cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Патот кон кметството
Амерканското издание на книгата
За да се поттикне продажбата, во април 1945 година, Хајек бил повикан како гостин на неколку универзитети и за таа цел било предвидено големо седмо печатење, но поради недостигот од хартија, тоа било ограничено на 10 000 примероци, и тоа како џебно издание. На тој начин, до мај 1945 година, книгата се продала на американскиот пазар во тираж од 50 000 копии. До 1994 година, Chicago University Press успеал да ја продаде книгата во над 250 000 примероци, од кои 81 000 со тврди корици и 175 000 со меки корици (првото американско издание со меки корици се појавило во 1956 година), а до 2005 година биле продадени над 350 000 копии. Според тврдењето на синот на авторот, Лоренс Хајек, книгата била објавена во речиси 20 земји, а неавторизираните изданија се продавале во СССР, Чехословачка и Полска.
Книгата „Патот кон кметството“ доживеала неколку изданија во САД: покрај првото издание од 1944 година; таа била објавена и во 1956 година (со предговор на Хајек); како и во 1976 (со нов вовед на Хајек); во 1989 година се појавило ново издание, како втор том во рамките на собраните дела на Хајек; во 1994 година се појавило јубилејното издание, со предговор од Милтон Фридман; а најновото (дефинитивно) издание се појавило во 2007 година.
Винка Саздова
Приватен живот
Винка Саздова е во брак со Славко повеќе од четири децении и со него има три сина, Александар, Бојан и Љубомир.
Патот кон кметството
Содржина
Книгата се состои од следниве делови:
Значењето на книгата
Во 1971 година, познатиот американски економист Милтон Фридман го напишал предговорот за новото германско издание на книгата, нарекувајќи ја „величествена“, „суптилна“, „луцидна и јасна“, „философска и апстрактна, но исто така, конкретна и реалистична“, „аналитичка и рационална, но анимирана со високи идеали и со живо чувство за мисија“, а сето тоа ја прави и денес исто толку актуелна колку и во времето на нејзиното прво издание. Подоцна, по повод 50-годишнината од издавањето на „Патот кон кметството“, Фридман го напишал предговорот кон јубилејното издание, оценувајќи ја книгата како „вистинска класика: основно четиво за сите што се сериозно заинтересирани за политиката во најшироката и најнепартиската смисла на зборот, книга чија централна порака е вечна, применлива на мноштво конкретни состојби.“ Според New York Times Book Review, „Патот кон кметството“ е „една од најважните книги на нашето поколение“ која претставува „повик до сите добронамерни планери и социјалисти, до сите кои се искрени демократи и либерали во срцето да застанат, да гледаат и да слушаат.“
Винка Саздова
Награди
Винка Саздова двапати била прогласена за најчитана авторка, во 2012 и во 2014 година.
Патот кон кметството
Критика на книгата
Од друга страна, оваа кига е остро критикувана: На пример, во април 1945 година, тогашниот британски дипломат во Вашингтон, Ајзеа Берлин, во едно писмо до негов пријател напишал дека го читал „одвратниот д-р Хајек“; економистот Гардинер Минз, откако прочитал 50 страници, му напишал на Вилијам Бентон од Енциклопедија Британика дека „повеќе не може да ја свари книгата“ (couldn't stomach anymore); филозофот Рудолф Карнап му се пожалил на Карл Попер дека е изненаден од неговата поддршка на Хајек, забекежувајќи дека книгата е многу читана во Британија, но дека неа ја фалат само поддржувачите на неограничениот капитализам, додека левичарите го сметаат авторот за реакционерен; во рецензијата на книгата од 5 ноември 1944 година, А. Р. Свизи ја нарекол „учебник за реакционерите“. Исто така, во својата книга „Патот кон реакцијата“ од 1945 година, Херман Фајнер напишал дека „Патот кон кметството“ претставува офанзива против демократијата, обвинувајќи го Хајек дека се залагал за нејзино ограничување. Наспроти него, во една статија, Џорџ Соул го нарекол Хајек „миленикот на стопанската комора“, обвинувајќи го дека ги застапува интерсите на големиот бизнис.
Каде е Емили?
За книгата
Дали ќе ја пронајдат Емили и можно ли е во еден таков хаос да се случи и нешто убаво?
Млад и здрав како роза
Синопсис
Стеван, наречен Стив (го игра Николиќ), е млад злосторник кој краде автомобили, ограбува бензински пумпи, ги искористува девојките, а извршува и неколку убиства. Еден ден, тој се среќава со полициски инспектор кој му нуди соработка. Наскоро, Стив станува еден од шефовите на подземјето во Белград, како и ѕвезда во медиумите. Тој се однесува гордо, има многу пари, живее во хотел и пука низ градот...
Дваесет и првиот
Дваесет и првиот - роман на македонскиот писател Томислав Османли објавен во 2009 година во издание на „Блесок“.
За книгата
Романот Дваесет и првиот е добитник е на наградата Роман на годината на Утрински весник за 2009 година Истиот беше номиниран и за наградата Балканика.
Преведен е на српски, бугарски, руски, арапски и други јазици.
11.
Во втренченото барање на тајниот влез во подоброто утре, професорот Климент Кавај не остануваше на делникот, туку се движеше низ времето, споредуваше со минатото, одеше напред кон некоја неизвесна, а секако подобра иднина, кон едно светло време во кое оваа земја ќе ги живее деновите на склад и спокој. Во една книга што му ја беше дал неговиот стар пријател и колега од факултетот за архитектура и кој му беше другар од младоста, за нивното родно место Кавај го најде записот: „Јас нема да испуштам да забележам уште еден натпис што го нема кај другите патописци, а кој може да биде навистина интересен. Тој се наоѓа на еден камен што е пронајден во урнатините на црквата Св. Варвара и кој, навистина, нецелосно, гласи: ΑΓΑΘΗ ΤΥΧΗ ΛΥΧΝΕΙΔΙΩΝ“, што во превод значеше: „Добрата (но и чистата, чедната) среќа на Охриѓаните“ и што за професорот Кавај сега добиваше пошироко значење и смисла на благослов, но и предвидување, вдлабено во камен за да трае за вечни времиња…
Грабнувањето на Европа
Грабнувањето на Европа - проза на македонскиот писател Митко Маџунков објавена во 2016 година во издание на „Издавачки центар ТРИ“.
За книгата
Во прозата Грабнувањето на Европа се наоѓаат некои од најубавите кратки раскази на Митко Маџунков од сите негови творечки периоди, возбудливи дела со неминлива книжевна вредност.
Краток опис
И ден-денешен може да се види Европа седната во крошната на дрвото на монетите на критските градови. Зевс ја опсипа со дарови со ловечко копје кое не ѝ беше потребно и со скапоцен накит кој никогаш не го стави на себе. Според неа го нарече светот опфатен со нејзиното име но во него нејзината нога не стапна никогаш. Тој ѝ подари тројца синови Миној Сарпедон и Радамант кои ќе станат справедливи судии во светот познат како Долен за кој се верувало дека се наоѓа под земјата. Само Европа знаеше дека не е така: тој свет почнуваше од катарактите на Нил и се спушташе кон Теба и Мемфис одеше до Библос и Феникија а се завршуваше на Крит. Старата култура наречена според името на нејзиниот најстар син ќе остане на бедемите на Кносос и – што и да кажуваат инаку моминските соништа – на крилјата на лудите летачи ќе одлета само нејзиниот привид. На континентот кој ќе го носи нејзиното Европино име новите херои ќе го убијат сончевиот бик што ги создал претворајќи го во хтонско чудовиште од лавиринтот… Тоа ѝ стана јасно набргу по доаѓањето на островот кога сфати од колку кревка твар е составена љубовта на боговите. Она по што мечтаеше Европа на бреговите на Феникија не беше некој мигновен занес на Крит туку траен престој во куќата во која музиката никогаш не престанува. Она за што сонуваше Европа не беше да му даде име на туѓиот континент туку на своето сопствено име да му ја надодаде убавината на другите светови.
Градиште (Долно Количани)
Градиште — археолошко наоѓалиште во скопското село Долно Количани. Претставува градиште - викус со некропола од римското и доцноантичкото време. на 1,3 километри северозападно од селото, на простор од 2,5 хектари се гледаат темели од одбранбени ѕидови, а и од помали објекти. На површината се среќаваат во изобилство градежен материјал, керамички садови и питоси. На околу 800 метри севрзападно од градиште е регистрирана поголема некропола.Откриени се гробови со конструкција од големи тегули-тип ,,на две води" . Во непосредна близина на наоѓалиштето, жителите откопале повеќе гробови со камена кострукција. (Ц.К., З.Б)
Младост (филм од 2015)
Синопсис
Фред Балинџер (го игра Кејн) е пензиониран композитор и диригент кој е на одмор во еден хотел во Швајцарија, заедно со својата ќерка Лена (ја игра де Марки). Во хотелот се наоѓа и Мик Бојл (го игра Кајтел), остарен режисер кој се подготвува за снимањето на својот нов филм. Двајцата се стари другари кои имаат целосно разбирање еден кон друг. Лена дознава дека нејзиниот сопруг Џулијан (го игра Стопард), синот на Мик, ја оставил поради некоја поп-пејачка и поради тоа паѓа во депресија, а Фред и Мик се обидуваат да ја утешат. Фред добива покана од британската кралица за изведување на неговото познато дело, но тој ја одбива поканата, зашто делото го пеела неговата сопруга, а тој не сака делото да го пее никој друг. Низ разговорите со Лена, Фред сфаќа дека не бил добар татко, зашто го запоставил семејството, посветувајќи се на компонирањето. Мик Бојл е опседнат со глумицата Бренда Морел (ја игра Фонда) која најпосле пристигнува во хотелот за да му каже дека планираниот филм е лош и дека нема да глуми во него. Тогаш, Мик се откажува од идејата за филмот, а Фред сепак се согласува да диригира на концертот пред кралицата.
Осмица
Осмица — збирка раскази на македонската писателка Румена Бужаровска објавена во 2010 година.
За книгата
Збирката раскази содржи осум раскази (Бранови, Осмица, Не плачи тато, Проблемот на Тина, Не сакам да јадам, Шницла, Прибор за гости, Смртта на наставничката Станка).
Книгата се состои од кратки извадоци од животот на жени од различна возраст, како и интимни увиди во психата на ликовите. Авторката раскажува за потсмев од врсници, нескладен брак, трауматично одење на гинеколог или исчезнување на сопственото „јас“ во куќата во која снаата живее со својата свекрва. Секоја од овие приказни изгледа како напната драма што оди кон катастрофа, емоционален распад и распаѓање на семејните односи. Румена ја чувствува жената, нејзиниот отпор и кршење под притисокот на патријархалното општество. Ликовите, и машки и женски, се веродостојни во нивната хуманост, впечатливи во нивните слабости и кревкост, дури и ако се дадени во неколку потези, но многу живописно.
Приказната Проблемот на Тина прикажува девојка која за прв пат оди на гинеколог. Осмица, по која е и именувана колекцијата, низ само еден настан гледаме каков е животот на главниот лик. Ова е жена која живее нормален живот, има син и сопруг и добра работа. Во еден напад на забоболка и придружната нервоза, гледаме како таа всушност се чувствува и како ќе биде подготвена да го жртвува одењето на стоматолог за само еден момент среќа и задоволство. Во расказот Ćufte od blata, авторот нè води од невина детска игра до брутално и незамисливо насилство, ставајќи ги тие две нешта една против друга така што границата меѓу нив е речиси избришана. Станува збор за приказна за две девојки, пријателки кои забораваат на насилството само во играта. Во приказната Не плачи, тато, главниот лик е девојка која се соочува со немоќта на нејзините родители, кои не разбираат дека се уништуваат со самиот факт што со сите сили се обидуваат да го исполнат она што опкружува и традицијата очекува од нив. А во приказната Таласи, приказната ја раскажува девојка која гледа како се распаѓа врската на нејзините родители и почнува да сфаќа колку товар навистина се тие. Во пресрет на големото натпреварување е комична приказна која, побивајќи низа стереотипи за гостопримството и љубезноста, таргетирајќи ги опсесиите што произлегуваат од најлошите малограѓански кошмари, го раствора насилството што од беспомошност ги врти луѓето против себе и на крајот, против најблиските. Во приказната Смртта на учителката Станка, главниот лик повторно е девојка која е растргната помеѓу шармот на својата учителка и нетрпеливоста, па дури и омразата кон истата учителка што ја чуваат нејзините родители и со тоа ја збунуваат. Месото за ручек е приказна за ситуација кога во име на гостопримството сфатено на балкански начин, гостинот е принуден да јаде храна за која ни најмалку не се грижи, па дури и е одвратна, или да натера да залак. неговата уста за да не ги почувствува водителката на навредените - читателите од овие региони се премногу вознемирени од Балканот. Аксесоари за гости е приказна која го опишува ривалството меѓу две сестри кои, дури и кога наполниле сериозна возраст, не достигнале зрелост. Во исто време, нивното ривалство не произлегува од судирот на две силни индивидуалности, туку од слепилото до посакуваните модели на однесување.
Содржина
Книгата осма содржи девет приказни:
Изданија на други јазици
Книгата е објавена на српски јазик од издавачката куќа „Бука“ од Белград во 2020 година со превод на Катарина Тоциноски.
Кале (Драчевица)
Кале, градиште - кастел-опидум од римското и доцноантичкото време. На 1,3 км југоисточно од скопското село Драчевица и на 1,5 км источно од Умово, сместени на висока карпеста чука со зарамнет врв со површина од 260 x 130 м, се гледаат одбранбени и 4 кули. На површината се гледаат и темели на повеќе објекти, градежен материјал, фрагменти од керамички садови и питоси. Најдени се и монети на Галиен и Валентајн. . Во непосредна близина на наоѓалиштето, жителите откопале повеќе гробови со камена кострукција. (Ц.К., З.Б)
Сашо Џероски
Животопис
Сашо Џероски е роден во Охрид на 31 мај 1968 година. Основно училиште завршува во с. Драслајца, Струшко, а средно училиште во Струга (првите две години) и Охрид (трета година) каде што со предвремено полагање на испити, за три години со одличен успех го завршува четиригодишното средно насочено образование (математика и информатика) во 1985 година. Во основното и средното училиште учествувал на натпревари од различни области при што освоил бројни награди на регионално, републичко и сојузно ниво, а во јули 1985 и бронзен медал на XXV Меѓународна математичка олимпијада во Хелсинки, Финска. Од ноември 1985 образованието го продолжил во Љубљана, каде што на Факултетот за електротехника и информатика студирал информатички и компјутерски науки, дипломирал во 1989 и магистрирал во 1991 година. Како дотогаш најмлад кандидат на факултетот докторирал во 1995 година. За време на своите докторски студии Сашо Џероски престојувал 9 месеци на Тјуринговиот институт во Глазгов, Шкотска каде што заедно со д-р Сти¬вен Маглтон, работел на подрачјето на индуктивно логично програмирање, т.е. релациско учење и податочно рударење над комплексни податоци во формализмот на логика од прв ред. Една од централните теми на дисертацијата на Џероски е пресметковната комплексност на алгоритмите за ИЛП, додека другата централна тематика го засега подрачјето на компјутерско откривање на природни закони (во науката) со фокус пред сѐ на автоматизираното моделирање на динамички системи со диференцијални равенки. За својата дисертација, Џероски во 1996 ја добил наградата „Златен медал на Јожеф Штефан“ што се доделува за најдобра и во светски рамки највидна (најцитирана) дисертација од областа на природните и техничките науки во Словенија.
Кариера
Во рамки на својата научно-истражувачка кариера Сашо Џероски остварил постдокторски истражувања во Институтот Фраунхофер во Германија и Ираклион, Грција, а по враќањето на Институтот „Јожеф Штефан“ станал научен соработник и носител и координатор на повеќе домашни и меѓународни проекти. Се хабилитирал во педагошки назив на Универзитетот во Љубљана и предава на Политехника Нова Горица, а во 2004 станал вонреден професор и дополнително се вработил на Меѓународната подипломска школа „Јожеф Штефан“. Предава на подипломски (магистерски и докторски) студии на теми тесно поврзани со неговите истражувања (анализа на комплексни и структурирани податоци, автоматизирано моделирање на динамички системи, откривање на знаење од еколошки податоци). Во 2006 станал научен советник на Институтот „Јожеф Штефан“. Во 2005 Џероски ја започнал својата научна соработка со Македонија, конкретно со Институтот за информатика на ПМФ, УКИМ. Во периодот 2005-2009 соработувал на неколку проекти од подрачјето на екологијата, каде методи за податочно рударење употребува на проблеми од областа на заштита на животната средина и природното наследство (и на Република Македонија). Во 2010 е избран за редовен професор на Универзитетот во Љубљана. Дополнително се вработува и како научен советник на Центарот на одличност за интегрирани пристапи кон хемијата и биологијата на белковините. Во периодот 2008–2014 соработува на повеќе проекти на тема моделирање на динамички системи. Меѓу нив е најзначаен проектот „SUMO: Supermodeling by combining imperfect models“, кој го координира МАНУ.
Трудови
Сашо Џероски има објавено голем број трудови, монографии, објавуван е во конференциски зборници.
Врбиче (Побожје)
Врбиче — некропола од доцноантичкото време. На 1 километар југоисточно од селото Побожје, во насока на селото Љубанци се пронајдени остатоци од некропола. При обработувањето на земјата мештаните виделе камени плочи од гробни конструкции.
Исар (Елово)
Исар, градиште-кастел од доцноантичко време.На 1км југоисточно од селото,на висок рид (кота 1,133) на левиот брег на Маркова Река, на површина од 120x80 м се гледаат остатоци од одбранбен бедем, а се среќаваат и фрегменти од ќерамички садови, питоси и грамади од градежен материјал. Според кажувањето на селаните, откриени се и гробови градени од камени плочи-тип циста. . Во непосредна близина на наоѓалиштето, жителите откопале повеќе гробови со камена кострукција. (Ц.К., З.Б)
Голем Град (Радишани)
Голем Град или Река — археолошко наоѓалиште во скопското село Радишани. Претставува осамен наод од римското време. Помеѓу селата Горно и Долно Радишани, Скопско, недалеку од левиот брег на Радишанска Река е најдено надгробно стела со латински напис од I век. Целата е уништена.
Кристина Кристијансен
Кристина Кристијансен (Kristina Kristiansen; р. ) — данска ракометарка, која игра за екипата на РК Никобинг Фалстер и за ракометната репрезентацијата на Данска.
Ѕиркачот
Ѕиркачот - новела на македонски писател Александар Прокопиев објавена во 2007 година во издание на „Магор“.
За книгата
Во неговата проза, небото е убаво. Ликот е како античка статуа на спијач со ерекција. Светот е илузија, а работата на уметноста е да ја дофати таа илузија – тоа е пораката на прозата на Александар Прокопиев. За новелата Ѕиркачот бил номиниран за книжевната награда „Балканика“ во 2007 година.
Човекот со четири часовници
Човекот со четири часовници - расказ на македонски писател Александар Прокопиев објавен во 2003 година во издание на „Магор“.
За книгата
Збирката раскази Човекот со четири часовници ги кондензира најдобрите аспекти од прозата на Александар Прокопиев: лежерен и ненаметлив раскажувачки стил, умешност за забележување на деталите и нивна симболичка трансформација, страсна вљубеност во раскажувањето приказни. Низ книгата дефилираат мноштво ликови кои освојуваат со својата непосредност и едноставност. Тие колку и навидум да изгледаат секојдневни, секогаш имаат во себе една заедничка нишка: светот го перципираат на малку „одлепен“ начин. Авторот со номадски шарм патува низ различните опсесии на современиот човек, не плашејќи се да биде и автореференцијален и автоироничен, пишувајќи раскази кои на моменти се доближуваат и до есејот, колумната или документарното. Но, сето тоа го прави со писателска вештина со која мешањето на жанровите изгледа толку природно. Александар Прокопиев, човекот-играч во македонската литература, со оваа книга уште еднаш покажува дека најголемиот витамин за книжевноста е самиот живот, кој кога ќе се сфати како игра се претвора во уметност.
Борхес и компјутерот
Борхес и компјутерот - есеј на македонски писател Александар Прокопиев објавен во 2005 година во издание на „Магор“.
За книгата
Книгата есеи Борхес и компјутерот на Александар Прокопиев може да се состави од неколку одредници, кои го резимираат целокупното нејзино значење. Најбитните одлики на оваа книга со прозаичен наслов Борхес и компјутерот, а со тоа и на есеистот Прокопиев, се L'ècriture du voyage, Постмодерна авантура, За виртуелната книжевност, За омилените писатели и Љубовта како спас. Овие одредници се водич низ длабоката и полнозначна есеистика на Александар Прокопиев, која пред сè е оригинална по својот израз, номадска по својот карактер и лесна по својата рецептивност. - Ермис Лафазановски
Иго Хофстетер
Иго Хофстетер (Hugo Hofstetter; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Хајнрих (гроф на Виртемберг)
Хајнрих (германски: Heinrich; 7 септември 1448, во Штутгарт – 15 април 1519, во Урах) — гроф на Виртемберг-Монбелијар од 1473 до 1482 година.
Урахскиот договор од 1473 година му ја доделил грофовијата Монбелијар и другите поседи на Виртемберг на левиот брег на Рајна на Хајнрих. Во текот на спорот помеѓу војводата Чарлс Храбриот од Бургундија и царот Фридрих III, Чарлс го зел Хајнрих заробеник во 1474 година. Заробеништвото траело до 1477 година, а Хајнрих бил третиран многу лошо, наводно вклучувајќи и лажна егзекуција. По смртта на неговиот татко во 1480 година, Хајнрих го побарал поседот Виртемберг-Штутгарт. Тој не успеал и во Договорот од Рајхенвајер од 1482 година, му ја дал грофовијата Монбелијар на својот брат, Еберхард II.
Кристоф (војвода на Виртемберг)
Кристоф (германски: Christoph; 12 мај 1515, во Урах – 28 декември 1568, во Штутгарт) — владетел на Виртемберг од 1550 до 1568.
Ја реорганизирал целата управа на црквата и државата. Го реформирал и поддржал и образовниот систем. Исто така, го реконструирал Алтес Шлос во Штутгарт и бил домаќин на многу прослави.
Беснило
Беснило (Rabies, Lyssa) — тешка особено опасна смртоносна заразна болест предизвикана од вирусот на беснило (Rabies virus), вклучен во родот Lyssavirus од семејството Rhabdoviridae. Беснилото спаѓа во групата на таканаречени запоставени болести поради неговата мала распространетост и зачестеност во развиените земји. Се пренесува со плунка при каснување од болни животни. Потоа, ширејќи се по нервните патишта, вирусот стигнува до плунковните жлезди, нервните клетки на мозочната кора, хипокампусот, булбарните центри и, удирајќи ги, предизвикува тешки нарушувања, што доведува до смрт на заразеното лице во речиси 100 % од случаите. Името на болеста доаѓа од зборот „бес“, бидејќи во древноста се верувало дека причината за болеста е присутноста на зли духови.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Горно Лисиче - Скопско
Горно Лисиче - Скопско ― книга напишана од Ѓорѓи Малковски во 2002 година. Книгата е посветена на тогаш селото Горно Лисиче кое денес е населба во Скопје. Книгата содржи информации за географијата, демографијата, историјата, културата и спортот, образованието, религијата, стопанството во Горно Лисиче, со посебен нагласок на стариот јужен дел на населеното место. Книгата била печатена во Скопје. Тиражот бил 500 примероци.
Содржина
Книгата е поделена на неколку поглавја:
Ѓорѓи I (гроф на Виртемберг-Мемпелгард)
Ѓорѓи I (германски: Georg; 4 февруари 1498, во Урах – 17 јули 1558, во Киркел) — гроф на Виртемберг-Монбелијар од 1526 до 1534 и од 1553 до 1558.
Син на Хајнрих и внук на Еберхард II. Тој бил сменет од неговиот полубрат Улрих, а титулата му била вратена само под неговиот внук Кристоф.
Лудвиг III (војвода на Виртемберг)
Лудвиг III (германски: Ludwig der Fromme; 1 јануари 1554, во Штутгарт – 28 август 1593, во Штутгарт) — војвода на Виртемберг од 1568 до неговата смрт.
Како единствениот преживеан син на Кристоф, војвода на Виртемберг, тој го наследил по неговата смрт на 28 декември 1568 година. Неговото владеење најпрво било под старателство на неговата мајка Ана Марија од Бранденбург-Ансбах, војводата Волфганг, гроф Палатин од Цвајбрикен и маркгравовите Џорџ Фридрих, Маркграв од Бранденбург-Ансбах и Карл II, Маркграв од Баден-Дурлах.
Не оставил потомци, а војводството преминало на неговиот брат Фридрих I.
Епифити
Епифити (, ἐπι + φυτόν - на растение ) се растенија кои растат врз друго растение без контакт со површината на земјата.
Тие се екстремно добро прилагодени за освојување простор во специфични услови на тропските дождовни шуми. Тие се населуваат на дрвја, гранки, па дури и лисја, достигнувајќи ги највисоките ката на тропските дождовни шуми каде што има и најмногу светлина. За разлика од лианите што ја задржале врската со земјата, епифитите целосно се одвоиле од земјата. Во серија епифити (особено оние во семејството орхидеи ), во коренот постои специјално ткиво - веламен - кое апсорбира вода како сунѓер и ја пренесува во внатрешноста на растението. Ова ткиво е формирано од мртви и празни клетки кои се меѓусебно поврзани со низа на отвори. Веламен, всушност, е систем на капиларни цевки кои можат да го апсорбираат дождот за време на врнежите. Исто така, постојат типови на епифити кои имаат специјални љустици на органите за асимилација за да апсорбираат вода. Кај некои видови епифити, водата се собира во специјални резервоари чија форма и функционирање се разликуваат од едни до други видови. Наједноставниот случај е кога лисјата на дрвото домаќин формираат вдлабнатина во која се собираат вода и растителни и животински остатоци.
Епифитите се поделени во 4 групи:
Епифитскиот папрат (гнездо на папрати) од Јава има долги лисја кои во основа формираат инка во која се собираат големи количини вода, инсекти, гранчиња, прашина и други материи што гниат и формираат почва слична на хранливи материи. Внатре во таа инка е кореновиот систем што се заснова на хранливите материи и млади изданоци. Во папратите постои изразен диморфизам на лисјата. Некои од листовите, кои имаат облик на скршена чинија, претставуваат исклучиво асимилациони органи, додека другите лисја формираат ниша во која се собираат хранливи материи и вода и во кои се наоѓа коренскиот систем. Во епифитот, листовите се метаморфозираат во специјални структури слични на бокалот што го содржи стомите и коренскиот систем. Иако во основа епифитите не се месојади, има значителен број на месојадни растенија кои се епифитни. Тоа за нив е адаптација за дополнување на хранливи материи, особено азотни соединенија, во специфични услови на живеење на епифит.
Во некои епифити, постои комплексен однос со инсектите, особено со мравките. Така, во епифитското растение кое расте на Малајските острови, дрвото во долниот дел се развива во форма на кртол што претставува мравјалник со систем на комори и канали. Во бразилските дождовни шуми, мравките ги користат епифитските растенија за да ги градат своите мравјалници на стеблата од дрвјата, честопати на височини од 20 до 30 метри. Од семиепифичните растенија во тропските шуми, распространети се разни видови фикус - особено - чии семиња 'ртат на кората на другите дрвја. Со текот на времето, фикусот ги протега своите корени во почвата и се поврзува со почвата, а растението домаќин е целосно уништено.
Во тропските дождовни шуми, има една интересна појава на орхидеите. На отворено, орхидејата расте во форма на грмушка. Меѓутоа, кога соседната грмушка ќе порасне, на нејзиниот горен дел се формираат странични изданоци, врз основа на кои се појавуваат многу воздушни корени, кои се закачуваат на листовите на околните растенија, а со тоа орхидејата го продолжува животот како епифитско растение.
Улрих (војвода на Виртемберг)
Неговото рано владеење било неприфатливо обележано поради неговата екстраваганција и угнетувачки методи. Тој бил протеран од Виртемберг по скандалозна љубовна врска и убиство, а неговото војводство било продадено на царот Карло V. Неговото враќање на власт во 1534 година било помогнато од сојузниците Филип од Хесен и Франц I од Франција, но под услов да биде под австриска власт. По повторното стапување на власт, ги спровел реформираните доктрини на Лутер и Цвингли и го запленил црковниот имот. Починал во 1550 година, а го наследил неговиот син Кристоф.
Фридрих I (војвода на Виртемберг)
Фридрих I (германски: Friedrich; 19 август 1557, во Монбелијар – 29 јануари 1608, во Штутгарт) — војвода на Виртемберг од 1593 до 1608 и гроф на Виртемберг-Монбелијар од 1558 до 1608.
За него се направени неколку референци во Шекспировата „Веселите жени од Виндзор“, во која серија антигермански шеги започнуваат со кражба на коњ, неколку референци се направени за германски патници во Англија и за германски војвода од кого не се очекува да дојде во Виндзор.
Лудвиг Фридрих (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)
Лудвиг Фридрих (германски: Ludwig Friedrich; 29 јануари 1586, во Монбелијар – 26 јануари 1631, во Монбелијар) — основач на кадетската линија на Домот на Виртемберг, позната како Виртемберг-Монтбелјар и војвода на Виртемберг-Монтбелијар од 1617 до 1631.
Лудвиг Фридрих од Виртемберг се родил во замокот Монбелијар како петто дете и втор син на војводата Фридрих I од Виртемберг и принцезата Сибила од Анхалт.
Ѓорѓи II (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)
Ѓорѓи II (германски: Georg; 5 октомври 1626, во Монбелијар – 1 јуни 1699, во Монбелијар) — војвода на Виртемберг-Монбелијар од 1662 до 1699 година.
Леополд Фридрих (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)
Починал во 1662 година, а го наследил неговиот полубрат Ѓорѓи II.
Услови на размената
Условите на размената (англиски: Terms of trade) го покажува количеството на увозни производи што една земја го добива за единица од своите извозни производи. Условите на размената се искажуваат како индексни броеви кои се добиваат како однос меѓу индексите на извозните и увозните цени:
Услови на размената =
Притоа, ако цените на извозните производи на земјата се намалуваат или ако растат цените на увозните производи, тогаш велиме дека условите на размената се влошуваат, зашто земјата ќе треба да даде повеќе свои производи за да добие еден увозен производ. Со други зборови, ако горниот индекс се зголемува, тоа означува подобрување на условите на размената.
Леополд Еберхард (војвода на Виртемберг-Монтбелијар)
Леополд Еберхард (германски: Georg; 21 мај 1670, во Монбелијар – 25 март 1723, во Монбелијар) — војвода на Виртемберг-Монбелијар од 1699 до 1723 година, како и гроф на Колињ од 1680 година (во наследство на неговата мајка). Првата половина од својот живот бил во егзил и во воена служба на Австрија и долго време живеел во Шлезија; дури во 1697 година тој и неговото семејство можеле да се вратат на Монбелијар, а две години подоцна ја презел власта како последен легитимен машки член на неговата династија. Бил прочуен преку неговото произволно и апсолутистичко владеење, како и со неговиот екстравагантен семеен живот, поради што се смета за „Црната овца“ на семејството Виртемберг.
Бесконечен базен (филм)
Содржина
Писателот Џејмс Фостер и неговата сопруга Ем поминуваат време во одморалиште во измислената приморска земја Ли Толка, каде што е во тек местен фестивал. Хроничните брачни кавги на парот се влошуваат кога Габи, обожавателка на единствениот роман што Џејмс го објавил досега, ги поканува да поминат време со неа и нејзиниот сопруг Албан. Четворицата вечераат и решаваат следниот ден да го поминат во природа, иако се предупредени дека летувалците треба постојано да останат во комплексот на одморалиштето. На плажа, додека Џејмс моча зад дрво, Габи неочекувано го зграпчува одзади и продолжува да му го дрка. По долгиот ден на сончање и готвење, туристите пијано се враќаат до нивниот хотел. На пат, Џејмс случајно прегазува местен човек, убивајќи го. Габи настојува дека не можат да повикаат полиција, бидејќи земјата е расипана и можат да бидат во опасност.
Следниот ден, Џејмс е уапсен и му е кажано дека казната за неговото дело е смрт од раката на првородениот син на мртвиот. Сепак, земјата има несекојдневен правен систем со кој виновниците, за висок износ, можат да бидат клонирани и да бидат убиени нивните двојници наместо нив. Џејмс, кој се оженил за пари, го плаќа износот за да избегне погубување. Сепак, како дел од договорот, тој мора да го гледа извршувањето на неговиот двојник. Ем е згрозена од целото дело и сака веднаш да си замине, но Џејмс е восхитен од глетката и сака да остане. Го крие пасошот, тврдејќи дека го изгубил и ја охрабрува Ем да се врати во САД. Џејмс го продолжува престојот за една недела и повторно се среќава со Габи и Албан. Тие го запознаваат со мала група западни летувалци, кои сите биле осудени за тешки злосторства и платиле да гледаат како се убиваат нивните двојници. Овие луѓе годишно се враќаат во одморалиштето, вршат грозоморни злосторства и плаќаат за да гледаат како нивните двојници се колат. Во текот на следните неколку дена, тие го охрабруваат Џејмс да се преобрази во слободен злосторник, охрабрувајќи го да ги убива месните жители, да се впушта во оргии во алкохолизирана состојба и да го злоупотребува кадарот во одморалиштето.
Џејмс е потресен една ноќ кога е измамен да малтретира свој двојник за кој бил наведен да верува дека е полицискиот детектив што првично го уапсил. Во миг на јасност и паника, Џејмс го зема својот скриен пасош и се обидува да побегне, но туристичката група го напаѓа и го грабнува од автобусот што го превезува до аеродромот. Габи открива дека го смета за беден и дека групата го злоупотребува за своја забава, надевајќи се дека ќе го претвори во нивен колега убиец. Тој бега во блиската дивина. Габи му пука во нога додека бега. По повеќечасовно талкање, Џејмс паѓа на фарма, каде месното семејство го носи за да се опорави. Во својата издрогирана состојба, тој доживува серија на халуцинации. Откако ќе ја поврати својата сила, тој повторно се соочува со групата на Габи, која му наредува да убие свој двојник, кој го нарекуваат „кучето“ за да ја заврши неговата преобразба. Тој првично одбива, но кога двојникот се обидува да го убие, Џејмс го претепува до смрт. Очигледно вознемирен, Габи го теши Џејмс со изложување на голите гради, поканувајќи го да дои. Следниот ден, додека се враќаат во Соединетите Држави, другите туристи лежерно разговараат за претстојните обврски, додека Џејмс е видно потресен од настаните од изминатите неколку дена. Чекајќи го својот лет на аеродромот, тој решава да остане и се враќа во затвореното одморалиште, каде што седи сам сред дождот на монсуните.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Портфолио инвестиции
Портфолио инвестиции го опфаќаа инвестирањето во странство со кое стекнува најмногу 10% од акциите на некоја фирма со право на глас, како и вложувањето во странски државни и корпоративни обврзници. За разлика од странските директни инвестиции, целта на портфолио инвестициите не е да се преземе странската фирма, туку инвестирањето е мотивирано од финансиски побуди (максимизирање на приносот и диверзификација на ризикот).
Наковална (алатка)
‎ ‎Наковална – железна подлошка на која се коваат метални предмети. Оваа прирачна алатка се состои од тежок масивен блок од метал. Се користи при обработка на предмети со помош на чекан или длето. ‎Наковалните ги користеле занаетчиите од доцниот неолит – ковачи кои обработувале метал, но биле користени и многу порано, првенствено за обработка на камен.‎
Изглед
Типична наковална на металските работници со рог на врвот, била вообичаена глетка во ковачниците, но денес почесто се гледа по цртаните филмови, како на пример во Брзата Птица Итрица каде наковалната многу често многу често му паѓа на глава на Којотот Перо.
Наковалната често се спомнувала во древните грчки и ‎‎египетски списи, вклучувајќи ги и трудовите на Хомер (8 век ‎пред Христа). Наковалните биле усовршени во текот на средниот век кога обработката на ‎железо била вообичаена пракса. ‎
Наковални и музика
Наковалните се користеле како перкусионистички инструменти во неколку познати музички композиции, вклучувајќи ги Вердиевата Trovatore (1853), ‎Вагнеровата Das Rheingold (1854), тема од филмот Терминатор, и делови од Лили ‎‎(Lully). Постојат и барем две познати композиции со име Наковална полка, ‎една од Алберт Парлоу (Albert Parlow), а другата од Штраус (во која ‎перкусионистот традиционално носи кожна престилка на ковач).‎
Верувања
Наковалната имала посебен карактер на култен предмет. Постоело верување дека наковалната треба да ја исковаат девет ковачи, ноќе спроти сабота кога има полна Месечина. На наковалната се лепела свеќа и пред неа му се молело на Бога, а се кадела со темјан спроти големите празници. На наковална се вршеле заклетви. Со удар со чекан во наковална се истерувале злите сили, додека водата од наковалните се сметала за лековита. Постоело верување дека секој ковач треба барем еднаш годишно да чукне со чеканот на наковалната за да го обнови синџирот со кој е врзан ѓаволот. Најчесто тоа се правело пред Божик.
Изрази
Меѓу чеканот и наковалната - во тешка положба, меѓу две опасности.
Меѓународни текови на капитал
Меѓународните текови на капитал го претставуваат движењето на капиталот (извозот и увозот на капитал) меѓу одделните земји.
Покрај долгорочниот пораст на меѓународната трговија, една од најважните одлики на меѓународните економски односи е брзиот пораст на извозот и увозот на капиталот. Две најважни форми на меѓународното движење на капиталот се странските директни инвестиции (СДИ) и портфолио инвестициите. Најголеми носители на СДИ се мултинационалните компании кои инвестираат во странство така што отвораат свои производни испостави (филијали, погони итн.), воспоставуваат свои претпријатија или пак го откупуваат контролниот пакет акции во постојните претпријатија во странство. Странските директни инвестиции се најдинаммичната форма на меѓународно движење на капиталот. Така, во периодот 1986-1995 година, просечната годишна стапка на пораст на овие инвестиции изнесувала околу 22%, а на крајот на 1998 година, вкупниот износ на странски директни инвестиции во светот изнесувал 4 088 милијарди долари.
Притоа, динамиката на СДИ зависи од повеќе фактори, како:
Како портфолио инвестиции се смета инвестирањето во странство со кое секупува најмногу 10% од акциите на некоја фирма со право на глас, како и вложувањето во странски државни и корпоративни обврзници. Како што може да се забележи, за разлика од СДИ, целта на портфолио инвестициите не е да се преземе странската фирма, туку инвестирањето е мотивирано од финансиски побуди (максимизирање на приносот и диверзификација на ризикот).
Ленинген (појаснување)
Ленинген може да се однесува на некое од следниве места:
Квалификации за Летните олимписки игри во ракомет - мажи (2012)
Квалификациите за Олимпискиот турнир во ракомет за мажи 2012 — квалификационен турнир кој се одржал во периодот од јануари 2011 до април 2012 година.
Душан Влаховиќ
Душан Влаховиќ (роден на 28 јануари 2000, во Белград) — српски фудбалер, напаѓач на Јувентус и на српската репрезентацијата.
Технички карактeристики
Сметан за еден од најперспективните играчи на неговата генерација, тој е напаѓач со моќна фигура, надарен со извонредна техника, кој може да игра и како прв и како втор напаѓач. Има моќен и прецизен шут со неговата "левица" што му овозможува да постигнува многу голови во и надвор од шеснаесеттникот, но тој исто така е одличен изведувач на пенали и слободни удари.
Партизан
Влаховиќ започнал да игра фудбал во фудбалската школа Алтина од Земун. Потоа тој поминал три месеци во ОФК Белград, а одиграл и еден натпревар за јуниорите на Црвена ѕвезда.
Во летото 2014 година дошол во Партизан.
Својот прв професионален договор со Партизан го потпишал во февруари 2015, на само 15 години. На почетокот на 2016 година, Влаховиќ бил приклучен во првиот тим на Партизан под водство на тренерот Иван Томиќ и го зел дресот со број 9. Своето деби во првиот тим на Партизан го имал на 21 февруари 2016, во првенствениот натпревар против ОФК Белград. Тој се појавил во игра во 70-тата минута на местото на Исмаел Фофана, и така со 16 години и 24 дена станал најмладиот дебитант во историјата на клубот. Во следното коло, Влаховиќ добил шанса да заигра и во вечното дерби, влегувајќи од клупата во 53-тата минута на местото на Валери Божинов па така станал најмладиот дебитант во натпреварите од вечното дерби, престигнувајќи го рекордот кој претходно го држел Лука Јовиќ. Својот прв гол во дресот на Партизан го постигнал на 2 априла 2016, во првенствената победа на домашен терен над Радник Сурдулица со што станал најмладиот стрелец на гол во историјата на клубот (со 16 години, два месеци и пет дена). Исто така постигнал гол и во полуфиналето на Купот на Србија, на гостувањето против Спартак Суботица кога Партизан победил со 0-3. Во финалето на купот против Јавор Ивањица, во кое Партизан победил со 2-0, Влаховиќ повторно бил стрелец и го освоил својот прв трофеј во кариерата.
Дебито во европските натпреварувања, Влаховиќ го имал на 21 јули 2016, во реванш натпреварот од 2. коло на квалификациите за Лигата на Европа против Заглебје во Полска. Партизан бил елиминиран по изведување на пенали, па во остатокот од сезоната Влаховиќ играл само во домашните натпреварувања. Во второто коло од српското првенство, во натпреварот против Напредак на гости, Влаховиќ за првпат заиграл за Партизан као стартер. Вкупно во сезоната 2016-2017 одиграл девет натпревари (без постигнат гол), помагајќи им на црно-белите да ја освојат двојната круна.
Фјорентина
На почетокот на сезоната 2019-2020, Влаховиќ ги постигнал својте први голови (два) во дресот на Фјорентина на 18 август 2019 во победата со 3-1 над Монца во Купот на Италија. Тој влегол во игра во 74-тата минута при водство на Монца од 1-0 и со два гола во 80-тата и 86-тата минута и асистенција за третиот кој го постигнал Федерико Кјеза го свртел резултатот и и овозможил на Фјорентина да мине во следната рунда. Својте први голови во Серија А ги постигнал на 10 ноември 2019 во поразот со 5-2 на гостувањето кај. На 15 декември 2019, Влаховиќ повторно бил стрелец влегувајќи од клупата, постигнувајќи го изедначувачкиот гол за Фјорентина по една соло акција во 92-рата минута од натпреварот против Интер на Артемио Франки што завршил 1-1. Сезоната ја завршил со 6 гола во 30 настапи во првенството.
Во сезоната 2020-2021, Влаховиќ го зел дресот со број девет, и нашол се повеќе простор играјќи како стартер, особено по доаѓањето на Чезаре Прандели на кормилото на клубот од Фиренца. На 22 декември 2020, тој го постигнал првиот гол по само три минути игра придонесувајќи за убедливиот успех во Торино против (0-3), што значело прва победа на „виолетовите“ во домот на нивниот голем ривал после 12 години од последниот ваков успех. На 13 март 2021, тој го постигнал својот прв хет-трик во кариерата (станувајќи петти српски играч кој успеал тоа да го направи во Серија А), во првенствениот натпревар против (1-4). Како сезоната се ближела кон самиот крај така растела формата на Влаховиќ; на 11 април напаѓачот постигнал два гола во поразот на неговата екипа на домашен терен од (2-3), а на 25 истиот месец повторно бил стрелец против Јувентус реализирајќи пенал со паненка. Во мај, последниот месец од сезоната, Влаховиќ постигнал два гола во ремито 3-3 на гостувањето кај и уште два гола во победата со 2-0 на домашен терен против. Сепак и покрај одличната сезона на србинот кој постигнал 21 гол во првенството, Фјорентина имала уште една во низа разочарувачки сезони завршувајќи на 13-тото место. По завршувањето на првенството, Влаховиќ ја добил наградата за Најдобар млад фудбалер во Серија А.
Неговата добра форма продолжила и во сезоната 2021-2022, постигнувајќи гол во натпреварот од првото коло на Купот на Италија против Козенца (4-0). Својот прв гол во првенството го постигнал на 28 август 2021 против. На 12 септември, тој постигнал два гола од пенал за Фјорентина во гостинската победа над (1-2), додека, на 30 октомври, тој го постигнал својот втор хет-трик во италијанската најсилна дивизија против  (3-0). На 20 ноември, тој постигнал два гола во победата со 4-3 на домашен терен над лидерот на табелата нанесувајќи им го првиот пораз во првенството. Под водството на новиот тренер Винченцо Италијано, Влаховиќ играл подобра сезона од претходната постигнувајќи 20 голови само во првиот дел од сеозната во 24 настапи во првенството и купот, што довело до огромен интерес за него од неколку големи европски клубови меѓу кои најзаинтересирани биле и.
Јувентус
На 28 јануари 2022, на својот 22-ри роденден, Влаховиќ потпишал за за 70 милиони евра (плус 10 милиони евра во бонуси),  откако го одбрал клубот од Торино пред Арсенал, кои исто така доставиле официјална понуда до Фјорентина и играчот. На 6 февруари, тој постигнал гол на своето деби во црно-белиот дрес, отворајќи го резултатот во првенствениот натпревар на домашен терен против Верона добиен со 2-0; четири дена подоцна, во првиот натпревар од Купот на Италија во дресот на Јувентус, во самата завршница по неговиот удар топката го погодила Руан Тресолди и завршила во мрежата, автогол кој им донел победа на бјанконерите од 2-1 над и пласман во полуфиналето. На 22 февруари, тој го имал своето деби во Лигата на шампионите, во првиот натпревар од осминафиналето на гостински терен против Виљареал (1-1): откако постигнал гол за 0-1 по само 32 секунди од почетокот на натпреварот, тој станал првиот играч на Јувентус кој постигнал гол на своето деби во нокаут фазата од Лигата на шампионите и втор најбрз, по Алесандро Дел Пјеро (20"), а исто така и втор најбрз стрелец на своето деби во ова натпреварување, заостанувајќи само зад Евгениј Конопљанка (19"). Четири дена подоцна, тој постигнал два гола во победата на гости против (2-3).
Репрезентативна кариера
Откако ги претставуваше селекциите на Србија под 15, под 16 и под 19 години, на 6 септември 2019 година, тој дебитирал за српската репрезентација под 21 година во поразот со 1-0 на гости против врсниците од Русија.
Своето деби во сениорската репрезентација го имал на 11 октомври 2020 година, на 20-годишна возраст, во поразот со 0-1 од во Белград во УЕФА Лигата на нации. Последователно во истото натпреварување, на 18 ноември, играјќи за прв пат како стартер, тој го постигнал својот прв гол за државната репрезентација, во победата со 5-0 на домашен терен против.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 15 декември 2019.
Макрина Постарата
Макрина Постарата (Μακρίνα; пред 270 – ) — христијанска светица, мајка на Василиј Постариот и баба на истакнатите ранохристијански дејци Василиј Велики, Григориј Богослов, Петар Севастиски и Макрина Помладата. Во православието се чествува на 30 мај по стар стил или 12 јуни по нов). Во католицизмот се чествува на 14 јануари.
Житие
Во делата на Василиј се вели дека Макрина била ученичка на Григориј Чудотворец, и дека таа е одговорна за пренесувањето на неговите учења на внуците Василиј и Григориј.
Живеела во Неокесарија во Понт. Според Григориј Богослов, за време на прогонувањето на христијаните од царевите Галериј и Диоклецијан, Макрина со сопругот пребегале на брегот на Црното Море. Според преданието, тие се населиле во густа шума и таму поминале седум години, хранејќи се од козите кои се спуштале од планината за да ги хранат со млеко. Кога прогонувањата престанале, таа со семејството се вратила во родната Неокесарија.
Бидејќи мажот ѝ починал и останла вдовица, таа се смета за покровител на вдовиците. Во нејзина надлежност се и сиромашните. Се смета дека починала на почетокот на 340-тите.
Тропар
За св. Макрина се пее овој тропар:
Скриена камера (роман)
Скриена камера — роман на македонската писателка Лидија Димковска објавена во 2004 година од издавачката куќа Или-или.
За книгата
Скриена камера е првиот роман на Лидија Димковска.