт на држава која ја воделе Македонци, а да вршеле асимилација. После турското ропство, тој дел на Македонија бил под српска окупација, па тие го асимилирале народот во Срби, каде морало да се зборува на српски. Поаѓајќи од тој факт дека пласничани зборуваат на македонски, а не на окупаторскиот јазик - српски. По српската окупација, Македонија се ослободува и формира своја држава, каде Турците се конститутивен народ, а турскиот јазик мајчин за Турците. Сепак турскиот како наставен јазик е воведен дури по 1996 година, кога се формирала Општина Пласница.
Гледна точка на месното население
Месното население тврди дека се етнички Турци кои зборуваат на македонски јазик.
Општо гледиште
Според останатите гледишта, целото население по етничка припадност всушност се Македонци, поточно Македонци-муслимани, кои се изјасниле како Турци поради политичко-религиски причини. Податоци за ова се наоѓаат во македонски, бугарски, српски и останати светски извори.
Родови
Селото Пласница е населено во целост со македонско население, кое се разликува според верската припадност на православна и муслиманска вероисповед.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се:
Општествени установи
Општествени установи
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пласница, која била една од ретките општини во Македонија, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Брод во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот од 1955 до 1957 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Челопеци.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Ижиште, во која покрај селото Пласница, се наоѓале и селата Дворци, Ижиште, Лисичани, Ореовец, Преглово и Русјаци. Општината Ижиште постоела и во периодот 1950-1952, кога во нејзе биле вклучени селата: Дворци, Ижиште, Пласница и Преглово.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 277, 277/1, 278 и 278/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На парламентарните избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 2.520 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Џамиите во селото
Иселеништво
Од ова село се имаат иселено околу 50 торбешки семејства во Турција, особено во градовите Истанбул, Адапазар и Бурса. Потоа иселеници има и во прилепските села Јакреново, Саждево, Лажани и Борино. Родот Салифовци (13 к.) се иселил во Лисичани.
Од македонските родови иселеници има во градовите Македонски Брод и Кичево и во кичевските села Ореовец и Ижиште. Некаде се иселиле и Игларовци, во Пласница биле доселени од Ижиште.
Ташачица (Варош)
Ташачица  — археолошко наоѓалиште во прилепското село Варош. Претставува населба, некропола од доцноантичко време и среден век.
Западно од Маркови Кули, во подножјето на ридот близу до чешмата и до патот Прилеп - Горно Село, по површината на нивите се забележува множество фрагменти од керамички садови и градежен материјал. Присутни се и остатоци од античка терма.
Бела Река (Ниџева)
Бела Река или Белица — река во Јужна Македонија и десна притока на Црна Река.
Течение
Реката извира во месноста Бело Гротло на планината Ниџе, на надморска височина од 1.610 м, а во Црна Река се влева на надморска височина од 500 м. Течението на реката е во правец северозапад до селото Будимирци, а потоа го менува правецот во југозапад сè до вливот во Црна Река. Нејзината долина е клисуреста, а на места има кањонски изглед.
Хидрографија
Вкупната должина на реката изнесува 16 км. Сливното подрачје зафаќа површина од 119 км2 и припаѓа на Егејскиот речен слив. Реката извира на надморска височина од 1.610 м, а нејзиниот влив е на надморска височина од 500 м, така што релативниот пад изнесува 69,4‰.
217 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5291 и 5292 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4533 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3543 и 3544 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 536.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 217 година се протега во 2419 и 2420, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2479 и 2480 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 326. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 864 и 863 исламска година пред хиџра.
Индекс на телесна маса
Индекс на телесна маса (ИТМ) е вредност добиена од масата и висината на единката. ИТМ е дефинирана како однос помеѓу телесната маса и квадратот на телесната висина, и се изразува во единици на kg/m2.
ИТМ претставува обид да се квантифицира количеството на ткивна маса (мускули, маснотии и коски) кај единката. Притоа, во зависност од добиената вредност, ја категоризира во следниве категории: неисхранетост, нормална тежина, прекумерна тежина и гојазност.
Кенигзе (место)
Кенигзе (Königsee) — град и поранешна општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа 12 километри источно од Илменау и 35 километри јужно од покраинскиот главен град Ерфурт.
Географија
Кенигзе се наоѓа на височина од 377 метри во една странична долина на Шварца, на североисточниот раб од Тириншката Шума. Кенигзе се наоѓа во долината на Рине.
Градски единици
Градот Кенигзе бил составен од следниве единици (во зградите бројот на жителите):
Воден трскар
Водниот трскар е мала врапчевидна птица од кладот Sylvioidea (трскари). Се размножува низ умерена источна Европа и западна Азија, со популација што е намалена на 15.000 пара. Таа е птица преселница што зимува во западна Африка. По многу години несигурност каде точно зимуваат овие птици, конечно (2007) е откриено дека само во Националниот резерват на птици - Џуџ во Сенегал, зимуваат меѓу 5-10.000 птици.
Опис
Водниот трскар е со средна големина во неговото семејство. Долг е 12-13 см. Одозгора е кафеавоцрвеникав, избразден со потемни шарки, над опашката е потокаловокафеав со ситни прошарувања, а одоздола е жолтобел. Има впечатлива светла линија над окото, круната на главата му е темнокафеава со светла линја на средината. Клунот му е силен, тенок и елегантен. Половите се исти.
Поведение
Живеалиштето на водниот трскар за време на сезоната на парење се влажните, мочурливи предели со вегетација до 30 см, со плитка вода, од 1 до 10 см. Тоа се речните долини, мочуриштата, барите, бреговите на езерата, со трски и ниски грмушки кои ќе му служат на мажјакот за перчење и пеење. Пеењето на птицата е разговорливо тпр-р-р-р-р-р-р тпр-р-р-р-р-р-р тпр-р-р-р-р-р-р, испрекинато со типични свиркања.
Исхрана
Оваа птица се храни со поголеми членконоги животни, разни пајаковидни животни, муви, пеперуги и нивните гасеници, водни молци и слично. За разлика од другите трскари, младенчињата се хранат со релативно големи членконоги. Вон сезоната на парење може да јаде и разни бобинки и семиња.
Статус и заштита
Оваа птица редовно се размножува во Белорусија, Германија, Унгарија, Литванија, Полска и Украина (нередовно во Русија и Латвија). Видот е изумрен во Западна Европа во текот на 20 век и има драматично намалување во Средна Европа. Порано се размножувал и во: Франција, Белгија, Холандија, поранешна Западна Германија, поранешна Чехословачка, поранешна Југославија, Австрија и Италија. Планот и програмата, како и мерките што се преземаат за заштита на оваа птица може да ги видите во Списокот на проекти за заштита 2010.pdf
Источен југурски јазик
Источниот југурски јазик — монголски јазик кој се зборува во Кина. Зборот „источен“ е додаден на името за да се направи разлика од истоимениот западен југурски јазик. Оваа разлика е направена од кинеските јазичари, за да направата разлика од монголскиот источен југурски и турскиот западен југурски јазик. Двата јазика се зборуваат од истиот народ Југури. За говорниците на источниот југурски се верува дека се пасивни двојазични говорници, каде го зборуваат мајчиниот и стандардниот монголски јазик.
Лавдари
Лавдари — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Вендреша.
Карпин
Карпин — поранешно село во Гуменџиско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Пајонија, Централна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало на источните падини на планината Пајак, северозападно под врвот Баруч (1.003 м). Лежело на 4 км северно од с. Црна Река, на патот за с. Купа.
Историја
Карпин било македонско село распаднато во средината на XIX век поради чести напади од разбојнички банди сочинети од турски и албански дезертери од турската војска, месно познати како „тумбулеци“. Истата судбина ја доживеале и другите помали села на ова подрачје.
Сидорка
Сидорка — река која се наоѓа на планината Мариовски Козјак, југоисточно од Прилеп. Поминува низ селото Витолиште и се влева во Црна Река.
Голсен
Голсен (Golßen) — град во округот Даме-Шпревалд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Даме, 15 километри северозападно од Лукау.
Буден живот
Буден живот е американски анимиран играно-документарен филм од 2001 година, во режија на Ричард Линклејтер. Филмот истражува широк спектар на филозофски прашања, вклучувајќи ја и природата на реалноста, соништа, свест, смислата на животот, слободната волја, и егзистенцијализамот. Буден живот го следи животот на еден млад човек кој талка низ серија случки помеѓу сонот и јавето и каде се среќава со низа на луѓе кои се вклучат во остроумни филозофски дискусии.
Елиас Имер
Елиас Имер (10 април 1996) е шведски тенисер. Тој е постар Микаел Имер кој е исто така професионлен тернисер.
Кариера
Имер е роден во Скара. Тој имал постигнато највисокото ниво во кариерата на АТП рангирањето во поединечна конкуренција на 11 јуни 2018 година, а тоа било 105 то место. Тој во кариерата во игра во двојки го има постигнато најдобриот пласман на 188 то место на АТП и тоа на 16 октомври 2017 година.
Имер го одиграл својот прв натпревар во поединечна конкуренција во главната на АТП турнирот Шведска опен 2013 година, каде што загубил во првото коло од Григор Димитров. Имер добил таканаречена вајлд-карта за Шведскиот опен во 2014 година и во првото коло успеал да го победи Михаил Кукушкин, а во второто коло загубил од Жоао Соуса.
Тој се квалификувл за главнииот турнир на Австралија Опен во 2015 година по победите против Бенои Паир, Јан Мертл и Хјеон Чунг, меѓутоа изгубил уште во првото коло од Го Соеда по пет одиграни сета.