cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2483
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 55 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 53' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 2483 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 320; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6561. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 62.
Дутлок
Дутлок е една од најголемите населби во Гостивар. Таа е една од најтивките населби оддалечена од градскиот метеж и врева, сместена на десната страна на реката Вардар, поточно позади болницата и градскиот парк во Гостивар. Тука се наоѓаат и средните училишта во Гостивар,како што се: економското, гимназијата и медицинското средно училиште. Исто така во склоп на населбата Дутлок се наоѓаат судот и градскиот фудбалски стадион. Во оваа населба најголемиот дел од населението се Македонци, па потоа следат Албанци и во мал дел Турци и Роми. Интересно е тоа што иако е мирна населба сепак ноќниот живот во Гостивар почнува во тамошнитe кафе-дискотеки Hard Rock и Planet Cafe.
Производствен вишок
Производствен вишок — поим во математичката економија којшто ја претставува разликата меѓу фактичката цена по којашто производителите ги продаваат своите производи и најмалата цена по којашто се подготвени да ги продадат. Ако производителите се подготвени да ги продадат своите производи по пониска цена од понудената цена на пазарот, тогаш тие имаат поголема корисност од продадениот производ отколку што инаку би го продале. Поимот бил воведен во употреба од страна на Алфред Маршал.
Најмалиот износ по којшто производителите се подготвени да продадат одредено количество на добро е збир од најмалата цена по којашто тие би ја продале првата единица, најмалата цена по којашто тие би ја продале втората единица итн. Карактеристично е тоа што овие цени имаат тенденција да растат и се претставени преку поединечната крива на понудата. При дадена цена, производителот го продава количеството за коешто вишокот е најголем, каде што производствениот вишок е збир од вишокот по којшто производителите се подготвени да продаваат под пазарната цена за сите единици. Производствениот вишок има најголема вредност при последната единица којашто производителите можат да ја продадат по пониска цена од пазарната. Агрегатниот производствен вишок се пресметува како збир од производствениот вишок на сите поединечни производители.
Пресметка
Производствениот вишок (поединечен или агрегатен) е прикажан преку површината ограничена со кривата на понудата (поединечна или агрегатна) и хоризонталната линија што ја претставува тековната цена (во случај на агрегатен производствен вишок, тоа е рамнотежната цена на пазарот). Ако кривата на понудата има линеарен облик, тогаш производствениот вишок всушност има облик на триаголник чијашто плоштина може да се пресмета со помош на формулата:
Оттука, зголемувањето на рамнотежната цена и зголемувањето на понуденото количество при рамниотежната цена предизвикува зголемување на производствениот вишок; намалувањето, пак, на рамнотежната цена и намалувањето на понуденото количество при рамнотежната цена предизвикува намалување на производствениот вишок.
Производствениот вишок и добивката
Производствениот вишок е тесно поврзан со добивката, но нема исто значење. Овие два поима се разликуваат во тоа што производствениот вишок произлегува од разликата на приходите и варијабилните трошоци, додека добивката е разлика на приходите и вкупните трошоци, вклучувајќи ги и фиксните трошоци.
Но, дефиницијата на производствениот вишок не е еднозначна. Хол Варијан го опишува производствениот вишок како „приходи минус варијабилни трошоци или добивка плус фиксни трошоци“. . Жан Тирол, пак, запишал: „Добивката на претпријатието може да се нарече производствен вишок. Добивката е еднаква на приходот намален за трошоците.“. Волфганг Сезан исто така сметал дека производствениот вишок е исто што и добивка, па запишал: „При пазарните цени, над просечните вкупни трошоци постои добивка. Оваа добивка се нарекува производствен вишок [...]“.
Со оглед на тоа што на долг рок нема фиксни трошоци, производствениот вишок би можел да се претстави како разлика на приходите и варијабилните трошоци.
Еспирито Санто
Еспирито Санто (португалски: Espírito Santo ) е држава во јужен Бразил. Престолнина е Виторија а најголем град е Вила Велја. Името не ЕС во превод е Свети Дух.
Историја
ЕС првично била населена од домородни етникуми кои претено биле семи-номади. регионот е колонизиран од португалците, африкански робови и подоцна имигранти од европа.
Колонијален период
Дистриктот останал под управа на фамилијата Коутињо за 140 години, останал дистрикт за 287, сè до 1821 кога сталан провинција
Со прогласувањето независност на Бразил 1822-ра, Управниците на дистрикти прераснале во Провинцијални претседатели,, За време на владеењто на Императорот, којшто бил близок со провинцискиот претседател, ја посетил ЕС и сѐ уште постојат записи од неговиот.
Во 1889, со прогласувањето на Републиката, ЕС станала држава.
По адоптацијата на републиканскиот систем, Алфонсо Клаудио де Фрејташ Роса станал прв гувернатор на ЕС.
Демографија
Според БИГС 2008, населението брои 3,530.000, со густина 72,7 жит/.
Урбанизација: 82.2% (2006); Прираст: 2% (1991-2000); Домаќинства: 1.056.000 (2006).
Структура: 1.715.580 Пардо (48,6%), 1.489.660 Белци (42.,%), 300,050 Црнци (8,5%), 24.710 Азијати или Домородци (0,7%).
Белото население преовладува во државава, околу 70-80% биле во 1940-те, главно е населувана од Италијанци, Германци и Пољаци, но населението на државава не е големо, и така голем дел од соседната Баија, држава со најголем број Црнци во Бразил, имигрирале во ЕС, и денес белото население претставува околу 42.2%.
Домородци
Предколонијални групи во ЕС биле Тупиниквим, Теминињо, Ајморе, Пури (етникум) и Ботокудо. Поголемиот дел од нив се апсорбирани од колонизаторите и подоцнежните имигранти, мал број од нив и денес опстојува во резервати задржувајки ја нивната кршлива култура.
Португалци
Првата група португалци се населиле во регионот на Вила Веља, 23 мај 1535 заедно со Васко Фернандес Коутињо, првиот португалски Капетаин (Глава на Капетанија) на ЕС. Подоцна португалци се населиле и на островот Виторија во заливот Виторија.
Германци
Силно локално влијание оствариле Германците. Првото германско населено место е основано 1844-та, Санта Исабел. Како и италијанците и тие и ден денес одржале белези од својата европска култура.
Шпањоли
Особено од баскиските провинции, се населиле во ЕС за време на Пиринејската Унија (1580-1640).
Стопанство
Сервисот за услуги зема најголем дел од БДП со 50%, следен од индустрискиот сектор со 44%. Аграрот претставува 5% од БДП (2004). Еспирито санто извезува: производи од железо и челик 35.8%, хартија 17.6%, кафе 7.7%, гранит 6.5% (2002).
Удел во бразилската економија: 2.2% (2005).
Виторија е значајно пристаниште за извоз на чели и железо. Најголемиот производител на железо во светот. Во Сао Матеуш, резерви на нафта се пронајдени и денес се експлоатираат.
Интересни факти
Возила: 850,141 (март/2007); Мобилки: 1.8 million (април/2007); Телефони: 800 thousand (април/2007); Градови: 78 (2007).
Образование
Португалскиот е службен. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем.
Национален аеродром
Аеродорм Еурико де Агујар уште од самото отворање 1946, достапати е модернизиран и прошируван, денес има капацитет од 560 000 патници на годишно ниво.
Пристаниште
Виторија има прстаниште кое е најтешко достапно со брод од било кое друго во Бразил.
Знаме
Зборовите на средина, Trabalha e Confia, на македонски "Работа и вера во Господ". Се избрани од Жеронимо де Суса Монтејро, којшто ја водел државава помеѓу 1908 и 1912. Знамето е дизајнирано во 1908-ма.
Општини
]
Црква „Св. Троица“ - Долнени
Света Троица – гробјанска црква во селото Долнени. Сместена е во крајниот северен дел од селото, на височина којашто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна и над него има празна полукружна ниша. На јужната и северната страна од храмот има по два прозорци. Од источниот ѕид над апсидата и од влезот се забележува дека објектот е изграден од тули.
Во дворот на црквата има трпезарија и во него се наоѓаат селските гробишта.
Матео I Висконти
Матео I Висконти (роден на - починал на ) бил син на Теобалдо Висконти (внук на Отоне Висконти) и Анастасија Пировано.
Тој бил војник и верен слуга на неговиот дедо Отоне во неговите битки и зазимањето на власта во Милано. Во 1287 година неговиот чичко го именувал за capitano del popolo (капетан на народот).
Ветеринарен факултет - Битола
Ветеринарниот факултет во Битола е најновата едниница на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола Со Уписот на првата генерација студенти, овој факултет ги отвора можностите за користење на компаративните предности во Регионот. Идејата за Ветреринарен факултет во рамките на УКЛО има своја историја, стара две децении, нагласува ректорот проф. д-р Златко Жоглев истакнувајќи ги предностите кои ги нуди збогатувањето на образовната понуда на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола. Поддршката од Министерството за образование и наука пред почетокот на академската година е интензивирана со активности за комплетирање на наставниот кадар, техничкиот персонал и опремата која е сместена во реновираниот објект од некогашната Виша земјоделска школа, простории кои се во целосно располагање на првите 45 бруцоши на Ветеринарниот факултет – Битола.
Албански пашалаци
Скадарскиот пашалак
Во XVIII век во Албанија се формирале териториално-политички заедници. Тие биле предводени од богатите муслимански фамилии. Најпознати пашалаци биле: Скадарскиот, Белградскиот и Јанинскиот пашалак. Во 1757 година во Скадарскиот пашалак за предвосник бил избран Мехмед Паша Бушатли. Уште во почетокот на неговото владеење тој почнал да спроведува толератна политика. Тој потоа ја добил титулата везир и во Скадарскиот пашалак влегле градовите: Драч, Тирана, Мердита и др. Потоа влегле и Дукаѓинскиот пашалак, Охридскиот и Елбасанскиот пашалак. По неговата смрт на чело дошол Махмуд-паша и во негово време го проширил Скадарскиот пашалак на север до Подгорица и Шпуза и во Подгорица формирал „Илирска конфедерација“. По негова смрт дошол неговиот брат Имбрахим-паша и тој го проширил пашалакот на југ до Шкумба и на север до Призрен, Приштина и Тетово. Потоа на неговото место дошол неговиот брат Мустафа-паша. Тој бил близок со султанот и со Англија. По 75 години автономна политика Скадарскиот пашалак се распаднал.
Белградски пашалак
Во средината на XVIII век во јужниот дел на Албанија во градовите Валона и Белград се појавиле неколку феудални семејства. Во 1764 година како водач бил избран Ахмет Курт-паша. Уште на почетокот сакал да го прошири санџакот но во тоа не успел бидејќи бил поразен во војните со Бушатлиите и со Каплан-паша од Делвина, но и во борбите со народот во Тирана. По смртта на Ахмет Курт-паша неговиот пашалак го заземал Али-паша Тепелена.
Мали Орман (Вратница)
Мали Орман често нарекуван и Кале — археолошко наоѓалиште т.е. населба од доцноантичкото време во тетовското село Вратница. Наоѓалиштето лежи на 3 км северозападно од селото, кај притоката на Ливадичка Река во Љуботенска Река. На тоа место се издигаат стрмни карпи на кои има издолжено плато опкружено со остатоци од бедем седан од кршен камен и варов малтер. Населбата има доминантна положба, со извонредно добар поглед кон околината. Освен со бедемот, природно е заштитена со стрмните падини, а преку седлото на северозападната страна е поврзана со Шар Планина под Љуботен.
Список на државни водачи во 1018 година
Ова е список на државни водачи во 018 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Вовед во анатомија (прва сезона)
Целата сезона отпрвин служела како средносезонска замена за адвокатската драма Boston Legal, веднаш по Очајни Домаќинки. Првата сезона се емитуваше во неделите во 22 часот во САД, достигнувајќи 18.5 милиони гледачи неделно. Се најде на #9 место по гледаност. Сезона беше скратена од страна на мрежата на 9 епизоди наместо планираните 14, правејќи ја епизодата Кој кого набљудува? финале на првата сезона наместо планираното финале Донеси ја болката кое всушност се емитуваше како петта епизода од втората сезона.
Александар Север
Александар Север (латински: Gessius Bassianus Alexianus, подоцна: Marcus Aurelius Severus Alexander или Alexander Severus) бил римски цар од династијата Север. Познат е и како Марко Јулиј Гесиј Басијан Алексијан .
Максимин Трак
Максимин Трак (латински:Gaius Iulius Verus Maximinus Thrax или Iulius Verus Maximinus Thrax) бил римски цар. Роден е во 173 година. Попознат е и како Гај Јулиј Вер Максимин. Со Римското Царство управувал од 235 година до 238 година. Негов наследник е Гордијан I. Тој е првиот варварин кој станал римски цар, како и првиот цар кој никогаш не го видол Рим. Тој е еден од трите т.н. воени цари од 3 век.
NGC 4695
NGC 4695 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4695 се споменува и како IC 3791, UGC 7966, MCG 9-21-48, CGCG 270-23.
Откривање
Објектот е откриен на 24 март 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4695 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4695 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 47 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 22' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4695 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43173. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3842. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 729.
Франгово
Франгово — село во областа Дримкол, во Општина Струга, во околина на градот Струга.
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како „Франгови“ во 1345 година.
Постојат повеќе објаснувања за потеклото на името:
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Струшкото Поле, во подножјето на планината Јабланица, на четири километри источно од македонско-албанската државна граница.
Месностите во планинскиот дел на атарот на селото ги носат следниве имиња: Цунга (1.078 м.), Грмаде, Маша, Гропа, Урда, Бота, Исра, Те-крала, Каменица, Лопата, Варса, Зае, Фазлица и Аргунга.
Селото се состои од неговиот главен дел и издвоеното маало Фиериште, кое е оддалечено околу 2 километри од главното село.
Историја
Селото спаѓа меѓу старите села во Струшко. Него, кралот Стефан Душан го предал на црквата „Св. Богородица Перивлепта“ од Охрид.
Иако, Франгово е целосно муслиманско албанско село, одредени месности во атарот на селото наведуваат дека изворно било словенска населба.
Денешните албански родови во селото потекнуваат од доселени предци од села во јужна и северна Албанија.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 9,4 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 648 хектари, на пасиштата отпаѓаат 138 хектари, а на обработливото земјиште 124 хектари.
Во минатото, населението многу се занимавало со сточарство. Одгледувале бројна стока: кози, овци, говеда и коњи. Меѓутоа, по Втората светска војна тоа е сменето. Денес, повеќе се посветени на полјоделството и на печалбата.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Франгово имало 360 жители Албанци муслимани.
Франгово е големо село, населено со албанско население. Тоа, во 1961 година имало 844 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 1.534 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Франгово живееле 1.739 жители, од кои 1.734 Албанци и 5 останати.
Родови
Во селото живее муслиманско-албанско население.
Родови се: Даутлар (20 к.), Шаќирлар (10 к.), Мерколар (5 к.), Асолар (10 к.) и Маљеље (6 к.), потекнуваат од петмина браќа, синови на извесен Осман. Се доселиле околу 1825 година. По потекло се од јужниот дел на Албанија. ; Љазилар (околу 20 к.), ја знаат следнава генеалогија: Зија (жив, 46 г.)-Изет-Јусуф-Илјаз-Максут, основач на родот, доселен околу 1840 г.; Вишколар (околу 30 к.), Голелер (околу 30 к.) и Амзолар (7 к.), доселени од некаде од јужна Албанија; Љуманлар (15 к.), најнов селски род и единствени припаѓаат на групата Геги, доселени од областа Љума од Албанија.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Струга.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радолишта, во која покрај селото Франгово, се наоѓале и селата Вишни, Заграчани, Калишта, Мали Влај, Радожда, Радолишта и Шум. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од тогашната општина Калишта, во која влегувале селата Калишта, Мали Влај, Радожда и Франгово.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места место бр. 1879 и 1880 според Државната изборна комисија, сите сместени во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.639 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.634 гласачи.
Иселеништво
Од денешниот род Мерколар неколку семејства се иселени во Турција и во градот Струга. Родот Френговци (1 к.) се иселил во струшкото село Мислешево. По кажување, помеѓу двете светски војни, од селото се имаат иселено околу 50 домаќинства, кои се иселиле во градовите Струга, Охрид, Битола и во Турција.
Мем
Мем — постулирана целина на културни идеи, симболи или практики, кои можат да бидат пренесени од еден ум до друг преку пишување, говор, гестови, ритуали или други имитирачки феномени. Зборот е спој од „ген“ и грчкиот збор μιμητισμός (/mɪmetɪsmos/) за „нешто имитирано“. Поддржувачите на концептот ги сметаат мемите како културни аналози на гените, во тоа дека се само-копираат и реагираат на селективни притисоци.
Британскиот научник Ричард Докинс го создал зборот „мем“ во „Себичниот Ген“ (1976) како концепт за расправање на еволуционите принципи при објаснување на ширењето на идеите и културните феномени. Примерите за меми дадени во книгата вклучуваат мелодии, лесно-преносливи досетки, мода и технологијата за градење на лакови.
Мем-теоретичарите велат дека мемите еволуираат преку природна селекција (на начин аналоген како на биолошката еволуција) низ процесите на варијација, мутација, натпревар и наследство кои влијаат на копирачкиот успех на некој конкретен мем. Мемите се шират низ однесувањата кои тие ги создаваат во своите домаќини. Мемите кои се пропагираат помалку ефикасно можат да исчезнат, додека други можат да преживеат, да се рашират и (за подобро или полошо) да мутираат. Теоретичарите покажуваат дека мемите кои најделотворно се копираат се шират најдобро, и некои меми можат да се копираат делотворно дури и кога се штетни по благосостојбата на нивните домаќини.
Домен во науката наречен меметика се појави во деведесеттите години за да ги истражува концептите и преносот на мемите во термини на еволуционен модел. Критиките од најразлични фронтови го предизвикаа постулатот дека научниците можат да ги испитуваат мемите емпириски. Некои коментатори се сомневаат во идејата дека културата може значително да се категоризира во дискретни единици.
Трка околу Фландрија 2016
Трката започнала во Брухе и завршила во Ауденарде. Вкупното растојание изнесувало 255 километри, поминувајќи на 18 категоризирани искачувања и седум рамни сектори со калдрма. Главни фаворити за победа биле Фабијан Канчелара, Том Бонен и Петер Саган.
Откако неколку возачи ја напуштиле трката поради падови и повреди, одлучувачкото бегство било создадено на 30 километри до целта од Саган, Михал Квјатковски и Сеп Ванмарке. На последното искачување на Ауде Кваремонт, Квјатковски отпаднал; на Патерберг, кратко потоа и било завршно искачување на трката, Саган успеал да се одвои од Ванмарке и да продолжи сам кон целта. Ванмарке и Канчелара соработувале со цел да го стигнат, но Саган успеал сам да заврши. Канчелара стигнал втор, додека Ванмарке завршил трет, обајцата со повеќе од 20 секунди зад Саган.
Рута
Рутата за 100. издание на трката била претставена на 29 ноември 2015 година на бриселскиот аеродром. Содржела мали промени од претходните изданија: Тигемберг во Западна Фландрија бил пропуштен, додека во фламанските Ардени, рамниот сектор со калдрма Холевег бил отфрлен од трката и заменет со Јагереј. Промената била потребна за да се зачува познатото искачување Моленберг во рутата поради работи на патот. Неодамнешната традиција за прогласување на „село на трката“ била исто така напуштена, иако рутата поминувала низ Канегем и Арселе во чест на Брик Схоте и Роже Декок (најстариот жив победник на Трката околу Фландрија) соодветно.
Имало уште шест искачувања во наредниот круг од 40 километри. Првото од нив било Копенберг, кое ги вклучувало најстрмните делови на трката, со наклони од 22%. Потоа следеле рамните калдрмисани делови на Маријаборестрат и искачувањата на Стенбекдрис и Тајенберг. Патот ги однел возачите јужно до Ронсе за искачување на Крејсберг, потоа на северозапад до подножјето на Ауде Кваремонт. Комбинацијата Ауде Кваремонт-Патерберг била користена по вторпат; на врвот на Патерберг имало уште 11,7 километри до целта. Главно се продолжило по рамен терен, со завршница во предградијата на Ауденарде.
Искачувања и калдрма
Вкупно, трката имала осумнаесет категоризирани искачувања.
Дополнително имало седум сектори на рамни делови со калдрма:
Екипи
25 екипи биле најавени како дел од трката: сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката; седум професионални континентални екипи добиле специјални покани. Во поканетите екипи биле и две белгиски екипи ( и ), холандска екипа, германска екипа , француска екипа , италијанска екипа и полска екипа. Со осуммина во секоја екипа, главната група на почетокот од трката вклучувала 200 возачи. Од нив, 118 стигнале до целта.
Фаворити пред трката
Главни фаворити за победа на трката биле Том Бонен и Фабијан Канчелара, обајцата ја имаат освоено трката на три наврати претходно. Канчелара бил во силна форма, победувајќи на Страде Бјанке и по четвртото место на Е3 Харелбеке и на Гент-Вевелгем претходната недела. Меѓутоа, Бонен не бил во силна форма: немал освоено поголем класик од 2012 година и немал добри резултати на претходните трки. Сепак, Cycling Weekly напишале „никогаш не можеш да отпишеш трикратен победник на Фландрија од трка како оваа“. Други поранешни победници на почетокот на трката биле Александер Кристоф, бранителот на титулата, и колегата на Канчелара Стајн Дефолдер. Силниот спринт на Кристоф му давал предност, доколку групата завршила заедно; меѓутоа, бил болен во претходната недела. Дефолдер, во меѓувреме, се очекувало да дава поддршка за Канчелара.
Други возачи со можност за победа биле Михал Квјатковски, кој го освоил Е3 Харелбеке пред Саган и имал силна екипа со Герајнт Томас, Ијан Станард и Лук Роу; Грег ван Авермат ; колегите на Бонен Ники Терпстра и Здењек Штибар; Сеп Ванмарке и Тиш Бенот.
Извештај од трката
Пред да започне трката имало едноминутно молчење во чест на Антоан Демоатје, возач на, кој загинал во судир со мотор при Гент-Вевелгем. По 25 километри, возачите стигнел во Хогледе, родното место на Дан Мингер, возач на кој починал од срцев удар на Критериум Интернасионал; главната група возела бавно низ градот во негова чест.
Бегството на денот се создало доцна: по еден час возење, со поминати повеќе од 70 километри, се одвоиле шест велосипедисти. Биле вклучени Иго Ул, Федерико Ѕурло , Иманол Ервити (Мовистар), Лукас Пестлбергер (Бора-Аргон 18), Гејс ван Хуке (Топспорт Вландерен-Балоас) и Весли Кредер (Ромпот-Оранје Пелотон). Имале предност од над четири минути, но се раздвоиле кога започнале искачувањата.
Во средниот дел на трката, неколку возачи биле присилени да се повлечат по падови. Арно Демар, победникот на Милано-Санремо, паднал по 100 километри од почетокот, додека Маркус Бургхарт (БМЦ) и Тиш Бенот паднале на Волвенберг кратко потоа. Помалку од 30 километри подоцна, неколку возачи на БМЦ паднале заедно и четворица се повлекле. Меѓу нив бил и Грег ван Авермат, кој ја скршил клучната коска.
На Моленберг, со повеќе од 110 километри до целта, силно темпо на Тони Мартин (Етикс-Квик-Степ) предизвикало поделба во главната група, со 25 возачи напред, но групите кратко потоа повторно се споиле. Потоа, Андре Грајпел (Лото-Судал) и Нилс Полит (Катјуша) нападнале на Леберг и им било допуштено да се одвојат; биле следени од Дмитриј Груздев и Димитри Клајс. Овие четворица возачи се споиле со Ул, Ервити и Ван Хуке од првичното бегство; Ул наскоро отпаднал и останале шестмина, кои имале две минути предност на второто искачување на Ауде Кваремонт. На искачувањето, Стејн Ванденберг (Етикс-Квик-Степ) и Дилан ван Барле нападнале од главната група. Друга група, вклучувајќи ги Сеп Ванмарке и Ијан Станард, нападнале пред Копенберг. Потоа, Станард се одвоил сам на врвот на искачувањето. Во меѓувреме, Ванденберг и Ван Барле ја стигнале групата напред.
Имало уште неколку напади пред искачувањето на Тајенберг, каде се создала мала група на фаворити и брзо го стигнале Станард. Кратко потоа, на 30 километри до целта, Михал Квјатковски и Петер Саган нападнале заедно и им се приклучил Сеп Ванмарке. Заедно го поминале Крејсберг и го стигнале остатокот од бегството на 23,5 километри до целта, кога имале 40 секунди предност од главната група. На завршното искачување на Ауде Кваремонт, Квјатковски не можел да ги следи Саган и Ванмарке, додека Канчелара се издвоил од главната група. Саган бил прв на врвот со Ванмарке; Канчелара бил дванаесет секунди зад нив. Потоа, Канчелара бил достигнат од Ники Терпстра, Ервити и Клајс.
На завршното искачување, Патерберг, Саган се одвоил од Ванмарке, кој бил стигнат од Канчелара на врвот на искачувањето. Се впуштиле во потера по Саган, кој имал 15 секунди предност на врвот. Двоецот не успеал да го стигне Саган и тој возел до целта за победа на својот прв монумент. Канчелара завршил втор, 25 секунди зад него, додека Ванмарке му допуштил да го освои второто место. Кристоф го освоил спринтот за четвртото место, пред Лук Роу, 49 секунди зад Саган.
Резултат
— Најдобрите десет возачи од вкупно 100, кои ја завршиле трката
Реакции на возачите
Саган ја прославил својата победа со возење на едно тркало по целта. Потоа изјавил дека била најтешка Трка околу Фландрија, која некогаш ја возел, возејќи цело време под „полн гас“ и навел дека Канчелара направил грешка што не го следел неговиот напад, заедно со Квјатковски и Ванмарке. Канчелара бил емотивен по завршувањето на неговата последна Трка околу Фландрија. Изјавил дека „ја пропуштил таа една секунда“, со назнака на нападот од Саган. Изјавил дека тој и Ванмарке дале сè од себе во потерата, но Саган бил пресилен. Во меѓувреме, Ванмарке, изјавил дека имал проблеми, поради падови во средниот дел на трката и потоа се борел со грч, кога Саган нападнал на Патерберг. Потегот на Саган и Квјатковски го опишал како „одлучувачки момент во трката“.
Бонен, кој завршил на 15. место, го опишал Саган како „навистина силен“ и „заслужен победник“; изјавил „Начинот (Саган) на кој возел на Патерберг бил добар пример за тоа како се вози велосипед“. Бонен, во меѓувреме, го свртел своето внимание на Париз-Рубе, следната недела. Ван Авермат се опишал како „навистина разочаран“ по неговиот пад, поради кој ќе го пропушти Париз-Рубе. Петтото место на Лук Роу бил најдобар резултат за Скај на Трката околу Фландрија; го пофалил потегот на Квјатковски, но изјавил „не можеш кој знае што да сториш кога некој има подобри нозе“; ги опишал Саган, Канчелара и Ванмарке како „тројцата најсилни момци на трката“. Иманол Ервити, кој бил во бегство 180 километри, завршил седми. Cycling Weekly го опишал ова како „феноменално“; бил најдобар резултат за Мовистар.
Франко Серви
Франко Серви (роден на 26 мај 1994 година) — аргентински фудбалер, крило на Бенфика.
Технички одлики
Десно крило кој исто така може да игра како офанзивен играч од средниот ред зад напаѓачите; главно игра како напаѓач од десно во 4-3-3 формација.
Росарио Сентрал
Како производ на младинската школа на фудбалскиот клуб Росарио Сентрал, Серви напредувал низ сите младински категории до првиот тим, за кој го направил своето деби во првенствениот натпревар против Естудијантес на 9 ноември 2014 година во победата со 1-0. Тој се појавил во игра од клупата за резерви заменувајќи го Ернан Енсина во 66-тата минута. На 14 февруари 2015 година, тој го постигнал својот прв професионален погодок во лигата во натпреварот против Расинг Клуб.
На 25 февруари 2016 година, Серви го направил своето деби во Копа Либертадорес против Насионал. Својот прв погодок во натпреварувањето го постигнал во победата со 3-1 над Ривер Плата.
Бенфика
На 15 септември 2015 година, Серви потпишал шестгодишен договор со португалскиот шампион Бенфика за сума од 4 милиони евра со вметната излезна клаузула во договорот која изнесувала 60 милиони евра. И покрај тоа што потпишал договор со Бенфика тој продолжил да игра за Росарио Сентрал до мај 2016 година (крајот на сезоната), па им се приклучил на орлите на 24 јуни за пред-сезонските подготвки за сезоната 2016-2017.
Своето деби за Бенфика, Серви го направил на 7 август 2016 година и при тоа го постигнал првиот гол во победата со 3-0 над Брага во Суперкупот на Португалија, помагајќи му на својот клуб да дојде до првиот трофј во сезоната. Подоцна, тој бил избран за најдобар играч на натпрварот. Шест дена подоцна го имал првиот натпревар во Примеира лигата, играјќи 65 минути во победата со 2-0 на гости против Тондела. На 13 септември дебитирал во Лигата на шампиони со гол за Бенфика, во ремито 1-1 на домашен терен против Бешикташ. На 2 октомври 2016, Серви го постигнал својот прв првенствен погодок во дресот на орлите во победата над Феиренсе со 4-0.
На 29 декември, со голот кој постигнал за победата над Пасош де Фереира со 1-0 во Лига купот на Португалија, тој станал првиот играч на Бенфика кој постигнал гол во сите португалски натпреварувања во истата сезона - Суперкупот, Примеира лига (првенството), Купот на Португалија и Лига купот. Покрај тоа, тој, исто така, постигнал гол и во Лигата на шампионите.
Репрезентативна кариера
Серви бил избран во 35-члениот список на Аргентина за Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, но сепак тој отпаднал од финалниот список на кој биле избрани 18-те играчи за турнирот.
Серви го направил своето деби за сениорската репрезентација на Аргентина во победата со 3–0 над Гватемала на 8 септември 2018. Својот прв погодок го постигнал во победата со 4-0 над Ирак во пријателски натпревар.
Статистика на кариерата
Статистиката е ажурирана на 1 јануари 2017.
Лудвик Заменхоф
Лудвик Лазар (Лазаж) Заменхоф (Ludwik Łazarz Zamenhof, 15 декември 1859 – 14 април 1917), познат како '''Л. Л. Заменхоф и некогаш под псевдонимот Д-р Есперанто''', бил полски Евреин, офтамолог и творец на меѓународниот јазик есперанто. Осумкратно номиниран за Нобеловата награда за мир (1907, 1909, 1910, 1913, 1914, 1915, 1916, 1917 година).
Биографија
Роден е во еврејско семејство во Бјалисток (кој од 1807 година се наоѓал на територијата на Руската империја) во куќа на ул. Зиелона бр. 6 (сега улица Заменхофа). Потекнувал од многудетно семејство, татко Маркус и мајка Розалија, а имал десет браќа и сестри: Фејгла, Гитла, Сора Двора, Феликс, Херс, Хенрик, Мина, Леон, Александар и Ида. Во нивниот дом се зборувал Јидиш, а втор јазик бил рускиот или (според биографите А. Закржевски, Е. Визенфелд) полски. Неговото детството го поминал во мултинационалната заедница Бјалисток, составена главно од Евреи, Полјаци, Руси и Германци. На 10-годишна возраст ја напишал драмата Вавилонска кула или трагедијата на Бјалисток во пет чина; тој верувал дека главната причина за недоразбирањата и споровите меѓу луѓето е јазичната бариера. Според него решение за тоа би бил еден заеднички јазик.
Од есента 1869 година започнал со едукација во локалната гимназија (сега гимназија Крал Зигмунт Август VI). Во 1873 година, семејството Заменхоф се преселило во Варшава, каде Лудвик започнал да го посетува средното училиште, кое го завршил во јуни 1879 година.
Во 1879-1881 година студирал медицина во Москва. По обидот за атентат врз цар Александар II во 1881 година, поради растечкиот антисемитизам, заминал за Варшава, каде што ги продолжил студиите (1881–1885). Специјализирал офталмологија во Виена (1886).
Уште додека учел во гимназијата во Варшава, Заменхоф ја создал првата, примитивна верзија на неговиот јазик - Lingwe Universal (1878). Неколку години подоцна, тој создал уште три верзии на јазикот. Избегнувајќи ги погрешните претпоставки на претходните проекти и потпирајќи се на темелното познавање на многу национални јазици, во 1885 година Заменхоф го завршил проектот за меѓународниот јазик каков што го знаеме денес.
Набргу по објавувањето на учебникот, пристигнале позитивни критики за големата едноставност и корисност на јазикот. Овој нов јазик овозможувал преточување да разни човечки мисли, што било потврдено од илјадници научни и литературни публикации, вклучително и целосен превод на Господин Тадеуш. И покрај првичниот скептицизам, предрасуди, па дури и свесна саботажа на есперанто од страна на француските власти во корист на нивниот сопствен јазик, проектот на Заменхоф почнал да добива сè поголема популарност, дури и да има поддршувачи меѓу лингвистите. Почнале да се формираат првите есперанто клубови (прво во Нирнберг, а потоа и други градови низ Европа).
Покрај потребата да се реши проблемот со заедничкиот јазик, Заменхоф бил загрижен и за поделбата на луѓето по верска основа. Во 1901 година објавил книга под псевдонимот „Хомо сум“ (латински: Јас сум маж). „Хилелизмот како решение за еврејското прашање“. Хилелизмот (името создадено по Хилел) претставувало зближување на Евреите со верниците на другите религии. Освен што се следбеници на јудаизмот, евреите требало да и служат на државата во која живеат, религијата, а изборот на јазик треба да биде слободен. Хилелизмот бил лошо прифатен од Евреите, но и од Есперантистите, кои ја сметале оваа идеја како лично гледиште на авторот. Во 1906 година малку го изменил својот поглед кон религијата - новосоздадената идеја за хомаранизмот претпоставувала целосно обединување на сите народи, постоење на заеднички јазик и религија и првично била насочена главно кон есперантистите. Сепак, Заменхоф не добил поддршка во светот за својата идеја.
Во периодот помеѓу 1898-1915 година тој живеел во Варшава, во сега веќе непостоечки станбен објект на ул. Џика бр. 5. Оваа улица во 1930 година била наречена улица Заменхоф.
Починал на 14 април 1917 година. Погребан бил на 16 април на еврејските гробишта на ул. Окопова во Варшава (парцела 10, ред 2). Свечениот проштален говор го одржал рабинот и проповедник на Големата синагога во Тломаки, Самуел Познањски: „Ќе дојде денот кога целата полска ќе разбере каква блескава слава и дал овој голем син на својата татковина...“.
Вечно почивалиште
Во 1922 година било одлучено да се распише конкурс за дизајн на надгробната плоча на Заменхоф, на кој биле поканети само скулптори од Полска. Обемот на конкурсот бил ограничен за да се обезбеди усогласеност со прописите за дизајнирање на хебрејски надгробни споменици и можност за посета на гробиштата за да се запознаат со условите на теренот. Пријавени биле 18 проекти. Жирито било составено од: Шчепковски, Островски, Маријан Слугоцки, Бујвид и Игнаси Тејхфелд. За победниците биле предвидени две парични награди од 12 фунти и 6 фунти. Жирито првата награда ја додело за делото Надеж, чиј автор бил скулпторот од Познањ, Миечислав Лубелски, а втората награда за проектот 5 делови на светот на варшавскиот скулптор Тадеуш Брејер. Поради трошоците, одлучено било споменикот да се изработи во Абердин, Шкотска. Организациониот одбор одговорен за изградбата на споменикот се обидел да го ослободи од царина и превозни давачки. Со брод бил пренесен во Гдиња, а оттаму со воз во Варшава. Отворањето било планирано да се организира на деветгодишнината од смртта на Заменхоф, а на барање на неговото семејство, било одложено за следната недела на18 април 1926 година. На свеченото отворање на споменикот говор одржал Лео Белмонт.
Зета
Зета може да се однесува на:
Dixit Dominus (Хендл)
Dixit Dominus (HWV 232) — духовна музичка композиција од Георг Фридрих Хендл, обработка на Псалмот 109, или 110 во латинската богослужбена верзија на која се заснова текстот. Наречена е по првите зборови со кои почнува псалмот, кои гласат Dixit Dominus („Му рече Господ“).
Делото е завршено во април 1707 г. кога Хендл живеел во Италија, и партитурата го содржи првиот познат автограм на композиторот. Ова е барокна композиција за пет соло-гласа (ССАТБ), хор, гудала и генералбас.
Првата изведба на делото најверојатно с на 16 јули 1707 во црквата „Пресв. Богородица Светогорска“ (Santa Maria in Montesanto), под покривителство на семејството Колона.
Ставови
Делото се состои од следниве ставови:
Жозе Сарамаго
Жозе де Соза Сарамаго (португалски: José de Sousa Saramago, 16 ноември 1922 — 18 јуни 2010) — португалски писател, добинтик на Нобеловата награда за литература во 1998 година.
Животопис
Сарамаго е роден во сиромашно селско семејство кое не поседувало сопствена земја. Тешката финансиска сосотјба го принудила да промени голем број занимања, а од 1976 година се бавел само со литературата. Тој завршил машинобраварски занает во средното техничко училиште во Лисабон, каде што неговото семејство се преселило кога тој имал две години. Во тоа училиште, иако наставната програма била ориентирана кон техничките науки, покрај францускиот јазик, бил застапен и предметот португалскиот јазик и литература. Според неговата автобиографија, бидејќи дома немал книги (првата книга ја купил со сопствени пари на 19-годишна возраст), учебникот по португалски јазик му послужил како порта кон книжевноста. Сарамаго работел како авто-механичар, службеник во Одделот за социјално осигурување, новинар, преведувач, литературен критичар и колумнист и уредник во повеќе португалски весници. Како заменик-директор на весникот „Диарио де Нотисијас“ бил разрешен по воениот удар во 1975 година и тогаш целосно се посветил на литературата. Тој се оженил со Илдом Реис во 1944 година, со која ја имал ќерката Виоланте. Од 1988 година до неговата смрт, тој живеел со неговата втора сопруга, Пилар дел Рио, шпанска новинарка која била официјална преведувачка на неговите дела на шпански јазик. Сарамаго се зачленил во Португалската комунистичка партија во 1969 година, а себеси се сметал за песимист и атеист.
Сарамаговите анархистички и остри критики на монархизмот и католицизмот, како и на Европската унија и Меѓународниот монетарен фонд, ги поттикнале некои критичари да го споредат со Орвел, особено по појавата на неговиот роман „Евангелието на Исус Христос“. По цензурата од португалската конзервативна влада во 1991 година, што ја спречила неговата кандидатура за Европската награда за литература, тој се пресели во шпанскиот дел од Канарските Острови, каде што починал во 2010 година од пневмонија. Неговата сопруга, Пилар Дел Рио, била претседателка на Фондацијата на Жозе Сарамаго со седиште во Лисабон.
Библиографија
Најпознати дела на Сарамаго се:
Килунгсборн
Килунгсборн (Kühlungsborn) — град и приморско одморалиште во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на брегот на Балтичкото Море, 11 километри северозападно од` Бад Доберан и 25 километри северозападно од Росток.
Градот има широка плажа и шеталиште, многу хотели во карактеристична германска бањска архитектура и марина. Претставува најголем приморски бањски град во Мекленбург.
Килунгсборн е место со долга бањска традиција. Било едно од првите приморски одморалишта основано во Германија, потекнувајќи од 1860-тите. Иако велосипедот е омилен начин за превоз, парната железница „Моли“ — историска туристичка знаменитост — исто така овозможува разгледување на околината. Во летниот период, многу луѓе изнајмуваат една од традиционалните корпи на плажа (Strandkorb), покриено столче заштитено од ветерот и сонцето.
Историја
На крајот на Втората светска војна во 1945, многу бегалци привремено или за постојано се населиле во Килунгсборн. Во 1953, источногерманската влада делумно ги експроприрала и произволно ги национализирала хотелите и гостилниците во градот во текот на т.н. „Акција Роза“. Над 50 од овие објекти биле претворени во одморалишта и бањи за одмор на источногерманските граѓани, кои биле раководена од трговското здружение. Ако поранешните сопственици пружале отпор, често биле обвинувани и затворани. Многу од нив биле присилени на егзил во Западна Германија.
При летните одмори во Источна Германија во јули и август, Килунгсборн бил исполнет со луѓе. Цената во сместувачките капацитети била многу ниска, вообичаено 60-100 источногермански марки за 14-дневен полн пансион. Три децении се правеле годишни летни фестивали, вообичаено во првата недела на јули.
Од 1958 до 1990 дел од источногерманската морнарица била сместена во Килунгсборн.
Од средината на 1990-тите Килунгсборн повторно станал омилено одредиште за одмор.
Килунгсборн нема високи градби, бидејќи постои правило кое вели дека ниедна куќа не треба да биде повисока од највисоките дрвја. По повторното обединување на Германија, историскиот центар на Килунгсборн бил обновен и многу историски градби биле конзервирани. Меѓутоа, во 1994, 26 историски градби во бањска архитектура, биле срушени како дел од оваа обнова. Покрај обновата на старите хотели и гостилниците, во градот се изградиле и многу нови објекти.
За самитот на Г8 во Хајлигендам во 2007, центарот за печатот бил сместен во Источен Килунгсборн. Околу 5.390 новинари од 78 земји биле акредитирани и главно останале во Килунгсборн.
Ченто (населба)
Ченто (полн назив Методија Андонов Ченто) — населено место во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје и претставува негова приградска населба. Порано, населбата се водела под името Синѓелиќ бидејќи била дел од тоа село, кое сега е посебна единица.
Во склоп на населбата спаѓа и населеното место Камник, како и делови од Инџиково, кое е посебно село.
Стопанство
Населбата е релативно млада, која сè уште се гради.
Демографија
На пописот од 2002 година, населбата има 23.915 жители. Следува табела на националната структура на населението
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Сингелиќ има 7.829 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
Навивачка група „Комити Ченто“
Чентовци како верни следбеници на ФК Вардар се горди на својата навивачка група, којашто е една од најбројните подгрупи на Комити Запад. Како таква функционира околу 15-тина години, но нејзиното постоење е официјализирано во 2008 година, со што доаѓа и акронимот КЧ-08.
Шум (село)
Шум — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.
Население
Во пописите од 1953 и 1961 година, населението на Шум се вбројува во вкупниот број на жители на селото Заграчани.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 837 жители, од кои 823 Албанци. 2 Македонци и 12 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 411 жители, од кои 342 Албанци и 69 лица без податоци.
Родови
Шум е албанско село.
Танцувачка манија
Танцувачката манија исто така позната под името танцувачка чума, хореоманија, танцот на Свети Јован, и во минатото, танцот на Свети Вид) била социјален феномен што за првпат се појавил на европскиот континент меѓу 14ти и 17 век. Манијата вклучувала групи луѓе, понекогаш составени од илјадници души, кои неконтролирано танцувале. Манијата обземала мажи, жени и деца кои танцувале сè додека не колабирале од исцрпеност. Еден од првите најголеми случаи бил во Ахен, Германија, во 1374 година, кој брзо се проширил низ Европа. Еден особено познат случај е оној во Стразбур во 1518 година.